cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ოთარ შამათავა
ოთარ შამათავა (დ. 6 აგვისტო, 1950, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი არქიტექტორი, რეჟისორი, სცენარისტი, პროდიუსერი, მხატვარი, კომპოზიტორი, მემონტაჟე, მსახიობი. საქართველოს ღირსების ორდენის კავალერი (2001).
ბიოგრაფია
ოთარ შამათავა დაიბადა 1950 წლის 6 აგვისტოს თბილისში. 1967–1972 წლებში სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში, არქიტექტურის ფაკულტეტზე, 1985–1980 წლებში — საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტი. 1973-1981 წლებში მუშაობდა „საქქალაქპროექტში“ არქიტექტორად, 1981 წლიდან  კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ დირექტორად. 1999–2000 წლებში იყო საქართველოს ტელევიზიის პირველ არხზე, პოპულარული პროექტის „ძილის წინ“ ავტორი და რეჟისორი. 2001–2002 წლებში კინემატოგრაფიის ეროვნული ცენტრის დირექტორია. 2002 წლიდან არის ტელეკომპანია „ იმედის “ გენერალური პროდიუსერი. 2004 წლიდან – საერთაშორისო სატელევიზიო აკადემიის „ემის“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:ქართველი პროდიუსერები კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ენიშდიბი
ენიშდიბი (Enişdibi) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   123  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
General Cup
General Cup — სნუკერის პროფესიონალური არარეიტინგული ტურნირი. ტარდება ჰონგ-კონგში, General Snooker Club-ში.
Established in 2004 under the "General Cup International" name, the tournament was contested only intermittently, with the most recent event held in 2014. The field comprised mostly professional players and several top Far Eastern amateurs, except in 2013 only professionals were invited. In 2014 there were eight professionals and a wildcard player. In the early rounds, the field of competition is divided into groups with the players in each group playing each other in a round-robin format, followed by knock-out stages. მიმდინარე ჩემპიონია ალისტერ კარტერი.
კარდანახის ეკლესია
კარდანახის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარდანახში, კავკაიანთ წყაროდ წოდებულ ადგილში. განეკუთვნება გვიან შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (5,8 x 4,75მ) ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. ძლიერადაა დაზიანებული. კედლები შემორჩენილია 60-70 სმ-ის სიმაღლეზე. ინტერიერი ამოვსებულია მიწით. აღმოსავლეთით კუთხეებმომრგვალებული საკურთხეველია, რომელიც დარბაზისგან მხრებით არ არის გამოყოფილი. შესასვლელი დასავლეთიდან ყოფილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სანქტ-პეტერბურგის მატათა მოციქულის ეკლესია
სანქტ-პეტერბურგის მატათა მოციქულის ეკლესია (Матфиевская церковь) — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობდა მეზარბაზნეების ქუჩის, ლენინის ქუჩის, მატათას შესახვევისა და კრონვერის ქუჩებს შორის. იქ სადაც ამჟამად მატათას ბაღი მდებარეობს.
ისტორია
თავდაპირველად აქ 1719 წელს გადაიტანეს ხის ტაძარი, რომელიც აგებული იყო პეტრე და პავლე მოციქულების სახელზე ლენინგრადის ზაიაჩის კუნძულზე 1703 წელს (ზოგიერთი წყაროს მიხედვით პეტრე I-ის ნახაზებით). კედლები გაფორმებული იყო მარმარილოთი. ხის ეკლესია განთავსებული იყო თანამედროვე ბაღის დასავლეთ ნაწილში, მატათას ქუჩასთან ახლოს. 1720 წლის 31 იანვარს ტაძარი აკურთხეს მატათა მოციქულის სახელზე და რუსების ჯარების მიერ ნარვის აღების სამახსოვროდ, რომელიც მოხდა ამ წმინდანის ხსენების დღეს, 1704 წლის 9 აგვისტოს. პეტრე I ამ ტაძარში ლოცულობდა შვედებზე გამარჯვების შემდეგ.
ანა იოანეს ასულის მეფობისას გახდა პოლკის ეკლესია. XVIII საუკუნის განმავლობაში ააშენეს ეგვტერი სერგი რადონეჟელის სახელზე და 1745 წელს თბილი ეკლესია ახლოსვე ღვთისმშობლის კვართის სახელზე.
1732 წლიდან ეკლესიის გარშემო სასაფლაო მოეწყო, რომელმაც იარსება 30 წელზე მეტი და გაუქმდა 1768 წელს.
გადმოცემის თანახმად XVIII საუკუნეში ეკლესიის მრევლს შორის იყო ქსენია პეტერბურგელი. არსებობს დაუდასტურებელი ლეგენდა, რომ მატათა მოციქული დაკრძალულია სწორედ ამ ეკლესიაში, თუმცა წყაროებითაა დადასტურებული, რომ იგი დაკრძალულია საქართველოში, კერძოდ გონიოში.
მოგვიანებით კვართის ეკლესია დაშალეს და აღმართეს ქვის ეკლესია, ხოლო 1806 წელს ალექსანდრე I-ის ბრძანებით საბოლოოდ დაშალეს მოძველებული ეკლესია და მის ადგილზე დაიწყეს ახლის მშენებლობა. XIX საუკუნეში ეკლესია არაერთხელ გადააკეთეს და გააფართოვეს, მაგრამ მასში უცვლელად შეინახეს პირველი ხის პეტრე-პავლეს ეკლესიის კანკელი.
1889-1890 წლებში ააშენეს ქვის სამრეკლო არქიტექტორ ვლადიმირ კარპოვის პროექტის შესაბამისად.
XX საუკუნის დასაწყისში ეს იყო ერთადერთი მატათას სახელობის ეკლესია, რომელსაც ჰქონდა კვართის და სერგის სახელობის ეგვტერები.
1923 წელს ეკლესიამ მიიღო საკათედრო ტაძრის სტატუსი, ხოლო 1932 წელს დახურეს და ააფეთქეს ლენინგრადის საოლქო აღმასრულებელი კომიტეტის დადგენილების თანახმად.
2001 წელს სანქტ-პეტერბურგის ძეგლთა დაცვის სააგენტომ ჩატარებლი არქეოლოგიური კვლევა-ძიების შედეგად აღმოჩენილი ყოფილი ტაძრის ფუნდამენტი შეიყვანა რუსეთის გარკვეული კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
ეკლესიის სახელი ტოპონიმიკაში
ყოფილი ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორია არაოფიციალურად იწოდება მატათას ბაღად.
ტაძრის სახელწოდება ასევე მიიღო რამდენიმე მიმდებარე ქუჩამ.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის დაკარგული ტაძრები
მადი ჟაკიპბაიევი
მადი ჟაკიპბაიევი (დ. 21 მარტი, 2000) — ყაზახი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს „ასტანასა“ და ყაზახეთის 17 წლამდელთა ნაკრებში, ნახევარმცველის პოზიციაზე.
პროფესიული კარიერა დაიწყო 2016 წელს, ყაზახეთის კლუბ „ასტანაში“. ყაზახეთის 17 წლმდელთა ნაკრებში თამაშობს 2015 წლიდან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:დაბადებული 2000 კატეგორია:ყაზახეთის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ყაზახი ფეხბურთელები
პაინელი
პაინელი (Painel) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 144 მეტრზე. მიეკუთვნება სერანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუს-დი-ლაჟისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 353 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.18 კმ²-ზე. ფართობი 740 183 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
დუკლიის სახელმწიფო
დუკლია (Дукља / Диоклетија, ) — შუა საუკუნეების სახელმწიფო თანამედროვე ჩერნოგორიის ტერიტორიაზე. დუკლია მდებარეობდა მდინარე ზეტის, სკადარის ტბის და კოტორის ყურის გარშემო. ქალაქი კოტორი მდებარეობდა დუკლიისა და ტრავუნიის საზღვარზე.
დუკლიამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა სერბეთის სახელმწიფოებრიობის საქმეში. იგი გახდა სერბეთის სამთავროს ცენტრი, მას შემდეგ, რაც ჩასლავ კლონიმიროვიჩის გარდაცვალების შემდეგ ქვეყანა ბიზანტიის პროვინციად იქცა. XI საუკუნის დასასრულიდან მას ეწოდა ზეტა, ხოლო XV საუკუნიდან — ჩერნოგორია.
ეგვიპტური ჭიშკარი
აღწერა
ჭიშკარი არის ქალაქში სანქტ-პეტერბურგის მხრიდან საზეიმი შესასვლელი. დეკორატიულ მორთულობაში გამოყენებულია ძველი ეგვიპტური ხელოვნების ფორმები და მოტივები, რომელიც დამახასიათებელი იყო ეგვიპტომანიის ეპოქისათვის.
ჭიშკარი შედგება ორი კოშკისაგან, რომელიც დაკავშირებულია რგოლური ღობით. კოშკები ქვისგანაა აგებული და სამსართულიანებია. გამოიყენებოდა სადარაჯოდ. სახურავზე შიდა გათბობის მილებია ასული. სათავსოებს პატარა ფანჯრები აქვს, რომელიც ბარელიეფების რიგის ზომისაა. ზედა ნაწილში განთავსებულია შეზნექილი თუჯის კანიზები.
გაედან კედლები გაფორმებულია თუჯის ფილებით, რომლებზეც გამოსახულია რელიეფური გამოსახულების 30 განსხვავებული სცენა ეგვიპტური მითოლოგიიდან. აქაა გამოსახული ეგვიპტური ღმერთი ოსირისი ადამიანის ფორმით, მამაკაცის ტანსაცმელში და პაპირუსის ფირფიტების გვირგვინით. კოშკის კუთხეებში გამოსახულია ღმერთი მაატი. ზედა იარუსზე გამოსახულია ქალღმერთი ისიდა, რომელსაც ხელში უჭირავს ბავშვი — ღმერთი ჰორი. ქვედა იარუსებზე კი წარმოდგენილია ფარაონებისადმი მიძღვნილი სცენები. ძირითადი ბარელიეფები გაფორმებულია ძველი ეგვიპტელების საქმიანობის ამსახველი სცენებით (მთავარი საქმიანობაა სოფლის მეურნეობა).
ამ გამოსახულებების მუყაოს ფორმები დაამზადეს ადამ მენელესის ხელმძღვანელობით მხატვარმა ვ. დოდონოვმა. ხოლო თიხის ნიმუშები შეასრულა ვასილი დემუტ-მალინოვსკიმ.
ჭიშკრის თუჯის დეტალები შესრულებულია ალექსანდროვსკის თუჯის ქარხანაში 1830 წელს.
1900-1902 წლების გადაკეთების შემდეგ კოშკებს შორის გადიოდა რკინიგზის ხაზი, თუმცა რევოლუციის შემდეგ ეს ხაზი გააუქმეს.
დიდი სამამულო ომის წინ ჭიშკარი გაარემონტეს, თუმცა ომის მსვლელობის პერიოდში მნიშვნელოვანი დაზიანება განიცადა. უკანასკნელი რესტავრაცია განიცადა 1980-იან წლებში.
საინტერესო ფაქტები
ერთ-ერთი კოშკი 1985 წლამდე წარმოადგენდა ახლოს მდებარე ლენინგრადის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის დარაჯის საცხოვრებელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ახურიკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ბესარაბიის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა
ბესარაბიის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა — საბჭოთა რესპუბლიკა, რომელიც 1919 წლის 11 მაისს დაარსდა, როგორც რსფსრ-ს ავტონომიური ნაწილი. დედაქალაქი - ოდესა.
It Might as Well Be Swing
It Might as Well Be Swing — ფრენკ სინატრას ალბომი, გამოცემული 1964 წელს. გამოვიდა ლეიბლზე Reprise. ალბომის სიმღერები არანჟირებულია კუინსი ჯოუნსის მიერ.
ბესარაბიის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა
პოლონეთისა და საფრანგეთის სამხედრო ინტერვენციის დაწყებისას, 1919 წლის 2 აგვისტოს დედაქალაქი ტირასპოლში გადაიტანეს. რესპუბლიკამ არსებობა შეწყვიტა 1919 წლის სექტემბერში. რეგიონის პოლონური ოკუპაცია გაგრძელდა 1920 წლის 29 დეკემბრამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის ისტორია კატეგორია:რუსეთის იმპერიის დაშლის შედეგად შექმნილი სახელმწიფოები
ჯაზმურიანი
ჯაზმურიანი — დახშული ქვაბული ირანის მთიანეთის სამხრეთ ნაწილში, ირანში. სიგრძე დაახლოებით 300 კმ, სიგანე 140 კმ-დე, სიმაღლე დაახლოებით 360 მ. წარმოადგენს ბრტყელ, დაჭაობებულ ვაკეს, რომელზეც მოძრავი ქვიშის ვრცელი მასივებია. გაზაფხულზე მდინარეების ადიდების შედეგად წყლით იფარება და აჩენს წყალმარჩხ (20-30 მ სიღრმის) მომლაშო ტბას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ირანის გეოგრაფია
არაქითი
არაქითი  (Ərəkit) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  1,106  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
ჯიმ-ჰოგის ოლქი
ჯიმ-ჰოგის ოლქი (Jim Hogg County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ჰებრონვილი. შეიქმნა 1913 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
მოლდავეთის ასსრ
მოლდავეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა — ავტონომიური რესპუბლიკა უკრაინის სსრ-ს შემადგენლობაში. არსებობდა 1924 წლის 12 ოქტომბრიდან 1940 წლის 2 აგვისტომდე. დედაქალაქი – ბალტა. მოიცავდა თანამედროვე მოლდოვის ნაწილს (მდინარე დნესტრის მარცხენა ნაპირს) და თანამედროვე უკრაინის ტერიტორიას.
ეროვნული შემადგენლობა
მოლდავეთის ავტონომიური ოლქი დაარსდა 1924 წელს, როგორც ავტონომიურ-ტერიტორიული გაერთიანება მოლდაველებისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვის ისტორია კატეგორია:სსრკ-ის ავტონომიური რესპუბლიკები
მასკარენის კუნძულები
მასკარენის კუნძულები (Mascarene Islands, Mascareignes, Ilhas Mascarenhas) — არქიპელაგი ინდოეთის ოკეანეში; მდებარეობს კუნძულ მადაგასკარიდან 650 კმ-ით აღმოსავლეთით, მოიცავს კუნძულ რეიუნიონს (Réunion), მავრიკის (Mauritius) და როდრიგესს (Rodrigues). ზოგჯერ მასკარენის კუნძულებს ასევე მიაკუთვნებენ ჩრდილოეთით მდებარე კარგადოს-კარახოსის (Cargados Carajos) ჯგუფის კუნძულებს.
რეიუნიონის კუნძული საფრანგეთის ზღვისიქითა დეპარტამენტია, დანარჩენი კუნძულები შეადგენენ მავრიკის სახელმწიფოს, რომელიც შედის ერთა თანამეგობრობაში.
კუნძულებს სახელი დაერქვა XVI საუკუნის გამოჩენილი პორტუგალიელი ზღვაოსნის და პოლიტიკური მოღვაწის პედრუ დი მაშკარენიაშის (Pedro de Mascarenhas) პატივსაცემად.
გეოგრაფია
thumb|left|275px|მარცხნივ — [[რეიუნიონი, მარჯვნივ — მავრიკი (თანამგზავრული ფოტო)]] thumb|left|275px|კუნძულების ტოპოგრაფიული რუკა მასკარენის კუნძულებს აქვს ვულკანური წარმოშობა, გარშემორტყმულია მარჯნული რიფებით. წარმოადგენენ ცალკე ეკორეგიონს უნიკალური ფლორით და ფაუნით. მათგან ყველაზე უფრო უძველესია კუნძული მავრიკი, რომელიც წარმოიქმნა 8-10 მილიონი წლის წინ. რეიუნიონის და როდრიგესის კუნძულები წარმოიქმნენ 2 მილიონი წლის წინ.
რეიუნიონის კუნძულის ფართობია — 2512 კმ², მავრიკის კუნძულის — 1865 კმ², როდრიგესის კუნძულის — 104 კმ².
რეიუნიონზე მდებარეობს კუნძულების ყველაზე უფრო მაღალი წერტილი ზღვის დონიდან — ჩამქრალი ვულკანი პითონ-დე-ნეჟი (Piton des Neiges), სიმაღლით 3069 მეტრი. კუნძულზე ასევე მდებარეობს მოქმედი ვულკანი პითონ-დე-ლა-ფურნეზი (Piton de la Fournaise). ეს ვულკანი, რომელიც მდებარეობს კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, ერთ-ერთი ყველაზე აქტიურია მსოფლიოში.
კუნძულ მავრიკის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან — მთა პითონ-დე-ლა-რივიერ-ნუარი (Piton de la Rivière Noire) სიმაღლით 826 მეტრი. კუნძულ როდრიგესის სიმაღლე ზღვის დონიდან შეადგენს მხოლოდ 398 მეტრს.
მასკარენის ტყეების ეკორეგიონი
thumb|left|275px|ვულკანი [[პითონ-დე-ლა-ფურნეზი კუნძულ რეიუნიონზე]] მასკარენის კუნძულები ქმნის განცალკევებულ ეკორეგიონს, რომელიც ცნობილია მასკარენის ტყეების სახით. ადრე ისინი დაფარული იყო ნოტიო ფართე ფოთლებიანი ტყეებით. კუნძულების ფლორის და ფაუნის ბევრი სახეობები ენდემურია: მცენარე Psiloxylon mauritanum, ტროხეტიას (Trochetia) სახეობის ყველა 18 სახეობა და ლატანიას (Latania) ყველა 3 სახეობა, გადაშენებული არამფრინავი ფრინველები დრონტები (3 სახეობა, თითო თითოეულ კუნძულზე), გადაშენების პირას მყოფი დოდოს ხე (Sideroxylon grandiflorum), რომელიც მრავლდებოდა მხოლოდ ამ ფრინველების დახმარებით, რეპტილიების 13 სახეობა. კუნძულებზე ბინადრობდნენ გიგანტური ხმელეთის კუები, რომლებიც გაანადგურეს ჯერ კიდევ პორტუგალიელებმა. სხვა სახეობები ზღვით შემოიყვანეს ან შემოიტანეს ფრინველებმა მადაგასკარიდან და აფრიკის კონტინენტიდან. ადამიანის მოსვლამდე კუნძულებზე არ არსებობდა ძუძუმწოვრები, ღამურების გარდა.
ადამიანმა გაანადგურა კუნძულებზე არსებული ტყეების დიდი ნაწილი, შეცვალა იგი შაქრის პლანტაციებით და ბაღებით. შემოიყვანეს ღორები, ვირთხები, კატები, მაიმუნები და მანგუსტები, რომლებმაც კუნძულების ეკოსისტემას მიაყენეს აღუდგენელი ზიანი.
ისტორია
1507 წლიდან 1572 წლამდე კუნძულები აღმოაჩინეს პორტუგალიელებმა, რომლებიც მათ თავიანთი გემებისათვის იყენებდნენ საკვების და სასმელი წყლის მომარაგების ბაზად.
1720 წელს კუნძულებზე კონტროლი გადავიდა საფრანგეთის ხელში. ფრანგებს მავრიკის და რეიუნიონის კუნძულებზე შაქრის პლანტაციებზე სამუშაოდ შეჰყავდათ შავკანიანი მონები. 1799-1815 წლების ნაპოლეონის ომების დროს კუნძულები დაიპყრო ბრიტანეთის იმპერიამ, რომელმაც პლანტაციებზე სამუშაოდ იქ ჩაიყვანა ინდოელები, რომელთა შთამომავლები უმრავლესობას წარმოადგენენ თანამედროვე მავრიკში, ხოლო რეიუნიონზე ცხოვრობს მათი დიდი თემი. შემდგომში რეიუნიონი დაუბრუნდა საფრანგეთს. 1968 წელს მავრიკის და როდრიგესის კუნძულები შევიდნენ მავრიკის სახელმწიფოს შემადგენლობაში.
მოსახლეობა
მოსახლეობის დიდი ნაწილი — ინდოეთიდან ჩამოსულთა შთამომავლებია, ასევე ცხოვრობენ აფრო-ფრანგი კრეოლები, ფრანგები და ინგლისელები.
ეკონომიკა
კუნძულებზე აწარმოებენ შაქარს, რომს, ქოქოსს, კოპრას, ვანილს და ალოეს ფიბრას.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები
ჟან ბრიუნი
ჟან ბრიუნი (Jean Brunhes; დ. 25 ოქტომბერი 1869, ტულუზა — გ. 25 აგვისტო 1930, ბულონ-ბიიანკური) — ფრანგი გეოგრაფი. 1892 წელს პარიზში დაამთავრა უნივერსიტეტი. ასწავლიდა ფრიბურისა და ლოზანის უნივერსიტეტებში. კოლეჟ დე ფრანსის პროფესორი (1912 წლიდან). ადამიანის გეოგრაფიის ფრანგული სკოლის ერთ-ერთ პირველი თეორეტიკოსი. გეოგრაფიული სახელმძღვანელოების სერიისა და საფრანგეთის შესახებ მონოგრაფიის ავტორია.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი გეოგრაფები
აიიუბეილი
აიიუბეილი (Əyyubbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  110  კაცი.
პალმეირა (სანტა-კატარინა)
პალმეირა (Palmeira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 886 მეტრზე. მიეკუთვნება სერანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუს-დი-ლაჟისის შემადგენლობაში.
აიიუბეილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
პალმეირა (სანტა-კატარინა)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 373 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.2 კმ²-ზე. ფართობი 289 297 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ვულკენეშტი
ვულკენეშტი (Vulcănești, ) — ქალაქი მოლდოვაში, გაგაუზიის ავტონომიურ მხარეში. განლაგებულია მდინარე კაგულზე.
მის ტერიტორიაზე ჩატარდა არქეოლოგიური კვლევები და აღმოჩენილი იქნა ნეოლითის ხანის სკულპტურები.
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვის ქალაქები
დუშან იოვანოვიჩის მკვლელობა
დუშან იოვანოვიჩის მკვლელობა (სერბ. Убиство Душана Јовановића) —რეზონანსული დანაშაული, რომელიც მოხდა 1997 წლის 18 ოქტომბერს ბელგრადის ცენტრში, რა დროსაც ორმა 17 წლის ნაცისტმა სკინჰედმა მოკლა 13 წლის ბოშა ბიჭი. დუშან იოვანოვიჩის მკვლელობის ერთადერთი მიზეზი მისი ეთნიკური წარმომავლობა იყო.
მკვლელობა
13 წლის დუშან იოვანოვიჩი ოჯახთან ერთად ცხოვრობდა ქალაქ ბელგრადში ბელგრადის ქუჩაზე,  „სლავიას“ მოედნიდან არც თუ ისე შორს. 1997 წლის 18 ოქტომბრის საღამოს, ბიჭის მამამ, ალექსანდრემ მას ფული მისცა და უახლოეს სასურსათო მაღაზიაში გაგზავნა კოკა-კოლის საყიდლად. გზად დუშანს თავს დაესხა ულტრამემარჯვენე სკინჰედების მოძრაობის ორი წევრი ნასვამ მდგომარეობაში. ბიჭის ბოშური წარმომავლობის შესახებ რომ გაიგეს, ფული წაართვეს, მიწაზე დააგდეს, ჩექმებს ურტყამდნენ და სცემეს მოგლეჯილი სანიაღვრე მილით. დუშანი კისრის მოტეხილობით ადგილზე გარდაიცვალა.
შემდგომი მოვლენები
დუშან იოვანოვიჩი მკვლელობიდან ორი დღის შემდეგ დაკრძალეს. ბიჭის გამოსამშვიდობებელ ცერემონიაზე ასობით გულისხმიერი  მოქალაქე მივიდა.
დუშანის სიკვდილი არ იყო ბოლო ტრაგიკული მოვლენა იოვანოვიჩების ოჯახში. დუშანის უმცროსი დის, ქრისტინას თქმით, რომელიც რომელიც მისი გარდაცვალებიდან სამი წლის შემდეგ დაიბადა, დედამ, რომელიც ვერ შეეგუა შვილის სიკვდილს, არაერთხელ სცადა თვითმკვლელობა: დალია მარილმჟავა, გადაყლაპა აბები და  2015 წლის 12 ივლისს, დუშანის გარდაცვალების 18 წლისთავამდე ცოტა ხნით ადრე, ჩამომხრჩვალი იპოვეს. დუშანის გარდაცვალებიდან სამი წლის შემდეგ მამამისმა პირველი ინფარქტი გადაიტანა, მოგვიანებით  კიდევ რამდენიმე ინფარქტი დაემართა,  ორჯერ ჰქონდა ტვინში  სისხლჩაქცევა, თრომბოზის შედეგად ორივე ფეხი დაკარგა; იგი გარდაიცვალა 2016 წლის ბოლოს.
2007 წლის 18 ოქტომბერს, ტრაგედიის 10 წლისთავზე, ბელგრადის ქუჩაზე, 33-ე სახლის ფასადზე, რომლის მოპირდაპირე მხარეს მოკლეს დუშან იოვანოვიჩი, სერბეთის პრეზიდენტმა ბორის ტადიჩმა ბიჭის ხსოვნის პატივსაცემად გახსნა მემორიალური დაფა. მისი ინსტალაციის ინიციატორი გახლდათ სერბეთის ბოშათა კავშირი. კავშირის თავმჯდომარემ რაიკო ჯურიჩმა  ხაზგასმით აღნიშნა, რომ ეს ღირსშესანიშნაობა გახდება თანაგრძნობის, გაგების და სიყვარულის სიმბოლო.
სქოლიო
კატეგორია:1997 წელი სერბეთში კატეგორია:ბოშები კატეგორია:მკვლელობის მსხვერპლი ბავშვები
ბელოვარ-ბილოგორა
ბელოვარ-ბილიგორის ჟუპანია (Bjelovarsko-bilogorska županija) — ჟუპანია ხორვატიის ცენტრალურ ნაწილში. სახელწოდება მიიღო უდიდესი ქალაქისა და ადმინისტრაციული ცენტრის ბელოვარისა და ოლქის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარე მთების ჯაჭვის ბილოგორის მიხედვით. ფართობი — 2640 კმ². მოსახლეობა — 133 084 (2001).
ეროვნული შემადგენლობა ასეთია:
მოიცავს ხუთ ქალაქსა და 18 თემს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხორვატიის ოლქები
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის გერბი
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის გერბი 1997 წლიდან დღემდე რამდენიმეჯერ შეიცვალა. ამჟამინდელი ვერსია 2006 წელს მიიღეს და მასზე გამოსახულია ლეოპარდის თავი, რომელიც მარცხნიდან შემოსაზღვრულია სპილოს ეშვით, მარჯვნიდან კი შუბით. მათ მიღმა კი დაწერილია სამი სიტყვა, ქვეყნის ეროვნული დევიზი: სამართლიანობა, მშვიდობა, შრომა (Justice, Paix, Travail). 2006 წლის 18 თებერვალს დაამტკიცა ქვეყნის პრეზიდენტმა ჟოზეფ კაბილამ.
გერბი დეტალურადაა აღწერილი 2005 წელს მიღებული კონსტიტუციის პირველ თავში.
2003 წელს მიღებულ ძველ გერბზე გამოსახული იყო სამი გადაჯვარედინებული ხელი, რომელსაც გარს თავთავები ერტყა. თავში გამოსახული იყო ლომის თავი, ფსკერზე კი დევიზი: დემოკრატია, სამართლიანობა, ერთობა (Démocratie, Justice, Unité).
კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის 1999 წლის გერბზე გამოსახული იყო ლურჯი ფარი, ცენტრში ყვითელი ვარსკვლავი, მის თავზე კი ექვსი პატარა ვარსკვლავი.
უფრო ადრე, 1971-1997 წლებში, როდესაც ამ სახელმწიფოს ზაირი ერქვა, გერბზე გამოსახული იყო ლეოპარდის თავი, მის ქვემოთ კი ორი გადაჯვარედინებული შუბი, რომელიც ერთი მხრიდან თავთავით იყო შემოსაზღვრული, მეორე მხრიდან კი სპილოს ეშვით.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:სახელმწიფო გერბები
ანა იაგელონი (ჩეხეთის დედოფალი)
ანა იაგელონი (დ. 23 ივლისი, 1503, ბუდა — გ. 27 იანვარი, 1547, პრაღა) — საღვთო რომის იმპერატორის, ფერდინანდ I-ის ცოლი.
ლიტერატურა
კატეგორია:უნგრეთის დედოფლები კატეგორია:იაგელონები კატეგორია:დაბადებული   23 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1503 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1547 კატეგორია:გერმანიის დედოფლები კატეგორია:ბოჰემიის დედოფლები კატეგორია:ავსტრიის დედოფლები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
12 Songs of Christmas (ფრენკ სინატრას, ბინგ კროსბის და ფრედ უორინგის ალბომი)
12 Songs of Christmas — ფრენკ სინატრას ალბომი, გამოცემული 1964 წელს. გამოვიდა ლეიბლზე Reprise. ალბომის ჩაწერაში მონაწილეობდნენ სინატრა, ბინგ კროსბი, ფრედ უორინგი და ბენდი The Pennsylvanians. ალბომში შეტანილია საშობაო სიმღერები.
სქოლიო
კატეგორია:ფრენკ სინატრას ალბომები კატეგორია:1964 წლის ალბომები
ლადო გუდიაშვილის ქუჩა
ლადო გუდიაშვილის ქუჩა —  ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (გარეთუბანი). მდებარეობს თავისუფლების მოედნიდან არჩილ ჯორჯაძის ქუჩამდე. XIX საუკუნის დასაწყისში ქუჩის მიმდებარე ტერიტორია დაუსახლებელი იყო, თუ მხედველობაში არ მივიღებთ აქა-იქ გაფანტულ რამდენიმე შენობას, რომელთა შორის გამოირჩეოდა ახლანდელი ანტონ ფურცელაძისა და ნატო ვაჩნაძის ქუჩების მონაკვეთზე მდგარი ლორის-მელიქოვების სახლი, რომელიც გადაურჩა აღა-მაჰმად-ხანის შემოსევას (1795).
1841 წლის შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ატამანის ქუჩა — მიხეილ ლორის-მელიქოვის თერგის ოლქის ატამანად ყოფნის აღსანიშნავად. 1877 წელს ქუჩას დაერქვა ლორის-მელიქოვის სახელი. ასევეა დატანილი თბილისის 1900 წლის გეგმაზეც. 1922 წელს ვლადიმერ (ლადო) კეცხოველის სახელი დაარქვეს. ამ ქუჩაზე ცხოვრობდა ლადო გუდიაშვილი და 1992 წელს ქუჩას მისი სახელი ეწოდა.
ქუჩაზე არის შალვა ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი (ყოფილი სასულიერო სემინარია. XIX საუკუნის 30-იანი წლები, არქიტექტორი ჯ. ბერნარდაცი), საქართველოს პარლამენტის ილია ჭავჭავაძის სახელობის ეროვნული ბიბლიოთეკის კორპუსები [ყოფილი სათავადაზნაურო საადგილმამულო ბანკი (1916, არქიტექტურა ა. კალგინი, მხატვარი ჰ. ჰრინევსკი) და ყოფილი ვოლგა-კამის საზოგადოების ბანკი (19185)], ლადო გუდიაშვილის სახლ-მუზეუმი (№11). შემონახულის XIX საუკუნის დასასრულის საცხოვრებელი სახლები, მათ შორის მუხრანბატონის ყოფილი სახლი (№9, არქიტექტორი კ. ტატიშჩევი). ქუჩაზე გამოდის სიმონ ჯანაშიას სახელობის სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ადმინისტრაციული კორპუსი. ქუჩის ბოლოს, ცხრა აპრილის სახელობის ბაღში, დგას ლადო გუდიაშვილის ძეგლი (მოქანდაკე დიმიტრი მიქატაძე, არქიტექტორი რ. ბერიძე). აქვს I შესახვევი (ყოფილი ლ. კეცხოველის შესახვევი).
გათვალისწინებულია ლადო გუდიაშვილის ქუჩის რეკონსტრუქცია. პროექტის თანახმად იგი უნდა გახდეს ხიდი თბილისის ისტორიული ნაწილსა და ქალაქის თანამედროვე ცენტრს შორის, გადაიქცეს კულტურის ცენტრად და სამუზეუმო, ფეხით მოსიარულეთა ქუჩად.
ლიტერატურა
გუდიაშვილი
გენდარა (ისმაილი)
გენდარა (Gendərə) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
ალვარი (სომხეთი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ბუტა (ქალაქი)
ბუტა (Buta) — ქალაქი ჩრდილოეთ კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, ქვემო უელეს პროვინციაში, მდებარეობს მდინარე რუბიზე.
2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 53 401 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
ჩერნოგორიის აჯანყება
ჩერნოგორიის აჯანყება, 13 ივლისის აჯანყება — უმსხვილესი ანტიფაშისტური და ანტინაცისტური აჯანყება. დაიწყო ჩერნოგორიაში 1941 წლის 13 ივლისს. ორგანიზებული იყო ჩერნოგორიელი ანტიფაშისტებისა და კომუნისტების მიერ. 13 ივლისს ჩერნოგორიელმა პარტიზანებმა დაიწყეს ღია ბრძოლა იტალიელი ოკუპანტების წინააღმდეგ. ისტორიკოსების შეფასების თანახმად, აჯანყებაში ჩართული იყო 30 ათასი პარტიზანი.
აჯანყების მიზანი იყო მოწოდება ჩერნოგორიელი ხალხისადმი და იტალიისა და გერმანიის საოკუპაციო ძალების მიმართ წინააღმდეგობის მოძრაობის დაწყება, ასევე ბრძოლა ხორვატი და ალბანელი კოლაბორაციონისტების წინააღმდეგ. აჯანყება წარმატებით დაიწყო და პარტიზანული ძალების მოულოდნელი დარტყმის შედეგად გადაიზარდა ბრძოლაში ოკუპანტების წინააღმდეგ.
13 ივლისი ჩერნოგორიაში სადრესასწაულო დღეა. ისფრ-ის პერიოდში ეწოდებოდა „ჩერნოგორიის ხალხის აჯანყების დღე“, ამჟამად კი „ჩერნოგორიის დამუკიდებლობის დღე“ ეწოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონტენეგროს ისტორია
თანამგზავრი გალაქტიკა
250px|მინი|[[ანდრომედას გალაქტიკა ორი უახლოესი თანამგზავრი გალაქტიკის — M32-ისა და M110-ის თანხლებით]] 250px|მინი|[[მაგელანის დიდი ღრუბელი]] 250px|მინი|[[ირმის ნახტომის თანამგზავრი გალაქტიკები]] თანამგზავრი გალაქტიკა — გალაქტიკა, რომელიც გრავიტაციული მიჯაჭვულობის გამო, სხვა უფრო დიდი გალაქტიკის გარშემო ბრუნავს. მიუხედავად იმისა, რომ გალაქტიკა სხვა მრავალი ისეთი ობიექტისაგან შედგება (ვარსკვლავები, პლანეტები, ნისლეულები), რომლებიც ერთნამეთთან დაკავშირებულნი არ არიან, მას გააჩნია მასის ცენტრი, რომელიც თითეოეული შემადგენელი ობიექტის პოზიციის საშუალო შეწონილს წარმოადგენს. ეს იგივეა, როდესაც ყოველ ობიექტს გააჩნია მასის ცენტრი, რომელიც ყველა მისი შემადგენელი ატომების მდებარეობისთვის საშუალო შეწონილია. თანამგზავრ გალაქტიკებშიც კი, ვარსკვლავები გალაქტიკის ცენტრის გარშემო ბრუნავენ.
გალაქტიკის წყვილში, რომელშიც ერთი მნიშნველოვნად დიდია მეორეზე, დიდი მიიჩნევა „ძირითადად“, პატარა კი თანამგზავრად. თუ ორი გალაქტიკა დაახლოებით ერთნაირი ზომისაა, მათ ბინარული სისტემა ეწოდება.
გალაქტიკები, რომლებიც ერთმანეთზე გარკვეული მიმართულებით ზემოქმედებენ, შესაძლოა შეეჯახონ, შეერწყან, ერთმანეთი გადაკვეთონ, ერთმანეთს გადასცენ გარკვეული წევრი ობიექტები. ასეთი სიტუაციაში, ძნელია განისაზღვროს სად მთავრდება ერთი გალაქტიკა და სად იწყება მეორე. გალაქტიკებს შორის შეჯახება აუცილებლად არ ნიშნავს მიათი წევრი ობიექტების შეჯახებასაც იქიდან გამომდინარე, რომ გალაქტიკათა დიდი ცარიელ სივრცეს უჭირავს. თუმცა, ახლომდებარე მატერიის ღრუბლების გრავიტაციულ ძალებს შეუძლიათ ერთმანეთი გაამრუდონ, ანდა ერთი გალაქტიკიდან მასის გარკვეული ნაწილი ამოგლიჯონ და მეორეში გადაიტანონ.
ალექსანდრე იობიძე
ალექსანდრე (საშა) სიმონის ძე იობიძე (დ. 1892, სოფელი საფიჩხია, ქუთაისის გუბერნია — გ. 11 მაისი, 1962, ქუთაისი) — ქართველი მევენახე-მეღვინე, საქართველოს სსრ დამსახურებული აგრონომი.
თანამგზავრი გალაქტიკა
ჩვენი გალაქტიკა ირმის ნახტომის უდიდესი თანამგზავრი გალაქტიკაა მაგელანის დიდი ღრუბელი.
ალექსანდრე იობიძე
ბიოგრაფია
ალექსანდრე იობიძე დაიბადა 1892 წელს ქუთაისის გუბერნიის სოფელ საფიჩხიაში, აზნაურ სამსონ (სარდიონ) იობიძის ოჯახში. რეალური სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მიზნად დაისახა მევენახეობა-მეღვინეობას გაყოლოდა. 1914 წელს ყირიმში დაამთავრა მაგარაჩის მევენახეობა-მეღვინეობის ორწლიანი უმაღლესი საიმპერატორო სკოლა. მისი მასწავლებლები იყვნენ იმ დროისთვის ცნობილი სპეციალისტები: ბარბერონი, ბაგრეევი და შჩერბაკოვი. უმაღლესი კურსების დამთავრების შემდეგ ქუთაისში დაუბრუნდა. 1916 წელს იგი გაამწესეს ქუთაისის გუბერნიის სოხუმის ოლქის ინსტრუქტორ-სპეციალისტად. მალე კვლავ ქუთაისში დაბრუნდა და სოფლის მეურნეობის სპეციალისტთა მომზადების საქმეს მოჰკიდა ხელი. შემდეგ საკუთარი ინიციატივით გადავიდა გურჯაანის რაიონის სოფ. ჩუმლაყში, წინანადლის მამულში. აქ მან პირადი ინიციატივით 50 ჰექტარზე ამერიკული საძირე ვაზის სადედე გააშენა, რომელმაც შემდგომ დიდი როლი შეასრულა კახეთის მევენახეობის აღდგენის საქმეში, რადგან ქართულ ვაზს ავადმყოფობა გაუჩნდა და საფრთხე დაემუქრა მის არსებობას, დიდი როლი შეასრულა კახეთის მევენახეობის აღდგენის საქმეში.
თანამგზავრი გალაქტიკა
სქოლიო
კატეგორია:გალაქტიკები
ალექსანდრე იობიძე
ბიოგრაფია
1926 წელს იგი დაინიშნა სოხუმის მაზრის აგრონომად. მისი ინიციატივით სოხუმში იქმნება მევენახეობა-მეღვინეობის განყოფილება. მიზანი ერთი იყო-აფხაზეთში აეღორძინებინათ კულტურული მევენახეობა. იმავე წელს მან გამოაქვეყნა საგაზეთო წერილი „Закультурное виноградствов Абхазии“, სადაც აფხაზეთის მშრომლებს მოუწოდებდა ხელი მოეკიდათ კულტურული მევენახეობისათვის და დასახა ამ დარგის აღორძნების კონკრეტული გზები. ამავე წელს მან პირველად შეიტანა აფხაზეთში „ცოლიკოური“ და სათავეში ჩაუდგა მისი პლანტაციების გაშენების საქმეს. ბევრი უნდობლად უყურებდა დაბლარი ჯიშის ვენახს, მაგრამ მან დაძლია ეს წინააღმდეგობა. თვითონ არჩევდა ნიადაგს, კოლმეურნეებს ასწავლიდა მცენარის მოვლის აგროწესებს და ნელნელა საქმე წინ მიიწევდა.
1927 წელს ალ. იობიძის ინიციატივით სოხუმში შეიქმნა მევენახეობა-მეღვინეობის განყოფილება, თვითონ კი დამტკიცებულ იქნა განყოფილების გამგედ. 1932 წელს ის მონაწილეობდა აფხაზეთის მევენახეობის განვითარების პერსპექტიული გეგმის შექმნაში. მისი ხელმძღვანელობით გაშენებულ იქნა ბომბორის საბჭოთა მეურნეობა გუდაუთაში, სადაც 5 წელი მარტო ცხოვრობდა გომბორის ტყეში, დადიოდა და შეუპოვრად ეძებდა კოლხური ჯიშის ვაზს. იპოვა და აღადგინა კიდეც საუკუნის წინათ დაკარგული კოლხური სახელგანთქმული „დღუნდღუშის“, „პუმპულას“, „მახვატელის“, „ზედაგის“, ამლახუს“ პირველი ლერწები. საკუთარ ნაკვეთზე გადმოიტანა ისინი და მიიღო კიდეც ის ტკბილი ღვინოები, რომლებიც ლეგენდებშია მოხსენიებული.
1934-1935 წლებში იგი ხელმძღვანელობდა საქარის მევენახეობის საცდელი სადგურის აგროტექნიკის განყოფილებას. 1936 წლიდან ის კვლავ აფხაზეთშია. მუშაობდა საქართველოს სსრ სოფლის მეურნეობის სამინისტროს მებაღეობის, მევენახეობისა და მეღვინეობის სამეცნიერო-საკვლევი ინსტიტუტის სოხუმის დასაყრდენი პუნქტის მეცნიერ მუშაკად. ამავე დროს, 1939 წლიდან, მოღვაწეობდა გუდაუთის რაიონის ახალსოფლის ორჯონიკიძის სახელობის კოლმეურნეობაში.
მე-19 საუკუნეში აფხაზეთში ორმოცამდე ადგილობრივი ჯიშის ვაზი ხარობდა. თითქმის ყველა მაღლარი იყო, მაგრამ ვაზს ავადმყოფობა გაუჩნდა და გადაშენდა. ხალხს ჰქონდა მხოლოდ მაღალი ვენახი-იზაბელა. 30-იანი წლების ბოლოს ყინული გალღვა. აფხაზეთში ფეხი მოიკიდეს მთიანი რაჭიდან ჩამოსახლებულმა მცირემიწიანმა რაჭველებმა. აზრი, რომ თითქოს აფხაზეთში კლიმატური პირობების გამო ვაზის წარმოება არ შეიძლებოდა, გაქრა. რაჭველები არ შეუშინდნენ ბუნებას, მალარიას, გაჩეხეს ჩირგვნარი, ეკალბარდები, ძაღლყუნძენა და ცხოვრება დაიწყეს. სოფელს კი ახალსოფელი დაერქვა. სწორედ მაშინ შეესხა ფრთები აგრონომ ალექსანდრე (საშა) იობიძის ოცნებას, აფხაზეთში კულტურული ვენახის ზვრების გაშენების შესახებ.
მის სანერგეში გამოყვანილმა ბევრმა ჯიშმა საუკეთესო ნიადაგი ჰპოვა არა მარტო ახალსოფლის მიწაზე, არამედ მთელს აფხაზეთში. სასელექციო ნაკვეთზე მან გაამრავლა 210-ზე მეტი ჯიშის ვაზი. მათ შორის 25 აფხაზური ვაზის ჯიში /აჰარდანი, აჟშხუატა, აღბიჟი და სხვები/. მან შეისწავლა ბევრი ჯიშის აგრობიოლოგია, შეიმუშავა მათი ჯიშობრივი აგროტექნკა.
მან გაავრცელა და დანერგა აფხაზეთში შესანიშნავი ქართული ჯიშის ვაზი ჩხავერი, ეს ძველი კოლხური ჯიშის ვენახი გადაშენების გზაზე იდგა. ალექსანდრე იობიძემ გამოიყვანა დაბალი ჩხავერი, მანვე აფხაზეთის ზონისთვის გამოიყვანა ცოლიკარი და კრახუნა, აფხაზური ჯიშები-კაჭიჭი, აკასირხვა, ახარდანი, ამლახუ და სხვა.
1954 წლიდან ყოველ წელს მონაწილეობდა სახალხო მეურნეობის მიღწევათა საკავშირო გამოფენებში, დაჯილდოებული იყო ოქროსა და ვერცხლის მედლებით. იგი შესანიშნავად ფლობდა ქართულ, რუსულ, და ფრანგულ ენებს. ზედმიწვნით იცოდა მევენახეობის ისტორია დადამიწაზე ვაზის გაჩენიდან დღემდე. მას მუდამ გვერდით ედგა მისი აფხაზი მეუღლე, განათლებული, ერუდირებული ძაძუ მხეცაძე, რომელიც მის ყოველ წარმატებას თუ გულისტკენას იზიარებდა.
დაჯილდოვებული იყო სსრ კავშირის სახალხო მეურნეობის მიღწევების გამოფენაზე ორო ოქროს მედლით; მედლით შრომითი მამაცობისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962 კატეგორია:ქართველი აგრონომები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
გოგა ბითაძე
გოგა ბითაძე (დ. 20 ივლისი, 1999, საგარეჯო) — ქართველი კალათბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს NBA-ის ორლანდო მეჯიკში. მისი სიმაღლისა (212 სმ) და წონის (114 კგ) გათვალისწინებით თამაშობს ცენტრის პოზიციაზე. 2019 წლის NBA-ის დრაფტზე მიიჩნევა პირველი რაუნდის ერთ-ერთ გამორჩეულ მოთამაშედ.
ადრეული ცხოვრება და კარიერა
დაიბადა საგარეჯოში, აღმოსავლეთ საქართველოს ქალაქში. მისი მამა იყო კალათბურთელი, რომელმაც კარიერა ტრავმის გამო დაასრულა. მიუხედავად იმისა, რომ ბითაძეს ადრეულ ბავშვობაში არ უყურებია კალათბურთისათვის, მან 6 წლის ასაკში დაიწყო კალათბურთის თამაში რადგან საკუთარი თავი დაინახა როგორც „აქტიური და მაღალი“. როდესაც ბითაძე შედარებით ჩართული გახდა კალათბურთში, იგი აღფრთოვანდა ქართველი კალათბურთელების ზაზა ფაჩულიასა და თორნიკე შენგელიას თამაშით, აგრეთვე NBA-ის ვარსკვლავებით, პაუ გასოლითა და შაკილ ო’ნილით. 2013 წლის 31 მაისს, ბითაძემ 17 ქულა დააგროვა და ამ შედეგით დაეხმარა საკუთარი სკოლის გუნდს, ჰიუნდასის გორის მეთოთხმეტე ჩემპიონატში გამარჯვებაში. იგი აგრეთვე სამი წელი თამაშობა საქართველოს 16 წლამდელთა ლიგაში. 2014-15 წლებში, ჰიუნდაისთან ერთად ჩატარებულ უკანასკნელ სეზონში ბითაძე საშუალოდ აგროვებდა 23.1 ქულას, 16.6 მოხსნას, 4.5 შედეგიან გადაცემასა და 3.8 დაფარებას. კარიერის ადრეულ წლებში ბითაძე ვარჯოშობდა და იწვრთნებოდა ქართულის კლუბის, ვითა თბილისის უმცროს დივიზიონში.
ვითა თბილისი (2015-16)
2015-16 წლების სეზონში ბითაძე ვითა თბილისთან ერთად თამაშობდა VTB-ის გაერთიანებულ ლიგაში. ბითაძეს ლიგაში დებიუტი 16 წლის ასაკში ჰქონდა და შესაბამისად იგი ლიგის ისტორიაში გახდა ყველაზე ახალგაზრდა მოთამაშე. 6 თამაშის განმავლობაში საშუალოდ თამაშობდა 13.8 წუთს; ამ დროში საშუალოდ აგროვებდა 2.8 ქულას, 1.7 მოხსნას და ო.7 დაფარებას.
ბუდუჩნოსტი (2018-19)
2018 წლის 20 დეკემბერს მეგა ბემაქსმა ბითაძე გაანათხოვრა გუნდ ბუდუჩნოსტში, რომელიც მონტენეგროს ლიგაში, ABA ლიგასა და ევროლიგაში ასპარეზობდა. იგი გუნდში დარჩენილი სეზონის გამნავლობაში ითამაშებდა. 24 დეკემბერს, ბუდუჩნოსტის მაისურით ჩატარებულ პირველ თამაშში, მან დააგროვა 12 ქულა და 4 მოხსნა „Krka“-ის წინააღმდეგ, ABA ლიგაში. ოთხი დღის შემდეგ შედგა ბითაძეს დებიუტი ევროლიგაში, სადაც მოიპოვა 17 ქულა, 7 მოხსნა და 4 დაფარება თუმცა გუნდი ბაიერნ მიუნხენთან ანგარიშით 93-88 მაინც დამარცხდა. 2019 წლის 3 იანვარს მას კვლავ ძლიერი პერფომენსი ჰქონდა „ოლიმპია მილანოს“ წინააღმდეგ, სადაც სათადაგიროთა სკამიდან 23 ქულა, 8 მოხსნა და 3 დაფარება მოიპოვა; გუნდმა თამაშში 111-94 გაიმარჯვა. 13 თამაშის შემდეგ, სეზონში ბითაძე საშუალოდ აგროვებდა 12.1 ქულას, 6.4 მოხსნას და 2.3 დაფარებას; ამ შედეგით მან მოიპოვა ევროლიგის ამომავალი ახალგაზრდა ვარსკვლავის ჯილდო.
ინდიანა პეისერსი
2019 წელს გოგა ბითაძე მე-18 პიკად აირჩია ინდიანა პეისერსმა, რომელიც მდებარეობს შტატ ინდიანას ქალაქ ინდიანაპოლისის არეაში. პეისერსი მონაწილეობას იღებს ცენტრალური დივიზიონში, რომელიც აღმოსავლეთ კონფერენციას ეკუთვნის ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში (NBA). გოგა ბითაძემ NBA-ში სადებიუტო შეხვედრა „მინესოტა ტიმბერვულვზის“ წინააღმდეგ ჩაატარა და პარკეტზე პირველი მეოთხედის ბოლოს გამოჩნდა. პარკეტზე 24:19 წუთი გაატარა და 14 ქულა, 4 მოხსნა, 2 შედეგიანი გადაცემა და 1 დაფარება ჩაიწერა. თუმცა ინდიანა 111-119 დამარცხდა.
კარიერა ეროვნულ ნაკრებში
საქართველოს ეროვნულ ნაკრებში ბითაძე პირველად გამოიძახეს ევრობასკეტ 2017-ზე, მაგრამ ტრავმის გამო მთელი ჩემპიონატის გამოტოვება მოუწია. მიუხედავად ამისა, იგი ამბობდა, რომ მოედნის გარედანაც ბევრის სწავლა მოახერხა ვეტერანი კალათბურთელების, ზაზა ფაჩულიასა და გიორგი შერმადინისაგან. 2017 წლის 24 ნოემბერს შედგა ბითაძის დებიუტი 2019 წლის FIBA-ის მსოფლიო თასის საკვალიფიკაციო ეტაპზე გერმანიის ნაკრების წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში; 17 წუთში მან 4 ქულის მოპოვება მოახერხა.
ეროვნული გუნდი
წყარო
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1999 კატეგორია:ქართველი კალათბურთელები
ჯიმ-უელსის ოლქი
ჯიმ-უელსის ოლქი (Jim Wells County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ალისი. შეიქმნა 1911 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
რიუ-რუფინუ
რიუ-რუფინუ (Rio Rufino) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 860 მეტრზე. მიეკუთვნება სერანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუს-დი-ლაჟისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 436 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.62 კმ²-ზე. ფართობი 282 504 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
მარია კრისტინა სავოიელი
მარია კრისტინა სავოიელი (Maria Cristina di Savoia; დ. 14 ნოემბერი, 1812, კალიარი, სარდინიის სამეფო — გ. 31 იანვარი, 1836, ნეაპოლი, ორი სიცილიის სამეფო) — სავოიელთა დინასტიის წარმომადგენელი. სარდინიის მეფე ვიტორიო ემანუელე I-ისა და დედოფალ მარია ტერეზა დე ჰაბსბურგ-ესტეს ქალიშვილი. ორი სიცილიის დედოფალი 1832-1836 წლებში როგორც მეფე ფერდინანდ II-ის პირველი მეუღლე. ორი სიცილიის უკანასკნელი მეფის, ფრანჩესკო II-ის დედა.
ბიოგრაფია
მარია კრისტინა დაიბადა 1812 წლის 14 ნოემბერს კალიარში. იგი იყო სარდინიის მეფე ვიტორიო ემანუელე I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია ტერეზა დე ჰაბსბურგ-ესტეს ნაბოლარა ქალიშვილი. მას სულ სამი და ჰყავდა: მოდენის ჰერცოგინია მარია ბეატრიჩე, პარმის ჰერცოგინია მარია ტერეზა და ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ანა სავოიელი.
მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია სარდინიის მეფე ვიტორიო ამადეო III და დედოფალი მარია ანტონია ფერდინანდა ესპანელი, ესპანეთის მეფე ფილიპე V-ის ასული იყვნენ, რომელიც თავის მხრივ საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის შვილთაშვილი იყო. რაც შეეხება დედის მხარეს, იგი შვილიშვილად ერგებოდა საღვთო იმპერატორ ფრანც I შტეფანისა და ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიას ვაჟს, ერცჰერცოგ ფერდინანდ კარლ ავსტრიელსა და მოდენას ჰერცოგ მარია ბეატრიჩე რიკარდა დ’ესტეს. აღსანიშნავია ისიც, რომ დედამისის მამა იყო საფრანგეთის დედოფალ მარი ანტუანეტისა და ნეაპოლ-სიცილიის დედოფალ მარია კაროლინა ავსტრიელის, მარია კრისტინას ქმრის, მეფე ფერდინანდ II-ის ბებიის ღვიძლი ძმა. ამის გამო, მარია კრისტინა და ფერდინანდი ერთმანეთს მეორე თაობის ბიძაშვილებად ერგებოდნენ.
მისი დების სარფიანად დაქორწინების შემდეგ დადგა მარია კრისტინას ჯერიც. იგი 1832 წლის 21 ნოემბერს მარია კრისტინა სავოიელი დააქორწინეს ორი სიცილიის მეფე ფერდინანდ II-ზე, მეფე ფრანჩესკო I-ისა და მისი მეორე ცოლის, ესპანეთის მეფე კარლ IV-ის ასულ მარია ისაბელ ესპანელის უფროს ვაჟზე, რითაც იგი ორი სიცილიის რიგით მეორე დედოფალი გახდა ისტორიაში.
დედოფლის ამპლუაში მარია კრისტინა აღწერილია როგორც ლამაზი და ძალიან მორცხვი. თავისი მორიდებული ხასიათის გამო იგი სიცილიის სამეფო კარზე თავს კომფორტულად ვერასოდეს გრძნობდა, რადგან საკუთარი სოციალური მდგომარეობის გამო გამუდმებით ყველას ყურადღების ცენტრში იყო. მისი და ფერდინანდის ურთიერთობა არ ყოფილა ბედნიერი, თუმცა მეფე ყოველთვის ცდილობდა მოეთმინა დედოფლის იშვიათი, თუმცა უხეში ნერვოტული გამოხტომები, რომლებიც ორსულობასთან ერთად გახშირდა.
დედოფალმა მარია კრისტინამ 1836 წლის 16 იანვარს გააჩინა თავისი პირველი და უკანასკნელი ვაჟი, პრინცი ფრანჩესკო. მშობიარობის შემდგომი გართულებების გამო, მარია კრისტინა ბავშვის გაჩენიდან ორ კვირაში, 1836 წლის 31 იანვარს, ნეაპოლში გარდაიცვალა, 23 წლის ასაკში.
მისი გარდაცვალებიდან ერთ წელიწადში ფერდინანდი მეორედ დაქორწინდა მარია ტერეზია ავსტრიელზე, რომელთანაც კიდევ თორმეტი შვილი შეეძინა, თუმცა მათგან მეფე არცერთი გამხდარა. 1859 წელს, რისორჯიმენტოს პერიოდში ფერდინანდი გარდაიცვალა და ტახტი მარია კრისტინას ვაჟმა, ფრანჩესკო II-მ დაიკავა, თუმცა იგი 1861 წელს ჩამოაგდეს, რითაც სიცილია იტალიის შემადგენლობაში შევიდა.
1872 წლის 10 ივლისს მარია კრისტინა კათოლიკურმა ეკლესიამ „ღვთის მსახურად“ სცნო, 1937 წლის 6 მაისს კი „ღვთის წმინდა მსახურად“. 2013 წლის 3 მაისს, რომის პაპმა ფრანცისკემ გამოაცხადა, რომ მარია კრისტინას წმინდანად შერაცხვა სურდა, თუმცა მისი უშუალო ბეატიფიკაცია მხოლოდ 2014 წლის 25 იანვარს შედგა სანტა ჩიარას ბაზილიკაში, ნეაპოლში, რის შემდეგაც იგი კათოლიკური ეკლესიის წმინდანი გახდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1812 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1836 კატეგორია:სავოიელთა დინასტია კატეგორია:სიცილიის დედოფლები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
კოტე მიქაბერიძე
კონსტანტინე (კოტე) მიქაბერიძე (დ. 31 ივლისი, ტერმუკი (ახლანდელი ყუბანი), 1896 — გ. 9 იანვარი, 1973) — ქართველი მსახიობი და რეჟისორი. საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1945).
ბიოგრაფია
1920 წელს გადმოვიდა თბილისში და დაამთავრა აკაკი ფაღავას დრამატული სტუდია. პირველად სცენაზე გამოვიდა ქუთაისში „ახალგაზრდა მსახიობთა დასში“. 1921 წლიდან იყო „სახკინმრეწვის“ მსახიობი, პირველ ქართულ საბჭოთა მხატვრულ ფილმში „არსენა ჯორჯიაშვილი“ შექმნა მუშა-რევოლუციონერის სახე. ამ როლს მოჰყვა მთელი რიგი საინტერესო სახეები ფილმებში: „ვინ არის დამნაშავე“, „დინა-ძაძუ“, „ხანუმა“ და სხვა. მის მიერ შესრულებული როლები ხასიათდება დიდი ფსიქოლოგიური სიღრმით. 1928 წლიდან რეჟისორი და სცენარისტი.
1929 წელს გადაიღო ფილმი „ბებიაჩემი“, რომელიც გამოსვლისთანავე აკრძალეს და 38 წელი „თაროზე იდო“. 1932 წელს იძულებული გახდა გადაეღო საკოლმეურნეოცხოვრების ამსახველი სურათი „ჰასანი“. შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანის“ მიხედვით შექმნა ექსპერიმენტული ფილმი— „ქაჯეთი“. ავტორია მხატვრული ფილმისა „დაგვიანებული სასიძო“ 1941 წელს სამამულო ომის თემაზე ივანე პერესტიანის სცენარის მიხედვით გადაიღო მხატვრული ფილმი „ფორპოსტი“. ავტორია რამდენიმე მულტიპლიკაციური ფილმისა „ზურიკო და მარიკო“ (1953). 1945 წელს მიენიჭა საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწის წოდება. 1933 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ მღვაწეობას, მუშაობდა დუბლიაჟის სტუდიაში, ფილმების გახმოვანებაზე (რუსულიდან).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები
დონდუშენი
დონდუშენი (Dondușeni) — ქალაქი მოლდოვაში, დონდუშენის რაიონის ცენტრი. სარკინიგზო სადგური ხაზზე ბელცი—ჩერნოვცი.
ისტორია
მოლდავეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დროს დონდუშენში მოქმედებდა შაქრისა და პურის ქარხნები, ხორცის კომბინატი. 1970 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 7,2 ათას მცხოვრებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის ქალაქები
ლოჯა
ლოჯა (Lodja) — ქალაქი კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკის ჩრდილოეთში, სანკურუს პროვინციაში. ამავე პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი.
2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 61 689 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
Bulgarian Open
Bulgarian Open (აგრეთვე ცნობილია, როგორც Victoria Bulgarian Open სპონსორის სახელწოდების გამო) — სნუკერის პროფესიონალურ-სამოყვარულო დაბალრეიტინგული ტურნირი. ტურნირი პირველად ჩატარდა 2012 წელს Princess Hotel-ში (ბულგარეთი, სოფია), შემდეგ კი, 2013 წელს, გადაინაცვლა Universiada Hall-ში. მიმდინარე ჩემპიონია შონ მერფი.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ლატვიაში
2013 წლის მონაცემებით ლატვიაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის 2 ძეგლია, რაც ძეგლების საერთო რაოდენობის (981) 0,2 %-ია. ორივე ობიექტი სიაში შეტანილია კულტურული კრიტერიუმებით, მათ შორის ერთ-ერთი ობიექტი წარმოადგენს კაცობრიობის შემოქმედებითი გენიის შედევრს (კრიტერიუმი i). გარდა ამისა, იუნესკოს საცდელ სიაში შეტანილია ლატვიის ტერიტორიაზე არსებული 3 ძეგლი. ლატვიამ იუნესკოს მსოფლიო კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის ძეგლების დაცვის კონვენციის რატიფიცირება მოახდინა 1995 წლის 10 იანვარს. პირველი მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი ლატვიიდან იყო ისტორიული ქალაქი რიგა. სიაში გაწევრიანდა 852 ნომრით 1997 წელს 21-ე სესიაზე.
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის სიაში მათი დამატების მიხედვით.
საცდელი სია
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
სქოლიო
ლატვია *
ლეილა ალიევა
ლეილა ილჰამის ასული ალიევა (Leyla İlham qızı Əliyeva; დ. 3 ივლისი 1984, მოსკოვი, რუსეთი) — აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის უფროსი ქალიშვილი. ჰეიდარ ალიევის ფონდის ვიცე-პრეზიდენტი და ასევე ჟურნალ „Baku“ მთავარი რედაქტორია, რომელიც დაფუძნდა 2011 წელს ლონდონში.
ბიოგრაფია
ლეილა ალიევას პირადი ვებ-საიტის ინფორმაციით, ალიევა დაიბადა 1985 წლის 3 ივლისს რუსეთის დედაქალაქ მოსკოვში. მაგრამ ბრიტანული კომპანიის ჩანაწერებით, ის დაიბადა ერთი წლით ადრე ანუ 1984 წლის 3 ივლისს, აქვე აღნიშნულია, რომ ინდივიდუალური დეტალები დამოწმებულია.
2006 წლიდან 2008 წლამდე ლეილა ალიევა სწავლობდა მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების ინსტიტუტის მაგისტრატურაზე (მგიმო; რომელიც ასევე მისმა მამმ დაასრულა). იგი ასევე მგიმოს აზერბაიჯანის კლუბის თავმჯდომარე იყო 2010 წლამდე.
ლეილა ალიევა სამი შვილის დედაა. მათი სახელებია: ალი, მიქაილი და ამინა.
ვაშინგტონ პოსტის 2010 წლის მონაცემებით, ლეილა თავის დასთან არზუსთან და ძმასთან ჰეიდართან ერთად ფლობდა უძრავ ქონებას დუბაიში, რომელიც ღირს დაახლოებით $75 მილიონი.
2015 წლის მაისში, ალიევამ გამოაცხადა Instagram-ის საშუალებით, რომ იგი დაშორდა აღალაროვს. მოგვიანებით აღალაროვმა დაწერა: „ჩვენ კვლავ მეგობრებთ და განვაგრძობთ ჩვენი შვილების ერთად აღზრდას“.
ჰეიდარ ალიევის ფონდი
ალიევა ჰეიდარ ალიევის ფონდის ვიცე-პრეზიდენტია, რომელიც არაკომერციული ორგანიზაცია და ახორციელებს საქველმოქმედო, კულტურულ და პოლიტიკური ელჩობის პროექტებს, ხოლო ფონდის სათავეშია მეჰრიბან ალიევა, ქვეყნის პირველი ლედი და ლეილას დედა.
2007 წლის 10 მაისიდან, ლეილა ხელმძღვანელობს ფონდის წარმომადგენლობას რუსეთში. როგორც ამ პროგრამის ნაწილი, ლეილა ატარებს საქველმოქმედო ინიციატივებს, სადაც ხშირად აქცენტს აკეთებს მზრუნველობამოკლებული ახალგაზრდების მხარდაჭერაზე.
2011 წლის 1 ნოემბერს, ალიევას გადაეცა „Key to Life“-ის ჯილდო აშშ-ის საქველმოქმედო ორგანიზაციისგან „ბავშვთა კიბო & სისხლის ფონდი“ (Children's Cancer & Blood Foundation).
2012 წელს, ლეილა ალიევამ მოაწყო გამოფენა სახელწოდებით „გაფრენა ბაქოში“, სადაც წარდგენილი იყო 21 მხატვრის შემოქმედება რომელთა შორის ლეილას შემოქმედებაც იყო. გამოფენა დაიწყო ლონდონში და შემდეგი გამოფენა გაიმართა 2012 წლის 12 აპრილს პარიზში, საფრანგეთში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ჟურნალისტები კატეგორია:მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
Softly, as I Leave You (ალბომი)
Softly, as I Leave You — ფრენკ სინატრას ალბომი, გამოცემული 1964 წელს. გამოვიდა ლეიბლზე Reprise. ალბომში, გარდა სინატრასთვის ტრადიციული ვოკალური ჯაზისა, შეტანილია როკ-ენ-როლის ჟანრის სიმღერებიც.
სქოლიო
კატეგორია:ფრენკ სინატრას ალბომები კატეგორია:1964 წლის ალბომები კატეგორია:Reprise Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები სონი ბერკის პროდიუსერობით
სან-ჟუაკინი (სანტა-კატარინა)
სან-ჟუაკინი (São Joaquim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 360 მეტრზე. მიეკუთვნება სერანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუს-დი-ლაჟისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 812 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.11 კმ²-ზე. ფართობი 1 892 256 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
დროკია
დროკია (Drochia) — ქალაქი მოლდოვაში, დროკიის რაიონის ცენტრი.
ეტიმოლოგია
ქალაქის სახელწოდება მომდინარეობს სიტყვისგან dropie, რაც ნიშნავს სავათს.
დობილი ქალაქები
კატეგორია:მოლდოვის ქალაქები
კრაიოვა
კრაიოვა (რუმ. Craiova) — რუმინეთის სიდიდით მე-6 ქალაქი და დოლჟის ჟუდეცის დედაქალაქი. ქალაქი მდებარეობს მდინარე ჟიუს აღმოსავლეთ სანაპიროსთან, ოლტენიის ცენტრალურ ნაწილში. ქალაქი არის პოლიტიკური ცენტრი და ის თითქმის თანაბრადაა დაშურებული სამხრეთ კარპატებიდან და მდინარე დუნაიდან. კრეიოვა არის მთავარი კომერციული ქალაქი ბუქარესტის დასავლეთით და ოლტენიას ყველაზე მნიშვნელოვანი ქალაქი. ქალაქი რეგიონალური სავაჭრო ცენტრია, მიუხედავად 1790 წელს მომხდარი მიწისძვრისა, 1795 წელს ჭირისა და 1802 წელს თურქეთის თავდასხმისა, რომლის დროსაც იგი დაიწვა.
ქალაქი მართავს რვა სოფელს: ფაკაი, მოფლენი, პოპოვენი, შიმნიკუ დე ჟოს, ჩერნელე, ჩერნელელე დე სუს, იზვორუ რეჩე და როვინე. 1996 წლამდე ბოლო ოთხი დასახლება იყო ცალკე კომუნა, რომელსაც ერქვა ჩერნელე.