cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
COVID-19-ის დიაგნოსტიკა
პოლიმერაზული ჯაჭვური რეაქცია
პოლიმერაზული ჯაჭვური რეაქცია შებრუნებითი ტრანსკრიფციით (rRT-PCR) გულისხმობს რნმ-ის დნმ-ად შებრუნებით ტრანსკრიფციას და შემდგომ დნმ-ის კონკრეტული თანმიმდევრობების გამრავლებას (ამპლიფიკაცია) პოლიმერაზული ჯაჭვური რეაქციის გზით. ამ ტექნოლოგიით შესაძლებელია ჩატარდეს ლაბორატორიული დიაგნოსტიკა რეალურ დროში სასუნთქი გზებიდან აღებულ ნიმუშებზე. ნიმუშების აღების სხვადასხვა გზა არსებობს, მათ შორის ცხვირ-ხახის ნაცხი ან ნახველის შეგროვება. ანალიზის შედეგები ჩვეულებრივ ხელმისაწვდომია რამდენიმე საათიდან ორ დღის ვადაში.
იზოთერმული ამპლიფიკაციის მეთოდი
იზოთერმული ამპლიფიკაციის მეთოდი პოლიმერაზული ჯაჭვური რეაქციის სახესხვაობას წარმოადგენს, რომელიც იზოთერმულ ანუ მუდმივი ტემპერატურის პირობებში ტარდება. 2020 წლის 27 მარტს აშშ-ის საკვებისა და მედიკამენტების სააგენტომ (FDA) კორონავირუსული ინფექციის დიაგნოსტიკისთვის მოიწონა კომპანია „ებოტ-დაიაგნოსტიკსის“ იზოთერმული ამპლიფიკაციის ავტომატიზებული ანალიზი.
სეროლოგია
სეროლოგიური ანალიზი ინფექციის მიმართ ორგანიზმში გამომუშავებულ ანტისხეულებს — IgM და IgG — ავლენს. SARS-CoV-2-ის საწინააღმდეგო IgM ანტისხეულები ადამიანის სისხლში საწყისი ინფიცირებიდან რამდენიმე დღეში ვლინდება, თუმცა ინფექციის მიმდინარეობისას შემდგომ ეტაპზე ანტისხეულების დონის ცვლილებება სათანადოდ აღწერილი ჯერჯერობით არ არის. IgG ტიპის ანტისხეულები სისხლში მოგვიანებით ჩნდება და პიკს ინფექციის დაწყებიდან დაახლოებით 28-ე დღეზე აღწევს. სეროლოგიური ტესტების გამოყენებით შესაძლებელია მოსახლეობის იმ ნაწილის გამოვლენა, ვისაც ინფექცია გადატანილი აქვს და, აქედან გამომდინარე, ჩამოყალიბებული აქვს იმუნიტეტი.
სეროლოგიური ტესტების უმრავლესობა 2020 წლის აპრილის მდგომარეობით კვლევისა და გამოცდის სტადიაშია. 15 აპრილისთვის სამი სეროლოგიური ტესტი არის აღიარებული FDA-ის მიერ საგანგებო გამოყენების ავტორიზაციის რეჟიმში — Chembio Diagnostic System, Ortho Clinical Diagnostics და Cellex. ყველა ეს ტესტი უნდა ჩატარდეს ლაბორატორიაში. Cellex-ისა და Chembio-ის ტესტები წარმოადგენს ე.წ. სწრაფი დიაგნოსტიკის მეთოდებს, რომლის შედეგი ხელმისაწვდომია 10-30 წუთის განმავლობაში. Ortho Clinical Diagnostics-ის ტესტი ეფუძნება იმუნოფერმენტულ ანალიზს (ELISA), რომელიც პასუხს 1-5 სთ შემდეგ იძლევა. ჩინეთში Cellex-ის ტესტმა 95.6%-იანი სპეციფიკურობა და 93.8%-იანი სენსიტიურობა გამოავლინა. სხვა ქვეყნებში ავტორიზებულია სხვა მსგავსი ტესტებიც. პანდემიის პირობებში ზოგიერთმა ქვეყანამ დაიწყო მოსახლეობის მასობრივი კვლევა ამ ტესტების გამოყენებით.
სქოლიო
კატეგორია:ვირუსული დაავადებები
პისტრუიენი-ნოი
პისტრუიენი-ნოი (Pistruienii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, ტელენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 110 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 108 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტელენეშტის რაიონის სოფლები
კოკალი (პიაუი)
კოკალი (Cocal) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 160 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 036 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.97 კმ²-ზე. ფართობი 1 303 685 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
კუდუგუ
კუდუგუ (Koudougou) — ქალაქი ბურკინა-ფასოში.
გეოგრაფია
ქალაქი კუდუგუ მდებარეობს ბურკინა-ფასოს ცენტრალურ ნაწილში, 75 კმ-ით დასავლეთით ქვეყნის დედაქალაქ უაგადუგუდან. ქალაქი დასავლეთ-ცენტრალური რეგიონის და ბულკიემდეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ქალაქი დაყოფილია 10 სექტორად. 2005 წელს აქ გაიხსნა უნივერსიტეტი.
მოსახლეობა
2013 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 93 165 ადამიანს. ქალაქის კომუნაში ცხოვრობს 131 825 ადამიანი (2006 წელი) და უპირატესად დასახლებულია გურუნსის და მოსის ხალხის წარმომადგენლებით.
ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით:
ეკონომიკა და ტრანსპორტი
კუდუგუს ეკონომიკის საფუძველია სოფლის მეურნეობა. ქალაქში ასევე არსებობს საფეიქრო, ბამბის გადამამუშავებელი და სასურსათო მრეწველობის მცირე საწარმოები. ქალაქზე გადის რკინიგზა, რომელიც ერთმანეთთან აკავშირებს აბიჯანს და უაგადუგუს. ამას გარდა, კუდუგუზე გადის საავტომობილო გზები № 13, № 14 და № 21. უაგადუგუს საერთაშორისო აეროპორტი მდებარეობს 41 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით კუდუგუს ცენტრიდან; ის ასრულებს რეგულარულ რეისებს დასავლეთი აფრიკის ბევრი დიდი ქალაქიდან, ასევე პარიზიდან და ბრიუსელიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ბურკინა-ფასოს ქალაქები
Into the Wild (Uriah Heep-ის ალბომი)
Into the Wild — პროგრესული როკ-ჯგუფ Uriah Heep-ის 23-ე სტუდიური ალბომი. იგი თავდაპირველად გამოიცა იაპონიაში 2011 წლის 12 აპრილს, ლეიბლის Universal Music Japan მიერ, 12 სიმღერით. ევროპაში ლეიბლმა Frontiers Records იგი 2011 წლის 15 აპრილს 11 სიმღერით გამოსცა. ამერიკაში ალბომი გამოვიდა 2011 წლის 3 მაისს. პრომოკამპანიის ფარგლებში გამოვიდა სიმღერის „Nail on the Head“ მუსიკალური ვიდეო. ჯგუფი 2011 წლის ივნისიდან მოგზაურობდა ალბომის მხარდასაჭერი ტურნეს ფარგლებში. 2011 წლის აპრილში Into The Wild მოხვდა გერმანიის ჩარტების #32 პოზიციაზე, რაც Blabbermouth-ის ცნობით, კოლექტივის საუკეთესო შედეგია გერმანიის ჩარტებში, ადრეული წარმატების შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:2011 წლის ალბომები კატეგორია:Uriah Heep-ის ალბომები კატეგორია:Frontiers Records-ის ალბომები
ლევან გურიელი (გენერალი)
ლევან გურიელი (დ. 29 თებერვალი, 1824, თბილისი — გ. 11 მაისი, 1888) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ–ლეიტენანტი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1824 კატეგორია:დაბადებული 29 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1888 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მაისი კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:გურიელები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
კოსტური (ესპანეთი)
კოსტური  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალკალატენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,9 კმ². მოსახლეობა — 518 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
კორონელ-დომინგუს-სუარისი
კორონელ-დომინგუს-სუარისი (Coronel Domingos Soares) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 100 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პალმასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 238 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.59 კმ²-ზე. ფართობი 1 576 221 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლეილა ერბილი
ლეილა ერბილი (Leylâ Erbil; დ. 12 იანვარი 1931, სტამბოლი, თურქეთი — გ. 19 ივლისი 2013, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქეთის ერთ-ერთი წამყვანი თანამედროვე ქალი მწერალი, ექვსი რომანის, მოთხრობათა სამი კრებულის და ესეების წიგნის ავტორი. იყო პირველი თურქი ქალი მწერალი, რომელიც ნომინირებული იყო ნობელის პრემიაზე ლიტერატურის დარგში, PEN International მიერ 2002 წელს. ერბილი, თურქეთის მხატვართა და მწერალთა სინდიკატის კავშირის ერთ-ერთი დამფუძნებელია.
ბიოგრაფია
ლეილა ერბილი დაიბადა 1931 წლის 12 იანვარს სტამბოლში, როგორც ჰასან თაჰსინის და ემინე ჰურიე ჰანიმის მეორე შვილი, სამშვილიან ოჯახში. სწავლობდა ქადიქოღ გოგონებისთვის სკოლის წარმომადგენლები და ესწრებოდნენ დეპარტამენტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის სტამბოლის უნივერსიტეტში. სწავლობდა ქადიქიოის გოგონების სკოლაში და ესწრებოდა სტამბოლის უნივერსიტეტის ინგლისური ენისა და ლიტერატურის დეპარტამენტს. 1951 წელს, უნივერსიტეტის პირველი კურსის დასრულების შემდეგ, ცოლად გაყვა თავის პირველ ქმარს, აითექ შაის. ქორწინება, რომელიც დიდხანს არ გაგრძელებულა, გამოიწვია ერბილის განათლებაში შეფერხება; უნივერსიტეტს მხოლოდ განქორწინების შემდეგ დაუბრუნდა. თავის მეორე მეუღლეს, მეჰმეთ ერბილს, სკანდინავიის ავიახაზებში მთარგმნელად მუშაობისას, 1953 წელს შეხვდა და კიდევ ერთხელ დაანება განათლებას თავი. რამდენიმე თვის შემდეგ ისინი დაქორწინდნენ, მაგრამ მას სწავლა არ გაუგრძელებია. წყვილი საცხოვრებლად იზმირში გადავიდა, სადაც 1960 წელს ლეილა ერბილს თავისი ერთადერთი ქალიშვილი, ფათოშ ერბილ-ფინარი შეეძინა. მოგვიანებით, ერბილი საცხოვრებლად სტამბოლში დაბრუნდა.
2005 წელს, ერბილს დაუდგინდა ლანგერჰანის უჯრედოვანი ჰისტიოციტოზი, მომდევნო რვა წლის განმავლობაში, იგი გაბედულად ებრძოდა თავის ავადმყოფობას. თუმცა, 2013 წელს მან წააგო ბრძოლა. 2013 წლის 19 ივლისს, 82 წლის ასაკში სტამბოლის ჰოსპიტალში გარდაიცვალა, სადაც იგი მკურნალობდა ღვიძლის უკმარისობასა და სუნთქვის პრობლემების გამო, რომლებიც ავადმყოფობის გვერდითი მოვლენები იყო.
ორგანიზაციული წევრობა და აქტივობა
1999 წელს, ერბილი თავისუფლებისა და სოლიდარობის პარტიის დეპუტატობის კანდიდატი გახდა. მაგრამ, მისი იდეალების გარკვეული უთანხმოებების გამო, ერბილმა დატოვა პარტია.
სალიტერატურო კარიერა
პირველად მოთხრობების წერა დაიწყო მთარგმნელად და მდივნად მუშაობისას. მისი პირველი პოეზიები გამოიცა 1945 წელს, მაგრამ ცნობილი გახდა თავისი მოთხრობებით, რომელიც 1950 წელს დაიბეჭდა სხვადასხვა ჟურნალებში. მისი მოთხრობები, როგორც წესი, ეფუძნება ემოციურ და სოციოლოგიურად კონფლიქტურ პირებსა და საზოგადოებას შორის. არის თუ არა ეს სიყვარულის ისტორია ან ამბავი ოჯახზე ან საზოგადოების პოლიტიკურ და სოციალურ მოვლენებზე, ის, როგორც წესი, წარმოადგენს წინააღმდეგობრივ მოსაზრებებს და სიტუაციებს. დაშორებული თურქული ლიტერატურის და თურქული ენის სინტაქსის ტრადიციულ ტექნიკას, ერბილმა შეიმუშავა თურქულის უნიკალური სტილი და სხვადასხვა ჩაწერის უნარი, რომელზეც შთაგონება მოახდინა ზიგმუნდ ფროიდმა. ის ეძებდა თხრობის ახალ ხმას, რომელიც ასახავდა ეგზისტენციალურ ბრძოლას თანამედროვე ინდივიდის საზოგადოებასთან. ერბილი ცნობილია თავისი პირების დაკვირვების უნარით, რომელიც ამისთვის იყენებს სხვადასხვა სოციალურ პერსპექტივების, ხოლო მისი მოთხრობები ხასიათდება რეალობის ზომების ძალისხმევის მრავალჯერადი ასახავით.
მისი პირველი მოთხრობა Hallaç გამოვიდა 1961 წელს, ხოლო მისი პირველი რომანი Garip bir Kadın (უცნაური ქალი), გამოქვეყნდა 1971 წელს და გახდა შედევრი. კაცების მიმართ დამოკიდებულების და ინოვაციური ენის გამოყენებით მათი აღწერის გამო, ერბილს ადარებდნენ ვირჯინია ვულფს. მის რომანებში, პირველად თურქულ ლიტერატურაში უპირისპირდება ერთმანეთს ისეთი საკითხები, როგორიცაა ქალწულობა, ინცესტი, სექსუალური და ფიზიკური შეურაცხყოფა. რომანი უცნაური ქალი გამოქვეყნდა იმ დროს, როდესაც სიტყვა ფემინიზმი ჯერ არ იყო შესული თურქულ ლექსიკასა და აზროვნებაში. ლეილა ერბილმა მიაღწია მნიშვნელოვან პროგრესს თურქულ ლიტერატურაში, თავისი გამორჩეული სტილით და ფორმატით, რომელიც განუვითარა ამ რომანში.
კიდევ ერთი მოთხრობათა კრებული Gecede (ღამით), გააძლიერა მისი რეპუტაცია, როგორც დიდებული ქალი მწერლის. მისი მომდევნო რომანები, Karanlığın Günü (სიბნელის დღე) და Mektup Aşkları (სიყვარულის წერილები), გამოვიდა ქვეყნის ბნელ დროს, 1985 და 1988 წლებში. 90-იან წლებში დაიწყო ესეების წერა, ხოლო 2001 წელს გამოვიდა მისი ესე Cüce (ჯუჯა), კიდევ ერთი შედევრი, რომელიც სავსეა შავი იუმორით.
ჰოვერლა
ჰოვერლა (Говерла) — უკრაინის კარპატების უმაღლესი მთა. სიმაღლე 2061 მ. ადმინისტრაციული თვალსაზრისით, მოქცეულია იმიერკარპატებისა და ივანო-ფრანკივსკის ოლქებში. რუმინეთის სახელმწიფო საზღვრიდან მდებარეობს დაახლოებით 17 კმ-ში. მწვერვალი გუმბათისებურია. მთისძირში მდინარე პრუტის ერთ-ერთი სათავეა. ფერდობები შემოსილია წიფლისა და წიწვოვანი ტყით, მაღლა — მეტწილად ალპური მდელოა. განვითარებულია ტურიზმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის მთები
სოკოტის რაიონი
სოკოტის რაიონი (Distrito de Socota) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის კუტერვოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 800 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 297 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 84 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 134.83 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კუტერვოს პროვინციის რაიონები
წითელი ხიდი (ერევანი)
წითელი ხიდი (Կարմիր կամուրջ; ასევე, ცნობილი, როგორც რაზდანის ძველი ხიდი და ხოჯა ფლავის ხიდი, Խոջա Փլավի կամուրջ) — XVII საუკუნის ხიდი სომხეთის დედაქალაქ ერევანში, მდინარე რაზდანზე.
სახელი
ხიდს „წითელი“ ერქვა იმიტომ, რომ წითელი ტუფით იყო აგებული. მას, ასევე, უწოდებდნენ ხოჯა ფლავის ხიდს, რადგანაც მას რეკონსტრუქცია მდიდარმა კაცმა, ხოჯა ფლავმა ჩაუტარა.
აღწერილობა
ხიდის საერთო სიგრძე 80 მეტრს, ხოლო სიმაღლე 11 მეტრს შეადგენდა. მას 4 თაღი ჰქონდა, რომელთაგან ორი ცენტრში, დანარჩენი ორი კი მდინარე რაზდანის სანაპიროებზე იყო განთავსებული.
ისტორია
1679 წლის მიწისძვრამდე ამავე ადგილას არსებობდა ხიდი, რომელიც მიწისძვრამ დაანგრია. იგი უზრუნველყოფდა ერევნის ციხესიმაგრისა (ერევნის არარატის ღვინის ქარხნის ადგილას) და არარატის დაბლობის ეკონომიკურ კავშირებს.
სქოლიო
კატეგორია:ერევნის ხიდები
ლათინოამერიკული ბუმი
ლიტერატურა
კატეგორია:ლიტერატურული მიმდინარეობები კატეგორია:ლათინურამერიკული ლიტერატურა
მარია უნგრელი (1257-1323)
მარია უნგრელი (Magyarországi Mária, Maria d'Ungheria; დ. 1257 ― გ. 25 მარტი, 1323, ნეაპოლი, იტალია) ― არპადთა დინასტიის წარმომადგენელი. უნგრეთისა და ხორვატიის მეფე იშტვან V-ის ასული. ნეაპოლის დედოფალი, პროვანსისა და ფორსალკიერის გრაფინია, ანჟუსა და მაინის გრაფინია, ალბანეთის დედოფალი და აქაიის პრინცესა, როგორც კარლო II-ის მეუღლე. მეფე რობერტოს დედა. ქმრის არყოფნისას იგი იყო პროვანსის რეგენტი 1290-1294 წლებში და ასევე ნეაპოლის რეგენტი 1295-1296, 1296-1298 და 1302 წლებში.
ოჯახი
მარია მშობლებისათვის მეორე შვილი იყო ექვსიდან. მისი დები: ელიზაბეტა და კატალინა, ორივენი სერბეთის დედოფლები გახდნენ. მისი კიდევ ერთი და, ანა, ცოლად ბიზანტიის იმპერატორ ანდრონიკე II-ს გაჰყვა, ხოლო მისი ძმა, ლასლო IV, შემდეგში უნგრეთისა და ხორვატიის მეფე გახდა.
მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია იყვნენ უნგრეთის მეფე ბელა IV და დედოფალი მარია ლასკარინა. რაც შეეხება დედის მხარეს, მისი პაპა კუმანელთა ტომის ლიდერი კოტენი იყო, ხოლო ბებია უცნობია.
ბიოგრაფია
1270 წლის 6 აგვისტოს სულ რაღაც 12 წლის მარია ცოლად სერთეს სალერნოს პრინც კარლო ანჟუელს, ნეაპოლის მეფე კარლო I-ისა და იმ დროისათვის უკვე განსვენებული დედოფლის, ბეატრის პროვანსელის ვაჟსა და ტახტის პირველ მემკვიდრეს. ეს ქორწინება მიზნად ისახავდა უნგრეთისა და ნეაპოლის გაერთიანებას, რათა მათ ერთად დაეპყროთ ბიზანტიის იმპერია და მისი მიწები გადაენაწილებინათ, თუმცა ეს გეგმა ჩაიშალა, რამეთუ მარიას ძმამ მალევე ბიზანტიასთანაც გააფორმა ალიანსი. 1278-1282 წლებში პროვანსში ვიზიტისას მარია კარლოს თან ახლდა.
1284 წელს არაგონელებმა მარიას მეუღლე, პრინცი კარლო ტყვედ ჩაიგდეს ბრძოლაში და კატალონიაში გამოკეტეს. 1285 წელს მისი მამამთილის გარდაცვალების შედეგად მისი ქმარი ნეაპოლის ახალი მეფე გახდა კარლო II-ის სახელით, ის კი დედოფლად იქცა, თუმცა ძალაუფლების გარეშე, რამეთუ მისი ქმარი კვლავ ესპანელთა ტყვეობაში იყო. 1288 წელს მარიამ დიდი როლი ითამაშა არაგონელებთან მოლაპარაკებისა და კარლოს ტყვეობიდან გამოხსნის საქმეში, რის შემდეგაც მეფე-დედოფალი ერთად დაბრუნდა ნეაპოლში. მარცხნივ|მინი|359x359პქ|რიას აკლდამა ნეაპოლშია 1290 წელს მარიას ძმა, მეფე ლასლო IV უშვილოდ გარდაიცვალა, მთავარი კითხვა კი ის იყო, თუ ვინ ჩაანაცვლებდა მას: მას ოთხი და ჰყავდა, მაგრამ ყოველი მათგანი უცხოელ მონარქზე იყო დაქორწინებული და თავიანთი შვილები ჰყავდათ. იმავე წლის სექტემბერში მარიამ, როგორც ლასლოს უფროსმა დამ ტახტზე პრეტენზია განაცხადა, რითაც იგი თავის სამივე დას: ელიზაბეტას, კატალინასა და ანას დაუპირისპირდა, რამეთუ ქმრების წაქეზებით ისინიც აცხადებდნენ უნგრეთის ტახტზე პრეტენზიას. ამ შემთხვევაში პაპი მარიას მიემხრო, რადგან იგი უფროსი იყო. მალევე პაპმა მარიას უფროსი ძე, კარლ მარტელი უნგრეთის ტიტულარულ მეფედ გამოაცხადა, თუმცა მის მთავარ და ყველაზე დიდ კონკურენტად კატალინას ვაჟი, სირმიის მეფე სტეფან ვლადისლავ II იყო, რომელიც ნეაპოლელებმა იმით დააშოშმინეს, რომ სლავონიის რეგიონის დათმობას დაჰპირდნენ. ამ ყველაფრის პარალელურად კი უნგრელი დიდებულების მხარდაჭერით ტახტი მარიას ბიძაშვილმა, ანდრაშ III-მ დაიკავა, რათა არპადთა დინასტიას შეენარჩუნებინა ტახტი.
1290 წელს მარიას და, სერბეთის დედოფალი ელიზაბეტა იძულებული გახდა თავის ძესთან ერთად ბოჰემიაში გაქცეულიყო, რამეთუ სერბებმა მისი ქმარი დაამხეს და მოკლეს. მარიამ საბოლოოდ ნება დართო თავის დასა და დისწულს, რომ ჩასულიყვნენ ნეაპოლში და იქ ეცხოვრათ, თუმცა სანაცვლოდ მათ უნგრეთის მემკვიდრეობაზე უარის თქმა მოსთხოვა, რაც მიიღო კიდეც. მოგვიანებით იქ ელიზაბეტა მონაზვნად აღიკვეცა. 1295 წლიდან მარიამ პაპთან მოლაპარაკებები განაახლა. იმავე წელს იგი ნეაპოლის რეგენტად დაინიშნა და ამ პოსტზე 1298 წლის ჩათვლით წარმატებით მსახურობდა. 1302 წელს იგი კიდევ ერთხელ გახდა ნეაპოლის რეგენტი. უკვე 1308 წელს მისმა შვილიშვილმა კარლ რობერტმა საბოლოოდ მოახერხა გამხდარიყო უნგრეთისა და ხორვატიის მეფე.
1309 წლის აგვისტოში კარლო II გარდაიცვალა. ზოგიერთი წყაროს მიხედვით იგი დის მსგავსად მონაზვნად აღიკვეცა, მაგრამ ამის დამადასტურებელი ცნობა არ არსებობს. თუმცაღა ცნობილია, რომ მან დარჩენილი ცხოვრება ნეაპოლში გაატარა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1323 წლის 25 მარტს. დაკრძალულია ნეაპოლში, სანტა-მარია-დონა-რეჯინაში.
შვილები
მინი|377x377პქ|დედოფალი მარია ქმართან და შვილებთან ერთად მარიას კარლოსაგან თოთხმეტი შვილი ჰყავდა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1257 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1323 კატეგორია:არპადები კატეგორია:უნგრეთის პრინცესები კატეგორია:ნეაპოლის დედოფლები კატეგორია:ქალი რეგენტები
პალესტინა (კალდასი)
პალესტინა (Palestina) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კალდასის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17.130 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 116.85 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალდასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იმენშტაად-ამ-ბოდენზეე
იმენშტაად-ამ-ბოდენზეე (Immenstaad am Bodensee) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციული ოლქის შემადგენლობაში, ბოდენზეეს რაიონში. თემის ფართობია 9,26 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 6 317 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
კარლ IV (ნავარა)
კარლ IV ნავარელი (Carlos IV de Navarra; დ. 29 მაისი, 1421 — გ. 23 სექტემბერი, 1461) — ტრასტამარას დინასტიის წარმომადგენელი. არაგონის მეფე ხუან II-ისა და ნავარის დედოფალ ბლანკა I-ის უფროსი ვაჟი. ნავარის მეფე 1441-61 წლებში.
ბიოგრაფია
კარლი დაიბადა 1421 წლის 29 მაისს ვალიადოლიდში. იგი იყო არაგონის მეფე ხუან II-ისა და ნავარის დედოფალ ბლანკა I-ის უფროსი ვაჟი. მას ორი უმცროსი და ჰყავდა, რომელთაც დიდი პრეტენზიები ჰქონდათ ნავარის ტახტზე. 1425 წლიდან მოყოლებული, იგი დედის თანამმართველი იყო.
1439 წლის 30 სექტემბერს კარლი დააქორწინეს კლევის ჰერცოგ ადოლფ I-ისა და ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ III-ის ქალიშვილ მარი ბურგუნდიელის ასულ აგნესაზე. 1441 წელს დედოფალი ბლანკა I გარდაიცვალა და ნავარის მეფედ კარლ IV გვევლინება. მისი მეუღლე, დედოფალი აგნესა კლეველი 1448 წლის 6 აპრილს უშვილოდ აღესრულა 26 წლის ასაკში. მისი გარდაცვალების შემდეგ მართალია მეფემ უარი თქვა ახალი ცოლის შერთვაზე, თუმცა უამრავი საყვარელი გაიჩინა. მიუხედავად ამისა, 1449 წელს იგი შეეცადა შოტლანდიის მეფის ასულ იზაბელა სტიუარტზე დაქორწინებულიყო, თუმცა იგი ბრეტანის ჰერცოგს მისთხოვდა. კარლის ერთ-ერთ საცოლედ ასევე მოიაზრებოდა პორტუგალიის მეფე დუარტე I-ის ასული კატარინა პორტუგალიელიც, რომელიც ნავარისკენ მიმავალ გზაზე დაიღუპა. საბოლოოდ, სხვადასხვა საყვარლისგან მეფე კარლს სამი უკანონო შვილი დარჩა:
1447 წლიდან იწყება სამოქალაქო ომი ნავარის ტახტისთვის, სადაც კარლის წინააღმდეგ მისი და, კასტილიის მეფის რძალი ბლანკა ნავარელი იბრძოდა. 1452 წელს, კარლ IV ბრძოლისას ტყვედ ჩაიგდო კასტილიის მეფე ხუან II-მ. ამავდროულად სამოქალაქო ომი იწყება კასტილიაშიც, სადაც ერთმანეთს ტახტში ხუან II-ის ვაჟი ენრიკე და მისი ნახევარ-და-ძმა ალფონსო და ისაბელი ეცილებოდნენ. კასტილიის მეფეს ნავარისთვის აღარ ეცალა, ამიტომაც კარლ IV გაათავისუფლა. ამავდროულად, 1453 წელს ბლანკა ნავარელი ქმარს გაეყარა და სამშობლოში დაბრუნდა, რითაც ბრძოლა უფრო გამძაფრდა. 1459 წელს კარლმა უარი განაცხადა მამასთან შერიგებაზე და ტახტისათვის მებრძოლ ისაბელ კასტილიელზე ქორწინება განიზრახა. იგი უკვე კასტილიის საზღვართან იყო, როცა მამამისის, არაგონის მეფე ხუან II-ის ბრძანებით დააპატიმრეს. მამამისს სურდა, რომ ისაბელი მის მეორე ვაჟზე, ფერდინანდ არაგონელზე დაქორწინებულიყო. საბოლოოდ მან გაათავისუფლა კარლი, თუმცა გაშვების წინ არაგონის ტახტზე ყველანაირი უფლება ჩამოართვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 29 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1421 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1461 კატეგორია:ტრასტამარის დინასტია კატეგორია:ნავარის მეფეები
ჩოდოსი
ჩოდოსი (Chodos, Xodos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალკალატენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44,3 კმ². მოსახლეობა — 106 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
კარლოს ფუენტესი
კარლოს ფუენტეს მასიასი (Carlos Fuentes Macías: დ. 11 ნოემბერი, 1928 — გ. 15 მაისი, 2012) — მექსიკელი მწერალი, ესეისტი, დიპლომატი, ჟურნალისტი, სცენარისტი.
დაიბადა ქალაქ პანამაში, სადაც იმ დროს მამამისი მუშაობდა, შემდეგ კი საცხოვრებლად ვაშინგტონში გადავიდნენ. საშუალო განათლება ვაშინგტონში მიიღო. 1944 წელს მექსიკაში ბებიასთან და პაპასთან გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც 1965 წლამდე დარჩა. მან შეისწავლა მექსიკური კულტურა, ხელოვნება და ფოლკლორი. პატარაობიდანვე მწერლობაზე ოცნებობდა, მაგრამ მშობლების დაჟინებული მოთხოვნით იურიდიულ ფაკულტეტზე ჩააბარა ჯერ მეხიკოს ეროვნულ უნივერსიტეტში, შემდეგ კი ჟენევის საერთაშორისო ურთიერთობების ინსტიტუტში, შვეიცარიაში.
მამის მსგავსად, მუშაობა დაიწყო დიპლომატიურ კორპუსში, საგარეო საქმეთა სამინისტროს საერთაშორისო ურთიერთობების განყოფილებაში, მოგვიანებით კი იყო დიპლომატი პარიზში, ლონდონში და მსოფლიოს სხვა დედაქალაქებში. აშშ-ს უნივერსიტეტებში კითხულობდა ლექციებს. თავისუფალ დროს კი წერდა.
სამწერლო კარიერაში მისი დებიუტი 1954 წელს შედგა წიგნით „შენიღბული დღეები“. ამ წიგნს მოყვა კიდევ რამდენიმე ნაწარმოები, რის შემდეგაც კარლოსმა საკუთარი თავი მთლიანად წიგნების წერას მიუძღვნა. მისი უკანასკნელი წიგნი „ადამი ედემში“ 2009 წელს გამოიცა და მასში წამოჭრილია ნარკოტიკების პრობლემა მექსიკაში.
კარლოს ფუენტესს სამი შვილი ჰყავდა, რომელთაგანაც მხოლოდ ერთმა იცოცხლა, დანარჩენი ორი ადრეულ ასაკში ჰემოფილიითა და ნარკოტიკების დიდი დოზით გარდაიცვალა.
თავად ფუენტესი 2012 წლის 12 მაისს შინაგანი სისხლდენით გარდაიცვალა. დასაფლავებულია პარიზში, მონპარნას სასაფლაოზე.
იგი ავტორია ნაწარმოებებისა: „არტემიო კრუსის სიკვდილი“ (1962), „აურა“ (1962), „ბებერი გრინგო“ (1985), „უშობელი კრისტოფერი“ (1987) და სხვა. მისი გარდაცვალების შესახებ გამოქვეყნებულ წერილში „The New York Times-მა“ ფუენტესი დაახასიათა, როგორც „ერთ-ერთი ყველაზე სათაყვანო მწერალი ესპანურენოვან სამყაროში“ და აღნიშნა მისი მნიშვნელოვანი ღვაწლი „ლათინოამერიკული ლიტერატურის ბუმში“ 1960-70-იან წლებში. ხოლო „Guardian-მა“ მას „მექსიკის ყველაზე ცნობილი რომანისტი“ უწოდა. მიღებული აქვს მრავალი ლიტერატურული ჯილდო, მათ შორის „მიგელ დე სერვანტესის პრემია“ და მექსიკის უმაღლესი პრიზი — „ბელისარიო დომინგეზის ღირსების ორდენი“. მას ხშირად ასახელებდნენ ნობელის პრემიის კანდიდატთა შორის, თუმცა იგი არასდროს მიუღია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 კატეგორია:მექსიკელი მწერლები კატეგორია:მექსიკელი დრამატურგები კატეგორია:მექსიკელი სცენარისტები კატეგორია:ჰარვარდის უნივერსიტეტის პერსონალი კატეგორია:მაგიური რეალიზმის მწერლები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები კატეგორია:მამაკაცი ესეისტები კატეგორია:მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის ესეისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ესეისტები
სტეფანე გურიელი
სტეფანე გურიელი (დ. 1730, მოგილიოვი — გ. 1812) — წარმოშობით ქართველი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის იმპერიის არმიის კავალერიის გენერალ–მაიორი.
ბიოგრაფია
იყო შვილი გურიის მთავარ ქაიხოსრო III გურიელისა, რომელიც 1724 წელს წავიდა რუსეთში. 1754 წლიდან მსახურობდა ჯარში; იყო კავალერისტი. 1758 წლიდან მსახურობდა ნიჟეგოროდის დრაგუნთა პოლკში. მონაწილეობდა რუსეთ-ოსმალეთის 1768-1774 წლების და 1787-1791 წლების ომებში. ამ ომში მან მიიღო წმინდა გიორგის ორდენი IV ხარისხის. 1800 წელს გახდა კავალერიის გენერალ–მაიორი. მისი შვილი, ივანე გურიელი იყო ასევე რუსეთის იმპერიის არმიის გენერალ-მაიორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1730 კატეგორია:გარდაცვლილი 1812 სტეფანე კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები კატეგორია:წმინდა გიორგის ორდენის კავალრები
განცალკევებული მაგიდები (ფილმი)
განცალკევებული მაგიდები (Separate Tables) — 1958 წლის ამერიკული დრამატული ფილმი, რომელიც გადაღებულია ამავე სახელწოდების პიესის მიხედვით.
სიუჟეტი
მოქმედება ვიტარდება ბურგარდ ოტელში. არასეზონურ დროს სასტუმროში მხოლოდ გრძელვადიანი სტუმრები ცხოვრობენ. სასტუმროს ყოფა მოსაწყენია, სანამ მშვენიერი ენ შენკლენდი არ გამოჩნდება. ეს სასტუმროში შეხვდება მის ყოფილ ქმარს, ალკოჰოლიკ ჯონ მალკოლმს, რომელიც სასტუმროს მეპატრონე პეტ კუპერზეა დანიშნული. ამასთან ერთად სნობი ქალბატონი რეილტონ ბელი აღმოაჩენს, რომ სასტუმროს ბინადარი მაიორი პოლოკი ისეთი არ არის, როგორადაც თავი მოაქვს. ეს სიახლე ტავზარს დასცემს ბელის ქალიშვილს, სიბილს, რომელსაც მაიორი მალულად უყვარს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1958 წლის ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:United Artists-ის ფილმები კატეგორია:პიესებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები კატეგორია:დელბერტ მენის ფილმები
სუჰულუჩენი
სუჰულუჩენი (Suhuluceni) — სოფელი მოლდოვაში, ტელენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 85 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 358 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტელენეშტის რაიონის სოფლები
აგნესა კლეველი
აგნესა კლეველი (Agnesa von Kleve; დ. 22 მარტი, 1422 — გ. 6 აპრილი, 1448) — ლა მარკთა დინასტიის წარმომადგენელი. კლევ-მარკის ჰერცოგ ადოლფ I-ისა და მისი მეუღლის, ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ III-ისა და მარგარეტ ბავარიელის ქალიშვილ ჰერცოგინია მარი ბურგუნდიელის შუათანა ასული. საფრანგეთის მეფე ლუი XII-ის დეიდა.
1439 წელს ცოლად გაჰყვა ვიანის პრინც კარლ ტრასტამარას, რომელიც დედამისის, დედოფალ ბლანკა I-ის გარდაცვალების შემდეგ, 1441 წელს ნავარის მეფე ხდება. მამამისმა, არაგონის მეფე ხუან II-მ მისთვის არაერთხელ სცადა ტახტის წართმევა.
რამდენიმეწლიანი ქორწინებიდან, დედოფალ აგნესასა და მეფე კარლს შვილები არ ჰყოლიათ. აგნესა გარდაიცვალა 1448 წლის 6 აპრილს, 26 წლის ასაკში. ამის შემდეგ, კარლმა მემკვიდრის გაჩენის მიზნით კიდევ რამდენჯერმე სცადა დაქორწინება, თუმცა ამაოდ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 22 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1422 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1448 კატეგორია:ნავარის დედოფლები
შარლოტ კატრინ დე ლა ტრემუალი
შარლოტ კატრინ დე ლა ტრემუალი (Charlotte Catherine de La Trémoille; დ. 18 ივნისი, 1568 — გ. 29 აგვისტო, 1629) — ლა ტრემუალების დინასტიის წარმომადგენელი. კონდეს პრინცესა 1586-88 წლებში როგორც ანრი I-ის მეორე მეუღლე.
ბიოგრაფია
შარლოტ კატრინი დაიბადა 1568 წლის 18 ივნისს საფრანგეთში. იგი იყო გამოჩენილი ფრანგი დიდგვაროვნის, ტუარის ჰერცოგ ლუი დე ლა ტრემუალისა და ჟანა დე მონმორანსის ქალიშვილი. მამამისს მჭიდრო ნათესაური კავშირი ჰქონდა მმართველ ვალუას დინასტიასთან. ცნობილია, რომ იგი 1525 წელს მეფე ფრანსუა I-თან ერთად იბრძოდა პავიის ბრძოლაში, რის შემდეგაც მან საფრანგეთის კონეტაბლ ან დე მონმორანსის ასულზეც იქორწინა.
1586 წელს შარლოტ კატრინი ცოლად შერთეს კონდეს ერთხელ უკვე დაქვრივებულ და უშვილო პრინც ანრი I-ს, რომელიც კონდეს პრინც ლუი I-ისა და ელეანორ დე როის უფროსი ვაჟი იყო.
ანრი საფრანგეთის სამეფოს ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი პიროვნება იყო, რომელსაც სამეფო სისხლი და პრესტიჟული წოდება ჰქონდა. მათი ქორწინება 1586 წლის 16 მარტს შედგა. მიუხედავად იმისა, რომ მათი ქორწინება დიდხანს არ გაგრძელებულა, ანრის ძალიან უყვარდა თავისი 16 წლის მეუღლე.
შარლოტ კატრინს მამამისმა მზითვში 60, 000 დუკატი გაატანა, რითაც ბურბონებმა ვალები სრულად დაფარეს.
1588 წელს ანრის უცებადი გარდაცვალების შემდეგ, შარლოტ კატრინი მის მოწამვლაში დაადანაშაულეს. ამ დროს იგი ჯერ კიდევ ანრისაგან იყო ორსული. ორსულმა შარლოტ კატრინმა სამი თვე გაატარა ციხეში, რა დროსაც მან ციხეში გააჩინა თავისი ვაჟი, კონდეს ახალი პრინცი ანრი II.
1589 წელს საფრანგეთში ვალუას დინასტიის შეწყვეტისა და ბურბონთა გამეფების შემდეგ შარლოტ კატრინი გაანთავისუფლეს. ტახტზე მისი განსვენებული ქმრის ბიძაშვილი ანრი IV ავიდა, რომელმაც მის ვაჟს კონდეს პრინცის წოდება მიანიჭა და მეტიც, 1601 წლამდე, ანუ მომავალი მეფე ლუი XIII-ის გაჩენამდე, სწორედ ის ითვლებოდა საფრანგეთის ტახტის მემკვიდრედ.
შარლოტ კატრინ დე ლა ტრემუალი გარდაიცვალა 1629 წლის 29 აგვისტოს, დაკრძალეს წმინდა კლარას სახელობის მონასტერში, პარიზში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1568 კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1629 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აგვისტო კატეგორია:კონდეს პრინცესები
პენსილვანია (კალდასი)
პენსილვანია (Pensilvania) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კალდასის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 975 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 513 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალდასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ონორიუ-სერპა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 955 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.86 კმ²-ზე. ფართობი 5 955 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტორბიო-კასანოვას რაიონი
ტორბიო-კასანოვას რაიონი (Distrito de Toribio Casanova) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის კუტერვოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 000 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 589 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 39 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 40.65 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კუტერვოს პროვინციის რაიონები
კოკალ-დუზ-ალვისი
კოკალ-დუზ-ალვისი (Cocal dos Alves) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 100 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 572 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.58 კმ²-ზე. ფართობი 357 689 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჟანგა ხრაშუნა
ჟანგა ხრაშუნა (Russula ochroleuca) — სოკოს სახეობა. ქუდი — 4-8 სმ-მდე დიამეტრისაა, ჯერ ბრტყელი, შემდეგ — ძაბრისებრი, ზედაპირი სადაა, ლორწოვან-წებოვანი, კიდეები ზოლიანი, ჟანგისფერია, იშვიათად — მომწვანო. ფირფიტები სქელია, თეთრი, შემდეგ მოყვითალო ხდება.
იზრდება ნიადაგზე წიწვიან და ფოთლოვან ტყეში ზაფხულ-შემოდგომით. გამოიყენება დასამწნილებლად წინასწარ გათუთქვის ან დალბობის შემდეგ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხრაშუნა სოკოები
ოქროს გლობუსის 30-ე დაჯილდოება
ოქროს გლობუსის 30-ე დაჯილდოება გაიმართა 1973 წლის 28 იანვარს. მასში მონაწილეობა მიიღო 1972 წელს გამოსულმა კინო და ტელენამუშევრებმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოქროს გლობუსი
მილნ-ბეი
მილნ-ბეი (Milne Bay) — პაპუა-ახალი გვინეის პროვინცია, რომელიც მდებარეობს ახალი გვინეის კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში და 600-ზე მეტ სანაპირო კუნძულზე, რომელთაგან დაახლოებით 160 დასახლებულია. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი ალოტაუ.
გეოგრაფია
პროვინციის საერთო ფართობია — 14 345 კმ². საერთო ფართობის დაახლოებით 25 % შეადგენს 10 დიდი და 150 უფრო მცირე კუნძული და ატოლი.
პროვინციის ყველაზე დიდი კუნძულებია:
მოსახლეობა
მილნ-ბეის პროვინციის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 276 512 ადამიანს (2011 წელი). ადგილობრივი მაცხოვრებლები ლაპარაკობენ 48 მკვიდრ ავსტრონეზიულ ენებზე. ბევრი მოსახლე თავისუფლად საუბრობს ინგლისურად.
ეკონომიკა
ადგილობრივი ეკონომიკის საფუძველს წარმოადგენს სოფლის მეურნეობა და ტურიზმი. საექსპორტოდ იწარმოება პალმის ზეთი, ხე-ტყე, კაკაო, ყავა. ზოგიერთ კუნძულზე მიმდინარეობს სამთო სამუშაოები.
სქოლიო
კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის პროვინციები
ფიგეროლესი
ფიგეროლესი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალკალატენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 12,1 კმ². მოსახლეობა — 523 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
რიოსუსიო (კალდასი)
რიოსუსიო (Riosucio) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კალდასის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 57.220 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 429.1 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალდასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ვლორის ოლქი
ვლორის ოლქი (Qarku i Vlorës) — ერთ-ერთი ალბანეთის 12 ოლქიდან. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, იონიის ზღვის სანაპიროზე. ფართობი შეადგენს 2 706 კმ²-ს, ხოლო მოსახლეობა, 2011 წლის აღწერის მიხედვით, 175 640 ადამიანს. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ვლორა. იყოფა სამ რაიონად.
სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთის ოლქები
სომხეთის მიწისძვრა (1679)
1679 წლის სომხეთის მიწისძვრა (აგრეთვე მოიხსენიებენ, როგორც ერევნის მიწისძვრა ან გარნის მიწისძვრა) მოხდა 1679 წლის 4 ივნისს სომხეთის რეგიონში, შემდეგ კი სპარსეთის იმპერიის ნაწილში.
მიწისძვრის შედეგად დაინგრა მრავალი შენობა. ერევნის უმთავრესი ნაგებობები დაზიანდა. ერევნის ციხესიმაგრე მთლიანად განადგურდა. იგივე ბედი ეწიათ პეტრე-პავლეს, კათოღიკესა და ზორავორის ეკლესიებსა და გეთსემანეს სამლოცველოსაც.
მთლიანად განადგურდა ახლომდებარე სოფელი კანაკერი. ასევე, სრულად დაინგრა გარნის წარმართული ტაძარიც. იმ მრავალ ეკლესიასა და მონასტერს შორის, რომლებიც მიწისძვრის შედეგად დაზიანდნენ იყვნენ ჰავუც-თარი, უშის წმინდა სარქისის მონასტერი, ოვანავანქი, გეღარდი და ხორ-ვირაპი.
სქოლიო
კატეგორია:მიწისძვრები სომხეთში
ეიხლერის ტიტა
ეიხლერის ტიტა, წითელი ტიტა (Tulipa undulatifolia) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი ბოლქვოვანი მცენარე შროშანისებრთა ოჯახისა. ღერო შეფოთლილია, 10–45 სმ სიმაღლის. ფოთოლი რაოდენობით ჩვეულებრივ 3-ია, აქვს ხუჭუჭა კიდეები. ყვავილი ერთია, ორსქესიანი, საკმაოდ მსხვილი, 4–7 სმ სიგრძის, წითელი, ალისფერი. ყვავილსაფრის ფოთლები თავწაწვეტებულია, შიგნიდან შავი ლაქით, რომელიც ყვითელი არშიითაა გარშემოვლებული. ნაყოფი სამწახნაგოვანი კოლოფია, ბრტყელი თესლებით.
წითელი ტიტა ძველ ქართულ სამედიცინო წყაროებში ვირის ბოლოკის სახელითაც იხსენიება. სამკურნალოდ იხმარებოდა მისი თესლი და წვენი. მას მიაწერდნენ სისხლის, „ტანშიგა ყვითელი წყლისა და წალას“ გამწმენდ სამკურნალო თვისებებს. იყენებდნენ ასევე ფაღარათისა და კბილის ტკივილის დროს. დეკორატიული მცენარეა, წარმოადგენს საწყის სასელექციო მასალას ჰიბრიდიზაციისათვის. ყურადსაღებია ფლორის ისტორიის თვალსაზრისითაც.
წარმოადგენს აღმოსავლეთ ამიერკავკასიის ენდემურ სახეობას. საქართველოში დღეისათვის მხოლოდ მცხეთისა და საგურამოს მიდამოებშია შემორჩენილი. საქართველოს გარეთ — აზერბაიჯანში. პეტერბურგის ბოტანიკურ ბაღში 1872 წელს წითელი ტიტა პირველად იქნა კულტურაში შეყვანილი.
სქოლიო
კატეგორია:ტიტა
რისი
რისი (Rysy; Rysy) — მთა პოლონეთ-სლოვაკეთის საზღვარზე, მაღალ ტატრებში. სიმაღლე 2503 მ. აქვს სამი მწვერვალი, რომელთაგან ყველაზე მაღალია შუა — რომელიც სლოვაკეთის ტერიტორიაზეა (2503 მ), ხოლო ჩრდილოეთი მწვერვალი წარმოადგენს პოლონეთის უმაღლეს წერტილს (2499 მ). პირველი ასვლა განხორციელდა 1840 წელს. განვითარებულია ტურიზმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონეთის მთები კატეგორია:სლოვაკეთის მთები
რატუში (ტელენეშტის რაიონი)
რატუში (Ratuş) — სოფელი მოლდოვაში, ტელენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 46 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 919 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტელენეშტის რაიონის სოფლები
გორდაძე
საკუთარი სახელი გორდაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ლუდიენტე
ლუდიენტე (Ludiente, Lludient) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-მიხარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,35 კმ². მოსახლეობა — 149 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
მანგეირინია
მანგეირინია (Mangueirinha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 921 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პალმასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 048 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.15 კმ²-ზე. ფართობი 1 055 458 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
რისარალდა (კალდასი)
რისარალდა (Risaralda) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კალდასის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15.450 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 108 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალდასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
დენი (ფარაონი)
250px|მინიატიურა|ფარაონ დენის გამარჯვება მტრებზე, ბრიტანეთის მუზეუმი დენი (უდიმუ) — ძველი ეგვიპტის ადრეული სამეფოს ფარაონი II დინასტიიდან. ქვეყანას მართავდა ძვ. წ. 2870-2820 წლებში. მისი ჰორის სახელი იკითხება ასევე როგორც დენი, დევენი, უდიმუ და ითარგმნება, როგორც გამავრცელებელი, გადამჭიმველი, გამგრძელებელი. დენის პირადი სახელი, სეპატი, ცნობილია აბიდოსის სიის მიხედვით, ხოლო მანეთონი ბერძნულად მას უსეფაის უწოდებს.
არც ეგვიპტის სავარაუდო გამაერთიანებელს ჰორ აჰას, არც დენის წინამორბედ ფარაონებს ჯერის და ჯეტის, არ რგებიათ პატივი ეტარებინათ ორმაგი გვირგვინი. ზემოეგვიპტური თეთრი და ქვემოეგვიპტური წითელი გვირგვინების შეხამებით მიღებულ სამეფო გვირგვინს ატარებდა დენი, მან პირველმა მიიღო ასევე ტიტული „ზემო და ქვემო ეგვიპტის ფარაონი“.
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის პირველი დინასტიის ფარაონები
თევრათ გორგილაძე
თევრათ იუსუფის ძე გორგილაძე (დ. 6 ივლისი, 1926, სოფელი გორგაძეები — გ. 1 მარტი, 1996, ოდესა) — ქართველი ოფთალმოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1971), პროფესორი (1977), უკრაინის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1954 წელს დაამთავრა ოდესის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი, გაიარა კლინიკური ორდინატურა აკადემიკოს ვ. ფილატოვის რეკომენდაციით. გორგილაძე მუშაობდა თვალის რქოვანას გადანერგვის პრობლემებზე. გაგზავნილი იყო აფრიკის ქვეყნებში ოფთალმოლოგად. დაჯილდოვდა ტუნისის უმაღლესი ორდენით. გორგილაძის სამეცნიერო შრომებს შორის საინტერესოა თვალის მეორადი გლაუკომისა და რქოვანას გადანერგვის საკითხები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ოფთალმოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:დაბადებული 6 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 მარტი თ კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
ანეჯიბი
250px|მინიატიურა|ფარაონ ანეჯიბის გამოსახულება კლდეზე
ანეჯიბი (აჯიბი) — ძველი ეგვიპტის ადრეული სამეფოს ფარაონი I დინასტიიდან. ქვეყანას მართავდა 9 ან 26 წელი, ძვ. წ. XXX საუკუნეში. მისი სახელი ითარგმნება როგორც „მისი გულის მფარველი“ ან „ერთიანი გული“. მისი პირადი სახელი ცნობილია აბიდოსის სიის მიხედვით და ეწოდება მერიბიაპუ, საკარის სიის მიხედვით ეწოდება მერიბიაპენი, ტურინის პაპირუსის მიხედვით - მერიგერეგპენი, ხოლო მანეთონი მის ბერძნულ ვარიანტს გვთავაზობს და მიებისს უწოდებს.
ამ ფარაონის მმართველობის შესახებ პრაქტიკულად არაფერია ცნობილი. ანეჯიბის აკლდამა მდებარეობს სხვა ფარაონების აკლდამებთან ერთად აბიდოსში, მისი სამარხი ყველაზე ცუდად არის შენახული, თუმცა გამოირჩევა მასშტაბებით და აგებულია აგურით. მის სამარხში აღმოაჩინეს ქვის ჭურჭელი. მანეთონი ამტკიცებდა, რომ მან 26 წელი იმეფა. თუმცა სხვა წარწერები გვამცნობენ, რომ ფარაონმა 9 არასრული წელი იმეფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის პირველი დინასტიის ფარაონები
გოში
გოში (Գոշ) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 215 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 155 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 15.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 75 კმ²-ია. სოფელში მდებარეობს გოშავანქის მონასტერი, რომელიც აგებულია სომეხი მოაზროვნისა და კანონმდებლის მხითარ გოშის მიერ. სოფლის მახლობლად მდებარეობს გოშის ტბა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
ძველბერძნული კალენდარი
ძველბერძნული კალენდარი — ძველ საბერძნეთში მოქმედი მთვარე-მზისიერი კალენდარი.
ისტორია
გემინი თავის „ასტრონომიის ელემენტებში“ ამტკიცებდა, რომ ბერძნებს ღმერთებისთვის მსხვერპლი უნდა შეეწირათ მამაპაპათა მიერ დატოვებული წესჩვეულების შესაბამისად. ძველი ქურუმები დღესასწაულების დასაანგარიშებლად მიმართავდნენ მთვარისა და მზის განლაგებას ცის კამარაზე. ძველბარძენთა რწმენით, იმსათვის რომ ღვთის რისხვისაგან თავი აერიდებინათ, საჭირო იყო დღესასწაულობა და მსხვერპლშეწირვა მომხდარიყო იმ დღეს, რომელ დღესაც ამას ელოდნენ მათგან თავად ღმერთები.
ტრიტერიდა
უძველეს დროში ბერძნები, ისე როგორც სხვა ხალხები, არავითარ კალენდარს არ იყენებდნენ. შემდგომ, როდესაც დროის აღნიშვნა გახდა სავალდებულო, ცხოვრების სხვადასხვა საკითხების აღსანიშნავად, ბერძნებმა შემოიღეს 30 დღიანი თვეები და 12 თვიანი წელიწადი. ამგვარი წელიწადი 12×30=360 დღიანი იყო და ამიტომ მალე ყველასათვის ნათელი გახდა მისი უსარგებლობა. ამის შემდეგ ბერძნებმა დაიწყეს ყოველ მესამე წლის ბოლოს თითო თვის დამატება, ამგვარი სამწლედი (Τρίτηρίς) უკვე შეადგენდა (3×360)+30=1110 დღე-ღამეს (წელიწადში საშუალოდ 370 დღე-ღამე).
ოქტაეტერიდა
არც ასეთი გამოთვლები იძლეოდა სასურველ შედეგებს. ამიტომ ბერძნებმა სცადეს ჯერ ხუთწლედის და შემდეგ რვაწლედის საშუალებით გაესწორებინათ შემჩნეული ხარვეზები. საბოლოოდ მაინც შეჩერდნენ რვაწლედზე (Οκταετηρίς), რომლის გამოგონებასაც მეცნიერები სხვადასხვა ასტრონომებს მიაწერენ: ზოგი ფიქრობდა, რომ იგი ეკუთვნოდა ევდოქსეს, ზოგი — კლეოსტრატეს და სხვას. არსებობს მოსაზრება, რომ ბერძნებს ოქტაეტერიდა დაუნერგა სოლონმა, რომლის კანონებიც გამოვიდა 46 ოლიმპიადების მესამე წელს, ანუ ძვ. წ. 594 წელს. სინამდვილეში ბეძნებს კალენდრის რვაწლიანი სისტემა ოთხწლედზე ადრე ჰქონდათ მიღებული, რადგანაც ძველად ოლიმპიადები წელიწადში ერთხელ იმართებოდა. შემდგომ დაჩქარების მიზნით, რვაწლედში ორჯერ ატარებდნენ ოლიმპიადებს, რის შედეგადაც გაჩნდა ოლიმპიადებთან დაკავშირებული ოთხწლიანი გამოთვლები.
ბერძნული რვაწლედი იული აფრიკელის და წმინდა ეპიფანეს ცნობებით წარმოადგენდა 2922 დღიან პერიოდს, რომელიც შედგებოდა 5+3=8 მთვარის წლისაგან, სადაც 5 წელი იყო უბრალო, თითოეული 12 თვიანი და 29,5×12=354 დღიანი, ხოლო 3 წელი ნაკიანი — 13 თვიანი და (29,5×12)+30=384 დღიანი. მთლიანად ასეთი რვაწლედი შედგებოდა (354×5)+(384×3)=2922 დღისაგან. რვაწლედში ნაკიანი წლების განლაგება სხვადასხვაგვარი იყო. ბერძნებს მიღებული ჰქონდათ რვაწლედის III, V და VIII წლები. თითოეულ რვაწლედში მთვარის და მზის წლების შეთანაბრება იძლეოდა 1,5 დღიან განსხვავებას, ამიტომ ბერძნები ცდილობდნენ სხვადახვა საშუალებით მოესპოთ ასეთი უხერხულობა, მაგრამ მიზანს მაინც ვერ მიაღწიეს.
ეკკედეკატერიდა
როდესაც გამოირკვა, რომ რვაწლედის გამოთვლებს გააჩნდა ხარვეზები, ბერძნებმა სცადეს წელთაღრიცხვა ეწარმოებინათ 16 წლედით, ფაქტიურად გაორმაგებული რვაწლედით. ამგვარი გამოთვლებით 16 წლედი (Εκκαιδεκαετηρίς) შედგებოდა ორი რვაწლედისაგან, რომელსაც უმატებდნენ კიდევ 3 დღეს. ამ შემთხვევაში თვით 8 წლედი შედგებოდა 2923,5 დღისაგან, რომელსაც ანაწილებდნენ 99 თვეზე, რაც საშუალოდ იძლეოდა 29,5 დღეს და კიდევ 1/33 ნაწილს.
მეტონის ციკლი
არც ეს მეთოდი იყო სრულყოფილი, რადგანაც 160 წლის შემდეგ 30 დღით წაიწევდა კალენდარული გამოთვლები, ამიტომ საბოლოოდ გაჩერდნენ 19 წლიან სისტემაზე, რომლის აღმოჩენაც მეტონს მიეწერება. მეტონის გამოთვლით 19 მზის წელიწადი უდრიდა 235 მთვარის თვეს.
რადგანაც ბერძნული თვე შედგებოდა 30 დღისაგან, მისი დანაწილებას ახდენდნენ სამ თანაბარ მონაკვეთად. თითოეული 10 დღის ოდენობით, რომელსაც დეკადა ეწოდებოდა. როდესაც თვე შედგებოდა 29 დღისაგან, უკანასკნელი დეკადა 9 დღიანი ხდებოდა. დღეების გამოთვლა პირველსა და მეორე დეკადაში წარმოებდა ჩვეულებრივი წესით: I დეკადის პირველი დღე, მეორე, მესამე და სხვა; II დეკადის პირველი დღეს, მეორე, მესამე და სხვა; III დეკადაში თვლა მიდიოდა შებრუნებით, ამ შემთხვევაში თვის 21 რიცხვს უწოდებდნენ მე-10-ე დღე ახალ თვემდის, 22 რიცხვს — 9 დღე ახალ თვემდის, 23 რიცხვს — 8 დღე ახალ თვემდის და ასე შემდეგ.
თვეთა სახელწოდებანი
ნაკიანი წლების დროს, ძველბერძნები მე-13 თვეს სვამდნენ წელიწადის შუალედში, მას იგივე VI თვის სახელი — პოსეიდიონ ერქვა. წელიწადი იწყებოდა ზაფხულის მზებუდობის დროს ახალმთვარეობიდან, თვე ეკატომვეონით.
ლიტერატურა
კატეგორია:მთვარე-მზისიერი კალენდრები კატეგორია:ძველი საბერძნეთი
პეტარ მლადენოვი
პეტარ მლადენოვი (Петър Младенов) — ბულგარელი პოლიტიკოსი. სოციალისტური პარტიის წევრი. 18 წლის განმავლობაში ეკავა ბულგარეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის მინისტრის თანამდებობა (1971—1989). ბულგარეთის პირველი პრეზიდენტი (1989-1990 წწ.), თანამდებობა დაიკავა ტოდორ ჟივკოვის გადადგომის შემდეგ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბულგარეთის პრეზიდენტები კატეგორია:ბულგარეთის საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:გარდაცვლილი 2000
მარინა ბერძენი
მარინა ბერძენი (Μαρίνα της Ελλάδας), აგრეთვე ცნობილია, როგორც საბერძნეთისა და დანიის პრინცესა მარინა (Princess Marina of Greece and Denmark, Πριγκίπισσα Μαρίνα της Ελλάδας και Δανίας; დ. 13 დეკემბერი, 1906, ათენი, საბერძნეთი — გ. 27 აგვისტო, 1968, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — გლუქსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. საბერძნეთის პრინცესა როგორც მეფე გეორგიოს I-ის შვილიშვილი და დანიის პრინცესა როგორც მეფე კრისტიან IX-ის შვილთაშვილი. კენტის ჰერცოგინია 1934-1942 წლებში როგორც დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ V-ის ძის, პრინცი ჯორჯის მეუღლე. დედოფალ ელისაბედ II-ის ბიცოლა.
ადრეული ცხოვრება
მარცხნივ|მინი|227x227პქ|პრინცესა მარინა (მარჯვნივ) თავის დებთან, [[ოლგა ბერძენი|ოლგასთან და ელისაბედთან ერთად]] პრინცესა მარინა დაიბადა 1906 წლის 13 დეკემბერს ათენში, საბერძნეთში. იგი იყო საბერძნეთის მეფე გეორგიოს I-ის შუათანა ვაჟის, პრინცი ნიკოლოზისა და მისი ცოლის, დიდ მთავარ ელენა ვლადიმიროვნა რომანოვას ასული. თავად დედამისი რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე II-ის შვილიშვილი იყო და ვინაიდან მამამისი დანიის მეფის შვილიშვილიც იყო, მარინას დაბადებიდანვე ჰქონდა საბერძნეთისა და დანიის პრინცესის წოდება. იგი 1906 წელსვე მონათლეს, მისი ნათლიები კი იყვნენ: საბერძნეთის მეფე გეორგიოს I, დიდი ბრიტანეთის მეფე ედუარდ VII, უელსის პრინცესა მარია ტეკელი, საბერძნეთისა და დანიის პრინცი ანდროსი, რუსეთის დიდი მთავარი ბორის ვლადიმიროვიჩი და დიდი მთავარი ვიქტორია ფიოდოროვნა.
პრინცესა მარინა ბებიის, დედოფალ ოლღა კონსტანტინოვნას ზედამხედველობის ქვეშ იზრდებოდა. იგი უზრუნველყოფდა, რომ მარინა მორწმუნე მართლმადიდებლად აღზრდილიყო. 1910 წელს იგი პირველად ესტუმრა დიდ ბრიტანეთს, რა დროსაც ის მეფე ედუარდის დაკრძალვას დაესწრო.
როდესაც მარინა სულ 11 წლის იყო, საბერძნეთის ახალმა მთავრობამ აიძულა სამეფო ოჯახი ემიგრაციაში წასულიყო, რის გამოც ისინი ჯერ პარიზში დასახლდნენ, შემდეგ კი მთელს ევროპაში მოგზაურობდნენ. მარცხნივ|მინი|309x309პქ|პრინცესა მარინა თავის საქორწინო კაბაში
ქორწინება
ბრიტანეთში გადასულმა მარინამ აქტიურად მიჰყო ხელი საქველმოქმედო საქმიანობას. ამასთან ერთად, იგი მალევე დაუახლოვდა თავის დედამთილს, დედოფალ მარიას, თავისუფალ დროს კი ყოველთვის ქმართან ერთად ატარებდა ხოლმე. მინი|296x296პქ|პრინცესა მარინა მარინასა და ჯორჯის ქორწინება სულ რვა წელს გაგრძელდა, რომლის განმავლობაშიც მათ ორი ვაჟი და ერთი გოგონა შეეძინათ. პრინცი ჯორჯი 1942 წლის 25 აგვისტოს, 39 წლის ასაკში დაიღუპა უბედური შემთხვევისას.
დარჩენილი ცხოვრება
დაქვრივებული მარინა მეორედ აღარ გათხოვილა და დარჩენილი ცხოვრება დიდ ბრიტანეთში გაატარა. 1947 წელს იგი დაესწრო პრინცესა ელისაბედისა და თავისი ღვიძლი ბიძაშვილის, პრინცი ფილიპე ბერძენის (იგი მამამისის ძმის, პრინცი ანდროსის ძე იყო) ქორწილს. იმავე წელს მარინამ იტალიასა და საბერძნეთში იმოგზაურა.1952 წელს მანვე დააფინანსა წმინდა მარკის ეკლესიის აღდგენა ლონდონში, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის დროს დაინგრა.
როდესაც 1957 წელს განამ დიდი ბრიტანეთისაგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადა, კენტის ჰერცოგინია იქნა წარგზავნილი იქ დედოფალ ელისაბედის წარმომადგენლად. 1964 წელს იგი საკმაოდ ძვირადღირებულ ტურში გაემგზავრა ავსტრალიაში, რა დროსაც სიდნეიში დაესწრო გლედსვილის ხიდის გახსნას.
1963 წლიდან მოყოლებული იგი კენტერბერის უნივერსიტეტში კანცლერად მუშაობდა. პრინცესა მარინა გარდაიცვალა 1968 წლის 27 აგვისტოს ლონდონში, 61 წლის ასაკში, თავის ტვინის სიმსივნით. მისი დაკრძალვა გახდა უკანასკნელი სამეფო ცერემონიალი, რომელსაც მისი მაზლი, მეფე ედუარდ VIII დაესწრო.
შვილები
მარინას ჯორჯთან სულ სამი შვილი შეეძინა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:გლუქსბურგები კატეგორია:საბერძნეთის პრინცესები კატეგორია:დანიის პრინცესები
ბაქოს ისტორია
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დედაქალაქი ბაქო ცნობილი იყო ადრეული და განვითარებული შუა საუკუნეების განმავლობაში, როგორც ნავთობის მოპოვებისა და გადამუშავების მნიშვნელოვანი ცენტრი. ეს იყო კასპიის ზღვის უმსხვილესი პორტი. ბაქოს ისტორიის ნათელი პერიოდი მე -12 და მე -15 საუკუნეებია. ამ პერიოდში მეფობდნენ შირვანშაჰები. ბაქო იყო ბაქოს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი, აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკისა და აზერბაიჯანის სსრ-ს დედაქალაქი. შუა საუკუნეებიდან ბაქო აზერბაიჯანის რეგიონის ჩრდილოეთით მდებარე შირვანის ისტორიულ რეგიონში იყო წარმოდგენილი.
აფშერონისა და ბაქოს ადრეული ისტორია
აფშერონის ნახევარკუნძული, რომელიც მდებარეობს გობუსტანის გვერდით, ასევე უძველესი ადამიანის მიერ დასახლებული ტერიტორიაა. პრეისტორიული ადამიანის ხანძრის ნარჩენები მითითებულია ბინაგადიში ნაპოვნი ნახშირის მცირე ნაკადებით. 1936 წელს ბაქოდან 10 კმ-ში მდებარე ზიღის ტბის მახლობლად იპოვეს პალეოლითის ხანის მამაკაცის ხელსაწყოები ფლიტის ბირთვის მსგავსი. ბიბი-ჰეიბათსა და ბაილს შორის ტერიტორიაზე არქეოლოგმა გ.ასლანოვმა იპოვა ხბოს პეტროგლიფური გამოსახულებები, რომლებიც გობუსტანში აღმოჩენილის მსგავსია.