cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დედის დღე
ისტორია
გერმანიაში ამ დღესასწაულს საფუძველი 1923 წელს ჩაეყარა, ხოლო როგორც სახელმწიფო დღესასწაული აღინიშნება 1933 წლიდან. საფუძველი ფლორისტების გაერთიანებამ ჩაუყარა. მისი მიზანი იყო პატივი ეცათ პირველი მსოფლიო ომის მონაწილე დედედებისთვის. მას შემდეგ, წელიწადში ერთხელ, მაისის მეორე კვირას, გერმანელი დედები ე. წ. „Muttertag-ს“, დედის დღეს ზეიმობენ.
ავსტრალიაში დედის დღე ამერიკის მსგავსად მაისის მეორე კვირა დღეს აღინიშნება, ტრადიციებითაც ეს ორი ქვეყანა მსგავსად აღნიშნავს ამ დღეს. არსებობს დედის დღის მილოცვის ტრადიცია მიხაკებით (ისევე როგორც აშშ-ში), დედებს დღესასწაულს ფერადი მიხაკებით ულოცავენ, თეთრი მიხაკები კი გარდაცვლილი დედებისთვის პატივის მისაგებად გამოიყენება. გარდა საკუთარი დედებისა, ბავშვები პატივს სცემენ მათ ბებიებსა და სხვა ქალბატონებსაც, რომლებიც მათ დედებივით უვლიან და ზრუნავენ მათზე.
კანადაშიც, ისევე როგორც სხვა ქვეყნების დიდ ნაწილში, დედის დღის მისალოცად ყველაზე ხშირად ღია ბარათებს, ყვავილებს და საჩუქრებს იყენებენ. იგი შობისა და ვალენტინობის შემდეგ სიდიდით მესამე დღესასწაულად მიიჩნევა. აღინიშნება მაისში ამერიკის და ავსტრალიის მსგავსად და ატარებს ძალიან დიდ ემოციურ დატვირთვას საზოგადოებაში.
ბრაზილიაში ყოველწლიურად მაისში აღინიშნება დედათა დღე — Dia das Mães. ბრაზილიაში ოჯახების დიდ ნაწილსი სამზე მეტი ბავშვია, ამიტომაც მარტივი წარმოსადგენია როგორ მასშტაბურად და ემოზიურად აღინიშნება ეს დღე. ტრადიციულად ამ დღესასწაულზე ოჯახის წევრები ერთად იკრიბებიან, სკოლებში კი საგანგებოდ ამ დღისადმი მიძღვნილი ღონისძიებები იმართება.
დედის დღე საქართველოში
საქართველოში დედებს დიდ პატივს სცემენ. დედის კულტი ქვეყანაში უძველესი დროიდან იღებს სათავეს. ამის ნათელი მაგალითია ქართული სიტყვები „დედამიწა“ „დედაბოძი“ და ა. შ.
საქართველოში „დედის დღე“ საოჯახო დღესასწაულია. მისი მიზანია განსაკუთრებით გაუსვას ხაზი ჩვენს ცხოვრებაში დედის მნიშვნელობას, მხარი დაუჭიროს ქალის მიმართ ფაქიზი მოპყრობის ტრადიციას და გაამყაროს ოჯახის ინსტიტუტი.
დედის დღე საქართველოში 1991 წელს, ქვეყნის პირველი პრეზიდენტის ზვიად გამსახურდიას ინიციატივით დაარსდა. ახალმა დღესასწაულმა ფაქტიურად ჩაანაცვლა ქალთა საერთაშორისო დღე — 8 მარტი, რომელიც ისევე როგორც საბჭოთა დღესასწაულების უმეტესობა, საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ გაუქმდა. საქართველოს პარლამენტმა 1993 წელს მიიღო დადგენილება „დედის დღის“ დაწესების შესახებ.
თუმცა შემდეგში, საქართველოს პარლამენტმა, 8 მარტის დღესასწაული ისევ აღადგინა. ამრიგად, ქალებს და დედებს ორი დღესასწაული ეძღვნებათ — 3 და 8 მარტი. ამასთან, ოფიციალურად ორივე უქმე დღედ არის გამოცხადებული.
დღესასწაულს ქვეყანა სხვადასხვა ღონისძიებებით ხვდება. ტრადიციულად შვილები დედებს ყვავილებს, ღია ბარათებს ან სიმბოლურ საჩუქრებს ჩუქნიან.
სქოლიო
კატეგორია:დღესასწაულები ანბანის მიხედვით კატეგორია:საქართველოს დღესასწაულები
პიზა
პიზა — ქალაქი იტალიის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ქალაქი განთქმულია კოშკით, რომელიც საკათედრო ტაძრის სამრეკლოს წარმოადგენს. მისი მშენებლობა დაიწყო 1173 წლის აგვისტოში და გაგრძელდა დაახლოებით ორასი წელი, მისი არქიტექტორის ვინაობა დღემდე უცნობია.
პიზის კოშკის ორიგინალურობას წარმოადგენს მისი გადახრილი ფორმა. წარსულში სჯეროდათ, რომ ეს გადახრა არქიტექტურული ჩანაფიქრი იყო, თუმცა შემდეგ გაირკვა, რომ მშენებლობის პროცესში გადაიხარა. სწორედ ეს ფორმა განაპირობებს მის უდიდეს პოპულარობას მსოფლიოში. თუმცა, როგორც ამტკიცებენ არქიტექტორები და შესაბამისი პროფესიის წარმომადგენლები, პიზის კოშკი სრულიად ვერტიკალურიც რომ იყოს, მაინც შთამბეჭდავი და ძალიან პოპულარული იქნებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიის ქალაქები
მჟავია
საკუთარი სახელი მჟავია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
გივი დარჩია
გივი ილიას ძე დარჩია (დ. 26 მარტი, 1926, ოზურგეთი, — გ. 17 მაისი, 1990, თბილისი) — ქართველი ინჟინერ-მშენებელი. პროფესორი (1976), საქართვ. მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1985).
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულეტეტი (1949). 1949–1950 წლებში მუშაობდა თბილისის საქალაქო საბჭოს საჰაერო თავდაცვის შტაბში, 1950–1952 წლებში — საპროექტო ინსტიტუტ „თბილქალაქპროექტში“ სექტორის უფროსად, 1952–1956 — მოსკოვის სამრეწველო ნაგებობათა ცენტრალურ კვლევით ინსტიტუტში, 1956–1962 — საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამშენებლო საქმის ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. 1958 წლიდან პედაგოგიკურ მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. იქვე მისი ინიციატივით 1962 წლიდან ჩამოყალიბდა ამიერკავკასიაში პირველი თბოაირმომარაგებისა და ვენტილაციის კათედრა, რომელსაც თავადვე ხელმძღვანელობდა. დარჩიას კვლევის საგანი იყო საქართველოში გაზიფიკაციის, თბოფიკაციის, გათბობის, ვენტილაციისა და ჰაერის კონდიცირების სისტემათა დანერგვა და განვითარება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:ოზურგეთში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 17 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
აბუსალათინი
აბუსალათინი (Ricinus communis) — ზეთოვანი მცენარე რძიანასებრთა ოჯახისა. აქვს სწორმდგომი, დატოტვილი ღრუ ღერო; ფოთოლი — თათისებრ დაყოფილი, დაკბილულკიდეებიანი. მტევნისებრ ყვავილედში ცალსქესიანი ყვავილები ზის (მამრობითი სქესისა — ქვევით, მდედრობითი სქესისა — ზევით).
აბუსალათინის ზეთოვანი თესლის მისაღებად ზომიერი ჰავის ქვეყნებში ერთწლოვანი აბუსალათინი მოჰყავთ, სუბტროპიკულ და ტროპიკულ ქვეყნებში კი — მრავალწლოვანი. აბუსალათინის სამშობლოა აფრიკა. საქართველოში გავრცელებული იყო ყარაიაში, ამჟანად არ მოჰყავთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:რძიანასებრნი
რუსთავის დრამატული თეატრი
მინი|250პქ გიგა ლორთქიფანიძის სახელობის რუსთავის დრამატული თეატრი — თეატრი ქალაქ რუსთავში. შეიქმნა 1967 წელს გიგა ლორთქიფანიძის ინიციატივითა და უშუალო ხელმძღვანელობით, კოტე მარჯანიშვილის თეატრიდან წასულ 26 ახალგაზრდა მსახიობის (ოთარ მეღვინეთუხუცესი, თენგიზ არჩვაძე, რევაზ ხობუა, ია ხობუა, ქეთევან კიკნაძე, ლეო ანთაძე, თამარ სხირტლაძე, ირაკლი უჩანეიშვილი, თენგიზ მაისურაძე, ზაზა ლებანიძე, ჯემალ გაგნიძე, გივი ბერიკაშვილი, იოსებ გოგიჩაიშვილი, კოტე თოლორაია და სხვები) ძალებით.
საბჭოთა კავშირის რეალობაში მათი ქმედება და თეატრის გახსნა დიდ თეატრალურ რევოლუციად ჩაითვალა. თეატრის დირექტორად და სამხატვრო ხელმძღვანელად დაინიშნა გიგა ლორთქიფანიძე. 1967 წლის 30 ნოემბერს რუსთავის თეატრი გიგა ლორთქიფანიძის ხელმძღვანელობით ოფიციალურად გაიხსნა ე. როსტინის რომანტიკული დრამით „სირანო დე ბერჟერაკი“ (მხატვარი — მამია მალაზონია, კომპოზიტორი — ბიძინა კვერნაძე).
რუსთავის თეატრის ცხოვრებაში, როგორც მსახიობი და რეჟისორი, აქტიურ მონაწილეობას იღებდა აკაკი ვასაძე. მან გიგა ლორთქიფანიძესთან ერთად დადგა პოლონელი დრამატურგის ზ. სკოვრონსკის „მაესტრო“ (1969). რუსთავის თეატრის ისტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილია გ.ლორთქიფანიძის მიერ განხორციელებული უილიამ შექსპირის „მეფე ლირი“ (1973).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსთავის თეატრები
ფრიც ოდემარი
ფრიც ოდემარი (Fritz Odemar; დ. 13 იანვარი, 1890 – გ. 6 ივნისი, 1955) — გერმანელი კინომსახიობი. 1927-1955 წლებში 150-ზე მეტ ფილმში ითამაშა. იგი დაიბადა ჰანოვერში, გერმანიაში და გარდაიცვალა მიუნხენში, გერმანიაში. ოდემარის მამა იყო მსახიობი ფრიც ოდემარი უფროსი (კარლ იულიუს ფრიდრიხ ოდემარი; 1858–1926).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1955 კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის გერმანელი მამაკაცი მსახიობები
მეთიუ აპსონი
მეთიუ ჯეიმზ აპსონი (Matthew James Upson; დაიბადა 18 აპრილი 1979) — ინგლისელი ფეხბურთელი, ცენტრალური მცველი.
არსენალი
1997 წლის მაისში აპსონი გადავიდა „არსენალში“ £2 მლნ. ფუნტის სანაცვლოდ, თუმცა გუნდის იმჟამინდელი მცველების ტონი ადამსის, სტივ ბულდის და მარტინ კიოუნის სტაბილური გამოსვლების და ტრავმების გამო აპსონმა ძირითად შემადგენლობაში თავის დამკვიდრება ვერ მოახერხა. 1999 წელს მან ძალიან სერიოზული ტრავმა მიიღო, რის გამოც ერთი წელიწადი მთლიანად გაუცდა. 2000 წელს ის არენდით გაიგზავნა „ნოტინგემ ფორესტში“, ხოლო ერთი წლის შემდეგ კი „კრისტალ პალასში“.
„არსენალისთვის“ საჩემპიონო წლებში 2001–2002 სეზონში აპსონმა „მეთოფეთა“ მაისურით 22 მატჩი ჩაატარა, აქედან 14 მატჩი ჩემპიონატში, რამაც მას ოქროს მედლის გარანტია მისცა. 2002 წლის თებერვალში მან კიდევ ერთი ტრავმა მიიღო, გამოტოვა სეზონის დარჩენილი მატჩები და ასევე ლიგის თასი ფინალი, რომელიც „არსენალის“ გამარჯვებით დასრულდა. გამოჯანმრთელების შემდეგ 2002 წელს აპსონი არენდით გაიგზავნა „რედინგში“, სადაც აპსონმა კარიერაში პირველი პროფესიონალური გოლი გაიტანა: ეს მოხდა ლიგის თასიის მატჩში „კემბრიჯ იუნაიტედის“ წინააღმდეგ. ამ მომენტიდან „არსენალის“ დაცვის ხაზში ჩამოყალიბდა ახალი წყვილი სოლ კემბელის და კოლო ტურეს სახით, რის გამოც აპსონი ძირითადში ვეღარ ხვდებოდა. 2003 წლის იანვარში ის გაყიდეს „ბირმინგემ სიტიში“.
ბირმინგემ სიტი
2003 წლის იანვარში „ბირმინგემმა“ აპსონი სულ რაღაც £1 მლნ ფუნტის სანაცვლოდ შეიძინა. 2006 წლის აპრილში „ასტონ ვილას“ წინააღმდეგ მოსამზადებელ ბირმინგემულ დერბიში აპსონმა კიდევ ერთი ტრავმა მიიღო, რის გამოც სეზონი ნაადრევად დაასრულა. საბოლოოდ „ბირმინგემი“ ჩემპიონშიფში ჩამოქვეითდა. აპსონი კლუბში დარჩა და გამოჯანმრთელების შემდეგ დეკემბერში პირველი მატჩი „პლიმუთის“ წინააღმდეგ ჩაატარა, რომელიც „ლურჯებმა“ 3:0 მოიგეს, ხოლო ერთი გოლი კი სწორედ აპსონმა გაიტანა.
ვესტ ჰემ იუნაიტედი
2007 წლის 29 დეკემბერს აპსონმა „ვესტ ჰემ იუნაიტედის“ მაისურით თავისი პირველი გოლი გაიტანა პრემიერ ლიგის მოქმედი ჩემპიონის „მანჩესტერ იუნაიტედის“ კარში.
სანაკრებო კარიერა
აპსონმა ინგლისის 21 წლამდე ნაკრების რიგებში 12 მატჩი ჩაატარა, სადაც 2 გოლის გატანა შეძლო. 2002–2003 წლებში „ბირმინგემ სიტის“ კარგი გამოსვლის გამო აპსონი ინგლისის ნაკრებში გამოიძახეს, სადაც აპსონმა თავისი პირველი მატჩი 2003 წლის მაისში სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის წინააღმდეგ ჩაატარა. მომავალში „ბირმინგემის“ ფეხბურთელმა ნაკრების შემადგენლობაში კიდევ 7 მატჩი ჩაატარა.
2008 წლის თებერვალში ფაბიო კაპელომ აპსონი ინგლისის ნაკრებში გამოიძახა ამხანაგური მატჩისთვის შვეიცარიის წინააღმდეგ, რომელიც უემბლიზე გაიმართა. მან თამაში ძირითად შემადგენლობაში დაიწყო, სადაც რიო ფერდინანდს შეუწყვილდა. ეს იყო ნაკრებში აპსონის რიგით მერვე მატჩი. ამის შემდეგ მან სრულად ჩაატარა მატჩი ყაზახეთის ნაკრების წინააღმდეგ, როცა ტრავმირებული იყო ჯონ ტერი.
ნაკრებში აპსონმა პირველი გოლი 2008 წლის 19 ნოემბერს გაიტანა ამხანაგურ მატჩში გერმანიის ნაკრების წინააღმდეგ. მატჩი ინგლისელთა გამარჯვებით ანგარიშით 2–1 დასრულდა, ხოლო აპსონი კი ITV–ს ვერსიით მატჩის საუკეთესო ფეხბურთელად დასახელდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები კატეგორია:ვესტ ჰემ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:რედინგის ფეხბურთელები კატეგორია:ლონდონის არსენალის ფეხბურთელები კატეგორია:კრისტალ პალასის ფეხბურთელები კატეგორია:სტოკ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ლესტერ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ნოტინგემ ფორესტის ფეხბურთელები კატეგორია:ინგლისის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
მარკოზი (კათოლიკოს-პატრიარქი)
მარკოზი — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1460-1465 წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქები
შიო II
შიო — საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1435-1438 და 1440-1447 წლებში. საქართველოს მეფის ალექსანდრე I დიდის ერთგული თანამოაზრე. შიო მონაწილეობდა თემურლენგის შემოსევათა შედეგად გაპარტახებული ქვეყნის აღდგენით სამუშაოებში. მცხეთის სვეტიცხოვლის შემცირებული მიწისმფლობელობის გაზრდის მიზნით შიომ სამეფო ხელისუფლებისაგან შეწირულებად მიიღო მრავალი სოფელი და ციხე არმაზი მისი ეკლესიითურთ.
მოხსნიებულია: 1440 წლის სიგელში; წმინდა დოდოს მონასტრის წინამძღვრის კათოლიკოს შიოსადმი წერილში; 1438 წლის ალექსანდრე მეფის კათოლიკოს შიოსადმი სიგელში.
შინდისის ღვთისმშობლის ეკლესია
მინი|ღვთისმშობლის ეკლესია, სამხრეთი ფასადი მინი|ღვთისმშობლის ეკლესია, აღმოსავლეთი ფასადი შინდისის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შინდისის ჩრდილოეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
პერუ-ბოლივიის კონფედერაცია
პერუ-ბოლივიის კონფედერაცია (Confederación Perú-Boliviana) - სახელმწიფო სამხრეთ ამერიკაში, არსებობდა 1836–1839 წწ. იგი შეიქმნა ზემო და ქვემო პერუსა და ბოლივიის გაერთიანების შედეგად. სახელმწიფოს მეთაური და კონფედერაციის შექმნის მთავარი იდეოლოგი იყო ანდრეს დე სანტა-კრუსი. რესპუბლიკის დედაქალაქი – ტაკნა, რომელიც ამჟამად პერუს ტერიტორიაზე მდებარეობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:პერუს ისტორია კატეგორია:ბოლივიის ისტორია
ბატაბანოს ყურე
მინი|240პქ|ბატაბანოს ყურე (სატელიტური ფოტო). ბატაბანოს ყურე (Golfo de Batabanó) — კარიბის ზღვის ყურე და სრუტე კუბის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროს გასწვრივ. კუნძულ კუბას ყოფს კუნძულ ხუვენტუდისაგან. მისი ჩრდილოეთი საზღვარია კუბის სამხრეთ-დასავლეთი სანაპირო (პინარ-დელ-რიოს, ჰავანისა და მატანსასის პროვინციები), რომელიც საპატას ნახევარკუნძულით მთავრდება. აღნიშნული მონაკვეთი 130 კმ სიგრძისაა. სამხრეთი საზღვარი გრძელდება კუნძულ ხუვენტუდამდე. ბატაბანოს ყურის სიღრმე უდრის 61 მ-ს. მრავლადაა კუნძულები. ყურეში მდებარე ლოს-კანარეოსის არქიპელაგი შეიცავს 350 პატარა კუნძულს. ჩრდილოეთით მდებარეობს პატარა უბე ბროა. აღმოსავლეთით არის მარჯნის რიფები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუბის ყურეები
მთისკალთა (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)
მთისკალთა (1948 წლამდე დერეკეი ), სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ახალშენის თემი), მდინარე აღმოსავლეთ გუმისთის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 550 მ, სოხუმიდან 25 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ახალშენის თემის სოფლები (სოხუმის მუნიციპალიტეტი)
ორიონის სარტყელი
მინი| ორიონის სარტყელი და ნისლეულები, მათ შორის ცეცხლოვანი ნისლეული (მარცხნივ) და [[ცხენის თავის ნისლეული|ცხენისთავის ნისლეული (ქვედა მარცხნივ), რომელიც შედარებით მცირე ზომის მუქი ღრუბლის სახელს ატარებს ბრუნავს 90 ° -ით და ზღვის ცხენს წააგავს.]] ორიონის სარტყელი, ასევე ცნობილია, როგორც სამი მეფე ან სამი და — ასტერიზმი ორიონის თანავარსკვლავედში. იგი სამი კაშკაშა ვარსკვლავისაგან შედგება: Alnitak, Alnilam და Mintaka.
ორიონის სარტყელზე დაკვირვება ორიონის პოვნის უადვილესი გზაა. ვარსკვლავები მეტ-ნაკლებად თანაბრად არის განლაგებული სწორ ხაზზე და შეიძლება ვიზუალიზდეს, როგორც მონადირის ქამარი. ისინი საუკეთესოდ ღამის ცაზე ჩრდილოეთ ზამთრის/სამხრეთ ზაფხულის განმავლობაში ჩანს, კერძოდ, იანვარში, დაახლოებით დილის 9 საათზე.
ალნიტაკი
ალნიტაკი (ζ Orionis) არის სამმაგი ვარსკვლავური სისტემა ორიონის სარტყლის აღმოსავლეთ ბოლოში და დედამიწიდან 1,260 სინათლის წლით არის დაშორებული. ალნიტაკ B არის მე-4 მასშტაბის B ტიპის ვარსკვლავი, რომელიც ალნიტაკ A–ს გარშემო ყოველ 1,500 წელიწადში ბრუნავს. პირველადი (Alnitak A) ახლო ორმაგი ვარსკვლავია, რომელიც მოიცავს Alnitak Aa (სპექტრალური ტიპის ლურჯი სუპერგიგანტი O9.7 Ibe და აშკარა სიდიდე 2.0) და Alnitak Ab (ლურჯი ჯუჯა სპექტრული ტიპის O9V და აშკარა სიდიდე დაახლოებით 4). ალნიტაკ AA მზესთან შედარებით 28-ჯერ უფრო მასიურია, ხოლო მისი დიამეტრი 20-ჯერ აღემატება მზისას. ის ღამის ცაზე O კლასის ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავია.
ალნილამი
ალნილამი (ε Orionis) არის სუპერგიგანტი ვარსკვლავი, რომელიც დედამიწიდან დაახლოებით 2,000 სინათლის წლის მანძილითაა დაშორებული და 1,7 მაგნიტუდა გააჩნია. ის ღამის ცის 29-ე ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავი და მეოთხე ყველაზე კაშკაშა ვარსკვლავი ორიონში. ის 375,000-ჯერ უფრო კაშკაშაა ვიდრე მზე. მისი სპექტრი ერთ-ერთი სტაბილური გამაგრების ფუნქციას ასრულებს, რომლითაც სხვა ვარსკვლავები კლასიფიცირდებიან.
მინტაკა
მინტაკა (δ Orionis) 1200 სინათლის წლითაა დედამიწიდან დაშორებული და მისი სიკაშკაშის მაგნიტუდაა — 2.21. მინტაკა 90.000-ჯერ უფრო კაშკაშაა ვიდრე მზე. მინტაკა ორმაგი ვარსკვლავია. ორი ვარსკვლავი ერთმანეთის გარშემო ყოველ 5.73 დღეში ბრუნავს.
ცნობები ისტორიასა და კულტურაში
მარცხნივ|მინი| Dunhuang ვარსკვლავის ატლასი — ორიონი მინი| ორიონის სარტყელი ზედა მარცხენა კუთხეში, ორიონის ხმალი ქვედა მარჯვენა კუთხეში. რიჩარდ ჰინკლი ალენი ორიონის სარტყელისათვის ბევრ ხალხუს სახელს ჩამოთვლის. მაგალითად, იაკობისა და პეტრეს კვერთხები, სამი მეფე ან უბრალოდ სამი ვარსკვლავი.
ჩინურ ხალხურ პოეზიაში ასტერიზმი მოხსენიებულია სახელწოდებით Shen (参) და ანტარესთანაა დაკავშირებული, რომელიც ცნობილია, როგორც Sheng (商), აღნიშნული იმის მეტაფორაა, რომ ორმა ადამიანმა ვერასდროს შეძლო გაერთიანება. ეს შეიძლება გამომდინარეობდეს იმ დაკვირვებით, რომ ორიონის სარტელიც და ანტარესიც აღმოსავლეთში ამოდის და დასავლეთში ჩადის, მაგრამ ანტარესი მხოლოდ მას შემდეგ ამოდის, რაც ორიონის სარტყელი პირიქით განლაგდება.
სარტყელის სამი ვარსკვლავი ცნობილია პორტუგალიაში, სამხრეთ ამერიკასა და ფილიპინებში, როგორც Las Tres Marías და პორტუგალიურად As Três Marias. ისინი ასევე აღნიშნავენ ჩრდილოეთის ღამის ცის იმ მდგომარეობას, როდესაც მზე მის ყველაზე დაბალ წერტილში იყო. იგი უძველესი დროის აღრიცხვის ნათელი მაჩვენებლის როლსაც ასრულებდა. მექსიკაში მათ უწოდებენ Los Tres Reyes Magos .
ფინურ მითოლოგიაში, ორიონის სარტყელს Väinämöisen vyö (Väinämöinen 's სარტყელი) ეწოდება. ვარსკვლავები, რომლებიც, სარტყელიზე ასტერიზმის ფორმით იყვნენ განლაგებულნი, Kalevanmiekka (კალევას ხმალი) ეწოდებოდა. წინაქრისტიანულ სკანდინავიაში სარტყელი ცნობილი იყო როგორც ფრიგის ღერძი (ფრიგეროკი) ან ფრეიას ღერძი. ანალოგიურად, იაკობისა და პეტრეს კვერთხები ევროპული ბიბლიური წარმოშობის ტერმინებია, ისევე როგორც სამი მეფე.
ჩრდილოდასავლეთ მექსიკის ტომები სამი სარტყლის ვარსკვლავს ჰაპჯს უწოდებდნენ და იგი სამი ვარსკვლავისგან შედგებოდა: ჰაპი, ჰაამოჯა და მოჰეტი. მათ მიაჩნდათ, რომ ჰაპი შუაში იყო მოქცეული და მას მონადირემ ესროლა, ხოლო მისი სისხლი ტიბურონის კუნძულზე დაიღვარა.
ინდურ ფოლკლორში ნათქვამია, რომ თანავარსკვლავედი შრავანსასა და მის მშობლებს განასახიერებს.
ახალ ზელანდიაში მცხოვრები მაორის ტომი სარტყელს სამი ასხმის სახელითაც მოიხსენიებს.
ვლადიმერ მუჯირი
ვლადიმერ (ლადო) მუჯირი — (დ. 15 ოქტომბერი, 1907, ზუგდიდი — გ. 11 ივლისი, 1953) — ქართველი მხატვარი, ანიმატორი, რეჟისორი. ქართული მულტიპლიკაციის ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
1923 წელს დაამთავრა ზუგდიდის ჰუმანიტარული ტექნიკუმი. 1925 წლიდან სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტზე. 1933 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია.
თავდაპირველად დაიწყო მოძრავი დიაგრამების, აგიტაციური, ტექნიკური ხასიათის მულტიპლიკაციური ფილმების გადაღება; 1929 წლიდან მუშაობდა რეჟისორ-მულტიპლიკატორად „სახკინმრეწვში“. 1930 წელს გადაიღო „შორს აკვანი“ და „გაზაფხული“ —- ორი მოკლემეტრაჟიანი მულტფილმი. მათი შექმნით იწყება ქართული მულტფილმის ისტორია, ამიტომ ქართული მულტიპლიკაციის დაბადების თარიღად 1930 წელი ითვლება.
1932 წელს გადაიღო მულტიპლიკაციური ფილმი „მეოთხე გადამწყვეტი წელი“. მოამზადა სცენარი და დაიწყო მხატვრული ფილმის „ჩქარი სვლით“ გადაღება, რომელიც დაფინანსების შეწყვეტის გამო ვერ დაასრულა. 1945 წლის 21 აგვისტოს დაინიშნა მულტიპლიკაციური ფილმების საამქროს უფროსად. გადაღებული აქვს ფილმები: „არგონავტები“ (1936), „გაიძვერა“ (1936), „ჩიორა“ (1938), „გადააჭარბა“ (1941), „სამი მეგობარი“ (1943), „ოქროს ბიბილო“ (1947), „გაზაფხულის სტუმრები“ (1947), „მამაცი მთამსვლელები“ (1950, ა. ხინთიბიძესთან ერთად), „ფრთოსანი მეგობრები“ (1950) და სხვა. მულტიპლიკაციური კინოს რეჟისორი და მხატვარი.
ირაკლი ღარიბაშვილი
ირაკლი ღარიბაშვილი (დ. 28 ივნისი, 1982, თბილისი ) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პრემიერ-მინისტრი 2021 წლის 22 თებერვლიდან. მანამდე იყო საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრი (2012–2013), საქართველოს მე-11 და ყველაზე ახალგაზრდა პრემიერ-მინისტრი 2013 წლის 20 ნოემბრიდან 2015 წლის 30 დეკემბრამდე, პოლიტიკური პარტია „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველოს“ თავმჯდომარე (2013–2015), საქართველოს თავდაცვის მინისტრი 2019 წლის 8 სექტემბრიდან 2021 წლის 22 თებერვლამდე.
ვლადიმერ მუჯირი
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 1953 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივლისი
ირაკლი ღარიბაშვილი
განათლება
ირაკლი ღარიბაშვილმა 1999 წელს დაამთავრა დედოფლისწყაროს N1 საშუალო სკოლა. 1999-2004 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში საერთაშორისო სამართლისა და საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტზე. სწავლის პარალელურად (2001–2002 წლებში), სტაჟირება გაიარა საქართველოს პარლამენტის საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტში.
2002-2004 წლებში ირაკლი ღარიბაშვილი სწავლობდა სორბონის (პარიზი, საფრანგეთი) უნივერსიტეტში - Paris I – პოლიტიკური მეცნიერებების ფაკულტეტზე, საერთაშორისო ურთიერთობების სპეციალობით. საქართველოში დაბრუნების შემდეგ, 2005 წელს, ირაკლი ღარიბაშვილმა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში საერთაშორისო ურთიერთობების მაგისტრის ხარისხი მიიღო. ფლობს რუსულ, ინგლისურ და ფრანგულ ენებს.
პოლიტიკურ კარიერამდე
2004–2005 წლებში მუშაობდა „ქართუ ჯგუფის“ კომპანია ბურჯში. 2005-2008 წლებში იყო სააქციო საზოგადოება „ქართუ ჯგუფის“ პრეზიდენტის თანაშემწე. 2006 წლიდან 2012 წლის 14 თებერვლამდე იყო საერთაშორისო საქველმოქმედო ფონდ „ქართუს“ გამგეობის თავმჯდომარე. 2006 წელს ირაკლი ღარიბაშვილი იყო საქართველოში სან-მარინოს რესპუბლიკის საპატიო კონსულის პირადი წარმომადგენელი. 2007-2012 წლებში იყო სააქციო საზოგადოება „ბანკი ქართუს“ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი. სწორედ ამ პერიოდში „ქართუ ჯგუფში“ მრავალი მნიშვნელოვანი ჰუმანიტარული პროექტი და პროგრამა განხორციელდა კულტურის, განათლების, სოფლის მეურნეობის, სპორტის, ჯანდაცვის, სოციალურ და სხვა სფეროებში.
პოლიტიკური კარიერის დასაწყისი
2012 წლის საპარლამენტო არჩევნებამდე ირაკლი ღარიბაშვილი აქტიურად იყო ჩართული საზოგადოებრივი მოძრაობა „ქართული ოცნების“ და პოლიტიკური კოალიცია „ქართული ოცნების“ საქმიანობაში.
2012 წლის 15 თებერვლიდან, იგი იყო პოლიტიკური პარტია „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველოს" დამფუძნებელი წევრი და პარტიის სარევიზიო კომისიის ხელმძღვანელი.
2012 წლის 21 ოქტომბრიდან 7 ნოემბრამდე იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
შინაგან საქმეთა მინისტრი
2012 წლის 25 ოქტომბერს ირაკლი ღარიბაშვილი საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრად დაინიშნა.
შინაგან საქმეთა მინისტრის თანამდებობაზე ღარიბაშვილის მუშაობის პერიოდში საქართველოს პარლამენტმა მიიღო კანონი ამნისტიის შესახებ, რითაც ქვეყანაში ფართომასშტაბიანი ამნისტია გამოცხადდა. ამ გადაწყვეტილების შედეგად, საპატიმრო დაწესებულებები დატოვა 16 ათასამდე მსჯავრდებულმა, გათავისუფლდა 200-მდე მოქალაქე, რომლებიც პოლიტიკური ნიშნით იყვნენ დევნილი და დაპატიმრებული.
ასეთი ფართომასშტაბიანი, უპრეცედენტო ამნისტიის მიუხედავად, ქვეყნის მასშტაბით იკლო დანაშაულის რიცხვმა და გაიზარდა დანაშულის გახსნის მაჩვენებელი.
ირაკლი ღარიბაშვილის მინისტრობის პერიოდში განხორციელდა შინაგან საქმეთა სამინისტროს დეპოლიტიზება და რესტრუქტურიზაცია. ამ რეფორმის ფარგლებში (2012 წლის ნოემბერი), სამინისტროს სამსახურების - კონსტიტუციური უსაფრთხოების დეპარტამენტის (კუდ) და სპეციალური ოპერატიული დეპარტამენტის (სოდ) ნაცვლად, ჩამოყალიბდა ანტიკორუფციული და სახელმწიფო უსაფრთხოების სააგენტოები, შეიქმნა ცენტრალური კრიმინალური პოლიციის დეპარტამენტი. შინაგან საქმეთა სამინისტროს ინიციატივით, პარლამენტმა მიიღო ახალი კანონი პოლიციის შესახებ.
ირაკლი ღარიბაშვილის მინისტრობის პერიოდში დიდი ყურადღება დაეთმო შინაგან საქმეთა სამინისტროს გამჭვირვალობისა და ანგარიშვალდებულების ზრდას, ადამიანის უფლებათა დაცვას. იზოლატორების საქმიანობა გახდა გამჭვირვალე. მათ სისტემატურ ზედამხედველობას უწევენ სახალხო დამცველის წარმომადგენლები და უცხოელი უფლებადამცველები. 2012 წლის დეკემბერში დროებითი მოთავსების ყველა იზოლატორის დერეფნებში დამონტაჟდა ვიდეოკონტროლის სისტემები.
ირაკლი ღარიბაშვილის მინისტრობის პერიოდს უკავშირდება უკანონო თვალთვალის დასრულება საქართველოში. 2013 წლის 5 სექტემბერს, უშუალოდ ღარიბაშვილის ხელმძღვანელობით, საჯაროდ განადგურდა 110 კომპაქტური დისკი, რომლებიც დაახლოებით 181 საათის ხანგრძლივობის უკანონო თვალთვალის გზით მოპოვებული პირადი ცხოვრების ამსახველი აუდიო და ვიდეო ჩანაწერების 144 ფაილს შეიცავდა. ეს ჩანაწერები პოლიტიკოსების, ჟურნალისტების, დიპლომატების, მათ შორის, უცხოელი დიპლომატების, სასულიერო პირების შანტაჟსა და დაშინებას ემსახურებოდა.
პრემიერ-მინისტრი
მინი|მარჯვნივ|ირაკლი ღარიბაშვილი აშშ-ს სახელმწიფო მდივანთან, [[ჯონ კერისთან ერთად, 2014 წ.]] 31 წლის შინაგან საქმეთა მინისტრი, ირაკლი ღარიბაშვილი, საქართველოს მომავალ პრემიერ–მინისტრად 2013 წლის 2 ნოემბერს დასახელდა. მან ამ თანამდებობაზე ბიძინა ივანიშვილი შეცვალა.
2013 წლის 17 ნოემბერს, პრეზიდენტ გიორგი მარგველაშვილის ინაუგურაციის მომენტიდან, ამოქმედდა საქართველოს კონსტიტუციაში 2010 წელს განხორციელებული ცვლილებები, რომლითაც თვისებრივად შეიცვალა და გაიზარდა პრემიერ-მინისტრის უფლებამოსილებები.
2013 წლის 18 ნოემბერს პრემიერ-მინისტრობის კანდიდატმა ირაკლი ღარიბაშვილმა საქართველოს პარლამენტს წარუდგინა მთავრობის ახალი პროგრამა, რომელიც ეფუძნება კოალიცია „ქართული ოცნების“ მიერ გაცხადებულ ღირებულებებსა და საარჩევნო პროგრამას.
მთავრობის ახალი პროგრამა და პრემიერ-მინისტრის ინიციატივები
პრემიერ-მინისტრი ღარიბაშვილი აცხადებს, რომ მთავრობის მიზანი სოციალურად სამართლიანი სახელმწიფოს ჩამოყალიბებაა.
მთავრობის პრიორიტეტებად დასახელდა: ეკონომიკის განვითარება, ბიზნესის ხელშეწყობა, ახალი სამუშაო ადგილების შექმნა, სოფლის მეურნეობის განვითარება, განათლებისა და ჯანდაცვის საყოველთაო ხელმისაწვდომობა.
პრემიერ-მინისტრ ირაკლი ღარიბაშვილის გადაწყვეტილებით, მთავრობის მიერ ახალი კონსტიტუციის ფარგლებში დაკისრებული უფლებამოსილებებისა და ვალდებულებების ეფექტიანი და ოპერატიული განხორციელებისთვის შეიქმნა უსაფრთხოებისა და კრიზისების მართვის საბჭო.
პრემიერ-მინისტრ ღარიბაშვილის გადაწყვეტილებით, ასევე, შეიქმნა კრიზისების მართვის ერთიანი მაკოორდინირებელი ცენტრი, რაშიც ხელისუფლებას ამერიკელი, ბრიტანელი და ებრაელი პარტნიორები დაეხმარნენ.
ეკონომიკური პოლიტიკის კოორდინაციისათვის საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა ეკონომიკური საბჭო შექმნა.
ადამიანის უფლებები
ირაკლი ღარიბაშვილის მთავრობის პრიორიტეტია ადამიანის უფლებების დაცვაზე ორიენტირებული პოლიტიკის წარმოება, რაც ყველა უმცირესობის უფლებების დაცვას გულისხმობს.
საქართველოს მთავრობის ინიციატივითა და ევროკავშირის უშუალო მხარდაჭერით, შეიქმნა ადამიანის უფლებათა დაცვის სტრატეგია და სამოქმედო გეგმა, რომლის თაობაზე პრემიერ-მინისტრმა განცხადება ადამიანის უფლებების  კონფერენციაზე 2013 წლის 4 დეკემბერს გააკეთა. ადამიანის უფლებათა დაცვის სტრატეგია შვიდწლიანია და არ იქნება დამოკიდებული პოლიტიკურ ციკლზე.
საგარეო პოლიტიკა
საქართველოს საგარეო პოლიტიკას საფუძვლად უდევს ეროვნული უსაფრთხოების, სუვერენიტეტისა და ტერიტორიული მთლიანობის უზრუნველყოფა. მთავრობის პრიორიტეტებია ევროკავშირში გაერთიანებისაკენ სწრაფვა და ევროატლანტიკური ინტეგრაცია.
2012 წლის ნოემბერში, ვილნიუსის სამიტზე მოხდა ევროკავშირთან ასოცირების შეთანხმების პარაფირება.
პრემიერ-მინისტრის განცხადებით, ვილნიუსის სამიტის შემდეგ, საქართველოს მიზანია ევროკავშირთან ასოცირების შეთანხმების ხელმოწერა 2014 წლის შემოდგომამდე, რის შემდგომაც საქართველო რეალური მოქმედებებისა  და აღებული ვალდებულებების  შესრულების ფაზაზე გადავა.
პარტია „ქართული ოცნება-დემოკრატიული საქართველოს“ თავმჯდომარე
2013 წლის 24 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის არჩევნებისა და ახალი მთავრობის ფორმირების შემდეგ, გაიმართა პარტია „ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველოს“ ყრილობა, რომელმაც აირჩია ახალი თავმჯდომარე - საქართველოს პრემიერ-მინისტრი ირაკლი ღარიბაშვილი. ხელახლა დაკომპლექტდა პოლიტიკური საბჭო. პარტიის მიზანია, საქართველო იყოს სოციალურად ორიენტირებული, სამართლებრივი სახელმწიფო და გახდეს ევროპის კავშირის სრულუფლებიანი წევრი.
თავდაცვის მინისტრი
2019 წლის 8 სექტემბერს დაინიშნა თავდაცვის მინისტრად. თანამდებობაზე შეცვალა ლევან იზორია. პრემიერ-მინისტრად ხელმეორედ დანიშვნის შემდეგ ღარიბაშვილი თანამდებობაზე ჯუანშერ ბურჭულაძემ შეცვალა.
დაბრუნება პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე
მინი|მარჯვნივ|ამერიკის შეერთებული შტატების სამხედრო მდივანი [[ლოიდ ოსტინი (მარცხნივ) და ირაკლი ღარიბაშვილი]] thumb|200x200px|alt=|ირაკლი ღარიბაშვილი ხვდება [[აზერბაიჯანის პრეზიდენტ ილჰამ ალიევს, 2022 წ.]] 2021 წლის 18 თებერვალს საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა გიორგი გახარიამ გაუმართლებლად მიიჩნია ნიკა მელიას დაპატიმრება იმ პირობებში, როდესაც არსებობს პოლიტიკური ესკალაციის საფრთხე და თანამდებობა დატოვა. გიორგი გახარიას გადადგომის შემდეგ „ქართულმა ოცნებამ“ პრემიერობის კანდიდატად წარადგინა. 2021 წლის 19 თებერვალს მან თავისი გუნდი წარადგინა, სადაც გამოჩნდა ორი ახალი სახე, ჯუანშერ ბურჭულაძე (თავდაცვის მინისტრობის კანდიდატი) და ირაკლი ქარსელაძე (რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრობის კანდიდატი). 22 თებერვალს მე-10 მოწვევის პარლამენტში მთავრობის ახალი შემადგენლობა მმართველი გუნდის დეპუტატებმა 89 ხმით 2-ის წინააღმდეგ დაამტკიცეს.
ნიკა მელიას დაკავება
ღარიბაშვილის დამტკიცებიდან ერთი დღის შემდეგ ნიკა მელიას დაკავების გადაწყვეტილების აღსრულება დაიწყო. 2021 წლის 23 თებერვალს დილით განხორციელდა სპეციალური დანიშნულების რაზმებისა და პოლიციის შტურმი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ ოფისზე, სადაც შეკრებილი იყვნენ ოპოზიციური პარტიების ლიდერები და მხარდამჭერები, და „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ თავმჯდომარე ნიკა მელია დააკავეს.
ბერა ივანიშვილის ჩანაწერები
ღარიბაშვილის პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე დაბრუნებიდან მალევე ტელეკომპანია „პირველმა“ გაავრცელა ჩანაწერები, რომლებშიც ჩანდა „ქართული ოცნების“ დამფუძნებელი ბიძინა ივანიშვილის შვილი, რეპერი ბერა ივანიშვილი იყენებს მაღალი რანგის მთავრობის წარმომადგენლებს, რათა თვალყური ადევნოს და დააშინოს ადამიანები, რომლებიც აკრიტიკებენ მას და მის მუსიკას სოციალურ ქსელებში, საუბარია მათ შორის არასრულწლოვნებზე. გარდა ბერა ივანიშვილისა და ირაკლი ღარიბაშვილისა ჩანაწერებში ფიგურირებდა საქართველოს სახელმწიფო დაცვის სპეციალური სამსახურის უფროსი ანზორ ჩუბინიძე. ივანიშვილმა და მმართველმა პარტიამ ჩანაწერებზე სხვადასხვა პოზიცია შემოგვთავაზა, ნაწილი ამტკიცებდა რომ ჩანაწერი იყო ფაბრიკაციისა და მონტაჟის გზით დამზადებული, ხოლო მეორე ნაწილი ამბობდა, რომ ჩანაწერები ჩაწერილი იქნა 2010 წელს, მაშინ როდესაც ბერა თავად იყო არასრულწლოვანი და „ქართული ოცნება“ ჯერ კიდევ არ იყო დაფუძნებული.
5 ივლისის მოვლენები
ურთიერთობა ხელისუფლებასა და ოპოზიციურად განწყობილ მედიას შორის განსაკუთრებით დაიძაბა 5 ივლისის მოვლენების შემდეგ. 5 ივლისს რუსთაველის გამზირზე „თბილისი პრაიდის“ ორგანიზებით იგეგმებოდა „ღირსების მარშის“ ჩატარება, რომელსაც „სირცხვილია“ და სხვა არასამთავრობო ორგანიზაციები შეურთდნენ. ისინი მთავრობისგან მოითხოვდნენ ღონისძიების ჩატარების უზრუნველყოფას, ხოლო კონსერვატიული ჯგუფები - „ღირსების მარშის“ აკრძალვას და ლგბტ პროპაგანდის წინააღმდეგ კანონმდებლობის მიღებას. ხელისუფლების წევრებმა განსხვავებული პოზიცია დააფიქსირეს ლგბტ მარშთან მიმართებით, ოპოზიციის ნაწილი მოითხოვდა მისი ჩატარების უზრუნველყოფას, ნაწილი კი ფრთხილ და მოზომილ განცხადებებს აკეთებდა. 5 ივლისს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა სატელევიზიო მიმართვაში მოუწოდა ლგბტ აქტივისტებს თავი შეეკავათ პარადის ჩატარებისგან რუსთაველის გამზირზე, რადგან ეს სამოქალაქო დაპირისპირებას გამოიწვევდა. მან შესთავაზა აქტივისტებს აერჩიათ შსს-ს მიერ შერჩეული ალტერნატიული ლოკაციებიდან ერთ-ერთი, ან საერთოდ არ ჩაეტარებინათ მარში, რადგან ეს არაგონივრული და არამიზანშეწონილი იქნებოდა. პრემიერ-მინისტრმა განაცხადა რომ მარშის უკან იდგა რადიკალური ოპოზიცია და მიხეილ სააკაშვილი, რომლებიც სამოქალაქო არეულობის მცდელობაში დაადანაშაულა. ლგბტ მარში ჩაიშალა, რადგან დილის საათებიდან პარლამენტის წინ ათასობით ადამიანი შეიკრიბა პრაიდის წინააღმდეგ, რის შემდეგაც ორგანიზატორებმა გააუქმეს ღონისძიება. აქციის დროს შეტაკებებისას დაშავდნენ მედიის წარმომადგენლები. ოპოზიციურმა მედიამ ღარიბაშვილი მისი განცხადებების გამო პრაიდის და ჟურნალისტების წინააღმდეგ ძალადობის წახალისებაში და მისთვის მწვანე შუქის ანთებაში დაადანაშაულა. ოთხმა ტელევიზიამ – „მთავარმა არხმა“, ტელეკომპანია „პირველმა“, „ფორმულამ“ და „კავკასიამ“ პროტესტის ნიშნად ერთი დღით მაუწყებლობა შეწყვიტეს. გაიმართა აქცია, რომლის მონაწილეებმა პრემიერ-მინისტრის და მისი კაბინეტის, ასევე სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის უფროსის, გრიგოლ ლილუაშვილის გადადგომა მოითხოვეს. პრემიერ-მინისტრმა ამას ანტისახელმწიფოებრივი, ანტიეროვნული და ანტიეკლესიური ძალების პროვიკაცია უწოდა. 12 ივლისს მთავრობის სხდომამდე გაკეთებულ განცხადებაში ღარიბაშვილმა აღნიშნა, რომ მოსახლეობის 95% წინააღმდეგია მსგავსი აღლუმების ჩატარების და უმცირესობამ არ უნდა გადწყვიტოს უმრავლესობის ბედი. მან დასძინა, რომ ერთადერთი აღლუმი, რომელიც საქართველოში ჩატარდება, ქართული ჯარის აღლუმია. 17 სექტემბერს „რუსთავი ორის“ ეთერში პრემიერმა უფრო დეტალურად იმსჯელა მის პოზიციაზე, მან ყურადღება გაამახვილა ინტერესთა დაბალანსებაზე, რომ ერთ მხარეს იყო აქტივისტების უფლება ჩაევლოთ მარშით, ხოლო მეორე მხარეს უპირატესი ინტერესები - საზოგადოებრივი უსაფრთხოების, წესრიგისა და მშვიდობის დაცვა, ასევე ღონისძიების ორგანიზატორების ჯანმრთელობა, ამიტომაც ის არ უჭერდა პრაიდს მხარს. პრემიერმა ასევე დაადანაშაულა „სირცხვილია“ დესტაბილიზაციის მცდელობაში, რადგან მისი თქმით, „თბილისი პრაიდის“ წევრები თითქმის დაეთანხმენენ მთავრობას ლოკაციის შეცვლაზე, თუმცა „სირცხვილიამ“, რომელსაც ღარიბაშილმა „სააკაშვილის ორგანიზაცია“ უწოდა, ჩაშალა შეთანხმება, რადგან მისი მიზანი იყო პროვოკაციის მოწყობა, რაც გამოიწვევდა პოლიციის მიერ ძალის გამოყენებას საზოგადოების და ეკლესიის წინააღმდეგ. მან ასევე განაცხადა, რომ პოლიციამ ვერ აღკვეთა დაპირისპირება, რადგან მოვლენები დილით ადრე განვითარდა, ხოლო მარში საღამოს იგეგმებოდა.
მიხეილ სააკაშვილის დაკავება
2021 წლის 1 ოქტომბერს საქართველოს მესამე პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა გაავრცელა ინფორმაცია, რომ 8 წლიანი დევნის შემდეგ დაბრუნდა საქართველოში, გამოაქვეყნა ვიდეო რომელიც მისი აღწერის მიხედვით ბათუმში იყო გადაღებული. მმართველი პარტია, „ქართული ოცნება“ უარყოფდა გავრცელებულ ინფორმაციას და აცხადებდა რომ სააკაშვილი უკრაინაშია და არ დაუტოვებია უკრაინის ტერიტორია, მაგრამ მოგვიანებით ირაკლი ღარიბაშვილმა შინაგან საქმეთა მინისტრ ვახტანგ გომელაურთან და სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის უფროს გრიგოლ ლილუაშვილთან ერთად გამართულ ბრიფინგზე განაცხადა, რომ მიხეილ სააკაშვილი დაკავებულია.
რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022)
2022 წლის 25 თებერვალს 1921 წლის თებერვალში კოჯორ-ტაბახმელასთან დაღუპულ იუნკერთა ხსოვნისადმი მიძღვნილ ღონისძიებაზე ჟურნალისტებთან საუბრისას ღარიბაშვილმა განაცხადა რომ საქართველო არ შეუერთდება რუსეთზე უკრაინაში შეჭრის გამო დაწესებულ საერთაშორისო სანქციებს.
ოჯახი
ირაკლი ღარიბაშვილს ჰყავს მეუღლე — ნუნუკა თამაზაშვილი (დ. 1983) და ოთხი შვილი — ნიკოლოზი (დ. 2005), ანდრია (დ. 2010), გაბრიელი (დ. 2015) და ნინო (დ. 2016).
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 28 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:საქართველოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს თავდაცვის მინისტრები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ირაკლი კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ფართალა შავი
ფართალა შავი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო ან გულისმაგვარი ფორმის, ხუთნაკვთიანი. იშვიათად განივოვალურ ფოთლებსაც ვხვდებით. ფოთლის ქვედა მხარე შიშველია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ფორმის, ხშირად დატოტვილი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მუქი შავი. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი წვნიანი და მდნარია. გემო სასიამოვნო და ხალისიანი აქვს.
ფართალა შავი ძლიერი ზრდითა და უხვმოსავლიანობით გამოირჩევა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 153 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 100-350 გრამია. მაღალშტამბიან ფორმებზე ფართალას საჰექტარო მოსავლიანობა
16.0-20.0 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 16-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-11 გ/ლ-ს.
მიიღება საკმაოდ ხარისხიანი, ინტენსიურად შეფერილი, სუფრის წითელი, მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართლის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
შინდისის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
შინდისის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შინდისის დასავლეთით, სოფლიდან ორი კოლომეტრის მოშორებით, ნასოფლარ თვალადუბანში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეგნატე (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
thumb|right|ეგნატე (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი) წმინდა ეგნატე (დ. 797 — გ. 877) — კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი (847–857; 867-877); მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 23 ოქტომბერი, ახალი სტილით — 5 ნოემბერი.
ერისკაცობაში — ნიკიტა, სამეფო გვარის ჩამომავალი იყო. როდესაც მისი მამა, იმპერატორი მიხეილ I (811-813) ლეონ სომეხმა (813-820) ტახტიდან ჩამოაგდო, ყრმა ეგნატე მონასტერში გამოამწყვდიეს. მონასტერში ცხოვრებამ წმინდანი სარწმუნოებასა და კეთილმსახურებაში განამტკიცა. მალე იგი სავანის იღუმენად აირჩიეს, მოგვიანებით კი კონსტანტინოპოლის პატრიარქად იქნა დადგენილი.
იმპერატორ მიხეილ III-ის (855-867) არასრულწლოვნების ჟამს ქვეყანას განაგებდა მისი ბიძა — უღმრთო და უზნეო ბარდა. წმინდა პატრიარქი ამ უკანასკნელს შეაგონებდა, დაეგდო ცოდვილი ცხოვრება და ამხელდა მის უსჯულოებას. როდესაც ბარდამ მღვდელმთავარს წმიდა დედოფალ თეოდორას მონაზვნად აღკვეცა მოსთხოვა, რომ ამ გზით იგი ქვეყნის მმართველობისგან ჩამოეშორებინა, წმინდა ეგნატე არ დაჰყვა ბარდას ნებას და განაყენა იგი ზიარებისგან. თხუთმეტი დღე აწამებდნენ პატრიარქს და აიძულებდნენ, უარი ეთქვა ხარისხზე, შემდეგ კი კუნძულ ტერებინზე გადაასახლეს. იმპერატორ ბასილი მაკედონელის (867-886) დროს წმინდა ეგნატე გადასახლებიდან გამოიწვიეს და სამღვდელმთავრო ტახტზე დააბრუნეს. ამის შემდეგ ნეტარი კიდევ ათი წლის მანძილზე მესაჭეობდა ეკლესიას, ბოლოს კი, ოთხმოცდაცხრა წლის ასაკში, მშვიდობით შეჰვედრა სული უფალს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები კატეგორია:IX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 877 კატეგორია:დაბადებული 797 კატეგორია:კასტრირებული ადამიანები
უეფა-ს ოქროს საიუბილეო გამოკითხვა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უეფა
ორმანი (ოჰრიდის თემი)
ორმანი (Орман) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ოჰრიდის თემში. ოჰრიდიდან 2,5 კმ-ში.
2002 წლის აღწერით სოფელში ცხოვრობს 104 ადამიანი. სოფელში მაცხოვრებელთა 100 % მაკედონელია.
სქოლიო
კატეგორია:ოჰრიდის თემის სოფლები
აბულმუგი
აბულმუგი, აბულმუქი — ნასოფლარი დმანისის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს მდინარე მაშავერას შენაკად ხინწისხევის მარცხენა მხარეზე, სოფელ ბალიჭის მახლობლად.
აღწერა
აბულმუგი იხსენიება შემდეგ წერილობით წყაროებში: ვახუშტი ბაგრატიონის „აღწერა სამეფოსა საქართველოსა“ (ქც 4: 315,19), „დასტურლამალი“ (ქართ. სამართ. ძეგ. 1970ა: 713), იოანე ბაგრატიონის „ქართლ-კახეთის აღწერა“ (ბაგრატიონი 1986: 52), XVIII ს-ის ისტორიული საბუთები (მასალანი საქ. სტატ. ... 1907: 228, 401; საქ. სიძ. 1909: 360).
ვახუშტი ბაგრატიონი აბულმუგის შესახებ გადმოგვცემს: „დბანისს ქუეით არს ჩდილოთ კერძ ხინწის ხევი. მას ქუეით დაბა აბულმუგი. აქ ითხრების ლითონი რკინისა, სპილენძისა და ლაჟვარდისა“ (ქც 4: 315,18-20).
XVIII საუკუნეში აბულმუგი საბარათიანოში შედიოდა და წარმოადგენდა სახასო სოფელს (ბაგრატიონი 1986: 52).
1721 წელს ხალხის აღწერის დავთარში აბულმუგის ცხრა მებატონე და 20 გამომღები ყმაა დასახლებული.
1975 წ. აბულმუგის არქეოლოგიური შესწავლა დაიწყო ს. ჯანაშიას სახ. საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის არახლო-კაზრეთის ექსპედიციამ (ხელმძღ. მ. სინაურიძე). გათხრების შედეგად იქ გამოვლინდა შუა საუკუნეების აბანო (სინაურიძე 1977: 136). 1985-1986 წწ. არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის მაშავერას ხეობის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღ. კ. კახიანი) აბულმუგის ხეობაში შეისწავლა ელინისტური ხანის სამაროვანი. სამაროვანი „აბულმუგი I“ მდებარეობს ნაქალაქარ დმანისის მახლობლად (ჩრდილოეთით), აბულბუქის ხევის მარცხენა მხარეს. სამაროვანზე გაითხარა ქვის ფილებით ნაგები 25 სამარხი და ქვის ფილით გადახურული 2 ორმოსამარხი. სამარხებში მიცვალებულები დაუკრძალავთ კიდურებმოხრილი, მარჯვენა გვერდზე, თავით ჩრდილო-აღმოსავლეთით. დადასტურდა სამარხთა მეორადი გამოყენების შემთხვევებიც (NN 3, 4, 6, 12, 16, 18, 19). სამ სამარხში (NN 11, 12, 24) აღმოჩნდა წვრილფეხა საქონლის ძვლები (აღაპი). N 22 სამარხში მიცვალებულს ზემოდან ეფარა კევრი. სამარხებში აღმოჩნდა: წითლად შეღებილი, მოხატული და ანგობირებული მრავალრიცხოვანი და მრავალფეროვანი ჭურჭელი (დერგები, დოქები, ხელადები, ქოთნები, კოჭობები, ჯამები, ფიალები, სამარილეები. სულ 61 ერთეული). საბრძოლო-სამეურნეო იარაღებიდან აღსანიშნავია: რკინის შუბისპირები, ისრისპირი, ცულები, დანები; სამკაულიდან გვხვდება: ბრინჯაოს სამაჯურები, საკინძები, სასაფეთქლე რგოლები, საკიდები, ვარდული, საკისრე რგოლი; სარდიონის, მინის, გიშრის მძივები. სამაროვანი თარიღდება ძვ. წ. IV ს-ის დასასრულითა და III ს-ის დასაწყისით (ძნელაძე 2001: 140-164; ხოხობაშვილი, ძნელაძე 2008). მასალა ინახება დმანისის არქეო ლოგიური ექსპედიციის ბაზაში. აბულმუგის აბანო ქვით ნაშენი ნაგებობაა, რომელიც შედგება საცეცხლე განყოფილების, საკუთრივ აბა ნოსა და მის წინ მდებარე ნიშებიანი ოთახისაგან (საერთო სიგრძე 9 მ). აბანო წარმოადგენს კვადრატულ ოთახს, რომელიც გადახურულია გუმბათით. ოთახი კირითაა შელესილი. კედლებში დატანილია წყლის მილები და საკვამურები. აბანოს დასავლეთით მოწყობილია საქვაბე, რომლის ზემოთ მოთავსებულია ცხელი წყლის აუზი. მასში შეყვანილია მილი, რომელიც აბანოს წყლით ამარაგებდა. წყალსადენის მეორე ხაზი შეყვანილია აბანოს ჩრდილო კედელში და ჩადის აუზში. აქვე აღმოჩნდა თონე, რომელიც აბანოს დანგრევის შემდეგ ყოფილა გამართული. ნაგებობის სამხრეთ კედელში არსებული კარის წინ აღმოჩნდა რუსუდან მეფის (1222-1245) მონეტა. აბანოს ტერიტორიაზე გამოვლინდა მოჭიქული ჭურჭლის ნატეხები. აბანო თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით (სინაურიძე 1977: 136). მასალა ინახება საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში (ს. ჯანაშიას სახ. საქართველოს მუზეუმი).
აბულმუგის მახლობლად დაახლ. 0,4-0,5 კმ-ზე მდ. მაშავერას მარცხენა ნაპირას დგას „ორსაყდრის ეკლესია“ (ორი საყდარი), რომელთაგან ქვემო ეკლესია დარბაზულია (7,0X4,1 მ). ეკლესიის ფასადებში ჩაშენებულია ჩუქურთმიანი სტელების 11 ნატეხი, რომლებიც VI ს-ით თარიღდება. საკუთრივ ეკლესია გვიანდელი ნაგებობაა (ჯაფარიძე 1982: 33). ორსაყდრიდან 1 კმ მანძილზე ორი პატარა ეკლესიის ნანგრევია. პირველს, მცირე შენობას „დაქცეულ საყდარს“ უწოდებენ; მეორე, მოყვითალო ქვით ნაგები, დარბაზული ტიპის ე. წ. სვეტიცხოვლის ტაძარია. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ტაძრის შიგნით, შესასვლელთან დევს საფლავის ქვა მხედრული წარწერით, რომელიც თარიღდება 1658 წლით (მუსხელიშვილი 1941: 29).
ბიბლიოგრაფია
ბაგრატიონი 1986: 52; ბერძენიშვილი 1979: 13; კახიანი ... 1991: 51-59; ლორთქიფანიძე 1935; 1938; მასალანი საქ. სტატ...... 1907: 228, 401; მუსხელიშვილი 1941: 25, 29; საქ. სიძ. 1909: 360; სინაურიძე 1977: 129-141; ქც 4: 315, 19; ქართ. სამართ. ძეგ. 1970ა: 713; ძნელაძე, ხუბულური 1989: 42-47; ძნელაძე 2001: 140-164; ყაუხჩიშვილი 1951: 40; ხოხობაშვილი, ძნელაძე 2008; ჯაფარიძე 1982.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ჩორჩანელები
ჩორჩანელები — სამხრეთ საქართველოს წარჩინებული ფეოდალური საგვარეულო VIII-XI საუკუნეებში. გვარის სახელწოდება წარმოსდგა ჩორჩანელების საგვარეულო ციხე სოფელ ჩორჩანიდან. ამ საგვარეულოს წარმომადგენელი გიორგი ჩორჩანელი პირველად IX საუკუნის წყაროში „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“ იხსენიება, მაგრამ სავარაუდოა რომ საგვარეულო არსებობდა VIII საუკუნიდან მაინც. ჩორჩანელების საფეოდალო მოიცავდა ჩორჩანს, ზანავს და სხვა მრავლ დაბას (ახლანდელი ადიგენის მუნიციპალიტეტი), სადაც ჰქონდათ ტაძრები, სასახლეები და ციხეები. ჩორჩანელი ამ მხარის დიდი მთავარი იყო. მისი ვასალები იყვნენ მცირე მთავრები. ეპარქიულად ჩორჩანელების საფეოდალო შედიოდა მაწყვერელის (აწყურის საეპისკოპოსო) სამწყსოში. გიორგი ჩორჩანელის დახმარებით ცნობილმა საეკლესიო მოღვაწემ სერაპიონმა ააშენა ზარზმის მონასტერი, რომელსაც გიორგიმ სამფლობელოდ ვრცელი ტერტიტორია უბოძა.
გიორგი ჩორჩანელი იყო ძველი ჩორჩანელების საგვარეულოს უკანასკნელი წარმომადგენელი. ის უშვილოდ გარდაიცვალა და ყმა-მამული დაუტოვა მირიან ბაჰლაუნდზე გათხოვილი თავისი დის, ლატავრის (მონაზვნობაში თეკლას) შთამომავლობას. თვით ჩორჩანს, როგორც ჩანს დაეუფლა ლატავრის უფროსი ვაჟი სულა, რომელიც გახდა ახალი ჩორჩანელების გვარის ფუძემდებელი. შუათანა ვაჟმა ბეშქენმა საფუძველი დაუდო ჯაყელების საგვარეულოს, ხოლო უმცროსი ვაჟის სახელი - ლაკლაკი იქცა ბაჰლაუნდების მესამე განშტოების სახელწოდებად - წარმოიქმნა ლაკლაკთა გვარი. ახალი ჩორჩანელების (ხოლო შემდეგ მათი შთამომავალი საგვარეულოს ხურსიძეების) საგვარეულო მონასტერი გახდა ზარზმა. X საუკუნის 70-იან წლებში ზარზმაში ეკვდერი ააგო ახალი ჩორჩანელების წარმომადგენელმა, ბარდა სკლიაროსის წინააღმდეგ ქართველთა ლაშქრობის მონაწილემ ივანე სულას ძემ (ალბათ „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“ მოხსენიებული სულა მირიანის ძის ვაჟმა). ივანე სულას ძის შვილიშვილები უნდა იყვნენ XI საუკუნის შუა ხანების მოღვაწეები - ძმები გიორგი ჩორჩანელი და ფარსმან თმოგველი სულას ძეები. გიორგი ჩორჩანელი უკანასკნელია წყაროებში მოხსენიებული ახალი ჩორჩანელებიდან. შემდეგ ახალი ჩორჩანელების სამფლობელოს დაეპატრონა ამ საგვარეულოს ახალი განშტოება - ხურსიძენი.
მოწაფე
„მოწაფე“ — ყოველდღიური პედაგოგიური ჟურნალი, გამოდიოდა თბილისში 1908–1909 წლებში, № 3 და № 4 გამოვიდა „მოწაფის ჩანგის“ (რედაქტორი - ბ. კაპანაძე), ხოლო № 5 და № 6 — „პირველი ნაბიჯის“ (რედაქტორი — კ. კაპანაძე) სახელწოდებით. ჟურნალის ფურცლებზე წინა პლანზეა წამოწეული ბრძოლა ეროვნული სკოლისათვის, აღზრდისა და პედაგოგიური თეორიის მნიშვნელოვანი საკითხები. ჟურნალში თანამშრომლობდნენ დ. თურდოსპირელი, ვ. თამროშვილი, ი. მჭედლიშვილი, ა. შანშიაშვილი, ნ. წინამძღვრიშვილი და სხვები. რედაქტორ-გამომცემელი — ა. კაპანაძე.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
რუსთავის თოჯინების თეატრი
რუსთავის თოჯინების თეატრი — თოჯინების სახელმწიფო ქართული თეატრი ქალაქ რუსთავში. შეიქმნა 1980 წელს. აქ ჯერ კიდევ 1960-იან წლებში ჩაეყარა საფუძველი თოჯინების წარმოდგენებს სახალხო თეატრის სახით (ხელმძღვანელი შ. დორეული). თეატრის პირველი სპექტაკლი (1981 წლის 3 ნოემბერი) იყო ნიკო ლომოურის „ქაჯანა“. თეატრის რეპერტუარში ვაჟა-ფშაველას „სათაგური“, ა. კალაძის „მოხეტიალე ოინბაზები“, ს. მიხალკოვის „სამი გოჭი“ და სხვა. მთავარი რეჟისორი გ. სებისკვერაძე. თეატრში მოღვაწეობს რეჟისორ ს. ყიშიძე, მხატვარი — ნ. ვარსიმაშვილი. დასში არიან (1982) ნ. შუბითიძე, ჯ. ალავიძე, ვ. ალავიძე, გ. ჯიმშიტაშვილი, გ. ცერცვაძე და სხვები.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსთავის თეატრები კატეგორია:თოჯინების თეატრები
პარხალი
პარხალი — ქართული მონასტერი თურქეთში. სამონასტრო კომპლექსი მდებარეობს ისტორიულ ტაოში, მდინარე ჭოროხის მარცხენა შენაკადის პარხლისწყლის ხეობაში, ლაზისტანის ანუ პონტოს მთების აღმოსავლეთ კალთაზე. ამჟამად ტაძარში მოქმედებს მეჩეთი.
ისტორია
პარხალის ეკლესია ააგო დავით III კურაპალატმა (აშენდა 973 წელზე ცოტა ადრე). ამ პერიოდში შატბერდის მონასტერში მოღვაწე იოანე ბერაიმ გადაწერა და პარხალს შესწირა სახარება, რომელიც ლიტერატურაში პარხლის ოთხთავის (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, A-1453) სახელითაა ცნობილი. პარხლის მოღვაწეთაგან განსაკუთრებით აღსანიშნავია გაბრიელ პატარაჲ (X-XI სს.), პარხლის ოთხთავისა (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, S 4927) და პარხლის მრავალთავის  (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, A—95) გადამწერი. პარხალში გადაიწერა „შუშანიკის წამება“, უძველესი ნუსხა X ს-სა.
არქიტექტურა
პარხლის მონასტრის ეკლესია გეგმითა და პროპორციებით უახლოვდება ოთხთა ეკლესიას და, მასთან ერთად გვიანდელი ქართული ბაზილიკების მნიშვნელოვან ნიმუშს წარმოადგენს.
ზურაბ ქორიძე
ზურაბ ქორიძე (დ. 5 მაისი, 1942, თბილისი) — ქართველი ბიზნესმენი, ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
გაზი III გირეი
გაზი III გირეი (III Gazi Geray, غازى كراى‎‎; დ. 1673 — გ. 1709, იამბოლი, ოსმალეთის იმპერია) — ყირიმის ხანი 1704–1707 წლებში, სელიმ I გირეის ვაჟი.
ზურაბ ქორიძე
1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მრეწველობის დაგეგმვისა და ორგანიზაციის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
გაზი III გირეი
ბიოგრაფია
გაზი გირეი ხან სელიმ I-ის 13 ვაჟიდან ერთ-ერთი იყო. ის 1690-იან წლებში აჯანყდა საკუთარი ძმის დევლეთ II-ის წინააღმდეგ. ბუჯაკების ურდოსა და ყუბანის ნოღაელთა დახმარებით გაიბრძოლა ყირიმის ტახტისთვის, თუმცა დამარცხდა და კუნძულ როდოსზე გადასახლება მოუწია. 1703 წელს მამამისმა თავისი მეოთხე მმართველობის დროს იხმო სახანოში და კალგას ტიტული უბოძა. 1704 წელს, სელიმ გირეის გარდაცვალების შემდეგ, ოსმალებმა სწორედ გაზი III დაამტკიცეს ყირიმის ხანად.
ზურაბ ქორიძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები