cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აინტაბის ბრძოლა
წინაპირობები
ზანჯიმ, ნუ ალ-დინის მამამ ედესა დაიპყრო 1144 წელს. დედაქალაქის დაკარგვის მიუხედავად, საგრაფოს დასავლეთი მიწები მაინც აგრძელებდა არსებობას შემდეგი ექვსი წლის მანძილზე. ისინი იმყოფებოდნენ გარემოცული მულიმური ქვეყნების მზარდი ზეწოლის ქვეშ. 1150 წელს ბიზანტიის იმპერატორმა მანუელ I-მა გამოთქვა ინტერესი — მოეპოვებინა ედესის საგრაფოს დარჩენილი ტერიტორიები. როგორც მათი ფეოდალური ბატონი, ბალდუინ III ვალდებული იყო დაეცვა ისინი შეტევის შემთხვევაში. ცნობილია, რომ ჯვაროსნები ნაკლებად იყვნენ დარწმუნებულნი, რომ ამ ტერიტორიებს დიდხანს შეინარჩუნებდნენ, ამიტომ ბალდუინი დათანხმდა მათ ბიზანტიისთვის გადაცემას.
ბალდუინი მანუელის წარმომადგელებს შეხვდა ტურბესელში (თელბაშირი), რათა ეწარმოებინა მოლაპარაკებები მიწის გადაცემის შესახებ. ფრანკებს და სომხებს, რომლებსაც უნდოდათ დარჩენილიყვნენ ლათინთა მმართველობის ქვეშ, ნება მიეცათ წასულიყვნენ ანტიოქიის სამთავროში მეფესთან ერთად და მიეღოთ იქ საკუთრება. ბალდუინის არმია შედგებოდა 500 რაინდისგან, ქვეითების რიცხვი უცნობია.
ბრძოლა
ნურ ალ-დინის ჯარისკაცები უკანდახეულ ჯვაროსანთა მწყობრს დაეჯახნენ დიულიუკსა და აინტაბს შორის. ბძოლაში ჯარისკაცების გაშლის შედეგად, ბალდუინმა შეძლო მოსახლეობა, რომელიც მას მიჰყვებოდა გადაეყვანა ქალაქ აინტაბში, სადაც ლათინთა ძალებმა ღამე გაათიეს.
მომდევნო დღეს ფრანკი ჯარისკაცები ლტოლვილებისა და ბარგის დაცვის მიზნით მოეწყვნენ. ბალდუინი მეთაურობდა წინა ნაწილის დაცვას, ხოლო ანტიოქელები მარჯვენა და მარცხენა ფლანგებისას. რაიმუნდ II ტრიპოლელი და ონფრუა II დე ტორონი მიმართული იყვნენ ძლიერად დაეცვათ უკანა მხარე. ქვეითი ჯარისკაცების პოზიციები ჯარის წყობაში არ არის მოხსენიებული ვილჰელმ ტვიროსელის მიერ შედგენილ ქრონიკებში, რომელიც ჯვაროსანთა ბრძოლების მთავარი წყაროა.
ნურ ალ-დინის ჯარისკაცებმა ჩვეული ტაქტიკით დაიწყეს შეტევა. მათ დაიწყეს ჯვაროსანთა წყობის გარშემო ცხენით სირბილი და „წვიმასავით უშენდნენ ისრებს და მალე ბარგი ისევე გამოიყურებოდა როგორც მაჩვზღარბა.“ მთელი დღის განმავლობაში თურქები ცდილობდნენ გამოეწვიათ ფრანკების წყობის დაშლა ან დაექვეითებინათ მათი მორალი. მაგრამ ისინი მძიმე მარშით მიიწევდნენ წინ, ცდილობდნენ ზუსტი სიარულით დაეცვათ დისციპლინა, ხოლო როდესაც თურქები ძალიან მიუახლოვდებოდნენ, აწყობდნენ ცალკეულ შეტევებს მათ წინააღმდეგ. ნურ ალ-დინი სულით დაეცა წარმატების არქონის გამო, ასევე მას აკლდა მომარაგება, ამიტომ მზის ჩასვლისას უკან დაიხია. ჯვაროსანთა წყობამ ანტიოქიის საზღვრებამდე მიაცილა ლტოლვილები სხვა უსიამოვნებების გარეშე.
შედეგები
ბალდუინმა სწორად გათვალა შემდეგი მოვლენები: ედესის საგრაფოს დარჩენილი ტერიტორიებიც მალევე გადავიდა თურქების ხელში. ეს შეტაკება ჯვაროსანთათვის ტაქტიკური გამარჯვება იყო, რადგან მათ აიცილეს მნიშვნელოვანი დანაკარგები და უზრუნველყვეს პრო-ლათინური მოსახლეობის წარმატებით დაცვა და მათი გამოყვანა სამშვიდობოზე. მაგრამ ამასთანავე ედესის საგრაფოს დარჩენილი ტერიტორიების დაკარგვა მიჩნეულია მათ სტრატეგიულ დამარცხებად.
ყარვენდი (ფუზულის რაიონი)
ყარვენდი  (Qərvənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში.
იაჰმოსე ანხი
იაჰმოსე ანხი — ძველი ეგვიპტის პრინცი მეთვრამეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. იაჰმოსე ანხი ეგვიპტის ფარაონის იაჰმეს I-ის და დედოფალ იაჰმეს-ნეფერტარის შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის პრინცები კატეგორია:ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის პრინცები
ლა-უვიტა
ლა-უვიტა (La Uvita) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.466 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 390 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19.26 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 176 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სტუდენჩესკაია (მოსკოვის მეტრო)
სტუდენჩესკაია (Студенческая) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ფილიოვსკაიას ხაზზე და შედგება 2 გვერდითი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1958 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
შავი ავაზა (ფილმი)
შავი ავაზა (Black Panther) — 2018 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი, დაფუძნებული Marvel Comics-ის ამავე სახელწოდების პერსონაჟზე, რომელიც აწარმოა Marvel Studios-მა, ხოლო დისტრიბუცია გაუწია Walt Disney Studios Motion Pictures-მა. იგი არის Marvel-ის კინოსამყაროს რიგით მე-19 ფილმი. რეჟისორია რაიან კუგლერი, რომელიც ჯო რობერტ კოულთან ერთად ფილმის სცენარისტიცაა. მონაწილეობენ: ჩედვიკ ბოუზმანი, მაიკლ ბაკარი ჯორდანი, ლუპიტა ნიონგ’ო, დანაი გურირა, მარტინ ფრიმენი, დენიელ კულუია, ლეტიშა რაიტი, უინსტონ დიუკი, ანჯელა ბასეტი, ფორესტ უიტეკერი და ენდი სერკისი.
1992 წელს ფილმზე მუშაობის სურვილი უესლი სნაიპსმა გამოთქვა, მაგრამ პროექტის შექმნის ყველა მცდელობა უშედეგოდ დასრულდა. 2005 წლის დეკემბერში Marvel Studios-მა „შავი ავაზა“ იმ ათ ფილმის სიაში შეიყვანა, რომელიც უნდა ეწარმოებინა, ხოლო დისტრიბუცია გაეწია Paramount Pictures-ს. 2011 წელს სცენარისტად აიყვანეს მარკ ბეილი, ხოლო ფილმი ოფიციალურად დაანონსდა 2014 წელს, სადაც მთავარ როლს შეასრულებდა ჩედვიკ ბოუზმანი, რომელიც თავდაპირველად გამოჩნდა „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომში“. 2016 წელს დაიქირავეს კოული და კუგლერი. „შავი ავაზა“ Marvel-ის პირველი ფილმია, სადაც მსახიობთა და გადამღებთა ჯგუფის წევრების უმეტესი ნაწილი შავკანიანებისაგან შედგება. გადაღებები დაიწყო 2017 წლის იანვარში და მიმდინარეობდა ატლანტასა (ჯორჯიის შტატი) და პუსანში (სამხრეთი კორეა).
ფილმმა მიიღო რამდენიმე ჯილდო და ნომინაცია, მათ შორის ოსკარის სამი ჯილდო: საუკეთესო კოსტიუმების დიზაინი, საუკეთესო ორიგინალური მუსიკა და საუკეთესო მხატვრული გაფორმება. „შავი ავაზა“ ერთადერთი სუპერგმირული ფილმია, რომელსაც მიღებული აქვს ნომინაცია ოსკარი საუკეთესო სურათისთვის. აგრეთვე მიიღო კინომსახიობთა გილდიის 2 ჯილდო, ოქროს გლობუსის 3 და Critics’ Choice Movie Awards-ის 12 ნომინაცია.
სქოლიო
კატეგორია:2018 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების მოქმედებითი ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების სამეცნიერო ფანტასტიკური მოქმედებითი ფილმები კატეგორია:2018 წლის 3D ფილმები კატეგორია:აფროფუტურისტული ფილმები კატეგორია:ამერიკული მოქმედებითი-სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური მოქმედებითი ფილმები კატეგორია:შავი ავაზა (ფილმების სერია) კატეგორია:ფილმები ობლებზე კატეგორია:ფილმები სამეფო ოჯახების შესახებ კატეგორია:ფილმები ტერორიზმის შესახებ კატეგორია:რაიან კუგლერის ფილმები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები კატეგორია:Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმები კატეგორია:ნანოტექნოლოგია მხატვრულ ლიტერატურაში
ტაურიხის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-ლიბერტადის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პატასის პროვინციის რაიონები
ბიშენტე ლისარასუ
ბიშენტე ლისარასუ (Bixente Lizarazu დ. 9 დეკემბერი, 1969) — ფრანგი-ბასკი ფეხბურთელი, საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ყოფილი ფეხბურთელი. ნაკრებთან ერთად მოგებული აქვს მსოფლიოს (1998) და ევროპის (2000) ჩემპიონატები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:ბასკი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:ოლიმპიკი მარსელის ფეხბურთელები კატეგორია:ბილბაოს ატლეტიკის ფეხბურთელები კატეგორია:მიუნხენის ბაიერნის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 9 დეკემბერი კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
ქორეთის მაცხოვრის ეკლესია
ქორეთის მაცხოვრის ეკლესია ერთნავიანი ბაზილიკაა (ზომები დაახლოებით 7,82 სმ X 4,27 სმ). ეკლესიას სამხრეთით კარიბჭე და მის აღმოსავლეთით სამწირველო აქვს მიშენებული, ხოლო დასავლეთით — ოთახი. ბაზილიკის დასავლეთით საქალებოა მიშენებული. აშენებულია თლილი ქვისა და კირისგან, გადახურულია კრამიტით. შიგნით საკურთხეველი ძირს ოთხკუთხაა, ხოლო 3,5 არშინის სიმაღლეზე კუთხეებში კედლიდან კედელზე კამარაა გადაყვანილი. კამარიდან ზევით კედელი მრგვალდება. ეკლესიას კარი სამხრეთითა და დასავლეთით აქვს, სარკმლები — აღმოსავლეთით, სამხრეთითა და დასავლეთით. დასავლეთითა და სამხრეთით სარკმლები ამოშენებულია, ხოლო კარნიზები ჩუქურთმებითაა შემკული. კარიბჭის თაღი ჯვრითა და სხვა სახეებით შემკული ქვებისგანაა გამოყვანილი. ეკლესიის სამხრეთისა და დასავლეთის შენობებში ჩუქურთმიანი ქვების ნატეხებია ჩაშენებული: კარიბჭეს კამარის მარჯვენა ნაწილში გარედან ქვის ნატეხი აქვს დატანებული, რომელიც ყურძნის მტევნებითაა შემკული. ასეთივე ნატეხი დატანებული აქვს ძირშიც. როგორც ჩანს, აღნიშნული ნაწილები კარიბჭის განახლების დროს გადატანილი კარიბჭის ნაწილებია.
ქორეთის მაცხოვრის ეკლესია მოხატულია და საკურთხევლისა და შუა ეკლესიის მაღლით ნაწილში კარგადაა შემონახული, სხვა ადგილებში კი დაზიანებულია. საკურთხევლის კონქში მდიდრულად მორთულ ტახტზე მჯდომარე მაცხოვარია დახატული, რომელიც მარჯვენათი აკურთხებს, ხოლო მარცხენათი გაშლილი წიგნი უჭირავს მუხლზე. მაცხოვრის მარჯვნივ გამოსახულია მდგომარე ღვთისმშობელი ანგელოზით, მარცხნივ კი ნათლისმცემელი ასევე ანგელოზთან ერთად.
შუა ეკლესიაში თარზე 8 ხატია, სამხრეთის კედელზე — 4, ჩრდილოეთისაზე — 4. კარგად შემონახულია ჩრდილოეთის კედლის მეორე რიგი, სადაც დახატული არიან ცხენზე მჯდომარე წმ. გიორგი (აღმოსავლეთ ნაწილში) და წმ. ესტატე (დასავლეთ ნაწილში). შუა პილასტრზე მაღლა 4 წმინდანია გამოსახული. დასავლეთის კედელზე მხოლოდ ჩრდილოეთის კედელთან ახლოს მხატვრობაა შემორჩენილი.
2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
მარია შნაიდერი (მსახიობი)
მარია-ჰელენ შნაიდერი (Maria-Hélène Schneider; დ. 27 მარტი, 1952 წელი, პარიზი, საფრანგეთი; გ. 3 თებერვალი, 2011 წელი) - ცნობილი როგორც მარია შნაიდერი, ფრანგი მსახიობი იყო. 1972 წელს ცხრამეტი წლის ასაკში მან ითამაშა მარლონ ბრანდოსთან ერთად ფილმში უკანასკნელი ტანგო პარიზში, მაგრამ ტრავმირებული იყო გაუპატიურების სცენის გამო და არაჯანსაღი რეკლამით იყო გატაცებული. მიუხედავად იმისა, რომ მიქელანჯელო ანტონიონის ფილმმა „ მგზავრმა “ აჩვენა მისი შესაძლებლობები, ძირითადი თემა მიუღებელი იყო სამსახიობო ინდუსტრიისთვის. ნარკოტიკებისადმი დაუფიქრებელმა დამოკიდებულებამ და მისმა ფსიქიკურმა ჯანმრთელობამ გავლენა მოახდინა შნაიდერზე. ამასთან, მან 1980-იანი წლების დასაწყისში აღადგინა სტაბილურობა პირად და პროფესიულ ცხოვრებაში და გახდა თანასწორობის ადვოკატი და ასევე გააუმჯობესა ის პირობები, სადაც მსახიობები მუშაობდნენ. მან განაგრძო მსახიობობა კინოსა და ტელევიზიაში რამდენიმე წლის განმავლობაში მანამ, სანამ ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ არ გარდაიცვალა 2011 წელს.
ადრეული ცხოვრება
მარია ჰელენ შნაიდერი დაიბადა პარიზში. მშობლები - დანიელ გელინი, ფრანგი მსახიობი და მარი-ქრისტინე შნაიდერ რუმინელიდან, მოდელი, რომელიც პარიზში წიგნების მაღაზიას მართავდა. გელინი დაქორწინებული იყო მსახიობსა და პროდიუსერზე დანიელ დელორმზე ამ დროსთვის და მისი ქალიშვილი მამამისის ნაკლებობას გრძნობდა. გელინს არასდროს უღიარებია შნაიდერი თავის ქალიშვილად, თუმცა 1970-იან წლებში მან საჯაროდ აღიარა მისი მამობა. შნაიდერი თავდაპირველად დედამ აღზარდა ქალაქში, გერმანიის საფრანგეთის საზღვართან. საბოლოოდ, დედას არ სურდა მასთან ყოფნა და ორი წლის განმავლობაში მედდას მიანდო მისი თავი. მოგვიანებით მარია შნაიდერმა რამდენიმე წელი იცხოვრა დედის ბიძასთან, მიშელ შნაიდერთან და მის მეუღლესთან ერთად. იგი თავის ბიოლოგიურ მამასთან თექვსმეტი წლის ასაკში დაბრუნდა, რათა სურდა ურთიერთობის მოულოდნელად გამოსწორება.
მოგვიანებით მარია ჰელენ შნაიდერმა თქვა, რომ იგი მხოლოდ "სამჯერ" შეხვდა გელინს. მისმა ბიძაშვილმა ვანესა შნაიდერმა 2018 წელს გამოქვეყნებულ ბიოგრაფიულ წიგნში დაწერა, რომ მარია შნაიდერი რეგულარულად ეკონტაქტებოდა მამამისს გვიან მოზარდობის პერიოდში. პირველად მან მიიყვანა იგი ფილმის გადასაღებ მოედანზე. წლების განმავლობაში მარია შნაიდერი და მისი ბიოლოგიური მამა ერთმანეთს არარეგულარულად ხვდებოდნენ. საბოლოოდ იგი დაუკავშირდა თავის ნახევარ და-ძმებს (რომლებმაც არ იცოდნენ მის შესახებ მანამ, სანამ პარიზის ბოლო ტანგოში ითამაშა), განსაკუთრებით კი მის ნახევარ დას ფიონა გელინს.
კარიერა
მარია ჰელენ შნაიდერს თინეიჯერობის ასაკში ძალიან უყვარდა ფილმები, კვირაში ოთხჯერაც კი დადიოდა კინოში. მან დედასთან კამათის შემდეგ 15 წლის ასაკში დატოვა სახლი და პარიზში გაემგზავრა, სადაც მისი დებიუტი შედგა იმავე წელს. მან ფულის შოვნა შეძლო, როგორც დამატებითი ფილმებით, ასევე მოდელობით. ფილმის გადასაღებ მოედანზე მუშაობისას იგი შეხვდა ბრიჯიტ ბარდოს, რომელიც მამამისთან ერთად მუშაობდა რამდენიმე სპექტაკლზე (მამა, რომელიც უარს ამბობდა ქალიშვილის დახმარებაზე), მას გაუკვირდა, რომ ახალგაზრდა მსახიობი უსახლკაროდ დარჩა. სწორედ ამიტომ ბრიჯიტმა შესთავაზა მას ოთახი თავის სახლში. ბრიჯიტ ბარდოს საშუალებით, მარია ჰელენ შეხვდა კინო ბიზნესის წარმომადგენლებს, მათ შორის იყო უორენ ბიტი, რომელმაც დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა შნაიდერზე და ასევე წარუდგინა უილიამ მორის სააგენტოს. იგი 18 წლის იყო, როდესაც პირველად შეასრულა მნიშვნელოვანი როლი. ის 1970 წელს, გამოჩნდა Madly- ში, სადაც მთავარ როლს ასრულებს ალენ დელონი. ამას მოჰყვა შედარებით მნიშვნელოვანი როლები ფილმებში, როგორიცაა როჯერ ვადიმის ჯოჯოხეთი (1972); ძველი მოახლე (La Vieille Fille) (1972) ფილიპ ნოირეტთან ერთად; ძვირფასო მშობლებო (Cari genitori) (1973) ფლორინდა ბოლქანისა და ეკატერინე სპაკის გვერდით; ასევე სიყვარულის ცეკვა (1973), არტურ შნიცლერის პიესის მიხედვით. (ეს უკანასკნელი ფილმი ასევე ცნობილია როგორც Merry-Go-Round, რომელიც განსხვავდება შნაიდერის 1981 წლის ამავე სახელწოდების ფილმისგან, რომლის რეჟისორია ჟაკ რივეტი).
სიკვდილი
მარია ჰელენ შნაიდერი გარდაიცვალა მკერდის კიბოთი 2011 წლის 3 თებერვალს 58 წლის ასაკში. მისი დაკრძალვა ჩატარდა 2011 წლის 10 თებერვალს, პარიზის სენ – როშის ეკლესიაში, რომელსაც ესწრებოდნენ ფრანგული კინოს მსახიობები, რეჟისორები და პროდიუსერები.
დაფინა ზექირი (კომპოზიტორი)
დაფინა ზექირი ნუში (Dafina Zeqiri; დ. 1 აპრილი 1984, პრიშტინა, კოსოვო) — კოსოვოელ-ალბანელი კომპოზიტორი საორკესტრო მუსიკის, კამერული მუსიკისა და საგუნდო მუსიკის, რომლის ნაწარმოები უკვე შესრულებულია ევროპასა და მის ფარგლებს გარეთ.
ზექირი 1997-2002 წლებში სწავლობდა პრიშტინის „პრენკა იაკოვას კონსერვატორიაში“. სწავლობდა მუსიკალურ კომპოზიციას პრიშტინის უნივერსიტეტის კომპოზიტორ მენდი მენგჯიქისგან, რომელიც 2007 დაამთავრა. თავისი სამაგისტრო ნაშრომზე მუშაობდა იანა ანდრეევკასთან ერთად, სკოპიეს „კირილე და მეთოდეს უნივერსიტეტში“, რომელიც 2001 წელს დაასრულა.
2009 წელს დააარსა შემდეგი ორგანიზაციები: „კოსოვოელი ქალები მუსიკაში“, „NEO MUSICA“ და გახდა საერთაშორისო ფონდის „Fondazione Adkins Chiti: Donne in Musica“-ის ღირსების კომიტეტის წევრი.
მისი ნამუშევრები ძირითადად ინსტრუმენტულია, დაწყებული „Quasi Variazione“ ფორტეპიანოსთვის (2000), „Dialog“ ვიოლინოსა და ფორტეპიანოსათვის (2001), და „Atmospheres“ ფლეიტისა და ფორტეპიანოსათვის (2002). ვოკალური ნაწარმოებები მოიცავს ნამუშევრებს შერეული გუნდისათვის, როგორიცაა „ჩემი დედა“, აწყობილი პაშკო ვასას ტექსტზე (2001), „ოდისეა“ (2008), და „Atmospheres “ საგუნდო ორკესტრისთვის (2005). სოლო ნამუშევრები მოიცავს „When You Come“ მეცო-სოპრანოსა და ფორტეპიანოსათვის (2002), რომილის ტექსტი ეკუთვნის ბაირამ ქერიმის, და „O Dismal Bird“ ტენორისა და ფორტეპიანოსათვის (2009). უფრო გვიანი ნაწარმოებებია, სკოპიეს უნივერსიტეტში სწავლის დროს, მოიცავს ვარიაციებს სიმფონიური ორკესტრისთვის (2011), „Disappear“ სოლო ალტისათვის (2011), „Memento“ ვიოლინოსა და ორკესტრისათვის (2010), „Story of Mary“ მსახიობის, ფლეიტას, ვიოლინოს, გიტარასა და ფორტეპიანოსათვის ( 2010), და „All In“ ფლეიტის, ჰობოის, სოპრანო საქსოფონისა და ვიოლონჩელოსთვის (2009).
2011 წელს, მისი ნამუშევრები შესრულდა „მაკედონიის მუსიკალური ფესტივალი“-ს დღეებში და 2010 წელს „DAM“-ის ფესტივალზე, პრიშტინაში. ასევე 2010 წელს ლონდონში, პირველად „Dream“ სოლო ვიოლინოსათვის (2007) გაჟღერდა, „British Museum Project Trade and Travel 1830–2030“-ზე სექტემბერში, და სხვა ნამუშევრები ოქტომბერში. 2009 წელს, „Atmospheres“ გუნდისა და ორკესტრისათვის მოიგო თეოდორე ფრონტის „ქალების საერთაშორისო მუსიკის ალიანსის“ პრემია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:ალბანელი კომპოზიტორები კატეგორია:კოსოვოელი კომპოზიტორები
ჰაერბალიშიანი გემი
მინიატიურა|ჰაერბალიშიანი გემი ჰაერბალიშიანი გემი — გემი რომელიც ძროს ქვემოთ დაჭირხნილი ჰაერის ზემოქმედებით აიწევა წყლის ზედაპირიდან, რის შედეგადაც მცირდება წინააღმდეგობის ძალა მისი მოძრაობისას. ჰაერბალიშიანი გემი ორგვარია: ერთში ჰაერის ცენტრალური მიწოდება გუმბათისებრ ძროში ვენტილატორიდან ხორციელდება (კამერული სქემა), მეორეში — ძროს პერიმეტრზე განლაგებული ნახვრეტებით (საქშენიანი სქემა). ღელვის დროს ჰაერბალიშიანი გემი მდგრადად მოძრაობს, მისი ძროს ქვეშ მუდმივად არის ჰაერის ბალიში, რითაც აცილებულია დინამიკური დაგვერდება და დიფერენტი. გემების ჰორიზონტალურ სიბრტყეში მამოძრავებელ ძალად გამოიყენება საჰაერო ხრახნსა და საჰაერო-რეაქტიულ ძრავებს. ჰაერბალიშიანი გემების სიჩქარეა 100—150 კმ/სთ.
ზოტის განძი
ზოტის განძი — VIII-IX საუკუნეებით დათარიღებული განძი, რომელიც აღმოჩენილია ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზოტში XX საუკუნის 90-იან წლებში. შედგება 11 მთელი მონეტისაგან და 1 რამდენიმე ფრაგმენტად დანაწილებული მონეტისაგან. განძი დაფლულია ჰიჯრით 195 წლის (გრიგორის კალენდრით 811 წელი) შემდეგ.
ისტორია
განძი დამარხული ყოფილა დიდი ქვის ქვეშ და ინახებოდა ქოთანში, რომლისგანაც ამჟამად შემორჩენილია ფრაგმენტები. მისი აღმოჩენის შესახებ ადგილობრივმა სტუდენტმა მიაწოდა ინფორმაცია ბათუმის არქეოლოგიური მუზეუმის დირექტორს. განძი შედგებოდა დაახლოებით 150 მონეტისაგან, თუმცა განძის აღმომჩენმა საჯარო გახადა მხოლოდ 12 მონეტა. ამჟამად განძი ინახება ბათუმში, არქეოლოგიურ მუზეუმში.
აღწერილობა
12 მონეტიდან 9 მოჭრილია ერაყის ზარაფხანაში, 1 — ჯიბალში და 2 — ამიერკავკასიაში. ყველაზე ადრეულია ჰიჯრით 147 წელს (გრიგორის კალენდრით 765 წელი) მოჭრილი მონეტა, ხოლო გვიანდელია ჰიჯრით 195 წელს (გრიგორის კალენდრით 811 წელი) მოჭრილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოში აღმოჩენილი განძები
ჰაერრეაქტიული ძრავა
ჰაერრეაქტიული ძრავა (ჰრძ) — რეაქტიული ძრავა, რომელშიც საწვავის დაწვისათვის იყენებენ ჰაერის ატმოსფეროს ჟანგბადს. ჰრძ პირდაპირი რეაქციის ძრავაა, იგი აერთიანებს ძრავასა და მაძრავის ფუნქციებს. წვის კამერაში მოხვედრილი ჰაერის წინასწარი კუმშვის ხერხის მიხედვით ჰრძ არის კომპრესორული და უკომპრესორო (ჰაერი იკუმშება ჰაერის ნაკადის ჩქარული დაწნევის გამო). ჰრძ-ს მიეკუთვნება პირდაპირი დინების ჰრძ, მფეთქარი ჰრძ და ტურბორეაქტიული ძრავა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რეაქტიული ძრავები
შაჰნაზარლი
შაჰნაზარლი (Şahnəzərli) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
Magnavox
Magnavox — ელექტრონიკის მწარმოებელი ამერიკული კომპანია, დაარსებული ედვინ პრიდჰემის და პიტერ ჯენსენის მიერ 1917 წელს, ქალაქ ნაპაში, კალიფორნიაში. ის ყველაზე მეტად ცნობილია პირველი ვიდეო თამაშების კონსოლის, Magnavox Odyssey-ის შექმნით, რომელიც გამოვიდა 1972 წელს. 1974 წლიდან Magnavox არის ნიდერლანდური კომპანია Philips-ის მფლობელობაში. Magnavox-ის ძირითადი კვლევითი ქვედანაყოფები განთავსებული იყო ინდიანაში, კალიფორნიაში, ილინოისში, ფილადელფიასა და პენსილვანიაში.
სქოლიო
კატეგორია:1917 წელს დაარსებული კომპანიები კატეგორია:1917 წელს დაარსებული ამერიკული კომპანიები კატეგორია:1917 წელს დაარსებული ელექტრონული კომპანიები კატეგორია:აშშ-ის ელექტრონული კომპანიები კატეგორია:1917 წელს დაარსებული მწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:Philips კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები ამერიკის შეერთებულ შტატებში
ამენემჰატი (თუტმოს III-ის ვაჟი)
ამენემჰატი — ძველი ეგვიპტის პრინცი მეთვრამეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. ამენემჰატი ეგვიპტის ფარაონის თუტმოს III-ის შვილი იყო.
ჰეისეის პერიოდი
ჰეისეის პერიოდი ან ჰეისეის ეპოქა (平成時代, ჰეისეი ძიდაი) — იმპერატორ აკიჰიტოს მმართველობის პერიოდი. დღევანდელი ერა. დაიწყო 1989 წლის 8 იანვარს, იმპერატორ ჰიროჰიტოს გარდაცვალების შემდეგ, რომლის მმართველობის პერიოდს ერქვა შოვას პერიოდი.
1989 წლის 7 იანვარს იაპონიის 125-ე იმპერატორი გახდა 55 წლის აკიჰიტო (დაიბადა 1933 წლის 23 დეკემბერს), გარდაცვლილ იმპერატორ ჰიროჰიტოს უფროსი ვაჟი. იაპონური ტრადიციული წელთაღრიცხვის სისტემის მიხედვით დაიწყო ახალი ერა, რომელმაც ოფიციალურად მიიღო ჰეისეის დასახელება („მშვიდობის დამყარება“).
ტაიაბამბის რაიონი
ტაიაბამბის რაიონი (Distrito de Tayabamba) — რაიონი პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონის პატასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 203 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 645 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 339.13 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-ლიბერტადის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პატასის პროვინციის რაიონები
შიხლი
შიხლი (Shykhly) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
მეჟდუნაროდნაია (მოსკოვის მეტრო)
მეჟდუნაროდნაია (Международная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ფილიოვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2006 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ლა-ვიქტორია (ბოიაკა)
ლა-ვიქტორია (La Victoria) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.276 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 645 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14.95 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 110 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჩიხის ეკლესია
ჩიხის ღვთისმშობლის (წმ. ბარბარეს) ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი იმერეთის მხარეში, საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩიხაში.
ეკლესია ერთნავიანი ბაზილიკაა და ტყით შემოსილ მცირე გორაკზე დგას, ოთხკუთხა კოშკის ნანგრევის გვერდით. მისი ზომებია (დაახლოებით) 5 X 4 არშინი. აგებულია ქვითკირისაგან. დასავლეთის კარი და კარნიზები (ნაწილობრივ) ძვირფასი ჩუქურთმებითაა შემკული. ეკლესიის დასავლეთის კარის თავზე მდებარე ძვირფასი ჭრილობიანი ჯვრითა და სახეებით შემკული ქვის ჯვრის გარშემო და ძირს მრგლოვანი ასომთავრული წარწერაა, რომლის პალეოგრაფიული ხასიათითა და ჯვრის გამოსახულების ხელოვნების მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, წარწერა X საუკუნეს მიეკუთვნება. ეკლესიაში შემორჩენილია ნუსხურად ნაწერი კურთხევანის ნაშთი.
ადგილობრივი მცხოვრების, აბიათარ იაკობაშვილის თქმით, ძველად ეკლესია უფრო ჩრდილოეთით, კოშკისაკენ მდგარა, თუმცა მოგვიანებით აქ გადმოუტანიათ. ეკლესიაში არის ქვა, რომელშიც ნეკნის ძვალია გაქვავებული. ქვა დაახლოებით 10 გირვანქას იწონის და, ხალხის გადმოცემით, ნეკნის ძვალი წმ. ბარბარესია.
ეკლესია XI-XII საუკუნეებშია აგებული. მის დასავლეთ შესასვლელის ტიმპანზე ორ ტრიქონად ასომთავრული წარწერებია ამოკვეთილი. ტიმპანი ნახევარწრიული ფორმის ქვის ფილაა, რომელიც ორ ნაწილადაა გაპობილი. მისი ზომებია: 65 X 36. ფილის ცენტრში, ზემოთ ტოლმკლავიანი ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა წარმოდგენილი. წარწერა ჯვრის გამოსახულების ორივე მხარესაა შესრულებული და განკვეთილობის ნიშნები არ ახლავს. პალეოგრაფიული ნიშნების მიხედვით, ეკლესია XII საუკუნით თარიღდება.
2006 წელს საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, ჩიხის ღვთისმშობლის ეკლესიას ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია მიენიჭა.
რესურსები ინეტერნეტში
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
სირიის დროშა
თანამედროვე სირიის დროშა — მეორედ შეტანილი იყო 1980 წელს. მანამდე ეს დროშა გამოიყენებოდა გაერთიანებული არაბული რესპუბლიკის მიერ.
სიმბოლიზმი
დროშის ფერები ტრადიციულია არაბული ქვეყნების დროშებისთვის, ორი ვარსკვლავი ნიშნავს ეგვიპტეს და სირიას, ორი რეგიონი შემავალი გაერთიანებულ არაბთა რესპუბლიკაში. მწვანე ფერი — ფატიმიდების ფერი, თეთრი — ომაიანების, შავი — აბასიანების და წითელი ფერი — ხაშიმიტების დინასტიის ფერი დამატებული იყო, როდესაც შერიფი ჰუსეინ იბნ ალი ალ-ჰაშიმი შეუერთდა არაბულ აჯანყებას 1916 წელს.
ისტორია
არაბული აჯანყების დროშა გახდა პირველი დროშა, რომელიც გამოიყენება დღევანდელი სირიის ტერიტორიაზე, ოსმალური იმპერიისაგან დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ 1918 წლის 30 სექტემბერს.
ამ დროშაზე დაყრდნობით, 1920 წელს, გამომუშავებული და მიღებული იყო სირიის სამეფოს დროშა. წითელ სამკუთხედზე გამოსახული ვარსკვლავი, იმ ფაქტის სიმბოლოა, რომ სირია გახდა პირველი ქვეყანა, რომელმაც გამოიყენა პან-არაბული ფერები.
საფრანგეთის ხელისუფლებამ, უფლებამოსილებით შეცვალა დროშა ლურჯ დროშაზე ნახევარმთვარით ცენტრში და ფრანგული დროშით კანტონში. ერთ თვეში ეს დროშა გააუქმეს. საფრანგეთის მმართვის ქვეშ მყოფი სირია ოთხ ნაწილად იყო დაყოფილი, რომელთაგან თითოეულს მიეღო საკუთარი დროშა. 1922 წელს მიღებული იყო ჰორიზონტალურად მწვანე-თეთრი-მწვანე სირიული საბჭოს სახელმწიფო დროშა საფრანგეთის დროშით კანტონში. ეს დროშა გამოიყენებოდა 1925 წლიდან 1936 წლამდე, სანამ სახელმწიფოები ერთი სირიის შემადგენლობაში არ შევიდნენ.
1932 წელს მიღებული იყო ჰორიზონტალური მწვანე-თეთრი-შავი დროშა სამი ხუთკუთხედიანი ვარსკვლავით თეთრი ხაზის ცენტრში. ეს მოჰყვა ფრანგულ-სირიული ხელშეკრულების მოწერას, რომლის თანახმადაც სირია გახდა რესპუბლიკა და ნაწილობრივ დამოუკიდებელი ქვეყანა. თავდაპირველად სამი წითელი ვარსკვლავი აღნიშნავდა ალეპოს, დამასკის და დეილ-ელ-ზორის. 1936 წელს სირიას მიეკუთვნა ჯაბალ ალ-დრუზი და ლატაკია რამაც ვარსკვლავთა მნიშვნელობის ცვლა გამოიწვია. ალეპო, დამასკი და დეილ-ელ-ზორი - პირველი ვარსკვლავი, ჯაბალ ალ-დრუზი - მეორე, ლატაკია - მესამე. ეს დროშა დარჩა 1946 წელს სრული დამოუკიდებლობის მიღების შემდგომაც.
1958 წელს, სირიამ და ეგვიპტემ ერთიანი სახელმწიფო შექმნეს  — გაერთიანებული არაბული რესპუბლიკა (გარ) და მიიღეს ჰორიზონტალური წითელ-თეთრ-შავი დროშა ორი მწვანე ვარსკვლავით (შესაბამისად სირია და ეგვიპტე), რომელიც დღევანდელი სირიის დროშაა. 1961 წელს სირია გამოვიდა გარ-დან და დაუბრუნდა წინა დროშას.
1963 წელს ერთი თვის შუალედში მმართველობაში სირიასა და ერაყში მოვიდა პარტია ბაასი. ორივე ქვეყანაში დროშა შეიცვალა წითელ-თეთრ-შავზე სამი მწვანე ვარსკვლავით (პარტიის ლოზუნგთან შესაბამისი „ერთობლიობა, თავისუფლება, სოციალიზმი“).
1980 წელს არჩეული იყო დღევანდელი დროშა, 1958 წლის ანალოგიური.
ფრანგული სირიის სახელმწიფოთა დროშები
ფრანგული სირიის თოთოეულ სახელმწიფოს (საფრანგეთის მანდატური ტერიტორია) საკუთარი დროშა ჰქონდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სირიის ისტორია კატეგორია:სირიის ეროვნული სიმბოლოები
აჩი ბერიძე
აჩი ბერიძე  (დ. 7 დეკემბერი, 1987, ბათუმი) — ქართველი პოეტი.
დაიბადა ქალაქ ბათუმში, 1987 წლის 7 დეკემბერს. 2009 წელს დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკა-ინფორმატიკა–გამოთვლითი ტექნიკის და მათემატიკის ფაკულტეტი. 2007 წელს მუშაობა დაიწყო ქ. ბათუმის საკრებულოში, ქსელების ადმინისტრატორად.
მისი ლექსები შესულია რამდენიმე ლექსების კრებულში: „ა,ბ,გ,დ“, „მეცხრე ტალღა“, „მერანი“. პერიოდულად იბეჭდება ჟურნალ-გაზეთებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები კატეგორია:ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
სარიშევო (ალშეევის რაიონი)
სარიშევო  (Һарыш; Сарышево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 23 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რაევკა, რომელიც ასევე დაშორებულია 25 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
შიხლი (ფუზულის რაიონი)
შიხლი  (Şıxlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:ფუზულის რაიონის სოფლები
Emerson Radio
Emerson Radio — სამომხმარებლო ელექტრონიკის უმსხვილესი ამერიკული დისტრიბუტორი კომპანია, დაარსებული 1948 წელს ჰაკენსაკში, ნიუ-ჯერსი, აშშ. კომპანია ყიდის და ლიცენზირებას უკეთებს პროდუქტების უამრავ ხაზს მსოფლიოში. 2001 წლიდან მოყოლებული Emerson Radio-ს მფლობელი არის კომპანია Funai.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ელექტრონული კომპანიები კატეგორია:Panasonic კატეგორია:1948 წელს დაარსებული ელექტრონული კომპანიები კატეგორია:1948 წელს დაარსებული კომპანიები კატეგორია:1948 წელს დაარსებული ამერიკული კომპანიები
ურპაის რაიონი
ურპაის რაიონი (Distrito de Urpay) — რაიონი პერუში, ლა-ლიბერტადის რეგიონის პატასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 688 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 125 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 31 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 99.61 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-ლიბერტადის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პატასის პროვინციის რაიონები
პოლიტოტდელსკოეს კონსტანტინესა და ელენეს ტაძარი
პოლიტოტდელსკოეს კონსტანტინესა და ელენეს ტაძარი (Константино-Еленинский храм) — მართლმადიდებლური ტაძარი მატვეევო-კურგანის რაიონის სოფელ პოლიტოტდელსკოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1823 წელს.
ეკლესიის მისამართი: 346977, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, მატვეევო-კურგანის რაიონი, სოფელი პოლიტოტდელსკოე, გარდემანის ქუჩა № 25.
ისტორია
1823 წელს ადგილ მილოსტში (ამჟამად პოლიტოტდელსკოე) ააგეს კონსტანტინესა და ელენეს სახელობის ეკლესია. მისი კურთხევა შედგა 1825 წელს. ეკლესია აშენდა მემამულე შაბელსკის სახსრებით. ეს იყო ქვის, სამსაკურთხევლიანი ეკლესია, სკურთხევლები ნაკურთხი იყო მოციქულთასწორების კონსტანტინესა და ელენეს, ნიკოლოზ განმანათლებლისა და ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეკლესიის მახლობლად ააგეს კელია და ბეღელი.
XX საუკუნის 30-იან წლებში ეკლესია ბოლომდე დაანგრიეს. დიდი ხნის განმავლობაში სოფელში ეკლესია არ იყო.
1990-იან წლებში სოფელში დაიწყო სასულიერო ცხოვრების აღორძინება. სოფლის ადმინისტრაციამ, მრევლის თხოვნით, ღვთისმსახურების აღსასრულებლად გამოყო 1997 წელს გარემონტებული სამლოცველო სახლი.
2005 წლამდე სამლოცველო სახლში ღვთისმსახურებას აღავლენდა 12 მღვდელი. მოგვიანებით ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა იერომონახი კირილე. 2005-2006 წლებში მრევლმა გაიფორმა სამლოცველო სახლი, სასოფლო აფთიაქის ყოფილი შენობა და მიმდებარე მიწა საკუთარებაში.
2008-2009 წლებში ტაძარს დაუყენეს ახალი კარები, გამოცვალეს ფანჯრები სამლოცველო სახლში და საკვირაო სკოლაში გაიყვანეს წყალი.
2010 წელს ტაძრისთვის იყიდეს პატარა სამრეკლო. 2011-2012 წლებში ააგეს ხის სამრეკლო. 2012 წელს სამლოცველო სახლის რემონტი კვლავ გაგრძელდა, დაიწყო საკვირაო სკოლის შენობის რემონტიც. 2013 წელს სოფლის ტერასაზე დადგეს ჯვარი და მიქაელ მთავარანგელოზის ხატი, მოაწყვეს ტაძრის გარშემო ტერიტორია.
თქვლაფა
თქვლაფა გურიის, თქვლაფა, თქლაფა ყურძენი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში გურიიდან.
წარსულში თქვლაფას გავრცელების არეალი შუა და ზემო გურიის სოფლებით შემოიფარგლე-ბოდა. იგი გაშენებული იყო მაღლარების სახით და ყოველგვარი მოვლის გარეშე ძლიერი ზრდითა და უხვმოსავლიანობით ხასიათდებოდა. ამ თვისებების გამო ადგილობრივი მოსახლეობა მისგან უბრალო ღირსების საოჯახო მოხმარების ღვინოს ამზადებდა.
პოლიტოტდელსკოეს კონსტანტინესა და ელენეს ტაძარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
თქვლაფა
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ოდნავ ოვალური, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ხშირქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, თხელი ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი — საშუალო ზომის, ოვალური, ღია მომწვანო ფერის. თხელი კანი ცვილისებრი ფიფქით სუსტადაა დაფარული. რბილობი მეტად წვნიანი და ნაკლებ ხორციანია. ჯიშს ახასიათებს წვენის უხვი გამოსავლიანობა.
თქვლაფა გურიის საშუალო ზრდა-განვითარებისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 160 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 120-125 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 10.0-12.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17-19%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.9 გ/ლ-ს.
თქვლაფა გურიის გამოიყენება სუფრის თეთრი ღვინის დასამზადებლად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გურიის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ვისტავოჩნაია (მოსკოვის მეტრო)
ვისტავოჩნაია (Выставочная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ფილიოვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2005 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ლაბრანსაგრანდე
ლაბრანსაგრანდე (Labranzagrande) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.494 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 231 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 8.37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 625 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კიჟუჩი
კიჟუჩი (Oncorhynchus kisutch) — გამსვლელი თევზი ორაგულისებრთა ოჯახისა. სხეულის სიგრძე ჩვეულებრივ 60-65 სმ აღწევს, წონა 3-4 კგ (ზოგჯერ 14 კგ). აქვს ვერცხლისფერი სხეული, ზურგი მოლურჯოა; დაჰკრავს წვრილი შავი ლაქები; გამრავლების პერიოდში მუქი ჟოლოსფერია. გავრცელებულია წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთ ნაწილში. ტოფობს შემოდგომასა და ზამთარში. სიცოცხლის პირველ წლებში ცხოვრობს მტკნარ წყალში, შემდეგ ზღვაში ინაცვლებს, სადაც მალე იზრდება და 15-16 თვის შემდეგ აღწევს სქესობრივ სიმწიფეს. სარეწაო მნიშვნელობისაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორაგულისებრნი
ჩეხოვის სახელობის სანატორიუმი
ჩეხოვის სახელობის სანატორიუმი (Чехов исемендәге санаторий; Село санатория имени Чехова) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 47 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია აკსიონოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 12 კმ-ით.
ინოხოსი
ინოხოსი (Hinojos) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის ელ-კონდადოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 321 კმ². მოსახლეობა — 3961 კაცი (2020 წ.).
ნიებლა
ნიებლა (Niebla) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის ელ-კონდადოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 225 კმ². მოსახლეობა — 4116 კაცი (2020 წ.).
ინოხოსი
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:უელვის ქალაქები
ნიებლა
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:უელვის ქალაქები
ბუზეტო-პალიცოლო
ბუზეტო-პალიცოლო (Buseto Palizzolo) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ტრაპანის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 3170 ადამიანი. ფართობი 72 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0923, საფოსტო ინდექსი — 91012.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრაპანის პროვინციის კომუნები
კიევსკაია (მოსკოვის მეტრო, ფილიოვსკაია)
კიევსკაია (Киевская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ფილიოვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1937 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ტარას ბულბა (ოპერა)
ტარას ბულბა − უკრაინელი კომპოზიტორის, მიკოლა ლისენკოს ოთხმოქმედებიანი ოპერა. ლიბრეტოს ავტორია მიხაილ სტარიცკი. ოპერა ეფუძნება ნიკოლაი გოგოლის იმავე სახელწოდების რომანს. ტარას ბულბა პირველად კომპოზიტორის გარდაცავლების (1912) შემდეგ, 1924 წელს დაიდგა.
მანდალორელი
„ვარსკვლავური ომების“ შემქმნელს, ჯორჯ ლუკასს მხატვრულ სატელევიზიო სერიალზე მუშაობა ჯერ კიდევ 2009 წელს ჰქონდა დაწყებული, თუმცა, პროექტის წარმოება ზედმეტად ძვირი აღმოჩნდა. 2012 წლის ოქტომბერში კომპანია „ ლუკასფილმი“ მისგან Disney-მ იყიდა, რის შემდეგაც „ვარსკვლავურ ომებთან“ დაკავშირებულ სერიალზე მუშაობა Disney+ სტრიმინგ პლატფორმისთვის დაიწყო. 2018 წლის მარტში მთავარი პროდიუსერის რანგში წარმოებაში ჩაერთო ფავრო. აღმასრულებელი პროდიუსერები მასთან ერთად არიან დეივ ფილონი, კეთლინ კენედი და კოლინ უილსონი. სერიალის სათაური 2018 წლის ოქტომბერში გახდა ცნობილი, ხოლო გადაღება კალიფორნიაში, Manhattan Beach Studios ბაზაზე დაიწყო. კომპანიამ Industrial Light & Magic სპეციალურად „მანდალორელისთვის“ შექმნა ტექნოლოგია, სახელწოდებით StageCraft, რომელიც გარემოს შესაქმნელად ვირტუალურ დეკორაციებს და 360 გრადუსიან ვიდეოკედლებს იყენებს. მას შემდეგ ტექნოლოგია სხვა ფილმებსა და სერიალებშიც გამოიყენება. „მანდალორელის“ პრემიერა Disney+ პლატფორმის გაშვებასთან ერთად, 2019 წლის 12 ნოემბერს შედგა. რვა ეპიზოდისგან შემდგარ პირველ სეზონს პოზიტიური კრიტიკული გამოხმაურება ხვდა წილად. ნომინირებული იყო გამორჩეული დრამატული სერიალის კატეგორიაში Primetime Emmy Awards 72-ე დაჯილდოებაზე და Primetime Creative Arts Emmy Awards 72-ე დაჯილდოებაზე 7 ნომინაციაში გაიმარჯვა. მეორე სეზონის პრემიერა 2020 წლის 30 ოქტომბერს შედგა, ხოლო მესამე სეზონი წინასწარ წარმოებაშია. 2020 წლის დეკემბერში მასთან დაკავშირებული სამი spin-off სერიალის შესახებ გახდა ცნობილი: „ბობა ფეტის წიგნი“ (The Book of Boba Fett), „ახალი რესპუბლიკის რეინჯერები“ (Rangers of the New Republic) და „ასოკა“ (Ahsoka).
ტარას ბულბა (ოპერა)
ისტორია
ლისენკო ოპერაზე 1880-1891 წლებში მუშაობდა და დაჟინებით მოითხოვდა უკრაინულად დადგმას, რის გამოც მის სიცოცხლეში ოპერა არ დადგმულა. კომპოზიტორი XVII საუკუნის კაზაკების ლიდერის, ვოვგურა ლისის შთამომავალი იყო და შესაძლოა, ამბავს მისთვის განსაკუთრებული მნიშვნელობა ჰქონდა. ოპერა პირველად 1924 წელს ხარკოვში დაიდგა, ხოლო შემდეგ 1927 წელს - კიევში. ოპერის ახალი ვერსია 1937 წელს დაიდგა და დიდი წარმატება ხვდა წილად. იმის გამო, რომ ოპერის ახალი რედაქციები თავდაპირველ ვარიანტს საკმაოდ დაშორდა, 1950-იან წლებში ტარას ბულბას მესამე ვარიანტი შეიქმნა (დირიჟორი − ა. კლიმოვი, რეჟისორი − ვ. სკლიარენკო, მხატვარი − ა. პეტრიცკი), რომლის პრემიერაც 1955 წელს გაიმართა.
მანდალორელი
სიუჟეტი
„ჯედაის დაბრუნებაში“ (1983) განვითარებული მოვლენების და გალაქტიკური იმპერიის დაცემიდან 5 წლის შემდეგ, მთავარი პერსონაჟი, მარტოხელა მანდალორელი თავებზე მონადირე, რომელიც გალაქტიკის განაპირა რეგიონებში იმყოფება, იმპერიის გადარჩენილი ძალებისგან იღებს შეკვეთას, იპოვოს და მოიყვანოს, ან მოკლას ბავშვი, სახელად გროგუ, მაგრამ, სანაცვლოდ, იგი ბავშვის დაცვას გადაწყვეტს და მასთან ერთად მიიმალება, რათა ისინი თავისიანებთან მიიყვანოს. მათ კვალში უდგას ყოფილი იმპერიის მაღალჩინოსანი, მოფ გიდეონი, რომელსაც სურს, ბავშვის კავშირი ძალასთან თავისი მიზნებისთვის გამოიყენოს.
მსახიობები და პერსონაჟები
მთავარი პერსონაჟის, მანდალორელი თავებზე მონადირე დინ ჯარინის როლს პედრო პასკალი ასრულებს. პასკალმა იგი კლინტ ისტვუდის პერსონაჟებს შეადარა, განვითარებული საბრძოლო უნარებით და „საეჭვო მორალით“. პერსონაჟის ნამდვილი სახელი მხოლოდ მერვე ეპიზოდში („თავი 8: მონანიება“) ხდება ცნობილი, თუმცა, პასკალმა იგი შემთვევით გაამჟღავნა 2019 წლის ნოემბერში. მისი სამიზნე პირველ ეპიზოდში („თავი 1: მანდალორელი“) არის „ბავშვი“, რომელსაც ფანები „პატარა იოდას“ („Baby Yoda“) უწოდებენ. იგი იმავე სახეობას მიეკუთვნება, რომელსაც „ვარსკვლავური ომების“ პერსონაჟი, ჯედაი ოსტატი იოდა. იგი, იოდას მსგავსად, ანიმატრონული თოჯინაა, რომელიც ვიზუალური ეფექტების მეშვეობითაა გაუმჯობესებული. მანდალორელი მისი მეურვე ხდება, ხოლო მისი სახელი, გროგუ, მე-2 სეზონში ხდება ცნობილი („თავი 13: ჯედაი“).
ტარას ბულბა (ოპერა)
სიუჟეტი
ოპერის მოქმედება კიევში, ტარასის სოფელში, ზაპოროჟიის სეჩსა და დუბნოში, XVII საუკუნეში მიმდინარეობს, როდესაც რეგიონში პოლონელები ბატონობდნენ. შინაარსი დაფუძნებულია თანამედროვე, 1955 წლის ვერსიაზე:
მანდალორელი
მსახიობები და პერსონაჟები
რამდენიმე პერსონაჟი პირველი სეზონის რამდენიმე სერიაში ჩნდება, მათ შორის, თავებზე მონადირეთა გილდიის ლიდერი გრიფ კარგა (ასრულებს კარლ უეზერსი); იდუმალებით მოცული „კლიენტი“ (ვერნერ ჰერცოგი);  დოქტორი პერშინგი, მეცნიერი, რომელიც კლიენტისთვის მუშაობს (ომიდ აბტაჰი);  კუიილი, უგნაუტი ფერმერი, რომელიც მანდალორელს ეხმარება (ახმოვანებს ნიკ ნოლტი);  თავებზე მონადირე დროიდი IG-11 (ახმოვანებს ტაიკა უაიტიტი);  ყოფილი ამბოხებული, ამჟამად, დაქირავებული ჯარისკაცი, კარა დიუნი (ჯინა კარანო);  იმპერიის უსაფრთხოების ბიუროს (ISB) ყოფილი ოფიცერი, მოფ გიდეონი (ჯანკარლო ესპოზიტო)  და „მეაბჯრე“, მანდალორელი, რომელიც ბესკარის ფოლადისგან ჯავშანს და აღჭურვილობას ამზადებს (ემილი სუოლოუ).
ტარას ბულბა (ოპერა)
მოქმედება I
ოპერა იწყება ორკესტრის უვერტიურით. მოქმედება კიევში მიმდინარეობს, რომელიც პოლონელ შლიახტებს უკავიათ. შლიახტების მოსამსახურეები კობზარის (უკრაინელი ბარდი) მსმენელებს შლიან. ტარას ბულბა ვაჟებს: ოსტაპსა და ანდრის სასწავლებლად მონასტერში ტოვებს. ანდრი უკვე მოხიბლულია პოლონელი გოგოთი (რომელიც შემდეგში დუბნოს პოლონელი გუბერნატორის ქალიშვილი, მარილცია აღმოჩნდება). ოსტაპი კობზარს პატრიოტული სიმღერის შესრულებისკენ მოუწოდებს. ეს პოლონელებს ანრისხებს და შეხლა-შემოხლის დროს კობზარს კლავენ.
მანდალორელი
მსახიობები და პერსონაჟები
ესპოზიტო, კარანო, უეზერსი და აბტაჰი მეორე სეზონშიც ბრუნდებიან. რამდენიმე მსახიობი თამაშობს პერსონაჟს „ვარსკვლავური ომების“ სამყაროდან, მათ შორისაა კობ ვანთი (ასრულებს ტიმოთი ოლიფანტი), ბობა ფეტი (ტემუერა მორისონი),  ბო-კატან კრაიზი (კეიტი საკჰოფი),  ასოკა ტანო (როზარიო დოუსონი)  და ლუკ სკაიუოკერი (მარკ ჰემილი/მაქს ლოიდ-ჯონსი). პირველი სეზონიდან ბრუნდება, აგრეთვე, პელი მოტო (ასრულებს ემი სედარისი); კოსკა რივზი (მერსედეს ვარნადო) და ფენეკ შანდი (მინგ-ნა უენი). მისტი როსასი, რომელიც პირველ სეზონში კუიილის როლს ფიზიკურად ასრულებდა, ასახიერებს ბაყაყის მსგავს ქალს (Frog Lady), რომელსაც მანდალორელი ეხმარება.
ტარას ბულბა (ოპერა)
მოქმედება II
ტარასის სოფელი. ოსტაპი და ანდრი კიევიდან ბრუნდებიან და დედას, ნასტიას ხვდებიან. ბულბას მეგობარი ტოვკაჩი ვაჟებს მოუთხრობს, რომ მთელი უკრაინის მასშტაბით ომია გაჩაღებული. მიუხედავად დედის წინააღმდეგობისა, ტარასს ვაჟები სეჩში მიჰყავს. ნასტიას გული მისდის.
მოქმედება III
სეჩი. ტარასი სეჩში მყოფ გაზარმაცებულ მკვიდრებს საბრძოლველად მოუწოდებს. ანდრის ცუდი წინათგრძნობა აქვს, ხოლო ოსტაპი ჰპირდება, რომ ყოველთვის მხარს დაუჭერს მას. დასარტყმელი ინსტრუმენტების ხმაზე კაზაკების საბჭო (რადა) იკრიბება. ტარასის მხარდაჭერით, ისინი ახალ ატამანს, კირდიაგას ირჩევენ, რომელიც კაზაკებს საომრად მიუძღვის.
მანდალორელი
საფუძველი
2009 წლის დასაწყისში „ვარსკვლავური ომების“ შემქმნელმა, ჯორჯ ლუკასმა დაიწყო მუშაობა სერიალზე სავარაუდო სახელწოდებით „ვარსკვლავური ომები: სხვა სამყარო“ (Star Wars: Underworld). 2012 წლამდე მისთვის 50-ზე მეტი სცენარი დაიწერა, თუმცა, საბოლოო ჯამში, მისი წარმოება ზედმეტად ძვირადღირებულად იქნა მიჩნეული. 2013 წლის იანვარში ამერიკის სამაუწყებლო კომპანიის (ABC) პრეზიდენტმა პოლ ლიმ განაცხადა, რომ მისი კომპანია განიხილავდა მხატვრული სატელევიზიო სერიალის შესაძლებლობას Lucasfilm-თან, მას შემდეგ, რაც ეს უკანასკნელი ABC-ს მფლობელმა კომპანიამ, The Walt Disney Company-მ შეიძინა (2012 წლის ოქტომბერი). 2017 წლის ნოემბერში „დისნეის“ მთავარმა აღმასრულებელმა ოფიცერმა, ბობ აიგერმა განაცხადა, რომ Lucasfilm-ი მუშაობდა „ვარსკვლავური ომების“ მხატვრულ სატელევიზიო სერიალზე ახალი სტრიმინგ პლატფორმისთვის Disney+.
ტარას ბულბა (ოპერა)
სცენა I
კაზაკების ბანაკი. ისინი დუბნოს არტყამენ ალყას, რომლის გუბერნატორიც მარილციას მამაა. ქალაქის მკვიდრები შიმშილობენ და მარილცია თავის თათარ მოახლეს ანდრის საძებნელად გზავნის.
მანდალორელი
შექმნის პროცესი
2017 წელს, ფილმ „მეფე ლომზე“ (2019) მუშაობის დროს, რომელიც 1994 წლის იმავე სახელწოდების ანიმაციური ფილმის ფოტორეალისტურ რიმეიქს წარმოადგენს, რეჟისორმა ჯონ ფავრომ „ლუკასფილმის“ პრეზიდენტს, კეთლინ კენედის წარუდგინა თავისი იდეა „ვარსკვლავური ომების“ სატელევიზიო სერიალის შესახებ. კენედიმ ურჩია, იდეა განეხილა „ვარსკვლავური ომების“ სამყაროს ანიმაციური სერიალების: „კლონების ომების“ და „აჯანყებულების“ აღმასრულებელ პროდიუსერთან, დეივ ფილონისთან. ფავრომ და ფილონიმ ერთმანეთი სკაიუოკერის რანჩოზე გაიცნეს, როცა ფავრო „რკინის კაცზე“ მუშაობდა, ხოლო ფილონი „კლონების ომის“ პირველ სეზონზე (ორივე ნაწარმოები 2008 წელს გამოვიდა). ამის შემდგომ ფავრომ, ფილონის მიწვევით, „კლონების ომის“ მანდალორელი პერსონაჟი, პრე ვისლა გაახმოვანა. შეხვედრის დროს, რომელზეც ისინი სერიალის შესახებ ფავროს იდეას განიხილავდნენ, ფილონიმ დახატა „ვარსკვლავური ომების“ პერსონაჟის, იოდას სახეობის ჩვილი, რაც, მოგვიანებით, „ბავშვის“ პერსონაჟს დაედო საფუძვლად. ფავროს სურდა, მიმოეხილა „ვარსკვლავური ომების“ სამყაროში არსებული „სიბინძურე და ბოროტება“ („scum and villainy“) „ჯედაის დაბრუნებაში“ განვითარებული მოვლენების შემდეგ. შეხვედრის შემდეგ, „მეფე ლომის“ გადაღებების პარალელურად, იგი დღეში რამდენიმე საათს სერიალზე მუშაობას უთმობდა.
2018 წლის მარტში „ლუკასფილმმა“ განაცხადა, რომ „დისნეის“ ახალი პლატფორმისთვის შექმნილი „ვარსკვლავური ომების“ სერიალის ავტორი და აღმასრულებელი პროდიუსერი ფავრო იქნებოდა. კენედიმ, აგრეთვე, დასძინა, რომ სერიალი კარგი შანსი იქნებოდა სცენარის ავტორებისა და რეჟისორების დივერსიფიცირებული შემადგენლობის დასაქირავებლად მას შემდეგ, რაც ფრენჩაიზის ფილმები გააკრიტიკეს იმის გამო, რომ ყველა მათგანის რეჟისორები და სცენარის ავტორები თეთრკანიანი მამაკაცები იყვნენ. მაისში ფავრომ განაცხადა, რომ ჯერ კიდევ მანამ, სანამ პროექტისთვის ოფიციალურად დაიქირავებდნენ, პირველი სეზონის რვიდან ოთხი სერიის სცენარი დაწერილი ჰქონდა. 3 ოქტომბერს მანვე განაცხადა, რომ სერიალის სათაური იქნებოდა „მანდალორელი“ (The Mandalorian) და გაამჟღავნა მისი სიუჟეტის მონახაზი. მომდევნო დღეს „ლუკასფილმმა“ გაავრცელა განცხადება, რომლის მიხედვითაც ფავროს აღმასრულებელი პროდიუსერების ამპლუაში ფილონი, კენედი და კოლინ უილსონი შეუერთდებოდნენ, ხოლო კარენ გილკრაისტი თანააღმასრულებელი პროდიუსერი იქნებოდა. ასევე, ცნობილი გახდა, რომ სერიალის პრემიერა 2019 წლის ნოემბერში, Disney+ სერვისის გაშვებისთანავე იქნებოდა ხელმისაწვდომი. მსახიობმა პედრო პასკალმა განაცხადა, რომ სერიალი „ვარსკვლავური ომების“ ფილმებისგან კოსმოსური ვესტერნის ტონებს სესხულობდა და მათ „სტეროიდებით ამდიდრებდა“.
ტარას ბულბა (ოპერა)
სცენა II
ციხესიმაგრის შიგნით. ანდრი და მარილცია ერთმანეთს სიყვარულს უმხელენ. ანდრი გუბერნატორს მის ხელს სთხოვს. მღვდლის რჩევით, გუბერნატორს მათი ქორწინება მიზანშეწონილად მიაჩნია და ანდრის პოლონეთის არმიის პოლკოვნიკად ნიშნავს.
სცენა III
კაზაკების ბანაკი. ტარასი იგებს, რომ თათრებმა სეჩი გაანადგურეს. გაქცეული ტყვისგან იგი ანდრის განზრახვის შესახებ იგებს. ანდრის ჯარები ციხესიმაგრიდან გამოდიან. ღალატის გამო ბულბა საკუთარ ვაჟს კლავს. ოსტაკი ძმას დასტირის.
მანდალორელი
შექმნის პროცესი
2019 წლის ივლისში ფავრომ დაადასტურა, რომ იგეგმებოდა სერიალის მეორე სეზონი, რომელზეც მუშაობა თავად უკვე დაწყებული ჰქონდა. 2020 წლის თებერვალში აიგერმა მეორე სეზონის პრემიერის თარიღად იმავე წლის ოქტომბერი დაასახელა. აპრილის ბოლოსთვის ფავროს უკვე „კარგა ხნის“ დაწყებული ჰქონდა მუშაობა მესამე სეზონზე და იწყებოდა მასზე უფრო ფართო მუშაობაც. სექტემბერში ჯანკარლო ესპოზიტომ განაცხადა, რომ მეორე სეზონში „დაიწყებოდა საფუძვლის ჩაყრა იმ სიღრმისა და სივრცისთვის, რომელიც მე-3 და მე-4 სეზონებში გამოჩნდებოდა“ და სადაც მაყურებელი „ნამდვილად მიიღებდა პასუხებს“. 2020 წლის დეკემბერში ფავრომ განაცხადა, რომ მესამე სეზონი წინასწარ წარმოებაში იყო ჩაშვებული და 2021 წელს, „ბობა ფეტის წიგნის“ გადაღებების დასრულებისთანავე მისი გადაღებებიც დაიწყებოდა.
კასტინგი
2018 წლის ნოემბერში, გარკვეული მითქმა-მოთქმის შემდეგ, დადასტურდა პედრო პასკალის შერჩევა მთავარ როლზე. პასკალი თავდაპირველად ფიქრობდა, რომ „ვარსკვლავური ომების“ პერსონაჟის, ბობა ფეტის როლზე ამტკიცებდნენ, რაც მანდალორელისა და ფეტის ვიზუალური მსგავსებით იყო გამოწვეული, თუმცა მანდალორელი, სინამდვილეში, დამოუკიდებელი და ახალი პერსონაჟია, სახელად დინ ჯარინი. ფავრომ პასკალი დაახასიათა, როგორც „კლასიკური კინოვარსკვლავი“, რომელსაც გააჩნდა „მზაობა და უნარები“, რომელიც მეტწილად ჩაფხუტით სახედაფარული პერსონაჟის განსახიერებისთვის იყო აუცილებელი. მანდალორელს, აგრეთვე, განასახიერებენ დუბლიორები: ბრენდან უეინი და ლატიფ კრაუდერი. პასკალი, ფავროსთამ და ფილონისთან ერთად, პერსონაჟის დიალოგების ჩაწერაზე გადაღებების შემდეგ მუშაობდა.
ტარას ბულბა (ოპერა)
სცენა IV
ტარასი და ოსტაპი კაზაკებს პოლონელების წინააღმდეგ და დუბნოს ასაღებად მიუძღვიან.
მანდალორელი
გადაღებები
სერიალი კალიფორნიაში მდებარე კინოსტუდიის, Manhattan Beach Studios ბაზაზეა გადაღებული. პირველი ეპიზოდის რეჟისორი ფილონია, რაც მისთვის live-action სარეჟისორო დებიუტი იყო, პირველი სეზონის სხვა სერიების რეჟისორები კი არიან რიკ ფამუივა, დებორა ჩაუ, ბრაის დალას ჰოვარდი და ტაიკა ვაიტიტი. ფილონი, ჰოვარდი და ფამუივა მეორე სეზონშიც დაბრუნდნენ. მათ შეუერთდათ ფავრო, რომელმაც პირველ სეზონში, „მეფე ლომის“ გადაღებების გამო რეჟისორის რანგში მონაწილეობა ვერ შეძლო, აგრეთვე, პეიტონ რიდი, რობერტ როდრიგესი და გრიფ კარგას როლის შემსრულებელი კარლ უეზერსი.
ტარას ბულბა (ოპერა)
სცენა IV
დასასრული მნიშვნელოვნად განსხვავდება ნიკოლაი გოგოლის ნაშრომისგან, სადაც ჯერ ოსტაპს, შემდეგ კი ტარას ბულბას პოლონელები ტყვედ იგდებენ და კლავენ. ოპერაში არ ჩანს ტარასის ორგვარი ბუნება და კაზაკებსა და ებრაელებს შორის ურთიერთობა.