cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გიზო ჭელიძე
ბიოგრაფია
1939-1950 წლებში, სწავლობდა ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის ლიხაურის საშუალო სკოლაში. 1950 წელს ჩაირიცხა შოთა რუსთაველის სახელობის ბათუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1955 წელს წარჩინებით. მუშაობდა 1956-1958 წლებში, ბათუმის რაიონულ გაზეთ „კოლმეურნის გზის“ რედაქციაში ლიტერატურულ თანამშრომლად, 1958-1965 წლებში — მახარაძის (ამჟამინდელი ოზურგეთის) რაიონული გაზეთის „ლენინის დროშის“ (ამჟამინდელი „ალიონის“) რედაქციაში კორექტორად, შემდგომში განყოფილების გამგედ. 1964 წლის სექტემბერში ჩაირიცხა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტის ფოლკლორის განყოფილების ასპირანტად, მისი ხელმძღვანელი პროფესორი მიხეილ ჩიქოვანი იყო, დაამთავრა 1967 წელს. 1969 წლის 25 სექტემბერს დაიცვა ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი თემაზე „მიხეილ ჯავახიშვილის შემოქმედების ფოლკლორული წყაროები“. 1994 წლის 8 მარტს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია „ქართული ხალხური დრამა“. დასტამბული აქვს 40 ნაშრომი. გიზო ჭელიძის პირველი სამეცნიერო ნაშრომი გამოქვეყნდა ჯერ კიდევ სტუდენტობისას 1954 წელს, „ილია ჭავჭავაძის დაუმთავრებელი მოთხრობები“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:ქართველი ფოლკლორისტები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 15 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ბათუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
გომარეთის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია
გომარეთის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია - ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი. მდებარეობს დმანისის მუნიციპალიტეტში, სოფელ გომარეთში ისტორიულ ქვემო ქართლში.
ისტორია
გომარეთი შედიოდა ისტორიულ ზურტაკეტში XI საუკუნის პირველ ნახევარში, მას მართავდნენ და ფლობდნენ კლდეკარის ერისთავები.
სოფელ გომარეთის მიმდებარე ტერიტორიაზე, სახნავ-სავარგულებში შემორჩენილია დაზიანებული ქვაჯვარა, რომელიც, სავარაუდოდ, ადრე შუა საუკუნეებში უნდა იყოს დადგმული.
სოფელი გამორჩეულია ხუროთმოძღვრული ძეგლებით. ერთ-ერთ უნიკალურ ძეგლს წარმოადგენს XI საუკუნის წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია.
საბანდიის რაიონი
საბანდიის რაიონი (Distrito de Sabandía) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის არეკიპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 390 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 683 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 100 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 36.63 კმ²-ია.
აბრეშუმის პარკის ამოხვევა
აბრეშუმის პარკის ამოხვევა — აბრეშუმის ხამი ძაფის მიღების ტექნოლოგიური პროცესი. სიდიდის, გარსის სიმკვრივის, ფერისა და სისუფთავის მიხედვით დახარისხებულ პარკს ხარშავენ და სპეციალური ჯაგრისით სცლიან გარსის ზედა ფენას. შემდეგ გადააქვთ ძაფსაღებ აუზში, ძაფებს უძებნიან წვერს და თვითწამღებებს გააწყობენ (3-10 და მეტი წვერი ერთად), გასაწურავად, გასასუფთავებლად და დასამრგვალებლად გრეხილში გაატარებენ და ჯარაზე შულოებად გადაახვევენ.
ისტორია
აბრეშუმის პარკის ამოხვევას 4000 წელზე მეტი ხნის ისტორია აქვს. დიდხანს იგი პრიმიტიული წესით სრულდებოდა. XIX საუკუნის დასაწყისში იტალიელმა ბატალიმ შექმნა პირველი მექანიკური აბრეშუმსახვევი დაზგა. ამავე საუკუნის 80-იან წლებში ფრანგმა ე. სერელმა ავტომატური ძაფსარები დაზგა გამოიგონა. სსრკ-ში მექანიკური აბრეშუმსახვევი დაზგა („კმს“-10) პირველად თბილისის 26 კომისრის ქარხანამ დაამზადა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეაბრეშუმეობა
ახალგვინეური მომღერალი ძაღლი
ახალგვინეური მომღერალი ძაღლი (Anjing menyanyi New Guinea) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ახალ გვინეაში უძველეს ხანაში.
ეს ძაღლი 10-15 ათასი წლის წინ აზიატური მგლის მოშინაურების შედეგად გაჩენილი უძველესი ცხოველების ახლო ნათესავია. XIX საუკუნეში მკვლევარებმა აღწერეს ახალი გვინეის სოფლებში მცხოვრები ძაღლები: ზოგან ძაღლები ძალიან უყვარდათ, ზოგან კი არც ისე კარგად ექცეოდნენ. XX საუკუნის დასაწყისისთვის ჩამოყვანილ ძაღლებთან შეჯვარების გამო ახალგვინეური ძაღლი თითქმის მთლიანად განადგურდა. თუმცა, 1950-იან წლებში, სამხრეთის მთების მდელოებზე დაიჭირეს ორი წმინდასისხლიანი ძაღლი და სიდნეის ზოოპარკში გააგზავნეს. 1970-იან წლებში ძაღლების კიდევ ერთი წყვილი დაიჭირეს ინდონეზიის შემადგენლობაში შემავალ ახალგვინეურ პროვინცია ირან ჯაიაში. ევროპასა და ამერიკაში არსებული პრაქტიკულად ყველა მომღერალი ძაღლი ამ ორი წყვილის შთამომავალია.
ამ ძაღლს ახასიათებს უნიკალური, საოცრად საწყალი, მონოტონური ყმუილი. მისი ბეწვი ჟღალის სხვადასხვა ფერისაა. მცირე ზომის, მოძრავი ყურები თვალების დონეზეა. თათებზე ბეწვი ყოველთვის თეთრია. დინგოსთან შედარებით უკეთ განვითარებული ყბები აქვს. ახალგვინეური მომღერალი ძაღლი ცუდად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, სჭირდება დიდი ფიზიკური დატვირთვა, მისი გაწვრთნა ადვილია, ვერ ეგუება სხვა ძაღლებთან ცხოვრებას, კარგად იტანს სიცხეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალ გვინეური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები კატეგორია:პრიმიტიული ძაღლები
ქართული კალიგრაფია
ქართული კალიგრაფია — ქართული ენის წერის კალიგრაფიული ხელოვნება მისი საკუთარი სამსახოვანი ქართული დამწერლობის მეშვეობით. საქართველოს გააჩნია მდიდარი კალიგრაფიული სკოლა და ტრადიცია რომელიც საუკუნეების განმავლობაში ჩამოყალიბდა. ქრისტიანობამ და ქართულზე ნათარგმნმა სასულიერო ლიტერატურამ უდიდესი როლი ითამაშა მის დახვეწაში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული კალიგრაფია
აბრეშუმის მრეწველობა
აბრეშუმის მრეწველობა — საფეიქრო მრეწველობის დარგი. აწარმოებს აბრეშუმის ქსოვილსა და ძაფს ბუნებრივი აბრეშუმისა და ქიმიური (ვისკოზის, აცეტატის, კაპრონის, ნიტრონის, ლავსანის) ბოჭკოსაგან. პირველადს ნედლეულს თანმიმდევრობით ამუშავებენ ძაფსახვევ, სართავ, საგრეხ, საქსოვ და სამღებრო-გამოსაყვან წარმოებებში, რომელთა ერთობლიობა ქმნის აბრეშუმის მრეწველობის სრულ საწარმოო ციკლს. რუსეთში აბრეშუმის მრეწველობას საფუძველი პეტრე I-ის დროს ჩაეყარა. ოქტომბრის რევოლუციამდე აბრეშუმის მრეწველობის საწარმოები თავმოყრილი იყო უმთავრესად ამიერკავკასიაში და ნაწილობრივ მოსკოვისა და ვლადიმირის გუბერნიებში.
საქართველო
საქართველოში აბრეშუმის ქსოვილების წარმოება ცნობილია უძველესი დროიდან. XIX საუკუნემდე ჩვენში ფართოდ იყო გავრცელებული აბრეშუმის ძაფის ამოხვვეის, დართვისა და ქსოვის კუსტარული წესი. ამოსახვევად გადარჩეულ პარკს მზეზე დაყრიდნენ ხოლმე, რომ შიგ ჭუპრი მოეკლათ. მერე მდუღარეში ჩაყრიდნენ ნაწილ-ნაწილ და ძაფს შულოებად ამოახვევდნენ საგანგებო ხელსაწყოზე („ელართაშე“, „ოგიდაშე“ — სამეგრელოში, „ოგვადო“ — გურიაში, „სამხელი“, „სამუხველი“ — იმერეთში), კახეთში სპეციალურ ჯარას „მანჯანიკს“ ხმარობდნენ. შულოებს ფირფიტაზე გადაახვევდნენ, ამოხვეულ ძაფს დაართავდნენ თითისტარზე, რომელსაც სიმძიმისათვის ბოლოზე ქვის კვირისტავი ჰქონდა წამოგებული. ცალწვერად დართულ ძაფს შემდეგ ისევ თითისტარზე ორწვერად ან სამწვერად შეძახავდნენ. საძახავი თითისტარი სართავზე უფრო წვრილი, გრეხილი და თხელმუცლიანი იყო, კვირისტავი ზემოდან ეკეთა. დაძახულ ძაფს მუხლებზე შულოებად ამოახვევდნენ და დასარბილებლად და გასათეთრებლად ნაცარწყალში გამოხარშავდნენ. აბრეშუმისაგან საქსოვ დაზგაზე ქსოვდნენ თავთას, მერდინს, დარაიას, ჩხირებითა და ყაისნაყებით — თავსაფრებს, წინდებს, ტოღალებს, ქისებს, ხელთათმანებს, ბადეებს და სხვა, ფირფიტებით — ჩახსაკრავებს, სახიან სარტყლებს, ყაითნებს, ჩაფარიშებს და ტანსაცმლის სხვა საოლველს. XIX საუკუნის დასაწყისიდან თანდათან გაიზარდა აბრეშუმის ნედლეულის სასაქონლო წარმოება და მისი ექსპორტი დასავლეთ ევროპასა და რუსეთში. გლეხობამ ტრადიციული აბრეშუმის ქსოვილების დამზადებას თავი დაანება და მათ ნაცვლად შემოტანილი იაფი ფაბრიკატების მოხმარებაზე გადავიდა. ამან საბოლოოდ მოშალა აბრეშუმის ქსოვილების შინამრეწველობა საქარველოში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საფეიქრო მრეწველობა კატეგორია:მეაბრეშუმეობა
აბრეშუმის რთვა
აბრეშუმის რთვა — მეაბრეშუმეობის და აბრეშუმის მრეწველობის ყველა დარგის ბოჭკოვანი ნარჩენებისაგან (წუნდებული პარკი, შავი ჩხარი, ყაჭი, ძაფის ნაწეწი და სხვა) აბრეშუმის ნართის მიღების ტექნოლოგიური პროცესი.
ნედლეულს სპეციალური მანქანებით აცლიან ჭუპრს, სხვადასხვა მინარევსა და მტვერს. შემდეგ ჭუჭყისა და სერიცინის მოსაშორებლად ხარშავენ სოდიანსა და საპნიან წყალში. გამოხარშული აბრეშუმის მასას წურავენ ცენტრიფუგაში, აშრობენ კამერაში და ჩეჩენ სპეციალური მანქანებით. ჩეჩის დროს ნედლეულის გრძელი ძაფები წყდება. მათ აშტაპელებენ და ბოჭკოებს ანაწილებენ სიგრძის მიხედვით (საშუალოდ 150-250 მმ). დაჩეჩილი ნედლეული 3-4-ჯერ დაივარცხნება მრგვალსავარცხლებიან მანქანებზე და ბოჭკოები პარალელურად დალაგდება. მათგან გამოვარცხნილ ყველაზე მოკლე ბოჭკოებს დაბალი ნომრის ნართად გადაამუშავებენ. ძირითადი ნედლეული გადააქვთ სალენტე მანქანაზე, სადაც ბოჭკოები ერთიმეორეს შეევარცხნება და მიიღება ლენტები. საფთილე მანქნაზე ლენტების მრავალჯერადი შეერტებითა და გაწელვით მიღებულ მსუბუქად შეგრეხილ ფთილას სპეციალურ მანქანებზე დართვა-დაგრეხის შემდეგ ბუსუსებს შეატრუსავენ, ნამწვს აცლიან და ძაფს შულოებად ან კოჭზე ახვევენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეაბრეშუმეობა
ჰილდეგარდ ბინგენელი
ჰილდეგარდ ბინგენელი (Hildegard von Bingen, Hildegardis Bingensis; დ. 1098 — გ. 17 სექტემბერი, 1179) ასევე ცნობილი, როგორც წმინდა ჰილდეგარდა ბინგენელი, ჰილდეგარდ ფონ ბინგენი და სიბილა რაინელი — გერმანული წარმომავლობის ბენედიქტელი მონაზონი, აბატი, მწერალი, კომპოზიტორი, ფილოსოფოსი, ქრისტიანი მისტიკოსი, წინასწარმეტყველი და პოლიმათი.
ჰილდეგარდი არჩეულ იქნა მაგისტრად თავისი მიმდევარი მონაზვნების მიერ 1136 წელს. დააარსა რუპერტსბერგისა (1150) და აიბინგენის (1165) მონასტრები. მისი ჰიმნოგრაფიული თხზულება: Ordo Virtutum არის ლიტურგიკული დრამა და შესაძლოა, ჩვენამდე მოღწეული ამ ჟანრის უძველესი თხზულება. მას ასევე დაწერილი აქვს თეოლოგიური, ბოტანიკური და სამედიცინო შრომები, ისევე როგორც წერილები, ლიტურგიკული ჰიმნები და ლექსები. მასვე მიეწერება დაფარული ენის Lingua Ignota (ქართ. უცნობი ენა) შემუშავება.
წმინდანად არის გამოცხადებული რომის კათოლიკე ეკლესიის სხვადასხვა განშტოების მიერ. ზოგიერთი სამრევლოსა და სააბატოს ტრადიციით წმინდანად მოიხსენიება. 2012 წლის 7 ოქტომბერს რომის პაპმა ბენედიქტე XVI-მ ჰილდეგარდ ბინგენელი ეკლესიის მასწავლებლად (ლათ. Doctor Ecclesiae) გამოაცხადა.
ბიოგრაფია
ჰილდეგარდა დაიბადა 1098 წლის მახლობლად, თუმცა ზუსტი თარიღი უცნობია. მისი მშობლები მეშტილდ (ზოგიერთი ცნობით – მატილდა ) მერქსჰაიმ-ნაჰეტი და ჰილდებერტ ბერმერშაიმელი აზნაურები იყვნენ. არსებობს ცნობები, რომ ჰილდეგარდა შეიძლება ყოფილიყო გამოჩენილი ოჯახიდან, რომლის შთამომავლები ამჟამად სალმის დიდგვაროვნები არიან. მამა, ჰილდებერტი, იყო ჯარისკაცი, რომელიც მსახურობდა მეგინჰარდთან, სპანჰაიმის გრაფთან.
დაბადებიდან სუსტი ჯანმრთელობის მქონე, ოჯახის მეათე და ყველაზე უმცროსი შვილი იყო, მიუხედავად იმისა, რომ ჩანაწერები მხოლოდ მის შვიდ უფროს და-ძმას ასახელებს. თავის „ცხოვრებაში“ ჰილდეგარდი აღნიშნავს, რომ წინასწარმეტყველების ნიჭი სამი წლის ასაკიდან ჰქონდა და მშობლებს უყვებოდა თავის ხილვებს. ამის საფუძველზე რვა წლის ასაკში ოჯახმა გაგზავნა ჰილდეგარდი მონასტერში საღვთო წერილის შესასაწავლად.
მისი ეს ნიჭი საკმაოდ გვიან იქნა აღიარებული ეკლესიის მიერ. ტრიერში 1147 წლის ნოემბრისა და 1148 წლის თებერვლის შუალედში წარმართულ სინოდის კრებაზე პაპმა ევგენიუსმა შეიტყო ჰილდეგარდის ნაწერების შესახებ და მიიჩნია, რომ ისინი სულიწმინდისგან იყო მომდინარე.
სამონასტრო ცხოვრება
მინი|ჰილდეგარდ ბინგენელი მონასტრის მონაზვნებთან ერთად რვა წლის ასაკში ჰილდეგარდა მაინჰარდის გრაფის დის, დისიბოდის მონასტრის აბატის, იუტას, მფარველობის ქვეშ აგრძელებს ცხოვრებას. აქ ეუფლება იგი ლათინურად კითხვასა და ლოცვას. მონაზვნად აღიკვეცა 14 წლის ასაკში. იუტას გარდაცვალების შემდგომ მონასტრის დებმა ჰილდეგარდას სთხოვეს მონასტრის წინამძღოლობა, თუმცა ორმოცდაათ მონაზონ ქალთან ერთად იგი საცხოვრებლად რუპერსბერგში გადადის, ბინგენის მახლობლად, მდინარე რაინის მარცხენა მხარეს. ამ გადაწყვეტილებას უარყოფითად შეხვდა მონასტრის აბატი. ამის მიუხედავად არქიეპისკოპოს ჰენრი I მაინზელი ამ იდეის განხორციელების ნებას რთავს ჰილდეგარდს და უთმობს ტერიტორიებს მონასტრის ასაშენებლად. ჰერცოგ ბერნარდ ჰილდესჰაიმთან გადატანილი არაერთი ძნელბედობის შემდეგ თვრამეტ ქალთან ერთად სახლდება ახალ ადგილას 1147 წელს.
1165 წლისთვის ჰილდეგარდმა დააარსა სხვა დედათა მონასტერი აიბინგენში, მდინარე რაინის მარჯვენა მხარეს, სადაც მოწესე დედები მანამდეც ცხოვრობდნენ 1148 წლიდან, თუმცა მათი კომუნა წარმატებით არ გამოირჩეოდა.
1179 წლის 17 სექტემბერს ჰილდეგარდი გარდაიცვალა. მონასტრის დები აღწერდნენ, რომ ცაზე იხილეს სინათლის ორი ნაკადი და ნათლის ჯვარი, რომელიც ადგა წმინდანის ოთახს გარდაცვალებისას.
Vita Sanctae Hildegardis
ჰილდეგარდის „ცხოვრება“ აღწერა თეოდორიკ ეჰტერნახმა ჰილდეგარდის გარდაცვალების შედეგ. მან თავი მოუყარა მცირე მოცულობის თხზულებებს წმინდანის ცხოვრების შესახებ (Libellus, მცირე წიგნი ). ეს ნაწერები, თავის მხრივ, წარმოადგენდა გოტფრეი დისიბოდენბერგელის შრომების ნაწილს. აღსანიშნავია, რომ მანამ გარდაიცვალა გოტფრეი, სანამ ბოლომდე მიიყვანდა წმინდანის ცხოვრების აღწერას. გოტფრეის გარდაცვალების შემდგომ ჟილბერტ ჟემბლერი მოიწვიეს „ცხოვრების“ დასასრულებლად, თუმცა მას თავის მონასტერში მოუწია დაბრუნება დაწყებული საქმის დასრულებამდე. თეოდორიკმა გამოიყენა ჟილბერტის წყაროები და ამით დაასრულა კიდეც მისი „ჰილდეგარდის ცხოვრება“ (Vita Sanctae Hildegardis).
შრომები
მინი|ადამიანი, როგორც სამყაროს ნაწილი, მინიატურა ჰილდეგარდის თხზულებიდან Liber Divinorum Operum, I.2. Lucca, MS 1942, მე-13 საუკუნის ხელნაწერი|მარცხნივ ჰილდეგარდის შემოქმედებიდან დიდი მნიშვნელობა ენიჭება „მჭვრეტელობითი თეოლოგიის“ სამ დიდ ტომს. განსაკუთრებულია მისი, როგორც ჰიმნოგრაფის როლი ლიტურგიკული ჰიმნების ტექსტობრივი და მუსიკალური დამუშავების პროცესში. მანვე დაწერა ეთიკური თხზულება Ordo Virtutum, რაც წარმოადგენს მისი, როგორც თეოლოგისა და ფილოსოფოსის, ერთ-ერთ მთავარ თხზულებას.
დღემდე მოღწეულია მისი 400-მდე წერილი, რომელიც დაგზავნილი აქვს როგორც იმერატორებთან და რომის პაპებთან, ისე — აბატებთან. ამაში შედის ქადაგებები 1160-იანი წლებიდან 1170 წლამდე. ჰილდეგარდმა, პრაქტიკული საჭროებებიდან გამომდინარე, შეადგინა სამედიცინო ტრაქტატების ორი დიდი ტომი. მანვე შეიმუშავა გამოგონილი ენა, რომელსაც Lingua ignota, ანუ „უცნობი ენა“ ეწოდება. მასვე მიეწერება უამრავი მცირე ზომის თხზულება, როგორიცაა: სახარების კომენტარები და ორი ჰაგიოგრაფიული ძეგლი: „წმინდა აღმსარებელ რუპერტელთა ცხოვრება“ (ლათ. Vita Sancti Rupperti Confessoris) და „წმინდა დისიბოდელ ეპისკოპოსთა ცხოვრება“ (ლათ. Vita Sancti Dysibodi Episcopi) .
მჭვრეტელობითი თეოლოგია
ჰილდეგარდის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი თხზულებაა მჭვრეტელობითი თეოლოგიის სამტომეული: Scivias (1142-1151), Liber Vitae Meritorum („წიგნი ცხოვრების ღირსებათა“ ან „წიგნი ცხოვრების ჯილდოთა“, 1158-1163) და Liber Divinorum Operum („წიგნი ღვთაებრივ შრომათა“, ასევე ცნობილი როგორც De operatione Dei („ღმრთის ქმედებათა შესახებ“, 1163/4–1172 ან 1174). ამ შრომებში ჰილდეგარდი პირველად აღწერს თითოეულ ხილვას, რომლის დეტალები ხშირად უცნაური და ენიგმურია; და შემდეგ განმარტავს მათ თეოლოგიურ შინაარსს „ცხოველი ნათლის ხმის“ სიტყვებით.
Scivias
მინი|ეკლესია, როგორც ქრისტეს სძალი და ნათელღებულ მორწმუნეთა დედა. მინიატურა ხელნაწერიდან: Scivias II.3, fol. 51r, რუპერტსბერგის ხელნაწერის ფაქსიმილე (მე-20 საუკუნის), 1165–1180 წწ.ჰილდეგარდის პირველი თხზულება Scivias („შეიცან გზანი“), ან სრული სახელწოდებით Scito vias Domini („შეიცან გზანი უფლისანი“), მოიცავს თავისი პირველი ღვთისმიერი ხილვების აღწერას, რისი წერაც 1142 წელს, ორმოცდასამი წლის ასაკში დაიწყო. დაყოფილია სამ არათანაბარ ნაწილად. პირველი ნაწილი (ექვსი ხილვა) გადმოგვცემს ღმერთის შემოქმედების რიგს: შესაქმე, ადამისა და ევას ცოდვით დაცემა, სამყაროს სტრუქტურა (აღწერილია, „კვერცხის“ მაგალითით), სხეულსა და სულს შორის ურთიერთობა, ღმერთის ურთიერთობა თავის ხალხთან სინაგოგაში და ანგელოზთა გუნდები. ამ თხზულებაში იგი საუბრობს კოსმოლოგიაზე, განმარტავს ფიზიკური სამყაროს მოქმედებას რელიგიური ალეგორიულობით, რაც, თავის მხრივ, ბერძნულ ტრადიციას ეფუძნება. ჰილდეგარდი დედამიწას წარმოსახავს სფეროდ, რომელიც შედგება ოთხი ფიზიკური ელემენტისგან: ქარი, ცეცხლი, ჰაერი და წყალი. სამყაროს აღწერს, როგორც ნაჭუჭით შემოფარგლულ სივრცეს, რომელსაც წყლისა და ჰაერის ფენები აკრავს გარშემო. ვარსკვლავები, მთვარე და სხვა პლანეტები შედგება წმინდა აირისგან (purus aether) და დეტერმინირებულია სამყაროში, ხოლო ქარების მეშვეობით მოძრაობს ღრუბლები და იცვლება სეზონები დედამიწაზე.
მეორე ნაწილი (შვიდი ხილვა) აღწერს გამოსყიდვის წესს: ქრისტეს (როგორც ცოდვებისგან გამომსყიდველის) მოსვლა, სამება, ეკლესია (როგორც ქრისტეს სძალი და მორწმუნე ადამიანის დედა ნათლისღებისა და გამოსყიდვისას), ეკლესიის წესები, ქრისტეს მსხვერპლად შეწირვა ჯვარზე, ევქარისტია და ეშმაკთან ბრძოლა. მესამე ნაწილი (ცამეტი ხილვა) უმეტესად ალეგორიული ხასიათისაა და კაცობრიობის მონობისგან გამოსვლას შეეხება. თხზულება სრულდება ზეცის სიმფონიით, ჰილდეგარდის ადრეული მუსიკალური კომპოზიციით.
გარდაცვალებამდე ჰილდეგარდმა მონასტერში შეასრულა ამ თხზულებისთვის ხელნაწერი წიგნი, რომელიც ჭარბად იყო დასურათებული და გამშვენებული (რუპერტსბერგის ხელნაწერი, Rupertsberg Codex). ხელნაწერი მოღწეულია ფაქსიმილეს სახით, დედანი კი 1945 წელს დრეზდენში გადატანის დროს დაიკარგა.
ტურაკო
ტურაკო, ბანანიჭამია (Tauraco) — ფრინველთა გვარი ტურაკოსებრთა ოჯახისა. მოიცავს 14 სახეობას. გავრცელებულნი არიან აფრიკის ტყეებსა და სავანებში. გრძელკუდა ფრინველებია, მათი სხეულის სიგრძეა 35–45 სმ. ახასიათებთ ბუმბულისაგან წარმოქმნილი ქოჩორი თავზე. ფერად ლითონისმაგვარი მწვანე და ცისფრები არიან. დედლები მამლებისაგან არც ფერით და არც ზომებით არ განსხვავდებიან. საფრენი ბუმბული ხშირად მუქი წითელია. გამრავლების პერიოდში მამლები ქუჩრისა და საფრენი ბუმბულის დემონსტრაციით ცდილობენ დედლების მოხიბვლას. ინკუბაცია გრძელდება 3 კვირამდე, კრუხობს ორივე მშობელი და ბარტყების აღზრდაშიც თანაბრად მონაწილეობენ. იკვებებიან ახალგაზრდა ყლორტებით, მწერებით, კენკრითა და ხილით.
ჰილდეგარდ ბინგენელი
მუსიკა და ჰიმნები
ჰილდეგარდის ყველაზე ცნობილი ჰიმნოგრაფიული კრებულია Ordo Virtutum, ეთიკური ჟანრის საგალობელი. დრამა შედგება მონოფონური მელოდიებისაგან, რომლის პერსონაჟები არიან ადამიანის სული და თექვსმეტი სათნოება. დიალოგებს შორის ჩართულია ეშმაკის ფრაზები. მეცნიერები ვარაუდობენ, რომ ეშმაკის როლს ასრულებდა ვოლმარი, ხოლო ადამიანის სულისა და სათნოებების — მონასტრის დები. ამიას გარდა, ჰილდეგარდს ეკუთვნის ბევრი სხვა ლიტურგიკული ჰიმნი-საგალობელი, რომლებიც თავმოყრილია სახელის: „ზეციური გამოცხადების ჰარმონიული სიმფონია“ ქვეშ. ჰილდეგარდი წერდა გრიგორიანულ მონოფონურ მუსიკას, თუმცა ზოგიერთი მკვლევარი მიუთითებს საგალობლის შესრულებისა და აგებულების ძირეულ გადახვევებზეც.
მუსიკალური თხზულებები შემონახულია შუა საუკუნეების პერიოდის ორი ხელნაწერი წიგნით: დენდერმონდე (1175) და ე.წ. რიზენკოდექსი (1190). საგალობლები ჩაწერილია გოთიკური სანოტო სისტემით. მისი თხზულებები გამოცემულია „პატროლოგია ლატინას “ სერიით, რომლის ტომის რედაქტორია ჟან-ბაპტისტ პიტრა.
ორიგინალური ენა და ანბანი (Lingua Ignota et Scripta Ignota)
ჰილდეგარდმა შეიმუშავა ალტერნატიული ენა, რომელსაც მისტიკური მიზნებისთვის იყენებდა. ამ ენის ჩასაწერად შექმნა 23 გრაფემა სახელწოდებით litterae ignotae. შემონახულია ორ ხელნაწერში: ვიეზბადენის ხელნაწერი წიგნი და ბერლინი MS (Lat. Quart. 4° 674), იგივე რაც ჩელტენჰამის ხელნაწერი წიგნი (Codex Cheltenhamensis). დაფარული ენის გლოსარიუმი შეიცავს 1011 სიტყვას, ლათინურ ენაზე, თუმცა ასევე გვხვდება გერმანულენოვანი გლოსებიც:მინი|ჰილდეგარდ ბინგენელის მიერ შემუშავებული ანბანი, უცნობი დამწერლობა (Litterae ignotae), რომელსაც იყენებდა თავის მიერ შემუშავებული ენისთვის უცნობი ენა (Lingua Ignota), Riesencodex, fl. 464v.
შრომების ჩამონათვალი
მინი|კოსმოსის სტრუქტურა და აგებულება, მინიატურა თხზულებიდან Scivias მისტიკა და თეოლოგია ბუნებისმეტყველება
Liber subtilitatum diversarum naturarum creaturarum – წიგნი ბუნების სხვადასხვა ქმნილების შინაგანი არსის შესახებ: მუსიკა და პოეზია სხვადასხვა
ხელნაწერები
მარცხნივ|მინი|რიეზენკოდექსი (Wiesbaden Codex) ჰილდეგარდის ცხოვრების განმავლობაში შეიქმნა რამდენიმე ხელნაწერი წიგნი, მათგან უმეტესი ნაწილი უშუალოდ მისი ზედამხედველობითა და რედაქციით. ეს მოიცავს რუპერტსბერგის ხელნაწერ წიგნს (დაიკარგა 1945 წელს) და შემონახულია მხოლოდ შავ-თეთრი ფოტოპირები.
დენდერმონდის ხელნაწერი (Dendermonde Codex), რომელშიც დაცულია მისი ორიგინალური ჰიმნოგრაფიული ტექსტები სახელწოდებით:„ზეციური გამოცხადების ჰარმონიული სიმფონია“ („Symphonia harmoniae caelestium revelationum“). გადაწერილია 1175/ 1176 წელს რუპერსბერგის სკრიპტორიუმში ჰილდეგარდის უშუალო ზედამხედველობით და უსახსოვრა ვილერის მონასტრის მამებს. შეიცავს ლიტურგიკული წრის საკითხავებს თანდართული ანტიფონებით, ჰიმნებსა და მარხვის თითოეული დღის შესაბამის განმარტებებს. მიუხედავად იმისა, რომ ხელნაწერს რამდენიმე ფურცელი აკლია, საკმაოდ კარგად არის შენახული.
გენტის ხელნაწერი, რომელშიც შესულია თეოლოგიური თხზულებები „წიგნი ღვთაებრივ შრომათა“ (ლათ. Liber Divinorum Operum); ყველაზე მნიშვნელოვანი ხელნაწერია უშუალოდ ჰილდეგარდის ხელიდან გამოსული კრებული, ვაიზბადენის ხელნაწერი წიგნი (Wiesbaden Codex), იგივე რიეზენკოდექსი, ანუ „უზარმაზარი ხელნაწერი “, რომელშიც თავი მოუყარა თავის ბოლოდროინდელ თხზულებებს. მასში არ არის შესული მხოლოდ სამედიცინო შრომები და ტრაქტატები, რამდენადაც მას არასდროს ჰქონია დასრულებული სახე.
თანამედროვე რეცეფცია
ბოლო რამდენიმე ათეული წლის განმავლობაში ჰილდეგარდის, როგორც ლიდერი ქალის, პერსონა სოციალური მეცნიერებებისა და ფილოსოფიის აქტუალური განხილვის საგანს წარმოადგენს. მათი დასკვნები ძირითადად გამოტანილია როგორც ჰილდეგარდის ცხოვრებაზე, ისე - მის თეოლოგიურ შრომებზე დაყრდნობით. წყაროების მიხედვით რამდენიმე მნიშვნელოვან თეზას წამოსწევენ წინ გენდერის მკვლევრები. ჰილდეგარდი თავის თხზულებებში წერს:
ლიტერატურა
კრიტიკული გამოცემები წერილები
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1098 კატეგორია:გარდაცვლილი 1179 კატეგორია:გერმანელი მწერლები კატეგორია:გერმანელი თეოლოგები კატეგორია:გერმანელი ფილოსოფოსები კატეგორია:კათოლიკე ეკლესიის მასწავლებლები კატეგორია:მე-12 საუკუნის ქრისტიანები კატეგორია:მე-12 საუკუნის კომპოზიტორები კატეგორია:მე-12 საუკუნის გერმანელი მწერლები კატეგორია:შუა საუკუნეების ქალი მწერლები კატეგორია:მე-12 საუკუნის გერმანელები კატეგორია:მე-12 საუკუნის მეცნიერები კატეგორია:მე-12 საუკუნის ფილოსოფოსები კატეგორია:მე-12 საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:ანგლიკანი წმინდანები კატეგორია:ჰიმნოგრაფია კატეგორია:შუა საუკუნეების კომპოზიტორები კატეგორია:შუა საუკუნეების ქალი კომპოზიტორები კატეგორია:ჰიმნოგრაფები კატეგორია:შუა საუკუნეების ჰიმნოგრაფები კატეგორია:კათოლიკე წმინდანები კატეგორია:შუასაუკუნეების ქრისტიანები
რეინა-მერსედესი (ისაბელა)
რეინა-მერსედესი (ოფიციალურად რეინა-მერსედესის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Reina Mercedes) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 900 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ისაბელას მუნიციპალიტეტები
ორისი
ისტორია
კომპანია „ორისი“ დაარსდა 1992 წელს. იგი კომპიუტერული პროგრამების წარმოების სფეროში და წარმოებული პროდუქტების მრავალფეროვნებით ლიდერთა რიცხვში შედის.
კომპანია უზრუნველყოფს ორგანიზაციებისათვის საფინანსო და სამეურნეო საქმიანობის პროგრამული უზრუნველყოფის დამუშავებასა და კომპლექსურ მომსახურებას.
კომპანიის მიერ შექმნილი პროგრამული სისტემებია:
კომპანიის მიერ შექმნილი პროდუქტები გამოირჩევა მოქნილობით, რაც საშუალებას აძლევს მომხმარებელს ერთი მხრივ, მარტივად გადაწყვიტონ მათთვის კარგად ცნობილი სტანდარტული ამოცანები და მეორე მხრივ დღევანდელ სწრაფად ცვალებად გარემოში ადვილად შექმნან არატიპიური ამოცანები პროგრამირების პროფესიონალური ცოდნის გარეშე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბუღალტრო პროგრამები კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
სიღნაღის კოშკი-სამრეკლო
სიღნაღის კოშკი-სამრეკლო - ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი. მდებარეობს კახეთში, სიღნაღის მუნიციპალიტეტში.
ქალაქი
ქალაქი სიღნაღი საქართველოს ერთ-ერთი ულამაზესი ქალაქია, რომლის მომხიბვლელობას განაპირობებს, როგორც მისი დროთა განმავლობაში ჩამოყალიბებული ხუროთმოძღვრული სახე, ისევე ბუნებრივი მდებარეობა: ქალაქი განლაგებულია მაღალბორცვიან ადგილას და გადაჰყურებს ალაზნის ველის გაშლილ სივრცესა და კავკასიონის ქედებს. სიღნაღი მდებარეობს ცივგომბორის ქედის ჩრდილო კალთაზე, ზღვის დონიდან 750 მ სიმაღლეზე.ქალაქის ტერიტორია 296,5 ჰექტარს მოიცავს.
სიღნაღი მისი მდებარეობის წყალობით ძირითადად როგორც ხელოსანთა და ვაჭართა ქალაქი ჩამოყალიბდა. აქ რამდენიმე სავაჭრო გზა იკვეთებოდა. ძველი საქარავნო გზა გადიოდა თბილისიდან ნუკრიანის გავლით ჰერეთისაკენ და სიღნაღიდან, ანაგის გავლით, თელავისკენ.
სიღნაღის რაიონის ტერიტორია ადრე კამბეჩოვანის სახელით იყო ცნობილი, შემდეგ მას ჴიზიყს უწოდებდნენ. კამბეჩოვანი (კამბისენე ძველ ბერძნულ წყაროებში) ძველი წელთ. მე-2-1 საუკუნეებში შედიოდა იბერიის სამეფოს შემადგენლობაში. ახალ წელთაღირცხვაში მისი ცენტრი ქალაქი ხორნაბუჯი გახდა.
დღეს სიღნაღს ხშირად ქალაქ-მუზეუმსაც უწოდებენ. ქალაქიდან იშლება არაჩვეულებრივი ხედი ალაზნის ველსა და კავკასიონის მთებზე. 2007 წელს ქალაქს ჩაუტარდა სარესტავრაციო სამუშაოები, გაიხსნა მუზეუმი და სასტუმროები.
კოშკი-სამრეკლო
კოშკი-სამრეკლო გამორჩეული არქიტექტურული ძეგლი, მიეკუთვნება XVIII–XIX საუკუნეებს, მდებარეობს  ქალაქი სიღნაღის ჩრდილოეთ ნაწილში. არის სამსართულიანი ნაგებობა. ეს კოშკი არის წმ. სტეფანეს ეკლესიის ნაწილი, რომელიც 1762 წელს აშენდა, ჩაშენებულია სიღნაღის გალავნის ყველაზე დიდ კოშკში, რომელსაც "მეფის ან ქიზიყის ბურჯს" უწოდებენ, რაც საკმაოდ უნიკალური არქიტექტურული გადაწყვეტაა. ეკლესია აგებულია ე.წ. "ქართული აგურით" (ბრტყელი აგური), რიყის ქვის მცირედი შენარევით. აგურის წყობა ეკლესიისა და კარიბჭის კამარებზე ლამაზ ორნამენტულ სახეებს ქმნის. ეკლესია საკმაოდ დაზიანებული იყო, ხოლო კარიბჭის თავზე აგებული კოშკი-სამრეკლო დაანგრიეს საბჭოთა პერიოდში.
კოშკი-სამრეკლო 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სიღნაღის ციხეს ორმოცი ჰექტარი უჭირავს. მას მეტად უსწორო გეგმა აქვს, რადგან მთების რელიეფს მიჰყვება. ყველაზე მაღალია სამხრეთის მხარე. აქედან გალავანი აღმოსავლეთითა და დასავლეთით ქედს მიჰყვება. შემდეგ ორივე მხრიდან სწრაფად ეშვება ძალიან ღრმა მერუბოანთ ხევში და იქ ერთდება.
კოშკების მეტი ნაწილი ორსართულიანი ყოფილა, საბრძოლო ბანით. ჩვეულებრივ, პირველ და მეორე სართულებს ცალ-ცალკე აქვთ ეზოდან შესასვლელი. შესასვლელებს ნახევარწრიული და ისრული ფორმის თაღები ამთავრებს. შედარებით უკეთაა შერჩენილი რამდენიმე კოშკი.
სიღნაღის ციხის გალავანი და კოშკები ნაგებია რიყის ქვით. აგური უმნიშვნელო რაოდენობითაა გამოყენებული. XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში სიღნაღის ციხე კახეთში ერთ-ერთ საიმედო და დასაყრდენ პუნქტად ითვლებოდა. მას, როგორც სიმაგრეს, არც XIX საუკუნის პირველ ხანებში დაუკარგავს თავისი მნიშვნელობა.
რესურსები ინტერნეტში
სიღნაღის კოშკი-სამრეკლო
ჩქუმის ლომისის წმინდა გიორგის სახელობის სამონასტრო კომპლექსი
ჩქუმის ლომისის წმინდა გიორგის სახელობის სამონასტრო კომპლექსი — ქართული ხუროთმოძღვრული კომპლექსი ცაგერის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ჩქუმის დასავლეთით 1 კმ-ზე.
ტაძარში უნიკალური ხატებია დაბრძანებული, რომელიც ბიზანტიური ტექნიკითაა შესრულებული.
ათონის მთაზე დაწერილი ხატები სპეციალურმა დელეგაციამ საბერძნეთიდან ჩამოიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ტალოგი
ტალოგი (Талог) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 26 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 134  კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
ალაის რაიონი
ალაის რაიონი (Алай району) — რაიონი ყირგიზეთში, ოშის ოლქში. ადმინისტრაციული ცენტრი — სოფ. გულჩა (Гүлчө).
რაიონის ფართობი უდრის 7582 კმ², რაც ოშის ოლქის მთლიანი ფართობის 26% შეადგენს.
ალაის რაიონი მდებარეობს ორი ხეობის ფარგლებში, კერძოდ ალაის და გულჩინის ხეობის. რაიონის ტერიტორიაზე, ჩინეთთან საზღვარზე, მდებარეობს სასაზღვრო გამშვები პუნქტი „ირქეშტამი“.
მოსახლეობა
საყოველათაო საკავშირო მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, 1989 წელს, ალაის რაიონის საზღვრებში (ჩონგ-ალაის რაიონის ჩათვლით, რომელიც 1959–1992 წლებში ამ რაიონის შემადგენლობაში შედიოდა) 66 858 კაცი ცხოვრობდა. 2007 წელს, რაიონის მოსახლეობამ 72 110 კაცი შეადგინა, აქედან ეთნიკურად ყირგიზებმა 71 901 კაცი (99,6 %) შეადგინეს.
დასახლებული პუნქტები
რაიონი მოიცავს 13 აულის ტიპის ოლქს, სადაც მდებარეობს 60 სასოფლო ტიპის დასახლება.
ისტორია
1928 წელს შეიქმნა ალაი-გულჩინის რაიონი. 1936 წელს შემქნილი რაიონი დაყვეს ორად — ალაის და ჩონგ-ალაის რაიონად. 1959 წელს, ორივე რაიონი ხელახლა გაამთლიანეს და დაარქვეს ალაის რაიონი.
1992 წელს, საბჭოთა კავშირის დაშლისა და ყირგიზეთის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ეს რაიონი ისევ იყოფა ორ რაიონად — აღმოსავლეთით ალაის რაიონად და დასავლეთით ჩონგ-ალაის რაიონად.
2008 წლის 5 ოქტომბერს, სოფელ ნურაში რიხტერის შკალით 8 ბალიანი მიწისძვრა მოხდა. დაიღუპა 75 ადამიანი, მათ შორის 42 ბავშვი.
სქოლიო
კატეგორია:ოშის ოლქის რაიონები კატეგორია:ყირგიზეთის რაიონები
ჟენევის კონვენციები
ჟენევის კონვენციები — ქალაქ ჟენევაში შედგენილი საერთაშორისო კანონმდებლობის ნაწილის ერთობლიობა. შედგება ოთხი ხელშეკრულებისა და დამატებით სამი პროტოკოლისგან, რომლებიც აყალიბებენ საერთაშორისო სამართლის სტანდარტებს ომში ქცევებისათვის. ტერმინი „ჟენევის კონვენცია“, როგორც წესი, მიუთითებს 1949 წლის ჟენევის კონვენციას, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შეიქმნა და განაახლა 1929 წლის ხელშეკრულების ორი კონვენცია და დაამატა კიდევ ორი ახალი კონვეცია. ჟენევის კონვენციებმა ჩამოაყალიბეს ომის პატიმრების (მშვიდობიანი მოქალაქეები და სამხედრო პერსონალი) ძირითადი უფლებები, ასევე დაჭრილების, დაავადებულებისა და მშვიდობიანი მოსახლეობის დაცვის მექანიზმები ომის პერიოდში. 1949 წლის ჟენევის კონვენციაზე ხელი მოაწერა ან რეზერვაციით მიემხრო მსოფლიოს 196 სახელმწიფო. დამატებით ჟენევის კონვენცია ასევე აძლევს უფლებებს არამეომარ ადამიანებს. რადგანაც ჟენევის კონვენცია ეხება მხოლოდ ადამიანებს ომში, მისი კონვენციები და მუხლები არ ეხება ომსა და მასში გამოყენებად იარაღებს, რომლებიც ჰააგის კონვენციების ნაწილია, ბიოლოგიურ და ქიმიურ ომს, რომლებიც ჟენევის პროტოკოლებს ეხება.
აბრეშუმის ქსოვილი
აბრეშუმის ქსოვილი — ბუნებრივი აბრეშუმის ან ქიმიური (ვისკოზური და სინთეზური) ბოჭკოს ძაფისაგან დამზადებული ქსოვილი. დანიშნულების მიხედვით შეიძლება იყოს ტექნიკური, საპარაშუტო, საწისქვილე (საცრებისათვის), სატანსაცმლე, სასარჩულე, საქოლგე, საფეხსაცმლე, გასაწყობი და სხვა. ბუნებრივი აბრეშუმის ქსოვილი ნაზი და ჰიგიენურია. ნაკლებად იჭმუჭნება. ცალკე ჯგუფს შეადგენს ბუნებრივი აბრეშუმისაგან მირებული კრეპის ქსოვილები: კრეპდეშინი, კრეპჟორჟეტი, კრეპსატენი და სხვა. ვისკოზური ქსოვილები ადვილად იჭმუჭნება და ნაკლებჰიდროსკოპიულია. სინთეზური ქსოვილები (კაპრონი, დედერონი და სხვა) ძალიან გამძლეა, არ იჭმუჭნება, მაგრამ მეტად დაბალი ჰიდროსკოპიულობით ხასიათდება. არის აგრეთვე ხაოიანი აბრეშუმის ქსოვილები: ხავერდი, პლუში და სხვა.
ჟენევის კონვენციები
ისტორია
შვეიცარიელი ბიზნესმენი ანრი დიუნანი ეწვია ავსტრია-იტალია-საფრანგეთის ომის სოლფერინოს ბრძოლაში დაჭრილ სამხედროებს 1859 წელს. ის შოკში ჩავარდა სამედიცინო დაწესებულებების, პერსონალისა და დახმარების ნაკლებობით რომლებიც ამ სამხედროების დახმარებას შეძლებდნენ. შედეგად დიუნანმა დაწერა წიგნი „მოგონებები სოლფერინოზე“ 1862 წელს ომის საშინელებებზე. ანრი დიუნანს მისმა ომის გამოცდილებებმა მისცა ინსპირაცია წამოეყენებინა: ამ შემოთავაზებებმა გამოიწვია წითელი ჯვრისა და შემდეგ წითელი ნახევარმთვარის საერთაშორისო მოძრაობები ს ჩამოყალიბება და 1864 წლის ჟენევის კონვენცია, პირველი საერთაშორისო ხელშეკრულება, რომელიც ფარავდა ომში დაჭრილი და დაავადებული სამხედროების დახმარებას. 1864 წლის 22 აგვისტოს, შვეიცარიის მთავრობამ მოიწვია ყველა ევროპული სახელმწიფოს მთავრობები, აშშ-ს, მექსიკისა და ბრაზილიის ჩათვლით, რათა დასწრებოდნენ ოფიციალურ დიპლომატიურ კონფერენციას. საბოლოოდ 16 სახელმწიფოს ჯამში 26 დელეგატი ჩავიდა ჟენევაში. 1864 წლის 22 აგვისტოს, კონფერენციამ მიიღო ჟენევის პირველი კონვენცია „არმიებში დაჭრილი სამხედროების მდგომარეობის გაუმჯობესების მიზნით.“ კონვენციას საერთო ჯამში ხელი მოაწერეს 12 სახელმწიფოსა და სამეფოს წარმომადგენლებმა, რომლებიც იყვნენ:
აბრეშუმის ქსოვილი
ლიტერატურა
კატეგორია:მეაბრეშუმეობა
ჟენევის კონვენციები
ისტორია
ორივე ამ მიღწევისათვის ანრი დიუნანი გახდა ნობელის პრემიის პირველი ლაურეატი მშვიდობის დარგში, 1901 წელს.
1868 წლის 20 ოქტომბერს იყო პირველი, წარუმატებელი მცდელობა გაეფართოვებინათ ჟენევის პირველი კონვენცია. „ომში დაჭრილების მდგომარეობის შესახებ არსებული მუხლების გაფართოებით.“ იყო მცდელობა მომხდარიყო 1864 წლის ჟენევის კონვენციაში მიღებული ზოგი კანონის განმარტვა და 1864 წლის ჟენევის კონვენციის საზღვაო ომზე გაფართოებაც. მუხლები ხელმოწერილი იქნა, თუმცა მისი რატიფიცირება მხოლოდ ნიდერლანდებმა და ჩრდილოეთ ამერიკის სახელმწიფოებმა მოახდინეს, და შემდგომში ნიდერლანდებმა მიატოვა შეთანხმება. საზღვაო ომის მსხვერპლების დაცვის იდეა შემდგომში რეალიზებული იქნა 1899 და 1907 წლების ჰააგის კონვენციებით.
1906 წლის ჟენევის კონვენცია
1906 წელს, 35 სახელმწიფო დაესწრო კონფერენციას, რომელიც ასევე შვეიცარიის მთავრობის მიერ იქნა მოწვეული. 1906 წლის 6 ივლისს ამ კონფერენციამ გამოიწვია „კონვენცია არმიებში დაჭრილი და დაავადებული სამხედროების მდგოამრეობის გაუმჯობესების მიზნით“, რომელმაც პირველად გააუმჯობესა 1864 წლის ჟენევის პირველი კონვენცია. ის ძალაში იყო 1970 წლამდე, როდესაც კოსტა რიკა შეუერთდა 1949 წლის ჟენევის კონვენციას.
1929 წლის ჟენევის კონვენცია
ჟენევის 1929 წლის კონფერენციის შემდეგ შეიქმნა ორი ახალი კონვენცია, რომლებსაც ხელი 1929 წლის 27 ივლისს მოეწერათ. ერთ-ერთი მათგანი, „კონვენცია არმიებში დაჭრილი და დაავადებული სამხედროების მდგოამრეობის გაუმჯობესების მიზნით“, იყო მესამე ვერსია რომელმაც ჩაანაცვლა 1864 წლის თავდაპირველი კონვენცია. ხოლო მეორე მიღებული იქნა პირველი მსოფლიო ომის გამოცდილებების მიხედვით და გაამყარა ომის პატიმრების დამცველი სისტემები, რომლებიც ჰააგის კონვენციებში იქნა შექმნილი.
1949 წლის ჟენევის კონვენცია
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგი პაციფისტური ენთუზიაზმითა და ომის დამნაშავეების ნიუნბერგის პროცესებისას დასჯით ინსპირირებული კონფერენციების სერია შედგა 1949 წელს, რომლებმაც გაამყარეს და გააფართოვეს ჰააგის და ჟენევის კონვენციები. 1949 წელს გამოტანილი იქნა ოთხი სხვადასხვა კონვენცია:
კომენტარი
კატეგორია:ჟენევის კონვენცია კატეგორია:საერთაშორისო სამართალი
Nintendo 3DS
Nintendo 3DS ニンテンドー3DS, აბრევიატურა 3DS) — პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, რომელსაც აწარმოებს იაპონური კომპანია Nintendo. 3DS-ს შეუძლია სტერეოსკოპიური 3D ეფექტის გამოსახვა ეკრანზე 3D სათვალეებისა თუ რაიმე სახის დამატებითი აქსესუარების გარეშე. ნინტენდომ კონსოლი დაანონსა 2010 წლის მარტს და ოფიციალურად დაადასტურა 2010 წლის E3-ის-ის კონფერენციაზე . ეს არის Nintendo DS-ის მემკვიდრე და კონკურენციას უწევს PlayStation Vita-ს.
კონსოლი მომხმარებლებს სთავაზობს სიახლეებს: კომუნიკაციის სისტემები StreetPass და SpotPass, დამატებითი რეალობა, რომელიც იყენებს 3D კამერას და ასევე ვირტუალური კონსოლი, რაც იძლევა მისი წინამორბედი კონსოლების თამაშების გადმოწერისა და თამაშის საშუალებას. იგი ასევე აღჭურვილია სხვადასხვა აპლიკაციებით, მათ შორის არის: ონლაინ დისტრიბუციის მაღაზია Nintendo eShop, სოციალური ქსელი Miiverse, ინტერნეტ ბრაუზერი Netflix და ვიდეო ჰოსტინგის სერვისები, Hulu Plus და Youtube და ა.შ.
კონსოლის წარმატებამ განაპირობა მისი დიზაინის სახეცვლილება და 2012 წლის ივლისში გამოვიდა Nintendo 3D XL, რომელიც ორიგინალთან შედარებით არის ზომით ფართე და დიდი ეკრანი აქვს. 2013 წლის ოქტომბერში დასავლური ბაზრისთვის გამოიცა Nintendo 2DS, რომელსაც არ გააჩნია 3D ფუნქცია. New Nintendo 3DS-ს, გამოსული 2014 წლის ოქტომბერში, XL-ს აქვს გაუმჯობესებული პროცესორი, ანალოგის მეორე ჩხირი, დამატებითი ღილაკები, დახვეწილი კამერა და სხვა მახასიათებლები.
სქოლიო
კატეგორია:2010-იანი წლების სათამაშოები კატეგორია:მერვე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:IQue-ის კონსოლები კატეგორია:Nintendo 3DS კატეგორია:2011 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:Nintendo-ს კონსოლები
კორონავირუსის პანდემია პორტუგალიაში (2020)
ეს სტატია ასახავს პორტუგალიაში 2019–20 წლის კოროვირუსული პანდემიის გავლენას და შესაძლოა არ მოიცავდეს თანამედროვე მნიშვნელოვან პასუხებსა და ზომებს.
განგაშის დონე
2020 წლის 12 მარტს, პორტუგალიის მთავრობამ გამოაცხადა სიფრთხილის მაღალი დონე კოვიდ-19– ის გამო და იგი შეინარჩუნებს მას 9 აპრილამდე. პორტუგალია შედის შემამსუბუქებელ ფაზაში, რადგან საზოგადოების ტრანსმისია გამოვლენილია და საჭიროა უფრო მკაცრი ზომების განხორციელება.
საავადმყოფოები კოვიდ-19-ისთვის
ქვემოთ მოცემულია კოვიდ-19-ისთვის გამოყოფილი საავადმყოფოების ჩამონათვალი.
შემთხვევები
[[ფაილი:Ponto-de-situacao-atual-em-portugal-20.03.15.png|მარცხნივ|მინი| პორტუგალიის COVID-19 რუკა მოწოდებული DGS ]] 2 მარტს ორი შემთხვევა დადასტურდა  პორტუგალიაში, ორივე ქალაქ პორტოში. ერთი იყო ექიმი, რომელიც შვებულებაში იმყოფებოდა ჩრდილოეთ იტალიაში, ხოლო მეორე ესპანელი მუშა.
პორტუგალიის სამთავრობო ჯანდაცვის ორგანიზაცია, DGS, გთავაზობთ ოფიციალური სიტუაციის გრაფიკის ინტერფეისს: Ponto de situação atual em Portugal .
შემთხვევათა ქრონოლოგია
{"legends":[{"properties":{"title":{"fill":{"value":"#54595d"}},"labels":{"fill":{"value":"#54595d"}}},"stroke":"color","title":"","fill":"color"}],"scales":[{"type":"ordinal","name":"x","zero":false,"domain":{"data":"chart","field":"x"},"padding":0.2,"range":"width","nice":true},{"type":"linear","name":"y","domain":{"data":"chart","field":"y"},"zero":true,"range":"height","nice":true},{"domain":{"data":"chart","field":"series"},"type":"ordinal","name":"color","range":["#f46d43"]}],"version":2,"marks":[{"type":"rect","properties":{"hover":{"fill":{"value":"red"}},"update":{"fill":{"scale":"color","field":"series"}},"enter":{"y":{"scale":"y","field":"y"},"x":{"scale":"x","field":"x"},"y2":{"scale":"y","value":0},"width":{"scale":"x","offset":-1,"band":true},"fill":{"scale":"color","field":"series"}}},"from":{"data":"chart"}},{"type":"text","properties":{"enter":{"baseline":{"value":"middle"},"align":{"value":"right"},"text":{"field":"y"},"y":{"scale":"y","offset":4,"field":"y"},"dy":{"scale":"x","mult":0.5,"band":true},"x":{"scale":"x","field":"x"},"angle":{"value":-90},"fontSize":{"value":11},"fill":{"value":"white"}}},"from":{"data":"chart"}}],"height":200,"axes":[{"type":"x","title":"Date","scale":"x","properties":{"title":{"fill":{"value":"#54595d"}},"grid":{"stroke":{"value":"#54595d"}},"ticks":{"stroke":{"value":"#54595d"}},"axis":{"strokeWidth":{"value":2},"stroke":{"value":"#54595d"}},"labels":{"align":{"value":"right"},"angle":{"value":-40},"fill":{"value":"#54595d"}}},"grid":true},{"type":"y","title":"New cases","scale":"y","format":"d","properties":{"title":{"fill":{"value":"#54595d"}},"grid":{"stroke":{"value":"#54595d"}},"ticks":{"stroke":{"value":"#54595d"}},"axis":{"strokeWidth":{"value":2},"stroke":{"value":"#54595d"}},"labels":{"fill":{"value":"#54595d"}}},"grid":true}],"data":[{"format":{"parse":{"y":"integer","x":"string"},"type":"json"},"name":"chart","values":[{"y":0,"series":"New cases per day","x":"1 Mar"},{"y":2,"series":"New cases per day","x":"2 Mar"},{"y":2,"series":"New cases per day","x":"3 Mar"},{"y":2,"series":"New cases per day","x":"4 Mar"},{"y":3,"series":"New cases per day","x":"5 Mar"},{"y":4,"series":"New cases per day","x":"6 Mar"},{"y":8,"series":"New cases per day","x":"7 Mar"},{"y":9,"series":"New cases per day","x":"8 Mar"},{"y":9,"series":"New cases per day","x":"9 Mar"},{"y":2,"series":"New cases per day","x":"10 Mar"},{"y":18,"series":"New cases per day","x":"11 Mar"},{"y":19,"series":"New cases per day","x":"12 Mar"},{"y":34,"series":"New cases per day","x":"13 Mar"},{"y":57,"series":"New cases per day","x":"14 Mar"},{"y":76,"series":"New cases per day","x":"15 Mar"}]}],"width":550}
Official Nintendo Magazine
Official Nintendo Magazine (შემოკლებით ONM) — ბრიტანული და ავსტრალიური ვიდეო თამაშების ჟურნალი, რომელიც, ძირითადად, ორიენტირებული იყო Nintendo DS, Nintendo 3DS, Wii-სა და Wii U-ს კონსოლების თამაშებზე. გამომცემელი იყო კომპანია Future plc. პირველი ნომერი გამოვიდა 2006 წლის 16 თებერვალს, ხოლო უკანასკნელი ნომერი გამოიცა 2014 წლის 14 ოქტომბერს.
ისტორია
ხანდაზმული ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალის Mean Machines-ის გაყოფის შემდეგ წარმოიშვა ორი დამოუკიდებელი ჟურნალი: Mesan Machine Sega, რომელიც ორიენტირებული იყო სეგას კონსოლებზე და Nindendo Magazine System (NMS), რომელიც მოიცავდა ნინტენდოს კონსოლებს. ადრეულ წლებში ჟურნალს გამოსცემდა კომპანია EMAP Nintendo Magazine System-ის სახელწოდებით, რომელიც თავდაპირველად მოიცავდა Nintendo Entertainment System, Super Nintendo Entertainment System-სა და Game Boy-ის პლატფორმებს, ხოლო მოგვიანებით რამდენიმეჯერ შეეცვალა სახელი და დაერქვა Nintendo Magazine, Nintendo Official Magazine, ხოლო შემდეგ Nitendo Official Magazine UK. ამ სახელწოდებების ქვეშ ყოფნის პერიოდში 12 წლის განმავლობაში გამოიშვებოდა EMAP-ის მეშვეობით, მანამდე სანამ საიტი არ შეიძინა კომპანია Future plc.-მა. იმ მომენტიდან მოყოლებული ჟურნალი გამოდიოდა დიდ ბრიტანეთში Official Nintendo Mgazine-ის სახელწოდებით. პირველი ნომერი Future plc-ის მიერ გამოიშვა 2006 წლის თებერვალს. 2008 წლიდან ჟურნალი გამოდიოდა ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში ..
უკანასაკნელი ნომერი ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში გამოიცა 2013 წლის დეკემბერს. ხოლო ბრიტანული ვერსია დაიხურა 114 ნომრის გამოსვლის შემდეგ, 2014 წლის 14 ოქტომბერს.
შეფასების სისტემა
ჟურნალი იყენებდა პროცენტული შეფასების სისტემას:
ჟურნალის ისტორიაში ყველაზე მაღალი ქულები 98 % მიენიჭათ The Legend of Zelda: Ocarina Of Time 3D-სა და The Legend of Zelda: Skyward Sword-ს. Super Mario galaxy 2 და The Legend of Zelda: Twilight Princess ორივეს მიენიჭათ 97 %. ხოლო ყველაზე დაბალ შეფასებიანი არის DSiWare-ის თამაშები Discolight და Flashlight, რომელებმაც მიიღეს 2 და 3 %.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიური კომპიუტერული ჟურნალები კატეგორია:გაუქმებული ბრიტანული კომპიუტერული ჟურნალები კატეგორია:ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალები კატეგორია:გაუქმებული კომპიუტერული ჟურნალები კატეგორია:2006 წელს დაარსებული ჟურნალები კატეგორია:2014 წელს გაუქმებული ჟურნალები კატეგორია:ჟურნალები Nintendo-ს შესახებ კატეგორია:ვიდეო თამაშები გაერთიანებულ სამეფოში
Nintendo Gamer
Nintendo gamer იყო ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალი, რომელიც, ძირითადად, მოიცავდა ნინტენდოს ვიდეო თამაშების კონსოლებსა და პროგრამულ უზრუნველყოფას. იგი იყო მისი წინამორბედი ჟურნალების N64 Magazine-ისა და Super Play ის მემკვიდრე, რომელიც მკაცრად იცავდა მათ ტრადიციებს. ჟურნალის თავდაპირველი სახელწოდება იყო NGamer. პირველი ნომერი გამოიცა 2006 წლის 13 ივლისს. 2012 წელს შეეცვალა სახელი და დაერქვა Nintendo Gamer და გატარდა რიგი რეფორმები. 2012 წლის 7 სექტემბერს გამოვიდა ჟურნალის უკანასკნელი ნომერი.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალები კატეგორია:ყოველთვიური ბრიტანული ჟურნალები კატეგორია:გაუქმებული ბრიტანული კომპიუტერული ჟურნალები კატეგორია:2006 წელს დაარსებული ჟურნალები კატეგორია:2012 წელს გაუქმებული ჟურნალები კატეგორია:ჟურნალები Nintendo-ს შესახებ
ტაშლიკული (ასკინოს რაიონი)
ტაშლიკული  (Ташлыкүл) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 26 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 139 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
ოქროს გლობუსის მე-13 დაჯილდოება
ოქროს გლობუსის მე-13 დაჯილდოება გაიმართა 1956 წლის 23 თებერვალს. მასში 1955 წლის ფილმები მონაწილეობდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოქროს გლობუსი
კაპიტანეხო (სანტანდერი)
კაპიტანეხო (Capitanejo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.136 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 988 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 73.93 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 81 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
საჩაკის რაიონი
საჩაკის რაიონი (Distrito de Sachaca) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის არეკიპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 240 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 008 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 750 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 26.63 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:არეკიპის პროვინციის რაიონები
SpaceX Demo-2
ხომალდი საერთაშორისო კოსმოსურ სადგურს 2020 წლის 31 მაისს 14:29 UTC საათზე წარმატებით მიუერთდა, დაგეგმილზე ოდნავ ადრე. 2020 წლის 27 მაისს, მისიის გაშვების პირველი მცდელობა გაშვებამდე 16:53 წუთით ადრე, არასახარბიელო მეტეოროლოგიური მდგომარეობის გამო შეწყდა; ამინდის გაუარესების მიზეზი ტროპიკული შტორმი „ბერტა“ გახდა.
Id Software
id Software — ამერიკული ვიდეო თამაშების შემქმნელი კომპანია, რომელიც მდებარეობს რიჩარდსონში, ტეხასში. კომპანია დაფუძნებული იქნა 1991 წელს კომპანია Softdisk-ის 4 წევრის ჯონ კარმაკის, ჯონ რომეროს, ტომ ჰოლის, ადრიან კარმაკისა და ბიზნესმენ ჯეი უილბერის მიერ.
id Software-მა შეიმუშავა უამრავი ტექნოლოგიური ინოვაციები ვიდეო თამაშების განხრით PC პლატფორმისთვის (კერძოდ windows-სა და MS-DOS-ისთვის). ასევე მათ შექმნეს ისეთი ცნობილი თამაშების ფრენჩაიზები, როგორებიც არის Wolfenstein, Doom და Quake.
კომპანია, ასევე ჩართული იყო პირველი პირის მსროლელის ჟანრის თამაშების შექმნაში. Wolfenstein 3D ითვლება პირველ FPS ჟანრის თამაშად, Doom-მა პოპულარიზაცია გაუწია აღნიშნულ ჟანრს, ხოლო რაც შეეხება Quake-ს, ის არის პირველი შუტერი, რომელსაც გააჩნდა მრავალმოთამაშიანი ონლაინ რეჟიმი.
2009 წლის 24 ივნისს კომპანია შეიძინა ZeniMax-მა.
ქრისტიანია (დანია)
თავისუფალი ქალაქი ქრისტიანია, ასევე ცნობილი როგორც ქრისტიანია (Fristaden Christiania) — თვითგამოცხადებული ავტონომიური ანარქისტული დასახლება, დაახლოებით 850 დან 1000 მაცხოვრებლამდე. დასახლება გაშლილია 34 ჰექტარზე და მდებარეობს დანიის დედაქალაქ კოპენჰაგენში. 2011 წელს ეს დასახლება დროებით დაიხურა მაცხოვრებლებისთვის, დანიის მთავრობის მიერ, თუმცა მოგვიანებით ისევ გაიხსნა.
ქრისტიანია 1971 წლიდან, ანუ შექმნის დღიდან იყო სხვადასხვა დაპირისპირების და უთანხმოების მიზეზი. 2004 წლამდე აქ კანაფით ვაჭრობა არ იყო აკრძალული, თუმცა 2004 წელს დასახლებისთვის ლეგალური სტატუსის მინიჭების მოთხოვნამ გამოიწვია კონფლიქტი, რასაც შემდეგ მოჰყვა პოლიციის რეიდები და მოლაპარაკებები.
ისტორია
მინი|ქრისტიანიის ცენტრის რუკა მარცხნივ|მინი|300x300პქ|ქრისტიანიაში შესასვლელი ქრისტიანია შედგება ყოფილი სამხედრო ყაზარმებისგან და სამხედრო გამაგრებებისგან. აქ სამხედრო სიმაგრეები პირველად აშენდა 1617 წელს მეფე ქრისტიან მე-4 ის მიერ. ეს გამაგრებები მოეწყო პლაჟებსა და პატარა კუნძულებზე, რომლებიც მდებარეობდნენ კოპენჰაგენსა და კუნძულ ამაგერს შორის. მე-19 საუკუნეში დასავლეთით მდებარე თავდაცვის ზღუდეები დაანგრიეს და მხოლოდ ქრისტიანიის ტერიტორიაზე შემორჩა.
ყაზარმები, რომელიც აქ მდებარეობდა ეკუთვნოდა სამეფო არტილერიის, ლოჯისტიკურ და საინჟინრო სამხედრო ნაწილებს. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ეს ყაზარმები აღარ გამოიყენებოდა, შესაბამისად 1967-1971 წლებში ეს ტერიტორია დაიცალა.
ნაგებობები და ტერიტორიის დაცვა
მინი|შუშის სახლი ქრისტიანიაში. მსგავსი ნაგებობები გამოხატავს ქრისტიანიის თანამედროვე არქიტექტურას ანუ „არქიტექტურა აქრიტექტორების გარეშე“ 2007 წელს ეროვნული ძეგლთა დაცვის სააგენტომ დაცული სტატუსი მიანიჭა შემდეგ სამხედრო ნაგებობებს:
ქრისტიანიის დაარსება
მას შემდეგ რაც სამხედროებმა დატოვეს ეს ტერიტორია, ქრისტიანიას მხოლოდ რამდენიმე დარაჯი იცავდა, ამიტომ უსახლკარო ადამიანები ხშირად იპატრონებდნენ ცარიელ შენობებს. 1971 წლის 4 სექტემბერს, მიმდებარე ტერიტორიის მაცხოვრებლებმა ჩამოხსნეს ღობეები და ტერიტორიის ნაწილი გადააკეთეს საბავშვო სათამაშო მოედნად.
ტერიტორიის ათვისება არ იყო ორგანიზებული, თუმცა ზოგიერთი ამტკიცებს, რომ ეს ყველაფერი დაიწყო დანიის მთავრობის გასაპროტესტებლად. მაშინ კოპენჰაგენში საკმაოდ რთული იყო ხელმისაწვდომი საცხოვრებელი ადგილის შოვნა.
1971 წლის 26 სექტემბერს ქრისტიანია გამოცხადდა ღია ტერიტორიად იაკობ ლუდვიგსენის მიერ, რომელიც იყო საკმაოდ ცნობილი ჟურნალისტი. იაკობი ბეჭდავდა გაზეთ „Hovedbladet“ (მთავარი გაზეთი), რომელიც განკუთვნილი იყო და პოპულარობით სარგებლობდა ახალგაზრდებში. მან ასეთი სტატია დაწერა საკუთარ გაზეთში, სათაურით „მოქალაქეებმა დაიპყრეს აკრძალული სამხედრო ქალაქი“:
ქრისტიანია არის მიწა ახალმოსახლეებისთვის. ეს არის უზარმაზარი შესაძლებლობა რომ ავაშენოთ საზოგადეობა ახლიდან, თუმცა შევინარჩუნოთ არსებული ნაგებობები. საკუთარი ელექტრო სადგური, აბანო, გიგანტური ნაგებობა ათლეტებისთვის, სადაც ყველა მაძიებელმა შეიძლება იპოვოს სიმშვიდე და იოგა ცენტრი. დარბაზები, სადაც თეატრალურ ჯგუფებს შეუძლიათ თავი საკუთარ სახლში იგრძნონ. ეს არის ქალაქის ნაწილი, რომელიც ჩვენგან საიდუმლოდ ინახებოდა, თუმცა ეს დასრულდა.
ლუდვიგსენი ასევე არის ქრისტიანიის მისიის დოკუმენტის თანაავტორი, რომელიც ასევე 1971 შეიქმნა. მასში ეწერა:
ქრისტიანიის მიზანია რომ შეიქმნას თვითმმართველი საზოგადოება, სადაცა თითოეული ინდივიდი პასუხისმგებელია მთლიანი საზოგადოების კეთილდღეობაზე. ჩვენი საზოგადოება უნდა იყოს ეკონომიკურად დამოუკიდებელი.
1976 წლის საპროტესტო სიმღერა „I kan ikke slå os ihjel“ („ჩვენ ვერ მოგვკლავ“) გახდა ქრისტიანიის არაოფიციალური ჰიმნი.