cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იაპონიის ეკონომიკა
იაპონია მეორე უდიდესი ავტომწარმოებელი სახელმწიფოა მსოფლიოში. ჩინეთთან და სამხრეთ კორეასთან მზარდი კონკურენციის პირობებში, იაპონიაში წარმოება ამჟამად მაღალ ტექნოლოგიებსა და ძვირფას საქონელზე ფოკუსირდება, როგორიცაა ინტეგრირებული მიკროსქემები, ჰიბრიდული სატრანსპორტო საშუალებები და რობოტექნიკა. გარდა კანტოს რეგიონისა,   კანსაის რეგიონიც ერთ-ერთი წამყვანი სამრეწველო კლასტერი და სამრეწველო ცენტრია იაპონიაში. ამომავალი მზის ქვეყანა მსოფლიოში უმსხვილესი კრედიტორი სახელმწიფოა. ქვეყანას ძირითადად დადებითი სავაჭრო ბალანსი აქვს და მნიშვნელოვნად აჭარბებს საერთაშორისო ინვესტიციებსაც. იაპონია მსოფლიოში მესამე ადგილზეა ფინანსური აქტივების მოცულობის მიხედვით. 2020 წელს ფინანსურმა აქტივებმა 12 ტრილიონი ამერიკული დოლარი შეადგინა, რაც მსოფლიოს მთლიანი შიდა პროდუქტის 8.6%-ს შეადგენდა.. 2017 წელს Fortune Global 500-ის კომპანიებიდან 51 იაპონიაში იყო დაფუძნებული, რაც 2013 წლის მონაცემებთან შედარებით 11-ით ნაკლებია. საერთო სიმდიდრის მიხედვით, იაპონია მსოფლიოში მესამე სახელმწიფოა. წარსულში იგი მსოფლიოში მეორე ადგილზე იყო აქტივებისა და სიმდიდრის მიხედვით და მხოლოდ აშშ-ს ჩამორჩებოდა, თუმცა 2015 წლის შემდეგ მას ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკამ გადაუსწრო.
ინფრასტრუქტურა
2018 წელს იაპონიამ მსოფლიო ბანკის ლოჯისტიკის ინდექსის მიხედვით მე-5, ხოლო ინფრასტრუქტურის კატეგორიაში მე-2 ადგილი დაიკავა. 2005 წელს იაპონიის ენერგიის ნახევარი საწვავზე მოდიოდა, მეხუთედი — ნახშირზე, ხოლო 14% — ბუნებრივ აირზე. ატომური ენერგია იაპონიაში ელექტროენერგიის 25%-ს შეადგენდა, თუმცა ფუკუშიმის ატომური ელექტროსადგურის კატასტროფის შემდეგ იაპონიაში ბირთვული პროგრამის შეჩერების ბევრი მოსურნე გამოჩნდა. 2013 წლის სექტემბერისთვის იაპონიაში უკანასკნელი 50 ატომური სადგური დაიხურა და ქვეყანა ბირთვული ენერგიისგან გათავისუფლდა.
იაპონიაში დიდი თანხა იხარჯება გზებზე. 1.2 მილიონი კმ-ის სიგრძის დაგებული გზა ტრანსპორტირების მთავარი საშუალებაა. იაპონიაში მართვა გზის მარცხენა მხარესაა დაშვებული. ახალი და მეორადი მანქანები არ არის ძვირი, თუმცა იაპონიის მთავრობა ხალხს ჰიბრიდული სატრანსპორტო საშუალებების შეძენისკენ მოუწოდებს. მანქანის მფლობელობისა და საწვავზე გადასახადები ენერგოეფექტურობის გასაზრდელადაა შემუშავებული.
იაპონიაში 98 სამგზავრო და საერთო ჯამში 175 აეროპორტია. თვითმფრინავით მგზავრობა პოპულარულია ქვეყნის მასშტაბით. უდიდესი ადგილობრივი აეროპორტი ტოკიოს საერთაშორისო აეროპორტია, რომელიც აზიის მასშტაბით მეორე ყველაზე დატვირთული აეროპორტია. უდიდესი საერთაშორისო აეროპორტებია ნარიტას საერთაშორისო აეროპორტი (ტოკიოს ტერიტორია), კანსაის საერთაშორისო აეროპორტი (ოსაკა/კობე/კიოტოს ტერიტორია) და ტიუბუს საერთაშორისო აეროპორტი (ნაგოიის ტერიტორია). იაპონიის უდიდესი პორტებია: ნაგოიის პორტი, ტოკიოს პორტი, იოკოჰამის პორტი და კობეს პორტი.
იაპონიაში ენერგიის 84% იმპორტირებულია. ქვეყანას გათხევადებული ბუნებრივი აირის უმსხვილესი იმპორტიორია მსოფლიოში, მეორე ადგილზეა ნახშირის იმპორტით და მესამეზეა ნავთობის იმპორტით. იმპორტირებულ ენერგიაზე დიდი დამოკიდებულების გამო, იაპონია მისი წყაროების დივერსიფიცირებას ისახავს მიზნად. 1970-იან წლებში ნავთობის შოკების შემდეგ იაპონიამ მასზე, როგორც ენერგიის წყაროზე, დამოკიდებულბა შეამცირა. აღნიშნული მაჩვენებელი 1973 წელს 77.4%-ს უტოლდებოდა, ხოლო 2010 წელს 43.7% შეადგინა. შედეგად გაიზარდა ბუნებრივ აირსა და ატომურ ენერგიაზე დამოკიდებულება.
სტატისტიკა
მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის გლობალური კონკურენტუნარიანობის 2018 წლის ანგარიშის მიხედვით, იაპონიას მსოფლიოს 140 სახელმწიფოს შორის მე-5 ადგილი ეკავა, ხოლო 2019 წლის ანგარიშის მიხედვით მსოფლიოს 141 სახელმწიფოს შორის მე-6 ადგილი უკავია. მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის 2019 წლის მონაცემებით, ქვეყნის მთლიანი შიდა პროდუქტი ერთ სულ მოსახლეზე 39 305.8 ამერიკულ დოლარს შეადგენს. ქვეყნის მშპ მსოფლიოს მშპ-ის 4.14%-ია. ათწლიანი საშუალო წლიური მშპ-ის ზრდა 1.2%-ს შეადგენს. უმუშევრობის დონე 2.4%-ია, გლობალური გენდერული სხვაობის ინდექსი - 0.7, ხოლო განახლებადი ენერგიის მოხმარების წილი 6.3%-ია. ჯინის კოეფიციენტი 32.1-ს უტოლდება.
ინსტიტუტების მაჩვენებლებით, იაპონია მე-6 ადგილზეა: უსაფრთხოების დონით ქვეყანას მე-19 ადგილი უკავია, სოციალური კაპიტალის დონით ― 98-ე, ჩეკებისა და ბალანსების დონით ― 21-ე, საჯარო სექტორის საქმიანობით ― მე-13, გამჭვირვალობით ― მე-18, საკუთრების უფლებებით ― მე-7, კორპორატიული მმართველობით ― 41-ე, მთავრობის სამომავლო ორიენტაციით ―მე-17.
ბელცი
ბელცი (Bălţi) — მოლდოვის მესამე უდიდესი ქალაქი, ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილის მნიშვნელოვანი ცენტრი. მდებარეობის დედაქალაქ კიშინიოვიდან ჩრდილოეთით 135 კმ-ში, მდინარე რეუტზე.
იაპონიის ეკონომიკა
სტატისტიკა
ინფრასტრუქტურის მაჩვენებლებით, იაპონია მსოფლიოს 141 სახელმწიფოს შორის მე-5 ადგილი უკავია: სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურის მიხედვით ― მე-4, ხოლო კომუნალური ინსფრასტრუქტურით ― მე-11. საინფორმაციო და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიების ათვისების მიხედვით იაპონია მე-6 ადგილზეა. ქვეყანა მაკროეკონომიკურად საკმაოდ სტაბილურია, 42-ე ადგილზეა: ინფლაციის დონე 0.7%-ია, ხოლო ვალების დინამიკის ინდექსი 89.8-ს უტოლდება.
ბელცი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის ქალაქები
იაპონიის ეკონომიკა
სტატისტიკა
სასაქონლო ბაზრის მიხედვით იაპონია მე-6 ადგილზეა: შიდა კონკურენციით მე-5 ადგილს იკავებს, ხოლო ვაჭრობის ღიაობით ― მე-8-ს; შრომის ბაზრის მიხედვით ― მე-16 ადგილზეა: მოქნილობის ინდექსით მე-11 ადგილს იკავებს, ხოლო მერიტოკრატიისა და ინიციატივების მხარდაჭერით ― 21-ს.
იაპონიაში ძალიან კარგადაა განვითარებული საფინანსო სისტემა (მე-12 ადგილი): სიღრმით მე-6, ხოლო სტაბილურობით 70-ე ადგილზეა. ბაზრის ზომით ქვეყანა მე-4 ადგილს იკავებს. იაპონიაში კარგადაა განვითარებული ბიზნესის დინამიკის მაჩვენებლები (მე-17 ადგილი): ადმინისტრაციული მოთხოვნილებებით მხოლოდ აშშ-ს ჩამორჩება, ხოლო სამეწარმეო კულტურით ― 35-ე ადგილზეა.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის ეკონომიკა
QE2 (ალბომი)
QE2 — მაიკ ოლდფილდის მეექვსე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1980 წელს. მასში პირველად, გარდა ოლდფილდის კომპოზიციებისა, შესულია ცნობილი სიმღერების Arrival (ABBA) და Wonderful Land (The Shadows) ოლდფილდის მიერ შესრულებული ვერსიები.
სქოლიო
კატეგორია:მაიკ ოლდფილდის ალბომები კატეგორია:1980 წლის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები დეივიდ ჰენჩელის პროდიუსერობით
ბალიქესირი
ბალიქესირი (Balıkesir) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ თურქეთში, მარმარილოს ზღვასთან ახლოს. მდებარეობს მარმარილოს ზღვის რეგიონში, ბალიქესირის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2007 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 315,436 კაცს შედგენდა. საშუალო ზღვის დონე 70 მეტრი. ბალიქესირის მერი არის საბრი უღური.
დაძმობილებული ქალაქები
სიირთი (თურქეთი) 2007 წლიდან
შვებიშ-ჰალი (გერმანია) 2006 წლიდან
ყაზანი (რუსეთი) 1996 წლიდან
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
პერუჯა
პერუჯა (Perugia, Perusia) — იტალიის რეგიონის უმბრიას ისტორიული დედაქალაქი, პერუჯას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი განლაგებულია ბორცვებზე, საიდანაც იშლება უსასრულო პანორამული ხედი ტიბრის ხეობაზე და ტრაზიმენოს ტბაზე.
ისტორია
ქალაქი დაარსებულია, როგორც ჩანს უმბრების მიერ. ქალაქი პირველად ისტორიულ წყაროებში მოიხსენიება, როგორც ეტრურიას მოკავშირე 12 ქალაქიდან ერთ-ერთი. ძვ. წ. 310 წლიდან რომის კოლონია პერუზია. ძვ. წ. 41 - ძვ. წ. 40 წლებში პერუზიას ომის დროს ოქტავიანესა და მარკუს ანტონიუსს შორის ქალაქი გადაწვეს. 592 წელს პერუჯა ხდება ლანგობარდების საჰერცოგოს ცენტრი.
შუა საუკუნეების პერუჯაში მუდმივად ხდებოდა ძმისმკვლელი ხოცვა-ჟლეტა, გომოწვეული ოდის და ბალონეს ოჯახებს შორის ბრძოლით ქალაქში უმაღლესი ხელისუფლებისთვის. ზოგადად იტალიურ პოლიტიკაში ქალაქი ფორმალურად დამოუკიდებელი იყო, ჩვეულებრივ რჩებოდა პაპების მხარეს. XIII საუკუნეში პაპები არაერთხელ პოულობდნენ ხსნას მათი ერთგული ქალაქის კედლებში; აქ გაიმართა ხუთჯერ კონკლავი.
რენესანსის ეპოქაში ქალაქმა სახელი გაითქვა უმბრიის სკოლის მხატვრებით, როგორებიც იყვნენ პიეტრო პერუჯინო და რაფაელ სანტი. XV საუკუნის დასაწყისში ბრძოლა პერუჯასათვის მიმდინარეობდა მილანის ვისკონტებსა და ნეაპოლის სამეფოს მმართველებს შორის. 1416 წლიდან 1424 წლის ჩათვლით ქალაქს ფლობდა კონდოტიერი ბრაჩო და მონტონე.
1540 წელს პერლუიჯი ფარნეზემ გამარჯვება მოიპოვა ბალონეს ოჯახის უკანასკნელ წარმომადგენელზე, რის შემდეგ ქალაქი შევიდა პაპის ოლქის შემადგენლობაში. 1797 წლის თებერვალში ფრანგებმა ქალაქი პერუჯა მცირე დროით გახადეს ტიბერინსას რესპუბლიკის დედაქალაქად. XIX საუკუნეში ქალაქი არაერთხელ დაზარალდა მიწისძვრისშედეგად.
კლიმატი
მიუხედავად იმის, რომ პერუჯა მდებარეობს იტალიის ცენტრალურ ნაწილში, ქალაქში ტენიანი სუბტროპიკული კლიმატია.
დემოგრაფია
2007 წლის მონაცემებით ქალაქ პერუჯაში ცხოვრობდა 163 287 კაცი, რომელთაგან 47,7 პროცენტს შეადგენს კაცები და 52,3 პროცენტს ქალები. არასრულწლოვანები (18 წლის ბავშვები და უმცროსები) მოსახლეობის 16,41 პროცენტს შეადგენენ, ხოლო პენსიონერები მოსახლეობის 21,51 პროცენტს. საშუალო ასკი პერუჯაში 44 წელია. 2002 - 2007 წლის განმავლობაში პერუჯაში მოსახლეობის რაოდენობა 7,86 პროცენტით გაიზარდა. მოსახლეობის 90,84% იტალიელია, 3.93% ემიგრანტები ევროპიდან ძირითადად ალბანელები და ბულგარელები, 2,01% ამერიკელი და 1,3% ჩრდილოეთი აფრიკიდან. მოსახლეობის უმრავლესობა კათოლიკეა.
ღირსშესანიშნაობები
ეტრუსკების დროიდან პერუჯაში შემორჩენილია კედლის ფრაგმენტები სამი კარიბჭით. ქალაქის ცენტრში მდებარეობს 4 ნოემბრის მოედანი ცნობილი მაჯორეს შადრევანით (1345—1430), რომელიც გაფორმებულია მითოლოგიური თემებით.
ქალაქი მდიდარია უძველესი ტაძრებით:
სქოლიო
კატეგორია:იტალიის ქალაქები
ანა მარგარეტი
ანა მარგარეტ კოლინზი (Anna Margaret Collins; დ. 12 ივნისი, 1996, ლუიზიანა, აშშ) — ამერიკელი მომღერალი, კომპოზიტორი და მსახიობი.
ანა მარგარეტ კოლინზი დაიბადა ლუიზიანის შტატის ქალაქ ლეკომპტში, 1996 წლის 12 ივნისს. ანა მარგარეტი ცნობილი გახდა როდესაც მან გამოუშვა მსოფლიოს ორი სიმღერა დისნეი შენელის ორიგინალური სერიის საუნდტრეკი Starstruck. მან იმღერა Sunshine და New. მას შემდეგ რაც ის ექვსი წლის გახდა, მან შეასრულა გრანდიოზული და მიღებული ვოკალის გაკვეთილები. იგი ატარებს შაბათს Volunteering For Los Angeles Down Syndrome პროგრამაში (სპორტში).
ანა მარგარეტს შესრულებული აქვს ასევე რამდენიმე ბეჭდური მოდელირების სამუშაოები. მისი ჰობია სერფინგი, კალათბურთი და ცხენებით გასეირნება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 12 ივნისი
ოგნიანოვო
ოგნიანოვო (Огняново) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 2571 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
Aenictus ambiguus
Aenictus ambiguus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
არშაკიდების კავკასიის ალბანეთი
არშაკიდების კავკასიის ალბანეთი — პართიული წარმოშობის არშაკიდების დინასტიის მმართველობა კავკასიის ალბანეთის სამეფოში IV-VI საუკუნეებში, რომლის პარალელურადაც დინასტიის განშტოებები ასევე მართავდნენ მეზობელ სომხეთსა და იბერიას.
ისტორია
მარცხნივ|მინი|294x294პქ|კავკასიის ალბანეთი V საუკუნეში ალბანეთი, როგორც კავკასიის რეგიონის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი პოლიტიკური ძალა, პირველად ასპარეზზე ძვ. წ. II საუკუნის ბოლოს გამოჩნდა. უმეტესად, ეს უფრო გამოწვეული იყო იმით, რომ იგი პართიის მეფე მითრიდატე II-ისა და სომხეთის მეფე არტავაზდ I-ს შორის მიმდინარე ომების საბრძოლო პოლიგონად იყო ქცეული. თანამედროვე ისტორიკოს მურთაზალ გაჯიევის მტკიცებით, პართიის იმპერიის მმართველ არშაკიდების დინასტიის გვერდითი შტოს წარმომადგენლებმა III საუკუნის დამლევს მოიპოვა ალბანეთის მეფობა, რათა როგორმე აღეკვეთათ, ან შეესუსტებინათ მაინც რეგიონში არსებული რომაული და სომხური გავლენები. აქვე არსებობს მეორე მხარეც, რომ ალბანეთში პართიული დინასტიის გამეფება ნიშნავდა კავკასიაში ირანიზმის გაბატონებასა და ადგილობრივი დიდებულების ენად, ნელ-ნელა პართიულის ქცევას.
330-იან წლებში, უკვე სასანიანთა ირანის მეფე შაპურ II-მ აიძულა კავკასიის ალბანეთის მეფე ვაჩაგან I (ან მისი შემდგომი მეფე, ვაჩე I), რომ თავი სასანიანთა ვასალად ეცნო. აქედან მოყოლებული ალბანეთი სასანიანთა იმპერიის სატრაპიად იქცა, რამაც საგრძნობლად შეამცირა ქვეყანაზე არშაკიდების გავლენა. ისინი, როგორც ვასალი მეფეები, მხოლოდ გარკვეული საზოგადოებრივი და კულტურული პრივილეგიებითღა სარგებლობდნენ, მთავარსარდლობა და სხვა მნიშვნელოვანი უფლება-მოვალეობები კი სასანიანთა მიერ დანიშნულ მარზპანს გადაეცა. მოგვიანებით ალბანეთის მეფე ურნაირი შაპურს ბაგავანის ბრძოლაშიც ახლდა, 327 წელს, რომელშიც იგი სომეხთა მხედართმთავარმა მუშეგ I მამიკონიანმა დაჭრა, თუმცა საბოლოოდ შეიწყალა. ამისათვის ურნაირმა მუშეგს მადლობის წერილიც გაუგზავნა მოგვიანებით, სიცოცხლის შენარჩუნებისათვის და ამასთან, შაპურსაც აცნობა, რომ სომხები მის მოკვლას გეგმავდნენ.
დაახლოებით 375 წელს ურნაირი მეფე ვაჩაგან II-მ ჩაანაცვლა. 387 წელს სასანიანებმა ერთგულებისათვის ალბანეთის მმართველ არშაკიანებს გადასცეს დამარცხებული სომხების პროვინციები, როგორებიც იყო: არცახი, უტიქი, შაკაშენი, გარდმანი და კოლტი. უკვე მას შემდეგ, რაც 462 წელს მეფე ვაჩე II-ის ანტისპარსული აჯანყება ჩაახშეს, განრისხებულმა მეფე პეროზ I-მა არშაკიანები ჩამოაშორა ალბანეთის მმართველობას. მოგვიანებით, 485 წელს არშაკიდების მმართველობა ალბანეთში აღდგა, როდესაც პეროზის ძმამ და მემკვიდრემ, მეფე ბალაშმა ტახტი ვაჩაგან III-ს დაუბრუნა. ღრმადმორწმუნე ქრისტიანმა მეფე ვაჩაგანმა მაზდეანობაზე მოქცეული ალბანელი დიდებულების დევნა დაიწყო და მათ გაქრისტიანებას უბრძანებდა. მან ომი გამოუცხადა ზოროასტრიზმს, ჯადოქრობასა და კერპთაყვანისმცემლობას. ამის გამო, 510 წელს არშაკიანები საბოლოოდ დაამხეს და მათ ნაცვლად ალბანეთში მიჰრინიდების დინასტია გაამეფეს, რომელიც არშაკიანებთან დინასტიური ქორწინებების გზით იყო დაკავშირებული.
კავკასიის ალბანეთის არშაკიდი მეფეები
ძირითადად, ანტიკური წყაროების მიხედვით, კავკასიის ალბანეთის ტახტზე არშაკიდების დინასტიის წარმომადგენელი სულ ათი მეფე იჯდა. ივარაუდება, რომ შესაძლოა მათი რიცხვი უფრო მეტი ყოფილიყო, თუმცა დღეისათვის ალბანეთის არშაკიდი მეფეების სია ასეთია:
სქოლიო
კატეგორია:არშაკიდები კატეგორია:კავკასიის ალბანეთი კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია
სელეზენიხა (ვოლოგდის ოლქი)
სელეზენიხა (Селезениха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
არტეა
არტეა (Artea, Gaztelu-Elexabeitia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის არატია-ნერვიონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 12,4 კმ². მოსახლეობა — 733 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
მიქაელ ულუმბოელი (IX)
მიქაელ ულუმბოელი – ქართველი წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 3 მაისი, ახალი სტილით - 16 მაისი.
წმინდანი იერუსალიმის პატრიარქის, სერგის (842-844) თანამედროვე იყო. იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის აღაპები მოიხსენიებს „წმიდათა მამათა ჩუენთა მიქაელ და არსენს, რომელთა აღაშენეს ულუმბოჲ“. როგორც ჩანს, არსენს და მიქაელს ჩაუყრიათ საფუძველი ქართველთა ბერ-მონაზვნობისთვის ულუმბოზე.
საქართველოს სამოციქულო ეკლესიამ წმინდანთა დასში შერაცხა ულუმბოზე ქართული მონასტრის დამაარსებელნი, ღირსნი მამანი მიქაელი და არსენი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:IX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ძველი სენაკის მაცხოვრის შობის ეკლესია
ძველი სენაკის მაცხოვრის შობის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დგას სამეგრელოში, სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძველ სენაკში. ძველი სენაკის მაცხოვრის ეკლესია აიგო XIX საუკუნეში. ტაძარი ნაკურთხია, როგორც მაცხოვრის შობის ტაძარი.
ისტორია
ტაძარი თავიდან დიდი ზომის ბაზილიკა იყო, შემდეგ გუმბათოვან ნაგებობად გადააკეთეს. ეკლესიას ყოველი მხრიდან ოთხ-ოთხი თაღოვანი სარკმელი აქვს. ფასადებზე გვხვდება სიბრტყის შეწევით მიღებული გოლგოთის ჯვრები. გუმბათი რვაწახნაგაა და რვა სარკმელი აქვს, რომლებიც თაღებშია მოქცეული. ტაძარს სამი შესასვლელი აქვს - დასავლეთით, სამხრეთითა და ჩრდილოეთით, სამივე შესასვლელი სწორკუთხაა. ეკლესია ნაგებია აგურით.
სქოლიო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სლოვენიის გერბი
სლოვენიის გერბის წითლად შემოხაზულ ლურჯ ფარზე გამოსახულია მთა ტრიგლავი. ორი ლურჯი ზოლი ტრიგლავის ქვეშ აღნიშნავენ სლოვენიის ზღვას და მდინარეებს. სამი ვარსკვლავი ცილეს გრაფების (მსხვილი სლოვენიელი ფეოდალები) გერბიდან არის აღებული. მისი დიზაინი 1991 წელს მარკო პოგაჩნიკმა შექმნა და იმავე წლის 24 ივნისს იქნა მიღებული.
ოვჩეპოლცი
ოვჩეპოლცი (Овчеполци) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 1063 კაცს.
Aenictus anceps
Aenictus anceps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Aenictus
თენგიზ აბულაძე
განათლება
1943–1946 სწავლობდა საქართველოს რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტზე. 1953 წელს დაამთავრა საკავშირო კინემატოგრაფიის სახელმწიფო ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი (სერგეი იუტკევიჩის სახელოსნო). აბულაძის სადიპლომო ნამუშევარია კინონარკვევი „დიმიტრი არაყიშვილი“.
შემოქმედება
თენგიზ აბულაძეს შემოქმედების ადრეულ წლებში კინორეჟისორ რევაზ ჩხეიძესთან ერთად გადაღებული აქვს დოკუმენტური ფილმები „ჩვენი სასახლე“ (1953), „ქართული ხალხური ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლი“ (1954) და მხატვრული ფილმი „მაგდანას ლურჯა“ ( ეკატერინე გაბაშვილის მოთხრობის მიხედვით, 1955; ბოლო ფილმისთვის მიღებული აქვს მთავარი პრიზი „ოქროს შტო“ კანის IX საერთაშორისო კინოფესტივალზე და პირველი პრემია ედინბურგის X საერთაშორისო კინოფესტივალზე, ორივე 1956).
მინი|left|250px|კადრი ფილმიდან „ნატვრის ხე“ აბულაძის პირველი დამოუკიდებელი ფილმია „სხვისი შვილები“ (1958; საპატიო დიპლომი ტაშკენტის აზიისა და აფრიკის ქვეყნების საერთაშორისო კინოფესტივალზე, 1958; ფინეთის ჟურნალისტთა და კინემატოგრაფისტთა კავშირების დიპლომები ჰელსინკის საერთაშორისო კინოფესტივალზე, 1959; დიპლომი ლონდონის პრემირებული ფილმების საერთაშორისო კინოფესტივალზე და II პრემია „ვერცხლის ნეადა“ პორეტა-ტერმის საერთაშორისო კინოფესტივალზე, ორივე 1960; პრემია თეირანის საერთაშორისო კინოფესტივალზე, 1965); ფილმში დიდი ოსტატობითაა გამოკვეთილი პერსონაჟთა ცხოვრებისეული ხასიათები.
ფილმი „მე, ბებია, ილიკო და ილარიონი“ (ნოდარ დუმბაძის მიხედვით, 1962; პირველი ხარისხის დიპლომი ბრატისლავის საერთაშორისო კინოფესტივალზე, 1964) ჟანრით ტრაგიკომედიაა, სადაც ხალასი და ჯანმრთელი იუმორი შეზავებულია დრამატულ მოვლენებთან. ხაზგასმულია ადამიანის ადგილი, როლი, მოვალეობა ქვეყნისა და ხალხის წინაშე. ფილმში მკვეთრად გამოჩნდა რეჟისორის მხატვრულ-პლასტიკური აზროვნება, მოვლენათა ღრმა და, ამასთან, ლაკონიური გადმოცემის უნარი, სახეთა დამაჯერებლობა.
1967 წელს აბულაძემ შექმნა ტრილოგიის პირველი ფილმი „ვედრება“ (ვაჟა-ფშაველას ნაწარმოებთა მიხედვით; მთავარი პრემია „გრან-პრი“ სან-რემოს საავტორო ფილმების XVII საერთაშორისო კინოფესტივალზე, 1974), სადაც გადმოცემულია სიკეთისა და ბოროტების, სიყვარულისა და სიძულვილის ბრძოლა ღრმა ფილოსოფიურ ჭრილში, დასმულია სიკვდილ-სიცოცხლის პრობლემები. ფილმისთვის დამახასიათებელია მაღალი გამომსახველობითი კულტურა. რეჟისორმა მკვეთრი პლასტიკური ხერხებით გამოკვეთა და აჩვენა მოვლენებისადმი მისეული მიდგომა, ადამიანებისადმი კეთილი დამოკიდებულება, დახვეწილი რეჟისორული გააზრება და მხატვრული ხედვა.
1976 შექმნა ტრილოგიის მეორე ფილმი „ნატვრის ხე“ (გიორგი ლეონიძის მოთხრობების მიხედვით; მთავარი პრიზი და დიპლომი რიგის X საკავშირო კინოფესტივალზე, 1977; ჟიურის სპეციალური პრიზი „ოქროს ჯიხვი“ საუკეთესო რეჟისურისათვის თეირანის VI საერთაშორისო კინოფესტივალზე, 1977); ჩეხოსლოვაკია-სსრკ მეგობრობის საზოგადოების პრემია, პრიზი კარლოვი-ვარის XXI საერთაშორისო კინოფესტივალზე, 1978; პრემია დონატელოს „დავითი“ იტალიაში საერთაშორისო კონკურსზე, 1979; რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია, 1979; კინოპრესის საერთაშორისო ფედერაციის პრემია „ფიპრესი“ კაბურში რომანტიკული ფილმების I საერთაშორისო კინოფესტივალზე, 1983).
მინი|კადრი ფილმიდან „მონანიება“ ტრილოგიის ბოლო ფილმია „მონანიება“ (1984; კანის მე-40 საერთაშორისო კინოფესტივალის სამი პრიზი: მთავარი ჟიურის სპრეციალური პრიზი, კათოლიკური ეკლესიის ჟიურის პრიზი ჰუმანიზმისათვის და კინოპრესის საერთაშორისო ფედერაციის პრემია „ფიპრესი“; პრიზები ჩიკაგოსა და ჰეუგესუნის საერთაშორისო კინოფესტივალზე, ყველა 1987; იტალიის კინემატოგფისტთა ეროვნული ასოციის პრემია საუკეთესო საზღვარგარეთული ფილმისათვის, 1988). ფილმმა ერთხელ კიდევ წარმოაჩინა აბულაძის მსოფლმხედველობა, მისი უდიდესი პასუხისმგებლობის გრძნობა საზოგადოების წინაშე, რეჟისორის დახვეწილი მხატვრული აზროვნება, მოვლენების ზუსტად და მხატვრულ სახეებში გადმოცემის უნარი (ტრილოგიისათვის აბულაძეს 1988 ლენინური პრემია მიანიჭა).
„მონანიების“ შემდეგ თენგიზ აბულაძემ ახალ ფილმზე დაიწყო ფიქრი, რომელიც ნანა ჯანელიძის თქმით, ილიას მკვლელობით უნდა დაწყებულიყო და გალაკტიონის თვითმკვლელობით დასრულებულიყო.
სხვა ფილმები: „სვანური ჩანახატები“ (1965), „სამკაული ჩემი სატრფოსათვის“ (1971), „მუზეუმი ღია ცის ქვეშ“ („დაღესტანი“, ტელეფილმი, 1972).
პრიზები
თენგიზ აბულაძე არის კანის IX (1956 წ) და XXXX (1987) საერთაშორისო კინოფესტივალების პირველი პრემის, მთავარი დიდი და ფიპრესის პრიზების მფლობელი, პორტა — ტერმას (იტალია) მეორე პრემიის (1960) მფლობელი, იტალიის IX საერთაშორისო კინოფესტივალის მთავარი პრიზის (1989) მფლობელი, სან-რემოს (იტალია) საავტორო ფილმების XVII საერთაშორისო კინოფესტივალის გრან–პრის მფლობელი (1974) ბრატისლავას პირველი ხარისხის (1964), ედინბერგის (1956), ლონდონის (1960), ტაშკენტის (1958) ჰელსინკის (1956) საერთაშორისო კინოფესტივალების დიპლომების მფლობელი. რიგის X საკავშირო კინოფესტივალის მთავარი პრიზისა და დიპლომის (1977) მფლობელი. თეირანის VI საერთაშურისო კინოფესტივალის პრიზის ოქროს „ფრთოსანი ჯიხვი“-ს, (1977) მფლობელი, კინოხელოვნებაში ღვაწლისათვის (თბილისი) „ოქროს არწივი“-ს (1993) და კაბურგის (საფრანგეთი) რომანტიკული ფილმების I საერთაშორისო კინოფესტივალების პრიზის (1983) მფლობელი, ჩიკაგოს XXII საერთაშორისო კინოფესტივალის სპეციალური პრიზის (1987) მფლობელი. შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატი (1979), არჩეული იყო საქართველოს უმაღლესი საბჭოს: IX, X, XI და XV მოწვევის დეპუტატად, საქართველოს პირველი მოწვევის პარლამენტის წევრად (1992) დაჯილდოებულია ღირსების (1994) და საპატიო ნიშნის (1966) ორდენებით, შრომის წითელი დროშის ორი ორდენით (1971, 1976), ივანე ჯავახიშვილის (1986) და „თავდადებული შრომისათვის“ (1976) მედლებით.
ახალი წიგნი
2015 წელს რეჟისორის საიუბილეოდ ახალი წიგნი — „თენგიზ აბულაძე, ანარეკლები“ დაიბეჭდა.ამ გამოცემის ღირსება ის არის, რომ მასში თავმოყრილია სხვადასხვა ადამიანთა მოგონებები და კიდევ, ფოტომასალა, რომელიც უნიკალურია და ყველას დააინტერესებს. მისი შემდგენლები არიან: ნანა ჯანელიძე და ნინო ნატროშვილი, ხოლო დიზაინერები — ნინო აბულაძე და ზურაბ მიქელაძე. წიგნის გამოცემაში განსაკუთრებული წვლილი „საქართველოს კინემატოგრაფიის ეროვნულმა ცენტრმა“ შეიტანა.
„გადავწყვიტეთ, მისი ანარეკლი მოგვეძებნა მათში, ვისთანაც მეგობრობდა და მუშაობდა“, — წერს ნანა ჯანელიძე წინასიტყვაობაში, საიდანაც ვიგებთ, რომ წიგნზე მუშაობა 1994 წელს, თენგიზ აბულაძის გარდაცვალების შემდეგ დაუწყიათ.
ნანა ჯანელიძის გარდა, გამოცემაში შესულია: გუგული მგელაძის, რობერტ სტურუას, ნანი ჩიქვინიძის, ციცინო ციციშვილის, სერგო ორჯონიკიძის, მანანა აბაზაძის, გია ჭუბაბრიას, გივი გიგაურის, ნოდარ გაბუნიას, გია ბადრიძის, რეზო კვესელავას, ალექსანდე ანტიპენკოს, გულიკო ომაძის, ზურაბ ინაშვილის, ოთარ მეღვინეთუხუცესის, კახი კავსაძის, ნათია ამირეჯიბის, თამაზ ჭილაძის, ავთო მახარაძის, მიხეილ აგრანოვიჩის, სოსო ცისკარიშვილის, ედუარდ შევარდნაძის, ელემ კლიმოვის, ანდრეი სმირნოვის, სოფიკო ჭიაურელის და სხვათა მოგონებები.
მემკვიდრეობა
აბულაძის რეჟისორული მოღვაწეობით ახალი ეტაპი დაიწყო ქართულ კინემატოგრაფიაში. იგი საკუთარი სტილისა და ხელნაწერის, მაღალი რანგის ხელოვანია, რომელსაც მყარი მხატვრული პრინციპები, მაღალი ზნეობრიობა საშუალებას აძლევს მოვლენები, ფაქტები, საგნები ასახოს ეპოქის შესაფერის მხატვრულ დონეზე. აბულაძე 1974-იდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალურ ინსტიტუტში, ამავე წლიდან იგი კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ პირველი შემოქმედებითი გაერთიანების სამხატვრო ხელმძღვანელია, 1976-იდან კი — საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირის გამგეობის მდივანი. დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშისა და „საპატიო ნიშნის“ ორდენებითთ.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994  კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:ლენინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები თენგიზ კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ბაქოს ინიციატივა
ბაქოს ინიციატივა — პოლიტიკური დიალოგი ენერგეტიკისა და სატრანსპორტო თანამშრომლობის შესახებ ევროკავშირს, თურქეთსა და ყოფილ საბჭოთა რესპუბლიკებს შორის. ტარდება INOGATE-ისა და TRACECA-ს ენერგეტიკისა და ტრანსპორტის პროგრამების ფარგლებში.
უკანასკნელი მოჰიკანი
„უკანასკნელი მოჰიკანი“ — ამერიკელი მწერლის ჯეიმზ ფენიმორ კუპერის ისტორიული რომანი, რომელიც პირველად 1826 წლის თებერვალში გამოიცა. მწერალი მოგვითხრობს მოვლენებზე ამერიკულ ფრონტზე, სადაც მიმდინარეობს ომი ფრანგებსა და ინდიელებს შორის.
რომანი ჩრდილოეთ ამერიკის ინდიელების ცხოვრებას აღწერს. წიგნში ინგლისსა და საფრანგეთს შორის ინდიელთა მიწების დაპატრონებისთვის გაჩაღებული ომის ერთი ეპიზოდია აღწერილი. მთავარი გმირი, ნეტი ბამპო, იგივე ქორის თვალი, მისი ძმადნაფიცი ინდიელი ჩინგაჩგუკი და ამ ინდიელის შვილი უნკასი ომში ინგლისის მხარეს იბრძვიან. ავტორი იმ საოცარ ვაჟკაცობისა და თავდადების ამბავს აღწერს, რომელსაც ინდიელი მეომრები ინგლისის ციხისთავის ქალიშვილების დასახსნელად იჩენენ.
რომანი ბევრჯერ იყო ეკრანიზირებული; ერთ-ერთი ცნობილი ვარიანტია რეჯისორ მაიკლ მანის „უკანასკნელი მოჰიკანი“ (1992).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1826 წლის რომანები კატეგორია:ამერიკული რომანები კატეგორია:ისტორიული რომანები კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკული რომანები
ბაქოს ინიციატივა
ევროკავშირი თვალყურს ადევნებს ბაქოს ინიციატივის განვითარებას ევროკომისიის მეშვეობით. INOGATE-ის ტექნიკური სამდივნო (რომელიც მდებარეობს კიევში, რეგიონალური ოფისით თბილისში, რომელიც მოიცავს კავკასიას) კოორდინაციას უწევს ენერგეტიკულ ასპექტებს კომისიის სახელით და TRACECA-ს სამდივნო (რომელიც მდებარეობს ბაქოში რეგიონალური ოფისით ოდესაში) ასრულებს იგივე ფუნქციას სატრანსპორტო მიმართულებით.
მიზანი
ინიციატივა მიზნად ისახავს მონაწილე ქვეყნების ენერგეტიკული ბაზრების ინტეგრაციის გაძლიერებას ევროკავშირის ენერგეტიკულ ბაზართან. შეიქმნას გამჭვირვალე ენერგეტიკული ბაზრები, რომლებსაც შეუძლიათ ინვესტიციების მოზიდვა, ასევე ენერგომომარაგების უსაფრთხოების გაუმჯობესება.
ამ ინიციატივის მიზანია სამართლებრივი და ტექნიკური სტანდარტების ჰარმონიზაცია და ფუნქციონირებადი ინტეგრირებული ენერგეტიკული ბაზრის შექმნა ევროპულ და საერთაშორისო სამართლებრივ ჩარჩოებთან შესაბამისობაში; ენერგომომარაგების უსაფრთხოებისა და საიმედოობის გაუმჯობესება არსებული ინფრასტრუქტურის გაფართოებითა და მოდერნიზებით; ძველი და არაეფექტური ელექტროენერგიის გამომუშავების ინფრასტრუქტურის შეცვლა ეკოლოგიურად სუფთა ელექტროენერგიის წარმოების ინფრასტრუქტურით; ახალი ინფრასტრუქტურის განვითარება და მათი მუშაობის მონიტორინგის თანამედროვე სისტემის დანერგვა; ენერგიის მოთხოვნისა და მიწოდების მართვის გაუმჯობესება ეფექტური და მდგრადი ენერგეტიკული სისტემების ინტეგრირებით; და საერთო ინტერესის კომერციულად და ეკოლოგიურად სიცოცხლისუნარიანი ენერგეტიკული პროექტების დაფინანსების ხელშეწყობა.
ევროკავშირის ტრანსპორტის დირექტორატის თანახმად, „ბაქოს ინიციატივა მიზნად ისახავს ბიძგის მიცემას ტრანსევროპული სატრანსპორტო თანამშრომლობისთვის, რომელიც ეფუძნება ორმხრივ ინტერესს მათი შესაბამისი სატრანსპორტო ქსელების და ბაზრების თანდათანობით ინტეგრირებას ევროპულ და საერთაშორისო საკანონმდებლო და მარეგულირებელ ჩარჩოებთან“.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ენერგეტიკა
გამოჩინებულის წმინდა გიორგის ეკლესია
გამოჩინებულის წმინდა გიორგის ეკლესია იმერეთის მხარეში, სამტრედიის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ზემო აბაშაში მდებარეობს. იგი XVI საუკუნით თარიღდება. ეკლესია აღდგენილია. ტაძარი დარბაზულ ნაგებობას წარმოადგენს აღმოსავლეთით სწორკუთხედში ჩაწერილი ნახევარწრიული აფსიდით. ეკლესიას დასავლეთიდან მინაშენი აქვს, მინაშენი ყოფილა ჩრდილოეთიდანაც, თუმცა მისგან მხოლოდ ნანგრევია შემორჩენილი. ტაძარი ნაგებია თლილი ქვით, ფასადები სადაა. ნაგებობა მთაზე დგას და ვრცელი, ლამაზი ხედით გამოირჩევა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თურქეთის საფეხბურთო სუპერლიგა
სუპერლიგის ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბია სტამბოლის „გალათასარაი“, რომელმაც 21-ჯერ მოიგო ტურნირი. მოქმედი ჩემპიონია სტამბოლის „გალათასარაი“.
ისტორია
ლიგა შეიქმნა 1959 წელს, ქვეყნის რამდენიმე რეგიონული ლიგის გაერთიანების შედეგად. ყოველი ახალი სეზონი იწყება აგვისტოს ბოლოს და მთავრდება მაისში. ზამთრის შესვენება გრძელდება დეკემბრის ბოლოდან იანვრის დასასრულამდე. ჩემპიონატი ტარდება 2 წრედ, ყოველი გუნდი თამაშობს მეტოქესთან 2 შეხვედრას, ერთს სახლში და მეორეს გასვლაზე. ჩემპიონი და ვიცე-ჩემპიონი იღებს უფლებას ითამაშოს უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე, მესამე და მეოთხეადგილოსანი გუნდები ითამაშებენ უეფა-ს ევროპა ლიგაზე. 2005 წლიდან ჩემპიონატის სპონსორი გახდა მობილური კავშირგაბმულობის კომპანია «Turkcell» და ლიგას დაერქვა «Türkcell SuperLig». 2010 წლის 12 აგვისტოს, ჩემპიონატის სპონსორი საბუკმეკერო კომპანია «Spor Toto» გახდა და ჩემპიონატის ოფიციალური სახელწოდება დღესდღეობით არის «Spor Toto Süper Lig».
სუპერლიგის ჩემპიონები
right|thumb|სუპერლიგის ჩემპიონის ტიტული. სუპერლიგის დაარსებიდან დღემდე, ჩემპიონის ტიტული მხოლოდ 5-მა კლუბმა მოიგო, ესენია: „გალათასარაი“, „ფენერბახჩე“, „ბეშიქთაში“, „ტრაბზონსფორი“ და „ბურსასფორი“. მხოლოდ „ტრაბზონსფორი“ და „ბურსასფორი“ არ არიან ქალაქ სტამბოლიდან.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის საფეხბურთო ტურნირები კატეგორია:თურქეთის ფეხბურთი კატეგორია:ეროვნული საფეხბურთო ჩემპიონატები
რობერტ გრინი
რობერტ პოლ გრინი (Robert Paul Green; დ. 18 იანვარი, 1980, ჩერტსი, სურეის საგრაფო, ინგლისი) — ინგლისელი ფეხბურთელი, ინგლისის ნაკრების ყოფილი მეკარე, გამოდის პრემიერ ლიგაში, კლუბ ლიდზ იუნაიტედში
საფეხბურთო კარიერა
რობერტ გრინმა ფეხბურთის თამაში „ნორიჯ სიტის“ აკადემიაში დაიწყო. გუნდში მისი დებიუტი 1999 წლის აპრილში შედგა, თუმცა ახალგაზრდა მეკარემ ძირითად შემადგენლობაში თამაში მხოლოდ 2001/02 წლებში დაიწყო. ამ დროს „ნორიჯი“ პრემიერ ლიგაში გადმოსვლისათვის იბრძოდა და გუნდში ახალგაზრდა ნიჭიერი მეკარის გამოჩენა საკმაოდ კარგი იყო. გრინის პირველ სრულფასოვან სეზონში „ნორიჯმა“ ჩემპიონშიფში მეექვსე ადგილი დაიკავა, თუმდა პლეი–ოფის ფინალში პენალტების სერიაში „ბირმინგემთან“ დამარცხდა. მომდევნო სეზონში, მიუხედავად გრინის მიერ ჩატარებული 19 მშრალი მატჩისა, „ნორიჯი“ პლეი–ოფში ვეღარ გავიდა, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ 2003/04 წლებში მათ ეს მოახერხეს, ხოლო რობერტ გრინი გულშემატკივრებმა სეზონის საუკეთესო ფეხბურთელად აირჩიეს.
წარმატების პიკზე მყოფი გრინი 2004 წლის აპრილში ინგლისის ნაკრებშიც გამოიძახეს, თუმცა ნაკრების შემადგენლობაში მისი პირველი მატჩი 2005 წლის მაისში შედგა, როდესაც რობერტი კოლუმბიის წინააღმდეგ მატჩში შეცვლაზე შემოვიდა. ის გახდა რიგით მეექვსე ფეხბურთელი „ნორიჯის“ რიგებში, რომელმაც ინგლისის ნაკრების მაისური მოირგო. 2004/05 სეზონი კლუბისთვის ძალიან ცუდი აღმოჩნდა და ინგლისის უმაღლესი დივიზიონი დატოვა. კლუბიდან წავიდა ბევრი წამყვანი ფეხბურთელი. 2005/06 წლებში საშინელი სეზონი ჩაატარა გრინმაც. მიუხედავად ამისა, ის ინგლისის ნაკრებში კვლავ გამოიძახეს და 2006 წლის სამუნდიალო განაცხადშიც შეიყვანეს. თუმცა მაისის ბოლოს მიღებულმა უმძიმესმა ტრავმამ, ინგლისელი კიპერის გეგმებს, მუნდიალზე თამაშისა, უდიდესი დაღი დაასვა. მას შემდეგ რაც რობერტმა ტრავმა მოიშუშა, პრემიერ ლიგაში მოასპარეზე „ვესტ ჰემ იუნაიტედს“ შეუერთდა.
2006/07 სეზონი „ჩაქუჩთათვის“ პრემიერ ლიგაში დარჩენისათვის ბრძოლაში გაილია. გრინის შესანიშნავმა თამაშმა საშუალება მისცათ „ჩაქუჩებს“, გასვლით მატჩებში ემარჯვათ „არსენალისა“ და „მანჩესტერ იუნაიტედის“ წინააღმდეგ, რამაც „ვესტ ჰემი“ პრემიერ ლიგაში კიდევ ერთი სეზონი დატოვა. 2007/08 სეზონი კლუბისათვის წარმატებული გამოდგა. მათ სეზონი მეათე პოზიციაზე დაასრულეს, ხოლო გრინს კი ამ სეზონში თებერვლის თვემდე თერთმეტმეტრიანი ვერც ერთმა ფეხბურთელმა ვერ გაუტანა. ეს გამოუვიდა მხოლოდ ჯეიმზ მაკფადენს, მეხუთე ცდაზე. გრინის კარგმა და დამაჯერებელმა თამაშმა მალევე მიიპყრო ინგლისის ნაკრების ახალი თავკაცის ფაბიო კაპელოს ყურადღება და მან 2008 წელს გრინი საფრანგეთის წინააღმდეგ მატჩში გამოიძახა. 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ ეტაპზე კი გრინმა საკმაოდ კარგი მატჩები ჩაატარა ანდორის, ყაზახეთისა და ხორვატიის ნაკრებების წინააღმდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:ვესტ ჰემ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი
ემა უოტსონი
ემა შარლოტ დიურე უოტსონი (Emma Watson; დ. 15 აპრილი, 1990) — ინგლისელი მსახიობი, მოდელი. რომელმაც სახელი გაითქვა ჰერმიონ გრეინჯერის როლის შესრულებით ჰარი პოტერის ფილმების სერიაში, რომელთა გადაღებამ ათ წელს გასტანა (2001-2011). ფილმების სერიაში ემა უოტსონის პარტნიორები იყვნენ დენიელ რედკლიფი (ჰარი პოტერი) და რუპერტ გრინტი (რონ უისლი).
დაიბადა პარიზში, ინგლისელი ადვოკატების ოჯახში. მისი მშობლები ერთმანეთს მაშინ დაშორდნენ, როდესაც მომავალი მსახიობი 5 წლის იყო და იგი დედასთან და ძმასთან ერთად ოქსფორდში ცხოვრობდა, ხოლო შაბათ-კვირას მამასთან ატარებდა.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:ინგლისელი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1990
სამი მეგობარი
„სამი მეგობარი“ (Drei Kameraden) — ერიხ მარია რემარკის რომანი, რომელიც მწერალმა 1936 წელს ემიგრაციაში ყოფნისას დაწერა და ეხება დაკარგული თაობის პრობლემატიკას.
,,დაკარგული თაობის“ ტრაგედია
უდიდესი ტრაგედიებიდან ომი ერთ-ერთი ყველაზე საშინელია. არასდროს და არაფრით შეხორცდება ადამიანის სულიერი ჭრილობები, რომელიც ვერ მოესწრო შვილის, შეყვარებულისა თუ მამის ფრონტიდან დაბრუნებას.
დანაკარგის ტკივილზე, ადამიანთა განსაცდელზე მოუთხრობს მკითხველს მწერალი-ანტიფაშისტი ე. მ. რემარკი. იგი არ ყოფილა უბრალო დამკვირვებელი. მას ყველა ეს უბედურება საკუთარი თავალით ჰქონდა ნანახი - პირველ მსოფლიო ომში რამდენიმეჯერ დაიჭრა, სიკვდილს არაერთხელ ჩახედა თვალებში, შეესწრო მეგობრების დაღუპვას, მაგრამ ფიზიკურ ტრავმაზე მძიმე სულიერი ტრავმა აღმოჩნდა. ისევე როგორც მის ცხოვრებაში, უამრავი მისი თანამებრძოლის შეგნებაშიც გაჩნდა მოწყენილობის, სიცარიელისა და უიმედობის განცდა. ამის შედეგი იყო ჯერ ახალი გენერაციის - „დაკარგული თაობის“ - გაჩენა, დროთა განმავლობაში კი ამავე სახელწოდების ლიტერატურისა, რომლის ერთ-ერთ ფუძემდებლად  თავად რემარკი მიიჩნევა.
პირველი მსოფლიო ომი XX  ასწლეულის გლობალურ ტრაგედიად იქცა. მან წაიღო მილიონი ადამიანის სიცოცხლე და კიდევ ათი მილიონი დაინვალიდდა. ამ ომის მორალური შედეგები პირველად პროგრესულმა მწერლებმა იგრძნეს. რემარკის შემოქმედებაში ჩვენ ვეცნობით გმირებს, რომლებიც ფიზიკურად არ დაზარალდნენ, მაგრამ სულიერად დამახინჯდნენ.
პანაგიურსკი-კოლონიი
პანაგიურსკი-კოლონიი (Панагюрски колонии) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 428 კაცს.
სამი მეგობარი
,,დაკარგული თაობის“ ტრაგედია
სულიერი სიცარიელე, არაყი, რომი, უიმედობა, საცოდავი აწმყო და უარესი მომავალი - არის ომგამოვლილი ადამიანების სახე. უმუშევრობა, კრიზისები, ლოთობა - რემარკისეული სამყაროს ძირითადი ნიშნებია. ყოველივე ამას მწერალი დიდი ტაქტით, უბრალოებით და საგნის უაღრესად ღრმა ცოდნით გადმოგვცემს.
რომანის გმირები საკუთარი გამოცდილებით რწმუნდებიან, რომ ომმა მათი ბედი შეცვალა, ისე, როგორც ბევრი სხვა ადამიანის. რობერტ ლოკამპის მოგონებებში ომი წარმოიქმნება როგორც სტიქია, რომელიც შთანთქავს ახალგაზრდობას, მეგობრობას და საუკეთესო ოცნებებს. -„შესაძლებელია ჩვენ ცოცხლები ვართ, მაგრამ სინამდვილეში ვიცხოვრებთ კია? ჩვენ მივუგებთ-დაღლილები, შინაგანად განადგურებულები, გაუდაბნოებულები, ყველასთვის უცხოები, იმედდაკარგულები. ჩვენ უკვე ვერ შევძლებთ ცხოვრებაში ჩვენი ადგილის პოვნას“ - ამბობს იგი.
ყველა იდეალი გაფანტა ევროპის საზარელმა ყოველდღიურობამ. იდეები თანმიყოლებით ქრებოდა ომის ცეცხლიან დღეებში, ასე გაგრძელდა ომის შემდგომაც. ომი დასრულდა, მაგრამ არ დამთავრდა ის მორალური პრობლემები, რაც ადამიანებს ომმა დაუტოვა. ამას დაემატა სოციალური პრობლემები, რაც ცხოვრებას კიდევ უფრო აუტანელს ხდიდა. მნიშვნელოვანი ცვლილებები შეინიშნებოდა გერმანიის საზოგადოებრივ ცხოვრებაში, დიდი და მცირე ქალაქების ყოველდღიურობაში, რომლებიც არც ისე შორეულ წარსულში ამაყობდნენ უზომო სისუფთავით და მკაცრი წესრიგით. სახეზე იყო სიღარიბე, გარყვნილება, ნგრევა. უცებ აღმოჩნდა, რომ ომმა და ომის შემდგომმა პირველმა წლებმა გაანადგურეს არა მარტო მილიონობით სიცოცხლე, არამედ იდეებიც.
რომანის გმირები - რობერტ (რობი) ლოკამპი, გოტფრიდ ლენცი და ოტო კესტერი - ცხოვრობენ პრინციპით: ერთი ყველასათვის, ყველა ერთისათვის, მაგრამ „ყველა“-ეს მხოლოდ მათი სამეულია. სკოლის სამი მეგობარი, ომში კი ფრონტის მეგობრები, სახლში დაბრუნების შემდეგ ავტო-სარემონტო სახელოსნოშიც ერთად მუშაობენ. მკითხველი არაერთხელ ხდება მათი ტკივილისა და სიხარულის მოზიარე.
სამი მეგობრის ცხოვრების მაგალითზე მთელი თაობის პრობლემებს ვეცნობით. უამრავი ადამიანი ფრონტიდან ისე დაბრუნდა, რომ ვერ გაიგო რა იყო სიყმაწვილე. ახალგაზრდა ჯარისკაცები ომმა ნაადრევად დააბერა, მათ დაკარგეს ახალგაზრდული სიხალისე და მხიარულება. ისინი ცხოვრობენ სიხარულის, იმედისა და ოცნებების გარეშე. მართალია ომს გადაურჩნენ, მაგრამ შინაგანად განადგურებულები არიან. ფიქრობენ, რომ საკუთარი თავის რეალიზება არსებულ რეალობაში ძალიან ძნელი იქნება. ხარბად ეტანებიან ნებისმიერ სამუშაოს, შრომობენ თავდაუზოგავად და პატიოსნად, მაგრამ წარმატება და კეთილდღეობა იგვიანებს.
ასეთია ომგამოვლილი ახალგაზრდების, ე. წ. "დაკარგული თაობის" ტკივილიან-განცდიანი ცხოვრება, მაშინ, როცა ქვემეხები დუმან.
ლიტერატურა
კაკაბაძე ნ. ნარკვევები მეოცე საუკუნის გერმანული ლიტერატურიდან. ტ. 1. თბილისი: გამომცემლობა „ცოდნა“, 1964
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერიხ მარია რემარკის რომანები კატეგორია:გერმანული რომანები
ბარტოლომე მიტრე
ბარტოლომე მიტრე მარტინესი (Bartolomé Mitre Martinez; დ. 26 ივნისი, 1821, ბუენოს-აირესი — გ. 19 იანვარი, 1906, იქვე) — არგენტინის პოლიტიკური, სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, ისტორიკოსი, პუბლიცისტი, არგენტინაში ლიბერალურ–პოზიტივისტური მიმართულების მამამთავარი. არგენტინის პრეზიდენტი 1862–1868 წლებში. მონაწილეობდა ქვეყნის ეროვნული გაერთიანებისათვის ბრძოლაში, ხელს უწყობდა არგენტინაში დიდი ბრიტანეთის პოზიციების განმტკიცებას. 1865 წელს წამოიწყო პარაგვაის წინააღმდეგ დამპყრობლური ომი.
ბარტოლომე მიტრე იყო არგენტინის პირველი პრეზიდენტი, რომელიც არგენტინაში დაიბადა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 26 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1821 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1906
არსენ ულუმბოელი
წმინდანი იერუსალიმის პატრიარქის, სერგის (842-844) თანამედროვე იყო. იერუსალიმის ჯვრის მონასტრის აღაპები მოიხსენიებს „წმიდათა მამათა ჩუენთა მიქაელ და არსენს, რომელთა აღაშენეს ულუმბოჲ“. როგორც ჩანს, არსენს და მიქაელს ჩაუყრიათ საფუძველი ქართველთა ბერ-მონაზვნობისთვის ულუმბოზე.
პავლე ინგოროყვას ვარაუდით, ერთ-ერთი მოხსენიებული პირი — არსენი არის წმინდა გრიგოლ ხანძთელის მოწაფე, იგი ხანძთიდან ეწვია პალესტინას, სადაც მაკარი ლეთეთელთან ერთად მოღვაწეობდა, შემდეგ კი მცირე აზიაში გადავიდა და ულუმბოს მთაზე დასახლდა.
საქართველოს სამოციქულო ეკლესიამ წმინდანად შერაცხა ულუმბოზე ქართული მონასტრის დამაარსებელნი, ღირსნი მამანი მიქაელი და არსენი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:IX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
დრაიკანტერი
დრაიკანტერი (Dreikanter, drei — სამი და Kante — წახნაგი, შვერილი) — ორ-, სამ- ან ოთხწახნაგა ფორმის ნატეხი ქანები, რომელიც წარმოიქმნება ქარის მიერ გადატანილი ქვიშის მოქმედების შედეგად. წარმოადგენს ეოლური რელიეფის ფორმებს, ვენტიფაქტის (ლათ. ventus — ქარი და factum — გაკეთებული) სახესხვაობას. აქვს კარგად გამოხატული პირამიდის ფორმა. გვხვდება უდაბნოებში, ნახევარუდაბნოებში, სტეპებში და მყინვარების სიახლოვეს, იქ სადაც ტერიტორია მოკლებულია მცენარეულ საფარს. გვხვდება აგრეთვე პერიგლაციალური ზონის ანთროპოგენურ დანალექებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პეტროლოგია კატეგორია:გეომორფოლოგია კატეგორია:გერმანული სიტყვები და ფრაზები
კარლოვი-ვარი
კარლოვი-ვარი (Karlovy Vary, Karlsbad) — საკურორტო მნიშვნელობის ქალაქი ჩეხეთში. მდებარეობს დასავლეთ ბოჰემიაში, ოგრჟეს ხეობაში, მდინარე ტეპლის შესართავთან, ზღვის დონიდან 447 მ სიმაღლეზე. დედაქალაქ პრაღიდან დასავლეთით მდებარეობს დაახლოებით 130 კმ-ში. სახელი ეწოდა საღვთო რომის იმპერატორის კარლ IV-ის პატივსაცემად, რომელმაც დააარსა ქალაქი 1370 წელს. ისტორიულად არის განთქმული თავისი მრავალრიცხოვანი ცხელი წყაროებით. სულ მოიპოვება 13 ძირითადი და 300-მდე მცირე წყარო, აგრეთვე მდინარე ტეპლის თბილი წყლები.
კარლოვი-ვარი XIX საუკუნეში გადაიქცა მნიშვნელოვან საკურორტო ზონად, სადაც აშენდა მრავალი სანატორიუმი, აბაზანა და სასტუმრო. განთქმულია აგრეთვე კარლოვი-ვარის საერთაშორისო კინოფესტივალითა და ბეხეროვკას ლიქიორით. სიახლოვეს არის ფაიფურის დიდი ქარხანა. არაერთი სახელგანთქმული ადამიანი სტუმრობდა კარლოვი-ვარს როგორც სამკურნალო ბალნეოლოგიურ კურორტს, მათ შორის იყვნენ კომპოზიტორები: ლუდვიგ ვან ბეთჰოვენი, ფრედერიკ შოპენი, იოჰანეს ბრამსი, ბედრჟიხ სმეტანა, პოეტები იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთე, ფრიდრიხ შილერი, მეფე პეტრე I დიდი.
ჰავა ზომიერად ნოტიოა. დამახასიათებელია თბილი ზაფხული (ივლისის საშუალო ტემპერატურა 17,3°C) და ძალიან რბილი ზამთარი (იანვრის საშუალო ტემპერატურა –2°C). ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა წელიწადში შეადგენს 620 მმ-ს. სამკურნალო საშუალებას წარმოადგენს: ნახშირმჟავა სულფატურ-ჰიდროკარბონატული ნატრიუმიანი თერმული წყაროების წყალი, რომელთა ტემპერატურა იცვლება 41,2°C-დან 72,2°C-მდე. იყენებენ სასმელად, ჩამოსასხმელად, აბაზანებისათვის, შესასხურებლად, ინჰალაციისათვის, ნაწლავების ამოსარეცხად და სხვ. გარდა ამისა, არის ტორფის ტალახით მკურნალობა. მთავარი წყაროა ვრჟიდლო, ეგრეთ წოდებული შპრუდელი, რომლის წყლისაგან იღებენ კარლოვი-ვარის მარილს.
ძირითადი სამედიცინო ჩვენებებია: ღვიძლის, სანაღვლე გზების, კუჭ-ნაწლავის ტრაქტისა და საშარდე გზების დაავადებანი, ნივთიერებათა ცვლის მოშლა.
ქალაქ კარლოვი-ვარში იმოგზაურა ცნობილმა ქართველმა მწერალმა, მეცნიერმა და მოგზაურმა თეიმურაზ ბატონიშვილმა (1782-1846). მან აღწერა ქალაქის ბაზარი და სახელგანთქმული მინერალური წყლები.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეხეთის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩეხეთში
ზემო ბროლოსნის წმინდა გიორგის ეკლესია
ზემო ბროლოსნის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ბროლოსანში. წმ. გიორგის ეკლესია დგას სოფლის სამხრეთით 500 მ-ზე, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (7,2 X 4,2 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. სამხრეთით და დასავლეთით ოთხკუთხა შესასვლელები აქვს. ღრმა შებრტყელებული ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. თითო სარკმელია დანარჩენ სამ კედელში. აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს, თითო სწორკუთხა ნიშია. საკურთხეველი, ცენტრში წინწამოწეული არდაბაგით, ერთი საფეხურით შემაღლებულია და დარბაზისგან ხის კანკელითაა გამოყოფილი. დარბაზის გრძივ კედლებს დაბალი საფეხური გასდევს. იატაკზე მოგებულია ქვის ფილები. დარბაზი გადახურულია ნახევარწრიული კამარით. შენობა დგას ქვიშაქვის ცოკოლზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
დემირ-კაპიის თემი
დემირ-კაპიის თემი (Општина Демир Капија) — თემი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. მოსახლეობა შეადგენს 4 545 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 14.61 კაცი/კმ²-ზე.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი დემირ-კაპია.
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 311.06 კმ²-ს.
ესაზღვრება მაკედონიის შემდეგ თემებს:
ქალაქ დემირ-კაპიის გარდა თემის შემადგენლობაში შედის 14 დასახლება: ბაროვო, ბესვიცა, ბისტრენცი, დრაჩევიცა, დრენი, იბერლი, კლისურა, კოშარკა, კოპრიშნიცა, კორეშნიცა, პრჟდევო, სტრმაშევო, ჩელევეცი და ჩიფლიკი.
თემის მოსახლეობის ეთნიკური სტრუქტურა :
თემის ტერიტორიაზე მიედინება მდინარე ვარდარი. ასევე აქ შემორჩენილია შუა საუკუნეების ციხესიმაგრის ნანგრევები.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
პოჩინოკი (ხაროვსკის სასოფლო დასახლება)
პოჩინოკი (Починок) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 2 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
მეხაკ ღაზარიანი
მეხაკ ღაზარიანი (Մեխակ Ղազարյան; დ. 13 დეკემბერი, 1966, გიუმრი), აგრეთვე ცნობილი როგორც მიხაილ კაზარიანი — ვეტერანი სომეხი მოკრივე. წარადგინა საბჭოთა კავშირი 1988 წელს სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, 57 კგ წონით კატეგორიაში. ღაზარიანი მესამე წრეში მომავალ ოლიმპიურ ჩემპიონ ჯოვანი პარიზისთან დაამარცხა. მან წარმოადგინა მშობლიური ქვეყანა სომხეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ატლანტაში, ჯორჯიის შტატში, აშშ-ში, მამაკაცთა მსუბუქ წონაში, 60 კგ წონით კატეგორიაში. ღაზარიანი მეორე რაუნდშ დამარცხდა მაიკლ სტრეინჯთან.
ღაზარიანმა ევროპის ჩემპიონატატი მოიგო მსუბუქ წონაში 1987 წელს ტურინში გამართულ მოყვარულთა კრივის ევროპის ჩემპიონატზე. ღაზარიანმა ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა 1993 წლის მოყვარულთა კრივის ევროპის ჩემპიონატზე, მსუბუქ წონაში.
ბიოგრაფია
1974-1984 წლებში სწავლობდა რაფის 32-ე სკოლაში, 1984-1988 წლებში დაამთავრა ლენინაკანის გიუმრის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ფიზიკური აღზრდის ფაკულტეტი. მეხაკ ღაზარიანი კრივით 1980 წლიდან არის დაკავებული. მისი მწვრთნელი იყო მისი უფროსი ძმა, სომხეთის სსრ-ის დამსახურებული მწვრთნელი სარგის ღაზარიანი. მეხაკი 1986 წელს მე-9 ზაფხულის სპარტაკიადის გამარჯვებული გახდა, 1987 წელს და 1988 წელს იყო სსრკ-ს ჩემპიონი მსუბუქ წონაში. 1986 წელს შეიყვანეს სსრკ-ს ნაკრებში და გახდა „გუდვილის“ თამაშების გამარჯვებული. 1987 წელს მსუბუქ წონით კატეგორიაში ევროპის ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა, ფინალში უნგრელი მოკრივე ლასლო სოკე, ანგარიშით 5-0 დაამარცხა. მონაწილეობდა 1988 წლის სეულის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში. 1990 წელს მეოთხედ მოიპოვა სსრკ ჩემპიონის ტიტული. იმავე წელს სიეთლში გამართულ გუდვილის თამაშებზე მსუბუქ წონაში ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. 1993-1996 წლებში იყო სომხეთის ნაკრების წევრი. 1993 წელს მონაწილეობა მიიღო ბურსაში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. 1994 წელს გახდა სომხეთის ჩემპიონი. 1996 წელს მონაწილეობა მიიღო ატლანტაში გამართულ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე.
სპორტული კარიერის დასრულების შემდეგ 1997 წელს დააარსა გიუმრის მუნიციპალიტეტის კრივის სპორტული სკოლა, რომლის დირექტორიც იყო 2012 წლამდე. 2011 წლიდან არის სომხეთის კრივის ნაკრების უფროსი მწვრთნელის ასისტენტი.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მოკრივეები
კარი ზაფხულში
კარი ზაფხულში (The Door into Summer) — ამერიკელი მწერლის, რობერტ ჰაინლაინის რომანი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრში. გამოიცა 1957 წელს, მაგარი ყდით.
რომანი სწრაფად მიმდინარე სამეცნიერო ფანტასტიკაა, ძირითადი ფანტასტიკური და რომანტიკული ელემენტებით.
1975-1998 წლებში ჟურნალ Locus-ის მიერ მკითხველებს შორის ჩატარებული, სამი ერთმანეთისგან განცალკევებული გამოკითხვის შედეგად, სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრში დაწერილ საუკეთესო წიგნებს შორის, მან 36-ე, 29-ე და 43-ე ადგილები დაიკავა.
რომანის აღნიშნული სახელწოდება გამოიწვია ჰაინლაინის მეუღლის, ვირჯინიას შენიშვნამ მათ კატასთან დაკავშირებით, რომელიც სახლიდან არ გადიოდა: „იგი ზაფხულში გასასვლელ კარს ეძებს“.
სიუჟეტი
მოქმედება 1970 წელს ვითარდება. დენიელ (დენ) ბუნ დეივისი ნიჭიერი გამომგონებელი და ინჟინერია, რომელმაც საკუთარი კომპანია — Hired Girl, Inc. („მოსამსახურე გოგონა“), პარტნიორის — მაილზ გენტრის და კომპანიის ბუღალტრის — ბელ დარკინის გამო დაკარგა. დარკინი დენიელის საცოლე იყო, რომელმაც მოტყუებით გამოძალა მას ხმის მიცემის უფლების მქონე აქციები. დენის ერთადერთი მეგობარი, მისი კატა, პეტრონიუს (პიტი) არბიტერია — ჭირვეული მამალი კატა, რომელსაც თოვლის გამო გარეთ გასვლა სძულს. „მოსამსახურე გოგონა“ მტვერსასრუტებს აწარმოებს, თუმცა, დენიელმა, ყველა საყოფაცხოვრებო დანიშნულების მქონე რობოტები შექმნა, რომელთაც „უნივერსალური ფრენკი“ უწოდა. ამ პერიოდში, მაილზ გენტრმა გამოაცხადა საკუთარი განზრახვა — კომპანიის და „უნივერსალური ფრენიკის“ გაყიდვა, რის შემდეგაც, იგი ვიცე-პრეზიდენტი გახდებოდა. დამოუკიდებლობის სურვილის გამო, დენმა წინააღმდეგობა გამოთქვა, თუმცა, ხმათა უმრავლესობამ, სიტუაცია მის წინააღმდეგ წარმართა. დარჩენილი მსხვილი ფინანსების და „მოსამსახურე გოგონა“-ს სააქციო კაპიტალის გამო, დენმა „გაყინული ძილით“ (ანაბიოზი) სარგებლობა გადაწყვიტა, იმ იმედით, რომ ოცდაათი წლის შემდეგ, უკეთეს მომავალში გაიღვიძებდა. ყველაფერი კი — ამ გადაწყვეტილებით დაიწყო...
სქოლიო
კატეგორია:რობერტ ჰაინლაინის ნაწარმოებები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკა
ბინდი (რომანების სერია)
ბინდის საგა — ფენტეზის ჟანრის თანამედროვე ბესტსელერი. მისი ავტორია სტეფანი მეიერი.
ნაწარმოების მთავარი გმირები არიან ვამპირი ედვარდი და უბრალო გოგონა ბელა, რომელთაც ერთმანეთი შეუყვარდათ.