cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გომესის მუნიციპალიტეტი (ნუევა-ესპარტა)
გომესის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ნუევა-ესპარტას შტატში, წარმოადგენს ნუევა-ესპარტას შტატის 11 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია სანტა-ანა, ფართობი 91 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2001 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით გომესის მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 30 237 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 332,3 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ნუევა-ესპარტას შტატის მუნიციპალიტეტები
ანჟელანდია
ანჟელანდია (Angelândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 800 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაპელინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 003 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 43.21 კმ²-ზე. ფართობი 185 211 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბირინჯი-ყარაჩანლი
ბირინჯი-ყარაჩანლი (Birinci Qaraçanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
ელეონორა როის ცუ კოისტრიცი
ელეონორა როის ცუ კოისტრიცი (Eleonore Reuß zu Köstritz), აგრეთვე ცნობილია როგორც ელეონორა ბულგარელი (Елеонора Българска; დ. 22 აგვისტო, 1860, ლუბუში, პოლონეთი — გ. 12 სექტემბერი, 1917, ვარნა, ბულგარეთი) — გერმანელი დიდგვაროვანი. ბულგარეთის დედოფალი 1908-1917 წლებში როგორც მეფე ფერდინანდ I-ის მეორე მეუღლე.
ბიოგრაფია
ელეონორა დაიბადა 1860 წლის 22 აგვისტოს ლუბუშში, პრუსიის სამეფოში, თანამედროვე პოლონეთის ტერიტორიაზე. იგი იყო როის ცუ კოისტრიცის მთავარ ჰაინრიხ IV-ისა და მისი მეუღლის, ლუიზა კაროლინა როის ცუ გრაიცის შვილი. ელეონორა იყო როის ცუ კოისტრიცის მთავარ ჰაინრიხ XXIV-ის უმცროსი და და ჰერცოგინია მარია მეკლენბურგ-შვერინელის ბიძაშვილი (ელეონორას მამა და მარიას დედა და-ძმანი იყვნენ). ელეონორა აღწერილია, როგორც: „უბრალო, მაგრამ პრაქტიკული... კომუნიკაბელური და გულკეთილი ქალი.“
ჩვიდმეტი წლის ასაკში ელეონორა დანიშნეს რუს დიდგვაროვან მარკ ალექსანდროვიჩ ოსპენიზე. ნიშნობის შემდეგ მისი საქმრო რუსეთში დაბრუნდა, რათა რუსეთ-ოსმალეთის ომში წასულიყო. სოფელ თეშილთან ბრძოლისას თურქებმა ოსპენი მძიმედ დაჭრეს. მართალია ბრძოლას გადაურჩა, თუმცა მალევე გარდაიცვალა მიღებული ჭრილობისგან.
1899 წლის 31 იანვარს, 29 წლის ასაკში გარდაიცვალა ბულგარეთის დედოფალი მარია ლუიზა დე ბურბონ-პარმელი. მიუხედავად იმისა, რომ მის ქვრივს, მეფე ფერდინანდ I-ს ცოლისაგან რამდენიმე მემკვიდრე დარჩა, მან მაინც გადაწყვიტა ხელახლა დაოჯახება. იგი ისეთ მეუღლეს ეძებდა, რომელიც გარეგნულადაც მოეწონებოდა და არისტოკრატიც იქნებოდა, თუმცა მას უკვე აღარ ევალებოდა ბავშვების გაჩენა. ამრიგად, მას მეუღლე უბრალოდ ყურადღებისა და სიყვარულისათვის სჭირდებოდა. მისი საცოლეების კანდიდატთა სია საკმაოდ გრძელი იყო, თუმცა ფერდინანდმა არჩევანი ელეონორაზე შეაჩერა, რომელმაც მალევე მოხიბლა თავისი გარეგნობითა და დახვეწილობით. 1908 წლის 28 თებერვალს შედგა ელეონორასა და ფერდინანდის ლუთერანული ჯვრისწერა, რის შემდეგაც იგი მართლმადიდებლად მონათლეს და იმავე წლის 1 მარტს მეორედ, უკვე მართლმადიდებლური წესებით დაიწერეს ჯვარი. იმავე წლის 5 ოქტომბერს ბულგარეთმა ოსმალეთისგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადა, რითაც ელეონორა ბულგარეთის დედოფალი გახდა.
ელეონორა მთელ დროსა და ენერგიას გერების აღზრდა-განათლებასა და ხალხის კეთილდღეობაზე ზრუნვაზე ხარჯავდა. ბალკანეთისა და პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში დედოფალმა ელეონორამ საკუთარ თავზე დიდი პასუხისმგებლობა აიღო და თავად დადიოდა დაჭრილთა მოსავლელად ბანაკებში, როგორც მედდა. როგორც ცნობილია, იგი არა მხოლოდ ფიზიკურად ეხმარებოდა ჯარისკაცებს გამოჯანრმთელებაში, არამედ მათ მორალურადაც ეხმარებოდა და მომაკვდავებს საშუალებას აძლევდათ უკანასკნელად ზიარებოდნენ.
პირველი მსოფლიო ომის უკანასკნელ ეტაპზე ელეონორა ძლიერ დაავადდა. მალევე, 1917 წლის 12 სექტემბერს, 57 წლის დედოფალი ელეონორა გარდაიცვალა ვარნაში. მისი უკანასკნელი სურვილი იყო, რომ ბიონიის XII სუკუნის დროინდელ ეკლესიაში დაეკრძალათ, სოფიასთან ახლოს. მოგვიანებით, კომუნისტური წყობის დამყარების შემდეგ ბულგარელებმა გაძარცვეს მისი საფლავი და მოიპარეს მთელი ძვირფასეულობა, რაც ჩააყოლეს. 1989 წელს განხორციელებული დემოკრატიული ცვლილებების პირობებში მისი საფლავი პირვანდელ მდგომარეობას დაუბრუნეს.
ლარი კინგი
მინი|220პქ|ლარი კინგი 2017 წელს ლარი კინგი (Larry King, ნამდვილი სახელი და გვარი: ლოურენს ჰარვი ზეიგერი, Lawrence Harvey Zeiger) (დ. 19 ნოემბერი, 1933, ბრუკლინი, ნიუ იორკი, აშშ, — გ. 23 იანვარი, 2021, ლოს-ანჟელესი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი სატელევიზიო წამყვანი. მისთვის დამახასიათებელი იყო ინტერვიუს გაძღოლის მსუბუქი, ლმობიერი სტილი, რამაც „ლარი კინგის ეთერში“ (გადიოდა 1985-2010 წლებში) სატელევიზიო კომპანია „სი-ენ-ენის“ ერთ-ერთ ყველაზე ხანგრძლივ და პოპულარულ პროგრამად აქცია.
ლარი კინგი დაიბადა და გაიზარდა ბრუკლინში. 1957-1978 წლებში მუშაობდა მაიამიში (ფლორიდა), როგორც რადიოს დისკ-ჟოკეი, დებატების წამყვანი, შტატგარეშე მომუშავე ჟურნალისტი და მწერალი. 1978-1994 წლებში ის უძღვებოდა პოპულარულ რადიოდებატების შოუს „ლარი კინგის შოუ“ (ინგლ. The Larry King Show), 1985 წლიდან 2010 წლამდე კი — ამერიკული მასობრივი მედიის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ სატელევიზიო გადაცემას „ლარი კინგის ეთერში“ (Larry King Live). 2012 წელს ლარი კინგმა განაახლა მოღვაწეობა ახალი შოუთი „ლარი კინგი ახლა“ (Larry King Now), რომლის პრემიერა ინტერნეტ-გვერდ „ჰულუზე“ (Hulu) შედგა, ხოლო 2013 წელს დააფუძნა პროგრამა „პოლიტიკა ლარი კინგთან ერთად“ (PoliticKING with Larry King). მისი მოღვაწეობის განმავლობაში ლარი კინგს ჩაწერილი აქვს 30 000-ზე მეტი ინტერვიუ ხელოვნებისა და სპორტის ვარსკვლავებთან, მსოფლიო პოლიტიკის ლიდერებთან და სხვა ცნობილ ადამიანებთან. ლარი კინგს ასევე მონაწილეობა აქვს მიღებული სხვადასხვა სატელევიზიო გადაცემაში, მხატვრულ და დოკუმენტურ ფილმში, გაახმოვანა ანიმაციური ფილმები „შრეკი“ (2004, 2007, 2010) და „ფუტკრები“ (2007). გამოქვეყნებული აქვს ავტობიოგრაფიული ხასიათის „ჩემი შესანიშნავი მოგზაურობა“ (My Remarkable Journey, 2009). მიღებული აქვს ემის ჯილდო ახალი ამბებისა და დოკუმენტური გადაცემებისთვის (2011).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2021 კატეგორია:ამერიკელი ჟურნალისტები კატეგორია:COVID-19-ის პანდემიით გარდაცვლილები აშშ-ში
თურქეთ-ხორვატიის ურთიერთობები
თურქეთ-ხორვატიის ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს თურქეთსა და ხორვატიას შორის. ხორვატიას აქვს საელჩო თურქეთში ანკარაში და გენერალური საკონსულო სტამბულსა და იზმირში. ხორვატიაში კი მოქმედებს საელჩო ზაგრებში. ორივე ქვეყანა არის ნატოსა და ევროსაბჭოს წევრი. ხორვატია ევროპის კავშირის წევრი, ხოლო თურქეთი კანდიდატია.
თურქეთმა 1991 წელს აღიარა ხორვატიის დამოუკიდებლობა. დიპლომატიური კავშირი კი დაამყარეს 1992 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:ხორვატიის დიპლომატიური ურთიერთობები
პაუკასის რაიონი
პაუკასის რაიონი (Distrito de Paucas) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის უარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3421 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 048 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 15.14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 135.31 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უარის პროვინციის რაიონები
შინდისის იარაღის საწყობი
შინდისის იარაღის საწყობი — ისტორიული ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შინდისში. 1905 წელს ნოემბერში სოფელში პოლიციამ აღმოაჩინა რევოლუციონერების იარაღის საწყობი. ამის გამო შინდისში და მეზობელ სოფლებში (ფხვენისში, ნიქოზში და სხვ.) ჩააყენეს ჯარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ძეგლები
იტაპორანგა (პარაიბა)
იტაპორანგა (Itaporanga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 291 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაპორანგის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 23 192 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 49.55 კმ²-ზე. ფართობი 468 060 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ადამიანის უფლებები ყაზახეთში
მინი|[[ყაზახეთის დროშა]] მინი|[[ყაზახეთის გერბი]] ყაზახეთში ადამიანის უფლებები — დამოუკიდებელი დამკვირვებლების მიერ შეფასებული, როგორც ცუდი. Human Rights Watch ამბობს, რომ „ყაზახეთი მნიშვნელოვნად ზღუდავს შეკრების, სიტყვისა და რელიგიის თავისუფლებას. 2014 წელს ხელისუფლებამ დახურა გაზეთები, დააპატიმრა და დააჯარიმა ათობით ადამიანი მშვიდობიანი, მაგრამ არასანქცირებული საპროტესტო აქციების შემდეგ. დააჯარიმეს და დააპატიმრეს აღმსარებლები სახელმწიფო კონტროლის გარეშე რელიგიური მოღვაწეობის გამო. მთავრობის კრიტიკოსები, მათ შორის ოპოზიციის ლიდერი ვლადიმერ კოზლოვი, პატიმრობაში დარჩნენ უსამართლო სასამართლო პროცესების შემდეგ. წამება კვლავ ფიქსირდება დაკავების ადგილებში.“
ყაზახეთის პოლიტიკური ძალაუფლება კონცენტრირებულია პრეზიდენტის ხელში. პრეზიდენტი ნურსულთან ნაზარბაევი იყო ქვეყნის ლიდერი 1989 - 2019 წლებში. 1989 წელს იგი დაინიშნა ყაზახეთის სსრ კომუნისტური პარტიის პირველ მდივნად და აირჩიეს ქვეყნის პირველ პრეზიდენტად 1991 წლის დეკემბერში საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ. ყაზახეთში ჩატარებული არც ერთი არჩევნები საერთაშორისო სტანდარტებს არ აკმაყოფილებს.
2012 წელს ყაზახეთი აირჩიეს გაეროს ადამიანის უფლებათა საბჭოს წევრად. 2014 წელს ადამიანის უფლებათა საყოველთაო პერიოდული მიმოხილვის დროს, ეროვნულმა წარმომადგენლებმა „შეაფასეს ყაზახეთის მიერ წამების პრევენციის მექანიზმის შექმნა და ადამიანის უფლებათა ეროვნული ინსტიტუტი“, მაგრამ „მათ გაუზიარეს შეშფოთება თავისუფლების სამართლებრივი შეზღუდვების შესახებ“.
2020 წლის სექტემბერში ყაზახეთმა ხელი მოაწერა სამოქალაქო და პოლიტიკურ უფლებათა საერთაშორისო პაქტის მეორე არჩევით ოქმს, რომლის თანახმადაც იგი სიკვდილით დასჯის გაუქმებას ითვალისწინებს. ეს ძალიან პოზიტიურად მიიღეს უფლებადამცველმა ორგანიზაციებმა და საერთაშორისო საზოგადოებამ. საერთაშორისო ამნისტიამ ახალ ამბებს დამაიმედებელი უწოდა.
პოლიტიკა, სიტყვისა და პრესის თავისუფლება
2005 წლის დეკემბრის საპრეზიდენტო არჩევნებამდე რამდენიმე თვის განმავლობაში ყაზახეთში პოლიტიკური გამოხატულება შეიზღუდა. Human Rights Watch-ის და Freedom House-ის დამკვირვებლების მიერ გავრცელებული ინფორმაციით, ყაზახეთის ხელისუფლებამ სცადა სიტყვის თავისუფლების შეზღუდვა და დამოუკიდებელი მედიისა და სამოქალაქო საზოგადოების ჯგუფების დახურვა. სექტემბერში ვრემიას სტამბამ მოულოდნელად გააუქმა ხელშეკრულებები გაზეთებთან განმარტების გარეშე. ანალოგიურად, ყაზახეთის ყოფილ დედაქალაქ ალმათის სხვა სტამბებმაც უარი თქვეს გამოცემების დაბეჭდვაზე. რედაქტორების ერთკვირიანი შიმშილობის შემდეგ, გამომცემლობა „დაური“ დათანხმდა ხუთი გაზეთის გამოცემაზე. ყაზახეთის თითქმის ყველა სამაუწყებლო მედია ფლობს ფირმებს, რომლებიც მჭიდროდ არიან დაკავშირებული მთავრობასთან.
რელიგიის თავისუფლება
1992 წელს დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ყაზახეთმა მიიღო კანონი „რელიგიის თავისუფლებისა და რელიგიური გაერთიანებების შესახებ“, რომლის მიზანი იყო სარწმუნოებრივი ტოლერანტობისა და რელიგიური თავისუფლების უზრუნველყოფა. 2014 წლის მონაცემებით, ყაზახეთში 3400-ზე მეტი რელიგიური ორგანიზაცია ფუნქციონირებდა.
ამასთან, Human Rights Watch–მა განაცხადა, რომ „უმცირესობათა რელიგიური ჯგუფები კვლავ იღებდნენ ჯარიმებს და მოკლევადიან პატიმრობას 2014 წელს რელიგიური შეზღუდვის კანონის დარღვევის გამო“. გაეროს სპეციალური მომხსენებელი რელიგიის თავისუფლების საკითხებზე რეკომენდაციას აძლევდა 2011 წლის რელიგიის შესახებ კანონში „შორს წასულ რეფორმებს“, სადაც ნაპოვნი იყო „არარეგისტრირებული რელიგიური თემები ... რომლებიც განიცდიან რელიგიის თავისუფლების სერიოზულ შეზღუდვას“.
კანონის უზენაესობა
2015 წლის კანონის უზენაესობის ინდექსში ყაზახეთი 65-ე ადგილზე იყო. ქვეყანამ რეიტინგში ექვსი პოზიციით აიწია წინა წელთან შედარებით.
ეთნიკური მრავალფეროვნება
ყაზახეთი მხარს უჭერს სხვადასხვა კულტურის თანაარსებობას. ყაზახეთის ხალხთა ასამბლეა მხარს უჭერს 200 ცენტრს, სადაც ბავშვებსა და მოზარდებს შეუძლიათ 30 სხვადასხვა ენის შესწავლა.
ყაზახეთის მოსახლეობის 59,2% ყაზახია, 29,6% რუსია, ხოლო 10,2% მოიცავს გერმანელებს, თათრებს, უკრაინელებს, უზბეკებსა და უიგურებს. 140-ზე მეტი ეთნიკური ჯგუფის წარმომადგენლები ცხოვრობენ ყაზახეთში და დაახლოებით 818 ეთნიკური და კულტურული გაერთიანება მოქმედებს ყაზახეთის ხალხთა ასამბლეის ეგიდით.
ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის ფერისცვალების ტაძარი
ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის ფერისცვალების ტაძარი (Спасо-Преображенский собор) — დანგრეული მართლმადიდებლური ტაძარი ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლში. დაარსებულია 1830 წელს. გააუქმეს და დაანგრიეს 1918 წელს. ეკლესია მიეკუთვნებოდა რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
ისტორია
პირველი ტაძარი, რომელიც ააგეს კრემლის ფერისცვალების ტაძრის ადგილზე, ააშენეს ძალიან მალევე ნიჟნი-ნოვგოროდის დაარსებისთანავე. ეს იყო ეკლესია უფლის ფერიცვალების სახელზე, რომელიც ააგო ვლადიმირის დიდმა მთავარმა იური ვსევოლოდის ძემ 1225-1227 წლებში. ვლადიმირის დიდი სამთავროსაგან ნიჟნი-ნოვგოროდის სამთავროს გამოყოფის შემდეგ მისმა მთავარმა კონსტანტინე ვასილის ძემ მის ადგილზე ააგო დიდი საკათედრო ტაძარი, რომელიც ასევე ფერისცვალების სახელობის იყო. იგი აკურთხეს 1352 წელს. სუზდალიდან აღნიშნულ ეკლესიაში გადააბრძანეს მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატი, რომელიც დაიწერა საბერძნეთში. 1377 და 1378 წლებში ეკლესია ძლიერ დააზარალა თათართა თავდასხმებმა, თუმცა მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატი დროებით ევაკუირებული იყო და თავდასხმებს გადაურჩა. 1380-იან წლებში ნიჟნი-ნოვგოროდის დიდმა მთავარმა ტაძარი განაახლა.
XVII საუკუნეში მეფე მიხეილ თევდორეს ძემ და მისმა მამამ, პატრიარქმა ფილარეტმა, მეორე სახალხო აჯანყების ორგანიზებისათვის ნიჟნი-ნოვგოროდელიბისადმი მადლიერების გამო, რომლის დროსაც გაათავისუფლეს მოსკოვი, ხაზინიდან გამოყვეს თანხა ახალი ტაძრის მშენებლობისათვის, რადგან ძველი ტაძარი ამ დროისათვის საკმაოდ დაძველებული იყო. სამუშაოებს ხელმძღვანელობდა ცნობილი ხუროთმოძღვარი ლავრენტი ვოზოულინი. ეკლესია ააშენს მოსკოვის მიძინების ტაძრის მსგავსად. ძველი ეკლესია ახალთან ერთად იდგა კიდევ 40 წელი. 1672 წელს ძველი ტაძრიდან ახალში გადაიტანეს ნიჟნი-ნოვგოროდის თავადებისა და მათი ცოლების საფლავები, ასევე ეროვნული გმრის კუზმა მინინის ცხედარი. ეკლესია გახდა საკათედრო.
ეკლესიის დასავლეთით დგას მისი სამრეკლო, რომელიც ააშენეს 1715 წლის ხანძრის შემდეგ. 1716 წელს მშენებლობის დასრულების შემდეგ მასზე გადაიტანეს ძველი საათი.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ 1918 წელს ტაძარი ღვთისმსახურებისათვის დახურეს. 1924-1929 წლებში სამრეკლოც დაშალეს, ხოლო თავად ტაძარი ააფეთქეს საბჭოების სახლის მშენებლობასთან დაკავშირებით. აფეთქებამდე საფლავების ნაწილი გახსნეს და გადაიტანეს მუზეუმში. უკვე აფეთქების შემდეგ აღმოაჩინეს მინინის საფლავი და გადაიტანეს მუზეუმში. 1962 წელს 1612 წლის მოვლენების 350 წლისთავთან დაკავშირებით კუზმა მინინის ცხედარი დაკრძალეს ნიჟნი-ნოვგოროდის მიქაელ მთავარანგელოზის ეკლესიაში.
ამჟამად ეკლესიის ადგილზე განთავსებულია ნიჟნი-ნოვგოროდის ადმინისტრაციის შენობა (ყოფილი საბჭოების სახლი). მასთან ახლოს 2005 წელს დადგეს სამახსოვრო ჯვარი, ხოლო 2012 წელს ეგვტერი მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის სახელზე.
სქოლიო
კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ტაძრები
ადამიანის უფლებები ყაზახეთში
ბავშვთა უფლებები
ყაზახეთის ადამიანის უფლებათა კომისარმა ბავშვთა უფლებებში და გაეროს ბავშვთა ფონდის წარმომადგენელმა ყაზახეთში მიიღეს თანამშრომლობის შესახებ საერთო განზრახვები. მხარეები შეთანხმდნენ, რომ აუცილებელ ზომებს მიიღებენ ყაზახეთში ბავშვთა უფლებების დაცვის მონიტორინგის დამოუკიდებელი სისტემის შესაქმნელად.
ყაზახეთის 2050 წლის სტრატეგია დიდ ყურადღებას აქცევს ბავშვების დაცვას. ყაზახეთმა მიიღო 90–ზე მეტი კანონი და სხვა ნორმატიული აქტი, რომლებიც მიზნად ისახავს ბავშვთა უფლებების დაცვას.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის პოლიტიკა კატეგორია:ადამიანის უფლებები ქვეყნის მიხედვით
მანეიროს მუნიციპალიტეტი (ვენესუელა)
მანეიროს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ნუევა-ესპარტას შტატში, წარმოადგენს ნუევა-ესპარტას შტატის 11 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია პამპატარი, ფართობი 38 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2001 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით მანეიროს მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 35 400 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 1021 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ნუევა-ესპარტას შტატის მუნიციპალიტეტები
მეგი ჯილენჰოლი
მეგი ჯილენჰოლი (Maggie Gyllenhaal; 16 ნოემბერი, 1977) — ამერიკელი მსახიობი. მსახიობ ჯეიკ ჯილენჰოლის და. კარიერა დაიწყო მისი მამის ფილმებში. მიღებული აქვს ოსკარისა და ოქროს გლობუსის ნომინაციები. არის ადამიანის უფლებების აქტივისტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:ნიუ-იორკელები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ნიუ-იორკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი თეატრის მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:ნიუ-იორკელი აქტივისტები
ბირინჯი-თიღიქი
ბირინჯი-თიღიქი (Birinci Tığik) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:ლაჩინის რაიონის სოფლები
დაჰნა (ყუბის რაიონი)
დაჰნა (Dəhnə) — სოფელი  აზერბაიჯანში  ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 422 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
არკადული სისტემა
მინი|250პქ|[[CP System-ის ნაბეჭდი პლატა]] არკადული სისტემა ან არკადული პლატფორმა — სპეციალიზებული კომპიუტერული სისტემა ან ნაბეჭდი პლატა, რომლის მოვალეობაა ვიდეო თამაშების გაშვება. ხშირ შემთხვევაში, არკადული სისტემა შედგება როგორც ძირითადი სისტემური, აგრეთვე რამდენიმე მეორეხარისხოვანი დამხმარე პლატისგან.
ადრეული არკადული თამაშების ნაბეჭდი პლატები არ გამოიყენებდა მიკროპროცესორებს და იგებოდა როგორც სასრული მანქანები. პლატებზე განთავსებული იყო ლოგიკური ვენტილები, რომლებიც თავისთავში მოიცავდნენ თამაშის თითოეულ ელემენტს. მომდევნო თაობის არკადული პლატფორმები უკვე გამოიყენებდნენ მიკროპროცესორებს, გარდა ამისა თამაშის პროგრამული კოდი განუყოფლად იყო დაკავშირებული პლატფორმასთან: ნაბეჭდ პლატებზე თავსდებოდა ქარხნულად დამზადებული მუდმივი მეხსიერების ჩიპი კოდით, რომლის შეცვლაც შეუძლებელი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:არკადული სისტემები
არჩილ გოგელია
არჩილ გრიგოლის ძე გოგელია (დ. 10 დეკემბერი, 1941, თბილისი) — ქართველი და საბჭოთა მოფარიკავე და ჟურნალისტი; საქართველოს დამსახურებული ჟურნალისტი (1981), საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1960).
დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტი (1961) და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი (1967). იყო ჟურნალების — „მართვესა“ (1975–1979) და „სკოლა და ცხოვრების“ (1979–1984) მთავარი რედაქტორი; გაზეთების: „ლელოს“ (1984–1985) და „თბილისის“ (1985–1989) მთავარი რედაქტორი, გაზეთ „კომუნისტის“ რედაქტორის პირველი მოადგილე (1985). საქტელერადიო კომიტეტის (შემდგომ — კორპორაციის) თავმჯდომარე (1989–1999); საქართველოს ბეჭდვითი სიტყვისა და ინფორმაციის მინისტრი, საქართველოს რესპუბლიკის ტელერადიო დეპარტამენტის თავმჯდომარე (1992); საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირის მდივანი. 1991 წელს დააარსა და მას შემდეგ რედაქტორობს დამოუკიდებელ საზოგადოებრივ-პოლიტიურ გაზეთ „დრონს“. 1999–2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (თბილისის მთაწმინდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. ჟურნალისტური მოღვაწეობის პარალელურად იყო საქართველოს ნაკრების წევრი ფარიკაობაში, რესპუბლიკის არაერთგზის ჩემპიონი, საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ვერცხლისა და ბრინჯაოს მედლების მფლობელი, საბჭოთა კავშირის პროფკავშირთა სპარტაკიადის ჩემპიონი, საბჭოთა კავშირის თასის ფინალისტი.
2004 წლიდან 2016 წლამდე საქართველოს ფარიკაობის ფედერაციის პრეზიდენტი, 2016 წლიდან — ამავე ფედერაციის პრეზიდენტის პირადი მრჩეველი. ავტორია წიგნებისა: „მუშკეტერები“ (1974), „ასეთია სპორტული ცხოვრება“ (1986).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოფარიკავეები კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები არჩილ კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
არიკანუდვა
არიკანუდვა (Aricanduva) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაპელინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 770 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.6 კმ²-ზე. ფართობი 243 329 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
უფლისციხის ერთსვეტიანი დარბაზი
უფლისციხის ერთსვეტიანი დარბაზი — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნაქალაქარ უფლისციხეში, მონაკვეთში ხელოვნურად მოსწორებულ ტერასაზე, თარიღდება XIII-XIV საუკუნით. სავარაუდოა რომ იგი ანტიკური ხანის ნაგებობიდან არის გადაკეთებული, რასაც მოწმობს აქ შემორჩენილი ზოგიერთი დეტალი.
არქიტექტურა
ოთხკუთხა დარბაზი ამოკვეთილია კლდეში. მისთვის დამახასიათებელია ინტერიერის გეგმის, გადახურვის დეკორატიული ელემენტების უსწორმასწორობა, კლდის ზედაპირის უხეში დამუშავება. განსხვავებულია სამხრეთ და აღმოსავლეთ ფასადები. ნაგებობა დაზიანებულია: დიდი ნიშის წინ ჩანგრეულია იატაკი, დარბაზის სამხრეთ მონაკვეთი გამოფიტულია და დასერილია. ბაზის სამხრეთ მონაკვეთი გამოფიტულია და დასერილია ნაპრალებით, არ შემორჩენილა. დარბაზს შესასვლელი აღმოსავლეთ კედლის ბოლოში აქვს. კარი სწორკუთხაა. მოვლებული აქვს სადა არქივოლტი, შესასვლელთან ჩრდილოეთ კედელში დიდი ზომის გულდასმით დამუშავებული ნიშია, რომელიც აფართოებს დარბაზს. ნიშს აქვს ბრტყელი გადახურვა, რომელიცბით გადადის გვერდით კედლებზე. დარბაზის, ინტერიერი გაფორმებულია რთულად ქვის დეკორატიული  ელემენტების იმიტაციით. შენობის შიგნით აღმართულ ერთადერთ სვეტზე გადაყვანილი თაღები დარბაზის სივრცეს ოთხ არათანაბარ ნაწილად ყოფს. სვეტიდან ოთხივე კედელზე გადადის კამარის შემკვრელი ორმაგი თაღები, რომლებიც პილასტრებს ეყრდნობიან. მხოლოდ აღმოსავლეთ თაღი ეყრდნობა პილასტრის ზემოთ მოთავსებულ კონსოლს. შუა პილასტრიდან კუთხეების პილასტრებზე გადაყვანილია კედლის მოსართავი თაღები. სვეტისა და პილასტრების კვეთი შეესაბამება მათზე დაყრდნობილი თაღების კვეთს.
დარბაზის ჩრდილოეთ კედელში გაჭრილი კარით უკავშრდება მცირე ზომის ბნელ სათავსს, რომლის იატაკში ამოჭრილია გაურკვეველი დანიშნულების მცირე ბაქნები და ღარები. დარბაზს აქვს აღმოსავლეთ და სამხრეთ ფასადები და ბანი. დარბაზს ოთხივე ნაწილში ამოკვეთილი სხვადასხვა სახის გადახურვა აქვს. დარბაზი მოგვიანებით გამოუყენებიათ საცხოვრებლად. საუკუნეთა მანძლზე კედლებზე ამოუჭშრიათ უსწორო ფორმის თახჩები, იატაკში თონეებისა და საქსოვი დაზგების ჩასადგმელი ორმოები. სამხრეთ კედლის ბოლოში გაუმართავთ ბუხარი, ჭერში ამოკვეთილი საკვამლე მილით. აღმოსავლეთ ფასადის პარაპეტში ამოუჭრიათ კოჭების ბუდეები. სავარაუდოა, რომ დარბაზის წინ ხისგადახუროვანი აივანი იყო.
დარბაზის აღმოსავლეთ ფასადის წინ მოზრდილი ეზოა, რომელსაც აღმოსავლეთით კლდის სწორხაზოვანია, გლუვი კედლის საზღვარს, ჩრდილოეთით, 3,5 მეტრით დაბლა, ემიჯნება მაღალტახტიანი ოთახის კომპლექსი, სამხრეთით შემორჩენილია განვითარებული ფეოდალური ხანის ქვითნაგები კლდის ფრაგმენტი, რომლის ქვეშაც ჩანს ანტიკურ ხანაში დამუშავებული კლდის ნაწილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:უფლისციხე
ვაჰანავანქი
ვაჰანავანქი (Վահանավանք) — მონასტერი სომხეთში. მდებარეობს სიუნიქის პროვინციაში ქალაქ კაპანიდან დასავლეთით 7 კმ-ში. წარმოადგენდა სიუნიქის სამეფოს მთავართა განსასვენებელს.
ისტორია
ვაჰანავანქის მონასტერი 911 წელს თავად ძაგიკ ვაჰანის უმცროსმა შვილმა ააგო. წლების მანძილზე იყო სიუნიქის სამეფოს რელიგიური ცენტრი. კომპლექსის მთავარი ნაგებობაა გრიგოლ განმანათლებლის სახელობის ეკლესია. გუმბათოვან ტაძარზე რამდენიმე წარწერაა შემონახული. მოგვიანებით, დასავლეთის მხარეს, ეკლესიას მიაშენეს პორტიკი. 1086 წელს სიუნიქის დედოფალმა შაჰანდუხტ II-მ და მისმა დამ კატამ ააგეს ღვთისმშობლის ეკლესია, სადაც დაკრძალულები არიან თვით და მათი შთამომავლები. მათ ასევე გადააკეთეს ტაძრის სამხრეთი შესასვლელი.
XI საუკუნით თარიღდება ეკლესიის ხაჩკარები, წარწერები, საფლავის ქვები და მონასტრის სხვა ნაგებობები. ვაჰანავანქში მდებარეობს სიუნიქის მეფეთა საგვარეულო სამარხი. აქ აღმოაჩინეს მეფე ვასაკის საფლავის ქვა (გ. 1051 წ.), აქვეა დაკრძალული გრიგოლ I აშოტიანი (გ. 1072 წ.), მეფე სერექერიმის დედა - დედოფალი სოფი (გ. 1081 წ.) და სამეფო დინასტიის სხვა წარმომადგენლები.
მეტრონომი (ინტერნეტ-გაზეთი)
„მეტრონომი“ — ქართულენოვანი საზოგადოებრივ-პოლიტიკური ინტერნეტ-გაზეთი. დაარსდა 2015 წლის 15 ნოემბერს.
მეტრონომის მთავარი რედაქტორია გენო ჯოხიძე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინტერნეტ პრესა
ზაგორიცა (მირნა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მირნის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰიჟდიენი (ორჰეის რაიონი)
ჰიჟდიენი (Hîjdieni) — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 134 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 707 ადამიანს შეადგენდა.
პედრა-ბრანკა (პარაიბა)
პედრა-ბრანკა (Pedra Branca) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 299 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაპორანგის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
პონტოს რაიონი
პონტოს რაიონი (Distrito de Ponto) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის უარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3140 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 472 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 29.38 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 118.19 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უარის პროვინციის რაიონები
დოსიტეი ობრადოვიჩი
დიმიტრიე „დოსიტეი“ ობრადოვიჩი (Димитрије Обрадовић, გამოითქმის [dɔsǐtɛːj ɔbrǎːdɔʋitɕ]; დ. 17 თებერვალი, 1739 —  გ. 7 აპრილი, 1811) — სერბი მწერალი, ფილოსოფოსი, დრამატურგი, ლიბრეტისტი, ენათმეცნიერი, მოგზაური, პოლიგლოტი და სერბიის პირველი განათლების მინისტრი. მნიშვნელოვანი პირი სერბული ეროვნული და კულტურული რენესანსის, ის იცავდა განათლებულ და გონივრულ იდეებს. ობრადოვიჩი დარჩა სერბ პატრიოტად და სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მომხრედ. ის არის თანამედროვე სერბული ლიტერატურის ფუძემდებელი და საყოველთაოდ მოიხსენიება თავისი მონონიმით, მხოლოდ პირველი სახელით. ობრადოვიჩი გახდა პოჰოვოს სერბული მართლმადიდებლური მონასტრის ბერი, სრემის რეგიონში და შეიძინა სახელი დოსიტეი. მან სერბულად გადათარგმნა ბევრი ევროპული კლასიკა, მათ შორის Aesopica. დოსიტეი იყო გოტჰოლდ ეფრაიმ ლესინგის, იოჰან იაკობ ენჯელის, კარლო გოლდონისა და სხვ. თანამედროვე.
სქოლიო
კატეგორია:სერბი მწერლები კატეგორია:სერბი პოლიტიკოსები
ლტოლვილები აზერბაიჯანში
2009 წლის ოფიციალური მონაცემებით, მილიონზე მეტი ლტოლვილი და იძულებით გადაადგილებული პირი ცხოვრობს აზერბაიჯანში. ძირითადად ლტოლვილები ეთნიკური აზერბაიჯანელები არიან მთიანი ყარაბაღიდან და მის შვიდ მიმდებარე ტერიტორიიდან, რომელსაც დღეს თვითაღიარებული ე.წ მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკა აკონტროლებს.
ლტოლვილები სომხეთიდან
1979 წლის აღწერის თანახმად, აზერბაიჯანელთა რიცხვი 160,841 იყო და სომხეთის მოსახლეობის 5.3% შეადგენდა. 1987 წელს მთიანი ყარაბაღის სამოქალაქო არეულობამ გამოიწვია აზერბაიჯანელების ხშირი შევიწროება და ისინი იძულებულნი გახდნენ სომხეთი დაეტოვებინათ. 1988 წლის 25 იანვარს სომხეთის აზერბაიჯანელი ლტოლვილების პირველი ტალღა დასახლდა ქალაქ სუმგაითში. ამრიგად, 1988-91 წლებში დანარჩენი აზერბაიჯანელები იძულებულნი იყვნენ გაქცეულიყვნენ აზერბაიჯანში.
მთიანი ყარაბაღიდან და მიმდებარე ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებული პირები
მინი|249x249პქ|აზერბაიჯანელი ლტოლვილების ბანაკები [[ბეილაგანი|ბეილაგანში]] მთიანი ყარაბაღის ომის დროს მთიანი ყარაბაღის რეგიონი და მისი შვიდი მიმდებარე რაიონი ოკუპირებულ იქნა სომხეთის მიერ. შედეგად, ხალხმა საკუთარი სახლები დატოვა. იძულებით გადაადგილებული პირები წარმოდგენილნი არიან აზერბაიჯანში არსებული 76 ადმინისტრაციულ რაიონში. თავდაპირველად, მათი უმრავლესობა ცხოვრობდა კარვების ბანაკებსა და საჯარო შენობებში, როგორიცაა სკოლები, ჰოსტელები და საერთო საცხოვრებლები. 2001 წლიდან მთავრობამ გაზარდა ძალისხმევა დევნილთა პრობლემების გადაჭრის მხრივ. 2002 წელს დაიწყო ახალი დასახლებების მშენებლობა და 2007 წლის ბოლოსთვის ყველა კარვის ბანაკი გაუქმდა.
აზერბაიჯანის მთავრობა საერთაშორისო თანამეგობრობის დახმარებით დაიწყო მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტის მოგვარების შემდეგ ოკუპირებულ რეგიონებში დევნილთა დაბრუნების ჩარჩო გეგმის შემუშავება (დიდი დაბრუნების პროგრამა).
ლტოლვილის სტატუსი
1998 წელს მიღებულ იქნა კანონი „მოქალაქეობის შესახებ“. 1999 წელს მიღებულ იქნა კანონი „ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა სტატუსის შესახებ“ (იძულებით გადაადგილებულ პირთა ქვეყნის შიგნით) და კანონი „იძულებით გადაადგილებულ პირთა სოციალური დაცვის შესახებ“ და მასთან გათანაბრებული პირების შესახებ.
ლტოლვილის სტატუსის მიღება
ლტოლვილთა და იძულებით გადაადგილებულ პირთა სტატუსის მინიჭების საკითხები, აგრეთვე ლტოლვილის სტატუსის ჩამორთმევის საკითხის გადაწყვეტა ხდება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შესაბამისი აღმასრულებელი ხელისუფლების მიერ. ლტოლვილის სტატუსის მიღების მსურველებმა უნდა მიმართონ განცხადებით  აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შესაბამის აღმასრულებელ ორგანოს. იძულებით გადაადგილებული სტატუსის მოპოვების მსურველებმა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შესაბამის აღმასრულებელ ორგანოში რეგისტრაცია უნდა გაიარონ.
განცხადებაზე უარის მიღება
ლტოლვილის სტატუსის მინიჭებაზე უარის მიღება მტკიცდება წერილით გადაწყვეტილების მიღებიდან 5 სამუშაო დღის განმავლობაში, უარის მიზეზის სავალდებულო მითითებით. პირს, რომელიც უცხადებენ გადაწყვეტილების შესახებ წერილობითი ფორმით. ეს გადაწყვეტილება ეგზავნება შესაბამის აღმასრულებელ ორგანოს იმ მიზნით, რომ პირმა დატოვოს აზერბაიჯანის ტერიტორია. უარის მიღებისას პირი უფლებამოსილია გაასაჩივროს გადაწყვეტილება სასამართლოში.
ლტოლვილის ან იძულებითი გადაადგილებულის სტატუსის დაკარგვა
პირს, რომელსაც აქვს ლტოლვილის ან იძულებით გადაადგილებულის სტატუსი, შეიძლება დაკარგოს (ან ჩამოერთვას) ეს სტატუსი შემდეგ შემთხვევებში:
ლტოლვილთა უფლებები აზერბაიჯანში
ლტოლვილებსა და იძულებით გადაადგილებულ პირებს აქვთ შემდეგი უფლებები აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე:
თურქეთ-საბერძნეთის ურთიერთობები
თურქეთ-საბერძნეთის ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს თურქეთსა და საბერძნეთს შორის. 1821 წლიდან თურქეთმა და საბერძნეთმა მძიმე ურთიერთობები გამოიარეს. იყო დაპირისპირებაც და შერიგებაც. ქვეყნებს შორის გაიმართა ოთხი ძირითადი ომი: საბერძნეთ-თურქეთის პირველი ომი (1897), ბალკანეთის პირველი ომი (1912-1913 წწ.), პირველი მსოფლიო ომი (1914-1918 წწ.) და თურქეთის ომი დამოუკიდებლობისთვის.
თურქეთში მოქმედებს საბერძნეთის საელჩო ანკარაში, სამი გენერალური საკონსულო იზმირში, ედირნესა და სტამბოლში. საბერძნეთში მოქმედებს თურქეთის საელჩო ათენში და სამი გენერალური საკონსულო თესალონიკში, კომოტინში და როდოსში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:საბერძნეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
წედისის ნასოფლარი
წედისის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ წედისში, საავტომობილო გზის პირას, წისქვილის მახლობლად. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ნასოფლარზე იპოვება უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ნამტვრევები, წითლად გამომწვარი დიდი ზომის ქვევრის ფრაგმენტები. შემორჩენილია ნასახლართა ბუდეები, რიყის ქვით ნაგები შენობების საძირკვლის ნაშთები.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სან-ფრანსისკო-დე-სანგაიაიკოს რაიონი
სან-ფრანსისკო-დე-სანგაიაიკოს რაიონი (Distrito de San Francisco de Sangayaico) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უაიტარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 380 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 036 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 15 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 70.7 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაიტარის პროვინციის რაიონები
მარკანო (ნუევა-ესპარტა)
მარკანოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ნუევა-ესპარტას შტატში, წარმოადგენს ნუევა-ესპარტას შტატის 11 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია ხუან-გრიეგო, ფართობი 43 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2001 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით მარკანოს მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 28 256 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 657,1 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ნუევა-ესპარტას შტატის მუნიციპალიტეტები
ბიოლიუვლიუქი
სქოლიო
კატეგორია:ლაჩინის რაიონის სოფლები
მარინიოს მუნიციპალიტეტი (ნუევა-ესპარტა)
მარინიოს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ნუევა-ესპარტას შტატში, წარმოადგენს ნუევა-ესპარტას შტატის 11 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია პორლამარი, ფართობი 39 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით მარინიოს მუნიციპალიტეტიში ცხოვრობდა 84 534 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 2508,46 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ნუევა-ესპარტას შტატის მუნიციპალიტეტები
ჰაჯილარი
300პქ|მინი|მარჯვნივ|ქანდაკებები ჰაჯილარიდან. ჰაჯილარი, კაჯლერი (Hačilar, Քաջլեռ) — ნეოლით-ენეოლითის ხანის მრავალფენიანი ნამოსახლარი სამხრეთ-დასავლეთ თურქეთში, ქალაქ ბურდურიდან დასავლეთით 25 კმ-ზე. 1957-60 წლებში გათხარა ბრიტანელთა ექსპედიციამ ჯეიმზ მელაარტის ხელმძღვანელობით. ქვედა ფენა (უკერამიკო ნეოლითი, ძვ. წ. VII ათასწლეულის პირველი ნახევარი) ყამირზე დაარსებული პატარა ნამოსახლარის შვიდი საამშენებლო ჰორიზონტისაგან შედგება, სადაც დადასტურეულია ქვის საძირკველზე ალიზით ნაგები ოთხკუთხა შენობები. იატაკი მოლესილი, წითელი საღებავით შეღებილი და ზოგჯერ მარტივი გეომეტრიული ორნამენტით იყო შემკული. ღია ეზოებში იდგა კერები, ღუმელები და თიხით ნალესი მარცვლეულის შესანახი სათავსები. აღმოჩენილია ქვის (მარმარილოს) ჭურჭლის ფრაგმენტები, ძვლის სადგისები, კაჟისა და შემოტანილი ობსიდიანის იარაღი, ძირითადად ნამგლის ჩასართები და ერთი გახეხილ-გაპრიალებული ცული. ნამოსახლარზე სამარხები არ გამოვლენილა, მაგრამ ზოგიერთი შენობის იატაკზე აღმოჩენილია ადამიანის თავის ქალები, რაც წინაპართა კულტზე მიუთითებს. ნაპოვნია თხის, ცხვრის, მსხვილი რქოსანი საქონელისა და ირმის ძვლები, მაგრამ მხოლოდ ძაღლი ჰყავდათ მოშინაურებული. ორმწკრივი კილიანი ქერის, ასლის, ოსპისა და ველური ცალმარცვალა ხორბლის ნაშთების აღმოჩენა მიწათმოქმედების არსებობაზე მიუთითებს. გარკვეული დროის შემდეგ (ძვ. წ. V ათასწლეულის შუა წლები) იმავე ადგილას არსებობდა გვიანდელი ნეოლითის ხანის დიდი ნამოსახლარი (IX-VI საამშენებლო ჰორიზონტები), რომელსაც მისდევს ადრინდელი ენეოლითური სოფლის ხუთი საამშენებლო ჰორიზონტი (V-I). ნეოლითურ ფენებში გამოვლენილია დიდი (10X6 მ) ოთხკუთხა შენობები, რომლებიც ალიზითაა ნაგები ქვის საძირკველზე. განვითარებული ჩანს ურწყავი მიწათმოქმედება. ნაპოვნია ასლის, ცალმარცვალა ხორბლის, უკილო ქერის, ბარდისა და ოსპის მარცვლები. თიხის ჭურჭელი მრავალრიცხოვანია. აღმოჩენილია აგრეთვე ზოომორფული სარიტუალო და ადამიანის თავის მოყვანილობის ჭურჭელი. მოხატული კერამიკა იშვიათად გვხვდება. განსაკუთრებით საყურადღებოა აქ (ძირითადად კი VI ჰორიზონტში) აღმოჩენილი თიხის ქანდაკებები, რომლებიც უპირატესად ქალს გამოსახავს.
ადრინდელი ენეოლითური ხანის ყველა ფენა გამაგრებულ, ალიზის გალავანშემოვლებულ სოფლებს წარმოადგენს. ოთხკუთხა სახლები ალიზითა და ხითაა ნაგები. V-II ჰორიზონტებში მონოქრომულთან ერთად ფართოდ ვრცელდება წითელი საღებავით, ძირითადად გეომეტრიული სახეებით მოხატული კერამიკა. კაჟის, ობსიდიანისა და ძვლის ნაწარმი ყველა ფენაში ნეოლითური იერისაა, მაგრამ შედარებით იშვიათია. კაჟის ნამგლის ჩასართები რქის ბუდეშია ჩასმული. გვხვდება გახეხილ-გაპრიალებული ქვის ცული, ლახტისთავები და სხვ. ჩანს სპილენძის არსებობის კვალი. სამარხები მცირე რაოდენობითაა აღმოჩენილი ძირითადად ნაგებობათა შორის ფართობზე.
ძვ. წ. VI-V ათასწლეულების მიჯნაზე ნამოსახლარზე ცხოვრება საბოლოოდ შეწყდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის არქეოლოგიური ძეგლები
სანტა-ინესი (პარაიბა)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 539 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.91 კმ²-ზე. ფართობი 324 425 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
გორის საცხოვრებელი სახლი (ე. ნინოშვილის 3)
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
პირეოსის უნივერსიტეტი
პირეოსის უნივერსიტეტი ( Πανεπιστήμιο Πειραιώς) — უნივერსიტეტი პირეოსში, საბერძნეთი, რომელიც ამზადებს სპეციალისტებს ეკონომიკის, ბიზნესის მენეჯმენტისა და საინფორმაციო ტექნოლოგიების დარგში.
ისტორია
პირეოსის უნივერსიტეტი თავდაპირველად დაარსდა როგორც პირეოსის ინდუსტრიული სკოლა 1938 წელს. 1945 წელს ამ უკანასკნელს ეწოდა ინდუსტრიული კვლევების უმაღლესი სკოლა. მისი მიზანი იყო ადმინისტრატორების სისტემატიური თეორიული და პრაქტიკული მომზადება. 1958 წელს დაერქვა პირეოსის ინდუსტრიული კვლევების უმაღლესი სკოლა და მისი ოთხწლიანი კურსი და მინიჭებული ხარისხი გაუტოლდა სხვა უნივერსიტეტებისას. 1971-1972 სკოლა მეორე კურსიდან უზრუნველჰყოფდა ორ არჩევანს: ეკონომიკური მეცნიერება და ბიზნეს ადმინისტრირება. 1977-1978 წლებში ჩამოყალიბდა სტატისტიკისა და სადაზღვევო საქმის კათედრები. უნივერსიტეტმა თანამედროვე სახელი მხოლოდ 1989 წელს მიიღო.
ახლა უნივერსიტეტი წარმოადგენს კვლევით ცენტრს, რომელიც დაარსებიდან (1989 წლიდან) არის ჩართული ტექნოლოგიურ კვლევებში ეროვნულ და საერთაშორისო დონეზე, განსაკუთრებით კომპიუტერული ქსელებსა და ინტერნეტ ტექნოლოგიებთან დაკავშირებულ სფეროებში.
პირეოსის უნივერსიტეტი არის ერთ-ერთი საბერძნეთის იმ ორი სახელმწიფო უნივერსიტეტიდან, რომლებიც სტუდენტებს სთავაზობს სამაგისტრო პროგრამებს. მისი თანამშრომლობა ისეთი პროგრამების ფარგლებში, როგორიცაა Erasmus + და სხვა ორმხრივი შეთანხმებები, ითვალისწინებს სტუდენტების და მომუშავე პერსონალის, ასევე სასწავლო-კვლევითი მასალების გაცვლას, ერთობლივი კვლევითი პროექტების და კონფერენციების ჩატარებას. ამას გარდა, უნივერსიტეტი არის ისეთი საერთაშორისო ორგანიზაციების წევრი, როგორიცაა ევროპის უნივერსიტეტების ასოციაცია,, და სხვა.
სტრუქტურა
მარცხნივ|მინი|300x300პქ| უნივერსიტეტის შესასვლელი
მმართველობა
უნივერსიტეტს მართავს რექტორთა საბჭო და სენატი. სენატში შედიან რექტორი, ორი პრორექტორი, დეპარტამენტების თავმჯდომარეები, ყველა კათედრის სტუდენტური საბჭოს თითო წარმომადგენელი, ორი ასპირანტი, თითო წარმომადგენელი პედაგოგებისა და სამეცნიერო თანამშრომლების დამხმარეების, ადმინისტრაციული პერსონალის, ტექპერსონალის. არიან აგრეთვე ლექტორების, დოცენტების და ასოცირებული პროფესორების წარმომადგენლები.
ბიბლიოთეკა
მარჯვნივ|მინი|250x250პქ| უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსი პირეოსის უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკა მოთავსებულია მის მთავარ კორპუსში. მასში ინახება დაახლოებით 80.000 სხვადასხვა დასახელების წიგნი. გაწევრიანება შეუძლია უნივერსიტეტის საზოგადოების ყველა აქტიურ წევრს. ბიბლიოთეკის მთავარი მიზანია აკადემიური საზოგადოების მოთხოვნების დაკმაყოფილება აქტუალური სამეცნიერო ინფორმაციით.
ბიბლიოთეკა უნივერსიტეტის საზოგაოებისთვის ატარებს სხვადასხვა თემატურ სემინარებს. ის აქტიურად მონაწილეობს ბერძნული აკადემიური ბიბლიოთეკების ხარისხის განყოფილების მიერ ჩატარებულ კვლევებში. კვლევა ითვალისწინებს მომხმარებელთა გამოკითხვას და ასევე სტატისტიკის წარმოებას თითოეული ბიბლიოთეკისთვის ცალ-ცალკე. მარჯვნივ|მინი|250x250პქ| სამკითხველო დარბაზი უნივერსიტეტის ბიბლიოთეკაში ბიბლიოთეკა ამუშავებს 3 ციფრულ საცავს:
დოკუმენტაციების ევროპული ცენტრი
დოკუმენტაციების ევროპული ცენტრები იქმნება ევროპის კომისიის მიერ და ორიენტირებულია განათლებისა და სამეცნიერო კვლევების სფეროს სამუშაოების განვითარებაზე ინფორმაციაზე წვდომის უზრუნველყოფის გზით. საბერძნეთის რეგიონში, სხვადასხვა აკადემიურ და სამეცნიერო-კვლევით დაწესებულებებში ფუნქციონირებს 12 ასეთი ცენტრი.
პირეოსის უნივერსიტეტის დოკუმენტაციების ევროპული ცენტრი ახლანდელი ფორმით არსებობს 2004 წლის იანვრიდან და მის არქივში ინახება დოკუმენტები დაწყებული 1994 წლიდან.
სქოლიო
კატეგორია:უნივერსიტეტები ანბანის მიხედვით კატეგორია:საბერძნეთის უმაღლესი სასწავლებლები კატეგორია:უმაღლესი სასწავლებლები ევროპაში კატეგორია:1938 წელს დაარსებულები
მელინდა გეიტსი
ადრეული ცხოვრება
მელინდა გეიტსი 1964 წლის 15 აგვისტოს დალასში, ტეხასის შტატში, დაიბადა. მელინდას ყავს ორი უმცროსი და ერთი უფროსი ძმა. მამამისი, ჯოზეფ ფრენჩ უმცროსი, კოსმოსური ინჟინერი იყო, დედა - ელენ აგნეს ამერლენდი კი დიასახლისი.
მელინდა არის კათოლიკე. დაამთავრა წმინდა მონიკას კათოლიკური სკოლა და იყო სკოლის საუკეთესო მოსწავლე. 14 წლის ასაკში მელინდას მამამ apple II-ის კომპიუტერი აჩუქა, რამაც მოგვიანებით გოგოს პროგრამირებისადმი ინტერესი გაუჩინა. მელინდამ შეისწავლა პროგრამირების ენა Basic და დაიწყო კომპიუტერული თამაშების შექმნა.
1986 წელს, დიუკის უნივერსიტეტში სწავლის შემდეგ, ბაკალავრის ხარისხი კომპიუტერულ მეცნიერების და ეკონომიკის დარგში მოიპოვა.
ქორწინება
მელინდას ურთიერთობა Microsoft-ის აღმასრულებელ დირექტორ ბილ გეიტსთან 1987 წელს დაიწყო. წყვილი ერთმანეთს ნიუ-იორკის სავაჭრო ბაზრობაზე შეხვდა. მელინდა და ბილ გეიტსები 1994 წელს დაქორწინდნენ. ქორწილი ლანაიში (ჰავაი) ჩატარდა. მათ სამი შვილი ყავთ.
ბოზდაღანი
ბოზდაღანი (Bozdağan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
ჩიჰორენი
ჩიჰორენი (Cihoreni) — სოფელი მოლდოვაში, ორჰეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 156 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 938 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორჰეის რაიონის სოფლები
ბერილუ
ბერილუ (Berilo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 401 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაპელინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 300 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.95 კმ²-ზე. ფართობი 587 106 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
პატრიშია კიმბერლი
პატრიშია კიმბერლი (Patrícia Kimberly; სასცენო სახელი — ჟიზელ ბარბოსა; დ. 6 იანვარი, 1984) — ბრაზილიელი სექს-მუშაკი, სტრიპტიზიორი და პორნომსახიობი.
კარიერა
18 წლის ასაკში პროსტიტუციით დაიწყო კარიერა ღამის კლუბებში. 2005 წელს მან დაიწყო ზრდასრულთა ფილმების გადაღებებში მონაწილეობა. ჟურნალმა „Marie Claire“ იგი „სექსინფლუენსერად“ დაასახელა. მუშაობდა შემდეგი პორნოგრაფიული საიტებისათვის (კომპანიებისათვის): Brasileirinhas, Explicita, Buttman, Sexxxy World, Introduction, X-Plastic, Sexsites, Fera Producões, Platinum Plus, Panteras, Hustler Video, 3rd Degree, Zero Tolerance, New Sensations და სხვ. ნომინირებული იყო 9 ჯილდოზე, რომელთაგანაც 7 მოიგო. მონაწილეობა მიღებული აქვს 270 პორნოგრაფიულ ფილმში. მას ხშირად იწვევენ ტელე-შოუებში პროსტიტუციისა და ზრდასრულთა კინოინდუსტრიის სასარგებლოდ სასაუბროდ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი კატეგორია:ბრაზილიელი ქალი პორნომსახიობი კატეგორია:ბრაზილიელი პორნო მსახიობები
Nvidia
Nvidia Corporation (უფრო მეტად ცნობილი, როგორც Nvidia, სტილიზებული როგორც NVIDIA, nVIDIA ან nvidia) — ტექნოლოგიების ამერიკული კომპანია, რომლის სათაო ოფისი მდებარეობს სანტა-კლარაში (კალიფორნია). იგი აწარმოებს გრაფიკის დამუშავების ერთეულებს (GPU) თამაშებისთვის, კრიპტოვალუტისთვის და პროფესიონალური ბაზრებისთვის, როგორიც არის SoC-ები მობილური კომპიუტერები და საავტომობილო ბაზარი. მისი ძირითადი პროდუქტია „GeForce“, Advanced Micro Devices-ის (AMD) „Radeon“-ის კონკურენტი. ვიდეო თამაშების ინდუსტრიაში Nvidia-მ პოზიციები გაამყარა Shield Portable-ის, Shield Tablet-ის და Shield Android TV-ის შექმნით.
სქოლიო
კატეგორია:NASDAQ-ზე აღრიცხული კომპანიები კატეგორია:აშშ-ის კომპიუტერული კომპანიები კატეგორია:1993 წელს დაარსებული კომპანიები კატეგორია:1993 წელს დაარსებული ტექნოლოგიური კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები ამერიკის შეერთებულ შტატებში
ადამიანის უფლებები ქუვეითში
მინი|[[ქუვეითის დროშა]] მინი|[[ქუვეითის გერბი]] ადამიანის უფლებები ქუვეითში — ქუვეითის კანონი, მათ შორის ქუვეითის კონსტიტუცია, იცავს ადამიანის უფლებებს. აღსრულების მექანიზმები, რომლებიც მიზნად ისახავს ადამიანის უფლებების დაცვას, ქუვეითში შედარებით ახალია, შეზღუდული დამოუკიდებელი მეთვალყურეობით ქუვეითის სასამართლოების ან არასამთავრობო ორგანიზაციების მხრიდან.
ქუვეითის კონსტიტუცია
ქუვეითის კონსტიტუციის რატიფიცირება მოხდა 1962 წელს და მასში შედის საპრეზიდენტო და საპარლამენტო მმართველობის სისტემის ელემენტები. კონსტიტუცია ადგენს, რომ ქუვეითს უნდა ჰყავდეს არჩეული საკანონმდებლო ორგანო (ეროვნული ასამბლეის პარლამენტი). ემირი არის ქვეყნის მეთაური, რომლის უფლებამოსილებები განსაზღვრულია კონსტიტუციაში.
ხელშეკრულებები
ქუვეითი არის ადამიანის უფლებების დაცვის რამდენიმე საერთაშორისო ხელშეკრულების მხარე, მათ შორის:
შეჭრა და ყურის ომი
1990 წელს ერაყის პრეზიდენტი სადამ ჰუსეინი შეიჭრა მეზობელ ქუვეითში. ერაყის სამხედრო ძალებმა დაამარცხეს ქუვეითის ძალები და მათ იძალადეს ქუვეითის მრავალ მოქალაქესა და მაცხოვრებელზე. ზოგი ისევ ერაყში გადაიყვანეს და მოგვიანებით გაათავისუფლეს.
მიგრანტი მუშაკები
ათასობით მიგრანტი მუშაკი ქუვეითში ექვემდებარება უნებლიე სერვიტუტს. მუშებზე ძალადობენ ფიზიკურად და სექსუალურად, არ უხდიან ხელფასის, აქვთ ცუდი სამუშაო პირობები, ემუქრებიან, კეტავენ ერთ ადგილას და პასპორტს არ უბრუნებენ გადაადგილების თავისუფლების შეზღუდვის მიზნით. ადამიანის უფლებათა ორგანიზაციები და შეერთებული შტატების სახელმწიფო დეპარტამენტი საკუთარ მოხსენებებში აღნიშნავენ ქუვეითის ადამიანის უფლებათა პრაქტიკას.
ბედუნი
ქუვეითში არის 100,000 ბედუნი. გავრცელებული ინფორმაციით, ბედუნები მოქალაქეობის არმქონე ხალხია. ქუვეითი მიიჩნევს ბედუნის, როგორც უკანონო იმიგრანტებს, მაგრამ ამ პირთა უმეტესობა წარმოშობით ქუვეითიდან იყო და რეგისტრაცია ვერ მოახერხა დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ
ქალთა უფლებები
ქუვეითელი ქალები ახლო აღმოსავლეთის რეგიონში ყველაზე ემანსიპირებულ ქალებს შორის არიან. 2014 და 2015 წლებში ქუვეითი არაბულ ქვეყნებს შორის პირველი ადგილი დაიკავა გენდერული ბათილობის გლობალურ ანგარიშში. 2013 წელს სამუშაო ძალაში მონაწილეობდა ქუვეითელი ქალების 53%. ქუვეითის ქალები უფრო მეტია ჩართული სამუშაო პროცესში, ვიდრე კაცები. 2016 წლის 15 დეკემბერს ქუვეითში 9-დღიანი ვიზიტის ბოლოს, გაეროს სამუშაო ჯგუფმა ქალთა კანონში დისკრიმინაციის საკითხზე და პრაქტიკაში შეაქო ქუვეითი განათლებისა და შრომის სფეროში მიღწეული მიღწევებისთვის, მაგრამ გააფრთხილა მუდმივი წინააღმდეგობრივი ბარიერების შესახებ, როგორც კანონით, ისე პრაქტიკულად, ქალთა სრული თანასწორობისკენ სწრაფვის გზაზე გაეროს ადამიანის უფლებათა ექსპერტებმა ალდა ფაციომ და კამალა ჩანდრაკირანამ განაცხადეს, რომ მიუხედავად მნიშვნელოვანი მიღწევებისა, „ქალთა დისკრიმინაცია გრძელდება კანონში და პრაქტიკაში, განსაკუთრებით ოჯახის და მოქალაქეობის შესახებ კანონის საფუძველზე, რომელიც ეფუძნება ქალთა დამოკიდებულებას კაცებზე, რაც ეწინააღმდეგება თანასწორობის პრინციპს.“
ქუვეითში მუსლიმი ქალები დისკრიმინაციას განიცდიან საოჯახო კანონის შესაბამისად. ქუვეითელი დედისა მიერ დაბადებული ბავშვები, რომლებსაც არ ჰყავთ ქუვეითელი მამა, ვერ მიიღებენ ქუვეითის მოქალაქეობას, თუ შინაგან საქმეთა მინისტრი არ მიიღებს დადგენილებას.
ლგბტ უფლებები
ქუვეითში მცხოვრები ლგბტ პირებს შეიძლება შეეხოთ დისკრიმინაციული კანონები და მკაცრი აღმოჩნდეს საზოგადოების დამოკიდებულება მათ მიმართ.
მედიის თავისუფლება
„რეპორტიორები საზღვრებს გარეშე“ 2009 წლის ანგარიშის თანახმად, ქუვეითი დაკავებულია ინტერნეტის გავრცელებული ფილტრაციით და უსაფრთხოების სფეროებში შერჩევითი ფილტრაციით. ინტერნეტის ფილტრაციის ძირითადი სამიზნე პორნოგრაფიაა. ქუვეითის კომუნიკაციის სამინისტრო არეგულირებს ინტერნეტ პროვაიდერებს, ბლოკავს პორნოგრაფიისა და ანტიუსაფრთხოების ვებსაიტებს.
სქოლიო
კატეგორია:ქუვეითი კატეგორია:ადამიანის უფლებები
ნიჟნი-ნოვგოროდის ჯვართამაღლების მონასტერი
ისტორია
1355 და 1365 წლებში ნიჟნი-ნოვგოროდისა და სუზდალის მთავარის ანდრეი კონსტანტინეს ძის მეუღლემ ანასტასიამ (სქემაში - თეოდორა) ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლთან დააარსა ზაჩატევის მონასტერი. 1478 წელს ნოვგორდში ლაშქრობის დროს ივანე III-მ იძულებით გადააყენა თანამდებობიდან ქალაქის მმართველი მართა ბორეცკაია.
1685 წლისა და 1715 წლების ხანძარმა ძველი ხის მონასტერი სრულიად გაანადგურა. რის გამოც XVIII საუკუნის შეუა წლებში ეპისკოპოსმა დიმიტრი სეჩენოვმა ბერ-მონაზვნები გადაიყვანა პროისხოჟდენის დედათა მონასტერში, რომელიც მდებარეობდა ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის გეორგიევსკის კოშკსა და ამავე სახელწოდების ეკლესიას შორის. აქვე ნიჟნი-ნოვგოროდის მთავარეპისკოპოსმა პიტირიმმა გადაიყვანა აღდგომის ტაძრის თემი, რომელიც კრემლის ნიკოლსკის კოშკი იმყოფებოდა. საერთო ჯამში, 1764 წლის საეკლესიო რეფორმის პერიოდში ნიჟნი-ნოვგოროდის სამივე დედათა მონასტერი (ზაჩატევის, აღდგომისა და პროისხოჟდენის) გაერთიანდა ერთ მონასტერში.
1814 წელს მორიგი ხანძრის დროს მონასტერი გადაიტანეს არზამასის (ამჟამად ლიადოვის მოედანი) ტერიტორიაზე და უწოდეს ჯვართამაღლების ეკლესია. ამავე წელს ამოიყვანეს მონასტრის კედლები, სამრეკლო, რვა კორპუსი, სასტუმრო ოთახი. 1814-1823 წლებში ააშენეს ჯვართანაღლების ეკლესია(გადააკეტეს 1848 წელს). 1838 წელს მონასტერთან გაიხსნა გოგონათა სასწავლებელი.