cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნესლიჰან ათაგიული
პირადი ცხოვრება
ნესლიჰანი 2013 წლიდან ურთიერთობაშია თურქ მოდელ და მსახიობთან ქადირ დოღულუსთან, მათ ერთმანეთი სერიალ „სტამბოლის ორი მხარიდან“ გაიცნეს და 2013 წლის ოქტომბრიდან ურთიერთობაში არიან, 2015 წლის 15 ნოემბერს დაინიშნენ და 2016 წლის 8 ივლის დაქორწინდნენ. ქორწილი Ajia Hotel-ში შედგა, კოქტეილის საღამო დაიწყო 19.30 საათზე რომელსაც ესწრებოდა 200 ადამიანი, მათ შორის უამრავი ცნობილი მსახიობი და მომღერალი. ქორწილი მიმდინარეობდა ცოცხალი მუსიკის თანხლებით, წყვილი თაფლობის თვის გასატარებლად მალდივის კუნძულებზე გაემგზავრა. ნესლიჰანის და ქადირის ქორწილი თურქეთში ყველა დროის საუკეთესო ქორწილად დასახელდა.
სქოლიო
კატეგორია:თურქი მსახიობები კატეგორია:თურქი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1992
სიდნეი სმითი
სიდნეი სმითი (Sidney Smith; დ. 26 მარტი 1908, იორკშირი; ინგლისი — გ. 1990,) — ინგლისელი პროფესიონალი სნუკერისტი.
1936 წლის 10 დეკემბერს მან გააკეთა პირველი 133-ქულიანი ტოტალ-კლირენსი საგამოფენო მატჩში, მაგრამ ეს მიღწევა პრაქტიკულად შეუმჩნეველი დარჩა. სიდნეი ორჯერ იყო სნუკერის მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალისტი (1938 და 1939 წლებში), მაგრამ ორივეჯერ დამარცხდა ჯო დევისთან, ანგარიშით 24:37 და 30:43 შესაბამისად.
1948 წელს სმითი დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონი გახდა პროფესიონალურ ბილიარდში.
1952 წელს სმითმა მოიგო ტურნირი News of the World Championship.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი სნუკერისტები კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი
პაქსაშვილი
საკუთარი სახელი პაქსაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
არკუშინე
არკუშინე (Аркушине) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხარკივის ოლქის ველიკი-ბურლუკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 53 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ველიკი-ბურლუკის რაიონის სოფლები
მედიაში
მედიაში (Mediaş) — ქალაქი რუმინეთის ცენტრალურ ნაწილში, სიბიუს ჟუდეცში. მდებარეობს ტრანსილვანიის ცენტრალურ ნაწილში, ზღვის დონიდან 330 მ სიმაღლეზე, მდინარე ტირნავა-მარეს ნაპირას. 2011 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 44,169 ადამიანი. დააარსეს გერმანელმა კოლონისტებმა XIII საუკუნეში რომაული ბანაკის — „მედიას“ ადგილას. მნიშვნელოვანი სამრეწველო ცენტრია. მოიპოვებენ ბუნებრივ აირს. ქალაქშია XV საუკუნის წმინდა მარგარიტას სახელობის ეკლესია. მიდამოებში არის ვენახები.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
ალჰუაშის ნაჰია
ალ-ჰუაში (არაბ. ناحية الحواش‎‎) — სირიის ჰომსის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ჰუაშის პროვინციაში დაახლოებით 24 684 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 71,50 კმ².
მაკედონიის დამოუკიდებელი რესპუბლიკა
მაკედონიის დამოუკიდებელი რესპუბლიკა (Независна Држава Македонија, Независима република Македония) — მაკედონური ნაციონალისტური ორგანიზაციის არშემდგარი პროექტი, დამოუკიდებლობის გამოცხადება მეორე მსოფლიო ომის ბოლო ეტაპზე. რესპუბლიკის ფარგლებში შედიოდა იუგოსლავიისა და საბერძნეთის მაკედონიის ტერიტორიები.
ისტორია
1941-1944 წლებში მაკედონიის ტერიტორია დაიკავა ბულგარეთმა, ხოლო შემდეგ მოახდინა მისი ანექსირება. ბულგარეთი ამ დროისათვის ფაშისტური ალიანსის ქვეყნების შემადგენლობაში შედიოდა. 1944 წელს რუმინეთ-ბულგარეთის საზღვართან წითელი არმიის მოახლოების გამო ქვეყანაში მოხდა სახელმწიფო გაატრიალება, რომლის შედეგადაც ბულგარეთი გამოვიდა ღერძის ქვეყნების შემადგენლობიდან და ბრძოლა გამუცხადა მესამე რაიხს.
გერმანულმა ძალები, რომელსაც ოკუპირებული ჰყავდა მაკედონია 1944 წლიდან, აქტიურად უჭერდა მხარს სლავურ ნაციონალიზმს. მაკედონიიდან ბულგარეთის არმიის გასვლის შემდეგ, მაკედონიიდან გავიდა გერმანული არმიაც. ამ ტერიტორიაზე აღდგა საბერძნეთისა და იუგოსლავიის კონტროლი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბულგარეთის ისტორია კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის ისტორია
ლევი (ქალბაჯარი)
ლევი (Lev) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ჟუზე (ბრაზილიის პრინცი)
ჟუზე დე ბრაგანსა (José de Braganza; დ. 20 აგვისტო, 1761 — გ. 11 სექტემბერი, 1788) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე პედრუ III-ისა და დედოფალ მარია I-ის უფროსი ვაჟი. პორტუგალიის ტახტის მემკვიდრე და ბრაზილიის პრინცი. იგი ნაადრევად ემსხვერპლა ჩუტყვავილას, რის გამოც ვერ შეძლო ტახტზე ასვლა.
ბიოგრაფია
ჟუზე დაიბადა 1761 წლის 20 აგვისტოს აჟუდაში. იგი იყო პორტუგალიის მეფე პედრუ III-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია I-ის უფროსი ვაჟი. მას სახელი პაპის, მეფე ჟუზე I-ის პატივსაცემად დაარქვეს. აღსანიშნავია, რომ მისი მშობლები ერთმანეთისათვის ღვიძლი ბიძა-ძმის შვილი იყვნენ. მიუხედავად მათი ასეთი ახლონათესავური კავშირისა, მათი ყველა შვილი ჯანმრთელი იყო. დაბადებისთანავე მას მიენიჭა ბეირასა და ბრაზილიის პრინცის წოდება, რაც ტახტის მემკვიდრეობას ნიშნავდა.
1777 წლის 21 თებერვალს, 15 წლის ჟუზე დააქორწინეს მის 30 წლის ღვიძლ დეიდაზე, ინფანტა მარია ბენედიტა პორტუგალიელზე. აღსანიშნავია, რომ ქორწინებამდე სამი დღით ადრე გარდაიცვალა მეფე ჟუზე I.
წყვილს ქორწინებაში შვილები არ ჰყოლია. მარია ბენედიტა მხოლოდ ორჯერ დაორსულდა 1781 და 1786 წლებში, მაგრამ ორივეჯერ მუცელი მოეშალა. ჟუზე გარდაიცვალა 1788 წლის 11 სექტემბერს აჟუდაში, ჩუტყვავილათი. იგი დაკრძალეს ბრაგანსების საგვარეულო აკლდამაში, ლისაბონში. ვინაიდან მას შვილი არ დარჩენია, მისი მშობლების შემდეგ მეფე მისი ძმა, ჟუან VI გახდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1761 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1788 კატეგორია:ბრაგანსები კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა კატეგორია:ყვავილით გარდაცვლილები
პაპიაშვილი
საკუთარი სახელი პაპიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
არლამივსკა-ვოლია
არლამივსკა-ვოლია (Арламівська Воля) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ლვივის ოლქის იავორივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1558 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იავორივის რაიონის სოფლები
ბლონდი (ძაღლი)
მინი|[[ადოლფ ჰიტლერი და ბლონდი]] ბლონდი (დ. 1941 — გ. 29 აპრილი, 1945) — ადოლფ ჰიტლერის ძაღლი, ჯიშით გერმანული ნაგაზი. ჰიტლერს ძაღლი, რომელიც მაშინ ჯერ კიდევ ლეკვი იყო, მარტინ ბორმანმა 1941 წელს აჩუქა. 1945 წლის 16 იანვარს, ჰიტლერის ფიურერბუნკერში გადასვლის შემდეგ ბლონდიმაც მასთან ერთად შეიცვალა საცხოვრებელი ადგილი.
ცნობილია, რომ ჰიტლერს ძალიან უყვარდა ბლონდი. იგი მასთან ახლოს ბევრ დროს ატარებდა და ბუნკერში თავის საწოლზე წოლის ნებასაც კი აძლევდა. ამ სიყვარულს არ იზიარებდა ჰიტლერის კომპანიონი, მოგვიანებით კი ცოლი, ევა ბრაუნი, რომელიც ნაგაზს შოტლანდიურ ტერიერებს, ნეგუსს და სტასის (ან კიდევ, კატუშკას) ამჯობინებდა. ჰიტლერის პირადი მდივნის, ტრაუდლ იუნგეს მიხედვით, ევა ბრაუნს აღიზიანებდა ბლონდი და ყურადღების ის დონე, რომლითაც ის ჰიტლერის მიერ იყო განებივრებული. ცნობილია შემთხვევაც, როდესაც სასადილო მაგიდის ქვეშ მწოლიარ ბლონდის ევამ ფეხი დაარტყა.
ბლონდი თავის როლს თამაშობდა ნაცისტურ პროპაგანდაშიც და გამოსახავდა ჰიტლერს, როგორც ცხოველების დიდ მოყვარულს. ბლონდისნაირი ძაღლი, როგორც germanischer Urhunde (ანუ, მგელთან ახლოს მყოფი) ძალიან პოპულარული იყო მესამე რაიხში. ბლონდი 1945 წლის 29 აპრილს, საწამლავით მოკვდა; ალბერტ შპეერის მიხედვით ჰიტლერს ეშინოდა, რომ ბერლინში შესული რუსები ბუნკერის აღების შემდეგ ძაღლის წამებას დაიწყებდნენ.
ბლონდის ლეკვები
1945 წლის მარტში ან აპრილში   (დაახლოებით 4 აპრილს), გერდი ტროოსტის გერმანული ნაგაზის, ჰარასისგან ბლონდის ეყოლა ხუთი ლეკვი. ერთ-ერთ ლეკვს ჰიტლერმა მისი საყვარელი ზედმეტსახელი ვულფი დაარქვა. ვულფი ასევე მისი სახელის, ადოლფის, ანუ კეთილშობილი მგელის განმარტებაც იყო. ჰიტლერმა მალევე ძაღლის გაწვრთნა დაიწყო. ბლონდის ერთ-ერთი ლეკვი „გადანახული“ იყო ევა ბრაუნის და გრეტლისთვის. ევამ თავის დას გაუგზავნა წერილი და ფოტო, რომელზეც გამოსახულნი იყვნენ ბლონდის და მისი სამი ლეკვი. გრეტლის ლეკვი ისრით იყო გამოყოფილი.
სხვა ძაღლები
პირველ მსოფლიო ომში ბრძოლის დროს ჰიტლერმა გადაარჩინა ფოქსტერიერი, სახელად ფუშლი. ჰიტლერს ძალიან უყვარდა ეს ძაღლი. ფრონტზე არყოფნისას თავისუფალი დროის დიდი ნაწილს იგი ძაღლთან თამაშში ატარებდა. ძაღლის დაკარგვის შემდეგ ჰიტლერის საკმაოდ ცუდ მდგომარეობაში იმყოფებოდა.
ჰიტლერს აგრეთვე ჰყავდა გერმანული ნაგაზი სახელად მუკლი.
ბლონდიმდე, ჰიტლერს ჰყავდა ორი გერმანული ნაგაზი, დედა (დ. 1926) და შვილი (დ. დაახ. 1930). ორივე მათგანს ბლონდა ერქვა. 1930-იან წლებში, ახალგაზრდა ბლონდა არასწორად არის მოხსენიებული, როგორც ბლონდი (თითქმის ყველა შემთხვევაში ფოტოების აღწერა მოგვიანებით დაიწერა).
1942 წლის მაისში ჰიტლერმა შეიძინა კიდევ ერთი ახალგზარდა გერმანული ნაგაზი, რათა ბლონდი მარტო არ ყოფილიყო. „ახალ ნაგაზს“ ბელა დაარქვეს.
ბლონდის და სხვა ძაღლების გარდაცვალება
1945 წლის 29 აპრილს ჰიტლერმა შეიტყო იტალიელი მოკავშირის, ბენიტო მუსოლინის გარდაცვალების შესახებ. ამან, იმ ფაქტთან ერთად, რომ რუსები უახლოვდებოდნენ მის ბუნკერს, კიდევ უფრო გაუღვივა ჰიტლერს სურვილი ტყვედ არ ჩაბარებულიყო. იმავე დღეს, ჰიტლერმა გამოთქვა ეჭვი ჰაინრიხ ჰიმლერის მიერ გამოგზავნილ ციანიდზე. ეს განპირობებული იყო იმით, რომ ჰიტლერი იმ დროისთვის ჰიმლერს მოღალატედ თვლიდ და შიშობდა, რომ ციანიდის კაფსულები უბრალოდ დამამშვიდებელი ან ტკივილგამაყუჩებელი იყო. ჰიტლერს უკვე ჰქონდა განზრახული ბლონდის მკვლელობა, ამიტომ, კაფსულების ეფექტიანობაში დასარწმუნებლად, ექიმ ვერნერ ჰაასეს მან ციანიდის ბლონდიზე გამოცდა დაავალა. ძაღლი გარდაიცვალა, ჰიტლერი კი სრულიად უნუგეშო გახდა.
იოსებ სტალინის დავალებით მომზადებულ ანგარიშზე და მოწმეების ჩვენებებზე დაყრდნობით, ჰიტლერის ძაღლების მწვრთნელმა, ფელდფებელ ფრიც ტორნოუმ ბლონდის ლეკვები ევა ბრაუნის და ჰიტლერის სუიციდის შემდეგ, ბუნკერის ბაღში დახვრიტა. მან ასევე მოკლა ევა ბრაუნის ორი ძაღლი, გერდა კრისტიანის ძაღლები და თავისი ტაქსა. ტორნოუ მოგვიანებით მოკავშირეებმა აიყვანეს ტყვედ. ჰიტლერის მედდამ, ერნა ფლეგელმა 2005 წელს განაცხადა, რომ ბლონდის სიკვდილმა ბუნკერში მყოფ ადამიანებზე ევა ბრაუნის სუიციდზე მეტად იმოქმედა. ბერლინისთვის ბრძოლის დასრულების შემდეგ ჰიტლერის, ბრაუნის და ორი ძაღლის (რომლებიც ბლონდი და ვულფი ეგონათ) ნარჩენები სმერშმა, საბჭოთა კონტრ-დაზვერმამ აღმოაჩინა. მოხდა ექსჰუმირება და ფოტოგრაფირება ძაღლისა, რომელიც ბლონდი ეგონათ.
სქოლიო
კატეგორია:ადოლფ ჰიტლერი კატეგორია:ძაღლები
კარმანოვო (იანაულის რაიონი)
კარმანოვო (Карманово; Ҡарман) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება კარმანოვის სოფსაბჭოს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 88 მეტრ სიმაღლეზე. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 32 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ კარმანოვოდან 2 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 32 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 207ადამიანი.
ალ-რაკის ნაჰია
ალ-რაკა (არაბ. ناحية الرقة‎‎) — სირიის ალ-რაკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-რაკის პროვინციაში დაახლოებით 338 773 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 2 891 კმ².
კარმანოვო (იანაულის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
ალ-რაკის ნაჰია
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
არადი (რუმინეთი)
არადი (Arad) — ქალაქი რუმინეთში, არადის ჟუდეცის ადმინისტრაციული ცენტრი. 147 922 მცხოვრები (2011). მდებარეობს უნგრეთის საზღვართან ახლოს, მდინარე მურეშზე. სარკინიგზო და საავტომობილო გზების მსხვილი კვანძი; საერთაშორისო აეროპორტი. იხსენიება XI საუკუნიდან, ქალაქის უფლება 1329 წლიდან აქვს (უნგრეთის სამეფოს შემადგენლობაში). 1551 წელს თურქებმა დაიპყრეს და მდინარის კლაკნილში ციტადელი ააგეს (გადაკეთდა 1698–1701 წლებში, გახდა უმსხვილესი სამხედრო სიმაგრე). 1685 წლიდან კვლავ უნგრეთის სამეფოს შემადგენლობაში იყო, 1919 წელს რუმინეთის ნაწილი გახდა. შემონახულია პეტრესა და პავლეს ეკლესია (1702), რატუშა (1876), წითელი ეკლესია (1900), კათოლიკური ტაძარი (1904) და სხვ. „აურელ ვაიკუს“ უნივერსიტეტი (1990-დან). მუზეუმები: მხარეთმცოდნეობის (1892), ხელოვნების (1913) და სხვ. დრამატული თეატრი. განვითარებულია დაზგათ- და ვაგონთმშენებლობა, ქიმიური (მინერალური სასუქები, საღებავები, ლაქები, საღებარები) და ტექსტილის მრეწველობა. აღმოსავლეთ გარეუბნებში (1913 წელს არადთან დაკავშირდა ტრამვაის ხაზით) — მეღვინეობა.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
იქინჯი-ყარალი
იქინჯი-ყარალი (İkinci Qaralı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეფთჩალის რაიონის სოფლები
ოქროს ლეგენდა
მინი|„Legenda Aurea“, დაახლოებით 1290 წელი, Laurentian ბიბლიოთეკა, ფლორენცია ოქროს ლეგენდა  (Legenda aurea) — იაკობ დე ვორაგინეს ნაშრომი, ქრისტიანული ლეგენდების კოლექცია და წმინდანთა ცხოვრება, დაწერილი დაახლოებით 1260 წელს. ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი წიგნი XIV-XVI საუკუნეებში.
ლეგენდის შექმნა
ოქროს ლეგენდა იყო შექმნილი დომინიკელი იაკობ დე ვორაგინეს მიერ, რომელიც იყო გენუის ეპისკოპოსი, ნაწილობრივ წერილობითი წყაროების და ნაწილობრივ ხალხური ლეგენდების მიხედვით.
როგორც ლიტერატურული მასალა გამოყენებულ იქნა, როგორც კანონიკური, ასევე პოპულარული აპოკრიფული სახარების მიხედვით, მაგალითად ნიკოდიმოს სახარება; ისტორია იერონიმეს „ცხოვრება წმინდა მამათა“-დან, ევსევის „საეკლესიო ისტორიიდან“, ასევე იოსებ ფლავიუსის, ამბროსი მედიოლანელის ნაშრომებიდან და სხვა შუა საუკუნეების ნამუშევრებიდან. ნაპოვნია 130-ზე მეტი გამოყენებული ტექსტი, თუმცა ბევრი ისტორიის წყაროს პოვნა, საიდანაც იაკობი იღებდა სიუჟეტებს, ჯერ კიდევ ვერ მოხერხდა. გარდა ძველი ავტორების გადათქმისა, შემქმნელმა დაამატა ბევრი ლეგენდა და თქმულება, რომელიც ზეპირი ფორმით ვრცელდებოდა საზოგადოებაში. ეს კოლექცია შეიქმნა ყოველგვარი ავტორისეული კრიტიკის გარეშე.
თავდაპირველად, წიგნი შეიცავდა 180 ყველაზე პატივსაცემი კათოლიკური წმინდანების ცხოვრებას, თუმცა საუკუნეების მანძილზე ეს რიცხვი მატულობდა. საბოლოოდ, „ოქროს ლეგენდა“ შეიცავს დაახლოებით ორასი წმინდანის მონათხრობს, მათ შორის აპოკრიფული სიუჟეტებს ქალიშვილი მარიამი და იესო ქრისტეს, რამდენიმე ეპიზოდები ძველი აღთქმის პერსონაჟების ცხოვრებიდან, ასევე ლიკურგიკული კალენდრის ინტერპრეტაცია და რელიგიური დღესასწაულების მნიშვნელობა.
ავტორის მიერ შერჩეული სახელი„ Legenda Sanctorum“ (წმინდა ზღაპრები), ხალხური ტრადიციიის გავლენის შემდეგ აღმოჩნდა „Legenda Aurea“, ანუ „Aurea“ რაც ოქროს მიშნავს, მიუთითებს ნაწარმოების მაღალი ღირსებაზე. კიდევ ერთი სახელი „Historia Lombardica“ — ხაზს უსვამს გარკვეულ ეპიზოდებს ლომბარდების ცხოვრებიდან.
ჟანრი
ოქროს ლეგენდა ეკუთვნოდა ლათინურ ენაზე დაწერილ კონსოლიდირებული კოლექციის ლეგენდების რიგს, რომელიც იქმნება ევროპაში XIII-XV საუკუნეებში, მას სულიერი და მორალური ხასიათი აქვს და განკუთვნილია ფართო სპექტრის მკითხველისთვის.
ქრისტიანული ისტორია და მოძღვრება წიგნში მარტივადაა გადმოცემული, მაგრამ ძალიან გულწრფელი და ექსპრესიული მანერით. წიგნის მსოფლმხედველობა გამომდინარეობს შუა საუკუნეების შეხედულებებიდან: სასწაულებრივი და რეალური არ არის დაყოფილი, სასწაული საზოგადოების ყოველდღიური ცხოვრების ნაწილია.
გავლენა ევროპულ კულტურაზე
კრებულმა წარმოუდგენელი გავლენა იქონია ევროპულ კულტურაზე. ის გახდა მრავალი სიუჯეტის წყარო ლიტერატურული თუ ფერწერული ნაწარმოებების, ასევე ჰაგიოგრაფიული ნაშრომების დამუშავებისათვის.
ოქროს ლეგენდა წარმოადგენს უმნიშვნელოვანეს იარაღს თანამედროვე ხელოვანებისათვის, რომლებიც იყენებენ წმინდათა ატრიბუტებს თავიანთი ფრესკების, ნაწარმოების თუ ნახატების შესაქმნელად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შუა საუკუნეების ლიტერატურა
იუსტინე (რუმინეთის პატრიარქი)
მინი|250პქ|პატრიარქი იუსტინე პატრიარქი იუსტინე (Patriarhul Iustin, ერისკაცობაში იუსტინ მოისესკუ, Iustin Moisescu; დ. 5 მარტი, 1910, კინდეშტი, რუმინეთი — გ. 31 ივლისი, 1986, ბუქარესტი, რუმინეთი) — რუმინეთის რელიგიური მოღვაწე, სრულიად რუმინეთის პატრიარქი (1977–1986).
დაიბადა 1910 წელს არჯეშის ჟუდეცის სოფელ კინდეშტში, სოფლის მასწავლებლის ოჯახში. სწავლობდა ათენის უნივერსიტეტის ღვთისმეტყველების ფაკულტეტზე. 1977 წელს აირჩიეს რუმინეთის პატრიარქად.
გარდაიცვალა 1986 წლის 31 ივლისს 76 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუმინეთის პატრიარქები კატეგორია:დაბადებული 5 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1986
წითელი ვენახი
წითელი ვენახი ან წითელი ვენახი არლთან ახლოს — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი. შესრულებული 1888 წლის ნოემბრის დასაწყისში, ზეთის საღებავებით. ითვლება, რომ ნახატი ერთადერთია, რომლის გაყიდვაც ვინსენტმა სიცოცხლეში შეძლო.
ისტორია
ნახატი პირველად წარადგინეს ბრიუსელის გამოფენაზე 1890 წელს, სადაც ის 400 ფრანკად (დღევანდელი ფულით დაახლოებით $1000) ანა ბოხმა, ბელგიელმა იმპრესიონისტმა მხატვარმა და კოლექციონერმა, იყიდა. ანა ბოხი ეჟენ ბოხის, ასევე იმპრესიონისტი მხატვრისა და ვან გოგის მეგობრის, და იყო, რომლის პორტრეტიც (Le Peintre aux Étoiles) ვინსენტმა, ასევე, 1888 წლის შემოდგომაზე დახატა.
ალ-საბხის ნაჰია
ალ-საბხა (არაბ. ناحية السبخة‎‎) — სირიის ალ-რაკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-საბხის პროვინციაში დაახლოებით 338 773 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 48,106 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ელ-ალტოს რაიონი
ელ-ალტოს რაიონი (Distrito de El Alto) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის ტალარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 275 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 536 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 491.33 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტალარის პროვინციის რაიონები
პაიალი
პაიალი (Paial) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 425 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონკორდიის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
არმეისკოე
არმეისკოე (Армійське) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის ჯანკოის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 189 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯანკოის რაიონის სოფლები
ვოზნესენსკის ბრძოლა
ვოზნესენსკის ბრძოლა — სამხედრო შეტაკებების სერია რუსეთისა და უკრაინის შეიარაღებულ ძალებს შორის. გაიმართა 2022 წლის მარტის დასაწყისში. წარმოადგენს უკრაინაში რუსეთის შეჭრის სამხრეთ უკრაინის კამპანიის ნაწილს.
ქალაქ ხერსონის აღების შემდეგ რუსულმა ჯარებმა დასავლეთისკენ, ქალაქ მიკოლაივისკენ წაიწიეს. სანამ ისინი თავს ესხმოდნენ მიკოლაივს, ძირითად ძალებს გამოეყო ერთ-ერთი კოლონა და ჩრდილოეთისკენ დაიძრა. იგი პატარა ქალაქ ვოზნესენსკთან ორჯერ ჩაება უკრაინული ძალებთან შეტაკებებში. უმეტესობა რუსულენოვანი ქალაქი სტრატეგიულად მნიშვნელოვნად ითვლებოდა მდინარე სამხრეთის ბუგზე გადასასვლელი ხიდისა და სამხრეთ უკრაინის ატომურ ელექტროსადგურთან სიახლოვის გამო.
პირველი ბრძოლა
2022 წლის 2 მარტს, რუსეთის 126-ე საზღვაო ბრიგადის ელემენტებმა მიკოლაივიდან ჩრდილო-დასავლეთით ქალაქ ვოზნესენსკისკენ წაიწიეს და ცდილობდნენ სამხრეთის ბუგზე გადასასვლელი ეპოვათ. რუსული კოლონა, სავარაუდოდ, შედგებოდა 400 ჯარისკაცისა და 43 მანქანისგან.
რუსულმა ძალებმა ბრძოლა ქალაქის დაბომბვით დაიწყეს, რის შედეგადაც რამდენიმე შენობა დაზიანდა. რუსი მედესანტეები ქალაქის სამხრეთ-დასავლეთით გადმოსხდნენ, ჯავშანსატანკო კოლონა კი სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან მიუახლოვდა და მეზობელ სოფელ რაკოვესთან შეჩერდა. სნაიპერები სოფლის რამდენიმე სახლში განლაგდნენ, რუსულმა ძალებმა კი ბაზა ადგილობრივ გაზგასამართ სადგურზე შექმნეს. რუსულმა ჯავშანტრანსპორტიორებმა ცეცხლი გაუხსნეს ადგილობრივი ტერიტორიული თავდაცვის ძალების ბაზას, რის შედეგადაც რამდენიმე უკრაინელი ჯარისკაცი დაიღუპა. რუსებმა ვერ შეძლეს ვოზნესენსკში შეღწევა. უკრაინულმა არტილერიამ რუსული პოზიციების მიმართულებით გახსნა ცეცხლი მოწინააღმდეგის არტილერიას ნაღმტყორცნების გამართვაში ხელს უშლიდა.
დაღამებისთვის რუსულმა ტანკებმა ვოზნესენსკის მიმართულებით სროლა დაიწყეს, მაგრამ საპასუხო ცეცხლის გახსნის შემდეგ უკან დაიხიეს. პარალელურად, უკრაინული ძალები აგრძელებდნენ რუსული პოზიციების საარტილერიო დამუშავებას, რის შედეგადაც რამდენიმე რუსული სატრანსპორტო საშუალება განადგურდა. უკრაინელმა ჯარისკაცებმა ფეხით წაიწიეს წინ, ამერიკელების მიერ მოწოდებული FGM-148 Javelin-ის რაკეტებით თავს დაესხნენ რუსულ სატრანსპორტო საშუალებებს და მინიმუმ 3 ტანკი გაანადგურეს. მათ ასევე შეძლეს რუსული მოიერიშე შვეულმფრენის მი-24 -ის ჩამოგდება. 3 მარტს რუსულმა ძალებმა სრულად დაიხიეს უკან, მიატოვეს აღჭურვილობა და ტექნიკა. უკანდახევის დროს რუსულმა არტილერიამ ცეცხლი გაუხსნა როკოვეს, მ.შ. ადგილობრივ კლინიკას. გაძარცვეს სოფელიც. რუსულმა კოლონამ უკან დაიხია 65 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით.
სულ მიატოვეს 30 რუსული სატრანსპორტო საშუალება, მათ შორის რამდენიმე ტანკი. უკრაინულმა ძალებმა შეძლეს 15 ტანკის ნადავლად ხელში ჩაგდება. ადგილობრივი ხელისუფლების განცხადებით, დაახლოებით 100 რუსი ჯარისკაცი დაიღუპა და 10 ტყვედ ჩავარდა. უკრაინულმა ძალებმაც განიცადეს გარკვეული მსხვერპლი, ძირითადად ტერიტორიული თავდაცვის ძალებს შორის. ბრძოლის დროს 12 მშვიდობიანი მოქალაქე დაიღუპა.
მეორე ბრძოლა
9 მარტს რუსულმა ძალებმა ვოზნესენსკზე კიდევ ერთი შეტევა წამოიწყეს. უკრაინულმა ნაწილებმა გაანადგურეს სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი ხიდი და იქვე დაიკავეს თავდაცვითი პოზიციები. მეორე დღეს რუსებმა ქალაქი აიღეს. უკრაინელებმა სამი დღის შემდეგ, 13 მარტს, შეძლეს მისი დაბრუნება. 18 მარტისთვის ამ რაიონში უკრაინელთა კონტრშეტევების შედეგად მოწინააღმდეგემ ქალაქიდან 120 კილომეტრით დაიხია უკან.
ადგილობრივი ძალები მეორე თავდასხმის შემდეგ ქალაქის გამაგრებას აგრძელებდნენ, რადგან შესაძლო იყო შემოტევების განახლება.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის ბრძოლები კატეგორია:რუსეთის ბრძოლები კატეგორია:რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022)
მორონგი (ბატაანი)
მორონგი (ოფიციალურად მორონგის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Morong) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბატაანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 394 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 5 ბარანგაის.
ჩეჯუს პროვინცია
ჩეჯუს პროვინცია — სამხრეთ კორეის ყველაზე დიდი კუნძული და ყველაზე პატარა პროვინცია. პროვინციის ოფიციალური სახელია „ჩეჯუს განსაკუთრებული ავტონომიის მქონე პროვინცია“ (제주특별자치도). მისი ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩეჯუ. კუნძული მდებარეობს კორეის სრუტეში, ჩეოლას პროვინციის სამხრეთ-დასავლეთით. 1946 წლამდე ჩეჯუ სწორედ ჩეოლას შემადგენლობაში შედიოდა. ევროპელებისთვის კუნძული „ქუელფართის“ სახელით იყო ცნობილი, ხოლო იაპონელების მმართველობის ქვეშ ყოფნისას მას „საიშუს“ უწოდებდნენ.
გეოგრაფია
გამყინვარების პერიოდის დროს მსოფლიო ოკეანის დონე შემცირდა და გამოჩნდა სახმელეთო დერეფნები კორეის ნახევარკუნძულსა და იაპონიას შორისაც. სწორედ მათი გზით ხდებოდა ცხოველებისა და მცენარეების მიმოცვლა.
2007 წლიდან კუნძულის ბუნება იუნესკოს ძეგლთა დაცვის სიაშია შეტანილი, როგორც მსოფლიო მემკვიდრეობა — „ჩეჯუს ვულკანური კუნძული და მისი ლავის ხვრელები“.
ისტორია
662 წლის სილას დაპყრობამდე ჩეჯუ წარმოადგენდა დამოუკიდებელ ქვეყანას, რომელსაც ტამნას ეძახდნენ. 938 წელს სილას დაცემის შემდეგ ტამნა კორიოს პროტექტორატის ქვეშ აღმოჩნდა, თუმცა ინარჩუნებდა ფართო ავტონომიას. 1105 წელს ავტომოია შეიზღუდა და კუნძული კორიოს პროვინციად იქცა; ხოლო მეფე იჯონმა მისი სახელი შეცვალა და ჩეჯუ დაარქვა.
ფლორა
ჩეჯუ კორეის ერთადერთ პროვინციას წარმოადგენს, რომელიც სრულად აკმაყოფილებს ნოტიო-სუბტროპიკული ლანდშაფტის კრიტერიუმებს.
ვულკან ჰალასანის ზედა ნაწილზე ხშირი მწვანე მასივია განლაგებული, რომელიც ფოთოლმცვენი, შერეული და წიწვოვანი ტყეებისგან შედგება. მწვარვალზე არსებული მცენარეები ჰალასანის ეროვნული პარკის მიერაა დაცული.
ზოგიერთი კორეელ აბორიგენთა დროის მცენარეები მხოლოდ კუნძულ ჩეჯუზეა შემორჩენილი, მათ შორისაა: ქაფურის ხე, ელეოკარპუსი, როდოდენდრონი, პილპილი, იაპონური სტეფანია და სხვა.
ტურნეფსი
ტურნეფსი, საკვები თალგამი (Brassica rapa subsp. rapirera) — ორწლოვანი მცენარე კომბოსტოსებრთა  ოჯახისა. დათესვის წელს ივითარებს ფესვთანური ფოთლების როზეტს და მსხვილ ხორცოვან ფესვებს. დარგული მცენარეების ძირხვენებიდან მე-2 წელს ვითარდება ღეროები, ყვავილედი და თესლიანი ნაყოფები.
ჩეჯუს პროვინცია
ადმინისტრაციული დაყოფა
2005 წლამდე ჩეჯუ ორ ქალაქად ჩეჯუდ და სოგვიპოდ და ორ ნაწილად სამხრეთ და ჩრდილოეთ ჩეჯუდ იყო დაყოფილი. 2005 წელს მოსახლეობამ რეფერენდუმზე ხმა მისცა ამ ქალაქების ერთ, მმართველ პროვინციად გაერთიანებას. ჩრდილოეთი ჩეჯუ ქალაქ ჩეჯუს შეუერთდა, ხოლო სამხრეთი — სოგვიპოს. 2006 წლის 1 ივლისიდან ჩეჯუ პირველ დამოუკიდებელ პროვინციად გვევლინება.
ტურნეფსი
გავრცელებულია კულტურული მიწათმოქმედების რაიონებში. მოჰყავთ ყველა სასოფლო-სამეურნეო ცხოველის საკვებად, ფოთლებს ასილოსებენ. 100 კგ შეიცავს დაახლოებით 9 საკვებ ერთეულს, 0,7 მონელებად პროტეინს. თესავენ გაზაფხულზე ან შემოდგომაზე, ნაწვერალზე თესვისას — ზაფხულში. სამხრეთ რაიონებში იყენებენ როგორც მოზამთრე კულტურას.
ძირხვენის მოსავალი 1 ჰა-ზე 400—500 ც შეადგენს. ინახავენ საცავებში, ზვინებად და თხრილებში.
ჩეჯუს პროვინცია
ტურიზმი
2017 და 2018 წლებში სეულსა და ჩეჯუს შორის არსებული ავიამარშრუტი მსოფლიოში ყველაზე პოპულარულად იქნა აღიარებული. 2018 წლის მონაცემებით კუნძულს ცამეტ მილიონზე მეტი ადამიანი ეწვია, ხოლო დღიურად საშუალოდ ას ოთხმოცი ავიარეისი სრულდებოდა.
ტურნეფსი
ლიტერატურა
კატეგორია:კომბოსტოსებრნი
ჩეჯუს პროვინცია
კულტურა და საზოგადოება
მინი|ჰარიბანი
ჯეკი რი
ჯეკ (ჯეკი) რი (Jack (Jackie) Rea; დ. 6 აპრილი, 1921, დანგანონი, ჩრდილოეთი ირლანდია — გ. 20 ოქტომბერი, 2013) — ჩრდილოეთირლანდიელი ყოფილი პროფესიონალი სნუკერისტი. ის ჯარის მეთაური იყო მეორე მსოფლიო ომის დროს.
ბიოგრაფია
რი პროფესიონალი გახდა 1947 წელს, ირლანდიის სამოყვარულო პირველობაში გამარჯვების შემდეგ. პირველად ის მსოფლიო ჩემპიონატზე გამოჩნდა 1949 წელს, მაგრამ მაშინ სადებიუტო მატჩში დამარცხდა. შემდეგ ჯერზე ჯეკიმ პირველობაზე მხოლოდ 1952 წელს ითამაშა პროფესიონალური სნუკერის ხელმძღვანელობასთან უთანხმოების გამო, და მიაღწია ნახევარფინალს. შემდეგ ის რამდენიმეჯერ ზედიზედ გამოვარდა პირველივე მატჩებიდან, მაგრამ კვლავ მიაღწია ნახევარფინალს 1955 და 1956 წლებში, თუმცა დამარცხდა ფრედ დეივისსა და ჯონ პულმანთან შესაბამისად. 1957 წელს ის ფინალში გავიდა, მაგრამ პულმანმა ამჯერადაც დაამაცხა რი, ანგარიშით 34:39. მიუხედავად ამისა ჩრდილოეთ ირლანდიელმა გაიმარჯვა News of the World-ზე 1955 წელს, როდესაც თამაშს გამოთიშა ჯო დეივისი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთირლანდიელი სნუკერისტები კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013
ეგვიპტის პირველი დინასტია
ეგვიპტის პირველი დინასტია (ან დინასტია I; ძვ.წ. 3100 – ძვ.წ. 2890) მოიცავს გაერთიანებული ეგვიპტის მეფეთა პირველ სერიას. მათი მმართველობა უშუალოდ მოსდევს ზემო და ქვემო ეგვიპტის გაერთიანებას, რომლებიც სავარაუდოდ ფარაონმა ნარმერმა გააერთიანა. მათი მმართველობა აღნიშნავს ეგვიპტის ისტორიული დროის დასაწყისს. პირველი დინასტია არის ეგრეთწოდებულია არქაული პერიოდის ორი დინასტიიდან ერთ-ერთი.
ფარაონები და ეგვიპტელთა სამშენებლო ტექნიკა
ინფორმაცია ამ დინასტიის შესახებ მიღებული რამდენიმე მონუმენტიდან და სხვა ობიექტებიდან, მათ შორი ყველაზე მნიშვნელოვანია ნარმერის ფილა და ნარმერის კვერთხისთავი. პირველი ორი დინასტიის შესახებ დეტალური ინფორმაცია და ჩანაწერები არ შემონახულა, გარდა პალერმოს ჰქვია. სწორედ მათ შემდეგ იეროგლიფები სრულად განვითარდა და მომდევნო სამი ათასი წლის შემდეგ მათში მხოლოდ მცირე ცვლილებებიღა შევიდა.
ფარაონების მასიური სამარხებში აბიდოსში და ნაქადაში, გარდა ამისა, სასაფლაოებში საქარაში და ჰელუანიში მემფისთან ახლოს, კარგად ჩანს მათი მშენებლობების სტრუქტურები, ისინი ძირითადად ხეს და ტალახის აგურებს იყენებდნენ. ასევე მცირე რაოდენობით იყენებდნენ ქვას, უმეტესად კედლებისა და იატაკის მშენებლობაში. ისინი ქვას მასიურად იყენებდნენ ორნამეტსების დასამზადებლად და ჭურჭლის დასამზადებლად, თუმცა სკულპტურების შესაქმნელად ქვას იშვიათად იყენებდნენ. იალღუნი - მერქნიან მცენარეთა ამ გვარის მარილის კედრით აშენებდნენ ნავებს, რომლებიც აბიდოსის ნავების სახელითაა ცნობილი. იმ დროინდელი ხის დამუშავების ერთ-ერთი ადგილობრი ტექნიკა იყო ჭრილი და შვერილის შეერთება (მუხლის გაკეთება). ამ ტექნიკის თანახმად ხის ერთ ნაჭერს თავში უკეთდება შრილი, ხოლო მეორე ხის ნაჭერს კი შვერილი, ისინი ერთმანეში ჯდება, რის შედეგადაც გადაბმის ადგილი იღებს მუხლის ფორმას. ჭრილი და შვერილის შეერთების ვარიანტები ხმელთაშუა ზღვის და ეგვიპტის გემთმშენებლობაში ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ტექნიკა გახდა.
ადამიანთა მსხვერპლად შეწირვა
ადამიანთა მსხვერპლად შეწირვა პრაქტიკულად სამგლოვიარო რიტუალის ნაწილი იყო, რომელიც პირველი დინასტიის ყველა წევრთან არის დაკავშირებული. ეს რიტუალი თვალნათლივ არის დემონტრირებული პირველი დინასტიის წევრების სამარხებში. გარდაცვლილ ფარაონს მსხვერპლად მისივე მსახურებს სწირავდნენ, რომლებსაც ფარაონის ნეშტის სიახლოვეს კრძალავდნენ. ადამიანებთან ერთად გარდაცვლილ ფარაონს მსხვერპლად ცხოველებსაც სწირავდნენ. ფარაონ ჯერის საფლავში ფარაონთან ერთად დასაფლავებულია 338 პიროვნება, რომლებიც ფარაონს ჯერის მსხვერპლად შესწირეს. მსხვერპლად სწირავდნენ ადამიანებსაც და ცხოველებსად. მათ სჯეროდათ, რომ ყველა მსხვერპლი ფარაონს სიკვდილის შემდეგ, მეორე ცხოვრებაში დაეხმარებოდა. უცნობი მიზეზების გამო, დინასტიისთან ერთად დასრულდა. მსხვერპლშეწირვა უშებტიმ ჩაანაცვლა, სწორედ უშებტი ეხმარებოდა ფარაონს იმ სამუშაოში, რომელიც ფარაონს მეორე ცხოვრებაში ელოდა.
მმართველები
ეგვიპტის ისტორიის მიხედვით პირველი დინატიის მმართველები იყვნენ: შეიშვნა: მონაცემები ფარაონთა მმართველობის წლების შესახებ აღებულია ვიკიპედიის ინგლისურენოვანი გვერდიდან.
დუნკინ-კლუბი
სახელწოდების ისტორია
დუნკინ-კლუბის დირექტორის ლიუდმილა ლისიცინას აზრით არსებობს სამი ვერსია, იმის შესახებ თუ როგორ დაერქვა სახლს აღნიშნული სახელი. ერთი ვერსიით, როდესაც 1945 წლის სექტემბერში გაიხსნა კლუბი, ირგვლივ ყველაფერი განადგურებული იყო, აქვე გაიხსნა ქალაქში პირველი დისკოთეკა, აქ მამაკაცები ცოტანი იყვნენ ძირითადად დადიოდნენ ქალბატონები და მეტსახელად უწოდებდნენ „дуньки“-ს. მეორე ვერსიის თანახმად არსებობდა ვინმე დუნია, რომელმაც ქმარი დაკარგა ომში და მწუხარებისაგან გაოგნებული იყო, შევიდა კლუბში და დაჟინებით ეძებდა ქმარს, არ სჯეროდა მისი დაღუპვის. მესამე ვერსია გავრცელდა XX საუკუნის 20-იანი წლებიდან, როდესაც ეს შენობა გადაეცა მთავარი ფოსტას. მისი თანამშრომლები ისვენებდნენ აქ საღამოობით და აისიდორა დუნკანის თაყვანისმცემლებმა ჩამოაყალიბეს მისი სახელობის კლუბი. ყოველდღიურობაში გამოყენების შედეგად კი დუნკანი გახდა დუნკინი.
მოქალაქეთა შორის გარკვეული პოპულარობით სარგებლობდა ვერსია, რომლის თანახმადაც ძველად დუნკინ-კლუბი იყო სახალხო სახლი, რომელსაც მოგვიანებით დაერქვა კულტურის სახლი (Дом культуры). ამ ვერსიას იზიარებდა ცნობილი კონორეჟისორი კირილ სერებრენიკოვი ..
კულტურის სახლის ისტორია
XX საუკუნეში ანთიმონოვის სახლში განთავსებული იყო შემდეგი ორგანიზაციები.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ქიურ-ყარაბუჯაყი
ქიურ-ყარაბუჯაყი (Kür Qarabucaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1103 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეფთჩალის რაიონის სოფლები
ალ-ქარამის ნაჰია
ალ-ქარამა (არაბ. ناحية الكرامة‎‎) — სირიის ალ-რაკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ქარამის პროვინციაში დაახლოებით 74 249 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 1 828 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ფრედ ვან რენსბურგი
ფრედ ვან რენსბურგი (Fred van Rensburg; დ. ტრანსვაალი; სარ) — სამხრეთაფრიკელი ყოფილი პროფესიონალი სნუკერისტი. 1950-დან 1965 წლამდე იყო სამხრეთ აფრიკის ჩემპიონი პროფესიონალთა შორის. 1965 წელს მსოფლიო ჩემპიონატზე, რომელიც მის სამშობლოში ტარდებოდა, ფრედი ფინალში გავიდა, მაგრამ დამარცხდა ჯონ პულმანთან, 12:39. ამის შემდეგ ის აღარ მოხვედრილა მსხვილი ტურნირების ფინალებში და აღარ თამაშობდა პროფესიონალურ შეჯიბრებზე 1973 წლის შემდეგ, რის გამოც არ ირიცხებოდა სნუკერისტების მსოფლიო რეიტინგში.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთაფრიკელი სნუკერისტები
კარმანოვო (კარმანოვოს სოფსაბჭო)
კარმანოვო (Карманов; Ҡарман) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება კარმანოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 31 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ კარმანოვოდან 2 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 1251 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ. 2002 წელს სოფელში ცხოვორბდა 1127 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
ელ-ბრეის რაიონი
ელ-ბრეის რაიონი (Distrito de La Brea) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის ტალარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 996 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 692.96 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტალარის პროვინციის რაიონები
ალ-ჯარნიის ნაჰია
ალ-ჯარნია (არაბ. ناحية الجرنية‎‎) — სირიის ალ-რაკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ჯარნიის პროვინციაში დაახლოებით 31 688 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 1 501 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
მირზაგურბანლი
მირზაგურბანლი (Mirzəqurbanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 535 კაცი.
ნეიროქირურგია
ნეიროქირურგია — კლინიკური დისციპლინა, რომელიც შეისწავლის ნერვულ დაავადებებს, რომლებსაც ძირითადად ქირურგიული მეთოდებით მკურნალობენ. თანამედროვე ნევროლოგია ნეიროქირურგიის თეორიული საფუძველია. ნეიროქირურგია მოიცავს ნეიროონკოლოგიას, ნეიროტრავმატოლოგიას, ნეიროანგიოლოგიას, სტეორეოტაქსიულ ქირურგიას,  თანდაყოლილი მანკების ქირურგიას, ეპილეფსიის და ძლიერი ტკივილის ქირურგიას და სხვ.
მირზაგურბანლი
სქოლიო
კატეგორია:ნეფთჩალის რაიონის სოფლები
ნეიროქირურგია
როგორც დამოუკიდებელი დისციპლინა, ნეიროქირურგია გამოეყო ქირურგიას XX საუკუნის დასაწყისში. 1898 წელს პეტერბურგში,  პეტერბურგის სამხედრო-სამედიცინო აკადემიის ნერვულ და ფსიქოლოგიურ კლინიკასთან გაიხსნა ნეიროქირურგიული განყოფილება. 1912 წელს პეტერბურგშივე დაარსდა სპეციალური ნეიროქირურგიული კლინიკა. დიდი როლი ითამაშა სპეციალიზებული სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულების შექმნამ. 1926 წელს ფიოდოროვმა და მოლოტკოვმა შექმნეს მსოფლიოში პირველი ქირურგიის ნევროპათოლოგიური ინსტიტუტი. 1929 წელს, რენტგენოლოგიის ინსტიტუტთან მოეწყო ნეიროქირურგიული კლინიკა, რომელიც 1934 წელს გადაკეთდა  საბჭოთა სამედიცინო მეცნიერებების აკადემიის ნეიროქირურგიის ინსტიტუტად გადაკეთდა. 1938 წელს ქირურგიის ნევროპათოლოგიური ინსტიტუტი და ნეიროქირურგიული კლინიკის შერწყმის შედეგად შეიქმნა ლენინგრადის ნეიროქირურგიის ინსტიტუტი. 1950 წელს დაარსდა კიევის ნეიროქირურგიის ინსტიტუტი. სსრკ-ს მოკავშირე რესპუბლიკების დედაქალაქებსა მსხვილ ადმინისტრაციულ ცენტრებში შეიქმნა მრავალი ნეიროქირურგიული კლინიკა და განყოფილება. ჩამოყალიბდა ერთიანი საბჭოთა ნეიროქირურგიული სკოლა, რომელსაც საფუძვლად დაედო ავადმყოფთა გამოკვლევა-მკურნალობის კომპლექსურობის პრინციპი, რაც მიზნად ისახავდა მოსაზღვრე დისციპლინების (ნევროპათოლოგია, ნეიროფიზიოლოგია, ნეირორენტგენოლოგია, ნეიროოფთალმოლოგია, ოტონევროლოგია და სხვ.) სპეციალისტების კოლექტიურ მოღვაწეობას. მეორე მსოფლიო ომის დროს (1941-1945) ნეიროქირურგიის სამეცნიერო და პრაქტიკული მოღვაწეობა მიმართული იყო ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემის ტრავმული დაზიანებების საკითხების შესწავლაში. ომის შემდგომ პერიოდში ნეიროქირურგიული დაწესებულებების ქსელის გაფართოებამ და უახლესი აპარატურითა და ხელსაწყო-იარაღებით აღჭურვამ მნიშვნელოვნად გააუმჯობესა მკურნალობის შედეგები თვის ტვინის სიმსივნის, ეპილეფსიისა და სხვ. დაავადებების დროს. შეიქმნა ახალი დარგები - თავისა და ზურგის ტვინის სისხლძარღვთ ქირურგია (ნეიროანგიოლოგია) და სტერეოტაქსიული ქირურგია. ფართოდ დაინერგა მიკროქირურგია (ქირურგიული ოპერაციების ჩატარება მიკროსკოპის დახმარებით); დაიხვეწა რენტგენოკონტრასტული გამოკვლევის მეთოდები (მიმართული, სელექციური, ტოტალური ანგიოგრაფია და სხვ.); დაინერგა ანესთეზიოლოგიისა და რეანიმაციის თანამედროვე მეთოდები, რამაც შესაძლებელი გახადა ორგანიზმის სასიცოცხლო პროცესების მართვა როგორც ოპერაციის დროს, ისე მის შემდეგ.
ქორისებრნი
ქორისებრნი (Accipitridae) — ფრინველთა ოჯახი ქორისნაირთა რიგისა. მოიცავს განსხვავებული ზომის ფრინველება (მასა 50 გ-დან 19 კგ-მდე), რომლებიც გავრცელებული არიან მთელ დედამიწაყე (გარდა ანტარქტიკისა, ზოგიერთი ოკეანური კულძულისა და სრულიად უწყლო უდაბნოებისა). აერთიანებს 67 გვარის 254 სახეობას. ბინადრობენ ტყეში, მთაში, ტუნდრაში, ველზე და უდაბნოში. ბუდეს იკეთებენ ხეზე, ბუჩქზე, მიწაზე. კლდის ნაპრალში, ლერწმიანში. ქორისებრნი პრაქტიკულად (აფრიკული სვავის გარდა, რომელიც პალმების ნაყოფებით იკვებება) ყველა იკვებება ცხოველებით, მათ შორის არიან პოლიფაგები, ენტომოფაგები, ნეკროფაგები და სხვა. საქართველოში ამ ოჯახიდან გვხვდება ქორი, ქორცქვიტა, მიმინო, მდელოს, მინდვრისა და ჭაობის ძელქორები, ძერა, თეთრკუდა არწივი ანუ ფსოვი, ყაჯირი, ორბი, სვავი, კრავიჭამია ანუ ბატკანძერი, არწივი, კრაზანაჭამია ანუ ბოლოკარკაზი, გველიჭამია არწივი ანუ ძერაბოტი, კაკაჩა. ბოლო წლებში რიცხოვნობის მკვეთრი დაქვეითების გამო მათი უმრავლესობა სახელმწიფოებრივ დაცვას ექვემდებარება, შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“.
ნეიროქირურგია
საქართველოში ნეიროქირურგიის ფუძემდებელია ჩიქოვანი. ამ დარგის განვითარებაში დიდი წვლილი მიუძღვით ქართველ ქირურგებსა და ნევროპათოლოგებს (მუხაძე, კახიანი, მაჭავარიანი, ერისთავი, ყიფშიძე, სარაჯიშვილი, ქავთარაძე და სხვ.). ცენტრალური და პერიფერიული ნერვული სისტემის ქირურგიული პათოლოგიის საკითხებს მიეძღვნა ფიფიას, ზაქარაიას, ტყავაძის, ახმეტელის, დემეტრაძის, გიგოლოვის და ჟვანიას ნაშრომები.
ქორისებრნი
სქოლიო
* კატეგორია:ქორისნაირნი
ნეიროქირურგია
ლიტერატურა
კატეგორია: ბიოლოგია კატეგორია: ქირურგია კატეგორია: ნერვული სისტემა კატეგორია: ნევროლოგია
ნერენშტეტენი
ნერენშტეტენი (Nerenstetten) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ალბ-დუნაის რაიონში. თემის ფართობია 6,09 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 323 ადამიანს.
მადანის ნაჰია
მადანი (არაბ. ناحية معدان) — სირიის ალ-რაკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით მადანის პროვინციაში დაახლოებით 42 652 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 1 828 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
მერკურია-ჩუკი
მერკურია-ჩუკი (Miercurea Ciuc) — ქალაქი ცენტრალურ რუმინეთში, ჰარგიტის ჟუდეცის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ოლტის ხეობაში, ზღვის დონიდან 662 მ სიმაღლეზე. 2002 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 42,029 ადამიანი. 1952-1968 წლებში შედიოდა უნგრეთის ავტონომიური ოლქის შემადგენლობაში. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ გატარდა ინდუსტრიალიზაცია. აშენდა ტრაქტორის ქარხანა, ტექსტილის ფაბრიკა და ლუდსახარში ქარხანა.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
ნორვილ კერი
ნორვილ კელი (დ. 23 აგვისტო, 1993, ტორტოლა, ბრიტანეთის ვირჯინიის კუნძულები) — ბრიტანელი კალათბურთელი. ამჟამად იგი არის „ბასკეტ 86“-ის კალათბურთელი ფორვარდის პოზიციაზე.
ბიოგრაფია
ნორვილ კელი დაიბადა 1993 წლის 23 აგვისტოს, ქალაქ ტორტოლაში, ბრიტანეთის ვირჯინიის კუნძულებზე. თავიდან დაკავებული იყო ფრენბურთით, მაგრამ მას შემდეგ რაც მისი ოჯახი საცხოვრებლად აშშ-ში გადმოვიდა გაუჩნდა ინტერესი კალათბურთის მიმართ და 2012 წელს გახდა სამხრეთ მისისისიპის კოლეჯის გუნდის წევრი.
2017 წლის 21 ივლისს ხელი მოაწერა კლუბ დენ ბოსხთან ნიდერლანდების საკალათბურთო ლიგაში.
სქოლიო
კატეგორია:3 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:ბრიტანელი კალათბურთელები კატეგორია:დენ ბოსხის კალათბურთელები კატეგორია:ბასკეტ 86-ის კალათბურთელები
კასია სმუტნიაკი
კატერინა (ანნა) კასია სმუტნიაკი (დ. 13 აგვისტო, 1979, პილა, პოლონეთი) — პოლონელი მსახიობი და მოდელი. მან მიიღო მონაწილეობა ფილმში „სიყვარულით პარიზიდან“. ფლობს პოლონურ, რუსულ, ინგლისურ და იტალიურ ენებს.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონელი მსახიობები კატეგორია:პოლონელი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:დაბადებული 13 აგვისტო
ორანი (ბატაანი)
ორანი (ოფიციალურად ორანის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Orani) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბატაანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 70 342 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ბატაანის მუნიციპალიტეტები
მოსული (ზაქათალა)
მოსული (Mosul) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3,009 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაქათალის რაიონის სოფლები
ლობიტოსის რაიონი
ლობიტოსის რაიონი (Distrito de Lobitos) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის ტალარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 28 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 978 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 233.01 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტალარის პროვინციის რაიონები
მიურსაგულუ
მიურსაგულუ (Mürsəqulu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეფთჩალის რაიონის სოფლები
ნეენშტეტენი
ნეენშტეტენი (Neenstetten) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ალბ-დუნაის რაიონში. თემის ფართობია 8,3 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 812 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
მარიანა ვიქტორია პორტუგალიელი
ბიოგრაფია
მარიანა ვიქტორია დაიბადა 1768 წლის 15 დეკემბერს ლისაბონში. იგი იყო პორტუგალიის მეფე პედრუ III-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია I-ის ქალიშვილი. მას სახელი დაარქვეს ბებიის, დედოფალ მარიანა ვიქტორია ესპანელის პატივსაცემად, რომელსაც სახელი თავის მხრივ საფრანგეთის დოფინ მარიანა ვიქტორია ბავარიელის პატივსაცემად ერქვა. აღსანიშნავია, რომ მისი მშობლები ერთმანეთისათვის ღვიძლი ბიძა-ძმის შვილი იყვნენ.
1777 წელს, მისი ბებია მარიანა ვიქტორია წავიდა ესპანეთში, სადაც თავის ძმას, მეფე კარლ III-ს მოელაპარაკა ახალი ესპანეთ-პორტუგალიის ალიანსის შექმნის თაობაზე. საბოლოოდ გადაწყდა, რომ ალიანსის შექმნისათვის ორ სამეფოს შორის დინასტიური ქორწინება უნდა შემდგარიყო, რა დროსაც მარიანა ვიქტორია პორტუგალიელი ცოლად გაჰყვებოდა ესპანეთის მეფე კარლ III-ის უმცროს ვაჟს, ინფანტ გაბრიელს. მარიონეტული ქორწინება 1785 წლის 12 აპრილს შედგა ვილა-ვიკოზას სასახლეში. წყვილი ნამდვილად იმავე წლის 23 მაისს დაქორწინდა არანხუესის სამეფო სასახლეში.
წყვილს ხანმოკლე ქორწინებიდან სულ სამი შვილი შეეძინა, რომელთაგან ორი ჩვილობაში დაიღუპა. მარიანა ვიქტორია 1788 წლის 2 ნოემბერს გადაჰყვა მესამე მშობიარობას, ესკორიალის სასახლეში. მისი ქმარი, რომელიც ამ დროს საქმის გამო გამგზავრებული იყო სასწრაფოდ ჩავიდა მადრიდში, სადაც მალევე ჩუტყვავილა შეეყარა და ისიც იმავე წელს გარდაიცვალა. მათი ვაჟის აღზრდა მარიანა ვიქტორიას მშობლებმა აიღეს საკუთარ თავზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 15 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1768 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1788 კატეგორია:ბრაგანსები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:ყვავილით გარდაცვლილები კატეგორია:ესკორიალის ინფანტების პანთეონში დაკრძალულები
შუცშტაფელის რაიხსფიურერი
მინი|[[ჰაინრიხ ჰიმლერი.]] შუცშტაფელის რაიხსფიურერი (Reichsführer-SS) — 1925-1945 წლებში არსებული სპეციალური თანამდებობა, რომელიც შექმნილი იყო შუცშტაფელის („სს/SS“) ლიდერისთვის. 1925-1933 წლებში ეს ჩვეულებრივი ტიტული, 1934-1945 წლებში კი შუცშტაფელის უმაღლესი თანამდებობა. ყველაზე დიდხანს ამ თანამდებობას ჰაინრიხ ჰიმლერი იკავებდა.
კისაკ-კაინი
კისაკ-კაინი (Кисак-Каин; Киҫәкҡайын) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება კისაკ-კაინის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 25 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 25 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 519 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ. 2002 წელს სოფელში ცხოვრობდა 552 ადამიანი.
შუცშტაფელის რაიხსფიურერი
რაიხსფიურერები
შუცშტაფელს მთლიანობაში 5 რაიხსფიურერი ჰყავდა, სამი მათგანისთვის ეს უბრალოდ ტიტული აღმოჩნდა, ორისთვის კი უმაღლესი თანამდებობა.
კისაკ-კაინი
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
შუცშტაფელის რაიხსფიურერი
სქოლიო
კატეგორია:შუცშტაფელის თანამდებობები კატეგორია:სს
ალ-საურის ნაჰია
ალ-საურა (არაბ. ناحية الثورة‎‎) — სირიის ალ-რაკის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-საურის პროვინციაში დაახლოებით 69 425 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 50,93 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
გავალის საცხოვრებელი სახლი
გავალის საცხოვრებელი სახლი (Жилой дом Гавала) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს პუშკინის ქუჩაზე (სახლი 93). საცხოვრებელი სახლი აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს. საცხოვრებელ სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
გავალის საცხოვრებელი სახლის პირველი მფლობელი იყო რუსეთის საფონდო ბირჟის საზოგადოების წევრი ნიკოლაი გავალა, რომელიც წარმოშობით იყო ბერძენი. 1913 წლის დოკუმენტების მიხედვით სახლის მფლობელი იყო მარია გავალა, რომელიც სავარაუდოდ მისი ცოლი უნდა ყოფილიყო. სამოქალაქო ომის პერიოდში გავალების ოჯახი როსტოვიდან წავიდა.
1920-იან წლებში, საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონლიზაცია და მასსი განათავსეს კომუნალური ბინები. მოგვიანებით გავალას საცხოვრებელი სახლი რამდენიმეჯერ გაარემონტეს.
არქიტექტურა
ორსართულიანი საცხოვრებელი სახლი მდებარეობს პუშკინის ქუჩის წითელ ხაზში. ისევე როგორც, XIX საუკუნის სხვა საცხოვრებელი სახლები, მისი არქიტექტურა აერთიანებს სხვადასხვა გასხვავებულ არქიტექტურულ სტილს. თითოეულ ნაპირზე ორსვეტიანი თაღია. ერთ-ერთში მთავარი შესავლელია, მეორეში კი ეზოში გასასვლელი. ეზოში შესასვლელი კარის გისოსის თავზე ამოკვეთილია რუსული ასოები, მფლობელის ინიციალები „Н“ და „Г“. მთავარი შესასვლელის თავზე თავდაპირველად იყო ორი მცირე ჭედური გისოსი ვენზელით. ამჟამად შემორჩენილია ერთ-ერთი მათგანი. პირველი სართულის კედლები რუსტიკებითაა გაფორმებული. ფანჯრის ღიობები გაფორმებულია დეკორირებული განსხვავებული თამასებით. მეორე სართულზე შესასვლელების თავზე სამი ვიწრო ფანჯარაა. ცენტრალურ ნაწილში კი ორ-ორი წყვილი ფანჯარაა. ფასადი სრულდება პარაპეტით და დეკორირებული კრონშტეინებით. მანსარდა ძლიერ გადაკეთებულია.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
თეირანის უნივერსიტეტი
თეირანის უნივერსიტეტი — უნივერსიტეტი ირანში, რომელიც დედაქალაქ თეირანში მდებარეობს. უნივერსიტეტი ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟულია შუა აღმოსავლეთში, ხოლო ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციის ქვეყნებს შორის პირველ ადგილს იკავებს. თეირანის უნივერსიტეტი სტუდენტებს 111 საბაკალავრო, 177 სამაგისტრო და 156 სადოქტორო პროგრამას სთავაზობს. უნივერსიტეტის კამპუსი ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს, ხოლო დანარჩენი კამპუსები ქალაქის სხვადასხვა ნაწილში, მათ შორის გარეუბნებშია განლაგებული.
უნივერსიტეტი ქალაქის ერთ-ერთ ღირშესანიშნაობად ითვლება. მისი მთავარი კამპუსი ყოველწლიურად მრავალ საერთაშორისო თუ ადგილობრივ ღონისძიებებს მასპინძლობს.
ისტორია
1933 წლის იანვარში თეირანში უნივერსიტეტის დაარსების საკითხი მინისტრთა კაბინეტის სხდომაზე იმჟამინდელმა განათლების მინისტრმა, ალი-აჰსარ ჰეკმატმა წამოჭრა. მან ასეთი განცხადება გააკეთა: „თეირანი დიდებით მოსილი და აყვავებული ქალაქია, თუმცა ერთი რამ, რაც მას ნამდვილად აკლია, უნივერსიტეტია. სამწუხაროა, რომ ამ საკითხში მსოფლიოს დიდ ქვეყნებს ჩამოვრჩებით.“ მისმა სიტყვებმა სხდომაზე შეკრებილ საზოგადოებაზე დიდი ზეგავლენა მოახდინა, რაც მოგვიანებით კენჭისყრის შედეგებშიც აისახა – განათლების მინისტრის ინიციატივა წარმატებით განხორციელდა. უნივერსიტეტის დასაარსებლად განათლების სამინისტროს 250 000 ტომანი დაფინანსება გამოეყო.
უნივერსიტეტი ოფიციალურად 1934 წელს გაიხსნა. 1935 წელს, როგორც ქვეყნის საყოველთაო განათლების პოლიტიკის ნაწილი, უნივერსიტეტში სწავლა ქალებისთვისაც გახდა ნებადართული, თუმცა ისინი ოფიციალურად სტუდენტებად მხოლოდ 1937 წელს აღიარეს.
1986 წელს უნივერსიტეტს სტუდენტთა ჭარბი რაოდენობის გამო გამოეყო მედიცინის კოლეჯი, რომელსაც თეირანის სამედიცინო მეცნიერებების უნივერსიტეტი ეწოდა და ჯანდაცვის სამინისტროს ხელმძღვანელობას დაექვემდებარა. უნივერსიტეტი საუკეთესო სამედიცინო სასწავლებელია ქვეყანაში.
აქტივობები და კვლევითი საქმიანობა
ყოველწლიურად თეირანის უნივერსიტეტი როგორც ადგილობრივ, ისე საერთაშორისო დონეზე მრავალ აკადემიურ და კულტურულ ღონისძიებებს მასპინძლობს. სხვა ქვეყნებთან თანამშრoმლობით უნივერსიტეტი ხშირად ატარებს საერთაშორისო კონფერენციებსა და სემინარებს. 2008 წელს, უნივერსიტეტის დაფინანსებით საერთაშორისო კონფერენციებში მონაწილეობა დაახლოებით 1000-მა ლექტორმა და სტუდენტმა მიიღო.
თეირანის უნივერსიტეტის ცენტრალური ბიბლიოთეკა და არქივი 1967 წლიდან მსოფლიო ბიბლიოთეკების ასოციაციის საერთაშორისო ფედერაციის წევრია. ბიბლიოთეკა, რომელიც 35 სპეციალიზებულ ნაწილადაა ნაყოფილი, უდიდესია ქვეყენაში. უნივერსიტეტის ცენტრალურ ბიბლიოთეკასა და არქივს 65 ათასი წევრი, ხოლო დღის განმავლობაში საშუალოდ 5000 მომხმარებელი ჰყავს. ბიბლიოთეკის ხელნაწერთა კოლექცია 17000-ზე მეტ სპარსულ, არაბულ და თურქულ ხელნაწერებს მოიცავს.
თეირანის უნივერსიტეტის გამომცემლობას, რომელიც აკადემიური ხასიათის ნაშრომების გამოცემაზეა ორიენტირებული, 5000-ზე მეტი წიგნი აქვს გამოქვეყნებული. გამომცემლობას დისტრიბუციის აგენტები, არა მარტო ირანში, არამედ ავღანეთშიც ჰყავს.
დაფინანსება
თეირანის უნივერსიტეტი სახელმწიფო უნივერსიტეტია და შესაბამისად, სახელმწიფოს მიერ ფინანსდება. ეროვნული გამოცდებში უმაღლესი ქულების მქონე სტუდენტები უნივერსიტეტში უფასოდ სწავლობენ, ხოლო შედარებით დაბალი ქულების აღებისას სტუდენტებს სწავლის საფასურის მთლიანად ან ნაწილობრივ გადახდა უწევთ. 2011 წელს თეირანის უნივერსიტეტის ბიუჯეტი 70 მილიანო დოლარის ეკვივალენტი იყო, რითაც ირანის უნივერსიტეტებს შორის პირველ ადგილს იკავებდა.
მთავარი შესასვლელი
თეირანის უნივერსიტეტის მთავარი შესასვლელი 1965 წელს სახვითი ხელოვნების ფაკულტეტის სტუდენტმა, კოროშ ფარზამიმ დააპროექტა, ხოლო სტრუქტურული ინჟინერი სიმონ სარქისიანი იყო. მთავარი შესასვლელი მალევე ირანის უმაღლესი განათლების სისტემის სიმბოლოდ იქცა. უნივერსიტეტის „კარიბჭე“ 500 ირანული რიალის ღირებულების ბანკნოტის რევერსზეა გამოსახული.