cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სამსონ ლევქთაძე
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1877 კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1948 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი პოლკოვნიკები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები
სკალიშტე
სკალიშტე (Скалище) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 266 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ სკალიშტეს საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის სკალიშტე, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს აპტი სულეიმან ხალილი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
სალარიძე
საკუთარი სახელი სალარიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
ჰალმაჰერის ზღვა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წყნარი ოკეანის ზღვები კატეგორია:ინდონეზიის ზღვები კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
კიდეგანი
კიდეგანი, კიდეგანა — მყინვარი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს აღმოსავლეთ კავკასიონზე, კიდეგანის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე. ასაზრდოებს მდინარე ასის მარცხენა შენაკადს — ახიელისწყალს. კარული ტიპისაა. ფართობი 0,68 კმ². ფირნის ხაზი გადის 3490 მ სიმაღლეზე. მყინვარი უკან იხევს წელიწადში საშუალოდ 6,5 მ-ით. 1890-1975 წლებში მყინვარის ფართობი 0,6 კმ²-ით შემცირდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მყინვარები
Lasioglossum recessum
Lasioglossum recessum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1914 წელს.
სქოლიო
recessum
ტიტანი
ტიტანი  (Titanium; ქიმიური სიმბოლო — ) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეოთხე პერიოდის, მეოთხე ჯგუფის (მოძველებული კლასიფიკაციით — მეოთხე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, IVბ) ქიმიური ელემენტი. მისი ატომური ნომერია 22, ატომური მასა — 47.867, tდნ — 1668 °C, tდუღ — 3287 °C, სიმკვრივე — 4.506 გ/სმ3. მოვერცხლისფრო-თეთრი ფერის მჩატე ლითონი. არსებობს ორ კრისტალური მოდიფიკაციით: α-Ti ჰექსაგონალური მჭიდროდ შეფუთული მესერით, β-Ti კუბური მოცულობით-ცენტრიებული შეფუთვით, პოლიმორფული გარდაქმნის ტემპერატურა α↔β 883 °C. დნობის ტემპერატურა 1660±20 °C
ისტორია
ლითონური ტიტანის პირველად მიღებული იქნა 1825 წელს, იენს იაკობ ბერცელიუსის მიერ. ტიტანის მაღალი აქტივობისა და მისი გაწმენდის სიძნელის გამო სუფთა Ti ნიმუში ჰოლანდიელებმა  ა. ვან არკელმა და ი&bsp;ბურმა 1925 წელს მიიღეს TiI4-ის თერმული იოდიდური ორთქლის დაშლის მეთოდით.
სახელწოდების წარმოშობა
ლითონმა თავისი სახელწოდება მიიღო ძველ ბერძნული მითოლოგიის პერსონაჟების გეას შვილების ტიტანების პატივსაცემად. ელემენტს სახელწოდება მისცა მარტინ კლაპროტმა, თავისი თვალთახედვის მიხედვით ქიმიურ ნომენკლატურაზე, რომელიც ფრანგული სკოლის საწინააღმდეგო იყო, სადაც ცდილობდნენ ელემენტისთვის მიეცათ სახელი თავისი ქიმიური თვისების მიხედვით. რადგანაც გერმანელმა მეცნიერმა თვითონ აღნიშნა რომ ვერ განსაზღვრავდა ახალი ელემენტის თვისებებს მხოლოდ მისი ოქსიდის მიხედვით, მან ამიტომაც მონახა სახელი ძველ მითოლოგიიდან, მის მიერ ადრე აღმოჩენილი ურანის ანალოგიურად.
მაგრამ მეორე ვერსიის მიხედვით, რომელიც ჟურნალმა «ტეხნიკა-მოლოდეჟიმ» გამოაქვეყნა 1980-იანი წლების ბოლოს, ახალ აღმოჩენილი ელემენტი თავის სახელს არა მითოლოგიურ ტიტანებს უმადლოდეს არამედ ტიტანიას - ფერიების დედოფალს გერმანული მითოლოგიიდან (ობერონის ცოლი შექსპირის «სიზმარი ზაფხულის ღამით»). ასეთი სახელწოდება დაკავშირებულია ლითონის უჩვეულოდ «სიმჩატით» (მცირე სიმკვრივით).
არსებობა ბუნებაში
ტიტანი მე-10 ადგილზეა თავისი გავრცელებით ბუნებაში. დედამიწის ქერქში მისი შემცველობა წონის 0,57 %-ია, ზღვის წყალში 0,001 მგ/ლ. ულტრაფუძე ქანებში 300 გრ/ტ, ფუძე ქანებში — 9 კგ/ტ, მჟავე ნიადაგებში 2,3 კგ/ტ, თიხებში და ფიქალებში 4,5 კგ/ტ. დედამიწის ქერქში ტიტანი ყოველთვის ოთხვალენტიანია და მხოლოდ ჟანგბადიან ნაერთებშია. თავისუფალინსახით ის ბუნებაში არ გვხვდება. ტიტანს გამოფიტვის განიავებისა და შეზღუდვის პირობებში აქვს გეოქიმიური მსგავსება Al2O3. ის კონცენტრირდება განიავებადი ქერქის ბოქსიტებში და ზღვის თიხოვან ნალექებში. ტიტანის გადატანა ხდება მინერალების მექანიკური ნატეხების და კოლოიდების სახით. მასის მიხედვით 30 %-მდე TiO2 გროვდება ზოგი სახის თიხებში. ტიტანის მინერალები მდგრადებია გამოფიტვის განიავების მიმართ წარმოაქმნიან მსხვილ კონცენტრაციას ქვიშრობებში. ცნობილია 100-მდე სახეობის მინერალი რომლებიც შეიცავენ ტიტანს. მათ შორის მნიშვნელოვანია: რუტილი TiO2, ილმენიტი FeTiO3, ტიტანომაგნეტიტი FeTiO3 + Fe3O4, პეროვსკიტი CaTiO3, ტიტანიტი CaTiOSiO4. განასხვავებენ ტიტანის ფესვურ, ძარღვულ მადნებს — ილმენიტი-ტიტანომაგნეტიტი და ქვიშრობულ მადნებს — რუტილი-ილმენიტი-ცირკონული.
საბადოები
ტიტანის საბადოები მდებარეობენ სარ, რუსეთში, უკრაინაში, ჩინეთში, იაპონიაში, ავსტრალიაში, ინდოეთში, ცეილონზე, ბრაზილიაში, სამხრეთ კორეაში, ყაზახეთში.
მარაგი და მოპოვება
ძირითადი მადნებია: ილმენიტი (FeTiO3), რუტილი (TiO2) და ტიტანიტი (CaTiSiO5).
2002 წლისათვის, მოპოვებული ტიტანის 90 % გამოიყენებოდა ტიტანის დიოქსიდის TiO2 წარმოებისათვის. ტიტანის დიოქსიდის მსოფლიო წარმოება შეადგენს 4,5 მლნ.ტ. წელიწადში. ტიტანის დიოქსიდის დამტკიცებული მარაგი (რუსეთის გარეშე) შეადგენს მიახლოებით 800 მლნ.ტ. 2006 წლისათვის, აშშ-ის გეოლოგიური სამსახურის შეფასებით, ილმენიტური მადნების მარაგი ტიტანის დიოქსიდზე გადათვლით და რუსეთის ჩაუთვლელად 603—673 მლნ.ტ., ხოლო რუტილის — 49.7—52.7 მლნ.ტ. ასე რომ ამ ტემპებით მოპოვებისას რუსეთის ჩაუთვლელად მსოფლიო მარაგი მიახლოებით 150 წელი ეყოფა. მსოფლიოში ტიტანის საბადოებით პირველ ადგილზე არის ჩინეთი ხოლო მეორე ადგილზე არის რუსეთი. მსოფლიოში ტიტანის ყველაზე მსხვილი მწარმოებელია რუსული კომპანია — «ВСМПО-АВИСМА».
მიღება
როგორც წესი, ტიტანისა და მისი ნაერთების წარმოების საწყისი მასალას წარმოადგენს ტიტანის დიოქსიდი მინარევების შედარებით მცირე რაოდენობით. კერძოდ ეს შეიძლება იყოს რუტილის კონცენტრატი, რომელიც მიიღება ტიტანის მადნის გამდიდრებით. თუმცა რუტილის მარაგი მსოფლიოში მეტად შეზღუდულია, და ხშირად გამოიყენებენ ეგრეთ წოდებულ სინთეთიკურ რუტილს ან ტიტანის წიდას, რომელიც მიიღება ილმენიტის კონცენტრატის გადამუშავებისას. ტიტანიანი წიდის მისაღებად ხდება ილმენიტის კონცენტრატის აღდგენა ელ. ღუმელში, ამ დროს რკინა გამოეყოფა ლითონურ ფაზაში (თუჯი), ხოლო ტიტანის ოქსიდები და მინარევები რომლებიც არ აღდგნენ წარმოქმნიან წიდის ფაზას. მდიდარ წიდას ამუშავებენ ქლორიდებით ან გოგირდმჟავური მეთოდით.
ტიტანური მადნის კონცენტრატებზე ზემოქმედებენ გოგირდმჟავური ან პირომეტალურგიული დამუშავებით. გოგირდმჟავური დამუშავების პროდუქტია — ტიტანის დიოქსიდის ფხვნილი TiO2. პირომეტალურგიული მეთოდისას მადანს ახურებენ კოქსთან ერთად და ამუშავებენ ქლორით, სადაც მიიღებენ ტიტანის ტეტრაქლორიდის ორთქლს TiCl4: TiO2 + 2C + 2Cl2 =TiCl4 + 2CO
წარმოქმნილ ორთქლ TiCl4 850 °C-ის პირობებში აღადგენენ მაგნიუმის მეშვეობით: TiCl4+ 2Mg = 2MgCl2+ Ti
მიღებულ ტიტანიან «ღრუბელს» გადაადნობენ და ასუფთავებენ. ტიტანის რაფინირება ხდება იოდიდური ხერხით ან ელექტროლიზით, სადაც Ti გამოყოფენ TiCl4-დან.
ფიზიკური თვისებები
ტიტანი - მჩატე მოვერცხლისფრო-თეთრი ლითონია. ტიტანი ორი კრისტალური მოდიფიკაციის არსებობს: α-Ti ჰექსაგონალური მჭიდროდ შეფუთული მესერით (a=2,951 Å; с=4,679 Å ; z=2; სივრცული ჯგუფი C6mmc), β-Ti კუბური მოცულობა ცენტრირებული შეფუთვით (a=3,269 Å; z=2; სივრცული ჯგუფი Im3m), გადასვლის ტემპერატურაა α↔β 883 °C, ΔH გადასვლის 3,8 კჯ/მოლი. დნობის წერტილია 1660±20 °C, დუღილის წერტილია 3260 °C, α-Ti და β-Ti სიმკვრვე შესაბამისად ტოლია 4,505 (20 °C) და 4,32 (900 °C) გ/სმ³, ატომური სიმკვრივე 5,71 ატ/სმ³. პლასტიკურია და შედუღება შეიძლება ინერტულ ატმოსფეროში. კუთრი წინაღობა - 0,42 მკ ომი·მ 20 °C ტემპერატურის დროს
გააჩნია მაღალი სიბლანტე, მექანიკური დამუშავებისას მიდრეკილია მჭრელ ინსტრუმენტზე მიკრობისაკენ, და ამიტომაც საჭიროებს ინსტრუმენტზე სპეციალური საპოხი საშუალებების წასმას.
ჩვეულებრივი ტემპერატურის პირობებში იფარარება დამცავი პასივური ოქსიდის TiO2 ფენით, ამის გამო კოროზიამდგრადია უმრავლეს გარომოს მიმართ (ტუტეების გარდა).
ქიმიური თვისებები
მდგრადია კოროზიის მმართ თავისი ოქსიდის ზედა ფენის გამო, მაგრამ მისი დაფქვის შემთხვევაში, ან მწვრილი ბურბუშელის ან მავთულის სახით ტიტანი პიროფორულია.
ტიტანი მდგრადია უმრავლესი მჟავეების და ტუტეების გაზავებული ხსნარების მიმართ (გარდა HF, H3PO4 და კონცენტრირებული H2SO4).
კომპლექსოშემქმნელების თანდასწრებით ადვილად შედის რეაქციაში სუსტ მჟავვებთანც კი, მაგალითად, HF-სთან ურთიერთქმედებს კომპლექსური ანიონის [TiF6]2− წარმოქმნის გამო.
ჰაერზე გახურებისას 1200 °C-მდე Ti ალდება ცვალებადი შემადგენლობის ოქსიდური ფაზების წარმოქმნით TiOx. ტიტანის მარილების ხსნარებიდან ილექება ტიტანის ჰიდროქსიდი TiO(OH)2·xH2O, რომლის ფრთხილი გახურებით მიიღება ოქსიდი TiO2. ჰიდროქსიდი TiO(OH)2·xH2O და დიოქსიდი TiO2 ამფოტერულია.
TiO2 ურთიერთქმედებს გოგირდმჟავასთან ხანგრძლივი დუღილის დროს. სოდასთან Na2CO3 ან კალიუმის კარბონატთან K2CO3 ტიტანის ოქსიდი TiO2 წარმოქმნის ტიტანატს: TiO2+K2CO3=K2TiO3+CO2.
გახურებისას Ti ურთიერთქმედებს ჰალოგენებთან. ტიტანის ტეტრაქლორიდი TiCl4 ნორმალურ პირობებში — უფერო სითხეა, რომელიც ჰაერზ ეძალიან ორთქლიანობს, რაც აიხსნება ძლიერი TiCl4-ის ჰიდროლიზით ჰაერში არსებული წყლის ორთქლთან და მარილმჟავის და ტიტანის ჰიდროქსიდის უმწვრილესი წვეთების წარმოქმნით.
TiCl4 აღდგენით წყალბადით, ალუმინით, სილიციუმით, სხვა ძლიერი აღმდგენელებით, მიღებულია ტიტანის ტრიქლორიდი და დიქლორიდი TiCl3 და TiCl2 — ძლიერი აღმდგენ თვისებებიანი მყარი ნივთიერებები. Ti ურთიერთქმედებს Br2 და I2.
აზოტთან N2 400 °C-ზე მაღლა ტიტანი წარმოქმნის ნიტრიდს TiNx(x=0,58-1,00). ტიტანის ურთიერთქმედებით ნახშირბადთან წარმოიქმნება ტიტანის კარბიდი TiCx (x=0,49-1,00).
გახურებისას Ti შთანთქავს H2-ს ცვალებადი შემადგენლობის ნაერთის წარმოქმნით TiHх (x=1,0). გახურებისას ეს ჰიდრიდები იშლებიან წყალბადის H2 გამოყოფით. ტიტანი წარმოქმნის შენადნობებს მრავალ ლითონთან.
ხოჯა მარჯანლის წყარო
ხოჯა მარჯანლის წყარო (Xoca Mərcanlı bulağı) მდებარეობს ქალაქ შუშაში, ხოჯა მარჯანლის კვარტალში, ამავე სახელწოდების მეჩეთის მახლობლად. აგებულია მე-18 საუკუნეში. 1992 წლის 8 მაისს შუშის შტურმის შემდეგ წყარო მოუვლელ მდგომარეობაში იყო და საბოლოოდ დაშრა.
ტიტანი
სუფთა სახით და შენადნობების სახით
სამხედრო მრეწველობაში (ჯავშან ჟილეტები, ავიაციის ჯავშანი, წყალქვეშა ნავების კორპუსები), სამრეწველო პროცესებში (გამამტკნარებელ დანადგარებში, ცელულოზისა და ქაღალდის დამზადების პროცესებში), საავტომობილო მრეწველობაში, სასოფლო სამეურნეო მრეწველობაში, კვების მრეწველობაში, სამკაულებში პირსინგისათვის, სამედიცინო მრეწველობაში (პროთეზები, ოსტეოპროთეზი), სტომატოლოგიურ და ენდოდონტურ ინსტრუმენტებში, კბილის იმპლატანტებში, სპორტულ საქონელში, საიუველირო ნაკეთობებში (ალექსანდრ ხომოვი), მობილურ ტელეფონებში, მჩატე შენადნობებში და ა.შ. წარმოადგენს უმნიშვნელოვანეს საკონსტრუქციო მასალას ავია-, რაკეტა-, გემმშენებლობაში.
ხოჯა მარჯანლის წყარო
მე-18 საუკუნეში დაარსებული შუშა დაყოფილი იყო 17 უბნად. თითოეულ მათგანს ჰქონდა თავისი მეჩეთი, ეკლესია, წყარო და აბანო. ხოჯა მარჯანლის უბანი ეკუთვნის ზემო რაიონს და მდებარეობს ქალაქის ცენტრში. უბანი რომ დაიგო, აქ მეჩეთთან ერთად წყაროც ააგეს. უბნის ისტორია გადაჯაჭვულია ქალაქის ისტორიასთან.
ტიტანი
მოხმარების ბაზრის ანალიზი
2005 წელს კომპანიამ Titanium Corporation გამოაქვეყნა ტიტანის მოხმარების შემდეგი შეფასება მსოფლიოში:
გრიგორიოს (პაპათომასი)
გრიგორიოს პაპათომასი (Γρηγόριος Παπαθωμάς; დ. 9 სექტემბერი, 1960) — ათენის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თეოლოგიური ფაკულტეტის კანონიკური სამართლის პროფესორი, მეცნიერი, თეოლოგი, იურისტი და საბერძნეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეპისკოპოსი, პერისტერის მიტროპოლიის მიტროპოლიტი.
ტიტანი
ღირებულება
15-25 $ კილოგრამზე, სიწმინდის მიხედვით.
ხოჯა მარჯანლის წყარო
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ძეგლები
გრიგორიოს (პაპათომასი)
ბიოგრაფია
მიტროპოლიტი გრიგორიოს პაპათომასი დაიბადა 1960 წლის 9 სექტემბერს სოფელ ნამატაში, ვოიოს მუნიციპალიტეტი, კოზანის ნომი, დასავლეთი მაკედონია საბერძნეთი.
ტიტანი
ღირებულება
შავი ტიტანის (ტიტანის ღრუბელი) სიწმინდე და მარკა ჩვეულებრავ განისაზღვრება მისი პლასტიკურობის ხარისხით.
უილიამ უილერი
უილიამ ელმონ უილერი (William Almon Wheeler; დ. 30 ივნისი, 1819 — გ. 4 ივნისი, 1887) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, აშშ-ის მე-19 ვიცე-პრეზიდენტი 1877-1881 წლებში.
გრიგორიოს (პაპათომასი)
ბიოგრაფია
1981-1985 წლებში სწავლობდა და დაასრულა იგივე უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის ბაკალავრიატი. 1988-1990 წლებში სწავლობდა პარიზის უნივერსიტეტის იურიდიულ და კანონიკური სამართლის ფაკულტეტებზე (მაგისტრატურა). 1988-1990 წლებში პარალელურად სწავლობდა სორბონის უნივერსიტეტში რელიგიების ისტორიისა და რელიგიური ანთროპოლოგიის განხრით. 1991-1994 წლებში სწავლობდა პარიზის უნივერსიტეტის სადოქტორო პროგრამაზე კანონიკური სამართლის განხრით.
უილიამ უილერი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები კატეგორია:დაბადებული 30 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1819 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1887
ტიტანი
ღირებულება
ფეროტიტანის ფასი (ტიტანის მინიმუმ 70 %) 22.12.2010-სათვის შეადგინა $6,82 ერთ კილოგრამზე. 01.01.2010-ისათვის ფასი იყო $5,00 დონეზე - ერთ კილოგრამზე.
გრიგორიოს (პაპათომასი)
ბიოგრაფია
2010-2021 წლებში მსახურობდა ათენის არქიეპისკოპოსად. 2021 წლის 8 ოქტომბერს იგი აირჩიეს პერისტერის მიტროპოლიტად. 2021 წლის 17 ოქტომბერს მოხდა მისი ხელდასხმა (ქიროტონია). არქიმანდრიტ გრიგორიუსის პერისტერის მიტროპოლიტად კურთხევაში მონაწილეობა მიიღეს: დიმიტრიას და ალმირის მიტროპოლიტმა ეგნატემ, ჰარვარდის უნივერსიტეტის ასტროფიზიკისა და ბიოეთიკის პროფესორმა – მესოგიისა და ლავრიოტიკის მიტროპოლიტმა ნიკოლოზმა, ათენის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თეოლოგიური ფაკულტეტის დოგმატიკის პროფესორმა – მესინიის მიტროპოლიტმა ქრიზოსტომოსმა, ილიის, ახარნისა და პეტრუპოლის მიტროპოლიტმა ათინაგორამ, თესალონიკის უმაღლესი საეკლესიო აკადემიის ლიტურგიკის პროფესორმა – კიტრუს, კატერინისა და პლატამონას მიტროპოლიტმა გიორგიმ და ფთიოტიდის მიტროპოლიტმა სიმეონმა.
მონაწილეობა მიიღო მრავალ საერთაშორისო საღვთისმეტყველო კონფერენციებში. არის კანონიკური და საეკლესიო სამართლის წიგნების ავტორი.
უმაღლეს დონეზე ფლობს ძველ ბერძნულს, ლათინურს, ებრაულს, ფრანგულს, ინგლისურს, რუსულსა და ესტონურ ენებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:პერისტერის მიტროპოლიტები
ძვ. წ. 159
გარდაიცვალნენ
*
თამარისი (მარნეულის მუნიციპალიტეტი)
თამარისი (1944 წლამდე ტრაუბენბერგი) — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, მდინარე ხრამის მარცხენა მხარეს. თემის ცენტრი (სოფლები: ალავარი, ახალი დიოკნისი). ზღვის დონიდან 320 მეტრზე, მარნეულიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით.
სოფლის ტერიტორიაზე ნაპოვნია გვიანდელი ენეოლითისა და ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის სამარხი-აკლდამა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1399 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ალექსანდრე შალამბერიძე
ალექსანდრე შალამბერიძე (დ. 30 მარტი, 1958, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 1 ივლისი, 2015, თბილისი, საქართველო) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პარლამენტის ორი მოწვევის (1999, 2004) წევრი.
ბიოგრაფია
2009–2015 წლებში იყო პარტია თავისუფალი საქართველოს გენერალური მდივანი. 2015 წელს აირჩიეს ხალხის პარტიის თავმჯომარედ. მრავალი საპროტესტო აქციის მონაწილე და ორგანიზატორი, პუბლიცისტური წერილების ავტორი პოლიტიკურ და საზოგადოებრივ საკითხებზე.
2015 წლის 1 ივლისს, ალექსანდრე შალამბერიძე ოპერაციის შემდეგ გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ალექსანდრე
მერკელის მესამე კაბინეტი
მინი|hochkant| ანგელა მერკელი [[ბუნდესტაგის მე-18 საარჩევნო პერიოდის კოალიციური შეთანხმება|ბუნდესტაგის მე-18 საარჩევნო პერიოდის კოალიციის შეთანხმების ხელმოწერის დროს.(2013).]]
„მერკელის III კაბინეტის“ სახელით ფიცის დადების მომენტიდან — 2013 წლის 17 დეკემბრიდან — აღინიშნება გერმანიის ფედერალური მთავრობა XVIII საკანონმდებლო პერიოდში. სამი პარტიისაგან — გქდკ-ის/ ბქსკ-ისა და გსდპ-ისაგან — შემდგარი დიდი კოალიციის კაბინეტის შემადგენლობა საჯარო გახდა 2013 წლის 15 დეკემბერს და წარმოადგენს გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის მთავრობის XXIII კაბინეტს.
<br style="clear:both;" />
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის მთავრობა
პალო-ნეგრო (ვენესუელა)
პალო-ნეგრო (Palo Negro) — ქალაქი ვენესუელის ჩრდილოეთ ნაწილში, ვალენსიის ტბის აღმოსავლეთ სანაპიროსთან, არაგუის შტატის შემადგენლობაში. ქალაქ მარაკაიდან მდებარეობს სამხრეთით, ზღვის დონიდან 435 მ სიმაღლეზე. 2006 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 86.252 კაცს.
პალო-ნეგროს მთავარი რესურსი არის შაქრის ლერწამი. ქალაქთან მდებარეობს ლიბერტადორის სამხედრო აეროდრომი.
სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
დემეტრე უფლისწული
დემეტრე უფლისწული — საქართველოს მეფის გიორგი I-ისა და ალდე დედოფლის ძე. ტახტს ეცილებოდა თავის ნახევარძმას ბაგრატ IV-ს.
მამის გარდაცვალების შემდეგ დემეტრე უფლისწული და დედამისი საუფლისწულო მამულში ანაკოფიაში ცხოვრობდნენ. მეფის ცენტრალიზებული ხელისუფლების მოწინააღმდეგე დიდგვარიანმა აზნაურებმა დემეტრე უფლისწული ბაგრატ IV-ს დაუპირისპირეს და მისი გამეფება სცადეს, მაგრამ დამარცხდნენ. ვერც ბაგრატ IV-მ და მისმა მომხრეებმა შეძლეს დემეტრე უფლისწულის შემორიგება.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სამეფოს ბაგრატიონები
Afraid of Sunlight
Afraid of Sunlight — ბრიტანული ნეო-პროგრესული როკ-ჯგუფ Marillion-ის მერვე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ბრიტანეთში 1995 წელს და იქცა უკანასკნელ ალბომად, რომელიც ჩაიწერა EMI-სთან დადებული კონტრაქტის ფარგლებში.
ისტორია
ალბომი არ არის კონცეპტუალური, მაგრამ განიხილავს ცნობილი პიროვნების ცხოვრების უარყოფით ნაწილს. კონკრეტულად, სიმღერა „Afraid of Sunlight“ ჯეიმზ დინზეა, „Out Of This World“ კი სპორტსმენ დონალდ კემპბელზეა, რომელიც 1967 წელს მოკლეს. „King“ უფრო ელვის პრესლიზე, კურტ კობეინზე და, ჯგუფის თქმით, მაიკლ ჯექსონზეა.
ალბომის პირველი ნახევარი უფრო სატირულ ტონს ატარებს. სიმღერა „Gazpacho“ ჰოლივუდის ცხოვრების სტილს დასცინის, „Cannibal Surf Babe“ კი ჯგუფ The Beach Boys-ის პაროდიაა. საგულისხმოა, რომ „Cannibal Surf Babe“ აშშ-ში გავრცელდა პრომო-სინგლის სახით.
სქოლიო
კატეგორია:Marillion-ის ალბომები კატეგორია:1995 წლის ალბომები კატეგორია:ალბომები დეივ მიგენის პროდიუსერობით
სიდამონიძე
საკუთარი სახელი სიდამონიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
კლაუზენის უღელტეხილი
კლაუზენის უღელტეხილი (Klausenpass) — უღელტეხილი შვეიცარიაში, შვეიცარიის ალპებში. სიმაღლე 1948 მ. აკავშირებს ურისა და გლარუსის (ცენტრალური შვეიცარია) კანტონებს. მისასვლელი გზა იწყება ურის კანტონიდან, საიდანაც მიუყვება შეხენის ხეობას; აქედან გზა მიდის უღელტეხილის უმაღლეს წერტილამდე, ხოლო ამ უკანასკნელიდან ეშვება ურნერბოდენის ხეობაში ლინთალის დასახლებამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპების უღელტეხილები კატეგორია:შვეიცარიის უღელტეხილები
მეზენი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მეზენი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ექვთიმე (ლეჟავა)
მთავარეპისკოპოსი ექვთიმე (ერისკაცობაში — თეიმურაზ გიორგის ძე ლეჟავა; დ. 1953, თბილისი) — გურჯაანისა და ველისციხის ეპარქიის მთავარეპისკოპოსი.
დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. 1990 წელს ბერად აღკვეცა, 1991 წელს კი მღვდლად აკურთხეს. საქართველოს ეკლესიის წმინდა სინოდის გადაწყვეტილებით 2003 წლის 18 აგვისტოს გურჯაანისა და ველისციხის ეპისკოპოსად დაასხეს ხელი. 2011 წლის 16 ნოემბერს მიენიჭა მთავარეპისკოპოსის წოდება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ჩილეს ზღვა
ჩილეს ზღვა (ესპ. Mar Chileno) წარმოადგენს წყნარი ოკეანის ნაწილს, გადაჭიმულია კონტინენტური ჩილეს დასავლეთით, ქვეყნის მთელს სიგრძეზე. ამ ზღვის სტატუსი განისაზღვრა ჩილეს საგარეო საქმეთა სამინისტროს 1974 წლის 30 მაისის #346 ბრძანებულებით, რომლის მიხედვითაც, "წყლები, რომლებიც გარს აკრავს ან ეხება ჩილეს სანაპიროებს, ეწოდოს ჩილეს ზღვა".
სქოლიო
კატეგორია:წყნარი ოკეანის ზღვები კატეგორია:ჩილეს გეოგრაფია კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
ძვ. წ. 160
გარდაიცვალნენ
*
დუალისტური მონარქია
დუალისტური მონარქია — მმართველობის ფორმა, მონარქია, სადაც ძალაუფლება ფორმალურად გადანაწილებულია მონარქსა და პარლამენტს შორის მონარქის სასარგებლოდ. მონარქის ძალაუფლება მხოლოდ საკანონმდებლო სფეროშია შეზღუდული, თუმცა მას აქვს პარლამენტის ინიციატივების ბლოკირების შესაძლებლობები. აღმასრულებელი ხელისუფლება მონარქისა და მის მიერ დანიშნული მთავრობის ხელშია თავმოყრილი.
სქოლიო
კატეგორია:მონარქია
კიდეგანისმაღალი
კიდეგანისმაღალი — მწვერვალი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარეში, ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების ახიელისწყლის, შანისა და ხანკოლის სათავეებში, საჯიხვისღელისა და სახარისღელის უღელტეხილებს შორის. წარმოადგენს კიდეგანის ქედის უმაღლეს წერტილს. სიმაღლე 4275 მ. აგებულია იურული თიხაფიქლებით. დასავლეთ და აღმოსავლეთ კალთებზე მყინვარებია. ხასიათდება მთა-მდელოსა და გლაციალურ-ნივალური ლანდშაფტით. კიდეგანისმაღალზე პირველად ავიდნენ 1936 წელს, მეორედ — 1943 წელს ალიოშა ჯაფარიძის ხელმძღვანელობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მთები
მანანა შილაკაძე
მანანა შილაკაძე (დ. 8 თებერვალი, 1938, თბილისი ― გ. 20 ოქტომბერი, 2010, თბილისი) — ქართველი ეთნოლოგი, მეცნიერი და პედაგოგი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი.
1956 წელს დაამთავრა თბილისის 54-ე საშუალო სკოლა და თბილისის დიმიტრი არაყიშვილის სახელობის I სამუსიკო სასწავლებელი ფორტეპიანოს სპეციალობით. ასევე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1962 წელს. 1965-1969 წლებში პედაგოგად მუშაობდა თბილისის მე-8 სამუსიკო სკოლაში. 1962-2006 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში, აგრეთვე იყო ეთნოგრაფიაში სადისერტაციო საბჭოს სწავლული მდივანი, საქართველოს ეთნოგრაფიული ატლასის კომისიის მდივანი. 1968 წლიდან სხვადასხვა პერიოდში კითხულობდა ლექციების კურსს ეთნომუსიკოლოგიაში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტზე, ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტში, თბილისის ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორიაში და თბილისის სასულიერო აკადემიასთან არსებულ საეკლესიო გალობისა და სიმღერის უმაღლეს სასწავლებელში. 1990-2004 წლებში თბილისის ხალხური საკრავების მუზეუმის სწავლული მდივანი და შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სადისერტაციო საბჭოს წევრი. იგი მონაწილეობდა საერთაშორისო სიმპოზიუმებსა და კონფერენციებში, აქტიურად ატარებდა საველე კვლევებს ეთნოგრაფიისა და ეთნომუსიკოლოგიის დარგში: სვანეთის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი გ. ჩიტაია, 1963); ხევსურეთის კომპლექსური ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ვ. ბარდაველიძე, 1963); თუშეთისა და ხევის კომპლექსური ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ვ. ბარდაველიძე, 1966). მთიულეთ-გუდამაყრის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ხელმძღვანელი ი. ჭყონია, 1967); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ბოლნისისა და მარნეულის რაიონები, ხელმძღვანელი გ. ჯავახიშვილი, 1969); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (დმანისისა და თეთრიწყაროს რაიონები, ხელმძღვანელი გ. ჯავახიშვილი, 1970); ქვემო ქართლის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (გარდაბნისა და წალკის რაიონები, ხელმძღვნელი ლ. ფრუიძე, 1971); გურიის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ოზურგეთის და ჩოხატაურის რაიონები, ხელმძღვანელი ჯ. რუხაძე, 1971); გურია-აჭარის ეთნოგრაფიული ექსპედიცია (ლანჩხუთისა და ქობულეთის რაიონები, ხელმძღვანელი ლ. ფრუიძე, 1972). ეთნომუსიკოლოგიის საკითხების კვლევისთვის მანანა შილაკაძე ახორციელებდა ინდივიდუალურ მივლინებებს საქართველოსა და ჩრდილო-კავკასიის სხვადასხვა რეგიონებში. გამოქვეყნებული აქვს 100-მდე ნაშრომი ქართულ, გერმანულ და რუსულ ენებზე.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა ― „ქართული ხალხური საკრავიერი მუსიკა“, დაიცვა 1967 წელს; სადოქტორო დისერტაციის თემა - „ქართულ-ჩრდილოკავკასიური ეთნოკულტურული ურთიერთობანი“, დაიცვა 1991 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ეთნოლოგები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
მედუზები
მედუზები — ზღვის ნაწლავღრუიანთა თავისუფლად მცხოვრები სქესობრივი თაობა. წარმოიქმნებიან უსქესო თაობის ინდივიდების — პოლიპების დაკვირტვით. დამახასიათებელია სციფოიდური პოლიპებისათვის (ჰიდრისა და ზოგი ლეპტოლიდის გარდა). ზოგ ნაწლავღრუიანს, თაობათა მორიგეობა არ ახასიათებს და მედუზები კვერცხიდან ვითარდებიან. სასქესო უჯრედები წყალში იყრება, აქვე ხდება მათი განაყოფიერება და განვითარება (სციფომედუზებსა და ზოგ ჰიდრომედუზას ახასიათებს შინაგანი განვითარება). არიან რბილსხეულიანი წყლის ცხოველები, რომლებსაც გააჩნიათ არასასიამოვნო საცეცები და ქოლგის ფორმის ჟელატინის ზარები. ძირითადად გვხვდება ფერადი მედუზები თუმცა არსებობენ მოთეთრო ფერისანიც. ისინი ბინადრობენ ყველა ოკეანეში და ღრმა ზღვაში. მედუზები ასხივებენ ტოქსინებს, რაც სახიფათოა ადამიანის ჯანმრთელობისათვის. არსებობს მედუზების სხვადასხვა სახეობა და თითოეულ სახეობას გააჩნია თვისი დამახასიათებელი ნიშან-თვისებეი. ერთ-ერთი გამორჩეული სახეობისაა Turritopsis Nutricula, რომელიც ბინადრობს კარიბის აუზში. როგორც მეცნიერები თვლიან, მედუზის ეს სახეობა უკვდავია და არასდროს არ კვდება თავისი სიკვდილით. ამ სახეობის მედუზები დიდი ზომებით არ გამოირჩევიან, მათი დიამეტრი 4-5 მმ-ს აღწევს. მეცნიერები თვლიან რომ ამ სახეობის მედუზებს „უკვდავებას“ სძენს რეგენერაციისა და გაახალგაზრდავების უნარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაწლავღრუიანები
სოლოღაშვილი
საკუთარი სახელი სოლოღაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
ძვ. წ. 161
გარდაიცვალნენ
*
Lasioglossum redivivum
Lasioglossum redivivum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1928 წელს.
სქოლიო
redivivum
ჰოვანეს თუმანიანი
ჰოვანეს თათევოსის ძე თუმანიანი (Հովհաննես Թադևոսի Թումանյան, დ. 19 თებერვალი [ ძვ. სტ. 7 თებერვალი], 1869, სოფ. დსეღი, ლორეს მაზრა — გ. 23 მარტი, 1923, მოსკოვი) —  სომეხი მწერალი და საზოგადო მოღვაწე.
პირველდაწყებითი განათლება სოფელში მიიღო. შემდეგ ჯალალოღლის (ახლანდელი ...) ოთხკლასიან სასწავლებელში და თბილისის ნერსესის სემინარიაში სწავლობდა (უკანასკნელი ვერ დაამთავრა უსახსრობის გამო). სწავლას მოწყურებულმა თვითგანვითარებას მიჰყო ხელი. 1886 წელს გამოვიდა სამწერლო ასპარეზზე. მისი ადრინდელი ნაწარმოებებია „ძაღლი და კატა“, „უიღბლო ვაჭრები“ (ორივე 1886). თუმანიანი მრავალმხრივი შემოქმედი იყო. წერდა ლექსებს, პოემებს, მოთხრობებს, ზღაპრებს, იგავებს, ბალადებს. მის ნაწარმოებებში ასახულია სომხეთის სინამდვილისთვის დამახასიათებელი სოციალური-ფსიქოლოგიური კონფლიქტები, ხალხის ზნე-ჩვეულებანი, სომეხი ხალხის წარსული და აწმყო. მისი საუკეთესო პოემებია „ანუში“ (1890, გამოქვეყნდა 1892), „მარო“ (1887, გამოქვეყნდა 1892), „თმოგვის ციხის აღება“ (1902, გამოქვეყნდა 1905), სომხების საგმირო თქმულებების საფუძველზე შექმნა პოემა „დავით სასუნცი“ (1902). ფართოდაა ცნობილი თუმანიანის მიერ სომხური და აღმოსავლური ლეგენდების სიუჟეტებზე შექმნილი მრავალი ბალადა და ზღაპარი („ერთი წვეთი თაფლი“, გამოქვეყნდა 1909; „გულადი ნაზარა“, 1908, გამოქვეყნდა 1912 და სხვა). თუმანიანის მოთხრობები („გიქორი“, 1895, გამოქვეყნდა 1907 და სხვა) სომხური პოეზიის საუკეთესო ნიმუშებია. მათში მართლადაა გადმოცემული გლეხკაცის ფსიქოლოგია. თუმანიანი ოპტიმისტი მწერალი იყო. სწამდა თავისი სამშობლოსა და მშრომელი ხალხის ნათელი მომავალი. იგი ქართველი და სომეხი ხალხების ძმობა-მეგობრობის თავდადებულ და მგზნებარე დამცველად გამოდიოდა. ამ თემაზე შექმნა მრავალი ლექსი - „შერიგება“ (1893), „საქართველოს შესახებ“ (1916), „საქართველოს სული“ (1919), „საქართველოს პოეტებს“ (1919) და სხვა. თუმანიანის ნაწარმოებები თარგმნილია მსოფლიოს ხალხთა მრავალ ენაზე. მისი არაერთი ნაწარმოები თარგმნა ქართულად ი. გრიშაშვილმა (ოვ. თუმანიანი, რჩეული ნაწარმოები, თბ., 1924).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1869 კატეგორია:გარდაცვლილი 1923 კატეგორია:სომეხი პოეტები კატეგორია:სომეხი მწერლები
ივერი სუბელიანი
ივერი სუბელიანი (დ. 8 აგვისტო, 1977, მესტია) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, პოლკოვნიკი. საქართველოს შეიარაღებული ძალების სახმელეთო ჯარების გაერთიანებული შტაბის უფროსის მოადგილე და სახმელეთო ჯარების სარდლის მოვალეობის შემსრულებელი. ვახტანგ გორგასლის I ხარისხისა და ღირსების ორდენების კავალერი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1977 წლის 8 აგვისტოს, 1997-2001 წლებში სწავლობდა საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს გაერთიანებულ სამხედრო აკადემიაში და მიიღო ისტორიის მასწავლებლის სპეციალობა, პარალელურად სახმელეთო არტილერიის ჯარების სამეთაურო- ტაქტიკური სპეციალობა.
ჰყავს მეუღლე ნონა კვიციანი და ორი შვილი დავითი და ნიკოლოზი. ქართულის გარდა ფლობს ინგლისურსა და რუსულს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოლკოვნიკები კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:დაბადებული 8 აგვისტო კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:მესტიაში დაბადებულები კატეგორია:სუბელიანები
მეზო...
მეზო... (ბერძნ. memos — საშუალო, შუალედური) — რთული სიტყვების ნაწილი, რომელიც აღნიშნავს რისამე საშუალო სიდიდეს ან გარდამავალ მდგომარეობას (მაგ., მეზოდერმა, მეზოლითი და სხვა).
დემნა უფლისწული
დემნა (დემეტრე) უფლისწული (გ. 1178) — საქართველოს მეფის დავით V-ის ძე. დავით V-ის გარდაცვალების შემდეგ მამამისმა დემეტრე I-მა თავისი უმცროსი ვაჟი გიორგი (შემდეგ გიორგი III) გამოაცხადა თანამოსაყდრედ, რითაც დემნა (დემეტრე) უფლისწულმა ტახტზე უფლება დაკარგა.
დემნა (დემეტრე) უფლისწულის კანონიერი უფლების დაცვის საბაბით მეფის ცენტრალური ხელისუფლების გაძლიერების მოწინააღმდეგე დიდგვაროვანმა ფეოდალებმა ამირსპასალარ ივანე ორბელის მეთაურობით 1177 წელს აჯანყება მოაწყვეს გიორგი III-ის წინააღმდეგ. როდესაც აჯანყების დამარცხება ცხადი გახდა დემნა (დემეტრე) უფლისწული გიორგი III-ს დანებდა და პატიება სთხოვა.
ტახტის მაძიებელ უფლისწულთა მიმართ მოქმედი კანონის საფუძველზე მას თვალები დათხარეს და დაასაჭურისეს. ჩანს, უფლისწულმა ვერ გაუძლო სასჯელს და გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1178 კატეგორია:საქართველოს სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:კასტრირებული ადამიანები კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა
იუსიფლის წყარო
იუსიფლის წყარო ან ჰაჯი იუსიფლის წყარო (Yusifli bulağı və ya Hacı Yusifli bulağı) — შუშას რეგიონის ერთ-ერთი ცნობილი წყარო და ისტორიული ადგილი. იუსიფლის წყარო ამჟამად მდებარეობს ქალაქ შუშაში, ნიაზის ქუჩაზე. წყარო აშენდა მე-19 საუკუნის ბოლოს და მე-20 საუკუნის დასაწყისში. იგი აშენდა ქალაქის ერთ-ერთი შეძლებული ადამიანის, ქერბალაი საჰლიას ხარჯზე და საჩუქრად გადასცეს უბნის მცხოვრებლებს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ძეგლები
ოტელ-დიე
thumb|250პქ|ოტელის მთავარი შესასვლელი ოტელ-დიე — პარიზის უძველისი საავადმყოფო და ყველაზე ცენტრალური საზოგადოებრივ საავადმყოფოთა ქსელში (Assistance publique - hôpitaux de Paris, AP-HP). საავადმყოფო დაკავშირებულია პარიზის დეკარტის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტთან. ის დღემდე მდებარეობს კუნძულ სიტეს მარცხენა სანაპიროზე, ღვთისმშობლის ტაძართან, სადაც ეს დაწესებულება თავდაპირველად აიგო VII-XVII საუკუნეებში, რომლის ორი შენობა ერთმანეთთან პონ-დუ-დუბლით არის დაკავშირებული. მიუხედავად რამდენიმე მძვინვარე ხანძრისა, დაწესებულებამ დღემდე შეინარჩუნა საკუთარი ფუნქცია (ამჟამინდელი შენობა 1877 წლით თარიღდება). ქველმოქმედებისა და მზრუნველობის სიმბოლო, ეს იყო პირველი საავადმყოფო პარიზში რენესანსის პერიოდამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარიზის საავადმყოფოები კატეგორია:საფრანგეთის ისტორიული ძეგლები
შადური
საკუთარი სახელი შადური შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
აუგუსტო სანდინოს საერთაშორისო აეროპორტი
აუგუსტო სანდინოს საერთაშორისო აეროპორტი (Aeropuerto Internacional Augusto C. Sandino) — მთავარი აეროპორტი ნიკარაგუის დედაქალაქ მანაგუაში. 1968 წელს გახსნილ აეროპორტს დაარქვეს Las Mercedes Airport, მოგვიანებით, 1980-იან წლებში ნიკარაგუის ეროვნული გმირის სანდინოს სახელი უწოდეს. 2001 წელს კი არნოლდო ალემანმა მანაგუის საერთაშორისო აეროპორტი დაარქვა. 2007 წელს კი კიდევ ერთხელ გადაარქვეს სახილი და ისევ სანდინოს სახელი დაარქვეს, დანიელ ორტეგას ინიციატივით.
8,015 ფუტის სიგრძის ასაფრენი ზოლი 194 ფუტის სიმაღლეზე მდებარეობს. ყოველ წელიწადში გადაჰყავს 1,1 მილიონი ადამიანი და ცენტრალური ამერიკის ყველაზე გადატვირთულ აეროპორტებს შორის მეხუთე ადგილზეა.
ისტორია
1942 წლის 22 იანვარს ნიკაარგუის მთავრობამ და პანამერიკულმა ავიახაზებმა ხელი მოაწერეს შეთანხმებას, რომლის ძალითაც უნდა აეშენებინათ აეროპორტი "Las Mercedes Airport"-ის სახელით. მშენებლობის დასრულების შემდეგ, 1968 წლის 4 ივლისს აეროპორტი საზეიმოდ გახსნა ანასტასიო სომოსა დებაილემ. თავის დროზე მას ბოინგ 707-ის მიღების შესაძლებლობა ჰქონდა.
1970-იანი წლების დასაწყისში იგი კიდევ უფრო დაიხვეწა და იმ დრიოს თანამედროვე სტანდარტებს მიუახლოვდა. მას გააჩნდა ოთხი ჯანმრთელობის ზედამხედველი, რვა გამცილებელი და ათი მებაჟე. სრულად იყო აღჭურვილი კონდინცირების აპარატურით, ხმის გამაძლიერებლებით. ასევე მის ტერიტორიაზე მოწყობილი იყო რესტორანი. აეროპორტს შეეძლო ერთდდროულად სამი თვითმფრინავის მიღება. ფრენებს ახორციელებდნენ პანამერიკული სამყაროს ავიახაზები, იბერია, ლანიკა ეარლაინი, ნიკარაგუის ავიახაზები და სხვა უფრო მცირე მასშტაბის ავიახაზები.
სანდინისტები გამარჯვების შემდეგ, მათ მხოლოდ სახელი შეუცვალეს. სხვა მხრივ ყურადღება რა მიუქცევიათ და ოდესღაც თანამედროვე აეროპორტმა მოძველება დაიწყო. ასე იყო 1996 წლამდე, როცა მრავალწლიანი ინტერვალის შემდეგ კვლავ გაახლეს. ამ დროს დამონტაჟდა ორი დახურული ხიდი.
კატეგორია:ნიკარაგუის აეროპორტები
ჩინკი
ჩინკი, ჩინგი (chink) — საფეხურიანი, ძნელმისადგომი ფლატე, რომელსაც შემოზღუდავს პლატო ან მაგიდა შემაღლება. გავრცელებულია ძირითადად ყაზახეთსა და შუა აზიის დასავლეთ ნაწილში. აქვს სხვადასხვა წარმოშობა. არსებობს ეროზიული, დენუდაციური და ტექტონიკური გენეზისის ჩინკი. მისი სიმაღლე ზოგჯერ 300-350 მ-ია. ამ მხრივ, აღსანიშნავია უსტიურტის პლატოს ჩინკი. უსტიურტის ჩინკებზე ყველაზე ინტენსიურია გრავიტაციული მოძრაობები იქ, სადაც იგი წარეცხილია ზღვის მიერ, რომელსაც მიაქვს ჩამომცურები მასალა, რაც ხელს უწყობს ექსპოზიციის განახლებას.
იმ მონაკვეთბზე, სადაც ზღვამ დაიხია, გრავიტაციული შლეიფები ამაგრებენ კალთას, რითაც კონტრფორსის როლს ასრულებენ და ჩინკიც შეკრულია. დამახასიათებელია ფენების სუსტი ვარდნა პლატოს სიღრმეში, რაც ანელებს მის ნგრევას. გავრცელებულია ყაზახეთის, თურქმენეთისა და უზბეკეთის ტერიტორიებზე. შუა აზიის მთიან რაიონებში ჩინკებს უწოდებენ მაღალ თოვლიან მთებს. ჩინკი შუა აზიის რეგიონული ტერმინია. მის ნაპრალებში ბინადრობს მანული.
სქოლიო
კატეგორია:რელიეფის ფორმები
ძვ. წ. 162
გარდაიცვალნენ
*
Lasioglossum reenenicum
Lasioglossum reenenicum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1941 წელს.
სქოლიო
reenenicum
ძვ. წ. 164
გარდაიცვალნენ
*
შელია
საკუთარი სახელი შელია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
სკალნა-გლავა
სკალნა-გლავა (Скална глава) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 146 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ სკალნა-გლავის საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის სკალნა-გლავა, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს ალი ისმაილ ალი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
ტესკოკო
thumb|right|300px|[[მეხიკოს ველი ესპანელების მიერ აცტეკების დაპყრობის პერიოდი]] ტესკოკო (ტეცკოკო, Tetzco(h)co, ) — მსხვილი ქალაქი-სახელმწიფო (ალტეპეტლი) ცენტრალურ მექსიკაში მესოამერიკული ქრონოლოგიის გვიან პოსტკლასიკურ პერიოდში. მდებარეობდა ტბა ტესკოკოს აღმოსავლეთ სანაპიროზე, მეხიკოს ველზე, ტენოჩტიტლანიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ამჟამად ძველი ქალაქის ტერიტორიის ნაწილი უკავია თანამედროვე მუნიციპალიტეტ ტესკოკოს, რომლის მთავარი ქალაქია ტესკოკო-დე-მორა, მეორე ნაწილი კი — მეხიკოს.
კოლუმბამდე ქალაქი ტესკოკო აცტეკების სამთა კავშირის ერთ-ერთი დამაარსებელი იყო. ესპანელების მიერ აცტეკების დაპყრობის პერიოდში ის ცენტრალური მექსიკის ერთ-ერთი უდიდესი და უმნიშვნელოვანესი ქალაქი იყო, ტენოჩტიტლანის შემდეგ მეორე. ტესკოკოს მოსახლეობა კოლუმბამდელ პერიოდში შეადგენდა 24 ათას ადამიანს, ხოლო მოედანი — 450 ჰექტარს.
ისტორია
ქალაქი ტესკოკო დაარსდა XII საუკუნეში ტბა ტესკოკოს აღმოსავლეთ სანაპიროზე, სავარაუდოდ, ჩიჩიმეკების მიერ, რომლებმაც მოგვიანებით დედაქალაქი ტენაიუკადან აქ გადმოიტანეს.
დაახლოებით 1337 წელს აკოლჰუამ ტეპანეკების მეშვეობით განდევნა ჩიჩიმეკები ტესკოკოდან, რის შემდეგაც ქალაქი აკოლჰუას დედაქალაქი გახდა, კოატლინჩანის ნაცვლად.
1418 წელს იჰტლილჰოჩიტლ I, ქალაქ ტესკოკოს ტლატოანი (მმართველი), დამხობილ იქნა და ტახტი დაიკავა ტესოსომოკმა ქალაქ-სახელმწიფო ასკაპოცალკოდან. ათი წლის შემდეგ, 1428 წელს, იჰტლილჰოჩიტლის ვაჟმა ნესაუალკოიოტლმა აცტეკების მოკავშირეობით დაამარცხა ტესოსომოკის ვაჟი და მემკვიდრე მაჰტლა. ტესკოკო, აცტეკები დედაქალაქ ტენოჩტიტლანითა და ტეპანეკები დედაქალაქ ტლაკოპანით გაერთიანდნენ აცტეკების სამთა კავშირში. ამგვარად, ტესკოკო გახდა აცტეკების იმპერიის სიდიდით მეორე ქალაქი და ხელშეკრულების მიხედვით იღებდა აღებული ხარკის 2/5 ნაწილს.
კიდეგანის ქედი
კიდეგანის ქედი (Кидеганис) — აღმოსავლეთ კავკასიონის მთავარი ქედის ჩრდილო ტოტი, საქართველოს დუშეთის მუნიციპალიტეტისა და ჩაჩნეთ-ინგუშეთის საზღვარზე, მდინარეების ასისა და არმხის წყალგამყოფი. უმაღლესი მწვერვალი კიდეგანისმაღალი (4275 მ), სხვა მწვერვალებია: გველისმთა, სახარისმაღალი, ჭიმღისმაღალი, მარტინისმაღალი და სხვ.
ტესკოკო
ისტორია
აცტეკების იმპერიაში ტესკოკო ცნობილი იყო, როგორც განათლების ცენტრი. ქალაქს ჰქონდა ბიბლიოთეკა, სადაც ინახებოდა მესოამერიკის ძველი ცივილიზაციების წიგნები.
ნესაუალკოიოტლი (1403—1473) ცნობილი პოეტი, ფილოსოფოსი და ხელოვნების მფარველი იყო. მას ასევე ჰქონდა მდიდარი ბოტანიკური ბაღი და ცხოველების კოლექცია, ფლორისა და ფაუნის ნიმუშებით არა მხოლოდ აცტეკების იმპერიის ტერიტორიიდან, არამედ სხვა სახელმწიფოებიდანა, რომლებთანაც აცტეკები ვაჭრობდნენ.
მისმა ვაჟმა ნესაუალპილიმ (1464 — 1515) გააგრძელა ხელოვნების მფარველობის ტრადიცია.
1520 წელს ერნან კორტესის ჯარმა დაიპყრო ქალაქი და მოკლა კაკამაცინი, ნესაუალპილის ვაჟი და უკანასკნელი დამოუკიდებელი ტლატოანი. ტახტზე ავიდა მარიონეტული მმართველი იჰტლილჰოჩიტლ II. კორტესმა ტესკოკო თავის საყრდენ პუნქტად აქცია და ტესკოკოს მებრძოლები გამოიყენა ტენოჩტიტლანის ბლოკადისას. 250px|thumb|right|[[ნეფრიტი (ქვა)|ნეფრიტის ჩხრიალა გველის ქანდაკება, ანთროპოლოგიის ნაციონალური მუზეუმი (მეხიკო)]]
ღამის ია
ღამის ია (Hesperis) — მცენარეთა გვარი კომბოსტოსებრთა ოჯახისა. ორ- ან მრავალწლოვანი მცენარეებია. სოსანი, იისფერი, თეთრი ან მოყვითალო-მომწვანო ყვავილები აქვთ.
ცნობილია 25-30 სახეობა, რომლებიც ძირითადად გავრცელებულია ხმელთაშუაზღვისპირეთის აღმოსავლეთ ნაწილში. საქართველოში გვხვდება ღამის იის 4 სახეობა, რომელთაგან ერთი — Hesperis matronalis ხშირად მოჰყავთ ბაღებში. მისი სოსანი ყვავილები საღამოობით ძლიერ სურნელოვანია.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომბოსტოსებრნი
კიდეგანის ქედი
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის ქედები კატეგორია:რუსეთის ქედები
ტესკოკო
ტაძარი, ბაღები და არხების სისტემა
ტაძრის ბაღები, თავის მხრივ, წარმოადგენდნენ უზარმაზარ ბოტანიკურ კოლექციას, რომელიც მოიცავდა მცენარეებს არა მხოლოდ აცტეკების იმპერიიდან, არამედ მესოამერიკის სხვა კუთხეებიდანაც. ბაღების ნარჩენებმა ჩვენამდეც მოაღწია. ტელეარხ Discovery Channel-ის მკვლევარებმა კომპიუტერული მოდელირების გზით აღადგინების ტაძრისა და ბაღების გეგმა. ეს გეგმა, მათი აზრით, ასტრონომიულ მოვლენებს უკავშირდებოდა.
წყალი ირიგაციისთვის ბაღებს მიეწოდებოდათ წყაროებიდან, რომლებიც ტესკოკოდან აღმოსავლეთით, მთების იქით მდებარეობდა და ქვებში ამოკვეთილ არხებში მიედინებოდა. ზოგიერთ ადგილას საფეხურები კლდეებში ერთდროულად ჩანჩქერებსაც წარმოადგენდა. მთებს იქით არხები ბორცვებზე ეშვებოდა. იქ ქალაქისკენ გზას აბრკოლებდა ღრმა, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ მიმავალი კანიონი. ნესაუალკოიოტლმა კანიონის ქვებით ამოქოლვა ბრძანა და ამგვარად შეიქმნა ახალი სამყაროს პირველი აკვედუკი.
წმინდა მთა
ტეჰკოცინგოს მთლიან მთას ასევე ემსახურებოდა იგივე არხების სისტემა. ის წარმოადგენდა წვიმის ღმერთ ტლალოკის თაყვანისცემის ადგილს. მთაზე გაკეთებული იყო ხელოვნური ჩანჩქერები, ეგზოტიკური ცხოველებისა და ფრინველების ფიგურები.
მთის მწვერვალზე მდებარეობდა ღმერთის ტაძარი, რომელიც გარშემო დაკიდული ბაღებით იყო შემორტყმული. ტაძრამდე მიდიოდა 520 მარმარილოს საფეხურიანი კიბე. რიცხვს მაგიური მნიშვნელობა ჰქონდა, რადგან, აცტეკების მითოლოგიის მიხედვით, ღმერთებს შეეძლოთ ყოველ 52 წელიწადში გაენადგურებინათ ადამიანების სამყარო.
ტესკოკოს მმართველები
thumb|right|ნესაუალკოიოტლის პორტრეტი, [[იჰტლილჰოჩიტლის კოდექსი, ფურცელი 106R. გამოსახულება შექმნილია მისი გარდაცვალებიდან ასწლეულის შემდეგ.]]
ახალი ისტორია
1827 წლიდან 1830 წლამდე ტესკოკო მეხიკოს შტატის დედაქალაქი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
Texcoco Texcoco Texcoco Texcoco テスココ Texcoco Texcoco Texcoco Texcoco Texcoco de Mora
ხაბულიანი
საკუთარი სახელი ხაბულიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
გაბელაია
საკუთარი სახელი გაბელაია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ალასკის ყურე
მეტეოროლუგიურად, ეს ყურე შტორმების დიდი გენერატორია, რომლებიც სამხრეთამდე, კანადის შტატ ბრიტანეთის კოლუმბიამდე და აშშ-ის ვაშინგტონისა და ორეგონის შტატებემდე გადაადგილდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წყნარი ოკეანის ყურეები
ერეკლე II-ის ოჯახი
220px|მინიატიურა|მეფე ერეკლე 220px|მინიატიურა|დარეჯან დადიანი მეფე ერეკლეს მრავალრიცხოვანი ოჯახი ჰყავდა. მან სამჯერ იქორწინა. ხოლო მისი შვილების ზუსტი რაოდენობა დღემდე ცნობილი არ არის. სხვადასხვა წყაროები განსხვავებულ ცნობებს გვაწვდიან. თვით ყველაზე უფრო პირუთვნელ საისტორიო წყაროებშიც კი ერთად თავმოყრილი არ არის ცნობები ერეკლეს ოჯახის წევრების შესახებ. ერთ-ერთი ვერსიით, მას ცამეტი ვაჟი და თერთმეტი ქალიშვილი ჰყავდა. ამათგან, ზოგი მათგანი დაბადებისთანავე გარდაეცვალა და ამ სამწუხარო ფაქტებს თავადვე მოსწრებია.
სხვადასხვა დროს ერეკლე II-ის მეუღლეები იყვნენ:
ერეკლე II და ქეთევან ყაფლანიშვილი-ორბელიანი
ერეკლე ბატონიშვილს ნადირ-შაჰის კარზე ყოფნისას მშობლებმა საცოლედ შეურჩიეს ვახტანგ ვახუშტის ძე ორბელიანის ასული ქეთევანი.
1707 წელს ავღანეთში დაღუპულ გიორგი XI-ის თანამებრძოლ ვახუშტი ვახტანგის ძე ორბელიანს დარჩა სამი შვილი: ელიზბარი, ვახტანგი და ბანგუა (გივი ამილახვარის ცოლი). ობლები ბიძამ, ერასტი ორბელიანმა, გაზარდა. სწორედ ამ ვახტანგ ორბელიანის ასული იყო ერეკლეს საცოლე ქეთევანი.
1737 წლის თებერვლიდან 1739 წლის დეკემბრამდე ერეკლე ბატონიშვილი ნადირ შაჰის კარზე იმყოფებოდა და მასთან ერთად მონაწილეობდა ავღანეთის ლაშქრობაში. სწორედ ამ დროს შეურჩიეს მშობლებმა ერეკლეს საცოლე.
შემონახულია თამარ დედოფლის წერილი მარიამ ერასტის ასულ ორბელიანთან, რომელსაც თამარი მის ძმებთან და გივი ამილახვარსა და ბანგუასთან შუამდგომლობას სთხოვს ასულის მითხოვებაზე [Hd-14293].
ერეკლე II და ქეთევან ფხეიძე (მხეიძე)
ერეკლეს პირველ მეუღლედ, თანამედროვე ისტორიკოსების უმეტესობა, უფრო ხშირად ქეთევან ვახტანგის ასულ ყაფლანიშვილ–ორბელიანს მოიხსენიებენ, მაგრამ არის სხვა, არც თუ უსაფუძვლო მოსაზრება. მამისა ბერძნიშვილი, სხვადასხვა ისტორიული მასალის ანალიზიდან გამომდინარე, რომელთაგან ყველაზე მნიშვნელოვანი ვახუშტი ბატონიშვილის მონათხრობია, წერს; რომ  ნადირ–შაჰთან ერთად ინდოეთში ყოფნის დროს, ერეკლეს  მშობლებმა მის  საცოლედ შეარჩიეს ქეთევან ყაფლანიშვლი, რომელზედაც კახეთში დაბრუნებულმა ერეკლემ აღარ იქორწინა. ერეკლესაგან მიტოვებული ქეთევანი მონაზვნად აღიკვეცა და დარდისაგან მალე გარდაიცვალა. დაკრძალულია ალავერდში. ეპიტაფიაში მოხსენებულია, როგორც მეფე ერეკლეს თანამეცხედრე. "ერეკლეს პირველი მეუღლე იყო ქეთევან ფხეიძე, რომლისგანაც ერეკლეს ეყოლა პირველი ვაჟი ვახტანგ კარგი".
მამისა ბერძნიშვილი ეყრდნობა ვახუშტი ბატონიშვილის სიტყვებს, რომელიც აღნიშნავს; – "ერეკლე... კახეთს მოვიდა მშობელთათანა... და მოგუარეს ცოლად ასული ვახტანგ ყაფლანიშვილისა, გარნა მიზეზითა განუტევა იგი და მოიყვანა იმერეთიდამ ასული ზაალ ფხეიძისა (ზოგიერთი მონაცემით – გიორგი მხეიძისა) და იქორწინა მის თანა".
სათანადო მასალის სიმცირის გამო, შეუძლებელია განსაზღვრო რომელი მონაცემია სწორი, მაგრამ პირველი ცოლისაგან ერეკლეს სამი შვილი ჰყოლია – რუსუდანი, ვახტანგ კარგი და ერთი ადრე გარდაცვლილი.
ძვ. წ. 165
გარდაიცვალნენ
*
ერეკლე II-ის ოჯახი
ერეკლე II და დარეჯან დადიანი
ერეკლეს მესამე მეუღლე იყო დარეჯან დადიანი, რომელზედაც მან 1749 წელს იქორწინა და მასთან ერთად თითქმის ნახევარი საუკუნე გაატარა. დარეჯანი ცნობილია დიდი ამბიციურობით. ის ხშირად სამეფო საქმეებშიც კი ერეოდა. თავისი შვილების უმრავლესობა (19 შვილი) ერეკლეს სწორედ დარეჯანისაგან შეეძინა.
ვაჟები
შვილებში ზოგან ფიგურირებს – ასლამაზხანი და რამდენიმე ნაადრევად გარდაცვლილი ბავშვი, რომელთა სახელიც უცნობია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართლ-კახეთის მეფეები კატეგორია:კახეთის მეფეები კატეგორია:ქართლ-კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები
სერგეი ლავროვი
სერგეი ლავროვი (Серге́й Ви́кторович Лавро́в; დ. 21 მარტი, 1950) — რუსეთის სახელმწიფო მოღვაწე, რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრი (2004 წლიდან), რუსეთის უსაფრთხოების საჭოს წევრი, საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი.
ბიოგრაფია
დაიბადა რუსეთში თბილისელი სომეხის და საბჭოთა კავშირის საგარეო ვაჭრობის სამინისტროს თანამშრომლის ოჯახში. .
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:რუსი დიპლომატები კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:მოსკოვის საერთაშორისო ურთიერთობების სახელმწიფო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
გაბელია
კატეგორია:ქართული გვარები
მიმინოშვილი
საკუთარი სახელი მიმინოშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
That's Just the Way It Is
სქოლიო
კატეგორია:1991 წლის სინგლები კატეგორია:ფილ კოლინზის სიმღერები
დვალები
დვალები — ქართველი კალიგრაფები. მოღვაწეობდნენ მეტწილად იერუსალიმის ჯვრის მონასტერში,სინის მთაზე და უცხოეთში მოქმედ სხვა ქართულ მონასტრებში, ზოგიერთი — საქართველოში.
იოანე დვალი ცხოვრობდა XI საუკუნეში. მას გადაუწერია „თვენი“ (ალექსანდრე ცაგარლის კატალოგი №36). 1055 წელს მანვე გადაწერა „წმინდა ბასილის ცხოვრება“ (ა. ცაგარლის კატალოგი №105), რომელშიც დაწერილია ნუსხურით, ლამაზი ხელით, შემკულია მშვენიერი თავსამკაულებითა და საზედაო ასოებით.
მიქელ დვალს გადაუქერია „ჟამნი“ (ა. ცაგარლის კატალოგი №23).
სტეფანე დვალს — ჟამისწირვათა კრებული (ნიკო მარის კატალოგი №36).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი კალიგრაფები
Lasioglossum regis
Lasioglossum regis — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1916 წელს.
სქოლიო
regis
ლოვეჩის ოლქი
ლოვეჩი (Област Ловеч) — ბულგარეთის 28 ოლქიდან ერთი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლოვეჩი.
თემები
thumb|ლოვეჩის ოლქი და მისი თემები ლოვეჩის ოლქი (област) იყოფა 8 თემად. აქ მოცემულ სიაში ნაჩვენებია მათი ქართული და კირილიცური სახელწოდებები, მნიშვნელოვანი ქალაქები და სოფლები და აგრეთვე, 2009 წლის აღწერის შედეგად, თემების მოსახლეობა.
კივი (გვარი)
კივი (Apteryx) — უფრთო ფრინველების გვარი კივისნაირთა რიგისა (რიგში ერთადერთი ოჯახი (კივისებრნი) შედის). ცნობილია 5 სახეობა, რომელიც გავრცელებიულია ახალი ზელანდიის კუნძულებზე. მათი სხეულის წონა 0,4—4 კგ აღწევს. აქვთ გრძელი ნისკარტი, ნისკარტის ფუძესთან დიდი ნესტოები, ფაფუკი ბუმბული, 4-თითიანი ფეხები (უკანა თითი რუდიმენტურია). ჩონჩხი არაპნევმატურია, ლავიწი არა აქვთ. კივისნაირნი მორუხო-მურა ფერისანი არიან. საჭის ბუმბულები არ გააჩნიათ. აქვთ კარგად განვითარებული სმენა და ყნოსვა. ბინადრობენ ნესტიან, უღრან ტყეებში. ცხოვრობენ წყვილებად (მონოგანურნი არიან). მრავლდებიან წელიწადში 2-ჯერ. დედალი დებს 1 (მეტად იშვიათად 2) კვერცხს. კრუხობს მამალი 75—77 დღის განმავლობაში. იკვებებიან ჭიებით, მწერებით. მათი ჭუპრებითა და მატლებით. სქესმწიფობას აღწევენ 3—5 წლისა. ამოწყდომის გზაზე მდგარი ფორმებია.
სქოლიო
* კატეგორია:კივისებრნი
საქართველოს კანონი
საქართველოს კანონის ადგილი სხვა ნორმატიულ აქტებს შორის
საქართველოს კანონს საქართველოს ნორმატიულ აქტთა იერარქიაში ადგილი უკავია საქართველოს ორგანული კანონის შემდეგ :