cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გია გულუა
ბიოგრაფია
დაიბადა 1956 წლის 20 თებერვალს ზუგდიდში. დაამთავრა ხარკოვის სახანძრო ტექნიკური სასწავლებელი 1976 წელს; 1986 წელს — სსრკ-ის შინაგან საქმეთა სამინისტროს აკადემია. 1992 წლის იანვრიდან — შსს-ის თბილისის სამმართველოს უფროსი. მონაწილეობდა აფხაზეთის ომში (1992-1993). 1992 წელს მიენიჭა გენერალ-მაიორის წოდება. 4 დეკემბრიდან იყო საქართველოს შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილე და სატრანსპორტო პოლიციის მთავარი სამმართველოს უფროსი. 1994 წელს დაჯილდოვდა ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენით.
1994 წლის 20 აპრილს, გია გულუა ორ თანმხლებ პირთან ერთად, თბილისში, ნუცუბიძის პლატოზე, საკუთარ სახლთან რამდენიმე შეირაღებულმა პირმა ჩაცხრილეს.
დარჩა მეუღლე — ნუცა და ორი ვაჟი: სანდრო და დავითი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:ზუგდიდში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 აპრილი კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:აფხაზეთის ომის მონაწილეები
მაღალი წნევის ნატრიუმის ნათურა
მაღალი წნევის ნატრიუმის ნათურა – აირგანმუხტავი სინათლის წყარო, რომელშიც სინათლე წარმოიქმნება მის კაფსულაში აორთქლებულ ნატრიუმში ელექტრული განმუხტვით. განასხვავებენ მაღალი და დაბალი წნევის ნატრიუმის ნათურებს. იმის გამო, რომ ნატრიუმის ნათურა იწვევს ნაკლებ სინათლით დაბინძურებას (სინათლის სმოგი, განათებული ცა...) ვიდრე მაღალი წნევის ვერცხლისწყლის ნათურა, მას ფართოდ იყენებენ ასტრონომიული ობსერვატორიების სიახლოვეს მდებარე დასახლებებში. მაღალი წნევის ნატრიუმის ნათურა შეიცავს იგივე ნივთიერებებს, რასაც მაღალი წნევის ვერცხლისწყლის ნათურა და ჩართვისას დასაწყისში ანათებს მუქ ვარდისფრად (მოიისფროდ), ხოლო გახურების შემდეგ ნარინჯისფრად. ზოგიერთი ასეთი ნათურა ჩართვისას მოლურჯოდაც ანათებს.
კლასიფიკაცია
კონსტრუქციისა და ანთების მექანიზმის მიხედვით მაღალი წნევის ნატრიუმის ნათურები იყოფა სამ ძირითად ტიპად:
ლიტერატურა
ეს სტატია ნათარგმნია ჩეხური ვიკიპედიის სტატიიდან: Sodíková výbojka
კატეგორია: გარე განათების მოწყობილობები კატეგორია: აირგანმუხტავი სინათლის წყაროები კატეგორია: ნათურები
იოჟეფ საბო
იოჟეფ საბო (Йожеф Йожефович Сабо; Szabó József; Йо́жеф Йо́жефович Са́бо დ. 29 თებერვალი, 1940, უნგვარი, უნგრეთი) — უნგრული წარმოშობის უკრაინელი და საბჭოთა ფეხბურთელი და მწვრთნელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე. სხვადასხვა დროს იცავდა უჟგოროდის „სპარტაკის“, კიევის „დინამოს“, ვოროშილოვგრადის „ზარიას“, მოსკოვის „დინამოსა“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ოთხგზის (1961, 1966, 1967, 1968) ჩემპიონი და სამგზის (1960, 1965, 1969) ვიცე-ჩემპიონი, საბჭოთა კავშირის თასის ორგზის (1964, 1966) მფლობელი კიევის „დინამოს“ შემადგენლობაში. 1962 წლის ჩილეს და 1966 წლის ინგლისის მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1967), უკრაინის დამსახურებული მწვრთნელი.
სანაკრებო კარიერა
1965–1972 წლებში საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 40 შეხვედრას ატარებს და 8 ბურთი გააქვს.
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
იოჟეფ საბომ ინგლისის მსოფლიო ჩემპიონატის 4 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:დაბადებული 29 თებერვალი კატეგორია:უკრაინელი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:უჟგოროდის ჰოვერლას ფეხბურთელები კატეგორია:კიევის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:1962 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1966 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1972 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:უკრაინელი ფეხბურთის მწვრთნელები
რენი (უკრაინა)
რენი (Рені) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 19488 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ოდესის ოლქის ქალაქები
ჟებოტის მარიამწმინდის ეკლესიის კომპლექსი
ჟებოტის მარიამწმინდის ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟებოტაში. კომპლექსში შედის წმინდა მარიამის ეკლესია, ორსართულიანი ეკლესია, გალავანი და გალავანზე გარედან მიშენებული ორსართულიანი სამრეკლო. მათგან უადრესია ორსართულიანი ეკლესია. მომდევნო ხანებში აუგიათ დარბაზული ეკლესია და გალავანი, ხოლო სულ ბოლოს სამრეკლო. ორსართულიანი ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით. ნაგებია მოზრდილი, ნაწილობრივ დამუშავებული ნატეხი ქვის რეგულარული წყობით. დაზიანებულია: ჩამოშლილია სახურავის საფარი, და ნაწილობრივ ლავგარდანი, მონგრეულია აღმოსავლეთის ორივე მიზნით, დასავლეთ კედელზე მიუშენებიათ ნატეხი ქვით ნაგები სქელი, კედელი, რომელსაც ორივე ბოლო ისე აქვს მომრგვალებული, რომ შენობის დასავლეთის ორივე კუთხეს მთელ სიმაღლეზე ფარავს. როგორც ჩანს, ამავე დროს განუახლებიათ ლავგარდანი და სახურავი. I სართული გეგმით სწორკუთხაა, ნახევარწრიული კამარით გადახურული ყრუკედლებიანი სათავსია, II სართული კი სამლოცველოა. მათ შორის კავშირი ხორციელდებოდა I სართულის კამარაში მოწყობილი მართკუთა ხვრელებით, რომლის ნაწილიც სამლოცველოს აფსიდის ფარგლებშია მოქცეული.
შესასვლელი სამლოცველოს სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეში აქვს, მიწის დონიდან 3,2 მეტრ სიმაღლეზე. კარი ორივე მხრიდან ტიმპანითაა დასრულებული. გარედან შესასვლელის აღმოსავლეთ წირთხთან წყობიდან გამოშვერილია მოზრდილი ქვა, რომელსაც როგორც ჩანს, ხის კიბის მისაყრდნობად იყენებდნენ. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გარეთკენ მკვეთრად შევიწროებული თაღოვანი სარკმელია, რომლის სამხრეთით მცირე ზომის კვადრატული ნიშია მოწყობილი. თითო მსგავსი სარკმელია ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებში. მათგან დასავლეთ სარკმლის ღიობი მოგვიანებით კედელში გრძელდება. აფსიდი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით, მის თაღს ოდნავ შეისრული ფორმა აქვს. მსგავსი ფორმისაა კამარაც. ინტერიერში ჩრდილოეთ და დასავლეთ კედლებზე, შემორჩენილია შელესილობისა და მოხატულობის უმნიშვნელო ფრაგმენტები. გარედან შენობა ზემოთკენ ოდნავ ვიწროვდება და დასრულებულია შირიმის მაღალი ლავგარდნით, რომლის პროფილს შეადგენს თარო, შეზნექილი მრუდი ზედაპირი და ლილვი. სახურავი ორფერდა. წმინდა მარიამის ეკლესია დგას ორსართულიანი ეკლესიის დასავლეთით, 4,50 მეტრზე. დარბაზულია თარიღდება გვიანი შუა საუკუნეებით. ნაგებია ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამოშლილია კამარისა და საფასადო წყობის მნიშვნელოვანი ნაწილი, მონგრეულია სამხრეთ დასავლეთ ნაწილი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია. მას მხოლოდ წირთხლების მცირე ნაწილი შემორჩა.
ეკლესია უაფსიდოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია კუთხეებმომრგვალებული საკურთხევლით, რომლის აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილია გარეთკენ შევიწროებული სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო კვადრატული ნიშია. თითო სწორკუთხა სარკმელი სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშია. საკურთხევლის სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ტრაპეზია მიდგმული. საკურთხეველი ამორფული ფორმის კონქითაა გადახურული, იგი უშუალოდ შეერთვის დარბაზის ასევე არაწესიერი ფორმის კამარის შემორჩენილ ნაწილს. საკურთხლევის მხრები ვიწრო და უსწორმასწოროა. საკურთხეველში და ჩრდილოეთ კედელზე შემორჩენილია გვიანი შუა საუკუნეეების ძლიერ დაზიანებული მოხატულობის ფრაგმენტები. საკურთხეველში მხატვრობა ორ რეგისტრად ყოფილა დაყოფილი. ამჟამად კონქის კომპოზიცია მთლიანად დაღუპულია. მეორე რეგისტრში წარმოდგენილი არიან ეკლესიის მამები. ამავე რიგში, ჩრდილოეთის მხარეს გამოსახულია დიაკვანი. დარბაზის ჩრდილოეთ კედელზე ასომთავრული წარწერის ფრაგმენტები. წარწერის ყოველი სამი სტრიქონი მოქცეულია სწორკუთხედში, რომელიც შემოსაზღვრულია მოწითალო-აგურის ფეხი ხაზით. ამღამად დარჩენილია ხუთი ასეთი სწორკუთხედი. წარწერის შინაარსის დადგენა არ ხერხდება. მხატვრობის შესრულების მანერა მშრალია და გრაფიკული. კოლორიტი აგებულია მოყვითალო-აგურისფერი, ცისფერი და ყვითელი ფერების შეხამებაზე. ფონი თეთრია. სამრეკლო გეგმით სწორკუთხა, ორსართულიანი ნაგებობა, მიშენებულია გალავნის სამხრეთ კედელზე. ნაგებია წვრილი ნატეხი ქვით.
I სართული ნახევარსფერული გუმბათით გადახურული სწორკუთხა სათავსია, რომლის აღმოსავლეთ სამხრეთ კიდეში სწორკუთხა შესასვლელია გაჭრილი. სათავსის ოთხივე კუთხეში თითო მოზრდილი ტროპია მოწყობილი. ტრომპებს ზემოთ თითქმის ტოლგვერდა რვაკუთხედი იქმნება, რომელსაც გუმბათის წრიული საფუძველი ემყარება. აღმოსავლეთ კედლის სწორკურთხა შესასვლელი გაჭრილი. სათავსი ოთხივე კუთხეში თითო მოზრდილი ტრომპია მოწყობილი. ტრომპებს ზემოთ თითქმის ტოლგვერდა რვაკუთხედი იქმნება, რომელსაც გუმბათის წრიული საფუძველი ემყარება. თვით გუმბათის საფუძლის მრუდი რამდენამდე კედელშია შეჭრილი და მთელ პერიმეტრზე პატარა საფეხურს ქმნის. სართულის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში თითო კვადრატული ნიშია. II სართული რვაწახნაგოვანი, გარედან ზემოთკენ შევიწროებული ფანჩატურია, ყოველ წახნაგში თითო ფართო და მაღალი თაღოვანი ღიობია. თითოეული მათგანი ზემოთ თანდათან შევიწროებულია და დასრულებულია ნახევარწრიული თაღით. თაღით მალი რამდენამდე აღემატება ღიობის, სიგანეს, რის გამოც ორივე ქუსლთან პატარა საფეხური იქნება. გარედან თაღები კედლის სწორკუთხა შეღრმავებაშია მოქცეული. ფანჩატური შიდა სივრცე ნახევარსფერული გუმბათითაა გადახურული, რომელიც საფუძვლით, I სართულის გუმბათის მსგავსად, კედლის სიბრტყეშია შეჭრილი. ფანჩატური დასრულებულია შირიმის ლავგარდნით, რომლის პროფილს შეადგენს ვიწრო თარო და ცერად ჩაკვეთილი სიბრტყე. სამრეკლოს პირამიდური ფორმის რვაწახნაგოვანი სახურავი ხურავს. სწორკუთხა მოხაზულობის გალავნისა და მის დასავლეთ კედელში არსებული კარიბჭის კედლები 0,5-1,2 მეტრ სიმაღლეზეა შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
KELT-9b
KELT-9b — ჩვვენთვის ცნობილი ყველაზე ცხელი გაზის გიგანტი ეგზოპლანეტა, რომლის განათებული მხარის ტემპერატურაც 4327 °C-ს აღწევს (4600 K); შედეგად, ის უფრო ცხელია, ვიდრე M-ტიპის ვარსკვლავები და K-ტიპის ბევრი ვარსკვლავი. მოძრაობს ვარსკვლავ HD 195689-ის (იგივე KELT-9) გარშემო, რომელიც არის გვიანდელი B-ტიპის მთავარი მიმდევრობის ვარსკვლავი დედამიწიდან 620 სინათლის წლის მანძილზე.
აღმოაჩინეს ტელესკოპ Kilodegree Extremely Little Telescope (KELT)-ის საშუალებით; მისი უცნაური ბუნების შესახებ დადგენილი ცნობები 2016 წელს გამოქვეყნდა.
დედავარსკვლავის ტემპერატურა 9897 °C-ია (10170 K), რაც უჩვეულოა, რადგან როგორც წესი, ცხელ ვარსკვლავებთან პლანეტათა ტრანზიტის (ჩვენსა და დედავარსკვლავს შორის ჩავლა) დაფიქსირება ვერ ხერხდება. თავის ვარსკვლავს გარს უვლის ყოველ 1,5 დღეში ერთხელ.
KELT-9b იმდენად ცხელია, რომ დღის მხარეს, მისი ზედაპირის ტემპერატურა 4 327 °C-ს აღწევს. შედარებისათვის, მზის ზედაპირის ტემპერატურა დაახლოებით 5 527 °C-ია და მისი უახლოესი პლანეტა — მერკური, ზედაპირზე ძლივს აღწევს 427 °C-ს.
გაზის გიგანტი პლანეტა KELT-9b იუპიტერზე 2,8-ჯერ მძიმეა, მაგრამ აქვს მისი სიმკვრივის მხოლოდ ნახევარი, რადგან ატმოსფეროს მუდმივად აცლის მძლავრი დედა-ვარსკვლავი.
KELT-9-ის მიდამოებში არსებული ულმობელი პირობები როგორც ჩანს, ახლად აღმოჩენილი პლანეტის სიცოცხლეს ხანმოკლეობასა და სისასტიკეს უქადის. მკვლევართა ჯგუფის ვარაუდით, პლანეტა წამში 10 მილიონ კილოგრამ მასას კარგავს და სავარაუდოდ, წარმოქმნის ისეთ კუდს, რომელსაც ხშირად ვხედავთ კომეტათა გასწვრივ.
ეს კი იმას ნიშნავს, რომ პლანეტა ან სრულიად გაქრება, ან საბოლოოდ დარჩება მხოლოდ მისი ბრტყელი, კლდოვანი ბირთვი (ჯერჯერობით უცნობია, აქვს თუ არა KELT-9b-ის მსგავს პლანეტებს კლდოვანი ბირთვი).
მკვლევრებს იმედი აქვთ, რომ სულ მალე, KELT-9b-ის შესახებ უფრო მეტ დეტალს შეიტყობენ სხვა ტელესკოპთა მეშვეობით; ამ მხრივ მათ განსაკუთრებით ეიმედებათ ჯეიმზ ვების კოსმოსური ტელესკოპი, რომელსაც NASA 2019 წელს გაუშვებს.
სქოლიო
კატეგორია:ეგზოპლანეტები კატეგორია:გედის თანავარსკვლავედი კატეგორია:გაზის გიგანტები
ჰარისონი (აუტაგამის ოლქი)
ჰარისონი (Harrison) — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აუტაგამის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფლის მოსახლეობა 7 373 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 12 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აუტაგამის ოლქის დასახლებები
გუმაჩი
გუმაჩი, გუმაჩიბაში (Гумачи) — მწვერვალი საქართველოსა და რუსეთის საზღვარზე. ადმინისტრაციულად მოქცეულია საქართველოს — სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარისა და რუსეთის — ყაბარდო-ბალყარეთის საზღვარზე. სიმაღლე 3805 მ. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონზე, მდინარე ადილსუს ზემოთებიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მწვერვალებს ჩეგეთაუ-ჩანასა და ჯანთუგანს შორის. მწვერვალიდან ჩრდილოეთით იწყება ადილსუს ქედი, რომელიც ყოფს მდინარეების ადილსუსა და ადირსუს ხეობებს და რომელზედაც აღმართულია გუმაჩის უღელტეხილი. კალთებიდან ეშვება მყინვარი გუმაჩი და ჯანყუათი. ყარაჩაი-ბალყარული ენიდან მწვერვალის სახელწოდება ითარგმნება როგორც „ტილოთი ჩამოკიდებული მწვერვალი“.
სქოლიო
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები კატეგორია:ყაბარდო-ბალყარეთის მთები
აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის დღე
აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის დღე (Müstəqilliyin Bərpası Günü ) აზერბაიჯანი ს მთავარი სახელმწიფო დღესასწაულია. ეს თარიღი 18 ოქტომბერს ყოველწლიურად აღინიშნება.
დღესასწაულის ისტორია
1991 წლის 30 აგვისტოს აზერბაიჯანის უმაღლესი საბჭოს საგანგებო სხდომაზე მიღებულ იქნა რესპუბლიკის სახელმწიფო დამოუკიდებლობის აღდგენის დეკლარაცია. იმავდროულად მიღებულ იქნა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს დადგენილება  „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო დამოუკიდებლობის აღდგენის შესახებ“.
1991 წლის 18 ოქტომბერს აზერბაიჯანის უმაღლესმა საბჭომ 30 აგვისტოს მიღებული დადგენილების საფუძველზე მიიღო აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო დამოუკიდებლობის შესახებ კონსტიტუციური აქტი და დააფუძნა დამოუკიდებელი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო, პოლიტიკური და ეკონომიკური სტრუქტურის საფუძვლები.
აზერბაიჯანის საფოსტო მარკები
პტღნი
პტღნი (Պտղնի) — სოფელი სომხეთში, კოტაიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 350 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 395 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 224 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6.22 კმ²-ია.
ჰონგ-კონგი 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჰონგ-კონგმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთორმეტედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჰონგ-კონგი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გურჯაანის მეორე სამარხი
ძეგლი, რომელიც დაზიანებულია, აღმოაჩინეს 2010 წელს მიწის სამუშაოების დროს. სამარხი წარმოადგენს ქვის ოთხი ფილისგან შედგენილ ქვაყუთს, რომელიც დამხრობილია აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ. სამარხი კოლექტიურია, მასში სამი მიცვალებულის ჩონჩხი აღმოჩნდა. ერთ-ერთი მიცვალებული იწვა გულაღმა გაშოტილი, თავით დასავლეთისაკენ. ჩონჩხი ცუდად იყო დაცული. დანარჩენი ორი მიცვალებულის ძვლები ერთ-ერთ განივ კედელთან იყო მიხვეტილი. სამარხში აღმოჩნდა ბრინჯაოსა და რკინის სამაჯურები, რკინის მშვილდსაკინძი და რკინის ბეჭდის ფრაგმენტი. მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ საცავში.
იდელსონის აფთიაქი
იდელსონის აფთიაქი (Аптека Идельсона) — უძველესი სახლი ტაგანროგში, როსტოვს ოლქი. მდებარეობს წითელ შესახვევ № 53-ში. ამჟამად ეწოდება აფთიაქი № 53. 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 გადაწყვეტილების საფუძველზე სახლს, რომელშიც მდებარეობდა იდელსონის აფთიაქი მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
თავდაპირველად სახლის მფლობელმა რ. ბ. იდელსონმა, სანამ სახლს ააშენებდა თავისი აფთიაქის განსათავსებლად იჯარით აიღო სათავსო თანამედროვე ჩეხოვის ქუჩაზე. შემდეგ თავისი ბიზნეს საქმიანობის განვითარებისათვის იყიდა ორსართულიანი სახლი და მის პირველ სართულზე 1884 წელს განათავსა საკუთარი აფთიაქი. დროთა განმავლობაში იდელსონის აფთიაქი ქალაქ ტაგანროგში ერთ-ერთი საუკეთესო გახდა. ჩვენს დრომდე შემორჩენილია იდელსონის აფთიაქის ეტიკეტების გამოსახულება.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ. 1920 წლის 20 ივნისს მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია. შემდგომში აფთიაქში მუშაობდა 9 ადამიანი. მთავარი პროვიზორის თანამდებობაზე დაინიშნა ი. ბ. ნანკინი. დაწესებულებას ეწოდა ააფთიაქი № 53 და აგრძელებდა თავის საქმიანობას. 1980-იან წლებში შევიდა კომპანია „ფარმაციის“ შემადგენლობაში.
აღწერა
იდელსონის სახლის ფასადის ელემენტები, რომელიც გამოყენებულია მის გასაფორმებლად საკმად ასიმეტრიულია. ეს ელემენტებია ბარელიეფები, შეისრული ფანჯრები და სხვ. სახლის გარეთა ფასადი შესრულებულია გოთიკურ არქიტექტურულ სტილში.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ინგლისური ბულდოგი
ინგლისური ბულდოგი (Bulldog) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ინგლისში XIX საუკუნეში.
როდესაც 1830 წელს, აკრძალეს ძაღლების ბრძოლები ხარებთან, ეს ჯიში გადაშენების საფრთხის წინ აღმოჩნდა. თუმცა ბილ ჯორჯმა შეცვალა ჯიში, დააჯილდოვა რა იგი თანამედროვე ექსტერიერით და აგრესიულობის შემცირებით. ბულდოგებმა წინაპრებთან შედარებით მკვეთრად შეიცვალეს თავისი ფუნქცია, ხასიათი და გარეგნული სახე. სიტყვა „ბულდოგს“ XVII საუკუნეში იყენებდნენ იმ ძაღლების აღსანიშნავად, რომლებიც მიიღეს მასტიფების (რომლებიც დათვზე ნადირობდნენ) და ტერიერების შეჯვარებით. ძლიერი და გამბედავი ბულდოგები იდეალურ ძაღლად ითვლებოდა ნადირობისას, ისინი უშიშრად ეცემოდნენ ხარს და ყურადღებას არ აქცევდნენ მიყენებულ ჭრილობებს. დღევანდელი გულკეთილი ძაღლები შექმნეს გამოფენებისთვის, რამაც წარმოშვა ჯანმრთელობასთან დაკავშირებული უამრავი პრობლემა. თავისთავად, ეს ძალიან დასანანია, რადგან ბულდოგის ჯიშს მშვენიერი თვისებები ახასიათებს და იგი დიდებული კომპანიონია.
ემეთულაჰ რაბია გიულნუშ სულთანი
ემეთულაჰ რაბია გიულნუშ ვალიდე სულთანი (დ. 1642 — გ. 6 ნოემბერი, 1715 ) — ოსმალეთის სულთნის, მეჰმედ IV-ის ცოლი. სულთან მუსტაფა II-ის და აჰმედ III-ის დედა. ვალიდე სულთანი
ინგლისური ბულდოგი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:ბრიტანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები კატეგორია:მოლოსერები
ემეთულაჰ რაბია გიულნუშ სულთანი
ბიოგრაფია
ემეთულაჰ სულთანი დაიბადა 1642 წელს კუნძულ კრეტაზე. მისი დაბადების სახელი ევგენია ვორია (Eugenia Voria) იყო. მისი უფროსი შვილის ტახტზე ასვლის შემდეგ გახდა ვალიდე სულთანი. მუსტაფა II-ის შემდეგ ტახტზე ემეთულაჰის სხვა შვილი, აჰმედ III ავიდა. ემეთულაჰმა ვალიდე სულთნის წოდება 20 წელი შეინარჩუნა.
ემეთულაჰ რაბია გიულნუშ სულთანი გარდაიცვალა 1715 წლის 6 ნოემბერს. დაკრძალულია იენი ვალიდეს კომპლექსში, უსქუდარში.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმალეთის სულთნების მეუღლეები კატეგორია:ოსმალეთის იმპერია კატეგორია:ვალიდე-სულთნები კატეგორია:დაბადებული 1642 კატეგორია:გარდაცვლილი   6 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1715
უოლისი (კუნძულები)
უოლისის კუნძულები (Îles Wallis) — კუნძულების ჯგუფი წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, რომელიც შედის საფრანგეთის ზღვისიქითა ტერიტორიების უოლისის და ფუტუნას შემადგენლობაში. უახლესი კუნძულებია — ჰორნის (ფუტუნას) კუნძულები სამხრეთ-დასავლეთით (230 კმ), ტონგა სამხრეთ-აღმოსავლეთით (400 კმ), სამოა დასავლეთით (280 კმ). ფართობი ლაგუნების ჩათვლით — 159 კმ². 2013 წელს კუნძულების მოსახლეობა შეადგენდა — 8584 ადამიანს (დროებითი მოსახლეობის ჩათვლით — 9019 ადამიანს, 2013 წელი).
გეოგრაფია
უოლისის კუნძულები შედგება შედარებით დიდი უვეას კუნძულისაგან (ფართობი 77,9 კმ² და 22 უფრო პატარა კუნძულისაგან. ყველა კუნძულის ხმელეთის საერთო ფართობია — 96 კმ² (ლაგუნების ჩათვლით — 159 კმ²). უვეას კუნძული — დაბალი ვულკანური კუნძულია. ზღვის დონიდან ყველაზე მაღალი წერტილია — მთა ლულუ-ფაკაჰეგა (Lulu-Fakahega) სიმაღლით 151 მეტრი. ჩამქრალი ვულკანების კრატერების კონუსები ქმნიან გორაკებს კუნძულის ცენტრში და სამხრეთში (ლოკა, აფაფა, ლულუ ლუო, ჰოლო, ჰოლოგა, ატალიკა და სხვა). კუნძულის ჩრდილოეთი ნაწილი წარმოადგენს ლავის ძველი ნაკადებით წარმოქმნილ ვაკეს. უოლისის კუნძულები გარშემორტყმულია ბარიერული რიფებით. კუნძულების ბარიერული რიფები ასიმეტრიულია. აღმოსავლეთის მხრიდან ის მდებარეობს უვეას მთავარი კუნძულიდან შორს. ამავე მხრიდან რიფში მდებარეობს 19 კუნძული. დასავლეთი მხრიდან ის ახლოა და მასში მდებარეობს ოთხიდან სამი გასასვლელი (ფატუმანინი, ფუგა’უვეა და ავატოლუ). მეოთხე გასასვლელი — ჰონიკულუ — მდებარეობს სამხრეთით. ლაგუნის აღმოსავლეთი ნაწილი ყველაზე უფრო ღრმაა (40 მეტრი მატა-უტუს სრუტეში). დასავლეთი ნაწილი უფრო დაბალი სიღრმისაა. ყველაზე უფრო დიდი სიგანეა — 5 კმ. დღე-ღამის განმავლობაში შეიმჩნევა ორი მთლიანი მიქცევა და მოქცევა. ლაგუნაში გაფანტულია 22 მომცრო კუნძული (ნუკუფოტუ (ჯგუფის ყველაზე ჩრდილოეთი კუნძული), ნუკულაელაე, ნუკუფუფულანოა, ნუკულოა, ულუიუტუ, ნუკუტეატეა, ნუკუტაპუ (ჩრდილოეთი), ლუანივა, ტეკავიკი, ნუკუჰიონე, ნუკუატეა, ფაიოა, ფენუა-ფუ (ჯგუფის ყველაზე სამხრეთი კუნძული), ფუგალეი, ნუკუჰიფალა (ჯგუფის ყველაზე აღმოსავლეთი კუნძული), ნუკუტაპუ (სამხრეთი), ნუკუმოტუ, ნუკუ’ტააკი’მოა, ნუკუაოფა, ნუკუფეტაუ, ნუკუტააკემუკუ, ჰაოფა), რომელთა ერთი ნაწილი მარჯნული, ხოლო დანარჩენი — ვულკანური წარმოშობისაა.
უოლისის მაღალი კუნძულები ჩამოყალიბებულია ოლივინური ბაზალტური ლავებისგან და პიროკლაზებისგან, უვეაზე ერთი ჩამქრალი კრატერის და მასთან დაკავშირებული ლავების ნაკადების გარდა, რომელიც ჩამოყალიბებულია ოლიგოკლაზური ანდეზიტებით. დაბალი კუნძულები ჩამოყალიბებულია კირქვიანი ქვიშებით ან ტუფის კონუსების და ლავის გუმბათის დაშლილი ნანგრევებით. უოლისის კუნძულების ლავები ეკუთვნის ცენტრალურ-წყნარი ოკეანის ვულკანების ტუტე ლავების ჯგუფს.
უვეას კუნძული ჩამოყალიბდა 19 ვულკანური კრატერის ლავების დინებების გაერთიანებით, ორი უფრო მოგვიანებით წარმოქმნილი ლავური დინების გამოკლებით, რომლებმაც მხოლოდ ნიადაგის გადაფარვა შეძლეს. კუნძულის დიდი ნაწილი ჩამოყალიბებულია პლეისტოცენის შუა პერიოდის ლავების დინებისას. გარდამავალი ასაკის ლავები არ არსებობენ.
ისტორია
ევროპელებმა კუნძულები აღმოაჩინეს 1767 წელს და მისი აღმომჩენის სამუელ უოლისის პატივსაცემად უწოდეს უოლისის კუნძულები. 1842 წლიდან კუნძულები ეკუთვნის საფრანგეთს.
მოსახლეობა
2013 წლის აღწერის საფუძველზე კუნძულებზე ცხოვრობდა 8584 ადამიანი. კუნძულების ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტია მატა-უტუ, სადაც 2013 წელს ცხოვრობს 1075 ადამიანი. სულ კუნძულებზე არსებობს 21 დასახლებული პუნქტი. მოსახლეობის დიდი ნაწილი წარმოადგენს უოლისის (უვეას) ხალხს. ძირითადი სასაუბრო ენებია — უოლისური (უვეანური) და ფრანგული. ძირითადი რელიგიაა — კათოლიციზმი.
ეკონომიკა
სოფლის მეურნეობას და მეცხოველეობას უკავია პირველი ადგილი კუნძულების პრაქტიკულად ყველა მოსახლისათვის. სასოფლო სამეურნეო პროდუქტები უპირველეს ყოვლისა განსაზღვრულია საკუთარი მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად და ბევრ შემთხვევაში არ გადის ბაზარზე. თევზჭერა, რომლის განვითარებასაც დიდ ყურადღებას უთმობს ტერიტორიის ხელისუფლება, ჯერ კიდევ არასაკმარისადაა განვითარებული ადგილობრივი მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლადაც კი. თუმცა საშუალო სიჩქარით განვითარების პერსპექტივისათვის იგეგმება ამ დარგის ზრდა და თევზსაჭერი პორტის მშენებლობა.
ფულადი ერთეულია — ფრანგული წყნაროკეანური ფრანკი. 2009 წლის 31 მაისის მდგომარეობით 1 ამერიკული დოლარი ღირდა 85,45 ფრანგული წყნაროკეანური ფრანკი
სქოლიო
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:უოლისის და ფუტუნას კუნძულები
როზდილნა
როზდილნა (Роздільна) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქში. 2018 წელს ქალაქის მოსახლეობა 17913 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ოდესის ოლქის ქალაქები
დიდვაკის ნასოფლარი
დიდვაკის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს სოფელ ჩინთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 4 კმ-ში, მდინარე ფშავის არაგვის მარცხენა ნაპირზე, მაღალი მთის თხემზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ნასოფლარზე გამოვლინდა ათიოდე საცხოვრებელი კომპლექსის, კოშკისა და ეკლესიის ნანგრევები. შენობები ნაგებია ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარით. ნაგებობათა უმეტესობის გეგმა არ იკითხება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჟინვალის სადაბო თემის ნასოფლარები
საჯინიბოს ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შიხბაღი
შიხბაღი (Şıxbağı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	396 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
ლიშოს ეკლესია
ლიშოს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლიშოს შუა ნაწილში, განეკუთვნება XVlll საუკუნეს. ეკლესია დარბაზულია (10,2 x 5,98 მეტრი). ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. კედლები ძირითადად რიყის ქვისაა, აგურით ნაწყობია გარეთა კუთხეები, კარ-სარკმლების ღიობები, საბჯენი თაღები, კონქი და კამარა. სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში გაჭრილია თაღოვანი შესასვლელები, ორივე კარი შიგნიდან კედლის სწორკუთხოვან შეღრმავებაშია ჩასმული. ღრმა, გეგმით თითქმის ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე დაბალი, შეისრული თაღით გადახურული სარკმელია. მსგავსი თითო სარკმელია სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში, ჩრდილო კედლის შუაში და დასავლეთ კედლის ღერძზე. საკურთხევლის სარკმლის ორივე მხარეს, აფსიდის კიდეებთან, თითო ფართო თაღოვანი ნიშია. დარბაზის გრძივ კედლებზე სამ-სამი მარტივი პილასტრია, რომლებსაც შეისრული ფორმის საბჯენი თაღები ეყრდნობა. მათგან აღმოსავლეთ წყვილი და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღი საკურთხევლის ნაწილს დარბაზისგან გამოყოფს. დასავლეთით კამარა კედლის მიმდებარე შეკიდებულ საბჯენ თაღზეა დაყრდნობილი. ფასადები რიყის ქვითაა მოპირკეთებული, რომელშიც ერთმანეთისაგან თანაბარი ინტერვალებით დაცილებული ერთრიგად ნაწყობი აგურის ჰორიზონტალური შრეებია ჩართული. აღმოსავლეთის და დასავლეთის ფასადების ფრონტონებზე, აგურის წყობის შეღრმავებით, გამოსახულია საფეხუროვან პოსტამენდზე დაყრდნობილი თითო ჯვარი. დასავლეთის ფასადის ფრონტონის წვერზე დგას გეგმით კვადრატული, აგურის პატარა სამრეკლო, რომლის თითოეული წახნაგი ნახევარწრიული თაღითაა გახსნილი. სამრეკლო გადახურულია აგურით ნაწყობი პირამიდული ფორმის სახურავით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კარანკასი (მინას-ჟერაისი)
კარანკასი (Carrancas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1052 მეტრზე. მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლავრასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 948 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.42 კმ²-ზე. ფართობი 727 894 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბერის სენაკი
ბერის სენაკი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მამადაანებში, სოფლის განაპირა, ჩრდილო-დასავლეთით. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ნაშენია დიდი ზომის ნატეხი ქვით. ნაგებობა სამი მხრიდან მიწაშია ჩამჯდარი, მიწის ზევით მხოლოდ სამხრეთ კედელი და სახურავია. სამხრეთით სწორკუთხა კარია. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლების ჩრდილო კიდეში თითო სწორკუთხა ნიშია. ნაგებობას აქვს ორფერდა სხმული სახურავი, რომელიც გარედან მოზრდილი ქვის ფილებითაა დაბურული. აღმოსავლეთის ფერდზე, გადახურვის ერთ-ერთ ქვაზე რელიეფური ჯვარია გამოსახული. ნაგებობას ირგვლივ დაბალი გალავანი ევლება.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბეჰრინეშტი
ბეჰრინეშტი (Băhrineşti) — სოფელი მოლდოვაში, ფლორეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 94 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 370 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლორეშტის რაიონის სოფლები
ულან-დაბანი
ულან-დაბანი, ჰუმბოლდტის ქედი — ქედი ჩინეთში, ნანშანის სისტემაში. გადაჭიმულია დაახლოებით 250 კმ-ზე, სიმაღლე 5300-5400 მ. გარემომცველი პლატოდან ამაღლებულია 1000-2000 მ-ით. სუსტად არის დანაწევრებული. უღელტეხილების სიმაღლეა 4000 მ. გვხვდება მყინვარები. უმეტესწილად აგებულია დანალექი ქანებით. გავრცელებულია ცივი უდაბნოების მცენარეულობა. სახელი უწოდა რუსმა მოგზაურმა ნიკოლოზ პრჟევალსკიმ გერმანელი მეცნიერის ალექსანდერ ჰუმბოლდტის პატივსაცემად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის ქედები
ჰონგ-კონგი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჰონგ-კონგმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცამეტედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჰონგ-კონგი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ხელისუფლების დანაწილება
ხელისუფლების დანაწილება (მეორენაირად ხელისუფლების დანაწილების პრინციპი) — პოლიტიკურ-სამართლებრივი თეორია და პრაქტიკა, რომლის თანახმადაც ტირანიის თავიდან ასაცილებლად, სახელმწიფო ხელისუფლება რამდენიმე ერთმანეთისგან დამოუკიდებელ შტოს შორის უნდა გადანაწილდეს. ხელისუფლების დანაწილების იდეა ძველი რომიდან იღებს სათავეს და შუა საუკუნეების ევროპაში კვლავ აქტუალური გახდა სამეფო ძალაუფლების აბსოლუტიზმის თავიდან აცილების გზების ძიებაში. თანამედროვე სახით დოქტრინა ჩამოაყალიბეს ინგლისელმა ფილოსოფოსმა ჯონ ლოკმა (1632-1704) და შემდგომ ფრანგმა განმანათლებელმა, ფილოსოფოსმა და ადვოკატმა შარლ ლუი დე მონტესკიემ (1689-1755).
დემოკრატიულ ქვეყნებში დღესდღეობით ხელისუფლების დანაწილება ორი მიმართულებით ხორციელდება - ჰორიზონტალურად და ვერტიკალურად. პირველი გულისხმობს საკანონმდებლო, აღმასრულებელი და სასამართლო ხელისუფლების შტოების გამოყოფას და დამოუკიდებელ ლეგიტიმაციას, ხოლო მეორე – ცენტრალურ, რეგიონულ და მუნიციპალურ ხელისუფლებას (ცენტრალურ, ადგილობრივ მმართველობასა და თვითმმართველობას) შორის უფლებამოსილებათა გადანაწილებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელისუფლების დაყოფა კატეგორია:ხელისუფლება
შალვა გოგოლაშვილი
შალვა სიმონის ძე გოგოლაშვილი (ხონელი) (დ. 13 იანვარი [ძვ. სტ. 1 იანვარი], 1887, ქუთაისი — გ. 1 ნოემბერი, 1972, იქვე) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1961).
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზია (1904). სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1905 წელს ხონში. შემდეგ მსახიობად და რეჟისორად მუშაობდა თბილისის (1910–12), ქუთაისის (1912–1917), ბაქოს ქართულ (1917–1920), ბათუმის (1920–1923), ფოთის (1923–1926), ჭიათურის (1926–1928) თეატრებში. 1928 წლიდან გარდაცვალებამდე ქუთაისის თეატრის წამყვანი მსახიობი იყო. შესრულებული აქვს 200-მდე როლი, მათ შორის: პარასკიდი და კოწია (შალვა დადიანის „კაკალ გულში“ და „გუშინდელნი“), ლომკაცა (პოლიკარპე კაკაბაძის „კოლმეურნის ქორწინება“), კოსტაია (ავქსენტი ცაგარლის „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“), ელიზბარი (გიორგი შატბერაშვილის „ფიქრის გორა“), პასტორი (ფრიდრიხ შილერის „ყაჩაღები“), ბენ აკიბა (კარლ გუცკოვის „ურიელ აკოსტა“), ხლესტაკოვი (ნიკოლაი გოგოლის „რევიზორი“) და სხვ.
1926 წლიდან იღებდნენ კინოში. აღსანიშნავია როლები: მიკიტანი („სამანიშვილის დედინაცვალი“, 1927), ფრანგი ოფიცერი („კომუნარის ჩიბუხი“, 1929), მამულოვი („საკანი №79“, 1930), მამასახლისი („უკანასკნელი მასკარადი“, 1934), პრისტავი („დაკარგული სამოთხე“, 1937), ნესტორი („კოლხეთის ჩირაღდნები“, 1941). გოგოლაშვილმა ქართული თეატრისათვის თარგმნა და გადმოაკეთა 80-ზე მეტი პიესა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1972 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:გოგოლაშვილები
ჰერდის კუნძული
სქოლიო
კატეგორია:ჰერდი და მაკდონალდის კუნძულები კატეგორია:სამხრეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ავსტრალიის კუნძულები
ჰონგ-კონგი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჰონგ-კონგმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთოთხმეტედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
კუკუნორის ქედი
კუკუნორის ქედი — ქედი ჩინეთში, ნანშანის მთათა სისტემის ნაწილი. სამხრეთ-დასავლეთიდან შემოსაზღვრავს კუკუნორის ვაკეს. სიგრძე 300 კმ, სიმაღლე 4120 მ. უმეტესწილად აგებულია გრანიტებით, აგრეთვე კრისტალური ქანებით. ცენტრალურ ნაწილში წარმოქმნის ვიწრო, მაღალ მთათა ჯაჭვს თოვლნარებითა და მცირე მყინვარებით. დასავლეთით და აღმოსავლეთით მკვეთრად დაბლდება და ღებულობს საშუალომთიან უვალებიან იერს. ჭარბობს მშრალი სტეპის ლანდშაფტები და უძრახელას ლაქები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის ქედები
სამების ეკლესია
300px|მინი სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფლების ვაჩნაძიანისა და კალაურის მიდამოებში. შვიდიოდე კილომეტრის მანძილზე. მაღალი მთის წვერზე. ყველაწმინდის სამონასტრო კომპლექსიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით ორასიოდე მეტრზე. ეკლესია ღრმა ხევის პირასაა აგებული. დროთა განმავლობაში ხევის ნაპირი ჩაშლილია, რის გამოც ეკლესიის აღმოსავლეთ ბოლო ქარაფზეა გადაკიდებული. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და დიდი ზომის, მეტ-ნაკლებად დამუშავებული შირიმის ქვით, კუთხეები ძირითადად გამოყვანილია დიდი ზომის გათლილი კვადრებით. გარედან კედლის ზედაპირის მნიშვნელოვანი ნაწილი გასწორებულია ბათქაშით, ხოლო შიგნით მთლიანად შელესილია. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. იგი კედლის ღერძიდან ოდნავ სამხრეთითაა გადაადგილებული. კარი გარედან გადახურულია აგურით ნაწყობი ნახევარწრიული თაღით. შიგნით სწორკუთხაა. შესასვლელის წინ, ფასადის გასწვრივ ქვით ნაშენი, დაახლოებით 1,5 მეტი სიმაღლისა და 1 მეტრი სიგანის ბაქანია რომელსაც სამხრეთ ბოლოში მოწყობილი აქვს ოთხსაფეხურიანი კიბე. ეკლესიის დარბაზი გეგმით კვადრატულია. აღმოსავლეთიდან მას ერთვის ღრამ ნალისებრი აფსიდი, რომელიც დარბაზისგან მოკლე მხრებითაა გამოყოფილი. აფსიდში მცირე ზომის სწოკუთხა სარკმელი და ორი პატარა კვადატული ნიშაა სამხრეთ და ჩრდილოეთ გვერდებში. ერთი პატარა სწოკუთხა სარკმელია გაჭრილი სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ბოლოში. საკუთხევლისა და დარბაზის იატაკი ერთ დონეზეა. აფსიდის შუაში დგას ოთხწახნაგა ტრაპეზი. დასავლეთ კედელს საფეხური გასდევს. შიგნით ეკლესია გადახურულია არაწესიერი ნახევარწრიული სხმული კამარით.
მხატვრობა
ეკლესია მოხატულია. მხატვრობა სტილისტურად უკავშირდება პოსტბიზანტიურ ეპოქას. კერძოდ XVI საუკუნის ე. წ. „ხალხური მხატვრობის“ მიმდევართა დიდ ჯგუფს, რომლებსაც ვხდებით საქართველოს სხვადასხვა კუთხეებში. მხატვრობის ფრანგმენტები შემორჩენილია საკურთხეველში კამარის ორივე გვერდზე. დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებზე მოხატულობა დაყოფილია ორ რეგისტრად. დარბაზის აღმოსავლეთით კამარის სამხრეთ გვერდზე წამოდგენილია უფლის შობა, დასავლეთით ნათლისღება; კამარის ჩრდილოეთ გვერდის დასავლეთით ჯვარცმა. აღმოსავლეთით საკურთხევლისკენ შებრუნებული ვედრების ნიშნად ხელაპყრობილი ფიგურა. დასავლეტ5 კედლი სამხრეთ მონაკვეთზე ზემოთ, ისევე როგორც კონქში წარმოდგენილია უფლის დიდება. ტახტზე მჯდომარე ქრისტეს მარჯვნივ და მარცხნივ მისკენ შებრუნებული, თაყვანისცემის ნიშნად ხელაპყრობილი ორი ანგელოზი დგას. ერთ-ერთი ანგელოზის უკეთ შემონახული გამოსახულების ნიშნად ჩანს, რომ ორივე ანგელოზს სფერო და დახვეული გრაგნილი უჭირავს. იქვე კედლის ჩრდილოეთ მონაკვეთზე გამოსახულია ღვთისმშობელი ყრმით, რომელიც მიბრუნებულია მისკენ მიმათული ხელაპყრობილი მთავარანგელოზისკენ ყრმა ერთი ხელით აკურთხებს, მეორეში გრაგნილი უჭირავს. კომპოზიციის შესახებ ორი მოსაზრება არსებობს: პირველი, რომ ეს არის ნაკლებად გავრცელებული რედაქციის მიხედვით შესრულებული ხარება; მეორე, რომ ეს არის ღვთისმშობლის დიდება, ადგილის სიმცირის გამო წარმოდგენილია მხოლოდ ერთი მთავარანგელოზის თანხლებით. ამავე კედელზე ქვემოთ გამოსახულია წმინდა მეომრის ფრონტალური ფიგურა. მოხატულობის იკონოგრაფიაში ხაზგასმულია როგორც ქრისტეს, ისე ხვთისმშობლის დიდების ამსახველი თემები. ღვთისმშობლის შარვანდს დასავლეთ კედელზე და ფონს ამავე სცენაში აგრეთვე ჯვაცმაში ამკობს უთუოდ სიმბოლური დატვირთვვის მქონე ყვავილის სქემატურასდ შესრულებული მოტივი. თავისებურია მხატვრობის საერთო აგებულება: გამოსახულებები ერთ სასურათე სიბრტყეზე არიან განლაგებულნი გამყოფი ვერტიკალური ხაზების გარეშე. გამოსახულებათა ზედა და ქვედა რიგები რეგისტრის ხაზით მკაფიოდ არ არის განცალკევებული. ლაკონურია ცალკეულ კომპოზიციათა გადაწყვეტა. შემცირებულია მონაწილეთა და პეიზაჟის ელემენტების რაოდენობა. სტატიკურ ფიგურათა ჟესტიკულაცია თავშეკავებულია. ხშირად მათ ვედრების თუ თაყვანისცემის გამოსახატავად ხელები აქვთ აპყრობილი. განწყობა გადმოცემულია თვალების, გუგების და წარბების ვარირებით. სახეთა გამომეტყველება უმთავრესად უშვალოა. აღმოსავლეთ ფასადის სარკმლის ღიობი შედგება ვერტიკალურად განლაგებული და ერთმანეთზე გადაბმული სამი წრისგან, რომლებიც შირიმის ერთ ქვაში არის გამოკვეთილი. სარკმელს ირგვლივ ევლება ჩაკვევით გამოყვანილი ნახევარწიულთავიანი ჩარჩო.
ფასადი
დასავლეთ ფასადზე შესასვლელის ზემოთ, ფრონტონის ფუძის დონეზე წყობაში ჩასმულია შირიმის მოზრდილი კვადრატული ფილა რომელზეც ფონის ჩაღრმავებით გამოსახულია რელიეფური ჯვარი. კედლები დასრულებული ყოფილა შირიმის პროფილირებული ლავგარდნით. ეკლესია გადახურული ყოფილა ბრტყელი და ღარისებრი კრამიტით.
რესტავრაცია
1999-2000 წლებში ძეგლზე ჩატარდა სარესტავრაციო-საკონსერვაციო სამუშაოები. ეკლესიის კონსტრუქციული გამაგრების მიზნით კედლების ქვეშ მოეწყო რკინაბეტონის საძირკველი; საპირე წყობის ჩამოცვენილი ქვები დაუბრუნდა თავის პირვანდელ ადგილს, ხოლო მორყეულები გამაგრდა; ბზარები შეივსო კირის ხსნარით; აღდგა შირიმის ლავგარდანი; ეკლესია გადაიხურა კრამიტით; დასავლეთ ფასადის წინ აღდგა კიბე; გრძივი კედლები გასწვრივ მოეწყო რიყის ბრტყელი ქვებისა და კირის დუღაბის სარინელი, ეკლესიის კლდეზე გადაკიდებული ნაწილის ირგვლივ კი შემოსასვლელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მეგი ჩუნგი
მეგი ჩუნგ მან-იუკი (ჩინ. 張曼玉; დ. 20 სექტემბერი, 1964, ბრიტანული ჰონგ-კონგი) — ჰონგ-კონგელი მსახიობი. რამდენიმე კოლაბორაცია აქვს რეჟისორ ვონგ კარ-ვაისთან.
მეგი ჩუნგს ჰონგ-კონგის კინოს ჯილდო საუკეთესო მსახიობისთვის 5-ჯერ აქვს მოგებული, რითიც რეკორდს ამყარებს ამ პრიზის გამარჯვებაში.
1992 წელს ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე „ოქროს ლომი“ გადაეცა საუკეთესო მსახიობისთვის, 2004 წელს კი საუკეთესო მსახიობის ჯილდო კანის კინოფესტივალზე.
2004 წელს ის გახდა პირველი აზიელი ქალი მსახიობი, რომელიც „ სეზარზე “ არის ნომინირებული.
მის ყველაზე ცნობილ ფილმებს შორისაა: „სანამ ცრემლი არ შეშრება“ (1988, რეჟ. ვონგ კარ-ვაი), „ავანსცენა“ (1991, რეჟ. სტენლი კუონი), „ამხანაგები: თითქმის სასიყვარულო ისტორია“ (1996, რეჟ. პიტერ ჩანი), „მწვანე გველი“ (1993, რეჟ. ტსუი ჰარკი), „დები სუნგები“ (1997, რეჟ. მეიბელ ჩუნგი), „ირმა ვეპი“ (1996, რეჟ. ოლივერ ასაია), „სასიყვარულო განწყობა“ (2000, რეჟ. ვონგ კარ-ვაი) და „ სუფთა “ (2004, რეჟ. ოლივერ ასაია).
ადრეული ცხოვრება
მეგი ჩუნგი 1964 წლის 20 სექტემბერს დაიბადა. როცა რვა წლის იყო, ის და მისი ოჯახი ჰონგ-კონგიდან დიდ ბრიტანეთში გადავიდნენ. მისი ბავშვობისა და მოზარდობის დიდი ნაწილი ბრომლიში, ლონდონში (ინგლისი) გაატარა. 18 წლის ასაკში ჰონგ-კონგში დაბრუნდა.
ჩუნგი პოლიგლოტია. შეუძლია ფრანგულად, ინგლისურად საუბარი. ლაპარაკობს კანტონურისა და მანდარინის დიალექტებზე (ჩინური ენა). საუბრობს შანხაურ დიალექტზეც.
კინო-კარიერა
მონაწილეობა მიუღია ფილმში „პოლიციის ისტორია“ (1985) (რეჟ. ჯეკი ჩანი).
1988 წელს ჰქონდა პირველი კოლაბორაცია ცნობილ ჰონგ-კონგელ რეჟისორთან, ვონგ კარ-ვაისთან, ფილმში „სანამ ცრემლი არ შეშრება“. 1989 წელს „ოქროს ცხენი“ მოიპოვა საუკეთესო მსახიობის ნომინაციაში, ფილმისთვის „სავსე მთვარე ნიუ-იორკში“. იმავე წელს მიიღო „ ჰონგ-კონგის კინოს ჯილდო “ თავისი როლისთვის ფილმში „არაფრისმთქმელი ამბავი“ (1989). 1991 წელს ჩუნგი პირველი ჩინელი პერფორმერი გახდა, რომელმაც ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე საუკეთესო მსახიობის ჯილდო მიიღო (ფილმისთვის „ავანსცენა“ (1991)). მინი|მეგი ჩუნგი 2007 წელს 2000 წელს ითამაშა ვონგ კარ-ვაის ფილმში, სახელწოდებით „სასიყვარულო განწყობა“, რომელმაც წარმატება მალევე მოიპოვა და ჩუნგს საერთაშორისო მასშტაბით გაუთქვა სახელი. ფილმისთვის მან მეორედ მოიგო ტაივანური „ ოქროს ცხენი “. ფილმი მოგვითხრობს კაცისა (ტონი ლუნგი) და ქალის (მეგი ჩუნგი) ისტორიას, რომელთა მეუღლეებსაც რომანი აქვთ. მალევე ტონი ლუნგისა და მეგი ჩუნგის პერსონაჟები მიხვდებიან, რომ ერთმანეთის მიმართ გრძნობა უჩნდებათ. „ სასიყვარულო განწყობის “ პრემიერა 2000 წლის 20 მაისს კანის კინოფესტივალზე შედგა, სადაც ის „ ოქროს პალმის რტოზე “ იყო ნომინირებული.
ამის შემდეგ მან ითამაშა ჟანგ იუმოუს ფილმში „გმირი“ (2002) და ვონგ კარ-ვაის ფილმში „2046“ (2004).
2004 წლის ფილმისთვის, სახელწოდებით „სუფთა“, ჩუნგმა კანის კინოფესტივალზე საუკეთესო მსახიობის ჯილდო მოიპოვა.
ჩუნგი 1997 წლის ბერლინის კინოფესტივალის, 1999 წლის ვენეციის კინოფესტივალის, 2004 წლის ჰავაის საერთაშორისო კინოფესტივალის, 2007 წლის კანის კინოფესტივალისა და 2010 წლის მარაკეჩის საერთაშორისო კინოფესტივალის ჟიურის წევრი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:ჰონგ-კონგელი მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის ბრიტანელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ჰონგ-კონგელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ბრიტანელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ჰონგ-კონგელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ბრიტანელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ბრიტანელი ქალი ტელემსახიობები კატეგორია:ჰონგ-კონგელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ვერცხლის დათვი საუკეთესო ქალი მსახიობისთვის კატეგორია:იუნისეფის კეთილი ნების ელჩები ]
ხახმატის ჯვრის ეკლესია
ხახმატის ჯვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლიშოს განაპირას, სამხრეთ-დასავლეთით, შემაღლებულ ადგილზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (4,3 x 3,2 მეტრი), ნაგებია ნატეხი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია: მთლიანად ჩამონგრეულია გადახურვა და ჩრდილო კედელი, დასავლეთ კედლის მხოლოდ სამხრეთ ნაწილია შემორჩენილი. დასავლეთ კედელში შემორჩენილია შესასვლელის სამხრეთ ნახევარი, კარი გარედან გადახურული ყოფილა შირიმის ქვით. აღმოსავლეთ კედლის ღერძზე გაჭრილ ვიწრო სწორკუთხა სარკმელს გარედან შირიმის ერთ ქვაში გამოკვეთილი თაღი ხურავს.
ურარტოლოგია
მინი|ადგილი, სადაც მდებარეობდა ქალაქი [[ტუშფა]] მინი|[[ერებუნის კედლები]] მინი|ურარტული ფირფიტა მინი|[[არგიშთი I-ის ფირფიტა]] ურარტოლოგია — მეცნიერების დარგი, რომელიც შეისწავლის ძველი წელთაღრიცხვის IX-VI საუკუნეებში ახლო აღმოსავლეთის ერთ-ერთი უძველესი სახელმწიფოს — ურარტუს ენას, კულტურას, ისტორიას, ურარტული სიძველეების, კერძოდ, ეპიგრაფიკული ძეგლების შესწავლაში პირველი სერიოზული წვლილი შეიტანა ფრიდრიხ შულცმა, რომელიც ამ მიზნით საგანგებოდ მიავლინა პარიზის „სააზიო საზოგადოებამ“. 1828-1829 წლებში მან თურქეთის ქალაქ ვანის რაიონში გამოავლინა და გადმოიწერა 40-ზე მეტი ურარტული ლურსმული წარწერა, მათ შორის არგიშთი I-ის „ხორხორის მატიანის“ ვრცელი ტექსტი. პირველი, არსებითად წარუმატებელი ცდა ამ წარწერების ამოკითხვისა ეკუთვნის ე. ჰინქსს (1848). მხოლოდ ფრანგი მეცნიერი ს. გიუიარისა (1880 შმდ) და ინგლისელი მეცნიერი არჩიბალდ სეისის (1882 შმდ) ნაშრომებმა შექმნეს ამის მყარი საფუძველი. სეისმა გამოაქვეყნა იმ დროს ცნობილი ყველა ურარტული წარწერა, დაურთო მას ურარტული ენის გრამატიკული ნარკვევი და სხვა. ამ დროს რუსეთში შემავალ ძველი ურარტუს ტერიტორიაზეც გაიშალა მუშაობა ურარტულ სიძველეთა შესასწავლად. გამოვლინდა მრავალი წარწერა.
1893 წელს შედგა მიხეილ ნიკოლსკისა და ა. ივანოვსკის ექსპედიცია, რის შედეგადაც ნიკოლსკიმ გამოსცა (1896) ამიერკავკასიის ურარტული წარწერების კორპუსი. 1898-1899 წლებში გერმანელმა მეცნიერებმა კარლ ფრიდრიხ ლემან-ჰაუპტმა და ვ. ბელკმა მოიარეს ძველი ურარტუს ტერიტორია, გათხრების შედეგად გამოვლინდა ურარტუს დედაქალაქი ტუშფა (ახლანდელი ვანი). აღმოჩნდა ბევრი ახალი წარწერა, დაზუსტდა უკვე ცნობილი, ამოკითხული წარწერები. ამის შედეგი იყო ლემან-ჰაუპტის 3-ტომიანი ნაშრომი „არმენია ძველად და ახლა“ და მის მიერ წამოწყებული ურარტული წარწერების კორპუსის გამოცემა, რომელიც ვერ დაასრულა (გამოვიდა სულ 2 ნაკვეთი 1928 და 1935 წლებში, რომელიც 110 წარწერის პუბლიკაციას შეიცავს). შედეგიანი აღმოჩნდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის 1916 წლის ექსპედიცია ვანში (ნიკო მარი, იოსებ ორბელი), რასაც მოჰყვა სარდური II-ის ვრცელი მატიანის აღმოჩენა, რომელიც პირველად ნიკო მარმა გამოსცა 1922 წელს.
ურარტოლოგიურ ძიებებს 20-30-იან წლებში ნიკო მართან ერთად აწარმოებდა ივანე მეშჩანინოვი. ამავე პერიოდში დიდად წასწიეს წინ ურარტული ენის შესწავლა გერმანიაში მომუშავე მეცნიერებმა მიხაკო წერეთელმა, ი. ფრიდრიხმა და ა. გეცემ. 1939 წლიდან წამოწყებულმა და დიდად წარმატებულმა გათხრებმა კარმირ-ბლუმის გორაკზე (ერევნის განაპირას) (ბორის პიოტროვსკი) და უკვე მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ წამოწყებულმა ურარტულ ქალაქ ერებუნისა (ლ. ოჰანესიანი, ი. ლოსევა, ს. ხოჯაში და სხვები) და არგიშთიხინილის (ა. მარტიროსიანი) გათხრებმა. 1939 წელს მიხაკო წერეთელმა მოგვცა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ურარტული ძეგლების სანიმუშო პუბლიკაცია. მრავალი ურარტული ციხე-ქალაქი გაითხარა აღმოსავლეთ თურქეთსა და ჩრდილოეთ ირანში.
ლიტერატურა
კატეგორია:აღმოსავლეთმცოდნეობა
სარალანჯი (კოტაიქი)
სარალანჯი (Սարալանջ) — სოფელი სომხეთში, კოტაიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 750 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 339 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 74 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4.57 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოტაიქის პროვინციის სოფლები
შევქეფზა სულთანი
შევქეფზა ვალიდე სულთანი ( დ. 12 დეკემბერი, 1820 — გ. 17 სექტემბერი, 1889, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია) — ოსმალეთის სულთნის, აბდულმეჯიდ I-ის მეორე ცოლი. სულთან მურად V-ის დედა და ვალიდე სულთანი.
ბიოგრაფია
შევქეფზა სულთანი დაიბადა 1820 წლის 12 დეკემბერს. ის ქართული (მეგრელი) წარმოშობის იყო. 1839 წლის 1 აგვისტოს გახდა სულთან აბდულმეჯიდ I-ის ცოლი. 1840 წლის 21 სექტემბერს შეეძინა შეჰზადე მურადი, ხოლო 1842 წელს ქალიშვილი — ალიე სულთნი. 1876 წელს შვილის სამთვიანი მმართველობის დროს იყო ვალიდე სულთანი. შევქეფზა სულთანი გარდაიცვალა 1889 წელს. დაკრძალულია ენის მეჩეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოსმალეთის სულთნების მეუღლეები კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1820 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1889 კატეგორია:ფოთში დაბადებულები
აგრომეტეოროლოგია
მინი| მინი| მინი| აგრომეტეოროლოგია (agros — მინდორი და მეტეოროლოგია), იგივეა რაც სასოფლო-სამეურნეო მეტეოროლოგია, — მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის მეტეოროლოგიურ პირობებს სასოფლო-სამეურნეო წარმოების ობიექტებსა და პროცესებთან ურთიერთკავშირში. აგრომეტეოროლოგია განიხილავს ჰიდრომეტეოროლოგიურ ფაქტორებს, როგორც ეკოლოგიური გარემოს მნიშვნელოვან კომპონენტებს. მრავალი ამ ფაქტორთაგანი არსებით გავლენას ახდენს სოფლის მეურნეობის ობიექტებზე და შეადგენს მის აგრომეტეოროლოგიურ პირობებს, რომლებიც იცვლება ადგილის გეოგრაფიული მდებარეობის, ატმოსფეროს ცირკულაციის, ბუნების ადგილის ფაქტორების (რელიეფი, ნიადაგი, მცენარეულობა და სხვა) და ხელოვნური ღონისძიებების (მორწყვა, ამოშრობა, მინდორსაცავი ტყე, ნიადაგის დამუშავება და სხვა) შესაბამისად.
აგრომეტეოროლოგია შეისწავლის სინათლის, სითბოს, ტენისა და სხვა მეტეოროლოგიური ფაქტორების გავლენას სოფლის მეურნეობის კულტურებზე და იძლევა ამინდის ხელსაყრელი პირობების ეფექტიანი გამოყენების მეცნიერულ დასაბუთებას; ადგენს სასოფლო-სამეურნეო წარმოების დამაბრკოლებელ (სითბოს და ტენის ნაკლებობა ან სიჭარბე, მოკლე სავეგეტაციო პერიოდი და სხვა) ან დამაზარალებელ (ხორშაკი, სუსხი, სეტყვა და სხვა) მეტეოროლოგიურ მოვლენებთან ბრძოლის თეორიულ საფუძვლებს; ამუშავებს აგრომეტეოროლოგიური ინფორმაციისა და აგრომეტეოროლოგიური პროგნოზის მეთოდებს; ქმნის ხელსაწყოებსა და დანადგარებს ნიადაგში, მიწისპირა ჰაერის ფენაში, მცენარის ზედაპირსა და ცხოველებზე სხვადასხვა ფიზიკური ფაქტორებისა და პროცესების მოქმედების გასაზომად.
აგრომეტეოროლოგიაში ძირითადად იყენებენ ჰიდრომეტეოროლოგიური და აგრომეტეოროლოგიური სადგურების, აგრეთვე ექსპერიმენტულ დაკვირვებათა მონაცემებს, სპეციალურად ჩატარებული ექსპერიმენტების შედეგებს; ფართოდ იყენებენ ფენოლოგიურ დაკვირვებებს, აგრეთვე ნიადაგის სითბური და წყლის ბალანსის მონაცემებს.
აგრომეტეოროლოგია მჭიდროდ არის დაკავშირებული ბიოლოგიასთან, ნიადაგთმცოდნეობასთან, გეოგრაფიასთან და სხვა მეცნიერებებთან. აგრომეტეოროლოგიის საფუძვლები ძველთაგანვეა ცნობილი, მაგრამ დამოუკიდებელ მეცნიერებად აგრომეტეოროლოგია XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე ჩამოყალიბდა. ქართველთაგან მნიშვნელოვანი გამოკვლევები აგრომეტეოროლოგიაში ჩაატარა თეოფანე დავითაიამ.
ჰორტონვილი (უისკონსინი)
ჰორტონვილი (Hortonville) — სოფელი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აუტაგამის ოლქის შემადგენლობაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფლის მოსახლეობა 2 711 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 301.7 კაცი/კმ². ფართობი 9,19 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, სოფლის ფართობი შეადგენს 9,19 კმ²-ს. აქედან, 8,99 კმ² ხმელეთს, ხოლო 0,21 კმ² წყალს უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:აუტაგამის ოლქის დასახლებები
ინგლისური მასტიფი
ინგლისური მასტიფი (English Mastiff) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია დიდ ბრიტანეთში ანტიკურ ხანაში.
მასტიფები დიდ ბრიტანეთში ცხოვრობდნენ ჯერ კიდევ 2000 წლის წინ. ისინი გაჰყავდათ რომში, სადაც ომის დროს იყენებდნენ, როგორც მებრძოლ ძაღლებს, ასევე არენაზე საბრძოლველად. შესაძლოა ევროპაში აზიიდან მოხვდნენ ხმელთაშუაზღვისპირელ და ფინიკიელ ვაჭრებთან ერთად.
არსებობის ხანგრძლივი ისტორიის მანძილზე მასტიფები მონაწილეობდნენ ძაღლების ახალი ჯიშების წარმოქმნაში, მათ შორის, ბულმასტიფების წარმოქმნაშიც. ჯიშის სახელწოდება, შესაძლოა, მომდინარეობს ანგლოსაქსონური სიტყვა "masty"-სგან ("მძლავრი") - ინგლისური სამეფო კარის დოკუმენტებში 1590 წელს ნახსენებია "of one masty dogge"-ის ("ერთი მძლავრი ძაღლის"), - ყიდვის შესახებ. დღესდღეობით მასტიფები საკმაოდ იშვიათი ჯიშია როგორც სამშობლოში, ასევე სხვა ქვეყნებში.
ეს ერთ-ერთი დიდტანიანი ძაღლთაგანია, მას ცხოვრებისთვის დიდი სივრცე და ბევრი საკვები სჭირდება. ჩვეულებრივ, მასტიფების ყოლა პრობლემასთან დაკავშირებული არაა, მაგრამ ზოგჯერ ისინი ზედმეტი თავგამოდებით იცავენ პატონს. ეს ძალიან ძლიერი ძაღლია და გარშემომყოფების უსაფრთხოების მიზნით შესაბამის პირობებში ყოფნას საჭიროებს. მასტიფის ბეწვი მოკლეა, ხშირი. მისი შეფერილობა შეიძლება იყოს ატმისფერ-მოწითალო, მოვერცხლისფრო-ჩალისფერი, მუქი-ვეფხვისებრი შეფერილობის. წინა ფეხები სწორია, მსხვილი ძვლებით. მასტიფი ადვილად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. ასევე ცხელ და ცივ კლიმატს. კარგი მოდარაჯეა. ბეწვი განსაკუთრებულ მოვლას არ საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:ბრიტანული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები კატეგორია:მოლოსერები
ტატარბუნარი
ტატარბუნარი (Татарбунари) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 10992 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ოდესის ოლქის ქალაქები
ნეირომეცნიერება
ნეირომეცნიერება (ან ნეირობიოლოგია) − ნერვული სისტემის მეცნიერული შესწავლა. წარმოადგენს ბიოლოგიის მულტიდისციპლინარულ განშტოებას და აერთიანებს ისეთ დარგებს, როგორიცა ფიზიოლოგია, ანატომია, განვითარებითი ბიოლოგია, ციტოლოგია, მათემატიკური მოდელირება და ფსიქოლოგია და მიმართულია ნეირონებისა და ნერვული უჯრედებისსაფუძვლიანი შესწავლისაკენ. დასწავლის, მეხსიერების, ქცევის, აღქმისა და ცნობიერების ბიოლოგიური საფუძვლების შესწავლა ერიკ კანდელმა ბიოლოგიური მეცნიერებების უმთავრეს გამოწვევად მიიჩნია.