cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აგრონომიული მომსახურება
სსრკ-ში
სასელექციო სადგურებს გამოჰყავდათ ახალი, უფრო პროდუქტიული სასოფლო-სამეურნეო ჯიშები, ეხმარებოდნენ კოლმეურნეობებსა და საბჭოთა მეურნეობებს ჯიშთგანახლებისა და ჯიშთმონაცვლეობის განხორციელებაში. ჯიშთგამოსაცდელი ნაკვეთების ფართო ქსელში ხდებოდა ჯიშთა დარაიონება და ჯიშური აგროტექნიკის შესწავლა. თესლის სახელმწიფო ინსპექცია აკონტროლებდა სათესლე მასალის ხარისხს; სათანადო მუშაობას ეწეოდა მცენარეთა დაცვის სამსახური; აგროქიმიური სამსახური ნიადაგისა და აგროქიმიური რუკებით უზრუნველყოფდა სასოფლო-სამეურნეო წარმოებას, სოფლის მეურნეობის საპროექტო ორგანიზაციებიეხმარებოდნენ კოლმეურნეობებსა და საბჭოთა მეურნეობებს ორგანიზაციულ-სამეურნეო გეგმების, შიდასამეურნეო მიწათმოწყობის, თესლბრუნვის პროექტებისა და მელიორაციულ სამუშაოთა გეგმების შემუშავებაში. შექმნილი იყო სასოფლო-სამეურნეო წარმოების აგრომეტეოროლოგიური მომსახურება. პრესა, რადიო, ტელევიზია და სასოფლო-სამეურნეო გამოფენები პროპაგანდას უწევდნენ მოწინავე გამოცდილებას და სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა მიღწევებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:აგრონომია
ოთახი (2015 წლის ფილმი)
„ოთახი“ (Room) — 2015 წლის ბრიტანულ-ამერიკელ-კანადურ-ირლანდიური დამოუკიდებელი კინოფილმი, რომლის რეჟისორია ლენი აბრაჰამსონი. ფილმის სცენარი დაწერა ემა დონიხიუმ იმავე სახელწოდების ნოველის მიხედვით. ფილმის ვარსკვლავები არიან: ბრი ლარსონი, ჯეიკობ ტრემბლი, ჯოან ალენი, შონ ბრიჯერსი და უილიამ მეისი.
დახურულ სივრცეში შვიდწლიანი ტყვეობის შემდეგ ქალი (ლარსონი) და მისი 5 წლის ბიჭი (ტრემბლი) საბოლოოდ მოიპოვებენ თავისუფლებას, მას შემდეგ რაც მის ვაჟი პირველად ნახავს გარესამყაროს. „ოთახის“ პრემიერა შედგა 2015 წლის 4 სექტემბერს ტელურაიდის კინოფესტივალზე და შეზღუდულად იყო გამოშვებული აშშ-ში 2015 წლის 16 ოქტომებრს. ლარსონმა მოიგო სხვადასხვა ჯილდო, მათ შორის ოსკარი, BAFTA, ოქროს გლობუსი და გილდიის ჯილდო.
„ოთახი“ ასევე წარდგენილი იყო ოსკარის 3 ნომინაციაზე, მათ შორის: საუკეთესო სურათისთვის და საუკეთესო რეჟისორისთვის.
სიუჟეტი
24 წლის ჯოი და მისი 5 წლის ვაჟი ჯეკი ცხოვრობენ საცოდავ ფარდულში აკრონში (ოჰაიო), რომელსაც ეძახიან ოთახს. ისინი იზიარებენ ერთ საწოლს, საპირფარეშოს, აბაზანას, ტელევიზორს და ღარიბულ სამზარეულოს. ერთადერთი ფანჯარა ოთახში მინის სახურავია, ყველაფერს ჯეკი თავის სახელს ეძახის. ისინი არიან კაცის ტყვეები, რომელსაც მოხუც ნიკს ეძახიან და ის ჯეკის ბიოლოგიური მამაა. მან ჯოი გაიტაცა 7 წლის წინ და აუპატიურებს მას, როცა ჯეკს კარადაში სძინავს. ჯოი ცდილობს ოპტიმისტურად იყოს განწყობილი მისი შვილისთვის მაგრამ იტანჯება ცუდი კვების გამო და ხანდახან სძლევს დეპრესია. ის არწმუნებს ჯეკს რომ მხოლოდ ოთახი და მისი შემადგენელი ნაწილებია ნამდვილი. და დანარჩენი სამყარო მხოლოდ ტელევიზორში არსებობს.
მოხუცი ნიკი ეუბნება ჯოის, რომ დაკარგა სამსახური და ემუქრება, რომ შეიძლება ვეღარ შეძლოს მათი მომარაგება მომავალში. ერთ ღამეს, ჯეკი დაძლია ცნობისმოყვარეობამ, გამოვიდა თავისი კარადიდან, როცა მოხუც ნიკს ეძინა დედამისთან ერთად საწოლში. ჯოი შეშინებული იყო როცა გაიღვიძა და დაინახა მისი რეაქცია. ის ნიკს დაარტყამს, ნიკი კი დასასჯელად გათბობას გამოურთავს მათ. ჯოი გადაწყვეტს, რომ მოუყვეს ჯეკს გარესამყაროს შესახებ. ჯეკს თავიდან არ სჯერა და თან ცნობისმოყვარეობა იპყრობს. ჯოი ცდილობს ნიკის მოტყუებას, არწმუნებს მას, რომ ჯეკს ცხელება აქვს, იმ იმედით რომ წაიყვანს საავადმყოფოში, სადაც ჯეკს შესაძლებლობა ექნება შეატყობინოს სხვებს მათი მდგომარეობა. მაგრამ მოხუცი ნიკი დაპირდება მომდევნო დღეს ანტიბიოტიკების მოტანას.
ჯოი გაახვევს ჯეკს ხალიჩაში და თხოვს მას ითამაშოს მკვდრის როლი იმ იმედით, რომ ნიკი გაიყვანს მას ოთახიდან. ნიკი მოათავსებს ჯეკს სატვირთო მანქანაში. ჯეკი თავდაპირველად შეძრწუნებულია, შემდეგ გადმოხტება და გამვლელის ყურადღებას მიიპყრობს. პოლიცია გადაარჩენს მას და ჯოის და წაიყვანს მათ საავადმყოფოში.
ოჯახში დაბრუნების შემდეგ ჯოი გაარკვევს, რომ მისი მშობლები დაშორდნენ და დედამის ახალი პარტნიორი ჰყავს ლეო. კეკი და ჯოი მისი ბავშვობის სახლში დაბრუნდებიან. ჯოის მამა ვერ მიიღებს ჯეკს და დატოვებს მათ. ჯეკს უჭირს ახალ გარემოსთან შეგუება და გამოხატავს ოთახში დაბრუნების სურვილს. ჯოი იტანჯება შფოთვით და დეპრესიით, ის არ მიდის ექიმთან და დედამისზე არის გაბრაზებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2015 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:კანადური ფილმები კატეგორია:ირლანდიური ფილმები კატეგორია:ლენი აბრაჰამსონის ფილმები
მარიამ ასლამაზიანი
მარიამ ასლამაზიანი (დ. 20 ოქტომბერი, 1907 — გ. 16 ივლისი, 2006) — საბჭოთა კავშირის მხატვარი. აგრეთვე ცნობილი როგორც სომხეთის სსრ-ის სახალხო მხატვარი (1965) და საბჭოთა კავშირის სახალხო მხატვარი (1990).
ბიოგრაფია
მარიამ ასლამაზიანი დაიბადა ყარსის ოლქში. საშუალო განათლება მიიღო ალექსანდროპოლში (გიუმრი), დაამთავრა ერევნის სახვითი ხელოვნებისა და სამრეწველო კოლეჯი და პეტერბურგის სამხატვრო აკადემია. იგი ერანუი ასლამაზიანის და იყო. მათი ნამუშევრების დიდი კოლექცია ინახება დებ ასლამაზიანების მუზეუმში, გიუმრიში. ასლამაზიანი სტეფან აღაჯანიანის და პეტროვ ვოდკინის სტუდენტი იყო. მისი ნახატები ასახავს მის დრამატულ ცხოვრებას. მიუხედავად მისი ნამუშევრების გაკრიტიკებისა კრიტიკოსების მიერ, მისი დახვეწილი კერამიკული ფილები საყოველთაოდ აღიარებული შედევრებია.
მარიამ ასლამაზიანი გარდაიცვალა მოსკოვში და დაკრძალულია კომიტასის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 20 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2006 კატეგორია:კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:სსრკ-ის მხატვრები კატეგორია:XX საუკუნის მხატვრები
კიშაბა
კიშაბა (Quixaba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 542 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაჟეუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 739 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.98 კმ²-ზე. ფართობი 210 705 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
მალტის ლეიბორისტული პარტია
მალტის ლეიბორისტული პარტია (Partit Laburista) — სოციალ-დემოკრატიული პოლიტიკური პარტია მალტაში. ნაციონალისტურ პარტიასთან (PN) ერთად, ლეიბორისტული პარტია მალტის ორი მთავარი პოლიტიკური პარტიიდან ერთ-ერთია. 2013 წლის მარტის საყოველთაო არჩევნების შემდეგ, მალტის წარმომადგენლობით პალატას ლეიბორისტული პარტია ჩაუდგა სათავეში. ლეიბორისტული პარტია არის ევროპელი სოციალისტების პარტიის წევრი და იყო სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრი 2014 წლის დეკემბრამდე.
პარტიის სტრუქტურა
მინი|248x248პქ|ლეიბორისტები 2013 წლის არჩევნების შემდეგ ზეიმობენ. პარტიის სტრუქტურებია: გენერალური კონფერენცია, აღმასრულებელი, ლიდერი, ლიდერების მოადგილეები, პარტიის კონგრესი, პარტიის ადმინისტრაცია, პარლამენტის ჯგუფი, მრჩეველთა განყოფილება, რაიონული და რეგიონალური ადმინისტრაციები, ადგილობრივი კომიტეტები და ფილიალები. გენერალური კონფერენცია ძირითადად შედგება პარტიის სხვა დამფუძნებელი სტრუქტურების დელეგატებისაგან და წარმოადგენს პარტიის უმაღლეს ორგანოს. ეროვნული აღმასრულებელი ხელისუფლება აერთიანებს პარტიის ადმინისტრაციას, აგრეთვე სხვა დამფუძნებელი სტრუქტურების არჩეულ წარმომადგენლებს და კოორდინატორებს. პარტიის კონგრესი შედგება პარტიის ყველა წევრისგან, რომელიც ირჩევს ლიდერს და ლიდერის ორ მოადგილეს (ერთი პარტიის, მეორე საპარლამენტო საქმეებისათვის) და განსაზღვრავს პარტიის პოლიტიკის ზოგად ხაზს. პარტიის ადმინისტრაცია შედგება პარტიის ლიდერის, ხელმძღვანელის მოადგილეებისა და პარტიის ოფიციალური პირებისგან. საპარლამენტო ჯგუფი და მრჩეველთა განყოფილება აერთიანებს პარტიის არჩეულ წარმომადგენლებს პარლამენტსა და ადგილობრივ საბჭოში.
მედია ჰოლდინგი
მართალია, ოფიციალურად ეს არ არის პარტიის სტრუქტურის ნაწილი, მაგრამ ლეიბორისტული პარტია ფლობს არაერთ მედიასა და კომუნიკაციის საშუალებას. პარტია უშუალოდ ფლობს ყოველკვირეულ გაზეთ Kullħadd- ს და ჰოლდინგ კომპანიის One One Productions-ს საშუალებით პარტიას ეკუთვნის ტელეკომპანია One და რადიო მომსახურება One Radio.
ისტორია
პოლკოვნიკ უილიამ სავონას მეთაურობით, პარტიამ მონაწილეობა მიიღო 1921 და 1924 წლებში ჩატარებულ ზოგად არჩევნებში ახალი კონსტიტუციის შესაბამისად, რომლითაც ქვეყანას თვითმმართველობა მიენიჭა. ლეიბორისტულ-კონსტიტუციურმა ალიანსმა გაიმარჯვა 1927 წლის საყოველთაო არჩევნებში. სტრიკლენდი გახდა პრემიერ მინისტრი. ლეიბორისტების ლიდერად სავონა არ აირჩიეს და ლეიბორისტული საპარლამენტო ჯგუფის ხელმძღვანელობა დროებით მიანდეს პოლკოვნიკ მაიკლ დანდონს. პარტიის პრეზიდენტობა და საპარლამენტო ჯგუფის ხელმძღვანელობა პოლ ბოფფამ აიღო თავის თავზე იმავე წელს.
ლეიბორისტებმა ათიდან ცხრა ადგილი მოიპოვეს 1945 წლის ნოემბრის არჩევნებში, სადაც წინა არჩევნების საწინააღმდეგოდ, ოცდაერთ წელზე მეტი ასაკის მამაკაცს ხმის მიცემის უფლება ჰქონდა. პარტიის საარჩევნო პროგრამაში, პირველად ლეიბორისტების ისტორიაში, არანაირი მითითება არ ყოფილა რელიგიის შესახებ. ბოფფას მთავრობას მხარს უჭერდა მშრომელთა გენერალური კავშირი და მან განახორციელა მრავალი რეფორმა, როგორიცაა სენატის გაუქმება, მრავლობითი ხმების გაუქმება, აგრეთვე ქალთა ხმის მიცემის უფლების შემოღება. ამასთან, ლეიბორისტმა დეპუტატებმა თანამდებობები დატოვეს 1946 წლის ივლისში, დოკის ეზოში მასობრივი გათავისუფლების გამო. ამასობაში, შემოღებულ იქნა "მაკ მაიკელის კონსტიტუცია", რომელიც მალტელებს თვითმმართველობას ანიჭებს. მშრომელთა მონაწილეობას მომდევნო 1947 წლის ოქტომბრის არჩევნებში მხარი დაუჭირა გენერალურმა მუშაკთა კავშირმა. პარტიამ მოიპოვა ხმების 59,9% და ოცდაოთხი ადგილი საკანონმდებლო ასამბლეის შესაძლო ორმოცი ადგილიდან. პოლ ბოფფა გახდა პრემიერ მინისტრი, ხოლო დომ მინტოფი გახდა ვიცე პრემიერ მინისტრი და რეკონსტრუქციის მინისტრი. შრომის მთავრობამ პირველად შემოიტანა საშემოსავლო გადასახადი და სოციალური მომსახურება მალტაში.
სქოლიო
კატეგორია:პარტიები კატეგორია:ლეიბორისტული პარტიები კატეგორია:პოლიტიკა კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები კონტინენტის მიხედვით კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები იდეოლოგიის მიხედვით
შაჰიდი
შაჰიდი — ცნება ისლამში. აქვს ორი მნიშვნელობა. ტერმინის პირველი მნიშვნელობაა მოწმე. ასევე გამოიყენება სარწმუნოებისთვის წამებულის, მარტვილის აღსანიშნავად. ამ მნიშვნელობით შაჰიდი იბრძვის ღმერთის სახელით და იცავს სარწმუნოებას, სამშობლოს, ღირსებასა და ოჯახს. ბოლო პერიოდში ეს ტერმინი სწორედ ამ მნიშვნელობით გამოიყენება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლამური ტერმინოლოგია
ბალადები ბელერიანდზე
„ბალადები ბელერიანდზე“ (The Lays of Beleriand) — კრისტოფერ ტოლკინის მიერ შედგენილი „შუახმელეთის ისტორიის“ მესამე ტომი. ეფუძნება ჯ. რ. რ. ტოლკინის ხელნაწერებს.
წიგნში მოთხრობილია შუახმელეთის მითოლოგიაზე, მათ შორის, ბერენისა და ლუთიენის და ტურინ ტურამბარის შესახებ. აქ წარმოდგენილია „ჰურინის შვილების“ დაუსრულებელი ვერსია, „ბალადა ლეითიანზე“ და სხვა მასალები.
რესურსები ინტერნეტში
*02 კატეგორია:ჯ. რ. რ. ტოლკინის ნაწარმოებები კატეგორია:Allen & Unwin-ის წიგნები
ზალივნოი (ბაშკირეთი)
ზალივნოი (Заливной) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 401 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 5 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (34%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
Cyphomyrmex
Cyphomyrmex — ჭიანჭველათა გვარი Myrmicinae-ს ქვეოჯახის სოკოწარმომქმნელი Attini-ს ტრიბისა. ხასიათდება სოკოებთან თავისი მჭიდრო სიმბიოზით. სოკოების გასამრავლებელი სათბურისთვის სუბსტრატის სახით იყენებს მწერების ფეკალიებს და ხილის პატარა ნაწილებს.
გავრცელება
გვარი დამახასიათებელია მარტო ახალი სამყაროსათვის და გვხვდება მხოლოდ ნეოტროპიკის ოლქში.
გენეტიკა
ქრომოსომების დიპლოიდური ნაკრები 2n = 20, 32.
სისტემატიკა
გვარი მიეკუთვნება ქვედა სოკოწარმომქმნელ ჭიანჭველათა ქვეჯგუფს (7 გვარი: Mycetarotes, Myrmicocrypta, Mycocepurus, Apterostigma, Cyphomyrmex, Mycetosoritis და Mycetophylax) და მოიცავს დაახლოებით 40 სახეობას (Schultz, 2000; Schultz & Meier 1995; Wetterer et al., 1998). გვარი პირველად 1862 წელს გამოიყო ტიპური სახეობა -ის საფუძველზე.
სქოლიო
კატეგორია:მირმიცინები
სანტა-კრუს-და-ბაიშა-ვერდი
სანტა-კრუს-და-ბაიშა-ვერდი (Santa Cruz da Baixa Verde) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 852 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პაჟეუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
იპრიტი
იპრიტი — ორგანული ნაერთი, ქიმიური ფორმულით C4H8Cl2S. არის ძლიერ მომწამლავი ნივთიერება. აზიანებს კანსა და ფილტვებს. აქვს ძლერი სუნი, რომელიც მდოგვის სუნს ჰგავს. იპრიტის გაზი, როგორც ქიმიური იარაღი გერმანელებმა გამოიყენეს იპრის ბრძოლაში
სინთეზი
იპრიტი მიიღება გოგირდის დიქლორიდისა და ეთილენის რეაქციით:
სინთეზის სხვა პროცესში გოგირდის დიქლორიდის ნაცვლად, გამოიყენება დიგორგიდის დიქლორიდი:
მეიერის მეთოდით მიიღება თიოდიგლიკოლისგან, რომელსაც აწარმოებენ კალიუმის სულფიდისა და ქლოროეთანოლის რეაქციით, საბოლოოდ კი ქლორირებას ატარებენ ფოსფორის ტრიქლორიდის თანაობისას:
მეიერ-კლარკის მეთოდში მაქლორირებელ აგენტად ფოსფორის ტრიქლორიდის ნაცვლად გამოიყენება კონცენტრირებული ქლორწყალბადმჟავა:
სქოლიო
კატეგორია:ორგანოქლორიდები კატეგორია:თიოეთერები კატეგორია:ქიმიური იარაღები
ბენ აფლეკი
ბენჯამინ გეზა აფლეკ-ბოლდტი (Ben Affleck; დ. 15 აგვისტო, 1972, ბერკლი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარის ავტორი. თავდაპირველად ყურადღება მიიპყრო შესრულებული როლებით ფილმებში: „უსაქმურები“ (1995), „ემის დევნაში“ (1997), „დოგმა“ (1999). 1997 წელს მეტ დეიმონთან ერთად დაწერა სცენარი ფილმისთვის „ნიჭიერი უილ ჰანტინგი“, რომელმაც მოუტანა მას ოსკარის პრემია ნომინაციაში საუკეთესო ორიგინალური სცენარი და ოქროს გლობუსი ნომინაციაში საუკეთესო სცენარი. მოგვიანებით საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა, ითამაშა ცნობილ ფილმებში: „არმაგედონი“ (1998), „პერლ-ჰარბორი“ (2001), „სხვის რიგში“ (2002), „შიშის საფასური“ (2002), „თავქარიანი“ (2003), „სუპერმენის სიკვდილი“ (2006), „დიდი თამაში“ (2009), „ქალაქი“ (2010).
ბენ აფლეკი კინოკრიტიკოსების მხრიდან აღიარებული რეჟისორია. ფილმ „მშვიდობით პატარავ“ გადაღების შემდეგ მოიპოვა აღიარება როგორც რეჟისორმა. იყო ფილმ „არგო“-ს რეჟისორი და პროდიუსერი, რომელმაც მოუტანა მას ოსკარის პრემია ნომინაციაში საუკეთესო სურათი, ოქროს გლობუსი ნომინაციაში საუკეთესო რეჟისორი, BAFTA ნომინაციაში საუკეთესო ფილმი და საუკეთესო რეჟისორი.
კინოინდუსტრიის გარდა ბენ აფლეკი აქტიურად არის ჩართული პოლიტიკასა და საქველმოქმედო საქმიანობაში. 2000 წელს მეტ დეიმონთან ერთად დააარსა საწარმოო კომპანია „LivePlanet“, ხოლო 2012 წელს „Pearl Street Films“.
ბენ აფლეკს ჰყავს უმცროსი ძმა, კეისი აფლეკი, რომელიც აგრეთვე მსახიობია. 2005 წლიდან ქორწინებაში იმყოფება ჯენიფერ გარნერთან. წყვილს სამი შვილი ჰყავს. უფრო ადრე ურთიერთობაში იმყოფებოდა გვინეთ პელტროუსთან და ჯენიფერ ლოპესთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი რეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი სცენარისტები კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:შოტლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ჰუმანიტარები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ინგლისელი ამერიკელები კატეგორია:გერმანელი ამერიკელები კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკური აქტივისტები კატეგორია:ამერიკელი ლგბტ მოძრაობის აქტივისტები კატეგორია:მასაჩუსეტსელი მწერლები
მირვეთის ხიდი
ხიდის აღწერა
ხიდის სავალი ნაწილის სიგრძე 15,5 მ-ია. თავბოლოში სიგანე ორივე მხარეს თანაბარია და 3,80 მ-ია. მისი სიგანე შუა ნაწილში — 2 მ-ია. სიმაღლე წყლის დონემდე — 5 მ. სავალი ნაწილი დაფარულია საშუალო ზომის ბრტყელი ქვებით. ბურჯები ორივე მხარეს კლდეზეა დაშენებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიგალის ქვისთაღოვანი ხიდები კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის ხიდები კატეგორია:აჭარის ქვისთაღოვანი ხიდები
ლინა ჰორნი
1963 წლის აგვისტოს მან განაგრძო ღამის კლუბებსა და სატელევიზიო შოუებში შემსრულებლად მუშაობა, ამის პარალელურად ჰორნი ალბომებს აქვეყნებდა. 1980 წლის მარტს მან დაანონსა რომ მუსიკალურ კარიერას აღარ გააგრძელებდა, თუმცა ერთი წლის შემდეგ გადაიღეს ერთ-ერთ შოუში, „ლენა ჰორნი: ლედი და მისი მუსიკა“-ში, მან შოუს 300 პერფომანსში მიიღო მონაწილეობა. მოგვიანებით მან მრავალი ჯილდო მიიღო და ხალხისგან აღიარებაც დაიმსახურა. ჰორნი მუსიკების ჩაწერას 1990-იან წლებშიც აგრძელებდა თუმცა 2000 წელს მან ყოველგვარი საქმიანობა შეწყვიტა. გარდაიცვალა 2010 წლის 9 მაისს, 92 წლის ასაკში, გულის უკმარისობით.
ადრინდელი ცხოვრება
ლინა ჰორნი 1917 წლის 30 ივნისს ბრუკლინში დაიბადა, იყო ჯონ კელჰუნის ოჯახის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მისი ოჯახის ორივე მხარე აფრიკელი ამერიკელი იყო, აფრიკული მშობლიური და ევროპული ამერიკული წარმოშობის ნაზავით, მიეკუთვნებოდნენ საშუალო დონის, კარგად განათლებული ხალხის ზედა ფენას. მამამისმა, ედვინ ჰორნიმ (1893-1970) ოჯახი მიატოვა და საცხოვრებლად პენსილვანიის შტატში გადავიდა ამ დროს ლინა 3 წლის იყო. დედამისი ედნა ლუისი სკოტრონი (1894-1976) გამომგონებლის-სამუელ სკოტრონის შვილიშვილი იყო. იყო მსახიობი, ამის გამო, მას ხშირად უწევდა შავი თეატრის დასთან ერთად მოგზაურობა. ჰორნი ძირითადად ბებიის და ბაბუის, კორა კელჰუნის და ედვინ ჰორნის მიერ გაიზარდა.
5 წლის ასაკში ჰორნი ჯორჯიის შტატში გაგზავნეს საცხოვრებლად. წლების განმავლობაში ხშირად მოგზაურობდა დედასთან ერთად. 1927 წლიდან 1929 წლამდე იგი ბიძამისთან, ფრენკ ჰორნისთან ერთად ცხოვრობდა, იგი მოგვიანებით ამერიკის პრეზიდენტის, ფრანკლინ დელანო რუზველტის მრჩეველი გახდა. ამის შემდეგ, იგი დედასთან ერთად ატლანტას შტატში გადავიდა საცხოვრებლად, თუმცა 12 წლის ასაკში ნიუ-იორკში დაბრუნდნენ. სწავლობდა ბრუკლინში, „გოგონების უმაღლეს სკოლა“-ში, სკოლა ახლა „ბიჭების და გოგონების უმაღლესი სკოლის“ სახელს ატარებს. მან სწავლა დიპლომის აღებამდე შეწყვიტა. 18 წლის ასაკში საცხოვრებლად მამის სახლში გადავიდა, მან იქ თითქმის 5 წელი დაჰყო, ამ პერიოდში მან ბილი სტრეიჰორნისგან და ბილი ექსტაინისგან ბევრი რამ ისწავლა მუსიკის სფეროში.
პირადი ცხოვრება
ლენა ჰორნი 1937 წლის იანვარს ლუის ჯორდან ჯოუნსზე დაქორწინდა, წყვილს ამავე წლის 21 დეკემბერს, ქალიშვილი გეილ ლუმეტ ბაკლი (მწერალი) ეყოლათ, ხოლო მოგვიანებით ვაჟი ედვინ ჯოუნსი (7 თებერვალი, 1940 — 12 სექტემბერი, 1970), რომელიც თირკმლების დაავადებით გარდაიცვალა. ჰორნი და ჯოუნსი 1940 წელს დაშორდნენ, 1944 წელს კი საბოლოოდ განქორწინდნენ. ჰორნი მოგვიანებით მუსიკალურ დირექტორზე, ლენი ჰეიტონზე დაქორწინდა, ისინი 1960-იან წლებში დაშორდნენ, თუმცა არასდროს განქორწინებულან. ჰეიტონი 1971 წელს გარდაიცვალა. 1980 წლის მაისში ჰორნიმ ინტერვიუერთან თქვა რომ იგი ლენიზე, ჰეიტონის კარიერული წინსვლისთვის დაქორწინდა.
ჰორნის ჯაზის კომპოზიტორთან, ბილი სტრეიჰორთან ახლო და გრძელი ურთიერთობა ჰქონდა, ლენიმ ერთხელ თქვა რომ იგი მასზე დაქორწინდებოდა, ბილი რომ ჰეტეროსექსუალი ყოფილიყო. სცენარის ავტორი ჯენი ლუმეტი ჰორნის შვილიშვილია. იგი ასევე მისი მეორე შვილიშვილის, ემი ლუმეტის 4 შვილის დიდი ბებიაა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მოცეკვავეები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:დაბადებული 30 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 მაისი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
სახიფათო მეთოდი
სახიფათო მეთოდი (A Dangerous Method) — დევიდ კრონენბერგის 2011 წლის ბიოგრაფიული ფილმი. ეს კრონენბერგის და ვიგო მორტენსენის ზედიზედ მესამე ერთობლივი ნამუშევარია.
სენად ლულიჩი
სენად ლულიჩი (Senad Lulić; დ. 18 იანვარი, 1986; მოსტარი) — ბოსნიელი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ლაციოსა“ და ბოსნია და ჰერცეგოვინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ნახევარმცველი.
სახიფათო მეთოდი
სიუჟეტი
ფილმი ასახავს ზიგმუნდ ფროიდისა და კარლ გუსტავ იუნგის ცხოვრების ისტორიულ ფაქტებს. მასში აღწერილია იუნგის ცხოვრება 1904-1913 წლებში და მისი ურთიერთობა ფროიდთან და საბინა შპილრაინთან. საბრინა იყო რუსი ანალიტიკოსი, რომელიც იყო იუნგის საყვარელი, ხოლო მოგვიანებით, მისი მოსწავლე გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბიოგრაფიული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2011 წლის ფილმები კატეგორია:წიგნებზე დაფუძნებული ფილმები
სენად ლულიჩი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ბოსნიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ლაციოს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:იანგ ბოიზის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი
დაიანა კროლი
დაიანა ჯინ კროლი (Diana Jean Krall, დ. 16 ნოემბერი, 1964) — კანადელი ჯაზ-პიანისტი და ვოკალისტი, ცნობილი კონტრალტო ვოკალით. მსოფლიო მასშტაბით გაყიდული აქვს 11 მილიონზე მეტი ალბომი. 2009 წლის 11 დეკემბერს Billboard-მა იგი 2000-2009 წლების საუკეთესო ჯაზ-შემსრულებლებს შორის მეორე ადგილზე დაასახელა. იგი არის ერთადერთი ჯაზ-მუსიკოსი, რომლის ზედიზედ რვა ალბომმა ამ გამოცემის ჩარტში გამოსვლისთანავე პირველი ადგილი დაიკავა. კროლი არის ხუთი გრემის და რვა ჯუნოს მფლობელი. მიღებული აქვს ცხრა ოქროს, სამი პლატინისა და შვიდი მულტი-პლატინური დისკი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:კანადელი მომღერლები კატეგორია:კანადელი ჯაზ-პიანისტები კატეგორია:კანადელი კონტრალტოები კატეგორია:კანადელი ჯაზ-მომღერლები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ჯუნოს ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:Verve Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:დაიანა კროლი
შუახმელეთის მოწყობა
„შუახმელეთის მოწყობა“ (The Shaping of Middle-earth) — კრისტოფერ ტოლკინის მიერ შედგენილი „შუახმელეთის ისტორიის“ მეოთხე ტომი. ეფუძნება ჯ. რ. რ. ტოლკინის ხელნაწერებს.
აქ ქრონოლოგიურად და გეოგრაფიულად წარმოდგენილია შუახმელეთის სტრუქტურის შექმნის ისტორია (თუმცა, აღწერილია ვალინორიც). საუბარია „ამბარკანტაზე“, კოსმოსურ სტრუქტურაზე, რომელსაც თან ახლავს რუკები და დიაგრამები. ასევე განიხილება ბელერიანდის პირველი რუკა. აგრეთვე წარმოდგენილია „სილმარილიონის“ 1926 წლის და „ნოლდორინუას“ 1930 წლის ვერსიები.
რესურსები ინტერნეტში
*03 კატეგორია:ჯ. რ. რ. ტოლკინის ნაწარმოებები კატეგორია:Allen & Unwin-ის წიგნები
ტიტები (საკალათბურთო კლუბი)
საკალათბურთო კლუბი „ტიტები“ — საქართველოს საკალათბურთო სუპერლიგაში მოასპარეზე კლუბი  ქალაქ თბილისიდან, საქართველო.
ისტორია
2017-2018 წლების სეზონში „ტიტები“ ფინალურ სერიაში თსუ-ჰიუნდაისთან 3 -1 დამარცხდა, სუპერლიგაში გადასვლელ\გასავარდნ შეხვედრაში სოხუმი სერიაში 2-1 დაამარცხა და სუპერლიგის საგზური მოიპოვა.
2018-2019 წლების სეზონში, ტიტებმა რეგულარულ ჩემპიონატში მე-8 ადგილი დაიკავა, ხოლო საჩემპიონო პლეი-ოფში მეოთხედფინალში ქუთაისთან დამარცხდა.
რეგულარულ სეზონში არცთუისე დამაჯერებელი ასპარეზობის მიუხედავად, მცენარეებმა საქართველოს თასი მოიპოვეს. 2019 წლის 27 აპრილს ტიტებმა საქართველოს თასის ფინალში საკალათბურთო გუნდი მგზავრები 96 - 85 დაამარცხა და ისტორიაში პირველ ტიტულს დაეუფლა.
ამავე სეზონში ტიტებმა დუდუ დადიანის მემორიალური ტურნირის ფინალურ შეხვედრაში დელტასთან 85 - 75 დამარცხდა.
2019-2020 წლების სეზონის წინ ტიტებმა კიდევ ერთი ფინალი წააგო. საქართველოს სუპერთასის ფინალურ შეხვედრაში მცენარეები ცხუმ-აფხაზეთან 72 - 70 დამარცხდნენ.
2019-2020 წლების სეზონში 15 ტურის შემდგომ ტიტები მე-8 ადგილს იკავებდა. კორონა ვირუსით გამოწვეული პანდემიის გამო სეზონი ნაადრევად შეწყდა, მოგვიანებით კი ოფიციალურად ჩაშლილად გამოცხადდა.
ამავე სეზონში ტიტებმა კვლავ მოახერხეს საქართელოს თასის ნახევარფინალში გასვლა, რომელიც ასევე ჩაიშლილად გამოცხადდა.
2020-2021 წლების სეზონი, ტიტებმა ცუდად ჩაატარა, რეგულარულ ეტაპზე მე-9 ადგილი დაიკავა და პლეი-ოფში გასვლა ვერ მოახერხა.
2021-2022 წლების სეზონის წინ, ტიტების მთავარ მწვრთნელად ბესიკ ლეჟავა დაინიშნა. ბესომ პირველივე ტურნირი, დუდუ დადიანის მემორიალი მოიგო. ტიტებმა დუდუ დადიანი არსებობის ისტორიაში პირველად მოიგო.
მენეჯმენტი
შემადგენლობა 2020-2021 წლების სეზონში
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს საკალათბურთო კლუბები
მურმან ლომთათიძე
მურმან ალექსანდრეს-ძე ლომთათიძე (დ. 2 დეკემბერი, 1929, ქუთაისი, საქართველოს სსრ — გ. 27 სექტემბერი, 2006, საქართველო) — საბჭოთა და ქართველი მოცეკვავე და ქორეოგრაფი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1980).
ბიოგრაფია
1945-1949 წლებში ქუთაისის ხალხური ცეკვის სახელმწიფო აკადემიურ ანსამბლში, ხოლო 1949-1955 წლებში კი საქართველოს სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო დამსახურებულ ანსამბლში გამოდიოდა როგორც სოლისტი-მოცეკვავე. 1955-1962 წლებში იგი ხელმძღვანელობდა საქართველოს ლენინური კომკავშირის სახელობის ქუთაისის ახალგაზრდობის ხალხური ცეკვის ანსამბლს. 1962-1968 წლებში იყო თბილისის მაუდ-კამვოლის კომბინატის, „საბჭოთა საქართველოს“ ქორეოგრაფიულ ანსამბლის სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1968-1974 წლებში თბილისის ტრამვაი-ტროლეიბუსების სამმართველოს სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლ „სინათლის“ მთავარი ქორეოგრაფი. 1974-2000 წლებში საქართველოს პროფკავშირების კულტურის სახლის მთავარი ქორეოგრაფი და სახელმწიფო ქორეოგრაფიული ანსამბლ „თბილისის“ სამხატვრო ხელმძღვანელი.
მურმან ლომთათიძეს დადგმული აქვს ცეკვები ოპერებში „დაისი“ და „ქეთო და კოტე“ (ქუთაისის ოპერის თეატრი), „მინდია“ (მინსკის ოპერისა და ბალეტის თეატრი და ტარტუს „ვანემუინეს“ აკადემიურ თეატრი), მულტფილმებში „საზამთრო“, „კომბლე“ და სხვა. ასევე დადგმული აქვს ერთმოქმედებიანი სპექტაკლი-კონცერტი „საგალობელი თბილისს“.
მის ანსამბლებს, სხვადასხვა დროს, მიღებული აქვთ მონაწილეობა მრავალ ქართულ მხატვრულ ფილმებში. თვითონ მურმან ლომთათიძე, როგორც მსახიობი გადაღებულია ლერი სიხარულიძის ორ მხატვრულ ფილმში - „უსასრულობა“ (1971) და „ინდი-მინდი“ (1977).
საქართველოს ქორეოგრაფთა კავშირის შექმნის დღიდან მის გარდაცვალებამდე იყო ქორეოგრაფთა კავშირის თავმჯდომარის მოადგილე.
მურმან ლომთათიძე 2006 წლის 27 სექტემბერს გარდაიცვალა. 2016 წელს, ქუთაისში, მისი საცხოვრებელი სახლის კედელზე მემორიალური დაფა გაიხსნა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2006 კატეგორია:ქართველი მოცეკვავეები კატეგორია:ქართველი ქორეოგრაფები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
გიორგი კალანდაძე (პოეტი)
გიორგი ალექსანდრეს ძე კალანდაძე (დ. 24 აგვისტო, 1912, ძირულა — გ. 20 თებერვალი, 1979, თბილისი) — ქართველი პოეტი.
ბიოგრაფია
1942-1949 წლებში იყო რეპრესირებული საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის მებრძოლ ჯგუფში. 1954 წელს დაიცვა საკანდიდატო, ხოლო 1973 წელს სადოქტორო დისერტაციები.
1957 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში. გიორგი კალანდაძეს უკიდურესად რთულ პოლიტიკურ პირობებში მოუხდა ცხოვრება და მოღვაწეობა. ყოველივე ეს პირადად შეეხო პოეტს. იგი ჯერ შუა აზიაში გადაასახლეს შემდეგ კი, დიდი ხნის მანძილზე დედაქალაქში ცხოვრება აუკრძალეს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:რეპრესირებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები გიორგი
გრიგორი კარასინი
გრიგორი კარასინი (Григо́рий Бори́сович Кара́син; დ. 23 აგვისტო 1949) — რუსი დიპლომატი. 2005 წლიდან სტატს-მდივანი — რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე.
1971 წელს დაამთავრა მოსკოვის ლომონოსოვის სახელობის უნივერსიტეტის აღმოსავლური ენების ინსტიტუტი. ფლობს ინგლისურ, ფრანგულ და ჰაუსას ენებს. დიპლმატიურ სამსახურშია 1972 წლიდან. სხვადასხვა დროს ეკავა დიპლომატიური თანამდებობები რუსეთის საგარეო უწყების ცენტრალურ აპარატსა და საზღვარგარეთ (სენეგალი, ავსტრალია, გაერთიანებული სამეფო).
1992—1993 წლებში დაინიშნა რუსეთის საგარეო უწყების აფრიკისა და ახლო აღმოსავლეთის დეპარტამენტში სამმართველოს უფროსად. 1993—1996 იყო რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციისა და ბეჭდვის დეპარტამენტის დირექტორი. 1996—2000 წლებში მსახურობდა რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე. 2000—2005 ეკავა რუსეთის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის თანამდებობა გაერთიანებულ სამეფოში. 2005 წლის ივლისიდან უკავია რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილის თანამდებობა. 2005 წლის ოქტომბერში დაინიშნა — სტატს-მდივნად — რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმთა მინისტრის მოადგილე. ფლობს საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩის დიპლომატიურ რანგს. მინისტრის მოადგილეს თანამდებობაზე კურირებს რუსეთის ფედერაციის ორმხრივ ურთიერთობებს დსთ-ს ქვეყნებთან და მუშაობას ეთნიკურ რუსებთან რუსეთის საზღვარს გარეთ. პასუხს აგებს ფედერალური კრების ურთიერთობასა და მინისტრის საკანონმდებლო საქმიანობაზე. ფლობს რუსეთის ფედერაციის რამდენიმე ჯილდოს.
2012 წლის დეკემბერში მიესალმა რუსეთთან ურთიერთობების საკითხებში სპეციალურ წარმომადგენლად ზურაბ აბაშიძის დანიშნვას. დვანისა პრობლემის დროს გრიგორი კარასინი ევროკავშირის სპეციალურ წარმომადგენელს ფილიპ ლეფორს ტელეფონით ესაუბრა, რა დროსაც აღნიშნა, რომ „საზღვრის“ მოწყობას „სამხრეთ ოსეთის დამოუკიდებელი სახელმწიფო“ აწარმოებს. 2013 წლის 6 ივნისს მან გაახმოვანა რუსეთის ფედერაციის მოთხოვნა ოკუპირებული ტერიტორიების შესახებ საქართველოს კანონის გაუქმებას შესახებ. იგი საოკუპაციო ხაზის გასწვრივ მავთულხლართების გავლების პრობლემასაც შეეხო და აღნიშნა, რომ ქართული მხარე საზღვრის დემარკაციის საკითხის მოუგვარებლობას პოლიტიკური დაძაბულობის გამწვავებისთვის იყენებს. მისი განცხადებით „სამხრეთ ოსეთის მხარე არაერთხელ გამოვიდა წინადადებით, საქართველოსთან საზღვრის დემარკაცია დაიწყოს, რისგანაც საქართველო სხვადასხვა მიზეზებით თავს იკავებს“. კარასინმა ასევე განაცხადა, რომ რუსეთი მზადაა საქართველოსთან დიპლომატიური ურთიერთობები აღადგინოს.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი დიპლომატები კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:დაბადებული 23 აგვისტო
ჯოსეფინა სტ. პიერ რაფინი
'''ჯოსეფინა სტ. პიერ რაფინი''' (დ. 31 აგვისტო, 1842 – გ. 13 მარტი, 1924) — აფრო-ამერიკელი გამომცემელი, ჟურნალისტი, სამოქალაქო უფლებების დამცველთა ლიდერი, სუფრაჟისტი და ჟურნალ „ქალთა ერას“ (პირველი ჟურნალი, რომელიც აფრო-ამერიკელმა ქალმა გამოსცა) რედაქტორი.
ადრეული წლები და განათლება
რაფინი დაიბადა ბოსტონში, ფრანგი აფრიკელი წარმომავლობის მქონე, მამის ჯონ სტ. პიერისა და დედის ელიზაბეტ მატილდა მენჰენიკის, კორნუალიდან, ინგლისი, ოჯახში. მამამისი იყო წარმატებული ტეილორი და ბოსტონის ზაიონ ეკლესიის დამფუძნებელი. თავდაპირველად ჯოსეფინა დადიოდა ჩარლზტაუნისსა და სალემის საჯარო სკოლებში, შემდგომ ნიუ-იორკში სწავლობდა კერძო სკოლაში, რადგან მის მშობლებს ბოსტონის სკოლებთან უთანხმოება მოუვიდათ. მან სწავლა ბოუდოინის სკოლაში დაასრულა.
აქტივიზმი
მინი|მარცხნივ|გაზეთ „ქალთ ერის“ პირველი ფურცელი, [[1894 წლის სექტემბერი]] რაფინი მხარს უჭერდა ქალთა სუფრაჟიზმს, 1869 წელს მან ჯულია უარდ ჰოუისთან და ლუსი სტოუნთან ერთად დააარსა ამერიკული ქალთა სუფრაჟისტული ასოციაცია (AWSA) ბოსტონში. ქალთა ამ ჯგუფმა ასევე დააარსეს ახალი ინგლისის ქალთა კლუბი 1868. ჯოსეფინა რაფინი გახდა პირველი წევრი, რომელიც შერეული რასის იყო. ის ქალთა კლუბს 1890-იან წლებში შეუერთდა. რაფინი ასევე წერდა აფრო-ამერიკულ ჟურნალში „The Courant“ და გახდა ახალი ინგლისის ქალთა პრესის ასოციაციის წევრი.
1894 წელს რაფინმა თავისი ქალიშვილის ფლორიდა რიდლისა და მარია ბალდუინის, ბოსტონის სკოლის დირექტორი, დახმარებით ორგანიზება გაუწია ქალთა ერის კლუბს, რომელიც იყო შავკანიან ქალთა საადვოკატო ჯგუფი.
1895 წელს რაფინმა ორგანიზება გაუწია აფრო-ამერიკელ ქალთა ეროვნული ფედერაციის დაარსებას. მან ბოსტონში მოიწვია ფერადკანიან ქალთა პირველი ეროვნული კონფერენცია, მას ესწრებოდნენ 14 შტატის შავკანიანი ქალთა 24 კლუბის წევრი. მომდევნო წელს ორგანიზაცია გაერთიანდა ფერადკანიან ქალთა ლიგასთან, რათა დაეარსებინათ ფერადკანიანი კალთა კლუბის ეროვნული ასოციაცია (NACWC). ამ ასოციაციის პრეზიდენტად მერი ჩარჩ ტერელი აირჩიეს, ხოლო ჯოსეფინა რაფინი გახდა ორაგიზაციის ერთ-ერთი ვიცე-პრეზიდენტი.
მაშინ როდესაც NACWC იქმნებოდა რაფინი აერთიანებდა ახალი ინგლისის ქალთა კლუბს. როდესაც ქალთა კლუბების გენერალური ფედერაცია შეიკრიბა მილუოკში 1900 წელს რაფინი გეგმავდა სამი ორგანიზაციის - ქალთა ერას კლუბის, ახალი ინგლისის ქალთა კლუბისა და ახალი ინგლისის ქალთა პრესის კლუბის - წარდგენას. გენერალური ფედერაციას ხელმძღვანელობდნენ სამხრეთელი ქალები, ამიტომ როდესაც წარმომადგენელმა კომიტეტმა შეამჩნია, რომ ახალი ერის კლუბის ყველა წევრი შავკანიანი ქალი იყო, მათ არ მიიღეს რაფინის მიღწევები. ჯოსეფინას უთხრეს, რომ მას შეეძლო წარედგინა თეთრკანიანების ორი კლუბი, მხოლოდ შავკანიანების წარმომადგენლობა ეკრძალებოდა. პრინციპის გამო მან ამ შეთავაზებაზე უარი თქვა, რის გამოც ჩამოაშორეს საქმეს. ეს ინციდენტი ცნობილი გახდა, როგორც „რაფინის ინციდენტი“, ფართოდ გავრცელდა მთელი ქვეყნის გაზეთებში, უმეტესობა მხარს უჭერდა ჯოსეფინას. ამის შემდეგ ქალთა ერის კლუბმა ოფიციალური განცხადება გამოაქვეყნა: „ფერადკანიანი ქალები მხოლოდ თავიანთი კლუბებით უნდა შემოიფარგლონ, რომლებშიც მათთვის სამუშაოს დიდ სფეროს ხსნის“.
კლუბი ახალი ერა 1903 წელს დაიშალა, მაგრამ რაფინი კვლავ აგრძელებდა აქტიურ ბრძოლას თანასწორუფლებიანობისთვის. 1910 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ფერადკანიანი ადამიანების წინსვლის ეროვნული ასოციაციის დაარსებაში. რაფინი იყო NAACP-ის ერთ-ერთი პრივილეგირებული წევრი. კულბ ახალი ერას ქალ წევრებთან ერთად რაფინი გახდა თანადამფუძნებელი საზოგადოებასთან თანამშრომლობის ქალთა კავშირის, რომელიც დღემდე არსებობს.
პირადი ცხოვრება
ჯოსეფინა ცოლად გაჰყვა ჯორჯ ლეუის რაფინს (1834 - 1886), პირველი აფრო-ამერიკელი, რომელმაც ჰარვარდის სამართლის სკოლა დაამთავრა, პირველი აფრო-ამერიკელი, რომელიც აირჩიეს ქალაქ ბოსტონის საკრებულოში, პირველი აფრო-ამერიკელი, რომელიც გახდა მუნიციპალიტეტის მოსამართლე. ჯოსეფინა და ჯორჯი 1858 წელს დაქორწინდნენ, ჯოსეფინა ამ დროს მხოლოდ 16 წლის იყო. წყვილი საცხოვრებლად ლივერპულში გადავიდა, მაგრამ მალევე დაბრუნდა ბოსტონში, სადაც სახლი იყიდეს ბოსტონის დასავლეთით. მათ ჰყავდათ ხუთი შვილი: ჰუბერტი, იურისტი; ფლორიდა რიდლი, სკოლის დირექტორი და ქალთა ერას თანადამფუძნებელი; სტენლი, გამომგონებელი; ჯორჯი, მუსიკოსი და რობერტი, რომელიც ერთი წლის გარდაიცვალა. ცოლ-ქმარი აქტიურად მონაწილეობდნენ მონობის წინააღმდეგ ბრძოლაში. სამოქალაქო ომის დროს ისინი აგროვებდნენ შავკანიან მებრძოლებს კავშირის არმიისთვის, 54-ე და 55-ე მასაჩუსესტსის ლეგიონებისთვის. წყვილი ასევე მუშაობდა სანიტარული მეთვალყურეობის კომისიაში, რომელიც ეხმარებოდა დაშავებულ ჯარისკაცებს.
ჯოსეფინა რაფინი გარდაიცვალა 1924 წელს ნეფრიტისგან (თირკმლის ანთება) საკუთარ სახლში წმინდა ბოტოლფის ქუჩაზე, ბოსტონში. იგი დაასაფლავეს მთა ობარნის სასაფლაოზე, კემბრიჯში.
მემკვიდრეობა
1999 წელს მასაჩუსეტსის სახელმწიფო სახლს დაემატა ექვსი მასიური ორბირთვიანი პანელის ბრინჯაოს ბიუსტების სერია: რაფინის, ფლორენცი ლასკომბის, მერი კენი ო'სალივანის, დოროთეა დიქსის, სარა პარკერ რემონდისა და ლუსი სტოუნის. ამის გარდა, ორი ციტატა დაწერილი პანელებზე განთავსებულია მათი ბიუსტების კედლებზე, ასევე სხვადასხვა დოკუმენტები მათი ღირსეული ცხოვრებიდან.
ჯოსეფინა რაფინის სახლი ჩარლზ სტრიტზე შეიტანეს ბოსტონის ქალთა მემკვიდრეობის სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1842 კატეგორია:დაბადებული 31 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მარტი კატეგორია:აფრო-ამერიკელები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი აბოლიციონისტები კატეგორია:ამერიკელი აბოლიციონისტები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი ჟურნალისტები კატეგორია:ამერიკელი ჟურნალისტები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი გამომცემლები კატეგორია:ქალები ამერიკის სამოქალაქო ომში კატეგორია:სუფრაჟისტები
11.22.63 (მინისერიალი)
11.23.63 - ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკა. მინისერიალს საფუძვლად დაედო სტივენ კინგის 2011 წლის რომანი 11/22/63. სერიალი შედგება რვა ეპიზოდოსგან. მისი პროდიუსერია ჯეი ჯეი აბრამსი, კინგი, ბრიჯიტ კარპენტერი და ბრაიან ბურკი , ხოლო პროდიუსერია ჯეიმზ ფრანკო , რომელსაც ასევე აქვს მთავარი როლი. მისი პრემიერა შედგა Hulu- ზე 2016 წლის 15 თებერვალს, რასაც კრიტიკოსების დადებითი შეფასება მოჰყვა.
შინაარსი
ჯეიკ ეპინგს ( ჯეიმზ ფრანკო ), ახლახან განქორწინებულ ინგლისურის მასწავლებელს, ეძლევა შანსი 1960 წელს მოგზაურობის. იგი დარწმუნებულია, რომ ცდილობს ხელი შეუშალოს შეერთებული შტატების პრეზიდენტის ჯონ კენედის მკვლელობას 1963 წლის 22 ნოემბერს. მან უნდა იპოვოს გზა, რომ ფარულად შეაგროვოს ინფორმაცია მკვლელობის დაწყებამდე, ადამიანებზე და მოვლენებზე. გარდა ამისა ის ცდილობში წარსულში ჩარევას და ადამიანების გადარჩენას რითაც წარსული მასთან ბრძოლას იწყებს.
წარმოება
2013 წლის 26 აპრილს ცნობილი გახდა, რომ Warner Bros. Television და JJ Abrams ' Bad Robot Productions მოლაპარაკებებს აწარმოებდნენ კინგის რომანის ადაპტაციაზე, სერიალის ან მინისერიალს სახით. სერიალის პირველი ტრეილერი გამოვიდა 2015 წლის 19 ნოემბერს.
ჯეიმზ ეპინგის შემსრულებლად ჯეიმზ ფრანკო აირჩიეს. რომანის წაკითხვის შემდეგ, ფრანკო დაუკავშირდა კინგს ფილმზე. მან მიიღო როლი იმ პირობით, რომ შეძლებდა სერიალის ნაწილის რეჟისორობას. სარა გადონი სედი დანჰილის როლისთვის შეირჩა. მას როლი ძალიან უნდოდა, რადგან ამან მას შესაძლებლობა მისცა მას ემუშავა აბრამსთან.
გადაღებები 2015 წლის 9 ივნისს დაიწყო, ონტარიოს ჰესპელერში. გადაღებები 2015 წლის ივნისის თვეში ასევე შედგა გუელფში, ონტარიოში, ასევე აირშირში , ონტარიოში, ჰამილტონში. ოქტომბრის დასაწყისში გადაღებები გადავიდა დალასში, Dealey Plaza– ს ექსტერიერის ლოკაციების გადასაღებად.
11.22.63 გამოვიდა DVD- ზე და Blu-ray- ზე, 2016 წლის 9 აგვისტოს. გამოცემა მოიცავს რვავე ეპიზოდს, ასევე სპეციალურ ფილმს "როდესაც მომავალი გებრძვის", სადაც კინგი, აბრამსი და ფრანკო საუბრობენ სერიალზე და წინგზე
გამოხმაურება
შოუს კრიტიკოსების უმეტესობის პოზიტიური შეფასებები მოჰყვა.Rotten Tomatoes-ზე 64 მიმოხილვის საფუძველზე, გადაცემას აქვს 83%, საშუალო 7.19 / 10-დან. Metacritic -ზე სერიალს აქვს რეიტინგი 69 / 100-დან, 35 მიმოხილვით.
სერიალს დადებითი შეფასებები მოჰყვა ასევე შემდეგ საიტებზე : ჯეკ მური GQ–ზე, ვიკი ჰიმანი Newark Star-Ledger- ზე, ჯეფ იენსენი Entertainment Weekly–ზე და ასევე Vox -ზე.
IMDb-ზე სერიალს აქვს 8.2 / 10-დან.
რესურსები ინტერნეტში
11.22.63 - www.amazon.com-ზე
სქოლიო
კატეგორია:ტელესერიალები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ტელეპროგრამები კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:ამერიკული კინო კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
სამიე
სამიე (ჩინ. 桑耶寺; პინ Sāngyē Sì; ტიბ. བསམ་ཡས་, ვაილი bsam yas;) ან სამიე-გომპა — ბუდისტური მონასტერი ტიბეტის ავტონომიურ რაონში ჩსრ, შანიანის ოლქის უეზდ ჯანანგში. ის აიგო 770-ანი წლების მეორე ნახევარში ტიბეტის მეფის ტრისონგ დეცენას ბრძანებით, რომელმაც სონგცენ გამპოს (VII სს) მმართველობის დროს ბუდიზმის დაცემის შემდეგ დიდი წვლილი შეიტანა მის აღდგენასა და განვითარებაში. მონასტერი განლაგებულია მდინარე იარლუნგის (ბრაჰმაპუტრა) ჩრდილოეთ საპირზე, დედაქალაქ ლჰასადან 137 კმ.
არქიტექტურა
სამიეს მონასტრის შენობა ინდური მონასტრის ოდანტაპურის მსგავს, მანდალას ფორმით. მთელი სამონასტრო კომპლექსის არქიტექტურა შეიცავს ინდურ, ტიბეტურ და ჩინურ ელემენტებს. ძირითადი ტაძრის გარშემო განლაგებულია რვა მცირე ზომის ტაძარი. ოთხი მხარე ეძღვნება ბოდჰისატვებს ავალოკიტეშვარას, არიაპალეს, მანჯუშრის, მაიტრეას. ოთხივე მხარეს მდებარეობს, აგრეთვე, დიდი სტუპები. სამონასტრო კომპლექსის მრგვალი გალავნის გარშემო მდებარეობს 108 მცირე სტუპა. ტაძრის შიგნით ინახება მრავალრიცხოვანი რელიქვიები, მათ შორის ბუდას და ბოდჰისატვას სტატუები.
მონასტრის ისტორია
ტაძარი ზომით უზარმაზარია. ეს არის პირველი ბუდისტური მონასტერი ტიბეტში, რომლის ასაკი 1200 წელს აღწევს.
პირველი თარგმანების პერიოდი
IX სს. სამიეს მონასტერში მიმდინარეობდა თავდადებული მუშაობა ბუდიზმის მრავალრიცხოვანი თხზულებების სანსკრიტიდან ტიბეტურ ენაზე გადასათარგმნად.
Cylindromyrmex
გავრცელება
გავრცელების არეალი — ნეოტროპიკის ოლქი.
სამიე
დისკუსია სამიეში
792—794 წწ. სამიეში შედგა დისკუსია ინდოელ ბუდისტ სწავლულებსა და მათ კოლეგებს შორის ჩინეთიდან. ინდოელებს მეთაურობდა ცნობილი კამალაშილა, ხოლო ჩინელებს ასევე ცნობილი ჰეშან მაჰაიანა. ინდოელები იყვნენ ფილოსოფიურ სკოლა სარვასტივადას მიმდევრები, ხოლო ჩინელები ჩან-ბუდიზმის (ჩინური ბუდიზმის სკოლის) წარმომადგენლები. რამდენიმედღიანი კამათის გამარჯვებულად ჩაითვალა კამალაშილა მისი თანამოაზრეებით. ტრისონგ დეცენამ ამ კამათის შემდეგ ტიბეტში ბუდიზმის ყველა მიმდინარეობის სკოლა აკრძალა, გარდა გამარჯვებულისა.
Cylindromyrmex
სისტემატიკა
ცნობილია დაახლოებით 10 სახეობა. გვარი მიეკუთვნება ტრიბას Cylindromyrmecini, რომელიც ადრე შეყვანილი იყო ქვეოჯახ Ponerinae-ს შემადგენლობაში (Brown, 1975).
სამიე
მედიცინის კონგრესი
IX სს. დასაწყისში მეფე ტრისონგ დეცენამ მოახერხა მონასტერში პირველი სამედიცინო კონგრესის ჩატარება. აქ მოიწვიეს სახელმწიფოს ყველა ცნობილი მეცნიერი და ექიმი. კონგრესმა საფუძველი ჩაუყარა ტრადიციულ ტიბეტურ კლასიკურ მედიცინას. აქ წარმოდგენილი იყო მკურნალობის მრავალრიცხოვანი ხერხები და სამედიცინო სისტემები.
Cylindromyrmex
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სამიე
ლანდარმას პერიოდი
ლანდარმას მეფობის პერიოდში ბუდიზმი სასტიკად იდევნებოდა. ბერები იძულებულნი იყვნენ დაეტოვებინათ ტიბეტი ან საზღვრის მიმდებარე რეგიონებში დასახლებულიყვნენ. სამიეს მონასტერმაც და ბუდიზზმაც ამ დროს დაკარგა მნიშვნელობა და პოზიციები. XI ს დაიწყო ტიბეტში ბუდიზმის შემოღწევის ხელახალი ტალღა, რომელიც ახალ თარგმანებთან იყო დაკავშირებული.
კულტურული რევოლუცია
ჩინეთის კულტურული რევოლუციის დროს (1966—1976) სამიეს მონასტერი, ისევე, როგორც სხვა მონასტრები გაძარცვული და დანგრეული იქნა. განადგურდა მრავალრიცხოვანი ძვირფასი რელიქვია. მონასტერმა არსებობა შეწყვიტა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდიზმი კატეგორია:ტიბეტი კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობა კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობა კატეგორია:შენობები და ნაგებობები ადგილმდებარეობის მიხედვით კატეგორია:შენობა-ნაგებობები კატეგორია:რელიგია
ბარდისი
ბარდისი, პარტიზი, ბარდუსი — ხევი, სოფელი და ციხესიმაგრე სამხრეთ საქართველოში, ტაოში (ახლანდელი თურქეთის ტერიტორია). ბარდისის ხევი მთლიანად მოიცავს ბანისწყლის (ახლანდ. ფენიაკ-ჩაი) მარცხენა შენაკადის ბარდისისწყლის (ახლანდ. ბარდუხ-ჩაი) ხეობას, ბარდისი პირველად იხსენიება „სომხურ გეოგრაფიაში“ (VII საუკუნე) „პარტისაცფორის“ (ბარდისის ხევი) სახელწოდებით. XIV–XVI საუკუნეების ერთი დოკუმენტის მიხედვით, ეს ხეობა ბანის საეპისკოპოსო ეპარქიაში შედის. ბარდისის (ბარდუსის) ციხე და ნაჰიე (ოსმალეთის ადმინისტრაციული ერითეული) ხშირად იხსენიება XVI–XVII საუკუნეების ოსმალურ წყაროებში. ხეობის სოფლები და ისტორიული ძელები შეისწავლა და აღწერა 1907 წლის არქეოლოგიური ექსპედიციის დროს ექვთიმე თაყაიშვილმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული სოფლები თურქეთის ტერიტორიაზე
რქაცხვირასებრნი
რქაცხვირასებრნი (Bucerotidae) — ფრინველთა ოჯახი რქაცხვირასნაირთა რიგისა. მოიცავს 13 (ან 14) გვარის 52–57 სახეობას. გავრცელებულნი არიან აფრიკაში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, ინდოეთისა და წყნარი ოკეანის კუნძულებზე; ათი სახეობა აფრიკის ენდემია. მეცნიერული დასახელება მოდის ძველი ბერძნული ენიდან (βοῦς და — „რქა“). ცხოვრების ნირით ერთმანეთს ძალიან ჰგვანან. გააჩნიათ მასიური ნისკარტი, გრძელი ფრთები, კუდი და კისერი. მათი სხეულის სიგრძეა 30-დან (მცირე ტოკო, Tockus camurus) 120 სმ-მდეა (კაფრული რქოსანი ყვავი, Bucorvus leadbeateri), წონა 60 გ-დან 6 კგ-მდე. მრავალ სახეობას ახასიათებს სქესობრივი დიმორფიზმი. ახალგაზრდა ინდივიდები ხშირად ფრენენ 10–20-ფრინველიან გუნდებად. მსხვილი სახეობები დებენ 1–2 კვერცხს, მცირენი — 8-მდე. ინკუბაცია გრძელდება 23–46 დღე-ღამე. იკვებებიან მწერებით, მცირე ხერხემლიანებით, ხვლიკებით, მოლუსკებით, კენკრით, მცენარეთა ნაყოფებით, მათი ფესვებითა და მარცვალით.
სქოლიო
* კატეგორია:რქაცხვირასნაირნი
ზოლოტონოშკა (ბაშკირეთი)
ზოლოტონოშკა  (Золотоношка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 563 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 48 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 48 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას უკრაინელები შეადგენენ (57%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
შვედეთის კონსორტების სია
მინი|288x288პქ|შვედეთის სადედოფლო გვირგვინი შვედეთის კონსორტების სიაში წარმოდგენილია იმ ადამიანების სია, რომლებიც დაქორწინებული იყვნენ შვედეთის მონარქებზე. შვედეთის ისტორიაში, თითქმის ყველა კონსორტი ქალია, თუმცა არსებობს მხოლოდ ერთი გამონაკლისი, დედოფალ ულრიკა ელეონორას ქმრის, ფრედერიკ ჰესენელის სახით, რომელიც საბოლოოდ მაინც შვედეთის მონარქად იქცა. მიუხედავად იმისა, რომ კანონმდებლობით კონსორტს არ ჰქონდა რაიმე დიდი პოლიტიკური ძალაუფლება, ხშირად დედოფალ კონსორტები ახერხებდნენ ქმრებისა თუ ვაჟების რეგენტად გახდომას, რა დროსაც ისინი მონარქთა ძალაუფლებას იღებდნენ. კალმარის უნიის პერიოდში (1397-1523), შვედეთს, ნორვეგიასა და დანიას საერთო კონსორტები ჰყავდათ. აქვე აღსანიშნავია, რომ დედოფალ კონსორტმა დოროთეა ბრანდენბურგელმა, მოახერხა და ორჯერ ავიდა ტახტზე. დღეისათვის შვედეთის დედოფალ კონსორტი სილვია სომერლატია.
ლიტერატურა
კატეგორია:შვედეთის დედოფლები კატეგორია:შვედეთის ისტორია კატეგორია:მმართველთა სიები
კოლუმბიის პრეზიდენტების სია
კოლუმბიას თავისი ისტორიის განმავლობაში სხვადასხვა სახელწოდების სახელმწიფოს მეთაურები მართავდა. ქვემოთ მოცემულ სიაში წარმოდგენილია კოლუმბიის მმართველები, რომლებიც ატარებდნენ პრეზიდენტის ტიტულს.
კოლუმბია (1886–დღემდე)
{{legend|#E75480|ლიბერალური პარტია|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#99BADD|კონსერვატიული პარტია|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#E25822|Colombia First/Social Party of National Unity|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#78866B|სამხედროები|border=1px solid #AAAAAA}} {{legend|#78867B|გაერთიანებული რესპუბლიკური პარტია|border=1px solid #AAAAAA}}
რესურსები ინტერნეტში
*
ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (დონის როსტოვი)
ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (Храм Казанской иконы Божией Матери) — მართლმადიდებლური ტაძარი დონის როსტოვში. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1996-2007 წლებში.
ისტორია
ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი აღმართულია დონის როსტოვში ჩრდილოეთის წყალსაცავის ნაპირზე. აღნიშნული ტერიტორია ადრე ეკუთვნოდა სომხურ ეკლესია სურბ-ხაჩს. ტაძარი დაარსდა 1996 წელს, იმასთან დაკავშირებით, რომ ქალაქის ამ გარეუბნის მოსახლეობის უდიდესი უმრაველსობა მართლმადიდებელი იყო და არ ჰქონდათ მართლმადიდებლური სალოცავი. ადრე ამ რაიონში მოქმედებდა წმინდა ყაზანის ეკლესია, რომელიც 1931 წელს დაანგრიეს.
თავდაპირველად, მშენებლობის დაწყებამდე მომავალი ტაძრის ადგილზე დადგეს სამლოცველო ოთახი, ხოლო ტაძრის მშენებლობა დაიწყეს 2004 წელს. ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი ააშენეს და შიგნიდან მოხატეს 3,5 წელიწადში. 2008 წლის 9 ნოემბერს გაიმართა ტაძრის კურთხევა, რომელიც შეასრულა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა.
ამჟამად ტაძარი, როგორც თანამედროვე ნაგებობა, გაზიფიცირებულია. ეკლესიის სამრეკლო აგურისგანაა აგებული და მასზე ჰკიდია 9 ზარი. ტაძარში ღვთისმსახურება ყოველდღე აღევლინება. ეკლესიის წინამძღვარია დიმიტრი სობოლევსკი.
ეკლესიის მთავარი დღესასწაულებია:
ეკლესიასთან მუშაობს სასულიერო-საგანმანათლებლო კურსები და საკვირაო სკოლა.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ეკლესიები
გაერთიანებული სამეფოს გასვლა ევროკავშირიდან
მინი|გაერთიანებული სამეფო და ევროკავშირი გაერთიანებული სამეფოს ევროკავშირიდან გასვლა (შემოკლებული ფორმით ხშირად ცნობილი როგორც ბრექსიტი) — პოლიტიკური მიზანი, რომელიც გაერთიანებული სამეფოს ევროპის კავშირში შესვლის დღიდან, გარკვეული ადამიანების და პოლიტიკური პარტიების ინტერესებს წარმოადგენდა. ევროკავშირის 50-ე მუხლის თანახმად, ევროკავშირიდან გასვლის უფლება არის ევროკავშირის წევრი თითოეული ქვეყნის უფლება.
1975 წელს რეფერენდუმი ჩატარდა ქვეყნის ევროპულ ეკონომიკურ თამაეგობრობაში წევრობის შესახებ. ევროპული თანამეგობრობა, მოგვიანებით ცნობილი გახდა, როგორც ევროკავშირი. რეფერენდუმის შედეგების თანახმად ქვეყანა განაგრძობდა ევროპული თანამეგობრობის წევრობას.
2016 წლის 23 ივნისს, ბრიტანელი ამომრჩევლები ამ კითხვის ქვეშ ისევ დიდი ბრიტანეთის ევროკავშირის წევრობაზე გამართულ რეფერენდუმში აღმოჩდნენ. რეფერენდუმი პარლამენტის მიერ იყო ორგანიზებული. მისი შედეგების თანახმად ბრიტანეთს უნდა დაეტოვებინა ევროკავშირი, თუმცა შედეგები ისევ პარლამენტის მიერ უნდა იქნეს რატიფიცირებული.
წინარეისტორია
მას შემდეგ, რაც დე გოლმა დატოვა საფრანგეთის პრეზიდენტის თანამდებობა, ბრიტანეთმა ისევ გაგზავნა წევრობის მესამე მოთხოვნა, რომელიც წარმატებული აღმოჩნდა. 1973 წლის 1 იანვარს დიდი ბრიტანეთი გაწევრიანდა ევროპის ეკონომიკურ კავშირში.
1975 წლის რეფერენდუმი
1975 წლის 6 იანვარს ამომრჩეველების კითხვაზე: „ფიქრობთ თუ არა, რომ დიდი ბრიტანეთი უნდა დარჩეს ევროპის ეკონომიკურ გაერთიანებაში?“ - ბრიტანეთის საარჩევნო ოლქებში პასუხის უმრავლესობა გაერთიანებაში დარჩენის მომხრე იყო. წევრობას ასევე მხარს უჭერდა ბრიტანეთის ძირითადი პოლიტიკური პარტიები და წამყვანი პრესა.
2016 წლის რეფერენდუმი
2012 წელს, პრემიერ-მინისტრმა დეივიდ კამერონმა უარი განაცხადა ბრიტანეთის ევროკავშირიდან გასვლის შესახებ ჩასატარებელ რეფერენდუმზე, მაგრამ შესთავაზა შესაძლო სამომავლო რეფერენდუმის იდეა, იმისათვის რომ გაეზომათ საზოგადოების მხარდაჭერა.
საზოგადოებრივი აზრი
მინი|საზოგადოებრივი აზრის გამოკითხვა, რეფერენდუმის ჩატარების შესახებ. საზოგადოებირვი აზრი, დიდი ბრიტანეთის ევროკავშირში დარჩენის ან გასვლის შესახებ მუდმივად იცვლებოდა. 2015 წლის ანალიზით ახალგაზრდა ამომრჩევლების უმრავლესობა მხარს უჭერდა ევროკავშირის წევრობას, ხოლო უფროსი თაობის წარმომადგენლები კი გასვლის მხარდაჭერები იყვნენ.