cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ათონის ივერთა მონასტერი
ისტორია
პირველი ქრისტიანი მოწესენი ათონზე VIII-IX საუკუნეებიდან ჩანან. 870 წელს იოანე კოლოვუმ დააარსა პირველი სავანე, ხოლო მომდევნო ხანაში სამონასტრო მშენებლობა ისე შესამჩნევლად გაიშალა ერთიმეორის მიყოლებით იმდენი მნიშვნელოვანი სავანე აღმოცენდა, რომ მალე ათონის მთას მთაწმინდა ეწოდა. 965 წელს ათონის მთას ეწვია გამოჩენილი ქართველი მოღვაწე იოანე, რომელსაც ახლდნენ ვაჟიშვილი ექვთიმე და მოწაფენი. ათონის ივერთა მონასტერს თავიდაპირველად იოანე ხელმძღვენელობდა. მან ენერგიულად იწყო ზრუნვა ქართული სავანის გამტკიცება-გაძლიერებაზე. შეიძინა მამულები, უზრუნველყო მონასტერი შემოსავლით. იოანეს გარდაცვალების შემდეგ 14 წლის განმავლობაში ქართველთა მონასტერს ექვთიმე ათონელი ხელმძღვანელობდა. იგი ჯერ კიდევ მამის სიცოცხლეში იოანეს ავადმყოფობის გამო უძღვებოდა ქართული სავანის მთელ საქმიანობას. მისი წყალობით იქცა ათონის სავანე არა მხოლოდ დასავლეთში მყოფ ქართველთა ძირითად საეკლესიო-სამონასტრო ცენტრად არამედ ქართული კულტურის მძლავრ კერად. ექვთიმე ათონელის საქმიანობამ საყოველთაო აღიარება ჰპოვა. მადლიერი თანამემამულენი კმაყოფილებით აღნიშნავდნენ „განანათლა და შეამკო ნათესავი და ენაი ჩვენი“ - გიორგი ათონელი. „განავრცელა და განანათლა ქართველთა ენაი“ _ სვიმონ დვალი. ათონის ქართველთა მონასტერი არა მხოლოდ იოანესა და ექვთიმეს სიცოცოხლეში გამოირჩეოდა, არამედ მომდევნო პერიოდშიც კარგა ხანს წარმოადგენდა ქართული კულტურის მძლავრ კერას. იქ გრძელდებოდა მწიგნობრულ-ლიტერატურული საქმიანობა, რომელშიც მონაწილეობდა ქართველ მოღვაწეთა მრავალრიცხოვანი ჯგუფი. ეს მუშაობა კიდევ უფრო ნაყოფიერი გახდა, როდესაც იქ დამკვიდრდა გამოჩენილი ქართველი მოღვაწე გიორგი ათონელი, რომელმაც განაგრძო, განავითარა და გააღრმავა ექვთიმეს მიერ წამოწყებული საქმიანობა. იგი 1044-1056 წლებში ივირონის წინამძღვრად იყო. ის მრავალმხრივ პრაქტიკულ მოღვაწეობას ეწეოდა და ენერგიულად ხელმძღვანელობდა ქართული სავანის ბინადართა საეკლესიო-სამონასტრო ცხოვრებას საქართველოს სამეფო დახმარებითა და ხელშეწყობით მან ათონის ქართველთა მონასტერი გაამდიდრა, განამტკიცა და გააძლიერა, აღმშენებლობითი სამუშაოც ჩაატარა და მამულებიც შემოიმატა-შემოიმტკიცა. მწიგნობრულ-ლიტერატურული საქმიანობა ათონის ქართველთა მონასტერში გრძელდებოდა გიორგი ათონელის მომდევნო წინამძღვრების თეოდორესა და განსაკუთრებით გიორგი ოლთისარის დროსაც.
ათონის ქართველთა მონასატერში მდგომარეობა გართულდა და იქაურ ქართველთა შემოქმედებითი მუშაობა შესუსტდა. ეს ბუნებრივი შედეგი იყო იმ დევნა-შევიწროებისა, რომელსაც ჩვენი წინაპრები განიცდიდნენ ათონზე ჯერ კიდევ XI საუკუნიდან.
1259 წელს ათონის ნახევარკუნძული, კერძოდ იქაური მონასტრები დაარბიეს ჯვაროსნებმა. მტერს ვერც ივირონი გადაურჩა. იმავე საუკუნის 80-იან წლებში ათონი ერთხელ კიდევ დაარბიეს მომხდურებმა, რომელთაც ბერებს კათოლიკობის შეწყნარება და რომის პაპის უზენაესობის აღიარება მოსთხოვეს. ათონელები არ დაეთანხმნენ მოძალადეთა წინადადებას, რის გამოც სასტაკად დაისაჯნენ.
XIV საუკუნის დამდეგს ათონი რამდენიმეჯერ იქცა მტრის სათარეშო არენად. არაბმა მეკობრეებმა უმოწყალოდ გაძარცვეს ქართული სავანე და მთავარი ტაძრის დანგრევაც კი განიზრახეს, მაგრამ მარმარილოს სვეტები ადგილიდან ვერ დაძრეს, გუმბათიანი ნაგებობის ჩამოქცევა ვერ მოახერხეს.
XVI საუკუნის დამდეგისათვის ქართველთა დახმარებამ და შეწირულობამ რამდენადმე შეცვალა ათონელთა მდგომარეობა. გაჩაღდა აღმშენებლობითი საქმიანობა და დანგრეულ ნაგებობათა აღდგენა-განახლება.
XVII საუკუნიდან ათონელებს კვლავ ეხმარებოდნენ თანამემამულენი, ივერთა მონასტერში გრძელდებოდა აღდგენით-აღმშენებლობითი სამუშაოები.
XVIII საუკუნეებში ათონს ეწვია არაერთი მოღვაწე, რამდენიმეჯერ იყო გამოჩენილი მწერალი და მოგზაური ტიმოთე გაბაშვილი. მან შეისწავლა ათონის სიძველენი, გამოიკითხა ზეპირი ტრადიციული ცნობები, გამოიყენა წერილობითი წყაროები, განსაკუთრებული ყურადღება დაუთმო ქართულ მონასტერს ვრცლად აღწერა დიდი ტაძარი. ხუროთმოძღვრებისა და ფერწერის ნიმუშები დაათვალიერა და შეაფასა ისტორიკოსის თვალით.
XVIII საუკუნეში საქართველოში შექმნილი პოლიტიკური ვითარებისა და ეკონომიკური მდგომარეობის გამო ქართველებმა ათონისადმი დახმარება შესამჩნევად შეამცირეს, მაგრამ სულ არ დავიწყებიათ ძველი სავანე. ძღვენით, ყმა-მამულისდ შეწირვით, ძველი მამულების დამტკიცებითა და ადრინდელი უფლებების აღდგენით მას დაეხმარნენ თეიმურაზ II, სოლომონ I, ერეკლე II. XIX საუკუნის დამდეგიდან, ქართველთა მდგომარეობა ათონზე მას შემდეგ, რაც ივერთა მონასტერმა დაკარგა მფარველ-შემწენი. ქართველ მეფეთა სახით, ხოლო ქართულმა ეკლესიამ დამოუკიდებლობა. ბერძნებმა ათონელი ქართველები უფრო მეტად შეავიწროეს. ამიერიდან რუსეთი უნდა დახმარებოდა გაჭირვებაში ჩავარდნილ ქართველობას, მაგრამ დასავლეთის ამბებმა, მძაფრმა პოლიტიკურმა სიტუაციამ, სამამულო ომმა მისი ყურედღება ჩამოაშორა ათონს. ამით ისარგებლეს ბერძნებმა და მტკიცედ დამკვიდრდნენ ივერთა მონასტერში.
1849 წელს ათონზე იყო ისტორიკოსი პლატონ იოსელიანი. მან აღწერა იმდროინდელი მოღვაწეობა, შეისწავლა ქართული სიძველენი, ნაყოფიერად იმუშავა წიგნსაცავში. მისმა მისვლამ ივერთა მონასტერში გამოაცოცხლა იქაური მოღვაწენი.
ახალი სავანის წინამძღვარი ბ. ბარკალაია, შემდეგაც აქტიურად მოქმედებდა, მიმართავდა რუს ხელისუფალთ და გამოჩენილ ქართველთა მოღვაწეობას და დახმარებას სთხოვდა, ბეჭდავდა წერილებს, რომლებშიც წარმოაჩენდა ქართველთა დამსახურებებს ივერთა სავანის დაარსებაში, განვითარებაში, ამხელდა ბერძენ სამღვდელო პირთა მიმტაცებლობასა და ძალმომრეობას, ითხოვდა ქართველთა უფლებების აღდგენას, თანამემამულეებს მოუწოდებდა ენერგიული მოქმედებისა და ქართული მონასტრის დახსნისაკენ.
მიუხედავად ამისა, ქართველთა მდგომარეობა ათონზე კიდევ უფრო გაუარესდა. ბერძენთა მოძალება და ქართველთა შევიწროება ყოვალგვარ ზღვარს გასცილდა. 1883 წელს ბერძნებმა მონასტერში დახატული ქართველი მეფისა და დედოფლების სახელები გადაშალეს და ბერძნის დააწერეს თითქოს მათი მეფეები ყოფილიყოს. 1972 წელს საბერძნეთის მთავრობამ გააუქმა ათონის ათასწლოვანი ავტონომია და იგი თავის ინტერესებს დაუმორჩილა. რამდენიმე წლის შემდეგ საბერძნეთში სახელმწიფოებრივ-პოლიტიკური ვითარების შეცვლის შედეგად ათონი კვლავ ავტონომიურ სამონასტრო რესპუბლიკად იქცა.
მონასტრის ხუროთმოძღვრულ კომპლექსში მრავალი სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობა შედიოდა, მ. შ. „დიდი ეკლესია“ - გუმბათოვანი ტაძარი, რომელიც საუკუნეთა მანძილზე მრავალჯერ გადაკეთდა და დღესაც არსებობს. მონასტერი მალე არა მარტო ბიზანტიაში მყოფ ქართველთა მთავარი საეკლესიო-სამონასტრო ცენტრი, არამედ საერთოდ ქართული სულიერი კულტურული მძლავრი კერა გახდა. აქ აღმოცენდა და ჩამოყალიბდა ლიტერატურის სკოლა, რომელსაც სათავეში ედგნენ ექვთიმე მთაწმიდელი და მისი ტრადიციების გამაღრმავებელი გიორგი მთაწმიდელი. მათი ხელმძღვანელობით X-XI საუკუნეებში ათონზე გაჩაღდა კულტურულ-შემოქმედებითი საქმიანობა. დაიწერა ორიგინალური თხზულებები, ქართულად ითარგმნა ბიზანტიური ლიტერატურის მნიშვნელოვანი ძეგლები, გამრავლდა ხელნაწერები. thumb|ათონის ივერთა მონასტერი მე-18 საუკუნეში. ავტორი: [[ტიმოთე გაბაშვილი]] მონასტერმა დიდად შეუწყო ხელი ქართულ-ბიზანტიურ კულტურის ურთიერთობის გაძლიერებასა და ქართული ლიტერატურის ნიმუშთა მსოფლიო სარბიელზე გატანას. აქ ქართულიდან ბერძნულად ითარგმნა „ სიბრძნე ბალავარისი “. მომდევნო საუკუნეებში მონასტერში მწიგნობრულ-საგანმანათლებლო მუშაობა შენელდა და ბოლოს სულ შეწყდა. ეს ბუნებრივი შედეგი იყო იმ დევნა-შევიწროებისა, რომელსაც იქ მოღვაწე ქართველები განიცდიდნენ ჯერ კიდევ XI საუკუნიდან. XIII საუკუნიდან ბერძნებმა თანდათანობით ხელთ იგდეს სავანე, ხოლო XIX საუკუნეში მთლიანად დაეპატრონენ მას, თუმცა ქართველი ბერები იქ შემდეგაც აგრძელებდნენ მოღვაწეობას. 1900 წელს მონასტერში 51 ქართველი იყო.
ქართული ხელნაწერები და სიძველეები
ათონის ივერთა მონასტრის ქართველები თანდათან შეავიწროვეს და უკანასკნელ ხანებში მონასტერი მთლიანად ხელთ იგდეს ბერძნებმა. ამჟამად აქ ქართველთაგან აღარავინ არის. თანდათან გაპარტახდა მონასტრის წიგნთსაცავიც. ათონის ივერთა მონასტერში მხოლოდ 86 ხელნაწერიღა დარჩა. მათი უმრავლესობა X საუკუნისაა, რომელთაგან განსაკუთრებით აღსანიშნავია:
ზოგიერთი ათონური ხელნაწერი ( A.-110, A.-1103, A.-1104, A.-1105 ) ილია ფანცულაიამ ჩამოიტანა საქართველოში.
ათონის ივერთა მონასტრის სიძველეები აღწერეს ალ. ცაგარელმა და რ. ბლეიკმა. 1952-53 წლებში ამერიკელმა ე. უ. სინდერზმა გადაიღო 4 ძველი ქართული ხელნაწერი (42, 62, 78, 83). უკანასკნელ ხანებამდე ქართველ სპეციალისტებს ხელი მიუწვდებოდათ ათონში დაცულ მხოლოდ 12 ხელნაწერზე. 1981 წელს გ. პატარაიამ და ა. მიქაბერიძემ მოახერხეს ათონის ივერთა მონასტერში დაცული ყველა ქართული ხელნაწერის მიკროფირთა გადაღება.
იხილეთ აგრეთვე
ივერიის ღვთისმშობლის ხატი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები საბერძნეთ-კვიპროსში კატეგორია:საბერძნეთის მონასტრები კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
ანჟამბემანი
ანჟამბემანი (ფრანგ. enjambement - გადატანა) ანუ გადატანა, პოეტური გამოსახვის ხერხი. წინადადების ნაწილის გადატანა ტაეპიდან ტაეპში გამოწვეულია იმით, რომ ლექსის ინტონაციურ-ფრაზობრივი და მისი მეტრული დაყოფა არ ემთხვევა ერთმანეთს. ანჟამბემანი ხელს უწყობს ცალკეული სიტყვების გამოკვეთას, აძლიერებს მეტყველების ექსპრესიულობას, ლექსში შეაქვს სასაუბრო ინტონაცია.
ტაეპური ანჟამბემანი
ტაეპური ანჟამბემანი სხვადასხვა ხასიათისაა:
ა) ფრაზა ავსებს პირველ ტაეპს და მთავრდება მეორის დასაწყისში:
შორეული ქალის ეშხი მოვა...მაგრამ როდის? (გ. ტაბიძე)
ბ) ფრაზა იწყება ტაეპის ბოლოს და ავსებს მეორე ტაეპს:
ბაღში გავედი... იქაც ბილიკზე
ფენილი იყო ფოთოლი რბილი. (გ. ტაბიძე)
გ) ფრაზა იწყება პირველი ტაეპის ბოლოს და მთავრდება მეორე ტაეპის დასაწყისში:
მივედი სახლში. ქორწილი
გაჩაღებულა, მღერიან. (ვაჟა-ფშაველა)
დ) იშვიათია ისეთი ანჟამბემანი,როდესაც ტაეპიდან ტაეპში გადატანილია სიტყვის ნაწილი (დამარცვლის წესით):
არაფერი! სტყუი! მაშ და- ლალის ბეწვ-ბუსუსი...
გვერდზე რისთვის ათამაშდა?!
ჰოდა, სუ! სუ! სი-
ტყვა არ თქვა. (ი. გრიშაშვილი)
სტროფული ანჟამბემანი
ა) მთელი სტროფის აზრობრივ-ფრაზეოლოგიური კომპოზიცია სრულდება მომდევნო სტროფის პირველ ტაეპში:
შავს ენას და შავსა გულს
აფარებენ თეთრ კბილებს არა! გიჯობს რომ მიჰყვე
შენ იმ მამულიშვილებს. შენ იმ მამულიშვილებს,
ქვეყნისთვის რომ ყოველდღე ოფლში იწურებიან და, ვით ბნელში ვარსკვლავი
ისე ჩუმად ჰქრებიან!.. (ა. წერეთელი)
ეს უცნაური
წეწდა, არღვევდა
აურზაური. ზღვა ხმაურობდა. (გ. ტაბიძე)
კატეგორია:ლიტერატურული ტერმინები
გიორგი ციციშვილი (მწერალი)
გიორგი შალვას ძე ციციშვილი (დ. 23 ნოემბერი, 1922 – გ. 29 ოქტომბერი, 2005, თბილისი) — ქართველი მწერალი, ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1968), პროფესორი (1969), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1979), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1986), მეორე მსოფლიო ომის (1941—1945) მონაწილე.
ბიოგრაფია
აკადემიკოსი გიორგი შალვას ძე ციციშვილი დაიბადა 1922 წლის 23 ნოემბერს თბილისში. მან დაამთავრა თბილისის ახლანდელი 53-ე საშუალო სკოლა. სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში და პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. 1950 წელს გიორგი ციციშვილმა სწავლა განაგრძო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ასპირანტურაში. 1953 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, ხოლო სსრ კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის მ. გორკის სახ. მსოფლიო ლიტერატურის ინსტიტუტის (ИМЛИ) დოქტორანტურის დამთავრების შემდეგ დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია.
1953 წლიდან მუშაობს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში. იყო ამ ინსტიტუტის სწავლული მდივანი, განყოფილების გამგე, დირექტორის მოადგილე და დირექტორი, ამავე ინსტიტუტის სამეცნიერო ხარისხების მიმნიჭებელი სპეციალიზირებული საბჭოს თავმჯდომარე.
გიორგი ციციშვილის უდიდესი დამსახურებაა რომ რუსთაველის სახ. ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტი ყოფილი საკავშირო საატესტაციო კომისიის სპეციალური დადგენილებით ჩრდილო კავკასიის, ამიერკავკასიის რესპუბლიკების სპეციალისტების დისერტაციების დაცვა მოსკოვს გარდა მხოლოდ თბილისში იყო შესაძლებელი. ამით საქართველომ დიდი დახმარება გაუწია კავკასიის ხალხებს ლიტერატურათმცოდნეობითი კადრების აღზრდასა და კვალიფიკაციის ამაღლებაში.
1958 წელს გიორგი ციციშვილის ინიციატივით და ხელმძღვანელობით რუსთაველის სახ. ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში შეიქმნა ლიტერატურულ ურთიერთობათა განყოფილება. მისი პრობლემატიკითა და მუშაობით დაინტერესდა საკავშირო მეცნიერებათა აკადემია და მალე მისი გამოცდილების მაგალითზე ჩამოყალიბდა ანალოგიური განყოფილებები ჯერ საკავშირო მეცნიერებათა აკადემიის მსოფლიო ლიტერატურის ინსტიტუტში, ხოლო შემდეგ, ყველა ყოფილ მოკავშირე და ავტონომიურ რესპულიკაში.
აკადემიკოს გიორგი ციციშვილის ხელმძღვანელობით მრავალი დისერტაცია იქნა დაცული არა მარტო საქართველოს, არამედ სხვა რესპუბლიკების სამეცნიერო ხარისხების მაძიებლებელთა მიერ.
გიორგი ციციშვილი მრავალმხრივი მეცნიერ-მკვლევარი იყო. იგი ავტორია მრავალი ათეული სამეცნიერო ნაშრომისა, ლიტერატურულ-კრიტიკული და პუბლიცისტური წერილისა. მისი მონოგრაფიები, ცალკეული ნაშრომები მოიცავს ლიტერატურის თეორიის პრობლემებს, ქართული მწერლობის ახალი და უახლესი პერიოდების ლიტერატურული პროცესის ანალიზს, სალიტერატურო კრიტიკის აქტუალურ პრობლემატიკას, ლიტერატურულ ურთიერთობათა თეორიისა და ისტორიის, თეატრისა და თეატრმცოდნეობის თეორიულ საკითხებს.
გიორგი ციციშვილის შრომების მცირე ჩამონათვალი: „მიხეილ შოლოხოვის შემოქმედება და კრიტიკა“, 1954 წ; „მხატვრული ნაწარმოების ფორმისა და შინაარსის საკითხი“, 1957 წ; „წერილები თეატრისა და დრამატურგიის შესახებ“, 1959 წ; „ქართული საბჭოთა დრამატურგია“, 1962 წ; „ვასო გოძიაშვილი“, 1964; „გერცელ ბააზოვის ცხოვრება და შემოქმედება“, 1965 წ; „ქართული საზოგადოებრიობა და მაქსიმ გორკი“, 1968 წ; „ჭოლა ლომთათიძე“, 1970 წ; წ; „შალვა დადიანი“, 1974 წ; „სანდრო შანშიაშვილი“, 1976 „ლიტერატურული ურთიერთობანი“ — I ტომი, 2003 წ. და სხვ.
ფრიად მნიშვნელოვანია გიორგი ციციშვილის, როგორც მწერლის, ბელეტრისტის შემოქმედება. მისმა რომანებმა, „სიყვარული სისხლის წვიმების დროს“, „სძლიე სიხარბესა შენსა“ ავტორს მკითხველი საზოგადოების სიყვარული და აღიარება მოუპოვა.
გიორგი ციციშვილი ორ ათეულ წელზე მეტი ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში, შ. რუსთაველის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტში. ის იყო თეატრალური საზოგადოების პრეზიდიუმის წევრი და კ. მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის სამხატვრო საბჭოს წევრი.
აკადემიკოსი გიორგი ციციშვილი კითხულობდა სპეცკურსებს ქართული ლიტერატურის ისტორიის შესახებ ამერიკის შეერთებულ შტატების, გერმანიის, საფრანგეთის, იაპონიის, ჩეხეთის, რუმინეთის, ბულგარეთის უნივერსიტეტებში.
აკადემიკოსი გიორგი ციციშვილი იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის გამგეობის მდივანი. 1986 წელს არჩეულ იქნა საქართველოს საქართველოს მწერალთა კავშირის თავმჯდომარედ, ამავე დროს იყო საკავშირო მწერალთა კავშირის გამგეობის მდივანი.
გ. ციციშვილი წლების განმავლობაში იყო საქართველოს მწერალთა კავშირის რუსულენოვანი ჟურნალ „ლიტერატურნაია გრუზიას„ რედაქტორი. ამ პერიოდში ჟურნალში იბეჭდებოდა მრავალი საბჭოთა ცენზურის მიერ აკრძალული, პროგრესული ნაწარმოები.
გიორგი ციციშვილი იყო მეორე მსოფლიო ომის აქტიური მონაწილე. იბრძოდა მოსკოვის, ლენინგრადის, ვოლხოვის, კარელიის, მესამე ბელორუსიის ფრონტებზე. დაჯილდოებული იყო მრავალი საბრძოლო ორდენითა და მედლით. დაბადებიდან 80 წლისთავთან დაკავშირებით დაჯილდოვდა ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენით.
გ. ციციშვილის ინიციატივით შეიქმნა ვეტერანთა საქმეების სახელმწიფო დეპარტამენტი, რომლის პირველი თავმჯდომარე თვითონ იყო. აკადემიკოსი გიორგი ციციშვილი მთელი თავისი სამეცნიერო, სამწერლო და საზოგადოებრივი საქმიანობის განმავლობაში გამოირჩეოდა დიდი პასუხიმგებლობით, ჭეშმარიტი პროფესიონალიზმით, მკვეთრად გამოხატული ეროვნული სულისკვეთებით, რომელიც მკაფიოდ მჟღავნდებოდა მის მხატვრულ შემოქმედებაში და მოღვაწეობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები გიორგი კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენის კავალრები
მოდესტო-ომისტეს პროვინცია
მოდესტო-ომისტეს პროვინცია (Provincia de Modesto Omiste) — პროვინცია ბოლივიაში, პოტოსის დეპარტამენტის სამხრეთ ნაწილში. დედაქალაქია ვილიასონი.
მოსახლეობა
მოსახლეობის 43,3% კეჩუას შთამომავლები არიან.
დაყოფა
პროვინცია შედგება მხოლოდ ერთი მუნიციპალიტეტისაგან, რომელიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
-18.88333°N, -65.65°W
კატეგორია:პოტოსის დეპარტამენტის პროვინციები
ძვ. წ. 1400-იანები
მნიშვნელოვანი პიროვნებები
კატეგორია:ძვ. წ. XV საუკუნე
ალიოშა
ALyosha ან ალიოშა (Альоша), ნამდვილი სახელი ალიონა კუჩერი (Олена Кучер) — უკრაინელი მომღერალი და კომპოზიტორი. ევროვიზია 2010-ის მონაწილე სიმღერით „Sweet People“.
ალიონამ დაამთავრა საესტრადო ვოკალის სკოლა კიევის ეროვნულ უნივერსიტეტში. დაწერა რამდენიმე სიმღერა. არის სხვადასხვა კონკურსის ლაურეატი.
ევროვიზიის შესარჩევ ტურში იგი ჟიურის მიერ იყო არჩეული. მისი სიმღერა „To Be Free“ იყო მოხსნილი, რადგან აღმოაჩინეს მსგავსება ლინდა პერის ერთ-ერთ საუნდრეკთან. მოკლე ვადაში იყო დაწერილი საბოლოო სიმღერა „Sweet People“, რომელშიც პლანეტის გადარჩენის მესიჯია ჩადებული. კლიპი მომღერალმა ჩერნობილთან ახლოს, ქალაქ პრიპიატში იყო გადაღებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები
Polyrhachis murina
Polyrhachis murina — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დანალექი ქანები
მინი|300პქ|ქვიშაქვა დანალექი ქანები — ოკეანურ, ზღვიურ, ტბიურ აუზებში, ჭაობებსა და მდინარეებში დედამიწის ქერქის გამოფიტვისა და ვულკანიზმის პროდუქტების, აგრეთვე ორგანული ნაშთების დალექვისა და მათი დიაგენეტურ-კატაგენეტური გარდაქმნის შედეგად წარმოქმნილი ქანები. დანალექი ქანების წარმოშობა ანუ ლითოგენეზისი რთული და ხანგრძლივი პროცესია, რომელიც ეგზოგენური და ენდოგენური ფაქტორების ერთობლივი მოქმედებით ხორციელდება.
გეოტექტონიკური ნიშნების მიხედვით განარჩევენ გეოსინკლინურ, ბაქნურ ან გარდამავალი ზონის დანალექ ქანებს, ხოლო სედიმენტაციის გარემოს მიხედვით — ზღვიურ, ტბიურ, მდინარეულ, ჭაობის, მყინვარულ, ეოლურსა და სხვ.
ნივთიერი შედგენილობისა და წარმოშობის პირობების მიხედვით გამოიყოფა დანალექი ქანების სხვადასხვა ჯგუფი: მექანიკური ნალექები — კონგლომერატები, ბრექჩიები, ქვიშაქვები, (არკოზული, გრაუვაკული, ტუფიტური), ალევროლითები, პელიტოლითები; ქიმიური და ბიოგენური ნალექები — კირქვები, დოლომიტები, თაბაშირ-ანჰიდრიტები, ევაპორიტები, ლატერიტ-ბოქსიტები, სილიციტები, ფოსფორიტები, ნახშირები, საწვავი ფიქლები და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:პეტროლოგია
იეჰოვას მოწმეები
იეჰოვას მოწმეები (Jehovah's Witnesses) — ქრისტიანული რელიგიური ორგანიზაცია. ადმინისტრაციული ცენტრი მდებარეობს უორიკში. ორგანიზაციის გამოთვლებით 2019 წლისთვის მსოფლიოში იეჰოვას მოწმეების რაოდენობა 8 683 117 ადამიანს აღწევს.
ისტორია
ბიბლიის მკვლევარებს 1931 წელს,26 ივლისს ჩატარებულ კონგრესზე, კოლუმბუსში,იეჰოვას მოწმეები ეწოდათ
იეჰოვას მოწმეების ორგანიზაციის თანამედროვე ისტორია XIX საუკუნის ბოლოს იღებს სათავეს. იმ დროს, ბიბლიის მკვლევართა პატარა ჯგუფის წევრები, რომლებიც ამერიკის შეერთებულ შტატებში, პენსილვანიაში, პიტსბურგთან ახლოს ცხოვრობდნენ, შეუდგნენ ბიბლიის სისტემატიურ კვლევას. მათ ეკლესიის მიერ დადგენილი დოგმების შედარება დაიწყეს იმასთან, რასაც ბიბლია სინამდვილეში ასწავლის. ისინი ბიბლიიდან ნასწავლს გამოსცემდნენ წიგნების, გაზეთებისა და იმ ჟურნალის მეშვეობით, რომელსაც ახლა „საგუშაგო კოშკი იუწყება იეჰოვას სამეფოს შესახებ“ ეწოდება.ჟურნალი ,,საგუშაგო კოშკი" გამოიცემა 1879 წლიდან.იგი მთელს მსოფლიოში ყველაზე დიდი ტირაჟით გამოიცემა.
ორგანიზაციული ცვლილებები
ბიბლიის მკვლევრებს 1931 წლის 26 ივლისს სახელწოდება „იეჰოვას მოწმეები“ ეწოდათ რომელიც ეფუძნება ბიბლიას.(ესაიას 43:10)
"„თქვენა ხართ ჩემი მოწმეები, — ამბობს იეჰოვა, — ჩემი მსახური, რომელიც მე ავირჩიე, რათა გცოდნოდათ და გერწმუნათ ჩემი და მიმხვდარიყავით, რომ მე იგივე ვარ. ჩემამდე არ გამოსახულა ღმერთი და არც ჩემ შემდეგ იქნება“. (ესაია 43:10. „ახალი ქვეყნიერების თარგმანი“)"
დოქტრინული ცვლილებები
1942 წელს ჯოზეფ რუტერფორდის სიკვდილის შემდეგ საზოგადოების პრეზიდენტი გახდა ნეითან ნორი. მის დროს ნიუ იორკში ჩამოყალიბდა „გალაადის ბიბლიური სკოლა“. 1950-1960 წლებში იეჰოვას მოწმეებმა გამოსცეს ბიბლიის „ახალი ქვეყნიერების თარგმანი“ (განმარტება: ებრაული, არამეული და ბერძნული ენებიდან თანამედროვე ინგლისურ ენაზე შესრულებული ბიბლიის თარგმანი).
სქოლიო
კატეგორია:რელიგია
სივა (ოაზისი)
სივა (واحة سيوة) — ქალაქი ეგვიპტეში. წარმოადგენს ოაზისების ჯგუფს ლიბიის უდაბნოს ჩრდილოეთ ნაწილში. ქალაქი 50 კილომეტრითაა დაცილებული ლიბიას, 560 კილომეტრით კი ქვეყნის დედაქალაქ კაიროს. 2008 წლის მდგომარეობით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 7 000 ადამიანს, ქალაქის აგლომერაციაში ცხოვრობს 23 000 ადამიანი. სივა მატრუჰის მუჰაფაზის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ქალაქია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ქალაქები კატეგორია:მატრუჰის მუჰაფაზა კატეგორია:ეგვიპტის ტურიზმი
მაურა ჯენოვესი
მაურა ჯენოვესი (დ. 25 მაისი, 1973) — დაიბადა იტალიის ქალაქ ლუკაში და მოღვაწეობს სპორტულ სროლაში. 2008 წელს, რიო-დე-ჟანეიროში გამართულ ISSF მსოფლიო ჩემპიონატის ქალთა სპორტულ სროლაში ვერცხლის მედალი მოიპოვა 784.9 ქულით. ჯენოვესი არის Gruppo Sportivo Forestale-ის სროლის გუნდის წევრი (მწვრთნელი - ალდო ანდრეოტი).
2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, პეკინში, იტალიის წარმომადგენლად პისტოლეტით სროლის ორ შეჯიბრში ასპარეზობდა მაურა ჯენოვესი. მან ქალთა 10 მეტრიან საჰაერო პისტოლეტში ორმოცდაოთხი მსროლელიდან ოცდამერვე ადგილი დაიკავა, ერთი ქულით გაუსწრო უნგრელ ჟოფია ცონკას. სამი დღის შემდეგ ჯენოვესმა მეორე შეჯიბრზე იასპარეზა, სადაც 25 მეტრიან სპორტულ სროლაში ოცდამეოთხე ადგილი დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1973
ექსტრაპოლაცია
ექსტრაპოლაცია (ლათ. extra — გარეშე და polatio — განახლება, შეცვლა) მათემატიკაში არის ახალი მონაცემების მიღება არსებულ მონაცემებზე დაკვირვების შედეგად.
ექსტრაპოლაციის მეთოდი ასევე ფართოდ გამოიყენება სტატისტიკაში და დარგებში, სადაც დაგეგმვა არის საჭირო. მეთოდი გულისხმობს არსებულ მონაცემებიდან გამომდინარე, ტენდეციის აღმოჩენას, და მის გაგრძელებას მომავალში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ინტერპოლაცია
გეგელია
საკუთარი სახელი გეგელია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
მერაბ ნინიძე
მერაბ ნინიძე (დ. 3 ნოემბერი, 1965, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი. გადაღებულია ფილმებში „მონანიება“ (1984), „არსად აფრიკაში“ (2001) და სხვა.
ბიოგრაფია
მერაბ ნინიძე 1965 წლის 3 ნოემბერს დაიბადა თბილისში. 1986 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი, რის შემდეგაც — 1992 წლამდე — მოღვაწეობდა შოთა რუსთაველის სახელობის აკადემიურ თეატრში.
მერაბ ნინიძის დებიუტი კინოში შედგა 1984 წელს, თენგიზ აბულაძის ფილმში „მონანიება“, რომელიც მოგვიანებით კანის კინოფესტივალის პრიზიორი გახდა. საქართველოში მან 20-ზე მეტ ფილმში ითამაშა. 1992 წელს მერაბ ნინიძე დიდ ბრიტანეთში გაემგზავრა. 1995 წლიდან კი, ის ცხოვრობს და მოღვაწეობს ავსტრიაში, ვენაში. 2001 წელს ითამაშა კაროლინა ლინკის ფილმში „არსად აფრიკაში“ „Nirgendwo in Afrika“, რომელმაც 2003 წელს „ოსკარის“  75-ე დაჯილოდოების ცერემონიაზე მოიპოვა ოსკარის პრემია საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის. 2011 წლის აპრილში ლეჩეს ევროპულ კინოფესტივალზე ქართველმა მსახიობმა საუკეთესო ევროპელი მსახიობის პრიზი მიიღო მამაკაცის როლის შესრულებისთვის, რობერტ ადრიან პეჟოს ფილმში „მკვლელი კამერა“. პირველი ავსტრიული როლი 1996 წელს გორან რებიჩის „ჰუგოფილმში“  შეასრულა. მანამდე კი იყო: „Am Rande der Welt“ („ქვეყნის დასალიერს“).
მერაბ ნინიძე ფლობს რამდენიმე უცხო ენას: ინგლისური, გერმანული, რუსული, ფრანგული. 2015 წელს თბილისში გამოიცა მარიკა ბაკურაძესთან ერთად დაწერილი მერაბ ნინიძის ავტობიოგრაფიული წიგნი „მთავარია მსახიობი არ გამოხვიდე“. ეს წიგნი იმ ემიგრანტის ავტობიოგრაფიული ჩანაწერებია ოცზე მეტი წლის წინ რომ დატოვა სამშობლო და ევროპაში იპოვა თავისი ადგილი.
აკვანების ეკლესია
მინი|აკვანების ეკლესია აკვანება — VI-VII საუკუნეების ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი ქვემო ქართლში, ბოლნისის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ქვეშის მიდამოები. დარბაზული ეკლესია, რომელსაც სამხრეთიდან ეგეტერი აქვს მიშენებული. ნაგებია თლილი ქვის ზუსტი წყობით. შემკულია რელიეფებითა და ჩუქურთმებით. 2016 წელს ძეგლს ჩაუტარდა სარეაბილიტაციო სამუშაოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ქვემო ქართლის მხარეში
წობენურა
წობენურა, წობანურა, წობანური, ძობენური — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში კახეთიდან.
ივანე ჯავახიშვილის მოსაზრებით, წობენური ადგილის მაუწყებელი სახელი უნდა იყოს. ძველად კახეთში ერწოს ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობდა სოფელი და თემი რომელსაც „წობენი“ ერქვა და „წობენურაც“ ამ ადგილის სახელიდან უნდა იყოს წარმოშობილი.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური ფორმის, სამი. იშვიათად ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია საშუალო სიხშირის აბლაბუდისებრ-ჯაგრისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, იშვიათად განივკონუსური და კუმსი ან საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, ოდნავ ოვალური, იშვიათად მრგვალი. ზოგჯერ ბოლო შებრტყელებული. მომწვანო-მოყვითალო ფერის, მზის მხარეს სიდამწვრის ლაქები უჩნდება. თხელი და მკვრივკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით სქლად დაფარული. რბილობი საშუალო სიმკვრივის და მდნარია, სასიამოვნო-ჰარმონიული გემოთი. ეტყობა	სუსტად	გამოხატული	ჯიშური არომატი.
წობენურა ძლიერი ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 156 დღეა. მტევნის წონა 100-200 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 6.0-7.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20-21 %-ს, ხოლო მჟავიანობა — 6-7 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის თეთრი, მშრალი ღვინო. იგი საშუალო ხარისხისაა, მოყვითალო-ჩალისფერი. სუსტად გამოხატული ჯიშური არომატით, საშუალო სხეულითა და სასიამოვნო გემოთი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ვლად III ცეპეში
ზედმეტსახელი
ვლად III ცეპეშმა ზედმეტსახელი „დრაკულა“ (დრაკონის შვილი ან უმცროსი დრაკონი) საკუთარი მამის გამო მიიღო, რომელიც 1431 წლიდან „დრაკონის“ ელიტური რაინდული ორდენის წევრი იყო. ორდენის წევრებს უფლება ჰქონდათ მედალიონები ეტარებინათ დრაკონის გამოსახულებით. ვლად III-ის მამა არა მარტო ატარებდა ამ ორდენის ნიშანს, არამედ თავის მონეტებზე და ეკლესიების შენობებზეც კი გამოსახავდა მას, სწორედ ამის გამო ხალხმა მამამისს „დრაკულ“ — დრაკონი შეარქვა. თანამედროვე რუმინულ ენაში ეს სიტყვა გაიგივებულ იქნა ეშმაკთან, რის გამოც საფუძველი დაედო ამ ზედმეტსახელის არასწორად განსაზღვრას, როგორც „ეშმაკისეულად“.
ომი ოსმალეთის იმპერიასთან
XIV საუკუნეში ოსმალეთის სულთნებმა ბალკანეთში აქტიური ექსპანსია დაიწყეს. ოსმალებმა დაიპყრეს ბულგარეთი, სერბეთი და საბერძნეთი. დაპყრობებს აადვილებდა ბალკანეთის ქვეყნების შინააშლილობა. 1444 წელს ვარნასთან ბრძოლაში ევროპელთა კოალიციური ძალები დამარცხდნენ. 1453 წელს დაეცა კონსტანტინოპოლი, 1459 წელს სულთნის ჯარებმა სერბეთი დაიპყრეს, 1463 წელს კი ბოსნია. 1467 წელს გარდაიცვალა ალბანელი გეორგ კასტრიოტი, რომელიც 24 წლის განმავლობაში იგერიებდა ოსმალთა შემოტევებს. მისი სიკვდილის შემდეგ ოსმალებმა ალბანეთიც დაიპყრეს. ოსმალთა გაბატონება ბალკანეთში საფრთხეს უქმნიდა რეგიონის ეთნიკურ სურათს. მარტო ერთ დღეს ოსმალებმა 200 000 სერბი მონად გაყიდეს და მათ ადგილას თურქების ჩაასახლეს. მართლმადიდებლური ვლახეთი ნელ-ნელა ემსგავსებოდა ოსმალური ტერიტორიებით გარშემორტყმულ კუნძულს. ასეთ რთულ ვითარებაში, ბალკანეთში ოსმალთა წინააღმდეგ ბრძოლის ორგანიზატორი გახდა პატარა ვლახეთი და მისი გოსპოდარი ვლად III ცეპეში. მან 1458 წელს გაბედული ლაშქრობა წამოიწყო ოსმალთა წინააღმდეგ. ამის პარალელურად ვლადი დახმარების წერილს სწერს რომის პაპს. სულთანმა საპასუხოდ გადაწყვიტა ურჩი გოსპოდარი ტახტს ჩამოეშორებინა და მის მაგივრად ვლადის უმცროსი ძმა გამუსლიმებული რადუ აეყვანა. მეჰმედ II 120 000 არმიით ვლახეთში შეიჭრა. მარტოდმარტო დარჩენილმა ვლადმა სრული მობილიზაცია გამოაცხადა. ჯარში გამოიძახა ყველა მამაკაცი 12 წელს ზემოთ, ვისაც ხელში იარაღის დაჭერა შეეძლო. ცეპეში პარტიზანულ ბრძოლებზე გადავიდა. იგი პანიკურ შიშს თესდა მოწინააღმდეგეთა რიგებში, ფსიქოლოგიური უპირატესობის მოსაპოვებლად 20 000 თურქი ტყვე ძელზე გასვა. 1462 წლის 17 ივნისის ღამეს ვლად  III თავის 7000 მეომართან ერთად თურქების ბანაკში შეიჭრა. თავდასხმა იმდენად მოულოდნელი იყო, რომ სულთანმა უდიდესი დანაკარგებით უკან დაიხია და ვლახეთი დატოვა. ჯარის ნაწილი კი ვლადის მოღალატე ძმას რადუს ჩააბარა შემდგომი ბრძოლებისთვის. ბრწყინვალე გამარჯვების მიუხედავად ვლად  III-ის წარმატება უშედეგო აღმოჩნდა. რადუს შეუერთდა ვლადის ბიძაშვილი მოლდოვეთის მთავარი შტეფანი. ვლადმა ვეღარ შესძლო ორ ფრონტზე ბრძოლა საკუთარი ნათესავებისა და ოსმალების წინააღმდეგ. იგი იძულებული გახდა უნგრეთის გამგეობაში მყოფ ტრანსილვანიაში გადასულიყო.
ვლადის დატყვევება
ტრანსილვანიაში ვლადს უნგრეთის მეფის მატიაშ კორვინის მხრიდან მორიგი ღალატი ელოდა. მატიაშმა რომის პაპისგან მიიღო ვლადისთვის შეპირებული ფინანსური დახმარება 40 000 გულდენი. უნგრეთის ხარბმა მეფემ ჯვაროსნული ლაშქრობისთვის გამოყოფილი თანხა მიითვისა ვლადი კი ოსმალებთან კავშირის ბრალდებით 1464 წელს დააპატიმრა და 12 წლით გამოკეტა ბუდას ციხეში. მთელ დასავლეთ ევროპაში ვლად ცეპეშს ოსმალთა წინააღმდეგ ყველაზე შეუპოვარ მებრძოლად იცნობდნენ. აქედან გამომდინარე ვატიკანში მატიაშ კორვინის ბრალდება ძნელად დასაჯერებელი აღმოჩნდა. რომის პაპმა პიუს II-მ საკუთარი წარმომადგენელი გააგზავნა ბუდაში საქმის გამოსაძიებლად. უნგრეთის მეფემ უკან არ დაიხია და სიცრუეს სიცრუე დაუმატა. მან უამბო პაპის წარმომადგენელს თითქოსდა გოსპოდარის მიერ ჩადენილ სისატიკეთა შესახებ. ამის დასამტკიცებლად მან ბრალეულობის დამამტკიცებელი ნაყალბევი დოკუმეტიც კი წარუდგინა, სადაც დაწვრილებით იყო აღწერილი ვლად III ცეპეშის სისატიკე, ადამიანთა წამება, სისხლისმოყვარეობა, დესპოტიზმი და ტერორი ტრანსილვანიელი მოსახლეობისადმი. დოკუმენტში მოთხრობილი იყო ცეპეშის არაადამიანურ სისატიკეზე, ცოცხლად დამწვარ ღარიბებზე, ძელზე გასმულ ბერებზე და უამრავ სხვა ბოროტმოქმედებაზე. მატიაშ კორვინის გეგმამ ყოველმხრივ მიაღწია მიზანს. ეს დოკუმენტი რომის პაპისთვის საკმარისი აღმოჩნდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვლახეთის მმართველები კატეგორია:დაბადებული 1431 კატეგორია:გარდაცვლილი 1476 კატეგორია:ბრძოლის ველზე დაღუპული მონარქები
17 მარტი
17 მარტი — გრიგორიანული კალენდრის 76–ე დღე (ნაკიან წლებში - 77–ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 289 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
0317
სათამაშოების ისტორია 2
„სათამაშოების ისტორია 2“ (Toy Story 2) — 1999 წლის ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციური ფილმი. ის არის Pixar-ის მესამე სრულმეტრაჟიანი ფილმი და 1995 წლის „სათამაშოების ისტორიის“ გაგრძელება, ამავე სახელწოდების ფრენჩაიზიდან. ფილმი მოგვითხრობს სულიერი სათამაშოების შესახებ, რომლებიც ადამიანებსს თავს უსულო საგნებად აჩვენებენ. ფილმში თითქმის სრულად არიან შენარჩუნებული პირველი სერიის გმირები. მთავარ პერსონაჟებს კვლავინდებურად ტომ ჰენქსი და ტიმ ალენი ახმოვანებენ. სურათის რეჟისორები არიან Pixar-ის შემოქმედებითი ჯგუფი, რომელშიც შედიან ჯონ ლასეტერი, ლი უნკრიხი და ეშ ბრენონი. მისი პრემიერა გაიმართა 1999 წლის 19 ნოემბერს აშშ-ში. „სათამაშოების ისტორია 2“-ის დისტრიბუტორები არიან Walt Disney Pictures და Buena Vista Distribution. 2009 წლის 2 ოქტომბერს „სათამაშოების ისტორია 3“-ის გამოსვლამდე პირველი ორი სერია თავიდან გამოუშვეს Disney Digital 3-D ფორმატში.
გამოსვლის შემდეგ „სათამაშოების ისტორია 2“-მა ისეთივე წარმატებას მიაღწია, როგორც მისმა წინამორბედმა. Rotten Tomatoes-ის მიხედვით კინოკრიტიკოსთა 100% ფილმს დადებითად აფასებს. არანაკლებ წარმატებული გამოდგა ის კინოგაქირავებაში, სადაც მისმა შემოსავალმა $485 მილიონი შეადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:1999 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:პიქსარის ანიმაციური ფილმები
ბრიტანული აკადემიის ფილმების დაჯილდოება
ბრიტანული კინოაკადემიის დაჯილდოება — ყოველწლიური კინომოვლენა, დაწესებული ბრიტანეთის ფილმისა და სატელევიზიო ხელოვნების აკადემიის (ინგ: British Academy of Film and Television Arts (BAFTA)) მიერ. მას ასევე უწოდებენ ამერიკული ოსკარის შემცვლელს. კინოფესტივალი ტრადიციას იღებს 2000 წლიდან. 2000 წლის დაჯილდოება გაიმართა კინოთეატრ ოდეონში ლონდონში, ლეიცსტერის მოედანზე. 2009 წლის ცერემონია კი გაიმართა 8 თებერვალს ლონდონში ოპერის სამეფო თეატრში. ჯილდო ყოველწლიურად გადაეცემა სატელევიზიო, ანიმაციურ და კინოფილმებსა და ვიდეო თამაშებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის კინო კატეგორია:1948 წელს დაარსებული ჯილდოები კატეგორია:BAFTA-ს დაჯილდოება
სიფუენტესი (კუბა)
დემოგრაფია
მუნიციპალიტეტის ფართობია 512 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 28,850 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 56 ადამიანს კმ²-ზე.
დირაკის დელტა ფუნქცია
განმარტება
ასევე, განმარტების თანახმად იგი აკმაყოფილებს პირობას.
ეს განმარტება გარკვეულწილად ევრისტიკულია. დირაკის დელტა ფუნქცია არ წარმოადგენს რეალურ ფუნქციას. მისი მკაცრი გამნარტება შესაძლებელია განაწილების ან ზომის ცნების გამოყენებით.
სიმეტრია და მასშტაბური ინვარიანტობა
დირაკის დელტა ფუნქცია აკმაყოფილებს შემდეგ მასშტაბურ ინვარიანტობის თვისებას ნებისმიერი არანულოვანი α სკალარისთვის:
სხვანაირად, დირაკის ფუქცია არის ერთგავროვანი ფუნქცია −1-ის ტოლი ერთგვაროვნების ინდექსით.
ალგებრული თვისებები
განაწილება, რომელიც მიიღება δ-ფუნქციის x-ზე ნამრავლით ნულის იგივურად ტოლია: საპირისპიროდ, თუ xf(x) = xg(x), სადაც f და g განაწილებებია, მაშინ
სადაც c დაიმე მუდმივია.
წანაცვლება
დროში წანაცვლებული დელტა ფუნქციის ინტეგრალი მოიცემა როგორც:
კავშირი კრონეკერის სიმბოლოსთან
კრონეკერის სიმბოლო delta \delta_{ij} არის სიდიდე, რომელიც განისაზღვრება როგორც i და j ნატურალური მნიშვნელობებისთვის. ეს ფუნქცია აკმაყოფილებს წანაცვლების თვისების მსგავს თვისებას: თუ არის ნებისმიეირ უსასტულო მიმდევრობა, მაშინ
ანალოგიურად, ნებისმიეირი უწყვეტი ფუნქციისთვის f განსაზღვრულს რაიმე არეში \mathbb{R}, დირალის დელტა ფუნცია აკმაყოფილებს წანაცვლების თვისებას
სქოლიო
კატეგორია:განზოგადებული ფუნქცები კატეგორია:სიგნალების ციფრული დამუშავება
Polyrhachis murina murina
Polyrhachis murina murina — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
რიტმი
რიტმი მხატვრულ ლიტერატურაში
პოეზიაში რიტმი იქმნება თანაზომადი ენობრივი ერთეულების პერიოდული და კანონიზირებული მონაცვლეობით. თანაზომიერა, ჩვეულებრივ მარცვლები, სიტყვები ან სინტაგმები. ლექსში რიტმის ძირითადი კომპონენტია მეტრი. მნიშვნელოვანია აგრეთვე ტემპი, ინტონაცია, რითმა და ა.შ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლიტერატურული ტერმინები
გეგენავა
საკუთარი სახელი გეგენავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
სან-პაულუს ხელოვნების მუზეუმი
მინი|250პქ| სან-პაულუს ხელოვნების მუზეუმი სან-პაულუს ხელოვნების მუზეუმი (Museu de Arte de São Paulo) — დაარსდა 1947 წელს, ხოლო დღევანდელი შენობა კი 1968 წელს გაიხსნა. ის მდებარეობს ბრაზილიის ქალაქ სან-პაულუში.
გალერეა ქვეყანაში ხელოვნების ნიმუშთა ერთ-ერთი უდიდესი თავმოყრის ადგილია. მის ექსპონატების რაოდენობა 8 000-ს აღემატება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-პაულუ კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:ბრაზილიური კულტურა
ბერია
საკუთარი სახელი ბერია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
ძვ. წ. 1420-იანები
მნიშვნელოვანი პიროვნებები
კატეგორია:ძვ. წ. XV საუკუნე
ერეკლე I
ერეკლე I, ნაზარ ალი-ხანი, ნიკოლოზი (დ. 1642 — გ. 1709) — ქართლის (1688-1703) და კახეთის (1703– 1709) მეფე, თეიმურაზ I-ის ძის დავითის შვილი.
ცხოვრება და მოღვაწეობა
ერეკლე I-მა სცადა ზოგიერთი ცვლილება შეეტანა სახელმწიფოებრივ წყობილებაში. განსაკუთრებული ყურადღება მიაქცია საქალაქო ცხოვრების მოწესრიგებას. მან მტკიცედ განსაზღვრა ქალაქის მოხელეთა უფლება-მოვალეობანი, შეიმუშავა თბილისის ხელოსანთა ამქრის წესდება და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1709 კატეგორია:კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები
პიკო-31-დე-მარკო
პიკო-31-დე-მარკო (Pico 31 de Março) — მთა ბრაზილია-ვენესუელის საზღვარზე. ზღვის დონიდან 2973 მ სიმაღლით არის ბრაზილიის სიმაღლით მეორე მთა. ის პიკო-და-ნებლინას მთათა მასივის ნაწილს წარმოადგენს. პიკო-31-დე-მარკო შეიძლება განხილულ იქნეს როგორც პიკო-და-ნებლინას მეორე მწვერვალი. ეს ორი მწვერვალი ერთმანეთთან დაკავშირებულია პატარა უნაგირით, რომლის დაფარვაც მცირე დროშია შესაძლებელი.
აღმოჩენა
მწვერვალი აღმოაჩინეს 1964 წელს, პიკო-და-ნებლინაზე ბრაზილიის ჯარის ექსპედიციის დროს. სახელი (31 მარტის მწვერვალი) მიიღო რამდენიმე თვის წინ (31 მარტს) მომხდარი რევოლუციის პატივსაცემად, როდესაც ბრაზილიაში სამხედრო დიქტატურა დამყარდა. 1985 წელს დემოკრატიული ხელისუფლების დაბრუნების მიუხედავად მწვერვალს სახელი არ შესცვლია. მიუხედავად იმისა, რომ ეს არის ვენესუელის უმაღლესი მწვერვალი, რომელიც მდებარეობს ანდებს გარეთ, ვენესუელელები თვლიან, რომ ეს არის პიკო-და-ნებლინის ნაწილი და არ ეძახიან ცალკე სახელს.
მდებარეობა
პიკო-და-ნებლინას მასივი უმაღლესი მწვერვალებია გვიანას მთიანეთში, მაგრამ სახელგანთქმული რორაიმასა და ტეპუისგან განსხვავებით ის არ არის ზეგანი, როგორც უმეტესი ნაწილი გვიანას მთიანეთისა. Neblina როგორც ესპანურად ასევე პორტუგალიურად ნიშნავს ნისლს. მთა შედის პიკო-და-ნებლინას ეროვნულ პარკში; მისი ჩრდილოეთი ფერდი ასევე დაცულია ვენესუელის მხრიდან Serranía de la Neblina National Park პარკში. ეს ორი ტყუპისცალი პარკი, მეზობელ Parima Tapirapecó National Park პარკთან ერთად რომელიც მდებარეობს ვენესუელაში მოიცავენ  80,000 კმ²-ს. ეს არის მსოფლიოში უდიდესი ტროპიკული ტყეების, ეროვნული პარკების სისტემა.
სიმაღლე
39 განმავლობაში მწვერვალის სიმაღლესთან დაკავშირებით არსებობდა მცდარი წარმოდგენა. 1965 წელს ტოპოგრაფი ხოსე ამბროსიოს მიერ ტეოდოლიტით გაზომილი პიკო-31-დე-მარკოს სიმაღლედ ითვლებოდა 2,992 მეტრი. თუმცა 2004 კარტოგრაფი მარკო აურელიოს მიერ გლობალური ადგილმდებარეობის განმსაზღვრელი სისტემით (GPS) ჩატარებულმა უფრო ზუსტმა აზომვამ აჩვენა, რომ მისი სიმაღლე 2,973 მეტრია. დღეისთვის ეს მონაცემი ოფიციალურად აღიარებულია ბრაზილიის ფედერალური მთავრობის გეოგრაფიული ტოპოგრაფიისა და აღწერის სააგენტოს: ბრაზილიის გეოგრაფიისა და სტატისტიკის ინსტიტუტის მიერ. რომელიც მონაწილეობდა აღნიშნული ექცპედიციის დაფინანსებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ბრაზილიის მთები კატეგორია:ვენესუელის მთები
ჰაუროკო
ჰაუროკო — ტბა ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულზე. მდებარეობს ფიორდლანდის ეროვნულ პარკში, მთის ხეობაში. ტბის ფორმა S-ს წააგავს. სიგრძე 30 კმ-ია, ფართობი 63 კმ². ზედაპირი ზღვის დონიდან 150 მეტრზე მდებარეობს. სიღრმე 463 მეტრია და წარმოადგენს ახალი ზელანდიის უღრმეს ტბას.
1960-იან წლებში, ტბაზე მოხდა ერთი საიდუმლოებით მოცული ამბავი. მამაკაცთა ჯგუფი მის მიდამოებში სანადიროდ და სათევზაოდ წავიდა. ორი მათგანი ნაპირზე დარჩა, სამი კი ძაღლით, ზურგჩანთებითა და თოფებით ტბაში შევიდა. ცოტა ხანში, ნაპირზე დარჩენილებმა ტბიდან ხმები გაიგონეს, მაგრამ ჩამოწოლილი ნისლის გამო, არ შეეძლოთ დაენახათ რა ხდებოდა. რამდენიმე დღის შემდეგ, მათი ზურგჩანთები, თოფები და ძაღლი ნაპირზე იპოვეს, სრულიად დაუზიანებელი და შიგნიდან მშრალი. ნავი ტბის შუაგულში იდგა. მამაკაცები კი მას შემდეგ აღარ გამოჩენილან.
ჰაუროკო ქვეყნის ერთ-ერთი ყველაზე სამხრეთით მდებარე ტბაა. მისგან გამოედინება 20 კმ სიგრძის მდინარე უაირაურაჰირი, რომელიც ფოვოს სრუტეს ერწყმის.
Polyrhachis murina selecta
Polyrhachis murina selecta — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჰაუროკო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ტბები
დიოდი
thumb|ნახევრგამტარული გამმართველი დიოდის აღნიშვნა დიოდი — ორელექტროდიანი ელექტრონული ხელსაწყო. ატარებს დენს ერთი მიმართულებით, ანოდიდან კათოდისაკენ. ანოდი მიერთებულია დენის წყაროს დადებით პოლუსთან, კათოდი — უარყოფით პოლუსთან. თანამედროვე ტექნიკაში ძირითადად ნახევარგამტარულ დიოდებს იყენებენ. მათ ამზადებენ ძირითადად გერმანიუმისაგან, ან სილიციუმისაგან.
დანიშნულების მიხედვით დიოდი არსებობს სხვადასხვა სახის: გამმართველი დიოდი, სტაბილიტრონი (ზენერის დიოდი), ტუნელური დიოდი, შუქდიოდი, ფოტოდიოდი, ვარიკაპი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ელექტრონიკა
ბოლოკურა
ბოლოკურა (Raphanus raphanistrum) — ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ტუჩოსანთა ოჯახისა. აქვს უხეში ბეწვით შებუსული ღერო, მორიგეობით განლაგებული ჩანგისებრი ფოთლები და ყვითელი ყვავილები.
ნაყოფი — ჭოთი, მკვეთრად გამოსახული საწელურით; იზრდება ევროპასა და წინა აზიაში, აგრეთვე საქართველოშიც. ნათესების სარეველაა.
ნეირე ნეირი
ნეირე ნეირი (Neyyire Neyir; დაიბადა მიუნირე ეუპი (Münire Eyüp); დ. 1902, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 13 თებერვალი 1943, სტამბოლი, თურქეთი), ცნობილია, როგორც მიუნირე ეუპ ერთუღრული (Münire Eyüp Ertuğrul) — თურქი სცენისა და კინოს მსახიობი, ასევე ხელოვნების მწერალი. ცნობილია, როგორც ერთ-ერთი პირველი მუსლიმი კინოს მსახიობი თურქეთში, რომლის დებიუტი შედგა 1923 წელს. დაქორწინებული იყო მსახიობსა და რეჟისორ მუჰსინ ერთუღრულზე.
ადრეული წლები
1929 წელს დაქორწინდა მუჰსინ ერთუღრულზე (1892-1979), რომელსაც 1923 წელს, მისი პირველი ფილმის დროს შეხვდა.
ნეირე ნეირი 1942 წლის ოქტომბერში, ინტენსიური გულმკერდის ტკივილის გამო, რომელსაც განიცდიდა სცენაზე რეპეტიციის დროს, გადაიყვანეს საავადმყოფოში. გულის დაავადებით, ნეირე 41 წლის ასაკში, 1943 წლის 13 თებერვალს გარდაიცვალა. დაკრძალეს სტამბოლში, ზინჯირლიქუიუს სასაფლაოზე.
კარიერა
მისი პროფესიული სამსახიობო კარიერა ფაქტობრივად დაიწყო 1923 წელს, როდესაც იგი გადაიღეს ფილმში „Ateşten Gömlek“ (ცეცხლოვანი მაისური), რომლის რეჟისორი მუჰსინ ერთუღრული იყო. მუჰსინ ერთუღრული აპირებდა გადაეღო ფილმი, ედიფ ადივარ ჰალიდეს (1884-1964) მიერ დაწერილ პოპულარულ რომანზე, რომელშიც აღწერილია თურქეთის დამოუკიდებლობის ომის (1919-1922) დრამატული მოვლენები. ქალთა უფლებების დამცველი ადივარი, რომელიც მონაწილეობდა თურქეთის დამოუკიდებლობის ომში, უფლებას მისცემდა თავისი რომანის ეკრანიზაციას მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ მთავარ როლს შეასრულებდა თურქი მუსლიმი ქალბატონი. ოსმალეთის იმპერიაში, მუსლიმ ქალს, რელიგიური მიზეზების გამო, ფილმში გადაღების უფლებას არ აძლევდნენ. ფილმებში, ქალის როლს ასრულებდნენ თურქეთის უმცირესობათა წარმომადგენლები, ქრისტიანი ან ებრაელი ქალები. მთავარი როლის შესრულებას, ერთუღრულის მეგობრის ახლად დაქორწინებული მეუღლე, ბედია მუვაჰითი (1897-1994) დათანხმდა. სხვა ქალის როლის შესასრულებლად, გაზეთში სარეკლამო განცხადება გამოქვეყნდა. შედეგად მხოლოდ ერთი გამოხმაურება მოვიდა მიუნირე ეუპისგან, რომელიც ჯერ კიდევ კოლეჯის სტუდენტი იყო. ფიმში ითამაშა ფსევდონიმით ნეირე ნეირი და გახდა ერთ-ერთი პირველი კინოს და თეატრის მსახიობი მუსლიმი ქალი თურქეთში.
იმავე წელს ნეირე ნეირმა ითამაშა მუჰსინ ერთუღრულის კიდევ ერთ ფილმში Kız Kulesinde Bir Facia (ყიზქულესის ტრაგედია). იზმირში მოკლე თეატრალური მოღვაწეობის შემდეგ, იგი 1924 წელს დაბრუნდა სტამბოლში და შეუერთდა მუჰსინ ერთუღრულის თეატრს. მოგვიანებით, იგი თავისი ნამდვილი სახელით მონაწილეობდა ფილმებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1912 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1943 კატეგორია:თურქი მსახიობები კატეგორია:თურქი მწერლები
ბოლოკი
ბოლოკი (Raphanus sativus, var. major) — ორწლოვანი ბოსტნეული ძირხვენა მცენარე კომბოსტოსებრთა ოჯახისა. ყვავილედი მტევანი, ნაყოფი — უხსნადი ჭოტი. დამტვერვა ჯვარედინი. ძირხვენა მსხვილია, იწონის 200 გ-იდან 4-5 კგ-მდე, ფორმით მომრგვალო — მოგრძო-კონუსისებრი; კანი თეთრი, შავი, რუხი, ყვითელი, იისფერი ან ღია წითელია.
საჭმელად იყენებენ ნედლად. ძირხვენა შეიცავს ნახშირწყლებს, ცილებს, ცხიმებს, უჯრედისს, ნაცარს, C ვიტამინსა და ფერმენტებს. ხელს უწყობს ნივთიერებათა ცვლას და აუმჯობესებს საჭმლის მონელებას. გავრცელებულია მთელ მსოფლიოში.
საქართველოში დარაიონებული ჯიშებია: „ზამთრის თეთრი“, „ზამთრის შავი“, „ჩინური ადგილობრივი“. ბოლოკს მრავალი კულტურული სახესხვაობა აქვს, ერთ-ერთი მათგანია თვის ბოლოკი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომბოსტოსებრნი
ძვ. წ. 1430-იანები
მნიშვნელოვანი პიროვნებები
კატეგორია:ძვ. წ. XV საუკუნე
ნორვეგიის ოპერაცია
ვეზერიუბუნგის ოპერაცია ან ნორვეგიის ოპერაცია (გერმ.Weserübung წვრთნა ვეზერზე) – ნაცისტური გერმანიის მიერ დანიასა (გერმ.Weserübung-Süd) და ნორვეგიაზე (გერმ. Weserübung-Nord) თავდასხმის გეგმის კოდური სახელწოდება მეორე მსოფლიო ომში. გერმანელებმა ოპერაცია დაიწყეს 1940 წლის 9 აპრილს, რასაც ნორვეგიისა და დანიის სრული ოკუპაცია მოჰყვა.
1940 წლის 9 აპრილის (ვეზერტაგი - ვეზერის დღე) გარიჟრაჟზე გერმანია თავს დაესხა დანიასა და ნორვეგიას, რაც პრევენციული მანევრი იყო ფრანკო-ბრიტანეთის მიერ დასახული ღია გეგმისა ამ ორი ქვეყნის ოკუპაციის შესახებ. თავდასხმის შემდეგ გერმანიის მთავრობის წარმომადგენლებმა დანიისა და ნორვეგიის მთავრობებს შეატყობინეს, რომ ვერმახტი მოსული იყო ამ ქვეყნების ფრანკ-ბრიტანეთის აგრესიის წინააღმდეგ ნეიტრალიტეტის დასაცავად. ამ ორი ქვეყნის გეოგრაფიას, მდებარეობასა და კლიმატს შორის მნიშვნელოვანი განსხვავების გამო სამხედრო ოპერაციები ამ ქვეყნებში ერთმანეთისგან განსხვავებით წარმოებდა.
ოპერაციის მომზადების წინაპირობები
სკანდინავიას გერმანიის ეკონომიკაში საკმაოდ მნიშვნელოვანი ადგილი ეკავა. გერმანიას იმპორტის სახით ყოველწლიურად შემოჰქონდა 15 მლნ. ტონა რკინის მადანი, მის უდიდეს ნაწილს კი შვედური ნაწარმი შეადგენდა. მადნის ტრანსპორტირება ხდებოდა ბალტიის ზღვის გავლით, რომელიც გერმანიას საიმედოდ ჰქონდა დაცული. თუმცა, რადგანაც ეს ზღვა ზამთრის დადგომისთანავე იყინება, ამიტომაც მადანი რკინიგზის მეშვეობით გადაჰქონდათ ნორვეგიის საპორტო ქალაქ ნარვიკში, აქედან კი ის გერმანიაში იგზავნებოდა.thumb|200 px|რუკაზე ნაჩევნებია სარკინიგზო გზა, რომლითაც შვედური რკინა ნარვიკში იგზავნებოდა
გერმანიის ერთ–ერთი უმნიშვნელოვანესი პრობლემა ის იყო, რომ მას არ გააჩნდა ფართო პირდაპირი გასასვლელი მსოფლიო ოკეანეში, რაც მას ძვირად დაუჯდა პირველ მსოფლიო ომში, როდესაც ის ინგლისმა საზღვაო ბლოკადაში მოაქცია. ამიტომაც გერმანიის სამხედრო–საზღვაო ძალების მეთაურობაში გაჩნდა ნორვეგიის პორტების, განსაკუთრებით კი ნარვიკის და ტრონჰეიმის დაუფლების იდეა, ხოლო ზოგიერთი მათგანი მიუთითებდა, რომ არახელსაყრელი გეოგრაფიული მდებარეობის გადაჭრა შესაძლებელი იყო ნორვეგიის და საფრანგეთის სანაპიროებზე საზღვაო ბაზების განთავსებით. 1936 წლის 10 ოქტომბერს გერმანიის სამხედრო–საზღვაო ძალების მეთაურმა გროს–ადმირალმა ერიხ რედერმა რაიხსკანცლერ ადოლფ ჰიტლერს თვალწინ გადაუშალა ის არასახარბიელო მდგომარეობა, რაც შეიქმნებოდა იმ შემთხვევაში, თუკი ინგლისი ნორვეგიას და შვედეთს დაიკავებდა. ამ შემთხვევაში კი, შესაძლებელი იყო შვედეთს, ინგლისის ზეწოლის შედეგად, შეეწყვიტა გერმანიის რკინის მადნით მომარაგება.
თუმცა, იყვნენ ისეთებიც, ვინც ნორვეგიის დაკავებას გერმანიისთვის არახელსაყრელად მიიჩნევდნენ. მათი მითითებით, ამ შემთხვევაში გერმანიას მოუწევდა ნორვეგიის სანაპიროს გაკონტროლება, რაც გერმანიისაზე სიგრძით ორნახევარჯერ მეტი იყო, ხოლო მისი ოკუპაცია საჭირო არ იყო იმ პირობებში, როდესაც ნორვეგია ნეიტრალური იყო.
როგორც ჩანს, ჰიტლერი თავს შეიკავებდა ნორვეგიის დაპყრობაზე, რომ არა 1939 წლის ნოემბერში დაწყებული სსრკ-ფინეთის ომი. საფრანგეთი და ინგლისი არ აპირებდენ ამ ომისგან განზე დგომას. მათ ფინეთისთვის დახმარების გაწევა გადაწყვიტეს. ამის განხორციელება შესაძლებელი იყო მხოლოდ ნორვეგიის და შვედეთის გავლით. იქმნებოდა საფრთხე, რომ ინგლისელები დაიკავებდნენ ნორვეგიულ აეროდრომებს და გერმანიას შეუწყდებოდა რკინის მადნის მიწოდება.
თავისი ჩანაფიქრის განსახორციელებლად რედერმა ფიურერს წარუდგინა ვიდკუნ კვისლინგი, ნორვეგიის თავდაცვის მინისტრი 1931–1933 წლებში. 1933 წელს მან შექმნა ფაშისტური იდეოლოგიის მატარებელი პარტია სახელწოდებით „ნაციონალური საბჭო“, თუმცა, ის ნორვეგიაში დიდი პოპულარობით არ სარგებლობდა.
ქუისლინგმა ჰიტლერს წარუდგინა სახელმწიფო გადატრიალების საკუთარი გეგმა, რომლის თანახმად, ისინი დაასწრებდნენ ინგლისს საკუთარი მიზნების განხორციელებას. კვისლინგის თქმით, მისთვის ცნობილი იყო, რომ ბრიტანელები აპირებდნენ ნორვეგიის პორტების გამოყენებას, გადატრიალების შემდეგ კი მათი ეს გეგმები ჩაიშლებოდა. მხარეები შეთანხმდნენ იმაზე, რომ გადატრიალების შემდეგ ნორვეგია ნეიტრალურ სახელმწიფოდ უნდა დარჩენილიყო. ჰიტლერმა ფულადი დახმარება აღუთქვა ქუისლინგს.
1940 წლის 27 იანვარს ჰიტლერმა უბრძანა სამხედრო საბჭოს მოემზადებინათ ნორვეგიაში შეჭრის დეტალური გეგმა, რომელსაც საჭიროების შემთხვევაში გამოიყენებდნენ.