cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარგარეტ ტიუდორი
ბიოგრაფია
შოტლანდია-საფრანგეთს შორის ალიანსი არსებობდა. როდესაც ინგლისმა საომარი მოქმედებები განახორციელა  საფრანგეთის სამეფოს წინააღმდეგ, შოტლანდია იძულებული გახდა ინგლისისათვის ომი გამოეცხადებინა. 1513 წლის  9 სექტემბერს მათ შორის ფოლდენის ბრძოლა გაიმართა. მეფე ჯეიმზ IV-ც ამ ბრძოლას შეეწირა. იგი იყო უკანასკნელი მონარქი, არა მხოლოდ  შოტლანდიაში, არამედ მთელ  დიდ ბრიტანეთში, რომელიც ბრძოლის ველზე დაიღუპა.
ჯეიმზ IV-ის გარდაცვალების შემდეგ, შოტლანდიის ტახტი ჯეიმზ V-ს ერგო, რომელიც ჯერ ორი წლისაც კი არ იყო. ამიტომ, მცირეწლოვანი მეფის რეგენტი მისი დედა მარგარეტ ტიუდორი გახდა.
1514 წლის 6 აგვისტოს მარგარეტმა იქორწინა ანგუსის ჰერცოგ არჩიბალდ დუგლასზე. იგი ცდილობდა დუგლასთა უძლიერესი საგვარეულო რომელიც მისი ვაჟისთვის ტახტის შერყევას ცდილობდა. შოტლანდიის სამეფო საბჭომ განიხილა დედოფლის ამგვარი საქციელი, ის ჯეიმზ V-ის ინტერესების საწინააღმდეგოდ მიიჩნიეს და მარგარეტს რეგენტის ტიტული ჩამოართვეს.
მარგარეტსა და არჩიბალდს ვაჟი შეეძინათ სახელად ალექსანდერი. 1515 წელს შექმნილი მძიმე ვითარების გამო, არჩიბალდი და მარგარეტი ანგუსიდან გაიქცნენ. ამავე წელს მარგარეტმა გოგონა გააჩინა სახელად მარგარეტ დუგლასი (რომელიც შემდგომში ჰენრი დარნლეის დედა გახდა). ამავე 1515 წელს მარგარეტს აცნობეს, რომ მისი ვაჟი ალექსანდერი სტირლინგის ციხესიმაგრეში გარდაიცვალა. ამ პერიოდში მგლოვიარე მარგარეტმა მეუღლე დატოვა და გარდაცვლილი ვაჟის საფლავზე წავიდა. მან გადაწყვიტა როგორმე დაემტკიცებინა, რომ შოტლანდიის მოღალატე არ იყო და ამასთან როგორმე უნდა ჩამოეცილებინა გათავხედებული ალბანის ჰეროგი. თუმცა ალბანი ძალიან დიდ ძალაუფლებას ფლობდა და დედოფალ მარგარეტს კვლავ გაქცევა მოუხდა. მარგარეტმა გადაწყვიტა მშობლიურ მხარეში დაბრუნება მოისურვა და იგი თავის ძმას ჰენრი VIII-ს ესტუმრა ლონდონში.
1517 წელს ჰენრი VIII მოელაპარაკა ალბანის ჰერცოგს და მარგარეტი შოტლანდიაში დაბრუნდა. მარგარეტს მალევე გაუჩნდა განქორწინების სურვილი და დასახმარებლად ჰენრი VIII-ს მიმართა. თუმცა ჰენრიმ სასტიკი უარი განაცხადა. მარგარეტმა იმავე პრობლემით თავად ალბანის ჰერცოგსაც კი მიმართა. 1527 წელს ალბანის ჰერცოგმა მარგარეტს შუამდგომლობა გაუწია რომის პაპ კლემენტე VII-თან, რომელიც დათანხმდა მარგარეტის მოთხოვნას და ამავე წელს მარგარეტისა და არჩიბალდის ქორწინება პაპმა გაუქმებულად გამოაცხადა. 1528 წლის 3 მარტს მარგარეტი ცოლად ჰენრი სტიუარტს გაჰყვა. თუმცა ქმრით არც ამჯერად იყო კმაყოფილი ვინაიდან ჰენრიც წინა ქმრების მსგავსაც მოღალატე აღმოჩნდა. მალევე მარგარეტმა კვლავ განქორწინებისათვის ბრძოლა დაიწყო. მისმა ვაჟმა ჯეიმზ V-მ გაჰყარა იგი ქმარს და როგორც დედა დედოფალი თავისთან, ჰოლირუდის სასახლეში საცხოვრებლად მიიწვია.
Pitchfork Media
საიტი ძირითადად კონცენტრირებულია ახალ მუსიკაზე, თუმცა Pichfork-ის ჟურნალისტები ასევე განიხილავენ ხელახლა გამოცემულ ალბომებს და კომპლექტებს. საიტი ასევე აქვეყებს "რჩეულების" სიებს, როგორებიც არიან 1970-იანების, 1980-იანების და 1990-იანების საუკეთესო ალბომები, 1960-იანების საუკეთესო სინგლები და, 1999 წლიდან მოყოლებული, ყოველი წლის საუკეთესო ალბომები და სინგლები.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული მუსიკალური ჟურნალები კატეგორია:ამერიკული ელექტრონული ჟურნალები კატეგორია:მუსიკალური განხილვების საიტები
მარგარეტ ტიუდორი
ბიოგრაფია
1536 წელს ჯეიმზი დაქორწინდა საფრანგეთის პრინცესა მადლენა დე ვალუაზე, რომელიც ქორწინებიდან რამდენიმე თვეში ტუბერკულოზით გარდაიცვალა. ამიტომაც 1538 წელს ჯეიმზი მეორედ დაქორწინდა ლოთარინგიის პრინცესა მარია დე გიზზე. მარგარეტს ძლიერ მოსწონდა თავისი ახალი რძალი მისი თვისებების გამო. ისინი მალე დამეგობრდნენ და ერთმანეთს რჩევებსაც აძლევდნენ. მარგარეტი 1541 წლის 18 ოქტომბერს გარდაიცვალა, 51 წლის ასაკში. მისი შვილიშვილი მარიამ სტიუარტი მომავალში საფრანგეთისა და შოტლანდიის დედოფალი გახდა, ხოლო შვილთაშვილი (ანუ მარიამის ვაჟი) შოტლანდიის, ინგლისისა და ირლანდიის მეფე გახდა, რითაც საფუძველი ჩაეყარა დიდი ბრიტანეთის შექმნას და სტიუარტთა დინასტიას ინგლისის ტახტზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1489 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1541 კატეგორია:შოტლანდიის დედოფლები კატეგორია:ტიუდორები კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:ინგლისის პრინცესები კატეგორია:ხელახლა დაქორწინებული სამეფო კონსორტები კატეგორია:დედა დედოფლები
ლა-მერსედის რაიონი (ჩურკამპა)
ლა-მერსედის რაიონი (Distrito de La Merced) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ჩურკამპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 632 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 587 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 8.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 69 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩურკამპის პროვინციის რაიონები
ბაქსელი
ბაქსელი — არის აზერბაიჯანში GSM, UMTS და LTE სტანდარტის მობილური ოპერატორი. ის არის პირველი მობილური ოპერატორი, რომელმაც ოპერაციები დაიწყო ამ ქვეყანაში.
ისტორია
Bakcell დაარსდა 1994 წელს და გახდა პირველი კომპანია, რომელმაც უზრუნველყო მობილური მომსახურებები ქვეყანაში. თავდაპირველი სახელი იყო „Bakcell Motorola“. კომპანია მოიცავს მოსახლეობის 95%-ზე მეტს და ქვეყნის 82%-ს. მთლიანი ქსელი ოპტიმიზებულია EDGE ტექნოლოგიით, მაღალი სიჩქარის ინტერნეტით მომსახურების უზრუნველსაყოფად.
დღეს 2000-ზე მეტი სადგური უზრუნველყოფს კომუნიკაციის ხარისხს მთელს ქვეყანაში, მათ შორის მიუწვდომელ რეგიონებშიც კი. სწორედ ამ მუშაობის წყალობით, აქტიური აბონენტების რიცხვი 2.5 მილიონს აღემატება და ეს რიცხვი კვლავ იზრდება.
ბალანსის შევსება შესაძლებელია ფულადი ბარათების ხარჯზე, სპეციალურ საგადახდო პუნქტებში ან ბანკებში და მათ ბანკომატებში. კლასისა და ოქროს ტარიფებში კომპანიის აბონენტებს შეუძლიათ დარეკონ და მიიღონ ზარები და შეტყობინებები, ისარგებლონ ინტერნეტით, როუმინგული და კომპანიის მიერ შემოთავაზებული სხვა სერვისებით. Bakcell-ს როუმინგული სერვისები აქვს 211 ოპერატორის დახმარებით მსოფლიოს 120 ქვეყანაში.
ბაქსელი და მანჩესტერ იუნაიტედი
2012-2018 წლების პარტნიორობის ხელშეკრულების ფარგლებში, Bakcell იყო როგორც მანჩესტერ იუნაიტედის პირველი ოფიციალური სატელეკომუნიკაციო და სამაუწყებლო პარტნიორი დსთ-ს ქვეყნებში.
ის თავაზობდა ექსკლუზიური შინაარსის ფართო სპექტრს ამ გუნდის გულშემატკივრებსა და ქვეყანაში 3 მილიონზე მეტ Bakcell აბონენტს. Bakcell პირველი აზერბაიჯანული კომპანიაა, რომელიც პარტნიორობდა ცნობილ საფეხბურთო კლუბთან.
ბაქსელი აქტიურადაა ჩართული სპორტის ამ სახეობაში, სწორედ ამ კომპანიის სახელს ატარებს ნეფთჩი ბაქოს სტადიონი, რომელიც დაახლოებით 15000 ადამიანს იტევს. სტადიონი აშენდა 2013 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: აზერბაიჯანი
The Pretty Reckless
The Pretty Reckless — ამერიკული როკ-ჯგუფი ნიუ-იორკიდან. მისი ამჟამინდელი წევრები არიან ტეილორ მომსენი (ვოკალი, რიტმული გიტარა), ბენ ფილიპსი (გიტარა, ბეკ-ვოკალი), მარკ დეიმონი (ბას-გიტარა) და ჯეიმი პერკინსი (დასარტყმელი საკრავები).
ჯგუფის სადებიუტო ალბომი, Light Me Up გამოვიდა 2010 წლის 30 აგვისტოს დიდ ბრიტანეთში. პირველი სინგლი გამოვიდა 2010 წლის 13 მაისს. ალბომში შეტანილია სამი ზომიერად წარმატებული სინგლი, რომელთა შორის აღსანიშნავია „Make Me Wanna Die“, რომელიც ბრიტანეთის ჩარტში მოხვდა. მეორე EP, Hit Me Like a Man EP, ჯგუფმა 2012 წლის დასაწყისში გამოვუშვა, ისევე, როგორც წინა ალბომის ორი სიმღერის ახალი მუსიკალური ვიდეოები. მათი გამოსვლა დაემთხვა ჯგუფის მეორე ტურნეს. 2014 წელს ჯგუფმა გამოუშვა მეორე ალბომი Going to Hell, რომელსაც წინ უძღოდა სინგლები „Kill Me“, „Going To Hell“ და „Heaven Knows“. უკანასკნელი მოხვდა ბრიტანეთისა და აშშ-ის როკ-ჩარტებში.
2010 წელს ჯგუფი ალბომის Light Me Up მსოფლიო ტურნეში გაემგზავრა. იგი 2012 წლის მარტში დასრულდა. ოთხი დღის შემდეგ დაიწყო მეორე ტურნე, The Medicine Tour, სადაც ისინი ჯგუფ მერილინ მენსონის და ევანესენსის მხარდასაჭერად გამოდიოდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ალტერნატიული მეტალ-ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული მძიმე როკ-ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული პოსტ-გრანჟ ჯგუფები კატეგორია:Interscope Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:2007 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
ოლივია ჰოლტი
ოლივია ჰოლტი (დ. 1 დეკემბერი, 1988) — არის ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი. ოლივია ჰოლტმა ითამაშა Disney XD-ის სერიალში Kickin' It, Disney Channel Original Movie-სთვის კომედიურ ფილმში Girl vs. Monster, და ასევე შეასრუა როლი Disney Channel-ისთვის სერიალში I Didn't Do It. 2018 წლიდან 2019 წლამდე განასახიერებდა პერსონაჟს Tandy Bowen სერიალში Cloak & Dagger.
ოლივიას ასევე ახმოვანებდა ანიმაციურ ფილმებს Tinker Bell and Legend of the NeverBeast (2014) და Gnome Alone (2017), 2017 წელს ითამაშა მხატვრულ ფილმებში Class Rank (2017) და Same Kind of Different as Me (2017), 2018 წელს ფილმში Status Update (2018).
ადრეული წლები
ჰოლტი დაიბადა ტენესის შტატში, მარკისა და კიმ ჰოლტის ოჯახში. ოლივია ჰოლტს ჰყავს ორი ძმა .სამი წლის ასაკში მისი ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა მისისიპიში,ცხოვრების ადრეული წლები მისისიპიში გაატარა, მისისიპიში ცხოვრების დროს შვიდი წლის განმავლობაში დადიოდა ტანვარჯიშზე. 2011 წელს, ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად ლოს-ანჯელესში გადავიდა,ამ დროს ოლივია 14 წლის იყო. ს
კარიერა
ოლივია ჰოლტმა თავისი სამსახიობო კარიერა დაიწყო მისისიპის ადგილობრივ თეატრალურ სპექტაკლებში. როდესაც ოლივია 10 წლის იყო დაიწყო მონაწილეობის მიღება სატელევიზიო რეკლამებში,ოლივია რეკლამებში მონაწილეობდა კომპანიებისთვის Hasbro, Kidz Bop 14, Mattel, Bratz dolls, Littlest Pet Shop, და Girl Gourmet.
ბავშვობის ასაკში მიღებული ტანვარჯიშის გამოცდილება ოლივიას დაეხმარა Disney XD-ის გადაღებულ ფილმში საბრძოლო ხელოვნებაზე Kickin 'It, კარგად განესახიერებინა თავისი,ფილმის პრემიერა შედგა 2011 წლის 13 ივნისს. ფილმ Kickin 'It-ის შემდეგ ოლივიას თანამშრომლობა Disney XD-სთან გაგრძელდა. 2012 წლეს ითამაშა ფილმში Girl vs Monster, სადაც ასრულებდა Skylar Lewis როლს.
Kickin 'It-ის მესამე სეზონში ოლივიამ სერიალი დატოვა.2014 წელს ოლივია Disney-იმ გადაიღო სერიალში I Didn't Do It , რომლის პრემიერა შედგა  2014 წლის 17 იანვარს. სერიალის მთავარი გმირები არიან ხუთი მეგობარი, მათ შორის ჰოლტის პერსონაჟი, ლინდი უოტსონი.სერიალი დასრულდა 2015 წლის 16 ოქტომბერს, ორი სეზონის შემდეგ. 2017 წლის იანვარში, ჰოლტმა განასახიერა Tandy Bowen, Marvel Comics-ის  სატელევიზიო სერიალში Cloak & Dagger. სერიალის პრემიერა შედგა 2018 წლის ივნისში ორი სეზონის შემდეგ სერიალი დასრულდა 2019 წლის მაისში.
2013 წელს ჰოლტმა პარტნიორობა გაუწია მობილური თამაშების სისტემის მწარმოებელ PlayMG– ს
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
ყაზმალარი
ყაზმალარი  (Qazmalar) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 249 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
ბოსელთას წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევი
ბოსელთის წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბოსელთაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ეკლესია ადგილობრივი წარმოშობის დიდი ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით გააჩნია სწორკუთხა საკურთხეველი. ჩრდილოეთ კედელში მოთავსებულია ერთი სწორკუთხა ნიშა. არქიტრავული შესასვლელი დასავლეთის კედელშია გაჭრილი. ამავე კედელში მცირე ზომის სარკმელია. ეკლესია დაზიანებულია, კედლები შემორჩენილია 1,5-2 მეტრის სიმაღლეზე, გადახურვა ჩამოქცეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ხავერდა
ხავერდა, ყვითელი ყვავილი, იმერული ზაფრანა (Tagetes) — მრავალწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რთულყვავილოვანნი
ხამტაი სიფანდონი
ხამტაი სიფანდონი (ຄຳໄຕ ສີພັນດອນ, დ. 8 თებერვალი, 1924) — ლაოსელი გენერალი, ლაოსის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. კომუნისტური მოძრაობების პატეტ-ლაოსა და ლაოსის სახალხო-რევოლუციური პარტიის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. კეისონ ფომვიხანის მთავრობაში თავდაცვის მინისტრი. ლაოსის პრემიერ-მინისტრი 1991-1998 წლებში, ლაოსის სახალხო-რევოლუციური პარტიის თავმჯდომარე 1992-2006 წლებში და ლაოსის პრეზიდენტი 1998-2006 წლებში.
ბიოგრაფია
ხამტაი სიფანდონი დაიბადა ქვეყნის სამხრეთით მდებარე ტიამპასაკის პროვინციაში, გელხის ოჯახში, მდინარე მეკონგის სამდინარო არქიპელაგის ერთ-ერთ კუნძულზე. ახალგაზრდობაში მუშაობდა ფოსტალიონად. 1946 წლის დასაწყისში იგი შეუერთდა ლაო-ისარის ნაციონალისტურ მოძრაობას, რომელიც ეწინააღმდეგებოდა საფრანგეთის კოლონიური რეჟიმის აღდგენას ლაოსში.
ხამტაი აქტიურად მონაწილეობდა სავანაკჰეტესა და ბოლოვენის პლატოზე მიმდინარე ანტიკოლონიურ წინააღმდეგობის მოძრაობაში. გამოირჩეოდა ენერგიული და რისკისშემცველი მოქმედების სტილით. იყო აჯანყებულთა ლიდერის სიტჰონ კომადამას თანამებრძოლი და მასავით პოლიტიკური ორიენტაცია აღებული ჰქონდა ვიეტნამისა და ხო ში მინისაკენ. ამ გავლენის შედეგად იგი კომუნისტურ პოზიციებზე გადავიდა. 1950 წლიდან იყო პატეტ-ლაოს წევრი.
დამოუკიდებელ ლაოსში სიფანდონი გამოდიოდა მეფის რეჟიმის წინააღმდეგ. პატეტ-ლაოს სამხრეთის სამხედრო ოლქში, რომელიც იყო ლაოსის პროკომუნისტური ძალების მთავარი ბაზა, ეკავა პოლიტკომისრის თანამდებობა. იყო 1954 წლის ჟენევის ხელშეკრულებების შესრულების მონიტორინგის საერთაშორისო კომისიის წევრი.
1954 წელს გაწევრიანდა ინდოჩინეთის კომპარტიაში. 1955 წელს სახალხო-რევოლუციური პარტიის შექმნის შემდეგ გახდა მისი წევრი. იყო პარტიის დამაარსებლის კეისონ ფომვინხანის უახლოესი თანამებრძოლი. პოლიტიკურად ორიენტირებული იყო ვიეტნამის დემოკრატიულ რესპუბლიკაზე და სსრკ-ზე, იდეოლოგიურად კი იდგა მარქსიზმ-ლენინიზმის პოზიციაზე. 1957 წლიდან ლაოსის სახალხო-რევოლუციური პარტიის ცკ-ის წევრია. პარტიულ ხელმძღვანელობაში მუდმივად ეკავა მეორე-მესამე პოზიცია და კურირებდა პარტიის ძალოვან სტრუქტურებს, უსაფრთხოებასა და რადიოპროპაგანდას.
1960 წელს დაიწყო სამოქალქო ომი ლაოსში. ხამტაი სიფანდონმა დაიკავა პატეტ-ლაოს შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსის თანამდებობა. 1966 წელს მიიღო ლაოსის სახალხო-განმათავისუფლებელი არმიის მთავარსარდლის წოდება. ხელმძღვანელობდა სამეფო არმიის წინააღმდეგ მიმართულ სამხედრო ოპერაციებს. 1972 წელს სახალხო-რევოლუციური პარტიის მეორე ყრილობაზე ოფიციალურად შევიდა ცენტრალური კომიტეტის პოლიტბიუროს რიგებში.
1991 წელს კეისონ ფომვიხანმა შეცვალა სუფანუვონგი ლაოსის პრეზიდენტის თანამდებობაზე. მან შეინარჩუნა უმაღლესი პარტიული თანამდებობა. პრემიერ-მინისტრი კი გახდა ხამტაი სიფანდონი. ამავე დროს ლაოსის სახალხო-რევოლუციური პარტია განაგრძობდა რეფორმების კურსს. 1998 წელს სიფანდონი ქვეყნის პრეზიდენტი ხდება. მისი მმართველობის პერიოდში ლაოსი მთლიანად გადავიდა საბაზრო ეკონომიკაზე. ჩამოყალიბდა ფორმალურად დამოუკიდებელი სამოქალაქო გაერთიანებები. მაგრამ ამავდროულად პოლიტიკური მონოპოლია შეინარჩუნა ლაოსის სახალხო-რევოლუციურმა პარტიამ.
ლაოსის სახალხო-რევოლუციური პარტიის VIII ყრილობაზე სიფანდონი გადააყენეს. პარტიის ცკ-ის ახალი გენერალური მდივანი და ლაოსის სახლხო-დემოკრატიული რესპუბლიკის პრეზიდენტი გახდა ჩუმალი საიასონე. თუმცა სიფანდონის გავლენა კვლავ შენარჩუნდა. 2006-2010 წლებში პრემიერ-მინისტრი იყო სიფანდონის „პროტეჟე“ ბუასონ ბუფჰავანი. ტიამპასაკის პროვინციის გუბერნატორი და ვაჭრობისა და მრეწველობის მინისტრის მოადგილე იყო მისი შვილი სონკსაი სიფანდონი, რომელიც 2006 წლიდან ტჰონგლუნა სისულიტის მთავრობის ვიცე-პრემიერია. სიფანდონის კლანი განიხილება, როგორც დომინანტი სამხრეთ ლაოსში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:ლაოსის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ლაოსის პრეზიდენტები
A7 (კვიპროსი)
thumb|right|200px|ავტომაგისტრალი A7 A7 (Αυτοκινητόδρομος 7) — ავტომაგისტრალი კვიპროსში. ერთმანეთთან აკავშირებს ქალაქ პაფოსსა და ქალაქ პოლისს. მარშრუტის საერთო სიგრძე 66 კილომეტრია.
საადმირალოს კუნძულები
საადმირალოს კუნძულები (Admiralty Islands) — კუნძულთა ჯგუფი ბისმარკის არქიპელაგში, შეიცავს 18 კუნძულს. მდებარეობს წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში, აილენდსის რეგიონის მანუსის პროვინციაში, პაპუა-ახალი გვინეის შემადგენლობაში. საერთო ფართობი შეადგენს 2170 კმ²-ს. ყველაზე დიდი კუნძულებია — მანუსი, ლოს-ნეგროსი, ტონგი, პაკი, რამბუტიო, ლოუ. კუნძულების უმრავლესობა — დაბალი ატოლებია.
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, კუნძულის მოსახლეობა 60 485 კაცს შეადგენდა. უდიდესი ქალაქია მანუსის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი ლორენგაუ.
გეოგრაფია
ხმელეთის საერთო ფართობი შეადგენს 2170 კმ²-ს. ჯგუფში სულ 18 კუნძულია. ზოგიერთ მათგანს აქვს ვულკანური წარმოშობა, დანარჩენებს — მარჯნული. კუნძულების ჯგუფის ყველაზე მაღალი წერტილია — მთა დრემსელი (Mount Dremsel) — 720 მეტრი.
კუნძულებზე ტემპერატურა წლის განმავლობაში მერყეობს უმნიშვნელოდ. დღის მაქსიმალური ტემპერატურა შეადგენს დაახლოებით 30—32 °C-ს, ღამის— 20-24 °C-ს. ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობაა — დაახლოებით 3382 მმ. ყველაზე წვიმიანი თვეებია — ივნისი-აგვისტო.
ისტორია
ახალ გვინეასთან ერთად, ბისმარკის არქიპელაგში, სოლომონის კუნძულებსა და საადმირალოს კუნძულებში, დაახლოებით 40 000 წლის წინ გაჩნდა პირველი დასახლებები სამხრეთ-აღმოსავლეთი აზიიდან ხალხთა მიგრაციის დროს. პირველ მაცხოვრებლებს სავარაუდოდ მოჰყავდათ ტარო, ახალი გვინეის კუნძულიდან შეიყვანეს ისეთი ძუძუმწოვარი, როგორიცაა ჩანთოსანი მაჩვი. ადგილობრივი მაცხოვრებლები აგროვებდნენ და ცვლიდნენ ობსიდიანს.
დაახლოებით 3500 წლის წინ წარმოიშვა ლაპიტას კულტურა, რომელიც არეალსაც წარმოადგენდა სივრცე საადმირალოს კუნძულებიდან სამოამდე. ამ დროს გაჩნდა თიხით ძერწვის ხელოვნება, სახლები ბოძებზე, ღორები, ძაღლები და ქათმები. ვითარდებოდა სოფლის მეურნეობა და მეზღვაურობა, რამაც ხალხს შეაძლებინა გადაელახათ მნიშვნელოვანი მანძილი კუნძულებს შორის.
პირველი ევროპელი, რომელიც ეწვია კუნძულებს 1616 წელს, იყო ნიდერლანდელი მოგზაური ვილემ სხაუტენი. თანამედროვე სახელი კუნძულებს დაარქვა ინგლისელმა ფილიპ კარტერეტმა, რომელმაც ხელმეორედ აღმოაჩინა კუნძულები 1767 წელს.
1884 წლიდან 1914 წლამდე საადმირალოს კუნძულები იმყოფებოდნენ გერმანიის იმპერიის მმართველობის ქვეშ და შედიოდნენ გერმანიის ახალი გვინეის შემადგენლობაში. 1914 წლის ნოემბერში კუნძულები დაიკავა ავსტრალიის ჯარმა. პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ კუნძულები გადავიდა ავსტრალიის მმართველობის ქვეშ ერთა ლიგის მანდატით.
1942 წლის 7 აპრილს კუნძულებზე გადავიდა იაპონიის ჯარი, რომლებიც იქიდან გამოდევნეს მხოლოდ 1944 წელს.
დღეისათვის საადმირალოს კუნძულები შედის პაპუა-ახალი გვინეის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის კუნძულები
ჯეკ ბატლენდი
ჯეკ ბატლენდი (Jack Butland; დ. 10 მარტი, 1993, ბრისტოლი) — ინგლისელი ფეხბურთელი, პრემიერ ლიგის კლუბ „სტოკ სიტის“ და ინგლისის ეროვნული ნაკრების მეკარე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ბირმინგემ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიდზ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:დერბი ქაუნთის ფეხბურთელები კატეგორია:სტოკ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ინგლისის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2012 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ქიმირლი
ქიმირლი  (Qımırlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	27 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
ვალდემარპილსი
ვალდემარპილსი (Valdemārpils) — ქალაქი ლატვიაში. ტალსის მხარეში. მდებარეობს კურზემეს რეგიონის ჩრდილოეთ ნაწილში. მოსახლეობა 1 402  ადამიანი (2016).
ისტორია
ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება 1582 წელს სასმაკენის სახელწოდებით. ამ პერიოდისათვის იგი სოფელი იყო 10-ოდე სახლით და 100-მდე მოსახლით. 1834 წელს მოსახლეობის რაოდენობა 600-მდე გაიზარდა, სასმაკამ მიიღო დაბის სტატუსი და შევიდა კურლანდიის გუბერნიის შემადგენლობაში. 1917 წლიდან კი ქალაქია. 1926 წელს, საზოგადო მოღვაწისა და პუბლიცისტის, ახალგაზრდა ლატვიელების მოძრაობის ლიდერის კრიშიანის ვალდემარის პატივსაცემად ეწოდა ვალდემარპილსი.
ციხისოფლის ციხე
ციხისოფლის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ციხისოფელში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ვალდემარპილსი
ისტორია
2009 წლის 1 ივლისამდე შედიოდა ტალსის რაიონის შემადგენლობაში.
ციხისოფლის ციხე
მდინარე ალეურას ხეობაში, ბორცვზე მდებარე ციხიდან შემორჩენილია ჩრდილოეთი, აღმოსავლეთი და დასავლეთი კედლების მცირე ნაწილი. გეგმარების ღერძი ვითარდება დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ. უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში დგას ზურგიანი კოშკის ნანგრევი, რომელიც შემორჩენილია სამი სართულის დონეზე. ჩრდილოეთი, აღმოსავლეთი და სამხრეთი კედლები მთლიანად ჩამონგრეულია. კოშკს სათოფურები არ გააჩნია. ციხის აღმოსავლეთ კედელში ჩართულია დიდი ზომის მრგვალი კოშკი, რომელიც შემორჩენილია ორი სართულის დონეზე. აღმოსავლეთი კედელი ჩამოქცეულია.
ვალდემარპილსი
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის ქალაქები
ციხისოფლის ციხე
კოშკის პირველი სართულის სამხრეთ კედელში მოწყობილია სწორკუთხა ნიშა, ასეთივე წყვილი ნიშაა მეორე სართულის დასავლეთ კედელშიც. ციხე და კოშკები ადგილობრივი წარმოშობის დიდი ზომის, ნაცრისფერი ქვითაა ნაგები. ტერიტორია სავსეა ჩამონაშალი ქვით. გალავანს შიგნით იკითხება რამდენიმე ნაგებობის კვალი. ერთ-ერთი ნაგებობის ინტერიერში კედლები დაყოფილია ნიშების რიგით. შესაძლოა ეს სასახლის ფრაგმენტებია.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ცოტაგურის წმინდა გიორგის ეკლესია
ცოტაგურის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, ხუროთმოძღვრული ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცოტაგურში. აგებულია XIX საუკუნეში.
წმინდა გიორგის ნიში წარმოადგენს 1,5 მ. სიმაღლის ფლეთილი ქვის მშრალ წყობას. ადგილობრივმა მოსახლეობამ იგი ნაეკლესიარის ადგილას ააგო.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰალდუნ თანერი
ჰალდუნ თანერი (Haldun Taner; დ. 16 მარტი, 1915 — გ. 7 მაისი, 1986) — თურქი მწერალი. ჰალდუნ თანერი თავდგირიძეების არისტოკრატულ ოჯახში დაიბადა და გაიზარდა. მიიღო განათლება გალათასარაის უმაღლეს სკოლაში. ითვლება იუმორისტ მწერალად. გარდა მწერლობისა, ის მოღვაწეობდა როგორც ჟურნალისტი, სცენარისტი და ლიტერატურის მკვლევარი.
სქოლიო
კატეგორია:თურქი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 1986
ლაკროხის რაიონი
ლაკროხის რაიონი (Distrito de Locroja) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ჩურკამპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 379 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 930 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 64 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 76.76 კმ²-ია.
აქბალი
აქბალი (Akballı) — სოფელი პოსოფის რაიონში, არტაანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 93 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ პოსოფიდან 21 კილომეტრში. 2019 წლის მონაცემებით სოფელში 53 ადამიანი ცხოვრობს.
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა ობოლი.
სქოლიო
კატეგორია:პოსოფის რაიონის სოფლები
A9 (კვიპროსი)
thumb|right|200px|ავტომაგისტრალი A9 A9 (Αυτοκινητόδρομος 9) — მშენებარე ავტომაგისტრალი კვიპროსში. გეგმის მიხედვით ერთმანეთთან უნდა დააკავშიროს დედაქალაქ ნიქოზია და ქალაქ ტროოდოსის მთები. მარშრუტის საერთო სიგრძე 20 კილომეტრია, მაგრამ იგეგმება მისი 65 კმ-მდე გაგრძელება.
ვალაამის მონასტრის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია
ვალაამის მონასტრის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (Казанская церковь при подворье Валаамского монастыря) — მოქმედი ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის მართლმადიდებლური ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობს შემდეგ მისამართზე: ნევის პროსპექტი, 1/29.
ეკლესია არის ვალაამის მონასტრის მეტოქი.
ისტორია
ვალაამის მონასტრის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია აგებულია ნიკოლოზ II-ის იმპერატორობის დროს. მისი მშენებლობა მიმდინარეობდა 1904 წლიდან 1910 წლის ჩათვლით. პროექტის ავტორი იყო ვასილი ანტონის ძე კოსიაკოვი.
აღნიშნული კომპლექსის მშენებლობა, რომელიც მდებარეობს შემოვლითი არხის ახლოს, განკუთვნილი იყო პეტერბურგის ეპარქიის ძველი ლადოგის მიძინების დედათა მონასტრისათვის.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ 1919 წელს ვალაამის მონასტრის მეტოქი გააუქმეს, ხოლო ყაზანის ხატის სახელობის ეკლესია გახდა სამრევლო.
1922-1923 წლებში ეკლესია ეკუთვნოდა პეტროგრადის ავტოკეფალიას, ხოლო 1923 წლიდან 1935 წლამდე - საპატრიარქო ეკლესია იყო.
საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა 1935 წლის 7 ოქტომბერს. ტაძრის შენობაში განათავსეს სამკერვალო ფაბრიკა, ხოლო შემდეგ ავეჯის კომბინატი.
1989 წელს შენობაში, რომელიც უკვე დაუბრუნეს რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას, ჩამოყალიბდა ვალაამის ფერისცვალების მამათა მონასტრის მეტოქი. 1994 წლის 2 აპრილს, სარესტავრაციო სამუშაოების დასრულების შემდეგ, ეკლესია კვლავ აკურთხეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ზადარის ოლქი
ზადარის ჟუპანია (ხორვ. Zadarska županija) — ჟუპანია ხორვატიაში, ადრიატიკის ზღვის სანაპიროზე. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ზადარი.
გეოგრაფია
ოლქის უდიდესი ქალაქებია: ზადარი, ბენკოვაცი, ბიბინჟე, ბიოგრად-ნა-მორუ, ნინი, ობროვაცი და პაგი.
ზადარის ჟუპანია მოიცავს მრავალ კუნძულს, მათგან შედარებით მოზრდილებია: დუგი ოტოკი, უგლიანი და პაშმანი, ოლქის შემადგენლობაშია კუნძულ პაგის უმეტესი ნაწილი.
ოლქის ფართობია 7 854 კმ2, საიდანაც 3 646 კმ2 ხმელეთია, რაც ქვეყნის მთლიანი ფართობის 6,4 %-ს შეადგენს; საზღვაო ტერიტორია 3 632 კმ2-ია (ქვეყნის მთლიანი ტერიტორიული წყლების დაახლოებით 12 %), სანაპირო ზოლის სიგრძე კი (კუნძულების ჩათვლით) 1 300 კმ-ს შეადგენს.
მულტილინგვიზმი
მულტილინგვიზმი — ორი ან მეტი ენის ერთდროული გამოყენება, ინდივიდის კომპეტენზია ორ ან მეტ ენაში.
ტერმინით „მულტილინგვიზმი“ შესაძლებელია აღვნიშნოთ ინდივიდის მიერ ენის გამოყენება ან მისი კომპეტენცია ერთზე მეტი ენის სფეროში, როგორც ნოდარ ლადარია აღნიშნავს. არარეალისტურია მიდგომა, რომ მულტილინგვისტი ადამიანი ენებს, რომლებსაც იყენებს, თანაბრად ფლობს.
მულტილინგვიზმს განიხილავენ პოლიგლოტურ მოვლენადაც, ერთი ადამიანისან საზოგადოების მიერ რამდენიმე ენის გამოყენებას. მულტილინგვიზმის იყენებენ უფრო ხშირად, ვიდრე მონოლინგვიზმს. მულტილინგვიზმი სოციალური ფენომენია, იგი განპირობებულია გლობალიზმისა და კულტურული საჭიროებებით.
განსხვავება ბილინგვიზმსა და მულტილინგვიზმს შორის
მულტილინგვიზმი ძალიან ახლოსაა ბილინგვიზმთან, რადგან ორზე მეტი ენის ცოდნა შეიძლება იშვიათი არაა, მაგრამ სოციოლინგვისტური მნიშვნელობა ნაკლებად აქვს. მცირე ადამიანთა ჯგუფი არსებობს, რომლებიც ორზე მეტ ენას იყენებენ ყოველდღიურ ცხოვრებაში. განასხვავებენ მულტილინგვისტურსა და ბილინგვისტურ სახელმწიფოებს. მულტილინგვისტური სახელმწიფოებია: შვეიცარია (დოკუმენტები არსებობს ფრანგულ, გერმანულ და იტალიურ ენაზე). ბილიგვისტურია: კანადა, სადაც გამოიყენება ინგლისური და ფრანგული ენები. კანადა ოფიციალურად ბილინგვი ქვეყანაა, თუმცა იმიგრნტთა რაოდენობიდან გამომდინარე ასობით ენაზე ლაპარაკობენ, ამიტომაც ფაქტობრივად მულტილინგვური ერია.
მულტილინგვიზმის შედეგები
მაიკლ პარადოვსკის მიხედვით, მონოლინგვისტებთან შედარებით, მულლტილინგვალი ბავშვებიც და მოზრდილებიც უპირატესობით გამოირჩევიან, მათ შეუძლიათ: ენის სიღრმისეული გააზრება, მშობლიური ენის სწრაფად შესწავლა, ეფექტურად კომუნიკაციის უნარი, ლექსიკური მარაგის გაზრა, მახსოვრობისა და გაგების გაუმჯობესება, ვერბალური და ორიენტაციის უნარის გაუმჯობესება, მსოფლმხედველობის დახვეწა, კრიტიკული აზროვნების უნარის ჩამოყალიბება, უცხო ენების უკეთესად შესწავლა, სხვადასხვა პროფესიაში დასაქმება.
მულტილინგვიზმის საჭიროება თანამედროვე ცხოვრებაში
როდესაც ადამიანი საუბრობს თუნდაც მხოლოდ ერთ უცხო ენაზე:
მულტილინგვიზმის უარყოფითი მხარეები
შეიძლება ითქვას, რომ მულტილინგვიზმს უამრავი დადებითი მხარე აქვს, უარყოფითი კი ძალიან მცირე. ვფიქრობ, უარყოფითი ფაქტორია ის, რომ მულტილინგვისტს ენები შეიძლება ერთმანეთში აერიოს, ორ ან რამდენიმე ენაზე აზროვნებდეს და მეტყველებით გადმოცემა გვიან ხდებოდეს ფიქრების.
ლიტერატურა
კატეგორია:ენათმეცნიერება კატეგორია:სოციოლინგვისტიკა
პრობუსი
მარკუს ავრელიუს პრობუსი (Marcus Aurelius Probus) (დ. 19 აგვისტო,  232  — გ. 282) — რომის იმპერატორი 276–282 წლებში. რომაულ ისტორიოგრაფიაში ცნობილია უფრო მეტად, როგორც პრობუსი.
პრობუსი წარმოშობით პანონიიდან იყო. იგი იბრძოდა იმპერატორების ვალერიანეს, გალიენუსის, კლავდიუს II-ისა და ავრელიანეს დროს. იმის გამო, რომ იგი აღმოსავლეთში მსახურობდა მხედართმთავრად, იმპერატორ ტაციტუსის სიკვდილის შემდეგ ჯარისკაცებმა იმპერატორად გამოაცხადეს. ტაციტუსის ნათესავი მარკუს ანიუს ფლორიანუსი, რომელმაც დასავლეთში ძალაუფლება ჩაიგდო ხელში, მალევე მოკლეს მისმა ხელქვეითებმა.
მას შემდეგ, რაც სენატმა აღიარა მისი კანონიერი ძალაუფლება, პრობუსმა დაიწყო იმპერიის საზღვრების დაცვა. 277 წელს დაარბია ფრანკები, ბურგუნდები, ალემანები და ვანდალები, რომლებიც შეჭრილიყვნენ გალიაში. დაცარიელებული სასაზღვრო პროვინციების დასასახლებლად პრობუსმა 279 წელს ბარბაროსების უმრავლესობა დაასახლა მეზიაში და თრაკიაში. განსაკუთრებით ზრუნავდა მიწათმოქედებაზე და გააუქმა აკრძალვა ღვინის წარმოებაზე იტალიის საზღვრებს გარეთ.
მისმა მკაცრმა დამოკიდებულებამ ჯარისკაცების მიმართ, ჯარისკაცებს შორის უკმაყოფილება გამოიწვია და 282 წელს აჯანყების დროს იმპერატორი მოკლეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 232 კატეგორია:გარდაცვლილი 282 კატეგორია:რომის გაღმერთებული იმპერატორები კატეგორია:პრეტორიანელების მიერ მოკლული რომის იმპერატორები
CAESAR (თვითმავალი ჰაუბიცა)
CAESAR (Camion Équipé d'un Système d'Artillerie - საარტილერიო სისტემით აღჭურვილი სატვირთო მანქანა, „სეზარი“) — ფრანგული წარმოების 155 მმ თვითმავალი ქვემეხი-ჰაუბიცა, დამონტაჟებული 6x6 სატვირთო შასიზე. ფრანგული არმიისთვის შექმნილი ეგზემპლარები იყენებს Renault Sherpa 10 შასის, ხოლო საექსპორტო ვარიანტი 6x6 Unimog U2450L შასის. CAESAR-ის კონცეფცია შექმნა კომპანიამ GIAT Industries (ამჟამად ცნობილია, როგორც Nexter). მას იყენებს დანიის, საფრანგეთის, ინდონეზიის, ლიბანის, საუდის არაბეთის, ტაილანდის და უკრაინის შეიარაღებული ძალები.
შექმნა
CAESAR-ის პროექტი შეიქმნა 1990-იან წლებში ფრანგული სახელმწიფო კომპანია GIAT Industries-ის მიერ Lohr Industrie-სთან. პროექტის შექმნის მიზანი კომპანიების მხრიდან ტექნოლოგიების დემონსტრირება იყო. საჯაროდ იგი პირველად 1994 წელს გამოჩნდა. ოთხი წლის შემდეგ საფრანგეთის არმიაში ტესტირება გაიარა მისმა წინასაწარმოო მოდელმა.
დიზაინი
CAESAR-ი არის ბორბლიანი, 155 მმ/L52 კალიბრის თვითმავალი ჰაუბიცა. მისი საბრძოლო მარაგი შეადგენს 18 გასროლას და ემსახურება 5-კაციანი გათვლა, თუმცა, საჭიროების შემთხვევაში მისი ოპერირება 3 სამხედრო მოსამსახურესაც შეუძლია. მისი ტრანსპორტირება შესაძლებელია C-130 ან Airbus A400M სამხედრო-სატრანსპორტო თვითმფრინავებით. სროლის მაქსიმალური მანძილი გაზრდილი მანძილის სპეციალური ჭურვების გამოყენებით 42 კილომეტრია, ხოლო რეაქტიული ძრავით აღჭურვილი ჭურვებით – 50 კილომეტრზე მეტი. ქვემეხში ინტეგრირებულია სრულად კომპიუტერიზებული სისტემა, რაც ცეცხლის ავტომატური მართვის საშუალებას იძლევა. 2006 წელს Eurosatory 2006 გამოფენაზე CAESAR-ი წარმოდგენილი იყო ავტომატური გაორიენტირების სისტემით, რომელიც ეფუძნებოდა SIGMA 30 ინერციული ნავიგაციის სისტემას.
Nexter-ი ეკიპაჟის დაცულობასთან დაკავშირებული მოთხოვნების საპასუხოდ CAESAR-ისთვის ახალ, შეჯავშნულ კაბინას ქმნის. დამატებითი ჯავშანი მანქანას დაიცავს ხელნაკეთი ასაფეთქებელი მოწყობილობებისგან, მანქანების საწინააღმდეგო ნაღმებისგან და 155 მმ ჭურვების აფეთქებით გამოწვეული დაზიანებისგან 5 მეტრიდანაც კი. ჯავშნის დამონტაჟება შესაძლებელია უკვე არსებულ CAESAR-ებზეც. იგი მის წონას 400 კილოგრამით, ხოლო ფასს 4-5%-ით გაზრდის.
2022 წლის თებერვალში საფრანგეთის შეიარაღების მთავარმა დირექტორატმა (Direction générale de l'armement, DGA) კომპანია Nexter-თან გააფორმა კონტრაქტი CAESAR 6x6 Mark II ახალი თაობის საარტილერიო სისტემის შექმნაზე. Mark II აღჭურვილი იქნება ახალი შასით, ახალი, უფრო მძლავრი, 460 ცხენის ძალის მქონე ძრავით და ავტომატური გადაცემათა კოლოფით, ცეცხლის მართვის ახალი სისტემით და STANAG 4569 Level 2 დონის ნაღმსაწინააღმდეგო და ბალისტიკური ჯავშნით. კონტრაქტი ითვალისწინებს ოთხწლიან სამუშაო ფაზას, რის შემდეგაც Mark II წარმოებაში ჩაეშვება. 2024 წელს DGA მიიღებს გადაწყვეტილებას, შეუკვეთოს 109 ერთეული სრულიად ახალი Mark II, თუ შეუკვეთოს მხოლოდ 33 ერთეული და მოახდინოს შეიარაღებაში უკვე არსებული 76 CAESAR-ის აღჭურვა ახალი სისტემებით.
მახასიათებლები
თითოეულ სისტემას გააჩნია საკუთარი, ინტეგრირებული ბალისტიკური კომპიუტერი და ნავიგაციის სისტემა. დამიზნება ავტომატურია და ადამიანის ჩარევას არ საჭიროებს. მიზნის მდებარეობა სისტემაში შეჰყავს გათვლას, ან ხდება მისი პირდაპირი მიწოდება რადიოგადაცემის საშუალებით მართვის ცენტრიდან. ყველა ამ მონაცემის (მიზნის მდებარეობა, მეტეოროლოგიური მონაცემები და სხვა) მიღება და დამუშავება ხდება სისტემის საცეცხლე პოზიციაზე მისვლიდან უმოკლეს დროში.
CAESAR 8x8
2015 წლის 16 სექტემბერს DSEI-ის გამოფენაზე Nexter-მა წარმოადგინა CAESAR 8x8, რომლის გაუმჯობესებული მობილობა Tatra T-815 8x8 შასითაა უზრუნველყოფილი. CAESAR 8x8 სტანდარტული მოდელი აღჭურვილია 4-კაციანი შეუჯავშნავი კაბინით, თუმცა, შესაძლებელია სრულად შეჯავშნული კაბინით აღჭურვილი ვარიანტის შეკვეთაც. მთლიანი დანადგარის წონა ჯავშნის დონეზეა დამოკიდებული, თუმცა, საშუალოდ 30 ტონას აღწევს. აღჭურვილია 410 ცხენის ძალის მქონე დიზელის ძრავით. საბრძოლო მარაგი გაზრდილია და შეადგენს 36 გასროლას.
ოპერატიული ისტორია
2009 წლის ივნისში საფრანგეთის გაერთიანებული შტაბის უფროსების ხელმძღვანელმა დაადასტურა, რომ რვა CAESAR-ი ავღანეთში, ფრანგული ოპერაციების მხარდასაჭერად გაიგზავნებოდა. მათი გადასროლა იმავე წლის ზაფხულში მოხდა. სამი ერთეული 2009 წლის 1 აგვისტოს საზღვაო ქვეითების მე-3 საარტილერიო პოლკს გადაეცა (3è RAMa), რასაც მოჰყვა კიდევ ხუთი ერთეულის განლაგება თორას, თაგაბის და ნიჯრაბის მოწინავე ოპერატიულ ბაზებზე. აღნიშნული ქვემეხები აღჭურვილი იყო შეჯავშნული კაბინით, რომელსაც სასროლი ჭრილიც გააჩნდა მსუბუქი იარაღისთვის.
საფრანგეთის არმიის აფრიკის 68-ე საარტილერიო პოლკმა ოთხი CAESAR-ი გამოიყენა ოპერაცია „სერვალის“ დროს მალიში (2012-2014). ისინი რამდენიმე შეტაკებაში გამოიყენეს, მათ შორის იყო იფოგასის ბრძოლა 2013 წლის დასაწყისში.
2011 წლის აპრილში ტაილანდის სამეფო არმიამ CAESAR-ი კამბოჯის БМ-21-ების წინააღმდეგ გამოიყენა. ტაილანდის არმიის განცხადებით მათ სულ მცირე 2 БМ-21 გაანადგურეს.
რამდენიმე CAESAR-ი უჭერდა მხარს სირიის დემოკრატიულ ძალებს ბაღუზ ფაუქანის ბრძოლაში, 2018 წლილს 8 ნოემბრიდან 2019 წლის აპრილამდე. ოპერაცია, რომელიც ისლამური სახელმწიფოს მიერ დაკავებული უკანასკნელი ქალაქის გათავისუფლებას ისახავდა მიზნად, წარმატებით დასრულდა. სისტემები აშშ-ის არმიის მიერ სპეციალურად ამ ოპერაციისთვის აშენებულ საჰამის ბაზაზე იყო განლაგებული. საარტილერიო მხარდაჭერა განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო ღრუბლიან დღეებში, როცა ცუდი ხილვადობის გამო აშშ-ის ძალები საჰაერო იერიშებს ვერ ახორციელებდნენ.
შესაძლოა, CAESAR-ის ტიპის ჰაუბიცები გამოყენებული ყოფილიყო საუდის არაბეთის მიერ იემენის სამოქალაქო ომის დროს სამოქალაქო მიზნების წინააღმდეგ.
CAESAR-ები გამოიყენება უკრაინის მიერ რუსეთის წინააღმდეგ მიმდინარე ომში.
სქოლიო
კატეგორია:თვითმავალი ჰაუბიცები
ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტი
ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტი — თბილისის სახელმწიფო უნივერისტეტის ბაზაზე არსებული სამეცნიერო ინსტიტუტი.
ისტორია
სხვადასხვა დროს ფიზიკის ინსტიტუტს ხელმძღვანელობდნენ აკადემიკოსები: ელეფთერ ანდრონიკაშვილი და გიორგი ხარაძე.
სამეცნიერო კვლევა-ძიება
ფიზიკის ინსტიტუტმა თანამედროვე სამეცნიერო პოტენციალი შეიძინა პროფესორ ელეფთერ ანდრონიკაშვილის ძალისხმევით. ელეფთერ ანდრონიკაშვილი ინსტიტუტს ხელმძღვანელობდა თითქმის 40 წლის განმავლობაში და საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა ფუძემდებლური ექსპერიმენტების წყალობით - თხიერი ჰელიუმის ზედენადი თვისებების შესწავლისას.
1992 წლიდან ფიზიკის ინსტიტუტს მიღებული აქვს 90-ზე მეტი საერთაშორისო, 100-ზე მეტი ადგილობრივი და 50-ზე მეტი ინდივიდუალური გრანტი.
ფიზიკის ინსტიტუტში 1959-1990 წლებში ფუნქციონირებდა ბირთვული რეაქტორი, ხოლო 1959-1986 წლებში კი კოსმოსური სხივების შემსწავლელი მაღალმთიანი ლაბორატორია ცხრაწყაროს უღელტეხილზე.
პირველი საერთაშორისო კონფერენცია ინსტიტუტში 1955 წელს ჩატარდა, მას შემდეგ ფიზიკის ინსტიტუტი სხვადასხვა საერთაშორისო ღონისძიებებში იღებს მონაწილეობას. ფიზიკის ინსტიტუტი ყოველწლიურად საშუალოდ 125-მდე ნაშრომს აქვეყნებს. ინსტიტუტი წარმატებით თანამშრომლობს წამყვან უნივერსიტეტებსა და სამეცნიერო ცენტრებთან (ბრაზილია, ჩეხეთი, ლატვია, იაპონია, უკრაინა).
ადგილობრივი და საერთაშორისო გრანტების საფუძველზე, ინსტიტუტის მეცნიერები მუშაობენ გამოყენებითი კვლევების მიმართულებითაც. მაგალითად, ისეთ აქტუალურ თემებზე, როგორიცაა: ავტოტრანსპორტის მავნე, ტოქსიკური გამონაბოლქვის შემცირება ნანოტექნოლოგიის კომბინირებული მეთოდების გამოყენებით, რადიაციულად მდგრადი კონსტრუქციული კერამიკის დამუშავება ექსტრემალურ პირობებში მომუშავე ფრიქციული კვანძებისათვის (საცდელი ნიმუშის შექმნა და გამოცდა) და სხვა.
1951-1988
1951-1988 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორი იყო აკადემიკოსი, ელეფთერ ანდრონიკაშვილი.
სწორედ ამ პერიოდში ანდრონიკაშვილმა თავის მოწაფეებთან ერთად პირველმა შეისწავლა კოსმოსური სხივების ნაწილაკებით გამოწვეული ურთიერთქმედების პროდუქტების განივი იმპულსები, რამაც შესაძლებლობა მისცა მათ დაესვათ საკითხი ელემენტარული ნაწილაკების შინაგანი სტრუქტურის არსებობის შესაძლებლობის შესახებ. ეს ფუნდამენტური შედეგები შევიდა რამდენიმე ენციკლოპედიური და მონოგრაფიული ხასიათის გამოცემაშიც.
ელეფთერ ანდრონიკაშვილის ხელმძღვანელობით, ფიზიკის ინსტიტუტის რეაქტორთან შეიქმნა მსოფლიოში პირველი ინდიუმ-გალიუმის რადიაციული კონტური - გამა სხივების მძლავრი წყარო. პროფესორის ხელმძღვანელობით შემუშავდა რეაქტორის ცივი მარყუჟები, რომლებშიც ხდება დაბალი ტემპერატურის მქონე ნიმუშების დასხივება. ამ ყველაფერმა ხელი შეუწყო ახალი მიმართულების - დაბალტემპერატურული რადიაციული მასალათმცოდნეობის ჩამოყალიბებას, რომელშიც ფიზიკის ინსტიტუტს წამყვანი როლი ეკუთვნოდა საბჭოთა კავშირში. ამ მიღწევის შემდგომ ელეფთერ ანდრონიკაშვილი დაინიშნა საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიის მყარი სხეულების რადიაციული ფიზიკის სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარის პოსტზე.
ელეფთერ ანდრონიკაშვილის ინიციატივითა და ხელმძღვანელობით ფიზიკის ინსტიტუტში შეიქმნა უზუსტესი კალორიმეტრები, რამაც შესაძლებელი გახადა ბიომაკრომოლეკულების ფიზიკისადმი თერმოდინამიკური მიდგომის განხორციელება.
1969 წელს ფიზიკის ინსტიტუტს მიენიჭა შრომის წითელი დროშის ორდენი კოსმოსური სხივების ფიზიკის სფეროში მიღწეული წარმატებებისათვის და მაღალკვალიფიციური სამეცნიერო პერსონალის მომზადებისათვის. ფიზიკის ინსტიტუტს სამეცნიერო ვიზიტით ეწვივნენ ისეთი გამოჩენილი მეცნიერები, როგორებიც იყვნენ: მსტისლავ კელდიში და ნილს ბორი.
1988-2006
1988–2006 წლებში ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორი იყო აკადემიკოსი გიორგი ხარაძე.
ბირთვული რეაქტორი
ფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორის, აკადემიკოს ელეფთერ ანდრონიკაშვილის ინიციატივით, თბილისის მახლობლად, კერძოდ სოფელ მუხათგვერდთან 1957 წელს დაიწყო ფიზიკის ინსტიტუტის კვლევითი ბირთვული რეაქტორის მშენებლობა, ხოლო 1959 წლის 21 ნოემბერს მოხდა მისი ოფიციალური გახსნა. მას შემდეგ რამდენჯერმე განხორციელდა აღნიშნული რეაქტორის რეკონსტრუქცია, რომლის დროსაც გაძლიერდა მისი სიმძლავრე.
1990 წელს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის დადგენილებით ბირთვულმა რეაქტორმა შეწვიტა ფუნქციონირება ქართული საზოგადოების გარკვეული ნაწილის უარყოფითი დამოკიდებულების გამო და რეაქტორის აქტიურ ზონიდან ბირთვული საწვავი იქნა ამოღებული, ხოლო 1998 წელს საქართველოდან მთლიანად გატანილ იქნა რეაქტორზე დარჩენილი, როგორც გამოყენებული, აგრეთვე გამოუყენებელი ბირთვული საწვავი.
ინსტიტუტის სტრუქტურა
ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტში 189 თანამშრომელი მუშაობს, აქედან 104 მეცნიერ-თანამშრომელია. ინსტიტუტში მოქმედებს ხუთი სამეცნიერო განყოფილება, აგრეთვე ბიბლიოთეკა და მექანიკური სახელოსნო.
შენობა
ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტის შენობა თავდაპირველად თბილისში, ლადო გუდიაშვილის მოედანზე მდებარეობდა, შემდგომში თამარაშვილის ქუჩაზე ინსტიტუტისთვის აშენდა სპეციალური შენობა.
სამეცნიერო თანამშრომლობა
1985 წლიდან დღემდე მიმდინარეობს აქტიური ურთიერთთანამშრომლობა თსუ-ს ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტსა და ჩეხეთის მეცნიერებათა აკადემიის პლაზმის ფიზიკის ინსტიტუტს შორის (ტოკამაკის პლაზმის ფიზიკაში), განახლება ხდება ყოველ 5 წელიწადში.
სამეცნიერო მიმართულება/კვლევა
ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტის მიზანს წარმოადგენს სამეცნიერო კვლევები თეორიული, ექსპერიმენტული და გამოყენებითი ფიზიკის ძირითადი მიმართულებებით:
თანამედროვე ვითარება
ამჟამად ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტი ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის შემადგენლობაშია, როგორც დამოუკიდებელი სამეცნიერო–კვლევითი ინსტიტუტი. 2006 წლიდან დღემდე, ელეფთერ ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტის დირექტორია, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი, გელა გელაშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი კატეგორია:თბილისის განათლების ცენტრები კატეგორია:განათლება საქართველოში კატეგორია:უმაღლესი სასწავლებლები კატეგორია:1950 წელს დაარსებული ორგანიზაციები კატეგორია:საქართველოს სამეცნიერო ორგანიზაციები
მიმაროპა
მიმაროპა (ფილიპინების სამთავრობო საბუთებში დიდი ასოებით იწერება; ოფიციალურად ცნობილი როგორც სამხრეთ-დასავლეთ ტაგალოგის რეგიონი) — ადმინისტრაციული რეგიონი ფილიპინებში. 2016 წლამდე IV-B რეგიონი ეწოდებოდა. ფილიპინების ორი რეგიონიდან ერთ-ერთი, რომელსაც სხვა რეგიონებთან სახმელეთო საზღვარი არ აქვს (მეორე აღმოსავლეთი ვისაიასის რეგიონია). რეგიონის სახელწოდება აკრონიმია და შემადგენელი პროვინციების პირველი მარცვლებისგან შედგება: მინდორო (იყოფა ორ ნაწილად: აღმოსავლეთი მინდორო და დასავლეთი მინდორო), მარინდუკე, რომბლონი და პალავანი.
რეგიონი ადრე სამხრეთ ტაგალოგი შემადგენლობაში შედიოდა, რომელიც 2002 წლის 17 მაისს გაუქმდა. 2005 წლის 23 მაისს 429-ე აღმასრულებელი ბრძანების საფუძველზე პალავანი და მაღალურბანიზებული ქალაქი პუერტო-პრინსესა დასავლეთ ვისაიასის რეგიონს მიეკუთვნა. იმავე წლის 19 აგვისტოს მაშინდელმა პრეზიდენტმა, გლორია მაკაპაგალ-აროიომ ხელი მოაწერა 129-ე ადმინისტრაციულ ბრძანებას, რომელიც 429-ე აღმასრულებელი ბრძანების გადახედვას ითვალისწინებდა. 2016 წლის 17 ივლისს 10879-ე რესპუბლიკური აქტის საფუძველზე ოფიციალურად ჩამოყალიბდა სამხრეთ-დასავლეთ ტაგალოგის რეგიონი, რომელსაც მიმაროპა ეწოდა და IV-B რეგიონი ჩაანაცვლა. სახელწოდების ცვლილებას ტერიტორიული ცვლილებები არ მოჰყოლია.
მიმაროპის რეგიონული ცენტრი კალაპანია, თუმცა რეგიონული სამთავრობო ოფისები, როგორებიცაა საზოგადოებრივ საქმეთა და მაგისტრალთა დეპარტამენტი და ბიუჯეტისა და მენეჯმენტის დეპარტამენტი, ეროვნული დედაქალაქის რეგიონში, კესონ-სიტიშია განთავსებული.
ისტორია
2005 წლის 23 მაისს, 429-ე აღმასრულებელი ბრძანების თანახმად პალავანის პროვინცია დასავლეთ ვისაიასის რეგიონის შემადგენლობაში შევიდა, რის შემდეგაც IV-B რეგიონს მიმარო ეწოდა. კანონის მიღებას პალავანის მოსახლეობის კრიტიკა მოჰყვა და რამდენიმე წლის შემდეგ კვლავ ძველ რეგიონს მიეკუთვნა. 2016 წლის 17 ივლისს 10879-ე რესპუბლიკური აქტის საფუძველზე ოფიციალურად ჩამოყალიბდა სამხრეთ ტაგალოგის რეგიონი, მიმაროპა.
ეკონომიკა
2007 წელს მიმაროპის ეკონომიკა 9.4%-ით გაიზარდა და ქვეყნის მასშტაბით ყველაზე სწრაფად მზარდი რეგიონი იყო. ინდუსტრიული სექტორის მაჩვენებელი 2006 წელს 6.1%-დან 19.1%-მდე გაიზარდა.
2007 წლისთვის რეგიონული ეკონომიკის 42.1% სოფლის მეურნეობაზე, სატყეო საქმესა და თევზჭერაზე მოდიოდა, რაც წინა წელთან შედარებით 9.1%-ით გაიზარდა. სოფლის მეურნეობისა და თევზის რეწვის სექტორების განვითარებაზე დიდი გავლენა იქონია ბრინჯის, სიმინდისა და სხვა მარცვლეულის, პირუტყვისა და თევზის რეწვის მოცულობის ზრდამ.
მიმაროპოს რეგიონული ცენტრი კალაპანია, რომლის ეკონომიკაშიც წამყვანი დარგები სოფლის მეურნეობა და თევზჭერაა. ქალაქის წლიურ შემოსავალში დიდი ადგილი უკავია სამანქანო მრეწველობასა და ტურიზმს, რის გამოც იგი ბოლო ათწლეულში ფილიპინების ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფად მზარდი ქალაქია. სპეციალური განვითარების სივრცის დაარსების შემდეგ, განსაკუთრებით მსუბუქი მრეწველობის ეკოზონისა, რომელიც ურბანული განვითარების ტერიტორიაზეა განლაგებული, ქალაქის ეკონომიკური შესაძლებლობები გაიზარდა. კალაპანი ფილიპინების ეკონომიკაშიც წამყვან როლს ასრულებს, რადგანაც ქვეყანაში საკვების მწარმოებელი ერთ-ერთი მთავარი ცენტრია. ქალაქი ეროვნული დედაქალაქის რეგიონსა და ლუსონის დიდი ნაწილში ბრინჯის მთავარი ექსპორტიორია, რის გამოც სასოფლო-სამეურნო-პროგრესირებად და ურბანიზებულ ქალაქად ყალიბდება. ხუთი მთავარი პროდუქტია: ბრინჯი, ციტრუსები, ბანანი, რამბუტანი და ლანგსატი (Lansium parasiticum), ხოლო ხუთი მთავარი ინდუსტრია: ვაჭრობა, ტურიზმი, მომსახურების სფერო, საზღვაო და აკვაკულტურა და საკვების დამუშავებაა.
ტურიზმი
მიმაროპაში არაერთი ტურისტული დანიშნულების ადგილი მდებარეობს: ბათჰალის გამოქვაბული, ბალანაკანის ყურე და ტრე-რეიესის კუნძულები მარინდუკეს პროვინციაში; თეთრი კუნძული მინდოროში; სან-ანდრესის ფორტი, გუიტინგ-გუიტინგის მთა და ბონბონის პლაჟი რომბლონში; პუერტო-პრინსესის მიწისქვეშა მდინარის ეროვნული პარკი და ელ-ნიდოს საზღვაო დაცული ტერიტორია პალავანზე.
ადმინისტრაციული დაყოფა
მიმაროპა 5 პროვინციას, 1 მაღალურბანიზებულ ქალაქს (პუერტო-პრინსესა), 1 შემადგენელ ქალაქს (კალაპანი), 71 მუნიციპალიტეტს და 1 458 ბარანგაის მოიცავს.
სქოლიო
კატეგორია:მიმაროპა კატეგორია:ფილიპინების რეგიონები კატეგორია:ლუსონი
გიორგი გველესიანი
გიორგი გველესიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
დაჰუკი
დაჰუკი (دهۆک) — ქალაქი ერაყში. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, ერაყის ქურთისტანში. იგი არის დაჰუკის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრი და უდიდესი ქალაქი. დაჰუკი მდებარეობს 565 მეტრზე ზღვის დონიდან. დაჰუკი არის 470 კილომეტრში ქვეყნის დედაქალაქ ბაღდადიდან. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა დაახლ. 500 000 ადამიანს შეადგენდა. რადგან ქალაქი ქურთისტანში მდებარეობს, მისი მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი ქურთია და ყველაზე გავრცელებული ენა არის ქურთული.
ქალაქ დაჰუკში მდებარეობს მის მუჰაფაზაში საუკეთესო და მთელ ერაყში ცნობილი დაჰუკის უნივერსიტეტი, რომელიც დაარსებულია 1992 წელს.
დაჰუკის ისტორია ჯერ კიდევ ძვ. წ. XXV საუკუნეში იწყება. ქალაქი ისტორიულად მოიხსენიებოდა ნუჰადრას ან ნაარდას სახელით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერაყის ქალაქები
გიორგი გველესიანი (გეოგრაფი)
გიორგი გრიგოლის ძე გველესიანი (დ. 27 ივნისი, 1903 — გ. 28 მარტი, 1980) — ქართველი ეკონომ-გეოგრაფი. ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1964), პროფესორი (1967), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1969).
ბიოგრაფია
1928 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი. მუშაობდა უმაღლეს საგეგმო ორგანოებსა და საქართველოს მინისტრთა საბჭოში. 1931 წლიდან მუშაობდა ამიერკავკასიის სახალხო მეურნეობის საბჭოში, ხოლო 1935–48 წლებში საქართველოს მინისტრთა საბჭოს სახელმწიფო საგეგმო კომისიაში განყოფილების გამგედ. იგი უშუალოდ მონაწილეობდა რესპუბლიკის მსხვილი ქალაქების განვითარების გენერალური გეგმის შემუშავებაში. 1947 წელს დაინიშნა საქართველოს მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის თანაშემწედ. სახელმწიფო ორგანოებში მოღვაწეობას იგი უთავსებდა ნაყოფიერ მეცნიერულ მუშაობას. 1953 წლიდან გარდაცვალებამდე ხელმძღვანელობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტი ბაგრატიონის გეოგრაფიის ინსტიტუტის ეკონომიკური გეოგრაფიის განყოფილებას. მისი ძირითადი შრომები ეხება საქართველოს საწარმოო ძალთა განვითარება-განლაგებას, ეკონომიკურ დარაიონებას (შეადგინა საქართველოს ეკონომიკურ-გეოგრაფიული დარაიონების ახალი ბადე), მთიანი რაიონების განვითარებას, რეგიონული განვითარების პრობლემებს და სხვა. მისი ხელმძღვანელობითა და მონაწილეობით შქმნილი და გამოცემულია მრავალი შრომა, მიძღვნილი რესპუბლიკის საწარმოო ძალთა განვითარება-განლაგების პრობლემისადმი, მოსახლეობისა და ქალაქების გეოგრაფიის, სამრეწველო კვანძების ფორმირების, ეკონომიკური გეოგრაფიის ზოგადი თეორიის, ეკონომიკური დარაიონებისა და სხვა საკითხებისადმი. მისი ხელმძღვანელობით მომზადებულ და მასობრივი ტირაჟით გამოქვეყნებულ შრომებში მოცემულია საქართველოსა და მისი ცალკეული რაიონების ბუნების, მოსახლეობისა და მეურნეობის კომპლექსური დახასიათება. საკანდიდატო დისერტაციის თემა დაიცვა თემაზე: „საქართველოს სსრ სამრეწველო წარმოების სპეციალიზაციის საკითხებისათვის“ 1952 წელს, ხოლო სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: „საქართველოს სსრ-ში სოციალისტური წარმოების განვითარებისა და განლაგების საკითხები“ 1965 წელს. იგი 100-ზე მეტი გამოქვეყნებული ნაშრომის ავტორია. მან ერთ-ერთმა პირველმა განიხილა 1960-იან წლებში საქართველოს მთიანი რეგიონების პროგრამა, გააშუქა მათი საწარმოო ძალების განვითარების საკითხები და დასახა კონკრეტული რეკომენდაციები. „საქართველოს სსრ ატლასის“ (1964) შედგენაში მონაწილეობისათვის მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1971). საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის პრემია (1978).