cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარია ბეატრიჩე დ’ესტე
ბიოგრაფია
მათი ქორწინება მიზნად ისახავდა ავსტრიელთა პოზიციების გამყარებას ჩრდილოეთ იტალიაში გაძლიერებული სავოიელებისა და ბურბონების წინააღმდეგ. 1754 წელს წყვილი დაინიშნა, თუმცა ვინაიდან ამ დროს ორივე მეტად პატარა იყო, ქორწინება მხოლოდ 1771 წლის 15 ოქტომბერს შედგა მილანში. ფერდინანდ კარლი ამ დროს მილანის გუბერნატორი იყო და შესაბამისად, წყვილიც ქორწილის შემდეგ სწორედ აქ დასახლდა. აღსანიშნავია, რომ მათ ქორწილში საოპერო ღონისძიება თავად მოცარტმა დადგა.
ისინი მრავალი წლის განმავლობაში ცხოვრობდნენ მილანში, ერთობ ჰარმონიულად, თუმცა 1789 წელს საფრანგეთში დაწყებულმა რევოლუციამ ყველაფერი შეცვალა. 1790 წელს მარია ბეატრიჩე მასასა და კარარას ჰერცოგინია ხდება, მაგრამ 1796 წელს ფრანგებმა ნაპოლეონის ხელმძღვანელობით დაიპყრეს მთელი ჩრდილოეთ იტალია. მარია ბეატრიჩეს მამას ჩამოართვეს მოდენა და რეჯო და სანაცვლოდ პატარა საჰერცოგო მისცეს გერმანიაში. ამასთან, ლომბარდიის ოკუპაციის გამო მარია ბეატრიჩეს ქმარ-შვილთან ერთად ვენაში გადასახლება მოუწია, საიდანაც უკან აღარასოდეს დაბრუნებულა.
ავსტრიაში ყოფნის დროს, 1806 წელს მარია ბეატრიჩეს ქმარი გარდაიცვალა, 52 წლის ასაკში, რის შემდეგაც იგი მეორედ აღარ გათხოვილა. 1815 წელს ვენის კონგრესმა მას დაუბრუნა მასასა და კარარას ჰერცოგინიის წოდებები, ხოლო მის ვაჟს, ფრანჩესკო IV-ს გადასცეს მოდენისა და რეჯოს ჰერცოგობა. მან დარჩენილი ცხოვრება ვენის საიმპერატორო კარზე გაატარა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1829 წლის 14 ნოემბერს, 79 წლის ასაკში.
მასარანდუბა (სანტა-კატარინა)
მასარანდუბა (Massaranduba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 38 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოინვილის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 674 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.23 კმ²-ზე. ფართობი 374 078 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ტიმოტეუ
ტიმოტეუ (Timóteo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 864 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იპატინგის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 81 243 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 562.7 კმ²-ზე. ფართობი 144 381 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნესტან რატიანი
ნესტან რატიანი (დ. 1969, თბილისი) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, მეცნიერი, პედაგოგი, პროფესორი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (2001).
ბიოგრაფია
1990 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი სპეციალობით კლასიკური ფილოლოგია.
კვლევითი და სასწავლო პროექტების ფარგლებში იმყოფებოდა ოქსფორდის ვოლფსონ კოლეჯში, კემბრიჯის კინგს კოლეჯში, ჯეიმზ მედისონ კოლეჯში, ბუდაპეშტის ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტში. 1994-2007 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის კათედრის დოცენტი, შემდგომ კლასიკური ფილოლოგიის, ბიზანტინისტიკისა და ნეოგრეცისტიკის ინსტიტუტის პროფესორი. 2007 წლიდან მუშაობს ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში ამერიკულ-ქართული ინიციატივა ლიბერალური განათლებისთვის ფარგლებში. 2001-2006 წლებში იყო შოთა რუსთაველის ინსტიტუტის რუსთველოლოგიის განყოფილების თანამშრომელი. 2007 წლიდან — ფოლკლორის განყოფილების უფროსი მეცნიერი. 2008 წლიდან თანამშრომლობს თბილისის ევროპული სკოლის საერთაშორისო ბაკალავრიატის პროგრამასთან, არის ცოდნის თეორიის კოორდინატორი. გაიარა ტრენინგები ბარსელონასა და დუბაიში. აქტიურად თანამშრომლობს „AGILE“-თან (ამერიკულ-ქართული ინიციატივა ლიბერალური განათლებისთვის), რომელიც ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მეცნიერების და ხელოვნების ფაკულტეტის ბაზაზე ახორციელებს თავისუფალი მეცნიერებების პროგრამას. კითხულობს ლექციებს და კონსულტაციებს უწევს „NED“-ის მიერ დაფინანსებულ პროექტებს „შენ დემოკრატიისთვის“ და „ახალგაზრდები დემოკრატიისთვის“, რომელიც საქართველოს მასშტაბით ატარებს დისკუსიებს სხვადასხვა მწვავე თემაზე. არის ორი მონოგრაფიის ავტორი, სხვადასხვა წიგნების თანაავტორი (მათ შორისაა სახელმძღვანელოები, სამეცნიერო კრებულები, თარგმანები და სხვა). მონაწილეობდა შოთა რუსთაველის ეროვნული სამეცნიერო ფონდის მიერ დაფინანსებულ პროექტებში (ანტისაბჭოური სიტყვიერება, ქართული ხალხური ფოლკლორული პროზის 22 ტომის შედგენა, მხატვრულ სახეთა ტრანსფორმაციები). მუდმივად მონაწილეობს სხვადასხვა ადგილობრივ და საერთაშორისო კონფერენციებში (ჰარვარდი, ბრაუნი, ახალი ორლეანი, ნიუ იორკი, ლიდსი).
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „დუმილის ფენომენი ძველ ბეძნულ ლიტერატურაში (ჰომეროსიდან ისიხაზმამდე)“, დაიცვა 1994 წელს, სადოქტორო დისერტაციის თემა — „რიტუალის ასახვა ძველბერძნულ ლიტერატურაში (ჰომეროსიდან ევრიპიდემდე)“, დაიცვა 2001 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
სარდინატა
სარდინატა (Sardinata) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 425 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 431 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კავიანის ციხე
ძეგლის აღწერა
ციხე ორი განყოფილებისაგან შედგება. პირველი განყოფილება, ჩვენამდე მოღწეული ფოსოების მიხედვით, შეიძლება ყოფილიყო რაღაც დანიშნულების სათავსო, რომელიც სავარაუდოდ სამსართულიანი უნდა ყოფილიყო. კედელზე ორი საძირკველი და ორი სარკმელია დატანებული. ციხის ამ კოშკშია შემორჩენილი სწორი ფორმის ორმო, რომელიც შელესილია კირით.
ციხის მეორე განყოფილებაში, რომლის ფართობი 112 მ²-ს შეადგენს, კარგადაა შემონახული ჩრდილოეთის კოშკი, რომელიც არაწესიერი მართკუთხედის ფორმისაა და ასევე სამი სართულისაგან შედგებოდა. კოშკში ჩაყოლებულია სარკმლები. შედარებით კარგადაა შემონახული ციხის ეზოს დასავლეთი კედელი, რომლის სიგრძე 7,1 მეტრია, ხოლო სიმაღლე 5 მეტრი. ციხე აშენებულია ფლეთილი ქვებით, შიგადაშიგ რიყის ქვებიც გვხვდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქედის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში
ცარ-ბომბა
მინი|ცარ-ბომბა ცარ-ბომბა — ყველაზე დიდი და ყველაზე ძლიერი ბირთვული იარაღი, რომელიც ოდესმე გამოყენებულა.
ცარ-ბომბა, მეტსახელად AN602 H-bomb, თავდაპირველად 1961 წლის 30 ოქტომბერს გამოსცადა საბჭოთა კავშირმა. მას ასევე ბომბების მამასაც უწოდებენ. მისი აფეთქება 56 000 000 ტონა სიმძლავრის იყო. საბჭოთა კავშირის ტექნიკოსებს სურდათ, რომ მისი სიმძლავრე 100 000 000 ტონა ყოფილიყო, თუმცა პრობლემების გამო მათ ეს ვერ შეძლეს და მისი სიმძლავრე 56 000 000 ტონამდე შეამცირეს.
ბირთვული ბომბის გამოსაცდელი არეალი იყო „ნოვაია ზემლია“-ს ტერიტორია. აფეთქება არ ყოფილა დიდი სიმძლავრის, რადგან ბომბი მიწიდან 13კმ.-ზე აფეთქდა. ბომბი ჩამოაგდო საბჭოთა კავშირის ვერტმფრენმა სახელწოდებით ტუპოლევ TU-95. ეს იყო ერთადერთი თვითმფრინავი, რომელსაც შეეძლო ამ ბომბის ტრანსპორტირება. როდესაც ბომბი აფეთქდა ვერტმფრენი უზარმაზარი აფეთქების ტალღიდან ერთი კილომეტრით დაბლა დაეცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქიმიური იარაღები
დატუმბვის ლემა რეგულარული ენებისთვის
დატუმბვის ლემა რეგულარული ენებისთვის — ლემა ფორმალური ენების თეორიაში. აღწერს რეგულარული ენის აუცილებელ თვისებას: საკმარისად გრძელი ყველა სიტყვა არის „დატუმბვადი“, ანუ გააჩნია შუა ნაწილი, რომლის ნებისმიერ რაოდენობაჯერ განმეორების შემთხვევაში მიიღება იმავე ენის სხვა სიტყვა. იმის ჩვენებით, რომ რაიმე ენას არ აქვს ეს თვისება, მტკიცდება მისი არარეგულარულობა. გამოიყენება უსასრულოდ დიდი ენებისათვის, რადგან ყველა სასრული ენა რეგულარულია.
ლემის მიხედვით, ნებისმიერი რეგულარული L ენისათვის არსებობს p მუდმივა და ამ ენაში მასზე სიგრძით არამკაცრად დიდი ყველა სიტყვა w დაიყოფა სამ ქვესტრიქონად (w = xyz), ისე, რომ y-ს განმეორებით მიღებული სიტყვები მაინც L-ს ეკუთვნის. ეს პროცესი ცნობილია დატუმბვის სახელით. ლემისათის აუცილებელია, რომ xy ქვესტრინგის სიგრძე იყოს მაქსიმუმ p, რაც ამცირებს სიტყვის დაჭრის ვარიანტებს. ყველა სასრული ენა დატუმბვადია და ეს მათთვის p რიცხვად უგრძესი სიტყვის სიგრძეზე ერთით მეტის აღებით ჩანს.
ფორმალური ჩანაწერი
თუკი სრულდება მოცემული პირობები, მაშინ y ქვესტრიქონი იტუმბება (რამდენჯერმე განმეორებით ან წაშლით მიღებული სიტყვა რჩება L ენაში). x და z ქვესტრინგების სიგრძეების არ არის შეზღუდული და შეიძლება 0-იც იყოს.
ლემა მთლიანად ფორმალურ ენაზე:
ლემის გამოყენება
ლემის გამოყენება ხდება საწინააღმდეგოს დაშვების მეთოდით რაიმე ენის არარეგულარობის დამტკიცებისას.
მაგალითად, ანბანისაგან შედგენილი  ენის არარეგულარობა მტკიცდება ასე:
ცვლადებს ჰქონდეს იგივე მნიშვნელობა, რაც ზემოთ. განვიხილოთ w = a^p b^p სიტყვები (შედის p-ზე გრძელ სიტყვებში). ლემის მიხედვით თუ ენა რეგულარულია უნდა არსებობდეს w = xyz დაყოფა (|y| \geq 1 და |xy| \leq p პირობებით) რომლისთვისაც ყველა xy^iz (i \geq 0) რჩება L ენაში. x-ზე და xy-ზე დაწესებული შეზღუდვებიდან გამომდინარეობს, რომ y მხოლოდ a-ებს შეიცავს. შესაბამისად y ნაწილის დატუმბვით მიღებულ სიტყვაში მეტი a იქნება და აღებული ენის პირობას აღარ დააკმაყოფილებს. მაშასადამე L ენა არაა რეგულარული.
ლიტერატურა
კატეგორია:მათემატიკური თეორემები კატეგორია:ინფორმატიკა
ფერჰად-ფაშა
სერდარ ფერჰად-ფაშა (Serdar Ferhat Paşa; გ. 1595) — ოსმალეთის სახელმწიფო მოღვაწე, რომელიც ორჯერ ფლობდა დიდი ვეზირის თანამდებობას. პირველად 1591 წლის 1 აგვისტოდან  1592 წლის 4 აპრილამდე. მეორედ 1593 წლის 16 თებერვლიდან 1595 წლის 7 ივლისამდე.
აზერბაიჯანის სამზარეულო
მინი|აზერბაიჯანული სამზარეულო აზერბაიჯანის სამზარეულო (Azərbaycan mətbəxi) — წარმოადგენს აზერბაიჯანელი ხალხის ეროვნულ კერძებსა და ტკბილეულებს.
ფერჰად-ფაშა
1590 წლის ფერჰად-ფაშას ხელშეკრულებით დასრულდა ირან-ოსმალეთის ომი (1578-1590).
აზერბაიჯანის სამზარეულო
აზერბაიჯანული ეროვნული საკვები ძალიან მრავალფეროვანია, ითვლის ათეულობით სხვადასხვა სახის კერძს: რძის, ხორცის, ფქვილის, ბოსტნეულის და ა.შ. საკვების მომზადებისა და მოხმარების მეთოდები მრავალფეროვანია. წარსულში, საკვები ასევე იცვლებოდა ადამიანების გეოგრაფიული პირობებისა და სოციალური პირობების მდგომარეობიდან გამომდინარე.
ფერჰად-ფაშა
ლიტერატურა
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები კატეგორია:გარდაცვლილი 1595
აზერბაიჯანის სამზარეულო
სამზარეულოს ძირითადი კომპონენტები განისაზღვრება ისლამის მოთხოვნებით და ქვეყნის ბუნებრივი პირობებით: მთამ და სუბტროპიკულმა კლიმატმა განაპირობა ცხვრის, ფრინველის, მდინარის და ზღვის (კასპიური) თევზის გავრცელება, აგრეთვე ხილისა და ბოსტნეულის. სანელებლები და სუნელები, ისევე როგორც მრავალფეროვანი მწვანილი, ფართოდაა გავრცელებული: ოხრახუში, წიწმატი, მწვანე და შავი რეჰანი, კამა, ქინძი, პიტნა, ნიახური, ტარხუნა, მწვანე ხახვი და ა.შ.
აზერბაიჯანული სამზარეულოს თვისებები
მინი|250x250პქ|ქაბაბი ჯეირანის ხორცისგან ქაბაბმა და თანდირის (თონის) კერძებმა ფართო გავრცელება ჰპოვეს აზერბაიჯანულ სამზარეულოში. აქ არის სხვადასხვა სასმელები და ტკბილეულები. აზერბაიჯანული სამზარეულოს გამორჩეული თვისებაა ცხვრის გამოყენება სხვადასხვა კერძების მომზადებისთვის. გაცილებით ნაკლები რაოდენობით, აზერბაიჯანელები მოიხმარენ ძროხის, ფრინველის და თევზის ხორცს. ისლამის მოთხოვნებმა გავლენა იქონია აზერბაიჯანული სამზარეულოს ფორმირებაზე - შედეგად, ღორის კერძები და ალკოჰოლის შემცველი კერძები მასში ტრადიციულად არ არის წარმოდგენილი. აზერბაიჯანული სამზარეულოს კიდევ ერთი თვისებაა მისი მკვეთრი გემო და არომატი, ეს გამოწვეულია კერძებზე ყველა სახის სანელებელისა და მწვანილის დამატებით: წიწაკა,რეჰანი, დარიჩინი, კამა, ოხრახუში, პიტნა, კვლიავი და მრავალი სხვა. განსაკუთრებით კი ზაფრანა და სუმაკი.
სუმაკს, როგორც წესი სხვადასხვა ხორცის კერძებთან იყენებენ. აზერბაიჯანული კულინარია ფართოდ იყენებს ბოსტნეულს (პომიდორი, კიტრი, ბადრიჯანი და სხვა),ხილი (ვაშლი, მსხალი, კომში, ფორთოხალი, ლიმონი, ქლიავი, ალუჩა, ჭერამი, ატამი). ასევე ამზადებენ სხვადასხვა სახის დოლმას ბადრიჯანისგან, პომიდორისგან და ბულგარული წიწაკისგან. ასევე სხვადასხვატიპის ფლავებს უკავია დიდი ადგილი აზერბაიჯანის სამზარეულოში.
აზერბაიჯანის სამზარეულოს სხვადასხვა კერძები სპეციალურ ჭურჭელში მზადდება. მაგალითად, ფლავი ყაზანებში (ქვაბებში); ხორცის ასორტი - საჯში. ქაბაბისა და ლულა ქაბაბის მომზადებისთვის შამფურებს იყენებენ.
ფლავი
მინი|177x177პქ|შაჰ ფლავი აზერბაიჯანული სამზარეულოს ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი კერძია ფლავი. აზერბაიჯანული ფლავის რამდენიმე სახეობაა: ყაურმა -ფლავი (ცხვრისხორცით), თურშუ-ყაურმა-ფლავი (ცხვრის ხორცით და მჟავე ხილით), ჩი-დოშამა-ყაურმა-ფლავი (ცხვრით, გოგრითა და წაბლით), ქათმის ფლავი, ჩიღირთმა ფლავი, პისინჯანფლავი, შაშრანჩ ფლავი, რძიანი ფლავი და ტკბილი ფლავი. სხვა სამზარეულოსგან განსხვავებით, ბრინჯი აქ ცალკე მზადდება და ცალკე ფლავის საფუძველი (ტარუ) - ხორცი, ხილი და ა.შ. - ამ ყველაფერს ერთ კერძში აერთიანებს მხოლოდ მაშინ, როდესაც მაგიდაზე მოაქვთ. აზერბაიჯანული ფლავი მაგიდაზე მოტანას საკუთარი ტრადიციები აქვს.
ტკბილი კერძები
2009 წლის მარტში განჯის კულინარიის სპეციალისტებმა სასწაული ფახლავა გააკეთეს. ეს ნამცხვარი, რომელიც ნოვრუზის დღესასწაულის საპატივცემულოდ იყო გამომცხვარი, 12 მეტრი სიგრძისა და ოთხი მეტრა სიგანის იყო. ტკბილეულის წონა დაახლოებით სამი ტონა იყო. ამ ინდიკატორებმა შექმნეს შესაძლებლობა, რომ აზერბაიჯანულმა ფახლავამ რეკორდი დაამყარა და დსთ-ს ჩანაწერთა წიგნში მოხვდა. გარდა ამისა, ეს საკონდიტრო ნაწარმი პრეტენზიას აცხადებს გინესის რეკორდების წიგნში შესასვლელად.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული სამზარეულო
აგრარული კრიზისი
აგრარული კრიზისი — ჭარბწარმოების ეკონომიკური კრიზისი კაპიტალისტურ სოფლის მეურნეობაში. აგრარული კრიზისის დროს სწრაფად იზრდება სოფლის მეურნეობის პროდუქციის გაუსაღებელი მარაგი, მკვეთრად ეცემა ფასები, ნადგურდება პროდუქციის ის ნაწილი რომელზეც მოთხოვნილება აღარ არის, მცირდება ფერმერთა წმინდა შემოსავალი, ძლიერდება სოფლის მეურნეობის წვლილი და საშუალო მწარმოებლების გაღატაკებისა და ექსპროპრიაციის პროცესი, უარესდება სოფლის მეურნეობის მუშათა მდგომარეობა, იზრდება ფარული უმუშევრობა სოფლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:სოფლის მეურნეობა
ანიორბე
ანიორბე (Añorbe) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ვალდისარბეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24,1 კმ². მოსახლეობა — 595 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ფირლედენი-ნოი
ფირლედენი-ნოი (Fîrlădenii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, კეუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 103 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 345 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კეუშენის რაიონის სოფლები
კლიმენტ ოჰრიდელი
კლიმენტ ოჰრიდელი (Климєнтъ Охрїдьскъ, Κλήμης Αχρίδας, Κλήμεντος; დ. დაახლ. 840 — გ. 17 ივლისი, 916) — სლავთა განმანათლებელი, ძველი ბულგარული ლიტერატურის ერთ-ერთი ფუძემდებელი, წმინდანი. ხსენების დღეა 9 აგვისტო (ძველი სტილით 27 ივლისი).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
კლიმენტი იყო კირილე და მეთოდეს მოწაფე. ასევე მათი მოწაფეები იყვნენ ნაუმი, ანგელარი, გორაზდი და საბა. გორაზდიმ შეცვალა მეთოდე ხოლო დანარჩენები ხუცესებად მსახურობდნენ. სლავ განმანათლებლებს წინ აღუდგა პაპი სტეფანე VI, რომელმაც სლავურ ენაზე ღვთისმსახურება აკრძალა. წმინდა მეთოდეს მოწაფეები მათ შორის ნეტარი კლიმენტიც, სამსჯავროს გადასცეს.
886 წელს ტყვეთა ერთი ნაწილი, ახალგაზრდები, ებრაელ მონებით მოვაჭრეებს მიჰყიდეს და ისინი ვენეციის ბაზარზე აღმოჩნდნენ. წმინდა გორაზდი, საბა, ნაუმი და ანგელარი სხვა ხანდაზმულ ტყვეებთან ერთად განდევნეს. ნაუმი და ანგელარი ბულგარეთში ჩავიდნენ. წმინდა მამები დაუყოვნებლივ შეუდგნენ ბულგარელ დიდებულთა მიერ შეკრებილი სლავური წიგნების შესწავლას. მალე წმინდა კლიმენტი კი მაკედონიის სამხრეთ-დასავლეთ ოლქში, კუტმიჩივიცაში მოძღვრად დანიშნეს. 893 წელს კლიმენტი დრემვიცის ანუ ველიცის ეპისკოპოსად აკურთხეს.
მღვდელმთავარი კლიმენტი პირველი იყო ბულგარელ მღვდელმთავართაგან, რომელიც სლავურ ენაზე მსახურებდა, ქადაგებდა და წერდა. გარდაიცვალა 916 წელს.
წმინდა კლიმენტი ითვლება პირველ სლავ მწერლად: მან არა მარტო განაგრძო კირილესა და მეთოდეს მიერ დაწყებული მთარგმნელობითი მოღვაწეობა, არამედ დაგვიტოვა ორიგინალური ნაწერებიც - სლავური სასულიერო მწერლობის პირველი ნიმუშები.
სქოლიო
კატეგორია:ბულგარელი მწერლები კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:X საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ვედები (მრავალმნიშვნელოვანი)
ვედები შეიძლება აღნიშნავდეს:
ხლათის სასულთნო
ხლათის სასულთნო — დიდ სელჩუკთა იმპერიის დაშლის შემდეგ სამხრეთ სომხეთის ტერიტორიაზე წარმოქმნილი ფეოდალური სახელმწიფო (XIII საუკუნის დამდეგი). დედაქალაქი - ცნობილი სავაჭრო ქალაქი ხლათი, ვანის ტბის დასავლეთ სანაპიროზე. თავდაპირველად ხლათის მიდამოებს თურქმანული დინასტია სოქმენიდები მმართავდა, რომელებმაც „შაჰ-არმენთა“ (სომხეთა მეფე) ტიტული მიიღეს, რის გამოც მას შაჰ-არმენების სახელმწიფოსაც უწოდებენ.
ეს იყო XI-XII საუკუნეების თურქმანული დინასტია, რომელიც 1071 წელს, მანასკერტის ბრძლის შემდეგ, ანატოლიის ერთ-ერთ ბეილიქს განაგებდა. ტერიტორია ვანის ტბის ჩრდილოეთ სანაპიროს, ბითლისისა და ვანის პროვინციებს, ასევე, ბათმანის, მუშის, სიირთისა და დიარბაქირის პროვინციის ნაწილებსაც მოიცავდა.
ბეილიქი 1100 წელს თურქ-სელჩუკების ერთ-ერთმა მხედართმთავარმა დააარსა. ახლათშაჰები მჭიდროდ იყვნენ დაკავშირებული სელჩუკების ინსტიტუციებზე, თუმცა ისინი, თავიანთ მოკავშირე სალთუკიდებთან ერთად, ასევე ახორციელებდნენ დამოუკიდებელ სამხედრო კამპანიებს საქართველოს სამეფოს წინააღმდეგ. ახლათშაჰების ბეილიქმა აღზევების პერიოდი, სოქმენ II-ის მართველობის პერიოდში მიაღწია. 1207 წელს, ბეილიქი აიუბიდებმა დაიპყრეს.
ხლათის სასულთნო აზერბაიჯანის ილდეღიზიდების სახელმწიფოს ვასალი იყო. შაჰ-არმენებს მტრული დამოკიდებულება ჰქონდათ საქართველოსთან, თუმცა დროდადრო ხარკს უხდიდნენ ძლიერ მეზობელს. 1207 წლიდან ხლათის სასულთნოში აიუბიდების დინასტიის წარმომადგენლები გაბატონდნენ. 1208 წელს ქართველებმა ხლათის სასულთნოზე გაილაშქრეს, აიღეს ქალაქი არჭეში და დიდი ნადავლი წამოიღეს. ორი წლის შემდეგ ქართველთა ლაშქარმა ზაქარია და ივანე მხარგრძელების სარდლობით ალყა შემოარტყეს ხლათს. ქალაქის გალავნის დასათვალიერებლად მცირე ამალით გამოსული ივანე ხლათელებმა ეშმაკობით ჩაიგდეს ხელში. ივანე იძულებული გახდა თავის დასახსნელად დიდი გამოსასყიდი გადაეხადა და თავისი ქალიშვილი თამთა ხლათის გამგებლის მალიქ აუჰადისათვის მიეთხოვებინა. ამის შემდეგ საქართველოსა და ხლათის სასულთნოს შორის დიდი ხნით მშვიდობიანი ურთიერთობა დამყარდა. 1230 წლის 14 აპრილს ხვარაზმშაჰმა ჯალალედინმა ხანგრძლივი მძიმე ბრძოლების შემდეგ ხლათი დაიპყრო და სასტიკად ააოხრა. XIII საუკუნის 40-იანი წლების დამდეგს ხლათი მონღოლებმა აიღეს. მონღოლთა მიერ დიდი ყაენის კარზე გაგზავნილ ადგილობრივ გამგებელთა შორის XIV საუკუნის ქართველი ჟამთააღმწერელი ხლათის სულთანსაც იხსენიებს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ისტორია კატეგორია:თურქეთის ისტორია კატეგორია:აზიის ყოფილი მონარქიები
შრიოდერი (სანტა-კატარინა)
შრიოდერი (Schroeder) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 38 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟოინვილის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 316 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 93.17 კმ²-ზე. ფართობი 164 382 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
რამის ციხე
რამის ციხე (Тврђава Рам, Tvrđava Ram) — XV საუკუნის თავდაცვითი ნაგებობა, რომელიც მდებარეობს მდინარე დუნაის მარჯვენა სანაპიროზე, მთაზე, სოფელ რამში, ველიკო გრადიშტეში, აღმოსავლეთ სერბეთში. ციხე მდებარეობს კლდეზე, რომელიც ჩრდილო-აღმოსავლეთ მხრიდან მდინარე დუნაის გადაყურებს. . ვარაუდობენ, რომ ქალაქი აშენდა ჰარამის ციხის მოპირდაპირე მხარეს, რომელიც დუნაის გადაღმა მდებარეობდა და რომლის ნაშთებიც შემორჩენილი არაა. რამის ციხე კარგადაა შემონახული.
მდებარეობა
ციხე მდებარეობს დუნაის სანაპიროზე, მდინარეების, კარაშისა და ნერას შესართავთან, მდინარე დუნაის სათავიდან 1 075 კილომეტრში.ნაგებობის დასავლეთით მდებარეობს ჭაობიანი ადგილები და კუნძულები - ჩიბუკლია და ოსტროვო. რამის აღმოსავლეთით ციხე გაშენებულია გორიცას გორაზე. ციხესიმაგრესთან მდინარე დუნაის სიგანე 5 კილომეტრია.
მდინარე დუნაის გაფართოება მდინარეების კარაშისა და ნერას შესართავთან ცნობილი იყო როგორც რამის ტბა. როდესაც ჰიდროელექტროსადგურ „ჯერდაპ I“-სთვის 1960 წლის ბოლოს, წყალსაცავის შექმნა დაიწყო, დუნაის სიგანე გაიზარდა და მიმდინარე ვაკეები დაიტბორა. დღესდღეობით ეს ტერიტორია დაცულია ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის მიერ IV კატეგორიით. რამსარის ჭარბტენიანი ტერიტორია 2006 წლის 1 მაისს საერთაშორისო მნიშვნელობის ობიექტად გამოცხადდა.
მდინარე დუნაის ნაპირზე, ამაღლებულ ადგილზე მდებარეობის გამო ციხეს ხშირად მოიხსენიებენ როგოც „ყველაზე კარგ საშუალებას დუნაიზე მზის ჩასვლის სანახავად“.
სახელწოდება
ზოგიერთ ძველ რუკაზე რამის ციხე მოხსენიებული როგორც ჰრამი. ამ სახელში ჰ ბგერა შესუსტდა და სახელი რამით შეიცვალა. დადასტურებული არაა, რომ ეს სახელწოდება სერბული წარმოშობისაა. ჰრამი სერბულად „ტაძარს“ ნიშნავს და ციხის მიმდებარედ მართლაცაა შემორჩენილი სხვადასხვა რელიგიური ნაგებობების ნაშთები, რომელთა მრავალფეროვნებაც მხარეში მცხოვრები ხალხების სიჭრელემ განაპირობა. არსებობს ვერსია, რომ ჰრამი თურქული ციხესიმაგრის სახელწოდებდან გაჩნდა და იჰრამის (Ihram) შემოკლებულ ვერსიას წარმოადგენს.
არქიტექტურა
ციხე ნაგებია ნატეხი ქვის და დუღაბისგან. აგურებს იყენებდნენ თაღებისა და კამარების ასაშენებლად. ორიგინალური, ხის „გრილის ტიპის კონსტრუქცია“ ციხესიმაგრეში დღემდეა შემორჩენილი.
thumb|250px|ციხესიმაგრის ინტერიერი არ არის ცნობილი როდის აშენდა თავდაპირველი ქალაქი, მაგრამ ის ნამდვილად ერთ-ერთი უძველესი ციხეა ამ რეგიონში. ოსმალებმა ახლოს მდებარე რომაული მავზოეუმი არ დაანგრიეს და სანაცვლოდ მიმდებარედ ციხესიმაგრე ააგეს. სულთანმა ბაიაზიდ II-მ ააშენებინა ამჟამინდელი გამაგრებები, რომელსაც არაწესიერი ხუთკუთხედის ფორმა აქვს. კედლებს 35 მეტრის სიგრძე და 25 მეტრის სიგანე ქონდათ და ძირითადად ქვემეხებისგან თავის დასაცავად იყო შექმნილი. ქალაქი შედგება 5 კოშკისგან, ოთხ დონეზე (სამი სართული და მიწის დონე), რომელთაგან სამი აღმოსავლეთით, ორი კი დასავლეთით მდებარეობს. დამატებით არსებობდა ოთხი კუთხის კოშკი. ქალაქის შესასვლელთან, რომელიც სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს არის დამცავი კოშკი „დონჟონი“ (donžon). კოშკებს აქვთ სხვადასხვა ფუძე, მაგრამ მსგავსი არქიტექტურული კონცეფციით არიან ნაგებნი. თითოეული კოშკის პირველ სართულზე ამბრაზურა იყო დატანილი ქვემეხებისთვის. კედლების სისქე 2-დან 3.3 მეტრამდეა. ციხის ადვილად აღების თავიდან ასაცილებლად ზედა სართულებზე მოხვედრა მხოლოდ თითოეული კოშკის კარიბჭის ან გარე კიბეების საშუალებით იყო შესაძლებელი.
სამომავლო გეგმები
2020 წლისთვის უნდა დასრულებულიყო ციხემდე მიმავალი საფეხმავლო და ველო ბილიკები. ეს ციხესიმაგრეს დააკავშირებს სოფელ ზატონიესთან და ვერცხლისფერ ტბასთან. კომპლექსის შემდგომი მოდერნიზაციის პროცესი მოიცავს მდიანრე დუნაიზე საკრუიზო ნავსაყუდელის მშენებლობას და ციხემდე მიმავალი ახალი, 15 კილომეტრის სიგრძის გზას.
რამის ციხის მომავალში განსავითარებლად გამოცხადებულია ამბიციური გეგმები, როგორიცაა: საავტომობილო გზის მშენებლობა, რომელიც ციხესიმაგრე დააკავშირებს ქვეყნის დედაქალაქ ბელგრადთან; 150-ზე მეტი ყვავილის სახეობის დარგვა ციხეების მთელი კომპლექსის გარშემო; თითოეული კიბის გასწვრივ მოაჯირებისა და ღობეების მშენებლობა; ხიდების აღდგენა, რომლებიც კოშკებს აკავშირებდა; წრიული, მიწისზედა ბილიკის ხელახლა შექმნა; კომპიუტერიზებული პრეზენტაციები ციხესიმაგრეში ცხოვრების ძველ წესზე; იდუმალი კოშკის რეკონსტრუქცია.
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის ციხესიმაგრეები კატეგორია:სერბეთის არქეოლოგიური ძეგლები
გურამ კოსტავა
გურამ კოსტავა (დ. 18 ივნისი 1937, თბილისი) — ქართველი და საბჭოთა მოფარიკავე. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1967).
ბიოგრაფია
დაამთავრა ინსტიტუტი საქართველოს ფიზკულტურის ინსტიტუტი. მსოფლიოს ორგზის ჩემპიონი გუნდურ შეჯიბრებაში (1961, 1963), ორგზის მეორე (1959, 1966) და ორგზის მესამე პირადში (1963, 1965) პრიზიორი, 1960 წელს რომის ოლიმპიური თამაშების მესამე პრიზიორი გუნდურ ასპარეზობაში, 1964 წლის ტოკიოს ოლიმპიადის მესამე პრიზიორი პირად პირველობაში, საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი პირად ჩათვლაში (1961), 5-გზის მე­ორე (1960, 1961, 1962, 1964, 1968) და 5-გზის მესამე (1957, 1958, 1960, 1965, 1967) პრიზიორი, საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი (1960). სპორტის რაინდი (2016).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოფარიკავეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ისააკ ბაშევის ზინგერი
ისააკ ბაშევის ზინგერი ( დ. 21 ნოემბერი, 1902 - გ. 24 ივლისი 1991 ) — პოლონელ-ამერიკელი მწერალი, რომელიც წერდა იდიშზე. მიენიჭა ნობელის პრემია ლიტერატურაში 1978 წელს. მისი დაბადების სახელის პოლონური ფორმა იყო Icek Hersz Zynger. მან დედის გვარი გამოიყენა საწყის ლიტერატურულ ფსევდონიმად, ისააკ ბაშევისი, რომელიც შემდეგში განავარცო. იგი იყო იდიშის ლიტერატურული მოძრაობის წამყვანი ფიგურა, წერდა და გამოსცემდა მხოლოდ იდიშზე. მას ასევე ორჯერ მიენიჭა აშშ-ს წიგნის ეროვნული ჯილდო საბავშვო ლიტერატურაში, მისი მემუარისთვის (1970) და ერთიც ფანტასტიკისათვის ბუმბულის გვირგვინი და სხვა ისტორიები. (1974).
ცხოვრება
მინი|მარცხნივ| ისააკი (მარჯვნივ) ძმასთან ისრაელ ჯოშუა სინგერთან (1930-იანი წლები) ისააკ ბაშევის ზინგერი დაიბადა 1902 წელს ლეონჩინში, ქალაქ ვარშავაში, პოლონეთის სამეფოს დედაქალაქში, რუსეთის იმპერიაში. რამდენიმე წლის შემდეგ, ოჯახი საცხოვრებლად პოლონეთის ახლომდებარე ქალაქ რადზიმინში გადავიდა. მისი დაბადების ზუსტი თარიღი გაურკვეველია, მაგრამ, სავარაუდოდ, ეს იყო 11 ნოემბერი, მსგავსი თარიღისა, რომელიც ზინგერმა მიაწოდა ოფიციალურ ბიოგრაფ პოლ კრეშს, მის მდივანს დვორა თელუშკინს,  და რაბინ უილიამ ბერკოვიცს. 1902 წელი შეესაბამება იმ ისტორიულ მოვლენებს, რომლებსაც მისი ძმა ბავშვობის მოგონებებში მოიხსენიებს, მათ შორისაა თეოდორ ჰერცლის გარდაცვალებაც. ხშირად დაბადების თარიღად ციტირებულია 1904 წლის 14 ივლისს, რაც ავტორს აახალგაზრდავებს, თუმცა ისააკმა ეს გაუგებრობა თავიდან აიცილა.
ოჯახი გადავიდა რადზიმინის რაბინთა სასამართლოში 1907 წელს, სადაც მისი მამა იეშივა გახდა. 1908 წელს იეშივას შენობის დაწვის შემდეგ, ოჯახი საცხოვრებლად საცხოვრებელ სახლში გადავიდა.
ქუჩა, სადაც ზინგერი გაიზარდა, იყო ვარშავის გაღატაკებული, იდიშზე მოსაუბრე ებრაული კვარტალი. იქ მამამისი რაბინად მსახურობდა და მოიაზრებოდა იუდეველთა საზოგადოებაში მოსამართლედ, არბიტრად, რელიგიურ ავტორიტეტად და სულიერი ლიდერად. ომისშემდგომი კროჩმალნას ქუჩის უნიკალური ატმოსფერო შეგიძლიათ ნახოთ როგორც ვარშავსკის მოთხრობების კრებულში, სადაც მოთხრობილია ამბები ზინგერის ბავშვობიდან,, ასევე იმ რომანებსა და მოთხრობებში, რომლებიც ასახავს ომისშემდგომ ვარშავას.
პირველი მსოფლიო ომი
1917 წელს, პირველი მსოფლიო ომის გაჭირვების გამო, ოჯახი გაიყო. ზინგერი დედასთან და უმცროს ძმთან მოსესთან ერთად გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც დედის ძმები მის ბაბუას, როგორც რაბინს, მიჰყვებოდნენ. როდესაც მისი მამა 1921 წელს კვლავ სოფლის რაბინი გახდა, ზინგერი ვარშავაში დაბრუნდა. იგი შევიდა ტაჩკემონის რაბინთა სემინარიაში და მალევე გადაწყვიტა, რომ არც სკოლა და არც პროფესია მას არ შეეფერებოდა. იგი დაბრუნდა ბილგორაჯში, სადაც ებრაული ენის გაკვეთილებით ცდილობდა საკუთარი ოჯახის მხარდაჭერას, მაგრამ მალევე დანებდა და მშობლებს შეუერთდა, რის გამოც თავი წარუმატებლად მიიჩნია. 1923 წელს მისმა უფროსმა ძმამ ისრაელმა ჯოშუამ დააწყებინა ვარშავაში მუშაობა ებრაული ლიტერატურის კორექტორად, ძმა კი რედაქტორი იყო.
შეერთებული შტატები
1935 წელს, გერმანიის პოლონეთში შეჭრამდე ოთხი წლით ადრე, ზინგერი ემიგრაციაში წავიდა პოლონეთიდან შეერთებულ შტატებში. მას ეშინოდა მეზობელ გერმანიაში ნაცისტების მზარდი საფრთხის. ამ ნაბიჯით ავტორი დაშორდა მის პირველ მეუღლეს რუნა პონტსკის და ვაჟ ისრაელ ზამირს (1929–2014). ისინი ემიგრაციაში წავიდნენ მოსკოვში, შემდეგ კი პალესტინაში. სამივენი კვლავ შეხვდნენ ერთმანეთს ოცი წლის შემდეგ, 1955 წელს.
ზინგერი დასახლდა ნიუ – იორკში. ჟურნალისტად დაიწყო მიუშაობა იდიშზე მომუშავე გაზეთში. 1974 წელს იდიშზე გამოქვეყნდა მისი რომანი „ამერიკაში დაკარგული“. ინგლისურ ენაზე გამოქვეყნდა 1981 წელს.
1938 წელს შეხვდა ალმა ვასერმანს  (1907–1996), გერმანელ – ებრაელ ლტოლვილს მიუნხენიდან. ისინი 1940 წელს დაქორწინდნენ. მრავალი წლის განმავლობაში ცხოვრობდნენ ბელნორდის ბინის კორპუსში, მანჰეტენის ზემო ვესტ-საიდში.
ზინგერი გარდაიცვალა 1991 წლის 24 ივლისს ფლორიდაში, სურფსაიდში, რამდენიმე ინსულტის შემდეგ. ის დაკრძალეს ნიუ-ჯერსიში. ფლორიდაში, სურფაიდში მდებარე ქუჩას, მის საპატივცემულოდ, ისააკ ზინგერის ბულვარი დაერქვა. მისი სახელობის მოედანი არის ლუბლინში, პოლონეთი. ისააკის სახელობის სრული აკადემიური სტიპენდია გაიცემა მაიამის უნივერსიტეტის ბაკალავრიატის სტუდენტებისთვის.
ენა
ზინგერი ყოველთვის იდიშზე წერდა და გამოსცემდა. მისი რომანები სერიებად ქვეყნდებოდა გაზეთებში, სადაც ასევე გამოქვეყნდა მისი მოთხრობები. მან გამოაქვეყნა თავისი რომანები და მოთხრობები შეერთებულ შტატებში ინგლისურ ენაზე გამოსაცემად. ეს ვერსიები საშუალებას იძლეოდა სხვა ენებზეც ეთარგმნათ ნამუშევრები. მან მოიხსენია მისი თხზულებების ინგლისური ვერსია, როგორც მისი „მეორე ორიგინალი“. ამან გამოიწვია მიმდინარე დაპირისპირება: სად ვიპოვოთ „ნამდვილი ზინგერი“ იდიშურ ორიგინალში, მისი მშვენიერი ჟღერადობის მქონე ენით და ზოგჯერ ქაოტური კონსტრუქციით თუ უფრო მჭიდროდ შესწორებულ ამერიკულ ვერსიებში, სადაც ენა ჩვეულებრივ უფრო მარტივი და პირდაპირია. ზინგერის მრავალი მოთხრობა და რომანი ჯერ არ თარგმნილა.
შეჯამება
ზინგერმა გამოაქვეყნა სულ მცირე 18 რომანი, 14 საბავშვო წიგნი, რიგი მემუარები, ესეები და სტატიები. იგი არის ცნობილი მოთხრობების მწერლად, რომლებიც გამოქვეყნებულია ათზე მეტ კრებულში. ინგლისურ ენაზე ზინგერის მოთხრობების პირველი კრებული გამოიცა 1957 წელს. მისი მოთხრობები და რომანები ასახავს აღმოსავლეთ ევროპელ ებრაელთა სამყაროს, რომელშიც ის გაიზარდა. ამერიკაში გატარებული მრავალი წლის შემდეგ, მისმა მოთხრობებმა წარმოაჩინა ემიგრანტების სამყარო და მათი ბრძოლა ამერიკული ოცნებისკენ, რომელიც, როგორც ჩანს, ყოველთვის ვერ სრულდება.
ზინგერის ნობელის პრემიის მოპოვებამდე, მისი ათობით მოთხრობის ინგლისურენოვანი თარგმანები ხშირად ქვეყნდებოდა ისეთ პოპულარულ ჟურნალებში, როგორიცაა Playboy და Esquire.
ზინგერს ნობელის პრემია მიენიჭა 1978 წელს „მისი შეუცვლელი თხრობის სტილისათვის, რომელიც პოლონურ–ებრაული კუტურულ–ტრადიციული ფესვებით ადამიანის უმაღლეს ღირებულებებს სიცოცხლისუნარიანს ხდის“.
ვეგეტარიანობა
ზინგერი გამოჩენილი ებრაელი ვეგეტარიანელი იყო სიცოცხლის ბოლო 35 წლის განმავლობაში და მის ნაწარმოებებში ხშირად შედიოდა ვეგეტარიანული თემები.
პოლიტიკა
ზინგერმა თავი „კონსერვატორად“ აღწერა. მისი კონსერვატიული მხარე ყველაზე აშკარა იყო იდიშზე მწერლობითა და ჟურნალისტიკით, სადაც იგი ღიად მტრობდა მარქსისტულ სოციოპოლიტიკურ დღის წესრიგებს.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის მთარგმნელები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:მაგიური რეალიზმის მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მემუარისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:ამერიკელი საბავშვო მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ავტობიოგრაფები კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:ებრაელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:პოლონელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ლიტერატურაში
ევა შპილრეინის სახლი
ევა შპილრეინის სახლი (Особняк Евы Шпильрейн) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს პუშკინის ქუჩაზე (სახლი 83). აგებულია 1897 წელს. ნაგებობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
სახლი ააშენეს 1897 წელს. სახლში ცხოვრობდა შპილრეინის ცოლი სამ ქალიშვილთან ერთად. შენობა ეკუთვნოდა კბილის ექიმ ევა შპილრეინს (1863-1922 წწ.). აქვე მდებარებდა სტომატოლოგიური კლინიკაც. ამ სახლში გაატარა ბავშვობა და ახალგაზრდობა საბინა შპილრეინმა, რომელიც შემდგომში ცნობილი ფსიქოანალიტიკოსი გახდა.
1914 წლის მონაცემებით ევა შპილრეინის სახლში განთავსებული იყო ბელგიის საკონსულო, ხოლო ერთი ნაწილი არენდით ჰქონდა თურქეთის კონსულს. სხვა ბინები ნაქირავები ჰქონდათ იურისტებს, ინჟინრებსა და ბიზნესმენებს.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოახდინეს სახლის ნაციონალიზაცია. ევა შპილრეინი გოგონებთან ერთად საზღვარგარეთ წავიდა ემიგრაციაში. მისი ქმარი დარჩა პატარა ოთახში კიბის ქვეშ, სადაც ცხოვრობდა გარდაცვალებამდე.
მეორე მსოფლიო ომის დროს ნაწილობრივ დაზიანდა ნაგებობის სახურავი. ომის დამთავრებისთანავე, ძალიან მალე მოახდინეს სახლის რესტავრაცია და კვლავ დაასახლეს.
არქიტექტურა
საცხოვრებელი სახლის არქიტექტურასა და ფასადის გაფორმებაში ჭარბობს ბაროკოს, რენესანსისა და კლასიციზმის ელემენტები.
მემორიალური დაფა
2002 წელს შენობის ფასადზე დაკიდეს მემორიალური დაფა წარწერით: მემორიალური დაფა დაამზადა როსტოველმა მოქანდაკემ ბ. კონდაკოვმა.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ეურიპუს ხიდი
250პქ|მარჯვნივ ეურიპუსის ხიდი, ევრიპუსის ხიდი ან ევრიპოსის ხიდი (Υψηλή Γέφυρα Ευρίπου) — ხიდი საბერძნეთში, ქალაქ ქალკისში. კვეთს ევროპოსის სრუტეს. აშენდა 1992 წელს და არის პირველი ბონდის ხედი საბერძნეთში.
ტექნიკური მონაცემები
საერთო სიგრძეა 395 მ, მთავარი ხიდის მალის სიგრძე — 90 მ + 215 მ + 90 მ, ხიდის ზედაპირის სიგანე — 13.50 (2 სავალი ნაწილი + 2 საცალფეხო ტროტუარი), ზედაპირის ფართობი — 5,390 მ², კოშკის სიმაღლე — 90 მ (დაახლოებით 45 მ და 45 მ), ბეტონის სისქე — 45 სმ.
სქოლიო
კატეგორია:საბერძნეთის ხიდები
ტერი მაკოლიფი
ტერენს რიჩარდ მაკოლიფი (Terence Richard McAuliffe; დ. 9 თებერვალი, 1957, სირაკიუსი, ნიუ-იორკის შტატი) — ამერიკელი პოლიტიკური მოღვაწე, დემოკრატიული პარტიის წევრი, ვირჯინიის გუბერნატორი 2014-2018 წლებში.
ტერი დაიბადა მილისა და ჯეკ მაკოლიფის ოჯახში სირაკიუსში, ნიუ-იორკის შტატში. . მამამისი იყო უძრავი ქონების გაყიდვების აგენტი და ადგილობრივი თვითმართველობის წევრი. მაკოლიფების ოჯახი არის ირლანდიელი კათოლიკეების შთამომავალი.
მაკოლიფი ჩართული იყო ჯიმი კარტერის წინასაარჩევნო კამპანიაში, ასევე იყო დემოკრატიული პარტიის ეროვნული კომიტეტის თავმჯდომარე 2001-2005 წლებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:ამერიკელი ბანკირები კატეგორია:ამერიკელი ინვესტორები კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:ვირჯინიის გუბერნატორები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
კანაკაევო
კანაკაევო (Канакаево; Канакай) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება იშიმბაის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 30 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სტერლითამაქიდან 25 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 776 ადამიანი. კანაკაევო ცნობილია 1757 წლიდან.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
ანიონი
მინი|150პქ|[[ფთორიდი|ფტორის ანიონი]] ანიონი (მომდინარეობს ბერძნული სიტყვიდან და ნიშნავს „ზედა“-ს ) — იონი, რომელსაც აქვს უფრო მეტი ელექტრონი, ვიდრე პროტონი და ამიტომაც უარყოფითად არის დამუხტული.
სქოლიო
კატეგორია:ფიზიკური ქიმია
ბანინი
უმ ელ-ბანუ (იუმულბანუ) მირზას ასული ასადულაევა (Ümmülbanu (Ümm-Əl-Banu) Mirzə qızı Əsədullayeva; Umm-El-Banine Assadoulaeff; დ. 18 დეკემბერი, 1905, ბაქო, რუსეთის იმპერია — გ. 23 ოქტომბერი, 1992, პარიზი, საფრანგეთი) — აზერბაიჯანელი წარმოშობის ფრანგი მწერალი, აზერბაიჯანელი მილიონერის მუსა ნაღიევის შვილიშვილი და აზერბაიჯანელი ბიზნესმენისა და პოლიტიკოსის მირზა ასადულაევის ქალიშვილი. იყენებდა ფსევდონიმს — „ბანინი“-ს.
ბანინი, 1923 წელს, საფრანგეთში ემიგრაციაში წავიდა, მამამისის შემდეგ, რომელიც აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის ყოფილი მინისტრი (1918 წლის დეკემბერი — 1920 წლის აპრილი) იყო. ის საცხოვრებლად ჯერ სტამბოლში გადავიდა, სადაც ქმარი მიატოვა, რომელზეც იგი იძულებულად დააქორწინეს თხუთმეტი წლის ასაკში და იქიდან პარიზში გაიქცა. პარიზში, მრავალი წლის შემდეგ, მისი ლიტერატორი ნაცნობების მოწოდებით, მათ შორის ჰენრი დე მონტერლანტის, ნიკოს კაზანძაკისის და ანდრე მალრუს, გამოაქვეყნა თავისი ნაშრომები. ბანინიმ, საფრანგეთსა და ევროპაში, აზერბაიჯანის ისტორიისა და კულტურის პოპულარიზება დაიწყო. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია „კავკასიური დღეები“ და „პარიზის დღეები“. ბანინი, რომელიც გერმანელი მწერლის ერნსტ იუნგერისა და რუსი მწერლის ივანე ბუნინის მეგობარი იყო, თავის წიგნებში კათოლიციზმზე შებრუნებას აღწერს.
გარდაცვალებამდე, ბანინიმ რამდენიმე სტატია მიუძღვნა აზერბაიჯანში შექმნილი სიტუაციის შესახებ. გარდაიცვალა 1992 წლის 23 ოქტომბერს, 86 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მწერლები
სილოსი (ნორტე-დე-სანტანდერი)
სილოსი (Silos) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 186 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 381.96 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორტე-დე-სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
Shacknews
Sacknews — ვიდეო თამაშების ვებსაიტი, რომელიც აქვეყნებს მიმოხილვებს, პრევიუებს, რეცენზიებსა და სიახლეებს ვიდეო თამაშების შესახებ. საიტს ასევე გააჩნია ვებფორუმი. დაარსდა 1996 წელს სტივ გიბსონისა და მაარტენ გოლდსტეინის მიერ. თავდაპირველად, Quakeholio-ის სახელწოდებით აქვეყნებდა სიახლეებს ვიდეო თამაშ Quake-ის შესახებ. (შემუშავებული Id Software-ს მიერ) თუმცა გარკვეული ხნის შემდეგ, საიტმა მოიცვა სხვა თამაშებიც, შიცვალა სახელი და დაერქვა Shacknews. 10 წლიან მფლობელობაში ყოფნის შემდეგ, საიტი მიჰყიდეს კომპანია GameFly-ს, ხოლო ხუთი წლის შემდეგ, 2014 წლის იანვარს Sacknews შეისყიდა Gamehub Contetnt Network-მა.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიახლეების საიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების განხილვების საიტები კატეგორია:საიტები დაარსებული 1996 წელს
გრიგოლ ისაკაძე
გრიგოლ (გურამ) ისაკაძე (დ. 22 ივნისი, 1953) —  ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1976-1990 წლებში იყო თბილისის კონსტანტინე ლესელიძის სახელობის სამხედრო სკოლა-ინტერნატის, თბილისის სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტის მასწავლებელი, თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კათედრის ლაბორანტი, ლაბორატორიის გამგე, ასისტენტი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“,ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ქოჯა მუსტაფა-ფაშა
ქოჯა მუსტაფა-ფაშა (Koca Mustafa Paşa; გ. 1512) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, დიდი ვეზირი 1511-1512 წლებში.
იგი იყო „მთავარი კარისკაცი“ (თურქ. kapıcıbaşı) თოფქაფის სასახლეში. ქოჯა მუსტაფა-ფაშა ასევე მსახურობდა როგორც ცერემონიმაისტერად უცხოელი ელჩების მიღების დროს. იგი დიდ ვეზირად ბაიაზიდ II-ის მეფობის დასასრულს დანიშნეს (1511). სტამბოლში მან ორი უძველესი ბიზანტიური ეკლესია მეჩეთად გარდაქმნა და მის პატივსაცემად ისინი ქოჯა მუსტაფა-ფაშას და ატიკ მუსტაფა-ფაშას სახელს ატარებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები კატეგორია:გარდაცვლილი 1512
ნაუმ ოჰრიდელი
ნაუმ ოჰრიდელი ( და Наум Охридски,ასევე ცნობილია, როგორც ნაუმ პრესლაველი; 830-იანი წლები — 23 დეკემბერი 910, ოჰრიდი) — ბულგარელი წმინდანი. განსაკუთრებულ პატივს მიაგებენ ბულგარეთსა და მაკედონიაში. ხსენების დღეა 9 აგვისტო (ძველი სტილით 27 ივლისი).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
წმინდა ნაუმი კირილე და მეთოდესა და კლიმენტ ოჰრიდელთან ერთად ითვლება ბულგარული რელიგიური ლიტერატურის დამფუძნებლად. 886-893 წლებში ცხოვრობდა პრესლავში, სადაც დააარსა ლიტერატურული სკოლა. 905 წელს დააარსა მონასტერი ოჰრიდის ტბის ნაპირზე, რომელიც დღეს მისი სახელობისაა. აქვეა დაკრძალული მისი სხეული.
სქოლიო
კატეგორია:ბულგარელი მწერლები კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:X საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
მურუსაბალი
მურუსაბალი (Muruzábal; Muruzabal) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ვალდისარბეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6 კმ². მოსახლეობა — 235 კაცი (2020 წ.).
გარეუბანი
thumb|300px|[[დალასის გარეუბანი]] გარეუბანი — დასახლებული არე, რომელიც შედის ქალაქის ან დასახლებული პუნქტის შემადგენლობაში ან ქალაქისაგან მცირე სავალ მანძილზე მდებარეობს. ტერმინს ხშირად იყენებენ ტერმინის „ქალაქის ცენტრი“ საპირისპიროდ. გარეუბნები დიდი რაოდენობით პირველად XIX და XX საუკუნეებში გაჩნდა გაუმჯობესებული სარკინიგზო და საგზაო ტრანსპორტის ფონზე, რამაც პერიოდული მგზავრობა გაადვილა. როგორც წესი, გარეუბნებს ახასიათებთ მოსახლეობის უფრო მცირე სიმჭიდროვე და მოსახლეობის დიდი ნაწილი პერიოდულად მგზავრობს ქალაქის შიდა ნაწილებში თუ ბიზნეს უბნებში. გამონაკლისია ინდუსტრიული გარეუბნები, ქალაქ-თანამგზავრები და ახალი ქალაქები. გარეუბნები ხშირად ყალიბდება ისეთ ქალაქებთან, რომლის გარშემოც დიდი ოდენობით ვაკე მიწაა.
სქოლიო
კატეგორია:დასახლებული პუნქტები
კრისტიან ბემერ ანფინსენი
კრისტიან ბემერ ანფინსენი (Christian Boehmer Anfinsen, Jr.; 26 მარტი, 1916, მონსენი, პენსილვანია, აშშ — გ. 14 მაისი, 1995, რანდალსტაუნი, მერილენდი, აშშ) — ამერკელი ბიოქიმიკოსი, აშშ-ის ეროვნული აკადემიის წევრი, ამერიკის ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიის წევრი (1958), დანიის სამეფო საზოგადოების უცხოელი წევრი (1964). ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიის დარგში (1972). ნობელის პრემია მიენიჭა სტანფორდ მურთან და უილიამ ჰაუარდ სტაინთან ერთად რიბონუკლეაზის, განსაკუთრებით ამინომჟავური თანმიმდევრობების და მისი ბიოლოგიურად აქტიური კონფერმეტების ურთიერთდამოკიდებულების შესწავლაში შესრულებული სამუშაოებისათვის.
ბიოგრაფია
კრისტიან ბემერ ანფინსენი დაიბადა 1916 წლის 26 მარტს პენსლივანიის შტატის ქალაქ პიტსბურგის სამხრეთით მდებარე პატარა ქალაქ მონესენში. მისი მამა კრისტიან ბემერ ანფინსენი, იყო ინჟნერ-მექანიკოსი. იგი და მისი მეუღლე სოფია რასმუსენ ანფინსენი, იყვნენ ნორვეგიელი ემიგრანტები. პენსლივანიის ქალაქ შარლერუაში ცხოვრებიდან რამდენიმე წელიწადში, 1920-იან წლებში ოჯახი ფილადელფიაში გადასახლდა. 1933 წელს ანფინსენმა მიიღო სუორტმო-კოლეჯის სტიპენდია, სადაც მან შეისწავლა ქიმია. 1939 წელს დაამთავრა პენსილვანიის უნივერსიტეტი, ხოლო შემდეგ ჰარვარდის უნივერსიტეტი. 1939 წელს ამერიკულ-სკანდინავიურმა ფონდმა მას გადასცა სტიპენდია, რათა შეემუშავებინა ფერმენტების ქიმიური ანალიზის სტრუქტურის ახალი მეთოდები კოპენჰაგენის კარლსბერგის ლაბორატორიაში. სახიფათო სიტუაციის გამო, რომელიც ევროპაში განვითარდა მეორე მსოფლიო ომის დაწყების წინ, 1940 წელს ანფინსენი იძლებული იყო ამერიკის შეერთებულ შტატებში დაბრუნებულიყო.
1962 წელს ჰარვარდის უნივერსიტეტში იმყოფებოდა სამუშაო ვიზიტით, მიიღო წინადადება სათავეში ჩადგომოდა ქიმიის დეპარტამენტს და 1963 წელს დაინიშნა ართრიტისა და მეტაბოლიზმის კვლევების ეროვნული ინსტიტუტის ბიოქიმიის ლაბორატორიის ხელმძღვანელად, სადაც მუშაობდა 1981 წლამდე. 1979 წელს მიიღო იუდაიზმი და თავი დაანება მოწევას. 1982-1995 წლებში ჯონს ჰოპკინსის უნივერსიტეტის ბიოქიმიის პროფესორია.
1995 წლის 14 მაისს მას გულის შეტევა დაემართა. იგი გარდაიცვალა ნორდ-ვესტოვსკის საავადმყოფოში, რენდელტუნში, 79 წლის ასაკში.
პირადი ცხოვრება
თავის პირველ მეუღლეზე, ფლორენს კენენგერზე, დაქორწინდა 1941 წელს. მათ შეეძნათ სამი შვილი: კრისი, მარგო და ქეროლი. 1979 წელს მეორედ ლიბი შულმან ელიზე.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ბიოქიმიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
პრინცი მაჩაბელი
„პრინცი მაჩაბელი“ — პარფიუმერული კომპანია აშშ-ში. მისი დამაარსებელი იყო პრინცი გიორგი მაჩაბელი, რომელიც იყო მოყვარული ქიმიკოსი. გიორგი მაჩაბელი იყო ქართველი თავადი და იტალიაში საქართველოს ელჩი. მე-20 საუკუნის 20-ან წლებში რუსეთის მიერ საქართველოს დაპყრობის შემდეგ, მაჩაბელი წავიდა ემიგრაციაში შეერთებულ შტატებში. მან და მისმა მეუღლემ, ნორინა ჯილიმ (მსახიობი. სასცენო სახელი მარია კარმი) ნიუ–იორკში 545 მედისონ-ავენიუზე 1924 წელს გახსნეს პატარა ანტიკვარული მაღაზია - „წითელი და შავი“. მაღაზიის სახელწოდება შეიქმნა სტენდალის რომანის მიხედვით იმგვარად, რომ წითელი აღქმული იყო, როგორც არისტოკრატიული ფერი, ხოლო შავი - როგორც რელიგიური („სასწაული“, ცნობილი სპექტაკლი, რომელმაც ნორინა სასცენო ვარსკვლავად აქცია).
მოგვიანებით, 1926 წელს, მათ დააარსეს ცნობილი პარფიუმერული კომპანია სახელწოდებით „Prince Matchabelli Perfume Company“. ფირმის პირველი მუშები გიორგი მაჩაბლის მეგობრები იყვნენ, მასავით ლტოლვილი არისტოკრატები, მათი ცოლები და ქალიშვილები, ამიტომ ფირმის თანამშრომლებმა შეადგინეს ყველაზე დიდგვაროვანი და თავაზიანი პერსონალი მთელ ამერიკაში.
გიორგი მაჩაბელმა უბრალო ჰობიდან ათ წელში შექმნა არა მარტო მილიონიანი ბიზნესი, არამედ გახდა ნოვატორიც. როდესაც მაჩაბელმა თავისი ბიზნესი წამოიწყო ამერიკას საკუთარი საპარფიუმერიო მრეწველობა ჯერ არ გააჩნდა. რაც მზადდებოდა ფრანგული პროდუქციის ცუდი ასლები იყო ძირითადად. ასე რომ, გიორგი მაჩაბელმა შეავსო ის სიცარიელე, რაც იმ დროს არსებობდა ამერიკულ სპარფიუმერიო წარმოებაში.
ფლაკონები თავდაპირველად გერმანული ფაიფურისგან მზადდებოდა, შემდეგ ჯორჯ კობის (გრიგოლ კობახიძე) მინის კომპანიაში დაამზადეს გამჭვირვალე მინის ფლაკონი, რომელიც ნახევრად ავტომატური მეთოდით კეთდებოდა, მაგრამ ოქროთი მოვარაყება, ორქოსფერი ზარნიშისა და ზონრის დამზადება ხელით ხდებოდა. სულ მალე გიორგი მაჩაბლის გვირგვინები მთელ ამერიკას მოედო.
ნორინა ჯილიმ გახსნა ბრწყინვალე სადემონსტრაციო სალონი, სადაც გამოფენილი იყო გიორგის პორტრეტი სამეფო რეგალიებით, 1936 წ. კი ბრენდი „Prince matchabelli“ სუნამოების მწარმოებელ სოლ გენცს 250 ათას დოლარად მიყიდა. ფირმა კონექტიკუტის შტატში დღესაც არსებობს, პროდუქცია მისი დამფუძნებლის სახელით და რეცეპტით გამოდის და საფირმო ნიშანიც იგივეა – ქართულჯვრიანი სამეფო ოქროს გვირგვინები. დღესდღეობით „პრინცი მაჩაბელი“ ითვლება მსოფლიო პარფიუმერიის კლასიკად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ქართველი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია: ქართველი ამერიკელები კატეგორია: ქართველი ბიზნესმენები კატეგორია: ქართული პარფიუმერია კატეგორია: ქართველი პარფიუმერები კატეგორია: საპარფიუმერიო მრეწველობა კატეგორია: პარფიუმერია კატეგორია: კოსმეტიკა
ოსკარის 28-ე დაჯილდოება
ოსკარის 28-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 28-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით.
ფირლედენი (კეუშენის რაიონი)
ფირლედენი (Fîrlădeni) — სოფელი მოლდოვაში, კეუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 73 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 515 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კეუშენის რაიონის სოფლები
კორეული ტელესერიალები
კორეული ტელესერიალები (K-Drama, Korean Drama; ინგლ - კორეული დრამა) - სამხრეთ კორეაში კორეულ ენაზე გადაღებული ტელესერიალები. "კორეული ტალღის" - კორეული კულტურის გლობალური პოპულარობის ზრდის და სთრიმინგის სერვისების გავრცელების შედეგად მოიპოვეს პოპულარობა მსოფლიოს მასშტაბით. ცნობილია თავისი უნიკალური სტილით, მოდით და კულტურით.
ფორმატი და შექმნის პროცესი
მინი 1990-იანი წლებიდან უმეტესად წარმოდგენილია მინისერიალების ფორმატში. სერიალის შექმნაში მონაწილეონს ერთი რეჟისორი და ერთი სცენარისტი, რაც ყოველ პროექტს გადაღების და დიალოგების უნიკალურ სტილს აძლევს - დასავლეთის ქვეყნებში სერიალზე ხშირად რამდენიმე რეჟისორი და სცენარისტების გუნდი მუშაობს. ჩვეულებრივად შეიცავენ ერთ სეზონს და 12-24 60-წუთიან ეპიზოდს, ისტორიული ჟანრის სერიალები მეტ ეპიზოდს, მაგრამ ასევე ერთ სეზონს შეიცავენ. სერიალების ჩვენების ჩვეულებრივი დროა 22:00-23:00.
კორეული ტელესერიალების ყველაზე პოპულარული ჟანრებია რომანტიკა და კორეის ისტორიაზე დაფუძვნებული ისტორიული დრამა. კორეული დრამების გადაღება ხშირად დაძაბული გრაფიკით ხდება, ზოგჯერ გადაღების პროცესს ამთავრებენ ჩვენებამდე მზოლოდ რამდენიმე საათით ადრე- ჩვეულებრივად წინასწარ მზადდება ოთხი ეპიზოდი, შემდეგ კი ეპიზოდები მზადდება ჩვენების მიხედვით. სცენარი მოქნილია და სიუჟეტის მიმართულება ხშირად იცვლება მაყურებელთა აზრის და რეიტინგების მიხედვით. სცენარისტები ხშირად ისეთივე ცნობილები არიან, როგორც მსახიობები. მათი 90% მდედრობითი სქესისაა (ამავე დროს რეჟისორები უმეტესად მამაკაცები არიან) და ბევრი ფილმების ინდუსტრიიდან ტელევიზიაში გადადის უკეთესი ანახღაურების და პირობების გამო.
"კორეული ტალღის" - კორეული კულტურის საზღვარგარეთ გავრცელების ფენომენის გამო კორეელი მსახიობების ნაწილი საზღვარგარეთაც ცნობილი გახდა. ბოლო წლებში ტელესერიალებში გადასაღებად ხშირად იწვევენ კორეელ პოპ-მომღერლებს - ეს ტრენდი უმეტესად ნეგატიურად მიიღეს, ბევრი ამას "არაპროფესიონალურად" მიიჩნევს და აკრიტიკებს მომღერლების ხშირად ცუდ თამაშს. ბოლო წლებში კრიტიკამ იკლო, ზოგი პოპ-ვარსკლავი ცნობილიც გახდა მსახიობის ნიჭით.
მუსიკა
ყოველი სერიალისთვის ხალკე საუნდთრეკი იქმნება, რომლის ყიდვა მაყურებლებს სერიალისგან ცალკე უწევთ. ეს ტრენდი გაჩბდა 1990-იან წლებში, როდესაც მთლიანად ინსტრუმენტალური საუნდთრეკები შეცვალა პოპულარული შემსრულებლების სიმღერების გამოყენებამ. 2000-იან წლებში დაიწყო კორეელი პოპ-მომღერლების სერიალებში  მსახიობებად გადაღება. თავისი როლის შესრულების გარდა ისინი ხშირად საუნდთრეკის შექმნაშიც მონაწილეობენ. საუნდთრეკებისთვის ხშირად უცხოელ მომღერლებს იწვევენ ან ყიდულობენ მზა სიმღერებს, რომლებიც დაწერილი იყო მომღერლის სხვა პროექტისთვის. ყოველი საუნდთრეკი განიხილება როგორც ცალკე ნაწარმოები, სერიალებისთვის შექმნილი სიმღერები ხშირად პოპულარულები ხდებიან სერიალის გარეთაც.
ასაკობრივი შეზღუდვები
კორეაში ტელეპროდუქციის ასაკობრივი შეზღუდვების სისტემა 2000-იან წლებში შემოიღეს. არსებობს შეზღუდვა თორმეტ (შეიძლება შეიცავდეს მსუბუქ უცენზურო ლექსიკას და არასერიოზულ ძალაბოდის სცენებს), თხუთმეტ (სერიალების და შოუების უმეტესობის რეიტინგი; შეიძლება განიხილებოდეს სერიოზული თემები, იყოს ძალადობის სცენები და უცენზურო ლექსიკა) და ცხრამეტ წლამდე (გათვლილია ზრდასრული მაყურებლებისთვის, უცენზურო ლექსიკა და ძალადობა).