cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სამოქალაქო ომი
XIX საუკუნე და XX საუკუნის დასაწყისი
ორი დომინანტი გლობალური იდეოლოგიის, მონარქიისა და დემოკრატიის ჭიდილმა რამდენიმე სამქოალაქო ომს ჩაუყარა საფუძველი. ბიპოლარული სამყარო, რომელიც ორ იდეოლოგიას შორის იხლიჩებოდა, დიდწილად მონარქიული მმართველობის პირობებში განვითარებას ვეღარ ახერხებდა. თასვის მხრივ, მონარქები ცდილობდნენ ინტერვენციას ისეთ ქვეყნებში, სადაც ძალას იკრებდა დემოკრატიული მოძრაობები და შესაძლებელი ხდებოდა დემოკრატიული მმართველობის ჩამოყალიბება, რადგან მონარქები დემოკრატიული მმართველობის ჩამოყალიბების პერსპექტივაში საშიშროებას ხედავდნენ. ძლიერი მხარეები 1815 წლის ვენის კონგრესში ჩართული მხარეები: გაერთიანებული სამეფო, ჰაბსბურგების ავსტრია, პრუსია, საფრანგეთი და რუსეთის იმპერია ხშირად კოორდინირებულად ახდენდნენ სხვა ქვეყნებში სამოქალაქო ომების სტიმულირებას, ძირითადად ისინი ხელისუფლების მხარეს იყვნენ, რომელიც მათ წინაშე ვალდებულები რჩებოდნენ. დიდი ძალის მქონე ქვენების დახმარება თითქმის ყოველთვის დროული იყო და სამოქალაქო ომებიც მალე სრულდებოდა.
იმ პერიოდში, სწრაფი ხანმოკლე სამოქალაქო ომების ეპოქაში, რამდენიმე გამონაკლისი იყო. მაგალითად, აშშ-ის სამოქალაქო ომი (1861-1865), რომელიც ორი მიზეზით იმ პერიოდის ომებისგან განსხავდებოდა: ის, როგორც რეგიონული იდენტობით იყო განპირობებული ისე პოლიტიკურ იდეოლოგიათა სხვაობით, აგრეთვე ომის მიზანი არ იყო ქვეყნის დედაქალაქი ან რომელიმე რეგიონზე კონტროლის მოპოვება, არამედ ეს იყო ომი გამოფიტვამდე. ესპანეთის სამოქალაქო ომი (1936-1939) ასევე იყო გამონაკლისი, რადგან კონფლიქტის ორივე მხარე დიდძალ მხარდაჭერას იღებდა ძლევამოსილი პარტნიორებისგან, როგორებიც იყვნენ მესამე რაიხი, იტალიის სამეფო და ესტადო-ნოვო (პორტუგალია), რომლებიც ფრანსისკო ფრანკოს ემხრობოდნენ, როდესაც საფრანგეთი და საბჭოთა კავშირი ეხმარებოდნენ ხელისუფლებას.
1945 წლის შემდეგ
1990 წლიდან 2000 წლამდე მსოფლიოში წელიწადში საშუალოდ ოცამდე სამოქალაქო ომი დაფიქსირდა, ეს მაჩვენებელი ათჯერ აღემატება XIX საუკუნიდან მოყოლებულ მთლიან საშუალოს მაჩვენებელს. თუმცა, სამოქალაქო ომების ტემპისა და ხანგრძლივობის, რადიკალური მატება, მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ შეინიშნებოდა. ფაქტობრივად სამოქალაქო ომების ხანგრძლივობა სამჯერ გაიზარდა და საშუალოდ ოთხ წლამდე ავიდა. 9 1945 წლის შემდეგ, სამოქალაქო ომების რაოდენობის ზრდის განმაპირობებელი იყო ახალი ქვეყნების ჩამოყალიბების მზარდი ტემპი და მათი მყიფე პოლიტიკური და ადმინისტრაციული უნარები, ასევე ის რომ ქვეყნებს შორის ომები დაუშვებელი გახდა და დაპირისპირებამ ცივი ომის სახე მიიღო.
მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ პერიოდში წამყვანმა ევროპულმა ძალებმა კოლონიალური პოლიტიკა გვერდზე გადადეს. ექს-კოლონიალური ქვეყნების რაოდენობა საბოლოო ჯამში 120-მდე ავიდა. 80-იან წლებისთვის მსოფლიოში სულ რამდენიმე კოლონიაღა იყო შემორჩენილი. სანამ ექს-კოლონიალური ქვეყნები სამოქმედო გეგმებს მიყვებოდნენ, რომელიც იდეალიზირებულ სახელმწიფოს შექმნას გულისხმობდა - ცენტრალური მთავრობით, ძლიერი საზღვრებით, მოქალაქეთა ძლიერი უფლებებით, ეკონომიკური გეგმებითა და ისეთი აქსესურებით, როგორებიც დროშა, ჰიმნი და გაერთიანებულ ერებში სავარძელია, დასავლური ქვეყნები ამ დროსთვის უკვე ბევრად განვითარებულები იყვნენ. დასავლეთის ქვეყნებში მმართველობის სისტემა შეესაბამებოდა კონკრეტულ გამოწვევებს, რომლების საუკუნეთა განმავლობაში იკვეთებოდა. მაგალითად, გერმანიის და იტალიის, ამ სახით არსებობა მრავალი გამოწვევის შედეგია, რომლებმაც პრუსიისა და სარდინია-პიედმონტის  სამეფოების საფუძველზე წარმოიქმნა. ეფექტური, იმპერსონალური ბიუროკრატიის, განვითარებული საგადასახადო სისტემისა და ნაციონალური ტერიტორიების ინტეგრაციის საკითხები დასავლურ ქვეყნებში მეოცე საუკუნის ჩათვლით მიმდინარეობდა.
დეკოლონიზაცია იყო ქვეყნების ჩამოყალიბების სრულიად განსხვავებული პროცესი. იმპერიების უმრავლესობას კოლონები დამოუკიდებლობისთვის არ მოუმზადებიათ. მაგალითისთვის, ბრიტანეთი ინდოეთსა და შრი-ლანკას შინაგანი საქმეების მართვის ჭრილში შეზღუდვებს უწესებდა, ბრიტანულ სომალილენდს ის განიხილავდა მხოლოდ სავაჭრო პუნქტად. ყველა მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილებები, ფრანგული კოლონიებისთვის მიიღებოდა პარიზში, ხოლო ბელგიურ კოლონიებს თვითმმართველობები აკრძალულიც კი ჰქონდა და ამ პირობებში ბელგიამ 1960 წელს საკუთარ იმპერიაში შემავალ ქვეყნებს მოულოდნელად დამოუკიდებლობა მიანიჭა. თუმცა, „ძლიერი“ და „სუსტი“ კატეგორიზაცია არ შეესაბამება „დასავლურს“ და „არა-დასავლურს“, რადგან ლათინური ამერიკის რამდენიმე ქვეყანა, როგორებიცაა არგენტინა და ბრაზილია, ასევე ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნები, როგორებიცაა ეგვიპტე და ისრაელი „ძლიერი“ ადმინისტრაციული და ეკონომიკური სტრუქტურის მქონე ქვეყნებად არიან მიჩნეულნი.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მსოფლიოშო სუსტი სახელმწიფოეფის მხარდაჭერის ტენდენცია შეინიშნებოდა. სუსტ სახელმწიფოებს მიეცათ დე იურე სუვერენიტეტი, ისეთივე როგორც სხვა სუვერენულ სახელმწიფოებს, მაშინ როდესაც ისინი დე ფაქტოდ ვერ აკონტროლებდნენ საკუთარ ტერიტორიებს. აღიარებების კვალდაკვალ მათ მიენიჭათ გაერთიანებული ერების ორგანზიაციაში ხმის უფლებაც. ძლიერი საერთაშორისო სამართლის ჩამოყალიბებამ, საგრძნობლად შეამცირა ქვეყნებს შორის შეიარაღებული დაპირისპირებები. ასევე ქვეყნებს შორის ომების შემცირებს ხელი შეუწყო ცივი ომის პერიოდმაც და ასევე ეკონომიკის განვითარების განსხვავებულმა ხედვებმაც, რომელიც სახელმწიფოებმა დაისახეს. ომის გაჩაღება რომელიმე ქვეყნის მხრიდან განაპირობებდა, საერთაშორისო თანამეგობრობის მხრიდან მკვეთრ რეაქციებს, დიპლომატიურ ცენზურას, საერთაშორისო დახმარების შემცირებს და ეკონომიკური სანქციების შემოღებას, ან როგორც 1990 წლის შემთხვევაში მოხდა, როდესაც ერაყმა ქუვეითს ომი გამოუცხადა (სპარსეთის ყურის ომი), კონფლიქტში საერთაშორისო სამხედრო ძალები ჩაერთვნენ, რათა კონფლიქტი დროზე ადრე ამოწურულიყო. საერთაშორისო თანამეგობრობა ასევე წინააღმდეგი იყო ეღიარებინა ისეთი რეგიონები, რომლებიც სეცესიას მოითხოვდნენ. ანტი სეცესიური პოლიტიკის გამოძახილი იყო ის, რომ სამქოალაქო ომები მკვეთრად გახშირდა. ზოგიერთი კვლევების მიხედვით სამოქალაქო ომების რაოდენობა 1945 წლიდან 1997 წლამდე დაახლოებით 114 %-ით გაიზარდა.
გარე ძალების თანამონაწილეობა
1945 წლიდან გარეშე ძალების სამოქალაქო ომებში ჩართვის უამრავი შემთხვევა დაფიქსირდა, რამაც ბევრის აზრით სამოქალაქო ომების გახანგრძლივება გამოიწვია. მ. რეგანის წიგნის მიხედვით „სამოქალაქო ომები და გარე ძალები“ (2000) მეორე მსოფლიო ომსა და 2000 წელს შორის პერიოდში 2/3, ანუ ჯამში 138-დან 35 შემთხვევაში სამოქალაქო ომებში ფიგურირებდა გარე ძალების თანამონაწილეობა, ხოლო 35 მათგანში კონკრეტულად ამერიკის შეერთებული შტატები ფიგურირებდა. შიდა კონფლიქტებისას ორივე მხარისთვის საერთაშორისო მხარდაჭერის მიღება ჩვეულებრივ მოვლენად გადაიქცა, რადგან შიდა რესუსების ამოწურვის შემდეგ მათ კვლავ შეეძლოთ ომის წარმოება. სუპერძალები, როგორებიც ევროპული წამყავანი სახელმწიფოები იყვნენ, ყოველთვის თავს იკავებდნენ შიდა ომებში ჩაბმისგან, განსხვავებით აშშ-სგან, რომელმაც 1821 წლის მონროს დოქტრინის საფუძველზე დეკლარირებულად ერთვებოდა სამოქალაქო ომებში, თავიდან მხოლოდ მათ ე. წ. „უკანა ეზოში“ (დასავლეთ ნახევარსფერო).
ჩარევის ეფექტურობა
გარე ძალების ჩართვის ეფექტურობა სადაო საკითხია. საშუალოდ ისეთი სამოქალაქო ომები, რომლებშიც გარე ძალების ჩარევინენ 300 % ხანგრძლივები იყვნენ, ვიდრე მათ გარეშე. მხოლოდ ერთი მხარის სასარგებლოდ განხორციელებული ჩარევა სამოქალაქო ომში სტატისტიკურად 156 % ზრდის ომების ხანგრძლივობას, ხოლო თუ გარე ძალები ორივე მეომარი მხარის სასარგებლოდ ერთვებიან ომში ხანგრძლივობა 92 % იზრდება. თუ სამოქალაქო ომში ჩარეული ქვეყნებიდან ერთ-ერთი სუპერძალაა, მაშინ ხანგრძლივობა 72 % უფრო მეტია. ისეთი კონფლიქტი, როგორიც ანგოლის სამოქალაქო ომი იყო, რომელშიც ორივე მხარის სასარგებლოდ საგარეო ინტერვენცია დაფიქსირდა, სუპერძალების ჩათვლით (ანგოლის შემთხვევაში ორი სუპერძალის ჩართვა ერთდროულად) 538 % უფრო ხანგრძლივი გამოდგა ვიდრე საშუალოდ ცივი ომი უნდა ყოფილიყო.
ცივი ომის ეფექტი
thumb|right|[[ბერლინის კედელი|ბერლინის კედლის დაცემა და დანგრევა საგუშაგო ჩარლისთან (1990)]] ცივმა ომმა (1947-1991) უზრუნველყო სამოქალქო ომების იდეოლოგიური და მატერიალური მხარდაჭერა, მათი უმრავლესობა ექს-კოლონიალურ სუსტ სახელმწიფოებში მიმდინარეობდა და არა შედარებით ძლიერ სახელმწიფოებში, რომლებიც ვარშავის პაქტსა და ნატოსთან იყვნენ ალიანსში. ზოგიერთ შემთხვევაში სუპერძალები ცდილობდნენ ცივი ომის იდეოლოგიის კონფლიქტურ რეგიონებში დანერგვას, ზოგ შემთხვევებში კი ადგილობრივი აქტორები ფიქრობდენენ, რომ ცივი ომის იდეოლოგიის გავრცელებით სუპერძალების ყურადღებას მიიბყრობდნენ და ამით მათგან დახმარებას მიიღებდნენ. სპეციალური სტატისტიკური კვლევის მიხედვით, სამოქალაქო ომები, რომლებიც მონაწილეობდნენ კომუნისტური ან ანტი-კომუნიტური ძალები 141 % უფრო ხანგრძლივი იყო. საბოლოოდ ცივი ომი დასრულდა ბერლინის კედლის დაცემით 1989 წელს, რამაც სამოქალაქო ომების ხანგრძლივობა 92 % შეამცირა ან მეორენაირად რომ ვთქვათ ათჯერ გაზარდა შეთანხმებების რაოდენობა კონფლიქტის მხარეებს შორის. ხანგრძლივი სამოქალაქო ომები, რომლებიც ცივ ომთანაა დაკავშირებული იყო გვატემალაში (1960-1996), სალვადორსა (1979-1991) და ნიკარაგუაში  (1970-1990).
2003 წლის შემდეგ
ბარბარა ფ. უოლტერის აზრით, „2003 წლის შემდგომ განვითარებული ომები, განსხვავდებოდნენ წარსული ომებისგან სამი მიზეზით. პირველი, უმეტესობა გაიმართა ისეთ ქვეყნებში, სადაც უმრავლესად ისლამური რელიგიის მიმდევრები ცხოვრობდენ, მეორე, უმეტეს შემთხვევებში რადიკალური ჯგუფები იბრძოდნენ რადიკალური ისლამური იდეების მხარდასაჭერად და მესამე, აჯანყებული ძალების უმეტესობა ემსახურებოდა საერთაშორისო მიზნების მიღწევას და არა მხოლოდ ნაციონალურის. 2003 წლის შემდეგ დაწყებული სამოქალაქო ომების ნაწილი დღემდე მიმდინარეობს.
სქოლიო
*
ბერნარდ ბოლცანო
ბერნარდ ბოლცანო  (Bernard Placidus Johann Nepomuk Bolzano; დ. 5 ოქტომბერი, 1781, პრაღა — გ. 18 დეკემბერი, 1848, პრაღა) — ჩეხი მათემატიკოსი, ლოგიკოსი, ფილოსოფოსი და თეოლოგი.
ბიოგრაფია
1805–1820 წლებში ხელმძღვანელობდა პრაღის უნივერსიტეტის რელიგიის ისტორიის კათედრას, 1805 წლიდან სამეცნიერო სამეფო ჩეხური საზოგადოების წევრი და იმავე უნივერსიტეტის ფილოსოფიიის ფაკულტეტის დეკანი იყო. 1820 წელს თავისუფლად მოაზროვნე ბოლცანო დაითხოვეს უნივერსიტეტიდან. ბოლცანოს აზრით „ფილოსოფია არის მეცნიერება ყველა ჭეშმარიტების ობიექტური კავშირის“, მათი საფუძვლების შესახებ. ფილოსოფიის ამოცანაა „გაგვხადოს მართლაცდა ბრძენნი და კეთილნი“. thumb|left|200px|ბერნარდ ბოლცანო ბოლცანომ შექმნა პლატონისტური ანტიფსიგოლოგისტური თეორია „ჭეშმარიტებისა თავისთავად“, რომლის თანახმად ერთმანეთისგან უნდა განვასხვაოთ მსჯელობის აქტი და მასში გამოსახული „დებულება თავისთავადი“. დებულებისათვის (რომ რაიმე არის ან არ არის) სულერთია ჭეშმარიტია ის თუ არა, გამოთქვა იგი ვინმემ თუ არა. „დებულება თავისთავადი“ არსებობს, ოღონდ არსებობს არა როგორც ნივთი ან პროცესი, არამედ როგორც ნაგულისხმევი, იდეალური. „ჭეშმარიტება თავისთავად“ არის „დებულება თავისთავადი“, რომელიც დაადგენს ვითარებას ისე, როგორც ის არის. მაგალითად: ფოთლების რიცხვი ამა თუ იმ ხეზე იმდენია, რამდენიცაა, მიუხედავად იმისა, იცის ეს ვინმემ თუ არა. გარკვეულობა ასეთი ვითარებისა სუფევს როგორც საზრისი, თუმცა არ არსებობს როგორც ნივთი. სამყარო „ჭეშმარიტებებისა თავისთავად“ მოწესრიგებულია გამომდინარეობის ლოგიკური მიმართებით. „ჭეშმარიტებებში თავისთავადი“ უპირველესია ზნეობრივი კანონი — „ამოირჩიე ყველა მოქმედებიდან მისი ყველა შედეგის გათვალისწინებით ის, რაც ყველაზე მეტად შეუწყობს ხელს კეთილდღეობას მთელისას, სულერთია მის რომელ ნაწილში“. დროის ლოგიკის მეშვეობით ბოლცანომ დაასაბუთა წინააღმდეგობის შეუძლებლობის კანონის ჰეგელისეული კრიტიკის უსაფუძვლობა, პირველმა ჩამოაყალიბა ზუსტი ლოგიკური ცნებები პროპოზიციური ფუნქციისა, მისი შესრულებადობისა და ზოგადმართებულობისა და სემანტიკური გამომდინარეობისა. ცნობილია ბოლცანოს მათემატიკური გამოკვლევები. კარლ ვაიერშტრასზე 30 წლით ადრე მან ააგო უწყვეტი წირი, რომელსაც არც ერთ წერტილში არ აქვს მხები. ბოლცანომ პირველმა მკაცრად დაამტკიცა ძირითადი თეორემები უწყვეტი ფუნქციების შესახებ. ბოლცანო მიიჩნევს რა აქტუალურ უსასრულობას ფუნდამენტურ იდეად გეორგ კანტორის წინამორბედად გვევლინება უსასრულო სიმრავლეთა კვლევაში.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეხი მათემატიკოსები კატეგორია:დაბადებული 5 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1781 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1848 კატეგორია:XIX საუკუნის მათემატიკოსები კატეგორია:XIX საუკუნის ფილოსოფოსები კატეგორია:განმანათლებელი ფილოსოფოსები კატეგორია:ონტოლოგები
წყორძის წმინდა გიორგის ეკლესია
წყორძის წმინდა გიორგის ეკლესია — ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია სოფელ წყორძაში.
არქიტექტურული აღწერა
მინი|წყორძის დარბაზული ეკლესია მინი|წყორძის ეკლესია. რელიეფი დარბაზული ეკლესია (გარე ზომები 4,0X6,1 მ.) ნაგებია სუფთად გათლილი ქვით. ტაძარში ერთადერთი შესასვლელი სამხრეთიდანაა. შიდა სივრცე საბჯენი თაღითა და პილასტრებით ორ არათანაბარ ნაწილად იყოფა, სადაც აფსიდისწინა სივრცე თითქმის ორჯერ აღემატება დასავლეთისას. ეს შესაძლოა კარის წირთხლის გამო პილასტრების დასავლეთით გაწევითაა გამოწვეული. ეკლესია საკურთხევლის სარკმლის გარდა კიდევ ორი სარკმლით ნათდება, ერთი დასავლეთისაა, იგი საკურთხევლის სარკმლის ადგილზეა, მეორე მრგვალი სარკმელი კი ჩრდილოეთის კედელშია გაჭრილი. ინტერიერი შედარებით უხეშად დამუშავებული ქვითაა მოპირკეთებული (კედლის ასეთი ფაქტურა მომავალში გასალესად და მოსახატად კეთდებოდა, თუმცა დრეს ძველი მხატვრობის ან ნალესობის ფრაგმენტები არ შეინიშნება).
ერთადერთ შესასვლელს წნული დეკორითა და შეწყვილებულილილვებით შემკული საპირე უვლის. ტიმპანში წრეში ჩახაზული დეკორატიული ჯვარია. კარნიზები ლილვით, წრეთარგითა და თაროთია შედგენილი. წრეთარგი მხოლოდ ფასადთა კიდეებშია დეკორით შემკული. დეკორი აქ მცენარეულია. ჩრდილოეთის ფასადზე სარკმლის მრგვალი საპირე და კარნიზის ძირში დამატებით დეკორატიული მოტივებია ჩასმული. სხვა დეკორატიული მორთულობისაგან განსხვავებით კარისა და სარკმლების საპირეები ერთი სახის „გადამჯდარი“ წრეებით შედგენილი წნული გეომეტრიული ორნამენტითაა შემკული. სამხრეთის ფასადის აღმოსავლეთ ნახევარზე თავიდანვე მცირე ეკვდერი ყოფილა, რომლის ცილინდრული კამარის მხოლოდ ქუსლია შემორჩენილი.
წყროძის წმინდა გიორგის ტაძარი რესტავრირებულია. აღდგენილია გადახურვის ცილინდრული კამარა, ოთხივე ფასადზე კარნიზის მნიშვნელოვანი ნაწილი და ფასადებზე კედლის წყობის ნაკლული ქვები ახალგათლილი ტუფის ქვითაა შევსებული. ეკლესია გადახურვა კრამიტითაა შემოსილი (თავდაპირველად ეკლესია ლორფინით იქნებოდა გადახურული).
ხუროთმოძრვრებითა და დეკორატიული მორთულობით წყროძის წმინდა გიორგის ეკლესია XIII საუკუნის დასასრულს მიეკუთვნება. ყოველ შემთხვევაში XIV საუკუნის დასაწყისზე გვიანი არ უნდა იყოს.
მოვლენები
2017 წლის 21 ივლისს სოფელ წყორძაში, გზის მოასფალტების სამუშაოების შერულებისას, ტენდერში გამარჯვებულმა კომპანიამ შპს „ასტორიამ“ სოფელში არსებული XIII საუკუნის ტაძრის გარშემო ასფალტი დაასხა. აღნიშნულმა ადგილობრივების პროტესტი გამოიწვია. ფაქტმა უკმაყოფილება გამოიწვია კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის სააგენტოშიც. სამუშაოების დროს ტაძართან, რომლის კედლები ისედაც დაზიანებულია, მძიმე ტექნიკა მოძრაობდა, რაც სპეციალისტების თქმით, კატეგორიულად დაუშვებელი იყო. ახალციხის მუნიციპალიტეტის გამგებლის ზაზა მელიქიძჲს სიტყვებით ეკლესიის გარშემო მოასფალტება დაგეგმილი არ ყოფილა.
სააგენტოში განმარტეს, რომ სამშენებლო კომპანიამ დაჩქარებულ ვადებში ახალი პროექტი უნდა წარადგინოს. კომპანიას ტაძრის ირგვლივ უკვე დაგებული ასფალტის დემონტაჟი და მის ნაცვლად, სპეციალური მასალით მოპირკეთება, ჯებირების მოწყობა, ასევე გზის სავალი ნაწილის სათანადო გამაფრთხილებელი ნიშნებით მოწყობა დაევალება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
1781
თარიღი უცნობია
*
Quercus argentata
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
ოსიპიხა
ოსიპიხა (Осипиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუბენსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 11 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
მიზიკ-რასინი
მიზიკ-რასინი (კრეოლ. Mizik rasin - ფესვების მუსიკა) — მუსიკალური მიმდინარეობა, ჩაისახა ჰაიტიზე 1987 წელს, როდესაც ადგილობრივმა მუსიკოსებმა დაიწყეს ტრადიციული ვუდუს ცერემონიებისა და ფოლკლორული მუსიკის ელემენტების შერწყმა როკ-ენდ-როლთან. ამ თანამედროვე მუსიკის ფესვები ღრმად არის გამჯდარი ვუდუს ტრადიციებში და მას ადგილობრივად ხშირად უბრალოდ რასინს (ფესვები) უწოდებენ.
მახასიათებლები
რასინის ჯგუფები ვუდუს ცერემონიებსა და ფოლკლორს ხშირად უხამებენ როკს. ჰაიტიური ვუდუს მუსიკალური ტრადიცია ხასიათდება აფრიკული წარმოშობის მშვიდი რადა (rada) რითმებითა და ახალი სამყაროს ცხელი პეტრო (petro) რითმებით. რასინის ჯგუფები თავიანთ მუსიკაში ორივე სტილს აერთიანებენ, თუმცა იშვიათად ერთსადაიმავე სიმღერაში. ძირითად საყვირისა და დოლის რითმებს ერწყმის მელოდიები, ნასესხები როკ-ენდ-როლის, პანკის და ამერიკული პოპ-მუსიკის სტრუქტურიდან. ტიპური რასინის ინსტრუმენტაცია შეიძლება შეიცავდეს სხვადასხვა დასარტყამ ინსტრუმენტს, რარა საყვირებს, ელექტრო კიბორდებს, ელექტრო გიტარებს და ერთს ან რამდენიმე ვოკალისტს.
რასინის სიმღერათა უმრავლესობა კრეოლშია დაწერილი და ხშირად შეიცავს ტრადიციულ ვუდუს ცერემონიულ ლირიკასა ან პოეზიას. ტრადიციული ვუდუ თემებია დაკარგულობის ან გაუცხოების შეგრძნება, განკითხვისა და სამართლის საჭიროება, ან წინაპართა მიწასთან შეერთების მძაფრი სურვილი. მრავალ სიმღერაში ლირიკას ორმაგი მნიშვნელობა აქვს და შეიძლება გაგებულ იქნას როგორც სოციალური ან პოლიტიკური კომენტარი. სიმღერებში ხშირად ასევე ხაზგასმულია ტოლერანტობის, რწმენის, სამართლიანობისა და უნივესალური სიყვარულის სპირიტუალური თემები. მუსიკა ცოცხალია და რითმული და, ისევე როგორც ვუდუს ცერემონიების მუსიკა, განკუთვნილია საცეკვაოდ.
ისტორია
რასინის მიმდინარეობა ჰაიტიზე 1987 წელს დიქტატორი ჟან-კლოდ დუვალიეს ქვეყნიდან განდევნიდან მცირე ხანში დაიწყო. ჟან-კლოდისა და მისი მამის, ფრანსუა დუვალიეს რეჟიმის პერიოდში მთავრობამ საკუთარი ავტორიტეტი დაამყარა ვუდუს რელიგიურ ტრადიციებზე და ინტენსიურად იყენებდა მას საკუთარი უხეში მმართველობის გასამყარებლად და მორჩილების განსამტკიცებლად. ჟან-კლოდ დუვალიეს ქვეყნიდან გაქცევას ყოფილი რეჟიმის მჩაგვრელი ელემენტებისგან მასიური წმენდა მოჰყვა, შედეგად ვუდუს რელიგია მთავრობის კონტროლისგან განთავისუფლდა. დუვალიეს პერიოდის აკრძალვის გადავარდნის შემდეგ ადგილობრივმა მუსიკოსებმა მყისვე დაიწყეს ტრადიციული ვუდუს ფოკლორის მუსიკალურ რითმებსა და ლირიკაში გამოყენება, რასაც შედეგად ახალი ჟანრის დაბადება მოჰყვა.
ახალმა მიმდინარეობამ რეჟიმის გადავარდნის შემდეგ დაბრუნებული ჰაიტიელი ამერიკელების და ჰაიტის დიასპორის ყურადღებაც მიიპყრო. განსაკუთრებით პირველ პერიოდში რასინის ჯგუფები ხშირად პოლიტიკურ თემებს იყენებდნენ საკუთარ სიმღერებში. ბუკმან ეკსპერიანსის "Ke'm Pa Sote" (მე არ მეშინია) 1990 წლის პორტ-ო-პრენსის კარნავალის ყველაზე პოპულარული სიმღერა იყო და მისი ორმაგი მნიშვნელობა საყოველთაოდ აღიქმებოდა როგორც გენერალ პროსპერ ავრილის კორუმპირებული სამხედრო მთავრობის კრიტიკა. პრეზიდენტ ჟან-ბერტრან არისტიდის ხუნტის მიერ გადაყენებიდან რამდენიმე თვეში მოწყობილ 1992 წლის კარნავალზე პირველად შესრულდა ჯგუფი ”რამ”-ის სიმღერა "Fèy" (ფოთოლი). მიუხედავად იმისა, რომ ამ ვუდუს ფოლკრორული ელემენტებით შექმნილ სიმღერას რაიმე პოლიტიკური მინიშნება არ ჰქონია, ის სწრაფად აიტაცა ადგილობრივმა მოსახლეობამ მთელი ქვეყნის მასშტაბით და მალე არისტიდის მხარდაჭერის საყოველთაო ჰიმნი გახდა. 1992 წლის ზაფხულს, შეშფოთებულმა სამხედრო მმართველობამ სიმღერის შესრულება ან მოსმენა აკრძალა.
Camponotus macilentus hoodensis
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Camponotus macilentus duncanensis
Camponotus macilentus duncanensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
ლობერა
ლობერა (Lobera, Lobeira‎) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ორენსეს პროვინციის ბახა-ლიმიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 69 კმ². მოსახლეობა — 768 კაცი (2020 წ.).
მიხეილ უკლება
მინი|მიხეილ უკლება მიხეილ უკლება (დ. 15 აპრილი, 1953, ბათუმი, საქართველოს სსრ) — ქართველი დიპლომატი.
ბიოგრაფია
მიხეილ უკლება დაიბადა 1953 წლის 15 აპრილს. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი 1977 წელს, 1985 წელს საგარეო ვაჭრობის აკადემია (მოსკოვი). მუშაობდა საგარეო საქმეთა სამინისტროში, 1998-2001 წლებში წარმოადგენდა სახელმწიფო ქონების მართვის მინისტრს, 2004 წლის მაისიდან 2005 წლამდე იყო საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილე. საქართველოს პარლამენტმა, მიხეილ უკლება, 2004 წლის 21 დეკემბერს ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში საქართველოს საგანგებო და სრულუფლებიან ელჩად დაამტკიცა და ამ თანამდებობას 2005-2008 წლებში იკავებდა. 2008-2012 წლებში საქართველოს სრულუფლებიანი და საგანგებო ელჩი იყო ბულგარეთში, ხოლო 2012–2013 წლებში — საქართველოს საგარეო საქმეთა სამინისტროს საგანგებო დავალებათა ელჩი. 2013 წლის აპრილიდან 2017 წლამდე საქართველოს სრულუფლებიანი და საგანგებო ელჩი იყო უკრაინაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები მიხეილ
IPFilter
IPFilter (შემოკლებით IPF) — მოდული, რომელიც ასრულებს ფაირვოლის როლს სხვადასხვა ოპერაციულ სისტემიმაში: იუნიქსი, ლინუქსი, BSD. IPFilter-ს აქვს IPv4-ის და IPv6-ის პროტოკოლის მხარდაჭერა და არის მდგომარეობის მქონე ფაირვოლი.
ლოვიოსი
ლოვიოსი (Lovios‎, Lobios) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ორენსეს პროვინციის ბახა-ლიმიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 168,38 კმ². მოსახლეობა — 1678 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ორენსეს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ორენსეს ქალაქები
IPFilter
იგი შესაძლოა იყოს ინტეგრირებული იუნიქსის ბირთვში, ან იყოს დინამიურად ჩატვირთული მუდული. მისი ავტორია დარენ რიდი (Darren Reed).
ოპერაციული სისტემები
IPFilter-ი არის ინტეგრირებული :
ადრე იგი მოყვებოდა OpenBSD-ის, 3.0 ვერსიამდე, შემდეგ იგი Packet Filter-მა შეცვალა რადგან IPFilter-ის ლიცენზია არ იძლევდა შეცვლილი კოდის გამოქვეყნებას, შემდეგ კი დაშვებული იქნა მაგრამ უკვე გვიან იყო.
ოპერაციული სისტემები რომლებზეც IPFilter-ს შეუძლაი მოქმედება :
სქოლიო
კატეგორია:ფაირვოლი კატეგორია:საინფორმატიკო უშიშროება კატეგორია:BSD
Quercus argyrotricha
Quercus argyrotricha — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთში (გუიჯოუ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
ჯონ ფორდი
ჯონ ფორდი (John Ford დ. 1 თებერვალი, 1894 — გ. 31 აგვისტო, 1973) — ირლადიური წარმოშობის ამერიკელი კინორეჟისორი. ცნობილია ვესტერნის ჟანრის კინოებით და მეოცე საუკუნის ამერიკული რომანების ადაპტაციებით. ზოგიერთი ფილმის მოქმედება მის მშობლიურ ირლანდიაში ვითარდება. 50 წლიანი კარიერის მანძილზე გადაიღო 140-ზე მეტი ფილმი. მისი მუნჯი ფილმები ამჟამად დაკარგულია. მოპოვებული აქვს ოთხი ოსკარი, რაც რეკორდული მაჩვენებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინორეჟისორები
Camponotus macilentus castellanus
Camponotus macilentus castellanus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ნიღბის აღსარება
ნიღბის აღსარება (仮面の告白) — იაპონელი ავტორის, იუკიო მიშიმას რიგით მეორე რომანი, რომელიც პირველად 1949 წელს, გამომცემლობა კავადე შობოს მიერ გამოქვეყნდა. ნაწარმოები შეიცავს ავტობიოგრაფიულ ელემენტებსაც და ავტორისთვის საკმაოდ დიდი კომერციული წარმატების მომტანი აღმოჩნდა. ნაწარმოებში ვეცნობით მთავარი გმირის, კოჩანის ტანჯვას იმ სექსუალური და მორალური ტენდენციებით, რომელიც გარე სამყაროსთვის მიუღებელია. პერსონაჟის სექსუალური ორიენტაციის თვითშეგნება და წარუმატებელი სიყვარულის მცდელობები აღწერილია მხატვრულ სტილში, რომელიც სავსეა ტკივილითა და მწუხარებით. თავის დროზე, ავტორის მიერ ჰომოსექსუალობის აღიარების საკითხმა დიდი მითქმა-მოთქმა გამოიწვია იმდროინდელ საზოგადოებაში, რამაც მიშიმა 24 წლის ასაკში საკმაოდ ცნობილ მწერლად აქცია. იაპონურ ლიტერატურულ საზოგადოებაში მიიჩნევენ, რომ ესაა ეპოქალური ნაწარმოები, თვისი დამახასიათებელი არაერთგვაროვნებით.
პოჩინოკი (კუბენსკოეს სასოფლო დასახლება)
პოჩინოკი (Починок) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუბენსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
ნიღბის აღსარება
წიგნი ერთ ღამეში საერთაშორისო ბესტსელერად იქცა და აქამდე უცნობი მიშიმა 24 წლის ასაკში ცნობილი გახადა მთელ მსოფლიოში. მიშიმას ბიოგრაფიასთან უტყუარი კავშირის გამო, რომანს, ჩვეულებრივ, ნახევრად ავტობიოგრაფიულად მიიჩნევენ.
NBA-ის საზაფხულო ლიგა
NBA-ის საზაფხულო ლიგა, ლას-ვეგასის საზაგხულო ლიგა ან ლას-ვეგას NBA-ის საზაფხულო ლიგა — პერიოდი, როდესაც NBA-ის გუნდები იკრიბებიან ერთად, რომ სცადონ შემადგენლობებთან დაკავშირებული სხვადასხვა როტაციები, რაც რეგულარულ სეზონში დაეხმარება. ძირითადად, ეს არის ახალბედების შერეული და ასევე ახალგაზრდა სკამზე მჯდომი მოთამაშეების პრაქტიკა, თუ როგორ თამაშობენ სხვა მოთამაშეებთან ერთად. ზოგჯერ, დრაფტზე არ აყვანილი მოთამაშეები არიან მიწვეულები, რომ იქნას დაკვირვებული თუ როგორ შეუძლია წარმოაჩინოს თავი, რის გამოც გუნდს შეუძლია გადაწყვიტოს, გაუფორმოს თუ არა კონტრაქტი ახალ მოთამაშეებს. ეს ლიგა ეხმარება გულშემატკივრებს და მედიის წარმომადგენლებს რომ დააკვირდნენ ახალბედებს, თუ როგორ წარმოაჩენენ ისინი ახალი NBA-ის სეზონში თავს. NBA-ის საზაფხულო ლიგა ასევე არის ძველი დრაფტებისთვის ან მოთამაშეებისთვის, რომლებიც აღარ არიან გუნდებში, წარმოაჩინონ თავი NBA-ის შემადგენლობისთვის.
ნიღბის აღსარება
სათაურის ინტერპრეტაცია
რა თქმა უნდა, ქალებთან რთული ურთიერთობა და ჰომოსექსუალობის თემაც ახლოა თავად ავტორთან, თუმცა რომანის სათაური ნიღბის აღსარება მიანიშნებს იმაზე, რომ აღიარება არა თავად პერსონაჟისგან, არამედ რაღაც სხვა - კერძოდ მისი ნიღბისგან, მიიღება, რომელიც,საბოლოოდ, მაინც არ იხსნება.
NBA-ის საზაფხულო ლიგა
ლიგა არის ერთ-ერთი იმ ორი საზაფხულო პრო ლიგიდან, რომელიც აშშ-ში ტარდება. მეორე საზაფხულო პრო ლიგა არის ორლანდოს საზაფხულო ლიგა.
ნიღბის აღსარება
სათაურის ინტერპრეტაცია
სიტყვა აღსარება ან აღიარება გულისხმობს, რომ კოჩანი - უფრო ზუსტად მისი ნიღაბი - გადაიქცევა საზოგადოების ფუნქციურ წევრად. ყოველივე ამის შემდეგ, აღიარება ბუნებრივად ხდება ცვლილების განზრახვით. სურვილი, რომ კოჩანმა საბოლოოდ შეძლოს ნიღბის მოხსნა, როგორც ჩანს, რჩება სურვილად რომანში აღწერილი მოვლენების განხორციელების შემდეგაც; წარმატების შანსები საკმაოდ მცირეა.
NBA-ის საზაფხულო ლიგა
ისტორია
ლას ვეგასის საზაფხულო ლიგას ინაუგურაციის სეზონი 2004 წელს ჰქონდა კალათბურთის პარკეტზე ნევადას უნივერსიტეტში (ნევადა) 6 NBA-ის გუნდთან ერთად: ბოსტონ სელტიქსი, კლივლენდ კავალიერსი, დენვერ ნაგეტსი, ორლანდო მეჯიკი, ფინიქს სანსი და ვაშინგტონ უიზარდსი, რომლებმაც ტოტალურად 13 მატჩი ჩაატარეს. 3 წარმატებული საზაფხულო ლიგის შემდეგ, ლიგა 16 გუნდამდე და ტოტალურად 40 მატჩამდე გაიზარდა. 2005 წლისთვის ლიგაში 15 გუნდი იყო: ბოსტონ სელტიქსი, ჩიკაგო ბულზი, კლივლენდ კავალიერსი, დალას მევერიქსი, დენვერ ნაგეტსი, დეტროიტ პისტონსი, გოლდენ-სტეიტ უორიორსი, ლოს-ანჯელეს კლიპერსი, ნიუ-ჯერსი ნეტსი, ნიუ-ორლეან ჰორნეტსი, ნიუ-იორკ ნიქსი, ორლანდო მეჯიკი, ფინიქს სანსი, პორტლენდ ტრეილ ბლეიზერსი, საკრამენტო კინგსი და ვაშინგტონ უიზარდსი. 2007 წელს ღონისძიების სახელი ოფიციალურად გახდა NBA-ის საზაფხულო ლიგა. 2008 წელს საზაფხულო ლიგა 22 გუნდამდე გაიზარდა და დასპონსორებული იქნა EA სპორტსის მიერ.
ნიღბის აღსარება
შესავალი
რომანს წამძღვარებული აქვს ციტატა ფიოდორ დოსტოევსკის რომანიდან "ძმები კარამაზოვები". იგი ეხმიანება ნაწარმოების ერთ-ერთი ცენტრალური თემას - სილამაზეს. ამის შემდეგ ნაწარმოები იხსნება ნარატორის თხრობით, როცა იგი იხსენებს საკუთარ დაბადებას.
NBA-ის საზაფხულო ლიგა
აღწერა
NBA-ის საზაფხულო ლიგაში, არ აქვს მნიშვნელოვა წააგებენ გუნდები თუ მოიგებენ. საზაფხულო ლიგა აძლევს ინდივიდუალურ შანს მოთამაშეებს რომ წარმოაჩინონ და დაამტკიცონ მათი შესაძლებლობები პარკეტზე. მოთამაშეების ნაწილი იმედოვნებს ხოლმე, რომ გამოიმუშავოს პატივისცემა და მოხვდეს რომელიმე გუნდის შემადგენლობაში რეგულარული სეზონის დაწყებისას.
ნიღბის აღსარება
მოკლე შინაარსი
მინი|316x316პქ|[[ჟანა დ’არკი|ჟანა დ’არკის გამოსახულება]] მთავარი გმირი ნაწარმოებში მოხსენიებულია, როგორც კოჩანი, რაც ავტორის ნამდვილი სახელის - კიმიტაკეს - კნინობითი ფორმაა. ის გაიზარდა იაპონიაში, მემარჯვენე მილიტარისტული და იმპერიალისტური ციებ-ცხელებისას. მიშიმას მსგავსად, კოჩანი დაიბადა საკმაოდ არამოქნილი, არამასკულინური სხეულით. წიგნის პირველ ნაწილში (რომელიც ასახავს კოჩანის ბავშვობას) ასახულია მცდელობა პერსონაჟისა, მოერგოს იაპონურ საზოგადოებას. სუსტი აღნაგობის ჰომოსექსუალი კოჩანი ინტროვერტული ხასიათისაა, შორსაა თანატოლებისგან, რამდენადაც ზრდასთან ერთად უფრო და უფრო არ აკმაყოფილებს „სოციალურ სტანდარტებს“. მსგავსმა თვითიზოლაციამ განავითარა მისი გატაცებები და ფანტაზიები სიკვდილის, ძალადობის და  ერთსქესიანი სქესობრივი კავშირისადმი. ამ იდეების გამო მრავალი ლიტერატურათმცოდნე კოჩანს მიშიმასთან აიგივებს.
NBA-ის საზაფხულო ლიგა
აღწერა
თუ რომელიმე მათგანი ჯერ არ არის აყვანილი, გუნდს შეუძლია აიყვანოს მხოლოდ საზაფხულო ლიგის გუნდში, რომელსაც ეძლევა შანსი და შესაძლებლობა გუნდმა შესთავაზოს კონტრაქტი რეგულარული სეზონის განმავლობაში. ნებისმიერ გუნდს შეუძლია აიყვანოს მოთამაშე, როდესაც ლიგა დამთავრდება. მაგალითისთვის, ჯერემი ლინი, რომელიც ჰარვარდის უნივერსიტეტის სტუდენტი იყო, მიწვეული იქნა დალას მევერიქსის მიერ საზაფხულო ლიგაში, რომელიც მანამდე არ იქნა აყვანილი დრაფტზე. 2010 წლის საზაფხულო ლიგაში, ლინმა კარგად წარმოაჩინა თავი და მოგვიანებით აყვანილი იქნა გოლდენ-სტეიტ უორიორსის მიერ.
ნიღბის აღსარება
მოკლე შინაარსი
კოჩანი ჰომოსექსუალია და ამის გამო მას დიდი ბრძოლის გადატანა უწევს, რათა შეინარჩუნოს საკუთარი თავი საზოგადოებაში. რომანის ადრეულ ნაწილში კოჩანი ჯერ ღიად არ აღიარებს, რომ მას მამაკაცები იზიდავს, მაგრამ ამტკიცებს, რომ აღფრთოვანებულია მამაკაცურობითა და ძლიერებით, ხოლო ქალების მიმართ ინტერესი მას არ გააჩნია. ეს ძირითადად გამოწვეულია რომაული ქანდაკებებისა და ფრესკების შედეგად - მათ მიმართ მთავარ გმირს ლტოლვა უჩნდება. მრავალი მიიჩნევს, რომ მამაკაცურობით აღფრთოვანება მიშიმასთვისაც იყო დამახასიათებელი - იგი დიდი ხნის განმავლობაში ცდილობდა, საკუთარი სუსტი სხეულით გამხდარიყო საოცრად მორგებული „ბოდიბილდერი“ და ძლიერი ფიზიკური მონაცემების მქონე ადამაინი.
NBA-ის საზაფხულო ლიგა
სქოლიო
კატეგორია:ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაცია
ნიღბის აღსარება
მოკლე შინაარსი
წიგნის პირველ ნაწილში კოჩანი იხსენებს მოგონებას ერთი ნახატის შესახებ. ბავშვობაში, როცა ის ოთხი წლის იყო, ცხენზე ამხედრებული ევროპელი რაინდის მიმართ, რომელიც სურათზე იყო გამოსახული, სექსუალური ლტოლვა გაუჩნდა. ის მის ყურებას მაშინ იწყებდა, როცა ყველა ტოვებდა არეალს, იგი მის მიმართ ამ დამოკიდებულებას მალავდა, თუმცა როდესაც მისი მედდა შეატყობინებს მას, რომ აღნიშნული რაინდი სინამდვილეში ჟანა დარკია, იგი გაღიზიანდება იმაზე, რომ ქალი მამაკაცურ მანერაში იყო გამოწყობილი.
სიტყვა „ნიღაბი“ მომდინარეობს იქიდან, თუ როგორ ავითარებს კოჩანი საკუთარ ცრუ პიროვნებას, რათა ადგილი დაიმკვიდროს საზოგადოებაში. სქესობრივი მომწიფების პერიოდში, როდესაც ის მეგობრის მებრძოლი სხეულით აღფრთოვანდება, იგი თანდათან იაზრებს, რომ მის გარშემო არსებული ყოველი პიროვნება, მის მსგავსად, მალავს თავის ნამდვილ, ჭეშმარიტ გრძნობებს, შედეგად კი ყველა ერთვება ე.წ. „უხალისო მასკარადში“. ზრდასთან ერთად იგი ცდილობს შეიყვაროს გოგონა სახელად სონოკო, თუმცა გამუდმებით იტანჯება საკუთარი ჰომოსექსუალური ლტოლვებით და ვერ ახერხებს სონოკოს შეყვარებას.
ფონი
ნიღბის აღსარება და მისი თემებიმკვლევრების მიერ კლასიფიცირებულია, როგორც თავისი დროის კლასიკურ ნაწარმოები. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ სულ უფრო მეტი გადარჩენილი ადამიანი იდენტურობის კრიზისში აღმოჩნდა. ყველა ჩამოყალიბებული წარმოდგენა იმის შესახებ, თუ როგორი უნდა იყოს სოციალური თანაარსებობა, რა კონვენციები უნდა დაიცვას თითოეულმა, ყველამ საკუთარ თავზე გამოსცადა. ამავდროულად, ფსიქოანალიზის სფერო უფრო გავლენიანი გახდა და მანამდე იდეალისტმა მოქალაქეებმაც კი დაიწყეს საკუთარი თავის და მათი მოტივების კვლევა.
მიშიმაც სწორედ ასეთ კრიზისში იყო. ერთის მხრივ, მან განაცხადა, რომ საკმაოდ მნიშვნელოვანია, რომ აღარ დაზიანდეს ისედაც დარღვეული სოციალური მშვიდობა, მეორე მხრივ, ის ნანობს იდეალების დაკარგვას, რაც ომის დასრულებას მოჰყვა.
ავტობიოგრაფიული მოტივები
მინი|[[იუკიო მისიმა|მიშიმა 1948 წელს - დაახლოებით ის პერიოდი, როცა მან ნაწარმოებზე მუშაობა დაიწყო.]] მიუხედავად იმისა, რომ ზემოხსენებული ფიქციური რომანია, მიშიმას საკუთარი ცხოვრების პარალელები უტყუარია. ბავშვობაში ავტორის ცხოვრებაში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ადამიანი მისი ბებია - ნაცუკო - იყო, რომელმაც მშობლებს დაშორებულ 12 წლის იუკიოზე მეურვეობა აიღო და მარტომ, სხვა ბიჭებისგან იზოლირებულად გაზარდა. ნაცუკოს აკვიატებული ჰქონდასხვადასხვა თემები, რომლებიც ეხებოდა სიკვდილს, გარდაცვალებას. არსებობს ვერსია, რომ სწორედ მან დაასვა დაღი ავტორის მომავალზე, ეფიქრა სიკვდილზე, როგორც ამქვეყნიური ცხოვრების განუყოფელ ნაწილზე. ეს კი ცალსახად იგრძნობა ავტორის ალტერ ეგო პერსონაჟის - კოჩანის - ცნობიერებაში.
მეორეს მხრივ, მიშიმაზე ახალგაზრდობაში გავლენას ახდენდა მისი მამა - აზუზა - სასტიკი პატრიოტი და ყოფილი ჯარისკაცი, რომელიც მიშიმას სამხედრო დისციპლინით უვლიდა და მომავალი ავტორის ლიტერატურისადმი ერთგულებას დასცინოდა, უწოდებდა რა საკუთარ შვილს "ქალს". კოჩანის ომში სიკვდილისადმი ლტოლვა ასევე დაკავშირებულია მიშიმას იმედგაცრუებასთან, რომ იგი არ მიიღეს სამხედრო სამსახურში სუსტი ფიზიკური აღნაგობის გამო და ვერ მოკვდა "გმირული სიკვდილით".
გვიდო რენის წმინდა სებასტიანის მხატვრობაც ბავშვობიდან ხიბლავდა მიშიმას.
ისევე როგორც კოჩანი, მიშიმამ სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩააბარა იურიდიულ ფაკულტეტზე ტოკიოს უნივერსიტეტში. რომანის ერთ-ერთი გმირი და პროტაგონისტის სიყვარულის ობიექტი - სონოკო - შთაგონებულია ავტორის სკოლის მეგობრით, კუნიკო მითანით.
გარდაცვალებამდე, კერძოდ 1970 წელს, მიშიმა რეგულარულად დადიოდა გეი ბარებში და, სავარაუდოდ, ჰქონდა სექსუალური ურთიერთობა სხვა მამაკაცებთან მას შემდეგ, რაც მასსა და მის მეუღლეს იოკო სუგიამას შორის კონფლიქტი წარმოიშვა. იმპერიალისტურ იაპონიაში მზარდი ჰომოფობიის გამო, მან საჯაროდ არასოდეს აღიარა თავისი ჰომოსექსუალიზმი, თუმცა სიკვდილის შემდეგ იგი LGBT სიმბოლოდ იქცა.
იდენტობა
თუმცა, მთავარი გმირის საჯარო იდენტობა სხვა არაფერია, თუ არა უბრალო დადგმა. მიუხედავად იმისა, რომ კოჩანს ესმის საკუთარი მოთხიოვნილებების, მას არ ესმის იმ პერსონაჟის, რომლის როლსაც ირგებს საზოგადოებაში - ის ვერ იაზრებს იმის აუცილებლობას, რატომ უნდა შეინიღბოს, რამდენადაც მას გარშემო ექმნება კონტროლირებადი გარემო. მსგავს კონდიციას იგი გარდაქმნის ერთგვარ კონტროლირებად მექანიზმში, რის შედეგადაც სხვადასხვა სოციოპათური მეთოდებით იგი ხალხის კონტროლს იწყებს - მათ შორის სონოკოს.
ხელოვნება და სილამაზე
ყველა სახის გამოსახულება - იქნება ეს სურათი თუ ბუნებითი სილამაზე - არის მთავარი წყარო, რომლებსაც კოჩანი იყენებს საკუთარი მოგონებების განსავრცობად. ნაწარმოებში ეს აღიქმება, როგორც სილამაზის საბოლოო, საბედისწერო წყარო. თუმცა, როგორც ეპიგრაფში არსებული ფიოდორ დოსტოევსკის სიტყვები მოწმობენ, სილამაზე არ არის დაკავშირებული მორალთან და, შესაბამისად, შეიძლება იყოს კარგიც და ცუდიც. მარტივად რომ ვთქვათ, სილამაზე შეიძლება შეინიშნოს რაიმე უმანკოში, მაგალითად პატარა ბავშვის სიცილში, ასევე რაიმე დამანგრეველში, მაგალითად აფეთქების კვამლში. სილამაზე, როგორც რაღაც წინააღმდეგობრივი, აშკარად შეინიშნება რომანის რამდენიმე პუნქტში, მათ შორის როდესაც კოჩანი მშვენიერებას პოულობს გარდაცვლილ თანაკლასელში ან განავლით გაჟღენთილ შარვალში.
თავად პერსონაჟი, როგორც ჩანს, სილამაზეს ხედავს მოვლენებში, ობიექტებსა და ადამიანებში, რომლებიც გარკვეულწილად იშლება - ხოლო რაც უფრო პერმანენტულად მიმდინარეობს განადგურების პროცესი, მით უფრო იზიდავს იგი პერსონაჟს. ეს აგრეთვე კარგად გამოიხატა ავტორის სხვა ნაწარმოებში, სახელწოდებით ოქროს ტაძარი, რომელშიც მთავარი გმირი იმდენად მოხიბლულია ნაწარმოების სათაურშივე ნახსენები ნაგებობით, რომ წვავს მას. მიშიმას მსოფლმხედველობაში სილამაზე გარდაუვლად იწვევს ერთგვარ აკვიატებას, რაც სუბიექტის მიერ ჩადენილი განადგურებით გვირგვინდება - ანუ, სხვაგვარად, იგი უნდა განადგურდეს მანამ, სანამ იგი სუბიექტს გახრწნის.
ბუნება აზრის წინააღმდეგ
კოჩანის სექსუალობა პირდაპირ კავშირშია ბუნებრივ გამოსახულებებთან, ბგერებთან და სურნელებთან. მისი სადისტური ბრძოლა კი, ნაწილობრივ, მოგვაგონებს დარვინის თვითგადარჩენის ინსტინქტს. იგი თანდათან ემსგავსება ცხოველს, რაც გულისხმობს იმას, რომ ეს არა ბუნებრივი გადახრები, არამედ ადამიანის შინაგანი ბუნების ნარჩენებია. მიუხედავად იმისა, რომ საზოგადოება კოჩანის ტენდენციებს არაბუნებრივად, ამორალურად ან არანორმალურად აღიქვამს, ისინი თანდაყოლილია მის ხასიათში: მსგავსი ტენდენციები კოდირებულია მის შინაგან სამყაროში, რომელთა წაშლაც შეუძლებელია. ის აცხადებს, რომ არა მონსტრი, არამედ სრულიად ნორმალური ადამიანია, თუმცა არატრადიციული თვისებებით.საინტერესოა, რომ კოჩანი არასოდეს აცოცხლებს თავის ავადმყოფურ წარმოდგენებს მთელი სიუჟეტის განმავლობაში. ეს მეტყველებს იმაზე, თუ რამდენად შეუძლია ადამიანმა უარყოს საკუთარი თავი.
ბავშვობა და მოგონებები
მინი|[[ფროიდი 1921 წელს, როცა სიცოცხლისა და სიკვდილის ინსტინქტების თეორია უკვე ჩამოყალიბებული ჰქონდა.]] ბავშვობას დიდი გავლენა აქვს წიგნში: ამბავი მოთხრობილია აწმყოში, ძველი მოგონებების სახით და ის ღრმადაა ფესვგადგმული კოჩანის ცნობიერებაში.
მისი ბავშვობის მოგონებები განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია, რადგან ისინი ქმნიან კოჩანის შემდგომ აკვიატებებს, თავისებურებებს, ბნელ აზრებს და სექსუალურ იმპულსებს. ამავდროულად, ეს მოგონებები მკითხველის წინ არაწრფივი, ქაოტური სახითაა წარმოდგენილი. მიშიმა ამგვარად ადასტურებს, თუ როგორ ებრძოდა გმირი ამ თვისებებს ადრეული ასაკიდან, მაგრამ ვერ შეძლო მათი კლასიფიკაცია ან არტიკულაცია.
ისეთივე ფსიქოანალიტიკოსი, როგორიცაა მაგალითად ჟაკ ლაკანი,ამტკიცებდა, რომ სხეულების აღნაგობისდა მსგავსად, ბავშვების მოთხოვნილებები ბოლომდე არ არის ჩამოყალიბებული - ისინი შეიცავენ უმიზნო იმპულსების კონას, რომელიც ვერ აღიწერება ენით. სინამდვილეში, მთელი რომანი წარმოჩენილია შეზღუდული სურვილების იმპულსით, რომელიც გადმოცემულია წერის არატრადიციული ხერხით, რათა წარმოაჩინოს მათი სახე, როგორც რაღაც ნორმის მიღმა მყოფი.
თავისუფალი ნება
იმის გამო, რომ კოჩანი ნაწარმოების პროტაგონისტია, შეიძლება ითქვას, რომ ის მეტ დროს უთმობს მეტაფორულ სცენარს და ნაკლებ დროს ატარებს საკუთარი გადაწყვეტილებების მიღებაში. ნორმალურ პირობებში, მისი არჩევანი შემოიფარგლება იმით, რასაც საზოგადოება იღებს.
პრობლემა მდგომარეობს იმაში, რომ გმირს შეუძლია დააკვირდეს თანამოაზრეთა ქცევას, თუმცა მათი არ ესმის. ეს კი წინააღმდეგობაში მოდის თავად პერსონაჟთან, რომელსაც თვითიმპროვიზაციის სივრცე არ რჩება.
თუმცა, იმისთვის, რომ ვუპასუხოთ, ეს მართლაც შეზღუდულ ნებაზეა თუ მხოლოდ დამძიმებულ თავისუფალ ნებაზე, ისიც უნდა დავაკვირდეთ, აქვს თუ არა სხვა გზა კოჩანს, გარდა იმისა, რომ დაემორჩილოს თავისი ნიღბის ნებას. მას შეიძლება ჰქონდეს შესაძლებლობა აღიაროს თავისი ჰომოსექსუალობა, მაგრამ სიუჟეტის დროისა და ადგილის გათვალისწინებით, ეს საუკეთესო შემთხვევაში უხერხული და უარეს შემთხვევაში დამღუპველი იქნება. იგივე ეხება მის სხვა საიდუმლოს, სადიზმს; მაშინაც კი, თუ ის არასოდეს უნდა აედევნოს თავის მიდრეკილებებს. საბოლოოდ, კოჩანი გადაწყვეტს გაწიროს თავისი ძირითადი თავისუფალი ნება მიღებისა და თვითგადარჩენისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონური ლიტერატურა კატეგორია:XX საუკუნის ლიტერატურა კატეგორია:1949 წლის რომანები კატეგორია:იუკიო მიშიმას ნაწარმოებები
ჰიერონიმუს ბოსხი
thumb|ჰიერონიმუს ბოსხი; სავარაუდო პორტრეტი thumb|თავის ოპერაცია ჰიერონიმუს ბოსხი — ნიდერლანდელი ფერმწერი. დაიბადა 1450 წელს ჰერტოგენბოსში. გარდაიცვალა იქვე 1516 წელს. მისი ნამდვილი სახელი და გვარია ჰიერონიმუს ვან აკენი. ბოსხი ხატავდა რელიგიურ, ალეგოროულ და ჟანრულ სურათებს. მისი ცნობილი სურათები — ტკბობის ბაღი, სამოთხე, მოგვთა თაყვანისცემა დაცულია პრადოს მუზეუმში, მადრიდი, ესპანეთი. ბოსხის შემოქმედების ერთ-ერთი დამახასიათებელი ნიშანია ფანტასტიკურისა და რეალურის შერწყმა. ბოსხის სურათები სივრცობრივი და დეკორატიულია. ფერმწერის შემოქმედებაში დიდი ადგილი უჭირავს წმინდანთა ცდუნების თემას, სადაც მორწმუნეთა მორალური სიმტკიცე უპირისპირდება სამყაროში გაბატონებულ საცდურსა და შიშს. ასევე აღსანიშნავია თანამედროვე თემებზე შექმნილი სურათები: თავის ოპერაცია, ძე შეცდომილი და სხვა. ბოსხის მნიშვნელოვანი ნამუშევარია ალეგორიული ხასიათის სურათი თივის გადატანა, რომლის სიუჟეტი ხალხურ ანდაზებთანაა დაკავშირებული.
ბოსხი არასოდეს აწერდა თარიღს თავის ნამუშევრებს, ხელმოწერილიც მხოლოდ რამდენიმეა. დღესდღეობით, მხოლოდ 25 სურათია შემორჩენილი, რომლის ავტორად ბოსხია მიჩნეული. ესპანეთის მეფე ფილიპე II-მ ფერმწერის გარდაცვალების შემდეგ მისი ბევრი ნამუშევარი შეიძინა, რის შედეგადაც პრადოს მუზეუმი ბოსხის რამდენიმე სურათს ფლობს. ბოსხს ჰყავდა მიმბაძველები, მისი შემოქმედების ერთ-ერთი გამგრძელებელია პიტერ ბრეიგელი.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:ნიდერლანდელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1450 კატეგორია:გარდაცვლილი 1516
Veriexec
Veriexec-ი — ფაილის ხელმოწერის ტექნიკა NetBSD ოპერაციულ სისტემაში.
ციფრული ხელმოწერების სიის ბირთში ჩატვირთვა ხდება სპეციალურად შექმნილი მოწყობილობის კვანძის (/dev/veriexec) მეშბეობით. ეს სია მოიცავს ფაილების მდებარეობას, ჰეშებს და მონდომებულ ფაილის ტიპს („DIRECT“ პროგრამებისთვის, „INDIRECT“ სკრიპტებისთვის, და „FILE“ დინამიკური ბიბლიოთეკებისთვის და ჩვეულებრივი ფაილებისთვის). ამით ბირთვს შეუძლია შეამოწმოს ციფრულად ხელმოწერილი ფაილების მონაცემები და მათი ჰეშები სანამ მათი გახსნა შესრულდება exec ან open სისტემის დაძახების ფუნქციით.
როდესაც Veriexec-ი არის დაშვებული დონე 0-ზე, ბირთვი მხოლოდ შენიშვნას გასცემს ხელმოწერის არდამთხვევის დროს. დონე 1-ზე, იგი არ დაუშვებს ხელმოწერის არდამთხვევის შემთხვევაში ფაილით სარგებლობას. დონე 2-ზე, არ დაუშვებს ხელმოწერილი ფაილის ხელმეორეთ შექნას ან გადაგდებას. ყველაზე მარალ დეონეზე, დონე 3, ბირთვი საერთოთ არ დაუშვებს არა ხელმოწერილი ფაილებით სარგებლობას.
სქოლიო
კატეგორია:NetBSD
Quercus augustinii
Quercus augustinii — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთსა და ვიეტნამში.
The Happiest Days of Our Lives
„The Happiest Days of Our Lives“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის მეათე სიმღერა ალბომის The Wall (1979) პირველ დისკზე.
კომპოზიცია
სიმღერა გრძელდება 1 წუთს და 46 წამს. თავდაპირველად, 24 წამის განმავლობაში ჟღერს ვერტმფრენის ხმა, რომელსაც მოჰყვება მასწავლებლის ყვირილი - „You! Yes, You! Stand still, laddie!“. შემდეგ ხმოვანი ეფექტები წყდება და იწყება მუსიკალური ნაწილი. სიმღერის მსვლელობისას წამყვანი ინსტრუმენტია ელექტრონული გიტარა შეფერხების ეფექტით. სიმღერის „Another Brick in the Wall, Part II“ დაწყების წინ მკვეთრად ჟღერს დასარტყმელი საკრავები და დამატებითი ვოკალები. ვინაიდან ეს ორი სიმღერა ერთმანეთს უერთდება, მსმენელს უჩნდება შეგრძნება, თითქოს ეს ერთიანი კომპოზიციაა (თუმცა მეორეს თვლა დაახლოებით 1/4-ია).
ალბომზე „The Happiest Days of Our Lives“ სიმღერას „Another Brick in the Wall, Part II“ უერთდება ხმაურიანი კივილით, რომელიც როჯერ უოტერსის მიერ იქნა ჩაწერილი. იგივე კივილი გამოიყენება სიმღერაში „Run Like Hell“. ამ გადასვლის გამო რადიოსადგურები საკუთარ ეთერში ორივე კომპოზიციას ხშირად ერთად უშვებენ.
სიუჟეტი
როჯერ უოტერსის თქმით ტექსტი ასახავს სკოლის პერიოდის მის პირად გამოცდილებას. მან ამის შესახებ ისაუბრა ტომი ვენსთან BBC Radio One-ზე ინტერვიუს დროს:
ფილმის ვერსია
ფილმში „პინკ ფლოიდი: კედელი“, რომელიც ალბომს ეფუძნება, სიმღერის დასაწყისში ჩანს მატარებელი, რომელიც გვირაბს უახლოვდება და არა ვერტმფრენი. მხატვარ ჯერალდ სკარფის თქმით, სიმღერის ბოლოს უნდა გამოჩენილიყო მასწავლებლის ამსახველი მარიონეტი და ალან პარკერმა, ფილმის რეჟისორმა სცადა ამ სცენის გადაღება. ვინაიდან ჩანაფიქრი საბოლოოდ არ მოიწონეს, სცენაში ჩნდება ალექს მაკ-ევოი (მასწავლებელი). სიმღერის ერთ მონაკვეთზე ისმის ისტერიული სიცილი.
პინკი და მისი ორი მეგობარი მატარებელს ელოდებიან. ამასობაში პინკი რელსებზე აწყობს ტყვიებს. მას შემდეგ, რაც მატარებელი მათ გადაუვლის, ტყვიები ფეთქდება, მაგრამ გვირაბის კედელთან მდგარი პინკი მატარებლის მაგივრად ხედავს მეორე მსოფლიო ომის პერიოდის, საქონლის გადასაყვან რკინიგზის ვაგონებს, რომლებშიც სხედან ბავშვები სახეების გარეშე. შემდეგ ნაჩვენებია სკოლის სცენები. მასწავლებელი პინკის პირად წიგნაკს იღებს, კითხულობს ნაწყვეტს სიმღერიდან „Money“, მთელი კლასის წინაშე პინკს დასცინის და მას ხელზე სახაზავს ურტყამს. შემდეგ ნაჩვენებია მასწავლებელი, რომელიც საღამოს სუფრასთან ზის და ცოლის მითითებით, ხორცისკენ ხელს იშვერს.
საკონცერტო ვერსიები
სიმღერა სრულდებოდა როგორც ჯგუფის 1980-1981 წლების The Wall-ის, ასევე როჯერ უოტერსის ტურნეებში The Pros and Cons Of Hitch Hiking, Radio K.A.O.S., In the Flesh, The Dark side of the Moon Live, The Wall Live (2010-2013) და Us + Them (2016–2017).
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:1979 წლის სიმღერები კატეგორია:The Wall კატეგორია:სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
მოსის მელოუნი
მოსის ეუჯენი მელოუნი (Moses Eugene Malone დ. 1955 წლის 23 მარტი, ვირჯინია) — ყოფილი ამერიკელი კალათბურთელი, რომელიც ამერიკის საკალათბურთო ასოციაციაში და ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში თამაშობდა. 3 გზის NBA MVP და დასახელებულია ერთ-ერთ საუკეთესო მოთამაშედ NBA-ის საუკეთესო 50 მოთამაშეს შორის. 19 სეზონის განმავლობაში, ის იყო უკანასკნელი ABA-ს მოქმედი მოთამაშე, რომელმაც არაერთ წარმატებას მიაღწია ორივე ლიგაში, მათ შორის 1983 წლის NBA-ის ჩემპიონი ფილადელფია სიქსერსთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კალათბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კალათბურთელები
Camponotus macilentus bindloensis
Camponotus macilentus bindloensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
მერვინ ლეროი
მერვინ ლეროი (Mervyn LeRoy დ. 15 ოქტომბერი, 1900, სან-ფრანცისკო — გ. 13 სექტემბერი, 1987, ბევერლი ჰილზი) — ამერიკელი კინორეჟისორი და პროდიუსერი. ზოგჯერ ფილმებში მონაწილეობდა, როგორც მსახიობი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1987
მუნიოსი
მუნიოსი (Muiños‎, Muíños) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ორენსეს პროვინციის ბახა-ლიმიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 109,56 კმ². მოსახლეობა — 1466 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ორენსეს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ორენსეს ქალაქები
Camponotus macilentus barringtonensis
Camponotus macilentus barringtonensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
პროკოპიხა
პროკოპიხა (Прокопиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის კუბენსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
პრომეთიუმი
პრომეთიუმი (Prometium < Προμηθεύς; ქიმიური სიმბოლო — ) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეექვსე პერიოდის, ჯგუფგარეშე (ძველი კლასიფიკაციით მესამე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, IIIბ) რადიოაქტიური ქიმიური ელემენტი. მისი ატომური ნომერია — 61, tდნ — 1042 °C, tდუღ — 3000 °C, სიმკვრივე — 7.26 გ/მ3. მიეკუთვნება ლანთანოიდებს. ცნობილია პრომეთიუმის 16 იზოტოპი, რომელთა მასური რიცხვებია 141-154 და 2 ბირთული იზომერი. ყველაზე მდგრადია (T1/2=17.7 წ). 1945 წელს პრომეთიუმი აღმოაჩინეს და ხელოვნურად მიიღეს ამერიკელმა მკვლევარებმა ჯ. მარინსკიმ, ლ. გლენდენინმა და ჩ. კორიელმა.
ისტორია
პრომეთიუმი როგორც ხანმოკლე არსებობის რადიოაქტიური ელემენტი ბუნებაში არის გაქრობად მცირე რაოდენობით (შეფასებით, მისი შემცველობა დედამიწის ქერქში შეადგენს რამდენიმე ასეულ გრამს) და ვერ იქნა აღმოჩენილი ანალიტიკური მეთოდით, მიუხედავად ბევრი მკვლევარის დიდი ძალისხმევისა.
მხოლოდ 1945 წელს ამერიკელმა ქიმიკოსებმა დ. მარინსკიმ, ლ. გლენდენინმა და ჩ. კორიელიმ ურანის დაშლის პროდუქტებიდან იონგამცვლელი ფისების საშუალებით გამოჰყვეს პრომეთიუმი.
სახელწოდების წარმომავლობა
სახელწოდება მოდის მითოლოგიური გმირის პრომეთეს სახელიდან, რომელიც იყო ადამიანის და მისი შემქმნელის დამცველი, რომელმაც ზევსს მოსტაცა ცეცხლი და გადასცა ის ადამიანებს.
მიღება
ლითონურ პრომეთიუმს მიიღებენ PmF3-დან მეტალოთერმიით. გამოყოფენ 147Pm სხვადასხვა ელემენტების რადიოაქტიური იზოტოპების ნარევისაგან.
გამოყენება
პრომეთიუმ-147 (ნახევარდაშლის პერიოდი 2,64 წელი) გამოიყენება დენის რადიოიზოტუპური წყაროების წარმოებისათვის, სადაც ის გამოიყენება ჟანგის სახით, და იმის გამო რომ მის გამოსხივებაში დაშლის დროს არ არის გამა-გამოსხივება, ის შედარებით ნაკლებად მავნეა. პრომეთიუმის ოქსიდის გამოყოფის სიმძლავრე (როცა სიმკვრივე 6,6 გრ/სმ³), მიახლოებით 1,1 ვტ/სმ³.
ყველაზე ხანგრძლივად არსებული იზოტოპი არის — პრომეთიუმ-145 (ნახევარდაშლის პერიოდი 18 წელი).
ეთელდრედ ბენეტი
ეთელდრედ ანნა მარია ბენეტი (დ. 22 ივლისი, 1776 ― დ. 11 იანვარი, 1845) ― ინგლისელი გეოლოგი. ხშირად მოიხსენიება პირველ ქალ გეოლოგად. ცხოვრების დიდი ნაწილი სამხრეთ-დასავლეთ ინგლისში ნამარხი ნაშთების შეგროვებასა და შესწავლას მიუძღვნა. მუშაობდა წამყვან გეოლოგებთან ერთად. ნამარხი ნაშთების მისეული კოლექცია იმ დროის ერთ-ერთი უდიდესი კოლექცია იყო და გეოლოგიის, როგორც მეცნიერების განვითარებაში დიდი წვლილი ითამაშა.
ადრეული წლები
ეთელდრედ ანნა მარია ბენეტი 1776 (ან 1775)  წლის 22 ივლისს შეძლებულ ოჯახში დაიბადა. იგი თომას ბენეტისა (1729-1797) და ქეთრინ დარელის (გარდაიცვალა 1790 წელს) მეორე ქალიშვილი იყო. დედის მხრიდან დიდი ბაბუა უილიამ უეიკი კენტერბერის არქიეპისკოპოსი იყო. უფროსი ძმა, ჯონ ბენეტი უილტშირის, მოგვიანებით კი სამხრეთ უილტშირის პარლამენტის (1819-1852) წევრი იყო. მისი ქალიშვილი ლორდ ჩარლზ სპენსერ-ჩერჩილზე იყო დაქორწინებული.
1802 წლიდან ეთელდრედ ბენეტი უილტსირში, უორმინსტერის მახლობლად, ნორტონ-ბავანტში, ნორტონ-ჰაუზში ცხოვრობდა დასთან, ანნა მარიასთან ერთად. გეოლოგიაში ბენეტის ღვაწლის გარდა, მისი პირადი ცხოვრების შესახებ ბევრი რამ არ არის ცნობილი, მათ შორის, პორტრეტიც არ არსებობს და მხოლოდ სილუეტია შემორჩენილი, რომელიც ჰ. ბ. ვუდუორდის „გეოლოგიის ისტორიაში“ (1911) გამოქვეყნდა.
ნამარხი ნაშთების კოლექცია
სულ ცოტა 1809 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე ეთერლდრედ ბენეტმა ცხოვრება ნამარხი ნაშთების შეგროვებასა და შესწავლას მიუძღვნა. სტრატიგრაფიის ცოდნა კვლევაში ეხმარებოდა, ხოლო სიმდიდრე შემგროვებელთა დაქირავებისა და მომზადებული ნიმუშების შეძენის შესაძლებლობას აძლევდა.