cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ილმენის ტბა
ილმენის ტბას ერთვის დაახლოებით 50 მდინარე, რომელთაგან უდიდესია მსტა, პოლა, ლოვატი, შელონი; გამოედინება მდინარე ვოლხოვი. ძირითადად საზრდოობს შემდინარე მდინარეების ხარჯზე. დამახასიათებელია გაზაფხულის წყალდიდობა და ზამთრის წყალმცირობა. დონე მერყეობს 7,4 მ-მდე (მინიმალური მარტშია, მაქსიმალური მაისში). ფსკერი დაფარულია ლამის მძლავრი ფენით. გამჭვირვალობა 0,5 მ-იდან 1 მ-მდე.
ტბაში ბევრია ორგანული ნივთიერება, რის გამოც წყალს აქვს მოყვითალო შეფერილობა. იძგიფება ნოემბრიდან აპრილამდე. სანაოსნოა. მდიდარია თევზით, გვხვდება: კაპარჭინა, ტბის ცქიმურა, ღლაბუტა, წერი. მდინარე მსტის გავლით, ილმენისპირა არხი და მდინარე ვოლხოვი დაკავშირებულია ვიშნი-ვოლოჩოკის წყლის სისტემასთან.
ილმენდან 6 კმ-ში მდინარე ვოლხოვის ნაპირზე განლაგებულია ქალაქი დიდი ნოვგოროდი. IX-XII საუკუნეებში ილმენის ტბაზე გადიოდა სავაჭრო-საწყლოსნო „გზა ვარიაგებიდან საბერძნეთამდე“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნოვგოროდის ოლქის ტბები
ვინჩენცო მონტელა
ვინჩენცო მონტელა (Vincenzo Montella; დ. 18 ივნისი, 1974) — იტალიელი მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე. კარიერის დიდი ნაწილი გაატარა იტალიურ კლუბებში, ემპოლი, ჯენოა, სამპდორია და რომა. ამჟამად არის მილანის მთავარი მწვრთნელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
შუახმელეთის ჯუჯების სია
სიაში წარმოდგენილია ჯუჯები ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმიდან.
აზაგალი
პირველი ეპოქის 260 წელს ნოგროდელ ოსტატ ტელხარისგან აზაგალმა საჩუქრად მიიღო დრაკონის მუზარადი. ეს მუზარადი შეიქმნა გლაურუნგის გამოჩენის შემდეგ. თავად მუზარადზე ამოჭედილი იყო დრაკონი.
472 წელს მაედროსმა მორგოთის დასამარცხებლად ალიანსი შექმნა. ბელეგოსტისა და ნოგროდის ჯუჯებმა გამოჭედეს იარაღი. აზაგალი თავად გაჰყვა მებრძოლებს. ურიცხვი ცრემლის ბრძოლაში ბელეგოსტის მრავალი ჯუჯა მონაწილეობდა. ისინი ატარებდნენ ნიღბებს, რითაც გაუძლეს დრაკონ გლაურუნგის მიერ ამოფრქვეულ ცეცხლს.
ნაციონალისტური ლეიბორისტული პარტია (თურქეთი)
ნაციონალისტური ლეიბორისტული პარტია (Milliyetçi Çalışma Partisi) ან (MÇP) — პოლიტიკური პარტია თურქეთში, რომელიც 1980 წლის გადატრიალების შემდეგ დაფუძნდა და მიზნათ ისახავდა თავისი წინამორბედის, ნაციონალისტური მოძრაობის პარტიის ხმების მოპოვებას, რომელიც გადატრიალების შემდეგ დაიხურა. დაფუძნდა კონსერვატიული პარტიის სახელის შეცვლით. 1993 წლის 24 იანვარს პარტიამ სახელი შეცვალა და გარდაიქმნა ნაციონალისტური მოძრაობის პარტია (MHP) და ამით შეწყვიტა თავისი არსებობა.
შუახმელეთის ჯუჯების სია
აზაგალი
აზაგალმა და მისმა ჯუჯებმა თავად მიიტანეს იერიში დრაკონზე. გლაურუნგმა აზაგალი სასიკვდილოდ დაჭრა, მაგრამ ჯუჯამაც ის მუცელში დაჭრა. გლაურუნგი გადარჩა, მაგრამ საბრძოლო ველიდან გაიქცა და მასაც მორგოთის მრავალი მსახური გაჰყვა.
ნაციონალისტური ლეიბორისტული პარტია (თურქეთი)
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის პოლიტიკური პარტიები
შუახმელეთის ჯუჯების სია
აზაგალი
აზაგალი დაიღუპა და ბელეგოსტის ჯუჯებმა შეწყვიტეს ბრძოლა და მეთაურის ცხედარი სიმღერის თანხლებით შინ წააბრძანეს.
ბალინი
ბალინი იყო ერთ-ერთი იმ თორმეტი ჯუჯიდან, რომლებიც თორინ მუხისფარს მარტოსული მთისკენ გაყვნენ.
ბიფური
ბიფური იყო ერთ-ერთი იმ თორმეტი ჯუჯიდან, რომლებიც თორინ მუხისფარს მარტოსული მთისკენ გაყვნენ.
მომდინარეობდა კჰაზად-დუმის ჯუჯებისაგან და არა დურინის საგვარეულოდან. თორინმა ბიფური 2941 წელს ბეგ ენდში წაიყვანა, ბილბო ბეგინსთან. იგი იყო ერთ-ერთი ოთხი ჯუჯიდან, რომელიც ბილბო ბეგინსის კართან დაეცა. მანვე ითხოვა ჟოლოს ჯემი და ვაშლის ღვეზელი.
განსაკუთრებით მკაცრად ბიფური და ბომბური ებრძოდნენ ტროლებს, რომლებმაც ისინი დაიჭირეს მოგზაურობისას. ელფთა მეფისგან კასრებით გაქცევის შემდეგ ისინი ნაკლებად სველები იყვნენ, სხვებთან შედარებით. ხუთი ლაშქრის ბრძოლის შემდეგ იგი მარტოსულ მთაში დასახლდა და ცხოვრობდა იქ ბეჭდის ომის პერიოდშიც.
ბიფური, იგივე ბივური არის ერთ-ერთი ჯუჯა, ნახსენები ძველ ნორვეგიულ პოემაში „ვოლუსპა“.
ბოფური
ბოფური იყო ერთ-ერთი იმ თორმეტი ჯუჯიდან, რომლებიც თორინ მუხისფარს მარტოსული მთისკენ გაყვნენ. იგი იყო ბომბურის ძმა. ორივე კჰაზად-დუმიდან იყო, მაგრამ დურინის საგვარეულოდან არ მომდინარეობდა. მათი ბიძაშვილი იყო ბიფური.
ბოფურის მოსასხამი იყო ყვითელი ფერის. ჯუჯა უკრავდა კლარნეტზე.
მარტოსულ მთასთან ბოფური და ბომბური დატოვეს პონების სადარაჯოდ. მოგვიანებით, როდესაც დრაკონმა სმაუგმა დატოვა მთა, ისინი დროულად გადაარჩინეს.
ბეჭდის ომის პერიოდში ბოფური კვლავ ცოცხლობდა, მაგრამ მისი გარდაცვალების თარიღი უცნობია.
Bofur (იგივე Bávor) ერთ-ერთი ჯუჯის სახელია ძველ პოემაში „ვოლუსპა“. ეს სიტყვა ნიშნავს „ბუზღუნას“.
ბომბური
ბომბური იყო ერთ-ერთი იმ თორმეტი ჯუჯიდან, რომლებიც თორინ მუხისფარს მარტოსული მთისკენ გაყვნენ.
მომდინარეობდა კჰაზად-დუმში დასახლებული ჯუჯებისგან, თუმცა - არა დურინის საგვარეულოდან. მისი ძმა ბოფური იყო, ხოლო ბიძაშვილი - ბიფური. თავად მქრქალი მწვანე ფერის ტანსაცმელი ემოსა და დოლზე უკრავდა.
ბომბური გამოირჩეოდა ფიზიკური მონაცემებით - იგი განსაკუთრებულად მსუქანი იყო და ეს მოგზაურობის დროსაც ხოლმე პრობლემებს ქმნიდა. მაგალითად, როდესაც ბილბომ ჯუჯებს გაუღო ბეგ ენდის კარი, ბობმური პირველი დაეცა შესასვლელში. ნისლიან მთებში მას ეზარებოდა, გარდა საკუთარი წონისა, ბილბოს ზიდვაც. სანამ განდალფი ბეორნის სახლში ნელ-ნელა შეიპატიჟებდა ჯუჯებს, ბომბურს ხუმრობით უთხრა, რომ იგი ორი ჯუჯის ტოლი იყო და სულ ბოლოს უნდა შემოსულიყო.
ბნელტევრში მდინარის გადალახვისას ჯუჯებმა დაინახეს ირემი. მათ სწრაფად მოიმარჯვეს იარაღი, მაგრამ ამასობაში ხელი ჰკრეს ბომბურს, რომელიც მდინარეში ჩავარდა და დაიძინა (მდინარე მოჯადოებული იყო). როდესაც გაიღვიძა, მას მხოლოდ ბეგ ენდის დროინდელი ამბები ახსოვდა, ამიტომ ყველაფერი თავიდან მოუყვეს.
როდესაც დიდმა ობობებმა შეიპყრეს ჯუჯები, თავდაპირველად მსუქანი ბომბურით წახემსებას აპირებდნენ. მას უშველა ბილბოს ნასროლმა ქვებმა და ჰობიტის ხმალმა, „ნესტარმა“.
როდესაც მარტოსულ მთას მიადგნენ, ბომბური არ აძვრა საიდუმლო კართან და პონებთან ერთად დარჩა მთის ძირში, სანამ იქიდან სმაუგი არ გამოძვრა. მაშინ ჯუჯა თოკით ასწიეს და დამალეს. როდესაც ბილბომ გადაწყვიტა მარტოსული მთიდან გაპარვა და ტყის ელფებთან, ისევე, როგორც ტბისპირა ქალაქის ხალხთან მოლაპარაკება, ბომბური ღამით გუშაგის სახით იდგა, მაგრამ ბილბოს სიამოვნებით გაუცვალა ადგილი, ვინაიდან ძილი ერეოდა.
ბომბური გადარჩა ხუთი ლაშქრის ომში და მარტოსულ მთაში დარჩა. როდესაც 3018 წელს გლოინი შეხვდა ფროდო ბეგინსს შუაველში, მისგან ცნობილი გახდა, რომ ბომბური ისე გასუქდა, რომ სიარულიც ვერ შეეძლო და მაგიდასთან ექვსი ღონიერი ჯუჯა თუ მიათრევდა.
ბორინი
ბორინი იყო ჯუჯა დურინის საგვარეულოდან, მეფე ნაინ II-ის მეორე ძე.
გამილ ზირაკი
გამილ ზირაკი იყო მჭედელი ჯუჯა, ნოგროდელი ტელხარის ბატონი. გამილ ზირაკი თავადაც იყო ოსტატი. მის მიერ შექმნილი იყო მეფე თინგოლის მრავალი ძვირფასი ნივთი.
Gamil კჰუზდულზე ნიშნავს „მოხუცს“, Zirak - „ლურსმანს“.
გიმლი
გიმლი, გლოინის ძე, იყო ბეჭდის საძმოს წევრი, რომელმაც მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ბეჭდის ომის მოვლენებში.
გლოინი, თორინის ძე
გლოინი, ძე თორინ I-სა, იყო დურინის ხალხის მეფე, მამის მემკვიდრე.
გლოინი, გროინის ძე
გლოინი, გროინის ძე იყო ერთ-ერთი იმ თორმეტი ჯუჯიდან, რომლებიც თორინ მუხისფარს მარტოსული მთისკენ გაყვნენ.
დაიბადა მესამე ეპოქის 2783 წელს. მისი უფროსი ძმა იყო ოინი. ორივე დურინის საგვარეულოდან მომდინარეობდა. 2799 წლის შემდეგ, როდესაც აზანულბიზართან ბრძოლა მოხდა, გლოინი ახლდა თრაინსა და თორინ მუხისფარს ლურჯ მთებში მოგზაურობისას. მისი შვილი გიმლი დაიბადა 2879 წელს.
2941 წელს გლოინმა, თორინის რაზმთან ერთად, მარტოსული მთა დალაშქრა. თავდაპირველად იგი ბილბო ბეგინსს არც თუ ენდობოდა და თვლიდა, რომ ჰობიტი უფრო მეტად ბაყალს ჰგავდა, ვიდრე ქურდს (რომელიც მათ ესაჭიროებოდათ). თუმცა, თანდათან იგი ბილბოსადმი დიდი პატივისცემით განეწყო.
ხუთი ლაშქრის ბრძოლის შემდეგ გლოინი დარჩა ლურჯ მთებში, სადაც მთის სამეფო ააღორძინა. 2989 წელს იგი გაჰყვა ჯუჯებს მორიაში. 3018 წელს იგი მოვიდა შუაველში თავის ძე გიმლისთან ერთად, რათა გაეფრთხილებინა ბილბო და სხვები, რომ მორიაში დიდი საშიშროება იმალება. გიმლი არჩეული იქნა ბეჭდის საძმოს წევრად.
გლოინი ჰქვია ნორვეგიული პოემის „ვოლუსპა“ ერთ-ერთ პერსონაჟ ჯუჯას. მისი სახელი ნიშნავს „მხურვალებას“.
გროინი
გროინი იყო ფარინის ძე, გლოინის, გროინის ძის და ოინის მამა, ისევე, როგორც გიმლის პაპა.
გრორი
გრორი იყო დაინ I-ის ყველაზე უმცროსი ძე, ფრორისა და თრორის ძმა, ნაინის მამა.
დაინ I
დაინ I იყო ნაინ II-ის ძე, დურინის ხალხის უკანასკნელი მეფე.
მისი ზეობისას მომრავლდნენ დრაკონები, რომლებიც ჯუჯებს ესხმოდნენ. სწორედ ერთ-ერთმა მათგანმა მოკლა დაინი. მის შემდეგ მეფობა უფროს ძე თრორს გადაეცა.
დაინ II
დაინ II რკინისტერფი იყო გრორის შთამომავალი და რკინის გორების ჯუჯების ბელადი.
დისი
დისი იყო ქალი-ჯუჯა, თრაინ II-ის ასული, თორინ მუხისფარის და, ფილისა და კილის დედა. იგი არის მატიანეში ნახსენები ერთადერთი ქალი-ჯუჯა.
დაიბადა 2760 წელს და მომდინარეობდა დურინის საგვარეულოდან. იგი იყო მეფე თრაინ II-ის ასული და თორინისა და ფრერინის და. ისევე, როგორც მისი ძმები, დაიბადა მარტოსულ მთაში დამესამე ეპოქის 2770 წელს სმაუგის გამოჩენისას გაძევებული იქნა. იგი იყო ფილისა და კილის დედაც.
ქალი-ჯუჯები ვინმეს იშვიათად თუ უნახავს. თუკი ვინმე იხილავდა, ხშირად კაცი-ჯუჯა ეგონებოდა, ვინაიდან ქალი ჯუჯებიც წვერს ატარებდნენ.
დორი
დორი იყო ერთ-ერთი იმ თორმეტი ჯუჯიდან, რომლებიც თორინ მუხისფარს მარტოსული მთისკენ გაყვნენ.
ცამეტ ჯუჯას შორის დორი ყველაზე მეტად გამოირჩეოდა კერძებისადმი განსაკუთრებული სიყვარულით. იგი იყო საკმაოდ თავაზიანიც - როდესაც ჯუჯები გაექცნენ ორკებს ნისლიან მთებში, დორიმ ბილბოს ნება დართო, ამძვრალიყო მის ზურგზე და ასე ატარა გვირაბებში. მოგვიანებით დორი დაიჭირა ორკმა, ხოლო ბილბო ჩამოვარდა და გონება დაკარგა. ასე ბეგინსი დაიკარგა გამოქვაბულებში და შეხვდა გოლუმს.
როდესაც მოგზაურებს თავს დაესხნენ ვარგები, ჯუჯები და განდალფი აძვრდნენ ხეებზე, მაგრამ ბილბო ვერ სწვდებოდა ტოტებს. მაშინ დორიმ კიდევ ერთხელ გასწირა თავი და ზურგით დაეხმარა ხეზე აძრომაში. ერთ-ერთმა ვარგმა მოასწრო მის მოსასხამზე ჩაბღაუჭება, მაგრამ ჯუჯა გადარჩა. მოგვიანებით დასახმარებლად არწივები მოფრინდნენ და ბილბო ფრენისას ჩაებღაუჭა დორის ფეხებს.
დორი გადარჩა ხუთი ლაშქრის ბრძოლაში. ბეჭდის ომის პერიოდში იგი კვლავ ცხოვრობდა მარტოსული მთის სამეფოში.
დორი ერქვა ერთ-ერთ ჯუჯას ნორვეგიული პოემიდან „Voluspa“. სიტყვა Dori ნიშნავს „მბურღველს“.
დურინ უკვდავი
მეფე დურინ I, ცნობილი, როგორც უკვდავი დურინი იყო ერთ-ერთი ჯუჯების უხუცესი მამებიდან. იგი იყო კჰაზად-დუმის დამაარსებელი. აგრეთვე იყო გრძელწვერების პირველი მეფე.
დურინ II
დურინ II იყო კჰაზად-დუმის ჯუჯების მეფე.
დურინ III
დურინ III იყო შვიდი ბეჭდიდან ერთ-ერთის მზიდველი.
დურინ IV
დურინ IV იყო კჰაზად-დუმის ჯუჯების მეფე.
დურინ V
დურინ V იყო კჰაზად-დუმის ჯუჯების მეფე.
დურინ VI
დურინ VI იყო ჯუჯების მეფე კჰაზად-დუმში, როდესაც იქ ბალროგმა გაიღვიძა და ჯუჯები მოკლა.
დურინ VII უკანასკნელი
დურინ VII იყო თორინ III ქვისმუზარადი დურინის საგვარეულოდან, ერებორის და რკინის გორის ჯუჯების მბრძანებელი.
დვალინი
დვალინი — ერთ-ერთი იმ თორმეტი ჯუჯიდან, რომლებიც თორინ მუხისფარს მარტოსული მთისკენ გაყვნენ.
დვალინი იყო ფუნდინის ძე, დაბადებული მესამე ეპოქის 2772 წელს. მისი უფროსი ძმა ბალინი იყო. ორივე მომდინარეობდა დურინის საგვარეულოდან. დვალინი გამოირჩეოდა ლურჯი ფერის წვერით, ნათელი ფერის თვალებით და მწვანე მოსასხამით. უკრავდა ალტზე.
2841 წელს თორინ მუხისფარის მამა თრაინი ცდილობდა სმაუგის მიერ მითვისებულ ჯუჯათა განძის დაბრუნებას. დვალინი და ბალინი მას ახლდნენ. 2845 წელს, ბნელტევრში ყოფნისას, თრაინი დაიჭირეს და დოლ გულდურში გამოამწყვდიეს. ბალინი და დვალინი მის დაკარგვას მწარედ დასტიროდნენ.
2941 წელს თორინ მუხისფარმა გადაწყვიტა, კვლავ დაელაშქრა მარტოსული მთა. ამ მიზნით და ჯადოსან განდალფის მითითებით, 2941 წელს ჯუჯები ეწვივნენ ბილბო ბეგინსს, რომელსაც განდალფი ქურდს უწოდებდა.
მას შემდეგ, რაც ბილბომ ჯუჯები ბნელტევრის ობობებისგან გადაარჩინა, დვალინი იყო პირველი, რომელმაც თორინის გაუჩინარება შეამჩნია. ამასთან, იგი ყველაზე მეტად დაშავდა ტბისპირა ქალაქ ესგაროთისკენ კასრებით მოგზაურობისას. მარტოსულ მთასთან მან გამოიჩინა მოუთმენლობა ქურდის მიმართ.
ხუთი ლაშქრის ბრძოლის შემდეგ მარტოსული მთის სამეფო აღდგა. 2989 წელს ბალინმა გადაწყვიტა მორიაში გამგზავრება, მაგრამ დვალინი მარტოსულ მთაში დარჩა. ბეჭდის ომის პერიოდში იგი კვლავ ცოცხლობდა.
საგულისხმოა, რომ „ბეჭდების მბრძანებლის“ დანართ A-ში მითითებულია, რომ დვალინი 3112 წელს გარდაიცვალა. ეს იწვევ კამათს. პირველ რიგში, 3112 წელი არ არსებობდა, ვინაიდან მესამე ეპოქა დასრულდა 3021 წელს (ეს თარიღი შეესაბამებოდა მეოთხე ეპოქის 91 წელს). მეორე მიზეზია ის, რომ გარდაცვალების პერიოდში, ასეთ შემთხვევაში, დვალინის ასაკი 340 წელი იქნებოდა - რაც ჯუჯებს არ ახასიათებდა. გენეალოგიური ცხრილის ერთ-ერთი შავი ვერსიით, გარდაცვალების მომენტისთვის დვალინი 251 წლის იყო, ანუ იგი გარდაიცვალა დაახლოებით მეოთხე ეპოქის 2 წელს.
დვალინი (Dwalin, იგივე Dvalin) არის ერთ-ერთი ჯუჯის სახელი ნორვეგიულ პოემაში „ვოლუსპა“. ეს სახელი ნიშნავს „უქნარას“.
თორინ I
თორინ I იყო თრაინ I-ის ძე და მისივე მემკვიდრე.
თორინ II მუხისფარი
თორინ II მუხისფარი იყო დურინის საგვარეულოს ჯუჯა, რომელმაც დალაშქრა დაკარგული სამეფო, მარტოსული მთა. ხუთი ლაშქრის ბრძოლაში იგი გმირულად დაიღუპა.
თორინ III ქვისმუზარადი
თორინ III ქვისმუზარადი იყო დაინ II რკინისტერფის ძე და მემკვიდრე, ერებორის და რკინის გორების ჯუჯების მბრძანებელი.
თრაინ I
თრაინ I იყო ნაინ I-ის ძე.
თრაინ II
თრაინ II იყო თორინ მუხისფარის მამა, თრორის ძე.
თრორი
თრორი ( − 2790) იყო დურინის მოდგმის მეფე, დაინ I-ის ძე, თრაინ II-ის მამა და ფრორისა და გრორის ძმა.
ერებორში აღადგინა მთისქვეშეთის სამეფო. მისი მმართველობისას ეს ადგილი და ქალაქ ველის მიდამოები მეტად აყვავებული იყო. თუმცა, მათი ბედნიერების შესახებ შეიტყო დრაკონმა სმაუგმა, რომელიც ერებორსა და ველს მესამე ეპოქის 2770 წელს თავს დაესხა და გაანადგურა ისინი. ჯუჯებმა მარტოსული მთა დატოვეს და მომთაბარე ცხოვრებას ეწეოდნენ. მათი დიდი ნაწილი დაიღუპა დრაკონთან ბრძოლაში. თუმცა, თრორი, მისი ძე თრაინი და შვილიშვილი თორინ მუხისფარი გადარჩნენ.
წლების შემდეგ თრორმა სცადა მორიაში სამეფოს შექმნა. მიუხედავად მისი მცდელობებისა, მესამე ეპოქის 2790 წელს მოხდა დიდი ბრძოლა გობლინებთან ნდა თრორი მოკლა აზოგმა. პასუხად ამაზე, აზანულბიზართან ბრძოლაში, მესამე ეპოქის 2799 წელს ჯუჯა დაინ II-მ აზოგი განგმირა.
იბუნი
იბუნი იყო მიმის ძე.
მოროზოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია
მოროზოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (Церковь Рождества Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი ქალაქ მოროზოვსკში, მოროზოვსკის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას.
შუახმელეთის ჯუჯების სია
კილი
კილი იყო ერთ-ერთი იმ თორმეტი ჯუჯიდან, რომლებიც თორინ მუხისფარს მარტოსული მთისკენ გაყვნენ.
მოროზოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია
მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, ქ. მოროზოვსკი, ლენინის ქუჩა, 67.
შუახმელეთის ჯუჯების სია
კილი
დაიბადა ლურჯ მთებში, მესამე ეპოქის 2864 წელს. მომდინარეობდა დურინის საგვარეულოდან. მისი დედა იყო დისი, თორინ მუხისფარის და. მას ასევე ჰყავდა უფროსი ძმა ფილი. კილის ჰქონდა ლურჯი ფერის მოსასხამი. იგი უკრავდა ვიოლინოზე.
მესამე ეპოქის 2941 წელს კილი ახლდა თორინ მუხისფარს ერებორის (მარტოსული მთის) დალაშქვრისას. მას მეტად კარგი მხედველობა ჰქონდა და დაინახა გამოქვაბული, რომელშიც მგზავრები დაიმალნენ. ეს რომ არა, ბილბო ბეგინსი ალბათ, არ დაიკარგებოდა და არ იპოვიდა გოლუმის ბეჭედს.
მოროზოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია
ისტორია
XX საუკუნის დასაწყისში სტანიცის მოსახლეობა სწრაფად გაიზარდა. ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია, რომელიც მოროზოვსკაიაში მდებარეობდა უკვე აღარ იყო საკმარისი ადგილობრივი მრევლისთვის. 1912 წლის აპრილში სტანიცის მოსახლეობის კრებაზე გადაწყვიტეს აეშენებინათ ახალი ეკლესია.
კრებას, რომელსაც 66 ადამიანი ესწრებოდა მიიღო გადაწყვეტილება აეშენებინათ მართლმადიდებლური ეკლესია. ადგილობრივმა საბჭომ ეკლესიის ასაშენებლად გამოყო ადგილი 500 დესეტინა ფართობით. ტაძარი ააგეს ფომინ ივანოვიჩის პროექტის თანახმად. მშენებლობა დასრულდა წელიწადნახევრის შემდეგ. აშენებული ტაძარი დაიბზარა, რაც გამოიწვია ფუნდამენტში ნალექის დაგროვებამ. 1914 წელს ინჟინერმა მოინახულა ეკლესია და განაცხადა, რომ ბზარები საშიში არაა და არ არსებობს დაბრკოლება იმისათვის, რომ ტაძარი გაიხსნას. 1915 წლის 25 აპრილს ტაძარი აკურთხეს ღვთისმშობლის შობის სახელობაზე. ეკლესიის მრევლი იყო დაახლოებით 1 000 ადამიანი.
შუახმელეთის ჯუჯების სია
კილი
რომანში „ჰობიტი“ თორინი აღნიშნავს, რომ ფილი ჯუჯებს შორის ყველაზე უმცროსია, მაგრამ „ბეჭდების მბრძანებლის“ დანართის მიხედვით, იგი უფრო უფროსია, ვიდრე კილი.
მოროზოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია
ისტორია
ეკლესია მოქმედებდა XX საუკუნის 30-იან წლებამდე. მასთან ახლოს ააშენეს სამხედრო ქალაქი და ეკლესია მოექცა მის ტერიტორიაზე. ასეთ მდგომარეობაში ტაძარი იდგა 1940-იანი წლების ბოლომდე. დაინგრა სამრეკლო. საბოლოოდ ტაძარში განათავსეს სამხედრო საწყობი.
შუახმელეთის ჯუჯების სია
კილი
კილი აგრეთვე ჰქვია ერთ-ერთ ჯუჯას ძველ ნორვეგიულ პოემაში „ვოლუსპა“. მისი სახელი ნიშნავს „სოლს“.
ლონი
ლონი იყო ერთ-ერთი ჯუჯა, რომელიც შევიდა მორიაში ბალინთან ერთად.
მოროზოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია
ისტორია
ტაძარში არის წმინდა ნიკოლოზ პოპოვის ხატი, რომელშიც ჩატანებულია მისი წმინდა ნაწილები.
შუახმელეთის ჯუჯების სია
მიმი
მიმი — ერთ-ერთი უკანასკნელი ქონდრისკაცი, რომელიც ცხოვრობდა შვილებთან, იბუნთან და ხიმთან ერთად.
მოროზოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია
ისტორია
ეკლესიის წინამძღვარია იური ტროფიმოვი.
შუახმელეთის ჯუჯების სია
მიმი
მიმი და მისი ორი შვილი ცხოვრობდნენ ბელერიანდის მიწაზე, სადაც მას საიდუმლო სამალავი გააჩნია. ტურინ ტურამბარის შესახებ ისტორიებში მიმის შვილებს კლავემ, ხოლო თავად მიმი, მცირე დროის შემდეგ ღალატობს ტურინს და მის მეგობრებს. სიუჟეტის მიხედვით, მას კლავს ჰურინი, ტურინის მამა, დაბრუნებული მორგოთის ტყვეობიდან.
„სილმარილიონის“ თხრობისას მიმი თითქმის არ ჩანს. მისი როლი უფრო კარგად არის წარმოჩენილი ჰურინის შვილების ამბავში. ჯ.რ.რ. ტოლკინის თავდაპირველი ჩანაფიქრით, იგი იყო მთლიანად ბოროტი არსება, მაგრამ გვიანდელ ხელნაწერებში იგი უკვე ტრაგიკულ გმირადაც არის წარმოდგენილი.
მოროზოვსკის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
შუახმელეთის ჯუჯების სია
ნაინ I
ნაინ I იყო დურინ VI-ის ძე, მამის მემკვიდრე კჰაზად-დუმში.
ნაინ II
ნაინ II დურინის ხალხის მეფე, ოინის ძე.
ნაინი, ძე გრორისა
ნაინი, ძე გრორისა მოკლული იქნა ნანდუჰირიონის ბრძოლისას, როდესაც მას კისერი მოსტეხა აზოგმა, ორკთა ბელადმა.
ნალი
ნალი იყო ერთ-ერთი მორიაში ბალინთან ერთად შესული ჯუჯებიდან.
დავით შავლიაშვილი
დავით შავლიაშვილი (დ. 14 მარტი, 1984, თბილისი) — ქართველი იურისტი და თანამდებობის პირი. 2014-2015 წლებში იყო საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი.
შუახმელეთის ჯუჯების სია
ნარი
ნარი თან ახლდა მეფე თრორს, როდესაც უკანასკნელმა სცადა მორიის დაბრუნება.
დავით შავლიაშვილი
ბიოგრაფია
2005 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი სამართალმცოდნის სპეციალობით. 2008-2010 წლებში იყო „გლობალავტოსპეცტექნიკის“ დირექტორი და დამფუძნებელი. 2008-2010 წლებში იყო კომპანია „Smart Way Group”-ის დირექტორის მოადგილე და დამფუძნებელი. 2011-2012 წლებში იყო შპს „კომპიქსის“ დირექტორის მოადგილე, დამფუძნებელი. 2012 წელს იყო შპს „პარტნიორის“ დირექტორის მოადგილე, დამფუძნებელი. 2012 წელს იყო შპს „კომპიქსის“ დირექტორი, დამფუძნებელი. 2012 წელს შპს „პარტნიორის“ დირექტორი, დამფუძნებელი. 2012-2013 წლებში იყო საქართველოს ენერგეტიკისა და ბუნებრივი რესურსების სამინისტროს სსიპ „ბუნებრივი რესურსების სააგენტოს“ უფროსი. 2013-2014 წლებში იყო საქართველოს საავტომობილო გზების დეპარტამენტის თავმჯდომარე. 2014-2015 წლებში იყო საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:დაბადებული 14 მარტი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები დავით
შუახმელეთის ჯუჯების სია
ნარვი
ნარვი იყო ჯუჯა მორიიდან, რომელმაც მეორე ეპოქაში კარიბჭე ააგო. მისი სახელი კელებრიმბორმა დაწერა სინდარულ ენაზე კარზე დაწერა.
ნორი
ნორი იყო ერთ-ერთი იმ თორმეტი ჯუჯიდან, რომლებიც თორინ მუხისფარს მარტოსული მთისკენ გაყვნენ.
მომდინარეობდა დურინის საგვარეულოდან. რომანის „ჰობიტი“ მიხედვით, ეცვა მუქი წითელი ფერის სამოსი. იგი ფლეიტაზე უკრავდა. უყვარდა ტრადიციული და მსუყე საკვები.
ნორი იყო ერთ-ერთი იმ ჯუჯებიდან, რომლებიც თორინმა აირჩია ერებორში მოგზაურობისას, მესამე ეპოქის 2941 წელს. როდესაც რაზმი იძულებული გახდა, თავს ხეებზე აძრომით ეშველა, სწორედ ნორიმ შეამჩნია, რომ ბილბო დარჩათ.
ნორი გადაურჩა ხუთი ლაშქრის ბრძოლას და მარტოსული მთის სამეფოში დასახლდა. ბეჭდის ომის დროს იგი კვლავ ცოცხლობდა და მისი გარდაცვალების ზუსტი თარიღი უცნობია.
ოინი, გლოინის ძე
ოინი იყო გლოინის ძე. იგი მეფობდა მესამე ეპოქის 2385 - 2488 წლებში.
ოინი, გროინის ძე
ოინი, გროინის ძე იყო ერთ-ერთი იმ თორმეტი ჯუჯიდან, რომლებიც თორინ მუხისფარს მარტოსული მთისკენ გაყვნენ.
მესამე ეპოქის 2989 წელს იგი თან ახლდა ბალინს, როდესაც ჯუჯებმა მორია დალაშქრეს. მესამე ეპოქის 2994 წელს მოკლული იქნა წყლის გუშაგის მიერ, მორიის დასავლეთ კართან. ამის შესახებ აღნიშნული იყო მაზარბულის წიგნში, რომელიც საძმომ მესამე ეპოქის 3019 წელს იპოვა.
ოინი ჰქვია ერთ-ერთ ჯუჯას ეპოსში „უმცროსი ედა“. სახელის სავარაუდო მნიშვნელობაა „მორცხვი“.
ორი
ორი იყო ერთ-ერთი იმ თორმეტი ჯუჯიდან, რომლებიც თორინ მუხისფარს მარტოსული მთისკენ გაყვნენ.
მომდინარეობდა დურინის საგვარეულოდან. ეცვა რუხი მოსასხამი და ჰქონდა ფლეიტა. კარგად კითხულობდა და წერდა, ათვისებული ჰქონდა ელფთა დამწერლობა.
სმაუგის განადგურების შემდეგ ერებორში დასახლდა. 2989 წელს ორი თან ახლდა ბალინს მორიისკენ მოგზაურობისას. იგი იყო უკანასკნელი, რომელმაც მაზარბულის წიგნში ჩანაწერი დატოვა. აქ იყო საუბარი ბალინის დაღუპვასა და ოინის მოკვლაზე წყლის გუშაგის მიერ. ორის უკანასკნელი სიტყვები იყო - „ვერ გავაღწევთ. აღსასრული მოსულა...დოლის, დოლის ხმები შორს...ისინი მოდიან“.
ორი აგრეთვე ჰქვია ერთ-ერთ ჯუჯას ძველ ნორვეგიულ პოემაში „ვოლუსპა“. მისი სახელი ნიშნავს „მბოდველს“.
ტელხარი
ტელხარი იყო ნოგროდელი ჯუჯა ლურჯი მთებიდან, ერთ-ერთი უდიდესი მჭედელი.
მისი მასწავლებელი იყო გამილ ზირაკი, კიდევ ერთი დიდი მჭედელი. მან ბევრი ძვირფასი ნივთი შექმნა, მათ შორის - ანგრისტი (ბერენის დანა), ნარსილი და დორ-ლომინის დრაკონის მუზარადი.
არ არის ცნობილი, არის თუ არა Telchar სინდარული ან ქუზდულური წარმოშობის. ვინაიდან ch კჰუზდულში არ გამოიყენება, ეს ფორმა უფრო სინდარულია.
ფარინი
ფარინი იყო ბორინის ძე და ფუნდინისა და გროინის პაპა.
ფილი
ფილი იყო ერთ-ერთი იმ თორმეტი ჯუჯიდან, რომლებიც თორინ მუხისფარს მარტოსული მთისკენ გაყვნენ.
მომდინარეობდა დურინის საგვარეულოდან. მისი დედა იყო დისი, თორინ მუხისფარის და. მას ასევე ჰყავდა უმცროსი ძმა კილი. ფილის ჰქონდა ყვითელი ფერის მოსასხამი. იგი უკრავდა ვიოლინოზე.
ფილი და მისი ძმა ლურჯ მთებში დაიბადნენ, სადაც 2941 წლამდე ცხოვრობდნენ. 2941 წელს ფილი ახლდა თორინ მუხისფარს ერებორის (მარტოსული მთის) მისიისას.
ფილი და მისი ძმა გმირულად დაიღუპნენ ხუთი ლაშქრის ბრძოლისას, თორინ მუხისფართან ერთად.
რომანში „ჰობიტი“ თორინი აღნიშნავს, რომ ფილი ჯუჯებს შორის ყველაზე უმცროსია, მაგრამ „ბეჭდების მბრძანებლის“ დანართის მიხედვით, იგი უფრო უფროსია, ვიდრე კილი.
ფლოი
ფლოი თან ახლდა ბალინს მორიაში მოგზაურობისას. მოკლული იქნა 2989 წელს ორკი მშვილდოსანის მიერ.
ფრარი
ფრარი იყო ერთ-ერთი ჯუჯა, რომელიც შევიდა მორიაში ბალინთან ერთად. მისი აღსასრული აღწერილია მაზარბულის წიგნში.
ფრერინი
ფრერინი იყო თრაინ II-ის მეორე ძე, თორინ მუხისფარის უმცროსი ძმა.
ფრორი
ფრორი იყო დურინის მოდგმის ჯუჯა, მოკლული მამასთან, დაინ I-სთან ერთად დრაკონის მიერ, რუხ მთებში.
ფუნდინი
ფუნდინი იყო ფარინის ძე, გროინის ძმა და ბალინისა და დვალინის მამა.
ხიმი
ხიმი იყო მიმის ძე.
სქოლიო
კატეგორია:შუახმელეთის პერსონაჟების სიები კატეგორია:შუახმელეთის ჯუჯები
პილგრამგასე (ვენის მეტრო)
პილგრამგასე (Pilgramgasse) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U4 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1980 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
ინდილა
ადილა სერდრაია (დ. 26 ივნისი, 1984) — უკეთ ცნობილი თავისი სასცენო სახელით ინდილა — ფრანგი რიტმ-ენდ-ბლუზის მომღერალი და სიმღერების ავტორი.
ინდილა თანამშრომლობს ისეთ ფრანგ მუსიკოსებთან, როგორებიც არიან ნესბეალი, Rohff, TLF, სოპრანო და Youssoupha. გარდა ამისა, სიმღერების თანაავტორია მეტ პოკორასთან, Admiral T-თან, DJ Abdel-თან და აქსელ ტონისთან ერთად. 2013 წლის დეკემბერში გამოვიდა ინდილას სიმღერა „Dernière danse“, რომელმაც საფრანგეთში, Syndicat National de l'Édition Phonographique-ის ჩარტებში მეორე ადგილი დაიკავა.
პირადი ცხოვრება
დაიბადა პარიზში. ინდილა ალჟირული, ინდური, კამბოჯური და ეგვიპტური წარმოშობისაა.
დაქორწინებულია პროდიუსერსა და სიმღერების ავტორ პასკალ კოეზე, რომლის სასცენო სახელია Skalp-ი.
ჩრდილოეთი აბაკო
250px|მინიატიურა|რაიონის მდებარეობა ჩრდილოეთი აბაკო (North Abaco) — ბაჰამის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს აბაკოს კუნძულებზე. რაიონის მნიშვნელოვანი დასახლებული პუნქტებია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაჰამის კუნძულების რაიონები
შილდის ლაშარის ჯვარი
შილდის ლაშარის ჯვარი — ეკლესია, არქიტექტურული ძეგლი დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ შილდაში. თარიღდება გვიანი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვით. მოგვიანებით შეულესავთ და შეუთეთრებიათ. დაზიანებულია: წაქცეულია გადახურვა, მორღვეულია კედლების ზედა ნაწილი. შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. ეკლესია უაფსიდოა და აღმოსავლეთით სწორი კედლითაა დასრულებული, რომლის შუაში გაჭრილია ოთხკუთხა სარკმელი. მსგავსი სარკმელი დასავლეთ კედელშიცაა. სამხრეთ კედელში მოწყობილია ღრმა ნიშა. დარბაზში დგას მასიური ტრაპეზი, რომელსაც დასავლეთიდან ნიშები აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გიორგი ფურცელაძე (სპორტსმენი)
გიორგი ფურცელაძე (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). შეზღუდულ შესაძლებლობათა მქონეპირთა შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი (2019, ლატრაკი, საბერძნეთი). შმმ პირთა შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის პრიზიორი (2018, სოფია, ბულგარეთი).
ჰაჯიმამედლი (აღდამი)
ჰაჯიმამედლი  (Hacıməmmədli) — სოფელი აზერბაიჯანში,   აღდამის რაიონში.
Neogastropoda
Neogastropoda — მუცელფეხიანი მოლუსკების რიგი ცენოგასტროპოდების  ჯგუფიდან, რომელიც მოიცავს დაახლოებით 16 000 სახეობას. უპირატესად იკვებებიან ცხოველებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცხოველები
შილდის ნათლისმცემლის ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია, რომელსაც ჩრდილოეთიდან, მთელ სიგრძეზე, თანადროული მინაშენი ეკვრის. ძეგლი ნაგებია ნატეხი ქვით კირის ხსნარზე, გამოყენებულია შირიმიც. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა. მსგავსი კარი ეკლესიის ჩრდილოეთი კედლის დასავლეთ ნაწილშიცაა, რომელიც მინაშენში გადის.
ეკლესიას ჩრდილოეთი მხრიდან, მთელ სიგრძეზე, გასდევს თანადროული მინაშენი, რომელიც ორი ღია თაღით უკავშირდებოდა გარე სივრცეს. თაღები გადაყვანილია ოთხკუთხა სვეტზე. მინაშენი აღმოსავლეთით დასრულებულია ნალისებრი აფსიდით. მის ღერძზე ვიწრო, ნახევარწრიული სარკმელია გაჭრილი. კონქის თაღი ნახევარწრიულია. მსგავსი ფორმისაა კამარაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სერგეი ბარბარესი
სერგეი ბარბარესი (Sergej Barbarez; დ. 17 სექტემბერი, 1971; მოსტარი) — ბოსნიელი ფეხბურთელი.
ბოსნიის ეროვნულ გუნდში 47 მატჩი ჩაატარა და 17 გოლი გაიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:ბოსნიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი
ნერგები
მოხუცი ლუკა ბაბუა ხეხილის ბაღის განახლებას გადაწყვეტს და შვილიშვილთან ერთად მსხლის იშვიათი ჯიშის — ხეჭეჭურის ნერგების საშოვნელად შორ გზას დაადგება. მოხუცის ახირება ბევრს გაუკვირდება, რადგან ლუკამ კარგად იცის, რომ ხეჭეჭურის ნაყოფს თავის სიცოცხლეში ვეღარ მოესწრება. ბაბუა და შვილიშვილი ნერგებს იშოვიან, მაგრამ მათ სახლში მიტანა არ უწერია — გზაში ჭკნობას იწყებენ. ლუკა ნერგების ნაწილს გზის პირას ჩარგავს, დანარჩენს კი მოცურებული მანქანის გადასარჩენად გაწირავს — ბორბლებქვეშ ჩაუყრის და მანქანას ხრამში გადაჩეხვისგან იხსნის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1972 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:რეზო ჩხეიძის ფილმები
სამხრეთი აბაკო
250px|მინიატიურა|რაიონის მდებარეობა სამხრეთი აბაკო (South Abaco) — ბაჰამის კუნძულების ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს აბაკოს კუნძულებზე. ადმინისტრაციული ცენტრია სანდი-პოინტი.
ჯამბულ ქამხაძე
ჯამბულ ქამხაძე (დ. ?) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი. ეს ჩემპიონატი ჩატარდა 1998 წელს შიაულიაიში (ლიეტუვა).
სამხრეთი აბაკო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაჰამის კუნძულების რაიონები
ჯამბულ ქამხაძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სამბისტები
თამარ ერისთავი
თამარ ერისთავი (დ. 30 აპრილი, 1932, თბილისი — გ. 8 იანვარი, 2014, თბილისი) — ქართველი პოეტი და მთარგმნელი.
1956 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი. 1960–1973 წლებში მუშაობდა თბილისის ი. ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში ინგლისური ენის კათედრაზე. 1974–1993 წლებში ხელმძღვანელობდა მწერალთა კავშირთან არსებული მხატვრული თარგმანისა და ლიტერატურულ ურთიერთობათა მთავარი სარედაქციო კოლეგიის ახალგაზრდა მთარგმნელთა სექციას. მონაწილეობდა მსოფლიო ლიტერატურის ბიბლიოთეკის რედკოლეგიისა და შექსპირის სრული ქართული გამოცემის რედკოლეგიის მუშაობაში.
გარდაიცვალა 2014 წლის 8 იანვარს. დაკრძალულია დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები
კასანგულუ
2010 წლის მოსახლეობის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა შეადგენდა 30 724 ადამიანს. .
შილდის ნაეკლესიარი
შილდის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელი შილდას ჩრდილოეთით, ორ კილომეტრზე, ტყეში. შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთის კედლის მცირე ფრაგმენტი. ეკლესია ნაგები იყო ნატეხი ქვითა და კირის ხსნარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მარგარეტენგიურტელი (ვენის მეტრო)
მარგარეტენგიურტელი (Margaretengürtel) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U4 ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1980 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
უების ოლქი
უების ოლქი (Webb County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ლარედო. შეიქმნა 1848 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სანქტ-პეტრბურგის მაცხოვრის ლატვიური ეკლესია
სანქტ-პეტრბურგის მაცხოვრის ლატვიური ეკლესია (Латышская церковь Христа Спасителя) — დაკარგული ევანგელისტურ-ლუთერანული ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1845-1849 წლებში. მდებარეობდა მისამართზე: საქნტ-პეტერბურგი, ზაგოროდნის პროსპექტი 62/1.
ისტორია
თავდაპირველად ის ლატვიელები, რომლებიც ცხორობდნენ სანქტ-პეტერბურგში, ეკუთვნოდნენ წმინდა მიქაელის ლუთერანული ეკლესიის მრევლს, სადაც 1835 წელს იმპერატორის ბრძანების თანახმად მათთვის დაინიშნა სპეციალური მქადაგებელი. 1845 წელს ლატვიელმა მრევლმა დაიწყო საკუთარი შენობის მშენებლობა, რომელიც აკურთხეს 1849 წლის 3 მარტს. ეკლესიის მშენებლობისათვის რუსეთის იმპერატორმა ნიკოლოზ I-მა გამოყო 12 ათასი რუსული რუბლი, ხოლო ლატვიელმა ვაჭარმა პეტრე იანისმა 10 ათასი რუბლი. მრევლის ორგანიზებაში აქტიური მონაწილეობა მიიღო ბარონმა ივან ანდრიას ძე ფიტინგოფმა, რომელიც იყო  საკავალერიო პლკის ლეიბ-გვარდიის მეთაურმა. რადგანაც მრევლის მეოთხედი იყვნენ გერმანელები მათთვის დაინიშნა სპეციალური მქადაგებელი.
ეკლესიასთან ფუნქციონირებდა სკოლა და ბავშვთა თავშესაფარი. დროთა განმავლობაში ეკლესიის მრევლის რიცხვმა 10 000-ს მიაღწია, რამაც დააყენა ახალი ეკლესიის აგების საჭიროება, თუმცა ამის რეალიზება არ მომხდარა.
საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა 1938 წელს „ლატვიელი მუშების მოთხოვნით“. ეკლესიის შენობა დაანგრიეს. დღესდღეობით მცირე ლატვიური საზოგადოება იკრიბება ვასილევსკის კუნძულზე მდებარე წმინდა ეკატერინეს ლუთერანულ ეკლესიაში.
არქიტექტურა
თავდაპირველი პროექტის ავტორი იყო ვასილი ეგორის ძე მორგანი (1846 წელი), მშენებელი - ოტონ ვასლის ძე ბრემერი (1847-1849 წლები). მოგვიანებით ეკლესია გააფართოვეს და გადააკეთეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ლუთერანული ეკლესიები
ნოვა-ამერიკა
ნოვა-ამერიკა (Nova América) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 796 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 259 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.65 კმ²-ზე. ფართობი 212 025 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
აშანტი (მრავალმნიშვნელოვანი)
აშანტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ვია არტმანე
ვია არტმანე (Vija Artmane; დ. 21 აგვისტო, 1929 — გ. 11 ოქტომბერი, 2008) — ლატვიელი თეატრისა და კინოს მსახიობი ქალი. საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1969).
ბიოგრაფია
1949 წელს დაამთავრა რიგის რაინისის სახელობის სამხატვრო თეატრთან არსებული სტუდია და ჩაირიცხა ამავე თეატრის დასში. ითამაშა ოფელიას, ჯულიეტას (შექსპირის „ჰამლეტი“, „რომეო და ჯულიეტა“), ლაიმდოტას (რაინისის „ცეცხლი და ღამე“) და სხვა როლები.
კინოში შეასრულა დაცეს („ღრუბლის ქულების მიღმა“, 1957), სონიას („მშობლიური სისხლი“, 1964), ქალის („სიკვდილი არავის არ უნდა“, 1966), კრისტინას („ედგარი და კრისტინა“, 1967) და სხვა როლები. აღსანიშნავია ჯულია ლამბერტის როლი ფილმში „თეატრი“. 1971 წელს მონაწილეობა მიიღო გიორგი კალატოზიშვილის ფილმში „მე, გამომძიებელი“. 1993 წელს რესტიტუციის პროცესში დაკარგა ბინა. სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში ცხოვრობდა აგარაკზე სოფელ მურიანში. ბევრს ავადმყოფობდა; გადატანილი ჰქონდა ინსულტი და ინფარქტი. დასაფლავებულია რიგის პოკროვის სასაფლაოზე.
მისი მეუღლე იყო თეატრის მსახიობი არტურ დიმიტერსი. არტმანეს შესახებ გადაღებულია რამდენიმე დოკუმენტური ფილმი. ბალტიის მარგალიტის კინოფესტივალზე დაწესებულია ვია არტმანეს სახელობის ჯილდო. დაჯილდოებულია საპატიო ნიშნის ორდენით. ლატვიის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1980). ვია არტმანეს სახელობისაა ასტეროიდი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლატვიელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები
ხვედურეთი
ხვედურეთი — ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო ხვედურეთისა და ქვემო ხვედურეთის ძველი სახელწოდება. ხვედურეთის ხევში ადამიანის ცხოვრების კვალი ბრინჯაოს ხანიდან დასტურდება. შუა საუკუნეებში ხვედურეთში იყო ფეოდალური საგვარეულოს — ციციშვილთა ერთ-ერთი რეზიდენცია. ზემო ხვედურეთში შემორჩენილია შუა საუკუნეების ეკლესიის ნანგრევები, ქვემო ხვედურეთში — შუა საუკუნეების სასახლისა და ციხის ნანგრევები. აქვეა XIX საუკუნის ეკლესია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
წიწკანურა
წიწკანურა (Poecile) — ფრინველთა გვარი წივწივასებრთა ოჯახისა. მათ სხეულის სიგრძეა 11–14 სმ, მასა 7–19 გ; დედლები მცირედ ჩამორჩებიან მამლებს. ფრთები და ბოლო მუქი მურაა; ზურგი — რუხი, მურა ან მოწითალო-ყავისფერი; გვერდები — თეთრი, ჟანგმიწოვანი, იშვიათად რუხი; სხეულის ქვედა ნაწილი — თეთრი ან ჟანგმიწოვანი. წიწკანურებისათვის დამახასიათებელია შავი ან ყავისფერი „ქუდის“, ჩვეულებრივ თეთრი „ლოყებისა“ და ნიკაპსა და ყელზე არსებული შავი ან მუქი მურა სამკუთხა ლაქის შეხამება. ნისკარტი მცირე ზომის, კონუსისებრი ფორმისა და წვეტიანია. ფეხები და თითები მოკლე, ძლიერი. ბინადრობენ ევრაზიის, ჩრდილოეთ და ცენტრალური ამერიკის ტყეებში. იკვებებიან ფეხსახსრიანებით (მათ შორის მრავალი სახეობის მავნე მწერით), კენკრითა და თესლებით. მკვიდრი ფრინველებია, მაგრამ წიწვოვან მცენარეთა გირჩების მოუსავლობის შემთხვევაში შესაძლებელია მათი გადანაცვლებები სხვა ადგილებისაკენ. ბუდეს აკეთებენ კლდეების ფუღუროებსა და ნაპრალებში. მრავალი სახეობის წყვილის ორივე წევრი რეტორტისებრ ფუღუროებს ღრუტნის ხის ან ჯირკვის დამპალ ტანში. დედლი დებს 3–12 (ჩვეულებრივ 4–8) კვერცხს; კრუხობს დედალი 11–14 დღე-ღამის განმავლობაში. ბარტყები 16–21 დღის შემდეგ ბუდეს ტოვებენ და კიდევ 3–4 კვირა მშობლების გვერდით იმყოფებიან.
სქოლიო
* კატეგორია:წივწივასებრნი
ჰედებიუ
ჰედებიუ (Haithabu; Hedeby) — დანიელი ვიკინგების მთავარი სავაჭრო ცენტრი. მდებარეობს ფიორდ შლეის სიღრმეში, ბალტიის ზღვისა და ჩრდილოეთის ზღვის, კაროლინგების იმპერიასა და დანიას შორის სავაჭრო გზების გადაკვეთაზე. ამჟამად ეს არის შლეზვიგ-ჰოლშტაინის ჩრდილოეთით მდებარე შლეზვიგ-ფლენსბურგის რაიონი და დაშორებულია დანიის საზღვრიდან 42 კმ-ით.
არქეოლოგიური კომპლექსი ჰედებიუ მოიცავს ნახევარწრიული ნაქალაქარის ტერიტორიას, რომელიც დაკავშირებულია დანევირკეს თავდაცვით სისტემასთან. ასევე მოიცავს სამხრეთის დასახლებას, სასაფლაოებს და ოთხ რუნების ქვას.
2018 წელს ჰედებიუ დანევირკესთან ერთად იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანეს.
ისტორია
ჰედებიუ ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება „ფრანკების სამეფოს ანალებში“ დანიის მეფის გუდფრედის სამხედრო საქმიანობასთან დაკავშირებით, რომელიც მიმართული იყო კარლოს დიდის იმპერიის წინააღმდეგ. 804 წელს მან სლიესტროპეში (ჰედებიუს ლათინური სახელწოდება) შეკრიბა არმია და ფლოტი. ქალაქის სავაჭრო დანიშნულება გაიზარდა 808 წლიდან, როდესაც დანიის მეფემ დანგრია მისი კონკურენტი ბალტიის ზღვის სანაპიროზე მდებარე სლავური ქალაქი რერიკი, საიდანაც ვაჭრები და ხელოსნები ჰედებიუში გადასახლდნენ. 811 წელს დენდროქრონოლოგიით ფიქსირდება პირველი სამშენებლო სამიანობა ნაქალაქარზე. დაახლოებით 850 წელს ჰედებიუში დანიელი მმართველის ჰორიკ I-ის თანხმობით მისიონერმა ანსგარმა ააშენა პირველი ქრისტიანული ეკლესია.
IX საუკუნის ბოლოს, ადამ ბრემენელის თანახმად სამხრეთ იუტლანდიაში იწყება ე. წ. „შვედური დინასტიის“ მმართველობა (930-იან წლებამდე). ამ პერიოდში ჰედებიუში გამოჩნდა რუნები, რომლის მიხედვითაც უნდა ვივარაუდოთ, რომ დინასტიის ცენტრი სწორედ აქ მდებარეობდა.
ვიდუკინდ კორვეიელის მიხედვით 934 წელს გერმანელთა მეფემ ჰაინრიხ I ფრინველთმჭერმა დაამარცხა დანიელების მეფე კნუდ I ჰედებიუსთან და მონათლა იგი. 948 წელს ჩამოყალიბდა ჰედებიუს ეპიარქია. 250px|მინი|მარცხნივ|ჰედებიუს გეგმა X საუკუნის დასაწყისში ქალაქს გარს შემოავლეს ნახევარწრიული კედელი, რომლის სიმაღლეც იყო 9 მეტრი. ამავე პერიოდში ქალაქს ესტუმრა არაბი ვაჭარი და დიპლომატი ალ-ტარტუში. 974 წელს იმპერატორმა ოტო II-მ აიღო დანიური კედელი და მის სიახლოვეს ააშენა გერმანული ციხესიმაგრე. ათი წლის შემდეგ, 983 წელს მოხდა დანიელებისა და დასავლეთი სლავების აჯანყება გერმანელების მმართველობის წინააღმდეგ, რის შედეგადაც დაანგრიეს გერმანული ციხესიმაგრე და ჰედებიუ კვლავ დანიელი მეფის მფლობელობაში მოექცა.
უკანასკნელი სამშენებლო მოღვაწეობა ჰედებიუში ფიქსირვება 1020 წელს. 1050 წელს ჰედებიუ დაანგრია ნორვეგიის მეფის ჰარალდ III-ის დანაყოფებმა, ხოლო 1066 წელს დასახლება დასავლეთსლავებმა გადაწვეს. ამის შემდეგ ჰედებიუ აღარ მოიხსენიება წერილობით წყაროებში და მისი ფუნქცია დაეკისრა შლეზვიგს, რომლის ტერიტორიაზეც ყველაზე ადრეული სამშენებლო საქმიანობა თარიღდება 1071 წლით.
ჰედებიუ უკანასკნელად ისტორიულ არენაზე ჩანს 1848 წელს, როდესაც დანია-პრუსიის ომის მსვლელობისას მის ტერიტორიაზე, ნახევარწრიული კედლის შიგნით გამართეს სამხედრო ბანაკი. კედელი განაახლეს და გამოიყენებოდა სამხედრო მოქმედებების დროს.
ადგილობრივი სამეფო დინასტიის, სკიოლდუნგების მეთაური იყო რორიკი, რომელსაც ზოგიერთი მკვლევარი აიგივებს რიურიკოვიჩების დინასტიის დამფუძნებელ რიურიკთან.
არქეოლოგიური კვლევა
პირველი აზრი იმის შესახებ, რომ დასახლება ჰედებიუ მდებარეობდა ნახევარწრიული კედლის ადგილზე გამოთქვა არქეოლოგმა სოფუს მიულერმა 1897 წელს კომპლექსის ძირფესვიანი დათვალიერების შემდეგ. მისი ნათქვამი დაადასტურა კილსკის სამამულო სიძველეთა მუზეუმის დირექტორმა იოჰან მესტორფმა, რომელმაც პირველი გამოკვლევა განახორციელა ნაქალაქარზე 1900 წელს. გათხრები გაგრძელდა 16 სეზონი და დასრულდა 1915 წელს. კვლევა-ძიების შეჩერება გამოიწვია პირველი მსოფლიო ომის დაწყებამ. აღნიშნული გათხრების დროს კილსკის მუზეუმის დირექტორმა ფრიდრიხ კნორმა გათხარა უნიკალური სამარხი დრაკარში.
ნაქალაქარის შესწავლა აღდგა 1930 წელს და გაგრძელდა 1939 წლამდე. თავდაპირველად ხელმძღვანელობდა გუსტავ შვანტესი, ხოლო შემდეგ ჰერბერტ იანკუნი. ამ პერიოდში ჩამოყალიბდა შუა საუკუნეების ქალაქის ისტორიის ძირითადი საკითხები და მივიღეთ პირველი მონაცემები ნაქალაქარზე კულტურული აქტივობის დასაწყისისა და დასასრულის შესახებ, დასახლების მშენებლობისა და სტრუქტურის შესახებ, მისი ვაჭრობისა და მრეწველობის შესახებ, მოსახლეობის სოციალური და დემოგრაფიულ სტრუქტურაზე.
1959-1960 წლებში გამოიკვლიეს სამხრეთის დასახლება ნახევარწრიული კედლის ფარგლებში და ცენტრალური ნაწილის მნიშვნელოვანი მონაკვეთი.
1979-1980 წლებში შლეზვიგ-ჰლშტაინის მიწის არქეოლოგიური მუზეუმის დირექტორის კურტ შიცელის ხელმძღვანელობით წარიმართა სამუშაოები ჰედებიუს ჰავანაში, რომლის დროსაც აღმოჩინეს ორი ხომალდის ნაშთი.
ჰედებიუში სამეცნიერო ძიების მთავარ ნაწილს შეადგენდა გეოფიზიკური კვლევა. 1981 წელს ჰავანის ჰიდროლოკატორით სკანირების დროს აღმოაჩინეს მესამე ხომალდის ნაშთი. 2002 წელს დაიწყო ნახევარწრიული კედლის მთელი ტერიტორიის გეოფიზიკური კვლევა. 2005 წელს გეომაგნიტურ ანომალიებში დაიწყო არქეოლოგიური გათხრები.
1985 წელს შეიქმნა ჰევებიუს ვიკინგების მუზეუმი, სადაც წარმოდგენილია უმთავრესი მონაპოვარი. ძირითადი არქეოლოგიური კოლექცია ინახება გოტორფის ციხესიმაგრეში განთავსებულ შლეზვიგ-ჰოლშტაინის მიწის არქეოლოგიურ მუზეუმში. 2006 წელს მოხდა ნაქალაქარის რეკონსტრუქცია. აღადგინეს ვიკინგების რამდენიმე სახლი, რომლებიც აღმოაჩინეს კვლევის დროს.
სტრუქტურა და განვითარება
ძეგლი შედგება ნაქალაქარისაგან, რომელიც გარშემორტყმულია ნახევარწრიული კედლით, სამხრეთი დასახლებით კედლის შიგნით, დიდი სასაფლაოთი სამხრეთ ნაქალქარზე, სამხრეთ-დასავლეთის სასაფლაოთ და ოთხი რუნების ქვით.
ჰედებიუში გავრცელებული იყო ე. წ. „გრძელი სახლების“ ტიპი. აყვავების პერიოდში ჰედებიუში ცხოვრობდა 1 000 ადამიანი. გათხრების სერია ადასტურებს მოსახლეობის კავშირს სკანდინავიასთან, ფრიზის კუნძულებთან, საქსებთან, ფრანკებთან და სლავებთან.
X საუკუნეში აქ იჭრებოდა საკუთარი მონეტა. XI საუკუნეში კი ჰედებიუ კარგავს თავის მნიშვნელობას და ქალაქის ფუნქციები გადადის შლეის ფიორდის ჩრდილოეთ სანაპიროზე ჩამოყალიბებულ ქალაქ შლეზვიგში.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გერმანიაში კატეგორია:დანიის ისტორია კატეგორია:გერმანიის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:ვიკინგები
ციმანამპეცოცა
ციმანამპეცოცა (Lac Tsimanampetsotsa) — მარილიანი ტბა მადაგასკარის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ტულიარის პროვინციაში. ნატრიუმის კარბონატის ნაჯერობის გამო ტბის წყალი რძისფერია. ტბის აღმოსავლეთი ნაპირები შემოზღუდულია დაახლოებით 100 მ სიმაღლის კირქვული კლდეებით. წყალსატევი მოქცეულია ამავე სახელწოდების ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე, რომელიც მდებარეობს ზღვის დონიდან 38-114 სიმაღლეებზე. ეროვნული პარკი გამოცხადებულია საერთაშორისო მნიშვნელობის ვეტლენდად რამსარის კონვენციის ფარგლებში.
სქოლიო
კატეგორია:მადაგასკარის ტბები
ხვიჩა ქობალია
ხვიჩა ქობალია (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (სუმო). ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის პრიზიორი (2000, კრაკოვი, პოლონეთი). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (1999, კოხტლა-იარვე, ესტონეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სუმოისტები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ილხიჩილარი (აღდამი)
ილხიჩილარი  (İlxıçılar, Իլխըչըլար) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რევაზ კაპანაძე
რევაზ კაპანაძე (დ. 22 აპრილი, 1924, ჭიათურა) — ქართველი ექიმი და მეცნიერი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, მედიკო–ბიოლოგიური აკადემიის აკადემიკოსი.
ბიოგრაფია
1948 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გულისა და მისი საინერვაციო მექანიზმების სტრუქტურული ცვლილებები უეცარი კარდიოლოგიური სიკვდილის დროს“, დაიცვა 1957 წელს.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „მიოკარდიუმის ჰისტოქიმიური ცვლილებები მწვავე დაღლილობისა და აორტის სტენოზის დროს ექსპერიმენტში“, დაიცვა 1966 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
საბუის მაცხოვრის ეკლესია
საბუის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ საბუეში, თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია (7.9x5.1 მეტრი). ნაგებია ნატეხი ქვითა და რიყის ქვით, გამოყენებულია აგურიც. შესასვლელი დასავლეთითაა. კარი თარაზულადაა გადახურული. ეკლესიის დარბაზი შესამჩნევად მოკლეა. აღმოსავლეთით დასრულებულია ნალისებრი ფორმის აფსიდით, რომლის სიღრმე დარბაზის სიგრძის ტოლია, აფსიდის ღერძზე შეისრულთაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. თითო მსგავსი სარკმელი დანარჩენ კედლებშიცაა. აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს, თითო, გეგმით თითქმის ნახევარწრიული, შეისრულთაღოვანი ნიშაა. აფსიდი გადახურულია კონქით. კონქის თაღი შეისრულია. შეისრული ფორმისაა კამარაც, რომლის დასავლეთ კედლის მიმდებარე, საბჯენ, კრონშტაინებზე დაყრდნობილ, თაღზეა დაბჯენილი. ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, კედლის წყობაში, ჩასმულია ქვა, ჯვრის რელიეფური გამოსახულებით. ჯვრის ქვემოთ, თავისუფალ არეზე, ფრაგმენტულად შემორჩენილი ნუსხური წარწერაა. ფასადები დასრულებულია კუთხით შვერილი აგურების რიგით გამოყვანილი ლავგარდნით. შენობა გადახურული იყო კრამიტით (ამჟამად მთლიანად აყრილია).
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ცხელი ძაღლი
„ცხელი ძაღლი“ — ქართული მრავალეპიზოდიანი დეტექტიურ-კრიმინალური სერიალი, აუდიენციასა და ტელეკომპანია იმედის საერთო პროექტი, რომელიც გადიოდა ტელე იმედის ეთერში 2003 წელს. თბილისის პოლიციის დეპარტამენტის დეტექტივები ლექსო ნიჟარაძე (გიორგი ყიფშიძე) და ბიძინა თაბაგარი (ჟანრი ლოლაშვილი) იძიებენ ყველაზე გახმაურებული მკვლელობების საქმეებს.
სერიალის შესახებ
სერიალის მე-4 სეზონი 7 წლის დაგვიანებით 2013 წლის 11 თებერვალს შედგა გარკვეული მიზეზების გამო, ამიტომ ამ სეზონს აკრძალული სეზონი ეწოდა, ამავე წელს შედგა მე-5 სეზონის პრემიერა, თუმცა სერიალის რეჟისორმა ზაზა ურუშაძემ დატოვა პროექტი, მაგრამ გადაღებები მაინც გაგრძელდა და სერიალის მე-5 სეზონი ირაკლი ბადურაშვილმა გადაიღო.
გადაღებები
სერიალში მოქმედება ძირითადად თბილისში ვითარდება. „ცხელი ძაღლი“ 1 სეზონსა 12 სერიას მოიცავს, ასევე მე-2 და მე-4 აკრძალული სეზონი. მე-3 სეზონი 11 სერიას მოიცავს, ხოლო ბოლო სეზონი 9 სერიას.
მუსიკალური თემა
სერიალის კომპოზიტორია ნიაზ დიასამიძე. მთავარი თემაა დუმს ტყე. მუსიკალური თემის შემსრულებელია ჯგუფი 33ა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ქართული ტელესერიალები
აკანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
აკანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნოვა-გლორია
ნოვა-გლორია (Nova Glória) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 562 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 508 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.6 კმ²-ზე. ფართობი 412 953 კმ²-ია.
ლენგენფელდგასე (ვენის მეტრო)
ლენგენფელდგასე (Längenfeldgasse) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U4 და U6 ხაზებზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1980 წელს.
მობაიი-მბონგო
მობაიი-მბონგო (Mobayi-Mbongo) — ქალაქი ჩრდილოეთ კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, ჩრდილოეთი უბანგის პროვინციაში
ლენგენფელდგასე (ვენის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
მობაიი-მბონგო
2012 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 5640 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
შილდის აღნიაანთ მეორე ციხე
შილდის აღნიაანთ მეორე ციხე — კოშკი, არქიტექტორული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფლი შილდის მიდამოებში, ტყეში. თარიღდება შუა საუკუნებით. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია ერთი სართულის სიმაღლეზე. ნაგები იყო ნატეხი ქვით და ფიქლით კირის ხსნარზე. ნაკვალევის მიხედვით შესასვლელი ჩრდილოეთ კედელში უნდა ყოფილიყო. კოშკის ოთხივე კედელში ნიშებია მოწყობილი. აღმოსავლეთ კედელში - სათოფურები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის კოშკები