cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სუფრის თეთრი
ბოტანიკური აღწერა
გამოიყენება სასუფრე ყურძნად.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
ტიპონიხა (აზლეცკოეს სასოფლო დასახლება)
ტიპონიხა (Тимониха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის აზლეცკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 1 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ურთიერთქმედება (ფიზიკა)
ურთიერთქმედება — ნაწილაკთა ან სხეულთა ურთიერთქმედება, რის შედეგად იცვლება მათი მოძრაობის მდგომარეობა. კლასიკურ ფიზიკაში სხეულის ურთიერთქმედების სიდიდე ხასიათდება ძალით ან პოტენციური ენერგიით. თავდაპირველად ფიზიკაში დამკვიდრდა შორსქმედების კონცეფცია, რომლის თანახვად, ურთიერთქმედება სიცარიელეში მეყსეულად რაგინდ დიდ მანძილებზე გადაეცემა. ელექტრომაგნიტური ველის აღმოჩენის შემდეგ ეს კონცეფცია შეცვალა ახლოქმედების კონცეფციამ, რომლის თანახმად, ურთიერთქმედება ხორციელდება იმ შუალედური რგოლების (ან გარემოს) მეშვეობით, რომლებიც ურთიერთქმედებას გადასცემენ წერტილიდან წერტილამდე სასრული სიჩქარით, ე. ი. ამ კონცეფციის თანახმად ურთიერთქმედება ხორციელდება „შუამავლით“ უწყვეტად განაწილებულ მთელ სივრცეში ამა თუ იმ ველით (მაგალითად, გრავიტაციული ურთიერთქმედება — გრავიტაციული ველის მეშვეობით). XX საუკუნეში ეს წარმოდგენები შეცვალა კვანტურმა მექანიკამ, რომლის თანახმად ნებისმიერი ველი დისკრეტულია და ნაწილაკთა ან სხეულთა ურთიერთქმედება აიხსნება მათ შორის ველების კვანტების ურთიერთგაცვლით (ველის კვანტური თუორია).
ბირთვული ძალები
ისტორიულად ძლიერი ურთიერთქმედების პირველი გამოვლინებაა ბირთვული ძალები, რომლებიც აკავშირებენ ნუკლონებს, პროტონებსა და ნეიტრონებს ატომბირთვებში. სწორედ ამ ძალებით აიხსნება ნივთიერებაში ალფა-ნაწილაკების გავლისას მათი დიდი კუთხეებით გაბნევა (ე. რეზერფორდის ცდები, 1911).
განსხვავებით ელექტრომაგნეტიზმისაგან, რომლის მიხედვითაც ორ დამუხტულ ნაწილაკს შორის ურთიერთქმედება ფოტონებით (რომელთა უძრაობის მასა ნულის ტოლია) გადაიტანება ნებისმიერ მანძილზე, ბირთვული ძალების მოქმედების მცირე რადიუსი იმას მოწმობს, რომ ბირთვული ურთიერთქმედების გადამტანები მასის მქონე ნაწილაკებია. კვანტური მექანიკის თანახმად, მასის მქონე ნაწილაკის გაცვლით გამოწვეული ურთიერთქმედების რადიუსი ტოლი უნდა იყოს ამ ნაწილაკის კომპტონის ტალღის სიგრძისა ħ/m0c, სადაც m0 არის ნაწილაკის უძრაობის მასა, ħ — პლანკის მუდმივა, ხოლო c — სინათლის სიჩქარე. ამრიგად, ბირთვული ძალების მოქმედების რადიუსისთვის
აქედან გამომდინარეობს, რომ m0~300 me (me ელექტრონის მასაა). ჰ. იუკაუას (1935) სწორედ ამ მოსაზრებამ განაპირობა 1947 წლის აღმოჩენა ბირთვული ველის „კვანტისა“, რომელსაც π-მეზონი უწოდეს. ნუკლონები გარშემორტყმულია ასეთი ვირტუალური კვანტების (ე. ი. კვანტების, როლებიც განუწყვეტლად გამოსხივდებიან და შთაინთქმებიან) „ღრუბლებით“ და წარმოადგენენ საკმაოდ რთულ დინამიურ სისტემას.
ჰადრონები. ძლიერი ურთიერთქმედების დინამიკა
ძლიერად ურთიერთქმედ ნაწილაკებს ჰადრონებს უწოდებენ. ჰადრონებს მიეკუთვნება ყველა ბარიონი (ნუკლონები, ჰიპერონები). აგრეთვე მეზონები (π-მეზონები, K-მეზონები) და მათი რეზონანსები — არასტაბილური მდგომარეობები, რომელთა სიცოცხლის ხანგრძლივობა 10-23-10-24 წმ რიგისაა.
ძლიერი ურთიერთქმედების მოკლექმედი ხასიათის გამო მისი პირდაპირი ექსპერიმენტული შესწავლა შესაძლებელია მხოლოღ ჰადრონების გაბნევის პროცესში. ძლიერი ურთიერთქმედების მეორე პრინციპული განსხვავება ელექტრომაგნეტიზმის ან გრავიტაციისაგან იმაში მდგომარეობს, რომ ჰადრონების ერთმანეთთან ურთიერთქმედების მუდმივები 1-ზე გაცილებით დიდია, მაგალითად, ნუკლონების π-მეზონებთან ურთიერთქმედების მუდმივა, მაშინ როდესაც ანალოგიურად განმარტებული მუდმივა ორი დამუხტული ნაწილაკის ელექტრომაგნიტური, ურთიერთქმედებისათვის. ეს ნიშნავს, რომ ძლიერი ურთიერთქმედების პროცესში, ელექტრომაგნიტური პროცესებისაგან განსხვავებით, არსებითად დიდი წელილი უნდა შეჰქონდეს ბირთვული ველის კვანტების (π-მეზონების) დიდი რაოდენობით გაცვლას, ხოლო როცა შეჯახებული ჰადრონების ენერგიები საკმაოდ დიდია, უნდა დომინირებდეს მრავლობითი პროცესები. რასაც თან ახლავს დიდი რაოდენობის მეორეული ნაწილაკების დაბადება. ამიტომ ძლიერი ურთიერთქმედების პროცესების განხილვის დროს არ შეიძლება ვისარგებლოთ შეშფოთების თეორიით (ე. ი. -მუდმივას, როგორც მცირე პარამეტრის, მიხედვით გაშლით), რომელიც ასე ეფექტურია ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედებისათვის (\alpha_e-მუდმივას სიმცირის გამო), სადაც ნებისმიერი დაკვირვებადი ეფექტის ასაწერად საკმარისია შვშფოთების თეორიის \alpha_e-მუდმივათი გაშლის პირველი რამდენიმე წევრის გათვალისწინება.
ამასთან დაკავშირებით ჰადრონების ძლიერი ურთიერთქმედების თეორიაში განვითარდა მეთოდები, რომლებიც არ არის დაკავშირებული შეშფოთების თეორიასთან. ეს მეთოდები დაფუძნებულია ველის კვანტური თეორიის ისეთ ზოგად პრინციპებზე, როგორიცაა: ჰადრონების გაბნევის მატრიცის უნიტარულობა და ანალიზურობა, ძლიერი ურთიერთქმედების სიმეტრიები და სხვადასხეა მოდელური წარმოდგენები (დიფრაქციული და მულტიპერიფერიული მოდელები, რეჯისტიკა). ეს პრინციპები ამა თუ იმ სახით ითვალისწინებენ ძლიერი ურთიერთქმედების მრავალნაწილაკოვან ხასიათს. ამ მეთოდების დამუშავებაში დიდი წვლილი მიუძღვით ფიზიკოსებს, ნ. ბოგოლიუბოვს, ვ. გრიბოვს, ა. თავხელიძეს, ა. ლოგუნოვს, ი. პომერანჩუკს და სხვა.
ძლიერი ურთიერთქმედების ფენომონოლოგია
განვიხილოთ ორი ჰადრონის ერთმანეთზე გაბნევის პროცესი და მოვიყვანოთ ძირითადი კანონზომიერებები, რომლებიც დამოკიდებულია მათ ფარდობითს ენერგიაზე.
ა) დაბალი ენერგიების დროს გაბნევა ხდება მხოლოდ ნულოვანი ფარდობითი ორბიტული მომენტის მდგომარეობაში და იგი სფერულად სიმეტრიულია.
ბ) ენერგიის ზრდასთან ერთად გაბნევის სრული სიმეტრია ირღვევა (გაბნევა ორბიტული მომენტის l = 0, 1, 2... მდგომარეობაში). თუ ენერგია სჭარბობს მეორეული ნაწილაკების დაბადების ზღურბლს, დაიმზირება მკვეთრად გამოხატული პიკები გაბნევის ეფექტურ \sigma განივკვეთში ისეთი ენერგიების დროს, რომლებიც შეესაბამება რეზონანსების წარმოქმნას.
გ) წარმოდგენა ჰადრონზე, როგორც ძლიერად ურთიერთქმედი ნაწილაკების „ღრუბლით“ (პი-მეზონები, წუკლონ-ანტინუკლონური წყვილები და სხვა) გარშემორტყმულ ნაწილაკზე, საშუალებას გვაძლევს დავადგინოთ ძლიერი ურთიერთქმედების სურათი მაღალენერგეტიკული ჰადრონების შეჯახებისას. ცდები გვიჩვენებს, რომ რამდენიმე ათეული გევ-ის რიგის \varepsilon ენერგიების დროს ჰადრონების სრული ეფექტური განივკვეთები დაახლოებით მუდმივია, მაგრამ ენერგიის შემდგომ ზრდასთან ერთად ისინი ნელა იზრდებიან და უახლოვდებიან მაქსიმალურად შესაძლო ზრდის იმ ტემპს, რომელიც დადგენილია თანამედროვე კვანტური თეორიის ზოგადი პრინციპების საფუძევლზე (მ. ფრუასარი, 1961).
დ) მაღალენერგეტიკული ჰადრონების შეჯახებისას, როცა ისინი ძლიერი ურთიერთქმედების რადიუსზე მეტად უახლოვდებიან ერთმანეთს, დომინირებს მეორეული ნაწილაკების დაბადების პროცესები. ამის მიუხედავად, ჰადრონების დრეკადი გაბნევა (ე. ი. გაბნევა. რომელიც არ ცვლის შეჯახებული ჰადრონების შემადგენლობას) ყოველთვის ხდება ნაწილაკების ტალღური თვისებების გამო. ეს გაბნევა თვისებრივად მოგვაგონებს R_S-რადიუსიან „შავ“ ბურთულაზე სინათლს დიფრაქციის ანალოგიური დიფრაქციის მოვლვნას. ეს, ნიშნავს, რომ მაღალი ენერგიების დროს ჰადრონების დრეკადი გაბნევა ძირითადად უნდა ხდებოდეს მცირე კუთხეებით — კოწუსში კუთხური გაშლით, სადაც P ჰადრონების ფარდობითი იმპულასია. ჰადრონების დრეკადი გაბნევის დიფრაქციული ხასიათი ექსპერიმენტულად დადასტურდა.
იმ დაშვების საფუძევლზე, რომ მაღალი ენერგიების დროს ჰადრონების დრეკადი გაბნევა დიფრაქციულია. ხოლო სრული განივკვეთი \sigma ენერგიის ზრდასთან ერთად მიისწრაფვის მუდმივი ზღვარისკენ, შეიძლება დამტკიცდეს მნიშენელოვანი თეორემა (ი. პომერანჩუკი, 1968) ერთსა და იმავე სამიზნეზე ნაწილაკისა და ანტინაწილაკის გაბნევის სრული განივკვეთების ტოლობის შესახებ, მაგალითად,
ჰადრონების სისტემატიკა და კვარკები
ერთნაირი ძლიერი ურთიერთქმედების მქონე სხვადასხვა ჰადრონის დიდი რაოდენობით აღმოჩენამ მიგვიყვანა კვარკების (q) ჰიპოთეზამდე. 1986-თვის აღმოჩენილია შემდეგი კვარკები: u, d, s, c, b, t.
ჰადრონებს, რომლებიც ამ კვარკებისაგან შედგებიან, ახასიათებთ შემდეგი კვანტური რიცხვები: იზოტოპური სპინი (თუ ისინი შეიცავენ u- ან d-კვარკებს), უცნაურობა (თუ შეიცავენ s-კვარკს), მომხიბლაობა ანუ „ჩარმი“ (თუ შეიცავენ c-კვარკს), სილამაზე (თუ შეიცავენ b-კვარკს). ეს კვანტური რიცხვები, ე. წ. კვარკული „არომატები“, გვაძლევენ ცდებით აღმოჩენილი მეზონების, ბარიონებისა და რეზონანსების სისტემატიკის სრული აღწერის საშუალებას.
გარდა არომატებისა, კვარკებს აქვს აგრეთვე შინაგანი ფუნდამენტური მუხტები, ე. წ. „ფერები“, რომლებიც განასხვავებენ მათ ყველა სხვა ნაწილაკისაგან. სწორედ ამ მუხტების ურთიერთქმედების მეშვეობით კვარკებს შეადგენენ „უფერულ“ ჰადრონებს, ისე როგორც ელემენტარული მუხტების ურთიერთქედების მვშვეობით ელექტრონები და ატომბირთვები შეადგენენ ელექტრულად ნეიტრალურ ატომებს.
კვანტური ქრომოდინამიკა
1973-1976 წლებში კვარკების ჰიპოთეზის სასარგებლოდ მრავალი დამაჯერებელი საბუთის მოპოვების შემდეგ გაგებულ იქნა, რომ შედგენილი ჰადრონების ძლიერი ურთიერთქმედება მხოლოდ მეორეული მოვლენაა. შედგენილი უფერული ჰადრონების ერთმანეთთან ბირთეული ურთიერთქმედების ძალები გარკვეული აზრით, მართლაც, მოგვაგონებს ვან-დერ-ვაალსის ძალებს, რომლებითაც ურთიერთქმედებენ ერთმანეთთან ელექტრულად ნეიტრალური ატომები და მოლეკულები. ცხადი გახდა, რომ ძლიერი ურთიერთქმედების ფუნდამენტური თეორია უნდა შეიცავდეს არა ბარიონებსა და მეზონებს (მაგალითად, ნუკლონებსა და π-მეზონებს), არამედ კვარკებსა (q) და ძლიერი ურთიერთქმედების „ფოტონებს“, ე. წ. გლუონებს (g). გლუონები ძლიერი ურთიერთქმედების მუხტებთან — კვარკების „ფერებთან“ — დაკავშირებულია ისე, როგორც ფოტონი — ელექტრულ მუხტთან. ამ თეორიამ კვანტური ქრომოდინამიკის სახელწოდვბა მიიღო.
კვანტური ქრომოდინამიკა ემყარება კვარკების სამფეროვანი სიმეტრიის SU (ვ) ჯგუფს. ეს სიმეტრია ელემენტარული ნაწილაკების თეორიაში დამოუკიდებლად შემოიღეს საბჭოთა (ნ. ბოგოლიუბოვი, ბ. სტრუმინსკი, ა. თავხელიძე) და ამერიკელმა (მ. პანი, ი. ნამბუ) ფიზიკოსებმა 1965 წელს. როგორც აღმოჩნდა, სწორედ ამ სიმეტრიის ჯგუფს შეუძლია ახსნას ჰადრონების სისტემაიკა — აღწეროს მეზონებისა და ბარიონიბის მრავალრიცხოვანი ოჯახი. ამ სიმეტრიის აბსოლუტური შენახვა მოითხოვს რვა უმასო გლუონის არსებობას, ისე როგორც ელექტრული მუხტის შენახვა მოითხოვს უმასო ფოტონის არსებობას, მაგრამ განსხვავებით ფოტონისაგან, რომელიც ელექტრულად ნეიტრალურია, გლუონებს თეითონ აქვთ ფერადი მუხტი, რაც რადიკალურად განასხვავებს კვარკების ძლიერ ურთიერთქმედებას მათი ელექტრომაგნიტური უურთიერთქმედებისაგან, ასეთი ტიპის თეორიები (ე. წ. არასტაბილური ყალიბური თეორიები) შემოთავაზებულ იქნა კიდევ 1954 წელს იანგის და რ. მილზის (აშშ) მიერ. მაგრამ მათი დეტალური გამოკვლევა შესაძლებელი გახდა მხოლოდ რ. ფეინმანის, ბ. დე ვიტის, ლ. ფადეევისა და ვ. პოპოვის, ვ. ტოოფტის და სხვა ფუნდამენტური შრომების შემდეგ. 1973 წელს დ. პოლიცერმა, დ. გროსმა და ფ. ვილჩეკმა აჩვენეს, რომ კვანტურ ქრომოდინამიკაში კვარკების ურთიერთქმედების ეფექტური მუდმივა კი არ იზრდება მათ შორის r მანძილის შემცირებასთან ერთად (როგორც ეს ხდება კვანტურ ელექტროდინამიკაში), არამედ მცირდება ნულამდე ლოგარითმული კანონით (ე. წ. ასიმპტოტური თავისუფლება), არამედ მცირდება ლოგარითმული კანონით (ე. წ. ასიმპტოტური თავისუფლება) ,
აქ, სადაც nf(r) არის რიცხვი სხვადასხვა ტიპის (არომატების) კვარკებისა, რომელთა მასები აკმაყოფილებს პირობას , ხოლო კვანტური ქრომოდინამიკის პარამეტრია. ამრიგად, თუ კვანტურ ელექტოროდინამიკაში ვაკუუმური ფლუქტუაციები (ვირტუალური ელექტონ-პოზიტრნული წყვილები) იწვევს ელექტრული მუხტის დაეკრანებას, რაც იმაში გამოიხატება, რომ დიდ მანძილებზე ელექტრული მუხტი უფრო ნაკლებია, ვიდრე — მცირეზე, კვანტურ ქრომოდინამიკაში ყველაფერი პირიქითაა — ვაკუმურ ფლუქტუაციებს, რომლებიც შეიცავენ როგორც ვირტუალურ კვარკ-ანტიკვარკულ წყვილებს, ისე ვირტუალურ ფერად გლუონებს, მივყავართ ფერადი მუხტის ანტიდაეკრანებამდე, ე. ი. მის ზრდამდე დიდ მანძილებზე და შემცირებამდე (ნულამდე) მცირე მანძილებზე, რაც ნათლად ჩანს (3) ფორმულიდან. თუ ამ ფორმულაში r ვცვლით დიდი მანძილებისაკენ, gs(r) იზრდება და როცა r=r_0, ხდება უსასრულო. ჩვეულებრივ თვლიან, რომ r_0 რიგის მანძილებზე კვარკებს შორის ურთიერთქმედება უფერულ შედგენილ ჰადრონში იმდენად დიდია, რომ მათი r_0-ზე მეტად დაშორება შეუძლებელია. ამრიგად, ექსპერიმენტულად შემოწმებული ფაქტი, რომ კვარკები არ არსებობს თავისუფალ მდგომარეობაში, კვანტურ ქრომოდინამიკაში ევრისტიკულად საბუთდება, თუმცა ფერადი კვარკებისა და აგრვთვე გლუონების უფერული ჰადრონების შიგნით „ტყვეობის“ (ე. წ. კონფაინმენტის) ჰიპოთეზის მკაცრი დამტკიცება ჯერჯერობით ვერ მოხერხდა.
კვანტური ქრომოდინამიკის მართებულება უკანასკნელ წლებში აღმოჩენილი ახალი ობიექტებითა და მოვლენებით.
ა) ჩარმონიუმისა (\bar{c}c-კვარკების სისტემა) [ძირითადი \Psi (3,1) დონისა და სხვა \Psi' (ვ,6მ), \Psi (3,77), \Psi' (4,05) დონეების] და პარაჩარმონიუმის \eta_c (3,0) აღმოჩენა (ფრჩხილებში მოცემული რიცხვები გვიჩვენებს შესაბამისი ნაწილაკების მასებს ტევ-ებით).
ბ) „ღია ჩარმიანი“ ნაწილაკების აღმოჩენა: (cu-სისტემა D° (1,863), cd-სისტემა D+ (1,868), cs-სისტემა F+ (2,04), cdu-სისტემა \wedge^+_c (2,27).
გ) ისილონიუმების (bb-სისტემა) — ძირითადი დონის \Upsilon (9,46) და სხვა დონეების \Upsilon' (10,02), \Upsilon (10,40), \Upsilon' (10,55) — აღმოჩენა.
მიუხედავად იმისა, რომ ჰადრონების ფიკურმა მრავალმა ფაქტმა თვისებრივი, ხოლო ბევრ შემთხვევაში რაოდენობრივი ახსნაც პოვა კვანტური ქრომოდინამიკის ფარგლებში, ძლიერი ურთიერთქმედების თეორია ჯერჯერობით სრული არ არის. ძირითადი პრობლემა იმაში მდგომარეობს, რომ კვანტური ქრომოდინამიკა,	როგორც თეორიული სქემა, თვითშეთანხმებულია მხოლოდ მცირე მანძილებზე, რომლებზედაც \alpha_S — კვარკების ძლიერი ურთიერთქმედების მუდმივა — მცირეა და შეშფოთების თეორია „მუშაობს“. მაგრამ ძლიერი ურთიერთქმედების ფიზიკის ყველაზე საინტერესო მოვლენები, როგორიცაა კეარკებისაგან მეზონებისა და ბარიონების, როგორც ბმული მდგომარეობების, წარმოქმნის დინამიკა, ამ მდგომარეობების მასებისა და ურთიერთშორის ეფექტური ურთიერთქმედების მუდმივების გამოთელა, ძლიერი ურთიერთქმედების ხასიათის გამოკვლევა ატომბირთვებში და სხვა მოითხოვენ განხილვას კონფაინმენტის რადიუსის r_0 რიგის მანძილებზე, სადაც კვანტური ქრომოდინამიკა უძლურია \alpha_S-მუდმივას დიდი მნიშვნელობის გამო.
ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედება
ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედებში მონაწილეობენ მხოლოდ ელექტრულად დამუხტული ნაწილაკები. ელექტრომაგნიტური ველი (ფოტონები) გამოსხივდება ან შთაინთქმება ამ ურთიერთქმედების დროს ანდა მას გადააქვს სხეულებს შორის ურთიერთქედება. ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედების კერძო შემთხვევაა უძრავი დამუხტული ნაწილაკების ე. წ. ელექტროსტატიკური ურთიერთქმედება. თუ მუხტები მოძრაეია, ამ ურთიერთქმედებას ემატება ნაწილაკთა სიჩქარეზე დამოკიდებული მაგნიტური ურთიერთქმედება. ელექტროსტატიკური ძალა პროპორციულია მუხტების ნამრავლისა და უკუკროპორციულია მათ შორის მანძილის კვადრატისა (კულონის კანონი). მანძილზე ასეთი დამოკიდებულება განსაზღვრავს ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედების შორსქმედ ხასიათს, მის განუსაზღვრელ (როგორც გრავიტაციული ურთიერთქმედების დროს) ქმედების რდიუსს. ამიტომ ატომებშიც კი (~10-8 სმ მანძილებზე) ელექტრომაგნიტური ძალები ბევრად აღემატება ბირთვულ ძალებს, რომელთა ქმედების რადიუსი ~10-13 სმ-ია. ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედება განაპირობებს ნივთიერების ძირითადი „აგურების“ — ატომებისა და მოლეკულების — არსებობას და განსაზღვრავს ბირთვისა და ელექტრონების ურთიერთქმედებას ამ მიკროსისტემებში. ამიტომ მაკროსისტემებში შემჩნეული ძალების (ხახუნის ძალა, დრეკადობის ძალა და სხვა) უმეტისობა დაიყვანება ელექტრომაგნიტურ ურთიერთქმედებაზე. ნიეთიერების სხვადასხვა აგრეგატული მდგომარეობის (კრისტალების, ამორფული სხეულების, სითხეების, აირების, გაზების) თვისებებს, ქიმიურ გარდაქმნებს, ელექტრომაგნიტურ ტალღების გამოსხივების, გავრცელებასა და შთანთქმის პროცესებს განსაზღვრავს ელვქტრომაგნიტური ურთიერთქმედება.
ამრიგად, ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედება განაპირობებს ჩვენს გარშემო არსებულ სამყაროში მიმდინარე მოვლენების დიდ უმრავლესობას. იმ მოვლენების მართვა, რომლებშიც მონაწილეობს სუსტი, ნელა ცვალებადი ელექტრომაგნიტური ველები (, სადაც \omega არის ველის ცვლილების დამახასიათებელი წრიული სიხშირე, \hbar — პლანკის მუდმივა, \varepsilon-ველის ენერგია), ხდება კლასიკური ელექტროდინამიკური (რომელიც მაქსველის განტოლებებით აიწერება) კანონებით. ძლიერი ან სწრაფად ცვალებადი ველების დროს არსებითია კვანტური ეფექტები.
ელექტრომაგნიტურ ურთიერთქმედებას, როგორც ფუნდამენტურს, შეისწავლიან ისეთ მცირე მანძილებზე, სადაც მნიშვნელოვანია კვანტური ეფექტები. ჰადრონებისა და ბირთვების ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედებისას მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ძლიერი ურთიერთქმედება. ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედების სიძლიერეს კვანტურ მოვლენებში განსაზღერავს ელემენტარული ელექტრული მუხტი, ხოლო ინტენსიურობას (ეფექტურ განივკვეთს) — უგანზომილებო პარამეტრი (ნაზი სტრუქტურის მუდმივა).
სუსტი ურთიერთქმედების ფერმის მოდელი
ყველაზე გაერცელებული პროცესი, რომელსაც განაპირობებს სუსტი ურთიერთქმედება, რადიოაქტიური ატომბირთვების ბეტა-დაშლაა. რადიოაქტიურობის მოელენა აღმოაჩინა ა. ბეკერელმა (1886). ე. რეზერფორდისა და მისი მოწაფეების მიერ β-რადიოაქტიული ბირთვების ენერგეტიკული სპექტრების მრავალწლიანმა შესწავლამ ვ. პაული (1931) მიიყვანა შემდეგ ჰიპოთეზამდე: β-დაშლისას ელექტრონთან ერთად აუცილებლად გამოსხივდება კიდევ ერთი ძალიან მსუბუქი (შესაძლოა უმასო) ნაწილაკი, რომელსაც ნეიტრინო უწოდეს. მიუხედავად იმისა, რომ ექსპერიმენტულად ნეიტრინო აღმოაჩინეს მხოლოდ 1956 წელს, ე. ფერმიმ ჯერ კიდევ 1934 წელს ააგო თეორია, რომელმაც სწორად აღწერა ბირთვების β-დაშლის ენერგეტიკული სპექტრები. ფერმის თეორიის თანახმად, e^- ელექტრონი და \nu ნეიტრინო (უფრო ზუსტად, \tilde\nu ანტინეიტრინო), რომლებიც გამოსხივდებიან β-აქტიური ბირთვიდან, მანამდე ბირთვში კი არ არსებობდნენ, არამედ გაჩნდნენ ბირთვის რომელიმე n ნეიტრონის p პროტონად და წყვილად დაშლის შედეგად:. β-დაშლის თეორია არსებითად ელექტრომაგნიტური პროცესების თეორიის ანალოგიურია. ამ თეორიის საფუძველია ურთიერთქმედება. ორი „სუსტი“ — პროტონულ-ნეიტრონული (\tilde pn) და ელექტრონულ-ნეიტრინული (\tilde e\nu) დენისა, როლებიც ურთიერთქმედებენ ერთმანეთთან არა რაღაც მანძილებზე რომელიმე შუალედური ნაწილაკების გაცვლით (ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედების გადამტანია მაგალითად ფოტონი), არამედ კონტაქტურად. ამ უღთიერთქმედებას აქვს შემდეგი სახე:
აქ G_F სუსტი ურთიერთქმედების მუდმივაა, რომლის ექსპერიმენტული მნიშვნელობა (ატომურ ერთეულებში \hbar=c=1), სადაც M_p პროტონის მასაა, სუსტი დენები, ფერმის თანახმად, „გეომეტრიულად“ ისევეა მოწყობილი, როგორც ელექტრომაგნიტური დენი, ე. ი. ლორენცის, ჯგუფის მიმართ გარდაიქმნებიან როგორც 4-განზომილებიანი პოლარული ვექტორები. ერთადერთი განსხვავება ისაა, რომ ელექტრომაგნიტური დენი ნეიტრალურია, სუსტი დენები კი — დამუხტული.
სუსტი ურთიერთქმედების უნივერსალური V-A მოდელი
შემდგომ წლებში პი-მეზონების, კა-მეზონების, ჰიპერონების აღმოჩენის შემდეგ გამოირკვა, რომ სუსტი ურთიერთქმედება განაპირობებს არა მარტო ბირთვების β-დაშლას, არამედ ყველა ზემოთ ჩამოთვლილი არასტაბილური ელემენტარული ნაწილაკის დაშლასაც. ჩამოყალიბებულ იქნა ჰიპოთეზა, რომ სესტი ურთიერთქმედება უნივერსალურია და ხასიათდება ფერმის G_F-მუდმივათი. სუსტი ურთიერთქმედების მუდმივას მცირე სიდიდე განაპირობებს ელემენტარული ნაწილაკების სამყაროში სუსტი პროცესების განსაკუთრებით ნელ მიმდინარეობას. დამახასიათებელი დრო, რომლის განმავლობაშიც მიმდინარეობს სუსტი პროცესები 1 გევ-ის რიგის ენერგიების დროს, 10-10 წმ-ია, მაშინ როდესაც იმავე ენერგიების დროს ძლიერი ურთიერთქმედებები გრძელდება მხოლოდ 10-24 წმ განმავლობაში.
ამ თეორიაში, ისე როგორც ფერმის თეორიაში, სუსტი უ. ჩნდება სუსტი დენების ხარჯზე, თვით სუსტი დენები არის არა პოლარული ვექტორები, არამედ პოლარული (V) და აქსიალური (A) ანუ ღერძული ვექტორების ჯამი. ლორენცის გარდაქმნების დროს ორივე ეს დენი (V და A) ერთნაირად გარდაიქმნება, სივრცის სარკული არეკვლის დროს კი ისინი სხვადასხვანაირად იქცევიან. ეს ნიშნავს, რომ სრულ სუსტ დენს არა აქეს გარკვეული ლუწობა. რასაც მივყავართ იმ ცდისეულ ფაქამდე, რომ სივრცული ლუწობა არ ინახება.
ელექტრომაგნიტური და სუსტი ურთიერთქმედების ერთიანი მოდელი
ამ მოდელს (შ. გლეშოუ, ს. უაინბერგი. აშშ, ა. სალამი, 1967-1968) საფუძელად უდევს ჰიპოთეზა, რომ სუსტი ურთიერთქმედება დენების კონტაქტური ურთიერთქმედება კი არ არის, არამედ იგი გადაიტანება შუალედური ვექტორული W^{\pm}-ბოზონების (ერთეული სპინის მქონე მძიმე ნაწილაკების) მეშვეობით. ეს გარემოება კიდევ უფრო სრულს ხდის სუსტი ურთიერთქმედების ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედებთან ანალოგიას, რომელსაც ფერმი ეყრდნობოდა. უფრო მეტიც, გლეშოუ-ვაინბერგ-სალამის მოდელს საფუძვლად უდევს იდეა სუსტი და ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედებების ერთიანი ბუნების შესახებ. ითვლება რომ W^{\pm}-ბოზონების სუსტ დენებთან ურთიერთქმედების მუდმივა იმავე რიგისაა, რომელი რიგისაც არის ფოტონი ელექტრომაგნიტურ დენთან უურთიერთქმედების მუდმივა. ფერმის G_F-მუდმივა მეორეული სიდიდეა და გამოისახება ფუნდამენტური სუსტი ურთიერთქმედების კონსტანტისა და W^--ბოზონების მასის m_W მეშვეობით (\hbar=c=1):
გლეშოუ-ვაინბერგ-სალამის მოდელის სიმეტრია დაკაეშირებულია კვარკებისა და ლეპტონების „სუსტი“ მუხტების უნივერსალურ დუპლეტურ სტრუქტურასთან. ეს სიმეტრია ეყრდნობა ჯგუფს, სადაც U(1) ნაწილის არსებობა განაპირობებს „სწორ“ მნიშვნელობებს კვარკებისა და ლეპტონების ელექტრული მუხტებისათვის [წინააღმდეგ შემთხვევაში SU(2) სიმეტრიის შესაბამისად ეს მუხტები იქნებოდა \pm(1/2)e ტოლი]. ძლიერი ურთიერთქმედების „ფერადი“ SU(3)-სიმეტრიისაგან განსხვავებით, -სიმეტრია დარღვეული სიმეტრიაა, რაც იმაში გამოიხატება, რომ კვანტური ქრომოდინამიკა უმასო გლუონებისგან განსხვავებით W^{\pm} და Z^0 „სუსტი“ ბოზონები მასის მქონე ნაწილაკებია. თანამედროვე წარმოდგენების თანახმად, ასეთი დარღვევა გამოწვეულია ფიზიკური სისტემის ძირითადი მდგომარეობის — ვაკუუმის — სპონტანურად განვითარებული ასიმეტრიით. სწორედ სიმეტრიის სპონტანური დარღეევის მექანიზმი იძლევა საშუალებას, ერთი მხრივ, მიანიჭოს მასები „სუსტ“ ბოზონებს და, შესაბამისად მოახდინოს სუსტი ურთიერთქმედების ლოკალიზაცია მცირე მანძილებზე ,ხოლო, მეორე მხრივ, არ დაარღვიოს სუსტი ურთიერთქმედების თეორიის გადანორმირებადობა.
მოცემულ სქემაში ნეიტრალური Z^0-ბოზონის არსებობა მიგვითითებს, რომ დამუხტული დენების გარდა არსებობს ნეიტრალური „სუსტი“ დენიც. მართლაც, 1973 წელს აღმოჩენილ იქნა ნეიტრალური დენები. ამასთან ერთად, 1983-1984 წლებში მიღებულია დამაჯერებელი ექსპერიმენტალური მონაცემები თვით W- და Z-ბოზონების არსებობის შესახებ ნაწინასწარმეტყველები მასების მნიშვნელობებით, რაც გადამწყვეტი არგუმენტია ელექტრომაგნიტურ და სუსტ ურთიერთქედებათა ერთიანი მოდელის სასარგებლოდ.
„დიდი გაერთიანება“
ძირითადი დასკვნები, რომლებიც გაკეთდა ელექტრომაგნიტური ძლიერი და სუსტი ურთიერთქედების შესწავლის შედეგად, შემდეგია:
იულუკი
იულუკი (Юлыҡ) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 470 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 41 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 82 კმ-ით.
.
სქოლიო
კატეგორია:ბაიმაკის რაიონის სოფლები
შინდისის ნათლისმცემლის ეკლესია
მინი|ნათლისმცემლის ეკლესიის ხედი სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან მინი|ხედი სამხრეთ-დასავლეთიდან შინდისის ნათლისმცემლის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შინდისის ჩრდილოეთით, ერთი კილომეტრის მოშორებით, თარიღდება X-XI საუკუნეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მოძღვარი
მოძღვარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მოძახილი
მოძახილი — ქართული ხალხური სამხმიანი სიმღერის ერთ-ერთი ზემო ხმა, რომელიც მთქმელს მოსძახის. „შოთა მღერის, მეფე თეიმურაზ, არჩილ მოსძახის ძმურება“ (დავით გურამიშვილი). მოძახილი შეიძლება იყოს როგორც მეორე, ასევე პირველი ხმაც (იმის მიხედვით, თუ რომელია მთქმელი).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ხალხური მუსიკა
ასტერიქსი ბრეტონში
„ასტერიქსი ბრეტონში“ („Astérix chez les Bretons“) — რიგით მერვე წიგნი ასტერიქსის შესახებ კომიქსების სერიაში. მასში მოთხრობილი ისტორიების ავტორი რენე გოსინია, ხოლო მხატვარი - ალბერ უდერზო. კომიქსი იბეჭდებოდა ჟურნალში Pilote (1965-1966, გამოშვებები 307-334), ხოლო ალბომის სახით გამოიცა 1966 წელს, გამომცემლობის Hachette მიერ.
სიუჟეტის მიხედვით, ასტერიქსი და ობელიქსი მოგზაურობენ რომაელების მიერ ოკუპირებულ ბრეტონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტერიქსის კომიქსები კატეგორია:1966 წლის წიგნები კატეგორია:1966 წლის კომიქსები
ქვედა სამება
საკუთარი სახელი ქვედა სამება შეიძლება აღნიშნავდეს:
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი
გუაკანაიაბოს ყურე
მინი|230პქ|გუაკანაიაბოს ყურე, ხედი კოსმოსიდან. გუაკანაიაბოს ყურე (Golfo de Guacanayabo) — კარიბის ზღვის ყურე კუბის სამხრეთ სანაპიროს გასწვრივ. სიგრძე დაახლოებით 110 კმ. ჩრდილოეთიდან ისაზღვრება გრანმისა და ლას-ტუნასის პროვინციებით. ყველაზე დიდი პორტია ქალაქი მანსანილიო. მნიშვნელოვანია აგრეთვე ქალაქი გუაიაბალი. ყურის ცენტრალური ნაწილის სანაპიროები წყალ-ჭაობურია. არის ტბები, ჭაობები. გუაკანაიაბოს ყურეს ერთვის კუბის უგრძესი მდინარე კაუტო. მნიშვნელოვანია აგრეთვე მდინარე ხობაბო. სამხრეთით არის კრუსის კონცხი.
ყურეში უხვადაა მარჯნის რიფები. 2005 წელს ქარიშხალ დენისის პიკი გუაკანაიაბოს ყურეში დაფიქსირდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარიბის ზღვის ყურეები კატეგორია:კუბის ყურეები
თურქეთის დემოგრაფია
თურქეთის დემოგრაფია ასახავს ქვეყნის მოსახლეობის მახასიათებლებს, როგორიცაა მოსახლეობის სიმჭიდროვე, ეთნიკური შემადგენლობა, განათლების დონე, ჯანმრთელობა და ჯანდაცვა, ეკონომიკური მდგომარეობა, რელიგიური მიკუთვნებულობა და სხვა ასპექტები.
2021 წლის 31 დეკემბერს თურქეთის მოსახლეობამ 84.7 მილიონ ადამიანს მიაღწია. მოსახლეობის რაოდენობის ზრდის ტემპი 0.55%-ს გაუტოლდა. ქვეყნის უდიდესი ეთნიკური ჯგუფი თურქები არიან, უდიდეს ეთნიკურ უმცირესობას კი ქურთები წარმოადგენენ.
თურქეთის მოსახლეობა შედარებით ახალგაზრდაა. 22.4% 0-14 ასაკობრივ ჯგუფშს მიეკუთვნება. 2021 წლისთვის მოსახლეობის მედიანური ასაკი 33.1 წელია. მსოფლიო ბანკის მონაცემებით 1990-დან 2008 წლამდე პერიოდში თურქეთის მოსახლეობა 16 მილიონი ადამიანით გაიზარდა, რაც 29%-იან ზრდას უდრის.
შობადობა და მოკვდაობა
2001 წლიდან თურქეთში შობადობის სტატისტიკას მოსახლეობის ცენტრალური ადმინისტრაციული სისტემა აქვეყნებს. დინამიკური სტრუქტურის გამო მონაცემები უწყვეტად ვითარდება.
2010 წელს თურქეთში შობადობის დონე 17.2‰-ს უდრიდა. 2011 წელს აღნიშნული მაჩვენებელი 16.7‰-მდე შემცირდა. 2010 წელს ერთ ქალზე შობადობის მაჩვენებელი 2.05-ს უდრიდა, ხოლო 2011 წელს 2.02-ს. შობადობის დონე მარმარილოს ზღვის რეგიონში 11.5‰-დან 27.9‰-მდე მერყეობდა, რომელიც სამხრეთ-აღმოსავლეთ ანატოლიის მაჩვენებელი იყო.
იმიგრაცია
იმიგრაცია უცხო ქვეყნებიდან თურქეთში მოსახლეობის მიგრაციას აღნიშნავს. ოსმალთა იმპერიის დაშლისა და თურქეთის დამოუკიდებლობისთვის ომის შემდეგ თურქეთში დიდი რაოდენობით თურქი და მუსლიმი მოსახლეობა ჩავიდა, მათ შორის: ბალკანები (ბალკანელი თურქები, ალბანელები, ბოსნიელები და პომაკები), კავკასიელები (აფხაზები, აჭარლები, ჩერქეზები, ჩეჩნები), ყირიმელები (ყირიმელი თათრები) და კრეტერები (კრეტელი თურქები). თურქეთში იმიგრაციის პროცესი დღემდე გრძელდება, თუმცა დღეისთვის მიგრაციის მიზეზები განსხვავებულია და გლობალური იმიგრაციის ნაწილია. მაგალითად, თურქეთში დიდი რაოდენობით ეკონომიკური მიგრანტი ჩადის მახლობელი სომხეთიდან, მოლდოვიდან, საქართველოდან, ირანიდან და აზერბაიჯანიდან, ცენტრალური აზიიდან, უკრაინიდან და რუსეთიდან. 2010-იან წლებში მიგრანტთა კრიზისის დროს თურქეთში დიდი რაოდენობით მიგრანტი ჩავიდა, განსაკუთრებით ის ადამაინები, რომლებიც სირიის სამოქალაქო ომს გაექცნენ.
ეთნიკური ჯგუფები
თურქს ან თურქულ წარმომავლობას ფართო მნიშვნელობა აქვს ისტორიული კონტექსის შესბამისად. წარსულში თურქებად ოსმალეთის იმპერიის ყველა მუსლიმ მკვიდრს მოიხსენიებენ, მიუხედავად მათი ეთნიკური წარმომავლობისა.
თურქეთის მოწინავე ეთნიკური ჯგუფებია: თურქულენოვანი ხალხები: თურქები, აზერბაიჯანელები, ყარაჩაელები, თათრები, უზბეკები, ყირიმელი თატები და უუღურები; ინდო-ევროპულ ენაზე მოლაპარაკე ხალხები: ქურთები, ზაზაები, ბოსნიელები, ალბანელები, პომაკები, სომხები, ბერძნები, გორანები; სემიტურენოვანი ხალხები: არაბები, ებრაელები და ასირიელები; კავკასიურენოვანი ხალხები: ჩერქეზები, ქართველები, ლაზები და ჩეჩნები.
ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს World Factbook-ის 2016 წლის მონაცემების მიხედვით, თურქეთის მოსახლეობის 70-75%-ს ეთნიკური თურქები შეადგენდნენ, ხოლო 19%-ს ქურთები შეადგენენ. სხვა ეთნიკური უმცირესობების წილი 6-11%-ია. Milliyet-ის მიხედვით, თურქეთის ეროვნული უსაფრთხოების საბჭოსათვის მომზადებული მოხსენების მიხედვით, რომელიც აღმოსავლეთ ანატოლიის თურქული უნივერსიტეტების მიერ იყო შედგენილი, თურქეთის მოსახლეობას შეადგენდა: 55 მილიონი ეთნიკური თურქი, 9.6 მილიონი ქურთი, 3 მილიონი ზაზა, 2.5 მილიონი ჩერქეზი, 2 მილიონი ბოსნიელი, 500 0000-დან 1.3 მილიონამდე ალბანელი, 1 მილიონი ქართველი, 870 000 არაბი, 600 000 პომაკი, 80 000 ლაზი, 60 000 სომეხი, 30 000 ბრიტანელი, 25 000 ასირიელი, 20 000 ებრაელი, 15 000 ბერძენი და 500 იეზიდი.
2022 წელს Konda Research-ის მიერ გამოქვეყნებული მოხსენების მიხედვით, თურქეთის მოსახლეობის 77%-ს თურქები, ხოლო 19%-ს ― ქურთები შეადგენენ. მოსახლეობის 2%-ს არაბები (სირიელი ლტოლვილების გამოკლებით), ხოლო დარჩენილ 2%-ს სხვა ეთნიკური ჯგუფები შეადგენენ. დასავლეთ თურქეთის დიდ ქალაქებში იმიგრაციის შედეგად სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფის წარმომადგენელთა შორის ქორწინებები უფრო ხშირდება.
თურქები
არაერთი თანამედროვე გენეტიკური კვლევის მიხედვით, დღევანდელი თურქი მოსახლეობა მეტწილად ისტორიული ადგილობრივი ანატოლიური ჯგუფების შთამომავალია. VII საუკუნის ჩინურ წყაროებში შემონახულია წყაროები თურქთა წარმოშობის შესახებ, რომელშიც თურქები ხუნუების ჯგუფს მიეკუთვნებიან, რომლებიც „დასავლეთის ზღვის“ (კასპიის ზღვა) მახლობლად ბინადრობდნენ. თანამედროვე წყაროების თანახმად, თურქების ლინგვისტური და კულტურული წინაპრები ხუნუში, იმიერბაიკალეთის ტერიტორიაზე ცხოვრობდნენ და მოგვიანებით, V საუკუნეში სამხრეთ ალტაისკენ მიგრირდნენ.
არაბები
თურქეთში მცხოვრები არაბების რაოდენობა განსხვავდება წყაროების მიხედვით. 2011 წელს Al Jazeera-სა და ვაშინგტონის ახლო აღმოსავლეთის პოლიტიკის ინსტიტუტის მიხედვით, სირიის სამოქალაქო ომამდე თურქეთში 1 500 000 არაბი ცხოვრობდა. სირიელი ლტოლვილების ჩათვლით არაბების რაოდენობა 2 748 367 მილიონ ადამიანს აღწევს. დღეისთვის არაბები თურქეთის მოსახლეობის დაახლოებით 4.5-5.1%-ს შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის დემოგრაფია
ლინდა
ლინდა— სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სოხუმის მუნიციპალიტეტში (კელასურის თემი). მდებარეობს აფხაზეთის მთისწინეთში, მდინარე კელასურისა და ჩალბაშის შუამდინარეთში. ზღვის დონიდან 360 მ, სოხუმიდან 9 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ლიტერატურა
კატეგორია:კელასურის თემის სოფლები
აბულის ტბა
აბულის ტბა — ტბა საქართველოში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს პატარა აბულის დასავლეთ ფერდობზე, ზღვის დონიდან 2176 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,9 კმ², აუზის ფართობი 8,3 კმ², საშუალო სიღრმე 0,9 მ, მაქსიმალური სიღრმე 1,4 მ. ტბის ქვაბული წაგრძელებულია ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ. საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა გაზაფხულის ბოლოსაა, წყალმცირობა — ზაფხულის ბოლოს ან შემოდგომის დასაწყისში. მუდმივი შენაკადები არ აქვს, გაუმდინარეა, უმეტესი ნაწილი დაფარულია წყალმცენარეებით. ტბაში ტორფის საკმაოდ სქელი ფენაა. ზამთარში იყინება. ტბაში არ არის თევზი.
სხალთური
სხალთური — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აჭარიდან.
მაკართური (ლეიტე)
მაკართური (ოფიციალურად მაკართურის მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa MacArthur; Bayan ng MacArthur) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 578 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 31 ბარანგაის.
სხალთური
სხალთური აჭარის ვაზთა ადგილობრივ ჯიშებს განეკუთვნება, იგი ფართოდ ყოფილა გავრცელებული, მაგრამ აჭარაში ისლამის გავრცელებასთან ერთად მისი ნარგავებიც შემცირებულა.
მაკართური (ლეიტე)
სქოლიო
კატეგორია:ლეიტეს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
სხალთური
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე სქლად ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული, ზოგჯერ ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, კუმსი, იშვიათად თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, თეთრი, ცვილისებრი ფიფქით სუსტად დაფარული. კანი სქელი და საკმაოდ მკვრივი აქვს. რბილობი — წვნიანი, გემო — სასიამოვნო.
სხალთურის სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 197 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა 19.5-20%-ია, ხოლო მჟავიანობა — 8.7-9.0 გ/ლ.
ლიტერატურა
კატეგორია:აჭარის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ნანუჩა
ნანუჩა (ნამდვილი სახელი და გვარი მანუჩარ ციციშვილი) — XVII საუკუნის I ნახევრის ქართველი პოეტი, ვეფხისტყაოსნის ინტერპოლატორი. მას ჩაურთავს სტროფები პოემის ტექსტში, 11 სტროფი დაუმატებია „ავთანდილის ანდერძისათვის“. ნანუჩას მიერ ჩართულ სტროფებს პოემის ზოგიერთ ხელნაწერში (ე.წ. ზაზასეული ხელნაწერი და ხელნაწერი H-757, ხელნაწერთა ინსტიტუტი) მიწერილი აქვს „ნ“ ან „ნა“. არჩილ II „თეიმურაზისა და რუსთაველის გაბაასებაში“ მოიხსენიებს ნანუჩას და ლექსს უწუნებს მას. ნანუჩა თანამედროვეთა მოწონებით სარგებლობდა. მამუკა თავაქარაშვილი მას „ტკბილი სიტყვების მხმობელს“ უწოდებდა და გვერდში უყენებდა XII საუკუნის ქართველ კლასიკოსებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ვეფხისტყაოსანი
კაიო-გუახაბა
კაიო-გუახაბა (Cayo Guajaba) — რიფული კუნძული კუბის ჩრდილოეთ სანაპიროსთან, კამაგუეის პროვინციაში.
კუნძული შედის ხარდინეს-დელ-რეის არქიპელაგში და მდებარეობს კაიო-საბინალის დასავლეთით და კაიო-რომანოს აღმოსავლეთით, ლა-გლორიას უბის ჩრდილოეთით. გარს აკრავს ატლანტის ოკეანის წყლები.
კუნძული ადმინისტრაციულად მიეკუთვნება კუბის სიერა-დე-ლა-კუბიტასის მუნიციპალიტეტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუბის კუნძულები
იუსტინე აბულაძე
იუსტინე ირაკლის ძე აბულაძე (დ. 17 აპრილი, სოფელი როკითი, ახლანდელი ბაღდათის რაიონი — გ. 1 ივნისი, 1962, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, ირანისტი, ირანული ფილოლოგიის კათედრის დამაარსებელი და რუსთველოლოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1938), პროფესორი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1943).
ოჯახი
იუსტინეს ბაბუა, როკითის მკვიდრი, გიორგი აბულაძე შეძლებული აზნაური იყო. მასა და მის მეუღლეს ზედიზედ ექვსი ქალიშვილი შეეძინათ, რომელთაგან ორი დაეღუპათ. უფროსი ქალიშვილი, ეკატერინე სამხედრო პირს, ნიკოლოზ კახიანს გაჰყვა ცოლად, მეორე, მარინე კი - ბეჟან გაბუნიას. უმცროსი ქალიშვილები, სოფიო და ანეტა ზემო იმერეთსა და გურიაში გათხოვდნენ, შესაბამისად. წყვილს მეშვიდე შვილი ვაჟი, ირაკლი შეეძინა.
ირაკლი აბულაძემ ცოლად პელაგია მხეიძე შეირთო, რომელთაც პირველი ორი შვილი დაეღუპათ. მაშინდელი წესის თანახმად, მომდევნო შვილები, ალექსანდრე და ელისაბედი, ირაკლი აბულაძემ თავის უშვილო დას, მარინეს მიანდო. მამიდამ აღზარდა იუსტინე აბულაძე და მისი ძმა, გიორგიც.
ადრეული წლები
იუსტინე აბულაძე 1874 წლის 17 აპრილს (ძველი სტილით 5 აპრილს) ქუთაისის მაზრაში, ქვემო იმერეთის სოფელ როკითში (დღევანდელი ბაღდათის რაიონი) დაიბადა.
განათლება
1900 წელს იუსტინე აბულაძემ პეტერბურგის უნივერსიტეტის აღმოსავლური ენების ქართულ-სომხურ-სპარსული ენისა და ლიტერატურის განყოფიელბა პირველი ხარისხის დიპლომით დაასრულა. ალექსანდრე ცაგარელის, ნიკო მარისა და ვ. ჟუკოვსკის რეკომენდაციით, მას იქვე ტოვებდნენ სამუშაოდ, მაგრამ ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო თბილისში დაბრუნდა და და პედაგოგიურ და სამეცნიერო მოღვაწეობას შეუდგა.
აღმოსავლეთის ფონდების შესასწავლად 1901-1902 წლებში სპარსეთსა (ერთი თვე გაატარა თავრიზში) და შუა აზიაში (ტაშკენტი, ბუხარა, სამარყანდი) იმოგზაურა. 1903 წლის აპრილიდან ოქტომბრამდე კი ვენის, ბერლინისა და პარიზის ბიბლიოთეკებსა და მუზეუმებში მუშაობდა.
სამეცნიერო მოღვაწეობა
საქართველოში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა იუსტინე აბულაძე თბილისში სპეციალურ სასწავლებლებსა და გიმნაზიაში ქართულ ენასა და ლიტერატურას ასწავლიდა. 1906 წლის 4 ივლისს პოლიციელებმა ქართული გიმნაზიის დარბევისას შიო ჩიტაძე მოკლეს, იუსტინე აბულაძეს კი ფეხში 3 ტყვია მოხვდა და თავში თოფის კონდახიც ჩაარტყეს, რამაც დიდი გავლენა იქონია მის ჯანმრთელობაზე.
იყო საისტორიო-საეთნოგრაფიო საზოგადოების გამგეობის წევრი, ამავე საზოგადოების მუზეუმის გამგე. 1918 წლიდან თსუ-ში კითხულობდა სპარსული ენისა და ლიტერატურის კურსს, სათავეში ედგა მის მიერვე ჩამოყალიბებულ სპარსული ფილოლოგიის კათედრას.
ირანისტიკა
იუსტინე აბულაძე ბეჭდავდა ომარ ხაიამის, საადი შირაზელის, ჰაფიზის, ნიზამი განჯევის, აბდულ რაჰმან ჯამის, რუდაქისა და სხვა ირანელი მწერლების ცხოვრებისა და შემოქმედების შესახებ წერილებსა და ნარკვევებს, თარგმნიდა სპარსული პოეზიის ნიმუშებს (ომარ ხაიამის „რობაიები“) და ხელს უწყობდა აღმოსავლური პოეზიის პოპულარიზაციას საქართველოში. მანვე დაწერა „სპარსული ლიტერატურის ისტორიის“ კურსის სახელმძღვანელო.
ლექსიკოლოგია
იუსტინე აბულაძემ „ვეფხისტყაოსნის გამოცემებისთვის ლექსიკონები შეადგინა. გარდა ამისა, 1938 წელს გამოსულ „შაჰნამესა“ და „ვისრამიანის“ ქართულ ვერსიებს მეცნიერულად გამართული ლექსიკონები დაურთო. მანვე შეადგინა ორტომიანი „რუსულ-ქართული ლექსიკონი“ და სპარსულ-ქართული ლექსიკონი, გამოაქვეყნა ძველი ქართული ლიტერატურის ძეგლთა სახელთა ეტიმოლოგიებს, გამოეხმაურა ქართული ენის გრამატიკის სახელმძღვანელოების გამოცემებს, გამოაქვეყნა „ირანული ენის გრამატიკა ქრესტომატიითურთ“ და ა.შ.
რუსთველოლოგია
1909 წელს გამოიცა იუსტინე აბულაძის ნაშრომი „მე-12 საუკუნის საერო მწერლობის ხასიათი და რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანი“, რომელიც ხელახლა დაიბეჭდ 1922 წელს. მათში ავტორი პოემის ტექსტის, ლექსიკისა და მხატვრული ენის საკითხებს მიმოიხილავს. ნიკო მარის შეფასებით:.
ნიკო მარის რეკომენდაციით, ადრინდელი სათანადო ნაშრომებისა და „ვეფხისტყაოსნის“ 1914 წლის გამოცემის გამო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების საკვალიფიკაციო კომისიამ იუსტინე აბულაძეს ფულადი პრემია მიანიჭა.
„ვეფხისტყაოსნის“ ტექსტის გაწმენდისა და თეორიული კვლევის გარდა, იუსტინე აბულაძე „ვისრამიანისა“ და რუსთაველის პოემის თავისებურებებს იკვლევდა. მან დაასკვნა, რომ შოთა რუსთაველთან „ვისრამიანისგან“ განსხვავებული სიყვარულია დახატული. რასაც ალექსანდრე ბარამიძე, ნოდარ ნათაძე და სხვებიც იზიარებდნენ.
იუსტინე აბულაძე რუსთველოლოგიაში ნიკო მარის მიდგომებს იყენებდა, თუმცა რიგ საკითხებში მასწავლებელს არ ეთანხმებოდა. ნიკო მარი თვლიდა, რომ შოთა რუსთაველი წარმოშობით მესხეთიდან იყო, იუსტინე აბულაძე კი პირველი მიემხრო თეიმურაზ ბაგრატიონს და პოეტის ჰერეთიდან წარმოშობის თეორიას იზიარებდა, თუმცა შემდეგში ამ საკითხში დაეჭვდა. გარდა ამისა, ნიკო მარი პოემას ნათარგმნად თვლიდა, იუსტინე აბულაძე კი ნაწარმოებს ორიგინალად მიიჩნევდა, ხოლო სიუჟეტს - ნასესხებად. მკვლევარი შოთა რუსთაველის ქრისტიანობას ემხრობოდა.
იუსტინე აბულაძემ დაადგინა „ვეფხისტყაოსნის“ პროლოგის სტროფული შედგენილობა და თანმიმდევრობა, გამართა მცდარად წაკითხული და გადამწერების მიერ დამახინჯებული ტაეპები, გამოარკვია ქართული საერო ლიტერატურის რიგი თავისებურებები და ა.შ. მის მიერ დადგენილი პოემის პროლოგი მცირეოდენი შესწორებით შევიდა 1937, 1951 და 1957 წლების გამოცემებში. მის მიერ 1909 წელს შედგენილი ლექსიკონი სათანადო დაზუსტებებით დაერთო „ვეფხისტყაოსნის“ 1914, 1926, 1937 და 1951 წლების გამოცემებს.
იუსტინე აბულაძემ უამრავი სიახლე შეიტანა „ვეფხისტყაოსნის“ ლექსიკის საკითხების გარკვევასა და პოემის ლექსიკონის დადგენაში. მან პოემის ლექსიკონს არაბულ სიტყვათა, სპარსულ სიტყვათა, ბერძნულ-ქართულ სიტყვათა, საკუთარ სახელთა ლექსიკონები და თურქულ-ოსმალურ-ქართული და ლათინურ-ქართული სიტყვები დაურთო.
ექვთიმე თაყაიშვილის შემდეგ იუსტინე აბულაძემ პირველმა აღწერა და დაახასიათა „ვეფხისტყაოსნის“ ხელნაწერები, მათი კლასიფიკაციაც მოახდინა, ზოგიერთი მათგანის წარმომვლობა დაადგინა და ხელნაწერების მიხედვით გადამწერებისა და რედაქტორების ორ კატეგორიად დაყოფის იდეაც შეიმუშავა.
გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
იუსტინე აბულაძე 1962 წლის 1 ივნისს გარდაიცვალა. დაკრძალეს მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. 2015 წლის 18 ნოემბერს მისი ნეშტი ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეზოში გადაასვენეს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962 კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ი კატეგორია:ქართველი რუსთველოლოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეზო-სავანეში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველი ირანისტები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ნოვოსიბირსკის მეტროპოლიტენი
ნოვოსიბირსკის მეტროპოლიტენი — ჩქაროსნული ტიპის მიწისქვეშა ტრანსპორტი ნოვოსიბირსკში, მეოთხე მეტროპოლიტენი რუსეთში.
2009 წლის მონაცემებით ნოვოსიბირსკის მეტროპოლიტენი მოიცავს 2 ხაზზე განლაგებულ, 12 სადგურს. პირველად, 5 სადგურისგან შემდგარ რეგიონს ექსპლუატაცია გაეწია 1986 წლის 7 იანვარს. ექსპლუატირებული რეგიონის სიგრძე — 14.3 კმ.-ია. საშუალოდ მგზავრთა ნაკადი თვიურად შეადგენს - 236,7 ათ. ადამიანს (2008 წლის ოქტომბრის მონაცემებით).
სუდ-იუნგასის პროვინცია
პროვინცია მდებარეობს ბოლივიის კორდილიერა-რეალის აღმოსავლეთ ფერდობებზე, აღმოსავლეთით ესაზღვრება კოჩაბამბისა და ბენის დეპარტამენტები. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 200 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ 75 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 5 770 კმ²-ს შეადგენს.
ნოვოსიბირსკის მეტროპოლიტენი
მგზავრობის ღირებულება
2008 წლის მარტის შუა რიცხვებიდან მგზავრობის ღირებულება 12 რუბლს შეადგენს (იგივე გადასახადია დაწესებული ბარგის გადატანისთვისაც). ერთჯერადი სამგზავრო ჟეტონები მეტროს სალაროებსა და ჟეტონების გასაყიდ აპარატებში იყიდება. ასევე გამოიყენება სისტემა „ნოვოსიბირსკი — ელექტრონული სამგზავრო“, რომელიც ქალაქის ყველა სახეობის ტრანსპორტზე ვრცელდება. (სამარშრუტო ტაქსები?). სისტემის ფარგლებში მოქმედებს: „ერთიანი სატრანსპორტო ბარათი“, „სტუდენტური ბარათი“ და „სოციალური ბარათი“.
სუდ-იუნგასის პროვინცია
მოსახლეობა
ბოლო ოცი წლის განმავლობაში, პროვინციის მოსახლეობა თითქმის 50%-ით გაიზარდა.
ნოვოსიბირსკის მეტროპოლიტენი
მგზავრობის ღირებულება
მგზავრობის თავდაპირველი ღირებულება 5 კაპიკი იყო.
სუდ-იუნგასის პროვინცია
დაყოფა
პროვინცია შედგება ხუთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
ნოვოსიბირსკის მეტროპოლიტენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის მეტროპოლიტენები მეტროპოლიტენი
სუდ-იუნგასის პროვინცია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის პროვინციები
ბოგაჩიოვო (ბაშკირეთი)
ბოგაჩიოვო (Богачёв) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაიმაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 254 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაიმაკიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სიბაი, რომელიც დაშორებულია 67 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (80 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბაიმაკის რაიონის სოფლები
ლევან ქიძინიძე
ლევან ქიძინიძე (დ. 19 იანვარი, 1955, სოფელი კობალთა, შუახევის რაიონი) —  ქართველი პოლიტიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ბათუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ტემპი
ტემპი (tempo < tempus — დრო) — მეტრულად თვლადი ერთეულების ცვლადობის სიჩქარე (მეტრი). ტემპი მჭიდროდაა დაკავშირებული მუსიკალურ ხასიათთან. თავდაპირველად ტემპი ნოტებში არ აღინიშნებოდა და შემსრულებელი მუსიკის შინაარსისა და ფაქტურის მიხედვით ირჩევდა მას. XVII საუკუნუდან ტემპი აღინიშნება სპეციალური იტალიური ტერმინებით. ძირითადი ტემპებია: ლარგო, ლენტო, ადაჯიო (ნელი), ანდანტე, მოდერატო (ზომიერი) და ალეგრო, ვივაჩე, პრესტო (ჩქარი). ტემპის აღმნიშვნელ ხელსაწყოს მეტრონომი ეწოდება.მეტრონომულიაღნიშვნები, რომლებსაც კომპოზიტორი აკეთებს ნოტებში, წარმოადგენს მხოლოდ ორიენტირს შემსრულებლისათვის. მას შეუძლია გარკვეულ ფარგლებში ამ ტემპიდან გადახრა. ყველა ნაწარმოებს აქვს ერთი მთავარი ტემპი, თუმცა ცალკეული ფრაზის ტემპი შეიძლება რამდენადმე აჩქარდეს ან შენელდეს(აგოგიკა). გვხვდება უფრო მნიშვნელოვანი გადახრებით ძირითადი ტემპიდან, რაც აღინიშნება ტერმინებით: აჩელერანდო, სტრინჯენდო, პიუ მოსო (აჩქარება), რალენტანდო, რიტენუტო, მენო მოსო (შენელება). თავდაპირველად ტემპზე დაბრუნება აღინიშნება ტერმინით ტემპო პრიმო.
ლიტერატურა
კატეგორია:მუსიკალური ტერმინები
მარია I (პორტუგალია)
ოჯახი
1760 წელს ცოლად გაჰყვა საკუთარ ბიძას, მამამისის უმცროს ძმას პედრუ III-ს, რომელთანაც შეეძინა 6 შვილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:პორტუგალიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 17 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1734 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1816 კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
შინდისის სტეფანწმინდის ეკლესია
მინი|სტეფანწმინდის ეკლესია (ხედი ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან) მინი|სამხრეთი ფასადი შინდისის სტეფანწმინდის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შინდისის ჩრდილოეთით, სოფლიდან დაახლოებით რვაასი მეტრის მოშორებით, სასაფლაოზე. თარიღდება X-XI საუკუნეებით.
მოგვიანებით გადაუკეთებიათ. ნაგებია რიყის ქვით. ნაგებობის კუთხეებში გამოყენებულია მოწითალო თლილი ქვის ბლოკები. ეკლესიას შესასვლელი სამხრეთით აქვს. ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელი და ორი პატარა ნიშია. აფსიდის კედლიდან ნახევარი მეტრის დაშორებით დგას მონოლითური ქვის სატრაპეზო. სამხრეთ კედელში - ორი, ხოლო დასავლეთისაში ერთი სარკმელია. დარბაზის გრძივ კედლებზე ორსაფეხურიანი პილასტრებია, რომლებსაც ეყრდნობა აგურის ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღები. სამხრეთის ფასადის სარკმლებს მოწითალო ქვის საპირეები აქვთ. სარკმლის თავზე, თლილ ქვაზე ამოკვეთილია ბრტყელპროფილიანი დეკორატიული თაღი. ასეთივე თაღი აქვს აღმოსავლეთის ფასადის სარკმლებსაც. თაღის თავზე რელიეფური ჯვარია. ეკლესიას აგურების ოთხი რიგით შედგენილი ლავგარდანი და კრამიტის ორფერდა სახურავი აქვს. სახურავის აღმოსავლეთ კედელზე ცხენის თავის ქვის ქანდაკება დგას. სამხრეთით და აღმოსავლეთით აქვს მონაშენები, რომლებიც ნაგებია ნატეხი ქვით და გადახურულია ცილინდრული კამარით. სამხრეთის მინაშენს ცალფერდა, ხოლო დასავლეთ მინაშენს ორფერდა სახურავი აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ულასოვსკაია (ვოლოგდის ოლქი)
ულასოვსკაია (Уласовская) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის აზლეცკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 7 ადამიანს შეადგენდა.
ბესემერის პროცესი
მინი|250პქ|ბესემერის კონვერტერის სქემატური დიაგრამა მინი|250პქ|ბესემერის კონვერტერი [[პიტსბურგი|პიტსბურგში]] ბესემერის პროცესით ფოლადის მისაღებად ძირითადად გამოიყენება თხევადი თუჯი, რადგანაც ბესემერის კონვერტერში შეუძლებელია ლითონიდან ფოსფორისა და გოგირდის მოცილება, ამიტომ თუჯში მათი შემცველობა ძალზე შეზღუდულია. დნობისთვის აუცილებელი თბური რეჟიმისათვის სილიციუმისა და მანგანუმის შემცველობა თუჯში რეგლამენტირებულია. თუჯის გარდა ბესემერულ პროცესში გამოიყენება რკინის მადანი, რკინის ხენჯი, გამჟანგველი და მალეგირებელი ფეროშენადნობები.
თხევადი თუჯის ფოლადად გარდაქმნის ბესემერის პროცესი შემოთავაზებულ იქნა 1855 წელს ინგლისერი გამომგონებლის ჰენრი ბესემერის მიერ. ამ მეთოდით თუჯის ფოლადად გარდაქმნა მიმდინარეობს მასში შემავალი ძირითდი მინარევების - სილიციუმის, მანგანუმის და ნახშირბადის (ნაწილობრივ კი რკინის) ჟანგვით მჟავეამონაგიან კონვერტერში გაქრეული ჰაერის ჟანგბადით.
ბესემერის ფოლადები გამოირჩევა მაღალი სისალით, შედარებით მაღალი სიმტკიცის ზღვარით, ცვეთამედეგობით, შედარებით კარგი შედუღებადობით, ცივად კარგი დამუშავებით და სხვა. ამასთან უარყოფით ტემპერატურაზე ისინი ხასიათდებიან გაზრდილი მსხვრევადობით, რაც გამოწვეულია ბესემერის ფოლადებში ყოველთვის შედარებით გაზრდილი ფოსფორისა და აზოტის შემცველობით. ბესემერით ძირითადად მზადდება რბილი  -  ნახშირბადმცირე ფოლადები. ბესემერის ფოლადებისგან იგლინება შენადუღი მილებისათვის ზოლური რკინა, სოფლის მეურნეობის იარაღებისათვის პროფილური ლითონი, რთული სორტული პროფილები და სხვა. ანსხვავებენ ბესემერის კონვერტირებს ქვედა და გვერდითი შებერვით. ნახშირბადმცირე მანგანუმიანი ფოლადების გამოდნობისას გამოიყენება ნახშირბადმცირე და საშუალონახშირბადოვანი ფერომანგანუმი (80% Mn, 0,5 – 15% C  და 2 – 2,5 %  Si) მშვიდი და ნახევრადმშვიდი ფოლადების განჟანგვისათვის გამოიყენება 45%-იანი ფეროსილიციუმი; ზოგიერთ შემთხვევაში გამოიყენება უფრო მდიდარი 75 და 90%-იანი ფეროსილიციუმი.
მაღლხარისხოვანი მშვიდი ბესემერის ფოლადების გამოდნობისას განსაჟანგავად გამოიყენება სილიკომანგანუმი (60 – 65% Mn, 14 – 20% Si, 1 – 2.5% C, 0,1 – 0,2% P) და ფეროტიტანი (≥ 23 – 25% Ti, 0,15 – 0,20% C).
დნობის ბოლოს ფოლადის დანახშირბადიანების აუცილებლობის შემთხვევაში გამოიყენება სარკისებრი თუჯი. გაქრევის არეში უშუალოდ ჟანგბადთან რეაგირების შედეგად მიმდინარეობს ჟანგვითი რეაქციები:
ლითონის უშუალოდ ჰაერთან შეხების ზედაპირზე მინარევების დაჟანგვის შედეგად მოცულობიდან რეაქციის ზედაპირისკენ მიმდინარეობს ამ ელემენტების დიფუზია. მიუხედავად ამისა, დიფუზიის პროცესის სიჩქარე ელემენტების დაჟანგვის სიჩქარე გაცილებით დაბალია.გაქრევის არეში წარმოქმნილი რკინის ქვეჟანგი ლითონში შემდეგი სქემით იხსნება: (FeO) = [O]+[Fe],
ამგვარად, ლითონის მოცულობა მდიდრდება ჟანგბადით და ცირკულაციის არეში უწყვეტად მიმდინარეობს მინარევების დაჟანგვის რეაქციები:
სილიციუმი და ნაწილობრივ მანგანუმი შესაძლოა დაიჟანგოს ლითონი-წიდის გამყოფ ზედაპირზე უშუალოდ რკინის ქვეჟანგის ზემოქმედებით, რაც თავის მხრივ მიმდინარეობს სითბოს დიდი გამოყოფით, რაც ზრდის ლითონის ტემპერატურას. გამოყოფილი ნახშირჟანგი აზოტთან ერთად კონვერტერიდან ატმოსფეროში გადის, ხოლო სილიციუმისა და მანგანუმის ჟანგეულები წიდაში გადადის.