cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აზერბაიჯანის მინისტრთა კაბინეტი
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტი (Azərbaycan Respublikasının Nazirlər Kabineti) — აღმასრულებელი ხელისუფლების უმაღლესი ორგანოს ოფიციალური სახელწოდება, რომელიც არის აღმასრულებელი და ხელმძღვანელი ორგანო სამინისტროებისა და სხვა ძირითადი აღმასრულებელი ორგანოების.
მინისტრთა კაბინეტი იღებს კანონებსა და გადაწყვეტილებებს, რომელიც ეხება რესპუბლიკის პოლიტიკურ, ფინანსურ და ეროვნულ უსაფრთხოებას. მინისტრთა კაბინეტი ამზადებს პროექტის ბიუჯეტს, აკონტროლებს მის აღსრულებასა და ახორციელებს საკრედიტო-ფინანსურ პოლიტიკას. მინისტრთა კაბინეტის უფლებამოსილებაში შედის სახელმწიფო პროგრამების განვითარების უზრუნველყოფა.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის უმაღლესი აღმასრულებელი ორგანოა. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტი დაქვემდებარებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტთან და მის წინაშე ანგარიშვალდებულია.
1991 წლის 7 თებერვალს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა აიაზ მუთალიბოვმა გამოსცა № 50-XII განკარგულება აზერბაიჯანში მინისტრთა კაბინეტის შექმნის შესახებ.
სტრუქტურა
მინისტრთა კაბინეტში შედის: პრემიერ მინისტრი, მისი მოადგილეები, მინისტრები და აღმასრულებელი ხელისუფლების სხვა საკვანძო აღმასრულებლები. პრემიერ-მინისტრი კაბინეტის სხდომის თავმჯდომარეა. პრემიერ-მინისტრს ნიშნავს აზერბაიჯანის პრეზიდენტი, კანდიდატურის დამტკიცებას მილი მეჯლისი ახორციელებს.
2018 წლის 21 აპრილს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებით იწვევდა მინისტრთა კაბინეტის ახალი შემადგენლობა. პრემიერ მინისტრს ნოვრუზ მამედოვი დაინიშნა. კაბინეტი შედგება შემდეგი სამინისტროებისგან :
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მთავრობა
იუნ სოკ იოლი
იუნ სოკ იოლი (윤석열, დ. 18 დეკემბერი, 1960) — სამხრეთკორეელი პოლიტიკოსი, ყოფილი პროკურორი და ადვოკატი, კორეის რესპუბლიკის არჩეული პრეზიდენტი. იუნი კორეის რესპუბლიკის გენერალური პროკურორის თანამდებობაზე 2019-2021 წლებში, პრეზიდენტ მუნ ჯე-ინის ადმინისტრაციის დროს, მსახურობდა.
იუნ სოკ იოლი სეულში დაიბადა. სწავლობდა სეულის უნივერსიტეტში. სამხრეთ კორეის მთავარი პროკურორის რანგში, იუნმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ყოფილი პრეზიდენტის, პაკ კინ ჰეს, უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებისთვის გასამართლებაში და საქმის გამოძიებაში.
კონსერვატიული სახალხო ძალაუფლების პარტიის წევრმა, იუნმა დაამარცხა დემოკრატიული პარტიის კანდიდატი ი ჯე მიონგი 2022 წლის სამხრეთ კორეის საპრეზიდენტო არჩევნებში და პრეზიდენტის თანამდებობას 2022 წლის 10 მაისს დაიკავებს.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კორეის პრეზიდენტები კატეგორია:სამხრეთ კორეელი იურისტები კატეგორია:დაბადებული 1960
დარეჯან თვალთვაძე
დარეჯან თვალთვაძე (დ. 20 მაისი 1958, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ფილოლოგი. ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორის მოვალეობის შემსრულებელი.
ბიოგრაფია
კვლევების ძირითადი მიმართულებებია: ქართული ენა, ძველი ქართული ენა და შუა საუკუნეების ძველი ქართული თარგმანები, ქართული სალიტერატურო ენის ისტორია, ქართული პალეოგრაფია, კოდიკოლოგია, ტექსტოლოგია, ახალი აღთქმის ქართული თარგმანის ტექსტისა და ენის საკითხები ბიზანტიურ-ქართული ურთიერთობები.
დარეჯან თვალთვაძე არის მრავალი პროფესიული ასოციაციისა და სარედაქციო საბჭოს წევრი: პატრისტიკული კვლევების საერთაშორისო ასოციაციის, გიორგი ახვლედიანის სახელობის ენათმეცნიერების ისტორიის საზოგადოებისა და ქართველოლოგიის მხარდამჭერთა საერთაშორისო ასოციაციის დამფუძნებელი წევრი, ათენის ჰუმანიტარული ქსელის დამფუძნებელი წევრი, თსუ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სამეცნიერო ჟურნალის „ჰუმანიტრაული კვლევების წელიწდეული“ სარედაქციო კოლეგიის, თსუ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის ორენოვანი ელექტრონული სამეცნიერო რეცენზირებადი ჟურნალის „სპეკალის“ სარედაქციო კოლეგიის, ჟურნალ „ენათმეცნიერების საკითხების“ რედკოლეგიის, საქართველოს მულტილინგვური ასოციაციის ჟურნალის „HOMO LOQUENS“ სარედაქციო საბჭოს, სამეცნიერო ჟურნალ „Culture & Philosophy“ სარედაქციო საბჭოს წევრი და თსუ ქართული ენის ინსტიტუტის სამეცნიერო შრომების კრებულის რედაქტორი.
დარეჯან თვალთვაძე არის 1 მონოგრაფიის, 5 სახელმძღვანელოს, 70-მდე სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი, ასევე მრავალი საერთაშორისო და ლოკალური სამეცნიერო და სასწავლო გრანტების, პროექტების და პროგრამების შემსრულებელი და ხელმძღვანელი.
კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
Ԕ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ლიგატურები
ქალები ნერვული აშლილობის ზღვარზე
,,ქალები ნერვული აშლილობის ზღვარზე   - ( ესპ. Mujeres al borde de un ataque de nervios )'' არის ესპანელი კინორეჟისორის, პედრო ალმადოვარის -1988 წლის დრამა, შავი იუმორის ელემენტებით. მთელი ფილმის განმავლობაში იკვეთება სასოწარკვეთილი ქალების იმპულსური ქმედებები წარუმატებელი სიყვარულის საფუძველზე (აივნიდან გადახტომა, ნივთების დაწვა და ა.შ).
შაჰანი
შაჰანი (Шагани) — ლიმანი უკრაინაში, ოდესის ოლქში. გაწოლილია შავი ზღვის სანაპიროზე, ზღვის დონიდან –0,4 მ-ით დაბლა. მდებარეობს სასიკის ტბასა და ალიბეის ტბას შორის. ზედაპირის ფართობი 71 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 2,4 მ. ზღვიდან გამოყოფილია ქვიშის ცელათი. დაკავშირებულია ალიბეის ტბასთან. საფუძველი ლამბაქისებრი ფორმისაა, მოსწორებული ფსკერით, რომელიც დამრეცია შაჰანისა და ალიბეის შემაკავშირებელი სრუტის მიმართულებით.
ფსკერის ფორმა არის ირიბი მაჩვენებელი იმისა, რომ შაჰანის ლიმანი წარმოიქმნა დაახლოებით 5000 წლის წინ ეროზიული დეპრესიის თანდათანობითი დაძირვის შედეგად. ფსკერის ნაწილი გარეგანი მხარით აბრაზიულ ტერასას წარმოადგენს, რომელიც ლიმანური ტალღებითაა გამომუშავებული, რაც აღმოჩენილია ჩრდილო და ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროს გასწვრივ. ნაყარი, რომელიც შაგანს გამოჰყოფს ზღვისაგან ქმნის განსაკუთრებულ ჰიდროქიმიურ რეჟიმს.
ნაყარში არსებული ფარვატერით უკავშირდება შავ ზღვას. ქვაბული წაგრძელებული არასწორი ფორმისაა, რომელიც გადაჭიმულია ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისაკენ. ჩრდილოეთით მდებარე ნაპირი წარმოქმნის ღერძს. სამხრეთი ნაპირი დამრეცია. შაგანს აქვს ხუთი განშტოება: დასავლეთით მდებარე 1 უსახელო განშტოება და ჩრდილოეთით მდებარე 4 განშტოება — მაგალა, მართაზა, უსახელო და ბუდური. აღმოსავლეთით ებჯინება ალიბეის ტბას, ხოლო დასავლეთით განლაგებულია ტბა პატარა სასიკი. წყლის დონის ვარდნის გამო ახასიათებს ნაწილობრივი დაშრობა და დამლაშება. ფსკერი დაფარულია შავი ლამით, ადგილ-ადგილ ქვიშით.
გვხვდება 20-ზე მეტი სახეობის თევზი. სარეწაო სახეობებში პირველი ადგილი უკავია კეფალს. შაჰანი — სასიკი — ალიბეი — ბურნასის სიტემამ მიიღო საერთაშორისო ჭარბტენიანი ტერიტორიების სტატუსი როგორც წყლის ფრინველთა ბუდობის ადგილმა და შეტანილია რამსარის კონვენციის საერთაშორისო სიაში. ტბის ნაწილი მოქცეულია ტუზლოვსკის ლიმანების ეროვნული პარკის შემადგენლობაში. 1812 წლამდე ეწოდებოდა მურთაზა.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის ტბები კატეგორია:უკრაინის ლიმანები
ტურარ რისკულოვი
ტურარ რისკულოვი (Turar Ryskulov დ. 1894 — გ. 10 თებერვალი, 1938) — ყაზახი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1919 წელს იყო თურქესტანის ასსრ-ს ცაკ-ისა და სახკომსაბჭოს თავმჯდომარე, თურქესტანის მუსლიმური ბიუროს თავმჯდომარე. 1921 წელს იყო რსფსრ-ს ნაციონალურ საკითხთა კომისარიატის სრულუფლებიანი წარმომადგენელი აზერბაიჯანში. წევრი. 1921-22 წლებში იყო ამავე კომისარიატში კომისრის მოადგილე. 1922-24 წლებში იყო კომინტერნის სრულუფლებიანი წარმოამდგენელი მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკაში. 1926-37 წლებში იყო რსფსრ-ს სახკომსაბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე. პარტიაში მხარს უჭერდა ხალხთა თვითგამორკვევის პრინციპებსა და პარტიულ თანამდებობებზე ეროვნული კადრების მოზიდვას, იყო პარტიის მემარჯვენე ფრთის წარმომადგენელი. 1937 წელს დაადანაშაულეს მარქსიზმისა და ლენინიზმის პრინციპებიდან და პარტიის გენერალური ხაზიდან გადახვევაში, გამოაცხადეს ხალხის მტრად, დააპატიმრეს და დახვრიტეს ანტისაბჭოთა შეთქმულებაში მონაწილეობის ბრალდებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ყაზახი პოლიტიკოსები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები
А̀
А̀, а̀ — კირილური დამწერლობის ასო „А“ დიაკრიტიკული ნიშანი — გრავისით. მახვილის ნიშანი ბულგარულ ენაში.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „A“-სა და „გრავისი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
ზენონი
ზენონი (Zenoni) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 514 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
პუკინის რაიონი
პუკინის რაიონი (Distrito de Puquina) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 084 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 213 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 550.99 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოკეგუის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციის რაიონები
ფილიპინების ჰიმნი
ფილიპინების სახელმწიფო ჰიმნი — ეს არის ხულიან ფელიპეს მიერ შექმნილი კომპოზიცია სახელწოდებით „Lupang Hinirang“ (არჩეული მიწა). ჰიმნის ტექსტად გამოყენებულია ხოსე პალმას ესპანურენოვანი პოემის, „ფილიპინები“-ს ფილიპურენოვანი თარგმანი.
სახელწოდება
ჰიმნის სახელწოდება — Lupang Hinirang — სიტყვასიტყვით ითარგმნება როგორც არჩეული მიწა, თუმცა იგი ხშირად არასწორად მოხსენიებულია როგორც „საყვარელი მიწა“ ანდაც „საყვარელი ქვეყანა“ (Beloved Land) რაც გამოწვეულია იმით, რომ ჰიმნის პირველი სტროფი ამ სიტყვებით იწყება.
ტექსტი
ფილიპინების ეროვნული კანონმდებლობის თანახმად ჰიმნის შესრულება უნდა მოხდეს მხოლოდ და მხოლოდ ტაგალოგზე, ანუ ფილიპინების სახელმწიფო ენაზე. კანონის დამრღვევთათვის მოქმედებს სანქციები. Bayang magiliw
Perlas ng Silanganan,
Alab ng puso
Sa dibdib mo’y buhay.
Duyan ka ng magiting,
Sa manlulupig,
'Di ka pasisiil.
Sa dagat at bundok,
Sa simoy at sa langit mong bughaw,
May dilag ang tula at awit
Sa paglayang minamahal.
ყუბა
ყუბა (Quba) — ქალაქი აზერბაიჯანში, რომელიც მდებარეობს ყუბის რაიონში. მდებარეობს შაჰდაღის მთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ფერდობებზე ზღვის დონიდან 600 მეტრის სიმაღლეზე.
ფილიპინების ჰიმნი
ტექსტი
Ang kislap ng watawat mo’y
ყუბა
ისტორია
ქალაქი ყუბა დაფუძნებულია XV საუკუნეში. 1735 წელს მმართველმა ჰუსეინ ალიმ ყუბის სახანოს დედაქალაქი გადაიტანა ხუდადიდან ყუბაში. რუსულ-სპარსული ომის პერიოდში 1796 ქალაქი დაიკავა რუსულმა არმიამ. 1806 წელს ქალაქი ისევ რუსულმა არმიამ დაიკავა გულისტანის საზავო ხელშეკრულებით და 1813 წელს დარჩა რუსეთს.
ფილიპინების ჰიმნი
ტექსტი
Tagumpay na nagniningning,
Ang bituin at araw niya
ყუბა
ისტორია
1810 წლიდან ყუბა იყო გუბის პროვინციის ცენტრი, შემდეგ 1840 წელს ყუბა ხდება ყუბის მაზრის ადმინისტრაციული ცენტრი. 1846 წელს გახდა დერბენდის გუბერნიის სამაზრო ქალაქი. 1859 წელს გადაეცა ბაქოს გუბერნის.
ვარაუდობენ, რომ თანამედროვე ყუბის ტერიტორიაზე მდებარეობდა კავკასიის ალბანეთის ქალაქი ხობოტა.
ფილიპინების ჰიმნი
ტექსტი
Kailan pa ma’y 'di magdidilim.
ყუბა
გეოგრაფია
ყუბა მდებარეობს კავკასიონის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ფერდობზე, კავკასიონის მთავარი ქედის გასწვრივ, სამურ-დევეჩის ვაკეებს შორის. რეგიონის რელიეფი შედგება მთის მწვერვალების, საშუალო და მაღალმთიანი რეგიონებისგან.
რეგიონში ბუნების ბევრი თვალწარმტაცი ადგილებია: ბალბულაგი, გიზბანოვშა, გაჩრეში, ტენგესალტის ხეობა, სოფელ აფურჯასთან ახლოს მდებარეობს ჩანჩქერი, რომლის სიმაღლე 75-80 მეტრია.
ფილიპინების ჰიმნი
ტექსტი
Lupa ng araw, ng luwalhati’t pagsinta,
Buhay ay langit sa piling mo;
ყუბა
მოსახლეობა
1897 წლის სრულიად რუსეთის მოსახლეობის აღწერის თანახმად, ყუბაში 15 363 ადამიანი ცხოვრობდა. ბროკჰაუზისა და ეფრონის ენციკლოპედიური ლექსიკონის თანახმად, რომელიც XIX-XIX საუკუნეებში გამოქვეყნდა, ქალაქში 16,138 ადამიანი ცხოვრობდა. 1912 წელს კავკასიის კალენდრის მიხედვით, ქალაქში ცხოვრობდა 25 110 ათასი ადამიანი, რომელთაგან უმრავლესობა ებრაელები იყვნენ.
ფილიპინების ჰიმნი
ტექსტი
Aming ligaya, na 'pag may mang-aapi
ყუბა
მოსახლეობა
1959 წლის აღწერის თანახმად, ყუბაში 15 947 ადამიანი ცხოვრობდა. ქალაქის 1979 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 19 437 ადამიანი იყო, 1989 წელს კი 20 791 ადამიანი მიაღწია. 2012 წლისთვის მოსახლეობის რაოდენობამ 23,9 ათასი კაცი შეადგინა.
კრასნაია სლაბოდას (Qırmızı Qəsəbə — წითელი დასახლება) დასახლება მთიელი ებრაელების უმსხვილესი დასახლებაა აზერბაიჯანში.
ფილიპინების ჰიმნი
ტექსტი
Ang mamatay nang dahil sa 'yo.
სქოლიო
კატეგორია:ფილიპინების ისტორია კატეგორია:ფილიპინების ეროვნული სიმბოლოები
ყუბა
ტურიზმი
ყუბას ბოლო ათწლეულის განმავლობაში ძლიერი ეკონომიკური ზრდა ჰქონდა, უმრავლესობა კი ტურიზმისა და სამშენებლო ინდუსტრიის მეშვეობით.
მარცხნივ|მინი|გუბის ცენტრალური ქუჩა
ყუბა მიმზიდველია თავისი მწვანე ბუნებით, ტყეებითა და მთებით, რომელიც კავკასიონის მთების რიგს წარმოადგენს. ყუბის რეგიონში მდებარეობს სოფელი ხინალიგი, რომელიც  განიხილება, როგორც ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი (ზღვის დონიდან 2000 მეტრზე) და იზოლირებული დასახლება, რომელსაც ტურისტები ხშირად სტუმრობენ. ასევე რეგიონში და ქალაქის მახლობლად ბევრი მთა და ჩანქერია.
კულტურა
ყუბა ხალიჩების ქსოვის ცნობილი ცენტრია. იქ მდებარეობს აზერბაიჯანის ხელოვნების ინსტიტუტის ფილიალი. ქალაქში მდებარეობს ადგილობრივი ისტორიული მუზეუმი.
სამზარეულო
ყუბის სამზარეულოზე დიდძალი გავლენა მოახდინა მისმა მულტიკულტურულმა ისტორიამ. სამზარეულო მოიცავს ისეთ კერძებს, როგორიცაა Quba tıxması, ცხარე ქაბაბი, გუბის ფახლავა და თანდირ ქაბაბი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ქალაქები
უზეირ ჰაჯიბეკოვის საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი
მინი
ისტორია
1995 წლიდან აზერბაიჯანში 18 სექტემბერს (უზეირ ჰაჯიბეკოვის დაბადების დღე) აღინიშნა, როგორც ეროვნული მუსიკის დღე. უზეირ ჰაჯიბეკოვი იყო აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი და საზოგადო მოღვაწე, სსრკ სახალხო არტისტი (1938 წელი), აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1945 წელი). აზერბაიჯანის პროფესიული მუსიკის ფუძემდებელი. ჰაჯიბეკოვი ავტორია აზერბაიჯანის სახელმწიფო ჰიმნისა (1945 წელი), სსრკ I და II მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით. სწორედ 2009 წლიდან გადაწყდა, რომ ჩატარებულიყო საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი, რომელიც მიეძღვნებოდა ცნობილ აზერბაიჯანელ კომპოზიტორ უზეირ ჰაჯიბეკოვის შემოქმედებას.
მინი
მუსიკალური ფესტივალი ჩვეულებრივ 10 დღეს გრძელდება. ღონისძიებები ტარდება სხვადასხვა ადგილებში, მათ შორის აზერბაიჯანის ხელოვნების ეროვნულ მუზეუმში, აზერბაიჯანის სახელმწიფო ფილარმონიის დარბაზში, აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრში, მუღამის საერთაშორისო ცენტრში, აზერბაიჯანის სახელმწიფო აკადემიური მუსიკის თეატრში, ბაქოს მუსიკალურ აკადემიაში, ბაქოს ჰეიდარ ალიევის სასახლეში და ასევე აზერბაიჯანის სხვადასხვა რეგიონში.
სხვა ქვეყნების მუსიკოსები მონაწილეობენ ფესტივალზე აზერბაიჯანელ მუსიკოსებთან ერთად. კონცერტების გარდა, ტარდება სპექტაკლები უზეირ ჰაჯიბეკოვის კომპოზიციების საფუძველზე და სამეცნიერო კონფერენციები, რომლებიც ჰაჯიბეკოვის შემოქმედებითი მემკვიდრეობის შესასწავლად არის მოწოდებული. ფესტივალის ორგანიზატორები არიან კულტურისა და ტურიზმის სამინისტრო და ჰეიდარ ალიევის ფონდი.
XI საერთაშორისო მუსიკალური ფესტივალი ჩატარდა 2019 წლის 18–დან 30 სექტემბრამდე. დაგეგმილი იყო მონაწილეობა ფესტივალში ცნობილი ჯგუფების, შემსრულებლებისა და მუსიკოსების მიერ აშშ-დან, რუსეთიდან, ჩინეთიდან, თურქეთიდან, იტალიიდან, უზბეკეთიდან, ბელარუსიიდან, ბულგარეთიდან, უკრაინიდან და საქართველოდან.
აღნიშნული ფესტივალის საღამოებზე ძირითადად უზეირ ჰაჯიბეკოვის კომპოზიციებთან ერთად სრულდება მსოფლიოში ცნობილი კომპოზიტორების ნამუშევრები ადგილობრივი და უცხოელი მუსიკოსების შესრულებით.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მუსიკის ფესტივალები კატეგორია:აზერბაიჯანელი კომპოზიტორები
ლებიაჟი (ბაშკირეთი)
ლებიაჟი (Лебяжий; Лебяжий) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ზუბოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 10 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ურშაკიდან 6 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 290 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და რუსები შეადგენენ.
ემზარ გელაშვილი (პოლიტიკოსი)
ემზარ გელაშვილი (დ. 24 მაისი, 1972, სოფ. ბებნისი, ქარელის რაიონი) —  ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
1995 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის საავტომობილო საგზაო ფაკულტეტი. 2008-2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქარელის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები (1995) კატეგორია: ქარელის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ლუზინიანები
ლუზინიანები (Maison de Lusignan) — წარმოშობით ფრანგული სამეფო საგვარეულო, რომელიც ჯვაროსნული ლაშქრობების ეპოქაში მართავდა იერუსალიმის, კვიპროსისა და კილიკიის სომხეთის სამეფოებს. იგი დაახლოებით X საუკუნეში დაარსდა, მისი პირდაპირი შტო 1267 წელს, ხოლო გვერდითი შტო 1474 წელს შეწყდა.
ოს გრაფები
1200 წელს საფრანგეთის მეფემ უგო VIII-ის უმცროს ვაჟ რაულს ოს გრაფობა უბოძა:
ანგულემის გრაფები
მას შემდეგ, რაც უგო IX-ის ვაჟმა, ლა მარშის გრაფმა უგო X-მ ცოლად თავად ინგლისის მეფე ჯონ უმიწაწყლოს ქვრივი, დედოფალი იზაბელა ანგულიმელი შეირთო, მისი მზითვით იგი ანგულემის გრაფი გახდა და საფუძველი ჩაუყარა ანგულემელ ლუზინიანებს:
იერუსალიმის მეფეები
1186 წელს უგო VIII-ის ვაჟმა, გი დე ლუზინიანმა დაიკავა იერუსალიმის ტახტი, რითაც დაიწყო ლუზინიანთა მმართველობა იერუსალიმში:
1197 წელს ასევე უგო VIII-ის ვაჟმა ემერი კვიპროსელმა აღადგინა ლუზინიანთა მმართველობა იერუსალიმში:
კვიპროსის მეფეები
მინი|301x301პქ|კვიპროსის მეფე პეტრე I-ის მკვლელობა III ჯვაროსნულ ლაშქრობაში რიჩარდ ლომგულის მიერ კვიპროსის დაპყრობის შემდეგ დაარდა კვიპროსის სამეფო, რომლის მეფობაც მან ემერი ლუზინიანს ჩააბარა:
უგო II-ის უშვილოდ დაღუპვის შემდეგ ტახტი უგო I-ის ასულის, იზაბელა კვიპროსელის ვაჟმა, იერუსალიმის მეფე უგო III-მ დაიკავა, რითაც შეიქმნა ლუზინიან-პუატიერთა დინასტია, რომელიც გამეფდა კვიპროსში:
კილიკიის სომეხთა მეფეები
კვიპროსის მეფე უგო IV-ის ვაჟმა ამალრიკმა ცოლად შეირთო კილიკიის სომხეთის პრინცესა ზაბელი, რომელთანაც შეეძინა კილიკიის სომხეთა მომდევნო მეფე:
1375 წელს კილიკიის სომხეთი მამლუქებმა დაიპყრეს, თუმცა კვიპროსელმა ლუზინიანებმა ჯეიმზ I-ის თაოსნობით, 1382 წლიდან მიიღეს კილიკიის სომხეთა ტიტულარული მეფობა, რომლის უკანასკნელი მონარქით იყო დედოფალი შარლოტა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ევროპის სამეფო დინასტიები კატეგორია:საფრანგეთის სამეფო დინასტიები კატეგორია:იერუსალიმის სამეფო კატეგორია:კილიკიის სომეხთა სამეფოს მეფეები კატეგორია:კვიპროსის მეფეები კატეგორია:ჯვაროსანთა დინასტიები
უიჟეს პროვინცია
უიჟეს პროვინცია (Uíge) — პროვინცია ანგოლაში. პროვინციის ფართობი შეადგენს 58 698 კმ²-ს. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი უიჟე.
გეოგრაფია
thumb|right|275პქ|ავტოტრასა ლუანდა — უიჟე უიჟეს პროვინცია მდებარეობს ანგოლის უკიდურეს ჩრდილოეთში, 200 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთში ლუანდიდან. დასავლეთიდან მას ესაზღვრება ზაირეს პროვინცია, სამხრეთით — ბენგოს, ჩრდილოეთ კვანზის და მალანჟეს პროვინციები. უიჟეს პროვინციის ჩრდილოეთში და აღმოსავლეთში გადის სახელმწიფო საზღვარი ანგოლასა და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის.
უიჟეს პროვინციის ტერიტორიის დიდი ნაწილი უკავია სავანებს, აღმოსავლეთით — ტროპიკულ ტყეებს. ყველაზე დიდი მდინარეა — კვანგო.
ისტორია
უიჟე — კონგოს ტომის ხალხის ტრადიციული განსახლების რეგიონია. XIV—XIX საუკუნეებში აქ მდებარეობდნენ კონგოს სამეფოს პოლიტიკურ-ეკონომიკური ცენტრები. პორტუგალიელების მიერ ანგოლის საბოლოოდ დაპყრობის შემდეგ პროვინციაში განვითარება დაიწყო ყავის პლანტაციური მოყვანა.
კონგოს ტომის ხალხის შუასაუკუნებრივმა სახელმწიფო ტრადიციამ და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკასთან კავშირმა, რომელმაც დამოუკიდებლობა მიიღო 1960 წელს, ხელი შეუწყო უიჟეს და მის მეზობელ რეგიონებში ანტიკოლონიალურ მოძრაობას. 1950—1970-იან წლებში უიჟეს პროვინცია და ზაირი (მაშინდელი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა) იყვნენ ანგოლის ხალხთა კავშირის (UPA) და ანგოლის გათავისუფლების ეროვნული ფრონტის (FNLA) აქტიურობის ძირითადი ბუდეები.
ანგოლაში სამოქალაქო ომის წლებში უიჟეში მდებარეობდნენ FNLA-ს მოძრაობის საყრდენი ბაზები. პროვინციის ადმინისტრაციულ ცენტრ უიჟეში განლაგებული იყო FNLA-ს დედაქალაქი. 1975-1976 წლების ზამთარში უიჟეს პროვინციაში მიმდინარეობდა სისხლისმღვრელი ბრძოლები. 1976 წლის იანვარ-თებერვალში FNLA-ს რაზმები და მათი მხარდამჭერი ზაირის ჯარის ნაწილები კუბელი საექსპედიციო კორპუსის გადამწყვეტი დახმარებით გაანადგურეს ანგოლის განთავისუფლების სახალხო მოძრაობის (MPLA) ჯარებმა. პროვინციაზე სრული კონტროლი დაამყარა ანგოლის სახალხო რესპუბლიკის მარქსისტულმა ხელისუფლებამ. მაგრამ FNLA-ს დაქსაქსული პარტიზანული დაჯგუფებები უიჟეს პროვინციაში აგრძელებდნენ საბრძოლო მოქმედებებს 1979 წლამდე.
1990-იან წლებში უიჟეს პროვინციაში აქტიურად მოქმედებდნენ UNITA-ს ანტისახელისუფლებო ამბოხებული დაჯგუფებები. პროვინციაში მდგომარეობა სტაბილური გახდა მხოლოდ სამოქალაქო ომის დამთავრების შემდეგ — 2002 წელს.
1976 წლიდან პროვინციის ადმინისტრაციულ ცენტრს დაუბრუნდა პირვანდელი სახელი — უიჟე.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით უიჟეს პროვინცია დაყოფილია 16 მუნიციპალიტეტად:
ეკონომიკა
უიჟეს პროვინციის მრეწველობის მთავარი დარგია სოფლის მეურნეობა. აქ მოჰყავთ ყავა, არაქისი, ბამბა, მარცვლეული და პარკოსანი კულტურები. არსებობს ვერცხლის, სპილენძის, კობალტის საბადოები. პროვინციაზე გადის უმთავრესი სტრატეგიული ავტოტრასა ლუანდა — კინშასა.
სქოლიო
კატეგორია:ანგოლის პროვინციები
Ԗ
Ԗ, ԗ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
ეკატერინე II-ის ძეგლი (დონის ნახიჩევანი)
ეკატერინე II-ის ძეგლი (Памятник Екатерине II) — მონუმენტი, დაამონტაჟეს 1894 წელს ქალაქ დონის ნახიჩევანში (ამჟამად პროლეტარის რაიონი დონის როსტოვში). ძეგლის ავტორები იყვნენ სკულპტორები: მატვეი ათანასეს ძე და მატვეი მატვეის ძე ჩიჟოვები (მამა-შვილი). საბჭოთა ხელისუფლების მოსვლის შემდეგ ეკატერინე II-ის ძეგლი მოიხსნა კვარცხლბეკიდან და მის ადგილზე დადგეს კარლ მარქსის ქანდაკება.
ისტორია
ეკატერინე II-ის ძეგლის თაობაზე პირველი იდეა წამოჭრა დონის ნახიჩევანის საქალაქო საკრებულოს საჯარო წარმომადგენელმა იაკობ ხლიტჩიევმა. იყო ვარაუდი, რომ ძეგლი დაიდგმებოდა 1879 წელს - ქალაქის 100 წლის თავზე. მიუხედავად იმისა, რომ შემოთავაზებას თანხმობა განუცხადეს, მონუმენტის მშენებლობისთვის საკმარისი სახსრები არ იყო. ძეგლის დადგმის საკითხი კიდევ ერთხელ წამოჭრა 1883 წელს, ქალაქის მერმა, მინას ბალაბანოვმა. სანქტ-პეტერბურგში ჩატარდა კონკურსი რომელიც გამოავლენდა ძეგლის საუკეთესო პროექტს. 15 ნამუშევრიდან შეარჩიეს აკადემიკოსების, მატვეი ათაბასეს ძისა და მატვეი მატვეის ძის პროექტი. უკვე 1892 წელს ძეგლზე ყველა დეტალი და ტექსტი იდეალურად იყო შეთანხმებული. ბრინჯაოს ქანდაკება გადაიტანეს სანქტ-პეტერბურგიდან და დადგეს ნახიჩევანის რკინიგზის მახლობლად. 1894 წლის 18 სექტემბერს საკათედრო ტაძრის მოედანზე, შედგა ძეგლის საზეიმო გახსნის ცერემონია. მოგვიანებით მოედანს შეუცვალეს სახელი და მას ეწოდა „ეკატერინინსკაია“. ძეგლის მშენებლობა დაჯდა 30 ათასი რუსული რუბლი.
1990-იანი წლების ბოლოს ადგილობრივი სომხური დიასპორის წარმომადგენლებმა წამოჭრეს საკითხი, დაებრუნებინათ ეკატერინე II-ის ძეგლი ძველ ადგილას, მაგრამ ამ ინიციატივას მხარი არ დაუჭირეს. კარლ მარქსის ძეგლის გადატანა და აქ ეკატერინე II-ის ძეგლის დაბრუნების საკითხი კვლავ წამოიჭრა 2005 წელს, მას შემდეგ, რაც როსტოვში გადააადგილეს კიროვის ძეგლი. 2009 წლის პროექტის თანახმად, ძეგლის აღდგენა უნდა დამჯდარიყო 11 მილიონი რუსული რუბლი. სომხეთის მოსახლეობა მზად იყო მთელი ხარჯი საკუთარ თავზე აეღო, მაგრამ ზოგიერთმა მოსახლემ გამოთქვა პროტესტი კარლ მარქსის ძეგლის გადატანაზე და აქ ეკატერინე მეორის ძეგლი დაბრუნებაზე, ამიტომ ეკატერინე II-ის ძეგლის გადატანის საკითხი ჯერ კიდევ არ გადაწყვეტილა.
აღწერა
ეკატერინე II-ის ბრინჯაოს ქანდაკება იდგა გრანიტის კვარცხლბეკზე. მისი სახე მიმართული იყო დასავლეთისკენ. მარცხენა ხელში მას ეკავა დიპლომი ხოლო მარჯვენა ხელით ის მიანიშნებდა ქალაქის კვარტლებზე. კვარცხლბეკის პირისახის  მხარეს იყო წარწერა: „იმპერატრიცა ეკატერინე II-ს მადლიერი სომხებისგან“. კვარცხლბეკის საპირისპირო მხარე გვიყვება ძეგლის აშენების პერიოდზე. ჩიჟოვმა ეკატერინე II-ის ძეგლი ააგო მ. მიკეშინის ესკიზის მიხედვით. კვარცხლები ააგეს იტალიელი ს. ტონიტოს ფირმის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
ეგვიპტის ხიდი
ეგვიპტის ხიდი (Египетский мост) — ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში. მდინარე ფონტანკაზე. აკავშირებს პოკროვსკისა და უსახელო კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 46 მეტრი, სიგანე - 27 მ. ხიდი არის ისტორიისა და კულტურის ძეგლი.
მდებარეობა
ეგვიპტის ხიდი მდინარე ფონტანკას კვეთასვს ლერმონტოვის პროსპექტის გასწვრივ.
დინების ზემოთში მდებარეობს წითელარმიელების ხიდი, ხოლო ქვემოთ — ინგლისის ხიდი.
უახლოესი მეტროსადგურია „ბალტიისკაია“ (1,1 კმ).
სახელწოდება
ხიდმა სახელწოდება მიიღო თავისი გაფორმების მიხედვით. ხიდი გაფორმებულია ძველი ეგვიპტური ორნამენტებით. დაპროექტების დროინდელ საბუთებში ხიდს ეწოდება „დიდი ჯაჭვის ხიდი“. 1928 წლიდან 1836 წლამდე — „ახალი ჯაჭვის ხიდი“, 1836 წლიდან 1867 წლამდე — „ეგვიპტის ჯაჭვის ხიდი“, ხოლო 1867 წლიდან — „ეგვიპტის ხიდი“.
ისტორია
ახალი ხიდის აგების აუცილებლობა მდინარე ფონტანკაზე განაპირობა ორმა ფაქტორმა: კალინკინისა და იზმაილოვის ხიდებს შორის დაშორებამ და სატრანსპორტო მოძრაობის გაუმჯობესებამ რაიონებს შორის.
ხიდის გახსნის ცერემონიალი შედგა სამშენებლო სამუშაოების დასრულებამდე ერთი თვით ადრე. ხიდი გაიხსნა 1826 წლის 25 აგვისტოს. ხიდს აქვს მდიდრული არქიტექტურული გაფორმება „ეგვიპტურ სტილში“.
ეგვიპტის ხიდი ხალხის სამსახურში იყო 79 წელი. ამ ხნის განმავლობაში იგი რამდენჯერმე გაარემონტეს: 1866, 1876, 1887, 1894 და 1900-იან წლებში.
1905 წლის 2 თებერვალს ხიდზე გვარდიის კავალერიის ესკადრონის გადასვლის მომენტში, ხიდი ჩაინგრა. შემთხვევა ადამიანური მსხვერპლის გარეშე დასრულდა. დაიღუპა მხოლოდ სამი ცხენი. დროებითი ხიდი გახსნეს 1905 წლის 16 აპრილს, რომელიც არსებობდა 1955 წლამდე.
1989 წელს სფინქსის ერთ-ერთ ქანდაკებას დაეჯახა მანქანა, ძლიერი დარტყმის შედეგად ქანდაკება გადავარდა მდინარეში, მოგვიანებით სფინქსი ამოიღეს წყლიდან და გაარემონტეს.
2004 წელს მიმდინარეობდა ხიდის კომპლექსური რესტავრაცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ბილი კრუდაპი
ბილი კრუდაპი (Billy Crudup; დ. 8 ივლისი, 1968, მანჰესეტი) — ამერიკელი კინოსა და თეატრის მსახიობი. აგრეთვე მოღვაწეობს როგორც ამხმოვანებელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ტონის ჯილდოს მფლობელები
ZeniMax Europe
ZeniMax Europe — გამომცემი. სრულ მფლობელობაში მყოფი შვილობილი კომპანია, რომელსაც ფლობს ZeniMax Media. შტაბ-ბინა მდებარეობს ლონდონში, ინგლისში. კომპანია დაარსებული იქნა 2008 წლის 18 თებერვალს.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები გაერთიანებულ სამეფოში კატეგორია:ZeniMax Media კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები
ზარდაბარა
ზარდაბარა (Zərdəbərə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 673 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ზარიგიუმაჯო
ზარიგიუმაჯო (Zərigümaco) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 354 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ლეკარევკა (უფის რაიონი)
ლეკარევკა (Лекаревка; Лекаревка) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ტაპტიკოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 28 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იუმატოვოდან 4 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 146 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
ანანურის კვირიკეს მონასტერი
კვირიკეს მონასტერი — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი, მდებარეობს საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ისტორიულ მხარე მთიულეთში, სოფელ ანანურის დასავლეთით 2 კმ–ში, ტყეში, მთის წვერზე.
აზერბაიჯანის ველური ბუნება
აზერბაიჯანის ველური ბუნება შედგება ქვეყნის ტერიტორიაზე არსებული ჰაბიტატებისა და იქ ბინადარი ფაუნისა და ფლორის წარმომადგენლებისგან. აზერბაიჯანის ფაუნის სიმბოლოა ყარაბაღული ცხენი (აზერბაიჯანულად: Qarabağ Atı), რომელიც მთა-სტეპის რეგიონის ცხენია და მხოლოდ აზერბაიჯანში ბინადრობს. ის ერთ-ერთი უძველესი ცხენის ჯიშია, რომელიც ანტიკური პერიოდიდან გამოჰყავთ. ცხენი თავდაპირველად ყარაბაღის რეგიონში მოაშენეს V საუკუნეში, საიდანაც მიიღო კიდეც სახელწოდება.
ფაუნა
აზერბაიჯანის ფაუნა მდიდარია და ბუნებრივი კომპლექსების მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. ქვეყნის წითელ წიგნში 108 სახეობის ცხოველია შეტანილი, რომელთა შორის 14 ძუძუმწოვარი, 26 სახეობის - ფრინველი, 13 სახეობის - რეპტილია და ამფიბია, 5 სახეობის თევზი და 40 სახეობის მწერია. .
სხვადასხვა
აზერბაიჯანის ფრინველთა ფონდი 371 სახეობის ფრინველს მოიცავს, რომელთაგან 9 იშვიათი სახეობისაა. აზერბაიჯანში ხუთი სხვადასხვა ოჯახის 10 სახეობის ამფიბიაა დაფიქსირებული. ქვეყნის ტერიტორიაზე აღრიცხულია 52 სახეობის რეპტილია, რომელთა დიდი ნაწილი შამახისა და ნახიჩევანის ნახევარ-უდაბნოს რეგიონებში ბიანდრობს.
ფლორა
აზერბაიჯანის მდიდარია ფლორით. ქვეყნის ტერიტორიაზე 4 500-ზე მეტი სახეობის უმაღლესი მცენარეა რეგისტრირებული. ქვეყნის უნიკალური კლიმატის გამო, აზერბაიჯანის ფლორა სამხრეთ კავკასიის სხვა ქვეყნებზე უფრო მეტი სახეობის ხე-მცენარითაა წარმოდგენილი. მთელს კავკასიაში რეგისტრირებულ სახეობათაგან 66% აზერბაიჯანის ტერიტორიაზეც ხარობს. აზერბაიჯანის ფლორის მრავალფეროვნება ქვეყნის ფიზიკურ-გეოგრაფიული და ბუნებრივ-ისტორიული მდგომარეობითა და მიმდებარე ფლორისტული რეგიონების გავლენითაა განპირობებული.
კინისტაკილიასის რაიონი
კინისტაკილიასის რაიონი (Distrito de Quinistaquillas) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 800 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 708 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 193.79 კმ²-ია.
ანანურის კვირიკეს მონასტერი
ძეგლის აღწერა
სამეკლესიანი ბაზილიკა კომპლექსის მდებარეობს. შენობის გეგმის სწორკუთხედში სამი ეკლესია და დასავლეთის გარსშემოსასვლელია მოქცეული. შუა ეკლესიას სამი შესასვლელი აქვს: თითო-თითო გვერდითი ეკლესიებიდან და დასავლეთის გარსშემოსასვლელიდან. სამხრეთის შესასვლელი ტიმპანითაა დასრულებული, ხოლო დანარჩენი ორი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია გამოჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია. აფსიდი დარბაზისგან კირის ხსნარით შელესილი კანკელით არის გამოყოფილი. სამხრხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სწორკუთხა სარკმელია. ინტერიერის კედლებს მთელ სიგრძეზე საფეხური გასდევს. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით, რომელიც მსგავსი მოხაზულობის ერთ საბჯენ თარს ეყრდნობა. სამხრეთის ეკლესია ვიწრო, აღმოსავლეთით დასრულებულ სწორ კორიდორს წარმოადგენს რომელსაც შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კარის გადახურვა და წირთხლების დიდი ნაწილი ჩამოშლილია. აღმოსავლეთით ვიწრო თაღოვანი სარკმელია. შიგნით ეკლესია მცოცავი კამარით ყოფილა გადახურული, რომლის დიდი ნაწილი ჩამონგრეულია. მსგავსი ფორმისაა ჩრდილოეთის ეკლესია და დასავლეთის გარსშემოსასვლელი კამარაც.
კინისტაკილიასის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოკეგუის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციის რაიონები
ფაიზულა ხოჯაევი
ფაიზულა ხოჯაევი (Fayzulla Ubaydulloyevich Xo‘jayev დ. 1896 — გ. 13 მარტი, 1938) — უზბეკი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე, რევოლუციონერი
აზერბაიჯანის ველური ბუნება
ფლორა
აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე გამოიყოფა ანტიკური ხის, დაბლობის, ჩრდილოური, ქსეროფიტული, უდაბნოს, კავკასიისა და შემთხვევითი ფლორისტული ტერიტორიები. ანტიკური ხის ნიმუშები ფართოდაა გავრცელებული თალიშის რეგიონში, ხოლო დიდი და მცირე კავკასიონის მახლობლად მდებარეობა ჩრდილოური ტიპის ფლორისტული ტერიტორიების არსებობას განაპირობებს. დაბლობის, კავკასიური, ქსეროფიტული და უდაბნოს ტიპის ფლორისტული ტერიტორიები მტკვარ-არაქსის დაბლობის შემადგენლობაშია.
ანანურის კვირიკეს მონასტერი
ძეგლის აღწერა
ჩრდილოეთ ეკლესიაც უაფსიდოა. ჩრდილოეთის მხრიდან მას თაღოვანი შემოსასვლელი ჰქონია, რომელიც მოგვიანებით ამოუშენებიათ. გვერდის ეკლესიებში დასავლეთის გარსშემოსასვლელი მთელ სიგრძეზეა გახსნილი და განათებულია დასავლეთის კედელში მოწყობილი სწორკუთხა სარკმლით. ჩრდილოეთის ეკლესიას აღმოსავლეთიდან სწორკუთხა სადგომი — სამკვეთლო ეკვრის, რომელიც მთავარ ეკლესიას სწორკუთხა კარით უკავშირდება. მოგვიანებით, სამკვეთლოს განახლების დროს, მის აღმ. კედელში კარი გაჭრეს და იგი ეკლესიაზე აღმ-იდან მიშენებულ ორსართულიან ნაგებობას დაუკავშირეს. მთავარი და გვერდის ეკლესიების კედლები ორსაფეხურიანი ტაროსებრი ლავგარდნითაა დასრულებული, ხოლო სახურავი ფიქალისაა.
ფაიზულა ხოჯაევი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:უზბეკი პოლიტიკოსები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი
აზერბაიჯანის ველური ბუნება
ხეები და მცენარეები
აზერბაიჯანის ტყეებს შორის გამორჩეულია ჰირქანის ტყე. ჰირქანის ტყეების რელიქტურ ხეებს სოციო-ეკონომიკური და კულტურული მნიშვნელობა აქვთ. ცნობილი რელიქტური სახეობებია: კაპადოკიური ნეკერჩხალი, ხავერდოვანი ნეკერჩხალი (Acer velutinum), სპარსული აბრეშუმის ხე (Albizia julibrissin), კავკასიური მურყანი (Alnus subcordata), კავკასიური ხურმა (Diospyros lotus), კასპიური ხურმა (Gleditsia caspica), სპარსული აკაცია, კავკასიური ლაფანი (Pterocarya fraxinifolia), კაკლისფოთლება მუხა (Quercus castaneifolia) და კავკასიური ზელკოვა (Zelkova carpinifolia).
ანანურის კვირიკეს მონასტერი
ძეგლის აღწერა
სამლოცველო (4X4მ) კომპლექსის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში დგას, ნაგებია ნატეხი ქვით. იგი ძლიერაა დაზიანებული: შემორჩენილია ჩრდილოეთ კედლის ქვედა ნაწილი, ნახევარწრიული აფსიდის ნაწილი სარკმლის დონემდე და დასავლეთ კედლის ფრაგმენტი. ჩრდილოეთ კედელში სწორკუთხა ნიშის კვალი ჩანს.
გალავანი ნაგებია ნატეხი ქვით. შემორჩენილია ფრაგმენტები (მაქს. სიმაღლე 5-6 მ, სისქე - 1,2 მ). დასავლეთ კედელში გაჭრილია ვიწრო შესასვლელი. კომპლექსის ტერიტორიაზე ნატეხი ქვით ნაშენი საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობის ნანგრევებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აზერბაიჯანის ველური ბუნება
ეროვნული პარკები
აზერბაიჯანის ბიოტის დასაცავად ქვეყანაში რვა ეროვნული პარკია შექმნილი. აზერბაიჯანის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს მონაცემებით, ქვეყანაში 8 ეროვნული პარკი მდებარეობს: ზანგეზურის ეროვნული პარკი, აღგიოლის ეროვნული პარკი, შირვანის ეროვნული პარკი, ჰირკანის ეროვნული პარკი, ალთიაღაჯის ეროვნული პარკი, აფშერონის ეროვნული პარკი, შაჰდაღის ეროვნული პარკი და გოიგოლის ეროვნული პარკი.
სახელმწიფო ნაკრძალები
thumb|180px|ტყე [[კასპიის ზღვა|კასპიის ზღვის მახლობლად]] აზერბაიჯნის ტერიტორიაზე ფლორის, ფაუნისა და ეკოსისტემებსი დასაცავად მრავალი სახელმწიფო ნაკრძალია შექმნილი, რომელთაც ქვეყნის ტერიტორიის 2.5% უკავიათ. ნაკრძალების მიწის, ცხოველთა და მცენარეთა სამრეწველო მიზნებით გამოყენება აკრძალულია. აზერბაიჯანის 15 ნაკრძალია: ბასუთჩაის ნაკრძალი, ელდარის ფიჭვის სახელმწიფო ნაკრძალი, გარაიაზის ნაკრძალი, ყიზილაღაჯის ნაკრძალი, გობუსტანის სახელმწიფო ნაკრძალი, ილისუს ნაკრძალი, ისმაილის ნაკრძალი, პირგულუს ნაკრძალი, შაჰბუზის ნაკრძალი, შირვანის ნაკრძალი, შუშის სახელმწიფო ისტორიულ-არქიტექტურული ნაკრძალი, თურიანჩაის ნაკრძალი, გარაგელის ნაკრძალი, ზაქათალის ნაკრძალი და სხვ.
იხილეთ ასევე
აზერბაიჯანის ბუნება
აზერბაიჯანის ძუძუმწოვრების სია
აზერბაიჯანის ეროვნულკი პარკები
აზერბაიჯანის სახელმწიფო ნაკრძალები
სქოლიო
კატეგორია:ველური ბუნება ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:აზერბაიჯანის ბიოტა
არჩილ ბეთანელი
ბიოგრაფია
1948 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი.
1951–1967 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. 1972 წლიდან იყო მანქანათმშენებლობისა და ელექტროტექნიკური საპროექტო და სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი. 1974 წლიდან ავტომატიკისა და ჰიდრავლიკური ცენტრის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალის ორგანიზატორი და პირველი დირექტორი. 1977–1992 წლებში საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის თვითმფრინავთმშენებლობის კათედრის გამგე, 1992 წლიდან კი ამავე კათედრის პროფესორი. მისი მეცნიერული მოღვაწეობის მიმართულებები იყო: საფრენი აპარატების დაპროექტების და წარმოების ტექნილოგიის მეთოდოლოგიები; შექმნა მჭრელი იარაღის მყიფე სიმტკიცის გაანგარიშების თეორია და მისი განსაზღვრის დაჩქარებული ექსპერიმენტული მეთოდი. მისი ხელმძრვანელობით და მონაწილეობით შემუშავებულია საფრენი აპარატის დეტალების ზედაპირული განმტკიცებისა და ურღვევი კონტროლის მეთოდები. მიიღო მონაწილეობა ქართული საავიაციო ტერმინოლოგიის შექმნაში. მეცნიერი მანქანათმშენებლობის დარგში. ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1969), პროფესორი (1971). მიღებული აქვს: მ. იანგელის, იური გაგარინის სახელობის, ს. კოროლიოვის, კ. ციოლკოვსკის სახელობისა და მ. კელდიშის სახელობის მედლები, საბჭოთა კავშირის გამომგონებლის წოდება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ოქტომბერი კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი გამომგონებლები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1948)
Ԙ
Ԙ, ԙ — კირულური ასოების Ҷ-სა და Е-ს ლიგატურა. გამოიყენება ძველსლავურ ენაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ლიგატურები
ლევ კამენევი
thumb| ლევ ბორისოვიჩ კამენევი, ნამდვილი გვარი როზენფელდი (Лев Бори́сович Ка́менев დ. 1883, თბილისი — გ. 13 მარტი, 1936) — საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მორვაწე, ბოლშევიკი და რევოლუციონერი, ლენინის თანამოაზრე.
ბიოგრაფია
1901 წელს დაამთავრა თბილისის გიმნაზია. 1903 წელს ამზადებდა თბილისის რკინიგზელთა გაფიცვას. 1903 წლიდან პარიზშია, სადაც ეცნობა ლენინს. 1904 წელს ლენინის დავალებით კვლავ თბილისში ჩადის და ამიერკავკასიის მასშტაბით ეწევა აგიტაციას რსდმ პარტიის ახალი ყრილობის მოსაწვევად. 1907 წელს რსდმპ მე-5 ყრილობაზე ირჩევენ პარტიის ცეკა-ს წევრად. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ირჩევენ რუსეთის ცაკ-ის პირველ თავმჯდომარედ. მონაწილეობდა ბრესტ-ლიტოვსკის საზავო მოლაპარაკებებში. 1919 წლის მარტიდან რუსეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პოლიტბიუროს წევრია. 1922 წლის 3 აპრილს სწორედ მისი რეკომენდაციის დაინიშნა სტალინი პარტიის ცენტრალური კომიტეტის გენერალურ მდივნად. 1922 წლის 14 სექტემბერს ინიშნება რსფსრ სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ. 1922 წლიდან იყო სსრკ ცაკ-ის პრეზიდიუმის წევრი. 1917-23 წლებში რუსეთის სამოქალაქო ომის დროს იყო ბოლშევიკთა ერთ-ერთი ლიდერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1936 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი კატეგორია:რუსი რევოლუციონერები კატეგორია:ბოლშევიკები კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო მეთაურები კატეგორია:რსდმპ-ის III ყრილობის დელეგატები
აზავაკი
აზავაკი (Azawakh) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია მალიში უძველეს ხანაში.
ღვთისმშობლის ეკლესია (ანანური)
ღვთისმშობლის ეკლესია — სომხური ხუროთმოძღვრების ძეგლი, დგას ანანურის ციხის ანსამბლის აღმოსავლეთით, 80 მეტრზე. სამშენებლო წარწერის თანახმად აგებულია 1850 წელს იმ სომეხი მოსახლეობის დაკვეთით, რომელიც აქ ანანურის მონასტრის ანსამბლის ქვედა ციხის დანგრევის შემდეგ დამკვიდრებულა.
ძეგლის აღწერა
ეკლესია დარბაზულია (13,9 X 9,3 მ), ნაგებია აგურით. ძეგლი დაზიანებულია: აცვენილია კრამიტი, ჩამონგრეულია კარ-სარკმლების ნაწილი. შესასვლელ ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდანაა, კარიბჭეებიდან. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აბსიდში ერთი განიერი სარკმელი და ორი ბრტყელი, თაღოვანი ნიშია. აბსიდის აქეთ-იქით სწორკუთხა სამკვეთლო და სადიაკვნეა, რომლებსაც შესასვლელი დარბაზიდან აქვთ. ორივე სათავსში აღმოსავლეთით თითო სარკმელია. დარბაზის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში ორ-ორი სარკმელია, დასავლეთ კედელში, კარის თავზე — ერთი. ხუთივე სარკმელი სწორკუთხაა. ეკლესიის გრძივი კედლები დანაწევრებულია სამ-სამი პილასტრით, რომლებსაც ეყრდნობა ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღები. ინტერიერში შემორჩენილია ნალესობის ფრაგმენტები.
აღმოსავლეთის ფასადის შუა არეში ორსაფეხურიანი თაღი და ოთხკუთხა სარკმელია. თაღის ქუსლებთან კონქზედა სამალავის თითო პატარა სარკმელი გამოდის. სარკმლებს ზემოთ აგურის წყობით ჯვრებია გამოყვანილი. თითო მსგავსი ჯვარია დასავლეთის ფასადის განაპირა მონაკვეთებში და ორ-ორი გრძივ ფასადებზე. აღმოსავლეთის ფასადის კეხზე დაშენებულია პატარა ოთხსვეტიანი სამრეკლო (ფანჩატური). ეკლესიის კედლები დასრულებულია სამსაფეხურიანი ლავგარდნით. ეკლესიას კრამიტით დახურული ორფერდა სახურავი აქვს.
დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან ეკლესიაზე მიშენებულია აგურით ნაგები კარიბჭეები, რომლებიც სამ მხარეს ნახევარწრიული თაღებითაა გახსნილი. ორივე კარიბჭის ფრონტონში აგურის წყობით გამოყვანილია თითო ჯვარი. დასავლეთის კარიბჭეზე, აგურის ცილინდრულ მასაზე, აღმართულია სამრეკლო - ათთაღიანი ფანჩატური საკმაოდ მაღალი პროპორციებით. სამრეკლოში მოსახვედრად ეკლესიის დასავლეთის კარი ზემოთ სწორკუთხა ღიობია მოწყობილი. გარედან სამრეკლოს თაღებს შორის წიბოებს მოჰყვება ნახევაწრიული ლილვები, რომლებიც დასრულებულია ქვაში გამოკვეთილი ტოლმკლავა ჯვრებით. სამრეკლოს აგურით ნაგები ქოლგისებრი სახურავი აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ანანურის წმინდა გიორგის ეკლესია
წმინდა გიორგის ეკლესია — მდებარეობდა ანანურსა და ჟინვალს შორის, ნასოფლარ ფიტავის ტერიტორიაზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. დაანგრიეს 1975 წელს.
ეკლესია აგებული იყო რიყის ქვით და კვადრატული აგურით. გადახურვა ჩაქცეული ჰქონდა, ხოლო კედლები ძლიერ დაზიანებული. ეკლესიის შიგნით, ნანგრევების ქვეშ აღმოჩნდა ვერცხლის ოთხი თასი, ვერცხლის საწინამძღვრო ჯვარი და ბორაყი, რომლებიც ინახება აკც-ის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კაატინგა
მინი|250პქ|მარჯვნივ|კაატინგა წვიმების სეზონის დროს კაატინგა (Caatinga, ტუპი-გუარანის ენებიდან — „თეთრი ტყე“) — ეკოლოგიური რეგიონი ტროპიკული ფოთოლმცვენ-მეჩხერტყიანი მცენარეულობით, ბრაზილიის ერთ-ერთი უნიკალური ბიომი. იკავებს ქვეყნის ტერიტორიის დაახლოებით 10%-ს, რომელზეც 15 მილიონი ადამიანი ცხოვრობს. გამოიყენება გადასარეკი მესაქონლეობისათვის (მსხვილი რქოსანი პირუტყვი), მემცენარეობისათვის (ვაზი, ნესვი, პაპაია), პერიოდულად ზარალდება ძლიერი გვალვებით. კაატინგის დაკავებული ტერიტორიები (ჩრდილო-აღმოსავლეთი ბრაზილია: მარანიანი, პიაუი, სეარა, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი, პარაიბა, პერნამბუკუ, ალაგოასი, სერჟიპი, ბაია და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ბრაზილიაში: მინას-ჟერაისის ჩრდილოეთი ნაწილი) ეკონომიკურად ერთ-ერთი ყველაზე ჩამორჩენილია ქვეყანაში.
სქოლიო
კატეგორია:ეკორეგიონები
Lego Star Wars: The Force Awakens
Lego Star Wars: The Force Awakens — მოქმედებითი-სათავგადასავლო ვიდეო თამაში, რომელიც შექმნა კომპანიებმა Traveller's Tales-მა და TT Fusion-მა და გამოსცა Warner Bros. Interactive Entertainment-მა 2016 წლის 28 ივნისს შემდეგი პლატფორმებისთვის: Xbox One, Play Station 3, PSVita PC, Wii U, Nintendo 3DS. თამაშში მოთამაშე ითამაშებს ვარსკვლავური ომების შემდეგ ნაწილებს: ვარსკვლავური ომები, ეპიზოდი VI: ჯედაის დაბრუნება და ვარსკვლავური ომები: ძალის გამოღვიძება. მოთამაშეები შეძლებენ ასევე ითამაშონ ორმომხმარებლიანი რეჟიმით მეგობართან, ნათესავთან ან ოჯახის რომელიმე წევრთან ერთად.
თამაშში მოთამაშეს შეეძლება ითამაშოს ცნობილი პერსონაჟებით როგორებიცაა: რეი, ფინი, პო დემერონი, ჰან სოლო, კაილო რენი და ა.შ. ასევე მოთამაშეს შეუძლია დააგროვოს ფული სხვადასხვა პერსონაჟის საყიდლად, რომელიც კონკრეტულ თავში (Chapter) არ ფიგურირებს. ასევე ამ თამაშის განსაკუთრებული თვისება (ყველა Lego Star Wars-ის ნაწილშია) ის არის, რომ მოთამაშეს შეუძლია ფრენა კონკრეტულ თავში. თამაშში 100-ზე მეტი პერსონაჟია, მათ შორის C-3PO, R2-D2 BB-8 და ა.შ
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:მოქმედებითი-სათავგადასავლო თამაშები კატეგორია:Lego-ს ვიდეო თამაშები კატეგორია:Lego Star Wars კატეგორია:Nintendo 3DS-ის თამაშები კატეგორია:Nintendo 3DS eShop-ის თამაშები კატეგორია:PlayStation 3-ის თამაშები კატეგორია:PlayStation 4-ის თამაშები კატეგორია:PlayStation Vita-ს თამაშები კატეგორია:Star Wars: The Force Awakens კატეგორია:Star Wars-ის ვიდეო თამაშები კატეგორია:Traveller's Tales-ის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული გაერთიანებულ სამეფოში კატეგორია:Wii U-ის თამაშები კატეგორია:Wii U eShop-ის თამაშები კატეგორია:Windows-ის თამაშები კატეგორია:Xbox 360-ის თამაშები კატეგორია:Xbox One-ის თამაშები
კლარისა ორსინი
კლარისა ორსინი (იტალ. Clarice Orsini) (დ. 23 ნოემბერი 1453 — გ. 30 ივლისი 1488) —  ფლორენციის ლორდის ლორენცო მედიჩის მეუღლე და რომის პაპ ლეო X-ის დედა.
ბიოგრაფია
კლარისა ორსინი დაიბადა 1453 წლის 23 ნოემბერს. მამამისი იყო ბრასიანოს ლორდი ჯაკომო ორსინი, ხოლო დედა მადალენა ორსინი.
1469 წლის 4 ივნისს კლარისა დაქორწინდა ფლორენციის ლორდ ლორენცო მედიჩიზე. საქორწინო ზეიმი ოთხი დღე გაგრძელდა. ქორწილი მოწყობილი იყო ლორენცოს დედის ლუკრეცია ტორნაბუონის მიერ, ვინაიდან მას სურდა მის ვაჟს კლარისაზე ქორწინებით სოციალური სტატუსი უფრო აემაღლებინა, რადგან მედიჩებმა ფული ბანკირობით იშოვეს და ხშირად სხვა არისტოკრატები ამის გამო მათ დასცინოდნენ, სწორედ ამიტომ ისინი ცდილობდნენ რაც შეიძლებოდა მაღალი წრის ადამიანებზე დაქორწინებულიყვნენ. მათი ქორწინება უცნაური იყო, ვინაიდან ლორენცოც და კლარისაც ერთი ასაკისანი იყვნენ, რაც დიდი იშვიათობა იყო იმ ხანად. კლარისამ მზითვებში 6 000 ფლორინი წაიღო.
მათი ქორწინების პოლიტიკური ხასიათიდან გამომდინარე, ლორენცო ცოლს დიდ დროს არ უთმობდა. თუმცა კლარისა ყოველთვის ეხმარებოდა ქმარს პოლიტიკურ წინსვლაში, მისთვის მოკავშირეებს ეძებდა და წვრილ პრობლემებსაც უგვარებდა. იგი ყოველთვის ეძებდა ლორენცოსთვის კარგ მოკავშირეებს და მათთან დაახლოებას ცდილობდა. ლორენცო ცდილობდა ხალხის ბედი შეემსუბუქებინა და გადასახადები შეემცირებინა. კლარისა იყენებდა თავის უდიდეს სანაცნობო ქსელს და ყოველთვის იცოდა თუ როდის და სად უნდა დაწყებულიყო ომი, ამრიგად ფლორენციის ჯარი საჭირო მომენტში ყოველთვის მზად იყო.
კლარისა ორსინი ფლორენციელ ხალხში არ იყო პოპულარული. იგი იყო ძალიან მკაცრი და რელიგიური ქალი, რომლისგანაც შორს იყო იმ დროში განვითარებული ჰუმანური იდეოლოგია. ლორენცომ კი რომანი გააბა ფლორენციელ ქალბატონ ლუკრეცია დონატთან, რომელსაც იგი ლექსებსაც კი უძღვნიდა.
ლორენცოს მმართველობის წინააღმდეგ მოეწყო ე.წ. პაცის შეთქმულება, რომელიც მიზნად ისახავდა ლორენცოს, მისი ძმის ჯულიანოს, აგრეთვე კლარისასა და მისი შვილების ამოხოცვას, ხოლო ფლორენციაში დე ფაქტო მმართველის დასმას. ამ შეთქმულების შესახებ კლარისამ გაიგო, თავად დაიმალა, ხოლო შვილები ფლორენციიდან გაამგზავრა, ლორენცო და მისი ძმა კი არ გააფრთხილა, რადგან იგი განრისხებული იყო ქმარზე ღალატის გამო. შეთქმულები მართლაც დაესხნენ მედიჩებს თავს, ჯაკომო მედიჩი მოკლეს, ხოლო ლორენცო სასწაულებრივად გადაურჩა სიკვდილს. ამრიგად ფლორენციის მმართველად კვლავ ლორენცო დარჩა.
1480 წელს კლარისა რომში დაბრუნდა ნათესავების მონახულების მიზნით. ამ ვიზიტის დროს მას ლორენცოც გაჰყვა, რაც კლარისასთვის უცნაური იყო.
1488 წლის 30 ივლისს კლარისა ორსინი ფლორენციაში გარდაიცვალა, 2 დღის შემდეგ კი დაკრძალეს. მისი გარდაცვალებისას ლორენცო მის გვერდით არ იყო და არც მის დაკრძალვას არ დაესწრო. რადგან იგი ამ დროს სიენაში იმყოფებოდა და ამასთან მძიმედ იყო დაავადებული და ექიმებმა მგზავრობა აუკრძალეს.
შვილები
კლარისას და ლორენცოს 10 შვილი ჰყავდათ:
ბრაიან სინგერი
ბრაიან ჯეი სინგერი (Bryan Jay Singer; დ. 17 სექტემბერი, 1965) — ამერიკელი რეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტი, კინომწარმებელი კომპანია Bad Hat Harry Productions-ის დამაარსებელი.
პირველი ფილმი გადაიღო უნივერსიტეტის დაამთავრების შემდეგ 1988 წელს. მისმა ფილმმა „Public Access“ (1993) მიიღო სანდენსის კინოფესტივალის პრიზი 1993 წელს. სინგერმა კრიტიკოსების დიდი შექება დაიმსახურა 1990-იან წლებში შექმნილი ნეო-ნუარული ფილმისთვის „ჩვეულებრივი ეჭვმიტანილები“ (1995), სადაც მონაწილებოდნენ მსახიობები: გებრიელ ბირნი, კევინ სპეისი, სტივენ ბოლდუინი და ბენისიო დელ ტორო. 1998 წელს გადაიღო სტივენ კინგის რომანის ადაპტაცია „ნიჭიერი მოსწავლე“, ხოლო სახელი გაითქვა მაღალბიუჯეტიანი სუპერგმირული ფილმით „იქს-ადამიანები“ (2000), რისთვისაც გადაეცა სატურნის ჯილდო საუკეთესო რეჟისურისთვის. ამას მოჰყვა გაგრძელება „იქს-ადამიანები 2“ (2003) და „სუპერმენის დაბრუნება“ (2006). შემდეგში გადაიღო მეორე მსოფლიო ომის თემაზე დაფუძნებული თრილერი „ვალკირია (2008). 2011 წელს იყო „იქს-ადამიანები: პირველი კლასის“ თანასცენარისტი და თანაპროდიუსერი, აგრეთვე ფილმ „ჯეკი — გოლიათების მკვლელის“ რეჟისორი 2013 წელს, ისევე როგორც იქს-ადამიანების ორი ფილმის „იქს-ადამიანები: მომავალი წარსულის დღეები (2014) და „იქს-ადამიანები: აპოკალიპსი“ (2016) რეჟისორი. 2018 წელს იყო ბიოგრაფიული დრამატული ფილმ „ბოჰემური რაფსოდიის“ რეჟისორი (2018).