cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბულგარეთის სამეფო
სამეფოს შექმნის თანავე მოუწია გადარჩენისთვის ბრძოლებში ჩაბმა და შემდგომი ათი წლის განმავლობაში სამ მსხვილმაშტაბიან ომში მონაწილეობდა - პირველ და მეორე ბალკანურ ომებსა და პირველ მსოფლიო ომში. შედეგად ბულგარეთს აეკრძალა ჯარის ყოლა და დიდი ბულგარეთის შექმნის იდეა ჩავარდა.
მეორე მსოფლიო ომში ბულგარეთის სამეფო ეროვნული იდეების გამო ისევ ჩება გერმანიის მხარეს და ისევ დამარცხდა. 1946 წელს ბულგარეთში მეფობა გაუქმდა. ბოლო მეფე სიმეონი გააძევეს ქვეყნიდან და შექმნეს კომუნისტური სახელმწიფო - ბულგარეთის სახალხო რესპუბლიკა.
ნანა ყეინიშვილი
ნანა ყეინიშვილი (დ. 19 ოქტომბერი, 1962, ახმეტა) — ქართველი პოლიტიკოსი, სოფლის მეურნეობის მუშაკი.
1986 წელს დაამთავრა შრომის წითელი დროშის ორდენოსანი საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი, მეხილეობის, მებოსტნეობისა და მევენახეობეობის სპეციალობით. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ახმეტაში დაბადებულები ნანა
დავიდ ფერერი
დავიდ ფერერ ერნი (David Ferrer Ern; დ. 2 აპრილი, 1982, ხავეა, ესპანეთი) — ესპანელი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი მესამე ჩოგანი.
ფერერმა კარიერაში ერთეულთა თანრიგში ATP-ის 27 ტურნირი მოიგო, აქედან ერთი მასტერსის ტურნირი. ესპანელი ჩოგბურთელის კარიერაში საუკეთესო მიღწევაა საფრანგეთის ღია პირველობის ფინალში გასვლა – 2013 წელს იგი ფინალამდე სეტის წაუგებლად მივიდა, სადაც თანამემამულე რაფაელ ნადალთან სამ სეტში დამარცხდა. აღსანიშნავია, რომ ფერერმა ოთხივე დიდი სლემის ტურნირის მინიმუმ მეოთხედფინალამდე მიაღწია. მას ATP-ის ტურის ისტორიაში ყველაზე მეტი მატჩი აქვს მოგებული დიდი სლემის ტიტულის მოგების გარეშე. სანაკრებო დონეზე, ფერერმა ესპანეთის ნაკრებთან ერთად დეივისის თასზე სამჯერ გაიმარჯვა.
ATP-ის მსოფლიო ტურის ფინალი: 1 (0–1)
(დ) – დახურული კორტი
სქოლიო
კატეგორია:ესპანელი ჩოგბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:დაბადებული 2 აპრილი
იემენის ეკონომიკა
იემენი — აგრარული ეკონომიკის მქონე ქვეყანა. 1990-იან წლებში ეკონომიკის 68.4%-ს იკავებდა სოფლის მეურნეობა და სამთო მრეწველობა. ძირითადი ინდუსტრიები: ნავთობი და ნავთობპროდუქტები, ქსოვილი, საკვები და ცემენტი. არის არც ისე დიდი ალუმინის ქარხნები. ტრანსპორტის სახეობებიდან აღსანიშნავია საგზაო და საზღვაო ტრანსპორტი. ნავსადგურები: ადენი, ჰოდეიდა, მოჰა, სალიფი, მუკალა. ძირითადი აეროპორტები მდებარეობს სანასა და ჰორმაკსარეში (ადენთან ახლოს).
მაკრო-ეკონომიკური ტრენდი
ეს არის ცხრილი იემენის მთლიანი შიდა პროდუქტის ტრენდი (გაერთიანების შემდეგ) საბაზრო ფასებებში დადგენილი საერთაშორისო სავალუტო ფონდის მიერ (ერთეულში მოიაზრება მილიონი იემენური რიალი). გაცვლითი კურსის პარიტეტული შედარებისთვის, აშშ დოლარი იცვლებოდა დაახლოებით 150.11 იამენურ რიალში. საშუალო ხელფასი 2009 წელს იყო $1.06 ერთ საათში ერთ კაცზე.
ფული შემოედინება საზღვარგარეთ მომუშვე იემენელებისა და მრავალწლიანი სავაჭრო დეფიციტის გამო მიღებული უცხოური დახმარების მეშვეობით. იმენის საზოგადოებები არსებობს მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში, იემენის უახლოესი არაბეთის ნახევარკუნძულელი მეზობლების, ინდონეზიის, ინდოეთის, ჩრდილოეთ აფრიკის, გაერთიანებული სამეფოსა და აშშ-ს ჩათვლით. 1950-იანი წლების შუაში საბჭოთა კავშირმა და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკამ დაიწყეს იემენის არაბთა რესპუბლიკის ფართომასშტაბიანი დახმარება. ეს მოიცავდა მშენებლობის მნიშვნელოვან პროექტებს, სტიპენდიებსა და განსაკუთრებულ სამხედრო დახმარებას.
სოფლის მეურნეობა და თევზაობა
სოფლის მეურნეობა არის ძირითადი სფერო იემენის ეკონომიკაში, რომელიც მთლიანი შიდა პროდუქტის 20%-ს წარმოადგენს 1990 წლიდან (20.4%-ს 2005 წელს იემენის ცენტრალური ბანკის ინფორმაციაზე დაყრდნობით) და სწორედ ამ სფეროში არის დასაქმებული შრომისუნარიანი მოსახლეობის ნახევარზე მეტი (54.2% 2003 წლისთვის). თუმცა, 2005 წლისთვის აშშ-ს მთავრობის შეფასებით სექტორმა მხოლოდ 13.5% შეადგინა მშპ-სი. ბევრმა ეკოლოგიურმა პრობლემამ დააბრკოლა ზრდა ამ სექტორში - ნიადაგის ეროზია, ქვიშის დიუნების გაჩენა და ტყეების გაჩეხვა, მაგრამ უდიდესი პრობლემა ამ დრომდე არის წყლის ნაკლებობა. მცირე დონის ნალექების შედეგად სოფლის მეურნეობა იემენში ძლიერად არის დამყარებული მიწისქვეშა წყლებზე, რესურსზე, რომელიც იწურება. წლის დონე იემენში ეცემა დაახლოებით ორ მეტრზე წელიწადში და მოსალოდნელია, რომ სანას მიწისქვეშა წყლების მიწოდება ამოიწურებოდა 2008 წლისთვის. ირიგაციის გამოყენებამ ხილი და ბოსტნეული იემენში გახადა პირდაპირი საქონელი ნაღდი ფულისა. მორწული კულტურების რაოდენობის ზრდასთან ერთად წვიმის წყლით მკვებავი კულტურების, ისეთი, როგორიცაა მარცვლეული წარმოება შემცირდა. იემენის ცენტრალურ ბანკის თანახმად 2005 წლისთვის ხათის, სუსტი ნარკოტიკული და რთულად დამუშავებადი მცენარის, რომელიც ქმნის ბუნებრივ სტიუმელებს მისი ფოთლების დაღეჭვისას, წარმოება 6.7%-ით გაიზარდა და შეადგინა 5.8% მშპ-სი; მისი გამოყენება იემენში ფართოდ არის გავრცელებული. მსოფლიო ბანკისა და სხვა ეკონომისტების თანახმად, ამ მცენარის კულტივაცია თამაშობს დომინანტურ როლს იემენის აგრარულ ეკონომიკაში, შეადგენს რა 10%-ს მშპ-სი და ასაქმებს 150 000 ადამიანს, მაშინ როდესაც მოიხმარს დაახლოებით 30%-ს სარწყავი წყლისა და იკავებს ადგილს იმ მიწის ნაკვეთზე, რომელიც შეიძლება გამოყენებულ იქნას საექსპორტო ყავის, ხილისა და ბოსტნეულისთვის. მარცხნივ|მინი|249x249პქ|[[ხათი (მცენარე)|ხათის კულტივაცია დასავლეთ იემენში, ატ-ტავილაში]] ამასთანავე, იემენის ფართო ტეროტორიულ წყლებს და საზღვაო რესურსს აქვს პოტენციალი აწარმოოს 840 000 ტონა თევზი ყოველ წლიურად, სათევზაო ინდუსტრია არის შედარებით განუვითარებელი და ძირითადად შედგება პატარა ნავიანი ინდივიდუალური მეთევზეებისგან. ბოლო წლებში მთავრობამ გააუქმა თევზის ექსპორტზე შეზღუდვები და წარმოებამ მიაღწია შესაძლებლობის 1/4-ს, რაც არის შეფასებული 260 მილიონ აშშ დოლარად 2005 წლისთვის. თევზი და თევზის პროდუქტები შეადგენს იემენის მშპ-ს მხოლოდ 1.7%-ს, მაგრამ ექსპორტით არის მეორე ყველაზე დიდი ინდუსტრია. 2005 წლის დეკემბერში მსოფლიო ბანკმა თანხმობა განაცხადა 25 მილიონი აშშ დოლარის კრედიტზე სათევზაო მენეჯმენტისა და კონსერვაციის პროექტი იმპლემენტაციისათვის წითელი ზღვისა და ადენის ყურის სანაპიროს გასწვრივ მდებარე გუბერნიებში. ამ პროექტით მოსალოდნელია, რომ გააუმჯობესებს ამ სფეროს განვითარებას პროდუქციისა და მოწყობილობების კუთხით, აღსანიშნავია ყინულის ქარხნები თევზის შენახვისათვის. ეს კი იემენის თევზაობის სამინისტროს შესაძლებლობას მისცემს უფრო ეფექტური კვლევები, რესურსების მენეჯმენტი და სარეგულაციო აქტივობები აწარმოოს.
კაჟუეირუ-და-პრაია
კაჟუეირუ-და-პრაია (Cajueiro da Praia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 10 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
იემენის ეკონომიკა
სქოლიო
კატეგორია:იემენის ეკონომიკა კატეგორია:არაბთა ლიგის ეკონომიკა
კაჟუეირუ-და-პრაია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 163 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.36 კმ²-ზე. ფართობი 271 707 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
სანტა-კლარას ბრძოლა
სანტა-კლარას ბრძოლა — 1958 წლის დეკემბრის მოვლენათა სერია, რამაც გამოიწვია რევოლუციონერების მიერ კუბის ქალაქ სანტა-კლარას აღება, ჩე გევარას მეთაურობით. ბრძოლა იყო გადამწყვეტი გამარჯვება აჯანყებულებისთვის, რომლებიც იბრძოდნენ გენერალ ფულხენსიო ბატისტას რეჟიმის წინააღმდეგ: ქალაქის აღებიდან 12 საათში ბატისტა გაიქცა კუბიდან, ხოლო ფიდელ კასტროს ძალებმა საბოლოო გამარჯვება გამოაცხადეს.
თავდასხმა ქალაქზე
გევარას რაზმი დაიძრა 1958 წლის 28 დეკემბერს კაიბარიენის სანაპირო გზის გასწვრივ, ქალაქ კამახუანისკენ, რომელიც მდებარეობს კაიბარიენსა და სანტა-კლარას შორის. მათ მოგზაურობას თან ახლდა გლეხების გულშემატკივრობა და კაიბარიენის აღებამ ერთ დღეში აჯანყებულ მებრძოლებში განამტკიცა აზრი, რომ საბოლოო გამარჯვება გარდაუვალია. სამთავრობო ჯარებმა, რომლებიც კამახუანის სამხედრო გარნიზონს იცავდნენ, წინააღმდეგობის გარეშე დატოვეს თავიანთი პოსტები და გევარას რაზმი სანტა-კლარასკენ დაუბრკოლებლად გაემართა. ქალაქის განაპირას, ქალაქის უნივერსიტეტს, შებინდებისას მიაღწიეს. მარჯვნივ|მინი| კუბის რუკა, სადაც ნაჩვენებია აჯანყებულების მარშრუტი [[გრანმა (იახტა)|გრანმას იახტით 1956 წლის ბოლოს, აჯანყებულთა დასაყრდენი სიერა-მაესტრაში და გევარას მარშრუტი ჰავანისკენ სანტა-კლარას გავლით, 1958 წლის დეკემბერში.]] იქ გევარამ თავისი ძალები, დაახლოებით 300-მდე, ორ სვეტად დაყო. თავდაპირველად, სამხრეთის სვეტი შეხვდა დამცველი არმიის ძალებს, რომელსაც მეთაურობდა პოლკოვნიკი კასილას ლუმპუი. ბატისტას გაგზავნილი ჯავშანმატარებელი, მომარაგებული საბრძოლო მასალებით, იარაღითა და სხვა აღჭურვილობით კაპიროს გორაკის ძირში, ქალაქის ჩრდილო – აღმოსავლეთით, განლაგდა და დააარსდა სამეთაურო პუნქტი. გევარამ გაგზავნა თავისი „თვითმკვლელების რაზმი“, 23 წლის რობერტო როდრიგესის (ცნობილი როგორც „El Vaquerito“) ხელმძღვანელობით, გორაკის დასაპყრობად. გორაკის მცველებმა გასაოცარი სისწრაფით დაიხიეს უკან და მატარებელი, რომელშიც იმყოფებოდნენ ოფიცრები და ჯარისკაცები, ქალაქის ცენტრისკენ დაიძრა.
თავად ქალაქში ხდებოდა შეტაკებების სერია სამთავრობო ძალებსა და მეამბოხეთა მეორე კოლონას შორის, რომელსაც უძღვებოდა როლანდო კუბელა, მშვიდობიანი მოსახლეობის დახმარებით, რომლებიც უზრუნველყოფდნენ მოლოტოვის კოქტეილებით. ორი სამხედრო გარნიზონი კუბელას ძალებს ალყაში ჰყავდა მოქცეული, მიუხედავად იმისა, რომ არმიას ჰქონდა თვითმფრინავების, სნაიპერებისა და ტანკების მხარდაჭერა.
მატარებლის ხელში ჩაგდება
მარჯვნივ|მინი| ჯავშანმატარებელი, როგორც მუზეუმი. მარჯვნივ|მინი| სანტა-კლარაზე თავდასხმის მემორიალი ჯავშანმატარებელთან. გევარამ, რომელიც პრიორიტეტად მიიჩნევდა ჯავშანტექნიკის ხელში ჩაგდებას, წარმატებით შეძლო უნივერსიტეტის აგრონომიის სკოლის ტრაქტორების მობილიზება, რკინიგზის ლიანდაგების ასამაღლებლად. მატარებელი, რომელსაც კაპიროს ბორცვიდან ჯარები გადაჰყავდა, რელსებიდან გადავიდა. შიგნით მყოფმა ოფიცრებმა ზავი მოითხოვეს. ამასთან, რიგითმა ჯარისკაცებმა, აჯანყებულებთან დამეგობრება დაიწყეს და თქვეს, რომ ისინი დაიღალნენ საკუთარი ხალხის წინააღმდეგ ბრძოლით. ცოტა ხნის შემდეგ ჯავშანმატარებელი აჯანყებულთა ხელში აღმოჩნდა და მასში მყოფი 350 კაცი და ოფიცრები ტყვედ გადაიყვანეს.
მატარებელში იყო დიდი რაოდენობის, მნიშვნელოვანი იარაღი, უზარმაზარი ჯილდო რევოლუციური ძალებისთვის, რაც გახდებოდა შემდგომი თავდასხმის საფუძველი.
დღესდღეობით „ჯავშანმატარებელი“ არის ეროვნული მემორიალი და მუზეუმი, რომელიც მდებარეობს სანტა — კლარას რკინიგზის სადგურის მახლობლად.
ქალაქის აღება
ქვეყნის გარნიზონების უმეტესობა სწრაფად ჩაბარდა პარტიზან მეთაურს. შუადღით, რადიო „მეამბოხეს“ საშუალებით, ჩემ გამოაცხადა, რომ სანტა კლარას უკანასკნელი საჯარისო ნაწილი დანებდა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩე გევარა კატეგორია:კუბის რევოლუცია კატეგორია:XX საუკუნის ბრძოლები
ვისენტე რისკო
ვისენტე მარტინეს რისკო აგუერო (დ. 1 ოქტომბერი, 1884 — გ. 30 აპრილი, 1963) — XX საუკუნის გალისიელი ინტელექტუალი. გალისიური ლიტერატურის და ნაციონალიზმის ერთ-ერთი დიდი წარმომადგენელი.
1912 წელს გაიცნო და დაუახლოვდა ალფონსო დანიელ როდრიგეს კასტელაოს. 1913 წელს გადავიდა მადრიდში პედაგოგიის სასწავლად. 1917 წელს დააარსა ნაციონალისტური გაზეთი „Nos“. ასევე მხარს უჭერდა მიგელ პრიმო დე რივერას დიქტატურას პირველ წლებში, რადგან ფიქრობდა რომ გალისიისათვის შესაძლოა მეტად უფრო სასარგებლო ყოფილიყო მსგავსი ვითარება. შემდგომ ის ასევე მხარს უჭერდა ფრანსისკო ფრანკოს, რის გამოც ბევრმა მისმა გალისიელმა მეგობარმა იგი მოღალატედ შერაცხა.
გარდაიცვალა 1963 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:გალისიელი მწერლები
ლეონორ I (ნავარა)
ლეონორ I ნავარელი (Leonor I.a Nafarroakoa, Leonor I de Navara; დ. 2 თებერვალი, 1426 — გ. 12 თებერვალი, 1479) — ტრასტამარების დინასტიის წარმომადგენელი. არაგონის მეფე ხუან II-ისა და ნავარის დედოფალ ბლანკა I-ის ასული. ნავარის დედოფალი 1479 წელს, სულ ორი კვირით. ტახტზე ავიდა თავისი უფროსი და-ძმის გარდაცვალების შემდეგ.
ბიოგრაფია
ლეონორი დაიბადა ოტილეში, 1426 წლის 2 თებერვალს. იგი იყო არაგონის მეფე ხუან II-ისა და მისი პირველი მეუღლის, ნავარის დედოფალ ბლანკა I-ის ნაბოლარა ასული. მას ერთი უფროსი ძმა და ერთი უფროსი და ჰყავდა. 1441 წელს დედოფალი ბლანკა I გარდაიცვალა და ნავარის ტახტზე მისი უფროსი ვაჟი, კარლ IV ავიდა, რომელსაც ტახტზე მათი კიდევ ერთი და, პრინცესა ბლანკა II ედავებოდა. კარლსა და ბლანკას შორის ტახტისათვის სისხლისმღვრელი ბრძოლა 1461 წლამდე გაგრძელდა, სანამ კარლი არ გარდაიცვალა და ტახტი საბოლოოდ ბლანკას არ დარჩა. თავად ბლანკასაც არ ეწერა დიდხანს მეფობა, რადგან იგი სულ სამ წელიწადში აღესრულა უშვილოდ. წესით ტახტზე ლეონორი უნდა ასულიყო, თუმცა ნავარის ტახტი მამამისმა, მეფე ხუან II-მ მიიტაცა.
ამ ამბებიდან სულ მალე, 1458 წელს ხუან II უვაჟობის გამო ქორწინდება ესპანელ დიდგვაროვან ხუანა ენრიკესზე, რომელთანაც შეეძინა მომავალი მეფე ფერდინანდ II.
რაც შეეხება ლეონორს, ტახტისგან ჩამოსაცილებლად მამამისმა 1441 წელსვე იგი ფრანგ დიდგვაროვან გასტონ დე ფუაზე დააქორწინა. ლეონორი ამის შემდეგ ქმართან ერთად მშვიდად ცხოვრობდა ბეარნში და ბავშვებს აჩენდა. მას შემდეგ, რაც მისი ძმის დაღუპვის შესახებ შეიტყო, იგი სანხუესაში გადავიდა და ცდილობდა არ დაეთმო თავისი ტახტი. 1462 წელს მას ხელი ძალით მოაწერინეს ოლიტეს ხელშეკრულებაზე, რომლის მიხედვითაც იგი ტახტზე უარს ამბობდა თავისი დის სასარგებლოდ.
1464 წელს ბლანკა II ლეონორმა მოწამლა, თუმცა მისი ძალისხმევა უაზრო აღმოჩნდა, რადგან ტახტი ამჯერად მამამისმა მიისაკუთრა. მიუხედავად ამისა, იგი ნავარის რეგენტ-გამგებლად დაინიშნა, ვინაიდან ხუანი არაგონის დატოვებას ვერ ახერხებდა. ამ დროს ნავარის ფაქტობრივი მმართველი ლეონორი იყო, ხუანი კი მხოლოდ ტიტულარული მონარქი გახდა. 1479 წლის 28 იანვარს მეფე ხუანი გარდაიცვალა და ნავარის ერთპიროვნული დედოფალი ლეონორ I ხდება, რომელიც ამავე დღეს ეკურთხა მონარქად, თუმცა მისი მმართველობა მეტად ხანმოკლე აღმოჩნდა. მისმა დედოფლობამ მხოლოდ ორ კვირას გასტანა, რადგან 1479 წლის 12 თებერვალს ლეონორი 53 წლის ასაკში გარდაიცვალა. ტახტზე მისი შვილიშვილი ფრანსუა ავიდა, რომელიც მალევე მოწამლეს და ტახტი ფრანსუას დამ, ლეონორის კიდევ ერთმა შვილიშვილმა კატალინამ დაიკავა, რომელსაც 1512 წელს ლეონორის ნახევარ-ძმამ, როგორც მისმა მემკვიდრემ ნავარის ნახევარი წაართვა.
ქორწინება და შვილები
1441 წელს ლეონორი დაქორწინდა გავლენიან ფრანგ დიდგვაროვანზე, ფუას გრაფ გასტონ IV-ზე, რომელთანაც თერთმეტი შვილი შეეძინა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 2 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1426 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1479 კატეგორია:ტრასტამარის დინასტია კატეგორია:ნავარის მეფეები კატეგორია:ქალი მმართველები კატეგორია:არაგონის ინფანტები
ნეოფიტე (ბულგარეთის პატრიარქი)
პატრიარქი ნეოფიტე (Патриарх Неофит, ერისკაცობაში — სიმეონ ნიკოლოვ დიმიტროვი, Симеон Николов Димитров; დ. 15 ოქტომბერი, 1945, სოფია, ბულგარეთი) — სრულიად ბულგარეთის პატრიარქი 2013 წლის 24 თებერვალიდან დღემდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის პატრიარქები კატეგორია:მართლმადიდებელი ავტოკეფალური ეკლესიების მეთაურები კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1945
სან-ლუის-დე-ლუკმის რაიონი
სან-ლუის-დე-ლუკმის რაიონი (Distrito de San Luis de Lucma) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის კუტერვოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 850 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 119 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 38 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 109.74 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კუტერვოს პროვინციის რაიონები
იოზგათი
იოზგათი (Yozgat) — ქალაქი თურქეთში, იოზგათის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ცენტრალური ანატოლიის რეგიონში. 2012 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქში ცხოვრობს 78,328 ადამიანი. იოზგათს აქვს მერია და ჰყავს მერი — იუსუფ ბაშერი.
ისტორია
იოზგათი შუა საუკუნეებში ეკუთვნოდა ბიზანტიის იმპერიას. შემდგომში იგი ბიზანტიამ დაკარგა. ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში შევიდა 1398 წელს, როდესაც ოსმალეთის სულთანმა, ბაიაზიდ I-მა დაამარცხა ჯვაროსნების არმია და სხვა ტერიტორიებთან ერთად, დაიპყრო იოზგათიც. მალე ჩამოყალიბდა იოზგათის პროვინცია და ქალაქში აშენდა სასახლე. იოზგათს მალევე დაუნიშნეს სანჯაყ-ბეი, რომელიც ძირითადად ფაშა უნდა ყოფილიყო, რადგან სულთნები საკუთარ შვილებს, შეჰზადეებს, იოზგათის სანჯაყის მმართველად არ ნიშნავდნენ. ის ოსმალეთის საბოლოოდ დაშლამდე შედიოდა მის შემადგენლობაში. ხოლო მისი დაშლის შემდეგ დარჩა თურქეთის რესპუბლიკაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები კატეგორია:ძველბერძნული ქალაქები
ტიგრანაკერტი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი ტიგრანაკერტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბიბერშტეინის ტიტა
ბიბერშტეინის ტიტა (Tulipa biebersteiniana) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე შროშანისებრთა ოჯახისა. აქვს კვერცხისებრი ბოლქვი. ღერო შეფოთლილია, სიმაღლე 15–30 სმ-ია. ფესვთანური ფოთოლი უფრო ხშირად ორია, იშვიათად სამი, ვიწრო ხაზური ან ლანცეტა, ლეგა შეფერილობის, სიგრძით 15–25 სმ. ყვავილი ჩვეულებრივ მარტოული, ორსქესიანი, ყვითელი, 3–3,5 სმ სიგრძისაა; ყვავილსაფრის ფოთლები 2–3 სმ სიგრძისაა, კვერცხისებრ-ლანცეტა, თავწაწვეტებული, ძირში წამწამაკიდეებიანი. ნაყოფი სამწახნაგოვანი კოლოფია. თესლი ბრტყელია, მუქი ყავისფერი.
ბიბერშტეინის ტიტა სამხრეთპალეარქტიკული სახეობაა. აწერილია ჩრდილოეთ კავკასიიდან. გავრცელებულია ევროპაში, ხმელთაშუა ზღვის ქვეყნებში, მცირე, ჩრდილოეთ და შუა აზიაში, ჩრდილოეთ და სამხრეთ კავკასიაში (აზერბაიჯანი). საქართველოში მხოლოდ ქართლშია ცნობილი, კერძოდ, თბილისის მიდამოებში (თელეთის ქედი) და მცხეთის შემოგარენში (არმაზის ხეობა).
მეზოფიტია, სინათლის მოყვარული გეოფიტი, გაზაფხულის ეფემეროიდი. თავის მთლიანი არეალში რიგ ადგილებში საკმაოდ ჩვეულებრივი მცენარეა, თუმცა საქართველოში, სადაც მხოლოდ თბილისის მიდამოებში გვხვდება, იშვიათ მცენარეებს მიეკუთვნება. იზრდება სხვადასხვა დახრილობის ფერდობებზე, ქვა-ღორღიან, მწირ ნიადაგებზე, გაფანტულად, ბუჩქნართა შორის, გამეჩხერებული ანთროპოგენური ტყის მონაკვეთებზე, მშრალ ხევებში, ზღვის დონიდან 450–600 მეტრის ფარგლებში.
სქოლიო
კატეგორია:ტიტა
პლევენის თემი
პლევენის თემი (Община Плевен) — თემი ჩრდილოეთ ბულგარეთში. შედის პლევენის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 137 820 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 809.71 კმ²-ს. მოიცავს 25 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პლევენი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პლევენის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
მიჰელაშა
მიჰელაშა (Mihălaşa) — სოფელი მოლდოვაში, ტელენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 69 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 350 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტელენეშტის რაიონის სოფლები
12 მაიმუნი
„12 მაიმუნი“ (12 Monkeys) — 1995 წლის სამეცნიერო ფანტასტიკური ნეო-ნუარული ფილმი, რომლის რეჟისორია ტერი გილიამი. მონაწილეობენ ბრიუს უილისი, ბრედ პიტი, კრისტოფერ პლამერი, მედელინ სტოუ და დევიდ მორსი. დაფუძნებულია კრის პარკერის ფილმზე „ასაფრენი ბილიკი“, სცენარის ავტორები არიან დევიდ პიპლზი და ჯენეტ პიპლზი. დისტრიბუცია გაუწია კინოკომპანია Universal Pictures-მა.
ფილმის ბიუჯეტმა შეადგინა 29.5 მილიონი აშშ დოლარი. გადაღებები მიმდინარეობდა 1995 წლის თებერვლიდან მაისამდე - ძირითადად ფილადელფიასა და ბალტიმორში. პრემიერა შედგა 1995 წლის 29 დეკემბერს.
სიუჟეტი მიმდინარეობს ახლო მომავალში, 2035 წელს. ვირუსმა გაანადგურა დედამიწის მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი, ხოლო გადარჩენილები დაიმალნენ მიწის ქვეშ. მთავარი გმირია პატიმარი ჯეიმზ კოული, რომელსაც აგზავნიან წარსულში, რათა მოიპოვოს გამანადგურებელი ვირუსის სინჯები, რომ მეცნიერებმა შექმნან ვაქცინა.
ფილმმა დადებითი გამოხმაურება ჰპოვა კრიტიკოსებში. საერთო განხილვების საიტ Rotten Tomatoes-ზე, 59 მიმოხილვაზე დაყრდნობით ფლობს 88%, ხოლო Metacritic-ზე — 74/100 (20 მიმოხილვაზე დაყრდნობით). ბრედ პიტს გადაეცა ოქროს გლობუსი და მიიღო ოსკარის ნომინაცია მამაკაცის მეორეხარისხოვანი როლისთვის. ფილმმა მიიღო სატურნის ჯილდო რამდენიმე კატეგორიაში. პროექტი აგრეთვე წარმატებული აღმოჩნდა კომერციულადაც, მსოფლიოს მასშტაბით შემოსავალმა 168.8 მილიონი დოლარი შეადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:1995 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1990-იანი წლების სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები კატეგორია:ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები კატეგორია:ფილმები აპოკალიფსის შესახებ კატეგორია:ანტიუტოპიური ფილმები კატეგორია:ტერი გილიამის ფილმები კატეგორია:პოსტაპოკალიფტური ფილმები კატეგორია:ფილმები დროში მოგზაურობის შესახებ კატეგორია:Universal Pictures-ის ფილმები კატეგორია:PolyGram Filmed Entertainment-ის ფილმები
თვალთეთრასებრნი
თვალთეთრასებრნი (Zosteropidae) — ფრინველთა ოჯახი ბეღურასნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 10–14 სმ, მასა 8–15 გ. შებუმბვლა ფაფუკია, ზურგის შეფერილობაში ჭარბობს მომწვანო და ყვითელი ტონები, მუცელი უფრო ღიაა. ოჯახის სახეობათა უმრავლესობას თვალის გარშემო წვრილი აბრეშუმისებრი ბუმბულებისგან შემდგარი თეთრი წრე ან ლაქა აქვთ (აქედან სახელწოდება). ფრთები მომრგვალებულია, ფეხები მოკლე, ბოლო სწორი ან ოდნავ ამოჭრილი. ნისკარტი წვრილი, მახვილი, პირის კუთხეებში ჯაგარია გაზრდილი; ენა ბოლოში გაყოფილია. სქესობრივი დიმორფიზმი არ არის გამოხატული. ცნობილია 14 გვარი და 140-მდე სახეობა. გავრცელებული არიან აფრიკის, აზიისა და ავსტრალიის ტროპიკულ ოლქებში, ზოგიერთი ჩრდილოეთით ზომიერ სარტყელშიც შედის. ტროპიკული განედების სახეობები მკვიდრი ფრინველები არიან, დანარჩენი — გადამფრენი. უპირატესობას ანიჭებენ ტყის ლანდშაფტებს, მთებში აღწევენ ხეებისა და ბუჩქნარის გავრცელების ზემო საზღვრებამდე. მისდევენ მეხეურ, ხშირად გუნდურ, ცხოვრების წესს. იკვებებიან მწერებით, ხილით, კენკრით, თესლებით და სხვ.; ზოგიერთ რაიონში მნიშვნელოვან ზიანს აყენებენ ბაღებს. მონოგამები არიან. ჯამისებრ ბუდეს აგებენ ტოტების განშტოებებზე, ღარებში აფენენ ცხოველების ბეწვს. დებენ 2–4 კვერცხს. ბუდის მშენებლობაში, კრუხობასა და ბარტყების გაზრდაში ორივე მშობელი მონაწილეობს. ბევრი თვალთეთრა მჟღერი გალობით გამოირჩევა. რიგი სახეობები შეტანილია IUCN-ის წითელ ნუსხაში.
სქოლიო
* კატეგორია:ბეღურასნაირნი
ინფორმაციის თავისუფლება
ინფორმაციის თავისუფლება მოიცავს ინფორმაციის ძებნას, მოპოვებასა და მიღებას (პასიური ინფორმაციის თავისუფლება), ასევე, ინფორმაციის გადაცემასა და გავრცელებას (აქტიური ინფორმაციის თავისუფლება). ერთი მხრივ, ეს არის უფლება, მივიღოთ ინფორმაცია, მეორე მხრივ კი, ინფორმაციის თავისუფლება მოიაზრება, როგორც აზრის გამოხატვის უფლების ერთ-ერთი შემადგენელი კომპონენტი და გულისხმობს ინფორმაციის გავრცელების უფლებას. ინფორმაციის თავისუფლება არის აზრის გამოხატვის უფლების წინაპირობა. იმისათვის, რომ ადამიანს ჩამოუყალიბდეს ობიექტური ხედვა ამა თუ იმ საკითხის მიმართ, საჭიროა, მან, პირველ რიგში, მიიღოს შესაბამისი ინფორმაცია.
საქართველოს კანონმდებლობით ყოველ მოქალაქეს უფლება აქვს, კანონით დადგენილი წესით, გაეცნოს სახელმწიფო დაწესებულებებში მასზე არსებულ ინფორმაციას, იქ დაცულ ოფიციალურ დოკუმენტებს, თუ ისინი არ შეიცავს სახელმწიფო, პროფესიულ ან კომერციულ საიდუმლოებას. ინფორმაციის გაცნობაზე უკანონოდ უარის თქმა ან მცდარი ინფორმაციის წარდგენა დანაშაულია და ისჯება სისხლის სამართლის წესით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უფლებები კატეგორია:ადამიანის უფლებები მიმართულების მიხედვით
გრიგოლ ჩაბრაძე
გრიგოლ 'გოგა' ჩაბრაძე (დ. 20 აპრილი, 1996) — ქართველი ფეხბურთელი, ბათუმის „დინამოსა“ და საქართველოს ეროვნული ნაკრების მცველი.
საკლუბო კარიერა
2013–2019 წლებში თამაშობდა საფეხბურთო კლუბ „საბურთალოს“ შემადგენლობაში. 2021 წლის იანვრიდან იცავს ეროვნული ლიგის მონაწილე საფეხბურთო კლუბ ბათუმის „დინამოს“ ღირსებას.
სანაკრებო კარიერა
ჩაბრაძე საქართველოს 17, 19 და 21-წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების წევრი იყო. ქვეყნის ეროვნულ ნაკრებში პირველად 2021 წლის 25 მარტს, შვედეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ მსოფლიო ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო შეხვედრაში ითამაშა. მატჩი სტოკჰოლმში გაიმართა და შვედების გამარჯვებით, ანგარიშით 1–0 დასრულდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:საბურთალოს ფეხბურთელები კატეგორია:თელავის ფეხბურთელები კატეგორია:ბათუმის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები
საიონარა (ფილმი)
საიონარა (Sayonara) — 1957 წლის ამერიკული ფილმი, რომელიც გადაღებულია ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1957 წლის ფილმები კატეგორია:იაპონურენოვანი ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:Warner Bros.-ის ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
ცენტრალური კასპიის დიქტატურა
ცენტრალური კასპიის დიქტატურა ან ცენტროკასპიის დიქტატურა — ანტისაბჭოთა სტრუქტურა, რომელიც გამოცხადდა ბაქოში, აზერბაიჯანის დღევანდელ დედაქალაქში, პირველი მსოფლიო ომის დროს.
ფონი
ცენტრალური კასპიის დიქტატურას ბრიტანეთის ძალებიც ეხმარებოდნენ, რათა შეეჩერებინათ ოსმალეთის იმპერიის სვლა ბაქოსაკენ. ბრიტანეთის ძალებმა გენერალი დენსტერვილის მეთაურობით შეძლეს ქალაქის ოკუპირება და დაშნაკ-სომხებთან ერთად ცდილობდნენ ქალაქის დაცვას ბაქოს ბრძოლის დროს. კავკასიის ისლამურმა არმიამ ნური ქილიგილის მეთაურობით მოიგო ბაქოს ბრძოლა, აიღო ბაქო და დაამხო ცენტრალური კასპიის დიქტატურა.
შალვა ხუციშვილი
შალვა ხუციშვილი (დ. 12 მარტი, 1921, სოფ. ხოვლე, კასპის რაიონი — გ. 19 იანვარი, 1977) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1969), დოცენტი (1972).
ბიოგრაფია
შალვა ხუციშვილი 1938 წელს ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტზე, საიდანაც 1941 წელს გაიწვიეს საბჭოთა არმიაში. მონაწილეობდა სევასტოპოლის დაცვაში, დაიჭრა და დაბრუნდა საქართველოში. 1945 წელს დაამთავრა უნივერსიტეტი ეკონომ-გეოგრაფის სპეციალობით..
მუშაობა დაიწყო კასპის რაიონის სოფელ ხოვლეს საშუალო სკოლის დირექტორად და გეოგრაფიის მასწავლებლად; 1946 წელს სამუშაოდ გადმოვიდა გორის ნიკოლოზ ბარათაშვილის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის გეოგრაფიის კათედრაზე ჯერ ასისტენტად, შემდეგ კი უფროს მასწავლებლად; 1949–51 წლებში პარალელურად მუშაობდა გორის პედაგოგიურ სასწავლებელში. გამოქვეყნებული აქვს 20-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი. წლების განმავლობაში ლექციებს კითხულობდა საზოგადოება „ცოდნის“ ხაზით. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები. საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა 1969 წელს თემაზე: „მეხილეობის განვითარების საფუძვლები შიდა ქართლში“.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა კანდიდატები კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები შ კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მარის ოლქი
მარის ოლქი (Mara) — ტანზანიის 30-დან ერთ-ერთი ოლქი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი მუსომა.
მოსახლეობა — 1 743 830 ადამიანი (2012 წელი).
ფართობი — 21 760 კმ².
გეოგრაფია
მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთში, ესაზღვრება კენიას და აქვს ვიქტორიას ტბაზე გასასვლელი. ოლქის ტერიტორიაზე მდებარეობს სერენგეტის ეროვნული პარკი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ოლქი შედგება ექვსი რაიონისაგან:
სქოლიო
კატეგორია:ტანზანია კატეგორია:ტანზანიის ოლქები
ბლანკა II ნავარელი
ბიოგრაფია
ბლანკა დაიბადა 1424 წლის 9 ივნისს, ქალაქ ოლიტეში. იგი იყო არაგონის მეფე ხუან II-ისა და მისი ცოლის, ნავარის დედოფალ ბლანკა I-ის ასული. მას მხოლოდ ერთი უფროსი ძმა და ერთი უმცროსი და ჰყავდა. 1427 წელს მისი ძმა კარლი და და, პრინცესა ლეონორი მასთან ერთად დასახელდნენ ნავარის ტახტის მემკვიდრეებად. ამ დროს ბლანკამ დაიფიცა, რომ ნავარის დედოფალი გახდებოდა.
1436 წლიდან დაიწყო საქორწინო მოლაპარაკებები ბლანკასა და კასტილიის ტახტის მემკვიდრე ენრიკეს ქორწინებასთან დაკავშირებით. 1440 წლის 16 ოქტომბერს შედგა მათი ქორწინება, რითაც ბლანკა ასტურიის პრინცესა ხდება, თუმცა ენრიკეს იმპოტენციის გამო ეს ქორწინება კონსუმირებული არ იყო.
1441 წელს დედოფალი ბლანკა I გარდაიცვალა, ნავარის მეფე კი მისი ძმა კარლ IV ხდება. 1453 წელს ბლანკამ პაპს ქორწინების ანულირება სთხოვა ქმრის იმპოტენტობის გამო. მისი მოთხოვნა პაპმა მალე დააკმაყოფილა და ჯვარი აჰყარათ, რის შემდეგაც იგი ნავარაში ბრუნდება და ტახტისათვის ბრძოლას იწყებს. ცნობილია, რომ ბლანკა ძმის თავიდან მოსაცილებლად ათასგვარ ჯადოქრობასა და მაგიას მიმართავდა.
1461 წელს კარლ IV გარდაიცვალა და ნავარის დედოფალი ბლანკა II ხდება, თუმცა იგი ეჭვის თვალით უყურებდა თავის დას, პრინცესა ლეონორს, რომელიც საფრანგეთის მეფის ნათესავზე იყო დაქორწინებული, მაშასადამე მხარაჭერა ჰქონდა, ამასთან მას არც უშვილობის პრობლემა ჰქონდა. სწორედ ამიტომ, 1462 წელს, ნავარაში ჩასულ ლეონორს ბლანკამ ძალით მოაწერინა ხელი ნავარის ტახტზე უარმყოფ დოკუმენტზე. ამის შემდეგ, მისი მეორედ ქორწინება და მემკვიდრის გაჩენა გახდა აუცილებელი.
მამამისი, მეფე ხუანი ცდილობდა, რომ ბლანკა საფრანგეთის მეფე ლუი XI-ის ძმაზე, ბერის ჰერცოგ შარლ დე ვალუაზე დაექორწინებინა, თუმცა ამაოდ. 1464 წელს ბლანკამ პამპლონაში დიდებულების კრება მოაწყო, სადაც თავისი მოწინააღმდეგე დიდგვაროვნები პამპლონას ეპისკოპოსის დახმარებით ერთიანად ამოხოცა. ამ ამბიდან სულ მალე, 1464 წლის 2 დეკემბერს, 40 წლის დედოფალი ბლანკა მოწამლეს. მის შემდეგ ტახტი დროებით მამამისმა მიიტაცა, საბოლოოდ კი მისი შიში გამართლდა და ნავარის დედოფალი მისი და ლეონორ I ხდება, თუმცა მხოლოდ ორი კვირით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 9 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1424 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1464 კატეგორია:ტრასტამარის დინასტია კატეგორია:ნავარის მეფეები კატეგორია:ასტურიის პრინცესები კატეგორია:არაგონის ინფანტები
იძულებით გადაადგილებული პირი
300px|მინი|კონგოელი იძულებით გადაადგილებული პირები, [[ჩრდილოეთი კივუს პროვინცია|ჩრდილოეთ კივუს 2008 წლის კონფლიქტის დროს.]] იძულებით გადაადგილებული პირი — მოქალაქე, რომელიც იძულებულია დატოვოს თავისი საცხოვრებელი ადგილი შეიარაღებული კონფლიქტის, სამოქალაქო დაპირისპირების, ადამიანის უფლებების სისტემატური დარღვევის, სტიქიური  ან ანთროპოგენური ხასიათის უბედურების დროს. ასეთ ვითარებაში ის არ გადაკვეთს იმ სახელმწიფო საზღვარს, რომელიც საერთაშორისოდაა აღიარებული.
საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა – დევნილთა შესახებ საქართველოს კანონით, ტერმინი იძულებით გადაადგილებულ პირი განიმარტება, როგორც საქართველოს მოქალაქე ან საქართველოში სტატუსის მქონე მოქალაქეობის არმქონე პირი, რომელიც იძულებული გახდა დაეტოვებინა მუდმივი საცხოვრებელი ადგილი იმ მიზეზით, რომ უცხო ქვეყნის მიერ ტერიტორიის ოკუპაციის, აგრესიის, შეიარაღებული კონფლიქტის, საყოველთაო ძალადობის ან/და ადამიანის უფლებების მასობრივი დარღვევის გამო საფრთხე შეექმნა მის ან მისი ოჯახის წევრის სიცოცხლეს, ჯანმრთელობას ან თავისუფლებას ან/და ზემოაღნიშნული მიზეზის გათვალისწინებით შეუძლებელია მისი მუდმივ საცხოვრებელ ადგილზე დაბრუნება.
იძულებით გადაადგილებულ პირთა პოპულაციები
იძულებით გადაადგილებულ პირთა ამჟამინდელი მდგომარეობის შეფასებისა და მონიტორინგისთვის, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციამ და გაერთიანებული ერების ლტოლვილთა უმაღლესმა კომისარიატმა, ჟენევაში 1998 წელს დააფუნეს საერთაშორისო ორგანიზაცია. ორგანიზაციის მიზანია, იძულებით გადაადგილებულ პირებთან დაკავშირებით მაღალი ხარისხის რაოდენობრივი მაჩვენებლების, ანალიტიკური მასალისა და ექსპერტიზის დოკუმენტების შექმნით, შეამციროს პირთა იძულებით გადაადგილების სამომავლო რისკები, ასევე ამ სტატუსის მატარებელი პირებისთვის გაუმჯობესდეს საყოფაცხოვრებო პირობები.
გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატის 2018 წლის ანგარიშში Internal Displacement Monitoring Centre-ის მიერ მომზადებული რაოდენობრივი მონაცემების მიხედვით, 41,3 მილიონი ადამიანი იძულებით გადაადგილდნენ შეიარაღებული კონფლიქტების, ადამიანის უფლებების დარღვევისა და ძალადობის მიზეზით, რაც 2017 წელთან შედარებით გაზრდილი მაჩვენებელია.
იძულებით გადაადგილებული პირის მდგომარეობა საქართველოში
საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს  უკანასკნელი მონაცემებით, საქართველოში ამჟამად 277 000-მდე იძულებით გადაადგილებული პირია, რომლთაც ცხინვალისა და აფხაზეთის  რეგიონებიდან მოუწიათ იძულებით გადაადგილება. Internal Displacement Monitoring Centre (IDMC)-ის მონაცმებით ამჟამად საქართველოში 293 000 იძულებით გადაადგილებული პირია. მონაცემთა სხვაობა ძირითადად განპირობებულია განსხვავებული შეფასებისა და ანალიზის სისტემით.
კანონს, რომელიც საქართველოში იძულებით გადაადგილებულ პირთა სამართლებრივ სტატუსს განსაზღვრავს, საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა – დევნილთა შესახებ საქართველოს კანონი ეწოდება, რომლის მიხედვითაც ტერმინი - იძულებით გადაადგილებული პირი, ტერმინ - დევნილთან არის გათანაბრებული და იდენტური სამართლებრივი მდგომარეობა აქვს. ამიტომ, ქართულენოვან წყაროებში იძულებით გადაადგილებულ პირებს, დევნილებადაც მოიხსენიებენ.
დასახლებები
იძულებით გადაადგილებული პირებისთვის საქართველოში სპეციალური დასახლებები შეიქმნა:
დაცვა და ხელშეწყობა
იძულებით გადაადგილებული პირების დაცვა და მათი ხელშეწყობა ახალი გამოწვევა არ არის. საერთაშორისო სამართალში არსებობს სახელმწიფოებისთვის ვალდებულებები, რომლებიც იძულებით გადაადგილებული პირების ხელშეწყობასა და დაცვას უზრუნველყოფენ. თუმცა, დევნილთა უმრავლესობა სამოქალაქო კონფლიქტების შედეგია ან იძულებით გადაადგილება მათ მოუწიათ ცენტრალური ხელისუფლების სისუსტის გამო, რომელიმე რეგიონიდან, ამიტომ ლოკალური ხელისუფლებების ნება დაეხმარონ და დაიცვან დევნილები გარკვეულ შემთხვევებში არ არის.
ლტოლვილების შემთხვევისგან განსხვავებით, არ არსებობს საერთაშორისო ჰუმანიტარული ინსტიტუცია, რომელსაც აქვს სრული პასუხისმგებლობა დაიცვას და ხელი შეუწყოს იძულებით გადაადგილებულ პირებს. რამდენიმე ორგანიზაციას უწევს სპეციფიკურ ვითარებაში მუშაობა, ისინი სამუშოს ასრულებენ მათ ნაცვლადაც, ვინც წესით უნდა იღებდეს საკუთარ თავზე სრულ პასუხისმგებლობას.
გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატი
გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატი მანდატით აღიჭურვა 1950 წლის 14 დეკემბრის გაეროს გენერალური ასამბლეის 428-ე (V) რეზოლუციით, რომლის თანახმადაც ლტოლვილთა უმაღლესი კომისარიატი: საერთაშორისო მასშტაბით ხელმძვანელობს და კოორდინაციას უწევს ლტოლვილთა დაცვისა და ლტოლვილთა პრობლემების გადაჭრა. 1951 წლის გაერთიანებული ერების მიერ მიღებული კონვენცია მთლიანად ლტოლვილების სტატუსის მქონეების პრობლემებს ეხება საწყის ეტაპზე, განეკუთვნებოდა თუ არა გაეროს ლტოლვილთა უმაღლეს კომისარიატიის კომპეტენციას იძულებით გადაადგილებული პირების პრობლემა ბუნდოვანი იყო, თუმცა ის ფაქტობრივად იცავდა და ეხმარებოდა ამ კატეგორიის მოსახლეობას, ამიტომ 2005 წელს გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესმა კომისარიატმა მოაწერა ხელი შეთანხმებას სხვა ჰუმანიტარულ ორგანიზაციებთან, რომლის თანახმადაც, შეთანხმების საფუძველზე გაეროს ლტოლვილთა უმაღლეს კომისარიატი კისურლობდა პასუხისმგებლობას, იძულებით გადაადგილებული პირებისთვის უზრუნველეყო დროებითი საცხოვრებლები, საჭიროებისამებრ ბანაკები და დაეცვა ისინი.
წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტი
წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტი (წითელი ჯვარი) უფლებამოსილია უზრუნველყოს საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის გავრცელება, შეარაღებული კონფლიქტების დროსაც, რადგან მათი საქმიანობა უკავშირდება მშვიდობიანი მოქალაქეების დაცვას. ისინი არ ასხვავებენ მოქალაქეებს და თანაბრად ეხმარებიან როგორც იძულებით გადაადგილებულ პირებს, ისე სხვა შეიარაღებული კონფლიქტებისგან დაზარალებულ მოქალაქეებსაც. 2006 წლის პოლიტიკურ დოკუმენტში წითელმა ჯვარმა, იძულებით გადაადგილებულ პირებთან დაკავშირებით განაცხადა: ხანგრძლივ გამოცდილებაზე დაფუძნებით, რომელიც მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხეში საქმიანობითაა შეძენილი, წითელ ჯვარს გააჩნია ოპერატიული რეაგირების საშუალება, რათა დააკმაყოფილოს ზემოაღნიშნულ პირთა გადაუდებელი ჰუმანიტარული საჭიროებები.
საკითხის ერთობლივი და კლასტერული გადაწყვეტა
ერთობილივი მიდგომა, თავდაპირველი საერთაშორისო სისტემაა, რომელიც იძულებით გადაადგილებული პირების სჭიროებებზე იყო მორგებული და გულისხმობდა ერთობლივი შესაძლებლობების გამოყენებას იგპ-ების დაცვისა და დახმარებისთვის. სისტემა გაეროს სააგენტოებს შორის პასუხისმგებლობების განაწილებას ითვალისწინებდა. ეს ორგანიზეციებია: გაეროს ლტოლვილთა უმაღლეს კომისარიატი, გაეროს ბავშვთა ფონდი, მსოფლიო სასურსათო საბჭო, გაეროს განვითარების პროგრამა, გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფისი, მიგრაციის საერთაშორისო ორგანიზაცია, წითელი ჯვრის საერთაშორისო კომიტეტი და სხვა საერთაშორისო ორგანიზაციები. მათ კოორდინაციას ერთმანეთში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის შესაბამისი უფლებამოსილი უწყებები უზრუნველყოფდნენ. 2005 წელს იყო მცდელობა არსებული პრობლემები გამოსწორებულიყო, ამიტომ გადაწყვიტეს საკითხის სექტორების მიხედვით დაენაწილებინათ შესაბამის ჰუმანიტარულ სააგენტოებს შორის. ყველაზე ნიშანდობლივი იყო გაერთიანებული ერების ლტოლვილთა უმაღლეს კომისარიატის, მიერ თავშესაფრების, ბანაკებისა და დაცვითი მექანიზმების საკითხებთან დაკავშირებული პრობლემებზე პასუხისმგებლობის აღება.
კლასტერული მიდგომა არსებული პრობლემების გადაჭრის ამჟამინდელი მეთოდია. გამოიყენება უკეთესი კოორდინაციისთვის, არა-ლტოლვილთა ჰუმანიტარული საჭიროებების შემთხვევაში. ჰუმანიტარულმა ორგანიზაციები შეთანხმდნენ, რომ განსაზღვრული მიმართულებებს წარუძღვნენ გლობალურ დონეზე და ასევე განსაზღვრული აქვთ კლასტერული სტრუქტურა არა-ლტოლვილური ჰუმანიტარული საჭიროებისთვის ქვეყნების დონეზე.
კლასტერული სისტემა შექმნილია, რათა ამოწუროს ის კრიტიკული ცარიელი სივრცეები, რომელი ჰუმანიტარულ ჩარევას საჭიროებენ. განსაზღვრულ ლიდერ ორგანიზაციებზე ვრცელდება ვალდებულება, რომ უზრუნველყონ მათზე ნაკისრი სერვისების მიწოდება (ჯანდაცვა, თავშესაფარი და სხვ.), ხოლო თითოეულ ქვეყანაში ჰუმანიტარული კოორდინატორი, ანგარიშვალდებულია და იღებს პასუხისმგებლობას კოორდინაციაზე.
საერთაშორისო სამართალი
ლტოლვილთა შემთხვევისგან განსხვავებით, იძულებით გადაადგილებულ პირებთან დაკავშირებით კონკრეტული სამართლებრივი შეთანხმება არ არსებობს. შეიქმნა, ცალკეული დოკუმენტი, მხოლოდ აფრიკული ქვეყნებისთვი (აფრიკის კავშირის კამპალის კონვენცია იძულებითი გადაადგილების შესახებ). რამდენიმე ქვეყანა ადვოკატირებდა დეფინიციების გადასინჯვის საკითხს და ლტოლვილთა დაცვის მექანიზმების იძულებით გადაადგილებულ პირებზე გავრცელებას, თუმცა ამ საკითხებთან მიმართები სამომავლო ნაბიჯები არ გადადგმულა. საკითხის მრავალწლიანი ადვოკატირების შედეგად შეიქმნა დოკუმენტი სახელწოდებით: სახელმძღვანელო პრინციპები იძულებით გადაადგილებული პირების შესახებ. საერთაშორისო სამართლის ჭრილში ასევე მნიშვნელოვანი დოკუმენტია საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართალი, რომელიც კანონთა კრებულია, რომლის მიზანიცაა შეამციროს შეიარაღებული კონფლიქტების შემდგომი ზიანი. ის იცავს იმ პირებს, რომლებიც არ მონაწილებოდნენ ან აღარ მონაწილეობენ შეიარაღებულ კონფლიქტებში. მეორენაირად ამ სამართალს, ომის სამართალს ან შეიარაღებული კონფლიქტების სამართალსაც კი უწოდებენ.
დაბრუნების უფლება
ე. წ. „პოსტ-კონფლიქტურ“ სიტუაციებში, საერთაშორისო თანამეგობრობის მიზანია აღსდგეს ომამდელი სტატუს-კვო. მიუხედავად იმისა, რომ განწყობები იცვლება, რადგან ძალადობრივი კონფლიქტების დროს, ირღვევა პოლიტიკური, ეკონომიკური და სოციალური სტრუქტურები და ამ სტრუქტურების აღდგენა შესაძლებელია.
საერთაშორისო თანამეგობრობა და ჰუმანიტარული ორგანიზაციები ცდილობენ უზრუნველყონ დევნილი მოსახლეობის დარუნების შესაძლებლობა წარმოშობის ადგილზე იმ უძრავი ქონების ფარგლებში, რომლიდანაც ისინი იყვნენ იძულებით გადაადგილებული. სახცხოვრებელ ადგილზე დაბრუნება იგპ-ებისა და ლტოლვილებისთვის, განსაკუთრებულად მნიშვნელოვანია, ასევე მნიშვნელოვანია აგრესიის პრევენცია, რომელიც შეიძლება მათ დაბრუნებას მოჰყვეს იმ პირებისგან, რომლებმაც კონფლიქტისგან სარგებლის მიღებას ცდილობენ. თუმცა, ლოკალური კონტექსტის გააზრების გარეშე, საყოველთაო უფლებების დევნილთა დაბრუნების შესახებ დოკუმენტი შეიძლება ქმედითი არ აღმოჩნდეს, ქვემოთჩამოთვლილი მიზეზების გამო:
დაბრუნების უფლება და საქართველო
2018 წლის 12 ივნისს ნიუ-იორკში გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ, 72-ე სესიაზე, კიდევ ერთხელ მიიღო საქართველოს მიერ ინიცირებული რეზოლუცია სახელწოდებით: „აფხაზეთიდან, საქართველო და ცხინვალის რეგიონიდან/სამხრეთ ოსეთი, საქართველო იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა სტატუსის შესახებ". გაეროს გენერალური ასამბლეა აღნიშნულ რეზოლუციას 2008 წლიდან იღებს. იგი განამტკიცებს დევნილთა ფუნდამენტურ უფლებებს, უპირველესად, საკუთარ საცხოვრებელ ადგილებში ნებაყოფლობითი, უსაფრთხო და ღირსეული დაბრუნების უფლებას. რეზოლუციას მხარი დაუჭირა 81-მა, თავი შეიკავა 62-მა, ხოლო 16-მა ქვეყანამ წინააღმდეგ მისცა ხმა. დანარჩენი ქვეყნები სხდომას საერთოდ არ ესწრებოდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დევნა კატეგორია:შიდა მიგრაციები
პორტუგალიური ნაგაზი
პორტუგალიური ნაგაზი (Cão da Serra de Aires) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია პორტუგალიაში XIX საუკუნეში.
ეს კომპაქტური ძაღლი შესანიშნავი მეცხვარე და მოდარაჯეა. ჯიში, როგორც ჩანს, სათავეს იღებს პორუგალიის სამხრეთ რაიონებიდან შემოყვანილი ბრიარებისგან, რომლებიც შემდეგ შეაჯვარეს ადგლიობრივ მთის ძაღლებთან, შესაძლოა, კატალონიურ ნაგაზთან. XX საუკუნის უმეტესი ნაწილი ნაგაზები იყვნენ სამხრეთ პორტუგალიის მწყემსების თანმხლებლები, მაგრამ 1970 წელს ისინი თითქმის მთლიანად გადაშენდნენ. მათი ბალნის სილამაზემ და მეგობრულობამ საშუალო კლასის ძაღლების მოყვარული პორტუგალიელების ყურადღება მიიქცია, ამის წყალობით დღესდღეობით ჯიში გადარჩენილია. ეს შესანიშნავი ცხოველი ადვილად იწვრთნება და დამჯერია, კეთილადაა განწყობილი ბავშვების და სხვა ძაღლების მიმართ, არასოდეს იღრინება და იკბინება, თუ არ გააღიზიანეთ.
მიუხედავად იმისა, რომ პორტუგალიური ნაგაზი ქვეყნის გარეთ პრაქტიკულად უცნობია - ეს კლასიკური ძაღლია, რომელიც საერთაშორისო აღიარებას იმსახურებს. გრძელი ბალანი ფარავს მის სხეულს, მათ შორის, წინა და უკანა ფეხებს და კუდს. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს ყვითელი, ხორბლისფერი, ნაცრისფერი, ყავისფერი, შავი. აქვს ძლიერი, სწორი წინა ფეხები, საშუალო ზომის ყურები, მუქი თვალები, წვერები. კარგად უძლებს სიცივეს, მის ბალანს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება.
Gewehr 43
Gewehr 43 ან Karabiner 43 („გევერ 43“, გვხვდება აბრევიატურებით: G43, K43, Gew 43, Kar 43) — მეორე მსოფლიო ომის დროს შექმნილი გერმანული ნახევრადავტომატური შაშხანა, რომელიც იყენებს 7.92×57მმ მაუზერის ვაზნებს. Gewehr 43-ის დიზაინი დაფუძნებული იყო მის ადრინდელ ვარიანტზე, Gewehr 41-ზე, თუმცა სიახლე იყო გაუმჯობესებული გაზზე მომუშავე მექანიზმი, რომელიც საბჭოთა წარმოების     SVT-40-ს ჰგავდა. Gewehr 43 იწარმოებოდა ინოვაციური მასიური წარმოების მეთოდით.
ისტორია
გერმანიის სურვილმა, შეიარაღებაში ჰქონოდა ნახევრადავტომატური შაშხანები, გამოიწვია ორი სხვადასხვა დიზაინის იარაღის შექმნა, ესენი იყო G41(M) და G41(W). პირველი გერმანული იარაღის მწარმოებელი კომპანია მაუზერის შექმნილი იყო, მეორე კი ვალტერის (ფრჩხილებში მიწერილი M და W სწორედ იმას აღნიშნავდა, თუ რომელი მწარმოებლის შექმნილი იყო შაშხანა). მაუზერის შექმნილი იარაღი 1941 წელს გამოჩნდა და 12,755 ეგზემლპარი დამზადდა, თუმცა საბრძოლო პირობებში არასაიმედო აღმოჩნდა. ვალტერის შაშხანა უკეთესი აღმოჩნდა, მაგრამ მასაც ჰქონდა გარკვეული პრობლემები. ორივე იარაღის შემთხვევაში პრობლემის სათავე იქიდან მოდიოდა, რომ გერმანულმა ჯარმა მოითხოვა, შაშხანის ლულას არ ჰქონოდა ნახვრეტები, რომლითაც ავტომატურად დამტენი სისტემა მუშაობდა. ამ მოთხოვნის გათვალისწინება ნიშნავდა, რომ კონსტრუქტორებს უწევდათ არასტანდარტული მექანიზმების ძიება, რომლებიც უბრალოდ საიმედო არ იყო.
საბჭოთა კავშირში შეჭრისას გერმანელებმა ხელში ჩაიგდეს საბჭოური SVT-40-ების მცირე რაოდენობა, რომლებიც გერმანიაში გამოსაკვლევად გაიგზავნა. SVT-40 იყენებდა მარტივ გაზის მექანიზმს, რომელსაც ლულის ბოლოდან დაახლოებით 1/3-ზე არსებული ამოჭრილი ღიობი ამუშავებდა. სტანდარტული სავაზნე მჭერების მაგივრად კი ის კოლოფისებურ მჭიდს იყენებდა. SVT-40 აშკარად უფრო მარტივი და უპირატესი მექანიზმის მქონე იარაღი იყო, ვიდრე G41. 1943 წელს ვალტერმა აწ უკვე ნახსენები საბჭოური შაშხანის მსგავსი გაზზე მომუშავე მექანიზმი და G41(W)-ის მახასიათებლები გააერთიანა და მიიღო ბევრად გაუმჯობესებული შაშხანა. ეს იყო უფრო გამძლე, მარტივი და მსუბუქი იარაღი, რომლის წარმოებაც ადვილად ხდებოდა. იარაღი შეიარაღებაში მიიღეს სახელით Gewehr 43, მოგვიანებით კი 1944 წლის აპრილში სახელი გადაარქვეს და Karabiner 43 უწოდეს. მისი წარმოება 1943-1945 წლებში ხდებოდა, რა დროსაც დამზადდა 400,000-ზე ოდნავ მეტი ეგზემპლარი. გამძლეოიბს გამო გერმანული სამთო დივიზიების ჯარისკაცები Gewehr 43-ს კიბეების საფეხურებადაც კი იყენებდნენ. 10 ვაზნიანი მოხსნადი მჭიდის დამატება კი დიდი გაუმჯობესება იყო G41-ის შიდა ინტეგრირებული მჭიდის 5 ვაზნიანი მჭერებით დატენვასთან შედარებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცეცხლსასროლი იარაღები
Salvator Mundi
Salvator Mundi (სამყაროს მხსნელი) — ლეონარდო და ვინჩის მიერ დაახლოებით 1500 წელს შესრულებული, იესოს, როგორც სამყაროს მხსნელის (Salvator Mundi) გამოსახულება. იესოს აცვია რენესანსის პერიოდის ტანსაცმელი, მარჯვენა ხელით იძლევა ბენედიქციას, ხოლო მარცხენა ხელში უჭირავს კალციტის გამჭვირვალე სფერო, რომელიც რენესანსის ეპოქაში სამყაროს განასახიერებდა.
დიდი ხნის განმავლობაში მიიჩნეოდა, რომ ეს იყო დაკარგული ორიგინალის ასლი. რესტავრაციის შემდგომ გამოიფინა ლონდონის ეროვნული გალერიის ლეონარდოს ნამუშევრების სექციაში. რამდენიმე წამყვანი სპეციალისტი მიიჩნევდა, რომ ის იყო ლეონარდო და ვინჩის ორიგინალი ნამუშევარი, თუმცა ამ მოსაზრებას მოწინააღმდეგეებიც ჰყავდა.
ის ლეონარდოს დღემდე შემორჩენილი 20-მდე ნამუშევრიდან ერთ-ერთია და ერთადერთი, რომელიც კერძო კოლექციაშია დაცული. ის 2017 წლის 15 ნოემბერს 450.3 მილიონ დოლარად აბუ-დაბის კულტურისა და ტურიზმის დეპარტამენტის სახელით საუდის არაბეთის პრინცმა ბადრ ბინ აბდულამ კრისტის აუქციონზე შეიძინა, რითიც ყველაზე ძვირად გაყიდულ ნახატებს შორის ახალი რეკორდი დამყარდა. ნახატი გამოიფინება ლუვრ აბუ-დაბიში.
სქოლიო
კატეგორია:XVI საუკუნის ნამუშევრები კატეგორია:რენესანსის მხატვრობა კატეგორია:ქრისტიანული ხელოვნება
ანტონ კორობოვი
ანტონ კორობოვი (( Антон Коробов), ( Anton Korobov)) დ. 25 ივნისი, 1985, მეჟდურეჩენსკი,კემეროვოს ოლქი, რსფსრ, სსრკ) ― უკრაინელი მოჭადრაკე, დიდოსტატი (2003), უკრაინის ოთხგზის ჩემპიონი (2002, 2012, 2018, 2020), 2012 წელს უკრაინის საუკეთესო ვაჟ მოჭადრაკედ დაასახელეს.
ბიოგრაფია
ანტონი რსფსრ-ში, ქალაქ მეჟდურეჩენსკში დაიბადა. 2001 წელს 16 წლისამ პერისტერში მსოფლიოს ახალგაზრდულ ჩემპიონატზე იასპარეზა, 6 მოიგო, 4 წააგო, 3 ყაიმით დაასრულა და 91 მონაწილეს შორის მეოცე ადგილზე გავიდა. უკრაინის 18 წლამდელთა ნაკრების შემადგენლობაში, მესამე დაფაზე, ევროპის გუნდურ ჩემპიონატზე გამოვიდა და გუნდური ოქრო მოიგო. ამავე ტურნირზე მომდევნო წელს, მეორე დაფაზე, ითამაშა და ორი ვერცხლი აიღო, გუნდური და ინდივიდუალური. ალუშტაში უკრაინის ჩემპინატზე ოქროს მედალი მოიგო, წაუგებლად იასპარეზა და 6 მოგება და სამი ყაიმი გაიფორმა. 2003 წელს დიდოსტატის წოდება მიიღო, 2004-ში კი უკრაინის პირველობაზე ვერცხლს დაეუფლა. 2008 წელს პეკინში მსოფლიოს ინტელექტუალურ თამაშებზე იასპარეზა და ჭადრაკში ვერცხლის პრიზიორი გახდა. 2010 წელს აბუ-დაბიში მასტერსის ტურნირი მოიგო, ხოლო მოსკოვში „აეროფლოტ ოფენზე“ მეორე ადგილი დაიკავა. 2011-ში ხანტი-მანსიისკში ფიდეს მსოფლიოს თასზე გამოვიდა, სადაც 128 მონაწილეს შორის რეიტინგით 54-ე იყო. პირველ ტურში ჩჟოუ ცზიანჩაო დაამარცხა 2:0, თუმც მეორეში ნიკიტა ვიტიუგოვთან წააგო 0,5:1,5. იმავე წელს ნახჭევანის ტურნირი მოიგო. 2012 წლის თებევრვალში „აეროფლოტ ოფენზე“ პირველ-მესამე ადგილები გაინაწილა მათეუშ ბარტელთან და პაველ ელიანოვთან ერთად. აგვისტო-სექტემბერში კიევში უკრაინის ჩემპიონატზე იასპარეზა, 5 მოიგო, 6 ყაიმით დაასრულა და მეორედ მოიპოვა ოქროს მედალი. 2013 წლის აგვისტოში ტრომსეში მსოფლიოს თასზე გამოვიდა, სადაც 128 მონაწილეს შორის რეიტინგით 22-ე იყო. პირველ ტურში ვასიფ დუარბაილი დაამარცხა 3:1, მეორეში ბაადურ ჯობავა 3:1, მესამეში დანილ დუბოვი 2,5:1,5, მეოთხეში ჰიკარუ ნაკამურა 1,5:0,5 და მეოთხედფინალში გავიდა, სადაც მომავალ გამარჯვებულ ვლადიმირ კრამნიკთან დამარცხდა 0,5:1,5. წლის ბოლოს ელვისებურ ჭადრაკში ევროპის ჩემპიონი გახდა. 2015 წლის სექტემბერში ბაქოში მსოფლიოს თასზე გამოვიდა და მეორე ეტაპიდან დმიტრი ანდრეიკინმა გამოაგდო 0,5:1,5. კორობოვი რეიტინგით 38-ე იყო და პირველ ეტაპზე დრაგან სოლაკი დაამარცხა 1,5:0,5. მსოფლიოს თასიდან კარპოვის საერთაშორისო ტურნირზე გადაერთო. შეჯიბრი შვეიცარიული სისტემით ჩატარდა და 9 პარტიის შემდეგ 6-6 ქულით მასთან ერთად პირველზე ვიქტორ ბოლოგანი გავიდა. ტაი-ბრეიკში უფრო ძლიერი უკრაინელი აღმოჩნდა და ტურნირის გამარჯვებულიც გახდა. იგივე შეჯიბრი 2016 წლის აგვისტოშიც მოიგო, კვლავ 6 ქულით. 2018 და 2020 წლებში კიევში უკრაინის ჩემპიონი გახდა. 2018-ში 9 პარტიაში 5,5 ქულა დააგროვა, ხოლო 2020-ში 7. thumb|ანტონ კორობოვი, 2014 წელი, უკრაინის ჩემპიონატზე ბრინჯაოს მედლის მფლობელი
ნაკრები
2013-2021 წლებში უკრაინის ნაკრების შემადგენლობაში 7-ჯერ იასპარეზა. 53 პარტია ჩაატარა, საიდანაც 22 მოიგო, 26 ყაიმით დაასრულა და 5 წააგო. ოლიმპიადაზე სამჯერ დაიცვა ქვეყნის ღირსება. ტრომსე 2014. მეორე დაფა. (+3 =3 -1). ბაქო 2016. მეოთხე დაფა. (+6 =2 -1). გუნდური ვერცხლი ბათუმი 2018. სარეზერვო დაფა. (+5 =3 -0). ინდივიდუალური ოქრო მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი: ანთალია 2013. მეორე დაფა. (+4 =3 -1). გუნდური ბრინჯაო, ინდივიდუალური ოქრო ხანტი-მანსიისკი 2017. მეორე დაფა. (+0 =5 -2). გუნდური ბრინჯაო, ინდივიდუალური ოქრო ევროპის გუნდური ჩემპიონატი: რეიკიავიკი 2015. მეოთხე დაფა (+2 =5 -0) თერმე-ჩატეჟი. 2021. პირველი დაფა (+2 =5 -0). გუნდური ოქრო
ევროპის საკლუბო ჩემპიონატი
ევროპის საკლუბო ჩემპიონატზე პირველი მედლები 2010 წელს, უკრაინული A DAN DZO & PGMB-ის შემადგენლობაში აიღო. მეორე დაფაზე მოთამაშემ 4 მოიგო, 3 ყაიმით დაასრულა და ინდივიდუალური ვერცხლის მედალი მიიღო, კლუბი კი ბრინჯაოს დასჯერდა. 2014 წელს აზერბაიჯანული „სოკარის“ შემადგენლობაში მეორე დაფაზე მოთამაშემ ორი ოქრო აიღო, გუნდური და ინდივიდუალური. მან 3 პარტია მოიგო, ერთი კი ყაიმით დაასრულა. მომდევნო წელს რუსული „გლობუსში“ გადავიდა და მეორე გუნდური ოქროს მედლის მფლობელი გახდა. ინდივიდუალურში კი ბრინჯაოს დასჯერდა. მეექვსე დაფაზე მოთამაშემ 2 პარტია მოიგო, 5 კი ყაიმით დაასრულა. 2016-ში იმავე დაფაზე ინდივიდუალური ოქრო აიღო. 4 მოიგო და 2 დაასრულა ყაიმით. 2017-ში მესამედ გახდა ევროპის საკლუბო ჩემპიონი, ამჯერად სარეზერვო დაფაზე იჯდა და 2 მოგებითა და ერთი ყაიმით დაასრულა ასპარეზობა.
განათლება
2021 წელს ხარკივის ეროვნული უნივერსიტეტში, უცხო ენების ფაკულტეტი დაამთავრა.
მწვრთნელები
ხარკოვში მისი პირველი მწვრთნელი ლიდია სახანოვიჩი იყო, ხოლო შემდეგ კლუბ „პეშკაში“ იური სახანოვიჩთან (1935—2015) გააგრძელა მომზადება. დიდ ჭადრაკში კი გზა ალექსანდ ვაისმანმა გაუკვალა.