cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მადონა (მომღერალი)
დევიდ ბანდას შვილად აყვანა
პასპორტისა და ვიზის მიღების შემდეგ, მალაველი ჩვილი 16 ოქტომბერს მალავიდან წაიყვანეს. შვილად აყვანის ფაქტმა საზოგადოებაში მითქმა-მოთქმა გამოიწვია, ვინაიდან აინტერესებდათ, იცოდა თუ არა მადონამ, რომ მალავის კანონმდებლობის თანახმად, ბავშვის აყვანის მსურველმა პოტენციურმა მშობლებმა მალავიში ერთი წელი უნდა იცხოვრონ.
2006 წლის 25 ოქტომბერს, ხმების გასაქარწყლებლად, მადონა „ოპრა უინფრის შოუზე“ გამოვიდა. ნახევარსაათიანი ინტერვიუს მსვლელობისას, მომღერალმა განაცხადა, რომ მალავიში არ არსებობს დაწერილი კანონი, რომელიც უცხოელთა მიერ ბავშვის აყვანის უფლებებს დაარეგულირებს. ამას გარდა, მალაველი ბავშვის შვილად აყვანას ორი წელია აპირებდა. მან აგრეთვე აღნიშნა, რომ დევიდის მდგომარეობა კრიტიკული იყო. როდესაც მადონა ობოლ ბავშვთა სახლის მოსანახულებლად მივიდა, დევიდი, მალარიის და ტუბერკულოზის გადატანის შემდეგ, ფილტვების ანთებით დაავადდა. ამასთანავე, მადონას თქმით, მედია „დათვურ სამსახურს უწევს აფრიკელ ობოლ ბავშვებს და არა მხოლოდ მალაველებს“, რითაც უცხოელებს ობოლი აფრიკელი ბავშვების შვილად აყვანის შესაძლებლობას ართმევს. მომღერალმა განაცხადა, „მინდოდა მესამე სამყაროს ქვეყანაში წავსულიყავი — ზუსტად არ ვიცოდი, რომელში — და რომელიმე ბავშვისთვის სიცოცხლის უფლება მიმენიჭებინა. სხვა შემთხვევაში, შესაძლოა, მას ეს უფლება წართმეული ჰქონოდა“.
2006 წლის 22 ოქტომბერს მასმედიის საშუალებებით გავრცელდა ინფორმაცია, რომ დევიდ ბანდას ბიოლოგიურმა მამამ, იოჰანე ბანდამ „შვილად აყვანის“ მნიშვნელობა ვერ გაიგო და არ იცოდა, რომ თავის შვილს „სამუდამოდ“ შორდებოდა. იოჰანე ბანდას ეგონა, რომ ეს შეთანხმება უფრო ბავშვის აღზრდას ითვალისწინებდა. ოპრა უინფრის ინტერვიუდან რამდენიმე დღის შემდეგ, ბავშვის მამამ აღნიშნა, „ეს ეგრეთ წოდებული ადამიანის უფლებათა დამცველები მოსვენებას არ მაძლევენ, მემუქრებიან და მეუბნებიან, რომ თვითონ არ მესმის, რას ვაკეთებ“. გავრცელებული ინფორმაციის თანახმად, იოჰანე ბანდამ განაცხადა, „ისინი ჩემგან მოითხოვენ, რომ სასამართლო პროცესის დროს, ჩვენება მათ სასარგებლოდ მივცე. ამას კი ვერ გავაკეთებ, რადგან მადონასა და მის მეუღლეს უკვე შევუთანხმდი“. 2006 წლის 1 ნოემბერს მადონამ ბავშვის მამის კომენტარებს ამერიკული ტელეარხის, ენ-ბი-სი-ს ეთერში უპასუხა და აღნიშნა, რომ იოჰანე ბანდამ იცოდა, რასაც აკეთებდა. მან უარი თქვა ბავშვის გაუშვილებლად მადონასგან ფინანსური დახმარების მიღებაზე.
კაბალას ცენტრი
უახლესი ალბომის — „Confessions on a Dance Floor“-ის გამოსვლამდე ცოტა ხნით ადრე, მადონა კიდევ ერთ სკანდალში გაეხვია. ისრაელელმა რაბინებმა მადონა გაკიცხეს და მისი სიმღერა „Isaac“ (რომელიც ალბომში რიგით მეათეა) დაგმეს, ვინაიდან ისინი თვლიდნენ, რომ ეს სიმღერა ყველა დროის უდიდეს კაბალისტს — რაბინ ისააკ ლურიას, იგივე იცხაკ ლურიას (1534—1572) ეძღვნებოდა. ებრაული კანონის თანახმად, ყოველგვარი მოგების მიზნით, წმინდა რაბინების სახელების გამოყენება აკრძალულია. ინტერვიუებში მადონამ სიმღერას „The Binding of Isaac“ (ისააკის გაკოჭვა) უწოდა და სწორედ ეს გახდა მითქმა-მოთქმის მიზეზი. გაუთავებელი ბრალდებების მიუხედავად, მადონა ამტკიცებდა, რომ სიმღერა ისააკ ლურიას შესახებ არ ყოფილა; სათაურისთვის ვერსიის უქონლობის გამო, კომპოზიციას „Isaac“ ისრაელელი მომღერლის, იცხაკ (ისააკ) სინვანის პატივსაცემად დაარქვა, რომელიც მადონასთან ერთად, ამ სიმღერაში იემენურ-ებრაულ პარტიას ასრულებს. "ალბომი ჯერ არ გამოსულა და საიდან იციან ებრაელმა სწავლულებმა, რის შესახებაა ჩემი სიმღერა? ისააკ ლურიას შესახებ იმდენი ცოდნა არ მაქვს, რომ მასზე სიმღერა დავწერო. თუმცა, სწავლის დროს, მასზე ცოტა რამ წამიკითხავს, " — აღნიშნა მომღერალმა.
მადონას ხშირად ღიად დაუცავს კაბალისტური სწავლება, მაგალითად: ვერ ვიტყვი, რომ რვა წლის მანძილზე კაბალას შესწავლა შეიძლება გატაცებად ან მოდად ჩაითვალოს. შეიძლება არსებობენ ადამიანები, რომლებიც ამ სწავლებით მხოლოდ იმიტომ დაინტერესდნენ, რომ მათ ეს მოდურად მიაჩნიათ. თუმცა, გარწმუნებთ, კაბალას შესწავლა ძალიან რთული საქმეა. ის დიდ ძალისხმევას, კითხვას, დროს, კონცენტრირებას და დისციპლინას მოითხოვს.
ბი-ბი-სი-სთან ინტერვიუში მადონამ განაცხადა, რომ მისი აზრით, კაბალასგან განსხვავებით, ქრისტიანობა ულმობელია მათ მიმართ, ვისაც კითხვები უჩნდება. მადონას იმ ოპონენტების წინააღმდეგაც გაულაშქრავს, ვისაც უთქვამს, რომ კაბალა მისი მიმდევრებისთვის ფულის გამოძალვის საშუალებააო.
პოლიტიკური შეხედულებები
მადონა მხარს არ უჭერს აშშ-ს პრეზიდენტს — ჯორჯ უ. ბუშს. 2004 წლის აშშ-ს საპრეზიდენტო არჩევნებისას, მომღერალმა მხარი დაუჭირა დემოკრატ უესლი კლარკის კანდიდატურას და თაყვანისმცემლებს მგზნებარე ბარათით მიმართა, სადაც წერდა, „ჩემი შვილების მომავალი საფრთხეშია“. 2006 წლის შემოდგომაზე, 2008 წლის არჩევნებისთვის, მადონამ ჰილარი კლინტონის კანდიდატურას დაუჭირა მხარი. სულ ახლახან კი, გლობალური დათბობის შესახებ ელ გორის დოკუმენტური ფილმის, „უხერხული სიმართლის“ ნახვის შემდეგ, მომღერალმა განაცხადა, რომ თუკი ელ გორი 2008 წლის არჩევნებში კენჭს იყრის, ის აუცილებლად მას მისცემს ხმას. მადონამ ასევე მოუწოდა თაყვანისმცემლებს, რომ აუცილებლად ენახათ მაიკლ მურის ფილმი „ფარენჰეიტი 9/11“.
კრიტიკა
კარიერული მიღწევების მიუხედავად, კარიერის დასაწისიდანვე მადონა ხშირად გამხდარა კრიტიკის საგანი. მის შესახებ ერთი გამოკვეთილი აზრი არ არსებობდა: თუ მუსიკის კრიტიკოსების ერთი მხარე მის არტისტულობას ეჭვქვეშ აყენებდა, დანარჩენებმა იგი „პოპის დედოფალად“ აღიარეს. მადონას სიმღერის ტექსტებიც რამდენიმე მათგანმა მარტივად ან გნებავთ, სულელურადაც მიიჩნია, როდესაც მეორე მხარე მადონას ნიჭიერ ვოკალისტად და კომპოზიტორად თვლის.
ძირითადად, კრიტიკის სამიზნე მადონას ხმა და მისი ვოკალური დიაპაზონი ხდება, რომელსაც ისინი სუსტად, შეზღუდულად და მანერულად მიიჩნევენ. ამას გარდა, მას ხშირად აკრიტიკებენ ეგოცენტრიზმის, საზოგადოებით მანიპულირების და ეპატაჟის გამოწვევის პროვოცირების ტენდენციების გამო. ჯონი მიჩელმა ერთხელ განაცხადა: „მან სცენიდან ნიჭიერების აუცილებლობა განდევნა. ის ხელოვნურია. ბევრი ფული გააკეთა და საჭირო ხალხის დაქირავებით, მსოფლიოს უდიდეს ვარსკვლავად იქცა“. გართობის ინდუსტრიის ისეთ პოპულარულ მოღვაწეებს, როგორებიცაა ჯენეტ ჯექსონი, უიტნი ჰიუსტონი და მერაია კერი, აგრეთვე გამოუთქვამთ უკმაყოფილება მისი არტისტული შესაძლებლობების გამო, უგულვებელყვეს იგი ან გააკრიტიკეს მისი იმიჯი და ნამუშევრები.
მადონას კარიერის მანძილზე ყველაზე მძიმე კრიტიკა მოჰყვა მის 1989 წლის მუსიკალურ ვიდეოს სიმღერაზე „Lika a Prayer“, წიგნ „სექსი“-ს პუბლიკაციას, 1992 წლის ალბომს „Erotica“, 2006 წლის მუსიკალურ ნომერს „Confessions Tour“-იდან სიმღერაზე „Live to Tell“ და იმავე წელს, მალაველი ჩვილის — დევიდ ბანდას შვილად აყვანას.
თავისი კარიერის მანძილზე, მან არაერთხელ გაილაშქრა რომის კათოლიკური ეკლესიის წინააღმდეგ, რის გამოც წარსულში მადონა კრიტიკის ქარ-ცეცხლში მოხვდა. 1990 წელს, როდესაც მადონა თავისი „Blond Ambition Tour“-ის ფარგლებში, იტალიას ეწვია, პაპმა თანამოქალაქეებს მოუწოდა, რომ კონცერტებზე წასვლისგან თავი შეეკავებინათ. მან მადონა კათოლიკური ეკლესიის შეურაცხყოფაში და მკრეხელობაში (რაც იტალიაში დანაშაულად ითვლება) დასდო ბრალი. რომაული კათოლიციზმის გულმხურვალე დამცველთა კერძო ორგანიზაციამ — „ფამილია დომანიმაც“, პაპის მსგავსად, პროტესტი გამოთქვა შოუსთან დაკავშირებით, სექსუალური ხასიათის ქარაგმების და ეროტიზმის გამო.
ამის პასუხად, 1990 წელს იტალიაში გამართულ პრეს-კონფერენციაზე, მადონამ განაცხადა: „მე იტალიური წარმოშობის ამერიკელი ვარ და ამით ვამაყობ.“ ჟურნალ „როლინგ სტოუნთან“ ინტერვიუში, მადონამ აღნიშნა, რომ პაპის რეაქციამ მას ძალიან დაწყვიტა გული, „იმიტომ, რომ იტალიელი ვარ, ხომ გესმით“; ხოლო იმავე წელს მიცემულ სხვა ინტერვიუში განაცხადა, რომ კათოლიკურ აღმსარებლობაზე უარი თქვა, ვინაიდან ეკლესია „სრულიად გმობს სექსს… და მას მხოლოდ გამრავლების ფუნქციას უტოვებს“. 2006 წლის ზაფხულში მადონამ ვატიკანის ოფიციოზის კრიტიკა დაიმსახურა, როდესაც იგი რომს ამჯერად თავისი „Confessions Tour“-ის ფარგლებში ეწვია. ვატიკანის ოფიციოზი ამტკიცებდა, რომ მადონას საკონცერტო ნომერი, სადაც იგი ჯვარზეა გაკრული და თავზე ეკლის გვირგვინი აქვს, კათოლიციზმის წინააღმდეგ მიმართული აშკარა თავდასხმა იყო. ამიტომაც, ამ საკონცერტო ნომრის წარმოდგენა არ შეიძლებოდა განხორციელებულიყო იმავე ქალაქში, სადაც პაპის რეზიდენციაა.
დოკუმენტურ ფილმში „იტალიელები ამერიკაში — ჩვენი წვლილი“, ავტორი გეი ტალეზე მადონას ამბოხს კათოლიკური ეკლესიის წინააღმდეგ მომღერლის იტალიურ ფესვებს უკავშირებს. ტალეზე ამტკიცებს, რომ მადონას წინაპრები მამის მხრიდან სამხრეთ იტალიის იმ რეგიონიდან არიან, რომელსაც კათოლიკური ეკლსესიის წინააღმდეგ ამბოხის ხანგრძლივი ტრადიცია აქვს. მისი „ამბოხების“ მიუხედავად, მადონას ორივე ბიოლოგიური შვილი მან რომის კათოლიკურ ეკლესიაში მოანათვლინა.
მადონა ცხოველთა უფლებების დაცვის ჯგუფებმაც გააკრიტიკეს ბეწვის ქურქების ტარების გამო, ხოლო მანამდე კრიტიკა თავის სახლში სანადირო წვეულებების მოწყობის გამო დაიმსახურა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:მადონა (მომღერალი) კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:მიჩიგანელი მსახიობები კატეგორია:ნიუ-იორკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი დენს-მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მოცეკვავეები კატეგორია:ამერიკელი საბავშვო მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ელექტრონული მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ეროტიკის ავტორები კატეგორია:ამერიკელი მოდის ბიზნესმენები კატეგორია:ამერიკელი გიტარისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი პოპ-მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი როკ-მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მომღერლები და სიმღერების ავტორები კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი ფემინისტი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი პოპ-როკ-მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკალური პროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები და სიმღერების ავტორები კატეგორია:ამერიკელი მეცო-სოპრანოები კატეგორია:ამერიკელი ფრანგები კატეგორია:ამერიკელი ქველმოქმედები კატეგორია:ამერიკელი პოპ-გიტარისტები კატეგორია:ამერიკელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:Brit Award-ის მფლობელები კატეგორია:ჯუნოს ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ფემინისტი მუსიკოსები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ოქროს გლობუსის გამარჯვებულები კატეგორია:მსოფლიო მუსიკის ჯილდოს გამარჯვებულები კატეგორია:Interscope Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:აივორ ნოველოს ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:Maverick Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები კატეგორია:Sire Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:სინთპოპ-მომღერლები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:იტალო-ამერიკელები კატეგორია:მიჩიგანის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
იეშილ-ირმაქი
იეშილ-ირმაქი (Yeşilırmak, "მწვანე მდინარე"; Ίρις) – მდინარე ჩრდილოეთ თურქეთში, სათავე აქვს სივასის ჩრდილო–აღმოსავლეთით, გაედინება თოქათის და ამასიის პროვინციებში და სამსუნთან ერთვის შავ ზღვას.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის მდინარეები
NGC 712
NGC 712 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1828 წლის 0. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:ანდრომედას თანავარსკვლავედი
Cephalotes hirsutus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
აკარნანი
აკარნანი (ბერძნ. Ἀκαρνάν) — ალკმეონისა და კალიროეს ვაჟი. კალიროე ზევსს შეევედრა, რომ მისი ვაჟები მალე გაზრდილიყვნენ, რათა მოსწრებოდა მათგან მამის მკვლელისათვის სამაგიეროს მიზღვას. ზევსმა შეისმისნა ქალის ვედრება და მისი შვილები მსწაფლ ძლევამოსილ გმირებად აქცია. მათ სამაგიერო მართლაც გადაუხადეს მამის მკვლელს — აიღეს და მიწასთან გაასწორეს ფსოტიდა ბეოტიაში. მოპოვებუული განძეულობა — ჰარმონიას სამკაულები და პეპლოსი დელფოს სამისნოს შესწირეს. ლეგენდის თანახმად, აკარნანი აკარნანიის დამაარსებელი და ეპონიმია.
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
Dorylus conradti
Dorylus conradti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorylus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ევგენი ონეგინი
„ევგენი ონეგინი“ (Евге́ний Оне́гин) — ალექსანდრე პუშკინის ნაწარმოები (Роман в стихах). დაწერილია 1823-1831 წლებში და ითვლება რუსული ლიტერატურის ერთ-ერთ საუკეთესო ნიმუშად. პუშკინის ნაწარმოების მოტივებზე პეტრე ჩაიკოვსკიმ დაწერა იგივე სახელწოდების ოპერა. ნაწარმოების თემაზე აგრეთვე არსებობს ბევრი სპექტაკლი და ეკრანიზაცია. ბესარიონ ბელინსკი ამ ნაწარმოებს „რუსული ცხოვრების ენციკლოპედიასაც“ უწოდებდა.
სქოლიო
კატეგორია:1833 წლის რომანები კატეგორია:ალექსანდრე პუშკინის ნაწარმოებები
ბარიტონი (ხმა)
ბარიტონი (baritono — მძიმე, დაბალი და ტონი) — მამაკაცის ხმა, საშუალო ბანსა და ტენორს შორის. განასხვავებენ ლირიკულ (ჟღერადობით უახლოვდება დრამატულ ტენორს) და უფრო ვაჟკაცურ, ძლიერ, დრამატულ (დაბალ რეგისტრებში უახლოვდება ბანს) ბარიტონებს. ბარიტონის დიაპაზონი დიდი ოქტავის ლადან პირველი ოქტავის ლამდეა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მუსიკალური ტერმინები
קולות (מוזיקה)
ჰოდონინის რაიონი
220პქ|მინი|მარჯვნივ|წმინდა მიხეილის ეკლესია ჰოდონინის რაიონში 220პქ|მინი|მარჯვნივ|რაიონის მდებარეობა [[სამხრეთ მორავიის მხარეში, ჩეხეთში]] ჰოდონინი (ჩეხ. Okres Hodonín) — რაიონი სამხრეთ მორავიის მხარეში, ჩეხეთში. რაიონის დედაქალაქია ქალაქი ჰოდონინი. რაიონის ფართობი შეადგენს 1 099,13 კმ²-ს. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 15 771 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე კვადრატულ კილომეტრზე შეადგენს 143 ადამიანს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჩეხეთის რაიონები
საბერძნეთის დემოგრაფია
საბერძნეთის მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვარის «ევროსტატის» მონაცემებით შეადგენს 11 295 002 ადამიანს, ამ ინდექსით საბერძნეთს 74-ე ადგილი უკავია მსოფლიოში. ბოლო აღწერა საბერძნეთში ჩატარდა 2001 წელს, შემდეგი აღწერა ჩატარდება 2011 წელს.
საბერძნეთის მოსახლეობა
ბერძნები — უძველესი ერია. მოსახლეობის ზრდა 2010 წლის მონაცემებით შეადგენს 0,106 %. შობადობა — 9,34 (ყოველ ათას კაცზე), სიკვდილიანობა — 10,6 (ყოველ ათას კაცზე). thumb|400px|საბერძნეთში მოსახლეობის რაოდენობის ცვალებადობის დინამიკა 1961-დან thumb|300px|ბერძნული ენის დიალექტების რუკა thumb|300px|საბერძნეთში ეროვნული უმცირესობების რუკა
მოსახლეობის ასაკობრივი სტრუქტურა (2008)
საშუალო ასაკი 41,5 წელი. კაცები — 40,4 წელი, ქალები — 42,6 წელი.
მოსახლეობის ზრდა (2008)
−0,146 % 2008 წელს.
ეთნიკური ჯგუფები (2001)
thumb|400px
რელიგია
ყველა არსებულ რელიგიურ კონფესიებს შორის საბერძნეთში დომინირებს ელადის მართლმადიდებელი ეკლესია. საბერძნეთის კონსტიტუციით მართლმადიდებლობა სახელმწიფო რელიგიაა.
კიახტის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
'''აკადემიკოს ვ. ა. ობრუჩევის სახელობის კიახტის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი''' (Кя́хтинский краеве́дческий музе́й и́мени акаде́мика В. А. О́бручева) — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს ბურიატიის რესპუბლიკის ქალაქ კიახტაში, რევოლუციამდელი საქალაქო სკოლის ყოფილ შენობაში ლენინის ქუჩა №49-ში. რესპუბლიკაში არსებული მუზეუმებიდან უძველესია.
XIX საუკუნე
მუზეუმი დაარსდა 1890 წლის 1 იანვარს. შექმნის ინიციატორები იყვნენ პ. ს. მიხნო, ადგილობრივი ვაჭრები, გადასახლებულები და კიახტის ინტელიგენცია. 1890 წელს, მას შემდეგ, რაც პოტანინების ოჯახი ეწვია კიახტას, აირჩიეს დროებითი კომიტეტი, რომელიც ეძებდა სახსრებს მუზეუმის მოვლა-პატრონობისთვის. შემდეგ გამოჩნდა პირველი ექსპონატები. მუზეუმის პირველი მცველი იყო პ. ს. მიხნო.
1892 წელს კიახტელი ვაჭრის — ი. დ. სინიცინის სახსრებით დაიქირავეს ბინა (ახლანდელი ლენინის ქუჩა, სახლი №25 ) 40 მ² ფართობით და შეიძინეს სამუზეუმო აღჭურვილობა. 1893 წლისთვის ფონდმა 2 ათას ექსპონატს გადააჭარბა. ვაჭარმა ა. დ. სტარცევმა მუზეუმს ქვის სახლი შესწირა. იმ დროს მუზეუმის მცველი იყო მასწავლებელი ე. ნ. სოკოლოვა.
მუზეუმის შექმნაში მონაწილეობა მიიღეს პოლიტიკურმა დევნილებმა ნ. ა. ჩარუშინმა, პოპოვმა, მოლესონმა, ლევინმა. ადგილობრივი ხელისუფლების წინააღმდეგობის გამო მუზეუმს არ გააჩნდა დამტკიცებული წესდება და არ ითვლებოდა ოფიციალურ დაწესებულებად. 1893 წელს რუსმა ეთნოგრაფმა და არქეოლოგმა, დ. ა. კლემენცმა, კიახტაში წაიკითხა ლექცია „ადგილობრივი მუზეუმების ამოცანების შესახებ“ და ქალაქში საიმპერატორო რუსეთის გეოგრაფიული საზოგადოების (ИРГО) ფილიალის გახსნის იდეა გააჟღერა. 1894 წლის 13 ივლისს კიახტაში გაიხსნა საზოგადოების ფილიალი და მუზეუმი მასში შევიდა, როგორც განყოფილება. გეოგრაფიული საზოგადოების ტროიცკოსავსკო-კიახტის ფილიალის ხელმძღვანელი იყო ექიმი ი. დ. ტალკო-გრინცევიჩი (შემდეგში კრაკოვის მეცნიერებათა აკადემიისა და ჩეხეთ-სლოვაკეთის სამეცნიერო საზოგადოების წევრ-კორესპონდენტი) 1895 წლის 1 იანვარიდან მუზეუმი გაიხსნა საზოგადოებისთვის დასათვალიერებლად კვირაობით.
1894 წლიდან 1897 წლამდე ИРГО-ს ფილიალმა და მუზეუმმა ჩაატარეს ექსპედიციები სამხრეთ-დასავლეთ იმიერბაიკალის შესასწავლად. მუზეუმი ატარებდა ლექციებს, სპექტაკლებსა და კონცერტებს. კოლექცია ჩამოაყალიბებაში მონაწილეობას იღებდნენ ვ. ა. ობრუჩევი, დ. ა. კლემენცი, პ. კ. კოზლოვი. გაკეთდა კოლექციები ენტომოლოგიაზე, ორნითოლოგიაზე, ჰერპეტოლოგიაზე, იქთიოლოგიაზე, გეოლოგიაზე, არქეოლოგიაზე, პალეონტოლოგიასა და ბოტანიკაზე. მონღოლეთში იყიდეს ბუდისტური კულტის ნივთები და მონღოლთა საყოფაცხოვრებო ნივთები.
XX საუკუნე
1904 წლისთვის მუზეუმის ფონდი 14 000 ნივთამდე გაიზარდა. 1911 წლისთვის მუზეუმის თანამშრომლებმა გამოაქვეყნეს 185 სამეცნიერო ნაშრომი.
პირველი მსოფლიო ომის დროს მუზეუმის სამეცნიერო საქმიანობა პრაქტიკულად შეწყდა. სამოქალაქო ომის დროს მუზეუმმა თითქმის შეწყვიტა არსებობა.
1922 წლის 31 იანვარს შორეული აღმოსავლეთის რესპუბლიკის მთავრობამ მიიღო დადგენილება, რომლითაც მუზეუმი გადაეცა სახალხო განათლების სამინისტროს. მუზეუმმა მიიღო ფინანსური დახმარება, პერსონალი და ყოფილი 4-კლასიანი საქალაქო სკოლის ორსართულიანი შენობა, რომელიც აშენდა ვაჭარი ნერპინის მიერ 1847 წელს. 1921 წლის ზაფხულში პ. ს. მიხნომ განაახლა სამეცნიერო ექსპედიციები, ხოლო 1922 წლის აპრილში იგი კვლავ გახდა მუზეუმის პასუხისმგებელი მცველი.
ბურიატ-მონღოლეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ჩამოყალიბების შემდეგ, 1923 წლის 1 ოქტომბერს, მუზეუმი გადაეცა ბურნარკომპროსის იურისდიქციას. 1924 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით კოლექცია 19 989 ექსპონატს შეადგენდა. 1923 წელს მუზეუმს ეწვია 4190 დამთვალიერებელი, შედგა 27 სასკოლო ექსკურსია. გუნდი შედგებოდა 5 თანამშრომლისაგან, ამიტომ 1924 წლის ნოემბერში მუზეუმში შეიქმნა მხარეთცოდნეობის სასწავლო წრე სკოლის მოსწავლეებისთვის. 1927 წლიდან წრე აქვეყნებს ხელნაწერ ჟურნალს „Следопыт“ („მკვლევარი“), რომელიც მოგვიანებით გახდა ცნობილი როგორც „კიახტის მხარეთმცოდნე“.
1930 წლის ზაფხულში მუზეუმმა ჩაატარა კვლევა ბორგოის სტეპზე. შეგროვდა 350 მცენარის სახეობა, 32 ნიადაგის ნიმუში, 200 კლდის ნიმუში, 1000-მდე მწერი, 20 გველი, ხავსი და ლიქენი. ბორგოის დასახლებიდან აღმოსავლეთით რამდენიმე კილომეტრში აღმოაჩინეს ირმის ქვა.
1931 წლისთვის მუზეუმის კოლექციები გაიზარდა 50 000-მდე.
1940 წელს, მუზეუმის 50 წლისთავთან დაკავშირებით, მას მიენიჭა რესპუბლიკური მუზეუმის სტატუსი და გახდა აკადემიკოს ვ. ა. ობრუჩევის სახელობის.
დიდი სამამულო ომის შემდეგ მუზეუმმა მოაწყო 10 მხარეთმცოდნეობის წრე, გამოსცა გაზეთი „საბჭოთა მეცნიერებისთვის“. მინი|250x250პქ| კიახტის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმისა და სახელმწიფო ერმიტაჟის თანამშრომლები ორგოიტონის გათხრებზე 1964 წელს თანამშრომლებმა მონაწილეობა მიიღეს მონღოლეთის ქალაქ სუხე-ბატორში მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის შექმნაში.
1970-იან წლებში მუზეუმის თანამშრომლები მუშაობდნენ ქალაქ ალტან-ბულაკში მონღოლეთის სახალხო რევოლუციის მუზეუმის შექმნაზე.
1975 წელს ნოვოსელენგინსკში გაიხსნა კიახტის მუზეუმის ფილიალი — დეკაბრისტების მუზეუმი.
1981 წელს მუზეუმის სამეცნიერო ბიბლიოთეკიდან გამოიყო იშვიათი წიგნების კოლექცია.
1982 წელს მუზეუმის თანამშრომლების მონაწილეობით შეიქმნა იმიერბაიკალის ხალხთა ხალხური ხელოვნების მუზეუმი.
1984 წელს კიახტის მუზეუმის მონაწილეობით სოფელ შარაგოლში შეიქმნა ხალხური მუზეუმი.
1980-იან და 1990-იან წლებში მუზეუმი მონაწილეობდა არქეოლოგიურ კვლევაში. 1996 წელს კიახტის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის ბაზაზე გაიმართა არქეოლოგთა საერთაშორისო კონგრესი.
XXI საუკუნე
2004 წელს პერსონალი მუშაობდა ახალი მუზეუმის — „რუსეთ-მონღოლეთის მეგობრობის“ მუზეუმის შექმნაზე.
2009 წლის აგვისტოში, თანამშრომლებმა, სახელმწიფო ერმიტაჟისა და რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის მატერიალური კულტურის ისტორიის ინსტიტუტის არქეოლოგებთან ერთად, დაიწყეს ხუნუს იმპერიის სამარხის ორგოიტონის (ჯიდას რაიონის სოფელ ზარუბინოს მახლობლად) გათხრები.
ტიმოთი პიკერინგი
ტიმოთი პიკერინგი (Timothy Pickering; დ. 17 ივლისი, 1745 — გ. 29 იანვარი, 1829) — აშშ-ის მესამე სახელმწიფო მდივანი, ამ პოსტზე მსახურობდა 1795 წლიდან 1800 წლამდე, ორ პრეზიდენტთან ჯორჯ ვაშინგტონთან და ჯონ ადამსთან.
პიკერინგი დაიბადა სალემში, მასაჩუსეტსის შტატში, ტიმოთი და მერი უინგეიტ პიკერინგების ოჯახში. 1763 წელს დაამთავრა ჰარვარდის უნივერსიტეტი. თავიდან იგი რევოლუციონერებს ოპიზიციაში ედგა, თუმცა 1777 წელს მან მიიღო გენერალ ჯორჯ ვაშინგტონის შეთავაზება, ემსახურა გენერალ ადიუტანტად, მან დიდი წვლილი შეიტანა რევოლუციის გამარჯვებაში.
კიახტის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
2015 წელი
2015 წელი ქალაქ კიახტაში გამოცხადდა კიახტის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის წლად. მთელი წლის განმავლობაში ქ. კიახტის აკადემიკოს ვ. ა. ობრუჩევის სახელობის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ატარებს ღონისძიებების სერიას, რომელიც ეძღვნება 125 წლის იუბილეს.
ტიმოთი პიკერინგი
1780 წელს კონტინენტურმა კონგრესმა პიკერინგი გენერალ-კვარტირმეისტერად, ხოლო 1791 წელს ვაშინგტონმა ფოსტის ხელმძღვანელად დანიშნა. იგი ამ პოსტზე 1795 წლამდე მუშაობდა. დროებით ომის მდივანი იყო, ხოლო 1795-1800 წლებში სახელმწიფო მდივანი.
კიახტის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
2015 წელი
მუზეუმში ტარდება შემდეგი ექსკურსიები:
მუზეუმის კოლექცია
მუზეუმის ფონდი 120 ათასი ნივთისგან შედგება, რომელიც სხვადასხვა კოლექციებშია თავმოყრილი:
ტიმოთი პიკერინგი
1816 წლიდან იგი დაბრუნდა სალემში, სადაც ფერმერობას მიჰყო ხელი და სიცოცხლის ბოლომდე იქ ცხოვრობდა. გარდაიცვალა 1829 წლის 29 იანვარს, 83 წლის ასაკში.
ეკატერინე ბაბლიძე
ეკატერინე ილიას ასული ბაბლიძე (დ.  11 აპრილი [ ძვ. სტ. 29 მარტი], 1916, თბილისი     ―   გ.  9 თებერვალი, 1989, იქვე) —  ქართველი მხატვარ-კერამიკოსი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1961).
კიახტის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
ლიტერატურა
მუზეუმის გამოცემული წიგნები:
ეკატერინე ბაბლიძე
ბიოგრაფია
1942 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია, სადაც მისი პედაგოგები იყვნენ დავით ციციშვილი,  ზაქარია მაისურაძე,  სერგო ქობულაძე. იქვე ეწეოდა მოღვაწეობას 1945-იდან, ამავე წლიდან მონაწილეობდა სამხატვრო გამოფენებში. ბაბლიძის შემოქმედებას ახასიათებს ხალხური დეკორატიულ ხელოვნებაში ღრმად წვდომის უნარი, ფაქიზი ორნამენტი, ფორმათა მხატვრული სისადავე. მნიშვნელოვანი ნამუშევრები: დეკორატიული დისკო (1959), ქანდაკება „ჩხიკვთა ქორწილი“ (1960), ლარნაკი (1969), თეფში (1971, 1974, ყველა თიხა) და სხვა.
კიახტის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტები ანბანის მიხედვით კატეგორია:მუზეუმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:რუსეთის მუზეუმები კატეგორია:მხარეთმცოდნეობის მუზეუმები კატეგორია:1890 წელს დაარსებულები
ეკატერინე ბაბლიძე
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი კერამიკოსები კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 11 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1916 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
ჰიდის ქედი
აგებულია პალეოზოური ასაკის ფიქლებით, კვარციტებითა და კირქვებით, აგრეთვე გრანიტებითა და ვულკანური ქანებით. დამახასიათებელია ალპური ტიპის თხემი ძველი გამყინვარების კვლებით, რომელთა შორისაა მყინვარული ცირკები და მორენები. დანაწევრებულია მდინარეთა ხეობებით. აზევდა დაახლოებით 25 მლნ. წლის წინ. ტექტონიკურად აქტიურია. ებჯინება ვეებერთელა ფოსა-მაგნას რიფტულ ხეობას. ციცაბოდ ეშვება იაპონიის ზღვისკენ.
ჭარბობს წიწვოვანი ტყე, მათ შორის ნაძვი და სოჭი, ქვედა კალთებზე შერეული და ფართოფოთლოვანი ტყეა. თითქმის მთლიანადაა გარშემორტყმული ტუბუ-სანგაკუს ეროვნული პარკით. თვალწარმტაცი ლანდშაფტების გამო ხშირად „იაპონიის ალპებს“ უწოდებენ.
ქედის მწვერვალები პირველად დაიპყრო უილიამ გოულანდმა 1878 წელს, რომელმაც მას „იაპონიის ალპები“ უწოდა. მოგვიანებით სახელწოდება გავრცელდა აგრეთვე კისოსა და აკაიშის ქედებზეც, ხოლო ჰიდას უწოდეს „ჩრდილოეთ ალპები“. არის ტყვია-თუთიის საბადო.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის ქედები
რამი
რამი (ლათ. Boehmeria nivea) — ბოჭკოვანი მცენარე ჭინჭრისებრთა ოჯახისა. ხშირად თეთრ რამს (Boehmeria nivea) უწოდებენ (მწვანე რამს ზოგჯერ ცალკე სახეობად გამოყოფენ). მრავალწლოვანი მცენარეა.
მისგან ამზადებენ მაღალხარისხოვან ტექნიკურ ქსოვილს, ქაღალდს (მაგ., ფულისათვის), თევზსაჭერ ბადეს. რამი დიდი რაოდენობით მოჰყავთ ჩინეთში, ნაკლებად — სამხრეთ და აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნებში, კულტივირებულია აგრეთვე სხვა კონსტინენტების სუბტროპიკულ და ტროპიკულ მხარეებში.
XX საუკუნის 30-იან წლებში საქართველოში უმთავრესად დასავლეთ რაიონებში, ფართო მეცნიერულ და საწარმოო მუშაობა გაიშალა რამის კულტურის გასავრცელებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჭინჭრისებრნი კატეგორია:სართავი კულტურები
საცხენეთი
საცხენეთი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ვანათის თემში.
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე პატარა ლიახვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1120 მეტრი, ცხინვალიდან 17 კილომეტრი.
ისტორია
1921 წლამდე შედიოდა ბელოთის თემში. 1921 წლისთვის სოფელი დასახლებული იყო ეთნიკურად ქართველი მოსახლეობით, ამიტომ ბელოთის ნაცვლად შევიდა დიცის თემში. 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (Сацхенет).
სქოლიო
კატეგორია:ვანათის თემის სოფლები
ბრატუშკოვო
ბრატუშკოვო (Братушково) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 41 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
Cephalotes hamulus
Cephalotes hamulus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
თეიმურაზ ნერგაძე
თეიმურაზ ნერგაძე (დ. 29 იანვარი, 1954, ბაღდათი ) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი. საქართველოს ორი მოწვევის (2004, 2012) პარლამენტის წევრი.
ტეტერიხა (ვოლოგდის ოლქი)
ტეტერიხა (Тетериха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
აკასტოსი
კატეგორია:არგონავტები კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:მითური მეფეები
ერთლებნიანები
ერთლებნიანებს წინათ ყველაზე პრიმიტიული ყვავილოვან მცენარეებად თვლიდნენ და ფარულთესლოვან მცენარეთა სისტემას სათავეში ათავსებდნენ. ამჟამად ბოტანიკოსთა უმრავლესობა ერთლებნიანების წინაპრად მაგნოლიის ტიპის პრიმიტიულს ორლებნიანებს მიიჩნევს. ზოგიერთს კი მიაჩნია, რომ ორივე კლასი წარმოიშვა რომელიღაც საერთო წინაპრისაგან. ერთლებნიანებთა 65 ათასზე მეტი სახეობა გაერთიანებულია 65-70 ოჯახი. გავრცელებულია ყველგან. ჩრდილოეთ და ზომიერ განედებში გვხვდება ბალახოვანი ფორმები, ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში - მერქნიანი. ჭარბობენ მდელოს, ველისა და სავანის ბალახნარში. ერთლებნიანებს შორის ბევრია მნიშვნელოვანი საკვები კულტურა (ხორბალი, ბრინჯი, სიმინდი, ქერი, ჭვავი, ფეტვი, ღომი, შაქრის ლერწამი და სხვა), საკვები ბალახი (ტიმოთელა, წივანა, თივაქასრა და სხვა), პალმა (ფინიკის, ქოქოსის და სხვა), დეკორატიული (ტიტა, შროშანი, სემბული და სხვა), აგრეთვე სამკურნალო, ბოჭკოვანი და სხვა სამეურნეო მნიშვნელობის მცენარე.
ლიტერატურა
*
სიემოვიტი
სიემოვიტი (Siemowit) — ნახევრად ლეგენდარული პოლიანთა მთავარი, ცნობილია მხოლოდ გალ ანონიმის ქრონიკიდან. კოლესნიკი პიასტის და ჟეპიხას (ცნობილია როგორც რეპკა) უფროსი ვაჟიშვილი, მთავარ ლეცკოს (ლეშეკი) მამა. სიემოვიტი მთავრად არჩეულ იქნა პოლიანთა ვეჩეს მიერ იმის მერე, როდესაც მამამ პიასტმა უარი განაცხადა დაეკავებინა მთავარ პოპიელ II-ის ადგილი, რომელიც ლეგენდის თანახმად თაგვებმა დაკბინეს. პირველი ცნობილი პოლონეთის მთავარი იყო სიემოვიტის შვილთაშვილი მიეშკო I.
სიემოვიტის ისტორიულობაზე კითხვა გაჩნდა მხოლოდ XIX საუკუნის ბოლოს დადგა, მანამდე მის რეალურად არსებობაზე ეჭვიც კი არ არსებობდა. XX საუკუნის 60-იან წლებიდან გალ ანონიმის მონათხრობი მიეშკო I-ის წინაპრების შესახებ მკვლევარების უმრავლესობა თვლის ნამდვილად. თუკი სიემოვიტი ნამდვილად არსებობდა, მას უნდა ეცხოვრა მიახლოებით 845—900 წლებში, მისი ხელისუფლებაში მოსვლა როგორც პოლიანთა მთავარის მიაკუთვნებენ მიახლოებით IX საუკუნის მეორე ნახევარს. მისი სიკვდილის და დასაფლავების ადგილი არაა ცნობილი.
გალ ანონიმის ქრონიკა არ შეიცავს დაწვრილებით ინფორმაციას სიემოვიტის შესახებ. ავტორის მიხედვით ის «ვაჟკაცდებოდა და დღითი დღე აჩვენებდა თავის ისეთ კეთილშობილებას რომ, მეფეთა მეფემ და მთავართა მთავარმა [ანუ ღმერთი] ყველას გასახარად ის დანიშნა პოლონეთის მთავრად». მთავრად გახდომის შემდეგ, სიემოვიტი გართობის უგულვებელყოფით, სახელი გაითქვა კეთილშობილებით და განავრცო თავისი სამთავროს საზღვრები, ვიდრე ყოფილა ოდესმე მისი წინამორბედების დროს.
ისტორიულობა
ისტორიოგრაფიაში არსებობს საკმაოდ ფართო დისკუსია სიემოვიტის, ლეცკოს (ლეშეკი) და ზემომისლის ისტორიულობაზე. მათი რეალურად არსებობის შესახებ ამტკიცებდნენ ჰენრიკ ლოვმიანსკი, ჰერარდ ლადუდა და კაზიმირ იასინსკი. თავის მონოგრაფიაში «პირველი პიასტრების გენიოლოგია» კაზიმირ იასინსკი წერდა :
სიემოვიტის არსებობაზე ეჭვს იწვევს არქეოლოგიური კვლევები, რომლის თანახნადაც პოლიანების სახელმწიფოს აქტიური განვითარება დაიწყო X საუკუნის 20-იან წლებში, ასე რომ სიემოვიტის ლეცკოს და სიემომისლის მმართველობა ძალიან მოკლე უნდა ყოფილიყო. ზოგი მკვლევარი თვლის, რომ ქრონიკაში მოყვანილი მიეშკოს წინაპრების სახელებს აქვთ სიმბოლური მნიშვნელობა და შეიძლება ავტორის მიერ იყოს მოგონილი. ასევე არაა გამორიცხული, რომ გალის მონაყოლში დასახელებული მიეშკოს წინაპრები შეიძლება მართლაც არსებობდნენ და მოგონილი მხოლოდ მათი პოლიანების მთავრებად ყოფნა იყოს.
შენიშვნები
კატეგორია:პიასტები
ჩაისუბნის სამების ეკლესია
ჩაისუბნის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩაისუბანში. ტაძარი გეგმის მიხედვით დარბაზული ტიპის აფსიდიან ნაგებობას წარმოადგენს. აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში.
ისტორია
ტაძარი XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ააგო სოფელში მცხოვრები ბერძნულმა თემმა, 1874-1956 წლებში. 1981 წლის სააღრიცხვო ბარათის მიხედვით, ეკლესია მიტოვებული და დანგრეული იდგა. ამჟამად აღდგენილია და მასში განახლდა ღვთისმსახურება. ტაძარი ემსახურება ქართულ ქრისტიანულ მრევლს. ტაძარი გეგმის მიხედვით დარბაზული ტიპის აფსიდიან ნაგებობას წარმოადგენს, რომელსაც დარბაზის კამარაზე ცრუ გუმბათი აქვს დაშენებული. ეს იმით არის გამოწვეული, რომ ტაძარში აღდგენისა და განახლების შემდეგ გარკვეულ ცვლილებე შეიტანეს.
აღწერა
ინტერიერის კედლები განახლების დროს ხელახლა გადალესეს და გადაღებეს, ასევე მიმდინარეობს კონქის მოხატვა. განახლების დროს გამოიცვალა ქვის კვადრებიანი იატაკი და მის ნაცვლად დაგებულია თანამედროვე ქვის მონაცრისფრო ფილები. ასევე გამოცვალეს რკინის შესასვლელი კარი და თაღოვანი სარკმლები. კამარასთან ერთად, აღდგენილია ცრუ გუმბათიც, რომელიც შემოსილია თუნუქის ფურცლებით. ტაძრის ფასადებზე ფლეთილი ქვების სწორხაზოვანი წყობა ცემენტის სქელი ფენით გადალესეს. ტაძრის ზომებია 16,7X10,7 მ. ტაძრის ერთადერთი შესასვლელი - მაღალი თაღოვანი კარია, რომელიც დასავლეთის კედელშია გაჭრილი. ტაძრის შესასვლელს ღია კარიბჭე უძღვება წინ, რომლის ბრტყელი გადახურვა ორ დამოუკიდებელ და ორსაც ტაძრის კედელთან მიდგმულ კვადრატულ სვეტს უჭირავს. ტაძრის საფასადო კომპოზიცია სადა და მოკლებულია ავთენტურობას. აფსიდში სამი მომცრო ზომის ვიწრო სარკმელია, რომელთა თავზე, კონქის არეში, ერთი წრიული სარკმელია დამატებით ჩასმული. სამ-სამი მაღალი თაღოვანი სარკმლითვე სიმეტრიულად დანაწევრებულია ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კედლები. ტაძარი გარედან ცემენტით არის შელესილი. გადახურულია თუნუქით. თუნუქის ფირფიტებითვე აკრულია თაღოვანი სარკმლებით დანაწევრებული მაღალი, ცრუ გუმბათი. ტააძრის ინტერიერი, ექსტერიერის მსგავსად სადა და განახლებულია. შიდა სივრცე კამარით არის გადახურული, რომელსაც აღმოსავლეთით, სატრიუმფო თაღისა და ორსაფეხურიანი სოლეის მეშვეობით გამოეყოფა კონქით გადახურული საკურთხეველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კომედია დელ არტე
thumb|150პქ|არლეკინი კომედია დელ არტე, ნიღბების კომედია (იტალ. commedia dell'arte) — იმპროვიზაციაზე დამყარებული თეატრი, რომელშიც პროფესიონალი მსახიობები მონაწილეობენ.
ამ ტიპის თეატრი პირველად იტალიაში, 1545 წელს გაჩნდა. მსახიობები ნიღბებს ატარებდნენ და წინასწარ განსაზღვრული სცენარის ჩარჩოში ტექსტების იმპროვიზაციას ახდენდნენ. კომიკურს ეფექტს ძირითადად ჟესტიკულაცია ქმნიდა. ზოგიერთი პერსონაჟის არსებობა აუცილებელი იყო.
კომედია დელ არტეს ზოგიერთი პერსონაჟი იმდენად ცნობილი და პოპულარული გახდა რომ სხვა ტიპის თეატრებშიც გადავიდა. პოლიშინელი ინგლისურ პანჩს დაედო საფუძვლად, კაპიტანი იაპონური ტენგუს სახით შემორჩა, პედროლინოსგან ფრანგული პიერო წარმოიშვა.
დასები
თეატრალურ დასებს, განსაკუთრებით მათ, ვინც პროვინციაში მოღვაწეობდა, არ ჰქონდათ ფიქსირებული ადგილი და მოგზაურობისას თან დაჰქონდათ ფიცარნაგი სცენები. წინასწარ შემუშავებული სასცენარო მოდელები საშუალებას აძლევდათ სულ რამდენიმე საათში სცენაზე წარმოედგინათ ადგილობრივი სიტუაციები. კომედიები დაფუძნებული იყო ადვილად ამოსაცნობ, სტერეოტიპულ, ემფატური ჟესტიკულაციის მქონე პერსონაჟებზე, იმპროვიზიტებულ დიალოგებზე, მუსიკალურ ინტერლუდიებსა და მასხარაობაზე, რათა მიეზიდათ და დაეკმაყოფილებინათ სხვადასხვა სოციალურ და კულტურულ პირობებში მყოფი ფართო პუბლიკა. შეყვარებული წყვილისა და მსახურების გარდა ყველა მსახიობი ატარებდა ნიღაბს. თითოეული დასში დაახლოებით ათი-ოცი მსახიობი შედიოდა, ამას ემატებოდა დასის ხელმძღვანელი, რომელიც როლებს ანაწილებდა, ზოგჯერ მუსიკოსები, ჟონგლიორები, აკრობატები და პოეტები.
განვითარება
კომედია დელ არტეს პოპულარობა იტალიაში, ისევე როგორც მის ფარგლებს გარეთ, განსაცვიფრებელი იყო. XVII საუკუნეში ესპანეთისა და საფრანგეთის ხელისუფლება თეატრის ამ ფორმის რეგლამენტირებასა და ცენზურასაც კი შეეცადა. XVIII საუკუნეში იტალიაში კარლო გოლდონი კიდევ უფრო პოპულარულს ხდის კომედია დელ არტეს. გოლდონი თავისი მსახიობებიდან წერილობითი ტექსტის მიყოლასა და მარტივ მასხარაობაზე უარის თქმას მოითხოვს, თანდათან უკუაგდებს ნიღბებს და პერსონაჟებს უფრო მეტად დამახასიათებელ ინდივიდუალობას სძენს. მან კომედია დელ არტე სახასიათო კომედიად აქცია. გოლდონისგან განსხვავებით კარლო გოცი ცდიობს შეინარჩუნოს კომედია დელ არტეს სატირული და პათეტიკური მხარე და გადმოიტანოს იგი თანამედროვე ჩვევებსა და პერსონაჟებზე. XIX საუკუნეში ამ ტიპის თეატრი თითქმის დავიწყებას ეძლევა, თუმცა საფრანგეთში პიეროსა და კოლომბინას პერსონაჟები პანტომიმაში იმკვიდრებენ ადგილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თეატრი კატეგორია:კომედია დელ არტე
ვასილ ბაბუხარდია
ვასილ დიმიტრის ძე ბაბუხადია (დ. 1 სექტემბერი, 1913, ტყიბული) — ქართველი ქირურგ-უროლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1967), პროფესორი (1972), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1978), საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1994), საქართველოს სამედიცინო-ბიოლოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი (1995).
ბიოგრაფია
1938 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. მეორე მსოფლიო ომის წლებში დივიზიის წამყვანი ქირურგი იყო. 1946–1971 მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტის ზოგადი ქირურგიულ კათედრაზე, 1971–1973 იმავე კათედრის პროფესორი იყო, ხოლო 1973-იდან უროლოგიის კათედრის გამგეა.
ბაბუხადია შეისწავლის თირკმლის პარენქიმის რეგენერაციას ჰიდრონეფროზის პირობებში, შარდ-კენჭოვან დაავადებას, საშარდე გზების ინფექციას, წინამდებარე ჯირკვლის ადენომას. იკვლევს საექიმო ეთიკისა და დეონტოლოგიის საკითხებს. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, მ. შ. საბრძოლო ორდენი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი უროლოგები კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:ტყიბულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ქირურგები
რამი (მრავალმნიშვნელოვანი)
რამი  შეიძლება აღნიშნავდეს:
ოტო ვილჰელმ ჰერმან აბიხი
ოტო ვილჰელმ ჰერმან აბიხი (Otto Wilhelm Hermann von Abich; დ. 11 დეკემბერი, 1806, ბერლინი — გ. 1 ივლისი, 1886, ვენა, დაკრძალულია კობლენცში, გერმანია) — გერმანელი გეოლოგი. კავკასიის ცნობილი მკვლევარი. პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი (1853), საპატიო წევრი 1866 წლიდან. აბიხი არის აზერბაიჯანის გეოლოგიური შესწავლის ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
ვილჰელმ ჰერმან აბიხი დაიბადა ბერლინში 1806 წლის 11 დეკემბერს. აბიხის ბიძა იყო ცნობილი მოგზაური და ლინგვისტი ორიენტალისტი ჰაინრიხ იულიუს ფონ კლაპროთი. აბიხი სწავლობდა ბერლინის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტზე, რომელიც დაასრულა 1831 წელს. უნივერსიტეტში ისმენდა ლეოპოლდ ბუხის, ალექსანდერ ჰუმბოლდტის, კარლ რიტერისა და გეორგ ჰეგელის ლექციებს.
1833-1834 წლებში შეისწავლა იტალიის ვულკანები: ეტნა, სტრომბოლი და ვეზუვი. სწავლობდა გეიზერებსაც. 1841 წელს მიიწვიეს დერპტის (ახლანდელი ტარტუს) უნივერსიტეტში გეოლოგიის კათედრაზე. 1843 წლიდან დაიწყო მრავალწლიანი გამოკვლევები კავკასიასა და ირანში. 1854 წელს დასახლდა კავკასიაში, სადაც დარჩა 1877 წლამდე. აბიხის შრომები შეიცავს მნიშვნელოვან ცნობებს კავკასიის გეოლოგიის შესახებ. აბიხმა შეისწავლა ამ მხარის ცალკეული რეგიონების გეოლოგიური აგებულება, აღწერა სასარგებლო წიაღისეულის (ქვამარილი, მანგანუმი, ნავთობი და სხვა) საბადოები. მისი შრომების ნაწილი მიძღვნილია მიწისძვრების, მყინვარებისა და სხვა საკითხებისადმი. ერთ-ერთმა პირველმა წამოაყენა ქიმიური პრობლემები პეტროგრაფიაში და ხაზი გაუსვა მინდვრის შპატების მნიშვნელობას ვულკანოგენური ქანებისათვის. სრულად აღწერა კავკასიის ფიზიკურ-გეოგრაფიული და გეოლოგიური აგებულება. პირველმა განმარტა მეცნიერულად კავკასიის ოროგრაფიის ხასიათი, მთების აზევების ძირითადი მიმართულებანი, მათი ასაკი, ურთიერთკავშირი. აბიხის შრომებმა დიდად შეუწყო ხელი სამთო საქმის განვითარებას კავკასიაში. 1870-1873 წლებში შეისწავლა სევანის ტბის სამხრეთით მდებარე რეგიონი.
ცხოვრების ბოლო 10 წელი ვენაში გაატარა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც. მისი სახელობისაა მინერალი აბიხიტი.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი გეოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1806 კატეგორია:გარდაცვლილი 1886 კატეგორია:გერმანელი მინერალოგები
Dorylus depilis
Dorylus depilis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorylus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დიდი მენდერესი
დიდი მენდერესი (Μαίανδρος; ადრე — მეანდრი) — მდინარე თურქეთში, მცირე აზიის დასავლეთ ნაწილში. მდინარე ძალიან დაკლაკნილია და წარმოქმნის მეანდრებს. მისი ადრინდელი სახელწოდება სწორედ ასეთი კალაპოტის გამო მიიღო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის მდინარეები
ერთსაფრიანები
ერთსაფრიანები (Monochlamydeae) — პირველადსაფრიან ორლებნიან მცენარეთა ჯგუფი. ხეები და ბუჩქებია, იშვიათად — ბალახები. მიეკუთვნება ტირიფისებრნი, არყისებრნი, წიფლისებრნი, კაზუარისებრნი, თელასებრნი, თუთისებრნი, კანაფისებრნი და ზოგი სხვა ოჯახი. მათი ყვავილები მეტწილად ერთსქესიანი, უყვავილსაფრო ან მარტო ჯამისებრყვავილსაფრიანია, იშვიათად კი ორმაგყვავილსაფრიანი. ქარითმტვერია მცენარეებია. ადრე ერთსაფრიანებს ყველაზე უფრო პრიმიტიულ ორლებნიანებს აკუთვნებდნენ. თანამედროვე სისტემებში განსაკუთრებულ ჯგუფად არ გამოყოფენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ორლებნიანნი
აკესო
აკესო (ბერძნ. Άκεσώ) — მკურნალობის პროცესის ქალღმერთი ძველ საბერძნეთში. ასკლეპიოსისა და ეპიონეს ქალიშვილი, იასოს, ჰიგეას, პანაკეასა და ეგლის და, აპოლონის შვილიშვილი. დისგან, პანაკეასგან, განსხვავებით, აკესო გამოხატავდა მკურნალობის პროცესს და არა — თვითონ სამკურნალო პრეპარატს. მისი მამაკაცური ანალოგი იყო აკესისი. ბერძნულ სკულპტურულ რელიეფებში აკესო გამოსახული იყო მის მამას, ასკლპეიოსსა, და დებთან, ჰიგეასთან, პანაკეასა და იასოსთან, ერთად.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული ქალღმერთები კატეგორია:მედიცინის ქალღმერთები
ტარიხას დეპარტამენტი
ტარიხა — ბოლივიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში და ესაზღვრება არგენტინასა და პარაგვაის. მისი ფართობი 37.623 კმ²-ია. 2001 წლის მონაცემებით, დეპარტამენტში ცხოვრობდა 391,226 ადამიანი. დედაქალაქია ტარიხა.
მოლაპარაკეთა რაოდენობის მხრივ, ყველაზე გავრცელებული ენაა ესპანური, შემდეგ კეჩუა, აიმარა და გუარანი.
ტარიხას პროვინციები
დეპარტამენტი თავის მხრივ დაყოფილია ხუთ პროვინციად და ერთ ავტონომიურ რეგიონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივიის დეპარტამენტები
ალექსანდრე ჩივაძე
ალექსანდრე ჩივაძე (დ. 8 აპრილი, 1955, ქლუხორი, სტავროპოლის მხარე) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. იცავდა თბილისის „დინამოსა“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული და ოლიმპიური ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1978), ვიცე-ჩემპიონი (1977) და სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი, საბჭოთა კავშირის თასის ორგზის (1976, 1979) და თასების მფლობელთა თასის (1981) მფლობელი თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. 1982 წლის ესპანეთის და 1986 წლის მექსიკის მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1981), ღირსების ორდენის კავალერი. საყოველთაოდ აღიარებულია ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ქართველ და საბჭოთა ფეხბურთელად.
1980 წელს დაასახელეს საბჭოთა კავშირის წლის საუკეთესო ფეხბურთელად. რვაჯერ იყო დასახელებული საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში. აქედან შვიდჯერ პირველ ნომრად.
ბიოგრაფია
ფეხბურთის თამაშს იწყებს 1965 წელს თბილისის 35-ე სკოლაში მწვრთნელ ვანო შუდრას ხელმძღვანელობით. 1967 წელს ვლადიმერ ელოშვილის მიწვევით ახალგაზრდობის საფეხბურთო სკოლაში გადადის. საყურადღებოა, რომ იმავე წელს ვლადიმერ ელოშვილის შეგირდები, რომელთა შორის არიან დავით გოგია, ფირუზ კანთელაძე, ვახტანგ კოპალეიშვილი, მანუჩარ მაჩაიძე, გოჩა მაჩაიძე და სხვები — ჭაბუკებს შორის საბჭოთა კავშირის ჩემპიონები ხდებიან. აღნიშნულ საფეხბურთო სკოლაში ექვსი წლის განმავლობაში ვარჯიშობს, სადაც გუნდთან ერთად 1972 წელს ჭაბუკთა შორის საკავშირო ჩემპიონატის გამარჯვებული, ხოლო 1973 წელს ბრინჯაოს პრიზიორი ხდება. იმავე წელს თბილისის „დინამოს“ სათადარიგო შემადგენლობის მწვრთნელი ანდრო ზაზროევი გუნდში გასასინჯად ვლადიმერ ელოშვილს მისი საფეხბურთო სკოლიდან პერსპექტიული ნახევარმცველების მიყვანას სთხოვს. ვლადიმერ ელოშვილი „დინამოს“ დიღმის საწვრთნელ ბაზაზე ვახტანგ კოპალეიშვილს, თემურ ჩხაიძეს და ალექსანდრე ჩივაძეს აგზავნის. ახალგაზრდა ფეხბურთელების შერჩევის მიზნით, მათი სპორტული მომზადების დონისა თუ სხვა ტექნიკური მახასიათებლების უკეთ გამოსავლენად გუნდის ძირითადი და სათადარიგო შემადგენლობის ორმხრივი საჩვენებელი თამაში იმართება. ამ შეხვედრას თავად ალექსანდრე ჩივაძე ასე იხსენებს: ამ ორმხრივი საჩვენებელი შეხვედრის შემდეგ ვლადიმერ ელოშვილის მიერ გაგზავნილ სამივე ფეხბურთელს „დინამოში“ ტოვებენ, თუმცა იმ წელს, პარალელურად, ჭაბუკთა საფეხბურთო პირველობის ფარგლებში — ახალგაზრდობის საფეხბურთო სკოლაშიც აგრძელებენ გამოსვლებს.
საკლუბო კარიერა
1974 წლიდან ოფიციალურად ირიცხება „დინამოში“. გუნდის ძირითად შემადგენლობაში, პირველად, იმავე წლის 17 ივლისს, საკავშირო ჩემპიონატის მე-3 ტურის 26 აპრილს გამართული ანულირებული კალენდარული მატჩის განმეორებით გადათამაშებაზე, მოსკოვის „სპარტაკის“ წინააღმდეგ გამოდის მინდორზე. შეხვედრას მოსკოვის ლენინის სახ. ცენტრალური სტადიონი მასპინძლობს და მას 38 ათასი ფეხბურთის გულშემატკივარი ესწრება. „დინამოელები“ თამაშს ასეთი შემადგენლობით იწყებენ: გაგოშიძე, გ. მაჩაიძე, ჭელიძე, კანთელაძე, გავაშელი, მჭედლიშვილი, ჩივაძე, ასათიანი, წერეთელი, ქანთარია და ლ. ნოდია. დაპირისპირება მასპინძელთა გამარჯვებით, ანგარიშით 1–0 მთავრდება.
ალექსანდრე ჩივაძემ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 324 მატჩი ჩაატარა და 44 გოლი გაიტანა. რაც შეეხება საკავშირო თასის გათამაშებას, აქ მან 36 მატჩში მიიღო მონაწილეობა და ხუთჯერ აიღო მეტოქეთა კარი. ამას გარდა, ევროპული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში „დინამოს“ ღირსება 40 შეხვედრაში დაიცვა, აქედან 19 შეხვედრა — თასების მფლობელთა თასის, 17 — უეფა-ს თასის, ხოლო 4 — ჩემპიონთა თასის გათამაშებაში.
სანაკრებო კარიერა
1980–1987 წლებში საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 46 შეხვედრას ატარებს და 3 ბურთი გააქვს. ნაკრებში ჩატარებული 46 შეხვედრიდან 26 მატჩში იგი კაპიტნის რანგში უძღვება ქვეყნის ნაკრებს. მურთაზ ხურცილავას შემდეგ, იგი ერთადერთი ქართველია, ვინც საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების კაპიტანი იყო.
სამწვრთნელო კარიერა
1993–1997 და 2001–2003 წლებში იყო საქართველოს ეროვნული ნაკრების, ხოლო 2012–2016 წლებში საქართველოს 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების მთავარი მწვრთნელი.
მიღწევები
thumb|right|200პქ| გაზ. „ლელო“, 16 მაისი, 1981
ალექსანდროპოლის ხელშეკრულება
მინი|გენერალი [[კაზიმ კარაბეკირი, ხელშეკრულებაზე თურქეთის მხრიდან ხლმომწერი. ალექსანდროპოლისკენ გზაზე.]] ალექსანდროპოლის ხელშეკრულება — სამშვიდობო ხელშეკრულება დადებული ოსმალეთსა და სომხეთის დემოკრატიულ რესპუბლიკას შორის 1920 წლის 2 დეკემბერს, თურქეთის რესპუბლიკის გამოცხადებამდე, რომლითაც დასრულდა 1920 წლის სომხეთ-თურქეთის ომი. სომხეთის რესპუბლიკის მთავრობაში ამ პერიოდში იმყოფებოდა ნაციონალისტური პარტია "დაშნაკცუტიუნი". ამ ხელშეკრულებით სომხეთი იძულებული გახდა გაეუქმებინა სევრის ხელშეკრულება და დაეთმო ის ტერიტორიები, რომელიც სომხეთის დემოკრატიულმა რესპუბლიკამ სევრის ხელშეკრულებით მიიღო. ხელშეკრულების რატიფიცირება მთავრობას ერთ თვეში უნდა მოეხდინა, თუმცა ეს ვერ მოხერხდა სომხეთის წითელი არმიის მიერ ოკუპირების გამო და შეთანხმება 1921 წელს შეცვალა ყარსის ხელშეკრულებამ.
ალექსანდრე ჩივაძე
საინტერესო ფაქტები
1980 წლის დეკემბერში სპორტული ჟურნალისტებისა და სპეციალისტების გამოკითხვის შედეგად ალექსანდრე ჩივაძე საქართველოს მეხუთე საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელდა.
ალექსანდროპოლის ხელშეკრულება
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ისტორია კატეგორია:თურქეთის ისტორია კატეგორია:XX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
ალექსანდრე ჩივაძე
საინტერესო ფაქტები
1982 წლის დეკემბერში სპორტულმა ჟურნალისტებმა და სპეციალისტებმა ალექსანდრე ჩივაძე საქართველოს მეექვსე საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს.
გაზეთ „სარბიელის“ ინიციატივით, 1998 წელს გულშემატკივრებმა საქართველოს XX საუკუნის საუკეთესო ფეხბურთელი, მწვრთნელი და სიმბოლური ნაკრები დაასახელეს. გამოკითხვის შედეგად ალექსანდრე ჩივაძე საქართველოს XX საუკუნის მერვე საუკეთესო ფეხბურთელად და სიმბოლური ნაკრების წევრად დასახელდა.
2011 წლის 17 მაისს საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს გადაწყვეტილებით, თბილისის „დინამოს“ მიერ თასების მფლობელთა თასის მოპოვების 30 წლის იუბილესთან დაკავშირებით 1981 წლის თბილისის „დინამოს“ სრულ შემადგენლობასა და სამწვრთნელო შტაბთან ერთად — ალექსანდრე ჩივაძეს საქართველოს სპორტის რაინდის წოდება მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:დაბადებული 8 აპრილი კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2016) კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მწვრთნელები კატეგორია:ერთი კლუბის ფეხბურთელები
NGC 7440
NGC 7440 — გალაქტიკა ანდრომედას თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1876 წლის 9 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:ანდრომედას თანავარსკვლავედი
აბდულა II
აბდულა II (აბდულა ბენ ჰუსეინი, الملك عبد الله الثاني بن الحسين) (დ. 30 იანვარი 1962, ამანი) - იორდანიის ჰაშემიტური სამეფოს მმართველი მონარქი. იგი გახდა იორდანიის მეფე 1999 წლის 7 თებერვალს მას შემდეგ, რაც გარდაიცვალა მისი მამა ჰუსეინ I.
ბიოგრაფია
კატეგორია:იორდანიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:დაბადებული 30 იანვარი
ქართამი
ლეონტი მროველი ამ წყვილის მეფობას ახ. წ. I ს-ით ათარიღებს. პავლე ინგოროყვამ არმაზისხევის ნეკროპოლში აღმოჩენილი ლანგრის წარწერის – „მე მეფემან ფლავიოს-დადემან გიწყალობე [ეს ლანგარი] ბერცუმ პიტიახშს“ – ინიციალები „ბ პ ქ“ ასე გაშიფრა: ბ[ერცუმ] პ[იტიახში] ქ[ართამის ძჱ]. ეს ბერცუმი, მისი აზრით, ქართამის თანამეფე ბარტამ/ბრატმანი უნდა იყოს, ფლავიოს დადე კი – საპატიო ზედწოდება ქართამ მეფისა, რომელიც მან მიიღო ფლავიოსთა სახლის რომელიღაც რომაელი იმპერატორისაგან.
გიორგი მელიქიშვილი და გურამ მამულია ქარძამ/ბრატმანის წყვილის მეფობას ძვ. წ. II ს-ის 60-იანი წლებით ათარიღებენ.
თეიმურაზ ბატონიშვილის მიხედვით, „ქართამმან იმეფა 1½“, 44 წლიდან.
სერგი გორგაძე მეფე ქარძამ/ქართამს მითრიდატე I-თან აიგივებს:
სქოლიო
კატეგორია:იბერიის მეფეები კატეგორია:ფარნავაზიანები
Cephalotes haemorrhoidalis
Cephalotes haemorrhoidalis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cephalotes-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჩავდარი (სოფიის ოლქი)
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
Dorylus diadema
Dorylus diadema — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dorylus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები