cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ციფრული გამოსახულება
პალიტრა გამოასახულებები,გამოსახულებები 256 ფერში(8 bits)
იმისათვის რომ ფერის მონაცემების მიერ დაკავებული ადგილი შევამციროთ ჩვენ ვიყენებთ ფერთა გამას დავშირებულს გამოსახულებასთან. აქ საუბარია ინდექსირებულ ფერებზე: პიქსელისთვის მინიჭებული მნიშვნელობა აღარ გადსცემს პიქსელის რეალურ ფერს, მაგრამ აგზავნის ამ მნიშვნელობის შესაბამის შესასვლელთან, ფერების ტაბლოში რომელსაც ეწოდება ლოოკ-უპ ტაბლე ან LUT ინგლისურად. გამოსახულებაში არსებული ფერების რაოდენობის მიხედვით ჩვენ შეგვიძლია არცთუ ისე უმნიშვნელო ადგილის დაზოგვა: მიჩნეულია რომ 16000 ფერიდან 256 გამოყენება საკმარისია. მათ დასაშიფრად გვექნება პალიტრა რომელიც იკავებს 24 ბიტს *256, ან 3*256 ოცტეტს და გამოსახულების პიქსელებს მიენიჭებათ ინდექსები დაშიფრული ოქტეტში. ამგვარი გამოსახულება იკავებს 1 ოქტეტს პიქსელზე დამატებით LUT, რომელიც იკავებს  24 ბიტს ფერების გამოსახულების მესამედს( რაც უფრო მეტია პიქსელების რაოდენობა გამოსახულებაში, მით მნიშვნელოვანია ადგილის დაზოგვა) არსებული სხვა მეთოდი გულისხმობს პალიტრის არ გამოყენებას და პირდაპირ შიფრავს სამ ფერს ერთი ოქტეტის გამოყენებით: თითოეული შემადგენელი ფერი კოდირებულია 2 ბიტზე, დარჩენილ ბიტს შეუძია მართოს ფერები ერთ-ერთ შემადგენელზე, ან მართოს პიქსელის გამჭვირვალეობა. ამ მეთოდით ჩვენ ვიღებთ ბიტმაპ გამოსახულებებს  8 ბიტს ფერებიანი დაშიფვრით., თუმცა შესაძლებელი ფერების დიაპაზონი იქნება ძალიან შემცირებული იმ მეთოდთან შედარებით რომელიც იყენებს პალიტრას. გამოსახულების ინდექსირებული ფერების შემთხვევაში განსაზღვრული იქნას რომ პიქსელები რომლებიც იყენებენ პალიტრიდან ერთ-ერთ ფერს არ იქნან გამოცხადებული გამოსახულების წკითვის დროს. გამჭვირვალეობოს ეს მახასიათებელი საკმაოდ გამოყენებადია ვებ გვერდების გამოსახულებებისთვის, რადგან გამოსახულების ფონის ფერი ხელს არ უშლის უკანა პლანის ხილვადობას.
გამოსახულება სერ ტონალობაში(დონეები)
აქ ძირითადად შიფრავთ სინათლის სიხშირეს ერთ ოქტეტზე(256 მნიშვნელობა). ნულოვანი მნიშვნელობა წარმოადგენს შავ ფერს(ნულოვანი სინათლის სიხშირე) და მნიშვნელობა 255 თეთრს(მაქსიმალური სინათლის სიხშირე):
ეს პროცედურა ხშირად გამოიყენება შავთეთრი ფოტოების დასაბეჭდად ან ზოგირთ მდგომარეობაში ტექსტებისაც. სინათლის სუსტი სიხშირის დაშიფვრა გაოიყენება ფერადი გამოსახულებების დაშიფვისათვის. გამოსახულება წარმოდგენილია სინათლის სიხშირის სამი გამოსახულებით, თითოეული მოთავსებულია კოლორიმეტრული სივრცის განსხვავებულ კომპონენტში(მაგალითად, წითლის სიხშირე, მწვანეს, ცისფერის)
გამოსახულებების განათების მართვა
შეგვიძლია გამოსახულებას მივაწეროთ დამეტებითი არხი, არხი ალფარომელიც გამოსახულების გამჭვირვალეობის დონეს განსაზღვრავს. ეს არის მსგავსი არხი ტრადიციული არხების რომლებიც განსაზღვრავენ ერთ პიქსელზე კონკრეტული რაოდენობის ბიტებზე დაშიპრულ ფერის კომპონენტებს(როგორც წესი 8 ან 16). პიქსელის განათებას დონეების მიხედვითვათავსებთ,წრფივად, სრული გაუმჭვირვალობიდან გამჭვირვალეობამდე.
განსაზღვრება
გამოსახულების ფორმატი არის გამოსახულების ინფორმატიკული წარმოდგენა, სადაც გაეთიანებულია ინფორმაცია იმის შესახებ თუ როგორ არის გამოსახულება დაშიფრული და ამარაგებს მითითებებით იმის შესახებ თუ როგორ უნდა გავშიფროთ ან ვმართოთ გამოსახულება.
სტრუქტურიზაცია, métadonnées (მეტამინაცემები ) გამოყენება
ფორმატების უმრავლესობა შედგენილია “ანტეტით” რომელიც შეიცავს მახასიათებლებს(გამოსახულების განზომილება, დაშიფვრის ტიპი, LUT და ა.შ), რომელსაც მოსდევს მონაცემები( გამოსახულება). მახასიათებელების და მონაცემების სტრუქტურიზაცია განსახვავდება გამოსახულების თითოეული ფორმატისთვის. უფრო მეტიც, არსებული ფორმატები ერთიანდებიან მეტამონაცემების ზონასთან (metadata ინგლისურად), რომლებიც აზუსტებენ ინფორმაციას გამოსახულებასთან დაკავშირებით როგორც: ეს მეტამონაცემები მაგალითად ფართოდ გამოიყენება ფორმატ Exif დროს(JPEG ფორმატის გაფართოება), რომელიც ციფრულ აპარატებში ყველაზე ხშირად გამოყენებადი ფორმატია.
უსაფრხოების ზომების მიღება
გამოსახულების ფორმატთან დაკავშირებული რამდენიმე უსაფრთხოების ზომა: მისი მუდმივობა გარანტირებული არ არის: მათ წასაკითხად ახალი პროგრამების შესრულება შეიძლება რთული აღმოჩნდეს, ეს შეიძლება აღმოჩნდეს არალეგალური თუ გამოყენებული ალგორითმები დაცულია მოწმობით პატენტის გამოგონების შესახებ. დაფარონ განსაკუთრებული ფორმატი. განსაკუთრებით TIFF ფორმატისთვისრომელიც იცვლება ვერსიების მიხედვით; ზოგიერთ მათგანს ვერ ცნობს რამდენიმე პროგრამული უზრუნველყოფა.
მფლობელების ფორმატები
ფორმატი TIFF მიჩნეულია მფლობელის ფორმატად, პატენტი კონტროლდება ფირმა Aldus მიერ. წარსულში ფორმატი GIF იყო Uნისყს პატენტის მართველობის ქვეშ, რომელიც კონტროლდებოდა საზოგადოება CompuServe, მიერ, ანუ ეს იყო მფლობელის ფორმატი. აღსანიშნავია რომ Uნისყს პატენტები გამოელია 2003 წ20 ივნის შეერთებულ შტატებში, 2004 წ 18 ივნის ევრპის ქვეყნების უმრავლესობაში, 2004 20 ივნის იაპონიაში და 2004 წ 7 ივლის კანადაში. მასშემდეგ იგი კანონით გახდა თავისუფალი ფორმატი.
ციფრული გამოსახულება და ავტორის უფლებები
პრინტერი გამოყენებულია გამოსახულების ორიგინალობის შესანარჩუნებლად.ხილული თუ უხილავი ხელმოწერილი ფორმის ქვეშ, რომელიც გამოსახულების უკანაა მოთავსებული. ეს « სვირინგი » ძირიძადად გათვალისწინებულია 2 მეთოდზე. განსაკუთრებით ფილიგრანე-თვის.
ხილული ხელმოწერის უსაფრთხოების დაცვა
ეს ტექნიკა ხელს უწყობს გამოიგონოს რაიმე ნიშანი გამოსახულებაზე, მაგალითისთვის ის პიროვნრბა ან ის ავტორი ვისაც ეკუთვნის ეს გამოსახულება. ამ მეთოდის უარყოფითი თვისება მდგომარეობს იმაში, რომ ძალიან მარტივია გამოვრიცხოთ ამ « სვირინგის » ფორმა გამოსახულების დამუშავების ხელსაწყოთი.
უხილავი ხელმოწერის უსაფრთხოების დაცვა
ეს მეთოდი ხელს უწყობს დამალოს სვირინგი გამოსახულების მონაცემებში. ამ დადებითი თვისების შექმნის წყალმობი გამოსახულების წარწერა არ იქნება სხვა დამკვირვებლისთვის ხელმისაწვდომი. ავტორი გვამცნობს დამატებითი დადებითი თვისების შესახებ: სხვა მომხმარებელს არ ექნება საშუალება რომ შეცვალოს წარწერა. სხვა ცნობისმოყვარე მომხმარებელი მიხვდება თუ რაოდენ რთულია ყოველივეში შეღწევა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინფორმატიკა
კამანის პროვინცია
250პქ|მინი|მარჯვნივ|კამანას პროვინციის მდებარეობა აიაკუჩოს რეგიონში კამანა — პროვინცია პერუში, არეკიპის რეგიონში. პროვინციის დედაქალაქია კამანა. პროვინციის ფართობი შეადგენს 3 998,28 კმ²-ს, მოსახლეობა — 50 998 ადამიანს.
პროვინცია იყოფა რვა რაიონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის პროვინციები
გიორგი ჩალაძე
გიორგი ჩალაძე (დ. 11 თებერვალი 1931, სოფ. ურავი, ახლანდ. ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი მხატვარ-მოქანდაკე
ბიოგრაფია
გიორგი ჩალაძემ ამბროლაურის რაიონში დაამთავრა პედაგოგიური სასწავლებელი და მასწავლებლად განაწესეს ქვ. სვანეთის რაიონში. 1951-1957 წლებში სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიის ქანდაკების ფაკულტეტზე.
აქტიურად მონაწილეობს რესპუბლიკურ და საკავშირო გამოფენებში და მალე ხდება საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი. ცხოვრება და მოღვაწეობა განაგრძო რუსთავში. აქ მან შეკრიბა ადგილობრივი მხატვრების მცირე ჯგუფი და დააარსა მხატვართა გაერთიანება.
1973 წელს გაიმართა რუსთაველ მხატვართა პირველი გამოფენა, რამაც დიდი რეზონანსი გამოიწვია. მხატვართა გაერთიანება იზრდებოდა, როგორც რაოდენობით, ისე მისი მხატვრული დონის ამაღლების მხრივ. გიორგი 30 წელი ხელმძღვანელობდა ამ ორგანიზაციას, რამაც დიდი როლი შეიტანა ახალგაზრდა ქალაქის კულტურულ ცხოვრებაში. გიორგის დიდ დამსახურებად უნდა ჩაითვალოს რუსთავის სამხატვრო სკოლის დაარსება. დიდი ბრძოლა დასჭირდა მაშინდელ მთავრობასთან, რომ დაერწმუნებინა ასეთი სკოლის არსებობაზე. ამ სკოლის დამსახურებაა ის, რომ დღეს რუსთავს ასზე მეტი მხატვარი ჰყავს და მათ შორის არიან დამსახურებული მხატვრები, მსოფლიოში აღიარებული მოქანდაკეები, ფერმწერები, არქიტექტორები და სხვა ხელოვანები.
გიორგი ჩალაძის შემოქმედება ასახულია მრავალ გამოცემაში, კატალოგებსა, წიგნებსა და ჟურნალებში. მათ შორის ერთ-ერთია გერმანიაში გამოცემული ენციკლეპოდია „ყველა ქვეყნის და ყველა დროის ხელოვანი“ — სადაც საქართველოდან შესულია მხოლოდ ოთხი მხატვარი, კატალოგის №15 ტომში ფიგურირებს გიორგი ჩალაძის შესახებ მონაცემები.
გიორგი ჩალაძემ მწერლობაშიაც მოსინჯა თავისი შესაძლებლობები და გამოსცა ოთხი წიგნი. უნდა აღინიშნოს, რომ ამ წიგნების წაკითხვის შემდეგ კიდევ ერთხელ ამაღლდა მისი ნიჭის დაფასება საზოგადოებაში.
იგი არის ფაზისის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი. მრავალი დიპლომისა და სიგელის მფლობელი. მის მიერ შესრულებული ქანდაკებები დგას საქართველოს სხვადასხვა ქალაქებში და აგრეთვე რუსეთსა და უკრაინის ტერიტორიაზე.
პერსონალური გამოფენები: თბილისი — ხელოვნების მუზეუმი, თბილისი თ.ს.უ., მხატვრის სახლი, გალერეაში „ქარვასლა“, ქ. ამბროლაური, შვედეთი, საბერძნეთი, გერმანია და სხვა.
მისი ნამუშევრები ინახება სამხატვრო ფონდის საცავში, მუზეუმსა და მრავალ კერძო კოლექციაში.
შემოქმედება
მინი|გიორგი ჩალაძის შემოქმედება: ვაჟა-ფშაველას ბიუსტი ქ. რუსთავში. მინი|თამარ მეფე. გიორგი ჩალაძის ნამუშევარი გიორგი ჩალაძე ცნობილია როგორც მოქანდაკე. ფერწერაში მუშაობა დაიწყო მოგვიანებით. ალბათ ამან განაპირობა, რომ მისი ფერწერა სრულიად განსხვავებული ხელწერის და სტილისაა. სპეციალისტების აზრით, ნამუშევრები ქანდაკებისა და ფერწერის ურთიერთშერწყმაა და მთლიანობაში წარმოადგენს ფორმის, მოცულობის და ფერის სინთეზს.
მოღვაწეობა საბერძნეთში
ნაყოფიერი გამოდგა მისი მოღვაწეობა საბერძნეთში. იქ შეიქმნა მრავალი დიდი ზომის პანოები: არგონავტების, ალექსანდრე მაკედონელისა და სხვა მრავალ თემაზე. აგრეთვე გააფორმა სპექტაკლი თეატრში, რამაც ქ. სალონიკში აღიარება მოუტანა.
ჯილდოები
საქართველოს დამსახურებული მხატვარი, ქ. რუსთავის საპატიო მოქალაქე, ღირსების ორდენოსანი (ხელოვნებაში მიღწევებისთვის), გოგებაშვილის მედალოსანი (პედაგოგიური მიღწევებისთვის), საქართველო — უკრაინის მეგობრობის მედალი (შევჩენკოს პორტრეტისთვის)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:ქართველი მოქანდაკეები კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1931
აგუარაგუეს ეროვნული პარკი
აგუარაგუეს ეროვნული პარკი და ბუნებრივი არეალი (Parque Nacional y Área Natural de Manejo Integrado Serranía del Aguaragüe) — დაცული ტერიტორია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის გრან-ჩაკოს პროვინციაში. პარკი მთლიანად მოიცავს სერანია-დელ-აგუარაგუეს, სუბ-ანდურ მთათა სისტემას. ტერიტორიის ფართობი 1 083 კმ²-ს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივიის ეროვნული პარკები კატეგორია:ტარიხის დეპარტამენტის გეოგრაფია კატეგორია:2000 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები
ალოადები
ალოადები (Άλωάδαι) — ოტოსისა და ეფიალტეს საერთო სახელი. ალოევსის ვაჟები — პოსეიდონის შვილიშვილები (ზოგი ვარიანტით პოსეიდონის ვაჟები). ბავშვობიდანვე გამოირჩეოდნენ დიდი ძალ-ღონით. ერთ-ერთი მითის მიხედვით ყმაწვილებმა გადაწყვიტეს მიეღწიათ ცისთვის, რათა ჰერასა და აფროდიტეს სიყვარული მოეპოვებინათ. ამისთვის მოისურვეს ოლიმპოზე დაედგათ ოსა, ოსაზე კი — პელიონი. ამაზე გაჯავრებულმა აპოლონმა ისინი დახოცა და თითქოს ამის შემდეგ შეძლეს ცაში ასვლა. სხვა ვარიანტის მიხედვით, ალოადებმა დახოცეს ერთიმეორე, როდესაც მათ ახლოს შვლის სახით გარბენილი არტემიდეს დაჭერას ცდილობდნენ. ერთი მითის მიხედვით, ალოადებმა 13 თვით დააპატიმრეს არესი. იმ პერიოდში ქყვეყნად სიმშვიდე და ბედნიერება სუფევდა (არესი გაათავისუფლლა ჰერმესმა). თავხედობისათვის ალოადგებმა სიკვდილის შემდეგ ასეთი სასჯელი მიიღეს: ჰედესში მიაკრეს ბოძზე და ყურებში გამუდმებით ჩაჰკიოდნენ ბუები. კუნძულ ნაქსოსზე არსებობდა ალოადთა კულტი. ალოადების მითში აისახა ოლიმპიელთა რელიგიის ბრძოლა ძველი კულტების წინააღმდეგ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:გიგანტები კატეგორია:ბერძნული მითური არსებები
რიუკიუ
რიუკიუ, ნანსეი — ვულკანურ და მარჯნულ კუნძულთა არქიპელაგი იაპონიაში, კიუსიუსა და ტაივანის კუნძულებს შორის, აღმოსავლეთ ჩინეთის ზღვას გამოჰყოფს წყნარი ოკეანის ღია ნაწილისაგან. გადაჭიმულია დაახლოებით 1200 კმ-ზე, შედგება კუნძულთა 6 ჯგუფისაგან, შედის 98 კუნძული. ფართობი 4700 კმ². უმთავრესად აგებულია მეზო-კაინოზოური და კარსტული კირქვებით (ღერძულ ზოლში ადგილ-ადგილ შიშვლდება პალეოზოური ნაოჭა საფუძველი), ჩრდილო-დასავლეთით გავრცელებულია ვულკანური ქანები. არის რამდენიმე მოქმედი და ჩამქრალი ვულკანი. რელიეფი უმთავრესად პლატოიანი, დაბალმთიანი და დაბალტერასებიანია. მაქსიმალური სიმაღლე 1936 მ (კუნძული იაკუ). ჰავა ჩრდილოეთით სუბტროპიკული, სამხრეთით ტროპიკული მუსონურია. ნალექები 2000-3000 მმ წელიწადში. ხშირია ტაიფუნი. იანვრის საშუალო ტემპერატურა უდრის 14-18 °C, ივლისის — 27-28 °C. კუნძულზე არის ბრინჯის, ბატატისა და შაქრის ჭარხლის ნათესები. განვითარებულია თევზჭერა. დიდი ქალაქია ნაჰა, რომელიც კუნძულ ოკინავაზე მდებარეობს. რიუკიუდან გააქვთ ანანასი.
ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონიის კუნძულები
შარმილა თაგორი
შარმილა თაგორი (ბენგ. শর্মিলা ঠাকুর, [ʃaɾmila ţʰakuɾ], ჰინდ. शर्मिला टैगोर, ინგლ. Sharmila Tagore, ქორწინებაში ბეგუმი აიშა სულთანა პატაუდი, (ინგლ. Ayesha Sultana Pataudi); დ. 8 დეკემბერი 1944, ჰაიდარაბადი, ჰაიდარაბადის სამთავრო, ბრიტანეთის ინდოეთი) — ინდოელი კინომსახიობი. ითამაშა 100-მდე ფილმში ჰინდ. და ბენგალური ენებზე. ინდოეთის ეროვნული კინოპრემიის და   ბოლივუდის ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟული კინოპრემიის Filmfare Award-ის პრემიის ლაურეატი ქალის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის. ინდოეთის ერთ-ერთი უმაღლესი სამოქალაქო სახელმწიფო ჯილდო პადმა ბჰუშანის და საფრანგეთის ხელოვნებისა და ლიტერატურის  უმაღლესი ხარისხის ორდენის მფლობელი.
2004 წლის 13 ოქტომბრიდან 2011 წლის 31 მარტამდე იყო ცენტრალური ინდური კინოს ცენზურის კომისიის თავმჯდომარე. 2009 წელს შედიოდა  კანის კინოფესტივალის ჟიურის შემადგენლობაში.
2005 წლის დეკემბერში შარმილა თაგორი აირჩიეს გაეროს ბავშვთა ფონდის კეთილი ნების ელჩად.
ბიოგრაფია
შარმილა თაგორი დაიბადა ჰაიდარაბადში (ახლანდელი ანდრა-პრადეში) ბენგალელი ბრაჰმანების ოჯახში. მის მამას, გითინდრანათ თაგორს, ცნობილი მხატვრის გაგანენდრანათ თაგორის შვილიშვილს, კერძო ბრიტანულ-ინდური კომპანია Elgin Mills-ის გენერალური მენეჯერის მოადგილის თანამდებობა ეკავა, დედამისს, ირა ბარუას, მამის მხრიდან ჰქონდა ასამური ფესვები. მისი ორივე მშობელი თაგორების ცნობილი ოჯახიდან იყო. მათი ნათესავი გახლდათ პოეტი და ნობელის პრემიის ლაურეატი რაბინდრანათ თაგორი. მსახიობს ორი უმცროსი და ჰყავს: ოინდრილა და რომილა. როდესაც შარმილა 7 წლის იყო, მშობლებმა გაგზავნეს კოლკატაში ბაბუის სახლში, სადაც მან გაატარა ბავშვობის უმეტესი ნაწილი.
შარმილა სწავლობდა წმინდა ეპისკოპოს იოანეს სახელობის გოგონების საშუალო სკოლაში. მაგრამ მას შემდეგ, რაც მან ფილმებში დაიწყო მონაწილეობა, სკოლის დირექტორმა სთხოვა დაეტოვებინა სკოლა, რათა არ მოეხდინა ცუდი გავლენა სხვა მოსწავლეებზე. შემდეგ იგი შევიდა ასანსოლში, ლორეტოს მონასტერთან არსებულ კოლეჯში, მაგრამ კვლავ მოუწია კოლეჯის მიტოვება სამსახიობო კარიერის გამო. შარმილა თაგორი ამჟამად გახლავთ  ედინბურგის ნაპიერის უნივერსიტეტის ხელოვნების საპატიო დოქტორი. მინი|ფილმის პრემიერაზე ქალიშვილთან ერთად შარმილა ცოლად გაჰყვა პატაუდის ნავაბს და ინდოეთის კრიკეტის გუნდის ყოფილ კაპიტანს მანსურ ალი ხანს, რომელიც  გაიცნო თავისი 21 წლის იუბილემდე ცოტა ხნით ადრე. საქორწილო ცერემონია ნიკაჰი გაიმართა 1969 წლის 27 დეკემბერს, მსახიობმა მიიღო ისლამი და დაირქვა სახელი აიშა სულთანა. წყვილს სამი შვილი შეეძინა: მსახიობი  საიფ ალი ხანი (დ. 1970), სამკაულების დიზაინერი საბა ალი ხანი (დ. 1976) და მსახიობი სოჰა ალი ხანი (დ. 1978). მანსურ ალი ხანი გარდაიცვალა 2011 წლის 22 სექტემბერს 70 წლის ასაკში. მისი გარდაცვალების შემდეგ შარმილამ მეგობრებთან და ოჯახის წევრებთან ერთად დაიწყო მუშაობა მეუღლის ბიოგრაფიაზე. ბიოგრაფიული წიგნი «Pataudi: Nawab of Cricket»  შარმილას წინასიტყვაობით 2013 წელს გამოიცა.
კარიერა
მარცხნივ|მინი|შარმილა თაგორი, 2013 შარმილა თაგორი ეკრანზე პირველად   1959 წელს გამოჩნდა სატიაჯიტ რაის ფილმში „The World of Apu“, სადაც მან განასახიერა მთავარი გმირის ახალგაზრდა ცოლი, რომელიც მშობიარობის დროს იღუპებოდა. როდესაც გადაღებები დაიწყო, გოგონა მხოლოდ 13 წლის იყო. რეჟისორის ლექტორი ვისვა ბჰარატის უნივერსიტეტში თავად რაბინდრანათ თაგორი გახლდათ. სატიაჯიტ რაი მჭიდრო ურთიერთობას ინარჩუნებდა თაგორის  ოჯახთან და როცა ფილმისთვის ახალი სახე დასჭირდა, როლი შარმილას შესთავაზა. შარმილამ სამსახიობო ოსტატობის შესახებ არაფერი იცოდა. გამოუცდელმა მსახიობმა სარის ტარებაც კი სასწრაფოდ ისწავლა რეჟისორის მეუღლისგან. ფილმში მისი თანამონაწილე იყო დებიუტანტი სუმიტრა ჩატერჯი. შემდგომში მათ ერთად ითამაშეს კიდევ  რაის რამდენიმე  ფილმში. მინი|პრეზიდენტი შრი [[პრანაბ მუხერჯი|პრანამ მუხრეჯი შარმილა თაგორს გადასცემს პადმა ბჰუშანის სახელობის პრემიას]] რეჟისორმა შარმილა მიიწვია თავის მომდევნო ფილმში  „ქალღმერთი“. ნიუ-იორკში ფილმის ჩვენების შემდეგ კინოკრიტიკოსმა პოლინ კეილმა შარმილა შემდეგი სიტყვებით დაახასიათა: „ახალგაზრდა მისის თაგორი დახვეწილი და უნაკლოა – შეფასება, რომელსაც, როგორც მოგეხსენებათ, მხოლოდ აუცილებლობისას ვიყენებ“.
მოხდენილი სხეულის და ბენგალელისთვის უჩვეულო გარეგნობის წყალობით შარმილა მალე მიიწვიეს ბოლივუდში სამუშაოდ. 1964 წელს მან შამი კაპურთან ერთად მთავარი როლი შეასრულა  სამანტა შაქტის ფილმში „ ქაშმირელი ლამაზმანი“: ფილმს დიდი წარმატება ხვდა წილად და შარმილა ერთ ღამეში ბომბეიში ერთ-ერთი ყველაზე მოთხოვნადი გმირი გახდა. ამის შემდეგ მან დაიწყო მუშაობა გამოჩენილ რეჟისორებთან. მათ შორის იყვნენ: იაშ ჩოპრა ( „დროის გამოცდა“), რიშიკეშ მუხერჯი  („ანუპამი“) და მოჰან სეჰგალი („დევერი“).
1979 წლისთვის მსახიობს უკვე ჰყავდა სამი შვილი. იმის გამო, რომ უფრო დიდ დროს ოჯახს უთმობდა, სულ უფრო და უფრო ნაკლებად ჩნდებოდა დიდ ეკრანზე. 1990-იანი წლებიდან ძირითადად მეორეხარისხოვან როლებს ასრულებს.
Dorymyrmex emmaericaellus
Dorymyrmex emmaericaellus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorymyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
NGC 516
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
არეკიპის პროვინცია
200პქ|მინი|მარჯვნივ|არეკიპას პროვინციის მდებარეობა აიაკუჩოს რეგიონში არეკიპა — პროვინცია პერუში, არეკიპის რეგიონში. პროვინციის დედაქალაქია არეკიპა. პროვინციის ფართობი შეადგენს 9,682.02 კმ²-ს, მოსახლეობა — 830,034 ადამიანს.
პროვინცია იყოფა ოცდაცხრა რაიონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის პროვინციები
აბისალი
აბისალი, აბისალური ზონა (Αβυσσος, ) — ზღვის ყველაზე ღრმა ზონა (2000 მეტრზე მეტი), რომელიც გეომორფოლოგიურად შეესაბამება ოკეანის ღარტაფს. 6 კილომეტრზე მეტი სიღრმის ზონებს ულტრააბისალურს უწოდებენ. ფსკერის რელიეფს ოკეანეების ქვაბულები, წყალქვეშა ქედები და პლატოები შეადგენს. აბისალის ზონის წყლებს ახასიათებს ნელი მოძრაობა, მუდმივი დაბალი ტემპერატურა (1—2°C), მარილიანობა (34,6 — 34,9 ‰) და თითქმის სრული სიბნელე. მცენარეულობიდან გვხვდება მხოლოდ ბაქტერიული ფორმები და საპროფიტული წყალმცენარეები
ლიტერატურა
კატეგორია:ოკეანოლოგია
მონასტერი (ქურთის მუნიციპალიტეტი)
მონასტერი — ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო მონასტრისა და ქვემო მონასტრის ძველი სახელწოდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სოფლების ძველი სახელწოდებები
Carebara corniger
Carebara corniger — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Carebara-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჟორჟ სადული
ჟორჟ სადული (Georges Sadoul; დ. 4 თებერვალი, 1904, ნანსი, საფრანგეთი — გ. 13 ოქტომბერი, 1967, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი ისტორიკოსი, თეორეტიკოსი და კინოკრიტიკოსი.
დაიწყო როგორც სიურრეალისტმა. 1932 წელს გაწევრიანდა საფრანგეთის კომუნისტურ პარტიაში. მონაწილეობდა წინააღმდეგობის მოძრაობაში. თანამშრომლობდა იატაკქვეშა გაზეთ „ლეტრ ფრანზესში“ (იქ მუშაობდა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგაც). სტატიებს აქვეყნებდა „იუმანიტეში“ და სხვ. ხელმძღვანელობდა საფრანგეთის ფილმოთეკას. უმაღლესი კინოგანათლებისა და ფილმოლოგიის ინსტიტუტების პროფესორი. ხელოვნებათმცოდნეობის მეცნიერებათა დოქტორი.
ჟორჟ სადულმა შექმნა არაერთი მნიშვნელოვანი ნაშრომი კინემატოგრაფიის საკითხზე, მათ შორის აღსანიშნავია: „მსოფლიო კინოს ისტორია“, „კინოხელოვნების ისტორია“ და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ისტორიკოსები კატეგორია:ფრანგი ჟურნალისტები კატეგორია:ფრანგი კინოკრიტიკოსები კატეგორია:ფრანგი კომუნისტები კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 1967
Dorymyrmex ensifer
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
არენა ლვოვი
„არენა ლვოვი“ (Арена Львів) — საფეხბურთო სტადიონი უკრაინის ქალაქ ლვოვში. კლუბ ლვოვის „კარპატის“ საშინაო მოედანი. იტევს 34,915 მაყურებელს.
„არენა ლვოვი“ მასპინძლობდა ევრო 2012-ის მატჩებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის საფეხბურთო სტადიონები
Duran Duran-ის დისკოგრაფია
აქ წარმოდგენილია ჯგუფ Duran Duran-ის სრული დისკოგრაფია.
სქოლიო
დისკოგრაფია კატეგორია:დისკოგრაფიები
ერკემალი
ერკემალი — ვერძი, მწარმოებელი ცხვარი. მწარმოებლად იყენებენ წლინახევრიდან 7-8 წლამდე. მწარმოებელი უნდა იყოს ჯიშისათვის ტიპური, მაგარი კონსტიტუციის კარგი აგებულებია, ჯანმრთელი, ენერგიული, შეეძლოს შთამომავლობისათვის ძვირფას თვისებათა გადაცემა. მწარმოებლის გამოსაზრდელად არჩევენ საუკეთესო მშობლების ნაშიერს. ინდივიდუალური ბონიტირების საშუალებით გადარჩევას ატარებენ დაბადებიდანვე, 3½-4 თვისა და 1 წლის ასაკში. წლინახევრის ერკემალს აწყვილებენ 50-100 ნერბს და ამის შემდეგ აფასებენ შთამომავლობის ხარისხის მიხედვით. თითოეული ერკემლის დატვირთვა დღეში 3-4 გოლვაა. ხელოვნური დათესლვისას დაგრიალების სეზონზე (დაახლოებით 45 დღე) ერთი მწარმოებლის სპერმით ანაყოფიერებენ 200-500, ხოლო მოწინავე მეურნეობაში — 3 ათასამდე ნერბს. ერკემალი უნდა შევინახოთ სანაშენე კონდიციაში, დაგრილების სეზონზე ჩვეულებრივზე უკეთ უნდა ვკვებოთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეცხოველეობა
ჯეიმზ ვულფერსონი
მინი|ჯეიმზ ვულფერსონი სერ ჯეიმზ დევიდ ვულფერსონი (James David Wolfensohn; 1 დეკემბერი 1933 — 25 ნოემბერი 2020) — ავსტრალიელი და ამერიკელი იურისტი, ბანკირი, მსოფლიო ბანკის მე-9 პრეზიდენტი (1995-2005).
ბიოგრაფია
ჯეიმზ ვულფერსონი დაიბადა 1933 წლის 1 დეკემბერს ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში ებრაელი ემიგრანტების ოჯახში. მისი მშობლები ავსტრალიაში ინგლისიდან 1928 წელს ჩავიდნენ.
ვულფერსონი მსახურობდა ავსტრალიის სამეფო სამხედრო-საჰაერო ძალებში (The Royal Australian Air Force - RAAF), 1956 წლის მელბურნის ოლიმპიურ თამაშებზე იყო ავსტრალიის მოფარიკავეთა გუნდის წევრი.
16 წლის ასაკში მან ჩააბარა სიდნეის უნივერსიტეტში, სადაც მიიღო ბაკალავრის ხარისხი Bachelor of Arts (BA) და Bachelor of Laws (LLB)
1959 წელს ჯეიმზ ვულფერსონმა მიიღო ბიზნეს ადმინისტრირების მაგისტრის (MBA) ხარისხი ჰარვარდის ბიზნესის სკოლაში.
1980 წელს ვულფერსონი გახდა ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქე.
1995 წლის 1 ივლის ვულფერსონი გახდა მსოფლიო ბანკის მე-9 პრეზიდენტი. ამ თანამდებობაზე ის წარადგინა აშშ პრეზიდენტმა ბილ კლინტონმა. 2000 წელს დირექტორთა საბჭოს მიერ ვულფერსონი მეორე ვადით იქნა არჩეული მსოფლიო ბანკის პრეზიდენტად, რაც მსოფლიო ბანკისის ისტორიაში მესამე პრეცედენტია.
თავისი ცხოვრების მანძილზე ჯეიმზ ვულფერსონს არაერთი ჯილდო აქვს მიღებული, მათ შორის 1987 წელს ის გახდა ავსტრალიის ორდენის საპატიო ოფიცერი (the Order of Australia), 1995 წელს მან მიიღო ბრიტანეთის იმპერიის ღირსების რაინდის წოდება (honorary knighthood of the Order of the British Empire),1999 წელს მსოფლიო ბანკის პრეზიდენტი ჯეიმზ ვულფერსონი, როგორც უცხო ქვეყნის მოქალაქემ, რომელმაც შეიტანა განსაკუთრებული წვლილი საქართველოს სახელმწიფოს აღმშენებლობაში და ქართული მეცნიერებისა და ხელოვნების განვითარებაში დაჯილდოვებულ იქნა ოქროს საწმისის ორდენით.
ჯეიმზ ვულფერსონი 2020 წელს პნევმონიით გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ოქროს საწმისის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:დაბადებული 1 დეკემბერი კატეგორია:სიდნეის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ჰარვარდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:მსოფლიო ბანკის პრეზიდენტები კატეგორია:ჰარვარდის ბიზნესის სკოლის კურსდამთავრებულები
NGC 517
NGC 517 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 13 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ტახტისძირი
ტახტისძირი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (დვანის თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე აღმოსავლეთ ფრონის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 710 მეტრი, ქარელიდან 18 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 458 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბათიალი
thumb|right|პელაგიალური მხარეები ბათიალი, ბათიალური ზონა (ბერძნ. βαθύς — „ღრმა“) — მსოფლიო ოკეანის ზონა, რომელიც მეზოპელაგიურ და აბისალურ ზონებს შორის მდებარეობს.
გეომორფოლოგიური თვისებებით დაახლოებით კონტინენტურ დაქანებას შეესაბამება.
საბჭოთა მედიცინა
„საბჭოთა მედიცინა“ — საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს ორთვიური ჟურნალი. გამოდიოდა 1929 წლიდან (1941–1957 წლებში არ გამოდიოდა). „საბჭოთა მედიცინაში“ ქვეყნდებოდა მოწინავე და ისტორიული თარიღებისადმი მიძღვნილი წერილები, შუქდებოდა ჯანდაცვის ორგანიზაციის, კლინიკური მედიცინის, ზოგადბიოლოგიის და მედიცინის თეორიის საპრობლემო და სადისკუსიო საკითხები. ჟურნალს ჰქონდა რუბრიკები: მედიცინის ისტორია, გამოგონება, რაციონალიზაცია, რეცენზიები, მიმოხოლვა, რეფერატები, ქრონიკა და სხვა. სტატიებს ახლავდა რეზიუმე რუსულ და ინგლისურ ენებზე.
ბათიალი
ტერმინი გამოიყენება თანამედროვე ჰიდროლოგიაში, როგორც იმ ორგანიზმთა ბინადრობის ზონის დასახელება, რომლებიც ოკეანის სიღრმეებში, 200—2500 მ, ამჯობინებენ ცხოვრებას.
საბჭოთა მედიცინა
„საბჭოთა მედიცინა“ ქვეყნდებოდა ჟურნალების საკავშირო ინდექსით, ტირაჟი — 20 ათასი ცალი. სხვადასხვა დროს ჟურნალის რედაქტორები იყვნენ გ. კუჭუხიძე, გ. გელაშვილი, ი. ქოჩიაშვილი, ო. თოდაძე, ლ. დადუნაშვილი, გ. ფიცხელაური, დ. მამამთავრიშვილი, გ. მარუაშვილი, ვ. კახიანი, ჯ. მამალაძე.
ბათიალი
წყარო
კატეგორია:ოკეანოლოგია
საბჭოთა მედიცინა
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
Carebara castanea castanea
Carebara castanea castanea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Carebara-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ტერი გარი
ტერი გარი (Teri Garr; დ. 11 დეკემბერი 1947, ლეიკვუდი) — ამერიკელი მსახიობი და მოცეკვავე. მიღებული აქვს ოსკარის ერთი ნომინაცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:დაბადებული 11 დეკემბერი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ალოევსი
ალოევსი (Ἀλωεύς) — პოსეიდონისა და კანაკეს შვილი. იფიმედეას მეუღლე. ალოადების — ოტოსისა და ეფიალტეს — მამა.
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:პოსეიდონის შთამომავლობა
Dorymyrmex exsanguis
Dorymyrmex exsanguis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorymyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გრაფიტი
გრაფიტი ხშირად უმსგავსო დაზიანებად და არასასურველ ვანდალიზმად აღიქმება საზოგადოების მიერ. გრაფიტის დატანა შენობის ან ნაგებობის კედლებზე პატრონის ნებართვის გარეშე მრავალ ქვეყანაში კრიმინალურ აქციად ითვლება და კანონით ისჯება.
გრაფიტი უხსოვარი დროიდან არსებობდა. მისი ზოგიერთი ნიმუში ძველი საბერძნეთისა და რომის იმპერიის პერიოდიდან შემორჩა. გრაფიტი შეიძლება იყოს ყველაფერი მარტივი ნაჩხაპნიდან რთულ ორნამენტულ კედლის მხატვრობამდე. თანამედროვე პერიოდში გრაფიტში ყველაზე გავრცელებული მასალა სასხურებელი საღებავები და მარკერები გახდა. მიუხედავად იმისა, რომ ბევრგან იგი აკრძალულია, ზოგადად მას სოციალური და პოლიტიკური შეტყობინებების გადასაცემად იყენებენ. ზოგან იგი ხელოვნების ფორმაა, რომელიც გალერეებში გამოფენას იმსახურებს.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:ხელოვნების ჟანრები კატეგორია:ვანდალიზმი
ამბოროს ეროვნული პარკი
ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი 1400 - 4000 მმ-ს შეადგენს. პარკი გამოირჩევა ფლორისა და ფაუნის მრავალფეროვანებით. აქ გავრცელებულია ფრინველთა 800 და ძუძუმწოვართა 125 სახეობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივიის ეროვნული პარკები კატეგორია:1973 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:სანტა-კრუსის დეპარტამენტის გეოგრაფია (ბოლივია) კატეგორია:სანტა-კრუსის დეპარტამენტის ღირსშესანიშნაობები (ბოლივია)
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში
thumb|300px|right|alt=A map of World Heritage Sites in Africa by state party. The northern, eastern, and southern parts of the continent are relatively dense with sites; in contrast the western coast is home to relatively few.|აფრიკის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სა ქვეყნების მიხედვით. ძეგლები მონიშნულია წერტილით. ძეგლი არაა 1-2 ძეგლი 3-4 ძეგლი 5-6 ძეგლი 7+ ძეგლი
სტატიაში მოცემულია გაერთიანებული ერების განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის ორგანიზაციის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია აფრიკაში.
ალჟირი
thumb|left|[[ტასილინ-აჯერის ნეოლითური კედლის მხატვრობა]]
განა
thumb|[[განის ციხესიმაგრეები]]
ეთიოპია (9)
thumb|[[ფასილ-გების ციხესიმაგრე|ფასილ-გები]]
ზიმბაბვე
thumb|დიდი ზიმბაბვეს ნანგრევები
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
thumb|[[ოკაპის ნაკრძალი]]
ლიბია
thumb|[[ტადრატ-აკაკუსი]]
მალი
thumb|ჯენე
ნიგერი
thumb|[[ტენერე|ტენერეს ნაკრძალი]]
სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკა (9)
thumb|კაცობრიობის აკვანი
სენეგალი
thumb|ნიოკოლო-კობის ეროვნული პარკი
ტუნისი
thumb|დუგა
უგანდა
thumb|რუვენზორის პარკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის სია
ლეონტი მროველი
ლეონტი მროველი — „ქართლის ცხოვრების“ ერთ-ერთ მინაწერში მოხსენიებული პირი, რომელსაც მიეწერება ამ კრებულში შესული თხზულებები: „მეფეთა ცხოვრება“, „არჩილის წამება“ და „ნინოს მიერ ქართლის მოქცევა“. ზოგი მკვლევარი ზემოხსენებულ ლეონტი მროველს აიგივებს ლეონტი რუისის ეპისკოპოსთან. იგი იხსენიება 1066 წლით დათარიღებულ წარწერაში, რომელიც 1957 წელს ქარელის მახლობლად, სოფ. თრეხვში აღმოაჩინეს, აგრეთვე მოიხსენიება როგორც მთავარეპისკოპოსი, ათონის ერთ-ერთ ხელნაწერში და ამჟამად ეროვნულ ბიბლიოთეკაში დაცულ XI საუკუნის ხელნაწერში.
იმავე „ქართლის ცხოვრების“ სხვა მინაწერის მიხედვით, აგრეთვე დასახელებულ ნაწარმოებთა ენობრივ-სტილისტური და ისტორიული ანალიზის შედეგად ბევრი მკვლევარი შეუძლებლად თვლის მათ ავტორად XI საუკუნის მოღვაწის მიჩნევას: „ნინოს მიერ ქართლის მოქცევა“ „ქართლის ცხოვრებაში“ თითქმის სიტყვასიტყვით გადმოწერილია კრებულ „მოქცევაჲ ქართლისაჲში“ დამოწმებული ტექსტიდან. „მეფეთა ცხოვრება“, თვით „ქართლის ცხოვრებაში“ დაცული ერთ-ერთი მინაწერის თანახმად „ჟამითი ჟამად“ (ე. ი. დროდადრო) იწერებოდა, ხოლო „არჩილის წამების“ ავტორ ლეონტი მროველს ამ ნაწარმოების XII საუკუნის მეტაფრასტული რედაქციის უცნობი აგიოგრაფი თვით არჩილის თანამედროვედ (VIII საუკუნის მოღვაწედ) მიიჩნევს. ამიტომაც, ზოგიერთი მკვლევარის აზრით, XI საუკუნის მოღვაწე ლეონტი მროველი ამ თხზულების მხოლოდ რედაქტორი ან გადამწერია. მკვლევართა ნაწილი კი ამ თხზულებებს VIII საუკუნით ათარიღებს და შესაბამისად მათ ავტორად სხვა, VIII საუკუნეში მოღვაწე ლეონტი მროველს მიიჩნევს. უკანასკნელი გამოკვლევებითაც დასტურდება, რომ დასახელებული თხზულებები VIII საუკუნეშია დაწერილი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:მროველი მღვდელთმთავრები
გიორგი I ლიპარტიანი
thumb|ფრესკა [[წალენჯიხის საკათედრო ტაძარი|წალენჯიხის ტაძრიდან. ]] გიორგი I ლიპარიტიანი (გ. 1620-იანი წლებში) — ოდიშის სამთავროს რეგენტი 1611-1616 წლებში, მამია IV დადიანის ძე და ლევან II დადიანის ბიძა, მამა ვამიყ III დადიანისა. ლევანის მცირეწლოვანების დროს განაგებდა სამთავროს. როგორც სალიპარტიანობის გამგებელი და ოდიშის სამთავროს უმაღლესი მოხელე, ატარებდა ლიპარტიანის ტიტულს. რეგენტობის შემდეგაც ერთხანს აქტიურად მონაწილეობდა ოდიშის სამთავროს საქმეებში. თავი გამოიჩინა როგორც ნიჭიერმა გამგებელმა. გიორგი ლიპარიტიანს სამი ცოლი ჰყავდა– დადიანის ასული ანა, ამილახვარის ასული თაჯი და ნესტან–დარეჯან ჭილაძე. დაახლოებით 1622 წელს გიორგის ნესტან–დარეჯანი ლევან დადიანმა წაართვა და საკუთარი ბიცოლა ცოლად შეირთო. გიორგი ლიპარტიანი მალევე გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი დიდი ფეოდალები
შარლ დე გოლი
შარლ დე გოლი (Charles André Joseph Marie de Gaulle; დ. 22 ნოემბერი, 1890 — გ. 9 ნოემბერი, 1970) — ფრანგი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, საფრანგეთის პრეზიდენტი (1958-69). საფრანგეთში მას ყველაზე ხშირად მოიხსენიებენ როგორც „გენერალი დე გოლი“.
მეორე მსოფლიო ომამდე მან სახელი გაითქვა, როგორც სატანკო ტაქტიკოსმა და მძიმე ტექნიკისა და ავიაციის კონცენტრირებულად გამოყენების მომხრე სტრატეგმა. მეორე მსოფლიო ომის დროს იყო თავისუფალი საფრანგეთის მოძრაობის ლიდერი და დროებითი მთავრობის მეთაური 1944-1946 წლებში. 1958 წელს მისი მოწოდებით შეიქმნა ახალი მთავრობა, მნიშვნელოვანი წვლილი გაიღო ახალი კონსტიტუციის შექმნაში და იყო მეხუთე რესპუბლიკის პირველი პრეზიდენტი 1958-69 წლებში. მისი პოლიტიკური იდეოლოგია ცნობილია, როგორც გოლიზმი, და მან დიდი გავლენა იქონია ფრანგული პოლიტიკის შემდგომ განვითარებაზე.
ბიოგრაფია
შარლ დე გოლი დაიბადა მორწმუნე კათოლიკეთა ოჯახში. 1912 წელს დაამთავრა სან-სიროს სამხედრო კოლეჯი. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისას იგი მონაწილეობს საბრძოლო მოქმედებებში და ძალიან მალე, 1914 წლის 15 აგვისტოს იგი პირველ საბრძოლო ჭრილობას იღებს და მხოლოდ ოქტომბერში ბრუნდება მწყობრში. 1915 წლის 10 მარტს იგი კვლავ დაიჭრება და გამოჯანმრთელების შემდეგ, ახალგაზრდა დე გოლი კვლავ უბრუნდება ბრძოლის ველს. 1916 წელს იგი მესამედ დაიჭრება. ამ დროისათვის ოფიციალურ პარიზს იგი უკვე გარდაცვლილად მიაჩნია, მაგრამ დე გოლი სიცოცხლეს გერმანელების ტყვეობაში აგრძელებს. 1918 წლის 11 ნოემბერს მას ტყვეობიდან ათავისუფლებენ. მეორე მსოფლიო ომის დაწყებას დე გოლი პოლკოვნიკის რანგში ხვდება. 1940 წლის 15 ივნისს იგი ემიგრაციაში მიდის დიდ ბრიტანეთში, რისი მიზეზიც გახდა მისი უთანხმოება მთავრობის წარმომადგენლებთან. დიდ ბრიტანეთში ის აყალიბებს ლეგენდარულ ორგანიზაციას „თავისუფალ საფრანგეთს“. 1958 წლის 21 დეკემბერს, მრავალწლიანი უკომპრომისო პოლიტიკური ბრძოლის შემდეგ, ფრანგი ერი გენერალ შარლ დე გოლს საკუთარ ლიდერად აღიარებს და საპრეზიდენტო არჩევნებში საკუთარი ქვეყნის ბედს ანდობს ადამიანს, რომელმაც არაერთი წელი შესწირა საკუთარი ქვეყნის ინტერესებს. მისი ძალისხმევით მრავალი ფრანგული კოლონია გათავისუფლდა და მოიპოვა დამოუკიდებლობა. 1965 წელს მას ხელმეორედ ირჩევენ საფრანგეთის პრეზიდენტად. 1966 წლის 21 თებერვალს დე გოლის გადაწყვეტილებით, საფრანგეთი გამოდის ნატოს სამხედრო სტრუქტურებიდან (მაგრამ დარჩა ორგანიზაციის შემადგენლობაში) და ამ მომენტიდან ოფიციალური პარიზი აღარ ერიდება საკუთარი ანტიამერიკული პოზიციის გამოხატვას. 1968 წლის 2 მაისს საფრანგეთში იფეთქა სტუდენტთა ამბოხებამ, რომელიც ძალიან მალე სერიოზულ უწესრიგობაში გადაიზარდა. ამბოხებულებს უერთდება პროფკავშირები და საფრანგეთის მოსახლეობის გარკვეული, არც თუ მცირე რაოდენობა. 1969 წლის 28 აპრილს დე გოლი იძულებული გახდა გადამდგარიყო პრეზიდენტის პოსტიდან. შარლ დე გოლი გარდაიცვალა 1970 წლის 9 ნოემბერს.
კარიერა
1905 წლის 21 მარტს საფრანგეთში მიიღეს კანონი, რომლის თანახმად სამხედრო აკადემიაში უშუალოდ სწავლის დაწყების წინ ახალწვეულებს ერთი წლის განმავლობაში უნდა ემსახურათ ჯარში. შესაბამისად, 1909 წელს დე გოლი საფრანგეთის ჯარის 33-ე ქვეითი პოლკის რიგებში ჩაეწერა. ეს სამხედრო დანაყოფი ქალაქ არასში (Arras) მდებარეობდა.
აღსანიშნავია, რომ ალფონს ჟუანი (Alphonse Juin), საფრანგეთის მარშალი, დე გოლთან ერთად სწავლობდა ერთ კლასში და სწორედ ის იყო რეიტინგში პირველი. თუმცა, ამ ორ ადამიანს შორის იმ პერიოდში მეგობრობა ან განსაკუთრებული კომუნიკაცია არ დასტურდება.
დე გოლის პრიორიტეტი იყო საფრანგეთში და არა მის შორეულ კოლონიებში მსახურება. სწორედ ამიტომ, 1912 წლის ოქტომბერში ის შეუერთდა საფრანგეთის ჯარის 33-ე ქვეით პოლკს, სწორედ იმ პოლკს სადაც იწყებოდა მისი სამხედრო კარიერა, როგორც უმცროსი ლეიტინანტისა. პოლკის პოლკოვნიკი (მომავალში მარშალი) ანრი ფილიპ პეტენი იყო. სწორედ პეტენის ხელმძღვანელობის ქვეშ იმუშავა შარლმა შემდეგი 15 წელი და თავის მემუარებში მას მიაწერა მისთვის მეთაურობის ხელოვნების სწავლება. 1913 წლის ოქტომბერში დე გოლი დაწინაურდა და უფროსი ლეინტინანტის წოდება მიიღო.
პირველი მსოფლიო ომი
1914 წლის აგვისტოში, პირველმა მსოფლიო ომმა საფრანგეთშიც შეამოაღწია, ხოლო 33-ე პოლკი ჯარის საუკეთესო ქვედანაყოფად იყო მიჩნეული. შესაბამისად, სწორედ ეს პოლკი შეებრძოლა გერმანელებს ქალაქ დინანთან (Dinant) ბელგიაში. ასე შედგა შარლ დე გოლის დებიუტი რეალურ ბრძოლაში, სადაც ის მოწინავეთა რიგებში იბრძოდა და მუხლის არეში ჭრილობაც მიიღო, რის გამოც ჰოსპიტალში იქნა გადაყვანილი. ბრძოლის თეატრს ის ოქტომბერში დაუბრუნდა როგორც მე-7 ასეულის მეთაური. უკვე დეკემბერში ის პოლკის ადიუტანტი გახდა.
დე გოლის მეთაურობის ქვეშ მყოფმა ქვედანაყოფმა გაითქვა სახელი მოწინააღმდეგეთა სანგრებთან ახლოს მისვლით, ინფორმაციის მოსმენითა და შემდგომ ამ ტაქტიკურად მნიშვნელოვანი მონაცემების გაზიარებით. ამისთვის, მან 1915 წლის 18 იანვარს „ომის ჯვარი“ (Croix de Guerre, War Cross) მიიღო. უკვე 10 თებერვალს კი გამოსაცდელი ვადით კაპიტნად დაინიშნა. თუმცა ერთ თვეში, 10 მარტს, შარლმა ჭრილობა მარცხენა ხელში მიიღო, სადაც შემდგომში ინფექციაც შეიჭრა და ოთხი თვით ჩამოშორდა საბრძოლო მოქმედებებს. სიტუაცია იმდენად გამწვავდა, რომ ქორწინების შემდგომ, შარლი იძულებული იყო ქორწინების ბეჭედი მარცხენა ხელის ნაცვლად მარჯვენა ხელზე ეტარებინა, კათოლიკეთა ტრადიციების საწინააღმდეგოდ. სანამ ის ადიუტანტობას დაუბრუნდებოდა, აგვისტოში მე-10 ასეულის მეთაურად განმწესდა ჯარში. ძალიან მალე, 3 სექტემბერს, მას კაპიტნის წოდება მიენიჭა და ოქტომბერში მე-10 ასეულს დაუბრუნდა მეთაურად.
1916 წლის 2 მარტის ვერდენის ოპერაციის დროს დე გოლმა ჯერ ხიშტით ჭრილობა მარცხენა ბარძაყში მიიღო, შემდგომ ყუმბარა აფეთქდა მის სიახლოვეს და მომწამლავი გაზის ეფექტის გასვლის შემდეგ ის ტყვედ აიყვანეს. ის იყო ერთ-ერთი იმ ძალიან ცოტა ჯარისკაცთაგანი, რომელიც ცოცხალი გადარჩა ბატალიონიდან.
აღსანიშნავია, რომ შემდგომში ეს ინციდენტი სპეკულაციის საგანი გახდა და ე.წ. ანტიგოლისტები ამტკიცებდნენ, რომ დე გოლი გამოუვალი სიტუაციის გამო თავად ჩაბარდა ტყვედ, თუმცა შარლი ამ ფაქტს შემდგომში არ ადასტურებდა. შარლმა გერმანელების ტყვეობაში 32 თვე დაჰყო. მან გერმანული სკოლიდან და გერმანიაში გატარებული საზაფხულო არდადაგებიდან იცოდა, ამიტომაც მას არ უჭირდა გერმანული გაზეთების კითხვა.
ის თავის მოსაზრებებს აქტიურად უზიარებდა ტყვეობაში მყოფ სხვა ადამიანებს, ხოლო მისი პატრიოტული განწყობის გამო მას „კონსტებლი“ (Le Connétable/The Constable) შეარქვეს. სწორედ იმ პერიოდში დე გოლმა მიხეილ ტუხაჩევსკი, წითელი არმიის მომავალი ხელმძღვანელი, გაიცნო. მათი ხედვები სწრაფად გადაადგილებადი და მექანიკის თვალსაზრისით დახვეწილი ჯარის შესახებ დაეთმხვა ერთმანეთს. ამას გარდა, დე გოლმა ტყვეობაში ყოფნის დროს დაწერა თავისი პირველი წიგნი, „უთანხმოება მტრების ბანაკში“ (Discorde chez l'ennemi), რომელიც 1924 წელს გამოქვეყნდა. დე გოლმა 5-ჯერ სცადა გამოქცევა, თუმცა ხუთივეჯერ წარუმატებლად. შედეგად, ის უფრო ძლიერად დაცულ იზოლირებულ ნაგებობაში გადაიყვანეს და პრივილეგიები გაზეთებისა და თამბაქოს სახით ჩამოართვეს. გაქცევის სტრატეგიად მან სცადა გასარეცხი ტანსაცმლის ყუთში დამალვა, ტუნელის გათხრა, კედელში ხვრელის გათხრა, ექთნად გადაცმაც. მშობლებთან მიწერილ წერილებში ის აღნიშნავდა, რომ განიცდიდა, რომ ომი მის გარეშე მიდიოდა, რაც „სამარცხვინო უბედურებად“ (a shameful misfortune) მიაჩნდა. მისი მცდელობების მიუხედავად, დე გოლი ტყვეობიდან მხოლოდ ომის დამთავრების შემდეგ, 1918 წლის 1 დეკემბერს გამოვიდა. იქიდან ის მამის სახლში, დორდონში, გაემგზავრა სადაც მას მისი სამი ძმა დახვდა, სამივე ომგამოვლილი და ომს გადარჩენილი.
ომებს შორის
პირველი მსოფლიო ომის ზავის შემდეგ, დე გოლი საფრანგეთის სამხედრო მისიის თანამშრომლის რანგში პოლონეთში გაემგზავრა. ის იქ სამხედრო ინსტრუქტორად მუშაობდა პოლონეთის საქვეითო დანაყოფში პოლონეთ-საბჭოთა რუსეთის ომის დროს (1919-1921). ამის შემდეგ ის სამშობლოში დაბრუნდა და ალმა მატერ კოლეჯში სამხედრო ისტორიას ასწავლიდა. ის სწავლას 1922 წლის ნოემბრიდან 1924 წლის ოქტომბრამდე კვლავ დაუბრუნდა და პარიზის სამხედრო სკოლაში მიიღო განათლება. ჩვეული კონფრონტაცია პედაგოგებთან და უფროსებთან არც ახლა იყო გამონაკლისი. სკოლის დამთავრების შემდეგ ის მაინცში, რაინლანდის ფრანგული საოკუპაციო ჯარისთვის საკვებისა და მომარაგების ზედამხედველად დაინიშნა.
1927 წლის 25 სექტემბერს დე გოლმა მაიორის წოდება მიიღო. ამავე წლის ნოემბრიდან კი გაუძღვა საოკუპაციო ძალებს ტრირში. 1929 წელს მას სურდა პედაგოგობას დაბრუნებოდა, თუმცა ფაკულტეტზე საქმეები სტაბილურად არ მიდიოდა და პეტანის რჩევის გათვალისწინებით შარლმა ორ წლიან პოსტზე ლიბანსა და სირიაში განაცხადა თანხმობა.
1930-იანი წლებიდან, დე გოლი დაბრუნდა საფრანგეთში და სახელმწიფო აპარატში მუშაობდა, ჯერ უმაღლეს სამხედრო საბჭოში, ხოლო 1936 წლიდან ომის სამინისტროში. 1932 წლის დეკემბერში ის დააწინაურეს და ვიცეპოლკოვნიკის წოდება მიანიჭეს.
დე გოლმა პროფესიული ინსპირაცია ყოფილ ფრანგ ვიცეპოლკოვნიკში ემილ მაიერის (Émile Mayer, 1851–1938) სახით იპოვა და პეტანისგან განსხვავებით ტანკების გამოყენებასა და სწრაფ მანევრებს ანიჭებდა უპირატესობას სანგართან შედარებით. სწორედ ამ მეთოდის პოპულარიზაციას ეხებოდა მისი წიგნი „პროფესიონალური ჯარისკენ“ (Vers l'Armée de Métier/ Towards a Professional Army). სამხედრო ელიტის საგულისხმო ნაწილი არ ეთანხმებოდა დე გოლის მიერ განვითარებულ ტანკების გამოყენების სტრატეგიის თეორიას. არსებობს მოსაზრება, რომ სწორედ ამის გამო ეთქვა მას უარი 1936 წელს პოლკოვნიკის წოდების მიღებაზე. თუმცა, მისი მესვეურის, პოლ რეინოს (Paul Reynaud) ჩარევამ შეცვალა ვითარება და მან ეს ტიტული 1927 წლის 24 დეკემბერს მაინც მიიღო.
მეორე მსოფლიო ომი
მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისას დე გოლი დაინიშნა საფრანგეთის მე-5 არმიის ტანკების მეთაურად ელზასში. 1939 წლის 12 სექტემბერს მან იერიში მიიტანა ქალაქ ბიჩზე (Bitche), რომელიც იმ პერიოდში იყო გერმანიის კონტროლის ქვეშ. დე გოლმა განსაკუთრებულად გამოიჩინა თავი საფრანგეთის კამპანიის დროს, რასაც მოჰყვა პოლ რეინოს (Paul Reynaud), რომელიც იმ პერიოდში პრემიერ-მინისტრი იყო, მხრიდან მისთვის შეიარაღებული ძალების სამინისტროში სახელმწიფო მინისტრის თანამდებობის შეთავაზება. დე გოლის ძირითადი მიმართულება ბრიტანელებთან კოორდინაცია იყო.
1940 წლის 9 ივნისს დე გოლი ჩაფრინდა ლონდონში და პირველად შეხვდა დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრს, უინსტონ ჩერჩილს. დე გოლი ეწინააღმდეგებოდა ნაცისტურ გერმანიასთან დაზავებას და ლობირებდა ბრძოლის გაგრძელებას. მას ასევე სურდა, რომ პარიზი ყოფილიყო დაცული, თუმცა ის გამოცხადდა ღია ქალაქად და რეინომაც და დე გოლმაც ის 11 ივნისსდატოვეს.
1941 წლის 11-დან 13 ივნისის ჩათვლით რამდენიმე მაღალი რანგის შეხვედრა შედგა ბრიტანელებსა და ფრანგებს შორის. ამ კონფერენციების დროს სხვადასხვა საკითხი განიხილებოდა. პეტანისა და ვეიგანდის (Weygand) დუეტის ლობირება ზავთან დაკავშირებით უფრო და უფრო არტიკულირებული ხდებოდა.
14 ივნისს დე გოლმა მიიღო ახალი დავალება - ჩასულიყო ლონდონში და საფრანგეთის ჯარების პოტენციური ევაკუაცია ჩრდილოეთ აფრიკაში შეეთანხმებინა. ორი დღის შემდეგ ის ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტის ოფისში პოტენციური ანგლო-ფრანგული ერთიანობის შესახებ მოლაპარაკებას მართავდა. შეხვედრაშეთანხმებით დამთავრდა, თუმცა საფრანგეთში ამ დროისთვის პოლიტიკური ვითარება შეიცვალა. კერძოდ, რეინოს ნაცვლად პეტანი გახდა პრემიერ-მინისტრი და დაუმორჩილებლობისთვის დე გოლს ციხე ემუქრებოდა.
შარლი ლონდონში 17 ივნისს ჩავიდა (არის მოსაზრება რომ ის რეინომ ძალდატანებით ჩასვა თვითმფრინავში და ასე ერთგვარად გადაარჩინა იგი). ჩერჩილმა მას რადიოში (BBC) გამოსვლა შესთავაზა, თუმცა ამას ზოგიერთი მინისტრი წინ აღუდგა, რადგან პეტანის მთავრობასთან ბრიტალებს გარკვეული ოფიციალური კომუნიკაცია მაინც ჰქონდათ და ეს ცუდად აისახებოდა ამ ურთიერთობაზე. საბოლოოდ, დე გოლი გამოვიდა რადიოში 18 ივნისს და საფრანგეთს მოუწოდა არ ყოფილიყოდემორალიზებული. მეორე დღეს ის კვლავ გავიდა რადიოს ეთერში და ამჯერად საფრანგეთის ოფიციალური მთავრობის ლეგიტიმაცია ეჭვქვეშ დააყენა.
ნაცისტურმა გერმანიამ და ბორდოში მყოფმა ფრანგულმა მთავრობამ ზავს 1940 წლის 21 ივნისს მოაწერეს ხელი, რაც მეორე დღეს დე გოლმა საჯაროდ რადიოს ეთერში გააკრიტიკა. 23 ივნისს კი ბრიტანეთმა დაგმო ეს შეთანხმება და განაცხადა დევნილობაში მყოფი ფრანგული ეროვნული კომიტეტის (French National Committee) ჩამოყალიბების აუცილებლობაზე.
ბუნებრივია, მის ხელმძღვანელად დე გოლი მოიაზრებოდა, თუმცა მისი სახელი ასე ღიად ბრიტანელების განცხადებებში არ ფიგურირებდა. 26 ივნისს დე გოლმა ჩერჩილისგან მოითხოვა საფრანგეთის კომიტეტის აღიარება, რაც 28 ივნისს დააკმაყოფილეს. ის თავისუფალი საფრანგეთის (Free French) ლიდერად აღიარეს. თუმცა, პეტანის მთავრობა აღიარეს საბჭოთა კავშირმა, ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა და სხვა გავლენიანმა ქვეყნებმა, რაც დე გოლის მომხრეთა სიას ამცირებდა. 1940 წლის 2 აგვისტოს დე გოლს დაუსწრებლად 4 წლიანი პატიმრობა მიუსაჯა ვიშის მთავრობამ.
ოპერაცია ტორჩის შემდეგ დე გოლმა შტაბ-ბინა ალჟირში გადაიტანა, რომელიც ჯერ კიდევ საფრანგეთის კოლონია იყო, რათა საფრანგეთის ტერიტორიაზე ემოქმედა და არა ბრიტანეთის. 1944 წელს ანგლო-საქსონების სურვილის საწინააღმდეგოდ, დე გოლმა გაერთიანებული თავისუფალი საფრანგეთის (Free France) ჯარი ჩრდილოეთ აფრიკიდან დასავლეთის ფრონტზე გადაანაცვლა.
ხოლო 19 აგვისტოდან 25 აგვისტომდე პარიზის გათავისუფლების ოპერაციის ინიციატორი იყო, რაც წარმატებით დაგვირგვინდა. ამ გამარჯვებას სტრატეგიულზე უფრო მეტად ფსიქოლოგიური დატვირთვა ჰქონდა. ეს მოვლენა გახდა დიდი სიხარულის საბაბი და ოტელ-დე-ვილშისაფრანგეთის მესამე რესპუბლიკის გაგრძელების გამოცხადების საფუძველი. 29 აგვისტოს აშშ-მ და ბრიტანეთმა ოფიციალურად აღიარეს თავისუფალი საფრანგეთის წარმომადგენლობა.
თანამდებობის პირის რანგში
სექტემბერში ჩამოყალიბდა საფრანგეთის რესპუბლიკის დროებითი მთავრობა და დე გოლმა საფრანგეთის გარშემო დიდ ქალაქებში ტური დაიწყო, რათა თავისი საჯარო პროფილი აემაღლებინა და უფრო ცნობადი გამხდარიყო, რასაც მის მიმართ ნდობა უნდა გაეზარდა.
1944 წლის ბოლოს დე გოლში საბჭოთა კავშირში ჩავიდა სტალინთან შესახვედრად. ზოგადად მას არ მოსწონდა წითლების მზარდი დომინაცია. ის ასევე ძალიან განაწყენებული იყო იმის გამო, რომ ის ანტიჰიტლერული კოალიციის მიერ გამართულ არცერთ კონფერენციაზე არ მოიწვიეს. მას უსამართლოდ მიაჩნდა რუზველტი-ჩერჩილი-სტალინის ქმედებები საფრანგეთთან მიმართებაში. საბოლოოდ, 1945 წლის მაისში ნაცისტური გერმანია დანებდა ამერიკელებსა და ბრიტანელებს რაიმთან, ხოლო საფრანგეთსა და ბერლინს შორის ცალკე ზავს მოეწერა ხელი.
საფრანგეთის მეოთხე რესპუბლიკა 1946 წლის 13 ოქტომბერს ჩამოყალიბდა. იქამდე თითქმის ერთი წლით ადრე დროებითი მთავრობის თავმჯდომარედ ერთსულოვნად შარლ დე გოლი აირჩიეს, რომელიც მოულოდნელად 1946 წლის 20 იანვარს გადადგა თანამდებობიდან. ის რამდენიმე წლით ჩამოშორდა დიდ პოლიტიკას. თუმცა, 1958 წლის მაისში მეოთხე რესპუბლიკის დაცემის შემდეგ, ის კვლავ დაუბრუნდა პოლიტიკურ საქმიანობას და საფრანგეთის მეხუთე რესპუბლიკის მთავრობისთვის წარადგინა თავისი კანდიდატურა. 1958 წლის დეკემბერში, შარლ დე გოლი საფრანგეთის პრეზიდენტად აირჩიეს.
დე გოლის პრეზიდენტობის წლებს დაემთხვა ალჟირის ომი (1954-1962) და საბოლოოდ ალჟირის დამოუკიდებლობის აღიარება. ასევე, 1962 წლის შემოდგომაზე დე გოლის თანხმობით და შემდგომ რეფერენფუმის შედეგების საფუძველზე საფრანგეთის პრეზიდენტის ასარჩევად პირდაპირი არჩევნების ცვლილება შევიდა კონსტიტუციაში. დე გოლი ანთებული იყო იდეით საფრანგეთი გამხდარიყო მსოფლიოში მეოთხე ატომური ძალა (აშშ, საბჭოთა კავშირისა და ბრიტანეთის შემდეგ). ამ მიზნით 1945 წელს მან ჩამოაყალიბა საფრანგეთის ალტერნატიული ენერგიებისა და ატომური ენერგიის კომისარიატი (Alternative Energies and Atomic Energy Commission), რამაც 1960 წლის 13 თებერვალს სასურველ შედეგს მიაღწია.
1965 წლის დეკემბერში დე გოლი პრეზიდენტობის მეორე შვიდწლიანი ვადით აირჩიეს, თუმცა მისი გამარჯვება არ იყო თავდაჯერებული, რადგან პირველ რაუნდში მან ხმათა მხოლოდ 45 % აიღო. 1966 წელს კამბოჯაში ვიზიტისას მან დაგმო ამერიკის ჩართულობა ინდოჩინეთის მეორე ომში. 1967 წლის 2 ივნისს (ექვსდღიან ომამდე 3 დღით ადრე) დე გოლმა იარაღების ემბარგო დაადო ისრაელს.
მისი პრეზიდენტობის პერიოდში ახლო აღმოსავლეთის კონფლიქტში საფრანგეთი არაბების მხარეს იხრებოდა, რაც არ იყო ჩვეული პოზიცია იქამდე ბრიტანეთი-საფრანგეთის თანამშრომლობის გათვალისწინებით ამ საკითხში. 1967 წლის 30 მაისს აღმოსავლეთ ნიგერიის მიერ დამოუკიდებლობის გამოცხადებას ბიაფრას რესპუბლიკის სახით მოჰყვა ნიგერიის სამოქალაქო ომი. ბრიტანეთს, როგორც ამ ქვეყნის კოლონიზატორს, ჰქონდა თავისი ინტერესი, ხოლო დე გოლმა დამოუკიდებლობის მომთხოვნელებისთვის იარაღის მიწოდებით პრინციპში მათი მხარე დაიჭირა და ბრიტანეთს დაუპირისპირდა, რაც ასევე მოულოდნელი პოზიცია იყო მისი მხრიდან.
სკანდალის გარეშე არც მის ვიზიტს კანადაში 1967 წლის ივლისში ჩაუვლია. კვებეკში ყოფნისას ოფიციალურ ღონისძიებაზე დე გოლმა წარმოთქვა შემდეგი სიტყვები: ამ სიტყვებმა ოტავაში და არა მხოლოდ, უარყოფითი რეაქცია გამოიწვიეს, დე გოლი დაუყოვნებლივ დაბრუნდა საფრანგეთში და კანადაში აღარასდროს აღარ ჩასულა.
პაკისტანის მიწისძვრა (2011)
პაკისტანის მიწისძვრა — 2011 წლის 19 იანვარს მიწისძვრა პაკისტანის ბალოჩისტანის პროვინციაში. 7,2 სიმძლავრის მიწისძვრა, პაკისტანის ადგილობრივი დროით 1 საათსა და 23 წუთზე, ჩ.გ.-ს 28.838°-სა და ა.გ.-ს 63.974°-ზე მოხდა. მიწისძვრის ეპიცენტრი 84 კილომეტრის სიღრმეში იყო. მიწისძვრა იგრძნობოდა შემდეგ ქვეყნებში: პაკისტანი, ინდოეთი, არაბთა გაერთიანებული საამიროები, ირანი, ავღანეთი, ომანი, კატარი და ბაჰრეინი.
შარლ დე გოლი
თანამდებობის პირის რანგში
უსაფუძვლო ნაციონალიზმის გაღვივებად, ამჯერად ბრეტანის ნაციონალიზმის, მას ჩაუთვალეს 1968 წელს ბრიტანეთში ვიზიტისას მის მიერ წარმოთქმული ლექსი ბრეტანულ ენაზე. 1967 წლის შემოდგომაზე დე გოლი პოლონეთში ჩავიდა და კონსულტაციების გარეშე 1945 წელს გერმანიის ყოფილი აღმოსავლეთი ტერიტორიების ადგილას ჩამოყალიბებული პოლონეთი ოფიციალურად აღიარა.
პაკისტანის მიწისძვრა (2011)
სქოლიო
კატეგორია:მიწისძვრები პაკისტანში კატეგორია:2011 წლის მიწისძვრები