cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვარტერეს სამურგაშევი
კარიერა
სამურგაშევი დაიბადა 1979 წლის 13 სექტემბერს დონის როსტოვში, სომხურ ოჯახში. დედამისი იმ როსტოვის ხელბურთის ნაკრების წევრი იყო, რომელმაც რუსეთის ეროვნული ჩემპიონატები მოიგო. მან ბერძნულ-რომაული სტილით ჭიდაობაში ვარჯიში 7 წლის ასაკში, სურენ კაზარიანის მეთვალყურეობის ქვეშ დაიწყო. 90-იანი წველის დასრულებისას იგი იყო რუსეთის ახალგაზრდული ეროვნული გუნდის წევრი. 1998 წელს გახდა ახალგაზრდული ევროპის ჩემპიონატის, ხოლო 1999 წელს ახალგაზრდული მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული. 1998 წელს მოიგო რუსეთის ექვსი უმაღლესი ჩემპიონატი და შემდეგ ასპარეზობა რუსეთის ეროვნულ ნაკრებში დაიწყო.
მოსკოვში გამართულ 2000 წლის ჭიდაობის მსოფლიო ჩემპიონატის მოგების შემდეგ, ასპარეზობდა 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე (სიდნეი). ოლიმპიური ტურნირის მსვლელობისას სამურგაშევმა დაამარცხა მოქმედი ოლიმპიური ჩემპიონი ვლოდზიმეშ ზავაცკი (პოლონეთი), მსოფლიო და ევროპის ჩემპიონი სერეფ ეროღლუ (თურქეთი), მსოფლიო თასის გამარჯვებული კევინ ბრაკენი (აშშ) და ევროპის ორგზის ჩემპიონი აკაკი ჩაჩუა (საქართველო). ფინალში მან დაამარცხა მოქმედი ოლიმპიური ვიცე-ჩემპიონი ხუან მარენი (კუბა) და 20 წლის ასაკში ოლიმპიური ოქროს მედალი მოიპოვა.
პირადი ცხოვრება
2012 წლის სექტემბერში სამურგაშევს მიენიჭა სომხეთის სპორტის სამინისტროს ოქროს მედალი. 2012 წლის 27 დეკემბერს, სამურგაშევმა მიიღო სომხეთის მოქალაქეობა და გახდა ორმაგი მოქალაქე პრეზიდენტ სერჟ სარქისიანის ბრძანებულებით. ვარატეს სამურგაშევმა თქვა, რომ სომხეთის მოქალაქეობის მიღება მისი ერთ-ერთი დასამახსოვრებელი გამოცდილება იყო.
2014 წელს მას მიენიჭა "ქალაქ დონის როსტოვის საპატიო მოქალაქის" წოდება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:დაბადებული 13 სექტემბერი კატეგორია:რუსი მოჭიდავეები კატეგორია:სომეხი მოჭიდავეები კატეგორია:ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავეები
სანტა-ამელია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 803 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 48.73 კმ²-ზე. ფართობი 78 045 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ანა პოპლიველი
ანა პოპლიველი (Anna Popplewell; დ. 16 დეკემბერი, 1988, ლონდონი, გაერთიანებული სამეფო ) — ინგლისელი მსახიობი. სახელი გაითქვა ფილმების სერია „ნარნიის ქრონიკებში“ შესრულებული სიუზენ პევენსისა და სერიალში „სამეფო“ შესრულებული ლედი ლოლას როლებით.
ბავშვობა, ოჯახი და განათლება
ანა პოპლიველი დაიბადა 1988 წლის 16 დეკემბერს ლონდონში. იგი არის უზენაესი მოსამართლის, ენდრიუ პოპლიველისა და მისი მეუღლის, დერმატოლოგ დებრა ლომასის სამი შვილიდან უფროსი. მას ერთი უმცროსი და და ერთი უმცროსი ძმა ჰყავს. მისი და, ლულუ პოპლიველი ასევე მსახიობია და სახელი გაითქვა ფილმ „ნამდვილ სიყვარულში“ შესრულებული დეიზის როლით. რაც შეეხება მის ძმას, ფრედი პოპლიველს, დების მსაგვას ისიც მსახიობია და ცნობილი ფილმში „პიტერ პენი“ შესრულებული მაიკლ დარლინგის როლით გახდა ცნობილი. მისი ბაბუა, ოლივერ პოპლიველი ასევე უზენაესი მოსამართლე იყო, ხოლო ბიძამისი ნიგელ პოპლიველი ცნობილი კრიკეტის მოთამაშეა.
2007 წელს ანა პოპლიველმა დაამთავრა ლონდონის ჩრდილოეთ კოლეჯიატის სკოლა და სწავლა ოქსფორდშირში, მაგდალენის უნივერსიტეტში განაგრძო ინგლისური ენისა და ლიტერატურის განხრით.
კარიერა
ანა პოპლიველის პირველი სასცენო დებიუტი ჯერ კიდევ 1998 წელს, ექვსი წლის ასაკში შედგა ფილმში „Frenchman's Creek“ შესრულებული ჰენრიეტას როლით. ამას მალევე მოჰყვა 1999 წელს ფილმში „მანსფილდის პარკი“ მიღებული ბეტსის როლი. 2000 წელს ითამაშა ფილმ „პატარა ვამპირში“, სადაც განასახიერა ანა საკვილ-ბეგი. 2001 წელს ფილმში „მე შენს გარეშე“ შეასრულა ახალგაზრდა მარინას როლი. 2002 წელს გადაიღეს სერიალ „დანიელ დერონდას“ ეპიზოდურ როლში, რასაც 2003 წელს მოჰყვა ფილმში „გოგონა იასამნისფერი საყურით“ შესრულებული მარჯის როლი.
2005 წელს ანა პოპლიველი დაამტკიცეს ფილმების სერიაში „ნარნიის ქრონიკები“, სადაც სიუზენ პევენსის როლი მიიღო. ამ როლით მან მონაწილეობა მიიღო ფილმის სამ სერიაში: „ნარნიის ქრონიკები: ლომი, ჯადოქარი და კარადა“, „ნარნიის ქრონიკები: კასპიელი პრინცი“ და „ნარნიის ქრონიკები: ცისკრის მოვაჭრის ვოიაჯერი“. ამ როლმა მას საოცარი პოპულარობა და აღიარება მოუტანა, განსაკუთრებით ბავშვებში, რის გამოც იგი სამჯერ იყო წარდგენილი „რჩეული მსახიობის“ ნომინაციაზე, რომელთაგან სიუზენ პევენსის როლით ორი მოიგო.
2013 წელს ანა დაამტკიცეს რიგით მეორე დიდ როლზე სერიალში „სამეფო“, სადაც შეასრულა ლედი ლოლას როლი. ეს სერიალი დედოფალ მარიამ სტიუარტის ცხოვრებას მოგვითხრობს, ლოლა კი მისი ერთ-ერთი ფრეილინაა, რომელიც მოგვიანებით მარიამის საქმროსთან დაწვება და უკანონო ვაჟს გააჩენს, შემდეგ კი ღალატისათვის ინგლისიში ჰკვეთენ თავს. მართალია ეს პერსონაჟი რეჟისორის გამოგონილია, თუმცა ანასათვის დიდი პოპულარობის მომტანი აღმოჩნდა. იგი სერიალის ყველა სეზონსა და ეპიზოდში თამაშობს, გარდა ბოლო სერიებისა, სადაც უკვე სიკვდილითაა დასჯილი. იგი სერიალში 2017 წლამდე თამაშობდა, გადაღებები კი ირლანდიასა და კანადაში მიმდინარეობდა.
ასევე 2017 წელს, ანამ რომანოვებზე გადაღებულ ფილმში „უკანასკნელი დაბადების დღე“ შეასრულა დიდ მთავარ ოლღა რომანოვას როლი. ამას 2019 წელს მოჰყვა სერიალში „შენ აქ ხარ“ შესრულებული ტანიას როლი.
ლევ როხლინი
ლევ როხლინი (Лев Яковлевич Рохлин; დ. 6 ივნისი, 1947, არალსკი, კიზილორდინსკის ოლქი, ყაზახეთის სსრ — გ. 3 ივლისი, 1998, სოფ. კლოკოვო, მოსკოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია) — რუსი პოლიტიკოსი და სამხედრო მოღვაწე, ფედერალური კრების სახელწიფო დუმას მეორე მოწვევის დეპუტატი, სახელმწიფო დუმას თავდაცვის კომიტეტის თავმჯდომარე (1996-1998), გენერალ-ლეიტენანტი, ჯარის მხარდასაჭერი მოძრაობის დამფუძნებელი. პრეზიდენტ ბორის ელცინის წინააღმდეგ სახელმწიფო გადატრიალების მოწყობის მცდელობის აქტიური მონაწილე.
ომი ჩეჩნეთში
1994 წლის 1 დეკემბრიდან 1995 წლის თებერვლამდე მეთაურობა 8-ე საგვარდიო საჯარო კორპუსს ჩეჩნეთში. მისი ხელმძღვანელობის ქვეშ, რუსეთის ჯარმა აიღო გროზნოს რამდენიმე რაიონი და საპრეზიდენტო სასახლე. 1995 წლის 17 იანვარს, ჩეჩენ საველე მეთაურებთან სამშვიდობო მოლაპარაკებების დაწყების და მშვიდობის დამყარების მიზნით ჩამოყალიბებულ დუეტში შევიდნენ გენერალები ლევ როხლინი და ივანე ბაბიჩევი. მოგვიანებით, როხილნმა უარი თქვა რუსეთის გმირის წოდების მიღებაზე (გროზნოს აღებისთვის მინიმალური დანაკარგებით) და განაცხადა: „სამოქალაქო ომში სამხედრო მეთუარები ვერ მიიღებენ დიდებას. ომი ჩეჩნეთში არის რუსეთის გასაჭირი და არა დიდება.
პოლიტიკური მოღვაწეობა
1995 წლის 3 სექეტმბერს პარტია „ჩვენი სახლი — რუსეთის“ მეორე ყრილობაზე დაიკავა მესამე ადგილი პარტიულ სიაში. 1995 წლის დეკემბერში ლევ როხლინი აირჩიეს რუსეთის ფედერაციის ფედერალური კრების სახელმწიფო დუმას მეორე მოწვევის დეპუტატად ამომრჩეველთა მოძრაობა „ჩვენი სახლი — რუსეთის“ ფედერალური პარტიული სიით. 1996 წლის იანვარში როხლინი გაწევრიანდა „ჩვენი სახლი — რუსეთის“ საპარლამენტო ფრაქციაში; მოგვიანებით, იგი აირჩიეს სახელმწიფო დუმას თავდაცვის კომიტეტის თავმჯდომარედ.
1997 წლის სექტემბერს დატოვა მოძრაობა „„ჩვენი სახლი — რუსეთი“.
ამის შემდეგ, 1997 წლის სექტემბერში, როხლინმა შექმნა საკუთარი პოლიტიკური მოძრაობა: „ჯარის, თავდაცვითი წარმოების და სამხედრო მეცნიერების მხარდამჭერი მოძრაობა“ (ДПА). მოძრაობის საორგანიზაციო კომიტეტში შევიდნენ თავდაცვის ყოფილი მინისტრი იგორ როდიონოვი, საჰაერო-სადესანტო ძალების ყოფილი მეთაური ვლადისლავ აჩალოვი და სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის ყოფილი ხელმძღვანელი ვლადიმერ კრიუჩკოვი.
1998 წლის 20 მაისს როხლინი ჩამოაშორეს სახელმწიფო დუმას თავდაცვის კომიტეტის თავმჯდომარეობას.
ითვლება 1997-1998 წლების ერთ-ერთ ყველაზე აქტიურ ოპოზიციურ ლიდერად. ჟურნალი „Русский репортёр“-ში ამტკიცებდნენ (როხლინის მეგობრების და თანამშრომლების სიტყვებზე დაყრდნობით), რომ გენერალი ამზადებდა შეთქმულებას რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის, ბორის ელცინის ხელისუფლებიდან გადმოგდების და ქვეყანაში სამხედრო დიქტატურის დამყარების მიზნით. .
სახელმწიფო დუმას უშიშროების კომიტეტის ხელმძღვანელის დამხმარემ, ვ. ილიუხინმა აღწერა ბორის ელცინის და მისი გარემოცვის ხელისუფლებიდან ჩამოშორების სცენარი: ტარდება მასობრივი მიტინგი, სადაც მონაწილეები ითხოვენ ძალიან არაპოპულარული პრეზიდენტისა და მთავრობის გადადგომას. გამომდინარე იქიდან, რომ ბორის ელცინს ბოლომდე ჰქონდა გადაწყვეტილი, არ დაეთმო ძალაუფლება და შეეძლო კონსტიტუციის დარღვევა და ძალის გამოყენება, მომიტინგეთათვის საფრთხის გაჩენის შემთხვევაში როხლინი აპირებდა მოსკოვში ჯარი შეეყვანა, მომიტინგეთა დაცვისთვის. გამომდინარე ელცინის პოლიტიკიდან და ჯარში მის მიერ ჩატარებული ე.წ „ჩისტკებიდან“, ბევრმა სამხედრო მეთაურმა შეატყობინა როხლინს, რომ საჭიროების შემთხვევაში, მზად იყო, მისთვის მხარი დაეჭირა. ამასთან ერთად, ელცინის წინააღმდეგ განწყობილი იყო არა მარტო რუსეთის მოსახლეობის გარკვეული ნაწილი, არამედ ოლიგარქი ვლადიმერ გუსინსკი, რომელმაც შესთავაზა როხლინს, ელცინის მკვლელობის მცდელობა დაეფინანსებინა, მაგრამ, როხლინმა იგი უარით გაისტუმრა. ალექსანდრე ლებედის ინფორმაციით, როხლინმა გამოიყენა გუსინსკის ფული საზოგადოების წარმომადგენლებთან შეხვედრისთვის და რუსეთის რეგიონებში გადაფრენისთვის. როხლინის მკვლელობამ დაანგია ელცინის ჩამოშორების გეგმები, თუმცა, 1999 წელს დუმამ სცადა პრეზიდენტისთვის იმპიჩმენტი გამოეცხადებინა (ამის გასაკეთებლად საკანონმდებლო ორგანოს 17 ხმა არ ეყო); იმპიჩმენტის მცდელობამ, სავარაუდოდ, გავლენა იქონია ელცინის გადაწყვეტილებაზე, 1999 წლის 31 დეკემბერს პრეზიდენტის პოსტიდან გადამდგარიყო.
როხლინის ახლობებლის თქმით, გენერალი იყო რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის, ბორის ელცინის წინააღმდეგ სამხედრო გადატრიალების მოწყობის მცდელობის აქტიური მონაწილე.
მკვლელობა
1998 წლის 2-3 ივლისის ღამე იპოვეს მოკლული, საკუთარ აგარაკზე, მოსკოვის ოლქის ნარო-ფომინსკის რაიონის სოფელ კლოკოვოში. ოფიციალური ვერსიის თანახმად, მძინარე გენერალს ესრონა თამარა როხლინამ (მისმა მეუღლემ). მკვლელობის მიზეზად დაასახელეს ოჯახური კონფლიქტი. დაასაფლავეს 1998 წლის 7 ივლისს ტროეკუროვსკის სასაფლაოზე.
ხსოვნა
2001 წლის 6 ივნისს მის სასაფლაოზე დაამონტაჟეს ძეგლი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1998 კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:რუსი სამხედრო მოღვაწეები
გორა სამნიფერდა
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მათეუს ჰეცენაუერი
მათეუს ჰეცენაუერი (Matthäus Hetzenauer; დ. 23 დეკემბერი, 1924 — გ. 3 ოქტომბერი, 2004) — ავსტრიელი სნაიპერი, რომელიც ნაცისტური გერმანიის ვერმახტში, აღმოსავლეთის ფრონტის მესამე სამთო დივიზიაში, მსახურობდა. მის ანგარიშზე 345 დადასტურებული ლიკვიდაციაა, აქედან ყველაზე შორ მანძილზე —1100 მეტრზე. 1945 წლის 17 აპრილს დაჯილდოვდა რკინის ჯვრის რაინდის ჯვრით. ჰეცენაუერი ვერმახტის ყველაზე შედეგიან სნაიპერად ითვლება. მესამე სამთო დივიზიაში მასთან ერთად მსახურობდა, ასევე ავსტრიელი, ვერმახტის მეორე ყველაზე შედეგიანი სნაიპერი იოზეფ ალერბერგერი.
ადრეული ცხოვრება
ჰეცენაუერი დაიბადა ავსტრიულ ტიროლში, ბრიქსენ-იმ-თალეს მუნიციპალიტეტში. ამ რეგიონში მცხოვრებ მამაკაცთა დიდი ნაწილი მონადირეობას მისდევდა და თავად მათეუსის მამაც მონადირე იყო, ამიტომ მისთვის ბავშვობიდან მოყოლებული იარაღი უცხო არ ყოფილა. იარაღმა მალე ჩაანაცვლა საბავშვო სათამაშოები. ნადირობისას მათეუსმა ისწავლა კამუფლირების ხელოვნება და ალპების რთულ რელიეფზე გადაადგილება-ორი უნარი, რომელიც მოგვიანებით ძლიერ გამოადგა. ჰეცენაუერის ბიძა იოზეფი ავსტრია-უნგრეთის არმიის ვეტერანი და არაერთი მედლით დაჯილდოვებული იყო, მათ შორის გერმანული რკინის ჯვრის ორდენით. სახლში გამოფენილი ეს მედლები ახალგაზრდა მათეუსისთვის აღმაფრთოვანებელი იყო.
სამხედრო სამსახური
ჰეცენაუერი იყენებდა Karabiner 98 k მაუზერის შაშხანას 6x ოპტიკით და Gewehr 43 ნახევრადავტომატურ შაშხანას 4x ოპტიკით. 1944 წლის 6 ნოემბერს თავის ტრავმა მიიღო არტილერიის დაბომბვის შედეგად, რისთვისაც დაჯილდოვდა დაჭრილის ორდენით. 1945 წლის 17 აპრილს კი უბოძეს რკინის ჯვრის რაინდის ჯვრის ორდენიც, შემდეგ თვეში ჰეცენაუერი საბჭოთა ჯარებს ტყვედ ჩაუვარდა. მან ხუთი წელი გაატარა საბჭოთა ტყვეთა ბანაკში.
გათავისუფლებისა და შინ დაბრუნების შემდეგ ჰეცენაუერი დურგალი გახდა, ის 79 წლის ასაკში, 2004 წელს, გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:ავსტრიელი სამხედრო მოღვაწეები
ანკარის ტერაქტი (მარტი, 2016)
ანკარის მარტის ტერაქტი (2016) (Mart 2016 Ankara saldırısı) — 2016 წლის 13 მარტს 18:45 საათზე მომხდარი ტერაქტი ანკარის ქიზილაის რაიონში, სადაც 37 ადამიანი დაიღუპა და 127 დაშავდა, აქედან 19 მძიმედ. მანქანა, დატვირთული ასაფეთქებელით, რომელშიც იმყოფებოდა თვითმკვლელი ტერორისტი, რომელიც ისახავდა მიზნად ავტობუსს, სადაც მშვიდობიანი მოქალაქეები იყვნენ, შეეჯახა ავტობუსს და აფეთქდა. ბომბი აფეთქდა ათათურქის ბულვარზე, გუვენპარკთან ახლოს, ერთ წერტილში, სადაც რამდენიმე გაჩერება იყო განთავსებული, დაზიანდა რამდენიმე შენობა და მანქანები. წინასწარი ინფორმაციით, ავტობუსი მთლიანად დაიწვა ათეულობით ავტომანქანასთან ერთად. ტერიტორიიდან მოსახლეობა შემდგომში ევაკუირებულ იქნა, შემდგომი თავდასხმების შასაძლებლობით.
თავდასხმის შემდეგ, თურქეთის ხელისუფლება დააკისრა მედიას შეზღუდვები: ჟურნალისტებმა განაცხადეს, გარკვეული სამაუწყებლო მასალა ექვემდებარება აკრძალვას, რაც მოიცავს თავდასხმის ასპექტებს, ამის შემდეგ თურქეთის სამაუწყებლო ორგანო RTÜK-მა გამოსცა აკრძალვა, რაც მოიცავს აფეთქების ასპექტებს. ანალიტიკოსებმა ასევე განაცხადეს, რომ სოციალური მედია საიტებზე, როგორიცაა Facebook და Twitter იყო "ძალიან ნელი ან ბლოკირებული" აფეთქების შემდეგ, ხოლო ამის შემდეგ სოციალური მედია თურქეთში დაიბლოკა, გამართლებით, რომ ისინი შეიცავდნენ აფეთქების გრაფიკულ გამოსახულებებს.
თურქეთის ოფიციალური პირების თქმით, ერთი ან ორი ეჭვმიტანილი, რომლებიც არიან დამნაშავეები თავდასხმაში, არიან ქურთისტანის მშრომელთა პარტიის (PKK) წევრები. თურქული გაზეთი "Sözcü" თქმით, დამნაშავე ტერაქტში არის "სეჰერ ჩაგლა დემირი", PKK-ს წევრი და ბალიქესირის უნივერსიტეტის სტუდენტი. "Sözcü" აცხადებს, რომ ვინაობა თავდასხმაში დამნაშავის "თითქმის გარკვეულია".
ისტორია
თავდასხმა მოხდა იმ დროს, როდესაც თურქეთში გაძლიერებულია უსაფრთხოების ზომები. ასევე თურქეთი არის კოალიციის წევრი ერაყის ისლამურ სახელმწიფოსთან ბრძოლის წინააღმდეგ. ასევე არის ჩართული PKK-სთან მიმდინარე კონფლიქტში ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, 2015 წლის ივლისიდან. ეს თავდასხმა იყო მესამე ანკარაში ექვსი თვის განმავლობაში, არანაკლებ ერთი თვით ადრე, 17 თებერვალს, კიდევ ერთი აფეთქება მოხდა, რისი მსხვერპლი გახდა 29 ადამიანი. იმ თავდასხმაზე პასუხისმგებლობა აიღო ქურთისტანის თავისუფლების მიმინოები.
დაზვერვა
27 თებერვალს, ანკარაში, პოლიცია ჩხრეკა ჩაატარა მანქანებში ბომბის შესაძლო აფეთქების თავიდან აცილების მიზნით ქიზილაის ტერიტორიაზე.
შეერთებული შტატების საელჩო ანკარაში ჰქონდა გაფრთხილებული თავისი მოქალაქეები შესაძლო თავდასხმის შესახებ ქალაქში წლის 11 მარტისთვის. თუმცა, გაფრთხილება ჰქონდა მითითებული "Bahçelievler"-ის ტერიტორიაზე, როგორც თავდასხმის სავარაუდო ადგილზე, რომელიც მდებარეობს ამავე რაიონში, სადაც თავდასხმა მოხდა. თურქეთის შეიარაღებული ძალების სადაზვერვო სამმართველომაც ასევე გამოაქვეყნა დოკუმენტურად "კონკრეტული გაფრთხილება შესაძლო ტერაქტის შესახებ ანკარაში".
შედეგად
თავდასხმის შემდეგ, ცხრა "F-16" და ოთხი "F-4" თურქეთის საჰაერო ძალების ბომბდაშენმა დაარბია PKK-ს 18 პოზიცია ერაყის ქურთისტანში. დააკავეს PKK-ს 36 ეჭვმიტანილი წევრი, 45 სხვადასხვა ოპერაციების დროს ადანის პროვინციაში. საერთო ჯამში, 79 ადამიანი დააპატიმრეს მთელი ქვეყნის მასშტაბით.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ტერორისტული აქტები კატეგორია:ტერორისტული აქტები ანკარაში
აიუროკა
აიუროკა (Aiuruoca) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 989 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანდრელანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 162 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.48 კმ²-ზე. ფართობი 649 680 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჰარბორ-აილენდი (ბაჰამის კუნძულები)
250px|მინიატიურა|რაიონის მდებარეობა ჰარბორ-აილენდი (Harbour Island) — ბაჰამის კუნძულების ერთ-ერთი კუნძული და ადმინისტრაციული რაიონი. მდებარეობს კუნძულ ელიუთერის ჩრდილო-აღმოსავლეთ სანაპიროსთან. კუნძულის ერთადერთი ქალაქია დანმორ-ტაუნი, რომელსაც სახელი ეწოდა 1786-1798 წლებში ბაჰამის კუნძულების გუბერნატორისა და დანმორის მე-4 გრაფის ჯონ მიურეის პატივსაცემად; მას ჰარბორ-აილენდზე საზაფხულო რეზიდენცია ჰქონდა.
ჰარბორ-აილენდი ცნობილია ვარდისფერ ქვიშიანი პლაჟებით, რომელიც აღმოსავლეთ სანაპიროზეა წარმოდგენილი. კუნძული პოპულარული დასასვენებელი ადგილია ამერიკელებისათვის. ფერად-ფერადია კუნძულის არქიტექტურა, რომელიც ახალი ინგლისის სტილშია გადაწყვეტილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაჰამის კუნძულები კატეგორია:ბაჰამის კუნძულების რაიონები
შოთლანლი (აღდამი)
შოთლანლი  (Şotlanlı, Շոթլանլը) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
რუისპირის მარიამწმინდის ეკლესია
რუისპირის მარიამწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ რუისპირის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთით, 1 კილომეტრზე. სავარაუდოდ, განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზული ტიპისაა (7 x 5,6 მ), ნაგებია რიყის ქვით, გარეთა კედლების წყობში ალაგ-ალაგ, მოზდილი, არაწესიერი ფორმის, ნატეხი ქვებია ჩართული. წყობა ირეგულარულია. დაზიანებულია: ჩაქცეულია კამარა, მონგრეულია კუთხეების დიდი ნაწილი და დასავლეთ კედლის ფრონტონის წვერი. ფასადებზე ალაგ-ალაგ ჩამოცვენილია საპირე ქვები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჯადოქრის მოწაფე
ჯადოქრის მოწაფე (The Spook's Apprentice) — მწერალ ჯოზეფ დილეინის წიგნი, რომელიც გამოიცა 2004 წელს. ამ რომანმა სათავე დაუდო „The Wardstone Chronicles“ წიგნების სერიას. მოცემული წიგნის მოტივებით 2014 წელს გადაიღეს ფილმი „მეშვიდე შვილი “.
სიუჟეტი
წიგნი მოგვითხრობს ტომას უორდის შესახებ. თავისი თანატოლების მსგავსად ტომასი ჩვეულებრივი მოზარდი ბიჭი არ არის. ის არის მეშვიდე შვილის მეშვიდე შვილი და სწორედ ეს აძლევს მას საშუალებას ისწავლოს ბრძოლა ბნელი ძალების წინააღმდეგ და გახდეს ჯადოქარი. ყველაზე უსიამოვნო ამაში ის არის, რომ მართლია, ხალხში, ჯოდოქრებს პატივს სცემენ, თუმცა ყოველთვის ცდილობენ თავი აარიდონ მათ. ჯადოქარი განწირულია მარტოობისთვის. მაგრამ აუცილებელია, რომ ვინმემ დაიცვას დედამიწა ავი სულებისგან.
ტომას უორდი ცხოვრობს პატარა სოფელში, ლანკაშირის საგრაფოში. ვინაიდან რადგან მას აკისრია ასეთი რთული მისია, მშობლები მას აგზავნიან ჯადოქარ ჯონ გრეგორისთან სასწავლებლად. ჯადოქრის სხვა მოწაფეებმა ვერ დაასრულეს სწავლა, იმიტომ, რომ ბევრი მათგანი იყო მშიშარა, ურჩი, ზოგი კი მოკვდა. ჯადოქარი აძლევს ტომასს გარკვეულ დავალებებს, რომელიც მან უნდა შეასრულოს. თუ ის ვერ გაართმევს მათ თავს, ის მოკვდება, როგორც სხვები. ტომას უორდი დანებებას არ აპირებს. თავისი პირველი გამოცდის გადალახვის შემდეგ იწყება მისი თავგადასავლები და ბრძოლა სიცოცხლისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:ფენტეზი კატეგორია:ფენტეზი რომანები კატეგორია:ფენტეზი მწერლები კატეგორია:ფენტეზი რომანების სერიები კატეგორია:ჯოზეფ დილეინი
„მოსკვას“ ჩაძირვა
„მოსკვა“ — რუსული სარაკეტო კრეისერი და რუსეთის შავი ზღვის ფლოტის ფლაგმანი ჩაიძირა 2022 წლის 14 აპრილს, რუსეთ-უკრაინის ომის (2022) დროს. უკრაინელი ოფიციალური პირების განცხადებით, უკრაინულმა ძალებმა ხომალდს ორი ფრთოსანი რაკეტა „ნეპტუნი“ მოარტყეს, ხოლო რუსეთის მხარემ გემის ჩაძირვის მიზეზად გაურკვეველი მიზეზებით ბორტზე გაჩენილი ხანძარი და ზღვაზე არსებული შტორმი დაასახელა.
„მოსკვა“ ყველაზე დიდი წყალწყვის სამხედრო ხომალდი იყო, რომელიც II მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ საბრძოლო მოქმედებების შედეგად ჩაიძირა. რუსული მხარის მიხედვით, მოხერხდა ეკიპაჟის 396 წევრის ევაკუირება, გარდაიცვალა 1 და დაკარგულად ითვლება 27 მეზღვაური, თუმცა, არსებობს დაუდასტურებელი ცნობები უფრო მაღალი რაოდენობის მსხვერპლის შესახებ.
ფონი
2022 წლის თებერვალში რუსეთის შავი ზღვის ფლოტის ფლაგმანმა, მართვადი რაკეტებით აღჭურვილმა კრეისერმა „მოსკვამ“ სევასტოპოლის პორტი დატოვა რუსეთ-უკრაინის კონფლიქტში მონაწილეობის მისაღებად. ხომალდი, საპატრულო ნავ „ვასილი ბიკოვთან“ ერთად, მოგვიანებით, გამოყენებულ იქნა უკრაინის სამხედრო ძალების წარმომადგენელთა წინააღმდეგ კუნძულ ზმეინზე თავდასხმის დროს. „მოსკვამ“ დაამყარა რადიოკავშირი კუნძულზე განლაგებულ მცირერიცხოვან გარნიზონთან და მათი დანებება მოითხოვა, პასუხად კი მიიღო ამჟამად საყოველთაოდ ცნობილი ფრაზა: „რუსული სამხედრო ხომალდი, იდი ნახუი“ (Русский военный корабль, иди нахуй). ამის შემდეგ კუნძულთან კონტაქტი დაიკარგა, ხოლო გარნიზონის ცამეტივე წევრი ტყვედ აიყვანეს.
უკრაინული ვერსია
პირველი ცნობა ხომალდის რაკეტით დაზიანების შესახებ 2022 წლის 13 აპრილს, უკრანის დროით 20:42 წუთზე, უკრაინულ სამხედრო ძალებთან დაკავშირებულმა მოხალისემ Facebook-ზე პოსტის სახით გაავრცელა. მოგვიანებით, იმავე საღამოს, პრეზიდენტის მრჩეველმა ოლექსი არესტოვიჩმა განაცხადა, რომ „მოსკვას“ ცეცხლი ეკიდა და რთულ ვითარებაში იმყოფებოდა, ხოლო ოდესის გუბერნატირმა, მაქსიმ მარჩენკომ ოფიციალურად დაადასტურა, რომ უკრაინულმა ძალებმა კრეისერს ორი ხომალდსაწინააღმდეგო ფრთოსანი რაკეტა „ნეპტუნი“ მოარტყეს, რამაც „ძალიან სერიოზული დაზიანება გამოიწვია“. 14 აპრილს, უკრაინის დროით 12:43 წუთზე უკრაინის სამხრეთის სარდლობამ Facebook-ზე ვიდეო დაპოსტა, რასაც თან ახლდა ცნობა, რომ ხომალდი უკრაინული „ნეპტუნების“ მოქმედების ზონაში დაზიანდა, მასზე იყო ხანძარი და „მოსკვას“ საბრძოლო ჯგუფში შემავალი სხვა გემები „მის დახმარებას ცდილობდნენ, თუმცა, ბორტზე განლაგებული საბრძოლო მასალის ძლიერმა აფეთქებამ და შტორმმა ხომალდის დაგვერდება გამოიწვია და ის იძირებოდა“.
რუსული ვერსია
მარჩენკოს განცხადებიდან რამდენიმე საათში რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა, რომ გემზე გაჩენილმა ხანძარმა საბრძოლო მასალის აფეთქება გამოიწვია და ხომალდი სერიოზულად იყო დაზიანებული, თუმცა, განცხადებაში არაფერი იყო ნათქვამი მიზეზებზე ან უკრაინის მხრიდან სარაკეტო თავდასხმაზე. 14 აპრილს სამინისტრომ განაცხადა, რომ კრეისერზე არსებული სარაკეტო სისტემები დაუზიანებელი იყო, ცეცხლი ლოკალიზებული იყო მეზღვაურების მიერ, ხოლო გემის პორტში ბუქსირებისთვის შესაბამისი სამუშაოები ტარდებოდა. იმავე დღეს, მოგვიანებით, სამინისტრომ განაცხადა, რომ ბუქსირების პროცესში მყოფი „მოსკვა“ ძლიერი შტორმის გამო ჩაიძირა, თუმცა, სხვადასხვა ცნობით, ამინდი ამ დროს საკმაოდ წყნარი იყო. 15 აპრილს რუსულ ტელევიზიებში და მედიასაშუალებებში „მოსკვას“ ჩაძირვის შესახებ მოკლე ცნობები გავრცელდა, სადაც მიზეზად ზღვაზე არსებული შტორმი იყო დასახელებული.
სხვა წყაროები
შემთხვევის მომდევნო დღეებში მსოფლიოს ონლაინ, საგაზეთო და სატელევიზიო მედიასაშუალებებში გაჩნდა ცნობები უკრაინის მხრიდან შესაძლო სარაკეტო თავდასხმის და შემთხვევის რუსული და უკრაინული ვერსიების შესახებ. აშშ-ის თავდაცვის დეპარტამენტის სპიკერმა, ჯონ კერბიმ 14 აპრილს განაცხადა, რომ მათ სარაკეტო თავდასხმის დადასტურებისთვის საკმარისი ცნობები არ გააჩნდათ, თუმცა, ამას ვერ გამორიცხავდნენ. მათ ხელთ არსებული ვიზუალური მასალა ადასტურებდა ხომალზე მომხდარ ძლიერ აფეთქებას და ხანძარს. აფეთქების მიზეზი ნათელი არ იყო. ჩანდა, რომ „მოსკვა“, ბორტზე არსებული ხანძრის მიუხედავად, სევასტოპოლის პორტისკენ შესაკეთებლად მიემართებოდა; უცნობი იყო, ხომალდი საკუთარი ძალით მოძრაობდა თუ ბუქსირებული იყო. გაჩნდა ცნობა იმის შესახებაც, რომ აფეთქებამ გემბანზე ღიად განლაგებული ერთ-ერთი სარაკეტო გამშვებიც დააზიანა.
ღია სადაზვერვო წყაროს (OSINT) სურათზე, რომელიც სატელიტიდან, ღრუბელგამტარი სინთეტური დიაფრაგმის რადარით (SAR) იყო გადაღებული, ჩანს „მოსკვა“ ადგილობრივი დროით (UTC+03:00) 13 აპრილის 18:52 წუთზე, კოორდინატებზე 45.17872°N, 30.92515°W, კუნძულ ზმეინის აღმოსავლეთით, დაახლოებით 80 საზღვაო მილის (100 კმ) დაშორებით ოდესიდან და დაახლოებით 50 საზღვაო მილის (90 კმ) მოშორებით უკრაინის სანაპიროდან. სურათების ანალიზი მიუთითებს, რომ ეს იყო არც ისე დიდი ხნის შემდეგ იმ დაზიანების მიღებიდან, რომელმაც, საბოლოოდ, ხომალდის ჩაძირვა გამოიწვია. სურათზე „მოსკვას“ სხვა გემებიც ახლავს თან. რუმინეთის და თურქეთის ხელისუფლების წარმომადგენლებმა განაცხადეს, რომ „მოსკვა“ 14 აპრილს, ადგილობრივი დროით 03:00 საათზე ჩაიძირა.
სავარაუდო სარაკეტო თავდასხმა
მინი|220პქ|P-360 „ნეპტუნის“ გამშვები დანადგარი, 2021 წელი.
15 აპრილს აშშ-ის ერთ-ერთმა ოფიციალურმა პირმა განაცხადა, რომ მათი აზრით, „მოსკვას“ ორი უკრაინული ფრთოსანი რაკეტა „ნეპტუნი“ მოხვდა. მისივე განცხადებით, ამ დროს ხომალდი ოდესიდან დაახლოებით 65 საზღვაო მილის (120 კმ) მოშორებით იმყოფებოდა და თავდასხმის შემდეგ განაგრძო სვლა თავისივე ძალით, ვიდრე 14 აპრილს არ ჩაიძირა. ასევე, სადაზვერვო შეფასებით, სარაკეტო თავდასხმას მსხვერპლიც მოჰყვა, თუმცა, რაოდენობა უცნობი იყო. სავარაუდოდ, უკრაინული რაკეტები ოდესის ახლოს განთავსებული სახმელეთო დანადგარიდან გაუშვეს. ერთ-ერთი რაკეტა, სავარაუდოდ, გემის ხიდურის ქვეშ აფეთქდა. „მოსკვას“ ჩაძირვის ოპერაციისას, შესაძლოა, ყურადღების გადასატანად გამოყენებული ყოფილიყო Bayraktar TB2 ტიპის უპილოტო საფრენი აპარატებიც.
კრეისერი „მოსკვა“ აღჭურვილი იყო სამშრიანი ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვის სისტემით, რომელსაც გააჩნდა ადეკვატური შესაძლებლობები გზა გადაეჭრა და გაენადგურებინა „ნეპტუნის“ რაკეტები, რადარის მიერ მათი აღმოჩენიდან 3-4 წუთშიც კი. ეს სისტემა მოიცავდა С-300Ф და 9К33 Оса მიწა-ჰაერი კლასის რაკეტებს, ანტისენსორულ საშუალებებს და ელექტრონულ ჩამხშობებს რაკეტისთვის მიმართულების ასარევად და საბოლოო ზომის სახით, АК-630 ტიპის ახლო მოქმედების ავტომატურ ქვემეხს. არ არსებობს ცნობა ხომალდის ეკიპაჟის მიერ რომელიმე სისტემის გააქტიურების შესახებ. ტაიფუნ ოზბერკის ვარაუდით, გემის რადარებმა (3 ან 4 რადარი) ან ვერ აღმოაჩინეს მისკენ მომავალი „ნეპტუნის“ რაკეტები, ან გემის ეკიპაჟმა ვერ შეძლო თავდაცვითი სისტემების დროულად მოქმედებაში მოყვანა, რაც მსგავსი საგანგებო სიტუაციებისთვის მათ მოუმზადებლობაზე მეტყველებს. ერთ-ერთი სცენარის მიხედვით, ასეთი სისტემების გააქტიურების შემთხვევაში, სავარაუდოა, რომ უკრაინას სულ მცირე 11 „ნეპტუნის“ გაშვება დასჭირდებოდა, საიდანაც გემის ჰაერსაწინააღმდეგო თავდაცვა 6-ს მოიგერიებდა, ხოლო დარჩენილი 5 მოხვდებოდა ხომალდს და გამოიწვევდა საკმარის ზიანს მის ჩასაძირად. ასევე, სავარაუდოა, რომ ხომალდი დიდი ზომის გამო 150 კილოგრამიანი საბრძოლო ქობინის მქონე „ნეპტუნის“ რამდენიმე დარტყმას გაუძლებდა. თუმცა, ეს იმ შემთხვევაში, თუ რაკეტის მოხვედრება გემზე არსებული საბრძოლო მასალის აფეთქებას არ გამოიწვევდა. ამდენად, „მოსკვას“ ჩაძირვაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ზიანის კონტროლის გაუმართავმა სისტემამ და პროფესიონალების ნაცვლად სავალდებულო სამხედრო სამსახურის წვევამდელთა გამოყენებამ.
აუდიო და ვიდეომასალა
18 აპრილისთვის სოციალურ ქსელებში გავრცელდა ორი ფოტო და ერთი მოკლე, 3 წამიანი ვიდეოკლიპი, რომლებშიც, სავარაუდოდ, ჩანდა „მოსკვა“ ცეცხლის გაჩენიდან ხოტა ხნის შემდეგ და ჩაძირვამდე ცოტა ხნით ადრე. სურათებზე ჩანს მარცხენა ბორტზე დაგვერდებული ხომალდი, დღისით, წყნარ ამინდში. ჩანს ხანძრით მიყენებული მძიმე დაზიანებები ცენტრალური ნაგებობის გარშემო, ასევე, ნახვრეტები გემბანის გვერდითა ნაწილში, წყალხაზთნ ახლოს. ხომალდის სამაშველო ნავების უმეტესობა არ ჩანს, რაც მიუთითებს, რომ ამ დროისათვის უკვე განხორციელებულია ევაკუაცია. CNN-ის მიხდევით, მარჯვენა ბორტის უკან (სურათის უკანა ფონზე) ჩანს დიდი რუსული სამაშველო საბუქსირო გემი, რომელიც „მოსკვას“ წყალს ასხამს.
სურათების და ვიდეოკლიპის წყარო და ავტორი უცნობია. The Daily Telegraph-ის ცნობით, სურათები პირველად Telegram-ის ერთ-ერთ არხზე გამოჩნდა, რომელიც რუსეთი უშიშროების სამსახურებთანაა დაკავშირებული. ანალიტიკოსებმა, რომლებსაც კონსულტაციისთვის დამოუკიდებლად მიმართეს The Guardian-მა და CNN-მა, დაადსტურეს, რომ სურათებზე, სავარაუდოდ, „მოსკვა“ ჩანს. The Guardian ციტირებს ჟურნალისტს და გემების ექსპერს, იერიუკ იშიკს: „მე ვფიქრობ, ვიდეო ნამდვილია. რასაც ჩვენ ვხედავთ, მისი ფორმა, ზომა, ეს „მოსკვაა“. იგივე გამოცემის მიხედვით, იშიკი დარწმუნებულია, რომ „სულ მცირე ერთი სურათი გადაღებულია 22870 პროექტის სამაშველო საბუქსირო ხომალდიდან, რომლის მსგავსიც რუსეთს შავ ზღვაში სულ მცირე ორი ჰყავს“.
აშშ-ის თავდაცვის დეპარტამენტის ერთ-ერთი მაღალჩინოსნის განცხადებით, თავად სურათების ნამდვილობის დადგენა შეუძლებელია, თუმცა, „რაც მათზეა გამოსახული, თანხვედრაშია იმ შეფასებასთან, რომელიც ხომალდის დაზიანების შესახებ ჩვენ გავაკეთეთ“. კარლ შუსტერი, აშშ-ის წყნარი ოკეანის სარდლობის გაერთიანებული სადაზვერვო ოპერაციების ცენტრის ყოფილი დირექტორი, აცხადებს: „თუ ფოტოშოპით ან სხვა გზით ფოტოების გაყალბებას გამოვრიცხავთ, ჩანს რაკეტების მოხვედრება წინა ნაწილში, რაც მოულოდნელი არაა. როგორც წესი, ხომალდსაწინააღმდეგო ფრთოსანი რაკეტები რადარის სიგნალის ცენტრალური ნაწილისკენ მიისწრაფვიან, რაც როგორც წესი, ხომალდის ზედნაშენის წინა ნაწილია“. სამეფო საზღვაო ძალების ყოფილი ადმირალი კრის პერი The Guardian-ისთვის მიწერილ წერილში წერს: „როგორც ჩანს, ერთი ან ორი რაკეტა გემს სწორედ ხომალდსაწინააღმდეგო П-1000 Вулкан-ის ტიპის რაკეტების ქვეშ მოხვდა. ... ეს გამოიწვევდა მასიურ შიდა დაზიანებას და მათ შორის, თავად ამ რაკეტების მთლიანობის დარღვევასაც, ... რასაც მოჰყვებოდა მათი მყარი საწვავის გამოჟონვა. ეს კიდევ უფრო გააძლიერებდა ხანძარს გემის შიგნით, რომელიც ჰორიზონტალურად, გემბანების გასწვრივ და დაზიანებული ნაკვეთურების გავლით გავრცელდებოდა“.
მსხვერპლი და დაშავებულები
ლეტუვას თვდაცვის მინისტრმა, არვიდას ანუშაუსკასმა 14 აპრილს განაცხადა, რომ იმ დღეს „მოსკვადან“ გაიგზავნა უბედურების სიგნალი, რომელსაც თურქულმა გემმა უპასუხა და დაახლოებით 02:00 საათზე 54 ადამიანის ევაკუაცია მოახდინა. მისივე თქმით, გემზე ეკიპაჟის 485 წევრი იმყოფებოდა, რომელთაგანაც 66 ოფიცერი იყო. უცნობი იყო, რამდენი მათგანი გადარჩა.
15 აპრილს უკრაინულმა წყაროებმა გაავრცელეს ცნობა, რომ „მოსკვას“ ეკიპაჟის ნაწილი, მათ შორის, I რანგის კაპიტანი ანტონ კუპრინი (43 წლის), რომელიც გემის მეთაური იყო, აფეთქების დროს დაიღუპა. 15 აპრილს აშშ-ის მთავრობის მხრიდანაც გავრცელდა ცნობა, რომ მსხვერპლის არსებობის შესახებ მათაც ჰქონდათ ინფორმაცია. 18 აპრილს აშშ-ის თავდაცვის დეპარტამენტის ბრიფინგზე დეპარტამენტის მაღალჩინოსანმა განაცხადა, რომ სამაშველო ნავებში მყოფი მეზღვაურები მათაც დაინახეს, თუმცა, ზუსტი რაოდენობის შესახებ ინფორმაცია არ გააჩნდათ. დამოუკიდებელი რუსული გამოცემის, Новая газета-ს ევროპის ბიურომ გაავრცელა ცნობა, რომ ჩაძირვის მომენტისთვის 40-მდე მეზღვაური იყო დაღუპული. თვითმხილველთა გადმოცემით, ყირიმის საავადმყოფოებში 200-მდე დაშავებული მეზღვაური იმყოფებოდა.
ჩაძირვიდან ცოტა ხნის შემდეგ რუსეთის თავდაცვის სამინისტროს ოფიციალურმა წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ ეკიპაჟი ევაკუირებული იყო და მსხვერპლის არსებობა თავდაპირველად არ დაადასტურა. მიუხედავად ამისა, რამდენიმე მეზღვაურის ოჯახს შეატყობინეს, რომ მათი ოჯახის წევრი „დაკარგული“ იყო. 16 აპრილს რუსეთმა გაავრცელა ვიდეო, სადაც, მათი მტკიცებით, ჩანს საზღვაო ძალების მეთაურის, ადმირალ ნიკოლაი იევმენოვის შეხვედრა „მოსკვას“ 100-მდე მეზღვაურთან. ადმირალის განცხადებით, ისინი საზღვაო ძალებში სამსახურს გააგრძელებდნენ. დამოუკიდებელი რუსული ონლაინ-გაზეთის, The Insider-ის ცნობით, ვიდეოზე ჩანს დაახლოებით 100 მეზღვაური, მათ შორის, I რანგის კაპიტანი ანტონ კუპრინი. Naval News-ის ცნობით, რუსეთის თვდაცვის სამინისტროს ვიდეოში 240-მდე გადარჩენილი მეზღვაური ჩანს, მთლიანი ეკიპაჟის დაახლოებით ნახევარი. თუმცა, „რადიო თავისუფლების“ უკრაინული გამოცემა აცხადებს, რომ ამ ვიდეოს ნამდვილობის დადასტურება შეუძლებელია.
22 აპრილს რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა განცხადება, სადაც დაადასტურა „მოსკვას“ ერთი მეზღვაურის დაღუპვა და 27 დაკარგულად გამოაცხადა. განცხადების მიხედვით, მოხდა 396 მეზღვაურის ევაკუაცია.
გავლენა
თუ უკრაინის მტკიცება, რომ „მოსკვას“ ჩაძირვა სარაკეტო თავდასხმამ გამოიწვია, მართალია, იგი იქნება ყველაზე დიდი სამხედრო ხომალდი, რომელიც II მსოფლიო ომის შემდეგ საომარი მოქმედებების შედეგად ჩაიძირა. მასთამ მიახლოვებული ზომის ბოლო სამხედრო გემი, რომელიც სამხედრო მოქმედებების დროს ჩაიძირა, იყო არგენტინული კრეისერი „გენერალი ბელგრანო“, რომელიც 1982 წელს, ფოლკლენდის ომის დროს ბრიტანეთის სამეფო საზღვაო ძალების წყალქვეშა ნავმა „Conqueror-მა“ ჩაძირა. „მოსკვა“ ყველაზე დიდი საბჭოთა ან რუსული გემია, რომელიც მოწინააღმდეგემ ჩაძირა მას შემდეგ, რაც გერმანულმა ავიაციამ დაბომბა საბჭოთა საბრძოლო ხომალდი „მარატი“ 1941 წელს, ასევე, ომის დროს დაკარგული პირველი რუსული ფლაგმანი 1905 წლის შემდეგ, როცა რუსეთ-იაპონიის ომის დროს, ცუშიმას ბრძოლაში „თავადი სუვოროვი“ ჩაიძირა. კარლ შუსტერის თქმით, თუ უკრაინის განცხადება მართალია, „მოსკვა“ შეიძლება იყოს ისტორიაში ყველაზე დიდი სამხედრო გემი, რომელიც სარაკეტო თავდასხმამ გაანეიტრალა ან გაანადგურა.
„მოსკვას“ ჩაძირვა რუსეთის პრეზიდენტის, ვლადიმირ პუტინისთვის მნიშვნელოვანი და დამამცირებელი დანაკარგია, თუმცა, უფრო ფსიქოლოგიური, ვიდრე მატერიალური ხასიათისა, ამბობს უკრაინის სტრატეგიული კვლევების ეროვნული ინსტიტუტის მკვლევარი მიკოლა ბიელიესკოვი. მისივე შეფასებით, ეს რუსეთის მხრიდან უკრაინაზე საზღვაო ბლოკადის სრულ მოხსნას არ გამოიწვევს, თუმცა, კარგი მაგალითია იმისა, რომ უკრაინელებს რთული და მაღალტექნოლოგიური შეიარაღების წარმატებით გამოყენება შეუძლიათ. მსგავს დასკვნამდე მივიდა ომის კვლევების ინსტიტუტიც, რომლის შეფასებაშიც აღნიშნულია, რომ ხომალდის დაკარგვამ, შესაძლოა, აიძულოს რუსეთი, „შეიყვანოს დამატებითი საჰაერო და წერტილოვანი თავდაცვის სისტემები შავი ზღვის ტაქტიკურ დაჯგუფებაში, ან გაიყვანოს ხომალდები უკრაინის სანაპიროსთან ახლომდებარე პოზიციებიდან“.
„მოსკვა“ ერთადერთი საბრძოლო ხომალდი იყო რუსეთის შავი ზღვის ფლოტში, რომელსაც შეიარაღებაში გააჩნდა С-300Ф შორი მოქმედების ჰაერსაწინააღმდეგო რაკეტები. იგი არ უშვებდა რაკეტებს უკრაინული სახმელეთო მიზნებისკენ, თუმცა, უზრუნველყოფდა იმ ხომალდების ჰაერსაწინააღმდეგო დაცვას, რომლებიც ამას აკეთებდნენ. მისმა ჩაძირვამ აღნიშნულ ხომალდებს, რომლებიც ნაკლებად დაცულნი არიან, აიძულა, მოშორებოდნენ უკრაინის სანაპიროებს. უცნობია, რამდენად შეძლებს უკრაინა მათი გაზრდილი მოწყვლადობის სათავისოდ გამოყენებას. ამერიკელი თადარიგის ადმირალი სემუელ ჯეი კოქსი, საზღვაო ისტორიისა და მემკვიდრეობი სარდლობის დირექტორი, The New York Times-თან აცხადებს, რომ „მოსკვას“ დაკარგვის გამო „უკრაინის წინააღმდეგ ნებისმიერი ამფიბიური შეტევა რუსეთისთვის გაცილებით სახიფათო გახდა, რადგან მისი ამფიბიური და სანაპირო გემები თავდასხმის მიმართ ბევრად უფრო მოწყვლადები არიან“.
„მოსკვას“ იდენტური კლასის ორი ხომალდი 2022 წლის თებერვლიდან აღმოსავლეთ ხმელთაშუა ზღვაშია განლაგებული, თუმცა, მონტრეს კონვენციის ძალით, თურქეთს კონფლიქტში მონაწილე სამხედრო ხომალდებისთვის შავი ზღვის სრუტეები ჩაკეტილი აქვს. შესაბამისად, დაკარგული „მოსკვას“ მისივე კლასის ხომალდით ჩანაცვლება სხვა ფლოტებიდან რუსეთს თურქეთის სახელმწიფო სუვერენიტეტის დარღვევის გარეშე არ შეუძლია.
2020 წელს რუსეთის მართლმადიდებლური ეკლესიის სევასტოპოლის ეპარქიის მთავარხუცესმა განაცხადა, რომ „მოსკვას“ სამლოცველოში ბინას დაიდებდა „ძელი ჭეშმარიტის“ ნაწილი. „ძელი ჭეშმარიტი“, ქრისტიანული გადმოცემით, წარმოადგენს ჯვარს, რომელზეც ქრისტე გააკრეს და მისი ნაწილი ბევრი ქრისტიანისთვის უმნიშვნელოვანესი რელიკვიაა. სხვადასხვა მოსაზრების მიხედვით, რელიკვია ხომალდთან ერთად ჩაიძირა.
გამოხმაურება
აშშ-ის ეროვნული უსაფრთხოების მრჩევლის ჯეიკ სალივანის თქმით, „მოსკვას“ ჩაძირვა „რუსეთისთვის დიდი დარტყმაა“, რომელიც აიძულებს მოსკოვს, მძიმე არჩევანი გააკეთოს ორ წამგებიან ნარატივს – რუსი მეზღვაურების არაკომპეტენტურობასა და უკრაინული მხარის წარმატებულ თავდასხმას შორის. სასაკი ტაკაჰირო, ჰიროშიმას უნივერსიტეტის მოწვეული პროფესორი რუსეთის უსაფრთხოების პოლიტიკის საკითხებში The Asahi Shimbun-თან საუბარში „მოსკვას“ ჩაძირვას იაპონიის იმპერიის საბრძოლო გემ „იამატოს“ ჩაძირვას ადარებს. აშშ-ის თავდაცვის დეპარტამენტის სპიკერის, ჯონ კერბის განცხადებით, „მოსკვას“ მთავარი ფუნქცია შავ ზღვაში განლაგებული რუსული ძალების საჰაერო შეტევებისგან დაცვა იყო და მის ჩაძირვას ამ მხრივ დიდი გავლენა ექნება, სულ მცირე, მოკლევადიან პერიოდში მაინც.
Forbes Ukraine-ის მიერ 2022 წლის 14 აპრილს გამოქვეყნებული შეფასების მიხედვით, „მოსკვას“ ჩაძირვა ყველაზე ძვირადღირებული დანაკარგია რუსული სამხედრო ძალისთვის დღემდე და მისი ჩანაცვლება შეიძლება $750 მილიონი დაჯდეს.
მიუხედავად რუსეთის მტკიცებისა, რომ ხომალდის ჩაძირვის მიზეზი უკრაინული რაკეტები არ ყოფილა, Reuters-ის ცნობით 15 აპრილის დილას რუსეთმა განახორციელა სარაკეტო თავდასხმა კიევში განლაგებულ „Луч-ის“ საკონსტრუქტორო ბიუროს კუთვნილ რაკეტების ქარხანაზე, რომელშიც „ნეპტუნის“ რაკეტები შეიქმნა და იწარმოებოდა.
რუსულ სატელევიზიო მედიაში „მოსკვას“ ჩაძირვის ამბავი მხოლო მცირე ხნით გამოჩნდა, ხოლო საგაზეთო სტატიებში საუბარი იყო მოძველებულ ხანძარსაწინააღმდეგო სისტემაზე და აღნიშნული იყო, რომ ხომალდის ჩაძირვა ომის მიმდინარეობაზე გავლენას არ იქონიებდა. მიუხედავად ამისა, კინორეჟისორმა და სახელმწიფო დუმის დეპუტატმა ვლადიმირ ბორტკომ, რომელიც, BBC-ს შეფასებით, „აშკარად ემოციური“ იყო, განაცხადა, რომ „მოსკვას“ ჩაძირვა ომის საფუძველი იყო. 18 აპრილს სახელმწიფო ტელევიზია Россия-1-ის წამყვანმა ვლადიმირ სოლოვიოვმა შემთხვევის გამო რუსეთის საზღვაო ძალები გააკრიტიკა; ხოლო სერგეი მარკოვმა, რომელიც კრემლის ერთგული მხარდამჭერია, BBC Radio 4-ის გადაცემაში The World at One განაცხადა, რომ გემს ნორვეგიიდან შემოტანილი რაკეტები მოხვდა, ხოლო მისი ელექტრონული თავდაცვის სისტემა ამერიკელებმა გაანეიტრალეს. რუსულ მედიაში ასევე გავრცელდა სპეკულაცია, რომ ხომალდი ნორვეგიული AGM-119 Penguin-ის ტიპის რაკეტებით ჩაძირეს.
ერთ-ერთმა უკრანულმა გამოცემამ და ორმა სამხედრო ანალიტიკოსმა ჩაძირვის შემდეგ გამოთქვეს ვარაუდი, რომ „მოსკვას“ ბირთვული ქობინების ტარების შესაძლებლობა ჰქონდა და სავარაუდოდ, ჰქონდა ორი ასეთი ქობინი ჩაძირვის მომენტში. მათ მეზობელ ქვეყნებს მოუწოდეს, გამოეკვლიათ შესაძლო ბირთვული ინციდენტის საკითხი. არსებობს მცირედი შანსი, რომ „მოსკვას“ ჰქონოდა ბირთვული ქობინები П-500 Базальт და П-1000 Вулкан-ის სახით, თუმცა, არ არსებობს ამის დამადასტურებელი საბუთი მისი ჩაძირვის დროს. გემზე ბირთვული ქობინების არსებობა უარყო აშშ-ის სამხედრო მაღალჩინოსანმაც.
უკრაინამ „მოსკვას“ ჩაძირვის ადგილი „წყალქვეშა კულტურულ მემკვიდრეობად“ გამოაცხადა. მიმდინარეობს მისი, როგორც დაივინგის ადგილის რეკლამირება, რადგან შემთხვევა ოდესიდან სულ რაღაც 120 კილომეტრში მოხდა, სადაც წყალი მხოლოდ 45-50 მეტრის სიღრმისაა. ჩაძირვის ადგილის დათვალიერება „ზედმეტად ღრმად ჩაყვინთვის გარეშეც“ შეიძლება.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022)
Pandemonium (Pet Shop Boys-ის ალბომი)
Pandemonium — ბრიტანული ჯგუფ Pet Shop Boys-ის მეორე საკონცერტო ალბომი. გამოვიდა 2010 წლის 15 თებერვალს. მასში შეტანილია მასალა, ჩაწერილი The O2 Arena-ზე, ლონდონში, 2009 წლის 21 დეკემბერს, ტურნეს Pandemonium Tour მსვლელობისას. DVD-ში შეტანილია სრული კონცერტი, გადაღებული დევიდ ბერნარდის მიერ. CD, რომლის მიქსზე სტიუარტ პრაისი მუშაობდა, მოიცავს კონცერტის 17 სიმღერას.
სქოლიო
კატეგორია:Pet Shop Boys-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:2010 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2010 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ვიდეო ალბომები
ელენა (თანამგზავრი)
ელენა — სატურნის თანამგზავრი. 1980 წელს, საფრანგეთის პიკ-დი-მიდის ობსერვატორიიდან აღმოაჩინეს პიერ ლაკმა და ჟან ლელაშემ; მაშინ მას ტექნიკურ სახელად S/1980 S 6 ეწოდა. ამჟამინდელი სახელი ოფიციალურად 1988 წელს ეწოდა, ელენა ტროელის პატივსაცემად, რომელიც ბერძნულ მითოლოგიაში კრონოსის (სატურნი) უფროსი ქალიშვილი იყო. თანამგზავრს კიდევ ორი სახელი აქვს — სატურნი XII და დიონა B. წარმოადგენს ერთ-ერთს სატურნის ტროელ მთვარეთაგან.
კვლევა
ელენა დედამიწიდან პირველად 1980 წელს შენიშნეს; მომდევნო წლებში მისი ახლო ხედები სატურნის სისტემასტან ჩაფრენისას ხომალდმა ვოიაჯერ-2-მა გადაიღო. 2004 წელს, ელენას უკეთესი ხედები გადაიღო სატურნის ორბიტაზე გასულმა კასინი-ჰიუგენსის მისიამ, რამაც შესაძლებელი გახადა ელენას უფრო ღრმა კვლევა, გამოჩნდა მისი ზედაპირიც. ამ დრომდე, ელენასათვს გადაღებული ერთ-ერთი ყველაზე ახლო ხედები ხომალდ კასინის ეკუთვნის, რომელმაც მას 2010 წლის 3 მარტს 1800 კმ მანძილზე ჩაუფრინა; 2011 წლის ივნისში ხომალდმა კიდევ შესძლო უკეთესი ფოტოების გადაღება.
სანტა-მარიანა
სანტა-მარიანა (Santa Mariana) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 484 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კორნელიუ-პროკოპიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 435 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 29.11 კმ²-ზე. ფართობი 427 193 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
იოსებ გრიშაშვილის ქუჩა
იოსებ გრიშაშვილის ქუჩა თბილისის უძველესი ქუჩაა, ხელოვნებათმცოდნეები, აღნიშნავენ რა ხაზგასმით ამ ქუჩის მნიშვნელობას ძველი ქალაქისთვის, ხშირად ადარებენ რომის სახელგანთქმულ ქუჩას — „ვია აპია ანტიკას“. ადრე ამ ქუჩას განჯის გზა ერქვა (მოემართებოდა განჯის მხრიდან) და ერთადერთი გზა იყო, რომელიც აკავშირებდა დასავლეთს აღმოსავლეთთან (სპარსეთი, ინდოეთი, ჩინეთი). განჯასა და თბილისზე გამავალი ამ გზით სარგებლობდა მტერიც და მოყვარეც, გადიოდა სავაჭრო ქარავნები და ამავე გზით შემოდიოდა აღმოსავლეთიდან ურიცხვ დამპყრობელთა დამანგრეველი ურდოები. გზაზე იყო ქალაქის ორი ჭიშკარი: ერთი ციხესიმაგრის კედელში, იქ, სადაც ამჟამად სამასი არაგველის მემორიალია, მეორე — ქალაქის მთავარი ციტადელის — ნარიყალის შესასვლელთან, იქ სადაც ამჟამად ბოტანიკური ბაღის შესასვლელია. შემორჩენილია ძველი ხიდის ბურჯები.
იოსებ გრიშაშვილის ქუჩისა და ვეზიროვის ქუჩის გადაკვეთაზე დგას XIX საუკუნის წმინდა ნიკოლოზის ბერძნული ეკლესია (ამჟამად წირვა-ლოცვა ქართულად მიმდინარეობს), ხოლო თვით ქუჩა გოგირდის აბანოების კომპლექსიდან იწყება. შემორჩენილია ე. წ. „ბებუთის აბანო“ (XVII საუკუნე), სახაზინო აბანო (XIX საუკუნე). აღა-მაჰმად-ხანის შემოსევის (1795) დროს იოსებ გრიშაშვილის ქუჩის თითქმის მთელი განაშენიანება განადგურდა, მაგრამ დარჩა საერთო გაბარიტები, ძველი მიმართულება, გეგმარებითი კონტურები. ამჟამად ქუჩა განაშენიანებულია ძირითადად XIX საუკუნის დაბალსართულიანი საცხოვრებელი სახლებით (არის აგრეთვე რამდენიმე თანამედროვე სახლი), რომლებიც შემკულია ხის ნაკეთობებით, ტრადიციული ორნამენტებით, გამოყენებულია ქართული კვადრატული აგური. საცხოვრებელი სახლები, თბილისური მწვანე ეზოებითა და აივნებით, როგორც წესი, შეჭრილია თაბორის ქედის კალთებში. შემორჩენილია ბრტყელი ბანური სახურავები, რომლებიც ერთდროულად მათ ზემოთ განლაგებული ბინების ტერასაცაა.
ბლანკა კასტილიელი
ბლანკა კასტილიელი (Blanca de Castila, Blanche de Castile; დ. 4 მარტი, 1188 — გ. 27 ნოემბერი, 1252) — ივრეას დინასტიის წარმომადგენელი. კასტილიის მეფე ალფონსო VIII-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ელეონორ ინგლისელის მესამე ქალიშვილი. საფრანგეთის დედოფალი 1223-26 წლებში როგორც ლუი VIII-ის მეუღლე. საფრანგეთის მეფე ლუი IX წმინდას დედა და მისი რეგენტი 1226-1248 წლებში. იგი იყო ასევე წმინდა იზაბელასა და ანჟუს დინასტიის დამაარსებლის, ნეაპოლის მეფე შარლ I-ის დედა.
ადრეული ცხოვრება
ინფანტა ბლანკა დაიბადა 1188 წლის 4 მარტს კასტილიაში. იგი იყო კასტილიისა და ლეონის მეფე ალფონსო VIII-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ელეონორ ინგლისელის მეოთხე ქალიშვილი. ბლანკას და, ურაკა დანიშნული იყო საფრანგეთის პრინც ლუიზე. თუმცა ყველაფერი პირიქით შემოტრიალდა და ლუი თავად ბლანკაზე დაინიშნა. მას და ლუის დიდი ბებია, ელეონორ აკვიტანიელი საერთო ჰყავდათ. 1200 წლის გაზაფხულზე 12 წლის ბლანკამ გადაკვეთა პირენეები და საფრანგეთში გადავიდა.
ქორწინება
1200 წლის 22 მაისს ბლანკა და საფრანგეთის პრინცი ლუი კაპეტი დაქორწინდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 4 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1188 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1252 კატეგორია:კასტილიის ინფანტები კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:დედა დედოფლები კატეგორია:საფრანგეთის რეგენტები
შიუქიურაღალი
შიუქიურაღალი  (Şükürağalı) — სოფელი აზერბაიჯანში,   აღდამის რაიონში.
ნერევსი
ნერევსი — ზღვის ღვთაება ბერძნულ მითოლოგიაში, პონტოსისა და გეას ძე. დორისის მეუღლე, ნერეიდების მამა. მშვიდი ზღვის განსახიერება, კეთილი, ბრძენი და სამართლიანი მოხუცი.
ნერევსი ვერ იტანს სიცრუეს და მუდამ კეთილ რჩევებს იძლევა. ზღვის სხვა ღვთაებათა მსგავსად (მაგ. პროტევსი), მისნობის უნარსაც ფლობს. მაგრამ თუ ვინმე მოისურვებს მისგან მნიშვნელოვანი ამბის გაგებას, თავდაპირველად იგი უნდა შეიპყროს. მისი შეპყრობა კი რთულია, რადგანაც ნერევსს, ვით ზღვის სტიქიას, სხვადასხვა სახედ ძალუძს გარდაქმნა. ძლივს შებოჭა იგი ჰერაკლემ, როდესაც სურდა ჰესპერიდების ბაღისკენ მიმავალი გზის გაგნება.
ნერევსი თავის ქალიშვილებთან, ნერეიდებთან, ერთად ეგეოსის ზღვათა სიღრმეში ბინადრობდა. ხელოვანები მას კეთილი სახის მქონე მოხუცად წარმოსახავდნენ, რომელსაც თმებზე, წამწამებსა და წვერებზე წყალმცენარეები ეფინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერძნული ღმერთები კატეგორია:ზღვის ღვთაებები
მადაგასკარის დემოგრაფია
სტატია მოიცავს ძირითად მონაცემებს მადაგასკარის დემოგრაფიის შესახებ, როგორებიცა ბუნებრივი მოძრაობა, სიმჭიდროვე და სხვა.
მოსახლეობა
მადაგასკარის მოსახლეობის შეფასების პრობლემა მდგომარეობს იმაში, რომ მონაცემები ძალიან ძველი და შეზღუდულია. მოსახლეობის ბოლო აღწერა ჩატარდა 1993 წელს, თავდაპირველი, 1975 წლის აღწერის შემდეგ. 2009 წელს იყო აღწერის ჩატარების მცდელობა, თუმცა საბოლოოდ, მისი განხორციელება ვერ მოხერხდა პოლიტიკური არასტაბილურობის გამო. აქედან გამომდინარე, ქვეყნის მოსახლეობის ნებისმიერი წყაროს მიხედვით შეფასებას დიდი ცდომილება ახლავს. მსოფლიო მოსახლეობის პერსპექტივების მიერ წარმოებული კვლევების მიხედვით, 2010 წელს მადაგასკარის მთლიანი მოსახლეობა 20 714 000 ადამიანს შეადგენდა, რაც დაახლოებით 5-ჯერ მეტია 1950 წლის 4 084 000 მოსახლეზე. ასაკობრივი კატეგორიების მიხედვით მოსახლეობა ასე განაწილდა: 15 წლამდე ასაკის ბავშვები მთლიანი მოსახლეობის 43,1%-ს შეადგენდნენ, 15-დან 65 წლამდე ასაკის მცხოვრებთა რაოდენობა 53,8%, ხოლო 65 წლის ან უფრო ასაკოვანთა რაოდენობა 3,1% იყო.
გაეროს პროგნოზი
მადაგასკარის მოსახლეობის ცვლილების პროგნოზის გაეროს საშუალო ვარიანტი.
მოსახლეობის ბუნებრივი მოძრაობის სტატისტიკა
ცხრილი შედგენილია გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მონაცემების მიხედვით.
CIA-ს მსოფლიოს ფაქტების წიგნის სტატისტიკა
ქვემოთ მოცემული დემოგრაფიული სტატისტიკა აღებულია CIA-ს მსოფლიოს ფაქტების წიგნიდან, თუ არ არსებობს სხვა წყარო.
სქესობრივი თანაფარდობა: ახალშობილებში: 1.03 კაცი/ქალი 15 წლამდე: 1.01 კაცი/ქალი 15-დან 64 წლამდე: 0.98 კაცი/ქალი 65 წლის და მეტის: 0.89 კაცი/ქალი მთლიან მოსახლეობაში: 0.99 კაცი/ქალი (2000 წლის შეფასებით)
სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა: მთლიანი მოსახლეობის: 59,45 წელი კაცების: 57,72 წელი ქალების: 61,33 წელი (2006 წლის შეფასებით)
რელიგია: ადგილობრივი რელიგიები 52%, ქრისტიანი 41%, მაჰმადიანი 7%
ენები: მალაგასიური (ოფიციალური და ეროვნული ენა), ფრანგული (ოფიციალური).
განათლების დონე: 15 წლისა და მეტის შეუძლია წერა და კითხვა მთლიან მოსახლეობაში: 80% კაცები: 88% ქალები: 73% (1990 წლის შეფასებით)
უდიდესი ქალაქები
მადაგასკარის უდიდესი ქალაქის ქვეყნის დედაქალაქი ანტანანარივუ. დიდი ქალაქებია ტუამასინა, ანცირაბე, ფიანარანცუა, მაჰაძანგა და ტულიარა.
სქოლიო
კატეგორია:მადაგასკარის დემოგრაფია კატეგორია:დემოგრაფია ქვეყნების მიხედვით
უაკარი
უაკარი, კაკაჟაო (Cacajao) — ცხვირფართო მაიმუნების გვარი საკისებრთა ოჯახისა. მოიცავს 4 სახეობას, რომლებიც გავრცელებული არიან სამხრეთ ამერიკაში: დასავლური ანუ მელასებრი უაკარი (C. calvus), შავთავა უაკარი (C. melanocephalus), აირესის უაკარი (C. ayresi) და ნებლინის უაკარი (C. hosomi). მათი სხეულის სიგრძეა 30–57 სმ, კუდისა — 12,5–21 სმ, მასა 2,7–3,5 კგ. სხვა ამერიკული მაიმუნებისაგან განსხვავდებიან მოკლე კუდით, რომელიც არ აღემატება სხეულის სიგრძის ნახევარს. სახე და ლოყები შიშველია, ზოგჯერ შესაძლებელია წვერი ქონდეთ. მელასებრ უაკარის კეფაზე არ აქვს ბეწვი, ყურები ღიაა, შავთავა უაკარის კი კეფა შემოსილი აქვს და ყურებიც დახურულია ბეწვით. შეფერილობა ძირითადად მოყვითალოა; იცვლება სახეობებისა და ქვესახეობების მიხედვით; კანი სახეზე ალისფერია. ბინადრობენ ტროპიკულ ტყეებში — მცირე მდინარეებისა და ტბების ნაპირებთან. ცხოვრობენ დიდი ხეების ვარჯებში, იშვიათად ეშვებიან მიწაზე. აქტიურები არიან დღისით. უპირატესად იკვებებიან ხილით. ცხოვრობენ კოლონიებად, სადაც 30–50 წევრია გაერთიანებული, ზოგჯერ — 100-მდე. მდედრებს გამრავლება 3 წლის ასაკიდან შეუძლიათ, მამრების — 6 წლიდან. ჩვეულებრივ შობენ ერთ ნაშიერს. ტყვეობაში ცხოვრობენ 30 წლამდე. ყველა სახეობის არეალი მცირე ფართობისაა. ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის თანახმად, მელასებრი და ნებლინის უაკარი საფრთხის ქვეშაა.
სქოლიო
კატეგორია:საკისებრნი
გუადალკანალის პროვინცია
გუადალკანალის პროვინცია (Guadalcanal Province) — სოლომონის კუნძულების ერთ-ერთი პროვინცია. მოიცავს გუადალკანალის კუნძულს დედაქალაქის ტერიტორიის — ქალაქ ჰონიარას გარდა. მიუხედავად ამისა, ჰონიარა პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია. პროვინციის ფართობია — 5336 კმ², მოსახლეობის რაოდენობა 2009 წლის აღწერით შეადგენს 93 613 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:სოლომონის კუნძულების პროვინციები
გიორგი არადელ-იშხნელის საფლავი
გიორგი არადელ-იშხნელის საფლავი — ისტორიული ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ არადეთიდან 3 კილომეტრის მოშორებით, საგვარეულო სასაფლაოზე. ცნობილი ქართველი მსახიობი, გიორგი არადელ-იშხნელის (1882-1929 წწ.) საფლავს ირგვლივ შემოვლებული აქვს რკინის მესერი, საფლავზე დგას მარმარილოს კვარცხლბეკი რომელზეც აღმართულია ჯვარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ძეგლები
ანდრელანდია
ანდრელანდია (Andrelândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 000 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანდრელანდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 173 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.11 კმ²-ზე. ფართობი 1 005 285 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
შუქურბეილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შუქურბეილი შეიძლება აღნიშნავდეს: