cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირი
1939–1945: მეორე მსოფლიო ომი
1941 წლის 22 ივნისს ნაცისტური გერმანია საბჭოთა კავშირს თავს დაესხა. ამ დღიდან საბჭოთა ხალხს თავისი ყოფნა-არყოფნის საკითხი დაუდგა და მისთვის ე.წ. დიდი სამამულო ომი (1941–1945) დაიწყო. 1941 წლის 24 აგვისტოს სსრკ-მა და დიდმა ბრიტანეთმა იმ დროისთვის ნეიტრალური ირანის ოკუპირება მოახდინა.
მეორე მსოფლიო ომმა საბჭოთა კავშირი ძლიერ დაასუსტა და დააზარალა, მაგრამ იგი ომიდან გამარჯვებული და ამაყი გამოვიდა. მსოფლიო ისტორიაში სსრკ შევიდა ნაციზმისა და ფაშიზმის შემმუსვრელად.
გერმანიის დამარცხების შემდეგ პოტსდამის კონფერენციაზე მოკავშირეები სხვადასხვა პოლიტიკური სისტემის გამო ბევრ საკითხში ვერ მორიგდნენ, რასაც უკვე მეორე მსოფლიო ომის დამთავრებისთანავე მოჰყვა დასავლეთისა და აღმოსავლეთის (კაპიტალისტური და კომუნისტური სისტემების ) კონფლიქტი, ცნობილი როგორც „ცივი ომი“. thumbnail|ნიკიტა ხრუშჩოვი (მარჯნივ) და [[რიჩარდ ნიქსონი (კრემლი, მოსკოვი 1959 წლის ივნისი) ]] thumbnail|ლეონიდ ბრეჟნევი (1974 წელს ვლადივოსტოკში)
1945–1985: მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი განვითარება
აღმოსავლეთ ევროპის სახელმწიფოები: ალბანეთი, გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა, პოლონეთი, რუმინეთი, უნგრეთი, ჩეხოსლოვაკია – საბჭოეთის პოლიტიკურ ზეგავლენაში მოექცა და პრაქტიკულად მის თანამგზვარ (სატელიტურ), კომუნისტური „სახალხო დემოკრატიული“ ხელისუფლებების მიერ მართებულ ქვეყნებად იქცა. 1953 წელს სტალინის სიკვდილის შემდეგ საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის გენერალური მდივანი გახდა ნიკიტა ხრუშჩოვი. 1956 წელს პარტიის მე-20-ე ყრილობაზე მან სტალინიზმი დაგმო და მოგვიანებით საბჭოთა პოლიტიკის ლიბერალიზების ფრთხილი მცდელობა გააკეთა.
და მაინც, მაგალითად, 1956 წლის რეფორმატორული მოძრაობა უნგერთში წითელმა არმიამ სისხლში ჩაახშო.
ამერიკის შეერთებულ შტატებთან დიპლომატიური ურთიერთობებისდა მიუხედავად „ცივი ომი“ გრძელდებოდა. დასავლეთი და აღმოსავლეთი იარაღით აღჭურვის საქმეში მძლავრად პაექრობდა.
1962 წლის კუბის კრიზისმა მსოფლიო ატომური ომის პირას მიიყვანა. აშშ-ის ძალდატანებით ხრუშჩოვმა კუბაში ატომური რაკეტების განლაგების გეგმებზე უარი თქვა და პოლიტიკური დაძაბულობის ძლიერი ესკალაცია დროულად შეაჩერა.
1957 წელს ჩელიაბენსკის ოლქში მდებარე ატომურ სადგურ „მაიაკ“-ში მოხდა ძლიერი ატომური ავარია, რომელიც საბჭოთა კავშირმა, ჩვეულებრისამებრ, მიჩქმალა.
1957 წლიდან დაიწყო კოსმოსის ათვისების, და ამით ქვეყნის პრესტიჟისთვის ბრძოლის ხანა.
1961 წელს პირველი ადამიანი, რომელიც კოსმოსში აღმოჩნდა, გახდა საბჭოთა კავშირის მოქალაქე იური გაგარინი.
1964 წელს ნიკიტა ხრუშჩოვი მის თანამდებობაზე შეცვალა კონსერვატიულმა ლეონიდ ბრეჟნევმა. სხვა დანარჩენ კომუნისტური რეჟიმების ქვეშ მყოფ სახელმწიფოთა რეფორმატორული მოძრაობები ბრეჟნევის მოსვლისთანავე შენელდა.
1968 წლის თავისუფლებისთვის მებრძოლ ჩეხოსლოვაკთა ამბოხებას პრაღაში ვარშავის პაქტის ტანკებმა გადაუარა.
1979 წელს საბჭოთა ჯარები (დაახლოებით 100 000 ჯარისკაცი) ავღანეთში შევიდა, სადაც მათ „ინტერნაციონალური ვალდებულების მოსახდელად“ ავღანეთის სამოქალაქო ომში მმართველი სოციალისტური ძალებისთვის მუჯაჰედინების (საბჭოური ტერმინოლოგიის მიხედვით – „დუშმანების“, ე. ი. მტრების) წინააღმდეგ მხარი უნდა დაეჭირა. მსოფლიო პოლიტიკურ მასშტაბზე კრიტიკული საომარი სიტუაცია შეიქმნა.
ომმა ავღანეთი მიწასთან გაასწორა და მისი ინფრასტრუქტურა დაანგრია. მისი შედეგები იყო 1,2 მილიონი დაღუპულთა და ხუთი მილიონ ლტოლვილთა რიცხვი.
მიხეილ გორბაჩოვმა ავღანეთის სამოქალაქო ომში საბჭოეთის სამხედრო ჩარევა შეაჩერა და 1988-1989 წლებში ჯარები ქვეყნიდან გაიყვანა.
1985–1991: რეფორმაციის მცდელობა და სსრკ-ის დაშლა
thumbnail|180px|მიხეილ გორბაჩოვი
1985 წლიდან მიხეილ გორბაჩოვმა ქვეყნის რეფორმირება დაიწყო. მის მიერ წამოწყებულ „გარდაქმნას“ საბჭოთა კავშირში რეალური სოციალიზმის მშენებლობისა და კრიტიკული აზროვნების ხანა უნდა შემოეტანა. პოლიტიკის ასეთმა განვითარებამ კომპარტიას მაკონტროლებელი როლი ნელ-ნელა დაუკარგა.
საგარეო პოლიტიკაც განძაბულებისა და განიარაღების მხარეს დაიძრა.
1989-1991 წლის ციმბირის მეშახტეების გაფიცვებმა მთელ ქვეყანაში ე. წ. სოციალიზმის განვითარების შედეგები – პრივილიგირებულ ფუნქციონერთა მიერ მუშათა კლასისადმი ზურგშექცევა — ნათლად აჩვენა.
1990-1991 წლებში საბჭოეთს პირველები ბალტიისპირეთის ქვეყნები – ლიტვა, ლატვია და ესტონეთი გამოეყვნენ.
1991 წლის 20 აგვისტოს გორბაჩოვს რამდენიმე მოკავშირე რესპუბლიკის ძალაუფალთან ერთად ახალ საკავშირო ხელშეკრულებაზე ხელი უნდა მოეწერა. ერთი დღით ადრე, 19 აგვისტოს, მაღალპარტიულ და სამხედრო ფუნქციონერთა ჯგუფი მოსკოვში პუტჩის მოწყობას და ძალაუფლების ხელში ჩაგდებას შეეცადა.
21 აგვისტოს, ბორის ელცინის მეთაურობით წამოწყებული პუტჩი დამარცხდა, მაგრამ მან საბოლოოდ განაპირობა საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის დაშლა.
საბჭოთა კავშირის კომპარტია შესაბამისი დეკრეტის ხელმოწერით აიკრძალა. ელცინმა ქვეყნის უმთავრესი სამინისტროები და მასობრივი ინფორმაციის საშუალებები ხელში ჩაიგდო. გორბაჩოვი გენერალური მდივნის პოსტიდან გადადგა, მაგრამ 1991 წლის 25 დეკემბრამდე სახელმწიფოს პრეზიდენტად დარჩა.
საბოლოოდ, 1991 წლის 8 დეკემბერს საბჭოთა კავშირის დაშლა გადაწყდა. დარჩა 15 სუვერენული (დამოუკიდებელი) სახელმწიფო, რომელიც ნაწილობრივ ახალ გაერთიანებაში – დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობაში („დსთ“) შევიდა.
სსრკ-ის საჯარო-კანონებრივი ვალდებულებანი რუსეთის საბჭოთა ფედერაციულმა სოციალისტურმა რესპუბლიკამ დაიკისრა (მოგვიანებით რუსეთის ფედერაციამ).
სსრ კავშირის მეთაურები
საბჭოთა კავშირის მთავრობის მეთაურები: (1917–1946: სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარე, 1946–1991: მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე, 28 აგვისტო 1991–25 დეკემბერი 1991: სსრკ-ის პრემიერ-მინისტრი და რესპუბლიკათშორისო ეკონუმიური კომიტეტის თავმჯდომარე).
სსრ კავშირის სახელმწიფოს მეთაურები (1922–1938: ცენტრალური აღმასკომის თავმჯდომარე, 1938–1946: კავშირის უხუცესები 1946-1989: უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარე, 1989–1990: უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარე, 1990–1991: სახელმწიფოს პრეზიდენტი)
ფედერალური შემადგენლობა
thumbnail|350px|15 მოკავშირე რესპუბლიკა 1956 – 1991 წლებში: 1 – [[სომხეთის სსრ, 2 – აზერბაიჯანის სსრ, 3 – ბელორუსიის სსრ, 4 – ესტონეთის სსრ, 5 – საქართველოს სსრ, 6 – ყაზახეთის სსრ, 7 – ყირგიზეთის სსრ, 8 – ლატვიის სსრ, 9 – ლიტვის სსრ, 10 – მოლდავეთის სსრ, 11 – რუსეთის სფსრ, 12 – ტაჯიკეთის სსრ, 13 – თურქმენეთის სსრ, 14 – უკრაინის სსრ, 15 – უზბეკეთის სსრ ]]
საბჭოთა კავშირი ფორმალურად ფედერაციული სტრუქტურა იყო. 1956-1991 წლებში იგი 15 ნაციონალური სოციალისტური საბჭოთა რესპუბლიკისგან შედგებოდა, რომელთაც ქვეყნის კონსტიტუციის 72-ე პარაგრაფის მიხედვით კავშირიდან გასვლის უფლება გარანტირებული ჰქონდათ.
რესპუბლიკებს გააჩნდათ საკუთარი კონსტიტუციებიც, რომლებიც კავშირში მათ პოლიტიკურ ძალაუფლებებს გარანტირებდა.
მოკავშირე რესპუბლიკების შემადგენლობაში ასევე შედიოდნენ ე.წ. ავტონომიური სოციალისტური რესპუბლიკები (მაგ. ნახიჩევანი) და ავტონომიური ოლქები.
1977 წლის კონსტიტუციის სხვადასხვაგვარი ინტერპრეტაციამ პოსტსაბჭოთა ტერიტორიაზე ეთნიკური კონფლიქტები განაპირობა. ამის მაგალითებია აფხაზეთი, რომელიც ავტონომიურ რესპუბლიკას წარმოადგენდა, ან მთიანი ყარაბაღი – ყოფილი ავტონომიური ოლქი.
ლიტერატურა
*
ბოჰემიისა და მორავიის პროტექტორატი
ბოჰემიისა და მორავიის პროტექტორატი (Protektorat Böhmen und Mähren; Protektorát Čechy a Morava) — ცენტრალური ჩეხეთის ტერიტორიაზე შექმნილი მესამე რაიხის პროტექტორატი. შეიქმნა 1939 წლის 16 მარტს ადოლფ ჰიტლერის ბრძანებით, მას შემდეგ რაც სლოვაკეთის რესპუბლიკის დამოუკიდებლობა გამოცხადდა. ბოჰემია და მორავია იყო ავტონომიური ტერიტორიები, როლებსაც ნაცისტური მთავრობა მოიაზრებდა როგორც გერმანიის დიდი რაიხის ნაწილს. მისი არსებობა 1945 წელს, გერმანიის კაპიტულაციის აქტით, დასრულდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეხეთის ისტორია კატეგორია:ყოფილი სლავური სახელმწიფოები
ქედლები
ქედლები — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხულოს მუნიციპალიტეტში, დეკანაშვილების თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 964 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლაშა კომახიძე
მინი
ლაშა კომახიძე (დ. 17 სექტემბერი, 1974, ბათუმი) — ბათუმის მერი 2017-2020 წლებში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1974 წელს ბათუმში. 1991 წელს სწავლა დაიწყო საერთაშორისო ეკონომიკურ ურთიერთობათა უნივერსიტეტში საერთაშორისო ეკონომიკის სპეციალობაზე. 1994 წელს კი სწავლა გააგრძელა ბუდაპეშტის ეკონომიკურ მეცნიერებათა უნივერსიტეტში, რომელიც 1997 წელს დაამთავრა ბიზნესის ადმინისტრირების სპეციალისტის ხარისხის მიღებით. ფლობს რუსულ და ინგლისურ ენებს.
1997-2000 წლებში მუშაობდა სააქციო საზოგადოება „საზღვაო ბანკში“ ანალიტიკური განყოფილების სპეციალისტად, შემდეგ კი საინვესტიციო განყოფილების უფროსად. 2001-2003 წლებში იყო აჭარის ა/რ უზენაესი საბჭოში აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის თავმჯდომარის თანაშემწედ, ეკონომიკური საბჭოს მდივნად და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხაზინის უფროსად. 2004-2006 წლებში მუშაობდა კერძო სექტორში მენეჯერად სამშენებლო მასალების იმპორტსა და სამშენებლო მასალების წარმოების კუთხით, 2008-2016 წლებში გაეროს განვითარების პროგრამის აჭარის პროექტების ხელმძღვანელად მუშაობდა. 2013-2016 წლებში ენპარდ 1-ის (ევროპის სამეზობლო პროგრამა სოფლის მეურნეობისა და სოფლის განვითარებისთვის) აჭარის რეგიონში ხელმძღვანელად. 2016 წელს ენპარდ 2-ის ფარგლებში აჭარაში სოფლის განვითარების ხელშეწყობის პროექტების მენეჯერი იყო. იმავე წლის 18 ივლისიდან დაინიშნა აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლის მეურნეობის მინისტრად. აღნიშნულ თანამდებობას იკავებდა 2017 წლის ივლისამდე. 2017 წლის ნოემბერში არჩეულ იქნა ბათუმის მერად. 2020 წელს გადადგა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბათუმის მერები კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1974
ზეთის მზესუმზირა
ზეთის მზესუმზირა (Helianthus annuus) — ერთწლოვანი ბალახოვანი მცენარე რთულყვავილოვანთა ოჯახისა.
აქვს სწორმდგომი, 5 მ-მდე სიმაღლის ღერო, რომლის შიგნით რბილი, მკვრივი გულია მოთავსებული. აქვს წაწვეტებულბოლოიანი ოვალურ-გულისებრი დიდი ფოთლები. ყვავილედი კალათაა.
მისი სამშობლოა ჩრდილოეთი ამერიკა. არქეოლოგიურმა გათხრებმა დაადასტურა, რომ ინდიელებმა ამ მცენარის კულტივირება დაიწყეს 2000 წელზე მეტი ხნის წინ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რთულყვავილოვანნი
Camponotus kutteri
Camponotus kutteri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
Quercus subsericea
Quercus subsericea — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია მალაიზიასა და ინდონეზიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
გადოლინიუმი
გადოლინიუმი (Gadolinium; ქიმიური სიმბოლო — ) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეექვსე პერიოდის, ჯგუფგარეშე (ძველი კლასიფიკაციით მესამე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, IIIბ) ქიმიური ელემენტი. განეკუთვნება ლანთანოიდების ოჯახს. ატომური ნომერია — 64, ატომური მასა — 157.25, tდნ — 1312 °C, tდუღ — 3000 °C, სიმკვრივე — 7.90 გ/სმ3. რბილი ბლანტი მოვერცხლისფრო-თეთრი ფერის ლითონი.
სპეციის პროვინცია
სპეციის პროვინცია (Provincia della Spezia) — პროვინცია იტალიაში, ლიგურიის რეგიონში. დედაქალაქია სპეცია.
გადოლინიუმი
ისტორია
გადოლინიუმი აღმოჩენილია 1880 წელს ჟან დე მარინიაკის (Jean Charles Galissard de Marignac) მიერ, რომელმაც სპექტროსკოპიულად დაამტკიცა იშვიათმიწა ოქსიდების ნარევში ახალი ელემენტის არსებობა. სახელი მიენიჭა ფინელი ქიმიკოსის იუჰან გადოლინის პატივსაცემად.
სპეციის პროვინცია
სპეციის პროვინცია ცნობილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლებით — ჩინკვე-ტერე, პორტოვენერე და პალმარიის, ტინოსა და ტინეტოს კუნძულებით.
აღმოსავლეთით ესაზღვრება გენუის პროვინცია, ჩრდილოეთით — ემილია-რომანიის რეგიონი (პარმის პროვინცია), დასავლეთით — ტოსკანის რეგიონი, სამხრეთით კი გასასვლელი აქვს ტირენიის ზღვაზე.
173 წლიდან ეს ტერიტორია მიეკუთვნებოდა რომაულ პროვინცია ლიგურიას, რომლის ცენტრიც იყო ქალაქი ლუნი. 773 წელს კი კარლოს დიდმა დაიპყრო.
კომუნები
ცხრილში მოცემულია მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ ძირითადი კომუნები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის პროვინციები
ფოსი (ესპანეთი)
ფოსი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ლა-მარინია-სენტრალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 100,29 კმ². მოსახლეობა — 10 016 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლუგოს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლუგოს ქალაქები
გადოლინიუმი
მიღება
გადოლინიუმს მიიღებენ გადოლინიუმის ქლორიდის ან ფტორიდის (GdF3, GdCl3) კალციუმით აღდგენით. გადოლინიუმის ნაერთებს მიიღებენ იშვიათმიწა ლითონების ოქსიდების ფრაქციებად დაშლით. გადოლინიუმი მიიღება, როგორც მონაციტისაგან, ასევე ბასთნეზიტისაგან.
დამსხვრეული მინერალის ნატეხებს ექსტრაგირებენ ქლორწყალბადით ან გოგირდმჟავით, რომელსაც არახსნადი ოქსიდი გადაჰყავს ხსნად ქლორიდში ან სულფატში.
მჟავური ფილტრატი ნეიტრალიზდება კაუსტიკური სოდით (pH 3–4). თორიუმი გამოილექება მისი ჰიდროქსიდის სახით და მოსცილდება.
დარჩენილ ხსნარს ამუშავებენ ამონიუმის ოქსალატით და იშვიათმიწა ელემენტები გადადის შესაბამის არახსნად ოქსალატებში, რომლებიც გაცხელებით გადადიან ოქსიდებში.
ოქსიდები იხსნება აზოტმჟავაში, რომელიც აშორებს ერთ-ერთ ძირითად კომპონენტს - ცერიუმს, რომლის ოქსიდიც არ იხსნება აზოტმჟავაში.
ხსნარი მუშავდება მაგნიუმის ნიტრატით და მიირება გადოლინიუმის, სამარიუმის და ევროპიუმის კრისტალური ორმაგი მარილის ნარევი.
ლითონი გადოლინიუმი მიიღება მისი ოქსიდის ან მარილების კალციუმთან გაცხელებით 1450 °C-ზე, არგონის ატმოსფეროში. ფაშარი, ღრუბლისფერი გადოლინიუმი შეიძლება მივიღოთ გამლღვალი GdCl3-ის აღდგენით ლითონთან გაცხელებით 1312 °C ტემპერატურაზე (Gd ლღობის ტემპერატურა) შემცირებული წნევის დროს.
ღირებულება
99,9-99,9999 % სიწმინდის ლითონური გადოლინიუმის ფასები 2006 წელს შეადგენდა 190-დან — 450 დოლარმდე ერთ კილოგრამზე.
იზოტოპები
ბუნებაში გავრცელებული გადოლინიუმი შედგება 6 სტაბილური იზოტოპისაგან: 154Gd, 155Gd, 156Gd, 157Gd, 158Gd და 160Gd და ასევე ერთი რადიოიზოტოპისაგან. აქედან ყველაზე მეტად გავრცელებულია 157Gd და 158Gd (ბუნებრივი გავრცელებაა 28.84 %).
დახასიათებულია ოცდაცხრა რადიოიზოტოპი, მათ შორის მდგრადია 152Gd, რომლის ნახევარდაშლის პერიოდია 1.08×1014 წელი და 150Gd ნახევარდაშლის პერიოდით 1.79×106 წელი. დანარჩენი რადიოაქტიური იზოტოპების ნახევარდაშლის პერიოდი 74.7 წელზე ნაკლებია. მათგან უმეტესობის ნახევარდაშლის პერიოდი 24.6 წამზე ნაკლებია. გადოლინიუმის იზოტოპებს აქვთ ოთხი მეტასტაბილური იზომერი, რომელთაგან ყველაზე მდგრადია 143mGd (T½=110 წმ), 145mGd (T½=85 წმ) და 141mGd (T½=24.5 წმ).
ყველაზე გავრცელებული სტაბილური იზოტოპის 158Gd-ზე ნაკლები ატომური მასის მქონე იზოტოპები პირველადი ბეტა დაშლით, ელექტრონების შთანთქმისას გადადის Eu (ევროპიუმ)-ის იზოტოპებში. მაღალი ატომური მასის შემთხვევაში პირველადი ბეტა დაშლით, მიიღება Tb (თერბიუმის) იზოტოპები.
სტანდარტული ატომური მასა
გადოლინიუმის სტანდარტულ ატომურ მასად მიღებულია — 157.25, რომელიც როგორც წესი იანგარიშება ბუნებაში არსებულ ყველა სტაბილურ იზოტოპტთა საშუალო შეწონილი მასით, მათი დედამიწის ქერქსა და ატმოსფეროში გავრცელების პროპორციულად.
ფიზიკური თვისებები
გადოლინიუმი წარმოადგენს მოვერცხლისფრო-თეთრი ფერის ჭედად და დრეკად იშვიათ მიწათა ლითონს. იგი გამოკრისტალდება ჰექსაგონალური შეკრული a-ფორმით, ოთახის ტემპერატურაზე, მაგრამ 1235 °C-ზე გაცხელების დროს გადადის თავის b-ფორმაში, რომელსაც აქვს მოცულობა-ცენტრირებული კუბური სტრუქტურა.
ალტუ-დორუ
მეღვინეობის რეგიონი ალტუ-დორუ (Região Vinhateira do Alto Douro) – ისტორიული ოლქი პორტუგალიის ჩრდილოეთ რეგიონში. სადაც ტრადიციული მეთოდებით ამზადებენ ღვინოს აგერ უკვე 2 000 წელია. რეგიონი მდებარეობს მდინარე დორუს ხეობაში, ქალაქ პორტუსთან ახლოს, საიდანაც წარმოსდგება მისი სახელწოდებაც, რომელიც პორტუგალიურად ნიშნავს ზემო დორუს.
გადოლინიუმი
ქიმიური თვისებები
სხვა იშვიათმიწა ელემენტებისაგან განსხვავებით, ლითონური გადოლინიუმი, შედარებით მდგრადია მშრალ ჰაერზე, თუმცა იგი სწრაფად შავდება ტენიან ჰაერზე და წარმოქმნის უმდგრად წებვად ოქსიდს, რომელიც უფრო მეტ ზედაპირს ქმნის დასაჟანგავად.
4 Gd + 3 O2 → 2 Gd2O3
ალტუ-დორუ
ამ რეგიონში მზადდება ბორდოს სტილის ღვინო, თუმცა რეგიონისათვის ძირითადი მახასიათებელია პორტვეინი, რომელიც მსოფლიოში ცნობილი გახდა XVIII საუკუნეში.
გადოლინიუმი
ქიმიური თვისებები
გადოლინიუმი ძლიერ აღმდგენი აგენტია. იგი აღადგენს სხვადასხვა ლითონების ოქსიდებს, როგორიცაა Fe, Cr, Sn, Pb, Mn და Zr-ის ოქსიდებს ელემენტებამდე. გადოლინიუმი საკმაოდ ელექტროდადებითია, ნელა ურთიერთქმედებს ცივ წყალთან, ხოლო სწრაფად რეაგირებს ცხელ წყალთან გადოლინიუმის ჰიდროქსიდის წარმოქმნით:
2 Gd + 6 H2O → 2 Gd(OH)3 + 3 H 2 გადოლინიუმი სწრაფად იხსნება განზავებულ გოგირდმჟავაში და წარმოქმნის უფერო Gd(III) იონების შემცველ ხსნარს, რომელიც შედის [Gd(OH2)9]3+ კომპლექსში.
ალტუ-დორუ
ალტუ-დორუს მეღვინეობის რეგიონი 2001 წლიდან შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
გადოლინიუმი
ქიმიური თვისებები
2 Gd (მყ) + 3 H2SO4 (ხსნ.) → 2 Gd3+ (ხსნ.) + 3 SO2−4 (ხსნ.) + 3 H2 (აირი)
ალტუ-დორუ
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პორტუგალიაში
გადოლინიუმი
ქიმიური თვისებები
ლითონი გადოლინიუმი 200 °C-ზე ზევით ტემპერატურაზე ურთიერთქმედებს ყველა ჰალოგენთან:
2 Gd (მყ) + 3 F2 (აირი) → 2 GdF3 (მყ) [თეთრი] 2 Gd (მყ) + 3 Cl2 (აირი) → 2 GdCl3 (მყ) [თეთრი]
2 Gd (მყ) + 3 Br2 (აირი) → 2 GdBr3 (მყ) [თეთრი] 2 Gd (მყ) + 3 I2 (აირი) → 2 GdI3 (მყ) [ყვითელი]
გადოლინიუმი უკავშირდება აზოტს, ნახშირბადს, გოგირდს, ფოსფორს, ბორს, სელენს, სილიციუმს და დარიშხანს მაღალ ტემპერატურაზე და წარმოქმნის ბინალურ ნაერთებს. დაბალი დაჟანგულობის მდგომარეობის ნაწარმები.
გადოლინიუმი ნაერთებში უმეტესად ამჟღავნებს +3 დაჟანგულობის რიცხვს, მაგრამ, განსაკუთრებით მყარ მდგომარეობაში ცნობილია სხვა დაჟანგულობის რიცხვიც. გადოლინიუმ(II) ჰალოგენიდები მიიღება გადოლინიუმ(III) ჰალოგენიდების ტანტალის კონტეინერებში გაცხელებით - მეტალური გადოლინიუმის თანაობისას. გადოლინიუმი აგრეთვე წარმოქმნის სესქვიქლორიდებს Gd2Cl3, რომელიც შემდგომ შეიძლება აღდგეს GdCl-მდე 800 °C-ზე გახურებით. მიღებული გადოლინიუმ(I) ქლორიდი წარმოქმნის გრაფიტის ფენების მსგავსი სტრუქტურის ფირფიტებს.
ნაერთები
გადოლინიუმის ნაერთებში შედის:
გამოყენება
გადოლინიუმზე როგორც თანამედროვე ტექნოლოგიის მასალაზე შეიძლება ბევრის საუბარი, რადგან ეს ელემენტი მუდამ აფართოებს გამოყენების სფეროებს, ეს განპირობებულია არა მარტო განსაკუთრებული ბირთვულ-ფიზიკური თვისებებით, არამედ ტექნოლოგიურობით. გამოყენების ძირითად სფეროებს წარმოადგენენ ელექტრონიკა და ბირთვული ენერგეტიკა.
ლაზერული მასალები
გადოლინიუმი გამოიყენება გადოლინიუმ-გალიუმის ძოწის და განსაკუთრებულად გადოლინიუმ-გალიუმ-სკანდიუმის ძოწის მონოკრისტალების კულტივირებისათვის ჩოხრალსკის მეთოდით (შენალღვობიდან ამოქაჩვა). მათი განსაკუთრებული თვისებები იძლევა საშუალებას საკმაოდ მაღალი მ.ქ.კ.-ისა და ლაზერული გამოსხივების ზემაღალი პარამეტრების ლაზერული სისტემების დამზადებისა. პრინციპში დღევანდელ დღეს ეს მონოკრისტალი არის პირველი ყველაზე კარგად შესწავლილი კრისტალი. რომელსაც აქვს წარმოების დამუშავებული ტექნოლოგია.
გადოლინიუმის ვანადატი ნეოდიმიუმის და ტულიუმის იონებთან ერთად გამოიყენება მყარსხეულიანი ლაზერების წარმოებაში, ასევე ლითონებისა და ქვების დამუშავებისას, მათ შორის მედიცინაში.
ზემცირე ტემპერატურების მიღება
გადოლინიუმი მცირე რაოდენობით გამოიყენება მეცნიერულ კვლევებში ზემცირე ტემპერატურების მიღებისას. ასე მაგალითად გადოლინიუმის სულფატის განმაგნიტებისას ტემპერატურების აბსოლუტურ ნულთან იძლევა საშუალებას ტემპერატურის დაწევისა 0,0001 К-მდე. გადოლინიუმის სულფატთან ერთად ზემცირე ტემპერატურების მისაღებად გამოიყენება ასევე გადოლინიუმის ქლორიდს.
ზეგამტარები
გადოლინიუმი შედის RE-123 საერთო ფორმულის ზეგამტარი კერამიკის ერთ ერთ საბაზო კომპონენტად, სადაც RE ნიშნავს იშვიათმიწა ელემენტებს. გადოლინიუმის საფუძველზე არსებული მაღალტემპერატურული ზეგამტარი კერამიკის სრული ფორმულაა — GdBa2Cu3O7-δ, შემოკლებით — GdBCO. ზეგამტარი გადასვლის ტემპერატურა მიახლოებით არის 94 К.
ელექტრონული ქვემეხის კათოდის წარმოება
გადოლინიუმის ჰექსაბორიდი გამოიყენება მძლავრი ელექტრონული ქვემეხების და რეტგენის დანადგარებში კათოდების დასამზადებლად, იმის გამო რომ ყველა იშვიათმიწა ელემენტების ბორიტებს შორის მას გააჩნია ყველაზე მცირე გამოსვლის მუშაობა, და მისი მუშაობა 2,05 ევ ედრება მხოლოდ ტუტე ლითონების (კალიუმი, რუბიდიუმი, ცეზიუმი) გამოსვლის მუშაობას.
წყალბადის შესანახად მეტალოჰიდრიდების წარმოება
გადოლინიუმ-რკინის შენადნობი გამოიყენება როგორც წყალბადის ძალიან ტევადი აკუმულატორი, და შეიძლება მისი წყალბადის ავტომობილში გამოყენება.
გადოლინიუმის გამოყენება მედიცინაში
გადოლინიუმ-153 მედიცინაში გამოიყენება როგორც გამოსხივების წყარო ოსტეოპოროზის დიაგნოსტიკისათვის. გადოლინიუმის ქლორიდ გამოიყენება კუპფერის უჯრედების ბლოკადისათვის ღვიძლის მკურნალობისას. კონტრასტული პრეპარატი გადოდიამიდი ასევე შეიცავს გადოლინიუმს.
რადიოაქტიური ნარჩენების შენახვა
გადოლონიუმისა და ნიკელის შენადნობი გამოიყენება რადიოაქტიური ნარჩენების შესანახ კონტეინერების დასამზადებლად.
თერმოელექტრული მასალები
გადოლინიუმის ტელურიდი მძლავრ ნეიტრონების ნაკადში შეიძლება მუშაობდეს როგორც კარგი თერმოელექტრული მასალა (თერმო-ე.მ.ძ 220—250 მკვ/К). გადოლინიუმის სელენიდი ფლობს ბრწყინვალე თერმოელექტრულ თვისებებს და მეტად პერსპექტიულია. გამოიყენება რადიოიზოტოპიური ენერგიის წყაროების წარმოებაში.
ტიტანის შენადნობების ლეგირება
გადოლინიუმის რაღაც რაოდენობა ყოველთვის გამოიყენება სპეციალურ ტიტანის შენადნობებში (ზრდის სიმტკიცის და დენადობის ზღვარს უკვე გადოლინიუმით 5 % ლეგირებისაც კი).
ენერგიის რადიოიზოტოპური წყაროები
გადოილინიუმ-148, რომელიც განიცდის ალფა-დაშლას (ნახევარდაშლის პერიოდი 93 წელი), არის უსაფრთხო და ამასთან მეტად მძლავრი სითბოს წყარო რადიოიზოტოპური თერმოელექტროგენერატორების წარმოებისათვის.
ბიოლოგიური როლი
არ არის ცნობილი გადოლინიუმის ბიოლოგიური როლი, მაგრამ მისი ნაერთები გამოიყენება ბიომედიცინაში კვლევებისათვის. Gd3+ ნაერთები წარმოადგენენ MRI საწინააღმდეგო ნაერთების კომპონენტს. იგი გამოიყენება სხვადასხვა არხების ელექტროფიზიოლოგიურ ექსპერიმენტში ნატრიუმის გადინების არხების დასაბლოკად.
სიფრთხილე
თავისუფალი იონის სახით გადოლინიუმი ძალიან ტოქსიკურია. ტოქსიკურობა დამოკიდებულია ხელატაგენტების სიძლიერეზე.
პატარა თელა
მინი|194x194პქ|პატარა თელა პატარა თელა (Ulmus minor Mill.) — შესულია საქართველოს წითელ ნუსხაში, როგორც მოწყვლადი მცენარე. 25-30 მ-მდე სიმაღლის ხეა, მუქი რუხი ფერი, გლუვი ქერქით. ნორჩი ტოტები მოწითალო-მურა ფერისაა, ნორჩობაში შებუსული, შემდეგ კი — შიშველი. ფოთლები მოყვანილობით კვერცხისებული ან უკუკვერცხისებურია, სიფრიფანა, 12სმ სიგრძისა და 6 სმ სიგანის, კიდეზე ხერხკბილა, ზემოდან შიშველი ან ხაოიან-წამწამისებურად ბეწვიანი, ღია მწვანე ფერია, ქვედა მხარე უფრო მკრთალი, მეტწილად მოფენილია წითელი წერტილოვანი ჯირკვლებით, ფოთლის ყუნწი გრძელია. ყვავილები მოკლეყუნწიანია და გვერდულ კონებადაა შეკრებილი.
გავრცელებულია თითქმის მთელ საქართველოში. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს კავკასიას, ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპას.
კატეგორია:თელისებრნი
1871
თარიღი უცნობია
*
ტრებიის ბრძოლა
ტრებიის ბრძოლა — მეორე პუნიკური ომის ბრძოლა, სადაც კართაგენელმა მხედართმთავარმა ჰანიბალმა დაამარცხა რომის არმია ტიბერიუს სემპრონიუს ლონგუსის ხელმძღვანელობით. გაიმართა ძვ. წ. 218 წელს ჩრდილოეთ იტალიაში მდინარე ტრებიის ნაპირზე.
ძვ. წ. 218 წლის დეკემბერში კართაგენის არმია მდინარე ტრებიას მარცხენა ნაპირს მიადგა. ჰანიბალმა თავის უმცროს ძმა მაგონს დაავალა, ათასი ქვეითითა და ათასი მხედრით მდინარე ტრებიას აღმა აჰყოლოდა და მის ზემო წელზე ჩასაფრებულიყო. ნუმიდიელი ცხენოსნები კი გამოწვევის მიზნით რომელთა ბანაკს გაუსია, რომლებიც მოწინააღმდეგის ბანაკს გარს უვლიდნენ ისრების სროლითა და შეურაცხმყოფელი შეძახილებით. დანარჩენ მეომრებს კი საომრად მზადყოფნისაკენ მოუწოდა. ლონგუსი წამოეგო ანკესს, აჰყარა არმია და ბრძოლაში ჩაბმის ბრძანება გასცა. ნუმიდიელებმა მცირედი ბრძოლის შემდეგ გეგმის თანახმად უკან დახევა დაიწყეს და მდინარე უკანვე გადალახეს, რომაელები კვალში მიჰყვნენ და დეკემბრის სუსხიან დღეს, თოვლჭყაპში, მდინარე გადალახეს, სადაც ჰანიბალის ძირითადი რაზმი მათ უკვე ელოდებოდათ. პირველმა შეტაკებამ ცხადყო კართაგენელთა უპირატესობა, მალე მდინარის ზემოთში ჩასაფრებულმა მაგონმა მოწინააღმდეგეს ზურგიდან დაარტყა. რომის განწირულმა არმიამ კართაგენელების ალყიდან თავი ძლივს დააღწია და დაახლოებით 10 ათასი კაცით თავი ქ. პლაცენციას შეაფარა.
ტრებიასთან ბრძოლაში კარგად გამოჩნდა ჰანიბალის, როგორც მხედართმთავრის, ღირსებანი. ამ გამარჯვებამ კართაგენელებს რომისაკენ გაუხსნა გზა. ტრებიას ბრძოლის შემდეგ მთელი ციზალპიური გალია, რამდენიმე უმნიშვნელო ტომის გამოკლებით, ჰანიბალის მხარეზე გადავიდა.
სქოლიო
კატეგორია:მეორე პუნიკური ომის ბრძოლები კატეგორია:ძვ. წ. III საუკუნის ბრძოლები
Quercus sumatrana
Quercus sumatrana — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ინდონეზიაში.
ქვედა თხილვანა
ქვედა თხილვანა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხულოს მუნიციპალიტეტში, თხილვანის თემში.
სქოლიო
კატეგორია:ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
სავონის პროვინცია
სავონის პროვინცია (Provincia di Savona) — პროვინცია იტალიაში, ლიგურიის რეგიონში. დედაქალაქია სავონა.
პროვინციის ფართობი 1 545 კმ²-ია, მოსახლეობა 284 238 (2007). შედგება 69 კომუნისგან.
კომუნები
ცხრილში მოცემულია მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ ძირითადი კომუნები (31 მაისი, 2005 წ.):
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის პროვინციები
ბისტრიცა (სირეტის შენაკადი)
ბისტრიცა (Bistriţa) — მდინარე რუმინეთში, მდინარე სირეტის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს აღმოსავლეთ კარპატებში, როდნის მასივზე, ზღვის დონიდან 1649 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 272 კმ, აუზის ფართობი 7900 კმ². მიედინება მთიან ადგილებში, სადაც ხეობების ფართო მონაკვეთები ენაცვლება ხევებს. წყალდიდობა გაზაფხულ-ზაფხულშია. აგებულია კაშხლები. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან დაახლოებით 55 მ³/წმ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის მდინარეები
ვერბანო-კუზო-ოსოლის პროვინცია
ვერბანო-კუზო-ოსოლის პროვინცია (Provincia del Verbano Cusio Ossola) — პროვინცია იტალიაში, პიემონტის რეგიონის უკიდურეს ჩრდილოეთში. შეიქმნა 1996 წელს, სამი რაიონის გაერთიანების შედეგად, რომლებიც მანამდე ნოვარის პროვინციის შემადგენლობაში შედიოდა.
პროვინციის ფართობი 2 255 კმ²-ია, მოსახლეობა 160 000 ადამიანი (2006), რომელთა უდიდესი ნაწილი თავმოყრილია ლაგო-მაჯორეს ტბის ნაპირებზე გაშენებულ დედაქალაქ ვერბანიაში.
კომუნები
პროვინცია 77 კომუნად იყოფა. ცხრილში მოცემულია ძირითადი კომუნები მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ: მინი|250პქ|მარცხნივ|პროვინციის რუკა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის პროვინციები
Camponotus kurdistanicus
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
მონდონიედო
სქოლიო
კატეგორია:ლუგოს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლუგოს ქალაქები
ლორენსანა
ლორენსანა (Lorenzana, Lourenzá‎) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ლა-მარინია-სენტრალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 62,64 კმ². მოსახლეობა — 2139 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლუგოს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლუგოს ქალაქები
The Bleeding Heart Band
The Bleeding Heart Band — როჯერ უოტერსის მიერ 1986 წელს შეკრებილი საკუთარი კოლექტივი.
ჯგუფის სახელწოდება მომდინარეობს პინკ ფლოიდის სიმღერის „Outside The Wall“ სტრიქონიდან. მასში შედიოდნენ:
ფილმის „როდესაც ქარი ქრის“ საუნდტრეკზე მუშაობისას :
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული როკ-ჯგუფები კატეგორია:როჯერ უოტერსი
ვერჩელის პროვინცია
ვერჩელის პროვინცია (Provincia di Vercelli) — პროვინცია იტალიაში, პიემონტის რეგიონში. დედაქალაქია ვერჩელი.
პროვინციის ფართობი 2 088 კმ²-ია, მოსახლეობა 176 829 ადამიანი (2001).
კომუნები
პროვინცია 86 კომუნად იყოფა. ცხრილში მოცემულია ძირითადი კომუნები მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის პროვინციები
1870
თარიღი უცნობია
*
Quercus thorelii
Quercus thorelii — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთში, ლაოსსა და ვიეტნამში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
Camponotus kraepelini
Camponotus kraepelini — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ჯილ ფურმანოვსკი
ჯილ ფურმანოვსკი (Jill Furmanovsky; დ. 1953) — პროფესიონალი ბრიტანელი როკ-ფოტოგრაფი. მოღვაწეობს 1972 წლიდან. აქვს ფოტოსურათების დიდი არქივი. მუშაობდა მუსიკოსებთან და ჯგუფებთან, როგორებიც არიან ან იყვნენ ბობ დილანი, ლედ ზეპელინი, პინკ ფლოიდი, მაიკ ოლდფილდი, Ramones, ბობ მარლი, ერიკ კლეპტონი, Blondie, The Police, The Plea, The Clash, სექს პისტოლზი, The Pretenders, Oasis და სხვები.
მას ეკუთვნის პინკ ფლოიდის 1973-1981 წლის ფოტოსურათების დიდი არქივი.
ანტას-დე-ულია
ანტას-დე-ულია — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ულოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 103,66 კმ². მოსახლეობა — 1940 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლუგოს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლუგოს ქალაქები
ატაკამის სასაზღვრო დავა
მინი|250პქ|საზღვრები ბოლივიას, ჩილესა და პერუს შორის 1879 წლის შემდეგ ატაკამის სასაზღვრო დავა — დავა ბოლივიასა და ჩილეს შორის XIX საუკუნეში. დასრულდა იმით, რომ ჩილეს გადაეცა ბოლივიის მთელი სანაპირო ზოლი და ამ უკანასკნელის მოკავშირის, პერუს სამხრეთი ნაწილი (ტარაპაკის რეგიონი). ბოლივიასთან ეს მოხდა მშვიდობისა და მეგობრობის ხელშეკრულებით და პერუსთან ანკონის ხელშეკრულებით. ზოგჯერ მიიჩნევენ, რომ ეს კონფლიქტი დღემდე გრძელდება, რადგან ბოლივია დღემდე მოითხოვს წყნარი ოკეანის სანაპიროზე გასასვლელს. კონფლიქტს სახელი ეწოდა ატაკამის უდაბნოდან, რომელიც ამ სადავო ტერიტორიაზე მდებარეობს.
ქურდული
ქურდული — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხულოს მუნიციპალიტეტში, ღორჯომის თემში. მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ღორჯომისწყლის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1360 მ., ხულოდან 13 კმ., ტუნაძეებიდან 4 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა.
ატაკამის სასაზღვრო დავა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივიის ისტორია კატეგორია:ჩილეს ისტორია
ქურდული
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 151 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
რაიხსტაგი
ტერმინით რაიხსტაგი შეიძლება აღნიშნული იყოს:
ნიტა შტრაუსი
ნიტა შტრაუსი(Nita Strauss; დ. 1986, 7 დეკემბერი) — ამერიკელი როკ-მუსიკოსი. ის არის ალის კუპერის ამჟამინდელი ტურისტული გიტარისტი და აქვს წარმატებული კარიერა, როგორც სოლო არტისტი. შტრაუსი იყო პირველი ქალი ხელმოწერის მქონე მხატვარი Ibanez-ის გიტარით და რეგულარულად გამოსახულია მსოფლიო ბეჭდური ჟურნალების გარეკანებზე, მათ შორის Guitar World და Guitar Player. ის იყო ნომერ პირველი ადგილი გიტარის სამყაროს სიაში "10 ქალი გიტარისტი, რომელიც უნდა იცოდეთ".
კარიერა
სტრაუსმა თინეიჯერობისას დაიწყო გასტროლები საკუთარ ჯგუფთან Lia-Fail-თან ერთად, უმცროსი კურსზე დატოვა საშუალო სკოლა მუსიკის სრულ განაკვეთზე გასაგრძელებლად, ჯგუფში შედიოდა მომავალი მსოფლიო ჩემპიონი მოკრივე მიქაელა მაიერი. მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად ცნობილი იყო Iron Maiden-ის ყველა ქალთა ტრიბუტ ჯგუფთან The Iron Maidens-თან მუშაობით, შტრაუსის კარიერა მოიცავდა შესრულებას რამდენიმე როკ ანსამბლთან, მათ შორის Consume the Fire, Femme Fatale და ვიდეო თამაშების სუპერჯგუფი Critical Hit.
2014 წელს შტრაუსი იყო ოფიციალური შიდა გიტარისტი Los Angeles Kiss- ისთვის (LA KISS), არენის საფეხბურთო გუნდის მფლობელობაში მყოფი პოლ სტენლის და ჯინ სიმონსი KISS-ისთვის. ჰაუს ბენდი უკრავდა ეროვნულ ჰიმნს და დამატებით მუსიკას აწვდიდა თამაშების დროს.
აღიარება
2018 წლის იანვარში, შტრაუსი გახდა პირველი ქალი Ibanez ხელმოწერის შემსრულებელი თავისი მოდელის გიტარით, Ibanez JIVA10. მოგვიანებით DiMarzio-მ გამოუშვა მათი Pandemonium humbuckers, რომლებიც შეიქმნა სპეციალურად მისი JIVA Ibanez გიტარისთვის.
2019 წლის 26 იანვარს შტრაუსის მე-7 წლიურ She Rocks Awards-ზე დააჯილდოვეს "Inspire Award", რომელიც მას გადასცეს ნიკ ბოვკოტმა და მისმა პირადმა გმირმა, სტივ ვაიმ. https://loudwire.com/nita-strauss-first-active-rock-solo-female-chart-topper/
2022 წლის 9 იანვარს სტრაუსი გახდა პირველი ქალი როკ-სოლო შემსრულებელი 32 წლის განმავლობაში, რომელიც მოხვდა Billboard-ის მეინსტრიმ როკ ჩარტში პირველი ადგილი სიმღერით Dead Inside.
პირადი ცხოვრება
შტრაუსი ამბობს, რომ იგი მამის მეშვეობით ავსტრიელი კომპოზიტორის იოჰან შტრაუსის შთამომავალია. მისი და, ვარშა შტრაუსი, დაქორწინებულია პანჯი ადჰიკუმოროზე, სუჰარტოს შვილიშვილზე, ინდონეზიის მე-2 პრეზიდენტის შვილისგან, ბამბანგ ტრიჰატმოჯოსგან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ქალები კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი
კატარის საგარეო ურთიერთობები
კატარის რეგიონული ურთიერთობები და საგარეო პოლიტიკა რეგიონულ და ძლიერ სახელმწიფოებს შორის დაბალანსებული სტრატეგიული ურთიერთობებით ხასიათდება. ქვეყანას დამოუკიდებელი საგარეო პოლიტიკა აქვს და რეგიონული ბალანსის შენარჩუნებაში მონაწილეობს თავისი სტრატეგიული პრიორიტეტების უსაფრთხოების უზრუნველსაყოფად და რეგიონულ და საერთაშორისო დონეზე აღიარების მოსაპოვებლად. კატარი პატარა სახელმწიფოა და „ღია“ საგარეო პოლიტიკა აქვს, რისი წყალობითაც ქვეყანას რეგიონულ მოთამაშეებთან კავშირები აქვს, მათ შორის ისეთ ორგანიზაციებთან, როგორიც თალიბანი და ჰამასია.
არაბთა გაერთიანებული საამიროები
არაბთა გაერთიანებული საამიროები და კატარი საზღვაო მეზობლები არიან. ორივე სახელმწიფო სპარსეთის ყურის არაბული ქვეყნების თანამშრომლობის საბჭოს წევრია. 2017 წლის 5 ივნისს, კატარის დიპლომატიური კრიზისის დროს, არაბთა გაერთიანებულმა საამიროებმა კატართან ურთიერთობები შეწყვიტა. ორ სახელმწიფოს შორის დიპლომატიური კავშირები სრულად აღდგა 2021 წლის 6 იანვარს.
კვიპროსი
კატარსა და კვიპროსს შორის ურთიერთობები 2001 წლის 21 თებერვალს დამყარდა. კვიპროსის საელჩო დოჰაში მდებარეობს, ხოლო კატარს საელჩო ნიქოზიაში და საკონსულო ლიმასოლში აქვს.
სინგაპური
კატარსა და სინგაპურს შორის დიპლომატიური ურთიერთობები 1984 წელს დამყარდა. კატარის საელჩო სინგაპურში მდებარეობს, ხოლო სინგაპურის საელჩო ― დოჰაში.
იორდანია
იორდანიის ჰაშემიტურ სამეფოსა და კატარის სახელმწიფოს შორის დიპლომატიური ურთიერთობები 1972 წელს დამყარდა, თუმცა ორ სახელმწიფოს შორის თანამშრომლობა ერთი წლით ადრე დაიწყო. კატარმა დამოუკიდებლობა 1971 წლის სექტემბერში მოპოვა და ახალი სახელმწიფოს განათლების, სამხედრო და ეკონომიკური სექტორების დაგეგმარებისთვის იორდანიელი სპეციალისტები მიიწვია. 1972 წელს ყატარის საელჩო ამანში გაიხსნა. იორდანიის საელჩო დოჰაში მდებარეობს.
საქართველო
კატარსა და საქართველოს შორის დიპლომატიური ურთიერთობები 1993 წლის 16 მარტს დაარსდა. საქართველოს საელჩო დოჰაში მდებარეობს, ხოლო კატარის საელჩო თბილისშია განთავსებული.
ყაზახეთი
კატარსა და ყაზახეთს შორის დიპლომატიური ურთიერთობები 1993 წლის ივლისში დამყარდა. კატარის საელჩო ასტანაში მდებარეობს, ხოლო ყაზახეთის საელჩო დოჰაშია განლაგებული.
ქუვეითი
ერაყთან ომის დროს კატარი იმ არაბულ სახელმწიფოებს შორის იყო, რომლებიც ქუვეითის გათავისუფლებისთვის იბრძოდნენ. კატარელი ჯარისკაცები ხაფჯის ბრძოლაში მონაწილეობდნენ, რომელიც პირველი მთავარი შეტაკება იყო სპარსეთის ყურის ომის დროს. 2017 წლის კატარის დიპლომატიური კრიზისის დროს ქუვეითი მედიატორის როლს ასრულებდა. მედიატორის სტატუსი ქუვეითის ნეიტრალიტეტითა და ორივე მხარესთან კარგი ურთიერთობებით იყო განსაზღვრული.
ქუვეითის საელჩო დოჰაში მდებარეობს, ხოლო კატარის საელჩო ელ-ქუვეითშია განთავსებული. ორივე სახელმწიფო ახლო აღმოსავლეთის რეგიონში მდებარეობს და ახლო კულტურული და ისტორული კავშირები აქვთ.
ომანი
ორივე სახელმწიფო სპარსეთის ყურის არაბული ქვეყნების თანამშრომლობის საბჭოს წევრია. ომანის საელჩო დოჰაში, ხოლო კატარის საელჩო მასკატში მდებარეობს. 2016 წელს კატარსა და ომანს შორის ვაჭრობის მოცულობა 814 მილიონ ამერიკულ დოლარს გაუტოლდა. 2017 წლის სექტემბერში ორ სახელმწიფოს შორის ვაჭრობის მოცულობა ივნისის შემდეგ, როდესაც კატარის დიპლომატიური კრიზისი დაიწყო, 2 000%-ით გაიზარდა. 2017 წლის დიპლომატიური კრიზისის დროს ომანი კატარისთვის მთავარი სატრანზიტო გასასვლელი იყო. კრიზისის დაწყების შემდეგ კატარში საქონელი სალალაჰისსა და სოჰარის პორტებიდან შედიოდა. ივნისშივე ამ ორ პორტსა და კატარის ჰამადის პორტს შორის პირდაპირი მარშრუტები შემუშავდა.
ვიეტნამი
კატარსა და ვიეტნამს შორის ოფიციალური ურთიერთობები 1993 წლის 8 თებერვალს დაიწყო. კატარის საელჩო ჰანოიში მდებარეობს, ხოლო ვიეტნამის საელჩო ― დოჰაში. 1986 წელს წარმატებული ეკონომიკური რეფორმის შემდეგ ვიეტნამი კატარელი ინვესტორებისთვის მთავარი დანიშნულების ადგილი გახდა. სპარსეთის ყურის ქვეყნებიდან ვიეტნამში უმსხვილესი ინვესტორი არაბთა გაერთიანებული საამიროებია, თუმცა მისგან განსხვავებით კატარის ინვესტიციები სოფლის მეურნეობის, ენერგიის, სექტორებსა და ორ სახელმწიფოს შორის ექსპორტისა და ვაჭრობის ხელშეწყობაზეა ფოკუსირებული.
სქოლიო
კატეგორია:კატარის საგარეო ურთიერთობები
დოფინე
მინი|დოფინე დოფინე (Dauphiné) — ისტორიული ოლქი საფრანგეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, უმთავრესად ალპებსა და რონის ხეობაში. დოფინეს ტერიტორია ემთხვევა იზერის, დრომის, ზემო ალპების დეპარტამენტს. ჩამოყალიბდა როგორც ცალკე ტერიტორიული ერთეული ბურგუნდიის სამეფოს დაშლის შემდეგ, XI საუკუნეში. მისი ბირთვი იყო ვიენუის საგრაფო, რომელსაც თანდათან სხვა ფეოდალური სამფლობელოებიც შეუერთდა. დ’ალბონის გვარის ვიენუის გრაფებმა მიითვისეს დოფინეს ტიტული და XIII საუკუნეში მათ სამფლობელოს დოფინე ეწოდა. 1349 წელს გრაფმა უმბერტო II-მ დოფინე მიჰყიდა შარლ ვალუას (მოგვიანებით საფრანგეთის მეფე შარლ V), მაგრამ დოფინე სამეფო დომენს კი არ შეუერთდა, არამედ ტახტის მემკვიდრის აპანაჟად იქცა (ცენტრი გრენობლი) და XVII საუკუნის დამდეგამდე ინარჩუნებდა თავის პრივილეგიებს, იქ იკრიბებოდა პროვინციული შტატები. XVI საუკუნის II ნახევრიდან დოფინე რელიგიური ომების ასპარეზად გადაიქცა. XVII საუკუნის დამლევსა და XVIII საუკუნის დამდეგს ჰუგენოტების დევნის გამო დოფინეს მოსახლეობის მეოთხედი ემიგრაციაში წავიდა.
ლუი XIV-ის მმართველობის ხანაში დოფინეს თავს ესხმოდნენ სავოიის ჯარები. XVII-XVIII საუკუნეებში სახალხო მოძრაობის კერა იყო. 1790 წლიდან დოფინე იზერის, ზემო ალპებისა და დრომის დეპარტამენტებად დაიყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის ისტორიული პროვინციები კატეგორია:ოქსიტანია
Quercus tomentosinervis
Quercus tomentosinervis — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩინეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
გაგნოა
გაგნოა (Gagnoa) — ქალაქი კოტ-დ’ივუარის სამხრეთით. გო-ჯიბუას ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი.
გეოგრაფიული მდგომარეობა
ქალაქი მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში, მდინარე გბერეს მარჯვენა სანაპიროზე (მდინარე სასანდრას აუზი), დაახლოებით 100 კმ-ის მანძილზე სამხრეთ-დასავლეთით ქალაქ აბიჯანიდან. აბსოლუტური სიმაღლეა 210 მეტრი ზღვის დონიდან.
ეკონომიკა
ქალაქის მოსახლეობის ძირითადი დასაქმების სფეროა სოფლის მეურნეობა. ქალაქის შემოგარენში მოჰყავთ მანიჰოტი, კაკაო, სიმინდი, იამსი, ბრინჯი, ყავა და სხვა კულტურები.
ტრანსპორტი
ქალაქიდან დასავლეთით მდებარეობს გაგნოას პატარა აეროპორტი (ICAO: DIGA, IATA: GGN).
სქოლიო
კატეგორია:კოტ-დ’ივუარის ქალაქები
მონტეროსო (ლუგო)
მონტეროსო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ულოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 118 კმ². მოსახლეობა — 3613 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლუგოს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლუგოს ქალაქები
დუბაის საამირო
დუბაი (دبيّ‎, ტრანსლიტ.: დუბაიი) — არაბთა გაერთიანებული საამიროების ყველაზე მრავალრიცხოვანი ქალაქი და საამირო, აგრეთვე, ტერიტორიის სიდიდის მიხედვით, მეორე უდიდესი საამირო დედაქალაქ აბუ-დაბის შემდეგ.
დუბაი მსოფლიოს წინაშე წარდგა, როგორც გლობალური ქალაქი და ბიზნეს ცენტრი სპარსეთის ყურის რეგიონში. ის არის, აგრეთვე, მთავარი სატრანსპორტო კვანძი როგორც მგზავრებისთვის, ასევე სატვირთო გემებისთვის. 1960–იან წლებამდე დუბაის ეკონომიკა ეფუძნებოდა წლიურ შემოსავლებს ვაჭრობიდან, უფრო მცირე მოცულობით, ნავთობის მოპოვების კონცესიებს, თუმცა ნავთობი 1966 წლამდე ჯერ კიდევ არ იყო აღმოჩენილი. ნავთობით მიღებული შემოსავლების ნაკადის ზრდა მხოლოდ 1969 წელს დაიწყო, რამაც, თავისთავად, ხელი შეუწყო ქალაქის ნაადრევ განვითერებას. აქვე ისიც უნდა აღინიშნოს, რომ ნავთობის მარაგი შეზრუდულია, ხოლო წარმოებული პროდუქტის ხარისხი – დაბალი: დღესდღეობით საამიროების მთლიან შემოსავლებში ნავთობით მიღებული შემოსავალის პროცენტული წილი 5%–ზე ნაკლებია. საამიროს აქვს დასავლურ სტილიზე მორგებული ბიზნეს მოდელი, რომელიც შემოსავლის მთავარ წყაროდ იყენებს ტურიზმს, ავიაციას, უძრავ ქონებას და სხვადასხვა ფინანსურ მომსახურებას. დიდი ხანი არაა, რაც დუბაიმ მსოფლიოს ყურადღება მიიზიდა ბევრი ინოვაციური პროექტით – დიდი კონსტრუქციებითა თუ სხვადასხვა სპორტული ღონისძიებებით. ეს ქალაქი გახდა სიმბოლური თავისი ცათამბჯენებითა და მაღალსართულიანი შენობებით, განსაკუთრებით მსოფლიოში ყველაზე მაღლი შენობით – ბურჯ-ხალიფათი. დუბაი, აგრეთვე, გააკრიტიკეს დიდი მასშტაბით სამხრეთ აზიელი მუშახელის უფლებების დარღვევასთან დაკავშირებით. დუბაის უძრავი ქონების საბაზრო ღირებულებამ ყველაზე დიდი გაუფასურება 2008–2009 წლებში განიცადა, 2007–2008 წლების გლობალური კრიზისის კვალდაკვალ, თუმცა მეზობელი საამიროების დახმარებით თანდათან კვლავ აღიდგინა დაკარგული სადავეები.
2012 წლის მონაცემებით, დუბაი ყველაზე ძვირადღირებულ ქალაქებს შორის 22–ე ადგილს იკავებს, ხოლო ახლო აღმოსავლეთში – პირველს. 2014 წელს დუბაის სასტუმრო ოთახი შეფასებული იყო, როგორც მსოფლიოში ყველაზე ძვირი, ჟენევის შემდეგ. დუბაი, აგრეთვე, ამერიკული საკონსულტაციო ფირმა Mercer-ის მიერ შეფასებულ იქნა, როგორც ერთ–ერთი ყველაზე კარგი ადგილი საცხოვრებლად ახლო აღმოსავლეთში.
ეტიმოლოგია
სიტყვა დუბაის წარმოწობის შესახებ ბევრი ვარაუდი არსებობს. ერთ–ერთი მათგანის მიხედვით, სიტყვა დუბაი გამოიყებონებოდა ღია ბაზრის აღსაღნიშნად. სხვა თეორიის მიხედვით, სახელი მომდინარეობს სიტყვა „ფულის“ მნიშვნელობიდან, რადგან დუბაის მაცხოვრებლები წარმატებული სავაჭრო ადგილმდებარეობის გამო ყოველთვის მდიდარ ადამიანებად ითვლებოდნენ. ერთ არაბულ ანდაზაში ვხვდებით სიტყვა „დაბა დუბაის“ (دبا دبي), რაც იმას ნიშნავს, რომ "ისინი მოვიდნენ ბევრი ფულით". საამიროების ისტორიისა და კუნტურის მეცნიერის, ფედელ ჰენდალის, აზრით, სიტყვა დუბაი შეიძლება წამოსულიყო სიტყვა დაბას (دبا) მნიშვნელობიდან (წარსულში ნაწარმოები იადუბიდან (يدب), რაც ნიშნავს „ტლანქ მოძრაობას“), რომელიც დუბაი-კრიკის შიდა ნელი ნაკადის აღსაღნიშნად გამოიყენებოდა. იმავე სიტყვას იყენებს პოეტი და მეცნიერი აჰმად მოჰამედ ობეიდი, მაგრამ მისი თქმით, ეს სიტყვა ნიშნავდა „ჩვილ კალიას“ იმის გამო, რომ აქ ადამიანთა დასახლებამდე ხელსახრელი ბუნებრივი პირობები იყო კალიების არსებობისთვის.
ისტორია
მიუხედავად იმისა, რომ აღმოჩენილია ქვის იარაღები, ინფორმაცია გვაქვს მხოლოდ რამდენიმე დასახლებაზე და ჯერ კიდევ ცოტაა ცნობილი საამიროების ადრეული მკვიდრი მოსახლეობის შესახებ. ბევრი ძველი ქალაქის არეალი წარმოადგენდა სავაჭრო ცენტრს აღმოსავლურ და დასავლურ სამყაროებს შორის. Dubai Internet City-ის მახლობლად კანალიზაციის მილების გაყვანის დროს აღმოაჩინეს ძველი მანგოს ჭაობის ნაშთები, რომელიც ძვ.წ. 7000 წლით თარიღდება. ეს ზონა დაახლოებით 5000 წლის წინ ქვიშით დაიფარა სანაპიროს უკან – ხმელეთის შიდა რაიონებისკენ დახევის გამო და მიიღო ისეთი ფორმა, როგორიც ამჟამად აქვს ქალაქის სანაპირო ზოლს. აგრეთვე, აღმოჩენილია ახ.წ. მესამე–მეოთხე საუკუნით დათარიღებული წინაისლამური ხანის კერამიკული ნაკეთობები. რეგიონში ისლამის გამოჩენამდე, ადგილობრივი მოსახლეობა თაყვანს სცემდა ბაჯირს (ან ბაჯარს). ისლამის გავრცელების შემდეგ აღმოსავლურმა ისლამურმა სამყარომ ომაიანთა დინასტიის ერთ–ერთი ხალიფას მეთაურობით ხელში ჩაიგდო სამხრეთ–აღმოსავლეთ არაბეთი და განდევნა სასანიანები. ამას მოწმობს ისიც, რომ დუბაის მუზეუმის მიერ ჯუმეირას რეგიონში ჩატარებული არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოჩენილ იქნა ომაიანთა დინასტიის დროინდელი რამდენიმე რელიკვია.
პირველი ჩანაწერები, რომელშიც დუბაი მოიხსენიება, გვხვდება 1095 წელს არაბი ანდალუსიანელი გეოგრაფის, აბდულა აბუ ალ-ბაქრის, გეოგრაფიის წიგნში. 1580 წელს ამ ადგილს მარგალიტებით მოვაჭრე ვენეციელი გასპერო ბალბი ესტუმრება, რომელიც დუბაის მოიხსენიებს თავისი მარგალიტების ინდუსტრიით.
არსებობს მოსაზრება, რომ დუბაი ერთ–ერთი თევზმჭერი სოფელი იყო, რომელიც XVIII საუკუნის ადრეულ წლებში დაარსდა და ჯერ კიდევ 1822 წლისთვის დაახლოებით 7–8 ათასი ბინადარისგან შემდგარი ქალაქი იყო, რომლის ძირითადი მოსახლენი ბანი იასის ტომელები იყვნენ და ემორჩილებოდნენ აბუ-დაბის ხალიფა ტანუნს.
1833 წელს, ტომობრივი დაპირისპირების კვალდაკვალ, აბუ–დაბის გამოეყო ალ–ბუ ფასალას ტომი და კომპაქტურად დასახლდა დღევანდელი დუბაის ტერიტორიაზე. აბუ–დაბიდან ამ გადასახლებას სათავეში ჩაუდგნენ უბეიდ ბინ საიდი და მაკტუმ ბინ ბუტი, რომლებიც შემდგომ ერთობლივად მართავდნენ დუბაის, სანამ 1836 წელს უბეიდი არ გარდაიცვალა, რომლის შემდეგ მაკტუნმა თავისი საგვარეულოს დინასტია ჩამოაყალიბა.
1853 წელს დუბაიმ ხელშეკრულებით ომანთან ხელი მოაწერა „მუდმივ საზღვაო ზავს“ და მის მსგავსად შეუერთდა განსაკუთრებულ შეთანხმებას, რომლის თანახმადაც 1892 წელს საამიროს დაცვაზე პასუხისმგებლობა დიდმა ბრიტანეთმა აიღო.
დუბაი ნავთობის ხანამდე
დაარსების დღიდან დუბაის ქიშპი ჰქონდა აბუ-დაბისთან. 1947 წელს მათ შორის ჩრდილოეთ სეტორის სასაზღვრო კონფლიქტი საბოლოოდ ომში გადაიზარდა. ბრიტანული სასამართლოს ჩარევითა და რას-ჰაისანის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროს გასწვრივ ბუფერული საზღვრის შექმნით, საომარი მოქმედებები დროებით შეწყდა.
ნავთობის უქონლობის მიუხედავად, დუბას 1948 წლიდან უკვე ჰყავდა მმართველი, შეიხ რაშიდ ბინ საიდ ალ-მაკტუმი, რომელიც სავაჭრო საქმიანობიდან მიღებულ შემოსავალს ინფრასტრუქტურის განვითარებისთვის იყენებდა. დუბაიში პირველი ელექტროენერგია, მობილური მომსახურება და აეროპორტი სწორედ 1950-იან წლებში დაფუძნდა. აგრეთვე, 1959 წელს აშენდა საამიროს პირველი სასტუმრო the Airlines Hotel, რომელსაც 1968 წელს მოყვა the Ambassador და Carlton Hotel.
1961 წლის 7 აპრილს დუბაიში აგებული ბრიტანული დროშის ლაინერი MV Dara, რომელიც 5 ათას ტონას იწონიდა და მიმოსვლა ჰქონდა ბასრასთან, ქუვეითსა და ბომბეისთან, მოექცა დუბაის უჩვეულოდ ძლიერი ქარის ზონაში. მეორე დღეს დილაადრიან უმ-ელ-კაივაინის აბობოქრებულ ზღვაში მეორე კლასის კაბინა აბეთქებამ გამოგლიჯა და ცეცხლი გაჩნდა. კაპიტანმა გემის დატოვების ბრძანება გასცა, მაგრამ ორი მაშველი გემი გადაბრუნდა და ამ დროს მეორე აფეთქებაც მოხდა. დუბაის, შარჯას, აჯმანისა და უმ-ელ-კაივაინის ფლოტილიის პატარა ნავებით ამოიყვანეს გადარჩენილები, თუმცა ამ კატასტროფას სულ 238 სიცოცხლე შეეწირა.
1962 წელს ბრიტანეთის პოლიტიკურმა წარმომადგენლებმა დუბაიში აღნიშნეს, რომე „ბევრი ახალი სახლის, საოფისე კვარტლებისა და ბინების მშენებლობა მიმდინარეობს... უფრო მეტი და მეტი ევროპული და არაბული ფირმა იხსნება, რაც მომავალს კიდევ უფრო ნათელს ხდის.“
ასფალტის ასაფრენი ბილიკი 1965 წელს აშენდა და დაიწყო როგორც რეგიონალური, ისე შორ მანძილზე გადაზიდვები. 1970 წელს აშენდა ახალი ტერმინალი, რომელიც დუბაიში პირველ უბაჟო მაღაზიებს შეიცავდა.
ნავთობის ხანა
რამდენიმეწლიანი ძიების შემდეგ, მეზობელ აბუ-დაბიში დიდი აღმოჩენების კვალდაკვალ, 1996 წელს ნავთობი საბოლოოდ დუბაის ტერიტორიულ წყლებშიც აღმოაჩინეს, თუმცა ბევრად უფრო მცირე რაოდენობით. პირველ საბადოს დაერქვა „კარგი ბედი“ ან „ფატეჰი“, რაც წარმატებას, გამარჯვებას ნიშნავს. შედეგად, საამიროს საერთაშორისო ნავთობკომპანიებთან დათმობებზე წასვლა მოუხდა. დაიწყო უცხოელი მუშების მასობრივი შემოდინება, განსაკუთრებით ინდოელების და პაკისტანელების. 1968 წლიდან 1975 წლამდე ქალაქის მოსახლეობის ზრდამ 300 %–ს გადააჭარბა.