cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პიტერ კერი
ადრეული ცხოვრება და კარიერა: 1943–1970 წწ
1980 წელს სიდნეიში გადასულმა ავტორმა საკუთარი სარეკლამო სააგენტო შექმნა სახელით McSpedden Carey. საკუთარმა სააგენტომ ავტორი ფინანსურად უზრუნველყო. 1981 წელს მწერალი ბელინგენში გადავიდა საცხოვრებლად. იმავე წელს, ახლადგანქორწინებული პიტერ კერი ხლმეორედ ირთავს ცოლს, ამჯერად თეატრის რეჟისორს, ელისონ სამერსს.
1988 წელს, კერიმ თავისი ავსტრალიური მოღვაწეობა დაასრულა წიგნით "ოსკარი და ლუსინდა" რომელმაც ავტორს ბუკერის პრემია და საერთაშორისო აღიარება მოუტანა. როგორც ავტორმა აღნიშნა წიგნი ბელინგენში ცხოვრების წლებით იყო ინსპირირებული.
1998 წელს კერი დაადანაშაულეს დედოფალ ელიზაბეტ II- ის იგნორირებაში, იმ მიზეზით რომ პიტერ კერი არ გამოცხადდა ჯეკ მეგსის თანამეგობრობის მწერლების დაჯილდოვებაზე, რომელსაც დედოფალიც ესწრებოდა.
ბიბლიოგრაფია
კატეგორია:ავსტრალიელი მწერლები
ძვ. წ. 549
'''ძვ. წ. 549''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
Ain't My Bitch
Ain't My Bitch — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის მეორე სინგლი და პირველი სიმღერა მათივე 1996 წლის სტუდიური ალბომიდან Load.
დემო ვერსია
სიმღერის დემოს ერქვა Bitch და ჩაიწერა 1995 წლის 6 აპრილს.
სათაური და ტექსტი
დაწერილია ჯეიმზ ჰეტფილდისა და ლარს ულრიხის მიერ. მეთხუტმეტე ადგილი დაიკავა ჩარტში ცხელი მეინსტრიმული როკ ტრეკები.
სიმღერამ მოიპოვა მედიის ყურადღება და უარყიფითი დამოკიდებულება სათაურის გამო. მოგვიანებით ვოკალისტმა ჯეიმზ ჰეტფილდმა განმარტა, რომ სიტყვა bitch სიმღერაში არ ეხება ქალს, არამედ მოქმედებს როგორც მეტაფორა პრობლემასთან მიმართებაში. ამ ინტერპრეტაციით სიმღერას ეძლევა სულ სხვა შინაარსი: ჯეიმზი ამ სიმღერით ამბობს, რომ ის (გაურკვეველია, კონკრეტულად რა) მისი პრობლემა არ არის და დაანებონ თავი.
საკონცერტო შესრულება
სიმღერა ცოცხლად პირველად 1995 წლის 3 სექტემბერს შესრულდა Arctic Circle შოუზე ჩრდილოეთ კანადაში. 1996 წლის ივნისიდან ალბომის გამოსვლის თანავე Ain't My Bitch სწრაფად მოექცა ჯგუფის საკონცერტო გამოსვლების მთავარ სიმღერათა სიაში და რეგულარულად სრულდებოდა მათი მსოფლიო ტურნეს Poor Touring Me განმავლობაში. მთავარმა გიტარისტმა კირკ ჰემეტმა გამოიყენა სლაიდ გიტარა სოლოს შესრულებისას, რაც იყო პირველი მეტალიკისთვის და ერთ-ერთი იმ მრავალი მუსიკალური ექსპერიმენტებიდან, რომელთა აღმოჩენაც შესაძლებელია ალბომში Load.
რუსლან აბიშოვი
რუსლან აბიშოვი (Ruslan Ibrahim oğlu Abışov; დ. 10 ოქტომბერი, 1987) — აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი. აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის კლუბ „ზირასა“ და აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მცველი.
Ain't My Bitch
სქოლიო
კატეგორია:1996 წლის სინგლები კატეგორია:მეტალიკის სიმღერები
რუსლან აბიშოვი
საკლუბო
აბიშოვი ითვლება „ნეფთჩის“ აკადემიის ახალგაზრდულ პროდუქტად. 2010-11 წლებში გუნდთან ერთად გახდა აზერბაიჯანის პრემირ ლიგის ჩემპიონი. 2011-12 წლების სეზონის შემდეგ სათამაშოდ გაუშვეს „ხაზარ ლენქორანში“. 2013 წლის 26 თებერვალს შეუერთდა ყაზანის „რუბინის“. გააფორმა 2,5 წლიანი კონტრაქტი.
2014 წლის 24 ივნისს აბიშოვი აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგის კლუბ „გაბალას“ 6 თვიანი იჯარით შეუერთდა.
2015 წლის 14 სექტემბერს ხელახლა შეუერთდა „გაბალას“ რაც გამოწვეული იქნა „ხაზარ ლენქორანში“ მისი რეგისტრაციის პრობლემების გამო. 2015-16 წლების სეზონში დატოვა „გაბალა“. უარი განაცხადა ახალ კონტრაქტზე.
2016 წლის 29 ივნისს აბიშოვმა ხელი მოაწერა ერთწლიან კონტრაქტს ბაქოს „ინტერთან“. 2017 წლის 12 იანვარს აბიშოვმა ხელი მოაწერა ექვსთვიან კონტრაქტს ბაქოს „ნეფთჩისთან“. აბიშოვმა გააგრძელა კონტრაქტი 2017 წლის ზაფხულში და გუნდის კაპიტანი იყო 2017–18 წლების სეზონში, როდესაც „ნეფთჩიმ“ მოიპოვა ბრინჯაოს მედლები სეზონში, ეს იყო მათი უმაღლესი შედეგი ლიგაში 2013 წლიდან. 2019 წლის 10 ივნისს „ნეფთჩიმ“ ორმხრივი თანხმობით გაუშვა აბიშოვი გუნდიდან. კონტრაქტი ორმხრივი შეთანხმების საფუძველზე შეწყდა.
2019 წლის 13 ივნისს აბიშოვმა ხელი მოაწერა ორწლიან კონტრაქტს საფეხბურთო კლუბ „საბაჰთან“.
2021 წლის 26 ივნისს რუსლან აბიშოვი შეუერთდა საფეხბურთო კლუბ „ზირას“.
საერთაშორისო
2005–2007 წლებში თამაშობდა აზერბაიჯანის 19 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში. ჩაატარა 3 შეხვედრა ნაკრების რიგებში. 2007–2009 წლებში კი – აზერბაიჯანის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში. ჩაატარა 8 შეხვედრა სადაც მოახერხა 1 გოლის გატანა. 2017 წელს იყო აზერბაიჯანის 23 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში, ისლამის სოლიდარობის თამაშებზე. ჩატარებულ 5 შეხვედრაში გაიტანა 1 გოლი. აბიშოვის დებიუტი აზერბაიჯანის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში შედგა 2009 წლის 5 სექტემბერს ფინეთის წინააღმდეგ 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზის შესარჩევი ეტაპის შეხვედრაში. მან პირველი გოლი გაიტანა 2009 წლის 18 ნოემბერს, ჩეხეთის ნაკრებთან ამხანაგურ მატჩში.
ბელგიის დროშა
ბელგიის დროშა (vlag van België, drapeau de la Belgique, Flagge Belgiens) — ბელგიის სამეფოს სახელმწიფო და ეროვნული სიმბოლო გერბსა და ჰიმნთან ერთად, რომელიც შედგება სამი თანაბარი ვერტიკალური ზოლისგან, რომლებიც ასახავს ბელგიის ეროვნულ ფერებს: შავი, ყვითელი და წითელი. ფერები აღებულია ბრაბანტის საჰერცოგოს გერბიდან, ვერტიკალური დიზაინი კი შესაძლოა საფრანგეთის დროშაზე იყოს დაფუძნებული.
1830 წელს დროშა, იმ დროისთვის არაოფიციალურად, შედგებოდა სამი ჰორიზონტალური ზოლისგან, ფერებით წითელი, ყვითელი და შავი. 1831 წლის 23 იანვარს ეროვნულმა კონგრესმა კონსტიტუციაში შეიტანა სამფერი, მაგრამ არ დაადგინა ფერთა ზოლების მიმართულება და რიგი. შედეგად, „ოფიციალურ“ დროშას მიენიჭა ვერტიკალური ზოლები შავი, ყვითელი და წითელი ფერებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები კატეგორია:ბელგიის ეროვნული სიმბოლოები
ძვ. წ. 551
გარდაიცვალნენ
*
Lasioglossum subversans
Lasioglossum subversans — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1960 წელს.
სქოლიო
subversans
პარაგვაის დეპუტატთა პალატა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაგვაის პოლიტიკა
ბოფორტის ზღვა
მინი|250პქ ბოფორტის ზღვა — ჩრდილოეთის ყინულოვანი ოკეანის განაპირა ზღვა. მდებარეობს ალასკის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთით, ფართობი შეადგენს 476 000 კმ² -ს, მაქსიმალური სიღრმე 4 683 მ. სახელი ეწოდა ირლანდიელი მკვლევრის — ფრანსის ბოფორტის პატივსაცემად. ამ ზღვაში ჩაედინება მდინარე მაკენზი.
ზღვა ხასიათდება ძალიან მკაცრი კლიმატით. თითქმის მთელი წლის განმავლობაში ის ყინულითაა დაფარული, მხოლოდ აგვისტო-სექტემბერში დნება სანაპიროს დაახლოებით 100 კმ მონაკვეთი. ზღვის სანაპიროები დასახლებული იყო ჯერ კიდევ 30.000 წლის წინ. ზღვის შელფი შეიცავს ნავთობისა და ბუნებრივი გაზის მნიშვნელოვან მარაგებს.
ზღვის საზღვრებთან დაკავშირებით სერიოზული, ხანგრძლივი განსჯა მიმდინარეობდა აშშ-სა და კანადას შორის, რომლებმაც მხოლოდ 2010 წელს შეძლეს საბოლოოდ ამ ზღვის გაყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთის ყინულოვანი ოკეანის ზღვები კატეგორია:აშშ-ის ზღვები კატეგორია:ამერიკის სადავო ტერიტორიები
მესტო-ალექსანდროვო
მესტო-ალექსანდროვო (Место Александрово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ვისოკოვის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 29 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ძვ. წ. 552
გარდაიცვალნენ
*
ნიკოლოზ სანიშვილი
ნიკოლოზ სანიშვილი (დ. 24 დეკემბერი, 1902, ქუთაისი — გ. 26 ოქტომბერი, 1995) — ქართველი რეჟისორი და სცენარისტი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1964).
ბიოგრაფია
დაიბადა 1902 წლის 24 დეკემბერს ქუთაისში. დაამთავრა ბალანჩივაძის სახელობის მუსიკალური სასწავლებელი. 1921–1924 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ელექტრო–მექანიკურ ფაკულტეტზე, 1923 წელს სწავლობდა სახალხო განათლების კომისარიატთან არსებულ კინომსახიბოთა სკოლაში. მან 1931 წელს დამოუკიდებლად გადაიღო დოკუმენტური ფილმი „ნავთობის ხუთწლედის ბოლშევიკები“. 1932 წელს გადაიღო ფილმი „უდაბნო“. 1960 წელს სლოვაკ კინემატოგრაფისტებთან ერთად გადაიღო ფილმი — „შეწყვეტილი სიმღერა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 ნ
ობერააროტჰორნი
ობერააროტჰორნი (Oberaarrothorn) — მთა ბერნის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალესა და ბერნის კანტონების საზღვარზე. აღმართულია ობერაარიოხის მთის სამხრეთით, ფიშერისა და ობერაარის მყინვარებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
Cerapachys princeps
Cerapachys princeps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cerapachys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Cerapachyinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კომპასი
thumb|300px|კომპასი კომპასი — ორიენტაციის გაგნებისათვის განკუთვნილი ხელსაწყო. კომპასი პირველად ჩინეთში გამოიგონეს 2 ათასი წლის წინ, მოგვიანებით, XII საუკუნეში კი მისი გამოყენება ევროპაშიც დაიწყეს.
კომპასი მეტალისაგან დამზადებული მრგვალი კოლოფია. მის ცენტრში დამაგრებულია დამაგნიტებული ისარი. მისი ერთი ბოლო ლურჯად ან შავად არის შეღებილი, მეორე კი წითლად. კოლოფზე დამაგრებულია ჩამკეტი, რომელიც ისარ აჩერებს. მისი აშვების შემდეგ ისრის ლურჯი მხარე ჩრდილოეთს გვიჩვენებს. არსებობს მაგნიტური და ასტრონომიული კომპასი.
ლიტერატურა
.
კატეგორია:ნავიგაცია კატეგორია:ორიენტაცია კატეგორია:მაგნიტური ხელსაწყოები
ზედა ეწერ-ტობანიერი
ზედა ეწერ-ტობანიერი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ვანის მუნიციპალიტეტში, ტობანიერის თემში. მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთზე. ზღვის დონიდან 250 მეტრი, ვანიდან 8 კილომეტრი. XIX საუკუნეში სოფელი შედიოდა საჯავახოს გამოჩინებულის საბლაღოჩინო ოლქში. სოფელში იდგა წმინდა სამების ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 146 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ძვ. წ. 553
'''ძვ. წ. 553''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
Lasioglossum subversicolum
Lasioglossum subversicolum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1992 წელს.
სქოლიო
subversicolum
ევროპის ქვეყნების გერბები
ცენტრში|300px
ევროპის ქვეყნებს აქვთ შემდეგი სახელმწიფო გერბები:
ძვ. წ. 554
'''ძვ. წ. 554''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
უკანასკნელი ფოთოლი
უკანასკნელი ფოთოლი (The Last Leaf) 一 ამერიკელი მწერლის, ო. ჰენრის მცირე მოთხრობა, რომელიც პირველად 1905 წელს, ნიუ-იორკის გაზეთში გამოჩნდა, თუმცა სრული სახით ის ორი წლის შემდეგ, 1907 წელს გამოქვეყნდა. მოთხრობის სიუჟეტი ნიუ-იორკის ე.წ. გრინვიჩის ხელოვანთა კოლონაში მიმდინარეობს, რომელიც გასული საუკუნის ამერიკული ხელოვნების ერთ-ერთ საკულტო კვარტლად იყო მიჩნეული.
სიუჟეტი
შემოდგომაზე, ნოემბრის ცივ და წვიმიან დღეებში, ჯონსს ფილტვების ანთება დაუდგინდა. ავადფმყოფობამ სძლია ქალიშვილს, სიცოცხლის წყურვილი დაუკარგა, გოგონა თვალსა და ხელს შუა დნებოდა. ექიმის დასკვნაც არაფერს კარგს უქადდა ავადმყოფს: „მხოლოდ ერთი შანსია ათიდან, რომ გადარჩება. თუ მთელი ძალით მოინდომებს გამოჯანმრთელებას და ავადმყოფობას მძაფრ წინააღმდეგობას გაუწევს, მაშინ, იმედია, გადარცება“. ჯონსი კი სრულ აპათიაში იყო 一 არ სვამდა, არ ჭამდა, არაფერი აინტერესებდა, მხოლოდ მიშტერებოდა ხვიარას, ფანჯრიდან რომ მოჩანდა, თვალს ადევნებდა, როგორ ფარფატებდნენ ჰაერში ქარისგან მოწყვეტილი მისი ფოთლები და იმედგადაწყვეტილი ირწმუნებოდა, უკანასკნელ ფოთოლს რომ მოგლეჯს ქარი, მეც მოვკვდებიო.
იმავე სახლში, პირველ სართულზე, მოხუცი მხატვარი ბერმანი ცხოვრობდა. ბერმანი მთელი სიცოცხლე ოცნებობდა შედევრის შექმნაზე, მაგრამ მუდმივად უკმაყოფილო იყო თავისი ნამუშევრებით. სიუ მოუყვა ბერმანს ჯონსის მძიმე ავადმყოფობასა და უცნაურ ახირებაზე, რომ ხვიარას უკანასკნელ ფოთოლთან ერთად მისი სიცოცხლეც გაფრინდებოდა. მოხუცი მხატვარი იმდენად შეაწუხა ამ ამბავმა, რომ ხატვის სეანსზე უარიც კი უთხრა სიუს, რომელსაც სურდა, მეზობელი ოქროსმაძიებელი განდეგილის მოდელად გამოეყენებინა.
ფოთლები თითქმის სულ შემოეძარცვა ხვიარას და დადგა დღე, როდესაც მას ერთადერთი, ნახევრად გაყვითლებული ფოთოლიღა შერჩა. ჯონსი მონუსხული უყურებდა, როგორ ებრძოდა ეს უკანასკნელი ფოთოლი ზუზუნა ქარის შემოტევას. ჩამობნელდა, ღამით ძლიერი თქეში წამოვიდა და ჯონსი დარწმუნებული ყიო, რომ უკანასკნელი ფოთოლიც გაქრებოდა. მაგრამ იგი შეცდა: მამაცი ფოთოლი კვლავ გააფთრებით ებრძოდა ავდარს. ავადმყოფს საკუთარი თავის შერცხვა: იგი ხომ ასე ადვილად დანებდა სნეულებას. ქალიშვილში სიცოცხლის წყურვილმა იფეთქა. ექიმს არ გამოჰპარვია ქალიშვილის მდგომარეობის გაუმჯობესება, სიუ დაარიგა, როგორ მოევლო მეგობრისთვის და თანაც ერთი სამწუხარო ამბავი შეატყობინა: ბერმანი საშინლად გაციებულიყო, მასაც ფილტვების ანთება დაუდგინდა, მაგრამ მოხუცის ორგანიზმი ვერ ებრძვის ავადმყოფობას და მხატვრის გადარჩენის შანსი აღარ არსებობსო.
ჯონსი გამოჯანმრთელდა. მის სიცოცხლეს საფრთხე აღარ ემუქრება. სიუსგან შეიტყო გოგონამ ბერმანის სიკვდილის შესახებ: იგი გაცივდა ქარ-წვიმიან ღამეს, როდესაც ხვიარამ თავისი უკანასკნელი ფოთოლი დაკარგა. მოხუცმა შექმნა თავისი შედევრი: მუშამბაზე დახატა ნახევრად ყვითელი ფოთოლი ისე, რომ ნამდვილისგან ვერ გაარჩევდი, და მაგრად მიამაგრა იგი ხვიარას ტოტს იმ თავსხმაში. ეს სწორედ ის ფოთოლი იყო, ჯონსი რომ გადაარჩინა.
ნოვოე (სოფელი, უსტ-კუბინსკის რაიონი)
ნოვოე (Новое) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ვისოკოვის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კობოლი
კობოლი (COBOL, შემოკლებული ინგლ. COmmon Busines Oriented Language), ხელოვნური ენა, რომელსაც იყენებენ სააღრიცხვო-ეკონომიკური და სამმართველო ამოცანების აღწერისათვის. შეიქმნა აშშ-ში 1958-1960 წლებში. კობოლი უზრუნველყოფს ალგორითმების თვალსაჩინო და საკმაოდ კომპაქტური ფორმით ჩაწერას. ალგოლთან შედარებით იგი უფრო ახლოსაა საქმიანი ოპერაციებია ჩვეულებრივ ენასთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:პროგრამირების ენები
ჰანიბალი
ჰანიბალი, ბარკა (დ. ძვ. წ. 247 ან ძვ. წ. 246 — გ. ძვ. წ. 183) — კართაგენის მხედართმთავარი და სახელმწიფო მოღვაწე, კართაგენის საზოგადოების წარჩინებულთა გვარის წარმომადგენელი. რომის რესპუბლიკის მოსისხლე მტერი და კართაგენის უკანასკნელი დიდი ლიდერი.
კარგი განათლება მიიღო, ფლობდა ოთხ ენას. ძვ. წ. 218 წელს წამოიწყო II პუნიკური ომი, ყველასათვის მოულოდნელად გადალახა ალპები და შეიჭრა იტალიაში. რამდენიმე ბრწყინვალე გამარჯვება მოიპოვა (ძვ. წ. 218 წელს მდინარე ტიცინოსთან, ძვ. წ. 217 წელს ტრაზიმენის ტბასთან, ძვ. წ. 216 წელს კანესთან), მაგრამ რომაელთა წინააღმდეგობა მაინც ვერ გატეხა. ძვ. წ. 203 წელს ჰანიბალი დაბრუნდა აფრიკაში, ძვ. წ. 202 წელს ზამასთან (აფრიკა) ბრძოლაში რომაელებმა დაამარცხეს. ძვ. წ. 201 წელს რომთან დადებული ხელშეკრულებით ჰანიბალი კართაგენს მართავდა. ძვ. წ. 195 წელს გაიქცა სირიის მეფესთან, ანტიოქე III-სთან და მისი სამხედრო მრჩეველი გახდა. ანტიოქე III დიდის დამარცხების შემდეგ რომაელებმა მოითხოვეს ჰანიბალი, მაგრამ იგი გაიქცა და თავი შეაფარა არმენიას, შემდეგ კრეტაზე გადავიდა, იქიდან — ბითინიაში. რომაელებმა ბითინიელებს მოსთხოვეს რომის საშიში მტრის, ჰანიბალის გაცემა. ჰანიბალმა თავი მოიწამლა. დაკრძალულია ლიბისაში (ბოსფორის აზიის სანაპიროზე), ქვის სარკოფაგში, რომელსაც აწერია: „აქ მარხია ჰანიბალი“.
ჰანიბალი ალექსანდრე მაკედონელთან, იულიუს კეისართან, სციპიონ აფრიკელსა და პიროს ეპიროსელთან ერთად მიიჩნევა ძველი მსოფლიოს ყველაზე დიდ მხედართმთავრად, სახელმწიფო მოღვაწედ და სტრატეგად. ისტორიკოსი თეოდორ აირო დოჯი ჰანიბალს „სტრატეგიის მამას“ უწოდებს.
სახელის ეტიმოლოგია
სახელი ჰანიბალი ფინიკიურად ხმოვნების გარეშე იწერება – ḤNBʻL. აღნიშნული სიტყვის ხმოვნები საუბრისას წარმოადგენს სადავო საკითხს. არსებობს მისი ეტიმოლოოგიის რამდენიმე ვერსია:
ბავშვობიდან მთავარსარდლობამდე
ჰამილკარი თავისი დროისათვის განათლებული ადამიანი იყო და ცდილობდა, შვილებისთვისაც შესაფერისი ცოდნა მიეცა. ამ მიზნით იგი ფართოდ უღებდა თავისი ოჯახის კარს უცხოელ სწავლულებს. ცნობილია, რომ მაშინდელ კულტურულ სამყაროში ყოველგვარი ცოდნის გამავრცელებლები ბერძნები იყვნენ. ისინი ძირითადად გვევლინებიან, როგორც მასწავლებლები და სამხედრო საქმის სპეციალისტები. ჰამილკარის ოჯახში ბერძენი სწავლულები მის შვილებს გადასცემდნენ ელინისტური სამყაროს მიღწევებს კულტურისა და მეცნიერების დარგში. ცნობილია, რომ ჰანიბალი არა მარტო სწავლობდა ბერძენი სწავლულებისაგან, არამედ მეგობრობდა კიდეც მათთან.
ჰანიბალი ცხრა წლის იყო, როდესაც მამამ ესპანეთში წაიყვანა. გამგზავრების წინ, მსხვერპლთშეწირვის დროს მამამ ჰანიბალი სამსხვერპლოსთან მიიყვანა და უბრძანა დაეფიცა, რომ სიკვდილამდე რომაელთა მტერი იქნებოდა. ჰანიბალმა დაიფიცა და სიკვდილამდე ამ ფიცის ერთგული დარჩა.
ძვ. წ. 229 წელს ჰამილკარი გარდაიცვალა. 18 წლის ჰანიბალი ამ დროს კართაგენში იმყოფებოდა. ახალმა მთავარსარდალმა ჰასდრუბალმა იგი სასწრაფოდ გაიწვია. ჰანიბალს ყოყმანი არ დაუწყია, მაგრამ იბერიაში მის გამგზავრებას წინ აღუდგა ანტიბარკიდული პარტიის წარმომადგენელი ჰანონი. სენატორების უდიდესმა ნაწილმა ჰანონს მხარი არ დაუჭირა და დადგენილების საფუძველზე ჰანიბალი ესპანეთში გაემგზავრა. მისმა გამოჩენამ ესპანეთში მყოფ კართაგენელებში აღტაცება გამოიწვია. ჰასდრუბალმა 18 წლის ჰანიბალი კავალერიის უფროსად დანიშნა.
მთავარსარდალი ესპანეთში
ორი წლის განმავლობაში ჰანიბალმა გააფართოვა კართაგენის გავლენა პირენეის ნახევარკუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილზე. ძვ. წ. 221 წელს მან დაიწყო კამპანია ოლკადების წინააღმდეგ და აიღო მათი დედაქალაქი კარტალა (რომელსაც პოლიბიოსი ალტალიას უწოდებს), რამაც დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ახლომახლო მცხოვრებ ტომებზე. ბევრმა, მტრის სიძლიერით დამფრთხალმა, ნებაყოფლობით ცნო კართაგენის ბატონობა. ჰანიბალი დიდი ნადავლით დაბრუნდა ქალაქ ახალ კართაგენში გამოსაზამთრებლად. გამოზამთრების შემდეგ ვაკცეებზე ილაშქრა, მოულოდნელი თავდასხმით გატეხა მათი წინააღმდეგობა და აიღო ქალაქი ჰერმანდიკა (თანამედროვე სალამანკა). ვაკცეების მეორე ქალაქი არბოკალა მტერს ღირსეულად აღუდგა წინ, მრავალრიცხოვანი მოსახლეობა თავგანწირვით იბრძოდა, მაგრამ გამარჯვება მაინც კართაგენელებს დარჩათ.
ამ გამარჯვების მიუხედავად ოლკადებსა და ვაკცეებს ფარ-ხმალი არ დაუყრიათ. ისინი სწრაფად გაერთიანდნენ და იერიში მიიტანეს კართაგენელებზე. აჯანყებულებმა კარპეტანებიც მიიმხრეს და უზარმაზარ სამხედრო ძალას მოუყარეს თავი. ტიტუს ლივიუსის ცნობით გაერთიანებულ იბერთა არმია 100 ათას მეომარს ითვლიდა. ჰანიბალი თავისი ლაშქრით მდინარე ტაგუსის ნაპირთან იდგა. მან პირდაპირი შეტაკების გეგმა უარყო, არმია მოხერხებულ ადგილას გაამაგრა და მხოლოდ თავდაცვაზე ზრუნვას შეუდგა. დაღამებისას მან თავის მეომრებს უბრძანა, უხმაუროდ გადაელახათ ტაგუსი და მდინარის მეორე ნაპირზე გამაგრებულიყვნენ. ასეც მოხდა. დილით კი იბერიელებმა დაინახეს, რომ კართაგენელებს ბანაკი მიეტოვებინათ. მათ ეს იოლი გამარჯვების მაუწყებლად მიიჩნიეს და სასწრაფოდ შეუდგნენ მდინარის გადალახვას. ჰანიბალმა ისინი მდინარის შუაგულამდე შეუშვა და იქ შეაგება ცხენოსნები. იბერებმა შეტევას ვერ გაუძლეს და უწესრიგოდ გაიფანტნენ. კართაგენის არმია ლტოლვილებს დაედევნა, კარპეტანიაში შეიჭრა და ააოხრა იგი. აჯანყებულებმა თავი დამარცხებულად სცნეს და კართაგენის მორჩილება აღიარეს.
ამ გამარჯვების შემდეგ პირენეს ნახევარკუნძულზე მდინარე იბერის სამხრეთით არსებული ყველა ქალაქი და ტომი ჰანიბალს დაემორჩილა. გამონაკლისი იყო მხოლოდ ქალაქი საგუნტი (ამჟამად საგუნტო). ჰანიბალმა კარგად იცოდა, რომ საგუნტის საქმეებში ჩარევა რომთან დააპირისპირებდა, ვინაიდან ქალაქი რომაელთა მოკავშირე იყო. ამავე დროს, ჰანიბალის აზრით, სწორედ საგუნტი იყო საუკეთესო ასპარეზი რომთან ომის წამოსაწყებად. მიზნის მისაღწევად მიზეზის გამონახვა მარტივად შეიძლებოდა, თუმცა ჰანიბალმა საგუნტსა და მის მეზობლებს შორის ურთიერთობის გამწვავება გადაწყვიტა. ყოველნაირად უწყობდა ხელს საგუნტელებსა და ტურდეტანებს შორის მტრობის გაღვივებას. პარალელურად ჰანიბალი ცდილობდა, ნელ-ნელა დაეძაბა რომისა და კართაგენის ურთიერთობა და ანტირომაულად განეწყო კართაგენის არისტოკრატიული ოლიგარქია. ჰანიბალმა კართაგენის სენატს აცნობა, რომ რომაელები აგულიანებდნენ იბერებს და კართაგენის საპირისპიროდ განაწყობდნენ. საბოლოოდ კართაგენის ხელისუფლებამ ჰანიბალს დაავალა საგუნტის მიმართ ისე ემოქმედა, როგორც თვითონ მიიჩნევდა საჭიროდ.
ძვ. წ. 219 წელს, ჰანიბალის ბრძანებით, კართაგენის არმია ქალაქ საგუნტის მიმართულებით დაიძრა. ჰანიბალი სამი მხრიდან უტევდა ქალაქს, მაგრამ საგუნტის დამცველები ღირსეულად იგერიებდნენ მტრის თავდასხმას. ერთ-ერთი შეტაკების დროს ჰანიბალი დაიჭრა კიდეც. ახალი შეტევა უფრო მძაფრად დაიწყო ჰანიბალის გამოჯანმრთელების შემდეგ. საგუნტელებმა დახმარებისათვის ელჩები ჯერ კიდევ ძვ. წ. 220 წელს გააგზავნეს რომში, მაგრამ საგუნტის თხოვნა უყურადღებოდ დატოვეს. რომში მხოლოდ მაშინ დაინტერესდნენ საგუნტის საკითხით, როდესაც გაიგეს, რომ ქალაქი ალყაში იყო მოქცეული. სენატმა დიპლომატიური გზით სცადა პრობლემის მოგვარება და ჰანიბალთან ელჩობა გააგზავნა. რომის წარმომადგენლები გამოცხადნენ ესპანეთში, მაგრამ საგუნტის ალყით გართულმა ჰანიბალმა ისინი არ მიიღო. ამის შემდეგ განაწყენებული ელჩები კართაგენში გაეშურნენ. რომაელებმა კართაგენის სენატს მოსთხოვეს, შეეწყვიტათ საომარი მოქმედება საგუნტის წინააღმდეგ და ჰანიბალი დაესაჯათ. მიუხედავად ანტიბარკისტული პარტიის გაძლიერებისა, კართაგენის სენატმა ომის შეწყვეტასა და ჰანიბალის დასჯაზე უარი განაცხადა. ელჩები გაწბილებულები დაბრუნდნენ. რვათვიანი ალყის შემდეგ ქალაქი საგუნტი დაეცა. ჰანიბალის ბრძანების თანახმად, მამრობითი სქესის ყველა მოზარდი ამოხოცეს, ქალები და ბავშვები ტყვედ ჩაიგდეს, ხოლო საგუნტის ტერიტორიაზე დაასახლეს ფინიკიელი კოლონისტები. საგუნტის დაცემის შემდეგ რომმა კვლავ გაგზავნა მისია კართაგენში და დაავალა, ჰანიბალის დაუსჯელობის შემთხვევაში, ომი გამოეცხადებინათ. ელჩებმა თავიანთი პრეტენზიები წარუდგინეს კართაგენის სენატს. ბუნებრივია, კართაგენელები არ აპირებდნენ ჰანიბალის დასჯას. ელჩობამ დავალებისამებრ ომი გამოუცხადა კართაგენს. კართაგენის სენატმა ომის გამოცხადების ამბავი ჰანიბალს შეატყობინა, რომელიც ამ დროს საკუთარ არმიასთან ერთად ახალ კართაგენში იმყოფებოდა გამოსაზამთრებლად. ჰანიბალმა რომაელთა მოსალოდნელი თავდასხმის მოგერიების მიზნით კართაგენის გარნიზონი გააძლიერებინა. ესპანეთის საქმეების მოწესრიგება და კართაგენის დაცვა თავის ძმას, ჰასდრუბალს დაავალა, რომელსაც მეორე ფრონტი უნდა გაეხსნა აპენინის ნახევარკუნძულზე, მას შემდეგ, რაც ჰანიბალი იტალიაში შეიჭრებოდა.
ესპანეთიდან იტალიამდე
მინი|300px|მარცხნივ|ჰანიბალის იტალიური ლაშქრობის რუკა ჰანიბალმა მთელი ზამთარი საომარ სამზადისში გაატარა. ძვ. წ. 218 წლის გაზაფხულზე მან უზარმაზარი არმიით დატოვა ახალი კართაგენი და გეზი აღმოსავლეთისაკენ აიღო. დაუბრკოლებლად გადალახა მდინარე იბერი და შეუდგა მდინარესა და პირენეს მთებს შორის მცხოვრები ტომების დაპყრობას. პოლიბიოსის ცნობით, ჰანიბალის არმიაში შედიოდა 90 ათასი ქვეითი, 12 ათასი ცხენოსანი და 37 საბრძოლო სპილო. აღნიშნული არმიის მეშვეობით საკმაოდ ადვილად დაიმორჩილა მდინარე იბერის ჩრდილოეთით მდებარე ტერიტორიებზე მცხოვრები ილერგეტები, ბარგუსიები, ავზეტანები და პირენეს მისადგომებთან მცხოვრები ლაცეტანები. მათ მმართველად თავისი ერთ-ერთი სარდალი დანიშნა, რომელსაც 10 ათასი ქვეითი და ათასი ცხენოსანი დაუტოვა, თვითონ კი გზა განაგრძო პირენეების მთებისაკენ. სანამ ჰანიბალის არმია ესპანეთში იმყოფებოდა, სარდალი მეომრებს ლაშქრობის გეგმას არ უმხელდა. მაგრამ პირენეს მთებთან მიახლოებამ იგი აიძულა, საიდუმლო გაემჟღავნებინა. შეუდგა თუ არა არმია პირენეის ფერდობებს, იბერ მეომართა ნაწილი უკმაყოფილებამ მოიცვა. შორეული ლაშქრობის ამბავმა ისინი აღაშფოთა. სამი ათასმა კარპეტანმა თვითნებურად მიატოვა კართაგენის არმია, მიუხედავად ამისა ჰანიბალმა არმიიის მთლიანობა შეინარჩუნა და არმიამაც გზა განაგრძო. ჰანიბალმა გადალახა პირენეი. იმისათვის, რომ ადგილობრივ ტომებს ლაშქარი მშვიდობიანად გაეტარებინა, მათთან ელჩობას აგზავნიდა და მათ უსაფრთხო გატარების პირობის მიღებას ავალებდა. კართაგენის არმიამ დაუბრკოლებლად გაიარა გალია და აგვისტოს დასაწყისში მდინარე როდანუსამდე მიაღწია. მდინარის გადალახვა კი საკმაოდ გაუძნელდა, რადგან მდინარის ნაპირას მცხოვრები ვოლკები კართაგენელებს საკმაოდ მტრულად შეხვდნენ. მათ მტკიცე ზღუდე შექმნეს მეორე ნაპირზე, რამაც გადალახვის შესაძლებლობა მინიმუმამდე დაიყვანა. ჰანიბალმა გამოსავალი ნახა, მდინარის აღმა ააყოლა თავისი ჯარისკაცების გარკვეული ნაწილი ჰანონის მეთაურობით, ძირითადად ესპანელები, გადალახეს მდინარე და ზურგიდან თავს დაესხნენ ვოლკებს სწორედ იმ მომენტში, როდესაც ჰანიბალმა დაიწყო მდინარის გადალახვა. ხანგრძლივი შეტაკებების შემდეგ ვოლკები გაიქცნენ.
რომაელები, თავის მხრივ, საკუთარ გეგმებს ახორციელებდნენ ჰანიბალის წინააღმდეგ. ისინი ფიქრობდნენ, ორმაგი დარტყმა მიეყენებინათ კართაგენის ძალებისათვის. ერთ კონსულს, პუბლიუს კორნელიუს სციპიონს, დაევალა ესპანეთში ლაშქრობა, ხოლო მეორეს, ტიბერიუს სემპრონიუს ლონგუსს დაევალა აფრიკაში გადასვლა და კართაგენზე თავდასხმა. სციპიონი ესპანეთში დაგვიანებით გაემგზავრა, რადგან იტალიის ჩრდილოეთში მცხოვრები გალების აჯანყებამ შეაყოვნა. მასალიასთან სციპიონმა გაიგო ჰანიბალის მიერ პირენეების გადალახვის ამბავი, კონსულისათვის ნათელი გახდა ჰანიბალის გეგმები. ასეთ ვითარებაში სციპიონმა სამშობლოში დაბრუნება გადაწყვიტა, რათა იტალია ჰანიბალთან შესახვედრად მოემზადებინა.
მდინარე როდანუსის სანაპიროზე ყოფნისას ჰანიბალთან გამოცხადდნენ ჩრდილო იტალიაში მცხოვრები გალი ტომების, ბოიების ელჩები ბელად მაგალუსის მეთაურობით და კავშირი შესთავაზეს. ბოიებმა მეგზურობაც კი შესთავაზეს კართაგენის არმიას და იტალიაში უმოკლესი გზით გადაყვანას დაპირდნენ. დაყოვნება არ შეიძლებოდა, შემოდგომა ახლოვდებოდა, ალპებში თოვლს დადებდა და გამოზამთრება გალიაში მოუხდებოდა. ეს კი რომს კარგად მომზადების საშუალებას მისცემდა. ალპების დანახვისას ჰანიბალმა ამაღელვებელი სიტყვით მიმართა ჯარისკაცებს. მისმა მიმართვამ შედეგი გამოიღო. მეორე დღეს მეომრები სალაშქროდ მზად იყვნენ. მდინარე რონას გადალახვიდან მეოთხე დღეს მოლაშქრენი როდანუსისა და მის შენაკად იზარას შორის მცხოვრებ ალობროგებს მიადგნენ, რომელთა შორისაც დინასტიური ომი მიმდინარეობდა. ჰანიბალი ჩაერია მათ ბრძოლაში, ერთ-ერთ ძმას დაეხმარა მეორის წინააღმდეგ და კართაგენელების ზურგიდან დაცვასაც მიაღწია, მანამ სანამ ისინი ალპებს არ მიაღწევდნენ. მინი|250პქ|მარცხნივ|ჰაინრიხ ლაუტმანი: „ჰანიბალის გადასვლა ალპებზე“ მთელი დაბლობი კართაგენის ლაშქარმა დაუბრკოლებლად გაიარა, როგორც კი სიმაღლეებს შეუდგნენ, პრობლემებმაც იჩინეს თავი, ჯერ იყო და ალობროგების განაწყენებულმა ნაწილებმა მიაყენეს სერიოზული ზარალი ჰანიბალის არმიას, შემდეგ მთებში დამხვდურმა უცნობმა ტომმა (რომლის სახელიც წყაროებში არ დასტურდება) უღალატა ჰანიბალის არმიას. რაც უფრო მაღლა მიდიოდა ჰანიბალის არმია, მით უფრო იზრდებოდა ადგილობრივ ტომთა წინააღმდეგობაც. მიუხედავად ყველაფრისა, მეცხრე დღეს ჰანიბალმა, როგორც იქნა მიაღწია უღელტეხილს. გადაქანცული მეომრები ორი დღით დაასვენა მთავარსარდალმა. ალპების კალთებზე დაფენილმა შემოდგომის თოვლმა და გაუსაძლისმა ამინდმა დიდი გავლენა მოახდინა მეომრებზე.
მეომრები აშკარად უკმაყოფილებას გამოთქვამდნენ. ჰანიბალმა კვლავ თავისი ორატორული ნიჭი გამოიყენა მეომრების გასამხნევებლად. არმია უყოყმანოდ შეუდგა ალპების კალთებზე დაშვებას და იტალიის მიმართულებით წინსვლას. მეტისმეტად გაჭირდა ალპების სამხრეთი კალთების დაძლევა. მართალია, ადგილობრივ ტომთა თავდასხმები მინიმუმამდე შემცირდა, მაგრამ თოვლისა და ცუდი გზის გამო მეომართა დანაკლისი იმდენივე იყო, რამდენიც ალპებში აღმა ასვლისას. სექტემბრის ბოლოსთვის ჰანიბალის არმიამ გადალახა ალპები და პადუსის ველზე გავიდა, თუმცა ეს იყო მხოლოდ მცირე ნაწილი იმ არმიისა, რომელიც მას ესპანეთში ჰყავდა.
ჰანიბალის ლაშქარმა მთელი გზა ახალი კართაგენიდან მდინარე პადუსის ნაპირებამდე ხუთ თვეში გაიარა. აქედან ალპების გადალახვას დასჭირდა 15 დღე, მაგრამ გზის ეს მონაკვეთი ყველაზე მძიმე და რთული იყო. ზარალის უდიდესი ნაწილიც სწორედ ამ მონაკვეთზე მოდიოდა. ხუთი თვის განმავლობაში არმიამ გაიარა 1 600 კმ. თუმცა კართაგენის არმიამ ყველა წინაღობა დასძლია და იტალიაში შევიდა. პადუსის ველზე გასული კართაგენის არმია 12 ათას აფრიკელს, 8 ათას იბერსა და 6 ათას ცხენოსანს ითვლიდა.
ჰანიბალმა დიდი მსხვერპლი გაიღო, ვიდრე აპენინის ნახევარკუნძულს მიაღწევდა, მაგრამ შედეგიც შესაბამისი იყო: კართაგენის არმიამ ფეხი დადგა იტალიის მიწაზე. ჰანიბალის წინაპრების ოცნების პირველი ეტაპი განხორციელდა.
ჰანიბალი იტალიაში
მინი|250პქ|მეორე პუნიკური ომის დროს გამართული ტრებეის, ტრაზიმენუსის ტბისა და კანეს ბრძოლების სქემები იტალიაში კართაგენის არმიის შეჭრამ მთელი ნახევარკუნძული ააფორიაქა, რომაელები ასეთ მოულოდნელ თავდასხმას არ ელოდნენ. ამ საგანგებო ცნობამ რომის სენატი აიძულა, კართაგენთან ომის გეგმა შეეცვალა. სიცილიიდან სასწრაფოდ გამოიწვიეს კონსული ლონგუსი, რომელიც აფრიკაში სალაშქროდ იყო გამზადებული. რომის სენატი ასევე ფრთხილად ეკიდებოდა ციზალპიელ გალებსა და იტალიკებთან ურთიერთობას, რადგან კარგად იცოდა მათი ანტირომაული განწყობილება და სავარაუდო იყო, ისინი ადვილად მიმხრობოდნენ ჰანიბალის არმიას. ჰანიბალიც არ კარგავდა დროს და არმიის შევსების მიზნით ადგილობრივი ტომების გადაბირებას შეუდგა. ჰანიბალმა კავშირი შესთავაზა ტავრინების გალურ ტომს, მაგრამ მათ უარი თქვეს მოკავშირეობაზე. ჰანიბალმა ალყა შემოარტყა მათ დედაქალაქს (თანამედროვე ტურინი), სამი დღის ალყის შემდეგ აიღო და სასტიკად გაუსწორდა ტავრინებს. მათი განადგურების შემდეგ დანარჩენმა გალურმა ტომებმა უსიტყვოდ დაიკავეს კართაგენელთა მხარე.
ტიცინოს ბრძოლა
პადუსის მარცხენა მხარეს მდგარმა ჰანიბალმა შეიტყო, რომ სციპიონი უკვე პადუსის ველზე იდგა. კართაგენის ლაშქარი მდინარის ნაპირს მიუახლოვდა. ძვ. წ. 218 წლის ოქტომბერში კართაგენელები და რომაელები მდინარე პადუსის (პოს) ჩრდილოეთ ნაპირზე შეხვდნენ, მდინარეებს სესიასა და ტიცინოს შორის. რომის კონსულისა და კართაგენის სარდლის საბრძოლო ტაქტიკა მკვეთრად განსხვავდებოდა ერთმანეთისაგან. სციპიონი დინჯად ცდილობდა შეეკრა რომისკენ მიმავალი გზები, ჰანიბალი სწრაფი მოქმედებებით რომაელებს ამოსუნთქვის საშუალებას არ აძლევდა. პირველი არევ-დარევის შემდეგ თანაბარი ბრძოლა გაიმართა. ხელჩართულ ბრძოლაში სციპიონი დაიჭრა, იგი გადაარჩინა მისმა 17 წლის შვილმა, შემდეგში სციპიონ აფრიკელად (უფროსი) ცნობილმა. მომხდარით შეშფოთებულმა რომაელებმა დიდი წვალებით გაარღვიეს ალყა და ბანაკში დაბრუნდნენ.
რომაელები ასეთ სწრაფსა და მოულოდნელ დამარცხებას არ ელოდნენ. სციპიონი გრძნობდა, რომ მისი არმია მტრის ხელახლა თავდასხმას ვერ გაუძლებდა და ლაშქრის გადარჩენაზე უნდა ეზრუნა. საჭირო იყო საიმედო თავშესაფრის პოვნა. სციპიონმა მეორე ღამესვე აყარა ლაშქარი და მდინარე პადუსი ფარულად გადალახა. ჰანიბალმა გვიან გაიგო მტრის გაქცევა, თავისი მეომრები დაადევნა და მაინც მოახერხა რამდენიმე ათასი ლტოლვილი რომაელი მეომრის ხელში ჩაგდება. სციპიონმა ქალაქ პლაცენციას შეაფარა თავი. პადუსის ნაპირებზე მყოფ ჰანიბალთან გამოცხადდნენ ციზალპელი გალების წარმომადგენლები და მეგობრობა და თანამშრომლობა შესთავაზეს. ჰანიბალის არმიის რიგები დღითი დღე ახალი მეომრებით ივსებოდა და ის დანაკლისი, რაც ესპანეთიდან იტალიამდე განიცადა, სულ მოკლე ხანში თითქმის ანაზღაურდა.
პირველმა გამარჯვებამ ჰანიბალის მდგომარეობა განამტკიცა და მის არმიას მოქმედების ახალი გეგმები დაუსახა.
ტრებიის ბრძოლა
ტიცინოს დაზვერვითი ბრძოლის შემდეგ ჰანიბალი ცდილობდა რომაელები კვლავ ბრძოლის ველზე გამოეწვია, რათა მათთვის გამანადგურებელი დარტყმა მიეყენებინა. რომაელებიც არ ისხდნენ გულხელდაკრეფილნი. პირველი მარცხის შემდეგ ლტოლვილმა სციპიონმა პლაცენციაში დარჩენის გეგმა უარყო და უფრო საიმედო თავშესაფრის ძებნას შეუდგა, სანამ მეორე კონსული ლონგუსი არ შეუერთდებოდა. მისი არჩევანი მდინარე ტრებიას, პადუსის მარჯვენა შენაკადის ნაპირზე შეჩერდა. სციპიონს აქვე შეუერთდა რომის მეორე კონსული ტიბერიუს სემპრონიუს ლონგუსი. ვინაიდან სციპიონი ჯერ კიდევ ავადმყოფობდა, უმაღლესი მთავარსარდლობა ლონგუსმა იკისრა.
ტერესა (რისალი)
ტერესა (ოფიციალურად ტერესას მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Teresa) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი რისალის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 64 072 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.
ჰანიბალი
ტრაზიმენის ტბის ბრძოლა
იმ დროს, როდესაც ფლამინიუსი ტრაზიმენის ტბასთან განადგურდა, რომის მეორე კონსული სერვილიუსი არიმინუმში იდგა. გაიგო თუ არა ჰანიბალის ეტრურიაში შესვლის ამბავი, გადაწყვიტა, შეერთებოდა ფლამინიუსს, მაგრამ შეიტყო, რომ ფლამინიუსი წასულიყო მტრის შესახვედრად. მანაც გეზი იმავე მიმართულებით აიღო, წინასწარ გაგზავნა 4 ათასი ცხენოსანი, რომელთაც ფლამინიუსის არმიის ბედი ეწიათ. სერვილიუსმა ვერ გაბედა ჰანიბალთან შებმა და ბრძოლას თავი აარიდა. ამან კართაგენელებს შუა იტალიის დაპყრობა გაუადვილა. ტრაზიმენთან ტრიუმფმა რომისაკენ გზა გაუხსნა ჰანიბალს, მაგრამ მან სულ სხვა გზა აირჩია. რომზე პირდაპირ შეტევის ნაცვლად იტალიის საბოლოო აოხრება გადაწყვიტა, მისი აზრით ეს გარესამყაროსაგან იტალიის სრულ იზოლაციას გამოიწვევდა და დაასუსტებდა. მხოლოდ ამის შემდეგ შეიძლებოდა ფიქრი რომის აღებაზე.
ტერესა (რისალი)
სქოლიო
კატეგორია:რისალის მუნიციპალიტეტები
ჰანიბალი
ეტრურიიდან კანემდე
ტრაზიმენის ტბასთან გამარჯვების შემდეგ ჰანიბალი ისე მოიქცა, რომ არავინ ელოდა. იმის ნაცვლად, მეორე კონსულს შებმოდა ან პირდაპირ რომზე გაელაშქრა, ქალაქს გვერდი აუქცია და აღმოსავლეთის მიმართულებით ადრიატიკის ზღვის სანაპიროსკენ გაემართა. გაიარა უმბრებისა და პიცენების მხარე, მოაოხრა მთელი უმბრია და აურაცხელი სიმდიდრე იგდო ხელთ. მისი ნაკვალევი ნახანძრალს ჰგავდა. ადრიატიკის ზღვაზე გასვლის შემდეგ ჰანიბალმა არმია დაასვენა და, გარდა ამისა, სამშობლოსთანაც დაამყარა კავშირი, რათა თავისი წარმატებები ეცნობებინა. არმიის დასვენების შემდეგ ჰანიბალმა დალაშქრა ცენტრალური იტალიის ტომები: მარსები, მარუცინები, პელიგნები და შეიჭრა აპულიაში. საგულდაგულოდ ააოხრა აპულია და სალაშქროდაც იქ დაიბანაკა.
რომის სენატი ჰანიბალის წარმატებებმა სასოწარკვეთილებაში ჩააგდო. ორი კონსულიდან ერთი შორეულ ჩრდილოეთში იმყოფებოდა, მეორე ბრძოლაში დაეცა, ქვეყნის დაცვა საფრთხის ქვეშ იდგა. რომის სენატმა გამოსავალი დიქტატორის არჩევაში დაინახა. დიქტატორად აირჩიეს კვინტუს ფაბიუს მაქსიმუსი, ხოლო მის მოადგილედ, კავალერიის უფროსად, მარიუს მინუციუს რუფუსი.
ფაბიუს მაქსიმუსი მოვალეობის შესრულებას შეუდგა და ოთხი ლეგიონით გაემართა ჰანიბალის წინააღმდეგ. გზაში შეიერთა არიმინუმიდან მომავალი სერვილიუსის არმია. მიუახლოვდა ჰანიბალს და მისგან 50 სტადიონის (დაახლ. 10 კმ.) დაშორებით დაბანაკდა. ფაბიუს მაქსიმუსი ომში ჩაბმას არ ჩქარობდა, ჰანიბალიც ნაცნობი ტაქტიკით მათ გამოწვევას ცდილობდა, თუმცა უშედეგოდ. ჰანიბალისათვის ნათელი გახდა, რომ მოწინააღმდეგემ ტაქტიკა შეცვალა და ეს ცვლილება მოხუცი დიქტატორის დამსახურება იყო.
ფაბიუს მაქსიმუსის მოქმედების გამო საკმაოდ შეფიქრიანდა ჰანიბალი, თუ ასე გაგრძელდებოდა მისი გეგმა განწირული იყო. თუმცა ფაბიუს მაქსიმუსის ქმედებას მოწინააღმდეგეები გამოუჩდნენ თავად რომაელ მეომართ შორის. ისინი საყვედურს გამოთქვამდნენ დიქტატორის ტაქტიკის მიმართ. განსაკუთრებით აქტიურობდა მისი მოადგილე მარიუს მინუციუს რუფუსი. ფაბიუსი მოთმინებით იტანდა დამცირებას და თავის გეგმას დინჯად ასრულებდა. ჰანიბალს კვალდაკვალ დაჰყვებოდა და წვრილ-წვრილი თავდასხმებით დიდ ზარალს აყენებდა. მას მსგავსი შეტაკებებით სურდა აღედგინა რომაელ მეომართა მხნეობა, რაც ადრინდელი დამარცხებებით  საგრძნობლად იყო გატეხილი.
ჰანიბალის ყოველი ცდა დიქტატორი ბრძოლაში გამოეწვია მარცხით მთავრდებოდა. ჰანიბალმა ბრძოლის ასპარეზი აპულიიდან სამნიუმში გადაიტანა. მოაოხრა ბენევენტუმის ოლქი, ქალაქები ბენევენტუმი და ვენუზია. დიქტატორი კვლავ თავს იკავებდა. ჰანიბალმა კამპანიის დალაშქვრა გადაწყვიტა. საჭირო იყო კაზინუმის გზის ჩაკეტვა, რათა რომი კამპანიელებს ვერ დახმარებოდა. ჯარი კაზინუმისაკენ დაძრა, თუმცა შემთხვევით კაზილინუმში აღმოჩნდა. ჰანიბალმა ამის გამო მეგზურები ჯვარზე გააკრა და ახლა მხოლოდ იმასღა ცდილობდა, როგორმე არმია გაეყვანა კაზილინუმის ვიწრო ხეობიდან. ფაბიუს მაქსიმუსმა მოხერხებულად ჩაუკეტა ხეობა ჰანიბალს. ამრიგად, ჰანიბალის მთელი საბრძოლო ძალა ალყაში აღმოჩნდა. ჰანიბალმა კვლავ სცადა რომაელთა გამოწვევა, ამჯერად დიქტატორმა გამოწვევა მიიღო და ერთმანეთთან საომრად გაემზადნენ. მცირე შეტაკების შემდეგ თავთავიანთ ბანაკებს დაუბრუნდნენ. კართაგენის არმია აშკარა საფრთხის წინაშე იდგა. თუმცა გამოსავალი მაინც მოიძებნა: კართაგენის სარდალს სურსათის მარაგის სახით კამპანიიდან ჰყავდა გამორეკილი ორი ათასი ხარი. ჰანიბალმა ბრძანა, ხარების რქებზე ჩირაღდნები დაემაგრებინათ. ღამე აანთეს ჩირაღდნები და და ხარები მწვერვალებისაკენ გარეკეს. სიბნელეში ისეთი შთაბეჭდილება შეიქმნა, თითქოს მეომრები გარბოდნენ. გადასასვლელების ჩამკეტმა რომაელმა მეომრებმა მოძრავი აალებული ფიგურები, რომ დაინახეს, იფიქრეს, კართაგენელები შეტევაზე გადმოვიდნენო, შეშინებულებმა საგუშაგო მიატოვეს და ცეცხლოვან ფიგურებს მიაშურეს. ხარებს უკან კართაგენელთა მცირე რაზმები მოსდევდნენ. მათ შორის შეტაკებაც მოხდა, მაგრამ სწრაფად შეწყდა სიბნელის გამო. რომაელებს საგუშაგოები მიტოვებული ჰქონდათ. ამით ისარგებლა ჰანიბალმა და დაბრკოლების გარეშე გაიარა უმეთვალყუროდ დატოვებული ხეობა. ჰანიბალი ამის შემდეგ სამნიუმში გადავიდა და ახლა მისი მოოხრება დაიწყო. ზამთრის გასატარებლად კი აპულიას მიაშურა.
კანე
250პქ|მინი|კანეს ბრძოლის გეგმა ამასობაში კვინტუს ფაბიუს მაქსიმუსის დიქტატორობის ვადა ამოიწურა. რომში ბრძოლა გაჩაღდა უმაღლესი ხელისუფლების დასაკავებლად. კონსულობას რამდენიმე ადამიანი ესწრაფოდა. საბოლოოდ დემოკრატებისა და არისტოკრატების კინკლაობის შემდეგ კონსულებად აირჩიეს გაიუს ტერენციუს ვარონი – დემოკრატებიდან და ლუციუს ემილიუს პავლე – არისტოკრატებიდან. ისინი განსხვავებული ადამიანები იყვნენ და სხვადასხვაგვარად უდგებოდნენ ჰანიბალის იტალიაში ლაშქრობის საქმესაც. ტერენციუს ვარონი სწრაფი შეტევის მომხრე იყო, ემილიუს პავლე კი ყოფილ დიქტატორ ფაბიუს მაქსიმუსის ტაქტიკის მომხრე იყო. ძვ. წ. 216 წლის გაზაფხულზე რომის კონსულები კართაგენის არმიისაკენ დაიძრნენ, აპულიაში შეიერთეს იქ მდგარი ლეგიონები და მიუახლოვდნენ მდინარე აუფიდიუსს, იმ ადგილს, სადაც კართაგენის ლაშქარი იყო დაბანაკებული. რომის რესპუბლიკის არმია 80 ათასი ქვეითისა და 6 ათასი ცხენოსნისგან შედგებოდა, კართაგენელები თითქმის ორჯერ ნაკლები იყვნენ (40 ათსი ქვეითი და 10 ათასი ცხენოსანი).
როდესაც ჰანიბალი თავის მახლობლებთან ერთად შორიდან ზვერავდა მრავალრიცხოვან რომაელთა პოზიციებს, მისმა ერთ-ერთმა თანამებრძოლმა ჰისკონმა გაკვირვება გამოთქვა მტრის სიმრავლის გამო, რაც გულგატეხილობას უფრო ჩამოჰგავდა. ჰანიბალმა ეს შენიშნა და მიუგო:
ჰანიბალის ხუმრობა სწრაფად მოედო მთელ არმიას. მეომრებს გამარჯვების რწმენა შთაუნერგა. 250px|მინიატიურა|მარცხნივ|[[ჯონ ტრამბულის სურათი „ემილიუს პავლეს სიკვდილი“]] ჰანიბალმა კარგად იცოდა რომის არმიის შემდაგენლობა, დაახლოებით 2/3 ახალწვეულები იყვნენ. ყოველივე ეს წარმატების გარანტიას იძლეოდა. ბრძოლის დაწყებამდე ხერხს მიმართა: ღამე თავის ბანაკს ადგილი შეაცვლევინა და უფრო ხელსაყრელ ადგილას განალაგა. დილით რომაელებმა მათი მიტოვებული ბანაკი დაიკავეს. ვარონი ამტკიცებდა, რომ ჰანიბალმა ბრძოლის ველიდან გაცლა ამჯობინაო. ემილიუს პავლე შექმნილი მდგომარეობის განსჯის წინადადებას აყენებდა, მაგრამ ყველაფერი მისი სურვილის საწინააღმდეგოდ წარიმართა. ვარონს სურდა ყველაფერი მისი სარდლობის პერიოდში გაეკეთებინა.
ვარონმა არმია აუფიდიუსის ნაპირზე განალაგა. ემილიუს პავლეს აზრით, აუფიდსიუსის მარცხენა ნაპირი რომის არმიისათვის ხელსაყრელი არ იყო. ჰანიბალმაც გადასხა არმია მდინარის მარცხენა ნაპირზე, კანეს ველზე და საბრძოლველად მოემზადა. ჰანიბალმა კარგად გაითვალისწინა კანეს ველის გეოგრაფიული მდებარეობა. ადრიატიკის ზღვიდან მონაბერი ქარი აუფიდიუსის ნაპირზე მტვრის კორიანტელს აყენებდა. კართაგენელები ზღვის ნაპირისკენ ზურგით იდგნენ, რომაელები სახით. კართაგენელთა მოძრაობით გამოწვეულ მტვრის კორიანტელს ქარი პირდაპირ სახეში აყრიდა რომის არმიას. ბრძოლის დაწყებიდან მალევე კართაგენელთა ფლანგს 500 ნუმიდიელი ცხენოსანი გამოეყო და რომაელთა მხარეს მიაშურა, იარაღი დაყარეს და მათ მხარეზე „გადავიდნენ“. ბრძლა გაგრძელდა, სულ მალე ნუმიდიელმა მეომრებმა იშიშვლეს აბჯრის შიგნით დამალული ხმლები და ზურგიდან დაარტყეს მტერს. რომის უზარმაზარი არმია ალყაში აღმოჩნდა. ალყაში მოქცეულ რომაელთა რიგები აირია, დაირღვა ლეგიონთა სიმტკიცე. კანე რომაელთა სასაფლაო გახდა. მეომართა მხოლოდ მცირე ნაწილმა მოახერხა გაქცევა ვარონის მეთაურობით. ემილიუს პავლე კი კანეს ემსხვერპლა. ომის მსვლელობისას რომაელთა დანაკარგმა 50 ათასი ადამიანი შეადგინა, ხოლო კართაგენელთა დანაკარგი 6 ათასს არ აღემატებოდა.
არმიის ხელმძღვანელობა ჰანიბალს რომისაკენ საბრძოლველად მოუწოდებდა, განსაკუთრებით აქტიურობდა კავალერიის ხელმძღვანელი მაჰარბალი. იგი მოუწოდებდა ჰანიბალს რომისაკენ დაძრულიყო და არწმუნებდა, რომ მეხუთე დღეს გამარჯვებას კაპიტოლიუმში იზეიმებდა. ჰანიბალს მოეწონა მისი გაბედული გამოსვლა, თუმცა გალაშქრების წინადადება უარყო. მაჰარბალმა ჰანიბალს უთხრა:
კართაგენის არმიამ უმნიშვნელოვანესი გამარჯვება მოიპოვა. რომი არნახულ განსაცდელში ჩავარდა. ყოველდღე მოსალოდნელი იყო ქალაქის გარემოცვა. სენატის აზრით ჰანიბალს წინ უკვე აღარაფერი ეღობებდა, ასე ფიქრობდნენ კართაგენის დანარჩენი სარდლებიც. მაგრამ თვით ჰანიბალი თავს იკავებდა მარადიული ქალაქის ალყაზე. მან ბრძოლაში დაღუპული კართაგენელთა არმიის ჯარისკაცები დაასაფლავა, მისივე ბრძანებით მოძებნეს და მიწას მიაბარეს რომის კონსული ემილიუს პავლე.
კანეს შემდეგ
მინი|300პქ|სამხრეთი იტალია და სიცილია რომის მდგომარეობა კანესთან ბრძოლის შემდეგ გაუარესდა. სენატში დაისვა საკითხი ახალი დიქტატორის არჩევის შესახებ. აირჩიეს კიდეც მარკუს იუნიუსი. სახელმწიფო ბრძოლისათვის მზადებას შეუდგა. ჰანიბალმა თავისი ძმა მაგონი კართაგენში გააგზავნა, რომ სენატისათვის შეეხსენებინა დახმარების საჭიროება. სენატში მაგონის ბრწყინვალე გამოსვლის შემდეგ გადაწყვიტეს იტალიაში გაეგზავნათ 4 ათასი ნუმიდიელი, 40 სპილო და ფული.
ამ პერიოდში რომში კონსულებად აირჩიეს ტიბერიუს სემპრონიუს გრაკქუსი და ლუციუს პოსტუმიუს ალბინუსი, ალბინუსი მოვალეობის შესრულებას არც შესდგომია ისე დაიღუპა ერთ-ერთ ბრძოლაში და მის ნაცვლად აირჩიეს მარკუს კლავდიუს მარცელუსი. არსებითად შეიცვალა მდგომარეობა კანეს ბრძოლის შემდეგ. იტალიკები საბოლოოდ დარწმუნდნენ, რომ რომი მათ ვერ დაიცავდა და თითქმის უომრად ჩაბარდნენ ჰანიბალს. კართაგენელთა მხარეს გადავიდნენ: ატელანები, კალატინები, ჰირპინები, აპულიელების ნაწილი, სამნიტები, ბრუტიუმელები, ლუკანები, უზენიტები, თითქმის მთელი ბერძნული სანაპირო და ციზალპური გალია.
იტალიკთა მხოლოდ მცირე ნაწილმა შეინარჩუნა სიმტკიცე და არ შეუშინდა ჰანიბალისაგან მოსალოდნელ რისხვას, კანეს ველიდან 8 კილომეტრში მდებარე ქალაქმა კანუზიუმმა ბრძოლაში გადარჩენილ რომაელ მეომრებს დაეხმარა.
გაზაფხულზე ბრძოლა კვლავ განახლდა. ჰანიბალმა ტირენიის ზღვის სანაპიროზე გადასვლა და დამკვიდრება სცადა, რათა აფრიკასთან მუდმივი საზღვაო კავშირი დაემყარებინა. ამ მხრივ განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო ქალაქ ნეაპოლის ხელში ჩაგდება. ნეაპოლი რომაელებს იმდენად მტკიცედ ჰქონდათ დაცული, რომ ჰანიბალმა იქ შეღწევა ვერ შეძლო. სამაგიეროდ, ქალაქ კაპუამ მიიწვია ჰანიბალი და დანებდა. ამის შემდეგ კართაგენის არმიამ იერიში მიიტანა ქალაქ კაზილინუმზე და ხანგრძლივი ალყის შემდეგ ქალაქი აიღო. იქვე ახლოს მდგომმა რომის არმიამ კართაგენელებთან შებრძოლება ვერ გაბედა. ჰანიბალი სასტიკად გაუსწორდა კაზილინუმის მცხოვრებლებს.
კონსული მარკუს კლავდიუს მარცელუსი ქალაქ ნოლაში იდგა და გამუდმებით თავს ესხმოდა ჰანიბალის მოკავშირე ჰირპინებსა და კავდინელ სამნიტებს, საგულდაგულოდ აოხრებდა მათ მიწა-წყალს. ჰანიბალი მოკავშირეთა დასახმარებლად ქალაქ ნოლასკენ დაიძრა. შეიერთა კართაგენიდან მოსული დამხმარე ძალები და შეუდგა ნოლას გარემოცვას. კონსულმა მარცელუსმა შორიდანვე შენიშნა მტრის მოახლოება და თავისი არმიით ქალაქის კარიბჭესთან დახვდა, მაგრამ წვიმისა და ნისლის გამო იმ დღეს ბრძოლა არ გამართულა. თუმცა მალე შეებნენ ერთმანეთს, მარცელიუსმა ბრწყინვალედ უხელმძღვანელა თავის არმიას და არა მარტო მოიგერია მტრის შემოტევა, მნიშვნელოვანი ზარალიც მიაყენა მას და უკუაქცია. ჰანიბალმა ზამთრის გასატარებლად აპულიას მიაშურა და ქალაქ არპთან დაბანაკდა.
ძვ. წ. 214 წლისათვის რომში კონსულებად აირჩიეს კვინტუს ფაბიუს მაქსიმუსი კუნქტატორი და მარკუს კლავდიუს მარცელუსი. მათ უზარმაზარი არმია შეაიარაღეს და ანტიჰანიბალური წინააღმდეგობის ორგანიზებას შეუდგნენ. ზოგადად შეიმჩნეოდა რომაელთა მიერ გააქტიურება, უფრო გამბედავად უტევდნენ კართაგენელების მომხრე კაპუელებს. მათ თხოვნით მიმართეს ჰანიბალს, რათა დაეცვა ქალაქი რომაელთაგან, ჰანიბალმა დატოვა არპი და კაპუის ახლოს დაბანაკდა, რითაც უზრუნველყო ქალაქის უსაფრთხოება. მცირე ხნის შემდეგ ჰანიბალმა ქალაქის დაცვა ნუმიდიელებსა და ესპანელებს დაავალა, თვითონ კი ავერნის ტბის მიმართულებით, ქალაქ პუტეოლზე სალაშქროდ გაემართა. ჰანიბალმა პუტეოლის აღება ვერ შეძლო. სამაგიეროდ ააოხრა მისი შემოგარენი.
ვიდრე ჰანიბალი ამ საქმეებით იყო დაკავებული, ფაბიუს მაქსიმუსმა ალყა შემოარტყა ქალაქ კაზილინუმს, სადაც კართაგენის გარნიზონი იდგა. იმავე დროს ბენევენტუმს მიადგნენ ჰანონი და ტიბერიუს გრაკქუსი. გრაკქუსის მეომრები ძირითადად მონები იყვნენ, ბრძოლის დაწყების წინ გრაკქუსმა მათ გამოუცხადა: მონა, რომელიც მტრის თავს მიუტანდა, თავისუფლად ცხადდებოდა. მეორე დღეს გრაკქუსმა მონა-მეომრებს თავისუფლების მიღება მიულოცა. ვიდრე ბენევენტუმთან ეს ამბები ხდებოდა, ჰანიბალმა ააოხრა ნეაპოლის შემოგარენი და ქალაქ ნოლასაკენ გაემართა, მაგრამ მარცელუსმა არამარტო მოიგერია ჰანიბალის შეტევა, არამედ სერიოზული მარცხი მიაყენა მას და აიძულა, ნოლას მიდამოებს გასცლოდა.
ჰანიბალმა არმია ტარენტუმისაკენ დაძრა. ფაბიუსი კაზილინუმის რკალში მოსაქცევად ემზადებოდა, რომ შეიტყო, კამპანიელები მონების დიდ არმიას ამზადებენ რომაელებზე თავდასასხმელადო. ფაბიუსმა ნოლაში მყოფ მარცელიუსს დახმარება სთხოვა. მარცელიუსი მაშინვე კაზილინიუმისაკენ გაეშურა, კონსულებმა კიდევ ერთი გამარჯვება იზეიმეს. მარცელიუსი კვლავ ნოლაში დაბრუნდა, ფაბიუსი კი სამნიუმის განდგომილ ქალაქთა დასჯას შეუდგა. რომმა საგრძნობლად გაიუმჯობესა მდგომარეობა. ტარენტუმის გზას დამდგარი ჰანიბალი საფუძვლიანად არბევდა იტალიას და ასე მიუახლოვდა ქალაქს, სადაც დაბანაკდა კიდეც. სანამ კართაგენელები ქალაქს მიაღწევდნენ, რომაელებმა ქალაქის გასამაგრებლად ბრუნდიზიუმიდან პროპრეტორი ვალერიუსი მოიწვიეს, რომელიც აქტიურად ჩაუდგა სათავეში ტარენტუმის დაცვას. ჰანიბალმა რამდენიმე დღე დაჰყო ტარენტუმთან და მომავალი ზამთრის გატარება სალაპიაში გადაწყვიტა.
ძვ. წ. 213 წლისათვის რომის რესპუბლიკის კონსულებად აირჩიეს კვინტუს ფაბიუს მაქსიმუსი (კუნქტატორის შვილი) და ტიბერიუს სემპრონიუს გრაკქუსი. გრაკქუსი ლუკანიაში გაემგზავრა, ფაბიუს-უმცროსი – აპულიაში. ფაბიუს-უმცროსთან გამოცხადდა ქალაქ არპის მოქალაქე დაზიუს ალტინუსი და ფაბიუსს ქალაქის გადაცემა შესთავაზა. კონსული მოეთათბირა სამხედრო საბჭოს და არპის საალყოდ მზადებას შეუდგნენ. გვიან ღამით მისი არმიის წევრები ქალაქის გალავანზე გადაძვრნენ და რომაელებს კარები გაუღეს. ღამის ბრძოლა დიდხანს არ გაგრძელებულა და ქალაქი კვლავ რომაელებმა დაიბრუნეს. ომის გაჭიანურებამ კართაგენის მხარეზე გადასულ იტალიკებს, რწმენა შეურყია და კვლავ რომაელების მხარეზე გადასვლა დაიწყეს. ეს ჰანიბალისათვის კარგს არაფერს მოასწავებდა.
ძვ. წ. 212 წელს ჰანიბალმა მისთვის დამახასიათებელი ხრიკებით აიღო ქალაქი ტარენტუმი, თუმცა აკროპოლისში კვლავ რომაელები რჩებოდნენ. მალევე ჩაბარდა ქალაქები მეტაპონტი და თურიუმი. კამპანიაში ბრძოლა გარდამავალი წარმატებებით მიმდინარეობდა. კაპუას ალყა შემოარტყეს რომაელებმა. ჰანიბალმა რომაელები დაამარცხა ჰერდონიაში, ამის შემდეგ წავიდა კაპუაში და რომაელების ალყა მოხსნა, მაგრამ როგორც კი ჰანიბალი გაემართა აპულიაში, ქალაქი რომაელებმა კვლავ ალყაში მოაქციეს. აპულიაში ჰანიბალმა დაამარცხა შემთხვევით შემხვედრი ცენტურიონ ცენტენიუსის 8 ათასიანი და ფულვიუსის 20 ათასიანი არმიები. ჰანიბალი კვლავ ტარენტუმს მიუბრუნდა, რათა როგორმე აეღო ქალაქის აკროპოლისი, ჰანიბალის მცდელობა მარცხით დამთავრდა ქალაქის შიდა ციხე კვლავ რომაელებს რჩებოდათ.
მაკედონია და სიცილია
მინი|250პქ|მარცხნივ|[[ძველი მაკედონია|მაკედონიის მეფე ფილიპე V]] კანესთან გამარჯვების შემდეგ იტალიის სრული დაპყრობისაკენ გზა ხსნილი იყო. ჰანიბალის მხარეზე გადავიდა იტალიაში რომის შემდეგ მეორე ქალაქი კაპუა, მაგრამ ჰანიბალის გეგმის თანახმად საჭირო იყო ანტირომაული კოალიციის უფრო გაძლიერება. ამ მხრივ იგი ყველაზე დიდ იმედებს ამყარებდა მაკედონიის მეფე ფილიპე V-ზე, რომელიც ელინისტურ აღმოსავლეთში საკმაოდ ძლიერ მეფედ ითვლებოდა. თვით ფილიპე V-ც ესწრაფოდა ჰანიბალთან კავშირს.
ფილიპე V-ს ძალიან აფიქრებდა ბალკანეთში რომაელთა გაძიერება, ამიტომ იგი კართაგენელებზე უკეთეს მოკავშირეს ვერც ინატრებდა. როდესაც დარწმუნდა, რომ კართაგენელთა გამარჯვება საეჭვო აღარ იყო, გადაწყვიტა მაკედონიაც ჩაერთო ომში. ამ მიზნით ფილიპე V-მ ძვ. წ. 215 წელს იტალიაში ელჩები გააგზავნა, რომ მოესინჯა ჰანიბალის დამოკიდებულება მაკედონიისადმი. ელჩობა გადავიდა იტალიაში, მაგრამ სიფრთხილის მიუხედავად რომაელებს გადაეყარნენ და ლუცერიაში მდგომ პრეტორს მიჰგვარეს. მისია თითქმის განწირული იყო, მაგრამ მისმა მეთაურმა ქსენოფანემ გამოსავალი მონახა, მან პრეტორს განუცხადა, რომ გამოგზავნილები არიან მაკედონიის მეფე ფილიპე V-ის მიერ რომაელ ხალხთან მეგობრული ურთიერთობის დასამყარებლად. გახარებულმა ელჩობამ გულთბილად გააცილა ელჩები და დაარიგა როგორ არ უნდა წასულიყვნენ, რომ კართაგენელებს არ გადაყროდნენ. პრეტორის ამ დარიგების წყალობით ძალიან მარტივად მიაგნო ქსენოფანემ კართაგენელებს. ჰანიბალმა სიხარულით მიიღო ფილიპე V-ის წარმომადგენელი და კავშირიც გააფორმა. ხელშეკრულების თანახმად ფილიპეს იტალიის ნაპირებისაკენ უნდა გაეგზავნა ფლოტი და უნდა ებრძოლა, როგორც ზღვაზე, ისე ხმელეთზე. მაკედონია ვალდებული იყო ებრძოლა რომის საბოლოოდ განადგურებამდე. თუმცა ტერიტორიაზე პრეტენზია არ უნდა განეცხადებინა. სამაგიეროდ იტალიის დაპყრობის შემდეგ ჰანიბალი კისრულობდა თავისი არმიით ბალკანეთში გადასვლას და იქ ბრძოლას ფილიპე V-ს სასარგებლოდ. იტალია დარჩებოდა კართაგენს, საბერძნეთი – მაკედონიას.
ჰანიბალმაც გააყოლა თავისი ელჩობა მაკედონელებს, მაგრამ უკან დაბრუნების დროს ისინი რომაელებმა შეიპყრეს, ელჩებმა წამებას ვერ გაუძლეს და აღიარეს თავიანთი მისიის მიზანი. რომის ხელისუფლებამ სასწრაფო ღონისძიება მიიღო, გააძლიერა ადრიატიკის ზღვის სანაპიროს დამცველი ფლოტი, რათა მაკედონიისათვის იტალიაში გადასვლის საშუალება არ მიეცათ. მაკედონიის მეფემ ომში ჩაბმა ვერ გაბედა, პირობის შესრულების მიზნით ეპირში შეიჭრა, მაგრამ რომაელებმა უკან გააბრუნეს. ფილიპე V-ს გამოცოცხლება დაეტყო ძვ. წ. 212 წელს, როდესაც ჰანიბალმა ტარენტუმი აიღო. საომარ სამზადისსაც შეუდგა, მაგრამ რომაული დიპლომატიის მიერ ადგილზე შექმნილმა პრობლემამ ფილიპე აიძულა საკუთარ სამშობლოს დაცვაზე ეზრუნა. საბოლოოდ ფილიპე V რომაულმა დიპლომატიამ გაანეიტრალა და ძვ. წ. 205 წელს ფილიპე იძლებული გახდა რომთან ზავი დაედო.