cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
2001: კოსმოსური ოდისეა (რომანი)
ფაბულა
„ცივი ომი“ ნაწარმოებში იგრძნობა ცივი ომის, ზესახელმწიფოების დაპირისპირების თემა. ორბიტაზე მოძრავი ატმოური ბომბი, რომელსაც ნაწარმოების ბოლოს დეივიდ ბოუმენი აფეთქებს მისი ახლად შეძენილი შესაძლებლობების შემოწმების მიზნით, ამის ნათელი დადასტურებაა. უნდა აღინიშნოს, რომკლარკს და კუბრიკს შორის გარკვეული სხვადასხვაობა არსებობდა ამ ბომბის სცენის კონსტრუქციაზე.
„ევოლუცია“ ნაწარმოებს ფონად გასდევს ევოლუციის ბიოლოგია, როდესაც ადამიანი, როგორც სახეობა ვითარდება პირველყოფილი, პრიმიტიული პითეკანთროპიდან, თანდათანობით ხვეწს მის უნარ-ჩვევებს. მაგრამ მოულოდნელად მკითხველი აღმოაჩენს, რომ კაცობრიობა მოცემული, დღევანდელი სახით სულაც არ არის ევოლუციის საბოლოო შედეგი. ეს განვითარების მხოლოდ ერთ-ერთი ფაზაა. მაღალგანვითარებული უცხო ცივილიზაციის და დეივიდ ბოუმენის სახით ჩვენ ვხედავთ რომ ევოლუციის შემდეგ საფეხურს შეიძლება წარმოადგენდეს გონების გადატანა არაორგანულ სხეულში (კიბორგის ფენომენი), ხოლო მოგვიანებით, ნივთიერი სხეულისგან საერთოდ განთავისუფლება და თავისებური, ენერგეტიკული სახით არსებობა.
„კოსმოსური ფრენები“ ნაწარმოების შექმნის დროს, 1968 წელს ადამიანს მთვარეზე ჯერ არ დაედგა ფეხი. მიუხედავად ამისა, ფრენის სცენები დამუშავებულია უკიდურესად რეალისტური სიზუსტით. უნდა აღინიშნოს, რომ რომ პირველ ასტრონავტებს მთვარეზე ფეხის დადგმისას დიდი ცდუნება ჰქონდათ მართვის ცენტრში გადმოეცათ ხუმრობა შავი მონოლითის პოვნის შესახებ, თუმცა საბოლოოდ პროფესიონალიზმა გადასძალა და შედეგად არმსტრონგის ისტორიული სიტყვები მივიღეთ. ასტრონავტები ყოველთვის ეუბნებოდნენ კლარკს რომ მათ ზუსტად ისე იფრინეს და ზუსტად ის შეგრძნებები გამოსცადეს, რაც რომანშია აღწერილი. კლარკისთვის ეს დიდი პასუხისმგებლობა აღმოჩნდა.
ციკლი
„2001, კოსმოსური ოდისეა“ ხსნის ოქტალოგია (სხვა კლასიფიკაციით სეპტალოგია) „ოდისეას“. მის უშუალო გაგრძელებას წარმოადგენს „2010, ოდისეა ორი, 2061, ოდისეა სამი“ და „3001, საბოლოო ოდისეა“. ამით იხურება ოდისეას პირველი კოსმოსური ნაწილი და შემდეგ „2001, დაკარგული სამყაროების“ გავლით (რომელიც ზოგიერთი კლასიფიკაციით მიეკუთვნება ოდისეის სამყაროს, ზოგით კი არა) იხსნება სამნაწილიანი დროით ოდისეა - „დროის თვალი, მზის ქარიშხალი“ და ოქტალოგიის ბოლო, ფინალური წიგნი - „პირველქმნილები“.
სხვაობა ფილმთან
მიუხედავად იმისა რომ ფილმი და წიგნი ერთდროულად იქმნებოდა, უნდა ითქვას რომ ფილმი წიგნის გამარტივებულ ვერსიას წარმოადგენს და მასში ბევრი რამ გამოტოვებული ან გამარტივებულია. სხვაობა ფილმს და წიგნს შორის გამოწვეული იყო როგორც იმდროინდელი ტექნიკურ-ეკონომიკური შესაძლებლობებით, ასევე კლარკის და კუბრიკის შეხედულებების სხვადასხვაობით. ყველაზე დიდი სხვაობა მდგომარეობს დანიშნულების პლანეტის შეცვლასა (წიგნში სატურნი, ფილმში იუპიტერი) და ჰალ-ის სიკვდილის ვერსიაში. გარდა ამისა, ფილმში არის შედარებით ნაკლებად მნიშვნელოვანი როგორც სტილისტურ0-დეკორაციული, ასევე შინაარსობრივი სხვაობები.
მაშინ როდესაც წიგნის სტილი უფრო თანმიმდევრული, თხრობით-ლოგიკურია, ფილმი უპირატესად ვიზუალურ ეფექტებს და თეატრალურ დეკორაციებს ემყარება. წიგნში პროფესორი ჰეივუდ ფლოიდი შთამბეჭდავი, ენერგიული და მიზანმიმართული პერსონაჟია, ფაქტობრივად თავად ავტორის განსახიერება. მაშინ როდესაც ფილმში უინტერესო და მოსაწყენი ფრენით დათრგუნული გმირი. იმ ფაქტმა რომ სატურნის რგოლების გადმოცემა იმდროინდელი ტექნიკურ-ეკონომიკური პირობების გამო ბევრად რთულდებოდა, გამოიწვია როგორც ფილმში, ასევე მომდევნო წიგნებში სატურნის იუპიტერით შეცვლა. მოგვიანებით ფილმის პროდიუსერმა, დაგლას ტრუმბალმა სატურნის უფრო დამუშავებული მოდელი თავის სადებიუტო ფილმში „მდუმარე სრბოლა“ გამოიყენა.
მნიშვნელოვანი განსხვავებებია ჰალ-ის, ფრენკ პულის და დეივიდ ბოუმენის ურთიერთობასა და ბოლოს ფრენკ პულის სიკვდილში. არსებითად განსხვავებულია მთავარი ანტენის AE-35 ბლოკთან დაკავშირებული სცენები. ასევე განსხვავდება წიგნის სცენა ფილმის სცენისგან, სადაც დეივიდ ბოუმენი იღებს გადაწყვეტილებას ჰალ-ის გათიშვის შესახებ. წიგნში ბოუმენი ცდილობს ეკიპაჟის დანარჩენი წევრების გაღვიძებას, როდესაც ჰალ-ი საჰაერო ტვირთმიმღების კარს აფეთქებს; ღია კოსმოსში გატყორცნილი ჰაერი ანაბიოზის ჰიპოთერმულ კამერებში მოთავსებულ ეკიპაჟს მყისიერად ჰკლავს და თავად ბოუმენიც სიკვდილის პირზე მიჰყავს. ფილმში მკვდარი ფრენკ პულის გადასარჩენად ბოუმენი კოსმოსში გადის და უკან დაბრუნებულს ხომალდზე ჰალ-ი აღარ უშვებს. სწორედ ეს ხაზი გრძელდება „2010, ოდისეა ორშიც“. ფილმში ჰალ-ის ასეთი ქცევა უფრო ინტრიგებითაა შემოსილი, მაშინ როდესაც წიგნში გარკვევით ნათქვამია, რომ ჰალ-ის ანომალური გადახრა წარმოქმნა დილემამ სიმართლის თქმის და სიმართლის დამალვის მოვალეობებს შორის.
ფილმში არ არის მოხსენიებული დეივიდ ბოუმენის ცნობილი ფრაზა, რომელიც აღმოჩენას აჯამებს: „ღმერთო ჩემო, ის სავსეა ვარსკვლავებით!“
თათრების კონფედერაცია
თათრების კონფედერაცია (ჩინური: 塔塔兒; ძველი თურქული: 𐱃𐱃𐰺; შუა მონღოლური: ᠲᠠᠲᠠᠷ) — XII საუკუნეში მონღოლეთის პლატოზე არსებული ხუთი ძირითადი ტომობრივი კონფედერაციიდან (ხანლიგი) ერთ-ერთი.
სიტყვა თათარი დატანი ( 大檀: და-დან) და ტანტან (檀檀: დან-დან) ტრანსლიტერირებული თავდაპირველად სონგის წიგნში გხვდება როგორც როურანების მეორე სახელი, რომლებიც პროტომონღოლური დონგუ წინაპრები იყვნენ. სონგის და ლიანის წიგნები როურანებს უფრო ადრე მცხოვრებ ხუნუს ხალხებთან აკავშირებს, მაში როდესაც ვეის წიგნი მათ წარმომავლობას დონგუს ხალხს უკავშირებს. ხუ ელინა-ქიანის მოსაზრებით როურანების უმეტესობის ხუნუსგან წარმოიშვნენ, რადრან როურანების პირდაპირი შთამომავლების (განსაკუთრებით აკა თათრების) ენა დიდწილად შეიცავდა თურქულენოვან ხუნუს ელემენტებს. მიუხედავად ამისა ხუნუს ენა ჯერ კიდევ უცნობია. ჩინელი ისტორიკოსები როგორც წესი ხუნუს წარმოშობას სხვადასხვა მომთაბარე ჯგუფებს აწერენ.
როურანები, თათრების სავარაუდო წინაპრები ზაფხულში თანამედროვე მონღოლეთის ტერიტორიაზე ატარებდნენ ხოლო ზამთარში სამხრეთით საძოვრების საძიებლად კვეთდნენ გობის უდაბნოს. როურანებმა V საუკუნეში, დაახლოებით 402 წელს, ხაგანატი დააარსეს. რურანების ქვეშევრდომებს შორის იყო აშინას ტომი, რომლებმაც 552 წელს დაამხეს თავიანთი როურანის მეთაურები და 555 წელს საერთოდ გაანადგურეს ისინი. გადარჩენილი რურანების ერთი შტო გადავიდა დიდი ხინგანის მთიანეთში, რის შემდეგაც ისინი ტანტანის სახელით არიან ცნობილი. დროთა განმავლობაში შეუერთდნენ შივეის ხალხს და შექმნეს და შივეი (大室韋 - დიდი შივეი).
თათრის ეთნონიმის პირველი ზუსტი ტრანსკრიფცია დაიწერა თურქულ ენაზე ორხონის წარწერებზე, კერძოდ, კულ-ტიგინის (732 წ.) და ბილგე-ხაგანის (ახ. წ. 735 წ.) ძეგლებზე როგორც: 𐰆𐱃𐰔⁚𐱃𐱃𐰺⁚𐰉𐰆𐰑𐰣 (ოტუზ თათარ ბოდუნ - ოცდაათი თათარის კლანი) და 𐱃𐰸𐰔⁚𐱃𐱃𐰺 (ტოქუზ თათარ - ცხრა თათარი)   რომელი წარწერებიც თათრების კონფედერაციას აღნიშნავდა. ისტორიოგრაფიაში პროტომონღოლური შივეის ტომები, როგორც წესი, გაიგივებულია დადასთან ან ოცდაათ თათრთან,   ხოლო ცხრა თათარი წყაროებში ხშირად კონკრეტულად თათრებად მოიხსენიება. ცხრა თათარში ტრადიციულად ცხრა დიდი კლანის გაერთიანება იგულისხმება.
ტოქუზ-თათრება და ოტუზ-თათრებს ხშირად მონღოლურად მოლაპარაკეებად მოიაზრებენ, ამის საპირისპიროდ, საბჭოთა აღმოსავლეთმცოდნე ლეონიდ კიზლასოვი ამტკიცებს, რომ ტოქუზ-თათრები და ოტუზ-თათრები თურქულად მოლაპარაკეები იყვნენ, რადგან სპარსი ავტორის X საუკუნის გეოგრაფიულ ტრაქტატში ჰუდუდ ალ-ალამი ნათქვამია, რომ თათრები იყვნენ თოღუზღუზების ნაწილი, რომელსაც მინორსკი აღმოსავლეთ ტიან-შანში მდებარე ქოჩოს სამეფოსთან აიგივებს, რომელიც უიღურმა ლტოლვილებმა უიღურების ხაგანატის დაშლის შემდეგ დაარსეს. ისინი ტოკუზ ოღუზის კონფედერაციას ეკუთვნოდნენ. ამავდროულად, კიზლასოვი ეწინააღმდეგება ორხონის წარწერების თათრების ჩინური წყაროებში ნახსენებ დადებთან გაიგივებას.
სქოლიო
კატეგორია:მონღოლეთის ისტორია კატეგორია:ყოფილი კონფედერაციები
Є̈
Є̈, є̈ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
დამატებითი ინფორმაცია
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:
კოდების ცხრილი
„Ӗ“ უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
ბიესკასი
სქოლიო
კატეგორია:უესკის ქალაქები კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ადამიანის უფლებები ვიეტნამში
მინი|[[ვიეტნამის დროშა]] მინი|[[ვიეტნამის გერბი]] ადამიანის უფლებები ვიეტნამში — ( Nhân quyền tại Việt Nam) დაპირისპირების საგანი ვიეტნამის მთავრობასა და ადამიანის უფლებადამცველ საერთაშორისო ორგანიზაციებსა და დასავლეთის მთავრობებს შორის, განსაკუთრებით შეერთებული შტატების მთავრობას შორის. მოქმედი კონსტიტუციის თანახმად, ვიეტნამის კომუნისტური პარტია ერთადერთია, ვისაც უფლება აქვს მართოს, ყველა სხვა პოლიტიკური პარტიის საქმიანობა. ადამიანის უფლებათა სხვა საკითხები ეხება გაერთიანების, სიტყვის და  პრესის თავისუფლებას.
1994 წლიდან ვიეტნამის ადამიანის უფლებათა დღე ყოველწლიურად 11 მაისს აღინიშნება.
ვიეტნამის მოხსენება ადამიანის უფლებების შესახებ გაეროს ადამიანის უფლებათა საბჭოში
ვიეტნამის საელჩოს ცნობით, გაერომ დაამტკიცა ვიეტნამის ადამიანის უფლებათა ანგარიში. საელჩომ ასევე აღნიშნა, რომ ამ ქვეყნებში ბევრი აფასებს ვიეტნამის განახლებას, მიღწევებს და მკაცრ ერთგულებას ადამიანის უფლებების განმტკიცების საქმეში. ასევე, არსებობდა გარკვეული მოსაზრებები შვილად აყვანის წინააღმდეგ, მაგრამ ისინი უარყოფილ იქნა.
ბოლოდროინდელი მოხსენებები ადამიანის უფლებებთან დაკავშირებით ვიეტნამში
2004 წლის მოხსენებაში ადამიანის უფლებათა პრაქტიკის შესახებ, აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტმა ვიეტნამის ადამიანის უფლებათა დაცვა შეაფასა, როგორც „ცუდი“ და აღნიშნა მიმდინარე „სერიოზული დარღვევები“. ანგარიშის თანახმად, მთავრობამ დააწესა შეზღუდვები სიტყვის პრესის, შეკრებისა და გაერთიანების თავისუფლების მხრივ.
აშშ-ს ბოლოდროინდელ ანგარიშებში იგივე მოსაზრებებია გაჟღერებული და ადამიანის უფლებათა საერთაშორისო ორგანიზაციები, რომლებიც ამ მოსაზრებებს იზიარებენ, მოიცავს Human Rights Watch- ს და არაწარმოდგენილ ერთა და ხალხთა ორგანიზაციას. გაერომ ხაზგასმით აღნიშნა რელიგიური დევნა.
2009 წელს ევროპარლამენტმა გამოხატა შეშფოთება „ვიეტნამში ადამიანის უფლებების დამცველებისა და ოფიციალურად არაღიარებული რელიგიური თემების წევრების მიმართ შეუწყნარებლობის მზარდი ტენდენციის გამო“. იგი მოუწოდებდა მთავრობას, შეწყვიტოს რეპრესიები გამოხატვის, რწმენისა და შეკრების თავისუფლების წინააღმდეგ და გაათავისუფლოს „პოლიტპატიმრები“.
მთავრობა ოფიციალურად ითვალისწინებს რელიგიის თავისუფლებას და ცნობს ბუდისტურ, კათოლიკურ, პროტესტანტულ და მუსლიმურ რელიგიებს. ამასთან, მთავრობა ზედამხედველობს სანქცირებული ჯგუფების სასულიერო პირებს (დანიშვნების დამტკიცებით, მაგალითად) „ეროვნული ერთიანობის“ ინტერესებიდან გამომდინარე.
გამოხატვის თავისუფლება პრობლემად რჩება, ვიეტნამის ხელისუფლება განაგრძობს ეროვნული უსაფრთხოების მკაცრი კანონების გამოყენებას რეჟიმისადმი  კრიტიკულად განწყობილი პირების დასასჯელად. ოფიციალური მედია მკაცრად კონტროლდებოდა მთავრობის ცენზურისა და ხელის შეშლის შედეგად.
შეკრების თავისუფლების შეზღუდვა კვლავ პრობლემად რჩება ვიეტნამში. მთავრობა ცდილობს შეაჩეროს დემონსტრაცია/გაფიცვები. თუმცა, დემონსტრაცია ლეგალურია, როგორც ეს დაწერილია ვიეტნამის კონსტიტუციაში.
2017 წლის მონაცემებით, ვიეტნამში 100-ზე მეტი პოლიტპატიმარი იმყოფებოდა ციხეში ხელისუფლების კრიტიკის ან რელიგიურ რიტუალებში მონაწილეობის გამო, საპროტესტო აქციებში, აქტივიზმში ან პოლიტიკურ პარტიებში მონაწილეობისთვის, რომლებსაც მთავრობა სანქცირებს.
სქოლიო
კატეგორია:ვიეტნამი კატეგორია:ადამიანის უფლებები
მსოფლიო ომი Z (ფილმი)
2007 წელს ბრედ პიტის კომპანია Plan B Entertainment-მა მოიპოვა ფილმის გადაღების უფლება, ხოლო რეჟისორად მოიწვია მარკ ფორსტერი. 2009 წელს სცენარისტად დაინიშნა მეთიუ მაიკლ კარნაჰანი. ფილმის გადაღებები დაიწყო მალტაში 2011 წლის ივლისში, შემდეგ გაგრძელდა გლაზგოსა და ბუდაპეშტში. თავდაპირველად ფილმის გამოშვება დაგეგმილი იყო 2012 წლის დეკემბერში, მაგრამ გარკვეული პრობლემების გამო გამოშვება გადაიდო 2013 წლისთვის. მესამე აქტის გადასაწერად დაქირავებული იქნა დეიმონ ლინდელოფი, მაგრამ დროის უქონლობის გამო მან ვერ შეძლო სცენარის დასრულება და მის მაგივრად მოვიდა დრიუ გოდარდი. ხელახალი გადაღებები მიმდინარეობდა 2012 წლის სექტემბრიდან ოქტომბრამდე.
ფილმის პრემიერა გაიმართა 2013 წლის 3 ივნისს ლონდონში. ფილმმა გახსნა მოსკოვის 35-ე საერთაშორისო კინოფესტივალი. ნიუ-იორკსა და ლოს-ანჯელესში ფილმი ნაჩვენები იქნა 2013 წლის 14 ივნისს.
ფილმმა მიიღო დადებითი შეფასებები კინოკრიტიკოსებისაგან. შექება ძირითადად დაიმსახურა ბრედ პიტის შესრულებამ. ფილმი დაახასიათეს როგორც ზომბი ჟანრის რეალისტური აღორძინება. ყველაფრის მიუხედავად, ფილმმა დაიმსახურა კრიტიკაც. საბოლოო ჯამში ფილმი კომერციულად წარმატებული აღმოჩნდა, ბიუჯეტმა შეადგინა 190 მილიონი აშშ დოლარი, ხოლო შემოსავალმა 540 მილიონი დოლარი. რითაც იქცა ყველა დროის ყველაზე შემოსავლიან ზომბი-ფილმად. ფილმის გამოსვლიდან ცოტა ხნის შემდეგ შემქმნელებმა დაანონსეს პროექტის გაგრძელება, თუმცა 2019 წლის თებერვალში ცნობილი გახდა, რომ მეორე ნაწილზე მუშაობა შეწყდა.
ნოვა-აურორა (პარანა)
ნოვა-აურორა (Nova Aurora) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 520 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 866 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.03 კმ²-ზე. ფართობი 474 011 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სმბატ II აშოტიანი
სმბატ II აშოტიანი (Սմբատ Բ Աշոտյան; დ. უცნობია — გ. 1040 ან 1051) — სიუნიქის სამეფოს მესამე მეფე 1040-1044 ან 1051 წლებში.
ბიოგრაფია
სმბატი მიეკუთვნებოდა ცხუკის მთავარ, აშოტიანთა გვარს. დედის ხაზით იგი ვასაკის შვილიშვილი იყო, რომლის სამეფო კარზეც ეწეოდა მოღვაწეობას და მიიღო სამეფო ტახტი, რადგანაც ვასაკს არ ჰყავდა ვაჟი.
1040 წელს სმბატმა 2 000-იანი არმიით ილაშქრა ტაშირ-ძორაგეტის სამეფოში. დვინის შედადიანმა ემირმა აბუ-ლ ასვარმა მის დამხობაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა. 1044 წლისთვის მნიშვნელოვნად დასუსტდა ბაგრატუნების სომხეთი. მუსულმანური საემიროების ლაშქრობების შედეგად განადგურდა სიუნიქის სასულიერო-კულტურული ცენტრი ტათევი. სმბატ II აშოტიანმა მოახერხა ქვეყნის გათავისუფლება, რის შემდეგაც ქვეყანამ მნიშვნელოვან აღმავლობას მიაღწია.
სქოლიო
კატეგორია:სიუნიქის მეფეები
პუშკინის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია
პუშკინის იოანე ნათლისმცემლის ეკლესია (Церковь Иоанна Крестителя) — მოქმედი კათოლიკური ეკლესია პუშკინში. ეკლესია აგებულია 1824-1826 წლებში, კლასიციზმის სტილში.
ეკლესია მიეკუთვნება რომაულ-კათოლიკური ეკლესიის ღვთისმშობლის არქიეპარქიას, შედის ჩრდილოეთ-დასავლეთის დეკანატში. ტაძრის წინამძღვარია ხოსე ფრანსისკო ტეიხერიო გარსია.
ისტორია
ცარსკოე-სელოს პირველი ხის კათოლიკური ეკლესია ააშენეს 1811 წელს ცერემონმაისტერის სახლის ეზოში, მაგრამ ძალიან მალე ეკლესია მცირე მოცულობისა აღმოჩნდა მრევლისთვის.
ამასთან დაკავშირებით იმპერატორმა ალექსანდრე I-მა გამოუყო მრევლს მიწის ნაკვეთი და ასევე ფინანსები ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობისათვის. ეკლესიის პროექტი შეიმუშავეს 1823-1825 წლებში არქიტექტორებმა ლეონე და დომენიკო ადამინებმა. ეკლესიის მშენებლობა მიმდინარეობდა ასევე ვასილი პეტრეს ძე სტასოვის მონაწილეობით.
ეკლესიის საფუძვლის საზეიმო ჩაყრა გაიმართა 1825 წლის 6 ივლისს, რომელშიც მონაწილეობდა სახალხო განათლების მინისტრი. ეკლესიის კურთხევა შედგა 1826 წლის 4 დეკემბერს მინსკის ეპისკოპოს მატვეი ლიპსკის მიერ.
1906-1908 წლებში შენობა სილვიო დანინის პროექტის მიხედვით გააფართოეს. 1923 წელს ეკლესიიდან ფასეულობების ნაწილი დაიტაცეს „მშიერი ვოლგისპირელი ხალხის გამოსაკვებად“. 1938 წლის აპრილში ეკლესია დახურეს. შენობა გადააკეთეს ფიზიკური აღზრდის დარბაზად.
ეკლესიის შენობა დაზარალდა დიდი სამამულო ომის პერიოდში, რის შემვეგაც აღადგინეს და გადასცეს ცარსკოე-სელოს მუზეუმ-ნაკრძალს, როგორც საკონცერტო დარბაზი.
პირველი ღვთისმსახურება აღდგენილ ეკლესიაში შედგა 1991 წლის 17 მარტს, ამ დღეს მსახურებას ესწრებოდა 7 ადგილობრივი კათოლიკე. ღვთისმსახურება ტარდებოდა კვირას და საზეიმო დღეებში.
1997 წელს მრევლმა მუზეუმ-ნაკრძალის ადმინისტრაციასთან ხელი მოაწერა შეთანხმებას ეკლესიის ერთობლივ გამოყენებასთან დაკავშრებით.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კათოლიკური ტაძრები
ვახჯირის უღელტეხილი
ვახჯირის უღელტეხილი (瓦赫吉尔山口, کوتل وجیر) — მდებარეობს ვახანის დერეფნის აღმოსავლეთ ბოლოში ჰინდუქუშზე. ის ავღანეთსა და ჩინეთს შორის არსებული ერთადერთი უღელტეხილია, აკავშირებს ვახანს ტახკორგი-ტაჯიკის ავტონომიურ ოლქთან სინძიანში. უღელტეხილის სიმაღლეა 4,923 მეტრი, თუმცა არ წარმოადგენს საზღვრის გადაკვეთის ოფიციალურ წერტილს. ჩინეთი მას ვახჯირის სამხრეთ უღელტეხილს (南瓦根基达坂) უწოდებს, რადგან ჩინეთის მხარეს ასევე ჩრდილოეთი უღელტეხილიც არსებობს.
მიმოხილვა
ვახჯირის უღელტეხილს სამანქანო გზა არ კვეთს. ჩინეთის მხრიდან მიმდებარე რეგიონში შესვლა მხოლოდ სამხედრო პირებისთვისაა ნებადარტული. ჩინეთმა მთელი საზღვრის გასწვრივ, 92 კილომეტრის სიგრძეზე მავრთულ ხლართის ღობე გაავლო. ურელტეხილიდან 20 კილომეტში აღმოსავლეთით მდებარეობს სასაზღვრო საგუშაგო. 2009 წელს ჩინეთის სახლახო რესპუბლიკის თავდაცვის სამინისტრომ მესაზღვრეებისთვის საზღვრიდან 10 კილომეტრში სამხედრო გზის მშენებლობა დაიწყო. გზა ტაღდუმბაშ პამირის ხეობას მიუყვება და 80 კილომეტრში ყარაყორუმის გზატკეცილს უერთდება. ვახჯირის უღელტეხილის აღმოსავლეთიტ ჩინეთის მხარეს მდებარე მთლიანი ხეობა ვიზიტორებისთვის დაკეტილია, თუმცა ადგილობრივ მაცხოვრებლებს და მწყემსებს ტერიტორიაზე გადაადგილების უფლება აქვთ.
ისტორია
ვახჯირის უღელტეხილი ისტორიული აბრეშუმის დიდი გზის ნაწილია. ითვლება, რომ ამ გზით დაახლოებით 649 წელს დაბრუნდა ჩინეთში დიდი ბუდისტი პილიგრიმი სუანცზანი.
ძირითადად უღელტეხილი წელიწადის განმავლობაში 5 თვე მიუწვდომელია, და დანარჩენი დროის განმავლობაშიც ხანდახან იკეტება. რელიეფი არის ძალიან რთული, თუმცა აურელ სტეინის ჩანაწერების მიხედვით ურელტეხილის მისადგომი ძალიან მარტივია. უღელტეხილის უცხოელების მიერ გავლის რამდენიმე ჩანაწერი არსებობს.
დეიმონ ოლბარნი
დეიმონ ოლბარნი (Damon Albarn; დ. 23 მარტი, 1968) — ინგლისელი მუსიკოსი, მომღერალი და სიმღერების ავტორი, მულტი-ინსტრუმენტალისტი და მუსიკალური პროდიუსერი, ბრიტანული იმპერიის ორდენის მფლობელი. იგი არის ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Blur-ის ლიდერი და წამყვანი ვოკალისტი, ისევე, როგორც ვირტუალური ჯგუფ Gorillaz-ის თანადამაარსებელი, სიმღერების ავტორი და შემსრულებელი. აგრეთვე არის პროექტ The Good, The Bad and The Queen-ის მონაწილე და სხვა პროექტების ინიციატორი და წევრი, როგორიც, მაგალითად, არის ოპერები Dr. Dee და Monkey: Journey to the West.
ვახჯირის უღელტეხილი
სქოლიო
კატეგორია:ავღანეთის უღელტეხილები კატეგორია:ჩინეთის უღელტეხილები
დეიმონ ოლბარნი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დეიმონ ოლბარნი კატეგორია:დაბადებული 23 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:ალტერნატიული როკ-კლავიშისტები კატეგორია:ალტერნატიული როკ-მომღერლები კატეგორია:Blur-ის წევრები კატეგორია:ბრიტანელი ალტერნატიული როკ-მუსიკოსები კატეგორია:Gorillaz-ის წევრები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:Virgin Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:ბრიტპოპ-მუსიკოსები კატეგორია:Parlophone-ის შემსრულებლები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მომღერლები
კონაიკის რაიონი
კონაიკის რაიონი (Distrito de Conayca) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უანკაველიკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 682 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 307 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 35 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 37.79 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაველიკის პროვინციის რაიონები
კალდეარენასი
კალდეარენასი (Caldearenas, Candarenas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ალტო-გალიეგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 192,30 კმ². მოსახლეობა — 226 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ბაგალა
ბაგალა (Bágala) — ქალაქი პანამაში, ჩირიკის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2330 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები კატეგორია:ჩირიკის პროვინციის დასახლებული პუნქტები
იუხარი-ქოლგათი
იუხარი-ქოლგათი (Yuxarı Qolqəti) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
თეოდორე დორანიტი
თეოდორე დორანიტი, ასევე პილელისი (Θεόδωρος Δωρανίτης; გ. 1352, ივლისი) — ბიზანტიელი არისტოკრატი და სამხედრო მოღვაწე ტრაპიზონის იმპერიაში. დორანიტების საგვარელოს გამოჩენილი წევრი. ფართოდ იყო ჩართული ტრაპიზონის სამოქალაქო ომებში.
თეოდორე იყო ძმა პროტოვესტიარი კონსტანტინე დორანიტის. 1349/50 წელს ის ფლობდა მეგას სტრატოპედარხის თანამდებობას და მის ვაჟსა და სიძესთან ერთად დატყვევებული იქნა ალექსი III-ის (მმართ. 1349–1390) მიერ. გათავისუფლებისთანავე, 1351 წლის იანვარში ის პროტოვესტიარის თანამდებობაზე დანიშნეს თუმცა ამბოხებისთვის მალევე ისევ დაატყვევეს. 1352 წლის ივლისში ის იმპერატორმა სიკვდილით დასაჯა.
სქოლიო
კატეგორია:ტრაპიზონის იმპერიის ადამიანები კატეგორია:გარდაცვლილი 1352
უფლისციხის დასავლეთის ეკლესია
უფლისციხის დასავლეთის ეკლესია — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნაქალაქარ უფლისციხეში, ნაქალაქარის დასავლეთით, ქარაფის შუაწელზე. ეკლესია უშუალოდ არ უკავშირდება ნაქალაქარს. ნაგებობასთან მისასვლელი ბილიკი კლდის მასივის დასავლეთით, სოფელ უფლისციხიდანაა. დასავლეთის ეკლესია თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური  ხანით (სავარაუდოა, რომ ეკლესიად გადაკეთებულია ელინისტური ხანის ნაგებობა).
ლიტერატურა
კატეგორია:უფლისციხე
წინაპართა ძახილი
„წინაპართა ძახილი“ (The Call of the Wild) — ამერიკელი მწერლის, ჯეკ ლონდონის 1903 წელს გამოქვეყნებული რომანი. მოქმედება ვითარდება იუკონში (კანადა) 1890-იანი წლების კლონდაიკის ოქროს ციებ-ცხელების დროს - პერიოდში, როდესაც ძლიერ მარხილის ძაღლებზე დიდი მოთხოვნა იყო. ნაწარმოების მთავარი გმირია ძაღლი - სახელად ბეკი, რომელიც სანტა კლარას რანჩოზე ცხოვრობს კალიფორნიაში. მას შემდეგ, რაც მას მოიპარავენ და გაყიდიან მარხილის ძაღლად ალასკაზე, ის უბრუნდება ველურ გარემოს. ბეკი იძულებულია, იბრძოლოს მარხილის სხვა ძაღლებთან, რათა მოიპოვოს უპირატესობა მკაცრ კლიმატში. საბოლოოდ, ის კარგავს მოთვინიერებული ცხოველის ცივილიზებულ სახეს, იბრუნებს მისი მოდგმის პირველყოფილ ინსტინქტებს და სწავლობს, როგორ უნდა გახდეს ველურ სამყაროში ლიდერი.
ლონდონმა წელიწადზე მეტი დაჰყო იუკონის ტერიტორიაზე და შეაგროვა მასალები ამ წიგნისთვის. რომანი თავდაპირველად 1903 წლის ზაფხულში გამოვიდა სერიებად ჟურნალ „The Saturday Evening Post“-ში, ერთი თვის შემდეგ ის წიგნად გადაკეთდა. წინაპართა ძახილის დიდმა პოპულარობამ და წარმატებამ სახელი გაუთქვა ლონდონს. ნაწარმოების ასეთი მიმზიდველობა განაპირობა გადარჩენისთვის ბრძოლის ამბის სიმარტივემ. რომანის პირველი ეკრანიზაცია ჯერ კიდევ 1908 წელს გადაიღეს. მას შემდეგ მის მიხედვით რამდენიმე ფილმია შექმნილი.
ნიკიტა სქოლარი
ნიკიტა სქოლარი (Νικήτας Σχολάρης; აქტიური წლები 1341–1361) — ბიზანტიელი არისტოკრატი და ტრაპიზონის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, მოგვიანებით ასევე ფლობდა მეგას დუქსის ტიტულს. ფართოდ იყო ჩართული ტრაპიზონის სამოქალაქო ომებში, სადაც ის სქოლარების ჯგუფს ხელმძღვანელობდა.
ბიოგრაფია
ნიკიტას მშობლების შესახებ არანაირი ცნობები არ მოგვეპოვება. თუმცა ჯორჯ ფინლი იოანე ლაზოროპულოსის ცნობებზე დაყრდნობით ვარაუდობს, რომ ნიკეტას წარმომავლობა საიმპერატორო გვარდიას (სქოლას) უნდა უკავშირდებოდეს, რომლის წევრებმაც კონსტანტინოპოლის დაცემის (1204) შემდეგ სავარაუდოდ ტრაპიზონის იმპერიას შეაფარეს თავი და შესაძლოა ნიკიტაც მათი შთამომავალი ყოფილიყო.
ნიკიტას გამოჩენა ისტორიულ წყაროებში ტრაპიზონის სამოქალაქო ომეს უკავშირდება, რომელიც ირინა პალეოლოგოსის (მმართ. 1340–1341) მმართველობის პერიოდში დაიწყო, სადაც ის სებასტოს ჭანიხიტის მხარდამხარ ებრძოდა იმპერატორ ირინას და ამიძანტართა პარტიას. დამარცხებული ნიკიტა, გრიგორი მიზომატთან ერთად კონსტანტინოპოლში გაიხიზნა, სადაც მათ მიხეილ კომნენოსი მიიმხრეს. მათ არ ყოფნაში ტრაპიზონის იმპერიაში პოლიტიკური ვითარება შეიცვალა, დედოფალი ირინა ანა კომნენოსმა (მმართ. 1341–1342) ჩაანაცვლა. მიხეილ კომნენოსი ბიზანტიის იმპერატორ იოანე VI კანტაკუზენის მხარდაჭერით, კაპიტან-გენერალ ნიკიტა სქოლარისა და გრიგორი მიზომატთან ერთად, ბიზანტიის სამხედრო ფლოტით, 1341 წლის 30 ივლისს კონსტანტინოპილიდან ტრაპიზონში ჩავიდა. მეორე დღესვე ანას მომხრეებმა შეთქმულები დაამარცხეს და მიხეილი ჯერ უნიეს, ხოლო შემდეგ ლიმნიას ციხეში გამოკეტეს.
ნიკიტა და გრიგორი მიზომატი სერიოზულ დაზიანებას გადაურჩნენ და როგორც მიქაელ პანარეტოსი გვამცნობს, ისინი ვენეციელთა ფლოტით კონსტანტინოპოლში დაბრუნდნენ, სადაც მათ ასევე გაჰყვა კონსტანტინე დორანიტი, მისი ვაჟი იოანე და გრიგორი მიზომატის ძმა მიხეილი. 1341 წლის 10 სექტემბერს ისინი კონსტანტინოპოლში ჩავიდნენ, სადაც ამჯერად მიიმხრეს იოანე კომნენოსი, ვისთან ერთადაც 1342 წლის 17 აგვისტოს გენუელთა ფლოტით დატოვეს კონსტანტინოპოლი და 4 სექტემბერს დაბრუნდნენ ტრაპიზონში, დაამხეს ანა კომნენოსი და იოანე იმპერატორად აკურთხეს.
არისტოკრატები რომლებმაც იოანე III კომნენოსი (მმართ. 1342–1344) ტახტზე აიყვანეს, მალე მის მიმართ უკმაყოფილებას იჩენდნენ. ნიკიტამ მიხეილი ლიმნიის ციხიდან გაათავისუფლა და 1344 წლის მაისში ის ტახტზე დასვეს, ხოლო იოანე წმ. საბას მონასტერში გაგზავნეს. სანაცვლოდ მიხეილმა ნიკიტას მეგას დუქსის ტიტული უბოძა და სქოლართა პარტიის სხვა წევრებიც დააწინაურა.
სქოლარების დაწინაურებამ ტრაპიზონელი მოსახლეობის უკმაყოფილება გამოიწვია, რომლებიც აჯანყდნენ ოლიგარქსიის წინააღმდეგ. 1345 წლის, ნოემბერში იმპერატორმა ნიკიტა მის სხვა პარტიის წევრებთან ერთად დაატყვევა. თუმცა ის მალევე გაანთავისუფლა და 1349 წლის 13 დეკემბერს მეგას დუქსის თანამდებობაზე აღადგინა. ნიკიტამ საკუთარი პოზიციები სასახლის ინტენდენტის, მიხეილ სამსპონის ქალიშვილთან ქორწილით გაამყარა. 22 დეკემბერს ნიკიტა აჯანყდა, დაამხო მიხეილი და ტახტზე იოანე აიყვანა, რომელიც ალექსი III-ის (მმართ. 1349–1390) სახელწოდებით გამეფდა.
ამ პერიოდიდან ნიკიტას ძალაუფლება თანდათან ირყევა. ახალგაზრდა იმპერატორის ტახტზე აყვანით ისარგებლეს მოუსვენარმა არისტოკრატებმა და სამოქალაქო არეულობა წამოიწყეს. თეოდორე დორანიტმა ნიკიტა შეიპყრო. 1352 წელს იმპერატორმა მეამბოხეები კენხრინას ციხეში გამოკეტა, სადაც თეოდორე დორანიტი, საგვარეულოს სხვა წევრებთან ერთად სიკვდილით დასაჯა. ამით ისარგებლა ნიკიტამ და 1352 წლის ივლისში ძალაუფლების დაბრუნება მოახერხა. თუმცა ამ პერიოდისთვის ალექსის გამყარებული ჰქონდა პოზიციები და არ საჭიროებდა ნიკიტას. 1354 წლის ივნისში ნიკიტა კერასუნტში გაიქცა, სადაც მის მომხრეებთან ერთად წინააღმდეგობისთვის მოემზადა. აჯანყებულები სამი თვის განმავლობაში იმპერატორთან მოლაპარაკებას აწარმოებდნენ. შემდეგი წლის მარტში ნიკიტა, მისი ვაჟი პარაკოიმომენოსი და პროტოვესტიარი ბასილ ჩუპაკესი ფლოტით ტრაპიზონის დალაშქრვას შეეცადნენ, რაც წარუმატებლად დასრულდა. იმავე თვეში, იმპერატორმა ფლოტით დაიკავა კერასუნტი. თუმცა ამ დროს ნიკიტა კენხრინას ციხეში იმყოფებოდა, რომელიც აჯანყებულების უკანასკნელ ბასტიონს წარმოადგენდა. ალექსიმ კეხრინა მალევე ალყაში მოაქცია. ნიკიტა კენხრინას ოქტომბრის თვემდე იცავდა, რის შემდეგაც ის იმპერატორს დაუთმო.
მიუხედავად იმისა, რომ ნიკიტამ ცხოვრების დანარჩენი პერიოდი ტრაპიზონში ტყვეობაში გაატარა, ალექსიმ მისდამი პატივისცემის გამოსახატავად ნიკიტას დაკრძალვის ცერემონიალზე თეთრი კაბით შეიმოსა, რაც გლოვის ნიშანს წარმოადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ტრაპიზონის იმპერიის ადამიანები კატეგორია:გარდაცვლილი 1361
თეობრომინი
თეობრომინი — ალკალოიდი, რომელიც მიიღება კაკაოს მარცვლების ჩენჩოსგან, ასევე მზადდება სინთეზურადაც. თეობრომინი თეთრი, უსუნო, მწარე ფხვნილია. წყალში ცუდად იხსნება, ტუტეებსა დ მჟავებში იხსნება კარგად. არის სპაზმოლიზური საშუალება. ასტიმულირებს გულის მოქმედებას, აფართოებს გულის გვირგვინოვან სისხლძარღვებს და ბრონქების კუნთებს, აძლიერებს შარდის გამოყოფას. ძირითადად იყენებენ ჰიპერტონიული დაავადების და გვირგვინოვანი სისხლძარღვების სპაზმების დროს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ალკალოიდები
ოკსენ მირზოიანი
ოკსენ მირზოიანი (Օգսեն Միրզոյան; დ. 11 ივნისი, 1961, ანგეღაკოთი, სომხეთის სსრ) — კარიერადასრულებული საბჭოთა სომეხი ძალოსანი. არის ევროპის, მსოფლიო და ოლიმპიური ჩემპიონი. 1984 წელს მიანიჭეს საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატის წოდება, ხოლო 1998 წელს მიენიჭა სომხეთის დამსახურებული მწვრთნელის წოდება.
ბიოგრაფია
ოკსენ მირზოიანი დაიბადა 1961 წლის 11 ივნისს სოფელ ანგეღაკოთში, სიუნიქის პროვინციაში სომხეთის სსრ-ში. 1965 წელს ოჯახი საცხოვრებლად სოფელ ბაღრამიანში, ვაღარშაპატის რეგიონში გადავიდა. 1977 წელს დაიწყო ძალოსნობაში ვარჯიში აშოტ ვილასიანას ზედამხედველობის ქვეშ.
1981 წელს მიროზიანი გახდა სსრკ-ის ძალოსანთა ეროვნული ნაკრების წევრი. 1983 წლის ძალოსნობის მსოფლიო ჩემპიონატისა და ამავე წლის ძალოსნობის ევროპის ჩემპიონატის მოგებით მირზოიანი გახდა ევროპიდა და მსოფლიო ჩემპიონი. ორივე ტურნირის მსვლელობისას მირზოიანმა მსოფლიო რეკორდები დაამყარა როგორც ატაცსა და აკვრაში, ისე მთლიან წონაში (56 კგ კატეგორიაში). 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიადის ბოიკოტის გამო, იმ წელს მირზოიანმა ვერ მიიღო აღნიშნულ ტურნირში მონაწილეობა. როგორც მსოფლიო ჩემპიონი, იგი ხსენებულ ოლიმპიადაზე ოქროს მედლის მოგების მთავარ ფავორიტად ითვლებოდა.
1988 წლის დასაწყისში მირზოიანის მეტოქემ, ნენო ტერზისკიმ დოპინგ ტესტი ჩააგდო რის გამოც ძალოსნობას ჩამოაცილეს. სეულში გამართულ 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაში მან მეორე ადგილი დაიკავა (პირველზე მიტკო გრაბლევი გავიდა). თუმცა გრაბლემაც ჩააგდო დოპინგ ტესტი და დისკვალიფიკაცია მიიღო ამისთვის. ამგვარად, ოლიმპიური ჩემპიონის ტიტული და ოლიმპიური ოქროს მედალი ოკსენ მირტოიანს გადაეცა.
1991 წელს ოკსენ მირზოიანმა ძალოსანის კარიერა დაასრულა. მოგვიანებით მუშაობა მწვრთნელად დაიწყო. იგი გახდა სომხეთის ძალოსანთა ეროვნული ნაკრების მთავარი მწვრთნელი. 1998-2004 წლებში იყო სომხეთის ძალოსანობის ფედერაციის თავმჯდომარე. 2004 წლის მდგომარეობით, მირზოიანი იყო სომხეთის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის ვიცე-პრეზიდენტი და ძალოსნობაში ერევნის სპორტ-სკოლის დირექტორი. 2013 წლის 9 მარტს მირზოიანი ხელახლა აირჩიეს სომხეთის ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტის ერთ-ერთ ვიცე-პრეზიდენტად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:სომეხი ძალოსნები კატეგორია:ოლიმპიური მედალოსნები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
იუხარი-ზეინადინი
იუხარი-ზეინადინი (Yuxarı Zeynəddin) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
არალეთის ქუჩა
არალეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ღრმაღელე); ვაზიანის ქუჩიდან იფნის ქუჩამდე. უსახელო ქუჩას არალეთის ქუჩა დაერქვა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ზოგ ცნობარში არალეთის ნაცვლად მითითებულია არადეთის ქუჩა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
შიო არაგვისპირელის ქუჩა
შიო არაგვისპირელის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ახალი კუკია); ადიგენის ქუჩიდან ნესტორ კალანდარიშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 70-იან წლებში. 1875 წელს ქუჩას ეწოდა ქალაქისთავის — იაზონ თუმანოვის (თუმანიშვილის) სახელი, რომელიც ამ რაიონში მიწის დიდ ნაკვეთს ფლობდა. მის სახელს ატარებდა რამდენიმე ქუჩა. 1900 წელს თუმანოვის III ქუჩას თამარის ქუჩა დაერქვა. როგორც ჩანს, თამარ მეფის პატივსაცემად. 1922 წელს შიო არაგვისპირელის სახელი ეწოდა. აქვს 1 შესახვევი (ყოფილი თამარის შესახვევი), 1 ჩიხი.
ლიტერატურა
კატეგორია: ჩუღურეთის  რაიონის ქუჩები
ოს-დე-ხაკა
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ღვინის გზა
„ღვინის გზა“ — საქართველო-ლიეტუვის პირველი ერთობლივი პროექტი. ეს ისტორია საქართველოსა და ლიეტუვაში ვითარდება და მოგვითხრობს სიყვარულზე, თავგანწირვაზე, თავისუფლების წყურვილსა და სამართლიანობაზე. ეს არის სერიალი ორ ქვეყანაზე, რომლებიც მიისწრაფვიან თავისუფლებისკენ.
სერიალის შესახებ
სერიალი ერთი ქალის დაივა მერინოუსკაიტეს ირგვლივ მიმდინარეობს, არქიტექტორ-რესტავრატორი რომელიც საშინელი მკვლელობის მომსწრე გახდა, თავის გადასარჩენად დაივას, გაქცევა და დამალვა უწევს ამ დროს ის ნახულობს ყველაზე უსაფრთხო ქვეყანას და საქართველოში ჩამოდის, სწორედ აქ იპოვნის ის ნამდვილ სიყვარულს.
სანტა-ლუსია (პარანა)
სანტა-ლუსია (Santa Lúcia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 441 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კასკაველის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 925 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33.59 კმ²-ზე. ფართობი 116 858 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ღვინის გზა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ტელესერიალები კატეგორია:2012 წლის ქართული ტელესერიალები კატეგორია:იმედი (ტელეკომპანია)
აუგუსტ შნაიდჰუბერი
220px|მინი|შნაიდჰუბერი 1930 წელს აუგუსტ შნაიდჰუბერი (August Schneidhuber; დ. 8 მაისი, 1887, ბავარია, გერმანიის იმპერია — გ. 30 ივნისი, 1934, მიუნხენი, მესამე რაიხი) — მესამე რაიხის სახელმწიფო მოღვაწე, Sturmabteilung-ის ობერგრუპენფიურერი.
პირველ მსოფლიო ომში მიიღო I და II ხარისხის რკინის ჯვარი და საპატიო ჯვარი ფრონტელთათვის. 1928 წელს გაწევრიანდა SA-ში, იმავე წელს დაინიშნა ჯგუფი „სამხრეთის“ ფიურერად, 1931 წლიდან კი იყო „დასავლეთის“ ჯგუფის ფიურერი. 1932 წლიან იკავებდა მიუნხენის VII ობერჯგუფის ფიურერის პოსტს. იმავე წელს გახდა რაიხსტაგის დეპუტატი, ხოლო 1933 წლის 7 აპრილიდან იყო მიუნხენის პოლიციის ხელმძღვანელი.
მოკლეს გრძელი დანების ღამის დროს, 1934 წლის 30 ივნისს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1934 კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ნაცისტები კატეგორია:მოკლული გერმანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:გრძელი დანების ღამეს მოკლულები კატეგორია:რაიხსტაგის დეპუტატები (ვაიმარის რესპუბლიკა) კატეგორია:რაიხსტაგის დეპუტატები (მესამე რაიხი)
თეოგნიდე მეგარელი
თეოგნიდე მეგარელი — ძველი ბერძენი პოეტი, მოღვაწეობდა ძვ. წ. VI საუკუნეში მეგარაში. მიეკუთვნებოდა წარჩინებულთა ფენას. როგორც არისტოკრატიული პარტიის წარმომადგენელი, მონაწილეობდ აპოლიტიკურ ბრძოლებში. დემოკრატიის გამარჯვების შემდეგ დიდი ხნით გააძევეს. მისი პოეზია პოლიტიკური ხასიათისაა, გამსჭვალულია პესიმიზმით და გნომური ხასიათით. ჩვენამდ მოაღწია ელეგიური დისტიქტით გამართულმა 1389 კარედის შემცველმა კრებულმა, რომლიც პირველი ნაწილი წარმოადგენს ზნეობრივი ხასიათის დარიგებებს, ხოლო მეორე ნაწილი სატრფიალო შინაარსისაა. თეოგნიდეს პოპულარობა განაპირობა „ბრძნულმა ნაკვესებმა“, რომლებიც მომდევნო პერიოდების ბერძენი და რომაელი პოეტების შთაგონების წყარო გახდა.
ბერბა
ბერბა (Berbá) — ქალაქი პანამაში, ჩირიკის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 050 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები კატეგორია:ჩირიკის პროვინციის დასახლებული პუნქტები
თეოგონია
ლიტერატურა
კატეგორია:მითოლოგია კატეგორია:რკინის ხანის საბერძნეთი
ფურგონი (ავტომობილი)
ფურგონი (fourgon; van) — დახურული ძარას მქონე ავტომობილის სახეობა მაღალი ტევადობით, დიდი ოდენობით ხალხის ან ტვირთის გადასაზიდად. ფურგონი ზომით, ჩვეულებრივ აღემატება მსუბუქ ავტომობილებს და ჩამოუვარდება სატვირთოებს. სახეობის მიხედვით კი სპორტულ უნივერსალზე შეიძლება დიდიც იყოს და პატარაც.
ტერმინის წარმომავლობა და გამოყენება
სახელწოდება „ფურგონი“ მომდინარეობს ფრანგული სიტყვისგან fourgon, რაც ნიშნავს საბარგო ვაგონს. ხოლო ინგლისურში გავრცელებული დასახელება van მომდინარეობს სიტყვისგან caravan (ქარავანი) და აღნიშნავს გადახურული საზიდრების მწკრივს, რომლის მეშვეობითაც სავაჭრო საქონელი გადაჰქონდათ შორ მანძილზე აღმოსავლეთის ქვეყნებში (თანამედროვე ინგლისურში „ქარავანს“ საცხოვრებელ ფურგონსაც უწოდებენ).
სრულგაბარიტიანი ფურგონი
მინი|[[ფორდი|ფორდის ფურგონი განცალკევებული შასით, საქონლის გადასაზიდად|220px]] სრულგაბარიტიან ფურგონებს უწოდებენ გაზრდილი სამგზავრო-სატვირთო სივრცის მქონე, მაღალჭერიან სახეობებს, რომელთაც გააჩნია მცირე ზომის კაპოტი, ძრავას სათავსის დიდი ნაწილი კი სალონშია შეჭრილი და წინა დასაჯდომი სავარძლები, შედარებით მაღლაა განთავსებული.
სრულგაბარიტიან ფურგონებს, უმეტესად დამატებული აქვს საგანგებო აღჭურვილობა, ქარხნულად ან ცალკე კომპანიების მეშვეობით და გამოიყენება სასწრაფო დახმარების მანქანებად, სატელევიზიო სადგურებად, მოძრავ სტუდიებად, სამაცივრე სატვირთოებად, აგრეთვე საცხოვრებელ ფურგონებად, ხალხის ბარგიანად ტრანსპორტირებისთვის სასტუმროებსა და აეროპორტებში, სკოლის მოსწავლეთა გადასაყვანად და ზოგჯერ მიკროავტობუსებადაც.
სქოლიო
კატეგორია:ავტომობილები
ფარნაოზ ბატონიშვილი
მინიატიურა|ფარნაოზ ბატონიშვილი ფარნაოზ ბატონიშვილი (ბაგრატიონი) (დ. 1775 — გ. 30 მარტი, 1852) — ერეკლე II-ისა და დარეჯან დედოფლის შვილი. 1801 წელს თავის უფროს ძმასთან იულონთან ერთად ებრძოდა რუსეთის ხელისუფლებას საქართველოს დამოუკიდებლობისათვის. 1805 წელს ვორონეჟში გადაასახლეს. შემდეგ პეტერბურგში ცხოვრობდა, მაგრამ რუსეთის სამსახურში არ შესულა.
1843 წლის 18 ივნისს, საქართველოს სამეფო ოჯახის წევრებს (ფარნაოზი ერეკლეს ძე; გიორგის ძეები: თეიმურაზი, მიხეილი, ილია, ოქროპირი, ერეკლე; იულონის ძეები: ლუარსაბი და დიმიტრი; იოანეს შვილიშვილი - იოანე; ბაგრატ გიორგის ძის შვილები: დავითი და ალექსანდრე; კონსტანტინე დავითის ძე; იმერეთის მეფის გიორგი ალექსანდრეს ძის შვილები: ალექსანდრე და დიმიტრი), რუსეთის იმპერატორის ბრძანებით „უვადო“ პენსიაზე დაემატათ „შთამომავლობითი“ პენსიაც.
დასაფლავებულია ალექსანდრე ნეველის ლავრაში.
ოჯახი
thumb|ანა, ფარნაოზ ბატონიშვილის მეუღლე 1995 წელს ფარნაოზ ბატონიშვილი დაქორწინდა ქსნის უკანასკნელი ერისთავის გიორგის ქალიშვილზე ანაზე. ანა გარდაიცვალა სანქტ პეტერბურგში და დასაფლავებულია ალექსანდრე ნეველის ლავრაში.
ფარნაოზს ანასაგან შეეძინა ერთი ვაჟი და ხუთი ქალიშვილი:
სქოლიო
კატეგორია:ქართლ-კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:დაბადებული 1775 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1852
გრემ კოქსონი
გრემ ლესლი კოქსონი (Graham Leslie Coxon; დ. 12 მარტი, 1969) — ინგლისელი მუსიკოსი, მომღერალი და სიმღერების ავტორი, მულტი-ინსტრუმენტალისტი და მხატვარი. იგი არის ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Blur-ის გიტარისტი და მეორე ვოკალისტი, რომელსაც მონაწილეობა აქვს მიღებული კოლექტივის ყველა ალბომის ჩაწერაში (მიუხედავად იმისა, რომ 2002–2008 წლებში სხვა წევრებთან კონფლიქტის გამო Blur-ში არ იყო). 1998 წლიდან იგი სოლო-კარიერითაც დაკავდა. გარდა ამისა, კოქსონი არის ალბომის 13 გარეკანის ავტორი.
პანტიკოსა
პანტიკოსა (Panticosa, Pandicosa) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ალტო-გალიეგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 95,90 კმ². მოსახლეობა — 800 კაცი (2020 წ.).
გრემ კოქსონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გრემ კოქსონი კატეგორია:დაბადებული 12 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:ალტერნატიული როკ-გიტარისტები კატეგორია:Blur-ის წევრები კატეგორია:ინგლისელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:ბრიტპოპ-მუსიკოსები კატეგორია:Parlophone-ის შემსრულებლები
პანტიკოსა
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
მალიქბალი
მალიქბალი (Məlikballı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის უჯარის   რაიონში. 2009 წლის მონაცემებით მოსახლეობის რაოდენობა — 1855 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
ჰაჯინიიათი
ჰაჯინიიათი (Haciniyyət) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ქალაქ ნახიჩევანში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ნახიჩევანის სოფლები
კუენკის რაიონი (უანკაველიკა)
კუენკის რაიონი (Distrito de Cuenca) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უანკაველიკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 167 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 669 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 53 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 50.25 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაველიკის პროვინციის რაიონები
ასმაქონაქი
ასმაქონაქი (Asmakonak) — სოფელი პოსოფის რაიონში, არტაანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 85 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ პოსოფიდან 13 კილომეტრში. 2019 წლის მონაცემებით სოფელში 46 ადამიანი ცხოვრობს.
ლოიდ ოსტინი
ლოიდ ჯეიმზ ოსტინ III (Lloyd James Austin III; დ. 8 აგვისტო, 1953) — ამერიკელი თადარიგის ოთხვარსკვლავიანი გენერალი; ამერიკის შეერთებული შტატების თავდაცვის მდივანი 2021 წლის 22 იანვრიდან. მანამდე მსახურობდა აშშ-ის ცენტრალური სარდლობის (CENTCOM) რიგით მე-12 მეთაურად. იგი სენტკომის პირველი შავკანიანი მეთაური იყო და პირველი შავკანიანი თავდაცვის მდივანია.
ასმაქონაქი
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა სანხოლია, სანყულიე.
სქოლიო
კატეგორია:პოსოფის რაიონის სოფლები
ლოიდ ოსტინი
ცენტრალურ სარდლობამდე ოსტინი იყო აშშ-ის არმიის შტაბის უფროსის მოადგილე (რიგით 33-ე, 2012 წლის იანვრიდან 2013 წლის მარტამდე), აგრეთვე, ერაყში აშშ-ის ძალების ბოლო მეთაური (ოპერაცია „ახალი განთიადი“, 2010-2011), რომელიც 2011 წლის დეკემბერში დასრულდა. შეიარაღებული ძალებიდან წავიდა 2016 წელს და გაწევრიანდა კომპანიების Raytheon Technologies, Nucor და Tenet Healthcare დირექტორთა საბჭოებში.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ლოიდ ოსტინი დაიბადა 1953 წლის 8 აგვისტოს, მობაილში, ალაბამას შტატში და აღიზარდა ტომასვილში, ჯორჯიის შტატში. 1975 წელს მეცნიერებათა ბაკალავრის ხარისხით დაამთავრა შეერთებული შტატების სამხედრო აკადემია (ვესტ-პოინტი), სადაც G1-ის ასეულის მეთაური იყო. 1986 წელს ობერნის უნივერსიტეტის საგანმანათლებლო კოლეჯში მოიპოვა ხელოვნების მაგისტრის ხარისხი განათლების მიმართულებით, 1989 წელს კი ბიზნესის ადმინისტრირების მაგისტრის ხარისხი ბიზნესის მართვის მიმართულებით ვებსტერის უნივერსიტეტში. დამთავრებული აქვს ქვეითი ოფიცრის საწყისი და შემდგომი კურსები, არმიის სამეთაურო-საშტაბო კოლეჯი (CGSC) და არმიის ომის კოლეჯი.
სამხედრო კარიერა
ვესტ-პოინტის აკადემიის დამთავრების შემდეგ ოსტინს უმცროსი ლეიტენანტის სამხედრო წოდება მიენიჭა და გერმანიაში ბაზირებულ აშშ-ის მე-3 მექანიზებულ ქვეით დივიზიაში დაინიშნა.
ამ თანამდებობაზე მუშაობის და ქვეითი ოფიცრის საკარიერო კურსის გავლის შემდეგ დაინიშნა 82-ე საჰაერო-სადესანტო დივიზიონში (ფორტ ბრეგი, ჩრდილოეთ კაროლინა) 508-ე ქვეითი პოლკის მე-2 საჰაერო-სადესანტო ბატალიონის საბრძოლო მხარდაჭერის ასეულის მეთაურად და ასრულებდა 82-ე დივიზიონის 1-ლი ბრიგადის შტაბის ოპერაციების განყოფილების (S-3) ასისტენტის მოვალეობასაც.
1981 წელს სამსახური ინდიანაპოლისში, ინდიანას შტატში განაგრძო, სადაც არმიის ინდიანაპოლისის რაიონის რეკრუტირების სარდლობაში ოპერაციების ოფიცრად დაინიშნა, მოგვიანებით კი არმიის რეკრუტირების ბატალიონში ერთ-ერთი ასეულის მეთაური იყო. ამ პოსტზე მუშაობის დასრულების შემდეგ სწავლა განაგრო ობერნის უნივერსიტეტში, რომელიც განათლების მიმართულებით მაგისტრის ხარისხით დაასრულა, რის შემდეგაც ვესტ-პოინტის სამხედრო აკადემიაში ერთ-ერთი ასეულის ტაქტიკის ოფიცრად დაინიშნა.
არმიის სამეთაურო-საშტაბო კოლეჯში (ფორტ ლევენუორთი, კანზასი) წარსაგზავნად შერჩევის და მისი დასრულების შემდეგ დაინიშნა ოპერაციების ოფიცრად (S-3), ხოლო შემდგომ, აღმასრულებელ ოფიცრად (მეთაურის მოადგილე) 22-ე ქვეითი პოლკის მე-2 ბატალიონში. ამის შემდგომ მსახურობდა მე-10 სამთო დივიზიონის 1-ლი ბრიგადის აღმასრულებელ ოფიცრად, მოგვიანებით კი ფორტ დრამში, ნიუ-იოკრში დაგეგმარების, წვრთნების, მობილიზაციისა და უსაფრთხოების დირექტორად.
1993 წელს ოსტინი ფორტ ბრეგის 82-ე საჰაერო-სადესანტო დივიზიონს დაუბრუნდა, ამჯერად, 505-ე პოლკის მე-2 ბატალიონის მეთაურის თანამდებობაზე. მოგვიანებით იყო 82-ე დივიზიონის შტაბის ოპერაციების ოფიცერი (G-3). ომის კოლეჯის დასრულების შემდეგ დაინიშნა იმავე დივიზიონის მე-3 ბრიგადის მეთაურად. ბრიგადის მეთაურობიდან ცოტა ხნის შემდეგ იგი დაინიშნა პენტაგონში, გაერთიანებული შტაბის ოპერაციების განყოფილების უფროსად (J-3). მისი შემდგომი თანამდებობა იყო დივიზიის მეთაურის თანაშემწე მანევრის მიმართულებით (ADC-M) მე-3 მექანიზებულ ქვეით დივიზიონში (ფორტ სტიუარტი, ჯორჯია). ამ თანამდებობაზე ყოფნისას იგი ხელმძღვანელობდა დივიზიის მიერ ერაყში შეჭრას 2003 წლის მარტში. ამ დროს გაწული სამსახურისთვის მან „ვერცხლის ვარსკვლავიც“ მიიღო.
2003 წლის სექტემბრიდან 2005 წლის აგვისტომდე დანიშნული იყო მე-10 სამთო დივიზიონის (მსუბუქი ქვეითი) მეთაურად და ასრულებდა მრავალეროვნული გაერთიანებული ტაქტიკური დაჯგუფება 180-ის მეთაურის მოვალეობას ავღანეთის ომში. მისი შემდეგი თანამდებობა იყო აშშ-ის ცენტრალური სარდლობის შტაბის უფროსი (მაკდილის საჰაერო ბაზა, ტამპა, ფლორიდა), სადაც 2005 წლის სექტემბრიდან 2006 წლის ოქტომბრამდე მსახურობდა.
2006 წლის 8 დეკემბერს მიიღო გენერალ-ლეიტენანტის წოდება და დაინიშნა XVIII საჰაერო-სადესანტო კორპუსის მეთაურად (ფორტ ბრეგი, ჩრდილოეთ კაროლინა). 2008 წლის თებერვალში გახდა რანგით მეორე მეთაური ერაყში და სათავეში ჩაუდგა ერაყის მრავალეროვნულ კორპუსს (MNC-I). კორპუსის მეთაურის თანამდებობაზე იგი დაახლოებით 152,000 ამერიკელ და კოალიციურ პირად შემადგენლობას ხელმძღვანელობდა.
2009 წლის აგვისტოში, გაერთიანებული შტაბის უფროსების თავმჯდომარის, ადმირალ მაიკლ მალენის ბრძანებით, ოსტინი XVIII კორპუსის მეთაურის თანამდებობიდან გაერთიანებული შტაბის დირექტორის თანამდებობაზე დაწინაურდა. მალენის მითითებით, ოსტინს გაერთიანებულ შტაბში განსხვავებულობის და მრავალფეროვნების ხელშეწყობა ევალებოდა. ოსტინი თავის გვიანდელ წარმატებულ კარიერას ამ დაწინაურებას უმადლოდა: „ხალხმა, რომელიც ლოიდ ოსტინს არ იცნობდა, ახლა გაიცნო იგი.“
აშშ-ის ძალების მეთაური ერაყში
2010 წლის 1 სექტემბერს, ბაღდადში, ალ-ფავის სასახლეში გამართულ ცერემონიალზე ლოიდ ოსტინი ერაყში აშშ-ის ძალების (USF-I) მეთაურად წარადგინეს. მისი წინამორბედი გენერალი რეი ოდიერნო იყო. ამ თანამდებობით ოსტინი ერაყში მყოფი აშშ-ის და კოალიციური ძალების უმაღლესი სამხედრო მეთაური გახდა. მათი ამოცანა იყო ერაყის შეიარაღებული ძალების და ერაყის შინაგან საქმეთა სამინისტროს დაქვემდებარებაში მყოფი უსაფრთხოების სამსახურების გაწვრთნა, რჩევა, დახმარება და აღჭურვა. მეთაურის თანამდებობაზე ყოფნისას ოსტინმა ერაყში კოალიციური ძალების პირადი შემადგენლობის 14,000-დან 18,000-მდე გაზრდა მოითხოვა.
ოსტინი ზედამხედველობდა ოპერაცია „ერაყის თავისუფლების“ და სხვა საბრძოლო ოპერაციების დასრულებას და ოპერაცია „ახალი განთიადის“ დაწყებას, რომელიც ერაყის უსაფრთხოების ძალების რჩევაზე, დახმარებაზე და წვრთნაზე იყო ორიენტირებული. იგი ინტენსიურად იყო ჩართული როგორც შიდა განხილვებში, ისე ერაყის მთავრობასთან მოლაპარაკებებში, რაც სტრატეგიული პარტნიორობის შეთანხმების გაფორმებით დასრულდა. იგი აშშ ძალების სრულად გამოსვლის წინააღმდეგი იყო და თვლიდა, რომ 2011 წლის შემდეგ ერაყში 10,000-მდე კოალიციური სამხედრო უნდა დარჩენილიყო, ასევე, იწონებდა შტაბის გეგმას 20,000-მდე სამხედრო მოსამსახურის დატოვების შესახებაც. მიუხედავად ამისა, ძალების შემცირების და გამოყვანის პროცესის ხელმძღვანელობა (რასაც არ ეთანხმებოდა) მასვე დაევალა. ეს გულისხმობდა დაახლოებით 50,000 სამხედრო მოსამსახურის სხვდასხვა ადგილას გადანაწილებას. შეერთებული შტატების ერაყის სარდლობამ მუშაობა ოფიციალურად 2011 წლის 15 დეკემბერს დაასრულა. ბაღდადის საერთაშორისო აეროპორტში, დროშების დაკეცვის ცერემონიალზე სიტყვით გამოსვლისას ოსტინმა დაახლოებით რვა წლით ადრე, მისივე დივიზიონის მიერ ამ აეროპორტის აღება და დაკავება გაიხსენა. მან, შტაბის სხვა წევრებთან ერთად, ერაყი 2011 წლის 18 დეკემბერს დატოვა.
არმიის შტაბის უფროსის მოადგილე
2011 წლის დეკემბერში ოსტინი არმიის შტაბის უფროსის მოადგილის (VCSA) თანამდებობაზე წარადგინეს, სადაც 2012 წლის 31 იანვარს დაინიშნა. ამ თანამდებობაზე იგი არმიის შტაბის ყოველდღიურ საქმიანობას და არმიის ბიუჯეტის განკარგვას ხელმძღვანელობდა. მისი ხელმძღვანელობით გატარდა ღონისძიებები შეიარაღებულ ძალებში სუიციდის შემთხვევების შემცირების მიზნით. იგი აგრეთვე ზედამხედველობდა არმიაში ფსიქიატრიული მომსახურების ხარისხის კონტროლს.
აშშ-ის ცენტრალური სარდლობა
ოსტინი ცენტრალური სარდლობის მეთაური 2013 წლის 22 მარტს გახდა. ამ თანამდებობაზე იგი პრეზიდენტმა ბარაკ ობამამ 2012 წლის მიწურულს წარადგინა. ამ თანამდებობაზე მუშაობისას მას „უჩინარი გენერალი“ („invisible general“) უწოდეს, რადგან სამხედრო საკითხებს საჯაროდ არასოდეს განიხილავდა.
2014 წლის ივნისში მოსულზე კონტროლი ისლამურმა სახელმწიფომ (ISIL) დაამყარა, რის შემდეგად ოსტინი ერაყსა და სირიაში აღნიშნული ორგანიზაციის საწინააღმდეგო კამპანიის დაგეგმარებასა და აღსრულებაში ჩაერთო. იგი თვლიდა, რომ ISIL-ის წარმატება ხანმოკლე იქნებოდა ("flash in the pan"). 2014 წლის ოქტომბერში იგი ამტკიცებდა, რომ ტერორისტული ორგანიზაციის წინააღმდეგ ბრძოლის მთავარი ფოკუსი არა სირია, არამედ ერაყი უნდა ყოფილიყო. 2015 წელს სენატის სამხედრო კომიტეტში გამართულ მოსმენაზე ოსტინმა აღიარა, რომ ამერიკული პროგრამა, რომელიც სირიელების ISIL-ის წინააღმდეგ საბრძოლველად გაწვრთნას ითვალისწინებდა, წარუმატებელი გამოდგა. მოსმენაზე, სირიაში სამხედრო ჩართულობასთან დაკავშირებით, განსაკუთრებით მწვავე შეკითხვების მოსმენა სენატორ ჯონ მაკკეინისგან მოუხდა.
კერძო სექტორი
2016 წლის აპრილში ოსტინი სამხედრო კონტრაქტორის, Raytheon Technologies-ის, დირექტორთა საბჭოს წევრი გახდა. 2020 წლის ოქტომბრის მონაცემებით მისი წილი კომპანიის აქციებში 500,000 დოლარს უახლოვდებოდა, ხოლო მისმა კომპენსაციამ, სააქციო დივიდენდების ჩათვლით, 1,4 მილიონი დოლარი შეადგინა. 2017 წლის 18 სექტემბერს კომპანია Nucor-ის დირექტორთა საბჭოში დაინიშნა. 2018 წლის 29 მაისს იგი კომპანია Tenet Healthcare-ის საბჭოს დამოუკიდებელი დირექტორის სტატუსით შეუერთდა. იგი, აგრეთვე, ფლობს საკონსულტაციო კომპანიას და არის საინვესტიციო კომპანია Pine Island Capital-ის პარტნიორი, რომელთანაც კავშირი აქვთ, ასევე, ენტონი ბლინკენს და მიშელ ფლურნუას.