cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დერჩი
ისტორია
სოფლის შუაგულში, შემაღლებულ ადგილზე, დგას იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია, რომელიც სავარაუდოდ XIV საუკუნეშია აგებული და ამჟამადაც მოქმედია. მისი საბოლოო სახე რამდენიმე ეტაპად მიმდინარე მშენებლობის შედეგადაა ჩამოყალიბებული. ეკლესიის ცენტრალური სივრცე აღმოსავლეთით ღრმა, ნალისებრი აფსიდითაა დასრულებული (იგი გარედან შვერილია). გვერდის მინაშენებთან დაკავშირებულია კედლებში გახსნილი თითო ფართო თაღით. ჩრდილოეთის და სამხრეთის ნავები ასევე აფსიდითაა დასრულებული. ეკლესიის ძირითადი სივრცე, ისე როგორც მინაშენებისა, გადახურულია კამარით. შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდანაა. დასავლეთ მხარეს ნართექსია, რომელიც სამივე ნავთან არის დაკავშირებული. ეკლესია ორსაფეხურიან ბაქანზე დგას. ნაგებია მოყვითალო-მომწვანო ქვიშაქვის სხვადასხვა ზომის თლილი კვადრებით. დაგვირგვინებულია კარნიზით. ფასადები სადაა, მხოლოდ დასავლეთ სარკმლის თავზეა ცხოველთა რელიეფური გამოსახულება. შიგნით კედლები მთლიანად მოხატული იყო (ნაწილობრივ ჩამონგრეულია). საკურთხევლის წინ XVII საუკუნის კანკელი დგას, ამავე დროისაა საკურთხევლის ზედა ნაწილში მოთავსებული ვრცელი ორსტრიქონიანი წარწერაც (დაზიანებულია). სოფელში არის გვიანდელი შუა საუკუნეების რამდენიმე კოშკის ნანგრევი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 159 ადამიანი.
პიროვნებები
სოფელში დაიბადა ქართველი ენათმეცნიერი გიორგი ახვლედიანი. აქვეა მისი სახლ-მუზეუმი. ასევე აქ დაიბადა ძალოსანი დიმიტრი შანიძე, საბჭოთა კავშირის ექვსგზის ჩემპიონი (1969—1974), ევროპის ორგზის ჩემპიონი (1972, 1973), მსოფლიოს ჩემპიონი (1973), ოლიმპიური თამაშების ორგზის პრიზიორი (1968, 1972).
სქოლიო
კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
Tetraponera klebsi
Tetraponera klebsi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tetraponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Pseudomyrmecinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პლიტვიცეს ტბების ეროვნული პარკი
დაცული ტერიტორია მოიცავს 296,85 კმ²-ს. მისი 90% ლიცკო-სენსკას ოლქის ტერიტორიაზე მდებარეობს, 10% კი კარლოვაცის ოლქის. 1979 წელს, ეროვნული პარკი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შევიდა და ის ამ სიაში შესული პირველი ბუნებრივი ძეგლი გახდა. ამჟამად, პარკის ყოველწლიურად 900 000 მნახველი სტუმრობს.
ეროვნული პარკი მსოფლიოში ცნობილია მისი ჩამწკრივებული ტბათა კასკადებით. ბოლო დროს, მათი რიცხვი 16-ს შეადგენს. ტბების წარმოქმნის მიზეზი რამდენიმე პატარა მდინარისა და მიწისქვეშა კარსტული მდინარეების შერწყმაა. ყველა ტბა ერთმანეთთან დაკავშირებულია და მიმდინარეობს წყლის გაცვლა. ერთმანეთისგან მათ ყოფს ტრავერტინის ბუნებრივი დამბები, რომლებიც ხავსების, წყალმცენარეებისა და ბაქტერიების მოქმებდეის შედეგადაა წარმოქმნილი. ტრავერტინის ბარიერები, ყოველწლიურად 1 სმ-ით იზრდება სისქეში. ტბების მთლიანი ფართობი 2 კმ²-ს შეადგენს.
ტბები განთქმულია მათი განსხვავებული ფერებით, რომლებიც ცისფერიდან მწვანეში, ნაცრისფერში ან ლურჯში გადადის. ფერთა ცვალებადობა მუდმივადაა დამოკიდებული წყალში მინერალთა შემცველობის ზომაზე, ასევე იქ არსებულ ორგანიზმებსა და მზის სინათლის დაცემის კუთხეზე.
მიუხედავად განსხვავებული კლიმატური პირობებისა და სიმაღლის დონეების მკვეთრი სხვაობისა, დაცულ ტერიტორიაზე წარმოდგენილია მრავალმხრივი ფლორა და ფაუნა. მათ შორისაა მრავალი ენდემური სახეობა. ტბებში დღემდე შემორჩენილის ის სახეობები, რომლებიც აქ ადამიანის მოსვლამდე არსებობდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:ხორვატიის ეროვნული პარკები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ხორვატიაში კატეგორია:ხორვატიის ტბები
გუანიპა
გუანიპა (Rio Guanipa) — მდინარე ვენესუელის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში.
სათავეს იღებს ზღვის დონიდან 260 მეტრზე, ანსოატეგის შტატში. მისი სიგრძე დაახლოებით 340 კმ-ია. ჩაედინება პარიის ყურეში, მდინარე ორინოკოს დელტის ჩრდილოეთ ნაწილში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვენესუელის მდინარეები
ვირჯინიის უნივერსიტეტი
მინი|250პქ|უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსი
ვირჯინიის უნივერსიტეტი (University of Virginia ან უბრალოდ UVA) — საჯარო უნივერსიტეტი აშშ-ში, ვირჯინიის შტატის ქალაქ შარლოტსვილში. იგი 1819 წელს თომას ჯეფერსონმა დააარსა და დღეისათვის ერთადერთი უნივერსიტეტია აშშ-ში, რომელიც შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში, მონტიჩელოსთან ერთად. ის ერთ-ერთია აშშ-ის რვა საჯარო აივის უნივერსიტატთაგან.
ამერიკული ჟურნალ U.S. News & World Report-ის 2012 წლის გამოცემამ ვირჯინიის უნივერსიტეტი აშშ-ის საჯარო უნივერსიტებს შორის მეორე, ხოლო მთლიანად ქვეყნის უნივერსიტეტებს შორის 25-ე საუკეთესოდ დაასახელა. უნივერსიტეტი გამოირჩევა მაღალი რანგის ინგლისური და ამერიკული ლიტერატურის, შემოქმედებითი წერის, ბიზნესის, სამართლისა და მედიცინის პროგრამებით.
UVA-ს თავდაპირველ საბჭოში შემადგენლობას შორის იყვნენ აშშ-ის ყოფილი პრეზიდენტები — თომას ჯეფერსონი, ჯეიმზ მედისონი, ჯეიმზ მონრო. უნივერსიტეტის ტერიტორია მანამდე მონროს კუთვნილ სასოფლო-სამეურნეო ტერიტორიას წარმოადგენდა, რომლის ფერმერის საცხოვრებელ შენობაშიც ამჟამად უნივერსიტეტის რეზიდენტული კოლეჯია განთავსებული.
უნივერსიტეტში ამჟამად 800 სტუდენტური ორგანიზაციაა რეგისტრირებული.
ასევე აღსანიშნავია, რომ ბოლო 15 წლის მანძილზე, ვირჯინიის უნივერსტიეტში აშშ-ის საჯარო უნივერსიტეტებს შორის ყველაზე მეტი აფრო-ამერიკელი სწავლობს.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის უნივერსიტეტები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები აშშ-ში
ლედა
მინი|250პქ|ლედა და გედი, [[მიქელანჯელოს ნახატი]] ლედა — ბერძნულ მითოლოგიაში: სპარტის მეფე ტინდარეს მეუღლე; კლიტემნესტრასა და კასტორის დედა. მისმა სილამაზემ მოხიბლა ზევსი, რომელიც გედად გადაიქცა და შეეუღლა მას; ამ კავშირის შედეგად ლედამ დადო ორო კვერცხი, რომლიდანაც დაიბადნენ ელენე და დიოსკურები.
პირველი სვირი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1981 ადამიანი.
ლედა
მას შემდეგ, რაც სახელგანთქმული გმირი ტინდარეოსი თავისი სამეფოდან, სპარტადან, გააძევა საკუთარმა ძმამ, იგი შეიფარა ეტოლიის მეფე ფესტიოსმა. და არა მარტო შეიფარა, არამედ თავისი უმშვენიერესი ასული ლედა შერთო ცოლად. ერთხელ ზევსმა თვალი ჰკიდა ლედას, რომელიც მდინარე ევროტასის სანაპიროზე სეირნობდა. მოიხიბლა მისი მშვენებით, თეთრ გედად გარდაისახა და თანაეყო. გავიდა დრო და ლედამ კვერცხი დადო, საიდანაც გამოიჩეკნენ ზევსის შვილები: ელენე და პოლიდევკესი, ხოლო ტინდარეოსისგან ლედას ეყოლა კიდევ ორი შვილი – კლიტემნესტრა და კასტორი.
პირველი სვირი
ეკონომიკა
სოფელი შედის სვირის მეღვინეობის ზონაში. სოფელში არის საექიმო ამბულატორია.
ლედა
გვიანი მითოსის თანახმად, გედადქცეული ზევსის გამოცხადების შემდეგ ლედამ ორი კვერცხი დადო: ერთი კვერცხიდან გამოიჩეკა ელენე, მეორე კვერცხიდან კი – დიოსკურები — კასტორი და პოლიდევკესი.
პირველი სვირი
ღირსშესანიშნაობები
უბან ხოხოულას ტერიტორიაზე დგას წმინდა გიორგის სახელობის VIII საუკუნის ეკლესია, ე.წ. ვირსაყდარა. სოფლის ტერიტორიაზე ასევე დგას სამეთვალყურეო კოშკი.
ლედა
არსებობს მითოსის სხვა ვერსიაც, რომელიც გვამცნობს, რომ გედადქცეულ ზევსს არწივი დაედევნა. ზევსმა ქალღმერთი ნემესისი დაინახა და მის მკერდს ამოეფარა, თან თანაეყო. მალე ნემესისმა კვერცხი დადო, ხოლო ეს კვერცხი ჰერმესმა ლედას შეუგორა კალთაში. ამ კვერცხიდან კი მშვენიერი ელენე იშვა.
პირველი სვირი
სქოლიო
კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლედა
ეს მითოსი ანტიკური თუ გვიანი ხანის ხელოვანთა უსაყვარლეს სიუჟეტად იქცა.
რესურსები ინტერენტში
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
ფრენკ სტენტონი
სერ ფრენკ მერი სტენტონი — FBA (დ. 17 მაისი, 1880 — გ. 15 სექტემბერი, 1967) იგი იყო ანგლო-საქსონური ინგლისის ისტორიკოსი და სამეფო ისტორიული საზოგადოების პრეზიდენტი (1937–1945).
ჰენრი სტენტონის ვაჟი საუთუელიდან, ნოტინჰემშირი, მან განათლება მიიღო ოქსფორდის კებლე კოლეჯში და 1947 წელს აირჩიეს საპატიო სტიპენდიანტად.
სტენტონი იყო კითხვის უნივერსიტეტის ისტორიის პროფესორი (1926–1946), შემდეგ კი უნივერსიტეტის ვიცე-კანცლერი (1946–1950). კითხვის უნივერსიტეტში ვიცე-კანცლერად მუშაობის პერიოდში, იგი ხელმძღვანელობდა უნივერსიტეტის მიერ Whiteknights Park-ის შეძენას, შექმნა ახალი კამპუსი, რამაც საშუალება მისცა უნივერსიტეტის გაფართოებას შემდგომ ათწლეულებში. 2008 წლის ნოემბერში გამოცხადდა, რომ ახალი საცხოვრებელი დარბაზი, რომელიც აშენდებოდა ამ კამპუსში, დაერქვა Stenton Hall, მის პატივსაცემად. სტენტონის ყოველწლიური ლექცია, რომელსაც ატარებს გამოჩენილი ისტორიკოსი, გაიხსნა რიდინგის უნივერსიტეტში 1967 წელს.
მისმა მეუღლემ, დორის მერი სტენტონმა დაწერა წინასიტყვაობა, ანგლო-საქსური ინგლისის მესამე გამოცემაზე, რომელიც გამოქვეყნდა მისი გარდაცვალების შემდეგ, და რედაქტირდა მოსამზადებელი ანგლო-საქსური ინგლისისთვის: როგორც ფრენკ მერი სტენტონის შეგროვებული ნაშრომები, გამოქვეყნებული 1970 წელს. თავად ისტორიკოსი, რომელმაც შექმნა ინგლისური საზოგადოება ადრეულ შუა საუკუნეებში, ინგლისის პელიკანის ისტორიისთვის და ინგლისელი ქალი ისტორიაში (1957).
სტენტონის ნაშრომები, მისი მეუღლის, დორისის, ლედი სტენტონის ნაშრომებთან ერთად, მათი ბიბლიოთეკა და მონეტების კოლექცია კითხვის უნივერსიტეტის სპეციალური კოლექციების ნაწილია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:ინგლისელი ისტორიკოსები
კაილი რიჩარდსი
კაილ რიჩარდს უმანსკი (Kyle Richards Umansky; დ. 11 იანვარი, 1969) — ამერიკელი მსახიობი, სატელევიზიო პერსონა და ფილანტროპი. სამსახიობო კარიერა ბავშვობის ასაკში დაიწყო, პირველად გადაიღეს სერიალში, პატარა სახლი პრერიაზე, შემდეგ გამოჩნდა რამდენიმე სათავგადასავლო და საშინელებათა ფილმში, მათ შორის: მანქანა (1977), ცოცხლად შეჭმული (1977) და უოლტ დისნეის ფილმი, ტყის მეთვალყურე (1980), ლინდსი უოლასის როლი მოირგო ჯონ კარპენტერის ჰელოუინში, (1978) შემდეგ გადაიღეს ფილმში, ჰელოუინი კლავს (2021). 2010 წლიდან მთავარი როლით მონაწილეობს სერიალში, ბევერლი ჰილზის ნამდვილი დიასახლისები. 2017 წელს ის იყო კონკურსანტი The New Celebrity Apprentice- ში, სადაც თამაშობდა საქველმოქმედო ბავშვთა საავადმყოფოსთვის.
ადრეული ცხოვრება
რიჩარდსი დაიბადა 1969 წლის 11 იანვარს, ლოს-ანჯელესის ჰოლივუდის უბანში, კალიფორნიაში. ის არის კეტლინ მერი რიჩარდსის (1938– 2002) და კენეტ ედვინ რიჩარდსის (1917– 1998) ქალიშვილი. წყვილი 1972 წელს დაშორდა, ხოლო დედამისი კეტლინი მოგვიანებით კიდევ ორჯერ დაქორწინდა. რიჩარდსის ნახევარ და-ძმები არიან კეტი ჰილტონი (დ. 1959 წელს), და კიმ რიჩარდსი (დ. 1964 წელს), ასევე მამის პირველი ქორწინებიდან ჰყავს 3 ნახევარძმა, რომელთაგან ყველა ზრდასრული იყო რიჩარდსის დაბადების დროისთვის. ნიკი და პარიზ ჰილტონი მისი დისშვილები არიან.
კინო და ტელევიზია
რიჩარდსმა სამსახიობო კარიერა 1974 წელს დაიწყო, განასახიერა ჯულია ტელესერიალში „პოლიციელი ქალი “. მოგვიანებით, გამოჩნდა NBC-ის დასავლური ისტორიული დრამის სატელევიზიო სერიალის პატარა სახლი პრერიაზე-ის მე-18 ეპიზოდში, სადაც ითამაშა ალისია სანდერსონ ედვარდსის როლი. მისი და კიმიც ასევე მსახიობი იყო. 1977 წელს თრილერში, მანქანა ორივემ ითამაშა დების როლი. 1970-იან წლებში რიჩარდსი გამოჩნდა რამდენიმე სატელევიზიო სერიალში, მათ შორისაა: მაღლა ფრენა, ვეგასი', ფანტაზიის კუნძული, დროის ექსპრესი და Carter Country''. განასახიერა ლინდსი უოლესი სლეშერი ფილმში ჰელოუინი (1978), სადაც მასთან ერთად თამაშობდა ჯეიმი ლი კერტისი. ჰელოუინი თავის ჟანრში საკმაოდ წარმატებული ფილმი აღმოჩნდა;
1980 წელს იგი გამოჩნდა ზებუნებრივ საშინელებათა ფილმში ტყის მცველი. შემდგომ ითამაშა მედდა დორი კერნსი NBC-ის სამედიცინო დრამა სერიალში, ER (1998–2006), სადაც სულ 21 ეპიზოდში გამოჩნდა. ლიზა, მეორეხარისხოვანი პერსონაჟი ითამაშა კომედიურ ფილმში National Lampoon's Pledge This! (2006). ტრიციას როლი მოირგო Lifetime-ის სატელევიზიო ფილმში Deadly Sibling Rivalry (2011), ხოლო დიასახლი ჰეზერი განასახიერა კომედიურ ფილმში ჰანგოვერის თამაშები (2014). რამდენიმეჯერ მიიწვიეს სატელევიზიო სერიალებში, მათ შორის CSI, მეშვიდე სამოთხე, ქალაქის ბიჭები, ბევერლი ჰილზი, 90210, სიყვარულის ნავი:შემდეგი ტალღა და ჩიპები.
2010 წლიდან თამაშობს Bravo-ს რეალით სატელევიზიო შოუში, სახელწოდებით „ბევერლი ჰილზის ნამდვილი დიასახლისები“, სადაც კაილი მთავარი როლის შემსრულებელია. 2012 წელს დაბეჭდეს The Hollywood Reporter-ის ჟურნალის ყდაზე, სადაც გადაიღეს ნამდვილი დიასახლისების სხვა მსახიობებთან ერთად, ვიკი განვალსონთან, რამონა ზინგერთან, ქეროლაინ მანზოსთან და ნენე ლიკსთან ერთად. იყო ნომინირებული ჯილდოზე, „2019 წლის რეალითი შოუს ვარსკვლავი“. 2013 წელს მან განასახიერა სამოდელო აგენტი კეისი მაკგრეუ NBC-ის სერიალის ჩვენი ცხოვრების დღეების სამ ეპიზოდში. 2017 წელს, რიჩარდსი გამოჩნდა კონკურსში, The New Celebrity Apprentice-ში სადაც მიღებული 25,000 დოლარი გამოიყენა ლოს-ანჯელესის ბავშვთა საავადმყოფოსთვის. ამ კონკურსში კაილი მე-12 ადგილზე გავიდა.
რიჩარდსი თანა-აღმასრულებელი პროდიუსერია Paramount Network-ის კომედიური სატელევიზიო სერიალისა, ამერიკელი ქალი (2018). 2019 წლის 30 აგვისტოს დადასტურდა, რომ რიჩარდსი გაიმეორებდა ლინდსი უოლასის როლს, ფილმში, ჰელოუინის მკვლელობა. კორონავირუსის პანდემიის გამო ერთი წლის დაგვიანების შემდეგ, Halloween Kills-ის მსოფლიო პრემიერა ვენეციის 78-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე 2021 წლის 8 სექტემბერს შედგა, ხოლო ამერიკის კინოთეატრებში 2021 წლის 15 ოქტომბერს გამოვიდა. ფილმის საბოლოო შემოსავალი 131 მილიონ დოლარს შეადგენდა, და აღმოჩნდა წლის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული საშინელებათა ფილმი A Quiet Place Part II-თან ერთად.
პირადი ცხოვრება
1980-იან წლებში კაილი ხვდებოდა მსახიობ ტომას ჰოუელს. 1988 წელს, 18 წლის ასაკში, რიჩარდსი დაქორწინდა გურაიშ ალჯუფრზე, როდესაც ის ორსულად იყო მათ ქალიშვილზე ფარა ბრიტანზე (დ. 1988 წლის 31 ოქტომბერს), ისინი დაშორდნენ 1990 წელს და განქორწინდნენ ორი წლის შემდეგ. მინი| მარცხნიდან მარჯვნივ: ნახევარდა ქეთი ჰილტონი, ჰილტონის ქალიშვილი [[პერის ჰილტონი|პარიზ ჰილტონი და კაილ რიჩარდსი NBC წვეულებაზე, 2011 წლის თებერვალი]] რიჩარდსმა 1994 წელს გაიცნო თავისი მომავალი მეორე მეუღლე, მაურისიო უმანსკი, ლოს-ანჯელესის უძრავი ქონების აგენტი. უმანსკი წარმოშობით რუსი და ბერძენ-ებრაელია და იგი ესტელა სნეიდერის შვილია. უმანსკი დაიბადა და გაიზარდა მექსიკაში. წყვილი 1996 წლის 20 იანვარს დაქორწინდა, როდესაც კაილი 4 თვის ორსული იყო. მათი ქალიშვილი ალექსია სიმონე დაიბადა 1996 წლის 18 ივნისს. წყვილს კიდევ ორი ქალიშვილი ჰყავს, სოფია კაილი (დ. 2000 წლის 18 იანვარს) და პორტია (დ. 2008 წლის 1 მარტს).
ის ქმართან და შვილებთან ერთად ცხოვრობს ენსინოში, ლოს-ანჯელესში.
2020 წლის დეკემბერში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ რიჩარდს დასთან კეიტი ჰილტონთან და დორით კემსლისთან ერთად კოვიდი დაუდარსტურდა. ეპიდვითარების გამო, ბევერლი ჰილზის ნამდვილი დიასახლისების მე-11 სეზონის გადაღებები დროებით შეჩერდა.
სქოლიო
კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მემუარისტები კატეგორია:ამერიკელი მემუარისტები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1969
გულრიფშის მუნიციპალიტეტი
გულრიფშის მუნიციპალიტეტი (Гәылрыԥшь амуниципалитет) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის შემადგენლობაში. 1946 წელს გამოეყო სოხუმის რაიონს დღევანდელ საზღვრებში. მდებარეობს აფხაზეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე და შავი ზღვის ვიწრო სანაპირო ზოლში. ჩრდილოეთით ესაზღვრება სტავროპოლის მხარე, დასავლეთით — სოხუმის, აღმოსავლეთით — ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტები. სამხრეთით აკრავს შავი ზღვა. ფართობი 1834 კმ². რაიონული ცენტრი - დაბა გულრიფში.
რელიეფი
გულრიფშის რაიონის ჩრდილოეთი ნაწილი — კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედი აგებულია პალეოზოური გრანიტოიდებითა და კრისტალური ფიქლებით. სამხრეთ კალთაზე ვიწრო ზოლად გავრცელებულია ზედაპალეოზოურ-ტრიასული თიხაფიქლები და კვარციტები. მდინარეების ჩხალთისა და საკენის გასწვრივი ხეობები, აგრეთვე მდინარე კოდორის ხეობის ზედა და შუა მონაკვეთი აგებულია ლიახვის თიხაფიქლებით, ჩხალთის ქედის თხემი — ბაიოსური პორფირიტებით, ხოლო სამხრეთი კალთები — ზედაიურული და ცარცული კირქვებით; მდინარეების კელასურის, ამტყელისა და ჯამპალის სათავეებში გავრცელებულია შუიურული გრანიტოიდული ინტრუზიები. გორაკ-ბორცვიაბნი ზოლის აგებულებაში მონაწილეობენ ნეოგენური კონგლომერატები, ქვიშაქვები, თიხები, მერგელები. შავიზღვისპირა დაბლობი აგებულია მეოთხეული ასაკის რიყნარებით, ქვიშებით, თიხებით. გულრიფშის რაიონის წიაღისეული სიმდიდრეა ტყვია მცირე რაოდენობით, თუთია და ვერცხლი (ამტყელის, ხეცკვარის, გვანდრისა და საკენის აუზებში), კალა (ახუპაჭის მთაზე), დარიშხანი (სხაპაჭის ქედზე); არალუთონური საბადოებიდან - ბარიტი (გვანდრის და საკენის აუზებში). რაიონის ტერიტორიაზე ჩხალთის (აწგარა), საკენის, ყლიჩის და სხვა მდინარეთა ხეობებში არის მინერალური წყლები.
გულრიფშის რაიონის ოროგრაფია რთულია. მარუხის უღელტეხილიდან (2739 მ) მწვერვალ გვანდრამდე (3985 მ) კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედია. უმაღლესი მწვერვალი დომბაიულგენი (4046 მ), უღელტეხილები — მარუხი, კლუხორი, გონდრაი და სხვა. სამხრეთით მთავარი ქედის პარალელურად მიემართება ჩხალთის ქედი (მწვერვალი — 3026 მ). მდინარეებს კელასურსა და ამტყველს შორის მდებარეობს ბზიფის ქედის სამხრეთ მერიდიანული განშტოება — სხაპაჭის ქედი. მდინარეებს კელასურსა და კოდორს შორის, შავი ზღვის სანაპირო ხაზის გასწვრივ, გორაკ-ბორცვიანი ზოლია, რომლის სამხრეთით ვრცელდება შავიზღვისპირა დაბლობი.
Lasioglossum tschibuklinum
Lasioglossum tschibuklinum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1931 წელს.
სქოლიო
tschibuklinum
შახრიარ მამედიაროვი
შახრიარ მამედიაროვი (Şəhriyar Həmid oğlu Məmmədyarov; დ. 12 აპრილი, 1985 წელი, სუმგაითი, აზერბაიჯანის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — აზერბაიჯანელი ჭადრაკის დიდოსტატი. 2021 წლის სექტემბრის მონაცემებით, ის აზერბაიჯანის ნომერ პირველი, ხოლო მსოფლიოში მე-11 მოჭადრაკეა. მისი საუკეთესო შედეგი 2820, მას ხდის ჭადრაკის ისტორიაში ყველა დროის მეექვსე ყველაზე მაღალრეიტინგულ მოთამაშედ.
მამედიაროვი მონაწილეობდა კანდიდატთა ტურნირში 2011 წელს (გამოვარდა მეოთხედფინალში), 2014 წელს (მეოთხე ადგილი) და 2018 წელს (მეორე ადგილი). ის ორგზის იუნიორთა მსოფლიო ჩემპიონია (2003 და 2005 წწ.) და 2013 წელს იყო მსოფლიოს ჩემპიონი რაპიდში. ის არის ორგზის გამარჯვებული ტალის მემორიალში (2010 ერთობლივი და 2014 ბლიცი) და შამკირის ჭადრაკში (2016 და 2017), ასევე 2018 წლის ბიელის საჭადრაკო ფესტივალის გამარჯვებული, სადაც მან დაამარცხა მოქმედი მსოფლიო ჩემპიონი მაგნუს კარლსენი.
პროფესიული ჭადრაკის კარიერა
2003 წელს მან მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში. მან გაიმეორა თავისი გამარჯვება 2005 წელს და გახდა ერთადერთი ორგზის ჩემპიონი. 2005 წელს მამედიაროვმა ევროპის საკლუბო თასზე იასპარეზა და ყველა მონაწილეს შორის მეორე ყველაზე მაღალი რეიტინგი ჰქონდა ვასილი ივანჩუკის შემდეგ. მამედიაროვმა 2006 წლის თებერვალში მოსკოვში აეროფლოტის ღია პირველობაზე მან პირველი ადგილი დაიკავა 6½/9 ქულით.
2006 წლის ოქტომბერში მან მოიგო დახურული Essent ჭადრაკის ტურნირი Hoogeveen-ში 4½/6 ანგარიშით, დაამარცხა ჯუდიტ პოლგარი. 2009 წელს მან მოიგო Mainz Ordix Open-ი 10/11 ქულთ. 2010 წელს ბაქოში პრეზიდენტის თასზე ვლადიმერ კრამნიკთან და გატა კამსკისთან ერთად პირველი ადგილი დაიკავა. 2013 წლის ივნისში მამედიაროვმა მოიგო მსოფლიო ჩემპიონატი სწრაფ ჭადრაკში, ანგარიშით 11½/15.
2014 წლის ნოემბერში მან მეორედ მოიგო ტალის მემორიალი. 2016 წლის ივნისში მამედიაროვმა მოიგო შამკირის მე-3 ტურნირი. მან ბოლო ორ ტურში დაამარცხა ორივე ლიდერი ფაბიანო კარუანა და ანიშ გირი. მან ტაიბრეიკში კარუანა დაამარცხა, რითაც სატურნირო გამარჯვება მოიპოვა. 2017 წლის აპრილში მამედიაროვმა ზედიზედ მეორედ მოიგო ვუგარ გაშიმოვის მემორიალი 5½/9 ანგარიშით. 2018 წლის აპრილში მან მონაწილეობა მიიღო გაშიმოვის მემორიალის მეხუთე ტურნირზე და მეოთხე ადგილზე დაასრულა ანგარიშით 4½/9 (+1–1 = 7). 2018 წლის 28 მაისიდან 7 ივნისამდე მან მონაწილეობა მიიღო ნორვეგიის ჭადრაკის მეექვსე ტურნირზე და დაასრულა იგი მეშვიდე ადგილზე 3½/8 ქულით (+0–1=7).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი კატეგორია:აზერბაიჯანელი მოჭადრაკეები
ალისა ფრეინდლიხი
ალისა ფრეინდლიხი (Али́са Бру́новна Фре́йндлих; დ. 8 დეკემბერი, 1934, ლენინგრადი, სსრკ) — საბჭოთა და რუსი თეატრისა და კინოს მსახიობი, სიმღერების შემსრულებელი; სსრკ სახალხო არტისტი (1981). კ. ს. სტანისლავსკის სახელობის რუსეთის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1976), რუსეთის ფედერაციის სამი სახელმწიფო პრემიის (1996, 2001, 2008) და რუსეთის ფედერაციის მთავრობის პრემიის (2010) მფლობელი. 1983 წლიდან — რუსეთის გ. ა. ტოვსტონოგოვის სახელობის  სახელმწიფო აკადემიური დრამატული დიდი თეატრის ერთ-ერთი წამყვანი მსახიობი.
დაბადება და ადრეული წლები
მარცხნივ|მინი|246x246პქ| დედ-მამა: ქსენია და ბრუნო მომავალი მსახიობის დედა ახალგაზრდობაში ფსკოვში ცხოვრობდა, სადაც მონაწილეობდა სამოყვარულო სპექტაკლებში. მალე იგი გადავიდა ლენინგრადში, სადაც გაიცნო გერმანული წარმოშობის მსახიობი ბრუნო ფრეინდლიხი (1909-2002) მშრომელ ახალგაზრდათა თეატრის დრამატულ კურსებზე. მარცხნივ|მინი|380x380პქ| პატარა ალისა
ალისამ ჯერ კიდევ ბავშვობაში დაიწყო მხატვრული უნარების გამოვლენა. სამი წლის ასაკში მან ნახა დეიდისა და მისი მეუღლის გამოსაშვები სპექტაკლები, რომლებმაც მაშინ კონსერვატორია დაამთავრეს. ამის შემდეგ გოგონა რამდენიმე დღის განმავლობაში მელოდიებს მღეროდა ოპერიდან და საკუთარ თავთან „თეატრს“ თამაშობდა, უფროსებისგან მალულად დედის კაბებს იცვამდა.
ომის დაწყებამდე ცოტა ხნით ადრე ალისას მშობლები დაშორდნენ. მამა თავისი თეატრის მსახიობებთან ერთად გაემგზავრა ტაშკენტში, გოგონა კი დედასთან დარჩა. ბრუნო ფრეინდლიხმა ლენინგრადი მანამდე დატოვა, ვიდრე გერმანელების გასახლებას დაიწყებდნენ. ალისა ფრეინდლიხის მოგონებების თანახმად, „ბებიას, მამიდას, ჩემს ბიძაშვილ-მამიდაშვილებს — მათ ყველას უნდა დაეტოვებინათ ლენინგრადი“. „მამას ძმა და მისი ცოლი დააკავეს. მოგვიანებით გავიგეთ, რომ დახვრიტეს“.
დიდი სამამულო ომი და ლენინგრადის ბლოკადა
მინი|243x243პქ| ალისა სკოლაში სწავლის პერიოდში 1941 წელს ალისა 239-ე სკოლის (ამჟამად 239 ფიზიკა-მათემატიკური ლიცეუმი) პირველ კლასში წავიდა. დაწესებულება მდებარეობდა ზუსტად ქალაქის ცენტრში — ტერიტორია, რომელიც დაექვემდებარა ყველაზე მასიურ დაბომბვას. რამდენიმე დღის შემდეგ დაიწყო ლენინგრადის ბლოკადა. ასეთი რთული პირობების გამო, სწავლა ვერ ხერხდებოდა: მასწავლებელი საგაკვეთილო თემის ნაცვლად საუბრობდა ყველაფერზე, რაც მაშინ ბლოკადისთვის იყო საჭირო.
ალისას იმ დღეებში გადარჩენაში მხოლოდ ბებია დაეხმარა, უფრო სწორად, მისი დისციპლინირებულობა: გარკვეულ საათებში აძლევდა პურის ძალიან მცირე ნაწილს, დანარჩენს კი მალავდა. გოგონასა და მისი დედის ჯანმრთელობა უკიდურესად სუსტი და არასტაბილური იყო, არა მხოლოდ ფიზიკურად, არამედ ფსიქოლოგიურადაც: გერმანული ფესვების მქონე ბავშვი თავს საშინლად გრძნობდა მათ გარემოცვაში, ვისაც სძულდა გერმანელები.
ომის დროს ალისას დედა ბუღალტრად მუშაობდა და მისი დასრულების შემდეგ ქალიშვილთან ერთად სამი წლით ტალინში გადავიდა.
მოგვიანებით, 2014 წელს, ალისა ფრეინდლიხმა ერთ-ერთი მთავარი როლი შეასრულა მინი-სერიალში „მარტას ხაზი“, რომელიც მიეძღვნა ბლოკადაში მოქცეული ლენინგრადის მოვლენებს.
ომის შემდგომი ბავშვობა და ინსტიტუტში ჩაბარება
ესტონეთის დედაქალაქში ალისა სწავლობდა საშუალო სკოლის მე-3-მე5 კლასებში. სწავლის დასრულება აქაც ვერ მოასწრო — 1948 წელს დედასთან ერთად ლენინგრადში დაბრუნდა, სადაც გოგონამ კვლავ 239-ე სკოლაში გააგრძელა სწავლა. ბრუნო ფრეინდლიხიც დაბრუნდა ქალაქში და თან მოიყვანა თავისი ახალი ოჯახი — ცოლი და ქალიშვილი ირინა. ალისას დედა შვილს მამასთან შეხვედრებს არ უშლიდა, მაგრამ მამის ახალი ცოლი კატეგორიულად ეწინააღმდეგებოდა ამას. დამ — ირინამ მრავალი წლის განმავლობაში არც კი იცოდა მისი ნახევარ-დის არსებობის შესახებ.
სკოლაში ალისა მოხვდა თეატრალურ წრეში, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ცნობილი საბჭოთა მსახიობი მარია პრიზვან-სოკოლოვა. მას მაშინვე მოეწონა გოგონა და დაინახა მასში მომავალი „ვარსკვლავი“. ალისა მთელ თავისუფალ დროს მასწავლებელთან ატარებდა. სწორედ მარია ალექსანდრეს ასულმა ასწავლა ფრეინდლიხს სამსახიობო ოსტატობა.
1953 წელს, სკოლის დამთავრების შემდეგ, ალისამ უკვე ზუსტად იცოდა, რომ მსახიობი გახდებოდა, მაგრამ ვერ გადაეწყვიტა რომელი: მუსიკალური თუ დრამატული. მეორე ვარიანტის სასარგებლოდ არჩევანში დაეხმარა მამამისი, რომელმაც ალისა საოპერო სცენიდან გააგდო: „შენ დაბალი ხარ, იქ კი ფაქტურაა საჭირო“, თუმცა გოგონას ძლიერი ხმა ჰქონდა — მაღალი მეცო-სოპრანო.
ინსტიტუტის დამთავრება, პირველი კინოროლები და მუშაობა კომისარჟევსკაიას თეატრში
მარცხნივ|მინი| ალისა ფრეინდლიხის დახასიათება გაცემული ინსტიტუტის დამთავრებისას ფრეინდლიხამდე ბორის ზონს საბჭოთა თეატრისა და კინოს მრავალი აღიარებული ოსტატი ჰყავდა აღზრდილი. მათ შორის: ბორის ბლინოვი, პავლე კადოჩნიკოვი, ნიკოლაი ტროფიმოვი, ალექსანდრე ბელინსკი, იგორ ვლადიმიროვი, ზინოვი კოროგოდსკი, ოსკარ რემეზი, ემა პოპოვა და სხვები. ფრეინდლიხმა ინსტიტუტში სწავლის პერიოდში მიიღო მრავალი მადლობა და ჯილდო, მათ შორის დიპლომები სანიმუშო სწავლისთვის. მაგრამ სწავლა არ იყო ადვილი. მის გარიცხვაზეც კი იდგა საკითხი. ზონი სტუდენტის დასაცავად გამოვიდა: „თუ ვინმე გაბედავს ჩემს სტუდენტებს შეეხოს, მაშინვე ვტოვებ ინსტიტუტს“. ალისა მადლიერებით იხსენებს თავის მთავარ მასწავლებელს: „მან აღმზარდა, როგორც მკვეთრი ხასიათის მსახიობი. მაგრამ აზრადაც არ მოსვლია, რომ ჯულიეტას თამაშიც შემეძლო, რომ ჩემთვის დრამატული ან ლირიკულ-დრამატული როლების მოცემაც შეიძლებოდა.
1955 წელს ეპიზოდური როლები შეასრულა ფილმებში „დაუმთავრებელი ამბავი“ და „ტალანტები და თაყვანისმცემლები“. შემდეგ გათხოვდა თავის „სტუდენტობის სიყვარულზე“, თანაკურსელ — ვლადიმერ კარასევზე. ქორწინება დიდხანს არ გაგრძელებულა — ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ წყვილი ერთმანეთს დაშორდა.
ბორის ზონმა ხელი მოაწერა მსახიობისთვის გაცემულ დახასიათებას, რომელშიც შეჯამებულია, რომ ფრეინდლიხი რეკომენდირებული იყო რეგიონალური და რესპუბლიკური მნიშვნელობის დრამატულ თეატრებში წამყვანი მუშაობისთვის (იხილეთ ფოტო). სადიპლომო სპექტაკლი „პანი დულსკაიას მორალი“, რომელშიც ფრეინდლიხმა შეასრულა მთავარი როლი, დაეხმარა მას ლენინგრადის კომისარჟევსკაიას სახელობის თეატრის დასში მოხვედრილიყო 1957 წელს.
მოგვიანებით ფრეინდლიხმა თქვა: „დიდი სიამოვნებით ვიხსენებ ჩემს ნამუშევარს კომისარჟევსკაიას თეატრში. იქ კარგი სკოლა გავიარე, ძალიან კარგი. მე იქ პრიმა არ ვიყავი. იქ შესანიშნავი მსახიობი ემა პოპოვა ბრწყინავდა. მე მივიღე მხოლოდ ის როლები, რომლებზეც პოპოვამ უარი თქვა (ან, როგორც თეატრში ამბობენ, პოპოვას მაგიდიდან გადმოვარდა). ვტიროდი და საშინლად ვღელავდი, რომ დოროთის თამაში არ შემეძლო ჰემინგუეის „მეხუთე კოლონაში“. თუმცა, ალისამ ამ როლებამდე დაიწყო ყველაზე მცირედან — გარდასახვა ბიჭებსა და ხულიგნებში.
საერთო ჯამში, თეატრში მუშაობის დროს ფრეინდლიხმა ათზე მეტი როლი შეასრულა; ამ პერიოდსვე ეკუთვნის მისი ნამუშევრები ფილმებში: „ქალაქი ანთებს ცეცხლს“ და „ამბავი ახალდაქორწინებულებზე“. 1950-იანი წლების ბოლოს იგი შეხვდა თეატრის რეჟისორს იგორ ვლადიმიროვს, რომელიც თეატრში მიიწვიეს სპექტაკლის — „სიყვარულის დრო“ დასადგმელად. ეს შეხვედრა დაამახსოვრდა ალისას და 1961 წელს, როდესაც ვლადიმიროვი ხელმძღვანელობდა ლენინგრადის ლენსოვეტის სახელობის აკადემიურ თეატრს, იქ გადავიდა.
ლენსოვეტის სახელობის თეატრი და შემოქმედებითი კავშირი იგორ ვლადიმიროვთან
ფრეინდლიხი პირველად შეხვდა კინორეჟისორ ელდარ რიაზანოვს, რომელიც ემზადებოდა კინოკომედია „ჰუსარული ბალადის“ გადასაღებად. რიაზანოვის თქმით, ფრეინდლიხმა სინჯები უბრალოდ ბრწყინვალედ გაიარა, მაგრამ მსახიობი ძალიან ქალური იყო და ფილმის გმირს, როგორც მოგეხსენებათ, უნდა განესახიერებინა მამაკაცი. შედეგად, როლზე დაამტკიცეს ლარისა გოლუბკინა.
ლენსოვეტის თეატრში, პირიქით, იგორ ვლადიმეროვმა, რომელმაც, როგორც კრიტიკოსებმა აღნიშნეს, მოახერხა „ფრინდლიხის ნიჭის სპეციფიკის დაჭერა“. არა მხოლოდ დგამდა მისთვის სპექტაკლებს, არამედ საერთოდ რეპერტუარის არჩევისას, ითვალისწინებდა მისი მთავარი მსახიობის ინდივიდუალობას (1960 1990-იან წლებში ეს ძირითადად მელოდრამები იყო). 1979 წელს ალისა ფრეინდლიხმა თქვა: „იგორ ვლადიმეროვი ჩემი ნამდვილი მასწავლებელია ხელოვნებაში, მზრუნველი და მკაცრი მასწავლებელი, ჩემი ნამდვილი მეგობარი. თეატრში ჩემი ყველა მიღწევა მხოლოდ მისი დამსახურებაა. მე ვერ წარმომიდგენია მსახიობი ფრეინდლიხი რეჟისორ ვლადიმიროვის გარეშე. ამაზე ფიქრისაც კი მეშინია. შევძლებ ახლა სხვა თეატრში მუშაობას? არ ვიცი“. მასზე 16 წლით უფროსი ვლადიმიროვთან მიჯაჭვულობამ გამოიწვია ფრეინდლიხის მეორე ქორწინება — 1960-იანი წლების დასაწყისში ისინი დაქორწინდნენ
ეს პერიოდი იყო ალისა ფრეინდლიხის თეატრალური კარიერის პიკი. იგი გახდა თეატრის პირველი ლედი, როგორც მოგვიანებით გაზეთები წერდნენ და ითამაშა თეატრის რეპერტუარის თითქმის ყველა სპექტაკლში. იმ დროის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და წარმატებული როლი იყო ბიჭუნა „ბიჭუნა და კარლსონი“-დან. ამ სპექტაკლზე უფროსებიც და ბავშვებიც ერთნაირი სიამოვნებით დადიოდნენ.
ფრეინდლიხს კინოში თითქმის არ იწვევდნენ ცალკე შეიძლება აღინიშნოს 1960-იანი წლების მხოლოდ ერთი როლი — „კბილის ექიმის თავგადასავალი“ (1965), ელემ კლიმოვის კომედია, რომლის გადასაღებ მოედანზე ფრეინდლიხი პირველად შეხვდა მსახიობ ანდრეი მიაგკოვს. მოგვიანებით ისინი ერთად ითამაშებენ „სამსახურებრივ რომანში“.
ქალიშვილის დაბადება და პირველი მთავარი როლები
მომდევნო წელს ალისა ფრეინდლიხს შეეძინა ქალიშვილი ვარვარა. გოგონას დაბადებაზე ყველაზე მეტად მსახიობის დედა, ქსენია ოცნებობდა. დაბადებამდე ერთი თვით ადრე ფრეინდლიხი და დედამისი წავიდნენ რუსეთის თეატრალური საზოგადოების დასასვენებელ სახლში სოფელ კომაროვოში. 13 მარტის ღამეს ალისას მშობიარობა დაეწყო, ამის შესახებ დედას აცნობა. მან კი ორი სასწრაფო გამოიძახა: ერთი ქალიშვილისთვის, მეორე თავისთვის. ბებიამ შვილიშვილი მხოლოდ ორი თვის შემდეგ ნახა — მაშინ, როცა საავადმყოფოდან გამოწერეს.
ალისას დედა 1971 წელს გარდაიცვალა. ის სამი წლის შვილიშვილის თვალწინ კვდებოდა, უეცარი ინსულტისგან. ფრეინდლიხი და ვლადიმროვი ამ დროს თეატრში, რეპეტიციაზე იმყოფებოდნენ. სადილობისას ქალი მოულოდნელად დაეცა. გოგონა ცდილობდა მისი მობრუნებას, მაგრამ უშედეგოდ. სახლში დაბრუნებულმა ფრეინდლიხმა საშინელი სურათი დაინახა: დედა იატაკზე იწვა, მასზე საკუთარი ქალიშვილი (ვარვარა ისე ტიროდა, რომ ბებიაზე ჩასძინებოდა), ირგვლივ სათამაშოები იყო მიმოფანტული. ერთი კვირის შემდეგ, ქსენია ფიოდორის ასული გონზე მოსვლის გარეშე გარდაიცვალა.
ამ ტრაგიკული შემთხვევის შემდეგ ფრეინდლიხმა განაგრძო თამაში თეატრსა და კინოში. 1974 წელს ანატოლი სოლონიცინმა, ალისას კოლეგამ სპექტაკლიდან „ვარშავის მელოდია“, აცნობა მას, რომ თავად ანდრეი ტარკოვსკი დაესწრო საღამოს სპექტაკლს. სპექტაკლის შემდეგ სოლონიცინმა ფრეინდლიხს მისცა ტარკოვსკის შენიშვნა, რომელიც იწყებოდა შემდეგი სიტყვებით: „ქალბატონო ფრეინდლიხ!…“ მასში რეჟისორი წერდა, რომ სპექტაკლი მოეწონა და მსახიობს თავის ახალ ფილმში მცირე როლის შესასრულებლად ეპატიჟება. ფრეინდლიხი უყოყმანოდ დათანხმდა და განაგრძო სოლონიცინის გამოკითხვა მომავალი სურათის შესახებ, რაზეც ის აცხადებდა, რომ თვითონაც არაფერი იცოდა. ამჯერად, ალისამ ვერ შეძლო ტარკოვსკისთან თამაში — ის უბრალოდ ვერ მოვიდა გადაღებებზე.
აღსანიშნავია, რომ იმ წელს ალისა ფრეინდლიხმა კვლავ ვერ მოახერხა ეთამაშა ელდარ რიაზანოვის ახალ კომედიაში „ბედის ირონია, ანუ გაამოთ!“ ამის საფუძველი შემდეგი იყო: რიაზანოვმა და ემილ ბრაგინსკიმ დაწერეს ამავე სახელწოდების პიესა და გადასცეს ლენსოვეტის თეატრს იმ პირობით, რომ მთავარ როლს — ნადია შეველიოვას თეატრის წამყვანი მსახიობი ალისა ფრეინდლიხი შეასრულებდა. რამდენიმე ხნის შემდეგ ავტორები მიიწვიეს პრემიერაზე. სატელეფონო საუბარში ბრაგინსკიმ იკითხა: როგორ თამაშობს ფრეინდლიხი სპექტაკლში, რაზეც მას უპასუხეს: „მაგრამ ის საერთოდ არ თამაშობს თქვენს პიესაში!“ ამის შემდეგ რიაზანოვი აღარ წავიდა პრემიერაზე და ფრეინდლიხიც ვერ მიიწვია ამ პიესის მიხედვით გადაღებულ ფილმში, რადგან ბარბარა ბრილსკა უკვე დამტკიცებული იყო.
ამის მიუხედავად, 1974 წელს გამოვიდა სამი ფილმი ალისა ფრეინდლიხის მონაწილეობით: ევგენი ხრინიუკის მელოდრამა „ანა და კომანდორი“ (რომელიც ფრეინდლიხის პირველი დიდი პროექტია), ლეონიდ კვინიხიძის მუსიკალური კომედია „ჭილის ქუდი“ და ელემ კლიმოვის ისტორიული დრამა „აგონია“.
„სამსახურებრივი რომანი"
„ბედის ირონიის“ დასრულების შემდეგ, ელდარ რიაზანოვმა საკუთარ თავს დაუსვა კითხვა: „რა უნდა გადაიღოს შემდეგ?“ მოულოდნელად გაახსენდა პიესა „თანამშრომლები“, რომელიც მან ექვსი წლის წინ ბრაგინსკისთან ერთად დაწერა. სპექტაკლმა წარმატებით ჩაიარა: ის სსრკ-ის სხვადასხვა ქალაქების 134 თეატრმა დადგა. რიაზანოვმა ჩათვალა, რომ მთავარი როლი — ლუდმილა კალუგინა ამჯერად აუცილებლად ალისა ფრეინდლიხმა უნდა შეასრულოს, გაუგზავნა პიესა და შეთავაზება მის ფილმში ეთამაშა. ფრეინდლიხი დათანხმდა და რეჟისორი მომავალი ფილმის სხვა ასპექტებზე შეუდგა მუშაობას.
ფილმში მთავარი გმირი კალუგინა უნდა ყოფილიყო. ფირის სამუშაო სახელწოდება თავიდან იყო კიდეც „ზღაპარი ხელმძღვანელ კონკიაზე“. რიაზანოვმა შენიშნა, რომ ფრეინდლიხი უფრო მეტად ვლინდება თეატრში, ვიდრე კინოში და დაიწყო ფიქრი იმაზე, თუ როგორ არ ჩაეხშო მისი ნიჭი სიუჟეტის მიხედვით, ლუდმილა კალუგინა უნდა ყოფილიყო უფერული, „ნაცრისფერი თაგვი“. ასეთი ფრეინდლიხი შექმნეს ვიზაჟისტებმა და კოსტიუმების დიზაინერმა, რომელმაც ვერ იპოვა შესაფერისი კოსტუმი გადასაღებად. ის თავად მსახიობმა აღმოაჩინა, როცა მოსფილმის მთელი გარდერობი მოისინჯა. ფრეინდლიხმა თავისი გმირის საფირმო სიარული იმდროინდელი რეალური ქალი-უფროსებისგან გადაიღო.
ფილმს დიდი წარმატება ხვდა წილად. პრემიერის შემდეგ ფრეინდლიხმა შემდეგი შინაარსის წერილებიც კი მიიღო: „თქვენი ფილმის შემდეგ სასწრაფოდ მივედით საპარიკმახეროში, ისეთივე ვარცხნილობა გავიკეთეთ, ისეთივე კაბა შევკერეთ და საერთოდ მოვწესრიგდით“. დღემდე კალუგინას როლი ყველაზე ცნობილი რჩება ალისას კარიერაში და მსახიობი მას ერთ-ერთ ფავორიტად მიიჩნევს. სურათი დაფასდა სახელმწიფოს მაღალ ეშელონებშიც. მის ყველა შემქმნელს მიენიჭა ძმები ვასილიევების სახელობის რსფსრ სახელმწიფო პრემია, გარდა ალისა ფრეინდლიხისა, რომელმაც სამი წლით ადრე უკვე მიიღო კ. სტანისლავსკის სახელობის რსფსრ სახელმწიფო პრემია მისი თეატრალური ნამუშევრებისთვის და რეგლამენტის მიხედვით, რსფსრ სახელმწიფო პრემია ორჯერ არ ენიჭება ერთ ადამიანს. თავად ფრეინდლიხმა კითხვაზე, განაწყენებული იყო თუ არა, ასე უპასუხა: „არა, მე ისე მიჩვეული ვარ ზოგიერთ შეზღუდვას, რომელიც მიღებულ იქნა დეპუტატთა საბჭოში. სასაცილოც კი იყო ჩემთვის“.
ლუდმილა კალუგინას როლისთვის ალისა ფრეინდლიხი ჟურნალმა „საბჭოთა ეკრანმა“ წლის საუკეთესო მსახიობად აღიარა. აღსანიშნავია, რომ ფილმის შექმნის დროს ალისა ბრუნოს ასულმა აჩვენა არა მხოლოდ სამსახიობო, არამედ მუსიკალური შესაძლებლობებიც: მის მიერ შესრულებული ორი სიმღერა — „ბუნებას ცუდი ამინდი არ აქვს“ („У природы нет плохой погоды“) და „ჩემს სულს არ აქვს მოსვენება“ („Моей душе покоя нет“) მაშინვე გახდა ჰიტები და არაერთხელ შესრულდა რადიოსა და ტელევიზიაში.
2011 წელს კინოთეატრების ეკრანებზე გამოჩნდა ფირის რიმეიქი — „სამსახურებრივი რომანი. თანამედროვეობა“, სადაც ლუდმილა კალუგინას როლი შეასრულა ახალგაზრდა მსახიობმა სვეტლანა ხოდჩენკოვამ. ალისა ფრეინდლიხმა თქვა, რომ ფილმი არ უნახავს და და არც ნახავს, რადგან „მას ძალიან გაუჭირდება ამ სიუჟეტში ახალი აღმოჩენების მიღება და შეგუება.“
განქორწინება და დიდ დრამატულ თეატრში გადასვლა
„კინო არა ყველასთვის" ჟანრის მოყვარულთათვის ფრეინდლიხმა გამოავლინა თავი შემდეგ პროექტში — ანდრეი ტარკოვსკის „სტალკერში“. ანატოლი სოლონიცინმა კვლავ აცნობა მას ქასტინგის შესახებ. როლი პატარა იყო, რამდენიმე სცენა ფილმის დასაწყისში და მონოლოგი ბოლოს. მონოლოგი, როგორც მოგვიანებით ფრეინდლიხმა აღიარა, მთლიანად იმპროვიზირებული იყო. გადასაღებ მოედანზე ისეთი ატმოსფერო იყო, რომ ადამიანები ერთმანეთს ჩურჩულით ესაუბრებოდნენ. ერთ-ერთ სცენაში, სადაც სტალკერის ცოლი, რომელსაც ფრეინდლიხი თამაშობს, ბრაზობს იმის გამო, რომ მისი ქმარი კვლავ ტოვებს ზონას, მსახიობი ისე შეიჭრა როლში, რომ მრავალჯერადი გადაღების გამო, მან კინაღამ დაკარგა გონება. მოგვიანებით, ალისამ თქვა, რომ გადამღები ჯგუფის ისეთ თანმიმდევრულობას, როგორიც ტარკოვსკისთან იყო, მხოლოდ მაშინ შეხვდა, როცა რიაზანოვთან მუშაობდა.
1981 წელს რამდენიმე საკვანძო მოვლენა მოხდა ალისა ფრეინდლიხის ცხოვრებაში. მსახიობს მიენიჭა სსრკ სახალხო არტისტის წოდება და მალევე დაშორდა მეუღლეს — იგორ ვლადიმიროვს. ამის მიზეზად ფრეინდლიხი ქალებისადმი ვლადიმიროვის დიდ სიყვარულს და ალკოჰოლისადმი დამოკიდებულებას ასახელებდა. სხვა წყაროების თანახმად, ვლადიმიროვმა განქორწინება მას შემდეგ მოითხოვა, რაც გაზეთში წაიკითხა სტატია სახელწოდებით „ერთი მსახიობის თეატრი“. ასევე გაჩნდა მოსაზრება, რომ თეატრის შეცვლილი რეპერტუარი და „ხმამაღალი და ხმაურიანი“ პიესების დომინირება არ შეესაბამებოდა ალისას ნიჭს, რომელიც ყველაზე დამაჯერებლად ასრულებდა კამერულ როლებს. ყოფილ ქმართან კიდევ ორი წლის მუშაობის შემდეგ, 1983 წელს ალისამ დატოვა ლენსოვეტის თეატრის დასი და გადავიდა მ. გორკის სახელობის ლენინგრადის აკადემიურ დიდ დრამატულ თეატრში.
დრამატული თეატრი და ფილმის სტაგნაცია
ახალ თეატრში გადასვლამდე ცოტა ხნით ადრე ალისა ფრეინდლიხი შეხვდა ახალგაზრდა მსახიობსა და მხატვარს იური სოლოვეის, რომელიც იმ დროს ლენსოვეტის თეატრის მსახიობი იყო. თუმცა მისი მთავარი მოწოდება ფერწერა იყო — ის თვითნასწავლი მხატვარი იყო. მათ შორის რომანი სწრაფად განვითარდა და ფრეინდლიხი მესამედ დაქორწინდა.
თეატრში მუშაობის გარდა, მსახიობმა განაგრძო ნაყოფიერად თამაში სხვადასხვა ჟანრის ფილმებში: როგორც დრამებში („საშიში ასაკი“, „წარმატება“), ასევე მელოდრამაში („სერაფიმა გლუკინას ყოველდღიური ცხოვრება და არდადეგები“, რომელი როლისთვისაც ფრეინდლიხმა 7 კგ დაიკლო ) თუმცა, ფრეინდლიხის ყველაზე წარმატებული როლი 1980-იან წლებში იყო ხარიტა იგნატის ასული ოგუდალოვას როლი ალექსანდრე ოსტროვსკის პიესის კინოადაპტაციაში. ფრეინდლიხი სიამოვნებით დათანხმდა რიაზანოვის შეთავაზებულ როლს, მაგრამ სამხატვრო საბჭომ ალისა ფრეინდლიხი ოგუდალოვას როლში ვერ დაინახა. რიაზანოვმა გადაარჩინა სიტუაცია და დაჟინებით მოითხოვა მსახიობის კანდიდატურა.
თანამედროვე პერიოდი
1999 წელს ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ გარდაიცვალა იგორ ვლადიმიროვი, ალისა ფრეინდლიხის მეორე ქმარი, სამი წლის შემდეგ კი მსახიობის მამა ბრუნო არტურის ძე.
„ზემო მასლოვკაზე“ — ასე ერქვა 2004 წლის ფილმს, რომელშიც ალისამ ითამაშა კინოში 10 წლიანი შესვენების შემდეგ. მისი პარტნიორი გადასაღებ მოედანზე იყო ახალგაზრდა მსახიობი ევგენი მირონოვი. ფრეინდლიხის პერსონაჟია 87 წლის მოქანდაკე ანა ბორისის ასული, რომელიც ცხოვრობს თავის ძველ სახელოსნოში.
მიუხედავად კინოკრიტიკოსების მიერ ფილმის ორაზროვანი აღქმისა, ალისა ფრეინდლიხის მსახიობობამ ჟურნალისტების და ანალიტიკოსების დიდი მოწონება დაიმსახურა. ეკატერინა ტარხანოვამ, საიტის film.ru-ს მიმომხილველმა, აღნიშნა, რომ ფრეინდლიხი მოხუცი ქალის ეტიუდს აკეთებს „აბსოლუტურად უნაკლოდ: პლასტიკას, მიმიკას, ინტონაციას“. ასეთი რეინკარნაციისთვის ალისა ფრეინდლიხმა მეორედ მოიპოვა ნიკას პრემია საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის.
ფრეინდლიხი აგრძელებს ფილმებში მსახიობობას და მშობლიურ თეატრში თამაშს. მსახიობის მონაწილეობით უახლესი პროექტებიდან გამოირჩევა „ერთნახევარი ოთახი, ან სენტიმენტალური მოგზაურობა სამშობლოში“ — სურათი, რომელმაც მოიგო ნიკას პრემია. ფრეინდლიხმა მიიღო უჩვეულო როლი — პოეტი იოსიფ ბროდსკის დედა. თავად მსახიობის თქმით, იგი არ იცნობდა ბროდსკის, მაგრამ ძალიან უყვარს მისი ლექსები.
2019 წლის აპრილში ფრეინდლიხმა ივან ვირიპაევის პიესაზე დაფუძნებული სპექტაკლის — „მღელვარების“ პრემიერაში მთავარი როლი შეასრულა, რომელიც დრამატურგმა სპეციალურად მსახიობისთვის დაწერა. ახალი როლით მხატვარმა დიდ დრამატულ თეატრში მუშაობის 35 წლის იუბილე აღნიშნა.
პირადი ცხოვრება
ალისა ფრეინდლიხი სამჯერ დაქორწინდა.
ფრეინდლიხს არაერთხელ უთქვამს, რომ კეთილგანწყობილია რუსეთის პრეზიდენტის ვლადიმერ პუტინის მიმართ. 2009 წელს მათ ერთად გაუშვეს კირილ ლავროვის სახელობის ტანკერი, ხოლო სამი წლის შემდეგ მსახიობმა ითამაშა პუტინის მხარდამჭერ საარჩევნო კამპანიის ვიდეოში, რამაც მაშინვე გამოიწვია ფართო საზოგადოების პროტესტი და ოპოზიციის უკმაყოფილება.
2011 წელს ფრეინდლიხს გაუკეთდა კუჭის ოპერაცია, რაც დაკავშირებული იყო წლების განმავლობაში მოწევით გამოწვეულ შედეგებთან. ფრეინდლიხის თქმით, მან მოწევა დაიწყო 36 წლის ასაკში — დედის გარდაცვალებისთანავე.
თეატრი
ალისა ფრეინდლიხის ცხოვრებაში ცენტრალური ადგილი უკავია თეატრს, რომელში მოღვაწეობაც მან 23 წლის ასაკში დაიწყო. ბავშვობიდან მამამისის მონაწილეობით სპექტაკლების ყურებისას იცოდა, რომ მსახიობი გახდებოდა.
თანამედროვე თეატრის რეჟისორებს შორის ფრეინდლიხს მოსწონს რომან ვიქტიუკი, რომელთანაც ერთად იმუშავა რამდენიმე სპექტაკლზე. ალისაზე, როგორც მაყურებელზე, დაუვიწყარი შთაბეჭდილება დატოვა გიორგი ტოვსტონოგოვის სპექტაკლებმა „იდიოტი“, „მეშჩანები“ და „ბარბაროსები“ დიდ დრამატულ თეატრში, იური ლიუბიმოვის „განთიადი კი აქ წყნარი იცის“ ტაგანკის თეატრში. მარკ ზახაროვის სპექტაკლებმა, მაგრამ მსახიობი ნამდვილად გაოგნებული იყო რობერტ სტურუას დადგმული სპექტაკლებით: „რიჩარდ III“ და „კავკასიური ცარცის წრე“.
კომისარჟევსკაიას სახელობის თეატრი: 1957-1961 წწ
ფრეინდლიხის პირველი როლი პროფესიულ სცენაზე იყო თოთხმეტი წლის თინეიჯერი გოგას როლი ალექსეი ფაიკოს ამავე სახელწოდების პიესის მიხედვით დადგმულ სპექტაკლში „კაცი პორტფელით“. ალისა ფრეინდლიხამდე მარია ბაბანოვამ იგივე როლი შეასრულა რევოლუციის თეატრში. სცენარის მიხედვით, ბიჭი გამუდმებით ლაპარაკობდა ფრანგულად, მსახიობმა კი ფრანგული საერთოდ არ იცოდა (ფრეინდლიხი სკოლაში ინგლისურს სწავლობდა) და ამიტომ საჭირო ფრაზები უნდა ესწავლა. აღსანიშნავია, რომ ბაბანოვამ თავად „აკურთხა“ გოგას როლისთვის, როდესაც თეატრის ფოიეში შეხვდა.
ბიჭად გარდაქმნის შემდეგ, როგორც თავად ფრეინდლიხმა თქვა, იყო „უბრალოდ მთელი ჯაჭვი სხვადასხვა ოლიების, მაშების და ვერების, ანუ ზოგადად, გოგოების მთელი ფარა, საკმაოდ შემაშფოთებლად ერთმანეთის მსგავსი“.
ერთ-ერთი სპექტაკლი, სადაც ალისამ უმნიშვნელო როლი შეასრულა, ბოროტი დამთხვევით, იყო რეჟისორ ილია ოლშვანგერის „დაბადებულები ლენინგრადში“ ოლგა ბერგგოლცის ამავე სახელწოდების პიესის მიხედვით. დადგმის პერიოდში ფრეინდლიხს მოუწია ქალაქის ბლოკადის მრავალი მოვლენის გავლა. მაყურებელთა უმრავლესობა, როგორც მსახიობი ალექსანდრა დელვინი იხსენებს, ბლოკადა გამოვლილები იყვნენ. საპრემიერო ჩვენებები უჩვეულო სიჩუმეში ჩატარდა და სპექტაკლის ბოლოს ზოგი ჩუმად იდგა, ზოგიც შეუჩერებლად ტიროდა.
ლენინგრადის აკადემიური თეატრი: 1961-1983 წწ
ლენინგრადის აკადემიურ თეატრში მუშაობა ყველაზე ნაყოფიერი აღმოჩნდა ალისა ფრეინდლიხის ცხოვრებაში და მას უწოდებდნენ „თეატრის პირველ ლედის“. მის რეპერტუარში იყო სელია პიჩემი ბრეხტის „სამგროშიანი ოპერიდან“ და ჯულიეტა კაპულეტი შექსპირის „რომეო და ჯულიეტადან“ და კატერინა ივანეს ასული დოსტოევსკის „დანაშაული და სასჯელიდან“. მსახიობი თეატრში ოცდაორი სეზონი მსახურობდა.
1966 წელს, როდესაც იგორ ვლადიმიროვმა დადგა „სამგროშიანი ოპერა“, ახალგაზრდა პოლის როლისთვის განიხილავდა ალისა ფრეინდლიხს, რომელიც ზუსტად იმ ასაკში იყო. ამის მიუხედავად, ფრეინდლიხი თამაშობდა მოხუც მისის სელია პიჩემს, რომელიც ლაპარაკობდა ჩახლეჩილი, დაძაბული ხმით.
ცალკე აღსანიშნავია ბიჭუნა „ბიჭუნა და კარლსონიდან“, რომელიც მოწონებულია საკავშირო თეატრალური კრიტიკოსების მიერ. გაზეთ „საღამოს კრასნოდარ“-თან ინტერვიუში ფრეინდლიხმა თქვა, რომ ბიჭუნას როლი მან ერთი ამოსუნთქვით შეასრულა და დღემდე თავის თეატრალურ კარიერაში ყველაზე სიმპათიურად მიიჩნევს.
დიდი დრამატული თეატრი: 1983 წლიდან
ჯერ კიდევ 1979 წელს ფრეინდლიხმა განაცხადა, რომ აბსოლუტურად ვერ წარმოიდგენდა თავს დიდ დრამატულ თეატრში რეჟისორ ვლადიმიროვის გარეშე. ოთხი წლის შემდეგ, მსახიობს ჯერ კიდევ მოუწია აკადემიური თეატრის დატოვება და დრამატულში წასვლა. 1990-იან წლებში იგი მიიწვიეს მისი ყოფილი სამუშაო ადგილის იუბილეზე, სადაც მან ღონისძიების პირველი ნახევარი გაატარა დარბაზში და ფინალამდე ვიღაცამ მაინც გაიყვანა იგი სცენაზე, სადაც ატირდა და თან სცენას კოცნიდა. მინი|260x260პქ| ალისა ფრეინდლიხი (ფონზე) და ოლეგ ბასილაშვილი სპექტაკლ „კალიფორნიული სიუიტას“ შემდეგ დრამატულ თეატრში (2009 წლის თებერვალი) მას კოლექტივში შესასვლელად თეატრის მაშინდელი სამხატვრო ხელმძღვანელი, გიორგი ტოვსტონოგოვი დაეხმარა. თავიდან მან მსახიობს დებიუტად შესთავაზა ოპერა-ფარსში „ტარელკინის სიკვდილი“ პატარა, მკვეთრი პერსონაჟის როლი, რომელზეც იმ დროს მუშაობდა, მაგრამ შემდეგ მიხვდა, რომ რაღაც მეტი იყო საჭირო. ფრეინდლიხის დებიუტი დიდი თეატრის სცენაზე შედგა 1984 წელს ალექსანდრე ვოლოდინის პიესის „ქერა“ მიხედვით დაფუძნებულ სპექტაკლში „კინო ამბავი ერთი შეწყვეტით“. ტოვსტონოგოვი კარგა ხანს ვერ პოულობდა თავის ჯგუფში საჭირო პერსონაჟს და ბოლოს მთავარი როლი ალისა ფრეინდლიხს შესთავაზა.
ალისა ფრეინდლიხის ცხოვრებაში რამდენიმე მნიშვნელოვანი მოვლენა მოხდა თეატრის სცენაზე: მან აისრულა თავისი დიდი ხნის ოცნება უილიამ შექსპირის „მაკბეტში“ ლედი მაკბეტის როლით და ძველ მეგობარ ოლეგ ბასილაშვილთან და ქალიშვილ ვარვარა ვლადიმიროვასთან ერთად რამდენიმე სპექტაკლში ითამაშა. „ერთი წლის ზაფხული“, „ტანგოსა და სიყვარულის გაკვეთილები“, „ბიძის სიზმარი“ და „კალიფორნიული სიუიტა“.
2016-2017 წლების თეატრალურ სეზონში ალისა ფრეინდლიხი დაკავებული იყო დიდი დრამატული თეატრის ხუთ სპექტაკლში, მათ შორის იყო ანდრეი მოგუჩის „ალისა“.
კრიტიკა და აღიარება
ალისა ფრეინდლიხი ძირითადად თეატრის მსახიობია. დღემდე, როცა მას მთელ ყოფილ საბჭოთა კავშირში იცნობენ, მას ყველანაირი ეპითეტით აჯილდოებენ: „გამოჩენილიდან“ „დიდებულამდე“, კრიტიკოსებმა აღნიშნეს მისი დახვეწილობა, სიღრმე და ინტელექტი. 2012 წლის მონაცემებით, ფრეინდლიხს აქვს 16 ეროვნული და სახელმწიფო ჯილდო, ასევე 5 ორდენი. მსახიობი დიდი ხნის განმავლობაში მიდიოდა ასეთ აღიარებამდე, თავიდან ასრულებდა ეპიზოდურ როლებს ფილმებში და ბიჭებს თეატრალურ სპექტაკლებში. მარცხნივ|მინი|250x250პქ| ალისა ფრეინდლიხი და [[დიმიტრი მედვედევი რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემიის პრეზენტაციაზე, 2008 წლის ივნისი]] პრესაში ფრეინდლიხის პირველი ხსენება 1957 წლით თარიღდება — იმ წელს, როდესაც მსახიობმა დაამთავრა ინსტიტუტი. ყოველკვირეულ „თეატრალურ ლენინგრადში“ თ. სლავინამ აღნიშნა, რომ კოტიას სახე სპექტაკლიდან „იკაშკაშეთ, ვარსკვლავებო!“ ი. მიკიტენკოს პიესის მიხედვით ყველას ახსოვდა, ვინც სპექტაკლი ნახა. კრიტიკოსების აზრით, წარმატებული იყო მსახიობის წინა როლიც — გოგა ა. ფიკოს „კაცი პოტფელიდან“. კოტიაც და გოგაც „შემსრულებლის მიერ განცდილი დამაჯერებელი პერსონაჟებია, რომლებშიც იტაცებს გულწრფელობა, ტემპერამენტი, რბილი იუმორი“.
ფრეინდლიხი ცნობილი გახდა ლენინგრადის თეატრის მოყვარულთა შორის უკვე 1960-იან წლებში. კინოში კი, პირიქით, მსახიობს დიდი ხნის განმავლობაში არ იღებდნენ მთავარ როლებზე ერთი მარტივი მიზეზის გამო: არ იყო ლამაზი, როგორც „დიდი ჩინოვნიკები“ თვლიდნენ. უზარმაზარი მოვლენა იყო მისი გამოჩენა ფილმში „კბილის ექიმის თავგადასავალი“, სადაც „ულამაზო გოგონა“ ლამაზმანად იქცა. ეს ფენომენი მას კიდევ ათი წელი სდევნიდა: 1970-იანი წლების დასაწყისში ფრეინდლიხი თამაშობდა ალდონსას „დულსინეა ტობოსელში“ და ათწლეულის ბოლოს იგი გარდაისახა ლუდმილა პროკოფის ასულად „სამსახურებრივ რომანში“.
დრამატულ თეატრში გადასვლის შემდეგ, ფრეინდლიხი ადვილად შერწყა დასს და იპოვა საერთო ენა მის ლიდერთან, რომელმაც, მისივე სიტყვებით, „თითქმის პირველივე წუთიდან იგრძნო, თითქოს ისინი ერთად მუშაობდნენ ოცდაათი წლის განმავლობაში“. 1960-იან წლებში თეატრის სცენაზე ტატიანა დორონინა ბრწყინავდა, რომელიც მდიდრული ქალის განსახიერება იყო. ალისა გახდა მისი საპირისპირო, „სულიერების განსახიერება“. დღეს ალისა ფრეინდლიხი პეტერბურგის სცენის პირველი ლედია, რომელსაც ვინ აღარ უთამაშია მთელი თავისი ხანგრძლივი და ნაყოფიერი კარიერის განმავლობაში.
ფრეინდლიხს კოლეგები სცენაზე და გადასაღებ მოედანზე აღმერთებენ. მიხეილ ბოიარსკიმ მსახიობს თავისი მასწავლებელი უწოდა, ხოლო მარია ლავროვამ, ფრეინდლიხის ახლო მეგობრის კირილ ლავროვის ქალიშვილმა, აღიარა, რომ ალისა მას ანი ჟირარდოს ახსენებს: „ფრანგი მსახიობი ისეთივე დახვეწილი იყო, როგორც ფრეინდლიხი“.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:რუსეთის მეგობრობის ორდენის კავალრები კატეგორია:IV ხარისხის მამულის წინაშე დამსახურებისათვის ორდენის კავალრები კატეგორია:III ხარისხის მამულის წინაშე დამსახურებისათვის ორდენის კავალრები კატეგორია:II ხარისხის მამულის წინაშე დამსახურებისათვის ორდენის კავალრები კატეგორია:XXI საუკუნის მსახიობი ქალები კატეგორია:XX საუკუნის ქალი მსახიობები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:დაბადებული 8 დეკემბერი
ახალგაზრდა ლენინელი
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
Sway (როლინგ სტოუნზის სიმღერა)
Sway — ინგლისური როკ-ჯგუფ როლინგ სტოუნზის სიმღერა. იგი სინგლზე Wild Horses  1971 წელს გამოიცა. შეტანილია ალბომში Sticky Fingers.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როლინგ სტოუნზის სიმღერები კატეგორია:1971 წლის სიმღერები
პურეზა (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
პურეზა (Pureza) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება ლესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-ნორდესტის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 424 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.7 კმ²-ზე. ფართობი 504 295 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ჯემალ ზეინკლიშვილის სტადიონი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო სტადიონები კატეგორია:ბორჯომის სტადიონები