cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გროს ვენტრე
სიკვდილი და სიკვდილის შემდეგ ცხოვრება
როდესაც სიკვდილი ახლოვდებოდა, ყველას სურდა, ოჯახის წევრები, ნათესავები და მეგობრები მის გვერდით ყოფილიყვნენ. როცა ადამიანი კვდებოდა, მას საუკეთესო ტანსაცმელს აცმევდნენ და უვლიდნენ მეგობრები, და არა ნათესავები. მათ  მარხავდნენ ხეებს შორის, მაღალ კლდეებში ან გამოქვაბულებში მტაცებელი ცხოველებისგან შორს და ატანდნენ პირანივთებს. გარდაცვლილის მიწაში დამარხვა შედარებით ახალი ტრადიციაა. ცნობილი ადამიანის გარდაცვალების შემთხვევაში, მისი სახლი მისი საბოლოო განსასვენებელი ადგილი შეიძლებოდა ყოფილიყო, პირად ნივთებთან და მდიდულ ავეჯთან ერთად. რა თქმა უნდა, ასეთ დროს სახლი სამუდამოდ იკეტებოდა.
როდესაც ადამიანის გარდაცვალება გამჟღავნდებოდა, მისი ყველა ნათესავი, განსაკუთრებით ქალები, ვალდებულნი იყვნენ შეკრებილიყვნენ და გარდაცვლილი გამოეგლოვათ. ძალიან ახლობელი ადამიანები არა მხოლოდ ტიროდნენ, არამედ იჭრიდნენ თმას, იხდიდნენ კარგ ტანსაცმელს და იმოსებოდნენ ძველი, გაცვეთილი სამოსით. ახლო ნათესავები და ოჯახის წევრები ზოგჯერ საკუთარ დიდ მწუხარებას გამოხატავდნენ ბუნებაში მარტო წასვლით, ხეტიალით, იქ ტირილითა და თავშესაფრის გარეშ-ე ძილით გამოხატავდნენ. მეომრის ომში გარდაცვალების შემთხვევაში მისი ახლობლები დარდს თავიანთი ტანსაცმლის დახევითა და ხელებისა და ფეხების დასერვით გამოხატავდნენ.
გარდაცვალების შემდეგ ყველა ადამიანის სული, გარდა მკვლელებისა, ჩრდილოეთის უნაყოფო ადგილას ინაცვლებდა. მოჩვენებები მიჩნეულები იყვნენ, როგორც უჩინარი ყოფიერება, მაგრამ მათი აღმოჩენა თავიანთი სტვენისა და ლაპარაკის საშუალებით იყო შესაძლებელი. ექიმს ან უბრალოდ ადამიანს განსაკუთრებული ძალით შეეძლო გამოეძახა სულები, რომლებიც ინფორმაციას მიაწვდიდნენ წარსულის, აწმყოსა და მომავლის, შესაძლო მოვლენებისა და ავადმყოფობის შემთხვევაში გამოსაყენებელ შესაძლო სამკურნალო საშუალებების შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:დიდი ველის ინდიელები კატეგორია:აშშ-ის ეთნიკური ჯგუფები
შინიანგის ოლქი
შინიანგის ოლქი (Shinyanga) — ტანზანიის 30-დან ერთ-ერთი ოლქი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი შინიანგა.
მოსახლეობა — 1 534 808 ადამიანი (2012 წელი).
ფართობი — 18 901 კმ².
ადმინისტრაციული დაყოფა
ოლქი შედგება სამი რაიონისაგან:
სქოლიო
კატეგორია:ტანზანია კატეგორია:ტანზანიის ოლქები
სეიიდ ჰასან-ფაშა
სეიიდ ჰასან-ფაშას დაბადების თარიღი უცნობია. თუმცა ცნობილია, რომ ის ქალაქ შებინქარაჰისარში დაიბადა (დღევანდელი გირესუნის პროვინცია). იგი შეუერთდა იანიჩართა კორპუსს სტამბოლში. 1739 წელს ჰასანი გახდა იანიჩრების აღა, ანუ მათი მეთაური. ამავე წლის 21-22 ივლისს მონაწილეობა მიიღო გროცკის ბრძოლაში, სადაც წარმოაჩინა საკუთარი თავი, როგორც სამხედრო ლიდერი და ძლიერი მეომარი. ამან განაპირობა მისი სასახლის კარზე მოხვედრა. 1743 წლის 23 აგვისტოს იგი დიდ ვეზირად დაინიშნა ჰექიმოღლუ ალი-ფაშას ნაცვლად.
ჰასან-ფაშამ ვერ უხელმძღვანელა ოსმალეთის კამპანია ნადირ-შაჰის წინააღმდეგ, ასევე, ნაკლებად წარმატებული იყო ქვეყნის შიდა-საქმეებშიც. სწორედ ამიტომ, სულთან მაჰმუდმა იგი სამწლიანი მმართველობის შემდეგ, 1746 წლის 9 აგვისტოს გადააყენა დიდი ვეზირის პოსტიდან.
ამის შემდგომ, სეიიდ ჰასან-ფაშა დაინიშნა კუნძულ როდოსის მმართველად, შემდეგ იყო მერსინის მმართველი, საბოლოოდ კი დიარბაქირის. ჰასან-ფაშა გარდაიცვალა 1748 წელს, დიარბაქირში. მისი გარდაცვალების დროს, ოსმალეთის დიდი ვეზირის პოსტი მის ვაჟს, აბდულას ეკავა.
მინდრა (ტელენეშტის რაიონი)
მინდრა (Mîndra) — სოფელი მოლდოვაში, ტელენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 52 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 391 ადამიანს შეადგენდა.
ფერნანდო გონსალესი
ფერნანდო ფრანსისკო გონსალეს სიუფარდი (Fernando Francisco González Ciuffardi; დ. 29 ივლისი, 1980, სანტიაგო, ჩილე) — ჩილელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი მეხუთე ჩოგანი.
ოლიმპიურ თამაშებზე, გონსალესმა ერთეულებში 1 ვერცხლის და 1 ბრინჯაოს მედალი დაისაკუთრა, ხოლო 2004 წელს წყვილებში ნიკოლას მასუსთან ერთად ჩილეს ისტორიაში ოლიმპიადაზე პირველი ოქროს მედალი მოუტანა.
კარიერა გონსალესმა 2012 წელს ტრავმების გამო დაასრულა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩილელი ჩოგბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:დაბადებული 29 ივლისი
ჩემი ბიძა
ჩემი ბიძა (Mon Oncle) — 1958 წლის ფრანგული ფილმი. ფილმმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმისთვის და კანის კინოფესტივალის ჟიურის პრიზი.
სიუჟეტი
ბატონი იულო იმ სახლის მძევალი და მსხვერპლი ხდება, სადაც ყველაფერი ავტომატურ რეჟიმზეა მოწყობილი. სადაც არაფერი არ მუშაობს და თუ მუშაობს ისე არა, როგორც უნდა მუშაობდეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1958 წლის ფილმები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები
ტარეკ ჩაჰედი
ტარეკ ჩაჰედი (დ. 23 ივნისი, 1996, ბერლინი გერმანია) — ტუნისური წარმოშობის გერმანელი ფეხბურთელი. ამჟამად თამაშობს საფეხბურთო კლუბ „მაგდებურგში“.
ადრეული ცხოვრება და კარიერა
ჩაჰედი დაიბადა ბერლინში. 7 წლის ასაკში მან საფეხბურთო კარიერა დაიწყო „ჰერტა ცელენდორფში“. შემდეგ გადავიდა საფეხბურთო კლუბ „ბერლინერში“. 2013 წელს გახდა „მაგდებურგის“ წევრი და კლუბის 19-წლამდელთა გუნდის კაპიტანი. მისი პროფესიონალური დებიუტი შედგა „კარლ ცაისის“ წინააღმდეგ. მოგვიანებით გაიტანა პირველი გოლი „ჰერტა ბერლინ II“-ის გუნდის წინააღმდეგ.
2015 წლის მარტში გააფორმა ორწლიანი კონტრატი „მაგდებურგთან“ და დაეხმარა გუნდს მესამე ლიგაში გადასვლაში.
ტიტულები
მაგდებურგი:
მთისძირის პირველი ეკლესია და სამაროვანი
მთისძირის IV ეკლესია და სამაროვანი — არქიტექტორულ-არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს სოფლის თავში, მდინარე არეშის მარჯვენა ნაპირას, საკარმიდამო ნაკვეთებს შორის, “ბეჩას კაკლებად” წოდებულ ადგილზე. 1973-1976 წელს ძეგლი გათხარა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის არეშის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ლ. ჭილაშვილი). ეკლესიას კონსერვაცია ჩაუტარდა 1980-იან წლებში. ეკლესია სამნავიანი ბაზილიკაა,განეკუთვნება ადრინდელ შუა საუკუნეებს. მოგვიანებით, მას სამხრეთიდან, დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან მიაშენეს გარშემოსავლელი (ეკლესიის საერთო სიგრძეა 27 მეტრი, სიგანე - 21 მეტრი). სამაროვანი თარიღდება X-XIV საუკუნით.
ნაგებობა გეგმით აღმოსავლეთ-დასავლეთის ხაზზე ოდნავ წაგრძელებული სწორკუთხედია (22.8 x 14 მეტრი, კედლების სისქე 1.1 მეტრია). შენობა ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით. შიგადაშიგ გამოყენებულია ფიქალიც, გარეთა კუთხეები გამოყვანილია მოზრდილი ზომის, უხეშად დამუშავებული ქვებით:
ძეგლი ძლიერადაა დაზიანებული, იგი საგანგებოდ არის დამწვარი და დანდრეული (როგორც ჩანს XIV საუკუნის ბოლოს ან XV საუკუნის დასაწყისში). შედარებით უკეთ არის გადარჩენილი მისი აღმოსავლთ მხარე, შემორჩენილი კედლების სიმაღლე დასავლეთისკენ თანდათან კლებულობს და ბოლოს წყობის ერთ რიგამდე დადის. ბაზილიკას სამი შესასვლელი აქვს: სამხრეთით, ჩრდილოეთით და დასავლეთით. სამივე შესასვლელი (სიგანე 1.9 მეტრი) შესაბამისი კედლის შუა ნაწილშია და გარედან 25-27 სანტიმეტრია სიმაღლის ბაქანი აქვს მიშენებული. ბაზილიკის შიდა სივრცე, სამი წყვილი ოთხკუთხა ბაზისებიანი (1 x 1.5 მეტრი, სიმაღლე 0.2 მეტრი). მრგვალი სვეტით სამ ნავად იყო გაყოფილი. სვეტებიდან შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთ რიგის შუა სვეტი. იგი ნაგებია მომცრო ზომის, საგანგებოდ დამუშავებული რიყის ქვებისგან (ხშირ შემთხვევაში ქვებს კონუსური ფორმა აქვს მიცემული და დაწყობილი არიან ფუძით გარე პირისაკენ) და გალესილია კირის წმინდა ხსნარით. ბაზისები კი ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბითაა გამოყვანილი და კირითვეა მთლიანად მოლესილი.
მთავარი ნავი, გვერდითებთან შედარებით, სამჯერ უფრო განიერია (სიგანე 5.1 მეტრი).
აღმოსავლეთით იგი დასრულებულია ნახევარწრიული აფსიდით (შემორჩენილია 5.8 მეტრ სიმაღლეზე), რომლის წინ მოკლე ბემაა. აფსიდის შუაში დგას გვიანდ., გეგმით ოთხკუთხა ტრაპეზი, საკურთხეველი ნათდებოდა ვიწრო, მაღალი სარკმლით, რომელიც საკურთხევლის იატაკიდან 23 მეტრ სიმაღლეზეა.
საკურთხევლის გვერდებზე გეგმით სწორკუთხა თითო სათავსია, რომლებსაც შესასვლელი დასავლეთიდან, შესაბამისი ნავის მხრიდან აქვთ. ორივე სათავსის აღმოსავლეთ კედელში მოწყობილია ვიწრო სარკმელი, საკურთხევლის მხარეს მდებარე კედელში კი, პატარა, სწორკუთხა ნიშა.
მოგვიანებით, გარშემოსავლების მშენებლობის დროს, საკურთხევლის იატაკი, საგრძნობლად აუმაღლებიათ (0.9 მეტრით), წინ წამოუწევიათ და გაუგანიერებიათ თითქმის გვერდითი სათავსების კარებამდე ამავე დროს, საკურთხევლის შვერილი ნაწილის კიდეების ხაზზე აუგიათ კანკელი, რომელიც გვერდებიდან ყრუ კედლებით იყო შემოფარგლული. ცენტრალური ნავის მხარეს კი გახსნილი იყო აგურით ნაგებ, ექვსს მრგვალ სვეტზე დაყრდნობილი (განაპირა სვეტები შერწყმულია კედელთან), ნახევარწრიული თაღებით. სვეტები დასრულებული ყოფილა აგურით ნაწყობი კაპიტულებით, კანკელი შელესილი ყოფილა კირის ხსნარით.
საკურთხეველზე ასასვლელად შუა თაღის არეში მოწყობილია სამსაფეხურიანი კიბე. საკურთხევლის იატაკში, საცდელი თხრილის გავლებისას, აღმოჩნდა ეკლესიის თავდაპირველი ტრაპეზი, რომელიც სარკმლის ქვემოთ, კედელზე იყო მიშენებული. გრძივ და დასავლეთ კედლებს, მთელ სიგრძეზე, გასდევს ქვით ამოშენებული და კირის ხსნარით შელესილი საფეხური (სიგანე 0.4 მეტრი სიმაღლე 0,28მეტრი).
ორო (პროვინცია)
ორო (Oro Province) — პაპუა-ახალი გვინეის პროვინცია. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი პოპონდეტა. ოროს ტერიტორიაზე მეორე მსოფლიო ომის დროს მიმდინარეობდა აქტიური საბრძოლო მოქმედებები. პროვინციაში განვითარებულია სამთო ტურიზმი: ვულკანი ლამინგტონი იზიდავს ბევრ ადამიანს.
მთისძირის პირველი ეკლესია და სამაროვანი
რომელთაგანაც განაპირები, სამხრეთ ნაწილის განაპირა სვეტების მსგავსად, შესაბამის კედელს ერწყმოდა. ერთი სვეტი მოქცეულია დასავლეთ კედლის სამხრეთ ნაწილში. შესაძლოა, კედლის ამ ნაწილში თაღის მოწყობა სურდათ, რაც მინაშენის მშენებლობის დროსვეა უარყოფილი.
ლიზა მურკოვსკი
მინი|ლიზა მურკოვსკი ლიზა ენ მურკოვსკი (Lisa Ann Murkowski; დ. 22 მაისი, 1957) — ამერიკელი რესპუბლიკელი პოლიტიკოსი, სენატორი ალასკას შტატიდან 2002 წლიდან. სუზან კოლინზთან ერთად, განიხილება როგორც ერთ-ერთი ყველაზე ზომიერი რესპუბლიკელი სენატორი.
მთისძირის პირველი ეკლესია და სამაროვანი
გარშემოსავლელის ჩრდილოეთ ნაწილი, სამხრეთ და დასვლეთ ნაწილებთან შედარებით გაცილებით მეტადაა დანგრეული. შესასვსვლელი მას ჩრდილოეთ კედლის შუაში აქვს, ბაზილიკის შესასვლელის მოპირდაპირედ. გარშემოსავლელის სამივე ნაწილი გადახურული იყო კამარით, რომელიც ბაზილიკის შესაბამის კედლებზე მიშენებულ სწორკუთხა პილასტრებს და მათზე გადაყვანილ თაღებს ეყრდნობოდა. თვით პილასტრების დასაყრდნობათ კი, ბაზილიკის კედლების გასწვრივ, მოწყობილია 1.5 მეტრი სიგანის ბაქანი.
შენობა დახურული იყო ბრტყელი და ღარისებრი კრამიტით, გათხრისას აღმოჩნდა რამდენიმე ბრტყელი კრამიტის ნატეხი, ერთი და იმავე ყალიბით გამოყვანილი ჯერითა და ორსტრიქონიანი, მეტნაკლები სისრულის ქართული წარწერით წარწერის პირველი სტრიქონი ლიგის ქვეშ მოქცეული სამი ასოსგან შედგება, ხოლო მეორეზე, დაქარაგმებული და უკუღმა დაშტამპული ორი ასოა “შ[ეიწყალ]ე”. გარშემოსავლელის დასავლეთ კედლის ქვეშ ნაწილობრივ მოყოლილია ქვის ოთხი უინვენტარო სამარხი. ეკლესია ინტერიერში კი მრავალფეროვანი არქეოლოგიური მასალა აღმოჩნდა, რომელიც ნანგრევებში იყო არეული. მათ შორის საყურადღებოა წითელკეციანი ჭურჭლის კარგად დამუშავებული, ზოგჯერ გაპრიალებულ ზედაპირიანი ნატეხები (IV-VI საუკუნეები), ასევე, მისი თანადროული, ან ოდნავ მოგვიანო ხანის ტუნიანი ლანგრის ფრაგმენტები. აღსანიშნავია მოჭიქული ჯამების ფრაგმენტები, რომელიც ქალაქ სამარიდანაა შემოტანილი და IX საუკუნით თარიღდება. ერთფერად და მრავალფერად მოჭიქული, გეომეტრიული და მცენარეული ორნამენტით შემკული ჯამები: ფრინველებისა და ქალ-ჩიტების გამოსახულებიანი წითეწლი და შავი საღებავებით მოხატული, თხელკეციანი, ცალყურა სასმისები. ვხვდებით ნაწილობრივ მოჭიქულ ჯამებს (XIII საუკუნის მეორე ნახევარი და XIV საუკუნე) გარდა კერამიკისა. აღმოჩნდა რკინის ლურსმნები, სატევრის პირი, ბოძალი, აბზინდა, კლიტის ფრაგმენტი.
ლიზა მურკოვსკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:დაბადებული 22 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1957
ორო (პროვინცია)
ორო — პაპუა-ახალი გვინეის ერთადერთი პროვინციაა, სადაც ანგლიკანიზმი ძირითადი რელიგიური კონფესიაა. აქ მოჰყავთ ბევრი პალმების მცენარეულობა. ეს პროვინციის მეურნეობის ძირითადი დარგია.
მთისძირის პირველი ეკლესია და სამაროვანი
გარშემოსავლელის ჩრდილოეთ ნაწილის აფსიდის იატაკზე - სპილენძის ჯვარი. ეკლესიის სამხრეთით, სადაზვერვო თხრილში - გვიანდელი შუა საუკუნეების ბრტყელძირიანი, მოუჭიქავი ჯამები, რომლებიც შეიძლება დაუკავშირდეს ბაზილიკის და საერთოდ, არეშის განადგურების შემდეგ, აქ დამკვიდრებულ მოსახლეობას.
ორო (პროვინცია)
ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|250px|left|ოროს პროვინციის ადმინისტრაციული რუკა პროვინცია იყოფა ორ რაიონად: სოჰე და იჯვიტარი.
მთისძირის პირველი ეკლესია და სამაროვანი
ეკლესიის ორგვლივ ვრცელი ადგილი ჰქონდა დათმობილი სამაროვანს, რომელზეც გაითხარა ტერიტორიის მხოლოდ მცირე, ეკლესიის მიჯრით (სამხრეთით) მდებარე, დაახლოებით 100 კვადრატული მეტრი ფართობი. შესწავლილია 21 სამარხი (16 ქვაყუთი, სამი ორმოსამარხი და ორი ქვებშეწყობილი ორმოსამარხი), ქვაყუთები შედგენილია ქვის ფილებით, ალაგ-ალაგ გამოყენებულია რიყის ქვაც. ზოგ შემთხვევაში ქვები, სასურველი ფორმის მისაღებად, საგანგებოდ არის გათლილი. ცამეტ სამარხში დადასტურდა თითო ჩონჩხი, დანარჩენი - კოლექტიური სამარხებია. სამარხეული ინვენტარი გამოვლინდა ათ სამარხში. ესენია X-XIV საუკუნის თიხის ჭურჭელი, სადა და მოჭიქული კერამიკის სპილენძისა და ბრინჯაოს ფარაკიანი ბეჭდები, სპილენძის საკიდები, ბურთულა ღილები, სხვადასხვა მინერალების მძივები, მინის სამაჯურები და მინისავე გაურკვეველი ფორმის ჭურჭლის ფრაგმენტები. ეკლესიის ჩრდილო-დასავლეთით, ღელის პირას, ჩვიდმეტ ჰექტრიანებად წოდებულ ადგილზე, გაითხარა ორფენიანი ნასახლარი. ფენების სიმძლავრე 0.4 მეტრია. ფენები ერთმანეთისგან გამიჯნული იყო მიწატკეპნილით. გათხრების დროს ზედა ფენაში გამოჩნდა მარნის ნაწილი ორი ქვევრით და ნასახლარის ნაშთი, კედლების ფრაგმენტები, წნულის ანაბეჭდიანი ბათქაშის ნაწილები (ხშირად ცეცხლში გამომწვარი) და კრამიტის ფრაგმენტები. საფიქრებელია, რომ ნაგებობები ხის იყო. ჰქონდა თიხით შელესილი წნელის კედლები და კრამიტის სახურავი. ნასახლარის ორივე დონეზე გამოვლინდა მოჭიქული და მოუჭიქავი, საოჯახო კერამიკის მრავალრიცხოვანი ნიმუშები. ფრინველისგამოსახულებიანი. გეომეტრიულ და მცენარეულორნამენტიანი, აგრეთვე, ნაღვენთებიანი და ანგობით მოხატული.ქვედა ფენაში დადასტურდა უპირატესად [[IX საუკუნე|IX-X საუკუნეებისთვის დამახასიათებელი ჭურჭელი. ზედა ფენა უფრო XII-XIII საუკუნის მასალით არის წარმოდგენილი (ჭიქურის იმიტაციით შემკული ჭურჭელი და მინის სამაჯურის ნატეხები), ერთ-ერთ ჯამის ფსკერზე, ყავისფერ ფონზე ამოკაწრულია წრე, რომლის შუაშიც ამოკაწრულია ასო “ყ”.
ნასახლარზე ასევე დადასტურდა სამი ორმო, რომლებიც, როგორც ჩანს, მარცვლეულის შესანახად იყო განკუთვნილი, მწყობრიდან გამოსვლის შემდეგ კი ნაგვით ამოავსეს. ორმოებში ჩაყრილი იყო სხვადასხვა ჭურჭლის ნაწილები, კრამიტის, მინის სამაჯურების, ასევე რკინის დანის ნატეხები. ორმოებში აღმოჩენილი ნივთებიდან განსაკუთრებით საინტერესოს ცხენის თანამედროვე ფორმის ნალი, მწვანედ მოჭიქული, ნიჟარისებრი ჭრაქი, ინკრუსტირებული მინის სამაჯურის ნატეხი და დიდი ზომის ქოთანი.
ეკლესიასთან ახლოს გადიოდა მდინარე არეშიდან გამოყვანილი არხი, რომელიც აკვედუკების მეშვეობით ორ ღელეზე გადადიოდა. აკვედუკების ფრაგმენტები და არხის ცალკეული მონაკვეთები დაფიქსირდა მდინარისპირა ფლატყებზე? და ღელეთა ნაპირებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პექჩეს ისტორიული ადგილები
პექჩეს ისტორიული ადგილები — იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სამხრეთ კორეაში. მოიცავს პექჩეს სახელმწიფოს პერიოდში დაარსებულ რამდენიმე ძეგლს.
2015 წლის 4 ივლისს პექჩეს ღირსშესანიშნაობები შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
Egretta subfluvia
Egretta subfluvia — ოყარის გვარის ამომწყდარი ფრინველი ყანჩისებრთა ოჯახისა. აღმოჩენილია ფლორიდაში (აშშ). გავრცელებული იყო გვიან მიოცენში ან ადრე პლიოცენში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოყარი
დიმაცლერი
დიმაცლერი (Դիմացլեռ) — მთა სომხეთში. მდებარეობს კოტაიქის პროვინციაში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 3310 მეტრია და წარმოადგენს გეღამის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
გრემის წმინდა გიორგის მეორე ეკლესია
გრემის წმინდა გიორგი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ გრემის განაპირას,გ. ხახუტაშვილის ვენახში. დათარიღებულია გვიანი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია (6,4X4,5 მ). ნაგებია ნატეხი ქვითა და აგურით. წყობა ირეგულარულია. დაზიანებულია: ჩამოშლილია გადახურვა, თითქმის მთლიანად განადგურებულია ჩრდ. და სამხრ. ფასადების საპირე წყობა. ასევე სამწუხაროდ არ შემორჩენილა ლავგარდანი. ტაძარს შესასვლელი დასავლეთ კედლიდან აქვს, კარს შიგნიდან თარაზული გადახურვა აქვს. აღმ-ით უსწორმასწორო, ღრმა აფსიდია, სადაც შეისრულთაღიანი სარკმელი და ორი მცირე ზომის ოთხკუთხა ნიშაა. მსგავსი თითო ნიშა გრძივ კედლებშიცაა. აფსიდაში სარკმლის ქვემოთ და ჩრდ. ნიშის მარჯვნი, კედელზე, მიშენებულია სამწახნაგა ტრაპეზი. აფისიდის თაღი ოდნავ შეისრულია, დას კედელზე, შეისრულთაღიანი სარკმელია, დარბაზი გადახურულია ქარგილზე ასხმული შეისრული კამარით. ინტერიერი შელესილია. იატაკი მოპირკეთებულია კვადრატული ფილებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სანტო-დომინგო-დე-ლა-კაპილიის რაიონი
სანტო-დომინგო-დე-ლა-კაპილიის რაიონი (Distrito de Santo Domingo de la Capilla) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის კუტერვოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 900 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 718 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 55 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 103.74 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კუტერვოს პროვინციის რაიონები
ხლისტები
მინი|270პქ|ხლისტების გაშმაგებული რიტუალი ხლისტები (Хлысты; < Хлист — „წკეპლა“ ან Христы — „ხრისტი“; საკუთარი სახელწოდება — „ღვთის შვილები“) — ქრისტიანული სექტა, რომელიც წარმოიშვა რუსეთში XVII საუკუნის მიწურულს არაშავმიწანიადაგიანი ზოლის გლეხობას შორის. სექტის დამაარსებლად მიიჩნევენ კოსტრომელ გლეხს დანიელ ფილიპის ძეს.
სახელწოდება ხლისტები, მომდინარეობს სექტის წევრებს შორის გავრცელებული თვითგვების ფომისაგან — გაწკეპლვა (хлистовать) ან დამახინჯებული სიტყვა — ხრისტებისაგან (христы).
ხლისტები არ ცნობენ სამღვდელოებას, „წმიდა“ და საეკლესიო წიგნებს, თაყვანს არ სცემენ წმინდანებს, მაგრამ მართლმადიდებელ ეკლესიებში სიარული ნებადართული აქვთ. ხლისტების მოძღვრების თანახმად, ადამიანს შეუძლია უშუალოდ დაამყაროს კონტაქტი „სულიწმიდასთან“, ნებისმიერ ადამიანში შეიძლება გარდამოვიდეს „სულიწმიდა“, ასე რომ ხლისტებს ცოცხალი „ქრისტეები“ და „ღვთისმშობლები“ ჰყავთ. ხლისტების იდეოლოგიაში მთავარი ადგილი ასკეტიზმის იდეას უჭირავს. ისინი ერთად ლოცულობენ ცეკვების თანხლებით, რაც სააბოლოოდ რელიგიურ ექსტაზში გადადის. XX საუკუნის დასაწყისში რუსეთში 40 ათასი ხლისტი იყო. რუსეთში გვხვდება ხლისტების მცირე თემები ტამბოვის, სამარისა და ორენბურგის ოლქებში, ჩრდილოეთ კავკასიაში. ხლისტები კარჩაკეტილ ცხოვრებას ეწევიან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქრისტიანული სექტები
მინდრეშტი
მინდრეშტი (Mîndreşti) — სოფელი მოლდოვაში, ტელენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 63 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 160 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტელენეშტის რაიონის სოფლები
აბაშის ციხე
აბაშის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 8 კილომეტრზე, მდინარე დურუჯის ხეობაში, იელგორად წოდებულ ადილზე თარიღდება XV საუკუნით.
ციხე გეგმით თითქმის ოთხკუთხედია (38 x 24 მ). საშენ მასალად გამოყენებულია რიყის ქვა. ციხის აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში ჩართულია თითო ოთხკუთხა კოშკი. მათგან აღმოსავლეთით მთლიანად გალავნის აბრისს გარეთაა გატანილი, დასავლეთით კი გალავნის შიგნითაა დაზიანებულია: ფრაგმენტულადაა შემორჩენილი ციხის ჩრდილო და სამხრეთ კედლები, აღმოსავლეთ კოშკი თითქმის მთლიანად დანგრეულია. ციხის შესასვლელი ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეშია. შესასვლელამდე ადის ქვის განიერი კიბე, რომელიც მიშენებულია დასავლეთ კოშკის ჩრდილო კედელზე დასავლეთ კოშკი ოთხი სართულის სიმაღლეზეა შემორჩენილი. შესასვლელი მას პირველ სართულზე, აღმოსავლეთიდან აქვს. სართულის კედლებში რამდენიმე ნიშა და სათოფურია. მსგავსი ნიშნები და სათოფურები დანარჩნენ, სართულებზეც. კოშკს ხის სართულშუა გადახურვა ჰქონია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
კაშინგო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
იგორ ტუდორი
იგორ ტუდერი (Igor Tudor დ. 16 აპრილი, 1978, სპლიტი) — ხორვატი ფეხბურთელი. 2001 წელს გახდა ხორვატიის წლის საუკეთესო ფეხბურთელი. მონაწილეობა მიიღო 1998 წლის მსოფლიო თასზე სადაც ხორვატიის ნაკრებმა დაიკავა მესამე ადგილი.
კეკეში
კეკეში (Kékes) — მთა ჩრდილოეთ უნგრეთში. სიმაღლე 1014 მ. უნგრეთის უმაღლესი წერტილი. მდებარეობს მატრის მასივზე. პოპულარული ტურისტული ობიექტია. მწვერვალზე დგას ტელეანძა. სახელწოდება წარმოსდგება მთის მოცისფრო შეფერილობის გამო. უნგრულად სიტყვა „კეკ“ ნიშნავს „ცისფერს“, შესაბამისად, კეკეში „მოცისფრო“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგრეთის მთები
ჯეტი
thumb|right|200px|ფარაონ ჯეტის ცნობილი სტელაჯეტი ან ზეტი, უაჯი და უჯატი — ძველი ეგვიპტის მეოთხე ფარაონი ეგვიპტის პირველი დინასტიიდან. იგი მეფობდა დაახლოებით ძვ.წ. 2980 წლისთვის და იმეფა 10 წელი. ჯეტის მეუღლე (დედოფალი) იყო მისივე და მერნეიტი, რომელიც სავარაუდოდ ჯეტის გარდაცვალების შემდეგ სამეფო ტახტზე ავიდა და მომდევნო ფარაონი გახდა. დღეისათვის ჯეტის მმართველობის შესახებ მხოლოდ მცირე ინფორმაციაა ცნობილი, მის შესახებ ინფორმაციას გვაწვდის სტელა, რომელიც აღმოაჩინილ იქნა ფარაონის (ჯეტის) სამარხში. სტელა ამავდროულად არის მტკიცებულება იმისა, რომ ჯერ კიდევ დინასტიური ეპოქის დასაწყისისთვის ძველ ეგვიპტეში მხატვრობა კარგად იყო განვითარებული.
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის პირველი დინასტიის ფარაონები
ბობო-დიულასო
ბობო-დიულასო (Bobo-Dioulasso) — ქალაქი ბურკინა-ფასოში, ზემო აუზების რეგიონის უეს დეპარტამენტში.
საერთო ინფორმაცია
ბობო-დიულასო — მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით ქვეყნის მეორე ქალაქია. მდებარეობს ბურკინა-ფასოს სამხრეთ-დასავლეთში, დაახლოებით 350 კმ-ში უაგადუგუდან, ქვეყნის ყველაზე უფრო მეტად ნაყოფიერ ნაწილში, რასაც ქვეყნის ეკონომიკისთვის დიდი მნიშვნელობა აქვს. ამას გარდა, ბობო-დიულასო მდებარეობს მალისთან და კოტ-დ’ივუართან სავაჭრო გზების გადაკვეთაზე. კლიმატი — რბილი. ქალაქის მერი (2011 წლის ივნისისთვის) — სალია სანუ.
ქალაქი სიას სახელით დაარსდა XV საუკუნეში. 1897 წელს ის დაიკავა საფრანგეთმა და შეიყვანა კოლონია საფრანგეთის დასავლეთი აფრიკის შემადგენლობაში. 1932 წლიდან 1947 წლის ჩათვლით პერიოდში შედიოდა სპილოს ძვლის ნაპირის კოლონიაში.
ბობო-დიულასო დასავლეთ ბურკინა-ფასოს მსხვილი სამრეწველო და სავაჭრო ცენტრია. აქ აწარმოებენ ელექტროხელსაწყოებს, ტექსტილს, სასურსათო პროდუქციას, სასმელებს, თამბაქოს ნაწარმს და სხვა. ქალაქში ფუნქციონირებს საერთაშორისო აეროპორტი და უნივერსიტეტი. რკინიგზა მას აკავშირებს უაგადუგუსთან და აბიჯანთან. ბობო-დიულასო კათოლიკური საეპისკოპოსოს ცენტრია.
მოსახლეობა
2013 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 555 128 ადამიანს.
ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით:
ღირსშესანიშნაობები
ქალაქის ღირსშესანიშნაობებიდან შეიძლება აღინიშნოს 1880 წლის მეჩეთი, მჭედლების ტრადიციული კვარტალი, რეგიონალური მუზეუმი.
სქოლიო
კატეგორია:ბურკინა-ფასოს ქალაქები
ახლა საით წავიდეთ?
ახლა საით წავიდეთ? ( وهلأ لوين؟ w halla' la wayn,Et maintenant, on va où) — 2011 წლის ლიბანური ფილმი, რეჟისორი ნედინ ლაბაკი. ფილმის პრემიერა შედგა 2011 წლის კანის კინოფესტივალის ფარგლებში. ფილმი შეირჩა ლიბანის წარმოსადგენად ოსკარის 84-ე დაჯილდოების ცერემონიალზე, მაგრამ საბოლოო ჩამონათვალში იგი ვერ მოხვდა. ფილმმა მიიღო სახალხო არჩევანის პრემია 2011 წელს ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე. ეს იყო ყველაზე მაღალი შემოსავლის მქონე ლიბანური და ზოგადად, არაბული ფილმი,  მაგრამ ლაბაკის მოგვიანებით გადაღებულ ფილმს კაპერნაუმი  (2018) უფრო მეტი შემოსავალი ჰქონდა.
სიუჟეტი
ახლა საით წავიდეთ? მოგვითხრობს იზოლირებულ უსახელო ლიბანურ სოფელზე, სადაც მუსლიმები და ქრისტიანები ცხოვრობენ. სოფელი გარშემორტყმულია ნაღმებით და მხოლოდ პატარა ხიდით არის მისასვლელი. მას შემდეგ რაც სამოქალაქო დაპირისპირებამ მოიცვა ქვეყანა, სოფელში მყოფი ქალები ცდილობენ სხვადასხვა გზით შეინარჩუნონ თავიანთი კაცები, რისთვისაც ისინი ანადგურებენ სოფლის რადიოს და ტელევიზიას.
ამბავი იწყება ბიჭისგან, სახელად რუკოზი, რომლის საქმეა - თავის ბიძაშვილთან, ნასიმთან ერთად - სოფლის გარეთ გაყიდოს და იყიდოს სოფლის მაცხოვრებელთათვის საჭირო ნივთები, როგორიცაა საპონი, ჭურჭელი, გაზეთები, ნათურები და ა.შ.. რუკოზი ცხოვრობს ნასიმის ოჯახთან ერთად და ცხადი ხდება, რომ ნასიმმა მამა დაკარგა. რუკოზი ცდილობს შეაკეთოს საეკლესიო დინამიკები და დაეცემა კიბიდან, დაეჯახება ჯვარს და გატეხავს მას. სხვა პერსონაჟები არიან სოფლის მერი და მისი ცოლი ივონი (ქრისტიანები), კაფის მფლობელი ამალი (ასრულებს ნედინ ლაბაკი), რაბიჰ (სოფლის მხატვარი და ამალის სიყვარული) და მისი და, ისამი (ნასიმის ძმა) და მისი ცოლი აიდა, სოფლის მღვდელი და სოფლის იმამი. მეორე დღეს, მრევლი ეკლესიაში შეიკრიბება, რათა აღნიშნოს საკვირაო წირვა. მღვდელი ქადაგებს ეკლესიის რემონტის აუცილებლობის შესახებ და ჯვრის დამტვრევაში ქარს ადანაშაულებს. რამდენიმე ხნის შემდეგ იმამმა აღმოაჩინა, რომ ზოგი თხა მეჩეთში იყო და მოუწოდებს მუსლიმებს, ქრისტიანები არ დაადანაშაულონ მომხდარში. მაგრამ ხალხში მცირე ბრძოლა იწყება.
სოფელში ნელ-ნელა იზრდება ძალადობა, მაგრამ ქალები ლამაზად ეწყობიან და ერთად გეგმავენ შეთქმულებას, რომ კაცები არ წავიდნენ საბრძოლველად. ამისათვის ისინი იწვევენ უკრაინელ მოცეკვავეებს კაცების გასართობად, მაგრამ როდესაც ნასიმს მოკლავენ ქრისტიანებსა და მუსლიმებს შორის შეტაკების დროს, ახლომახლო ქალაქში სამუშაოს შესრულების დროს, ქალები ნამდვილი გამოცდის წინაშე აღმოჩნდებიან. სიტუაციის გაკონტროლების მიზნით, ისინი მამაკაცებს ნარკოტიკებს უყრიან ტკბილ საკონდიტრო ნაწარმში და იარაღს გადამალავენ. როდესაც მამაკაცები იღვიძებენ, მუსლიმი ქალები ქრისტიანულ სამოსში, ხოლო ქრისტიანი ქალები მუსლიმურ სამოსში გამოწყობილი ხვდებათ. შემდეგ ნასიმის დაკრძალვა მშვიდობიანად მიმდინარეობს და ფილმი მთავრდება, შეკითხვით, როდესაც მამაკაცები ქალებს თხოვენ, უჩვენონ მიმართულება.
კრიტიკოსების შეფასება
ნიუ-იორკ ტაიმზმა შეადარა ეს ამბავი არისტოფანეს „ ლისისტრატეს. „ავსტრალიელმა“ კი თქვა, რომ სიუჟეტი არ ვითარდება ლისისტრატამდე. გარდიანმა გააკრიტიკა ის წინაპირობა, რომ თუკი ქალები ახლო აღმოსავლეთში გაძლიერდებიან, კონფლიქტი არ იარსებებს. „ამერიკამ“ თქვა, რომ ლაბაკის მარონიტულმა აღზრდამ ხელი შეუწყო, გასცდენოდა ფემინიზმს და იგი მინიშნებებს აკეთებს ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლისადმი, როგორც ქალთა შეკრების მთავარი ძალა ფილმში.
სქოლიო
კატეგორია:ფილმები რელიგიის შესახებ კატეგორია:არაბულენოვანი ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების კომედიურ-დრამატული ფილმები კატეგორია:2011 წლის ფილმები
უკრაინის ეროვნული აღორძინება
უკრაინის ეროვნული აღორძინება (Українське національне відродження) მოხდა დროის ისტორიულ პერიოდში, როდესაც თანამედროვე უკრაინის ტერიტორია გაიყო ავსტრიის იმპერიას, უნგრეთის სამეფოსა და რუსეთის იმპერიას შორის XVIII საუკუნის ბოლოს, პოლონეთის დანაწილების შემდეგ. ეს პერიოდი მოხდა მას შემდეგ, რაც ჰაიდამაკას აჯანყებამ (ასევე ცნობილი როგორც კოლიივშჩინა) შეარყია ყოფილი კაზაკთა ეტმანატის მიწები.
ეს იყო პერიოდი, როდესაც უკრაინის ეროვნული წინააღმდეგობა თითქმის დამარცხდა და მთლიანად იატაკქვეშ გადავიდა. კაზაკთა მოძრაობასთან ერთად მთლიანად ლიკვიდირებული იქნა კაზაკთა საეტმანოს ყველა სახელმწიფო ინსტიტუტი. რუსეთის იმპერიამ წარმატებით გადალახა დნეპერი და გაფართოვდა ცენტრალური ევროპისკენ, ასევე მიაღწია შავი ზღვის სანაპიროებს.
მიუხედავად ამისა, ეს პერიოდი ასევე ითვლება თანამედროვე უკრაინული ლიტერატურის დასაწყისად, რომელთა შორის პირველი იყო ივან კოტლიარევსკის ნაწარმოებები. უკრაინელმა ისტორიკოსებმა, როგორებიც იყვნენ ვოლოდიმირ დოროშენკო და მიხაილო ხრუშევსკი, ეს პერიოდი სამ ეტაპად დაყვეს. პირველი ეტაპი XVIII საუკუნის ბოლოდან 1840-იან წლებამდე გრძელდება. მეორე ეტაპი მოიცავს 1840-1850-იან წლებს. მესამე პერიოდი XIX საუკუნის მეორე ნახევარია.
ნოვჰოროდ-სივერსკის პატრიოტული წრე
ნოვჰოროდ-სივერსკის სამამულო წრე არსებობდა 1812 წლის სამამულო ომის დაწყებამდე ნოვჰოროდ-სივერსკში. მის წევრებში შედიოდნენ ისეთი პიროვნებები, როგორებიცაა ანდრეი ჰუდოვიჩი, ტიმოთი კალინსკი, ივან ხალანსკი, არქიპ ხუდორბა, პავლო კოროპჩევსკი, ოპანას ლობისევიჩი (ერთ-ერთი ლიდერი), მიხაილო მიკლაშევსკი, ჰრიჰორი პოლიტიკა, ანდრეი რაჩინსკი, ეპისკოპოსი ვარლამ შიშაცკი, ფედირ ტუმანსკი, მელქისედეკ ზნაჩკო-იაროვსკი, ჰ. დოლინსკი, ს. შირაი და ა. პრიჰარა. არსებობს ვარაუდი, რომ ვასილი კაპნისტის 1791 წლის საიდუმლო მისია ბერლინში სწორედ ამ წრეს უკავშირდება. წრემ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა კაზაკთა პოლკების აღორძინებაში (იხ. ივან კოტლიარევსკი).
წმინდა კირილესა და მეთოდეს საძმო
წმინდა კირილესა და მეთოდეს საძმო იყო რუსეთის იმპერიის ხანმოკლე ანტი-აბსოლუტისტური ორგანიზაცია, რომელიც დაფუძნებულია კიევში და შედგებოდა 12 წევრისგან. პანსლავიზმის იდეებს ზოგი მიმდევარი ჰყავდა ამ საძმოში.
ჰრომადა
ჰრომადების (უკრაინული თემები) ქსელი გამოჩნდა წმინდა კირილესა და მეთოდეს საძმოს ლიკვიდაციიდან მალევე და მასზე დიდი გავლენა მოახდინა თანამედროვე უკრაინის ტერიტორიაზე მიმდინარე ხლოპომანსტვოს მოძრაობამ. პირველი ასეთი ჰრომადა რუსეთის იმპერიის დედაქალაქ სანქტ-პეტერბურგში გაჩნდა. ბევრი წევრი იყო უკრაინული ჟურნალის, ოსნოვას, რედაქტორი, რომელიც გამოდიოდა 1861-62 წლებში. სანქტ-პეტერბურგის ჰრომადას შემდგომ წევრებს შორის იყვნენ ვოლოდიმირ ლეონტოვიჩი, პეტრო სტებნიცკი და სხვები. ყველაზე გავლენიანი ჰრომადაც კიევში გამოჩნდა, რომლის წევრები იყვნენ ვოლოდიმირ ანტონოვიჩი, მიხაილო დრაჰომანოვი, ნიკოლა ლისენკო, პავლო ჩუბინსკი და მრავალი სხვა. კიევის ჰრომადამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა რუსეთის იმპერიის უკრაინის გუბერნიებში მრავალი უკრაინული პოლიტიკური და კულტურული ორგანიზაციის გამოჩენაში, როგორიცაა უკრაინელი პროგრესისტების საზოგადოება, რევოლუციური უკრაინული პარტია, პროსვიტა (განმანათლებლობა) და სხვა. რამდენიმე ძლიერი ჰრომადა არსებობდა ოდესაში, ხარკოვში, ჩერნიხოვში, პოლტავასა და სხვაგან.
ავსტრიის იმპერიასა და უნგრეთის სამეფოში
უკრაინის ეროვნული აღორძინება დღევანდელ დასავლეთ უკრაინაში დაწყებულად ითვლება 1837 წელს, როდესაც მარკიან შაშკევიჩმა, ივან ვაჰილევიჩმა და იაკივ ჰოლოვაცკიმ გამოაქვეყნეს რუსალკა დნისტროვაია, უკრაინული ხალხური სიმღერების ალმანახი ბუდაში, უნგრეთი. 1848 წლის რევოლუციის დროს ლვივში დაარსდა უზენაესი რუთენიური საბჭო, რომელიც გახდა პირველი ლეგალური უკრაინული პოლიტიკური ორგანიზაცია. 1848 წლის მაისში ზორია ჰალიცკამ დაიწყო გამოცემა, როგორც პირველი გაზეთი უკრაინულ ენაზე. 1890 წელს დაარსდა უკრაინის რადიკალური პარტია, პირველი უკრაინული პოლიტიკური პარტია.
სამმაგი გვირგვინი (სნუკერი)
სამმაგი გვირგვინი (Tripple Crown) — სნუკერის სამი მთავარი ტურნირის არაოფიციალური სახელწოდება. სნუკერის ისტორიაში მხოლოდ ცხრა მოთამაშემ მოახერხა სამმაგი გვირგვინის მოპოვება: სტივენ ჰენდრი, რონი ო’სალივანი, ჯონ ჰიგინსი, სტივ დეივისი, მარკ უილიამსი, ალექს ჰიგინსი, ტერი გრიფითსი, ნილ რობერტსონი და მარკ სელბი. მათგან მხოლოდ ჰენდრიმ, დეივისმა და უილიამსმა მოახერხეს სამმაგი გვირგვინის ერთ სეზონზე მოპოვება, რაც მეტნაკლებად პრესტიჟულად მიიჩნევა. ჰენდრი — ერთადერთი მოთამაშე, რომელმაც სამმაგი გვირგვინის მოპოვება ორჯერ მოახერხა, 1989/1990 და 1995/1996 წლების სეზონებზე.
სამმაგი გვირგვინის პოტენციური მფლობელები
მოთამაშეები, რომლებიც გამოდიოდნენ მეინ-ტურიში და სამმაგი გვირგვინის მოპოვების პრეტენდენტები იყვნენ:
სამმაგი გვირგვინის ტურნირების გამარჯვებულები
სამმაგი გვირგვინის ყველა ტურნირის გამარჯვებულები 1968-1969 წლების სეზონიდან მოყოლებული.
{| class="wikitable" !სეზონი||დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი ||მასტერსი ||მსოფლიო ჩემპიონატი ! 1968/1969 ! 1969/1970 ! 1970/1971 ! 1971/1972 ! 1972/1973 ! 1973/1974 ! 1974/1975 ! 1975/1976 ! 1976/1977 ! 1977/1978 ! 1978/1979 ! 1979/1980 ! 1980/1981 ! 1981/1982 ! 1982/1983 ! 1983/1984 ! 1984/1985 ! 1985/1986 ! 1986/1987 ! 1987/1988 ! 1988/1989 ! 1989/1990 ! 1990/1991 ! 1991/1992 ! 1992/1993 ! 1993/1994 ! 1994/1995 ! 1995/1996 ! 1996/1997 ! 1997/1998 ! 1998/1999 ! 1999/2000 ! 2000/2001 ! 2001/2002 ! 2002/2003 ! 2003/2004 ! 2004/2005 ! 2005/2006 ! 2006/2007 ! 2007/2008 ! 2008/2009 ! 2009/2010 ! 2010/2011 ! 2011/2012 ! 2012/2013 ! 2013/2014 ! 2014/2015
სქოლიო
კატეგორია:სნუკერის ტურნირები
დემირქაზიქი
დემირქაზიქი (Demirkazık Dağı) — მთა თურქეთში, ნიგდეს პროვინციაში. ტავრის უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 3756 მ. აგებულია კირქვებით. მოქცეულია ალადაღლარის ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. 1800 მ-მდე ტყითაა დაფარული, უფრო მაღლა ბუჩქნარი და მდელოა. დემირქაზიქზე სამთო ასვლებისას რეგულარულად ფიქსირდებოდა უბედური შემთხვევები. უკანასკნელი 56 წლის განმავლობაში მთამ 18 ალპინისტის სიცოცხლე შეიწირა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის მთები
სკორცენი
სკორცენი (Scorţeni) — სოფელი მოლდოვაში, ტელენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 95 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 499 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტელენეშტის რაიონის სოფლები
ფუტკრის გამოზამთრება
ფუტკრის გამოზამთრება — ფუტკრის ოჯახის შენახვა ზამთარში. საქართველოში ფუტკარი გარეთ ზამთრობს, ხოლო მკაცრი ზამთრის პირობებში კი იყენებენ სპეციალურ საზამთრო შენობებს. ფუტკრის კარგად გამოსაზამთრებლად საჭიროა საფუტკრისათვის შესაფერისო ადგილმდებარეობის შერჩევა და ფუტკრის ოჯახების მოხერხებულად განლაგება, ბუდეების სწორად შედგენა, ფუტკრებისა და ფიჭების რაოდენობის შესაბამისობა, საზამთროდ ფუტკრის ოჯახის უზრუნველყოფა ნორმით დადგენილი მარალხარისხოვანი საკვებით, ნორმალური დათბუნებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეფუტკრეობა
ალკორა
ალკორა (Alcora, L'Alcora) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალკალატენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 94,9 კმ². მოსახლეობა — 10 417 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
აუდიოსიგნალი
აუდიოსიგნალი — წარმოადგენს ჟღერადობას, ელექტრულ ძაბვას როგორც ანალოგური სიგნალებისთვის, ისე ციფრული სიგნალებისთვის ორმაგ რიცხვს. აუდიოსიგნალებს აუდიოსიხშირის დიაპაზონში დაახლოებით 20-დან 20 000-მდე ჰერცი (Hz) გააჩნია (ადამიანის სმენის დიაპაზონი). აუდიოსიგნალები შეიძლება სინთეზირებული იყოს როგორც პირდაპირ, ისე ტრანსფორმატორზე წარმოქმნილი, როგორიცაა მიკროფონი, მუსიკალური ინსტრუმენტი, ფონოგრამის კარტრიჯი ან ფირი. ელექტრულ აუდიოსიგნალებს მოსმენად ხმად ხმის გამაძლიერებლები და ყურსასმენები გარდაქმნიან.
ციფრული აუდიოსისტემები აუდიოსიგნალებს სხვადასხვა ციფრულ ფორმატში წარმოადგენენ.
აუდიოარხი ან აუდიოტრეკი, აუდიოსიგნალის შენახვის მოწყობილობასთან ან ხმის ციფრული მიქშერის საკომუნიკაციო არხს წარმოადგენს, რომელიც გამოიყენება როგორც მრავალხმიანი ჩანაწერის შესაქმნელად, ისე ხმის გასაძლიერებლად.
სიგნალის ნაკადი
სიგნალის ნაკადი არის გზა რომლის მეშვეობითაც აუდიო სიგნალი სპიკერს ან ჩამწერ მოწყობილობას გადაეცემა.
ნაკადი შეიძლება იყოს, მოკლე და მარტივი როგორც სახლის აუდიოსისტემაში, ხანგრძლივი და ციფრულად დამუშავებული ხმისჩამწერ სტუდიაში და გამაძლიერებელი სისტემის გამოყენებით უფრო მაღალი ხმა, რომლის სიგნალიც აუდიომართვის პულტის მრავალი სექცია შეიძლება გაიაროს და გარე აუდიო ტექნიკას ან სხვადასხვა სისტემას დაუკავშირდეს.
პარამეტრები
აუდიოსიგნალები შეიძლება შეიცავდეს პარამეტრებს, როგორიცაა მათი გამტარობა, დენის დეციბელი (dB) და ძაბვის დონე. დენის და ძაბვის ურთიერთდამოკიდებულება განისაზღვრება სიგნალის გზების წინაღობით, რომელიც შეიძლება იყოს ერთჯერადი ან დაბალანსებული.
აუდიოსიგნალებს აქვთ გარკვეულწილად სტანდარტიზებული დონეები, რომლებიც პროგრამის გამოყენების მიხედვით არის დამოკიდებული.
პროფესიული აუდიომართვის პულტის შედეგები მეტწილად ხაზის დონეზეა.
მიკროფონების ზოგადი შედეგები ქვედა დონეზეა რაც, საყოველთაოდ „მიკროფონის დონედ“ მოიხსენიებენ.
სამომხმარებლო აუდიოაპარატურის შედეგები ასევე ქვედა ძაბვის დონეზე გამოდის.
ციფრული ეკვივალენტი
როგორც უმეტესი, ძველი, ანალოგურმა აუდიოაპარატურამ ემულაცია განიცადა ციფრული ფორმატის აუდიოაპარატურასთან, თანამედროვე ციფრული აუდიოსისტემის აუდიოდანამატების განვითარებას, ციფრული ინფორმაციის პროგრამულ უზრუნველყოფას (აუდიოაპარატურიდან აუდიოდანამატებით აუდიოტრეკის გავლა) ასევე აუდიოსიგნალს ან სიგნალის ნაკადს უწოდებენ.
ციფრული აუდიოსიგნალი, რომელიც სადენის მეშვეობით არის გამოგზავნილი, რამდენიმე ფორმატში შეიძლება გამოყენება.
ოპტიკური (ADAT, TDIF), კოაქსიალური (S/PDIF), XLR (AES/EBU) და ეთერნეტი.
Celebration (Uriah Heep-ის ალბომი)
Celebration — პროგრესული როკ-ჯგუფ Uriah Heep-ის 22-ე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2009 წელს. მასში შეტანილია ჯგუფის ძველი სიმღერების ხელახლა ჩაწერილი ვერსიები და 2 სიმღერა, სპეციალურად დაწერილი ამ ალბომისთვის. ორმაგ სპეციალურ გამოცემაში შეტანილია დამატებითი DVD ჯგუფის შვედეთის როკ-ფესტივალზე გამოსვლით. საკოლექციო გამოცემას ახლავს 2 სიმღერიანი გრამფირფიტა. მასში შეტანილია სიმღერები იგივე ფესტივალიდან, რომლებიც არ მოხვდა DVD-ზე.
ისლამიზმი
ისლამიზმი — სოციალ-პოლიტიკური მოძრაობა, ძირითადად გავრცელებულია იმ ქვეყნებში, რომლებიც ტრადიციულად ისლამის მიმდევრები არიან. გულისხმობს მმართველობის ისეთ სისტემასთან დაბრუნებას, რომელიც უშუალოდ და პირდაპირ იქნება დაფუძნებული ყურანის და შარიათის (ისლამური სამართალი) დებულებებზე.
ამ მოძრაობიდან გამოყოფენ ისლამურ ფუნდამენტალიზმს — ისლამიზმის ექსტრემისტულ მიმართულებას, რომელიც ცდილობს, იარაღის ძალით დაამყაროს ისლამური რეჟიმი, „ წმინდა ომი “ (ჯიჰადი) გამოუცხადოს „ურწმუნოებს“ (არამუსლიმანებს) და ყველანაირად წინ აღუდგეს დასავლური, ანუ ევროპულ- ამერიკული, კულტურის გავლენას ისლამურ სამყაროზე. ისლამურ ფუნდამენტალიზმს საფუძველი XIX ს-ში ჩაეყარა, მაგრამ განსაკუთრებით ინტენსიური ხასიათი მან XX ს-ში მიიღო. თავდაპირველად იგი მიმართული იყო იმ რეფორმების წინააღმდეგ, რომლებიც ზოგიერთ მუსლიმურ ქვეყანაში განხორციელდა და აღქმულ იქნა ისლამური საზოგადოებისთვის უცხო და მიუღებელი ცხოვრების წესის დამკვიდრების მცდელობად. შემდგომ ისლამიზმმა უფრო ექსტრემისტული და აგრესიული ხასიათი მიიღო ყოველივე დასავლურის მიმართ. დღესდღეობით ისლამიზმის პრინციპებზე დაფუძნებულ სახელმწიფოდ შეიძლება მოვიაზროთ ირანი. ამ ქვეყანაში 1979 წელს ხელისუფლებას ჩამოაცილეს დასავლეთის მიერ აღიარებული შაჰი და ერთგვარი თეოკრატიული მმართველობა დამყარდა, სადაც მუსლიმანი სასულიერო პირები დომინირებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისლამიზმი
მერნეიტი
მერნეიტი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი მოგვიანებით კი ძველი ეგვიპტის რეგენტი. ზოგიერთი ოფიციალური ჩანაწერის თანახმად მერნეიტი იყო ეგვიპტის მმართველი, თუ ჩანაწერებიდან გამომდინარე მერნეიტი იყო ეგვიპტის პირველი ქალი ფარაონი. მერნეიტი მეფობდა ძვ. წ. XXX საუკუნეში, დღეისათვის უცნობია მისი მმართველობის ზუსტი წლები და ხანგრძლივობა. სავარაუდოდ, მერნეიტი იყო ფარაონ ჯერის შვილი და ფარაონ ჯეტის მეუღლე, ასევე მისი შთამომავლის ფარაონ დენის დედა.
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის პირველი დინასტიის ფარაონები კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ქალი ფარაონები
მთისძირის მეორე ეკლესია და სამაროვანი
ეკლესია სამეკლესიიანი ბაზილიკაა. იგი სხვადასხვა პერიოდის ორ სამშენებლო ფენას შეიცავს. შენობის სწორკუთხოვან გეგმაში ჩაწერილია, ერთმანეთისგან კედლებით გამიჯნული, სამი სადგომი, რომლებიც დამოუკიდებლად ეკლესიებს წარმოადგენდნენ. შუა ეკლესია გვერდით ეკლესიებთან შედარებით, უფრო განიერი და მაღალია. აღმოსავლეთით იგი დასრულებულია საკურთხევლის აფსიდით. საკურთხევლის სამხრეთით მოწყობილია გეგმით სწორკუთხა, მცირე სათავსი - სადიაკვნე, რომელსაც შუა ეკლესია სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ბოლოში გაჭრილი კარით უკავშირდება. მეორე შესასვლელი სათავსს დასავლეთიდან, სამხრეთის კედლიდან აქვს. ჩრდილოეთ ეკლესია ერთიანია – დაუნაწევრებელი. აღმოსავლეთით იგი დასრულებულია სწორი კედლით, რომელიც სამხრეთ სათავსის აღმოსავლეთ კედლის მსგავსად, შუა ეკლესიის აღმოსავლეთ კედელს ებმის. შუა ეკლესიის, ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში, სადიაკვნეში შესასვლელის მოპირდაპირედ არსებული კარის მიხედვით, შეიძლება ვიფიქროთ, რომ უკანასკნელის მსგავსი სათავსი საკურთხევლის ჩრდილოეთითაც იყო მოწყობილი, რომელიც სამკვეთლოდ გამოიყენებოდა. ამ სათავსში შესასვლელის გვერდით, შუა ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელში, კიდევ ერთი კარია და ჩრდილოეთ ეკლესიაში გადის. გვერდითი ეკლესიები ერთმანეთთან დაკავშირებულია დერეფნით, რომელიც მათ შორის, შენობის დასავლეთ ნაწილშია მოწყობილი. გათხრებისას ეკლესიის აღმოსავლეთ კედლის მთელ სიგრძეზე, ასევე აღმოსავლეთ სათავსების გარეპირის გასწვრივ, გამოჩნდა სამსაფეხურიანი ცოკოლი, რომელსაც ეყრდნობოდა შესაბამისი კედლები. გვერდითი ეკლესიების კედლებს ცოკოლი არა აქვს და მათი საჭირო საძირკველიც გაცილებით დაბალია.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შესაძლოა წარმოვიდგინოთ ეკლესიის თავდაპირველი იერსახე–სამსაფეხურიან ცოკოლზე მდგარი დარბაზული ეკლესია, საკურთხევლის ორივე მხარეს მდებარე სწორკუთხა სათავასებით. გვერდითი ეკლესიების და მათი დამაკავშირებელი დერეფნის მშენებლობა, ეკლესიის აგებიდან მოკლე ხანში ჩატარებულ გადაკეთებას უკავშირდება.
ეკლესია ნაგებია მოზრდილი ზომის, ერთმანეთზე კარგად მორგებული რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. კამარების, მთავარი ეკლესიის პილასტრების და მთავარი ეკლესიიდან ჩრდილოეთ გასასვლელი კარის თაღის წყობაში გამოყენებულია აგურიც. ძეგლი ძლიერაა დაზიანებული. თითქმის მთლიანადაა დანგრეული სამხრეთ ეკლესია და დასავლეთ გარშემოსავლელი. დანგრეულია ჩრდილოეთ ეკლესიის დასავლეთ ნაწილი და შუა ეკლესიის სამხრეთ კედელი. საკურთხევლის აფსიდი გეგმით ნალისებრი ფორმოსაა. აფსიდში გაჭრილია თითქმის პარალელურწირთხლებიანი სარკმელი. საკურთხეველი 0,85 მეტრით არის შემაღლებული. მასზე ასასვლელად მოწყობილია 1 მეტრის სიგანის ოთხსაფეხურიანი კიბე. კიბის პირველი საფეხური შელესილია და წითლადაა შეღებილი. აფსიდს ირგვლივ შემოუყვება ერთსაფეხურიანი შემაღლება. სარკმლის ქვეშ, კედელზე მიდგმულია ქვით ნაგები მორკალული ფორმის ტრაპეზი. აფსიდის ჩრდილოეთ ბოლოსთან შემორჩენილი იყო აგურის კანკელის ნაშთები. ჩრდილოეთ ეკლესიის აღმოსავლეთ კედლის გასწვრივ, საფეხურით შემაღლებული ბაქანია, რომლის შუაში დგას ქვითა და აგურით ნაგები, კედელზე მიყრდნობილი, ოთხკუთხა ტრაპეზი. ხოლო სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში საკმაოდ განიერ, ღრმა, ნალისებრთაღოვანი ნიშაა. სამხრეთ ეკლესიიდან სამხრეთ აღმოსავლეთ სათავსში შესასვლელი კარის მარჯვნივ, კუთხეში, ნატეხი აგურებით ნაშენი ემბაზია. იგო შენობის ერთ-ერთი გადაკეთების დროინდელი უნდა იყოს. ეკლესიას სამხრეთიდან ჰქონია ორ მრგვალ სვეტზე დაყრდნობილი, სამმალიანი თაღოვანი შესასვლელი. შემორჩენილია ორივე სვეტის ნაშთი. სვეტები ნაგებია ნატეხი ქვით და გალესილია კირის დუღაბის მტკიცე ხსნარით. ჩრდილოეთ ეკლესიის სამხრეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილზე მთავარ ეკლესიაში შესასვლელი კარის დასავლეთ წირთხლამდე, შემორჩენილია კამარის ნაშთი. დანარჩენი კედელი კი, ამ დონეზე, ვერტიკალურია. შეგვიძლია ვივარაუდოთ რომ ეკლესიის დასავლეთ ნაწილში კამარა კედელზე მიშენებულ პილასტრებს და მათზე გადაყვანილ თაღებს ეყრდნობოდა. ისევე როგორც სამხრეთ ეკლესიისა და დასავლეთ გარშემოსავლელის კამარები. ორივეში ოთხ-ოთხი პილასტრია შემორჩენილი. ეკლესიის მწყობრიდან გამოსვლის შემდეგ, მის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხესთან, აუგიათ პატარა, ნახევარწრიულაფსიდიანი სამლოცველო. მისი ჩრდილოეთ კედელი დაშენებულია სადიაკვნის სამხრეთ კედლის ნაშთზე. სამლოცველოს თავდაპირველად სამი შესასვლელი ჰქონია: სამხრეთიდან, დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან. მოგვიანებით კი ჩრდილოეთის და დასავლეთის კარი ამოუქოლავთ. ეკლესიის ეზო შემოზღუდული იყო დიდი ზომის რიყის ქვებითა და ნატეხი ქვის მშრალი წყობით ნაგები გალავნით, რომელიც სავარაუდოდ IX-X საუკუნეებით თარიღდება.
გალავანი ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხესთან იწყება, მიემართება სამხრეთით და ჩადის ღელის პირამდე, საიდანაც იგი სწორი კუთხით უხვევს აღმოსავლეთისკენ და ღელეს გაუყვება. დაახლოებით 20 მეტრის შემდეგ უხვევს ჩრდილოეთისკენ და მრუდი ხაზით მიემართება ეკლესიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხისაკენ. ეკლესიის ეზოში გავლებულ სადაზვერვო თხრილში აღმოჩნდა ოთხი რკინის განსხვავებული ფორმის ისრისპირი, რაც არ გამორიცხავს არც ქრონოლოგიურ სხვაობას და არც განსხვავებულ მეპატრონეს. ეს ფაქტი თავისთავად მიგვანიშნებს ძეგლის ტრაგიკულ ისტორიაზე. ეზოშივე ეკლესიის სამხრეთ კედლიდან, ღელის პირამდე გაითხარა სამაროვანი. სავარაუდოა რომ სამაროვანი ვრცელდებოდა ეკლესიის აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ მხარესაც. აღმოჩენილი იქნა თვრამეტი ხელუხლებელი და ათი დარღვეული სამარხი. ისინი ორ ფენად იყო განლაგებული. მათი ნაწილის სახურავები მიწიდან 0,3-0,4 მეტრ სიღრმეზე მდებარეობდა. სამარხთა დიდი ნაწილი ქვაყუთებია, რომლებიც ოთხივე მხრიდან შემოსაზღვრულია შედარებით სწორი ფილებით და გადახურული იყო მსგავსივე ოთხი-ხუთი ფილაქვით. სამარხთა ნაწილი გარშემოწყობილი იყო მოზრდილი, ბრტყელი რიყის ქვებით და გადახურული იყო ასეთივე ქვებით. ორი სამარხი უხეშად დამუშავებული ნატეხი ქვების რამდენიმე რიგით იყო ამოშენებული. ასევე, ორ შემთხვევაში დადასტურდა ორმოსამარხები და ნაჩქარევად დაფლული მიცვალებულები. სამარხთა დიდი ნაწილი ინდივიდუალურია, ნაწილში კი წყვილად დაკრძალვაა დაფიქსირებული. ზოგი ხელმეორედაა გამოყენებული და შესაძლოა მრავალგზისაც, ყველა სამარხი დაფლულია დასავლეთ-აღმოსავლეთისკენ. ჩონჩხების პოზა ქრისტიანულია – ზურგზე გაშოტილი, თავით დასავლეთისკენ, ხელები დაწყობილი აქვთ მკერდზე ან მუცლის არეში, ზოგჯერ ტანის გასწვრივ. სამარხთა უმეტესობა უინვენტაროა. აღმოჩენილ ინვენტარს შორის კი ჭარბობს მინის სამაჯურები: ცისფერი, შავი, ღვინისფერი, სადაღეროიანი, გრეხილღეროიანი, ბრტყელი, დიდი თუ მცირე ზომის. ასევე ნაპოვნი იქნა თხელკედლიანი მინის ჭურჭლის ფრაგმენტები, მინის და ფაიანსის, სარდიონის და სხვა მინერალების მძივები. ასევე სპილენძის ბეჭდები, აბზინდა, სამაჯური, რკინის დანა და სხვ. თიხის ნაწარმიდან დადასტურდა მოჭიქული ჯამების ფრაგმენტი, ჩამოღვენთილი ჭიქურით შემკული ფირუზისფერი და სოსანისფერი ხალებით რომელთა თარიღი IX-XI საუკუნეებით შეიძლება განისაზღვროს. ასევე XI-XII საუკუნეებისთვის დამახასიათებელი, ამოკაწრული ორნამენტით მორთული და ერთფერად მოჭიქული ჯამები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სანტო-ტომასის რაიონი (კუტერვო)
სანტო-ტომასის რაიონი (Distrito de Santo Tomás) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის კუტერვოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 000 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 182 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 33 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 279.61 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კუტერვოს პროვინციის რაიონები
კლევლანდია
კლევლანდია (Clevelândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 950 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პალმასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 240 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.5 კმ²-ზე. ფართობი 703 638 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფრედრიკ იუნგბერგი
ფრედრიკ იუნგბერგი (Fredrik Ljungberg დ. 16 აპრილი, 1977) — შვედი ფეხბურთელი. 2006-08 წლებში იყო ნაკრების კაპიტანი. მონაწილეობა მიიღო ევროპისა (2000, 2004, 2008) და მსოფლიოს (2002, 2006) ჩემპიონატებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვედი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:დაბადებული 16 აპრილი
ბენაფიგოსი
ბენაფიგოსი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალკალატენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35,6 კმ². მოსახლეობა — 138 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
მარგარიტა გოგოლაშვილი
მარგარიტა (მარგო) კონსტანტინეს ასული გოგოლაშვილი (დ. 30 მაისი, 1911, თბილისი — გ. 28 ოქტომბერი, 2002, იქვე) — ქართველი თეატრმცოდნე, მთარგმნელი; საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1976).
ბიოგრაფია
1931 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი, 1937 წელს კი — სასცენო ხელოვნების უმაღლესი კურსები აკაკი ფაღავას ხელმძღვანელობით. ველისციხის სახელმწიფო თეატრში დადგა ალექსანდრე ოსტროვსკის „უდანაშაულო დამნაშავენი“ და ნ. სტეპანოვის „პატრიოტები“. 1952–1953 წლებში იყო თბილისის თოჯინების სახელმწიფო ქართული თეატრის დირექტორი. 1950-იანი წლებიდან ქართულ და რუსულ პრესაში აქვეყნებდა წერილებსა და რეცენზიებს. თანამშრომლობდა ქართული და რუსული ენციკლოპედიების რედაქციებთან. თარგმნა პიესები: ა. ოსტროვსკის „ლამაზი მამაკაცი“ (მ. გიჟიმყრელთან ერთად), მაქსიმ გორკის „მოხუცი“, „ბარბაროსები“; მორის მეტერლინკის „მონა ვანა“ და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ოქტომბერი კატეგორია:ქართველი თეატრმცოდნეები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:გოგოლაშვილები
COVID-19-ის დიაგნოსტიკა
მინი|2019-nCoV-ის ლაბორატორიული დიაგნოსტიკის ნაკრები [[ამერიკის შეერთებული შტატები|აშშ-დან.]] COVID-19-ის დიაგნოსტიკა — COVID-19-ის (კორონავირუსული დაავადება 2019) გამოვლენა, დადასტურება და შეფასება სხვადასხვა დიაგნოსტიკური საშუალებით. ვიწრო გაგებით, COVID-19-ის დიაგნოსტიკა გულისხმობს ადამიანის ორგანიზმში გამომწვევის — SARS-CoV-2 ვირუსის არსებობის ლაბორატორიულ გამოვლენას მისი უშუალო იდენტიფიცირების ან ინფექციის წინააღმდეგ გამომუშავებული ანტისხეულების დადგენის გზით. პირველ შემთხვევაში გამოიყენება ბიოქიმიური ტექნოლოგია, რომელიც ცნობილია პოლიმერაზული ჯაჭვური რეაქციის (PCR) სახელით, ხოლო ანტისხეულების გამოვლენა ხდება სეროლოგიური დიაგნოსტიკის გზით და მოწოდებულია როგორც ინდივიდუალური დიაგნოსტიკისთვის, ასევე მოსახლეობის ფართო ტესტირებისთვის. სეროლოგიური მეთოდი ავლენს თუ რამდენ ადამიანს ჰქონდა ვირუსული ინფექცია, მათ შორის, ასიმპტომური (ჩივილების გარეშე) ან მინიმალურად სიმპტომური ფორმა. მხოლოდ ამ გზითაა შესაძლებელი ზუსტი ეპიდემიოლოგიური შეფასება ისეთი მაჩვენებლებისა, როგორიცაა სიკვდილიანობის სიხშირე და ე.წ. ჯოგური იმუნიტეტის დონე პოპულაციაში.
პანდემიის გავრცელების პირველ თვეებში, 2020 წლის მარტისთვის, შეზღუდული ლაბორატორიული დიაგნოსტიკის გამო გლობალურად არსად არსებობდა ავადობის სარწმუნო სტატისტიკა. 11 აპრილისთვის მოსახლეობის 10%-ზე მეტს არცერთ ქვეყანაში არ ჰქონდა გავლილი შესაბამისი ტესტირება, ხოლო თვით დიაგნოსტიკური ანალიზების სიხშირე და ხელმისაწვდომობა ფართოდ ცვალებადობდა ქვეყნების მიხედვით. ასეთ ცვალებადობაზე მოქმედებდა ბევრ ქვეყანაში სავარაუდოდ გაზვიადებული ლეტალობის ფარდობითი მაჩვენებელი (case fatality rate), რომელიც გამოწვეული იყო შერჩევის ცდომილებით.