cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1951 (კლასი „А“)
საბჭოთა კავშირის მე-13 საფეხბურთო ჩემპიონატში გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „ცდსა“, მეორე ადგილზე გავიდა თბილისის „დინამო“, მესამეზე – სტალინოს „შახტარი“. დაიწყო 1 აპრილს და დასრულდა 27 სექტემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
1951 კატეგორია:1951 წელი ფეხბურთში
ტრირის ამფითეატრი
thumb|240px|[[ტრირის ამფითეატრი]] thumb|240px|ამფითეატრი და ცირკი [[რომაელები|რომაელთა დროს]]
ტრირის ამფითეატრი — რომაელთა დროიდან შემორჩენილი ამფითეატრი ტრირში. მშენებლობა დასრულდა ჩვ. წელთაღრიცხვის დაახლოებით 100 წელს და 20 000 მაყურებელს იტევდა.
ძეგლის არქიტექტურული აგებულება და მდებარეობა
არენას ქვევით სარდაფული სივრცე ჰქონდა, რომელიც დღესაც მემონახულია. აქვე იყო მექანიკური სახის კონსტრუქცია, რომელიც ძალიან ჰგავდა თანამედროვე ლიფტებს. ამ ლიფტის მეშვეობით სანახაობის მონაწილეები პირდაპირ მოხვდებოდნენ არენაზე. ამფითეატრი იყო ნაწილი რომაული ქალაქის კედლისა და მდებარეობდა პეტრისბერგის მთის ძირას. ერთ–ერთი მიზეზი, რის გამო ეს ნაგებობა ტრირის ამ ნაწილში ააშენეს და არა სხვაგან, იყო ის, რომ არ იყო საჭირო მიწის საგანგებოდ მოზიდვა, ანუ ძეგლი თავისი დანიშნულებით ზუსტად ერგებოდა აქაურ არქიტექტონიკას და თან ნაკლებ სამშენებლო ხარჯებსაც მოითხოვდა. ტრირის ამფითეატრი მიმართულია ჩრდილოეთისაკენ და ჩრდილოეთითა და სამხრეთით ორი გასავალი აქვს.
ისტორია
ძეგლის (დაახლოებით ჩვ. წელთაღრიცხვის 100 წ.) აშენებისთანავე იგი გადაიქცა ქალაქ ტრირის მცხოვრებთათვის თავშეყრის ერთ–ერთ მთავარ ადგილად. აქ ადგილობრივი ღირსეულნი, კეისრის ადგილობრივი მოხელეები (ასევე მოგვიანებით პირადად კეისარი მოქალაქეებს) სთავაზობდნენ პურსა და გართობას. ცხოველებისა (venationes) და გლადიატორების ბრძოლებისას სიკვდილ–სიცოცხლის ამბები წყდებოდა. გარდა ამისა, ამ ადგილას აცხადებდნენ ყველა მნიშვნელოვან გადაწყვეტილებას.
ტრირის ამფითეატრს ჰქონდა ასევე უჩვეულო დანიშნულება – იგი ასრულებდა ქალაქ ტრირის აღმოსავლეთ კარიბჭის ფუნქციასაც.
V საუკუნიდან ამფითეატრის ისევე როგორც ქალაქ ტრირის სხვა ძეგლების დაშლასა და არსებული ქვის სხვა სამშენებლო მიზნებით გამოყენებას შეუდგნენ.
1986 წელს ტრირის რომაული ამფითეატრი ქალაქი სხვა ღირსშესანიშნაობებთან ერთად იუნესკოს მსოფლიო კულტურის საგანძურთა სიაში შეიტანეს.
ღონისძიებები
გაზაფხულობით აქ ექსკურსიები იმართება, სადაც მსახიობები გლადიატორ ვალერიუსის ამბებს მოუთხრობენ მაყურებელს. გარდა ამისა, ყოველწლიურად აგვისტოს თვეში აქ იმართება გერმანიის ერთ–ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ხელოვნების ფესტივალი.
რესურსები ინტერნეტში
(გერმანულ ენაზე)
კატეგორია:ტრირი კატეგორია:გერმანიის შენობა-ნაგებობები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში
ჰორაღის ჭა
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს კარსტული ჭები
Camponotus timidus
Camponotus timidus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Papyrius nitidus
Papyrius nitidus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Papyrius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბიბლოსური დამწერლობა
ბიბლოსური დამწერლობა აგრეთვე ცნობილი როგორც, ფსევდო-იეროგლიფური დამწერლობა ან პროტო-ბიბლოსური — დამოუკიდებელი დამწერლობის სისტემა, რომელიც ცნობილია ბიბლოსში აღმოჩენილი წარწერებით. წარწერები გაკეთებულია ბრინჯაოს ფირფიტებსა და სტატუებზე. წარწერები 1928-1932 წლებში მაურის დუნანდმა აღმოაჩინა და 1945 წელს გამოაქვეყნა ნაშრომი Byblia Grammata. წარწერები ეკუთვნის დაახლოებით ძვ. წ. XVIII-XV საუკუნეებს.
დამწერლობის ნიმუშები ასევე აღმოჩენილია ეგვიპტეში, იტალიაში და მეგიდოში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დამწერლობები
MetroLyrics
MetroLyrics — ლიცენზირებული საიტი, რომელიც ეძღვნება სიმღერების ტექსტებს, დაარსებული 2002 წლის დეკემბერში. მის მონაცემთა ბაზაში ინახება მილიონზე მეტი სიმღერის ტექსტი, ხოლო შემსრულებლების სია 16 000-ს აჭარბებს. 2011 წლის ოქტომბერში იგი CBS Interactive-მა შეიძინა.
სქოლიო
კატეგორია:კანადური საიტები კატეგორია:ონლაინ არქივები კატეგორია:2002 წელს დაარსებული საიტები კატეგორია:კანადის ტექნოლოგიური კომპანიები
კუკარაჩა
კუკარაჩა — მწერალ ნოდარ დუმბაძის მოთხრობა.
სიუჟეტი
თბილისის ერთ-ერთი უბნის მილიციის რწმუნებული, „მოზარდების რისხვა“, მეტსახელად „კუკარაჩა“, უბნის ბიჭების თითოეულ ნაბიჯს მკაცრად აკონტროლებს. იგი ადგილობრივი მოსახლეების უსაფრთხოებასა და ზნეობაზეც ზრუნავს.
კუკარაჩა შავი სამყაროს ავტორიტეტის, რეციდივისტ მურტალოს საყვარელს, ინგას ურჩევს, ბანდიტს ჩამოშორდეს. ინგას ბინაში კუკარაჩა მურტალოს დააკავებს, მაგრამ ქალის თხოვნით გაათავისუფლებს. შემდგომში, ინგას და კუკარაჩას რომანით გაცოფებული მურტალო კუკარაჩას კლავს. სასამართლო პროცესზე ინგა ყოფილ საყვარელს შვიდ ტყვიას დაახლის, მაგრამ შვიდივეს ააცილებს.
დადგმები და ეკრანიზაციები
კატეგორია:ნოდარ დუმბაძის ნაწარმოებები კატეგორია:ქართული რომანები
ჩარექაული
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 10 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
NGC 7825
NGC 7825 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1830 წლის 25 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ლიუბა კუტინჩევა
ლიუბა კუტინჩევა (Люба Кутинчева; დ. 15 მაისი, 1910გ. 20 სექტემბერი, 1998)ბულგარელი მოგზაური და პოლიგლოტი, რომელიც სულ მცირე შვიდ ენაზე საუბრობდა. თითქმის ათი წლის განმავლობაში (1929–1938) მან იმოგზაურა ახლო აღმოსავლეთში, შორეულ აღმოსავლეთში, ჩრდილოეთ აფრიკასა და ევროპაში.
ადრეული წლები
კუტინჩევა დაიბადა ველიკო-ტარნოვოში, ბულგარეთის სამეფოში, 1910 წლის 15 მაისს, ინტელექტუალთა ოჯახში. 1913 წლის შემდეგ ოჯახი ცხოვრობდა სამხრეთ დობრუჯაში, რომელიც ისტორიულად ბულგარეთის ნაწილი იყო, მაგრამ იმ დროს რუმინეთს ეკავა. ჯერ კიდევ სტუდენტობისას, მამასთან ერთად მონაწილეობდა დობრუჯას შიდა რევოლუციურ ორგანიზაციაში, რომელიც ბულგარელების კომუნისტურ ორგანიზაციას წარმოადგენდა და ცდილობდა მათი ტერიტორიის რუმინეთისგან გათავისუფლებას.
ლიუბამ დაამთავრა ფრანგული საშუალო სკოლა ბუქარესტში, რუმინეთი. იმ დროისთვის გახდა სპიკერი, რომელიც სიამოვნებით ყვებოდა თავისი მშობლიური რეგიონის ისტორიებს და ითხოვდა მის გამოყოფას რუმინეთისგან. ოჯახის წევრებთან ერთად (მამა ან ბიძა ) წავიდა თურქეთში, სადაც დაათვალიერა დიდი ქალაქები. ამ ქალაქებში იგი მაყურებლს უყვებოდა დობრუჯაში რუმინული მმართველობისა და ბულგარეთის ისტორიის, ლიტერატურის, პოეზიის, მანერების და ჩვეულებების შესახებ. მისი გამოსვლები „მიმართული იყო რუმინეთის ხელისუფლების მიერ დობრუჯას მოსახლეობის ასიმილაციის მცდელობების საწინააღმდეგოდ“. ლიუბას შეეძლო ბულგარულად, ფრანგულად, რუმინულად და თურქულად საუბარი. მის გამოსვლებს ბევრი დამსწრე ჰყავდა და მათგან მიღებული თანხით დაიწყო მოგზაურობა 1929 წელს, მხოლოდ 19 წლის ასაკში.
მოგზაურობები
2016 წლის ბულგარეთის სახელმწიფო გამოფენის მიხედვით, სადაც წარმოდგენილი იყო მისი მოგზაურობის პერიოდის არტეფაქტები 1929-დან 1939 წლამდე, კუტინჩევამ (მამის ან ბიძის თანხლებით) იმოგზაურა: სირიაში, პალესტინაში, ტრანსიორდანიაში (ახლანდელი იორდანია), ეგვიპტეში, აბისინიაში (ეთიოპია და ერიტრეა), სუდანში, საუდის არაბეთში, ერაყში, სპარსეთში (ირანი), ავღანეთში, ომანში, ინდოეთში, ბირმაში (მიანმარი), ცეილონზე (შრი-ლანკა), ბორნეოზე, სუმატრაზე, ფილიპინებში, ტაივანში, სიამში (ტაილანდი), ჩინეთში, იაპონიაში, სამხრეთ სახალინზე, ალჟირში, ესპანურ მაროკოში, ტუნისსა და ლიბიაში. მთელი მოგზაურობის დროს ის ყვებოდა ბულგარეთში ცხოვრების ამბებს და „ქუდზე ბულგარეთის დროშის სამფერიან სიმბოლოს ატარებდა“.
ერთი წყარო, ბორისოვი, ამბობს, რომ შანხაიში მოგზაურობისას, ჩინეთში, კუტინჩევა გაიტაცეს ორ ბრიტანელ ქალთან ერთად. გავრცელებული ინფორმაციით, იგი გაათავისუფლეს $5000-ის გადახდის შემდეგ. მკვლევარებმა აღნიშნეს ეს მნიშვნელოვანი გამოსასყიდი და ვარაუდობდნენ, რომ მოგზაურობის გარდა, კუტინჩევა ჯაშუშად ეწვია ამ საოცრად ეგზოტიკურ ადგილებს.
განათლება
მრავალწლიანი მოგზაურობის შემდეგ კუტინჩევა 1935 წელს გაემგზავრა პარიზში, ჟურნალისტიკასა და ფრანგულ ფილოლოგიაზე სწავლის გასაგრძელებლად. მან ერთწლიანი სტაჟირება გაიარა ჟურნალ Le matin-ის კორესპონდენტად და La femme- ის ფოტოჟურნალისტად, რის შემდეგაც მან დაიწყო კიდევ ერთი მოგზაურობა ესპანეთსა და მაროკოში. 1939 წლის დასაწყისში იგი დაბრუნდა საფრანგეთში, სადაც დაასრულა უმაღლესი განათლება. საბოლოოდ, სახლის დატოვებიდან ათი წლის თავზე, იგი ბულგარეთში დაბრუნდა ჯანმრთელობის გაუარესებული მდგომარეობით.
1939 წელს იგი დაქორწინდა ჟურნალისტ ალექსანდრე კონსტანტინოვ დაგოროვზე. სწორედ ამიტომ მას ზოგჯერ ლიუბა კუტინჩევა დაგოროვას სახელით იცნობენ.
საიდუმლოებები
კუტინჩევას მოგზაურობის ფინანსური მხარდაჭერის ზუსტი გარემოებები არასოდეს გამოვლენილა. მისი ცხოვრებისა და მოგზაურობის სხვა ასპექტები ასევე გაურკვეველი რჩება. უცნობია, თუ რა იყო მისი მოგზაურობის რეალური მიზანი, ან რატომ შეაგროვა მან ასე ფრთხილად ჩანაწერები და ფოტოები. პავლოვიჩის თქმით, ჯერ კიდევ გაურკვეველია, როგორ გადაიხადა ლიუბამ საზღვარგარეთ ყოფნის ხარჯები, თუმცა, გავრცელებული ინფორმაციით, ის ზოგჯერ კითხულობდა ლექციებს ან მუშაობდა სხვადასხვა ადგილას. თანაბრად გაუგებარია რა იყო მოგზაურობის მიზანი, ისევე როგორც ჩანაწერების, რომლებიც მან გულდასმით შეაგროვა ხელისუფლებისგან მის მიერ მონახულებულ თითოეულ ქალაქში. ერთ-ერთი ყველაზე საინტერესო ჰიპოთეზა არის ის, რომ ლიუბა იყო ჯაშუში, რომელსაც აფინანსებდა კომუნისტური ინტერნაციონალი (კომინტერნი). ბორისოვი ასევე სვამს კითხვებს: "„რა თქმა უნდა დადგინდა, რომ ლიუბა მჭიდრო კავშირში იყო საბჭოთა დიპლომატებთან, მაგრამ მისი ვიზიტების ბუნება ბოლომდე ნათელი არ არის. მისი პროფილი ძალიან დამაჯერებელს ხდის ჯაშუშურ ვერსიას - გარდა იმისა, რომ ბევრს მოგზაურობს, ის საუბრობს ფრანგულ, რუმინულ, თურქულ და რუსულ ენებზე, მოგვიანებით კი არაბულსა და ესპერანტოს სწავლობს." მიუხედავად იმისა, რომ მან დიდხანს იცოცხლა, არ არსებობს ჩანაწერი, სადაც აღიარებს მისი მოგზაურობების დივერსიულ მიზანს.“ მან თავისი არქივები გადასცა სოფიის სახელმწიფო არქივს, სადაც ისინი ინახება 1328K განყოფილებაში.
კუტინჩევა გარდაიცვალა 1998 წლის 20 სექტემბერს ბულგარეთში, სოფიაში.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1998 კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 20 სექტემბერი კატეგორია:XX საუკუნის ქალები კატეგორია:ბულგარელები კატეგორია:მოგზაურები
ხუსტო ხოსე დე ურკისა
ხუსტო ხოსე დე ურკისა (Justo José de Urquiza y García; დ. 18 ოქტომბერი, 1801, ენტრე-რიოსი არგენტინა — გ. 11 აპრილი, 1870, ენტრე-რიოსი არგენტინა) — არგენტინელი გენერალი და პოლიტიკოსი. არგენტინის კონფედერაციის პრეზიდენტი 1854–1860 წლებში. ხუან მანუელ როსასის დიქტატურის დროს იყო ენტრე-რიოსის გუბერნატორი.
ილო
ილო — საპორტო ქალაქი სამხრეთ პერუში. იგი უდიდესია მოკეგას რეგიონში და არის ილოს პროვინციის დედაქალაქი.
ისტორია
XVI საუკუნეში ესპანელების გამოჩენამდე ეს ადგილი დასახლებული იყო ჩირიბაიას ტომის მაცხოვრებლებით, ხოლო ჩარლზ V მიწები კონკისტადორებს დაურიგა, სადაც გაშენებული იყო ზეთისხილის პლანტაციები. XX საუკუნის დასაწყისამდე სწორედ ზეთისხილის პლანტაციები იყო მთავარი შემოსავლის წყარო. მცირე დასახლებული ადგილი, პაჩოჩა გაშენებული იყო ზღვის ნაპირთან, სადაც მდინარე ოშმორი ჩაედინება წყარ ოკეანეში. საუკუნეების შემდეგ კი პაჩოჩა და მისი მოსახლეობა გადავიდა ილოს დღევანდელ სამყოფელზე და მიიღო ქალაქის დღევანდელი სახელი. მეოცე საუკუნემდე მოსახლეობა მდინარე ოშმორის ნაპირზე ცხოვრობდა და ილო იყო პორტი, რომელიც იღებდა აღმოსავლეთიდან ამერიკის შეერთებული შტატების დასავლეთ სანაპიროზე მიმავალ გემებს. 1800 წლისათვის, როდესაც მსოფლიოში კომერციული წარმოება გაიზარდა ქალაქში ჩასახლდნენ იტალიელები, ჩინელები, იაპონელები და გერმანელები. ქალაქისთვის ინტერნაციონალური ვაჭრობიდან ჩამოშორება გამოიწვია ტრანსკონტინენტული რკინიგზისა და პანამის არხის მშენებლობამ. პორტში მხოლოდ ორთლქმავლებიღა შედიოდა, რომლებსაც ჩილეს პორტებიდან პერუს პორტებში გადაქონდა საქონელი.
დღესდღეობით ქალაქი თავს მეთევზეობითა და სამთო მრეწველობით ირჩენს. სპილენძის საბადოები, რომლებსაც სამხრეთ პერუს სპილენძის კორპორაცია (SPCC) ფლობს რეგიონში უამრავ სამუშაო ადგილს ქმნის.
კლიმატი
ილოში ტემპერატურა წლის განმავლობაში მერყეობს 18-დან 28ºამდე, თითქმის არ წვიმს, რადგან ილო ატაკამას უდაბნოს ჩრდილოეთ ნაწილშია გაშენებული, რომელიც ერთ-ერთი ყველაზე მშრალი სანაპირო უდაბნოა მთელ მსოფლიოში.
მუზეუმები
კატეგორია:პერუს ქალაქები
კრაიტი
კრაიტი ანუ ბუნგარები (Bungarus) — შხამიანი გველების გვარი ასპიტისებრთა ოჯახისა. ხერხემლის გასწვრივ მოზრდილი ქერცლები გასდევს. გვარში 12 სახეობაა. გავრცელებულნი არიან სამხრეთ-აღმოსავლეთ ირანიდან, ინდოეთის გავლით, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში მალაის არქიპელაგამდე. საშუალო ზომის გველები (1,5 მ-მდე), მომრგვალო, ბლაგვი თავით. სხეული ბოლოვდება მოკლე კუდით. ზურგის გასწვრივ გააჩნიათ კილი, რომელიც წარმოქმნილია ექვსკუთხა ქერცლებისაგან. შხამიანი კბილები არც თუ ისე დიდი აქვთ. მათ შემდეგ გააჩნიათ 1-3 კბილი. ყველა სახეობა ეწევა ღამის ცხოვრებას. დღის განმავლობაში იმალებიან. ხშირად ეწევიან მთხრელ ცხოვრების წესს. ამ მხრივ წარმოადგენენ გარდამავალ რგოლს კობრებსა და მთხრელ ფორმებს შორის. საკვებს შეადგენს: პატარა გველები, ხვლიკები, წვრილი ხერხემლიანები. შხამს გააჩნია ნეირო-ტოქსიური მოქმედება. კვერცხმდები ფორმებია. მდედრი იცავს კვერცხებს გამოჩეკვამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ასპიტისებრნი
1890
თარიღი უცნობია
*
Camponotus tilhoi
Camponotus tilhoi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
Papyrius Papyrius
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბენფიკა (საფეხბურთო კლუბი)
„ბენფიკა“ — საფეხბურთო კლუბი პორტუგალიის ქალაქ ლისაბონიდან.
„ბენფიკა“ არის ყველაზე წარმატებული პორტუგალიური კლუბი როგორც შიდა ტიტულებით (73) ასევე მსოფლიო მაშტაბითაც (75). ამასთან ერთად იგი ერთადერთი გუნდია რომელსაც ხუთივე პორტუგალიური ტიტული აქვს მოგებული — სარეკორდო 34 ცალი პრიმეირა ლიგა, სარეკორდო 25 პორტუგალიის თასი, სარეკორდო 6 პორტუგალიის ლიგის თასი, 5 პორტუგალიის სუპერთასი და 3 პორტუგალიის ჩემპიონატი. 2014 წელს „ბენფიკამ“ მოიგო პრიმეირა ლიგა, პორტუგალიის თასი, პორტუგალიის ლიგის თასი და პორტუგალიის სუპერთასი, რითიც გახდა ერთადერთი პორტუგალიური კლუბი რომელიც ერთ კალენდარულ წელიწადში ყველა პორტუგალიურ ტიტულს დაეუფლა. „ბენფიკა“ ასევე არის ერთადერთი გუნდი პორტუგალიის ისტორიაში რომელმაც ორი სეზონი ჩაატარა დაუმარცხებლად, კერძოდ კი 1972-73 და 1977-1978. გუნდმა მოხსნა ევროპული რეკორდი გადაბმულად მოგებულ მატჩებში, როცა 1971-72 და 1972-73 სეზონებს შორის ზედიზედ 29 მატჩში იმარჯვეს. მათ ეკუთვნით პორტუგალიის რეკორდი ჩემპიონსა და მეორე ადგილოსან გუნდს შორის ქულათა სხვაობაში (18 ქულა). გუნდს ასევე ეკუთვნის რეკორდი ყველაზე გრძელ დაუმარცხებელ სერიაში, „ბენფიკამ“ 1976-77-დან 1978-79-მდე 56 მატჩი ჩაატარა წაგების გარეშე.
პორტუგალიის საზღვრებს გარეთ, „ბენფიკას“ აქვს მოგებული ზედიზედ ორი ევროპის თასი. კლუბი გავიდა მეორე ადგილზე ინტერკონტინენტალურ თასზე 1961 და 1962 წლებში, ასევე ჩემპიონთა ლიგაზე/ევროპის თასზე 1963, 1965, 1968, 1988, 1990 წლებში და ევროპის ლიგაზე 1983, 2013 და 2014 წლებში, რითიც მათ მოხსნეს რეკორდი ყველაზე მეტი ევროპული ფინალის წაგებაში. 2000 წელს „ბენფიკა“ მოხვდა მეხუთე ადგილზე IFFHS-ს საუკუნის საუკეთესო კლუბების რეიტინგში.
ბენფიკა არის მეხუთე ადგილზე უეფა-ს საკლუბო რეიტინგში და მეთორმე ადგილზე IFFHS-ს მსოფლიო საკლუბო რეიტინგში, რაც პორტუგალიის რეკორდია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის საფეხბურთო კლუბები
Boyzone
Boyzone — ირლანდიური ბოიბენდი. ყველაზე დიდ წარმატებას ჯგუფმა გაერთიანებულ სამეფოში და ირლანდიაში მიაღწია, თუმცა პოპულარული ზოგადად ევროპაშიც და აზიაშიც იყო. 2013 წლის მონაცემებით, ჯგუფს 25 მილიონი ჩანაწერი აქვს გაყიდული.
შექმნა და წარმატების ძიება
Boyzone ჩამოყალიბდა 1993 წელს, ლუის უოლშის მიერ, პრესაში გამოქვეყნებული განცხადების შემდეგ. ეს იყო "ირლანდიური Take That"-ის შექმნის მცდელობა. 300 ვოკალისტს შორის შერჩეული იქნა ექვსი. მათ შორის იყვნენ მარკ უოლტონი, რიჩარდ როკი და სხვები. პირველი გამოსვლის შემდეგ ეს შემადგენლობა დაიშალა და შეიცვალა სხვა ვოკალისტებით, სადაც ასევე შედიოდა რონან კიტინგი. 1993-1994 წლებში ჯგუფში გამოდიოდა პაბებსა და კლუბებში, სანამ 1994 წელს ისინი არ შეამჩნია ლეიბლმა Polygram. ამ ლეიბლზე გამოიცა პირველი სინგლი "Working My Way Back to You", ჯგუფის Four Seasons ჰიტის ახალი ვერსია. შემდეგი სინგლი, Love Me for a Reason, რომელიც ჯგუფის "ოსმონდები" თავის დროზე ასევე პოპულარული სიმღერის ვერსიას წარმოადგენდა დიდ გარღვევად იქცა და მოუტანა კოლექტივს ნამდვილი წარმატება. ამან ხუთეული დაარწმუნა ალბომის გამოცემის შესაძლებლობაში. პირველი ალბომი, სახელწოდებით "Said and Done" გამოვიდა 1995 წელს.
A Different Beat
ჯგუფის მეორე ალბომი A Different Beat გამოვიდა 1996 წელს. მასში ასევე იქნა შეტანილი რამდენიმე ცნობილი სიმღერის საკუთარი ვერსიები. განსაკუთრებით აღსანიშნავია ბი ჯისის "Words".
Where We Belong
მესამე ალბომი, Where We Belong გამოიცა 1998 წელს და ორიენტირებული იყო ჯგუფის ხუთივე წევრის სიმღერების წერის ნიჭზე. სინგლები "All That I Need", "Baby Can I Hold You" და "No Matter What" დიდი წარმატებით სარგებლობდნენ.
ჰიტების კომპილაცია
1999 წელს გამოიცა ჯგუფის ჰიტების კომპილაცია By Request, რომელსაც მოჰყვა წარმატებული საკონცერტო ტურნე. ამ პერიოდში ჯგუფის წევრმა სტივენ გეიტლიმ აღიარა, რომ იგი ჰომოსექსუალური ორიენტაციის იყო და უყვარდა სხვა ბოიბენდის, Caught in the Act ყოფილი წევრი ელოი დე იონგი. ამ პერიოდში ასევე გამოვიდა რონან კიტინგის პირველი და წარმატებული სოლო სინგლი "When You Say Nothing at All, რომელიც ელისონ კრაუსის სიმღერის ახალი ვერსია იყო. იგი შეტანილი იქნა ფილმში Notting Hill. ამ დროისთვის ჯგუფში ბევრი უთანხმოება იყო და ყველამ გადაწყვიტა დასვენება და სოლო პროექტებით დაკავება.
უკანასკნელი გამოსვლა
2000 წელს ჯგუფი უკანასკნელად გამოვიდა ერთად. იმ მომენტისათვის გაყიდული იქნა მათი დისკების 10 მილიონი ასლი. მათ მიერ გამოცემული 16-ივე სინგლი სხვადასხვა დროს მოხვედრილი იყო ბრიტანეთის სინგლების საუკეთესო ხუთეულში და Boyzone იქცა პირველ ირლანდიურ ჯგუფად, რომელსაც გაერთიანებული სამეფოს ჩარტებში ჰქონდა ოთხი #1 ჰიტი.
2000-იანები
რონან კიტინგი იქცა ჯგუფის Westlife პროდიუსერად. მან აგრეთვე გამოსცა საკუთარი ხუთი ალბომი. სტივენ გეიტლიმ ასევე გამოუშვა სოლო ალბომი, ამჟამად მონაწილეობს სხვადასხვა მიუზიკლებში და წარმატებული მსახიობია. მაიკი გრეჰემს ასევე ჰქონდა წარმატებული სოლო პროექტები. კიტ დაფიმ მიიღო მონაწილეობა ტელესერიალში და რამდენიმე თეატრალურ დადგმაში. შეინ ლინჩი გამოჩნდა სხვადასხვა რეალურ შოუებში. 2000 წელს ლინჩმა და დაფიმ ასევე ჩაწერეს მინი ვანილის ჰიტის „Girl You Know It's True“, სადაც ისინი ბოიბენდებს დასცინოდნენ.
გაერთიანება
დაშლიდან შვიდი წლის შემდეგ კოლექტივმა გადაწყვიტა გაერთიანება. 2007 წელს ეს დადასტურდა. 2007 წელი ჯგუფმა გაატარა რეპეტიციებში, ხოლო წლის ბოლოს გამოვიდა რამდენიმე ტელეგადაცემაში.
2008 წელს გაიმართა ჯგუფის საკონცერტო ტურნე.
„Love You Anyway“
2008 წლის 3 სექტემბერს გამოვიდა Boyzone-ის მუსიკალური ვიდეო 'Love You Anyway', რომელშიც ვოკალურ პარტიებს ასრულებს ჯგუფის ხუთივე წევრი. 2008 წლის 6 ოქტომბერს ამავე სახელწოდების სინგლი მოხვდა ბრიტანული ჩარტების #5 ადგილზე.
სტივენ გეიტლის გარდაცვალება
2009 წლის 10 ოქტომბერს 33 წლის ასაკში გარდაიცვალა სტივენ გეიტლი. იგი იმყოფებოდა მაიორკაზე თავის მეგობარ ენდრი კაულსთან.
სქოლიო
კატეგორია:2007 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:ბოიბენდები კატეგორია:ირლანდიური პოპ-ჯგუფები კატეგორია:1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1993 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:1999 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:Boyzone
Nothing Is Easy: Live at the Isle of Wight 1970
Nothing Is Easy: Live at the Isle of Wight 1970 — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯეთრო ტალის საკონცერტო ალბომი. იგი გამოვიდა 2004 წელს. ალბომში შეტანილია ჩანაწერები ჯგუფის 1970 წლის კონცერტიდან, რომელიც გაიმართა ფესტივალის Isle of Wight ფარგლებში.
DVD
ფილმის DVD გამოცემა გამოვიდა 2005 წლის 22 მარტს.
სიმღერების სია
With You There to Help Me და To Cry You a Song არ არის შეტანილი ფილმში, ხოლო We Used to Know / For a Thousand Mothers შემოკლებულია. ამასთან, ფილმში ჟღერს Dharma for One-ის სრული ვერსია.
სქოლიო
კატეგორია:ჯეთრო ტალის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2004 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:ჯეთრო ტალის ვიდეო ალბომები კატეგორია:2004 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:2005 წლის ფილმები
სიმონწმინდა
სიმონწმინდა — მთა საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ადიგენის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ახალციხის ქვაბულში, მდინარე ფოცხოვისწყლის ხეობის მარცხება მხარეს. სიმაღლე ზღვის დონიდან 1465 მ. აგებულია ქვედაპლიოცენური ვულკანური წყებით და თიხაფიქლებით. წარმოადგენს ეროზიულ-დენუდაციურ შთენილს და აქვს დანაწევრებული კალთები, შემოსილია ფოთლოვანი ტყით.
სქოლიო
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მთები
წყლის თხები
წყლის თხები (Reduncinae) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვრების ქვეოჯახი ძროხისებრთა ოჯახისა. აერთიანებს სამი გვარის 10 სახეობას:
სქოლიო
კატეგორია:ძროხისებრნი
აზიური შინაური კამეჩი
აზიური შინაური კამეჩი (Bubalus bubalis) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახისა. მის სამშობლოდ ითვლება ინდოსტანის ნახევარკუნძული და სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზია. დღეს იგი ფართოდაა გავრცელებული ევროპაში, ავსტრალიაში, ჩრდილოეთ ამერიკასა და აფრიკის ზოგიერთ ქვეყანაში. მორფოლოგიური და ქცევითი თავისებურებების მიხედვით განასხვავებენ შინაური კამეჩის ორ ჯგუფს: ინდურ (ანუ მდინარის) და ფილიპინურ (ანუ ჭაობის – კარაბაო); პირველი გავრცელებულია ინდოსტანზე და მისგან დასავლეთით ბალკანეთამდე, ეგვიპტემდე და იტალიამდე, ხოლო მეორე ასამიდან აღმოსავლეთით — სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში მდინარე იანძიმდე.
შინაური კამეჩის წინაპარი, სავარაუდოდ, აზიური გარეული კამეჩია (Bubalus arnee). ფილოგენეტიკური კვლევების შედეგებზე დაყრდნობით, ითვლება, რომ მდინარის ტიპის კამეჩი წარმოიშვა დასავლეთ ინდოეთში და ადამიანის მიერ მოშინაურდა 6300 წლის წინ, ხოლო ჭაობის კამეჩი კონტინენტური სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზიისგან დამოუკიდებლად წარმოიშვა და 3000-დან 7000-მდე წლის წინ მოშინაურდა. შემდგომში მდინარის კამეჩი გავრცელდა დასავლეთით, ხოლო ჭაობისა — სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის დანარჩენ ნაწილში მდინარე იანძის ხეობამდე.
დაახლოებით ძვ. წ. 2500 წელს მდინარე ინდის ხეობის ცივილიზაციიდან შინაური კამეჩები ვაჭრობის გზით მოხვდნენ შუამდინარეთში, დღევანდელ ერაყში, მელუხელების შუამავლობით. ცნობილია აქადის მეფის მემატიანის ბეჭედი, რომელზეც გამოსახულია შინაური კამეჩის მსხვერპლად შეწირვის სცენა.
მსოფლიოში აღრიცხულია 70-მდე ჯიშის 190 მილიონზე მეტი შინაური კამეჩი. მათზე დამოკიდებულია იმაზე მეტი ადამიანი, ვიდრე სხვა ნებისმიერ შინაურ ცხოველზე. იყენებენ გამწევ ძალად — ბრინჯის ფართობების დასამუშავებლად, მისი რძე შეიცავს მერძეული ძროხისაზე მეტ ცხიმსა და ცილებს. დიდი ზომის გაველურებული პოპულაცია XIX საუკუნის ბოლოს გაჩნდა ჩრდილოეთ ავსტრალიაში, მცირე ზომის ჯოგებია პაპუა-ახალ გვინეაში, ტუნისსა და ჩრდილო-აღმოსავლეთ არგენტინაში. გაველურებული ჯოგები შეინიშნება აგრეთვე ახალ ბრიტანეთში, ახალ ირლანდიაში, დასავლეთ ახალი გვინეაში, კოლუმბიაში, გაიანაში, სურინამში, ბრაზილიასა და ურუგვაიში.
ტაქსონომია
კარლ ლინემ 1758 წელს პირველმა აღწერა გვარი Bos და შინაური კამეჩი ლათინური სახელით Bos bubalis მასში მოათავსა; იგი ცნობილი იყო აზიიდან და მოშინაურებულად ითვლებოდა იტალიაში. ელერმანმა და მორისონ სკოტმა თავიანთ ნაშრომში აზიური კამეჩის გარეული და შინაური ფორმები ერთ სახეობად განიხილეს, მაშინ როდესაც სხვები ცალ-ცალკე ტაქსონებად მოიხსენიებ[დნ]ენ. ველური და შინაური ფორმების ბინომიალური ნომენკლატურა სხვადასხვა ავტორის და ერთი ავტორის სხვადასხვა ნამუშევრის მიხედვითაც კი ბოლომდე შეუთანხმებელი და ურთიერთსაპირისპიროა.
2003 წლის მარტში ზოოლოგიური ნომენკლატურის საერთაშორისო კომისიამ შეთანხმებას მიაღწია გარეული და შინაური კამეჩის სახელდებასთან დაკავშირებით და Bubalus arnee მიიჩნია ველური ფორმის შესაბამის სამეცნიერო სახელად. B. bubalis კი უწინდებურად დარჩა შინაური ფორმის, ასევე მისი გაველურებული პოპულაციების აღმნიშვნელად.
აღწერა
მდინარის კამეჩის ტყავი შავია, თუმცა ზოგიერთი ეგზემპლარი შესაძლოა იყოს მუქი, მოცისფერო-ნაცრისფერი. ჭაობის კამეჩისა დაბადებისას რუხია, შემდგომში მოცისფრო ხდება. ზოგიერთ პოპულაციაში შეიმჩნევა ალბინიზმის შემთხვევები. მდინარის კამეჩებს შედარებით გრძელი სახე, მცირე გარშემოწერილობა და გრძელი კიდურები აქვთ. მათი ზურგის ქედი უფრო უკან გადადის და თანდათან ვიწროვდება. რქები ეზრდებათ ქვემო და უკანა მიმართულებით, შემდეგ კი სპირალურად იხვევა ზევით. ჭაობის კამეჩები მასიურები და ჯმუხები არიან; ტანი მოკლე, ხოლო მუცელი დიდია. შუბლი ბრტყელი, თვალები გამოწეული, სახე მოკლე, დინგი ფართო. კისერი შედარებით გრძელია, მინდაო და გავა ამოზნექილი. ზურგის ქედი უკან გადადის და მკვეთრად მთავრდება გულმკერდის ბოლოსკენ. რქები ეზრდება გარე მიმართულებით და ნახევარწრის ფორმაზე იღუნება, თუმცა მეტნაკლებად შუბლის სიბრტყეზე რჩება. კუდი მოკლეა, აღწევს კოჭის სახსრამდე. ტანის ზომა და რქების ფორმა ჯიშის მიხედვით ძლიერ ცვალებადია. სიმაღლე მინდაოში კუროკამეჩის შემთხვევაში საშუალოდ 129–133 სმ-ია, ფურკამეჩისაში — 120–127 სმ, თუმცა მსხვილი ინდივიდები 160 სმ-მდეც აღწევენ. სხეულის სიგრძე ჩვეულებრივ 240–300 სმ-ია, 60–100 სმ-იანი კუდით. მასა მერყეობს 300-დან 500 კგ-მდე, თუმცა აღრიცხულია 1100 კგ-ზე უფრო დიდი მასის მქონე კამეჩებიც.
ჭაობის კამეჩს 48 ქრომოსომა აქვს, მდინარისას — 50. ისინი ძნელად ჯვარდებიან, მაგრამ ნაყოფიერი შთამომავლობის მოცემა შეუძლიათ. კამეჩისა და მსხვილი რქოსანი საქონლის ჰიბრიდები აღრიცხული არ არის, თუმცა ასეთი ჰიბრიდების ემბრიონები ლაბორატორიულ ექსპერიმენტებში სიმწიფეს აღწევენ, ოღონდ უფრო ნელი ტემპებით, ვიდრე არაჰიბრიდების შემთხვევაში.
კამეჩის ფაშვი სხვა მცოხნელი ძუძუმწოვრების ფაშვისაგან განსხვავებულია. შეიცავს ბაქტერიების უფრო დიდ პოპულაციას, განსაკუთრებით ცელულოზის ბაქტერიებს, დაბალ უმარტივესებს და უმაღლესი სოკოების ზოოსპორებს. ამას გარდა, აღმოჩენილია ამიაკის, აზოტისა და pH-ის უფრო მაღალი შემცველობა მსხვილ რქოსან საქონელთან შედარებით.
სქოლიო
კატეგორია:კამეჩები
კელასური (მაჭარის თემი)
კელასური — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში (მაჭარა თემი), მდინარე კელასურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 360 მ, გულრიფშიდან 3 კმ. 1948 წლამდე ეწოდებოდა პოლტავო-კელასური. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:მაჭარის თემის სოფლები
ხახაბო (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
NGC 7827
NGC 7827 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1830 წლის 25 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ჟან ბატისტ ტავერნიე
ბიოგრაფია
ტავერნიე დაიბადა პარიზში ანტვერპენელი პროტესტანტი ვაჭრის ოჯახში. 16 წლის ასაკში ის უკვე მოგზაურობდა საფრანგეთის ვაჭრობასთან დაკავშირებული საქმეების გამო. თავდაპირველად, შევიდა რა უნგრეთის საიმპერიო სამსახურში, ახალგაზრდა ტავერნიე მონაწილეობდა თურქთა წინააღმდეგ ბრძოლაში. ამის შემდეგ ის ემსახურებოდა მანტუელ ჰერცოგებს გონძაგას დინასტიიდან.
1630 წელს ტავერნიემ გადაწყვიტა ენახა აღმოსავლეთი, რისთვისაც სამ მისიონერთან ერთად გაცურა სტამბულისკენ. ის ერზურუმისა და ბაქოს გავლით ჩავიდა ისფაჰანში, საიდანაც ბაღდადისა და ალეპოს გამოვლით დაბრუნდა უკან პარიზში 1633 წელს. დაბრუნებისას, სავარაუდოდ, ტავერნიე შევიდა გასტონ ორლეანელის სამსახურში.
1638 წლის სექტემბერში ტავერნიე კვლავ გაემგზავრა აღმოსავლეთში. მიაღწია, რა სპარსეთს, ის წავიდა კიდევ უფრო შორს ინდოეთში, სადაც მან მოინახულა შაჰ-ჯაჰანის სასახლე აგრაში და თავისი ალმასებით ცნობილი ჰოლკონდის სასულთნო. ტავერნიემ ადგილობრივი თავადებისგან შეიძინა ბრილიანტები შემდგომში ევროპაში გაყიდვის და მოგების მიზნით. სწორედ მან ჩამოიტანა ევროპაში ცნობილი ფრანგული ცისფერი ბრილიანტი, რომელიც დღეს ცნობილია ჰოუპის ალმასის სახელით.
მოგვიანებით, მან კიდევ ოთხჯერ იმოგზაურა ინდოეთში ბრილიანტების შეძენის მიზნით 1651—1668 წლებში; ამთგან, ყველაზე ცნობილია მეორე მოგზაურობა, რომლის დროსაც, მან მიაღწია კუნძულ იავას ნაპირებს, ხოლო ევროპაში დაბრუნდა კეთილი იმედის კონცხის გარს შემოვლით. ამ პერიოდში მისი სავაჭრო პარტნიორები ემსახურებოდნენ ნიდერლანდელებს.
ტავერნიეს სავაჭრო-საშუამავლო საქმიანობა საკმაოდ მომგებიანი აღმოჩნდა. ის წარუდგინეს ლუდოვიკო XIV-ს, ბარონის ტიტულის შეძენით მიანიჭეს კეთილშობილის სტატუსი. დაქორწინდა პარიზელი იუველირის ქალიშვილზე. ამის შემდეგ ტავერნიე ჩამოშორდა მოგზაურობას და დაიწყო მემუარების წერა. სხავდასხვა საკითხებთან ერთად, საკუთარი ძმის და სხვა მოგზაურების გადმოცემათა მიხედვით, მან აღწერა, აგრეთვე, იაპონია და ვიეტნამი.
სიცოცხლის დასასრულს, 83 წლის მოხუცი ვაჭარი, დღემდე ისტორიკოსთა შორის საკამათო მიზეზით, გაემგზავრა პარიზიდან კოპენჰაგენში, სავარაუდოდ, იქიდან სპარსეთში გასამგზავრებლად. ამ მოგზაურობისას, ის გარდაიცვალა მოსკოვში და იქვეა დაკრძალული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთში დაბადებულები კატეგორია:ფრანგი მოგზაურები კატეგორია:მოგზაურები ინდოეთში კატეგორია:ფრანგი მეწარმეები კატეგორია:დაბადებული 1605 კატეგორია:გარდაცვლილი 1689 კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
Camponotus tichomirovi
Camponotus tichomirovi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
წყლის თხები (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბიოლოგიური ტერმინი წყის თხები შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტრიქინელოზი
ტრიქინელოზი (trichinellosis; სინონიმი: ტრიქინოზი) — ადამიანისა და ცხოველების მწვავე ჰელმინთური დაავადება, რომელსაც იწვევს პარაზიტული ჭია ხვიაბეწვა Trichinella spiralis (ტრიქინა). დაავადებას ახასიათებს ბუნებრივი კერობრიობა, გავრცელებულია ყველგან, განსაკუთრებით ამერიკაში. ტრიქინელა პარაზიტობს მსხვილ ნაწლავებში, მისი ლარვები — განივზოლიან კუნთებში, სადაც მრავალ წელს ცოცხლობს. ადამიანი ტრიქონელოზით ავადდება დაინვაზიებული ცხოველის თერმულად ცუდად დამუშავებული ხორცის საკვებად გამოყენებისას. დაავადება იწყება უეცრად, ციებცხელებით, მაღალი ტემპერატურით (39°C და მეტი); ახასიათებს ქუთუთოებისა და სახის შეშუპება-შეწითლება, კუნთებისა და თავის ტკივილი, სისხლში – ეოზინოფილია, ზოგჯერ ალერგიული გამონაყარი კანზე. ხანდახან ტრიქონელოზი ძალიან მძიმედ მიმდინარეობს და ავადმყოფის სიკვდილით მთავრდება. საკურნალოდ იყენებენ თიაბენდაზოლს (მინთეზოლი), ალერგიის საწინააღმდეგო პრეპარატებს, ვერმოქსს.
ტრიქინელოზით ავადდება 1000-ზე მეტი სახეობის ცხოველი, უმთავრესად ღორი. ცხოველები ავადდებიან დაინვაზიებული ხორცის ნარჩენებისა და ლეშის ჭამის შედეგად. დაავადებულ ცხოველს ეწყება კუჭ-ნაწლავის აშლილობა, კუნთების ტკივილი, შეშუპება, პნევმონია, დამბლა. მკურნალობა ჯერჯერობით დაუმუშავებელია. პროფილაქტიკა: ყველა ღორის ხორცის გულდასმით ვეტსანექსპერტიზა და დაინვაზიებულის უტილიზაცია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ზოონოზები კატეგორია:ცხოველთა დაავადებები კატეგორია:ადამიანის დაავადებები
Tapinoma acuminatum
Tapinoma acuminatum — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tapinoma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მაკედონია (რომის პროვინცია)
მაკედონია (Macedonia) — რომის რესპუბლიკის, შემდეგ კი რომის იმპერიის პროვინცია.
ისტორია
პროვინცია მაკედონია წარმოიქმნა ამავე სახელწოდების სამეფოს ადგილას რიგი მაკედონური ომების შედეგად. რომის სამხედრო ექსპანსიას ბალკანეთზე მოჰყვა მაკედონიასთან დაპირისპირება. ჯერ კიდევ მეორე პუნიკური ომის დროს გაჩაღდა პირველი ომი მაკედონიასთან (ძვ. წ. 215-205 წლებში), რომელმაც არც ერთი მხარისთვის არ გამოიღო შედეგი. მაგრამ უკვე ხუთი წლის შემდეგ რომმა მიიღო იმის შესაძლებლობა, რომ თავისი ძალების კონცენტრირება მაკედონიაზე მოეხდინა და მეორე მაკედონური ომის შედეგად (ძვ. წ. 200-196 წლები) მაკედონიას თავისი ისტორიული საზღვრების გარეთ ყველა სამფლობელო ჩამოართვა. ძვ. წ. 179 წელს ძალაუფლების სათავეში მოსულმა ახალგაზრდა და აქტიურმა მეფე პერსევსმა სცადა მაკედონიის ძველი დიდების დაბრუნება, რის შედეგადაც დაიწყო მესამე მაკედონური ომი (ძვ. წ. 171-168 წლები), რომელიც თავდაპირველად მაკედონელთა სასარგებლოდ მიმდინარეობდა — ლარისთან ბრძოლაში პუბლიუს ლიცინიუს კრასუსის ჯარები მთლიანად განადგურდა. მიუხედავად ამისა, უკვე ძვ. წ. 169 წელს კონსული კვინტუს მარციუს ფილიპუსი შეიჭრა მაკედონიაში, მაგრამ თავი აარიდა გადამწყვეტ ბრძოლას იმ მიზეზით, რომ მეომრები ლაშქრობის გამო მეტად გადაღლილნი იყვნენ. ომის ბედი მომავალ წელს გადაწყდა, როცა პიდნასთან ბრძოლაში კონსულ ლუციუს ემილიუს პაულუს მაკედონიკუსის ლეგიონებმა მაკედონელთა რიგები გატეხა, თვითონ მეფე პერსევსი კი თავისივე დიდებულებმა გასცეს. მაკედონიის სამეფო გაიყო ოთხ რესპუბლიკად, რომლებიც რომის მფარველობის ქვეშ მოექცა.
ძვ. წ. 150 თვითმარქვია ანდრისკუსმა თავი მეფე პერსევსის შვილად გამოაცხადა და თრაკიელი დაქირავებულების დახმარებით მაკედონიას ჩაუდგა სათავეში. რომმა ანდრისკუსის წინააღმდეგ ჯარი გაგზავნა კვინტუს ცეცილიუს მეტელუს მაკედონიკუსის მათაურობით, რითიც მეოთხე მაკედონური ომი გააჩაღა (ძვ. წ. 150-148 წლები). ძვ. წ. 148 წელს ანდრისკუსის ჯარები დამარცხდნენ, თვითონ ანდრისკუსი კი ტყვედ ჩაიგდეს. ორი წლის შემდეგ (ძვ. წ. 146 წელს) მაკედონიამ დაკარგა დამოუკიდებლობის ილუზია და ოფიციალურად გახდა რომის რესპუბლიკის პროვინცია. მაკედონიის სამეფოს გარდა პროვინციის შემადგენლობაში შევიდა ტერიტორიები ეპირი, თესალია, ასევე ილირიისა და თრაკიის ნაწილი.
დიოკლეტიანეს რეფორმების შედეგად, 293 წელს მაკედონია გაიყო ორ პროვინციად: პირველი მაკედონია (Macedonia Prima) სამხრეთით და მეორე მაკედონია (Macedonia Salutaris) ჩრდილოეთით. ისინი შევიდა მაკედონიის დიოცეზში — ერთ-ერთში იმ სამი დიოცეზიდან, რომლებიც ილირიის პრეფექტურაში შედიოდა, რომელიც, თავის მხრივ, 318 წელს შეიქმნა. როდესაც 379 წელს ილირიის პრეფექტურა გაიყო დასავლეთ და აღმოსავლეთ ილირიებად, მაკედონიის პროვინციები აღმოსავლეთ ილირიაში შევიდა. იმპერიის გაყოფის შემდეგ, 395 წელს მაკედონია აღმოსავლეთ რომის იმპერიაში მოხვდა.
რელიგია
რომის მაკედონიის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ფიგურა იყო წმინდა დიდმოწამე დიმიტრი თესალონიკელი, თესალონიკის მფარველი, რომელმაც მოწამეობრივი სიკვდილი მიიღო 306 წელს.
ეკონომიკა
ავგუსტუსის დროს პროვინციაში დაიწყო მშვიდობის, აყვავებისა და სიმდიდრის ხანგრძლივი პერიოდი, თუმცა პროვინციის როლი რომის ეკონომიკაში გაცილებით უფრო პატარა იყო, ვიდრე მცირე აზიის მეზობლებისა.
ეკონომიკის ზრდა უფრო მნიშვნელოვანი გახდა ეგნატიის გზის აგების შემდეგ, რომელიც ბალკანეთს კვეთდა ადრიატიკის ზღვიდან ბოსფორამდე და რომელიც ილირიის, მაკედონიისა და თრაკიის ტერიტორიაზე გადიოდა. გზასთან ერთად რეგიონში გაჩნდა კოლონიების მთელი რიგი. ვრცელ მიწებზე განვითარდა სოფლის მეურნეობა. კეთილდღეობის ზრდასთან ერთად გაიზარდა ხელოსნების რაოდენობაც. მაკედონია ცნობილი იყო თავისი კატალოზებით, მაღაროელებითა და მჭედლებით. ბერძნები ასევე მთელ რომის იმპერიაში ცნობილნი იყვნენ, როგორც კარგი მასწავლებლები და ექიმები.
მაკედონიიდან ძირითადად ხდებოდა სოფლის მეურნეობის პროდუქტების, ასევე რკინის, სპილენძისა და ოქროს ექსპორტი. უფრო ნაკლები რაოდენობით ექსპორტირდებოდა ხე, ფისი, კუპრი, კანაფი, სელი და თევზი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის საბერძნეთი კატეგორია:რომის მაკედონია კატეგორია:რომის პროვინციები კატეგორია:საბერძნეთის ისტორია კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის ისტორია
მოლუსკები
მოლუსკები გაერთიანებულია 8 კლასში: ერთფირფიტიანები, ღარმუცლიანები, ჯავშნიანები, მონოპლაკოფორები, ორსაგდულიანები, სკაფოპოდები, მუცელფეხიანები, თავფეხიანები. მოლუსკების სხეული იყოფა 3 ნაწილად: თავი, ტანი, ფეხი. უმრავლესობის სხეული ნიჟარაშია მოქცეული. თავზე მოთავსებულია პირი, ბევრს კი ერთი ან ორი წყვილი საცეციც აქვს, რომელთა ბოლოებზე თვალები ზის. ზოგს თავი სულ არ აქვს (ორსადგულიანები). ტანი მჭიდროდ ეკვრის ნიჟარას და ზოგიერთ სახეობაში (მუცელფეხიანები) ნიჟარის მსგავსად სპირალურადაა დახეული.მისი ძირი მანტიითაა გარემოცული. მანტიასა და ტანს შორის არის მანტიის რღუ, რომელიც შეიცავს გულს, სასუნთქ ორგანოებს და თირკმელებს, ხოლო ტანი — საჭმლის მომნელებელ ორგანოებს. ფეხის საშუალებით მოლუსკები ცოცავენ, ემაგრებიან საგნებს, ეფლობიან შლამში. ზოგიერთ მოლუსკებს ფეხი არ გააჩნიათ (მჯდომარე ორსაგდულიანები, ზოგი პარაზიტი მუცელფეხიანი). წყალში მცურავ ზოგიერთ მუცელფეხიანს ფეხი საცურაო ფარფლად აქვს გადაქცეული. ნიჟარა გარეთა ჩონჩხის როლს ასრულებს. ჯავშნიანებში იგი ფირფიტაა, ორსაგდულიანებში — საგდულები, მუცელფეხიანებში მეტწილად სპირალურადაა დახვეული და სხვა.
მოლუსკების წარმოშობაში ბევრი რამ გაურკვეველია, მაგრამ მათ აგებულებაში მრავალი ისეთი ნიშანია, რომელიც მოლუსკებს რგოლოვან ჭიებთან აახლოებს და სწორედ ისინი ითვლებიან მათ წინაპრებად. მოლუსკების ზოგიერთი სახეობა — ხამანწკები, მიტილუსები, სავარცხლურები და სხვანი გამოიყენება საკვებად. საკვებში შერეული ნიჟარის ფხვნილით კვებავენ ქათმებს ჩონჩხისა და კვერცხის ნაჭუჭის გასამაგრებლად. ზოგი სახეობის ნიჟარებისაგან ამზადებენ ღილებს, სხვადასხვა სამკაულს და სხვა ნივთებს. ზოგი ორსადგულიანი მარგალიტის მწარმოებგელია, მათ ხელოვნურად აშენებენ. ზოგ მოლუსკებს საკმაოდ დიდი ზიანი მოაქვს. ზოგი სახეობა პარაზიტული ჭიების შუალედური მასპინძელია. არიან სახეობები (მუცელფეხიანები), რომლებიც აზიანებენ სასოფლო-სამეურნეო მცენარეებსა და კულტურულ ნარგავებს. მავნებელია ე. წ. გემის ჭიაც, რომელიც ხვრეტს გემისა და ნავსადგურების ხის ნაგებობებს. არიან სახეობები, რომლებიც მასობრივად სახლდებიან გემის წყალქვეშა ნაწილზე, ქმნიან გროვებს და ხელს უშლიან გემის სვლას. ზიანის მომტანი მოლუსკების წინააღმდეგ (მეტწილად უნიჟაროებისათვის) იყენებენ მოლუსკოციდებს.
ლიტერატურა
*
მომავალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მომავალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
Camponotus thysanopus
Camponotus thysanopus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
საიდუმლო სერობა (ლეონარდო და ვინჩი)
საიდუმლო სერობა (Il Cenacolo ან L’Ultima Cena) — ლეონარდო და ვინჩის ფრესკა, რომელიც ასახავს ქრისტესა და მოციქულების უკანასკნელ ვახშამს. შექმნილია 1495-1498 წწ. დომინიკელთა ორდენის მონასტერში სანტა-მარია-დელლა-გრაციე (მილანი).
ისტორია
მისი შექმნის ისტორია ერთობ საინტერესოა. ცნობილია, რომ „საიდუმლო სერობის“ შექმნის დროს ლეონარდო და ვინჩი უდიდესი პრობლემის წინაშე დადგა: მას უნდა განესახიერებინა სიკეთე იესოს სახით და ბოროტება — იუდას სახით. ლეონარდომ ხატვა შეწყვიტა და მხოლოდ მას შემდეგ განაგრძო, როდესაც იდეალურ მოდელებს მიაგნო, მაგრამ, მისდა გასაკვირად, ისინი ერთი და იგივე ადამიანი აღმოჩნდა.
ერთხელ ლეონარდო მომღერლების გუნდის გამოსვლას ესწრებოდა და ერთ-ერთ მომღერალში ქრისტეს ნათელი, სრულყოფილი სახე დაინახა. მუსიკოსს მან თავისი აზრები გაანდო და ისიც სიამოვნებით დასთანხმდა ქრისტეს სახის განსახიერებაზე. მხატვარმა იგი თავის სახელოსნოში მიიწვია და რამდენიმე ჩანახატი გააკეთა. სამ წელიწადში და ვინჩიმ ტილო თითქმის დაასრულა, მაგრამ ახლა სხვა პრობლებმის წინაშე დადგა: ვერაფრით მიეგნო ისეთი ადამიანის სახისთვის, რომელიც იუდას დასახატავად გამოდგებოდა. არადა, ფრესკის დამკვეთი ლოდოვიკო სფორცა აჩქარებდა.
ლეონარდო დადიოდა მილანის ქუჩებსა და სამიკიტნოებში, აკვირდებოდა ადამიანების სახეებს და დიდი ხნის ძიების შემდეგ ერთი მთვრალი, ბინძური, ჩამოძონძილი, ნაადრევად დაბერებული კაცი აღმოაჩინა, ეტიუდის შესაქმნელად დრო აღარ რჩებოდა და მხატვარმა თანაშემწეებს უბრძანა, ტაძარში წაეყვანათ იგი. ეკლესიაში მიყვანის შემდეგ და ვინჩიმ დახატა იუდა, რომლის სახეზეც აღბეჭდილი იყო ცოდვა, ეგოიზმი და უბედურება.
როდესაც მხატვარმა სამუშაო დაასრულა, მათხოვარი გამოფხიზლდა და როგორც კი ნახატს თვალი მოჰკრა, შეშინებულმა წამოიყვირა:
სქოლიო
კატეგორია:ლეონარდო და ვინჩი კატეგორია:ფრესკები
თათარაიძე
საკუთარი სახელი თათარაიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
ზენონი (ბიზანტია)
ზენონი (დ. დაახლ. 435 — გ. 9 იანვარი, 491) — ბიზანტიის იმპერატორი 474—475 და 476—491 წლებში.
იყო ისავრიელი მხედართმთავარი, რომელიც იმპერატორმა ლეონ I-მა დაიახლოვა, დაარქვა სახელად ზენონი და მიათხოვა თავისი ქალიშვილი არიადნე. რომაული საზომით ის იყო ბარბაროსი, რაც იწვევდა უკმაყოფილებას ხალხში. ამით ისარგებლა ლეონ I-ის მიერ აფრიკული კატასტროფისათვის შერისხულმა ბასილისკოსმა. რომელიც იყო იმავე ლეონის ცოლისძმა და არიადნეს ბიძა და აუჯანყდა ზენონს, რომელიც იძულებული გახდა გაქცეულიყო კონსტანტინოპოლიდან, თუმცა ხელს გააყოლა ხაზინაც. ბასილისკოსმა ვერ მოიპოვა პოპულარობა ხალხში და ზენონმა ინტრიგების საშუალებით, უბრძოლველად 20 თვის შემდეგ დაიბრუნა ტახტი. ხოლო თავის მოქიშპეებზე სასტიკად იძია შური.
თავისი მმართველობის პერიოდში ზენონს მოუხდა კიდევ რამდენიმე, მის წინააღმდეგ მიმართული, აჯანყების ჩახშობა. ყველაზე სახიფათო მათ შორის იყო 479 წელს დასავლეთ რომის იმპერატორ ანტემიუსის ვაჟის მარკიანეს აჯანყება. მარკიანე, ამავე დროს, იყო ბიზანტიის იმპერატორ მარკიანეს შვილიშვილი. რომელიც, ასევე, დაამარცხა და გადაასახლა კილიკიაში.
ზენონის მმართველობას დაემთხვა დასავლეთ რომის იმპერიის საბოლოო დაცემა. თუმცა, თვითონ ბევრი იღვაწა აღმოსავლეთის იმპერიის სტაბილურობისათვის. გადმოცემის მიხედვით ეპილეფსიის შეტევის შედეგად უგონოდ მყოფი იმპერატორი მისი ცოლის არიადნეს ბრძანებით გამოაცხადეს გარდაცვლილად და ცოცხლად დამარხეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:V საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 435 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 491 კატეგორია:ეპილეფსიით გარდაცვლილები
პალეოენდემები
პალეოენდემები (პალეო... და ენდემები) — მცენარეთა და ცხოველთა ენდემური სახეობები (ან გვარები), რომლებიც მხოლოდ გარკვეული ქვეყნისათვის (ოლქისათვის) არის დამახასიათებელი, ხშირად აღმოცენდება ამ ქვეყანაში და აქევე ხანგრძლივად არსებობს. ხშირად არ არის ნათესაურად დაკავშირებული გარემომცველი ფლორის (ფაუნის) სხვა წარმომადგენლებთან. პალეოენდემებია შიშველთესლოვანი მცენარე გინკგო — წინანდელი ვრცელი ჯგუფის ერთადერთი წარმომადგენელი, რომელიც შემორჩენილია აღმოსავლეთ აზიაში. რუსული მთიხვი — მესამეულ პერიოდში ფართოდ გავრცელებული ცხოველი, ამჟამად ბინადრობს ვოლგისა და დონის აიზებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიოგეოგრაფია კატეგორია:ეკოლოგია
Tapinoma amazone
Tapinoma amazone — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Tapinoma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბრაჩანოს ტბა
ბრაჩანო (Lago di Bracciano) — ვულკანური წარმოშობის ტბა იტალიაში, ლაციოს რეგიონში, რომიდან 32 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით. წარმოადგენს რეგიონის სიდიდით მეორე (ბოლსენის ტბის შემდეგ) და იტალიის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს ტბას. მისი პერიმეტრი წრიულია და დაახლოებით 32 კმ-ია.
ტბის წარმოშობა დაახლოებით 600 000 — 40 000 წლის წინ მიმდინარე ვულკანურ აქტივობას უკავშირდება, რის შედეგადაც ასევე წარმოიშვა ბევრი პატარა ვულკანი. მაგმის მთავარი წყარო დღევანდელი ბრასიანოს ტბის ქვეშ მდებარეობდა. მისი კოლაფსის შედეგად წარმოიქმნა კალდერა, რომელიც დღეს კრატერის ტბას (ბრაჩანოს ტბა) უკავია. ზოგიერთი პატარა კრატერი დღესაც შეიმჩნევა ტბის მიდამოებსა და უშუალოდ მის სიახლოვეს.
ტბის ირგვლივ მდებარე ქალაქებია: ბრაჩანო, ანგუილარა-საბაცია და ტრევიანო-რომანო.
რომთან სიახლოვის გამო, ბარჩანოს ტბა მნიშვნელოვანი ტურისტული ატრაქციაა. 1986 წლიდან მკაცრი კონტროლია დაწესებული მისი წყლის დაბინძურების თავიდან ასაცილებლად, ვინაიდან იგი რომს ემსახურება როგორც სასმელი წყლის რეზერვუარი. სასტიკად აკრძალულია მოტორიანი ნავების გამოყენება (გარდა გამონაკლისი შემთხვევებისა პროფესიონალ მოთევზავეთა და ტბის მმართველობისათვის). დაბინძურების თავიდან ასაცილებლად, ყველა მეზობელ ქალაქში აშენდა საკანალიზაციო სისტემა. შედეგად, ბრაჩანო იტალიის ერთ-ერთ ყველაზე სუფთა ტბად იქცა.
ბოლო რამდენიმე წლის განმავლობაში, მსჯელობენ სამომავლო პროექტზე, რომლის მიხედვითაც ტბასა და მის შემოგარენში შეიქმნება რეგიონული პარკი (Parco Regionale del complesso lacuale di Bracciano Martignano).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის ტბები
თამაზაშვილი
საკუთარი სახელი თამაზაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
კელასური (წებელდის თემი)
კელასური — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში (წებელდის თემი), აფხაზეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე კელასურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 350 მ, გულრიფშიდან 42 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
NGC 7832
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ფილიპ მელანხტონი
ფილიპ მელანხტონი (Philipp Melanchton; დ. 16 თებერვალი, 1497, ბრეტენი — გ. 19 აპრილი, 1560, ვიტენბერგი) — გერმანელი ჰუმანისტი, თეოლოგი და პედაგოგი, ევანგელისტი რეფორმატორი, ლუთერანული თეოლოგიის სისტემატიზატორი. დაიბადა 1497 წლის 16 თებერვალს, ბრეტენში, გარდაიცვალა 1560 წლის 19 აპრილს, ვიტენბერგში.
ადრეული წლები
ნამდვილი გვარი — შვარცერდი (Schwartzerdt ან Schwarzerd). დაიბადა მეიარაღისა და ვაჭრის ქალიშვილის ოჯახში; იოჰან რაიხლინის მოსწავლე. 12 წლისა მოხვდა ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტში, 1514 წელს ტიუბინგენსის უნივერსიტეტში მიიღო მაგისტრის ხარისხი და იქ წაიკითხა ლექცია რომის კლასიკაზე და ბერძნულ გრამატიკაზე.
1509 წლიდან ნამდვილი გვარის ადგილი დაიკავა მელანხტონის ბერძნულმა თარგმანმა (Μελάγχθων; რაც აღნიშნავს „შავ მიწას“. ის ამ გვარით შევიდა ისტორიაში.
მელანხტონი და ლუთერი
სანამ მელანხტონი გახდებოდა, ვიტენბერგის უნივერსიტეტში მიიღო ბერძნული ენის კათედრა, სადაც გაიცნო ლუთერი. ლუთერთან მეგობრობა დაიწყო ლაიფციგის დისპუტის დროს 1518 წლის გაზაფხულზე. მათი მეგობრობა არ შეწყვეტილა ლუთერის გარდაცვალებამდე. ლუთერი მას მოიაზრებდა მის შემცვლელად და ლუთერის გარდაცვალების შემდეგ (1546) მელანხტონი ლუთერანობის სათავეში მოექცა. მელანხტონი გარდაცვალების შემდეგ ლუთერის გვერდით დაკრძალეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანელი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 16 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1497 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1560 კატეგორია:XVI საუკუნის მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XVI საუკუნის ასტროლოგები კატეგორია:XVI საუკუნის გერმანელი ასტრონომები კატეგორია:გერმანელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
სიმონ ჯაფარიძის მწვერვალი
სიმონ ჯაფარიძის მწვერვალი — მწვერვალი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს შავანის ქედზე. სიმაღლე 3900 მ. აგებულია იურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი. 1944 წელს მწვერვალზე ავიდა ქართველ ალპინისტთა ჯგუფი ალექსანდრე ჯაფარიძის ხელმძღვანელობით და მას სიმონ ჯაფარიძის სახელი უწოდა.
ტაბაკინის მონასტერი
ტაბაკინის წმინდა გიორგის მონასტერი — არქიტექტურული ძეგლი, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტაბაკინში.
სიმონ ჯაფარიძის მწვერვალი
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
ტაბაკინის მონასტერი
ისტორია
VII-VIII საუკუნეების ტაბაკინის წმინდა გიორგის სახელობის მამათა მონასტერი გამოირჩევა არქიტექტურით, XVI საუკუნის მოხატულობით და მდიდარი ისტორიით. მონასტერს, სადაც ერთ დროს 70 ბერი აღავლენდა წირვა-ლოცვას, ქვეყნის ისტორიაში დიდი წვლილი მიუძღვის. აქ გაატარა ბავშვობის გარკვეული პერიოდი XIX საუკუნის გამოჩენილმა მოღვაწემ, სოლომონ II-ის (იმერეთის მეფე) მოძღვარმა წმ. ილარიონ ქართველმა (ყანჩაველი) (დ. 1776 — გ. 1864).
კომუნისტური ათეიზმის პერიოდში ტაძარი და მისი მოხატულობა დაზიანდა.
XX საუკუნის ბოლოს, 1992 წელს ტაბაკინში აღდგა სამონასტრო ცხოვრება; აქ მოღვაწე ბერების შრომით სამონასტრო კომპლექსს თორმეტი მოციქულის სახელობის ტაძარი (2000 წ.), ხის სენაკები, სატრაპეზო და სხვა დამხამერე ნაგებობები შეემატა. იქვე გამოსაცემად მომზადდა მრავალი წიგნი. ამ მონასტერში დაბინავდა ბერი იაკობი (ჭოხონელიძე); მისი თაოსნობით, მრევლის შეწევნით აიგო სენაკები ბერებისათვის, მოხდა მონასტრის წყლითა და ელექტროენერგიით მომარაგება. საძმო თანდათან გაიზარდა, მამა იაკობს გვერდში ამოუდგნენ მღვდელ-მონაზვნები ვარაქიელი და მათე; ბოლო წლებში ისინი სხვა მონასტრებში გადაიყვანეს სამოღვაწეოდ. დღეს მონასტერში მოღვაწეობს წინამძღვარი იღუმენი იაკობი (ჭოხონელიძე), ბერი პავლე (მაჩიტაძე), მორჩილები: მამუკა კიკნაველიძე, გიორგი ბერაძე, ალექსანდრე ბუსკივაძე და ილია ფორჩხიძე.
არქიტექტურა
სამონასტრო კომპლექსში შედის VII-VIII საუკუნეების ორნავიანი ტაძარი, კრიპტითა და მინაშენით, რომელსაც XI საუკუნის, შემდგომ კი XVI საუკუნის აღდგენის კვალი ემჩნევა. XVI საუკუნის 20-იან წლებში დანგრეული მონასტერი განაახლა და ტაძარი მოახატვინა ქუთათელმა ეპისკოპოსმა გერასიმე ჩხეტიძემ. ეკლესიაში შემონახულია ქტიტორის — იმერეთის მეფე ბაგრატ III-ის (1510-1565) გამოსახულება; მასთან ახლოს დგას უფრო გვიანი პერიოდის სამრეკლო. 1980-1986 წლებში ტაძარი გადაიხურა და ჩაუტარდა რესტავრაცია.
თანამედროვეობა
thumb|200px|left|12 მოციქულის ტაძარი XX საუკუნის 90-იან წლებში აღდგა სამონასტრო ცხოვრება, აიგო ბერების საცხოვრებელი სახლი ეზოთი, ამ ეზოში 2000 წელს აიგო თორმეტი მოციქულის სახელობის ერთნავიანი ტაძარი და მოიხატა.
1992 წელს მონასტერთან დაარსდა კავკასიური ნაგაზის ძაღლსაშენი „ტაბაკინი“. ამ ხნიდან მოყოლებული, ძაღლსაშენში მიმდინარეობს ინტენსიური სელექციური მუშაობა. ძაღლსაშენ „ტაბაკინს“ კავშირები აქვს რუსეთის და საქართველოს ცნობილ ძაღლსაშენებთან.
სქოლიო
კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
მომავალი (გაზეთი)
„მომავალი“ — ქართული ყოველდღიური პოლიტიკური და ლიტერატურული გაზეთი, სოციალ-დემოკრატიული მიმართულების ორგანო. გამოდიოდა გაზეთი „ჩანგის“ ნაცვლად 1909–1910 წლებში თბილისში. რედაქტორი-გამომცემელი — ნ. მელიქ-შახნაზარიანცი. გაზეთი აშუქებდა მიმდინარე პოლიტიკურ და ლიტერატურულ საკითხებს, ჰქონდა პოლემიკა გაზეთ „ივერიასთან“ (1909). „მომავალი“ დაიხურა ადგილობრი მთავრობის განკარგულებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები