cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მიხეილ სუსლოვი
ჯილდოები
სუსლოვმა ჯერ კიდევ სიცოცხლის პერიოდში არაერთი ჯილდო მიიღო, მათ შორის სოციალისტური შრომის გმირის ორი ჯილდო, ხუთი ლენინის ორდენი, ოქტომბრის რევოლუციის ერთი ორდენი და დიდი სამამულო ომის პირველი ხარისხის ორდენი. სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიამ სუსლოვი კარლ მარქსის ოქროს მედლით დააჯილდოვა. სუსლოვმა აგრეთვე მიიღო გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის, მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკის და ჩეხოსლოვაკიის სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდოები.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:მარქსისტები კატეგორია:წითელი პროფესურის ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:პლეხანოვის რუსეთის ეკონომიკის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:სოციალისტური შრომის გმირები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები კატეგორია:სამამულო ომის I ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ვიეტნამის ოქროს ვარსკვლავის ორდენის კავალრები კატეგორია:კლემენტ გოტვალდის ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწეები კატეგორია:სსრკ-ის პოლიტიკოსები კატეგორია:სსრკ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია: სკკპ-ის XIX ყრილობის დელეგატები კატეგორია: სკკპ-ის XX ყრილობის დელეგატები კატეგორია: სკკპ-ის XXI ყრილობის დელეგატები კატეგორია: სკკპ-ის XXII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:რსფსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის V  მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:რსფსრ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
იაშმა
იაშმა (Yaşma) — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხიზის რაიონის სოფლები
სალვატორე სირიგუ
სალვატორე სირიგუ (Salvatore Sirigu; დ. 12 იანვარი, 1987, ნუორო) — იტალიელი ფეხბურთელი, მეკარე. 2010 წლიდან გამოდის იტალიის ნაკრებში.
მისი კარიერა დაიწყო იტალიურ პალერმოში, 2011 წელს კი გადავიდა "პარი სენ-ჟერმენში". ორჯერ დასახელდა ლიგა 1-ის საუკეთესო მეკარედ. გუნდთან ერთად ზედიზედ სამჯერ მოიგო საფრანგეთის ჩემპიონატი, ხოლო 2014-2015 წლების სეზონში ოთხივე საშინაო შეჯიბრში გამარჯვება მოახერხა.
2010 წლიდან სირიგუ იტალიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი იყო. არჩეული იყო 2012 წლის ევროპის ჩემპიონატზე, ასევე 2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
ტომეპამპის რაიონი
ტომეპამპის რაიონი (Distrito de Tomepampa) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის ლა-უნიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.590 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 957 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 10 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 94.16 კმ²-ია.
ხოჯა
„ხოჯა“ (Xoca) — აზერბაიჯანელი რეჟისორის, ANS-ის კომპანიების ჯგუფის პრეზიდენტის ვაჰიდ მუსტაფაევის ფილმი. გადაღებულია 2012 წელს კინოსტუდია Bakyfilm-ის სტუდიაში და მიეძღვნა ხოჯალის ხოცვა-ჟლეტას. ფილმი მოგვითხრობს ყარაბაღის ომის დროს ორი მოსიყვარულე წყვილის ტრაგიკულ ბედზე. „ხოჯა“ მიიჩნევა პირველი ნეოექსპრესიონიზმის ჟანრში გადაღებულ ფილმად, ისევე როგორც პირველი სრულმეტრაჟიან ფილმად, რომელიც ასახავს ხოჯალის მთელ ტრაგედიას.
სქოლიო
კატეგორია:2012 წლის ფილმები კატეგორია:აზერბაიჯანულენოვანი ფილმები კატეგორია:ყარაბაღის კონფლიქტი
ადიშის მაცხოვრის ეკლესიის კომპლექსი
2006 წლის 7 ნოემბერს საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, ადიშის მაცხოვრის ეკლესიის კომპლექსს ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
რუსუდან აბდუშელიშვილი
რუსუდან გრიგოლის ასული აბდუშელიშვილი (დ. 10 სექტემბერი, 1927, თბილისი — გ. 12 მარტი, 1992, იქვე) — ქართველი ექიმი.
ბიოგრაფია
1948 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1960-1964 წლებში განაგებდა აკადემიკოს გ. მუხაძის სახელობის ჰემატოლოგიისა და სისხლის გადასხმის სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტის ექსპერიმენტალური ლევკოზის ლაბორატორიას; 1965-1980 წლებში ამავე ინსტიტუტის ლევკოზის ციტომორფულოგიის და ციტოგენეტიკის ლაბორატორიას; ხოლო 1980-1984 წლებში ლევკოზისა და ლევკოზისწინარე მდგომარეობათა ციტოპათოლოგიურ და ეპიდემიოლოგიურ ლაბორატორიას; 1985 წლიდან ამავე ინსტიტუტის ჰემატოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელი; შეისწავლიდა ლევკოზისა (თეთრსისხლიანობის) და ლევკოზისწინარე მდგომარეობის ეტიოლოგიას, პათოგენეზსა და ეპიდემიოლოგიას; ლევკოზის განვითარების რისკ ფაქტორებს; აგრეთვე კლინიკურ–ციტომორფოლოგიური დიაგნოსტიკის, ადრეული გამოვლენისა და პროფილაქტიკის საკითხებს; ჰემატოლოგი; მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1970); პროფესორი (1985).
1987 წელს მიანიჭეს საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწის წოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 რუსუდან
გამუ
გამუ (ოფიციალურად გამუს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Gamu) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 655 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ისაბელას მუნიციპალიტეტები
აიანტის მუნიციპალიტეტი
აიანტის მუნიციპალიტეტი (Ayata) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიეკასის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 12 125 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 556 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ელ-რასთანის მინტაკა
ელ-რასთანი (არაბ.منطقة الرستن‎‎) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ჰომსის მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ელ-რასთანის პროვინციაში დაახლოებით 128 055 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 290,72 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
ქეთრინ პარი
ქეთრინ პარი (Catherine Parr; დ. 1512 — გ. 7 სექტემბერი, 1548) — ინგლისისა და ირლანდიის დედოფალი 1543-47 წლებში როგორც ჰენრი VIII-ის უკანასკნელი — მეექვსე ცოლი, ასევე ტიუდორთა დინასტიის უკანასკნელი დედოფალი. 1543 წლის 12 ივლისს იგი იძულებით დაქორწინდა მეფეზე და მხოლოდ ერთი წელი იცხოვრა მასთან ერთად. იგი სულ ოთხჯერ იყო გათხოვილი და ჰენრი მისი მესამე ქმარი იყო.
ქეთრინს ძალიან ახლო და თბილი ურთიერთობა ჰქონდა ჰენრის სამივე შვილთან. იგი მონაწილეობას იღებდა ქვეყნის მართვაში ედუარდ VI-ის მეფობისას და ასევე უვლიდა და პატრონობდა პატარა ელიზაბეთს. მან დიდი როლი ითამაშა ჰენრის ანდერძის წერისას, როცა მას ედუარდთან ერთად ტახტის მემკვიდრეებად მერი ც და ელიზაბეთიც აცნობინა.
დედოფალი ქეთრინი 1544 წლიდან რეგენტად მუშაობდა, მაშინ როცა ჰენრი საფრანგეთში იმყოფებოდა. მიუხედავად ამისა, მას ამ პერიოდში ქვეყნის მართვაზე დიდი გავლენა არ ჰქონია. 1543 წელს ანონიმურად გამოაქვეყნა ლოცვანის წიგნი. ქეთრინი პროტესტანტიზმისკენ იყო მიდრეკილი, რის გამოც სამეფო საბჭოსა და პარლამენტში კათოლიკეთა რაოდენობა ძალიან შეამცირა, რომლებიც ჰენრის ძველ რელიგიაზე დაბრუნებას ცდილობდნენ. 1545 წელს შეადგინეს ქეთრინის დაპატიმრების ორდენი, თუმცა ის და მეფე შერიგდნენ და ამრიგად გადარჩა დატუსაღებას. მისი ლოცვანი გახდა პირველი საღმრთო წიგნი, რომელიც ინგლისურ ენაზე იქნა დაწერილი. მან ჰენრის გარდაცვალების შემდეგ ელიზაბეთის მეურვეობა მიიღო და გამოაქვეყნა თავისი მეორე წიგნი "ცოდვილთა გოდება".
Out of the Tunnel's Mouth
Out of the Tunnel's Mouth — ინგლისელი გიტარისტ სტივ ჰეკეტის 2009 წლის სტუდიური ალბომი. გამოვიდა ლეიბლებზე Wolfwork/EAR Music. ალბომის პროდიუსერია როჯერ კინგი.
ალბომის ჩაწერაში მოწვეული მუსიკოსების სახით მონაწილეობდნენ კრის სკუაირი, ენტონი ფილიპსი და ჯონ ჰეკეტი.
ქეთრინ პარი
ჰენრის გარდაცვალებიდან ექვს თვეში ქეთრინი დაქორწინდა ჰენრის მესამე ცოლის, დედოფალ ჯეინ სეიმურის ძმაზე, სადლის ბარონ თომას სეიმურზე. ქორწინება ბედნიერი, მაგრამ ხანმოკლე აღმოჩნდა. მალევე ქეთრინი თავის პირველ მშობიარობას გადაჰყვა საშინელი გართულებების გამო.
Out of the Tunnel's Mouth
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტივ ჰეკეტის ალბომები კატეგორია:2009 წლის ალბომები
ქეთრინ პარი
ადრეული ცხოვრება
ქეთრინ პარი დაიბადა 1512 წელს, სავარაუდოდ აგვისტოში. იგი იყო მენორისა და კენდელის ლორდის, სირ თომას პარისა და მისი ცოლის, ლედი მაუდ გრინის უფროსი ქალიშვილი. სირ თომას პარი ინგლისის მეფე ედუარდ III-ის შთამომავალი იყო და წარმოადგენდა პართა ძლიერ საგვარეულოს, რომელთაც ინგლისის ჩრდილოეთში საკმაოდ ვრცელი მამულები და დიდი გავლენები ჰქონდათ. ქეთრინს მხოლოდ ორი უმცროსი და-ძმა ჰყავდა, მოგვიანებით ნორთჰემპტონის მარკიზი უილიამ პარი და მოგვიანებით პემბროკის გრაფინია ანა პარი. პარების ოჯახს ძალიან ახლო და თბილი ურთიერთობა ჰქონდათ სამეფო ოჯახთან. სირ თომასი მეფე ჰენრი VIII-ის ახლო მეგობარი იყო, რისთვისაც ჰენრიმ იგი უამრავჯერ დააჯილდოვა კიდეც. ქეთრინის დედა, ლედი მაუდ გრინი კი ჰენრი VIII-ის პირველი ცოლის, დედოფალ კატალინა არაგონელის უახლოესი მეგობარი და მისი ფრეილინა იყო. სწორედ კატალინას პატივსაცემად დაარქვეს მას ქეთრინი (ვინაიდან ინგლისელები კატალინას ქეთრინს ეძახდნენ).
ზოგიერთი ისტორიკოსი თვლის, რომ ქეთრინი კენდელის ციხესიმაგრეში დაიბადა, თუმცა ამ დროს ის უკვე საშინელ მდგომარეობაში იყო და იქ აღარავინ ცხოვრობდა. მაუდ გრინი ორსულობისას სამეფო კარზე ცხოვრობდა და სწორედ იქ იგეგმებოდა მისი მშობიარობა, რის გამოც ივარაუდება, რომ იგი ლონდონშია დაბადებული. მაგრამ სწორედ ორსულობის ბოლო თვეში იყო მაუდი, როდესაც მისმა ქმარმა სამეფო კარი დატოვა და ჩრდილოეთში გაემგზავრა, სადაც გზად ცუდი ამინდების გამო მაუდს მშობიარობა დაეწყო და იქვე ახლოს მდგარ კენდელის ციხესიმაგრეს შეაფარეს თავი. ასეა თუ ისე, ზუსტად არავინ იცის სად დაიბადა ქეთრინი. სირ თომას პარი მისი დაბადებიდან მალევე გარდაიცვალა და ბავშვები მაუდმა მარტომ აღზარდა.
ქეთრინის განათლება თავდაპირველად ისეთივე საშუალო დონის იყო, როგორიც სხვა დიდგვაროვან ქალბატონებს ჰქონდათ, თუმცა თანდათან მასში სწავლის დაუცხრომელმა წყურვილმა გაიღვიძა, რაც მთელი მისი ცხოვრება არ დამცხრალა. იგი თავისუფლად საუბრობდა ფრანგულ, ესპანურ, იტალიურ და ლათინურ ენებზე. ასევე ცნობილია, რომ ქეთრინი ბავშვობიდანვე ძალიან ამბიციური იყო. ჩვენთვის ცნობილია, რომ მან ერთხელ დედამისს განუცხადა: "ჩემი ხელები შექმნილია იმისათვის, რომ მეჭიროს გვირგვინი და სკიპტრა, და არა იმისთვის, რომ ნემსები ვატრიალო !".
ლედი ბურგი
1529 წელს ჩვიდმეტი წლის ქეთრინი ცოლად შერთეს სირ ედუარდ ბურგს, ბურგის ბარონ სირ თომას ბურგის შვილიშვილს. ზოგიერთი წყარო იტყობინება, რომ იგი მის ბაბუაზე დააქორწინეს და არა ედუარდზე, თუმცა ეს მცდარი ინფორმაციაა. ქორწინებამდე ერთი წლით ადრე, 1528 წელს სირ თომასი გარდაიცვალა და შესაბამისად ქეთრინი მასზე ვერანაირად ვერ იქორწინებდა.
ლედი ლეტიმერი
პირველი ქმრის დაკარგვის შემდეგ, ქეთრინ პარი ძალიან დაუახლოვდა ასევე ახლად დაქვრივებულ ბიძაშვილს, სტრიკლენდის ქვრივ ლედის ქეთრინ ნევილს, რომელთან ერთადაც თითქმის მთელს თავის დროს ატარებდა უესტმორლენდის სასახლეში. 1534 წლის გაზაფხულზე ქეთრინი მეორედ დაქორწინდა ქეთრინ ნევილის ძმაზე, ლეტიმერის ბარონ ჯონ ნევილზე. ამ ქორწინებით ქეთრინი პარების საგვარეულოში პირველი ქალი გახდა, რომელიც მეორედ გათხოვდა.
ორჯერ დაქვრივებული ჯონ ნევილი ქეთრინზე ორჯერ უფროსი იყო. მისი პირველი ცოლი იყო დოროთეა დე ვერე, ოქსფორდის ერლ ჯონ დე ვერეს და, რომელთანაც ორი შვილი ჰყავდა — ჯონი და მარგარეტი. მიუხედავად იმისა, რომ ჯონ ნევილი შედარებით ფინანსურ კრახს განიცდიდა ვინაიდან მისი ძმები ვორვიკის წოდებაზე ედავებოდნენ, იგი მაინც უძლიერეს და მდიდარ დიდგვაროვნად რჩებოდა. ამ ქორწინებით ქეთრინი მთელს ჩრდილოეთ ინგლისში ყველაზე გავლენიან ქალად იქცა, ცხადია დედოფლის შემდეგ. მინი|294x294პქ|სნეპის სასახლე, ჯონ ნევილის რეზიდენცია ჯონ ნევილი კათოლიკური ეკლესიის ერთგული იყო და კატეგორიულად ეწინააღმდეგებოდა მეფის ქორწინების გაუქმებას, რის შემდეგაც იგი ანა ბოლეინზე იქორწინებდა, კათოლიკური ეკლესიიდან განდგომის ხარჯზე. 1536 წლის ოქტომბერში კათოლიკე დიდგვაროვნებმა ანგლიკანიზმის წინააღმდეგ ამბოხება მოაწყვეს და ჯონსაც შესთავაზეს მონაწილეობა, რაზეც მან თავიდან უარი თქვა. მართალია მას რომთან კავშირის აღდგენა სურდა, თუმცა არ უნდოდა ეს მეფესთან ურთიერთობის გაფუჭების ხარჯზე მომხდარიყო. საბოლოოდ ლორდებმა მოახერხეს და ჯონი ამბოხებაში ჩაითრიეს. 1536 წლის ოქტომბრიდან 1537 წლის აპრილამდე ქეთრინი სნეპის სასახლეში მარტო ცხოვრობდა შეშინებული და ელოდა აჯანყების დასრულებას. 1537 წლის იანვარში ჩრდილოეთის აჯანყების დროს პროტესტანტებმა სნეპის სასახლეში ქეთრინი და მისი გერები მძევლებად აიყვანეს. პროტესტანტებმა სასახლეში ყველანაირი ნივთი დალეწეს და ჯონს წერილი გაუგზავნეს, რომ თუ იგი აჯანყებას თავს არ დაანებებდა მის ოჯახს ამოხოცავდნენ. ჯონ ნევილი სასწრაფოდ დაბრუნდა და ოჯახი დაიხსნა, თუმცა ამის შემდეგ ურჩობისთვის მეფემ მას გადასახადები გაუორგმაგა.
მიუხედავად იმისა, რომ ჯონ ნევილი სიკვდილით დასჯას გადაურჩა, ამან დამღუპველად იმოქმედა მათ იმიჯსა და რეპუტაციაზე, განსაკუთრებით ძვირად კი ეს ქეთრინს დაუჯდა. მომდევნო შვიდი წლის მანძილზე ისინი სამხრეთში, სამეფო კართან ახლოს გადასახლდნენ, რადგან ცდილობდნენ მეფის გული კვლავ მოეგოთ. 1540 წელს, მას შემდეგ რაც თომას კრომველი გარდაიცვალა ჯონ ნევილმა და მისმა ოჯახმა გარკვეულწილად ძველი ღირსება აღიდგინა. 1542 წლიდან ისინი ლონდონში გადასახლდნენ, სადაც ჯონ ნევილი პარლამენტის წევრი გახდა. ქეთრინმა მოინახულა თავისი ძმა უილიამი და და ანა. სწორედ აქ გაიცნო მან თავისი მომავალი, მეოთხე ქმარი — თომას სეიმური. სამეფო კარზე ცხოვრება რადიკალურად განსხვავდებოდა აქამდე არსებული ქეთრინის სოფლის ცხოვრებისგან. აქ მან აითვისა უამრავი ახალი ტენდენცია, მათ შორის როგორც რელიგიურ, ისე მოდის საკითხებში.
1542 წლის ზამთრიდან ჯონ ნევილის ჯანმრთელობის მდგომარეობა გაუარესდა. ჯონმა იცოდა, რომ მისი აღსასრული ახლოვდებოდა, ამიტომაც ყველა საქმის მოგვარება გადაწვიტა. მან თავისი უმცროსი ქალიშვილის, ლედი მარგარეტის მეურვედ ქეთრინი დაასახელა და მას მიანდო მარგარეტის გათხოვების საკითხიც. მან ასევე მთელი თავისი ქონება ქეთრინსა და უფროს ვაჟს გაუნაწილათ. ასევე მისი ანდერძის მიხედვით, თუ მარგარეტი ხუთი წლის მანძილზე არ გათხოვდებოდა, ქეთრინი ვალდებული იყო მისთვის ყოველწლიურად 30 000 გირვანქა სტერლინგი ეხადა. 1543 წელს ჯონ ნევილი გარდაიცვალა, ქეთრინი კი მდიდარ ქვრივად იქცა.
იქიდან გამომდინარე, რომ ქეთრინის დედა, მაუდ გრინი ჰენრი VIII-ის პირველი ცოლის, დედოფალ კატალინა არაგონელის ახლო მეგობარი იყო, ქეთრინს შანსი ჰქონდა დამეგობრებულიყო ჰენრისა და კატალინას ქალიშვილთან — ლედი მერი ტიუდორთან. 1543 წლის 16 თებერვალს მერის სურვილით მისი მეგობარი, ქეთრინ პარი სამეფო კარზე გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც მეფე ჰენრი VIII-ის ყურადღების ცენტრში მოექცა. მიუხედავად ამისა ქეთრინმა ძალიან ახლო და რომანტიკული ურთიერთობა დაამყარა სირ თომას სეიმურთან, რომელიც ჰენრის მესამე ცოლის, დედოფალ ჯეინ სეიმურის ძმა იყო. ჰენრიმ კარგად იცოდა, რომ თომასთან შანსი არ ჰქონდა, ამიტომაც სირ თომასი ბრიუსელში გაუშვა, რათა სამეფო კარზე კონკურენტები აღარ ჰყოლოდა ქეთრინთან მიმართებაში.
ინგლისისა და ირლანდიის დედოფალი
მარცხნივ|მინი|დედოფალი ქეთრინ პარი ჰენრი VIII ახალი გაცილებული იყო თავის მეხუთე ცოლთან, დედოფალ კათრინ ჰოვარდთან (რომელიც მალევე სიკვდილით დასაჯა), ამიტომაც მას ქორწინების პრობლემა არ ჰქონდა. ქეთრინმა ჰენრის, როგორც მეფეს უარი ვერ შეჰკადრა, თუმცა მას დასანახადაც ვერ იტანდა. ქეთრინ პარი და ჰენრი VIII 1543 წლის 12 ივლისს დაქორწინდნენ ჰემპტონის სამეფო სასახლეში. იგი გახდა ინგლისის დედოფალი და ასევე ისტორიაში ირლანდიის პირველი დედოფალი. ქეთრინსა და ჰენრის მრავალი საერთო წინაპარი ჰყავდათ. დედების ხაზით ისინი მესამე თაობის, ხოლო მამების ხაზით მეოთხე თაობის ბიძაშვილები იყვნენ.
1544 წელს ჰენრი საფრანგეთში საომრად წავიდა, რის დროსად ივლისიდან სექტემბრამდე რეგენტად ქეთრინ პარი დანიშნა. თუმცა ვინაიდან სამეფო საბჭოში ბევრი მისი ახლობელი იყო, მან ქვეყნის მართვა მთლიანად მათ მიანდოთ. ქეთრინს ებარა ფინანსები და საშინაო და საგარეო პოლიტიკაც. ჩრდილოეთიდან მემეზობლე შოტლანდიაში არეულობა მძვინვარებდა და საფრთხეს უქადდა ინგლისს. ამას დაემატა ჰენრის სრული მარცხი საფრანგეთში. თუმცა რეგენტობისას მან უამრავი ინგლისელი მოაქცია ანგლიკანობაზე, რითაც დაამახსოვრა თავი ინგლისის ისტორიას. სწორედ ამის გამო იგი ძალიან დაახლოვდა თავის გერთან, პრინცესა ელიზაბეთთან. მინი|234x234პქ|დედოფალ ქეთრინ პარის გერბი დედოფლის რელიგიური შეხედულებების წინააღმდეგ ამხედრდნენ რამდენიმე ანტი-პროტესტანტული პოლიტიკის გამტარებელი ინგლისელი დიდგვაროვანი. მიუხედავად იმისა, რომ ქეთრინი კათოლიკედ აღიზარდა, მან მოგვიანებით ანგლიკანიზმი მიიღო. 1540-იან წლებშ იგი ეჭვქვეშ იყო, ნამდვილად ანგლიკანი იყო თუ არა. ამ თვალსაზრისით დედოფალს მხარს უჭერდნენ რეფორმატორები, რომლებმაც ჰენრის გარდაცვალების შემდეგ ხელი შეუწყვეს ქეთრინის მეორე წიგნის გამოცემას. წიგნში ნათლად ეწერა, რომ ჭეშმარიტი რელიგია პროტესტანტიზმი იყო, ხოლო კათოლიკური ეკლესია მხოლოდ ერესს წარმოადგენდა. ქეთრინმა კარგად იცოდა, რომ ეს ბევრად უფრო მეტი იყო, ვიდრე საძაგელი ახალი რელიგია.
1546 წელს უინჩესტერის ეპისკოპოსმა და ლორდმა უერიოთესლეიმ დედოფალ ქეთრინთან ერთად ჰენრის დამხობა სცადეს, თუმცა მეფემ ისინი გამოააშკარავა. მათთვის დაპატიმრების და სიკვდილით დასჯის ორდერები უკვე მზად იყო. მთელს ევროპაში ხმა დაირხა, რომ ჰენრი მეექვსე ცოლსაც წინების მსგავსად მოიშორებდა. ისედაც, უკვე დიდი ხანი იყო გასული რაც ჰენრი ქეთრინს ყურადღებას აღარ აქცევდა და სუფოლკის ჰერცოგინიით იყო დაინტერესებული. როდესაც ქეთრინს დაპატიმრების ორდერი წარუდგინეს მაშინვე მეფესთან გაიქცა და პატიება სთხოვა, გაახსენა მისი ერთგულება, რელიგიისადმი სიყვარული, შემდეგ კი აკოცა. ამის შემდეგ ჰენრიმ ცოლს მიუტევა და ორდერიც გააუქმა.
აფხაზეთის სანაპიროს ბრძოლა (2008)
აფხაზეთის სანაპიროს ბრძოლა იყო სამხედრო-საზღვაო კონფლიქტი რუსეთის შავი ზღვის ფლოტის სამხედრო ხომალდებსა და ქართულ საპატრულო კატარღებს შორის. მას ადგილი ჰქონდა 2008 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს.
ქეთრინ პარი
საბოლოო ქორწინება და გარდაცვალება
მარცხნივ|მინი|ქეთრინ პარი გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე, ჰენრიმ ქეთრინს ყოველთვიური პენსიის სახით 7 000 გირვანქა სტერლინგი დაუნიშნა. შემდგომში როდესაც ტახტზე ედუარდ VI ავიდა, მან ეს თანხა გაუზარდა და ახალი მამულებიც უბოძა. ჰენრი VIII 1547 წლის 28 იანვარს გარდაიცვალა, 31 იანვარს კი შედგა ედუარდ VI-ის მეფედ კურთხევა.
სკანდალმა მალე გადაიარა და ყველაფერი ძველებურ კალაპოტს დაუბრუნდა. თომასი ინგლისის დე-ფაქტო მმართველი და მაშასადამე ქვეყანაში ყველაზე ძლევამოსილი კაცი იყო. მალევე სეიმურების ოჯახში პატარა კონფლიქტი წარმოიშვა. ქეთრინი და მისი რძალი, მისი მაზლის მეუღლე გარკვეულ სამკაულებზე წაკამათდნენ, რაც შემდგომში დიდ დაპირისპირებაში გადაიზარდა. ამის შემდეგ ქეთრინმაც და თომასმაც სამუდამოდ გაწყვიტეს ურთიერთობა თომასის და-ძმებთან.
1547 წელს ქეთრინმა თავისი მეორე წიგნი გამოაქვეყნა, სახელწოდებით "ცოდვილთა გოდება", რომელმაც მალევე დიდი გამოხმაურება ჰპოვა. 1548 წლის გაზაფხულზე ქეთრინმა თავისთან საცხოვრებლად გადაიყვანა პრინცესა ელიზაბეთ ტიუდორი და მისი მამიდაშვილი, ლედი ჯეინ გრეი, რომლებიც სადლის სასახლეში დააბინავათ და საუკეთესო განათლებით უზრუნველყო. მან შეასრულა ჰენრისთვის მიცემული პირობა და ორივე განათლებულ და გონიერ ქალებად აქცია.
1547 წლის მარტში 35 წლის ქეთრინს ორსულობა დაუდგინდა. ეს მისთვის ნამდვილი სიურპრიზი იყო, რადგან სამჯერ იყო დაქორწინებული და არცერთ ქმართან შვილი არ ჰყოლია. ამ დროს გავარდა ხმა, რომ თომას სეიმური ელიზაბეთით იყო დაინტერესებული და ტახტზე ასვლის მიზნით მასზე ქორწინებას გეგმავდა. თუმცა ამის დამადასტურებელი რაიმე სახის მტკიცებულება არ არსებობს. საბოლოოდ იმდენად გამძვინვარდა ეს ჭორი, რომ ქეთრინს შეეშინდა თომასი ელიზაბეთთან არ დაწოლილიყო, ამიტომაც მისი და ელიზაბეთის რეპუტაციის დაცვის მიზნით იგი ირლანდიაში გააგზავნა. მათ ამის შემდეგ ერთმანეთი აღარ უნახავთ, თუმცა ცხოვრების ბოლომდე სწერდნენ ერთმენეთს წერილებს.
1548 წლის 30 აგვისტსოს ქეთრინმა გოგონა გააჩინა, სახელად მერი სეიმური. პატარა მერი დაბადებიდან ექვს დღეში დაიღუპა ცხელებით. ქეთრინი მშობიარობიდან მალევე გარდაიცვალა. ცნობილია, რომ იგი გართულებულ მშობიარობას გადაჰყვა, თუმცა ბევრი ისტორიკოსი ვარაუდობს, რომ იგი თომასმა მოწამლა რადგან ელიზაბეთზე ექორწინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1512 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1548 კატეგორია:ჰენრი VIII-ის ცოლები კატეგორია:ინგლისის დედოფლები კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:ინგლისის რეგენტები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:ხელახლა დაქორწინებული სამეფო კონსორტები
პრუტი
პრუტი (Прут; Prut) — მდინარე უკრაინაში, მოლდოვასა და რუმინეთში, დუნაის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 953 კმ, აუზის ფართობი 27 500 კმ². სათავე აქვს აღმოსავლეთ კარპატებში. ქალაქ ჩერნოვციმდე მიედინება ღრმა ხეობაში, შემდეგ ხეობა ფართოვდება, კალაპოტი იკლაკნება და ადგილ-ადგილ ჭორომიანია. საზრდოობს წვიმისა და თოვლის წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმოვარდნა — ზაფხულსა და შემოდგომაზე. წყლის საშუალო ხარჯი დაახლოებით 80 მ³/წმ. გაყინულია იანვარ-თებერვალში, ყინულძვრაა მარტის პირველ ნახევარში. სანაოსნოა ქალაქ ლეოვომდე. პრუტის ნაპირზეა ქალაქები: იარემჩე, კოლომია, სნიატინი, ჩერნივცი, ნოვოსელიცია, უნგენი, ლეოვო.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუნაის შენაკადები კატეგორია:ივანო-ფრანკივსკის ოლქის მდინარეები კატეგორია:ჩერნივცის ოლქის მდინარეები კატეგორია:მოლდოვის მდინარეები კატეგორია:რუმინეთის მდინარეები
ფუერტი
ფუერტი (Fuerty,ისტორიულად Fewerty; Fiodharta, „მაღალი ტყე“) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს როსკომონის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. ფუერტი ცნობილია აქ მდებარე ეკლესიისა და კელტური ქრისტიანული სააბატოს ეზოში მდებარე სასაფლაოს გამო. გადმოცემის თანახმად, ფუერტიში გაიარა წმინდა პატრიკმა და აქ დიაკვანი დატოვა სამონასტრო ცხოვრების დასაწყებად.
სქოლიო
კატეგორია:როსკომონის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
კნიაზევო (არხანგელის რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 20 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 31 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
ანდრია აბრამიშვილი
ანდრია აბრამიშვილი (დ. 10 აპრილი, 1910, გურჯაანის რაიონი, სოფელი ბაკურციხე — გ. 10 ოქტომბერი, 1983, თბილისი) — ქართველი მკვლევარი, ჟურნალისტი, ფილოლოგი.
დაამთავრა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი ლინგვისტ–კავკასიისმცოდნის სპეციალობით 1939 წელს.
1933 წელს დაამთავრა გურჯაანის პედაგოგიური ტექნიკუმი. მუშაობდა ლენინგრადის მ. სალტიკოვ–შჩედრინის სახელობის საჯარო ბიბლიოთეკაში დაიწყო. 1941 წელს ჩაირიცხა ასპირანტურაში და იმავე წელს მოხალისედ წავიდა მეორე მსოფლიო ომში (1941–1945). 1946 წელს კი ისევ ასპირანტურაში დაბრუნდა. 1949–1974 წლებში ლენინგრადის მ. სალტიკოვ–შჩედრინის სახელობის საჯარო ბიბლიოთეკის განყოფილების გამგე იყო. იკვლევდა წიგნთმცოდნეობის, ლიტერატურათმცოდნეობის, ლიტერატურული ურთიერთობებისა და ბიბლიოგრაფიის საკითხებს. ასევე ქართული წიგნის ისტორიას, ბიბლიოგრაფიას, ლიტერატურათმცოდნეობას. ანდრიას მიღებული აქვს საბრძოლო ჯილდოები.
დისერტაცია დაიცვა 1948 წელს თემაზე — „ქართული წიგნების ბეჭდვა საქართველოს საზღვრებს გარეთ (რომი და მოსკოვი)“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ელნურ ალაჰვერდიევი
ელნურ ალაჰვერდიევი (Elnur Marat oğlu Allahverdiyev; დ. 21 აპრილი, 1978, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, აზერბაიჯანის VI მოწვევის პარლამენტის წევრი.
ცხოვრება
ელნურ ალაჰვერდიევი დაიბადა 1978 წლის წლის 22 აპრილს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში. 1995-1999 წლებში სწავლობდა აზერბაიჯანის საერთაშორისო უნივერსიტეტის (ABU) სამართლის სპეციალობზე. 1999-2000 წლებში მსახურობდა აზერბაიჯანის შეიარაღებულ ძალებში, ყაზახის რაიონში. 2012-2015 წლებში სწავლობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო ეკონომიკური უნივერსიტეტის იურიდიული მედიაციის სპეციალობზე.
მოღვაწეობა
2001 წლიდან ალაჰვერდიევი „ABC-Telecom„-ის პრეზიდენტია. 2014 წლის 14 ნოემბრიდან 2020 წლის 1 იანვრამდე იყო სლოვენიის საპატიო კონსული აზერბაიჯანში.
2020 წლის 9 თებერვალს ჩატარებულ საპარლამენტო არჩევნებში პარტია ახალი აზერბაიჯანის კანდიდატი გახდა და იასამალის III საარჩევნო ოლქიდან მილი მეჯლისის VI მოწვევის დეპუტატად აირჩიეს, საცაც ხმების 40% მოიპოვა. ელნურ ალავერდიევი, რომელიც უფლებამოსილების შესრულება 2020 წლის 10 მარტიდან დაიწყო, გახდა მილი მეჯლისის ახალგაზრდობისა და სპორტის კომიტეტის, ეკონომიკური პოლიტიკის, მრეწველობისა და მეწარმეობის კომიტეტის, აგრეთვე საანგარიშო კომისიის წევრი.
ოჯახი
ჰყავს სამი შვილი. მამამისი, მარატ ალაჰვერდიევი, იყო აზერბაიჯანის სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსები
პავლე ჭავჭავაძე
პავლე ჭავჭავაძე (Paul Chavchavadze; პოლ ჭავჭავაძე; დ. 27 ივნისი, 1899, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთის იმპერია — გ. 12 ივლისი, 1971, უელფლიტი, მასაჩუსეტსი, აშშ) — ქართული წარმომავლობის ამერიკელი მწერალი. იყო ნიუ-იორკის ქართული სათვისტომოს დაარსების ერთ-ერთი მონაწილე.
ბიოგრაფია
პავლე ჭავჭავაძის მამა ალექსანდრე ჭავჭავაძე იყო რუსეთისა და საქართველოს არმიების გენერალ-მაიორი, ხოლო დედა დედოფლის ფრეილინა მარია პავლეს ასული როძიანკო. ალექსანდრე ჭავჭავაძე და მარია როძიანკო 1897 წელს პეტერბურგში დაქორწინდნენ და 1899 წლის 27 ივნისს იქვე შეეძინათ უფროსი ვაჟი პავლე. მის გარდა ჰყავდათ ორი შვილი გიორგი და მარინა. მარია და ალექსანდრე 1915 წელს დაშორდნენ. მოგვიანებით მარია როძიანკო თავად ტრუბეცკოის გაჰყვა ცოლად და შვილებით ინგლისში გადასახლდა. ალექსანდრე კი 1917 წლის რევოლუციის შემდეგ საქართველოში დაბრუნდა.
პავლე ჭავჭავაძემ 1917 წელს დაამთავრა გიმნაზია. პეტერბურგიდან მამასთან წინანდალში ორჯერ იყო ჩამოსული. რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ კი ინგლისში გადასახლდა. დაამთავრა ტრინიტი კოლეჯი, სადაც მეგობრობდა ვლადიმერ ნაბოკოვთან.
1922 წელს ლონდონში პავლე ჭავჭავაძე დაქორწინდა რუსეთის იმპერატორის ნიკოლოზ I-ის შვილთაშვილ ნინა გიორგის ასულ რომანოვაზე. 1924 წელს პავლე ჭავჭავაძესა და ნინა რომანოვას შეეძინათ დავითი. 1926 წელს პავლე ჭავჭავაძე ცოლ-შვილით ინგლისიდან აშშ-ში გადასახლდა და ამერიკის მოქალაქეობა მიიღო. მეორე მსოფლიო ომის წლებში პავლე ჭავჭავაძე მაიორის ჩინით მსახურობდა აშშ-ის არმიაში, მისი ვაჟი დავითი — სერჟანტად სამხედრო-საჰაერო ძალებში.
პავლე ჭავჭავაძემ წერა მოგვიანებით 50 წლის ასაკში დაიწყო. პირველი რომანი — „საოჯახო ალბომი“ ავრტობიოგრაფიული ხასიათისაა: ერთ თავში აღწერილია მისი ცხოვრება წინანდალში. 1952 წელს გამოქვეყნდა რომანი „მთები ალაჰისა“, რომელმაც საზოგადოების ინტერესი გამოიწვია და პოპულარობაც მოიპოვა. 1955 წელს გამოქვეყნებულ რომანში — „მამა ვიკენტი“ მოგვითხრობს რუს მღვდელსა და მის ნიუ-იორკელ მრევლზე. 1966 წელს ოქტომბრის რევოლუციის შესახებ გამოცემული წიგნი კი — „რამეთუ იდგა შავბნელი ღამე“ — ხუთი წლის შემდეგ ხელახლა გამოიცა. პავლე ჭავჭავაძის შვილი დავითი იყო მწერალი-პუბლიცისტი, ცენტრალური სადაზვერვო სამმართველოს ოფიცერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 1971 კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ქართველი ამერიკელები პ
აიო-აიოს მუნიციპალიტეტი
აიო-აიოს მუნიციპალიტეტი (Ayo Ayo) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის არომას პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 7 406 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 506 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ევრობასკეტი 2017: ჯგუფი A
ჯგუფი A — ევრობასკეტი 2017-ის პირველი ჯგუფი, სადაც წარმოდგენილნი იყვნენ ისლანდია, პოლონეთი, საბერძნეთი, საფრანგეთი, სლოვენია და ფინეთი. ჯგუფის პირველი მატჩები 2017 წლის 31 აგვისტოს ჩატარდა, ხოლო ბოლო 6 სექტემბერს. ყველა მატჩი ჰელსინკის ჰარტვალ არენაზე გაიმართა ფინეთში.
ცხრილი
ყველა დრო ადგილობრივია (UTC+3).
თადმორის მინტაკა
თადმორი (არაბ.منطقة تدمر) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ჰომსის მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით თადმორის პროვინციაში დაახლოებით 76 942 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 30 823 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
ინტურისტის ავტოფარეხი
ინტურისტის ავტოფარეხი (Гараж «Интуриста») — მრავალსართულიანი ავტოფარეხის შენობა მოსკოვში, სუშევსკის მაგისტრალზე, რომელიც 1934 წელს, არქიტექტორ კონსტანტინ მელნიკოვის პროექტით აშენდა, ვ. ი. კუროჩკინთან თანაავტორობით. ავტოფარეხი განკუთვნილი იყო სასტუმრო ინტურისტის ავტომობილებისთვის.
ინტურისტის ავტოფარეხის შენობა საბჭოთა ავანგარდული არქიტექტურის ძეგლია.
ისტორია
1929 წელს ჩამოყალიბებული სსრკ-ის საზღვარგარეთის ტურიზმის სახელმწიფო სააქციონერო საზოგადოება „ინტურისტი“, თავდაპირველად არ ფლობდა საკუთარ მატერიალურ ბაზას. 1933 წელს, „ინტურისტი“ და საკავშირო აქციონერთა საზოგადოება „ოტელი“ გაერთიანდა და ინტურისტმა თავის მართვაში რამდენიმე სასტუმრო, რესტორანი და ავტოტრანსპორტი მიიღო. ყოველწლიურად მზარდი მატერიალური ბაზით, „ინტურისტი“-სთვის საჭირო გახდა ახალი ავტოფარეხის აშენება, რომელიც მოემსახურებოდა საკავშირო საზოგადოების ავტომობილებს.
ნახევარმთვარის განვითარების პროექტი
ნახევარმთვარის განვითარების პროექტი — მშენებარე ცათამბჯენების კომპლექსი კასპიის ზღვის სანაპიროზე, აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში, რომელიც შედგება ხელოვნური კუნძულის სასტუმროსგან (ნახევარმთვარის სასტუმრო), ბიზნეს ცენტრისგან (ნახევარმთვარის ქალაქი), რეზიდენციისა და სავაჭრო და გასართობი ცენტრი (ნახევარმთვარის ადგილი).
ინტურისტის ავტოფარეხი
ისტორია
ავტოფარეხის პროექტის შემუშავება დაევალა მოსკოვის № 7 არქიტექტურულ-გეგმურ სახელოსნოს, რომელსაც კ. ს. მელნიკოვი ხელმძღვანელობდა. შენობის ნახაზების სამუშაო ვერსია შეასრულა სახელოსნოს არქიტექტორმა ვ. ი. კუროჩკინმა. ეს იყო ტიპური კონსტრუქტიული საწარმოო ნაგებობა, რომელსაც უხვად ბრტყელი შუშიანი ფასადი ჰქონდა. პროექტირების მხოლოდ ბოლო ეტაპზე ჩაერთო კ. ს. მელნიკოვი. ბახმეტიევისა და ნოვორიაზანსკის ქუჩაზე მდებარე ავტოფარეხისგან განსხვავებით, რომელიც სრულად მელნიკოვის მიერ შესრულებულია, ინტურისტის ავტოფარეხი მოითხოვდა მხოლოდ ფასადების „არქიტექტურულ გაფორმებას“ და ინჟინერ-ტექნოლოგების მიერ პროექტირებულ ტიპურ კონტრუქციულ გადაწყვეტილებებს. მელნიკოვი, საერთო მოცულობით-სივრცული კომპოზიციისა და შენობის გეგმის შეცვლის გარეშე, მკვეთრად შეცვალა ავტოფარეხის ფასადების კომპოზიცია, სადაც შეიტანა ხატოვნება, პლასტიკა და დინამიკა.
ინტურისტის ავტოფარეხის მთავარი ფასადი, როგორც მელნიკოვის სხვა შენობა-ნაგებობების ფასადები, შემუშავებულია როგორც ერთიანი ხატოვანი კომპოზიცია სხვადასხვა გეომეტრიული ფიგურების, რომელიხ იღებს წრის, ტრაპეციისა და მართკუთხედის ფორმას. ავტოფარეხის ფასადი არქიტექტორის მიერ გამოისახა, როგორც ეკრანი, რომლის ცენტრში (სპეციალურ წრიულ „ვიტრინაში“) გამუდმებით ციმციმებენ გამვლელი ავტომობილები. დიაგონალი, რომელსაც მელნიკოვი იყენებდა თავისი პროექტების უმეტესობაში (ბახმეტიევის ავტოფარეხი, რუსაკოვის მუზეუმი, ნოვო-სუხარევსკის ბაზარი), ინტურისტის ავტოფარეხის პროექტში, იღებს თავისთავზე კომპოზიციის დომინანტობას ფასადზე: უზარმაზარი წრიული ფანჯრის ქვევიდან დაწყებული, იგი ჭრის მთელ მთავარ ფასადს, გარსუვლის შენობას მარცხნიდან და მასზე უსასრულობის ნიშანს განასახიერებს.
ნახევარმთვარის განვითარების პროექტი
ისტორია
2008 წლის თებერვალში ცნობილმა არქიტექტურულმა გამოცემა skyscrapernews.com–მა გამოაქვეყნა სტატია კორეული კომპანიის „Heerim Architects“–ის პროექტებზე, რომელიც ბაქოში მშენებლობისთვის არის შემოთავაზებული.
ინტურისტის ავტოფარეხი
ისტორია
1990 წელს, მელნიკოვის დაბადების 100 წლისთავზე, ინტურისტის ავტოფარეხი შეიტანეს მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური მნიშვნელობის ძეგლების სიაში.
ნახევარმთვარის განვითარების პროექტი
ისტორია
მთვარის თემატიკის პროექტებს უწოდებენ „ტრადიციული ჩარჩოების მიღმა ცათამბჯენის კონცეფციის თავიდან გამოგონებას“. ეს იყო დაახლოებით ორი ცათამბჯენის კომპლექსი, რომლებიც სავარაუდოდ ბაქოს ყურის მოპირდაპირე ბოლოებში - „სავსე მთვარის ყურე“ და „კასპიან +“ უნდა მდებარეობდნენ. პირველი მათგანი შემოთავაზებული იყო ყურის დასავლეთ კიდეზე მშენებლობისთვის და იგი უნდა შედგებოდეს 158 მეტრიანი 35 სართულიანი დისკის ფორმის სასტუმროსგან, ზღვარზე მდგარი და მაღალსართულიანი საცხოვრებელი კორპუსებისგან "ქარის სასახლე -1 და 2". მათ უნდა დაუკავშირდნენ საერთო პოდიუმი. მეორე კომპლექსი („კასპიის +“) მშენებლობას დაიწყებს ბაქოს ყურის აღმოსავლეთ განაპირას, საზღვაო ნავსადგურთან, თითქოს „სავსე მთვარის ყურეს“ ეწინააღმდეგებოდა.
ინტურისტის ავტოფარეხი
ისტორია
დღეისთვის, ავტოფარეხის შენობას იყენებს რუსეთის ფედერაციის ფედერალური უსაფრთხოების სამსახურის მატერიალურ-ტექნიკური უზრუნველყოფის ავტოტრანსპორტის სამსახური.
ნოვინის მონასტერი
ისტორია
მონასტერი კიევის მიტროპოლიტმა ფოტიმ დააარსა მდინარეების მოსკოვისა და პრესნის შეერთების ადგილზე არსებულ მაღალ ბორცვზე 1425-1431 წლებს შორის.
ინტურისტის ავტოფარეხი
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ავტოფარეხები კატეგორია:მოსკოვის ღირსშესანიშნაობები
ნახევარმთვარის განვითარების პროექტი
პროექტი
ნახევარმთვარის განვითარების პროექტი ნაწილობრივ განთავსდება კასპიის ზღვის წყლებში და ნაწილობრივ ქალაქ ბაქოს სანაპირო ზოლზე. პროექტის ოფშორულ ნაწილში შედის ნახევარმთვარის სასტუმრო, რომელიც პოდიუმთან ერთად განთავსდება სანაპიროდან დაშორებით (დაახლოებით 100 მ) ზღვაში. სასტუმროს უკან, სანაპიროზე განთავსებული იქნება ბიზნეს ცენტრი („ნახევარმთვარის ქალაქი“), საცხოვრებელი მაღლივი კორპუსი და ტრიბუნა („ნახევარმთვარის ადგილი“).
ნოვინის მონასტერი
ისტორია
1540 წელს მონასტერში მიტროპოლიტი იოსები შეხვდა რჟევიდან მოსკოვში მიმავალ რჟევის სასწაულმოქმედ ღვთისმშობლის ხატს, რის შემდეგადაც ივანე IV-ის გადაწყვეტილებით ამ ადგილზე ააგეს ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელობის ტაძარი.
ნახევარმთვარის განვითარების პროექტი
პროექტი
პროექტის ღირებულება დაახლოებით 1.5 მილიარდი აშშ დოლარია.
სქოლიო
კატეგორია: ბაქოს ცათამბჯენები კატეგორია: აზერბაიჯანის არქიტექტურა
ხონესი (ისაბელა)
ხონესი (ოფიციალურად ხონესის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Jones) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 45 628 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 42 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ისაბელას მუნიციპალიტეტები
პოიანა-რუსკე
პოიანა-რუსკე (Poiana Ruscă) — მთის მასივი რუმინეთში, დასავლეთ კარპატებში. თაღისებური კრისტალური მასივია. სიმაღლე 700-1000 მ. მაქსიმალური სიმაღლე 1382 მ (მთა პადეში). აგებულია კრისტალური ფიქლებით. არის მაგნეტიტის, რკინის, თორიუმისა და ტყვიის საბადოები. XIX საუკუნეში მოიპოვებდნენ ოქროს, ვერცხლსა და მარილს.
ნოვინის მონასტერი
ისტორია
დროთა განმავლობაში ტაძრის გარშემო დასახლება გაჩნდა, რომელშიც ცხოვრობდნენ მონასტრის მსახურები, გლეხები და ხელოსნები. სამრევლო ეკლესია აკურთხეს იესო ნავეს ძის სახელზე. სავარაუდოდ აქედან უნდა წარმოქმნილიყო ახლომდებარე დასახლების სახელი „ნოვინსკოე“, ისევე როგორც მონასტრის სახელიც.
როგორც ჩანს, ნოვინსკის მონასტერს ჰქონდა საგუშაგო ტაძრის როლი, რადგან XVIII საუკუნეშიც კი ხშირად „საალყოსაც“ უწოდებდნენ.
მონასტრის გავლენის საზღვრები
1410 წელს მონასტერს გადაეცა სოფელი კუდრინო მინდვრებითა და ტყით მდინარე ხოდინკამდე. საუკუნეში მონასტერმა ვეღარ შეძლო საკუთარ მიწების მოვლა და ნაწილი გასცა იჯარით, მაგრამ XV-XVII საუკუნეებში მან თავად შექმნა დიდი მეურნეობა.
მონასტრის გაუქმება
1736 წლის ხანძარმა მონასტრის დიდი ნაწილი გაანადგურა, ცოტა ხნით ადრე პატრიარქობა გაუქმდა და მონასტერი სინოდალურ პერიოდში გადავიდა. 1746 წელს საქართველოს უფლისწულის სიმონის ქვრივის თხოვნით სინოდმა ნოვინის ბერები სხვა მონასტერში განასახლა, ხოლო მონასტერი მთელი თავისი ადგილ-მამულით გადაეცა ქართველებს. 1764 წელს ეკატერინე II-მ მონასტერი გააუქმა. მონასტრის ეკლესიები მიატოვეს და სიძველის გამო გააუქმეს 1780, 1789 და 1870 წელს.
მონასტრის გაუქმების შემდეგ მის შენობაში განათავსეს სკოლა მოსკოვის გარნიზონის ჯარისკაცების შვილებისთვის. XIX საუკუნის ბოლოსაკენ კი აქ სამხედრო ციხეც კი არსებობდა.
საბოლოოდ მონასტრის ერთ-ერთი გადარჩენილი ეკლესია, ღვთისმშობლის ტაძრად მიყვანების სახელობის ტაძარი დაანგრიეს 1933 წელს. 1934 წელს კი მიწის ის ნაკვეთი, რომელზეც მდებარეობდა ნოვინის მონასტერი გადაეცა კურორტოლოგიის ინსტიტუტს.
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის მონასტრები
იენი-იაშმა
იენი-იაშმა (Yeni Yaşma) — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში.
ტოროს რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლა-უნიონის პროვინციის რაიონები
პოიანა-რუსკე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ქედები
იორდანიის ისტორია
იორდანიის ისტორია მოიცავს იორდანიის არსებობის პერიოდს უძველესი ხანიდან დღემდე. ამ ტერიტორიაზე ადამიანები დასახლებას ჯერ კიდევ ნეოლითის ხანაში იწყებენ, რის შემდეგაც მასზე დიდი გავლენა ჰქონდა ისრაელსა და ეგვიპტეს. გარკვეული პერიოდის მანძილზე იგი სპარსეთისა და ალექსანდრე მაკედონელის იმპერიების შემადგენლობაში იყო, რის შემდეგაც ეს მიწები რომის იმპერიამ დაიპყრო, მისი დაშლის შემდეგ კი ბიზანტიის იმპერიის ხელში გადავიდა. VII საუკუნიდან იორდანია არაბთა სახალიფოს ნაწილი ხდება, რა დროსაც ამ ტერიტორიაზე ისლამი გავრცელდა. შუა საუკუნეების დადგომასთან ერთად იორდანია მამლუქთა ეგვიპტეს დაექვემდებარა, XVI საუკუნიდან კი ოსმალეთის იმპერიამ დაიპყრო. 1916 წელს იორდანია გამოეყო ოსმალეთს, მაგრამ 1917 წელს ბრიტანეთის მანდატში შევიდა. 1946 წელს იორდანიამ საბოლოოდ მოიპოვა დამოუკიდებლობა, რის შემდეგაც მას ისრაელთან პალესტინის გამო რამდენიმე ომის გადახდა მოუწია. უკვე 1970-71 წლებში იორდანიაში სამოქალაქო ომი დაიწყო სულთან ჰუსეინსა და სამხედროებს შორის, რასაც დიდი სისხლის ღვრა მოჰყვა, რის გამოც ეს პერიოდი ისტორიაში „იორდანიის შავი სექტემბრის“ სახელითაა ცნობილი. სამოქალაქო ომი დასრულდა, თუმცა დავა პალესტინისათვის დღემდე გრძელდება.
ანტიკური პერიოდი
ეს ტერიტორიები პირველად აქემენიანთა სპარსეთმა დაიპყრო. მოგვიანებით, ძვ.წ. IV საუკუნეში იორდანიის მიწები ალექსანდრე მაკედონელის იმპერიას დაექვემდებარა, მისი გარდაცვალების შემდეგ კი სელევკიდების იმპერიის შემადგენლობაში გადავიდა. ძვ.წ. II საუკუნეში სელევკიდებს რომის იმპერია იპყრობს და შესაბამისად იორდანიაც მათ ხელში გადავიდა.
ძვ.წ. 165 წელს ნაბატაენებმა დააარსეს იორდანიის სამეფო, რომლის დედაქალაქიც პეტრა იყო. იგი დიდ წინააღმდეგობას უწევდა რომის იმპერიას, რაშიც ისიც ეხმარებოდა, რომ ძირითადი სავაჭრო გზები ეკავა.
ძვ.წ. 106 წელს რომაელებმა დაიპყრეს იორდანიის სამეფო და მიწასთან გაასწორეს პეტრა, რომელიც ამის შემდეგ აღარ აღდგენილა. ამის შემდეგ, საუკუნეების განმავლობაში იორდანია რომის იმპერიის დაქვემდებარებაში იყო, მისი გაყოფის შემდეგ კი ბიზანტიის იმპერიის ხელში გადავიდა. ამ პერიოდში, იორდანიელები ბიზანტიელებს რეგულარულად ეხმარებოდნენ სასანიანთა ირანის წინააღმდეგ ბრძოლაში.
შუა საუკუნეები და ახალი ისტორია
632 წელს არაბთა სახალიფომ ბიზანტიელები განდევნა ახლო აღმოსავლეთიდან, რის შემდეგაც იორდანია მათ ხელში გადავიდა. ამ პერიოდში იორდანიაში მყარად დამკვიდრდა ისლამი და არაბული წეს-ჩვეულებები.
არაბთა იმპერიის დაცემის შემდეგ, იორდანია ეგვიპტელი მამლუქების ხელში გადავიდა. 1517 წელს, ოსმალეთის იმპერიამ ეგვიპტე დაიპყრო, რის შედეგადაც იორდანია ოსმალეთის შემადგენლობაში შევიდა. ოსმალთა ბატონობა საკმაოდ დიდ ხანს, პირველ მსოფლიო ომამდე გაგრძელდა.
პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, 1917 წელს იორდანია, ერაყი, პალესტინა და ქუვეითი დიდი ბრიტანეთის მანდატში გადავიდა. ამ პერიოდში, პალესტინაში, რომელიც მანამდე იორდანიას ეკუთვნოდა, ბრიტანელებმა ებრაელების დასახლება დაიწყეს, რაც გახდა შემდგომი კონფლიქტების დასაბამი.
თურქების გაძევების შემდეგ იორდანიელმა არაბებმა მიიღეს დაპირებული დამოუკიდებლობა. 1922 წელს, იორდანიის ნაწილი გახდა პალესტინა, თუმცა იგი ჯერ კიდევ ბრიტანეთის მანდატში რჩებოდა. 1923 წელს, დროებითი შეთანხმებით იორდანიაში ამირა დაინიშნა. შეთანხმების მიხედვით, თუ ბრიტანეთი საფრანგეთს სირიის დათმობაზე დაითანხმებდა, ამირა თანამდებობას შეინარჩუნებდა. ამრიგად, ვალდებულებები, რომელიც არაბთა დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლას გულისხმობდა ბრიტანეთმა არ შეასრულა.
დამოუკიდებელი იორდანია
მინი|267x267პქ|იორდანიის სამეფო 1948-1967 წლებში იორდანიის სამეფომ დამოუკიდებლობა მხოლოდ 1946 წლის 1 მარტს მიიღო. 1947 წელს გაერომ ბრიტანეთს ურჩია, რომ თავისი მანდატის ქვეშ მყოფი პალესტინა ებრაულ და არაბულ ნაწილებად დაეყო, რასაც არაბების მხრიდან დიდი წინააღმდეგობა და ებრაელთა დასახლებებზე იერიშის მიტანა მოჰყვა. იორდანიის მეფე აბდულა I, რომელიც არაბული ლიგის წევრი იყო, ებრაელთა ლიდერებთან საიდუმლო ხელშეკრულება გააფორმა და მათ მხოლოდ პალესტინის მცირე ნაწილი მოსთხოვა. ომის დაწყების შემთხვევაში, მან პირობა დადო, რომ პატივს სცემდა ებრაული სახელმწიფოს საზღვრებს.
1948 წელს ებრაელებმა დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს, რითაც შეიქმნა ისრაელის რესპუბლიკა, რომელსაც მეორე დღესვე მთელმა არაბულმა სამყარომ გამოუცხადა ომი. იორდანიის არმიამ მაშინვე მოახერხა, რომ დაეპყრო ისრაელში შემავალი მთელი არაბული ნაწილი. ამის შემდეგ იერუსალიმიც კი იორდანიას დარჩა, თუმცა საპასუხოდ ისრაელმა მოახდინა იორდანიის დასავლეთ პროვინციების ოკუპაცია. ამგვარ პირობებში 1949 წლის 3 მარტს იორდანიამ და ისრაელმა საზავო ხელშეკრულებას მოაწერეს ხელი, რომლის მიხედვითაც აღსდგა ძველი საზღვრები და ერთმანეთის ტერიტორიიდან ჯარები გაიყვანეს.
1951 წელს, მეფე თალალის ხანმოკლე მმართველობისას შემოიღეს ლიბერალური კონსტიტუცია, რითაც იორდანიაში კონსტიტუციური მონარქია დამყარდა. 1955 წლიდან იორდანია გაეროს წევრი გახდა.
1957 წლის გადატრიალების შემდეგ, მეფე ჰუსეინმა დაშალა პარლამენტი და აბსოლუტური მონარქია დაამყარა. იგი ასე 1992 წლამდე მართავდა, სანამ პოლიტიკური პარტიების არსებობის უფლება არ დაუშვა.
1967 წელს ისრაელმა იერუსალიმის მეორე ნახევრის ოკუპირება მოახდინა, რის გამოც 200,000 პალესტინელი არაბი იორდანიაში გაიქცა. ამის საპასუხოდ, იორდანიის სამხედრო ძალები არაერთხელ შეიჭრა ისრაელის ტერიტორიაზე. ისრაელის ანგარიშსწორებამ და იორდანიის თავდასხმებმა შეარყია ქვეყნის სტაბილურობა.
1970 წელს პალესტინელმა პარტიზანებმა გაიტაცეს სამი ებრაული სამხედრო ვერტმფრენი და იორდანიაში გადავიდნენ. პარტიზანებსა და მთავრობას შორის სამდღიანი ბრძოლის შემდეგ, იორდანიის მეფემ თავისი ქვეყნიდან პალესტინელების გაძევება გადაწყვიტა, რადგან მისი აზრით ისინი სამეფოს სტაბილურობას უქმნიდნენ საფრთხეს. მომდევნო თვეებში პალესტინელი პარტიზანები დამარცხდნენ, რაც მათი იორდანიიდან გაძევებით დასრულდა. მათი ბოლო ბაზები 1971 წლის ივლისში განადგურდა.
ბევრის აზრით, 1970-იან წლებში მიმდინარე პალესტინელების რეპრესიებმა გამოუთხარა ძირი ჰუსეინის მმართველობას. 1991 წლის ყურის ომის დროს, იორდანია იყო იმ ერთეულ ქვეყანათა რიცხვში, რომელთაც ერაყის მხარი დაიჭირა.
1989 წელს ჰუსეინმა აღადგინა კონსტიტუციური მონარქია, რასაც ახალი საპარლამენტო არჩევნების ჩატარება მოჰყვა. 1992 წელს აღსდგა პოლიტიკური პარტიების შექმნის უფლება. არჩევნები საბოლოოდ მხოლოდ 1993 წელს ჩატარდა. 1994 წელს ისრაელთან სამშვიდობო ხელშეკრულებას მოეწერა ხელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:იორდანიის ისტორია კატეგორია:ახლო აღმოსავლეთის ისტორია ქვეყნის მიხედვით
აზერბაიჯანი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე (2017)
აზერბაიჯანი 2017 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე ისა მელიკოვისა და სანდრა ბიურმანის სიმღერით „Skeletons“ წარდგა, რომელიც დიანა ჰაჯიევამ შეასრულა, რომელიც აზერბაიჯანის საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა შეარჩია 2017 წლის კონკურსისთვის, რომელიც კიევში, უკრაინაში გაიმართა. ჰაჯიევას, როგორც ქვეყნის წარმომადგენლად შერჩევის შესახებ ინფორმაცია 2016 წლის 5 დეკემბერს გახდა ცნობილი, ხოლო შერჩეული სიმღერა 2017 წლის 11 მარტს გამოაცხადეს.
2017 წლის 9 მაისს გამართულ პირველ ნახევარფინალში აზერბაიჯანმა ფინალში მონაწილეობის უფლება მოიპოვა. ნახევარფინალში აზერბაიჯანის შემსრულებელი მერვე ნომრად გამოვიდა და 150 ქულით მერვე ადგილზე გავიდა. 13 მაისს გამართულ ფინალში აზერბაიჯანმა 120 ქულით მე-14 ადგილი დაიკავა.
მიმოხილვა
2017 წლამდე აზერბაიჯანი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე ცხრაჯერ გამოვიდა (2008 წლიდან მოყოლებული). აზერბაიჯანმა 2011 წელს მოიგო კონკურსი სიმღერით Running Scared, რომელიც დუეტმა Eldar & Nigar შეასრულა. 2008 წლის დებიუტის შემდეგ 2014 წლამდე აზერბაიჯანის წარმომადგენლები ყოველწლიურად ხვდებოდნენ კონკურსის პირველ ათეულში, მათ შორის, 2009 წელს სიმღერით „Always“, აისელ თეიმურზადემ და არაშმა მესამე ადგილი დაიკავეს, ხოლო 2013 წელს სიმღერით „Hold Me“, ფარიდ მამადოვმა მეორე ადგილი დაიკავა. 2014 წელს აზერბაიჯანის შედეგი ყველაზე ცუდი იყო: დილარა კაზიმოვამ ფინალში სიმღერით „Start a Fire“ 22-ე ადგილი დაიკავა. 2015 წელს აზერბაიჯანი კონკურსზე კვლავ ელნურ ჰუსეინოვმა (იგი ქვეყნის წარმომადგენელი აზერბაიჯანის დებიუტისას, 2008 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზეც იყო) წარადგინა სიმღერით „Hour of the Wolf“ და მე-12 ადგილი დაიკავა. 2016 წელს სამრა რაჰიმლიმ სიმღერით „Miracle“ მე-17 ადგილი დაიკავა.
შიდა შერჩევა
2016 წლის 23 სექტემბერს აზერბაიჯანის საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა 2017 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე სავარაუდო მონაწილეობის შესახებ განაცხადა, თუმცა სამომავლო შერჩევის შესახებ დეტალები არ დაუკონკრეტებიათ. 2016 წლის 5 დეკემბერს გამჟღავნდა, რომ კონკურსზე აზერბაიჯანს დიანა ჰაჯიევა წარადგენდა. მიუხედავად იმისა, რომ სიმღერის შესახებ არაფერი თქმულა, ჰაჯიევამ ინტერვიუში განაცხადა, რომ მის ექსპერიმენტულ სტილს ევროვიზიაზეც შეინარჩუნებდა. კონკურსისთვის შერჩეული სიმღერა „Skeletons“ 2017 წლის 11 მარტს გახდა საჯაროდ ცნობილი.
ევროვიზიაზე
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსის თანახმად, ყველა სახელმწიფო, გარდა „დიდი ხუთეულისა“ (საფრანგეთი, გერმანია, იტალია, ესპანეთი და გაერთიანებული სამეფო) და მასპინძელი ქვეყნის გარდა, ფინალში მონაწილეობისთვის ვალდებულია ორიდან ერთ-ერთ ნახევარფინალში იასპარეზოს. ნახევარფინალებში პირველ ათეულებში შესული ქვეყნები ფინალში გამოსვლის უფლებას მოიპოვებენ. ევროპის მაუწყებელთა კავშირი წინა კონკურსების შესაბამისად სახელმწიფოებს ექვს ჯგუფად ანაწილებს. 2017 წლის 31 იანვარს გამართული სპეციალური კენჭისყრის შემდეგ კონკურსის მონაწილე სახელმწიფოები ორიდან ერთ-ერთ ნახევარფინალში განაწილდნენ. აზერბაიჯანი 2017 წლის 9 მაისს გასამრთ პირველ ნახევარფინალში მოხვდა და განრიგით შოუს პირველ ნაწილში უნდა გამოსულიყო.
მას შემდეგ რაც 2017 წლის ყველა მონაწილე სახელმწიფოს სიმღერა გახდა ცნობილი, კონკურსანტთა გამოსვლის თანმიმდევრობა შოუს პროდიუსერებმა გადაწყვიტეს, რათა მსგავსი სიმღერები ერთმანეთის გვერდიგვერდ არ აღმოჩენილიყო. აზერბაიჯანს მერვე ნომერი ერგო, ფინეთის შემდეგ და პორტუგალიის წინ.
ნახევარფინალი
დიანა ჰაჯიმოვამ ჯგუფთან ერთად რეპეტიციები 30 აპრილსა და 4 მაისს გაიარა, ხოლო სასცენო ტანსაცმლის რეპეტიციები 8 და 9 მაისს. ნახევარფინალის დასრულების შემდეგ აზერბაიჯანი პირველ ათეულში გამოცხადდა და ფინალში გამოსვლის უფლება მოიპოვა. შემდეგში ცნობილი გახდა, რომ აზერბაიჯანმა ნახევარფინალში 153 ქულა დაიმსახურა: 63 ქულა სატელევიზიო ხმებით, ხოლო 87 ქულა - ჟიურისგან, რითიც მე-8 ადგილზე გავიდა.
ფინალი
პირველი ნახევარფინალის შემდეგ კვლაფიცირებული ქვეყნების პრეს-კონფერენცია გაიმართა, რომლის დროსაც ფინალში შემსრულებელთა თანმიმდევრობაც განისაზღვრა, რის შემდეგაც აზერბაიჯანს მე-12 ნომერი ერგო. ფინალი 2017 წლის 13 მაისს გაიმართა. აზერბაიჯანმა 120 ქულით მე-14 ადგილი დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:ქვეყნები ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე (2017) კატეგორია:2017 წელი აზერბაიჯანში კატეგორია:აზერბაიჯანი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე
ავთანდილ ადეიშვილი
ავთანდილ ადეიშვილი, ფსევდონიმი ადისეი (დ. 27 ოქტომბერი, 1940 — გ. 10 ოქტომბერი, 2007) — ქართველი მწერალი.
1989 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი.
მუშაობდა სატირისა და იუმორის ჟურნალ „ნიანგის“ ლიტერატურულ მუშაკად, ლიტერატურული განყოფილების გამგედ, პასუხისმგებელ მდივნად, სალიტერატურო ჟურნალ „თანამედროვე რომანის“ მთავარ რედაქტორად, წლების მანძილზე ეწევა ლიტერატურულ მოღვაწეობას.
მიღებული აქვს საქართველოს მწერალთა კავშირის პრემია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:ქართველი მწერლები
ბეტალიასის მუნიციპალიტეტი
ბეტალიასის მუნიციპალიტეტი (Batallas) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ლოს-ანდესის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 19 897 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 742 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
მესტიის მაცხოვრის ეკლესია
მესტიის მაცხოვრის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტის ლაღამის თემში.