cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მენელაე
მენელაე (Μενέλᾱος) — ძველბერძნულ მითოლოგიაში მიკენის მეფის ატრევსის ძე, აგამემნონის ძმა, ელენეს ქმარი, შემდგომ მიკენისეული სპარტის მეფე. მენელაეს სამეფო ტახტზე ტინდარეოსის შემდეგ ავიდა, დანამდვილებით უცნობია, თუ როდის დაიწყო ან დამთავრდა მისი მმართველობა. მენელაეს შემდეგ კი სამეფო ტახტზე ორესტე ავიდა. პარისის მიერ მოტაცებული ელენეს დასაბრუნებლად მან აგამემნონთან ერთად ტროის წინააღმდეგ დაძრა აქაველები. იგი ტროის ომის ცენტრალური ფიგურა იყო. ილიადის მიხედვით ტროის ომში სწორედ მენელაე მეთაურობდა სპარტელთა ჯარს. ტროის დაცემის შემდეგ ელენესთან ერთად რვა წელი იხეტიალა აღმოსავლეთში (ეგვიპტეში, კ. კვიპროსზე) და ბოლოს მშვიდობიანად დაბრუნდა სპარტაში. როგორც ზევსის სიძე (ელენე ზევსის ასული იყო), მენელაე გარდაცვალების შემდეგ ნეტართა სამყოფელში, ელისეს მინდვრებზე მოხვდა.
სქოლიო
კატეგორია:სპარტის მეფეები კატეგორია:ტროის ომის მონაწილეები კატეგორია:ილიადას პერსონაჟები კატეგორია:ოდისეის პერსონაჟები
The Strat Pack
The Strat Pack: Live in Concert — 2004 წლის კონცერტის ჩანაწერი. გამოიცა DVD და Blu-Ray ფორმატებში.
ეს კრებითი კონცერტი მიეძღვნა Fender Stratocaster-ის გიტარას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2004 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:საკონცერტო ვიდეო ალბომები
გიორგიწმინდის ღვთისმშობლის პირველი ეკლესია
300px|მინი გიორგიწმინდის ღვთისმშობლის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ გიორგიწმინდის ძველ ნაწილში.
კომპლექსში შედის ღვთისმშობლის ეკლესია და მასთან ახლოს მდგომი ორი კოშკი. კოშკები ერთმანეთისგან ოცდათხუთმეიოდე მეტრის მანძილზე დგას, ეკლესია კი მათ შორისაა მოქცეული.
ღვთისმშობლის ეკლესია დარბაზულია (15,72×6,25 მეტრზე). აქვს ორი შესასვლელი: ერთი დასავლეთ კედელშია გაჭრილი, მეორე — სამხრეთ კედლის შუაში. ორივე თარაზულადაა გადახურული. სამხრეთ კარის თავზე მოთავსებულ ქვაზე მხედრული დამწერლობით შესრულებული ოთხსტრიქონიანი წარწერაა, რომლის მიხედვით ეკლესია 1800 წელს აუშენებია მღვდელ ივანე კევლიშვილს.
XX საუკუნის 50-იან წლებში ეკლესია კლუბად გამოიყენებოდა, რა დროსაც მან გარკვეული სახეცვლილება განიცადა. ნაგებობა მნიშვნელოვნად გადაკეთდა XXI საუკუნის დასაწყისში ჩატარებული, სარეაბილიტაციო სამუშაოების შედეგადაც. ამ დროს გადააკეთეს დასავლეთ შესასვლელი, აამაღლეს საუკურთხევკის იატაკი, ააგეს კენკელი და ინტერიერი შელესეს გაჯით.
ძეგლი რიყის ქვითა და აგურიათაა ნაგები. კედლები ძირითადად რიყის ქვისაა. კონსტრუციული ნაწილები, შესასვლელები და ლავგარდანი გამოყვანილია აგურით. გარედან კელდები კირის დუღაბითაა გასწორებული, რომელიც საპირე ქვების ზედაპირის დიდ ნაწილს ფარავს.
ეკლესიის შიდა სივრცე ამ ტიპის ნაგებობებისათვის უჩვეულოდ გრძელია (შიდა ზომები აფსიდის ჩათვლით: სიგრძე — 13,7 მეტრი, სიგანე — 4,2 მეტრი). აღმოსავლეთით იგი დასრულებულია ღრმა, ნახევარწრიული აფსიდით, რომელშიც გაჭრილია განიერი, ნახევარწრიული თაღოვანი სარკმელი. გარედან იგი აგურითაა გამოყვანილი და ბრტყელი თაღი ხურავს. აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს და ქვეშ, თითო განიერი ნიშაა. სარკმლის სამხრეთით მდებარე ნიშა სწორკუთხაა. დანარჩენი ორი — თაღოვანი.
დარბაზის გრძივ კელდებზე სამი წყვილი პილასტრია. პილასტრების დასავლეთ წყვილი, რომელიც დანარჩენებთან შედარებით ოდნავ უფრო განიერია, კუთხეებთანაა შერწყმული. ყველა პილასტრი დასრულებულია ტლანქი, ძლიერი შვერილი, თაროსებრი კაპიტელით. საკურთხევლის სარკმლის გარდა, შიდა სივრცეს კიდევ სამი სარკმელი აშუქებს. მათგან თითო — გრძივი კელდების დასავლეთ ნაწილში ერთმანეთის მოპირდაპირედაა გაჭრილი, ერთიც — დასავლეთ კედელში. შიგნით ყველა სარკმელი თაღოვანია, საკურთხევლის სარკმლისგან განსხვავებით. მათ გარეთა ღიობი ქვიშაქვის ოთხ-ოთხი გათლილი ქვითაა გამოყენებული და კვადრატის მიახლოებული ფორმა აქვს. მსგავსი კიდე ერთი სარკმელი იყო გაჭრილი, სამხრეთით კი კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში, რომელიც რემონტის დროს ისეა ამოშენებული, რომ მისი კვალიც კი აღარ ჩანს.
ეკლესიის ფასადები სადაა. აღმოსვლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, აგურის წყობის შეღრმავებით გამოსახულია მრავასაფეხურიანი პოსტამენტზე დაყრდნობილი ჯვარი, რომლის განივი მკლავების ბოლოსთან, ოდნავ ზემოთ, თითო პატარა, ტოლმკალავა ჯვარის შეღრმავებული გამოსახულებაა.
სამხრეთ ფასადზე, შესასვლის გადახურვის დონეზე, გამოყვანილია მაღალი, მცირედ შეღრმავებული, ოთხკუთხა არე, რომელსაც აგვირგვინებს წყობიდან კუთხით გამოშვერილი, აგურებით ორი რიგით შედგენილი ფრიზი. თავად არის ზედაპირი კი აგურედის ფიგურული წყობითაა დამუშავებული (აგურედრბი თევზიფხურადაა დაწყობილი), რაც საგანგებო, მხატვრული ამოცანის არარსებობას მოწმობს. შესასვლელ ორივე მხარეს, ერთიმეორის თავზე განლაგებული, ორ-ორი შეღრმავებული რომბია. შესასვლელის ზემოთ კი მცირედ შეღრმავებული, კვადრატული ნიშაა, რომელშიც წარწერიანი ქვაა ჩასმული.
ეკლესიის დასავლეთ შესასვლელის გადახურვაც მოქცეული იყო ოთხკუთხა არეში (შემორჩენილია კვალი). იგო ამჟამად ამოშენებულია და ზედ ლითონის ორკალთა წინფრაა მიმაგრებული.
ფასადები დასრულებულია მაღალი ლავგარდანით (განხლებულია ეკელესიის რეაბილიტაციის დროს), რომელიც გამოყვანილია ჩვეულებრივად დაწყობილ და კუთხით შვერილი აგურებით შედგენილი რიგების მონაცვლეობით.
შენობა გადახურულია ღარისებრი კრამიტით. კომპლექსის ორივე კოშკი ტიპიურია XVII საუკუნის II ნახევრისთვის (ორივე მათგანს 2016-2017 წლებში სარეაბილიტაციო სამუშაოები ჩაუტარა საქართველოს ისტორიულ ძეგლთა და გადარჩენის ფონდმა). კოშკები ცილინდრულია და რიყის ქვითაა ნაგები. მათგან ერთი — ეკლესიის ჩრდილო-აღმოსავლეთი კუთხესთან დგას, სამიოდე მეტრზე. ხოლო მეორე ეკლესიის სამხრეთ დასავლეთ კუთხის მოპირდაპირედ, დაახლოებით 8 მეტრია მოშორებით.
ეკელესიის ჩრდილო-აღმოსავლეთით კუთხესთან მდგარ კოშკზე, შესასვლელის ზღუდარზე (რისთვისაც საფლავის ქვაა გამოყენებული). შემორჩენილა მხედრული დამწერლობით შესერულებული სამშენებლო წარწერა. იგი დაზიანებულია და კარგად არ იკითხება.
წარწერის შინაარსის შესახებ სამეცნიერო ლიტერატურაში გამოთქმულია ორი თვალსაზრისი. იმ საკითხში, რომ კოშკები აგებულია მეფე ერეკლე II ყორჩიბაშის — რამაზის მიერ, მკვლევართა შორის თანხმობა. მკვლევარი პ. ზაქარაია მას კითხულობს, როგორც „კარებში“ ხოლო მკვლევარი თ. ბარნაველი — ხარებში. პ. ზაქარიას აზრით, კოშკების მშენებლობის დროს „მათ შორის ეკლესია არ მდგარა“.
კოშკი ოთხი სართულის სიმაღლეზეა შემორჩენილი. პირველ სართულზე ყრუა. ერთადერთი შესასვლელი მეორე სართულზეა, სამხრეთ-დასავლეთით შესასვლელის პირდაპირ, შეისრულთაღოვანი ბუხარია. სარკმელი ამ სართულზე მხოლოდ ერთია, სამხრეთ-აღმლსავლეთით. იგო ჩვეულებრივზე მოზრდილია. სართულზე სამი ოთხკუთხა ნიშია, რომლებიც თითო შეწყვილებული სათოფურითაა აღჭრუვილი. ბუხრის და სარკმლის გვერდებზე დაბლა დახრილი, თითო ცალმაგი სათოფურია. კარია მარცხნოვ მესამე სართულზე ასასვლელი, ნახევრად ღია კიბეა, რომლის ფარგლებში ორი სათოფურია მოწყობილი.
ორესტე
ორესტე — სპარტის მეფე. ორესტე სამეფო ტახტზე მენელაეს შემდეგ ავიდა, იგი დაახლოებით ძვ. წ. 1200 წისთვის მეფობდა. არგოსის სამეფო ტახტზე კი კილარაბესის შემდეგ ავიდა, დანამდვილებით უცნობია, თუ როდის დაიწყო ან დამთავრდა მისი მმართველობა. ორესტეს შემდეგ კი სპარტისა და არგოსის სამეფო ტახტზე ტისამენე ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპარტის მეფეები
გიორგიწმინდის ღვთისმშობლის პირველი ეკლესია
მეორე კოშკს პირველ სართულის კედელიც ყრუა. XIX საუკუნეში კოშკი მეორე და მესამე სართული საცხოვრებლად გამოიყენებოდა და ისინი ისეა გადაკეთებული, რომ თავდაპირველი სტრუქტურა მხოლოდ მიქხლოებით დგინდება. შესასვლელი ამ კოშკსაც მეორე სართულის დონეზეა, ჩრდილო-აღმსავლეთ მხრიდან. სართულის კედლებში სამი პატარა სარკმელი და ექვსი ცალმაგი სათოფურია. სათოფურები ზოგი პირდაპირ, ზოგი კი ქვემოთკენაა მიმართული. მესამე სართულის კედლებში ასიმეტრიულად განალგებული, თითო სათოფურით აღჭურვილი, რვა მცირე ზომის ნიშაა (მოგვიანებით, ზოგ ნიშაში სათოფურის ადგილას სარკმელი მოუწყვიათ, ზოგში — კარი). სართული გადახურულაია აგურით ნაწყობი, ნახევარსფერული გუმბათით.
კოშკის ზედა ნაწილი მორღვეულია და არ ჩანს როგორ იყო იგი დასრულებული.
ეკლესიის სტრუქტურა, გარეთა კედლებში (ძირითდად აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში) საშენი მასალის შემადგენლობა და წყობის არაერთგვაროვნება გვაფიქრებინებს, რომ ეკლესია ერთდროულად არ უნდა იყოს აგებული და სხვადასხვა დროის ორი ნაწილისგან უნდა იყოს შემდგარი. კერძოდ, ძირითადად (აღმოსავლეთ) ნაწილი, ერთ ისტორიულ საფეხურს მიეკუთვნება, დასავლეთ ნაწილი კი — მეორეა. სავარაუდოდ კოშკების აგებამდე ამ ადგილას (რომელსაც კოშკების სამშენებლო წარწერას თ. ბარნაველისეული წაკითხვით „ხარება“ ერქვა) ძლიერ დაზიანებული ძველი ეკლესია იდგა (ხარების სახელობისა). რომელიც მღვდელ ივანე კევლიშვილის 1800 წელს განუახლებია და მისთვის დასავლეთიდან ახალი ნაწილი მიუდგამს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Э̆
Э̆, э̆ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „Э“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის ბრევისის ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა ასევე წარმოადგენს, გრაფემის, „Э“-სა და „ბრევისი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
ეიდენ კუინი
ეიდენ კუინი (Aidan Quinn; 8 მარტი, 1959, ჩიკაგო) — ირლანდიური წარმოშობის ამერიკელი მსახიობი. კარიერა დაიწყო 1984 წელს. ამჟამად მონაწილეობას იღებს CBS-ის სატელევიზიო სერიალში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 8 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1959
ტუნგნაფედლსიეკუდლი
სქოლიო
კატეგორია:ისლანდიის მყინვარები
ომერ სეიფედინი
ომერ სეიფედინი (დ. 28 თებერვალი, 1884, პოლტავა — გ. 6 მარტი, 1920, სტამბოლი) — თურქი მწერალი. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1908 წლის შემდეგ. 1938 წელს გამოსცა მოთხრობა „თეთრი ტიტა“. მისი ნაწარმოებები თარგმნილია სხვადასხვა ენებზე, მათ შორის ქართულად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 მარტი კატეგორია:თურქი მწერლები
აბრაზიული მასალა
აბრაზიული მასალა, აბრაზივი — დიდი სისალის წვრილმარცვლოვანი ნივთიერებანი. ბუნებრივი აბრაზიული მასალაა ალმასი, კორუნდი, კვარცი, ზუმფარა, კაჟი და სხვა. XIX საუკუნის დამლევიდან იხმარება ხელოვნური აბრაზიული მასალა: ელექტროკორუნდი, კარბორუნდი, ბორის კარბიდი, ბორის ნიტრიტი, სინთეზური ალმასი და სხვა. აბრაზიული მასალისაგან ამზადებენ აბრაზიულ იარაღს. იყენებენ თავისუფალი სახითაც (ფხვნილი, პასტა).
ლიტერატურა
კატეგორია:აბრაზიული მასალა
Amon Düül II
Amon Düül II (ან Amon Düül 2) — გერმანული როკ-ჯგუფი. ძირითადად ითვლება კრაუტროკის ერთ-ერთ დამაარსებლად, რომელმაც მის განვითარებაზე დიდი გავლენა მოახდინა. წარმოიშვა ჯგუფისგან Amon Düül.
სქოლიო
კატეგორია:კრაუტროკ-ჯგუფები კატეგორია:1969 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:გერმანული ექსპერიმენტული ჯგუფები კატეგორია:გერმანული პროგრესული როკ-ჯგუფები კატეგორია:გერმანული ფსიქოდელიური როკ-ჯგუფები
ეკონომიკური კიბერნეტიკა
ეკონომიკური კიბერნეტიკის ცნება XX საუკუნის 60-იან წლებში გაჩნდა ვ. ნემჩინოვის (სსრკ), ო. ლანგეს და ჰ. გრენევსკის (პოლონეთი), ს. ბირის (დიდი ბრიტანეთი) შრომებში. იგი მოიცავს ეკონომკური სისტემებისა და მოდელების თეორიას, ეკონომიკის სისტემური ანალიზისა და მისი მოდელირების მეთოდოლოგიას, ეკონომიკური ინფორმაციის თეორიას, რომელიც ეკონომიკას განიხილავს როგორც ინფორმაციულ სისტემას და სწავლობს ეკონომიკურ-ინფორმაციულ ნაკადებს.
თბილისის სსახელმწიფო უნივერსიტეტში ეკონომიკის ანალიზის მათემატიკური მეთოდების (ახლანდ. ეკონომეტრიკის) კათედრაზე დამუშავდა აგრეგირებული დარგთაშორისი კავშირების მოდელირების საკითხები (ი. ანანიაშვილი) და რეგიონთაშორისი დარგთაშორისი კავშირების მოდელები, რომელთა საფუძველზეც შედგა სამხრეთ კავკასიის ქვეყნების (აზერბაიჯანი, საქართველო, სომხეთი) რეგიონთაშორისი ბალანსი (კ. აჩელაშვილი). ქართველ მეცნიერთა კვლევის შედეგები ეკონომიკური კიბერნეტიკის დარგში აღიარებულია საქართველოს ფარგლებს გარეთაც და ასახულია აღნიშნულ მეცნიერთა მონოგრაფიებსა და მრავალ სამეცნიერო სტატიაში. თბილისის სსახელმწიფო უნივერსიტეტში 1970–2006 ამზადებდნენ უმაღლესი კვალიფიკაციის შესაბამის სპეციალისტებს.
ლიტერატურა
*
სპერი (ისტორიული მხარე)
სპერი — მხარე ისტორიულ სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში, ის მოიცავდა მდინარე ჭოროხის, არაქსის და მტკვრის სათავეებს, ხოლო ჩრდილოეთიდან პონტოს მთებით იყო გარშემორტყმული.
წარმოშობა
მინი|191x191px|[[კავკასია|კავკასიის ეთნიკური შემადგენლობა ძვ.წ 5-4 საუკუნეებში.]]ტერმინი სპერი, სავარაუდოდ ადგილობრივი სასპერების ტომის სახელიდან მომდინარეობს რაც არაერთხელ აღნიშნულია ჰეროდოტეს მიერ. ყველააზე გავრცელებული თეორიის მიხედვით, სასპერები ძველ ქართულ ტომებად ითვლებიან, მაგრამ მეცნიერთა ნაწილი, მათ წინაპრებად სკვითებსაც მოიხსენიებენ. ივანე ჯავახიშვილის თეორიის თანახმად, სიტყვა "იბერია" პროტოქართული ტომებიდან მომდინარეობს: სასპერები>სპერი>ჰბერი>იბერი. მათ სავარაუდო სამშობლოდ მდინარე ჭოროხის, ტიგროსისა და ევფრატის სათავეები მიიჩნევა. ქართული წყაროების მიხედვით შავ ზღვას "სპერის ზღვა", ხოლო მდინარე ჭოროხს "სპერი" ეწოდებოდა.
ანტიკური ხანა
არსებობს მოსაზრება, რომ სპერი მე-3 ათასწლეულიდან იყო დასახლებული. ძვ.წ. 12-8 საუკუნეში რეგიონი, ახლად წარმოქმნილი დიაოხის ტომობრივი გაერთიანების ნაწილი იყო. ძვ.წ. 760-იანი წლებისთვის დიაოხი კოლხებთან ბრძოლაში განადგურდა და მისი დიდი ნაწილი კოლხეთის გავლენის ქვეშ აღმოჩნდა. კოლხეთის ტერიტორიულმა გაფართოებამ ურარტუსტან დაპირისპირება გამოიწვია. კოლხეთ-ურარტუს ბრძოლებმა მნიშვნელოვნად დაასუსტა ორივე მხარე, რითიც ისარგებლეს ჩრდილოელმა ტომებმა, რასაც ძვ.წ 720 წლისთვის კიმირიელების შემოსევა და კოლხეთის განადგურება მოჰყვა. კიმირიელებმა რეგიონის შემდგომ განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი მიიღეს, რასაც მომდევნო საუკუნეებში ახალი ტომობრივი კავშირების წარმოიქმნა მოჰყვა, მათ შორის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი სასპირები იყვნენ. ძვ.წ. VI-V საუკუნეში, აქემენიანთა იმპერიის ექსპანსიას სასპირების და ალაროდების მე-18 სატრაპიაში გაერთიანება მოჰყვა. ჰეროდოტეს მიხედვით სასპირები და ალაროდები კოლხების მსგავსად იყვნენ აღჭურვილი. ძვ.წ. IV-III საუკუნეებში, სტრაბონის ცნობების თანახმად, რეგიონი იბერიის სამეფოს შემადგენლობაში შედიოდა და მომდევნო საუკუნეებში, იგი ხშირად იბერიელებისა და სომხების ხელში გადადიოდა. ძვ.წ II-I საუკუნეებში და ახ.წ. III-IV საუკუნეებში რეგიონი სომხეთის ერთ-ერთ პროვინციას წარმოადგენდა. მომდევნო საუკუნეებში, ბიზანტია-სასანიანების ბრძოლების შედეგად ზემო სპერი ბიზანტიის ხელში აღმოჩნდა, ხოლო ქვემო სპერი სასანური სომხეთის ნაწილს წარმოადგენდა.
შუა საუკუნეები
VII საუკუნეში რეგიონი არაბებმა დაიპყრეს. შემდგომ ის ქართველთა სამეფოს ხელში გადავიდა. 1001 წელს, დავით კურაპალატის სიკვდილის შემდეგ, იმიერტაო, ბასიანი და სპერი შემოიერთა ბიზანტიის იმპერატორმა ბასილი II-მ, ახალ შემოერთებული რეგიონებისგან ბასილიმ იბერიის თემი ჩამოაყალიბა, რომლის დედაქალაქად თეოდოსიპოლისი ითვლებოდა. 1071 წელს,მანასკერტის ბრძოლის შემდგომ, ბიზანტიის აღმოსავლეთ პროვინციები, მათ შორის სპერიც, 1124 წლამდე, თურქ-სელჩუკთა ხელში გადავიდა. შემდგომ პერიოდში ის გაათავისუფლა ქართველმა მონარქებმა და XII-XIII საუკუნეემდე, ერთიანი საქართველოს ნაწილი იყო.
28 მაისის ქუჩა
მინი
სპერი (ისტორიული მხარე)
შუა საუკუნეები
1203 წელს, რუმის სულთანმა რუქნადინმა მიზნად დაისახა შავიზღვისპირეთის ხელში ჩაგდება და აღმოსავლეთში გაბატონება. მან ერზინკის, აბულისტანის, ბორიტის, არზრუმისა და შამის (სირია) მფლობელებთან ერთად დაახლოებით 400 ათ. ჯარით საქართველოში შემოიჭრა და საქართველოს სამხრეთ რეგიონები, მათ შორის სპერი დაიკავა. იმავე წელს, ბასიანის ბრძოლაში გამარჯვებით, საქართველომ შეძლო, თურქების განდევნა და სპერის განთავისუფლება. 1242 წელს,მონღოლების შემოსევების შედეგად, სამხრეთ საქართველო მონღოლების ხელში გადავიდა, მაგრამ XIII საუკუნის მეორე ნახევარში, გიორგი ბრწყინვალემ შეძლო მისი განთავისუფლება და საქართველოს დანაწევრებამდე ის ერთიანი საქართველოს ნაწილს წარმოადგენდა, შემდგომ ის სამცხე-საათაბაგოს ნაწილი გახდა, რომელსაც ქართველი ფეოდალები მართავდნენ.
უახლესი ისტორია
XVI საუკუნემდე სპერის ხეობა ქრისტიანულ რეგიონად ითვლებოდა, მაგრამ ოსმალების შემოსევის შემდეგ რეგიონში მომძლავრდა მუსლიმური და თურქული ელემენტები. 1916 წელს რეგიონი დროებით რუსეთის იმპერიამ დაიკავა. 1918 წელს კი თურქეთმა შეძლო მისი შემოერთება.
28 მაისის ქუჩა
ისტორია
XIX საუკუნის შუა ხანებამდე ეს ტერიტორია მეურნეობებმა და ბაღებმა დაიპყრეს, რომლებიც ბაქოს მოსახლეობას ეკუთვნოდა. 1883 წელს ბაქოს რკინიგზის სადგურის მშენებლობის შემდეგ გაჩნდა ასფალტირებული გზის საჭიროება, რომელიც სადგურს ქალაქთან დააკავშირებდა. 1887 წელს აქ აშენდა ბაქოში პირველი სატელეფონო ბირჟა. მან ქუჩას დაარქვა თავისი სახელი, „ტელეფონის ქუჩა“.
სპერი (ისტორიული მხარე)
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
28 მაისის ქუჩა
ისტორია
მეცხრამეტე საუკუნის ბოლოს ცხენოსნები უკვე დარბოდნენ ქუჩაში. თვითონ ქუჩა XIX საუკუნის ბოლოს კვლავ განიხილებოდა როგორც ქალაქის პერიფერია, სადაც ცხოვრობდნენ ქალაქის ღარიბი ფენის წარმომადგენლები.
1898 წელს მან მიიღო მნიშვნელობა ბაქოში პირველი ლუთერანული ეკლესიის მშენებლობის გამო. XX საუკუნის დასაწყისში ნავთობის მაგნატმა მუსა ნაღიევმა ამ ქუჩაზე ააშენა ქალაქის პირველი საცხოვრებელი სახლები. 1913 წელს „ტელეფონის ქუჩა“-s ეწოდა „რომანოვის გამზირი“ რუსეთის იმპერიაში რომანოვების მმართველობის 300 წლისთავის აღსანიშნავად.
1918 წელს, მას შემდეგ, რაც აზერბაიჯანი გახდა რუსეთისგან დამოუკიდებელი, მას ეწოდა ლინდლის ქუჩა სერ უილიამ ლინდლის სახელით, რომელმაც წვლილი შეიტანა მეფის პერიოდის ბაქოს ინფრასტრუქტურულ განვითარებაში.
1923 წელს, აზერბაიჯანში ბოლშევიკური ძალაუფლების დამონტაჟების შემდეგ, საბჭოთა მთავრობამ გადაწყვიტა დაეღწია „ბურჟუაზიული ტოპონიმიკისგან“ თავი და ქუჩას 28 აპრილი დაერქვა (აზერბაიჯანის საბჭოთა კავშირის თარიღი 1920 წელს).
იგი თანდათან აშენდა, რადგან ეზოზე დაფუძნებული ერთი ან ორსართულიანი კორპუსები დაუშვეს კორპუსები ან გადაკეთდნენ უფრო მაღალ შენობებად ზეკონსტრუქციების საშუალებით. 1934 წელს დასრულდა სტალინური სტილის ორი მასიური შენობა ქუჩის დასაწყისში, რომლებიც მიქაილ ჰუსეინოვმა და სადიხ დადაშოვმა დააპროექტეს. ერთ მათგანში განთავსდა კინოთეატრი „ნიზამი“, ხოლო მეორეში შემდეგ გახდა AzerTaj-ის სათაო ოფისი. გასული საუკუნის 50-იან წლებში ყოფილი იარმაროჩნაიას მოედანზე ჯარისკაცების ბაზარი მოიხსნა, რომ მის მაგივრად შეიქმნა სამად სამედ ვურღუნის სახელობის პარკი, შესასვლელთან პოეტის გიგანტური ქანდაკება იყო გამოსახული.
ქუჩის ღირსშესანიშნაობებს შორისაა მაცხოვრის ლუთერანული ეკლესია და სამად ვურგუნის პარკი. მეტროს უახლოესი კერა 28 მაისის სადგურია.
ქუჩის ღირსშესანიშნაობებს შორისაა მაცხოვრის ლუთერანული ეკლესია და სამად ვურღუნის პარკი. მეტროს უახლოესი გაჩერება „28 მაისის სადგურია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ბაქოს ქუჩები კატეგორია: ბაქოს ღირსშესანშნაობები
ტირა დანიელი
ტირა დანიელი (Thyra af Danmark, Thyra von Dänemark; დ. 29 სექტემბერი, 1853 — გ. 26 თებერვალი, 1933) — გლიუქსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე კრისტიან IX-ისა და დედოფალ ლუიზა ფონ ჰესენ-კასელის უმცროსი ასული. ჰანოვერის კრონპრინცესა როგორც ერნესტ ავგუსტ ჰანოვერელის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ტირა დაიბადა 1853 წლის 29 სექტემბერს ყვითელ სასახლეში, კოპენჰაგენში. იგი იყო დანიის მეფე კრისტიან IX-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ლუიზა ფონ ჰესენ-კასელის უმცროსი ქალიშვილი. იგი თავისი მშობლების გამეფებამდე ათი წლით ადრე დაიბადა, ვინაიდან კრისტიანი ტახტზე მხოლოდ 1863 წელს ავიდა. ამავე წელს, მისი ძმა, გეორგიოს I საბერძნეთის მეფედ აირჩიეს. იმავდროულად, მისი უფროსი და, ალექსანდრა ცოლად დიდი ბრიტანეთის მეფე ედუარდ VII-ს, ხოლო დაგმარი რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე III-ს გაჰყვა ცოლად.
სამეფო კარზე ტირა გამოირჩეოდა თავისი კარგი აღზრდითა და მანერებით, რომელთაც მისი შავი თმა და მომხიბვლელი ლურჯი თვალები ემატებოდა. დედოფალ ლუიზას სურდა, რომ ისიც მისი და-ძმების მსგავსად სარფიანად დაქორწინებულიყო. ამის გამო, თავდაპირველად ტირას საქმროდ განიხილებოდა ნიდერლანდების მეფე ვილემ II, თუმცა იგი ტირაზე თექვსმეტი წლით უფროსი იყო და ამიტომაც უარი თქვა ქორწინებაზე.
ამ პერიოდში, ტირას ერთ-ერთი დანიელი ლეიტენანტი შეუყვარდა, მასთან რომანი გააბა და 1870 წელს დაფეხმძიმდა კიდეც. დანიის სამეფო ოჯახის „ღირსების“ შესანარჩუნებლად, დედოფალმა დამალა მისი ფეხმძიმობა და იგი მის ძმასთან, გეორგიოსთან გაუშვა ათენში, სადაც გააჩინა ბავშვი. აღსანიშნავია, რომ ბავშვის შემდგომი ბედი უცნობია. არსებობს ლეგენდა, რომლის მიხედვითაც მან გოგონა გააჩინა, სახელად მარია, რომელმაც შემდგომში კეიტი დაირქვა და დედის საძებნელად დანიაში ჩავიდა, თუმცა იქ მან თავისი სიყვარული გაიცნო და გათხოვდა. თუმცა, ეს მხოლოდ ხალხში გავრცელებულ ჭორზე აგებული ლამაზი ლეგენდაა და მას ისტორიული წყარო არ აქვს.
1878 წლის 21/22 დეკემბერს ტირა ცოლად შერთეს ჰანოვერის მეფე გეორგ V-ისა და დედოფალ მარია საქსენ-ალტენბურგელის ვაჟს, კრონპრინც ერნესტ ავგუსტს. მიუხედავად ტიტულისა, ერნესტ ავგუსტის სამეფო, ანუ ჰანოვერი, ჯერ კიდევ 1866 წელს გააუქმა და მიიერთა პრუსიამ.
მიუხედავად ყველაფრისა, ქორწინება იღბლიანი აღმოჩნდა და ტირამ ექვსი ბავშვი გააჩინა. ვინაიდან მისი ქმარი დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიას ბიძაშვილი იყო, იგი კამბერლენდისა და ტევიოტდალის ჰერცოგის წოდებას ატარებდა. ამავდროულად, ის და ტირა, ფაქტობრივად ჰანოვერის ტიტულარული მეფე-დედოფალი იყვნენ.
ტირა დანიელი 1923 წლის 14 ნოემბერს ავსტრიის ქალაქ გმუნდენში გადასახლდა, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხრა წელი და გარდაიცვალა 1933 წლის 26 თებერვალს, 79 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 29 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1853 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1933 კატეგორია:გლუქსბურგები კატეგორია:დანიის პრინცესები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
ფრედერიკ VIII
ფრედერიკ VIII (Frederik 8.; დ. 3 ივნისი, 1843 — გ. 14 მაისი, 1912) — გლიუქსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე კრისტიან IX-ისა და დედოფალ ლუიზა ფონ ჰესენ-კასელის უფროსი ვაჟი. დანიის მეფე 1906-12 წლებში. დანიის მეფე კრისტიან X-ისა და ნორვეგიის მეფე ჰოკონ VII-ის მამა.
ადრეული ცხოვრება
მინი|მარცხნივ|კრონპრინცი ფრედერიკი 1863-68 წლებში ფრედერიკი დაიბადა 1843 წლის 3 ივნისს კოპენჰაგენში. იგი იყო დანიის ტახტის მემკვიდრე კრისტიან გლიუქსბურგისა და მისი ცოლის, ლუიზა ფონ ჰესენ-კასელის პირველი შვილი. მას სახელი დანიის მეფე ფრედერიკ VII-ის პატივსაცემად დაარქვეს, რომელმაც 1853 წელს მისი მშობლები თავის პირველ მემკვიდრეებად, ანუ კრონპრინცად და კრონპრინცესად გამოაცხადა, ვინაიდან თავად უშვილო იყო და ოლდენბურგების დინასტიის სხვა წარმომადგენლები ცოცხლები აღარ იყვნენ, შესაბამისად, ამავე წელს ფრედერიკი დანიის პრინცი გახდა.
1860 წლიდან იგი სამხედრო განათლებას იღებდა. 1863 წელს ფრედერიკი ოქსფორდის უნივერსიტეტში ჩასაბარებლად ემზადებოდა, მაგრამ ამავე წელს მამამისი დანიის მეფე კრისტიან IX გახდა, ფრედერიკი კი ტახტის პირველი მემკვიდრე, რის გამოც საზღვარგარეთ სასწავლებლად წასვლა აეკრძალა.
როგორც დანიის კრონპრინცი, მან სამეფო საბჭოში თანამდებობა მიიღო და შემდგომში მამას მოვალეობების შესრულებაშიც ეხმარებოდა. 1864 წელს, მან მონაწილეობა მიიღო დანიასა და პრუსიას შორის გამართულ შლეზვიგის მეორე ომში.
ქორწინება
მინი|მარცხნივ|კრონპრინცი ფრედერიკი და მისი მეუღლე, კრონპრინცესა ლუიზა შვედი დედამისს, დედოფალ ლუიზა ფონ ჰესენ-კასელს, ფრედერიკის დაქორწინება ისევე სარფიანად სურდა, როგორც თავისი ორი უფროსი ქალიშვილი — ალექსანდრა და დაგმარი დააქორწინა (ისინი დიდი ბრიტანეთის მეფესა და რუსეთის იმპერატორზე გაათხოვა). დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიას, ამ დროისათვის ორი გაუთხოვარი ქალიშვილი ჰყავდა: ელენა და ლუიზა, დედოფალი ლუიზა კი ფრედერიკის ერთ-ერთზე დაქორწინებას ცდილობდა. თუმცა, თავად ვიქტორიას არ სურდა თავისი ქალიშვილების უცხო სახელმწიფოს ტახტის მემკვიდრეზე დაქორწინება, რადგანაც ამის შემდეგ მათ საზღვარგარეთ გადასახლება მოუწევდათ. ამის გამო, ვიქტორიამ თავისი ქალიშვილები პატარა გერმანელ მთავრებზე დააქორწინა, რომელბიც ქორწილის შემდეგ ინგლისში გადასახლდნენ. გარდა ამისა, ვიქტორია პრო-გერმანული პოლიტიკის გამტარებელი იყო და კიდევ ერთი ალიანსი დანიასთან (ვინაიდან მისი უფროსი ვაჟი, ედუარდ VII უკვე იყო დაქორწინებული ალექსანდრა დანიელზე) აღარ სურდა.
ყოველივე ამის გამო, 1868 წლის ივლისში, ფრედერიკი დაინიშნა შვედეთისა და ნორვეგიის მეფე კარლ XV-ის 17 წლის ქალიშვილ ლუიზა შვედზე. პრინცესა ლუიზას ოჯახი ძალიან ახლოს იყო ბონაპარტებთან. იგი ბერნადოტების დინასტიის წარმომადგენელი იყო, რომელიც 1818 წლიდან გამეფდა შვედეთ-ნორვეგიაში. ამ დინასტიის დამაარსებელი კარლ XIV-ის ცოლი იყო ნაპოლეონ ბონაპარტის რძლის და, დეზიდერია კლარი, რომელთა შვილიც იყო მეფე ოსკარ I რომლის მეუღლეც ასევე ნაპოლეონის მეუღლის, იმპერატრიცა ჟოზეფინას ძმისწული, ჟოზეფინ დე ბოარნე იყო, რომლებიც ლუიზას ბებია-ბაბუად ერგებოდნენ.
ეს ქორწინება მიზნად ისახავდა დანია-შვედეთის დაახლოვებას. მას შემდეგ, რაც 1864 წელს პრუსიასთან ომში შვედეთი დანიას არ დაეხმარა, ამ ორ ქვეყანას შორის დაძაბულობა სუფევდა. ფრედერიკი და ლუიზა ერთმანეთს პირველად ჯერ კიდევ 1862 წელს შეხვდნენ, თუმცა ოფიციალურად 1868 წელს მიიწვიეს შვედებმა ლუიზას გასაცნობად. ამავე წელს შედგა მათი ნიშნობა. იგი ინგებორგ შვედის შემდეგ პირველი შვედი პრინცესა იყო, რომელიც დანიის სამეფო ოჯახის წევრზე დაქორწინდა, რითაც სკანდინავიის ყველა ქვეყანა გაერთიანდა.
1869 წლის 28 ივლისს, სტოკჰოლმში შედგა ფრედერიკისა და ლუიზას ქორწინება. ამის შემდეგ წყვილი კოპენჰაგენში, ამალიენბორგის სასახლეში ცხოვრობდა. მათ ქორწინებაში სულ ოთხი ვაჟი და ოთხი ქალიშვილი შეეძინათ. თუმცა, ქორწინება არც ბედნიერი ყოფილა და არც გავლენა მოუხდენია ორი ქვეყნის ურთიერთობაზე.
მეფობა
მინი|მეფე ფრედერიკი 1909 წელს ფრედერიკის მამა, მეფე კრისტიან IX 1906 წლის 29 იანვარს გარდაიცვალა, რის შემდეგაც მეფე ფრედერიკ VIII გახდა. ტახტზე ასვლისას იგი უკვე 62 წლის იყო და მხოლოდ კრონპრინცობაში გაატარა თავისი ცხოვრების 43 წელი.
უმეტეს შემთხვევაში, ფრედერიკ VIII ცნობილია როგორც ლიბერალი მმართველი, რომელიც ბევრად უფრო ხელსაყრელი იყო ახალი საპარლამენტო სისტემისთვის, ვიდრე მამამისი. იმის გამო, რომ იგი ტახტზე ღრმა ასაკში შევიდა, დიდი დრო არ ჰქონია სამართავად და იმ დროსაც ძირითადად ავადმყოფობაში ატარებდა. ამის გამო, დანიაში კონსტიტუციურმა მონარქიამ კიდევ უფრო გაიდგა ფესვები.
გარდაცვალება
1911-12 წლებში იგი ევროპის მასშტაბით მოგზაურობდა. ნიციდან მომავალ გზაზე, მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა უკიდურესად დამძიმდა და 1912 წლის 14 მაისს, ჰამბურგში გარდაიცვალა, 68 წლის ასაკში. იგი მალევე გადაასვენეს და დაკრძალეს დანიაში, როსკილეს სამეფო კათედრალში. მისი მეუღლე, დედოფალი ლუიზა შვედი 1926 წელს გარდაიცვალა 74 წლის ასაკში, რის შემდეგაც იგი ფრედერიკის გვერდით დაკრძალეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1843 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1912 კატეგორია:გლუქსბურგები კატეგორია:დანიის მეფეები
აგიოს-დიმიტრიოსი (კვიპროსი)
აგიოს-დიმიტრიოსი (Άγιος Δημήτριος) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 56 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლიმასოლის რაიონის სოფლები
მუტა-ელგა
მუტა-ელგა (Мутайылға) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 237 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ჩერნუშკა, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
Awwwards
Awwwards (Awwwards Online SL) — პროფესიონალური ვებ-დიზაინისა და ვებ-პროგრამირების შემფასებელი ორგანიზაცია. awwwards-ი აჯილდოებს ორ კატეგორიაში: საუკეთესო დიზაინი და საუკეთესო პროგრამირება. ვებ-დიზაინის შეფასება ხდება საიტზე - awwwards.com-ზე. წლის საუკეთესო დიზაინის/პროგრამირების არჩევა ხდება Awwwards კონფერენციაზე, რომელიც სხვადასხვა ქვეყნებში ტარდება. Awwwards დაარსდა 2009 წელს და მისი სათაო ოფისი მდებარეობს ესპანეთში, ქალაქ ვალენსიაში.
ცნობილი გამარჯვებულები
გამარჯვებულებს შორის არის ისეთი ცნობილი კომპანიების საიტები როგორიც არის: მერსედეს-ბენცი, Warner Bros., Volkswagen და Google.
სქოლიო
კატეგორია:ინტერნეტ ჯილდოები
სიმონ ტაჰამატა
სიმონ ტაჰამატა (Simon Melkianus Tahamata; დ. 26 მაისი, 1956, ვუხტი, ჩრდილოეთი ბრაბანტი, ნიდერლანდები) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. სხვადასხვა დროს იცავდა „აიაქსის“, ლიეჟის „სტანდარდის“, „ფეიენორდის“, „ბეერსხოტისა“ და ნიდერლანდების ეროვნული ნაკრების ღირსებას. ნიდერლანდების სამგზის ჩემპიონი და ნიდერლანდების თასის მფლობელი „აიაქსის“ შემადგენლობაში. ბელგიის ჩემპიონი და ბელგიის თასის სამგზის მფლობელი ლიეჟის „სტანდარდის“ შემადგენლობაში.
სანაკრებო კარიერა
1979–1986 წლებში იყო ნიდერლანდების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი, რომლის შემადგენლობაში 22 მატჩი ითამაშა და 2 ბურთი გაიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:ნიდერლანდელი ფეხბურთელები კატეგორია:ნიდერლანდების ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ერედივიზიის ფეხბურთელები კატეგორია:ამსტერდამის აიაქსის ფეხბურთელები კატეგორია:როტერდამის ფეიენორდის ფეხბურთელები კატეგორია:ბელგიის პირველი დივიზიონი A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ლიეჟის სტანდარდის ფეხბურთელები კატეგორია:ნიდერლანდელი ფეხბურთის მწვრთნელები
ტანძავერი
ტანძავერი (Տանձավեր) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 650 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 208 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 56 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.72 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
ბატერნატი (უისკონსინი)
ბატერნატი (Butternut) — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აშლენდის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 2 487 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 89.9 კაცი/კმ². ფართობი 4,17 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, სოფლის ფართობი 4,17 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის მთლიანი ნაწილი უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:აშლენდის ოლქის დასახლებები
აბრამცევო-კუდრინოს ჩუქურთმა
აბრამცევო-კუდრინოს ჩუქურთმა — ხის მხატვრული კვეთა, რითაც სახელი გაითქვეს აბრამცევოს, კუდრინოს, ახტირკისა და მოსკოვის ოლქის ზაგორსკის რაიონის სხვა სოფლების ოსტატებმა. 1882 წელს პირველი სახელოსნო აბრამცევოს მამულში გახსნა მხატვარმა ე. პოლონოვამ. აბრამცევო-კუდრინოს ჩუქურთმიან საყოფაცხოვრებო საგნებსა და სუვენირებს, რომლებსაც უპირატესად ბრტყელი რელიეფი (გეომეტრიული და მცენარეული ორნამენტი, ფრინველთა და ცხოველთა გამოსახულებანი) და გაპრიალებული ზედაპირი აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მხატვრული კვეთა ხეზე კატეგორია:რუსული ეროვნული ხელსაქმეები
ხასკოვოს თემი
ხასკოვოს თემი (Община Хасково) — თემი სამხრეთ ბულგარეთში. შედის ხასკოვოს ოლქში. თემის მოსახლეობაა 95 832 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 739.8 კმ²-ს. მოიცავს 37 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ხასკოვო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხასკოვოს ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
სომხეთი 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სომხეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 4 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სომხეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ნოვაია-ბურმა
ნოვაია-ბურმა (Яңы Борма) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
ვილჰელმის კივილი
მინი|მარჯვნივ|ვილჰელმის კივილი ვილჰელმის კივილი (Wilhelm scream) — კინოსა და ტელევიზიაში ხშირად გამოყენებული ხმოვანი ეფექტი. პირველად გამოიყენეს 1951 წლის ვესტერნში „შორეული დოლები“. აღნიშნული ეფექტის პოპულარობას ხელი შეუწყო „ვარსკვლავური ომების“ ეპიზოდებმა.
აღნიშნული ხმა იქცა ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ კინოშტამპად და გამოყენებულია კომპიუტერულ თამაშებსა და რამდენიმე ასეულ ფილმში.
ხმის ეფექტს სახელი ეწოდა ისრით დაჭრილი რიგითი ვილჰელმის მიხედვით 1953 წლის ვესტერნიდან „იერიში მდინარე ფეზერთან“.
ვილჰელმის კივილს ხშირად შევხვდებით კვენტინ ტარანტინოს ფილმებში (მაგ: „ცოფიანი ძაღლები“, „მოკალი ბილი“, „სიკვდილგამძლე“, „უსახელო ნაბიჭვრები“, „ჯანგო გათავისუფლებული“).
სქოლიო
კატეგორია:1951 წლის ნამუშევრები კატეგორია:ხმის ეფექტები
აგიოს-გეორგიოსი (ლიმასოლი)
აგიოს-გეორგიოსი (Άγιος Γεώργιος) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 69 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლიმასოლის რაიონის სოფლები
ფინი და ჰენგესტი
„ფინი და ჰენგესტი“ (Finn and Hengest) — ანგლოსაქსური ლეგენდების რედაქცია, დაფუძნებული ჯ.რ.რ. ტოლკინის 1920 წლის ჩანაწერებზე.
აღწერა
ფრაგმენტი 48 სტრიქონისგან შედგება. დანიელი ჰნეფი და მისი 60 ტენი, რომელიც დაბანაკებული იყო ფინის (ფრიზების მბრძანებლის) ციხესიმაგრეში, ხუთი დღის განმავლობაში უცნობი მტრის შემოტევას იგერიებენ. ტექსტი წყდება დაჭრილი მეომრის ბელადისადმი მიმართვისას. იგივე ისტორია მოთხრობილია „ბეოვულფის“ 1068-1159-ე სტრიქონებში, საიდანაც ცნობილი ხდება, რომ ჰნეფის მტერი თავად ფინი იყო. ჰნეფი ამ წყაროს მიხედვით იღუპება, ხოლო ცოცხლად დარჩენილი ხალხი, ჰენგესტის მეთაურობით, კვლავ წინააღმდეგობას უწევს მტერს და ფრიზებს ისეთ დარტყმას მიაყენებს, რომ ფინი იძულებულია, მოლაპარაკებებზე დათანხმდეს.
ზამთარი მშვიდად ჩაივლის, მაგრამ გაზაფხულზე ჰნეფის ორი მოახლე, ოსლაფი („ფინსბურგის ბრძოლაში“ ცნობილია, როგორც ორდლაფი) და გუდლაფი შინ ბრუნდებიან. ისინი დიდ ლაშქარს აგროვებენ და ბრუნდებიან ფრიზიაში, სადაც ბელადის მოკვლაზე შურს იძიებენ, კლავენ ფინსა და მის ხალხს. ჰენგესტის, კენტის მეფისა და ჰენგესტის, რომელიც „ბეოვულფის პერსონაჟია“, იდენტურობა სავარაუდოა, მაგრამ დამტკიცებული არ არის.
მანჰეტენის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია (St. Nicholas Greek Orthodox Church) — განახლებული მსოფლიო სავაჭრო ცენტრის მიმდებარედ მშენებარე მართლმადიდებლური ბერძნული ეკლესია მანჰეტენზე, ნიუ-იორკში. სამშენებლო სამუშაოებს აწარმოებს ნიუ-იორკისა და ნიუ-ჯერსის საპორტო მმართველობა. მთავარი არქიტექტორია ესპანელი სანტიაგო კალატრავა. ეკლესია დაექვემდებარება კონსტანტინოპოლის მართლმადიდებელ ეკლესიას. პირვანდელი ეკლესია განადგურდა 2001 წლის 11 სექტემბრის ტერორისტული აქტების შედეგად. მშენებლობა უნდა დასრულდეს 2018 წლის ნოემბერში.
ფინი და ჰენგესტი
აღწერა
„ბეოვულფის“ შედგენის პერიოდში (VIII-X საუკუნეები) ფინსბურგის ბრძოლა შორეულ წარსულად ითვლებოდა და ლეგენდები მასზე ყველა იმ დროის ისტორიკოსსა თუ რიგით პიროვნებას უნდა სცოდნოდა. საგულისხმოა, რომ კენტერბერიულ ფრაგმენტში ქრისტიანობის ხსენება არ არის, ვინაიდან ჰნეფის სამგლოვიარო კოცონი, აღწერილი „ბეოვულფში“, წარმართული ტრადიციაა.
ტოლკინის ნაშრომი
ტოლკინის ვერსიით, ფინსბურგის ალყა წარმოადგენდა დანიელ მეომართა შორის შიდა განხეთქილების შედეგს. ორივე მხარეს იყვნენ იუტები, განდევნილი დანიიდან და ფრიზებს შეფარებულები. ბრძოლისას მოხდა უფრო „ძველი“ იუტების (ფინის მსახურთა) და „ახლების“ (ჰნეფთან ერთად მოსულების) შეჯახება.
პიტერ აბრაჰამსი
პიტერ ჰენრი აბრაჰამსი (Peter Henry Abrahams Deras; დ. 19 მარტი, 1919 — გ. 18 იანვარი, 2017) — სამხრეთ აფრიკელი მწერალი. მისი შემოქმედების მთავარი თემაა რასობრივი დისკრიმინაციისა და ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის პრობლემები. ავტორია რომანებისა: „მეშახტე“ (1945), „ჭექა-ქუხილის ბილიკით“ (1948), „გვირგვინი უდომოსათვის“ (1956), „ღამის ტყვეობაში“(1965), „ჩვენი კუნძული დღეს“ (1966) და სხვები.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის მწერლები
დევებიანის ნამოსახლარი
დევებიანის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობდა დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟინვალის ჩრდილოეთით, 2 კილომეტრზე, მდინარე ფშავის არაგვის მარჯვენა ნაპირზე, ფერდობზე, დევებიანად წოდებულ ადგილზე. განეკუთვნება XII-XIII საუკუნეებს. ამჟამად დაფარულია წყლით. 1974 წელს გათხარა ისტორიის არქეოლოოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი). ფართო ხელოვნურ ტერასაზე განლაგებული იყო სამი საცხოვრებელი კომპლექსი. შენობები ნაგები იყო ნატეხი ქვით. თითოეული საცხოვრებელი კომპლექსი მოიცავდა ოთახს, მარანს და გომურს. საცხოვრებელ ოთახს დატკეპნილი თიხის იატაკი ჰქონდა, ოთახის შუაში კერა იყო მოწყობილი, კედლების მთელ სიგრძეზე — საფეხური, მარანში კი — ქვითკირის საწნახელი. გომურს ფიქლით მოგებული იატაკი ჰქონდა. ნამოსახლარზე შემორჩენილი იყო დამხმარე სათავსების ნაშთებიც. მთელ კომპლექსს შემოვლებული ჰქონდა მშრალად ნაწყობი ქვის კედელი. მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა დაცულია აკც-ის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ტაშტუნი
ტაშტუნი (Տաշտուն) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 950 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 134 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 50.26 კმ²-ია.
ირინე ლეონიძე
ირინე ლეონიძე (დ. 26 დეკემბერი, 1984, ბათუმი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო), ევროპის ჩემპიონატის სამგზის ვერცხლის პრიზიორი (2012, 2016,  მოსკოვი,  ყაზანი, რუსეთი;   2018, ათენი, საბერძნეთი, -80 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:ქალები სპორტში ი
ვიზაზამინი
ვიზაზემინი (Vizəzəmin) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 492 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
სამხრეთ-დასავლეთი კუნძულები (პალაუ)
სამხრეთ-დასავლეთი კუნძულები (Southwest Islands) — რამდენიმე პატარა კუნძული, რომლებიც მდებარეობენ წყნარ ოკეანეში, დაახლოებით 600 კმ-ში პალაუს რესპუბლიკის მთავარი კუნძულების ჯაჭვიდან სამხრეთ-დასავლეთით და ეკუთვნის ამ სახელმწიფოს. კუნძულები მდებარეობენ პალაუს მთავარ კუნძულ ბაბელდაობთან ახლო მყოფ კუნძულებიდან, რომლებშიც შედიან კორორის, პელელიუს და ანგაურის შტატები და კლდოვანი კუნძულები, რომლებიც არ ითვლებიან სამხრეთ-დასავლეთი კუნძულების ნაწილად, სამხრეთ-დასავლეთით. საერთო ფართობი — 3,93 კმ², მოსახლეობა — 65 ადამიანი (2015 წლის მოსახლეობის აღწერა).
სამხრეთ-დასავლეთი კუნძულები ქმნიან ორ შტატს (ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ):
სქოლიო
კატეგორია:პალაუს კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
ავღანეთი 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ავღანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთოთხმეტედ 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ავღანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ნოვაია-კარა
ნოვაია-კარა (Яңы Ҡара) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 167 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 46 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 89 კმ-ით.
დამალული მიკი
მინი მინი „დამალული მიკი“ — მიკი მაუსის ოსტატურად დამალული სილუეტი, შემდგარი სამი წრისგან, რომლებიც სიმბოლიზირებენ თაგვის ყურებსა და თავს. ყურადღებით დაკვირვების მეშვეობით „დამალული მიკის“ ხილვა შეგიძლიათ დისნეის მრავალ კლასიკურ ფილმში (როგორებიცაა მეფე ლომი, პატარა ქალთევზა და ა.შ.), ასევე დისნეილენდებშიც და მსგავს გასართობ პარკებში.
მიკი მაუსის თავი უკვე დიდი ხნის მანძილზე ძალზედ ცნობილი და გამოყენებადი სიმბოლო და თილისმაა, თუმცა მისი ამოცნობა ყოველთვის მარტივი როდია. ფილმებში „დამალულმა მიკიმ“ შეიძლება მიიღოს კლდის, წყალსაცავისა თუ თანავარსკვლავედის ფორმა.
Ӭ̄
Ӭ̄, ӭ̄ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „Э“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნების ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
დამალული მიკი
დიდი ხნის განმავლობაში „დამალული მიკი“ დისნეის კომპანიის პროფესიული საიდუმლო იყო და წარმოადგენდა ამა თუ იმ ხელოვნის ხელწერას, თუმცა გარკვეული ხნის შემდეგ საიდუმლო გამჟღავნდა და კომპანიამ ოფიციალურად აღიარა „დამალული მიკის“ არსებობა. დისნეილენდებში შეგიძლიათ შეიძინოთ სპეციალური ბროშურები, რომლებიც შეიცავენ მინიშნებებს პარკში არსებულ ცნობილ „ტრიციკლებზე“.
დამალული მიკი კინემატოგრაფიაში
ქვემოთ ჩამოთვლილია სია იმ ფილმებისა თუ ანიმაციური ფილმებისა, სადაც ყურადღებით დაკვირვებით შეგიძლიათ იხილოთ მიკი მაუსის სილუეტები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იუმორი
Ӭ̄
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, გრაფემის, „Э“-სა და დიაკრიტიკული ნიშნების კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება: ან
კატეგორია:კირილური ასოები
თასიკი
თასიკი (Թասիկ) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 740 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 286 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 40.51 კმ²-ია.
Fish Out of Water (კრის სკუაირის ალბომი)
სქოლიო
კატეგორია:კრის სკუაირის ალბომები კატეგორია:1975 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Atlantic Records-ის ალბომები კატეგორია:პროგრესული როკ-ალბომები
კაკაბეთის ღვთისმშობლის მეორე ეკლესია
კაკაბეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ კაკაბეთში. აგებულია XX საუკუნის II ნახევარში, ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ. ძველი დანგრეული ეკლესიის ადგილას.
ეკლესია გეგმით ოთხკუთხაა 6,3 მეტრი 5,3 მეტრზე. ნაგებია რიყის ქვით და ბეტონის ბლოკებით. შენობას დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს შომოსასვლელები, აღმოსავლეთში კი სარკმელია გაჭრილი. გადახურულია ხის მორებზე დაწყობილი კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სომხეთის საპარლამენტო არჩევნები (1995)
სომხეთის საპარლამენტო არჩევნები 1995 — საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ ჩატარებული პირველი საპარლამენტო არჩევნები. გაიმართა 1995 წლის 5 ივლისს, ხოლო მეორე ტური 29 ივლისს. 190 დასაკავებელი ადგილიდან 150 ირჩეოდა მაჟორიტარული სისტემით, ხოლო 40 პროპორციულით. არჩევნებში გამარჯვება რესპუბლიკურმა ბლოკმა (ალიანსში გაერთიანებულები იყვნენ პან-სომხური ეროვნული მოძრაობა, დემოკრატიულ-ლიბერალური პარტია, ქრისტიან-დემოკრატიული კავშირი და რესპუბლიკური პარტია) მოიპოვა, რომელმაც 190-დან 88 ადგილი მოიპოვა. არჩევნებზე ამომრჩეველთა აქტივობამ 54.3% შეადგინა.
შედეგები
* რესპუბლიკურ ბლოკში შემავალი პარტიები მაჟორიტარულ არჩევნებში დამოუკიდებლად მონაწილეობდნენ, პან-სომხურმა ეროვნულმა მოძრაობამ მოიპოვა 62 ადგილი, დემოკრატიულ-ლიბერალურმა პარტიამ მოიპოვა 4, ქრისტიან-დემოკრატიულმა კავშირმა მოიპოვა ერთი და რესპუბლიკურმა პარტიამ აგრეთვე ერთი.
სქოლიო
კატეგორია:1995 წლის არჩევნები კატეგორია:სომხეთის არჩევნები
ბორის ფომინი
ბორის ივანოვის ძე ფომინი (Борис Иванович Фомин; დ. 12 აპრილი, 1900, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთის იმპერია — გ. 25 ოქტომბერი, 1948, მოსკოვი, სსრკ) — საბჭოელი მუსიკოსი და კომპოზიტორი; კონკრეტულად, რუსი რომანისტი.
ბიოგრაფია
ბორის ივანოვიჩ ფომინი დაიბადა 1900 წლის 12 აპრილს სანქტ-პეტერბუერგში. მისი მამა ივან იაკოვლევიჩი (1869–1935) იყო არმიის მაღალი თანამდებობის პირი, რომელიც მსახურობდა სახელმწიფო სამხედრო კონტროლის ოფისში (იგი მიხეილ ლომონოსოვს თვლიდა მის შორეულ ნათესავებში). მისი დედა ევგენია ლოანოვნა პეკარი (1872–1954) წარმოშობით ავსტრიელი იყო. ბორისს ჰყავდა სამი და: ვალენტინა (ერთი წლით უფროსი), ლიდია და ოლგა, შესაბამისად, 8 და 12 წლით უმცროსი.
მამის დავალებით ბორისი Realschule-ს შეუერთდა, მაგრამ მუსიკისადმი გატაცემაბაზე უარის თქმა შეუძლებელი აღმოჩნდა. 12 წლის ასაკში შეუერთდა პროფესორ ანა იესიფოვას კონსერვატორიის პიანოს კლასს; კლასის მოსწავლეებში შედიოდა სერგეი პროკოფიევი. 1914 წელს იესიფოვას გარდაცვლების შემდეგ, მისი ორი კოლეგის, ბენდიცკის და სახაროვის გვაროვნებით, პეტერბურგის ფილარმონიას შეუერთდა. ერთი წლის შემდეგ ჩაირიცხა სანქტ-პეტერბურგის კონსერვატორიაში. განათლების მიღება შეაწყვეტინა 2917 წლის რევოლუცია; მოგვიანებით მისი გაგრძელება და დასრულება არასოდეს უცდია. ბიოგრაფების აზრით, რეტროსპექტივაში, კონსერვატორიის დიპლომი მის შემდგომ ცხოვრებას გაადვილებდა.
გარდაცვალება
მრავალი წლის განმავლობაში ფომინი ტუბერკუიოზით იტანჯებოდა. გარშემო მყოფი ხალხისთვის იგი ჰგავდა „ოპტიმიზმის შადრევას“. 1948 წელს ფომინის ჯანმრთელობა გაუარესდა და გადაიწყვანეს კლინიკაში, სახელად „Vysok iye Gory“. მეგობრებმა მოახერხეს მისთვის პენიცილინის შესყიდვა; პენიცილინი იყო იშვიათობა სსრკ-ში; იგი ხელმისაწვდომი იყო მხოლოდ „ნომენკლატურის“ წევრებისთვის. ადრეულ პერიოდში მკურნალობას შეიძლება ჰქონოდა შედეგი, თუმცა ამ დროისთვის დაგვიანებული აღმოჩნდა. ბორის ივანოვიჩ ფომინი გარდაიცვალა 1948 წლის 25 ოქტომბერს, მოსკოვში. დაასაფლავეს „ვვედენსკოიის“ სასაფლაოზე.
მემკვიდრეობა
ბორის ფომინმა, რომელმაც 400-ზე მეტი მუსიკა, 3 ბალეტი და 3 ოპერეტა დაწერა ცნობილი გახდა 1920-იან წლებში როგორც რუსული რომანტიკის ოსტატი. 1990-იანი წლების ბოლოს და 2000-იანი წლების დასაწყისში, პოპულარულმა ხელოვნებმა, როგორიცაა ოლეგ პოგუდინი და ნინა შატსკაია, დაიწყეს ფომინის სიმღერების შესრულება. 2000 წელს გამოვიდა ფომინისის პირველი ყოვლისმომცველი ბიოგრაფია, ბედნიერი უბედო (Счастливый неудачник), რომლის ავტორი იყო ელენა და ვალერი უკოლოვსები. კომპოზიტორის სიმღერის მემკვიდრეობამ აღორძინება განიცადა, ხოლო რუსეთში ფართო საზოგადოებამ გაოგნებულმა გააცნობიერა, რომ მათი ზოგიერთი საუკეთესო-საყვარელი რომანი, რომლებსაც მათი აზრით, „ტრადიციულ“ ან „ხალხურ“ სიმღერებს უწოდებდა, კომპოზიტორმა ბორის ფომინის შექმნილი ყოფილა.
როშკის მთავარანგელოზის ჯვარი
მთავარანგელოზის ჯვარი — საკულტო ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის, სოფელ როშკაში, მდინარე როშკისწყლის მარცხენა ნაპირზე, მაღალი მთის წვერზე. სალოცავში შედის ბეღელი, დარბაზი, მარიამწმინდის კოშკი და საზარე.
ბეღელი ფიქლით ნაშენი, გეგმით ოთხკუთხა, შელესილკედლებიანი ნაგებობაა. შემორჩენილია მხოლოდ მისი უკანა ნაწილი, შვიდსაფეხურიანი გადახურვით. დარბაზი ბეღლის სამხრეთითაა. ნაგებია ფიქლის ქვის მშრალი წყობით. გეგმით ოთხკუთხაა. სწორკუთხა შესასვლელი სამხრეთ-აღმოსავლეთიდანაა, იმავე კედელში სარკმელია გაჭრილი. სათავსში, კედლების გაყოლებაზე, ქვის სკამებია. ცენტრში კერაა მოწყობილი. ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში მოზრდილი ხის თაროა - თასების დასაწყობად. გადახურვა ბრტყელია - ძელური.
მარიამწმინდის კოშკი ოთხწახნაგა პრიზმის ფორმის მასიური ნაგებობაა. დგას დარბაზის სამხრეთით. ნაშენია ფიქლის მშრალი წყობით. ჩრდილო-დასავლეთით პატარა ნიში აქვს მოწყობილი. კოშკის წინ შემორჩენილია გალავნის ფრაგმენტი. კოშკსა და დარბაზს შორის ძველი ციხის ნანგრევებია.
საზარე კოშკისებრი მასიური ნაგებობაა. დგას კომპლექსის ჩრდილოეთ ნაწილში. შემორჩენილია მხოლოდ მცირე ნაწილი.
აბრევი
აბრევი — სოფელი საქართველოში, სამხრეთ ოსეთის დროებითი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულის ახალგორის მუნიციპალიტეტში, წინაგრის თემში, მდინარე ლეხურის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 880 მ, ახალგორიდან 55 კმ.
ისტორია
ადრინდელ ფეოდალურ ხანაში აბრევი შედიოდა ქსნის ხევში, XV საუკუნიდან კი — საამილახვროში. ვახუშტის რუკაზე აღნიშნული აქვს, როგორც ქართული სოფელი. ძველი აბრევი თანამედროვე სოფლის ჩრდილოეთით 2 კმ-ზე იყო გაშენებული გორაკზე. შემორჩენილია ფეოდალური ხანის დარბაზული ტიპის წმინდა თევდორეს ეკლესია („თუთრი“). მის მახლობლად აღმოჩნდა ფეოდალური ხანის ქვევრები და საწნახელი, რაც მოწმობს, რომ ამ ადგილებში ძველთაგანვე მევენახეობა ყოფილა განვითარებული. 1865 წელს სოფელი შედიოდა გორის მაზრის საკორინთლოს სასოფლო თემში და მასში ცხოვრობდა 9 კომლი.
სქოლიო
კატეგორია:წინაგრის თემის სოფლები
აგიოს-იოანისი (ლიმასოლი)
აგიოს-იოანისი (Άγιος Ιωάννης) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 396 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლიმასოლის რაიონის სოფლები
კაკაბეთის ღვთისმშობლის პირველი ეკლესია
კაკაბეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ კაკაბეთის კუპატანთხევის უბნის განაპირას, შემაღლებულ ადგილზე. განეკუთვნება XIX საუკუნეს.
ეკლესია დარბაზულია. ეკლესიას აქვს ნახევარწრიული შვერილი აფსიდი, რომელიც გარედაანაც იგივე ფრომისაა და დარბაზისაგან, როგორც შიგნიდან ისევე გარედან განიერი მხრებითაა გამოყოფილი. ეკლესიის ზომები საკურთხევლის ჩათვლით: სიგრძე 11 მეტრი, სიგანე 6.9 მეტრი.
საშენ მასალად გამოყენებულია რიყის დამუშავებული ქვა და ეგრეთ წოდებული ქართული აგური. კედლების დიდი ნაწილი და კონსტუქციის ელემენტები აგურისაა. ხოლო რიყის ქვია ძირითადად გამოყენებულია გარეთა კელდებში, სადაც იგი მოქცეულია ერთ და ორ რიგად, აგურების თარაზულ რიგებს შორის, რომელიც თანაბრად ანაწილებს შესაბამისი კედლების ზედაპირს. როგორც შემორჩენილი ფრანგმენტების მეშვეობით ირკვევა, ეკლესია შიგნიდან შეთეთრებული ყოფილა.
ეკლესიას ორი შესასვლელ იაქვს, დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან. ორივე კარი ბრტყელადაა გადასახული. საკურთხევლის ცენტრში განიერი, შემაღლებული პროპორციების თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი, რომლის ორივე მხარეს სიმეტრიულად განლაგებული ორ-ორი ნიშაა. სარკმელტან ახლოს მდებარე ნიშები გეგმით ნახევარწრიულია და კონქითაა გადახურული. დანარჩენი ორი ნიში კი გაცილებით ვიწროა.
ეკლესიის კონქი დადაბლებული პროპორციებისაა, რის გამოც კონქის თაღი ოდნავ ბრტყელია. თაღის ზემოთ, კამარამდე 1.5 მეტრის სიმაღლის კედელია აღმართული.
დარბაზის გრძივი კედლები და კამარა ორი წყვილი პილასტრითა და მათზე გადაყვანილი, შეისტული საბჯენი თაღს სამ თანაბარ ნაწილებად ჰყოფს. პილასტრების მესამე, დასავლეთ წყვილი დარბაზის დასავლეთ კუთხეებშია განლაგებული.
საკურთხევლის სარკმლის გარდა შიდა სივრცეს კიდევ ხუთი მსგავსი სარკმელი აშუქებს. ყველა სარკმელი პილასტრებს შრის არსებულ ღერძებლზეა გაჭრილი.
დარბაზი გადახურულია შემაღლებული პროპორციების მქონე, შეისრული კამარით, რომლის სამივე მონაკვეთი შეკრული კამარის მსგავსადაა აწყობილი, სამივე შედგება ოთხი სამკუთხა ნაწილისაგან, რომლების წვეროებიც თავს კამარის ცენტრში იყრიან.