cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბოსნია-ჰერცეგოვინის ქვეითი ჯარი
იარაღი
თავისი არსებობის უმეტესი ხნის მანძილზე ბოსნიელი ქვეითები შეიარაღებული იყვნენ ავსტრიული სტანდარტული მანლიხერის M1890 შაშხანებით.
მემკვიდრეობა
1895 წელს ედუარდ ვაგნერმა დაწერა ჰიმნი "ბოსნიელები მოდიან" (Die Bosniaken Kommen)საიმპერატორო–სამეფო ბოსნიელი ჯარისკაცების პატივსაცემად.
მეორე პოლკის მრავალი ჯარისკაცი დაიღუპა 1916 და 1917 წლის განმავლობაში ჩრდილოეთ იტალიაში ბრძოლების დროს. მათი საერთო საფლავი პატარა სოფელ ლებრინგ-სანქტ-მარგარეტენში მდებარეობს, გრაცთან ახლოს. გრაცში (რომლის გარნიზონში შედიოდა ბოსნიური მეორე პოლკი) არის მემორიალური დაფა და "მეორე ბოსნიურის ქუჩა" (Zweierbosniakengasse). გორიციის ჩრდილოეთით მდებარე უღელტეხილს, რომლებსაც ბოსნიელები იცავდნენ, "ბოსნიელების უღელტეხილი" (Passo del Bosniaco) ეწოდა. ბოსნიელი ჯარისკაცების ძეგლი დგას რომბონის მთაზე, სლოვენიაში.
1929 წლიდან ვენის არმიის ისტორიის მუზეუმში არის ბოსნიელ ვეტერანთა მემორიალური დაფა.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრო-უნგრეთი კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ისტორია კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომი
ადორი
ადორი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 13,81 კმ². მოსახლეობა — 1730 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ბარბარა კიაპინი
ბარბარა კიაპინი (დ. 2 ნოემბერი, 1974, პიაჩენცა, იტალია) — იტალიელი მოდელი, მსახიობი და ტელეწამყვანი.
ცხოვრება და კარიერა
დაიბადა პიაჩენცაში, კიაპინი სწავლობდა ვიოლინოზე დაკვრას მშობლიური ქალაქის კონსერვატორიაში. 1993 წელს მან მოიგო სილამაზის კონკურსი „იტალიელი მის მსოფლიოსათვის“ და მიიღო მონაწილეობა „მის მსოფლიო 1993“-ზე და მიიღო ტიტული „მის ფოტოგენური“. ამავე წელს მან მიიღო მონაწილეობა შოუში „Buona Domenica“. იგი იყო აქტიური fotoromanzi-ში და მონაწილეობა მიიღო სამ სექს კალენდარში 2002, 2003 და 2004 წლებში. მან მიიღო მონაწილეობა საპნის ოპერაში „Un posto al sole“ და რეალითი შოუში „L'Isola dei Famosi“. იგი აქტიურად მონაწილეობს ფილმებსა და სერიალებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:იტალიელი მოდელები კატეგორია:იტალიელი მსახიობები
პლევრა
პლევრა (Pleura) — გულმკერდის ღრუს ძირითადი სეროზული გარსი, რომელიც ორ განცალკევებულ ღრუს ქმნის ცალ-ცალკე თითოეული ფილტვისთვის. პერიტონიუმის მსგავსად პლევრას აქვს ორი ფურცელი: ორგანოს მფარავი- ვისცერული, ანუ ფილტვის პლევრა და პარიესული, ანუ კედლის ამყოლი პლევრა, რომლითაც იგი გულმკერდის ღრუს კედლებს ამოფენს. მდებარეობის მიხედვით პარიესული პლევრის ნაწილებია - ნეკნების მხრიდან - ნეკნების პლევრა, დიაფრაგმის მხრიდან - დიაფრაგმის პლევრა, ხოლო მედიალური მხრიდან იგი გადაეკვრის შუასაყრის ორგანოებს და ქსოვილებს და ქმნის შუასაყრის პლევას ამგვარად გულმკერდის პარიესული პლევრა თითქმის იმეორებს ფილტვებისა და მასზე გადაკრული ვისცელარული პლევრის ფორმას და ამიტომ პლევრის ღრუს ნაპრალის ფორმა აქვს, ცალკეული ადგილის გარდა, სადაც მისი რი ფურცელი მნიშვნელოვნად სცილდება ერთმენეთს და იქმნება პლევრის ჯიბეები. ასეთი ჯიბეებიდან მნიშვნელოვანია: ნეკნ-შუასაძგიდის ჯიბე - ნეკნების პლევრის დიაფრაგმულ პლევრაში გადასვლის ადგილზე (ყველაზე მნიშვნელოვანია როგორც მოცულობით, ასევე პრაქტიკულად), ნეკნ-შუასაყრის ჯიბე ნეკნების პლევრის შუასაყრის პლევრაში გადასვლის ადგილზე და შუასაძგიდ-შუასაყრის ჯიბე (სინუსი). ნეკნებისა და შუასაყრის პარიესული ფურცლები ერთმანეთს ხვდება ფილტვის მწვერვალზე და ქმნის პლევრის გუმბათს. პლევრის პარიესული ფურცლის გადასვლა ვისცერალურში ხდება ფილტვის ფესვის ირგვლივ. პლევრის პარიესული ფურცლის (შესაბამისად პლევრის ღრუსი) საზღვრები მთლიანად არ ემთხვევა ფილტვის საზღვარს და მისი ქვედა საზღვარი ასეა წარმოდგენილი: მკერდის ხაზზე — VI-VII ნეკნის დონეზე, ლავიწის შუა ხაზზე - VII ნეკნის ქვედა კიდეზე, იღლიის ხაზზე - X ნეკნის დონეზე, ბეჭის ხაზზე — XI-XII ნეკნის დონეზე, უკანა შუა ხაზზე — XII ნეკნის დონეზე. ფილტვის პლევრის ვისცელარული ფურცლის საზღვრსა და პარიესული ფურცლის საზღვარს შორის ყველაზე დიდი დაცილებაა, რაც ნეკნ-დიაფრაგმის ჯიბის მაქსიმალურ სირრმეს შეესაბამება. მარჯვენა და მარცხენა ფილტვის პარიესული ფურცლების წინასაზღვრები ზედა ნაწილში დაცილებულია ერთმანეთისგან. ფილტვის მწვერვალის შესაბამისად მათ შორის მათ შორის მოექცევა მკერდუკანა ჯირკვალი, ხოლო ქვევიტ მარცხენა ფილტვის პარიესული პლევრა IV ნეკნის დონეზე გადაუხვევს მარცხნივ და აკეთებს რკალს გულის ამონაჭდევის შესაბამისად. ამგვარად, წინა კედელზე პლევრისგან თავისუფალი ორი მნიშვნელოვანი სივრცეა - ზედა ნაწილში ეგრეთ წოდებული მკერდუკანა ჯირკვლის სამკუთხედის, ხოლო ქვევით და მარცხნივ - პარიკარდიუმის სამკუტხედის სახიტ. ახალშობილის მარჯვენა პლევრის წინა საზღვარი იწყება მკერდ-ლავიწ-დვრილისებრი კუნთის თავებს შორის სივრციდან, გადაკვეთს მკერდ-ლავიწის სახსარს, მიყვება ქვევით მკერდის ძვლის კიდეს VI ნეკნამდე, სადაც მკვეთრად უხვევს მარჯვნივ (ლატერალურად), გაუვლის IV ნეკნთაშუა სივრცეს, V ნეკნის ხრტილს და აღწევს VI ნეკნის ხრტილოვან ბოლოს,აქედან უხვევს და გადადის ქვედა საზღვარში, როგორც უკან მარჯვენა საზღვირის ანალოგიურად გრძელდება. ამგვარად მკერდის ძვლის უკან თვით ხერხემლის სვეტამდე პარიესული პლევრის მარჯვენა და მარცხენა კედლები (შუასაყარის პლევრა) შემოსაზღვრავს საკმაოდ ვრცელ ცილინდრული ფორმის სივრცეს - შუასაყარს. ამგვარად შუასაყარში მოქცეულ ყველა ორგანოს პლევრის ღრუს გარეშე (ექსტრაპლევრული) მდებარეობა უკავია.
შუასაყრები
შუასაყარი პირობითი სიბრტყით, რომელიც ფრონტალურად სასულესა და მთავარი ბრონქების შუაზე გაივლის, იყოფა შუასაყრად (mediastinum anterius) და უკანა შუასაყრად (mediastinum posteriusi). წინა შუასაყარში პლევრის ფარისეულ ფურცლებს შორის მოქცეულია მკერდის უკანა ჯირკვალი, გული თავისი სეროზული გარსით, ზედა ღრუ ვენა, აორტა და მისი ტოტები, დიაფრაგმის ნერვები, ლიმფური ძარღვები და ლიმფური კვანძები. უკანა შუასაყარში, ასევე პლევრის ფარისეულ ფურცლებს შორის, მდებარეობს საყლაპავი მილი, გულმკერდის აორტა, გულმკერდის ლიმფური სადინარი, ცდომილი ნერვი, სიმპათიკური წველები და მათი ტოტები, კენტი და ნახევრად კენტი ვენა და ლიმფური კვანძები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ანატომია
ლიკასი
ლიკასი (Likasi), ადრე ცნობილი იყო სახელით ჟადოვილი (Jadotville), ან ჟადოსტადი (Jadotstad) — ქალაქი კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, ზემო კატანგის პროვინციაში.
გეოგრაფია
thumb|250px|right|ლიკასის ხედი, 1930 წელი. მდებარეობს 120 კმ-ით (ავტოგზით) ან 132 კმ-ით (რკინიგზით) ჩრდილო-დასავლეთით ლუბუმბაშიდან, ზღვის დონიდან 1318 მეტრ სიმაღლეზე.
მოსახლეობა
2010 წლის მონაცემებით ლიკასის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 422 535 ადამიანს. 1990-იან წლებში ლიკასიში და მის შემოგარენში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციამ შექმნა რეგიონებში ეთნიკურ კონფლიქტებში დაზარალებულთა ჰუმანიტარული დახმარების ცენტრები და დევნილების ბანაკები, რამაც ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა გაზარდა 41 000 ადამიანით.
რეგლობა
რეგლობა  (Reqloba) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ასტარის რაიონში.
ლიკასი
ეკონომიკა
ლიკასი მსხვილი სამრეწველო ცენტრია. ამ რაიონში სპილენძის და კობალტის ნედლეულის რაოდენობამ ხელი შეუწყო ქალაქის ირგვლივ ბევრი შახტის აშენებას. ლიკასიში არსებობს სარკინიგზო სადგური.
რეგლობა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტარის რაიონის სოფლები
ლიკასი
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
თოლიასებრნი
თოლიასებრნი, თოლიისებრნი (Laridae) — წყალმცურავ ფრინველთა ოჯახი მეჭვავიასნაირთა რიგისა. ცნობილები არიან ოლიგოცენიდან. გავრცელებული არიან მთელი მსოფლიოს შიდა წყლებსა და ზღვის აკვატორიებში. მათი სხეულის სიგრძეა 27 სმ-დან, 100 გ მასისა და 70 სმ ფრთების შლილის დროს (მცირე თოლია, Hydrocoloeus minutus), 79 სმ-მდე, 2,2 კგ მასისა და 176 სმ ფრთების შლილის დროს (დიდი ზღვის თოლია, Larus marinus). ფრთები გრძელი და წამახვილებულია, ფეხები მოკლე, წინა თითებს შორის საცურაო აპკია გადაკრული. ბოლო არაგრძელია, ზოგჯერ ორკაპა, ნისკარტი აქვთ როგორც წვრილი და ბასრი, ასევე მასიური და მოკაუჭებული. შებუმბვლა ხშირი და წყალგაუმტარია. ზრდასრული ფრინველების შეფერილობაში ჭარბობს თეთრი, რუხი და შავი ფერები (იცვლება ასაკისა და სეზონის მიხედვით), ხშირად შეხამებულია კაშკაშა ფეხებთან და ნისკარტთან. კარგად ცურავენ, ფრენენ და დადიან, ნადავლის მოსაპოვებლად შეუძლიათ პიკირება და არაღრმად ჩაყვინთვა. იკვებებიან ზღვის ცხოველებით, პლანქტონიდან დაწყებული თევზებით დამთავრებული, ზოგიერთ სახეობას შეუძლია უხერხემლოებისა და მწერების ხმელეთზე მოპოვება, ჭამენ სანარცხეებში არსებულ ნარჩენებსაც. არიან ჯგროებად, გუნდებად, უმრავლესობისათვის დამახასიათებელია სეზონური მიგრაცია. ბუდობენ მჭიდრო ან მეჩხერ კოლონიებად კლდეებზე ან დაბალ კუნძულებზე, ჭაობიან ადგილებში (ზანზარებში). დედალი დებს 2–3 კვერცხს. ბარტყები ნახევრად წიწილოვანია. ცნობილია 22 გვარის 100-მდე სახეობა. მოლეკულურ-გენეტიკური ანალიზის მონაცემების საფუძველზე თოლიასებრთა ოჯახს მიეკუთვნა წყალკვეთიები და მეთოვლიები, რომლებიც ადრე ცალ-ცალკე ოჯახებად ითვლებოდნენ.
სქოლიო
*
ქოლგა (შადრევანი)
ქოლგა (Зонтик) — ერთ-ერთი გასართობი შადრევანი პეტერგოფში, სანქტ-პეტერბურგი. კლასიციზმის არქიტექტურული ძეგლი. აგებულია 1796 წელს არქიტექტორ ფ. ბროუერის პროექტით. მდებარეობს პეტერგოფის სასახლეებისა და პარკების ანსამბლში მონპლეზირის ხეივანთან ახლოს.
შექმნის ისტორია
გასართობი შადრევანი ქოლგა შეიქმნა 1796 წელს არქიტექტორ ფ. ბროუერისა და შადრევნების ხელოსნის ი. ვ. კეიზერის მიერ. ითვლება, რომ შადრევნის აგებაზე გავლენა მოახდინა ჩინურმა არქიტექტურამ, რაც გამოიხატება კიდეც ცარსკოე-სელოში ჩინური ნაგებობების სიმრავლეშიც. XIX საუკუნის 60-იან წლებში შადრევნის სახურავს მისცეს სოკოს ერთ-ერთი სახეობის, ამანიტის ფორმა. ამ მომენტიდან თითქმის მთელი საუკუნე შადრევანს უწოდებდნენ არა „ქოლგას“, არამედ „სოკოს“. დიდი სამამულო ომის პერიოდში შადრევანი დაინგრა. 1949 წელს შადრევნის აღდგენის პროცესში გადაწყვიტეს მისთვის დაებრუნებინათ თავდაპირველი სახე და სახელწოდება. დასახელება სოკოს დღემდე იყენებს პეტერგოფის ასაკოვანი მოსახლეობა.
აღწერა
შადრევანი შეიქმნა პარკის სტუმრების გასართობად. ფორმით ჰგავს ქოლგას: მასიურ ბოძს უჭირავს ფართო მწვანე სახურავი, რომელიც სრულდება ხის მოჩუქურთმებული ნახევარი გუმბათით. ბოძს შემოვლებული აქვს სავარძლის სტილის სკამები. სტუმრები უნდა შევიდნენ ამ სახურავის ქვეშ, მანამ სანამ 64 მილიდან (რომელიც დამალულია ჩუქურთმებში) წამოვა წყლის ნაკადი, რომელიც ქმნის წყლის ფარდას. მეორე ვერსიით სტუმრები სხედან ამ სკამებზე და უეცრად ირთვება წყლის მიწოდება, ისინი იძულებული არიან გავიდნენ წყლის ნაკადის ფარდის ქვეშ.
ბუზოვა-პასკივკა
ბუზოვა-პასკივკა (Бузова Пасківка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის პოლტავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 83 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლტავის რაიონის სოფლები
თბილისი (ენციკლოპედია)
ენციკლოპედია „თბილისი“ — ქართულ ენაზე შექმნილი ენციკლოპედია, რომელიც გამოსცა ქართული ენციკლოპედიის ირაკლი აბაშიძის სახელობის მთავარმა სამეცნიერო რედაქციამ 2002 წელს. ენციკლოპედია „თბილისი“ პირველი ქართული სამეცნიერო გამოცემაა, რომელიც ერთ ქალაქს ეძღვნება. მასში თავმოყრილი და სისტემაში მოყვანილია ძირითადი ცნობები ჩვენი დედაქალაქის შესახებ. იგი არსებითად განსხვავდება უნივერსალური ენციკლოპედიებისაგან როგორც სტრუქტურით, ისე ტერმინთა შერჩევის პრინციპებით. გამოცემას საფუძვლად დაედო როგორც ქართული ენციკლოპედიის მთავარი რედაქციის, ისე საზღვარგარეთის მდიდარი ენციკლოპედიური გამოცდილება. წიგნი განაზოგადებს, აზუსტებს, ხშირ შემთხვევაში კი კონკრეტული მონაცემებით ავსებს მკითხველის ცოდნას თბილისის ცხოვრების ამა თუ იმ მხარეზე. ენციკლოპედია „თბილისის“ გამოცემა შესაძლებელი გახდა თბილისის მერის, საკრებულოსა და მთავრობის ფინანსური დახმარებითა და მუდმივი მხარდაჭერით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ენციკლოპედიები კატეგორია:ქართული ენციკლოპედიის გამოცემები
გიორგი ცხოვრებაძე
გიორგი ცხოვრებაძე (დ. 23 თებერვალი, 1999) — ქართველი გამომგონებელი და მეწარმე. ცნობილია სტარტაპ RehabGlove-ითა და ინტერნეტ თამაშით „Wild Ones Remake“.
ვიდეო თამაშები
2012 წელს, გიორგი გახდა Facebook თამაშ Stick Run-ის დიზაინერი, რომელსაც 50,000,000-ზე მეტი მოთამაშე ჰყავს. გიორგიმ რამდენიმე თვის შემდეგ, დაიწყო თამაშების შექმნა Facebook-ის პლატფორმაზე, ერთ-ერთი მაგალითია „Fly and Smash“, რომელსაც 100,000 თვიური მოთამაშე ჰყავდა, ხოლო თამაშის გვერდმა 400,000-ზე მეტ „მოწონებას“ მიაღწია.
2016 წელს, მან და ორმა ტუნისელმა პროგრამისტმა, შექმნეს თამაში „Wild Ones Remake“, რომელმაც მალევე მიიპყრო მოთამაშეების ინტერესი. თამაშს ამჟამად მილიონზე მეტი მოთამაშე ჰყავს და Facebook-ის „Top Games„-ის სიაში იმყოფება.
სტარტაპი
გიორგი ცხოვრებაძე RehabGlove-ის აღმასრულებელი დირექტორია, რომელიც 2016 წლის ნოემბერში დაფუძნდა. RehabGlove არის კომპანია, რომელიც ქმნის ინსულტის სარეაბილიტაციო ხელთათმანებს. დაარსების შემდეგ, RehabGlove-მა მოიპოვა მრავალი აღიარება ისეთი კომპანიებისგან, როგორებიცაა Microsoft და Seedstars.
2017 წლის დეკემბერში, Microsoft-მა RehabGlove დაასახელა „საუკეთესო ინოვაციად ცენტრალურ აღმოსავლეთ ევროპასა და ცენტრალურ აზიაში“, ხოლო Seedstars-მა „ყველაზე პერსპექტიული სტარტაპი საქართველოში“. 2017 წელს კომპანია წარმოდგენილი იყო Mobile World Congress-ზე ბარსელონაში, საქართველოს სახელით და მოხვდა 10 საუკეთესო სტარტაპს შორის. . წელს კომპანია საქართველოს სახელით წარდგება Seedstars World Summit-ზე შვეიცარიაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1999 კატეგორია:ქართველი გამომგონებლები კატეგორია:ქართველი მეწარმეები კატეგორია:ცხოვრებაძეები
ადსანეტა-დე-ალბაიდა
ადსანეტა-დე-ალბაიდა (Adzaneta de Albaida, Atzeneta d'Albaida) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6,1 კმ². მოსახლეობა — 1162 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ბერდეს რაიონი
ბერდეს რაიონი (Bördekreis) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ოშერსლებენი. რაიონი შედის საქსონია-ანჰალტისფედერალურ მხარეში. იკავებს 872,44 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 74 947 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 86 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 15 3 55.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონია-ანჰალტის რაიონები
დოლორესი (აბრა)
დოლორესი (ოფიციალურად დოლორესის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Dolores) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აბრის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 11 512 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აბრის მუნიციპალიტეტები
ებრაელები თბილისში
ებრაელები თბილისში — თბილისის ერთ-ერთი უძველესი მოსახლეობა. აქ ისინი 26 საუკუნის წინ დასახლდნენ. ასეთი ვარაუდის საბაბს მკვლევრებს აძლევს ძველი თბილისის ტოპონიმები: „ურიათუბანი“ და „ფეთხაინი“. ეს უკანასკნელი ებრაულად სასაფლაოს ნიშნავს, ებრაული სასაფლაოს არსებობა კი თავისთავად გულისხმობს სინაგოგისა და ებრაული თემის არსებობასაც, რომელიც, ალბათ, სიონის მახლობლად, ფეთხაინის შეღმართზე იქნებოდა. ფიქრობენ, რომ ებრაელები მცხეთაში დასახლებიდან მცირე ხნის შემდეგ უნდა გადმოსულიყვნენ თბილისში. თბილისელი ებრაელების სახელი წერილობით წყაროებში დავით აღმაშენებლის დროისათვის ჩნდება და XIII საუკუნის შემდეგ ქრება. XIX  საუკუნიდან მათ კვლავ იხსენიებს საისტორიო წყაროები. თბილისის სტატისტიკური ცნობების მიხედვით, ქალაქში 1825 წელს დროებითი მცხოვრები 58 ებრაელი ყოფილა. ზოგი მკვლევრის აზრით, ისინი ქართველი ებრაელები უნდა ყოფილიყვნენ, რადგანაც ევროპელი ებრაელების მიგრაცია თბილისში XIX საუკუნის 40-იან წლებზე ადრე არ დაწყებულა. 1864 წლისთვის, თბილისში ითვლებოდა 400 ებრაელი, 1876 წელს — 1100, ხოლო 1901 წელს — 3000. თბილისის ებრაელების ძირითად ნაწილს ევროპელი ებრაელები შეადგენდნენ, მცირე ნაწილს — ქუთაისის გუბერნიიდან და ახალციხის მაზრიდან გადმოსახლებული ქართველი ებრაელები. ერთობ მცირე იყო მთიელი ებრაელების რაოდენობა თბილისში. XX საუკუნის მომდევნო ათწლეულებში ქართველი ებრაელების რაოდენობა ქალაქში გაიზარდა და 1979 წლის აღწერით, აშქენაზებთან ერთად თითქმის 15 ათასს მიაღწია. შემდგომ წლებში ისრაელში ემიგრაციასთან დაკავშირებით ებრაელების რაოდენობამ საგრძნობლად იკლო და 1989 წლის აღწერით ქალაქში უკვე 6828 აშქენაზი და 6645 ქართველი ებრაელი ცხოვრობდა, ისინი ქალაქის მოსახლეობის 1 პროცენტზე ცოტა მეტს შეადგენდნენ. მომდევნო წლებში მათი რაოდენობა კიდევ უფრო შემცირდა.
თბილისში არის საქართველოს ებრაელთა ისტორიულ-ეთნოგრაფიული სახელმწიფო მუზეუმი, ებრაელების კულტურული ორგანიზაციები.
ლიტერატურა
კატეგორია: თბილისის ისტორია
რივადილა
რივადილა  (Rivadila) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ასტარის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:ასტარის რაიონის სოფლები
ილია ჭყონია
ილია მირიანის ძე ჭყონია (დ. 16 ივნისი, 1860, ოზურგეთი — გ. 9 ოქტომბერი, 1927, თბილისი) — ქართველი მწერალი, ჟურნალისტი, მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ქუთაისის გიმნაზია.მუშაობდა ოზურგეთის მომრიგებელი მოსამართლის მდივნად. 1877 წელიდან თანამშრომლობდა ქართულ პერიოდიკასთან, აქვეყნებდა ლექსებს, მოთხრობებს, ნარკვევებს. 1880 წელს გამოსცა „სამწერლო თაიგული“. 1895-1898 წლებში მისი რედაქტორობით გამოდიოდა გაზეთი „მეურნე“ (იქვე დააარსა ქართული სტამბა სადაც მრავალი წიგნი იბეჭდებოდა). 1886 წელს მისივე რედაქტორობით გამოვიდა ვახტანგ მეექვსის მიერ სპარსულიდან თარგმნილი „ქილილა და დამანა“. მან ქართულ ენაზე აამეტყველა პუშკინის, ლერმონტოვის, კრილოვის, ჰაინეს, სენკევიჩის ნაწარმოებები. 1907 წელს „სიმართლის გზა“; 1910 წელს შეადგინა და პეტერბურგში გამოსცა „სიტყვის კონა“, რომელიც წინასიტყვაობა დაურთო ნიკო მარმა. 1913 წელს გამოსცა თხზულებათა კრებული.
ქართულ ენაზე თარგმნა პუშკინის, ლერმონტოვის, ჰაინეს, სენკევიჩის, კრილოვის და სხვათა ნაწარმოებები. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1860 კატეგორია:გარდაცვლილი 1927 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ოზურგეთში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ბულანოვე
ბულანოვე (Буланове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის პოლტავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 128 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლტავის რაიონის სოფლები
ლუიშ ფიგუ
ლუიშ ფიგუ (Luís Figo; დ. ; ლისაბონი, პორტუგალია) — ყოფილი პორტუგალიელი ფეხბურთელი. პორტუგალიის ყველა დროის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ფეხბურთელი, მან ეროვნულ ნაკრებში 127 მატჩი გამართა და 32 გოლი გაიტანა.
ფიგუმ საფეხბურთო კარიერა ლისაბონის სპორტინგში დაიწყო, სადაც 1995 წელს ამავე კლუბის ახალგაზრდული აკადემიიდან მოხვდა. სპორტინგიდან ფიგუ კატალონიურ გრანდ ბარსელონაში გადავიდა, სადაც გუნდის ერთ-ერთ ლიდერად ჩამოყალიბდა და კარგი თამაშით იმ პერიოდის გამორჩეულ ფეხბურთელთა რიგებში დაიმკვიდრა ადგილი. 2000 წელს, ეგრეთ წოდებული გალაქტიკოსის პროექტის ფარგლებში, ფიგუ მეორე ესპანურმა გრანდმა, რეალ მადრიდმა შეიძინა 60 მილიონი ევროს სანაცვლოდ. აღნიშნული კლუბების ისტორიული დაპირისპირების და მტრული დამოკიდებულების გამო, ბარსელონელმა გულშემატკივარმა ფიგუს რეალში გადასვლა ღალატად მიიჩნია, რის გამოც რეალ მადრიდის რიგებში ბარსელონას წინააღმდეგ მატჩების ჩატარება ფეხბურთელს ნამდვილ ჯოჯოხეთში უწევდა. მადრიდში გატარებული ხუთი წლისა და ძალიან ბევრი მოგებული ტიტულის შემდეგ ფიგუ იტალიურ ინტერში გადაბარგდა, სადაც კარიერის ბოლომდე დაჰყო და თანამემამულე ჟოზე მოურინიუს თავკაცობით უამრავი ტიტულიც მოიგო. 2000 წელს ჟურნალმა France Football-მა, ფიგუ დაასახელა ევროპის საუკეთესო ფეხბურთელად და გადასცა ოქროს ბურთი, ის მესამე პორტუგალიელია ვინც ეს ჯილდო მოიპოვა. 2001 წელს ფიფამ დაასახელა წლის საუკეთესო ფეხბურთელად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:პორტუგალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:პორტუგალიის პრიმეირა ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის სპორტინგის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:მადრიდის რეალის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:ოქროს ბურთის მფლობელები კატეგორია:პორტუგალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1996 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2000 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2004 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
თევზიყლაპია
თევზიყლაპია (Chlidonias) — ფრინველთა გვარი მეთოვლიასებრთა ქვეოჯახისა. ცნობილია 4 სახეობა: შავი თევზიყაპია (Ch. nigra), ფრთათეთრი ნემსიყლაპია (Ch. leucoptera), ლოყათეთრი თევზიყლაპია (Ch. hybrida) და Chlidonias albostriatus. მათი სხეულის სიგრძეა 25–28 სმ. შეფერილი არიან ვეჟან-შავად და თეთრად, შავ თევზიყლაპიას თეთრი ფერის ზურგის კუდზედა მხარე აქვს, ფრთათეთრს — თეთრი ზედა მფარავი და საჭის ბუმბულები, მუცლის კუდქვეშა მხარე, ლოყათეთრს — თეთრი ლოყები და ყელი. ფართოდ არიან გავრცელებული (ჩრდილოეთის გარდა) ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში, აგრეთვე გვხვდებიან აფრიკასა და ავსტრალიაში. გადამფრენი ფრინველებია. ბუდობენ კოლონიებად ჭაობიან მდელოებზე, ჭაობებში, წყალსატევთა სანაპიროებზე, ხშირი ბალახეულობით დაფარულ ადგილებში. დედალი დებს 2–3 კვერცხს. კრუხობს ორივე მშობელი 18 დღის განმავლობაში.
სქოლიო
*
ქვედი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ქვედი შეიძლება აღნიშნავდეს:
რუი კოშტა
რუი კოშტა (Rui Costa; დ. ; ლისაბონი, პორტუგალია) — ყოფილი პორტუგალიელი ფეხბურთელი, ამჟამად საფეხბურთო კლუბ ბენფიკას სპორტული დირექტორი.
კარიერა დაიწყო ლისაბონის ბენფიკაში. დიდი დრო გაატარა იტალიურ კლუბებში მილანში და ფიორენტინაში. პორტუგალიის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული ფეხბურთელი, მან ეროვნულ ნაკრებში 94 მატჩი გამართა და 26 გოლი გაიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი კატეგორია:პორტუგალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:პორტუგალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის ბენფიკას ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1996 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2000 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2004 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული
აგულიენტი
აგულიენტი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 16,2 კმ². მოსახლეობა — 2388 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ვირჯინია მედიჩი
ვირჯინია დე’ მედიჩი (Virginia de' Medici; დ. 29 მაისი, 1568 — გ. 15 იანვარი, 1615) — მედიჩის დინასტიის წარმომადგენელი. ტოსკანის ჰერცოგ კოზიმო I-ის ნაბოლარა ასული. ფერარას, მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგინია 1597-1615 წლებში როგორც ჩეზარე დ’ესტეს მეუღლე და მისი ათი შვილის დედა.
ბიოგრაფია
ვირჯინია დაიბადა 1568 წლის 29 მაისს ფლორენციაში. იგი იყო ტოსკანის ჰერცოგ კოზიმო I-ისა და მისი საყვარლის, კამილა მარტელის პირველი და უკანასკნელი არალეგიტიმური ქალიშვილი. მისი მშობლები მხოლოდ 1570 წელს შეუღლდგნენ, რის შემდეგაც მოხდა ვირჯინიას კოზიმოს ლეგიტიმურ შვილად ცნობა. ამ ყველაფრით დიდად უკმაყოფილონი იყვნენ ვირჯინიას ნახევარ-და-ძმები, რომლებიც კოზიმოს პირველი ცოლისგან ჰყავდა. როგორც ცნობილია, მას ამის გამო ძალიან რთული ბავშვობა ჰქონდა, ვინაიდან არისტოკრატებიცა და ნათესავებიც აიგნორებდნენ, დასცინოდნენ და არ იღებდნენ საზოგადოებაში, რის გამოც მისი ფსიქიკა ძალიან არასტაბილური გახდა.
1574 წელს კოზიმო I გარდაიცვალა და ჰერცოგი ვირჯინიას ნახევარ-ძმა, ფრანჩესკო I გახდა, რომელმაც დედამისი კამილა მარტელი სამეფო კარიდან გააძევა და მონასტერში გამოკეტა. ამრიგად, სამეფო კარზე ექვსი წლის ვირჯინია სრულიად მარტო დარჩა.
1581 წელს ფრანჩესკომ ვირჯინია მილანელ დიდგვაროვანზე, ფრანჩესკო სფორცაზე დანიშნა, თუმცა ნიშნობა ჩაიშალა, რადგანაც სფორცა პაპ გრიგოლ XIII-ის კურთხევით კარდინალი გახდა და უარი თქვა საერო ცხოვრებაზე.
1586 წლის 6 თებერვალს იგი დააქორწინეს ალფონსო დ’ესტესა და ჯულია დელა როვერეს ვაჟზე — ჩეზარე დ’ესტეზე, რომელიც 1597 წლიდან გვევლინება ფერარას, მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგად.
ამის შემდეგ ვირჯინია ქმართან ერთად ფერარაში დასახლდა და ტოსკანაში მხოლოდ რამდენჯერმეღა დაბრუნდა, კერძოდ თავისი ნახევარ-ძმის, ფერდინანდოსა და კრისტინა ლოთარინგიელის ქორწილში (1589) და მათი ვაჟის, კოზიმოს ნათლობაში (1592).
1598 წელს ჩეზარემ ფერარას ტახტი დაკარგა, რის გამოც ის და ვირჯინია მოდენაში გადასახლდნენ.
ქორწინებიდან მეათე წლისთავზე, ვირჯინიამ შეშლილობის ნიშნები აჩვენა, რაც სულ უფრო მძაფრდებოდა მის გარდაცვალებამდე. იგი 1615 წლის 15 იანვარს, 46 წლის ასაკში გარდაიცვალა. დაკრძალეს მოდენას საკათედრო ტაძარში. გავრცელებული ინფორმაციის თანახმად, იგი მისივე ქმარმა მოაწამვლინა, რომელსაც აღარ შეეძლო მისი შლეგური გამოხტომების ატანა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 29 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1568 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1615 კატეგორია:მედიჩები კატეგორია:ფლორენციელები კატეგორია:ფერარას ჰერცოგინიები კატეგორია:მოდენის ჰერცოგინიები
თორი (Marvel Comics)
თორი (Thor) — Marvel Comics-ის პერსონაჟი, რომელიც შექმნეს მწერალმა სტენ ლიმ და მხატვარმა ჯეკ კირბიმ. თორის შესახებ არის ფილმები გადაღებული, რომელიც ეკუთნის ფილმების ტრილოგია Marvel-ის კინოსამყაროს, თორის ფილმები კი დიდი პოპულარობით სარგებლობს მოზარდებში.
კომიქსების მიხედვით თორი ცხოვრობს პლანეტა ასგარდში, რომელიც ცხრა პლანეტას შორის მთავარი პლანეტაა. ამ ცხრა პლანეტას კი ასგარდის მეფეები იცავენ. თორის მშობლები არიან ოდინი (მამა) და ფრიგი (დედა), ხოლო მას ჰყავს ძმა ლოკი, რომელიც სინამდვილეში მისი ძმა არ არის. ასევე კომიქსებში მისი მეგობრები არიან სამი მეომრის გუნდი და სიფი, ხოლო მომავალში ის უერთდება შურისმაძიებლების გუნდს.
ფილმები
პირველი ფილმია „თორი“, მეორე — „თორი: ბნელი სამყარო“, მესამე — „თორი: რაგნაროკი“, მეოთხე კი — „თორი: სიყვარული და ქუხილი“. თორის როლს მათში ასრულებს კრის ჰემსვორთი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Marvel Comics-ის სუპერგმირები
ელეონორა ნეაპოლელი
ელეონორა ნეაპოლელი (Eleonora di Napoli), აგრეთვე ცნობილია, როგორც ელეონორა არაგონელი (Eleonora d'Aragona; დ. 22 ივნისი, 1450, ნეაპოლი, იტალია — გ. 11 ოქტომბერი, 1493, ფერარა, იტალია) — ტრასტამარას დინასტიის წარმომადგენელი. ნეაპოლის მეფე ფერდინანდ I-ის ქალიშვილი. ფერარის, მოდენისა და რეჯიოს პირველი ჰერცოგინია 1473-1493 წლებში, როგორც ერკოლე I-ის მეუღლე. ჰერცოგ ალფონსო I-ის დედა.
ადრეული ცხოვრება
ელეონორა დაიბადა 1450 წლის 22 ივნისს ნეაპოლში. იგი იყო ნეაპოლის მეფე ფერდინანდ I-ისა და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ იზაბელა კლერმონელის ქალიშვილი. იგი მათი მეორე შვილი და პირველი ქალიშვილი იყო, თუმცა ასევე ჰყავდა ექვსი და-ძმა. მისი ბავშვობისა და მოზარდობის შესახებ ბევრი არაფერია ცნობილი. ჩვენამდე მოღწეულია ცნობები მხოლოდ იმაზე, რომ იგი ნეაპოლში იზრდებოდა და ადრეულ ასაკში დაქორწინებული იყო სფორცა მარია სფორცაზე.
ფერარის ჰერცოგინია
ცნობილია, რომ ნეაპოლიდან ფერარაში დასაქორწინებლად მიმავალი ელეონორა, როდესაც რომში გაიარა, დიდი პატივითა და ზეიმით მიიღო კარდინალმა როდრიგო ბორჯიამ. როგორც ცნობილია, რომში სურდათ, რომ ნეაპოლის პრინცესაზე განსაკუთრებულად კარგი შთაბეჭდილება მოეხდინათ. მამასთან გაგზავნილ წერილში ელეონორა იტყობინებოდა, რომ მის პატივსაცემად გამართული ზეიმი რომში ექვს საათს გაგრძელდა, კერძებს უსასრულოდ ამატებდნენ და ამატებდნენ, რასაც თან ახლდა ცეკვა, მუსიკა და პოეზია. იგი გაკვირვებული წერდა: „ნუთუ ეკლესიის საგანძურს ასე იყენებენ?!“. არსებობს ეჭვი, რომ ბორჯია მას ასეთი პატივით იმიტომ დახვდა, რომ სურდა პრინცესის სიმპათიის მოპოვებით მეტი პოლიტიკური ძალაუფლება მიეღო.
ქმრის ცუდი ხასიათის მიუხედავად, მემატიანეები ამტკიცებენ, რომ ელეონორა აქტიური და ერთგული მეუღლე იყო. ცნობილია ისიც, რომ ხშირად ქვეყანას ქმრის ნაცვლად თავადაც მართავდა. 1482-84 წლებში, ვენეციასთან ომის გამო ერკოლე ფერარაში არ იმყოფებოდა და მთელი ძალაუფლება ელეონორას ჰქონდა. ნეაპოლის სამეფო კარზე აღზრდილ პრინცესას ფერარელები ხშირად აქებდნენ მისი „გამჭრიახობისა და საღი აზროვნების“ გამო.
გარდაცვალება
ელეონორა გარდაიცვალა 1493 წლის 11 ოქტომბერს ფერარაში, 43 წლის ასაკში. უცნობია მისი გარდაცვალების მიზეზი და გარემოებები, თუმცა სიცოცხლის ბოლო პერიოდში იგი არაერთი დაავადებით იტანჯებოდა. აღსანიშნავია, რომ მისი გარდაცვალება მისმა ვაჟმა ალფონსომ, რომელიც ყოველთვის ახლოს იყო დედასთან და ამ დროს მხოლოდ 17 წლის იყო, ძალიან განიცადა. რამდენიმე წელიწადში დაიღუპა ელეონორას ქალიშვილი, ბეატრიჩეც, რომელთანაც ასევე ახლო ურთიერთობა ჰქონდა ალფონსოს. მემატიანეთა მტკიცებით სწორედ დედისა და დის დაკარგვის შემდეგ გახდა ალფონსო ცივი ხასიათის კაცი, რის გამოც მას უიღბლო ქორწინება ჰქონდა ლუკრეცია ბორჯიასთან, რომლისადმიც ინტერესს ფაქტობრივად არასოდეს იჩენდა.
შვილები
ელეონორას მეორე ქმრისაგან ექვსი შვილი ჰყავდა:
ფო-ტანი (სადგური)
ფო-ტანი — სადგური ჰონგ-კონგში, ისტ-რეილის ხაზზე. მდებარეობს ფო-ტანში, შა-ტინის რაიონში, შა-ტინისა და უნივერსიტეტის სადგურებს შორის.
სადგური ემსახურება რამდენიმე მრავალსართულიან შენობას, სოფლებსა და მცირე სამრეწველო ზონებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისტ-რეილის ხაზი
ზესტაფონის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
მცენარეულობიდან ფოთლოვანები სჭარბობდნენ.
სანადირო მეურნეობისათვის ზოგი ადგილი ძალიან კარგი იყო, მაგრამ იმის გამო, რომ ვერ იცავედნენ სანადირო ფაუნას და სანადირო მეურნეობაც კეთილმოუწყობელი იყო, სანადირო ცხოველთა რაოდენობაც ძლიერ შემცირდა.
რაიონის სანადირო სავარგულებში ჯერ კიდევ მოიპოვებოდა შველი, გვხვდებოდა კურდღელი, მაჩვი, ტურა, მელა და სხვ. გადამფრენებიდან აღსანიშნავი იყო მწყერი და ტყის ქათამი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
ბულახი
ბულახი (Булахи) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კოზელშჩინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 129 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოზელშჩინის რაიონის სოფლები
ალ-ჰაქამ I
ალ-ჰაქამ იბნ ჰიშამ იბნ აბდ ალ-რაჰმან I (الحكم بن هشام‎; დ. 771 — გ. ‎21 მაისი, 822) — კორდოვის საამიროს მესამე ომაიანი ამირა, რომელიც ალ-ანდალუსიას 796–822 წლებში მართავდა.
ალ-ჰაქამი იყო მისი წინამორბედის, ჰიშამ I-ის მეორე ვაჟი. მისი უფროსი ძმა ადრეულ ასაკში გარდაიცვალა. ტახტზე ასვლისთანავე მოუხდა ბიძებთან, პაპის, აბდ ალ-რაჰმან I-ის ვაჟებთან — სულეიმანსა და აბდ ალაჰთან დაპირისპირება, რომლებმაც მისი დამხობა სცადეს. ალ-ჰაქამმა მათი დამარცხება შეძლო და ტახტი შეინარჩუნა.
გარდაიცვალა 822 წელს 26 წლიანი მმართველობის შემდეგ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული  771 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 822 კატეგორია:კორდოვის ამირები
ასაკის ფული
ასაკის ფული — სამოხელეო ფულადი გადასახადი გვიანდელ შუა საუკუნეებში თბილისში. გადასახადი სულადობრივი იყო. მას იხდიდნენ ქალაქის ვაჭარ-ხელოსანთა მამრობითი სქესის სულასაკოვანი წარმომადგენლები წელიწადში თოთო შაურის ოდენობით. გადასახადი იკრიბებოდა ქალაქის საპოლიციო ხელისუფლების წარმომადგენლების - ასასების გასამრჯელოდ.
ლიტერატურა
კატეგორია:გადასახადები
ვაისენფელსის რაიონი
ვაისენფელსის რაიონი (Landkreis Weißenfels) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ვაისენფელსი. რაიონი შედის საქსონია-ანჰალტისფედერალურ მხარეში. იკავებს 372,41 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 74 077 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 200 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 15 2 68.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონია-ანჰალტის რაიონები
ალაკუასი
ალაკუასი (Alacuás, Alaquàs) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის უერტა-ოესტეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 3,9 კმ². მოსახლეობა — 29 711 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
დაბლა ციხე
მინი|თბილისის [[ვახუშტი ბატონიშვილი|ვახუშტისეული გეგმა. „ციხე დაბალი“ აღნიშნულია, როგორც „ც“.]] დაბლა ციხე — თბილისის საფორტიფიკაციო სისტემის ნაწილი, ქალაქის ისტორიული ნაწილის სამხრეთით, ციხის უბანში.
ადგილის სახელად „დაბლა ციხე“ გაჩნდა როსტომ მეფის მიერ XVII საუკუნის 30-იან წლებში ციხისა და ქალაქის გამყოფი კედლის (კალის ციხიდან მეტეხის ხიდამდე) აგების შემდეგ. ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით, „მეფემან როსტომ, ჩამოზღუდა კალა ციხიდამ ხიდის ყურამდე და მისცა სპარსთა; ...არს კუალად დაბალს ციხესა შინა ეკლესია გუმბათიანი და აწ ცარიელი, და სხუანი გუმბათიანნი არიან. ...ხოლო ხიდის ყურს აღაშენა მეჩითი შაისმაილ“.
დაბლა ციხეს სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრებოდა წავკისისწყალი, აღმოსავლეთიდან — მტკვარი (მეტეხის ხიდთან), ჩრდილოეთიდან — ახლად შემოზღუდული კედელი, დასავლეთიდან — კალის ციხე. წავკისისწყლის მარცხენა ნაპირს აყოლებულ კედელში დატანებული „აბანოს კარით“ დაბლა ციხე უკავშირდებოდა აბანოთუბანს, ხოლო ქვემო მოედანზე (ახლანდ. ვახტანგ გორგასლის მოედანი) გადიოდა ჩრდილოეთიდან კალის ციხიდან ჩამოზღუდულ კედელში დატანებული „ციხის კარით“. დაბლა ციხეში ძირითადად თბილისელი მაჰმადიანები ცხოვრობდნენ. აქ იდგა სომხური გრიგორიანული „ციხის დიდი ეკლესია“ და „ციხის პატარა ეკლესია“ (მთავარანგელოზის), მეტეხის ხიდთან — შიიტების მეჩეთი, „ბერძენხანაში“ — წმ. ეკატერინეს ბერძენთა ეკლესია. პაპუნა ორბელიანის ცნობით, 1750 წელს „ბძანა მეფემან და აღიღეს გალავანი ქალაქისა, რომელი იყო ციხესა და ქალაქს შუა და გააერთნეს ციხე და ქალაქი“; თეიმურაზ II-ის ამ ღონისძიებით მუსლიმანთა კომპაქტურად დასახლებული უბანი მოიშალა და დანარჩენ ქალაქს შეუერთდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ციხესიმაგრეები კატეგორია:თბილისის ისტორია
ადა იონათი
ადა იონათი (עדה יונת‎‎, დ. 22 ივნისი 1939 ) — ებრაელი კრისტალოგრაფი. ცნობილია თავისი გამოკვლევებით რიბოსომის სტრუქტურაზე. ის არის ჰელენ და მილტონ კიმელმანების ბიომოლეკულური სტრუქტურის ცენტრისა და ვეიზმენის სამეცნიერო ინსტიტუტის ასამბლეის ამჟამინდელი დირექტორი. 2009 წელს მან ქიმიის დარგში ნობელის პრემია მიიღო ვენკატრამან რამაკრიშნანთან და ტომას სტეიზთან ერთად რიბოსომის სტრუქტურისა და ფუნქციების კვლევისათვის. იონათი არის პირველი ებრაელი ქალი, რომელმაც ნობელის პრემია მიიღო, შუა აღმოსავლეთში პირველი ქალი, რომელმაც ეს პრიზი სამეცნიერო დარგში გადეცა და პირველი ამ ჯილდოს მფლობელი 45 წლის ქალი.
ბიოგრაფია
იონათი (მანამდე ლიფშიცი) დაიბადა იერუსალიმში, გეულას კვარტალში. მისი მშობლები, ჰილ და ესტერ ლიფშიცები იყვნენ სიონისტი 1933 წელს ისრაელის სახელმწიფოს შექმნამდე პოლონეთის ქალაქ ჟდუნსკა ვოლადან პალესტინაში იმიგრირებული ებრაელები. მამამისი რაბინი იყო. პალესტინაში გაქცეულმა ოჯახმა სასურსათო მაღაზია გახსნა, თუმცა უშედეგოდ. რამდენიმეწლიანი სწავლის შემდეგ, 1968 წელს მან დოქტორის ხარისხი მიიღო ვეიზმანის ინსტიტუტში.
იონათს ჰყავს ქალიშვილი, ჰაგით იონათი, შებას მედიცინური ცენტრის დოქტორი და შვილიშვილი ნოა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:დაბადებული 22 ივნისი კატეგორია:ებრაელი ქიმიკოსები კატეგორია:ქიმიკოსი ქალები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
საქართველოს სავიზო პოლიტიკა
საქართველოს ვიზიტორები უნდა მიიღონ ვიზა საქართველოს დიპლომატიურ მისიებში, თუ ვიზიტორი მოქალაქეა იმ ქვეყნის, სადაც ვრცელდება საქართველოს სავიზო პოლიტიკა. ყველა ვიზიტორს ესაჭიროება შესასვლელად პასპორტი (ევროკავშირის მოქალაქეებს შეუძლიად გამოიყენონ პირადობის ელექტრონული მოწმობა (ID)), რომელიც ძალაშია 3 თვის განმავლობაში.
სავიზო პოლიტიკის რუკა
thumb|center|800px|[[საქართველოს სავიზო პოლიტიკა]]
სავიზო პოლიტიკა
2014 წლის 1 სექტემბერს საქართველოში ამოქმედდა ახალი სავიზო პოლიტიკა. განისაზღვრა იმ ქვეყნების სია, რომელთა მოქალაქეებს (მოქალაქეობის არმქონე პირებს) მოკლევადიანი ვიზიტების შემთხვევაში, საქართველოში უვიზოდ შემოსვლის უფლება აქვთ.
ვიზისგან გათავისუფლებულ ქვეყნების მოქალაქეებს უფლება აქვთ მაქსიმუმ ერთი წლის განმავლობაში იმყოფებოდნენ საქართველოს ტერიტორიაზე. აფრიკის და აზიის მოქალაქეებს (გარდა აღმოსავლეთი ტიმორისა) გაიცემა მრავალჯერადი ვიზები, რომელიც მოქმედებს 30 დღის განმავლობაში 120-დღიანი ვადიდან. სხვებისთვის, ვიზა ძალაშია 90 დღის განმავლობაში 180-დღიანი ვადიდან. სია ქვეყნების, რომლის მოქალაქეებს უფლება აქვთ უვიზოდ შესვლა საქართველოში აღარ არის გათვალისწინებული ახალი კანონით, ეს განისაზღვრება საქართველოს მთავრობის ცალკე განკარგულებით. ქვეყნების სიაში ხელახლა დაამტკიცას 2015 წლი 9 ივნისს, ასევე ის ქვეყნები, რომლებიც ამოიღეს 2014 წლის სექტემბერში, რომლებიცაა: ბოლივია, კუბა, დომინიკა, გვატემალა, ერაყი, პარაგვაი, პერუ, სენტ-კიტსი და ნევისი, სენტ-ლუსია, სურინამი, ტრინიდადი და ტობაგო, არ იყო აღდგენილი ახალ სიაში.
შემდეგი ქვეყნების და ტერიტორიების მოქალაქეებს შეუძლიათ ეწვიონ საქართველოს უვიზოდ ერთი წლის განმავლობაში :
1 — შეიძლება პირადობის ელექტრონული მოწმობის (ID card) გამოყენებით შესვლა. 2 — ვრცელდება ბერმუდის კუნძულების, ბრიტანეთის ვირჯინის კუნძულების, კაიმანის კუნძულების, ფოლკლენდის კუნძულების, გიბრალტარის და ტერქსისა და კაიკოსის კუნძულების მიერ გაცემულ პასპორტებზეც.
ივერიის ღვთიშობლის ხატის ეკლესია
ივერიის ღვთიშობლის ხატის ეკლესია — ქართული მართმადიდებლური ეკლესია. მდებარეობს ნაძალადევში, მტკვრის მარცხენა მხარეს (რკინიგზის გადასასვლელი ხიდის მახლობლად), ნიკოლოზ ხუდადოვისა და ეროსი მანჯგალაძის ქუჩათა შესაყარზე.
საქართველოს სავიზო პოლიტიკა
სავიზო პოლიტიკა
უვიზო პოლიტიკა ასევე ვრცელდება:
ივერიის ღვთიშობლის ხატის ეკლესია
ეკლესიის ხსენება XIX საუკუნე 90-იან წლებში დაიწყეს აქ დასახლებული რკინიგზის მუშა-მოსამსახურეებმა საზოგადო მოღვაწის გ. ჩარკვიანის მოთავეობით. ეკლესიის აგება 1899 წლის 25 თებერვალს დაუმთავრებიათ. 1900, 1904, 1910 თბილისის გეგმებზე ეკლესია დატანილი არ არის, გვხვდება მხოლოდ 1913 თბილისის გეგმაზე N321ა-თი " Церковь Ивсрской Божьей Матери". საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ეკლესია გაუქმდა. 1925 იქ განთავსდა წიგნების სააქსოვი საწარმო "სპარტაკი". 1927-1929 წლებში ეკლესია გადააკეთეს საზოგადო აბანოდ, რომელიც XX საუკუნის 90-იან წლებამდე მოქმედებდა. მომდევნო წლებში ძველი ეკლესია აღადგინეს. ფუნქციონირება დაიწყო XX საუკუნის 90-იანი წლების მიწურულს. ამჟამად ძველი ეკლესიის მხოლოდ დასავლეთი კედელია შემორჩენილი, საიდანაც ეკლესიის მთავარი შესასვლელია (მეორე შესასვლელი სამხრეტის კედელშია დატანებული). ეკლესია აგურითაა ნაშენი, დასავლეთის მხრიდან შესასვლელის თავზე მოთვსებულ ქვის ბარელიეფზე გამოსახულია ღვთისშობელი ყრმით ხელში. ეკლესიის ეზოში აშენდა მთავარანგელოზთა ეკლესია (1990), ამჟამად სამრეველო სკოლა შენდება.
საქართველოს სავიზო პოლიტიკა
ონლაინ ვიზა
2015 წლის თებერვალში საქართველომ გაუშვა ელექტრონული ვიზის პორტალი (e-Visaa), რომელიც საშუალებას აძლევს მოქალაქეებს საზღვარგარეთ, რომლებსაც ესაჭიროა ვიზა, ამის გაკეთება საქართველოს დიპლომატიურ მისიებში ან საკონსულოებში ვიზიტის გარეშე.
ივერიის ღვთიშობლის ხატის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ეკლესიები
საქართველოს სავიზო პოლიტიკა
სქოლიო
კატეგორია:სავიზო პოლიტიკა ქვეყნების მიხედვით
საქობო
საქობო შეიძლება აღნიშნავდეს:
დანგლასი
დანგლასი (ოფიციალურად დანგლასის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Danglas) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აბრის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 074 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აბრის მუნიციპალიტეტები
რეისკურსი (სადგური)
სადგური გაიხსნა 1985 წელს და გამოიყენება მხოლოდ რბოლის პერიოდსა და სპეციალურ დღეებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისტ-რეილის ხაზი
მონპლეზირი
მონპლეზირი (Монплезир) — სასახლე პეტერგოფში, XVIII საუკუნის არქიტექტურული ძეგლი. აგებულია 1714-1723 წლებში პეტრე I-ის ბრძანებით. არქიტექტორები: ანდრეას შლიუტერი, იოჰან ფრიდრიხ ბრაუნშტეინი, ჟან-ბატისტ ლებლონი და ნიკოლო მიკეტი.
ისტორია
პეტრე პირველმა თავად შეარჩია ახალი სასახლის ასაშენებელი ადგილი, ასევე განსაზღვრა მისი დაგეგმარება და მისცა ინსტრუქციები ცალკეული დიზაინის ელემენტებთან დაკავშირებით.
მონპლეზირში წარმოდგენილია თავად პეტრე პირველის სურათების პირადი კოლექცია, რომელიც ეკუთვნის ევროპელ ავტორებს, აქვეა წარმოდგენილი ჩინური ფაიფურის კოლექცია, ჰოლანდიური ქაშანური, რუსული მინა და XVIII საუკუნის სამზარეულოს ჭურჭლის კოლექცია. გაფორმებისთვის გამოყენებულია ჰოლანდიური კაფელი, ქსოვილები, მოჩუქურთმებული მუხა, პარკეტი, მარმარილო. სასახლის ორნამენტული გაფორმება ითვლება XVIII საუკუნის დეკორატიული ხელოვნების შედევრად. სასახლეში ასევე ინახება პეტრე I-ის პირადი ნივთები და იმპერატორის დიპლომატიური საჩუქრები.
სასახლის ახლოს ბაღში განთავსებულია ორი გასართობი შადრევანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ჟოზეპ პუჩ-ი-კადაფალკი
ჟოზეპ პუჩ-ი-კადაფალკი (Josep Puig i Cadafalch; დ. 17 ოქტომბერი 1867, მატარო, ბარსელონა — გ. 23 დეკემბერი 1956, ბარსელონა, ესპანეთი) — კატალონიელი არქიტექტორი, ხელოვნებათმცოდნე და პოლიტიკოსი. ითვლება მოდერნის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან წარმომადგენლად ესპანურ არქიტექტურაში.
ბიოგრაფია
არქიტექტურასთან ერთად, ბარსელონაში ეუფლებოდა მათემატიკას, ფიზიკას და სხვა საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებს. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ მშობლიურ მატაროს უბრუნდება, სადაც ქალაქის არქიტექტორის თანამდებობას იკავებს. მატაროში ხუთი წლის განმავლობაში რჩება. ამ პერიოდს მიეკუთვნება მატაროში აშენებული მისი პირველი ნაგებობები. ბარსელონაში გადასვლის შემდეგ, ჯერ კიდევ ახალგაზრდა არქიტექტორი არქიტექტურის სკოლაში ჰიდრავლიკასა და თეორიული სიმკვრივის კურსს უძღვება.
პარალელურად პოლიტიკაში ერთვება და 1917 წელს ჟოზეპ პუჩ-ი-კადაფალკს — კატალონიის პარლამენტის თავმჯდომარედ ირჩევენ. აღნიშნულ პოსტზე ყოფნისას იგი აქტიურად უჭერს მხარს სახალხო მეურნეობისა და კულტურის განვითარების გეგმებს, გამოდის კასტელიონ-დე-ამპურიასში არქოლოგიური გათხრების, ახალი გზების გაყვანისა და სოფლის მეურნეობის მხარდაჭერის ინიციატორად. მიგელ პრიმო დე რივერას 1923 წლის პუტჩის შემდეგ მას კატალონიის პარლამენტის თავმჯდომარის თანამდებობის დატოვება უწევს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1867 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1956 კატეგორია:საპატიო დოქტორები კატეგორია:კატალონიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ესპანელი არქიტექტორები
ფელსი
ტერმინი ასევე ორმაგი მნიშვნელობით გადავიდა სპარსეთში. აქედან მომდინარეობს ქართული ფულის სახელწოდება. საქართველო რუსეთთან შეერთებამდე ფელსი აღნიშნავდა როგორც გარკვეულ სამონეტო ერთეულს, ისე ფულს საერთოდ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფულის ერთეულები
ბულუკი
ბულუკი (Булуки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის მირჰოროდის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 30 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მირჰოროდის რაიონის სოფლები
ვერნიგეროდეს რაიონი
ვერნიგეროდეს რაიონი (Landkreis Wernigerode) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ვერნიგეროდე. რაიონი შედის საქსონია-ანჰალტისფედერალურ მხარეში. იკავებს 797,60 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 92 001 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 116 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 15 3 69.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონია-ანჰალტის რაიონები
ზუგდიდის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ზუგდიდის მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ ზუგდიდის რაიონში. რაიონის მონადირეთა საზოგადოება ფლობდა 16 000 ჰექტარ სანადირო სავარგულს, რომელიც მდებარეობდა შემდეგ საზღვრებში: აღმოსავლეთით — წალენჯიხისა და ჩხოროწყუს რაიონები, დასავლეთით — შავი ზღვა, ჩრდილოეთით — აფხაზეთის ასსრ და წალენჯიხის რაიონი, სამხრეთით — ხობის რაიონი. ტყეების უმთავრესი ნაწილი განლაგებული იყო შავი ზღვის სანაპიროზე. აქ მეტწილად გვხვდებოდა მურყანი (თხმელა) და იფანი (კოპიტი), იშვიათად მუნა. ამ ტყეებში რამდენიმე წყნარი დინების მდინარე იყო, რის გამოც ტყის ფართობის უმეტესი ნაწილი დაჭაობებული გახლდათ.
ზამთარში აქ მრავლადა იყო წყალში მცურავი გადამფრენი ფრინველები, უმთავრესად იხვი, გაზაფხულსა და შემოდგომაზე კი — ტყის ქათამი.
მიწერილ სანადირო მეურნეობის ტერიტორიაზე მოიპოვებოდა შველი, კურდღელი, მაჩვი, კვერნა, ციყვი, ხოხობი, მგელი, ტურა, მელა, გარეული კატა და სხვ.
აღსანიშნავია, რომ ზუგდიდელმა მონადირეებმა პირველებმა ითავეს საქართველოში მიწერილი სანადირო მეურნეობის ჩამოყალიბება. „ჭურიის“ მიწერილი სანადირო მეურნეობა პირველი იყო ზუგდიდის რაიონში და საქართველოში. ამ მეურნეობაში აგებული იყო ოთხოთახიანი მონადირის სახლი, მეურნეობას ჰყავდა გაძლიერებული დაცვა, აქაური ნადირ-ფრინველი სავარაუდოდ აღრიცხული იყო. აქ ყოველწლიურად ტარდებოდა ბიოტექნიკური ღონისძიებანი. გაკეთებული იყო სათანადო გამაფრთხილებელი წარწერები და დაწესებული იყო მონადირეთა აქტივის მტკიცე კონტროლი სანადირო წესების დაცვაზე, რაც დადებითად მოქმედებდა აქ ნადირ-ფრინველის გამრავლებაზე.
„ჭურიის“ მეურნეობაში გავრცელებული იყო ძირითადად ხოხობი და შველი. მათზე ნადირობდნენ ლიცენზიით, ხოლო გადამფრენ ფრინველებზე საზოგადოების ყველა წევრი ნადირობდა.
ზუგდიდელების მიწერილ სანადირო მეურნეობა „ჭითა წყალში“ გაშვებული იყო კურდღელი. ამ მეურნეობამ მალევე ზუგდიდელ მონადირეთა მოთხოვნები დააკმაყოფილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
ვიდეო თამაშების კონსოლების სია
ვიდოე თამაშების კონსოლების სია დაყოფილია შემდეგ სტატიებად:
პიტერმარიცბურგი
პიტერმარიცბურგი (Pietermaritzburg, ზულუ —umGungundlovu) — ქალაქი სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. კვაზულუ-ნატალის პროვინციის დედაქალაქი და მეორე უდიდესი ქალაქი. იგი დაარსდა 1838 წელს და ამჟამად შედის მსუნდუზის ადგილობრივ მუნიციპალიტეტში. ქალაქი რეგიონალურად მნიშვნელოვანი სამრეწველო ცენტრია, აწარმოებენ ალუმინის, ხის და რძის პროდუქტებს. ქალაქში განლაგებულია ბევრი სკოლა და უმაღლესი სასწავლებლები, მათ შორის კვაზულუ-ნატალის უნივერსიტეტის კამპუსი. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 223 448 ადამიანს და ინდოელი მოსახლეობის რაოდენობით ერთ-ერთი უდიდესია სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში. ქალაქის ფართობია — 126,15 კმ².
მაკედონური დამწერლობა
მაკედონური ანბანი (Македонска азбука, Makedonska azbuka) — მაკედონურის ორთოგრაფიისთვის გამოყენებული კირილიცას ადაპტირებული ვარიანტი. მაკედნური ანბანის სტანდარტიზაცია 1944 წელს მაკედონიის სოციალისტური რესპუბლიკაში შექმნილი კომიტეტის მიერ მოხდა. ანბანი იმეორებს ვუკ კარაჯიჩის (1787-1864) და კრსტე მისირკოვის მიერ დადგენილ ფონემურ პრინციპებს. სტანდარტიზაციამდე მაკედონურის დაწერისთვის გამოიყენებოდა კირილიცას სხვა და სხვა ვარიანტები.
პიტერმარიცბურგი
ისტორია
ქალაქი თავდაპირველად დააარსეს ბურებმა 1839 წელს და მას პიტერ მორიც რეტიფისა და გერიტ მარიცის პატივსაცემად პიტერმარიცბურგი უწოდეს. ეს ორი ადამიანი ზულუსების ლიდერ დინგანესთან (Dingane) სისხლიან მდინარეზე ბრძოლაში დამარცხების დროს დაიღუპა. მანამდე იმ ადგილს, სადაც დაარსდა ქალაქი, ეწოდებოდა უმგუნგუნდლოვუ (ყველაზე უფრო გავრცელებული თარგმანი ზულუს ენიდან — «სპილოს ადგილი»; დღეისათვის ამ დასახელებას ატარებს ოლქი, სადაც მდებარეობს პიტერმარიცბურგი). მცირე ხანს ქალაქი იყო ბურების რესპუბლიკის — ნატალის დედაქალაქი, ხოლო 1843 წელს დიდი ბრიტანეთის მიერ ნატალის ანექსიის შემდეგ გახდა ნატალის კოლონიის ცენტრი. 1910 წელს, როდესაც შეიქმნა სამხრეთ აფრიკის კავშირი, ნატალი გახდა მისი ოთხი პროვინციიდან ერთ-ერთი, ხოლო პიტერმარიცბურგი დარჩა ნატალის დედაქალაქად. 1994 წელს, პროვინციის ბანტუსტან კვაზულუსთან შეერთების შემდეგ, ქალაქი გახდა პროვინცია კვაზულუ-ნატალის დედაქალაქი.
მაკედონური დამწერლობა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური დამწერლობები
პიტერმარიცბურგი
მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 223 448 ადამიანს. . ამავე აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის 69,99 %-ს (156 396 ადამიანი) შეადგენენ შავკანიანები; თეთრკანიანთა რაოდენობაა 14,24 % (31 827 ადამიანი); აზიელი მოსახლეობა შეადგენს ქალაქის მაცხოვრებელთა 8,35 %-ს (18 669 ადამიანი); ფერადკანიანები კი 6,91 %-ს (15 444 ადამიანი).
2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქ პიტერმარიცბურგის მოსახლეობის 57,03 %-ის (121 852 ადამიანი) მშობლიური ენაა ზულუ; მოსახლეობის 28,94 % (61 841 ადამიანი) ლაპარაკობს ინგლისურ ენაზე; 4,24 % (9057 ადამიანი) ლაპარაკობს აფრიკაანსზე, ხოლო 3,51 % (7491 ადამიანი) კოსას ენაზე.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის ქალაქები
მილანლი
მილანლი (Milanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
ჰიშამ I
ჰიშამ I ან ჰიშამ ალ-რედა (هشام بن عبد الرحمن الداخل; დ. 26 აპრილი, 757 — გ. ‎12 ივნისი, 796) — კორდოვის საამიროს მეორე ომაიანი ამირა, რომელიც ალ-ანდალუსიას 788-796 წლებში მართავდა.
788 წელს, მისი მმართველობის დასაწყისში, აუჯანყდნენ ძმები — სულეიმანი და აბდ ალაჰი. ებრძოდა ფრანკებს. 793 წელს მათ წინააღმდეგ ჯიჰადი გამოაცხადა და პირენეებში ჯარი გაგზავნა. ზოგიერთი წარმატების მიუხედავად, ლაშქრობა ფრანკთა სამეფოს შიდა რეგიონებში აღარ გაგრძელებულა. ბრძოლებში მოპოვებული ნადავლით გააფართოვა კორდოვის დიდი მეჩეთი და ააგო მრავალი ახალი მეჩეთი. გარდაიცვალა 796 წელს რვაწლიანი მმართველობის შემდეგ 40 წლის ასაკში. ჰიშამ I იყო უმარ II-ის პროტოტიპი. ცდილობდა დაემკვიდრებინა ისლამური ცხოვრების წესი, ცხოვრობდა უბრალო ცხოვრების წესით და ცდილობდა თავიდან აერიდებინა სამეფო ეტიკეტის ცერემონიები; იყო ღვთისმოშიში პიროვნება და ცნობილი იყო მიუკერძოებელი მართლმსაჯულებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 757 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 796 კატეგორია:კორდოვის ამირები
ალბაიდა
ალბაიდა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-ალბაიდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35,41 კმ². მოსახლეობა — 5914 კაცი (2020 წ.).
ბერტა ფონ ზუტნერი
ბერტა ფონ ზუტნერი (Bertha Sophie Felicitas Freifrau von Suttner, დაბადებით გრაფინია კინსკი, Kinsky; დ. 9 ივნისი, 1843, პრაღა — გ. 21 ივნისი, 1914, ვენა) — ავსტრიელი მწერალი, პაციფიზმის საერთაშორისო მოძრაობის აქტივისტი. პირველი ქალი ნობელის პრემიის ლაურეატი მშვიდობის განმტკიცების საქმეში და მარი სკლოდოვსკა-კიურის შემდეგ მეორე ქალბატონი, რომელმაც მიიღო აღნიშნული პრემია.