cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ხელის მტევანი (ქართული სიმბოლო)
მინი|276x276პქ|[[სამეგრელოს მთავრები|დადიანებისა და ქალაქ სოხუმის დროშა.]] ხელის მტევანი (ან უბრალოდ ხელი) — ქართული ძალაუფლების სიმბოლო. მრავალრიცხოვანი ქართული წყაროების მიხედვით დასტურდება, რომ „ხელი“ საქართველოში წარმოადგენდა სამეფო ძალაუფლების სიმბოლოს. გილერმო სოლერის ხმელთაშუა ზღვის რუკის (1385 წ.) ფრაგმენტიდან ნათლად ირკვევა, რომ მის მიერ, ამ რუკის შედგენის დროს (XIV ს.), სოხუმი (იტალიურ რუკებზე Sauastopoli) სამეგრელოს მთავრების – დადიანების საკუთრებას წარმოადგენდა. იგივეს გვიდასტურებენ ფრედერუჩე დ ანკონის 1497 და დიეგო ომემის 1559 წლის რუკები (აგრეთვე იმავე პერიოდის უამრავი სხვა ევროპული რუკა) რომლებზეც ქ. სოხუმთან, იტალიურ ენაზე, აღნიშნულია Porto Mengrello (სამეგრელოს პორტი). ამგვარად, სოლერის რუკაზე გამოსახული ხელის მტევანი ქ. სოხუმის დადიანებისადმი კუთვნილების სიმბოლოა და მას თანამედროვე აფხაზთა (აფსუები) წინაპრებთან არავითარი კავშირი არა აქვს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული სიმბოლოები კატეგორია:სოხუმი კატეგორია:სამეგრელო კატეგორია:აფხაზეთი
ზემო ერკეთი
ზემო ერკეთი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში, ერკეთის თემის ცენტრი (სოფლები: ზემო ერკეთი, ქვემო ერკეთი, ზემო ონჭიქეთი, ქვემო ონჭიქეთი, შუბანი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 360 მ. ჩოხატაურიდან 8 კმ., საჯავახოს რკინიგზის სადგურიდან 27 კმ. სოფელში დგას საჯარო სკოლა.
ერკეთის ეკლესია
სოფელში მდებარეობს IX საუკუნის დარბაზული ტიპის ეკლესია. ეკლესიაში შემორჩენილი არის IX საუკუნის კარი და ფრესკები. ამჟამად მოქმედებს დედათა მონასტერი.
ერკეთის ციხე
სოფელში შემორჩენილია ციხის ნანგრევები. გადმოცემის თანახმად ციხე ზარზმიდან გადმოსული სამი ძმის აშენებული იყო. ძმებმა სოფელ ხევში დაამზადეს ასაშენებელი ქვები. 4 კილომეტრზე ხალხი იყო გადაჭიმული და ერთმანეთს ხელიდან ხელში აძლევდნენ ქვას. ბევრი კვდებოდა. პირველად ქვის პირველი ამღები მომკვდარა. ერთი ძმა დაბრუნდა ზარზმას, ზოგი ამბობდა ქობულეთში წავიდაო, მეორე ხევში წასულა, ელიე რომელსაც ერქვა. სწორედ იმ ელიეს ნაშიერია ახლანდელი ხევში მცხოვრები ელიეშვილები. დავითი დარჩენილა ერკეთში მგალობლად, სწორედ ამ მგალობლიშვილის შთამომავლების ეზოშია ამჟამად ციხის ნანგრევები. გადმოცემით, თამარ მეფე შესაძლოა ამ ციხეში იყოს დამარხული.
მოსახლეობა
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 216 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
თათრული სამზარეულო
მარჯვნივ|მინი|ქასტიბი თათრული სამზარეულო პირველ რიგში არის ვოლგა თათრების სამზარეულო, რომლებიც ცხოვრობენ თათრეთში, რუსეთში და მიმდებარე ტერიტორიებზე. მარჯვნივ|მინი|Pilaw ( [[ფლავი )]]
ისტორია
ვოლგის თათრების სამზარეულო სათავეს იღებს ვოლგა ბულგარელების სამზარეულოდან, რომლებიც ოდესღაც მომთაბარეები იყვნენ, მაგრამ თითქმის 1500 წლის წინ მათთან სოფლის მეურნეობამ მიაღწია და ადგილობრივი სასოფლო-სამეურნეო საზოგადოებები ჩამოყალიბდა.
თათრულ სამზარეულოზე დიდი გავლენა მოახდინა მეზობელმა ხალხებმა - რუსები, მარიელები, უდმურტები, ასევე ხალხებმა ცენტრალური აზიიდან, განსაკუთრებით უზბეკებმა. კერძები, როგორიცაა pilaw ( ფლავი ), ჰალვა (xälwä) და sherbet (şirbät), დიდი ხნის წინ შევიდა თათრების კულტურაში. თათრებს რუსული სამზარეულოს მრავალი ელემენტი გაეცნო მათი ისტორიის დასაწყისში. ამასთან, კულინარიულმა გავლენამ და პროდუქტების უფრო მრავალფეროვნებამ არ შეცვალა თათრული სამზარეულოს ძირითადი ეთნიკური ნიშნები, არამედ უფრო მრავალფეროვანი გახადა იგი.
გეოგრაფია და ბუნება ასევე მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა თათრული სამზარეულოს ჩამოყალიბებაში. თათრების ადგილმდებარეობა ორი გეოგრაფიული ზონის - ჩრდილოეთის ტყეებისა და სამხრეთ სტეპის საზღვარზე, აგრეთვე ორი დიდი მდინარის აუზში - ვოლგა და კამა ხელს უწყობდა ვაჭრობას და მნიშვნელოვნად ამდიდრებდნენ ეროვნულ სამზარეულოს. თათრები თავიანთი ისტორიის დასაწყისში გაეცნენ ბრინჯს, ჩაის, ჩირს, კაკალს, სუნელებსა და სანელებლებს.
თათრული სამზარეულო დიდწილად ეყრდნობა რეგიონის მთავარ სოფლის მეურნეობის პროდუქტებს - ბურღულეულსა და პირუტყვს. ხილი და ბოსტნეული გაცილებით ნაკლებად იყო განვითარებული რეგიონის სოფლის მეურნეობაში, თუმცა კარტოფილის ფარდობითი წილის მნიშვნელობის ზრდა მე-19 საუკუნის ბოლოდან დაიწყო. ადგილობრივ ბოსტნეულში შედის: ხახვი, სტაფილო, პირშუშხა, ტურნეფსი, გოგრა, ჭარხალი და მცირე რაოდენობით, ასევე კიტრი და კომბოსტო. ხილი ძირითადად ვოლგის მარჯვენა სანაპიროზე გაშენებულ ბაღებში იზრდებოდა, მათ შორის იყო ადგილობრივი ვაშლი, ალუბალი, ჟოლო და მოცხარი. ტყეები წარმოადგენდა გარეული კენკრის, კაკლის, სვიის, ძროხის ოხრახუშის, მჟაუნის, პიტნის და ჩვეულებრივი გარეული პრასის წყაროს. სოკო არ იყო დამახასიათებელი თათრული ტრადიციული სამზარეულოსთვის და მათი გამოყენება მხოლოდ ახლახან დაიწყეს, განსაკუთრებით ურბანულ მოსახლეობაში. მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვი და ცხვარი უზრუნველყოფდა სოციუმს ხორცით. საქონლისა და ცხვრის ხორცით, ორივე თანაბრად პოპულარულია თათრებში. ცხენის ხორცს მიირთმევდნენ მოხარშულ, დამარილებულ და შებოლილ კონდიციაში. რძეს იყენებდნენ ძირითადად რძის პროდუქტებში, როგორიცაა ხაჭო, არაჟანი და ა.შ. შინაურ მეურნეობებში გავრცელებული იყო შინაური ფრინველი (ქათამი, ბატი), ხოლო კვერცხი პოპულარული კერძი იყო, რომელსაც სხვადასხვა ფორმით მიირთმევდნენ. მეფუტკრეობა ტყის სტეპის სარტყელში უხვად აწარმოებდა თაფლს ადგილობრივი მოხმარებისთვის.
ტრადიციული თათრული სამზარეულო
მარჯვნივ|მინი|Şulpa კერძები თათრულ სამზარეულოში შეიძლება დაიყოს შემდეგ კატეგორიებად:
სუპები
ბულიონისგან (შულპა) დამზადებული წვნიანები იყოფა ხორცის, ქათმის, თევზის, ბოსტნეულის, სოკოს და ა.შ სუპებად. წვნიანი შეიძლება გასქელდეს ლაფით, მარცვლეულით ან ბოსტნეულით - ცალკე ან კომბინირებულად. განსაკუთრებით პოპულარულია ატრიის წვნიანი, რომელიც ერთვის toqmaç- ს (სახლის ატრია) და გამდიდრებულია მოხარშული ხორცის ან ქათმის ნაჭრებით.
გამომცხვარი საკვები
ცომის კერძების მრავალფეროვნება ტრადიციული თათრული სამზარეულოს მახასიათებელია. უფუარ ცომს ტრადიციულად იყენებენ ფუნთუშებისთვის, როგორც ტკბილი, ასევე მარიალიანი კერძებისთვის. საფუარის ცომი გამოიყენება პურის ( ikmäk, ipi ) დასამზადებლად, რომელსაც ყოველთვის მიირთმევენ ჭამის დროს. ტრადიციულად ჭვავის ფქვილისგან აცხობდნენ პურს და ხორბლის პურის შეძენა მხოლოდ მდიდრებს შეეძლოთ. დღეს მაღაზიებში გვხვდება როგორც ხორბლის, ასევე ჭვავის პური.
ტკბილეული
თათრული სამზარეულო გთავაზობთ მრავალფეროვან გამომცხვარ ტკბილეულს, რომელსაც ჩვეულებრივ ჩაისთან ერთად მიირთმევენ: ჩელპეკი (ღრმად შემწვარი ბლინები), ყატლამა (რულონში გამომცხვარი მრავალფეროვანი ფითხით - ყაყაჩოს თესლი, ქუნჯუთის თესლი, ყორტი, კაკალი), qoş tele ("ჩიტის ფერები "), lawaş (შემწვარი დამფლინგი, რომელიც ივსება ქიშმიშით), paştet (ტკბილი ღვეზელი, ივსება ჯემით ან ჩირით) და ა.შ. Çäkçäk ( Chakchak, Chakchak, ან chek-chek) არის თაფლით გაჟღენთილი ტკბილი საკონდიტრო ბურთულების გროვა, გავრცელებული ყველა თურქ ხალხში. ეს იყო საზეიმო საჭმელი, რომელიც პატარძალს სასიძოს სახლში მიღებაზე მიჰქონდა. დღეს ის ჩვეულებრივი ტკბილეულია. თაფლი ძალიან პოპულარულია ცხობისას და თავისთავად, მას მიირთმევენ ჩაისთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თათრული სამზარეულო კატეგორია:რუსული სამზარეულო
ლევან ცაბაძე
ლევან ცაბაძე (ლეონსიო) (დ. 8 იანვარი, 1973) — ქართველი მორაგბე. საქართველოს ნაკრების ყოფილი კაპიტანი. ბურჯი (3).
დაიბადა 1973 წლის 8 იანვარს, დაბა ასპინძაში. დაამთავრა რუსთავის მე-18 საშუალო სკოლა. 1990 წელს ჩააბარა ფიზიკური კულტურისა და სპორტის აკადემიაში. 1994 წელს ჩაირიცხა მოსკოვის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, ფსიქოლოგიის ფაკულტეტზე.
თამაშობდა რუსთავის აზოტში და თბილისის გუმარში, ორივე გუნდის შემადგენლობაში მან საქართველოს ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა. 1996-2004 წლებში თამაშობდა საფრანგეთის უმაღლესი ლიგის კლუბებში — ნარბონა, კასტრი და კლერმონფერანი.
2001 წელს გახდა ევროპის ერთა თასის მფლობელი (გუნდის კაპიტანი). გადამწყვეტ მატჩში რუმინეთთან ხერხემლის ტრავმა მიიღო, მაგრამ მოედანზე დაბრუნდა და ლელოც დადო. გადამწყვეტი ლელო გაიტანა 2002 წლის 13 ოქტომბერს რუსეთთან მატჩშიც (17:13), როდესაც საქართველოს ნაკრებმა მსოფლიოს თასის გათამაშების ფინალური ეტაპის საგზური მოიპოვა.
სპორტული კარიერის დასრულების შემდეგ ჩაერთო საზოგადოერივ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში. 2011 წელს დაინიშნა თავდაცვის სამინისტროში სპორტის ინსტრუქტორად. 2013 წელს ასრულებდა ასპინძის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოვალეობას, 2014 წელს ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნების შემდეგ დაინიშნა ამავე რაიონის გამგებლად.
ჰყავს მეუღლე და ოთხი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:ასპინძაში დაბადებულები ლ
მელბურნის საპყრობილე
მელბურნის ძველი საპყრობილე - ყოფილი საპყრობილე და ამჟამად მუზეუმი მელბურნში, ვიქტორიას შტატში, ავსტრალიაში. მუზეუმი შედგება ბაზალტისგან აგებული შენობისა და ეზოსგან. მდებარეობს რასელის ქუჩაზე, ქალაქის ძველი საპოლიციო სათვალთვალო სახლისა და სასამართლოს შენობების მახლობლად. საპყრობილის მშენებლობა 1839 წელს დაიწყო და 1845 წლიდან 1924 წლამდე საპყრობილის ფუნქციას ასრულებდა, რომელშიც ავსტრალიის ყველაზე ცნობილი სამართალდამრღვევები იხდიდნენ სასჯელს, მათ შორის: ბუშრეინჯერი ნედ კელი და სერიული მკვლელი ფრედერიკ ბეილი დიმინგი. საერთო ჯამში საპყრობილეში 133 ადამიანი დასაჯეს ჩამოხრჩობით. საპყრობილეს მცირე ხნით იყენებდნენ მეორე მსოფლიო ომის დროს, ტუმცა ფორმალურად მოქმედება 1924 წელს შეწყვიტა. შენობა მელბურნის ტექნოლოგიების სამეფო ინსტიტუტის შემადგენლობაში შევიდა და მუზეუმად გადაკეთდა.
მუზეუმის სამ განყოფილებაში პატიმრებისა და პერსონალის შესახებ ინფორმაციის მქონე ექსპონატები და სუვენირებია გამოფენილი, მათ შორის, სიკვდილით დასჯილ კრიმინალთა დასაკრძალი ნიღბები. ერთ დროს მუზეუმში ნედ კელის თავის ქალა იყო გამოფენილი, რომელიც 1978 წელს მოიპარეს და კოლინ კემპბელ როსის ფანქარი, რომელიც სიკვდილით დასჯამდე საკუთარი უდანაშაულობის შესახებ წერილის დასაწერად გამოიყენა.
ისტორია
მელბრუნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარე ხრიოკი ადგილი პორტ-ფილიპსის პირველ მუდმივ საპყრობილედ შეარჩიეს. 1838 წლის 1 იანვარს საპყრობილის ზედამხედველად ჯორჯ უინთლი დაინიშნა, საპყრობილე კი ცნობილი გახდა როგორც უინთლის სასტუმრო. საპყრობილის მშენებლობა 1839-1840 წლებში დასავლეთ კოლინსის ქუჩაზე მიმდინარეობდა, თუმცა სიმცირის გამო მეორე საპყრობილე 1841-1844 წლებში რასელისა და ლა ტრობეს ქუჩების კვეთაში ააშენეს, მაშინდელი უზენაესი სასამართლო შენობის გვერდით. საპყრობილე 1845 წელს გაიხსნა. პატიმრები ხშირად გარბოდნენ, რის გამოც ინვენტარი შეუსაბამოდ მიიჩნიეს. 1850 წლისთვის საპატიმრო უკვე გადავსებული იყო პატიმრებით.
1851 წელს ოქროს აღმოჩენის შემდეგ (როდესაც პორტ-ფილიპსი ვიქტორიას ახალი კოლონია გახდა) მოსახლეობის ნაკადის მოდინების გამო კანონის დაცვა კიდევ უფრო გართულდა. მაშინვე, 1852-1854 წლებში ახალი ფრთა აშენდა საკუთარი შემოსაზღვრული კედლით. შენობა კირქვის ნაცვლად ბაზალტით აიგო. საპყრობილის დიზაინი ბრიტანელი საპყრობილეების ინჟინრის, ჯოშუა ჯების პროექტისა და განსაკუთრებით, ლონდონის პენტონვილის საპყრობილის მოდელის შესაბამისი იყო. 1857-1859 წლებში ახალი ფრთა შემომსაზღვრელ კედელთან ერთად კიდევ უფრო გაფართოვდა. 1860 წელს ჩრდილოეთის ფრთა აშენდა. 1862-1864 წელს დასავლეთ ნაწილში ქალი პატიმრებისთვის საპატიმრო ბლოკი აშენდა, რომელიც აღმოსავლეთ ბლოკის ანალოგი იყო. 1864 წლისთვის საპყრობილისა და შემომსაზღვრელი კედლის მშენებლობა დასრულდა.
სიკვდილით დასჯა
საპყრობილის ფუნქციონირების მანძილზე 133 პატიმარი ჩამოახრჩვეს. მათგან ყველაზე ცნობილია ბუშრეინჯერი ნედ კელი, რომელიც ორდღიანი სასამართლო პროცესის შემდეგ, პოლიციის ოფიცრის მკვლელობაში ბრალდებულად ცნეს და 1880 წლის 11 ნოემბერს 25 წლის ასაკში სიკვდილით დასაჯეს. იმდროინდელი კანონის მიხედვით, სიკვდილით დასჯილ პატიმრებს ეზოში, უსახელო საფლავებში მარხავდნენ. დაკრძალვის წინ მათთვის ფრენოლოგიური შესწავლის შემდეგ დასაკრძალ ნიღბებს ამზადებდნენ.
პირველი ქალი, რომელიც ჩამოხრჩობით დასაჯეს ვიქტორიის შტატში, ელიზაბეთ სკოტი იყო. იგი ჯულიან კროსთან და დევიდ გეჯთან ერთად 1863 წლის 11 ნოემბერს ჩამოახრჩვეს. უკანასკნელი, ვინც სიკვდილით დასაჯეს, ანგუს მიურეი იყო. ის 1924 წელს ჩამოახრჩვეს. იმავე წელს საპყრობილე დაიხურა.
მუზეუმი
1957 წელს ავსტრალიის დირექტორთა ეროვნულმა საბჭომ მელბურნის ძველი საპყრობილე კულტურული მემკვიდრეობის რეგისტრში შეიტანა, ერთი წლის შემდეგ კი ძეგლის გადასარჩენად ყველანაირი ხარჯის გაღებას დაუჭირა მხარი. 1965 წელს მელბურნის კომერციის ქვედა პალატამ ტურიზმის განვითარებისთვის საპყრობილის მუზეუმად გადაკეთებას დაუჭირა მხარი. 1972 წელს საპყრობილე ხელახლა გაიხსნა, როგორც საჯარო მუზეუმი National Trust of Australia მენეჯმენტის ქვეშ.
ისტორიული ინფორმაციის გარდა, მუზეუმში სუვენირებიცაა გამოფენილი, მათ შორის: დასაკრძალი ნიღბები, რკინის ნიღაბი და ტყავის ხელთათმანები, რომლებიც პატიმრებს საკუთარი თავისთვის დაზიანებების მიყენებაში ხელს უშლიდა. მუზეუმში გამოფენილია ნედ კელის დასაკრძალი ნიღაბი, პისტოლეტი და მისი ჯავშნის ასლი.
მუზეუმში რამდენიმე ტური იმართება: ჯალათის ღამის ტური, რომელშიც მსახიობები ცნობილ და სისასტიკით ცნობილ ჯალათ მაიკლ გეითლის განასახიერებენ და Watch House Experience - ინტერაქტიური წარმოდგენა, რომელში მონაწილეობა დამთვალიერებლებს პატიმრების როლის მორგება შეუძლიათ. 2010 წელს მელბურნის ძველი საპყრობილის Crime and Justice Experience-მა ჰობარტში გამართულ ავსტრალიური ტურიზმის დაჯილდოებაზე კულტურული მემკვიდრეობისა და კულტურული ტურიზმის კატეგორიაში გაიმარჯვა.
სქოლიო
კატეგორია:გაუქმებული ციხეები მელბურნში კატეგორია:მელბურნის მუზეუმები კატეგორია:საპყრობილე-მუზეუმები ავსტრალიაში კატეგორია:1845 წელს დაარსებულები ავსტრალიაში კატეგორია:მელბურნის ღირსშესანიშნაობები
ქართველი ამერიკელები
ქართველი ამერიკელები ( Georgian American) — ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქეები, რომლებსაც ქართული წარმომავლობა აქვთ. ქართველი ამერიკელების ზუსტი რაოდენობა უცნობია, რადგან იმიგრაციის ძირითადი ეტაპის დროს - მე-20 საუკუნის დასაწყისში - ქართველებს შეცდომით რუსებად თვლიდნენ, როგორც ეს სულ ახლახან იყო, ვიდრე საქართველო არ გათავისუფლდა რუსული იმპერიისა და მისი მემკვიდრე საბჭოთა კავშირისაგან.
იმიგრაციის ადრეულ ეტაპები
პირველი დარეგისტრირებული ქართველები როგორც ფიქრობენ, ჩამოვიდნენ აშშ-ში როგორც შემსრულებლები. ერთი ჯგუფი 1890 წელს კაზაკი მხედრების დასს შეუერთდა, დაქირავებულები ბუფალო ბილი კოუდისა და მისი უხეში მხედრების ველური კონგრესის მიერ. აშშ-ში ჩამოსული ქართველების რაოდენობა რუსული რევოლუციის პოლიტიკური გადატრიალებების შედაგად გაიზარდა, როცა ქართული თავადაზნაურობა და ინტელიგენცია, მათ შორის რუსეთის იმპერიის სხვა ნაწილებში მცხოვრებიც, გაიქცნენ ქვეყნიდან. იმიგრაციის მეორე ტალღა საქართველოში წითელი არმიის შემოჭრას მოჰყვა, როცა თავადაზნაურობის და ინტელექტუალური კლასის დანარჩენმა წევრებმაც დატოვეს ქვეყანა, დეპორტაციისა და გარდაუვალი სიკვდილის შიშით ციმბირში.
სქოლიო
*
ლინუსი (პაპი)
thumb|ლინუსი ლინუსი (Linus) (დ. ? — გ. 23 სექტემბერი, 76/78) — ქრისტეს სამოცდაათ მოციქულთაგანი, რომის ეპისკოპოსი 64 (67) წლიდან 76 (78) წლამდე. რომის მეორე პაპი პეტრე მოციქულის შემდეგ. კათოლიკური ეკლესიის წმინდანი. ხსენების დღე 23 სექტემბერი.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 23 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 76 კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
მელქისედეკი
საკუთარი სახელი მელქისედეკ შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
Pheidologeton transversalis
Pheidologeton transversalis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pheidologeton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლიმუზენი
ლიმუზენი (Limousin, Lemosin) — რეგიონი სამხრეთ-დასავლეთ საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში. შედგება 3 დეპარტამენტისაგან: კორეზი, კრიოზი, ზემო ვიენა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის რეგიონები
.pf
.pf — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) საფრანგეთის პოლინეზიისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
pf კატეგორია:საფრანგეთის პოლინეზია
მერაბიშვილი
საკუთარი სახელი მერაბიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
*
დია (ტელეკომპანია)
დია — ტელეკომპანია, რომელმაც მაუწყებლობა 1990 წელს, ხაშურის რაიონში დაიწყო. ტელეკომპანია რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში მხოლოდ ხაშურის მუნიციპალიტეტის ამბებს აშუქებდა და ამავე ტერიტორიაზე მაუწყებლობდა. 2012 წლიდან ტელეკომპანია „დია“ შიდა ქართლს მოიცავს. ამავე წლიდან მოხდა მისი რებრენდინგი, შეიცვალა ლოგო. ამჟამად იგი ეროვნული მაუწყებელია. მისი იურიდიული მისამართია ქ. ხაშური, თამარ მეფის ქ.1, ხოლო ფაქტობრივი მისამართი: ქ. გორი ბაგრატიონის ქ. 46.
ალექსანდროვაცის თემი
ალექსანდროვაცის თემი (Александровац) — თემი სერბეთში, შედის რასინის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 27 828 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 72 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 387 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ალექსანდროვაცი. ალექსანდროვაცის თემი შედგება 55 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 7.0 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
შარლიკი (ბაშკირეთი)
შარლიკი  (Шырлыҡ; Шарлык) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 506 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 45 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 60 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
128
თარიღი უცნობია
*
ლექობალე (მარტვილის მუნიციპალიტეტი)
ლექობალე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში, დოშაყის თემი (სოფლები: დოშაყე, ლეჟვანიე, ლექობალე). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე გურძემის (ტეხურის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 320 მ, მარტვილიდან 33 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 204 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Pheidologeton undet
Pheidologeton undet — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pheidologeton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
მოჟინკუალის რაიონი
მოჟინკუალი (Mogincual) — რაიონი ჩრდილო-აღმოსავლეთ მოზამბიკში, ნამპულის პროვინციაში.
მოზამბიკის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2007 წელს რაიონის მოსახლეობა 129 969 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4 274 კმ²-ია, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.41 კაცი კმ²-ზე.
რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მოჟინკუალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოზამბიკის რაიონები კატეგორია:ნამპულის პროვინცია
მერკვილაძე
საკუთარი სახელი მერკვილაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:მერკვილაძეები კატეგორია:ქართული გვარები
აუჯილა
აუჯილა (أوجلة) — ოაზისი და დასახლებული პუნქტი ლიბიაში, კირენაიკაში, ელ-ვახატის რაიონში. მდებარეობს ლიბიის უდაბნოს ჩრდილოეთ ნაწილში, ჯალუს ოაზისების ჯგუფში. მთავარი დასახლებული პუნქტია აუჯილა. გვხვდება ფინიკის პალმის, ლეღვისა და ზეთისხილის კორომები. არის ქერის ნათესები. აუჯილის გავლით გადის საავტომობილო და საჭაპანო გზები. დასახლებულია ბერბერებით. ადგილობრივი მოსახლეობა საუბროს აუჯილურ ენაზე. არის მეჩეთი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიბიის ოაზისები
.pg
.pg — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) პაპუა-ახალი გვინეისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
pg კატეგორია:კომუნიკაციები პაპუა-ახალ გვინეაში
Toppdomän
მესხი
საკუთარი სახელი მესხი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Pheidologeton varius
Pheidologeton varius — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pheidologeton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გია ლაბაძე
გია ლაბაძე (დ. 21 სექტემბერი, 1973, თბილისი) — საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში მოთამაშე ქართველი მორაგბე. ფლანკერი (7) და გარემარბი.
საქართველოს ნაკრებში ჩატარებული აქვს 35 მატჩი (1 – კაპიტნად, 6 ლელო). 2001 წლის ევროპის ერთა თასის მფლობელი (4 მატჩი, 1 ლელო), 2003 წლის მსოფლიოს თასის გათამაშების მონაწილე (2 მატჩი). კლუბი – “ტულონი” (საფრანგეთის ჩემპიონატის პირველი დივიზიონი). ორჯერ გამოვიდა შვიდკაცას მსოფლიო თასის გათამაშებაში (2001, 2005).
სტარი-შიგაი
სტარი-შიგაი (Иҫке Шығай; Старый Шигай) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 153 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 45 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 35 კმ-ით.
საქართველოს საფეხბურთო თასი 2000-2001
საქართველოს თასი 2000-01 — საქართველოს თასის მეთერთმეტე გათამაშება ფეხბურთში. გამარჯვებული გახდა ქუთაისის „ტორპედო“, რომელმაც ფინალში თბილისის „ლოკომოტივი“ დაამარცხა თერთმეტმეტრიანების სერიაში.
მერვედფინალი
პირველი შეხვედრები გაიმართა 7 ნოემბერს, საპასუხო – 21 ნოემბერს.
მეოთხედფინალი
პირველი შეხვედრები გაიმართა 6 დეკემბერს, საპასუხო – 10 დეკემბერს.
ნახევარფინალი
პირველი შეხვედრები გაიმართა 1 მაისს, საპასუხო – 15 მაისს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო თასი
მოგოვოალასის რაიონი
მოგოვოალასი (Mogovolas) — რაიონი ჩრდილო-აღმოსავლეთ მოზამბიკში, ნამპულის პროვინციაში.
მოზამბიკის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2007 წელს რაიონის მოსახლეობა 266 559 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4 771 კმ²-ია, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 55.87 კაცი კმ²-ზე.
რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მოგოვოალასი.
ბრუსის თემი
ბრუსის თემი (Брус) — თემი სერბეთში, შედის რასინის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 17 394 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 29 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 606 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბრუსი. ბრუსის თემი შედგება 58 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 10.4 კმ².
ლახამულა
ლახამულა — სოფელი საქართველოში. სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: გენწვიში, დიზი, თოთელეში, ლახამულა, ნოდაში, ნოღარი-კეცლანი, ქვედა იფარი, შდიხირი, ხელრა, ჰამაში). მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის მარჯვენა ნაპირას. ჯვარი-მესტიის საავტომობილო გზაზე, ზღვის დონიდან 1000 მ. მესტიიდან 37 კმ.
ბრუსის თემი
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
ლახამულა
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 82 ადამიანი.
ანაკლეტუსი
მინიატიურა|ანაკლეტ I (ანაკლეტუსი)
ანაკლეტ I (ანაკლეტუსი) (Cletus (Anacletus)) (დ. უცნობია — გ. 88 ან 90) — რომის ეპისკოპოსი 78 წლიდან. მას ასევე მოიხსენიებდნენ კლეტად (კლეტუსად), რის გამოც ერთხელ მოხდა შეცდომა და ორ პიროვნებად იქნა მიჩნეული.
კათოლიკური ეკლესიის წმინდანი. ხსენების დღე 26 აპრილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 90 კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:I საუკუნის რომაელები
.ph
.ph — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ფილიპინებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
ph კატეგორია:კომუნიკაციები ფილიპინებში
Toppdomän
მეტრეველი
საკუთარი სახელი მეტრეველი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
მეუნარგია (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი მეუნარგია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Pheidologeton vespillo
Pheidologeton vespillo — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pheidologeton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დიდი სენ-ბერნარის უღელტეხილი
დიდი სენ-ბერნარის უღელტეხილი (Col du Grand-Saint-Bernard, Colle del Gran San Bernardo) — უღელტეხილი ალპებში, შვეიცარიისა და იტალიის საზღვარზე. სიმაღლე 2469 მ. მდებარეობს პენინის ალპების დასავლეთ ნაწილში, მონბლანიდან აღმოსავლეთით. გადადის საავტომობილო გზა დორა-ბალტეის ხეობიდან (ქალაქი აოსტა იტალიაში) რონის ხეობაში (ქალაქი მარტინი შვეიცარიაში). რომის იმპერიის დროს აქ გადადიოდა მთავარი გზა, რომელიც ერთანეთთან აკავშირებდა ჩრდილოეთ იტალიას ცენტრალურ ევროპასთან. 1800 წელს ნაპოლეონის არმიამ უღელტეხილის გავლით მოახერხა გადასვლა იტალიაში. გადასასვლელთან, ზღვის დონიდან 1900 მ სიმაღლეზე არის 5.8 კმ-ის სიგრძის საავტომობილო გზა, რომელსაც დიდი სენ-ბერნარის გვირაბი ეწოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპების უღელტეხილები კატეგორია:შვეიცარიის უღელტეხილები კატეგორია:იტალიის უღელტეხილები
იამაკაი
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 232 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 17 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 18 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (71 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
ვუალი (ფოტოგრაფია)
ფოტოგრაფიული ვუალი ამცირებს გამოსახულების კონტრასტულობას. ფოტოგრაფიული ვუალის წინააღმდეგ ბრძოლის მიზნით სამჟღავნს უმატებენ კალიუმბრომიდსა და სხვა ნივთიერებებს, რომლებიც გამჟღავნების ამორჩევითობას ადიდებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფოტოგრაფია
ნუგზარ ძაგნიძე
ნუგზარ ძაგნიძე (დ. 1 ივლისი, 1967, ქუთაისი — 21 მარტი, 2013 ) — ქართველი მორაგბე, 15, 10 ნომერი.
ზურაბ მჭედლიშვილი
ზურაბ მჭედლიშვილი (პანკრო)(დ. 22 ოქტომბერი, 1971, თბილისი) — ქართველი მორაგბე, მეორე-მესამეხაზელი.
ნუგზარ ძაგნიძე
თამაშობდა ქუთაისის „აიაში“ (სსრკ ჩემპიონი – 1987, 1988, 1989; მეორე პრიზიორი – 1984; მესამე პრიზიორი – 1985, თასის მფლობელი – 1987, 1990; საქართველოს ჩემპიონი – 1990, 1991, 1995), ჩოხატაურის „ჯანში“ (საქართველოს ჩემპიონატის მესამე პრიზიორი – 1992). 1989-1995 წლებში საქართველოს ნაკრებში ითამაშა 12 მატჩი (105 ქულა, პირველმა გადალახა 100-ქულიანი ზღვარი.). ნაკრების პირველ შეხვედრაში (1989, ზიმბაბვესთან) მოიპოვა ყველა, 16 ქულა. ეროვნული გუნდის პირველი ლელოს, საჯარიმოს, გარდასახვისა და არეკნის ავტორი. მოთამაშის კარიერის დასრულების შემდეგ იყო ქუთაისის “აიას” და საქართველოს ახალგაზრდული ნაკრების მწვრთნელი.
ზურაბ მჭედლიშვილი
საქართველოს ნაკრებში ითამაშა 36 მატჩი (11 – კაპიტნად, 2 ლელო). 2001 წლის ევროპის ერთა თასის მფლობელი (4 თამაში), 2003 წლის მსოფლიოს თასის მონაწილე (3 თამაში).
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ზ
ნუგზარ ძაგნიძე
საქართველოს ნაკრებში თამაშობდა მისი ძმა ემზარიც (დ. 1 ივლისი, 1970).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 21 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები კატეგორია:რაგბის მწვრთნელები საქართველოში
სალაფნე კულტურები
სალაფნე კულტურები — მცენარეები, რომლებიც მოჰყავთ ლაფნის ბოჭკოს მისაღებად. ერთ- და მრავალწლოვანი სახეობები, რომლებიც ლაფნის ბოჭკოს შეიცავენ ღეროსა (სართავი სელი, კანაფი, ჯუთი, რამი, შვია, ქენდირი და სხვა) და ფოთოლში (აგავა, ახალზელანდიური სელი, საფეიქრო ბანანი, დრაცენა და სხვა). სალაფნე კულტურების ბოჭკოსა და მისგან მიღბულ ნაწარმს იყენებენ სახალხო მეურნეობის მრავალ დარგში. ზეთი, რომელსაც თესლი შეიცავს, გამოსადეგია საკვებად და ტექნიკური მიზნებისათვის. ჩენჩოსაგან ამზადებენ სამშენებლო ფილებს, ქაღალდს, თერმოსაიზოლაციო მასალას, იყენებენ სათბობად.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეები
უმაღლესი ლიგა 2002—2003
უმაღლესი ლიგა 2002-2003 — უმაღლესი ლიგის მეთოთხმეტე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა ქუთაისის „ტორპედო“, მესამეზე – „ვიტ ჯორჯია“.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უმაღლესი ლიგის სეზონები
ფაბრიციო მიკოლი
ფაბრიციო მიკოლი (Fabrizio Miccoli; დ. 27 ივნისი, 1979, ნარდო, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს იტალიის სერია A-ს კლუბ „პალერმოში“.
საკლუბო კარიერა
ზაფხულში 2002 წელს ფაბრიციო „იუვენტუსში“ გადავიდა 7,5 მილიონ ევროდ, თუმცა მაშინათვე იჯარით „პერუჯაში“ გაუშვეს, სადაც სერია A-ში 9 გოლის გატანა შეძლო, ხოლოდ იტალიის თასის გათამაშებაზე კი 5 გოლი. „იუვეში“ დაბრუნებისას მიკოლის კაი სეზონი ჰქონდა, მართალია უმეტეს შემთხვევებში შეცვლებზე გამოდიოდა, მაგრამ დიდ წილად მაინც ნორმალური სეზონი ჰქონდა, თუმცა 2004 წელს იგი დაემშვიდობა ტურინის ქუჩებს და „ფიორენტინაში“ გადავიდა. იების შემადგენლობაში მიკოლიმ 35 მატჩი ჩაატარა და 12 გოლის გატანა შეძლო, თუმცა იმის გამო რომ „ფიორეს“ მიკოლის სატრანსფერო უფლებების მხოლოდ 50 % ჰქონდა ნაყიდი, აუქციონი გაიმართა „ფიორეს“ და „იუვეს“ შორის, სადაც „იუვემ“ გაიმარჯვა და მიკოლი ისევ ტურინში დაბრუნდა, თუმცა თვითონ მიკოლიმ ეს დაბრუნება ტრაგედიად მონათლა და ბევრი ფანიც გადაიმტერა.
2005 წელს მიკოლი იჯარით „ბენფიკაში“ გადავიდა. ლისაბონურ კლუბში იგი ჩემპიონთა ლიგაზეც გამოდიოდა, სადაც 2 გოლის გატანაც შეძლო და მთლიანობაში კარგი სეზონი ჰქონდა, რის გამოც „ბენფიკამ“ გაუხანგრძლივა იჯარა. ახალ სეზონში მიკოლიმ 22 თამაშში 10 გოლის გატანა შეძლო ჩემპიონატში. თითქოს ყველაფერი კარგად მიდიოდა, მაგრამ ჯანმრთელობის პრობლემების გამო მიკოლის ფეხბურთისთვის თავის დანებება უნდოდა, თუმცა მისი ცოლი ემას დიდი მხარდაჭერით ის მაინც დარჩა დიდ ფეხბურთში.
2007 წელს ფაბრიციო იტალიაში დაბრუნდა, თუმცა არა თავის სახლში, არამედ სიცილიაზე, კერძოდ კი „პალერმოში“. მისი ტრანსფერი სიცილიელებს 4.3 მილიონი ევრო დაუჯდათ და მიკოლიმ 3 წლიანი კონტრაქტი გააფორმა. პირველი სეზონი მთლად პროდუქტიული ვერ იყო ფაბრიციო, თუმცა რამდენიმე მნიშვნელოვანი გოლის გატანა მაინც შეძლო იმ სეზონში, მაგალითად „ლივორნოსთან“ და „მილანთან“.
2008/09 სეზონში „პალერმოდან“ კარვალიო ამაური წავიდა და ფაბრიციო მთავარი დამრტყმელი ძალა გახდა კლუბის. იმ სეზონში მან 14 გოლის გატანა შეძლო და სერია A-ს ერთ-ერთი საუკეთესო ბომბარდირი გახდა, ასევე ამ სეზონში იგი გუნდის კაპიტანი გახდა. სეზონის ბოლოს მიკოლიმ 2012 წლამდე გაახანგრძლივა კონტრაქტი სიცილიურ კლუბთან. 2009 წლის დეკემბერში „მილანთან“ თამაშის დროს, როდესაც მას ცვლიდნენ, სან-სიროზე ხალხი ფეხზე წამოდგა და მას ტაშს უკრავდნენ, მისი ბრწყინვალე თამაშის გამო. „ლეჩესთან“ თამაშის დროს ფაბრიციომ შეცვლა მოითხოვა და მერე იმით ახსნა ეს საქციელი, რომ თავისი საყვარელი და სახლის კლუბის წინააღმდეგ იგი ვერ ითამაშებს.
2009-2010 სეზონში მიკოლიმ დიდი წვლილი შეიტანა იმაში, რომ თავისი კლუბი უეფა-ს ევროპის ლიგაზე გაიყვანა. მას პრემიერ ლიგაში ეპატიჟებოდნენ სათამაშოდ, თუმცა უარი თქვა და სიცილიის ერთგული დარჩა, თუმცა ტრავმის გამო დიდი ნაწილი მაინც გაუცდა კლუბში.
2010-2011 სეზონი მიკოლისთვის ნორმალურად ჩაიარა, თუმცა ხშირად ვერ გამოდიოდა მინდორზე, რის გამოც მხოლოდ 9 გოლის გატანა შეძლო იმ სეზონში.
20112012 სეზონი მიკოლისთვის ბრწყინვალედ დაიწყო და არაერთი დუბლის და ჰეთ-თრიკის შესრულება შეძლო. 24 ნოემბერს კი მან მისი მე-100 გოლი გაიტანა სერია A-ში ასპარეზობისას.
სანაკრებო კარიერა
მისი დებიუტი ნაკრებში 2003 წლის 12 თებერვალს შედგა პორტუგალიის წინააღმდეგ, სადაც ასისტი დაუდო ბერნარდო კორადის. 2004 წელს მარტში კი მან ისევ პორტუგალიის წინაარმდეგ ითამაშა და ამჯერად უკვე გოლითაც გამოირჩა. თავისი მე-2 გოლი ნაკრებში კი მან ფინეთის ნაკრების კარში გაიტანა. მარჩელო ლიპის მოსვლის შემდეგ მიკოლი უკვე ნაკრების მიღმა რჩებოდა და საბოლოოდ მხოლოდ 10 თამაშის ჩატარება შეძლო ნაკრებში და 2 გოლის გატანა. 2012 წელს მიკოლი ელოდებოდა რო მარჩელო ლიპი მსოფლიო ჩემპიონატზე წაიყვანდა სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში თუმცა მისი ოცნება არ ასრულდა. ამის გამო მიკოლიმ არაერთხელ გააკრიტიკა ლიპი და ცუდი ურთიერთობაც ჩამოუყალიბდა.
პირადი ცხოვრება
მიკოლის ჰყავს ძმა ფედერიკო, რომელიც ასევე ფეხბურთელია.
მიკოლის ცოლს კი ემა ჰქვია, რომელთან ერთადაც 2 შვილი ჰყავთ სუამი და დიეგო. იგი ასევე ლეგენდარული დიეგო მარადონას ფანია, რომლის გამოც შვილს დიეგო დაარქვა და ასევე მარადონას საყურე, რომელიც აუქციონზე იყო გამოტანილი, მან 25K ევროდ იყიდა.
ტიტულები
საკლუბო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:პალერმოს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის ბენფიკას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 27 ივნისი
ბირსკის რაიონი
ბირსკის რაიონი (Бөрө районы; Бирский район) — მუნიციპალური რაიონი ბაშკირეთის რესპუბლიკაში, რუსეთის ფედერაცია. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბირსკი.
ლეო ბაქრაძე
ლეო პეტრეს ძე ბაქრაძე (დაბადების სახელი ლეონიდე ბაქრაძე; დ. 5 ნოემბერი, 1930, თბილისი — გ. 29 აპრილი, 1994, მოსკოვი) — ქართველი კინორეჟისორი, კინოდოკუმენტალისტი და მსახიობი, ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1983).
ბირსკის რაიონი
გეოგრაფია
ბირსკის რაიონი მდებარეობს ბაშკირეთის ცენტრალურ ნაწილში. მას მდინარე ბელაია ყოფს ორ ნაწილად. რაიონის ფართობია 1786,49 კმ².
ისტორია
ბირსკის რაიონი დაარსდა 1930 წლის 20 აგვისტოს, როდესაც სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით მოხდა ბაშკირეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კანტონებად დაყოფის გაუქმება და როდესაც შეიქმნა 48 რაიონი.
ლეო ბაქრაძე
დაიბადა ქალაქ თბილისში 1930 წლის 5 ნოემბერს. დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტი 1953 წელს, 1976 წელს კი მოსკოვის უმაღლესი სარეჟისორო კურსები. ბაქრაძე არის რიგი დოკუმენტური და სამეცნიერო-პოპულარული ფილმების რეჟისორი, მათ შორის — „ინგლისური დღიური“ (1966), „ხალხი და პლანტაციები“ (1968), „ექსპო-67“ (1968), „ისწრაფე სიკეთის ქმნა“ (1975), „დრო არ ითმენს“ (1981), „ქართველები დიდ თეატრში“ (1982), „მე თბილისელი ვარ“ (1982), „მარშალი“ (1983), „გამალამაზეთ“ (1984), „მთელი გულით“ (1987), „ადამიანი ოჩამჩირედან“ (1982) და სხვა.
ბირსკის რაიონი
მოსახლეობა
2010 წლის რუსეთის საყოველთაო აღწერების მიხედვით აქ ცხოვრობენ: რუსები — 50,7 %, მარიელები  — 20,5 %, თათრები — 15,1 %, ბაშკირები — 11,9 %,  სხვა ეროვნების პირები — 1,8  %.
ლეო ბაქრაძე
1970-1973 წლებში იყო „კინოს სახლის“ დირექტორი. მის ნამუშევრებს მიღებული აქვს რამდენიმე მნიშვნელოვანი საერთაშორისო პრიზი: კრაკოვის მოკლემეტრაჟიანი ფილმების XVI საერთაშორისო კინოფესტივალის საპატიო დიპლომი (1979, „ისწრაფე სიკეთის ქმნა“), აშხაბადის XII საკავშირო კინოფესტივალის I პრიზი და დიპლომი (1979, „ცით გატაცებულნი“), დუშანბეს XIII საკავშირო კინოფესტივალის პრიზი და დიპლომი (1980, „გული“), ვილნიუსის XIV საკავშირო კინოფესტივალის I პრიზი (1981, „მრავალჟამიერი“) და მოსკოვის XII საერთაშორისო კინოფესტივალის ჟიურის სპეციალური პრიზი (1981, „გული“). ნათამაშები აქვს ქართულ პოპულარულ ფილმებში: „ჭრიჭინა“ (1954) და „უძინართა მზე“ (1992).
ბირსკის რაიონი
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბირსკის რაიონში არის 78 დასახლებული პუნქტი, რომლებიც ერთიანდებიან 14 სასოფლო დასახლებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთის რაიონები კატეგორია:ბირსკის რაიონი
ლეო ბაქრაძე
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი კინოდოკუმენტალისტები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
მეღვინეთუხუცესი
საკუთარი სახელი მეღვინეთუხუცესი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
მიზანდარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი მიზანდარი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ვანო ნადირაძე
ვანო ნადირაძე (დ. 23 თებერვალი, 1972, გურჯაანი) — ქართველი მორაგბე, მეორეხაზელი.
საქართველოს ნაკრებში ჩაატარა 32 მატჩი (1 – კაპიტნად, 3 ლელო). 2001 წლის ევროპის ერთა თასის მფლობელი (5 მატჩი) და 2003 წლის მსოფლიოს თასის გათამაშების მონაწილე (2 მატჩი). უმაღლეს საკლუბო დონეზე უთამაშია საფრანგეთში („ბეზიე“).
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ნადირაძეები
Pheidologeton volsellata
Pheidologeton volsellata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pheidologeton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
130
თარიღი უცნობია
*
მომის რაიონი
მომა (Moma) — რაიონი ჩრდილო-აღმოსავლეთ მოზამბიკში, ნამპულის პროვინციაში.
Lovers in Japan
Lovers in Japan— ბრიტანული როკ-ჯგუფ Coldplay-ს სიმღერა და მეოთხე სინგლი 2008 წლის სტუდიური ალბომიდან Viva La Vida Or Death And All His Friends.
სიმღერის სინგლის ვერსია, "Osaka Sun Mix" ასევე შეტანილია ჯგუფის 2008 წლის EP დისკში Prospekt's March. "ჩვენ მას უფრო უკეთ ვუკრავთ ცოცხლად, ვიდრე ჩანაწერზე. ასე რომ საკონცერტო ვერსიებით შთაგონებულებმა ჩავწერეთ Osaka Sun ვერსია, რომელიც უფრო ცოცხლად ჟღერს”, ახსენა კრისმა განსხვავება ორ ვერსიას შორის შეიმჩნევა დაახლოებით 1:46-ზე, სადაც ჟღერს დამატებითი ვოკალები, ხოლო 2:59-ზე ასევე შეიმჩნევა განსხვავება. ალბომში Viva la Vida ეს სიმღერა უერთდება მეორე კომპოზიციას, "Reign of Love".
მომის რაიონი
მოზამბიკის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2007 წელს რაიონის მოსახლეობა 310 690 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 5677 კმ²-ია, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 54.73 კაცი კმ²-ზე.
Lovers in Japan
მუსიკალური ვიდეო
მინი|მარცხნივ|230პქ სიმღერის მუსიკალური ვიდეოს რეჟისორია მეტ უაიტკროსი. ვიდეო გადაღებული იქნა ლონდონში და გამოვიდა 2008 წლის 31 ოქტომბრიდან 1 კვირის განმავლობაში უფასოდ ვრცელდებოდა სერვისის iTunes აშშ და კანადის წარმომადგენლობების მეშვეობით.
მომის რაიონი
რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მომა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოზამბიკის რაიონები კატეგორია:ნამპულის პროვინცია
Lovers in Japan
მუსიკალური ვიდეო
კლიპის პირველ ნაწილში ჯგუფი უკრავს სხვადასხვა ადგილებში და ეკრანზე წერს ტექსტებს სიმღერიდან. მისამღერის დროს კამერა ტრიალებს, ხოლო დასასრულს ჯგუფზე იყრება ქაღალდის კონფეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2008 წლის სინგლები კატეგორია:2008 წლის სიმღერები კატეგორია:Coldplay-ს სიმღერები
ბერმუდის კუნძულები 1964 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბერმუდის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ იასპარეზა 1964 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1964 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბერმუდის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Pheidologeton yanoi
Pheidologeton yanoi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pheidologeton-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
პროკუპლიეს თემი
პროკუპლიეს თემი (Прокупље) — თემი სერბეთში, შედის ტოპლიჩის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 46 729 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 62 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 759 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პროკუპლიე. პროკუპლიეს თემი შედგება 107 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 7.1 კმ².
იალანკული (ბაშკირეთი)
იალანკული (Яланкүл; Яланкуль) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 43 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 40 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 13 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (52 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
.pk
.pk — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) პაკისტანისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
pk კატეგორია:კომუნიკაციები პაკისტანში
Toppdomän
მითრიდატე
საკუთარი სახელი მითრიდატე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
მითრიდატე
საკუთარი სახელი მითრიდატე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ლოთარინგია
ლოთარინგია, იგივე ლორენი (Lorraine, Lothringen) — რეგიონი ჩრდილო-აღმოსავლეთ საფრანგეთში, მდინარეების მაასისა და მოზელის ზემო დინებაში. შედგება 4 დეპარტამენტისაგან: მიორტი და მოზელი, მიოზი, მოზელი, ვოგეზი.
ისტორია
ძველად ლოთარინგიის ტერიტორიაზე კელტები ცხოვრობდნენ. ძვ. წ. I საუკუნეში რომაელებმა დაიპყრეს. ძვ. წ. V საუკუნეში ფრანკთა სამეფოს შემადგენლობაში შევიდა. 855 წელს ფრანკთა იმპერატორმა ლოთარ I-მა ეს ტერიტორია თავის ვაჟს, ლოთარს უბოძა (ამ დროიდან მომდინარეობს სახელწოდება „ლოთარინგია“). ლოთარინგია 1766 წლამდე გერმანელი ერის საღვთო რომის იმპერიის ნაწილი იყო,რის შემდეგაც საფრანგეთმა დაიპყრო ეს მიწა. 1871 წელს პრუსიამ საფრანგეთთან ომის მოგების შემდეგ ისევ შეიერთა ლოთარინგია.
პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ ლოთარინგია ვერსალის ხელშეკრულების თანახმად საფრანგეთს გადაეცა, რომლის შემდეგ დაიწყო ამ რეგიონში მცხოვრები გერმანელების უფლებების შეზღუდვა, მათ გერმანული ენის სწავლის უფლება სკოლაში არ ჰქონიათ. მე–2 მსოფლიო ომისას გერმანიამ ისევ დაიკავა ლოთარინგია და ელზასი. გერმანიის მარცხის შემდეგ ლოთარინგია ისევ საფრანგეთის შემადგენლობაში შევიდა.
მოსახლეობა
დღეს ლოთარინგიის რეგიონში 2 350 000 ადამიანი ცხოვრობს. რეგიონის სამხრეთი, დასავლეთი და ცენტრალური ნაწილი ფრანგულენოვანია, ჩრდილო–აღმოსავლეთი კი გერმანული, სადაც მოსახლეობა, განსაკუთრებით ხანშიშესულები, გერმანულად საუბრობენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის რეგიონები
ლეცავე
ლეცავე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში, სალხინოს თემი (სოფლები: ვახა, ლეგულორდავე, ლესხულუხე, ლეცავე, პატარა ჟინოთა, სალხინო, წაჩხური). მდებარეობს ასხის მასივის დასავლეთ კალთაზე. მდინარე წაჩხურის (ტეხურის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 290 მ, მარტვილიდან 19 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 158 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სალაშქროსღელე
სალაშქროსღელე — უღელტეხილი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის ჩრდილო განშტოებაზე — კიდეგანის ქედზე, მწვერვალებს თათელისმაღალსა და საამღოსმაღალს შორის. სიმაღლე 3695 მ (3647 მ ). მიდამო აგებულია იურული თიხაფიქლებით. დამახასიათებელია სუბნივალური ლანდშაფტი. უღელტეხილზე გადადის საცალფეხო გზა ხევსურეთიდან ჩეჩნეთისკენ.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის უღელტეხილები
ბერმუდის კუნძულები 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბერმუდის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ იასპარეზა 1968 წელს, მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1968 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბერმუდის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მირზაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
კატეგორია:ქართული გვარები
პალიკო ჯიმშელაძე
პალიკო ჯიმშელაძე (დ. 8 ივლისი, 1975) — ქართველი მორაგბე, შუამარბი, 10 ნომერი.
ტანად 180 სანტიმეტრია და 88 კილოს იწონის. რაგბამდე ჭიდაობდა. თამაში 16 წლისამ დაიწყო. პირველ მწვრთნელად საშა ლობჟანიძე ჰყავდა, შემდეგ კი დავით კაკაბაძე და გურამ მოდებაძე.
1994 წელს საფრანგეთში იასპარეზა ჭაბუკთა მსოფლიო თასზე. საქართველოს ორგზის ჩემპიონია რუსთავის ხარებში 1993/4 და თბილისის გუმარში 1996. მერე, ბორჯღალოსანთა მასობრივი ემიგრაციის პირველივე ტაღლის დროს, გადავიდა საფრანგეთში, სადაც ორი სეზონი კასტრში გაატარა, თითო გრენობლსა და ორიაკში, ბოლო სამი კი ბობინში.
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები კატეგორია:დაბადებული 1975
Podomyrma abdominalis
Podomyrma abdominalis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Podomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მონაპუს რაიონი
მონაპუ (Monapo) — რაიონი ჩრდილო-აღმოსავლეთ მოზამბიკში, ნამპულის პროვინციაში.
მოზამბიკის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2007 წელს რაიონის მოსახლეობა 304 060 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3598 კმ²-ია, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 84.51 კაცი კმ²-ზე.
რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მონაპუ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოზამბიკის რაიონები კატეგორია:ნამპულის პროვინცია
ვასილ კაცაძე
ვასილ კაცაძე (ლომუ) (დ. 16 ივლისი, 1976, პოტსდამი, გდრ) — ქართველი მორაგბე, უნივერსალი. უთამაშია როგორც შერკინებაში, ისე უკანა ხაზზე.
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:დაბადებული 16 ივლისი
მირიანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელი მირიანი შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს:
.pl
.pl — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) პოლონეთისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
pl კატეგორია:კომუნიკაციები პოლონეთში
Toppdomän
ლოქის მასივი
ლოქის მასივი — ძველი კრისტალურ-მეტამორფული დანაოჭებული სუბსტრატის შვერილი, სადაც საქართველოს უძველესი ქანებია გაშიშვლებული. მდებარეობს საქართველოსა და სომხეთის საზღვარზე, მდინარეების ფინეზაურის, ჯანდარის, ლოქისწყლისა და ბოლნისისწყლის შუა და ზემო დინებათა აუზებში. გეოტექტონიკურად წარმოადგენს ლოქ-ყარაბაღის სუსტად დანაოჭებული ზონის აზევებულ, გაშიშვლებულ და ღრმად გადარეცხილ ნაწილს. ლოქის მასივი ალპური ოროგენეზისის დასაწყისისათვის უკვე კონსოლიდირებული სტრუქტურული ერთეული იყო, რასაც მისი ორსართულიანი აგებულება მოწმობს. კამბრიულისწინა (?) — ქვედაპალეოზოურ კრისტალურ და მეტამორფულ ქანებს ტრასგრესიულად ფარავს იურული, ცარცული და პალეოგენური ასაკის სუსტად დანაოჭებული ვულკანოგენური და დანალექი ქანები. სუბსტრატი უმთავრესად აგებულია გრანიტოიდული, ბაზიტური და მეტამორფული კომპლექსებით. მეტამორფული კომპლექსის ქანები იკვეთება ფუძე ქანების და შუა და გვიანპალეოზოური ასაკის გრანიტოიდული ინტრუზივებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს გეოგრაფია კატეგორია:სომხეთის გეოგრაფია
მირიანაშვილი
საკუთარი სახელი მირიანაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
*
ბლაცეს თემი
ბლაცეს თემი (Блаце) — თემი სერბეთში, შედის ტოპლიჩის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 12 780 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 42 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 306 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბლაცე. ბლაცეს თემი შედგება 40 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 7.7 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
მობი დიკი, ანუ თეთრი ვეშაპი
მობი დიკი, ანუ თეთრი ვეშაპი (Moby-Dick; or, The Whale) 一 ამერიკელი მწერლის, ჰერმან მელვილის 1851 წლის რომანი. წიგნი წარმოადგენს მეზღვაური ისმაელის ნარატივს, რომელიც გადმოგვცემს კაპიტან აჰაბის მანიაკალურ მოთხოვნილებაზე, შურისძიების მიზნით შეიპყროს თეთრი ფერის ვეშაპი, რომელმაც წინა ექსპედიციისას მას ფეხი წაართვა და რომელსაც მეორენაირად მობი დიკსაც ეძახიან. აღნიშნული წიგნი ამერიკული რენესანსის ეპოქის გამორჩეულ ლიტერატურულ ნაშრომადაა აღიარებული, თუმცა თავდაპირველად არაერთგვაროვანი მიმოხილვა დაიმსახურა და ავტორს კომერციული წარმატება ვერ მოუტანა. მან რეპუტაცია, როგორც „დიდი ამერიკული რომანი“, მეოცე საუკუნეში მოიპოვა, კერძოდ 1919 წელს, ავტორის დაბადებიდან 100 წლის თავზე. უილიამ ფოლკნერმა წიგნზე საუბრისას თქვა, რომ "ისურვებდა, თავად დაეწერა ის". დეივიდ ჰერბერტ ლოურენსმა მელვილის მაგნუმ ოპუსი „ერთ-ერთ ყველაზე უცნაურ და შესანიშნავ წიგნად“ მოიხსენია და უწოდა „უდიდესი რომანი, რომელიც საზღვაო თემატიკას შეეხება“. მისი გახსნითი წინადადება 一 ისმაელი დამიძახეთ 一 ლიტერატურის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ გახსნადაა აღიარებული.
მელვილმა ნაწარმოებზე მუშაობა 1850 წლის თებერვალში დაიწყო და ზუსტად თვრამეტ თვეში დაასრულა. ნაწარმოების შექმნაში მელვილს საკუთარი სამეზღვაურო გამოცდილება დაეხმარა, როცა 1841-1844 წლებში იგი რიგით მეზღვაურად მუშაობდა, აგრეთვე გამოიყენა ვეშაპმჭერობის გამოცდილება, რისი წყალობითაც ამ თემის მქონე ერთ-ერთი საუკეთესო ნაწარმოები შექმნა. მე-19 საუკუნის დასაწყისში წყნარ ოკეანეში ბინადრობდა ვეშაპისებრი არსება, სახელად მოჩა დიკი, რომელიც ძირითადად ჩილეს სანაპიროსთან ცხოვრობდა. არსებობს ვერსია, რომ მელვილი ნაწარმოებზე მუშაობისას, ნაწილობრივ, სწორედ ამ არსებით იყო შთაგონებული. რაც შეეხება წიგნის დასასრულს, იგი 1820 წელს მომხდარი ვეშაპთმჭერი გემის ჩაძირვას დაედო საფუძვლად. ვეშაპზე ნადირობის დეტალური აღწერა, ისევე, როგორც დივერსიული საზოგადოების თანაცხოვრება გემბანზე, აღვრეულია ისეთ საკითხებთან, როგორებიცაა სოც-კლასობრივი სტატუსი და ღმერთის არსებობა. როგორც წესი, ნაწარმოებზე გავლენა იქონია უილიამ შექსპირისა და თომას კარლაილის შემოქმედებებმა, აგრეთვე ბიბლიამ. ნარატიული პროზის გარდა, მელვილი იყენებს სხვადასხვა ლიტერატურულ ხერხს, სიმღერებიდან, პოეზიიდან და ზღაპრებიდან დაწყებული, შექსპირის შემოქმედებითი სტილით დამთავრებული. 1850 წელს, როდესაც ნაწარმოები უკვე ნახევრად დასრულებული იყო, ავტორი შეხვდა მის თანამემამულეს, ნათანიელ ჰოთორნს და გაეცნო მის ერთ-ერთ ნაწარმოებს 一 მოსე ძველი მანსიდან 一 რომელიც მან თავისი კომიკური სტილით შექსპირსაც კი დაუკავშირა. შესაძლოა, სწორედ ამ შეხვედრამ შთააგონა მელვილს, გადაეხედა და კვლავ გაეღრმავებინა საკუთარი ნაწარმოები, რომელიც, საბოლოოდ, თავად ჰოთორნს მიუძღვნა: „მისი გენიალურობით აღტაცებული“.
სიუჟეტი
რომანის მთავარ გმირს ბიბლიური სახელი, ისმაელი ჰქვია. ძველ აღთქმაში ისმაელზე, აბრაამის შვილზე, ნათქვამია: „კანჯარივით იქნება იგი ადამიანთა შორის. მისი ხელი ყველას წინააღმდეგ და ყველას ხელი მის წინააღმდეგ! თავის ძმათა პირისპირ იცხოვრებს იგი.“
წიგნის მთავარ გმირს მოსწყინდა ხმელეთზე ყოფნა. ამას ხელმოკლეობაც დაერთო და გადაწყვიტა ვეშაპმჭერი გემით ემოგზაურა. ნანტაკეტი ამერიკაში ვეშაპებზე მონადირეების უძველესი პორტი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ იგი აღარ ითვლებოდა ყველაზე დიდ ნავსადგურად, ისმაელს გადაწყვეტილი ჰქონდა, აქედან დაეწყო თავისი მოგზაურობა. გზად ნანტაკეტისაკენ იგი სხვა საპორტო ქალაქში, ნიუ-ბედფორდში გაჩერდა. ამ ქალაქში ხშირად შევხვდებოდით ველურ ტომთა წარმომადგენლებს, რომლებმაც ოდესღაც თავიანთ მშობლიურ კუნძულებთან ღუზაჩაშვებული ხომალდების ეკიპაჟები შეავსეს. აქვე, ერთ-ერთ დუქანში, ვეშაპის ყბის ძვლისგან გაკეთებულ დახლსაც ნახავდით. აქ ყველაფერუი ზღვასთან იყო დაკავშირებული. მოძღვარიც კი კათედრაზე თოკის კიბით ადიოდა.
ისმაელი ქადაგებას დაესწრო. მამა მეპლი გატაცებით ჰყვებოდა ამბავს, თუ როგორ გადაყლაპა ვეშაპმა წინასწარმეტყველი იონა, რომელიც ცდილობდა ავ ბედისწერას გაჰქცეოდა. ნიუ-ბედფორდში ისმაელმა გაიცნო გადამთიელი, ოდესღაც ერთ-ერთ გემს მოყოლილი მებარჯე ქვიგეგი. ისინი დამეგობრდნენ და გადაწყვიტეს, ერთად მოწყობილიყვნენ გემზე.