cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მონღოლეთი
განათლება
სოციალისტური რეჟიმის დროს მონღოლეთში განათლებას დიდი ყურადღება ექცეოდა.წერა-კითხვის უცოდინრობა ნაწილობრივ აღმოფხვრილ იქნა მომთაბარე ბავშვებისათვის სეზონური სკოლების გახსნით. თუმცა 1990 წელს სეზონურ სკოლებს დაფინანსება შეუწყდათ. დაწყებითი და საშუალო განათლება მონღოლეთში 10 წელს გრძელდებოდა, მოგვიანებით კი 11 წლამდე იქნა გაზრდილი.2008-2009 წლებში ოფიციალურად შემოღებულ იქნა 12 წლიანი სასწავლო წელი. სწავლება შეეხოთ პირველკლასელებს, რაც ნიშნავს იმას, რომ სისტემური ცვლილების შედეგს მონღოლეთში 2019-2020 წლებში მიიღებენ.ქვეყნის ძირითადი სახელმწიფო უნივერსიტეტებია: მონღოლეთის ნაციონალური უნივერსიტეტი და მონღოლეთის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიის უნივერსიტეტი. 1990-იანი წლების ლიბერალიზაციას მოჰყვა კერძო უმაღლესი სასწავლებლების რაოდენობის ზრდა, თუმცა ხშირად მათ ექმნებათ პრობლემები უნივერსიტეტის სტატუსთან დაკავშირებით.
კულტურა
ქვეყნის ძირითადი ფესტივალია ნაადამი, რომელიც საუკუნეების განმავლობაში იმართება. ნაადამი შედგება სამი ტრადიციული მონღოლური სპორტისაგან:მშვილოსნობის, ჯირითისა და ჭიდაობისაგან. ფესტივალი ტარდება 11-13 ივლისს, რითაც პატივს მიაგებენ ნაციონალურ დემოკრატიულ რევოლუციას.
ლიტერატურა
მონღოლური ზეპირსიტყვიერება მრავალჟანროვანია. ფართოდაა ცნობილი ეპიკური თქმულებები: ”გესერიადა”, ”ჯანგარი” და სხვ. მონღოლეთის დამწერლობითი ლიტერატურის ეპიგრაფიკული ძეგლები XII-XIII საუკუნეებით არის დათარიღებული. პირველი წერილობითი ძეგლი (არა უადრეს 1240 წლისა) ”საიდუმლო თქმულება” მხატვრული ხასიათისაა, გაბაასების ტიპის ხალხური სიმღერის ნიმუშია ”ოქროს ურდოს ხელნაწერი თელის ხის ქერქზე” (XIII-XIV სს.). XIII-XIV საუკუნეების ლიტერატურა ფრაგმენტების სახით შევიდა XVII საუკუნის მატიანეებში. XIX საუკუნის ლიტერატურისათვის დამახასიათებელია დემოკრატიული, ანტიფეოდალური ტენდენციები. (პოეტები ხუულჩ სანდაგი, დ. რავჟაა (1803-1856), გულრანსა (1820-1851) და სხვ.). რევოლუციის შემდგომი ლიტერატურა განიცდის აშკარა სოციალისტურ გავლენას. რაც ვლინდება რომანებში: ”წითელი დროშა”, ”ლენინი და სუხე-ბატორი”; აღსანიშნავია ც. გაიტავის პოემები ”ლენინი ჩვენთანაა”, ”კარლ მარქსი”, ”ფრიდრიხ ენგელსი”. ვითარდება ლიტერატურის სხვადასხვა ჟანრი.
მთარგმნელობითი საქმიანობა მონღოლეთში ჩინგის ხანის ეპოქიდან დაიწყო. თარგმნილია ”ქილილა და დამანა”, ტიბეტურიდან შანდიდევას პოემა ”სიწმინდის გზა”, ტიბეტელი განდეგილი პოეტის მილარაიბას ”ასიათასი სიმღერა” და სხვ. საუკუნეების მანძილზე ითარგმნებოდა და გამოცემულია ენციკლოპედიები-”განჟური” (108 ტ., XVII ს.) და ”დანჟური” — განჟურის კომენტარები (225 ტ., XVIII ს).XVIII საუკუნეში აქტიურად ითარგმნებოდა ჩინური რომანები და ნოველები, ხოლო 1921 წლიდან დაიწყო რუსული ლიტერატურის თარგმნა.
არქიტექტურა და სახვითი ხელოვნება
მონღოლეთის ტერიტორიაზე მოპოვებულია ბრინჯაოს ხანის ხელოვნების უძველესი ნიმუშები (ცხოველთა გამოსახულებანი კლდეებზე, სპილენძისა და ბრინჯაოს ნაკეთობანი), რკინის ხანიდან შემონახულია ცხოველთა სტილიზებული ფიგურები ძვ. წ. I საკუნის დასაწყისს მიეკუთვნება ჰუნების დიდებულთა ყორღანებში აღმოჩენილი ნივთები. ჰუნების ქალაქები წარმოადგენდა გეგმით თითქმის კვადრატულ დასახლებებს ხელოსანთა კვარტალებითა და მმართველთა სასახლეებით. თურქთა სახაკანოების ბატონობის ხანაში (VI-VIII სს.) განვითარდა ხელოსნობა, მემორიალური ქანდაკება. უიღურთა სახაკანოს ხანიდან შემონახულია დედაქალაქ ორდუ-ბალიკის (მოგვიანებით ხარდა-ბალგასი) ნანგრევები. ქალაქ ბარსხოტის გათხრების დროს აღმოჩენილია ბუდისტური ტაძრის ნანგრევები. მონღოლეთის ფეოდალურ სახელმწიფოსა და მონღოლეთის იმპერიის აღმოცენების ხანას მიეკუთვნება ყარაყორუმში აღმოჩენილი უგედეის სასახლის ნაშთები. XX საუკუნის დასაწყისამდე მონღოლთა საცხოვრებელს წარმოადგენს ხის კარკასიანი თექის კარვები, შენდება ხის საკულტო ნაგებობანი, შერეული ტიპის ტაძრები. ფერწერა წარმოდგენილია ბუდისტური კომპოზიციებით. XIX საუკუნის ბოლოს შეიქმნა საერო ფერწერა. XVII საუკუნის შუა ხანებში განვითარდა ვერცხლისა და ბრინჯაოს ნივთების დამზადება.
მუსიკა
მონღოლური მუსიკალური კულტურის უძველესი ტრადიციები ჩვენს დრომდე მოიტანეს ხალხურმა მთქმელებმა, მუსიკოს-შემსრულებლებმა. მონღოლური ხალხური სიმღერები ერთხმიანია, სრულდება ხალხური საკრავების ლიმბეს (ფლეიტის სახეობა), მორინჩხურის, ხუჩირის ( სიმებიან- ხემიანი), იიოჩინის (ციმბალის სახეობა) და სხვთა თანხლებით.
დრამატული თეატრი და კინო
უძველესი მონღოლური საწესჩვეულებო და რელიგიური თამაშობანი, აგრეთვე მისტერიული ”ცამი” შეიცავდა თეატრალური ხელოვნების ელემენტებს. შუა საუკენეებში სასახლის კარზე წელიწადში ერთხელ იმართებოდა საერო თეატრალური წარმოდგენა. ახალი წლის ღამეს თოჯინების თეატრები ქუჩაში მართავდნენ წარმოდგენებს. XIX საუკუნის 30-იან წლებში დაიდგა პირველი სახალხო წარმოდგენა ”მთვარის გუგული”. 1935 წელს ულან-ბატორში შეიქმნა კინოსტუდია ”მონღოლკინო”, რომელიც თავდაპირველად უშვებდა დოკუმენტურ ფილმებს. 1937 წელს გადაიღეს პირველი მხატვრული ფილმი.
სქოლიო
* კატეგორია:აზიის ქვეყნები კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები კატეგორია:ზღვაზე გასასვლელის არმქონე სახელმწიფოები
ღაბერუნი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიბიის ოაზისები კატეგორია:ლიბიის ტბები კატეგორია:ფეცანი
მიხეილ ბითაძე
მიხეილ ალექსის ძე ბითაძე (დ. 20 აგვისტო [ ძვ. სტ. 7 აგვისტო], 1903, ქ. ხაშური ―   გ. 9 დეკემბერი, 1983, ქ. კოლომნა, მოსკოვის ოლქი) — ქართველი მშენებელი ინჟინერი, ნაგებობათა ფუძე-საძირკვლების მშენებლობის სპეციალისტი.
ბიოგრაფია
მიხეილ ალექსის ძე ბითაძე დაიბადა 1903 წლის 20 აგვისტოს ქ. ხაშურში. საშუალო განათლება მიიღო ხაშურის გიმნაზიაში. 1931 წელს დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. მუშაობდა თბილისის სამშენებლო-საპროექტო გზატკეცილების სამმართველოში (1936). თბილისის სატყეო-ტექნიკურ ინსტიტუტში (1937). 1935-იდან მუშაობს ქ. ნორილსკში. მონაწილეობდა მუდმივად გაყინულ გრუნტებზე მკაცრ კლიმატურ პირობებში ნაგებობათა საძირკვლების რაციონალური კონსტრუქციების დამუშავებისა და დანერგვაში (ლენინური პრემია (1966), დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:დაბადებული  20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:ხაშურში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს  სახელმწიფო პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1931) კატეგორია:ლენინური პრემიის ლაურეატები
რამაზ გიორგობიანი
რამაზ დუტუს ძე გიორგობიანი (დ. 16 აპრილი, 1946, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 25 დეკემბერი, 1995, იქვე) — ქართველი  მსახიობი, რეჟისორი და სცენარის ავტორი. 1971 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი, 1979 წელს შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის კინოფაკულტეტი. დაღესტნის ავტონომიური რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტი (1972).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 დეკემბერი კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:ქართველი სცენარისტები  რამაზ კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ირლანდიური ვისკი
მრავალი არსებული ლეგენდის მიუხედავად, რომელიც მოგვითხრობს ირლანდიური ვისკის წარმოშობის შესახებ, დღემდე არ არის ცნობილი როდის მოევლინა ის სამყაროს. დოკუმენტურად იგი პირველად მოიხსენიება საპარლამენტო აქტში, რომელიც დათარიღებულია 1556 წლით. თავისი არსებობის მანძილზე ჰქონდა წარმატებაც და წარუმატებლობაც, მაგრამ მაინც შეინარჩუნა კონკურენცია თავის შოტლანდიელ „ძმასთან“.
ვისკი ირლანდილეთა სიამაყეა, და ის უმაღლესი ხარისხის სასმელია აღიარებული მთელ მსოფლიოში. მართლწერა ირლანდიური სიტყვისა Whiskey განსხვავდება შოტლანდიური Whisky და ეს არაა შემთხვევითი. ირლანდიური ვისკის მთელი საწარმოო პროცესი არსებითად გამოირჩევა შოტლანდიურისაგან. ირალნდიაში არსებობს სხვადასხვა სახის ვისკი: ეს არის ტრადიციული ირალნდიური ვისკი, დადუღებული და დაუდუღებელი ქერის ალაოსგან, შეიძლება იყოს ჭვავისა და შვრიის დანამატი, რომელიც მიღებულია „patent still“-ს გამოსახდელ აპარატში. "grain" ეს არის მარცვლეულის ვისკი, უფრო ხშირად სიმინდის, ხორბლის ან ქერის ალაოს დამატებით, გამოხდილი (დისტილირებული) აპარატში "patent still" „single malt“ ამ სახის ვისკი დამზადებულია ქერის ალაოსგან და იწარმოება მხოლოდ ერთ გამოსახდელში, იგი იხდება „pot still“-ის აპარატში "pure malt" ეს ვისკი შედგება "single malt"-ის ნარევებისაგან რომლებიც სხვადასხვა გამოსახდელებშია გამოხდილი. "blend" ეს ვისკიც ნარევია ალაოს და მარცვლეულის ვისკებისა.
წარმოებისა ერთ-ერთი განსხვავება ირლანდიურსა და შოტლანდიურს ვისკებს შორის არის ის რომ,ძირითადი ნედლეული ქერი შეიძლება არ დაექვემდებაროს ალაოდ გადაქცევას, და იყოს მხოლოდ ოდნავ გაფუებული, მზარდი და მოხარშული. მაგრამ თუ მაინც მოხდა ეს პროცესი დააალოება (გაფუება), ამ შემთხვევაში არ ხდება ტორფის მეშვეობით შებოლვა, და გაფუენის მერე უბრალოდ აშრობენ ღუმელში. ირლანდიური ვისკის წარმოებისათვის, ისევე როგორც შოტლანდიური ვისისათვის აქაც მეორად მარცვლეულს ანაკუწებენ „grist“-ში და ურევენ ცხელ წყალს რის შემდეგ იღებენ „wort“-ს. ამ მიღებულ მასას უმატებენ საფუარს, შემდეგ ხდება მათი ერთად ადუღება, ამის შედეგია „wash“ 5-8%. დისტილაცია და ჩამოსხმის პროცესი ყველა სახდელ ქარხანაში (ისინი კი ირლანდიაში სამია „მედლტონი“ „ბუშმილსი“ „კულეი“) სხვადასხვა ნაირადაა. "მედლტონ"-ში აწარმოებენ ყველა სახის ირლანდიურ ვისკს, ამ სახარშში დამონტაჟბულია მსოფლიოში ყველაზე რთულად მოწყობილი დადისტილაციო დანადგარი, აქ "pot still"-ი შეერთებულია ორსვეტიან "patent still"-ის აპარატთან, ეს დანადგარები განკუთვნილია ძირითადად მარცვლოვანი ვისკის წარმოებისათვის, აღსანიშნავია რომ, ყველა სახის ვისკის გამოსახდელად ყევალ ტიპის აპარატს იყენებენ მხოლოდ სხვადასხვა თანმიმვდევრობით. "ბუშმილსი" "wash" გამოხდა ხდება სამჯერ "pot still"-ის აპარატში.
ხოლო "კულეის" გამოსახდელში გამოხდა ხდება ორჯერ, ისევე როგორც შოტლანდიაში, და სწორედ ამის გამოა რომ, ზოგს მიაჩნია ამ გამოსახდელ ქარხანაში წარმოებული ვისკი კარგავს თავის ხასიათს და ხარისხს. ვისკი ვარგდება მუხის კასრებში სამი წლის მანძილზე, სადაც ადრე ინახებოდა ბურბონი ან ჰერესი. ზოგჯერ კი იყენებენ იმ კასრებს სადაც პორტოს ავარგებდნენ. კუპაჟირების პროცესი მიმდინარეობს ისევევ როგორც შოტლანდიური ვისკისა, მხოლოდ იმ განსხვავებით რომ, სახეობების შერევა (ალაოს ან მარცვლეულის ვისკისა) ჩამოსხმამდე ვარგდება მუხის კასრებში მხოლოდ რამდენიმე დღე ან კვირა.
ირლანდიური ვისკის ძირითად მახასიათებელს წარმოადგენს ის რომ, მასში არ იგრძნობა ტორფის გემო. და ის არის ძლიერ მსუბუქი და ელეგანტური სასმელი.
Alejandro (სიმღერა)
„Alejandro“ (ალეხანდრო) — ამერიკელ მომღერალ ლედი გაგას სიმღერა. სიმღერა გამოვიდა, როგორც მესამე სინგლი მომღერლის მესამე EP-დან The Fame Monster (2009). სიმღერა დაწერილია ლედი გაგას და RedOne-ის მიერ. კრიტიკოსებმა სიმღერა დადებითად შეაფასეს და აღნიშნეს მასზე პოპ-ჯგუფების, ABBA-ს და Ace of Base-ის და მადონას გავლენა.
ირლანდიური ვისკი
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები
Alejandro (სიმღერა)
სიმღერა გამოსვლის თანავე მოხვდა გაერთიანებული სამეფოს, ავსტრალიის, კანადის, ახალი ზელანდიის, აშშ-ის, ფინეთის, პოლონეთის, რუსეთის, ბულგარეთის და რუმინეთის ჩარტებში. „Alejandro“ გახდა გაგას ზედიზედ მეშვიდე სიმღერა, რომელიც გამოსვლისთანავე მოხვდა აშშ-ის ჟურნალ „ბილბორდის“ Hot 100-ში.
2010 წლის 8 ივნისს ლედი გაგამ ამ სიმღერაზე გამოუშვა მუსიკალური ვიდეო, რომლის რეჟისორი არის მოდის ფოტოგრაფი სტივენ კლაინი. კლიპში ასახულია გაგას სიყვარული თავისი გეი-მეგობრების მიმართ. ვიდეომ მიიღო დადებითი შეფასება კრიტიკოსების მიერ, ხოლო კათოლიკურმა ლიგამ გაგა დაადანაშაულა პოპულარობის ასამაღლებლად საეკლესიო თემატიკის გამოყენებაში (ჯვრის გადაყლაპვის სცენის გამო). გაგამ სიმღერა ცოცხლად შეასრულა მუსიკალურ შოუს American Idol-ის მეცხრე სეზონში და ასრულებდა მას თავის მეორე მსოფლიო ტურნეს The Monster Ball Tour (2009-2011) ფარგლებში.
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის სინგლები კატეგორია:2009 წლის სიმღერები კატეგორია:ლედი გაგას სიმღერები კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას ავტორობით კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას პროდიუსერობით კატეგორია:Interscope Records-ის სინგლები კატეგორია:სიმღერები RedOne-ის ავტორობით კატეგორია:სიმღერები RedOne-ის პროდიუსერობით
Leptogenys ritae
Leptogenys ritae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
The Continuing Story of Bungalow Bill
— ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში The Beatles, რომელიც გამოვიდა 1968 წელს.
სიმღერა ჯგუფის მიერ ები-როუდის სტუდიებში 1968 წლის 8 ოქტომბერს ჩაიწერა. იმავე დღეს ჩაიწერა I'm So Tired.
ეს არის ჯგუფის ისტორიაში ერთადერთი შემთხვევა, როდესაც ბექ-ვოკალს ქალი ვოკალისტი ასრულებს - ამ შემთხვევაში, იოკო ონო, რომელიც მღერს სტრიქონს "Not when he looks so fierce".
პრეციოზულობა
პრეციოზულობა — ცხოვრების სტილი, ფილოსოფია, ლიტერატურული მიმდინარეობა XVII საუკუნის ევროპაში, კერძოდ საფრანგეთში. ეს არის ერთგვარი გამორჩეულობის სურვილი სამი მიმართულებით: ქცევებით, ჩაცმულობითა და მეტყველებით.
წარმოშობა და იდეოლოგია
პრეციოზულობა პირველად გამოჩნდა მადამ დე სკუდერის სალონში. ამის შემდეგ სალონები, რომლებიც არსტოკრატების სახლებში იყო მოწყობილი, მთელ საფრანგეთს მოედო. აქ ხდებოდა ლიტერატურული ნაწარმოებების კითხვა, განხილვა, საუბრები. ამ სალონებში შესაღწევად მხოლოდ არისტოკრატული წარმოშობა არ იყო საკმარისი, მთავარი იყო ე.წ. „სულიერი კეთილშობილება“, განათლება და კარგი მანერები. ამ თვისებების ქონის შემთხვევაში ბურჟუებისთვისაც იყო კარი ღია.
XVII საუკუნეში ქორწინება ხშირად ამბიციებზე იყო დამყარებული და ქალი დამოკიდებულ მდგომარეობაში იყო, რამაც გამოიწვია ქალთა ემანსიპაციის მცდელობა, რაც დღევანდელი ფემინიზმის ჩანასახი იყო. პრეციოზებმა მოითხოვეს ქორწინების კანონების შეცვლა: ქორწინებას უნდა ჰქონოდა ერთი წლით გამოსაცდელი ვადა, ხოლო პირველი ბავშვის გაჩენის შემდეგ მშობლები უნდა განქორწინებულიყვნენ და ბავშვი მამასთან დარჩენილიყო. ქალები მოითხოვდნენ კაცების მსგავს უფლებებსა და დამოუკიდებლობებს.
ლიტერატურულ ჟანრებს შორის პრეციოზულ სალონებში უპირატესობა ენიჭებოდა პოეზიასა და რომანს.
ყველაზე ცნობილი პრეციოზული სალონები იყო მადამ დე სკუდერისა და მადამ დე რამბუიეს სალონები.
რიუ-ბრანკუ
რიუ-ბრანკუ (Rio Branco – თეთრი მდინარე) – ქალაქი ბრაზილიაში, აკრის შტატის დედაქალაქი. მდებარეობს ამაზონის აუზის ტროპიკულ ტყეებში.
ქალაქის გარეუბანში მდებარეობს საერთაშორისო აეროპორტი „პრეზიდენტი-მედისი“, რომელიც ფუნქციონირებს 1999 წლიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის ქალაქები კატეგორია:აკრის შტატის მუნიციპალიტეტები‎
ბელინი (კოქტეილი)
thumb|250px|ბელინი ბელინი — კოქტეილის სახეობა. ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული კოქტეილია იტალიაში. მზადდება შამპანიურითა (ტრადიციულად პროსეკო) და ატმის პიურეთი.
შეტანილია IBA-ს კოქტეილების სიაში.
ისტორია
ბელინი გამოიგონა ბარის Harry's Bar (ვენეცია, იტალია) დამაარსებელმა ჯუზეპე ჩიპრიანმა 1934-1948 წლებში. მან კოქტეილს დაარქვა „ბელინი“, რადგან ვარდისფერმა მას მოაგონა XV საუკუნის იტალიელი მხატვრის ჯოვანი ბელინის სურათზე დახატული რომაული კაბის ფერი.
კატეგორია:კოქტეილები
ნატალია ჟუკოვა
ნატალია ჟუკოვა(Наталія Олександрівна Жукова) დ. 5 მაისი, 1979, დრეზდენი,გდრ) - უკრაინელი მოჭადრაკე, დიდოსტატი (2010), ქალთა შორის მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი ბლიცში (2012). უკრაინის ქალთა ნაკრების შემადგენლობაში მოიგო საჭადრაკო ოლიმპიადა, მსოფლიოს გუნდური და ევროპის ჩემპიონატები. ქალთა შორის ევროპის ინდივიდულური ორგზის ჩემპიონი (2000, 2015) და უკრაინის დამსახურებული სპორტსმენი.
ბიოგრაფია
ჟუკოვა დრეზდენში დაიბადა და ბავშვობა კაოვკაში გაატარა. მსოფლიოს ახალგაზრდულ ჩემპიონატზე დებიუტი 1991 წელს მამაიაში, 12 წლამდელ გოგონათა ჯგუფში ჰქონდა, სადაც 11 შესაძლებლობიდან 7,5 ქულა დააგროვა და მესამე-მეოთხე ადგილები გაინაწილა. 1993 წელს სომბატჰეი-ში ევროპის 14-წლამდელ გოგონებში იჩემპიონა 9-დან 7,5 ქულით. 1994 წელი ბარაქიანი გამოდგა მისთვის და 16 წლამდელ გოგონების პირველობებზე ორი ოქროს მედალი მოიგო, ჯერ ბეილე-ერკულანე-ში ევროპის პირველობაზე იყოჩაღა 7/9, შემდეგ სეგედში მსოფლიოზე 7/9. 1995 წელს 20 წლამდელ გოგონათა პირველობაზე ჰალეში 12-დან 9 ქულით ვერცლის მედალს დასჯერდა. 1995 წელს კიშინიოვში ქალთა მსოფლიოს ჩემპიონატზე საერთაშორისო ზონალურ ტურნირზე  გამოვიდა, თუმც წარუმატებლად. იმავე წელს ქალთა შორის საერთაშორისო ოსტატის წოდება მიენიჭა. 1996 წელს უკრაინის ქალთა პირველობაზე პირველი ადგილი გაინაწილა და ეროვნულ ნაკრებშიც მიიწვიეს, სადაც ოლიმპიადაზე იასპარეზა. 1997 წელს ქალთა შორის დიდოსტატი გახდა. 1998 წელს ბელგრადის ქალთა ტურნირზე 9 შესაძლებლობიდან 6 ქულით პირველ-მეორე ადგილები გაინაწილა და გრონინგენის ქალთა ფესტივალი 7/10 მოიგო. 1999 წელს ევროპის საკლუბო ჩემპიონატზე ნოვა-გორიცაში „Rudenko School Kherson“-ის შემადგენლობაში პირველ ადგილზე გავიდა და თავის პოზიციაზე (პირველ დაფაზე) მცირე ოქროც მიიღო. იმავე წელს ალუშტაში ზონალურ ტურნირზე მეორე ადგილი დაიკავა. 2000 წელს ბათუმში ქალთა ევროპის ჩემპიონატზე ოქრო აიღო. ფინალში ეკატერინა კოვალენსკაია დაამარცხა 2,5:1,5. ევროპის ჩემპიონი მეორედ 2015-ში კვლავ საქართველოს ზღვისპირეთში ამჯერად ჩაქვში გახდა. .  thumb|ნატალია ჟუკოვა, 2008 წელი, დრეზდენი,ქალთა საჭადრაკო ოლიმპიადა
2004
2004 წელს მეათე ნომერი იყო და ორი ეტაპი გადალახა. ჯერ მოლდოველი სვეტლანა პეტრენკო დაამარცხა 2,5:1,5, შემდეგ რუსი ნადეჟდა კოსინცევა 4:3, მესამეში კი მომავალ ჩემპიონ, ბულგარელ ანტოანეტა სტეფანოვასთან დამარცხდა 1:3.
2006
ეკატერინბურგში 24-ე ნომრად იყო განთესილი და მეორე ეტაპიდან გამოვარდა ჩინელ ჰოუ იფანთან 0:2. მანამდე ასევე ჩინელი შენ იანგი დაამარცხა 3,5:2,5.
2008
ნალჩიკში პირველივე ეტაპიდან გამოვარდა კატერინა როჰონიანთან 1,5:2,5. ჩემპიონატზე 21-ე ნომრად იყო განთესილი.
2010
პირველივე ეტაპზე დაასრულა ასპარეზობა ანთაქიაშიც. თურქეთში 35-ე ნომრად იყო განთესილი და მარინა რომანკოსთან დამარცდა 0,5:1,5.
2012
ხანტი-მანსიისკში 31-ე ნომრად იყო და მესამე ეტაპამდე მივიდა. პირველ მატჩში ჩინელ გუო ქის 1,5:0,5 სძლია, შემდეგ ინდუს ჰამპი კონერუს 2:0 და ჩინელ ჟუ ვენჟუნთან გამოვარდა 1,5:2,5.
2017
თეირანშიც პირველივე ეტაპიდან გამოვარდა. იგი 23-ე ნომერი იყო და ქართველ ნინო ხურციძესთან 0,5:1,5 დამარცხდა.
2018
ცუდ „ტრადიციას“ არც ამჯერად უღალატა და პირველივე ეტაპზე შეწყვიტა ასპარეზობა. იგი 37-ე ნომერი იყო და ჩინელ ნი შიქუნთან 2,5:3,5 წააგო.
ქალთა ოლიმპიადა
ჟუკოვას უკრაინის ნაკრებში დებიუტი 1996 წელს, 17 წლისას ჰქონდა. ერევანში ქალთა ოლიმპიადაზე სათადარიგო დაფაზე გამოვიდა და მეოთხე ადგილს დასჯერდა. მას შემდეგ პირველ დაფაზე გადაჯდა და 2006 წლამდე ჯილდო არ მოუპოვებია. 2006 წელს ტურინში უკრაინის ნაკრები საუკეთესო იყო და გუნდური ოქრო მოიგეს, ჟუკოვა კი ინდივიდუალურში მეოთხე იყო. 2008 წელს მეორე დაფაზე ითამაშა და ნაკრებთან ერთად ვერცხლი მოიგო. ინდივიდუალურადაც არ უთამაშია ურიგოდ და მცირე ვერცხლით დააჯილდოვეს. გუნდური ბრინჯაო მოიგო მესამე დაფაზე 2010-ში სტამბულში. 2012 წელს ტრომსოში კვლავ ბრინჯაო დაისაკუთრა, თვითონ კი მეოთხე დაფაზე ოქრო აიღო. კვლავ გუნდური ბრინჯაო აიღო 2016-ში ბაქოში, ხოლო 2018-ში ბათუმში ვერცხლი.
მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი
2009 წელს ნინგბოში ნაკრები ბრინჯაოს შესწვდა, ჟუკოვა კი მეორე დაფაზე გამოვიდა. სამაგიეროდ 2013-ში ჩემპიონები გახდნენ ასტანაში, სადაც ნატალია მეოთხე დაფაზე თამაშობდა და ინდივიდუალურ ოქროსაც დაეუფლა.
ევროპის გუნდური ჩემპიონატი
ევროპის გუნდურ ჩემპიონატზე 1999 წლიდან გამოდის, 10 გათამაშებაში მიიღო მონაწილეობა და ოთხი გუნდური მედალი მოიპოვა. 2009-ში ნოვო-სადში და 2017-ში კრეტაზე ბრინჯაო აიღო, 2013-ში ვარშავაში ოქრო, ხოლო 2015-ში რეიკიავიკში ვერცხლი. ინდივიდუალურადაც ყოჩაღობდა ნატალია, 2003-ში პირველ დაფაზე მცირე ოქრო დაისაკუთრა, 2015-ში მესამე დაფაზე და 2017-ში მეორე დაფაზე კი ვერცხლები.
ოჯახი
ჟუკოვა დრეზდენში დაიბადა და ოდესაში ცხოვრობს. გათხოვილი იყო რუს დიდოსტატ ალეკსანდრ გრიშჩუკზე, რომელთანაც 2007 წელს გოგონა შეეძინა. წყვილი განქორწინებულია.
პოლიტიკური მოღვაწეობა
2019 წელს უკრაინის საპარლამენტო არჩევნებში პარტია „ახალ ძალთა მოძრაობა“-ში მეექვსე ნომერი იყო, თუმც პარტიამ ბარიერი ვერ გადალახა და რადაში ვერ მოხვდნენ. 2020 წლის ოქტომბერში ადგილობრივ არჩევნებში მოსინჯა ძალები. პარტიაში „ხალხის მსახური“ მეოთხე ნომერი იყო და ოდესის საკრებულოში მოხვდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის კატეგორია:უკრაინელი მოჭადრაკეები კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები კატეგორია:5 მაისი კატეგორია:1979 წელი სპორტში
რაკიინი
რაკიინი (Rakeen) — არაბული საინვესტიციო კომპანია, დაფუძნებული არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში შეიხ საუდ ბინ საქრ ალ კასიმის მიერ. კომპანია ამჟამად მრავალ პროექტს ახორციელებს უძრავი ქონების, ტურიზმის და ინფრასტურქტურის განვითარებაში. პროექტები ხორციელდება როგორც საამიროების ქალაქ რას ალ კაიმაჰში (RAK), ასევე მსოფლიოს გარშემო რამდენიმე ქვეყანაში, მათ შორის საქართველოში, თბილისის მაღლობების სახით.
საქართველოში Rakeen Georgia ფლობს მთაწმინდის პარკს, ასევე ფოთის პორტს, სადაც თავისუფალ ინდუსტრიულ ზონას ავითარებს. 2009 წელს RAK Georgia Holding-ის შვილობილმა კომპანიამ სახალხო ბანკმა და ტელე და რადიო კომპანია "იმედის" აქციების საკონტროლო პაკეტი შეიძინა.
სქოლიო
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების კომპანიები კატეგორია:საინვესტიციო კომპანიები
ნოღას ციხე
ნოღას ციხე — შუა საუკუნეების ციხესიმაგრე დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნოღაში. მდებარეობს სოფლის ყველაზე შემაღლებულ ადგილას. მას XVI–XVII საუკუნეებს მიაკუთვნებენ. იგი ჯერ ჯაიანების, შემდეგ კი დადიანების მფლობელობაში იყო. ციხე ელიფსური ფორმის ორმაგი გალავნისა და ოთხი კოშკისგან შედგება. კოშკების სიმაღლე 10–12 მეტრს აღემატება. მათ შორის მანძილი კი დაახლოებით 2 მეტრია. 2015–2019 წლებში ჩაუტარდა სარეაბილიტაციო სამუშაოები. ამჟამად აღდგენილია. ციხის საშენ მასალად სხვადასხვა ზომის, უმეტესად ღია ქვიშისფერი და მოვარდისფრო შირიმი, ასევე ქვიშაქვა და რიყის ქვებია გამოყენებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში
სპარტანული აღზრდა
250px|მინიატიურა|[[ედგარ დეგა: „ახალგაზრდა სპარტელები“ (1861)]] სპარტანული აღზრდა — აღზრდისა და სწავლების სახელმწიფო სისტემა სპარტაში ძვ. წ. VIII-IV საუკუნეებში. აღზრდის მოცემული სისტემა დაამკვიდრა ლიკურგემ, რომელსაც უდიდესი წვლილი მიუძღვის ზოგადად სპარტის კანონმდებლობისა და საზოგადოებრივი სტრუქტურის ჩამოყალიბებაში. 7-8 წლიდან 20 წლამდე ასაკის ვაჟები სამხედრო ტიპის ინტერნატებში სწავლობდნენ. სპარტანული აღზრდა ითვალისწინებდა ფიზიკურ წრთობას, სამხედრო ხელოვნების დაუფლებას, აგრეთვე წერა-კითხვის, ლაკონიური მეტყველების, საგუნდო სიმღერისა და სამუსიკო ინსტურმენტებზე დაკვრის სწავლებას. გათვალისწინებული იყო აგრეთვე ქალიშვილთა ყოველმხრივი ფიზიკური აღზრდა ოჯახში. რაც შეეხება სპარტანული აღზრდის მისანსა და მნიშვნელობას, ეს იყო, ერთ-ერთი საუკეთესო გზა მორჩილი და პროდუქტიული საზოგადოების ჩამოყალიბებისა, რისი საჭიროებაც ანტიკურ ხანაში ნამდვილად არსებობდა. პლუტარქე დასძენდა:
გადატანითი მნიშვნელობით სპარტანული აღზრდა ეწოდება მკაცრი აღზრდის სისტემას, რომელიც აყალიბებს ფიზიკურ ამტანობას, ხასიათის სიმტკიცეს, ყოველგვარი სიძნელის დაძლევის უნარს და სხვა.
ქალთა აღზრდა
სპარტანულ საზოგადოებაში აღზრდას იმდენად დიდი მნიშვნელობა ენიჭებოდა, რომ ეს პროცესი იმაზე ადრე იწყებოდა, ვიდრე აღზრდის ობიექტი ანუ აღსაზრდელი დაიბადებოდა. იმისათვის, რომ მომავალი აღსაზრდელი ძლიერი და ჯანმრთელი დაბადებულიყო, სპარტელი ქალებიც იძულებულნი იყვნენ გარკვეულ წესებს დამორჩილებოდნენ, სწორედაც ამ მიზეზით, არსებობდა ქალთა აღზრდის სპეციფიკური სისტემაც, რომელშიც რამდენიმე მნიშვნელოვანი ასპექტია გამოსაყოფი. პირველ ყოვლისა, ქალი ფიზიკურად ძლიერი უნდა ყოფილიყო. ამისთვის მათ წრთვნიდნენ ჭიდაობასა და სირბილში, ისინი ასევე ვარჯიშობდნენ შუბისა და დისკოს ტყორცნაში. ამის პროდუქტი იყო ათლეტი ქალი, ხოლო საბოლოო შედეგი კი ჯანმრთელ სხეულში ჯანმრთელი ნაყოფის ჩასახვა. გარდა ამისა, სპარტელთა რწმენით, ამ სპეციფიკური შემზადების შემდეგ, ღონიერი ქალი მშობიარობასა და ტკივილს ადვილად გადაიტანდა. ქალებისათვის, მსგავსად მამაკაცებისა, აკრძალული იყო სახლში ჩაკეტვა და ფუფუნებაში ცხოვრება. მორიგი მნიშვნელოვანი თავისებურება ისაა, რომ ქალები იძულებულნი იყვნენ ზოგიერთ დღესასწაულზე (მაგალითად, გიმნოპედიაზე) შიშვლებს ეცეკვათ, რაც მათთვის სირცხვილს არ წარმოადგენდა. ამასთან დაკავშირებით პლუტარქე წერს: ამგვარი მეთოდით აყალიბებდნენ ქალების ფსიქიკას ისე, რომ მათ ეფიქრათ, ისინიც მამაკაცთა თანასწორნი იყვნენ და მათაც შეეძლოთ საკუთარი სიქველითა და სიძლიერით სახელის მოხვეჭა და საზოგადოებაში თავის დამკვიდრება. საბოლოოდ, ქალები იმდენად რწმუნდებოდნენ საკუთარ ძალებში, რომ ხშირად დასცინოდნენ კიდეც კაცებს, კრახით დასრულებული საქმის გამო. სპარტის საზოგადოება კი, ქალებს ამის უფლებას აძლევდა. ქალთა აღზრდის პროდუქტი იყო, როგორც მენტალურად ისე ფიზიკურად ძლიერი ქალი. ქალი, რომელიც მამაკაცის გარეშეც იოლად გაუძღვებოდა საოჯახო საქმეებს, ამის საჭიროება კი ხშირად დგებოდა, რადგანაც კაცები ხშირად საბრძოლველად იყვნენ წასულები. პლუტარქე ერთ-ერთი სპარტელი ქალის, ლეონიდასის ცოლის — გორგოს გონებამახვილობის შესახებ წერს:
სელექცია
სპარტელები ყველაფერს აკეთებდნენ იმისათვის, რომ მომავალი აღსაზრდელი ჯანმრთელი და დიდი პოტენციალის მქონე დაბადებულიყო. მომავალ სპარტიატზე ზრუნვა ჯერ კიდევ მის ჩასახვამდე იწყებოდა. სპარტელთა საზოგადოებაში დასაშვები და მიზანშეწონილიც კი იყო, რომ თუ მოხუც კაცს ახალგაზრდა ცოლი ჰყავდა, მასთან სქესობრივი კავშირი არა თვითონ, არამედ სხვა, შედარებით ახალგაზრდა და ჭარმაგ მამაკაცს ჰქონოდა. ეს ყველაფერი კი მრუშობად სპარტაში სულაც არ მიიჩნეოდა, ამას ლიკურგე და სპარტის საზოგადოება იმით ამართლებდა,რომ მთავარი იყო მომავალი სპარტელი დაბადებულიყო ძლიერი. ამ ფაქტთან დაკავშირებით არსებობს ერთი მეტად საინტერესო გადმოცემა, ერთხელ სპარტელს ჰკითხეს, თუ როგორ სჯიდდნენ მრუშებს, რაზეც სპარტელმა მიუგო, რომ მათში მრუში არაა, მაგრამ უცხოელმა დაიჟინა, ვაი და აღმოჩნდესო. მაშინ იგი ჯარიმად გადაიხდის იმხელა ხარს, რომელიც ტაიგეტის მწვერვალიდან თავს გადაჰყოფს და მდინარე ევროტასში წყალს დალევს. ამის მოსმენით გაოცებულმა უცხოელმა გაიკვირვა ამხელა ხარი სად გინახავთო. სპარტელმა კი მიუგო: „მაშ ვის უნახავს სპარტაში მრუში“.
სპარტანული აღზრდის პრესტადია
ვაჟი თავდაპირველად მამისეულ სახლში იზრდებოდა, თუმცაღა მას არა მამა, არამედ ძიძა ზრდიდა. სპარტელი ძიძები კი გამორჩეულები იყვნენ მთელ საბერძნეთში და მათ ხშირადაც ქირაობდნენ ხოლმე, სპარტელები ამას არასდროს ჩადიოდნენ. რაც შეეხება უშუალოდ აღზრდას, ძიძები ბავშვებს მაქსიმალურ თავისუფლებას აძლევდნენ. მათ აჩვევდნენ ზომიერად ჭამას, სიბნელესა და მარტოობას, რათა უცხო ყოფილიყო მათთვის სიმხდალე და ტირილი. სანთლით ხელში სიარული აკრძალული იყო სპარტელი ბავშვებისთვის. სპარტელები უნდა მიჩვეოდნენ ღამის წყვდიადში გაბედულ სიარულს. ძალიან ბევრი მსგავსება მოიძებნება ინგლისურ აღზრდის მეთოდთან. მოგეხსენებათ, ინგლისელები მიიჩნევენ, რომ ჭამა სიამოვნებას კი არ უნდა გვრიდეს ადამიანს, არამედ საარსებო წყაროს უნდა წარმოადგენდეს, ამაზე მათი სამზარეულოც მოწმობს, საქმე უფრო შორს მიდის და ზოგიერთი მეტ საერთო ნიშანს ასახელებს, მაგალითად მე-19 საუკუნეში ფრანგები ხშირად ადარებდნენ სპარტელებს და ინგლისელებს. ამონარიდი გაზეთიდან: და ბოლოს, პატარა სპარტელები ხშირად დაყვებოდნენ მამებს სისიტიებში. სადაც ისინი ადრეული ასაკიდან ეცნობოდნენ თავიანთი ქვეყნის წეს-ჩვეულებებს.
სპარტანული აღზრდის პირველი ეტაპი
შეუსრულდებოდა თუ არა ბავშვს 7 წელი, სახლიდან მიჰყავდათ, სადაც აღარასოდეს ბრუნდებოდა, რამდენადაც, ბავშვი არა მამის, არამედ სახელმწიფოს საკუთრება იყო. ვაჟს თავს აგელეში უკრავდნენ, რათა სხვა ვაჟებთან ერთად ყოფილიყო და მათთან ერთად გაზრდილიყო. აგელების უფროსად იმას აყენებდნენ, ვინც გამოირჩეოდა სიმამაცითა და გონიერებით. ეს ადამიანი დიდი პატივისცემით სარგებლობდა. მის სიტყვას ყველა აღსაზრდელი ემორჩილებოდა. მათ მორჩილებას ადრიდანვე აჩვევდნენ. მოზარდების მეთვალყურეს პედონომი ეწოდებოდა, რომელსაც კეთილშობილ ვაჟკაცთა წრიდან ირჩევდნენ. მოხუცები თვალყურს ადევნებდნენ ბავშვების თამაშს, ხშირად განზრახ ჩამოაგდებდნენ მათ შორის შფოთს და ერთმანეთს წააჩხუბებდნენ. ამ გზით ისინი სწავლობდნენ ბავშვის ხასიათს — მამაცი იყო თუ არა, ან გაიქცეოდა თუ არა ბრძოლის ველიდან. რაც უფრო იზრდებოდნენ ბავშვები, მით უფრო სასტიკი ხდებოდა მათი წრთვნა: თმის ძირამდე კრეჭდნენ და აიძულებდნენ თითქმის ყოველთვის შიშვლებს ეთამაშათ, რის გამოც ფეხის ქუსლები უმაგრდებოდათ, ეს ყველაფერი ჯანმრთელობასთან ასოცირდებოდა. მათ, ასევე, ასწავლიდნენ წერა-კითხვასაც, თუმცა იმდენდად სასხვათაშორისოდ, რამდენადაც ეს აუცილებელი შემთხვევის დროს შეიძლებოდა დასჭირვებოდათ.
სპარტანული აღზრდის მეორე ეტაპი
12 წლის შემდეგ სპარტიატები უქიტონოდ დადიოდნენ. მათ ერთი ხელი ტანსაცმელი (ტანსაცმელში წამოსასხამი იგულისხმება) ეძლეოდათ, რაც მთელი წლის განმავლობაში უნდა ემყოფინათ. სპარტელები, სავარაუდოდ, სისუფთავესთანაც არასასიამოვნო დამოკიდებულებაში უნდა ყოფილიყვნენ, რადგანაც ისინი იშვიათად იბანდნენ სხეულს და ისიც ცივ წყალში თუ ბანაობდნენ და ტანსაც არ იზელდნენ, ცხელი წყლით და შედარებით უფრო კარგად ბანაობდნენ მხოლოდ დღესასწაულებზე. მათთვის მოსვენებას არც ძილი წარმოადგენდა, რადგანაც საკმაოდ არაკომფორტულად ეძინათ, ლერწმის საწოლებზე. ლერწამს კი თვითონვე, ყოველგვარი დანის გარეშე გლეჯდნენ. ზამთარში კი ლერწამთან ერთად მეტი სითბოსთვის ლიკოფონს იფენდნენ. სპარტიატები დღისით ვარჯიშობდნენ ცურვაში, ჯირითში, ჭიდაობაში და ა. შ. რაც შეეხება ჭამას, ისინი უფროსი სპარტელის სახლში ჭამდნენ, საჭმლის მოტანა კი აღსაზრდელებს ევალებოდათ. მოზრდილებს შეშის მოზიდვა ევალებოდათ, უმცროსებს — მწვანილის. ყველაფერი რაც მოჰქონდათ ნაქურდალი იყო. ვისაც ქურდობაში დაიჭერდნენ, მას უმოწყალოდ გაშოლტავდნენ, როგორც უხეიროსა და მოუხერხებელს. მათ არ სჯიდნენ იმ მიზეზით, რომ იქურდეს, არამედ იმ მიზეზით, რომ ისინი საკმარისად ფრთხილები და მოხერხებულნი არ იყვენ, რომ შეუმჩნევლად ექურდათ. გაშოლტვით კი სხვა დროსაც ხშირად ისჯებოდნენ და თუ ვინმე ამის გამო იტირებდა ან იკვნესებდა, მას იქამდე გაწკეპლავდნენ, სანამ არ გაჩუმდებოდა. გარდა ამისა, თუ ჩვილი შესჩივლებდა მამას, რომ სხვა კაცმა გაწკეპლა, მამაც იმავეს მოიმოქმედებდა. ბავშვები ეჩვეოდნენ თუ როგორ დასხმოდნენ თავს მძინარეს და საერთოდ ყველას, ვინც კარგად ვერ პატრონობდა თავის საქონელს. პლუტარქე მოგვითხრობს ერთი საინტერესო შემთხვევის შესახებ, რომლის თანახმადაც ერთმა ბავშვმა მოიპარა მელია და მას შემდეგ რაც, სპარტელები მიუხვდნენ დანაშაულს, დამალა ის მოსასხამის ქვეშ. ბრჭყალებით და კბილებით მელია ცდილობდა გათავისუფლებას, მაგრამ ბავშვს სახეზე არაფერი ეტყობოდა. საბოლოოდ ის გარდაიცვალა მიღებული ჭრილობებით. ერთ-ერთი მიზეზი, თუ რატომ იყო სპარტელთა რაციონი მწირი, საკვების მოპოვების წესია. სპარტელთა აზრით კი ბევრი საჭმელი სხეულს მიწისკენ ექაჩება და ზრდას უშლის ხელს.
ნავახშმევს ირენი ზოგიერთ ბავშვს უბრძანებდა ემღერა, ზოგს კი ისეთ შეკითხვებს აძლევდა, რომლებიც მოფიქრებულ და გონივრულ პასუხებს მოითხოვდა. დაყოვნებული პასუხი და ყოყმანი, სპარტელების აზრით, გონებაჩლუნგობას ამჟღავნებდა. პასუხში უნდა ყოფილიყო ჩაქსოვილი მიზეზი და მტკიცება, ყველაფერი ეს კი მოკლედ, სხარტად უნდა თქმულიყო. მას, ვინც შეცდომით გასცემდა კითხვაზე პასუხს, ირენი სასჯელის ნიშნად ცერზე უკბენდა. სიმღერებისა და ლექსების შეთხზვის ხელოვნებას აღზრდაში ისეთივე დიდი ყურადღება ექცეოდა, როგორც სიტყვის დახვეწილობასა და სიწმინდეს. ამ სიმღერების სიტყვები იყო უბრალო, მაგრამ ძლიერი და ღრმა შინაარსის, რომელიც სულს ამხნევებდა და საგმირო საქმეებისაკენ მოუწოდებდა. ბავშვების დასჯას ხშირად ესწრებოდნენ უხუცესები და არქონტები. დასჯის დროს ისინი ირენს ხელს არ უშლიდნენ, მაგრამ როცა ბავშვები წავიდოდნენ, ირენს თავის მხრივ სასტიკ პასუხს თხოვდნენ, თუ აღმოჩნდებოდა, რომ იგი მეტისმეტ მრისხანებას ან გადაჭარბებულ ლმობიერებას იჩენდა.
სპარტანული აღზრდის მესამე ეტაპი
ზოგიერთი ინფორმაციის თანახმად, სპარტელები 18 წლის ასაკში იწყებდნენ შეძენილი უნარ-ჩვევების პრაქტიკულად გამოყენებას. ისინი წარმოადგენდნენ სასაზღვრო, სადაზვერვო და დამხმარე ჯარის წევრებს. როგორც ზოგიერთი წყარო იუწყება, არსებობდა ე. წ. კრიპტიები, რომელშიც ახალგაზრდა სპარტიატები ირიცხებოდნენ. ეს „რაზმი“ დღისით ტყეში იმალებოდა, ხოლო ღამით ჰილოტებზე „ნადირობდა“.
დაახლოებით ამ ასაკის სპარტიატებს უკვე ჰყავდათ თავიანთი ფავორიტები; ბიჭებს-ბიჭები და გოგონებს-გოგონები. ყრმების სატრფოები მათი საყვარელი ყმაწვილის შერცხვენასა და სახელსაც იზიარებდნენ და ხდებოდა ისე, რომ სპარტიატის შერცხვენისთვის მისი სატრფო ისჯებოდა. აღსანიშნავია, რომ ერთ ბიჭს, ორი საყვარელი ბიჭი შეიძლებოდა ჰყოლოდა. მიუხედავად ამისა, ცოლის მოყვანა სპარტელი მამაკაცებისთვის სავალდებულო იყო. მას ცოლი 30 წლამდე უნდა შეერთო, თუ ამას უფრო ადრე მოიმოქმედებდა, 30 წლამდე ცოლთან ერთად ცხოვრება ეკრძალებოდა.
სპარტანული აღზრდის მეოთხე ეტაპი
როცა სპარტელი 20 წელს მიაღწევდა, მისი აღზრდა სრულდებოდა. იგი ირიცხებოდა სპარტის ჯარში და უფლება ეძლეოდა სისიტიის წევრობისა. სისიტიის წევრად გახდომის პროცედურა კი საკმაოდ საინტერესო იყო. საჯარო სასადილოს წევრები არჩევნებს აწყობდნენ ახალი წევრის მისაღებად. ვინც თანახმა იყო მისი მიღებისა პურის სოსროლს დაამრგვალებდა და მსახურის თავზე შემოდგმულ ჭურჭელში აგდებდა, ხოლო ვინც წინააღმდეგი — პურის სოსროლს ჭყლეტდა. თუ ჭურჭელში პურის ერთი დაჭყლეტილი სოსროლი მაინც აღოჩნდებოდა, ახალ წევრს არ იღებდნენ. გარდა იმისა, რომ ამ ასაკის სპარტიატები რეგულარულ ჯარში ირიცხებოდნენ, ისინი ასევე ხდებოდნენ ირენები.
სქოლიო
კატეგორია:განათლება
იოზეფ მანესი
იოზეფ მანესი (Josef Mánes; დ. 12 მაისი, 1820, სტარე მესტო – გ. 9 დეკემბერი, 1871, ნოვე მესტო. ) — ჩეხი მხატვარი, ილუსტრატორი, გრაფიკოსი და ჩეხური რომანტიზმის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი. მისი მხატვარი მამა (ანტონინ მანესი, 1784-1843) და ბიძა (ვაცლავ მანესი; 1793-1858) წვრთნიდნენ მას და მის და-ძმას (გვიდო და ამალია) ფერწერაში. იგი ითვლება ჩეხური მხატვრობისა და პეიზაჟის მხატვრობის ოსტატად, რომანტიზმისა და რეალიზმის პერიოდში.
Ახალგაზრდობა
მისი მამა იყო ცნობილი მხატვარი ანტონინ მანესი, პეიზაჟის მხატვრობის პროფესორი პრაღის ხელოვნების აკადემიაში, რომელთანაც სამხატვრო ნიჭით დაჯილდოვებუი და-ძმები: იოზეფი, გვიდო და ამალია ატარებდნენ სასწავლო მოგზაურობას ბუნებაში, მაგალითად, ტიპში ან კრკონოშეს მთებში. მისი ბიძა ვაცლავ მანესი ამავე სკოლაში ასწავლიდა ფიგურების ხატვას და ასევე ორჯერ იყო დროებით დირექტორის თანამდებობაზე. თხუთმეტი წლის ასაკიდან იოზეფი სწავლობდა პრაღის სამხატვრო აკადემიაში პროფესორ ფრანტიშეკ ტკადლიკის ხელმძღვანელობით. 1844 წელს, უკმაყოფილო თაბაშირის მოდელებზე დაფუძნებული სწავლების აკადემიური ბუნებით, იგი გაემგზავრა სასწავლებლად მიუნხენის აკადემიაში, სადაც დარჩა სამი წელი სახლიდან მატერიალური დახმარების გარეშე. მოგვიანებით მან ასევე ჩაატარა რამდენიმე სასწავლო მოგზაურობა, მათ შორის დრეზდენში, პოლონეთსა და სილეზიაში. მისი პირადი ცხოვრება გარკვეულწილად გართულდა, როდესაც ის უკვე ისევ პრაღაში ცხოვრობდა. ოცდაშვიდი წლის ასაკში მას ურთიერთობა ჰქონდა მოახლე ფრანტიშკა შოვიჩკოვასთან, 1850 წელს ფრანტიშკა დაორსულდა, მაგრამ ოჯახის ძლიერი ზეწოლის გამო იოზეფს ფრანტიშკაზე უარის თქმა მოუწია. იმ დროს ამალია უკვე უძღვებოდა მანესების ოჯახს, იგი მხარს უჭერდა თავის ძმებს. მან გაათავისუფლა ორსული ფრანტიშკა სამსახურიდან. შემდეგში დამოუკიდებლად გაზარდა ქალიშვილი ჟოზეფინა, რომელიც 1850 წელს დაიბადა.
მორავიაში
1854 წელს, მისი მეგობრის, გრაფ ბედრიჩ სილვა-ტარუკას მიწვევით, იოზეფ მანესი გაემგზავრა მის მამულში, სადაც თავშესაფარი მიიღო. მომდევნო ოცი წლის განმავლობაში მან შექმნა სილვა ტარუკას საოჯახო პორტრეტების სერია, ასევე ნეო-როკოკოს ჟანრის სურათები. ბოჰემიაში მისი ფსიქიკური მდგომარეობაც გაუმჯობესდა, დაინტერესდა მორავიული კოსტიუმებით. სილვა ტარუკამ მას ასევე ურჩია დარჩენა ბილოვიცეს ციხესიმაგრეში, რომლის მფლობელი იყო გრაფი ჰუგო იაკობ იოზეფ ლოგოტეტი. გრაფმა ჰიუგომ სთხოვა დაეხატა თავისი საყვარელი ვერუნა. მან დახატა ვერუნა ჩუდოვა სლოვაკურ კოსტუმში.
ავადმყოფობა
1866 წლიდან მას გამოუვლინდა ფსიქიკური დაავადების სიმპტომები, რომლებიც, მართალია ძალიან ნელა პროგრესირებდა, მაგრამ მკურნალობის გარეშე დამანგრეველი შედეგები მოჰყვა. მომდევნო პერიოდში მან წონაში დაიკლო, უჭირდა ლაპარაკი, გახდა დეპრესიული და მისი ქცევა ზოგჯერ ძალიან უცნაური და დაბნეული იყო. მის აზროვნებაში თანდათან გაჩნდა ლუპინის ვარდის უცნაური გატაცება. იმდროინდელმა ხელოვნების მფარველმა, მრეწვეელმა ვოიტეხ ლანა უმცროსმა, მას ფული მისცა სასწავლო მოგზაურობისთვის რომში, სადაც ის გამოჯანმრთელდა, მაგრამ მან არ იცოდა იტალიური და არ იცნობდა ქალაქს, სადაც ის გაძარცვეს სასტუმროში. მისი მდგომარეობა კიდევ უფრო გაუარესდა. ამიტომ, ამალია სასწრაფოდ ჩავიდა ძმასთან. რომში მან იპოვა იგი ცნობილი ტრევის შადრევნების კიბეებზე, დამცინავი ხალხის ჯგუფში. ამბობენ, რომ ღამით მან ანთებული სანთლით შემოუარა ძველი ქალაქის საათს. სიცოცხლის ბოლოს მანესი უფრო და უფრო ღრმა ლეტარგიაში ჩავარდა. ითვლება, რომ დაავადება, რომელიც მას აწუხებდა, იყო პროგრესირებადი დამბლა, ანუ სიფილისის მოწინავე ფორმა, რომელიც უტევს თავის ტვინს, ან ტუბერკულოზი. სამედიცინო დასკვნა მისი გარდაცვალების შესახებ გაურკვეველ დიაგნოზს სვამს, ცერებრალური დამბლა. ის რამდენიმეწლიანი ტანჯვის შემდეგ ორმოცდათერთმეტი წლის ასაკში გარდაიცვალა. დაკრძალვას მისი უკანონო ქალიშვილი ჟოზეფინაც ესწრებოდა.
ნამუშევრები
მანესის ნამუშევრები დაფუძნებულია რომანტიზმზე იგი შთაგონებულია მიუნხენის პორტრეტების მხატვრობის შესწავლით, პრაღის ძველი ქალაქის მშობლიური გარემოთი და ჰანაზე სოფლის ხალხის ცხოვრებით, რაც მისთვის სიწმინდისა და კაცობრიობის იდეალს წარმოადგენდა. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევრები მოიცავს პრაღის მაცხოვრებლების პორტრეტების სერიას, ნეოროკოკოს ჟანრის სცენებს დიდგვაროვან მფარველებთან ყოფნიდან ბოჰემიაში სილვა-ტარუსის ოჯახის ციხესიმაგრეში კოსირემ ნა ჰანეს ქვეშ და პეიზაჟის მხატვრობა.
დავით ყიფიანი
დავით ყიფიანი (დ. 18 ივნისი, 1951, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 17 სექტემბერი, 2001, თბილისი, საქართველო) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი, თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. იცავდა თბილისის „ლოკომოტივის“, თბილისის „დინამოსა“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1978), ვიცე-ჩემპიონი (1977) და ხუთგზის ბრინჯაოს პრიზიორი. საბჭოთა კავშირის თასის ორგზის მფლობელი (1976, 1979), ფინალისტი (1980), და თასების მფლობელთა თასის მფლობელი (1981) თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1976), საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1981). ღირსების ორდენის კავალერი.
იოზეფ მანესი
ნამუშევრები
1859 წელს ფრიდრიხ შილერის დაბადების 100 წლისთავის აღსანიშნავად ჟოფინის დეკორაციისთვის მან შექმნა დიდი ტონდო ალეგორიებით: პოეზია და ისტორია (დაკარგული), ლირიკული პოეზია (დიამეტრი 161,5 სმ, რომლებიც ეროვნული გალერეის კოლექციაშია), რომელშიც მან პირველად გამოიყენა ნეიტრალური ოქროს ფონი. მოგვიანებით მან იგივე ფონი გამოიყენა კალენდარული ფირფიტისთვის 1865 წლიდან ძველი ქალაქის საათზე (ასლი, ორიგინალი გამოფენილია პრაღის მუზეუმში), რომელიც ასახავს წლის 12 თვის ალეგორიას სასოფლო-სამეურნეო სამუშაოების საგნებში. მან ასევე დააპროექტა სოკოლის გიმნაზიის ბანერის ძელი და რამდენიმე ბანერი. ეროვნული აღორძინების მწვერვალზე მან დააპროექტა კარლინის ეკლესიის შესასვლელი კარის რელიეფები, რომლებიც ასახეს ლუდვიკ შიმეკმა და კარელ დვორჟაკმა.
დავით ყიფიანი
1977 წელს აღიარეს საბჭოთა კავშირის წლის საუკეთესო ფეხბურთელად. რვაჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში.
იოზეფ მანესი
ნამუშევრები
მთელი შემოქმედებითი პერიოდი ხატავდა პორტრეტებს. მისი მეგობრებისა და პიროვნებების პორტრეტები პრაღის კულტურული და სოციალური გარემოდან გამოირჩევიან ფსიქოლოგიური სიღრმით, განცდებითა და ფერთა დახვეწილობით. განსაკუთრებით ქალთა პორტრეტები, მათი ძლიერი ემოციური ჩართულობით, აღემატება უბრალო შეკვეთილი სამუშაოს მნიშვნელობას. ასეთია, მაგალითად, „ლუიზა ბელსკის პორტრეტი“, რომელიც გამოხატავს მხატვრის აღტაცებას და გრძნობას მშვენიერი ქალის მიმართ. მანესის ყველაზე ცნობილი ნამუშევარია „ჟოზეფინა“ (1855) — გოგონას პორტრეტი მოშიშვლებული მკერდით, რომელიც მანესის სიკვდილამდე არ გასულა მისი სტუდიიდან. ნახატი, რომელსაც გაზეთებში „ჩეხურ ჯოკონდას“ უწოდებდნენ.
დავით ყიფიანი
ყველა დროის ერთ-ერთი უდიდესი ქართველი ფეხბურთელი. საქართველოს სპორტული საზოგადოების, სპორტული ჟურნალისტების, საფეხბურთო სპეციალისტებისა და ფეხბურთის გულშემატკივრების საყოველთაო აღიარებით — თბილისის „დინამოს“, ქართული ფეხბურთისა და ზოგადად, ქართული სპორტის ისტორიაში დღემდე ერთ-ერთ ყველაზე უფრო გამორჩეულ ფიგურად რჩება. როგორც ფეხბურთელი სარგებლობდა განსაკუთრებული საერთო-სახალხო სიყვარულითა და პოპულარობით.
იოზეფ მანესი
ნამუშევრები
მინი| იოზეფ მანესი, მკერავი - კოსარკის პატარძალი თავის ილუსტრაციებში მან შექმნა ძველი სლავების დამაჯერებელი გამოსახულებები, მათი ტანსაცმლის შთაგონება შუა საუკუნეების ძეგლებიდან და ხალხური კოსტუმების რომაული და სტილიზებული და არქაიზებული ელემენტების შერწყმით მოხდა.
დავით ყიფიანი
ბიოგრაფია
დავით ყიფიანი დაიბადა 1951 წლის 18 ივნისს. ფეხბურთის თამაში დაიწყო 35-ე სკოლაში მწვრთნელ ფ. ჭელიძის ხელმძღვანელობით. 1970 წელს თამაშობდა თბილისის „ლოკომოტივში“ (1970), ხოლო 1971–1982 წლებში – თბილისის „დინამოში“. გამოდიოდა საბჭოთა კავშირის ეროვნულ ნაკრებში.
იოზეფ მანესი
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 9 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1871 კატეგორია:დაბადებული 1820 კატეგორია:ჩეხი მხატვრები კატეგორია:მხატვრები ანბანის მიხედვით
დავით ყიფიანი
ბიოგრაფია
საბჭოთა კავშირის უმაღლეს ლიგაში ჩაატარა 245 მატჩი, გაიტანა 79 გოლი; საბჭოთა კავშირის ეროვნულ ნაკრებში — 19 მატჩი, 7 გოლი; ევროტურნირებზე — 35 მატჩი, 16 გოლი. სულ ოფიციალურ შეხვედრებში გატანილი აქვს 106 გოლი. იყო ევროპის ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1976), ევროპის თასების მფლობელთა თასის გათამაშებაში გამარჯვებული (1981). იყო თბილისის „დინამოს“, თბილისის „ლოკომოტივის“, ნიქოზიის „ოლიმპიაკოსის“, იაროსლავლის „შინიკის“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების მთავარი მწვრთნელი. მისი ხელმძღვანელობით „დინამო“ (1990, 95, 96, 97) და „ტორპერდო“ (2000, 01) საქართველოს ჩემპიონები გახდნენ. იმავე „დინამომ“ (1995, 96, 97) და „ტორპედომ“ (2001) საქართველოს თასი მოიპოვეს. სპორტის დამსახურებული ოსტატი, ღირსების ორდენის კავალერი. 1981 წლის 18 აგვისტოს ითამაშა ევროპის ნაკრებში ჩეხოსლოვაკიის წინააღმდეგ (0–4). 2001 წელს მისი სახელი მიენიჭა საქართველოს ეროვნული თასის გათამაშებას. დაიღუპა ავტოავარიაში, 2001 წლის 17 სექტემბერს.
საინტერესო ფაქტები
საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოსთან არსებული ფიზიკური კულტურისა და სპორტის კომიტეტის კოლეგიამ თავის სხდომაზე დაამტკიცა რესპუბლიკის საუკეთესო სპორტსმენთა ათეული 1976 წლის შედეგების მიხედვით, სადაც დავით ყიფიანი 1976 წლის საქართველოს მეოთხე საუკეთესო სპორტსმენად დასახელდა.
2011 წლის 17 მაისს საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს გადაწყვეტილებით, თბილისის „დინამოს“ მიერ თასების მფლობელთა თასის მოპოვების 30 წლის იუბილესთან დაკავშირებით 1981 წლის თბილისის „დინამოს“ სრულ შემადგენლობასა და სამწვრთნელო შტაბთან ერთად — დავით ყიფიანს საქართველოს სპორტის რაინდის წოდება მიენიჭა.
2014 წელს ყველაზე ავტორიტეტულმა ქართულმა სპორტულმა გაზეთმა „ლელომ“ მისი დაარსებიდან 80 წლის განმავლობაში საქართველოს საუკეთესო ქალი და მამაკაცი სპორტსმენები დაასახელა. გამოკითხვის შედეგებით, მამაკაცებში საქართველოს საუკეთესო სპორტსმენად დავით ყიფიანი აღიარეს.
მის სახელს ატარებს საქართველოს საფეხბურთო თასი და გურჯაანის ცენტრალური სტადიონი.
მიღწევები
thumb|right|200პქ| გაზ. „ლელო“, 16 მაისი, 1981
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2001 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 სექტემბერი კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები დავით კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის ლოკომოტივის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:თბილისის დინამოს მწვრთნელები კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მწვრთნელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:გრიგორი ფედოტოვის კლუბის წევრები
კუბა ლიბრე
კუბა ლიბრე (Cuba Libre - ”თავისუფალი კუბა”) — სასმელი ჰაიბოლი, დამზადებული რომის, ლაიმისა და კოლასაგან. ალტერნატიულად მას ასევე რომ-კოკას უწოდებენ და ლაიმის წვენის დამატება აუცილებელი არ არის.
პროპორცია: თეთრი რომი 50მლ, კოლა 150მლ, ლაიმის ან ლიმონის პატარა ნაჭერი (ან წვენი).
კატეგორია:კოქტეილები
Leptogenys roberti
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბიწმენდის ეკლესია
მინი|ბიწმენდის ეკლესია ბიწმენდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბიწმენდის ცენტრში, თარიღდება XIX საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია (13,6 X 7,8 მ), ნაგებია რიყის ქვით, გამოყენებულია აგურიც (კარ-სარკმლების წირთხლები, სარკმლის ზღუდარები, ლავგარდანი, იატაკი). შიგნიდან და გარედან თაღოვან შეღრმავებაში ჩასმული სწორკუთხა შესასვლელი დასავლეთითაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიც უშუალოდ ერწყმის ნავის გრძივ კედლებს, ისევე როგორც კონქი კამარას. საკურთხეველში სამი ფართო სწორკუთხა სარკმელია. ასეთივე ფართო სწორკუთხა სამ-სამი სარკმელია გაჭრილი ეკლესიის გრძივ კედლებშიც. ერთი პატარა სარკმელი შესასვლელის თავზეა. ჩრდილოეთ სარკმელი მოგვიანებით ნიშად გადაუკეთებიათ.
გრძივი კედლები გარედან გამაგრებულია ოთხ-ოთხი სწორკუთხა კონტრფორსით. დასავლეთ ფასადზე კარი დასრულებულია აგურით ნაწყობი მუზარადისებრი თაღით და მოჩარჩოებულია რელიეფური სწორკუთხოვანი საპირით. ამავე ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, ტოლმკლავა ჯვარია გამოსახული. შენობის დასავლეთ ფრონტზე აღმართულია აგურით ნაგები სწორკუთხოვანი, ოთხივე მხრიდან თაღოვანი მალებით გახსნილი სამრეკლო, რომელსაც პირამიდული სახურავი აქვს.
Dire Straits
Dire Straits — ინგლისური როკ ჯგუფი, რომელიც 1977 წელს ჩამოყალიბდა მარკ ნოპფლერის (ვოკალი, გიტარა), მისი ძმის დევიდ ნოპფლერის (გიტარა), ჯონ ილლსლის (ბას გიტარა) და პიკ ვიზერსის მიერ. მიუხედავად პანკ-როკის ეპოქაში გამოჩენისა, ჯგუფისადმი ინტერესი დიდი იყო. Dire Straits შესძლო კლასიკური როკისა და თანამედროვე, ე.წ. სტადიონის როკის შეხამება. ჯგუფის პირველივე ალბომმა წარმატებით მოიარა ჩარტები.
Dire Straits-ის ყველაზე ცნობილი სიმღერებია Sultans of Swing, Romeo and Juliet, Tunnel of Love, Money for Nothing, Heavy Fuel, Walk of Life and Brothers in Arms.
დღემდე გაყიდულია ჯგუფის და მარკ ნოპფლერის სოლო შემოქმედების 118 მილიონი ალბომი.
პირველი წლები
1978 წელს ჯგუფმა ჩაწერა პირველი სტუდიური ალბომი Dire Straits. ბრიტანეთში გამოცემული ალბომი თავდაპირველად არ შეამჩნიეს და იგი თითქოს ჩავარდა გაყიდვაში, მაგრამ მოგვიანებით ამ დისკით დაინტერესდა კერინ ბერგი, კომპანიის Warner Bros. Records ერთ-ერთი თანამშრომელი. მან იგრძნო, რომ ეს სწორედ ის მუსიკაა, რომელიც მოსწყურდა მსმენელს, მაგრამ თავდაპირველად კომპანიაში ამ აზრს მხოლოდ ერთი ადამიანი დაეთანხმა. ბრიტანეთში ჯგუფს ცუდად იცნობდნენ. აშშ-ში გამოცემის შემდეგ კი გაიყიდა მისი 1 მილიონი ასლი. მოგვიანებით სინგლის სახით გამოიცა Sultans of Swing, რომელიც იქცა კოლექტივის პირველ წარმატებულ ბრიტანულ ჰიტად, მოხვდა საუკეთესო სიმღერების 10ეულში და რომელსაც მოგვიანებით ყველა საკონცერტო შესრულებისას ოვაციებით ხვდებოდნენ. ყოველ ევროპულ ქვეყანაში ალბომი მოხვდა საუკეთესო ალბომების 10ეულში.
მეორე სტუდიური დისკი, Communiqué გამოიცა 1979 წელს. Communiqué მოხვდა გერმანული ჩარტების სათავეში, ხოლო წინა სტუდიური დისკი - #3 ადგილზე.
წარმატების გზაზე
1980 წელს გამოვიდა Dire Straits-ის მესამე ალბომი Making Movies. აქედან მოყოლებული, სიმღერების არანჟირება უფრო დატვირთული გახდა, რაც გაგრძელდა ჯგუფის დაშლამდე, 1990-იან წლებში. Romeo and Juliet, რომელიც დიდი წარმატებით მოხვდა ჩარტებში, იყო უკანასკნელი დიდი ჰიტი, რომლის ჩაწერაშიც მონაწილეობა მიიღო დევიდ ნოპფლერმა - ამ პერიოდში ალბომი ჯერ კიდევ იწერებოდა. სესიური მუსიკოსის სახით ჯგუფში მოვიდა სიდ მაკგინისი, რომელმაც რითმ გიტარის პარტია ჩაწერა. მარკმა ამასობაში დაუკრა სოლო დევიდის საკუთარ ალბომზე, მაგრამ დევიდი ჯგუფში არ დაბრუნებულა.
ალბომის გამოსვლის შემდეგ ჯგუფიდან წავიდა პიკ ვიზერსი. მოგვიანებით მან საკუთარი სოლო კარიერა დაიწყო და ჯაზს გაჰყვა. მის მაგივრად ჯგუფში მოვიდა ტერი უილიამსი, ჯგუფის Rockpile ყოფილი წევრი.
Brothers in Arms - მსოფლიო მასშტაბის წარმატება
1984 წლის ბოლოს ჯგუფი დაჯდა სტუდიაში Air, კუნძულ მონსერატზე და ჩაწერა მეხუთე სტუდიური დისკი Brothers in Arms, რომელიც გამოვიდა 1985 წელს. ჩაწერის დროს რამდენიმეჯერ შეიცვალა შემადგენლობა, ჯგუფს დაემატა გაი ფლეტჩერი (კლავიშები), წავიდა გიტარისტი ჰოლ ლინდსი, რომელსაც ჩაენაცვლა ჯეკ სონი. ტერი უილიამსს დასარტყამებზე შეუერთდა ომარ ჰაკიმი.
Brothers In Arms იქცა ბრიტანეთის 1985 წლის ყველაზე გაყიდულ და წარმატებულ დისკად. მაგრამ ეს წარმატება მსოფლიო მასშთაბით გავრცელდა. ბრიტანეთში ამასობაში უკვე იქცა დიდ ჰიტად Money for Nothing. MTV-ს ეთერში ნაჩვენები მისი მუსიკალური ვიდეო იყო პირველი მუსიკალური ვიდეო, რომელიც ამ არხმა ბრიტანულ ეთერში გაუშვა. მასში ცნობილ ფრაზას I want my mtv მღერის სტინგი. მაგრამ მისი წარმატება დროებით დაჩრდილა შემდეგმა სინგლმა Walk of Life (#2 ადგილი ჩარტებში).
1985–86 წლების საკონცერტო ტურნე საოცრად წარმატებული გამოდგა. უემბლის სტადიონზე ჯგუფმა დაუკრა 13 საღამოს განმავლობაში. შემდეგი დიდი კონცერტი იყო აქციის Live Aid ფარგლებში გამოსვლა. ტური დასრულდა ავსტრალიაში, სადაც ჯგუფის რეკორდი კონცერტების ზედიზედ გამართვის მხრივ დღემდე არავის აქვს მოხსნილი - ეს იყო ენერგიული კონცერტების 21 საღამო. 2 წლის განმავლობაში მთლიანად ჯგუფმა გამართა 247 კონცერტი.
Brothers in Arms ასევე წარმატებული იყო აშშ-ში, სადაც იგი მოხვდა ბილბორდის ჩარტების #1 ადგილზე, მიიღო ორმაგი პლატინის სტატუსი და 1986 წლისათვის ჯერ კიდევ #5 ადგილზე იმყოფებოდა. 1996 წლის აგვისტოში მას ცხრა გზის პლატინის სტატუსი მიენიჭა.
უკანასკნელი წლები
ტური Brothers in Arms დასრულდა 1986 წელს. ამის შემდეგ მარკ ნოპფლერი მუშაობდა სოლო პროექტებსა და ფილმების მუსიკაზე. ნელსონ მანდელას 70ე დაბადების დღისათვის (1988) ჯგუფი სპეციალურად გაერთიანდა. მოგვიანებით, იმავე წლის ოქტომბერში, გამოიცა სიმღერების კომპილაციური ალბომი Money for Nothing (#1 ადგილი ბრიტანეთის ჩარტებში).
1990 წლის განმავლობაში მარკ ნოპფლერი და გაი ფლეტჩერი თანამშრომლობდნენ და გამოდიოდნენ ჯგუფთან The Notting Hillbillies ერთად (მათი მნიშვნელოვანი სინგლი იყო Your Own Sweet Way, ალბომიდან Missing...Presumed Having a Good Time). 1991 წლის იანვარში ჯგუფი Dire Straits კვლავ აღდგა, მაგრამ ტერი უილიამსის გარეშე.