cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კარლ რიტერი
კარლ რიტერი (Karl Ritter; დ. 7 აგვისტო 1779, კვედლინბურგი — გ. 28 სექტემბერი 1859, ბერლინი) — გერმანელი გეოგრაფი. ბერლინის უნივერსიტეტის პროფესორი (1820 წლიდან), პრუსიის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1822 წლიდან). თანამედროვე გეოგრაფიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი და ამ დარგის თვალსაჩინო წარმომადგენელი.
კარლ რიტერი დაიბადა ქალაქ კვედლინბურგში 1779 წელს. რიტერი აზიისა და აფრიკისადმი მიძღვნილი ვრცელი ნარომის „Erdkunde“ („დედამიწისმცოდნეობა“, ტ. 1-19, 1822-1859) ავტორია. მასში მოცემულია აგრეთვე გეოგრაფიის, როგორც ამხსნელი მეცნიერების, განსაზღვრა. შედარებითი მეთოდის გამოყენებით რიტერი ცდილობდა მრავალი ბუნებრივი მოვლენის კლასიფიკაციასა და ახსნას, ამით იგი დაუახლოვდა ლანდშაფტის მთლიანობის თანამედროვე წარმოდგენას. რიტერი იყო გეოგრაფიული დეტერმინიზმის მომხრე. მრავალი მოსაზრება მის შრომებში გაჟღენთილია იდეალისტური ტელეოლოგიის სულისკვეთებით. იგი ცდილობდა დაემტკიცებინა ბუნების განმსაზღვრელი როლი ადამიანის ცხოვრებაში, რამაც ხელი შეუწყო გეოპოლიტიკის ფორმირებას.
რიტერის იდეებმა დიდი გავლენა იქონია XIX საუკუნისა და XX საუკუნის დასაწყისის გეოგრაფიული აზროვნების განვითარებაზე. რიტერის სახელი ეწოდა ქედს ნანშანში.
მსხვილი შავი ღორი
მინი|მსხვილი შავი ღორი მსხვილი შავი ღორი — უნივერსალური პროდუქტიულობის ჯიში. გამოყვანილია ინგლისში XIX საუკუნის დასაწყისში ადგილობრივი გრძელყურა ღორის ნეაპოლურ და ჩინურ შავ ღორებთან შეჯვარებით. მსხვილი შავი ღორი საქონე-სახორცე მიმართულებისაა, აქვს მაგარი კონსტიტუცია. კერატის ცოცხალი მასაა 250-300 კგ. ნეზვის — 200-220 კგ აღწევს; ნაყოფიერება 10-12 გოჭი, მერძეულობა 60-70 კგ. სახორცე სუქებისას 6-7 თვის მოზარდეული 90-100კგ აღწევს. მსხვილი შავი ღორი ხალასად გავრცელებულია რუსეთში, უკრაინასა და ბელარუსის რესპუბლიკებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ღორის ჯიშები
ბერნარდ ჰერმანი
ბერნარდ ჰერმანი (Bernard Herrmann დ. 29 ივნისი, 1911 — გ. 24 დეკემბერი, 1975) — ამერიკელი კომპოზიტორი. მეტწილად მოღვაწეობდა კინოში. თანამშრომლობდა ალფრედ ჰიჩკოკთან. ორსონ უელსთან ერთად მუშაობდა რადიოში. მიღებული აქვს ოსკარისა და BAFTA-ს ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კომპოზიტორები კატეგორია:ნიუ-იორკელები კატეგორია:დაბადებული 29 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1975
ლანსი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი ლანსი (Racing Club de Lens) — საფრანგეთის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ლანსიდან, დაარსდა 1906 წელს. კლუბს ერთხელ, 1998 წელს აქვს მოგებული საფრანგეთის უმაღლესი საფეხბურთო დივიზიონი Ligue 1. სამჯერ არის გასული საფრანგეთის თასის ფინალში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის საფეხბურთო კლუბები
მეხეთი
მეხეთი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ქარელის მუნიციპალიტეტში (ზემო ხვედურეთის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. მდინარე ხვედრულის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 960 მეტრი, ქარელიდან 15 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დევისხვრელი
300px|მინი დევისხვრელი — ზედა პალეოლითის ხანის ადამიანის მღვიმე-ნამოსახლარი. მდებარეობს მდინარე ჩხერიმელის მარჯვენა ნაპირას, სოფ. ლაშესთან, ხანდების კლდეში, ზღვის დონიდან 340 მ. მღვიმე კარსტული წარმოშობისაა (სიღრმე 40 მ, შესასვლელის სიმაღლე 5 მ, სიგანე 4 მ). 1926-1931 წლებში გაითხარა (ხელმძღვანელი გ. ნიორაძე) 1,20 სისქის, 4 კულტურის ფენა, რომელთაგანაც ადამიანის ცხოვრების ნაშთს შეიცავდა ზემოდან მესამე ფენა.
აღმოჩნდა კაჟისა და მცირე რაოდენობით ობსიდიანის იარაღი (საჭრისები და საფხეკები, მიკროლითური სახვრეტები, გრავეტისა და შატეპერონის ტიპის დანები, ხელშუბისპირები, ლა,ელები, ნუკლეუსები და ანამტვრევ-ანატკეცები, რიყის ქვის ხელჩაქუჩი). აგრეთვე კაჟის იარაღის წარმოებასთან დაკავშირებული ხელსაწყოები (გრდემლი და რქის იარაღი). ამავე ფენაში ნაპოვნია თანამედროვე ტიპის ადამიანის ქვედა ყბის მარჯვენა ნახევარი 2 კბილით. გ. ნიორაძემ დევისხვრელი ასაკობრივად ევროპის ზედა ორინიაკს და ჩრდილოეთ აფრიკის ძვ. კაფსიის კულტურას დაუკავშირა, სერგეი ზამიატნინმა კი ამიერკავკასიის ზედა პალეოლითური კულტურის მეორე ქრონოლოგიურ ჯგუფში გააერთიანა. დევისხვრელის შესწავლამ დასაბამი მისცა საქართველოში ქვის ხანის ძეგლების სისტემატურ არქეოლოგიურ კვლევა-ძიებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის მღვიმეები კატეგორია:პალეოლითი
ჯიხანჯური
ჯიხანჯური — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ოჩხამურის თემში. მდებარეობს აჭარის მთისწინეთში, მდინარეების ჩოლოქისა და ოჩხამურის წყალგამყოფზე, ზღვის დონიდან 100 მ. ქობულეთიდან 16 კმ. ოჩხამურიდან 6 კმ. XVIII საუკუნის 70-იანი წლებიდან ჯიხანჯურიდან წაღებული ღვთისმშობლის ხატი ინახებოდა ძიმითის ეკლესიაში. 1983 წლისთვის შედიოდა ლეღვას სასოფლო საბჭოში, 1987 წლისთვის კი ოჩხამურის სადაბო საბჭოში. 2002 და 2014 წლის აღწერებით ჯიხანჯური ცალკე აღწერილი არ არის.
სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მარათები
220პქ|მინიატიურა|ბალ განგადჰარ ტილაკი. მარათი. მარათები  (მარათები मराठी माणसं ან महाराष्ट्रीय) — ხალხი ინდოეთში, მაჰარაშტრას შტატის ძირითადი მოსახლეობა, მცირე ჯგუფები ცხოვრობენ მეზობელ შტატებში. ამის გარდა, არსებობს დიასპორები ისრაელში და მავრიკიაში. რაოდენობა 2007 წლისათვის 80 მლნ. ადამიანი. ლაპარაკობენ მარათის ენაზე. უმრავლესობა აღიარებს ინდუიზმს, დანარჩენები ჯაინიზმს, ისლამს, ქრისტიანობას. ძირითადი საქმიანობა — მიწათმოქმედება. მრავალდარგოვანი კუსტარული მრეწველობა და უძველესი საზღვაო ვაჭრობის ტრადიციები დაეხმარა მათ კაპიტალიზმის სწრაფად განვითარებაში, მუშათა კლასის და ეროვნული ბურჟუაზიის წარმოქმნაში უფრო ადრე, ვიდრე ინდოეთის მრავალ სხვა ხალხში მოხდებოდა ეს. მე-XV საუკუნეში მარათებთან იმყოფებოდა რუსი ვაჭარი ათანასე ნიკიტინი, რომელმაც აღწერა ინდოელი ხალხის და პირველ რიგში, სწორედ მარათების ყოფა-ცხოვრება და, ტრადიციები. თითქმის ასი წლის მანზილზე მარათები ეწეოდნენ უთანასწორო ბრძოლას დიდ მოგოლთა იმპერიასთან (მაგალითად, XVII საუკუნეში ბრძოლა შივაჯის მეთაურობით), პორტუგალიელებთან, ხოლო შემდეგ ინგლისელ კოლონიზატორებთან. ანგლო-მარათების ომების შედეგად მარათების სახელმწიფო დაპყრობილ იქნა ინგლისელთა მიერ. ინდოეთის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების (1947) შემდეგ 1960 წელს შეიქმმნა მაჰარაშტრას ეროვნული შტატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ინდოეთის ხალხები კატეგორია: ინდოარიანელი ხალხები
რომის წესდება
ბმული=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/46/International_Criminal_Court_Headquarters%2C_Netherlands.jpg/230px-International_Criminal_Court_Headquarters%2C_Netherlands.jpg|მარჯვნივ|მინი|230x230პქ| სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს შტაბ-ბინა ჰააგაში
სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს რომის წესდება (ასევე ცნობილი, როგორც რომის წესდება ან რომის სტატუტი; Rome Statute of the International Criminal Court) — ხელშეკრულება, რომელმაც დააარსა სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლო (ICC). იგი მიღებულ იქნა დიპლომატიურ კონფერენციაზე რომში, იტალიაში, 1998 წლის 17 ივლისს და იგი ძალაში შევიდა 2002 წლის 1 ივლისს. 2019 წლის ნოემბრის მდგომარეობით, 123 სახელმწიფოა წესდების მხარე. სხვა საკითხებთან ერთად, წესდება ადგენს სასამართლოს ფუნქციებს, იურისდიქციასა და სტრუქტურას.
მიზანი
რომის წესდებამ დაადგინა ოთხი ძირითადი საერთაშორისო დანაშაული: (I) გენოციდი, (II) დანაშაული ადამიანურობის წინააღმდეგ, (III) ომის დანაშაულები და (IV) აგრესიის დანაშაული. მრავალწლიანი მოლაპარაკებების შემდეგ, რომელიც მიზნად ისახავდა მუდმივი საერთაშორისო ტრიბუნალის შექმნას გენოციდსა და სხვა სერიოზულ საერთაშორისო დანაშაულებებში, როგორიცაა ადამიანურობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულები, ომის დანაშაულები და აგრესიის დანაშაულები, ბრალდებული პირების გასამართლებისათვის, გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ მოიწვია ხუთკვირიანი დიპლომატიური კონფერენცია რომში 1998 წლის ივნისს „საერთაშორისო სისხლის სამართლის სასამართლოს შექმნის შესახებ კონვენციის დასასრულებლად და მისაღებად“.
ისტორია
1998 წლის ივნისში რომში მოიწვიეს ხუთკვირიანი დიპლომატიური კონფერენცია „საერთაშორისო სისხლის სამართლის სასამართლოს შექმნის შესახებ კონვენციის დასასრულებლად და მისაღებად“. 1998 წლის 17 ივლისს რომის წესდება მიიღეს 120 ხმით, 7 წინააღმდეგი იყო, 21 ქვეყანამ თავი შეიკავა. შეთანხმების თანახმად, უარმყოფელი სახელმწიფოების ვინაობა ოფიციალურად არ გამჟღავნებულა, აქედან გამომდინარე, არსებობს გარკვეული დავა იმ შვიდი ქვეყნის ვინაობასთან დაკავშირებით, რომლებმაც ხმა არ მისცეს ხელშეკრულებას. ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა, ისრაელი და ამერიკის შეერთებული შტატები შვიდ სახელმწიფოში შედიან, რადგან მათ საჯაროდ დაადასტურეს თავიანთი უარყოფითი ხმები; ინდოეთი, ინდონეზია, ერაყი, ლიბია, კატარი, რუსეთი, საუდის არაბეთი, სუდანი და იემენი შესაძლოა იყვნენ დანარჩენ ოთხს შორის. ხმის მიცემის განმარტებები საჯაროდ გამოაცხადეს ინდოეთმა, ურუგვაიმ, მავრიტანიამ, ფილიპინებმა, ნორვეგიამ, ბელგიამ, შეერთებულმა შტატებმა, ბრაზილიამ, ისრაელმა, შრი-ლანკამ, ჩინეთმა, თურქეთმა, სინგაპურმა და გაერთიანებულმა სამეფომ. 2002 წლის 11 აპრილს, ათმა ქვეყანამ მოახდინა წესდების რატიფიცირება სპეციალურ ცერემონიალზე, რომელიც გაიმართა გაეროს შტაბ-ბინაში ნიუ-იორკში, და ხელმომწერთა საერთო რაოდენობა 60-მდე გაიზარდა, რაც იყო მინიმალური რაოდენობა. ხელშეკრულება ძალაში შევიდა 2002 წლის 1 ივლისს; ICC-ს შეუძლია სისხლისსამართლებრივი დევნა მხოლოდ ამ თარიღზე ან მის შემდეგ ჩადენილი დანაშაულების წინააღმდეგ. წესდება შეიცვალა 2010 წელს კამპალაში, უგანდაში განხილული კონფერენციის შემდეგ, მაგრამ ცვლილებები წესდებაში, რომლებიც იმ დროს იქნა მიღებული, ჯერ არ არის ეფექტური.
რომის წესდება არის მრავალი მცდელობის შედეგი ზენაციონალური და საერთაშორისო ტრიბუნალის შექმნისთვის. XIX საუკუნის ბოლოს საერთაშორისო საზოგადოებამ პირველი ნაბიჯები გადადგა ზესახელმწიფოებრივი იურისდიქციის მქონე მუდმივი სასამართლოების ინსტიტუტისკენ. ჰააგის საერთაშორისო სამშვიდობო კონფერენციებთან ერთად, უძლიერესი ქვეყნების წარმომადგენლები ცდილობდნენ ომის კანონების ჰარმონიზაციას და ტექნოლოგიურად მოწინავე იარაღის გამოყენების შეზღუდვას. პირველი მსოფლიო ომისა და მეორე მსოფლიო ომის დროს ჩადენილი საზარელი დანაშაულების შემდეგ, პრიორიტეტი გახდა იმ პიროვნებების დევნა, რომლებიც პასუხისმგებელნი არიან იმდენად მძიმე დანაშაულებზე, რომ მათ მოიხსენიებენ, როგორც „ადამიანურობის წინააღმდეგ დანაშაულებს“. დემოკრატიული ცივილიზაციის ძირითადი პრინციპების ხელახალი დადასტურების მიზნით, სავარაუდო დამნაშავეები არ დახვრიტეს საჯარო მოედნებზე ან არ გაგზავნეს წამების ბანაკებში, არამედ ექცეოდნენ როგორც დამნაშავეებს: რეგულარული სასამართლო პროცესით, თავდაცვის უფლებით და უდანაშაულობის პრეზუმფციით. ნიურნბერგის სასამართლო პროცესი გადამწყვეტი მომენტი იყო იურიდიულ ისტორიაში და ამის შემდეგ ხელი მოეწერა ზოგიერთ ხელშეკრულებას, რომლებმაც გამოიწვია რომის წესდების შემუშავება.
გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია n. 260 1948 წლის 9 დეკემბერს, კონვენცია გენოციდის დანაშაულის პრევენციისა და დასჯის შესახებ, იყო პირველი ნაბიჯი საერთაშორისო მუდმივი სისხლის სამართლის ტრიბუნალის შექმნისკენ, რომლის იურისდიქცია დანაშაულებზე ჯერ კიდევ არ არის განსაზღვრული საერთაშორისო ხელშეკრულებებში. რეზოლუციაში იყო იმედი გაეროს იურიდიული კომისიის მხრიდან ამ მიმართულებით. გენერალურმა ასამბლეამ კომისიიდან გამოთქმული მოსაზრებების შემდეგ შექმნა დებულების შემუშავებისა და მასთან დაკავშირებული სამართლებრივი საკითხების შესწავლის კომიტეტი. 1951 წელს წარმოდგენილი იყო პირველი პროექტი; მეორე პროექტი მოჰყვა 1955 წელს, მაგრამ იყო მთელი რიგი შეფერხებები, ოფიციალურად აგრესიის დანაშაულის დეფინიციის სირთულეების გამო, რომლებიც მხოლოდ დიპლომატიური ასამბლეებით გადაწყდა წესდების ძალაში შესვლის შემდგომ წლებში. შეფერხებებს ასევე შეუწყო ხელი ცივი ომის გეოპოლიტიკურმა დაძაბულობამ.
ტრინიდადმა და ტობაგომ სთხოვა გენერალურ ასამბლეას 1989 წლის დეკემბერში ხელახლა გაეხსნა მოლაპარაკებები საერთაშორისო სისხლის სამართლის სასამართლოს შექმნისთვის და 1994 წელს წარადგინა წესდების პროექტი. გენერალურმა ასამბლეამ შექმნა დროებითი კომიტეტი სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოსთვის და, დასკვნების მოსმენის შემდეგ, მოსამზადებელი კომიტეტი, რომელიც მუშაობდა პროექტზე ორი წლის განმავლობაში (1996–1998). იმავდროულად, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციამ შექმნა ad hoc საერთაშორისო ტრიბუნალები ყოფილი იუგოსლავიისა (ICTY) და რუანდასთვის (ICTR).
მხარეებმა ჩაატარეს მიმოხილვის კონფერენცია კამპალაში, უგანდაში, 2010 წლის 31 მაისიდან 11 ივნისამდე. მიმოხილვის კონფერენციამ მიიღო აგრესიის დანაშაულის დეფინიცია, რითაც ICC-ს ნებას რთავდა პირველად განეხორციელებინა იურისდიქცია ამ დანაშაულზე. ამ კონფერენციაზე ასევე გააფართოვეს სამხედრო დანაშაულების სია.
რატიფიკაციის სტატუსი
2019 წლის ნოემბრის მონაცემებით, 123 სახელმწიფოა წესდების მხარე, მათ შორის სამხრეთ ამერიკის ყველა ქცეყნანა, ევროპის თითქმის ყველა ქვეყანა, ოკეანეთის უმეტესობა და დაახლოებით აფრიკის ნახევარი. ბურუნდი და ფილიპინები იყვნენ მხარე ქვეყნები, თუმცა დატოვეს შეთანხმება 2017 წლის 27 ოქტომბერს და 2019 წლის 17 მარტს. კიდევ 31 ქვეყანაა ხელმომწერი თუმცა მათ არა აქვთ რატიფიცირებული რომის წესდება. ხელშეკრულების სამართალი ავალდებულებს ამ სახელმწიფოებს თავი შეიკავონ „ქმედებებისგან, რომლებიც ეწინააღმდეგება ხელშეკრულების არსსა და დანიშნულებას“ მანამ, სანამ მათ აქვთ გაწევრიანების სურვილი. ოთხმა ხელმომწერმა: ისრაელმა, სუდანმა, აშშ-მ და რუსეთმა, აცნობეს გაეროს უშიშროების საბჭოს, რომ ისინი აღარ აპირებენ ხელშეკრულების წევრობას და, შესაბამისად, თავისუფლდებოდნენ წესდების სამართლებრივი ვალდებულებებისგან.
დამატებით 41 ქვეყანა არც ხელმომწერია და არც წესდების მხარე. ზოგი მათგანი, მათ შორის ჩინეთი და ინდოეთი, აკრიტიკებენ სასამართლოს. უკრაინამ, რომელიც არც ხელმომწერია და არც მხარე, სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს იურისდიქცია მიიღო დროებით 2013 წლის ნოემბრიდან.
იურისდიქცია, სტრუქტურა და შესწორება
რომის წესდება ადგენს ICC-ის სტრუქტურას და იურისდიქციის სფეროებს. ICC-ს შეუძლია პირების (მაგრამ არა სახელმწიფოების ან ორგანიზაციების) სისხლისსამართლებრივი დევნა ოთხი სახის დანაშაულისთვის: გენოციდი, დანაშაული ადამიანურობის წინააღმდეგ, ომის დანაშაულები და აგრესიის დანაშაული. ეს დანაშაულები დეტალურად არის აღწერილი რომის სტატუტის მე-6, მე-7, მე-8 და მე-82 მუხლებში, შესაბამისად. ისინი უნდა იყოს ჩადენილი 2002 წლის 1 ივლისის შემდეგ, როცა რომის სტატუტი ამოქმედდა.
ICC-ს აქვს იურისდიქცია ამ დანაშაულებზე სამ შემთხვევაში: პირველი, თუ ისინი მოხდა მხარე სახელმწიფოს ტერიტორიაზე; მეორე, თუ ისინი ჩაიდინეს მხარე სახელმწიფოს მოქალაქემ; ან მესამე, თუ დანაშაულები გაეროს უშიშროების საბჭომ სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს პროკურორს გადასცა. სასამართლოს შეუძლია დაიწყოს გამოძიება ორდერის გაცემამდე, თუ დანაშაული გაეროს უშიშროების საბჭომ გადაიტანა ან თუ მონაწილე სახელმწიფო ითხოვს გამოძიებას. წინააღმდეგ შემთხვევაში, პროკურორმა სამი მოსამართლისგან შემდგარი წინასასამართლო პალატისგან უნდა მოითხოვოს ავტორიზაცია, რათა დაიწყოს გამოძიება proprio motu (თავისი ინიციატივით). ერთადერთი ტიპის იმუნიტეტი, რომელსაც ICC აღიარებს, არის ის, რომ მას არ შეუძლია სისხლისსამართლებრივი დევნა აწარმოოს დანაშაულის ჩადენისას 18 წლამდე ასაკის პირზე. კერძოდ, არც ერთი თანამდებობის პირი - თუნდაც სახელმწიფოს მეთაური - არ არის იმუნური დევნისგან.
რომის წესდებამ ჩამოაყალიბა სამი ორგანო: თავად ICC, მხარე სახელმწიფოთა ასამბლეა (ASP) და დაზარალებულთა ნდობის ფონდი. ASP-ს ორი დამხმარე ორგანო ჰყავს. ეს არის მუდმივი სამდივნო, რომელიც შეიქმნა 2003 წელს და არჩეული ბიურო, რომელშიც შედის პრეზიდენტი და ვიცე-პრეზიდენტი. თავად ICC-ს აქვს ოთხი ორგანო: თავმჯდომარეობა (ძირითადად ადმინისტრაციული პასუხისმგებლობით); განყოფილებები (წინასწარი, სასამართლო და სააპელაციო მოსამართლეები); პროკურატურა და რეესტრი (რომლის როლიც არის დანარჩენი სამი ორგანოს მხარდაჭერა). ამ ორგანოების ფუნქციები დეტალურად არის აღწერილი რომის სტატუტის მე-4 ნაწილში.
რომის სტატუტში ნებისმიერი ცვლილება საჭიროებს მონაწილე სახელმწიფოების უმრავლესობის ორი მესამედის მხარდაჭერას და შესწორება (გარდა დანაშაულთა ნუსხის შესწორებისა) არ შევა ძალაში მანამ, სანამ არ იქნება რატიფიცირებული მონაწილე სახელმწიფოების შვიდი მერვედის მიერ. მონაწილე სახელმწიფოს, რომელმაც არ მოახდინა ასეთი შესწორების რატიფიცირება, შეუძლია დაუყოვნებლივ დატოვოს წესდება. სასამართლოს იურისდიქციაში შემავალ დანაშაულთა სიაში ნებისმიერი ცვლილება გავრცელდება მხოლოდ იმ მონაწილე სახელმწიფოებზე, რომლებმაც მოახდინეს მისი რატიფიცირება. მას არ სჭირდება რატიფიკაციის შვიდი მერვედი უმრავლესობა.
Ubisoft
Ubisoft Entertainment — ერთ-ერთი მთავარი ვიდეო-თამაშების ფრანგული გამომცემელი და დეველოპერი კომპანია, რომლის მთავარი შტაბ-ბინა არის მონტრეი-სუ-ბუა, საფრანგეთში. კომპანიას მსოფლიოს 19 ქვეყანაში 29 სტუდია აქვს.
კომპანიის ყველაზე დიდი სტუდიაა Ubisoft Montreal კანადაში, 2,100 თანამშრომლით.
2011 წელს კომპანია დასახელდა სიდიდით მესამე ვიდეო-თამაშების გამომცემლად როგორც ევროპაში, ასევე ამერიკის შეერთებულ შტატებში. 2002-2003 წლებში Ubisoft-ის შემოსავალი იყო € 453 მლნ. 2003-2004 წლებში კი გაიზარდა € 508 მილიონამდე. კომპანიაში ყველაზე დიდი და განვითარებული სტუდია არის Ubisoft Montreal, რომელიც 2004 წელს ითვლიდა დაახლოებით 1600 დასაქმებულ ადამიანს. Ubisoft-ის თავმჯდომარე და აღმასრულებელი დირექტორი არის ივ გილმო, ერთ-ერთი იმ ხუთი ძმიდან რომელმაც შექმნა Ubisoft-ი. კომპანიის შემოსავალი დღითიდღე იზრდება. მათმა შემოსავალმა მილიარდს მიაღწია 2008-2009 წლებში, როდესაც Ubisoft-ის შემოსავლები € 1,058 მილიარდს შეადგენდა. Ubisoft-ს ააქვს ასევე საკუთარი ფილმების სტუდიაც, სადაც იქმნება ვიზუალური ეფექტები ფილმებისა და შოუებისთვის.
Ubisoft–ს წარმატება და პრიზები მოუტანა ყველასვის ნაცნობმა თამაშებმა: Assassin's Creed, Tom Clancy’s Splinter Cell, Prince of Persia, Rayman 3, Tom Clancy’s Rainbow Six 3, Raven Shield, Beyond Good & Evil.
ისტორია
ხუთი ფრანგი ძმისგან შემდგარმა გილმოების ოჯახმა 1986 წლის მარტში დააარსა კომპიუტერული თამაშების გამომცემელი კომპანია საფრანგეთში (ბრეტანი). სულ მალე ამ ოჯახის ერთ-ერთი წევრი ივ გილმო Electronic Arts-ს, Sierra On-Line-ს და MicroProse-ს დაუკავშირდა, რათა მათი წარმოებული თამაშები გაევრცელებინა საფრანგეთში. Ubisoft-მა ნელ-ნელა გაფართოება დაიწყო და განვითარდა სხვა ბაზრებზე, მათ შორის ამერიკის შეერთებული შტატებში, გაერთიანებული სამეფოსა და გერმანიაში.
ადრეულ 1990 წელს Ubisoft-მა შექმნა თამაშების დეველოპერირებისთვის პროგრამა, რამაც საფუძველი დაუდო 1994 წელს მათი ოფისის გახსნას მონტრეი-სუ-ბუაში, საფრანგეთში, რომელიც შემდგომ მათი მთავარი შტაბ-ბინა გახდა. Ubisoft-ი გახდა საჯარო კომპანია და 1996 წელს მათ ოფისი გახსნეს შანხაიშიც.
2000 წელს Ubisoft-მა შეიძინა Red Storm Entertainment-ი, ხოლო 2001 წელს იანვარში Ubisoft, მფლობელი გახდა დიუსელდორფში დაფუძნებული კომპანია Blue Byte Software-ისა.
2004 წლის დეკემბერში Ubisoft-ის 19,9% შეიძინა მისმა კონკურენტმა კომპანია Electronic Arts-მა.
2006 წელს Ubisoft-მა Atari-საგან შეიძინა Driver-ის თამაშების სერია €19 მილიონად.
2007 წლის 11 აპრილს Ubisoft-მა განაცხადა, რომ მან შეიძინა გერმანული თამაშების დეველოპერი კომპანია Sunflowers.
Ubisoft-ი ასევე პასუხისმგებელი იყო, რომ გამოექვეყნებინა რამდენიმე ცნობილი თამაშის სერია, რომელიც სხვა კომპანიის შექმნილია. მაგალითად Ubisoft-მა გამოაქვეყნა Resident Evil 4 PC-სათვის, რომელიც წარმოებული იყო Capcom-ის მიერ. ასევე Ubisoft-ის გამოქვეყნებულია Marvelous Interactive-ის მიერ წარმოებული ორი თამაში: Innocent Life: A Futuristic Harvest Moon PlayStation 2-თვის და Harvest Moon Online.
2008 წლის 10 ნოემბერს Ubisoft-მა შეიძინა Massive Entertainment-ი Activision-დან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები საფრანგეთში კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები
რელიგიის თავისუფლება სლოვენიაში
რელიგიის თავისუფლება სლოვენიაში ნიშნავს იმ ზომას, რომლითაც ხალხს თავისუფლად შეუძლია საკუთარი რწმენის შესახებ საქმიანობის წარმართვა. ეს მოიცავს, როგორც სამთავრობო პოლიტიკებს, ისე საზოგადოების დამოკიდებულებებს რელიგიური ჯგუფების მიმართ.
სლოვენიის კანონმდებლობა იძლევა რელიგიის თავისუფლების გარანტიას და ეკლესიასა და სახელმწიფოს ჰყოფს ცალ-ცალკე ნაწილებად, ისევე, როგორც კრძალავს რელიგიურ დისკრიმინაციას და რელიგიურ სიძულვილს. რელიგიურ ჯგუფებს მარტივად შეუძლიათ დარეგისტრირება სამთავრობო უწყებებში იმ მიზნით, რომ მიიღონ გარკვეული პრივილეგიები, რომელიც დიდწილად მოიცავს ფულადი კომპენსაციის სხვადასხვა ფორმას. სლოვენიის კანონმდებლობა კრძალავს წინადაცვეთას არასამედიცინო მიზეზებით და ცხოველთა სასაკლაოების მოწყობას, რომელსაც მიმართავენ ებრაელები ("კოშერი") და მუსლიმები ("ჰალალი"). ებრაელთა და მუსლიმთა თემების წევრები ამ საქმიანობისთვის მიდიან ქვეყნის ფარგლებს გარეთ (შემოაქვთ ხორცი და მიემგზავრებიან საზღვარგარეთ რელიგიური წინადაცვეთისთვის) სლოვენიის მთავრობის მხრიდან დაბრკოლების გარეშე.
შუა საუკუნეების და ადრეული მოდერნული პერიოდის დროს, თანამედროვე სლოვენია იყო საღვთო რომის, მოგვიანებით კი ავსტრო-უნგრეთის იმპერიების ნაწილი და, ამდენად, კათოლიციზმს, როგორც სახელმწიფო რელიგიას, მკაცრად მისდევდა. მე-18 საუკუნის მიწურულს მოხდა რელიგიური კანონების ნელი ლიბერალიზება, თუმცა, ეკლესიისა და სახელმწიფოს ფორმალური გამიჯვნა არ მომხდარა 1946 წელს იუგოსლავიის სოციალიტური ფედერაციული რესპუბლიკის შექმნამდე. იუგოსლავიის მთავრობა ხელს უწყობდა ათეიზმს და ძარცვავდა კათოლიკურ ეკლესიას, მაგრამ სხვამხრივ სლოვენიაში ეწეოდა მინიმალურ რელიგიურ რეპრესიებს. იუგოსლავიის დაშლისა და დამოუკიდებელი სლოვენიის შექმნის შემდეგ, სლოვენიამ დაიწყო რელიგიის თავისუფლების კანონების გამოყენება, რომლებიც ჯერ კიდევ ნაწილობრივ მიიღო იუგოსლავიის მთავრობამ.
ისტორია
მე-20 საუკუნემდე, ტერიტორიები, რომლებიც ეკუთვნოდა სლოვენიას, იყო საღვთო რომის იმპერიის, ხოლო მოგვიანებით, ავსტრო-უნგრეთის ნაწილი. ამდენად, მათი სახელმწიფო რელიგია იმ დროს იყო კათოლიციზმი. მე-15 საუკუნის ბოლოს და მე-16 საუკუნის დასაწყისში, ებრაელები გააძევეს ბევრი სლოვენიური ტერიტორიიდან. ებრაელები ხელახლა მოიწვიეს უკან შიდა ავსტრიაში 1709 წელს. მე-18 საუკუნის დასაწყისიდან მოყოლებული, ავსტრია-უნგრეთმა მიიღო რეფორმები, რომლებიც იძლეოდა გარკვეულ რელიგიურ თავისუფლებას, თავდაპირველად მართლმადიდებელი და პროტესტანტი ქრისტიანებისთვის, ხოლო შემდეგ, ასევე, ებრაელებისთვის. მე-19 საუკუნეში მიმდინარეობდა რელიგიური კანონების ნელი ლიბერალიზაცია, ქრისტიანი მიმდინარეობების უმცირესობები იღებდნენ კათოლიკური ეკლესიის მსგავს საფუძველს, თუმცა, კათოლიციზმი რჩებოდა სახელმწიფო რელიგიად. ამ საკითხების მდგომარეობა შენარჩუნდა სლოვენიაში, სერბების, ხორვატებისა და სლოვენების ერთიან სამეფოდ გაერთიანების დროს, თუმცა, ებრაელებმა, მუსლიმებმა და ქრისტიანი მიმდინარეობების უმცირესობებმა ამ გარდაქმნის შემდეგ მიიღეს აღიარება. მიუხედავად ამისა, ათეისტები მეორეხარისხოვან მოქალაქეებად მიიჩნეოდნენ, ხოლო კათოლიკური ეკლესია მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა ინტელექტუალური ცხოვრების შეზღუდვაში სლოვენიაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს, სლოვენია დაიპყრეს ღერძის ბლოკის მოკავშირეებმა და მისი ებრაული მოსახლეობა თითქმის მთლიანად ამოწყვიტეს ან გააქციეს.
მე-10 საუკუნის უმეტესი დრო, სლოვენია იყო იუგოსლავიის ნაწილი, რომელიც წარმოადგენდა სეკულარულ სახელმწიფოს და არ ეხვეოდა ანტი-რელიგიურ კამპანიებში აღმოსავლეთ ბლოკის სხვა ქვეყნებთან შედარებით. იუგოსლავიის სხვა რესპუბლიკებთან შედარებითაც კი, სლოვენია სარგებლობდა შედარებით უფრო მეტი რელიგიური თავისუფლებით. რომის კათოლიკურ ეკლესიას ჩამოერთვა თავისი საკუთრების უმეტესობა და იუგოსლავიის მთავრობა დევნიდა მრავალ მღვდელს, თუმცა, ეს დიდწილად ხდებოდა მეორე მსოფლიო ომის დროს ღერძის ძალებთან ეკლესიის თანამშრომლობის გამო. თუმცა, რელიგიური სახელმძღვანელო ამოიღეს სკოლის პროგრამიდან 1952 წელს და ათეიზმი წაახალისეს. 1960-იანი წლების დასაწყისში, იუგოსლავიის დამოკიდებულება რელიგიის მიმართ შერბილდა, თუმცა რელიგიური რწმენა შეუთავსებლად იყო მიჩნეული "იუგოსლავიის კომუნისტური ლიგის" წევრობისთვის 1980-იან წლებში.
1990-იანი წლების გამოკითხვების თანახმად, სლოვენიელების მხოლოდ 11% თვლიდა, რომ მათ განიცადეს დისკრიმინაცია მათი ცხოვრების ნებისმიერ ეტაპზე; 18% იუწყებოდა, რომ ისინი იცნობდნენ მეგობრებს ან ოჯახებს შორის პირებს, რომლებიც გახდნენ დისკრიმინაციის სუბიექტები.
იუგოსლავიის სხვა რეგიონებისგან განსხვავებით, სლოვენია უფრო მეტად იყო ეთნიკურად და რელიგიურად ერთგვაროვანი და შედეგად, მან თავიდან აიცილა იუგოსლავიის დაშლის შემდეგ სამოქალაქო ომის დაწყება.
სამართლებრივი ჩარჩო
კონსტიტუცია იძლევა რელიგიის თავისუფლებისა და ინდივიდების მიერ საზოგადოდ ან პირად სივრცეში საკუთარი რწმენის გამოხატვის უფლებას. ის ადგენს, რომ ყველა რელიგიურ თემს უნდა ჰქონდეს თანაბარი უფლებები, ხოლო სახელმწიფო და ეკლესია უნდა იყოს ერთმანეთისგან განცალკევებული. კონსტიტუცია, ასევე, კრძალავს რელიგიურ დისკრიმინაციას და რელიგიური სიძულვილისა და შეუწყნარებლობის გაღვივებას. კონსტიტუცია აღიარებს რელიგიური მიზეზების გამო ჯარში სამსახურზე უარის თქმის უფლებას.
ანტი-დისკრიმინაციული კანონები
სისხლის სამართლის კოდექსის განსაზღვრება სიძულვილის დანაშაულის შესახებ მოიცავს საზოგადოდ პროვოცირებულ რელიგიურ სიძულვილს და ჰოლოკოსტის მნიშვნელობის შემცირებას. ამ დანაშაულების ჩადენა ისჯება 2 წლამდე პატიმრობით, ან, თუკი დანაშაული შეიცავს იძულების ან უსაფრთხოების საშიშროებას - განმარტებული, როგორც სიცოცხლისთვის სერიოზული საშიშროება, სიწმინდის შებღალვა ან საკუთრების ზიანი - ითვალისწინებს 5 წლამდე პატიმრობას. თუკი ძალის გადამეტებით ასეთ დანაშაულს სჩადის თანამდებობის პირი, ის, შესაძლოა, დაექვემდებაროს 5 წლამდე პატიმრობას. იმ ჯგუფის წევრები, რომლებიც მონაწილეობას იღებენ ამ აქტივობებში ორგანიზებული ან წინასწარგანზრახული სახით - სიძულვილის ჯგუფები, კანონის თანახმად, ასევე, შესაძლოა დაისაჯონ 5 წლამდე თავისუფლების აღკვეთით.
სამთავრობო განკარგულებები რელიგიური საქმიანობის შესაზღუდად
კანონი მოითხოვს, რომ აიკრძალოს ცხოველების სასაკლაოების მოწყობა, რაც ეფექტურად უშლის ხელს "ჰალალისა" და "კოშერის" ყასბებს თავიანთი საქმიანობის წარმართვაში. 2017 წელს, კანონი გადაიხედა მას შემდეგ, რაც ის ისლამურმა და ებრაულმა ორგანიზაციებმა გააპროტესტეს.
ადამიანის უფლებათა დაცვის საკითხებში სახალხო დამცველმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ კონსტიტუციისა და კანონის თანახმად, "წინადაცვეთა არასამედიცინო მიზნებისთვის არ არის დასაშვები და წარმოადგენს უკანონო ჩარევას ბავშვის სხეულში და, ამდენად, არღვევს მის უფლებას". სახალხო დამცველმა განაცხადა, რომ დამატებითი საკანონმდებლო ინიციატივა იყო საჭირო, რომ დაერეგულირებინათ წინადაცვეთის საკითხი რელიგიური მიზნებისთვის, რამდენადაც წინადაცვეთის რეალური სტატუსი გაურკვეველი რჩებოდა. პროცედურა ამის შედეგად არათანმიმდევრულად არის ხელმისაწვდომი საავადმყოფოებში. ებრაული და ისლამური თემების ზოგიერთი წევრი ირჩევს ამ პროცედურის გავლას მეზობელ ქვეყანა ავსტრიაში და არ ექცევა რაიმე სახის სამართლებრივი შეზღუდვის ქვეშ.
რელიგიური ჯგუფის რეგისტრაცია
კანონი მოითხოვს, რომ ეკლესიები და სხვა რელიგიური თემები დარეგისტრირდნენ იმისთვის, რათა მიიღონ კანონიერი გაერთიანებების სტატუსი, მაგრამ ის არ ზღუდავს დაურეგისტრირებელი რელიგიური ჯგუფების რელიგიურ საქმიანობას. კანონიერ გაერთიანებებად აღიარებული რეგისტრირებული რელიგიური ჯგუფების უფლებები მოიცავს დამატებითი ღირებულების გადასახადზე შეღავათებს, სასულიერო პირების სოციალური დაცვისთვის სამთავრობო თანადაფინანსებას და რელიგიური მსახურებისთვის სოციალური სარგებლის მოთხოვნის შესახებ ავტორიზაციას. სახელმწიფო რეგისტრაციისთვის, რელიგიურმა ჯგუფმა კულტურის სამინისტროში უნდა შეიტანოს განაცხადი, რომელიც ამტკიცებს, რომ მას ჰყავს სულ მცირე 10 ზრდასრული წევრი, რომლებიც არიან მოქალაქეები ან მუდმივი მაცხოვრებლები, ასევე, ჯგუფის სახელი ლათინური ასოებით, რომელიც უნდა განსხვავდებოდეს სხვა რელიგიური ჯგუფებისგან, ჯგუფის მისამართი ქვეყანაში და მისი ბეჭდის ოფიციალური ასლი, რომელიც გამოყენებული იქნება კანონიერ ტრანზაქციებში. მან, ასევე უნდა გადაიხადოს ადმინისტრაციული გადასახადი 22,60 ევროს (27$) ოდენობით. ჯგუფმა, აგრეთვე უნდა წარადგინოს მისი წარმომადგენლების სახელები ქვეყანაში, ჯგუფის რელიგიური რწმენის საფუძვლების აღწერა და მისი საორგანიზაციო აქტის ასლი. თუ ჯგუფს სურს, რომ მიიღოს სასულიერო პირებისთვის სოციალური უსაფრთხოების თანადაფინანსება, მან უნდა აჩვენოს, რომ თითოეული სასულიერო პირისთვის ჰყავს სულ მცირე 1 000 წევრი. აღნიშნულია, რომ ეს სარეგისტრაციო მოთხოვნები უფრო მკაცრია, ვიდრე 1970-იან წლებში სოციალისტური მთავრობის მიერ შემუშავებული მოთხოვნები. ეს სარეგისტრაციო მოთხოვნები რომ მიეღოთ 2007 წელს ახალი კანონის შემუშავების დროს, უკვე არსებული რელიგიური ორგანიზაციების ნახევარზე მეტი სლოვენიაში ვერ დააკმაყოფილებდა ამ კრიტერიუმებს.
მთავრობას შეუძლია უარი თქვას რელიგიური ჯგუფის რეგისტრაციაზე მხოლოდ მაშინ, თუ ჯგუფი არ წარმოადგენს სრულად სააპლიკაციო მასალებს ან კულტურის სამინისტრო განსაზღვრავს მას, როგორც სიძულვილის ჯგუფს - ანუ ორგანიზაციას, რომელიც ჩართულია სისხლის სამართლის კოდექსით განსაზღვრული სიძულვილის დანაშაულებში.
"რელიგიური თემებისთვის კულტურის სამინისტროს ოფისი" კანონის შესაბამისად აკვირდება და აკეთებს ჩანაწერებს რეგისტრირებულ რელიგიურ თემებზე და უზრუნველყოფს კანონიერ ექსპერტიზას და დახმარებას რელიგიური ორგანიზაციებისთვის. კულტურის სამინისტრო აწესებს და მართავს სარეგისტრაციო პროცედურებს, იღებს დოკუმენტებს რეგისტრირებული თემების კანონიერ სტატუსთან დაკავშირებით, ანაწილებს ფინანსებს ბიუჯეტში რელიგიური აქტივობებისთვის, ორგანიზებას უწევს დისკუსიებს და თავს უყრის რელიგიურ თემებს, რათა გამოეხმაუროს შეშფოთებებს რელიგიური თავისუფლების შესახებ, ასევე, ის უზრუნველყოფს ინფორმაციას რელიგიური ჯგუფებისთვის მათ საქმიანობასთან დაკავშირებული კანონიერი დებულებებისა და რეგულაციების შესახებ.
დამოკიდებულებები რელიგიური უმცირესობების მიმართ
მუსლიმი უმცირესობა სლოვენიაში განიცდის ზიანს და გარკვეულ დისკრიმინაციას უფრო ფართო სლოვენიური საზოგადოებისგან მიუხედავად იმისა, რომ ისინი მაინც მიღებული და დანახული არიან, როგორც სამხრეთ სლავური მემკვიდრეობის ნაწილი და იზიარებენ იდენტობას ქრისტიან უმრავლესობასთან ერთად. სლოვენიის მთავრობა დახასიათებულია, როგორც "არადაინტერესებული" მხარე რელიგიური უმცირესობების საკითხებით და ის ნელა ირჯება ასეთი საკითხების გადასაწყვეტად, ანდომებს რა ათწლეულებს ლიუბლიანაში მეჩეთის მშენებლობის შესახებ ნებართვის გაცემისთვის.
ევროკომისიის 2019 წლის კვლევის თანახმად, სლოვენიელების 33%-ს სჯერა, რომ რელიგიური დისკრიმინაცია ფართო ხასიათისაა, ხოლო 62% ფიქრობს, რომ ის იშვიათია. მოსახლეობის 81% ამბობს, რომ მათთვის მისაღები იქნებოდა სახელმწიფოს მეთაური, რომელიც არ იქნებოდა მიკუთვნებული ქვეყნის უმრავლესობის რელიგიას. 2019 წლამდე იყო ანტი-ისლამური გამოსვლების რამდენიმე შემთხვევა სოციალურ მედიაში და ჩვეულებრიც მედია-პლატფორმებზე. ისლამური თემების ლიდერები, არასამთავრობოები, სამთავრობო თანამდებობის პირები 2019 წელს იუწყებოდნენ, რომ წინა წელთან შედარებით ანტი-ისლამური სენტიმენტები შემცირდა, რომელმაც უფრო მეტად ანტი-მიგრაციის რიტორიკა მიიღო, ვიდრე ანტი-ისლამური ტონისა. ებრაელთა თემის ლიდერები 2019 წელს ორ ნაწილად გაიყვნენ იმ საკითხის შესახებ, იყო თუ არა ებრაელებისთვის უსაფრთხო სლოვენიაში ცხოვრება.
განათლება
მთავრობა მოითხოვს, რომ ყველა საჯარო სკოლამ თავის პროგრამაში შეიტანოს განათლება მსოფლიო რელიგიების შესახებ, რომელსაც სკოლის მასწავლებლები გაუძღვებიან. მთავრობა ნებას რთავს ეკლესიებს და რელიგიურ ჯგუფებს უზრუნველყონ რელიგიური განათლება, როგორც კერძო, ისე საჯარო და წინარესკოლებში, მოხალისეობის საფუძველზე სასკოლო საათების შემდეგ, მაგრამ დენომინაციური ინსტრუქციებისა და რელიგიური რიტუალების სწავლება, ბავშვების მიერ მათი შესრულების განზრახვით, აკრძალულია სკოლებში.
სქოლიო
<references group="" responsive="1">
მსხლები
მსხლები შეიძლება აღნიშნავდეს:
პილიცა (მდინარე)
პილიცა (Pilica) — მდინარე ცენტრალურ პოლონეთში. უერთდება მდინარე ვისლას. მისი საერთო სიგრძე 319 კმ-ია. პოლონეთის მდინარეებს შორის სიგრძით მერვე ადგილი უკავია. წყალშემკრები აუზის ფართობი კი 9,273 კმ²-ია.
მდინარეზე მდებარეობს ქალაქები: შჩერკოჩინი; კონიეცპოლი; პჟედბუჟი; სულეიუვი; ტომაშოვ მაზოვეცკი; სპალა; ინოვლოძი; პილიცაზ ნოვე მიასტო (ახალი ქალაქი); ვისმიერჟიცე; ბიალობჟეგი; ვარკა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონეთის მდინარეები
Pilica
ლოს-ალამოსი
ლოს-ალამოსი (ესპ. Los Álamos — «ბამბის ხე») — დასახლებული პუნქტი და ოლქი შტატ ნიუ-მექსიკოში. არ აქვს ქალაქის ან სოფლის სტატუსი, თუმცა ცენზის მიხედვით განკერძოებული სტატისტიკური უბანია (ინგლ. Census Designated Places, CDP).
ლოს-ალამოსში 1942 წელს მანჰეტენის პროექტზე სამუშაოდ შეიქმნა ლოს-ალამოსის ეროვნული ლაბორატორია (ინგლ. Los Alamos National Laboratory, LANL).
კატეგორია:ნიუ-მექსიკო
ხუტიაპის დეპარტამენტი
ხუტიაპა (Jutiapa) — დეპარტამენტი გვატემალაში. მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს სამხრეთ–აღმოსავლეთ ნაწილში. ესაზღვრება სალვადორსა და წყნარ ოკეანეს. დედაქალაქია ხუტიაპა. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 389 085 ადამიანს შეადგენს. მათი ძირითადი ნაწილი ევროპული და აფრიკული წარმოშობისაა. ხუტიაპა ერთადერთი დეპარტამენტია გვატემალაში, რომლის ერთადერთი ოფიციალური ენა ესპანურია არცერთ სხვა ადგილობრივ ენასთან ერთად.
ადმინისტრაციულად დაყოფილია ჩვიდმეტ მუნიციპალიტეტად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გვატემალის დეპარტამენტები
პანგუტარანი
პანგუტურანი (ოფიციალურად პანგუტურანის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Panguturan; Bayan ng Panguturan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 374 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სულუს მუნიციპალიტეტები
Xanthodaphne pyrropelex
Xanthodaphne pyrropelex — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ბილ პლიმპტონი
ბილ პლიმპტონი (Bill Plympton, დ. 30 აპრილი, 1946) — ამერიკელი ანიმატორი, კარიკატურისტი, რეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი. მან სახელი გაითქვა მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმებით „შენი სახე“ და „მცველი ძაღლი“. განსაკუთრებული წარმატება ხვდა წილად მის 2008 წლის ნამუშევარს „იდიოტები და ანგელოზები“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:ამერიკელი ანიმატორები
დევის ტბა
დევის ტბა — კარსტული ტბა საქართველოში, საჩხერის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის ქედის სამხრეთ კალთის ძირში, ზღვის დონიდან 1370 მ სიმაღლეზე. უჭირავს ორი კარსტული ძაბრი. ზედაპირის ფართობი 0,018 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 10,7 მ, წყლის მოცულობა 72 ათ. მ³. წყალი გადის მიწისქვეშა გზით.
სქოლიო
კატეგორია:იმერეთის მხარის ტბები
პიატანი
პიატანი (Piatã) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 985 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 508.036 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.93 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Lasioglossum layardi
Lasioglossum layardi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1920 წელს.
სქოლიო
layardi
ჩეხური ენა
ჩეხური ენა (český jazyk, ან čeština) — ინდოევროპული ოჯახის დასავლეთსლავურ ჯგუფის ენა.
სტატუსი
ოფიციალური ენა:
გავრცელების არეალი:
სლოვაკეთი
გრამატიკა
მახვილი მუდამ სიტყვის პირველ მარცვალზე ეცემა. ჩეხურმა ენამ შეინარჩუნა ბრუნების ყველაზე არქაული ფორმა დასავლურსლავურ ენებს შორის. ენისთვის დამახასიათებელია სპეციფიკური ჩეხური ბგერა ř.
ლექსიკა
ფრაზები და სიტყვები
რიცხვები
რუი-ბარბოზა (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 595 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 28.58 კმ²-ზე. ფართობი 125 809 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ჩემი საქართველო აქ არის
ჩემი საქართველო აქ არის — ანსამბლ „ორერას“ რიგით მეცამეტე ალბომი. ჩაიწერა 1988-89 წელს. გამოვიდა 1990 წელს. ალბომი მოიცავს 10 კომპოზიციას. სიმღერები სრულდება ქართულ ენაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორერას ალბომები კატეგორია:1990 წლის ალბომები
მატერიკი (ჰაგიოგრაფია)
მატერიკი (< mater — დედა) — ჰაგიოგრაფიული მწერლობის ჟანრი, დედათა ცხოვრების წიგნი. ძველ ჰაგიოგრაფიულ კრებულებში ჩვეულებრივ შეჰქონდათ ორივე სქესის წმინდანთა ცხოვრებისა და წამების ამსახველი ნაწარმოებები. ზოგჯერ დედათა ცხოვრების წიგნებს ცალკე ადგენდნენ, მამათა ცხოვრებისას — ცალკე. პარხლის მრავალთავისა (XI ს.) და ბოდლის წიგნსაცავის XI საუკუნის ქართული მრავალთავის II ნაწილი მატერიკია (მამათა ცხოვრებანი გაერთიანებულია I ნაწილში).
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰაგიოგრაფია
Xanthodaphne sedillina
Xanthodaphne sedillina — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
აბრამეთი
აბრამეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში,  თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ჯორჯიაშვილის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
დეზ...
დეზ... (ფრანგ. dés-გან -იდან) — რთული სიტყვის ნაწილი, რომელიც აღნიშნავს დაშორებას, დაცილებას, მოსპობას (მაგ., დეზინფექცია) ანდა რამეს დამახინჯება, გაუკუღმართებას (მაგ., დეზინფორმაცია).
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები
დეკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
დეკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კობა წურწუმია
კობა წურწუმია (დ. 26 ივლისი, 1971, ხობი) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის დოქტორი, პროფესორი.
1998 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნებისა და ჰუმანიტარულ პროფესიათა ფაკულტეტი ჟურნალისტიკის სპეციალობით, 1996 წელს სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
1996 წლიდან ეწევა პედაგოგიურ და სამეცნიერო საქმიანობას სხვადასხვა უმაღლეს სასწავლებლებში. არის 40–ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის და 5 სახელმძღვანელოს ავტორი.
სადისერტაციო თემა — „ნიკოლოზ ბარათაშვილი და ქართული მწერლობის ტრადიციები“, დაიცვა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის  ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში 2002 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:ხობში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 26 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მუნიესა
მუნიესა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 129,796561 კმ². მოსახლეობა — 583 კაცი (2020 წ.).
გაგრაფსტა
გაგრაფსტა (Гаграԥсҭа [გაგრაფსთა], ყოფილი გაგრის ხეობა ) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გაგრის მუნიციპალიტეტში (კოლხიდის თემი), გაგრის ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 100 მ, გაგრიდან 1,5 კმ. ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ისტორია
XX საუკუნის პირველ ნახევარში გაგრისხეობა ეწოდებოდა. 1955 წელს გაგრაფსტა დაერქვა. მოქმედებდა მეცისტრუსეობის საბჭოთა მეურნეობა.
დემოგრაფია
1989 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 147 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:კოლხიდის თემის სოფლები
მატე
მინი|მატე ტრადიციულ ჭურჭელში. მატე (სიტყვა ნასესხებია სამხრეთ ამერიკის ინდიელების ერთ-ერთი ტომის — კეჩუას ენიდან) — მარადმწვანე პარაგვაული ჩაის გამხმარი, დაფშვნილი ფოთლები. შეიცავს 1,8% კოფეინს, 0,05% თეობრომინს, 9-12% მთრიმლავ ნივთიერებებს, ეთეროვან ზეთებს, A, B, C ვიტამინებს, ლიმონის მჟავასა და სხვა ნივთიერებებს. სამხრეთ ამერიკაში მისგან აყენებენ კოფეინით მდიდარ ჩაის მსგავს სასმელს. განსაკუთრებით პოპულარულია არგენტინაში, სადაც ის კანონით განსაზღვრულია როგორც "ეროვნული სასმელი". მატეს ეძახიან იმ ჭურჭელსაც (აკეთებენ გოგრისაგან), რომლიდანაც სვამენ ჩაის და თვითონ ხესაც. ის ასევე გამოიყენება დრუზების მიერ სირიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ჩაი
ტეუანტეპეკის ყელი
thumb|250px|right|ტეუანტეპეკის ყელის მდებარეობა ტეუანტეპეკის ყელი (Istmo de Tehuantepec) –  ხმელეთის ვიწრო ზოლი, ყელი ჩრდილოეთ ამერიკაში ატლანტის ოკეანის მექსიკის ყურესა და წყნარ ოკეანეს შორის.
სახელწოდება მოდის ოახაკას შტატის ქალაქ სანტო-დომინგო-ტეუანტეპეკიდან, რომლის სახელიც თავის მხრივ წარმოდგება tecuani-tepec, რაც სიტყვასიტყვით ითარგმნება როგორც "იაგუარების მთა".
გეოგრაფია
ყელი მდებარეობს ძირითადად ვერაკრუსისა და ოახაკის შტატების ტერიტორიაზე. მისი სიგანე ჩრდილოეთით კამპეჩეს ყურედან, სამხრეთით ტეუანტეპეკის ყურემდე არის 215 კმ.
ყელს დასავლეთიდან ესაზღვრება სამხრეთი სიერა-მადრე. ტეუანტეპეკის ყელზე გამავალი რკინიგზის უმაღლესი ადგილია ჩიველას უღელტეხილი (224 მ.). ჩრდილოეთი ნაწილი დაჭაობებულია. აღმოსავლეთით ყელს ესაზღვრება სიერა-მადრე-დე-ჩიაპასის ქედი.
სანტა-კრუსი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
სანტა-კრუსი (Santa Cruz) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება აგრესტი-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბორბორემა-პოტიგუარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 797 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 57.33 კმ²-ზე. ფართობი 624 356 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
კვანტური კომპიუტერი
thumb|[[ბლოხის სფერო კუბიტის განსახიერებაა, რაც კვანტური კომპიუტერის ფუნდამენტური ნაწილია.]] კვანტური კომპიუტერი — ჰიპოთეტური გამომთვლელი მოწყობილობა, რომელიც კვანტური ალგორითმების შესრულების გზით მუშაობისას იყენებს კვანტურ-მექანიკურ ეფექტებს, როგორიცაა კვანტური პარალელიზმი.
მიუხედავად იმისა, რომ კვანტური გამოთვლები ჯერ კიდევ ჩანასახის სტადიაშია, დღემდე ჩატარებულ ექსპერიმენტებში კვანტური გამოთვლების ოპერაციები შესრულდა ძალიან მცირე რაოდენობის კუბიტზე (კვანტური ბინარული ერთეულები). გაცხოველებული პრაქტიკული და თეორიული კვლევა ამ სფეროში ამჟამადაც მიმდინარეობს და მრავალი ეროვნული მთავრობა ხელს უწყობს კვანტური გამოთვლების კვლევებს კვანტური კომპიუტერების დამუშავებაში სამოქალაქო და ეროვნული უსაფრთხოების მიზნებისთვის (მაგ. კრიპტოანალიზისთვის).
კატეგორია:კომპიუტერები კატეგორია:კვანტური გამოთვლები კატეგორია:გამოთვლითი სისტემები კატეგორია:ინფორმაციის თეორია
მსხლისებური გუდაფშუკა
მსხლისებური გუდაფშუკა (Lycoperdon pyriforme) — საჭმელი სოკო გუდაფშუკოვანთა ჯგუფისა. ნაყოფსხეული ჟანგისფერი ან ღია ყავისფერია, მისი სიმაღლე 2-5 სმ, დიამეტრი 1,5-3 სმ აღწევს, ფორმით მსხლისებრი ან კვერცხისებრია, ძირისკენ გაწვრილებული. იზრდება დამპალ ხეებზე და მათ ახლოს ჯგუფურად ზაფხულში და შემოდგომით. საჭმელად ვარგა მხოლოდ ნორჩი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაზიდიუმიანი სოკოები კატეგორია:საჭმელი სოკოები
ცინიკური რეალიზმი
thumb|300px|1989 წლის პეკინის ტრაგედია, ვუ ვენჟიანის მიერ. ცინიკური რეალიზმი — თანამედროვე მიმდინარეობა ჩინურ ხელოვნებაში, განსაკუთრებით მხატვრობაში, რომელიც 1990-იან წლებში ჩაისახა პეკინში. ამჟამად ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მოდერნისტული ხელოვნების მიმდინარეობაა კონტინენტურ ჩინეთში. მიმდინარეობა წარმოიქმნა კულტურული რევოლუციის შემდგომ არსებული კოლექტიური აზროვნებისგან განდგომილი ჩინელი მხატვრების წრეში. მიმდინარეობის მთავარი თემები რევოლუციური ჩინეთის (1911-დღემდე) სოციო-პოლიტიკური საკითხებისა და მოვლენების გარშემო ტრიალებს. ამ მიმდინარეობასთან დაკავშირებულ ხელოვანთა შორის არიან: ფან ლიუნი, ლიუ ვეი და იუ მინჟუნი.
იუჰას უდაბნო
მინი|250პქ|ქვა უდაბნოდან იუჰას უდაბნო — უდაბნო აშშ-ში, კალიფორნიის შტატში. მდებარეობს ე.წ. საიმპერატორო ველზე და წარმოადგენს სონორას უდაბნოს ნაწილს. უდაბნო მოიცავს არაერთ ისტორიულ და არქეოლოგიურ ძეგლს, ასევე იუჰას გეოგლიფს. ამ ტერიტორიაზე სახლობენ ადგილობრივი ინდიელები - კვეჩანები.
უდაბნო გამოირჩევა ბიოლოგიური მრავალფეროვნებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის უდაბნოები
პარანგი (სულუ)
პარანგი (ოფიციალურად პარანგის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Parang; Bayan ng Parang) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 71 495 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 40 ბარანგაის.
კაკასხიდი
კაკასხიდი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ბაღდათის მუნიციპალიტეტში, ხანის თემში. მდებარეობს მდინარე ხანისწყლის (რიონის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 850 მეტრი, ბაღდათიდან 18 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი.
სკურა
სკურა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, ლეღვას თემში (სოფლები: ლეღვა, სკურა, ცხრაფონა). მდებარეობს მესხეთის ქედის მთისწინეთში, მდინარე ოჩხამურის ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 160 მ., ქობულეთიდან 20 კმ., ოჩხამურიდან 10 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 403 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Xanthodaphne subrosea
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ბიმენესი
ბიმენესი  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ოვიედოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32,69 კმ². მოსახლეობა — 1681 კაცი (2016).
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
ობონი (ესპანეთი)
ობონი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 68,384524 კმ². მოსახლეობა — 34 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
Lasioglossum lazulis
Lasioglossum lazulis — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1913 წელს.
სქოლიო
lazulis
პლოვდივი
პლოვდივი (Пловдив, წარსულში ფილიპოპოლი Φιλιππούπολη და ფილიბე Filibe) — ბულგარეთის სიდიდით მეორე ქალაქი დედაქალაქ სოფიას შემდეგ, 2012 წლის დეკემბრის მონაცემებით მოსახლეობა 339 077 ადამიანს შეადგენდა. პლოვდივის ოლქისა და პლოვდივის, მარიცასა და როდოპის მუნიციპალიტეტების ადმინისტრაციული ცენტრი, რომელთა მოსახლეობა საერთო ჯამში დაახლოებით 403 153 ადამიანია (2011). ქალაქი მნიშვნელოვანი ეკონომიკური, სატრანსპორტო, კულტურული და საგანმანათლებლო ცენტრია, ასევე ისტორიული ოლქის, თრაკიის სიდიდით მეორე ქალაქია სტამბოლის შემდეგ. ბალკანეთის ნახევარკუნძულის ქალაქებს შორის კი სიდიდით მეათეა.
ქალაქს 6000 წლიანი ისტორია აქვს, რომელიც ნეოლითური ხანის ძეგლებითაც ვლინდება (დათარიღებული ძვ.წ 4000 წელი), პლოვდივი მსოფლიოს უძველეს ქალაქად მიიჩნევა. ქალაქის დასავლეთი ნაწილი ბერძნული ისტორიული სახელით — ფილიპოპოლით იყო ცნობილი, რომელიც ძვ.წ 340 წელს ეწოდა. თავდაპირველად პლოვდივი თრაკიელთა, ხოლო მოგვიანებით კი მაკედონელებისა და რომაელების დაქვემდებარებაში იყო. შუა საუკუნეებში ქალაქს შენარჩუნებული ჰქონდა თავისი სტრატეგიული მნიშვნელობა მთელს რეგიონში, თუმცა კვლავაც სხვადასხვა იმპერიის დაქვემდებარებაში იყო, ჯერ ბიზანტიის, ხოლო შემდგომ ბულგარეთის იმპერიის. XIV საუკუნიდან კი უკვე ოსმალეთის იმპერიის დაქვემდებარებაში იყო, ხოლო 1878 წლის 4 იანვარს ქალაქი ოსმალური მმართველობისგან რუსულმა ჯარმა გამოიყვანა და გადავიდა ბულგარეთის შემადგენლობაში ამავე წლის ივლისამდე, ამავე წელსვე გახდა აღმოსავლეთი რუმელიის დედაქალაქი. 1885 წელს აღმოსავლეთი რუმელია, პლოვდივთან ერთად ბულგარეთის შემადგენელი ნაწილი გახდა.
ქალაქი ბულგარეთის სამხრეთ-ცენტრალურ ნაწილში, მდინარე მარიცას ორივე ნაპირზე მდებარეობს. ისტორიულად ცნობილია, რომ ქალაქი გაშენებულია სიენიტის 7 ბორცვზე, რომელთა სიმაღლე 250 მეტრს აღწევს. სწორედ, ამ ბორცვების გამო ქალაქი ბულგარეთში ხშირად მოიხსენიება, როგორც: „ქალაქი 7 ბორცვზე“.
პლოვდივში ყოველწლიურად მრავალი კულტურული ღონისძიება ტარდება, მათ შორისაა: პლოვდივის საერთაშორისო საქველმოქმედო ბაზრობა, თეატრალური ფესტივალი, სატელევიზიო ფესტივალი „ოქროს სკივრი“. ანტიკური ხანიდან შემონახულია რომაული ამფითეატრი, ოდეონი, სტადიონი, ეირენეს არქეოლოგიური კომპლექსი და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:პლოვდივის ოლქი კატეგორია:ბულგარეთის ქალაქები
ქულბაქი (ცაგერის მუნიციპალიტეტი)
სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ინგლისელები
ინგლისელები — დიდი ბრიტანეთის ძირითადი მოსახლეობა. მიეკუთვნება ევროპეიდული რასის ატლანტურ-ბალტიურ შტოს. XVII–XIX სს-ის ინგლისური კოლონიზაციის დროს გადასახლდნენ ჩრდილოეთ ამერიკაში, ავსტრალიაში, ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ აფრიკაში და აბორიგენ მოსახლეობასთან შერევის შედეგად სათავე დაუდეს ახალ ინგლისურენოვან ხალხებს — ამერიკელებს, ანგლო-კანადელებს, ანგლო-ახალზელანდიელებს, ანგლო-აფრიკელებს, ფოლკლენდელებს და სხვა.
ინგლისელი ერის ჩამოყალიბება
1006 წელს დამთავრდა ბრიტანეთის დაპყრობების ეპოქა. მოსულმა ხალხმა — იბერებმა, კელტებმა, რომაელებმა, ანგლო-საქსებმა, დანიელებმა, ფრანგ-ნორმანდელებმა იქ თავიანთი ეთნიკური და კულტურული კვალი დატოვეს. ინგლისელები ძირითადად ანგლო-საქსების, დანიელებისა და ფრანგ-ნორმანდელების საფუძველზე წარმოიშვნენ. მათი ენაც ანგლო-საქსურის, გერმანულისა და ნორმანდულ-ფრანგულის საინტერესო შერწყმის შედეგია. შოტლანდიელები ძირითადად ბრიტებისა და ანგლო-საქსების, უფრო ნაკლებად კი დანიელების ნარევს წარმოადგენენ.
სქოლიო
*
კეცალტენანგოს დეპარტამენტი
კეცალტენანგო (Quetzaltenango) — დეპარტამენტი დასავლეთ გვატემალის მაღლობზზე. დედაქალაქია კეცალტენანგო — გვატემალის მეორე უდიდესი ქალაქი. დეპარტამენტი დაყოფილია 24 მუნიციპალიტეტად. ძირითადი მოსახლეობაა ესპანურენოვანი ლადინები და მაიას ჯგუფის კიჩესა და მამის ხალხები. რელიეფი მთიანია, ძირითადი მდინარეა სამალა. მოქცეულია სეისმურად საკმაოდ აქტიურ ზონაში, რაც განაპირობებს როგორც მიწისძვრებს, ისე ვულკანურ აქტივობებს.
ესპანელთა მიერ დაყრობამდე, დღევანდელი კეცალტენანგოს დეპარტამენტის ტერიტორია შედიოდა კუმარკახის კიჩეს სამეფოს შემადგენლობაში, რომელიცც ესპანელებმა პედრო დე ალვარადოს მეთაურობით დაამხეს. დეპარტამენტის სტატუსი 1845 წლის დეკრეტით მიენიჭა.
ქამრან ბაღიროვი
ბიოგრაფია
დაიბადა 1933 წლის 24 იანვარს ქალაქ შუშაში. დამთავრებული ჰქონდა აზერბაიჯანის ტექნიკური უნივერსიტეტი. 1961 წლიდან იყო საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკათა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრი. 1969 წლიდან 1982 წლამდე რესპუბლიკის სუკ -ის ყოფილი თავმჯდომარე ჰეიდარ ალიევის აზერბაიჯანის სათავეში ყოფნის პერიოდში ბაღიროვი იკავებდა არაერთ მაღალ პოლიტიკურ თანამდებობას.ა
ჯერ კიდევ 1968 წელს, იგი გახდა აზერბაიჯანის სსრ მინისტრთა საბჭოს (მთავრობა) სამშენებლო და კომუნალური მომსახურების განყოფილების უფროსის მოადგილე, ხოლო უკვე 1971 წელს - კომუნისტური ცენტრალური კომიტეტის სამშენებლო და საქალაქო სამსახურების განყოფილების უფროსი აზერბაიჯანის სსრ პარტია. 1974 წლიდან 1978 წლამდე ბაღიროვი იყო რესპუბლიკის კომუნისტური პარტიის სუმგაითის საქალაქო კომიტეტის (საქალაქო კომიტეტის) პირველი მდივანი.