cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ინტელექტუალიზმი
შუასაუკუნეების სასულიერო ინტელექტუალიზმი
ანტი-ინტელექტუალიზმიარი ინტელექტის, ინტელექტუალისა და ინტელექტუალიზმის მტრობა და უნდობლობა, რაც ჩვეულებრივ გამოიხატება განათლებისა და ფილოსოფიის ცვეთისა და ხელოვნების, ლიტერატურის და მეცნიერების განთავისუფლებაზე, როგორც არაპრაქტიკულ, პოლიტიკურად მოტივირებულ და, თუნდაც ადამიანის შეურაცხყოფისკენ მიმართული. ანტი-ინტელექტუალები წარმოადგენენ თავს და აღიქმებიან, როგორც უბრალო ხალხის დამცველები, როგორც პოპულისტი პოლიტიკის წინააღმდეგ და აკადემიური ელიზმის წინააღმდეგ და მიაჩნიათ, რომ განათლებულ ადამიანები, როგორც მაღალი კლასის წარმომადგენლები, დომინირებენ პოლიტიკურ დისკურსზე და უმაღლეს განათლებაზე, ხოლო რიგითი ადამიანების შეშფოთებისგან თავი დაღწეული აქვთ.
ტოტალიტარული მთავრობები მანიპულირებენ და იყენებენ ანტი-ინტელექტუალიზმს პოლიტიკური განსხვავებულობის ჩასახშობად. ესპანეთის სამოქალაქო ომის დროს (1936–1939) და გენერალ ფრანცისკო ფრანკოს შემდეგი დიქტატურა (1939–1975), თეთრი ტერორის რეაქტიული რეპრესიები (1936–1945) განსაკუთრებით ანტი-იტელექტური იყო, უმეტესობა 200 000 მშვიდობიანი მოქალაქეები დაიღუპნენ, როგორც ესპანელი ინტელიგენცია, პოლიტიკურად აქტიური პედაგოგები და აკადემიკოსები, მხატვრები და ჩამოსახლებული ესპანეთის მეორე რესპუბლიკის მწერლები (1931–1939). დემოკრატიული კამპუჩეის კომუნისტურ სახელმწიფოში (1975–1979), ქმერული რუჟის პოლ პოლტისმა კრიტიკულმა მკვლელობამ, არააკომუნისტური ინტელიგენციის სიკვდილით დასაჯა მკვლელობის სფეროებში.
სქოლიო
კატეგორია:აზროვნება კატეგორია:უნარები კატეგორია:სკეპტიციზმი კატეგორია:სეკულარიზმი კატეგორია:სწავლულები კატეგორია:მსჯელობა კატეგორია:რაციონალიზმი კატეგორია:შემეცნების ფილოსოფია კატეგორია:ლოგიკის ფილოსოფია კატეგორია:ცხოვრების ფილოსოფია კატეგორია:განათლების ფილოსოფია კატეგორია:ფილოსოფიური თეორიები კატეგორია:ფილოსოფიური მიმდინარეობები კატეგორია:ფილოსოფიური ლოგიკა კატეგორია:ონტოლოგია კატეგორია:ნერდ კულტურა კატეგორია:გონება კატეგორია:გონების მეტაფიზიკა კატეგორია:მეტაფიზიკა კატეგორია:მეტაფილოსოფია კატეგორია:ლოგიკა კატეგორია:ცოდნა კატეგორია:ინტელექტი კატეგორია:ფილოსოფიის ისტორია კატეგორია:იდეათა ისტორია კატეგორია:ეპისტემოლოგია კატეგორია:ემპირიზმი კატეგორია:დედუქციური აზროვნება კატეგორია:კრიტიკული აზროვნება კატეგორია:შემოქმედება კატეგორია:კონტინენტური ფილოსოფია კატეგორია:მეტაფიზიკის ცნებები კატეგორია:ლოგიკის ცნებები კატეგორია:ეპისტემოლოგიის ცნებები კატეგორია:განმანათლებლობა კატეგორია:ანალიტიკური ფილოსოფია კატეგორია:სამეცნიერო ტერმინოლოგია კატეგორია:აკადემიური განათლება კატეგორია:აბსტრაქცია
ბარბარა ზაპოლია
ბარბარა ზაპოლია (Szapolyai Borbála, Barbara Zápolya; დ. 1495 — გ. 2 ოქტომბერი, 1515) — ზაპოლიების დინასტიის წარმომადგენელი. უნგრეთის მეფე იან I ზაპოლიას უმცროსი და. პოლონეთისა და ლიტვის დედოფალი 1512-15 წლებში როგორც სიგიზმუნდ I-ის პირველი ცოლი.
ბიოგრაფია
1512 წლის 8 თებერვალს ბარბარა ცოლად შერთეს პოლონეთისა და ლიტვის მეფე სიგიზმუნდ I-ს. ამავე დღეს, ვაველის კათედრალში შედგა მისი დედოფლად კორონაცია. ამის შემდეგ იგი სიგიზმუნდთან ერთად დასახლდა კრაკოვის სამეფო კარზე.
ქორწინების დროს, 1512 წელს სიგიზმუნდ I აქტიურად იყო ჩაბმული რუსეთის წინააღმდეგ ომებში. მისი ქვეყანაში არ ყოფნისას სახელმწიფოს დედოფალი ბარბარა მართავდა, რომლის რეზიდენციადაც ვილნიუსი იქცა, თუმცა ქმრის დაბრუნებისთანავე კრაკოვს უბრუნდებოდა. ქორწინებიდან ერთ წელიწადში ბარბარამ გოგონა გააჩინა, რომელსაც სიგიზმუნდმა თავისი დის პატივსაცემად იადვიგა დაარქვა. 1515 წლის 2 ოქტომბერს ახალგაზრდა დედოფალი მეორე მშობიარობას გადაჰყვა. მან კვლავ გოგონა გააჩინა, სახელად ანა, რომელიც 5 წლის ასაკში დაიღუპა. მისი გარდაცვალებით სიგიზმუნდმა უნგრეთი, როგორც მოკავშირე დაკარგა, ამიტომაც მემკვიდრის გასაჩენად და ახალი მოკავშირის შესაძენად მან მეორე ქორწინება მოისურვა. 1518 წელს სიგიზმუნდმა ცოლად შეირთო მილანის ჰერცოგის ასული და ნეაპოლის მეფის დის შვილი ბონა სფორცა, რომელთანაც მრავალი შვილი შეეძინა.
1515 წელს, ბარბარას გარდაცვალების შემდეგ სიგიზმუნდმა იგი ვაველის კათედრალში ღირსეულად დაკრძალა. ამ ამბიდან ათი წლის თავზე, 1526 წელს ოსმალებმა ბრძოლაში მოკლეს უნგრეთის მეფე ლაიოშ II, რომლის შემდეგაც უნგრეთის მეფე ბარბარას ძმა, იან I ხდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1495 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1515 კატეგორია:პოლონეთის დედოფლები
ლაურუ-მიულერი
ლაურუ-მიულერი (Lauro Müller) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 220 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კრისიუმის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
სტეფანია ბელგიელი
სტეფანია ბელგიელი (Stéphanie de Belgique, Stephanie von Belgien; დ. 21 მაისი, 1864, ბრიუსელი, ბელგია — გ. 23 აგვისტო, 1945, პანონჰალმა, უნგრეთი) — საქსენ-კობურგ-გოთას დინასტიის წარმომადგენელი. ბელგიის მეფე ლეოპოლდ II-ისა და დედოფალ მარია ჰენრიეტა ავსტრიელის ქალიშვილი. ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის კრონპრინც რუდოლფის ერთადერთი მეუღლე. იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ის რძალი.
ბიოგრაფია
პრინცესა სტეფანია დაიბადა 1864 წლის 21 მაისს ბრიუსელში. იგი იყო ბელგიის მეფე ლეოპოლდ II-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია ჰენრიეტა ავსტრიელის შუათანა ქალიშვილი. მამის მხრიდან იგი ბელგიის მეფე ლეოპოლდ I-ის შვილიშვილი, საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I-ის შვილიშვილი და დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიას ბიძაშვილი იყო, ხოლო დედის მხრიდან საღვთო რომის იმპერატორ ლეოპოლდ II-ის შვილიშვილი და ესპანეთის დედოფალ მარია კრისტინას მამიდაშვილი იყო. მარცხნივ|მინი|304x304პქ|პრინცესა სტეფანია 1890-იან წლებში 1880 წლიდან ლეოპოლდ II-მ სტეფანიას ქორწინებასთან დაკავშირებული მოლაპარაკებები წამოიწყო. მას სურდა, რომ იგი ავსტრია-უნგრეთის იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ის ერთადერთ ვაჟზე, რუდოლფზე დაექორწინებინა. იმავე წლის 5 მარტს კრონპრინცი რუდოლფი ჩავიდა ბრიუსელში. შეიძლება ითქვას, რომ ამ პერიოდის ევროპაში კათოლიკე პრინცესების დეფიციტი იყო, რის გამოც რუდოლფს დიდი არჩევანი არც ჰქონია, თანაც მან დედას მისწერა, რომ სტეფანია „მშვენიერი, კარგი და ჭკვიანია“. ორმხრივ სიმპათიას მალევე მოჰყვა ნიშნობაც, 1881 წლის 10 მაისს კი ვენაში სტეფანია და რუდოლფი დაქორწინდნენ კიდეც. მათ ქორწინებას დაესწრნენ არა მხოლოდ ავსტრიისა და ბელგიის სამეფო ოჯახის წევრები, არამედ დიდი ბრიტანეთის მეფე ედუარდ VII და გერმანიის იმპერატორი ვილჰელმ II-ც.
სტეფანიამ თავისი ერთადერთი შვილი 1883 წლის 2 სექტემბერს გააჩინა და მას ორივე ბებიის პატივსაცემად ელიზაბეთ მარია დაარქვეს. ამის შემდეგ მასსა და რუდოლფს შორის დაიწყო გაუცხოება. სულ მალე მათი ქორწინება წმინდა წყლის ფორმალობად იქცა და მეტიც, კრონპრინცმა რომის პაპს მიმართა განქორწინების თხოვნით, თუმცა მამის ბრძანებით თხოვნა უკან გამოიწვია.
1889 წელს რუდოლფმა თავის 17 წლის საყვარელ მარიასთან ერთად მაიერლინგის სანადირო სახლში თავი მოიკლა. თერთმეტწლიანი ქვრივობის შემდეგ, 1900 წლის 22 მარტს მირამარში მეორედ დაქორწინდა უნგრელ დიდგვაროვანზე, ლონილაი დე ნაგი-ლონიის მთავარ ელემერზე. ამის შემდეგ მან დატოვა ვენის საიმპერატორო კარი და ქმართან ერთად უნგრეთში გადასახლდა, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრება. მიუხედავად იმისა, რომ ახალ მეუღლესთან შვილები არ ჰყოლია, მათ ბედნიერი ქორწინება ჰქონდათ. 1937 წელს მან გამოაქვეყნა თავისი მემუარები, სახელად „მე იმპერატრიცა უნდა ვყოფილიყავი“, რომელიც განსაკუთრებული პოპულარობით ავსტრიაში სარგებლობდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 21 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1864 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1945 კატეგორია:საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტია (ბელგია) კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
სტივ დეივისი
სტივ დეივისი (Steve Davis; დ., ლონდონი, ინგლისი) — ინგლისელი პროფესიონალი სნუკერისტი. ცხოვრობს ქალაქ ბრენტვუდში, ესექსის საგრაფოში. დაქორწინებულია, ჰყავს ორი ვაჟი. სტივ დეივისმა 102 ფინალიდან 73 მოიგო. 50 წლის ასაკში ის შედიოდა 16 საუკეთესო სნუკერისტის სიაში: მისი რეიტინგი მე-15 იყო 2007/2008 წლების სეზონზე. ახლა სტივი ტოპ-48 სნუკერისტში შედის და მეინ-ტურის ყველაზე ასაკოვანი მოთამაშეა.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი სნუკერისტები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები სნუკერში კატეგორია:დაბადებული 22 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ოფიცრები კატეგორია:სნუკერისტები 100-ზე მეტი სენჩერი-ბრეიკით
ფრანჩესკო IV (მოდენა)
ბიოგრაფია
ფრანჩესკო დაიბადა 1779 წლის 6 ოქტომბერს მილანში. იგი იყო ერცჰერცოგი ფერდინანდ კარლისა და მისი მეუღლის, პრინცესა მარია ბეატრიჩე დ'ესტეს უფროსი ვაჟი. მამამისი იყო საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც I-ისა და ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიას უმცროსი ვაჟი და მაშასადამე ძმა იოზეფ II-ის, ლეოპოლდ II-ის, ასევე საფრანგეთის დედოფალ მარია ანტუანეტასი და ორი სიცილიის დედოფალ მარია კაროლინასი.
ფრანჩესკოს მრავალი დედმამიშვილიდან აღსანიშნავია: სარდინიის დედოფალი მარია ტერეზა, ბავარიის დედოფალი მარია ლეოპოლდინა და ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ლუდოვიკა.
მისი ახალგაზრდობა ევროპის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე რთულ, ნაპოლეონის ომების პერიოდს დაემთხვა, რის გამოც მის ოჯახს გამუდმებით უწევდა ერთი სამეფო კარიდან მეორეზე გადასვლა. დევნილობის პერიოდში, 1812 წელს ფრანჩესკომ ცოლად შეირთო თავისი დის, მარია ტერეზიას უფროსი ასული — მარია ბეატრიჩე სავოიელი, რომელთანაც მყარი და ბედნიერი ქორწინება ჰქონდა, მიუხედავად ახლო ნათესაური კავშირისა.
1814 წლის 14 ივლისს ვენის კონგრესმა ფრანჩესკოს ოჯახს დაუბრუნა დაკარგული წოდება და იგი მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგად გამოაცხადეს ფრანჩესკო IV-ის სახელით. ცნობილია, რომ ფრანგების მმართველობის პერიოდში თავისუფლებას მიჩვეული იტალიელები ვეღარ ეგუებოდნენ ძველი, ტირანული რეჟიმის აღდგენას, რის გამოც მოდენაში აჯანყებები გახშირდა, რის გამოც მალევე მას ოჯახთან ერთად ვენაში გაქცევამ მოუწია, საიდანაც იგი მხოლოდ 1831 წელს, ავსტრიული ჯარების დახმარებით დაბრუნდა.
შვილები
ფრანჩესკოს თავის მეუღლესთან სულ ოთხი შვილი ჰყავდა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1779 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1846 კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგები კატეგორია:ოქროს საწმისის ორდენის კავალრები
როზარიუ (მარანიანი)
როზარიუ (Rosário) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 14 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ როზარიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 39 576 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 57.77 კმ²-ზე. ფართობი 685 036 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები შრი-ლანკაში
2014 წლის მონაცემებით შრი-ლანკაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 8 ძეგლია. იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 1007 ძეგლია შეტანილი, მათ შორის 0,8 % შრი-ლანკის ძეგლებია.
მათ შორის:
2 მათგანი ადამიანის გენიის შედევრია (კრიტერიუმი i).
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობა
Ҟь
thumb|აუდიო «Ҟь» Ҟь, ҟь ([ყჲ] — წარმოითქმება, როგორც რბილი „ყ“) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია. გამოიყენება აფხაზურ ენაში.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული დიგრაფი გამოიყენება შემდეგ ენებში:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
ელიზაბეთ ავსტრიელი
ელიზაბეთ ავსტრიელი შეიძლება იყოს:
ბუდუხური ენა
ბუდუხური ენა (შემოკ. — ბუდუხ.) — იბერიულ-კავკასიური ენათა ოჯახის ლეზგიური ჯგუფის, შაჰდაღის ქვეჯგუფის უმწერლობო ენა. გავრცელებულია ძირითადად სოფელ ბუდუხში.
გრამატიკა
ბუდუხური ენის ბგერითი სისტემა წარმოგვიდგენს იბერიულ-კავკასიური ენებისათვის დამახასიათებელ საერთო ვითარებას. აქვს ხმოვანი ჷ, აგრეთვე უმლაუტიზებული (ზოგჯერ უ თანხმოვნის გავლენით) და ფარინგალიზებული ხმოვნები. გრძელი და მოკლე ხმოვნების დაპირისპირება არ დასტურდება. ფონეტიკური პროცესებიდან აღსანიშნავია ხმოვანთა ჰარმონია. სახელს აქვს ბრუნვის კატეგორია. გამოიყოფა 7 ძირითადი ბრუნვა (სახელობითი, ერგატივი, ნათესაობითი I, მიცემითი II, მოქმედებითი, „კუთვნილებითი“) და ლოკატიურ ბრუნვათა ფორმები. არსებითი სახელის მრავლობითი რიცხვი იწარმოება აგლუტინაციის წესით. სახელი განარჩევს 3 (ისტორიულად — 4) კლასს. ზმნაში მხოლობით რიცხვში ვლინდება 4 კლასი, ოღონდ კლასთა ექსპონატები ხშირად ემთხვევა ერთმანეთს (ერთიანდება I და II ან III და IV კლასი). მრავლობით რიცხვში ჩვეულებრივ 2 ფორმაა (ერთი — I-II, მეორე — III-IV კლასისა). უღვლილება კლასოვანია (პირის კატეგორია არ გააჩნია): გარდაუვალ ზმნაში აღინიშნება სუბიექტის, გარდამავალში — პირდაპირი ობიექტის კლასი (ორსავე შემთხვევაში სახელობითი ბრუნვაა გამოყენებული). ჩამოყალიბებულია დრო-კილოთა სისტემა. დასტურდება აბსულუტივის ფორმები. წარმოდგენილია წინადადების 3 კონსტრუქცია: ნომინატიური, ერგატიული, დატიური.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბუდუხური ენა
ახალი ძალა
„ახალი ძალა“ — ორკვირეული ჟურნალი, ეროვნულ-დემოკრატიული ახალგაზრდობის მთავარი კომიტეტის პერიოდული ორგანო. ჟურნალის დასათაურება და მიზანდასახულობა ნათლადაა ახსნილი მიხეილ ხერხეულიძის წინასიტყვაობაში. ავტორი საუბრობს საქართველოში შექმნილ მძიმე ეკონომიკურ და პოლიტიკურ მდგომარეობაზე და იმედის თვალით შეჰყურებს ახალგაზრდა პოლიტიკოსთა ერთობას, „ლამაზ ჭაბუკს“, რომელიც არსებული ვითარების შეცვლას შეძლებს და ქვეყანას კრიზისული სიტუაციიდან გამოიყვანს. წერილში ნათქვამია, რომ ამ დიდი მიზნის მისაღწევად ახალ პოლიტიკურ ძალას საკუთარი პერიოდული ორგანო დაეხმარება.
პროფილიდან გამომდინარე, ჟურნალი უპირატესობას ანიჭებს პოლიტიკურ თემატიკას და ყურადღებას ამახვილებს ქართულ პოლიტიკურ ველზე არსებული პარტიებისა და პოლიტიკური დაჯგუფებების საქმიანობაზე. გამოცემაში გვხვდება მსგავსი შინაარსის არაერთი პუბლიკაცია. მათ შორისაა ფსევდონიმით „მ. კ-ლი“ ხელმოწერილი სტატია „ახალი ძალა“, რომელშიც საუბარია საქართველოში მოქმედ ორ მთავარ მეტოქე პოლიტიკურ ძალაზე — სოციალ-დემოკრატიულ და ეროვნულ დემოკრატიაზე, მათ მსოფლმხედველობრივ თავისებურებებზე. ავტორი ერის გამაერთიანებელ ძალად სწორედ ახალ პოლიტიკურ ერთობას მიიჩნევს.
გ. ფერაძის წერილში „მთლიანი საქართველო“ ყურადღება გამახვილებულია ეროვნულ-დემოკრატიულ პარტიაზე, მის ამოცანებსა და მიზნებზე. სოციალ-დემოკრატიული პარტიის კრიტიკასა და პარტიული დიფერენციაციის საკითხებს ეძღვნება ვ. მერკვილაძის „პოლიტიკური შენიშვნები“ და სხვ. პოლიტიკური სტატიების გარდა, ჟურნალი გარკვეულ ადგილს უთმობს კულტურის, ხელოვნებისა და განათლების საკითხებს. საყურადღებოა მიხ. კიაზაშვილის „დრამატული ხელოვნება და ახალი მსახიობი“, სადაც ავტორი თეატრალურ ცხოვრებაში არსებულ სირთულეებზე მიაპყრობს მკთხველის ყურადღებას. თბილისში უნივერსიტეტის გახსნას ეხმაურება წერილი „აწმყო მომავლის ხიდია“, რომელშიც ავტორი, ფსევდონიმით „გოგლი“, ქვეყნისთვის უნივერსიტეტის უდიდეს მნიშვნელობაზე საუბრობს. ჟურნალში იბეჭდება გრ. მეგრელიშვილის ლექსი „საგალობელი“. ეს ერთადერთი მხატვრული ტექსტია, რომელიც ჟურნალის ამ ნომერში დაისტამბა. ჟურნალში ჭარბადაა წარმოდგენილი ინფორმაციული მასალა - მოკლე ცნობები როგორც პარტიული, ისე ზოგადად ქვეყნის ცხოვრებიდან; გვხვდება შეტყობინებები საერთაშორისო ვითარების შესახებ. მაგალითად, ამ მიზანს ემსახურება რუბრიკა: „გერმანია-ოსმალეთის ამბები“. მთლიანობაში, „ახალი ძალა“ ამართლებს თავის ამოცანას და დამფუძნებელი პოლიტიკური ძალის ინტერესებს ემსახურება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
Ҟә
thumb|აუდიო «Ҟә» Ҟә, ҟә ([ყჿ] — წარმოითქმება, როგორც „ყუ“) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია. გამოიყენება აფხაზურ ენაში.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული დიგრაფი გამოიყენება შემდეგ ენებში:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
იაპარსაზი
იაპარსაზი (Япарсаз; Япарһаҙ) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება მატრაევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 63 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 105 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 236 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
ანაქსანდრე
ანაქსანდრე — სპარტის მეფე. ანაქსანდრე სამეფო ტახტზე ევრიკრატესის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 640 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 615 წელს. ანაქსანდრეს შემდეგ კი სამეფო ტახტზე ევრიკრატიდესი ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარტის მეფეები
შვაიხის სათემო კავშირი
შედგება 18 დასახლებული პუნქტისაგან. ამ დასახლებებს თემებსაც უწოდებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრირი
Тә
thumb|აუდიო «Тә» Тә, тә ([ტჿ] — წარმოითქმება, როგორც „ტბ“) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია. გამოიყენება აფხაზურ ენაში.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული დიგრაფი გამოიყენება შემდეგ ენებში:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1989
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1989 წელი სნუკერში
მორუ-და-ფუმასა
მორუ-და-ფუმასა (Morro da Fumaça) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 18 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კრისიუმის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 126 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 194.02 კმ²-ზე. ფართობი 83 117 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
სანტა-რიტა (მარანიანი)
სანტა-რიტა (Santa Rita) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 28 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ როზარიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 366 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 45.82 კმ²-ზე. ფართობი 706 385 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
საყდრიონის წმინდა დემეტრეს ეკლესია
საყდრიონის წმინდა დემეტრეს ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი მდებარეობს წალკის მუნიციპალიტეტში, ჯავახეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთის ძირში სოფელ საყდრიონში, მდ. ქციის მარჯვენა ნაპირას, წალკა-ნინოწმინდის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 1540 მ, წალკიდან 15 კმ. (2010 წლის 20 ნოემბრამდე — „ედიქილისა“ ).
ისტორია
სოფლის ძველი სახელწოდება „ედიქილისა“ თურქულია (სიტყვასიტყვით — შვიდი ეკლესია). დააარსეს XIX ს-ში ოსმალეთიდან გადმოსახლებულმა ბერძნებმა.
ეკლესია დგას სოფლის სასაფლაოზე, წარმოადგენს დარბაზულ ნაგებობას. იგი აშენებულია კარგად დამუშავებული ქვის კვადრებით. გეგმაში ეკლესია მართკუთხაა, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდით, რომელიც კონქით მთავრდება. შესასვლელი სამხრეთიდან არქიტრავულია. არქიტრავზე ასომთავრული წარწერაა.
დასავლეთის სამხრეთისა და აღმოსავლეთის ფასადებზე დატანებული აქვს თაღოვანი სარკმლები. ეკლესიის ტერიტორიაზე არის ძველი საფლავის ქვები, მათ შორის ორი ცხენის ქანდაკება.
საყდრიონის წმინდა დემეტრეს ეკლესია 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
მიქავა
საკუთარი სახელი მიქავა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კატეგორია:ქართული გვარები
გურამ გვერდწითელი
გურამ გვერდწითელი (დ. 12 მარტი, 1930, თბილისი) — ქართველი კრიტიკოსი, მეცნიერი, მწერალი, პოლიტიკოსი.
1953 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, ხოლო 1957 წელს მოსკოვის მსოფლიო ლიტერატურის ინსტიტუტი. 1957-1962 წლებში იყო საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის კულტურის განყოფილებაში ინსპექტორი. 1962-2004 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის განყოფილების ხელმძღვანელი. 1964-1979 წლებში იყო დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. 1982-1984 წლებში ჟურნალ „კრიტიკის“ მთავარი რედაქტორი, ხოლო 1984-2005 წლებში გამომცემლობა „მერანის“ დირექტორი. 1990-1991 წლებში იყო  საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი  „საქართველოს ერთიანი კომუნისტური პარტიიდან“. ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
გორგულის ეკლესიები
გორგულის ეკლესიები — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი მდებარეობს ადიგენის მუნიციპალიტეტში, სოფელ გორგულის პირდაპირ, მდინარე ქვაბლიანის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1200 მ სიმაღლეზე, ადიგენიდან დაახლოებით 1 კილომეტრში, ახალციხიდან კი 30 კილომეტრში.
ისტორია
სოფელ გორგულში ტყიან ფერდობზე მდებარეობს საეკლესიო კომპლექსი, მათ შორის ძლიერ დაზიანებული სამეკლესიანი ბაზილიკის ტიპის, IX–X საუკუნით დათარიღებული ეკლესია და მეორე — კამარიანად შემორჩენილი, XIV საუკუნის მცირე ზომის ტაძარი. ცნობილია ასევე შოშხოთის ეკლესიის სახელით.
გორგულის ეკლესიები 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
თაბრიზ მუსაზადე
თაბრიზ ტარიელს ძე მუსაზადე (Təbriz Tariyel oğlu Musazadə; დ. 12 აგვისტო, 1981, იაყუბლო, დმანისი, საქართველო — გ. 2 აპრილი, 2016, მთიანი ყარაბაღი, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანის ეროვნული არმიის მაიორი, აზერბაიჯან-სომხეთის სამხედრო დაპირისპირების დროს ჩამოგდებული MI-24 ვერტმფრენის პილოტი.
ბიოგრაფია
თაბრიზ მუსაზადე 1981 წელს, დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფელ იაყუბლოში დაიბადა. მე-4 კლასამდე სწავლობდა დმანისის მეორე საჯარო სკოლაში, რომელიც რუსულენოვანია. საშუალო განათლება დაასრულა ქალაქ ბაქოს, ხატაის რაიონის 165-ე საშუალო სკოლაში. 1996-1999 წლებში სწავლობდა ნახჩივანსკის სახელობის სამხედრო ლიცეუმში, ხოლო 1999-2003 წლებში სწავლობდა ჰეიდარ ალიევის სახელობის უმაღლესი სამხედრო საავიაციო სასწავლებელში.
დანიშვნით მსახურობდა ჯერ ქალაქ ქურდამირში, ხოლო შემდეგ „ნასოსნი“-ში.
თაბრიზ მუსაზადე დაკრძალეს, 2016 წლის 11 აპრილს, ქალაქ ბაქოს II ღირსების ხეივანში.
თაბრიზ მუსაზადეს ჰყავს ორი ვაჟი: 2006 წელს დაბადებული ტაიფუნი და 2008 წელს დაბადებული ონური. მეუღლე ფარიშან მირზა კზი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:აზერბაიჯანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:საქართველოს აზერბაიჯანელები კატეგორია:აზერბაიჯანელი პილოტები კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ალ-მუიზი
ალ-მუიზი  (სრული სახელი — აბუ ტამინ მაად ალ-მუიზ ლი-დინილაჰი , ‎‎ معد المعز لدين الله‎‎ დ. 26 სექტემბერი, 932 — გ. 21 დეკემბერი, 975) — ფატიმიდების სახალიფოს მე-4 ხალიფა 953-975 წლებში, ალ-მანსურ ბილაჰის ვაჟი.
ალ-მუიზი გონიერი მმართველი იყო. ის დაპყრობილ ტერიტორიებზე აჯანყებების თავიდან აცილების მიზნით მოსახლეობისთვის დამაკმაყოფილებელ რეფორმებს ატარებდა. გამოირჩეოდა რჯულშემწყნარებლობით. განსაკუთრებულად ეპყრობოდა ქრისტიან კოპტებს, რადგან მისი სახალიფოს მოსახლეობის დიდ ნაწილს შეადგენდნენ. ალ-მუიზი ასევე დიდ ყურადღებას აქცევდა ხელოვნებისა და კულტურის განვითარებას, პირადად მფარველობდა მხატვრებს, მწერლებსა და სწავლულებს.
მისი მმართველობის პერიოდში ფატიმიდებმა მრავალ სამხედრო წარმატებას მიაღწიეს. 960-იან წლებში ბიზანტიის იმპერიას წაართვეს კუნძული სიცილია, 967 წელს საბოლოოდ დაიმორჩილეს ეგვიპტე და მნიშვნელოვანი სავაჭრო მაგისტრალები ჩაიგდეს ხელში. 973 წელს ხალიფამ დედაქალაქი მანსურიიდან მის მიერ დაარსებულ კაიროში, იგივე ალ-ქაჰირაში გადაიტანა, რის შემდეგაც ეგვიპტე გახდა სახალიფოს ცენტრი. ალ-მუიზმა ამის შემდეგ სირია-პალესტინის ხელში ჩაგდება განიზრახა. წარმატებული ბრძოლების შემდეგ, 975 წელს დამასკოს ასაღებად ბერბერთა არმიას სათავეში ჩაუდგა, თუმცა ლაშქრობის საწყის ეტაპზე გარდაიცვალა. ჯარის მთავარსარდლობა და ფატიმიდთა ხალიფობა კი მისმა ვაჟმა ალ-აზიზ ბილაჰმა იკისრა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 932 კატეგორია:გარდაცვლილი 975 კატეგორია:დაბადებული 26 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 21 დეკემბერი კატეგორია:ფატიმიდები
პეტრიანთ საყდარი
300px|მინი პეტრიანთ საყდარი, ცნობილია აგრეთვე, როგორც კუხის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი ქვემო ქართლის მხარეში, დმანისის მუნიციპალიტეტში, სოფელ გომარეთში. აგებულია 1014-1022 წლებში. ნაგებია რუხი-მოშავო ქვით, მაგრამ აღმოსავლეთის სარკმელი სურინჯისფერი ქვებითაა აწყობილი.
ღვთისმშობლის სახელობის პეტრიანთ საყდარი ერთნავიანი აფსიდიანი ეკლესიაა გარეთა სწორკუთხედის ფარგლებში. შიგნით გრძივ კედლებზე თითი ერთსაფეხურიანი კედლის სვეტია, მათზე დაბჯენილი საყრდენი თაღით. აფსიდი არასრული ნახევრწრის მოყვანილობისაა. შესასვლელი ერთია სამხრეთის მხრიდან. ტაძრის პერანგის წყობა ჩვეულებრივი ზომის, არც ისე სუფთად გათლილი კვადრებისგან შედგება. კუთხეებში ჩართულია უფრო სუფთად გათლილი დიდი ლოდები. ინტერიერში სუფტად გათლილია მხოლოდ საბჯენი თაღები, კედლის სვეტები, კამარა და კონქი. იმპოსტებს მარტივი პროფილები აქვთ.
პეტრიანთ საყდარს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
წარწერები
მეორე წარწერა ჯვრის მარცხენა ქვედა ნაწილშია, იგი სხვა წყაროებით უცნობი, სტეფანეს და მარიამის მოსახსენიებელია და იგი ასე იკითხება: 200px|მინი|კუხის მიერ წისქვილის შეწირულობის აქტი მესამე წარწერა ჯვრის მარჯვენა მხარესაა განთავსებული და იგი მიქაელ გალატოზის საამშენებლო წარწერაა. იგი ასე იკითხება:
ამ წარწერებით ხდება ტაძრის მშენებლობის პერიოდის დადგენა. გიორგი მეფე არის საქართველოს მეფე გიორგი I, ზვიად მარუშიანი — ძლიერი ფეოდალური საგვარეულოს წარმომადგენელია, რომელსაც მეფესთან კონფლიქტი მოსვლია, ხოლო ლიპარიტი არის ლიპარიტ III, რომელიც გარდაიცვალა 1022 წელს. პირთა და თარიღების შეჯერებით დგინდება ტაძრის აგების პერიოდი.
მეოთხე წარწერა არის IX-X საუკუნეების კუხის მიერ წისქვილის შეწირულობის აქტი. წარწერა ამოკვეთილია სოფელ გომარეთის ცენტრში მდგარი კუხის ღვთისმშობლის ეკლესიის ტიმპანის ქვის მარჯვენა მხარეს ჩასმულ მართკუთხა ქვაზე. იგი ასე იკითხება:
ევრიკრატიდესი
ევრიკრატიდესი — სპარტის მეფე. ევრიკრატიდესი სამეფო ტახტზე ანაქსანდრეს შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 615 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 590 წელს. ევრიკრატიდესის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე ლეონი ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარტის მეფეები
სოსლან ნანიევი
სოსლან ნანიევი (Сослан Валерьевич Наниев; დ. 8 დეკემბერი, 1989, გურჯაანი) — რუსი ფეხბურთელი, მეკარე.
კარიერა
დაიბადა გურჯაანში, ოჯახთან ერთად მალევე ვლადიკავკაზში გადავიდა საცხოვრებლად, შემდეგ კი მოსკოვში. ფეხბურთის თამაში დაიწყო „სპარტაკის“ ახალგაზრდულ გუნდში. თამაშობდა „ალანიას“ ჯერ ახალგაზრდულ, შემდეგ მეორე გუნდში, რომელიც რუსეთის დონით მეოთხე ჩემპიონატში გამოდიოდა. 2007 წლის აგვისტოში გადავიდა ძირითად გუნდში, სადაც 2 სეზონის მანძილზე არც ერთი მატჩი არ ჩაუტარებია. შემდეგ ირიცხებოდა პიატიგორსკის „მაშუკ-კმვ“-ში, 2 სეზონი გაატარა სტავროპოლის „კავკაზტრანსგაზში“, სადაც ყველა მატჩი ძირითად შემადგენლობაში დაიწყო და მხოლოდ ერთხელ შეცვალეს. 2012–13 წლების სეზონში 6 მატჩი ჩაატარა ნოვოროსიისკის „ჩერნომორეცში“, 2013–2015 წლებში თამაშობდა ცხინვალის „სპარტაკის“, ხოლო 2015–2016 წლებში ბოლნისის „სიონის“ შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები კატეგორია:ვლადიკავკაზის ალანიას ფეხბურთელები კატეგორია:ცხინვალის ფეხბურთელები კატეგორია:ბოლნისის სიონის ფეხბურთელები
რუვერის სათემო კავშირი
რუვერის სათემო კავშირი, (გერმ. Die Verbandsgemeinde Ruwer) იგივე რუვერის ადმინისტრაცია, ან სამმართველო რაინლანდ-პფალცში, გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში. შედის ტრირ-ზაარბურგის რაიონში. მთლიანობაში მოითვლის 17.981 მოსახლეს. შედგება 20 დასახლებული პუნქტისაგან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრირი
ამაპა-დუ-მარანიანი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 431 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.8 კმ²-ზე. ფართობი 502 402 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
შრი-ლანკის ისტორია
მინი|[[სირიმავო ბანდარანაიკე შრი-ლანკის 7-ე პრემიერ-მინისტრი]] მინი|[[მაითრიპალა სირისენა - შრი-ლანკის პრეზიდენტი დღემდე]] შრი-ლანკის ისტორია იწყება დაახლოებით 30 000 წლის წინ, როდესაც აქ დასახლდნენ პირველი მაცხოვრებლები, რომლებიც იყვნენ ვედების წინაპრები.
ადრეული ისტორია
შრი-ლანკის ტერიტორია დასახლებული იყო პალეოლითის ეპოქაში. ინდოეთთან ტერიტორიულმა სიახლოვემ ძლიერი გავლენა იქონია კუნძულის მოსახლეობის ისტორიულ განვითარებაზე.
ძველი და შუა საუკუნეები
ახალი წელთ აღრიცხვის დასაწყისში შრი-ლანკაზე პირველი მონათმფლობელური სახელმწიფოები წარმოიქმნა. XV საუკუნეში შრი-ლანკაში წარმოიქმნა 3 დიდი სახელმწიფო: სინჰალური-კოტე (დასავლეთით და სამხრეთ-დასავლეთით), კანდი (ცენტრალური ოლქი) და ტამილური-ჯაფნა (ჩრდილოეთით). შრი-ლანკის პოლიტიკურმა დაქუცმაცებამ და ეკონომიკურმა სისუსტემ ევროპელებს კუნძულის დაპყრობა გაუადვილა.
ახალი ისტორია
1517 წელს შრი-ლანკის სანაპირო ნაწილი პორტუგალიელებმა დაიპყრეს, 1658 წელს - ნიდერლანდელებმა. 1795-96 წლებში ინგლისმა შრი-ლანკიდან განდევნა ნიდერლანდების ჯარები. 1815 წელს კანდის სამეფოს დამოუკიდებლობის მოსპობის შემდეგ მთელი შრი-ლანკა ინგლისის კოლონიად იქცა. 1796, 1818 და 1848 წლებში შრი-ლანკის ხალხმა მოაწყო აჯანყება ინგლისელი დამპყრობლების წინააღმდეგ.
უახლესი ისტორია
XX საუკუნის დასაწყისში ეროვნულ-განმათავისუფლებელ მოძრაობას თავში ჩაუდგა სინჰალისა და ტამილის ბურჟუაზია, რომელმაც 1919 წელს შექმნა პირველი პოლიტიკური პარტია - ცეილონის ეროვნული კონგრესი. 1935 წელს დაარსდა ლანკის სოციალური პარტია. 1943 წელს შეიქმნა ცეილონის კომპარტია. ომის შემდგომ წლებში ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ზრდამ აიძულა ინგლისი 1948 წლის 4 თებერვალს შრი-ლანკისათვის დომინიონის სტატუსი მიენიჭებინა. 1955 წელს ქვეყანა გაეროს წევრი გახდა. 1956 წელს ხელისუფლებას სათავეში ჩაუდგა სოლომონ ბანდარანაიკე, რომელმაც გაატარა მთელი რიგი პროგრამული ღონისძიებები. რეაქციულმა ელემენტებმა 1959 წელს მოკლეს ბანდარანაიკე. 1960 წლის ივლისში პარლამენტის არჩევნებში გაიმარჯვეს დემოკრატიულმა ძალებმა. ახალ მთავრობას სათავეში ჩაუდგა სირიმავო ბანდარანაიკე (სოლომონ ბანდარანაიკეს ქვრივი), რომელმაც გააგრძელა წინაპორბედის პოლიტიკა. 1965 წლის პარლამენტის არჩევნებში შედარებით მეტი ადგილი მიიღო გაერთიანებულმა ეროვნულმა პარტიამ (გეპ), რომლის ლიდერი დადლი სენანაიკე სათავეში ჩაუდგა მთავრობას. 1970 წელს შეიქმნა ახალი კოალიციური მთავრობა სირიმავო ბანდარანაიკეს მეთაურობით. მან ფართო დემოკრატიული გარდაქმნებსა და მშვიდობისმოყვარე სახელმწიფოსთან თანამშრომლობის გაფართოებაზე აიღო გეზი. 1972 წლის 22 მაისს ცეილონი შრი-ლანკის რესპუბლიკად გამოცხადდა. ახალმა კონსტიტუციამ გააუქმა დიდ ბრიტანეთზე დამოკიდებულების ყველა პოლიტიკური ფორმა, გაატარა აგრარური რეფორმა. მაგრამ მთავრობამ ვერ შეძლო იმედების გამართლება. ამით ისარგებლეს მემარჯვენე ძალებმა და შეძლეს მემარცხენე კოალიციის გათიშვა. 1977 წელს კომპარტიამ, ლანკის სოციალისტურმა პარტიამ და სახელმწიფო დემოკრატიულმა პარტიამ შექმნეს გაერთიანებული მემარცხენე ფრონტი. 1977 წლის არჩევნებში გაიმარჯვა გაერთიანებულმა ეროვნულმა პარტიამ. მთავრობის მეთაური გახდა მისი ლიდერი ჯუნიუს ჯაიევარდენე.
1978 წლის 7 სექტემბერს შრი-ლანკა გამოცხადდა დემოკრატიულ-სოციალისტურ რესპუბლიკად. 1982 წელს პირველად ჩატარდა პრეზიდენტის არჩევნები, ხოლო 1983 წლის მაისში პარლამენტის არჩევნები გაიმართა. ხმების უმრავლესობა კვლავ გაერთიანებულმა ეროვნულმა პარტიამ მიიღო. ივლისის დასასრულს კვლავ დაიძაბა ურთიერთობა სინჰალურ და ტამილურ თემებს შორის, რასაც შეიარაღებული თავდასხმა მოჰყვა. „ტამილების საკითხი“ გარკვეულ ზემოქმედებას ახდენდა ინდოეთ-შრი-ლანკის ურთიერთობაზე. საგარეო პოლიტიკაში იგი განაგრძობს მიუმხრობლობის პოლიტიკას.
1983 წლიდან ქვეყანაში სამოქალაქო ომი დაიწყო, რომელიც 2009 წლამდე გაგრძელდა. 2009 წლის 18 მაისს თამილის ვეფხვების ლიდერი ველუპილაი პრაბჰაკარანი მოკლეს საავადმყოფოდან გაქცევისას. თამილის ვეფხვები დათანხმდნენ ცეცხლის შეწყვეტას და ჩაბარდნენ ხელისუფლებას რითაც ამ ქვეყნის 25-წლიანი სამოქალაქო ომი დასრულდა. ტამილმა სეპარატისტებმა 1991 წელს მოკლეს ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი რაჯივ განდი, ხოლო 1993 წელს შრი-ლანკის პრეზიდენტი რანასინგჰე პრემადასა.
1994-2005 წლებში ქვეყნის პრეზიდენტი იყო ჩანდრიკა კუმარატუნგა, რომელმაც 1999 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების წინა საარჩევნო კამპანიის დროს „ტამილელი ვეფხვების“ მიერ მოწყობილი ტერაქტისას, არჩევნებამდე 3 დღით ადრე თავისუფლების პარტიის მიტინგზე კოლომბოში, სადაც სიტყვით გამოდიოდა, ბომბის აფეთქების შედეგად მარჯვენა თვალიდან დაკარგა მხედველობა.
2005-2015 წლებში პრეზიდენტია მაჰინდა რაჯაპაკსე, ხოლო 2015 წლიდან მაითრიპალა სირისენა.
ლიტერატურა
*
ნოვა-ვენეზა (სანტა-კატარინა)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 309 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 45.11 კმ²-ზე. ფართობი 295 036 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
მარუან ფელაინი
მარუან ფელაინი (Marouane Fellaini დ. 22 ნოემბერი, 1987, ბრიუსელი) — ბელგიელი ფეხბურთელი, ბელგიის ეროვნული ნაკრების წევრი. 2013 წლიდან არის „მანჩესტერ იუნაიტედის“ წევრი.
ჯო ლუისი
ჯოზეფ ლუის ბეროუ (Joseph Louis Barrow; ცნობილი, როგორც Joe Louis Joe Louis; დ. 13 მაისი, 1914, ლაფაიეტი, ალაბამა, აშშ — გ. 12 აპრილი, 1981, ლას-ვეგასი, აშშ) — ამერიკელი მოკრივე, მსოფლიოს ჩემპიონი მძიმეწონოსანთა კატეგორიაში.
ჟურნალ „რინგი“-ის ვერსიით „წლის მოკრივის“ ტიტულის ოთხგზის მფლობელი: 1936, 1938, 1939, 1941. 2003 წლის ჟურნალმა „რინგი“ ჯო ლუისი მსოფლიოს ნომერ პირველ პანჩერად აღიარა.
ჯო ლუისი დაიბადა 1914 წლის 13 მაისს ალაბამას შტატის ქალაქ ლაფაიეტში (აშშ). მისი მამა მუშაობდა ბამბის პლანტაციში, ოჯახი მუდმივად სიღარიბეში ცხოვრობდა. 1924 წელს ჯო ლუისის ოჯახი დეტროიტში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც ჯომ მამამისთან ერთად, ფორდის ქარხანაში დაიწყო მუშაობა.
1934 წლამდე ლუისი მოყვარულთა ტურნირებზე ასპარეზობდა. 1936 წელს მან პროფესიონალი მოკრივის ლიცენზია მიიღო. დეტროიტში ჩამოსვლიდან 10 წლის შემდეგ, ჯო ლუისმა მძიმეწონოსან მოყვარულთა კატეგორიის ოქროს ხელთათმანის მოგება მოახერხა, რამაც პროფესიონალთა კრივისკენ გაუხსნა გზა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მოკრივეები კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1981
ესთერი
ესთერი (אסתר) — ებრაული წარმოშობის სპარსეთის ბიბლიური დედოფალი დაახლოებით ძვ.წ. 486- ძვ.წ.465 წლებში როგორც მეფე ქსერქსე I-ის მეუღლე. მეფე სილამაზით ცნობილ ესთერზე მხოლოდ მას შემდეგ ქორწინდება, რაც თავისი ცოლი, დედოფალი ვაშტი უარს იტყვის მის მორჩილებაზე. ტახტზე ასვლის შემდეგ საკუთარი თავი და თავისი ხალხი იხსნა შეთქმულებისაგან, რომელიც კარის უხუცესმა და ესთერის გამზრდელის, მორდექაის მტერმა, ჰამანმა ჩაიფიქრა, რითაც საფუძველი ჩაეყარა პურიმის დღესასწაულს.
ბიოგრაფია
ებრაულ ბიბლიაში ესთერის დაბადებისა და ბავშვობის შესახებ არაფერი წერია. მის შესახებ მხოლოდ ისაა ცნობილი, რომ წარმოშობით ებრაელი იყო, იუდეველთა ტომიდან, მამამისი კი ერთ-ერთი დიდებული ყოფილა, სახელად აბიჰაილი.
სიუჟეტის მიხედვით, აქემენიანთა სპარსეთის მთვრალმა მეფე ქსერქსე I-მა (ბიბლიაში იგი აჰასუერუსის სახელითაა მოხსენიებული) თავის ცოლს, დედოფალ ვაშტის, ერთ-ერთი ფესტივალის მსვლელობისას სტუმრების წინაშე მისი „სილამაზის ჩვენება“ მოსთხოვა, რაზეც მისგან კატეგორიული უარი მიიღო. ცოლის დაუმორჩილებლობამ განარისხა მეფე, რომელმაც უარყო და გააძევა ვაშტი, რის შემდეგაც ახალი მეუღლის ძიებას იწყებს. ასარჩევად მისი ჰარამხანიდან ულამაზესი გოგონები მიჰგვარეს ქსერქსეს, რომელმაც მათ შორის ესთერი ამოარჩია.
ესთერი იყო ბაბილონის ტყვეობისას გადასახლებული ებრაელი დიდებულის, მორდექაის ბიძაშვილი, რომელიც თავის მხრივ ისრაელის მეფე საულის წინაპარი იყო. რამდენადაც ცნობილია ესთერი ადრე დაობლდა და სწორედ მორდექაიმ იკისრა მისი აღზრდა. მას შემდეგ, რაც იგი მეფის საცოლედ შეარჩიეს, ესთერი სამეფო კარზე გადავიდა, სადაც ევნუქ ჰეგაი ამზადებდა ქსერქსესთან შესახვედრად. მეფეს იგი პირველივე ნახვისას შეუყვარდა და მისი დედოფლად დასმა განიზრახა, რის გამოც ესთერს მორდიქაი ყოველდღე ხვდებოდა და რჩევა-დარიგებას აძლევდა იმის თაობაზე, თუ როგორ დაემალა თავისი ებრაული წარმომავლობა. ვინაიდან სპარსეთში ებრაელები არც ისე დიდი პოპულარობით სარგებლობდნენ, შესაძლო იყო ქორწილი ჩაშლილიყო, ამიტომაც ესთერი მკაცრ მომზადებას გადიოდა.
ქსერქსე და ესთერი დაქორწინდნენ, რის შემდეგაც იგი სპარსეთის დედოფალი ხდება. ისტორიკოსთა ვარაუდით, ეს დაახლოებით ძვ.წ. 486 წელს მოხდა. მოგვიანებით, მორდიქაისა და მეფის მთავარ მრჩეველ ჰამანს შორის დაპირისპირება დაიწყო, რომელმაც ქსერქსესაგან მოახერხა ნებართვის მიღება და სპარსეთში მცხოვრები ებრაელები სასტიკად ამოხოცა. ამ დროს ესთერი იგებს, რომ მორდექაი მეფისათვის მისი ცოლის ვინაობის გამხელას აპირებს, რათა ასე მაინც შეაჩეროს სისხლის ღვრა, რის გამოც დედოფალი მას აზრის შეცვლას ემუდარება. საბოლოოდ ისე მოხდა, რომ მორდიქაიმ ესთერს თავად აიძულა მეფისათვის სიმართლის თქმა. მიუხედავად ამისა, დედოფალი ყოყმანობს, რადგან სიკვდილით დასჯის ეშინია. შიშის მიუხედავად, ესთერმა ქსერქსეს სიმართლე გაუმხილა, რის გამოც მათ შორის ცოტა ხანს ურთიერთობა გაცივდა, მაგრამ მეფეს საყვარელ ცოლზე გული მალევე მოუბრუნდა. ამის შემდეგ მეფე თავის ცოლს ერთ-ერთი ბანკეტის მსვლელობისას ეკითხება თუ რა სურს, რის შემდეგაც ესთერი მას გაუმხელს, რომ თავისი სიცოცხლის გადარჩენა და ებრაელების განთავისუფლება უნდა. განრისხებული მეფე ეკითხება, თუ ვინ უქმნის მის სიცოცხლეს საფრთხეს, ესთერი კი ჰამანს ასახელებს. იგი მეფეს მუხლებში ჩაუვარდა, თუმცა ქსერქსე ფიქრობდა, რომ ჰამანი ესთერს თავს დაესხა, რის გამოც იგი მალევე სიკვდილით დასაჯეს, რის შემდეგაც მთელი მისი ქონება ესთერს გადაეცა, ხოლო პირველი მრჩეველი მორდექაი გახდა. ამის შემდეგ, დედოფალი მეფეს ებრაელთა ხოცვის შეჩერებას სთხოვს, რაზეც თანხმობას იღებს. ესთერმა და მორდექაიმ ახალი ბრძანება გამოსცეს, რომელიც ებრაელებს გაუგზავნეს. ამის მიხედვით, ებრაელებს მიეცათ ნება მოეკლათ ნებისმიერი, ვინც მათ სიცოცხლეს საფრთხეს შეუქმნიდა, მოკლულის ქონება და ოჯახი კი მათ საკუთრებაში გადადიოდა.
ადარის მეცამეტე დღეს (ადარი ეწოდება ჰამანის მიერ დაწყებულ ებრაელთა ხოცვას) ებრაელებმა ერთ ქალაქში 500 კაცი მოკლეს, თუმცა მათი ქონება არ მიუსაკუთრებიათ. მეთოთხმეტე დღეს, მათ 75,000 ადამიანი მოკლეს. ეს ფაქტი მიიჩნევა ებრაელი ერის გადარჩენად, რის გამოც ესთერი გმირად ითვლება.
დედოფალი ესთერის სახელს უკავშირდება პურიმის დღესასწაულის დაარსება, რომელსაც ებრაელები ყოველწლიურად აღნიშნავენ. ამ დღეს ისინი ძლევამოსილ მტერზე გამარჯვებას ზეიმობენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიბლიური მონარქები კატეგორია:ბიბლიური პერსონაჟები კატეგორია:ებრაული ბიბლიური ადამიანები კატეგორია:აქემენიდები
მარია ადელაიდა სავოიელი
მარია ადელაიდა სავოიელი (იტალ. Maria Adelaida di Savoia; ფრანგ. Marie Adélaïde de Savoie) (დ. 6 დეკემბერი 1685, ტურინი, სავოია - გ. 12 თებერვალი 1712, ვერსალი, საფრანგეთი) — სავოიის ჰერცოგ ვიტორიო ამადეო II-ისა და მისი ცოლის, მარია ანა დ'ორლეანის ასული. საფრანგეთის დოფინი 1711-1712 წლებში. საფრანგეთის მეფე ლუი XV-ის დედა. გარდაიცვალა წითურათი.
ადრეული ცხოვრება
მარია ადელაიდა დაიბადა 1685 წლის 6 დეკემბერს ტურინის სამეფო სასახლეში. მამამისი იყო სავოიის ჰერცოგი ვიტორიო ამადეო II, ხოლო დედა, ჰერცოგინია მარია ანა დ'ორლეანი. დედამისი საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ს ძმიშვილად, ხოლო ინგლისის მეფეებს ჯეიმზ II-სა და ჩარლზ II-ს დისშვილად ერგებოდა. დედის ხაზით მისი ბებია-ბაბუა იყვნენ ორლეანის ჰერცოგი ფილიპ I და მისი პირველი ცოლი, ჰენრიეტა ინგლისელი. როდესაც ის გააჩინა, დედამისი მხოლოდ 16 წლის იყო და იგი ოჯახში პირველი შვილი იყო. მარია ადელაიდას ნათლიები იყვნენ ბებიამისი მარია იოანა სავოიელი და ბიძამისი, პრინცი კარიგნანი. მარია ადელაიდა განსაკუთრებით ახლოს იყო ბებიასთან, რომელსაც ხშირად დედასაც კი ეძახდა. ანალოგიურად იყო მისი უმცროსი დაც. ამიტომ ბავშვობის ძირითადი ნაწილი მან და მისმა დამ ბებიასთან გაატარეს.
ქორწინება
მარცხნივ|მინი|250x250პქ|მარია ადელაიდასა და ლუი დე ბურბონის ქორწინება 1696 წლის 29 აგვისტოს საფრანგეთსა და სავოიას შორის დაიდო სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომლის განმტკიცების მიზნითაც მარია ადელაიდა უნდა დაქორწინებულიყო ლუი XIV-ის შვილიშვილზე, ბურგუნდიის ჰერცოგ ლუი დე ბურბონზე. ამის სანაცვლოდ ცხრაწლიან ომი უნდა დასრულებულიყო.
მანამ სანამ საფრანგეთში გაათხოვებდნენ, მარია ადელაიდა დანიშნული იყო საღვთო რომის იმპერატორ ლეოპოლდ I- ის ვაჟზე, ერცჰერცოგ იოზეფზე, თუმცა ლეოპოლდმა მათი პარატა ასაკის გამო ქორწინება ჩაშალა. მას შემდეგ რაც გაირკვა, რომ მარია ადელაიდა საფრანგეთში უნდა გამგზავრებულიყო, მან დაიწყო ფრანგული ენისა და ეტიკეტის ათვისება.
ბურგუნდიის ჰერცოგინია
მარცხნივ|მინი|235x235პქ|მარია ადელაიდა საფრანგეთში ბურგუნდიის ახალმა ჰერცოგინიამ კარგი ურთიერთობა დაამყარა მეფესთან და მის საყვარელთან, მადამ დე მაინტენონთან. საფრანგეთის სამეფო კარზე ცხოვრების მიუხედავად, მან მიმოწერა შეინარჩუნა მშობლებთან და ბებიასთან.
მარია ადელაიდამ მეფეზე დიდი გავლენა მოახდინა და ასე ჩამოიშორა პოლიტიკური მტრები. თუმცა მარია ადელაიდას ყველაზე დიდი მტერი იყო თავად მეფის საყვარელი მადამ დე მონტესპანი, რომელსაც ვერაფრით იშორებდა. მას სურდა რომ დაექორწინებინა ლუიზა ელიზაბეთ დე ბურბონი და ბერის ჰერცოგი, შარლ დე ბურბონი, თუმცა შარლმა მარია ლუიზა ელიზაბეთ დ'ორლეანი შეირთო. აგრეთვე მარია ადელაიდამ დააწინაურა ვანდომის ჰერცოგი ლუი ჟოზეფი, რომელიც უბადლო მებრძოლი იყო.
ბურგუნდიის ჰერცოგინიამ 1704 წელს თავისი პირველი შვილი გააჩინა, თუმცა ბიჭუნა ძალიან სუსტი იყო და 1705 წელს გარდაიცვალა. 1707 წელს მარიამ მეორე ვაჟი გააჩინა, ხოლო 1710 წელს მესამე ვაჟი. თუმცა წითურის ეპიდემიას მისი უფროსი ვაჟი ემსხვერპლა, უმცროსი კი გადარჩა და საფრანგეთის მეფე ლუი XV გახდა
საფრანგეთის დოფინი
ეპიდემიისგან თავდასაცავად სამეფო ოჯახი ვერსალიდან ფონტენბლოში გადასახლდა. 1712 წლის თებერვალში მარია ადელაიდა ფონტენბლოში წითურით დაავადდა. იქიდან გამომდინარე, რომ ეს დაავადება მაშინ განუკურნებელი იყო, 26 წლის მარია ადელაიდა სავოიელი წითურისგან გარდაიცვალა. მისი გარდაცვალების შემდეგ ლუი XIV-მ განაცხადა, რომ იგი ყველაზე მეტად უყვარდა თავისი დედის, ანა ავსტრიელის შემდეგ. ინფექციის თავიდან ასაცილებლად სამეფო ოჯახი მარლიში გადავიდა. მარია ადელაიდას გარდაცვალებიდან 6 დღეში, ასევე წითურით გარდაიცვალა მისი ქმარით, ამიტომაც დოფინი მათი 2 წლის ვაჟი გახდა. მისი ვაჟი შემდეგში საფრანგეთის მეფე ლუი XV გახდა, რომელმაც თავის ერთ-ერთ ქალიშვილს მარია ადელაიდა დაარქვა დედის პატივსაცემად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1685 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1712 კატეგორია:საფრანგეთის მადამ დოფინები კატეგორია:სავოიელთა დინასტია კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
კონცის სათემო კავშირი
კონცის სათემო კავშირი (გერმ. Verbandsgemeinde Konz), იგივე კონცის ადმინისტრაცია, ან სამმართველო რაინლანდ-პფალცში, გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში. შედის ტრირ-ზაარბურგის რაიონში. შედგება 12 დასახლებული პუნქტისგან.
სათემო კავშირის ცენტრს კონცი წარმოადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრირი
მოსკოვის სამების ტაძარი (ვორონცოვო)
მოსკოვის სამების ტაძარი (Храм Живоначальной Троицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთ-დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ობრუჩევის რაიონში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა 1807 წელს.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი აკურთხეს სამების სახელზე. ეგვტერები სერგი რადონეჟელისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა. ტაძართან დგას ჯვარი ჩერნობილის ავარიის მსხვერპლთა პატივსაცემად.
ისტორია
სამების ეკლესიის შენობა ყველაზე ძველი ნაგებობაა ვორონცოვოს მამულში. იგი აგებულია XVIII საუკუნეში. 1920-იანი წლების მკვლევარები ვარაუდობენ, რომ იგი აგებულია 1807 წელს. 1990-იანი წლების რესტავრაციამ გამოარკვია, რომ მთელი არსებული შენობის ნაწილი აგებულია ერთ-პერიოდში. თავდაპირველად შენობა იყო საზამთრო, ხოლო თავად მამული კი სააფხულო რეზიდენცია. ფორმების მიხედით იგი მთლიანად XVIII საუკუნის ტრადიციული საპარკო ნაგებობების არიტექტურის რიგს განეკუთვნება, არატრადიციულია მხოლოდ თაღოვანი დასავლეთის შესასვლელი, რომელიც არის ტაძრის მთავარი შესასვლელი.
შენობა 1807 წლამდე სამრევლო ეკლესიის ფუნქციით მოქმედებდა. 1838 წელს ტაძარს მიაშენეს ორიარუსიანი სამრეკლო (სავარაუდოდ მანამდე არსებულის ადგილზე).
საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა 1928 წელს. სამრეკლო დაანგრიეს, ტაძრის გარშემო არსებული სასაფლაო გაანადგურეს და მის ადგილზე გააშენეს პარკი. 1980-იან წლებში ტაძარი ნანგრევებად იქცა, მთლიანად დაიშალა გუმბათი და ფასადი.
რესტავრაციის შედეგად, რომელიც 1990 წლის ზამთარში დაიწყო, მოხდა ეკლესიის აღორძინება. ღვთისმსახურება განახლდა 1990 წლის 23 მაისს, ხოლო ხანგრძლივი პერიოდის შემდეგ პირველი საღვთო ლიტურგია ჩატარდა 1991 წლის 1 ოქტომბერს.
ტაძართან ამჟამად მოქმედებს საკვირაო სკოლა ბავშვებისათვის, სადაც პედაგოგები ასწავლიან საღვთო სჯულს, ეკლესიის ისტორიას, საეკლესიო სიმღერას, მართლმადიდებლურ არქიტექტურას და ხატვას. 2007 წლის აგვისტოდან ეკლესიის წინამძღვარია ტიმოფეი ბოიკო. ტაძრის სიწმინდეს წარმოადგენს მატრონა მოსკოველის სხეულის წმინდა ნაწილები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ბოა-ვისტა-დუ-გურუპი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 949 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.7 კმ²-ზე. ფართობი 403 460 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
Ҭә
thumb|აუდიო «Ҭә» Ҭә, ҭә ([თჿ] — წარმოითქმება, როგორც „თბ“) — კირილური დამწერლობის დიგრაფი. ის თანხმოვანია. გამოიყენება აფხაზურ ენაში.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული დიგრაფი გამოიყენება შემდეგ ენებში:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური დიგრაფები
ლეონი (სპარტა)
ლეონი — სპარტის მეფე. ლეონი სამეფო ტახტზე ევრიკრატიდესის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 590 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 560 წელს. ლეონის შემდეგ კი სამეფო ტახტზე ანაქსანდრიდე II ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარტის მეფეები
სიდეროპოლისი
სიდეროპოლისი (Siderópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 147 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კრისიუმის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 998 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 49.67 კმ²-ზე. ფართობი 261 664 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ზურაბ ჩაჩუა
ზურაბ ჩაჩუა (დ. 26 ივლისი, 1927, თბილისი — გ. 18 დეკემბერი, 2005) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი.
1951 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანიტარული ჰიგიენის ფაკულტეტი.
1951–1955 წლებში იყო ყოფილი სამხრეთ ოსეთის საოლქო საავადმყოფოს განყოფილების ექიმი–ორდინატორი. 1955–1957 წლებში თბილისის ექიმთა და ხელოვნების ინსტიტუტის თერაპიის მე–2 კათედრის კლინიკური ორდინატორი. 1957–1959 წლებში საქართველოს სსრ სოცუზრუნველყოფის სამინისტროს რესპუბლიკური საექიმო–შრომის ექსპერტიზის კომისიის წევრი. 1959–1962 წლებში თბილისის ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის მე–2 კათედრის ასპირანტი. 1970–1979 წლებში თბილისის ექიმთა და ხელოვნების ინსტიტუტის კლინიკური საავადმყოფოს თერაპიული განყოფილების გამგე. 1982–1986 წელს ამავე ინსტიტუტის თერაპია–პულმონოლოგიის კათედრის დოცენტი. 1986 წლიდან თბილისის ექიმთა დიპლომისშემდგომი სამედიცინო აკადემიის სამედიცინო–სოციალური ექსპერტიზის კურსის ხელმძღვანელია. არის 28-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, გამოქვეყნებული აქვს მონოგრაფიები. ეწევა სამეცნიერო–პრაქტიკულ ხელმძღვანელობას საქართველოს სოც. უზრუნველყოფის სამინისტროს შრომისუნარიანობის აღდგენისა და ექსპერტიზის რესპუბლიკურ კლინიკაში. თერაპევტი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი, მოჭადრაკე. 2014 წლიდან თბილისში არსებობს ზურაბ ჩაჩუას სახელობის ქუჩა.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ერითროპეტინები და პერიფერიული სისხლი კუჭსა და 12-გოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადებისა და ქრონიკული გასტრიტების დროს“, დაიცვა 1970 წელს.
ნუკრი კაკილაშვილი
ნუგზარ (ნუკრი) კაკილაშვილი (დ. 28 მაისი, 1960, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. სხვადასხვა დროს იცავდა თბილისის „დინამოს“, ლანჩხუთის „გურიას“, ბათუმის „დინამოსა“ და თბილისის „შევარდენის“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1981), საბჭოთა კავშირის თასისა (1979) და თასების მფლობელთა თასის მფლობელი (1981) თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1981), ღირსების ორდენის კავალერი.
2011 წლის 17 მაისს საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს გადაწყვეტილებით, თბილისის „დინამოს“ მიერ თასების მფლობელთა თასის მოპოვების 30 წლის იუბილესთან დაკავშირებით 1981 წლის თბილისის „დინამოს" სრულ შემადგენლობასა და სამწვრთნელო შტაბთან ერთად — ნუკრი კაკილაშვილს საქართველოს სპორტის რაინდის წოდება მიენიჭა.
ბიოგრაფია
ნუკრი კაკილაშვილმა თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 198 მატჩი ჩაატარა და 21 გოლი გაიტანა. ამას გარდა, ევროპული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში „დინამოს“ ღირსება 11 შეხვედრაში დაიცვა, აქედან 10 შეხვედრა — თასების მფლობელთა თასის, ხოლო ერთი — უეფა-ს თასის გათამაშებაში.
1992–2004 წლებში მუშაობდა ბორის პაიჭაძის სახელობის ეროვნული სტადიონის დირექტორად.
მიღწევები
thumb|right|200პქ| გაზ. „ლელო“, 16 მაისი, 1981