cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნიკოლოზ ბარათაშვილის ხიდი
მუხრანის ხიდი
ხიდის რკინის ნაწილები დამზადდა ნიჟნი ნოვგოროდში, სორმოვოს ქარხანაში, სავალი ნაწილის მოსაფენად ავსტრალიიდან ევკალიპტის ძელაკები ჩამოიტანეს. ხიდის აწყობა 5 თვეში დასრულდა. ბორანი გადაიტანეს ვერის ხიდის ზემოთ, ახლანდელი დგებუაძის ქუჩასთან. მუხრანის ხიდი ოფიციალურად გაიხსნა 1911 წლის 23 აპრილს.
ლიტერატურა
ბარათაშვილი
მთიანი ყარაბაღის აზერბაიჯანული საზოგადოება
მთიანი ყარაბაღის აზერბაიჯანული საზოგადოება (Dağlıq Qarabağın Azərbaycanlı İcması) — სოციალური კავშირი, რომელიც წარმოადგენს მთიან (ზემო) ყარაბაღის აზერბაიჯანულ საზოგადოებას, რომლებიც დევნილობაში იმყოფებიან 1994 წლის მაისიდან.
ისტორია
1979 წლის საბჭოთა აღწერის მონაცემებით, რომელიც მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტის დაწყებამდე ჩატარებული ერთ-ერთი ბოლო აღწერის შედეგი იყო, ძირითადად, სომხებით დასახლებულ მთიანი ყარაბაღის ავტონომიურ ოლქში ცხოვრობდა 37 264 ეთნიკური აზერბაიჯანული (ან მთლიანი მოსახლეობის 23%). შუშის რაიონში აზერბაიჯანელები უმრავლესობას შეადგენდნენ, რაც მოსახლეობის 80% -ზე მეტი იყო, გარდა ამისა, დანარჩენ ოთხ რაიონში მოსახლეობის რაოდენობა 15% და 26% შორის მერყეობდა. ხანქენდის რეგიონალური დედაქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 11% ეთნიკურ აზერბაიჯანელს.
1991 წელს დაწყებული კონფლიქტის აქტიურ ფაზაში გადასვლა, თავდასხმებისა და სამხედრო ოპერაციების გახშირების შემდეგ თითქმის ყველა აზერბაიჯანელი იძულებული გახდა დაეტოვებინა საკუთარი სახლები. დაფიქსირებულია სომეხი სამხედროების მიერ აზერბაიჯანელი მშვიდობიანი მოქალაქეების მიმართ ძალადობის შემთხვევები (მესანში), სამოქალაქო მსხვერპლთა შეტაკებისა და მათი სოფლების დაწვის შემთხვევები.
მთიანი ყარაბაღის სოციალური კავშირის აზერბაიჯანული საზოგადოების სტატუსი, რომლის თანადამფუძნებელია ნიზამი ბაჰმანოვი, აზერბაიჯანის პარლამენტის წევრი, ჰავვა მამედოვა და ელმან მამედოვი, ოფიციალურად დაადასტურა აზერბაიჯანის იუსტიციის სამინისტრომ 2006 წლის სექტემბერში.
ბაჰმანოვი გარდაიცვალა 2008 წლის 13 სექტემბერს, თავის ოფისში შეხვედრის დროს. მთიანი ყარაბაღის აზერბაიჯანული საზოგადოების ლიდერის ოფისი არავის დაუკავების 2009 წლის 27 თებერვლამდე, როდესაც ბაირამ საფაროვი დაინიშნა შუშას აღმასრულებელი ხელისუფლების უფროსად, შემდგომში შეითავსა მთიანი ყარაბაღის აზერბაიჯანული საზოგადოების ლიდერის თანამდებობა. ორგანიზაციის სახელი მთიანი ყარაბაღის საზოგადოებრივი კავშირის აზერბაიჯანულ საზოგადოებაში შეიცვალა 2010 წლის 5 ივნისს. 2018 წელს დიპლომატმ ტურალ განჯალიევმა, შუშის მკვიდრმა, შეცვალა საფაროვი და გახდა თემის ხელმძღვანელი.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ორგანიზაციები
ამშტეტენის ბრძოლა
ამშტეტენის ბრძოლა — ბრძოლა საფრანგეთის იმპერიასა და ავსტრია-რუსეთის იმპერიებს შორის 1805 წლის 24 ნოემბერს მესამე კოალიციის ომის დროს. საფრანგეთის ჯარებს ხელმძღვანელობდა იოაჰიმ მიურატი და ჟან ლანი. ავსტრიის ჯარებს მიხეილ ფონ კეინმაიერი. რუსეთის ჯარებს კი პეტრე ბაგრატიონი.
კოალიციური ჯარი ფრანგების შემოტევებს ვერ უძლებდა და უკან იხევდა. უკან დახეულ რუსთა არიერგარდს მეთაურობდა პეტრე ბაგრატიონი, რომელიც უზრუნველყოფდა ჯარის მთავარი ნაწილის უსაფრთხოებას. საფრანგეთის ჯარები მნიშვნელოვნად აღემატებოდა მოწინაღმდეგეების ჯარის რაოდენობას. ფარანგები სარგებლობდნენ რიცხობრივი უპირატესობით და ძლიერად უტევდა კოალიციური ჯარის არიერგარდს. პეტრე ბაგრატიონი იგერიებდა შეტევებს და კონტრიერიშზე გადადიოდა.
გადამწყვეტი ბრძოლა მოხდა ავსტრიის ქალაქ ამშტეტენთან. კოალიციური ჯარი დამარცხდა. ბრძოლაში, ავსტრიელების მხრიდან 1000 და რუსების მხრიდან 300 ჯარისკაცი დაიღუპა. ბაგრატიონი წარმატებით ასრულებდა დარჩენილი ჯარის დაცვას და უზრუნველყოფდა ჯარისაკაცების ბრძოლის ველიდან გაყვანას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნაპოლეონის ომების ბრძოლები კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:ავსტრიის ბრძოლები კატეგორია:რუსეთის ბრძოლები
ხაშურის მეორე საჯარო სკოლა
ხაშურის მეორე საჯარო სკოლა (სრული სახელი - სსიპ - დავით კაკიაშვილის სახელობის ქალაქ ხაშურის №2 საჯარო სკოლა) — ქალაქ ხაშურის ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება. მოსწავლეთა რაოდენობაა - 419. მასწავლებელთა რაოდენობა - 36. საკლასო ოთახების რაოდენობა - 20.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სკოლები
მეტეკები
მეტეკები, მეტოიკები (μέτοικοι) — ძველი საბერძნეთის არასრულუფლებიანი მოსახლეობა ატიკაში. მეტეკებად ითვლებოდა უცხოელები, რომლებიც ატიკაში დროებით ან სამუდამო ვადით სახლდებოდნენ. მეტეკები ძირითადად მისდევდნენ ხელოსნობას და ვაჭრობას. მეტეკების კლასში შედიოდა გათავისუფლებული მონებიც.
უფლებები
მეტეკები პიროვნულად თავისუფლები იყვნენ, მაგრამ ისინი არ იყვნენ მოქალაქეები და არ სარგებლოდნენ სამოქალაქო უფლებებით. მათ არ შეეძლოთ საჯარო თანამდებობების დაკავება, არ ჰქონდათ სახალხო კრებაში მონაწილეობის მიღების უფლება, არ მონაწილეობდნენ საჯარო მსხვერპლშეწირვის რიტუალებზე. მათ არ ჰქონდათ მოქალაქეებთან კანონიერი ქორწინების და არც უძრავი ქონების შეძენის უფლება, კერძოდ მათ არ შეეძლოთ მიწის შეძენა, თუმცა შეეძლოთ მონებისა და მოძრავი ნივთების შეძენა. მეტეკები არ მიეკუთვნებოდნენ ატიკის არცერთ ფილეს, არც გვარებს, არც დემებს (ისინი სახლობდნენ გარკვეულ დემებში, მაგრამ არ ითვლებოდნენ დემოტებად). მეტეკებს არ შეეძლოთ ხელისუფლების პირებისთვის უშუალოდ მიემართათ. ისინი ვალდებულნი იყვნენ მოქალაქე მფარველისთვის მიემართათ, რომლებიც მეტეკებსა და მართველ ორგანოებს შორის შუამავლის როლს ასრულებდნენ. მფარველის არ ყოლის შემთხვევაში მეტეკებს ქონების ჩამორთმევით სჯიდნენ.
მეტეკების სასამართლო საქმეები, როგორც მათ შორის, ასევე მოქალაქეებთან, განიხილებოდა არქონტი-პოლემარხოსის მიერ, მფარველისთვის საკმარისი იყო მეტეკი სასამართლოში წაეყვანა, რის შემდეგაც მეტეკს შეეძლო საკუთარი საქმის დამოუკიდებლად წარმართვა. სახელმწიფოს სასარგებლოდ მეტეკები იხდიდნენ ყოველწლიურ გადასახადს (μετοίκιον; ძველ ათენში ეს უდრიდა 12 დრაქმა); გარდა ამისა, ისინი იხდიდნენ მცირე გადასახადს ბაზრობაზე ვაჭრობის უფლების მოსაპოვებლად.
მოქალაქეების მსგავსად მეტეკებს ევალებოდათ სამხედრო სამსახური, უფრო მეტიც, მათ, ვისაც ჰქონდათ შესაბამისი კვალიფიკაცია, მსახურობდნენ ჰოპლიტებად (თუმცა არა მხედრებად, იმ შემთხვევაშიც თუ გააჩნდათ მხედრის კვალიფიკაცია). სახელმწიფოსთვის გაწეული სამსახურისთვის მეტეკებს სახალხო კრება ათავისუფლებდა ზოგიერთი მოვალეობებისგან, მაგალითად, თავისუფლდებოდნენ მეტეკების გადასახადებისგან (άτέλεια τοΰ μετοικίου), ან მათი მოვალეობა უთანაბრდებოდა მოქალაქეების მოვალეობებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ათენი კატეგორია:ძველი საბერძნეთის საზოგადოება კატეგორია:ძველი ბერძნული სამართალი
ბალტიისპირეთის რკინიგზა
ბალტიისპირეთის რკინიგზა — მიწისქვეშა სარკინიგზო ინფრასტრუქტურული პროექტი, რომელიც აკავშირებს ფინეთს (საბორნე ან წყალქვეშა გვირაბის გავლით), ესტონეთს, ლატვიას და ლიეტუვას პოლონეთთან. მისი მიზანია სამგზავრო და სატვირთო მომსახურების მიწოდება მონაწილე ქვეყნებს შორის და სარკინიგზო კავშირის გაუმჯობესება ცენტრალურ და ჩრდილოეთ ევროპას შორის. გარდა ამისა, იგი მიზნად ისახავს ჩრდილო – აღმოსავლეთ ევროპაში ეკონომიკური დერეფნის მშენებლობის კატალიზატორს. პროექტი ითვალისწინებს უწყვეტ სარკინიგზო კავშირს ტალინიდან (ესტონეთი) ვარშავისკენ (პოლონეთი). რკინიგზა გადის რიგაზე (ლატვია), კაუნასზე და ვილნიუსზე (ლიტვა). ბალტიისპირეთის რკინიგზა არის ევროკავშირის ერთ-ერთი პრიორიტეტული პროექტის ნაწილი: ტრანს-ევროპული სატრანსპორტო ქსელები (TEN-T). Ernst & Young- ის მიერ წარმოებული კვლევის თანახმად, გაზომვადი სოციალურ-ეკონომიკური სარგებელი 16.2 მილიარდ ევროდ არის შეფასებული. რკინიგზის გლობალური პროექტის მიერ მშპ – ს მულტიპლიკატორის მიერ შეფასებული ეფექტი დამატებით 2 მილიარდ ევროს შეადგენს. იმავე კვლევის თანახმად, პროექტი გადაარჩენს 400 ადამიანის სიცოცხლეს. 2020 წლის იანვრის გათვლით, ჩქაროსნული სარკინიგზო კავშირი ტალინიდან ლიტვა-პოლონეთის საზღვართან 2026 წლისთვის უნდა დასრულებულიყო. 2020 წლის ივნისის მდგომარეობით, ტალინსა და ჰელსინკს შორის წყალქვეშა სარკინიგზო გვირაბი უნდა დასრულებულიყო 2026 წლის შუა რიცხვებისთვის.
მიზეზი შედეგი
მინი|354x354პქ|რკინიგზის რუკა სადგურებით რკინიგზა იქნება ელექტრო რკინიგზა, რომელიც შეამცირებსნახშირბადის ემისიას. საჭიროების შემთხვევაში, დამონტაჟდება ხმაურისგან დამცავი ბარიერები. ასევე ნაპირსამაგრი ცხოველების სპეციალური გადასასვლელები აშენდება.
სადგურები
სარკინიგზო პროექტი საშუალებას მისცემს ინტერმოდალობასა და მულტიმოდალობას (ანუ სატვირთო გადაზიდვა ტრანსპორტირების ორი ან მეტი მეთოდით). პროექტი მოიცავს სამ მულტიმოდალურ სატვირთო ტერმინალს, რომლებიც განთავსებული იქნებიან მუუგას ნავსადგურში (ესტონეთი), სალასპილსში (ლატვია) და კაუნასში (ლიტვა). ეს მიზნად ისახავს სინერგიის შექმნას 1,520 მმ სარკინიგზო სისტემის არსებულ ინფრასტრუქტურასთან. შვიდი საერთაშორისო სამგზავრო სადგური (ტალინში, პარნუში, რიგაში, რიგის აეროპორტში, პანევეისში, კაუნასში, ვილნიუსში) პოტენციური რეგიონალური სადგურებით და კავშირით აეროპორტებსა და საზღვაო პორტებთან. რკინიგზა აშენდება, როგორც ახალი, საზოგადოების საკუთრებაში არსებული, სწრაფი ჩვეულებრივი ორმაგი სარკინიგზო მაგისტრალი (ოთხმაგი ლიანდაგი, თუკი რკინიგზა იტვირთება სატვირთო მატარებლებით) ელექტროფიცირებული და ERTMS– ით აღჭურვილი სარკინიგზო ხაზი მაქსიმალური სიჩქარით 249 კმ / სთ სამგზავრო მატარებლებისთვის და 120 კმ / სთ სატვირთო მატარებლებისთვის. ახალი სარკინიგზო ხაზი შეიქმნება 1,435 მმ ლიანდაგით. სხვა ძირითადი ტექნიკური პარამეტრები მოიცავს შემდეგს:
უპირატესობები
პროექტის სარგებელზე საუბრისას აღინიშნა, რომ ბალტიის სარკინიგზო ინფრასტრუქტურა დაუკავშირდება ევროპის სარკინიგზო დერეფანს და უზრუნველყოფს მაღალსიჩქარიანი მგზავრთა მგზავრობასა და ტვირთის გადაადგილებას. რკინიგზა ქმნის შესაძლებლობას რეგიონებში ძირითადი სატვირთო ტრანსპორტი გადაიტანოს გზიდან რკინიგზამდე, რომელიც ამ დროისთვის მძიმე სატვირთო მანქანებით გადაადგილდება რუსეთისკენ და შემდეგ ჩრდილოეთისკენ. პოლონეთის შემთხვევაში, სატვირთო მანქანები მიჰყვებიან ადგილობრივ გზებს და პირდაპირ კვეთენ პოდლასკის ვივოდეშის სოფლებს.
სქოლიო
კატეგორია:რკინიგზა კატეგორია:რკინიგზა ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:სარკინიგზო გვირაბები კატეგორია:სარკინიგზო ხაზები კატეგორია:სარკინიგზო ტრანსპორტი ევროპაში კატეგორია:სარკინიგზო ინფრასტრუქტურა
ლუგოვოე (სოროკის რაიონი)
ლუგოვოე (Lugovoe) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 194 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 169 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
ფრედერიკ ავგუსტ ჰოლშტაინ-გოტორპელი
ფრედერიკ ავგუსტ ჰოლშტაინ-გოტორპელი (Frederik August af Holsten-Gottorp; დ. 20 სექტემბერი, 1711 — გ. 6 ივლისი, 1785) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. ოტინის გრაფ კრისტიან ავგუსტისა და ალბერტინა ფრედერიკა ბადენ-დურლახელის ვაჟი. ოლდენბურგის ჰერცოგი 1774-85 წლებში. ნორვეგიისა და შვედეთის დედოფალ ჰედვიგ ელიზაბეთ შარლოტას მამა და რუსეთის იმპერატრიცა ეკატერინე II-ის ბიძა. სწორედ ეკატერინემ დაუბრუნა მას ჰოლშტაინ-გოტორპის საჰერცოგო, უბოძა ოლდენბურგის ჰერცოგობა და ლიუბეკის პრინც-ეპისკოპოსობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1711 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1785 კატეგორია:ოლდენბურგები
გოთლუგ ნაღარა
გოთლუგ ნაღარა (Qoltuq nağara) — აზერბაიჯანული სახალხო დასარტყამი მუსიკალური ინსტრუმენტი. ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული სახალხო დასარტყამი ინსტრუმენტი აზერბაიჯანში.
ეტიმოლოგია
თარგმანში „ნაღარა“ ნიშნავს „დარტმა“-ს, ხოლო „გოლთუგ“ — „იღლიაში ამოსადები“.
აღწერა
გამოიყენება ანსამბლებისა და ორკესტრების შემადგენლობაში. მასზე ასრულებენ ნაწარმოებებს ორივე ხელის თითებით და ხელის გულებით(ზოგჯერ ორი პატარა ჯოხის მეშვეობით).
ლიტერატურა
კატეგორია:მუსიკალური ინსტრუმენტები ანბანის მიხედვით კატეგორია:აზერბაიჯანული მუსიკალური ინსტრუმენტები
ხირალდო (კოლუმბია)
ხირალდო (Giraldo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.054 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 146 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 239 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
დიდი იქი (საკმარის შენაკადი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაშკირეთის მდინარეები კატეგორია:ორენბურგის ოლქის მდინარეები
ულრიკა ფრედერიკა ვილჰელმინა ჰესენ-კასელელი
ულრიკა ფრედერიკა ვილჰელმინა ჰესენ-კასელელი (Ulrike Friederike Wilhelmine von Hessen-Kassel; დ. 31 ოქტომბერი, 1722 — გ. 28 თებერვალი, 1787) — ჰესენ-კასელის ლანდგრაფ მაქსიმილიანისა და მისი მეუღლის, ფრედერიკა შარლოტა ჰესენ-დარმშტადტელის ასული. 1752 წლის 21 ნოემბერს დაქორწინდა ოლდენბურგის ჰერცოგ ფრედერიკ ავგუსტ ჰოლშტაინ-გოტორპელზე, რომელიც 1785 წლის 6 ივლისს გარდაიცვალა. მრავალწლიანი ქორწინებიდან, მათ სამი შვილი შეეძინათ:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 31 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1722 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1787
ხაშურის მესამე საჯარო სკოლა
ხაშურის მესამე საჯარო სკოლა (სრული სახელი - სსიპ - ილია ჭავჭავაძის სახელობის ქალაქ ხაშურის №3 საჯარო სკოლა) — ქალაქ ხაშურის ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება. მოსწავლეთა რაოდენობა — 886 მასწავლებელთა — 51. საკლასო ოთახების რაოდენობაა — 21.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტის სკოლები
ჭორვილის მაცხოვრის ეკლესია
ჭორვილის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭორვილაში. აგებულია 1901 წელს.
ეკლესია სამნავიანი ნაგებობაა, რომლის სამივე ნავი ორფერდა სახურავის ქვეშაა მოქცეული. იგი საკმაოდ დიდი მოცულობისაა, გარე ზომებით: 18X11 მ. გეგმა წაგრძელებული სწორკუთხედია, ურთიერთისმეტრიულად განლაგებული კონსტრუქციული ნაწილებით. ინტერიერში ორმწკრივად ჩარიგებული ექვსი კვადრატული სვეტით სამ ნავად იყოფა. შუა ნავი, რომელიც სხვებზე განიერი და მაღალია, აღმოსავლეთით საკურთხევლით ბოლოვდება, ხოლო ორი დანარჩენი ნავი შესაბამისად სამკვეთლოთი და სადიაკვნით. ისინი დარბაზისაგან აღმოსავლეთის ორი სვეტითა და მათგან განივად გადასული თაღებით არიან გამიჯნული. სადიაკვნის აფსიდს ნახევარი ელიფსის ფორმა აქვს, ხოლო საკურთხევლისა და სამკვეთლოს აფსიდები ასიმეტრიული მოხაზულობისაა. სამივე აფსიდის კონქის თაღები იმპოსტებს ეყრდნობა. საკურთხევლისა და სამკვეთლო-სადიაკვნეს სივრცეები გაერთიანებულია ფართო თაღოვანი გასასვლელებით. სარკმელი მხოლოდ საკურთხევლის აფსიდშია გაჭრილი, ხოლო სამკვეთლოსა და საკურთხეველს თითო სარკმელი გვერდებზე აქვს განლაგებული, მათ ქვემოთ კი ნიშებია გამოკვეთილი — სამკვეთლოში ორი თაღოვანი, სადიაკვნეში კი ერთი სწორკუთხა. სამკვეთლო-სადიაკვნის მხრები დარბაზის გრძივი კედლებისაგან თითო საფეხურითაა გამოყოფილი. გრძივი კედლების ცენტრალურ ნაწილებში თითო კარი და მათ აქეთ-იქით ორ-ორი სარკმელია განლაგებული, რომელთა ზემოთ დეკორატიული თაღები გადადის. ერთი კარი მდებარეობს დასავლეთ კედლის შუაში, მის ზემოთ კი ფრონტონზე გამავალი მრგვალი სარკმელია გაჭრილი. კედლები ორივე მხრიდან შებათქაშებულია. იატაკი ქვის ფილებითაა დაგებული. საკურთხევლის იატაკი ერთი საფეხურითაა შემაღლებული. ფასადების დეკორს კარ-სარკმლის ლილვოვანი საპირეები წარმოადგენს. სამხრეთი და დასავლეთი კარების მხატვრული იერი დამატებით პილასტრების კომპოზიციითაა გაძლიერებული. დასავლეთი კარის დეკორატიულ ფრონტონში ჯვარია გამოსახული. სამხრეთი კარის შეწყვილებული პილასტრები ორსართულადაა განლაგებული, მეორე სართულის პილასტრებს შორის კარის თავზე ბარელიეფური ჯვარია გამოსახული, მის ზემოთ კი წრიულ ქვაზე მხედურულით შესრულებულის ამშენებლო წარწერაა. შენობა ერთსაფეხურიან ზეძირკველზე დგას, კუთხეებში პილასტრებია ამოყვანილი, ლავგარდანი კვეთაში თაროსა და ფოსოს ფორმისაა. სახურავი კრამიტისაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჭორვილის ციხე
ჭორვილის ციხე — ციხესიმაგრე საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭორვილაში. მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით, მცირე შემაღლებაზე. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს.
ციხეს ირგვლივ გალავანი აქვს შემორტყმული, რომელშიც დარბაზული ეკლესიაცაა მოქცეული. ციხე ისეა დანგრეული, რომ მისი ადრინდელი სახის წარმოდგენა შეუძლებელია. მისი მაღლივი ნაწილის კედლების ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეა მხოლოდ აღმართული დაახლოებით 7-8 მეტრამდე, იკითხება სამი სართული. ჩრდილო კედლის ქვედა ნაწილში ბუხარი ყოფილა მოწყობილი. დასავლეთიდან ციხის ამ ნაწილს ჩრდილო-სამხრეთი მიმართულების საკმაოდ დიდი კედელი ესაზღვრება, რომლის ზემო, შუა ნაწილიდან ოდნავ ჩრდილოეთით თაღოვანი ღიობის ფრაგმენტია, მის ქვემოთ კი კედელი საკმაოდ დიდზეა გამონგრეული. გარე მხრიდან კედლები ყორე, ნამსხვრევი ქვითაა ამოყვანილი, რომელთა შორის არე კირის დუღაბითაა ამოვსებული. 1975 წელს, წერეთლების უბანს ციხის შემორჩენილი მაღლივი ნაწილის კუთხეში ყორექვის კედელი ამოუშენებიათ, რომელშიც ომში დაღუპულთა ხსოვნისადმი მიძღვნილი მემორიალური დაფა ჩაუსვამთ. დაფის ქვემოთ კი მოზრდილი სწორკუთხა ქვაა სამი ჯვრის ბარელიეფური გამოსახულებით. ამჟამად ბარელიეფი ციხის ეკლესიის კედელშია ჩასმული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ბარალეთის ქუჩა
ბარალეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, გლდანის რაიონში (ავჭალა); მიხაკო წერეთლის ქუჩიდან ლიბანის I ჩიხამდე. ადრე ფრიდრიხ ენგელსის ქუჩა ერქვა. აქვს 1 შესახვევი, 1 ჩიხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გლდანის რაიონის ქუჩები
მელკეუცი
მელკეუცი (Mălcăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 51 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 231 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
ცეცხლისჯვრის კომპლექსი
ცეცხლისჯვრის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მჭადიჯვრის ჩრდილო-დასავლეთით 200 მეტრზე, ზამთრეულად წოდებულ ადგილზე, კლდის ვიწრო თხემზე. კომპლექსში შედის ღვთისმშობლის ეკლესია, კოშკი, დარბაზული ეკლესია და სადგომთა ნაშთები. ღვთისმშობლის ეკლესია დგას კომპლექსის აღმოსავლეთ კიდეში. თარიღდება IX-X საუკუნეებით. ნაგებია ფიქლითა და ნატეხი ქვით. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი შიგნით და გარედან ბრტყელადაა გადახურული.
ეკლესიის შიდა სივრცე აღმოსავლეთით სწორკუთხა საკურთხევლითაა დარულებული, რომელიც დარბაზისგან გამოყოფილია ვიწრო მხრებითა და მათზე დაყრდნობილი ბრტყელი თაღით. საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედელში ვიწრო და მაღალი სწორკუთხა სარკმელია, რომელსაც ბრტყელი გადახურვა და საფეხურებად დამუშავებული ძირი აქვს. სარკმლის ქვემოთ კედელზე, სწორკუთხა ტრაპეზია მიშენებული, ასეთივე ფორმის ტრაპეზია საკურთხევლის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეშიც, რომელიც სამკვეთლოდ გამოიყენებოდა. ჩრდილო კედელში მცირე, კვადრატული ნიშია. ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებს დაბალი საფეხური გასდევს. სამხრეთ კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია. ინტერიერი შემაღლებული პროპორციებისაა. გადახურულია სხმული კამარით, რომელსაც განივკვეთში ბრტყელი თაღის ფორმა აქვს. შიგნით კედლები შელესილია.
გარედან ეკლესიის კორპუსი ზემოთკენ თანდათან ვიწროვდება, რის გამოც კოშკს წააგავს. აღმოსავლეთის ფასადზე სარკმლის თაღოვან ღიობს ნალესობით გამოყვანილი, ნახევარწრიული ფორმის თავსართი აქვს - ჰორიზონტალური გადანაკეცებით ბოლოებთან. შენობა ფიქლის ორფერდა სახურავითაა გადახურული. ეკლესიიდან დასავლეთით, 15 მეტრზე, დგას გვიანდელი შუა საუკუნეების კოშკი. იგი გეგმით სწორკუთხაა, ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია: შემორჩენილია დასავლეთ კედელი და გვერდითი კედლების მცირე ნაწილი. I სართულზე, სამხრეთ ნაწილში. ვიწრო გასასვლელი დერეფანია, რომელსაც შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. სწორკუთხა კარის წირთხლებში შემორჩენილია საურდულე ხვრელები. ამავე სართულის ჩრდილოეთ კედელში შემორჩენილია შესასვლელის დასავლეთ წირთხლის ნაწილი. II სართულის ორი შესასვლელიდან, რომლებიც სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში ყოფილა მოწყობილი, მხოლოდ დასავლეთ წირთხლებიღაა შემორჩენილი. დასავლეთ კედელში პარალელურწირთხლებიანი ხვრელობია. იგი კოშკის დასავლეთით მდგარი დარბაზული ეკლესიის საკურთხევლის სარკმელს უსწორდება.
დარბაზული ეკლესია დგას კოშკის დასავლეთით კედლიდან 0,2 მეტრის მოშორებით. თარიღდება VIII-IX საუკუნეებით. მოგვიანებით განახლებულა ჩრდილოეთი და დასავლეთ კედლები და კამარა, რის შედეგადაც შიდა სივრცე რამდენადმე დადაბლებულა. ეკლესია ნაგებია ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით, განახლებული ნაწილები ფიქლისაა. ძლიერაა დაზიანებული: დანგრეულია სამხრეთ და დასავლეთ კედლების დიდი ნაწილი, კამარის სამხრეთ გვერდი და გადახურვა. ეკლესიას შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს, განახლებული კედლის ჩრდილოეთ ნაწილში. კარის ღიობი ორივე მხარეს თითო მოზრდილი ქვითაა გადახურული. აღმოსავლეთით, სწორკუთხა საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედელში თაღოვანი სარკმელია, რომელსაც საფეხურებად დამუშავებული ძირი აქვს. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, სწორკუთხა ტრაპეზია მიშენებული. საკურთხევლის ორივე კუთხეში თითო კვადრატული ნიშია, რომელთაც ძირებთან პატარა ქვის თაროები აქვს მოწყობილი. ერთი მცირე ნიში საკურთევლის სამხრეთ კედელშია. ჩრდილოეთის ნიშის ქვემოთ, აღმოსავლეთ კედელზე. მიშენებულია პატარა ტრაპეზი, რომელიც სამკვეთლოდ გამოიყენებოდა. საკურთხეველს წესიერი ფორმის კონქი ხურავს. კონქის ნახევარწრიული მოხაზულობის საფუძველზე გადასვლა განხორციელებულია საკურთხევლის ორივე კუთხეში მოწყობილი თითო მოზრდილი ტრომპით. კონქის ნალისებრი თაღი ეყრდნობა ფიქლის თაროსებრი ფორმის იმპოსტებს. კონქის არეში მცირე ზომის ხვრელობია, რომლებიც აღმოსავლეთის გასადზე გადის. დარბაზის დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებში თითო თაღოვანი სარკმელია.
მოგვიანებით, კამარის განახლების დროს, მისის გამაგრების მიზნით, დარბაზის გრძივი ღერძის ხაზზე ორი უზარმაზარი ბურჯია აღმართული, რომელთაგან დასავლეთისა ზემოთ თანდათან განიერდება. აღმოსავლეთ ბურჯი დაშენებულია შირიმის კუბურ ქვაზე, რომლის სამხრეთის, დასავლეთის და ჩრდილოეთის წახნაგში, სიღრმეში ერთმანეთთან დაკავშირებული თითო თაღოვანი ნიშია, რომლებსაც შესაძლოა რელიკვიების საცავად იყენებდნენ. ნიშებს წინიდან ტიმპანი აქვთ გამოყვანილი. სამხრეთის ნიშის ტიმპანზე ამოღარულია ერთი ნახევარწრიული თაღი. დასავლეთის ნიშის ტიმპანზე - ორი, ჩრდილოეთისა კი სადაა. ქვის ოთხივე წახნაგი დასრულებულია მარტივი პროფილის თაროთი. ეკლესიის განახლებულ კამარას განივკვეთში ბრტყელი თაღის ფორმა აქვს. შენობის აღმოსავლეთ კედელი და სამხრეთ კედლის შემორჩენილი ნაწილი სახურავის მიმართ რამდენადმე შემაღლებულია და სახურავს პარაპეტის მსგავსად საზღვრავს.
ეკლესიას დასავლეთიდან ნანგრევებად ქცეული მოგრძო ნაგებობა ეკვრის, რომელიც სამი სხვადასხვა ფართის სათავსოსგან შედგება. მაშასადამე დასავლეთით მდებარე სათავსს, რელიეფიდან გამომდინარე, ერთი კედელი მომრგვალებული აქვს და ფართობით დანარჩენებს თითქმის სამჯერ აღემატება. აღმოსავლეთით მდებარე სათავსები ერთმანეთს გამიჯნავ კედელში მოწყობილი კარით უკავშირდებოდა. აღმოსავლეთით მდებარე სადგომის ჩრდილოეთ კედელში თაღოვანი კარია, რომელსაც კომპლექსის ამ ნაწილში შესასვლელი ბილიკი ადგება. ორივე სადგომის სამხრეთ კედელი მთლიანად დანგრეულია. დასავლეთ სადგომის კედლები მოგვიანებით განახლებული და მთლიანად იზოლირებულია. სადგომს სამი კუთხე, სწორი აქვს. ერთი მახვილი სამხრეთ კედელში ერთი ფართო ღიობია, ხოლო ჩრდილოეთისაში - სამი, რომლებიც კედლის მომრგვალებულ ნაწილშია გაჭრილი ერთმანეთთან ახლოს. კომპლექსის აღმოსავლეთით, 100-150 მეტრზე, კლდეში, შერჩეულ ადგილას, ჩადგმულია შირიმის კუბური ფორმის მორდილი ქვა. მის ზედა წახნაგში ჯვრის ცასადგმელი მოზრდილი ღრმულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
საგნიაი
საგნიაი (ოფიციალურად საგნიაის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Sagñay) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 841 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს ბარანგაის. მუნიციპალიტეტის იურისდიქციის ქვეშაა კუნძული ატულაიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
კურგაშლი
კურგაშლი (Ҡурғашлы) — სოფელი ბაშკირეთში, ბურზიანის რაიონში. მიეკუთვნება ბაინაზაროვოს სოფსაბჭოს. მდებარეობს მდინარე ბელაიის ნაპირებზე. რაიონულ ცენტრ სტაროსუბხანგულოვოდან განლაგებულია 26 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ბელორეცკიდან 120 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 307 ადამიანი. მოსახლეობის 99%-ს ბაშკირები შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბურზიანის რაიონის სოფლები
ჭორვილის ეკლესია
ჭორვილის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭორვილაში. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს.
შუშანეთის საწნახელი
შუშანეთის საწნახელი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, მდინარე ჭოროხის მარჯვენა სანაპიროზე, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუშანეთში. კომპლექსი მოიცავს, საწნახელს, სატრაპეზოსა და პატარა ზომის ეკლესიას. გამართულია ფერდობზე ხელოვნურად შექმნილ ტერასაზე, რომლის სიგრძე 15 მ, სიგანე 18 მ. მთლიანი ფართობი 270 მ²—ია.
ჯერ საწნახელი აუგიათ ხოლო შემდეგ დასავლეთით მიუშენებიათ სატრაპეზო და საყდარი. საწნახელი ყველაზე კარგადაა შემორჩენილი. მისი აღმოსავლეთი კედელი მიშენებულია მიწის ჩამოჭრილ ქანზე. მიმართულია სამხრეთისაკენ. აქვს თაღოვანი გადახურვა. მშენებლობაში გამოყენებული ქვები კარგად დამუშავებულია. დუღაბი თეთრი ფერისაა და მტკიცე. საწნახელის შიდა სივრცე შელესილია დუღაბით. იატაკის დონეზე მოწყობილი აქვს ტკბილის გამოსასვლელი, რომელიც ჩადის ისარნაში.
საწნახელის ნაგებობა წარმოადგენს მონოლითურ შენობას, რომლის სიგრძე­ 6,65 მ-ია, ფასადის სიგანე ­3,45 მ. თვითონ აბაზანის სიგრძე ­2,2 მ. სიგანე­ 1,05 მ. სიღრმე­ 80 სმ. წინა საფასადე ხედის საერთო სიმაღლე 3,5 მ-­ია. სატრაპეზო რომელიც საწნახელის დასავლეთ კედელზეა მიშენებული თითქმის საძირკვლის დონემდეა მორღვეული. მისი ზომებია: სიგრძე ­4,62 მ. სიგანე — ­6,5 მ. სატრაპეზოზეა მიდგმული პატარა ზომის საყდარიც. ეს ნაგებობაც საძირკვლის დონემდეა დანგრეული. მისი ზომებია: სიგრძე ­6,5 მ, სიგანე­ — 5,8 მ. ადგილობრივი მცხოვრებლების გადმოცემით, საწნახელის წინა ეზოში ადრე ყოფილა ქვევრები, რომლებიც განადგურებულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხირარდოტა
ხირარდოტა (Girardota) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.426 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 42 818 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 78 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ეკატერინე მიშველაძე
ეკატერინე (ეკა) მიშველაძე (დ. 29 მარტი, 1972) — ქართველი ჟურნალისტი.
ბიოგრაფია
1994 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. 2007 წელს საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტი (GIPA) ჟურნალისტიკა და მედიამენეჯმენტი.
ჰყავს მეუღლე (ალექსი (ბუკა) პეტრიაშვილი) და ორი შვილი.
ეკატერინე მიშველაძემ შრომითი საქმიანობა დაიწყო 1992 წლიდან და 2016 წლის მარტამდე მუშაობდა ტელეკომპანიებში, მათ შორის იყო არაერთი კომპანია: „იბერვიზია“, „თიბისი TV“, „მზე“, „იმედი“, აგრეთვე საზოგადოებრივი მაუწყებლის I არხზე, სადაც სხვადასხვა დროს იყო - საინფორმაციო პროგრამის „მონიტორის“ კორესპონდენტი, ანალიტიკური პროგრამის „მოვლენის“ წამყვანი, საგამოძიებო პროგრამის „ნეგატივის“ ავტორი და წამყვანი, ტელეფესტივალ „მანას“ ტელედღიურების წამყვანი, დილის გადაცემის „ალიონის“ წამყვანი და შუადღის თოქშოუს „ნაშუადღევის“ ავტორი და წამყვანი, საინფორმაციო პროგრამა „მოამბის“ მთავარი გამოშვების წამყვანი, პოლიტიკური თოქშოუს „საჯარო პოლიტიკის“, „მოამბე პლიუსის“, „პირველი სტუდიის“ ავტორი და წამყვანი, ბიზნესის ახალი ამბების ავტორი და წამყვანი და ასევე საქართველოში პირველი ტელედებატების წამყვანი ქალაქის მერის,  საპარლამენტო და საპრეზიდენტო არჩევნების დროს.
გარდა ამისა ეკატერინე მიშველაძე 2000-2001 წლებში მუშაობდა მედიაჰოლდინგის „ჯორჯია თაიმსის“ მრჩევლად. 2001 წლის სექტემბერ-ნოემბერში ის იყო საქართველოს ქონების მართვის სამინისტროს საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, პრესმდივანი. 2001-2003 წლებში იყო საქართველოს შრომის, მრეწველობისა და ეკონომიკის სამინისტროს საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, პრესმდივანი.
ეკატერინე მშველაძე იყო ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მოწვეული ლექტორი. ეკატერინე ფლობს ინგლისურ და რუსულ ენებს. 2016 წლის 11 მაისს დაინიშნა საქართველოს პრეზიდენტის პრესსპიკერად. მიშველაძე ამ თანამდებობას 2018 წლის 16 დეკემბრამდე, სალომე ზურაბიშვილის პრეზიდენტად არჩევამდე იკავებდა.
ეკატერინე მიშველაძე საზოგადოებრივი მაუწყებლიდან 2016 წლის თებერვალში გაათავისუფლეს, მისი ტოკ-შოუ „პირველი სტუდია“ კი დაიხურა. მიშველაძემ აღნიშნული გადაწყვეტილება პოლიტიკური ნიშნით დისკრიმინაციად შეაფასა და ეს დაუკავშირა იმას, რომ მისი მეუღლე ალექსი პეტრიაშვილი ოპოზიციური პარტიის, „თავისუფალი დემოკრატების“ლიდერი იყო.
აღნიშნული ფაქტი მიშველაძემ გაასაჩივრა და საზოგადოებრივ მაუწყებელს ზუსტად 3-წლიანი დავა სასამართლოს ყველა ინსტანციაში მოუგო. სასამართლო გადაწყვეტილებით, საზოგადოებრივ მაუწყებელს ეკატერინე მიშველაძის სასარგებლოდ კომპენსაციის გადახდა დაეკისრა. მიშველაძის ინტერესებს სასამართლოში საია იცავდა.
სასამართლომ მიუთითა, რომ ეკა მიშველაძეს მიჰყავდა საზოგადოებრივ-პოლიტიკური მიმართულების გადაცემები. გადაცემა „პირველი სტუდიის“ დახურვის შემდგომ „საზოგადოებრივ მაუწყებელზე“ გავიდა ამ მიმართულების ოთხი ახალი გადაცემა.
საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობები სომხეთში
საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობები სომხეთში — უძველესი დროიდან მოყოლებული სომხეთის ისტორიის პერიოდში, ამ მხრივ არაერთი ტიპის ნაგებობებია გამოკვეთილად ცნობილი. რომელიც წარმოადგენს ამ რეგიონისთვის დამახასიათებელ უნიკალურ ძეგლებს.
ეკატერინე მიშველაძე
ბიოგრაფია
მიუხედავად იმისა, რომ საზოგადოებრივ მაუწყებელს ესაჭიროებოდა შესაბამისი მიმართულების გადაცემის წამყვანები, ამასთან, წამყვანების შერჩევა მოხდა არა საკონკურსო წესით, არამედ თავად „საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა” შეარჩია ახალი წამყვანები, უზენაესმა სასამართლომ შეუსაბამოდ მიიჩნია, რომ დამსაქმებლის მიერ უპირატესობა არ მიენიჭა სწორედ ეკატერინე მიშველაძეს, რომელიც წამყვანის პოზიციას უვადო შრომითი ხელშეკრულების საფუძველზე იკავებდა,“ – წერს საია. ახალი პრეზიდენტის არჩევის შემდეგ მიშველაძე ჟურნალისტიკას დაუბრუნდა და TV პირველზე დაიწყო მუშაობა, სადაც თავის მეუღლესთან ერთად მიჰყავს თოქ-შოუ "პოლიტიკური პარასკევი", ხოლო მოგვიანებით ამავე არხზე განახლდა თოქ-შოუ "საჯარო პოლიტიკა".
სქოლიო
კატეგორია: ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია: დაბადებული 1972 კატეგორია: დაბადებული 29 მარტი
საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობები სომხეთში
სომხურ ენაში სახლის აღსანიშნავად გამოიყენება ტერმინი „ტუნ“. ტუნს თავდაპირველად რამდენიმე მნიშვნელობა ჰქონდა. ის გამოხატავდა, ერთი მხრივ, სამფლობელოს, მამულს, რაიონს, ოლქსა და თვით ქვეყანასაც კი, მეორე მხრივ კი, სოციალურ გაერთიანებებს აღნიშნავდა - გვარს, პატრონიმიას და, მოგვიანებით, დიდ საოჯახო თემს.
ამ ტიპის საცხოვრებელს სომხები „გოღატუნ“-ს (მიწის სახლს) უწოდებენ. ის ქვისა და ალიზისაგან არის აგებული, გადახურვა მიწურბანიანია, შედგება კარაპანის, დერეფნისა და სამი განყოფილებისაგან.
ტენდერტუნის დაბალ განყოფილებაში დგას ხის გრძელი ტახტი. წინათ მასზე ოჯახის ახალგაზრდა წევრები იძინებდნენ. ტენდერტუნს საკუთარი გვირგვინი აქვს, რომელიც ხის ბოძებზეა დაყრდნობილი და ხუთი საფეხურისაგან შედგება. ამ სათავსოში ინახებოდა მარცვლეულისათვის განკუთვნილი ხის დიდი ჭურჭელი „ამბარი“.
აღსანიშნავია, რომ დარბაზული ტიპის ნაგებობები გავრცელებული იყო, აგრეთვე, ყარსში, ბასიანსა და მის მომიჯნავე ოლქებში არსებულ სომხურ დასახლებებშიც. სომხურ ნაგებობებს, ნაკლებად ჰქონდათ დიდი ეზოები, განსხვავებით სხვა კავკასიის ხალხებისგან.
ძირითადად შენობებში იყო ხის ავეჯი, მცირე ჭურჭელი. სომხურ დარბაზული ტიპის სახლებში განკუთვნილი იყო საქონლის სადგომი, შესანახი ადგილი ე.წ. სათავსო. ჭირნახულის შესანახი ოთახი.
ლიტერატურა
კატეგორია: კავკასია კატეგორია: სომხეთი კატეგორია:საცხოვრებელი
ოქტომბრის საწნახელი
ოქტომბრის საწნახელი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, მდინარე მერისის ხეობაში, ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ ოქტომბერში.
იგი რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 3 კმ­-ით. საწნახელი ქვაში ნაკვეთია. საამისოდ შეურჩევიათ მოზრდილი ბუნებრივი ქვის მასივი, ზომებია: სიგრძე­ 3,5 მ. სიგანე­ - 2,3 მ. ქვაში ამოკვეთილი საწნახელის ზომებია: სიგრძე ­2,3 მ. სიგანე­ 1,15 მ. სიმაღლე სხვადასხვაა. აღმოსავლეთ კუთხეში 1 მ­ია. დასავლეთით ­0,80 სმ. ჩრდილოეთით ­90 სმ. სამხრეთით 70 სმ. საწნახელის ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში დატანილია წვენის სადინარი, რომლის დიამეტრია 20X15 სმ. საწნახელს ჩრდილო­-აღმოსავლეთ და სამხრეთ­-დასავლეთ ზედა კუთხეში დატანილი აქვს წრიული ფორმის ფოსოები ხის ძელებისათვის.
პენტაგრამა
right|thumb|პენტაგრამა პენტაგრამა (პენტალფა, პენტაგერონი; πεντάγραμμον; — „ხუთი“ და  — „ხაზი“) — სწორი ხუთკუთხედი, რომლის ყოველ მხარესაც აგებულია ტოლფერდა სამხუთხედები, რომლებიც ტოლი სიმაღლისაა.
კორიფა
სქოლიო
კატეგორია:პალმები
პენტაგრამა
პენტაგრამა — სწორი ხუთკუთხედი, რომლის გვერდებიც გაგრძელებულია გადაკვეთის წერტილამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოკულტიზმი კატეგორია:სამედიცინო სიმბოლოები კატეგორია:რელიგიური სიმბოლოები კატეგორია:ვარსკვლავის ფორმის სიმბოლოები
ალექსანდრე ბარამიძის ქუჩა
ლიტერატურა
ბარამიძე
ნიორკანი
ნიორკანი (Niorcani) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 224 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 524 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
უფა (მდინარე)
უფა (Уфа, Өфө) — მდინარე რუსეთში, ურალსა და ურალისწინეთში, ჩელიაბინსკის, სვერდლოვსკის ოლქებში და ბაშკირეთში. მდინარე ბელაიას (ვოლგის აუზი) მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 918 კმ, 53 100 კმ². სათავეს იღებს უფის ტბიდან, ურალთაუს ქედზე. ზემო წელზე მთის მდინარეა, მიედინება ვიწრო ხეობაში, აქვს ჭორომები. მდინარე იუნრიუზანის შერთვის შემდეგ ხეობა ფართოვდება, შუა და ქვემო წელზე დაკლაკნილია. აუზში განვითარებულია კარსტი. უპირატესად იკვებება თოვლის წყლით. წყლის საშუალო ხარჯია 388 მ³/წმ, უდიდესი — 3740 მ³/წმ, უმცირესი — 55 მ³/წმ. იყინება ოქტომბრის ბოლოს – დეკემბრის დასაწყისში, ლღვება აპრილში – მაისის დასაწყისში. ძირითადი შენაკადებია: ბისერტი, იუი (მარჯვენა), აი, იურიუზანი (მარცხენა). უფაზეა ნიაზეპეტროვსკის წყალსაცავი. აუზში დაახლოებით 600 მცირე ზომის ტბაა საერთო ფართობით 218 კმ². გამოიყენება დასაცურებელად. მდინარეზე აშენებულია პავლოვკის ჰესი. წყალს ფართოდ იყენებენ წყალმომარაგებისათვის. ჰესს ზევით სანაოსნოა 135 კმ-ზე, ქვევით 170 კმ-ზე. მდინარეზე გაშენებულია ქალაქი კრასნოუფიმსკი, შესართავზე — ბაშკირეთის დედაქალაქი უფა.
სქოლიო
კატეგორია:ბელაიას (კამის შენაკადი) შენაკადები კატეგორია:ჩელიაბინსკის ოლქის მდინარეები კატეგორია:სვერდლოვსკის ოლქის მდინარეები კატეგორია:ბაშკირეთის მდინარეები კატეგორია:უფის მდინარეები კატეგორია:ურალის მთები
სან-ფერნანდო (სამხრეთი კამარინესი)
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
გომეს-პლატა
გომეს-პლატა (Gómez Plata) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.805 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 229 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 360 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იულია იაციკი
იულია იაციკი (დ. 14 აგვისტო, 1979, ვასილიევკა) — უკრაინელი იურისტი და პოლიტიკოსი. არის უკრაინის უმაღლესი რადის წევრი 2019 წლის 29 აგვისტოდან. არის პარტია „ხალხის მსახურის“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის მე-9 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები კატეგორია:დაბადებული 14 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1979
ლორის კუნძული
ლორის კუნძული (Laurie Island, isla Laurie) — კუნძული ანტარქტიკაში სამხრეთ პოლარული წრის საზღვრებში, სამხრეთი ორკნეის კუნძულების არქიპელაგის სიდიდით მეორე და ყველაზე აღმოსავლეთით მდებარე კუნძული. კუნძულზე პრეტენზიას აცხადებს არგენტინა, არგენტინის ანტარქტიკის ნაწილი და დიდი ბრიტანეთი, როგორც ბრიტანეთის ანტარქტიდული ტერიტორიის ნაწილი. მიუხედავად ამისა, ყველა ტერიტორიული პრეტენზია გაყინულია, რადგანაც კუნძული მდებარეობს სამხრეთი განედის 60-ე პარალელის სამხრეთით და მასზე 1959 წლიდან ვრცელდება ანტარქტიდის შესახებ შეთანხმების მოქმედება. ბიუკენენის წერტილი კუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე და უიტსონის კონცხი სამხრეთ სანაპიროზე მთავარი ორნიტოლოგიური ადგილებია.
გეოგრაფია
კუნძულის ფართობი დაახლოებით შეადგენს 86 კმ²-ს, ხოლო სიგრძე აღმოსავლეთიდან დასავლეთამდე შეადგენს 20,1 კმ-ს (12,5 მილი). ლორის კუნძული შედგება სხვადასხვა ფართობის ორი ნახევარკუნძულისგან, რომლებიც ერთმანეთთან შეერთებულია ვიწრო ყელით სკოტიას ყურესა და ურუგვაის უბეს შორის. კუნძულის ყველაზე მაღალი წერტილია — 940 მეტრი ზღვის დონიდან.
ყველაზე უფრო მცირე, ლორის კუნძულის დასავლეთ ნაწილს აქვს ორი ნახევარკუნძული: მაკენზი და მოსმანი. მის ჩრდილოეთ დაბოლოებაზე მდებარეობს რობერტსონის კონცხი (სახელი დაერქვა შოტლანდიური ექსპედიციის გემ «სკოტიას» კაპიტნის — ტომას რობერტსონის პატივსაცემად). მოსმანის ნახევარკუნძულის სამხრეთი ნაწილი გაყოფილია ორ დაბოლოებად, რომელთაგან ერთს ჰქვია ბარნ მარდოჰი. კუნძულის აღმოსავლეთი წერტილი დანდასის კონცხია ფერიეს ნახევარკუნძულზე.
გეოლოგია და კლიმატი
შოტლანდიის ექსპედიციამ შეისწავლა კუნძულის გეოლოგია და ხაზი გაუსვა გრაპტოლითებიის არსებობას დანდასის კონცხის დასავლეთით, კუნძულზე, რომელმაც სახელად მიიღო «გრაპტოლითების კუნძული». ლორის კუნძული ჩამოყალიბდა სილურულ სისტემაში და მთლიანად შედგება წყლის მიერ მოტანილი მყარი ნაწილაკებისგან — სედიმენტებისგან.
ლორის კუნძულ რეგულარულად ქრის დასავლეთის და ჩრდილო-დასავლეთის ქარები. როგორც ანტარქტიკის ყველა კუნძულზე, ტემპერატურა განიცდის მკვეთრ ცვალებადობებს. მაგალითად, ფიონის ეფექტმა, ჩრდილოეთის ქარებმა, შეიძლება ტემპერატურა მაღლა აწიონ 20 °C-ით რამდენიმე ათეული წუთის განმავლობაში.
ბაზა «ორკადასის» დაკვირვებები
«ორკადასის» ბაზაში 2010 წლის აგვისტომდე არსებული დაკვირვებების საფუძველზე მონაცემები შემდეგნაირია:
თოვლის ფენა კუნძულზე ინახება მთელი ზამთარი, უკიდურეს შემთხვევაში, სამხრეთში მაინც. ჩრდილოეთ ნაწილში კლიმატური პირობები უფრო რბილია.
ფლორა და ფაუნა
კუნძულის ფლორა შემოიფარგლება წყალმცენარეების ზოგიერთი სახეობით, რომლებიც იზრდებიან სანაპიროს გასწვრივ, ასევე ხავსებით და ლიქენებით.
ლორის კუნძული ბევრი ზღვის ფრინველის საკვები ადგილია, მათ შორის აქ ყველაზე უფრო მეტად წარმოდგენილია ადელის პინგვინი. ზაფხულში კუნძულზე დიდი რაოდენობით მოფრინდებიან ფრინველები (200 000-ზე მეტი). კუნძული ასევე ბევრი კერგელენის ზღვის კატის სახლია. ლორის კუნძულზე 1988 წლის იანვრიდან აპრილის ჩათვლით ჩატარებულმა კვლევამ, მოსმანის ნახევარკუნძულზე სელაპების პოპულაციის დასადგენად, აჩვენა, რომ ძუძუმწოვრების დიდ ნაწილს კუნძულზე კვებავს კრილი (78,8 %) და თევზი. შემოდგომით მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ კალმარები, თუმცა მათი წილი ძუძუმწოვრების კვებაში უტოლდება 34,3 %-ს.
კუნძულის ირგვლივ დიდი რაოდენობით დაცურავენ გრენლანდიური ვირთევზები.
ისტორია
სამხრეთ ოკადასის არქიპელაგი, სავარაუდოდ, აღმოაჩინა ესპანელმა მეზღვაურმა გაბრიელ დე კასტილიამ (1577 — დაახ. 1620 წლებში). XVIII საუკუნეში სხვადასხვა ეროვნების ვეშაპდამჭერები ახორციელებდნენ რეწვას ამ რეგიონში. ოფიციალურად ლორის კუნძული სამხრეთ ორკნეის კუნძულების შემადგენლობაში 1819 წლის თებერვალში აღმოაჩინა ჯეიმზ უედელმა, ხოლო 1821 წლის დეკემბერში აღმოაჩინეს ჯორჯ პაუელმა ბრიტანული ვეშაპდამჭერი გემით და ნათანიელ პალმერმა ამერიკული ვეშაპდამჭერი გემით.
კუნძულმა თავისი სახელი მიიღო კარტოგრაფ რ. ლორის პატივსაცემად, რომელმაც 1822 წელს ჯ. პაუელის და ნ. პალმერის ცურვის მონაცემების საფუძველზე გამოაქვეყნა სამხრეთ ორკნეის კუნძულების რუკა.
ერთადერთი დასახლება დაარსდა 1903 წლის 26 მარტს შოტლანდიის ეროვნული ანტარქტიკული ექსპედიციის წევრების მიერ უილიამს ბრიუსის მეთაურობით. საექსპედიციო გემმა ზამთარი გაატარა ნავსაყუდელთან სანაპიროს სიახლოვეს, ხოლო თვითონ კუნძულზე სენტ-ან-დე-ბელვიუში მოეწყო მეტეოროლოგიური სადგური «ომონდ-ჰაუსი», რომელსაც სახელი ეწოდა ედინბურგის ობსერვატორიის დირექტორის და ექსპედიციის სპონსორის რობერტ ომონდის პატივსაცემად. მოგვიანებით მასზე კონტროლი ბრიუსმა გადასცა არგენტინას ერთი წლის ვადით. ბაზა, რომელიც თავიდან წარმოადგენდა ხის შენობას, 8 წლის განმავლობაში მნიშვნელოვნად გაფართოვდა და სახელი გადაირქვა «ორკადასად». არგენტინა, მიუხედავად ხელშეკრულების ვადის გასვლისა, დღემდე აკონტროლებს ბაზას.
1903 წლის 6 აგვისტოს, შოტლანდიის ექსპედიციის მთავარი ინჟინერი, ჯორჯ ალან რემსი გარდაიცვალა, სავარაუდოდ, ძლიერი გაციებისგან გამოწვეული მიოკარდიული მწვავე ინფარქტისაგან. ის დაკრძალული იქნა კუნძულზე ორი დღის შემდეგ.
1982 წელს კუნძულზე ცხოვრობდა 14 ადამიანი. ბაზის მომსახურე პერსონალი შედგება 14 ადამიანისაგან ზამთარში და 45 ადამიანისაგან ზაფხულში.
კომბოსტოს თეთრი ლაქიანობა
250პქ|მინი|მარჯვნივ|თეთრი ლაქიანობა [[მგოგვი|მდოგვზე.]] კომბოსტოს თეთრი ლაქიანობა — კომბოსტოსებრთა ოჯახის წარმომადგენლების დაავადება. განსაკუთრებით საყურადღებოა კომბოსტო (თავიანი, ბროკოლი, ყვავილოვანი). იწვევს ოომიცეტი Albugo candida. ადრეული სიმპტომებია მცირე ზომის რელიეფური თეთრი ან კრემისფერი ბალიშაკები, რომელთა დიამეტრიც შეადგენს 2–3 მილიმეტრს და რომლებიც წარმოიქმნება ფოთლებსა და ღეროებზე ეპიდერმისის ქვეშ. ეპიდერმისი, რომელიც ფარავს დაზიანებებს, მალევე სკდება და გამოყოფს თეთრ ფხვნილისებრ სოკოვან სტრუქტურებს (სპორანგიუმებს). დროთა განმავლობაში შესაძლოა განვითარდეს უფრო დიდი ზომის დაზიანებები, რომელთა დიამეტრიც 2–3 სმ-ს აღწევს. მწვავედ დაინფიცირებული ფოთლები ხმება და იღუპება. გარკვეული დროის შემდეგ უფრო ძველი დაზიანებები შესაძლოა დალპეს და გაყავისფრდეს. დაინფიცირებული ყვავილედების ღეროები დეფორმაციას განიცდის. ყვავილედების ყუნწები სქელდება და მათი ბოლოები იგრიხება.
თესლბრუნვა, კვლების გამარგვლა, გამოხშირვა, კულტურათა მონაცვლეობა (კომბოსტოსებრთა ოჯახის წარმომადგენლების წარმოება საჭიროა ყოველი 3 (მინიმუმ 2) წლის მონაცვლეობით), ნაკვეთიდან დაინფიცირებული მცენარეული ნარჩენების მოცილება და განადგურება, ღრმად მოხვნა, რათა დაიმარხოს დაინფიცირებული მცენარეული ნარჩენები, დაავადებისადმი გამძლე ჯიშების გამოყენება, ეფექტიანი ფუნგიციდების დროული გამოყენება.
სქოლიო
კატეგორია:კომბოსტოს დაავადებები
ნიმერეუკა (სოროკის რაიონი)
ნიმერეუკა (Nimereuca) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 209 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 440 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
Zitti e buoni
„Zitti e buoni“ — იტალიური როკ-ჯგუფის, Måneskin-ის, სიმღერა, რომლითაც მათ გამარჯვება მოიპოვეს 2021 წლის სანრემოს მუსიკალურ ფესტივალზე, რის შემდეგაც იტალიის სახელით სიმღერით წარდგნენ და გაიმარჯვეს ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე.
ივანწმინდის ეკლესია
ივანწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ივანწმინდაში. აგებულია XVI საუკუნეში.
Zitti e buoni
სქოლიო
კატეგორია:ევროვიზიის სიმღერები კატეგორია:იტალიურენოვანი სიმღერები
კერი ერინი
კერი ენ ერინი (Kerry Anne Ehrin; დ. 8 ოქტომბერი, 1960) — ამერიკელი სცენარისტი, შოურანერი და პროდიუსერი. 1990 წელს წარდგა პრაიმტაიმის ემის ჯილდოს ნომინაციაზე საუკეთესო კომედიური სერიალის კატეგორიაში ABC-ის კომედიური დრამისთვის „The Wonder Years“. 2011 წელს წარდგა ნომინაციაზე — პრაიმტაიმის ემის ჯილდო საუკეთესო დრამატული სერიალისთვის NBC-ის დრამატული სერიალისთვის „პარასკევი ღამის შუქები“ (Friday Night Lights). ერინმა კარლტონ კუზთან და ენტონი ციპრიანოსთან ერთად შექმნა კრიტიკოსების მიერ აღიარებული ტელესერიალი „ბეიტსის მოტელი“ (2013-2017). მან შეიმუშავა Apple TV+-ის სერიალი „დილის შოუ“ (The Morning Show) და პირველი ორი სეზონის განმავლობაში მისი შოურანერი იყო.
პირადი ცხოვრება
ერინი დაიბადა ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიაში და გაიზარდა ვუდლენდ-ჰილსში თავის დასთან, მარისთან ერთად. განათლება აგურას საშუალო სკოლაში მიიღო, რომელიც 1978 წელს დაამთავრა. ერინმა ლიტერატურა კალიფორნიის უნივერსიტეტში ისწავლა და დაწერა დისერტაცია ლუის კეროლის ნაშრომზე.
ივანწმინდის ეკლესია
ეკლესია მცირე ზომის დარბაზული ტიპის შენობაა (8,9X5,7 მ). სამშენებლო მასალად თლილი ქვაა გამოყენებული, წყობა თარაზულია. ეკლესიას აქვს სამი მოჩუქურთმებული თაღოვანი სარკმელი. ოდნავ წაგრძელებულ, სწორკუთხა გეგმაში აღმოსავლეთით მშვილდა აფსიდია ჩახაზული, რომლის გვერდებზე თითო თაღოვანი ნიშაა განლაგებული. აფსიდის ჩრდილო მხარი შესაბამის კედელს პირდაპირ უერთდება, სამხრეთი მხარი კი ერთსაფეხურიანია და ნალისებრი ფორმა აქვს. შიგნიდან თაღოვანი, ნაოთხალიანი კარია დასავლეთ კედელში. იატაკი ქვის ფილებითაა დაგებული. კედლები შებათქაშებულია. მორთულობით აქცენტირებულია მხოლოდ სამხრეთის კარი, რომელსაც ჯვრის ორნამენტით მოჩუქურთმებული საპირე არშია ამშვენებს. გადახურვა კრამიტისაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კერი ერინი
პირადი ცხოვრება
ერინი ცხოვრობს ჰიდენ-ჰილსში, კალიფორნიაში თავის ქალიშვილთან, შეინთან და ორ ვაჟთან, ალექსთან და ნიკთან ერთად. ბავშვების მამა 1996 წლის ფილმ Mr. Wrong-ის ერთ-ერთი სცენარის ავტორი, კრეგ მანსონია.
დასაწყისი (1989–2005)
1989 წელს კერინმა სცენარის ავტორისა და პროდიუსერის კარიერა დაიწყო ABC-ის ტელესერიალებით: „მთვარის ნათება“ (Moonlighting) და The Wonder Years. ამ უკანასკნელისთვის ის წარდგა 1990 წლის პრაიმტაიმის ემის ჯილდოს ნომინაციაზე საუკეთესო კომედიური სერიალისთვის. ამის შემდეგ იგი იყო Fox-ის დრამატული სერიალის Boston Public (2003-2004) და ABC-ის Boston Legal-ის სცენარის ავტორი და პროდიუსერი (2004-2005).
ერინმა მონაწილეობა მიიღო 1996 წლის კომედიური ფილმის Mr. Wrong და 1999 წლის მოქმედებითი სათავგადასავლო ფილმის „ინსპექტორი გაჯეტი“ (Inspector Gadget) სცენარის წერაში.
პარასკევი ღამის შუქები (2006–2011)
ერინი 2007 წელს წარდგა ამერიკის მწერალთა გილდიის ტელედაჯილდოების ნომინაციაზე საუკეთესო ახალი სერიალის კატეგორიაში ტელესერიალ „პარასკევი ღამის შუქების“ (Friday Night Lights) პირველი სეზონისთვის. ამის შემდეგ სამ მომდევნო წელს (2008; 2009; 2010) მიიღო ამერიკის მწერალთა გილდიის ტელედაჯილდოების ნომინაცია საუკეთესო დრამატული სერიალის კატეგორიაში. იგი ასევე წარდგა პრაიმტაიმის ემის ჯილდოს ნომინაციაზე საუკეთესო დრამატული სერიალისთვის 2011 წელს.
მშობლები (2011–2012)
2011-2012 წლებში ერინი NBC-ს დრამატული სერიალის „მშობლები“ (Parenthood) სცენარის ავტორი და აღმასრულებელი პროდიუსერი იყო.
ბეიტსის მოტელი (2013–2017)
ერინმა კარლტონ კუზთან და ენტონი ციპრიოანოსთან ერთად შეიმუშავა 1960 წლის „ფსიქოს“ თანამედროვე პრიკველი, ბეიტსის მოტელი“, ტელეკომპანია A&E-სთვის. სერიალი 2013 წლის მარტში დაიწყო და დასრულდა 2017 წლის აპრილში. ერინი „ბეიტსის მოტელის“ შოურანერი, მთავარი სცენარისტი და აღმასრულებელი პროდიუსერი იყო. 2014 წელს იგი წარდგა ქალთა იმიჯის ჯილდოს ნომინაციაზე ქალის მიერ წარმოებული საუკეთესო დრამატული სერიალის კატეგორიაში.
დილის შოუ (2019)
2017 წლის ნოემბერში Apple-მა შეუკვეთა კომედიურ-დრამატული სერიალის „დილის შოუ“ (The Morning Show) ორი სეზონი. ერინმა Apple-თან ასევე დადო მრავალწლიანი ხელშეკრულება საკუთარი სერიალის წარმოებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:ამერიკელი ტელესცენარისტები კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი ქალი ტელეპროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი ქალი სცენარისტები კატეგორია:კინოპროდიუსერები კალიფორნიიდან კატეგორია:ტელეპროდიუსერები კალიფორნიიდან კატეგორია:სცენარისტები ლოს-ანჯელესიდან კატეგორია:სცენარისტები კალიფორნიიდან კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი ქალი ტელესცენარისტები
პორტუგალიის ჩემპიონები ფეხბურთში
პორტუგალიის ჩემპიონები ფეხბურთში არიან პორტუგალიის უმაღლესი საფეხბურთო ლიგის გამარჯვებულები. პორტუგალიის ყველა ჩემპიონი ქვეყნის ორი უდიდესი ქალაქის ლისაბონის და პორტუს წარმომადგენელია, ამ ორი ქალაქის საფეხბურთო გუნდები — პორტუული პორტუ და ლისაბონური ბენფიკა და სპორტინგი არიან ისტორიული კონკურენტები და ძირითადად სწორედ ამ გუნდებს შორის თამაშდება ჩემპიონის ტიტული, მათ გარდა კი ჩემპიონის ტიტული ასევე პორტუულ ბოავიშტას და ლისაბონურ ბელენენსეშს აქვთ მოპოვებული. ჩემპიონატის ისტორიის განმავლობაში მხოლოდ სამჯერ მოხდა შემთხვევა, როდესაც ამ ხუთეულის გარდა სხვა გუნდმა მოახერხა ორ საუკეთესოს შორის მოხვედრა.
იხილეთ ასევე
კატეგორია:პორტუგალიის ფეხბურთი კატეგორია:საფეხბურთო ჩემპიონები
გრანადა (ანტიოკია)
გრანადა (Granada) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.137 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 436 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 195 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კეიტ მარა
კეიტ მარა (დ. 27 თებერვალი, 1983, ბედფორდი, აშშ, აიოვის შტატი) — ამერიკელი მსახიობი.
ბიოგრაფია
კეიტ მარა ცნობილია, როგორც ამერიკელი მსახიობი, რომელმაც პოპულარობა მოიპოვა Netflix-ის სერიალ „ბანქოს სახლში“ შესრულებული რეპორტიორ ზოი ბარნსის როლით.
მარამ მსახიობობა ცხრა წლის ასაკში სკოლაში დაიწყო. იგი თამაშობდა რამდენიმე ახალგაზრდულ სასკოლო სპექტაკლებში.
მარამ პირველი სატელევიზიო როლი 1997 წელს შეასრულა, „NBC“ -ის სერიალში „კანონი და მოქმედება“. სწორედ ამის შემდეგ, მარას მონაწილეობით გამოვიდა შემდეგი სერიალები: „ევერვუდი“ (2003 წელს), „სხეულის ნაწილები“(2003-2010 წლებში), „დეტექტივი რაში“(2003-2010 წლებში), „დანაშაულის ადგილი: მაიამი“ (2002 წელი).
2012 წელს კეიტ მარა შეუერთდა „ბანქოს თამაშების“ მსახიობთა გუნდს, რომელშიც ზოი ბარნსის პერსონაჟს განასახიერებდა. რაც შეეხება უშუალოდ ფილმებს, კეიტ მარას სადებიუტო როლი შედგა ფილმში „შემთხვევითი გულები“ (1999 წელი), რომელშიც ჯესიკა ჩენდლერის პერსონაჟს განასახიერებდა.
2005 წელს კეიტმა ითამაშა ფილმში „ქალაქური ლეგენდები 3: სისხლიანი მერი“. ამავე წელს მონაწილეობა მიიღო ფილმში „კუზიანი მთა“, რომელმაც მსახიობს დიდი პოპულარობა მოუტანა. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმებია: „უპირატესობა“(2014 წელი), „მარსელი“(2015 წელი), „მეგან ლივი“(2017 წელი) და „ჩემი დღეები მერსისთან“ (2017 წელი).
კეიტ მარას ფილმებიდან გამორჩეულია ასევე უოლი პფისტერის სადებიუტო ფილმი ჯეკ ფეიჯლენის სცენარით დაწერილი, სადაც ჯონი დეპტან ერთად ნათამაშები როლი ფილმში ”ტრანსცედენტულობა”, სწორედ ამ ორ მსახიობთან ერთად მთავარ როლს ასრულებენ გამორჩეული მსახიობები მათ შორის: მორგან ფრიმენი, რებეკა ჰოლი, კილიან მერფი, პოლ ბეტანი. ჯეკ ფეიჯლენის სცენარი 2012 წლის ”შავ სიაში” მოხვდა. ამ სიაში კი ყოველ წელს საუკეთესო სცენარები ხვდება, რომელთა გადაღებაზეც ჰოლივუდმა უარი თქვა. 2014 წელს აღნიშნულმა ფილმა ოსკარი მოიპოვა.
კეიტ მარას ჰყავს ქმარი - ჯეიმი ბელი, ისიც პროფესიით მსახიობია, რომელზეც 2017 წელს იქორწინა. მათ ჰყავთ ერთი შვილი. კეიტ მარას მშობლები არიან ტიმოთი და კეტლინ მარები. მისი და ასევე ცნობილი მსახიობია რუნი მარა. მარა ამბობს, რომ ის უზარმაზარი ოჯახიდან არის, მისი მამა 11 შვილიდან ერთ-ერთია, მას ჰყავს 22 ბიძა და 40 ბიძაშვილი, როგორც ნიუ-იორკის გიგანტებისა და პიტსბურგის ფოლადერების მფლობელთა შთამომავალი, მარა ორივე გუნდის აქტიური და ერთგული გულშემატკივარია.
მარა შეერთებული შტატების ჰუმანური საზოგადოების ერთ-ერთი გამორჩეული სახეა. 2015 წელს, იგი ნაჩვენები იყო მათ ერთ–ერთ კამპანიის ვიდეორგოლშიც.