cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰავანა
არქიტექტურა
ჰავანაში მრავალი შენობის დღევანდელი მდგომარეობა გაუარესდა 1959 წლის რევოლუციის შემდეგ. მრავალრიცხოვანმა ჩამონგრევამ გამოიწვია დაშავებები და გარდაცვალებები.
ნეოკლასიკური
ნეოკლასიზმი ქალაქში შემოვიდა 1840-იან წლებში, ამავე პერიოდს ეკუთვნის გაზის საზოგადოებრივი განათება, 1848 წელს და რკინიგზა 1837 წელს. მე-18 საუკუნის მეორე ნახევარში შაქრის და ყავის წარმოება სწრაფად გაიზარდა, რაც არსებითი ფაქტორი აღმოჩნდა ჰავანის ყველაზე თვალსაჩინო არქიტექტურული სტილის განვითარებისთვის. ბევრი მდიდარი მოსახლისთვის შთაგონება საფრანგეთი და ფრანგები აღმოჩნდნენ, რისი ხილვაც შეიძლება მაღალი კლასის სახლების ინტერიერში, მაგალითად, ალდამის სასახლეში, რომელიც აშენდა 1844 წელს. ეს ითვლება კუბაში ყველაზე მნიშვნელოვან ნეოკლასიკურ შენობად.
1925 წელს ჟან-კლოდ ნიკოლას ფორესტერი, პარიზში ქალაქგეგმარების ხელმძღვანელი, ხუთი წლით გადავიდა ჰავანაში, რათა ეთანამშრომლა არქიტექტორებთან და ლანდშაფტის დიზაინერებთან. ქალაქის დაგეგმვისას მისი მიზანი იყო ჰარმონიული წონასწორობის შექმნა კლასიკურ შენობების ფორმასა და ტროპიკულ ლანდშაფტს შორის. მისმა გავლენამ უზარმაზარი კვალი დატოვა ჰავანაზე, თუმცა ბევრი მისი იდეა უარყვეს დიდი დეპრესიის პერიოდში, 1929 წელს. XX საუკუნის პირველი ათწლეულების განმავლობაში ჰავანა უფრო სწრაფად გააფართოვა, ვიდრე სხვა ნებისმიერ დროს, თავისი ისტორიის განმავლობაში. დიდმა სიმდიდრემ განაპირობა არქიტექტურული სტილის გავლენა უცხოეთიდან. ნეოკლასიციზმის მწვერვალი დაიწყო ვედადოს რაიონის აშენებით (დაიწყო 1859 წელს). ნეოკლასიკური სტილით გამოირჩევა პროპორციულ ნაგებობათა დიდი ნაწილი.
ტრანსპორტი
მინი|მარშრუტი A40, წითელი ალიმენტადორა
მეტრობუსი
წითელი პრინციპალი, რომელიც ადრე მეტრობუსის სახელით იყო ცნობილი, ემსახურება შიდა ურბანულ არეას, მაქსიმალური მანძილი 20 კმ 12 მილი). წითელი პრინციპალი შედგება 17 ძირითადი ხაზისაგან, რომლებიც იდენტიფიცირებულია ასო „P-ით“ გრძივი მარშრუტით.
წითელი ალიმენტადორა
წითელი ალიმენტადორა, რომელიც ცნობილია როგორც მკვებავი ხაზი, მეტროპოლიტენის მიმდებარე ქალაქებსა და აკავშირებს ქალაქის ცენტრთან, მაქსიმალური მანძილი 40 კმ (25 მილი). ამ განყოფილებას აქვს ერთ-ერთი ყველაზე ათვისებული და უდიდესი საზოგადოებრივი ტრანსპორტის შემადგენლობა ქვეყანაში.
აეროპორტები
ჰავანას ემსახურება ხოსე მარტის საერთაშორისო აეროპორტი. აეროპორტი მდებარეობს დაახლოებით 11 კმ-ის (7) მანძილზე ქალაქის ცენტრის სამხრეთით, ბოიეროსის მუნიციპალიტეტში და ქვეყნის მთავარი გადამზიდის კუბანა დე ავიაციონის მთავარი ცენტრია. აეროპორტი არის კუბის მთავარი საერთაშორისო და საშინაო კარიბჭე, ის აკავშირებს ჰავანას დანარჩენ კარიბებთან, ჩრდილოეთ, ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკასთან, ევროპასთან და ერთი მიმართულებით აფრიკასთან.
ქალაქს ასევე ემსახურება Playa Baracoa Airport, მცირე აეროპორტი, რომელიც შიდა ფრენებს ახორციელებს.
სარკინიგზო
ჰავანას აქვს საგარეუბნო, საქალაქთაშორისო და შორი მანძილის სარკინიგზო ხაზების ქსელი. რკინიგზა ნაციონალიზებულია და მართავს FFCC ( Ferrocarriles de Cuba - კუბის რკინიგზა). FFCC ჰავანას აკავშირებს კუბის ყველა პროვინციასთან. მთავარი სარკინიგზო სადგურებია: ცენტრალური სარკინიგზო სადგური, La Coubre Rail Station, კასაბლანკას სადგური და Estación de Tulipán. მინი|მარშრუტი P5, წითელი პრინციპალი 2004 წელს მგზავრთა წლიური მოცულობა დაახლოებით 11 მილიონი იყო, ყველაზე დატვირთული მარშრუტია ჰავანასა და სანტიაგო დე კუბას შორის.
1980-იან წლებში ჰავანაში მოსკოვის მსგავსი მეტროს სისტემის გეგმა ჰქონდათ, ამ დროს საბჭოთა კავშირის გავლენის შედეგად კუბაში. კუბის, ჩეხეთის და საბჭოთა სპეციალისტების მიერ გაკეთებული გეოლოგიისა და ფინანსების შესწავლა უკვე კარგად იყო ათვისებული 1980-იან წლებში. კუბის პრესამ აჩვენა სამშენებლო პროექტი და კურსის მარშრუტი, რომელიც აკავშირებდა დედაქალაქის მუნიციპალიტეტებსა და უბნებს. 80-იანი წლების ბოლოს პროექტი უკვე დაწყებული იყო, თითოეული მილის ბილიკი იმ დროისთვის მილიონი დოლარი ღირდა, მაგრამ საბჭოთა კავშირის დაშლასთან ერთად 1991 წელს, პროექტიც მოგვიანებით დაიშალა.
ტრამვაი
შუალედური ხაზი, რომელიც ცნობილია როგორც Hershey Electric Railway, აშენდა 1917 წელს, გადის კასაბლანკასგან (ძველი ჰავანას ნავსადგურის გასწვრივ) ჰერსიამდე და მატანსას მიმართულებით. მინი|Harbour Tunnel აკავშირებს ქალაქის ცენტრს [[ჰაბანა-დელ-ესტე|ჰაბანა დელ ესტესთან]]
ბორანი
ბორნები აკავშირებს ძველ ჰავანას რეგლასთან და კასაბლანკასთან და მოძრაობს ყოველი 10–15 წუთის ინტერვალში. მგზავრობის საფასურია CUP 0.20.
გზები
ქალაქის საგზაო ქსელი საკმაოდ ვრცელია, აქვს ფართო გზები, მთავარი ქუჩები და ქალაქის მთავარი მისასვლელი გზები, როგორიცაა Autopista Nacional (A1), კარეტერა-სენტრალი და Via Blanca. გზის ქსელის მშენებლობა კოლონიალური ხანიდან, მაგრამ ხარისხის გაუარესებას განიცდის.
მინი|[[ჰავანის უბე|ჰავანას პორტი]]
ადმინისტრაცია
მარცხნივ|მინი|[[კუბის კომუნისტური პარტია|Comite Central del Partido Comunista de Cuba (კუბის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტი).]] გუბერნატორი არის რეინალდო გარსია ზაპატა, იგი აირჩიეს 2020 წლის იანვარში.
ქალაქს მართავს ქალაქ-პროვინციის საბჭო, სადაც გუბერნატორი იკავებს მთავარ ადმინისტრაციულ თანამდებობას, ამრიგად ჰავანა ფუნქციონირებს როგორც ქალაქად, ისე პროვინციად. ქალაქს მცირე ავტონომია აქვს და ეროვნულ მთავრობაზეა დამოკიდებული, განსაკუთრებით მისი საბიუჯეტო და საერთო პოლიტიკური მიმართულებებით.
ეროვნული მთავრობა ჰავანას სათავეში უდგას და უკიდურესად თვალსაჩინო როლს ასრულებს ქალაქის ცხოვრებაში. უფრო მეტიც, მრავალი ეროვნული ინსტიტუტის ყოვლისმომცველმა უფლებამოსილებამ განაპირობა ქალაქის მთავრობის უფლებამოსილების შემცირება, რომელიც, მიუხედავად ამისა, მაინც უზრუნველყოფს არსებითი მომსახურებების დიდ ნაწილს და აქვს კომპეტენციები განათლების, ჯანმრთელობის დაცვის, ქალაქის საზოგადოებრივი ტრანსპორტის, ნაგვის შეგროვების, მცირე მრეწველობის, სოფლის მეურნეობის და ზოგიერთი სხვა მიმართულებით.
ამომრჩეველები ირჩევენ დელეგატებს მუნიციპალურ ასამბლეებში, კონკურენტულ არჩევნებში. არსებობს მხოლოდ ერთი პოლიტიკური პარტია, კომუნისტური პარტია, მაგრამ რადგან იქ უნდა იყოს მინიმუმ ორი კანდიდატი, კომუნისტური პარტიის წევრები ხშირად უპირისპირდებიან ერთმანეთს. კანდიდატები არ უნდა წარმოადგენდნენ პარტიას. ისინი სახელდებიან უშუალოდ მოქალაქეების მიერ, თითოეულ საარჩევნო ოლქში ღია შეხვედრებისას. მუნიციპალური ასამბლეის დელეგატები, თავის მხრივ, ირჩევენ პროვინციის ასამბლეის წევრებს, რომლებიც ჰავანაში უახლოეს საკრებულოს ემსახურებიან; მისი პრეზიდენტი ასრულებს მერის მოვალეობებ. ეროვნული ასამბლეის დეპუტატებისთვის არის პირდაპირი არჩევნები საკანდიდატო წარდგენის საფუძველზე, ხოლო კანდიდატთა ნაწილი ადგილობრივ დონეზეა დასახელებული. სახალხო საბჭოები (Consejos Populares) შედგება ადგილობრივი მუნიციპალური დელეგატებისაგან, რომლებიც ირჩევენ სრულ განაკვეთზე წარმომადგენელს ორგანოს თავმჯდომარედ. გარდა ამისა, მონაწილეობენ "მასობრივი ორგანიზაციებიდან" და ადგილობრივი სამთავრობო უწყებების, ინდუსტრიების და სერვისების წარმომადგენლები.
ქალაქი ჰავანა ესაზღვრება მაიაბეკეს პროვინციას სამხრეთით და აღმოსავლეთით და არტემისის პროვინციას დასავლეთით, მას შემდეგ, რაც ყოფილი ჰავანის პროვინცია  გაუქმდა 2010 წელს.
ინფრასტრუქტურა
მინი|[[ჰავანის უნივერსიტეტი]]
განათლება
მინი|ჰავანის უნივერსიტეტის მათემატიკისა და კომპიუტერული მეცნიერების ფაკულტეტი ეროვნული მთავრობა იღებს პასუხისმგებლობას განათლებასთან დაკავშირებით, და არსებობს შესაბამისი დაწყებითი, საშუალო და პროფესიული მომზადების სკოლები მთელს კუბაში. სკოლები განსხვავებული ხარისხისაა და განათლება უფასო და სავალდებულოა ყველა დონეზე, გარდა უმაღლესი სწავლისა, რომელიც ასევე უფასოა.
ჰავანის უნივერსიტეტი, რომელიც მდებარეობს ჰავანის ვედადოს განყოფილებაში, დაფუძნდა 1728 წელს და ითვლებოდა უმაღლესი განათლების წამყვან ინსტიტუტად დასავლეთ ნახევარსფეროში. რევოლუციის შემდეგ, მალე უნივერსიტეტი, ისევე როგორც ყველა სხვა საგანმანათლებლო დაწესებულება, ნაციონალიზებულ იქნა. მას შემდეგ კიდევ რამდენიმე უნივერსიტეტი გაიხსნა, როგორიცაა უმაღლესი სასწავლო პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, სადაც კუბის თანამედროვე ინჟინრების უდიდესი ნაწილი სწავლობდა.
კუბის ეროვნული საბალეტო სკოლა, რომელსაც 4,350 სტუდენტი ჰყავს, მსოფლიოში ერთ – ერთი უდიდესი საბალეტო სკოლა და კუბაში ყველაზე პრესტიჟული საბალეტო სკოლაა.
ჯანმრთელობა
კუბის ყველა მაცხოვრებელს აქვს უფასო სამედიცინო დახმარება საავადმყოფოებში, ადგილობრივ პოლიკლინიკებში და სამეზობლოს ოჯახის ექიმებთან, რომლებიც საშუალოდ 170 ოჯახს ემსახურებიან, თუმცა, ჯანმრთელობის სისტემამ განიცადა მომარაგების, აღჭურვილობისა და მედიკამენტების დეფიციტი, რაც გამოიწვია საბჭოთა კავშირის სუბსიდიების დასრულებამ და 90-იანი წლების დასაწყისში ემბარგოს დაწესებამ. მიუხედავად ამისა, 2009 წელს ჰავანის ახალშობილთა სიკვდილიანობის მაჩვენებელი იყო 4.9 ყოველ 1000 დაბადებულ ბავშვზე, 5.12 მთელს ქვეყანაში, რაც ბევრად დაბალია, ვიდრე მრავალი განვითარებული ქვეყნის მაჩვენებელი და ყველაზე დაბალი განვითარებად მსოფლიოში.
სპორტი
ბევრ კუბელს უყვარს სპორტი, განსაკუთრებით ბეისბოლი. ჰავანა კუბის ეროვნულ სერიებში წარმოდგენილია გუნდით - ინდუსტრიელები. FCBA. ქალაქს აქვს რამდენიმე დიდი სპორტული სტადიონი, მათ შორის უდიდესია Estadio Latinoamericano.
გამოჩენილი პიროვნებები
ცნობილი ადამიანები, რომლებიც წარმოშობით ჰავანიდან არიან:
დიპლომატიური ოფისები
როგორც კუბის ეროვნული დედაქალაქი და მთავრობის ადგილი, ჰავანა მასპინძლობს 88 საელჩოს (მათ შორის პაპის სამოციქულო მონაზვნობას, რომელსაც ტრადიციულად ასრულებს ტიტულოვანი მთავარეპისკოპოსი). გარდა ამისა, ჰავანაში 11 საკონსულო (გენერალური) და სავაჭრო ოფისია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის დედაქალაქები კატეგორია:კუბის ქალაქები კატეგორია:კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნების დედაქალაქები
ატაკამის გოლიათი
მინი|მარცხნივ|100პქ|გოლიათის გრაფიკული გამოსახულება მინი|მარჯვნივ|250პქ|ატაკამის გოლიათი ატაკამის გოლიათი (Gigante de Atacama) — ანთროპოლოგიური გეოგლიფი ატაკამის უდაბნოში, ჩილე. მდებარეობს სერო-უნიტას ქედზე. იგი მსოფლიოში ყველაზე გრძელი გეოგლიფია, რომლის სიგრძე 86 მეტრია. შექმნილია ახ. წ. 1000-1400 წწ. ადგილობრივი მაცხოვრებლების მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:გეოგლიფები
ეთიოპიის ზონები
thumb|right|450px|ეთიოპიის რეგიონებისა და ზონების რუკა
ეთიოპიის რეგიონები იყოფა 68 ან უფრო მეტ ზონად (ამჰარული: ዞን zonə). ზონების ზუსტი რაოდენობა და სახელები გაურკვეველია. ცენტრალური სტატისტიკური სააგენტოს, ეთიოპიის 2005 წლისა და 2007 წლის მონაცემები განსხვავდება ერთმანეთისაგან ზონების სახელებითა და საზღვრებით.
ქვევით ზონები დაყოფილია რეგიონების მიხედვით:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეთიოპიის ადმინისტრაციული დაყოფა
მიზეზის გარემოება
მიზეზის გარემოება გამოხატავს მოქმედების გამომწვევ მიზეზს. იგი ახლავს ზმნა-შემასმენელს ან სახელზმნით გასმოცემულ წინადადების წევრს და მოგვიგებს კითხვებზე: რატომ? რის გამო? რა მიზეზით?
მიზეზის გარემოება გადმოიცემა მიზეზის ზმნიზედით და სახელით, რომელიც ნათესაობითში დგას ან მოქმედებითში. ნათესაობითის ფორმას დაერთვის გამო ან გან თანდებული, ზოგჯერ წყალობით, გამოისობით, მეოხებით. მოქმედებითის ფორმა უთანდებულოა.
მიზეზის გარემოების გადმოსაცემად ხშირად თვის თანდებულიანი ნათესაობითიც გვხვდება. გან ნათესაობითით ხშირად უბრალო დამატება გადმოიცემა. ასეთი ფორმა მიზეზის გარემოებაა მაშინ, როდესაც იმავე შინაარსის გადმოსაცემად გან თნდებულს შიძლება შევუნაცვლოთ გამო თანდებული. სხვა შემთხვევაში უბრალო დამატებაა.
კატეგორია:წინადადების წევრები
ფსიქოდელიური როკი
ფსიქოდელიური როკი — როკ მუსიკის ერთ-ერთი ჟანრი. ამ მუსიკალური ჟანრის კომპოზიციების შექმნისას და მოსმენისას ხშირად გამოიყენება ჰალუცინოგენური ნივთიერებები, მსუბუქი და მძიმე ნარკოტიკები.
ასეთი ჟანრის სიმღერების ჩაწერისას მუსიკოსები ცდებს ატარებენ ინსტრუმენტებისა და ვოკალების ჟღერადობასთან. არანაკლებ მნიშვნელოვანია სიმღერების ტექსტებიც, რომლებშიც ნახსენებია სიზმრები და ჰალუცინაციები.
ფსიქოდელიური როკი წარმოიშვა ბლუზზე დაფუძნებული კომპოზიციებიდან და მალე ჩამოყალიბდა დამოუკიდებელ ჟანრად. იგი ნაწილობრივ შეიცავდა 60-იანი წლების მძიმე მეტალის ელემენტებს, მაგრამ ასევე იყენებდა ინდური მუსიკის ჰანგებს. თუმცა, თავად ფსიქოდელია არა მხოლოდ როკს, არამედ ელექტრონულ მუსიკასაც შეეხო.
დახასიათება
ფსიქოდელიურ როკს გამოარჩევს შემდეგი ნიუანსები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როკ-მუსიკის ჟანრები
ლეფონა
ლეფონა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში (კინდღის თემი), შავიზღვისპირა დაბლობზე. ზღვის დონიდან 50 მ, ოჩამჩირიდან 26 კმ, აძუბჟიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 8 კმ. სახელწოდება ქართულია. მეგრულად ლეფონი ხე-მცენარის — ლაფნის სახელია, -ონა სუფიქსი კი მეგრულში კრებითობას გამოხატავს, ე. ი. სადაც მრავლად ხარობს ლეფონი (ლაფანი). 1930 წელს კინდღის თემში შედიოდა. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:კინდღის თემის სოფლები
ჯორჯ IV
thumb|ჯორჯ IV ჯორჯ IV (George IV) დაბ.: ჯორჯ ოგუსტუს ფრედერიკ ჰანოვერი (George Augustus Frederick Hanover; დ. 12 აგვისტო, 1762, ლონდონი — გ. 26 აპრილი, 1830, უინძორი) — პრინც-რეგენტი 1811-1820 წლებში, დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის გაერთიანებული სამეფოს და ჰანოვერის მეფე 1820-1830 წლებში.
მხარს უჭერდა რობერტ ბანკს ლივერპულის (ტორების) მთავრობის ანტიდემოკრატიულ კურსს. იყო საღვთო კავშირის რეაქციული პოლიტიკის აქტიური მომხრე.
ლიტერატურა
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს მონარქები კატეგორია:დაბადებული 12 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1762 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1830
ალექსანდრე ბერიძე
ალექსანდრე ლონგინოზის ძე ბერიძე (დ. 1858, თბილისი ― გ. 1917, ვლადიკავკაზი) — ქართველი ფერმწერი და გრაფიკოსი, ახალი ქართული რეალისტური მხატვრობის ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
სწავლობდა თბილისის სასულიერო სემინარიაში და თბილისის „ხელოვნების წამახალისებელ საზოგადოებასთან“ არსებულ სამხატვრო სკოლაში (1971-1877); იყო ლენინგრადის სამხატვრო აკადემიის (1877-1878, 1881-1882) თავისუფალი მსმენელი. 1879-1880 და 1883-1885 ცხოვრობდა იტალიაში, მუშაობდა ქალაქ ნეაპოლის სამეფო სამხატვრო სასწავლებელში. იტალიაში დაეუფლა გრაფიკის ხელოვნებას. საქართველოში აგზავნიდა ილუსტრირებულ ფურცლებს „ხმა იტალიიდან“, რომლებსაც ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოება დიდი ტირაჟით ბეჭდავდა. ფურცლებზე გამოსახული იყო იტალიის ხედები, იტალიელთა, მ. შ. ჯუზეპე გარიბალდის, პორტრეტები.
1885 წელს დაბრუნდა სამშობლოში. თანამშრომლობდა ჟურნალებში „კვალი“ და „თეატრი“. ჟურნალ „თეატრში“ აქვეყნებდა გამოჩენილი ქართველ მწერლებისა და საზოგადო მოღვაწეების პორტრეტებს.
1886 წელს დახატა ფარდა „არტისტული წრის“ თეატრისათვის, შექმნა ესკიზები თეატრალური დადგმებისათვის, 900-იანი წლების დასაწყისში შემოქმედებით-პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ბათუმში. 1906 წელს გადასახლდა ვლადიკავკაზში, სადაც გარდაცვალებამდე კადეტთა კორპუსში ასწავლიდა ხატვას.
მეორე პერიოდის ნამუშევრებში ასახულია გლეხური ყოფის თემატიკა: „სალამურიანი ბიჭი“ (1892), „სალამურზე დამკვრელი“ (1895), „წინდის მქსოველი გოგონა“ (1892), „მწყემსი ბიჭი“ და სხვა. ამ ნამუშევრებში ნათლად ჩანს ბავშვების დიდი სიყვარული და ფაქიზი დამოკიდებულება ნატურისადმი, მაგრამ ფერწერის მხრივ ისინი შედარებით მშრალია. ბერიძის ყველა სურათი ინახება საქართველოს ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1858 კატეგორია:გარდაცვლილი 1917
მიზნის გარემოება
მიზნის გარემოება გამოხატავს მოქმედები მიზანს. მოგვიგებს კითხვებზე: რისთვის? რა მიზნით?. იგი ახლავს ზმნა–შემასმენელს ან სახელზმნით გადმოცემულ წევრს.
მიზნის გარემოების გადმოსაცემადგამოყენებულია ორი ბრუნვა: ნათესაობითი და ვითარებითი. არსებითი სახელისა და ნათესაობითის ფორმის ფორმას მიზნის გარემოების გადმოსაცემად დაერთვის თვის თანდებული, იშვიათად — გულისთვის.
მიზნის გარემოება უფრო ხშირად გადმოიცემა მომავალი დროის მიმღეობის ვითარებითში დასმითა და სა–ო თავსართ-ბოლოსართით ნაწარმოები სახელის იმავე ვითარებითი ბრუნვის ფორმით.
კატეგორია:წინადადების წევრები
დანიის დემოგრაფია
მოცემულ სტატიაში წარმოდგენილია დანიის დემოგრაფიული მახასიათებლები, მათ შორის მოსახლეობის სიმჭიდროვე, ეთნიკურობა და ა. შ.
ეთნიკური ჯგუფები
დანიის ეთნიკურ უმცირესობებს შორის არიან:
დემოგრაფიული სტატისტიკა
ცხრილში მოცემულია დანიის დემოგრაფიული სტატისტიკა 1769—2007 წლებში:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანია
Dinamarca
პუკარა-დე-კიტორი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს არქეოლოგიური ძეგლები
373
თარიღი უცნობია
*
ასანიძე
საკუთარი სახელი ასანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
მარკ რუბინშტეინი
მარკ მიხეილის ძე რუბინშტეინი (დ. 26 ნოემბერი   [ძვ. სტ. 13 ნოემბერი], 1915, თბილისი, საქართველო, — გ. 29 ივნისი, 1978, იქვე]) — საბჭოთა გეოლოგი, საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1974), გეოლოგიის მინერალოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1967), პროფესორი (1968). სკკპ წევრი 1944-იდან. 1938 წელს დაამთავრა ს. კიროვის სახელობის საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი. 1945-იდან მუშაობდა საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ა. ჯანელიძის სახელობის გეოლოგიის ინსტიტუტში, სადაც 1954-1955 ხელმძღვანელობდა პეტროგრაფიის განყოფილებას, 1955-იდან — ქანების აბსოლუტური ასაკის ლაბორატორიას. 1969-1976 იყო ამავე ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში (1944–1954) და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში (1954-იდან).
რუბინშტეინის შრომები ძირითადად შეეხება აბსოლუტური გეოქრონოლოგიის, სეისმოტექტონიკის, რეგიონული გეოლოგიის საკითხებს. საქართველოს სსრ სახელმწიფო პრემია (1973). დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენით და მედლით.
ტიტანებზე შეტევა
ტიტანებზე შეტევა (進撃の巨人) — იაპონური პოსტაპოკალიპტიკური მანგა, რომელიც დაწერილია და ილუსტრილებულია ჰაჯიმე ისაიამას მიერ. გამოდის იაპონური გამომომცემლის „კოდანსიას“ ყოველთვიურ ჟურნალ „Bessatsu Shonen Magazine“-ში, 2009 წლის ოქტომბრიდან. მანგაში აღწერილი მოქმედება ხდება გამოგონებულ სამყაროში, რომელიც XIX საუკუნის ევროპას მოგვაგონებს, სადაც ადამიანები ცხოვრობენ ისეთ ტერიტორიებზე, რომლებიც შემოღობილია სამი უზარმაზარი კედლით, რომლებიც კაცობრიობას გიგანტური კაციჭამია არსებებისგან, ტიტანებისგან, იცავს. 2013 წლიდან მრავალსერიანი ანიმე-ეკრანიზაცია გამოდის, რომელიც იქმნება Wit Studios-ის მიერ.
სიუჟეტი
კაცობრიობამ პროგრესის მაგივრად განიცადა რეგრესი გიგანტების რასის გამოჩენის გამო. უზარმაზარ ჰუმანოიდებს არც აზროვნება შეეძლოთ და არც ლაპარაკი, სამაგიეროდ უაზროდ ჭამდნენ ადამიანებს, მათ ვერანნაირმა იარაღმა ვერ აჯობა და ამიტომ, მათ წინააღმდეგ საბრძოლველად ადამიანები გაემართნენ.
ოფიციალური საიტი
კატეგორია:2013 წლის ანიმე ტელესერიალები კატეგორია:ტიტანებზე შეტევა კატეგორია:2014 წლის ანიმე ფილმები კატეგორია:2015 წლის ანიმე ფილმები
აფონსუ VI (პორტუგალია)
აფონსუ VI გამარჯვებული (Afonso VI O Vitorioso; დ. 21 აგვისტო, 1643, ლისაბონი, პორტუგალია — გ. 12 სექტემბერი, 1683, სინტრა, პორტუგალია) — პორტუგალიის მეფე ბრაგანსის დინასტიიდან 1656-1683 წლებში. ჟუან IV და ლუიზა დე გუსმანის ვაჟი. იქორწინა 1666 წელს მარიაზე, ნემურის ჰერცოგის, კარლ ამადეუსის, ასულზე.
აფონსუ 14 წლის იყო, როდესაც გარდაეცვალა მამა. რეგენტი გახდა მისი დედა, ჭკვიანი და ენერგიული ქალი. იგი მმართველობას განაგრძობდა მას მერეც, როდესაც მეფე სრულწლოვანი გახდა. ბავშვობიდან აფონსუ არაფრით სერიოზულით არ იყო დაკავებული, ცუდად სწავლობდა, მასწავლებლებს არ უჯერებდა, სამაგიეროდ უყვარდა ქუჩის ბიჭებთან თამაში. გამეფების შემდეგ მან განაგრძო ასეთი ცხოვრება: ლოთობდა და გარყვნილობდა. მის მეგობარს, იტალიელ ვაჭარს ანტონიო კონტის დიდი გავლენა ჰქონდა მასზე და განაწყობდა დედის წინააღმდეგ. დედოფალმა, ამის საპასუხოდ, დაიახლოვა უმცროსი ვაჟი პედრუ, რომელიც დააახლოვა ყველაზე პატივცემულ და განათლებულ ხალხთან და აპირებდა ძალაუფლება მისთვის გადაეცა. 1662 წელს, სახელმწიფო თათბირისას, დედოფლის ერთგულმა დიდებულებმა დააპატიმრეს აფონსუ, კონტი და მეფის სხვა მეგობრები. მაგრამ ამ გადატრიალებას წარმატება არ ჰქონია. აფონსუ ალკანტარაში გაიქცა, საიდანაც განაგრძო დედის წინააღმდეგ ბრძოლა. დიდებულთა უმეტესობა და არმია მას მიემხრო. დედოფალი იძულებული გახდა მონასტერში წასულიყო. მმართველობა გადავიდა გრაფ კასტელო მელორას ხელში, იგი ჭკვიანი და მოხერხებული კაცი იყო. 1666 წელს მან მეფეს ცოლად მარია ფრანსისკა. აფონსუს იგი მალე მობეზრდა და აღარ აქცევდა ყურადღებას. დედოფალი კი ამაყი და პატივმოყვარე ქალი იყო. ქმართან ჩხუბის მერე, იგი მის უმცროსს ძმას დაუახლოვდა. მალე მათ ძლიერი პარტია ჩამოაყალიბეს და ბევრი მომხრე ჰყავდათ. 1667 წლის 1 ოქტომბერს პედრუმ დაიკავა სამეფო სასახლე და მეფეს მოსთხოვა თავისი მეობრების მმართველობისგან ჩამოშორება. სასახლის გარშემო მყოფი ხალხიც იგივეს ითხოვდა. მეფე უნდა დათანხმებულიყო. ნოემბერში იგი აიძულეს უარი ეთქვა ტახტზე. კორტესებმა პედრუ პრინც მმართველად აღიარეს. მარია ფრანსისკა ამტკიცებდა რომ არ ჰქონდა აფონსუსთან ცოლ-ქმრული ურთიერთობები, განქორწინება მიიღო და პედრუს გაყვა ცოლად. აფონსუ ჯერ სასახლეში იყო პატიმრობაში, შემდეგ გადაასახლეს ტერსეირუში, რამდენიმე წლის მერე კი მისცეს პორტუგალიაში დაბრუნების უფლება და იგი სასახლეში დასახლდა. ბოლო წლები აფონსუმ სრულ აპატიაში გაატარა.
ლიტერატურა
კატეგორია:პორტუგალიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1643 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1683 კატეგორია:დამხობილი მონარქები
ოსნაბრიუკი
ოსნაბრიუკი — ქალაქი გერმანიაში, ქვემო საქსონიის მხარეში. 164.453 ათ. მცხოვრებით (2004). ნავსადგური შუა გერმანიის არხის განშტოებაზე. მეტალურგიული, მანქანათსაშენი, საფეიქრო მრეწველობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
პაბლო ნერუდა
რიკარდო ელისერ ნეფტალი რეიეს ბასოალტო (Ricardo Eliécer Neftalí Reyes Basoalto ცნობილია ფსევდონიმით პაბლო ნერუდა Pablo Neruda; დ. 12 ივლისი, 1904, პარალი, ჩილე — გ. 23 სექტემბერი, 1973, სანტიაგო, ჩილე) —  ჩილელი პოეტი,  დიპლომატი, სენატორი და ნობელის პრემიის ლაურეატი ლიტერატურის დარგში. მისი სახელი ეწოდა კრატერს პლანეტა მერკურზე.
ბიოგრაფია
დაიბადა ცენტრალური ჩილეს პატარა ქალაქ პარალში, რკინიგზელისა და პედაგოგის ოჯახში. დედა ადრევე გარდაეცვალა ტუბერკულოზით.
ლექსების წერა 10 წლის ასაკში დაიწყო. პირველი ლექსები გამოაქვეყნა 1920 წელს. 1927-1932 წლებში დიპლომატიურ სამსახურში იყო მიანმარში, შრი-ლანკაში, სინგაპურში, ინდონეზიაში. 1933 წელს კონსულად დანიშნეს არგენტინაში. 1934 წლიდან კი კონსულია ბარსელონაში.
1936 წელს დაწყებულ ესპანეთის სამოქალაქო ომში, როგორც ყველა კულტურის წარმომადგენელი, თანაუგრძნობდა რესპუბლიკელებს.
1939-1943 წლებში კონსულია მექსიკაში. 1943 წელს დაბრუნდა ჩილეში და შეუდგა აქტიურ პოლიტიკურ მოღვაწეობას. 1945 წელს აირჩიეს ჩილეს სენატის წევრად, სადაც წარმოადგენდა ჩრდილოეთის რეგიონებს ანტოფაგასტას და ტარაპაკას. ამავე წლის 15 ივლისს გახდა კომუნისტური პარტიის წევრი. ამავე წელს მიიღო ეროვნული ლიტერატურული პრემია.
1971 წელს მიიღო ნობელის პრემია ლიტერატურის დარგში. 1972 წელს მძიმედ ავადმყოფი პაბლო ნერუდა დაბრუნდა ჩილეში. 1973 წლის 11 სექტემბრის გადატრიალების შემდეგ, სანტიაგოში მდებარე მისი სახლი გაძარცვეს. თავად მწერალი კი გარდაიცვალა კლინიკაში გადატრიალებიდან 12 დღეში. ნერუდას დაკრძალვა გახდა პირველი მასობრივი დემონსტრაცია აუგუსტო პინოჩეტის რეჟიმის წინააღმდეგ მიმართული.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:ჩილელი პოეტები კატეგორია:პაბლო ნერუდა კატეგორია:ჩილელი ათეისტები კატეგორია:ჩილელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:ჩილეს ელჩები საფრანგეთში კატეგორია:ჩილელი დიპლომატები კატეგორია:ჩილელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:კომუნისტი პოეტები კატეგორია:სიურრეალისტი პოეტები კატეგორია:ჩილელი სიურრეალისტი მწერლები კატეგორია:სონეტისტები კატეგორია:ფსევდონიმიანი მწერლები კატეგორია:ჩილელი კომუნისტები კატეგორია:XX საუკუნის ჩილელი პოეტები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
გიორგი ბერიძე
გიორგი ივანეს ძე ბერიძე (დ. 28 იანვარი [ძვ. სტ. 15 იანვარი], 1909, სოფ. ქსოვრისი, ახლანდელი მცხეთის მუნიციპალიტეტი ― გ. 6 ივნისი, 1983, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი მეღვინეობის დარგში, ტექნიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1955), პროფესორი (1956), საქართველოს მეცნიერებისა და ტექნიკის დამსახურებული მოღვაწე (1961).
ბიოგრაფია
1933 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. საქართველოს მებაღეობის, მევენახეობისა და მეღვინეობის ინსტიტუტის ღვინის ტექნოლოგიის განყოფილების გამგე (1976-მდე). ბერიძის შრომები ეხება ქართული ღვინის ტექნოლოგიისა და ენოქიმიის საკითხებს. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, აგრეთვე სხვა ორდენებითა და მედლებით.
ლიტერატურა
კატეგორია: ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:ქართველი მეღვინეები კატეგორია:ტექნიკურ მეცნირებათა დოქტორები კატეგორია:ქართველი პროფესორები კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ახალაძე
საკუთარი სახელი ახალაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
გაცი და გაიმი
გაცი და გა — ქართული წარმართული პანთეონის ღმერთები.
ისტორია
გაცის და გას კერპები, „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს თანახმად, არიან-ქართლიდან მცხეთაში მოუტანია აზოს, არიან-ქართლის მეფის ძეს, რომელიც ალექსანდრე მაკედონელის მიერ ქართლის მეფედ იქნა დასმული ძვ. წ. IV საუკუნეში. სწორედ ამიტომ მატიანეში მათ „კერპნი სამეფონი“ და „ძუელნი ღმერთნი მამათა ჩუენთანი“ ეწოდებათ.
წმ. ნინოს „ცხოვრების“ ყველა ვერსია ადასტურებს, რომ გაცის და გას (გაიმის) კერპები მცხეთაში, ახ. წ. IV საუკუნეში, ქართლის ქრისტიანობაზე მოქცევამდე მდგარან.
გაცის და გაიმის კერპები ქრისტიანობის გავრცელების შემდეგ განადგურდა. ხელნაწერ ტექსტებში გაცი და გაიმი “ყველაზე იდუმალის გამგეებად” მოიხსენიება.
სახელწოდებათა ვარიანტები
„მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს სამ, შატბერდულ, ჭელიშურ და სინურ რედაქციებში და „მეფეთა ცხოვრების“ სხვადასხვა ხელნაწერებში დასტურდება ამ კერპთა სახელების ვარიანტთა მრავალფეროვნება:
აღწერილობა და რიტუალური მხარე
„მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-დან ვიგებთ, რომ გაცის და გას კერპები მდგარან არმაზის მთაზე, ფარნავაზის მიერ აღმართული არმაზის კერპის მარჯვნივ და მარცხნივ – მარჯვნივ გაცი, ხოლო მარცხნივ – გა. ამასთან გაცის კერპი ოქროსგან ყოფილა დამზადებული, გასი კი – ვერცხლისგან. რაც შეეხება გაცისა და გას კულტის რიტუალურ მხარეს, ამავე წყაროს თანახმად, მათ ჩვილ სეფეწულებს სწირავდნენ: „შეიწირვოდა მათა ერთი სეფეწული ცეცხლითა დაწუვად და მტუერი გარდაბნევად თავსა კერპისასა“.
სამეცნიერო მოსაზრებანი
გასული საუკუნის დასაწყისში ნიკო მარმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ საქართველოში გაცის და გას კულტს რეალურად არ უარსებია და მათი სახელები ქართულ მწერლობაში მწიგნობრული გზით დამკვიდრებულა. როგორც იგი ფიქრობდა, ღვთაება გას ქართველები შეიძლებოდა გასცნობოდნენ რომელიღაც ქრისტიანულ სირიულ ტექსტში.
ბოლო დრომდე პოპულარობით სარგებლობდა გრიგოლ გიორგაძის მოსაზრება იმის თაობაზე, რომ არმაზი, გაცი და გა წარმოადგენდნენ ხეთურ–ხურიტული პანთეონიდან მომდინარე ღვთაებრივ ტრიადას.
ბოლო დროს, ნიკოლოზ ნიკოლოზიშვილმა უარყო როგორც ნ. მარის, ასევე გ. გიორგაძის აღნიშნული მოსაზრებები. მისი აზრით, მიუხედავად სამი კერპის (არმაზი, გაცი, გა) ერთ მთაზე გვერდიგვერდ დგომისა, ისინი არ შეიძლება განვიხილოთ, როგორც ღმერთების კლასიკური ტრიადა. სამი კერპის ერთად დგომა ან გამოსახვა ჯერ კიდევ არ ნიშნავს ღვთაებრივი ტრიადისადმი მათ კუთვნილებას. გაცი და გა წყვილი ღვთაებაა. დღემდე ცნობილ ყველა წარმართულ რელიგიაში ღვთაებათა წყვილების აბსოლუტური უმრავლესობა საპირისპირო სქესისანი იყვნენ. ნ. ნიკოლოზიშვილი მიიჩნევს, რომ გაცი მამრობითი სქესის ღვთაება უნდა ყოფილიყო, ხოლო გა მდედრობითისა. ამასთან, სახელი გა უნდა მომდინარეობდეს ძველი ბერძნული მიწის ღვთაების გეა–ს სახელიდან (ბერძნული: Γαία; დიალექტური ფორმები: Γῆ–გე და Γᾶ–გა); მამრობითი სქესის ღვთაების სახელი გაცი უნდა მომდინარეობდეს ასევე ბერძნული სიტყვიდან γήτης/γηίτης – გეტეს/გეიტეს, დიალექტური γάτης – გატეს, რაც „მიწათმოქმედ კაცს“, „მიწის მხვნელ კაცს“ ნიშნავს. მსოფლიოს აბსოლუტურად ყველა ხალხის მითოლოგიაში (გამონაკლისია მხოლოდ ეგვიპტური ჰელიოპოლური მითი), მდედრული საწყისი პერსონიფიცირდება მიწის ღვთაებაში, ხოლო მამრული – ცის ღვთაებაში, რომელიც წვიმის, მეხისა თუ მეტეორიტის მეშვეობით ანაყოფიერებს მიწას. საბოლოოდ, ნ. ნიკოლოზიშვილი მიდის დასკვნამდე, რომ გაცი–გას კულტი უნდა ყოფილიყო ელინისტური კიბელე–ატისის მსგავსი, მომაკვდავი და აღორძინებადი ღვთაების კულტი, რომელიც აზომ, ალექსანდრე მაკედონელის მხედართმთავარმა შემოიტანა ქართლში.
სქოლიო
კატეგორია:წარმართობა საქართველოში
უორენ ბიტი
ჰენრი უორენ ბიტი (Henry Warren Beaty; დ. 30 მარტი, 1937) — ამერიკელი მსახიობი, პროდიუსერი, სცენარისტი, რეჟისორი. მირებული აქვს ოსკარის 15 და ოქროს გლობუსის 16 ნომინაცია. მხოლოდ ბიტი და ორსონ უელსი იყვნენ წარდგენილები ოსკარზე როგორც საუკეთესო რეჟისორი, სცენარისტი, მსახიობი და პროდიუსერი ერთიდაიმავე ფილმისთვის. არის მსახიობ შირლი მაკლეინის ძმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 30 მარტი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი სცენარისტები კატეგორია:კანადელი ამერიკელები კატეგორია:BAFTA-ს გამარჯვებულები კატეგორია:კენედის ცენტრის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ამერიკის სცენარისტთა გილდიის ჯილდოს მფლობელები
ბეტმენი სამუდამოდ
ბეტმენი სამუდამოდ (Batman Forever) — რეჟისორ ჯოელ შუმახერის 1995 წლის ფილმი. იგი ეფუძნება ბობ კეინის მიერ შექმნილი ბეტმენის ისტორიებს. ფილმის სცენარის ავტორები არიან ლი ბეჩლერი, ჯენეტ სკოტ-ბეჩლერი და აკივა გოლდსმენი. მთავარ როლებს ფილმში ასრულებენ: ველ კილმერი (ბრიუს უეინი/ბეტმენი), ტომი ლი ჯონსი (ჰარვი დენტი/ორსახა), ჯიმ კერი (ედვარდ ნიგმა/გამოცანა), ნიკოლ კიდმანი (ჩეის მერიდიანი) და კრის ო'დონელი (რობინი).
ტიმ ბარტონის წინა ეკრანიზაციებთან შედარებით, ახალი ფილმის ტონი განსხვავებული იყო და უფრო მეტად გათვლილი იყო ოჯახურ გარემოში სანახავად. Warner Bros.-ში თვლიდნენ, რომ წინა ფილმი, „ბეტმენი ბრუნდება“, კინოთეატრებში წარუმატებელი აღმოჩნდა ძალადობისა და ბნელი გარემოს გამო. ახალი ფილმის ბიუჯეტმა დაახლოებით 100 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა. წარმოებას პრობლემები ახლდა - მთავარ როლებზე მსახიობთა შერჩევის გამო. გადაღებების ადგილებს შორის იყო ალკატრასის კუნძული (სან-ფრანცისკო) და მანჰეტენის ხიდი (ნიუ-იორკი). ფილმი 1995 წლის 16 ივნისს გამოვიდა.
ფილმის გამოსვლის შემდეგ რეაქციები არაერთგვაროვანი იყო. კრიტიკოსებმა მაღალი შეფასება მიანიჭეს ოპერატორის ნამუშევარს, ვიზუალურ ეფექტებსა და მხატვრულ გადაწყვეტას, მაგრამ აღნიშნეს, რომ იგი იყო უფრო მხიარული, ვიდრე ბარტონის ეკრანიზაციები. მაყურებელთა ფენებმა ფილმი დადებითად მიიღეს და წინა ეკრანიზაციასთან შედარებით, მან მნიშვნელოვანი შემოსავალი, მსოფლიო მასშტაბით 336,529,844 აშშ დოლარი მოიტანა. იგი იქცა 1995 წლის რიგით მეექვსე ყველაზე შემოსავლიან ფილმად. აშშ-ში 2842 ეკრანზე გამოსვლის პირველი კვირის ბოლოს (22 ივნისი 1995) მისმა შემოსავალმა უკვე შეადგინა 52,784,433 აშშ დოლარი.
სქოლიო
კატეგორია:1995 წლის ფილმები კატეგორია:ფილმები ბეტმენზე კატეგორია:ჯოელ შუმახერის ფილმები
ჯორჯ V (დიდი ბრიტანეთი)
thumb|ჯორჯ V ჯორჯ V (დ. 3 ივნისი, 1865, ლონდონი — გ. 20 იანვარი, 1936, სენდრინგემი) — გაერთიანებული სამეფოს მეფე 1910-იდან, საქსენ-კობურგ-გოთას დინასტიის წარმომადგენელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს მონარქები კატეგორია:უინძორები კატეგორია:უელსის პრინცები კატეგორია:იორკის ჰერცოგები კატეგორია:მმართველი ფილატელისტები კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1865 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1936 კატეგორია:ავსტრალიის მონარქები კატეგორია:საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტია (გაერთიანებული სამეფო)
ახობაძე
საკუთარი სახელი ახობაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ირლანდიის დღესასწაულები
ირლანდიის დღესასწაულები იყოფა ოფიციალურად და არაოფიციალურად, რომლებიც წარმართული პერიოდიდანაა შემორჩენილი. ხშირად ეს დღეები ემთხვევა.
* კატეგორია:კელტური დღესასწაულები
ოლდენბურგი
ოლდენბურგი (Oldenburg) — ქალაქი გერმანიაში, ქვემო საქსონიის მხარეში, მდინარე ჰუნტეს (ვეზერის შენაკადი) ნაპირზე, ჰუნტე-ემსის არხთან. 2016 წლის მდგომარეობით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 165,711 ადამიანს. სატრანსპორტო კვანძი. სამრეწველო ცენტრი. მანქანათსაშენი, კვების, საფეიქრო, მინის, ხის დასამუშავებელი მრეწველობის საწარმოები. საქონლით ვაჭრობის ცენტრი. ადმინისტრაციული აკადემია, პედაგოგიური და პოლიტექნიკური ინსტიტუტები. არის ბოტანიკური ბაღი.
ნური ბილგე ჯეილანი
დაამთავრა ბოღაზიჯის უნივერსიტეტი საელექტრო ინჟინრის სპეციალობით, შემდეგ ორი წელი კინოხელოვნებას ეუფლებოდა. მისი პირველი მოკლემეტრაჟიანი ფილმი „კოზა“ წარმოდგენილი იყო კანის კინოფესტივალზე 1995 წელს. მისი მესამე ფილმი „უზაკი“ (შორეული) ჟიურის გრან-პრისა და საუკეთესო მსახიობის პრიზს იმსახურებს ამავე ფესტივალზე. მისი ფილმი „იკლიმლერ“ (კლიმატები) 2006 წელს გამოვიდა და ფიპრესის კინოკრიტიკოსთა ჯილდო დაიმსახურა კანის ფესტივალზე.
2014 წელს მისმა ფილმმა „ზამთრის ძილი“ კანის ფესტივალის უმაღლესი ჯილდო, ოქროს პალმის რტო მოიგო.
ჯეილანის ფილმების მთავარი თემებია ადამიანის გაუცხოება, ბუნებრივი ეგზისტენციალიზმი, ადამიანთა ცხოვრების მონოტონურობა და სიცოცხლის დეტალების ფუნდამენტალურობა. კარიერა ფოტოხელოვნებით დაიწყო და მისი მინიმალისტური ფილმები უკიდურესად მწირ ბიუჯეტზე იქმნება. მის ფილმებში ძირითადად დამწყები მსახიობები მონაწილეობენ, რომელთა შორის მრავალი მისი ოჯახის წევრია, მათ შორის მისი მშობლები.
სქოლიო
კატეგორია:თურქი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:დაბადებული 26 იანვარი
ფედერალური რესპუბლიკა
ფედერალური რესპუბლიკა — სახელმწიფო ერთეულების ფედერაცია მმართველობის რესპუბლიკური ფორმით. ფედერაცია ცენტრალური მთავრობაა. შტატები ფედერაციაში ასევე ფედერალურ წყობას იცავს. ტერმინის „რესპუბლიკა“ გამოყენება ზუსტი არ არის, თუმცა, როგორც მინიმუმი, ეს ნიშნავს, რომ სახელმწიფოს ან ფედერაციას მონარქია არ აქვს.
მაგალითისთვის, გერმანიის გაერთიანებამდე 1990 წელს, ფრაზა „ფედერალური რესპუბლიკა“ ხშირად გამოიყენებოდა დასავლეთ გერმანიის აღსანიშნავად (მისი 1990-მდელ საზღვრებში), გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის საპირისპიროდ, რომელსაც ასევე აღმოსავლეთ გერმანიას უწოდებდნენ.
იხილეთ აგრეთვე
რესპუბლიკა კატეგორია:რესპუბლიკანიზმი კატეგორია:სახელმწიფო მმართველობის ფორმები
República federal Repubblica federale
წმინდა მანუელ სათნო, წამებული
წმინდა მანუელ სათნო, წამებული (San Manuel Bueno, mártir) 一 ესპანელი მწერლის, მიგელ დე უნამუნოს 1930 წლის მცირე მოთხრობა. ნაწარმოები აღწერილია, როგორც ნივოლა, თავად ავტორი მიერ ჩამოყალიბებული ერთგვარი ლიტერატურული ქვეჟანრი. მოქმედება მიმდინარეობს სოფელ ვალვერდე დე ლუსერნაში და ადგილობრივი მცხოვრების, ანხელიტას თვალით მკითხველი ეცნობა კათოლიკე მღვდლის, დონ მანუელისა და მისი მრევლის თანაცხოვრებას. ცნობილია, რომ მოთხრობა გამოსვლისთანავე იქცა კრიტიკის ობიექტად და, კათოლიკური ეკლესიის ჩარევით, ის აკრძალული წიგნების სიაში, ე.წ. Index Librorum Prohibitorum-ში იქნა შეტანილი. ეს ამბავი კი, ერთი შეხედვით, სხვა არაფერია, თუ არა რწმენა-ურწმუნობის ზღვარზე მდგარი პიროვნებისა და დაეჭვებული მღვდლის თავგადასავალი, თუმცა მონათხრობში ისეა ჩამალული რელიგიურ-ფილოსოფიური და, საზოგადოდ, ცხოვრებისეული სიღრმეები, როგორც ის სულიერი ქალაქი, რომელიც სოფელ ვალვერდე დე ლუსერნას ტბის ფსკერზეა დაფლული.
სიუჟეტი
ნოველა მოგვითხრობს ადგილობრივ კათოლიკე მღვდელზე, დონ მანუელზე, რომელიც ავტორის მიერ გამოგონილ ვალვერდე დე ლუსერნაში ცხოვრობს, რომელიც ესპანეთში მდებარეობს, ნარატორად კი ანხელიტა კარბალინო გვევლინება. სიუჟეტის მანძილზე, დონ მანუელი ახერხებს ხალხის გულის მოგებას, იხვეჭს რა სახელს და წმინდანის რეპუტაციასაც კი, ეს კი სხვადასხვა გარემოებითაა გამოწვეული: ის გამუდმებით თანასოფლელთა სამსახურშია, გამუდმებით ცდილობს, ადამიანთა შორის სიკეთე დათესოს და ახერხებს დაეხმაროს იმ ერთეულებს, რომლებიც საზოგადოებამ საკუთარი წიაღიდან გამორიყა. კათოლიკური დოგმატიკის გაუთვალისწინებლად, იმის ნაცვლად, რომ მან უარი თქვას თვითმკვლელი ადამიანის დაკრძალვასა და წესის აგებაზეც კი, ის ღრმადაა დარწმუნებული, რომ მსგავსი ქმედების ჩამდენ ადამიანს სიკვდილის წინ უნებურად უწევს მონანიება. გარდა ამისა, იმის ნაცვლად, რომ მან განკვეთოს უკანონო შვილის მყოლი ქალი, მას საკუთარ ყოფილ პარტნიორთან არიგებს. სოფლის მოსახლეობა მას, სწორედ ასეთი განსხვავებული დამოკიდებულების გამო, „წმინდანად“ მიიჩნევს.
მთხრობელი 一 ანხელიტა 一, რომელიც განათლების მიღების შემდეგ კვლავ სოფელში ბრუნდება, დონ მანუელის მიმართ ისევ ძველ დამოკიდებულებას გრძნობს.
ლასარო, ანჯელას ძმა, რომელიც მალევე ბრუნდება, როგორც თავად დონ მანუელმა მოიხსენია, ახალი სამყაროდან, თავდაპირველად სიდუხჭირეს განიცდის და დონ მანუელის მიმართაც ინდეფერენტული დამოკიდებულებითაა განმსჭვალული, თუმცა, მალევე, ისიც მიიჩნევს, რომ „მანუელი სხვებს არ ჰგავს და რომ ის მართლაც წმინდანია“, თუმცა დასძენს, რომ, მისი აზრით, დონ მანუელი „ზედმეტად ჭკვიანია, დაიჯეროს თავად ის, რასაც სხვას უქადაგებს“. ნათელია, რომ ლასაროს რწმენა არ აქვს. მას შემდეგ, რაც ანხელიტასა და ლასაროს დედა გარდაიცვლება, ლასარო დონ მანუელის თანდასწრებით, დედის სარეცელთანვე, დებს ფიცს, რომ ის საკუთარი დედის სულისთვის ილოცებს. დედის სიკვდილის წინა სურვილს სწორედ შვილის რელიგიურობაზე მოქცევა წარმოადგენდა. ლასარო იწყებს დონ მანუელთან ერთად ტბის ბოლომდე ჩასვლას, სადაც, გადმოცემით, ამ უკანასკნელს სჩვევია თავისი თავისუფალი დროის გატარება და განმარტოება. დრო გადის და ლასარო იღებს ევქარისტიას და, როგორც თანასოფლელთა, ისე საკუთარი დისა და მოძღვრის წინაშე ის, როგორც ჩანს, მოექცევა ჭეშმარიტებაზე, თუმცა, სინამდვილეში, ლასარო მხოლოდ დედის გულისთვის ლოცულობდა და არა იმის გამო, რომ მას რწმენა დაუბრუნდა.
ზიარების დამთავრებისთანავე, ლასარო მოუხმობს ანხელიტას და ეუბნება, რომ მან რაღაც მნიშვნელოვანი უნდა იცოდეს: ის ამცნობს, რომ დონ მანუელსა და მას არამიწიერი ცხოვრების რწმენა არ გააჩნიათ. ანხელიტა დაბნეული და სასოწარკვეთილია. მისი თქმით, მანუელს სჯეროდა, რომ რელიგიის ქადაგება ხალხისთვის კმაყოფილების მოტანის ერტადერთი გზა იყო 一 ლასარო, მათი პირადი საუბრისა და მრავალ საკითხში გაუთვიცნობიერებლობის მიუხედავად, მაინც ყველაფერში დაეთანხმა მას. მიუხედავად იმისა, რომ მსგავს ქმედებებს ანხელიტა ღვთაებრივს ვერ უკავშირებდა, ლასარო მაინც მიიჩნევდა, რომ დონ მანუელი წმინდანია იმის გამო, რაც მას მთელი ცხოვრების მანძილზე ამ სოფლისთვის გაუკეთებია.
მანუელი სულ უფრო და უფრო სუსტდება. ის ვერ უძლებს აღდგომის ქადაგების სიმძიმეს მაშინ, როცა მის ჭეშმარიტებას თავადვე ეჭვქვეშ აყენებს, ან ვერ იაზრებს. ის, თანდათანობით, დეპრესიაში ვარდება, თანასოფლელები კი მასში ქრისტეს სახეს ამოიცნობენ. როცა მისი სიკვდილი მოახლოვდა, მან ითხოვა, საჯაროდ, ტაძარში, სადაც საკუთარი მრევლი იქნებოდა თავშეყრილი, დამშვიდობებოდა თავის სამწყსოს. მომხდარიდან მალევე თავად ლასაროც გარდაიცვლება, რის შემდეგაც ანხელიტა სოფლის გარეთ გადადის საცხოვრებლად. მისი ნარატივი სრულდება მისივე დაშვებული ნააზრევით 一 მისი თქმით, შესაძლოა თავად ღვთის მიერ იყო დაშვებული დონ მანუელისა და ლასაროს რწმენაში მერყეობა, რადგან სწორედ ამის დახმარებით შეძლეს მათ სიკეთის მოტანა თვისტომელთათვის. ანხელიტა გამოთქვამს ვარაუდს, რომ, შესაძლოა, მათ სიკვდილის წინ აეიხილათ თვალი და შეიცნეს ჭეშმარიტება.
სქოლიო
კატეგორია:უნამუნოს ნაწარმოებები კატეგორია:1930 წლის ნოველები
ლაბრა (კოჩარის თემი)
სქოლიო
კატეგორია:კოჩარის თემის სოფლები
ვარსკვლავიანი ღამე რონის თავზე
ნახატის ისტორია
ნახატის მონახაზი ვან გოგმა თავის მეგობარს ეჟენ ბოშს 1888 წლის 2 ოქტომბერს წერილთან ერთად გაუგზავნა.
ტილო პირველად 1889 წელს იქნა გამოფენილი დამოიკუდებელი მხატვრების სალონის გამოფენაზე პარიზში, ნახატ „ზამბახებთან“ ერთად. უკანასკნელის გამოფენას აძალებდა თეო, ვან გოგის ძმა.
სქოლიო
კატეგორია:ვინსენტ ვან გოგის ნახატები კატეგორია:1888 წლის ნახატები კატეგორია:ნახატები ანბანის მიხედვით
დანიის ტურიზმი
მინი|250პქ|[[კრონბორგი|კრონბორგის ციხესიმაგრე, ჰელსინგერი]] მინი|250პქ|[[ელინგეს ქვები]] ტურიზმი დანიაში ძირითადად მეზობელი ქვეყნების მოსახლეობის ხარჯზე საზრდოობს, მათ შორის პირველ ადგილზეა გერმანია, რომელსაც მოსდევენ შვედეთი, ნორვეგია და ნიდერლანდები. მსოფლიო ტურიზმის ორგანიზაციის ტურიზმის რეიტინგი აჩვენებს, რომ 2010 წელს დანიას 8,7 მლნ მნახველი ჰყავდა. ქვეყანაში მთლიანი წლიური ღამისთევათა რიცხვი 2011 წელს გარკვეულწილად შემცირდა.
დანიაში მრავალი ქვიშიანი პლაჟია, რომლებიც ძირითადად გერმანელ ტურისტებს იზიდავს. შვედი და ნორვეგიელი ტურისტები ძირითადად კოპენჰაგენს სტუმრობენ; მრავალი სკანდინავიელი ახლაგაზრდა დანიაში იაფი და ადვილად საშოვნელი ლუდის, ღვინისა და სპირტის გამო ჩამოდის.
დანია, როგორც ევროპის უძველესი სამეფო და ჰანს კრისტიან ანდერსენის სამშობლო, ტურისტულ ბაზარზე ხშირად იყიდება „ზღაპრული ქვეყნის“ სახელით. ეს ტერმინი იმდენადაა დამკვიდრებული, რომ დღემდე გამოიყენება საერთაშორისო ახალ ამბებში.
სქოლიო
კატეგორია:დანიის ტურიზმი
კერნზი
კერნზი (Cairns) — ქალაქი აღმოსავლეთ ავსტრალიაში, კუინზლენდის შტატში. 2011 წლის აღწერით, მოსახლეობა შეადგენს 156 169 ადამიანს, მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით კერნზის მეთოთხმეტე ადგილი უკავია ავსტრალიის ქალაქებს შორის, მოსახლეობის სიმჭიდროვე კმ²-ზე 320,02 ადამიანს შეადგენს. ქალაქის ფართობია 488 კმ². კერნზი 1707 კილომეტრითაა დაცილებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ ბრიზბენს, ხოლო 2420 კილომეტრით დაცილებულია მოსაზღვრე შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ სიდნეის. ქალაქი დაარსდა 1876 წელს. ქალაქი გაშენებულია მარჯნის ზღვის ნაპირებზე და ის მდებარეობს კეიპ-იორკის ნახევარკუნძულზე. ქალაქთან ახლოს მდებარეობს იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობად აღიარებული კუინზლენდის ტენიანი ტროპიკების ეროვნული პარკი. ქალაქის ყველაზე ცხელი თვეებია დეკემბერი და იანვარი, ხოლო ყველაზე ცივი თვეებია ივლისი და აგვისტო. ყოველწლიური ნალექების რაოდენობა ავსტრალიის სხვა ქალაქებთან შედარებით საკმაოდ მაღალია და შეადგენს 2222.9 მმ-ს.
სქოლიო
კატეგორია:კუინზლენდის ქალაქები
ჯორჯ VI
thumb|ჯორჯ VI ჯორჯ VI (George VI; დ. 14 დეკემბერი, 1895 — გ. 6 თებერვალი, 1952) — გაერთიანებული სამეფოს მეფე 1936 წლიდან, ელისაბედ II-ის მამა. ტახტზე ავიდა თავისი უფროსი ძმის ედუარდ VIII-ის გადადგომის შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს მონარქები კატეგორია:უინძორები კატეგორია:იორკის ჰერცოგები კატეგორია:დაბადებული 14 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1952 კატეგორია:ავსტრალიის მონარქები კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები
ცროლი
ცროლი — მთა საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე, მდინარეების ხევსურეთის არაგვისა და არღუნის სათავეებში. მოქცეულია კალოთანის უღელტეხილის აღმოსავლეთით, ხევსურეთში. სიმაღლე 3441 მ.
საისტორიო ლიტერატურაში
„მოქცევაჲ ქართლისაჲ“–ს „ქრონიკის“ თანახმად, როცა ალექსანდრე მაკედონელმა დაიპყრო ქართლი, მის მმართველად დანიშნულ აზოს საზღვრად დაუდგინა აღმოსავლეთით ჰერეთი, დასავლეთით – ეგრის წყალი, სამხრეთით – სომხითი, ხოლო ჩრდილოეთით – ცროლის მთა („მთაჲ ცროლისაჲ“).
პოეზიაში
საისტორიო წყაროების პარალელურად ცროლის მთა, მართლაც, ხევსურებისა ქისტების საზღვრად განიხილებოდა, როგორც ამას ერთი ხალხური ლექსი ამტკიცებს:
ანდრეზებში
ანდრეზებიდანაც ჩანს, რომ ხევსურთა წარმოდგენით, ცროლის მთაზე გადიოდა „დედამიწის შუა სამანი“.
ცროლის მთაზე, 3100 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს „სანება ცროლის წვერისა“ (მფრინავი ანგელოზი), ნადირ-მონადირეთა და „მეკოპრეთა“ სალოცავი ხატი. ცროლის მთასთან არის დაკავშირებული აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის არაერთი ხალხური გადმოცემა, „ანდრეზი“.
ერთ-ერთი ასეთი ანდრეზის თანახმად, სანამ სანება ცროლს დაარსდებოდა, იგი მინდორში ყოფილა, ერთი სოფლის ახლოს. სანების (სამების) ჯვარი ახლაც სხვადასხვა ადგილას ილოცება, მაგრამ მისი მთავარი სამლოცველო და საარსო ადგილი სწორედ ცროლის მთაზე მდებარეობს. ამ ჯვარს მისი ყმები ასე მოიხსენიებდნენ: სანამ სანება მინდორში მდგარა, ბარის ხალხს ის თურმე ძალიან სწამდა, როდესაც ჯვარში მისვლა ეგულებოდათ, დღეობის მოახლოებასთან დაკავშირებით, ერთი თვე წმინდად ეჭირათ თავი: არ გაივლიდა უწმინდურ ადგილას, ქალს ახლოს არ გაეკარებოდა. თუ ასეთი რამ მაინც მოხდებოდა, მაშინ ჯვარში აღარ წავიდოდა. თუ მაინც მივიდოდა, მაშინ ძალიან ცუდად წაუვიდოდა საქმე. ჯერ, თურმე, თითო–ოროლა კაცს დაუწყია ჯვარში უწმინდურად სიარული, შემდეგ ასეთი ხალხი მომრავლებულა. ამის გამო ჯვარი გამწყრალა, ბარიდან აყრილა და მთაში წავიდა, სოფელს არც იქ გაეკარა და მაღალ მთაზე, ცროლზე დაარსდა, „ჴმელთ შუაჩი“.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები კატეგორია:ქართული მითოლოგია
ჰანოვერი
ჰანოვერი — ქალაქი გერმანიაში, ქვემო საქსონიის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი, საერთაშორისო მნიშვნელობის სარკინიგზო და საავტომობილო გზების კვანძი. ნავსადგური შუა გერმანიის არხისა და მდინარე ლაინეს გადაკვეთის ადგილას, სამრეწველოდა საფინანსო-სავაჭრო ცენტრი. განვითარებულია სატრანსპორტო (უმთავრესად საავტომობილო) და საერთო (ჩარხთმშენებლობა და სხვ.), მანქანათმშენებლობის, ელექტროტექნიკის, რეზინის (I ადგილი გერმანიაში), კვების, საფეიქრო მრეწველობის, არის ზუსტი მექანიკისა და ოპტიკის საწარმოები. ქალაქის მიდამოებში იღებენ ნავთობსა და კალიუმის მარილებს.
ჰანოვერში ყოველწლიურად ტარდება საერთაშორისო სამრეწველო ბაზრობები. არის ტექნიკური, სავეტერინარო, პედაგოგიური, სამუსიკო და თეატრალური ხელოვნების უმაღლესი სკოლები. მეტროპოლიტენი. II მსოფლიო ომის (1939-45) დროს ქალაქი ძლიერ დაინგრა. აღდგენილია ბაზრის ეკლესია (XIV ს.) და ძველი რატუშა (XV ს.), შემოინახა ჰერენჰაუზენის სასახლე (დაიწყო 1676, გადაკეთებულია 1704 და 1820-21) და პარკი (დაიწყო 1674). აშენდა რადიოცენტრი (არქიტექტორები ფ. ვ. კრემერი, ჰ. ლიხტენჰალმი, დ. ესტერლენი) და სხვ.
წარმოშობით ჰანოვერიდან არის გერმანული როკ ჯგუფი სკორპიონსი, რომელიც 1965 წელს შეიქმნა.
ლაჩთა
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 171 ადამიანი.
მე (მითოლოგია)
მე — ღვთაებრივი ძალა, ყოველივე პიროვნული თუ საზოგადოებრივი, მნიშვნელოვანი და არსებითი, დადებითი და შესაბამისად უარყოფითი სუბსტანცია შუმერულ მსოფლგაგებაში. აქ გაერთიანებულია ღვთაებრივი და მიწიერი ფენომენები:მეფობა, საომარი ძალისხმევა, სიმართლე და სიცრუე, სამჭედლო და სამუსიკო იარაღები, თოხი და ა.შ. მითის მიხედვით ამ ძლიერ ორიგინალურ თვალსაზრისს გამოხატავს ღმერთი ანუ, რომელიც ფლობდა აბზუს 1000 მეს და უსაზღვრო ძალაც ჰქონდა, რომელიც შემდეგ ინანამ მოსტაცა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი შუამდინარეთის მითოლოგია
ტულორი
მარჯვნივ|მინი|200პქ|ტულორის დასახლება მარჯვნივ|მინი|200პქ|ტულორის საცხოვრებელი ტულორი (Aldea de Tulor) — არქეოლოგიური ძეგლი ჩრდილოეთ ჩილეში. მდებარეობს ქალაქ სან-პედრო-დე-ატაკამიდან 6 კილომეტრში. უძველესი სოფლის ნანგრევები აღმოაჩინა იეზუიტმა გუსტავო ლე პაიხემ მასიური გათხრები დაიწყო 1980-იან წლებში.
სოფელი შედგება მრგვალი შენობებისაგან, რომლებიც დაკავშირებულია ერთმანეთთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს არქეოლოგიური ძეგლები
ნიუტონის აკვანი
ნიუტონის აკვანი — მოწყობილობა, რომელიც იმპულსისა და ენერგიის შენახვის თვალსაჩინო დემონსტრაციას ახდენს. ის შედგება ერთმანეთის მიყოლებით დაკიდული ბურთების სერიისგან (როგორც წესი 5). ყოველი ბურთულა ქანქარაზე დამაგრებულია ერთმანეთისგან გარკვეული კუთხით დაშორებული ორი მავთულით. ბურთებს მოძრაობა მხოლოდ ერთ სიბრტყეზე შეუძლიათ. ერთი ბურთი მოჰყავთ მოძრაობაში, რომელიც მალევე ეჯახება დანარჩენებს, გადასცემს ენერგიას მათი გავლით ბოლო ბურთულას, რომელიც თავის მხრივ მოძრაობაში მოდის.
ნიუტონის აკვანი პოპულარული სამაგიდო სათამოშო იყო მისი გამოგონების დღიდან. გამოუშვა და სახელი შეურჩია 1967 წელს ინგლისელმა მსახიობმა საიმონ პრებლმა. თავდაპირველად ჰაროდში, ლონდონი, ხის ვერსია იყიდებოდა, შემდეგ ქრომის დიზაინი შექმნა მოქანდაკემ და კინორეჟისორმა რიჩარდ ლონკრენმა. საგანმანათლებლო მიზნებით ნიუტონის აკვანს ხშირად წარმოადგენენ "ქმედება–უკუქმედების" კონცეფციის დემონსტრაციისთვის (ნიუტონის მესამე კანონი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საგანმანათლებლო სათამაშოები
ბერინგის ზღვა
thumb|300px|ბერინგის ზღვა ბერინგის ზღვა — ზღვა წყნარი ოკეანის ჩრდილოეთში. მისგან გამოყოფილია ალეუტის და კომანდორის კუნძულებით; ბერინგის სრუტე მას აკავშირებს ჩუკოტკის ზღვასთან და ჩრდილოეთ ყინულოვან ოკეანესთან. დასავლეთით რუსეთი ესაზღვრება, ხოლო აღმოსავლეთით — ალასკა (აშშ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წყნარი ოკეანის ზღვები კატეგორია:რუსეთის ზღვები კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
ვახტანგ ბერიძე
ვახტანგ ვუკოლის ძე ბერიძე (დ. 30 მაისი, 1914, ქუთაისი ― გ. 21 დეკემბერი, 2000, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, ხელოვნების ისტორიკოსი. ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1959), პროფესორი (1960). საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1964), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1974), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიკოს გ. ჩუბინაშვილის სახელობის ქართული ხელოვნების ისტორიის დირექტორი (1973-1988), ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის მთავარი სარედაქციო კოლეგიის წევრი.
ბიოგრაფია
1936 წელს დაამთავრა ამიერკავკასიის ინდუსტრიული ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტის საარქიტექტურო განყოფილება, 1936 წლიდან დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა.
ბერიძის ნაშრომებში განხილულია ქართული ხელოვნების ისტორიის საკითხები ადრინდელი ფეოდალური ხანიდან. მის გამოკვლევაში „სამცხის ხუროთმოძღვრება. XIII-XVI საუკუნეები“ (1955) ასახულია ქართული არქიტექტურის განვითარების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ეტაპი, ხოლო ნაშრომები „საბჭოთა საქართველოს არქიტექტურა“ (კრებულში Архитектура республик Закавказья, М., 1951) და „ქართული საბჭოთა არქიტექტურის ისტორია“ (1955) პირველი ნაბიჯია ქართული საბჭოთა არქიტექტურის შესწავლის დარგში.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 2000 კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1986) ვახტანგ
ყარამანი (გოქჩაი)
ფოთუ (Qaraman) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   	788  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოქჩაის რაიონის სოფლები