cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სერბეთი
კლიმატი
ზღვის დონიდან ქვეყნის ტერიტორიების არასწორი განაწილება, ადრიატიკის ზღვასთან სიახლოვე და დიდ მდინარეთა აუზები, აგრეთვე ქარები, იწვევს კლიმატის ცვალებადობას. სამხრეთ-აღმოსავლეთ სერბეთი ხმელთაშუა ზღვის კლიმატის გავლენის ქვეშა არის მოქცეული. დინარის ალპები და სხვა ქედები ხელს უწყობენ თბილი ჰაერის მასების გაგრილებას. პესტერის პლატოს ტერიტორიაზე, შემოსაზღვრული მთების გამო, ზამთარი საკმაოდ მკაცრია.
სერბეთი ერთ-ერთია იმ ევროპულ ქვეყნებში, რომელბიც ბუნებრივი კატასტროფების (მიწისძვრები, ქარიშხლები, წყალდიდობა, გვალვა) კუთხით ძალიან მაღალი რისკის ტერიტორიადაა მიჩნეული. დადგენილია, რომ პოტენციური წყალდიდობა, განსაკუთრებით ცენტრალური სერბეთის ტერიტორიებზე, საფრთხეს უქმნის 500-ზე მეტ დასახლებას და 16,000 კვადრატულ კილომეტრის ტოლ ტერიტორიას. ყველაზე დამღუპველი წყალდიდობა 2014 წლის მაისში მოხდა: დაიღუპა 57 ადამიანი, ხოლო ქალაქმა 1.5 მილიარზე მეტი ზიანი მიიღო.
ჰიდროლოგია
სერბეთის თითქმის ყველა მდინარე დუნაის გავლით შავ ზღვაში ჩაედინება. დუნაი, ევროპის მეორე უდიდესი მდინარე, სერბეთს 588 კმ სიგრძის მანძილზე (მდინარის მთლიანი სიგრძის დაახლოებით 21%) კვეთს და წარმოადგენს ქვეყნის მტკნარი წყლის მთავარ რესურსს. ქვეყნის ტერიტორიაზე დუნაის თავისი უდიდესი შენაკადები, მორავა (ყველაზე გრძელი, 493 კმ, იმ მდინარეთა შორის, რომლებიც სათავეს ქვეყანაში იღებს), სავა და ტისა უერთდება. გამონაკლისია მდინარე პინჯა, რომელიც ეგეოსის ზღვაში ჩაედინება. სერბეთსა და ბოსნია და ჰერცეგოვინას შორის ბუნებრივ საზღვარს ქმნის მდინარე დრინა, რომელიც წარმოადგენს ორივე ქვეყნის კეიკინგისა და ჯომარდობის მთავარ ცენტრს.
რელიეფის განაწლების გამო სერბეთში ბუნებრივი ტბები იშვიათი და მცირე ზომი არის; მათი უმეტესი ნაწილი ვოევოდინას დაბლობზე მდებარეობს. მიუხედავად ამისა, ქვეყანაში, ძირითადად ჰიდროელექტროსადგუბერისთვის, მრავლადაა ხელოვნული წყალსაცავები. მათ შორისაა: დუნაიზე მდებარე რკინის ჭიშკრის წყალსაცავი, რომლის 163 კვადრატული კილომეტრის ტოლი ნაწილი სერბეთს, ხოლო 253 კვადრატული კოლომეტრი - რუმინეთს ეკუთვნის); პერურაკიწ წყალსაცავი, რომელიც დრინაზე მდებარეობს, და ვლასინას წყალსაცავი.
დემოგრაფია
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, სერბეთის (კოსოვოს გამოკლებით) საერთო მოსახლეობა 7,186,862-ის ტოლია; მოსახლეობის სიმჭიდროვე საშუალოა - კვადრატულ კილომეტრზე საშუალოდ 92.8 მცხოვრები. აღწერა არ ჩატარებულა კოსოვოში, რომელმაც საკუთარი კვლევა ჩაატარა; კვლევის მიხედვით მისი მოსახლეობა 1,739,825-ს შეადგენდა სერბებით დასახლებული ჩრდილოეთ კოსოვოს გამოკლებით, რადგანაც ამ ტერიტორიაზე მცხოვრებმა სერბებმა (დაახლოებით 50,000) უარი განაცხადეს აღწერაში მონაწილეობაზე.
სერბეთი 1990-იანი წლების დასაწყისიდან მოყოლებული დემოგრაფიულ კრიზისი განიცდის; ამ პერიოდში სიკვდილიანობის მაჩვენებელი ყოველთვის აღემატებოდა შობადობის მაჩვენებელს. დადგენილია, რომ 1990-იანებში ქვეყანა დატოვა დაახლოებით 300,000 სერბმა, რომელთა 20%-ს უმაღლესი განათლება ჰქონდა მიღებული. სერბეთს მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ხნიერი საზოგადოება ჰყავს (მოსახლეობის საშუალო ასაკი 42.9 წელია); სერბეთში სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა 76.1 წელია.
90-იანი წლების განმავლობაში, სერბეთს ევროპაში ყველაზე მრავალრიცხოვანი ლტოლვილი მოსახლეობა ჰყავდა. ლტოლვილები და იძულებით გადაადგილებული მოსახლეობა ქვეყნის პოპულაციის დაახლოებით 7-7.5%-ს შეადგენდა - იუგოსლავიის ომების სერიის შემდეგ, დაახლოებით ნახევარი მილიონი ლტოლვილი ქვეყანაში თავშესაფარს ეძებდა (ძირითადად ხორვატიიდან და კოსოსოდან დევნილები; აგრეთვე, მცირე რაოდენობა ბოსნია და ჰერცეგოვინადანაც).
სერბები 5,988,150 ადამიანით(კოსოვოს გამოკლებით, ქვეყნის მოსახლეობის 83%) ქვეყანაში უდიდეს ეთნიკურ ჯგუფს ქმნიან. სერბეთი მიეკუთვნება იმ ევროპულ ქვეყნებს, სადაც ეროვნული უმცირესობების დიდი რაოდენობაა რეგისტრირებული; ხოლო ვოევოდინა, ავტონომიური პროვინცია, აღიარებულია თასივი მრავალ-ეთნიკური და მრავალ-კულტურული თვითმყოფადობით. ეთნიკურ უმცირესობებს შორის უნგრელები 253,899 მოსახლით უდიდეს ეთნიკურ ჯგუფს ქმნიან (მთლიანი მოსახლეობის 3.5%); მათი ძირითადი ნაწილი ჩრდილოეთ ვოევოდინაშია კონცენტრირებული (მთლიანი ეთნიკური ჯგუფის დაახლოებით 13%). 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ბოშათა მოსახლეობა 147,604-ს შეადგენს, მაგრამ არაოფიციალური შეფასებით, მათი რეალური რაოდენობა დაახლოებით 400,000-500,000-ია. ბოსნიელები კონცენტრირებულნი არიან ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთით მდებარე სანძაკში. სხვა ეთნიკურ უმცირესობებს შორის არიან: ხორვატები, სლოვაკები, ალბანელები, მონტენეგროელები, ვლაშები, რუმინელები, მაკედონელები და ბულგარელები.
მოსახლეობის უმრავლესობა, ანუ 59.4% ცხოვრობს ქალაქგარეთ, ხოლო 16.1% - ბელგრადში. ბელგრადი ქვეყანაში ერთადერთი ქალაქია, რომელსაც მილიონზე მეტი მოსახლე ჰყავს; ქვეყანაში აგრეთვე ოთხი ქალაქია, სადაც 100000–ზე მეტი ადამიანი ცხოვრობს.
განათლება
2011 წლის აღწერის მიხედვით, სერბეთის მოსახლეობის 98%-მა იცის წერა-კითხვა, ხოლო კომპიუტერის მოხმარება 49%-ს შეუძლია (კომპიუტერის სრულიად 34.2%-ს ესმის). იგივე აღწერამ აჩვენა, რომ მოსახლეობის 16.2%-ს მიღებული აქვს უმაღლესი განათლება, 49%-ს - დამთავრებული აქვს საშუალო სკოლა, 20.7%-ს - დაწყებით განათლება, ხოლო 13.7%-ს დაწყებითი განაღლება არ აქვს დასრულებული.
ქვეყანაში განათლებას არეგულირებს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტრო. ბავშვები განათლების მიღებას სკოლამდელი აღზრდის სკოლებში, ან დაწყებით სკოლებში იწყებენ. დაწყებით სკოლებში ბავშვები შვიდი წლის ასაკში ირიცხებიან. სავალდებულო განათლება დაწყებითი სკოლის რვა კლასისგან შედგება. მოსწავლეებს საშუალება აქვთ სწავლა გიმნაზიებსა და პროფესიულ სკოლებში კიდევ ოთხი წლის განმავლობაში განარგძონ, ან მიიღონ პროფესიული კუთხით მოემზადონ კიდევ 2-3 წელი. გიმნაზიის ან პროფესიული სასწავლებლის დასრულების შემდეგ, მოსწავლეებს შესაძლებლობა აქვთ უნივერსიტეტში ჩაირიცხონ. დაწყებითი და საშუალო განათლების მიღება სერბეთში ასევე შესაძლებელია ეთნიკური უმცირესობების ენებზე; მათ შორისაა: უნგრული, სლოვაკური, ალბანური, რუმინული, რუსინული, ბულგარული, ბოსნიური და ხორვატული ენები. პეტნიკას სამეცნიერო ცენტრი არის მნიშვნელოვანი კლასგარეშე სამეცნიერო განათლებისთვის ინსტიტუტი, რომელიც ორიენტირებულია ნიჭიერი სტუდენტების სწავლებაზე.
სერბეთში ვხვდებით 19 უნივერსიტეტს (ცხრა საჯარო უნივერსიტეტი ჯამში 86 ფაკულტეტით, ხოლო ათი კერძო უნივერსიტეტი 51 ფაკულტეტით). 2018-2019 სასწავლო წელს 19-ივე უნივერსიტეტში 210,480 მოსწავლე ირიცხებოდა (181,310 საჯარო უნივერსიტეტებში და 29,170 კერძო უნივერსიტეტებში), ხოლო 81 „უმაღლეს სკოლაში“ - 47,169 მოსწავლე.
სპორტი
სპორტი მნიშვნელოვან როლს თამაშობს სერბეთის საზოგადოებაში. ქვეყანაში ყველაზე პოპულარული სპორტის სახეობებია: ფეხბურთი, კალათბურთი, ჩოგბურთი, ფრენბურთი, წყალბურთი და ხელბურთი. სერბეთში სპორტის სახეობები სპორტული ფედერაციებითა და ლიგებით იმართება (გუნდური სპორტის შემთხვევაში). ქვეყანაში მრავალი სპორტული კლუბი ფუნქციონირებს; მათ შორის ყველაზე წარმატებულია: ცრვენა ზვეზდა, JSD პარტიზანი და OSD ბეოგორდი ბელგრადში, SD ვოჯვოდინა ნოვი-სედში, FK რადნიკი კრაგუჯავაში და სპარტაკ სპარტაკი სუბოტიკაში.
სერბეთის მამაკაცთა წყალბურთის ეროვნული ნაკრები მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული ეროვნული გუნდია, რომელსაც მოგებული აქვს 2016 წლის ოლიმპიური ოქროს მედალი, სამი მსოფლიო ჩემპიონატი (2005, 2009 და 2015) და შვიდი ევროპის ჩემპიონატი (2001, 2003, 2006, 2012, 2014, 2016 და 2018).
სქოლიო
კატეგორია:ევროპის ქვეყნები კატეგორია:სლავური ქვეყნები კატეგორია:ზღვაზე გასასვლელის არმქონე სახელმწიფოები
შილიკოვო (ხაროვსკის რაიონი)
შილიკოვო (Шилыково) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის მიხაილოვსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 8 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
Camponotus sanctaefidei coronatus
Camponotus sanctaefidei coronatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
მილეროვოს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია
მილეროვოს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (Церковь Николая Чудотворца) — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ქალაქ მილეროვოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ასევე მოიხსენიებოდა ნიკოლაევის ეკლესიის სახელით.
ისტორია
1903 წლამდე დასახლება მილეროვ-გლუბოკინსკში (ამჟამად ქალაქი მილეროვო) იდგა მხოლოდ ხის სამლოცველო, რომელიც აგებული იყო 1891 წელს. დასახლების მაცხოვრებლები ითვლებოდნენ სლობოდა გრეკოვო-პოლნენსკის ჟენო-მირონოსის ეკლესიის მრევლად.
1900 წელს სოფელში დაიწყეს ხის ეკლესიის მშენებლობა, რომლის მშენებლობაც დასრულდა 1903 წელს და აკურთხეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ეკლესიის პირველი მღვდელი გახდა პეტრე ლადკოვსკი, რომელიც იყო სლობოდა გრეკოვო-პოლნენსკიდან. 1904 წელს ნოვოჩერკასკიდან გამოგზავნეს ვლადიმირ ვოლაგურინი.
ეკლესიის ასაშენებლად მილერომის მემამულეებმა გაიღეს შემოწირულობა და მრევლს გადასცეს 3 დესეტინა მიწა. ხისგან აშენებული წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია იდგა ცოკოლის ფუნდამენტზე, გადახურული იყო რკინის ფირფიტებით. ეკლესიას გარს ერტყა რკინის ღობე. ეკლესიაში იყო ერთი საკურთხეველი, რომელიც ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე აკურთხეს. ეკლესიის შტატში ირიცხებოდა ორი ადამიანი, მღვდელი და მეფსალმუნე, რომლებიც ცხოვრობდნენ კელიებში.
ტაძართან ასევე არსებობდა შენობა სკოლისათვის. ძველი რევოლუციამდელი წესის თანახმად, მრევლში გარდაცვლილ წარჩინებულ ადამიანებს კრძალავდნენ არა ჩვეულებრივ სასაფლაოზე, არამედ ეკლესიის ეზოში. ეკლესიასთან ახლოს დაკრძალეს მილეროვის პროვიზორის შვილი დიონისე ივანეს ძე მეშკომაევი.
ოქტომბრის რევოლუციას, სამოქალაქო ომსა და სამამულო ომს გადარჩენილი ეკლესია 1950-იან წლებში, რელიგიური დევნის პერიოდში, დაანგრიეს.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
პაულ ჰაუსერი
ბიოგრაფია
პაულ ჰაუსერი იყო პრუსიელი მაიორის კურტ ჰაუსერის შვილი. 1892 წელს 12 წლის ასაკში პაული პრუსიის კადეტთა სკოლაში ჩაირიცხა. 1899 წელს მიიღო ლეიტენანტის წოდება. 1912 წელს იქორწინა ელისაბედ ჯერარდზე. 1913 წელს მიიღო კაპიტნის წოდება. პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ გახდა მაიორი. 1935 წელს გახდა ესესის ობერფიურერი. 1939 წელს გენერალ-მაიორი. მეორე მსოფლიო ომში მონაწილეობას იღებდა პოლონეთის,ბალკანეთისა და საბჭოთა კავშირის კამპანიებში. 1941 წელს გახდა სს-ის ობერგრუპენფიურერი. ამ ჩინით ჰაუსერი რანგით ყველაზე მაღალი ოფიცერი იყო ესესში იოზეფ დიტრიხთან ერთად. სტალინგრადის მარცხის შემდეგ ჰაუსერი აღმოსავლეთ ფრონტზე გადაიყვანეს. ხარკივის ბრძოლაში იგნორირება გაუწია ჰიტლერის ბრძანებას, უკანასკნელ კაცამდე დაეცვა ქალაქი. ჰაუსერმა გაიყვანა სამხედრო შენაერთები ხარკივიდან, რათა წითელარმიელების ალყაში არ მოხვედრილიყვნენ. ბრძანების შეუსრულებლობის გამო ჰიტლერმა ის აღარ დააწინაურა. თუმცა 1943 წლის 28 ივლისს, როდესაც ჰაუსერმა ხარკივი აიღო, ჰიტლერმა ის რკინის ჯვრითა და მუხის ფოთლის ორდენით დააჯილდოვა. ომის შემდეგ ჰაუსერი ნიურნბერგის პროცესზე გაასამართლეს. 2 წლიანი ტყვეობის შემდეგ ის გაათავისუფლეს. ჰაუსერი 1972 წელს 92 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მის დაკრძალვას ათასობით ადამიანი დაესწრო, მათი უმრავლესობა მისი ყოფილი ჯარისკაცები იყვნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 7 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1972
იოზეფ კუდელკა
იოზეფ კუდელკა (Josef Koudelka; დ. 10 იანვარი, 1938 წელი, ბოსკოვიცე, ჩეხოსლოვაკია) - ჩეხი-ფრანგი ფოტოგრაფი. ის არის მაგნუმის ფოტოების წევრი (საერთაშორისო ფოტოგრაფიული კოოპერატივი) და მოგებული აქვს ჯილდოები, როგორებიცაა Prix Nadar (1978), Grand Prix National de la Photographie (1989), Grand Prix Henri Cartier-Bresson (1991) და Hasselblad Foundation International ჯილდო ფოტოგრაფიაში (1992). მისი ნამუშევრების გამოფენა ჩატარდა თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმსა და ფოტოგრაფიის საერთაშორისო ცენტრში, ნიუ იორკი; გალერეა ჰაივარდი, ლონდონი; სტედელიკის მუზეუმი ამსტერდამი; და პარიზის ტოკიოს სასახლე.
ბიოგრაფია
მინი|კუდელკა ფოტოს გადაღების პროცესში კუდელკა დაიბადა 1938 წელს ჩეხოსლოვაკიის პატარა ქალაქ ბოსკოვიცეში. მან დაიწყო ოჯახის და მისი შემოგარენის ფოტოგრაფია 6 × 6 ბაკელიტის კამერით. 1956 წელს სწავლობდა პრაღის ტექნიკურ უნივერსიტეტში (UTVUT), 1961 წელს მიიღო ინჟინრის დიპლომი. მან იმავე წელს დადგა პირველი ფოტოგრაფიული გამოფენა. მოგვიანებით იგი მუშაობდა საავიაციო ინჟინრად პრაღასა და ბრატისლავაში. კუდელკა გადაიღო სცენაზე გამოსვლები პრაღის თეატრში, კარიბჭის მიღმა Rolleiflex- ის კამერით. 1967 წელს მან გადაწყვიტა უარი ეთქვა ინჟინერიის კარიერაზე, როგორც ფოტოგრაფი სრული დროით მუშაობისთვის. 1962-1971 წლებში კუდელკამ იმოგზაურა მთელს ჩეხოსლოვაკიაში, რუმინეთში, უნგრეთში, საფრანგეთსა და ესპანეთში, სადაც იღებდა რომაელ ხალხს (ეგზონიმით ბოშების მიერ ინგლისურად ცნობილი). რომაელები ცხოვრობდნენ მომთაბარე ცხოვრების წესით და ყოველ ზაფხულს კუდელკა მიემგზავრებოდა პროექტისთვის, "თან ზურგჩანთას და საძილე ტომარას ატარებდა, ღია ცის ქვეშ იძინებდა და მშვიდად ცხოვრობდა".
ის დაბრუნდა ბოშების ფოტოგრაფიიდან რუმინეთში, საბჭოთა კავშირის შემოჭრამდე ორი დღით ადრე, 1968 წლის აგვისტოში. ის შეესწრო და გადაიღო ვარშავის პაქტის სამხედრო ძალები, როდესაც ისინი პრაღაში შეიჭრნენ. კუდელკას ზოგიერთი ფოტო პრაღიდან გაიტანეს სააგენტო Magnum Photos- ში და ანონიმურად გამოქვეყნდა ჟურნალ The Sunday Times Magazine- ში ინიციალებით P. P. (პრაღის ფოტოგრაფი).
კუდელკას სურათები ამ მოვლენების შესახებ საერთაშორისო დრამატულ სიმბოლოდ იქცა და იქნა აღიარებული, როგორც "მე -20 საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერი ფოტოჟურნალისტური ესე". 1969 წელს "ანონიმ ჩეხ ფოტოგრაფს" მიენიჭა საზღვარგარეთის პრესკლუბის რობერტ კაპას ოქროს მედალი, განსაკუთრებული გამბედაობისთვის საჭირო ფოტოსურათებისთვის. ამ მოვლენების შესახებ მისი მრავალი ფოტოსურათი ათწლეულების შემდეგ არ უნახავთ. კუდელკამ მოითხოვა სამთვიანი სამუშაო ვიზა ინგლისში და 1970 წელს წავიდა კიდეც, სადაც მან პოლიტიკური თავშესაფარი მოითხოვა და ათ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში დარჩა. 1971 წელს იგი შეუერთდა მაგნუმს, როგორც ასოცირებულ წევრს და გახდა სრულუფლებიანი წევრი 1974 წელს. მან განაგრძო ევროპაში ხეტიალი თავისი კამერით. 1970-იანი და 1980-იანი წლების განმავლობაში კუდელკამ თავისი შემოქმედება მრავალი გრანტისა და ჯილდოს მეშვეობით განაგრძო და განაგრძო მსხვილი პროექტების გამოფენა და გამოცემა, როგორიცაა ბოშები (1975) და დევნილები (1988). შონ ო'ჰეგანმა, რომელიც წერს The Observer- ში 2011 წელს, ბოშები აღწერა როგორც "დოკუმენტური ფოტოგრაფიის კლასიკა".
ის 1986 წლიდან მუშაობდა პანორამულ კამერაზე და 1999 წელს გამოუშვა ამ ფოტოების კრებული თავის წიგნში „ქაოსი“. კუდელკას გამოქვეყნებული აქვს მისი ნამუშევრების მრავალი სხვა წიგნი, მათ შორის 2006 წელს რეტროსპექტული ტომი „კუდელკა“. მან და მისმა ნამუშევრებმა მხარდაჭერა და აღიარება მიიღეს მისი მეგობრის, ფრანგი ფოტოგრაფის ანრი კარტიე-ბრესონისგან. მას ასევე მხარი დაუჭირა ჩეხეთის ხელოვნების ისტორიკოსმა ანა ფაროვამ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:დაბადებული 10 იანვარი კატეგორია:ჩეხები კატეგორია:ჩეხები საქმიანობის მიხედვით კატეგორია:ჩეხები საუკუნის მიხედვით კატეგორია:ჩეხები პერიოდის მიხედვით კატეგორია:ფოტოგრაფები კატეგორია:ფოტოგრაფები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:ფოტოგრაფია
ვილასანტარი
ვილასანტარი  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლა-კორუნიის პროვინციის ბეტანსოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 59,36 კმ². მოსახლეობა — 1211 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-კორუნიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლა-კორუნიის ქალაქები
შმათი
ლიტერატურა
კატეგორია:ვლადიმიროვკის თემის სოფლები
აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები (1916)
1916 წლის აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები 7 ნოემბერს გაიმართა, სადაც მოქმედმა პრეზიდენტმა ვუდრო უილსონმა რესპუბლიკელი ჩარლზ ევანს ჰიუზი დაამარცხა.
კატეგორია:აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები კატეგორია:1916 წლის არჩევნები
იაღლუჯის ქედი
მინი|იაღლუჯის ქედი. ხედი რუსთავის ტყიდან იაღლუჯის ქედი — სერი ქვემო ქართლში, მდინარე მტკვრის მარჯვენა სანაპიროზე, სოღანლუღის ვაკესა და მდინარე ალგეთის ქვემო დინების ხეობას შორის. სიგრძე 17 კმ, სიგანე 11 კმ. აბსოლუტური სიმაღლე ზღვის დონიდან 788 მ. აგებულია სინკლინურად გაღუნული ნეოგენური მოლასური კონგლომერატებისა და ქვიშაქვების შრეებით. მოკლებულია მუდმივ მდინარეულ ჩამონადენს. შემოსილია უროიანი და უროიან-წივანიან-ვაციწვერიანი სტეპის ბალახეულობით, აგრეთვე ქსეროფიტული ბუჩქნარით. იაღლუჯის ქედის აღმოსავლეთ ნაწილს ჰკვეთს თბილის-ყაზახის გზატკეცილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქვემო ქართლის მხარის ქედები
NGC 7409
NGC 7409 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1863 წლის 20 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი
ნადირ სალიფოვი
ნადირ სალიფოვი (Nadir Nəriman oğlu Səlifov, აგრეთვე ცნობილი როგორც „ლოტუ გული“ და „გული ბაკინსკი“; დ. 28 აგვისტო, 1972, დმანისი, საქართველოს სსრ — გ. 20 აგვისტო, 2020, ანტალია, თურქეთი) — საქართველოში დაბადებული აზერბაიჯანელი კრიმინალური ავტორიტეტი, კანონიერი ქურდი, აზერბაიჯანული, რუსული და უკრაინული ორგანიზებული დანაშაულებრივი დაჯგუფების ერთ-ერთი ლიდერი. კრიმინალურ სამყაროში ერთ-ერთ უმდიდრეს კრიმინალად ითვლებოდა.
ნადირ სალიფოვი დაიბადა 1972 წლის 28 აგვისტოს საქართველოს ქალაქ დმანისში, მრავალშვილიან აზერბაიჯანულ ოჯახში. მოგვიანებით ოჯახი აზერბაიჯანში გადავიდა საცხოვრებლად.
ნადირ სალიფოვი მოკლეს 2020 წლის 20 აგვისტოს თურქეთის ქალაქ ანტალიაში. მკვლელობა სასტუმროს ნომერში მოხდა. სავარაუდო მკვლელმა, სალიფოვის მცველმა ხაგან ზეინალოვმა, მეტსახელად ხან ბაკინსკიმ, კანონიერ ქურდს ცეცხლასროლი იარაღიდან თავში ესროლა და დანაშაულის ადგილიდან მიიმალა. ლოტუ გული უახლოეს სამედიცინო ცენტრში გადაიყვანეს, თუმცა მისი გადარჩენა ვერ მოხერხდა. ხან ბაკინსკი დააკავეს ანტალია-დენიზლის გზატკეცილზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:კანონიერი ქურდები
Camponotus sanctaefidei convexinodis
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ჩხალთაძიხი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჩხალთაძიხი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მიკროსპორანგიუმი
მიკროსპორანგიუმი — განსხვავებულსპოროვანი გვიმრებისა და თესლოვანი მცენარეების მრავალუჯრედიანი ორგანო, რომელშიც წარმოიქმნება მიკროსპორები. ზოგიერთ მცენარეს მიკროსპორანგიუმი უვითარდება მიკროსპოროფილების იღლიაში, წყლის გვიმრებს კი სპოროკარპიუმებში. შიშველთესლოვანებს მიკროსპორანგიუმი უვითარდებათ მიკროსპოროფილებზე თითო-თითოდ (ზოგიერთ გნეტუმს), ან, უფრო ხშირად, რამდენიმე ერთად (წიწვოვანები). ფარულთესლოვან მცენარეებში მიკროსპორანგიუმის ჰომოლოგი არის სამტვრე პარკი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიოლოგია
Camponotus sanctaefidei
Camponotus sanctaefidei — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
სალტა (ქალაქი)
სალტა — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ არგენტინაში, სალტას პროვინციის დედაქალაქი. მისი მეტროპოლიის მოსახლეობის რაოდენობა 2010 წლის მონაცემებით 533,303 ადამიანს შეადგენდა. არგენტინის უმსხვილეს ქალაქებს შორის მერვე ადგილზეა.
მდებარეობს ლერმას ხეობაში, ზღვის დონიდან 1,152 მეტრზე, ანდების მთისწინეთში.
ქალაქი 1582 წელს დააარსა კონკისტადორმა ერნანდო დე ლერმამ, როგორც ავანპოსტი ლიმასა და ბუენოს-აირესს შორის.
სალტაში მრავლადაა XVIII და XIX საუკუნის შთამბეჭდავი ნაგებობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სალტას პროვინციის ქალაქები
ოქროს გლობუსის 66-ე დაჯილდოება
ოქროს გლობუსის 66-ე დაჯილდოება გაიმართა 2009 წლის 11 იანვარს. ყველაზე მეტი ჯილდო ფილმმა „ღარიბი მილიონერი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოქროს გლობუსი
სუაჰილური ვიკიპედია
სუაჰილური ვიკიპედია (Wikipedia Kiswahili) — ვიკიპედიის განყოფილება სუაჰილი ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. 2009 წლის თებერვლისთვის მოიცავდა 9 000 სტატიას. 2013 წლის იანვრის მდგომარეობით სუაჰილურ ვიკიპედიაში არსებობს დაახლოებით 24 ათასი სტატია. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი 70-ს აჭარბებს. ჰყავს 10 ადმინისტრატორი.
ქლოროპლასტი
მინი|ქლოროპლასტები ქლოროპლასტები ( — მწვანე, plastos — გამოძერწილი) — მწვანე დისკოები, რომლებიც მხოლოდ მცენარის უჯრედებში მდებარეობენ. ისინი მცენარეს ანიჭებენ მწვანე ფერს და მათში მიმდინარეობს ფოტოსინთეზი. ქლოროპლასტი შეიცავს ქლოროფილს. ის ციტოპლაზმისგან ორი მემბრანითაა გამოყოფილი. მისი გარეთა მემბრანა გლუვია, შიგნითა კი — დანაოჭებული და გრანებს წარმოქმნის, ამიტომ ეს ორგანოიდი თავისი ორი მემბრანით ჰგავს მიტოქონდრიას.
სქოლიო
კატეგორია:ფოტოსინთეზი
მულტიმეტრი
thumb|სიხშირის, ბიპოლარული ტრანზისტორებისა და ტემპერატურის მზომი მრავალზღვრიანი ციფრული მულტიმეტრი მულტიმეტრი, ელექტროსაზომი კომბინირებული ხელსაწყო — ელექტრული სიდიდეების (დენის ძალა, ძაბვა, წინაღობა, ტევადობა და ა. შ.) საზომი ხელსაწყო.
განასხვავებენ უწყვეტ და დისკრეტულ ელექტროსაზომ კომბინირებულ ხელსაწყოებს. უწყვეტი ელექტროსაზომი კომბინირებული ხელსაწყო როგორც წესი აღჭურვილია მრავალზღვრიანი ამპერმეტრით, ვოლტმეტრით, ომმეტრით და სხვა. დისკრეტულში კი ელექტრული სიდიდე ციფრული ინდიკატორიდან დისკრეტული რიცხვით აითვლება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ელექტრომზომი ხელსაწყოები
NGC 7411
NGC 7411 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1863 წლის 13 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რკვია
რკვია — ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლების მარჯვენა რკვიისა და მარცხენა რკვიის ძველი სახელწოდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სოფლების ძველი სახელწოდებები
იოზეფ პონიატოვსკი
thumb|250px 166px|thumb|right|თავად იოზეფ პონიატოვსკის გერბი
იოზეფ პონიატოვსკი (ჟოსეფ-ანტუან დიმიტარ პონიატოვსკი, იოზეფ დიმიტრი პონიატოვსკი; Józef Antoni Poniatowski; დ.1763 წლის 7მაისს, ვანა — გ.1813 წლის 19 ოქტომბერს, ლაიფციგი) — პოლონეთის თავადი და გენერალი, საფრანგეთის მარშალი, პოლონეთის მეფე  სატანისლავ ავგუსტ პონიატოვსკის ძმისშვილი, გამოჩენილი მხედართმთავარი. დაიხრჩო მდინარე ელზასში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის მარშლები კატეგორია:დაბადებული 1763 კატეგორია:გარდაცვლილი 1813
1889
მოვლენები
thumb|150px|right|ეიფელის კოშკი
თარიღი უცნობია
*
იაყუბ-ყაენის ლაშქრობანი საქართველოში
იაყუბ-ყაენის ლაშქრობანი საქართველოში — XV საუკუნის 80-იან წლებში აყ-ყოიუნლუს თურქმანებმა „საღვთო ომის“ საბაბით ორგზის ილაშქრეს საქართველოში. 1482 წლის ოქტომბერში იაყუბ ფადიშაჰი სამცხეში შეიჭრა, ალყა შემოარტყა ახალციხეს, ბრძოლით დაიკავა ქალაქი და დიდი ალაფი წაიღო; მეორე თურქმანები აწყურს მიადგნენ. ციხის დამცველები და მაწყვერელი დამორჩილდნენ იაყუბს და აწყურის ციხე ჩააბარეს. ყვარყვარე ათაბაგმა თურქმანებს ხარაჯის მიცემა აღუთქვეს. 1487 წელს იაყუბმა თავისი სარდალი ხალილ-ბეგი გაგზავნა საქართველოში. იგი აქ მთელი წელიწადი აშენებდა ციხეებს და ქართველთა რაზმებს ებრძოდა. 1488 წლის ზამთარში თურქმანთა ლაშქარი დედაქალაქისაკენ დაიძრა. ზარბაზნებით აღჭურვილმა მტერმა ჯერ კოჯრის ციხე აიღო, შემდეგ თბილისს მიადგა, მაგრამ მისი დამორჩილება გაუჭირდა. მეფე კონსტანტინე II-მ თურქმანებს ზავი შესთავაზა. მოლაპარაკება უშედეგოდ დამთავრდა და კონსტანტინე იძულებული გახდა დედაქალაქს გასცლოდა. 1489 წლის თებერავლში თურქმანებმა დაიკავეს თბილისი და იქ თავისი რაზმი ჩააყენეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლაშქრობები საქართველოში
Camponotus samius
Camponotus samius — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ევრაზიული ეკონომიკური საზოგადოება
250px|right ევრაზიული ეკონომიკური საზოგადოება (ევრაზეს) — საერთაშორისო ეკონომიკური საზოგადოება რომელიც არსებობდა 2000-2014 წლებში. მასში გაერთიანებული იყო პოსტსაბჭოთა ქვეყნების მთელი რიგი. ორგანიზაცია ყურადღებას აქცევს ერთიანი საბაჟოს ფორმირებაზე, ერთიანი ეკონომიკური პოოლიტიკის გადამუშავებაზე, ტარიფებზე, ფასებზე და სხვა ეკონომიკურ ფუნკციებზე, რომელიც შიდა ბაზარს ექვემდებარება.
წევრები
300 px|thumb|right|
იხილეთ აგრეთვე
ევროპულ–აზიური კავშირი
სილეზიის მაღლობი
სილეზიის მაღლობი (Wyżyna Śląska) — მაღლობი სამხრეთ პოლონეთში. ადმინისტრაციულად ვრცელდება ოპოლეს, სილეზიისა და მალოპოლსკის სავოევოდოების ტერიტორიაზე. წარმოადგენს სილეზია-კრაკოვის მაღლობის სამხრეთ ნაწილს. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ოპოლსკის დაბლობი და ვოზნიკ-ვიელუნის მაღლობი, აღმოსავლეთით კრაკოვ-ჩენსტოხოვის მაღლობი, სამხრეთით ოსვენციმის ქვაბული და ოსტრავის ქვაბული, დასავლეთით რაციბორსკის ქვაბული და ვროცლავის პრადოლინა. ფართობი 3929 კმ². გაბატონებულია მდინარეთა ხეობებით დანაწევრებული 200–300 მ სიმაღლის პლატო. უმაღლესი წერტილის სიმაღლეა 408 მ (მთა სვენტეი-ანი). დამახასიათებელია მოგლუვებული მორენული რელიეფი. მაღლობის ფუნდამენტს ქმნის მძლავრი ქვანახშირის დანალექების წყება. მდინარე ბიალა-ფჟემშის ორივე მხარეზე ვრცელდება ბლედოუს ქვიშიანი უდაბნო. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა წელიწადში 700–800 მმ. ანთროპოგენული ფაქტორებით შეცვლილია ადგილობრივი კლიმატი. სილეზიის მაღლობის ისტორიული დასავლეთი ნაწილი მიეკუთვნება ზემო სილეზიას, ხოლო აღმოსავლეთი — მცირე პოლონეთს. მთავარი მდინარეებია: ვისლა, ოდრა, ფჟემშა და ბრინიცა. ტერიტორიის დიდ ნაწილს წყლით უზრუნველყოფს გოჩალკოვიცეს წყალსაცავი. ურბანიზებული ტერიტორიაა. სილეზიის მაღლობის ფარგლებშია ზემო სილეზიის ქვანახშირის აუზის დიდი ნაწილი.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონეთის მაღლობები
ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობა
ვარსკვლავური გზა: შემდეგი თაობა (Star Trek: The Next Generation, TNG) — მეორე სატელევიზიო სერიალი, რომლის მოქმედებაც მიმდინარეობს ვარსკვლავური გზის სამყაროში. სერიალის გადაღება დაიწყო ორიგინალური სერიალის შემქმნელმა ჯინ როდენბერიმ, მისი გარდაცვალების შემდეგ — 1991 წლიდან გააგრძელა რიკ ბერმანმა.
სიუჟეტი
სერიალის მოქმედება ვითარდება 2364—2370 წლებში, ასი წლის შემდეგ ორიგინალური სერიალიდან და მოგვითხრობს ფედერაციის კოსმოსური ხომალდის „ენტერპრაიზ CC-1701-D“_ს მოგზაურობაზე კაპიტან ჟან-ლუკ პიკარის მეთაურობით. „ენტერპრაიზი“, უპირველეს ყოვლისა, სამეცნიერო ხომალდია, თუმცა ვარსკვლავური ფლოტის სხვა ხომალდები მსგავსად კარგად შეიარაღებული.
„ორიგინალური სერიალისგან“ განსხვავებით, სადაც ძირითადი აქცენტი კეთდებოდა ახალი რასების აღმოჩანაზე, „შემდეგ თაობაში“ მეტი ყურადღება ეთმობა ურთიერთობას უკვე ცნობილ რასებთან. ასევე სერიების ნაწილი დაკავშირებულია ერთმანეთთან, მაგალითად პერსონაჟი „ქიუ“ (Q) მთელი სერიალის მანძილზე პერიოდულად ჩნდება სერიალში.
„ენტერპრაიზის“ ეკიპაჟისთვის, ისევე როგორც მთელი ფედერაციისთვის მთავარ მოწინააღმდეგეს წარმოადგენენ ბორგები - რობოტებად გარდაქმნილი ჰუმანოიდების რასა, რომელსაც მართავს ერთიანი გონება, ისინი საკუთარი რაოდენობის გასაზრდელად ახდენენ სხვა რასების ასიმილაციას. ბორგების იდეა იმდენად წარმატებული აღმოჩნდა რომ მოგვიანებით გამოყენებულ იქნა სერიალში ვარსკვლავური გზა: ვოიაჟერი (Star Trek: Voyager).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:ვარსკვლავური გზა კატეგორია:1990-იანი წლების ტელესერიალები კატეგორია:ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური ტელესერიალები
მიხეილ კაკაბაძე
მიხეილ კაკაბაძე (დ. 16 სექტემბერი, 1921 — გ. 18 მაისი, 1983) — ქართველი მწერალი და სპორტული ჟურნალისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1921 წლის 16 სექტემბერს. 1953 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი.
1945 წლიდან მუშაობდა პრესაში. იყო გაზეთ „მოლოდოი სტალინელის“ განყოფილების გამგე, „ზარია ვოსტოკას“ რედაქტორის მოადგილე. 1949–1952 და 1964–1976 წლებში იყო გაზეთ „ლელოს“ მთავარი რედაქტორი. მისი ინიციატივით გაზეთს შეეცვალა ძველი სახელწოდება „ფიზკულტურელი“ და დაერქვა „ლელო“.
1953–1955 წლებში იყო გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტის“ რედაქტორი, ხოლო 1961–1964 წლებში - თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის კათედრის დოცენტი. ავტორია წიგნებისა: „თეთრი და მწვანე“ (ოლიმპიურ თამაშებზე, 1970), „მეხიკო, მეხიკო“ (1972) და სხვა. გამოცემული აქვს მრავალი საფეხბურთო ცნობარი, თარგმნა იური ტრიფონოვის რომანი „სტუდენტები“. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ტიმფრისტოსი
ტიმფრისტოსი (Τυμφρηστός) — მთა საბერძნეთის ცენტრალურ ნაწილში, ევრიტანიის ტერიტორიაზე. სიმაღლე 2315 მ. წარმოადგენს პინდოსის ქედის ნაწილს. ქვედა მონაკვეთი დაფარულია ტყით, უფრო მაღლა გავრცელებულია მდელოები. ტიმფრისტოსი ევრიტანიის დედაქალაქ კარპენისიონიდან განლაგებულია 12 კილომეტრში.
Camponotus salvini
Camponotus salvini — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
მალაიალამური ვიკიპედია
მალაიალამური ვიკიპედია (മലയാളം വിക്കിപീഡിയ) — ვიკიპედიის განყოფილება მალაიალამურ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2002 წლის 21 დეკემბერს. 2011 წლის 23 აპრილისთვის მოიცავდა 17 688 სტატიას. ვიკიპედიის მალაიალამური განყოფილების შექმნის ინიციატორი იყო სტუდენტი ვინოდ მენონი. 2013 წლის იანვრის მდგომარეობით მალაიალამურ ვიკიპედიაში არსებობს დაახლოებით 27 ათასი სტატია. აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი 300-ს აჭარბებს. ჰყავს 18 ადმინისტრატორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
აბაძეხები
აბაძეხები — ადიღელების ეთნოგრაფიული ჯგუფი, წარსულში რიცხვმრავალი ტომი. ცხოვრობენ აულ შოვგენოვსკიში. ლაპარაკობენ ადიღური ენის აბძახურ დიალექტზე. მორწმუნე აბაძახები სუნიტი მუსლიმანები არიან. მათი ძირითადი საქმიანობაა მიწათმოქმედება, სოფლის მეურნეობა და მებაღეობა.
NGC 7413
NGC 7413 — გალაქტიკა პეგასის თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1886 წლის 2 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:პეგასის თანავარსკვლავედი
სომხეთის თავდაცვის სამინისტრო
სომხეთის თავდაცვის სამინისტრო (სომხურად: Հայաստանի պաշտպանության նախարարություն) სომხეთის სამთავრობო სააგენტო, რომელსაც ევალება სომხეთის შეიარაღებული ძალების განვითარება. ის მდებარეობს ერევანში, ბაგრევანდის 5 ნომერში. სამინისტრო ოფიციალურად შეიქმნა 1992 წლის 28 იანვარს სომხეთის პრეზიდენტის ბრძანების შედეგად.
აპარატი
კოლეგიის სამუშაო ორგანიზაციის განყოფილება
ნიშნის განყოფილება
სამეთვალყურეო დეპარტამენტი
ადმინისტრაციული განყოფილება
ანალიტიკური განყოფილება
სამდივნოს განყოფილება
Perfect Symmetry (Keane-ის ალბომი)
Perfect Symmetry — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Keane-ის მესამე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2008 წელს.
სომხეთის თავდაცვის სამინისტრო
სამინისტროს დაქვემდებარებული დეპარტამენტები
თავდაცვის პოლიტიკის დეპარტამენტი
Perfect Symmetry (Keane-ის ალბომი)
ალბომზე
ჯგუფის თქმით, Keane-ის მუსიკა ამ ალბომისთვის მთლიანად შეიცვალა. მათ ჟღერადობაში კვლავ დარჩა მკვეთრი ფორტეპიანო, მაგრამ ასევე უხვად გამოიყენება სინთეზატორი.
სომხეთის თავდაცვის სამინისტრო
სამინისტროს დაქვემდებარებული დეპარტამენტები
ფინანსთა, ბიუჯეტისა და დაგეგმვის დეპარტამენტი
Perfect Symmetry (Keane-ის ალბომი)
ალბომზე
ალბომის ყდა პირველად გამოჩნდა 5 სექტემბერს. ტიმ რაის-ოქსლის თქმით, ეს არის თავად ჯგუფის ქანდაკებები, რომლებიც ჩასმულია გეომეტრიულ ფიგურებში. მათი ავტორია კორეელი ოსან გვონი.
სომხეთის თავდაცვის სამინისტრო
სამინისტროს დაქვემდებარებული დეპარტამენტები
კაპიტალის მშენებლობისა და საბინაო განყოფილება
Perfect Symmetry (Keane-ის ალბომი)
ალბომზე
ალბომმა ინტერნეტში გაჟონა 2008 წლის 5 ოქტომბერს.
სქოლიო
კატეგორია:Keane-ის ალბომები კატეგორია:2008 წლის ალბომები კატეგორია:Island Records-ის ალბომები
სომხეთის თავდაცვის სამინისტრო
სამინისტროს დაქვემდებარებული დეპარტამენტები
შიდა აუდიტის დეპარტამენტი
ინფორმაციისა და საზოგადოებრივ საქმეთა დეპარტამენტი
HR და განათლების დეპარტამენტი
იურიდიული დეპარტამენტი
სოციალური დაცვის დეპარტამენტი
ლოგისტიკის დეპარტამენტი
სხვა განყოფილებები და მომსახურება
სამხედრო პოლიცია
მე -12 სამშვიდობო ბრიგადა
სპეცდანიშნულების პოლკი
დაცვის ცალკეული პოლკი
ღირსების დაცვის კომპანია
გაწვევისა და მობილიზაციის სამსახური
ცენტრალური სამხედრო-სამედიცინო კომიტეტი
თავდაცვის სამინისტროს ვეტერანთა კავშირის საბჭო
სომხური ეკლესიის არმიის სამღვდელოების პროგრამა
სამხედრო პოლიცია
სამხედრო პოლიცია (სომხ. Ռազմական ոստիկանություն; რრაზმაკან ვოსთიკანტიუნ) თავდაცვის სამინისტროს დაქვემდებარებაშია, მაგრამ ხშირად განიხილება, როგორც ცენტრალური აპარატისგან განცალკევენული დაწესებულება. სამხედრო პოლიცია დაარსდა 1992 წლის მაისში და განსაკუთრებული სტატუსი არ ჰქონდა 2007 წლამდე, სანამ არ მიიღეს კანონი სამხედრო პოლიციის სტატუსის განსაზღვრის შესახებ. მისი სტატუსი განისაზღვრება სომხეთის კანონით. სამხედრო პოლიციის დებულება დამტკიცდა სომხეთის მთავრობის მიერ 2008 წლის 25 დეკემბერს.
დაცვის ცალკეული პოლკი
დაცვის ცალკეული პოლკი არის სამინისტროს დაქვემდებარებული შეიარაღებული ძალების უსაფრთხოების განყოფილება. ის ჩამოყალიბდა ერევნის სპეციალური პოლკიდან, რომელიც დაარსდა 1990 წლის 20 სექტემბერს ერევნიდან 26 ოცეულით. მან მონაწილეობა მიიღო 2010, 2015 და 2020 წლის მოსკოვის გამარჯვების დღის აღლუმებში წითელ მოედანზე. ამჟამად მას ხელმძღვანელობს პოლკოვნიკი აშოტ ჰოკობიანი, მოსკოვის უმაღლესი სამხედრო სარდლობის სკოლის კურსდამთავრებული. 2010 წლის აღლუმზე სომხურ კონტინგენტს ხელმძღვანელობდა საბჭოთა სომეხი მარშალის სერგეი ხუდიაკოვის შვილიშვილი, პოდპოლკოვნიკი ვარდან ხანფერიანცი.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის სამინისტროები კატეგორია:სამინისტროები კატეგორია:თავდაცვის სამინისტროები
ეჟენ იონესკო
ეჟენ იონესკო (Eugène Ionesco, დ. 26 ნოემბერი, 1909, სტალინა, რუმინეთი — გ. 28 მარტი, 1994, პარიზი) — წარმოშობით რუმინელი, ფრანგი დრამატურგი და მწერალი. 1970 წლიდან საფრანგეთის აკადემიის წევრი. აბსურდის დრამის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
ეჟენ იონესკოს მამა, რუმინელი იურისტი, სამეფო ადმინისტრაციაში მუშაობდა. დედა კი წარმოშობით ფრანგი, რუმინეთში მცხოვრები ოჯახიდან იყო. 1911 წელს ახლადშექმნილი ოჯახი პარიზში გადადის საცხოვრებლად, სადაც მამას დოქტორანტურაში სწავლის გაგრძელება აქვს გადაწყვეტილი. 1916 წელს, როდესაც რუმინეთი გერმანიასა და ავსტრიას ომს უცხადებს, მამა სამშობლოში ბრუნდება და მალე ყოველგვარ კავშირს სწყვეტს საფრანგეთში დარჩენილ ოჯახთან.
უსახსროდ დარჩენილი დედა იძულებული ხდება ორი მცირეწლოვანი შვილი ბავშვთა სახლში მიიყვანოს. 1917 წელს ეჟენსა და მის დაზე მზრუნველობას ლავალის მახლობელ სოფელში მცხოვრები ერთ-ერთი ოჯახი იღებს. აქ გატარებული დრო მომავალი მწერლის მეხსიერებაში ყველაზე ბედნიერ წლებად დარჩება.
ეჟენისთვის მამასთან ყოფნა აუტანელი ხდება და დედასთან ბრუნდება. ეს უკანასკნელი ამ დროისთვის უკვე რუმინეთშია ჩამოსული და შესაფერისი სამუშაოც აქვს ნაშოვნი რუმინეთის სახელმწიფო ბანკში. 1928 წელს ეჟენი ფრანგული ენის სწავლას იწყებს ბუქარესტში და ამავე დროს იცნობს თავის მომავალ მეუღლეს, ფილოსოფიისა და სამართლის ფაკულტეტის სტუდენტს. პარალელურად იონესკო რუმინულ ენაზე წერს ლექსებს, რომანებს და ლიტერატურულ კრიტიკას. 1934 წლიდან, სწავლის დამთავრების შემდეგ იგი ფრანგულ ენას ასწავლის სხვადასხვა სასწავლო დაწესებულებებში. 1936 წელს იონესკო ცოლს ირთავს.
1938 წელს მომავალი დრამატურგი სტიპენდიას იღებს და პრაქტიკის ასამაღლებლად მიემგზავრება საფრანგეთში. ორი წლის შემდეგ კი, ბლიცკრიგთან საფრანგეთის მარცხის გამო იძულებულია ისევ სამშობლოში დაბრუნდეს. მას შემდეგ, რაც რუმინეთი გერმანიასთან ხელშეკრულებას დებს და რუსეთის წინააღმდეგ ომს იწყებს, დრამატურგი ისევ საფრანგეთში მიდის, ამჯერად სამუდამოდ. მეუღლესთან ერთად იგი ჯერ მარსელში, შემდეგ კი პარიზში სახლდება. 1944 წელს იბადება მათი ერთადერთი ქალიშვილი, მარი-ფრანსი. ოჯახს ფინანსურად ძალიან უჭირს, იონესკო იძულებულია კორექტორად იმუშაოს ერთ-ერთ იურიდიულ გამომცემლობაში. იგი ამ სამუშაოზე რჩება 1955 წლამდე.
1948 წლიდან პიესით მელოტი მომღერალი ქალი, იწყება იონესკოს, როგორც დრამატურგის კარიერის აღმასვლა. 1950 წელს პიესას სცენაზე დგამენ და კრიტიკოსთა ყურადღებასაც იპყრობს. ამავე წელს იონესკო საფრანგეთის მოქალაქეობას იღებს. მომდევნო წლებში იგი წერს პიესებს გაკვეთილი და ჟაკი ანუ მორჩილება, რითაც მას საბოლოოდ აღიარებენ როგორც აბსურდის დრამის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს წარმომადგენელს.
1953 წელს გამოდის იონესკოს პიესების პირველი კრებული. ორი წლის შემდეგ მისი პიესები პირველად იდგმება საზღვარგარეთ. 1957 წელს იწერება მარტორქა, ნოველა, რომელშიც ავტორი შოვინისტური პატრიოტიზმისა და რასიზმის გავრცელების წინააღმდეგ გამოდის და რაც სიმბოლურად ალჟირის ბრძოლებს უკავშირდება. ერთი წლის შემდეგ ნოველა პიესად გადაკეთდება. რამდენადაც პიესა საფრანგეთისთვის ძალზე დელიკატურ საკითხს ეხება მისი პირველი წარმოდგენა დიუსელდოლფში ხდება, 1959 წელს. გერმანელი მაყურებელი მასში ნაციზმის კრიტიკას ხედავს, ამასვე დაინახავენ ფრანგებიც, როდესაც მარტორქა 1960 წელს პარიზში იქნება დადგმული. ამგვარი ინტერპრეტაცია ავტორს საფრთხეს თავიდან აშორებს. 1964 წელს მარტორქა ავტორის სამშობლოშიც იდგმება. ეს იონესკოს რუმინეთში დადგმული პირველი ნაწარმოებია.
1970 წელს უკვე აღიარებული დრამატურგს საფრანგეთის აკადემიის წევრად ირჩევენ. სიცოცხლის ბოლოს იგი რომანულ ჟანრშიც სცდის ბედს და 1973 წელს წერს რომანს მარტოსული. 80-იან და 90-იან წლებში იონესკოს ჯანმრთელობა საგრძნობლად ირყევა და დეპრესიას იწვევს. ამ უკანასკნელის წინააღმდეგ საბრძოლველად დრამატურგი ხატვას იწყებს.
ეჟენ იონესკო გარდაიცვალა 84 წლის ასაკში. იგი მონპარნასის სასაფლაოზე დაკრძალეს. ამ დროისთვის იგი უკვე აღიარებული იყო როგორც ერთ-ერთი უდიდესი დრამატურგი და აბსურდის დრამის უგვირგვინო მეფე.
შემოქმედება
იონესკო აბსურდის თეატრის მწერლად მიიჩნევა. პირველად ის აბსურდისტ მწერლად მარტინ ესლინმა მოიხსენია, თავისივე წიგნში, რომელსაც იგივე სახელწოდება ჰქონდა. ესლინმა იონესკო ისეთი თანამედროვე მწერლების გვერდით დააყენა, როგორებიც არიან სემიუელ ბეკეტი, ჟენე ჟანი, არტურ ადამოვი. ესლინი მათ აბსურდისტებს უწოდებდა კამიუს აბსურდული კონცეფციის კონტექსტიდან გამომდინარე. ის მიიჩნევდა, რომ იონესკომ და ბეკეტმა უკეთ გამოხატეს არსებობის უაზრობა თავიანთ პიესებში, ვიდრე კამიუმ და სარტრმა. იონესკო ხშირად არასწორად სახელდება ეგზისტენციალისტ მწერლად. თავის ნაშრომში ის აცხადებს, რომ არ არის ეგზისტენციალისტი და აკრიტიკებს ჟან-პოლ სარტრს, ეგზისტენციალიზმის ერთ-ერთ მთავარ ფიგურას. მიუხედავად იმისა, რომ იონესკო იცნობდა ბეკეტის ნაშრომებს და პატივს სცემდა მას, ფრანგული პიესების ჯგუფი შორს იყო ორგანიზებული მოძრაობისგან.
ეჟენ იონესკო თავის ნაწარმოებებს თავადვე უწოდებს ანტი-პიესებს და აძლევს მათ ტონალობის განმსაზღვრელ ისეთ სათაურებს, როგორიცაა: კომიკური დრამა (გაკვეთილი), ტრაგიკული ფარსი (სკამები), ფსევდო დრამა (მოვალეობის მსხვერპლი). მისი პიესების ძირითადი თემაა მეტყველების საკომუნიკაციო ფუნქციის უქონლობა. სცენაზე სიტყვების ადგილს ხშირად საგნები იკავებს: მაგ. სკამებში გაცოცხლებული და ამოძრავებულია სკამები. ესაა ერთგვარი მოძრავი არქიტექტურა, სკამები თავბრუდამხვევი სისწრაფით შემოდის სცენაზე, მაგრამ მოძრაობა აქ ნიშანია არა სიცოცხლისა, არამედ სიკვდილის. სცენა იფარება ცარიელი სკამებით და ისინი თელავენ ადამიანებს, რომლებიც არსებობის აბსურდულობით წელში მოხრილნი არიან. ამ არარაობას აძლიერებს მეტყველების კრიზისი. იონესკო ანგრევს მეტყველებას და მასთან ერთად იმ სიყალბეს, რასაც იგი გადმოსცემს. სიტყვები წმინდად ფონეტიკური ასოციაციებით უერთდება ერთმანეთს. სიტყვა, რომელიც უვარგისი გახდა, გაქრა და ადგილი დაუთმო სიჩუმეს. ამდენად ადამიანის ყოფაც განწირულია ამ სიჩუმის, სიმარტოვისა და სიცარიელისათვის. მეტყველების კრიზისის, ადამიანის მარტოობის, ცხოვრების აბსურდულობის თემაა იონესკოს თითქმის ყველა პიესაში.
გარდატეხა ხდება მარტორქაში. აქ უკვე დრამატულ მეტყველებას გარკვეული აზრი აქვს მიცემული. ეს უკვე აღარაა უაზრობის თეატრი და პირველი შემთხვევაა, როდესაც იონესკო აღარ აძლევს ქვესათაურს, ე.ი. ანტიპიესიდან პიესაზე გადადის. ამ პიესის დაწერამდე 2 წლით ადრე იონესკო აცხადებს, რომ სურს არა ანტითეატრის, არამედ თეატრის შექმნა, რომ ახლა უკვე მიაგნო თეატრისთვის საჭირო სქემას და რომ საბოლოოდ კლასიკური თეატრის მომხრეა. მისი აზრით ავანგარდის მოწოდებაც სწორედ ამაშია: აღმოაჩინო არქეტიპები, განაახლო გამომსახველობითი ფორმები. "ყოველი ჭეშმარიტი ნაწარმოები კლასიკურია" — აცხადებს იგი.
ფანჯრები სამყაროში აბსურდის თეატრს ემსგავსება. ყველა ფანჯარა ღიაა, მაგრამ ფანჯრის მიღმა სიცარიელეა. მხოლოდ მაშინ უფიქრდება ადამიანი ყოფიერების არსს. საიდან წარმოიშვა ეს სიცარიელე. ის ალბათ ძალიან ჰგავს არყოფნას, იმას, რასაც ადამიანი სიკვდილის მერე გრძნობს. ისეთივე შორი და ამოუცნობია, როგორიც სიკვდილის ფენომენი. თუმცა, აბსურდის სამყაროში ყველა და ყველაფერი კანონზომიერია, მხოლოდ ადამიანია ზედმეტი, რადგან ის სვამს კითხვებს მისი არსებობის შესახებ. როცა პასუხები ჰაერში იკარგება და სიცარიელეში ინთქმება, ის მიყოლებით კეტავს ყველა ფანჯარას, რომ თავადაც არ იქცეს სიცარიელედ, თუმცა ქვეცნობიერად მან იცის, რომ სწორედ სიცარიელეს ეკუთვნის. როდესაც ის ხედავს სხვა ადამიანს, რომელიც ამ ფანჯრის გაღებას ცდილობს, მხედრდება საკუთარი შიშის წინაშე, უკრძალავს ყველას ფანჯარასთან მიახლოებას, რათა არ გააცნობიეროს, რომ ის უკვე მოკვდა. თუმცა, ეს არაფერს ცვლის. თეატრი გრძელდება სამყაროში, სადაც ზედმეტი მხოლოდ ადამიანია, სადაც ჰარმონიას მხოლოდ გონება არღვევს, სამყაროში, სადაც ყველაზე უაზრო და ცარიელი ის არსებაა, რომელსაც თავისი არსებობა ყველაზე მნიშვნელოვან და საჭირო მოვლენად მიაჩნია.
სიკვდილისა და მარტოობის თემები ერთ-ერთი წამყვანია იონესკოს შემოქმედებაში. ადამიანისთვის პასუხგაუცემელი რჩება სიცოცხლის ღირებულება, როცა ის საბოლოოდ სიკვდილით სრულდება. სიკვდილიც ისეთი შორი და უცხოა, ისეთი ამოუცნობი, რომ ბუნდოვნების გრძნობა აბსურდს ბადებს პიროვნებაში. იონესკო მთელი ცხოვრება ცდილობდა აბსურდული ყოფის მიზეზებისა და მისი არსის შეცნობას. მის პიესებსა და პროზაში აბსურდი მარტოობის კოსმოგენური ელემეტებითაა გაჟღენთილი. ადამიანს სურს სოციუმში ინტეგრირება, მაგრამ ამასთან ეს მისთვის იმდენად არაკომფორტულ მდგომარეობას ქმნის, რომ ის ცდილობს განერიდოს სხვებს.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის რუმინელი დრამატურგები კატეგორია:ფრანგი ლიტერატურის კრიტიკოსები კატეგორია:საფრანგეთის აკადემიის წევრები კატეგორია:აბსურდის თეატრი კატეგორია:ბუქარესტის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ოუს მთები
ოუს მთები (奥羽山脈) — ქედი იაპონიაში, კუნძულ ჰონსიუს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. სიგრძე დაახლოებით 500 კმ, სიგანე დაახლოებით 35 კმ. მაქსიმალური სიმაღლე 2038 მ (ვულკანი ივატე). ძირითადად აგებულია ნეოგენური და პალეოგენური ასაკის გრანიტებით, გნაისებითა და დანალექი ქანებით. ქედის სიმაღლე ძლიერ არის შეცვლილი ნასუს ვულკანური ზონით. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ განლაგებულია ვულკანური კონუსების 7 ჯგუფი: ჰაკოდა, ივატე, სუგავა, ფუნაგატა, ზაო, აზუმა და ბანდაი. ოუს მთები მნიშვნელოვანი კლიმატური ზღუდეა: მისი აღმოსავლეთი კალთები განიცდის ზაფხულის, ხოლო დასავლეთი კალთები — ზამთრის მუსონის გავლენას. განვითარებული ფართოფოთლოვანი ტყე, 500–700 მ-ზე მაღლა მთის ტაიგაა.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის ქედები
Camponotus sachalinensis
Camponotus sachalinensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ოშო
ჩანდრა მოჰან ჯაინი (चन्द्र मोहन जैन), აგრეთვე ცნობილი როგორც აჩარია რაჯნიში, ბჰაგვან შრი რაჯნიში ან ოშო (დ. 11 დეკემბერი, 1931, მადჰია-პრადეში, ინდოეთი — გ. 19 იანვარი, 1990, მაჰარაშტრა, ინდოეთი) — ინდოელი სულიერი მასწავლებელი (გურუ) და ფილოსოფოსი.
ბიოგრაფია
ჩანდრა მოჰან ჯაინი დაიბადა 1931 წლის 11 დეკემბერს სოფელ კუშადვეში (მადია პრადეშის შტატი, ინდოეთი) ღარიბი ქსოვილებით მოვაჭრის ოჯახში. მისი მამა ჯანაიზმის მიმდევარი იყო. იგი შვიდი წლის ასაკამდე ბებია-ბაბუასთან იზრდებოდა, სადაც აბსოლუტური თავისუფლება ჰქონდა მინიჭებული. მისი ბავშვობის მეტსახელი იყო რაჯნიში, რაც მან შემდგომში სასულიერო სახელად აირჩია. ბაბუის სიკვდილის შემდეგ ის ბებიასთან ერთად საცხოვრებლად მშობლებთან დაბრუნდა (სხვათა შორის რაჯნიშის ბებია სიკვდილამდე თავს შვილიშვილის მოწაფედ თვლიდა). 14 წლის ასაკიდან რაჯნიში უკვე იწყებს მედიტაციებს და ცხოვრების არსის ძიებას.
1957 წელს მან წარმატებით დაამთავრა უმაღლესი სასწავლებელი და მიიღო ფილოსოფიის მაგისტრის წოდება, ხოლო 1966 წელს კი პროფესორის წოდება.
60-იანი წლებიდან ის აჩარია (მასწავლებელი) რაჯნიშის სახელით იწყებს მოგზაურობას მთელი ინდოეთის მასშტაბით — ქადაგებს, ქმნის ბანაკებს, სადაც ეწყობა კოლექტიური მედიტაციები, ლოცვები, რელიგიური თვითჩაღრმავებები.
1974 წელს ქალაქ პუნაში რაჯნიშმა გახსნა აშრამი (სანსკ. განმარტოვება, განდეგილობა, ადგილი, სადაც განმარტოვება ხდება). რაჯნიში მთელი დღე განმარტოვებული იყო და თავისი ოთახიდან მხოლოდ დილით, ლექციის წასაკითხად და საღამოს, ინდივიდუალური საუბრებისთვის გამოდიოდა. მალე ქალაქ პუნაში, აშრამის გარშემო გაჩნდა ახალი დასახლებები, რადგან აქ ჩამოსული ხალხი უკან აღარ მიდიოდა, ხოლო რაჯნიშის მიმდევრები ელვის სისწრაფით იზრდებოდა. მისი ქადაგებები ადამიანს საშუალებას აძლევდა განეცადა სულიერი ტრანსფორმაცია, თვითჩაღრმავება და მიეღო რთულ კითხვებზე პასუხი. ამ პერიოდისთვის მთელი მსოფლიო მასშტაბით ქალაქი პუნა, უფრო სწორედ კი რაჯნიშის აშრამი „ჭეშმარიტების მაძიებელთათვის“ ნამდვილი მექა იყო. ინდოეთის პრემიერ-მინისტრი მორაჯი დესაი, რომელიც დოგმატური ინდუისტი იყო, ყველანაირად ცდილობდა ხელი შეეშალა რაჯნიშის მოძღვრების პოპულარიზაციისთვისა და გავრცელებისთვის, რომელიც გარკვეულ წინააღმდეგობაში მოდიოდა ადგილობრივ რელიგიასთან — ინდუიზმთან (და არა მხოლოდ ინდუიზმთან). მიუხედავად თითქმის ყველა „ოფიციალური“ რელიგიის წინააღმდეგობებისა, რაჯნიშის მიმდევართა რიცხვმა მალე რამდენიმე მილიონს გადააჭარბა, ხოლო პუნაში მათი რიცხვი თითქმის მეოთხედი მილიონი იყო.
ოშო იძულებული გახდა ისევ ინდოეთში, პუნაში დაბრუნებულიყო. 1987 წელს ფანატიკოსმა ინდუსმა ოშო დანით დაჭრა, ეს იყო იგივე პიროვნება, რომელმაც 1980 წელს ოშოს დანა დაარტყა. მის სახლს დღედაღამ პოლიცია იცავდა. ხოლო პუნაში ისევ ახლიდან დაიწყო ოშოს მიმდევრების დასახლება. ოშო 1990 წლის 19 იანვარს, ქალაქ პუნაში ბუნებრივი სიკვდილით გარდაიცვალა.
21 წლის ასაკში მიაღწია ყოფიერების ტრანსცენდენტურ მდგომარეობას — გასხივოსნდა. ის ამბობს: „მე აღარ ვარ მაძიებელი რაიმეს მიმართ. ყოფიერებამ ყველა კარი გახსნა ჩემს მიმართ“. იგი იყო ფილოსოფიის პროფესორი თუმცა ამბობდა: „პროფესიით მე ვარ ლოგიკოსი, მაგრამ შეცდომით გავხდი მისტიკოსი; ამ შეცდომამ მომიტანა უდიდესი ბედნიერება“. ოშო თავის მოძღვრებაზე ამბობს: „ჩემი მოძღვრება არ არის ფილოსოფია. ჩემი მოძღვრება არის განსაზღვრული ალქიმია, მეცნიერება სულიერი ტრანსფორმაციისა. მხოლოდ ის უმამაცესი ადამიანი, რომელიც გარისკავს და მომისმენს გააკეთებს ნაბიჟს ახალი დაბადებისკენ“. ოშო ესაუბრებოდა მოსწავლეებს ადამიანური ყოფის ყველანაირ ასპექტზე: მატერიალურზე, სოციალურზე, ბიოლოგიურ სხეულზე, ფსიქოლოგიურ სფეროზე და სულიერ სამყაროზე. იგი მსოფლიოს ყველაზე ნაყოფიერი ავტორია: 650 წიგნი, რომელიც მსოფლიოს 55 ენაზეა ნათარგმნი. მსოფლიოს ბევრ განვითარებულ ქვეყანაში ფუნქციონირებს ოშოს სამედიტაციო ცენტრები. ოშომ მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში იმოგზაურა სადაც ის ატარებდა ე.წ. საუბრებს, იგი თავის სწავლებას ეძახდა საუბარს, რადგან სიტყვა ლექცია მკაცრ დირექტიულ გამიჯვნას გულისხმობს ლექტორსა და მსმენელებს შორის, ოშომ მთელი შეგნებული ცხოვრება ადამიანთა სულიერ გამოღვიძებას მიუძღვნა.
ოშოს ფილოსოფია
ოშოს მიხედვით, ცხოვრების უმაღლესი ფასეულობები შეგნებულობა, სიყვარული, მედიტაცია (პირდაპირი და ფართო გაგებით), უქმად ყოფნის უნარი, დღესასწაულობა, შემოქმედებითობა და მხიარულებაა. მისი თქმით გასხივოსნებულობა ყოველი ადამიანის ბუნებრივი მდგომარეობაა, ადამიანთა უმეტესობა შინაგანად იმდენადაა დაბნეული, რომ მათ არ ძალუძთ ეს. მეტიც ისინი საწინააღმდეგო მიმართულებით მოძრაობენ და ხდებიან უფრო პათოლოგიურები. ისინი დიდ ძალისხმევას ხარჯავენ ცხოვრებაში, მაგრამ არა მეტი ბედნიერებისთვის, არამედ მეტი დამოკიდებულებისთვის. სოციალური მოლოდინები, რომლებიც საბოლოოდ იმედგაცრუებებად გადაიქცა წაშლის ყოველგვარ შანსს, რომ ადამიანმა მიაღწიოს თავისი შეგნების მწვერვალს. ცნობილია ოშოს იგავები, ბრძნული ფრაზები, ანეკდოტები და მის მიერ შემუშავებული მედიტაციური ტექნიკები.
გურამ კაშია
გურამ კაშია (დ. 4 ივლისი, 1987, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, ბრატისლავის „სლოვანის“ მცველი. მისი პოზიციაა დაცვის ცენტრი, ასევე შეუძლია მარჯვენა ფლანგზე თამაში. მისი პლიუსია ძლიერი თავური დარტყმა. გამოირჩევა ფიზიკური სიძლიერით და დაცვაში საიმედო თამაშით. 2012 და 2013 წლებში დასახელდა საქართველოს საუკეთესო ფეხბურთელად. .
საკლუბო
მინი
დინამო თბილისი
გურამ კაშია 2003–2010 წლებში თბილისის „დინამოში“ თამაშობდა, ამ პერიოდის მანძილზე საკლუბო დონეზე მოგებული აქვს უამრავი ტიტული. კაშია დინამოს პირველ გუნდში 2006-07 წლების სეზონიდან გამოდიოდა. ამ სეზონში იგი ძირითადად შეცვლებზე შემოდიოდა, ხოლო მომდევნო სეზონიდან კი გუნდის შეუცვლელ ფეხბურთელად იქცა, მოიგო უმაღლესი ლიგა, თასი და სუპერთასი.
ვიტესი
2010 წლიდან გურამ კაშია ჰოლანდიის ერედივიზიის კლუბ „ვიტესის“ წამყვანი მცველი იყო. კაშია იყო გუნდის კაპიტანი და 2017 წელს მისი ლიდერობით გუნდმა ნიდერლანდების თასიც მოიგო. 2015 წლის აგვისტოში კაშია დასახელდა ერედივიზიას თვის საუკეთესო მოთამაშედ.
სან-ხოსე ერქვეიქსი
2018 წელს შეუერთდა ამერიკულ „სან-ხოსე ერსქვეიქსს“ რომელიც 2020 წელს დატოვა.
ლოკომოტივი თბილისი
2021 წლის თებერვალში გახდა თბილისის „ლოკომოტივის“ ფეხბურთელი.
სანაკრებო კარიერა
„დინამოს“ შემადგენლობაში წარმატებული გამოსვლის შემდეგ მიიწვიეს ჯერ საქართველოს 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრებში, ჩაატარა 10 მატჩი და გაიტანა 2 გოლი. შემდეგ მიიწვიეს ეროვნულ ნაკრებში. მისი სანაკრებო დებიუტი შედგა 2009 წელს, ჩერნოგორიის წინააღმდეგ.