cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვლადიმერ სულაქველიძე
კრიმინალის დამარცხება ქუთაისში
ორივე პირობაზე თანხმობა მიიღო და უფლება მიეცა, შტატი თვითონვე შეედგინა. მეორე დღეს ვლადიმერ სულაქველიძე უკვე მილიციის უფროსი იყო და ბოროტმოქმედებისაგნ ქალაქის გაწმენდას ენერგიულად შეუდგა. რამდენიმე კვირაში ვალოდიამ ქუთაისი სრულიად გაწმინდა ყველა საეჭვო პირისგან და სანიმუშო წესრიგი დაამყარა; ქალაქი ნორმალური ცხოვრების წესს დაუბრუნდა. გადმოცემის თანახმად, როცა ქუთაისში, ბაღის კიდეზე სამხედრო შინელით, ზურგზე ხელებდაწყობილი მილიციის უფროსი ვლადიმერ სულაქველიძე გაისეირნებდა, შემორჩენილი თითო-ოროლა ბაცაცა მაშინვე გულგახეთქილი იმალებოდაო. დაუმორჩილებლობას მხოლოდ ნაციონალური პოლკების ჯარისკაცები იჩენდნენ კვლავ, რის გამოც თბილისიდან გვარდიის ჯავშნოსანი მატარებლის გამოძახება გახდა საჭირო. ამგვარად განაიარაღეს ჯარისკაცები, რომელთა ნაწილმა მაინც მოახერხა იარაღით ქალაქიდან მშობლიურ სოფლებში გაქცევა და იქ ანარქიის შეტანა.
ვლადიერ სულაქველიძემ და მისმა მოადგილემ - ქუთაისის სისხლის სამართლის მილიციის უფროსმა ამბერკი ადეიშვილმა თავი განსაკუთრებით 1918 წლის ზაფხულში გამოიჩინეს, სწორედ ამ გაბოლშევიკებული ჯარისკაცების მიერ ლეჩხუმისა და ოკრიბის მხარეებში მოწყობილ აჯანყებათა ლიკვიდაციისას, ალექსანდრე (საშა) გეგეჭკორისა და თადეოს მორჩაძის რაზმების წინააღმდეგ ბრძოლაში. თუმცა, კამპანიის დასასრულს ამბერკი ადეიშვილი, ოპოზიციის პროტესტისა და მოთხოვნების შემდეგ, უფლებამოსილების გადამეტების ბრალდებით(რაც ბოლშევიკების თანამგრძნობი მოსახლეობის ცემა-ტყეპაში გამოიხატებოდა), შინაგან საქმეთა მინისტრმა ნოე რამიშვილმა თანამდებობიდან გადააყენა და პასუხისგებაში მისცა.
ჩემამდინ უკვე მოაღწია ცნობამ, რომ ზოგიერთი ვაჟბატონები პროვოკაციას ეწევიან და პოგრომისკენ მოუწოდებენ, ყველა ასეთი პირი ჩემგან სასტიკათ დაისჯება, მხოლოდ გამოსვლას იარაღით ჩავაქრობ.
ეს განცხადება ადგილობრივ პრესაში დაიბეჭდა და ქუჩებშიც გამოაკრეს, რამაც შედეგი გამოიღო და ქუთაისში არავითარი უწესრიგობა არ მომხდარა. სულაქველიძის ავტორიტეტი კიდევ უფრო გაიზარდა.
თბილისის მცველი
350პქ|მინი|ქართველი (თბილისის მე-8 უბნის) სახალხო მილიციელთა ჯგუფი. ფოტო გადაღებულია [[1918-1921 წწ. ]] ამ პერიოდში თბილისის მილიცია ქალაქის სიდიდის, მილიციელთა უპასუხისმგებლობის თუ სხვა მიზეზთა გამო წესრიგის დაცვას თავს ვერ ართმევდა. შინაგან საქმეთა მინისტრმა ნოე რამიშვილმა გადაწყვიტა, თბილისის მილიციის უფროსად ქალაქის თვითმმართველობისთვის ვლადიმერ სულაქველიძის კანდიდატურა შეეთავაზებინა და 1919 წლის აპრილის დასაწყისში ის სპეციალური ბრძანებით თბილისში მიიწვია. ქუთაისის ქალაქის საბჭომ შუამდგომლობა აღძრა შინაგან საქმეთა სამინისტროსადმი, რომ ვლადიმერ სულაქველიძე ქუთაისში დაეტოვებინათ, მაგრამ შსს-მ მოთხოვნა არ გაითვალისწინა. 14 აპრილს ქალაქის საბჭოს სხდომაზე ქუთაისის ქალაქის თავმა დიმიტრი კალანდარიშვილმა სპეციალური მადლობა გამოუცხადა უკვე ყოფილ მილიციის უფროსს. ქალაქის საბჭოს წევრებმა, სოციალ-დემოკრატიული, ეროვნულ-დემოკრატიული და სოციალ-ფედერალისტების პარტიის წარმომადგენლებმა, სიტყვით მიმართეს სულაქველიძეს და თავდადებული მუშაობისთვის მადლობა გამოუცხადეს.
1919 წლის მაისიდან ვლადიმერ სულაქველიძე უკვე თბილისში იყო და ქალაქის მილიციის რეორგანიზებას ენერგიულად შეუდგა. ორი კვირის განმავლობაში მან დაითხოვა ყველა უბნის კომისარი და სამსახურში ახალი კადრები მოიწვია, მთლიანად გადასინჯა შტატები და ის მილიციელები, ვინც დაკისრებულ მოვალეობას არ ასრულებდნენ ან კანონსაწინააღმდეგო საქმიანობაში იყვნენ შემჩნეული, დააპატიმრა. იგი პირადად ამოწმებდა სადარაჯოებზე მყოფ მილიციელებს, მალევე მიაღწია იმას, რომ თანამშრომლები სამსახურში ფორმის დარღვევით არ გამოცხადებულიყვნენ და რომ განმასხვავებელი ლითონის სანიშნეები ყველა მათგანს წესრიგში ჰქონოდა. სამსახურიდან დათხოვნილ თანამშრომლებს კი ფორმის ტარება სასტიკად აუკრძალა. თბილისში ქუჩების განათება სუსტად იყო ორგანიზებული. მილიციას უნდა შეემოწმებინა, როგორ ასრულებდნენ სახლის პატრონები კანონის მოთხოვნას, დაბინდებისთანავე აენთოთ სახლების გარე განათების ფანრები ელექტრონით ან ნავთით, რაც არ სრულდებოდა. სულაქველიძემ მიზნად დაისახა ამის გამოსწორება და მცირე ხანში ქუჩის განათება სრულად აღადგა. ასევე მან დაავალდებულა მოსახლეობა, ღამით სადარბაზოები და ეზოები დაეკეტათ. ამ ღონისძიებებმა საგრძნობლად შეამსუბუქა კრიმინალური მდგომარეობა და მილიციას დანაშაულთან ბრძოლა გაუადვილა. მისივე დავალებით აიკრძალა დანაშაულში ეჭვმიტანილთა სახლების ღამით ჩხრეკა, გარდა განსაკუთრებული შემთხვევებისა და მილიციელებს სასტიკად აეკრძალათ სადარაჯოებზე მათრახით დგომა. აღსანიშნავია, რომ ვლადიმერ სულაქველიძე პირადად მონაწილეობდა ყველა მნიშვნელოვან ოპერაციაში, რიგითი დამნაშავეების დაკავება იქნებოდა თუ გენერალ ბარათოვზე თავდასხმის გახმაურებული შემთხვევა, რისთვისაც შინაგან საქმეთა მინისტრისგან მადლობა მიიღო. ვლადიმერ სულაქველიძემ მთავრობის იმედი გაამართლა. ისევე როგორც ქუთაისში, თბილისშიც მნიშვნელოვნად შეიცვალა მდგომარეობა წესრიგის დამყარების თვალსაზრისით, რისთვისაც სულაქველიძემ მთავრობისგან კიდევ უფრო მეტი ნდობა და პატივისცემა დაიმსახურა.
საიმედო ზურგი
1919 წლის ზაფხულში საქართველოს რკინიგზის სისტემა დიდი პრობლემების წინაშე აღმოჩნდა. ბოროტმოქმედებმა თუ დუშეთის ბოლშევიკური აჯანყების ნაშთებმა სწორედ ეს სტარტეგიულად მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო საშუალება ამოიღეს მიზანში და დღე არ გავიდოდა, შემადგენლობა არ გაეძარცვათ ან ლიანდაგი არ აეყარათ. სადგურ გრაკალთან სარკინიგზო შემადგენლობაზე თავდასხმამ მდგომარეობა საბოლოოდ დაამძიმა. სარკინიგზო მილიცია, რომელსაც რკინიგზის დაცვა და უსაფრთხოება ევალებოდა, გახშირებული თავდასხმების წინაშე უძლური აღმოჩნდა. მთავრობა არჩევანის წინაშე დადგა - ან სწრაფი და ეფექტიანი მოქმედებით მოეგვარებინა პრობლემა, ან ანარქიისთვის დაეხარა თავი. საჭირო იყო ადამიანი, რომელსაც კრიმინალთან ბრძოლის გამოცდილება ექნებოდა. შედეგად, 1919 წლის 18 სექტემბერს N21 დადგენილებით მთავრობამ მოსახელობას აუწყა:
„საქართველოს რესპუბლიკის რკინიგზები გამოცხადდეს სამხედრო წესებზე და დროებით გენერალ-გუბერნატორის თანამდებობის აღმასრულებლად დაინიშნოს პორუჩიკი ვლადიმერ ავაკუმის ძე სულაქველიძე, მილიციის უფროსის თანამდებობაზე დატოვებით.
მთავრობის მეთაურის მაგიერ ნ. რამიშვილი
სულაქველიძე ჩვეული ენერგიულობით შეუდგა მისთვის დაკისრებული მოვალეობის შესრულებას. პირველ რიგში, დაიწყო სარკინიგზო მილიციის რეორგანიზება და არსებულ შემადგენლობას 250 მილიციელი დააამატა. სანამ ახალი კადრები დაკომპლექტდებოდა, ყველაზე რთულ მონაკვეთებზე, მის განკარგულებაში მყოფი სახალხო მფრინავი დანაყოფები პატრულირებდნენ. მცხეთის რაიონის სოფლებში, საიდანაც ძირითადად ხდებოდა თავდასხმები, ექსპედიციები ჩააყენა, რომელთაც დარტყმა მიაყენეს ბოროტმოქმედთა თავშესაფრებს. რკინიგზაზე პატრულირება დაიწყო ჯავშნოსანმა მატარებელმა და გამკაცრდა ზედამხედველობა მგზავრთა ნაკადზე. სულაქველიძე არც ეჭვმიტანილთა დაპატიმრებასა და ბოროტმოქმედთა ლიკვიდაციას მორიდებია. მალე, როგორც სავარაუდო იყო, რკინიგზაზე წესრიგი დამყარდა და მიმოსვლა ჩვეულ რიტმს დაუბრუნდა. მიღწეული წარმატებების გამო, ვლადიმერ სულაქველიძეს პოლკოვნიკის სამხედრო წოდება მიენიჭა და თბილისის სახალხო მილიციის უფროსის თანამდებობასთან ერთად, რესპუბლიკის ზურგის უფროსი შეიქნა. ეს კი საომარ და საგანგებო მდგომარეობაში მისი ხელმძღვანელობის ქვეშ აქცევდა ყველა მნიშვნელოვან დაწესებულებას, რომელთა ამოცანა ზურგის უსაფრთხოება იყო. ასე იყო 1920 წლის მაისში და შემდეგ - უკვე საბედისწერო 1921 წლის თებერვალშიც, საბჭოთა რუსეთის თავსახმების დროს. ვლადიმერ სულაქველიძეს ადმინისტრაციული ნიჭისა და თავადდების შედეგად, ორივე ომის დროს ქართულ შეიარაღებულ ძალებს ზურგი საიმედოდ ჰქონდა დაცული და მტერმა ვერც ერთი დივერსიული აქტისა და არეულობის მოწყობა ვერ მოახერხა.
ემიგრაცია
250პქ|მინი|მარცხნივ|ქუთაისის საგუბერნიო ციხე (ავტორის ფოტო, 2017წ.)
1921 წლის საბჭოთა რუსული ოკუპაციის შემდეგ, ვლადიმერ სულაქველიძე მთავრობასთან ერთად ემიგრაციაში გაემგზავრა. ერთხანს სტამბოლში იყო და მონაწილეობდა ბოსფორზე გემების საპასპორტო კონტროლისა და კონტრდაზვერვით ოპერაციებში; ქართული სპეცსამსახურების, ბრიტანელი და ფრანგი კოლეგების საბჭოთა დაზვერვის წინააღმდეგ თანამშრომლობაში. მოგვიანებით საფრანგეთში ჩავიდა და პატარა რესტორანი „ამაყი მამალი“ გახსნა, რითაც თავის რჩენას ახერხებდა. გადმოცემით, რესტორნის შენობის ფასადს ქართულ ჩოხაში გამოწყობილი მამლის გამოსახულება ამშვენებდა. თუმცა რესტორანი მალე გაკოტრდა. როგორც ზეპირი გადმოცემები მოწმობენ, ვლადიმერ სალუქვაძე თურმე ხშირად უფასოდ მასპინძლობდა სამშობლოდან გადახვეწილ მშიერ-მწყურვალ თანამემამულეებს (როგორც გრიგოლ ურატაძე აღნიშნავს, „თავისი პატიოსანი შრომით ირჩენდა თავს და არავის აწუხებდა. პირიქით, ეხმარებოდა კიდეც სხვებს), რაც კომერციამ ვერ აიტანა. მინი|ვლადიმერ სულაქველიძის საფლავი ლევილში 1924 წლის სექტემბერში აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია. მისი ძმა - კონსტანტინე (კოწია), საქართველოში სპეციალური დავალებით არალეგარულად დაბრუნებული, 1925 წელს ჩეკამ ბათუმში დააპატიმრა. პატიმრობის დროს იგი იძულებული გახადეს საჯაროდ დაეგმო თავისი პოლიტიკური შეხედულებები, რის გამოც აღარ დახვრიტეს და შემდეგ, როგორც წარმატებული მათემატიკოსი, სიცოცხლის ბოლოდე მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერისტეტში. ანეტა სულაქველიძე 1937 წელს დააპატიმრეს და დახვრიტეს „ტროცკისტობის“ ბრალდებით. ვლადიმერ სულაქველიძეს სამი შვილი დარჩა საქართველოში: უფროსი სილვია (დოდო) სულაქველიძე, ირაკლი სულაქველიძე, რომელიც ცნობილი მოჭიდავე იყო და მეტსახელად „ვაგონეტკას“ ეძახდნენ (მაღაროს ვაგონის სადგარს სწევდა) მეორე მსოფლიო ომის დროს ჯარში გაიწვიეს და დაიკარგა, ხოლო უმცროსი ვახტანგ სულაქველიძე ცნობილი მსახიობი გახლდათ.
ვლადიმერ სულაქველიძე 1954 წლის 18 აგვისტოს 70 წლის ასაკში გარდაიცვალა საფრანგეთში, არპაჟონის საავადმყოფოში. დაკრძალულია ლევილის ქართველთა სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1954 ვ კატეგორია:დაკრძალულები ლევილის სასაფლაოზე
ორმილიეხა
ორმილიეხა (Hormilleja) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ნახერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7 კმ². მოსახლეობა — 134 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
კინუის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უამანგის პროვინციის რაიონები
ორლოვკა (იანაულის რაიონი)
ორლოვკა (Орловка; Орловка) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება ორლოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 30 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 30 კილომეტრში. არის სასოფლო კლუბი. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 374 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
ერევნის სამების ეკლესია
წმინდა სამების ეკლესია (Սուրբ Երրորդություն Եկեղեցի) — სომხეთის სამოციქულო ეკლესიის ტაძარი. აიგო 2003 წელს ერევანში, მალათია-სებასტიის რაიონში. ეკლესია წარმოადგენს VII საუკუნის ზვართნოცის საკათედრო ტაძრის მოდიფიცირებულ ასლს.
სამშენებლო სამუშაოები ერევნის სამხრეთ-დასავლეთ რაიონში 2001 წლის მარტში დაიწყო. ტაძარი აიგო არქიტექტორ ბაღდასარ არზუმანიანის პროექტის მიხედვით და სომხური წარმოშობის ამერიკელი ქალბატონის, ლუიზა სიმონე მანუკიანის შემოწირულობით. 2004 წლის 9 ნოემბერს ყოველთა სომეხთა კათოლიკოსმა გარეგინ II-მ წმინდა სამების ეკლესიის ჯვრები, ხოლო 2005 წლის 20 ნოემბერს თავად ტაძარი აკურთხა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები კატეგორია:ერევნის ეკლესიები
ხიურალი
ხიურალი (Xürəl) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	1 061  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
სტანი (მირნა)
სტანი (Stan) — პატარა დასახლება სლოვენიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მირნის მუნიციპალიტეტში, ტრადიციულ რეგიონ ქვემო კარნიოლაში. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 84 ადამიანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მირნის მუნიციპალიტეტის სოფლები
იშბულდინო
იშბულდინო (Ишбулды; Ишбулдино) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 208 ადამიანი.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%).
სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
სიბიუს ჟუდეცი
სიბიუს ჟუდეცი (Judeţul Sibiu) — ჟუდეცი ცენტრალურ რუმინეთში, ტრანსილვანიის პლატოსა და სამხრეთი კარპატების ჩრდილოეთ კალთებზე. ფართობი 5432 კმ², მოსახლეობა 375 992 (2011). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი სიბიუ. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ბრაშოვის ჟუდეცი, დასავლეთით ალბის ჟუდეცი, ჩრდილოეთით მურეშის ჟუდეცი, სამხრეთით ვილჩის ჟუდეცი, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთით არჯეშის ჟუდეცი. ტირნავა-მარეს ხეობაში განვითარებულია მევენახეობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ჟუდეცები
პატრიკ კუტრონე
პატრიკ კუტრონე (Patrick Cutrone; დ. 3 იანვარი, 1998, კომო, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, პოზიციით თავდამსხმელი, იტალიის ეროვნული ნაკრების წევრი. 2017 წლიდან იცავს „მილანის“ ღირსებას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1998 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
ქამანდარ მაჯიდოვი
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{MedalSport| ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა}} {{მედალიშეჯიბრი |ოლიმპიური თამაშები}} {{ოქროს მედალი| სეული 1988 | 62 კგ}} {{მედალიშეჯიბრი |მსოფლიო ჩემპიონატი}} {{ოქროს მედალი| ბუდაპეშტი 1986| 62 კგ}} {{ვერცხლის მედალი| კლერმონ-ფერანი 1987|62 კგ}} {{ოქროს მედალი| მარტინი 1989|68 კგ}} {{ვერცხლის მედალი| ტორონტო 1993|68 კგ}} {{მედალიშეჯიბრი |ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატი}} {{ოქროს მედალი|იენჩეპინგი 1984|62 კგ}} {{ოქროს მედალი|ლაიფციგი 1985|62 კგ}} {{ოქროს მედალი|აშაფენბურგი 1991|68 კგ}} {{ბრინჯაოს მედალი |სტამბოლი 1994 |68 კგ}} {{მედალიშეჯიბრი |მსოფლიო ჩემპიონატი}} {{ოქროს მედალი|გეტებორგი 1990|68 კგ}} }} ქამანდარ ბაფალიევის (ბაფალი ოღლი) მაჯიდოვი (Камандар Бафаліевіч (Бафалы аглы) Маджыдаў, Kamandar Məcidov; დ. 17 ოქტომბერი, 1961, სოფელი ამამლო, დმანისის რაიონი, საქართველოს სსრ, რესპუბლიკა) — საბჭოთა და ბელორუსიის ბერძნულ-რომაული ჭიდაობის ოლიმპიური ჩემპიონი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1984) რესპუბლიკა ბელორუსის დამსახურებული მწვრთნელი (2011). ეროვნებით აზერბაიჯანელი.
ბიოგრაფია
ფინალში ჭიდაობა მოუწია ჟივკო ვანგელოვთან (ბულგარეთი), რომელშიც გამარჯვება მოიპოვა ქულებით, ანგარიშით 6-2 და ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა.
1992 წელს ოლიმპიურ თამაშებზე არ იქნა განწესებული, არც 1994 წელს და ამავე წელს მან დაასრულა თავისი სპორტული კარიერა. 1994 წელს იგი გახდა ბელორუსიის მთავარი მწვრთნელი და იმავდროულად დაბრუნდა დიდ სპორტში, გამოვიდა ევროპის ჩემპიონატზე და ოლიმპიურ თამაშებზე.
გამოვიდა საკავშირო ნებაყოფილობითი ფიზკულტურულ-სპორტული საზოგადოების (სნფსს) პროფკავშირების სახელით (მინსკი). დაამთავრა ბელორუსიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი (1989). ხალხთაშორისი მეგობრობის ორდენის კავალერი (1988).
1998 წელს მოხსნილ იქნა ბელორუსიის ნაკრების მწვრთნელის თანამდებობიდან, 1999-2000 წლებში — ყაზახეთის ნაკრების მთავარი მწვრთნელი, 2000-2003 წლებში — კვლავ ბელარუსის ნაკრების მწვრთნელი, 2003 წლიდან მცირე ხნის განმავლობაში წვრთნიდა საბერძნეთის ნაკრებს, 2004 წელს კი — თურქეთის ნაკრებს. 2005 წლიდან — დოცენტი ბელორუსიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკური აღზრდის კათედრაზე, ბელორუსიის ნაკრების ასისტენტი და მწვრთნელი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:ბელარუსი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
წალიკა
წალიკა (Polygonum hydropiper, სინონ. Persicaria hydropiper) —  ბალახოვანი მცენარე მატიტელას გვარისა. ქართლ-კახეთში მას წყლის ინასა და ცხენის ინას ეძახიან, გურიაში – ულტამს, მესხეთში – დათვის ჩაღანდარს, იმერეთსა და რაჭაში – სალდას.
აღწერა
წალიკას 35 — 70 სმ-მდე სიმაღლის დაღარული, ქვემო მუხლებით ფესვგამდგარი, მარტივი, ზოგჯერ დატოტვილი ღერო აქვს. მისი ქვედა ფოთოლი ყუნწიანია, ზედა — თითქმის მჯდომარე, ფირფიტის ზედა მხარე ხშირად ლაქიანია. მტევნები გრძელია და წვრილყუნწიანი, მეჩხერ საგველად არის შეკრებილი. ყვავილსაფარი მწვანე ან წითელია, წერტილოვანი ყვითელი ჯირკვლებით მოფენილი. წალიკას აქვს ექვსი მტვრიანა. ყვავილები შეკრებილია თხელ თავთავისებრ ყვავილედებად, რომლებიც თანდათან გადადიან შეფოთლილ ღეროში. ყვავილობს ივნისის ბოლოდან სექტემბრამდე. მისი ნაყოფი ოვალური ფორმის ბრტყელი მარცვალია, მოთავსებულია ყვავილსაფარში. იგი ცალ მხარეს გამობურცულია ან სამწახნაგოვანია, აქვს მუქი რუხი ფერი. მცენარის ახალ ფოთოლს აქვს წიწაკასავით ცხარე გემო, რაც შრობის მერე იკარგება.
გავრცელების არეალი
წალიკა იზრდება მთელ საქართველოში მდინარეებისა და ტბების ნაპირებზე, ჭაობიან ადგილებში, ტენიან მდელოებზე, ხშირად როგორც სარეველა მცენარე. ის ტოლერანტულია ნაწილობრივ დაჩრდილული ადგილებისა და ნაკლებად ნაყოფიერი ნადაგების მიმართ. წალიკა მსოფლიოში ფართოდ გავრცელებული მცენარეა, ის გვხვდება ავსტრალიაში, ახალ ზელანდიაში, აზიის, ევროპისა და ჩრდილოეთ ამერიკის ზომიერ სარტყელში.
გამოყენება
წალიკაში აღმოჩენილია გლიკოზიდი პოლიგოგიპერინი, დიდი რაოდენობით ვიტამინი K, რომელსაც აქვს სისხლის შედედების უნარი შინაგანი სისხლის დენის დროს. ნაპოვნია აგრეთვე ფლავონური გლიკოზიდი რუტინი (რუტინს აქვს ვიტამინ P-ს თვისებები) და სათრიმლავი ნივთიერებები. წალიკას პრეპარატებს იყენებენ საშვილოსნოდან სისხლის დენის, მტკივნეული მენსტრუაციის დროს. მისი ექსტრაქტების გამოყენება შეიძლება აგრეთვე სისხლის ამოხველების, შარდის ბუშტიდან, კუჭიდან და ჰემოროიდალური სისხლის დენის დროს. მცენარეს კრეფენ ხელით, ზაფხულის ბოლოს, ყვავილობის პერიოდში, ხოლო დიდი რაოდენობით დამზადების დროს ხმარობენ ნამგალს. ნედლეულს ჭრიან მიწიდან 10-20 სმ-ის სიმაღლეზე. აშრობენ სწრაფად. შრობის დროს თხელ ფენად აწყობენ და ხშირად აბრუნებენ, ვინაიდან ხანგრძლივი დროით შრობის შემთხვევაში მცენარე შავდება. ნედლეულის შენახვის ვადა 2 წელია.
სქოლიო
კატეგორია:მატიტელა
ლარდერო
ლარდერო (Lardero) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ლოგრონიოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20 კმ². მოსახლეობა — 10 813 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლა-რიოხის ქალაქები
სესარის დეპარტამენტი
სესარი (Departamento del Cesar) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, კარიბის რეგიონში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ლა-გუახირის დეპარტამენტი, დასავლეთით — მაგდალენასა და ბოლივარის დეპარტამენტები, სამხრეთით — სანტანდერის, დასავლეთით კი ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტები. აღმოსავლეთით საზღვარი აქვს ვენესუელასთან. დედაქალაქია ვალიედუპარი.
სესარის დეპარტამენტი ოფიციალურად 1967 წლის 21 დეკემბერს შეიქმნა.
სესარის დეპარტამენტი 25 მინიციპალიტეტისაგან შედგება.
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბიის დეპარტამენტები
სამშვილდის სიონი
300px|მინი სამშვილდის სიონი — შუა საუკუნეების პერიოდის არქიტექტურული ძეგლი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ სამშვილდეში, ისტორიულ ციხე-ქალაქ სამშვილდის ტერიტორიაზე. აგებულია წარმართულ პერიოდში დედოფალ საგდუხტის მიერ აგებული ტაძრის ადგილზე 759-777 წლებში ერისთავ ვარაზბაკურისა და შემდეგ ერისთავ იოვანეს მიერ.
სამშვილდის სიონს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ისტორია
ქართლის ცხოვრება გვამცნობს რომ V საუკუნეში ვახტანგ გორგასალის დედამ საგდუხტმა "აღაშენა სიონი სამშუილდისა". ტაძარი დანგრეულია, შედარებით უკეთ არის შემონახული აღმოსავლეთი ნაწილი. აღმოსავლეთის ფასადზე დაცული გრძელი წარწერის ფრაგმენტებში მოთხრობილია ტაძრის აშენების ისტორია, მოხსენიებული არიან ისტორიული პირები - ბიზანტიის იმპერატორები კონსტანტინე V კოპრონიმე და ლეონ IV ხაზარი. ამის საფუძველზე შესაძლო გახდა ტაძრის აგების ზუსტი თარიღის დადგენა - 759-777 (ეს წლები საქართველოში არაბთა ბატონობის განსაკუთრებით სასტიკი ხანაა).
არქიტექტურა
სამშვილდის სიონი გეგმაში წარმოადგენდა ცენტრალურ-გუმბათოვან ნაგებობას (გარეთა ზომები: 24 მ - 24 მ). მისი გუმბათი ესვენა გრძივი და განივი ღერძების გადაკვეთაზე, შუაში და ეყრდნობოდა ოთხ ბურჯს, რომელიც გუმბათქვეშა კვადრატის სივრცეს ქმნიდა. გადასვლა გუმბათქვეშა კვადრებიდან გუმბათის ყელზე განხორციელებულია ტრომპების საშუალებით. სიონის ხუროთმოძღვრული თავისებურება მდგომარეობს იმაში, რომ გვერდითი აბსიდები თავისუფლად უკავშირდებიან მთავარ საკურთხეველს და მთელ ტაძარს, ისინი არ წარმოადგენენ ცალკე დამოუკიდებელ სათავსებს.
დათარიღება
მკვლევარნი სხვადასხვა მოსაზრებას გამოთქვამდნენ ძეგლის თარიღის შესახებ, უმთავრესად აღმოსავლეთის ფასადზე დარჩენილი გრძელი წარწერის ფრაგმენტთან დაკავშირებით, თუმცა ტაძრის ხუროთმოძღვრება თვითონაც საკმაოდ ბევრის მთქმელია. წარწერაში კი - მიუხედავად იმისა, რომ მისი უდიდესი ნაწილი დაღუპულია - მაინც შეიძლება გავარჩიოთ, რომ მეოცე წელს „მეფობისა კოსტანტინეისა დაიდვა საძირკველი“, ხოლო შენება დასრულდა მესამე წელს ლეონის მეფობისა. დამფუძნებელნი ყოფილან ქართლის პიტიახშთა შთამომავალნი („ნათესავით პიტიახშნი“) ვინმე ვარაზბაკური და იოვანე.
მუსუსი
მუსუსი — მიხეილ ჯავახიშვილის მოთხრობა. პირველად გამოქვეყნდა 1925 წელს. ნაწარმოების მიხედვით მერაბ კოკოჩაშვილმა 1965 წელს გადაიღო ფილმი „მიხა“.
სიუჟეტი
სოფლიდან დაბრუნებული მიხა შეიტყობს,რომ მის შეყვარებულ ფეფელოს მდიდარ სიკოზე გათხოვებას უპირებენ. იმ დღიდან მუსუსი თავის სტრატეგიას შეიმუშავებს. ყველანაირად ცდილობს ფეფელოს მამას, პეტრეს თავი მოაწონოს, მაგრამ ის ჯიუტად უარზეა. მალე ის მიხას, ფეფელოს ნახვასაც აუკრძალავს. შემდეგ კი გამოიჭერს და ქურდობას დასწამებს. საბოლოოდ მიხა და მისი მეგობრები მოტაცებას გადაწყვეტენ. თუმცა შორს გაქცევას ვერ მოასწრებენ და თავლაში ჩაიკეტებიან. თავლას ხალხი შემოეხვევა და კარის გატეხვას შეეცდება. მიხას სხვა გზა აღარ დარჩება და საბოლოოდ ფეფელო თავლაშივე გახდება მისი მეუღლე.
სან-ხოსე-დე-ტიკლიასის რაიონი
სან-ხოსე-დე-ტიკლიასის რაიონი (Distrito de San José de Ticllas) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის უამანგის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 268 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 325 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 36 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 64.34 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უამანგის პროვინციის რაიონები
ლიბერალებისა და დემოკრატების ალიანსი ევროპისთვის
ლიბერალებისა და დემოკრატების ალიანსი - ევროპისთვის (Alliance of Liberals and Democrats for Europe, შემოკლებით ALDE, ან ALDE Party) — ევროპული პოლიტიკური პარტია რომელიც შედგება 60 ეროვნული დონის ლიბერალური პარტიისგან. პარტია 1976 წლის 26 მარტს, ქალაქ შტუტგარტში, შტუტგარტის დეკლარაციის ხელმოწერით შეიქმნა როგორც ევროპის ლიბერალური და დემოკრატიული პარტიების ფედერაცია (Federation of Liberal and Democrat Parties in Europe), რომელიც 1977 წელს გახდა ევროპელი ლიბერალები და დემოკრატები (European Liberals and Democrats, ELD) ხოლო 1986 წელს გახდა ევროპელი ლიბერალ-დემოკრატები და რეფორმისტები (European Liberal Democrats and Reformists, ELDR). 2004 წლის 30 აპრილს ოფიციალურად გადაიქცა ევროპულ პარტიად და დაირქვა ევროპელი ლიბერალურ-დემოკრატიული და რეფორმისტული პარტია (European Liberal Democrat and Reform Party, ELDR Party). ALDE არის ლიბერალური ინტერნაციონალის წევრი.
ALDE-სთან აფილირებული არასამთავრობო ოგანიზაცია არის ევროპის ლიბერალური ფორუმი. ALDE ევროპაში მოქმედი პოლიტიკური პარტიების ალიანსია, რომელიც შექმნილია საერთო ლიბერალური და დემოკრატიული ღირებულებების გარშემო. ალიანსში შემავალი ცნობილი პარტიებია თავისუფალი დემოკრატიული პარტია (გერმანია), ლიბერალ-დემოკრატები (გაერთიანებული სამეფო), თავისუფალი დემოკრატიული პარტია (შვეიცარია), ლიბერალური სახალხო პარტია და ცენტრის პარტია (შვედეთი). საქართველოს პოლიტიკური პარტიებიდან ALDE-ს სრულუფლებიანი წევრები არიან საქართველოს რესპუბლიკური პარტია, თავისუფალი დემოკრატები, სტრატეგია აღმაშენებელი, და ლელო საქართველოსთვის, ხოლო ასოცირებული წევრია - გირჩი — მეტი თავისუფლება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიბერალური პარტიები
მზია ტოგონიძე
მზია ტოგონიძე (დ. 26 აგვისტო, 1946, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, პროფესორი. საქართველოს საბიბლიოთეკო ასოციაციასა და უნივერსიტეტის წიგნის მოყვარულთა საზოგადოების წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1946 წლის 26 აგვისტოს, თბილისში. 1972 წელს დაამთავრა სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი. მუშაობდა იმავე უნივერსიტეტის კულტურისა და ესთეტიკური აღზრდის ფაკულტეტის დეკანის მოადგილედ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
პლატერიის რაიონი
პლატერიის რაიონი (Distrito de Plateria) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის პუნოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 830 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 835 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 240.63 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:პუნოს პროვინციის რაიონები
მურილიო-დე-რიო-ლესა
მურილიო-დე-რიო-ლესა (Murillo de Río Leza) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ლოგრონიოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 46,06 კმ². მოსახლეობა — 1652 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
მირზა-ჰასანლი
მირზა-ჰასანლი (Mirzə Həsənli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
პანონია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ისტორია
გალაცის ჟუდეცი
გალაცის ჟუდეცი (Judeţul Galaţi) — ჟუდეცი აღმოსავლეთ რუმინეთში, პრუტის, სირეტისა და დუნაის შუამდინარეთში. ფართობი 4466 კმ², მოსახლეობა 507 402 (2011). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი გალაცი. უჭირავს ქვემო დუნაის ვაკის აღმოსავლეთი ნაწილი. აღმოსავლეთით ესაზღვრება მოლდოვის კაგულის რაიონი, დასავლეთით ვრანჩის ჟუდეცი, ჩრდილოეთით ვასლუის ჟუდეცი, სამხრეთით ბრეილისა და ტულჩის ჟუდეცები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ჟუდეცები
The American Broadcasting Company
The American Broadcasting Company (, „ემერიკან ბროდკასტინგ კომპანი“ — ამერიკის სამაუწყებლო კომპანია), შემოკლებით: ABC („ეი-ბი-სი“) — ერთ-ერთი უდიდესი რადიო და სატელევიზიო სამაუწყებლო ქსელი ამერიკის შეერთებული შტატებში, The Walt Disney Company-ის („უოლტ-დისნეი კომპანი“) საკუთრება.
„ეი-ბი-სის“ დაარსება დაკავშირებულია 1928 წელს გაფართოების პროცესში მყოფი National Broadcasting Company-ის („ენ-ბი-სი“) რადიო ქსელის დაყოფასთან. 1941 წელს „ენ-ბი-სიმ“ თავისი ე.წ. ლურჯი საქსელო მაუწყებლობა მიჰყიდა ედვარდ ჯ. ნობელს, რომელმაც კომპანიას ამჟამინდელი სახელი მიანიჭა. 1953 წელს United Paramount Theaters-ის („იუნაითედ პარამაუნტ თეატერზ“) მიერთების შემდეგ, „ეი-ბი-სი“ ამერიკის სატელევიზიო ინდუსტრიაში ერთ-ერთ წამყვან კომპანიად იქცა. მისი განსაკუთრებული სფერო სპორტული მაუწყებლობა იყო. 1961 წელს დაამკვიდრა რეპორტაჟების მსვლელობისას საინტერესო მომენტების განმეორებითი ჩვენება (ინგლ. instant replay). 1985 წელს კომპანია შეიძინა Capital Cities Communications-მა („კაპიტალ სიტიზ კომუნიქეიშენზ“), ხოლო 1995 წელს — კომპანია „უოლტ-დისნეიმ“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის სამაუწყებლო კომპანიები
ალბანეთის გერბი
ალბანეთის გერბი (Stema e Shqipërisë — ალბანეთის ერთ-ერთი სახელმწიფო სიმბოლო. წარმოადგენს დროშის ადაპტირებულ ვერსიას და ეფუძნება გეორგ კასტრიოტ-სკანდერბეგის დროშასა და ბეჭედს. ორთავიანი არწივის თავზე გამოსახული სიმბოლო სკანდერბეგის ჩაფხუტია, რომელიც მამალი თხის რქით ბოლოვდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანეთის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:გერბები არწივის გამოსახულებით
კოვასნის ჟუდეცი
კოვასნის ჟუდეცი (Județul Covasna) — ჟუდეცი ცენტრალურ რუმინეთში, ტრანსილვანიის პლატოსა და აღმოსავლეთი კარპატების დასავლეთ კალთებზე. ფართობი 3710 კმ², მოსახლეობა 206 261 (2011). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი სფინტუ-გეორგე. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ჰარგიტის ჟუდეცი, სამხრეთ-დასავლეთით ბრაშოვის ჟუდეცი, აღმოსავლეთით ბაკეუსა და ვრანჩის ჟუდეცები, სამხრეთით ბუზეუს ჟუდეცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ჟუდეცები
აზერბაიჯანის ეკონომიკური რეფორმების ანალიზისა და კომუნიკაციის ცენტრი
ეკონომიკური რეფორმების ანალიზისა და კომუნიკაციის ცენტრი (İqtisadi İslahatların Təhlili və Kommunikasiya Mərkəzi) არის იურიდიული პირი, რომელიც სთავაზობს წინადადებებს ეკონომიკური რეფორმების მისაღწევად, ანალიტიკური მონაცემების ანალიზით, რომელიც შეძენილია მაკრო და მიკროეკონომიკური დონის კვლევების საფუძველზე. ცენტრი უზრუნველყოფს აზერბაიჯანის მდგრად ეკონომიკურ განვითარებას. ის მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. ვუსალ გასიმლი არის ცენტრის აღმასრულებელი დირექტორი 2016 წლის 2 მაისიდან.
ისტორია
ეკონომიკური რეფორმებისა და კომუნიკაციის ანალიზის ცენტრი შეიქმნა 2016 წლის 20 აპრილის 879 პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად.
ცენტრის საკანონმდებლო ბაზა არის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუცია, აზერბაიჯანის მთავრობის მიერ ხელმოწერილი საერთაშორისო ხელშეკრულებები, კანონი ”საჯარო იურიდიული პირების შესახებ”, აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ბრძანებები, აზერბაიჯანის მინისტრთა კაბინეტის დადგენილებები და ბრძანებები, იურიდიული აქტები, წესდება და ა.შ.
ცენტრის საქმიანობას ზედამხედველობას უწევს აზერბაიჯანის პრეზიდენტი.
ხელმძღვანელობა
ცენტრს ხელმძღვანელობენ სამეთვალყურეო საბჭო და აღმასრულებელი დირექტორი. ცენტრში დამფუძნებლის უფლებამოსილება ეკისრება აზერბაიჯანის პრეზიდენტს და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტს. პრეზიდენტი ამტკიცებს წესდებას და ფინანსურ ანგარიშგებას, ადგენს ფონდს და ახდენს ცენტრის რეორგანიზაციასა და ლიკვიდაციას. მინისტრთა კაბინეტი აფუძნებს ეკონომიკურ საზოგადოებებს, აგრეთვე ამტკიცებს დეპარტამენტების, ფილიალებისა და წარმომადგენლობების ხელმძღვანელების დანიშვნასა და თანამდებობიდან გათავისუფლებას.
2016 წლის 2 მაისის ეკონომიკური რეფორმებისა და კომუნიკაციების ანალიზის ცენტრის სამეთვალყურეო საბჭოს გადაწყვეტილების შემდეგ, ვუსალ გასიმლი დაინიშნა ეკონომიკური რეფორმების ანალიზისა და კომუნიკაციის ცენტრის აღმასრულებელ დირექტორად. აღმასრულებელი დირექტორი ანგარიშვალდებულია ცენტრის ყოველდღიური საქმიანობის შესახებ; იგი ასრულებს საბჭოს დადგენილებებს და ზედამხედველობას უწევს სხვა შინაგან საკითხებს წესების საფუძველზე.
სამეთვალყურეო საბჭო
ინამ კარიმოვი და ვუსალ ჰუსეინოვი არიან საბჭოს წევრები.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის სახელმწიფო უწყებები კატეგორია:სახელმწიფო უწყებები ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:აზერბაიჯანის ორგანიზაციები
ჯონ ებოტი
მინი|სერ ჯონ ებოტი სერ ჯონ-ჯოზეფ-კოლდუელ ებოტი (John Joseph Caldwell Abbott; დ. 12 მარტი, 1821, სენტ-ენდრიუსი, ახლანდ. კვებეკი, კანადა, — გ. 30 ოქტომბერი, 1893, მონრეალი) — კანადელი იურისტი და სახელმწიფო მოღვაწე, კანადის პრემიერ-მინისტრი 1891-1892 წლებში.
დაამთავრა მაკგილის უნივერსიტეტი (1847). ეწეოდა საადვოკატო საქმიანობას და 1862 გახდა სამეფო ადვოკატი. იყო მაკგილის უნივერსიტეტის იურიდიული სკოლის დეკანი (1855-1880), კანადის საკანონმდებლო კრების წევრი (1857–1874, 1880–1887). 1891 წლის ივნისში, ჯონ მაკდონადლის გარდაცვალების შემდეგ აირჩიეს კანადის პრემიერ-მინისტრად, თუმცა ჯანმრთელობის გაუარესების გამო 1892 წლის ნოემბერში გადადგა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1821 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1893 კატეგორია:კანადის პრემიერ-მინისტრები
სან-ხუან-ბაუტისტას რაიონი
სან-ხუან-ბაუტისტას რაიონი (Distrito de San Juan Bautista) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის უამანგის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 800 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37 083 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2 000 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 18.71 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უამანგის პროვინციის რაიონები
იშკილდინო
იშკილდინო (Ишкилде; Ишкильдино) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 234 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 82 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
ჩოკოს დეპარტამენტი
ჩოკო (Departamento de Chocó) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში და ერთადერთი დეპარტამენტია, რომელსაც გასასვლელი აქვს როგორც წყნარ, ისე ატლანტის ოკეანეზე. ესაზღვრება პანამას. დედაქალაქია კიბდო. გამოირჩევა საკმაოდ დიდი აფრო-კოლუმბიური მოსახლეობით.
მრავალფერია ჩოკოს გეოგრაფია. გააჩნია უნიკალური ეკოსისტემები და შეუსწავლელი ბუნებრივი რესურსები. ამავე დროს, მისი მოსახლეობის ცხოვრების სტანდარტი ერთ-ერთი ყველაზე დაბალია მთელ კოლუმბიაში. როგორც 2007 წელს კოლუმბიურმა მედიამ გაახმოვანა, დეპარტამენტში სამი თვის განმავლობაში 50 ბავშვი მოკვდა შიმშილით. საკმაოდ მწვავეა ინფრასტრუქტურული პრობლემები. მიუხედავად იმისა, რომ რეგიონი მსოფლიოში ყველაზე წვიმიანი დაბლობის სტატუსს ატარებს, დედაქალაქ კიბდოში არ არსებობს წყალმომარაგება.
დეპარტამენტი შეიქმნა 1947 წელს. შედგება 31 მუნიციპალიტეტისგან.
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბიის დეპარტამენტები
გაბრიელე ორიალი
გაბრიელე ორიალი (Gabriele Oriali; დ. 25 ნოემბერი, 1952, კომო, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. იცავდა „ინტერის“, „ფიორენტინასა“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ორგზის ჩემპიონი და იტალიის თასის ორგზის მფლობელი „ინტერის“ შემადგენლობაში. 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონი, 1980 წლის ევროპის ჩემპიონატის მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
სანაკრებო კარიერა
1978–1983 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 28 შეხვედრას ატარებს და ერთი ბურთი გააქვს.
მსოფლიო ჩემპიონატზე
ორიალიმ 1982 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის 5 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:დაბადებული 25 ნოემბერი კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები კატეგორია:1980 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
ფაზისი (მითოლოგია)
მითოლოგია
ერთი-ერთი ვერსიით, ჰელიოსის და ოკეანიდ ოკიროიას ვაჟია.
ის გაოცებული დარჩა საკუთარი დედის აღვირახსნილი მოქმედებით და სიცოცხლეს გამოასალმა. ერინიებისგან დევნილი გადახტა მდინარე არტუროში. ამ ამბის შემდეგ ფაზისის პატივსაცემად მდინარეს ფაზისი ეწოდა. დღესდღეობით მდინარე რიონის სახელწოდებას ატარებს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული მითოლოგია
ნახერა
ნახერა (Nájera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ნახერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 37,44 კმ². მოსახლეობა — 8072 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ქუვეითის კულტურა
მინი|260x260პქ| ქუვეითის ოპერის თეატრი ქუვეითის კულტურა — ქუვეითის მასობრივი კულტურა, რომელიც მოიცავ დიალექტურ პოეზიას, კინოს, თეატრს, რადიოსა და სატელევიზიო სერიალებს. ქუვეითის კულტურა ყვავის და ექსპორტირდება მეზობელ სახელმწიფოებშიც კი. სპარსეთის ყურის არაბულ სახელმწიფოებში ქუვეითის კულტურა ყველაზე ახლოსაა ბაჰრეინის კულტურასთან.
ხელოვნება
ქუვეითში 30-ზე მეტი სამხატვრო გალერეა არსებობს. ბოლო წლების განმავლობაში, ქუვეითში თანამედროვე ხელოვნების ბუმია. ხალიფა ალ-კატანი იყო პირველი მხატვარი, რომელმაც სოლო გამოფენა მოაწყო ქუვეითში. მან 1960-იანი წლების დასაწყისში დააარსა ხელოვნების ახალი თეორია, რომელსაც „ცირკულიზმი“ უწოდეს. ქუვეითის სხვა ცნობილ მხატვრებს შორისაა სამი მოჰამმადი, თუარია ალ-ბაქსამი და სუზან ბუშნაქი.
მთავრობა აწყობს სხვადასხვა სახის ხელოვნების ფესტივალებს, მათ შორის, ალ ქურაინის კულტურულ ფესტივალს და განვითარებადი ხელოვნების ფესტივალს. ქუვეითის საერთაშორისო ბიენალე გაიხსნა 1967 წელს, ბიენალეში 20-ზე მეტმა არაბულმა და უცხოურმა ქვეყანამ მიიღო მონაწილეობა. ცნობილი მონაწილე არის ლეილა ალ-ატარი. 2004 წელს გაიხსნა ალ ხარაფის სახელობის თანამედროვე არაბული ხელოვნების ბიენალე.
1958 წელს ჟურნალი ალ არაბი პირველად გამოიცა და იგი გახდა ყველაზე პოპულარული ჟურნალი არაბულ სამყაროში. ისმაილ ფაჰდ ისმაილი იყო ერთ–ერთი პირველი ქუვეითელი მწერალი, რომელმაც წარმატებას მიაღწია არაბულ სამყაროში. ტალებ ალ-რეფაი, ლაილა ალ-ოსმანი, აჰ ალმაასი, ტაიბა ალ-იბრაჰიმი, ნაჯმა იდრესები და ფატიმაჰ იუსიფ ალ-ალი ასევე პიონერ მწერლებს შორის არიან.
მუსიკა
მარჯვნივ|მინი| ტაბლაზე უკრავს უსტად მუნავარ ხანი, ქუვეითის მე -8 საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი ქუვეითი არის სხვადასხვა პოპულარული მუსიკალური ჟანრის, მაგალითად, სოუთის სამშობლო. ქუვეითის მუსიკამ მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა ყურის ქვეყნების მუსიკალურ კულტურაზე. ქუვეითის ტრადიციული მუსიკა არის ქვეყნის მეზღვაურთა მემკვიდრეობის ანარეკლი, რომელიც ცნობილია ისეთი ჟანრით, როგორიცაა ფიჯირი. ქუვეითში პიონერი იყო თანამედროვე მუსიკა ხალიჯი. ქუვეითელები იყვნენ არტისტების პირველი კომერციული ჩამწერი ყურის რეგიონში. ქუვეითის პირველი ცნობილი ჩანაწერები გაკეთდა 1912-1915 წლებში.
ლიტერატურა
ბოლო წლებში ქუვეითმა გამოაქვეყნა რამდენიმე გამოჩენილი თანამედროვე მწერლის ნაშრომი, მათ შორისაა ისმაილ ფაჰდ ისმაილი, ოცზე მეტი რომანის და მრავალი მოთხრობის კრებულის ავტორი. ასევე არსებობს მტკიცებულებები, რომ ქუვეითის ლიტერატურა დიდი ხნის განმავლობაში ინტერაქტიული იყო ინგლისურ და ფრანგულ ლიტერატურებთან.
სამზარეულო
საუკუნეების განმავლობაში ქუვეითის სამზარეულოს საყრდენი იყო ზღვის პროდუქტები.
დევანია
დევანია ქუვეითში უხსოვარი დროიდან არსებობს. ქუვეითის ძველ ქალაქში ეს იყო მისაღები ადგილი, სადაც მამაკაცმა შეიძლება მიიღოს თავისი ბიზნესკოლეგები და მამაკაცი სტუმრები. დღეს ეს ტერმინი აღნიშნავს როგორც მისაღებ დარბაზს, ასევე მასში ჩატარებულ შეკრებას, ხოლო დევანიას მონახულება ან მასპინძლობა ქუვეითელი კაცის სოციალური ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია. დევანია ქუვეითის ცხოვრების ფუნდამენტური ნაწილი გახდა. ამრიგად, ეს მათი ყოველდღიური ცხოვრების დამახასიათებელ ნიშნად იქცა.
გერი კეიჰილი
გერი კეიჰილი (Gary Cahill; დ. 19 დეკემბერი, 1985) — ინგლისელი ფეხბურთელი, ცენტრალური მცველი. ამჟამად იგი თავისუფალი აგენტია. მონაწილეობა აქვს მიღებული 2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე. 2013-2014 წლებში მოხვდა პრემიერ-ლიგის სიმბოლური ნაკრებში.
ქუვეითის კულტურა
სპორტი
ფეხბურთი სპორტის ყველაზე პოპულარული სახეობააა ქუვეითში. ქუვეითის ფეხბურთის ასოციაცია (KFA) არის ფეხბურთის მმართველი ორგანო ქუვეითში. ქუვეითის ფეხბურთის ასოციაცია აწყობს მამაკაცთა, ქალთა და ფუტსალის ნაკრებთა შეჯიბრებს. ქუვეითის პრემიერ ლიგა არის ქუვეითის ფეხბურთის უმაღლესი ლიგა, რომელშიც მონაწილეობს თხუთმეტი გუნდი. ყველაზე დიდი საფეხბურთო დაპირისპირება ქუვეითში არის ალ-არაბსა და ალ კადსიას შორის.
გერი კეიჰილი
ტიტულები
ჩელსი: (9)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ასტონ ვილას ფეხბურთელები კატეგორია:ბარნლის ფეხბურთელები კატეგორია:ბოლტონ უონდერერსის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩელსის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 19 დეკემბერი
ქუვეითის კულტურა
სპორტი
კალათბურთი ქვეყნის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სპორტია. ქუვეითის კალათბურთის ეროვნულ გუნდს მართავს ქუვეითის კალათბურთის ასოციაცია (KBA). ქუვეითის საერთაშორისო დებიუტი შედგა 1959 წელს. სპორტის სხვა მზარდი სახეობაა რაგბის კავშირი.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ აზიის კულტურა
ჯონ ჰიუმი
იყო სოციალ-დემოკრატიული და ლეიბორისტული პარტიის მეორე ლიდერი 1979 წლიდან 2001 წლამდე. მსახურობდა ევროპარლამენტის წევრად და იყო დიდი ბრიტანეთის პარლამენტის წევრი, ასევე ჩრდილოეთ ირლანდიის ასამბლეის წევრი.
იგი ითვლება ირლანდიის ბოლოდროინდელი პოლიტიკური ისტორიის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ფიგურად და ჩრდილოეთ ირლანდიის სამშვიდობო პროცესის ერთ – ერთ არქიტექტორად. ნობელის პრემიასთან ერთად ის ასევე არის განდის მშვიდობის პრემიის და მარტინ ლუთერ კინგის პრემიის, სამი ძირითადი სამშვიდობო ჯილდოს ერთადერთი მფლობელი. 2010 წელს ირლანდიის ნაციონალურმა მაუწყებლმა ჩაატარა გამოკითხვა „უდიდეს ირლანდიელის“ გამოსავლენად და შედეგების მიხედვით, ჯონ ჰიუმი დასახელდა უდიდეს ირლანდიელად ირლანდიის ისტორიაში. 2012 წელს პაპმა ბენედიქტე XVI -მ ჰიუმს წმინდა გრიგოლ დიდის პაპის ორდენის რაინდი სარდალის წოდება მიანიჭა.
დასაწყისი
ჯონ ჰიუმი დაიბადა დერიში, ირლანდიელი კათოლიკეთა ოჯახში. მისი პაპა იყო პრესვიტერიიანელი ემიგრანტი შოტლანდიიდან დონეგალის საგრაფოდან. ჰიუმი იყო სტუდენტი სენტ-კოლუმსის კოლეჯში და სენტ პატრიკის კოლეჯში, მაინუთში, ირლანდიის წამყვან კათოლიკურ სემინარიასა და ირლანდიის ეროვნული უნივერსიტეტის აღიარებულ კოლეჯში, სადაც ის აპირებდა სწავლის გაგრძელებას მღვდელმსახურებისთვის.
მან არ დაასრულა სამღვდელოების შესწავლა, მაგრამ მიიღო მაგისტრის ხარისხი კოლეჯში, შემდეგ კი მშობლიურ ქალაქში დაბრუნდა და გახდა მასწავლებელი. იგი იყო საკრედიტო კავშირის მოძრაობის დამფუძნებელი წევრი ქალაქში და 1965 წელს დერის კომიტეტის უნივერსიტეტის თავმჯდომარე.
ჰიუმი 1960-იანი წლების ბოლოს სამოქალაქო უფლებების მოძრაობის წამყვანი ფიგურა გახდა ჰიუ ლოჯთან ერთად. ჰიუმი ცდილობდა 1960-იანი წლების შუა პერიოდში დაეარსებინა მეორე უნივერსიტეტი დერიში, თუმცა ბრძოლა წარუმატებელი აღმოჩნდა. ამ კამპანიის შემდეგ, ჯონ ჰიუმი გახდა დერის მოქალაქეთა სამოქმედო კომიტეტის თვალსაჩინო ფიგურა. დერის მოქალაქეთა სამოქმედო კომიტეტი შეიქმნა 5 ოქტომბრის მარშის შემდეგ, დერის გავლით. ამ მოვლენებმა საზოგადოების ყურადღება ჩრდილოეთ ირლანდიაში არსებული ვითარებისკენ მიაპყრო. დერის მოქალაქეთა სამოქმედო კომიტეტის მიზანი იყო გამოეყენებინა ბოლო დროს განვითარებული მოვლენების გარშემო არსებული პუბლიცისტიკა, რათა დერიში მსუბუქი წყენა დაეძლია, რომელსაც წლების განმავლობაში თრგუნავდა საკავშირო მთავრობა. დერის მოქალაქეთა სამოქმედო კომიტეტი, ჩრდილოეთ ირლანდიის სამოქალაქო უფლებების ასოციაციისგან განსხვავებით, მიზნად ისახავდა კონკრეტულად ადგილობრივ კამპანიას, დერიში მდგომარეობის გაუმჯობესებას ყველასთვის და მშვიდობიანი პოზიციის შენარჩუნებას. კომიტეტს ასევე ჰყავდა სტიუარდთა ასოციაცია, რომელიც იქმნებოდა ყოველგვარი ძალადობის თავიდან ასაცილებლად მარშებსა და შეკრებებზე.
მონაწილეობა საკრედიტო კავშირის მოძრაობაში
ჰიუმი იყო დერის საკრედიტო კავშირის დამფუძნებელი წევრი. 27 წლის ასაკში ის გახდა ირლანდიის საკრედიტო კავშირების ლიგის ყველაზე ახალგაზრდა პრეზიდენტი. იგი მუშაობდა პრეზიდენტად 1964 წლიდან 1968 წლამდე. მან ერთხელ თქვა, რომ „ყველაფერი რასაც მე ვაკეთებ, ეს არის ის, რითაც მე ვამაყობ, რადგან არც ერთ მოძრაობას არ გაუკეთებია ირლანდიის, ჩრდილოეთ და სამხრეთის ხალხებისთვის უფრო მეტი სიკეთე, ვიდრე საკრედიტო კავშირის მოძრაობას“.
პოლიტიკური კარიერა
ჰიუმი ჩრდილოეთ ირლანდიის პარლამენტის დამოუკიდებელი ნაციონალისტი წევრი გახდა 1969 წელს, სამოქალაქო უფლებების შესახებ კამპანიის შემდეგ. იგი აირჩეს ჩრდილოეთ ირლანდიის ასამბლეაში 1973 წელს, ხოლო 1974 წელს ვაჭრობის მინისტრად მუშაობდა მოკლევადიან მთავრობაში.
1971 წლის ოქტომბერში იგი შეუერთდა ვესტმინსტერის ოთხი დეპუტატის 48-საათიან შიმშილობას. ისინი გამოხატავდნენ პროტესტს ეჭვმიტანილი ირლანდიელი რესპუბლიკელების სასამართლოს გარეშე დაპატიმრების გამო.
ის იყო სოციალ-დემოკრატიული და ლეიბორისტული პარტიის დამფუძნებელი წევრი.
ამასთან, პროფკავშირების უმრავლესობამ უარი თქვა შეთანხმებაზე და ბელფასტის საქალაქო ცენტრში მოაწყო მასიური და მშვიდობიანი საზოგადოებრივი მიტინგი მათი სისუსტის გამოვლენის მიზნით. პარალელურად, ჰიუმმა განაგრძო დიალოგი როგორც მთავრობასთან, ისე შინ ფეინთან. „ჰიუმ-ადამსის პროცესმა“ საბოლოოდ მოიტანა 1994 წლის ირლანდიის რესპუბლიკური არმიის მიერ ცეცხლის შეწყვეტა, რამაც უზრუნველყო შედარებით მშვიდობიანი ფონი და დიდი პარასკევის შეთანხმება.
რეპუტაცია
ჰიუმი ჩრდილოეთ ირლანდიაში ბოლოდროინდელი პოლიტიკური მოვლენების მოაზროვნეა, მას დიდი წვლილი მიუძღვის სანინგდეილის ხელშეკრულებიდან დაწყებული, ინგლის-ირლანდიის შეთანხმებისა და ბელფასტის შეთანხმების მიღწევაში. მან მოიპოვა ნობელის პრემია მშვიდობის დარგში 1998 წელს ულსტერის გაერთიანების პარტიის მაშინდელ ლიდერთან, დევიდ ტრიმბლთან ერთად.
როდესაც დევიდ ტრიმბლი გახდა პირველი მინისტრი, მოსალოდნელი იყო, რომ ჰიუმი დაიკავებდა პირველი მინისტრის მოადგილის პოზიციას, როგორც პარტიის მეორე უდიდესი ლიდერი. ამის ნაცვლად, მან ეს როლი გადასცა სემუს მალონს, ასევე სოციალ-დემოკრატიული და ლეიბორისტული პარტიის წევრს. ზოგიერთმა პოლიტიკურმა ჟურნალისტმა აღნიშნა, რომ ჰიუმსა და ტრიბლს შორის ცუდი სამუშაო ურთიერთობა არსებობს, მიუხედავად იმისა, რომ მათ ნობელის პრემია ერთ წელს გადაეცათ.
2001 წელს სოციალ-დემოკრატიული და ლეიბორისტული პარტიის ხელმძღვანელობის პენსიაზე გასვლისას, ჰიუმმა შეაქო მისი დიდი ხნის მოწინააღმდეგე, დეპუტატი და ევროპარლამენტის წევრი იან პისლი.
გადადგომა
2004 წლის 4 თებერვალს ჰიუმმა გამოაცხადა სრული განდგომა პოლიტიკისგან და მემკვიდრედ მარკ დურკანი დაასახელა.
ჰიუმმა და მისმა მეუღლემ, პატმა, აქტიურად განაგრძეს ევროპული ინტეგრაციის განვითარების საკითხებზე მუშაობა, გლობალური სიღარიბის და საკრედიტო კავშირის მოძრაობის საკითხებში. იგი ასევე არის გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის საპარლამენტო ასამბლეის შექმნის კამპანიის მხარდამჭერი, ორგანიზაცია, რომელიც კამპანიას უწევს გაეროს დემოკრატიული რეფორმას. პენსიაზე გასვლის შემდეგ, მან განაგრძო საჯარო გამოსვლები სხვადასხვა უნივერსიტეტებში. ირლანდიის ეროვნულ უნივერსიტეტში ბოლოდროინდელ კორპუსს მისი სახელი დაარქვეს. ჰიუმი კლუბის პრეზიდენტის პოზიციას იკავებს ადგილობრივ საფეხბურთო გუნდში, დერი სითიში, რომელსაც იგი მთელი ცხოვრება გულშემატკივრობს. ის არის ირლანდიის ბავშვთა საქველმოქმედო გეგმის საერთაშორისო მფარველი.
მას აქვს დემენცია, რომელიც პირველად გამოიხატა 90-იანი წლების ბოლოს.
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:ჩრდილოეთი ირლანდია კატეგორია:კონფლიქტი ჩრდილოეთ ირლანდიაში კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები
ფარიდ მანსუროვი
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{MedalTableTop}} {{MedalSport | ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა}} {{MedalCountry | {{AZE}} }} {{MedalCompetition |ოლიმპიური თამაშები}} {{MedalGold | ათენი 2004|66 კგ}} {{MedalCompetition|მსოფლიო ჩემპიონატი}} {{MedalSilver|თეირანი 2002|66 კგ}} {{MedalGold|ბაქო 2007|66 კგ}} {{MedalGold|ჰერნინგი 2009||66 კგ}} {{MedalBottom}} }} ფარიდ სალმან ოღლუ მანსუროვი (Fərid Salman oğlu Mansurov; დ. 10 მაისი, 1982, დმანისი, საქართველოს სსრ) — აზერბაიჯანელი ბერძნულ-რომაული სტილის მოჭიდავე, სპორტის ოსტატი, ათენის 2004 წლის ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი 66 კილოგრამის წონით კატეგორიაში. 2008 წლის პეკინის ოლიმპიურ თამაშებზე გამოვიდა აზერბაიჯანის გუნდის მედროშედ. 2009 წელს, დანიაში გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე, ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში პირველი ადგილი დაიკავა. 2010–2011 წლებში იყო აზერბაიჯანის ნაკრების მთავარი მწვრთნელი ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში.
ბიოგრაფია
ფარიდ სალმან ოღლუ მანსუროვი 1982 წლის 10 მაისში საქართველოს სსრ დმანისის რაიონში დაიბადა. 1984 წელს ოჯახთან ერთად ბაქოში გადავიდა. სიმაღლე 174 სმ, წონა 66 კგ. 1992 წლიდან მისი მწვრთნელის ალიგულუ ჰასანოვის ხელმძღვანელობით კლუბში „ნეფტჩი“ იწყებს ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში ვარჯიშს და სპორტული კარიერის დასრულებამდე ამ კლუბის ღირსებას იცავდა. მისი პირველი დიდი მიღწევა 1997 წელს იუნიორთა შორის ჩატარებულ მსოფლიო ჩემპიონატში მეორე საპრიზო ადგილის დაკავება იყო.
გრან-პრის ტურნირში 2004 წლის ათენის ოლიმპიადაზე მონაწილეობის მიღების ლიცენზიას იგებს თავის წონით კატეგორიაში (66 კგ), ათენში პირველი ადგილს იკავებს და ოლიმპიური ჩემპიონი ხდება. ათენის ოლიმპიადაზე გამარჯვების შემდეგ ფარიდ მანსუროვი აზერბაიჯანის ახალგაზრდობისა და სპორტის სამინისტრომ, ასევე გაზეთ „ჩემპიონმა“ 2004 წლის ქვეყნის საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელა.
2004 წლის ოლიმპიადის შემდეგ ზურგის მძიმე ტრავმა მიიღო და 3 წლის განმავლობაში ვეღარ შეძლო ვარჯიშის გაგრძელება. თუმცა, 2007 წელს მსოფლიო ჩემპიონატის წინ სპორტს უბრუნდება და იმავე წელს მსოფლიო ჩემპიონი ხდება ჭიდაობაში და ლიცენზიას ღებულობს პეკინის ოლიმპიადაზე მონაწილეობის მისაღებად. 2007 წელს ბაქოში ჰეიდარ ალიევის სახელობის სპორტულ-საკონცერტო კომპლექსში ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში ჩატარებულ მსოფლიო ჩემპიონატში გამარჯვების მოპოვების შემდეგ, მეორედ ღებულობს აზერბაიჯანის საუკეთესო სპორტსმენის წოდებას. ფარიდ მანსუროვი ასევე შედის ორგკომიტეტის შემადგენლობაში ბაქოში ოლიმპიადა-2016-ის ჩატარების მხარდასაჭერად. 2009 წელს დანიაში ჩატარებულ მსოფლიო ჩემპიონატზე ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში ფარიდი პირველ ადგილს იკავებს. 2010 წლიდან კი იგი აზერბაიჯანის ეროვნული ნაკრების მწვრთნელი ხდება ბერძნულ-რომაულ ჭიდაობაში.
2016 წლის 6 სექტემბერს აზერბაიჯანის ახალგაზრდობისა და სპორტის სამინისტროს სპორტული განყოფილების უფროსის თანამდებობაზე ინიშნება.
ჯილდო
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის 2004 წლის 4 სექტემბრის დადგენილებით აზერბაიჯანული სპორტის განვითარებაში შეტანილი დიდი დამსახურებისათვის, XVIII საზაფხულო ათენის ოლიმპიურ თამაშებზე მოპოვებული მიღწევებისათვის, მანსუროვი ფარიდ სალმან-ოღლი დაჯილდოებულ იქნა „დიდების“ ორდენით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია: აზერბაიჯანელი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ანგარიშების პალატა
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ანგარიშების პალატა (Azərbaycan Respublikasının Hesablama Palatası) — სახელმწიფო საბიუჯეტო და ფინანსური ზედამხედველობის ორგანო, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის უმაღლესი ფინანსური კონტროლის ორგანო. ექვემდებარება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეროვნულ ასამბლეას. ანგარიშის პალატის თავმჯდომარეა ვიუგარ გიულმამედოვი (2013 წლის 22 ნოემბრიდან).