cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლუიზა დანიელი (1750-1831)
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1750 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1831 კატეგორია:ოლდენბურგები კატეგორია:დანიის პრინცესები კატეგორია:ნორვეგიის პრინცესები
კასტალ-მააფი
კასტალ-მააფი (قسطل معاف) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით კასტალ-მააფის პროვინციაში დაახლოებით 585 ადამიანი ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ქალაქები
გობი-ალთაი
გობი-ალთაი (Говь-Алтай) — ერთ-ერთი მონღოლეთის 21 აიმაკიდან. შეიქმნა 1940 წელს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ალთაი. მისი ფართობია 141 447,67 კმ², ხოლო მოსახლეობა 53 590 ადამიანი (2011).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გობი-ალთაის აიმაკი კატეგორია:მონღოლეთის აიმაკები
ჯიჯიმლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჯიჯიმლი  შეიძლება აღნიშნავდეს:
კურსკაია (მოსკოვის მეტრო, კოლცევაია)
კურსკაია (Курская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კოლცევაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1950 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ბენიამინ ჩხიკვიშვილი
ბენიამინ ჩხიკვიშვილი, ბენია ჩხიკვიშვილი (დ. 15 იანვარი, 1880, საყვავისტყე — გ. 1924, სუზდალი) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოციალ-დემოკრატი, ეკავა სხვადასხვა მაღალი თანამდებობები საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დროს.
განათლება
დაიბადა ღარიბი აზნაურის ოჯახში. მისი მშობლები იყვნენ გიგო ბეჟანის ძე ჩხიკვიშვილი და ნატალია კაციას ასული. 22 იანვარს მონათლა სოფლის მღვდელმა იესე ცინცაძემ, ნათლობის რიტუალი აღასრულა მღვდელმა სოფრომ კეკელიძემ. ჰყავდა ხუთი და და ერთი ძმა. დაამთავრა ჩოხატაურის ერთკლასიანი სასწავლებელი, შემდეგ კი სწავლობდა ქუთაისის სამეურნეო სკოლაში. ქუთაისში სწავლისას გაეცნო სოციალ-დემოკრატიულ მოძღვრებას, მონაწილეობდა მოსწავლეთა არალეგალურ წრეებში და მჭიდრო კონტაქტი ჰქონდა ქუთაისელ მესამედასელებთან. ამის გამო 1900 წელს გარიცხეს დამამთავრებელი კლასიდან. გადმოცემის მიხედვით, ქუთაისში ჩხიკვიშვილი დროებით მუშაობდა პრინც კონსტანტინე ოლდენბურგელთან. ოლდენბურგელმა ჩხიკვიშვილს სთხოვა მასთან ერთად წასულიყო გერმანიაში, თუმცა ბენიამ უარი უთხრა. მეგობრობის ნიშნად პრინცმა მას ფორდის მარკის ავტომობილი და კაბინეტი აჩუქა. ავტომობილის ბედი უცნობია, ხოლო კაბინეტს ჩხიკვიშვილი ფლობდა 1924 წლამდე, დაპატიმრებამდე.
პარტიული საქმიანობის დასაწყისი
სკოლიდან დათხოვნის შემდეგ ჩხიკვიშვილმა მუშაობა დაიწყო ბათუმის ერთ-ერთ ქარხანაში, ყუთების დამამზადებელი განყოფილების მუშად. 1901 წელს გახდა რსდმპ-ის წევრი. ამ დროს ბათუმის ფაბრიკა-ქარხნებში 11 არალეგალური ორგანიზაცია მოქმედებდა. მათ სათავეში ედგნენ სევერიან ჯუღელი, ნოე რამიშვილი, ნოე ხომერიკი და ბენია ჩხიკვიშვილი. ოთხი თვის შემდეგ იძულებული გახდა, პოლიციის თვალთვალის გამო დაეტოვებინა ბათუმი. 1901-1902 წლებში მუშაობდა მასწავლებლად სამეგრელოს ერთ-ერთ სამრევლო სკოლაში. ითვლებოდა ერთ-ერთ კარგ მასწავლებლად. პარალელულად გლეხებს შორის ეწეოდა პარტიულ საქმიანობას. 1902 წელს ქუთაისში გაიმართა დასავლეთ საქართველოს სამრევლო სკოლების მასწავლებლების კურსები, სადაც ჩხიკვიშვილმა დაარიგა არალეგალური ფურცლები, რომლებშიც სოციალ-დემოკრატიული პარტია მასწავლებლებს მოუწოდებდა მხარი დაეჭირა გურიის გლეხების მოძრაობისთვის და ხელი შეეწყოთ მისი გავრცელებისთვის სხვა მაზრებში. ის დაასმინეს კურსების ხელმძღვანელ თედო ჟორდანიასთან და დაითხოვეს მასწავლებლობიდან. ჩხიკვიშვილს სურდა გურიაში დაბრუნება, მაგრამ მოსალოდნელი რეპრესიების გამო წავიდა ჭიათურაში. იქ რაფიელ ჩიხლაძესთან ერთად დღიურად მუშაობდა მანგანუმის მაღაროში, პარალელურად კი პარტიულ საქმიანობას ეწეოდა.
1903 წლის შემოდგომაზე ჩხიკვიშვილი მიიწვია ახალ ჩამოყალიბებულმა რსდმპ-ის ბათუმის კომიტეტმა. ჩხიკვიშვილი გახდა ამ კომიტეტის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. როგორც კარგ ორატორს, ჰქონდა დიდი გავლენა მუშებში. ამავდროულად დღიურ მუშად მუშაობდა მანთაშევის მეორე (რიხტერის) ქარხანაში. ერიდებოდა სარწმუნოებრივ საკითხებზე დებატებში შესვლას, თუმცა უხდებოდა დრამის საეკლესიო გადასახადის წინააღმდეგ გამოსვლა. მან ციხიდან გააპარა სოციალ-დემოკრატი სამხედრო იაშვილი, რამაც კიდევ უფრო გაზარდა ჩხიკვიშვილის პოპულარობა ბათუმის მუშათა წრეებში, მას „ბარცხანის გენერალ-გუბერნატორი“ შეარქვეს. 1903 წელს ბათუმში ჩამოყალიბდა რსდმპ გურიის კომიტეტი და ჩხიკვიშვილი გახდა მისი წევრიც. 1903 წლის 9 მარტს ხელმძღვანელობდა მუშათა ფართო დემონსტრაციას. 1903 და 1904 წელს გურიის კომიტეტის მიერ დელეგატად იყო მივლინებული რსდმპ მე-2 ყრილობაზე. 1904 წელს რუსეთ-იაპონიის ომის დაწყების წინ ბათუმში დაგეგმილი სამთავრობო-პატრიოტული დემონსტრაციის საწინააღმდეგოდ ორგანიზება გაუწია კონტრაქციას და პრაქტიკულად ჩაშალა სამთავრობო აქცია, ამის გამო მოუხდა შეტაკება პოლიციასთან. ამის შემდეგ შეუძლებელი გახდა მისი გაჩერება ბათუმში, ამიტომ გადავიდა თბილისში და რამდენიმე კვირის განმავლობაში იყო რსდმპ თბილისის კომიტეტის წევრი. იყო ტიპოგრაფიების და პროპაგანდისტთა ჯგუფის ხელმძღვანელი. სამი წლის განმავლობაში კახეთის სამაზრო ქალაქებში, მოზრდილ დაბებსა და საუფლისწულო მამულებში აამუშავა ადგილობრივი კომიტეტები. 1904 წლის ოქტომბერში დაიჭირეს და გაგზავნეს ბათუმში. მას ბრალად ედებოდა ბათუმის დემონსტრაციის და საიდუმლო სტამბის ორგანიზება.
მინი|ბენიამინ ჩხიკვიშვილი ციხეში. 1905
გურიის რესპუბლიკის ლიდერი
1905 წელს გამოუშვეს თავდებობით. რსდმპ-ის თბილისის კომიტეტის დავალებით დასახლდა გურიაში და გახდა იქ მიმდინარე რევოლუციური მოძრაობის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. მისი თაოსნობით 1905 წელს დაშლილ იქნა ოზურგეთის საქალაქო საბჭო და მოწვეულ იქნა „გურიის დროებითი პარლამენტი“, რომლის თავმჯდომარის არჩევნებში ჩხიკვიშვილმა 970 ხმიდან მიიღო 958 ხმა. მას უწოდებდნენ „გურიის პრეზიდენტს“ და „გურიის მეფესაც“. ჰქონდა დიდი გავლენა, რომელიც ვრცელდებოდა არა მარტო ოზურგეთის მაზრაზე, არამედ რკინიგზაზეც, რომელიც დროებით გადადიოდა რევოლუციონერთა ხელში. ჩხიკვიშვილი თავად ანაწილებდა ნავთსა და სურსათს, ამარაგებდა ოზურგეთს. მისი განკარგულების შემთხვევაში მატარებელს ბათუმიდან და სამტრედიიდან აგზავნინდნენ გურიაში. იყო ნასაკირალის ბრძოლის გამართვის წინააღმდეგი, რადგან მიაჩნდა ის უაზრო სისხლისღვრად, მაგრამ ბრძოლის შესახებ გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ ნესტორ ერქომაიშვილთან ერთად უძღვებოდა ბრძოლას. 21 ოქტომბერს სიტყვით გამოვიდა ხიდისთავის მიტინგზე, სადაც დაგმო 17 ოქტომბრის მანიფესტი.
რევოლუციის დამარცხების შემდეგ ჩხიკვიშვილი გურიიდან არ გაიქცა და აგრძელებდა არალეგალურ მუშაობას. კაზაკთა პატრულმა დააპატიმრა 1906 წლის 18 თებერვალს სოფელ აკეთში. ჩხიკვიშვილი მოათავსეს ჯერ ოზურგეთში, შემდეგ ქუთაისის სატუსაღოში, ბოლოს მეტეხის ციხეში. ჩხიკვიშვილს, სხვა რევოლუციონერებთან ერთად ბრალი წაუყენეს „გურიის რესპუბლიკის“ საქმეზე სისხლის სამართლის 102-ე მუხლით, რაც გულისხმობდა სპეციალური ორგანიზაციის შექმნას თვითმპყრობელობის დასამხობად შეიარაღებული საშუალებით. მას, ისევე როგორც გლეხთა მოძრაობის სხვა ლიდერებს, მოქალაქეები ეხმარებოდნენ შემოწირულობების საშუალებით. სასამართლოზე სხდომაზე გამოვიდა სიტყვით, რამაც დიდი გავლენა მოახდინა ხალხზე და პროცესს მოჰყვა დემონსტრაცია, ამიტომ პროცესი ოდესაში გადაიტანეს და ბრალდებულებიც იქ გადაიყვანეს. 1908 წელს ოდესაში გამართულ სასამართლო პროცესზე ბენია ჩხიკვიშვილს მიუსაჯეს ოთხი წელი კატორღა. .
ჩხიკვიშვილი სასჯელის მოსახდელად გადაასახლეს ირკუტსკის გუბერნიის კირენსკის მაზრაში. გადასახლებაში გაიცნო მომავალი მეუღლე. 1912 წელს გაათავისუფლეს ციხიდან, მაგრამ 1917 წლამდე დატოვეს ციმბირში გადასახლებაში. ციმბირში ჩხიკვიშვილი მუშაობდა აგრონომად კოოპერაციის ხაზით, ატარებდა კერძო გაკვეთილებს. საქართველოში დაბრუნება მოახერხა 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ.
მინიატიურა|[[ნოე ჟორდანია და ბენიამინ ჩხიკვიშვილი. 1920]]
მოღვაწეობა პირველ რესპუბლიკაში
საქართველოში დაბრუნებული ჩხიკვიშვილი მუშაობდა „მოგზაურ პროპაგანდისტად“. 1917 წელს აირჩიეს სოხუმის ქალაქის თავად. 1917 წლის 30 სექტემბერს აირჩიეს სოხუმის ოკრუგის საოლქო კომიტეტის შემადგენლობაში. 1917 წლის ნოემბეში გამართულ სოხუმის ოკრუგის გლეხთა დეპუტატების I ყრილობაზე აირჩიეს ყრილობის დელეგატად აკაკი ჩხენკელთან და ვალიკო ჯუღელთან ერთად და ასევე აირჩიეს სოხუმის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატთა საბჭოს თავმჯდომარედ. 1918 წლის 4-9 მარტს სოხუმში თავმჯდომარეობდა სოხუმის ოკრუგის გლეხთა დეპუტატების II ყრილობას ყრილობაზე იქნა მიღებული გადაწყვეტილება, აფხაზეთი შესულიყო ამიერკავკასიის ხალხთა ერთიან ოჯახში. 1917 წლის 11 აპრილს სოხუმი ბოლშევიკებმა აიღეს. ჩხიკვიშვილის განკარგულებაში 70-80 ადამიანი იყო ბოლშევიკების 1500-იანი რაზმის წინააღმდეგ, რის გამოც მან სოხუმის დაცვა ვერ შეძლო. 1918 წლის შემოდგომაზე ჩხიკვიშვილი დაინიშნა საქართველოს მთავრობის კომისრად სოხუმის ოლქში. აღნიშნულ თანამდებობაზე ის დარჩა 1919 წლის აპრილამდე. მისი კომისრობის დროს მასშტაბურ ანტიქართულ გამოსვლებს აფხაზეთში ადგილი აღარ ჰქონია
1919 წლის 2 თებერვალს ჩატარებულ თბილისის თვითმმართველობის არჩევნებზე არჩეულ იქნა თბილისის ქალაქის საბჭოს ხმოსნად სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სიით. 17 თებერვლის სხდომაზე ქალაქის საბჭომ აირჩია თბილისის მოურავად. თბილისის ქალაქის თავად ყოფნის პერიოდში ებრძოდა სპეკულაციას, ქოლერას, ყურადღებას უთმობდა ქალაქის სანიტარულ-ჰიგიენურ დასუფთავებას, სტუდენტების ცხოვრების გაუმჯობესებას, ქართულ თეატრს. მისი მმართველობისას ქალაქი საგრძნობლად წინ წავიდა. ჩხიკვიშვილი ეხმარებოდა დიმიტრი შევარდნაძეს ნიკო ფიროსმანის სურათების შეგროვებაში. შეურიგებელი იყო ყოველგვარი სამართალდარღვევის მიმართ, განსაკუთრებით თუ ამას ქალაქის მოხელეები ან მილიციის მუშაკები ჩადიოდნენ.
1919 წლის მარტში არჩეულ იქნა საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრად. ჩხიკვიშვილს ფიცხი და ფეთქებადი ხასიათის გამო კონფლიქტი მოუვიდა დამფუძნებელი კრების წევრ, ოპოზიციონერ თედო ღლონტთან, რომელსაც რესტორანში ქეიფის დროს სცემა.
1920 წელს საქართველოს მიერ ბათუმის ოლქის შემოერთების შემდეგ დანიშნეს ბათუმის ოლქის გენერალ-გუბერნატორად. ის ბათუმში 1920 წლის 7 ივლისს ჩავიდა. ჩხიკვიშვილი ამ თანამდებობაზე დანიშვნას დასთანხმდა მხოლოდ იმ პირობით, რომ არავინ ჩაერეოდა მის საქმიანობაში ორი თვის განმავლობაში მაინც. ჩხიკვიშვილმა დაამყარა წესრიგი ქალაქში, შეამცირა დანაშაული, გაასახლა მრავალი ბოლშევიკი. გეგმავდა ოლქში აგრარული რეფორმის განხორციელებას, მაგრამ მისი გეგმა არ განხორციელდა და 1920 წლის 7 ნოემბერს გადადგა.
1921 წლის 1 თებერვალს კონფლიქტი მოუვიდა ოპოზიციონერ დეპუტატ შალვა ნუცუბიძესთან, რა დროსაც ჩხიკვიშვილმა ნუცუბიძეს თვალში დაარტყა და ხელი რევოლვერისკენ წაიღო, ხოლო ნუცუბიძემ მას სკამი ესროლა. ინციდენტს მოჰყვა სტუდენტების პროტესტი და ჩხიკვიშვილის დამფუძნებელი კრებიდან გაძევების მოთხოვნით.
1921 წლის თებერვალში რუსეთ-საქართველოს ომის დროს დაინიშნა აღმოსავლეთ საქართველოს გენერალ-გუბერნატორად, ხოლო სურამის უღელტეხილზე უკანდახევის შემდეგ, 1921 წლის მარტში, დაინიშნა შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილედ.
ყარაბაღლი (ხაჩმაზის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
ბენიამინ ჩხიკვიშვილი
ემიგრაცია, დაბრუნება და სიკვდილი
1921 წელს რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ ჩხიკვიშვილი მთავრობის სხვა წევრებთან ერთად წავიდა ემიგრაციაში სტამბოლში, ოჯახის გარეშე. ემიგრირებულ მთავრობაში დაიკავა ლტოლვილთა კომიტეტის თავმჯდომარის პოსტი.. მცირე ხნით ცხოვრობდა გერმანიაში, ხოლო შემდეგ საფრანგეთში. საფრანგეთში მუშაობდა მძღოლად, მღებავად რეიმსის საკათედრო ტაძრის რესტავრაციაზე, დაკავებული იყო სოფლის მეურნეობითაც.. ჩხიკვიშვილი და ნიკოლოზ ჯაყელი იყვნენ ლევილ-სიურ-ორჟის, საქართველოს დევნილი მთავრობის ადგილსამყოფელი სოფლის ფორმალური მესაკუთრეები. აქტიურად მონაწილეობდა ემიგრანტული მთავრობის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. ჩართული იყო პარტიათაშორის მოლაპარაკებების პროცესში საოკუპაციო რეჟიმთან ბრძოლის მიზნით.
1924 წლის მაისში ჩხიკვიშვილი დაბრუნდა საქართველოში ვალიკო ჯუღელთან, გრიგოლ ცინცაბაძესთან, ვასილ ნოდიასთან, ვიქტორ ცენტერაძესთან ერთად, რათა მონაწილეობა მიეღო 1924 წლის აგვისტოს აჯანყებაში. მან მიიღო ეს გადაწყვეტილება, მიუხედავად იმისა, რომ სჭირდა ფილტვების ავადმყოფობა და ამასთან, არ ეთანხმებოდა აჯანყების მართებულობას.
ის 25 ივნისს დააპატიმრეს ალექსანდრე ლანდიას ბინაზე. პირველად დაკითხეს 11 ივლისს. დაკითხვაზე განაცხადა, რომ არავითარი კავშირი არ ჰქონდა სოციალ-დემოკრატიულ პარტიასთან, არ ამოძრავებდა პოლიტიკური მიზნები, აპირებდა ჩეხოსლოვაკიაში გადასახლებას სასოფლო-სამეურნეო ფირმაში და საქართველოში ჩამოვიდა ოჯახის წევრების წასაყვანად. 30 ივლისს ჩეკას რწმუნებულმა ჯალაღანიამ განიხილა ჩხიკვიშვილის საქმე და მოითხოვა მისი მოთავსება რსფსრ-ს რომელიმე საკონცენტრაციო ბანაკში ხუთი წლის ვადით. 28 აგვისტოს ანტისაბჭოთა აჯანყების დაწყების გამო, 30 აგვისტოს ფელიქს ძერჟინსკიმ გასამართლების გარეშე გასცა გოგიტა ფაღავას, ნოე ხომერიკის, ვასილ ნოდიას, გიორგი წინამძღვრიშვილის და ბენია ჩხიკვიშვილის დახვრეტის ბრძანება. დახვრიტეს რუსეთის ტერიტორიაზე, სუზდალის იზოლატორიდან ეტაპით გადაყვანისას, გაურკვეველ სადგურზე. დასაფლავების ადგილი უცნობია. სექტემბერში ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია.
ოჯახი
ჰყავდა მეუღლე და სამი შვილი: ვიქტორი (1914), გრიშა (1916) და სლავა (1920), ასევე დედა, და და ძმა. ბენიამინ ჩხიკვიშვილის და იყო ბოლშევიკი რევოლუციონერის, თენგიზ ჟღენტის, მეუღლე. ჩხიკვიშვილის მეუღლე იყო სოციალისტ-რევოლუციონერი ნადეჟდა კალოევა, წარმოშობით ვლადიკავკაზიდან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები კატეგორია:თბილისის მერები კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:რსდმპ-ის II ყრილობის დელეგატები ბ კატეგორია:ქართველი სოციალ-დემოკრატები
თაქია
თაქია (Təkyə) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
ისმაგილოვო (აურგაზის რაიონი)
ისმაგილოვო (Исмәғил) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
მოსახლეობა შედგება რუსების, თათრებისა და ბაშკირებისაგან. .
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
შავი ზღვის ცხენთევზა
შავი ზღვის ცხენთევზა (Hippocampus guttulatus microstephanus) — თევზი ნემსთევზასებრთა ოჯახისა. უჩვეულოდ დანაწევრებული სხეული აქვს. გავრცელებულია შავი ზღვის ჩრდილო და აზოვის ზღვის დასავლეთ ნაწილში, აგრეთვე ქერჩის სრუტეში. გვხვდება ყირიმის, რუსეთის, კავკასიის, რუმინეთისა და ბულგარეთის ნაპირებთან. შავი ზღვის ცხენთევზა საქართველოში გვხვდება შავი ზღვის სანაპიროებთან ყველგან. სამეურნეო მნიშვნელობა არ აქვს. შეტანილია უკრაინის წითელ წიგნში.
ყარადაღლი (ხაჩმაზი)
ყარადაღლი  (Qaradağlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ხაჩმაზის   რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
თაზაქენდი (შაბრანის რაიონი)
თაზაქენდი (Təzəkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
ბაქოს ზოოპარკი
ბაქოს ზოოპარკი (Bakı zooloji parkı) — სახელმწიფო ზოოპარკი აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. გაიხსნა 1928 წელს და უძველესი ზოოპარკია მთელს ქვეყანაში. ზოოპარკი აზერბაიჯანის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს ეკუთვნის. ბაქოს ზოოპარკის ფართობი 4,25 ჰა-ია.
ისტორია
ზოოპარკი 1928 წელს ანატოლი ლუნაჩარსკის (დღეს ნიზამი განჯევის) სახელობის პარკის ტერიტორიაზე ოფიციალურად გაიხსნა. 1942 წელს ევაკუირებული როსტოვის ზოოპარკის რესურსებით განახლდა ბაქოს ზოოპარკი და მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ 1945 წელს გაიხსნა. 1958 წლამდე ზოოპარკი დღევანდელი ილიჩის სკვერის მახლობლად მდებარეობდა. შემდეგ ის ბაქოს გარეუბან ბაილოვოში გადაიტანეს სადაც XX საუკუნის 70-იან წლებამდე დარჩა მანამ, არ მოხდა ცნობილი ბაილოვის მეწყერი. მეწყერმა რამდენიმე ცხოველი იმსხვერპლა. ამან ხელისუფლებას უბიძგა ეფიქრათ ზოოპარკის უსაფრთხო ადგილას გადატანაზე. თავდაპირველად ის რაზინოში (დღევანდელი ბაკიხანოვა) გადაიტანეს სადაც 1985 წლამდე დარჩა.
ზოოლოგები და ბიოლოგები შეთანხმდნენ, რომ ზოოპარკისათვის საუკეთესო ადგილი ნარიმანოვის რაიონი იქნებოდა. ახალი ზოოპარკის მშენებლობა საბავშვო სარკინიგზო სადგურის მახლობლად დაიწყო. პროექტის მიხედვით ზოოპარკი 45 ჰექტარის ტერიტორიაზე უნდა ყოფილიყო განფენილი. პროცესის დაჩქარების მიზნით თავდაპირველად გადაწყდა მხოლოდ 2,25 ჰექტრის ათვისება, რომელიც ნელ-ნელა გაფართოვდებოდა და რკინიგზის ლიანდაგებით დაიქსელებოდა. 1979 წელს მშენებლობა დაიწყო და უსახსრობის გამო ხუთი წელი გახდა საჭირო მის დასასრულებლად. საბოლოოდ 1985 წლის 1 სექტემბერს ბაქოს ზოოპარკი გაიხსნა და დღემდე აღნიშნულ ადგილას მდებარეობს.
ბაქოს ზოოპარკის სიმბოლო
1990-იანი წლებიდან ზოოპარკის სიმბოლოდ ვარდისფერი ფლამინგო ითვლება. ამ პერიოდში მოსახლეობას ზოოპარკში მოჰყავდათ სიკვდილის პირას მისული ფლამინგოები. ზოოპარკის თანამშრომლებმა არაერთი მათგანი გადაარჩინა სიკვდილს. დღეს ბაქოს ზოოპარკში დაახლოებით 28 ფლამინგოა.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ზოოპარკები კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
კანიეტე-დე-ლას-ტორესი
კანიეტე-დე-ლას-ტორესი (Cañete de las Torres) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ალტო-გვადალკივირის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 103,52 კმ². მოსახლეობა — 2933 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
ფონსეკას პრემია
ფონსეკას პრიზი (Premio Fonseca) — ყოველწლიური სამეცნიერო საგანმანათლებლო ჯილდო, რომელიც დაწესდა სანტიაგო დე კომპოსტელას უნივერსიტეტისა და სანტიაგოს კონსორციუმის მიერ, პროგრამა ConCiencia-ს ეგიდით და აჯილდოებს ისეთ კანდიდატებს, რომელთა ღვაწლი და დამსახურება გავლენას ახდენს მოსახლეობის ფართე წრეზე. კანდიდატებად მოიაზრებიან ასევე ის პირები, რომლებიც თავიანთი სამსახურის გამო გამოდიან საზოგადოებრივი მუშაკების რანგში და აღვივებენ ცოდნისადმი საერთო ინტერესს. ჯილდოს ეწოდა უნივერსიტეტის ერთ-ერთი პირველი დამაარსებლის, სახელი.
პრემიის პირველი ლაურეატი 2008 წელს გახდა სტივენ ჰოკინგი.
პრიზიორები
ცნობილია, რომ პრემიის ლაურეატებად მოიაზრებოდნენ ნილ არმსტრონგი, ბაზ ოლდრინი და ფრიმენ დაისონი.
იშლი
იშლი (Ишле) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (89%).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ტომაკივკის რაიონი
ტომაკივკის რაიონი (Томаківський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, დნიპროპეტროვსკის ოლქში. მისი ფართობი 1 200 კმ² იყო. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 25 839 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 22 კაცს კმ²-ზე. ტომაკივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ტომაკივკა.
სქოლიო
კატეგორია:დნიპროპეტროვსკის ოლქის გაუქმებული რაიონები
ტაგანსკაია (მოსკოვის მეტრო, კოლცევაია)
ტაგანსკაია (Таганская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კოლცევაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1950 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ნობატია
ნობატიის ადრეული ისტორია წარმოადგენდა ბალანას კულტურის ნაწილს. ნობატია სავარაუდოდ დააარსეს ნობატებმა, რომლებიც 297 წელს რომის იმპერატორმა დიოკლეტიანემ რეგიონში გაბატონებული ბლემიების ტომის დასამორჩილებლად ეგვიპტის უდაბნოდან მიიწვია. ნობატიას ისტორიკოსი სილკო იუწყება, რომ ნობატაებმა ბლემიებთან ბრძოლაში მიაღწია წარმატებას და ისინი აღმოსავლეთის უდაბნოში განდევნა. ამ დროს შეიქმნა ნობატიის დედაქალაქი პახორასი (დღევანდელი ფარასი). მალევე ნობატია გახდა ორინტალისტური მართლმადიდებლობის აღმსარებელი ქვეყანა.
კარდაჰა
კარდაჰა (قرداحة) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლატაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ქალაქ კარდაჰაში დაახლოებით 8 671 ადამიანი ცხოვრობს.
ნობატია
ცნობილია, რომ 701 წლისთვის ნობატია უკვე შედიოდა მაკურიის სამეფოს შემადგენლობაში, თუმცა არაა ცნობილი როგორ და კონკრეტულად როდის მოხდა მისი შეერთება. სავარაუდოდ ეს უნდა მომხდარიყო მაკურიაში 652 წელს არაბების შეჭრამდე, რადგან არაბი ისტორიკოსები ნუბიის ტერიტორიაზე იმ დროისთვის მხოლოდ ერთ ქრისტიანულ სახელმწიფოს – მაკურიას მოიხსენიებნ. სავარაუდოდ ის მაკურიის შემადგენლობაში ავტონომიას ნობატიის ეპარქიის სახით ინარჩუნებდა. მას პახორას დომესტიკოსი (საერო, სასულიერო და სამხედრო ხელმძღვანელის წოდება) მართავდა. თავიდან დომესტიკოსები ინიშნებოდენ, თუმცა როგორც ჩანს მოგვიანებით ეს წოდება გადაეცემოდათ მემკვიდრეობით. ყარს-იბრიმის ფორტში აღმოჩენილი ჩანაწერები მოწმობენ დომესტიკის თითქმის შეუზღუდავ ძალაუფლებაზე. ასევე ზოგიერთი არაბი ისტორიკოსი გაერთიანებულ სამეფოს მოიხსენიებს როგორც ნობატიის და მაკურიის სამეფოს, რა შეიძლება გამოწვეული ყოფილიყო გარკვეული პერიოდით არსებული ორმეფობით.
კარდაჰა
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ქალაქები
ნობატია
ნობატია ნუბიის ეგვიპტესთან ყველაზე ახლოს მდებარე რეგიონი იყო, ამიტომ ის განსაკუთრებულად განიცდიდა არაბიზაციას და ისლამიზაციას. დროთა განმავლობაში ნობათიის მოსახლეობის უმეტესობა გამუსლიმანდა და მაკურიის გაუქმების შემდეგ მოექცა ბანუ-კანზის არაბული კლანის გავლენაში. ასევე არსებობს მოსაზრება, რომ მაკურიის დაცემის შემდეგ ნობატიის ტერიტორიაზე არსებობა განაგრძო ქრისტიანულმა დოტავოს სამეფომ (ძველ ნუბიურიდან ითარგმნება როგორც დოს ქვეშევრდომი), რომელიც 1504 წელს სენარის სასულთნომ დაიმორჩილა.
ჯიჯიმლი (ბარდა)
ჯიჯიმლი (Cicimli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  277 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ჯირდახანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჯირდახანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ვილიანუევა-დელ-არსობისპო
ვილიანუევა-დელ-არსობისპო (Villanueva del Arzobispo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის ლას-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 177,38 კმ². მოსახლეობა — 8078 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ხაენის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ხაენის ქალაქები
კოროსტიშივი
კოროსტიშივი (Коростишів) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჟიტომირის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 25783 კაცს შეადგენდა.
ჯონ შლეზინგერი
ჯონ შლეზინგერი (John Schlesinger) (დ. 16 თებერვალი, 1926, ლონდონი — გ.  25 ივლისი, 2003, ფლორიდა) — ინგლისელი კინოსა და თეატრის რეჟისორი და მსახიობი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი კინორეჟისორები კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 16 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
კრისტიან VII
კრისტიან VII (Christian 7., Christian VII; დ. 29 იანვარი, 1749 — გ. 13 მარტი, 1808) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ V-ისა და დედოფალ ლუიზა ბრიტანელის ვაჟი. დანიისა და ნორვეგიის მეფე 1766-1808 წლებში.
მისი მმართველობა დანიის ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე სკანდალური იყო. იგი ფსიქიკურად არასტაბილური იყო და ხშირად დგამდა სცენებს. 1772 წელს გამოაშკარავდა მისი ცოლის, დედოფალ კაროლინა მატილდას რომანი მის ექიმთან, რითიც ისარგებლა კრისტიანის დედინაცვალმა, იულიანა მარია ბრაუნშვაიგელმა და სახელმწიფო გადატრიალება მოაწყო, რომლის შედეგადაც დანიის მართვა თავად და მისმა ვაჟმა აიღეს ხელში, როგორც რეგენტებმა. დედოფალი კაროლინა მატილდა მალევე გააძევეს და გადაასახლეს დანიიდან. ამის შემდეგ, 1784 წლამდე ქვეყანას იულიანა მარია მართავდა, რის შემდეგაც იგი კრისტიანის ვაჟმა, ფრედერიკმა ჩამოაგდო და რეგენტი თავად გახდა. ამის შემდეგ, კრისტიანის გარდაცვალებამდე სწორედ ფრედერიკი მართავდა ქვეყანას, რომელიც საბოლოოდ მეფე ფრედერიკ VI გახდა.
ადრეული წლები
მარცხნივ|მინი|კრონპრინცი კრისტიანი კრისტიანი დაიბადა 1749 წლის 29 იანვარს კრისტიანსბორგის სასახლეში, კოპენჰაგენში. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ V-ისა და მისი მეუღლის, დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის მეფე ჯორჯ II-ის ასულ ლუიზა ბრიტანელის ვაჟი. მშობლებს მის გარდა ვაჟი არ ჰყავდათ, ამიტომაც იგი დაბადებიდანვე კრონპრინცი, ანუ ტახტის მემკვიდრე იყო. დაბადებიდან სულ ოთხ საათში იგი ლუთერანად მონათლეს, რა დროსაც მას ბაბუის, განსვენებული მეფე კრისტიან VI-ის პატივსაცემად დაარქვეს სახელი. მისი ნათლიები იყვნენ დედა-დედოფალი სოფია მაგდალენა ბრანდენბურგ-კულმბახელი (მისი ბებია), საქსენ-ჰაიდელბურგჰაუზენის ჰერცოგინია ლუიზა დანიელი (მისი მამიდა) და პრინცესა შარლოტა ამალია დანიელი (მისი პაპიდა).
კრისტიანის დედა, დედოფალი ლუიზა ბრიტანელი მისი დაბადებიდან ორ წელიწადში, 1751 წელს ნაადრევად გარდაიცვალა, რის გამოც მალევე, 1752 წელს ფრედერიკ V მეორედ დაქორწინდა იულიანა მარია ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელზე.
როგორც მისი დროის სამეფო კარის ბიოგრაფები აღნიშნავენ, კრისტიანი მეტად წმინდა სულისა და დიდი ნიჭის პატრონი ბიჭი იყო, თუმცა მისი ფსიქიკა მისმა მასწავლებელმა, რევენტლოვის გრაფმა კრისტიან ფრედერიკ რევენტლოვმა შეარყია, რომელიც გამუდმებით ამცირებდა მას. ამას დაერთო საყვარელი დედის გარდაცვალებაც, რის გამოც, მიუხედავად მისი თანდაყოლილი გონიერებისა, კრისტიანს ჯერ კიდევ ბავშვობაში შეერყა ფსიქიკა და შიზოფრენია განუვითარდა, რასაც თანდათან სხვა ფსიქიკური დაავადებებიც დაერთო.
მეფობა
მარცხნივ|მინი|303x303პქ|კრისტიან VII 1768 წელს ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ, 1766 წლის 14 იანვარს, 42 წლის ფრედერიკ V გარდაიცვალა, რის გამოც 17 წლის კრისტიან VII დანიისა და ნორვეგიის მეფე გახდა. თავისი ფსიქიკური დაავადებების გამო, დანიის მართვა დიდებული მინისტრებისაგან დაკომპექტებულმა სამეფო საბჭომ დაიწყო, სადაც მას მხოლოდ საბუთებზე ხელის მოწერა ევალებოდა. ამის გამო, მთელი სიცოცხლე იგი ნომინალური მეფე იყო. 1770-იანი წლებიდან კრისტიანზე გავლენა მისმა ექიმმა, იოჰან ფრიდრიხ სტრუენზემ მოახდინა და ქვეყნის მართვაც სტრუენზემ დაიწყო. 1772 წელს სახელმწიფო გადატრიალება მოაწყვეს, სტრუენზე მოიშორეს და მმართველი კრისტიანის დედინაცვალი გახდა, რომელიც შემდგომში ასევე გადატრიალების გზით მოიშორეს თავიდან.
ქორწინება
მინი|289x289პქ|დედოფალი კაროლინა მატილდა ბრიტანელი, კრისტიანის ერთადერთი მეუღლე ჯერ კიდევ ფრედერიკ V-ის სიცოცხლეში, იგეგმებოდა კრისტიანის დაქორწინება მის ღვიძლ ბიძაშვილზე, დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის მეფე ჯორჯ III-ის უმცროს დაზე, პრინცესა კაროლინა მატილდა ბრიტანელზე. აღსანიშნავია, რომ ბრიტანელებმა არც კი იცოდნენ კრისტიანის ფსიქიკური დაავადებისა და მეძავებისადმი სიყვარულის შესახებ, ხოლო როცა კაროლინასგან ეს შეიტყვეს დიდად გაოცდნენ. 1766 წლის 8 ნოემბერს, კრისტიანსბორგის სასახლეში შედგა კაროლინა მატილდა ბრიტანელისა და კრისტიან VII-ის დინასტიური ქორწინება. კაროლინა მალევე მიხვდა, რომ კრისტიანი დაავადებული იყო, ამიტომაც თავიდანვე უარი განაცხადა მასთან სარეცელის გაყოფაზე და ყველანაირი სახის ურთიერთობაზე. ამასობაში კრისტიანი ხშირად, სრულიად ღიად დადიოდა დაბალი დონის ბორდელებში და სასახლეში მეძავებთან ერთად, ნასვამ მდგომარეობაში გამოჩენასაც არ თაკილობდა. 1767 წლიდან, კრისტიანმა კურტიზან სტევლეტ-კატრინასთან სერიოზული რომანი გააბა. სწორედ მასთან ურთიერთობისას დამძიმდა მეფის მდგომარეობა, რომელსაც უკვე პარანოია და ჰალუცინაციები დაეწყო.
ამის გამო, კატრინა სამეფო კარიდან მალე გააძევეს და დედოფალი აიძულეს მეფეს დაახლოვებოდა. ამას მათი ქორწინების კონსუმირება, ხოლო 1768 წელს კრონპრინც ფრედერიკის დაბადება მოჰყვა. ვაჟის გაჩენასთან ერთად კაროლინა მატილდა უფრო ჩამოსცილდა თავის ქმარს, რომელსაც აღარც კი ესაუბრებოდა. ამის გამო კრისტიანი კვლავ მეძავებს დაუბრუნდა.
სტრუენზე
მარცხნივ|მინი|300x300პქ|დანიის სამეფო ოჯახი, მარცხნიდან მარჯვნივ: კრისტიან VII, კაროლინა მატილდა, იულიანა მარია ბრაუნშვაიგელი და უცნობი მამაკაცი, სავარაუდოდ იოჰან ფრიდრიხ სტუენზე, ან კრისტიანის ნახევარ-ძმა, პრინცი ფრედერიკი 1768 წელს, ვაჟის გაჩენიდან მალევე, კრისტიან VII-მ ევროპაში მოგზაურობა გადაწყვიტა და მმართველობა მთლიანად სამეფო საბჭოს გადააბარა. მასთან ერთად მოგზაურობაზე დედოფალმა კატეგორიული უარი განაცხადა, ამიტომაც კრისტიანი მარტო გაუდგა გზას. 1768 წლის 5 აპრილს, გერმანიაში ჩასვლისთანავე მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა ძალიან დამძიმდა. ამის გამო, სამეფო ოჯახმა მას ექიმი, გამოცდილი, არისტოკრატიული წარმოშობის იოჰან ფრიდრიხ სტრუენზე დაუქორავა, რომელმაც მალე გააუმჯობესა მისი მდგომარეობა. კრისტიანი ახალ ექიმს მალე ძალიან დაუახლოვდა და თავისთან ერთად წაიყვანა მოგზაურობაში. ისინი ესტუმრნენ ჰანოვერს, პარიზს, ლონდონს, და 1768 წლის ბოლოსთვის უკვე დანიის ქალაქ ალტონაში იყვნენ. სამეფო ოჯახი მალე მიხვდა, რომ სტრუენზეს დიდი გავლენა ჰქონდა მეფეზე, ამიტომაც მისი გარიყვა დაიწყეს. 1769 წლის 12 იანვარს, კრისტიანმა სტრუენზე თავის პირველ მრჩევლად დანიშნა. ამავე პერიოდში, მეფემ სტრუენზეს თავისი „უხასიათო დედოფლის“ მკურნალობა დაავალა, რადგან მიიჩნევდა, რომ მისი უხასიათობის მიზეზი ავადმყოფობა იყო. სწორედ აქედან დაიწყო სტუენზესა და მარტოსული კაროლინა მატილდას საიდუმლო რომანი. დედოფლისა და სამეფო ექიმის რომანი წლების მანძილზე გრძელდებოდა. ამავდროულად, სტრუენზეს გავლენით კრისტიანმა სამეფო საბჭო დაშალა და მთელი ძალაუფლება სტრუენზეს მისცა, რომელმაც დედოფალთან ერთად უამრავი დემოკრატიული რეფორმა გაატარა ქვეყანაში.
განქორწინება და გადატრიალება
მინი|352x352პქ|კრისტიან VII 1789 წელს 1772 წელს, კაროლინა მატილდასა და სტრუენზეს რომანის შესახებ კრისტიანის დედინაცვალმა, დედოფალმა იულიანა მარია ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელმა შეიტყო. მან ეს ამბავი სასწრაფოდ კრისტიანს აცნობა, რომელიც მალევე გაეყარა კაროლინა მატილდას და იგი ცელიეში გადაასახლა, სადაც 1775 წელს, 23 წლის ასაკში გარდაიცვალა. სიკვდილით დასაჯეს იოჰან ფრიდრიხ სტრუენზეც, თუმცა საქმე ის იყო, რომ ეჭვ ქვეშ დადგა 1771 წელს დაბადებული პრინცესა ლუიზა ავგუსტას მამის ვინაობის საკითხი, ვინაიდან იგი დედოფლის რომანის დროს იყო გაჩენილი. მთელი ამ არეულობით კარგად ისარგებლა იულიანა მარიამ, რომელმაც მოკავშირე გრაფების დახმარებით 1772 წელს სახელმწიფო გადატრიალება მოაწყო და ქვეყნის დე-ფაქტო მმართველი გახდა, როგორც რეგენტი. აღსანიშნავია, რომ იგი რეგენტობას თავის ვაჟთან, პრინც ფრედერიკთან ერთად ინაწილებდა. მათი რეგენტობის დროს, კრისტიანის ძალაუფლება მინიმუმამდე დავიდა და მას მხოლოდ სახელადღა შერჩა „მეფე“.
რეგენტობა
1772 წლის გადატრიალების შემდეგ, 1784 წლამდე დანიას კრისტიანის დედინაცვალი, იულიანა მარია ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელი, მისი ვაჟი, პრინცი ფრედერიკი და მათი მთავარი მოკავშირე, გრაფი ჰეგ-გულდბერგი მართავდნენ. 1784 წელს, კრისტიანის ვაჟმა, კრონპრინცმა კრისტიანმა თავის დასთან ერთად მოაწყო სახელმწიფო გადატრიალება და ისინი ქვეყნის მართვის სადავეებს ჩამოაცილა. ამ პერიოდიდან ქვეყნის დე-ფაქტო მმართველი კრონპრინცი გახდა. მისი რეგენტობა ცნობილია ლიბერალური და სასოფლო-სამეურნეო რეფორმებით. ასევე ამ პერიოდში დაიწყო ნაპოლეონის ომები.
გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
კრისტიან VII 1808 წლის 13 მარტს გარდაიცვალა, 59 წლის ასაკში. როგორც მემატიანეები გადმოგვცემენ, როცა მას ნაპოლეონის მიერ ესპანეთის დაპყრობისა და სამეფო ოჯახის გადასახლების შესახებ აცნობეს, იფიქრა რომ მასაც იგივე ელოდა და შიშისაგან ინსულტი განუვითარდა, რამაც შეიწირა მისი სიცოცხლე. იგი დაკრძალეს როსკილეს სამეფო კათედრალში, რის შემდეგაც მეფე მისი ვაჟი ფრედერიკ VI გახდა.
კულტურული ასახვა
კრისტიან VII-ის, კაროლინა მატილდასა და სტრუენზეს სასიყვარულო სამკუთხედმა და სკანდალმა ფართო ასახვა ჰპოვა ხელოვნებაში:
ტიტულატურა და წოდება
კრისტიან VII-ის ოფიციალური, სრული წოდება ასე ჟღერდა: „ღვთის ხელით დასმული მეფე, დანიისა და ნორვეგიისა, ვენედებისა და გოთებისა, ჰერცოგი შლეზვიგისა, ჰოლშტაინისა, სტორმარნისა და დიტმარშენისა, გრაფი ოლდენბურგისა და დელმენჰორსტისა.“
დანიურენოვანი
კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1749 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1808 კატეგორია:ოლდენბურგები კატეგორია:დანიის მეფეები კატეგორია:ნორვეგიის მეფეები
სტროკსტაუნი
სტროკსტაუნი (Strokestown ; Béal na mBuillí) — ქალაქი ირლანდიაში, მდებარეობს როსკომონის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
2006 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 773 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:როსკომონის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ძიომეი
ტრადიციული ამბები
ძიომეის ტახტზე ასვლამდე მას ტამურად ან პრინც ტამურად მოიხსენიებდნენ, ხოლო იმპერატორად გახდმოს შემდეგ — ოკინაგატარასი ჰირონუკა ნო მიკოტოდ.
ძიომეი იმპერატორ ბიდაცუს შვილიშვილი იყო, როგორც მამის, ისე დედის მხრიდან. მამამისი პრინცი ოსისაკა-ნო-ჰიკოჰიტო-ნო-ოე იყო, ხოლო დედა პრინცესა ნუკატე-ჰიმე, რომელიც ძიომეის მამის უმცროსი და იყო.
პრინცი ტამურამ ტახტზე ბებიის, სუიკოს გარდაცვალების შემდეგ ავიდა. სუიკოს არ დაუსახელებია მემკვიდრე. სანამ გარდაიცვლებოდა თავისთან ტამურა და პრინცი სიოტოკუს შვილი პრინცი იამასირო-ნო-ოე იხმო და მათ რჩევები მისცა. მისი გარდაცვალების შემდეგ, სოგას კლანი ტამურას გვერდით დადგა და პრინცი იამასირო მოაკლეს.
ძიომეის მმართველობის დროს, სოგას კლანის ლიდერმა, სოგა ნო ემისიმ რამდენიმე პოლიტიკური რეფორმა გაატარა. იმპერატორის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე მისი მეუღლე და ძმიშვილიები ავიდნენ. ძიომეი 49 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 593 კატეგორია:გარდაცვლილი 641
დავაჩი
დავაჩი (Dəvəçi) (2010 წლის 21 დეკამბრამდე თაზაქენდი ) — სოფელი აზერბაიჯანში,  შაბრანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2387 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
ლეონ ბონა
ლეონ ჟოზეფ ფლორანტენ ბონა (Léon Joseph Florentin Bonnat, დ. 20 ივნისი, 1833 — გ. 8 სექტემბერი, 1922) — ფრანგი ფერმწერი და კოლექციონერი. იგი ხატავდა როგორც ისტორიული და რელიგიური შინაარსის ტილოებს, ისე პორტრეტებსაც.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1833 კატეგორია:გარდაცვლილი 1922 კატეგორია:ფრანგი მხატვრები
ცარიჩანკის რაიონი
ცარიჩანკის რაიონი (Царичанський район) — რაიონი უკრაინაში, დნიპროპეტროვსკის ოლქში. მისი ფართობი 900 კმ² იყო. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 27 555 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 34 კაცს კმ²-ზე. ცარიჩანკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ცარიჩანკა.
2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ახლადშექმნილ დნიპროს რაიონს.
სქოლიო
კატეგორია:დნიპროპეტროვსკის ოლქის გაუქმებული რაიონები
პაველეცკაია (მოსკოვის მეტრო, კოლცევაია)
პაველეცკაია (Павелецкая) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კოლცევაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1950 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ყარაგაშლი (ხაჩმაზის რაიონი)
ყარაგაშლი  (Qaraqaşlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ხაჩმაზის   რაიონში.
ალ-სანაბრის ბრძოლა
ალ-სანაბრის ბრძოლა — ბრძოლა ჯვაროსნებსა და თურქ-სელჩუკებს შორის. გაიმართა 1113 წლის 28 ივნისს. იერუსალიმის მეფე — ბალდუინ I დაამარცხა სელჩუკთა სულთნის გამოგზავნილმა არმიამ მოსულელი მავდუდის მეთაურობით.
ყარაგაშლი (ხაჩმაზის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
ალ-სანაბრის ბრძოლა
წინაპირობები
1110 წელს სელჩუკთა სულთანმა მაჰმედ I-მა ბრძანება გასცა, რომ ჯვაროსნული სახელმწიფოებისთვის შეეტიათ მომდევნო ექვსი წლის განმავლობაში. „1110, 1112 და 1114 წლებში, ქალაქი ედესა იყო შეტევის მთავარი ობიექტი; 1113 წელს გალილეაში შეიჭრნენ; ხოლო 1111 და 1115 წლებში ლათინთა იმ პოზიციებზე, რომელიც მდინარე ორონტესიდან აღმოსავლეთით მდებარეობდა, ქალაქების — ალეპოს და შაიზარს შორის“.
1110 წელს ედესაზე მიტანილი იერიში უშედეგო აღმოჩნდა. 1111 წელს მოსულელი მავდუდი მეთაურობდა ჯარს, რომელმაც ბალდუინ I-ს აიძულა უკან დახევა შაიზარის ბრძოლაში. ამის შემდეგ არმიის ლიდერები გაიფანტნენ, რისი მიზეზიც წარმატებების ნაკლებობა და მიმდებარე რაიონების ძარცვის სურვილი იყო. 1112 და 1114 წლების შეტევები ედესაზე ისევ წარუმატებელი აღმოჩნდა. მომდევნო ოთხ წელში ჯვაროსნულმა სახელმწიფოებმა — იერუსალიმის სამეფომ, ანტიოქიის სამთავრომ, ტრიპოლის და ედესის საგრაფოებმა ჯარები გააერთიანეს რათა თავი დაეცვათ.
ბრძოლა
1113 წელს მავდუდი შეუერთდა დამასკელი თუღთექინი და გაერთიანებულმა არმიამ განიზრახა გადაელახათ იორდანე, გალილეის ზღვის სამხრეთით. ბალდუინ I-მა სელჩუკებს ბრძოლა ალ-სანაბრის ხიდთან გაუმართა. მავდუდმა გამოიყენა უკან დახევის მოსატყუებელი ტაქტიკა, რათა სწრაფად ჩაერთო მისი ჯარები შეტევაში. ჯვაროსანთათვის მოულოდნელი იყო სელჩუკთა მთავარ არმიასთან შეჯახება და ისინი დამარცხდნენ.
გადარჩენილმა ჯვაროსნებმა შეინარჩუნეს ერთობა და დაიხიეს ქვეყნის შიგნით ზღვისკენ, სადაც თავისი ბანაკით გამაგრდნენ. აქ მათი პოზიციები გაძლიერდა ანტიოქიისა და ტრიპოლის დახმარებით, მაგრამ მაინც ინერტულები იყვნენ. ალ-სანაბრის შემდეგ, აგრეთვე დიდი რაოდენობით პილიგრიმი შეუერთდა არმიას.
არ არსებობდა ჯვაროსანთა განადგურების შესაძლებლობა, ამიტომ, სანამ მავდუდი მათ მთავარი არმიით უთვალთვალებდა, მან გაგზავნა მარბიელი ლაშქარი რათა აეოხრებინათ გარეუბნები და დაეპყროთ ქალაქი ნაბლუსი. მოგვიანებით სალადინმა გამოიყენა მავდუდის ტაქტიკა ორ ბრძოლაში: ბელვუარის ციხესიმაგრის ბრძოლა (1182) და ალ-ფულის ბრძოლა (1183). ამ კამპანიებმა აჩვენა, რომ ჯვაროსანთა ჯარებს შეეძლოთ მუსლიმთათვის წინააღმდეგობის გაწევა, მაგრამ არ შეეძლოთ შეეჩერებინათ მათი ასაოხრებელი ლაშქრობები თავის ნათესებისა და ქალაქების წინააღმდეგ.
შედეგები
საბოლოოდ, ამ გამარჯვების შემდეგ მავდუდმა ვერ შეძლო დაეპყრო მიწები ხანგრძლივად. იგი მალევე მოკლეს და აქ-სუნქურ ბურსუქმა აიღო 1114 წლის ედესაზე მიტანილი იერიშის მეთაურობა, მაგრამ ეს მცდელობაც უშედეგო აღმოჩნდა. 1115 წლის გაჭიანურებული კამპანიის დროს, როჯერ სალერნოელმა უკანასკნელი სელჩუკთა ლაშქრობა დაამარცხა სარმინის ბრძოლაში.
სქოლიო
კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები
ალ-კუტეილიბია
ალ-კუტეილიბია (القطيلبية) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-კუტეილიბიის პროვინციაში დაახლოებით 5 566 ადამიანი ცხოვრობს.
ელ-კარპიო
ელ-კარპიო (El Carpio) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ალტო-გვადალკივირის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 46,68 კმ². მოსახლეობა — 4383 კაცი (2020 წ.).
ალ-კუტეილიბია
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ქალაქები
Steel Ball Run
Steel Ball Run (スティール・ボール・ラン) — იაპონური მანგას სერიების ჯოჯოს უცნაური თავგადასავლის მეშვიდე სიუჟეტი, დაწერილი და ილუსტრირებული ჰიროჰიკო არაკის მიერ. მოქმედება ვითარდება 1890 წელს, რომელშიც მონაწილეობენ ჯონი ჯოესტარი, პარაპლეგიური ყოფილი ჟოკეი, რომელსაც სურს ხელახლა გამოიყენოს თავისი ფეხები და გირო ზეპელი, შერცხვენილი ყოფილი ჯალათი, რომელიც ცდილობს ამნისტია მოიპოვოს სიკვდილით დასჯილი ბავშვისთვის.ისინი სხვებთან ერთად ეჯიბრებიან ტიტულოვან კროს-კონტინენტურ დოღში 50 მილიონი დოლარის მთავარი პრიზისთვის, მაგრამ რბოლას უკან ფარული დღის წესრიგი აქვს.თავდაპირველად პირველი 23 თავი (4 ტომი) დაიბეჭდა 2004 წელს Weekly Shōnen Jump-ში უბრალოდ სათაურით Steel Ball Run. მიუხედავად იმისა, რომ პერსონაჟის სახელები და შესაძლებლობები აშკარად დაკავშირებული იყო სერიალთან, გაურკვეველი იყო, იყო თუ არა ეს ამბავი ჯოჯოს უცნაური თავგადასავლის ნაწილი, აღქმული კონფლიქტური უწყვეტობის გამო.თუმცა, როდესაც სერია გადავიდა Ultra Jump-ზე 2005 წელს, იგი ოფიციალურად გამოცხადდა, როგორც JoJo's Bizarre Adventure-ის მე-7 ნაწილი, მაგრამ ალტერნატიულ სამყაროში, როგორიცაა შემდეგი რკალი, JoJolion.
ელ-კარპიო
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
Steel Ball Run
95 თავი გაერთიანდა 24 ტანკობონის ტომად (მთელი სერიის 81–104 ტომი), წინა ნაწილის, ქვის ოკეანის, ტომების ათვლის თავიდან დაწყების ტენდენციის შესაბამისად. რამდენიმე თავი ადაპტირებულია "Vomic" სერიაში, რომელშიც გამხმოვანებლები მოქმედებენ მანგას გვერდებზე, როგორც ისინი ნაჩვენებია ეკრანზე. Steel Ball Run საყოველთაოდ აღიარებული იყო თავისი მხატვრობით, პერსონაჟებითა და სიუჟეტით.
ლა-გრანხუელა
ლა-გრანხუელა (La Granjuela) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კორდობის პროვინციის ვალიე-დელ-გუადიატოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 56 კმ². მოსახლეობა — 439 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
საქართველოს სახელმწიფო დროშის დღე
250px|მინიატიურა|საქართველოს სახელმწიფო დროშა საქართველოს სახელმწიფო დროშის დღე — დღესასწაული საქართველოში, რომელიც აღინიშნება იანვრის თვის 14 რიცხვში, საქართველოს სახელმწიფო დროშის შესახებ საქართველოს ორგანული კანონის მიღების დღეს. საქართველოს სახელმწიფო დროშა საქართველოს ეროვნული სიმბოლოა გერბთან და ჰიმნთან ერთად, ის შემოღებულ იქნა საქართველოს ორგანული კანონის საფუძველზე, რომელიც ძალაში შევიდა საქართველოს პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლის ხელმოწერის შემდეგ 2004 წლის 14 იანვრიდან.
სახელმწიფო დროშის დღე პირველად 2012 წლის 14 იანვარს აღინიშნა, ღონისძიება მარჯანიშვილის მოედანზე გაიმართა. ღონისძიების ფარგლებში მონაწილეებმა გამოფინეს საქართველოს დროშები, მარჯანიშვილის მოედანზე აღმართეს საქართველოს დიდი დროშა, ხოლო პატარა დროშები უბრალო გამვლელებს დაურიგეს.
სქოლიო
საქართველო
ოლევსკი
ოლევსკი (Олевськ) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჟიტომირის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 10229 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჟიტომირის ოლქის ქალაქები
ყირაყლი (ხაჩმაზი)
ყირაყლი  (Qıraqlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ხაჩმაზის   რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
შიროკეს რაიონი
2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ახლადშექმნილ კრივი-რიჰის რაიონს.
სქოლიო
კატეგორია:დნიპროპეტროვსკის ოლქის გაუქმებული რაიონები
ვილიარდომპრადო
ვილიარდომპრადო (Villardompardo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის ხაენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17 კმ². მოსახლეობა — 968 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ხაენის მუნიციპალიტეტები
Live Through This
Live Through This — ამერიკული როკ-ჯგუფ Hole-ის მეორე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1994 წლის 12 აპრილს ლეიბლზე DGC Records, კურტ კობეინის, ჯგუფის ლიდერ კორტნი ლავის მეუღლის დაღუპვამდე 4 დღით ადრე. ეს არის Hole-ის ერთადერთი ალბომი, რომელშიც ბასისტი კრისტენ პფაფი უკრავს - იგი 1994 წლის ივნისს გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:Hole-ის ალბომები კატეგორია:1994 წლის ალბომები კატეგორია:Geffen Records-ის ალბომები
სოიუზ-5
მინი
„სოიუზ-5“ (Союз-5) — პილოტირებადი კოსმოსური ხომალდი. ხომალდმა სტარტი აიღო ბაიკონურის კოსმოდრომიდან 15 იანვარს, „სოიუზ-4-ის“ გაშვების მეორე დღეს. 16 იანვარს 08:20 UTC-ზე ხომალდები „სოიუზ-4“ და „სოიუზ-5“ ერთმანეთს შეხვდა. ეს იყო ორი პილოტირებადი ხომალდის მსოფლიოში პირველი შეკავშირება. ხომალდები შეკავშირებულ მდგომარეობაში იმყოფებოდნენ 4 საათისა და 35 წუთის განმავლობაში.
დობრინინსკაია (მოსკოვის მეტრო)
დობრინინსკაია (Добрынинская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კოლცევაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1950 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
თრილერი
თრილერი — ფართო ჟანრი ლიტერატურაში, კინოსა და სატელევიზიო სფეროში. მასში ძირითადი ელემენტების სახით გამოიყენება მოლოდინი, დაძაბულობა და აღელვება. თრილერი ახდენს მაყურებლის ან მკითხველის განწყობის სტიმულირებას, რითაც მას მოლოდინის შეგრძნება აქვს, რასაც ემატება ამაღლებული მოლოდინი, გაურკვევლობა, სიურპრიზის შეგრძნება, შფოთვა და/ან ტერორი. თრილერის ჟანრის ფილმებს ახასიათებს ადრენალის მომატება, გაბედულობა, აღგზნება და მოქმედებათა სწრაფი ტემპით მიმდინარეობა.
ჰანადი
ჰანადი (هنادي‎‎) — ქალაქი სირიაში, რომელიც ლათაკიის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ჰანადის პროვინციაში დაახლოებით 3 076 ადამიანი ცხოვრობს.
ოვრუჩი
ოვრუჩი (Овруч) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ჟიტომირის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 16515 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჟიტომირის ოლქის ქალაქები
რკინის კაცი სხვა მედიაში
მარველის კომიქსების პერსონაჟი რკინის კაცი გამოჩნდა მრავალ მედიასაშუალებაში. მისი დებიუტი შედგა გამოცემაში Tales of Suspense (#39, მარტი 1963). რკინის კაცი არის სამი ანიმაციური სერიალის და პირდაპირ DVD-ზე გამოცემული ანიმაციური ფილმის მთავარი პერსონაჟი. გამოსულია სამი მხატვრული ფილმი, რომელშიც მის როლს რობერტ დაუნი უმცროსი განასახიერებს. პერსონაჟი აგრეთვე ჩნდება ფილმებში „წარმოუდგენელი ჰალკი“ (2008), „შურისმაძიებლები“ (2012), „შურისმაძიებლები: ულტრონის ეპოქა“ (2015) და „კაპიტანი ამერიკა: სამოქალაქო ომი“ (2016), ისევე, როგორც „ადამიანი-ობობა: დაბრუნება“ (2017).
1960-იანები
რკინის კაცი გამოჩნდა 1966 წლის სერიალში მარველის სუპერგმირები, რომელშიც ერთ-ერთ მთავარ პერსონაჟს წარმოადგენდა, მსახიობ ჯონ ვერნონის გახმოვანებით.
სეიდლარი (ხაჩმაზი)
სეიდლარი  (Seyidlər) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ხაჩმაზის   რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 378 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაჩმაზის რაიონის სოფლები
იურივკის რაიონი
იურივკის რაიონი (Юр'ївський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, დნიპროპეტროვსკის ოლქში. მისი ფართობი 900 კმ² იყო. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 13 694 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 18 კაცს კმ²-ზე. იურივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი იურივკა.
2020 წლის 17 ივლისს შეუერთდა ახლადშექმნილ პავლოჰრადისა და ნოვომოსკოვსკის რაიონებს.
სქოლიო
კატეგორია:დნიპროპეტროვსკის ოლქის გაუქმებული რაიონები
ფატი ხალვაში
ფატი ხალვაში (დ. 20 მაისი, 1962, ხალა, ქობულეთის რაიონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ინჟინერი და პოლიტიკოსი. საქართველოს ორი მოწვევის (2012, 2016) პარლამენტისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1962 წლის 20 მაისს, სოფელ ხალაში. 1979 წელს დაამთავრა სოფელ ხალას საშუალო სკოლა. 1980-1986 წლებში სწავლობდა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ბათუმის ფილიალის ელექტრომანქანების ფაკულტეტზე და მიენიჭა ინჟინერ-ელექტრომექანიკოსის კვალიფიკაცია. 1979-1988 წლებში იყო ჩაქვის შემფუთავი ქარხანის მუშა. 1988-1998 წლებში — ჩაისუბნის საშუალო სკოლის ლაბორანტი, მასწავლებელი. 2010 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი ელექტრული მანქანების სპეციალობით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქობულეთის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბათუმის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2020 წლიდან აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მე-7 მოწვევის უმაღლესი საბჭოს წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: "ქართული ოცნება - დემოკრატიული საქართველო".
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები ფატი კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
პეგი ეშკროფტი
პეგი ეშკროფტი (Peggy Ashcroft; დ. 22 დეკემბერი, 1907 — გ. 14 ივნისი, 1991 ) — ინგლისელი მსახიობი. მისი კარიერა თითქმის 50 წელი გრძელდებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
ირაკლი ქარსელაძე
ირაკლი ქარსელაძე (დ. 28 თებერვალი, 1978) — ქართველი პოლიტიკოსი და თანამდებობის პირი. საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის მინისტრი 2021 წლის 22 თებერვლიდან.
1999 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობების სპეციალობით. 2012 წლიდან საქართველოს მთავრობის კანცელარიაში იკავებდა ადმინისტრაციული დეპარტამენტის უფროსის პოზიციას. 2014 წლიდან, მუშაობდა საქართველოს ტურიზმის განვითარების ფონდისა და შვილობილი კომპანიების აღმასრულებელი დირექტორის თანამდებობაზე, ამავდროულად იყო საქართველოს თანაინვესტირების ფონდის მრჩეველთა საბჭოს თავმჯდომარე. 2018 წლის აპრილიდან 2021 წლის თებერვლამდე იყო საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრის პირველი მოადგილე და საავტომობილო გზების დეპარტამენტის თავმჯდომარე.
ფლობს ქართულ, ინგლისურ, გერმანულ და რუსულ ენებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:დაბადებული 28 თებერვალი კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები ირაკლი კატეგორია:საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები
ოქტიაბრსკაია (მოსკოვის მეტრო, კოლცევაია)
ოქტიაბრსკაია (Октябрьская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს კოლცევაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1950 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია (ისტორიული)
ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია — მემარჯვენე მიმართულების პოლიტიკური პარტია 1917-1923 წლებში. პარტია მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. წარმოადგენდა ოპოზიციურ პარტიას. 8 წევრით იყო წარმოდგენილი საქართველოს დამფუძნებელ კრებაში. პარტიის წევრები აქტიურად მონაწილეობდნენ 1924 წლის აჯანყებაში, საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ მოღვაწეობდა ემიგრაციაში. პარტიის ცნობილი წევრები იყვნენ სპირიდონ კედია, ექვთიმე თაყაიშვილი, ნიკო ნიკოლაძე, შალვა ამირეჯიბი და სხვები. პარტია თავს ილია ჭავჭავაძის იდეურ მემკვიდრედ მიიჩნევდა.