cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვასილ ბალანჩივაძე
ბიოგრაფია
უპირატესად ასრულებდა სახასიათო და კომედიურ როლებს: ბობჩინსკი ( ნიკოლოზ  გოგოლის  „რევიზორი“), ბესო (  ალექსანდრე  სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“), ბენ აკიბა ( კარლ გუცკოვის „ურიელ ა კოსტა“), ოტია ჯოლია  (  ვალერიან გუნიას  „და-ძმა”), იაგო (უილიამ შექსპირის „ოტელო“), გელა (აკაკი წერეთლის „პატარა კახი“ ); მისი შემოქმედების გვირგვინი იყო ფილიპე ბარბაქაძე და დარისპან ქარსიძე (   დავით  კლდიაშვილის  „ირინეს ბედნიერება“ და „დარისპანის გასაჭირი“), 1935–1942 „სახკინმრეწვის“ მსახიობი იყო. გადაღებულია ფილმებში: „დაკარგული სამოთხე“ (ბაბუა ანტონი), „ქალი გაღმიდან“ (ოსმანი ), „ქალიშვილი ხიდობნიდან“ (სარდიონი) და სხვა. ბალანჩივაძე ქართული ესტრადის მსახიობი, ერთდროულად საესტრადო-იუმორისტული სცენების („იმერული სცენები“) ავტორიც იყო და შემსრულებელიც. მასვე ეკუთვნის პიესები: „1905“, „გლეხი ივლიანე გობეჩია“, „აჭარელი ქალი ფატიმა“,„მზის სხივები“, „დაუდევრობის მსხვერპლი“ და სხვა. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1867 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1951 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები ვ კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
Camponotus klugii
Camponotus klugii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
პოლიკარპა (ნარინიო)
პოლიკარპა (Policarpa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნარინიოს დეპარტამენტში.
Camponotus klugii
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
პოლიკარპა (ნარინიო)
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 798 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 467 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნარინიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბარეიროსი
ბარეიროსი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ლა-მარინია-ორიენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 72,42 კმ². მოსახლეობა — 2925 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლუგოს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლუგოს ქალაქები
სირიის საგარეო ურთიერთობები
სირიის არაბული რესპუბლიკის საგარეო პოლიტიკის მთავარი მიზნები ეროვნული უსაფრთხოების უზრუნველყოფა, მეზობელ არაბულ სახელმწიფოებზე გავლენის ზრდა და გოლანის მაღლობების დაბრუნებაა. ისტორიის სხვადასხვა მონაკვეთში სირიას დაძაბული ურთიერთობები ჰქონდა მის მეზობლებთან, როგორიცაა: თურქეთი, ისრაელი, იორდანია, ერაყი და ლიბანი. XXI საუკუნეში სირიასა და რამდენიმე სახელმწიფოს შორის ურთიერთობები გაუმჯობესდა, თუმცა არბაულმა გაზაფხულმა და სირიის სამოქალაქო ომმა ურთიერთობები კვლავ გააუარესა.
მიმდინარე სამოქალაქო ომის დროს სირიის არაბული რესპუბლიკის მთავრობა რეგიონის სახელმწიფოებისა და საერთაშორისო საზოგადოებიდან იზოლირებული იყო 2018 წლამდე. დიპლომატიური ურთიერთობები გაუარესდა უამრავ ქვეყანასთან, მათ შორის: თურქეთთან, საუდის არაბეთთან, კანადასთან, საფრანგეთთან, იტალიასთან, ავსტრალიასთან, ახალ ზელანდიასთან, სამხრეთ კორეასთან, შვეიცარიასთან, შვედეთთან, დანიასთან, ნიდერლანდებთან, გერმანიასთან, აშშ-თან, გაერთიანებულ სამეფოსთან, ბელგიასთან, ესპანეთთან, იაპონიასთან, მექსიკასთან, კატართან და უკრაინასთან. 2011 წელს სირიას არაბული ქვეყნების ლიგაში სტატუსი შეუჩერეს, ხოლო 2012 წელს ― ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციაში. სირია კარგი ურთიერთობების შენარცუნებას ცდილობს მის სავაჭრო მოკავშირეებთან: ირანთან და რუსეთთან.
სირიასთან შედარებით კარგი ურთიერთობები აქვთ: ჩინეთს, ჩრდილოეთ კორეას, ვიეტნამს, ფიჯის, სინგაპურს, შრი-ლანკას, ლაოსს, მიანმარს, კამბოჯას, ტაილანდს, ინდოეთს,   ფილიპინებს, პაკისტანს, ბანგლადეშს, მალაიზიას, ინდონეზიას, ბრუნეის, სომხეთს, აზერბაიჯანს, ყაზახეთს, ყირგიზეთს, უზბეკეთს, თურქმენეთს, მონღოლეთს, ტაჯიკეთს, საბერძნეთს, კვიპროსს, ჩრდილოეთ მაკედონიას, ჩეხეთის რესპუბლიკას, რუმინეთს, ბულგარეთს, უნგრეთს, სერბეთს, მონტენეგროს, ვატიკანსა და ბელარუსს.
აფრიკა
სირიას ურთიერთობები აქვს ანგოლასთან, კამერუნთან, ერიტრეასთან, მალისთან, მოზამბიკთან, ნიგერთან, ნიგერიასთან, სენეგალთან, სამხრეთ აფრიკასთან, უგანდასთან, უგანდასთან, ტანზანიასთან და ზიმბაბვესთან.
ალჟირი
ალჟირის საელჩო დამასკოში მდებარეობს, ხოლო სირიის საელჩო ალჟირში. ორივე სახელმწიფო არაბული ქვეყნების ლიგის წევრია (თუმცა სირიას 2012 წლიდან სტატუსი აქვს შეჩერებული). ალჟირი ერთ-ერთია არაბულ ქვეყნებს შორის, რომელიც ბაშარ ალ-ასადის მთავრობასთან ურთიერთობებს ინარჩუნებს და არაბული ქვეყნების ლიგაში მის მთავრობას იცავს.
მაროკო
წარსულში ორივე სახელმწიფო რომის იმპერიის კოლონია იყო, ხოლო შემდეგ არაბებმა დაიპყრეს და არაბული მუსლიმური სახელმწიფოები გახდნენ. შემდეგში მაროკო დამოუკიდებელი სახელმწიფო გახდა, ხოლო სირია ოსმალეთის იმპერიის დაქვემდებარებაში აღმოჩნდა, სანამ ორივე სახელმწიფო საფრანგეთმა არ დაიპყრო. სირიის სამოქალაქო ომის დროს მაროკო სირიის მთავრობის წინააღმდეგ ოპოზიციას უჭერდა მხარს, რამაც ქვეყნებს შორის ურთიერთობები დაძაბა. 2012 და 2013 წლებში მაროკომ ასადის საწინააღმდეგო შეხვედრებს უმასპინძლა. მაროკოც და სირიაც გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის, არაბული ლიგისა და ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციის წევრები არიან.
იორდანია
იორდანიაც და სირიაც ოსმალთა იმპერიის ნაწილი იყვნენ. ორ სახელმწიფოს შორის ურთიერთობები მერყეობს ნორმალური დოპლომატიური ურთიერთობებიდან შეიარაღებულ კონფრონტაციებამდე.
სპარსეთის ყურის მეორე ომის შემდეგ იორდანიასა და სირიას შორის ურთიერთობები გაუმჯობესდა. 1994 წელს ისრაელსა და იორდანიას შორის სამშვიდობო შეთანხმება დაიდო და იორდანიის ჰაშემიტურ სამეფოსა და ისრაელის სახელმწიფოს შორის დიპლომატიური ურთიერთობები დამყარდა, რის შემდეგაც იორდანია სირიელი ბიზნესმენებისთვის პალესტინის ტერიტორიებზე ბიზნესის წარმოებისთვის მნიშვნელოვანი ტრანზიტული წერტილი გახდა.
2012 წელს სირიის სამოქალაქო ომის დაწყების შემდეგ იორდანიასა და სირიას შორის ურთიერთობები დაიძაბა და საზღვარზე შეტაკებებიც მოხდა.
ჩრდილოეთი კორეა
სირიასა და ჩრდილოეთ კორეას ძალიან ახლო ურთიერთობები აქვთ 1960-იანი წლებიდან, როდესაც ჩრდილოეთ კორეამ სირიას ისრაელის წინააღმდეგ საბრძოლველად სამხედრო მხარდაჭრა აღმოუჩინა. ჩრდილოეთ კორეის საელჩო დამასკოში, ხოლო სირიის საელჩო ფხენიანში მდებარეობს.
სქოლიო
კატეგორია:სირიის საგარეო ურთიერთობები კატეგორია:საგარეო ურთიერთობები ქვეყნის მიხედვით
ვახტანგ ჭაბუკიანი
ვახტანგ მიხეილის ძე ჭაბუკიანი (დ. 12 მარტი, თბილისი ― გ. 6 აპრილი, 1992) — ქართველი მოცეკვავე, ბალეტმაისტერი და პედაგოგი, სსრკ სახალხო არტისტი (1950), ქართული პროფესიული ბალეტის ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა თბილისში ქალაქელი ხელოსნის ოჯახში. მამა — მიხეილი, სოფელ დიღმიდან იყო წარმოშობით; დედა ― ელენე ფილიახი-ჭაბუკიანი ― ქალაქ რიგიდან. ჰყავდა სამი და (ეკატერინე, მარიამი და ელენე) და ერთი ძმა (კონსტანტინე). ბავშვობა სიღარიბეში გაატარა. სწავლობდა ვერის მესამე დაწყებით სკოლაში და ამავე დროს მარია შევალიეს ინდუსტრიულ სკოლაში შეგირდად მუშაობდა. 1924 წელს დაამთავრა პერინის სახელობის საბალეტო სტუდია, შემდეგ კი თბილისის ფალიაშვილის სახელმწიფო აკადემიური ოპერისა და ბალეტის თეატრში დაიწყო მუშაობა.
შემოქმედება
1926 წელს ლენინგრადში გადადის. ქორეოგრაფიული სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის არტისტად მუშაობდა (1929–1941 წწ.), სადაც კლასიკურ რეპერტუარში წამყვან პარტიებს ასრულებდა. 1930 წლის 16 მარტს პეტრე ჩაიკოვსკის „გედის ტბაში“ ზიგფრიდის მთავარ პარტიას ასრულებს. ოდეტას პარტიის ერთ-ერთი საუკეთესო შემსრულებელი გალინა ულანოვა წერდა: „ისეთი პარტნიორი, როგორიცაა სერგეეევი, ჩემს საცეკვაო ინტერპრიტაციაში ოდეტას სახეს ლირიზმს მატებდა, ხოლო ჭაბუკიანი - ტემპერამენტს“. 1930 წლის 19 ნოემბერს მას დაეკისრა ლუდვიგ მინკუსის „დონ კიხოტში“ ბაზილის პარტია. მისმა პირველმა გამოსვლამ ლენინგრადის მოსახლეობა განაცვიფრა. „დონ კიხოტმა“ მას სახელი გაუთქვა მთელ სსრკ-ში. ამის შემდეგ იწყება ჭაბუკიანის გასტროლები საქართველოში და საზღვარგარეთ. 1932 წელს იგი აშშ–ში მიიწვიეს. გამგზავრებამდე მან და მისმა პარტნიორმა ვეჩესლოვამ კონცერტები გამართეს ლატვიასა და ესტონეთში. პროგრამაში იყო დუეტები სპექტაკლებიდან: „პარიზის ალი“, „კორსარი“, „დონ კიხოტი“; აგრეთვე საკონცერტო ნომრები ჭაბუკიანის დადგმით.
1938 წლის ივნისში კიროვის სახელობის ოპერისა და ბალეტის თეატრში სცენაზე გაიმართა სახეშეცვლილი „მზეჭაბუკის“ პრემიერა. მისი ახალი სახელია „მთების გული“. 1939 წელს სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს გადაწყვეტილებით მას წითელი დროშის ორდენი გადასცეს და დამსახურებული არტისტის წოდება მიანიჭეს. მისმა დადგმებმა განსაკუთრებული შესაძლებლობები გაუხსნა მამაკაცის პარტიებს.
1941 წლიდან მოღვაწეობდა თბილისში, სადაც თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში მუშაობდა ბალეტმაისტერად.1942 წლის 8 მარტს ჭაბუკიანმა შარლ გუნოს „ფაუსტის“ „ვალპურგის ღამე“ დადგა, ხოლო 1945 წელს „გედის ტბა“. 1947 წლის 12 თებერვალს დადგა გრ. კილაძის ბალეტი „სინათლე“ (4 მოქმედებიანი), რომელსაც საფუძვლად დაედო ი. გედევანიშვილის ამავე სახელწოდების პიესა. 1950 წელს დაიწყო გასტროლები, კერძოდ კი სოჭში, სადაც პირველად იქნა ნაჩვენები ჭაბუკიანის მიერ დადგმული სპექტაკლი „გორდა“.
1958 წლის 12 მარტს მოსკოვში ქართული ხელოვნებისა და ლიტერატურის დეკადა დაიწყო. დიდ თეატრში „ოტელოს“ პრემიერა გაიმართა. ეს იყო ქართული ხელოვნების ტრიუმფი. მაია პლისეცკაია წერდა: „ვახტანგ ჭაბუკიანის მიერ განსახიერებული მავრი შეუდარებელია. მისი ოტელო უდიდეს უბრალოებას, სისადავეს და სიბრძნესთან შეხამებულ ბავშვურ გულუბრყვილობას გამოხატავს. დიდების ღირსია ქართველი ხალხი, რომელმაც შექმნა ასეთი მაღალნიჭიერი, მარად დასამახსოვრებელი ბალეტი“. 1961 წელს ჭაბუკიანმა განახორციელა მორის რაველის ბალეტი „ბოლერო“. 1967 წელს ჭაბუკიანის ახალი ბალეტი ფ. ღლონტის „განთიადი“ შეიქმნა. 1980 წელს ბეთჰოვენის მუსიკაზე ჭაბუკიანმა შექმნა ერთაქტიანი ბალეტი „აპასიონატა“. 1951-1973 წლებში ვახტანგ ჭაბუკიანი ხელმძღვანელობდა თბილისის ქორეოგრაფიულ სასწავლებელს. 1982 წლიდან არის სასწავლებლის მთავარი კონსულტანტი. აგრეთვე კლასიკური ცეკვის წამყვანი პედაგოგი ოპერისა და ბალეტის თეატრში და სასწავლებელში.
1990 წელს თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის ტეატრში ვ. ჭაბუკიანის 80 წლისთავისადმი მიძღვნილი იუბილე გაიმართა. გაზეთ „თბილისში“ იოსებ ჭუმბურიძე წერდა: გიგა ლორთქიფანიძემ კი ასე განაცხადა:
ვახტანგ ჭაბუკიანი გარდაიცვალა 1992 წლის 6 აპრილს, თბილისში. იგი დაკრძალულია მთაწმინდისა ქართველ მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ბალეტმაისტერები კატეგორია:დაბადებული 12 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები
რევაზ ბალანჩივაძე
რევაზ გედევანის ძე ბალანჩივაძე (დ. 7 ნოემბერი, 1938, ქუთაისი) — ქართველი ფილოსოფოსი და ანთროპოლოგი. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1982), პროფესორი (1987).
ბიოგრაფია
1960 წელს დაამთავრა ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიულ-ფილოლოგიური ფაკულტეტი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის დ. უზნაძის სახელობის ფსიქოლოგიის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი (1961-1962), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტის მეცნიერებათა თანამშრომელი (1962-1976). საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცენტრალურ კომიტეტთან არსებული პარტიის ისტორიის ინსტიტუტის მეცნიერული კომუნიზმის განყოფილების გამგე (1976-1982), გაზეთ „ახალგაზრდა კომუნისტის“ რედაქტორი (1982-1984), საქართველოს კპ ცკ-ის თანამშრომელი (1984-1986), საქართველოს რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრის და კინოხელოვნების ინსტიტუტის ფილოსოფიის კათედრის გამგე (1986-იდან). მოღვაწეობის ძირითადი სფეროები: ფილოსოფია, ანთროპოლოგია, ეთიკა, კულტუროლოგია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები რ
პოტოსი (ნარინიო)
პოტოსი (Potosí) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნარინიოს დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნარინიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
უილფათა
უილფათა (Уилпата) — მწვერვალი კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. მდებარეობს რუსეთის ჩრდილოეთ ოსეთის ტერიტორიაზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 4648 მ. მდებარეობს მდინარე არდონის მარცხენა შენაკადების სათავეებში. დამახასიათებელია ციცაბო ფერდობები. მოქცეულია კავკასიონის მძლავრი გამყინვარების ოლქში. მწვერვალ ადაი-ხოხისა და უილფათას შორის იწყება კავკასიონის ერთ-ერთი უგრძესი მყინვარი — წეა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ოსეთის მთები
Camponotus klaesii
Camponotus klaesii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
პენაფორტი
პენაფორტი (Penaforte) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 483 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 141.927 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 59.77 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
პროვიდენსია (ნარინიო)
პროვიდენსია (Providencia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნარინიოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 726 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 42 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნარინიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
პორტუგალიის დროშა
პორტუგალიის დროშა(Bandeira de Portugal) — მართკუთხა და ორფეროვანი, რომელიც მართობულად გაყოფილია წითლ და მწვანე ფერებად. მცირე გერბი მოთავსებულია ფერების გამყოფი ზოლის სიმეტრიულად, ზემოდან და ქვემოდან თანაბარი დაშორებით. პორტუგალიამ ეს დიზაინი ოფიციალურად მიიღო 1911 წლის 30 ივნისს რითიც ჩანაცვლეს მანამდე არსებული დროშა, რომელიც გამოიყენებოდა კონსტიტუციური მონარქიის მმართველობის პერიოდში. გადაწყვეტილება მიღებული იქნა სპეციალური კომისიის მიერ რომელშიც შედიოდნენ: კოლუმბანო ბორდალუ ფიერუ, ჟუან ჩაგასი და აბელ ბოტელუ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები კატეგორია:პორტუგალიის ეროვნული სიმბოლოები
პუენტე-ნუევო
პუენტე-ნუევო (Puente Nuevo, A Pontenova‎) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ლა-მარინია-ორიენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 133,3 კმ². მოსახლეობა — 2201 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლუგოს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლუგოს ქალაქები
Camponotus kiusiuensis
Camponotus kiusiuensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ბალენდუხტი
ბალენდუხტი (გ. 455) — ქართლის დედოფალი, ვახტანგ I გორგასალის პირველი ცოლი. ბალენდუხტი ირანის შაჰის (სავარაუდებელია იეზდიგერდ II-ის, 439-457) ან ჰორმიზდ III-ის, 457-459 ასული იყო) ჯუანშერის ცნობით, ბალენდუხტისგან შეეძინა ვახტანგს დაჩი უჯარმელი და მისი ტყუპისცალი და, თვით ბალენდუხტი კი მშობიარობას გადაჰყვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 455 კატეგორია:საქართველოს დედოფლები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
ბარბალია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 55 323 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 479.184 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 115.45 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჭერი (ხულოს მუნიციპალიტეტი)
ჭერი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხულოს მუნიციპალიტეტში, სხალთის თემში. მდებარეობს მდინარე სხალთის ხეობაში, ზღვის დონიდან 800 მ., ხულოდან 20 კმ., ყინჩაურიდან 1 კმ. საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 217 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
რიბადეო
რიბადეო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ლა-მარინია-ორიენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 109,14 კმ². მოსახლეობა — 9860 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლუგოს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლუგოს ქალაქები
Camponotus kiesenwetteri nitidescens
Camponotus kiesenwetteri nitidescens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ჯვარიქეთი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 97 ადამიანი.
კლონმორი
კლონმორი (Clonmore; Chluain Mhór, „მოგუს დიდი მდელობი“) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს კარლოუს საგრაფოში (ლენსტერის პროვინცია). მოსახლეობა — 461 ადამიანი (2002 წლის აღწერით).
დასახლება შეიქმნა პატივსაცემად წმინა მოგუსა, რომელმაც 530 წელს აქ დააარსა რელიგიური საზოგადოება და მონასტერი. სოფლის მნიშვნელოვანი ღირსშესანიშნაობაა — ციხე-სიმაგრე, რომლის შესახებაც ცნობები არ გვხვდება XIV საუკუნემდე, მაგრამ რომლის ფორმაც აჩვენებს, რომ, როგორც ჩანს, იგი ააგეს XIII საუკუნეში.
სქოლიო
კატეგორია:კარლოუს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
პუერესი
პუერესი (Puerres) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნარინიოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 850 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 475 კმ²-ია.
ევა გაბორი
ევა გაბორი (Eva Gabor; დ. 1919, 11 თებერვალი, ბუდაპეშტი, უნგრეთი —გ. 1995, 4 ივლისი, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია )— უნგრელი მსახიობი, მომღერალი და სოციალიტი. მან გაახმოვანა ჰერცოგინია და მისის ბიანკა დისნეის ფილმებში The Aristocats, The Rescuers და The Rescuers Down Under. იგი ფართოდ იყო ცნობილი 1965–1971 წლების სატელევიზიო სიტკომში Green Acres, როგორც ლიზა დუგლასი, ცოლი. ედი ალბერტის პერსონაჟი ოლივერ ვენდელ დუგლასი. გაბორი წარმატებული იყო როგორც მსახიობი ფილმში, ბროდვეიში და ტელევიზიაში. ის ასევე იყო წარმატებული ბიზნესმენი, მარკეტინგული პარიკები, ტანსაცმელი და სილამაზის პროდუქტები. მისი უფროსი დები, ზა ზა და მაგდა გაბორი, ასევე მსახიობები და სოციალისტები იყვნენ.
ადრეული ცხოვრება და კარიერა
გაბორი დაიბადა ბუდაპეშტში, ჯარისკაცის, ვილმოს გაბორისა და მისი მეუღლის, იუველირის ჯოლის (დაბადებული იანკა ტილემანი) სამი ქალიშვილიდან უმცროსი. მისი მშობლები ორივე უნგრელი ებრაული ოჯახებიდან იყვნენ. ის იყო პირველი დებიდან, ვინც ემიგრაციაში წავიდა შეერთებულ შტატებში, შვედ ოსტეოპათთან, ექიმ ერიკ დრიმერთან პირველი ქორწინებიდან მალევე, რომელზეც იგი დაქორწინდა 1937 წელს, როდესაც ის 18 წლის იყო. მისი პირველი როლი კინოში იყო შეერთებულ შტატებში 1941 წლის იძულებითი დაშვება Paramount Pictures-ში. 1950-იან წლებში იგი გამოჩნდა რამდენიმე მხატვრულ ფილმში, მათ შორის „The Last Time I Saw Paris“. მთავარ როლში ელიზაბეტ ტეილორი, მხატვრები და მოდელები, რომელშიც მონაწილეობდნენ დინ მარტინი და ჯერი ლუისი. 1953 წელს მას გადაეცა საკუთარი სატელევიზიო თოქ-შოუ, ევა გაბორ შოუ, რომელიც გადიოდა ერთი სეზონის განმავლობაში (1953–1954). 1950-იანი წლების დანარჩენი და 1960-იანი წლების დასაწყისში იგი გამოჩნდა ტელევიზიაში და ფილმებში. ის გამოჩნდა საიდუმლო სერიალის Justice-ის ერთ ეპიზოდში და იყო თამაშის შოუში What's My Line? როგორც „იდუმალი გამომწვევი“.
მწვანე ჰექტარი
1965 წელს გაბორმა მიიღო ლიზა დუგლასის როლი, რომლის ადვოკატი ქმარი ოლივერ ვენდელ დუგლასი ( ედი ალბერტი ) გადაწყვეტს დატოვოს ქალაქის ცხოვრების " Rat race ". ის ყიდულობს ფერმას სოფლის თემში და აიძულებს ლიზას დატოვოს თავისი საყვარელი დიდქალაქური ურბანული ცხოვრება, პოლ ჰენინგის სიტკომში Green Acres, რომელიც გავიდა CBS-ზე. Green Acres განლაგებული იყო ჰუტერვილში, იგივე ფონზე Petticoat Junction- ისთვის (1963–1970) და ხანდახან გადაკვეთდა მის დის სიტკომს. მიუხედავად იმისა, რომ რეიტინგების დადებითად დაამტკიცა, პირველი ოთხი სეზონის ტოპ 20-ში რჩება, Green Acres სხვა დის შოუსთან ერთად, The Beverly Hillbillies, გაუქმდა 1971 წელს CBS-ის ქსელის " Rural purge" დროს - პოლიტიკა, რომელიც მიზნად ისახავს ქსელის სოფლად დაფუძნებული სატელევიზიო შოუების მოშორებას.
ევამ 1972 წელს გამოუშვა თავისი სახელობის მოდის კოლექცია ლუის ესტევეზთან ერთად, კუბელი წარმოშობის ამერიკელი მოდის დიზაინერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივლისი კატეგორია:უნგრელი მსახიობები კატეგორია:უნგრელი მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
ხულნა
ხულნა (খুলনা) — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ ბანგლადეშში. ამავე სახელწოდების მქონე ტერიტორიის ადმინისტრაციული ცენტრი. დაკიდან სამხრეთ-დასავლეთით დაშორებულია 335 კმ-ით. განლაგებულია მდინარე რუპშისა და ბჰაირობის ნაპირებზე. ქალაქის მოსახლეობა — 1 400 689 ადამიანი, 2007 წლის შეფასებით.
ბერგამოს პროვინცია
ჩრდილოეთით ესაზღვრება სონდრიოს პროვინცია, აღმოსავლეთით — ბრეშის, სამხრეთით — კრემონის, დასავლთით კი მილანისა და ლეკოს პროვინციები. ჩრდილოეთი ნაწილი წარმოდგენილია ბერგამოს ალპებით (3 052 მ). სამხრეთ ნაწილის რელიეფი კი ძირითადად ბრტყელია. მთავარი მდინარეებია სერიო, ბრემბო და ადა.
ხულნა
უნივერსიტეტები
სახელმწიფო უნივერსიტეტები
ბერგამოს პროვინცია
დასავლეთით, პროვინციის საზღვარს აყალიბებს იზეოს ტბა. მოიპოვება ზოგიერთი სახის მინერალი.
კომუნები
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ ძირითადი კომუნებია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის პროვინციები
ბალთა
ტერმინით „ბალთა“ შეიძლება აღნიშნული იყოს:
უბა რაგნარსონი
უბა, უბე, ჰუბა იგივე უბა რაგნარსონი (Vbba; გ. 878) — IX საუკუნის ვიკინგი მებრძოლი, დიდი წარმართული ჯარის მთავარსარდალი 877-878 წლებში, სკანდინავიური საგების მიხედვით დანიის ნახევრადმითიური მეფის, რაგნარ ლოდბროკის ვაჟი.
უმეტესად ცნობილია თავის ძმებთან ერთად ნორთუმბრიისა და მერსიის სამეფოების დაპყრობით. უბა ხელმძღვანელობდა ვიკინგებს ანგლოსაქსების, უესექსელებისა და ნორთუმბრიელების წინააღმდეგ გამართულ ბრძოლებში. დანიელი ისტორიკოსების გადმოცემით, უბამ თავის ძმა ივარ უძვლოსთან ერთად სიკვდილით დასაჯა აღმოსავლეთ ინგლისის მეფე, ედმუნდ წამებული. 877 წელს, მისი ძმის ჰალფდანის გარდაცვალების შემდეგ მემკვიდრეობით ერგო წარმართების სამფლობელო ნორთუმბრიაში. ის ასევე სათავეში ჩაუდგა დიდ წარმართულ ჯარს და გააგრძელა თარეში დღევანდელი დიდი ბრიტანეთის ტერიტორიაზე.
იერლ სტივენსონის მტკიცებით, 878 წელს ანგლოსაქსებმა შეუტიეს ვიკინგების მიერ დაკავებულ ტერიტორიებს კუნძულ ირლანდიაზე, სადაც იმყოფებოდა უბა. მათ შორის ბრძოლა გაიმართა, რომლის მსვლელობისას უბა დაიღუპა. მის შემდეგ დიდ წარმართულ ჯარს სათავეში ჩაუდგა გუტრუმი.
პოპულარულ კულტურაში
History Channel-ის ისტორიულ ტელესერიალში „ვიკინგები“ უბბას როლს ასრულებს შოტლანდიელ-ავსტრიელი მსახიობი, ჯორდან პატრიკ სმითი.
სქოლიო
კატეგორია:ვიკინგები კატეგორია:სკანდინავიური მითოლოგია კატეგორია:გარდაცვლილი 878
Camponotus kiesenwetteri kiesenwetteri
Camponotus kiesenwetteri kiesenwetteri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ს გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ტრაბადა
ტრაბადა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ლა-მარინია-ორიენტალის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 82,71 კმ². მოსახლეობა — 1127 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლუგოს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლუგოს ქალაქები
პუპიალესი
პუპიალესი (Pupiales) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნარინიოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 415 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 142 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნარინიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ნინო ვარაზაშვილი
ნინო ვარაზაშვილი (დ. 20 დეკემბერი, 1926, თბილისი — გ. 27 აგვისტო, 2009) — ქართველი არქიტექტორი, ინჟინერი, ტექნიკურ მეცნიერებათა დოქტორი (1972), პროფესორი (1982), ჰიდროტექნიკოსი.
ბიოგრაფია
1947 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი.
1947-1950 წლებში მუშაობდა „საქსოფელელექტროპროექტში“. 1951 წლიდან წყალთა მეურნეობის და საინჟინრო ეკოლოგიის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტში სხვადასხვა თანამდებობაზე. 1957-1971 წლებში სექტორის გამგედ, 1972 წლიდან სამთო წყალსაცავების და ზღვის ლაბორატორიის ხელმძღვანელად. 1970-1993 და 1978-1993 წლებში კითხულობდა ლექციებს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტსა და საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. მონაწილეობდა სხვადასხვა სამეცნიერო კომისიის მუშაობაში. 1978-1992 წლებში იყო ზღვისა და წყალსაცავების წყლის რესურსების ათვისებისა და ეკოლოგიური უსაფრთხოების უზრუნველყოფის საერთაშორისო პროგრამების ერთ-ერთი განაკვეთის კოორდინატორი. ნინო ვარაზაშვილი იყო სამთო რეგიონებში ბუნებრივი სპეციფიკის გათვალისწინებით წყლის რესურსების გამოყენების და დაცვის საკითხების კომპლექსური მეცნიერული კვლევის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. არის მრავალი სამეცნიერო შრომის, მათ შორის 2 მონოგრაფიის ავტორი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ტექნიკურ მეცნირებათა დოქტორები კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2009
ქემაკაუ
ქემაკაუ — ტრადიციული ფიჯური საწყლოსნო ტრანსპორტის სახეობა. უფრო ფართო, ავსტრანეზიული ტრადიციის თანახმად, ქემაკაუ წააგავს კატამარანებსა და აუთრიგერიან კანოეებს. ქემაკაუ დრუაზე მცირე, ხოლო თაკიაზე დიდი მოდელია.
კოლინ ფილიპის, პოლინეზიური ენების სპეციალისტის აზრით, 2016 წლის დისნეის ანიმაციურ ფილმში — „მოანა“ — მთავარი გმირების სანაოსნო კანოე, სწორედ ფიჯური ქემაკაუა. ფილიპის აზრით, დამდგმელმა მხატვრებმა კანოეს მოდელი კუნძულ ლაუკალაზე, კოროვას დასახლებაში სტუმრობისას დახატეს. სანაოსნო ნავის მოდელის კოროვას თემის თანხმობის გარეშე გამოყენება, შეიძლება მათი წინაპრების ინტელექტუალური საკუთრბის უფლების დარღვევად ჩაითვალოს.
Camponotus kiesenwetteri cyprius
Camponotus kiesenwetteri cyprius — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Camponotus-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
კულკენო
კულკენო (Coolkenno; Cuil Chaonaigh) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს კარლოუს საგრაფოში (ლენსტერის პროვინცია), უიკლოუს მთებთან, ტალოუსა და შილეილას შორის.
სქოლიო
კატეგორია:კარლოუს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ანდრია ბალანჩივაძე
ანდრია მელიტონის ძე ბალანჩივაძე (დ. 1 ივნისი, პეტერბურგი — გ. 28 აპრილი, 1992, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე. საქართველოს (1957) და სსრკ (1968) სახალხო არტისტი. ახალი ქართული საკომპოზიტორო სკოლის ფუძემდებელი. მელიტონ ბალანჩივაძის შვილი.
განათლება
ანდრიამ მუსიკის სწავლა დაიწყო პეტერბურგში, 1918 კი — განაგრძო ქუთაისში, მამამისის მიერ დაარსებულ სამუსიკო სასწავლებელში. 1927 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია ფორტეპიანოსა (ი. აისბერგის კლასი) და კომპოზიციის (მ. იპოლიტოვ-ივანოვის კლასი) განხრით. 1927—1931 წლებში მიავლინეს ლენინგრადის კონსერვატორიაში, სადაც სწავლა განაგრძო პროფესორ ა. ჟიტომირსკისა (კომპოზიცია) და მ. იუდინის (ფორტეპიანო) ხელმძღვანელობით.
შემოქმედება
ბალანჩივაძე ჯერ კიდევ სტუდენტობის პერიოდში გამოვიდა სამოღვაწეო ასპარეზზე. 1925—1927 მუშაობდა სამუსიკო ნაწილის გამგეგ თბილისის მუშა-ახალგაზრდობის თეატრში, 1931—1933 — კ. მარჯანიშვილის დაარსებულ (ახლანდელი მარჯანიშვილის სახელობის) თეატრში, 1935—1937 — მუსიკალურ მუშფაკში. 1937-იდან თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიაში პედაგოგი იყო, ხელმძღვანელობდა საკომპოზიციო კლასს (1940-იდან პროფესორი). მისი მოწაფეები არიან რევაზ ლაღიძე, არჩილ ჩიმაკაძე, ალექსანდრე შავერზაშვილი, შოთა მილორავა, ბიძინა კვერნაძე, ოთარ თევდორაძე, მერი დავითაშვილი, გ. ციციშვილი, ნ. სვანიძე და სხვ.
1941—1949 იყო საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიის სიმფონიური ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი, საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის დაარსებიდან (1932) — მისი გამგეობის წევრი და შემოქმედებითი და საოპერო-სიმფონიური სექციების თავმჯდომარე, 1953—1961 და 1968—1973 — გამგეობის თავმჯდომარე, 1973—1979 — საპატიო თავმჯდომარე. 1957—1991 იყო ყოფილი სსრკ კომპოზიტორთა კავშირის გამგეობის წევრი.
ბალანჩივაძე ქართული სიმფონიური და საფორტეპიანო მუსიკის ჟანრის ერთ-ერთი ფუძემდებელია. ნოვატორულ მოვლენად იქნა აღიარებული მისი პირველი სიმფონია (1944; სსრკ სახელმწიფო პრემია 1946), რომელმაც მნიშვნელოვანი კვალი დაამჩნია ეროვნულ სიმფონიური აზროვნების განვითარებას. სიმფონიის ორიგინალურ და მასშტაბურ აღნაგობაში ეროვნულ-ხალხური საწყისები ოსტატურად არის შერწყმული კლასიკურ და თანამედროვე სიმფონიურ ფორმებთან. ამავე ნიშნებითაა აღბეჭდილი ბალანჩივაძის სხვა სიმფონიებიც (II — 1959, III — 1979, IV — 1984). ბალანჩივაძის ოთხი საფორტეპიანო კონცერტიდან (I — 1936; II — 1946, სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1947; III — სიმებიანი ორკესტრის თანხლებით, 1952; IV — 1967; შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო პრემია, 1969) განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობს III, რომელიც ბავშვთა სამყაროს ასახავს და ნორჩი შემსრულებლებისთვისაა განკუთვნილი.
აღსანიშნავია აგრეთვე ბალანჩივაძის სიმფონიური სურათები „რიწის ტბა“ (1941), „კრწანისის ბრძოლა“ (1943), „დნეპრი“ (1954), „ზღვა“ (1955), სიმებიანი კვარტეტი (1987); მრავალი საფორტეპიანო პიესა, მ. შ. „ნოქტიურნი“, „სამაია“, „ფრესკა“, „რაფსოდია“, „რომანტიკული ციკლი“, „სონატა“ და სხვა; რომანსები, სიმღერები, საგუნდო ნაწარმოებები. დაწერილი აქვს მუსიკა 30-ზე მეტი სპექტაკლისათვის: „ოლეკო დუნდიჩი“ (1942), „კრწანისის გმირები“ (1943), „სირანო დე ბერჟერაკი“ (1944), „მეფე ლირი“ (1948), „პირველი ნაბიჯი“ (1948) — შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრში. მარჯანიშვილის სახელობის თეატრში — „არსენას ლექსი“, „სამი ბღენძი“, „ანათეთ, ვარსკვლავნო“ (სამივე 1931), „შორეული“ (1936), „ხეები ზეზეურად კვდებიან“ (1956), „კეისარი და კლეოპატრა“ (1960), აგრეთვე ქუთაისის, თელავის, ერევნის თეატრების სპექტაკლებისა და კინოფილმებისათვის („არშაულა“, პირველი ქართული ხმოვანი ფილმი (1935), „დაკარგული სამოთხე“ (1937), „სამშობლო“(1939), „გიორგი სააკაძე“ (1942—1943), „დავით გურამიშვილი“ (1946), „მწვერვალთა დამპყრობნი“ (1951), „ისინი ჩამოვიდნენ მთიდან“ (1954), „მამლუქი“ (1958) და სხვა). სოციალისტური შრომის გმირი (1986), საქართველოს სსრ I—IV მოწვევების უმაღლესი საბჭოსა და სსრკ VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, 2 სხვა ორდხენითა და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:სოციალისტური შრომის გმირები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1981) ა კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
კრატუ (სეარა)
კრატუ (Crato) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 121 428 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 009.202 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 120.354 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრე ბაკურაძე
ალექსანდრე ნიკოლოზის ძე ბაკურაძე (დ. 28 ნოემბერი [ძვ. სტ. 11 დეკემბერი], 1905, სოფელი რეხა, ახლანდელი წალკის მუნიციპალიტეტი ― გ. 4 მაისი, 1987, თბილისი) — ქართველი ფიზიოლიგი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1955), მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1946), პროფესორი (1948), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961), ივანე ბერიტაშვილის ნეიროფიზიოლოგიის სკოლის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
დაამუშავა საჭმლის მომნელებელი სისტემის ფუნქციების შესწავლის მეთოდები, შეისწავლა ამ სისტემის ნერვული სარეგულაციო მექანიზმები. შეადგინა (ივანე ბერიტაშვილთან ერთად) სახელმძღვანელო „ადამიანისა და ცხოველთა ფიზიოლოგიის პრაქტიკაში“ (1966). 1966 მიენიჭა ივანე თარხნიშვილის პრემია ნაშრომისათვის „კვების ცენტრის ფუნქციური მდგომარეობის ცვლილებები შიმშილისა და მაძღრობის დროს“ (1965, რუსულ ენაზე).
მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები კატეგორია:ქართველი ფიზიოლოგები კატეგორია:წალკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
შაჰდაღი
შაჰდაღი (Шагь-сув, Şahdağ) — მწვერვალი აღმოსავლეთ კავკასიონზე, გვერდით ქედზე, აზერბაიჯანში. რუსეთის სახელმწიფო საზღვრის სიახლოვეს. სიმაღლე 4243 მ. აგებულია კირქვებითა და დოლომიტებით. შემოსილია მაღალმთიანი მდელოს ბალახეულით. არის პატარა მყინვარები. 2007 წლის თებერვალში მწვერვალზე ასვლა აზერბაიჯანელმა ალპინისტებმა განახორციელეს, თუმცა უშედეგოდ. შაჰდაღის კალთები მეტად ციცაბო და კლდოვანია. აგრეთვე, ამ უბანში განვითარებულია ძლიერი ქარები, რის გამოც შაჰდაღი აზერბაიჯანის ერთ-ერთი ყველაზე ძნელად მისადგომი მწვერვალია. ზამთარში ჰაერის ტემპერატურა საშუალოდ უდრის -20 °C. კავკასიონის აღმოსავლეთ ნაწილში უკანასკნელი მყინვარები მხოლოდ შაჰდაღის მასივზეა შემორჩენილი.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მთები
ანხელ-სანდოვალის პროვინცია
ანხელ-სანდოვალის პროვინცია (Provincia de Ángel Sandóval) — პროვინცია ბოლივიაში, სანტა-კრუსის დეპარტამენტის აღმოსავლეთ ნაწილში.
მდებარეობს ბოლივიის დაბლობში. აღმოსავლეთით და ჩრდილოეთით ესაზღვრება ბრაზილია. დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ გადაჭიმულია 100-180 კმ-ზე, ხოლო ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ 210 კმ-ზე.
მოსახლეობა
მინი|მარცხნივ|250პქ|[[სანტა-კრუსის დეპარტამენტის პროვინციები]] ბოლო ორი ათწლეულის მანძილზე, ადგილი ჰქონდა პროვინციის მოსახლეობის 40%-იან ზრდას.
დაყოფა
პროვინცია შედგება ოთხი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კრუსის დეპარტამენტის პროვინციები
ბალთა (სამკაული)
ბალთა, ტანსაცმლის (ჩვეულებრივ, სარტყლის) ან ცხენის აღკაზმულობის (ავშარა, აღვირი და სხვა) ლითონის სამკაული, ლითონის ფირფიტა, რომლის ზედაპირი მხატვრულადაა დამუშავებული, შემკულია სხვადასხვა გამოსახულებით, გავარსით, გრეხილით ან ფერადი თვლებით. ქვედაპირზე, ჩვეულებრივ, აქვს ყუნწი ქსოვილზე ან ტყავზე დასამაგრებლად. ზოგჯერ ამავე მიზნით ბალთას უკეთდებოდა ნახვრეტები.
საქართველოში ბალთა გვხვდება ბრინჯაოს ხანიდან. ცნობილია არმაზისხევში აღმოჩენილი ოქროს თვალედი ბალთები. ხანდახან უენო აბზინდასაც შეცდომით ბალთას უწოდებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამკაულები
რიკაურტე (ნარინიო)
რიკაურტე (Ricaurte) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნარინიოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 669 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 211 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნარინიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბოვედა
ბოვედა — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ტერა-დე-ლემოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 91 კმ². მოსახლეობა — 1450 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლუგოს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლუგოს ქალაქები
კარლო ბაკურაძე
კარლო ნიკოლოზის ძე ბაკურაძე (დ. 14 იანვარი, 1927, ტფილისი) — ქართველი მხატვარ-რესტავრატორი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1974).
ბიოგრაფია
1952 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია ქანდაკების სპეციალობით. 1954-იდან მუშაობს მხატვარ-რესტავროტარად, ამავე წლიდან მონაწილეობს გამოფენებში. მოღვაწეობს როგორც ფერმწერი (უმთავრესად მოზაიკის დარგში) და მოქანდაკე. ბაკურაძემ გაამაგრა და აღადგინა გელათის (1957), მარტვილის (1958–1959), მანგლისის (1960), ვარძიის (1960–1961), ატენის სიონის (1960–1961, შ. აბრამიშვილთან ერთად), სამთავროს (1961), სამთავისის (1961), ბიჭვინთის (1963), ყინწვისის (1963–1965), ალავერდის (1965–1969), ტიმოთესუბნის (1969–1970), ალვანის ნათლისმცემლის (1975), ძველი შუამთის (1975), ზემო კრიხია (1977), ბეთანიის (1979–1980), ნიკორწმინდის (1991, მიწისძვრის შემდეგ), რუისპირის წმ. შიოს (1992–1993) და სხვა ეკლესიების კედლის მხატვრობა. ბაკურაძემ 4 წელი (1986–1990) იმუშავა გელათის მოზაიკის — ამ უნიკალური ძეგლის - აღდგენა-გამაგრბაზე. ბაკურაძემ შექმნა შოთა რუსთაველის (მწერალთა კავშირი, 1959), დავით აღმაშენებლის (თბილისის სასულიერო აკადემია, 1986), გიორგი ჩუბინაშვილის (საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტი, 1987) პორტრეტები (მოზაიკა), გ. ჩუბინაშვილის ბიუსტი (თსუ-ის ეზო) და სხვა. შესრულებული აქვს ფრესკის პირები. საერთაშორისო საატესტაციო კომისიამ 1979 ბაკურაძეს მიანიჭა უმაღლესი კატეგორიის მხატვარ-რესტავრატორის საპატიო წოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 14 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1927
ჟარდინი (სეარა)
ჟარდინი (Jardim) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სეარის შტატში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ რეგიონში. მიეკუთვნება სეარის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
Camponotus kiesenwetteri
Camponotus kiesenwetteri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
ჟარდინი (სეარა)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 697 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 457.034 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 58.41 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეარის შტატის მუნიციპალიტეტები
აეროფლოტი
აეროფლოტი („Аэрофло́т — росси́йские авиали́нии“) — რუსეთის უმსხვილესი ავიაკომპანია. შტაბ-ბინა მდებარეობს ქალაქ მოსკოვში. დაარსდა 1923 წლის 9 თებერვალს რსფსრ-ის შრომისა და თავდაცვის საბჭოს დადგენილების თანახმად. ავიაკომპანიის საბაზო აეროპორტია - შერემეტიევოს საერთაშორისო აეროპორტი.
დავით გაბარაევი
დავით გაბარაევი (დ. 30 დეკემბერი, 1933, ქვათეთრი — გ. 2007) — ოსი მსახიობი.
1966-1970 წლებში სწავლობდა შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალურ ინსტიტუტში. 1960 წლიდან ცხინვალის ოსური დასის მსახიობი. მის მიერ შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია ხაძი (მ. შავლოხოვის გაცი), კარნუ, ბათთი (გ. ხუგაევის ჩემი ცოლის ქმარი და ბათი), ყაზბეგი (ს. კაიტოვის დედის გული), კრასიდასი (დ. ასათასის საჭიროა მატყუარა), ინალი (ვ. სანაკოევის მეზობლები), დაცეგი (მ. გუჩმაზოვის მგლები), დათვი (ა. ჩეხოვის დათვი), ანოჩკინი (ნ. გოგოლის ქორწინება), სვანარელი (ჟ. მოლიერის ძალად ექიმი) და სხვა.გაბარაევი ასევე გადაღებულია მხტვრულ ფილმში ჩერმენი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:ოსი მსახიობები
NBA-ის ლოკაუტები
ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის ლოკაუტი NBA lockout — ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში მომხდარი გაფიცვები. ამ დროისთვის ასეთი 4 შემთხვევაა.
სქოლიო
კატეგორია:ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაცია
მოდ აპატოუ
მოდ აპატოუ (Maude Apatow; დ. 1997, 15 დეკემბერი, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია) — ამერიკელი მსახიობი. ის თამაშობს ლექსი ჰოვარდის როლს HBO-ს დრამატულ სერიალში Euphoria (2019–დღემდე). აპატოუ არის კინორეჟისორ ჯად აპატოვისა და მსახიობ ლესლი მანის უფროსი ქალიშვილი. მან თავისი კარიერა დაიწყო მამის ფილმებში Knocked Up (2007), Funny People (2009) და This Is 40 (2012) დედის გმირების ქალიშვილის როლით.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
აპატოვის დედა მსახიობი ლესლი მანია, ხოლო მამა რეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტი ჯად აპატოუ. მისი მამის ოჯახი ებრაელია, ხოლო დედის ბებია წარმოშობით ფინელი იყო. მას ჰყავს უმცროსი და, აირის აპატოუ, რომელიც ასევე მსახიობია. ის დაესწრო Crossroads School-ს, კერძო სკოლას სანტა-მონიკაში. საშუალო სკოლაში აპატოვი მონაწილეობდა მიუზიკლებში, როგორიცაა კაბარე და ტყეში. სწავლობდა თეატრს ჩრდილო-დასავლეთის უნივერსიტეტში, ევანსტონში, ილინოისში. მაგრამ მეორე კურსის შემდეგ მიატოვა.
2005–2015
აპატოვმა მსახიობობა შვიდი წლის ასაკში დაიწყო მამის, ჯად აპატოუს 2005 წლის კომედიურ ფილმში „The 40-Year-Old Virgin“ როლით, თუმცა მისმა სცენებმა საბოლოოდ ვერ მიაღწია ფილმის საბოლოო ნაწილს. შემდეგ იგი გამოჩნდა 2007 წლის ფილმში Knocked Up, რომელიც ასევე დაიწერა, პროდიუსერი და რეჟისორი მამამისის მიერ. მან და მისმა უმცროსმა დამ, აირის აპატოვმა განასახიერეს სედი და შარლოტა, მათი რეალური დედის, ლესლი მანის პერსონაჟის ქალიშვილები. ის კვლავ გამოჩნდა თავის დასთან ერთად, როგორც მანის პერსონაჟის ქალიშვილი მამის 2009 წელს ფილმში „ Funny People “, მეიბლის როლის შემსრულებლად. აპატოვმა გაიმეორა მისი Knocked Up როლი 2012 წლის სპინ-ოფის გაგრძელებაში This Is 40, რომელშიც მთავარ როლებს ასრულებენ მანი და პოლ რუდის გმირები. ფილმში სედის როლისთვის, აპატოუ ნომინირებული იყო 2012 წლის Phoenix Film Critics Society-ის ჯილდოზე საუკეთესო ახალგაზრდა მსახიობისთვის და 2013 წლის ახალგაზრდა არტისტის ჯილდოზე საუკეთესო მხატვრულ ფილმში - მეორეხარისხოვანი ახალგაზრდა მსახიობი ქალის როლისთვის.
Twitter-ში გაწევრიანების შემდეგ აღინიშნა, რომ აპატოუს დიდი ონლაინ მიმდევარი ჰყავდა, რაც დაეხმარა მას გახდეს Zooey Deschanel-ის ვებსაიტის Hello Giggles-ის კონტრიბუტორი, როგორც მწერალი და ინტერვიუერი. მისმა მუშაობამ საიტზე და ასევე სამსახიობო როლებმა მოიპოვა ადგილი Forbes-ის 30 Under 30 სიაში 2012 წელს. ჟურნალი Time. 2015 წელს აპატოვმა ითამაშა აუდიტორიის წევრი ფილმში Pitch Perfect 2. იმავე წელს, ის ასევე განმეორდა HBO-ს მეოთხე სეზონში კომედიური სერიალი გოგონები კლეოს როლში. იგი გამოჩნდა სერიალის სამ ეპიზოდში, სადაც მისი მამა აღმასრულებელი პროდიუსერი იყო.
2016–დღემდე
აპატოუ გამოჩნდა ალექსანდრა მულკაჰის როლში 2016 წლის კომედიურ-დრამა ფილმში სხვა ხალხი, რომელიც იყო მისი პირველი დიდი როლი ფილმში, რომელშიც მამამისი არ მონაწილეობდა. 2017 წელს მან შეასრულა მერედიტ უიტკომბის როლი ფილმში The House of Tomorrow და შეასრულა მისი დებიუტი სარეჟისორო მოკლემეტრაჟიანი ფილმით Don't Mind Alice, რომლის თანაავტორი და თანარეჟისორი იყო, ოლივია როზენბლუმთან ერთად.
მომდევნო წელს, 2018 წელს, აპატოვმა ითამაშა გრეისის როლი ფილმში Assassination Nation. ფილმის რეჟისორმა, სემ ლევინსონმა, შემდგომში აირჩია აპატოუ, როგორც რეგულარული სერიალი HBO-ს თინეიჯერული დრამის სერიალში Euphoria, რომლის დებიუტი 2019 წელს შედგა; სადაც ის თამაშობს ლექსი ჰოვარდის როლს სერიალში, როლი, რომელიც ლევინსონმა დაწერა სპეციალურად Apatow-ისთვის. 2020 წელს მან ითამაშა მამის კომედიურ-დრამატულ ფილმში The King of Staten Island, პიტ დევიდსონის პერსონაჟის დის როლში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:კალიფორნიაში დაბადებულები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალები
რობერტო-პაიანი
რობერტო-პაიანი (Roberto Payán) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ნარინიოს დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნარინიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ოთარ ბაკურაძე
ბიოგრაფია
1949 წელს დაამთავრა თსუ ფილოსოფიის ფაკულტეტი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფილოსოფიის ინსტიტუტის მეცნიერ თანამშრომელი და განყოფილების გამგე (1949–1970), ბათუმის პედაგოგიური ინსტიტუტის რექტორი (1970–1978),  ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის რექტორი (1978–1986), თბილისის  ვ. სარაჯიშვილის სახელობის კონსერვატორიის ფილოსოფიის კათედრის გამგე (1986). მოღვაწეობის ძირითადი სფეროები — დიალექტიკური მატერიალიზმი, ისტორიული მატერიალიზმი, ფილოსოფიის ისტორია და ეთიკა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული  14 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1986 კატეგორია:თელავში დაბადებულები
მონფორტე-დე-ლემოსი
მონფორტე-დე-ლემოსი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ლუგოს პროვინციის ტერა-დე-ლემოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 199,5 კმ². მოსახლეობა — 18 347 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ლუგოს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ლუგოს ქალაქები
პოლ ლანდოვსკი
მინი|250პქ|პოლ ლანდოვსკი პოლ ლანდოვსკი (Paul Landowski; დ. 4 ივნისი, 1875 — გ. 27 მარტი, 1961) — ფრანგი მოქანდაკე. მისი საქვეყნოდ ცნობილი ქმნილებაა ქრისტეს ქანდაკება რიო-დე-ჟანეიროში.
ლანდოვსკი პარიზში დაიბადა, პოლონეთიდან დევნილთა ოჯახში. დაამთავრა საფრანგეთის ეროვნული აკადემია. 1900 წელს, დავითის ქანდაკებისთვის რომის პრემია მიიღო, რის შემდეგაც მისი ორმოცდათხუთმეტ წლიანი კარიერა დაიწყო. პარიზისთვის მან 35 ქანდაკება შექმნა, მისი შემოგარენისთვის კი თორმეტი. მათ შორისაა 1928 წელს შექმნილი არტ-დეკოს სტილის წმინდა ჟენევიევის ქანდაკება ტურნელის ხიდზე.
ლანდოვსკი ყველაზე უკეთ ცნობილია ბრაზილიაში, ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში აღმართული ქრისტეს ქანდაკებით, რომელიც მან 1931 წელს ბრაზილიელ სამოქალაქო ინჟინერ ეიტორ და სილვა კოშტასთან თანამშრომლობით შექმნა. ზოგიერთი წყაროს ცნობით, ლანდოვსკის ეკუთვნის ქანდაკების თავისა და ხელების მონახაზებიც.
1928 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ხელოვნების შეჯიბრში ლანდოვსკიმ ოქროს მედალი მიიღო. 1933—1937 წლებში იგი რომის ფრანგული აკადემიის დირექტორი იყო. მისი შვილი იყო კომპოზიტორი მარსელ ლანდოვსკი.
პოლ ლანდოვსკი 1961 წელს, პარიზის გარეუბან ბილონ-ბიანკურში გარდაიცვალა, სადაც მისი ღვაწლის პატივსაცემად მუზეუმი შეიქმნა, რომელშიც მისი ასზე მეტი ნამუშევარია გამოფენილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი მოქანდაკეები კატეგორია:დაბადებული 4 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1961
ლესლი მანი
ლესლი მანი(Leslie Mann; დ. 1972, 26 მარტი, სან-ფრანცისკო, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი. იგი გამოჩნდა მრავალ ფილმში, მათ შორის The Cable Guy (1996), George of the Jungle (1997), Big Daddy (1999), Knocked Up (2007), 17 Again (2009), Funny People (2009), This Is 40 (2012), Blockers (2018) და Croods: A New Age (2020).
ადრეული ცხოვრება
მან თქვა, რომ ის იყო "ძალიან მორცხვი, ერთგვარი ჩაკეტილი" ახალგაზრდობის პერიოდში. დაამთავრა ვიოლა კორონა დელ მარის საშუალო სკოლა, და სწავლობდა სამსახიობო მსახიობობას Joanne Baron / DW Brown სამსახიობო სტუდიაში და კომედიური იმპროვიზაციის ჯგუფთან ერთად The Groundlings. იგი დაესწრო კოლეჯს და სწავლობდა კომუნიკაციებს, მაგრამ დამთავრებამდე მიატოვა.
პირადი ცხოვრება
1997 წლის 9 ივნისს იგი ცოლად შეირთო რეჟისორმა და პროდიუსერმა ჯად აპატოუმ, რომელსაც იგი შეხვდა The Cable Guy-ის აუდიენციის დროს. აპატოვმა, ფილმის ერთ-ერთმა პროდიუსერმა, წაიკითხა სტრიქონები აუდიენციურ მსახიობებს, როგორც ჯიმ კერის სტენდი. მანსა და აპატოვს ჰყავთ ორი ქალიშვილი, აირისი და მაუდი, რომლებიც გამოჩნდნენ ფილმებში Knocked Up, Funny People და This Is 40, როგორც მანის გმირების შვილები. 2017 წელს მანი და უფროსი ქალიშვილი მოდი ერთად გამოჩნდნენ Jergens Skin Care პროდუქტების რეკლამებში.
მანი და აპატოუ ორივე დიდი ხნის მხარდამჭერები არიან არაკომერციული ორგანიზაციის 826LA, რომელიც ორიენტირებულია დაუცველი ახალგაზრდების წერის უნარების წახალისებაზე და განვითარებაზე. ისინი ასევე ჩართულნი არიან UCLA-ს გაუპატიურების სამკურნალო ცენტრის Stuart House-ში, რომელიც ემსახურება სექსუალურ ძალადობის ქვეშ მყოფ ბავშვებს და მათ ოჯახებს. მანისა და აპატოვის ქველმოქმედებას 2012 წელს დააჯილდოვა ბოგარტის პედიატრიული კიბოს კვლევის პროგრამა, რომელმაც დააჯილდოვა მათ 2012 წლის "Children's Choice Award" ბავშვებთან და პედიატრიული კიბოს მქონე ოჯახებთან მუშაობისთვის. 2009 წელს ისინი ასევე აღიარეს The Fulfillment Fund-მა, რომელმაც პატივი მიაგო მათ ყოველწლიურ სარგებელ გალაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი კატეგორია:კალიფორნიაში დაბადებულები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალები
Camponotus kersteni
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
პალუ
პალუ პალუს ყურეში მდებარეობს. თავდაპირველად მცირე სასოფლო-სამეურნეო ქალაქი იყო, სანამ ახლადშექმნილი ცენტრალური სულავესის პროვინციის დედაქალაქი გახდებოდა (1953). ქალაქი პალუ-კოროს ნასხლეტში მდებარეობს და ხშირი მიწისძვრების წერტილს წარმოადგენს. ყველაზე დიდი მიწისძვრა 2018 წელს მოხდა, რომლის სიმძლავრეც 7.5 ბალს შეადგენდა. ინდონეზიის კატასტროფების მენეჯმენტის ეროვნული სააგენტოს მიხედვით, 2018 წელს მიწისძვრამ „მსოფლიოში უდიდესი მასშტაბის ბუნებრივი გრუნტის გათხელება“ გამოიწვია. ქალაქის ინფრასტრუქტურის დიდი ნაწილი განადგურდა. ადგილობრივი მთავრობის გეგმით, იმავე ადგილას აღდგენის ნაცვლად ქალაქის უფრო უსაფრთხო ადგილას გადატანა სჯობს.
ისტორია
ქალაქი შედარებით ახალგაზრდაა. დაარსდა, როგორც სასოფლო-სამეურნეო ქალაქი და უფრო დიდ ქალაქ დონგალაზე ნაკლებმნიშვნელოვანი იყო, რომელიც 35 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს. პალუს შექმნის ინიციატორები ულაიოს მთის რამდენიმე სოფლის მცხოვრებლები იყვნენ. ქალაქი სახელწოდების წარმოშობასთან დაკავშირებით სხვადასხვა მოსაზრება არსებობს. ერთ-ერთი განმარტების მიხედვით, სახელწოდება topalu'e-დან მომდინარეობს, რას „დამუშავებულ მიწას“ ნიშნავს. სხვა ვერსიით, ქალაქის სახელი volo-დან მომდინარეობს, როგორც ადგილობრივ ბამბუკის სახეობას ჰქვია.
გეოგრაფია
პალუ ამავე სახელწოდების აუზში მდებარეობს, პალუს ყურის მახლობლად. ქალაქი პალუ-კოროს ნასხლეტშია გადაჭიმული. აუზი ძირითადად თიხის, ლამისა და ქვიშის ალუვიონისგან შედგება, რომელიც მდინარე პალუს ჩამოაქვს ზემო ხეობიდან. ქალაქის ირგვლივ ალუვიური დანალექები არ არის ახალგაზრდა. ძირითადი შრე ცარცული პერიოდით თარიღდება. დეპოზიტების შრეების ქვემოთ მესამეული გრანიტი და გრანოდიორიტია. დანალექები 25-125 მეტრისაა და ადგილმდებარეობის მიხედვით განსხვავდება. ქალაქის ჩრდილოეთი ნაწილის დანალექები უფრო სქელია, ვიდრე სამხრეთი ნაწილისა, რადგანაც იგი მდინარის ესტუართან უფრო ახლოსაა.
პალუ-კოროს ნასხლეტი პალუს ყურის გასწვრივ 300 კმ-ზეა გადაჭიმული, ქალაქს შუაზე კვეთს და ჩრდილოეთ სულავესის სუბდუქციურ ზონასთანაა დაკავშირებული. ქალაქის ქვემოთ არსებული სუსტი დანალექების სიმრავლე იყო გრუნტის მასიური გათხელებისა და მეწყერების მიზეზი 2018 წლის სულავესის მიწისძვრის დროს.
კლიმატი
კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციით, პალუ ეკვატორულ კლიმატურ სარტყელშია მოქცეული, თუმცა შედარებით მშრალია გარშემორტყმული მთის შედეგად გამოწვეული წვიმის ჩრდილის გამო.
მმართველობა
2010 წლის ინდონეზიის აღწერის მიხედვით პალუ 4 რაიონად (kecamatan) იყოფოდა. 2011 წელს რეორგანიზაციის შემდეგ რაიონების რიცხვი რვამდე გაიზარდა.
ინდონეზიის სხვა ქალაქების მსგავსად, პალუს ადგილობრივი მმართველობა მეორე დონის ადმინისტრაციული დანაყოფია და მას მერი და ვიცე-მერი უძღვებიან. ქალაქს ჰყავს პარლამენტი, რომელსაც სარეგენტოს პარლამენტის შესაბამისი უფლებამოსილება აქვს. აღმასრულებელი ხელისუფლების წარმომადგენლები მერი და ვიცე-მერი არიან, ხოლო საკანონმდებლო ვალდებულებებს პარლამენტი ახორციელებს. მერს, ვიცე-მერსა და პარლამენტს ქალაქის მაცხოვრებლები ირჩევენ. რაიონების ხელმძღვანელებს პირდაპირ ნიშნავს ქალაქის მერი პალუს სამდივნოს რეკომენდაციით.
პოლიტიკა
პალუ ცენტრალური სულავესის 1-ელ საარჩევნო რაიონში შედის, რომელიც მხოლოდ ქალაქს მოიცავს და პროვინციული პარლამენტის 45 ადგილიდან პალუს წარმომადგენლები 6 ადგილს იკავებენ. ქალაქი ოთხ საარჩევნო რაიონად იყოფა. პალუს პარლამენტში 35 ადგილია. როგორც ცენტრალური სულავესის დედაქალაქში, პალუში გუბერნატორის ოფისი და პროვინციული პარლამენტია განლაგებული.