cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კონგოს კრიზისი
ახალი პრემიერ-მინისტრი გახდა ლუმუმბას მომხრე ანტუან გიზენგა, რომელიც მალევე შეცვალა სირილ ადულამ, ხოლო 1964 წლის ივლისში აღნიშნულ თანამდებობაზე მოვიდა სეპარატისტების ლიდერი მუაზ ჩომბე. ქვეყანაში წესრიგის აღსადგენად ჩომბემ მოიწვია ბელგიელი დაქირავებულები, რისთვისაც დაიმსახურა „იმპერიალისტის“ რეპუტაცია. ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში დაიწყო სიმბის აჯანყება, რომელსაც მხარს უჭერდა სსრკ. აჯანყებულებთან საბრძოლველად ბელგიის ხელისუფლებამ აშშ-სთან ერთად განახორციელა ოპერაცია წითელი დრაკონი. კრიზისი დამთავრდა სამხედრო გადატრიალებით, რომელსაც ხელმძღვანელობდა მობუტუ სესე სეკო.
მეთილირება
მეთანოგენეზისი
მეთანოგენეზისი არის პროცესი, რომელიც მეთანს წარმოქმნის, რაც მეთილირების რეაქციების სერიათა შედეგია. ამ რეაქციებზე გავლენას ახდენს ფერმენტების ნაკრები, რომელსაც ანაერობული მიკრობების ოჯახი ინახავს. მეთანოგენეზისის საპირისპირო შემთხვევაში მეთანი მეთილატურ აგენტად მოქმედებს.
კონგოს კრიზისი
ლიტერატურა
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია კატეგორია:ცივი ომი
მეთილირება
O-მეთილტრანსფერაზა
ფენოლთა დიდი რაოდენობა O-მეთილაციის შედეგად ანისოლების დერივაციებს წარმოქმნის. ამ პროცესში კატალიზის როლს ფერმენტები ასრულებენ და მთავარი რეაქციაა მცენარეთა მთავარი სტრუქტურული კომპონენტების, ლიგონების, ლიგნინებისა და პერკურსორების ბიოსინთეზში.
ძიმე ლითონები: დარიშხანი, ვერცხლისწყალი, კადმიუმი
ბიომეთილირება ზოგიერთი მძიმე ლითონის გარდაქმნის გზაა, რათა ისინი უფრო მობილურები და უფრო ლეტელური დერივაციული სახე მიიღონ, რათა კვების ჯაჭვში შეაღწიონ. დარიშხანის ნაერთების ბიომეთილირრება მეთილდარიშხანის მჟვის წარმოქმნით იწყება. ამგვარად, სამვატელნტური არაორგანული დარიშხანის ნივთიერება ისეა მეთილირებული, რომ მეთანარსონატი წარმოიქმნება. S-ადენოსილმეთიონინი მეთილის დონორია. მეთანარსონატები დიმეთილარსონატების პრეკურსორებია. მსგავსი პროცესი მიმდინარეობს ვერცხლისწყლისმეთილის ბიოსინთეზისას.
ქიმიაში
ორგანულ ქიმიაში ტერმინი მეთილირება ეხება ალკალირების პროცესს და გამოიყენება CH3 ჯგუფთან.
ელექტროფილური მეთილირება
მეთილირება ჩვეულებრივ მიმდინარეობს ელექტროფილური წყაროების გამოყენებით, როგორიცაა იოდომეთანი, დიმეთილის სუფატი, დიმეთილის კარბონატი და ტეტრაქლორამონიუმის ქლორიდი. უფრო ნაკლებ გავრცელებული, მაგრამ უფრო ძლიერი (და უფრო სახიფათოც) მეთილატი რეაგენტებია მეთილის ტრიფლეტი, დიაზომეთანი და მეთილის ფლოროსულფანატი (მაგიური მეთილი). ეს რეაგენტები SN2 ნუკლეოფილური მიმოცვლით რეაგირებენ. მაგალითად, კარბოქსილატი შეიძლება ჟანგბადით მეთილირდეს და მეთილის ესტერი წარმოქმნას. კეტონის ენოლის ნახშირბადზე მეთილირებით ახალი კეტონის წარმოქმნაა შესაძლებელი.
სქოლიო
კატეგორია:ეპიგენეტიკა კატეგორია:ორგანული რეაქციები კატეგორია:მეთილირება
რას-ალ-ხაიმა (ქალაქი)
მინი|რას-ალ-ხაიმა რას ალ-ხაიმა (არაბ. رأس الخيمة, "კარვის თავზე")  —  ქალაქი არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში, რას- ალ- ხაიმის საამიროს ადმინისტრაციული ცენტრი. მინი|რას-ალ-ხაიმა [[არაბთა გაერთიანებული საამიროების ისტორია|არაბთა გაერთიანებული საამიროების რუკაზე]] ქალაქის მოსახლეობა 102 ათასი ადამიანია (2003). ქალაქი არაბთა გაერთიანებულ საემიროებში მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით მე -6 ადგილზეა.
ნაზარე-დუ-პიაუი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 321 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.56 კმ²-ზე. ფართობი 1 315 839 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
რას-ალ-ხაიმა (ქალაქი)
რას -ალ-ხაიმა მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთით, სპარსეთის ყურის სანაპიროზე. ყურე ქალაქს  ორ -ძველ და ახალ ნაწილებად ყოფს. ის თანამედროვე მაგისტრალით უკავშირდება ქალაქ დუბაის. აქვს საერთაშორისო აეროპორტი და საზღვაო პორტი.
კლიმატი
რას- ალ-ხაიმაში ჰავა ტროპიკული, საკმაოდ რბილია. წლის ყველაზე ცხელი დროა ზაფხული, როდესაც ჰაერის ტემპერატურა + 35C აღწევს.
ისტორია
მარცხნივ|მინი|რას- ალ -ხაიმა 1819 წლის დეკემბერში [[სპარსეთის ყურე|სპარსეთის ყურის კამპანიის დროს]] ქალაქი რას- ალ -ხაიმა ისტორიაში ცნობილია  ჯულფარის სახელით. გადმოცემით  ეს იყო არაბთა გაერთიანებული საამიროების ერთ-ერთი უძველესი დასახლება. შარჯას მმართველის, სულთან ბინ მუჰამედ ალ-ქასიმის თქმით, ქალაქი დააარსა სომხებმა, რომლებიც თავი დააღწიეს მონღოლთა შემოჭრას.
ქალაქის გარეუბანში მდებარეობს მრავალი არქეოლოგიური ადგილი. 1809 და 1819  წლებში რას ალ-ხაიმა   სპარსეთის ყურეში ორი ბრიტანული კამპანიის ლოკაციის ადგილი გახდა. ბრიტანულ გემებზე თავდასხმების გამო მას მეტსახელად მეკობრეების სანაპირო შეარქვეს, თუმცა სულთანმა ალ კასიმი ამას უარყოფდა.
მოსახლეობა
მინი|ქალაქი ღამით ქალაქის მოსახლეობა დაახლოებით 115 949 ადამიანია .ის ყველაზე დიდი ქალაქია რას ალ- ხაიმის საამიროში.
განათლება
სახელმწიფოს მიერ დაფინანსებული სკოლების გარდა, ქალაქში მდებარეობს რას ალ- ხაიმას აკადემია და ველსპრინგის სკოლა, ფუნქციონირებს ინდური სკოლები. ქალაქში არის კამპუსი უმაღლესი ტექნოლოგიების კოლეჯებისთვის, რას ალ- ხაიმას სამედიცინო და სამედიცინო მეცნიერებათა უნივერსიტეტი, რას ალ- ხაიმასამერიკული უნივერსიტეტი და მრავალი სხვა კოლეჯი.
სპორტი
მინი ქალაქში მდებარეობს საფეხბურთო გუნდები Emirates Club და Ras Al Khaimah Club, რომლებმაც ორივე მონაწილეობა მიიღეს არაბთა გაერთიანებული საამიროების Top Division- ში.
ალ ჰამრას გოლფის კლუბი იდეალურია გოლფის მოყვარულთათვის, როგორც დამწყებთათვის, ასევე პროფესიონალებისთვის. გოლფის კლუბში მწვრთნელებისა და ინსტრუქტორების დიდი შემადგენლობაა, რომლებიც მზად არიან ჩაატარონ გოლფის კლასები ნებისმიერი ასაკის მსურველისათვის.
ტურიზმი
მარცხნივ|მინი|სანაპირო მზის ჩასვლისას არქტიკის  ლეგენდის თემაზე  2010 წელს აგებული გასართობი წყლის პარკი Ice Land water park, რომელიც უდიდესია არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში, პოპულარული დასასვენებელი ადგილია მთელი ოჯახისათვის.
რას ალ-ხაიმას ეროვნული მუზეუმში წარმოდგენილია  ჰაჯარის მთების ფოტომასალა,  უძველესი სამკაულები და არქეოლოგიური გატხრების დროს აღმოჩენილი სხვადასხვა ისტორიული ექსპონატები.
ისტორიული იერსახე შეინარჩუნა რას- ალ-ხაიმას ძველმა უბანმა.ალ- მანარის სავაჭრო ცენტრი ყველაზე ძველია რას ალ-ხაიმაში. ის დიდი პოპულარობით სარგებლობს ადგილობრივ მოსახლეობასა და ტურისტებში.
სქოლიო
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროები კატეგორია:რას-ალ-ხაიმა
ნისპორენის რაიონი
ნისპორენის რაიონი (raionul Nisporeni) — მოლდოვის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნისპორენი. რაიონი იკავებს 629.02 კმ² ფართობს. მისი მოსახლეობა შეადგენს 64 924 ადამიანს (2004 წლის აღწერის მონაცემებით). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 103.21 კაცი/კმ²-ზე. რაიონი სულ მოიცავს 39 დასახლებულ პუნქტს, მათგან 1 ქალაქია. რაიონი იყოფა 22 კომუნად, რომლებიც აერთიანებს 38 დასახლებულ პუნქტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის რაიონები *
Barei
ბარბარა რეისაბალ გონსალეს-ალერ (Bárbara Reyzábal González-Aller; დ. 29 მარტი 1982, მადრიდი, ესპანეთი) — ცნობილია როგორც ბარეი (Barei), ესპანელი მომღერალი და კომპოზიტორი. წარადგენს ესპანეთს ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე სიმღერით "Say Yay!".
ბიოგრაფია
ბარბარა რეისაბალ გონსალეს-ალერი დაიბადა 29 მარტს 1982 წელს მადრიდში. ტერეზა გონსალეს-ალერ მონტერდეს და ფორტუნატო რეიზაბალ ლაროუის ქალიშვილი. მისი მამა, რომელიც გარდაიცვალა ცოტა ხნის შემდეგ, როგორც კი დაიბადა ბარეი, ეკუთვნოდა რეიზაბალების ოჯახი, რომელიც ჩართული იყო ფილმების წარმოებით და უძრავ ქინებაში ინვესტიციების დაბანდებით. ჰყავს სამი ძმა და და: იგნასიო, იესო, ჯულიანი და ლოურდესი. ბარბარა სწავლობდა სიმღერას, გიტარას, მუსიკალურ ენას და ფორტეპიანოს.
ბარბარას კარიერა დაიწყო 16 წლის ასაკში, როდესაც ჩაწერა კრისტინა აგილერას, ლაურა პაუსინის და ლარა ფაბიანის ჰიტები. 2001 წელს ბარბარამ გონზალო ნუჩესთან ერთად მონაწილეობა მიიღო ბენიდორმის საერთაშორისო სიმღერის ფესტივალზე, როგორც ნაწილი დუეტის Dos puntos სიმღერით "Abrazo del tiempo". ფესტივალის ღამეს მეორე ადგილზე გავიდნენ, მაგრამ საბოლოოდ ისინი გახდნენ გამარჯვებულები იმის გამო, რომ პირველი ადგილის მფლობელები დისკვალიფიკაცია განიცადეს. ფესტივალიდან ცოტა ხნის შემდეგ, ბარბარამ გადავიდა მაიამიში, სადაც ჩაწერა დემო ლათინურ პოპ ჟანრში, რომელიც გადაწყვიტა, რომ არ გამოაქვეყნებდა. უკან მადრიდში დაბრუნების შემდეგ, იგი გახდა რეგულარული შემსრულებელი ქალაქის საკონცერტო დარბაზებში.
2011 წელს, ბარბარამ მიიღო მეტსახელი Barei და გამოაქვეყნა თავისი პირველი სტუდიური ალბომი Billete para no volver, ალბომი სრულად ესპანურ ენაზეა და წარმოებულია რუბენ ვილანუივას მიერ. ალბომის გამოცემის შემდეგ, ბარეი ყოველ 3 თვეში ერთხელ უშვებს ახალ სინგლს ინგლისურ ენაზე.
ევროვიზია 2016
2015 წლის 29 დეკემბერს, ესპანეთის მაუწყებელი Radiotelevisión Española (RTVE), გამოაცხადა ბარეი, როგორც ესპანეთის ეროვნული შერჩევის კონკუსის ექვსი კონკუსანტიდან ერთ-ერთი. 1 თებერვალს, ბარეიმ სიმღერით "Say Yay!", მოიგო ესპანეთის ეროვნული შესარჩევი კონკურსი 114 ქულით და წარადგენს ესპანეთს ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2016-ზე, რომელიც გაიმართება მაისში სტოკჰოლმში.
ესპანეთის ევროვიზიის ეროვნული შესარჩევი კონკურსში გამარჯვების შემდეგ, ბარეიმ ხელი მოაწერა კონტრაქტს Universal Music Group ესპანეთდან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები კატეგორია:ესპანელი კომპოზიტორები კატეგორია:ესპანელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი
თეონა ქუმსიაშვილი
მინი|270 პქ|თეონა ქუმსიაშვილი თეონა ქუმსიაშვილი (დ. 27 იანვარი, 1984, სიონი — გ. 22 ივლისი, 2010, მუცოს ხეობა, ხევსურეთი) — ქართველი მომღერალი. ქართული ხალხური სიმღერების, საკუთარი ფოლკლორული კომპოზიციების შემსრულებელი. იყო ანსამბლ „სიონის ზარების“ სოლისტი.
ბიოგრაფია
გამოცემული აქვს სოლოალბომები: 2005 წელს — „პირიმზე“, 2009 წელს — „მარტო სიმღერით გითხარ ამდენი სიყვარული“.
2010 წლის 22 ივლისს, ათენგენობიდან (მთიელთა უძველესი დღესასწაული, რომელიც გაიმართა სოფელ მუცოში), მომავალი ავტომობილი, რომელშიც იჯდა თეონა ქუმსიაშვილი 2 მცირეწლოვან ვაჟთან, დასთან და კიდევ 3 ადამიანთან ერთად, ავტოკატასტროფაში მოჰყვა. ავტომობილი მდინარე არღუნის ხეობაში გადაიჩეხა. კატასტროფის შედეგად დაიღუპა თეონა ქუმსიაშვილი თავის ორ მცირეწლოვან ვაჟთან ერთად. კატასტროფის შედეგად დაიღუპა თეონას დაც.
ოჯახი
მეუღლე, ხევსური პოეტი - გელა დაიაური. მათ შეეძინათ ორი ვაჟი — დემეტრე (08.07.2008) და ჯარჯი (30.09.2009).
ყოველი წლის 27 იანვარს იმართება თეონა ქუმსიაშვილისადმი მიძღვნილი საღამო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 27 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010
ისლანდია 1936 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ისლანდიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ იასპარეზა 1936 წელს, გერმანიის დედაქალაქ ბერლინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1936 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ისლანდია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
თბილისის დაცვა
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ისტორია
კარმოპოლის-დი-მინასი
კარმოპოლის-დი-მინასი (Carmópolis de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ოლივეირას შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მარია ანა ავსტრიელი (1718-1744)
მარია ანა ავსტრიელი (Maria Anna von Österreich; დ. 18 სექტემბერი, 1718 — გ. 16 დეკემბერი, 1744) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. საღვთო რომის იმპერატორ კარლ VI- ისა და დედოფალ ელიზაბეთ კრისტინა ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის ქალიშვილი. ავსტრიული ნიდერლანდების შტატჰალტერი თავის ქმარ შარლ ალექსანდრე ლოთარინგიელთან ერთად. ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიას და.
ავსტრიის ერცჰერცოგინია
მარცხნივ|მინი|307x307პქ|მარია ანა 1729 წელს მარია ანა დაიბადა 1718 წლის 18 სექტემბერს ჰოფბურგის სასახლეში, ვენაში. იგი იყო საღვთო რომის იმპერატორ კარლ VI-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ელიზაბეთ კრისტინა ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის უმცროსი ქალიშვილი. ის და მისი უფროსი და, ერცჰერცოგინია მარია ტერეზია ერთად იზრდებოდნენ საიმპერატორო კარზე. ბავშვობაში ის და მისი და ხშირად ხვდებოდნენ თავიანთ მომავალ ქმრებს, ფრანც შტეფან და შარლ ალექსანდრე ლოთარინგიელებს. ორი პრინცი ავსტრიაში კარგ განათლებას იღებდა, მაშინ, როდესაც მათი დედა, მადამ ელიზაბეტ შარლოტ ორლეანელი მშობლიურ საფრანგეთში ცხოვრობდა ქალიშვილებთან ერთად.
1725 წლიდან დაიწყო მარია ანას საქორწინო მოლაპარაკებები. ზემოთ ხსენებული მოლაპარაკებები ესპანეთის დედოფალ ისაბელ ფარნეზეს სურვილით დაიწყო, რომელსაც სურდა მისი დაქორწინება თავის უმცროს ვაჟზე, პარმისა და პიაჩენცას ჰერცოგ ფილიპ I-ზე, რომელიც ამ დროს მხოლოდ ხუთი წლის იყო. მათი ქორწინებით უნდა მომხდარიყო ესპანეთ-ავსტრიის ალიანსის კვლავ აღდგენა. ამრიგად, 1725 წლის 30 აპრილს დაიდო საქორწინო კონტრაქტი. ხელშეკრულების პირობების მიხედვით მარია ანა და მისი შთამომავლობა უარს ამბობდა ავსტრიულ მემკვიდრეობაზე, სანაცვლოდ კი ჰაბსბურგები შეწყვეტდნენ ესპანეთის ტახტზე პრეტენზიის განცხადებას. ამავე შეთანხმებით, ესპანეთი ავსტრიელების დახმარებით უნდა შესულიყვნენ გიბრალტარში, რომელიც მათ ბრიტანეთმა წაართვა ესპანური მემკვიდრეობის ომის დროს. საბოლოოდ, ინგლისის ელჩმა შეძლო ისაბელ ფარნეზეს ამბიციების მოთოკვა, რაც 1729 წლის 9 ნოემბერს სევილიის ხელშეკრულებით დასრულდა, რითაც მარია ანასა და ფილიპეს ნიშნობა გაუქმდა.
1736 წელს მისი და, მარია ტერეზია ცოლად გაჰყვა ფრანც შტეფან ლოთარინგიელს, რითაც დაიწყო მარია ანასა და შარლ ალექსანდრე ლოთარინგიის დაახლოვება, რაც საბოლოოდ სასიყვარულო ურთიერთობად იქცა. მათ ქორწინებას დიდი წინააღმდეგობა შეხვდა ყველა მხრიდან, თუმცა განსაკუთრებით კარლ VI ეწინააღმდეგებოდა, რადგან მას მარია ანას უფრო სარფიანად გათხოვება სურდა.
ამ ყოველივეს ისიც ერთვოდა, რომ მარია ანა და შარლ ალექსანდრე მესამე თაობის ბიძაშვილები იყვნენ. ორივე მათგანი საღვთო რომის იმპერატორ ფერდინანდ III-ის შვილთაშვილი იყო, რადგან მარია ანას პაპა, იმპერატორი ლეოპოლდ I იყო ძმა შარლ ალექსანდრეს ბებიის, პოლონეთის დედოფალ ელეანორა მარია ავსტრიელისა.
ნიდერლანდების შტატჰალტერი
მარცხნივ|მინი|253x253პქ|მარია ანას ქმარი, შარლ ალექსანდრე ლოთარინგიელი 1743 წელს 1740 წელს გარდაიცვალა მარია ანას მამა, იმპერატორი კარლ VI, რის შემდეგაც ტახტზე მისი უფროსი და და სიძე ადიან. ვინაიდან ამ პერიოდში მარია ანა ჯერ კიდევ გაუთხოვარი იყო, დედამისმა, ელიზაბეთ კრისტინა ბრაუნშვაიგელმა მას საბოლოოდ ნება დართო დაქორწინებულიყო მის საყვარელ შარლ ალექსანდრე ლოთარინგიელზე. მათი ქორწინება 1744 წლის 7 იანვარს შედგა ვენაში, წმინდა ავგუსტინეს სახელობის კათედრალში.
ქორწინების შემდეგ, იმპერატრიცა მარია ტერეზიამ წყვილი ავსტრიული ნიდელანდების შტატჰალტერებად დანიშნა, რომელიც მოიცავდა თანამედროვე ბელგიისა და ლუქსემბურგის ტერიტორიებს. მათ ჩაანაცვლეს ფრიდრიხ ავგუსტ ფონ არახ-რონაუ, რომელიც ნიდერლანდებს 1741 წლიდან, მათი მამიდის, მარია ელიზაბეთ ავსტრიელის გარდაცვალების შემდეგ მართავდა. ამის გამო, 1744 წლის 3 თებერვალს წყვილმა დატოვა ვენა და ჩავიდნენ ავსტრიული ნიდერლანდების ქალაქ ვუშტვეცელში. ამავე წლის 24 მარტს, ისინი შეხვდნენ ფრიდრიხ ავგუსტს, რომელმაც მათ გააცნო ნიდერლანდებში არსებული სიტუაცია და სამეფო ეტიკეტი. მათ ნიდერლანდებში ჩასვლას საყოველთაო ზეიმი მოჰყვა.
წყვილი ნიდერლანდებში ერთად მხოლოდ ორი თვე იყო, რის შემდეგაც ავსტრია-პრუსიის ომის გამო შარლ ალექსანდრე იძულებული გახდა მარია ანა დაეტოვებინა და ომში წასულიყო. ამ დროს მარია ანა უკვე ორსულად იყო, რის გამოც თავად ბრიუსელში დარჩა. შარლმა ბრიუსელი 1744 წლის 4 მაისს დატოვა.
გარდაცვალება
1744 წლის 16 დეკემბერს მარია ანამ ბრიუსელში მკვდარი ბავშვი გააჩინა. 26 წლის ერცჰერცოგინიას იმდენად გაურთულდა პირველი მშობიარობა, რომ იგი იმავე დღეს, ბავშვის გაჩენიდან რამდენიმე საათში გარდაიცვალა. ის მალევე გადაასვენეს და დაკრძალეს ვენაში, ჰაბსბურგთა საგვარეულო აკლდამაში. ამის შემდეგ შარლი მეორედ აღარ დაქორწინებულა და არც შვილები ჰყოლია.
შარლ ალექსანდრე დაბრუნდა ნიდერლანდებში და გარდაცვალებამდე მართავდა იქაურობას. იგი მეტად პოპულარული მმართველი იყო და გარდაიცვალა 1780 წელს, ბრიუსელში, რის შემდეგაც ის მარია ტერეზიას ქალიშვილმა, მარია კრისტინამ და მისმა საქსონიელმა ქმარმა ჩაანაცვლეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1718 კატეგორია:გარდაცვლილი 1744 კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:ნიდერლანდების მონარქები კატეგორია:გარდაცვლილი 16 დეკემბერი კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
ბენენიარი
ბენენიარი (Bənəniyar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ჯულფის რაიონში. მოსახლეობა შეადგენს — 6000 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ჯულფის რაიონის სოფლები
ქალანთარი
ქალანთარი (სპარს. — უხუცესი; ქალაქის უფროსი) — ქალაქის გავლენიანი მოხელე სეფიანთა სახელმწიფოში, რომელიც სამოქალაქო საქმეებს განაგებდა. XVIII საუკუნის პირველ ნახევარში, „ყიზილბაშობის“ დროს, თბილისის მმართველობაში ცვლილებები მოხდა, კერძოდ, პაპუნა ორბელიანის ცნობით, ქართლსა და ქალაქში გაჩნდა ქალანთარის სახელო, რომელიც შემოიღო ნადირ-შაჰმა. ქალანთარს ეკითხებოდა ქართლზე გაწერილი გადასახადების აკრეფა. ნადირ-შაჰმა ქართლის ქალანთარს 60 თუმანი ჯამაგირი განუწესა. პირველი ქალანთარი იყო ისპაჰანში მცხოვრები გამაჰმადიანებული ქართველი მერალი-ბეგ ედიშერის ძე ციციშვილი. „ყიზილბაშობის“ გადავარდნასთან ერთად ქალანთარი აღარ იხსენიება.
ტიბეტური მითოლოგია
ტიბეტური მითოლოგიის უმნიშვნელოვანეს ნაწილს წარმოადგენს ხალხის ისტორია თავისი მრავალფეროვანი და ჭკუის სასწავლებელი მითებით. ეს ტრადიციული გადმოცემები ყოფიერების არსს ხსნიან - სამყაროსა და თავისი ხალხის წარმოშობას, მიწათმოქმედებისა და ტექნოლოგიების განვითარებას, თავიანთი მეფეების ძლიერებასა და დიდებულებას და მათი სამეფოს მიერ ბუდიზმის აღიარებას. ეს მითები დაფიქსირებული არ არის, მაგრამ ზეპირსიტყვიერი კულტურის ცხოვრებისა და განვითარების ნაწილს წარმოადგენს. მოხეტიალე ბარდები ამ ლეგენდებს შორეულ ტერიტორიაზე ავრცელებდნენ, თუმცა ტიბეტის ვრცელი კულტურული ტერიტორიის სხვადასხვა რეგიონს თავისი ვიწრო, ლოკალური ტრადიციები ჰქონდა. ზოგიერთი მითი ჩაწერილია და ისტორიოგრაფების სხვადასხვა შეხედულებების შესაბამისადაა გადაკეთებული. ბუნებრივი პირობებისა და ბუნების ძალების თანდათანობით დამორჩილება და მათთან შეგუება ტიბეტური მითოლოგიის მნიშვნელოვა ნაწილს საწმოადგენს. პადმასამბჰამამ, ანუ გურუ რინპოჩემ, XVIII საუკუნის ტანტრის ოსტატმა, რომელსაც თაყვანს სცემდნენ, რადგან ინდოეთიდან ტიბეტში ბუდიზმი შეიტანა, ამ პროცესს დაუდო სათავე. ასევე გესარის მეფის, ტიბეტის ცნობილი გმირი მეომრის თავგადასავლები ძალიან ვრცელია იმისთვის, რომ ამ წიგნში შეგვეტანა.
ქალანთარი
ლიტერატურა
კატეგორია:თანამდებობის პირები
ტიბეტური მითოლოგია
ლინგის ეპოსის ბირთვს, რომლის შედარება ილიადასა და ოდისეასთან ან ინდურ მაჰაბჰატასთან შეიძლება გესარის დაბადება, ბავშვობა და ქორწინება წარმოადგენს. ასევე ისიც, თუ როგორ გახდა მმართველი და როგორ იბრძოდა ჩრდილოეთის დემონური ხალხებისა და თურქმენების წინააღმდეგ. ჩვეულებრივ, მეგე გესარი და მისი ჯარი მტერს ამარცხებდა, რაც ხშირად როგორც საბრძოლო ძლიერების, ისე ეშმაკობისა და მოხერხებულობის შედეგი იყო და შინ სამკურნალო მცენარეებით, პირუტყვით, ჯადოსნური სამკაულებით და სხვა ძვირფასეულობით დატვირთულნი ბრუნდებოდნენ. გესარი დაპყრობილ ქვეყნებს უფლებას აძლევდა ავტონომია შეენარჩუნებინათ და აიძულებდა მისი მოკავშირეები გამხდარიყვნენ. ეს პროცესი ირეკლავს „ტიბეტიზაციის“ პოლიტიკურ პროცესს, რომელიც ტიბეტური ბუდიზმის მიღების გზით ხდებოდა ამ მითებში ფაქტობრივი ისტორიის მარცვლები ჩანს, თუმცა ტიბეტური დამოკიდებულება ისტორიოგრაფიისადმი სასურველი ღირებულებების შექმნას, ადამიანებისა და საზოგადოების განდიდებას კეთილის მიერ ბოროტის დამარცხების საშუალებით და წარსულის გაცოცხლებას გულისხმობს. ტიბეტის ხალხისათვის ეს ხალხური გადმოცემები სინამდვილეს წარმოადგენს, მიუხედავად იმისა, რომ არსებობს სხვადასხვა წყაროებს შორის სხვაობები სახელებში, ადგილებსა თუ მოტივებში. ეს ვრცელი ჟანრი შედგება პოეზიისა და პროზისაგან, რომელიც ცეკვებით, სიმღერებითა და უბრალოდ თხრობით სრულდებოდა. ქვემოთ მოყვანილი შესაქმის მითები მთელ ტიბეტში კარგად არის ცნობილი და ტიბეტელი ისტორიოგრაფების მიერ XII საუკუნის უძველეს ტექსტში - "მანი კამუბის" პირველ ნაწილშია შეტანილი, რომელიც "თავიდან აღმოაჩინეს" და ამჟამად შეისწავლება.
ტიბეტელი ხალხის წარმოშობა
ლეგენდის თანახმად იყო ერთი ჯადოსნური მაიმუნი, რომელიც ცენტრალურ ტიბეტში, იარლუნგის საკრალურ ველზე მდებარე მთა კონგპორის გამოქვაბულში ცხოვრობდა. იმის გამო, რომ მაიმუნი ბუდას უმაღლეს სამფლობელოში მოხვდა., სადაც ურთიერთობა ჰქონდა დიდ, შემწყნარებელ მომავალ ბუდა ჩენრეზიგთან, მთელ დროს მედიტაციაში ატარებდა და მოთმინებით ივითარებდა თანაგრძნობის, მშვიდობისა და სიყვარულის კეთილ თვისებებს.
ერთ დღეს მას ამაღლებული საქმიანობა სრინმო-დემონმა ქალმა შეაწყვეტინა, რადგან გაბრწყინებული მაიმუნის დანახვაზე ჟინი მოერია. თუმცა მაიმუნს დაფიცებული ჰქონდა, რომ სანამ ნათელი არ დაადგებოდა მედიტაციას არ შეწყვეტდა. თან სრინმო -დემონიც არ იზიდავა. დემონი დაემუქრა თუ მის სურვილს არ შეასრულებდა და ცოლად არ მოიყვანდა, სასტიკ კლდის დემონს გაყვებოდა ცოლად და შობდა უამრავ საშინელ ნაშიერს, რომელიც ყოველივე ცოცხალს გაანადგურებდა.
მაიმუნი ჩიხში მოექცა. მან იცოდა, რომ ამ უბედურების თავიდან აცილება შეეძლო, მაგრამ ამისთვის ფიცი უნდა გაეტეხა. თვისი სიკეთის გამო, ის დათანხმდა სრინმო-დემონის წინადადებაზე და ამ კავშირის შედეგად ექვსი წითელსახიანი პატარა მაიმუნი დაიბადა. მამამ ისინი ტყეში წაიყვანა, სადაც უამრავი ხეხილის ხე იდგა, რათა კარგად ეჭამათ და ბედნიერად გაზრდილიყვნენ. მაგრამ ხილი მალევე გათავდა და პატარებს მოშივდათ. მაიმუნს ისინი ძალიან შეეცოდა და დასახმარებლად ჩენრეზგს მიმართა, რომელმაც მათ ქერი, ბრინჯი და წიწიბურა მისცა. როდესაც პატარა მაიმუნებმა შიმშლი დაიკმაყოფილეს, თმა და კუდი დაუმოკლდათ, ლაპარაკი დაიწყეს და ადამიანებად იქცნენ. ექვსი პატარა მაიმუნიდან ექვსი ტიბეტური ტომი წარმოიშვა. სწორედ ამის გამო არიან ტიბეტელები ამაღლებული სულის პატრონები და თანამგრძნობები - ეს თვისებები მათ გამოჰყვათ წინაპარი მაიმუნისგან, რომელიც ჩენრეზიგს ემანაციც იყო, ძლიერი და მამაცი, როგორც სრინმო-დემონი, რომელიც ტიბეტელი ბუდისტების მფარველისც - ტარას პროტოტიპი იყო.
ლინგის მეფე გესარი
მეფე გესარი ცნობილია ასევე, როგორც ქრომის მეფე. ზოგი ისტორიკოსის აზრით, ეს სახელი რომაელი იულიუს კეისრისგან გადაიღეს, რადგან ფიქრობდნენ, რომ ლეგენდები ლინგის მეფის შესახებ ცენტრალური აზიის დასავლეთით მცხოვრები არაბების შესახებ ამბებმა გადაფარა, დიდი ტიბეტური იმპერიის პერიოდში (ჩვ. წ. VII-IX საუკუნეები). ტიბეტის სამხედრო ძლიერება თურქესტანის გავლით მონღოლეთზე და კიდევ და კიდევ უფრო დასავლეთით, ძველ სპარსელი დომინიონების არაბ დამპყრობლებამდე გავრცელდა. სამხრეთით ჰიმალაის მთელი რეგიონის გავლთ - ნეპალსა და ინდოეთის დაბლობებზე, აღმოსავლეთით კი - ჩინეთის განსუს, ცინჰაის, სიჩუანისა და იუნანის პროვინციებზე.
ტიბეტის მიერ ბუდიზმის აღიარება
ტიბეტის იმპერია გაიზარდა და მისი მეფე სონგ ცენ გამპო, რომელიც 627-649 წლებში მეფობდა, მეზობელი ქვეყნების პატივისცემით სარგებლობდა. მიუხედავად ბედნიერი ქორწინებისა, ნეპალის მეფის ასულ ხრი-ცუნზე, მას მეორე, დახვეწილი ახალგაზრდა და ლამაზი ცოლის მოყვანა მოუნდა. გადაწყდა, რომ მეფე ახლომდებარე ქვეყნის, ჩინეთის მეფის ასულზე, კონგ-ჯოზე უნდა დაქორწინებულიყო. მოლაპარაკებები დამთავრდა, ქორწინებისთვის გეგმები დაწყობილი იყო და მეფის ახალგაზრდა ასული დავისი ამალითა და ორი ძლიერი ტიბეტელი მცველით, რომელთა სახელები იყო ლაგა და ლუგა, ცენტრალურ ტიბეტში მდებარე ლჰასასკენ ხანგრძლივ მოგზაურობაში გაეშურნენ. მაფის ასულს ბუდა საკიამუნის ულამაზესი ქანდაკება მიჰქონდა - მისი ყველაზე ძვირფასი ძღვენი ტიბეტის სამეფო კარისთვის. მოგზაურობის განმავლობაში მეფის ასულს მრავალი დაბრკოლება შეხვდა და სპეციალურ ეტლს, რომლითაც ბუდა მიჰქონდათ, თითქოს ყველაზე მეტი ხიფათი ხვდებოდა. ლაჰასას დაბლობის მიღწევისას ეტლის ბორბლები მიწაში ჩაეფლო და მიუხედავად იმისა, რომ ლაგა და ლუგა ბევრს ეცადნენ, ადგილიდან აღარ იძვროდა. სასოწარკვეთილმა თავის ფენ-შუის ცხრილებშიც კი ჩაიხედა პრობლემის მიზეზი რომ გაეგო და თავისდა სამწუხაროდ, აღმოაჩინა, რომ ბუდას ქანდაკებისა და ბუდისტური სწავლების ტიბეტში შეტანას თავად ტიბეტის მიწა ეწინააღმდეგებოდა.
კონ-ჯო ღრმად ჩაფიქრდა და მიხვდა, რომ თავად ტიბეტის თოვლიანი მიწა სინამდვილეში წამოწოლილი უზარმაზარი და ძლევამოსილი სრინმო-დემინი ქალი იყო. მაგრამ მეფის ასულის გასაჭირს კიდევ უფრო აძლიერებდა მუხანათი არაამქვეყნიური არსებები, რომლებიც დემონს ეხმარებოდნენ. მიუხედავად ამ მნიშვნელოდანი დაბრკოლებისა, ბუნების დანარჩენი ძალები თითქოს კეთილგანწყობილნი ჩანდნენ მის მიმართ. კონ-ჯოს ფენ-შუის გამოთვლებმა უჩვენა, რომ ბუდისტური ტაძრებისა და სტუპების სერიებს შეეძლოთ ნეგატიური ძალებისა და არაამქვეყნიური არსებების შეკავება და მათი გამანადგურებელი მოქმედების ალაგმვა. ამიტომ მეფის ასულმა დაიწყო ტაძრის მშენებლობა, რომელშიც ბუდა საკიამუნის ძვირფას ქანდაკებას დაასვენებდა.
მეფის ასული კონ-ჯო ტიბეტის სასახლის კარზე დიდი პატივით მიიღეს. მხოლოდ დედოფალი ხრი-ცუმი იყო უკმაყოფილო მეფის მეორე ცოლის ჩამოსვლით. როდესაც მან კონ-ჯოს გეგმების შესახებ გაიგო ბუდას ძვირფასი ქანდაკებისთვის ლჰასაში ტაძრის აშენების შესახებ, მან თავისი, როგორც უფროსი ცოლის, უზენაესეი უფლებების შესახებ განაცხადა და მოითხოვა, რომ პირველად მისი ტაძარი აშენებულიყო. კონ-ჯომ შესთავაზა, რომ ხრი-ცუნს დიდი ტაძარი აეგო ლჰასასთან ახლოს მდებარე ტბის შუაგულში, რომელიც გარდა სხვა დამცავი საშუალებებისა, მიწით უნდა ამოევსოთ. ამან ეჭვიანი დედოფალი ძალიან განარისხა და თავის ქმარს სთხოვა, რომ მისთვის სადაც მოისურვებდა 108 ბუდისტური ტაძრის მშენებლობის ნება დაერთო.
ტაძრებს ჩაეყარათ საძირკველი, ჩალაგდა ქვები, მაგრამ რამდენიც არ უნდა აეშენებინათ დღის განმავლობაში, ღამით მიწაში მცხოვრები ბოროტი არსებები ყველაფერს ანგრევდნენ. სასოწარკვეთილმა ხრი-ცუნმა რჩევისთვის კონ-ჯოს მიმართა, რადგან იცოდა, რომ მისი ფენ-შუის ცხრილებს პრობლემის გადაჭრა შეეძლო. კონ-ჯომ კიდევ ერთხელ აუხსნა, როგორ უნდა მოქცეულიყვნენ, ტბის მიწით ამოვსების ჩათვლით, რაც ლჰასას დიდი ტაძრის მშენებლობას შესაძლებელს გახდიდა. ხრი-ცუნმა კარგად ვერ გაიგო მითითებები და როდესაც ტბის მიწით ამოვსება სცადა, მხოლოდ ტალახიანი მასა ამოიღო. ამან დედოფალ ხრი-ცუნს ბოროტი ეჭვები აღუძრა, რომ კონ-ჯო მას შეგნებულად ატყუებდა. 300px|მინი|მარცხნივ|ჯოხანგის მონასტერი ხრი-ცუნმა მეფეს აუხსნა თავისი გასაჭირი და მეფემ ის დაამშვიდა. წინასწარმეტყველების შედეგად მეფე დარწმუნდა, რომ ტაძარი მართლაც ტბასთან ახლოს უნდა აშენეულიყო. ამიტომ მეფე და დედოფალი ტბასთან მივიდნენ, მეფემ თითიდან ბეჭედი მოიძრო და ხრი-ცუნს უთხრა, რომ სადაც ბეჭედი დაეცემოდა, ტაძარს იქ ააშენებდნენ. ბეჭედი ჰაერში მაღლა აფრინდა დედოფლის უნაგირიდან, ახტა და ტბაში ჩავარდა. ხრი ცუნს თავზარი დაეცა მაგრამ მეფემ დახმარება აღუთქვა. ისინი ცდას არ აკლებდნენ, რომ ტაძარი აეშენებინათ, მაგრამ დღისით აშენებული ღამით ინგრეოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტიბეტური მითოლოგია
სტეფანწმინდის ამაღლება-აღდგომის ხატი
შენობა გეგმით ოთხკუთხა ფორმისაა, აგებულია ფიქლით, შიგადაშიგ გამოყენებულია მთის ბროლიც. წყობა მშრალია. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი შეისრული თაღითაა გადახურული. კარის თავზე, კედლიდან გამოშვერილი ფიქლებით მოწყობილია თარო, რომელზეც მთის ბროლის ქვები (ბურბუხჭელები) აწყვია და პატარა თეთრი დროშებია ჩამაგრებული. თაროს ზემოთ სწორკუთხა სარკმელია. ერთი ასეთი ვიწრო და მაღალი სარკმელი აღმოსავლეთ კედელშიცაა, რომლის წინ კუბური ფორმის საკურთხეველია. სამხრეთ და დასავლეთ კედლების გასწვრივ, ფიქლის ქვით მოწყობილია ჩამოსაჯდომი საფეხური. ნაგებობის შუაში კერაა, რომელსაც ბრტყელი ფიქლი აფარია. შენობა გადახურულია დიდი, ბრტყელი ფიქლის ქვებით, რომლებიც თავხეს ეყრდნობა. იატაკიც ფიქლისაა. დასავლეთის ფასადი შეთეთრებულია კირით. სახურავი ორფერდაა. მასზე აწყვია მთის ბროლის დიდი ქვები. შენობა შემოზღუდულია ფიქლის გალავნით. ხატის სამხრეთით, ხელოვნურად გავაკებულ ადგილზე, მოწყობილია საოფრუსო — ოვალურად დაწყობილი ფიქლის სკამების წინ დგას ფიქლისავე მაგიდა, ხოლო ჩრდილოეთით კერაა. იქ იკვლებოდა საკლავიც. ხატი ქუშეშვილების, შადურებისა და ქავთარაშვილების სალოცავი იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ხოროლი
ხოროლი (Хорол) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 13593 კაცს შეადგენდა.
ქართული დრამატული საზოგადოება
ქართული დრამატული საზოგადოება — თეატრალური საზოგადოებრივი ორგანიზაცია. შეიქმნა 1881 წელს, თბილისში ქართული ეროვნული თეატრის განვითარებისათვის ყოველმხრივი ხელშეწყობის მიზნით. აერთიენებდა ქართული თეატრის პროფესიონალ მოღვაწეებს. ქართული დრამატული საზოგადოების პირველი თავმჯდომარე იყო ი. ჭავჭავაძე. საზოგადოების საქმიანობაში მონაწილეობდნენ ა. წერეთელი, რ. ერისთავი, კ. ყიფიანი, გ. თურმანიშვილი, ი. მაჩაბელი, ა. ყაზბეგი, დ. ყიფიანი და სხვა. მან დიდი როლი ითამაშა ქართული ეროვნული თეატრის განვითარებაში, არსებითად იგი ქართული თეარტალური ხელოვნების ხელმძღვანელი ორგანო იყო, ხელმძღვანელობდა თბილისის ქართული დრამატული დასის მოღვაწეობას. ქართული დრამატული საზოგადოება ხელს უწყობდა თეატრის ეკონომიკურ და შემოქმედებით წარმატებებს, დრამატურგიასა და თეატრალურ კრიტიკას; იბრძოდა თეატრის საერთო კულტურის დონის ასამაღლებლად, მსახიობთა და რეჟისორთა მაღალი პროფესიონალიზმისათვის, ზრუნავდა სცენის მოღვაწეთა მატერიალური პირობების გასაუმჯობესებლად. ეხმარებოდა სცენის მოყვარეთა წრეებს და სხვა. ქართული დრამატული საზოგადოებას განყოფილებები ჰქონდა ქუთაისში (1896 წელი) „დრამატული კომისიის“ სახელწოდებით, ჭიათურაში (1907 წელი), ბათუმში (1913 წელი) რომლებიც ხელმძღვანელობდნენ ადგილობრივი პროფესიებისა და სცენის მოყვარულთა დასებს. დრამატულმა საზოგადოებებმა 1914 წელს მოიწვიეს სრულიად საქართველოს თეატრალურ მოღვაწეთა პირველი ყრილობა, რამაც განიხილა შემოქმედებითი და სამართლებრივი საკითხები. საზოგაოდებამ იარსება 1921 წლამდე. საქართველოს სსრ სახკომსაბჭოს 1945 წლის დადგენილებით საქართველოს თეატრალური საზოგადოება აღდგა (ახლანდელი საქართველოს თეატრის მოღვაწეთა კავშირი).
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს თეატრები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ორგანიზაციები კატეგორია:საქართველოს საზოგადოებრივი ორგანიზაციები
სანტიაგო ბერნაბეუ
სანტიაგო ბერნაბეუ იესტე (Santiago Bernabéu de Yeste; დ. 8 ივნისი 1895, ალბასეტე — გ. 2 ივნისი 1978, მადრიდი) — „მადრიდის რეალის“ ესპანელი ფეხბურთელი (1912—1927), მწვრთნელი (1926—1927) და პრეზიდენტი (1943—1978). მის სახელს ატარებს „მადრიდის რეალის“ საშინაო არენა.
„რეალში“ თავის 18 წლიან საფეხბურთო კარიერაში (მათ შორის ახალგაზრდულ გუნდებშიც) მან გაიტანა არანაკლებ 1200 გოლი.
1927 წელს დაასრულა კარიერა და მუშაობა დაიწყო კლუბის მწვრთნელად. 1936 წელს დაიწყო სამოქალაქო ომი და ბერნაბეუ წავიდა ფრონტზე. 1943 წელს კი აირჩიეს „რეალის“ პრეზიდენტად.
2002 წელს კი ფიფამ ის დააჯილდოვა საპატიო ორდენით, ფეხბურთში შეტანილი წვლილისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1978 კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:მადრიდის რეალის ფეხბურთელები კატეგორია:ერთი კლუბის ფეხბურთელები
ტულჩინის რაიონი (1923-2020)
ტულჩინის რაიონი (Тульчинський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიცის ოლქში. მისი ფართობი 1120 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 56 352 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 52 კაცს კმ²-ზე. ტულჩინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ტულჩინი.
2020 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის შედეგად რაიონს შეუერთდა კრიჟოპოლის, პესჩანკისა და ტომაშპოლის რაიონები, ასევე, ნაწილობრივ ნემიროვის რაიონი, რის შედეგადაც ჩამოყალიბდა ტულჩინის რაიონი.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის რაიონები
ვორონიანშჩინა
ვორონიანშჩინა (Воронянщина) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის შიშაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 193 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შიშაკის რაიონის სოფლები
ისლანდია 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ისლანდიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 1948 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ისლანდია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1992: ჯგუფი 2
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1992: ჯგუფი 2 — ევრო 1992-ის ერთ-ერთი ჯგუფი. თამაშები დაიწყო 12 ივნისს და დასრულდა 18 ივნისს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1992
ბაქოს ტრასა
ბაქოს ტრასა (azerb. Bakı əhər Halqası) — საქალაქო ბილიკი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, რომელიც აშენდა ბაქოს სანაპირო ბულვარში. ფორმულა 1-ის ევროპული გრან-პრი 2016 წლის, სწორედ ამ მარშრუტზე ჩატარდა. 2017 წლიდან კი, აქ ტარდება აზერბაიჯანის ყოველწლიური გრან-პრი.
ისტორია
2016
2013 წლის დეკემბერში, ფორმულა 1-ის ხელმძღვანელმა, ბერნი ეკლესტონმა განაცხადა, რომ 2016 წელს ფორმულა 1 გრან-პრი პირველად გაიმართება აზერბაიჯანში. 2016 წელს გაიმართა ევროპის გრან-პრი. შეჯიბრება გრძელდებოდა 3 დღე 17-19 ივნისს. 17-ში ჩატარდა ორი ვარჯიში, რომელთაგან თითოეული გრძელდებოდა საათნახევრის განმავლობაში, 18-ში იყო 1 სავარჯიშო და საკვალიფიკაციო რბოლა, ხოლო ბოლო დღეს გაიმართა თავად რბოლა. 2016 წლის რბოლაზე, პირველი ადგილი ნიკო როსბერგმა, მერსედესის გუნდის წევრმა დაიკავა, რომელმაც რბოლა მეექვსე პოზიციიდან დაიწყო.
ბაქოს ბილიკი შეიმუშავა გერმანელმა ტილკემ. წრის სიგრძე ექვსი კილომეტრზე ოდნავ მეტია, მის გასწვრივ მოძრაობა ხდება საწინააღმდეგო ისრის მიმართულებით.
2016 წლის გრანპრიში ვალტერ ბოტასმა დააწესა ახალი არაოფიციალური ფორმულა ყველაზე მაღალი სიჩქარის რეკორდი. მან აჩვენა 378 კმ/სთ და გაუსწრო წინა რეკორდს 372 კმ/სთ, რომელი 2005 წელს ხუან პაბლო მონტოიამ, მაკლარენის პილოტმა ტესტირების დროს დააფიქსირა მონცას ავტოდრომზე.
2017
2017 წელი პირველი წელია, როდესაც აზერბაიჯანში გრანპრის რბოლები გაიმართა. რბოლა მიმდინარეობდა 23-25 ​​ივნისს. პირველი ადგილი დაიკავა დანიელ რიკარდომ, რედბულის პილოტმა. მეორე ადგილი ვალტერ ბოტასმა, მერსედესის გუნდის წარმომადგენელმა, ხოლო მესამე ადგილი ლანს სტროპლმა, უილიამს მერსედესის გუნდის წევრმა. 23 ივნისს, გახსნით ღონისძიებაზე ცნობილმა თურქმა მომღერალმა ტარკანმა აუდიტორიის წინაშე შეასრულა თავისი სიმღერები; Black Eyed Peas–მა 24 ივნისს იმღერა მაყურებლის წინაშე; 25-ში კი დასკვნით ცერმონიალზე მაყურებლის წინაშე ნიკოლა შერზინგერი და მერაია კერი წარსდგნენ.
2018
2018 წელს აზერბაიჯანში გრანპრის რბოლა მეორედ გაიმართა. ჩატარდა 27-29 აპრილს. პირველი ადგილი მოიპოვა ლუის ჰამილტონმა, გუნდი მერსედესის წარმოამდგენელმა, მეორე ადგილი კიმი რაიკონენმა, ფერარის პილოტმა, მესამე ადგილი დაიკავა სერჯიო პერესმა, გუნდი ფორცა ინდიას წევრმა. ტრადიციულად ყოველი დღის ბოლოს შემაჯამებელი კონცერტებიც გაიმართა: პირველ დღეს მაყურებლის წინაშე Jamiroquai და Afrojack წარსდგა, მეორე დღეს კრისტინა აგილერა, ხოლო მესამე დღეს დუა ლიპა და მარტინ სოლვეგი.
აღნიშნულ სარბოლო მონაკვეთზე სარეკორდო წრის დრო ეკუთვნის ჩარლზ ლეკლერკს - 1:43.009 (2019), თუმცა არაოფიციალური მონაცემებით ამ ტრასის რეკორდი ეკუთვნის არა ჩარლზ ლეკლერკს არამედ ფინელ ვალტერ ბოტასს - 1:40.495 (2019).
რესურსები ინტენეტში
კატეგორია:ბაქო კატეგორია: ფორმულა1
სტეფანწმინდის ღვთისმშობლის ეკლესიის კომპლექსი
მინი|სტეფანწმინდის ღვთისმშობლის ეკლესიის კომპლექსი სტეფანწმინდის ღვთისმშობლის ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული, ისტორიული, მონუმენტური, ხელოვნების ძეგლი, მდებარეობს დაბა სტეფანწმინდის ცენტრალურ ნაწილში. კომპლექსში შედის: ეკლესია, სამრეკლო, ალექსანდრე ყაზბეგის, მისი მშობლების, პაპის გაბრიელ ყაზბეგის საფლავთა ძეგლები, ალექსანდრე ყაზბეგის სახლ-მუზეუმი, ყაზბეგის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი, გიორგი და ნიკოლოზ ყაზბეგების სახლები.
ღვთისმშობლის ეკლესია
მინი|ღვთისმშობლის ეკლესია ღვთისმშობლის ეკლესია დგას ყაზბეგის საგვარეულო სასაფლაოზე. დასავლეთის ფასადის წარწერის მიხედვით აგებულია 1809-1814 წლებში. გაბრიელ ყაზბეგის მიერ ეკლესია დარბაზულია, გეგმით სწორკუთხაა (9,2x12,4 მეტრი), ნაგებია მოყვითალო-მოყავისფრო ქვის კარგად გათლილი კვადრებით. კედლები შიგნით შელესილია. შიგნით და გარედან თაღოვანი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა, ტიმპანიანი, გრძლივ კედლებზე ორი წყვილი კუთხეებჩამოთლილი პილასტრია, რომლებსაც ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღები ეყრდნობა. თაღების ქუსლების დონეზე გამოყოფილია თაროებისა და ლილვისაგან შედგენილი კაპიტელები. ეკლესიას კონქით გადახურული პატარა ნახევარწრიული აფსიდი აქვს. აფსიდის განიერ მხრებთან გამოყოფილ კუთხის პილასტრებს ეყრდნობა სატრიუმფო თაღი. ამ პილასტრებსაც ჩამოთლილი კუთხეები აქვს. ეკლესიაში ექვსი დიდი სარკმელია: ერთი საკურთხეველშია; ერთი - დასავლეთ კედელში, შესასვლელის ზემოთ; ორ-ორი - გრძივ კედლეში გაჭრილი სარკმლების ქვემოთაცაა, მაშასადამე აღმოსავლეთით მდებარე, შედარებით მცირე ზომისა - სწორკუთხაა, მეორე - თაღოვანი. აფსიდის კონქში გაჭრილია ეკლესიის სახურავზე დადგმულ სამრეკლოზე ასასვლელი ხვრელი. სამრეკლოს ნახევარსფერული კამარა მრგვალბაზისიან ექვს სვეტს ეყრდნობა, სვეტების მარტივი პროფილის კაპიტელებს კი - სვეტებშორისი თაღები. სამრეკლოს ექვსწახნაგა, პირამიდული ფორმის სახურავი აქვს. ეკლესიის ფასადები ნაწყობია კარგად გათლილი კვადრებით. მორთულობით გამოირჩევა დასავლეთის (მთავარი) ფასადი. კარის ტიმპანზე, რთული გეომეტრიული ორნამენტია, რომელშიც ჩაწნულია სტილიზებული ჯავარი. მარტივი თითო ჯვარია გამოსახული შესასვლელის წირთხლებზე. შესასვლელის ზემოთ მარმარილოს ფილებზე მხედრული წარწერებია. პირველი წარწერის ზემოთ ორრგოლიანი კოპია, რომელთანაც ჯაჭვებით არის დაკავშირებული ლომის თითო რელიეფური გამოსახულება. ფასადის ფრონტონი (თითქმის მთლიანად) და მის ქვემოთ კედლის სიბრტყის გარკვეული ნაწილი შემოსაზღვრულია ორსაფეხურიანი რთული პროფილის მოჩარჩოებით. მოჩარჩოება, რომლის შიდა ზოლი მთელ პერიმეტრზე გეომეტრიული ორნამენტითაა დაფარული, ფრონტონის წვეროდან მისდევს ლავგარდნის ქანობებს, შემდგომ ვერტიკალურად ეშვება ქვემოთ და ჰორიზონტალური ნაწილით კრავს ხუთკუთხედს. ხუთკუთხა მოჩარჩოების ცენტრში ორსაფეხურიანი საპირით მორთული სწორკუთხა სარკმელია. სარკმლის საპირის პირველი საფეხური შეღრმავებულია, მეორე მოჩუქურთმებულია და არ სცილდება საფასადო სიბრტყეს. მოჩარჩოების ორივე გვერდს შუა ნაწილში გარედან შებმული აქვს კარის ტიმპანზე გამოსახული სტილიზებული ჯვრის მკლავების ბოლოების მსგავსი გამოსახულება. აღმოსავლეთის ფასადი გაცილებით მარტივადაა მორთული. საკმლის ზემოთ, ფრონტონის არეში, გამოყოფილია კედლის წყობის რამდენიმე რიგი, რომლებიც რომბისებრი მუქი და ღია ფერის ქვების მონაცვლეობითაა შედგენილი. ფრონტონის წვერში გამოკვეთილია სამი როზეტი. კიდევ უფრო მარტივია გრძივი ფასადები. გლუვ, ფართო საფასადო სიბრტყეზე ორ-ორი, აღმოსავლეთ სარკმლის ანალოგიურად შემკული სარკმელია. ეკლესია და ლილვისაგან შედგენილი ლავგარდნით. შენობა გადახურულია ქვის თხელი ფილებით.
ორსართულიანი სამრეკლო
მინი|ალ. ყაზბეგის მშობლების საფლავი ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთით დგას XIX საუკუნის ორსართულიანი სამრეკლო. ნაგებია რუხი ქვის კვადრებით. პირველი სართული კომპლექსის საპარადო შესასვლელია. ქვითკირის ორ მძლავრ წაგრძელებულ ბუჯს შორის ცხრასაფეხურიანი კიბე მოქცეული. სართული ქვის ბრტყელი ჭერითაა გადახურული. სამრეკლოს მეორე სართული ოთხმხრივ ფართო თაღებით გახსნილი ფანჩატურია. ფანჩატურის თაღები ოთხ კვადრატული გეგმის ბოძს ეყრდნობა, ბოძებს მარტივი ბაზისები და კაპიტელები აქვს. ფანჩატური გადახურულია ხის ოთხფერდა, პირამიდული ფორმის სახურავით, რომლის წვერზეც, ბურთულაზე დამაგრებული ჯვარია დადგმული. ალექსანდრე ყაზბეგის საფლავი მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის წინაა. საფლავზე დგას გრანიტის ლოდი ( სიმაღლე 3 მეტრი), რომელიც სტეფანწმინდის მთის მსგავსია. ლოდის დასავლეთ მხარეს მწერლის ბრინჯაოს ჰორელიეფი ( სიმაღლე 0.5 მეტრი, სიგრძე 0.4 მეტრი) და წარწერაა: საფლავს შემოვლებული აქვს თუჯის მესერი. ეკლესიის დასავლეთით 5 მეტრზე ალექსანდრე ყაზბეგის მშობლების საფლავებია. მათზე აღმართული რომლებსაც ნახევარწრიული თაღები ეყრდნობა. ბოძებითა და თაღებით შემოსაზღვრული სივრცე გადახურულია რთული ფორმის, სეგმენტებით შეკრული ბრტყელი ჭერით. ნაგებობის მოპირდაპირე ფასადების ქვემოთა ნახევარი ორ-ორი ფართო თაღითაა გახსნილი, ზემოთა კი - გუმბათოვანი ტაძრის მსგავსია. თითოეულ ფასადზე კედლის შუა ნაწილი რამდენადმე შემაღლებულია და ორფერდა სახურავითაა დასრულებული, გვერდითი ნაწილების გადახურვა ცალფერადაა. ნაგებობა კვადრატული კვარცხლბეკზე დადგმული ვიწრო ოთხწახნაგა სამრეკლოთია დასრულებული, რომელიც გადახურულია პირამიდული ფორმის თუნუქის სახურავით.
გაბრიელ ყაზბეგის საფლავი
მინი|გ. ყაზბეგის საფლავი ეკლესიის აღმოსავლეთით, დაახლოებით 5 მეტრზე, ალექსანდრე ყაზბეგის პაპის გაბრიელ ყაზბეგის საფლავია. საფლავზე აღმართული ნაგებობა თარიღდება XIX საუკუნით. ნაგებია კარგად გათლილი მოყავისფრო-მოყვითალო ქვით. კვადრატული ბაქნის (3,5x3,5 მეტრი) ოთხივე კუთხეში და გვერდების შუაში დადგმული თაღები ეყრდნობა. თაღებითა და სვეტებით შექმნილი კონსტრუქცია შიგნით გადახურულია გუმბათიანი კამარით. გუმბათქვეშა კვადრატიდან გუმბათის საფუძვლის წრიულ მოხაზულობაზე გადასვლა ხდება გუმბათქვეშა კვადრატის კუთხეებში მოწყობილი პატარა აფრებით. ნაგებობის მოპირდაპირე ფასადები ერთმანეთის მსგავსია. თითოეული ფასადი ოდნავ შვერილი ლავგარდნით ორ-ორ თანაბარი სიმაღლის ნაწილადაა გაყოფილი. ქვედა ნახევარი სვეტებზე დაყრდნობილ ორ-ორ ფართოთაღოვან მალსა და მათ ზემოთ არსებულ კედლის ვიწრო სიბრტყეს შეიცავს. ფასადის ზედა ნაწილი მასათა აღნაგობით ჯვარ-გუმბათოვანი ტაძრის მსგავსადაა გადაწყვეტილი, იმ განსხვავებით, რომ გუმბათქვეშა კვადრატზე აქ ყელიანი გუმბათის ნაცვლად სამრეკლო ვიწრო ფანჩატურია დადგმული. ყოველ ფასადზე ორფერდა სახურავით დასრულებული კედლის გლუვი სიბრტყის გვერდებზე მოქცეულია ცალფერდასახურავიანი გვერდის ნაწილები. ფასადები დასრულებულია მაღალი ლავგარდნით, რომელიც შედგება თაროს, შეზნექილი ზედაპირისა და ლილვისაგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თბილისის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია
ეკლესია აიგო მრევლის მიერ შემოწირული და შეგროვებული თანხით. აშენებდნენ სამოქალაქო ინჟინერი კ. ანტონოვი და მოიჯარე ლ. ბაკისოვი. ეკლესია აკურთხეს 1901 წლის 13 მაისს.
სტილიზირებული სახის რუსულ ეკლესიას, რომელიც აღსანიშნავია მისი ადგილმდებარეობის გამო, ძალზე თვალსაჩინო ადგილი უჭირავს ქალაქის მარჯვენა ნაწილის განაშენიანებაში, თუმცა ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ საკმაოდ უცხო ელემენტის შთაბეჭდილებას ტოვებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ეკლესიები
ჰილდა სოლისი
ჰილდა ლუსია სიოლისი (Hilda Lucia Solis; დ. 20 ოქტომბერი, 1957, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, აშშ-ის 25-ე შრომის მინისტრი, აშშ-ის დემოკრატიული პარტიის წევრი, ცნობილია თავისი მოღვაწეობით მოსამსახურეებისა და ქალების უფლებების დაცვის საქმეში. 2001 წლიდან 2009 წლამდე აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრია კალიფორნიის 32-ე საარჩევნო ოლქიდან. 1994-2000 წლებში კალიფორნიის შტატის სენატის წევრია. 1985-1992 წლებში რიო-ხონდოს კოლეჯის საბჭოს წევრია. ეკოლოგიური აქტიურობისათვის გადაეცა ჯონ კენედის ბიბლიოთეკის სპეციალური საპატიო ჯილდო.
ბიოგრაფია
ჰილდა ლუსია სოლისი დაიბადა 1957 წლის 20 ოქტომბერს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია. იგი იყო ლათინური ამერიკიდან ემიგრირებული მუშათა ოჯახის მესამე შვილი, მათ სულ შვიდი შვილი ჰყავდათ. მამამისი რაულ სანჩეს სოლისი მექსიკელი იყო, მუშაობდა ძველი აკუმილიატორების გადამამუშავებელ ფაბრიკაში   , დედა, ხუანა სეკეირა წარმოშობით ნიკარაგუიდან იყო, მუშაობდა სათმაშოების ქარხანაში, იყო იმ სკოლის მშობლეთა კომიტეტის წევრი, სადაც სწავლობდნენ მისი შვილები და სარწმუნოებით იყო კათოლიკე. ჰილდა დაკავებული იყო თავისი და-ძმების სწავლა-განათლებით, გაიზარდა ლათინოამერიკულ კვარტალში, რომელიც ნაგვის პოლიგონის ახლოს მდებარეობდა, რამაც მომავალში განაპირობა მისი აქტიურობა, დაკავებული იყო ეკოლოგიის საკითხებით.
სოლისი სწავლობდა ლა-პუენტეს სკოლაში. სკოლის დირექტორის დახმარებით ჰილდას მშობლებმა მიიღეს გრანტი და მან სწავლა გააგრძელა კოლეჯში (ამჟამად კალიფორნიის პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი).
1979 წელს ჰილდამ დაასრულა უნივერსიტეტი პოლიტიკური მეცნიერებების ბაკალავრის ხარისხით. 1981 წელს სამხრეთკალიფორნიის უნივერსიტეტში მიიღო მაგისტრის ხარისხი. უკანასკნელ კურსზე სოლისმა პრაქტიკა გაიარა თეთრ სახლში, პრეზიდენტ ლათინოამერიკელი უმცირესობის საკითხებში ჯიმი კარტერის ასისტენტის აპარატში. პრაქტიკის დასრულების შემდეგ მუშაობდა თეთრი სახლის ბიუჯეტისა და მართვის დეპარტამენტში, რომელიც დატოვა რონალდ რეიგანიის ახალ ადმინისტრაციასთან შეუთანხმებლობის გამო.
1982 წელს სოლისი დაბრუნდა კალიფორნიაში, ქალაქ ელ-მონტეში, სადაც გახდა კალიფორნიის შტატის სენატორის არტურ ტორესის წარმომადგენელი. სოლისი აქტიურად მონაწილეობდა ქალაქის ვაჭრობისა და ქალთა უფლებების დაცვის კომისიებში. 1980-იან წლებში მას ამერიკის ერთ-ერთი ყველაზე გამოჩენილი ახალგაზრდა ქალი უწოდეს.
1991 წელს სოლისი დანიშნეს ლოს-ანჯელესის ოლქის დაზღვევის კომისიაში. 1992 წელს 35 წლის სოლისი აირჩიეს კალიფორნიის შტატის საკანონმდებლო ასამბლეაში, სადაც იგი აქტიურად ეწინააღმდეგებოდა თამბაქოს ლობისტს, დაჟინებით მოითხოვდა კანონპროექტის მიღებას, რომელიც აკრძალავდა მოწევას მთელი შტატის ყველა სამუშაო ადგილზე.
1994 წელს სოლისი აირჩიეს კალიფორნიის შტატის სენატში 24-ე საარჩევნო ოლქიდან და გახდა კალიფორნიის სენატის პირველი ლათინოამერიკელი წევრი. სენატში შედიოდაბიუჯეტისა და ფისკალური პოლიტიკის, ენერგეტიკის, ჯანმრთელობის დაცვისა და ფინანსების კომისიებში. იბრძოდა ჯანმრთელობის დაცვისა და ქალთა უფლებების გაძლიერებისათვის, დახმარებას უწევდა ოჯახური ძალადობის მსხვერპლთ. რესპუბლიკელებმა განაცხადეს, რომ ლობირებდა პროფკავშირების ინტერესებს. სოლისი გამოდიოდა ეკოლოგიური ინიციატივებით, იბრძოდა შტატის ტერიტორიაზე ახალი ნაგავსაყრელების გახსნის წინააღმდეგ, რის გამოც მიიღო ჯონ კენედის ბიბლიოთეკის სპეციალური ჯილდო და გახდა ამ ჯილდოს პირველი ქალი-ლაურეატი.
2000 წელს მონაწილეობა მიიღო აშშ-ის კონგრესის წარმომადგენელთა პალატის არჩევნებში კალიფორნიის შტატის 32-ე საარჩევნო ოლქიდან. პრაიმერზიში მან დაამარცხა პალატაში 18 წლის მუშაობის სტაჟის მქონე მეთიუ მარტინესი, რომელმაც მიატოვა პარტია და გადავიდა რესპუბლიკურ პარტიაში, სადაც მან განაცხადა, რომ დემოკრატებმა მას უღალატეს. არჩევნებში სოლისმა მიიღო ხმების 79 % და 2001 წლის 3 იანვრიდან დაიკავა წარმომადგენელთა პალატაში კუთვნილი ადგილი.
2008 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების დროს იყო ჰილარი კლინტონის აქტიური მომხრე. მას შემდეგ, რაც თანამდებობაზე მოვიდა ახალი პრეზიდენტი ბარაკ ობამა, მან მიიღო შეთავაზება შრომის მინისტრის თანამდებობაზე, რომელზეც მუშაობდა 2013 წლის 22 იანვრამდე.
სოლისი გათხოვილია ბიზნესმენ სემ საიადზე, რომელიც არის ავტომობილების მაღაზიის მფლობელი. შვილები არ ჰყავთ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:აშშ-ის შრომის მდივნები კატეგორია:აშშ-ის დემოკრატიული პარტიის წევრები კატეგორია:აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსი ქალები
ფილონ ალექსანდრიელი
ფილონ ალექსანდრიელი — ებრაული ელინიზმის გამოჩენილი წარმომადგენელი, ღვთისმეტყველი, მწერალი, იუდაიზმის აპოლოგეტი (დამცველი) და რელიგიური მოაზროვნე. დაიბადა ალექსანდრიაში, მდიდარ და გავლენიან ოჯახში. მის ოჯახს ახლო კავშირები ჰქონდა მეფე იროდთან. რომის სახელმწიფო უწყებებში მის ძმასა და ნათესავებს მაღალი თანამდებობები ეკავათ. ერთადერთი წყარო, რომელიც მასზე ინფორმაციას გვაწვდის, ეს მისივე დაწერილი ნაშრომია. ფილონის მნიშვნელოვან საზოგადაოებრივ სტატუსზე მეტყველებს ისიც, რომ იგი ალექსანდრიის იუდეისტური საზოგადოების მიერ იერუსალიმის ტაძარში გაგზავნილ საჩუქრებს აცილებდა. ახ. წ. 40 წელს კი რომში, იმპერატორ კალიგულას კარზე ალექსანდრიელ იუდაისტთა ელჩობის ერთ-ერთი წევრი იყო, რომლებმაც მეფეს იუდაისტთა უფლებების დაცვა სთხოვეს. ამ ფაქტთან დაკავშირებით დაწერა ფილონმა საგანგებო თხზულება, რომელიც კალიგულას სიკვდილის შემდეგ წაიკითხეს რომის სენატში.
სქოლიო
კატეგორია:ძველი ბერძენი ფილოსოფოსები კატეგორია:ებრაელი ფილოსოფოსები
იბიტურუნა
იბიტურუნა (Ibituruna) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 834 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ოლივეირას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 866 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.72 კმ²-ზე. ფართობი 153 106 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
18 Greatest Hits (სანდრას ალბომი)
18 Greatest Hits — გერმანელი მომღერალ სანდრას სიმღერების კომპილაცია. გამოიცა 1992 წლის. 12 ოქტომბერს. კომპილაციაში შეტანილია სიმღერა „Johnny Wanna Live“-ის ახალი ვერსია, რომელიც აგრეთვე ალბომის სინგლის სახით გამოვიდა.
თეთრი სახლი ღამით
თეთრი სახლი ღამით — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული 1890 წლის 16 ივნისს, ზეთის საღებავებით ტილოზე, სიკვდილამდე ექვსი კვირით ადრე, პატარა ქალაქ ოვერ-სიურ-ოაზში. ინახება სანქტ-პეტერბურგში, ერმიტაჟის მუზეუმში.
ერმიტაჟის მუზეუმის თქმით, „ნახატი გადმოსცემს იმ დიდ ფსიქოლოგიურ წნეხს, რომლის ქვეშაც ვან გოგი იმყოფებოდა“; ორი ღია ფანჯარა, რომლებშიც წითელი ფარდები საზარლად მოსჩანს, განხილულია როგორც შენობის „თვალები“, ცაზე ვარსკვლავი კი ბედის ნიშანია,სიმბოლო ტანჯვისა, რომლის ატანაც ვან გოგს უხდებოდა.
მიჩნეულია, რომ ვინსენტმა ნახატი დაახლოებით 8 საათზე დახატა იმ დროის განმავლობაში, როცა ნახატზე გამოსახულ ვარსკვლავს მსგავსი მდებარეობა ჰქონდა. ასტრონომებმა ტეხასის უნივერსიტეტიდან, დონალდ ოლსონმა და რასელ დოშერმა გამოთვალეს, რომ ვარსკვლავი ნახატზე არის ვენერა, რომელიც 1890 წლის ივნისის საღამოს ანათებდა. ნახატზე გამოსახული სახლი ასევე გამოსახულია ნახატზე „აყვავებული წაბლის ხე“.
ნახატს ტურბულენტური ისტორია აქვს. ის 1920 წელს რამდენიმეჯერ იქნა გამოფენილი შვეიცარიაში, მაგრამ ამავე წლის ბოლოს გაუჩინარდა გერმანელი მეწარმის ოტო კრებსის პირადი კოლექციიდან, მისი მრავალი შენაძენი იყო სტილის, რომელსაც მომდევნო ეტაპზე ნაცისტების მიერ „დეგენერატული ხელოვნების“ ეტიკეტი დაესვა, სწორედ კრებსმა შეიტანა წვლილი ამ ნამუშევართა შენახვაში.