cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ანტონ დუმბაძე (მხატვარი)
ბიოგრაფია
1972 წლიდან შრიფტის ექსპერიმენტული ლაბორატორიის გამგე იყო. 1984 წელს საქართველოს დამსახურებული მხატვრის წოდება მიენიჭა. 1990 წლიდან თბილისის სამხატვრო აკადემიაში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა.
1997 წელს ანტონ დუმბაძემ ახალი ქართული ენციკლოპედიის კომპიუტერული შრიფტიც დაამუშავა, მიუხედავად იმისა, რომ ლაბორატორიას არც კომპიუტერი გააჩნდა და არც ბიუჯეტიდან ფინანსდებოდა. 1998 წელს მხატვარი ღირსების ორდენით დაჯილდოვდა, ორი დღის შემდეგ კი ავტოსაგზაო შემთხვევას ემსხვერპლა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1998 კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:ქართველი გრაფიკოსები
Man of the Woods
Man of the Woods — ამერიკელი მომღერალ და სიმღერების ავტორ ჯასტინ ტიმბერლეიკის მომავალი, მეხუთე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცემა 2018 წლის 2 თებერვალს. ალბომზე პროდიუსერების სახით მუშაობდნენ ტიმბერლეიკი, The Neptunes, ტიმბალენდი, Danja, ერიკ ჰადსონი და რობ ნოქსი. პირველი სინგლის სახით ალბომიდან 5 იანვარს გამოიცა „Filthy“.
სიმღერების სია
სიმღერების სია აღებულია Google Play-დან.
სქოლიო
კატეგორია:2018 წლის ალბომები კატეგორია:ალბომები Danja-ს პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები The Neptunes-ის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ტიმბალენდის პროდიუსერობით კატეგორია:ჯასტინ ტიმბერლეიკის ალბომები კატეგორია:RCA Records-ის პროდიუსერობით კატეგორია:მომავალი ალბომები
ხოსე-მარია-ვარგასის მუნიციპალიტეტი
ხოსე-მარია-ვარგასის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ტაჩირის შტატში, წარმოადგენს ტაჩირის შტატის 29 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია ელ-კობრე, ფართობი 266 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ხოსე-მარია-ვარგასის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 9 325 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 35,06 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ტაჩირის შტატის მუნიციპალიტეტები
დაუტოვო (ბაშკირეთი)
დაუტოვო  (Дауыт; Даутово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 352 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 3 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 50 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100%).
სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
ალექსანდრე ინწკირველი (არქიტექტორი)
ალექსანდრე სოლომონის ძე ინწკირველი (დ. 15 იანვარი, 1898, ნაგომარი, — გ. 6 მაისი, 1967, თბილისი) — ქართველი არქიტექტორის, საქართველოს სსრ დამსახურებული ინჟინერი (1961).
ბიოგრაფია
1930 წელს დაამთავრა მოსკოვის უმაღლესი სამხატვრო ტექნიკური ინსტიტუტი არქიტექტურის სპეციალობით. იყო საქართველოს სსრ არქიტექტორთა კავშირის ერთ-ერთი დამაარსებელი და გამგეობის უცვლელი წევრი. 1947-1952 წლებში იყო ამ კავშირის პირველი მდივანი. 1930-1960 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობასაც. 1947 წელს თ. ფოცხიშვილთან ერთად ააშენა სოცდაზღვევის სანატორიუმი, ხოლო 1956 წელს ვ. ჩანტლაძესთან სსრ კავშირის თავდაცვის სამინისტროს სანატორიუმის კომპლექსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 მაისი კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ბაჰადირი და სონა
ბაჰადირი და სონა (Bahadır və Sona) — 1896-1898 წლებში დაწერილი, აზერბაიჯანელი მწერლის ნარიმან ნარიმანოვის პატარა რომანი, რომელიც მოგვითხრობს ეთნიკურად აზერბაიჯანელი ბაჰადირისა და ეთნიკურად სომეხი სონას ტრაგიკულ სიყვარულს.
კამპროვინი
კამპროვინი (Camprovín) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ნახერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20,45 კმ². მოსახლეობა — 165 კაცი (2020 წ.).
ბაჰადირი და სონა
ისტორია
1896 წლის 31 იანვარს (12 თებერვალს), ნარიმანოვმა მიმართა კავკასიის ცენზურის კომიტეტს თხოვნით, რომ გამოეცა წიგნი აზერბაიჯანულ ენაზე. იმავე წლის მაისის თვეში, ბაქოში გამოიცა „ბაჰადირი და სონა“-ს რომანის პირველი ნაწილი. ამავე დროს, წიგნის სომხურენოვანი თარგმანი გამოვიდა თბილისურ ჟურნალ „მურჩ“-ში (ჩაქუჩი). სომეხი მწერალი ვრტანეს პაპაზიანი თარგმნის წინასიტყვაობაში წერდა, რომ „ნარიმანოვი — პუბლიცისტი, მწერალი, ადამიანი შესანიშნავი მიზნებით და ენერგიით, რომელიც დაიფიცა თავისი თავი მიეძღვნა თავისი ხალხის განათლებას“.
1899 წლის იანვარში, ბაქოში წიგნის მეორე ნაწილი გამოიცა, ხოლო 1914 წლის 21 სექტემბერს (4 ოქტომბერს), ნარიმანოვი ამთავრებს მუშაობას პიესაზე „ბაჰადირი და სონა“. 1915 წლის 24 ნოემბერს (4 ოქტომბერს), ნარიმანოვი შემახაში დადგა პიესა. 1915 წლის 24 ნოემბერს (7 დეკემბერს), ნარიმანოვმა მიმართა კავკასიის ცენზურის კომიტეტს თხოვნით, რომ დაედგა „ბაჰადირი და სონა“-ს პიესა. იმავე წლის 18 დეკემბერს (31 დეკემბერს), კომიტეტმა თანხმობა მისცა.
კამპროვინი
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ბაჰადირი და სონა
კრიტიკის მიმოხილვა
ლიტერატურული კრიტიკოსი მამედ არიფი აღნიშნავდა, რომ ამ რომანში ნარიმანოვმა პირველად აზერბაიჯანულ პროზაში გამოავლინა ნაციონალისტური ცრურწმენა, როგორც ახალგაზრდა ადამიანების ტრაგედიის მიზეზი, რომლებსაც ერთმანეთი გულწრფელად შეუყვარდათ, თუმცა დაღუპულებს „ხელოვნურად შექმნილი ბარიერების“ გამო.
დიდი საბჭოთა ენციკლოპედიის მიხედვით, რომანში „ბაჰადირი და სონა“, ნარიმანოვმა აჩვენა თუ როგორ „ხელოვნურად გაჟღენთილმა ეროვნულმა სიძულვილმა, ხელს უშლიდა აზერბაიჯანელი და სომეხი ხალხის მეგობრობას“.
ოპერა
1961 წელს, აზერბაიჯანელმა კომპოზიტორმა სულეიმან ალასკაროვმა შექმნა ოპერა „ბაჰადირი და სონა“. ლიბრეტისტები: შიხალი ყურბანოვი და აფრასიაბ ბადალბეილი გადაამუშავეს რომანი საოპერო მოთხოვნების შესაბამისად. მაგალითად, შეიტანეს სცენა განჯელი მდიდრის სახლში, რომელიც ახასიათებს „მაღალი საზოგადოების“ მანერებს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული რომანები
იბრაჰიმ ინალი
იბრაჰიმ ინალი (გ. 1060) — სელჩუკი სარდალი და სულთან თოღრულ-ბეგის ძმა.
1047 წელს იბრაჰიმმა კაკუიდების საამიროს მართველი გარშასპ I-ისგან დაიკავა ჰამადანი და კანგავარი. შემდგომ ის ბიზანტიის იმპერიის აღმოსავლეთ მონაპირე საზღვრების დარვებავას მეთაურობდა, რომელიც 1048 წელს კაპეტრონის ბრძოლაში გამარჯვებით დასრულდა. არაბი ისტორიკოსის იბნ ალ-ასირის გადმოცემით იბრაჰიმმა 100,000 ტყვე და უამრავი დავლა ათობით ათას აქლემზე აკიდული უკან დააბრუნა. 1058 წელს ის საკუთარ ძმას აუჯანყდა, თუმცა მალევე დამარცხდა და მისმა ძმამ თოღრულმა დაახრჩო.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1060
I've Come to Life
I've Come to Life — შვეიცარელი მომღერლის, ედიტა აბდიესკის პოპ სინგლი, რომელიც გამოიცა 2010 წლის 10 ნოემბერს.
მუსიკალური ვიდეო
მუსიკალური ვიდეო პირველად გამოჩნდა გერმანულ გაზეთ „Bild“-ის საიტზე 2010 წლის 23 ნოემბერს.
რამაზანლი
რამაზანლი (Ramazanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში.
I've Come to Life
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის სიმღერები კატეგორია:2010 წლის სიმღერები კატეგორია:Columbia Records-ის სინგლები
რამაზანლი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეფთჩალის რაიონის სოფლები
ოსკარ ლუტსი
ოსკარ ლუტსი (Oskar Luts; დ. 7 იანვარი, 1887, იიგევის მუნიციპალიტეტი — გ. 23 მარტი, 1953, ტარტუ) — ესტონელი მწერალი, ესტონეთის სახალხო მწერალი. პოპულარობა მოუტანა პირველივე მოთხრობამ „გაზაფხულმა“. მწერალმა იმდროინდელი ესტონური ცხოვრების მაღალმხატვრული პანორამა წარმოადგინა. ლუტსის შემოქმედება გამსჭვალულია დემოკრატიული სულისკვეთებით. ლუტსს ეკუთვნის მოგონებანი 13 ტომად, პიესები „კომბოსტო“, „პაუნვერე“ (1913) და სხვა. იგი დაჯილდოებულ იქნა შრომის წითელი დროშის ორდენით.
სქოლიო
კატეგორია:ესტონელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 1953
Nika Kocharov & Young Georgian Lolitaz
Nika Kocharov & Young Georgian Lolitaz — ქართული ინდი-როკ ჯგუფი. საქართველოს წარმომადგენლები ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე 2016 წელს. ეს იქნება მამაკაცების პირველი ჯგუფი, რომელიც წარმოადგენს საქართველოს ევროვიზიის კონკურსზე. შესრულებული იქნება სიმღერა „Midnight Gold“.
ჩამოყალიბება
ჯგუფ ჩამოყალიბდა 2000 წელს, ჯგუფი აქტიურად მონაწილეობდა სხვადასხვა ფესტივალებზე, 2004 წელი Az Rock ბაქო, 2005 წელი Local Music Zone ბათუმი, Rock and The People. სახელწოდება კი როგორც თითონ წევრები აცხადებენ სპონტანურად მოხდა, შემდეგ წლებში კი უკვე პოპულარობაც მოიპოვეს ამ სახელით და საბოლოოდ დარჩა მათ განუყრელ ნაწილად.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2000 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
მანიუმირინი
მანიუმირინი (Manhumirim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 618 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანიუასუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 382 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 116.91 კმ²-ზე. ფართობი 182 900 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ხუნინის მუნიციპალიტეტი (ტაჩირა)
ხუნინის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ტაჩირის შტატში, წარმოადგენს ტაჩირის შტატის 29 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია რუბიო, ფართობი 315 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ხუნინის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 108 866 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 218,63 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ტაჩირის შტატის მუნიციპალიტეტები
Puhutv
puhutv — თურქული გასართობი და მოთხოვნით ვიდეოზე დაფუძნებული საიტი, რომელიც 2016 წლის დეკემბერში სტამბოლში გაიშვა. საიტის მფლობელი Doğuş Media Group-ია, რომელიც მომხმარებელს სთავაზობს თურქულ სატელევიზიო სერიალებს. Puhutv კონტენტ-წარმოების (სერიალების და ფილმების წარმოების) ინდუსტრიას 2017 წელს შეურთდა, საიტის სადებიუტო ნაწარმი სატელევიზიო სერიალი Fi გახდა.
ალტერნატივა
საიტის გაშვების შემდეგ, მსგავსი სერვისები შესთავაზეს სხვა კომპანიებმაც. Doğan Media Group-მა დაახლოებით ერთი თვის შემდეგ გახსნა მსგავსი საიტი netd. ასევე, 2012 წლის 4 დეკემბერს, Apple-მა iTunes Store გაიხსნა თურქეთში, რომელიც მომხმარებლებს მხოლოდ მუსიკასა და ფილმებს სთავაზობს. TTNET-ს ასევე აქვს მსგავსი სააბონენტოზე დაფუძნებული სერვისი — Tivibu.
კატარის პოლიტიკა
კატარი არის კონსტიტუციური  ან აბსოლუტური მონარქია, რომელსაც მართავს ალ თანის ოჯახი. ალ თანის დინასტია კატარს მართავდა მას შემდეგ, რაც საოჯახო სახლი დაარსდა 1825 წელს. 2003 წელს კატარმა მიიღო კონსტიტუცია, რომელიც ითვალისწინებს საკანონმდებლო საბჭოს 45 წევრიდან 30 – ის პირდაპირ არჩევას. მინი|ემირ თამიმ ბინ ჰამად ალ ტანი აშშ-ს პრეზიდენტ დონალდ ტრამპთან ერთად 2017 წლის მაისში. კატარის მერვე ემირი არის ტამიმ ბინ ჰამად ალ ტანი, რომლის მამამ ჰამად ბინ ხალიფა ალ ტანიმ მას ძალაუფლება გადასცა 2013 წლის 25 ივნისს. ემირს აქვს ექსკლუზიური უფლებამოსილება დანიშნოს და მოხსნას პრემიერ მინისტრი და კაბინეტის მინისტრები, რომლებიც ერთად ქმნიან მინისტრთა საბჭოს, რომელიც არის ქვეყნის უმაღლესი აღმასრულებელი ორგანო. მინისტრთა საბჭო ასევე ინიცირებს კანონმდებლობას. მინისტრთა საბჭოს მიერ შემოთავაზებული კანონები და განკარგულებები გადაეცემა მრჩეველთა საბჭოს (მაჯილის ალ შურა) განსახილველად, რის შემდეგაც ისინი წარედგინება ემირს რატიფიკაციისთვის. საკონსულტაციო ასამბლეას აქვს შეზღუდული საკანონმდებლო უფლებამოსილება კანონების შემუშავებისა და დამტკიცების შესახებ, მაგრამ ემირს აქვს საბოლოო
სიტყვა ყველა საკითხზე. ამჟამინდელი საბჭო მთლიანად შედგება ემირის მიერ დანიშნული წევრები. 2019 წლის აპრილში პირველად ჩტარდა საბჭოს მიერ საბჭო საპარლამენტო კავშირის 140-ე ასამბლეა..
კატარის კანონი არ იძლევა პოლიტიკური ორგანოების ან პროფკავშირების დაარსებას.
კანონი
კატარის კონსტიტუციის თანახმად, შარიათის კანონი წარმოადგენს კატარის კანონმდებლობის მთავარ წყაროს, თუმცა, პრაქტიკაში, კატარის იურიდიული სისტემა წარმოადგენს სამოქალაქო სამართლისა და შარიათის სამართლის ნარევს. შარიათის კანონი ვრცელდება საოჯახო სამართალზე, მემკვიდრეობაზე და რამდენიმე დანაშაულებრივ ქმედებაზე (მათ შორის მრუშობა, ძარცვა და მკვლელობა). ზოგიერთ შემთხვევაში, შარიათზე დაფუძნებული საოჯახო სასამართლოები ქალის ჩვენებას განიხილავენ. კოდიფიცირებული საოჯახო კანონი 2006 წელს შემოიღეს. ნებადართულია ისლამური პოლიგინია.
ყატარში სასამართლო ფიზიკური დასჯა გავრცელებულია შარიათის კანონის ვაჰაბიტური ინტერპრეტაციის გამო, თუმცა კატარში იგი თავდაპირველად ჰანბალის საშუალო სუნიზმის სკოლა იყო.
ჩაქოლვა კატარში კანონიერი სასჯელია.განდგომილება და ჰომოსექსუალობა არის დანაშაული, რომელიც ისჯება სიკვდილით დასჯით. გმობამ შეიძლება გამოიწვიოს შვიდ წლამდე თავისუფლების აღკვეთა, ხოლო პროზელიტიზმმა შეიძლება გამოიწვიოს 10 წლიანი პატიმრობა.
კატარში ალკოჰოლის მოხმარება ნაწილობრივ ლეგალურია; ზოგიერთ ხუთვარსკვლავიან ძვირადღირებულ სასტუმროს საშუალება ეძლევა ალკოჰოლი გაყიდოს თავიანთ არამუსლიმურ მომხმარებლებზე. მუსლიმებს არ აქვთ ალკოჰოლის მიღების უფლება და მათ, ვინც მის მოხმარებაშია დაჭერილი, შეიძლება მისი განადგურება ან განდევნა. არამუსლიმან ემიგრანტებს შეუძლიათ მიიღონ ალკოჰოლი პირადი მოხმარებისთვის. კატარის სადისტრიბუციო კომპანიას (Qatar Airways– ის შვილობილი კომპანია) ნებადართული აქვს ალკოჰოლისა და ღორის ხორცის იმპორტი; ის ქვეყანაში მოქმედი ერთადერთი სასმელის მაღაზიაა. კატარის ოფიციალურმა წარმომადგენლებმა ასევე გამოთქვეს სურვილი, რომ 2022 წლის FIFA მსოფლიო თასზე ალკოჰოლი დაუშვან "გულშემატკივართა ზონებში".
2011 წლამდე პერლ-კატარის (დოჰას მახლობლად ხელოვნური კუნძული) რესტორნებს ალკოჰოლური სასმელების მირთმევის უფლება ჰქონდათ. 2011 წლის დეკემბერში, რესტორნებს უთხრეს, რომ შეეწყვიტეთ ალკოჰოლის გაყიდვა. აკრძალვის შესახებ განმარტება არ გაკეთებულა .მოგვიანებით ალკოჰოლის აკრძალვა მოიხსნა.
2014 წელს დაიწყო მოკრძალებული კამპანია ტურისტებისთვის ქვეყნის შეზღუდული ჩაცმულობის კოდის გასახსენებლად. ქალ ტურისტებს ურჩიეს, საზოგადოებაში არ ეცვათ გამაშები, მინი ქვედაკაბა, უსახელო კაბები და მოკლე ან მჭიდრო ტანსაცმელი.
საგარეო ურთიერთობები
როგორც პატარა ქვეყანა, რომელსაც უფრო დიდი მეზობლები ჰყავს, კატარი ცდილობს მოახდინოს გავლენის პროექტირება და დაიცვას თავისი სახელმწიფო და მმართველი დინასტია. კატარის ალიანსების ისტორია გვაწვდის მათი პოლიტიკის საფუძველს. 1760-1971 წლებში კატარი ცდილობდა ოსმალეთის დაცვას, ბრიტანელების, ალ-ხალიფების ბაჰრეინის, არაბებისა და ვაჰაბიტების მაღალი ტრანზიტული უფლებამოსილებისგან. კატარი იყო OPEC– ის ადრეული წევრი და ყურის თანამშრომლობის საბჭოს (GCC) დამფუძნებელი წევრი. ის არაბული ლიგის წევრია. ქვეყანამ არ მიიღო იუსტიციის საერთაშორისო სასამართლოს სავალდებულო იურისდიქცია.
კატარს ასევე აქვს ორმხრივი ურთიერთობები სხვადასხვა საგარეო ძალებთან. კატარი ჩინეთის სტრატეგიული მოკავშირეა, ორ ქვეყანას შორის ურთიერთობა მკაცრდება. იგი ასევე მასპინძლობს ალ-უდეიდის საჰაერო ბაზას, აშშ-ბრიტანეთის ერთობლივ ბაზას, რომელიც სპარსეთის ყურეში ყველა ამერიკული და ბრიტანული საჰაერო ოპერაციების კერაა. მან საშუალება მისცა ამერიკულ და ბრიტანულ ძალებს გამოიყენონ საჰაერო ბაზა ერაყსა და ავღანეთში მარაგების გაგზავნის მიზნით.
კატარს არაერთგვაროვანი ურთიერთობა აქვს სპარსეთის ყურის რეგიონში მდებარე მეზობლებთან. კატარმა ხელი მოაწერა თავდაცვის თანამშრომლობის შეთანხმებას ირანთან, რომელთანაც იგი იზიარებს მსოფლიოში უმსხვილეს არა ასოცირებულ გაზის საბადოს. ეს იყო მეორე ქვეყანა, პირველი საფრანგეთი, რომელმაც საჯაროდ გამოაცხადა ლიბიის ოპოზიციის ეროვნული გარდამავალი საბჭოს აღიარება, როგორც ლიბიის ლეგიტიმური მთავრობამ 2011 წლის ლიბიის სამოქალაქო ომის ფონზე.
2014 წელს კატარის ურთიერთობა ბაჰრეინთან, საუდის არაბეთთან და არაბთა გაერთიანებულ საემიროებთან დუღილის წერტილამდე მივიდა, რადგან ყატარი მუსლიმთა საძმოს მხარდაჭერას უცხადებს და, სავარაუდოდ, აფინანსებს ექსტრემისტულ ჯგუფებს სირიაში.კატარი ასევე მონაწილეობდა CIA- ს ეგიდით Timber Sycamore ფარული ოპერაციაში, სირიელი მეამბოხეების მომზადებისა და შეიარაღებისთვის.
უკანასკნელ წლებში კატარი იყენებს ისლამისტ ბოევიკებს მთელ რიგ ქვეყნებში, მათ შორის ეგვიპტეში, სირიაში, ლიბიაში, სომალიში და მალიში, საგარეო პოლიტიკის გასაზრდელად. დევიდ კოენმა, აშშ – ის ხაზინის ტერორიზმისა და ფინანსური დაზვერვის საკითხებში მდივანმა, თქვა, რომ კატარი არის "ტერორიზმის დაფინანსების ნებართვის იურისდიქცია". არსებობს მონაცემები, რომ კატარი მხარს უჭერს ისლამურ მებრძოლ ჯგუფებს ჩრდილოეთ სირიაში. 2015 წლის მონაცემებით, კატარი, საუდის არაბეთი და თურქეთი ღიად უჭერენ მხარს დაპყრობით არმიას.
ეგვიპტეში, კატარმა მხარი დაუჭირა დემოკრატიულად არჩეულ პირველ ისლამისტ პრეზიდენტს მოჰამედ მორსს დიპლომატიური დახმარებით და სახელმწიფო ქსელის ალ ჯაზირას საშუალებით, სანამ იგი 2013 წლის ივლისში სამხედრო გადატრიალებამ არ დაამხო.კატარმა ეგვიპტეს შესთავაზა 7,5 მილიარდი დოლარი სესხი მისი ხელისუფლების პერიოდში.
აშშ-ს საჰაერო და კოსმოსური ოპერაციების ცენტრი (CAOC) უზრუნველყოფს საჰაერო ენერგიის მართვას და კონტროლს ერაყში, სირიაში, ავღანეთსა და სხვა 17 ქვეყანაში.
კატარი მასპინძლობდა აკადემიურ, რელიგიურ, პოლიტიკურ და ეკონომიკურ კონფერენციებს.
ადამიანის უფლებები
აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტის თანახმად, მთელს აზიასა და აფრიკის ნაწილებში მცხოვრები ემიგრანტი მუშები ნებაყოფლობით მიგრირდებიან კატარში, როგორც დაბალი კვალიფიკაციის მუშები ან შინაური მოსამსახურეები. შრომითი უფლებების ზოგიერთ ჩვეულებრივ დარღვევაში შედის ცემა, გადახდის შეჩერება, მუშაკის დაკისრება იმ შეღავათებისათვის, რომელზედაც დამქირავებელი პასუხისმგებელია, გადაადგილების თავისუფლების შეზღუდვა (როგორიცაა პასპორტის, სამგზავრო დოკუმენტების ან გასვლის ნებართვების ჩამორთმევა), თვითნებური დაკავება ,იურიდიული ქმედების მუქარა და სექსუალური ძალადობა. 2014 წლის მონაცემებით, კატარის სისხლის სამართლის კოდექსის გარკვეული დებულებები იძლევა სისხლის სამართლის სანქციების სახით სასჯელის დაწესებას. გაეროს წამების წინააღმდეგ კომიტეტმა დაადგინა, რომ ეს პრაქტიკა წარმოადგენს წამების წინააღმდეგ გაეროს კონვენციით დაწესებული ვალდებულებების დარღვევას. კატარი ინარჩუნებს სიკვდილით დასჯას, ძირითადად ეროვნული უსაფრთხოების საშიშროებისთვის, მაგალითად ტერორიზმისთვის. სიკვდილით დასჯის გამოყენება იშვიათია და 2003 წლიდან კატარში არანაირი სახელმწიფო სიკვდილით დასჯა არ მომხდარა. კატარში ჰომოსექსუალური ქმედებები უკანონოა და ისჯება სიკვდილით. კატარის სპონსორობის შესახებ კანონის დებულებების თანახმად, სპონსორებს აქვთ ცალმხრივი უფლებამოსილება გააუქმონ მუშების ბინადრობის ნებართვები, უარი თქვან მუშების მიერ დამსაქმებლის შეცვლის შესაძლებლობაზე. შედეგად, სპონსორებმა შეიძლება შეზღუდონ მშრომელთა მოძრაობა და მუშებს შეიძლება ეშინოდონ შეატყობინონ ბოროტად გამოყენების შესახებ ან მოითხოვონ თავიანთი უფლებები. კატარი ასევე არ იცავს სახელფასო სტანდარტებს თავისი ემიგრანტი მშრომელებისათვის. კატარმა საერთაშორისო იურიდიულ ფირმას DLA Piper- ს დაავალა ემიგრანტთა შრომითი სისტემის გამოძიების შესახებ ანგარიშის მომზადება. 2014 წლის მაისში DLA Piper– მა გამოაქვეყნა 60 – ზე მეტი რეკომენდაცია კაფალას სისტემის რეფორმირების შესახებ, მათ შორის გასასვლელი ვიზების გაუქმებისა და მინიმალური ხელფასის შემოღებისთვის, რომლის შესრულებასაც კატარი გვპირდება. 2012 წლის მაისში კატარის ოფიციალურმა წარმომადგენლებმა განაცხადეს, რომ აპირებენ შექმნან დამოუკიდებელი პროფესიული კავშირი. კატარმა ასევე განაცხადა, რომ გააუქმებს სპონსორთა სისტემას უცხოური შრომისთვის, რაც მოითხოვს, რომ ყველა უცხოელი მუშახელი სპონსორი იყოს ადგილობრივი დამსაქმებლების მიერ. შრომის კანონმდებლობის დამატებით ცვლილებებში შედის დებულება, რომლის თანახმადაც მშრომელთა ყველა ხელფასი შეიტანება პირდაპირ მათ საბანკო ანგარიშებზე და ზაფხულის ყველაზე ცხელ საათებში გარეთ მუშაობის ახალი შეზღუდვები იქნება. 2015 წლის მანდატის დასაწყისში გამოცხადდა ახალი კანონმდებლობის პროექტი, რომ კომპანიებმა, რომლებიც დროულად ვერ გადაიხდიან მშრომელთა ხელფასს, შეიძლება დროებით დაკარგონ მეტი თანამშრომლის აყვანის შესაძლებლობა.2015 წლის ოქტომბერში კატარის ემირმა ხელი მოაწერა კანონის ახალ რეფორმებს ქვეყნის სპონსორობის სისტემაში, ახალი კანონი ამოქმედდა ერთი წლის განმავლობაში. კრიტიკოსები აცხადებენ, რომ ამ ცვლილებებმა შეიძლება ვერ გაითვალისწინეს შრომითი უფლებების ზოგიერთი საკითხი.2019 წლის ივლისში გაეროს 37 ქვეყნის ელჩებმა, მათ შორის კატარს, ბაჰრეინსა და საუდის არაბეთს, ხელი მოაწერეს UNHRC– ს ერთობლივ წერილს, რომელიც იცავს ჩინეთის დამოკიდებულებას უიღურებისა და სხვა მუსლიმი ეთნიკური უმცირესობების მიმართ.
პაირი დაიზა
მინი|300პქ|ხედი პარკზე პაირი დაიზა (Pairi Daiza) — ყველაზე დიდი ზოოპარკი ბელგიაში, რომელიც კერძო საკუთრებაა და მდებარეობს სოფელ ბრიუჟლეტში. მოიცავს 65 ჰექტარზე გაშლილ პარკს, სადაც 5,000-ზე მეტი ცხოველი ბინადრობს. აღსანიშნავია ის, რომ არსებობს ზოოპარკის განსაკუთრებული განაწესი, რაც ითვალისწინებს ადამიანისთვის უსაფრთხო ცხოველის მნახველთა ტერიტორიაზე შეშვებას, სადაც ადამიანებს საშუალება აქვთ ნორმის ფარგლებში (ამ დროს ცხოველებს აკვირდებიან ზოოპარკის ზედამხედველები) მოეფერონ მათ და გამოკვებონ ისინი. პარკს სანახავად წელიწადში საშუალოდ 2 მილიონი ადამიანი სტუმრობს. სახელი „პაირი დაიზა“ აღებულია ძველი სპარსული სიტყვიდან ''pairi daēza რაც ნიშნავს „სამოთხეს“.
ზოოპარკი გაიხსნა 1994 წლის 11 მაისს და თავიდან ერქვა „პარადისიო“. 2006 წელს ზოოპარკში აშენდა ევროპაში სიდიდით პირველი ჩინური ბაღი, სადაც შეხვდებით ბუდას ტაძარს, ტრადიციულ სახლებს, ჩანჩქერებს, ძვირფას ქვებს, მცენარეებს და ცხოველებს: ყანჩას, წითელ პანდას, მუნჯაკს. ოდნავ მოგვიანებით 2009 წელს აშენდა ინდონეზიური ბაღიც, სახელად „განეშას სამეფო“. ის ოთხ ჰექტარს მოიცავს და ასევე ევროპაში სიდიდით პირველი ინდონეზიური ბაღია. აქ შეგიძლიათ მოინახულოთ სახლები ტრადიციულ სტილში, რომლის სიახლოვესაც უამრავი იშვიათი სახეობის მცენარე და ქვა შეგხვდებათ. აღსანიშნავია აგრეთვე ანდალუზიური ბაღი, ზეთისხილისა და ვარდის ბაღებიც.
ზოოპარკის ტერიტორიაზე აგრეთვე განთავსებულია კვების ობიექტები, მაღაზიები სადაც იყიდება ზოოპარკთან დაკავშირებული სუვენირები, იმართება წარმოდგენები ცხოველების მონაწილეობით. რადგან პარკის ტერიტორია დიდია, შესაძლებელია დაილაშქროს პატარა მატარებლით, რომელიც მას ირგვლივ შემოუვლის.
სქოლიო
კატეგორია:ბელგიის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:ბელგიის ზოოპარკები
ჩირიქ-რაბათი
300პქpx|მინი|მარჯვნივ|არქეოლოგიური გათხრების ადგილი. [[2010 წელი.]] ჩირიქ-რაბათი — ძვ. წ. I ათასწლეულის II ნახევრის ნაქალაქარი ყიზილყუმის უდაბნოში, ყიზილ-ორდის (ყაზახეთი) სამხრეთ-დასავლეთით 200 კმ-ზე. 1946 და 1948-49 წლებში აღმოაჩინა და გამოიკვლია ს. ტოლსტოვმა. ძვ. წ. I ათასწლეულის შუა ხანაში ჩირიქ-რაბათის ადგილას ერთ-ერთი მასაგეტური ტომის (ალბათ სტრაბონთან მოხსენიებული აპასიაკების) დასახლება იყო. ახ. წ. დაწყებისათვის სიმაგრეები გადააკეთეს ხვარაზმის საფორტიფიკაციო სქემების მიხედვით. გეგმით ოვალური ნაქალაქარი გარშემორტყმულია ორმაგი მიწაყრილითა და ალიზის სასიმაგრო კედლებით. სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში განლაგებულია სწორკუთხა გამაგრება, რომელიხ ტიპიურია ანტიკური ხანის ხვარაზმისათვის, მეურნეობაში მთავარ როლს თამაშობდა მესაქონლეობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზახეთის ნაქალაქრები
კაშასა
მინი|კაშასას ბოთლები კაშასა (cachaça) — მაგარი ალკოჰოლური სასმელი. მიიღება შაქრის ლერწმის წვენის ფერმენტაციის შედეგად. მისი სხვა სახელები შეიძლება ასევე იყოს: pinga, caninha, Marvada. ეს ბრაზილიაში ყველაზე პოპულარული დისტილირებული სასმელია ბრაზილიაში.
დალი ფარჯანაძე
დალი ფარჯანაძე (დ. 1940, თბილისი) — ქართველი ფსიქოლოგი. 1962 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის ფსიქოლოგიის განყოფილება. 1965-2005 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ზოგადი ფსიქოლოგიის კათედრის თანამშრომელი; 1984-2002 წლებში კი ამ კათედრის გამგე; 1998-2004 წლეში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფსიქოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი. 1969 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია. მისი მეცნიერული კვლევები ზოგადი ფსიქოლოგიის, კოგნიტური ფსიქოლოგიის, პიროვნების ფსიქოლოგიის და განვითარების ფსიქოლოგიის პრობლემებს ეხება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფსიქოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1940
ვანო ინწკირველი
ვანო ნიკოლოზის ძე ინწკირველი, ფსვედონიმი სტეპკო (დ. 15 აგვისტო, 1887, ფამფალეთი, — გ. 20 მაისი, 1908, ბაქო) — ქართველი რევოლუციონერი.
ბიოგრაფია
1901 წლიდან ეწეოდა რევოლუციურ საქმიანობას. 1904 წლიდან იყო ჭიათურაში ბოლშევიკური კომიტეტის წევრი. 1905 წლის რევოლუციის დროს იყო ჭიათურაში გაფიცვების და შორაპნის მაზრის სამხედრო შტაბის ერთ-ერთი მეთაური. მონაწილეობდა ჩხარის და ყვირილის საპოლიციო განყოფილებების, თენგინის პოლკის განიარაღებაში. 1906-1907 წლებში ეწეოდა პროპაგანდისტულ მუშოაბას თბილისის მუშათა არალეგალურ წრეებში. 1908 წელს პარტიის დავალებით გაემგზავრა ბაქოში, სადაც დაიღუპა პოლიციასთან შეტაკების დროს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:დაბადებული 15 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ჩინშის სამართალი
ჩინშის სამართალი — ფეოდალური სამართლის ინსტიტუტი, რომელიც ევროპის ქვეყნებში XII-XIV საუკუნეებში ჩამოყალიბდა. განსაზღვრავდა მიწით სარგებლობის სამუდამო — თაობიდან თაობაზე გარდამავალ უფლებასა და შესაბამის მოვალეობას, კერძოდ, რომ მოსარგებლეს მიწის მესაკუთრე ფეოდალისთვის ჩინში — განსაზღვრული ქირა გადაეხადა. ჩინშის სამართალი რომის სამართლის სამემკვიდრეო იჯარას (ემფითევზისს) ჰგავდა. უმთავრესად გავრცელებული იყო გერმანიაში, საფრანგეთსა და პოლონეთში.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამართლის ისტორია
სერგეი ხაჩიროვი
სერგეი ივანეს ძე ხაჩიროვი (Сергей Иваны фырт Хацырты; დ. 1 მარტი, 1918, ქვემო წუბენი (ახლანდ. ახალგორის მუნიციპალიტეტი) — გ. 15 ოქტომბერი, 2007, ვლადიკავკაზი) — ოსი პოეტი, პროზაიკოსი და დრამატურგი.
დაიბადა ახალგორის რაიონის სოფელ ქვემო წუბენში. ადრეულ ბავშვობაში დაობლდა და ბებიამ გაზარდა. საშუალო განათლება ქვემო ზახორის სკოლაში მიიღო. 1933 წელს ჩრდილოეთ ოსეთში გადავიდა და სწავლა ალაგირის შვიდწლედში განაგრძო. 1934 წელს ჩააბარა ჩრდილოეთ ოსეთის პიდაგოგიურ ტექნიკუმში, რომლის დასრულების შემდეგ მუშაობდა გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტის“ კულტურისა და ხელოვნების განყოფილების გამგედ. 1937 წელს გამოაქვეყნა პირველი ლექსები. 1942 წელს უმაღლესი განათლება მიიღო ჩრდილოეთ ოსეთის პედაგოგიურ ინსტიტუტში და მუშაობა დაიწყო სოფელ ცრაუს საშუალო სკოლის დირექტორად. 1943–1945 წლებში იყო ქალაქ ორჯონიკიძის გაზეთ „რასთძინადის“ კომკავშირული ცხოვრების განყოფილების გამგე; 1945–1948 წლებში მუშაობდა ჩრდილოეთ ოსეთის გლავლიტში; 1948–1951 წლებში სწავლობდა ჩრდილოეთ ოსეთის პედაგოგიური ინსტიტუტის ასპირანტურაში.
1955 წელს დაბრუნდა სამხრეთ ოსეთის ავტონომიურ ოლქში, საქართველოში. მუშაობა დაიწყო გამომცემლობა „ირისთონში“, ქალაქ ცხინვალში. მოგვიანებით მუშაობდა სამხრეთ ოსეთის რადიოს ლიტერატურულ-მუსიკალური მაუწყებლობის რედაქტორად, ლიტერატურულ ჟურნალ „ფიდივაგის“ პროზის გამგედ.
ავტორია მრავალი მოთხრობის, ლექსის, პიესის, რომანისა და კრიტიკული სტატიისა. 1988 წელს გამოაქვეყნა ლექსთა კრებული. გარდაიცვალა ვლადიკავკაზში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:ვლადიკავკაზში გარდაცვლილები კატეგორია:ოსი პოეტები კატეგორია:სამხრეთ ოსეთის პოეტები კატეგორია:საქართველოში დაბადებული ოსები
ოლაფის გაყინული თავგადასავალი
წარმოება
2016 წლის 9 თებერვალს ცნობილი გახდა, რომ ოლაფის გაყინული თავგადასავალი ტელევიზიაში, ABC- ზე, გაიშვებოდა. როი კონლის პროდიუსერობითა და კევინ დეტერსისა და სტივი ვერმერსის რეჟისორობით. ფილმის სათაურის შესახებ ცნობილი გახდა 2016 წელს ABC- ზე და მას თავდაპირველად ერქვა: გაყინულის შექმნა:არენდელში დაბრუნება. ამასთან, 2017 წლის ივნისში გამოცხადდა, რომ ფილმი კინოთეატრებში მცირე ხნით ჩაიშვებოდა პიქსარის კოკოს გამოსვლამდე. ფილმში მონაწილეობის მისაღებად მთავარი მსახიობები ჯოშ გადი, კრისტენ ბელი, იდინა მენზელი და ჯონათან გროფი დაბრუნდნენ და სიუჟეტი ოლაფის, თოვლის კაცის გარშემო ვითარდება, როდესაც ის ცდილობდა ანას, ელზასა და კრისტოფისთვის საუკეთესო სადღესასწაულო ტრადიციების შეექმნა.
მუსიკა ჩაიწერა 80-კაციანმა ორკესტრმა 2017 წლის მაისში.
სამუილი (ბულგარეთი)
სამუილი (Самуил; დ. უცნობია — გ. 6 ოქტომბერი, 1014) — ბულგარეთის სამეფოს მეფე 980-1014 წლებში კომიტოპულების დინასტიიდან.
ოლაფის გაყინული თავგადასავალი
გამოსვლა
მექსიკაში კოკოს გამოსვლიდან ერთი კვირის შემდეგ, ადგილობრივმა მედიამ განაცხადა, რომ საზოგადოება უკმაყოფილო იყო ოლაფის ისტორიის ასეთი  ხანგრძლივობით. რამდენიმე დღის შემდეგ, მექსიკის ყველა კინოთეატრმა ბოდიში მოიხადა და ფილმების სიიდან სიტყვა მოკლე ამოიღო. მსგავსი რეაქცია ჰქონდა ამერიკულ აუდიტორიასაც.
სამუილი (ბულგარეთი)
ბულგარეთს ფაქტობრივად მართავდა 971 წლიდან, როგორც მხედართმთავარი და მეფე რომანის თანამმართველი. უფროსი ძმების დავითისა და მოსეს გარდაცვალების შემდეგ 980 წელს გახდა ბულგარეთის მეფე. სათავე დაუდო კომიტოპულების დინასტიას. ბიზანტიასთან ხანგრძლივ ომში შეინარჩუნა ქვეყნის დამოუკიდებლობა. მმართველობის დასაწყისში ბიზანტიელებს მიაყენა რამდენიმე მძიმე მარცხი და შეაჩერა მათი შემოსევები ბულგარეთში.
ოლაფის გაყინული თავგადასავალი
გამოსვლა
მოკლემეტრაჟიანი ფილმის დებიუტი შედგა ABC- ზე 2017 წლის 14 დეკემბერს, შობის 25 დღის ფარგლებში. რა პერიოდშიც ანიმაციას 5,64 მილიონმა ადამიანმა უყურა.
სამუილი (ბულგარეთი)
X საუკუნის დასასრულს ბულგართის ჯარმა დაიპყრო სერბების მიწა, მოწყვეს ექსპედიციების მთელი რიგი ხორვატებისა და უნგრელების წინააღმდეგ. თუმცა 1001 წლიდან სამუილი იძულებულია გადავიდეს თავდაცვით ბრძოლებზე, ბიზანტიელთა შემოსევების გამო. მას შემდეგ, რაც ბიზანტიის იმპერიამ დაიბრუნა ბულგარეთის სამეფოს ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი, სამუილმა დედაქალაქი გადაიტანა თანამედროვე მაკედონიის ტერიტორიაზე. თავდაპირველად დედაქალაქის ფუნქციას რომელიმე კონკრეტული ქალაქი არ ასრულებდა. საბოლოოდ კი დროებითი დედაქალაქი გახდა ოჰრიდი. სამუილი გარდაიცვალა გულის შეტევით 1014 წლის 6 ოქტომბერს, კლეიდიონის ბრძოლაში სასტიკი მარცხიდან ორი თვის შემდეგ. 4 წლის შემდეგ ბულგარეთი მთლიანად დაიპყრო ბიზანტიის იმპერიამ.
ოლაფის გაყინული თავგადასავალი
მოწონება
ამ ფილმმა სამი ნომინაცია მიიღო 2018 წლის Annie Award- ზე. ფილმი დასახელდა, როგორც საუკეთესო ანიმაციური სპეციალური წარმოების ფილმი. კრისტოფერ ჰენდრიქსი, დენ ლუნდი, მაიკ ნავარო, ჰიროაკი ნარიტა და სტივენ ჩიტვუდი ნომინირებული იყვნენ ეფექტების კატეგორიაში. ელისა სამსელი, ქეით ანდერსონი და კრისტოფ ბეკი წარდგენილნი იყვნენ მუსიკისთვის ანიმაციური მხატვრული ფილმისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:ანიმაციური მუსიკალური ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომედიური ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ანიმაციური კომედიური ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2017 წლის ფილმები
სამუილი (ბულგარეთი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის მმართველები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი  6 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1014
საჰილობა
საჰილობა (Sahiloba) (ყოფილი სახელები სარატოვსკოე (Saratovskoye), სარატოვკა (Saratovka)— სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ნეფთჩალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეფთჩალის რაიონის სოფლები
კანილიას-დე-რიო-ტუერტო
კანილიას-დე-რიო-ტუერტო (Canillas de Río Tuerto) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ლა-რიოხის პროვინციის ნახერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4 კმ². მოსახლეობა — 43 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლა-რიოხის მუნიციპალიტეტები
ყუთლუმიში
ყუთლუმიში — XI საუკუნის თურქმანი პრინცი და სელჩუკიდების სახლის წარმომადგენელი. მისმა შვილმა სულეიმან იბნ ყუთლუმიშმა რუმის სასულთნო დააარსა, რომელიც დღევანდელი ცენტრალური თურქეთის ტერიტორიაზე მდებარეობდა.
ყუთლუმიში არსლან იაბგუს შვილი და სულთან თოღრულ ბეგის ბიძაშვილი იყო. ის მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა თურქ-სელჩუკების ექსპანსიებში. 1046 წელს თოღრულის მითითებებით ის სარდლობდა სელჩუკთა ლაშქარს ბიზანტიელების განჯიდან განსადევნად, სადაც მნიშვნელოვან წარმატებას მიაღწია. 1049 წლის სექტემბერში გაერთიანებული ბიზანტიურ-ქართული ლაშქარი ბიზანტიელი სარდლის ნიკიფორე საჭურისისა და ბაგრატი IV-ის მეთაურობით განძის კედლებთან გაჩნდა. ყუთლუმიში მიხვდა, რომ მტრის ძალები ბევრად აღემატებოდა და განძა მიატოვა.
ყუთლუმიში ასევე მონაწილეობდა თოღრულ ბეგის წინააღმდეგ მოწყობილ აჯანყებაში და ალფ არსლანთან ერთად პრეტენზიას აცხადებდა სელჩუკთა სახელმწიფოს ტახტის მემკვიდრეობაზე. არაბი ისტორიკოსის იბნ ალ-ასირის თანახმად ყუთლუმიში ერკვეოდა ვარსკვლავთმეცნიერებაში. მისი შვილი სულეიმანი 1084 წელს მელიქ შაჰმა რუმის სულთნად აღიარა.
სქოლიო
კატეგორია:სელჩუკები კატეგორია:გარდაცვლილი 1049
ჩრდილოეთის მუჰაფაზა
ჩრდილოეთის მუჰაფაზა (الشمال‎‎) — ლიბანის ერთ-ერთი მუჰაფაზა. დედაქალაქი ტრიპოლი.
ბოტუმირინი
ბოტუმირინი (Botumirim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 987 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გრან-მოგოლის შემადგენლობაში.
ჩრდილოეთის მუჰაფაზა
რაიონები
ჩრდილოეთის მუჰაფაზა იყოფა ექვს რაიონად.
რელიგიური შემადგენლობა
კატეგორია:ლიბანის მუჰაფაზები
ბოტუმირინი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ერეღლი
ღირსშესანიშნაობები
ქალაქიდან ერთი საათის სავალზე მდებარეობს ხეთური რელიეფი, რომელზეც გამოსახულია მეფე, რომელიც ერთ-ერთ ღმერთს მიაგებს პატივს.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები კატეგორია:კონიის პროვინციის ქალაქები
უზუნთალა (ზაქათალა)
უზუნთალა (Uzuntala) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 657 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაქათალის რაიონის სოფლები
მანგანიტი
მინი|მანგანიტი მანგანიტი — ჟანგეულებისა და ჰიდროჟანგეულების კლასის მინერალი. ქიმიური შედგენილობაა MnO(OH). კრისტალდება მონოკლინურ სინგონიაში. ახასიათებს წაგრძელებული კრისტალები. ხშირად გვხვდება წვრილკრისტალიანი შავი ან მურა ფერის მასის ან ოოლითებისა კონკრეციების სახით. მყიფეა და ტკეჩადი. სიმაგრე მინერალოგიური სკალით 3-4; სიმკვრივე 4200-4330 კგ/მ³. მანგანუმის მადნის დანალექი საბადოების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი მინერალია. წარმოიქმნება ჰიდროთერმული გზით.
ლიტერატურა
კატეგორია:მანგანუმის მინერალები კატეგორია:ჰიდროქსიდის მინერალები კატეგორია:მონოკლინური მინერალები
ჩორდის ბარიტის საბადო
ჩორდის ბარიტის საბადო — ბარიტის საბადო საქართველოში. მდებარეობს ონის მუნიციპალიტეტში (სოფელ ჩორდის მიდამოებში). ბარიტის ძარღვები განლაგებულია ბაიოსის პორფირიტული წყლების ზედა ჰორიზონტების ნაპრალოვან ზონაში, რომლის სისქეა 150-200 მ. ბარიტის ძარღვების შემცველი ქანები მეტ-ნაკლებად შეცვლილია ჰიდროთერმული ხსნარების გავლენით. მადანი წვრილ- და მსხვილმარცვლოვანი, აგრეთვე ბრექჩიული ტიპისაა. ძარღვებში ბარიტის გარდა გვხვდება კვარცი, კალციტი, ზოგან — ვიტერიტი.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს საბადოები
მარტინს-სუარისი
მარტინს-სუარისი (Martins Soares) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანიუასუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 173 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 63.33 კმ²-ზე. ფართობი 113 268 კმ²-ია.
ტერეზა კრისტინა სიცილიელი
დაბადება და ბავშვობა
მარცხნივ|მინი|295x295პქ|პრინცესა ტერეზა კრისტინა 1837 წელს, 15 წლის ასაკში ტერეზა კრისტინა დაიბადა 1822 წლის 14 მარტს ნეაპოლში, ორი სიცილიის სამეფოში. მამამისი იყო ორი სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ისა და დედოფალ მარია კაროლინა ავსტრიელის უფროსი ვაჟი, ტახტის მემკვიდრე ფრანჩესკო დე ბურბონი, ხოლო დედამისი ფრანჩესკოს მეორე ცოლი, ესპანეთის მეფე კარლ IV-ისა და დედოფალ მარია ლუიზა პარმელის ქალიშვილი მარია ისაბელ ესპანელი. მისი ოჯახი წარმოშობით ესპანელი ბურბონების შთამომავლები იყვნენ, რომლებიც თავის მხრივ საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის შთამომავლები იყვნენ. ტერეზა კრისტინას დეიდა — კარლოტა ხოაკინა ესპანელი იყო პორტუგალიის დედოფალი, როგორც ჟუან VI-ის მეუღლე, რომლებიც ტერეზა კრისტინას ქმრის პაპა-ბებია იყვნენ.
1825 წელს მამამისი ორი სიცილიის მეფე გახდა ფრანჩესკო I-ის სახელით, თუმცა მისი მმართველობა მეტად ხანმოკლე აღმოჩნდა და 1830 წელს გარდაიცვალა. ამის შემდეგ ტახტი ტერეზა კრისტინას ძმამ, მეფე ფერდინანდ II-მ დაიკავა. მას შემდეგ, რაც 1839 წელს დედამისი, ქვრივი დედოფალი მარია ისაბელი მეორედ დაქორწინდა, იგი შვილებს და მათ შორის ტერეზა კრისტინასაც აიგნორებდა. ამის გამო, ტერეზა კრისტინა მარტო, იზოლაციაში, რელიგიურ ცრუმორწმუნეობაში, კონსერვატორიზმისა და შეუწყარებლობაში გაიზარდა. მიუხედავად ამისა, სამეფო კარის მატიანეები მას აღწერენ როგორც რბილი და მორცხვი ხასიათის გოგონას, განსხვავებით დაუნდობელი მამისა და იმპულსური დედისაგან. როგორც ცნობილია, იგი მარტივად ეგუებოდა ნებისმიერ გარემოს.
ტერეზა კრისტინა სამეფო კარზე მეტად პასიური და შეუმჩნეველი ფიგურა იყო. როგორც მისი დღიურებიდან ირკვევა, იგი ხასიათით ძლიერი ხელმძღვანელი იყო, რაზეც ისტორიკოსმა ანიელო ანჯელო აველამ განაცხადა:
ქორწინება
მეორეს მხრივ, 17 წლის პედრუ II დიდად იმედგაცრუებული დარჩა. მასზე პირველი შთაბეჭდილება მხოლოდ პრინცესას გარეგნობამ მოახდინა, რომელიც ძალიან განსხვავდებოდა პორტრეტზე გამოსახული ქალისგან. ტერეზა კრისტინას მუქი ყავისფერი თმა და ყავისფერი თვალები ჰქონდა, ამასთან იყო მეტად დაბალი და ჭარბი წონაც ჰქონდა. იგი მახინჯი არ იყო, თუმცა არც ლამაზი ყოფილა. როგორც აღმოჩნდა, ტერეზა კრისტინას სიარულის პრობლემაც ჰქონდა და სიარულისას აქეთ-იქით ზედმეტად იხრებოდა. პედრუ II-ის მაღალი მოლოდინები განადგურდა, რის გამოც ცოლისადმი მხოლოდ სიბრალულისა და იმედგაცრუების გრძნობაღა შერჩა. გემიდან გადმოსვლის შემდეგ, ტერეზა კრისტინა მარტივად მიუხვდა პედრუს უკმაყოფილებას და შემდეგ ცრემლიანი თვალებით განაცხადა: „იმპერატორს არ მოვეწონე !“. ორ ქვეყანას შორის პოლიტიკური ქორწინება 1843 წლის 4 სექტემბერს, რიო-დე-ჟანეიროში შედგა, რის შემდეგაც ტერეზა კრისტინა ოფიციალურად გახდა ბრაზილიის იმპერატრიცა.
მიუხედავად იმისა, რომ ქორწინება თავიდან დაძაბულად დაიწყო, ტერეზა კრისტინა კარგი მეუღლე აღმოჩნდა. შვილების გაჩენასთან ერთად, იგი თავის ყველა მოვალეობას ასრულებდა. ამ ყოველივემ პედრუ II-ის მისდამი დამოკიდებულება შეარბილა. როგორც აღმოჩნდა, მათი ინტერესები ბევრ რამეში იკვეთებოდა. გარდა ხასიათისა, ისინი სექსუალურად აქტიურები და თავსებადებიც იყვნენ, რასაც მისი ორსულობების მთელი რიგიც მოწმობს. ქორწინებიდან მალევე, 1845 წელს იმპერატრიცამ პირველი ვაჟი გააჩინა, ამას მოჰყვა 1846 და 1847 წლებში ორი გოგონას, ხოლო 1848 წელს მეორე ვაჟის დაბადება. მათ შვილებს აფონსუ, იზაბელა (ტერეზა კრისტინას დედის, მარია ისაბელის პატივსაცემად), ლეოპოლდინა (პედრუს დედის, მარია ლეოპოლდინა ავსტრიელის პატივსაცემად) და პედრუ დაარქვეს.
ოჯახური ცხოვრება
მინი|328x328პქ|ტერეზა კრისტინა თავის შვილებთან ერთად 1849 წელს ტერეზა კრისტინა მალევე გახდა პედრუ II-ის ცხოვრებისეული რუტინის მნიშვნელოვანი ნაწილი. ისინი არასდროს ყოფილან რომანტიკული შეყვარებულები, ან ინტელექტუალური პარტნიორები. მიუხედავად ამისა, იმპერატორისადმი მისი ერთგულება მეტად მყარი იყო, თუმცა იგი მუდმივ შიშში იყო, რომ პედრუ გაეყრებოდა. იმპერატრიცა აგრძელებდა საზოგადოებაში იმპერატორთან ერთად გამოჩენასა და მის პატივისცემას. ამან გარკვეულწილად შეცვალა მათი ურთიერთობა, მაგრამ პედრუ მას როგორც მეგობარსა და თანამებრძოლს ისე ეპყრობოდა, და არა როგორც მეუღლეს.
როგორც აღმოჩნდა, პედრუსა და ტერეზას არ ჰქონდათ მარტივი ურთიერთობა. ტერეზა თავს შეზღუდულად და იზოლირებულად თვლიდა, რის გამოც თავისი ტემპერამენტული ხასიათის გამო ხშირად ჰქონდა კონფლიქტი იმპერატორთან, რაც მისი წერილებიდანაც ირკვევა:
1851 წლის 24 იანვარს მიწერილი მეორე წერილიდან კი ასეთი რამ ეწერა, სადაც ცხადად აღიარა საკუთარი ხასიათის სირთულე:
ტერეზა კრისტინას სამეგობრო წრე შემოიფარგლებოდა მხოლოდ თავისი სეფექალებით. მათგან განსაკუთრებულად ახლო ურთიერთობა ჰქონდა დონა ჟუზეფინა და ფონსეკა კოსტასთან. იმპერატრიცას ძალიან უყვარდა დიდი მიღებები, სტუმრები და ბანკეტები. იგი მეტად გულუხვი, თავაზიანი და მოსიყვარულე დედა, ცოლი და მასპინძელი იყო. როგორც წესი იგი ყოველთვის მოკრძალებულად იყო ჩაცმული და სამკაულებს მხოლოდ აუცილებლობის შემთხვევაში იკეთებდა. მას არანაირი ინტერესი არ ჰქონია პოლიტიკისადმი. ტერეზა კრისტინა ძირითადად დაკავებული იყო წერილების წერა-კითხვით, სხვადასხვა ხელსაქმით, რელიგიური წესების შესრულებითა და საქველმოქმედო საქმიანობით. მას ასევე ლამაზი ხმა ჰქონდა, რის გამოც სამეფო კარის ღონისძიებებზე ხშირად მღეროდა ხოლმე. ის ფაქტი, რომ იგი ძლიერად იყო დაინტერესებული მუსიკით, განაპირობა ფაქტი, რომ ხშირად აწყობდა ბალებს და სტუმრობდა ოპერას.
მართალია ტერეზა კრისტინას არ გააჩნდა ინტელექტუალური ინტერესები, თუმცა იგი მაინც ამჟღავნებდა გარკვეულ ინტერესს ისეთ სფეროებში, როგორებიცაა მუსიკა და ხელოვნება, განსაკუთრებით კი არქეოლოგიაში. იმპერატრიცას ბრაზილიაში აღმოჩენილი უძველესი არქეფაქტების დიდი კოლექცია ჰქონდა. იგი გულუხვად აფინანსებდა არქეოლოგიურ კვლევებს არა მხოლოდ ბრაზილიაში, არამედ იტალიაშიც. ამის წყალობით იქნა აღმოჩენილი უამრავი არქეფაქტი ეტრუსკული და რომაული ცივილიზაციების კერებზე. ტერეზა კრისტინა დიდად ეხმარებოდა იტალიელ ექიმებს, ფარმაცევტებს, ექთნებს, ინჟინრებს, პროფესორებს, მხატვრებს, ხელოსნებსა და მუშებსაც კი. იგი დაბალი ფენის იტალიელებს ეხმარებოდა ბრაზილიაში გადასახლებაში, სადაც იგი მათ თავშესაფრით, საკვებითა და განათლებით უზრუნველყოფდა.
მეტოქეობა გრაფინია დე ბარალთან
მარცხნივ|მინი|344x344პქ|იმპერატორი პედრუ II და იმპერატრიცა ტერეზა კრისტინა ტერეზა კრისტინასა და პედრუ II-ის ურთიერთობა არასოდეს ყოფილა ვნებიანი და რომანტიკული. ამასთან, მათ შორის ჩამოყალიბდა ურთიერთობა, რომელიც დაფუძნებული იყო ურთიერთპატივისცემასა და სიყვარულზე. იმპერატრიცა, თუნდაც სხვა აზრზე ყოფილიყო, ყოველთვის უჭერდა მხარს იმპერატორის პოზიციას. იგი სხვა ქალებთან ურთიერთობაში ჩუმი და ეჭვიანი იყო. თავის მხრივ, სამეფო კარის ქალბატონები პატივისცემით ეპყრობოდნენ მას. ამასთან, ისინი იმპერატორს არც კი ეკარებოდნენ, რადგან ეშინოდათ იმპერატრიცასთან ურთიერთობის გაფუჭების. 1848 წელს მან უკანასკნელი ბავშვი გააჩინა, რის შემდეგაც აღარ დაორსულებულა. საქმე იმაში იყო, რომ მისი ორივე ვაჟი ჩვილობაში დაიღუპა და მხოლოდ გოგონები გადარჩნენ. ის ფაქტი, რომ ტერეზა კრისტინა აღარ ორსულდებოდა, ისტორიკოსთა მოსაზრებით იმის ბრალი იყო, რომ პედრუ სხვა ქალებზე გადაერთო. იმპერატორს ძალიან იზიდავდა ჭკვიანი და ლამაზი ქალები, რომლებიც მრავლად იყვნენ სამეფო კარზე.
ქმრისაგან იგნორი ტერეზა კრისტინამ უგუვებელყო და ხალხში აღარ ჩნდებოდა. იგი პედრუს აღარ დაჰყვებოდა საჯარო შეხვედრებზე, რადგან თვლიდა, რომ დამამცირებელი იყო. მდგომარეობა მას შემდეგ გაუარესდა, რაც 1856 წელს თავისი ქალიშვილების აღმზრდელად პედრუმ ლუიზა დე ბაროზი, იგივე გრაფინია დე ბარალი დანიშნა. ლუიზა ბრაზილიური დაბადების, წარმოშობით ფრანგი დიდგვაროვანი იყო, რომელიც თავისი მშვენიერი გარეგნობით იყო ცნობილი. პედრუ II აღფრთოვანებული იყო ლუიზათი, რომელიც მომხიბვლელი, ენერგიული, ელეგანტური, დახვეწილი, განათლებული და თავდაჯერებული ქალი იყო. მან მალევე მოიგო არა მხოლოდ პედრუს, არამედ მისი უფროსი ქალიშვილის, პრინცესა იზაბელას გულიც. რაც შეეხება ლეოპოლდინას, იგი დედის მხარეს იჭერდა და სძულდა გრაფინია. როგორც შემდეგ გამჟღავნდა, იმპერატორსა და გრაფინიას რომანი ჰქონდათ.
ტერეზა კრისტინას იმპერატორისა და გრაფინიას საჯარო ურთიერთობა უხერხულ მდგომარეობაში აყენებდა. ეს განსაკუთრებით მაშინ ხდებოდა, როდესაც მას პატარა ლეოპოლდინა გულუბრყვილოდ ეკითხებოდა მამის რომანზე. თანდათანობით, იმპერატრიცა გრაფინიას ჩრდილში მოექცა, რომელიც ყველანაირად ცდილობდა მის დაიგნორებას. როგორც ისტორიკოსი ტობაის მონტენეგრო წერდა, იმპერატრიცა ხანდახან თავს ვერ იკავებდა და აშკარად სდებდა ბრალს ლუიზას.
იმპერიის აღსასრული
მინი|322x322პქ|იმპერატრიცა ტერეზა კრისტინა 55 წლის ასაკში. ფოტო გადაღებულია 1877 წლის 29 მარტს. 1871 წლის 7 თებერვალს, პრინცესა ლეოპოლდინას ტიფით, ნაადრევმა გარდაცვალებამ, გაანადგურა მათი ისედაც პატარა ოჯახი. პედრუ II-მ ევროპაში მოგზაურობა გადაწყვიტა, სადაც ტერეზა კრისტინაც წაიყვანა. ამ პერიოდში ბრაზილიას მათი ქალიშვილი იზაბელა მართავდა რეგენტის სტატუსით. როგორც თავად პედრუმ განაცხადა, მეუღლის „გასამხიარულებლად“ ტერეზა კრისტინა საქსონიაში ჩაიყვანა, სადაც ისინი ლეოპოლდინას ოთხ მცირეწლოვან ვაჟს ეწვივნენ, რომლებიც კობურგში ცხოვრობდნენ. პედრუ და ტერეზა ევროპაში 1876 და 1887 წლებში კვლავ გაემგზავრნენ, თუმცა მალევე დაბრუნდნენ უკან. ტერეზა კრისტინა, ჩვეულებრივ ცხოვრებას ბრაზილიაში ამჯობინებდა. ეს იმით იყო გამოწვეული, რომ ევროპაში ყოფნა მას ბავშვობის დროინდელ მტკივნეულ მოგონებებს უღვიძებდა. 1861 წელს, იტალიის გაერთიანების გამო ტერეზა კრისტინას მთელი ოჯახი იქნა დამხობილი და შემდეგ საფრანგეთში გაძევებული. ყოველივე ის, რაც მას ევროპის შესახებ ახსოვდა, ამ დროისათვის უკვე ისტორიას იყო ჩაბარებული. იტალია და გერმანია გაერთიანებულიყო, საფრანგეთი რესპუბლიკად იქცა და იმდენად დიდი ძვრები განხორციელდა, რომ იგი სამშობლოში თავს უცხოდ გრძნობდა. 1872 წელს, მან ასეთი რამ დაწერა:
იმპერატორი პედრუ, მრავალწლიანი ქორწინების შემდეგ მიხვდა, რომ ტერეზა კრისტინა იყო მისი ცხოვრების მთავარი მეგზური და 1881 წლის იანვარში სამუდამოდ დაშორდა თავის საყვარელ გრაფინიას. 1885 წლის ოქტომბერში, უბედური შემთხვევის შედეგაც მისმა სიძემ, ოს გრაფმა გასტონ ორლეანელმა ტერეზა კრისტინას მკლავი მოსტეხა, რასაც ძალიან განიცადა და სიდედრს ვრცელი საბოდიშო წერილიც მისწერა. შეურაცხყოფილმა ტერეზა კრისტინამ, საყვარელი ქმრის გავლენით მალევე მიუტევა სიძეს.
მშვიდი ოჯახური რუტინა 1889 წლის 15 ნოემბერს დასრულდა, როდესაც ბრაზილიის არმიამ სახელმწიფო გადატრიალების გზით დაამხო მონარქია და საიმპერატორო ოჯახს უბრძანა ქვეყნის დატოვება. გაძევების ბრძანების მოსმენისთანავე, ერთერთმა ოფიცერმა დამცინავად განუცხადა ტერეზა კრისტინას: „თანამდებობა დაკარგეთ, ქალბატონო“, რაზეც მან უპასუხა:
1889 წლის 15 ნოემბრის მოვლენებმა იმპერატრიცა ფიზიკურად და მორალურად გაანადგურა. მას ძალიან უყვარდა ბრაზილიაც და მისი ხალხიც, ამიტომაც მისთვის ძალიან რთული იყო ამ ყველაფერთან განშორება.
გარდაცვალება და დაკრძალვა
როგორც ცნობილია, სასიკვდილო სარეცელზე მწოლიარე ტერეზა კრისტინამ თავის საუკეთესო მეგობარს, ჟაპურას გრაფინია მარია იზაბელა დე ანდრადეს ასეთი რამ უთხრა:
მისი უკანასკნელი სიტყვები ასეთი იყო:
მისი გარდაცვალების ამბავმა ბრაზილიაში გულწრფელი და მასშტაბური გლოვა გამოიწვია. გამოჩენილი ბრაზილიელი პოეტი და ჟურნალისტი არტურ აზევედო, ტერეზა კრისსტინას გარდაცვალების შესახებ წერდა:
მისი გარდაცვალების შესახებ ბრაზილიის ეროვნულ გაზეთ „ახალი ამბების გაზეთში“ (Gazeta de Notícias) ასეთი სტატია დაიწერა:
ტიტულები
მისი სრული წოდება ასე ჟღერდა: „მისი იმპერიული უდიდებულესობა დონა ტერეზა კრისტინა, ბრაზილიის იმპერატრიცა“.
წინაპრები
ტერეზა კრისტინა სიცილიელის წინაპრები
ლიბერტადორის მუნიციპალიტეტი (ტაჩირა)
ლიბერტადორის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, ტაჩირის შტატში, წარმოადგენს ტაჩირის შტატის 29 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. დედაქალაქია აბეხალესი, ფართობი 1 139 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ლიბერტადორის მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 20 020 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 17 576,82 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ტაჩირის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვერხიჟანი
ვერხიჟანი (Verxijan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ზაქათალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაქათალის რაიონის სოფლები
ლუდვიგ კვიდე
ლუდვიგ კვიდე (Ludwig Quidde დ. 23 მარტი,1858, ბრემენის თავისუფალი ქალაქი – გ. 4 მარტი,1941) – გერმანელი პოლიტიკოსი
და პაციფისტი, რომელიც დღეს ძირითადად ახსოვთ გერმანიის იმპერატორის ვილჰელმ II- ის მკაცრი კრიტიკით. კვიდეს ხანგრძლივმა კარიერამ მოიცვა გერმანიის ისტორიის ოთხი განსხვავებული პერიოდი: ბისმარკის პერიოდი (1890 წლამდე); გერმანიის იმპერია ვილჰელმ II– ის დროს (1888–1918); ვაიმარის რესპუბლიკა (1918 – 1933); და ბოლოს, ნაცისტური გერმანია. 1927 წელს მას მიენიჭა ნობელის პრემია.
ბიოგრაფია
კვიდე მდიდარი ბურჟუაზიელი ვაჭრის ოჯახში დაიბადა, გაიზარდა ბრემენში, კითხულობდა ისტორიას და ასევე ჩაერთო გერმანიის სამშვიდობო საზოგადოების ( Deutsche Friedensgesellschaft ) საქმიანობაში. ახალგაზრდობაში იგი უკვე ეწინააღმდეგებოდა ბისმარკის პოლიტიკას. 1881 წელს მიიღო დოქტორის ხარისხი გოტინგენის უნივერსიტეტში. 1894 წელს კვიდემ გამოაქვეყნა 17 გვერდიანი პამფლეტი სახელწოდებით კალიგულა. Eine Studie über römischen Caesarenwahnsinn ( კალიგულა: იმპერიული სიგიჟის შესწავლა ). იგი 79 სქოლიოს შეიცავს, მოკლე ნარკვევი ეხება ძვ.წ. 1-ლი საუკუნის რომის იმპერიას. ამასთან, კვიდემ პარალელი გაავლო რომის იმპერატორ კალიგულასა და ვილჰელმ II- ს შორის, სადაც ორივე მმართველს მეგალომანიაში ადანაშაულებს. ავტორი დაჟინებით მოითხოვდა პამფლეტის გამოქვეყნებას მისი ნამდვილი სახელით, რამაც დაასრულა მისი აკადემიური კარიერა ისტორიკოსად, თუმცა, პერიოდული მოკლე მიმოხილვით განმარტა პარალელები, რომლებიც სხვაგვარად შეიძლება შეუმჩნეველი ყოფილიყო. მას შემდეგ, რაც მან დამამცირებლად შეაფასა ვილჰელმ I- ის, გერმანიის იმპერატორის,1871 წლიდან 1888 წლამდე, პატივსაცემად დამზადებული ახალი მედალი,ის დაადანაშაულეს კრიმინალში და მიუსაჯეს სამი თვით პატიმრობა სტადელჰაიმის ციხეში.
პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, კვიდე, ისევე როგორც სხვა გერმანელთა უმეტესობა, მტკიცედ დაუპირისპირდა ვერსალის საზავო ხელშეკრულებას, მაგრამ გარკვეული მიზეზების გამო, გერმანელ მილიტარისტებს სძულდათ გერმანიის შეიარაღებული ძალების დაწესებული უზარმაზარი შეზღუდვები და მოსალოდნელი ეკონომიკური კატასტროფა, რაც გამოიწვევდა გადასახადების ზრდას. კვიდე და სხვა გერმანელი პაციფისტები იმედოვნებდნენ, რომ აშშ-ს პრეზიდენტი ვუდრო ვილსონი გაიმარჯვებდა,რადგან ასეთი მძიმე პირობები უკვე თესავს ახალ ომს.
უკანასკნელი წლები
როდესაც ჰიტლერი ხელისუფლებაში მოვიდა 1933 წელს, კვიდე გაიქცა შვეიცარიაში, საბოლოოდ კი საცხოვრებლად ჟენევაში დასახლდა. იგი მთელი ცხოვრება ოპტიმისტი იყო. 76 წლის ასაკში მან გამოაქვეყნა თავისი ესე "Landfriede und Weltfriede" (1934) იმ დროს, როდესაც მილიტარიზმი კვლავ წამოიწია, თვლიდა, რომ თანამედროვე ტექნოლოგია შესაძლოა ომის თავიდან აცილების მთავარ ფაქტორად იქცეს.
ლუდვიგ კვიდე გარდაიცვალა შვეიცარიაში, გადასახლებაში, 1941 წელს, 82 წლის ასაკში.