cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გიორგი ჭალადიდელი
მაქსიმემ თავისი ახალგაზრდობა ბედის და კარიერის ძიებაში გაატარა ჯერ დავით დადიანთან, ხოლო სამეგრელოს ავტონომიის გაუქმების შემდეგ (1867 წლიდან) — სახელმწიფო სამსახურში, მაგრამ წარუმატებლობის გამო სამსახურზე გული აიყარა და მამისეულ კარმიდამოს დაუბრუნდა.იგი თანამედროვეთა მოწმობით, ნაკითხი კაცი იყო. რუსული ენა მან არ იცოდა, მაგრამ სამაგიეროდ მშვენივრად ფლობდა ფრანგულს, რომელიც ჯერ კიდევ სიყმაწვილეში შეისწავლა, როდესაც თან ახლდა საფრანგეთის კონსულს, ნეგოციანტ ჟაკ ფრანსუა გამბას, კავკასიის ცნობილი აღწერილობის ავტორს.
მწვანურა
ბოტანიკური აღწერა
გამოიყენება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინის დასამზადებლად. ღვინო მიიღება ჰარმონიული, ნაზი არომატით და ალკოპოლის ნორმალური შემცველობით.
გიორგი ჭალადიდელი
თავისი ვაჟისათვის მაქსიმემ საფუძვლიანი განათლების მიცემა მოინდომა. თუმცა, მიუხედავად მეცადინეობისა, თბილისის კეთილშობილთა სასაწავლებელში გიორგის მოწყობა ვერ მოხერხდა, 1859 წლის სექტემბერში იგი მიიღეს ქუთაისის სათავადაზნაურო გიმნაზიასთან არსებულ პანსიონში, რომელიც 1869 წელს დაამთავრა. მეგობრებს გიორგი ძლიერ უყვარდათ და მისი ცხოვრება უპირატესად მათ მხიარულ გარემოცვაში მიმდინარეობდა. ერთი მისი იმდროინდელი ამხანაგის გადმოცემით, „გიორგი ძლიერ კარგი, მოხდენილი ყმაწვილი კაცი იყო, მარჯვე, მოსწრებული, ბურთის სამაგალითო მოთამაშე, ჩინებული გიმნასტიორი“... მიუხედავად უდარდელი ცხოვრებისა, გიორგიმ მაინც კარგი მაჩვენებლობით დაამთავრა გიმნაზია. განსაკუთრებული სიყვარული გამოიჩინა მშობლიური ენისა და ლიტერატურისადმი.
1869 წლის შემოდგომაზე გიორგი ჭალადიდელი პეტერბურგს გაემგზავრა, ხოლო ერთი წლის შემდეგ რუსეთის იმპერიის სამხედრო სამსახურში შევიდა. მან 1873 წელს, დაამთავრა პეტერბურგის მიხაილის სახელობის არტილერიის სასწავლებელში და პირველი ოფიცრის ჩინით მივლინებულ იქნა კავკასიის გრენადერთა არტილერიის ბრიგადაში.
მწვანურა
ლიტერატურა
კატეგორია:აჭარის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
გიორგი ჭალადიდელი
1877–78 წწ. იგი მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის ომში, რომლის დროსაც თავი გამოიჩინა და მაღალი ჯილდო მიიღო. 1879 წელს იგი კვლავ რუსეთში გადაიყვანეს. აქ შიდა რუსეთის სხვადასხვა გუბერნიაში გაატარა მან თავისი სიცოცხლის უკანასკნელი ორი ათეული წელი. მისი კარიერა პოლკოვნიკის ჩინითა და საარტილერიო დივიზიის მეთაურობით დამთავრდა.
ჭალადიდელის ძმის ანტონ ქოჩაქიძის სიტყვით, „ცოლ-შვილის დაშორებამ საშინელი ცუდი გავლენა იქონია გიორგის ხასიათზე. მოვიდენ მასთან ცოლ-შვილი და ბედნიერება მოუტანეს, წავიდნენ და ბედნიერება მისი თან წაიღეს. მუდამ მხიარული გიორგი ამის შემდეგ მოეშვა, შეიქმნა მუდამ მოღვრემილი, მდუმარე. მამისა რცხვენოდა და განქორწინების შემდეგ მთელი ათი წელიწადი სახლს არ მიკარებია“.
გიორგი ჭალადიდელი 1898 წლის 13 (ძვ. სტ. 1) აპრილს, 51 წლის ასაკში გარდაიცვალა მინსკში. დაკრძალულია სენაკში.
ჭალადიდელის ლექსები 1868-იდან იბეჭდებოდა "დროებაში", "სასოფლო გაზეთში", "მოამბეში", "ივერიაში", "მნათობში", "კრებულში" და სხვებში. პირველი კრებული გამოქვეყნდა 1913 წელს. ჭალადიდელი ქართველი "სამოციანელთა" მიმდევარი იყო. მისი შემოქმედება გამსჭვალულია მშრომელისადმი დიდი თანაგრძნობით ("ქება შრომას", 1868; "ფაცხა", 1870). პატრიოტიზმით ("სიმღერა გარდახვეწილისა", 1870; "გორდის მთაზე", 1872), მწერლობის მაღალი დანიშნულების შეგნებით ("მენავე", "მწერლისადმი", ორივე 1869), თავისუფლების სიყვარულით ("მოღალური გალიაში", 1872). ჭალადიდელის სატრფიალო ლექსებია "სატრფო" (1869), "ქართველო ქალო", "ფარვანა", "სიმღერა" (სამივე 1870). ჭალადიდელის ზოგიერთი პოპილარული ლექსი სიმღერად იქცა ("მოგონება", 1869; "ფაცხა" და სხვა).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1847 კატეგორია:გარდაცვლილი 1898 კატეგორია:ბაღდათის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები
რაბისი
რაბისი ან რაბიზი (Рабиз / рабис, შემოკლ. „РАБотники ИСкусства“ — ხელოვნების მუშაკები) — სომხური ქალაქური სიმღერის თანამედროვე მიმდინარეობა, თანმდევი ცხოვრების წესით. სახელი მომდინარეობს ამავე სახელწოდების საბჭოთა ორგანიზაციიდან, რომელშიც გაერთიანებული იყვნენ იმ დროის ხალხური მელოდიების შემსრულებლები.
1970-1980-იან წლებში ეს სახელი გაიგივებული გახდა სომხურ ქალაქურ რომანსებთან, სუფრის და სამგლოვიარო სიმღერებთან, რომლებსაც თვითშემოქმედი ან ნახევრადპროფესიონალი მუსიკოსები ასრულებდნენ. 1990-იან წლებში რაბისი უკვე ყველაზე გავრცელებული ჟანრი გახდა მთელ სომხეთში, რასაც თან სდევდა შესაბამისი ქცევის სტილიც, რომელსაც მკვეთრად უარყოფითად ეკიდებოდა სომხური ინტელიგენცია. სტილისთვის დამახასიათებელი გახდა სპეციფიკური ჟარგონი, გამონათქვამები, გამოკვეთილი „მაფიოზური“ ჩაცმის სტილი, გამომწვევი ქცევა, რომელშიც ჩართული იყო ტრადიციონალიზმისა და რასიზმის ზოგიერთი ელემენტი.
რაბისის სტილის მუსიკის ზოგიერთ ცნობილ შემსრულებელთა შორის იყვნენ არამ ასატრიანი, ალიკ გიუნაშიანი, ტატულ ავოიანი, სიტაკცი აიკო, კარენ არუტიუნიანი, ძახ არუტი, პოლ ბაგდადლიანი, მანუელ მენენგეჩიანი და სხვა. ამ სტილის ყველაზე განთქმულ სიმღერათა შორისაა არამ ასატრიანის „Ара, вай, вай“, „50 лет“, „Эй капитан“, „Скрипка“, ასევე „Я — армянин“, „Балес“, კარენ არუთიუნიანის „Степанакерт“, ბოკას „Доля воровская“, ტატის „Солнце пустыни“.
ამ სტილის სიმღერები შესრულებული აქვთ ასევე ლუბოვ უსპენსკაიას, ანატოლი დნეპროვსა და სოსო პავლიაშვილს.
სქოლიო
კატეგორია:სუბკულტურები კატეგორია:სომხური კულტურა
ძვ. წ. 33
გარდაიცვალნენ
*
ნიუ-ორლეან პელიკანსი
ნიუ-ორლეან პელიკანსი (New Orleans Pelicans) — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი, რომელიც აშშ-ის ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში (NBA) გამოდის. გუნდი შეიქმნა 2002 წელს. გუნდის სათამაშო ბაზაა ნიუ-ორლეანს არენა, რომელიც მდებარეობს ნიუ-ორლეანში, ლუიზიანას შტატში. პელიკანსი გამოდის სამხრეთ-დასავლეთ დივიზიონში, რომელიც ეკუთვნის დასავლეთ კონფერენციას. კლუბს ნიუ-ორლეან ჰორნეტსი ერქვა 2002–2005 და 2007-2013 წლებში, ნიუ-ორლეან/ოკლაჰომა-სიტი ჰორნეტსი კი, 2005–2007 წლებში, ხოლო 2013 წელს კლუბმა შეიცვალა სახელი და დაირქვა „ნიუ ორლეან პელიკანსი“. კლუბის მფლობელი იყო ფილანტროპი ტომ ბენსონი, გარდაცვალების შემდეგ კი, კლუბის მფლობელი გახდა მისი მეუღლე გეილ ბენსონი.
კატეგორია:ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კლუბები კატეგორია:აშშ-ის საკალათბურთო კლუბები
ოსტრეცოვო (ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლება)
ოსტრეცოვო (ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლება) (Острецово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 10 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ვაიმარის კონსტიტუცია
ვაიმარის კონსტიტუციის თავფურცელი|მინიატიურა გერმანიის იმპერიის კონსტიტუცია (Verfassung des Deutschen Reichs), უფრო ცნობილი, როგორც ვაიმარის კონსტიტუცია (Weimarer Verfassung) — გერმანიის ისტორიაში პირველი დემოკრატიული კონსტიტუცია, რომელიც მიიღეს 1919 წლის 31 ივლისს, დამტკიცდა 11 აგვისტოს და ძალაში იმავე წლის 14 აგვისტოს შევიდა. იგი აფუძნებდა ფედერაციულ რესპუბლიკას მმართველობის შერეული, საპრეზიდენტო და საპარლამენტო, ფორმით. ვაიმარის კონსტიტუციის მრავალი მუხლი უცვლელად იყო აღებული მისი წინამორბედი 1848 წლის პაულსკირხეს კონსტიტუციიდან; ამ მუხლებიდან ბევრი დღემდე შემორჩა გერმანიის თანამედროვე კონსტიტუციაშიც. ვაიმარის კონსტიტუციის რამდენიმე მუხლი, კერძოდ 136-ე, 137-ე, 138-ე, 139-ე და 141-ე მუხლები, რომლებიც ეკლესიებსა და რელიგიურ გაერთიანებებს ეხება, ინკორპორირებულია გერმანისს დღეს მოქმედ ძირითად კანონში და, ძირითადი კანონის 140-ე მუხლის თანახმად, მის განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვაიმარის რესპუბლიკა კატეგორია:გერმანიის კონსტიტუცია
ხანანაშვილი
საკუთარი სახელი ხანანაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
მარღანიძე
საკუთარი სახელი მარღანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
ნერსეს IV შნორალი
ნერსეს შნორალი (Ներսես Շնորհալի; დ. 1102, ციხესიმაგრე წოვქი კილიკიაში — გ. 1172/1173, ციხესიმაგრე რომკლა, იქვე) – სომეხი პოეტი და სასულიერო მოღვაწე, კათალიკოსი (1166). ავტორია პოემებისა, ლექსად თქმული გამოცანებისა, საგალობლებისა, პროზაული კრებულისა („ეპისტოლენი“, გამოქვეყნდა 1788). ნერსეს შნორელის ეპიკური თხზულებები საერო ხასიათისაა — არსებითად გალექსილია ხორენაცის ისტორია. ედესის აოხრებასთან (1144) დაკავშირებით დაწერა ლირიკული პოემა „გოდება ედესაზე“ (1145-1146).
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი პოეტები კატეგორია:სომხეთის კათოლიკოსები კატეგორია:გარდაცვლილი 1173 კატეგორია:დაბადებული 1102 კატეგორია:XII საუკუნის ადამიანები
Lasioglossum potaroense
Lasioglossum potaroense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1930 წელს.
სქოლიო
potaroense
Big Willie Style
Big Willie Style — რეპერ უილ სმითის სადებიუტო სოლო-ალბომი, რომელიც გამოვიდა მას შემდეგ, რაც მან დატოვა პროექტი DJ Jazzy Jeff & the Fresh Prince. აშშ-ში ალბომი გამოსცა ლეიბლმა Columbia Records. დიდი წარმატება იქონია მისმა სინგლებმა Gettin' Jiggy Wit It, Men in Black და  Miami.
სქოლიო
კატეგორია:უილ სმითის ალბომები კატეგორია:1997 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები L.E.S.-ის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები Trackmasters-ის პროდიუსერობით
Blow Away
„Blow Away“ — ინგლისელი მუსიკოს ჯორჯ ჰარისონის სიმღერა და სინგლი. შეტანილია ალბომში George Harrison. გამოსცა ლეიბლმა Dark Horse.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯორჯ ჰარისონის სიმღერები კატეგორია:1979 წლის სიმღერები კატეგორია:1979 წლის სინგლები
ბათუმის ბოტანიკური ბაღი
მინი|[[ძელქვა ბათუმის ბოტანიკურ ბაღში]] მინი|Wachingtonia filifera-ები ბათუმის ბოტანიკურ ბაღში ბათუმის ბოტანიკური ბაღი — ბოტანიკური ბაღი ბათუმში, მწვანე კონცხზე, შავი ზღვის სანაპიროზე, გაშენებულია 111 ჰა ფართობზე.
ჩაქვის მახლობლად, ზღვის სანაპიროზე მცენარეთა ინტროდუქციის ერთ-ერთი პირველი ინიციატორი იყო გეოგრაფი, ბოტანიკოსი და მოგზაური პავლე ტატარინოვი. მან 1892 წელს 10 ჰექტარ ფართობზე შექმნა ე. წ. საკლიმატიზაციო ბაღი, რომელიც ახლა ბოტანიკური ბაღის „ზედა პარკის“ სახელითაა ცნობილი. ბოტანიკური ბაღი დააარსა ხარკოვის უნივერსიტეტის პროფესორმა ანდრეი კრასნოვმა. მან 1912 წლის 3 ნოემბერს სათავე დაუდო ბათუმის ბოტანიკური ბაღის ორგანიზაციის საქმეს.
ბოტანიკურ ბაღს მდინარე ჩაქვისწყლის შესართავსა და მწვანე კონცხს შორის მდებარე სანაპირო ზოლის დაახლოებით 1 კმ სიგრძის სამხრეთ-დასავლეთი მონაკვეთი უკავია, რომელიც ზღვის დონიდან 0-220 მეტრ სიმაღლემდე ვრცელდება. ბაღი სპეციფიკური და მრავალფეროვანი ფიზიკურ-გეოგრაფიული პირობებით ხასიათდება.
ბათუმის ბოტანიკურ ბაღში სამეცნიერო-კვლევით მუშაობას ეწევა მცენარეთა ინტროდუქცია-აკლიმატიზაციის, მეყვავილეობისა და დეკორატიული მებაღეობის, ბოტანიკის, სუბტროპიკული მცენარეთა სელექციის, მცენარეთა ფიზიოლოგიური და ბიოქიმიური განყოფილებები. ბაღიდან გავრცელდა ევკალიპტი, ქაფურის ხე, ევკომია, ტუნგი, ფორთოხალი („ვაშინგტონ-ნაველი“), ფეიჰოა, აღმოსავლური ხურმა, ახალზელანდიური სელი.
დეკორატიულ მებაღობაში დაინერგა მრავალი მცენარე. 1972 წელს შესწავლილია დაყვავილებული და გამხმარი ბამბუკის პლანტაციის აღდგენის საკითხები, გამოყვანილია ფორთოხლისა და მანდარინის ჰიბრიდები. ტყის მეურნეობაში წარმატებით ინერგება სწრაფმზარდი მერქნიანი მცენარეები: ჭობის მუხა, ნამგლისებრი მუხა, იაპონური ძელქვა, ხეტიტა, ამბრის ხე, იაპონური წაბლი, ვეიმუტის ფიჭვი და სხვა. ტექნიკური კულტურებიდან ინერგება ევგენოლის კამელია და იაპონური დარიჩინი. გაცვლის წესით სუბტროპიკულ მცენარეთა თესლები, კალმები და ბოლქვ-გორგლები ეგზავნება უცხოეთის სხვადასხვა ბოტანიკურ დაწესებულებას, გამომცდელ მოყვარულებს. ბაღს აქვს მდიდარი ბიბლიოთეკა და 48000 ფურცელზე მეტი ჰერბარიუმი.
ლიტერატურა
ბოტანიკური ბაღი კატეგორია:საქართველოს ბოტანიკური ბაღები
ჟუჩენკოვების სახლი
ჟუჩენკოვების სახლი (Дом Жученковых) — უძველესი სახლი სოფელ სტაროჩერკასკში, აქსაის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. XVIII საუკუნის საცხოვრებელი არქიტექტურის შესანიშნავი ნიმუში. წარმოადგენს ე. წ. სახლ-ციხესიმაგრეს. მეორე სართულის ფანჯრებში ჩასმულია გისოსები. პირველი სართულის ფანჯრები ზომით ბევრად მცირეა ვიდრე მეორე სართულისა და აქვს ციხესიმაგრის სათოფურების ფორმა. სახლში იდგა ჰოლანდიური ღუმელი, გაფორმებული ფერადი ფილებით, ამჟამად ღუმელი არ შემონახულა.
ისტორია
ჟუჩენკოვებიდან პირველმა პეტრე ეფრემის ძე ჟუჩენკოვმა ნოღაის თავადისგან იყიდა მიწის ნაკვეთი და გადმოცემით სწორედ ამ ადგილზე დააარსა ჩერკასკი. შემდეგ სახლი იყო მდიდარი კაზაკური ოჯახის წარმომადგენლების, სტეფანე და თევდორე ჟუჩენკოვების კუთვნილება.
სახლი მას შემდეგ გახდა ცნობილი, რაც 1671 წელს მოსკოვში გაგზავნამდე მასში გაასამართლეს სტეფანე რაზინი. XIX საუკუნეში სახლის მფლობელი იყო პეტრე ჟუჩენკოვი.
მომდევნო საუკუნეში სახლში მდებარეობდა ქალაქის პოლიცია, რომელსაც ეს სახლი ეკავა რევოლუციამდე. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ შენობაში განთავსდა სასოფლო საბჭო. ამჟამად ჟუჩენკოვების სახლში განთავსებულია სტაროჩერკასკის ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალის ერთ-ერთი ექსპოზიცია.
არქიტექტურა
სახლის შიგნით იდგა XVIII საუკუნის ღუმელი ჰოლანდიური ფილებით გაფორმებული. ამჟამად ღუმელი აღარ არსებობს. სახლში შემონახულია ყოფა-ცხოვრების ტრადიციული საგნები, რომლებიც დაკავშირებულია ჟუჩენკოვების ოჯახის ისტორიასთან და დონელი კაზაკების ცხოვრებასთან. ასეთი სახლი ჩერკასკში იყო სულ 28.
სახლს გარს ერტყა გალავანი და შემოსასვლელში ყოველთვის იდგა არმიის კაპიტანი, რათა თავდასხმებისაგან დაეცვა შენობა. ზოგჯერ ასეთი დაცვა არასაიმედო იყო: მსგავსი სახლიდან 1708 წელს გაიტაცეს კაზაკთა სამხედრო ატამანი კონდრატე ბულავინი.
ბალთუსი
thumb|ბალთუსი, 1996 წელს ბალთაზარ კლოსოვსკი დე როლა (Balthazar Klossowski de Rola; დ. 29 თებერვალი, 1908 — გ.18 თებერვალი, 2001) — პოლონური წარმოშობის ფრანგი ფერმწერი, რომლის ნამუშევრები ხაზგასმით ანტი-მოდერნისტული იყო. ბალთუსის სტილი უპირატესად კლასიკური და აკადემიურია, თუმცა მისი ტექნიკა და კომპოზიციები შთაგონებულია წინარერენესანსული ხანის ფერმწერების ნამუშევრებით, ხანაც თანამედროვე სიურეალისტების ტილოებს, განსაკუთრებით ჯორჯო დე კირიკოს ნამუშევრებს მოგვაგონებს.
რესურსები ინტერნტეში
კატეგორია:დაბადებული 29 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2001 კატეგორია:ფრანგი მხატვრები კატეგორია:პოლონელი მხატვრები
ტულკანის კანტონი
ტულკანი (Tulcán) — კანტონი ეკვადორში, კარჩის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტულკანი. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 77 175 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:კარჩის პროვინციის კანტონები
დოვმონტი
thumb|წმ. დოვმონტის (თიმოთეს) ხატი დოვმონტი (Довмонт,  Даўмонт, (Тимофей), ნათლობისას თიმოთე; დ. 1240 — გ. 17 მაისი, 1299) — ლიტვური წარმოშობის ფსკოვის დიდი მთავარი, მეფობდა 1266 წლიდან 1299 წლამდე. არაერთხელ ებრძოდა ლიტველებსა და გერმანელებს, მათ შორის რაკოვის ბრძოლაშიც. მისი მმართველობისას ფსკოვმა მიიღო ფაქტობრივი დამოუკიდებლობა ნოვგოროდისგან. იგი იყო დაქორწინებული მინდოვგის ცოლის დაზე. ასევე მიჩნეულია, რომ დევმონტმა პირადად მოკლა მინდოვგი. მინდოვგის მკვლელობის შემდეგ იგი გადასახლდა ფსკოვში, სადაც ფსკოველებმა იგი თავის მთავრად აღიარეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1240 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1299 კატეგორია:ფსკოვის მმართველები
ალასანია
საკუთარი სახელი ალასანია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
მოდებაძე
საკუთარი სახელი მოდებაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
ძვ. წ. 34
გარდაიცვალნენ
*
შვენტოიი
thumb|პალანგა ლიეტუვის რუკაზე შვენტოიი ან შვიანტოიი (Šventoji) — დასახლებული პუნქტი ლიეტუვის დასავლეთით, ბალტიის ზღვის ნაპირზე. ადმინისტრაციულ განხილვაში არის ქალაქ პალანგას ნაწილი. მოსახლეობა – მიახლ. 2000 ადამიანი.
შვენტოიიში დგას წმინდა მარიამის ეკლესია, რომელიც აშენდა XXI საუკუნეს დასაწყისში ადრეული ხის ეკლესიის (1931 წ.) ნაცვლად. მოქმედებს ზოგადსაგანმანეთლებლო სკოლა, ფოსტა და სავაჭრო ცენტრი.
კატეგორია:ლიეტუვის გეოგრაფია
Lasioglossum potosi
Lasioglossum potosi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 2003 წელს.
სქოლიო
potosi
ბოლუნგავიკი
ბოლუნგავიკი (Bolungarvík) — მეთევზეთა სოფელი და სათემო ისლანდიის უკიდურეს ჩრდილო დასავლეთ ნაწილში ვესთფირდირის ნახევარკუნძულზე.
მოსახლეობის რიცხვი 968 ადამიანს შეადგენს. ძირითადი საქმიანობა მეთევზეობაა, ძლიერია შიდა ემიგრაცია ძირითადად დედაქალაქის რეგიონში. მოსახლეობის რიცხვი ქალაქში 1997 წლიდან 2008 წლამდე 17,3%-ით შემცირდა. ქალაქში არსებობს ბუნებრივ-ისტორიული მუზეუმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლანდიის ქალაქები
ოლგა ვიზინგერ-ფლორიანი
ბიოგრაფია
მინი|ოლგა ვიზინგერ-ფლორიანი-"შავი ჰელიბორე" ოლგა ფლორიანი დაიბადა 1844 წლის 1 ნოემბერს ვენაში,  ფრანც და მინა ფლორიანების ოჯახში. მან ბავშვობიდანვე გამოავლინა მუსიკის ნიჭი. მუსიკას იულიუს ეპშტეინთან ეუფლებოდა და იმედოვნებდა, რომ პიანისტი- კონცერტმეისტერი გამოვიდოდა. 1874 წელს იძულებული გახდა მუსიკალური კარიერა დაესრულებინა ავადმყოფობის გამო,რის შედეგადაც ხელების მოძრაობა შეზღუდული ჰქონდა. იმავე წელს მან იქორწინა ფარმაცევტ ფრანც ვიზინგერზე, 1875 წელს შეეძინა ვაჟი, ოსკარი. ფრანც ვიზინგერი გარდაიცვალა 1890 წელს.
1870-იანი წლების ბოლოს ოლგამ ფერწერის შესწავლა დაიწყო. 1880 წლიდან ის იმ პერიოდისათვის ცნობილი მხატვრის ემილ იაკობ შინდლერის მოსწავლე იყო, მასთან ერთად სამხატვრო ხელოვნებას ეუფლებოდნენ კარლ მოლი და მარი ეგნერი. 1881 წლის შემდეგ ოლგა ვიზინგერი რეგულარულად აწყობდა გამოფენებს ჯერ შინდლერის ბინაში, შემდეგ კი ვენის სეცესიონის საგამოფენო ცენტრებში. მონაწილეობდა პარიზსა და ჩიკაგოში გამართულ მსოფლიო გამოფენებში,  მოიპოვა საერთაშორისო პოპულარობა.
ვიზინგერ-ფლორიანის ადრეულ ნამუშევრებს აღწერენ, როგორც "განწყობის იმპრესიონიზმს". მათზე გავლენა იქონია შინდლერის სტილმა. 1884 წლის შემდეგ იგი ჩამოსცილდა ამ სტილს და მისი ნახატები უფრო რეალისტური გახდა, ხოლო ფერები უფრო ნათელი, ექსპრესიონიზმთან მიახლოებული. 35 წლის ასაკში იგი შეიყვანეს ვენის სამხატვრო საგამოფენო საზოგადოებაში.
1890-იანი წლებისთვის, ოლგა ვიზინგერ-ფლორიანი დიდი ხნით უსწრებდა თავის დროს.
მხატვარს, რომელიც ასევე მონაწილეობდა იმდროინდელი საშუალო კლასის ქალთა მოძრაობებში, მიღებული აქვს მრავალი ჯილდო და პრიზი.
ოლგა ვიზინგერ-ფლორიანი  ცხრა ქალთაგან ერთ-ერთი იყო, რომელსაც სთხოვეს თავისი წვლილი შეეტანა ავსტრია-უნგრეთის იმპერიის მიწებისა და ხალხების 24-ნაწილიან ენციკლოპედიაში Die österreichisch-Ungarische Monarchie.
მისი ნამუშევრები მონაწილეობდა  2019 წლის გამოფენაზე ვენაში : ქალების ქალაქი: ქალი-მხატვრები ვენაში 1900-1938 წლებში ვენის ბელვედერის გალერეაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1844 კატეგორია:გარდაცვლილი 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 თებერვალი კატეგორია:მხატვრები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:ავსტრიელი მხატვრები კატეგორია:ავსტრიელი ქალი მხატვრები კატეგორია:იმპრესიონისტი მხატვრები
ბოდენის ტბა
ბოდენის ტბა (Bodensee) — ტბა მდინარე რაინზე. მდებარეობს ალპების ჩრდილოეთ მხარეს და შედგება სამი წყალსატევისაგან: Obersee ("ზედა ტბა"), Untersee ("შუა ტბა") და Seerhein რომელიც წარმოადგენს რაინის შემაეთებელ ყელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ტბები კატეგორია:შვეიცარიის ტბები კატეგორია:ავსტრიის ტბები
ლელი გაბარაშვილი
ლელი გაბარაშვილი (დ. 6 აგვისტო, 1952, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი–კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
1976 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1976–1977 წლებში ინტერნატურა გაიარა აკადემიკოს მიხეილ წინამძღვრიშვილის სახელობის კარდიოლოგიის ინსტიტუტში. 1977–1980 წლებში კლინიკური ორდინატურა გაიარა ამავე ინსტიტუტში. 1980–1983 წლებში ასპირანტურა დაამთავრა სამედიცინო ინსტიტუტის კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ბაზაზე. 1983–1992 წლებში იყო კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ინფარქტის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1992 წლიდან ამავე ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელია. ავტორია 19 სამეცნიერო ნაშრომის.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ოქსიჰემოგლობინის დისოციაციის მრუდი მიოკარდიუმის მწვავე ინფარქტით დაავადებულ პაციენტებში დაავადების დინამიკაში“, დაიცვა 1984 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი კარდიოლოგები
ძვ. წ. 35
გარდაიცვალნენ
*
ჟან-ლუი-ერნესტ მესონიე
ჟან-ლუი-ერნესტ მესონიე (Jean-Louis-Ernest Meissonier; დ. 21 იანვარი, 1815 — გ. 21 თებერვალი, 1891) — ფრანგი კლასიკოსი მხატვარი და მოქანდაკე. თავის ნამუშევრებში ხშირად გამოსახავდა ნაპოლეონ ბონაპარტსა და მის სამხედრო თემებს. მხატვარ ჟან დეტაილის მასწავლებელი.
პანიხა (ვოლოგდის ოლქი)
პანიხა (Паниха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 1 ადამიანს შეადგენდა.
ჟან-ლუი-ერნესტ მესონიე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1815 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1891
მურუსიძე
საკუთარი სახელი მურუსიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
ორჯოხული
ორჯოხული — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აჭარიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე სქელ აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური, ზოგჯერ ცილინდრულ-კონუსური ფორმის. თხელია, ზოგჯერ საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, თეთრი ფერის. კანი სქელი და ნაკლებად მვვრივი აქვს ცვილისებრი ფიფქიიი ოდნავ დაფარული. რბილობი წვნიანია, გემო — ტკბილი.
ორჯოხული საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 186 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის შუა რიცხვებში შედის. მტევნის საშუალო წონა 137 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 5.5-6.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.8%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.7 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:აჭარის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
მარკუს ზუზაკი
მარკუს ზუზაკი (დ. 23 ივნისი, 1975) — ავსტრიულ-გერმანული წარმოშობის ავსტრალიელი მწერალი. მის კალამს ექვსი რომანი ეკუთვნის, მათ შორის ყველაზე ცნობილია „წიგნის ქურდი“ (2005), რომელიც საერთაშორისო ბესტსელერი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიელი მწერლები
ნაჭყებია
კატეგორია:ქართული გვარები
Love Comes to Everyone
— ინგლისელი მუსიკოს ჯორჯ ჰარისონის სიმღერა და სინგლი. შეტანილია ალბომში George Harrison. გამოსცა ლეიბლმა Dark Horse.
ძვ. წ. 36
გარდაიცვალნენ
*
გურგენ I
გურგენ I (გ. 891) — ბაგრატიონთა კლარჯეთის შტოს წარმომადგენელი ადარნასე I-ის ძე, ერისთავთ ერისთავი, კურაპალატი (881-891); ფლობდა ამიერტაოს ნაწილს და კალმახს; დაახლოებით 881 წლამდე გურგენ I თავის ბიძაშვილ ნასრა გვარამის ძესთან ერთად აფხაზთა მეფეებს ეხმარებოდა ქართლისათვის ბრძოლაში და უპირისპირდებოდა დავით I კურაპალატსა და ლიპარიტ I კლდეკარის ერისთავს, რომლებიც სომხებს ემხრობოდნენ; 881 წელს ნასრას მიერ დავით I კურაპალატის მოკვლის შემდეგ, მისი მემკვიდრის ადარნასეს მცირეწლოვანების გამო სახლიკაცებმა გურგენ I დასვეს კურაპალატად; 885 წელს გურგენ I თავის შვილებთან ერთად უკვე ადარნასე დავითის ძეს ეხმარებოდა აფხაზთა ჯარით მოსულ ნასრას წინააღმდეგ ბრძოლაში; 888 წელს ნასრას დამარცხებისა და მოკვლის შემდეგ მისი სამფლობელოები გაინაწილეს გურგენ I-მა, მისმა ძმამ სუმბატმა და ადარნასე დავითის ძემ; გურგენ I-მა მიიღო მიწები შავშეთში, არტაანის (კლარჯეთი) თემში და იქ გადაიტანა თავისი რეზიდენცია; შემდეგ საადგილმამულო ნიადაგზე მტრობა ჩამოვარდა, ერთი მხრივ, გურგენ I-სა და მეორე მხრივ, ადარნასე დავითის ძესა და სუმბატის ძეს ბაგრატს შორის; სოფელ მგლინავთან (არტაანის ხევი) ბრძოლაში გურგენ I დაიჭრა, ტყვედ ჩავარდა და ჭრილობებისაგან გარდაიცვალა.
ბროსეს და მარკვარტის ტაბულებზე გურგენი მამფლის პატივით არის მოხსენებული (Hist. d. l. Georgie, t. II, livr. 1, p. 622), მაგრამ არ ჩანს, თუ საიდან არის ეს ცნობა ამოღებული. სუმბატი მას ამ პატივით არ იხსენიებს, ის მხოლოდ აღნიშნავს, რომ გურგენი „წარმოვიდა ტაო-კალმახით, მამულით თჳსით, ცხოვრებად შავშეთს და კლარჯეთს“ (§ 50). ამიტომ ეს გურგენი და მისი შთამომავლობა ეკუთვნიან კლარჯეთის შტოს. ბროსეს და მარკვარტს ის ტაოს კურაპალატად ჰყავთ გამოცხადებული და საზოგადოდ ისინი ტაოსა და კლარჯეთის შტოებს ვერ არჩევენ ერთმანეთისგან. ბოლნისის წარწერაში გურგენი ერისთავთ ერისთავის პატივით არის მოხსენებული, ხოლო 881 წლიდან ის კურაპალატი გახდა. ბოლნისის წარწერები გამოსცა ლ. მუსხელიშვილმა („ენიმკის“ მოამბე, III, ტფილისი, 1938, გვ. 337–339, 341–342.).
გ. მერჩულის სიტყვით, გურგენ კურაპალატი გრიგოლ ხანძთელის მონათლული ყოფილა და გარდაცვალების წინ მას დაუტოვებია ანდერძი, და ეს ანდერძი აუსრულებიათ კიდევაც (მერჩული, გვ. ლგ.).
კომენტარები
<references group="კ"/>
სქოლიო
კატეგორია:ტაო-კლარჯეთის სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:გარდაცვლილი 891 კატეგორია:ტაო-კლარჯეთის მეფეები კატეგორია:ქართველი კურაპალატები
Lasioglossum praepes
Lasioglossum praepes — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1924 წელს.
სქოლიო
praepes
ოპილჩენსკო
ოპილჩენსკო (Опълченско) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 855 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ ოპილჩენსკოს საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის ოპილჩენსკო, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს შენოლ აპტილიაზიმ აპტი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
გაბი ესპინო
გაბი ესპინო (დ. 15 ნოემბერი 1977, კარაკასი, ვენესუელა) — ვენესუელელი მოდელი და მსახიობი. 17 წლიდან პოპულარობით სარგებლობდა. მონაწილეობა აქვს მიღებული ფოტოკონკურსებსა და სარეკლამო რგოლებში. არის ცნობილი ბრენდების სახე.
ბიოგრაფია
მარია გაბრიელა ესპინო რუხერო დაიბადა ვენესუელაში თხშვილიან ოჯახში. გაბი ყველაზე უფროსი იყო. მშობლები მალე გაიყარნენ და ახალი ოჯახები შექმნეს. გაბის ორი ძმა მამასთან დარჩა საცხოვრებლად, გაბრიელა და მისი და კი — დედასთან. ცხოველებისადმი განსაკუთრებული სიყვარულის გამო, გაბი თავდაპირველად გეგმავდა ვეტერინარი გამოსულიყო. მოგვიანებით გადაწყვიტა, ოდონტოლოგია შეესწავლა, მაგრამ აზრი შეიცვალა და საზოგადოებრივი ურთიერთობების შესწავლა დაიწყო, სანამ მსახიობობას გადაწყვეტდა. ერთხელაც ოჯახთან ერთად მაიამი გაემგზავრა, დასასვენებლად. იქ გაიგო, რომ ტელენოველაში „შეყვარებული“ მონაწილეობის მისაღებად კასტინგი იყო გამოცხადებული. გაბიმ კასტინგიც გაიარა და სერიოზულ კონტრაქტსაც გამოჰკრა ხელი. საბოლოოდ ყველაფერი კარგად გამოვიდა — ეს სხვა ქვეყანაში მუშაობის პირველი გამოცდილება იყო და სხვადასხვა ეროვნების მსახიობებთან მოუხდა მუშაობა. ლამაზი გარეგნობის წყალობით გაბის ხშირად იწვევენ ცნობილი ჟურნალების ფოტოსესიებზე, მშობლიურ ვენესუელა და ლათინური ამერიკის ბევრ ქვეყანაში ერთ-ერთ ყველაზე სექსუალურ ქალად მიიჩნევა. 2010, 2012 და 2013 წლებში დასახელდა როგორც 50 ყველაზე ლამაზი ადამიანი, 2013 წლის წვეულებაზე კი დასახელდა როგორც ყველაზე გემოვნებიანი ქალი. 2014 წელს იყო ტელემუნდოს დაჯილდოების წამყვანი, რომელსაც ჰქვია „შენ ხარ სამყარო“.
პირადი ცხოვრება
2009-2010 წლებში მან მონაწილეობა მიიღო  ტელემუნდოს ყველა დროის ერთ-ერთ ყველაზე რეინტინგულ სერიალში „ანხელის საიდუმლო“. გადასაღებ მოედანზე მან მისი მომავალი მეუღლე გაიცნო. იმ პერიოდში გაბი ესპინო კრისტობალ ლანდერის  ცოლი იყო მაგრამ 2009 წელს გადაღებებზე კავშირი გააბა მის პარტნიორთან. 2010 წლის დასაწყისში გაბი და ლანდერი გაიყარნენ. გავრცელებული ხმების თანახმად, ამის მიზეზი კანელა იყო, მაგრამ მათ ეს ამბავი სასტიკად უარყვეს და აღნიშნეს, რომ მხოლოდ მეგობრები იყვნენ. 2010 წლის ნოემბერში ესპინო და ლანდერი შერიგდნენ, მაგრამ 2011 წლის მარტში კვლავ გაიყარნენ, რამაც კიდევ ერთხელ დაადასტურა ჭორები ესპინოს კანელასთან ურთიერთობასთან დაკავშირებით. 2011 წლის სექტემბერში, ესპინომ და კანელამ სოციალურ ქსელ ტვიტერის საშუალებით მათი ურთიერთობა დაადასტურეს და განაცხადეს, რომ პირველ ბავშვს ელოდებიან. გაბი ესპინო და ხენკარლოს კანელა ტელემუნდოს ყველა დროის საუკეთესო წყვილად დასახელდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი
ჩამბოს კანტონი
ჩამბო (Chambo) — კანტონი ეკვადორში, ჩიმბორასოს პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩამბო. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 10 541 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩიმბორასოს პროვინციის კანტონები
ბედან ჯუანშერის ძე დადიანი
ბედან (ბედიან) ჯუანშერის ძე დადიანი — ოდიშის ერისთავი XIII საუკუნის შუა წლებში. მხარში ედგა ცენტრალურ ხელისუფლებას მონღოლთა წინააღმდეგ ბრძოლაში. მონაწილეობდა კოხტასთავის შეთქმულებაში. 1259-1261 დავით VI ნარინს ეხმარებოდა მონღოლთა წინააღმდეგ და დასავლეთ საქართველოში მეფის ხელისუფლების განმტკიცებისათვის ბრძოლებში. ჰქონდა სამეფო კარის მანდატურთუხუცესის ტიტული. ამ წოდებით მოხსენიებულია ის მარტვილისა და ხობის ხატების წარწერებში. ამავე წყაროთი ცნობილია დადიანის ოჯახობა — მეუღლე, ხუაშაქ ბეგა ქართლის ერისთავის ქალიშვილი და შვილები: გიორგი (სავარაუდოდ გიორგი I დადიანი), ივანე და ერაშაჰრი.
ზოგიერთი მკვლევარი ბედან დადიანს „ჟამთააღმწერელის“ ცოტნე დადიანთან, ჯუანშერს ხობის ფრესკაზე გამოსახულ შერგილ დადიანთან (ცოტნეს მამა), ხოლო სახელ „ბედანს“ დადიანთა ზედწოდება „ბედიანთან“ აიგივებს („ქართლის ცხოვრების“ 2008 წლის აკადემიური გამოცემის ძირითად ტექსტში „ბედანი“ ჩანაცვლებულია „ბედიანით“).
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელოს (ოდიშის) მთავრები ბ
ტანიგუჩი იოშიო
იოშიო ტანიგუჩი (谷口吉生; დ. 1937) — იაპონელი არქიტექტორი, ყველაზე უკეთ ცნობილი მისი ერთ-ერთი ბოლო ნამუშევრით – ნიუ-იორკის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის შენობის დიზაინის განახლებით, რომელიც 2004 წლის 20 ნოემბერს გაიხსნა.
ტანიგუჩი არის არქიტექტორ იოშირო ტანიგუჩის (1904-1979) ვაჟი. სწავლობდა კეიოს უნივერსიტეტში (1960), შემდეგ კი ჰარვარდის უნივერსიტეტის დიზაინის ფაკულტეტზე, რომელიც 1964 წელს დაამთავრა. შემდგომში მცირე ხნით არქიტექტორ უოლტერ გროპიუსთან მუშაობდა, რომელმაც დიდი ზეგავლენა იქონია ახალგაზრდა არქიტექტორზე.
1964-1972 წლებში ტანიგუჩი მუშაობდა არქიტექტორ კენძო ტანგეს სტუდიაში, რომელიც სავარაუდოდ ყველაზე მნიშვნელოვანი იაპონელი მოდერნისტი არქიტექტორი იყო ტოკიოს უნივერსიტეტში. მნიშვნელოვან გვიანდელ თანამშრომლობათა შორის იყო ისამუ ნოგუჩი, ამერიკელი პანორამული არქიტექტორი პიტერ უოლკერი, და მხატვარი გენიჩირო ინოკუმა. ტანიგუჩი ცნობილია რამდენიმე იაპონური მუზეუმის პროექტებით, მათ შორისაა ნაგანოს პრეფექტურის მუზეუმი, მარუგამე გენიჩირო-ინოკუმას თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი, ტოიოტას მუნიციპალური ხელოვნების მუზეუმი და ჰორიუძის საგანძურის გალერეა ტოკიოს ეროვნულ მუზეუმში.
1997 წელს ტანიგუჩიმ გაიმარჯვა დიზაინის კონკურსში ნიუ-იორკის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის შენობისთვის, დაამარცხა რა 10 სხვა საერთაშორისო მნიშვნელობის არქიტექტორი, მათ შორის რემ კოოლჰაასი, ბერნარდ ჩუმი, ჟაკ ჰერცოგი და პიერ დე მიურონი. მომა ტანიგუჩის პირველი ნაშრომი იყო იაპონიის გარეთ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონელი არქიტექტორები კატეგორია:დაბადებული 1937
იანის ციმზე
იანის ციმზე (დ. 3 ივლისი/21 ივნისი, 1814 - გ. 22 ოქტომბერი/10 ოქტომბერი, 1881) — ლატვიელი პედაგოგი, კოლექციონერი და ხალხური სიმღერების ჰარმონიზატორი, ლატვიური საგუნდო მუსიკის ფუძემდებელი და პროფესიონალური ლატვიური მუსიკის ინიციატორი. დაკრძალულია ლუგაჟის სასაფლაოზე.
ადრეული ცხოვრება
ციმზე დაიბადა რძის პროდუქტების მწარმოებელი ფერმის „Rauna Manor's Cimze“-ეს ზედამხედველის, ანდრეას (ანზის) ციმზესა და მისი მეუღლის, ანეს ოჯახში და იყო რვაშვილიანი ოჯახის პირველი შვილი. დაწყებითი განათლება მიიღო რაუნას სამრევლო სასწავლებელში, სადაც მან ორღანზე დაკვრაც ისწავლა. თექვსმეტი წლის ასაკიდან მუშაობდა კერძო მასწავლებლად; მოგვიანებით ის ასწავლიდა ვალმიერას სამრევლო სკოლაში და აქვე უკრავდა ორღანზე.
განათლება
1836 წელს ციმზე გადავიდა გერმანიაში ვაისენფელსის სემინარიაში, რომელიც 1838 წელს დაასრულა. აქ მან შეისწავლა ვიოლინოზე და პიანინოზე დაკვრა, ასევე გააუმჯობესა ორღანზე დაკვრის უნარები. 1838-39 წლებში ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტში თავისუფალ მსმენელად ესწრებოდა მათემატიკის, დიდაქტიკის და მუსიკის თეორიის ლექციებს. მისი მუსიკის პროფესორი იყო ლუდვიგ კრისტიან ერკი, კოლექციონერი, ჰარმონისტი, გამომცემელი და გემრანული ხალხური სიმღერების მკვლევარი.
მემკვიდრეობა მუსიკაში
იანის ციმზე ხელს უწყობდა ლატვიური გუნდური მუსიკის განვითარებასა და კაპელის ჩამოყალიბებას. 1872-1884 წლებში რვა ნაწილად გამოქვეყნდა მისი გუნდური სიმღერების კოლექცია „Dziesmu rota“ („სიმღერების გირლიანდი“). საგუნდო სიმღერების ამ პირველმა კრებულმა ლატვიური საგუნდო მუსიკალური კულტურის საფუძველი შექმნა.
იანის ციმზე იყო პირველი ლატვიელი, ვისი მაგალითიც ლატვიური ხალხური სიმღერების არაერთი კოლექციის შექმნის, გამოქვეყნებისა და კვლევის შთაგონებად იქცა. მან ხელი შეუწტი გუნდური სიმღერების შექმნისა და შესრულების მოძრაობას. ციმზესა და მისი სტუდენტების გამოისობით, 1869 წელს ესტონური და 1873 წელს ლატვიური სიმღერების პირველი ფესტივალები ჩატარდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიელი კომპოზიტორები
ალპანსეკე
ალპანსეკე (Alpanseque) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სორიის პროვინციის ალმასანის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 54,62 კმ². მოსახლეობა — 53 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სორიის მუნიციპალიტეტები
რენე ზელვეგერი
რენე კეთლინ ზელვეგერი (Renée Kathleen Zellweger, დ. 25 აპრილი 1969, ტეხასი, აშშ) — ამერიკელი კინომსახიობი. კინოაკადემიის ჯილდოს ოსკარის პრემიის ლაურეატი. 2007 წლიდან არის ჰოლივუდის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი მსახიობი.
ბიოგრაფია
რენე კეთლინ ზელვეგერი დაიბადა 1969 წლის 25 აპრილს, ტეხასის შტატის პატარა ქალაქ კეტიში. მამამისი ემილ ერიხ ცელვეგერი იყო შვეიცარიელი იმიგრანტი, რომელიც მუშაობდა ნავთობგადასამუშავებელ ქარხანაში, ხოლო დედა ირენ ანდერსენი ნორვეგილი და საამიის წარმოშობისა პროფესიით მეანი ქალი იყო და ტეხასში ამღზრდელად მუშაობდა.
რენეს ჰყავს უფროსი ძმა – დრიუ ზელვეგერი, რომელიც მარკეტინგის სფეროში მოღვაწეობს. და-ძმამ გერმანული გვარი ცელვეგერი ინგლისურენოვანი c [z-] ფორმით გადააკეთეს (<Zellweger, ზელვეგერი).
ადრეულ წლებში რენე ზელვეგერი აქტიურად იღებდა მონაწილეობას სპორტის რამდენიმე სახეობაში, მათ შორის ფეხბურთში, კალათბურთში, ბეისბოლსა და ამერიკულ ფეხბურთში.
ერთი პერიოდი ზელვეგერი მიმტანად მუშაობდა ტეხასის შტატის ქალაქ ოსტინში.
კინოკარიერა
რენე ზელვეგერმა ტეხასის უნივერსიტეტში დაამთავრა სამსახიობო კურსები და შემდეგ გაემგზავრა ჰოლივუდში, სადაც წარმატებებს მიაღწია. თუმცა შემდეგ ისევ მშობლიურ შტატში დაბრუნდა. ამის შემდეგ კინოსინჯებში მონაწილეობდა და საბოლოოდ მიიღო მეორეხარისხოვანი როლები კინოფილმებში. 1994 წელს მიიღო მთავარი როლი ფილმში „ტეხასური ხოცვა ბენზოხერხით 4: ახალი თაობა“, სადაც მასთან ერთად ითამაშა მეთიუ მაკ-კონეჰიმ. სწორედ ამ უკანასკნელმა მოუწოდა რენეს ჰოლივუდში წასულიყო და იქ მიეღწია კინოწარმატებებისთვის.
2005 წელს ცოლად გაჰყვა კენი ჩესნის, თუმცა რამდენიმე თვის შემდეგ მათი ქორწინებაში ყოფნა შეწყდა.
რენე ზელვეგერი კინოკრიტიკოსებმა აღიარეს ფილმში „ჯერი მაგუაიერი“, სადაც მასთან ერთად ითამაშა ტომ კრუზმა. აღსანიშნავია ასევე ფილმები: „ბრიჯიტ ჯოუნსის დღიური“, „ჩიკაგო“ და სხვ. 2003 წელს გამოვიდა დიდბიუჯეტიანი ფილმი „ცივი მთა“, სადაც განასახიერა სოფლელი გოგონას როლი და საბოლოოდ ამ როლისთვის დაჯილდოვდა ოსკარის პრემიით. 2005 წელს რასელ კროუსთან ერთად ითამაშა ფილმში „ნოკდაუნი“; ხოლო რენე ზელვეგერის ერთ-ერთი ბოლო ნამუშევარია „საქმე 39“, საშინელებათა ფილმი, სადაც მასთან ერთად ითამაშა ჯოდელ ფერლანდმა.
ფილმოგრაფია
მინი|250პქ|რენე ზელვეგერი და ჯორჯ კლუნი
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი კატეგორია:ოქროს გლობუსის გამარჯვებულები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ჯოზეფ ბარკროფტი
ჯოზეფ ბარკროფტი (დ. 26 ივლისი, 1872, გლენი — გ. 21 მარტი, 1947, კემბრიჯი) — ინგლისელი ფიზიოლოგი, კემბრიჯის უნივერსიტეტის პროფესორი (1926), ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი. საფუძველი ჩაუყარა სისხლის სუნთქვითი ფუნქციის შესწავლას, შეიმუშავა სისხლის აირების განსაზღვრის მეთოდიკა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:დაბადებული 26 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1947 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 მარტი კატეგორია:ინგლისელი ფიზიოლოგები
ანდრია ბოგოლიუბსკი
ანდრია იურის ძე ბოგოლიუბსკი (Андрей Юрьевич Боголюбский; დ. 1110 — გ. 29 ივნისი, 1174) — ვლადიმირ-სუზდალის დიდი მთავარი 1155/1157–1174 წლებში, კიევის რუსეთის დიდი მთავარი 1157-1157 წლებში. იური დოლგორუკის შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის მეფეები კატეგორია:რუსეთის მონარქები კატეგორია:დაბადებული 1110 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1174
ღურკანა
ღურკანა, გორბუშა (Oncorhynchus gorbuscha) — თევზი ორაგულისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 50 სმ, მასა — 1,5 კგ აღწევს. ყველაზე დიდი ღურკანას სიგრძე 76 სმ, ხოლო წონა 6,8 კგ. გავრცელებულია წყნარ და ჩდილოეთ ყინულოვან ოკეანეებში, მდინარე საკრამენტოდან (აშშ) მდინარე მაკენზამდე (კანადა) და მდინარე ლენიდან (რუსეთი) კორეამდე. ბინადრობს ასევე კოლის ნახევარკუნძულთან. გამსვლელი თევზია. სატოფედ, ქვირითის დასაყრელად მდინარეებში შედის. ტოფობის წინ მამალს უდიდდება და უმრუდდება ყბა, რომელზედაც დიდი კბილები ეზრდება, ეცვლება შეფერილობა, უჩნდება კუზი. ღურკანა მნიშვნელოვანი სარეწაო თევზია. შედარებით ცივ წყლებში ბინადრობს, სადაც უპირატესობას ანიჭებს 5,6-იდან 14,6°С-მდე ტემპერატურას. 25,8°С ტემპერატურაზე თევზი იღუპება. აკლიმატიზებულია ბარენცისა და თეთრ ზღვებში. ღურკანას მსოფლიო ჭერის ძირითადი ადგილებია კამჩატკა, ალასკა, ოხოტის ზღვა. ღურკანას იყენებენ ნედლს, დამარილებულს, დაკონსერვებულს. მისი ხიზილალა ორაგულების ქვირითიდან მიღებულ ხიზილალებს შორის საუკეთესოა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ორაგულისებრნი
გერმანიის ეროვნული ჰიმნი
მინიატიურა|გერმანიის ჰიმნის ნოტები მინიატიურა|გერმანიის ჰიმნის აკუსტიკური ვერსია გერმანიის ეროვნული ჰიმნი (Deutsche Nationalhymne) დროშასა და გერბთან ერთად გერმანიის ერთ-ერთი ეროვნული სიმბოლოა. მიღებულ იქნა 1991 წელს და წარმოადგენს ძველი გერმანული სიმღერის „დოიჩლანდლიდის“ მესამე სტროფს, რომელიც აუგუსტ ჰაინრიხ ჰოფმან ფონ ფალერსლებენის მიერაა დაწერილი. მელოდია, რომელიც იოზეფ ჰაიდნს ეკუთვნის, ძველად გერმანიის იმპერიის ჰიმნს წარმოადგენდა.
ტექსტი
გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის ჰიმნის ტექსტი აღებულია გერმანული ლექსის Das Lied der Deutschen-ის (გერმანელთა სიმღერა, უფრო ცნობილი დოიჩლანდლიდის სახელწოდებით) ბოლო სტროფიდან. ლექსი დაწერილია აუგუსტ ჰაინრიხ ჰოფმან ფონ ფალერსლებენის მიერ კუნძულ ჰელგოლანდზე, 1841 წელს.
<poem style = "margin-left:3em;"> Einigkeit und Recht und Freiheit für das deutsche Vaterland! Danach lasst uns alle streben brüderlich mit Herz und Hand! Einigkeit und Recht und Freiheit sind des Glückes Unterpfand: Blüh im Glanze dieses Glückes, Blühe, deutsches Vaterland!
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეროვნული ჰიმნები
Гимн Германии
ძვ. წ. 37
გარდაიცვალნენ
*
პანეში
პანეში — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში სამეგრელოდან.
ფილოქსერას გამოჩენამდე პანეში სამეგრელოს მთისპირა სოფლებში მაღლარად ყოფილა გავრცელებული. მოსახლეობა მისგან ღვინოსაც ამზადებდა და სასუფრე ყურძნადაც იყენებდა. ყურძენს ვაზზე ტოვებდნენ და საჭიროების მიხედვით კრეფდნენ ან აკიდოების სახით მთელი ზამთრის განმავლობაში ინახავდნენ. ამჟამად პანეშის ძალიან მცირე ნარგავებია შემორჩენილი.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალოზე დიდი ზომისაა, მცირედ ოვალური, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი მცირე ან საშუალო ზომისაა, განივკონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ზოგჯერ მხრიანი. მხრის სიგრძე ხანდახან მტევნის სიგრძის ნახევარს აღწევს. საშუალო სიკუმსისაა. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოდნავ ოვალური, სრულ სიმწიფეში თითქმის შავია. კანი სქელი აქვს, ცვილისებრი ნაფიფქით სქლად დაფარული. რბილობი საკმაოდ წვნიანია, ჩვეულებრივად ტკბილი გემოთი.
პანეშისგან მზადდება მაღალხარისხიანი, ჰარმონიული, სხეულიანი და ხალისიანი სიმჟავის აუფრის წიიიელი მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელოს ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ბედან დადიანი
ბედან (ბედიან) დადიანი — ოდიშის ერისთავი XII საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედსა და XIII საუკუნის დასაწყისში. მონაწილეობდა გიორგი რუსის გასამეფებლად დიდგვარიანთა მიერ მოწყობილ აჯანყებაში. ჰყავდა ძე გიორგი დადიანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოდიშის ერისთავები ბ
პეტრიაევსკაია (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
პეტრიაევსკაია (Петряевская) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 98 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ფერია
ფერია — მითოლოგიური არსება, რომელიც სულის ტიპისაა ანუ არა ხორციელი. ხშირად ის აღწერილია, როგორც ზებუნებრივი ქმნილება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ღვთაებები, სულები და მითური არსებები
შიხამირი
შიხამირი (Şıxəmir) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოქჩაის რაიონის სოფლები
Lasioglossum prasinum
Lasioglossum prasinum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1848 წელს.
სქოლიო
prasinum
ქართული ჰერალდიკა
thumb|327x327px|მუხრანელ ბაგრატიონთა საგვარეულო გერბი ძველი საქართველოს სახელმწიფო გერბებიდან ჩვენამდე მოაღწია მხოლოდ ბაგრატიონთა დინასტიის გერბმა,ისიც არა უადრეს XVII საუკუნის ნიმუშია;რაც შეეხება საგვარეულო გერბებს,მეცნიერთა ვარაუდით საქართველოში იგი XVIII ბსაუკუნემდე არასდროს ყოფილა.მიაჩნიათ რომ მანამდე არსებობდა მხოლოდ პირადი ბეჭდები.საგვარეულო გერბები მხოლოდ რუსეთთან ურთიერთობის დროიდან ჩნდება.ქართული ჰერალდიკური სიმბოლოების დასადგენად,გერბების გარდა მეტად დიდი მნიშვნელობა ენიჭებათ დროშებს.მათი სახეობანი საკმაოდ მრავალგვარია.ქართულ დროშებზე წარმოდგენას გვიქმნის ვახუშტი ბატონიშვილის გეოგრაფიული ატლასი.მართალია მასზე აღბეჭდილი ნიმუშები XVII-XVIII საუკუნეებს ეკუთვნის მაგრამ მაინც უფლებას გვაძლევს დავსასკვნად რომ ქართული დროშები უძველესი დროიდანვე გამიყენებიდა.ქართული ჰერალდიკის შესასწავლად არანაკლებ ძვირფას მასალას გვაწვდის ბეჭდებც,რომელთა შორი ვხვდებით როგორც სახელმწიფო ასევე პირად მეჭდებსაც.ამ მხრივ უაღრესად საყურადღებოა ერეკლე II ბეჭედი,დასმული 1783 წელს რუსეთთან დადებულ ხელშეკრულებაზე (გეორგიევსკის ტრაქტატი).
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო გერბები
ძვ. წ. 38
გარდაიცვალნენ
*
ჰელგოლანდი
ჰელგოლანდი და დიუნე|მინიატიურა ჰელგოლანდი (Helgoland) — გერმანიის კუნძული, რომელიც ქვეყნის კონტინენტური ნაწილიდან ყველაზე მეტადაა დაშორებული. მდებარეობს ჩრდილოეთის ზღვაში, გერმანიის ყურეში. ჰელგოლანდთან ახლოს მდებარეობს პატარა დაუსახლებელი კუნძული დიუნე, რომელიც ძველად ჰელგოლანდის ნაწილი იყო, თუმცა 1721 წელს ბუნებრივად გამოეყო მას. კუნძულის სახელწოდება ერთ-ერთი ვერსიით უკავშირდება გერმანულ სიტყვებს Heiliges Land, რაც ქართულად წმინდა მიწას ნიშნავს.
დიუნესთან ერთად ჰელგოლანდი ქმნის ამავე სახელწოდების თემს, რომელიც პინებერგის რაიონს ეკუთვნის და შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ფედერალურ მხარეში შედის. 2010 წლის 31 დეკემბრის მონაცემებით, ჰელგოლანდის მოსახლეობა შეადგენს 1 127 ადამიანს
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის კუნძულები
ცისკარი (ჟურნალი)
1857 წელს ჟურნალის გამოცემა განაახლა ივანე კერესელიძემ, რომელიც 19 წლის განმავლობაში უძღვებოდა მას. „ცისკარში“ თანამშრომლობდნენ როგორც ძველი, ისე ახალი თაობის წარმომადგენლები. აქ იბეჭდებოდა ილია ჭავჭავაძის, აკაკი წერეთლის, დანიელ ჭონქაძის, ლავრენტი არდაზიანის ნაწარმოებები. „მოლაყბის“ ფელეტონები და ანტონ ფურცელაძის წერილები, ჟურნალის ფურცლებზე გაიშალა თაობათა პაექრობა, რომელმაც დასაბამი მისცა საზოგადოებრივი ცხოვრების ახალ ეტაპს.
1957 წელს განახლებულ „ცისკარს“ სათავეში ჩაუდგა ცნობილი მწერალი ვახტანგ ჭელიძე. სხვადასხვა დროს ჟურნალს რედაქტორობდნენ: კონსტანტინე ლორთქიფანიძე, ხუტა ბერულავა, ჯანსუღ ჩარკვიანი, გურამ ფანჯიკიძე, მორის ფოცხიშვილი, ჯანსუღ ღვინჯილია, იორამ ქემერტელაძე, თეიმურაზ დოიაშვილი, დავით მაღრაძე, 1992 წლიდან „ცისკრის“ მთავარი რედაქტორი ზაურ კალანდია იყო. 90-იანი წლებიდან ქვეყანაში არსებული მძიმე ეკონომიკური მდგომარეობის გამო ჟურნალ „ცისკარის“ გამოცემა მნიშვნელოვნად შეფერხდა, მოგვიანებით კი საერთოდ შეწყდა.
2015 წელს თბილისის საკრებულოსა და მერიის ინიციატივით დაიწყო ლიტერატურულ-საზოგადოებრივი ჟურნალის, „ცისკარი 1852“-ის გამოცემა (რედ. ამირან გომართელი).
რასეინიაი
რასეინიაი (Raseiniai, Rosienie, Россиены) — ქალაქი ლიეტუვაში, რასეინიაის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს კლაიპედა–კაუნასის გზატკეცილზე. რკინიგზის სადგურ ვიდუკლედან 20 კმ-ში, ვილნიუსიდან სამხრეთ-დასავლეთით 187 კმ-ში. ქალაქში მდებარეობს XVII-XVIII საუკუნეების რენესანსული მონასტერი და ღვთისმშობლის მონასტერი (1782), დანარჩენი ღირსშესანიშნაობანი დაინგრა მეორე მსოფლიო ომის დროს. ქალაქი დაძმობილებულია პოლონეთის ქალაქ ლუბარტუვთან.
სქოლიო
კატეგორია:ლიეტუვის ქალაქები
Faster (ჯორჯ ჰარისონის სიმღერა)
„Faster“ — ინგლისელი როკ-მუსიკოს ჯორჯ ჰარისონის სიმღერა და სინგლი. შეტანილია ალბომში George Harrison. გამოსცა ლეიბლმა Dark Horse. სიმღერაში საუბარია ავტორბოლებში წარმატების მოპოვების სირთულეებზე.
სქოლიო
კატეგორია:ჯორჯ ჰარისონის სიმღერები კატეგორია:1979 წლის სიმღერები კატეგორია:1979 წლის სინგლები
ითხვისის ნაქალაქარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ლედი გაჩეჩილაძე
ლედი გაჩეჩილაძე (დ. 6 იანვარი, 1933, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი–პათოლოგანატომი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
1957 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სანჰიგიენური ფაკულტეტი.
1958–1960 წლებში მუშაობდა ტუბერკულოზის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტიში. 1960–1968 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტში. 1968–1996 წლებში მუშაობდა სამედიცინო უნივერსიტეტის, რეანიმატოლოგიისა და ანესთეზიოლოგიის კათედრასთან არსებულ საპრობლემო ლაბორატორიაში. 1996 წლიდან აკადემიკოს ალექსანდრე ნათიშვილის სახელობის ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტში. ავტორია 91 სამეცნიერო ნაშრომის.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სარძევე ჯირკვლებისა და საკვერცხეების სტრუქტურულ და ზოგიერთ ჰისტოქიმიურ თავისებურებათა შესწავლისათვის კიბოს მაღალი „ა“ ხაზის დაუწყვილებელ სინესტროლის ზემოქმედების პერიოდში“, დაიცვა 1965 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ალექსანდრე ჯინჭარაძე
ალექსანდრე (საშა) დავითის ძე ჯინჭარაძე (Alexander Djintcharadze; დ. 16 იანვარი, 1896, ხონი — გ. 17 აგვისტო, 1970, ნიუ იორკი) — ქართველი სამხედრო ოფიცერი, საფრანგეთის წინააღმდეგობის მოძრაობის მონაწილე.
ბიოგრაფია
სწავლობდა თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზიაში. მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში (1914-1918). 1916-1917 წლებში რიგითად იბრძოდა კავკასიის ფრონტზე და დაჯილდოვდა წმ. გიორგის ჯვრით. 1919 წელს ჩაირიცხა ქართულ სამხედრო სკოლაში კაპიტან ხოშტარიას III მწყობრში. მონაწილეობდა ბრძოლებში საბჭოთა რუსეთის ჯარებთან კოჯორსა და ტაბახმელასთან (1921 წლის თებერვალი). გასაბჭოების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა და 1921 წელს მივლენილი იქნა საფრანგეთში სამხედრო საქმის სასწავლებლად. 1922 წელს დაამთავრა სენ-მექსანის სამხედრო სკოლა უფროსი ლეიტენანტის წოდებით და ჩაირიცხა საფრანგეთის უცხოურ ლეგიონში. 1926 წელს დაასრულა სწავლა ფონტებლოს ცხენოსანი არტილერიის სკოლაში. უცხოური ლეგიონის შემადგენლობაში მსახურობდა მარაკეშში (1927-1929), მაროკოსა და ალჟირში (1930-1940). მეორე მსოფლიო ომის დასაწყისში, 1940 წლის ივნისში ნორუაისთან ბრძოლაში კაპიტანი ჯინჭარაძე ტყვედ ჩაუვარდა გერმანელებს, თუმცა მალევე გაათავისუფლეს. 1946 წლამდე მაროკოშია. 1948 წელს მიიღო მაიორის ჩინი. 1948 წელს მაიორი ალექსანდრე ჯინჭარაძე, როგორც გაეროს სამხედრო დამკვირვებელი, მეთვალყურედ გაგზავნეს ახლო აღმოსავლეთში; მსახურობდა კაიროში, ბეირუთსა და იერუსალიმში. 1952-1954 წლებში მსახურობს ჩრდილო აფრიკული ათასეულის უფროსად ავსტრიაში. დაჯილდოებული იყო საპატიო ლეგიონის ორდენითა და საბრძოლო ჯვრით.
1954 წელს მაიორი ალექსანდრე ჯინჭარაძე გადადგა სამხედრო სამსახურიდან და სხვა ქართველ ოფიცრებთან (მიხეილ დადიანი, სიკო კობიაშვილი, ალექსი ჩხენკელი, დიმიტრი და დავით შალიკაშვილები) ერთად საცხოვრებლად ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადასახლდა. 1955-1962 წლებში იყო ნიუ-იორკის ქართული სათვისტომოს მდივანი. ეწეოდა აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობას, თანამშრომლობდა ემიგრანტულ ჟურნალ-გაზეთებთან, იყო იუნკერთა კავშირის წარმომადგენელი აშშ-ში, აგრეთვე უცხოური ლეგიონის ამხანაგობის ხელმძღვანელი. გარდაიცვალა 1970 წლის 17 აგვისტოს, ნიუ-იორკში.
ჩიმბაის რაიონი
ჩიმბაის რაიონი — რაიონი უზბეკეთში, ყარაყალპაკეთის რესპუბლიკაში. დედაქალაქია ჩიმბაი. მოსახლეობა – 92 800 ადამიანი.
ალექსანდრე ჯინჭარაძე
ბიოგრაფია
მისი მეუღლე იყო ცნობილი ფირმა „Prince Matchabelli“-ს დამაარსებლის გიორგი მაჩაბლის და ნინო, ქალიშვილი – ქეთევან ჯინჭარაძე ომის წლებში ფრანგული წინააღმდეგობის მოძრაობის წევრი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ფრანგი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველები საფრანგეთში კატეგორია:დაბადებული 16 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:ხონში დაბადებულები
ჩიმბაის რაიონი
კატეგორია:უზბეკეთის რაიონები
ბარაონა
ბარაონა (Baraona) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების სორიის პროვინციის ალმასანის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 116 კმ². მოსახლეობა — 128 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სორიის მუნიციპალიტეტები
პლოსკოვო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
პლოსკოვო (Плосково) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 20 ადამიანს შეადგენდა.
ძვ. წ. 39
გარდაიცვალნენ
*