cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარტუნის რაიონი (სომხეთის სსრ)
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის რაიონები
მაგდალენა (მდინარე)
მდინარე მაგდალენა (Río Magdalena) — კოლუმბიის მთავარი მდინარე, მისი სიგრძე შეადგენს 1528 კმ-ს და გადის ქვეყნის დასავლეთ ნახევარს. მდინარეს სახელი ბიბლიური მარიამ მაგდალინელის პატივსაცემად ჰქვია. მისი ქვედაწელის უმეტესი ნაწილი გამოიყენება ნაოსნობისთვის, მდინარე მიედინება მდინარე მაგდალენას ხეობაში.
მდინარის აუზი მოიცავს 27.3 მილიონ ჰექტარს, რაც შეადგენს ქვეყნის ტერიტორიის 24%-ს და სადაც მოსახლეობის 66% ცხოვრობს, ასევე ამ ტერიტორიაზე იწარმოება კოლუმბიის მთლიანი შიდა პროდუქტის 86%.
ბიოლოგია
მინი|მარცხნივ|მდინარე მაგდალენა მდინარე მაგდალენა კვეთს სხვადასხვა ტიპის ეკოსისტემებს, როგორებიცაა: პარამოსი მის სათავეებთან, მშრალი ტყეები მისი ხეობის ზედა ნაწილში, წვიმიანი ტყეები მისი დინების შუა ნაწილში და ჭაობნარს მის ქვედა წელში. მის აუზში უხვად მინადრობს: კაიმანები, იგუანასებრნი, ვარხვისებრნი და ლოქოსებრნი, თუმცა გადაშენების პირას არიან: Prochilodus magdalenae, კროკოდილი და წითელ-ფეხება კუ. ასევე დამატებით საფრთხეს ქმნის ბეჰემოთის ინვაზიური სახეობა, რომელიც თავიდან შემოიყვანა პაბლო ესკობარმა.
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბიის მდინარეები
მზამბორო
thumb|200px|left|მზამბოროს კომუნა მაიოტას რუკაზე thumb|200px|left|კუნძულ მზამბოროს ხედი მაიოტას კუნძულიდან მზამბორო (შიკომორი Chissioua Mtsamboro, Chissioua Mtsamboro) — კუნძული ინდოეთის ოკეანეში, კომორის არქიპელაგში. იგი წარმოადგენს მთიან კუნძულს, რომლის საერთო ფართობი შეადგენს დაახლოებით 2,6 კმ²-ს. უმაღლესი წერტილი მდებარეობს ზღვის დონიდან 273 მეტრ სიმაღლეზე.
მზამბორო — საფრანგეთის ზღვისიქითა დეპარტამენტ მაიოტას სიდიდით მესამე კუნძულია, რომლის მთლიან ტერიტორიაზეც დამოუკიდებლობის მიღებისთანავე პრეტენზიას აცხადებს კომორის კუნძულების კავშირი.
მზამბოროს კუნძული შედის მზამბოროს კომუნაში, რომლის ადმინისტრაციული ცენტრი — მეთევზეთა დასახლება მზამბორო მდებარეობს კუნძულ მაიოტას (მაორე) ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროზე.
კუნძულ მზამბოროსა და მაიოტას (მაორე) კუნძულის მზამბოროს დასახლებას შორის არსებულ სრუტეში მდებარეობს მალანძამიას მომცრო კუნძულების ჯგუფი, კუნძულ მალანძამიაჟუს და კუნძულ მალანძამიაცინი.
პაკარაიმის მთები
250px|მინიატიურა|[[რორაიმის მთა]] 250px|მინიატიურა|[[კაიეტურის ჩანჩქერი]] პაკარაიმის მთები (Serra Pacaraima, Sierra Pacaraima) — მთები გაიანაში. გადაჭიმულია ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ბრაზილიისა და ვენესუელის საზღვრის გასწვრივ. აღმოსავლეთი-დასავლეთის მიმართულებით ვრცელდება 800 კმ-ზე. უმაღლესი მწვერვალია რორაიმის მთა, ზღვის დონიდან 2 810 მეტრზე, რომელსაც გარს აკრავს 300 მეტრიანი კლიფები.
პაკარაიმის მთები ერთმანეთისგან ჰყოფს მდინარე ორინოკოს ხეობასა და ამაზონის აუზს. ასევე, წარმოადგენს ბუნებრივ საზღვარს ბრაზილიასთან და ვენესუელასთან. ამ მთებში სათავეს იღებს ბევრი მდინარე, რომლებიც თვალწარმტაცი ჩანჩქერების სიუხვით გამოირჩევიან. მათ შორის სილამაზით განსაკუთრებით გამოირჩევა კაიეტურის ჩანჩქერი.
სქოლიო
კატეგორია:გაიანის ქედები კატეგორია:ვენესუელის ქედები კატეგორია:ბრაზილიის ქედები
ჟიი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ილია ჭავჭავაძის ძეგლი (ყვარელი)
ილია ჭავჭავაძის ძეგლი — მონუმენტი, ხელოვნების ძეგლი. დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ქალაქ ყვარლის შემოგარენში, ცენტრიდან 3 კილომეტრზე. მთაზე დაიდგა 1966-1968 წლებში. ავტორები: თ. ღვინიაშვილი, კ. ხუცრიშვილი. ძეგლი თუჯისაა. სიმაღლე 11 მეტრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ძეგლები
შილდის ვახვახიშვილების კოშკი და ეკლესიები
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ქიოსი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ქიოსი შეიძლება ნიშნავდეს შემდეგს:
კლიმაკოფობია
კლიმაკოფობია (κλῖμαξ — კიბე; — შიში) — კიბეებზე ასვლის შიში. კლიმაკოფობია შეიძლება გამოიწვიოს ბევრმა სხვადასხვა ფაქტორმა, მაგრამ მათ შორის ყველაზე გავრცელებული ფაქტორია: ადრე მიღებული უარყოფითი გამოცდილება, როგორიცაა მაგალითად, კიბიდან ჩამოვარდნა.
სქოლიო
კატეგორია:ფობიები
მასინლოკი
მასინლოკი (ოფიციალურად მასინლოკის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Masinloc) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამბალესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 54 529 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამბალესის მუნიციპალიტეტები
ილინსკის ბაღი (სანქტ-პეტერბურგი)
300px|მინი ილინსკის ბაღი (Ильинский сад) — ბაღი სანქტ-პეტერბურგის წითელგვარდიელთა რაიონში. რევოლუციის გზატკეცილის კენტი ნომრების მხარეს და ქიმიკოსების ქუჩაზე, პოტაპოვის ქუჩისა და მდინარე ოხტას შორის. ბაღი ვრცელდება მდინარე ოხტას მეორე ნაპირზეც ილინსკის სლობოდასა და მდინარე ლუბიას შორის.
ისტორია
ილინსკის ბაღი ჩამოყალიბდა 1980-იან წლებში, ახალი საცხოვრებელი კომპლექსის რჟევკა-პოროხოვიეს მშენებლობის პერიოდში და მოიცავს ამ ადგილების კულტურულ, ბუნებრივ და ისტორიულ ობიექტებს.
ისევე როგორც ილინსკის სლობოდამ და ორივე ხიდმა (ილინსკის დიდი და პატარა ხიდები), სახელწოდება მიიღო ახლოს მდებარე ელია წინასწარმეტყველის ტაძრის მიხედვით.
ილინსკის ბაღზე გაედინება მდინარე ოხტა და ყოფს მას ორ ნაწილად, რომლებსაც საკუთარი დასახელება აქვთ: ილინსკის დიდი ბაღი, რომელიც მდებარეობს რევოლუციის გზატკეცილის ნაპირზე პოტაპოვის ქუჩისა და მდინარე ოხტას შორის და მცირე ილინსკის ბაღი, რომელიც განთავსებულია მდინარე ოხტის მეორე ნაპირზე ილინსკის სლობოდასა და მდინარე ლუბიას შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ბაღები და პარკები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ღირსშესანიშნაობები
მოასწრო შუაღამემდე (ფილმი)
მოასწრო შუაღამემდე (Midnight Run;). ამერიკული კინოკომედია, გადაღებული რეჟისორ მარტინ ბრესტის მიერ მიერ, 1988 წელს. მთავარ როლში რობერტ დე ნირო.
სიუჟეტი
thumb|[[რობერტ დე ნირო]]
რესურსები ინტერნეტში
https://www.imdb.com/title/tt0095631/
https://www.allmovie.com/movie/v32575
https://www.rottentomatoes.com/m/midnight_run
https://www.boxofficemojo.com/release/rl2875360769/weekend/
https://www.metacritic.com/movie/midnight-run
კატეგორია:კომედია კატეგორია:დეტექტივები კატეგორია:ამერიკული ფილმები
პირაკუარა
პირაკუარა (Piraquara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 897 მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიტიბის შემადგენლობაში.
კონტუმასის რაიონი
კონტუმასის რაიონი (Distrito de Contumazá) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის კონტუმასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 674 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 195 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 26 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 358.28 კმ²-ია.
პირაკუარა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 93 207 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 410.53 კმ²-ზე. ფართობი 227 042 კმ²-ია.
კონტუმასის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კონტუმასის პროვინციის რაიონები
Walt Disney Treasures
Walt Disney Treasures — 2 DVD-სგან შემდგარი შეფუთვების სერია, რომელსაც აწარმოებდა უოლტ დისნეის კომპანია. კრებულები მოიცავს უოლტ დისნეის სტუდიების ნამუშევრებს ადრეულიდან გვიანდელ პერიოდამდე. სულ გამოვიდა 9 „ტალღა“, რომელთა სია წარმოდგენილია ქვემოთ.
ვერცხლისფერი ნაძვი
ვერცხლისფერი ნაძვი ან მჩხვლეტავი ნაძვი (Picea pungens) — წიწვოვანი მცენარე ფიჭვისებრთა ოჯახისა. ბუნებრივი გავრცელების არეალია აშშ, კერძოდ აიდაჰოს შტატის სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან სამხრეთით, იუტისა და კოლორადოს შტატების გავლით, არიზონასა და ნიუ-მექსიკომდე. გავრცელებულია ზღვის დონიდან 1750—3000 მ სიმაღლეზე. იზრდება უმეტესად მთის მდინარეებისა და ნაკადულების ხეობებში, სადაც ნიადაგი უფრო ტენიანია. . საქართველოში, ბაღ-პარკებსა და ნაწილობრივ ტყის კულტურაში გვხვდება აგრეთვე, როგორც ინტროდუცირებული სახეობა. მარადმწვანეა. სიმაღლეში 25–30 მ-ს აღწევს, ღეროს დიამეტრი 1,5 მ-მდეა. ქერქი თხელი და დაშარული აქვს. ახალგაზრდა ხის ვარჯი ვიწროკონუსისებურია, ხნიერისა — ცილინდრისებრი. წიწვების სიგრძეა 15–30 მმ, ფერად მონაცრისფრო-მომწვანოდან ბაც-მოცისფრომდეა. გირჩებს სუსტი ცილინდრისებრი ფორმა აქვთ, რომლებიც სიგრძეში 6–11 სმ-ია, დახურულის სიგანეა 2 სმ, გახსნილისა — 4 სმ; ფერად მოწითალო-მოიასამნისფროა, მომწიფებული — ღია ყავისფერი. თესლი შავია, სიგრძით 3–4 მმ, ახლავს ყავისფერი, 10–13 სმ-ის სიგრძის ფრთა.
სქოლიო
კატეგორია:ნაძვი
იალპუგი (ჩიმიშლიის რაიონი)
იალპუგი  (Ialpug) — სოფელი მოლდოვაში, ჩიმიშლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 152 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 340 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩიმიშლიის რაიონის სოფლები
ჰაკაჰანა
ჰაკაჰანი — გარეუბანი ნამიბიის დედაქალაქ ვინდჰუკში. მდებარეობს ქალაქის ჩრდილოეთით, მისი მოსაზღვრე დასახლებები არიან: კატუტურა, უანაჰედა და ოკურიანგავა. 2010 წლის მონაცემებით დასახლებაში ცხოვრობს 8870 ადამიანი.
2003 წლამდე ის ექვემდებარებოდა კჰომასის რეგიონს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნამიბიის დასახლებული პუნქტები
ქეჩალაქერანი
ქეჩალაქერანი (Keçələkəran) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
თევზის ბუები
თევზის ბუები (Scotopelia) — ფრინველთა გვარი ბუსნაირთა რიგისა. ზოგჯერ მათ აერთიანებენ გვარში ზარნაშო (Bubo).
სახეობები
გვარი მოიცავს სამ სახეობას:
სქოლიო
კატეგორია:ბუსებრნი *
კერალას კულტურა
მინი| კერალას ადგილმდებარეობა ინდოეთში მინი| ტაძრისკენ მსვლელობა კანჰაგადში კერალას კულტურა —  ბოლო ათასწლეულების განმავლობაში განვითარებული კულტურა, რომელზეც გავლენა მოახდინა ინდოეთის სხვა ნაწილებმა და საზღვარგარეთ არსებულმა კულტურებმა. იგი განისაზღვრება მისი სიძველითა და მალაიალელი ხალხის მიერ შენარჩუნებული ორგანული უწყვეტობით. კერალას თანამედროვე საზოგადოებამ ჩამოყალიბება დაიწყო კლასიკურ ანტიკურ პერიოდში ინდოეთის სხვადასხვა კუთხიდან და საზღვარგარეთიდან მიგრაციის გამო.
კერალას კულტურული გენეზისი იწყება (დაახლოებით ახ. წ. III საუკუნე) ბუნდოვნად განსაზღვრულ ისტორიულ რეგიონში, რომელიც ცნობილია როგორც თამიჟაგომი ტამილთა საერთო კულტურის მიერ განსაზღვრული ქვეყანა და მოიცავს ჩერას, ჩოლას და პანდიას სამეფოებს. კერალაში აღმოჩენილია მუსიკა, ცეკვა, ენა (ჯერ დრავიდა ბჰშა, „დრავიდული ენა“ შემდეგ ტამილური) და სანგამი (ტამილური ლიტერატურის უდიდესი კორპუსი). დანარჩენი თამიჟაგომშია (დღევანდელი ტამილ-ნადუ) ნაპოვნი. კერალას კულტურა განვითარდა დრავიდული ხასიათიდან გამომდინარე, სანსკრიტიზაციის, რელიგიური მოძრაობების აღორძინებისა და რეფორმების მოძრაობებით კასტური დაყოფისგან გამოწვეული დისკრიმინაციის წინააღმდეგ. კერალა აჩვენებს კულტურას, რომელიც განვითარებულია ცივილიზებული ცხოვრების წესის ათვისების გზით.
საშემსრულებლო ხელოვნება
მინი| ტირაიატამი კლასიკური საშემსრულებლო ხელოვნების ტრადიციები მოიცავს ქუდიატტომს, სანსკრიტული დრამის ან თეატრის ფორმას და იუნესკოს მიერ განსაზღვრულ ჰუმანიტარული მემკვიდრეობის ხელოვნებას. კათაკალი ( კატერუმბიდან („მოთხრობა“) და კალიდან („წარმოდგენა“)) 500 წლის წინანდელი ცეკვის ფორმაა - დრამა, რომელიც ასახავს უძველეს ეპოსებს. კათაკალის პოპულარიზებული განშტოებაა კერალა ნატანამი (განვითარდა XX საუკუნეში მოცეკვავე გურუ გოპინატის მიერ ). კუთუ უფრო მსუბუქი შესრულების ტექნიკით არის გამორჩეული, თანამედროვე სტენდ-აპ კომედიის მსგავსი. უძველესი ხელოვნება, რომელიც თავდაპირველად შემოიფარგლებოდა ტაძრების სიწმინდეებით, მოგვიანებით მათ პოპულარიზაცია გაუწია მანი მადავა ჩაქირმა .კერალიტის სხვა საშემსრულებლო ხელოვნებაში შედის მოჰინიაატტამ („მოჯადოებული ქალის ცეკვა“), რომელიც არის მოხდენილი ქორეოგრაფიული ცეკვის სახეობა, რომელსაც ასრულებენ ქალები და თან ახლავს მუსიკალური გაფორმება.
კერალას ასევე აქვს ტომობრივი და ხალხური ხელოვნების რამდენიმე ფორმა. მაგალითად, კუმმატიკალი არის სამხრეთ მალაბარის ცნობილი ფერადი ცეკვა ნიღბებით, რომელიც შესრულებულია ონამის ფესტივალის დროს. კანარი კალის ცეკვები (ასევე ცნობილი როგორც დესათუკალი) როდესაც სწრაფად მოძრაობენ, მებრძოლი მოცეკვავეები, რომლებიც ერწყმიან რითმულ ხალხურ სიმღერებსა და ასურავადიებს. ასევე მნიშვნელოვანია სპექტაკლის სხვადასხვა ჟანრები, რომლებიც ისლამურია - ან ქრისტიანობის თემატიკით. მათ შორისაა ოპანა, რომელიც ფართოდ არის პოპულარული კერალიტ მუსლიმთა და მალაბარის მკვიდრთა შორის. ოპანა მოიცავს ჯგუფურ ცეკვას, რომელსაც თან ახლავს რიტმული ტაშის კვრა და იშალის ვოკალიზაცია.
მუსიკა
რაგასი და ტალასი ლირიკული კარნატული მუსიკაა. XIX საუკუნის ტრავანკორის მეფე და მუსიკის მფარველი და კომპოზიტორი, მონაწილეობდა კარნატული მუსიკის პოპულარიზაციაში. გარდა ამისა, კერალას აქვს საკუთარი მშობლიური მუსიკალური სისტემა, სოპანამი, რომელიც არის რაგაზე დაფუძნებული. მაგალითად, სოპანამი უზრუნველყოფს ფონურ მუსიკას, რომელიც გამოიყენება კათაკალში. მუსიკოსებს შეიძლება ჰყავდეთ ანსამბლები, რომლებიც დგამენ მოცემულ წარმოდგენას. თითოეული სპექტაკლი, თავის მხრივ, შეიძლება გაგრძელდეს ოთხ საათამდე. კერალას პოპულარულ მუსიკაში, ისევე როგორც დანარჩენ ინდოეთში, დომინირებს ინდური კინოფილმების მუსიკა. კერალას მუსიკალურ კულტურაში ყველაზე მეტად ახსოვთ დიდი მუსიკოსის შრი კ ჯეი იესუდასის სახელი.
ლიტერატურა
მალაიალამური ლიტერატურა უძველესი ხასიათისაა და მოიცავს  XIV საუკუნის ნირამანის პოეტებს ( მადავა პანიკარი, სანკარა პანიკარი და რამა პანიკარი), რომელთა ნამუშევრები წარმოადგენს როგორც მალაიალურ ენას, ასევე კერალურ  პოეზიას. თანამედროვე მწერლებიდან ცნობილია ბუკერის პრემიის გამარჯვებული არუნდატი როი.
ფოლკლორი
მინი| ტირაიატამი კერალას ფოლკლორი მოიცავს ელემენტებს კერალას ხალხის ტრადიციული ცხოვრების წესიდან. ტრადიციული შეხედულებები, ჩვეულებები, რიტუალები და ა.შ. აისახება კერალას ფოლკლორსა და სიმღერებში. კერალას აქვს მდიდარი ტრადიცია. ფოლკლორი ამ რეგიონში არის ადამიანის ქცევის და აზრების სპონტანური გამოხატულება. კერალიტებს აქვთ თავიანთი კულტურა და ცოდნა, რომლებიც ძირითადად სოფლის მეურნეობის ნაწილი იყო. თესვა, ნარუს დარგვა, სარეველების გაწმენდა, მოსავლის აღება და ა.შ. სოფლის მეურნეობის სხვადასხვა ეტაპია, რომლებსაც აქვთ თავიანთი ტიპური რიტუალები. უამრავი სიმღერა და საშემსრულებლო ხელოვნება ახლავს მათ. არსებობს ნაყოფიერების კონკრეტული რიტუალები და ტეიამის ფესტივალები, რომლებიც ადრე დადგენილი თარიღების მიხედვით ტარდება.
კერალას ხალხური ხელოვნება შეიძლება კლასიფიცირდეს ორი კუთხით: რიტუალისტური და არარაიტუალისტული.
ონამი
ონამი არის მოსავლის აღების ფესტივალი, რომელსაც აღნიშნავს ინდოეთის კერალას მოსახლეობა. ეს ასევე არის კერალას სახელმწიფო ფესტივალი სახელმწიფო დღესასწაულებით 4 დღის განმავლობაში, დაწყებული ონამ ევადან (უტრადომი) ონამის მე-4 დღემდე.
პოლიტიკა
კერალას მოსახლეობას ძალიან უყვარს პოლიტიკა. კერალიტების უმეტესობა ეკუთვნის რომელიმე პოლიტიკურ ალიანსს, კერძოდ, გაერთიანებულ დემოკრატიულ ფრონტს (UDF) ან მემარცხენე დემოკრატიულ ფრონტს (LDF). რელიგიური ლიდერები დიდ გავლენას ახდენენ კერალას პოლიტიკურ მოძრაობებზე.
თანამედროვე კერალას საზოგადოება
მიუხედავად იმისა, რომ ადრე კერალაში წერა-კითხვისა და განათლების ყველაზე მაღალი დონე იყო სახელმწიფოში, დღეისათვის კერალას საზოგადოებამ გადაინაცვლა სოფლის მეურნეობის სფეროში. მიუხედავად იმისა, რომ კერალა საკმაოდ ლიბერალური რჩება თავისი შეხედულებებით და ღიაა თანამედროვე იდეებისა და ტექნოლოგიური ცვლილებებისთვის, სახელმწიფო მეტწილად კონსერვატიული რჩება სოციალურ საკითხებში.
კალენდარი
კერალას აქვს მკვიდრი უძველესი მზის კალენდარი, მალაიური კალენდარი, რომელიც გამოიყენება სხვადასხვა თემებში, პირველ რიგში, სასოფლო-სამეურნეო და რელიგიური საქმიანობისას.
სპილოები კერალას კულტურაში
მარჯვნივ|მინი|სპილოები კერალას ყოველდღიური ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია. სპილოები კერალას კულტურისა და ყოველდღიური ცხოვრების განუყოფელი ნაწილია. სპილოებს პრესტიჟული ადგილი ენიჭებათ სახელმწიფო კულტურაში. სპილო კერალას სახელმწიფო ცხოველია და გამოსახულია კერალას მთავრობის ემბლემაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ინდური კულტურა კატეგორია:კულტურული ფესტივალი კატეგორია:კულტურული ფესტივალები აზიაში კატეგორია:ტამილური კულტურა
მზის ამოსვლამდე
მზის ამოსვლამდე (Before Sunrise) — 1995 წლის ამერიკული რომანტიკული ფილმი. 2004 და 2013 წლებში გამოვიდა ფილმის გაგრძელებები. რიჩარდ ლინკლეიტერი დაჯილდოვდა ვერცხლის დათვით საუკეთესო რეჟისორისთვის.
სიუჟეტი
ახალგაზრდა ამერიკელი ჯესი მატარებელში გაიცნობს ახალგაზრდა ფრანგ სელინს. ისინი ერთმანეთთან ბევრ საერთოს პოულობენ. ჯესი დილით უნდა გაფრინდეს აშშ-ში. ის დაარწმუნებს სელინს, რომ მასთან ერთად ჩავიდეს ვენაში და ღამე ერთად გაატარონ. ჯესისა და სელინს შორის იბადება გრძნობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომანტიკული ფილმები კატეგორია:1995 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:რიჩარდ ლინკლეიტერის ფილმები
სასიცოცხლო ციკლი
სასიცოცხლო ციკლი — ნებისმიერი სისტემა (ფიზიკური, ბიოლოგიური, ტექნიკური, ტექნოლოგიური, პოლიტიკური, ეკონომიკური, სოციალური თუ სხვა), გარკვეულ ნიადაგზე ობიექტური წინაპირობებით წარმოიქმნება. გადის განვითარების და არსებობის ფაზებს დროსა და სივრცეში, ხოლო მასზე სხვა სისტემების ზემოქმედების შედეგად, თვითონ ხდება ნიადაგი ახალი სისტემის/სისტემების წარმოსაქმნელად.
მინი|სასიცოცხლო ციკლიგრაფიკზე ნაჩვენებია N-სისტემის S-მთავარი მაჩვენებლების განვითარების სრული ციკლი, T-დროში და Q-სივრცეში.
T - დრო;
S - სისტემის/პროცესის მთავარი მაჩვენებელი (ს/პმმ)
Q - სივრცე.
ST - ს/პმმ-ის განვითარების დინამიკა დროში;
SQ - ს/პმმ-ის განვითარების დინამიკა სივრცეში;
TQ - ს/პმმ-ის სრული ციკლი დროსა და სივრცეში.
სქოლიო
კატეგორია:მეცნიერება
სუპერგის ავიაკატასტროფა
მინიატიურა|ტრაგედიის ადგილი სუპერგის ავიაკატასტროფა — კომპანია ალიტალიას კუთვნილი იტალიური ავიალაინერის Fiat G.212-ის ავიაკატასტროფა, რომელიც მოხდა 1949 წლის 4 მაისს, იტალიაში ქალაქ ტურინის სიახლოვეს სუპერგის მთაზე.
თვითმფრინავს ტორინოს საფეხბურთო კლუბის წევრები მოჰყავდა ლისაბონიდან, სადაც ისინი ამხანაგური მატჩის გასამართად იმყოფებოდნენ. თვითმფრინავი დაშვებისას სუპერგის ბაზილიკის უკანა საყრდენ კედელს დაეჯახა და ჩამოვარდა. ბორტზე იმყოფებოდა 31 ადამიანი, მათ შორის ოთხი თვითმფრინავის მომსახურე პერსონალი და ტორინოს გუნდის 27 წევრი, როგორც ფეხბურთელები, ასევე საწვრთნელი შტაბის წევრები. ყველა მათგანი ადგილზე გარდაიცვალა. გარდაცვლილებს შორის მსოფლიოს მაშინდელი ყველაზე პოპულარული ფეხბურთელი ვალენტინო მაცოლაც იმყოფებოდა.
ქიოსი
კუნძული ქიოსი, ინუსესი და კუნძულ პსარასთან მდებარე ასევე სხვა პატარა კუნძულები ქმნიან ქიოსის ნომს. დიდი დასახლებული პუნქტებია: აია-ერმოინი, ვოლისოსი, ვრონდასოსი, კამბოსი, კარფასი, კატარაკტისი, ლილიკასი, მეგას-ლიმიონასი, მესტა, ფლასტია და ქიოსი.
სქოლიო
კატეგორია:ეგეოსის ზღვის კუნძულები კატეგორია:საბერძნეთის კუნძულები
სევანის რაიონი
სევანის რაიონი (Սևանի շրջան) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული სომხეთის სსრ-ისა და სომხეთის შემადგენლობაში, არსებობდა 1937—1995 წლებში. ცენტრი - სევანი.
ისტორია
სევანის რაიონი შეიქმნა 1937 წელს.
გეოგრაფია
1948 წლის 1 იანვარს, რაიონის ტერიტორიის ფართობი 374კმ²-ს შეადგენდა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
1948 წელს, რაიონში შედიოდა 1 დაბა (სევანი) და 9 სასოფლო საბჭო: ვარსერის, გეღამავანის, გომაძორის, დმაშენის, ლჭაშენის, წახკუნის, წოვაგიუღის, ჩკალოვის, იაიჯის.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის რაიონები
კარლივკის რაიონი
კარლივკის რაიონი (Ка́рлівський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 854 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 34 039 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 41,7 კაცს კმ²-ზე. კარლივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კარლივკა.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის რაიონები
პოლიაკოვის სახლი
პოლიაკოვის სახლი (Дом Полякова) — XIX საუკუნის პირველი ნახევრის სახლი ტაგანროგის ცენტრში, როსტოვის ოლქი. მდებარეობს პეტროვსკის ქუჩა № 74-ში. პეტროვკის ქუჩის ანსამბლი პოლიაკოვის სახლთან ერთად შედის რუსეთის ფედერაციის კულტურული რეგიონალური მნიშვნელობის მემკვიდრეობის ძეგლთა ნუსხაში.
კუპისნიკეს რაიონი
კუპისნიკეს რაიონი (Distrito de Cupisnique) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის კონტუმასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 875 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 657 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.9 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 280.2 კმ²-ია.
პოლიაკოვის სახლი
მისამართი: ტაგანროგი, პეტროვსკის ქუჩა № 74.
კუპისნიკეს რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კონტუმასის პროვინციის რაიონები
პოლიაკოვის სახლი
ისტორია
1812 წლის სამამულო ომის მონაწილემ გიორგი ბენარდაკმა 1810-ანი წლების დასასრულსა და 1820-იანი წლების დასაწყისში თავისთვის აიშენა ერთსართულიანი სახლი ვარვაციევის შესახვევის (ამჟამად ლერმონტოვის შესახვევის) მხრიდან. ამ სახლში ცხოვრობდა მისი ოჯახი სანქტ-პეტერბურგში გადასვლამდე და მშობლების გარდაცვალებამდე. ბენერდაკის კუთვნილი სახლი პეტროვსკაიას ქუჩაზე და მამული აზოვის ზღვის სანაპიროზე საერთო ღირებულებით 5,5 ათასი მანეთი, 1874 წელს შეიძინა მსხვილმა მეწარმემ და მიწათმფლობელმა იაკობ სოლომონის ძე პოლიაკოვმა. ტაგანროგში პოლიაკოვი დაკავებული იყო რკინიგზის გაყვანით დონის როსტოვიდან, აფინანსებდა რკინიგზის სადგურის შენობის მშენებლობას, იყო დონის საადგილმამულო ბანკის დამაარსებელი და სანქტ-პეტერბურგ-აზოვისა და აზოვი-დონის კომერციული ბანკების თანადამფუძნებელი. პეტერბურგელი არქიტექტორების მიწვევის შედეგად მან გააფართოვა თავისი სახლი და მასში დააფუძნა დონის საადგილმამულო ბანკი. სახლის გადაკეთებაში მონაწილეობდა ტაგანროგის სამშენებლო კომიტეტის წევრი ე. ალეინიკოვი. მოგვიანებით ააშენეს მინაშენი, რომელიც აკავშირებდა აღნიშნულ სახლს მეზობელ სახლთან.
1918 წელს მოახდინეს ბანკის ნაციონალიზაცია, რის შემდეგ ი. პოლიაკოვის სახლს იკავებდნენ სხვადასხვა ადმინისტრაციული დაწესებულებები: სამაზრო აღმასკომი, საქალაქო აღმასკომი, ლენინის რაიონის აღმასკომი. გერმანელთა ოკუპაციის წლებში ქალაქის მაგისტრატი. 1989 წლიდან შენობა ფორმალურად გადაეცა სამხატვრო  გალერეას მეორე კორპუსის ხარისხში, მაგრამ მასში ფაქტობრივად განთავსდა საბავშვო შემოქმედების საქალაქო სახლი.
აღწერა
ორსართულიანი სახლი აგებულია ეკლექტიკის არქიტექტურულ სტილში, თუმცა შეიცავს კლასიციზმისა და ბაროკოს ელემენტებსაც. ფასადი სიმეტრიულია. პირველი სართული რუსტირებულია. ცენტრალური ნაწილის ფასადზე პილასტრებია.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ჭიკაანის მესამე კოშკი
ჭიკაანის მესამე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელ ჭიკაანის მიდამოებში. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
კოშკი გეგმით თითქმის კვადრატულია (5,5 x 5,2 მ). ნაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარებით. დაზიანებულია – შემორჩენილია სამი სართულის სიმაღლეზე, მონგრეულია სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხე. ჩანგრეულია სართულშუა გადახურვები. პირველი სართული ამოვსებულია ქვებითა და მიწით. შესასვლელი მეორე სართულზე, ჩრდილოეთითაა. კარი თაღოვანია (დასავლეთ წირთხლი მონგრეულია). სართულის აღმოსავლეთ, დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში გაჭრილია ორ-ორი ცალმაგი სათოფური. ჩრდილოეთ კედელში კი – ერთი ცალმაგი სათოფური. მესამე სართულის ჩრდილოეთ კედელზე ჩანს სარკმლის კვალი.
იალპუჟენი
იალპუჟენი (Ialpujeni) — სოფელი მოლდოვაში, ჩიმიშლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 116 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1209 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩიმიშლიის რაიონის სოფლები
ჰალი (გუბადლი)
ჰალი(Hal) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
2020 წლის 9 ნოემბერს, მთიანი ყარაბაღის ომის დროს აზერბაიჯანის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის განცხადება სოფლის განთავისუფლების შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
კაპისის პროვინცია (ავღანეთი)
კაპისის პროვინცია (დარი  کاپيسا  Kāpisā,  პუშტუ  کاپیسا) — ავღანეთის ოცდათოთხმეტიდან ერთ-ერთი პროვინცია (ვილაიეთი), მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მაჰმუდრაქი. ტერიტორია მოიცავს 1 842 კმ² 399 500 მცხოვრებით (2009 წლის მონაცემებით). მას ესაზღვრება ავღანეთის 4 პროვინცია - ფანჯშირის პროვინცია, ლაღმანის პროვინცია, ფარვანის პროვინცია და ქაბულის პროვინცია. კაპისას პროვინცია წარმოადგენს ფართობით ყველაზე პატარა რეგიონს, რომელსაც 34-ე ადგილი უკავია.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია იყოფა 7 ოლქად. ესენია:
ისტორია
220px|მარცხნივ|მინიატიურა|ქუშანო-ეფთალიტები კაპისა ჯერ კიდევ ძვ. წ. მე-5 საუკუნეში ჩნდება ინდოელი სწავლულის, ლინგვისტის პანინის შრომებში. პანინი მიუთითებს ქალაქ კაპისას, ასევე, კაპისას სამეფოს არსებობის შესახებ, მოიხსენებს კაპისაიანას - ცნობილ ღვინოს კაპისადან. სახელი შემორჩენილია, აგრეთვე, ძვ. წ. მე-2 საუკუნის ინდო-ბერძნული სამეფოს მონეტებზე.
1939 წლის არქეოლოგიურმა აღმოჩენებმა დაადასტურა, რომ ღვინო კაპისიანასათვის ქალაქი კაპისა წარმოადგენდა დიდ სავაჭრო ცენტრს. აქ აღმოჩნდა უამრავი სახეობის ჭურჭელი, რაც დამახასიათებელია ღვინით ვაჭრობის გეოგრაფიული ადგილებისათვის. კერძოდ, მრავალრიცხოვანი მინის ჭურჭელი, თევზის ფორმის ღვინის ქილები, ღვინის სასმისები და სხვ.
ამ ადგილებისათვის დამახასიათებელი ყურძენი და ღვინო მოიხსენიება რამდენიმე ძველინდურ თხზულებაში, მათ შორის ეპიკურ პოემა მაჰაბჰარატაში.
პლინიუსის გადმოცემით, ქალაქი კაპისა ჩვ.წ.აღ.მდე მე-6 საუკუნეში გაანადგურა აქემენიდების იმპერიის იმპერატორმა კიროს დიდმა.
644 წელს ამ ადგილებში უმოგზაურია ჩინელ პილიგრიმს სიუან ცანგს, რომლის მიხედვით, კაპისა იმყოფებოდა ბუდისტი ქშატრიების ხელისუფლების ქვეშ. ქშატრიები ათწლეულების მანძილზე იმყოფებოდნენ მეზობელი სახელმწიფოების - ლამპაკას, მაგარაჰარას, განდჰარასა და ბანუს კონტროლის ქვეშ. აგრეთვე, აღნიშნავს, რომ ამ რეგიონში გავრცელებული იყო მრავალი საუკეთესო ჯიშის ცხენი, მოსახლეობა მისდევდა მრავალფეროვანი მარცვლეულისა და ხილის წარმოებას.
კაპისა მაურიების იმპერიაში
220px|მინიატიურა|მარცხნივ|მაურიების იმპერია ძვ.წ. 265 წ. კაპისას პროვინციას თავს დაესხა მაურიების იმპერია, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ჩანდრაგუპტა მაურია. მაურიებმა რეგიონში გაავრცელეს ახალი რელიგიები ინდუიზმი და ბუდიზმი. ისინი გეგმავდნენ ცენტრალური აზიის დიდი ტერიტორიების დაპყრობას მანამდე, სანამ არ შეეჯახნენ უშუალოდ ადგილობრივი ბერძნულ-ბაქტრიული სამეფოს ძალებს. როგორც ისტორია გადმოგვცემს, სელევკე I ნიკატორმა მიაღწია შეთანხმებას ჩანდრაგუპტა მაურიასთან მოცემული კონტროლირებადი ტერიტორიების სამხრეთით ჰინდიყუშიდან მაურიებამდე.
ავღანეთის ეს რეგიონი მდიდარია უძველესი არქეოლოგიური ძეგლებით, რომლებიც ჯერ კიდევ სრულყოფილად შესწავლილი არ არის.
არეულობების პერიოდში, როცა ხელისუფლება ვერ აკონტროლებდა სრულად ქვეყნის ტერიტორიებს, უამრავი არქეოლოგიური ძეგლია გაძარცვული კონტრაბანდისტების მიერ, რომლებმაც მრავალი ისტორიული ნივთი გაიტანეს საზღვარგარეთ და გაყიდეს. მხოლოდ 2009/2010 წ.წ. ეროვნული უსაფრთხოების ძალებმა გასაყიდად მომზადებული 27 ისტორიული ნივთი აღმოაჩინეს. ეს ნივთები მიეკუთვნებოდა ძ. წ. IV - ძვ.წ.II საუკუნეებს. რელიქვიების დიდი ნაწილი იყო კოჰისტანის რაიონიდან. ეს ოლქი დიდი ხნის განმავლობაში მიეკუთვნებოდა დელის სასულთნოს, კერძოდ, ხალჯთა დინასტიას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავღანეთის პროვინციები
კუატრუ-ბარასი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 851 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 110 კმ²-ზე. ფართობი 180 471 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სუპერგის ბაზილიკა
მინი|სუპერგის ბაზილიკა სუპერგის ბაზილიკა (Basilica of Superga) — ეკლესია ჩრდილო-დასავლეთ იტალიაში, პიემონტში, ტურინის სიახლოვეს მდებარე სუპერგას მთაზე.
ეკლესია აგებულია 1717-1731 წლებში, სუპერგის მთის წვერზე, სავოის ჰერცოგის, შემდგომში სარდინიის პირველი მეფის ვიტორიო ამადეო II-ს ბრძანებით ტურინის ბრძოლის მიმდინარეობისას, მას შემდეგ რაც ესპანური მემკვიდრეობისათვის ომის ფარგლებში, მოალყე საფრანგეთის სამეფოს არმია დაამარცხეს. ბაზილიკა დაპროექტებულია ცნობილი იტალიელი არქიტექტორის ფილიპო იუვარას მიერ, არქიტექტორმა ძველებურ სტილს შეურწყა ბაროკოს თანამედროვე ელემენტები.
ბაზილიკასთან მდებარეობს პანთეონი, სადაც სავოიის საჰერცოგოს, სარდინიის სამეფოს და იტალიის სამეფოს მმართველები და მათი ოჯახის წევრები არიან დაკრძალული. ბაზილიკას ტურინის გარეუბან სასისთან აერთებს ტრამვაის ხაზი, რომელიც ასევე ტურინის კოლორიტად ითვლება.
გრემის მეორე ეკლესია
გრემის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელი გრემის სამხრეთ-დასავლეთით, 2,5 კილომეტრზე მდინარე ინწობის მარჯვენა სანაპიროდან. აგებულია XVIII საუკუნეში. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია ნატეხი ქვითა და აგურით. შესასვლელები აქვს დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან. დასავლეთის კარს რომელიც ორივე მხრიდან შეისრული თაღით ყოფილა გადახურული, გადახურვის უმეტესი ნაწილი ჩამონგრეული აქვს. ჩრდილოეთის კარს კი მხოლოდ წირთხლების ქვედა ნაწილებიღა შემორჩა. ეკლესიის დარბაზი კვადრატს მიახლოებული სწორკუთხედია. აღმოსავლეთით მას ერთვის ღერძზე გაჭიმული თაღოვანი სარკმელი. იგი მთლიანად აგურითაა გამოყვანილი ისე, რომ მისი ზედა ნახევარი კონქის ფარგლებშია მოქცეული. თითო თაღოვანი სარკმელი დასავლეთ და სამხრეთ კედლებშიც არის. ეს უკანასკნელი კამარის ზედაპირშია მოქცეული. აღმოსავლეთ და სამხრეთ სარკმელი ორივე მხრიდან შეისრულთაღოვანია. დასავლეთისა ნახევრადწრიული. დარბაზის კედლები სადაა, უპლასტირო. აფსიდი დასრულებულია აგურით ნაგები კონკით, რომლის თაღს ბოლოებ გაშლილი ნახევარ წრის ფორმა აქვს. მსგავსი ფორმისაა კამარაც. მისი გვერდები წვრილი რიყის ქვითაა გამოყვანილი, ხოლო წვერი - მთელს სიგრძეზე - აგურით. ეკლესიის ფასადები ძირითადად ნატეხი ქვისაა. კედლები დანაწევრებულია საფეხურით შეღრმავებული, თანაბარი სიმაღლის სწორკუთხა არეებით, რომლებიც კუთხით შეჭრილი აგურებით გამოყვანილი ვიწრო ფრიზითაა დასრულებული. გრძივ ფასადებზე სამ-სამი არეა, განივ ფასადებზე ორ-ორი. არეები ერთმანეთისგან გამიჯნულია აგურით ნაგები მარტივი პილასტრებით, რომელთა წინა მხარე კედლის დანარჩენ ნაწილთან ერთ სიბრტყეშია. მსგავსი პილასტრი აუყვება შენობის ოთხივე კუთხეს. აღმოსავლეთ ფასადის პილასტრში საკურთხევლის სარკმელი გამოდის დასავლეთ არეების გამმიჯვნელი ,,პილასტრი", რომელის სიგანით დანარჩენებს ბევრად აღემატება. იგი იმდენად განიერია რომ მასში ეკლესიის შესასვლელია მოწყობილი. ფასადები დასრულებულია აგურის ორსაფეხურიანი ლავგარდნით, რომლის უმეტესი ნაწილი ჩამოშლილია. ეკლესია გადახურული იყო ღარისებრი კრამიტით.
სუპერგის ბაზილიკა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის არქიტექტურული ძეგლები კატეგორია:ქრისტიანული ტაძრები
პედაგოგიუმი
პედაგოგიუმი (Paidagogeion — სასწავლებელი, სკოლა) — შუა საუკუნეების ბოლოს დასავლეთ და ცენტრალური ევროპის ქვეყნებში სკოლა, რომელიც ამზადებდა ახალგაზრდებს  უნივერსიტეტში შესასვლელად; შემდგომში ინტერნატიანი საშუალო სკოლის სახელწოდება; ზოგიერთ ქვეყანაში დაწყებითი სკოლის მასწავლებელთა მოსამზადებელი სკოლა.
ლიტერატურა
კატეგორია: სკოლები
პალაუიგი
პალაუიგი (ოფიციალურად პალაუიგის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Palauig) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამბალესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 39 784 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამბალესის მუნიციპალიტეტები
ჰისარული ცხვარი
250px|მინი|მარჯვნივ|ფარა ჰისარული ცხვარი — სახორცე-საქონე მიმართულების უხეშმატყლიანი დუმიანი ცხვრის ჯიში. გამოყვანილია ტაჯიკეთში ხალხური სელექციის გზით. ერკემლის სიმაღლე მინდაოში შეადგენს 80–85 სმ-ს, ნერბისა — 75–80 სმ-ს. ცოცხალი მასა ერკემლისა 130–140 სმ-ია, უდიდესი 190 კგ-მდე, ნერბისა — 80–90 კგ, უდიდესი 150 კგ-მდე; მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ზომის ცხვარია. მაგარი კონსტიტუციისაა, მკერდი ფართო და ღრმაა, წინ აქვს გამოწეული მკერდის ძვალი. თავი მასიურია, ცხვირკუზიანი; ყურები გრძელი და ჩამოწეულია; უმეტესად ქოლიკი ცხვარია (ურქო). აქვს დიდი დუმა (18–20 კგ), სადაც ცხიმი გროვდება. ფერად მურაა. ადვილად იტანს ერთი მთის საძოვრიდან მეორეზე გადარეკვას 400–500 კმ-ზე. გამოირჩევა მალმწიფადობით. 6 თვის ბატკნის მასა 60 კგ-სა და მეტს აღწევს ნაკლავის გამოსავალი 58–60%-ს შეადგენს. მატყლი უხეშია, ბევრია გამხმარი და მკვდარი თმა. იყენებენ ქეჩა-ნაბადისა და უხეში ქსოვილის მისაღებად. ერკემლის ნაპარსი 1,3–1,6 კგ-ია, ნერბისა 1,0–1,4 კგ. ნაყოფიერება 115–120%-ია. ამტანი ცხვარია, შეგუებულია ზამთარ-ზაფხულ საძოვარზე ყოფნას. მოშენებულია ტაჯიკეთსა და უზბეკეთში.
სქოლიო
კატეგორია:ცხვრის ჯიშები
თამაშთა თეორია
280px|right|thumb|[[ჯონ ფორბს ნეში|ჯონ ნეში — მათემატიკოსი, ნობელის პრემიის ლაუერატი]] თამაშთა თეორია — თამაშებში ოპტიმალური სტრატეგიის შესწავლის მათემატიკური მეთოდი. თამაშის ქვეშ იგულისხმება პროცესი, რომელშიც მონაწილეობს ორი ან მეტი მხარე, რომლებიც იბრძვიან საკუთარი ინტერესების რეალიზაციისთვის. თითოეულ მხარეს აქვს თავისი მიზანი და იყენებს გარკვეულ სტრატეგიას, რომელიც, სხვა მოთამაშეთა ქმედებებიდან გამომდინარე, შესაძლოა, მისთვის მოგებიანი ან წაგებიანი იყოს. თამაშთა თეორია გვეხმარება საუკეთესო სტრატეგიის არჩევაში სხვა მონაწილეების, მათი რესურსებისა და შესაძლო ქმედებების გათვალისწინებით.
თამაშთა თეორია გამოყენებითი მათემატიკის განყოფილებაა, უფრო ზუსტად კი — ოპერაციათა გამოკვლევის. ყველაზე ხშირად თამაშთა თეორიის მეთოდებს იყენებენ ეკონომიკაში, ოდნავ იშვიათად სხვა საზოგადოებრივ მეცნიერებებში — სოციოლოგიაში, პოლიტოლოგიაში, ფსიქოლოგიაში, ეთიკაში, იურისპრუდენციასა და სხვ. 1970-იანი წლებიდან მოყოლებული მისი გამოყენება დაიწყეს ბიოლოგებმა ცხოველთა ქცევისა და ევოლუციის თეორიის გამოკვლევისთვის. თამაშთა თეორიას დიდი მნიშვნელობა აქვს ხელოვნური ინტელექტისა და კიბერნეტიკისთვის, განსაკუთრებით მას შემდეგ, რაც გაჩნდა ინტერესი ინტელექტუალური აგენტებისადმი.
სქოლიო
კატეგორია:თამაშების თეორია კატეგორია:1949 წელი მეცნიერებაში
ზევინი
ზევინი (Zevin) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის იარდიმლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,322 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარდიმლის რაიონის სოფლები
ყველაზე ლამაზი ცოლი (ფილმი)
სიუჟეტი
სიცილია, 1960-იანი წლები. 22 წლის ვიტო იუვარა, რომელსაც ადგილობრივი მაფიის ბოსობა სურს, ბიძის რჩევით გადაწყვეტს ლამაზი ცოლი მოიყვანოს. ბიჭს ახალგაზრდა გლეხის გოგო ფრანჩესკა ჩიმაროზა (ორნელა მუტი) მოეწონება. ვიტო გოგოსაც შეუყვარდება და დაინიშნება, ისინი ერთად დადიან ქალაქში, ყველა ულოცავს და მათ ქორწილს ელოდებიან. ვიტო გოგოს ოჯახისთვის სახლის აშენებას გადაწყვეტს და თან საუბრისას დაამადლის. თანდათან ფრანჩესკას მისი ქედმაღლობა არ მოეწონება და ცოლობაზე უარს ეტყვის. შერცხვენილი ვიტო მეგობრებთან ერთად მოიტაცებს გოგოს, იძალადებს, ცოლობას აიძულებს და ქორწილსაც გადაიხდის. ფრანჩესკა არ შეურიგდება თავის ბედს, დატოვებს ვიტოს და სახლში წავა. დილით იგი ქვრივ რიტა მოსუმელიას შეხვდება, რომელიც მოტაცებით იყო გათხოვილი და გამოკითხავს, თუ როგორ გრძნობდა თავს. ქალი ეტყვის რომ ჰყავდა ოჯახი, ბავშვები და ამით იმშვიდებდა თავს. თავიდან როცა სახლში მოდიოდა ქმარი ტიროდა, მაგრამ თანდათან შეურიგდა ბედს. შეურაწყოფილი ფრანჩესკა პოლიციაში წავა და ვიტო იუვარას უჩივლებს. პოლიციისთვის ასეთი სიტუაცია ნაცნობია, ჯერ მოტაცებულები იჩხუბებთ და მერე შერიგდებითო, თუმც ფრანჩესკა არ აპირებს შერიგებას და განცხადებას დაწერს. მთელი ქალაქი როგორც ჩამშვებს ისე უყურება გოგოს. ფრანჩესკას პატარა ძმაც ურჩევს გოგოს გამოიტანოს განცხადება და რომ გაიზრდება პასუხს მოსთხოვს ვიტოს. ამასტან მაფიოზი დაემუქრება მთელ ოჯახს. ფრანჩესკას ვიტოს კონკურენტი მაფიოზებიც დაუკავშირდებიან და მის მოშორებაში დახმარებას შეთავაზებენ. გოგო პირიქით გადაარჩენს ყოფილ რჩეულს და პირობას დაუდებს, რომ სახალხოდ ბოდიში მოუხადოს და პოლიციიდან განცხადებას გაიტანს. ვიტო უარს ეტყვის და პოლიციაში, პირიქით ცილს დასწამებს. მთელი ქალაქი კვლავ ფრანჩესკან ჭინააღმდეგ ადგება, მაგრამ გოგო გაუძლებს ამ ზეწოლას და ვიტოს დააჭერინებს. „რაც ვერ შეძლო მთელმა პოლიციამ, შეძლო ფრანცესკამ“ - ამბობს ვიტო და პოლიციელებს მიყვება. ციხეში მიმავალ ვიტოს დანახვაზე ფრანჩესკა ატირდება.
thumb|[[ორნელა მუტი]]
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:1970 წლის ფილმები
წყლის ოპოსუმი
წყლის ოპოსუმი (Chironectes minimus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ოპოსუმისებრთა ოჯახისა; გვარ Chironectes-ის ერთადერთი სახეობა. სხეულის სიგრძეა 35–40 სმ, კუდისა — 40–45 სმ. ბეწვი მოკლე და ხშირია, კუდი ქერცლითაა დაფარული. ფერად რუხია, თავსა და ზურგზე დიდი მუქი ლაქები აყრია. თათებზე საცურაო აპკები აქვს. გავრცელებულია ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში (სამხრეთით არგენტინამდე). ცხოვრობს ხშირ ტყეებში წყალსატევებთან ახლოს, აქტიურია ღამით. მისდევს ნახევრად წყლის ცხოვრების წესს; კარგად ცურავს. თავშესაფრად იყენებს სოროებს, რომლის შესასვლელი წყლის დონის მაღლაა. იკვებება წყლის უხერხემლოებითა და ხერხემლიანებით. მრავლდება წელიწადში ერთხელ; შობს 5-მდე ნაშიერს. დედალს შეუძლია ცურვა ნაშიერებთან ერთად, რომლებსაც ჩანთაში ისვავს და მის ნახვრეტს კუნთებით კეტავს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წყლის ოპოსუმი
კობელიაკის რაიონი
კობელიაკის რაიონი (Кобеляцький район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 1823 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 42 319 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 24,4 კაცს კმ²-ზე. კობელიაკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კობელიაკი.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის რაიონები
გიორგი ალავერდაშვილი
გიორგი ალავერდაშვილი (დ. 21 ნოემბერი, 1987, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, რუსთავის „მეტალურგის“ თავდამსხმელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის ლოკომოტივის ფეხბურთელები კატეგორია:ბორჯომის ფეხბურთელები კატეგორია:სამტრედიის ფეხბურთელები კატეგორია:ლანჩხუთის გურიას ფეხბურთელები კატეგორია:განგჟდაის ბანგას ფეხბურთელები კატეგორია:მედიაშის გაზ მეთანის ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 21 ნოემბერი
ენრიკო დანდოლო
ენრიკო დანდოლო (Enrico Dandolo, Henricus Dandulus; დ. 1108, ვენეცია — გ. 14 ივნისი, 1205, კონსტანტინოპოლი) — ვენეციის დოჟი 1192 წლიდან. ისარგებლა მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობით, ხელთ იგდო მისი ხელმძღვანელობა და თავისი უფლებები გამოიყენა ვენეციის სასარგებლოდ. ენრიკო დანდოლოს მოთხოვნით ჯვაროსნებმა აიღეს ქალაქი ზადარი (ზარა) დალმაციის სანაპიროზე (ვენეციის სავაჭრო კონკურენტი) და გადასცეს ვენეციას (1202), შემდეგ ენრიკომ ჯვაროსნული ლაშქრობა წარმართა ბიზანტიის წინააღმდეგ. ლათინთა იმპერიის დაარსების დროს ვენეციას ერგო ადრიანოპოლი და მნიშვნელოვანი სამფლობელოები მარმარილოს ზღვის სანაპიროზე, პელოპონესში, კონსტანტინოპოლის ნაწილი, კუნძული ევბეა, იონიის კუნძულები; ენრიკომ შეისყიდა კუნძული კრეტა, ყოველივე ამან საფუძველი ჩაუყარა ვენეციის სავაჭრო ძლევამოსილებას აღმოსავლეთ ხმელთაშუა ზღვაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1108 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1205 კატეგორია:ვენეციის დოჟები
სიტავაკის სამეფო
სიტავაკის სამეფო (සීතාවක) — ყოფილი სამეფო შრი-ლანკის სამხრეთ-ცენტრალურ ნაწილში. ის 1521 წელს ვიჯაიაბაჰუს მკვლელობის და კოტეს სამეფოს დაშლის შემდეგ წარმოიშვა. შემდგომი 70 წლის განმავლობაში ის კუნძულზე დომინანტ ძალას წარმოადგენდა. სიტავაკა პორტუგალიელ კოლონიზატორებსაც ძლიერ წინააღმდეგობას უწევდა, რომლებიც კუძულზე 1505 წლიდან იყვნენ. მიუხედავად მისი სამხედრო ძლიერებისა მის ტერიტორიაზე მუდმივად იყო აჯანყებები. სამეფო მისი ბოლო მეფის რაჯასინჰა I–ის სიკვდილის შემდეგ მალევე დაიშალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:შრი-ლანკის ისტორია კატეგორია:აზიის ყოფილი მონარქიები
ბალსიდი
ბალსიდი — სოფელი ბანგლადეშში, ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარე ჩანდპურის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:ჩანდპურის რაიონის სოფლები
რიუ-ბრანკუ-დუ-სული
რიუ-ბრანკუ-დუ-სული (Rio Branco do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება კურიტიბის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიტიბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 650 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37.73 კმ²-ზე. ფართობი 30 650 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
გუსმანგოს რაიონი
გუსმანგოს რაიონი (Distrito de Guzmango) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის კონტუმასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 578 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 039 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 61 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 49.88 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:კონტუმასის პროვინციის რაიონები
თამაზ ვაშაყმაძე
თამაზ ვაშაყმაძე (დ. 16 სექტემბერი, 1937, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მათემატიკოსი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1987), პროფესორი (1995). მიიღო პრინციპული მნიშვნელობის მქონე შედეგები წრფივი ალგებრის გამოთვლითი მეთოდების კვლევისას, ჩვეულებრივი და კერძო წარმოებულიანი დიფერენციალური განტოლებების ამოცანებისა და უწყვეტ გარემოთა მექნიკის მატემატიკური პრობლემების გამოკვლევისას.
1968 წლიდან დღემდე არის ილია ვეკუას სახელობის გამოყენებითი მათემატიკის ინსტიტუტის უფროსი მეცნცნიერ-თანამშრომელი, განყოფილების გამგე (1973 წლიდან), მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი (2009 წლიდან). 1988 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორია, 2009 წლიდან კი ემერიტუს-პროფესორი. არის საქართველოს საინჟინრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (2005). დაჯილდოებულია ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედლით (1977, 2009), საქართველოს ღირსების (2003) და ბრწყინვალების საპრეზიდენტო (2012) ორდენებით. მიღებული აქვს მრავალი საერთაშორისო ჯილდო.
ბიოგრაფია
თამაზ სერგოს-ძე ვაშაყმაძე დაიბადა 1937 წლის 16 სექტემბერს ქალაქ თბილისში პედაგოგ სერგო ვაშაყმაძისა და ანა დვალიშვილის ოჯახში. 1954 წელს ვერცხლის მედლით დაამთავრა თბილისის ვაჟთა მეშვიდე საშუალო სკოლა და სწავლა გააგრძელა თსუ-ს მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე, რომლის დამთავრების შემდეგ 1959 წელს ჩაირიცხა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ასპირანტურაში, სადაც მისი ხელმძღვანელი იყო აკადემიკოსი შალვა მიქელაძე. 1962 წელს თამაზ ვაშაყმაძემ მუშაობა დაიწყო ანდრია რაზმაძის სახელობის მათემატიკის ინსტიტუტში, სადაც 1964 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია გამოთვლით მათემატიკაში. 1984 წელს შედგა მისი სადოქტორო დისერტაციის წინასწარი დაცვა ლომონოსოვის უნივერსიტეტში, ოფიციალური კი 1987 წელს მათემემატიკის ინსტიტუტში.
1968 წელს გადავიდა ილია ვეკუას სახელობის გამოყენებითი მათემატიკის ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ-თანამშრომელად, 1973 წლიდან იყო განყოფილების გამგე, ხოლო 2009 წლიდან არის რიცხვითი მეთოდებისა და მათემატიკური მოდელირების მიმართულების ხელმძღვანელი და მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი. იგი 1988-2006 წლებში იყო თსუ-ს გამოყნებითი მათემატიკისა და კომპიუტერულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის პროფესორი, 2006-2009 წლებში სრული პროფესორი, ხოლო 2009 წლიდან ემერიტუს-პროფესორი და მიწვეული პროფესორი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
პელაგიალი
პელაგიალი — ტბის,  ზღვისა და  ოკეანის წყლის ფენა, რომელიც პელაგური ორგანიზმების — პლანქტონის, ნექტონისა და პლეისტონის სასიცოცხლო გარემოს წარმოადგენს. პელაგიალი უპირისპირდება ბენთალს. ზღვებსა და ოკეანეებში პელაგიალს ჰორიზონტალური მიმართულებით ორ ნაწილად ყოფენ: ნერიტულად (შელფზე მდებარე წყლის ფენა) და  ოკეანურად (წყლის დანარჩენი მოცულობა). ვერტიკალური მიმართულებით (განათებულობის მიხედვით) გამოყოფენ ევფოტურ (კარგად განათებულ) და აფოტურ (სიბნელის) ზონებს, ხოლო ცოცხალი ორგანიზმების განაწილების მიხედვით განარჩევენ პედაპირულ (ეპილაგიალი), გარდამავალ (ზოპელაგიალი) და ღრმა წყლის ზონებს.
ლიტერატურა
კატეგორია: წყლები
სან-ანტონიო (სამბალესი)
სან-ანტონიო (ოფიციალურად სან-ანტონიოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng San Antonio) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სამბალესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 450 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამბალესის მუნიციპალიტეტები
ორნამენტი
thumb|150px|right|ორნამენტი შენობაზე
ორნამენტი (ornemantum — მორთულობა) — თარგი, რომელიც დამყარებულია მისი შემადგენელი ელემენტების გამეორებასა და მონაცვლეობაზე; განკუთვნილია სხვადასხვა ნივთების (ავეჯი, იარაღი, ქსოვილური ნაკეთობები, წიგნები და ა.შ.), არქიტექტურული ნაგებობების (როგორც გარედან, ასევე ინტერიერში), პლასტიკური ხელოვნების ნიმუშების დეკორირებისთვის. პირველყოფილი ადამიანები ორნამენტებს ადამიანის სხეულის მოსახატადაც იყენებდნენ (შეღებვა, ტატუირება). ორნამენტი, როგორც წესი, ავლენს და აქცენტს უკეთებს არქიტექტონიკას ნივთისა, რომელზეც იგია გამოსახულია.
სარა ბარნაველი
სარა ბარნაველი (დ. 1902, თელავი — გ. 1984, თბილისი) — ხელოვნების ისტორიკოსი, ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1972), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1979).
1925 წელს დაამთავრა თსუ ისტორიის ფაკულტეტი. 1941 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტში. 1972-1984 წლებში მცირე ხელოვნებათა გამყოფილების გამგე. წლების განმავლობაში სწავლობდა ისტორიულ საბუთებსა და წერილობით წყაროებს, განსაკუთრებით ე. წ. მზითვის წიგნებს, როგორც მატერიალური კულტურის ამსახველ ძეგლებს. მისი მეცნიერული მოღვაწეობის მთავარი სფერო იყო მცირე პლასტიკა, კერძოდ — გლიპტიკა. მეცნიერულად შეისწავლა და გამოაქვეყნა ქართული ნივთიერი კულტურის, კერძოდ, მშენებლობის ისტორიასთან დაკავშირებული ძველი საბუთები.
კორაისის სახელობის ხიოსის საჯარო ბიბლიოთეკა
კორაისის სახელობის ხიოსის საჯარო ბიბლიოთეკა (Koraes Public Library of Chios) — საბერძნეთის ქალაქ ხიოსში მდებარე მთავარი ბიბლიოთეკა. ის დაფუძნდა 1792 წელს ადამანტიოს კორაისის მიერ. თავდაპირველად ის წარმოადგენდა ხიოსის მთავარი სკოლის დანამატს, რომელიც დღეს №1 საშუალო სკოლის სახელითაა ცნობილი. პირველი წიგნები, რომლებზეც ბიბლიოთეკა შეიქმნა იყო კორაისის და მისი მეგობრების კუთვნილი წიგნები.
ისტორია
მინიატიურა|ბიბლიოთეკის დამფუძნებელი — ადამანტიოს კორაისი
1792-1822 წლები
აღნიშნულ წლებში კორაისმა წამოიწყო და სათავე დაუდო საბიბლიოთეკო კოლექციის შექმნას და მის გამრავლებას. მისი კოლექციას აღნიშნულ პერიოდში არაერთი ათასი წიგნი შეემატა. მალე წიგნების სიმრავლის გამო აუცილებელი გახდა ბიბლიოთეკისათვის აშენებულიყო ახალი და დიდი საცავი, სადაც შემდგომში თავად ბიბლიოტეკა განთავსდებოდა. ახალი ბიბლიოთეკა 1817 წელს აშენდა. მალე ახალმა ბიბლიოთეკამ მიიღო საჯარო ბიბლიოთეკის სახე. აღწერით დადგინდა, რომ 1822 წლის თურქების შემოსევის შედეგად ბიბლიოთეკაში დაზიანდა 20000-მდე წიგნი.
1822-1881 წლები
შენობის ფასადს ამშვენებდა სფინქსი, ხოლო ბიბლიოთეკის დაარსების დაფა შექმნილი იყო მოქანდაკე ა. ფრანგოულის მიერ. ბიბლიოთეკა იზრდებოდა და ვიტარდებოდა ვიდრე 1881 წელს აღმოხდა მიწისძვრა, რომელმაც საგრძნობლად დააზიანა შენობა.
1881 წლიდან დღემდე
კუნძულ ხიოსის გარეთ მცხოვრები ბერძენი მოსახლეობის დაჟინებული მოთხოვნით მალევე 1881 წლის მიწისძვრის შემდეგ 1885 წელს ბიბლიოტეკას გადაეცა ახალი შენობა. 1933 წელს ბიბლიოთეკას მიემატა სამკიტხველო დარბაზი და წიგნსაცავი. 1928 წელს ბიბლიოთეკას მიენიჭა ავტონომია, რიტაც გამოეყო ხიოსის საშუალო სკოლას. რომელსაც მიენიჭა კორაისის სახელობის ხიოსის საჯარო ბიბლიოთეკის სახელი. 1948 წელს არგენტის ოჯახმა ბიბლიოთეკა გაარემონტა.
1962 წელს ბიბლიოთეკაში არსებული ფოლკლორს მიძღვნილი მუზეუმი ოფიციალურად გაიხსნა საზოგადოებისათვის. 1978 წელს პანტელის არგენტიმ დააფინანსა შენობის ახალი სართულის აშენება. მან ასევე გადასცა ბიბლიოთეკას მის კოლექციაში არსებული წიგნები. 1993 წელს შენობა საბოლოოდ გადაეცა ბიბლიოთეკას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნძული ხიოსი კატეგორია:საბერძნეთის ბიბლიოთეკები
პიეტრო ჯერმი
პიეტრო ჯერმი (Pietro Germi; დ. 14 სექტემბერი, 1914 — გ. 5 დეკემბერი, 1974) — იტალიელი მსახიობი, სცენარისტი და კინორეჟისორი. სწავლობდა რომის ექსპერიმენტულ კინოცენტრში. ნეორეალიზმის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. ჯერმის პირველი ფილმებია „მოწმე“ (1946) და „გზააბნეული ახალგაზრდობა“ (1947). მისი ფილმებისთვის დამახასიათებელი იყო სოციალური თემატიკა, დოკუმენტური უტყუარობა. ფილმებში „სიცილიის ცის ქვეშ“ (1949) და „ოცნების გზა“ (1950, ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალი) თამამად არის ნაჩვენები სიცილიის ჩამორჩენილობა და სიღატაკე. ნეორეალიზმის ტრადიციები განვითარებულია სოციალურ კინორომანებში: „მემანქანე“ (1956, პრემია, სან-სებასტიანის საერთაშორისო კინოფესტივალი) და „უნებისყოფო მამაკაცი“ (1958). ამ ფილმებში მთავარ როლებს თვითონ ჯერმი ასრულებს. 1960-იან წლებში ჯერმიმ დადგა სოციალური და რეალისტურ-სატირული კომედიები: „განქორწინება იტალიურად“ (1961, პრემია კანის საერთაშორისო კინოფესტივალზე, ოსკარი სცენარისათვის, 1962), „შეცდენილი და მიტოვებული“, (1964), „ქალბატონები და ბატონები“ (1966, მთავარი პრიზი, კანის საერთაშორისო კინოფესტივალი), „ამორალური“ (1967). 1968 წელს დადგა კინოკომედია „სერაფინო“, რომელმაც მოსკოვის მე-6 საერთაშორისო კინოფესტივალზე მოიპოვა ოქროს პრიზი (1969).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი მსახიობები კატეგორია:იტალიელი სცენარისტები კატეგორია:იტალიელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1974
ჩუკურ-მინჯირი
ჩუკურ-მინჯირი (Ciucur-Mingir) — სოფელი მოლდოვაში, ჩიმიშლიის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 134 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1944 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩიმიშლიის რაიონის სოფლები
თეთრი (მრავალმნიშვნელოვანი)
თეთრი შეიძლება აღნიშნავდეს:
რუალა ბედუინები
რუალა ბედუინები არიან არაბულად მოსაუბრე მომთაბარე-მესაქონლეები, რომლებიც ცხოვრობენ სამხრეთ-აღმოსავლეთ იორდანიასა და საუდის არაბეთის ჩრდილოეთში. მათი საძოვრები ძირითადად ქვიანი პლატოებისგან შედგება, რომელიც მხოლოდ ნაწილობრივ არის დაფარული ბალახითა და ბუჩქნარით წვიმიანი სეზონის განმავლობაში. მათ ძირითად სამეტყველო ენას არაბული წარმოადგენს და საკუთარ თავს “ბადუვებს” (Baduw) უწოდებენ, რაც ნიშნავს “ბადიას” ხალხს ან “უდაბნოს”. ბედუინებისთვის სიტყვა ბადუვი უფრო მეტ მნიშვნელობას ატარებს ვიდრე სიტყვა “ბედუინი” ან “ნომადი”. ის ფაქტობრივად გენეალოგიის აღმნიშვნელი სიტყვაა და ბედუინის წარმომავლობას უსვამს ხაზს. ბადუვებს მიაჩნიათ, რომ მათ ყველას ერთი საერთო უცნობი არაბი წინაპარი აერთიანებთ და რომ ისინი სისხლით მონათესავეები არიან, მიუხედავად იმისა იზიარებენ თუ არა საქონლისთვის საერთო საძოვრებს უდაბნოში. იმ ბადუვს, რომელიც აღარ აგრძელებს მესაქონლეობას და გამოეყოფა ტომს, ეწოდება “რუეილი”(Rweili). რუეილი, განდგომის მიუხედავად, კვლავ ბადუვად ითვლება, თუ ის ინარჩუნებს წინაპრების ტრადიციებს და აგრძელებს სხვა ბადუვებთან ოჯახების შექმნას.