cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ზემფირა
2000—2004 წწ. — ზემფირომანია
2000 წლის 28 მარტიდან სრულიად რუსეთი „ზემფირომანიის“ ახალმა ტალღამ მოიცვა. სწორედ ამ დროს გამოდის ზემფირას რიგით მეორე ალბომი, სახელწოდებით „Прости меня моя любовь“, ან როგორც მას ხშირად შემოკლებით გამოსახავენ — „ПММЛ“. სიმღერები „Искала“ და „Созрела“ რუსეთის რადიოეთერს იპყრობს და დღეში რამდენიმეჯერ ტრიალებს. პარალელურად, გამოდის მუსიკალური ვიდეო სიმღერისთვის „Искала“, რომელიც რუსეთის MTV-ს საუკეთესო ვიდეოების ხუთეულში დიდხანს რჩება. ვიდეოს გადაღებისას ზემფირას გაჩერებული ავტომანქანების სახურავებზე სიარული უწევდა, ერთ-ერთ მანქანაზე გადაბიჯებისას მას ფეხი აუცდა და დაეცა. „ბუნებრიობის“ გამო, კადრი მუსიკალური ვიდეოდან არ ამოუღიათ. მოგვიანებით, ამ ალბომიდან სხვა სიმღერებმაც მოიპოვა საყოველთაო აღიარება: „Хочешь“, „Не отпускай“, „Рассветы“, „Ненавижу“ — ამ სიმღერის ტექსტები მისმა ფანებმა ზეპირად იციან და ზემფირასთან ერთად მღერიან კონცერტებზე. საგულისხმოა, რომ სიმღერა „Хочешь“ მოგვიანებით რუსეთის სახალხო არტისტმა — ლიუდმილა გურჩენკომ შეიტანა თავის რეპერტუარში და მსმენელს მისთვის დამახასიათებელი „საესტრადო“ ინტერპრეტაციით წარუდგინა.
საკონცერტო ტურნეს პარალელურად, გამოვიდა სინგლი „До свидания“, სადაც მოგვიანებით მსმენელისთვის საყვარელი ჰიტები — „До свидания (мой любимый город)“, „Брызги“, რამდენიმე სიმღერის რემიქსი და მუსიკალური ნაკრებისთვის „КИНОпробы“ სპეციალურად ჩაწერილი ვიქტორ ცოის სიმღერის, „Кукушка“-ს ზემფირასეული ვერსია შევიდა. ჩანაწერმა მსმენელის არაერთგვაროვანი რეაქცია გამოიწვია. ზოგიერთი მასში პოპსას ელემენტებს ხედავდა, მაგრამ საბოლოო ჯამში ყველაფერი დადებითისკენ შეიცვალა.
ზოგადი სიტუაცია და განწყობა იაკუტსკში ჩატარებულმა კონცერტმა გააფუჭა, სადაც არასასიამოვნო ინციდენტი მოხდა: კონცერტის ცუდმა ორგანიზებამ დარბაზში ჭყლეტა გამოიწვია. რამდენიმე ადამიანმა სხვადასხვა სახის ტრავმა მიიღო და აუცილებელი გახდა მათი საავადმყოფოში გადაყვანა. ამ ფაქტმა ზემფირას პიროვნება ყვითელი პრესის გმირად აქცია. გაჩნდა აშკარად გამოგონილი სტატიების და ინტერვიუების მთელი სერია, რის გამოც ზემფირამ პრესასთან ურთიერთობა შეზღუდა.
2001 წლის მაისამდე ჯგუფი შემოქმედებით სტაგნაციას განიცდის. როგორც თავად მომღერალმა განაცხადა, „ყველა თავის თავით და საკუთარი პრობლემებით იყო დაკავებული“. ახალ სიმღერებზე სამუშაოდ მაისში ჯგუფი მოსკოვში შეიკრიბა, მაგრამ არაფერი გამოუვიდათ. ზემფირამ ჯგუფის წევრებს მუშაობის სურვილის არქონაში დასდო ბრალი, ხოლო მუსიკოსებმა ზემფირა უნდობლობაში დაადანაშაულეს. მალე ჯგუფი დაიშალა და მუსიკოსები უფაში დაბრუნდნენ. გარკვეული დროის მანძილზე, ზემფირა ახალ სიმღერებს შესანიშნავ მუსიკოსებთან, მაგრამ მისთვის უცხო ადამიანებთან ერთად წერდა, რომლებთან ერთადაც თავი სცენაზე ვერაფრით წარმოედგინა. სულ ცოტა ხანში, მეგობრის წყალობით, მომღერალმა პროფესიული რიტმ-სექცია დაიქირავა, დაასრულა მესამე დისკის ჩაწერა და საბოლოო სახის მისაცემად ისევ ლონდონში გაემგზავრა.
11 ნოემბერს გამოდის სინგლი „Трафик“ და გულახდილი ვიდეო ამავე სახელწოდების მქონე სიმღერაზე.
2002 წლის 1 აპრილს გამოდის ზემფირას ახალი ალბომი სახელწოდებით „Четырнадцать недель тишины“ (დუმილის თოთხმეტი კვირა). სწორედ თოთხმეტი კვირა მუშაობდა მომღერალი ამ ჩანაწერზე. ალბომის გამოსვლის შემდეგ, ზემფირა თავის ჯგუფთან ერთად ჩანაწერის მხარდასაჭერ ტურნეს იწყებს. საგულისხმოა ის გარემოება, რომ ამჯერად ჯგუფი საკუთარი განათებისა და მონიტორის ინჟინრების თანხლებით მოგზაურობდნენ. მათ ასევე გაუჩნდათ მუდმივი საკონცერტო აპარატი. შეიცვალა სიმღერების არანჟირება და რამდენიმე სიმღერა საერთოდ ამოვარდა რეპერტუარიდან. წლის ბოლოს კი ზემფირამ კვლავ დაშალა თავისი ჯგუფის რიტმ-განყოფილება.
მე არ ვაპირებ ამერიკაში იმ დროს გამოსვლას, როდესაც ეს ქვეყანა მსოფლიო თანამეგობრობის გადაწყვეტილებებს უგულვებელყოფს და ომისთვის ემზადება! პატივს ვცემ იმ ადამიანებს, ვინც ამერიკაში ვაშინგტონის აგრესიულ პოლიტიკას მხარს არ უჭერენ. სრულ სოლიდარობას ვუცხადებ მათ. ამავე დროს, გული მწყდება, რომ ჩემი ტურნეს ჩაშლა მაყურებელს დისკომფორტს შეუქმნის. ჩვენ აუცილებლად გამოვალთ ამერიკაში, ოღონდ მშვიდობიან დროს…
2004 წელს ზემფირას ოფიციალურ საიტზე ზემფირა ჯგუფ „ბრავოს“ სიმღერის — „Как быть“-ის ქავერ-ვერსიის პრეზენტაციას ახდენს, რასაც ჯგუფის იუბილესადმი მიძღვნილ კონცერტებზე გამოსვლა მოჰყვა; 21 ნოემბერს სანქტ-პეტერბურგში და 26-27 ნოემბერს მოსკოვში. მოგვიანებით, იმავე საიტზე მომღერლის ახალი სიმღერა — „Небомореоблака“ (ცა-ზღვა-ღრუბლები) ჩნდება, რომელიც მომენტალურად რუსეთისა და დსთ-ს ქვეყნების რადიოსადგურებზე იწყებს ტრიალს. ეს სიმღერა ერთგვარი მაგალითივით იყო მსმენელისთვის, რომელიც მომავალი ალბომის რეპერტუარის შესახებ მსმენელს გარკვეულ წარმოდგენას უქმნიდა.
იმავე წელს, ახალი ალბომისთვის ზემფირა იწყებს თანამშრომლობას პეტერბურგელ ელექტრო-მუსიკოსთან, იგორ ვდოვინთან. მათი პირველი საერთო ნამუშევარი რენატა ლიტვინოვას ფილმის „ქალღმერთი: როგორ შემიყვარდა“ საუნდტრეკი — „Любовь как случайная смерть“ იყო. პარალელურად კი, მომღერალი მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტზე აბარებს, სადაც პირველსავე ზამთრის სესიაზე აკადემიურ შვებულებას იღებს. რიგ მიზეზთა გამო, მომღერალი საკუთარი თავის უნივერსიტეტში აღდგენით აღარაა დაინტერესებული. 2006 წლის აგვისტოში იგი გარიცხეს.
აღსანიშნავია ასევე ზემფირას გამოსვლა ფესტივალ „მაქსიდრომზე“ და ჯგუფ „მუმი ტროლთან“ ერთად დუეტში შესრულებული სკანდალური სიმღერა „Медведица“. 13 დეკემბერს მომღერლის საიტზე ახალი მუსიკალური ვიდეოს პრეზენტაცია ხდება, რომელიც სიმღერისთვის „Прогулка“ (გასეირნება) გადაიღეს. ორ დღეში მისი ხილვა უკვე რუსეთის MTV-ზეც არის შესაძლებელი. ამ სიმღერის შესრულებით ფესტივალზე „მეგაჰაუსი“, ზემფირას წლის შოუ-მოღვაწეობა სრულდება, რის შემდეგაც ცხადდება ახალი ალბომის გამოსვლის თარიღი — 21 იანვარი, 2005 წელი.
2005-დღემდე
200px|right|thumb|კადრი მუსიკალური ვიდეოდან სიმღერაზე „Блюз“. 2005 წელს რუსული მედია აქტიურად ემზადება ახალი ალბომის გამოსვლისთვის და თავის ეთერსა თუ ნაბეჭდ გვერდებს ზემფირასთან დაკავშირებულ ინტერვიუებს უთმობს. ჟურნალი „აფიშა“ აცხადებს, რომ ზემფირას ახალ ნამუშვარს „Нефть“ ერქმევა. ყველა მოლოდინშია, მაგრამ უცნობი მიზეზების გამო, ალბომის გამოსვლის თარიღი 1 მარტისთვის ინაცვლებს. ბოლო მომენტში ცნობილი ხდება, რომ მომღერლის ახალი კომპოზიციების კრებულს სახელად — „Вендетта“ ერქმევა. „ვენდეტას“ გამოსვლამდე ერთი დღით ადრე, ოფიციალურ საიტზე, ზემფირა სიმღერების ჩამონათვალს აქვეყნებს. ალბომის გამოსვლის დღეს კი იმავე საიტზე ჩნდება მუსიკალური ვიდეო სიმღერაზე „Блюз“, რომელიც რენატა ლიტვინოვამ გადაიღო.
ალბომის გამოსვლის შემდეგ, რომელიც რუსეთში 2005 წლის მოვლენად ჩაითვალა, ზემფირა თავის საკონცერტო ტურნეს იწყებს. აგრეთვე მონაწილეობს მუსიკალურ ფესტივალ „მაქსიდრომში“. მოგვიანებით, კიევში რენატა ლიტვინოვას გადაღებული ახალი მუსიკალური ვიდეოს პრეზენტაცია იმართება, რომელიც სიმღერა „Самолёт“-ის ცოცხალი ვერსიისთვის გადაიღეს. ამის შემდეგ, ზემფირა გამოდის ფესტივალზე „კრილია“, სადაც ლიუდმილა გურჩენკოს იუბილეს ულოცავს და სიმღერა „Лондон“-ს უძღვნის. საკონცერტო გრაფიკი მოსკოვში დამთავრდა.
2006 წლის დასაწყისში, პირადი გარემოებების გამო, ზემფირა საკუთარ მუსიკალურ კოლექტივს შლის; ისევე როგორც დაგეგმილ კონცერტებს. 8 აპრილს პერსონალური ოფიციალური საიტი „რეკონსტრუქციაზე“ იხურება, რომელიც შეცვლილი სახით 9 აგვისტოს იხსნება. მოგვიანებით, საიტზე ჩნდება ინფორმაცია, რომ ოქტომბერში ახალი ალბომის გამოსვლა იგეგმება. „Земфра. LIVE“ — მომღერლის პირველი და ამ ეტაპზე ერთადერთი საკონცერტო ალბომი 2006 წლის 16 ოქტომბერს გამოდის.
200px|left|thumb|კადრი მუსიკალური ვიდეოდან სიმღერაზე „Господа“.
14 დეკემბერს ზემფირა მოსკოვის კლუბ „აპელსინში“, მუსიკალური საიტის zvuki.ru-ს დაბადების დღისადმი მიძღვნილ ღონისძიებაში იღებს მონაწილეობას, სადაც ახალ სიმღერასთან ერთად, მსმენელს თავის ახალ კოლექტივს წარუდგენს. 31 დეკემბერს კი თავის თაყვანისმცემლებს საჩუქრად მუსიკალურ ვიდეოს სიმღერაზე „Итоги“ ჩუქნის და ოფიციალურ საიტზე აცხადებს, რომ ახალი ალბომი უკვე მზადაა.
ზემფირას ახალი ნამუშევარი, ალბომი სახელწოდებით „Спасибо“ 2007 წლის 1 ოქტომბერს გამოვიდა. საგულისხმოა ის ფაქტი, რომ იგი ისე ჩაიწერა და გამოიცა, რომ მის შექმნაში თუ პოპულარიზაციაში არცერთ საპროდიუსერო კომპანიასა და არც ხმისჩამწერ ლეიბლს არ მიუღია მონაწილეობა. ეს გარემოება კი იმით აიხსნება, რომ რუსული შოუ-ბიზნესის წარმომადგენლებმა ზემფირას მიერ მოთხოვნილი ჰონორარი არაადეკვატურად ჩათვალეს. სწორედ ამ დროს, მომღერალი მისთვის დამახასიათებელ პერპენდიკულარულ ნაბიჯს დგამს — ქმნის საკუთარ ხმისჩამწერ ლეიბლს „ზემფირა რეკორდს“; რენატა ლიტვინოვას თანაავტორობით, იწერს მუსიკალურ ვიდეოს სიმღერაზე „Мы Разбиваемся“; ალბომს პოპულარიზაციას კი რუსეთისთვის ძლიერი და უპრეცედენტო მეთოდით — მხოლოდ ერთი მედია-ჰოლდინგის მაღაზიების ქსელებში გაყიდვით ეწევა. (დეტალებისთვის იხილეთ ალბომის გვერდი: „Спасибо“) "ამ ალბომით ჩემს ცხოვრებაში ახალი პერიოდი იწყება," — ამბობს ზემფირა.
პირადი ცხოვრება
მომღერალი ზემფირა ხშირად გამხდარა რუსული მედიისა თუ პაპარაცების მუდმივი დაკვირვების ობიექტი. მას შემდეგ, რაც მომღერალმა მედიის მხრიდან პირველი ცილისმწამებლური დარტყმა იწვნია, ჟურნალისტებთან ურთიერთობა შეზღუდა, რამაც მედიის მხრიდან კიდევ უფრო მძაფრი გაღიზიანება გამოიწვია. რუსეთის არაერთი „ყვითელი“ გამოცემა მომღერლის სექსუალურ ორიენტაციაზე ალაპარაკდა. ამის საფუძველს ჟურნალისტები ზემფირას სიმღერების ტექსტებში ეძებდნენ, ხოლო უკანასკნელ წლებში ზემფირასა და მსახიობ, რეჟისორსა და სცენარისტ რენატა ლიტვინოვას შორის სასიყვარულო ურთიერთობაზე სპეკულირებენ. თვით მომღერალი კი არასდროს საუბრობს თავის პირად ცხოვრებაზე.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 26 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1976
ნეჟნი
ნეჟნი (Crêt de la Neige) — მთა საფრანგეთში, იურის მთების უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 1720 მ. 2003 წლამდე მთის სიმაღლე შეფასებული იყო 1718 მ-ით. გეოლოგიური თვალსაზრისით წარმოადგენს ანტიკლინს. ჟენევიდან მდებარეობს ჩრდილო-დასავლეთით 17 კილომეტრში. სიახლოვეს ქალაქი თუარია.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის მთები კატეგორია:ალპები
სტამბოლის ისტორიული რაიონები
სტამბოლის ისტორიული რაიონები — ისტორიული ადგილების ჯგუფი ქალაქ სტამბოლის ფათიჰის რაიონში, თურქეთი. ეს ადგილები 1985 წელს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შევიდა.
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი მოიცავს სარაიბურნუზე მდებარე ძეგლებს: თოფქაფის სასახლე, აია-სოფია, სულთან აჰმედის მეჩეთი, წმინდა ირინეს ეკლესია, ზეირექის მეჩეთი, სულეიმანიეს მეჩეთი, მცირე აია-სოფია და კონსტანტინოპოლის კედლები.
ზონები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი მოიცავს ოთხ ზონას, რომელიც ასახავს ქალაქის ისტორიის ძირითად ეტაპებს მისი ყველაზე პრესტიჟული ძეგლების მეშვეობით:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები თურქეთში
სუია (ესპანეთი)
სუია (Zuya, Zuia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ალავის პროვინციის კუადრილია-დე-გორბეიალდეის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 122,49 კმ². მოსახლეობა — 2300 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალავის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ალავის ქალაქები
გოდოგანის მაცხოვრის ეკლესია
გოდოგანის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, თერჯოლის მუნიციპალიტეტში, სოფელ გოდოგანში. ეკლესია დარბაზული ტიპისაა.
აღწერა
ეკლესია დარბაზული ტიპისაა. ეკლესიას დასავლეთიდან, სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან კარებები აქვს. შიდა მხრიდან სარკმლები გაფართოებულია. სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან იკითხება მინაშენების კვალი. ეკლესიის აღმოსავლეთ ფასადზე ჯვარია გამოკვეთილი და მამაკაცის გამოსახულება. საკურთხეველში ეკლესიას აქვს ორი ნიშა, აქედან სამხრეთის ნიშა მაღალი და შეისრულთაღოვანია, ხოლო ჩრდილოეთის ნიშა ოთკუთხა ფორმისაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბარტყოვანი ფრინველები
ბარტყოვანი ფრინველები (Nidicolae ანუ Altices) — ფრინველები, რომელთა მართვეები გამოჩეკის შემდეგ დამოუკიდებელი ცხოვრების დაწყებამდე განვითარების გარკვეულ პერიოდს გადიან. ბარტყოვანი ფრინველების საპირისპიროა წიწილოვანი ფრინველები. ბარტყოვანი ფრინველების ახლად გამოჩეკილ მართვეს გრძნობათა ორგანოები და კიდურების კუნთები სუსტი აქვს, ყურთუკივანი საფარველი კი უმნიშვნელოა ან სულ არ გააჩნია. პირველ ხანებში მართვეს სხეულის ტემპერატურა მერყევია და დამოკიდებულია გარემოს ტემპერატურაზე. მართვეებს ბუდეში დიდხანს კვებავენ და ათბობენ მშობლები. ბარტყოვანი ფრინველებს განეკუთვნებიან ბეღურასნაირნი, ყაპყაპისნაირნი, ალკუნისებრნი, მტრედისნაირნი და სხვა. ბუსნაირთა და შავარდნისნაირთა მართვეები ყურთუკით შემოსილი იჩეკებიან. ამ ფრინველებს საშუალო ადგილი უკავიათ წიწილოვანსა და ბარტყოვან ფრინველებს შორის.
იოანე I (მთავარეპისკოპოსი)
იოანე მთავარეპისკოპოსი — ქართლის პირველი ეპისკოპოსი 326 წლიდან IV საუკუნის 40-იანი წლების ჩათვლით. ქართულ საისტორიო წყაროებში — „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ში და „ცხოვრება ქართუელთა მეფეთა“-ში მისი სახელის ფორმაა „იოვანე“. ამასთან, „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ში იხსენიება, როგორც ეპისკოპოსად, ასევე მთავარეპისკოპოსად, ხოლო „ცხოვრება ქართუელთა მეფეთა“-ში — მხოლოდ ეპისკოპოსად. ბოდიდან მოწერილ თავის წერილში მირიან მეფის მიმართ, წმინდა ნინო იოანე ეპისკოპოსს უწოდებს „მამად-მთავარს და კეთილ მწყემსს სამწყსოთა სულიერთა“.
მთავარეპისკოპოსად მოღვაწეობა
ქართული წყაროების მიხედვით, წმინდა ნინოს მიერ ქრისტიანობაზე ახლადმოქცეულმა ქართლის მეფე მირიან III ელჩები გააგზავნა კონსტანტინე დიდთან და სთხოვა მღვდლების გამოგზავნა. იმპერატორმა მცხეთაში გამოაგზავნა იოანე ეპისკოპოსი, ორი მღვდელი და ერთი დიაკვანი („მეფეთა ცხოვრების“ თანახმად: „მღდელნი ორნი და დიაკონნი სამნი“ ). კონსტანტინეს, სამღვდელოებასთან ერთად, ელჩებისთვის გამოუტანებია ძელი ცხორებისაჲ (ჯვრის ნაწილი, რომელზედაც მაცხოვარი ეცვა), მაცხოვრის ხატი და ელენე დედოფლის წერილი ნინოსთვის. ეპისკოპოსის და მღვდლების ჩამოსვლისთანავე მოინათლნენ მირიან III, ნანა დედოფალი და მთელი მათი სახლეულობა.
სამეფო ოჯახის ნათლობის შემდეგ, იოანე ეპისკოპოსმა და წმინდა ნინომ მოთხოვეს ხე ჯვრის შესაქმნელად. ხის საძებნელად გაგზავნილმა ხუროებმა მოახსენეს მეფეს და ეპისკოპოსს, რომ იპოვეს ერთი სურნელოვანი და მშვენიერი ხე, რომელსაც სხვა ხეებისგან განსხვავებით, ფოთლები არ ცვიოდა.
სამეფო ოჯახის ნათლობისა და ჯვრების აღმართვის შემდგომ მირიან მეფე კვლავ აგზავნის ელჩობას კონსტანტინე დიდთან, ამჯერად, ქვისმთლელთა და კირით-ხუროთა სათხოვნელად, ეკლესიების ასაშენებლად. ელჩობის შემადგენლობა არ არის ნათელი, თუმცა, შესაძლოა სწორი იყოს „მეფეთა ცხოვრების“ ვერსია, რომლის მიხედვითაც მასში იოანე ეპისკოპოსი და ერთი ვიღაც  წარჩინებული შედიოდნენ. ეს აზრი მტკიცდება სხვა გარემოებითაც: წარგზავნილებმა უკანა გზაზე ჯერ ერუშეთში ჩაყარეს ეკლესიის საძირკველი და იქ მაცხოვრის ფერხთა ფიცარი დატოვეს, ხოლო შემდეგ მანგლისში და იქ სამსჭვალნი დატოვეს. ამ ამბით შეწუხებულ მირიან მეფეს იოანე მთავარეპისკოპოსმა ანუგეშა, აუწყა რა, რომ მცხეთაში ინახებოდა მაცხოვრის კვართი და ელია წინასწარმეტყველის ხალენი.
ამ ამბის შემდეგ იოანე ეპისკოპოსი იხსენიება სოჯი დედოფლის ამბავში, რომელიც შემორჩენილია მხოლოდ „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს ჭელიშურ და სინურ (N/Sin50) ვერსიებში. ბოდში ნათელღებულმა სოჯი დედოფალმა სასიკვდილოდ დასნეულებული წმინდა ნინოსაგან მირიან მეფის და იოანე მთავარეპისკოპოსის მიმართ წერილები მცხეთაში ჩამოიტანა. იოანესადმი მოწერილი წერილის შინაარსი ჩვენთვის უცნობია, ხოლო რაც შეეხება მეფისადმი წერილს, მასში წმინდა ნინო, სხვათა შორის, მეფეს სთხოვდა, გაეგზავნა მისთვის ბოდში მთავარეპისკოპოსი („მამად-მთავარი“) საზიარებლად, რადგან იგი გრძნობდა, რომ მისი გარდაცვალების დრო მოახლოებულიყო. აქედანაც ჩანს, რომ მცდარია „მეფეთა ცხოვრებისეული“ და ჭელიშური ვერსიები, რომლებიც ამტკიცებენ, თითქოსდა იოანე ეპისკოპოსი თან ახლდა წმინდა ნინოს მისი სამისიონერო მოღვაწეობის დროს აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთში. უფრო სწორი უნდა იყოს „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს შატბერდული რედაქციის ცნობა, რომ ნინოს იქ ასევე საბერძნეთიდან მოსული იაკობ მღვდელი გაჰყოლია. შემდეგ ვკითხულობთ, რომ იოანე მთავარეპისკოპოსი მეფეს მიუვლენია ბოდში წმინდა ნინოს მოსაკითხად და მცხეთაში წამოსაყვანად, მაგრამ წმინდანმა უარი უთხრა, ერთი რამ კი სთხოვა, შენ შემდეგ იაკობ მღვდელმა დაიკავოს შენი ადგილიო. იოანეს თანდასწრებით მიუცია ნინოს სალომე უჯარმელისთვის ელენე დედოფლის წერილი, რომელშიც ქართლის განმანათლებელს მახარებელსა და მოციქულს უწოდებდა და ძელი ცხორებისაჲ, ნანა დედოფლისათვის გადასაცემად. ამის შემდეგ შესწირა ჟამი იოანე მთავარეპისკოპოსმა და აზიარა ნინო ქრისტეს სისხლსა და ხორცს და „წარიღო ესე საგზლად საუკუნოდ“.
იოანე მთავრეპისკოპოსი გარდაცვლილა მირიანის შემდგომი მეფის დროს, „მოქცევაჲ ქართლისაჲ“-ს ყველა ვერსიის თანახმად, ბაკურ რევის ძის მეფობაში, რომელიც „ქართლის ცხოვრებაში“ იხსენიება არაბიზებული ფორმით — ბაქარ და წარმოდგენილია მეფე მირიანის ძედ.
2014 წელს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდმა მთავარეპისკოპოსი იოანე I წმინდანად შერაცხა.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მღვდელთმთავრები
შანლიურფის პროვინცია
შანლიურფის პროვინცია (Şanlıurfa ili, Riha) — პროვინცია (ილი) თურქეთში, სამხრეთ ანატოლიის რეგიონში, ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი შანლიურფა. მოიცავს 11 რაიონს.
გეოგრაფია
პროვინციას ესაზღვრება სამხრეთით სირია და გაზიანთეფის, ადიამანის, დიარბაქირისა და მარდინის პროვინციები.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 1,700 ათ. ადამიანი (2007), უდიდესი ქალაქია:შანლიურფა (1,237 ათ. ადამიანი, 2007). მოსახლეობის ძირითადი ნაწილი არის ქურთი, მაგრამ ასევე არიან გარკვეული ნაწილი თურქების, სომხების და ებრაელების.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის პროვინციები
Dorylus striatidens
Dorylus striatidens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorylus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კირილე ბაგრატიონი
ისტორია
კირილე ბაგრატიონი დაიბადა 1750 წელს. იგი მამის კვალს გაჰყვა და 17 წლის ასაკში, 1767 წელს, ფსკოვის კარაბინერთა პოლკში შევიდა ვახმისტრად. ამ პოლკთან ერთად, იგი მონაწილეობდა რუსეთ-თურქეთის 1768-1774 წლების ომში. 1771 წელს ადიუტანტობა მიიღო და თურქი ტყვეები გადაიყვანა პერეკოპიდან კოზლოვში. მალე იგი კვლავ საომარ მოქმედებაში ჩაება და მონაწილეობა მიიღო ყარსთან ბრძოლებსა და ბაზარჯიკის აღებაში, 1774 წელს განსაკუთრებულ რაზმთან ერთად იცავდა სტრატეგიული მნიშვნელობის გზას სამხედრო შენაერთების ადგილსამყოფელ შუმლსა და არმიის ძირითადი ძალების ადგილსამყოფელ სილისტრს შორის. საომარ მოქმედებაში თავდადებული და აქტიური მონაწილეობისათვის მადლობა გამოეცხადა. ომის დამთავრებისთანავე კაპიტნის ჩინი ებოძა. 1776-1777 წლებში ყირიმში იყო სამხედრო ნაწილთან ერთად და მონაწილეობას იღებდა აჯანყებული თათრების დამშვიდებაში. ყირიმში თავისი ერთგული და ზომიერი მოქმედებებით ადგილობრივი ხალხის პატივისცემა და ნდობა დაიმსახურა, რითაც მეფის მთავრობის წარმომადგენლები კმაყოფილნი დარჩნენ. ამიტომ იყო, რომ ყირიმის თათრების დამშვიდების შემდეგ, მურზების თხოვნით, იგი იმპერატრიცა ეკატერინე მეორის კარზე გაგზავნეს, როგორც დამორჩილებულ თათართა სანდო წარმომადგენელი. 1786 წელს კირილე ბაგრატიონი უკვე პოდ-პოლკოვნიკი იყო. ამ ჩინით შეხვდა იგი 1789 წელს კვლავ დაწყებულ რუსეთ-თურქეთის საომარ მოქმედებას. იგი მონაწილეობდა ადიოჟიბენის ციხე-სიმაგრისა და ქალაქ ბენდერის აღებაში. 1792 წელს, პოლონეთში რუსეთის ჯარის შესვლამდე, იგი გენერალ დერფელდენის მოწინავე რაზმს ხელმძღვანელობდა. 1793 წელს მიანიჭეს პოლკოვნიკის ჩინი. მომდევნო წელს გადაიყვანეს ჩუგუევის კაზაკთა რეგულარულ პოლკში და ამ პოლკთან ერთად მონაწილეობდა ირანის წინააღმდეგ ლაშქრობაში. როგორც ჩანს, აქ, მან თავისი ერთგული და გაბედული მოქმედებით ხელმძღვანელობის ყურადღება მიიპყრო. მალე 1797 წელს გენერალ-მაიორობა მიიღო და მარიუპოლის პოლკის უფროსად დაინიშნა. ამ თანამდებობაზე ყოფნის პერიოდში კირილე ბაგრატიონი ხშირად უჩიოდა ჯანმრთელობას. 1800 წელს, 50 წლის ასაკში, ავადმყოფობის მიზეზით სამსახურიდან გადადგა. კირილე ალექსანდრეს ძე ბაგრატიონმა რუსეთის არმიაში 37 წელი გაატარა და გენერალ-მაიორის ჩინით დაანება თავი სამხედრო სამსახურს. რუსეთის იმპერიისადმი თავდადებითა და ერთგულებით კარგი სახელი მოიპოვა ხელმძღვანელობაში, ამიტომაც იყო, რომ სამხედრო სამსახურიდან გასვლისთანავე საიდუმლო მრჩეველის წოდება მიიღო და ესწრებოდა სენატის სხდომებს მოსკოვის დეპარტამენტში. მალევე მეექვსე დეპარტამენტში გადაიყვანეს და ბელორუსიის გუბერნიის შემოწმება დაევალა. ამ თანამდებობაზე რამდენიმე წელი დაჰყო. 1805 წელს გადაიყვანეს სენატის მეშვიდე დეპარტამენტში, სადაც, მცირეოდენი შესვენებებით, ესწრებოდა სენატის სხდომებს სიცოცხლის უკანასკნელ დღეებამდე. გარდაიცვალა მოსკოვში, 78 წლის ასაკში, 1828 წელს, დაკრძალულია მოსკოვშივე, დონის მონასტერში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:რუსეთის სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1750 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1825 კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:მუხრანელების სამეფო შტო
ნაზი თოვა
ნაზი თოვა, დები მაკიოკები (細雪, Sasameyuki, "ნაზი თოვა") — იაპონელი ავტორის, ძიუნიტირო ტანიძაკის ნაწარმოები, რომელიც სერიებად იბეჭდებოდა 1943 წლიდან 1948 წლამდე. ის მოგვითხრობს ქალაქ ოსაკაში მცხოვრებ მდიდარ, ბურჟუაზიულ ოჯახზე, 1936 წლის შემოდგომიდან 1941 წლის აპრილამდე. ოჯახის წევრები ცდილობენ მოუძებნონ საქმრო ყველაზე უმცროს დედმამიშვილს - იუკიკოს.
რომანი ასახავს საშუალო კლასის ოჯახისა და გარეუბნული ცხოვრების სტილის სტაგნაციას, მეორე მსოფლიო ომისა და იაპონიის ოკუპაციის ფონზე.
ამერიკელმა კრიტიკოსმა, პატრიკ მაკკოიმ, ჟურნალ Japan Times-ში წიგნი მოიხსენია, როგორც „ტოლსტოისეული სიგრძითა და მაშტაბებით“.
სიუჟეტი
რომანი მოგვითხრობს ოსაკასა და კანსაიში მცხოვრებ მაკიოკას ოჯახზე და ოთხ დედმამიშვილზე. თხრობა დაახლოებით ექვს წელიწადს მოიცავს (1930-იანების შუა პერიოდიდან 1941 წლამდე) და მთლიანად ორიენტირებულია დების პირადი ცხოვრების ასახვაზე. მათი შინაგანი სამყარო და პერსონაჟები, ისევე, როგორც ტრადიციული იაპონური ცხოვრების ატმოსფერო, თითქმის მთლიანად ცვლის სიუჟეტს. კანსაის დიდი წყალდიდობა, ტოკიოს ცუნამი, აგრესია ჩინეთის წინააღმდეგ და მეორე მსოფლიო ომის დაწყება მათი ცხოვრების ფონზე კარგად აღიწერება. მსგავსი სტილი - აქცენტი ქალის გამოსახულებაზე ნაწარმოებებში - მთლიანობაში დამახასიათებელია ტანიძაკისთვის.
სათაური
რომანის სათაური - Sasameyuki (細雪) - სიტყვასიტყვით ნიშნავს მსუბუქ, ნაზ თოვლს, გარდა ამისა, იგი ხშირად გამოიყენება კლასიკურ იაპონურ პოეზიაში. სავარაუდოა, რომ იგი დაკავშირებულია საკურას ყვავილობასთან - უამრავი პოეტი, თუ ავტორი საკურას ყვავილობას თოვლის მოსვლად სიმბოლიზირებს. ალუბლის ყვავილის ცვენა, იაპონურ ლიტერატუირაში, განუყოფლობას გამოხატავს - თემას, რომელიც რომანში ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებულია. შევნიშნოთ, რომ ნაწარმოების ორიგინალ სათაურშ არსებული სიტყვა "იუკი" (雪, თოვლი ) იუკიკოს სახელს უკავშირდება, რაც იმაზე მეტყველებს, რომ სწორედ ისაა რომანის ცენტრალური პერსონაჟი.
ფონი
თავად ავტორი, ძიუნიტირო ტანიძაკი, დაიბადა ტოკიოში, 1886 წელს. 1923 წელს, დიდი კანტოს მიწისძვრისა და ხანძრის შედეგად, რომელმაც დედაქალაქი თითქმის დესტრუქციულ შედეგამდე მიიყვანა, იგი სამუდამოდ გადასახლდა კანსაის რეგიონში - სწორედ იმ ადგილას, სადაც რომანის სიუჟეტი ვითარდება. წიგნში გამოჩენილი მრავალი მოვლენა თუ პერსონაჟი ჩვეულებრივ ეფუძნება რეალურ ადამიანებსა და მოვლენებს: რიგით მეორე და, საჩიკო, ეფუძნება ავტორის მესამე მეუღლეს, მაცუკოს, ხოლო საჩიკოს დები, შესაბამისად, მაცუკოს დებს. მიუხედავად ამისა, საჩიკოს მეუღლე, ტეინოსუკე, არ გახლავთ თავად ავტორის ალტერ ეგო. ნაწარმოების მოქმედების პერიოდი იწყება 1936 წლის შემოდგომიდან და გრძელდება 1941 წლის აპრილამდე, პერლ ჰარბორის თავდასხმამდე შვიდი თვით ადრე. რომანში მოხსენიებულია მრავალი ისტორიული მოვლენა თუ ფაქტი, მათ შორის 1938 წლის კობის წყალდიდობა, იაპონია-ჩინეთის მეორე ომი და მზარდი დაძაბულობა ევროპაში. წიგნის გამოცემა დაიწყო 1942 წელს, საომარი მოქმედებების განვითარების ფონზე. რომანის პოპულარობამ მიიპყრო სამთავრობო ცენზურის ყურადღება, რომლებმაც ბრძანეს გამოცემის შეჩერება. მათი თქმით, საომარი მოქმედებებისას ისეთი ნაწარმოების გამოცემა, რომელშიც ქალის რბილი, ქალური და ინდივიდუალისტური ცხოვრებაა აღწერილი, არ ღირს.
თემები
დაცემა და დაკნინება არის ნაწარმოების თვალსაჩინო თემები და ხაზგასმულია გარკვეული მოვლენების განმეორებით. იუკიკოს მოსარჩლეები, ყოველწლიური ალუბლის სანახავი ექსკურსიები და ავადმყოფობის მზარდი სიმძიმე რომანში ქმნის "განმეორებითი დაცემების ბილიკს". მსგავსი გაუარესების საპასუხოდ, პერსონაჟებს ახასიათებთ წარსულისადმი ლტოლვა - ისინი ცდილობენ, დაუკავშირდნენ წარსულს ტრადიციებისა და რიტუალების მეშვეობით. დები მაკიოკების მიერ მსგავსი რიტუალების დაცვა უკავშირდება ედოს პერიოდის ვაჭრების კლასის ტრადიციებთან და ეხმიანება ავტორის იმ რწმენას, რომ ედოს ეპოქის კულტურა ჯერ კიდევ შენარჩუნებული იყო ოსაკაში. რომანში აშკარად შეინიშნება კანსაისა და კანტოს რეგიონების კონტრასტი. მართლაც, დედაქალაქ ტოკიოსგან განსხვავებით, კანსაის რეგიონის დიდებითა და მისი ღირსების ამაღლებით, ტანიძაკს, შესაძლოა, პოლიტიკური მოტივები ამოძრავებდა. მსგავსი არახელსაყრელი შედარება ტოკიოსა და კანსაის შორის ერთგვარ "საიდუმლო ისტორიას" ეხმიანებოდა.
პუბლიკაცია
ნაზი თოვა, თავდაპირველად, სერიებად იბეჭდებოდა ჟურნალ Chūō Kōron-ში, 1943 წელს, თუმცა გამოცემა შეაჩერა იაპონიის თავდაცვის სამინისტროს საინფორმაციო ბიურომ, პირველი ორი ნაწილის გამოქვეყნების შემდეგ. 1944 წელს ტანიძაკიმ ხელახლა გამოსცა 248 ეგზემპლარი, რამაც კიდევ ერთხელ აღაშფოთა მილიტარისტული საზოგადოება. უკვე მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, ნაწარმოებმა დღის სინათლე იხილა და სრული სახით, სამივე ნაწილითურთ, გამოქვეყნდა: I წიგნი 1946 წელს, II წიგნი 1947 წელს, ხოლო III წიგნი - 1948 წელს.
მიღება
რომანი მოიხსენიეს, როგორც "ყველაზე დიდი კოსმოპოლიტური ნაწარმოები მეიძის რესტავრაციის შემდეგ". წიგნმა ავტორს კომერციული წარმატებაც მოუტანა, ტანიძაკიმ დაიმსახურა მაინიჩის პრიზი, ასევე ასაჰის ჯილდო. ნაწარმოები მინიმუმ 14 ენაზეა ნათარგმნი.
ჟურნალ The New York Times-ში ნაწარმოები ჯეინ ოსტინის ნაწარმოებთან - სიამაყე და ცრურწმენა - დააკავშირეს,  აგრეთვე, გამოყვეს კონტრასტები. დონალდ ბარმა, ჟურნალის კრიტიკოსმა, თქვა, რომ "ნაწარმოებს გააჩნია "უზარმაზარი ხარისხის ჭეშმარიტების ძალა, რომელიც მხოლოდ სიმართლის ძალას ჩამორჩება".
სქოლიო
კატეგორია:იაპონური ლიტერატურა კატეგორია:1948 წლის რომანები
მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში
სტატიაში მოცემულია გაერთიანებული ერების განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის ორგანიზაციის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სია ამერიკაში (ჩრდილოეთი ამერიკა, სამხრეთი ამერიკა ცენტრალური ამერიკა და კარიბები). ჰავაი და აღდგომის კუნძული, გეოგრაფიული მდებარეობის მიუხედავად შეტანილია ამ სიაში ჩრდილოეთ ამერიკასთან პოლიტიკური კავშირების გამო. მექსიკა არის ქვეყანა, რომელიც მსოფლიო მემკვიდრეობის ყველაზე მეტი ძეგლითაა წარმოდგენილი რეგიონში, იგი მსოფლიოში მეექვსე ადგილზეა ამ მაჩვენებლით.
ბოლივია (6)
thumb|ქალაქი [[სუკრე]]
ბრაზილია (21)
thumb|ქალაქი ბრაზილია thumb|ბრაზილიის ეროვნული კონგრესის შენობა
გვატემალა (3)
thumb|მერსედის ეკლესია, გვატემალა
ეკვადორი (5)
thumb|მეტროპოლიტანას კათედრალი, [[კიტო]]
კანადა (18)
thumb|ვიკინგების სახლი ([[კანადა)]] thumb|რიდოს არხი, კანადა
კოლუმბია (9)
მინი|სან-აგუსტინის არქეოლოგიური პარკის სკულპტურები
კუბა (9)
მინი|ძველი ჰავანა
პანამა (5)
მინი|პანამა-ვიეხო
პერუ (12)
thumb|მაჩუ-პიკჩუ thumb|არეკიპა
სურინამი (2)
მინი|ქ. პარამარიბო
ჩილე (5)
მინი|ნერკონის ეკლესია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის სია
ჯონ რესკინი
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1819 კატეგორია:გარდაცვლილი 1900
პლასნიცის თემი
პლასნიცის თემი (Општина Пласница) — თემი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ რეგიონში. მოსახლეობა შეადგენს 4 545 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 83.49 კაცი/კმ²-ზე.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — პლასნიცა. ადმინისტრაციული ცენტრის ჩათვლით თემის შემადგენლობაში შედის 4 დასახლება.
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 54.44 კმ²-ს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
Cephalotes atratus atratus
Cephalotes atratus atratus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ოდო
ოდო (Odo) — „ვარსკვლავური გზის“ პერსონაჟი. მონაწილეობს სერიალში ვარსკვლავური გზა: ღრმა კოსმოსი 9.
ოდო არის დაცვის უფროსი კოსმოსურ სადგურზე ღრმა კოსმოსი 9.
ბიოგრაფია
ოდო არის მეტამორფი (ცვალებადი). იგი აღმოაჩინეს 2337 წელს. ოდო მსახურობსა დაცვის უფროსად სადგურზე ტეროკ ნორი (მოგვიანებით ღრმა კოსმოსი 9). ის თავისი რასის მიერ გაგზავნის იქნა გალაქტიკის შესასწავლად. 2356 წელს იგი გადაიყვანეს ბაჯორის სამეცნიერო ცენტრში, სადაც მას იკვლევდა დოქტორი მოლა პოლი.
ოდოს შეუძლია მიიღოს ნებისმიერი ფორმა. მას სჭირდება რეგენერეცია ყოველ 16 საათში ერთხელ. კარგა ხნის მანძილზე იგი ითვლებოდა საკუთარი რასის ერთადერთ წარმომადგენლად ალფა კვადრანტში. მოგვიანებით გაირკვა რომ მისი რასა წარმოადგენს გამა კვადრანტში არსებული იმპერიის — დომინიონის მმართველ ძალას. როცა ფედერაციასა და დომინიუონს შორის იწყება ომი ოდო იბრძვის ფედერაციის მხარეს. იგი აღმოჩნდება ისტორიაში პირველი მეტამორფი, რომელმაც მოკლა თავისი რასის წარმომადგენელი (თავდაცვის მიზნით), რისთვისაც იგი დასაჯეს და წაართვეს გარდაქმნის უნარი. იგი რამდენიმე თვის მანძილზე ცხოვრობდა ადამიანის გარეგნობით. მიუხედავად ამისა იგი მთელი ომის მანძილზე რჩება ფედერაციისა და ბაჯორის ერთგული.
წლების მანძილზე ოდოსა და კვარკს შორის არის მუდმივი დაპირისპირება. ოდო მუდმივად აკონტროლებს კვარკს რომელიც სულ ცდილობს კონტრაბანდის გადატანას თუ სხვა უკანონო საქმიანობების განხორციელებას. მიუხედავად ამისა დროთა განმავლობაში ისინი საკმაო პატივისცემით განეწყვნენ ერთმანეთის მიმართ. ბოლო სერიაში ოდო აღიარებს რომ თვლის კვარკს მეგობრად.
მინი|ოდო და [[კირა ნერისი]] 2372 წელს ოდო დაქორწინდა ლუაქსანა ტროიზე, რომელიც ახალი განქორწინებული და ორსული იყო, რათა მისთვის არ წაერთმიატ შვილი. ქორწილის შემდეგ ლუაქსანა დაბრუნდა ბეტაზედზე.
ოდოს აკავშირებდა რომანტიკული ურთიერთობები კირა ნერისთან. ოდოს წლების მანძილზე უყვარდა ნერისი, თუმცა თავდაპირველად იგი ვერ ამჩნევდა ამას. შემდგომ ისინი ხვდებოდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავური გზა კატეგორია:ვარსკვლავური გზის პერსონაჟები კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები
ბარღები
ბარღები — აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გალის რაიონის სოფლების ზემო ბარღების და ქვემო ბარღების ძველი სახელწოდება.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ისტორიული სოფლები
ვასილოვცი (სოფიის ოლქი)
ვასილოვცი (Василовци) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 78 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
NGC 38
NGC 38 — სპირალური გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1881 წლის 25 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ჭანეთის ქედი
ჭანეთის ქედი, ლაზეთის ქედი (Kaçkar Dağları) — ნაოჭა ქედი თურქეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილსა და ნაწილობრივ საქართველოში. მოქცეულია ლაზისტანის ბუნებრივ მხარეში. წარმოადგენს აღმოსავლეთ პონტოს მთების უკიდურეს აღმოსავლურ დაბოლოებასა და მის უმაღლეს ნაწილს. ვრცელდება შავი ზღვის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროს გასწვრივ და მიმართულია ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან სამხრეთ-დასავლეთისაკენ.
საქართველოში, კერძოდ ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის ფარგლებში შემოდის ჭანეთის ქედის მხოლოდ უკიდურესი ჩრდილო-აღმოსავლეთი ბოლო, რომელზეც აღმართულია მთა ბოლოკო (1531 მ).
ჭანეთის ქედის უმაღლესი წერტილია მთა ქაჩქარი (3937 მ). დამახასიათებელია ალპური ტიპის რელიეფი, მყინვარული მთებითა და ციცაბო კლდოვანი მწვერვალებით. გვხვდება მრავალრიცხოვანი მთის ტბები. ქედზე არის პლეისტოცენური გამყინვარების კვლები და პატარა თანადროული მყინვარები. კალთები ღრმად არის დანაწევრებული მდინარეთა განივი ხეობებით. ჰავა ნოტიო სუბტროპიკულია. ტერიტორია უხვნალექიანია. ნალექების წლიური რაოდენობა 3000 მმ.
ქედის ჩრდილო-დასავლეთი კალთა შემოსილია კოლხური ტიპის უხვი ფოთლოვანი და წიწვიანი ტყითა და ალპური მცენარეულობით. ქვედა კალთებზე წითელმიწა ნიადაგია. სამხრეთ-აღმოსალვეთი კალთა უფრო მშრალია და მწირი. 1994 წელს ჭანეთის ქედის ტერიტორია ეროვნულ პარკად გამოცხადდა. განვითარებულია ტურიზმი, რომელთა შორის პოპულარულია საფეხმავლო ტურიზმი, კემპინგი, ალპინიზმი და ჰელისკი. ჭანეთის ქედი ცნობილია აგრეთვე ლაზისტანის ქედისა და ქაჩქარის მთების სახელწოდებით.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ქედები კატეგორია:საქართველოს ქედები
Dorylus termitarius
Dorylus termitarius — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorylus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ურკაბუსტაისი
ურკაბუსტაისი  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ალავის პროვინციის კუადრილია-დე-გორბეიალდეის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 60,49 კმ². მოსახლეობა — 1386 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალავის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ალავის ქალაქები
Cephalotes atratus
Cephalotes atratus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
13th Star
13th Star (2007) — მუსიკოს და ვოკალისტ ფიშის სოლო-ალბომი. იგი გამოიცა შეზღუდული რაოდენობით, 2007 წლის სექტემბერს (საფოსტო დაგზავნის წესით გაყიდვისათვის) და 2008 წლის თებერვალში (ფართო გაყიდვა).
სტივ ვენტსისი, რომელიც ფიშთან მუშაობდა 1997 წლის ტურნედან Sunsets on Empire მოყოლებული, ამ ალბომზე ასევე იყო მთავარი თანაავტორი. დისკზე ჟღერს უფრო მტკიცე, უხეში, ნაწილობრივ ინდასტრიალის ტიპის მელოდიები. ბევრმა მსმენელმა ჩათვალა, რომ ფიშმა უარი თქვა ძველ სტილზე, მაგრამ საგულისხმოა, რომ ასეთი ტიპის მელოდიები უკვე იყო ალბომებზე Sunsets on Empire და Raingods with Zippos.
ალბომის ტექსტები განიხილავენ ფიშის ურთიერთობას ჯგუფის Mostly Autumn ვოკალისტ ჰიზერ ფინლისთან, რომელმაც მიატოვა ფიში 2007 წელს (რითაც ჩაიშალა მათი დაგეგმილი დაქორწინება). ალბომმა სათაური შეიძინა სწორედ აქედან - ჰიზერი იყო რიგით 13-ე მნიშვნელოვანი ქალი მუსიკოსის ცხოვრებაში. მაგრამ ასევე, ეს არის ფიშის რიგით 13-ე ალბომი, თუ ჩავთვლით Marillion-ის სტუდიურ ალბომებსაც. ასევე სიმღერას Zoë 25 ეწოდებოდა მიკლგეიტი - იმ ადგილის პატივსაცემად, სადაც ფიშმა ჰიზერს დაქორწინება სთხოვა.
ტურნე
დისკი ცოცხლად წარდგენილი იქნა 2007 წლის ზაფხულში დაწყებულ ტურნეზე Clutching at Stars. მთლიანობაში, ეს ტურნე მიეძღვნა ალბომის Clutching at Straws 20 წლის იუბილეს. სეტლისტში შეტანილი იყო როგორც ფიშის უკანასკნელი სტუდიური დისკის, ასევე ამ ალბომის სიმღერებიც. თუმცა, მოგვიანებით კონცერტებზე მეტი აქცენტი იქნა გადატანილი ახალ სტუდიურ მასალაზე.
2008 წლის ივნისში ფიში გაემგზავრა პირველ დიდ ჩრდილო-ამერიკულ ტურნეში უკანასკნელი 10 წლის მანძილზე. ყოველ ქალაქში იგი აწყობდა შეხვედრებს თავის მოყვარულებთან.
სქოლიო
კატეგორია:ფიშის ალბომები კატეგორია:2007 წლის ალბომები
სტეგოცეფალები
სტეგოცეფალები (Stegocephalia) — ნამარხი ამფიბიები. ჰქონდათ ქალას მთლიანი სახურავი, უმეტესად ძვლოვანი ფარებით მოფენილი ტანი. ბინადრობდნენ დევონური პერიოდიდან მოყოლებული ტრიასული პერიოდის ჩათვლით. ზოგი სტეგოცეფალები უფრო თანამედროვე ამფიბიებს უახლოვდება, რის გამოც სტეგოცეფალების უმეტეს ნაწილს ლაბირინთოდონტების ზერიგში აერთიანებენ, ხოლო ტერმინ „სტეგოცეფალებს“ აღარ ხმარობენ.
Cephalotes argentiventris
Cephalotes argentiventris — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ანბანთქება
ანბანთქება — აკროსტიქის ნაირსახეობა, ანბანის რიგის, თანმიმდევრობის მიხედვით გაწყობილი ლექსი. უაღრესად პოპულარული იყო XVII-XVIII საუკუნეებში, ნაწილობრივ მეცხრამეტეშიც. შინაარსობრივად ამ ყაიდის ლექსები ზოგჯერ საგანმანათლებლო, სამოძღვრო, დიდაქტიკურ მიზნებს ემსახურებოდა. ანბანთქებანი ჰქონდათ თეიმურაზ I-ს, არჩილს, ვახტანგ მეექვსეს, თეიმურაზ მეორეს, ბესიკს და ზოგიერთ სხვა პოეტს. დავით გურამიშვილმაც კი მოუხადა ხარკი ამ მოდურ გატაცებას.
აღნაგობა
აღნაგობის თვალსაზრისით ლექსის ამ სახეობის შემდეგი ძირითადი ტიპეში შეიქმნა:
კატეგორია:პოეზია
Dorylus terrificus
Dorylus terrificus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorylus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სტრუგის თემი
სტრუგის თემი (Општина Струга) — თემი ჩრდილოეთ მაკედონიაში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ რეგიონში. მოსახლეობა შეადგენს 63 376 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 131.21 კაცი/კმ²-ზე.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — სტრუგა. ადმინისტრაციული ცენტრის ჩათვლით თემის შემადგენლობაში შედის 51 დასახლება.
თემის ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 483 კმ²-ს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის თემები
ვიეტნამის პრეზიდენტი
ვიეტნამის პრეზიდენტი - ვიეტნამის რესპუბლიკის სახელმწიფოს მეთაური. ირჩევს პარლამენტი 5 წლის ვადით.
სქოლიო
კატეგორია:ვიეტნამი კატეგორია:აზიის ქვეყნების პრეზიდენტები *
NGC 57
NGC 57 — ელიფსური გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 8 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
Live at Innercity: Amsterdam RAI
Live at Innercity: Amsterdam RAI — ტიესტოს კრებული. გამოიცა 1999 წლის 15 მარტს.
სქოლიო
კატეგორია:ტიესტოს ალბომები კატეგორია:1999 წლის საკონცერტო ალბომები
არაია-მაესტუ
არაია-მაესტუ (Arraya-Maestu, Arraia-Maeztu) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ალავის პროვინციის მონტანია-ალავესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 123,11 კმ². მოსახლეობა — 733 კაცი (2020 წ.).
ქაჩქარი
ქაჩქარი (Kaçkar Dağı) — მწვერვალი ჩრდილო-აღმოსავლეთ თურქეთში. სიმაღლე 3937 მ.
წარმოადგენს ლაზისტანის ქედის უმაღლეს წერტილს. მწვერვალის თავზე და მიმდებარე დაცულ ტერიტორიებზე თოვლი მთელი წლის განმავლობაში ძევს. მთაზე ასვლა შესაძლებელია ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილიდან, ადგილ იუკარი-კავრუნიდან. ქალაქ რიზედან სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს 60 კმ-ში. გეოლოგიურ აგებულებაში მონაწილეობენ ფიქლები და კირქვები. არის ვულკანოგენური ქანებიც.
ზღვის დონიდან 2100 მ სიმაღლემდე ნაძვისა და სოჭის ტყეებია, უფრო მაღლა საძოვრებია. მწვერვალზე მყინვარებია. ჩრდილოეთ კალთა ხეობებითაა გადაკვეთილი, ხოლო სამხრეთი — შედარებით ციცაბოა. მთა ქაჩქარის სახელწოდება წარმოსდგება სომხური სიტყვისაგან „kaçkar“ (სომხ. Խաչքար — haçkar / ქაჩქარი, რაც ნიშნავს — ქვის ჯვარს ).
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის მთები
არაია-მაესტუ
სქოლიო
კატეგორია:ალავის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ალავის ქალაქები
ტირძნისი
ტირძნისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე, დიდი ლიახვისა და პატარა ლიახვის შუამდინარეთში, გორი-ცხინვალის საავტომობილო გზაზე. თემის ცენტრი (სოფლები: ბროწლეთი, ერგნეთი, თერგვისი, მეღვრეკისი). ზღვის დონიდან 790 მეტრი, ცხინვალიდან 26 კილომეტრი. სოფელში არის სამების, დედაღვთისასა და კვირაცხოვლის ეკლესიები.
ისტორია
ტირძნისში მშრომელთა რამდენიმე რევოლუციური გამოსვლა მოხდა.
ახლანდელი სკოლის ტერიტორიაზე 1902 წელს სექტემბერში სოფლის გლეხობამ მოაწყო თავდასხმა სასამართლოს აღმასრულებელზე და პოლიციის ბოქაულზე, რომლებიც, მემამულე ნ. სულხანიშვილის მოთხოვნით, სოფლის მშრომელებს მსხვილფეხა საქონელს ართმევდნენ. დააპატიმრეს ათი გლეხი, რომლებსაც გორის საოლქო სასამართლომ სხვადასხვა ვადით პატიმრობა მიუსაჯა.
მემამულე სულხანიშვილი მშრომელებს წლების განმავლობაში ავიწროებდა, ართმევდა მათ კუთვნილ მიწებს, ახდევინებდა დიდ გადასახადებს, ამან გლეხობაში მღელვარება გამოიწვია. გლეხებმა მებატონეს დაუნგრიეს სამეურნეო ნაგებობები, გადაუწვეს პურის ყანები. მდგომარეობა განსაკუთრებით გამწვავდა 1905 წლის გაზაფხულზე, როდესაც გლეხებმა მემამულეს უარი უთხრეს გადასახადის გადახდაზე. სულხანიშვილის თხოვნით, მეფის მთავრობამ სოფელში კაზაკების 50-კაციანი რაზმი გამოგზავნა. შეტაკება გლეხებსა და კაზაკებს შორის მოხდა 16 აპრილს, რის შედეგადად მოკვდა 7 კაზაკი და დაიჭრა 10 გლეხი. შეტაკება განახლდა სოფლის ცენტრში 28 მაისს. კაზაკების რაზმი სოფელში დიდხანს იდგა და აწიოკებდა მოსახლეობას. 27 ნოემბერს შეიარაღებული გლეხები კვლავ დაესხნენ თავს კაზაკებს. მეამბოხე გლეხების ხსოვნის პატივსაცემად სოფელში დაიდგა მემორიალური დაფა წარწერით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 1884 ადამიანი.
ნოდარ მგალობლიშვილი
ნოდარ ალექსანდრეს ძე მგალობლიშვილი (დ. 15 ივლისი, 1931, გომბორი, საგარეჯოს რაიონი — გ. 26 მარტი, 2019, თბილისი ) — ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი.
ბიოგრაფია
ნოდარი დაიბადა სოფელ გომბორში, 1931 წლის 15 ივლისს. ბავშვობიდანვე სურდა ოპერის მომღერლობა, მაგრამ 1950 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ ნოდარმა დარდისგან ხმა დაკარგა და კონსერვატორიის მისაღებ გამოცდებზე ვერ გამოცხადდა. სრულიად შემთხვევით, ერთ-ერთი ახლო მეგობრის რჩევით ამავე წელს ჩააბარა საქართველოს შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტში.
1954 წელს, სწავლის დამთავრების შემდეგ, მგალობლიშვილი მსახიობად მუშაობდა სხვადასხვა თეატრებში: 1954–1959 და 1963–1967 იყო კოტე მარჯანიშვილის, 1959–1963 სანკულტურის, 1967–1975 რუსთავის სახელმწიფო დრამატული. 1970–1972 წლებში იყო რუსთავის თეატრის დირექტორი. 1975 წლიდან კვლავ კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო თეატრის მსახიობია. თავდაპირველად ის ასრულებდა მარტივ, დადებით როლებს. მაგრამ მალევე იპოვა საკუთარი თავი სპეციფიკური როლების შემსრულებელში. ადრეული პერიოდის როლებიდან გამოირჩევა მაქსიმ გორკის „ფსკერზე“, ჰენრიკ იბსენის „ მოჩვენება “. უფრო მოგვიანებით ლეო ქიაჩელის „ჰაკი აძბა“, იაგოს როლი უილიამ შექსპირის „ოტელოში“ , თეიმურაზ ხევისთავი მიხეილ ჯავახიშვილის „ჯაყოს ხიზნებში“.
კინოკარიერა მგალობლიშვილმა მეორეხარისხოვანი როლებით 1958 წლიდან დაიწყო. კინემატოგრაფიაში ყველაზე დასამახსოვრებელი და გამორჩეული როლი მისი შესრულებით მარკ ზახაროვის „სიყვარულის ფორმულაში“ გრაფი კალიოსტროა.
1986-დან ნოდარ მგალობლიშვილმა კინოში ტემპი შეანელა. ამ პერიოდში გადაღებული ნამუშევრებიდან მან ითამაშა ედმონდ სეშანის „ზღვის მაშვრალში“, ზაზა ილურიძის „ანთიმოზ ივერიელში“ , რუსულ ტელესერიალში „სახელად ბარონი“ და ა. შ.
მგალობლიშვილის მსახიობურ ოსტატობას თან ერთვა სიღრმისეული და ინტელექტუალური ხედვა ნათამაშები როლებისა, რაც მის შემოქმედებას განსაკუთრებულ ელფერს ანიჭებს.
იგი იყო საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი 1976 წლიდან და სახალხო არტისტი 1979 წლიდან. 2001 წელს ნოდარ მგალობლიშვილმა უარი თქვა მაშინდელი პრეზიდენტის, ედუარდ შევარდნაძის მიერ გადაცემულ ღირსების ორდენზე. მან განაცხადა, რომ არ სურდა ღირსების ორდენი ისეთი რეჟიმის მხრიდან, რომელმაც მას ღირსება წაართვა და აიძულა უკიდურეს გაჭირვებაში ეცხოვრა.
გარდაიცვალა 2019 წლის 26 მარტს 87 წლის ასაკში. დაკრძალულია მახათას საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
სქოლიოს სია
კატეგორია:დაბადებული 15 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2016) კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ნ კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
ქართლოსი
ქართლოსი — ქართველთა ლეგენდარული წინაპარი, ბიბლიური ნოეს ძის იაფეთის შთამომავალი, თარგამოსის ძე, ჰაოსის გარდა, ძმათა შორის უხუცესი და მთავარი.
ისტორია
მას შემდეგ რაც თარგამოსის მოდგმა გამრავლდა, გადაწყდა კავკასიის წილხვედრი მიწა განაწილებულიყო რვა ძმას შორის. ყველაზე უფროსი — ჰაოსი დარჩა მამის წიაღში (არარატსა და მასისის მთებს შორის გადაჭიმულ ტერიტორიაზე), ხოლო ქართლოსი დანარჩენ ექვს ძმასთან ერთად დასახლდა ჩრდილოეთით მდებარე მიწებზე. „ქართლოსს უხუცესი და მთავარი მათი მოვიდა, სად ერთვის მტკვარს არაგვი: აღაშენა ქალაქი და უწოდა სახელი თავისი ქალაქსა მას ქართლოს, (რომლის გამო ეწოდა ქვეყანასა ამას ქართლი)“.
ქართლის ცხოვრება
ლეონტი მროველი წერს:
მემატიანის ცნობები
მემატიანის ცნობით, „მას ჟამსა (მცხეთის მამასახლისის დროს) დაივიწყეს დამბადებელი ღმერთი და ექმნეს მსახურ მზისა, მთოვარისა და ვარსკვლავთა ხუთთა, ხოლო მტკიცე და უფროსი საფიცარი მათი იყო საფლავი ქართლოსისა“, რომელიც არმაზში (ქართლში) დაკრძალეს. ამრიგად, ასტრალური კულტის, კერპთაყვანისცემის შორეულ ჟამს ქართველთა დიდ მითურ წინაპარს თაყვანს სცემდნენ, როგორც ჰეროსს და ღვთაებას.
პირველ კაცს საქართველოში ერქვა ქართლოსი (ქართ(ლ)ისი), პირველ ქალაქს ქართ(ლ)ი, პირველი საფიცარი იყო საფლავი ქართლოსისა.
ქართლოსი პროზაში
შეიქმნა მითები, რომელთაგან ერთი ვაჟა-ფშაველამ დაამუშავა პოემაში „ჰაოს და ქართლოს“. ამ თქმულებით, „თვალცრემლიანი ჰაოსი ქართლოსს მოადგა კარზედა“, შესჩივლა მტერმა დამჩაგრა, საბრძაბენელი დავკარგე და შემივრდომეო. ქართლოსი ძმას ძმურად ეხვევა. ხარს უკლავს, სახლს და ქონებას უნაწილებს. ეუბნება: „ერთად ვიცხოვროთ ძმურადა, მტერს შევუთვალოთ მუქარა“. სიტყვით ჰაოსი ეთანხმება, ფიცს აძლევს: „ღმერთმა ჰქნას ჩვენი ერთობა ბოლომდე იყოს მტკიცეთა“. მაგრამ მერე ქართლოსს ომში იწვევენ. იქ საარაკო საგმირო საქმეებით იხვეჭს სახელს, ჩამოდის და ჰაოსი შინ არ უშვებს. სახლ-კარი და ქონება მიუთვისებია, ქართლოსი სიზმარშიც იტანჯება, მაგრამ ელანდება არა ძმის მუხანათობა, არამედ მტერთან შეხლა და ხმალთა ტრიალი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული მითების პერსონაჟები კატეგორია:ეპონიმები კატეგორია:ქართველთა ეთნარქები
Dorylus titan
Dorylus titan — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorylus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
იოანე მთაწმიდელი
მინიატიურა|იოანე, გაბრიელ და ექვთიმე მთაწმინდელები იოანე მთაწმიდელი (ათონელი) (დ. დაახლოებით 920 ― გ. 1005) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე, მწიგნობარი. ერისკაცობაში — სამცხის ერთ-ერთი დიდებულთაგანი — ვარაზ-ვაჩე ჩორდვანელი. ბერად შედგა ოთხთა ეკლესიის ლავრაში. შემდეგ ბიზანტიაში, ოლიმპის მთაზე მოღვაწეობდა, სადაც მიიყვანა თავისი მცირეწლოვანი შვილიც, შემდეგში, ექვთიმე მთაწმიდელი. 965 ექვთიმესა და რამდენიმე მოწაფესთან ერთად გადასახლდა ათონის მთაზე, ათანასე დიდის ლავრაში. ქართველ ბერებმა ჯერ იოანე მახარებლის ეკლესია ააშენეს, შემდეგ დამკვიდრდნენ ათონის ივერთა მონასტერში, რომლის აღმშენებელი და პირველი წინამძღვარი იოანე მთაწმინდელი იყო. მისი ბიოგრაფის გიორგი მთაწმიდლის გადმოცემით, იოანე მთაწმინდელმა, რომელსაც დიდი წვლილი მიუძღვის ექვთიმეს განსწავლაში, ლიტერატურული მოღვაწეობისაკენ მოუწოდა მას: „ქართლის ქვეყანაჲ დიდად ნაკლულევან არს წიგნთაგან და მრავალნი წიგნნი აკლან, და ვხედავ, რომელ ღმერთსა მოუმადლებია შენდა, აწ იღუაწე, რაჲთა განამრავლო სასყიდელი შენი ღმრთისაგან“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი მწიგნობრები კატეგორია:დაბადებული 920 კატეგორია:გარდაცვლილი 1005 კატეგორია:ქართული წარმოშობის ბიზანტიელები
Cephalotes argentatus
Cephalotes argentatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვესტფალიის ზავი
thumb|ვესტფალიის ზავი მინი|ზავის შემდგომი ევროპის დაახლოებით რუკა ვესტფალიის ზავი (ასევე ვესტფალიის მშვიდობა) — სამშვიდობო შეთანხმება დადებული 1648 წლის 24 ოქტომბერს მიუნსტერსა და ოსნაბრიუკში, რომელმაც ბოლო მოუღო ოცდაათწლიან ომს.
როგორც წესი, ვესტფალიის მშვიდობას უწოდებენ სამშვიდობო ხელშეკრულებებს, ხელმოწერილს კაიზერი ფერდინანდ III-ის მიერ საფრანგეთსა და შვედეთთან, მათ მიერ ვეფელინგჰოფენთან წაგებული ბრძოლის შედეგად (1648 წლის 4-5 ივნისი). შეთანხმება შესაძლებელი გახდა სამშვიდობო კონგრესით, რომელიც მიუნსტერსა და ოსნაბრიუკში ჩატარდა 1643-49 წლებში, რომლის ზოგადი მიზანი ევროპაში მიმდინარე ომების ჩაცხრობა იყო, განსაკუთრებით კი ოცდაათწლიანი ომის.
ევროპაში დომინირებული ქვეყნებიდან თითქმის ყველა იყო ჩართული სამხედრო მოქმედებებში: თავდაპირველად კონფლიკტი 1618 წელს რელიგიური მიზეზების გამო გაღვივდა, რაც განაპირობა კათოლიკურ და პროტესტანტულ სამყაროს შორის არსებულმა დაპირისპირებამ, თუმცა მალე იგი ფართომასშტაბიან სამხედრო მოქმედებებში გადაიზარდა, სადაც მხარეები უმეტესად პოლიტიკური ინტერესებიდან გამომდინარე მოქმედებდნენ იმისთვის, რათა დომინირებული პოზიცია მოეპოვებინათ ევროპაში. ომის დასრულების შემდეგ, 1648 წელს, შეთანხმებებს ხელი მოეწერათ ვესტფალიურ ქალაქებში, მუნსტერსა და ოსნაბრიუკში. გარკვეული მიზეზები არსებობდა იმისთვის, რომ ხელშეკრულებები ერთ ქალაქში არ დაიდო. ყოველივე ეს განპირობებული იყო საფრანგეთსა და შვედეთს შორის არსებული უთანხმოებით, რაც გამოიხატებოდა კათოლიკურ (საფრანგეთი) და პროტესტანტულ (შვედეთი) წინააღმდეგობაში. მხარეებმა გადაწყვიტეს ხელშეკრულებები დადებულიყო ცალ-ცალკე, პროტესტანტულ (ისნაბრიუკი) და კათოლიკურ (მიუნსტერი) ქალაქებში, ხოლო სამართლებრივი თვალსაზრისით ისინი ერთ მთლიან საერთაშორისო დოკუმენტად ჩაითვლებოდა.
ვესტფალიის ზავით შვედეთმა მიიღო დასავლეთ პომერანია შტეტინის პორტით, აღმოსავლეთ პომერანიის გარკვეული ნაწილი, უფლება პომერანის ყურეზე ზღვისპირა ქალაქების ჩათვლით. შვედეთის ფაქტობრივი კონტროლის ქვეშ მოხვდა ჩრდილოეთ გერმანიის უმსხვილესი მდინარეების შესართავები. გარკვეული დროით შვედეთი დიდ ევროპულ ზესახელმწიფოდ გადაიქცა, და მისი გავლენის ქვეშ მოექცა ბალტიის რეგიონი და გერმანული სახელმწიფოები. საფრანგეთმა მიიღო ელზასი (სტრასბურგის გარდა) და ზოგიერთი ქალაქის მფარველობა.