cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პიკასოს მუზეუმი (ბარსელონა)
არქიტექტურა
მუზეუმს ბარსელონას გოტიკურ კვარტალში ხუთი შენობა უკავია. შენობები XIII -XV საუკუნეებით თარიღდება: აგილარის სასახლე (Palau Aguilar), ბარონ კასტელეტის სასახლე (Palau del Baró de Castellet), მექას სასახლე (Palau Meca), მაურის სახლი (Casa Mauri) და ფინესტრესის სასახლე (Palau Finestres).
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის მუზეუმები
კანტემირი
კანტემირი (Cantemir) — ქალაქი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონის ცენტრი. დაარსდა 1973 წლის აპრილში. სახელი ეწოდა დიმიტრი კანტემირის პატივსაცემად.
გეოგრაფიული მდებარეობა
ქალაქი კანტემირი მდებარეობს რესპუბლიკის სამხრეთში, მდინარე პრუტის მახლობლად პლატოზე. ქალაქში გადის საავტომობილო ტრასა კიშინიოვი-ლეოვა-კაჰული. ქალაქი მდებარეობს კიშინიოვიდან სამხრეთით 126 კილომეტრში და ბასარაბეასკა-კაჰულის ხაზზე მდებარე პრუტის სარკინიგზო სადგურიდან 1 კილომეტრში.
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვის ქალაქები
ბილი შერვუდი
უილიამ უაიმენ „ბილი“ შერვუდი (დ. 1965 წლის 14 მარტს) — ამერიკელი მუსიკოსი, პროდიუსერი და ხმის ინჟინერი. ყველაზე მეტად ცნობილია, როგორც პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის წევრი 1997-2000 წლებში. ჯგუფთან ერთად ჩაწერა ალბომები Open Your Eyes (1997) და The Ladder (1999). აგრეთვე იყო ალბომების Heaven & Earth და Like It Is: Yes at the Bristol Hippodrome ხმის მიქსის ავტორი. 2015 წელს კრის სკუაირის თხოვნით (უკანასკნელის გარდაცვალებამდე) დაბრუნდა ჯგუფში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:Yes-ის წევრები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკალური პროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი ბას-გიტარისტები კატეგორია:ამერიკელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:Yoso-ს წევრები კატეგორია:Circa-ს წევრები
მწვანე არმია
thumb|„მწვანეარმიელები“ ხშირად იყენებდნენ მწვანე და შავ დროშას, ან ამ ორი ფერის კომბინაციას მწვანე არმია (Зеленоармейцы) — 1917-1922 წლებში, რუსეთის სამოქალაქო ომში წარმოქმნილი გლეხთა სამხედრო ფორმირება. „მწვანეარმიელები“ წარმოადგენდნენ ნახევრად ორგანიზებულ ადგილობრივ მილიციას, რომლებიც საკუთარი თემის დასაცავად ებრძოდნენ ბოლშევიკებს, თეთრგვარდიელებს და უცხოელ ინტერვენტებს. მწვანეარმიელები იდეოლოგიურად ნეიტრალურები იყვნენ, მაგრამ თავდაპირველად ასოცირდებოდნენ სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიასთან, იმ დროისთვის ყველაზე ვრცელ ჯგუფთან, რომელიც 1917 წლის არჩევნების შედეგად რუსეთის ფედერაციის დამფუძნებელ კრებაში უმრავლესობაში აღმოჩნდა. მწვანე არმიელებს მთელი რუსეთის მაშტაბით გააჩნდათ ტაქტიკური უპირატესობა, თუმცა მათი ძირითადი ბაზა, გლეხები, თავს არიდებდა რუსეთის სამოქალაქო ომში აქტიურად მონაწილეობას, რამაც 1922 წელს ბოლშევიკების გამარჯვება და შედეგად მწვანე არმიის გაუქმება განაპირობა.
წინაპირობა
რუსეთის სამოქალაქო ომში „მწვანეთა მოძრაობა“ ჩამოყალიბდა, როგორც გლეხთა პოპულარული რეაქცია ბოლშევიკების საქმიანობის აღსაკვეთად, რომელიც ოქტომბრის რევოლუცის შემდეგ, 1917 წლის ნოემბერიდან დაიწყო. ამ დროიდან ბოლშევიკურმა მთავრობამ „სამხედრო კომუნიზმის“ პოლიტიკა მიიღო და რუსეთის პერიფერიებში ოფიციალურ პირებს აგზავნიდა გლეხთა მიწებზე, რათა აეგროვებინათ საჭირო რესურსები, რაც არმიის შენახვას და სოციალისტური ეკონომიკის შექმნას ესაჭიროებოდა. ისინი გლეხებს ართმევდნენ ქონებას და იძულებით იწვევდნენ სამხედრო სამსახურში. სახელმწიფოს მიერ წარდგენილი პირები ხშირად აჭარბებდნენ საკუთარ უფლებებს და განურჩევლად ძარცვავდნენ ადგილობრივ მოსახლეობას. მთავრობის მიერ გატარებულმა მკაცრმა პოლიტიკამ გლეხების გაღიზიანება გამოიწვია, რამაც საფუძველი დაუდო საყოველთაო უკმაყოფილებას ბოლშევიკური რეჟიმის მიმართ. სისხლიანი რეპრესიები ყოველი პოპულარული აჯანყების ჩახშობის შემდეგ, მიზეზი გახდა გლეხთა მთავრობის მიმართ გაუცხოვების, რომელიც უფრო მკაცრი აღმოჩნდა ვიდრე ძველი მჩაგვრელები (მონარქისტები). სწორედ ბოლშევიკების ექცესები გახდა საფუძველი გლეხთა ნაწილი ანტი-ბოლშევიკურ საქმიანობაში ჩართულიყო, რამაც დასაბამი დაუდო მწვანე არმიის ჩამოყალიბებას.
დამფუძნებლები, ლიდერობა და მიზნები
ეს მოთხოვნები, კერძოდ სოციალურ-ეკონომიკურ ნაწილში, იყო ახლოს ესერების იდეოლოგიასთან, რომელიც გავრცელებული იყო მაშინდელ უკრაინელ და რუს მოსახლეობაში, ხშირად ინტელიგენციურ გარემოში. თუმცა ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ისინი ესერების პარტიის პროგრამას იზიარებდნენ.
1920 წელს ბოლშევიკებმა გაიმარჯვეს თეთრგვარდიელებზე, თუმცა ბრძოლა ისევ გაგრძელდა უკვე საკუთარი კლასის შიგნით. წითელ არმიელი გლეხები უკმაყოფილებას გამოხატავდნენ ახალი მთავრობის მიმართ და დეზერტირები ტყეებს აფარებდნენ თავს სადაც თანდათან ჩამოყალიბდა თანამოზარეთა ჯგუფი. მიუხედავად იმისა, რომ მწვანე არმიელები ბოლშევიკებს ეწინააღმდეგებოდნენ, ისინი ხშირად ამას აკეთებდნენ არავითარი გეგმის ან ალტერნატიული მთავრობის ფორმირების სურვილის გარეშე; მათ ნებისმიერი საშუალებით სურთად ბოლშევიკების პერიფერიებიდან განდევნა.
მიუხედავად საბჭოთა მიერ აღრიცხული ოპოზიციონერების საქმიანობისა, მწვანე არმიელთა ლიდერების შესახებ მხოლოდ მცირე ინფორმაცია არსებობს. მწვანე არმია იქმნებოდა მოტივირებული ინდივიდების მიერ, რომლებიც ერთობლივად რუსეთის პერიფერიებიდან აყალიბებდნენ გასამხედროებულ ჯგუფებს. ისინი იღებდნენ სოფლის მოსახლეობას და წითელ არმიელ დეზერტირებს. მწვანე არმიის ლიდერები შედიოდნენ სოფლებში, სადაც ავრცელებდნენ მარტივ და ბუნდოვან მესიჯებს, მათ რიტორიკაში არსებული რეაქციული სულისკვეთება ზრდიდა ადგილობრივთა ენთუზიაზმს. ისინი ხშირად შესაბამისად არ აფასებდნენ საბჭოთა სიძლიერეს და ოპოზიციონერთა გამარჯვებს იყენებდნენ, როგორც მაგალითს, რათა მსმენელი დაერწმუნებინათ და შემდეგ დაეყოლიებინათ მწვანე არმიაში გაწევრიანებაზე. მიზნების სიმარტივე, ყველა ჯგუფის მიმართ გახსნილობა ქმნიდა ოპტიმალურ განწყობას; მწვანეთა ლიდერებმა შეძლეს გლეხებში გამოეწვიათ შეგრძნება, თითქოს მათ შესწევთ ძალა შეცვალონ ბოლშევიკური რეჟიმი. მწვანე არმიელები ასევე სარგებლობდნენ მხარდაჭერას ურბანული მოსახლებოსაგან და რკინიგზის მუშაკებისგან, რომლებიც სოფლებში იხიზნებოდნენ და ადგილობრივებს საშინელი სამუშაო პირობების შესახებ უყვებოდნენ.
ტაქტიკა და საქმიანობა
მიუხედავად იმისა, რომ მწვანე არმიელების სხვა გლეხური ფორმირებებისგან გამიჯვნა რთულია, ისინი შედარებით მაღალი ორგანიზებულობით გამოირჩეოდნენ. აღსანიშნავია ალექსანდრ ანტონოვის არმია ტამბოვში, რომელსაც მობილიზებული ჰყავდა სამედიცინო ჯგუფი, სარეზერვო ბრიგადა, კომპლექსური საკომუნიკაციო სისტემა და დაზვერვა. დეზერტირების მიერ მოპოვებული იარაღის გარდა, მწვანეები სამხედრო მატერიალებს სხვადასხვა მეთოდით: მოწინააღმდეგის არმიის დამარცხებით, ბოლშევიკების სამხედრო საცავების გაძარცვით და რუსეთის იმპერიის არმიის ყოფილ გარნიზონებში აგროვებდნენ. მწვანეები საბჭოთა მიერ კონტროლირებად ტერიტორიებზე არსებულ დასახლებებში აწყობდნენ აჯანყებებს, რაც ხშირად გლეხების გამარჯვებით სრულდებოდა და ამ მეთოდით იძენდნენ ახალ ძალებს. მწვანეთა არმია ეფექტურად აწრამოებდა პარტიზანულ ომებს, ისინი თავს ესხმოდნენ ბოლშევიკების კომუნიკაციურ სისტემებს, ქარხნებს, რკინიგზას და ცალკეულ წითელ არმიელთა დანაყოფებს. ხშირად ძალადობრივი მეთოდებით უსწორდებოდნენ დამარცხებულ წითელ არმიელებს, სჯიდნენ სამხედროებს, აზიანებდნენ მათ სხეულის ნაწილებს, აწამებდნენ ოჯახის წევრებს ან ცოცხლადვე მარხავდნენ მათ.
1921 წლის წითელ არმიელთა შტაბის დოკუმენტში, სერგეი კამენევი აუწყებს ტროცკის, რომ ამ მომენტისთვის არსებობდა სამი ტიპის ბანდიტიზმი.
1) ექვსი დიდი კერა, სადაც მეამბოხეები სარგებლობდნენ აქტიური მხარდაჭერით ადგილობრივი მოსახლეობისგან და შეუძლიათ მიიმხრონ ათასობით მებრძოლი:
2) უამრავი მცირე და დიდი ბანდები მთელი ქვეყნის მაშტაბით, დაკავშირებული ადგილობრივ მოსახლეობასთან, მაგრამ ადგილობრივი მოსახლეობისგან აქტიური მხარდაჭერის გარეშე.
3) კრიმინალური ბანდიტიზმი, რომლის ჩახშობას მტკიცე მხარდაჭერას უცხადებდა თვით გლეხებიც.
თანამშრომლობა სხვა ჯგუფებთან
მწვანე არმიელები ხშირად თანამშრომლობდნენ ოპოზიციურ ჯგუფებთან – მათ შორის ანარქისტებთან და ზომიერ მემარცხენე სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიასთან – რათა ერთობლივი ძალისხმევით გამკლავებოდნენ ბოლშევიკებს, მაგრამ ეს იყო სტრატეგიული და არა იდეოლოგიური მიზნებით განპირობებული კავშირი. როდესაც დამარცხებული თეთრგვარდიელები მწვანე არმიელებს უერთებოდნენ, ბოლშევიკები ვარაუდობდნენ რომ ეს ორი ელემენტი შეკავშირებული იყო.
ბოლშევიკური პასუხი
ბოლშევიკებს სურთად მწვანე არმიელებისთვის ანტი-რევოლუციური და ანტი-კომუნისტური იერი მიეცათ. პროვინციის კომუნისტი გამგებლები ადგილობრივ მოსახლეობას უცხადებდა, რომ მწვანე არმია თეთრგვარდიელების ქვედანაყოფი იყო, მიუხედავად იმ ფაქტისა რომ მწვანე არმია ძირითადად ეწინააღმდეგებოდა თეთრებს, ისევე როგორც წითლებს. ბოლშევიკები ასევე გადაჭარბებით საუბრობდნენ კულაკების როლზე მწვანე არმიაში, რომლებიც რა თქმა უნდა შეადგენდა ამ მოძრაობის ნაწილს, მაგრამ არა წამყვან ძალას.
ბოლშევიკებს თავდაპირველად სჯეროდათ, რომ ისინი ადივლად დაამარცხებდნენ მწვანეებს და მათ ეპყრობოდნენ, როგორც უსუსურ ძალას. ისინი მწვანე არმიას განიხილავდნენ, როგორც გლეხთა არმიის ცალკეულ აჯანყებას და არა ორგანიზებულ ძალას. როდესაც ბოლშევიკებმა გააანალიზეს მწვანეთა მოძრაობის ძალა, ისინი უკვე ჩამოყალიბებული იყვნენ სერიოზულ სოციალურ და სამხედრო საფრთხედ. ზოგიერთი მეცნიერი მიიჩნევს რომ მწვანეთა მოძრაობამ კომუნისტური პარტიას აიძულა კონტრზომების მიღება, რაც გამოიხატებოდა სხვადასხვა რეფორმების გატარებაში. აღსანიშნავია 1921 წელს მათ მიერ მიღებული ახალი ეკონომიკური სტრატეგია, რამაც შეასუსტა მწვანეთა პროპაგანდა გლეხებზე. 1922 წლის ზაფხულში ბოლშევიკებმა საბოლოოდ მოიპოვებს გამარჯვება სამოქალაქო ომში, სწორედ ამ პერიოდიდან ქრება მწვანეთა მოძრაობაც.
მარცხის მიზეზი
ბოლშევიკების პასუხის გარდა, მწვანე არმიის მარცხი, რიგმა შიდა ასპექტებმა გამოიწვია. მწვანეთა საქმიანობა იყო ძალადობა კონკრეუტლი მიზნის გარეშე, გარდა იმისა რომ ისინი ხოცავდნენ კომუნისტებს და აზიანებდნენ მათ პოლიტიკურ და ეკონომიკურ მდგომარეობას. მწვანეთა არმიები იშვიათად ტოვებდნენ მათ გეოგრაფიულ რეგიონს. იმ შემთხვევაშიც თუ ისინი იკავებდნენ ცალკეულ ქალაქებს თუ სოფლებს, ვერ ახერხებდნენ მათზე კონტროლის შენარჩუნებას და უბრალოდ ტოვებდნენ ტერიტორიებს, რომლებსაც ისევ ბოლშევიკები იკავებდნენ. გარდა იმისა, რომ მათ არ გააჩნდათ კონკრეტული იდეოლოგია, მათ რიგებში არსებული კონტიგენტი შედგებოდა: გლეხების, კულაკების, მუშების და თეთრგვარდიელებისგან, რომელთა ნაწილი თავიდავნე დაპირისპირებულ ძალებს წარმოადგენდნენ. მწვანე არმიელები არ იღებდნენ გასამჯელოს, გააჩნდათ მცირე მარაგი და ყოველივე ამ ფაქტის გათვალისწინებით ისინი ჩამორჩებოდნენ წითელ არმიელებს.
კარნსის ოლქი
კარნსის ოლქი (Karnes County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. კარნს-სიტი. შეიქმნა 1854 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2002: პლეი-ოფის ეტაპი
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2002: პლეი-ოფის ეტაპი — მუნდიალი 2002-ის დასკვნითი ეტაპი. მასში 16 გუნდი მონაწილეობდა.
რესურსები ინტერნეტში
პლეი-ოფი
ანიპემზა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის პეტრეს ჭიშკარი
პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის პეტრეს ჭიშკარი (Петровские ворота Петропавловской крепости) — პეტრე-პავლეს ციხესიმაგრის ტრიუმფალური თაღი სანქტ-პეტერბურგში, ხელმწიფისა და მენშიკოვის ბასტიონებს შორის.
ისტორია
პირველი პეტრეს ჭიშკარი, რომელიც ქვის საფუძველზე იყო დამყარებული და ხისგან აშენებული, ააგეს 1708 წელს, ხოლო მთლიანად ქვაში გადააკეთეს 1716-1717 წლებში დომენიკო ტრეზინის პროექტის მიხედვით. თაღს ზემოდან ადგას ფართო ატიკი, რომელიც სრულდება ნახევარწრიული ფრონტონით, რომელზეც კონდრატ ოსნერის პანოა გამოსახული („მოციქულ პეტრეს მიერ სიმონის ჩამოგდება“). აღნიშნული პანო ასოცირდება ჩრდილოეთის ომში რუსეთის გამარჯვებასთან ასოცირდება (სიმონი ესაა შვედეთის მეფე კარლ XII, ხოლო პეტრე - პეტრე I დიდი). ხის ბარელიეფის სიგანეა 4,9 მ, ხოლო სიმაღლე 3,35 მეტრი.
1720 წლის აგვისტოში თაღის თავზე დაამონტაჟეს რუსეთის გერბი (ორთავიანი არწივი), რომელიც შესრულებული იყო ხელოსან ფრანსუა ვასუს მიერ. 1723 წელს მხატვარმა ალექსანდრე ზახაროვმა და ოქრომჭედელმა ივან უვაროვმა ფიგურა შავად შეღებეს და მოაქროვეს გვირგვინი, სკიპტრა, ბირთვი და ფარის დეტალები. მთლიანი გერბის წონა შეადგენდა 1122 კგ. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ გერბი არ ჩამოუხსნიათ, ხოლო დახურეს დეკორატიული ფარი.
ჭიშკარი დაინგრა უკვე XVIII საუკუნეში, თუმცა გაარემონტეს. 1941 წელს საბრძოლო მოქმედებების დროს ძლიერ დაზიანდა. 1951 წელს არქიტექტორების ა. ა. კედრინსკისა და ა. ლ. როტაჩის მიერ ჩაუტარდა რესტავრაცია. ასევე ციხესიმაგრის სარემონტო სამუშაოები მიმდინარეობდა 2008 წლის აპრილ-მაისშიც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მინერალური მჟავა
მინერალური მჟავა (ან არაორგანული მჟავა) — მჟავა, რომელიც შედგება ერთი ან რამდენიმე არაორგანული ნივთიერებისაგან. ყველა მინერალური მჟავა წარმოქმნის იხსნება წყალში და წარმოქმნის წყალბადის კატიონს და შესაბამისი მჟავის ფუძეს.
მახასიათებლები
ყველაზე ხშირად გამოყენებული მინერალური მჟავებია გოგირდმჟავა, მარილმჟავა და აზოტმჟავა. მინერალური მჟავები იცვლებიან ზემჟავებიდან(მაგ. ქლორის მჟავა) ძალიან სუსტ მჟავებამდე (მაგ. ბორმჟავა). მინერალური მჟავები ჩვეულებრივ კარგად იხსნებიან წყალში და უხსნადნი არიან ორგანულ გამხსნელებში.
მინერალური მჟავები ქიმიური ინდუსტრიის მრავალ სექტორში გამოიყენება როგორც ამოსავალი წერტილი სხვა ქიმიკატების, იქნება ეს ორგანული თუ არაორგანული, სინთეზისათვის. ეს მჟავები, განსაკუთრებით გოგირდმჟავა, აზოტმჟავა და მარილმჟავა, კომერციულად იწარმოება ამისთვის განკუთვნილ დიდ ქარხნებში.
მინერალური მჟავები ასევე პირდაპირ გამოყენებას ჰპოვებენ მათი კოროზიული თვისებების გამო. მაგალითად მარილმჟავის წყალხსნარი გამოიყენება რათა მოშორებული იქნას ნადების მადუღარების შიდა მხრარეს. ამავე დროს მხედველობაში მიიღება მჟავის მიერ მადუღარის კედლების კოროზიაც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მჟავები
გოითაფა (ისმაილის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
კეუშენი
კეუშენი (Căuşeni) — ქალაქი მოლდოვაში, კეუშენის რაიონის ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ბოტნაზე, კიშინიოვიდან სამხრეთით 88 კილომეტრში. მოსახლეობა 2010 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენს 19 900 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის ქალაქები
ნიკა სანაია
ნიკა სანაია (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (უშუ). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი. ეს ჩემპიონატი 2017 წელს ჩატარდა თბილისში (საქართველო).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი უშუისტები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
გარმეხანა
გარმეხანა (Gərməxana) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. 1902 წელს ხანძარმა სოფელი გაანადგურა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
კიპუში
კიპუში (Kipushi) — ქალაქი კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკის სამხრეთში, ზემო კატანგის პროვინციაში.
2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 121 831 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
კემსიტი
კემსიტი — ძველი ეგვიპტის ნუბიელი წარმოშობის დედოფალი, XI დინასტიის ფარაონის მენტუჰოტეპ II-ის მეუღლე. მისი სამარხი და პატარა დეკორაციული სამლოცველო აღმოაჩინეს დეირ-ელ-ბაჰრში, მისი ქმრის სატძრო კომპლექსში, მთავარი ნაგებობის უკანა მხარეს, სხვა ხუთი ქალბატონის - კავიტის, სადეჰის, აშაიეტის, ჰენჰენეტის და მაიეტის სამარხების გასწვრივ. მათი უმრავლესობა ჰასორის ქურუმები იყვნენ, ანუ შესაძლებელია, რომ ისინი იყვნენ ქალღმერთის კულტის ნაწილები. ასევე შესაძლებელია, რომ ისინი იყვნენ დიდებული მეფის ქალიშვილები. კემსიტის სარკოფაგის მხოლოდ ნაწილებია ნაპოვნი და ახლა ისინი დაცულია ეგვიპტის მუზეუმში, კაიროში. მისი ტიტულები იყო: „მეფის საყვარელი ცოლი“, „მეფის ორნამენტი“ და „ჰასორის ქურუმები“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები
აზერბაიჯანის სამედიცინო ტურიზმი
აზერბაიჯანის სამედცინო ტურიზმი — აზერბაიჯანის ტურიზმის ინდუსტრიის მნიშვნელოვანი სექტორი. საბჭოთა კავშირის დაშლამდე აზერბაიჯანი სამედიცინო ტურიზმის პოპულარული დანიშნულების ადგილი იყო.
სამედიცინო ტურიზმი
ნაფთალანის აბაზანები 1980-იან წლებში წლის განმავლობაში საშუალოდ 75 000 ვიზიტორს იზიდავდა. შემდეგში სამედიცინო ტურიზმის ინდუსტრიას დიდი დარტყმა მიაყენა მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტმა და საბჭოთა კავშირის დაშლამ. 2008 წლიდან აზერბაიჯანმა სამედიცინო ტურიზმის ინდუსტრიის განვითარების ხელშეწყობა განაახლა. სამედიცინო ტურიზმის განვითარებისთვის მიღებული ეროვნული სამთავრობო პროგრამის წყალობით ბაქოში, ნახიჩევანში, ნაფთალანსა და რამდენიმე სხვა ქალაქში სამედიცინო ცენტრები გაიხსნა.
აზერბაიჯანის თერმული ტურიზმის ასოციაციის ხელმძღანელის, რუსლან გულიევის თქმით, აზერბაიჯანი სამკურნალო რესურსების სახლია, ისეთი რესურსებისა, როგორიცაა სამკურნალო ტალახები, მინერალური წლები და ნაფთალანის ზეთი. აზერბაიჯანელ ექიმთა განცხადებით, ნაფთალანის ზეთს 70-ზე მეტი დაავადების გაკურნება შეუძლია, მათ შორის კანის, მყესებისა და ნევროლოგიური დარღვევების. აღნიშნული მოსაზრება დასავლელი ექიმების მიერაცაა გაზიარებული. ისინი აღნიშნავენ, რომ ნედლი ნაფტალინი კარცენოგენურია. ნედლი ნაფტალინი, სუფთა ნაფტალინი, ფისისგან გაწმენდილი ნაფტალინი და ნაფტალინის ჰიდროკარბონატები სხვადასხვა დაავადების სამკურნალოდ გამოიყენება.
ნახიჩევანში მდებარე დუზდაგის სასტუმრო, Istisu Masalli, და შაბრანის რაიონში მდებარე Qalaalti Hotel & Spa მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ სამედიცინო ტურისტულ დანიშნულების ადგილებად დასახელდა.
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის საავადმყოფო
სააავადმყოფოს იმ რეგიონის შესაბამისად ეწოდა სახელი, სადაც იგი მდებარეობს. საავადმყოფო 2015 წლის 1 დეკემბერს გაიხსნა, რომელსაც პრეზიდენტი, ილჰამ ალიევიც დაესწრო. საავადმყოფო რვაგანყოფილებიანი შენობაა, ორი აუდიტორიით, შვიდი საკლასო ოთახით, კომპიუტერების ოთახით, საკონფერენციო დარბაზით, სამედიცინო და სპორტული ცენტრით, სტუდენტთა სამედიცინო შემოწმების ოთახებით. საავადმყოფოში 14 სტაციონარული განყოფილება და 300 საწოლია და 130-ზე მეტი ექიმი მუშაობს.
ჰალოთერაპია ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკაში
XX საუკუნის მეორე ნახევრის დასაწყისიდან მსოფლიო მედიცინაში ბრონქული ასთმის დაავადებების სამკურნალოდ კარსტულ მღვიმეებსა და მარილის მაღაროებში მკურნალობის ახალი მეთოდები შეიმუშავეს. კვლევების შემდეგ ექიმებმა დაასკვნეს, რომ ნატრიუმისა და ქლორიდის იონებს ჰალოთერაპიის ან სპელეოთერაპიის გამოყენებისას ფილტვების ბრონქულ დაავადებებზე დადებითი ეფექტი აქვს.
დუზდაგის ფიზიოთერაპიულ ცენტრში პროფესიონალი სპეციალისტები მუშაობენ, სადაც ალერგიულ დაავადებებს, განსაკუთრებით ბრონქულ ასთმას მკურნალობენ. ცენტრს რეგულარულად სტუმრობენ არა მხოლოდ აზერბაიჯანის, არამედ მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან.
ტალახის ვულკანები
აზერბაიჯანის აღმოსავლეთ ნაწილსა და კასპიის ზღვის რეგიონში 350-ზე მეტი ტალახის ვულკანი მდებარეობს. ვულკანურ ტალახს მინერალური მარილებისა და ორგანული ნივთიერებების შემცველობის გამო სამკურნალო თვისებები გაააჩნია.
აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე არსებული ტალახის ვულკანების მესამედი 16 000 კმ²-ის ფარგლებშია მოქცეული. ტალახის ვულკანები ძირითადად გავრცელებულია აფშერონის ნახევარკუნძულზე, ბაქოს არქიპელაგსა და საქართველოს საზღვართან.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ტურიზმი კატეგორია:სამედიცინო ტურიზმი
ფრენკ ბილინგს კელოგი
ფრენკ ბილინგს კელოგი (Frank Billings Kellogg; დ. 22 დეკემბერი, 1856 — გ. 21 დეკემბერი, 1937) — ამერიკელი სახელმწიფო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1912 წელს აირჩიეს ამერიკის ადვოკატთა ასოციაციის თავმჯდომარედ. 1916 წელს აირჩიეს სენატში. 1923 წელს პრეზიდენტმა უორენ ჰარდინგმა გააგზავნა მეხუთე პანამერიკულ კონფერენციაზე სანტიაგოში (ჩილე). 1923-1925 წლებში ამერიკის ელჩია დიდ ბრიტანეთში.
1925 წელს პრეზიდენტმა კულიჯმა დანიშნა სახელმწიფო მდივნად. აღნიშნულ თანამდებობაზე მისი ყველაზე ცნობილი ქმედებაა კელოგ-ბრიანის პაქტის ხელმოწერა, რისთვისაც 1929 წელს დააჯილდოვეს ნობელის პრემიით მშვიდობის დარგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის სახელმწიფო მდივნები კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1856 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937
ირაკლი გოგია (სპორტსმენი)
ირაკლი გოგია (დ. თარიღი უცნობია, ზუგდიდი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). ევროპის ორგზის ჩემპიონი (2012, 78 კგ, 2014, 87 კგ). მსოფლიოს ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2014, 87 კგ). მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონატების ბრინჯაოს პრიზიორი (2013, 81 კგ). ჭაბუკებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოსა (2015, 82 კგ) და ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2015, 90 კგ).
აიზკრაუკლეს მხარე
აიზკრაუკლეს მხარე (Aizkraukles novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. მხარე შედგება ამავე სახელწოდების თემისა და ქალაქ აიზკრაუკლესაგან, რომელიც არის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი.
მხარე დაარსდა 2001 წელს აიზკრაუკლეს რაიონის ფარგლებში. 2009 წლის 1 ივლისიდან, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებიდან არის ცალკე ადმინისტრაციული ერთეული.
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ანუშავანი
ანუშავანი (Անուշավան) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 720 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 196 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1 830 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.2 კმ²-ია.
ტრინიდადი და ტობაგოს ისტორია
ტრინიდადი და ტობაგოს ისტორია კუნძულზე ინდიელების დასახლებით იწყება, კონკრეტულად კარიბებითა და არავაკებით. კუნძულები ქრისტეფორე კოლუმბმა 1498 წელს, მესამე მოგზაურობის დროს აღმოაჩინა. ტრინიდადი ესპანეთის შემადგენლობაში 1797 წლამდე რჩებოდა, თუმცა ძირითადად ფრანგი კოლონისტებით იყო დასახლებული. პარიზის სამშვიდობო ხელშეკრულებით 1814 წელს ის ბრიტანეთის ხელში გადავიდა. 1889 წელს ორივე კუნძული ერთ კოლონიად გაერთიანდა. ტრინადადი და ტობაგომ ბრიტანეთისგან დამოუკიდებლობა 1962 წელს მოიპოვა, ხოლო 1976 წელს რესპუბლიკა გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:ტრინიდადი და ტობაგოს ისტორია კატეგორია:ტრინიდადი და ტობაგო
კაჰული
კაგული (Cahul) — ქალაქი მოლდოვის სამხრეთში, კაგულის რაიონის ცენტრი, კურორტი.
კაგულმა ქალაქის სტატუსი ოფიციალურად მიიღო 1835 წლის დეკემბერში. სახელწოდება მას ერგო 1770 წელს მდინარე კაგულთან გამართული ბრძოლის პატივსაცემად, რომელშიც რუსეთის არმიამ თურქები დაამარცხა. ამ დრომდე დასახლებას ეწოდებოდა შკეა, შემდეგ — ფრუმოასა (ლამაზი). პირველად იხსენიებოდა XVI საუკუნის სახელმწიფო სიგელებში.
ჯეიმი ვარდი
ჯეიმი ვარდი (Jamie Vardy; დ. 11 იანვარი, 1987, შეფილდი) — ინგლისელი ფეხბურთელი. 2015 წელს გამოიძახეს ეროვნულ ნაკრებში. მან დაამყარა რეკორდი ინგლისის პრემიერლიგაში, გაიტანა რა გოლი ზედიზედ 11 მატჩში.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ლესტერ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 11 იანვარი კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
კონსტანტინე დორანიტი
მისი ოჯახისწევრებიდან ცნობილია ძმა თეოდორე დორანიტი (პილელისი), რომელსაც ტრაპიზონის საიმპერატორო კარზე მაღალი სამოხელეო თანამდებობა ეკავა და ასევე ვაჟი, იოანე, რომელიც 1344 წლიდან პინკერნესის თანამდებობას ატარებდა.
სქოლიო
კატეგორია:ტრაპიზონის იმპერიის ადამიანები
ფრედერიკ პასი
ფრედერიკ პასი (Frédéric Passy; დ. 20 მაისი, 1822, პარიზი — გ. 12 ივნისი, 1912, პარიზი) — ფრანგი პოლიტიკური მოღვაწე, მშვიდობისმყოფელი და ეკონომისტი. მშვიდობისა და თავისუფლების ლიგის დამაარსებელი და პირველი ხელმძღვანელი (1868). საპარლამენტთაშორისო კავშირის შექმნის აქტიური მონაწილე (1889 წ.).
1901 წელს ანრი დიუნანთან ერთად მიიღო ნობელის პრემია მშვიდობის განმტკიცების დარგში. დაკრძალულია პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე.
დაიბადა პარიზში, გამოჩენილ კათოლიკე და ორლეანისტთა ოჯახში. პასი გარშემორტყმული იყო სამხედრო ვეტერანებით და პოლიტიკოსებით. სამართლის შესწავლის შემდეგ, იგი მუშაობდა ბუღალტრად და მსახურობდა ეროვნულ გვარდიაში. მან მალევე დატოვა ეს პოზიცია და საფრანგეთში დაიწყო მოგზაურობა ეკონომიკის შესახებ ლექციების წასაკითხად. წლების განმავლობაში ძალადობრივი კონფლიქტების გამო ევროპაში, პასი შეუერთდა სამშვიდობო მოძრაობას 1850-იან წლებში, მუშაობდა რამდენიმე ცნობილ აქტივისტთან და მწერალთან ერთად, ჟურნალების, სტატიების და საგანმანათლებლო პროგრამების შემუშავების მიზნით. დეპუტატთა პალატაში ყოფნისას პასმა ჩამოაყალიბა საპარლამენტთაშორისო კონფერენცია ბრიტანელ დეპუტატთან უილიამ რანდალ კრიმერთან ერთად. ამის გარდა მან დააარსა რამდენიმე სამშვიდობო საზოგადოება. სამშვიდობო მოძრაობაში პასის მოღვაწეობა გაგრძელდა მის შემდგომ წლებშიც, ხოლო 1901 წელს მას წითელი ჯვრის დამაარსებელ ანრი დიუნანთან ერთად მიენიჭა ნობელის პრემია.
ოჯახი და ადრეული ცხოვრება
ფრედერიკ პასი დაიბადა 1822 წელს პარიზში, არისტოკრატულ კათოლიკურ ოჯახში, რომელსაც მჭიდრო კავშირები ჰქონდა ორლეანისტურ პოლიტიკასთან. მამამისი, ჯასტინ ფელიქს პასი, ვატერლოოს ვეტერანი იყო. ბაბუა, ლუი ფრანსუა პასი, იყო ფინანსთა გენერალური მიმღები, მნიშვნელოვანი განყოფილება ძველი რეჟიმის პერიოდში. პასის დედა, მარია ლუიზ პაულინი სალერონი, პარიზის არისტოკრატიული ოჯახიდან იყო. ფრედერიკ პასის დედა გარდაიცვალა 1827 წელს, ხოლო 1847 წელს ფელიქსი დაქორწინდა ირმა მორიეტზე, მისი ვაჟის სიდედრზე.
ადრეული კარიერა
მინი|La Démocratie et l’instruction წინა გვერდი (დემოკრატია და განათლება), 1864 წლის ნაშრომი, რომელიც შეიკრიბა მისი ლექციებისგან. 1846 წლიდან პასი მუშაობდა ბუღალტრად Conseil de Droit–ში. 1848 წელს მსახურობდა ეროვნულ გვარდიაში მან  საბუღალტრო კარიერა მიატოვა 1849 წელს, რათა დაეწყო  ეკონომისტად მოღვაწეობა.
მან ვერ შეძლო სრულფასოვანი პოზიციის უზრუნველყოფა განათლებაში, უარი თქვა  სავალდებულო ფიცის დადებაზე,  ფრანგი მონარქის, ნაპოლეონ III–ისადმი, რადგან მისი წესი არალეგიტიმურად მიაჩნდა. ამასთან, ამ დროის განმავლობაში პასმა გამოაქვეყნა ეკონომიკის შესახებ მრავალი წიგნი, რომელთა უმეტესობა შედგენილია მისი ლექციებისგან პოს, მონპელიეს, ბორდოსა და ნიცას უნივერსიტეტებში.
იდეების განვითარება
პასი სამართალში ვარჯიშობდა, მაგრამ მალე დაინტერესდა მორალური და პოლიტიკური ეკონომიკით. როდესაც იგი ომის ეფექტებზე ფიქრობდა, შთაგონებული იყო რამდენიმე ლიბერალი ეკონომისტისა და რეფორმატორის მუშაობით: ფრედერიკ ბასტია, რიჩარდ კობდენი და დენიელ ო'კონელი. პასზე ყველაზე დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ბასტიამ. ბასტია აღნიშნავდა, რომ მაღალი გადასახადი, რასაც ხშირად თან ახლდა მილიტარიზმი, დიდწილად უარყოფით გავლენას ახდენდა ღარიბებზე და პასიმ შემდგომში განამტკიცა ბასტიას ეს იდეები კლასობრივ კონფლიქტზე მთელი თავისი მუშაობის განმავლობაში.
სამხედრო ვეტერანთა ოჯახში აღზრდილი პასი თავის ავტობიოგრაფიაში აღწერდა, თუ როგორ „ადვილად შეიძლება მიეჩვიო მილიტარიზმს“. საფრანგეთის მიერ ალჟირის დაპყრობის საშინელმა ამბებმა აიძულა განეხილა ომის გავლენა კაცობრიობაზე.
წლების მანძილზე ძალადობრივმა ქმედებებმა და ამით გამოწვეულმა უკმაყოფილებამ, იტალიაში, პოლონეთში, ავსტრიასა და პრუსიაში განაპირობა ევროპის ფედერაციის მოთხოვნა გამოჩენილი ლიბერალებისა და სოციალისტების მხრიდან : პიერ-ჟოზეფ პრუდონი, ემილ დე ჟირადინი, პასი და მიშელ შევალიერი ყველა ამ იდეის მომხრენი იყვნენ. 1859 წელს პასმა დაგმო იდეა, რომ სამხედრო მოქმედება შეიძლება იყოს პოლიტიკური საკითხების გადამწყვეტი. ამის ნაცვლად შესთავაზა „მუდმივი ყრილობა კაცობრიობის ზოგადი ინტერესების გასაკონტროლებლად“.
კავიტი
კავიტი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი, XI დინასტიის ფარაონის მენტუჰოტეპ II-ის მეუღლე. მისი სამარხი და პატარა დეკორაციული სამლოცველო აღმოაჩინეს დეირ-ელ-ბაჰრში, მისი ქმრის სატძრო კომპლექსში, მთავარი ნაგებობის უკანა მხარეს, სხვა ხუთი ქალბატონის - აშაიეტის, სადეჰის, კემსიტის, ჰენჰენეტის და მაიეტის სამარხების გასწვრივ. მათი უმრავლესობა ჰასორის ქურუმები იყვნენ, ანუ შესაძლებელია, რომ ისინი იყვნენ ქალღმერთის კულტის ნაწილები. ასევე შესაძლებელია, რომ ისინი იყვნენ დიდებული მეფის ქალიშვილები.
ფრედერიკ პასი
ლიგის დაარსება
• ჟან დოლფუსი, ინდუსტრიალისტი
კავიტი
კავიტის ქვის სარკოფაგი დაცულია ეგვიპტის მუზეუმში, კაიროში. მისი ტიტულები იყო: „მეფის საყვარელი ცოლი“, „მეფის ორნამენტი“ და „ჰასორის ქურუმები“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები
ფრედერიკ პასი
ლიგის დაარსება
• ფრანსუა ბართლომეო არლეს-დუფუა, ბანკირი
• ლაზარე ისიდორი, საფრანგეთის დიდი რაბინი
• ავგუსტ ჟოზეფ ალფონს გრატრი, კათოლიკე მღვდელი და აქტივისტი
• გუსტავ დეიხტალი, მწერალი
• ემილი ლუის ვიქტორ დე ლაველიე, ეკონომისტი
• გუსტავ დე მოლინარი, ეკონომისტი
მშვიდობის საზოგადოების მდივანი ჰენრი რიჩარდი, იმ წელს ეწვია პარიზს და შინაგან საქმეთა მინისტრს მოუწოდა 1867 წლის პარიზის ექსპოზიციის დროს საერთაშორისო მშვიდობის კონგრესი დაეშვა. იდეა უარყოფილ იქნა, მაგრამ მთავრობამ საბოლოოდ დაუშვა ლექციების ჩატარება მშვიდობის ზოგადი პრინციპების გათვალისწინებით.
1867 წლის მაისში პასმა და შევალიემ მიიღეს ნებართვა მშვიდობის საერთაშორისო და მუდმივი ლიგის ორგანიზებისთვის. ამ ლიგით პასმა გამოაცხადა „ომი ომის წინააღმდეგ“, მიაჩნდა, რომ ლიბერალური ეკონომიკა მოიტანს სოციალურ ცვლილებებს სამხედრო ხარჯების აღმოფხვრის შემდეგ.
21 მაისს პასმა ლექცია წაიკითხა მედიცინის სკოლაში, პარიზში, სადაც განიხილა მისი შეხედულებები პაციფიზმის შესახებ. მან განმარტა, რომ მისი შეხედულებები არ იყო რელიგიური ან პოლიტიკური თვალსაზრისით განპირობებული, არამედ ეკონომიკური, ზნეობრივი და ფილოსოფიური. მიუხედავად იმისა, რომ მან თქვა, რომ თავდაცვითი ან დამოუკიდებლობის ომები შეიძლება იყოს „ყველაზე კეთილშობილური და დიდებული ამოცანა ცხოვრებაში“, ამავდროულად მკაცრად დაგმო დაპყრობისა და გაფართოების ომების პოლიტიკა, როგორც საზიანო ქვეყნის სიმდიდრისა და ზნეობრივი ხასიათისათვის.
მიუხედავად მრავალი ფუჭი მცდელობისა, მოეძებნა სათანადო სივრცე მისი 600 წევრისათვის, ლიგის შეხვედრა მაინც გაიმართა 1868 წლის ივნისში, რომელზეც პასი სიტყვით გამოვიდა ჯგუფის „ანტირევოლუციური“ მიზნების შესახებ.
საფრანგეთ-პრუსიის ომი
პირველი დიდი კონფლიქტი, რომელიც ლიგის არსებობის პერიოდში მოხდა იყო 1870 წლის საფრანგეთ-პრუსიის ომი. სედანის ბრძოლისა და ნაპოლეონ III-ის დაპყრობების შემდეგ, პასმა პრუსიელებს პატივისცემა აღუთქვა, იმ მიზეზით, რომ მათ წამოიწყეს ომი მხოლოდ თავდასაცავად და არა შეტევისთვის.იგი დაბრუნდა პარიზში და შეეცადა დაერწმუნებინა ბრიტანეთისა და ამერიკის საელჩოები კონფლიქტში ნეიტრალური ჩარევის უზრუნველსაყოფად, პასმა დატოვა პარიზი, იმედგაცრუებულმა იმით, რომ ლიგამ ვერ შეძლო ომის შეჩერება.
ნობელის პრემია
პასის ჯანმრთელობა ასაკის მატებასთან ერთად გაუარესდა, მაგრამ ის მაინც განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობდა სამშვიდობო საზოგადოებებს შორის. ვარაუდობდნენ, რომ ის პირველ ნობელის პრემიაზე გაიმარჯვებდა.
1901 წლის დეკემბერში პასს მიენიჭა პირველი ნობელის პრემია, რომელიც გაიყო წითელი ჯვრის დამაარსებელ ანრი დიუნანთან და თითოეულმა მიიღო 100 000 ფრანკზე მეტი. ოსლოში ცერემონიაზე დასწრებისთვის მეტისმეტად მოხუცი იყო, არც პასი და არც დიუნანი მიღებაზე  სიტყვით არ გამოსულან.
უკანასკნელი წლები
1912 წლის მაისში მიმდინარეობდა მზადება პასის 90-ე დაბადების დღის აღსანიშნავად, მაგრამ ჯანმრთელობის გაუარესების გამო იგი ვერ დაესწრო. პასი აპირებდა სადღესასწაულო სიტყვით გამოსვლას, რომელიც მოგვიანებით  გამოქვეყნდა Le Paix par le Droit-ში. სიტყვით მიმართვა ეხებოდა მის სურვილს „მსოფლიოში ბოროტების შემცირებას და სიკეთის გაზრდას“.
ცნობები
<references group="" responsive="1">
ბიბლიოგრაფია
კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1822 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1912
აშაიეტი
აშაიეტი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი, XI დინასტიის ფარაონის მენტუჰოტეპ II-ის მეუღლე. მისი სამარხი და პატარა დეკორაციული სამლოცველო აღმოაჩინეს დეირ-ელ-ბაჰრში, მისი ქმრის სატძრო კომპლექსში, მთავარი ნაგებობის უკანა მხარეს, სხვა ხუთი ქალბატონის - კავიტის, სადეჰის, კემსიტის, ჰენჰენეტის და მაიეტის სამარხების გასწვრივ. იგი დაახლოებით 22 წლისა იყო როდესაც გარდაიცვალა. მათი უმრავლესობა ჰასორის ქურუმები იყვნენ, ანუ შესაძლებელია, რომ ისინი იყვნენ ქალღმერთის კულტის ნაწილები. ასევე შესაძლებელია, რომ ისინი იყვნენ დიდებული მეფის ქალიშვილები.
აშაიეტის სარკოფაგი არის ამ პერიოდის ყველაზე კარგად შემონახული არტეფაქტი. მისი მუმია, სარკოფაგი და კუბო დაცულია ეგვიპტის მუზეუმში, კაიროში. მისი ტიტულები იყო: „მეფის საყვარელი ცოლი“, „მეფის ორნამენტი“, „ჰასორის ქურუმები“ და „დენდერის ქალბატონი“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები
საყდრისგორის ნამოსახლარი
საყდრისგორის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ მელაანში. მდინარე ლაკბისხევის მარცხენა ნაპირზე. განეკუთვნება ძვ. წ. II ათასწლეულის დასარულს და ძვ. წ. I ათასწლეულის დასაწყისს.
ძეგლს მიაკვლია ისტორიის არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი კიაზო ფიცხელაური). ნამოსახლარი თითქმის მთლიანადაა განადგურებული სასოფლო-სამეურნეო სამუშაოების შედეგად. ნამოსახლარი გამართულია ბუნებრივ ბორცვზე, რომელიც სამხრეთ–აღმოსავლეთიდან თხრილითაა დაცული. გორის აღმოსავლეთით, თავდაცვითი თხრილის გარეთ,გამოვლინდა პირვიწრო და პირგანიერი სამეურნეო დანიშნულების ოცამდე ორმო, რომლებიც ნამოსახლარის თანადროულია. ნამოსახლარის ჩრდილოეთ–აღმოსავლეთით 500მეტრზე, აღმოჩნდა ორმოსამარხებით წარმოდგენილი სინქრონული სამაროვანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სოსიკო მერკვილაძე
სოსიკო (იოსებ) მერკვილაძე (დ. 1854, ჭალატყე, შორაპნის მაზრა — გ. 25 ივნისი, 1934, თბილისი) —  ქართველი საზოგადო მოღვაწე და ფოლკლორისტი.
ბიოგრაფია
სოსიკო მერკვილაძე გარდაიცვალა 1934 წელს თბილისში. დაკრძალეს 28 ივნისს, ვერის ახალ სასაფლაოზე.
გიდეილი
სქოლიო
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
ვაალი (სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა)
ვაალი (Vaal River, Vaalrivier) — მდინარე სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში, მდინარე ორანჟის ყველაზე დიდი შენაკადი. მისი სიგრძე დაახლოებით 1250 კმ-ია, წყალშემკრები აუზის ფართობი 196 438 კმ², წლის საშუალო წყლის ხარჯი 124,59 მ³/წმ. მდინარის სათავეები მდებარეობენ დრაკონის მთებში, მპუმალანგის პროვინციაში, იოჰანესბურგიდან აღმოსავლეთით, დაახლოებით 30 კმ-ით ჩრდილოეთით ერმელოდან და დაახლოებით 240 კმ-ში ინდოეთის ოკეანიდან. მდინარე მიედინება დასავლეთისკენ, უერთდება ორანჟის მდინარეს ქალაქ კიმბერლის სამხრეთ-დასავლეთში, ჩრდილოეთ კაპლანდის პროვინციაში.
მდინარის ჩრდილოეთ სანაპიროს გასწვრივ მდებარეობენ მპუმალანგის, გაუტენგის და ჩრდილო-დასავლეთი პროვინციები, ხოლო მისი სამხრეთი სანაპიროს გასწვრივ — ფრი-სტეიტის პროვინცია.
ჰიდროლოგია
ზემო დინებაში მდინარე მიედინება დრაკონის მთების და მაღალი ველდის პლატოს გავლით, ამ მონაკვეთზე მდინარე მიედინება ღრმა ხეობაში. ყველაზე დიდი შენაკადებია — ვილგე, ფეტი (ფეტრიფირი), რიტი, ჰარტსი, კლიპი, ფალრიფირი, სეიკერბოსრანდი, ტაიბოსპრეიტი, კრომელმბუხსპრეიტი, ოუვერსპრეიტი, მუირიფირი, რენოსტერიფირი, ვალსი, ზანდი. წყლის მომატება მდინარეზე შეინიშნება ნოემბერ-თებერვალში (ზაფხული).
მდინარეზე არსებობს რამდენიმე წყალსაცავი, რომელთაგან ყველაზე დიდია — ბლუმხოფდამი, ფალდამი, ხრუტდრაიდამი.
მნიშვნელობა
მდინარეს აქვს მთავარი მნიშვნელობა მრეწველობისათვის და სოფლის მეურნეობისათვის. მდინარიდან სამრეწველო დანიშნულებით იღებენ წყალს დიდი იოჰანესბურგისთვის და ფრი-სტეიტის პროვინციის დიდი ნაწილისთვის. ვაალ-ჰარტსის საირიგაციო სქემის ჩარჩოებში მდინარე მიწების მორწყვის ძირითადი წყაროა. მდინარის წყალს იყენებს 12 მილიონი მომხმარებელი გაუტენგის პროვინციაში და მიმდებარე რაიონებში.
ისტორია
ისტორიულად მდინარის ზედა ნაწილი იყო ბასუტოს ხალხის სამეფოს ჩრდილოეთი საზღვარი მეფე მოშეშ I-ის (1820—1850 წლები) დროს. შემდეგ ვაალი გახდა საზღვარი ბურების ორ რესპუბლიკას (მოგვიანებით პროვინციები) შორის — ტრანსვაალის რესპუბლიკა და ორანჟის თავისუფალი სახელმწიფო. «ტრანსვაალი» ნიშნავს «ვაალის იქით» კაპის კოლონიის და ნატალის რესპუბლიკის მიმართ, რომლებიც იმ დროს წარმოადგენდნენ ევროპელი დასახლებულების ძირითად ადგილებს და მდებარეობდნენ ვაალის სამხრეთით.
1899—1902 წლებში ბურების მეორე ომის დროს ამ მდინარის ნაპირებზე მოხდა რამდენიმე შეტაკება ერთმანეთისადმი მტრულად განწყობილ მხარეებს შორის.
ვაალის ნიდერლანდური დასახელება (მოგვიანებით აფრიკაანსის ენაზე) ჰოტენტოტების სახელის — Tky-Gariep-ის ეკვივალენტურია. როგორც ვაალი, ასევე «Tky» მისი ფერის გამო ნიშნავს «სერს» ანუ «ამღვრეულს», რომელიც განსაკუთრებით შეიმჩნევა ადიდების სეზონის დროს, როდესაც მდინარიდან ამოტივტივდება ბევრი ლამი. ზედა დინებაში მდინარეს ერქვა «Likwa» (ჩრდილოეთ ნდებელეს ენაზე), «Ikwa» ზულუს ენაზე, «ilikwa» სვატის ენაზე, «lekwa» სესოთოს ენაზე ან «cuoa» Khoikhoi-ს ენაზე — ყველა ეს სახელწოდება მიუთითებს ვაკე ადგილებზე, რომელზეც მიედინება მდინარე.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის მდინარეები
სამყინაურის ეკლესია
სამყინაურის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კალაურში. სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით ორიოდ კილომეტრზე, ხშირ ტყეში. განეკუთვნება VI-VII საუკუნეებს.
ძეგლი სამეკლესიიანი ბაზილიკაა, ნაგებია მოზრდილი ზომის რიყის ქვით. კუთხეებსა და კარ-სარკმლებისათვის შედარებით წესიერი ფორმის ქვებია გამოყენებული. კედლები შიგნით და გარედან გასწორებული ყოფილა ბათქაშით, რომელიც ქვებს შორის დარჩენილ არეებს ავსებს და ნაწილობრივ მათ ზედაპირსაც ფარავს.
ეკლესიის გეგმის გარეგან სწორკუთხედში (11.6×10.1) ჩაწერილია ერთმანეთისგან ყრუ კედლებით გამიჯნული და თითო კარით დაკავშირებული სამი სადგომი, რომლებიც დამოუკიდებელ ეკლესიებს წარმოადგენენ. დასავლეთით, შუა ეკლესიის გაგრძელებაზე, მოწყობილია კარიბჭე, რომელიც მხოლოდ შუა და სამხრეთ ეკლესიებს უკავშირდება. მთავარი ეკლესიის გვერდით ეკლესიებთან შედარებით, ჩვეულებრისამებრ უფრო ფართოა და მაღალი. შესასვლელები მას სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. ორივე კარი შიგნით ნალისებრი თაღითაა გადახურული, ხოლო გარედან მთლიანი ქვის ზღუდარით - თარაზულად. მთავარი ეკლესიის აფსიდი ნალისებრი მოხაზულობისაა. მისი ნაწილი შენობის გეგმის კონტურის გარეთაა გასული სამწახნაგოვან შვერილს ქმნის. აფსიდის შუაში გარეთკენ შევიწროებული განიერი სარკმელია გაჭრილი. მისი ზედა ნაწილი კედელთან ერთად დანგრეულია. სარკმლის ორივე მხარეს ერთმანეთის სიმეტრიულად, თითო კვადრატული და თითო ნალისებრთაღოვანი ნიშაა. გრძივი კედლები დანაწევრებულია ორ-ორი განიერი და მაღალი ნალისებრთაღოვანი შეღრმავებით, რომელთა შორის პილასტრია. პილასტრი შირიმის მარტივი პროფილის (თარო და ცერად ჩამოკვეთილი სიბრტყე) კაპიტელითაა დასრულებული. იგივე მასალის და პრფოლისაა თაღების იმპოსტებიც. შუა ეკლესიის კედლებიდან ყველაზე უკეთ დასავლეთ კედელია შემორჩენილი, თუმცა მასაც ზედა ნაწილი მონგრეული აქვს. ამ მხრიდან ეკლესიას სარკმელი არ ჰქონია. მთავარი ეკლესიის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლები კი იმდენადაა დანგრეული, რომ მთში სარკმელთა არსებობაზე რაიმეს თქმა შეუძლებელია.
სამხრეთ და ჩრდილოეთ ეკლესიები ვიწრო და გრძელი დერეფნებია, აღმოსავლეთით ისინი დასრულებულია სწორი კედლით; ორივეში თითო განიერი და მაღალი ნალისებრთაღიანი, ნიშაა რომელიც წირვის დროს, როგორც ჩანს, საკურთხევლის მოვალეობას ასრულებდა.
სამხრეთ ეკლესიის სამხრეთ კედელში მრგვალ ბოძზე დაყრდნობილი, ნალისებრთაღოვანი ფართო შესასვლელია. იგი ნავის განათების ერთადერთ წყაროს წარმოაგდენს. თაღები დაყრდნობილია მარტივი პროფილის შირიმის იმპოსტებზე, სამხრეთ ეკლესიის კამარა ნახევარწრიულია მსუბუქი ტეხილით წვეროსთან. იგი ეყრდნობა კონსოლებზე გადაყვანილ ორ საბჯენ თაღს რომელთაგანაც ერთი აღმოსავლეთ კედელთანაა, ხოლო მეორე - მთავარი ეკლესიის დასავლეთ კედლის ხაზზე. ჩრდილოეთ ეკლესიაში შესასვლელი მოწყობილია მთავარი ეკლესიის ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ თაღში. კარი ორივე მხრიდან სწორკუთხაა. სამხრეთ კედელს მთელ სიგრძეზე გასდევს დაბალი საფეხური. ეკლესიის შიდა სივრცე საკმაოდ ძუნწადაა განათებული. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში თითო ბრტყლად გადახურული სარკმელია. აღმოსავლეთ სარკმელი იმდენად მაღლაა „ატანილი“, რომ თავი კამარის წვერის დონეზე აქვს.
გარედან ეკლესია თითქმის მთლიანად ხეებითა და სუროთია დაფარული. შემორჩენილი ფასადები სადაა, მოკლებულია ყოველგვარ მორთულობას.ეკლესიის ჩრდილოეთით ოცდაათიოდე მეტრზე, დგას ეკლესიის თანადროული, რიყის ქვით ნაშენი ნაგებობა, რომლის დღევანდელი მდგომარეობა, გათხრა-გასუფთავების გარეშე, მისი სტრუქტურისა და დანიშნულების შესახებ უეჭველი დასკვნების გამოტანის საშუალებას არ იძლევა. შენობა აღმოსავლეთ-დასავლეთ მიმართულებითაა წაგრძელებული; შედგება ორი, თითქმის თანაბარი ფართობის სწორკუთხა სათავსისგან, რომლებიც ერთმანეთისგან კედლით არიან გამიჯნული. კედელი, მიწიდან დაახლოებით 1 მეტრ სიმაღლეზე, განგრეულია, რის გამოც შენობის ნაწილთა კავშირის შესახებ რაიმეს თქმა ძნელია.
აღმოსავლეთ სათავსი გაცილებით მაღალია. შესასვლელი მას სამხრეთიდან ჰქონდა მოწყობილი. აღმოსავლეთ კედლის შუაში შემორჩენილია სარკმლის ძირი. შიგნით სათავსი გადახურულია შეკრული კამარით. კამარა დაყრდნობილია საბჯენ თაღებზე, რომლებიც ოთხივე კედლიდანაა გადმოყვანილი.აღმოსავლეთ სათავსის ქვეშ, იგივე ფართობის კამაროვანი სათავსია, რომელსაც დასავლეთ სათავსიდან, იატაკის დონეზე, თაღოვანი შესაძვრომი აქვს მოწყობილი.დასავლეთ სათავსი დასავლეთით, როგორც ჩანს, მთელ სიგანზე ყოფილა გახსნილი. შიგნით სათავსი გადახურული იყო ცილინდრული კამარით. ორივე სათავსს დამოუკიდებელი ორფერდა სახურავი ეხურა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
...ფიკაცია
...ფიკაცია (ლათ.  facio— ვაკეთებ)  — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი. ნიშნავს რისამე კეთებას, მოწყობას. მაგ., ელექტროფიკაცია.
ლიტერატურა
ფ
კაუფმანის ოლქი
კაუფმანის ოლქი (Kaufman County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. კაუფმანი. შეიქმნა 1848 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ლეილა ისმაილოვა
ლეილა რიზვანაუნა ისმაილოვა (Лейла́ Рызва́наўна Ісмаілава, Leyla Rizvan qızı İsmayılova; დ. 28 ივლისი, 1991) — ბელარუსი მოდელი და ჟურნალისტი, მიჰყავს მუსიკალური ტელე-გადაცემები. მას ჰყავდა აზერბაიჯანელი წინაპრები. იგი იყო 2010 წლის საბავშვო ევროვიზიის თანაწამყვანი, კონკურსი მინსკში გაიმართა (მიჰყავდა ძიანის კურიანთან ერთად). ისმაილოვა აქტიურად იღებდა მონაწილეობას 2012 წელს, ევროვიზიის კონკურსისათვის ბელარუსის წარმომადგენლის შერჩევაში.
2006 წელს ლეილამ დაამთავრა ბელარუსის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლიცეუმი (ისტორიის ფაკულტეტი), შემდეგ მან დაამთავრა ბელარუსის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ინსტიტუტი (აუდიოვიზუალური ჟურნალისტიკა, საპატიო დიპლომი, 2011 წლის საუკეთესო კურსდამთავრებული).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 28 ივლისი კატეგორია:ბელარუსი მოდელები კატეგორია:ბელარუსი ჟურნალისტები
გიორგი გოცირიძე
გიორგი გოცირიძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
იუ კი ჰიუნი
იუ კი ჰიუნი, ცნობილი როგორც კი ჰიუნი (유기현 დ. 22 ნოემბერი, 1993, კოიანი, სამხრეთი კორეა) — სამხრეთ კორეელი მომღერალი. ჯგუფ Monsta X-ის მთავარი ვოკალისტი.
ბიოგრაფია
კი ჰიუნი დაიბადა 1993 წლის 22 ნოემბერს, კიონგიდოს პროვინციის ქალაქ კოიანში. ჰყავს დედ-მამა და უფროსი ძმა.
ინონგო
ტერიტორია დაყოფილია 3 რაიონად:
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
ფილ...
ფილ..., ფილო... (ბერძნ. philleō — მიყვარს)  — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი; აღნიშნავს სიყვარულს, მოყვარულს. მაგ., ფილატელია, ფილოკარტია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები
ხაპრა-თაგვობანა
ხაპრა-თაგვობანა (სიმულაციური მოდელირება თამაშისათვის, ანუ ტრაგიკომიკური კოშმარი ერთ მოქმედებად და შვიდ სცენად, „გორან ბრეგოვიჩი და საქორწილო და დამკრძალავი ორკესტრის“ მუსიკის თანხლებით) — პიესა, ჟანრობრივად ტრაგიკომედია, დაწერილი 2010 წელს მიხო მოსულიშვილის მიერ.
სინოპსისი
ამ პიესის დაწერისას გამოყენებულია იმიტირებული ქრონიკა, ანუ სიუჟეტი, რომელიც 2010 წლის 13 მარტს 20:00 საათზე, ტელეკომპანია „იმედის“ ეთერში, გადაცემა „სპეციალურ რეპორტაჟში“ გავიდა და სადაც გამოცხადდა, რომ თითქოს რუსეთმა დაიწყო საქართველოს სრული ანექსია, ხოლო შემდეგ კი აღმოჩნდა, რომ ეს იყო მოდლირებული ქრონიკა ხალხის გაფრთხილების მიზნით. ახალგორისა და გორის მოსახლეობის ნაწილმა სახლები დატოვა და ტყეებში გაიხიზნა. თბილისსა და ფოთში კი ბევრის ჯანმრთელობას საფრთხე შეექმნა და სასწრაფო სამედიცინო დახმარების გამოძახებები გახდა საჭირო.
ამ პიესაშიც თავისებური „მოდელირებული ქრონიკაა“: ხელმძღვანელობას საგანგებოდ და გაუფრთხილებლად შემოაქვს ხაპრა ხოჭოთი (ლათინურად Trogoderma granarium) დასნებოვნებული ხორბალი, რათა გაიგონ, როგორ მოიქცევა წისქვილკომბინატ „დაფიონის“ ხელმძღვნელობა ამ საგანგებო სიტუაციისას, რასაც თამაშად აღიქვამენ სამინისტროში და „ხაპრა-თაგვობანასაც“ ამიტომ უწოდებენ. სამინისტროს ხელმძღვანელობას სულაც არ ადარდებს, რომ ამ თავიანთი თამაშით საკუთარი მოსახლეობის ჯანმრთელობას მიაყენებენ ზიანს.
შინაარსი
წისქვილკომბინატ „დაფიონის“ ახლადდანიშნული დირექტორ გოგლიკოს, იგივე „ჩუბ-ჩიკას“ პენსიონერი დედამისი ელეონორა სთხოვს სამსახურში დაბრუნებას, როგორც უკანონოდ განთავისუფლებული, რაზეც უარზეა გოგიკო, რომ ნათესავების სამსახურში მოყვანაში არ დასდონ ბრალი.
შემოდის პი-არ ჯგუფის უფროსი და თან მდივანი მიაკო და აცნობებს, რომ მოვიდა ჩინელი ბიზნესმენი ხაპ რა, მისი ცოლი ნურბუბუ და მათი შვილი ლარვა. ისინი გოგლიკოს სთავაზობენ ხელშეკრულებას ორასი ათასი ტონა ხორბლის შესყიდვაზე, საბაზრო ღირებულებასთან შედარებით ხელსაყრელ ფასად. ამ შესასყიდ ფასს სათავისოდაც თანხას წაუმატებს ახალი დირექტორი და ასე აფორმებს ხელშეკრულებას, საიდანაც პირადად ოცი ათასი ლარი დარჩება.
მიაკო გოგლიკოს უკითხავს გაზეთებში დაბეჭდილ ცნობას, რომ ის ორასი ათასი ტონა, რომელიც შემოიტანეს ყირგიზეთიდან, დასნებოვნებულია ხაპრა ხოჭოთი.
აღმოჩნდება, რომ ხაპ რა, ნურბუბუ და ლარვა გოგლიკოს დასასვენებლ ოთახში ცხოვრობენ უკვე. ისინი გოგლიკოს კაბინეტს თავიანთი გემოვნებით აწყობენ, ხოლო თავად გოგლიკოსა და მიაკოს იქიდან აგდებენ, თუმცა ბოლოს შეიცოდებენ და მდივან-მოსამსახურეებად დაიტოვებენ, ჩაის და ყავის მოსატანად და ასევე ხაპრა ხოჭოების აღსარიცხად, რომლებიც უკვე მთელ კომბინატს არიან მოდებულნი. გოგლიკო ცდილობს გაქცევას, მაგრამ ვერ ახერხებს, რადგან ლარვა დარაჯობს.
მოდის არასამთავრობო ორგანიზაცია „წადი“-ს ხელმძღვანელი ციცი და მიტინგს უწყობს გოგლიკოს, სადაც მონაწილეობს ელეონორაც. მომიტინგეები შეურაცხმყოფელ ლოზუნგებს გაიძახიან და ამის გამო მიაკო თმებში ჩაეჭიდება ციცის. იწყება ქალების ჩხუბი, მათ გაშველებას ცდილობს გოგლიკო და ციცი მეგაფონს ჩაარტყამს. მერე ციცი მიდის მთავრობის სახლისკენ, რათა იქაც გამართოს მიტინგი.
რეკავს დარგის მინისტრი მიაუ-შალა. გოგლიკო მოახსენებს, რომ ნაყიდ ხორბალს შემოჰყვა ხაპრა ხოჭო, ფუმიგაცია ჩაატარეს და პრობლემა მოიხსნა.
გოგლიკო არ დაიბნევა და აქებს მინისტრს, ეს რა მშვენიერი სიმულაციური მოდელირება იყოო.
ელეონორა დირექტორია. თანამშრომლებად დაიტოვებს გოგლიკოსა და მიაკოს.
ხაპ რა, ნურბუბუ და ლარვა გოგლიკოს დასასვენებელი ოთახის სამალავში იმალებიან ხელსაყრელ დრომდე, რომ ისევ მოევლინონ წისქვილკომბინატს.
შეფასება
ნურბუბუს როლის შემსრულებელმა, მსახიობმა თამარ ხიზანიშვილმა ტელეკომპანია გურჯაანისთვის მიცემულ ინტერვიუში აღნიშნა:
თავად ავტორმა ასე შეაფასა სპექტაკლი:
ლოგან ლერმანი
ლოგან უეიდ ლერმანი (Logan Wade Lerman; დ. 19 იანვარი, 1992) — ამერიკელი მსახიობი, რომელიც ცნობილი გახდა სათავგადასავლო-ფენტეზის ჟანრის ფილმ „პერსი ჯექსონში“ შესრულებული როლით.
ბიოგრაფია
ლოგანი დაიბადა ბევერლი-ჰილზში, კალიფორნიაში. დედამისი ლიზა ნი გოლდმანი მუშაობს მის მენეჯერად. მამამისი ლარი ლერმანი არის ბიზნესმენი და ტექნიკოს-ორთოპედი. მას ჰყავს უფროსი და-ძმა ლინდსი და ლუკასი.
ლოაგანი არის ებრაელი. მისი ბებია-პაპები ოთხი სხვადასხვა ქვეყნიდან არიან წარმოშობით. ლოგანის პაპა, მამის მხრიდან, მაქს ლერმანი დაიბადა ბერლინში, გერმანიაში, 1927 წელს, პოლონურ ებრაულ ოჯახში; 1930 წელს მათ დატოვეს გერმანია ნაცისტური რეჟიმის გამო და დასახლდნენ შანხაიში, ჩინეთში მეორე მსოფლიო ომის დასრულებამდე. ლოგანის ბებია, მამის მხრიდან, მინა დაიბადა მეხიკოში, რუსი ებრაელების ოჯახში. ლოგანის ბებია, დედის მხრიდან, იყო პოლონელი ებრაელი ემიგრანტი და პაპა, დედის მხრიდან, დაიბადა ლოს-ანჯელესში ისიც ებრაელთა ემიგრანტ ოჯახში. დედის მხრიდან ის არის ნათესავი მომღერალი ტყუპი ძმების Evan და Jaron Lowenstein-ების.
ლოგანი თავს „შავ ცხვარს“ უწოდებს, რადგან მის ოჯახში ყველა ექიმია, ის კი მსახიობი. მისი ოჯახი ფლობს ორთოპედიის და პროთეზირების კომპანიას „Lerman & Son“, რომელიც დააარსა მისმა დიდმა პაპამ, იაკობ ლერმანმა, 1915 წელს.
1990-იან წლებში ის გამოჩნდა სარეკლამო რგოლებში, მანამ სანამ სერიალი „ჯეკი და ბობი“ დაიწყებოდა. ასევე ის მონაწილეობდა „პეპლის ეფექტში“ 2004 წელს და „ბუს ძახილში“ 2006 წელს. ლოგანმა შემდგომი აღიარება მოიპოვა ვესტერნის ჟანრის ფილმით „სამ საათსა და ათ წუთზე იუმასკენ“, თრილერით „ნომერი 23“, კომედიით „ბილის გაცნობა“, 2009 წელს ფილმებით „მოთამაშე “ და „ჩემი ერთადერთი“. 2011 წელს მან დარტანიანის როლი შეასრულა ფილმში „სამი მუშკეტერი“, სადაც ასევე მონაწილეობდნენ მილა ივანოვიჩი და ორლანდო ბლუმი. 2012 წელს ჩარლის როლი შეასრულა დრამაში „მარტოობის უპირატესობანი“, სადაც პარტნიორობას უწევდა ფილმ ჰარი პოტერის ვარსკვლავი ემა უოტსონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
ბელარუს-საქართველოს ურთიერთობები
საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩები ბელარუსში
ბელარუსის რესპუბლიკას საქართველოში საელჩო არ აქვს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:ბელარუსის დიპლომატიური ურთიერთობები
პროგრესი (მედალი)
ისტორია
მედალი დაარსდა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის 1993 წლის 6 დეკემბრის #758 ბრძანებულებით. რეგლამენტის თანახმად, მედლის გაცემა შესაძლებელია აზერბაიჯანის მოქალაქეების, უცხო ქვეყნის მოქალაქეების, აგრეთვე მოქალაქეობის არმქონე პირებისთვის.
2013 წლის 30 სექტემბრის კანონით შემოიღო მედლის დებულებაში ცვლილებები, კერძოდ, შეიცვალა მედლის ლენტი და მისი დიზაინი.
დებულებები
მედალი მიენიჭა შემდეგი მიღწევებისთვის: