cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
GameSpot
საერთაშორისო განვითარება
GameSpot UK (დიდი ბრიტანეთი) გაიხსნა 1997 წელს იან ჰოუვის, აშერ როსპილოზისა და სიუზი დენიელსის მიერ. 1999 წლის რედაქციის შემადგენლობაში შევიდა ლორა ჯენერი, რას უილისი, ჯონ ჰულიგანი და ჯანსტინ კოლვერტი. 2002 წლის შუა პერიოდში საიტი ფუნქციონირებდა დამოუკიდებლად და მომხმარებლებს სთავაზობდა ამერიკული ვერსიისაგან განსხვავებულ შიგთავსს. 1999 წელს GameSpot UK გახდა PPAi (Periodical Publishers Association interactive) პრემიის ლაურეატი, როგორც საუკეთესო ვებ-საიტი. იგი ამავე პრემიაზე ნომინირებული იქნა 2001 წელს. მას შემდეგ რაც ZDNe შესყიდული იქნა კომპანია CNET-ის მიერ, GameSpot UK შეუერთდა ამერიკულ საიტს. 2006 წლის 24 აპრის GameSpot UK ხელახლად იქნა გაშვებული. დირექტორი გახდა ფილ ელიოტი, (გადადგა 2007 წელს), რუბრიკა Features რედაქტორი - გაი კოკერი და საინფორმაციო გამოშვების რედაქტორი - ემა ბოიზი. ხოლო რაც შეეხება ძველ რეადაქციას, ლაური ჯენერი დაინიშნა საიტის დირექტორად, რასელ უილისი მხატვრულ დირექტორად, ხოლო ჯასტინ კოლვერტმა დაიწყო მუშაობა გეიმსპოტის სან-ფრანცისკოს მთავარ ოფისში.
GameSpot AU (ავსტრალია) დაარსდა 1990-იანი წლების ბოლოს, რომელიც აქვეყნებდა რეცენზიებს ამავე ქვეყანაში. საიტი დაიხურა 2003 წელს. რესურსების პირველი დირექტორი იყო ედ დოუსონი, ხოლო შემდგომში იგი შეცვალა ალექს კიდმანმა. 2006 წლის შუა პერიოდში საიტი კვლავ გაეშვა და დღესდღეობით ფუნქციონირებს სრულფასოვნად.
GameSpot Japan გაეშვა 2007 წელს. იგი აქვეყნებს რეცენზიებს, სიახლეებსა და მიმოხილვებს იაპონიის ვიდეო თამაშების ინდუსტრიის შესახებ და ასევე გადათარგმნილ სტატიებს სხვა GameSpot-ის სატებიდან.
მიმოხილვები და შეფასების სისტემა
2001 წლის იანვარს საიტმა დანერგა მიმიხილვების ახალი სისტემა თმაშებისთვის, რომელიც ვრცელდება ყველა ძირითად თამაშზე. ასევე მას გააჩნია დეტალური სახელმძღვანელო, რომელიც განმარტავს მათი განხილვის პოლიტიკას და ასევე ხშირად დასმულ შეკითხვებზე პასუხები მათ მიმოხილვებთან დაკავშირებით.
თამაშის შეფასება ხდება ათ ბალიანი სისტემით. ადრე ყველა თამაში განიხილებოდა შემდეგი განსხვავებული კატეგორიით: გეიმპლეი, გრაფიკა, ხმა, ღირებულება, თუმცა 2007 წლის 25 ივნისს, საიტმა დაასრულა ამგვარი შეფასების პრაქტიკა და დანერგა განსხვავებული შეფასების სისტემა, რასაც დაემატა სხვა კატეგორიები: მხატვრული მხარე, საუნდტრეკი, თამაშის სირთულე და ა.შ.
იხილეთ აგრეთვე
IGN
სქოლიო
კატეგორია:CBS Interactive-ის საიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების ინტერნეტ ფორუმები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიახლეების საიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების განხილვების საიტები კატეგორია:Webby Award-ის გამარჯვებულები
ორლოვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ორლოვკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ქალბაორუჯ-დიზა
ქალბაორუჯ-დიზა (Kalbaoruc Dizə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 501კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ბაბექის რაიონის სოფლები
ქალფარაჯი
ქალფარაჯი (Kəlfərəc) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   88  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
ხირკანის რაიონი
ხირკანის რაიონი (Distrito de Jircan) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის უამალიესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 202 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 382 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 40 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 84.81 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანუკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უამალიესის პროვინციის რაიონები
ლამარის ოლქი (ტეხასი)
ლამარის ოლქი (Lamar County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. პარისი. შეიქმნა 1840 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
არირანია-დუ-ივაი
არირანია-დუ-ივაი (Ariranha do Ivaí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 700 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ივაიპორანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 453 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.24 კმ²-ზე. ფართობი 239 562 კმ²-ია.
ლუდოვიკო სავოიელი
ლუდოვიკო სავოიელი (Ludovico di Savoia; დ. 24 თებერვალი, 1413, ჟენევა — გ. 29 იანვარი, 1465, ლიონი) — სავოიის მეორე ჰერცოგი 1440-1465 წლებში. სავოიის ჰერცოგ ამადეო VIII-ისა და მარი ბურგუნდიელის ვაჟი.
ბიოგრაფია
ლუდოვიკო დაიბადა 1413 წლის 24 თებერვალს ჟენევაში. იგი იყო სავოიის ჰერცოგ ამადეო VIII-ისა და მისი მეუღლის, მარი ბურგუნდიელის უფროსი ვაჟი. როგორც მათი ტახტის მემკვიდრე, იგი პიემონტის პრინცის წოდებას ატარებდა. 1433 წლის 1 ნოემბერს, ქალაქ შამბერში ლუდოვიკო დაქორწინდა ანა კვიპროსელზე, კვიპროსის, კილიკიის სომხეთისა და იერუსალიმის მეფე იანუსის ქალიშვილზე. ქორწინების პირველი წლები წყვილი ალამანის სასახლეში ცხოვრობდა (დღევანდელი შვეიცარია), თუმცა 1440 წელს ამადეო VIII ტახტიდან გადადგა, რის შემდეგაც ლუდოვიკო სავოიის ჰერცოგი გახდა და სამეფო რეზიდენციაში გადასვლა მოუწიათ.
1447-50 წლებში, მილანში ჩამოყალიბებული ამბროსიანელთა რესპუბლიკის დროს, ლუდოვიკომ მილანის შემოერთება სცადა, თუმცა დამარცხდა. სწორედ ამიტომ, იგი აქტიურ პოლიტიკას აწარმოებდა მილანის აღდგენილ ჰერცოგ გალეაცო მარიასთან, რომელსაც შემდეგში თავისი ქალიშვილიც მიათხოვა ალიანსის შესაქმნელად.
1452 წელს მან იყიდა ქრისტეს სუდარა, რომელიც შემდეგში ტურინის სუდარის სახელით იყო ცნობილი, რადგან ტურინში ინახებოდა. აღნიშნული სუდარა 1946 წლამდე იყო სავოიელთა საგვარეულოს საკუთრება, რის შემდეგაც მან იტალიის კულტურული მემკვიდრეობის სტატუსი მიიღო და მუზეუმში გადაინაცვლა.
ლუდოვიკო გარდაიცვალა 1465 წლის 29 იანვარს ლიონში, საფრანგეთში, სადაც იგი თავის ქალიშვილს, დედოფალ შარლოტას სტუმრობდა. მის შემდეგ ტახტი მისმა ვაჟმა ამადეო IX-მ დაიკავა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1413 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1465 კატეგორია:სავოიის ჰერცოგები კატეგორია:XV საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:სავოიელთა დინასტია
სანტუ-იპოლიტუ
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 238 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.52 კმ²-ზე. ფართობი 430 656 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვრანგელის კოშკი
ვრანგელის კოშკი (Башня Врангеля; Wrangelturm) — საფორტიფიკაციო ნაგებობა, მდებარეობს ქალაქ კალინინგრადში (რომელსაც 1945 წლამდე ერქვა კენიგსბერგი).
კოშკი მდებარეობს შემდეგ მისამართზე: პროფესორ ბარანოვის ქუჩა, 2-ა.
ისტორია
ვრანგელის კოშკი ააგეს 1853 წელს, როგორც კენიგსბერგის საფორტიფიკაციო სისტემის ნაწილი და სახელი მიიღო პრუსიელი გენერალ-ფელდმარშლის ფრიდრიხ ჰენრიხ ერნს ფონ ვრანგელის პატივისცემის ნიშნად. კოშკის პროექტი შეიმუშავა გერმანელმა სამხედრო ინჟინერმა ერნსტ ლუდვიგ ფონ ასტერმა.
ვრანგელის კოშკი, დონის კოშკთან ერთად ითვლება ქალაქის დამცველ ნაგებობად ზემო ჭაობის მხრიდან, რადგან ითვლება, რომ ეს ადგილი ყველაზე სუსტად დაცული იყო.
XX საუკუნის დასაწყისში კოშკმა დაკარგა თავდაცვითი ფუნქცია და აღარ გამოიყენებოდა სამხედრო დანიშნულებით 1944 წლამდე. 1944 წელს მასში განათავსეს ქვეითი შეიარაღების, საბრძოლო ტექნიკისა და კავშირგაბმულობის მოწყობილობების საწყობი. 1945 10 აპრილს კენიგსბერგის ოპერაციის შემდეგ ვრანგელის კოშკი გადავიდა წითელი არმიის დაქვემდებარებაში.
ტრანსპორტი
ვრანგელის კოშკი მდებარეობს პროფესორ ბარანოვის ქუჩაზე, გამარჯვების მოედნიდან კოშკამდე მისვლის რამდენიმე შესაძლებლობა არსებობს. გაჩერება ჩერნიახოვსკიდან კოშკისკენ მიემართება ავტობუსები № 11, 17, 19, 21, 28, 29, 32, 37, 44 ან სამარშუტკო ტაქსები № 61, 66, 68, 69, 70, 73, 74, 75, 76, 78, 84, 85, 91, 92.
სქოლიო
კატეგორია:კალინინგრადის ღირსშესანიშნაობები
ულევრის არქეოლოგიური ძეგლები
ულევრის არქეოლოგიური ძეგლები — ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. XXIV–XXIII საუკუნეები) გორასამარხები მარტყოფის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 2 კმ-ზე, ე.წ. ულევრის ველზე, 1978–1979 წლებში გათხარეს 2 გორასამარხი (ო. ჯაფარიძე), 1 გორასამარხის (დიამეტრი 70 მ) ცენტრში აღმოჩნდა თხელი ფილებისაგან მშრალი წყობით ნაგები ოთხკუთხა სამარხი (სიგრძე 2,7 მ, სიგანე 3,2 მ), რომლის იატაკზე ქვის ფილები იყო დაგებული. სამარხის ჩრდილოეთ-დასავლეთ კედელთან იატაკში 0,5 მ კონუსური ორმო იყო ჩაჭრილი, რომელშიც ცეცხლის კვალი ჩანდა. მიცვალებულის ძვლები არ აღმოჩნდა (კრემაცია). არქეოლოგიური მასალა:ბრინჯაოს 2 ისრისპირი, გახვრეტილი ეშვი, ნიჟარის მძივები, ქვის გახვრეტილი ცული (რომელიც ჩრდილოეთ კავკასიასა და აღმოსავლეთ ევროპაში მოსახლე ტომებთან კავშირზე მიუთითებს). აგრეთვე ნიჟარის დაკბილული ფირფიტა, თიხის ჭურჭლის ნატეხები და ცხვრის 3 კოჭი. მეორე გორასამარხის (დიამეტრი 46 მ) ცენტრში ქვის ძლიერი ნაგებობა მდგარა, რომლის კედლების გასწვრივ დიდი ზომის ჭურჭელი ყოფილა განლაგებული. მიცვალებული მოხრილი ესვენა. მისთვის ჩაუყოლებიათ ხარის თავი და წვრილფეხა პირუტყვი. ნაგებობის თიხით შელესილ იატაკზე აღმოჩნდა 2 ყუნწიანი სატევარი (ბრინჯაოსი და ვერცხლისა), ბრინჯაოს მძივები, ბრინჯაოს 3 ისრისპირი, თიხის ჭურჭელი, რომელსაც საერთო აქვს ადრინდელ და შუა ბრინჯაოს ხანის მასალასთან, შეიმჩნევა ბევრი ახალი საფეხურის ნიშანიც. გორასამარხები ტომის დაწინაურებული წევრებისა უნდა იყოს.
1972 წელს სოფელ მარტყოფის მიდამოებში, ადგილ მოხვეულში, პედაგოგმა გ. კახაბრიშვილმა მიაკვლია ანტიკური ხანის ქვევრ-სამარხებს. მათში აღმოჩნდა პართიის მეფეების ოროდე II-ისა (ძვ. წ. 57—37) და გოტარზის (40—51) ვერცხლის მონეტები და სხვა. სოფლის ჩრდილოეთით და დასავლეთით 70-იან წლებში შეისწავლეს (შ. დედაბრიშვილი) გორასამარხები: ე. წ. წითელი გორა და ჭიანჭველის გორა. ორივე უძველეს დროში გაუძარცვავთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაბნის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მობილი (ალაბამა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები კატეგორია:ალაბამა
ქეი-ყუბად II
ქეი-ყუბად II გამოირჩეოდა სუსტი პოლიტიკით. გარდაიცვალა 1257 წელს, მონღოლეთიდან რუმის სასულთნოში დაბრუნებისას.
სქოლიო
კატეგორია:რუმის სულთნები კატეგორია:დაბადებული 1239 კატეგორია:გარდაცვლილი 1257
ქანა (ისმაილი)
ქანა (Kənəə) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  — 27  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
ერაყელები
ერაყელები (არაბული: العراقيون ʿირაქიუნ, ქურთული: گه‌لی عیراق ირაქიან, ܥܡܐ ܥܝܪܩܝܐ ʿირაქაია, Iraklılar ირაკლილარ) — თანამედროვე ერაყის მოქალაქეები.
სასანიანების იმპერიის (224-637 წწ.) შემდეგ მესოპოტამიის მოსახლეობის უმეტესობას არაბები შეადგენენ. დღევანდელი ერაყის ტერიტორიაზე სასაუბრო ენას I-II საუკუნეებში არაბას სამეფოში, ხოლო III საუკუნიდან ალ-ჰირაშიც არაბული წარმოადგენდა.
მესოპოტამიაში არაბები ძვ. წ. III საუკუნეში სელევკიდების სახელმწიფოს დროიდან გამოჩნდნენ. ძვ. წ. VIII საუკუნეში ჩრდილოეთ ერაყი ტერიტორიაზე არაბული უმცირესობის ენას წარმოადგენდა. VIII საუკუნიდან, მუსლიმების მიერ ირანის დაპყრობის შემდეგ ერაყელი მუსლიმების ძირითადი სასაუბრო ენა გახდა არაბული.
ერაყის ქურთი მოსახლეობა ცხოვრობს ერაყის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში, კონკრეტულად ტიგროსის ზემო წელის აღმოსავლეთით ზაგროსის მთიანეთში. თანამედროვე გენეტიკურმა კვლევებმა აჩვენა, რომ ერაყის არაბები და ქურთები წარმოადგენენ შორეულ მონათესავე ეთნიკურ ჯგუფებს. არაბული და ქურთული არის ერაყის ოფიციალური ენები.
სქოლიო
კატეგორია:ერაყელები კატეგორია:ერაყი
როსტომ დოლიძე
როსტომ დოლიძე (დ. 23 იანვარი, 1939, ბათუმი — გ. მაისი, 2010) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
1967 წელს დაამთავრა ქ. მოსკოვის ეკონომიკურ-სტატისტიკური ინსტიტუტი. 1957-1960 წლებში იყო მუშა, გემთმშენებელი ქარხანაში. 1967-1971 წლებში იყო ბათუმის გემთმშენებელი ქარხნის ინჟინერ-ეკონომისტი, საწარმოო-ეკონომიკური განყოფილების უფროსის მოადგილე, პარტკომის მდივანი. 1971-1974 წლებში იყო ბათუმის პარტიის საქალაქო კომიტეტის ინსტრუქტორი. 1974-1984 წლებში იყო ბათუმის აღმასკომის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. 1984-1990 წლებში იყო ქ. ბათუმის მერი. ბათუმის საქალაქო საბჭოს არაერთგზის დეპუტატი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
კრავთა დუმილი (რომანი)
„კრავთა დუმილი“ (The Silence of the Lambs) — თომას ჰარისის რომანი, რომელიც პირველად გამოიცა 1988 წელს. იგი წარმოადგენს მწერლის წინამორბედი რომანის — „წითელი დრაკონის“ გაგრძელებას. ორივე რომანი კაციჭამია სერიულ მკვლელზე, ჰანიბალ ლექტერზე მოგვითხრობს. იგი ამჯერად გამოძიების ფედერალური ბიუროს ახალგაზრდა აგენტს, კლარის სტარლინგს უპირისპირდება. „კრავთა დუმილმა“ მოიპოვა ბრემ სტოკერის ჯილდო ნომინაციაში საუკეთესო რომანი. 1991 წელს რეჟისორმა ჯონათან დემმა რომანის მიხედვით ფილმი გადაიღო, რომელმაც ხუთი ოსკარი მოიპოვა.
სიუჟეტი
„ეფ-ბი-აის“ ქცევათმეცნიერების განყოფილების ხელმძღვანელი, რომელიც სერიულ მკვლელობებს იძიებს, ჯეკ კროფორდი, ახალგაზრდა სტუდენტს, კლარის სტარლინგს, კანიბალი მკვლელი ჰანიბალ ლექტერის დაკითხვას ავალებს, რომელიც ცხრა ადამიანის მკვლელობისთვის სასჯელს ფსიქიკურად ავადმყოფი დამნაშავეების საავადმყოფოში იხდის.
კრიტიკა
კრიტიკოსებმა და ტრანსგენდერმა აქტივისტებმა რომანს ბუფალო ბილის პორტრეტის გამო ტრანსფობიური და ჰომოფობიური უწოდეს. წიგნი ასევე გააკრიტიკა ფემინისტმა ავტორმა, ჯულია სერანომ ტრანსსექსუალი ადამინის ფსიქიკურად შეშლილი პორტრეტის გამო. მსგავსი შინაარსის პროტესტი რომანის ეკრანიზაციის წინააღმდეგაც გაჩნდა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული რომანები კატეგორია:1988 წლის რომანები
მისტი
მისტი — მოქმედი ვულკანი დასავლეთ კორდილიერებში (ანდები), სამხრეთ პერუში. სიმაღლე 5825 მეტრი. აქვს სწორი კონუსი. 5400 მეტრს ზევით დაფარულია მუდმივი თოვლით. უკანასკნელი ამოფრქვევა მოხდა 1878 წელს. მისტის ძირშია ქალაქი არეკიპა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის მთები კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ვულკანები
კანდიდუ-დი-აბრეუ
კანდიდუ-დი-აბრეუ (Cândido de Abreu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 540 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ივაიპორანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 655 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.03 კმ²-ზე. ფართობი 1 510 160 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ევგენი როიზმანი
მინი|ევგენი როიზმანი ევგენი როიზმანი (Евге́ний Вади́мович Ро́йзман; დ. 14 სექტემბერი, 1962, სვერდლოვსკი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი. ეკატერინბურგის საქალაქო დუმას თავმჯდომარე 2013 წლის 24 სექტემბრიდან 2018 წლის 25 მაისამდე. 2003-2007 წლებში იყო ფედერალური კრების სახელმწიფო დუმას IV მოწვევის დეპუტატი.
აქტიური მებრძოლი ნარკოვაჭრობასთან, ფონდ „ქალაქი ნარკოტიკების გარეშე“ დამაარსებელი, პოეტი და მეწარმე. რუსეთის მხატვართა აკადემიის საპატიო წევრი; რუსეთის მწერალთა კავშირის წევრი. დაკავებულია წიგნების გამომცემლობით, ხატებისა და ნახატების შეგროვებით; აქვს სპორტის ოსტატის წოდება.
ეკატერინბურგის მერის არჩევნები (2013)
2013 წლის 19 ივლისს როიზმანი, ხანგრძლივი ფიქრის შემდეგ დათანხმდა და გახდა „სამოქალაქო პლატფორმის“ ადგილობრივი განყოფილების კანდიდატი ეკატერინბურგის მერის არჩევნებზე. იმავე დღეს მან შეიტანა დოკუმენტები ცენტრალურ საარჩევნო კომისიაში, რომელმაც 28 ივლისს იგი კანდიდატად დაარეგისტრირა. 2012 წლის სექტემბერში ჩატარებული დამოუკიდებელი გამოკითხვის თანახმად, ეკატერინბურგის მერობის კანდიდატთა შორის როიზმანს ყველაზე მარალი რეიტინგი, 26,5% ჰქონდა. წინასაარჩევნო კამპანიის პერიოდში როიზმანის წინააღმდეგ მიდიოდა შავი პიარი როგორც რეგიონალურ, ისეევე ფედერალურ დონეზე (მაგალითად, მის წინააღმდეგ გამოვიდა გადაცემა „ჭეშმარიტების მომენტის“ წამყვანი ანდრეი კარაულოვი). თუმცა, 2013 წლის არჩევნების შემდეგ ჩატარებული გამოკვლევის თანახმად, როიზმანის წინააღმდეგ წარმართული კამპანია მხოლოდ ამომრჩეველთა 44 პროცენტამდე მივიდა; მათგან 74-მა პროცენტმა ჩათვალა, რომ მიღებული ინფორმაცია სანდო არ იყო. საბოლოო ჯამში, ნეგატიურმა პიარ-კამპანიამ როიზმანის მხარდაჭერა მხოლოდ გაზარდა.
მერის არჩევნებზე როიზმანმა ხმების 33,3% მიიღო. 2013 წლის 24 სექტემბერს ეატერინბურგის საქალაქო დუმამ იგი მერის თანამდებობაზე დაამტკიცა.
მერის თანამდებობაზე
მერის თანამდებობაზე ყოფნისას, თავის კაბინეტში როიზმანმა პრეზიდენტის პორტრეტის მაგივრად პოეტ იოსებ ბროდსკის პორტრეტი ჩამოკიდა.
2013 წლის 5 დეკემბერს გამოვიდა ინიციატივით, ეკატერინბურგისთვის ფედერალური მნიშვნელობის ქალაქის სტატუსი მიენიჭებინათ. ამგვარი იდეით გამოდიოდნენ მისი წინამორბედი მერის თანამდებობაზე, არკადი ჩერნეცკი და „რუსეთის ქალაქების პარტიის“ წარმომადგენლები. ინტერნეტ-პორტალ „Znak.com“-ზე ჩატარებულ გამოკითხვაში, 82 პროცენტმა მხარი დაუჭირა როიზმანის ინიციატივებს.
როიზმანი მხარს უჭერს სავიზო რეჟიმის შემოღებას იმ ქვეყნებთან, რომლებშიც ნარკოტრაფიკი გადის.
მერის პოსტზე ყოფნისას, სკეპტიკურად უყურებდა „მსოფლიო გამოფენა 2020“-ის ჩატარებას ქალაქში; მისი თქმით, ქალაქი დამარცხდა კორუფციული სკანდალების გამო. თავიდან, იგი გამოდიოდა ეკატერინბურგის ცენტრალური სტადიონის რეკონსტრუქციის საწინააღმდეგოდ. ფედერალურ ხელისუფლებას მან საზოგადოების მიერ შეთავაზებული ვარიანტების განხილვა ან სტადიონის სხვა ადგილას აშენება სთხოვა. საბოლოო ჯამში, იგი დათანხმდა სტადიონის რეკონსტრუქციის საზოგადოებრივი საბჭოს თავმჯდომარეობას. ეს ნაბიჯი მან იმით ახსნა, რომ მსგავსად ცენტრალურისა, ახალი სტადიონის შენახვაც აუცილებელი იქნებოდა. აგრეთვე, მისი თქმით, ქალაქისთვის აუცილებელი იყო მსოფლიო ჩემპიონატი, რადგანაც ამ მოვლენის გამო ქალაქში უნდა გაჩნდეს ახალი გზები, ახალი ტრანსპორტი და შეიძლება მეტროს მეორე ხაზიც კი. )
2014 წლის 22 თებერვალს მონაწილეობა მიიღო „ბოლოტნის საქმეზე“ დაპატიმრებულების მხარდასაჭერ პიკეტში, ხოლო 15 მარტს — მედიის ცენზურისა და რუსეთის უკრაინასთან მიმართებაში ქმედების საწინააღმდეგოდ გამართულ აქციაში.
2014 წლის მარტში, სხვებთან ერთად, ხელი მოაწერა ანდრეი მაკარევიჩის (რომელმაც გააკრიტიკა რუსეთის ქმედებები უკრაინაში) დასაცავ მიმართვას.
2014 წლის მარტში დადგინდა, რომ არჩევნების შემდეგ, როიზმანის რეიტინგი სამჯერ გაიზარდა. 2014 წლის 21 ივლისს დააკავეს როიზმანის თანამომსახურე, ოლეგ სინევი, რომელსაც პენსიონერის მკვლელობას ედავებოდნენ. როიზმანის კაბინეტში ჩხრეკა ჩატარდა, ხოლო თვითონ მერი დაკითხვაზე დაიბარეს.
2018 წლის 22 მაისს როიზმანმა ეკატერინბურგის საქალაქო დუმას გადადგომის თხოვნით მიმართა. ამის მიზეზი იყო დუმას ადრინდელი გადაწყვეტილება, რომლის თანახმადაც ქალაქში მერის პირდაპირი არჩევნები უნდა გაუქმებულიყო.
პირადი ცხოვრება
მეუღლე, იულია კრუტეევა (დ. 1966) არის მისი ორი ქალიშვილის დედა და ეკატერინბურგში მდებარე გალერეა „Арт-Птица“-ს მფლობელი.
2014 წლის 21 აგვისტოს როიზმანსა და მის ახალ მეუღლეს, აქსანა პანოვა (პორტალ „Znak.com“-ის შეფ-რედაქტორს) ტყუპები შეეძინათ. პანოვა და როიზმანი ერთამენთს 2011 წელს დაუახლოვდნენ. მერის არჩევნებისას, პანოვა როიზმანის შტაბის ხელმძღვანელი იყო.
კრიტიკა
ალექსანდრე ვერხოვსკის თქმით, როიზმანი ცნობილია არა მარტო ნარკომანიასთან ბრძოლის ექსტრემისტული მეთოდებით და რასისტული შეხედულებებით. გალინა კოჟევნიკოვას თქმით, როიზმანის ფონდი „ქალაქი ნარკოტიკების გარეშე“ აქტიურ ანტი-ბოშურ და ანტი-ტაჯიკურ პროპაგანდას ეწევა. მისივე თქმით, როიზმანი დაკავებულია ანტი-კავკასიური და ანტი-ბოშური პროპაგანდით.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:14 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1962
ბრეილა
ბრეილა (რუმ. Brăila; ბერძ. Βράιλα; თურქ. İbrail) — ქალაქი მუნტენიაში, აღმოსავლეთ რუმინეთში, დუნაის სანაპიროზე. ქალაქი არის ბრეილის ჟუდეცის დედაქალაქი.
2011 წლის რუმინეთის მოსახლეობის აღწერის თანახმად, ქალაქ ბრეილაში ცხოვრობდა 180 302 ადამიანი, რითაც ის ქვეყანაში სიდიდით მე-11 ქალაქია.
ისტორია
მარცხნივ|მინი|230x230პქ|ბრეილა მე-20 საუკუნის საფოსტო ბარათზე მე −14 საუკუნემდე დღევანდელი ბრეილას ადგილას პატარა სოფელი არსებობდა, სადაც სავარაუდოდ მეთევზეები და ვაჭრები ცხოვრობდნენ. სოფელი მონღოლების ხელში აღმოჩნდა 1241 წელს.
დაახლოებით ამავე პერიოდში ბერძნულ დოკუმენტებში ქალაქი მოიხსენიება, როგორც პროილაბუმი ან პროილავა, ხოლო სლავურში როგორც ბრაილოვი. სახელის წარმოშობა და მნიშვნელობა უცნობია, მაგრამ ფიქრობენ, რომ ეს ანთროპონიმია.
პირველი დოკუმენტი, რომელშიც ნახსენებია ბრეილა, არის პრივილეგიური აქტი, რომელიც ვლადიკატ ვლადისლავ I- მა მიანიჭა საბაჟო გადასახადებისგან განთავისუფლებულ ბრაშოველ გერმანელ ვაჭრებს.
ვლახეთის ნავსადგური
ვიკინას (მდინარე დუნაიზე მდებარე ქალაქი) დაცემის შემდეგ, ბრეილა განვითარდა როგორც ვლახეთის მთავარი ნავსაგური. მან ქალაქის სტატუსი დაახლოებით 1400 წელს მოიპოვა.
1396 წელს იოჰან შილტბერგერმა დაწერა, რომ ბრეილა იყო ის ადგილი, სადაც ხომალდები ჩერდებოდნენ და „საქონელი წარმართული ქვეყნებიდან მოჰქონდათ“. 1520 წლის ოსმალურ წყაროში საუბარია 70-დან 80-მდე გემის ჩასვლის შესახებ ბრეილაში, რომლებსაც მცირე აზიიდან და ყირიმიდან საქონლი გადაჰქონდათ. ქალაქი ასევე იყო თევზით ვაჭრობის მნიშვნელოვანი ცენტრი: პოლონელი ვაჭრები ქალაქში ხშირად ჩადიოდნენ თევზის შესაძენად.
ქალაქის ეთნიკური სტრუქტურის შესახებ ნაკლებადაა ცნობილი, მაგრამ სავარაუდოდ, მოსახლეობა არაერთეროვანი იყო.
1462 წელს მეჰმედ დამპყრობლის ფლოტმა 25 ტრირემითა და 150 სხვა გემით ქალაქი გადაწვა. ბრეილა ასევე წარმოადგენდა კონფლიქტის ზონას ვლახეთსა და მოლდავეთის პრინც შტეფან დიდს შორის.
კონფლიქტი არ იყო მხოლოდ პოლიტიკური სახის, არამედ დაპირისპირება იყო იმის გამოც, რომ ბრეილა კონკურენციას უწევდა მოლდავეთის ქალაქ კილიას. ამის მიუხედავად, ბრეილაში მდგომარეობა დასტაბილურდა და მალევე ვლახეთის ლევანტური საქონლის კარიბჭე გახდა. ქალაქი კვლავ გადაწვა მოლდავეთელმა ბოგდან III-მ 1512 წელს.
ოსმალთა ნავსადგური
მინი|384x384პქ|მარია ფილოტის თეატრი დაახლოებით 1538–1540 წლებში (შესაძლოა სულეიმან ბრწყინვალის სამხედრო ექსპედიციის დროს პეტრე რარეშის წინააღმდეგ), ქალაქი გახდა ოსმალეთის იმპერიის ნაწილი. ქალაქი იმპერიის ჩრდილოეთი თავდაცვითი ქსელის ნაწილი იყო და აქ ოსმალებმა ქვის თავდაცვითი ნაგებობები ააშენეს.
ოსმალეთის იმპერია ქალაქს მართავდა 1538–1540 წლებიდან 1829 წლამდე; ოსმალეთში მას იბრაილს ან იბრაილას ეძახდნენ. მას მცირე ხნით ასევე მართავდა ვლახეთის პრინცი მიქაელ მამაცი (1595–1596).
თანამედროვე ისტორია
XIX საუკუნის განმავლობაში ქალაქი მდინარე დუნაიზე მდებარე სამი ყველაზე მნიშვნელოვანი პორტიდან ერთ – ერთი უმნიშვნელოვანესი გახდა (დანარჩენი ორი იყო ტურნუ და ჯურჯუ). XX საუკუნის დასაწყისში ქალაქი ექსპორტისთვის და იმპორტისთვის მნიშვნელოვან ცენტრს წარმოადგენდა.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1944 წლის 28 აგვისტოს ბრეილა დაიპყრო მე-3 უკრაინული ფრონტის საბჭოთა ჯარებმა ჯასი-კიშინვის შეტევის შედეგად.
დემოგრაფია
2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, ბრეილას მოსახლეობა 180 302 ადამიანი იყო, რაც შემცირებული მაჩვენებელია 2002 წლის აღწერის მონაცემებთან შედარებით. ქალაქში მცხოვრებლების ეთნიკური შემადგენლობა შემდეგნაირია:
ეკონომიკა
მცირე და საშუალო ზომის საოკიანო გემებისთვის ბრეილაში არსებობს დიდი სასაწყობო ობიექტები. ქალაქი ასევე არის მნიშვნელოვანი სამრეწველო ცენტრი, სადაც მუშაობს მეტალურგიული, საფეიქრო და გადამამუშავებელი ქარხნები. საზღვაო ინდუსტრია ბრეილას ეკონომიკისთვის მთავარ შემოსავლის წყაროს წარმოადგენს.
დაძმობილებული ქალაქები
ბრეილა დაძმობილებულია შემდეგ ქალაქებთან: • პლევენი
• შუმენი
• კალე
• არგოსტოლი
• კატერინი
• ბიტოლა
• კავადარცი
• დენიზლი
• ნილუფერი (ბურსა)
• ბეშიქთაში
ენციკლოპედია კანადიანა
მინიატიურა|ენციკლოპედია კანადიანა ენციკლოპედია კანადიანა ( Encyclopedia Canadiana) - შედის ენციკლოპედიათა განსაკუთრებულ ჯგუფში, რომელიც კონტინენტებისა და ქვეყნების აღწერილობას ეძღვნება და ე. წ. ქვეყანამთმცოდნეობით ენციკლოპედიას წარმოადგენს. კანადიანა გვაცნობს კანადის ბუნებას, მოსახლეობას, ეროვნულ მრეწველობას, ჯანდაცვას, კულტურასა და სხვა. ენციკლოპედია კანადიანას პირველი გამოცემა 1967-58 წლებში მოხდა ოტავაში Canadiana Company-ის მიერ. მთავარი რედაქტორი ჯონ ე. რობინსი. გამოიცა 10 ტომად. LCCN: 57059196
კანადიანას მომდევნო გამოცემამ დღის სინათლე 1975 წელს იხილა. გამოიცა ტორონტოში Grolier of Canada-ის მიერ ასევე 10 ტომად. მთავარი რედაქტორია კენეთ ჰ. პირსონი. ISBN 0717216020
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ენციკლოპედიები
ლიატის რაიონი
ლიატის რაიონი (Distrito de Llata) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის უამალიესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 439 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 660 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 36 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 411.35 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანუკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უამალიესის პროვინციის რაიონები
ბორისპილის საერთაშორისო აეროპორტი
მინი|250px|ოფიციალური ლოგო მინი|250px|ბორისპილის საერთაშორისო აეროპორტი ბორისპილის საერთაშორისო აეროპორტი ან კიევი-ბორისპილის საერთაშორისო აეროპორტი (Міжнародний аеропорт Бориспіль) — მთავარი აეროპორტი უკრაინაში. მდებარეობს კიევთან.
აეროპორტში ბაზირებულია უკრაინის საერთაშორისო ავიახაზები და Windrose Airlines-ი. ის ერთ-ერთი აეროპორტია კიევში (მეორე არის კიევის საერთაშორისო აეროპორტი).
პირველი წლები
22 ივნისს 1959, უკრაინის საბჭოთა რესპუბლიკის მინისტრთა სხდომაზე, მოითხოვეს ფრენების განხორციელება ბორისპილთან მდებარე აეროპორტში. 1959 წლის 7 ივლისს, ახალმა აეროპორტმა (კიევი-ცენტრალნი) მიიღო პირველი ფრენა, რომელიც განახორციელა აეროფლოტმა მოსკოვის მიმართულებით Tupolev Tu-104.
პირველი რეისები იყო: მოსკოვი-კიევი-მოსკოვი და ლენინგრადი-კიევი-ლენინგრადი.
1960 ნოემბერს, აეროპორტმა თავისი პირველი პერმანენტული თვითმფრინავი მიიღო, მანამდე თვითმფრინავები სხვა ქალაქებიდან იყო.
1965, მგზავრთა ახალი ტერმინალი აშენდა.
1980 წლებიდან, აეროპორტმა რამიდენიმე საერთაშორისო რეისი მიიღო, მაგრამ საბჭოთა კავშირის მოქალეებს არ შეეძლოთ კიევიდან გასვლა. ისინი იძულებული იყვენენ მოსკოვიდან ეფრინათ.
განვითარება 1990 წლებიდან
1993, უკრაინის ტრანსპორტის მინისტრმა, ბორისპილის აეროპორტი გააუმჯობესა, და Air Ukraine შექმნა რომ ემსახუროს აეროპორტს.
2001 წელს, ახალი ასაფრენ-დასაფრენი ბილიკი აშენდა, აეროპორტი 1.5 მილიონ მგზავრს მოემსახურა.
ტერმინალები და ინფრასტრუქტურა
thumbnail|ბორისპილის ჩასვლის ზონა
ტერმინალები
ბორისპილის საერთაშორისო აეროპორტს 4 ტერმინალი აქვს, მათ შორის ერთი VIP ტერმინალი. არის ახალი ტერმინალის პროექტიც (ტერმინალი E) რომელიც 2015 წელს უნდა აშენებულიყო. ტერმინალი A 2011 წლის 15 სექტემბერს დაიხურა, ეს ტერმინალი ქვეყნის შიდა ფრენებისთვის გამოიყენებოდა. ამჟამად, ყველა შიდა ფრენა B ტერმინალიდან ხორციელდება. ტერმინალი D არის ყველაზი დიდი და ახალი ტერმინალი რომელიც 2012 წელს გაიხსნა.
ტერმინალი B - ეროვნული/ჩარტერული
ტერმინალი B საბჭოთა კავშირიის დროს აშენდა და ის ქვეყნის შიდა და ჩარტერულ ფრენებს ემსახურება. ტერმინალი აღჭურვილია WIFI-თ, რესტორნებითა და კაფეებით. ტერმინალს ასევე აქვს Dutty Free და ხიდები თვითმფრინავებისთვის.
ტერმინალი D-საერთაშორისო
ტერმინალი D-ს მშენებლობა 2008 წლის 24 მარტს დაიწყო. ახალი ტერმინალი 2012 წლის 28 მაისს გაიხსნა, ხოლო პირველ მგზავრებს 29 მაისს უმასპინძლა. ტერმინალს საათში 3 100 მგზავრის მომსახურება შეუძლია ტერმინალი ემსახურება საერთაშორისო ფრენებს. ტერმინალს აქვს 11 ხიდი და რამდენიმე ავტობუსი. ასევე შესაძლოა ტერმინალის გახრდა ქვეყნის შიდა ფრენების მისაღებად.
ტერმინალი F-კარგო
ტერმინალი გაიხსნა 21 სექტემბერს 2010, ვიკტორ იანუკოვიჩისგან როგორ უკრაინის საერთაშორისო ავიახაზების ტერმინალი. ტერმინალს არ ჰქონდა ხიდები თვითმფრინავებისთვის იმიტომ რომ ის იყო წესით დაბალ-ბიუჯეტიანი ავიაკომპანიებისთვის.მარა მან, თავისი დიდი ხარისხის მომსახურებტვის, ბევრმა ევროპულმა და აზიურმა ავიაკომპანიამ გადაწყვიტა ტერმინალ B-დან ტერმინალ F-ში გადასულა რაც დაწია ტერმინალ B-ს გადატვითვა. 31 ოკტომბერს 2010, შესრულდა პირველი ფრენა. UTair-Ukraine, airBaltic, Adria Airways, Armavia, Austrian Airlines, Belavia, British Airways, Caspian Airlines, Georgian Airways, Germanwings, Libyan Airlines, Lufthansa, Finnair, KLM, S7 Airlines და სხვები ახორციელებდნენ ფრენებს ამ ტერმინალში. ყველა ავიაკომპანიები გადავიდნენ ტერმინალ D-ში რომ მარტო ჩარტერულმა და დაბალ-ბიუჯეტიანმა კომპანიებმა იხმარონ. 15 ოკტომბერს 2013, ტერმინალი F-ის ფრენები გადავიდა ტერმინალ D-ში და გახდა კარგო ტერმინალი.
იხილეთ აგრეთვე
კიევის საერთაშორისო აეროპორტი (კიევის მეორე აეროპორტი)
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის აეროპორტები
განზა (ისმაილი)
განზა  (Kənzə) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   3  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
ავთანდილ დოლმაზაშვილი
ავთანდილ დოლმაზაშვილი (დ. 15 ივლისი, 1934,  სოფელი ტიბაანი, სიღნაღის რაიონი — გ. 16 მაისი, 2011)  — ქართველი  პოლიტიკოსი.
1957 წელს დაამთავრა საქართველოს ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტი. ეწოდა პარტიულ-სამეურნეო და სამეცნიერო საქმიანობას. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (სიღნაღის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ნათანიელ კლაინი
ნათანიელ კლაინი (Nathaniel Clyne;დ. 5 აპრილი, 1991) — ინგლისელი ფეხბურთელი, თამაშობს „ლივერპულში“ და ინგლისის ნაკრებში მარჯვენა მცველის პოზიციაზე.
კარიერა
ნათანიელის კარიერა ინგლისურ „კრისტალ პალასში“ დაიწყო, ამ კლუბში მან 13 წელი დაჰყო მათ შორის 5 წელი პირველ გუნდში თამაშობდა. 2012 წელს კლაინი „საუთჰემპტონს“ შეუერთდა. სამი წარმატებული სეზონის შემდეგ კლაინი „ლივერპულმა“ გაიფორმა. ინგლისის ნაკრებში მისი დებიუტი 2014 წელს შედგა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები კატეგორია:საუთჰემპტონის ფეხბურთელები კატეგორია:ლივერპულის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:კრისტალ პალასის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 5 აპრილი
ქეშხურთი
ქეშხურთი (Keşxurt) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   10 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
გუნდოროვსკის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი
გუნდოროვსკის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი (Храм Успения Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი ყოფილ სოფელ გუნდოროვსკში (ამჟამად ქალაქი დონეცკი როსტოვის ოლქში), როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. სოფელი გუნდოროვსკი 2004 წელს შეუერთეს როსტოვის ოლქის ქალაქ დონეცკს.
ისტორია
1852 წლის 12 მარტს იმპერატორმა ნიკოლოზ I-მა დაამტკიცა ტაძრის პროექტი. 1853 წლის 4 ივნისს აკურთხეს ტაძრის ასაშენებელი ადგილი. ამავე წელსვე დაიწყო ტაძრის მშენებლობა. რვა წლის შემდეგ ტაძრის მშენებლობა დასრულდა და ეკლესია აკურთხეს. ტაძრის მშენებლობა შეფასდა 38 500 რუბლად, ხოლო კანკელი 10 000 რუბლად. ძველი ხის ტაძრიდან ახალში გადაიტანეს 1695 და 1699 წლის მარხვანი, 1724 წლის თუენი, 1727 წლის ოქტოიხოსი.
ლემბის ოლქი
ლემბის ოლქი (Lamb County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ლიტლფილდი. შეიქმნა 1876 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
გუნდოროვსკის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი
ისტორია
1911 წელს ეკლესიას ჩაუტარდა კაპიტალური რემონტი. ჩრდილოეთისა და სამხრეთის მხარეს ტამბურები მიაშენეს, დაამონტაჟეს ცენტრალური გათბობა.
ვასილი შულგინი
ვასილი შულგინი (Васи́лий Вита́льевич Шульги́н დ. 1878 — გ. 1976) — რუსი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთის სახელმწიფო დუმის ,ე-2, მე-3 და მე-4 მოწვევების დეპუტატი. იყო ანტისოციალისტური და ანტობოლშევიკური შეხედულებების მქონე პოლიტიკოსი, თეთრი მოძრაობის ერთ-ერთი იდეოლოგი და ორგანიზატორი, ნაციონალისტი და მონარქისტი.
ლემბის ოლქი
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
გუნდოროვსკის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი
ისტორია
საბჭოთა ხელისუფლების დროს ეკლესია დახურეს და გამოიყენებოდა ხორბლის საწყობად. 1943 წელს კვლავ გახსნეს. 2008 წელს ეკლესია კვლავ ააღორძინეს და ჩაუტარეს კიდევ ერთი რემონტი. 1987-2007 წლებში ტაძარს მიაშენეს სამრეკლო, შეცვალეს გუმბათი, განახორციელეს ფასადის რემონტი. დააყენეს გაზის გამათბობლები.
2011 წელს ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი შეიტანეს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ბერძნულ-რომაული სამყარო
ბერძნულ-რომაული სამყარო, ასევე ცნობილი როგორც ბერძნულ-რომაული კულტურა — თანამედროვე მეცნიერებისა და მწერლების მიერ დამვკდრებული ტერმინი, რომელიც იმ გეოგრაფიული რეგიონებისა და ქვეყნების ერთობლიობას აღნიშნავს, სადაც კულტურულად და ისტორიულად, პირდაპირ ან უშუალოდ ძველბერძნული და რომაული ენის, კულტურის, მთავრობის და რელიგიის გავლენის ქვეშ იმყოფებოდა. უკეთესად ცნობილი ტერმინია კლასიკური ცივილიზაცია. ტერიტორიულად ის შემოიფარგლება „ხმელთაშუაზღვისპირა სამყაროთი“ — ხმელთაშუაზღვისპირეთისა და შავი ზღვის აუზის მიმდებარე ფართო ტერიტორიებით, სადაც ბერძნული და რომაული კულტურული წარმოდგენები და იდეები დომინირებდა. ამას ხელს უწყობდა ბერძნული ენის ინტელქტუალური და კომერციის ენად, ხოლო ლათინურის სამართალწარმოებისა და ადმინისტრაციულ ენად გადაქცევა. ბერძნული და ლათინური ენები არასდროს იყო ფართოდ გავრცელებული საზოგადოების დაბალ ფენებში, რომლებიც იმპერიის უმრავლესობას წარმოადგენდა, მაგრამ ის იყო ურბანული და კოსმოპოლიტური ელიტის ენები და მაშასადამე იმპერიის ლინგუა ფრანკა. რომის მოქალაქეები, მათი ეთნიკური წარმომავლობის მიუხედავად, საუბრობდნენ და წერდნენ ბერძნულად ან ლათინურად. ამის შესანიშნავი მაგალითებია: წარმოშობით ფინიკიელი რომაელი იურისტი და საიმპერატორო კანცლერი ულპიანე, ბერძნულ-ეგვიპტური წარმომავლობის მქონე მათემატიკოსი და გეოგრაფი კლავდიუს პტოლემაიოსი, ცნობილი სირიელი და ბერბერი მოაზროვნეები იოანე ოქროპირი და ნეტარი ავგუსტინე, ებრაული წარმომავლობის მქონე ისტორიკოსი იოსებ ფლავიუსი და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხმელთაშუაზღვისპირეთის ისტორია კატეგორია:ძველი საბერძნეთის ისტორია პერიოდის მიხედვით კატეგორია:ძველი რომი პერიოდების მიხედვით კატეგორია:კლასიკური ცივილიზაციები კატეგორია:ანტიკურობა კატეგორია:დასავლური კულტურა კატეგორია:ძველი ისტორია რეგიონის მიხედვით
ჭიშურა (სულორის შენაკადი)
ჭიშურა — მდინარე ვანის მუნიციპალიტეტში, მდინარე სულორის მარცხენა შენაკადი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმერეთის მხარის მდინარეები
გოდოი-მორეირა
გოდოი-მორეირა (Godoy Moreira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ივაიპორანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 337 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.47 კმ²-ზე. ფართობი 131 012 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქეივანდი
ქეივანდი (Keyvəndi) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   467  კაცი.
რუსული მასონობა ეკატერინე II-ის მეფობისას
„რუსული მასონობა ეკატერინე II-ის მეფობისას“ („Русское масонство в царствование Екатерины II“) — გიორგი ვლადიმერის ძე ვერნადსკის სამაგისტრო დისერტაცია მასონობის ისტორიაში.
გამოცემა
წიგნი გამოქვეყნდა პეტროგრადში, 1917 წელს სააქციო საზოგადოება ბეჭდვითი საქმის სახლში.
შინაარსი
მოცემული წიგნი წარმოადგენს მასების საზოგადოების სულიერი კულტურის განვითარების ისტორიის ნარკვევების კრებულს. მასონური ნამუშევრები და მისტიკოსთა რელიგიური მიღწევები განიხილება, როგორც გავლენა XVIII საუკუნის რუსეთის სათავადაზნაურო ბიუროკრატიული საზოგადოების მთლიან სტრუქტურაზე. წიგნში ნათლად ჩანს რელიგიური ან ფილოსოფიური მოძრაობის ძირითადი დამაკავშირებელი ძაფები. ავტორი ავითარებს იდეას, თუ როგორ შეიქმნა მასონური საზოგადოების ესა თუ ის ფორმები და მთლიანად საზოგადოება ამ კავშირების საფუძველზე. შეგვიძლია ვთქვათ, რომ ამგვარი ფსიქოლოგიური ტიპების და გაერთიანების ფორმების, მათი ურთიერთობების და მათი ცვლილების შესწავლა ხელს უწყობს რამდენიმე საუკუნის განმავლობაში მთელი საზოგადოების განვითარების გასაგებად გასაღების პოვნას.
წიგნში დიდი ინტერესია გამოივლენილი რუსული მასონობის საერთაშორისო კონტაქტებისა და ურთიერთობების მიმართ და იმ დროის ევროპული ინტელექტუალური რეალობის ფონზე მისი შესწავლა. გიორგი ვერნადსკის მიერ სამუშაო წიგნის ფურცლებზე საფუძვლიანად არის შესრულებული. სათაურშივე ჩანს მითითებული საკითხის ვრცელი შესწავლა. კერძოდ, მასონური ლოჟების წარმოქმნა, მასონთა ბიოგრაფიების განხილვა და მათი მოღვაწეობის ფილოსოფიური და სოციალურ მხარე.
ბმულები
კატეგორია:მასონობა კატეგორია:მასონობა ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:მასონები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:მასონები
მირაფლორესის რაიონი (უამალიესი)
მირაფლორესის რაიონი (Distrito de Miraflores) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის უამალიესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 667 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 727 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 39 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 96.74 კმ²-ია.
ამატის მხარე
ამატის მხარე (Amatas novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 5 თემს. სამხარეო დუმა მდებარეობს დრაბეშის თემის ისტორიულ სახლ „აუსმასში“.
მხარე დაარსდა ამატისა და დრაბეშის თემებისაგან 2000 წელს, როგორც თვითმმართველი ერთეული ცესისის რაიონის შემადგენლობაში. 2009 წლის 1 ივლისიდან, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულების შემდეგ, ჩამოყალიბდა როგორც მხარე.
ეროვნული შემადგენლობა
ამატის მხარის ეროვნული შემადგენლობა 2010 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით ასე გამოიყურება :
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ქეი-ხოსროვ III
ქილიჩ-არსლან IV-ის სიკვდილით დასჯის შემდეგ, ქეი-ხოსროვ III არასრულწლოვანი იყო, რითაც სარგებლობდა სულეიმან პერვან მუინ ად-დინმა და მის სრულწლოვნებამდე რუმის სასულთნოზე საკუთარ ძალაუფლებას ავრცელებდა. ამ დროის განმავლობაში, ქეი-ხოსროვ III-ის ნაცვლად, სამხედრო ღონისძიებებს სულეიმან პერვან მუინ ად-დინი და ვეზირი ფახრ ად-დინ ალი ახორციელებდნენ.
1283 წელს, სულთანმა ქეი-ხოსროვ III-მ ჰულაგუიანთა სახელმწიფოს ილხანის — აჰმედ თოგუდანის წინააღმდეგ აჯანყება წამოიწყო, რის გამოც, 1284 წლის მარტში იგი სიკვდილით დასაჯეს. ქეი-ხოსროვ III გარდაცვალების შემდეგ, რუმის მომდევნო სულთანი მისი ძმისშვილი — ქეი-ყუბად III გახდა.
იგი უკანასკნელი სულთანია, რომელიც კონიაში, ალაედინის მეჩეთშია დაკრძალული.
ვიქტორ პოკროვსკი
ვიქტორ პოკროვსკი (Ви́ктор Леони́дович Покро́вский დ. 1889 — გ. 1922) — რუსი სამხედრო მოღვაწე, თეთრი მოძრაობის ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე და ხელმძღვანელი.
ბიოგრაფია
იყო პირველი მსოფლიო ომის მონაწილე. 1914 წლიდან იყო გრენადერთა პოლკის კაპიტანი, შემდგომში იყო სამხედრო მფრინავი, ესკადრილიის მეთაური. 1916 წლიდან იყო რიგის მე-12 ავიარაზმის მეთაური. 1917 წლიდან შტაბს-კაპიტანი. 1918 წლიდან თეთრ მოძრაობაში გაწევრიანდა. იყო ყუბანის მოხალისეთა რაზმის უფროსი. 1918 წლის 14 მარტიდან პოლკოვნიკი, იმავე წლის 27 მარტიდან გენერალ-მაიორი, ყუბანის არმიის სარდალი. 1918 წლის აგვისტოდან ყუბანის 1-ლი ბრიგადის მეთაური. 1919 წლის დასაწყისიდან იყო ყუბანის 1-ლი ცხენოსანი კორპუსის სარდალი. იმავე წლის ივლისიდან გენერალ-ლეიტენანტი და კავკასიის არმიის ცარიცინის დაჯგუფების სარალი. 1919 წლის 26 ნოემბრიდან 1920 წლის იანვრამდე კავკასიის არმიის სარდალი. 1920 წლის აპრილიდან წავიდა ემიგრაციაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 1922 კატეგორია:რუსი სამხედრო მოღვაწეები
ნიკოლოზ დავიდენკო
ნიკოლოზ დავიდენკო (Николай Давыденко; დ. 2 ივნისი, 1981, სევეროდონეცკი, უსსრ, სსრკ) — რუსი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი მესამე ჩოგანი.
დავიდენკომ კარიერა 2014 წელს დაასრულა.
წლის შემაჯამებელი ტურნირის ფინალები: 2 (1–1)
(დ) – დახურული კორტი
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ჩოგბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:დაბადებული 2 ივნისი
ალექსანდრე ჭავჭავაძის ქუჩა
ალექსანდრე ჭავჭავაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა). რუსთაველის გამზირიდან კოტე მესხის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 30-იან წლებში. დააპროექტა მიწისმზომელმა ტოვარნიცკიმ (1833-1835). 1841 წლის შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც დავითის ქუჩა. 1846 წელს ეწოდა ალექსანდრე ჭავჭავაძის სახელი. იგი ამ ქუჩაზე ცხოვრობდა და ამ ქუჩაზეც აღესრულა ტრაგიკულად — მიხეილ ვორონცოვთან წვეულებაზე მიმავალი ეტლიდან გადმოვარდა, თავი დაარტყდა ქუჩის ფილაქანს და იმავე ღამეს გარდაიცვალა. ქუჩაზე და ჩიხებში შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები. ალექსანდრე ჭავჭავაძის კუთვნილი, სილამაზით გამორჩეული 3 შენობა, რომელთაც მთელი კვარტალი ეჭირა რუსთაველის გამზირსა და გრიბოედოვის ქუჩას შორის, შემორჩენილი არ არის.
ამჟამად ამ ადგილას დგას და ჭავჭავაძია ქუჩაზე გვერდითი ფასადით გამოდის არქიტექტორების პ. შტერნისა და კ. ტატიშჩევის მიერ 1897 და 1898 წლებში აგებული შენობები. ქუჩას აქვს 1 შესახვევი (ატენის შესახვევი, თბილისის 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ცხინვალის ქუჩა, 1946 წელს ალექსანდრე ჭავჭავაძის შესახვევი), 2 ჩიხი. პირველი ჩიხი თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც მთისძირი ჩიხი.
ლიტერატურა
ჭავჭავაძე
შუაზელი
შუაზელი (Choiseul Island) — ვულკანური კუნძული სოლომონის არქიპელაგში. ადმინისტრაციულად შედის მელანეზიური სახელმწიფო სოლომონის კუნძულების შუაზელის პროვინციის შემადგენლობაში. ძირძველი დასახელებაა — ლაურუ.
გეოგრაფია
thumb|250px|left|კუნძულის ტოპოგრაფიული რუკა. thumb|250px|left|კუნძულის ხედი კოსმოსიდან. შუაზელი — სოლომონის კუნძულების ყველაზე ჩრდილო-დასავლეთის კუნძულია. მისგან დასავლეთით მდებარეობს კუნძული ბუგენვილი (პაპუა-ახალი გვინეის შემადგენლობაში) რომლისგანაც ის გამოყოფილია ბუგენვილის სრუტით, აღმოსავლეთით — კუნძული სანტა-ისაბელი, სამხრეთით — ნიუ-ჯორჯიის კუნძულები.
შუაზელი — სოლომონის არქიპელაგის ერთ-ერთი დიდი კუნძულია. კუნძულის ხმელეთის ფართობი შეადგენს 2970,7 კმ²-ს. უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან — მაეტამბეს მთა (Maetambe), რომლის სიმაღლეა 1067 მეტრი და წარმოადგენს უძველეს ვულკანურ კონუსს. კუნძულის ზედაპირი წარმოდგენილია ფართე ვაკეებით, ხშირი მცენარეულობით დაფარული ქედებით, ქვიშოვანი პლაჟებით. სოფელ სარალატასთან ახლოს მდებარეობს ცხელი წყარო. შუაზელის კუნძული გარშემორტყმულია ვიწრო გაქვავებული რიფით, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროსთან — ბარიერული რიფით.
შუაზელის კუნძულზე კლიმატი ტროპიკულია. წლის საშუალო ტემპერატურა შეადგენს 26-32 °C-ს, ნალექების წლიური რაოდენობაა — 2540-5080 მმ.
ისტორია
რაიმე არქეოლოგიური გათხრები შუაზელის კუნძულზე არ ჩატარებულა, მაგრამ, ლინგვისტიკური მონაცემებიდან გამომდინარე, შეიძლება ვივარაუდოთ, რომ კუნძულზე ადამიანთა დასახლება დაიწყო დაახლოებით 3500 წლის წინ.
შუაზელის კუნძული 1568 წელს აღმოაჩინა ესპანელმა ზღვაოსანმა ალვარო მენდანია დე ნეირამ, რომელმაც კუნძულს სახელად დაარქვა სან-მარკოსი. მაგრამ მოგზაური კუნძულზე არ გადასულა. 1768 წელს შუაზელი ხელმეორედ აღმოაჩინა ფრანგმა ზღვაოსანმა ლუი ანტუან დე ბუგენვილმა და მას საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის ეტიენ ფრანსუა შუაზელის პატივსაცემად შუაზელის კუნძული უწოდა.
XIX საუკუნის დასასრულამდე შუაზელის კუნძული ევროპელებში არავითარ ინტერესს არ იწვევდა, ხოლო ურთიერთობა მეზობელი კუნძულების მოსახლეობასთან საკმაოდ მტრული იყო. 1870-იან წლებში კუნძულის ცენტრალური ნაწილის ბელადმა მოაწყო თავდასხმა დასავლეთის ტომებზე და კუნძულ ვაგენზე, რომელიც ამ მოვლენების შემდეგ გახდა დაუსახლებელი. 1886 წელს კუნძულზე დამყარდა გერმანიის იმპერიის პროტექტორატი, ხოლო 1899 წელს — ბრიტანეთის იმპერიის. 1916 წელს შუაზელის კუნძულზე იფეთქა ტომთაშორისმა ომმა, რომელიც დამთავრდა მხოლოდ 1921 წელს სამშვიდობო ხელშეკრულების ხელმოწერით.
მეორე მსოფლიო ომის წლებში შუაზელის კუნძულზე გადმოსხდნენ იაპონიის და აშშ-ის ჯარები, მაგრამ კუნძული მდებარეობდა ძირითადი საბრძოლო მოქმედებებისგან შორს.
1978 წელს შუაზელი გახდა სოლომონის კუნძულების დამოუკიდებელი სახელმწიფოს ნაწილი.
მოსახლეობა
1999 წელს შუაზელის კუნძულის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა დაახლოებით 20 ათას ადამიანს, რომელთა დიდი ნაწილი ცხოვრობდა პატარა სოფლებში კუნძულის დასავლეთ და აღმოსავლეთ სანაპიროებზე. შუაზელის ყველაზე დიდი დასახლებაა — სოფელი სასამუნგა (Sasamungga). ტაროს, ვაგენას და რობ-როის კუნძულებთან ერთად შუაზელი 1978 წლიდან ქმნის სოლომონის კუნძულების იმავე დასახელების პროვინციას.
კუნძულის მოსახლეობა ლაპარაკობს რამდენიმე მელანეზიურ ენაზე: ასევე გვხვდება კირიბატული ენა.
ეკონომიკა
შუაზელის კუნძულის გაქრისტიანებამდე ადგილობრივი მოსახლეობა დაკავებული იყო ნატურალური სოფლის მეურნეობით. ძირითადი კულტურები იყო ტარო, იამსი, ბანანი. კუნძულელები ასევე ნადირობდნენ გარეულ ცხოველებზე, უპირველეს ყოვლისა, ოპოსუმებზე და გარეული ღორებზე. თევზჭერა არ იყო საკვების მთავარი წყარო ადგილობრივი მოსახლეობისთვის.
დღეისათვის ძირითადი კულტურებია ბატატი, ბრინჯი, ბანანი, ნესვის ხე. კუნძულზე დიდი რაოდენობითაა ქოქოსის პალმის პლანტაციები, ხოლო ძირითადი საექსპორტო საქონელია კოპრა.
2000 წელს სოფელ სასამუნგაში დამონტაჟდა პატარა მზის ელექტროსადგური. ელექტროენერგია გამოიყენება უპირველეს ყოვლისა ადგილობრივი სკოლებისათვის. ძაბვა საკმარისია ტელევიზორების და კომპიუტერების მუშაობისათვის.
სოციალური წყობა
კუნძულზე რომელიმე დაქორწინებული წყვილის ახლო ნათესაურ გაერთიანებას ჰქვია სინანგე (sinangge). სინანგეს საკუთრებაში იმყოფება მიწის განსაზღვრული ნაკვეთი კუნძულ შუაზელზე, რომელიც შეიძლება დაამუშაოს თემის ნებისმიერმა წევრმა (ამასთან ერთი ადამიანი ერთდროულად შედის რამდენიმე სინანგეში). მაგრამ სინანგეს წევრს არ შეუძლია დაისაკუთროს თემის კუთვნილი ეს მიწის ნაკვეთი. უფრო ხშირად ახლო ნათესავები სახლდებიან ერთ ადგილას, ქმნიან პოლიტიკურ, ეკონომიკურ და კულტურულ გაერთიანებას თემში ყველაზე პატივსაცემი ადამიანის ხელმძღვანელობით. სინანგეს წევრები შეიძლება გახდნენ არა მარტო დაქორწილებული წყვილის ნათესავები, არამედ სხვა ნებისმიერი სინანგეს წევრი.
ძველი მაცხოვრებლების მითოლოგიური წარმოდგენები
კუნძულის ძველი მაცხოვრებლები ეთაყვანებოდნენ სხვადასხვა ტყის ღმერთებს და სულებს. ზოგიერთ სინანგეს ჰქონდა განსხვავებული ცერემონიალური მოედანი, რომელიც ეძღვნებოდა რომელიმე სხვა ღმერთს.
გარდაცვლილ ადამიანის სხეულს უფრო ხშირად წვავდნენ, თუმცა ზოგჯერ მარხავდნენ მიწაში. შუაზელის კუნძულის მოსახლეობა მიწისქვეშა სამყაროს ეძახდა უნგანას.
სქოლიო
კატეგორია:სოლომონის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
კონსტანტინე ციოლკოვსკი
კონსტანტინე ციოლკოვსკი (Константин Эдуардович Циолковский; დ. 5 (17) სექტემბერი, 1857 — გ. 19 სექტემბერი, 1935) — რუსი და საბჭოთა თვითნასწავლი მეცნიერი, გამომგონებელი, სკოლის მასწავლებელი. თეორიული კოსმონავტიკის ფუძემდებელი. მისი ძირითადი სამეცნიერო ნაშრომები ეხება ჰაერნაოსნობას, სარაკეტო დინამიკას და ასტრონავტიკას. რუსული კოსმიზმის (რელიგიურ-ფილოსოფიური მიმდინარეობა XX ს. დასაწყისში) წარმომადგენელი, სამეცნიერო ფანტასტიკის ავტორი, დამხმარე და პროპაგანდისტული ინტერპრეტაციის იდეების ავტორი და სხვა.
ბიოგრაფია
ციოლკოვსკის საგვარეულო წარმოშობით წარჩინებულ პოლონურ საგვარეულოთა რიგს მიეკუთვნებოდა. მისი მშობლები ედუარდ ეგნატეს ძე ციოლკოვსკი და მარია ივანეს ასული იუმაშვა განათლებული ადამიანები იყვნენ. ედუარდმა დაამთავრა სანქტ-პეტერბურგის სატყეო ინსტიტუტი და პროფესიონალი მეტყევე იყო, ხოლო მისმა დედამ დაამთავრა გიმნაზია და ძალიან კარგად ფლობდა ლათინურ ენას, ასევე, მათემატიკას, და სხვა მეცნიერებებს.
ბავშვობა
კონსტანტინე ციოლკოვსკი დაიბადა 1857 წელს რიაზანის მახლობლად სოფელ იჟევსკში. სახელი კონსტანტინე სრულიად ახალი და უცხო იყო ციოლკოვსკების საგვარეულოსათვის. სახელი მას უწოდა ნიკოლსკის ეკლესიის მღვდელმა, რომელმაც შეასრულა ახალშობილის ნათლობა. ბავშვობისას კონსტანტინე გაცივდა, დაავადება გაურთულდა და დაუქვეითდა სმენა. ის გახდა სრულიად ყრუ-მუნჯი. ამ პერიოდს ის ძალიან მძიმედ განიცდიდა. ამავე დროს, კონსტანტინემ გამოავლინა ხელობისადმი ინტერესი. ის ქმნიდა სახლებს, ციგებს, საათებს გირებით და ა.შ. მუყაოს, ქაღალდისა და ცვილისაგან.