cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ისლამ II გირეი
ბიოგრაფია
ამის შემდეგ ისლამ გირეიმ დაიწყო ცენტრალური ხელისუფლების გამტკიცება. გარკვეული რეფორმები გაატარა, გაიყვანა საირიგაციო სისტემა და მოაწესრიგა გადასახადის აკრეფვა მთელს სახანოში. 1588 წლის დასაწყისში ყირიმს თავს დაესხნენ პოლონელები და ლიტველები. ისლამ გირეიმ საგანგებო მდგომარეობა გამოაცხადა, სულთანს დახმარების სათხოვნელი წერილი გაუგზავნა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:გარდაცვლილი 1588 კატეგორია:დაბადებული 1539
Get Up! (ბრაიან ადამსის ალბომი)
Get Up — კანადელი მომღერალ და სიმღერების ავტორ ბრაიან ადამსის მეცამეტე სტუდიური ალბომი. იგი ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში ფიზიკური სახით გამოვიდა 2015 წლის 2 ოქტომბერს, მოგვიანებით კი, 16 ოქტომბერს - მსოფლიო მასშტაბით, Universal Music-ზე. ალბომი ჩაიწერა ჯეფ ლინის პროდიუსერობით. მასში შეტანილი სიმღერების თანაავტორია ჯიმ ველენსი. ალბომში შეტანილია ცხრა ახალი სიმღერა და ოთხი აკუსტიკური ვერსია. ალბომიდან გამოცემული პირველი სიმღერა იყო "You Belong to Me".
სქოლიო
კატეგორია:ბრაიან ადამსის ალბომები კატეგორია:2015 წლის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯეფ ლინის პროდიუსერობით
ყაალი (ბარდის რაიონი)
ყაალი  (Qayalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  333 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
Ә́
Ә́, ә́ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო. გამოიყენება თათრულ ენაში, ასო Ә-ს წასამახვილებლად.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „Ә“-სა და „აკუტი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
აზერბაიჯანის სახელმწიფო ბიუჯეტი
აზერბაიჯანის სახელმწიფო ბიუჯეტი (Azərbaycan Respublikasının Dövlət Büdcəsi) — სახელმწიფოსა და მუნიციპალიტეტების ფუნქციებისა და აზერბაიჯანის ხელისუფლებისა და ადგილობრივი თვითმმართველობის  შესაბამისი სახელმწიფო ორგანოების მიერ განხორციელებული თანხების შეგროვებისა და გამოყენების ძირითადი ფინანსური დოკუმენტია.ბიუჯეტი მოიცავს ყოველწლიურ ფინანსურ გეგმას. წლიური პერიოდი გრძელდება 1 იანვრიდან 31 დეკემბრამდე. 2002 წლის 2 ივლისს მიღებულ იქნა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კანონი საბიუჯეტო სისტემის შესახებ. მიმდინარე კანონპროექტში ბიუჯეტის სისტემის შესახებ ბოლო შესწორება შეყვანილ იქნა 2016 წლის 30 დეკემბერს.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ბიუჯეტის პროექტს ახორციელებს მინისტრთა კაბინეტი და წარუდგენს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტს. პრეზიდენტი წარუდგენს სახელმწიფო ბიუჯეტს მილი მეჯლისს, რომელიც მას ამტკიცებს.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ბიუჯეტი სისტემა შედგება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ბიუჯეტიდან, ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ბიუჯეტიდან და ადგილობრივი ბიუჯეტებისგან.
ძირითადი ცნებები
სახელმწიფო ბიუჯეტის სისტემის მიზანია სოციალური, ეკონომიკური და სხვა პროგრამების გადაჭრა, უზრუნველყოს შეგროვება კანონით დადგენილი წესით და საჯარო ფუნქციების განხორციელებისათვის მატერიალური რესურსების გამოყენება.
საბიუჯეტო შემოსავლები არის ყველა ის გადასახადი, რომლებიც სახელმწიფო ბიუჯეტში შემოდის, ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ბიუჯეტიდან და ადგილობრივი ბიუჯეტებისგან კანონით დადგენილი წესით.
ბიუჯეტის დეფიციტს, როგორც წესი, უწოდებენ ბიუჯეტის ხარჯების ოდენობას, რომელიც არ არის დაფარული შემოსავლით, ხოლო პროფიციტი არის ბიუჯეტის შემოსავლების ოდენობა, რომელიც აღემატება ბიუჯეტის ხარჯებს.
საბიუჯეტო სისტემის ერთობა ეფუძნება ბიუჯეტების ურთიერთობას შემოსავლის მარეგულირებელი წყაროების გამოყენებით, მიზნობრივი საბიუჯეტო სახსრების შექმნის გზით. ასევე ფინანსური რესურსები განაწილებულია სხვადასხვა დონეზე ბიუჯეტებს შორის. ერთნაირი ბიუჯეტის კლასიფიკაცია, საბიუჯეტო დოკუმენტების გამოყენება, ბიუჯეტის შესრულების ანგარიშები უზრუნველყოფს ბიუჯეტის სისტემის ერთობას.
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ბიუჯეტი
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის საბიუჯეტო სისტემა განისაზღვრება აზერბაიჯანის რესპუბლიკისა და ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის კონსტიტუციებისა და ბიუჯეტის სისტემის შესახებ კანონითა და სხვა საკანონმდებლო აქტებით. ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტი ადგენს ავტონომიური რესპუბლიკის ბიუჯეტს და წარუდგენს ავტონომიური რესპუბლიკის ალი მეჯლისს. ბიუჯეტის შესრულება ხორციელდება აგრეთვე  ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის მიერ.
ბიუჯეტი დგინდება გადასახადებისა და ბაჟის ხარჯზე, რომელსაც განსაზღვრავს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგადასახადო კოდექსი.
ადგილობრივი ბიუჯეტი
ადგილობრივი ბიუჯეტი წარმოადგენს ფინანსურ რესურსებს, რომლებიც ფორმირდება მუნიციპალიტეტის სტატუსის შესაბამისად, რათა განახორციელოს თვითმმართველობის პრინციპები. ადგილობრივი ბიუჯეტი შედგება ქალაქების, რაიონებისა და მუნიციპალიტეტების ბიუჯეტებისგან.
ბიუჯეტის გამოყენება
შემდეგი სტრუქტურები და ქმედებები დაფინანსებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ბიუჯეტიდან:
სქოლიო
კატეგორია:ბიუჯეტი კატეგორია:აზერბაიჯანის ეკონომიკა
საზარელი ზღაპრები
სერიალში ნაჩვენები არიან XIX საუკუნის ბრიტანული და ირლანდიური მხატვრული ნამუშევრების პერსონაჟები, მაგალითად დორიან გრეი ოსკარ უაილდის „დორიან გრეის პორტრეტიდან“ (1891),  მინა ჰარკერი ბრემ სტოკერის „დრაკულადან“ (1897) და ვიქტორ ფრანკენშტაინი მერი შელის „ფრანკენშტეინიდან“ (1818).
წარმოება და განვითარება
2013 წლის იანვარში Showtime-მა განაცხადა რომ დაიწყო ახალი სერიალისთვის მზადება რომლის შემქმენელები, სცენარისტები და პროდიუსერები ჯონ ლოგანი და სემ მენდესი გახდნენ. ისინი ადრე მუშაობდნენ როგორც სცენარისტები და პროდიუსერები ფილმზე სკაიფოლი. 2013 წლის მარტში გამოცხადდა რომ სერიალს გადაიღებდნენ დიდ ბრიტანეთში ლონდონში მაგრამ, შემდგომ გამოცხადდა რომ გადაღებები მიმდინარეობდა დუბლინში ირლანდიაში. გადაღებები პირველი სეზონისთვის დაიწყო 7 ოქტომბერს და გაგრძელდა ხუთი თვე. 2013 წლკის დეკემბერში Showtime-მა გამოაცხადა საზარელი ზღაპრების წარმოების ბლოგი, სადაც ყველას შეეძლო ენახა გადასაღები მოედანი კადრს მიღმა.
ჯ. ა. ბაიონა გამოცხადდა პირველი ორი სერიის რეჯისორად ხოლო დარჩენილი სეზონების რეჟისორები გახდნენ: დიერბლა უოლში, ქოქი ჯიდროისი და ჯეიმზ ჰოზი.
2014 წლის თებერვალში კი Showtime-მა, გამოუშვა პირველი ოფიციალური სრულმეტრაჟიანი ტრეილერი. 2014 წლის "San Diego Comic-Con International"-ზე ლოგანმა განაცხადა რომ მესამე სეზონში გამოიყენებდა პერსონაჟებს წიგნიდან " The Island of Doctor Moreau".
კრიტიკოსთა შეფასება
ორივე სეზონმა კრიტიკოსებისაგან დადებითი შეფასება მიიღო. Metacritic-ის ნიშანი პირველ სეზონზე იყო 70 100-დან დაფუძნებული 37 მიმოხილვაზე, Rotten Tomatoes-ზე კი 78%, რეიტინგი ჰქონდა დაახლოებით 7.3 10-დან 55 მიმოხილვით
Metacritic-ის ნიშანი მეორე სეზონზე იყო 77 100-დან დაფუძნებული 44 მიმოხილვაზე, Rotten Tomatoes-ზე კი 100%, რეიტინგი ჰქონდა დაახლოებით 7.6 10-დან 18 მიმოხილვით
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2010-იანი წლების ტელესერიალები კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები
მანუელ ლოკატელი
მანუელ ლოკატელი (Manuel Locatelli; დ. 8 იანვარი, 1998, ლეკო, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი. ამპლუით ნახევარმცველი, თამაშობს „სასუოლოში“. 2020 წელს შედგა მისი დებიუტი იტალიის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1998 კატეგორია:დაბადებული 8 იანვარი კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:სასუოლოს ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები
პოლიპეპტიდები
პოლიპეპტიდები — ამინომჟავებიის მოკლე ჯაჭვი რომლებშიც ისინი ერთმანეთს პეპტიდური ბმებით უკავშირდებიან. ცილების მრავალგვარობის მიუხედავად, ყველა ცილა არის პოლიმერი, რომლებიც 20 ამინომჟავისგან შემდგარი ნაკრებით არიან აგებული. ცილა შედგება სპეციფიურ კონფორმაციაში ჩაწყობილი და დახვეული ერთი ან ორი პოლიპეპტიდისაგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიოლოგია კატეგორია:პოლიმერები
ყაზახლარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყაზახლარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
Graceland (ალბომი)
Graceland — ამერიკელი მომღერალ-სიმღერების ავტორ პოლ საიმონის მეექვსე სტუდიური ალბომი. ჩაიწერა საიმონისა და როი ჰელის პროდიუსერობით და გამოვიდა 1986 წლის 25 აგვისტოს ლეიბლზე Warner Bros. Records. იგი არის საიმონის ყველაზე ცნობილი ალბომი.
სიმღერების სია
2004 წლის გამოცემას ახლავს დამატებითი დისკი სიმღერებით:
მუზაფარ ალიმბაევი
მუზაფარ ალიმბაევი (დ. 29 ოქტომბერი, 1923, აული მარალდი სემიპალატინსკის გუბერნია, ყირგიზეთის სსრ, რსფსრ, სსრკ — გ. 26 ნოემბერი, 2017, ალმათი, ყაზახეთი) — ყაზახი პოეტი და მთარგმნელი, ლიტერატურული კრიტიკოსი და საბავშვო მწერალი. ყაზახეთის სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი. ყაზახეთის სსრ კულტურის დამსახურებული მუშაკი (1978), ყაზახეთის სახალხო მწერალი (1994). დიდი სამამულო ომის მონაწილე.
მიღებული აქვს სამამულო ომის II ხარისხის ორდენი (1985), მედალი შრომითი წარჩინებისათვის (1959), ყაზახეთის სახელმწიფო პრემია (1984) და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახი პოეტები კატეგორია:სამამულო ომის II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:რაიხსტაგის შტურმის მონაწილეები კატეგორია:დაბადებული 29 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2017
ქულბაქი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ქულბაქი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მოსაბრუნის ღვთისმშობლის ეკლესია
მოსაბრუნის ღვთისმშობლის ეკლესია  — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მოსაბრუნში, ძეგლევის ხევის სასაფლაოზე. აგებულია ადრეულ შუა საუკუნეებში.
ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია სამნავიან ბაზილიკას წარმოადგენს, რომელიც, რიყისა და ფლეთილი ქვითაა ნაგები.
ეკლესიის ცენტრალური ნავი აღმოსავლეთით სრულდება კოლოფა აბსიდით, ცენტრში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. ჩრდილოეთ და სამხრეთ მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშაა. კონქი ჩამოქცეულია. აბსიდი დარბაზისგან გამოყოფილია შვერილებით.
ცენტრალური ნავის გრძივი კედლები გახსნილია ნახევარწრიული თაღებით. თაღები მასიურ სვეტებს ეყრდნობა. ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებზე შემორჩენილია იმპოსტები. თაღოვანი სარკმლები სამივე კედელშია მოთავსებული.
არქიტრავული შესასვლელი დასავლეთ კედელშია გაჭრილი. არქიტრავად გამოყენებულია მასიური ხის ბოძები. კარი ნაოთხალია.
სამხრეთი ნავს სწორკუთხა საკურთხეველი გააჩნია. შემორჩენილია ცილინდრული კამარის მცირე ნაწილი. ნავის სამხრეთი კედლის დიდი ნაწილი ჩამონგრეულია.
ჩრდილოეთი ნავის აბსიდი ნახევარწრიულია, მის ცენტრში თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. აბსიდის ჩრდილოეთ და სამხრეთ მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშაა. შემორჩენილია სფერული კონქის სამხრეთი ნაწილი, აგრეთვე სამხრეთის მხარი. ნავის ჩრდილოეთი კედელი მთლიანად ჩამონგრეულია, დასავლეთი კედელი შემორჩენილია 3-4 მეტრის სიმაღლეზე. სამხრეთ კედელზე ჩანს ორსაფეხურიანი პილასტრის ქვედა ნაწილი.
ეკლესიის გარშემო შემორჩენილია გალავნის ფრაგმენტები. ეკლესია სერიოზულად არის დაზიანებული. კამარა და კონქი ჩამოქცეულია, კედლები დეფორმირებულია, მიწის დონე აწეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჟორჟ დიუმეზილი
ჟორჟ დიუმეზილი (Georges Dumézil) (4 მარტი, 1898 — 11 ოქტომბერი, 1986) — ფრანგი ფილოლოგი, ენათმეცნიერი და რელიგიათმცოდნე, რომელიც სპეციალიზდებოდა შედარებითი ენათმეცნიერებაში და მითოლოგიაში. ის იყო პროფესორი სტამბოლის უნივერსიტეტში, École pratique des hautes études-ში და კოლეჯ დე ფრანსში, ასევე იყო საფრანგეთის აკადემიის წევრი. დუმეზილი ცნობილი იყო თავისი „ტრიფუნქციური ჰიპოთეზით“ პროტო-ინდო-ევროპულ მითოლოგიაზე და საზოგადოებაზე. მის კვლევებს უდიდესი გავლენა ჰქონდა შედარებით მითოლოგიასა და ინდოევროპეისტიკის სფეროში.
რაფიელ ივანიცკი
რაფიელ ივანიცკი ფსევდ: ინგილო (დ. 23 ივლისი, 1886, კახი  — გ. 27 ივნისი, 1966, პარიზი) — ქართველი პოლიტიკოსი, იურისტი, საეკლესიო მოღვაწე და სასულიერო პირი, საქართველოს ეროვნული საბჭოსა და დამფუძნებელი კრების წევრი, საქართველოს საკათალიკოსო საბჭოს წევრი.
ჟორჟ დიუმეზილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 1986 კატეგორია:პარიზელები კატეგორია:ენათმეცნიერები კატეგორია:ფრანგი ისტორიკოსები
რაფიელ ივანიცკი
ბიოგრაგია
რაფიელ ივანიცკი 1886 წლის 23 ივლისს დაიბადა სოფელ კახში. რაფიელის პაპა (სახელი უცნობია) რუსეთის წინააღმდეგ მებრძოლ შამილს გამოქცევია, ჩამოსულა თბილისში, სადაც მეფისნაცვალ ვორონცოვის ამალის წევრს პოლკოვნიკ ივანიცკის უშვილებია, მოუნათლავს და გვარიც მიუცია. ასე დადებია სათავე ივანიცკის გვარს. რაფიელის მამა ალექსანდრე თბილისის სიონში მღვდალად კურთხევის შემდეგ საინგილოში გაამწესეს. ალექსნდრეს და მის მეუღლეს მარიამ იაშვილს ოთხი ვაჟი და ერთი ქალიშვილი ჰყავდათ (რაფიელი, ტარასი, აპოლონი, ვლადიმერი და სონია – მსახიობ გურამ საღარაძის ბებია).
რაფიელ ინგილო თავდაპირველად თელავის სასულიერი სასწავლებელში სწავლობდა, შემდეგ – თბილისის გიმნაზიაში. პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის დამთვრების შემდეგ თბილისში დაბრუნდა და ბარბარე ილიას ასულ ხარაშვილზე (სპეციალობით პროვიზორი) დაქორწინდა. წყვილს სამი ვაჟი შეეძინა – ლეონიდე, დიმიტრი და ირაკლი.
1917 წლის ივნისში რაფიელ ივანიცკი იყო საქართველოს ეროვნულ–დემოკრატიულ პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი, პარტიის მთავარი კომიტეტის წევრი და მდივანი. აქტიურად თანამშრომლობდა ამავე პარტიის გაზეთში „საქართველო“ და ფაქტობრივად ერთი წლის განმავლობაში მისი ფაქტობრივი რედაქტორი იყო.
ივანიცკიმ აქტიური მონაწილეობა მიიღო საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენა–გამოცხადების საქმეში. არჩეული იყო საქართველოს საკათალიკოსო საბჭოს წევრად და მდივნად. პარალელურად აქტიურ პოლიტიკურ საქმიანობასაც ეწეოდა. 1917 წელს აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. 1918–1920 წლებში გამოქვეყნებულ პუბლიცისტურ წერილებში აკრიტიკებდა ხელისუფლების სოციალ–დემოკრატიულ პოლიტიკას. 1921 წელს გახდა საქართველოს დამფუძნებელი კრების დეპუტატი ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის სიით. საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში და ჩაება წინააღმდეგობის მოძრაობაში. 1921 წლის 5 ივლისს დაუპირისპირდა საინგილოს გადაცემას აზერბაიჯანის სსრ-სათვის. ამ საკითხთან დაკავშირებით 1921 წლის 3 სექტემბერს სიტყვით გამოვიდა III საეკლესიო კრებაზე. მისი აზრით, ტერიტორიულ მოწყვეტასთან ერთად საინგილოს მართლმადიდებელი მრევლიც საქართველოს ეკლესიის იურისდიქციის გარეშე დარჩებოდა. რაფიელ ინგილოს შიში გამართლდა და 1923 წლის ზაქათალის ოკრუგის მართლმადიდებელი მრევლი რუსეთის ეკლესიის იურისდიქციაში მოექცა. ამავე კრებაზე იყო დასახელებული კათოლიკოს-პატრიარქობის კანდიდატად და მიიღო ერთი ხმა. 1922 წლის 10 თებერვალს რაფიელ ივანიცკი დააპატიმრეს 6 თვით, დაპატიმრების მიზეზი იყო ოკუპაციის წლისთავისთვის საპროტესტო მიტინგების თავიდან არიდება.
1922 წლის ოქტომბერში საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ პოლიტპატიმრათა დიდ ჯგუფს დაუდგინა მოსკოვში გადაყვანა, რასაც დიდი პროტესტი მოჰყვა, რადგან ფორმალურად საქართველოს სსრ დამოუკიდებელი სახელმწიფო იყო. ხელისუფლება იძულებული გახდა კომპრომისზე წასულიყო და 1922 წლის 9 ოქტომბერს 62 პოლიტიკური პატიმარი, მათ შორის რაფიელ ივანიცკი, პოლონეთში გააძევა.
ემიგრაციაში
რაფიელ ივანიცკი პოლონეთიდან ლადო ახმეტელის დახმარებით გერმანიაში გადავიდა. ივანიცკი ცოტა ხანს ბერლინში ცხოვრობდა, შემდეგ ვენაში, 1924–1948 წლებში – რომში. იგი, როგორც საქართველოს ეკლესიის საკათალიკოსო საბჭოს წევრი რომის პაპის კარზე საქართველოს ეკლესიის წარმომადგენლად ითვლებოდა. საქართველოში დარჩენილ ახლობელთაგან მხოლოდ თბილისში დარჩენილ ცოლ–შვილთან ჰქონდა მიმოწერა. ემიგრაციაში რაფიელ ინგილო აქტიურ შემოქმედებით მუშაობას ეწეოდა. თანამშრომლობდა და პუბლიკაციებს აქვეყნებდა ეროვნული მიმართულების ქართულ ემიგრანტულ გაზეთებში – „დამოუკიდებელი საქართველო“, „სამშობლო“.
1944 წლის 22 თებერვალს მარია ანტუანეტა პასკუინი გარდაიცვალა. ამის შემდეგ ირაკლი ბაგრტიონმა იტალია დატოვა და მადრიდში გადავიდა, სადაც 1946 წლის 29 აპრილს იქორწინა ესპანეთის მეფის ალფონსო XIII დისშვილზე, ინფანტა მარი–მერსედეს დე ბავიერ–ბურბონზე. მადრიდში დამკვიდრებულ ირაკლი ბგრატიონისა და იქ მყოფი ქართველების სურვილი იყო ქართული ეკლესიის გახსნა, რომლის ხელმძღვანელობა მღდვლად კურთხევის შემდეგ რაფიელ ინგილოს უნდა დაკისრებოდა. 1948 წელს პარიზში კონსტანტინოპოლის მსოფლიო პატრიარქის ლოცვა–კურთხევით რაფიელ ინგილო ჯერ დიაკვნად, ხოლო შემდეგ მღვდლად ეკურთხა და გამწესებულ იქნა ირაკლი ბაგრატიონისა და ქართველ ემიგრანტთა მიერ დაარსებულ მადრიდის წმ. ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ტაძრის წინმძღოლად. მალე იგი არქიმანდრიტის ხარისხში აიყვანეს. მამა რაფიელის მრევლი მრავალეროვანი იყო. ქართველებთან ერთად ტაძარში რუსები, ბერძნები, ბულგარელები და სერბები დადიოდნენ. წირავდა და გალობდა ქართულ, რუსულ და ბერძნულ ენებზე. სასულიერო მოღვაწეობასთან ერთად რაფიელ ინგილო აქტიურად თანამშრომლობდა ესპანურ რადიოსა და მიუნხენის რადიო „თავისუფლების“ ქართულ განყოფილებასთან, სადაც რელიგიურ თემებზე ხშირად გამოდიოდა მსმენელის წინაშე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 23 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1966 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:დაკრძალულები ლევილის სასაფლაოზე კატეგორია:აზერბაიჯანში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები
ლომისის ციხე
ლომისის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ელოიანის მიდამოებში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ნანგრევებად ქცეული კომპლექსიდან ყველაზე უკეთ შემორჩა ფლეთილი ქვით ნაგები კოშკი. დანარჩენი ნაგებობანი ფიქალით ყოფილა აგებული. კოშკი შემორჩენილია სამი სართულის დონეზე, აქედან პირველი სართული თითქმის მიწითაა ამოვსებული. ჩრდილოეთი კედელი მთლიანად ჩამონგრეულია. გადარჩენილ სამ კედელზე სათოფურებია. შემონახულია სართულ შუა გადახურვის კოჭის ბუდეები, დასავლეთ კედელზე კი ნისკარტა სალოდე. ტერიტორიაზე მრავალი ნაგებობის ნაშთია, რომელთა მნიშვნელობის და სახეობის დადგენა გაწმენდის გარეშე შეუძლებელია. აქა-იქ მიმოფანტულია გალავნის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ლევან ჩილაჩავა
ლევან ჩილაჩავა (დ. 17 აგვისტო, 1991, სოხუმი, საქართველო) — შერკინების ბურჯის პოზიციაზე მოთამაშე საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების წევრი. ლევანი იცავს ფრანგული „ტულონის“ ღირსებას ტოპ 14-ში.
მილენა სლავოვა
მილენა სლავოვა, აგრეთვე ცნობილი როგორც უბრალოდ მილენა (Милена Славова; დ.24 თებერვალი, 1966, სოფია, ბულგარეთი) — ბულგარელი როკ მომღერალი. 1993 წლის ბოლოს საცხოვრებლად ინგლისში გადავიდა, სადაც 6 წელი გაატარა და გამოუშვა ალბომი სახელწოდებით „Sold“ (გაყიდულია).
ლევან ჩილაჩავა
2012 წლის 11 თებერვალს ევროპის ერთა თასის საქართველო – ესპანეთის სარაგბო დაპირისპირებისას ლევან ჩილაჩავას დებიუტი შედგა.
მილენა სლავოვა
სქოლიო
კატეგორია:ბულგარელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი
ლევან ჩილაჩავა
კარიერული სტატისტიკა
.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:სოხუმში დაბადებულები
მაყაშვილების პირველი ციხე-დარბაზი
მაყაშვილების პირველი სასახლე — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ რუისპირის სამხრეთით, 0,5 კილომეტრზე, მდინარე თურდოს მარცხენა ნაპირას. ნასოფლარ არტოზანის ტერიტორიაზე, თარიღდება XVIII საუკუნეების შუა ხხანებით.
ეკუთვნოდა ადგილობრივ ფეოდალებს — მაყაშვილებს. ციხის გეგმა თითქმის კვადრატულია, რომლის ოთხივე კუთხეში ცილინდრული კოშკი დგას. გალავნის აღმოსავლეთ კედელი მდინარეს გასდევს, ამიტომ ოდნავ მოხრილია. ჩრდილოეთ კედლის ცენტრში ჭიშკარია. ჭიშკრის პირდაპირ, სამხრეთ კედლის ცენტრში — მცირე ზომის, სათადარიგო კარი. კოშკები ისეა დაზიანებული და გადაკეთებული, რომ მათი თავდაპირველი სახის აღდგენა მიახლოებით თუ ხერხდება. კოშკებიდან სამი, სავარაუდოდ, ორსართულიანი იყო, ქონგურებიანი ბანის მქონე. ხოლო მეოთხე — სამსართულიანი. შესასვლელები სართულებს ცალ-ცალკე ჰქონია. პირველი სართული ყველგან დამხმარე ჩანს, ხოლო მეორე სართულის კედლებში ცალმაგი და ორმაგი სათოფურები იყო განლაგებული. სართულშუა გადახურვა ხის იყო. ციხის კედლები ორიარუსიანი ჩვეულებისამებრ, ქვედა იარუსი აქაც ყრუა, ზედა კი — საბრძოლო იარუსები სისქეთა სხვაობა, მცირე საფეხურს ქმნის, რომელზეც დაყრდნობილი იქნებოდა მებრძოლთა სასიარულო ხის ბილიკი. ზედა იარუსის კედლებში, მონაცვლეობით. ცალმაგი და ორმაგი სათოფურებია განლაგებული. ციხის შიგნით, სამხრეთ კედლის გასწვრივ. მდგარა ორსართულიანი სასახლე. გალავნის ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნახევარი და აღმოსავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ნახევარი მეორეხარისხოვან ნაგებობებს ჰქონია მოკავებული. ჭიშკრის სიახლოვეს დგას კარის ეკლესია. შენობა დარბაზულია, გეგმით სწორკუთხა შესასვლელი ორია — სამხრეთით და დასავლეთით. ორივე შეისრულთაღიანი და შიგნიდან სწორკუთხა შეღრმავებაშია ჩასმული. აღმოსავლეთით ეკლესის იატაკის მიმართ საფეხურით შემაღლებული, ნახევარვარწრიული აფსიდია. აფსიდის ცენტრში შეისრული სარკმელია გაჭრილი, რომლის ორივე მხარეს თითო, თაღოვანი ნიშაა. თითო, შეისრულოვანი სარკმელი დანარჩენ კედლებშიცაა. აფსიდი გადახურულია კონქით. დარბაზი — ცილინდრული კამარით. კამარის შუა ნაწილში შეკიდულ პილასტრებზე დაყრდნობილი, საბჯენი თაღია. ეკლესიის იატაკი კვადრატული აგურისაა. შენობის ფასადებიდან მხოლოდ აღმოსავლეთ და დასავლეთისაა მორთული.
აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ზემოთ და გვერდებზე მოთავსებულია წყობაში შეღრმავებული, თითო რომბი. დასავლეთ ფასადის მორთულობა აგურის რელიეფური არშიით გამოყვანილი სამი, ერთმანეთთან დაკავშირებული, სხვადასხვა საგანის ელემენტისგან შედგება, რომლებიც კედლის ღერზე ერთიმეორეს თავზეა განლაგებული და ფრონტონის არეში გამოსახული, რელიეფური ჯვრის საფეხუროვან საფუძველს ქმნის. მათ შორის ქვედაში, შესასვლელის ზედა ნახევარია მოქცეული, ზედაში კი — სარკმელი. ეკლესიის კედლები დასრულებული აგურის ოთხსაფეხურიანი ლავგარდნით, რომელიც ჩვეულებრივად დაწყობილი და კუთხით შვერილი აგურებით გამოყვანილი რიგების მონაცვლეობითაა შედგენილი. სახურავი კრამიტისა ყოფილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
Ә̃
Ә̃, ә̃ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „Ә“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის ტილდას ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „Ә“-სა და „ტილდა“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
რაჟდენ პირველმოწამის მარტვილობა
რაჟდენ პირველმოწამის მარტვილობა (წამებაჲ და ღუაწლი წმიდისა დიდისა მოწამისა რაჟდენისი) — ქართული ჰაგიოგრაფიული თხზულება, რომელიც მოგვითხრობს სპარსი რაჟდენის მოღვაწეობასა და მარტვილობაზე, რომელიც ქართლში მოვიდა ვახტანგ გორგასლის დროს და ქრისტიანობის მიღებისათვის აწამეს თანამემამულეებმა, რომლებიც იმ ხანებში შემოესიენ ქართლს. როგორც ნაშრომიდან ჩანს, რაჟდენის „სიმხნე და მოთმინება“, ძველად აღწერილი, მალე დაკარგულა, ამიტომ ავტორს ახალი თხზულება დაუწერია. რადგანაც, მის პერიოდში გავრცელებული ყოფილა მეტაფრასული მიმართულება, თავისი ნაშრომი მას ამ მიმართულებით განუვითარებია. ავტორს ხელთ ჰქონია ქართული მატიანეების პირველი კრებული — „ცხოვრებანი ქართველთანი“, რომელსაც ის ძველ მატიანეს უწოდებს. აქედან მას ამოუღია უმთავრესი ფაქტები ვახტანგისა და სპარსელების ურთიერთდამოკიდებულებისა, რომელმაც იმსხვერპლა რაჟდენი. აგრეთვე, ხელთ ჰქონია დავით და კონსტანტინეს მარტვილობა. მაშასადამე, თხზულების დაწერის თარიღად მიჩნეულია XII საუკუნის მეორე ნახევარი. მისი ავტორი უცნობია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ჰაგიოგრაფია
ჩიგოიანის ეკლესიის ნანგრევი
ჩიგოიანის ეკლესიის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩიგოიანში. აგებულია გვიანი შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით აქვს სწორკუთხა საკურთხეველი, ცენტრში გაჭრილი სწორკუთხა, საფეხურებიანი სარკმლით. ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში ტრაპეზის ქვა დგას. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთ კედელშია მოთავსებული. ამავე კედელში გაჭრილია სარკმელი და ერთი ვიწრო სათოფური. ეკლესიის კედლები შემორჩენილია 2 მეტრის სიმაღლეზე, ზოგან უფრო ნაკლებია. ეკლესიის გადახურვა ჩამოქცეულია. კედლები დაზიანებულია. მიწის დონე აწეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აბიბოს ნეკრესელის მარტვილობა
აბიბოს ნეკრესელის მარტვილობა (მოქალაქობაჲ და წამებაჲ წმიდისა აბიბოს ნეკრესელ ეპისკოპოსისაჲ) — ქართული ჰაგიოგრაფიული თხზულება, რომელიც მოგვითხრობს ცამეტ ასურელ მამათაგან, ერთ-ერთის, აბიბოს ნეკრესელის ღვაწლსა და მოწამეობრივ აღსასრულზე.
ჩვენამდე შემონახულია აბიბოსის შედარებით მოკლე „მარტვილობა“, რომელსაც მეტაფრასტის ხელში გაუვლია. მეტაფრასტს მარტვილობის თავდაპირველი, კიმენური რედაქცია, ალაგ-ალაგ შეუმოკლებია, ზოგი რამ დაუმატებია მისთვის. მაგალითად, მას დაუმატებია დედნისთვის შესავალი, ეპილოგი, შუაში ჩაურთავს მსჯელობა იმის შესახებ, რომ ცეცხლი არ არის ღმერთი. მეტაფრასული რედაქციის ავტორი პირდაპირ აღნიშნავს მარტვილობის კიმენური, ძველი რედაქციის არსებობას, როდესაც ამბობს: აბიბოსმა ბევრი რამ გააკეთა „ვითარცა წერილ არს წიგნსა მას წამებისა მისისასაო“.
ეს თავდაპირველი კიმენური რედაქცია, რომელიც არ შემონახულა, მისი სათაურის მიხედვით არის „თქუმული არსენი დიდისა, ქართლისა კათალიკოზისა“. არსენის მარტვილოლოგიურ ნაშრომში აღწერილი ყოფილა, იმდროინდელი ქართულ-ირანულ-ბიზანტიური პოლიტიკური ურთიერთობის ფონზე, აბიბოსის საქმიანობა. მეტაფრასტს, სამწუხაროდ, ყველაფერი არ შეუტანია თავის ნაწარმოებში. ის შენიშნავს: „ამას რა გითხრობ თქუენ ნეტარისა ეპისკოპოსისა აბიბოსისა[თჳს], არა თუ ყოველთა საქმეთა და შრომათა და ღუაწლთა მისთა გაუწყებ თქუენ: ანუ ვითარ იგი დალეწნა კერპნი და უღმრთოთა მათ არწმუნა ქრისტე და ნათელსცა მათ, ანუ ვითარ დედაკაცსა მას უწინაჲსწარმეტყუელა შემდგომად მისა მოსვლაჲ ბერძენთაჲ და დაპყრობაჲ ქუეყანისა ამის ჩუენისაჲ, რომელიცა იგი იქმნა მსწრაფლ: მისსავე დედაკაცისაზე მოვიდეს ბერძენნი და განასხნეს უსჯულონი იგი სპარსნი, მიერითგან ერისთავნი იქმნნეს მპყრობელ ქართლისა, და სხუანი მრავალნი, ვითარცა წერილ არს წიგნსა მას წამებისა მისისასა“. მეტაფრასტის წყალობით მეცნიერებას დაკარგვია ძვირფასი ცნობები უძველესი ისტორიიდან.
კორნელი კეკელიძის მოსაზრებით, ამ თხზულების დაწერისას არსენს ხელთ ექნებოდა წყაროები, რომელთა ნაწილი მაინც, სავარაუდოდ, აღმოცენებულნი იყვნენ სამონასტრო ზეპირსიტყვიერებისა და ტრადიციათა ნიადაგზე; ისინი გატარებულნი ჩანან იმ ბრძოლის ქარცეცხლში, რომელიც VII-IX საუკუნეების მანძილზე მიმდინარეობდა საქართველოში ქალკედონისტთა და ანიტიქალკედონისტთა შორის. მკვლევარისვე აზრით, ამ წყაროებში ჭეშმარიტება ტენდენციურადაა წარყვნილი გამარჯვებული დიოფიზიტობის მიერ, თუმცა მას შემოუნახავს ისტორიულად სწორი ცნობების ელემენტებიც.
ვარაუდობენ, რომ ის მეტაფრასტი, რომელმაც არსენის შრომა გადააკეთა, უნდა იყოს ნეკრესის კათედრის ერთ-ერთი ეპისკოპოსი, რაც მისი შემდეგი სიტყვებიდან ჩანს: „ჩემი არს მოწამე ესე და არა სხჳსაჲ, ჩემისა ამისაგან საყდრისა ნაყოფი მშუენიერი, მხიარულებისა ჩემდა მომღებელი“. თავისი მეტაფრასტული შრომის დაწერისას მას გამოუყენებია, სხვათა შორის, ქართული თარგმანი გიორგი ამარტოლის „ხრონოგრაფისა“. ეს იმ ნაწილში, სადაც მსჯელობაა იმაზე, რომ ცეცხლი არ არის ღმერთი.
ჯამალუდინ ჩაუშევიჩი
მეჰმედ ჯამალუდინ ეფენდი ჩაუშევიჩი (Mehmed Džemaludin Efendija Čaušević; არებიცა: مهحمهد جهمالۆدىن هفهندىيا چاۆشهوىݘ; დ. 28 დეკემბერი 1870, სოფ. არაპუშა, ბოსანსკა კრუპას ახლოს ბოსნია, ოსმალეთი — გ.   28 მარტი 1938, ქ. სარაევო, იუგოსლავია ) — ბოსნიელი იმამი, ფაყიჰი და ლინგვისტი. არებიცას სტანდარტული სახის შემმუშავებელი.
დაბადება და ადრეული წლები
ჩაუშევიჩი ჩრდილო-დასავლეთ ბოსნიის სოფელ არაპუშაში დაიბადა, რომელიც ქალაქ ბოსანსკა კრუპადან 12 კმ-ითაა დაშორებული. მამამისი, 'ალი-ხოჯა ჩაუშევიჩი, ადგილობრივი სასულიერო პირი იყო და დაწყებითი განათლებაც მან მისცა თავის ვაჟს, მოგვიანებით კი გაგზავნა ბიჰაჩის მადრასაში, სადაც ჩაუშევიჩი სწავლობდა ბიჰაჩის მუფთისთან, აჰმად-საბით რიბიჩთან.
უმაღლესი განათლება
17 წლისა ჩაუშევიჩი სტამბოლში მიდის უმაღლესი განათლების მისაღებად. იგი შედის საიმპერიო სამართლის სკოლაში, მექთებ-ი ჰუყუყში (مكتب حقوق კანონის ბიბლიოთეკა). აქ იგი ეცნობა რეფორმისტულ მიმდინარეობებს, მიემგზავრება კაიროში, სადაც ხვდება ცნობილ რეფორმატორს მუჰამმად 'აბდუჰს, ესწრება მის ლექციებს. მისმა ლექციებმა დიდი გავლენა მოახდინა ჩაუშევიჩზე, რადგან იგი მას თავის ჩანაწერებში პატივცემულ მასწავლებელს უწოდებს. 1901 წელს, მექთებ-ი ჰუყუყის დამთავრების შემდეგ ჩაუშევიჩი ბრუნდება ბოსნიაში.
ბოსნია
მუსლიმთა მიერ ბოსნიის მიტოვებამ გამოიწვია არა მხოლოდ დემოგრაფიული სიტუაციის შეცვლა ბოსნიაში, არამედ ბოსნია დატოვეს მუსლიმი სწავლულების დიდმა ნაწილმაც, რომლებმაც მიაშურეს ოსმალეთის იმპერიის დარჩენილ ნაწილს. ჩაუშევიჩი ტოვებს ოსმალეთს, ბრუნდება ბოსნიაში და სამუშაოდ ეწყობა სარაევოს გიმნაზიაში, სადაც ასწავლის არაბულ ენას. 1903 წლის სექტემბერში მას ირჩევენ ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის სწავლულთა საბჭოს წევრად. ამის შემდეგ საბჭოს რწმუნებით ჩაუშევიჩი მოგზაურობს მთელ ბოსნიაში და ამოწმებს მუსლიმურ სასწავლო დაწესებულებებს – მაქთაბებსა და მადრასებს. იმ სიტუაციის ხილვის შემდეგ, რაც ამ სასწავლებლებში სუფევდა, ჩაუშევიჩი რწმუნდება, რომ ბოსნიის ისლამური სეგმენტი გაქრობის საფრთხის ქვეშაა, თუ რელიგიური განათლება არ გავრცელდა და გაფართოვდა იმგვარად, რომ უპასუხოს შექმნილ სიტუაციას ბოსნიისა და ჰერცეგოვინის ტერიტორიაზე.
რაისუ ლ-'ულამა
ჩაუშევიჩი გარდაიცვალა 1938 წლის 28 მარტს სარაევოში.
მემკვიდრეობა
ჯამალუდდინ ჩაუშევიჩმა მოახდინა ბოსნიელების მიერ გამოყენებადი ანბანის – არებიცის კოდიფიკაცია და სტანდარტიზაცია, რომელიც 1907-1909 წლებში სხვადასხვა გაზეთების საშუალებით ბოსნიაში გაავრცელა. მოგვიანებით ბოსნიელები ცდილობდნენ არებიცა სერბოხორვატული ენის ლათინურ და კირილიცა დამწერლობებთან ერთად ექციათ ერთ–ერთ ოფიციალურ ფორმად, მაგრამ მათი რიცხვის სიმცირისა და არაბული დამწერლობის სირთულის გამო ეს ვერ მოახერხეს, თუმცა არებიცაზე წიგნები 1941 წლამდე იბეჭდებოდა, ხოლო 2005 წელს ეს ტრადიცია აღდგა.
ჩაუშევიჩი დაუპირისპირდა კონსერვატიულ სასულიერო წრეებს, როცა მან განაცხადა, რომ უმჯობესი იყო ქალაქების ცენტრებში არსებულ სავაყფო მიწებზე სასაფლაოების ნაცვლად სასწავლებლები და სამლოცველოები აეგოთ. ასევე იგი გარეგნული რწმენის წინააღმდეგი იყო და მას მიაწერენ შემდეგ ფრაზასაც: "მირჩევნია ვნახო გოგონა, რომელიც ჩარშაფის (ბურყას მსგავსი მთლიანი სამოსელი) გარეშე სწავლობს და შემდეგ მუშაობს, რომ მოაწყოს თავისი ცხოვრება, ვიდრე ის, ვინც ქუჩაში ჩარშაფში გახვეული დადის, საღამოს კი ტავერნაში ატარებს". მისი შეხედულებით ჩარშაფი ხალხური ტრადიცია იყო, ისევე როგორც ფესის ტარება და იგი ორივეს წინააღმდეგ გამოდიოდა, ამის საწინააღმდეგოდ სარაევოს მუსლიმთა უმაღლესმა საბჭომ რამდენიმეჯერ ოფიციალურად უარყო მისი პოზიცია და გაავრცელა მისი შეხედულებების საწინააღმდეგო არგუმენტაცია, სადაც მორწმუნეებს მოუწოდებდნენ როგორც გარეგნულად, ასევე შინაგანად დაეცვათ ისლამური ნორმები.
ჩაუშევიჩის მაგნუმ ოპუსი არის ყურანის მნიშვნელობის თარგმანი და მისი განმარტება სერბოხორვატულ ენაზე. იგი ჰაფიზ მუჰამმად პანჯასთან ერთად დაახლოებით ათი წელი მუშაობდა ამ თარგმანზე და მის განმარტებაზე, რომელზეც 'უმარ რიდას გავლენებია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1870 კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ბოსნიელები კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ისტორია
პოლინა ჟერებცოვა
ბიოგრაფია
2013 წლიდან ცხოვრობს ფინეთში. .
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მწერლები კატეგორია:რუსი ჟურნალისტები კატეგორია:დაბადებული 1985
ამინომჟავების პოლიმერები
როდესაც ორი ამინომჟავა ისე არის მოთავსებული, რომ ერთის კარბოქსილის ჯგუფი ესაზღვრება მეორის ამინო ჯგუფს, ფერმენტი იწვევს მათ შეერთებას დეჰიდრატაციის რეაქციით, წყლის მოლეკულის მოშორებით. მიღებულ კოვალენტურ ბმას ეწოდება პეპტიდური ბმა. ამ პროცესის კიდევ და კიდევ განმეორებით, მიიღება პოლიპეპტიდი, პეპტიდური ბმით დაკავშირებული მრავალი ამინომჟავისაგან შემდგარი პოლიმერი.
პოლიპეპტიდური ჯაჭვის ერთ ბოლოში მოთავსებულია თავისუფალი ამინო ჯგუფი, ხოლო მოპირდაპირე ბოლოზე კი - თავისუფალი კარბოქსილის ჯგუფი. ამგვარად, ჯაჭვს აქვს ამინო ბოლო (N-კიდურა) და კარბოქსი ბოლო (C-კიდურა).
ატომთა განმეორებით თანმიმდევრობას, პოლიპეპტიდური ჩონჩხი ეწოდება. ამ ჩონჩხთან მიმაგრებულია სხვადასხვა სახის დამატებები, ამინომჟავათა გვერდითი ჯაჭვები.
ბუნებაში არსებულ პოლიპეპტიდთა უზომო მრავალფეროვნება კიდევ ერთხელ ასაბუთებს ადრე წარმოთქმულ აზრს - რომ უჯრედებს უამრავი განსხვავებული პოლიმერის შექმნა შეუძლიათ შეზღუდული რაოდენობის მონომერთა ნაკრებით, თუ კი მონომერები განხსვავებული თანამიმდევრობით დაუკავშირდებიან ერთმანეთს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიოლოგია
ძორაგიუღი
სახელწოდება ძორაგიუღი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალფოუთი (ბილიასუვარი)
ალფოუთი (Alpout) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბილიასუვარის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილიასუვარის რაიონის სოფლები
აშაღი-ნემათაბადი
აშაღი-ნემათაბადი (Aşağı Nemətabad) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	948  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
სსრკ-ჩინეთის განხეთქილება
სინო-საბჭოთა განხეთქილება ან სსრკ-ჩინეთის განხეთქილება — 1956–1966 წლებში ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკასა და საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირს (სსრკ) შორის პოლიტიკური და იდეოლოგიური განხეთქილება, რომელიც წარმოიშვა მარქსიზმ-ლენინიზმის განსხვავებული ინტერპრეტაციის საფუძველზე. პოლემიკა, რომელიც წინ უძღოდა განხეთქილებას, ეხებოდა საერთაშორისო კომუნისტურ მოძრაობაში იოსებ სტალინის როლის შეფასებას, პროლეტარიატის დიქტატურის ისტორიულ გამოცდილებებს, სოციალიზმზე გადასვლის გზებს, სოციალისტური და კაპიტალისტური სამყაროს თანაარსებობის პერსპექტივებს და სხვა საკითხებს. ჩინეთმა საჯაროდ დაგმო სსრ კავშირი დესტალინიზაციის და კაპიტალისტურ დასავლეთთან მშვიდობიანი თანაცხოვრების პოლიტიკის გამო, ხოლო საბჭოთა კავშირის ხელმძღვანელობა რევიზიონიზმში დაადანაშაულა. ამ პროცესზე გავლენა მოახდინა სახელმწიფოების გეოპოლიტიკურმა მდგომარეობამ ცივი ომის დროს (1945–1991). ჩინეთი უკმაყოფილო დარჩა საბჭოთა კავშირის ინდოეთთან უფრო მჭიდრო კავშირების დამყარებით. ოფიციალურ მოსკოვს ეშინოდა, რომ მაო ზედმეტად მშვიდად გამოიყურებოდა ბირთვული ომის საფრთხეებთან დაკავშირებით.
1956 წლის 25 თებერვალს ნიკიტა ხრუშჩოვმა დაგმო სტალინი და სტალინიზმი გამოსვლაში პიროვნების კულტისა და მისი შედეგების შესახებ და დაიწყო სსრკ-ს დესტალინიზაცია. მაო ძედუნი და ჩინეთის კომუნისტური პარტია შეშფოთებულნი იყვნენ ამ იდეოლოგიური გადახვევით. 1961 წლისთვის, განხეთქილებამ გამოიწვია ჩინეთის მიერ საბჭოთა მარქსიზმის ოფიციალური დენონსაცია სსრკ–ში არსებული „რევიზიონისტი მოღალატების“ მოქმედების მიზეზით. საერთაშორისო საზოგადოებისთვის სინო–საბჭოთა განხეთქილებამ წარმოშვა კითხვა, თუ ვინ გაუძღვებოდა მსოფლიო რევოლუციას და ვის მიმართავდნენ მსოფლიოს კომუნისტური პარტიები რჩევების ან სამხედრო და ფინანსური დახმარების მისაღებად: ჩინეთს თუ საბჭოთა კავშირს? ამ მიზნით, სსრკ და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა კონკურენციას უწევდნენ ერთმანეთს მსოფლიო კომუნიზმის დომინაციისთვის სხვადასხვა ქვეყნებში ავანგარდული პარტიების საშუალებით.
სსრკ-ჩინეთის განხეთქილებამ ბიპოლარული ცივი ომი გადააქცია ტრიპოლარულ ცივ ომად, რასაც მოჰყვა ისეთი მნიშვნელოვანი გეოპოლოტიკური მოვლენები, როგორებიცაა: ბერლინის კედლის აგება (1961), კარიბის კრიზისის დასრულება (1962) და ვიეტნამის ომის (1955-1975) დამთავრება. საბჭოთა კავშირთან განხეთქილებამ დააჩქარა ჩინეთის და აშშ-ს დაახლოება, რაც დაგვირგვინდა 1972 წელს აშშ-ს პრეზიდენტ რიჩარდ ნიქსონის ვიზიტით ჩინეთში. უფრო მეტიც, ამ განხეთქილებამ გამოიწვია დასავლელი ლიდერების წარმოდგენის გაქრობა წამყვანი სოციალისტური სახელმწიფოების შეთანხმებულ მოქმედებაზე. ეს წარმოდგენა ჩამოყალიბდა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, განსაკუთრებით კი 1947-1950 წლის ვიეტნამის ომის პერიოდში, როდესაც აშშ ჩაერთო ინდოჩინეთის პირველ ომში (1946–1954 წლები). ისტორიულად, სსრკ-ჩინეთის განხეთქილებამ გამოიწვია მარქსისტ-ლენინისური რეალპოლიტიკის წარმოქმნა, რომლითაც მაომ შექმნა სამმაგი გეოპოლიტიკა (ჩინეთი-აშშ-სსრკ), ხოლო შემდეგ, სუეცის კრიზისის დაწყებამდე 1956 წელს ოთხმაგი გეოპოლიტიკა (ჩინეთი-გაერთიანებული სამეფო-აშშ-სსრკ).
ყაზახლარი (ბარდა)
ყაზახლარი (Qazaxlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში.
სსრკ-ჩინეთის განხეთქილება
განხეთქილების ზღვარზე
მაო ძედუნისთვის, 1958-1959 წლების მოვლენების შემდეგ, ხრუშჩოვი პოლიტიკურად არასანდო პიროვნება გახდა. 1959 წელს გენერალური მდივანი ხრუშჩოვი შეხვდა აშშ-ს პრეზიდენტ დუაიტ ეიზენჰაუერს, რათა შეემცირებინა საბჭოთა-ამერიკული გეოპოლიტიკური დაძაბულობა; ამისათვის, სსრკ-მ დაარღვია ხელშეკრულება, რომელიც ეხებოდა ჩინეთისთვის ბირთვულ პროექტზე N596 ტექნიკური დახმარების გაწევას და, ამასთან ერთად, მიემხრო ინდოეთს ჩინეთ-ინდოეთის ომში (20 ოქტომბერი-21 ნოემბერი, 1962). გაძლიერებულმა საბჭოთა-ამერიკულმა თანამშრომლობამ მაოს აფიქრებინა, რომ ხრუშჩოვმა კურსი აიღო დასავლეთთან მეგობრული ურთიერთობების ჩამოყალიბებაზე. ჩინეთის კომუნისტურმა პარტიამ განაცხადა, რომ საბჭოთა კავშირის გეოპოლიტიკური მოქმედებები ეწინააღმდეგებოდა მარქსიზმ-ლენინიზმს.
ყაზახლარი (ბარდა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
სსრკ-ჩინეთის განხეთქილება
კულტურული რევოლუცია
1966 წელს, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში პოლიტიკური უზენაესობის აღსადგენად, მაო ძედუნმა წამოიწყო დიდი პროლეტარული კულტურული რევოლუცია (1966–1976), საბჭოთა კავშირის სტილის ბიუროკრატიების საწინააღმდეგოდ, რომელიც მდგომარეობდა განათლების, სოფლის მეურნეობისა და სამრეწველო მენეჯმენტის შეცვლაზე. მაოს მიერ ორთოდოქსული მარქსიზმისადმი ერთგულების გამოცხადების კვლადაკვალ დაიხურა სკოლები და მოსწავლეებმა დაიწყეს პოლიტიკურად რადიკალურ წითელ გვარდიებში გაწევრიანება. ლიდერის, პოლიტიკური მიზნის და საზოგადოებრივი ფუნქციის არქონის გამო, ცალკეული შენაერთები მალე პოლიტიკური ფრაქციებად იქცა, რომლებიც მაოიზმისადმი ერთგულებას აცხადებდნენ.
როგორც სოციალურმა ინჟინერიამ, კულტურულმა რევოლუციამაც დაადასტურა მაოიზმის პოლიტიკური დომინაცია, მაგრამ ასევე დაძაბა და გააჩუჭა ჩინეთის ურთიერთობები სსრკ-სა და დასავლურ სამყაროსთან. გეოპოლიტიკური თვალსაზრისით, „მაოიზმის და მარქსიზმ–ლენინიზმის” დავის მიუხედავად მარქსიზმის ინტერპრეტაციასა და პრაქტიკულ გამოყენებაზე, სსრკ და ჩინეთი აწვდიდნენ რჩევებს და სამხედრო და მატერიალურ დახმარებას ჩრდილოეთ ვიეტნამს ვიეტნამის ომის დროს (1945-1975), მაომ ამ ომს უწოდებდა გლეხების რევოლუციას უცხოური იმპერიალიზმის წინააღმდეგ. სოციალისტური სოლიდარობის გამოსახატად, ჩინეთი საშუალებას აძლევდა საბჭოთა კავშირის მიერ გაგზავნილი დახმარების უსაფრთხო გადასვლას ჩრდილოეთ ვიეტნამში აშშ-ს მიერ დაფინანსებული სამხრეთ ვიეტნამის რესპუბლიკის წინააღმდეგ ომის გასაგრძელებლად.
სსრკ-ჩინეთის სასაზღვრო კონფლიქტები
სსრკ-ჩინეთის სასაზღვრო კონფლიქტი იყო შვიდთვიანი გამოუცხადებული სამხედრო კონფლიქტი საბჭოთა კავშირსა და ჩინეთს შორის, რომელიც მოხდა სსრკ-ჩინეთის განხეთქილების პიკზე 1969 წელს. ყველაზე სერიოზული შემთხვევა, რომელიც ამ სასაზღვრო შეტაკებების დროს დაფიქსირდა და რამაც მსოფლიოს ორი უდიდესი სოციალისტური სახელმწიფო ფართომასშტაბიანი ომის ზღვარზე მიიყვანა, მოხდა 1969 წლის მარტში, ჯენბაოს (დამანსკი) კუნძულის მახლობლად, მდინარე უსსურზე (ვუსული), მანჯურიის მახლობლად. საბოლოოდ კონფლიქტი შეჩერდა და რეგიონში სიტუაცია დაუბრუნდა თავდაპირველ ვითარებას.
სსრკ-ჩინეთის კონფლიქტი მესამე მსოფლიოს ქვეყნებში
1970-იან წლებში, ჩინეთსა და სსრკ-ს შორის იდეოლოგიური დაპირისპირება გავრცელდა აფრიკის და შუა აღმოსავლეთის ქვეყნებში, სადაც თითოეული სოციალისტური ქვეყანა აფინანსებდა ადგილობრივ კომუნისტურ რევოლუციურ პარტიებს. მათმა პოლიტიკურმა რჩევებმა, ფინანსურმა და სამხედრო დახმარებამ ხელი შეუწყო ეროვნულ-განმთავისუფლებელი ომების განხორციელებას, როგორიცაა ოგადენის ომი (1977–1978) ეთიოპიასა და სომალს შორის; როდოსის ბუშის ომი (1964–1979) თეთრკანიან ევროპელ კოლონისტებსა და ადგილობრივ შავკანიანებს შორის; ბუშის ომის შემდეგ, ზიმბაბვეს გუკურჰუნდის ხოცვა-ჟლეტა (1983–1987); ანგოლას სამოქალაქო ომი (1975–2002) პარტიზანულ ეროვნულ-განმათავისუფლებელ ჯგუფებს შორის, რაც საბჭოთა-ამერიკული მარიონეტული ომი აღმოჩნდა; მოზამბიკის სამოქალაქო ომი (1975–1992). ასევე დააფინანსეს პარტიზანული ფრაქციები, რომლებიც პალესტინის განთავისუფლებისათვის იბრძოდნენ.
მაოს შემდეგ
1971 წელს კულტურული რევოლუციის პოლიტიკურად რადიკალური ფაზა (1966–1976) დასრულდა პროექტ 571-ის (ნავარაუდევი სახელმწიფო გადატრიალება მაოს ხელისუფლების წინააღმდეგ) წარუმატებლობით და შეთქმულების წამომწყების, მარშალ ლინ ბიაოს (მაოს აღმასრულებელი ოფიცერი) სიკვდილით. ბიაო ჩინეთის რესპუბლიკაზე კონტროლის დასამყარებლად დაუკავშირდა ოთხი ადამიანისგან შემდგარ ბანდას — ძიანგ ცინგს (მაოს უკანასკნელ მეუღლეს), ჯანგ ჩუნციაოს, იაო ვენიუანს და ვანგ ჰონგვენს — ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის სარდლობას. მათ, როგორც რეაქციონერ პოლიტიკურ რადიკალებებს, სურდათ სტალინისტურ იდეოლოგიაზე დაბრუნება, შიდა ეკონომიკური განვითარების ხარჯზე, მაგრამ მალე ისინი ჩაახშო ჩინეთის საიდუმლო სადაზვერვო სამსახურმა.
ჩინეთის საშინაო მშვიდობის ხელახლა დამკვიდრებამ დაასრულა შეიარაღებული დაპირისპირება სსრკ-სთან, მაგრამ ამან არ გააუმჯობესა დიპლომატიური ურთიერთობა, რადგან 1973 წელს სსრკ-ჩინეთის საზღვარზე საბჭოთა არმიის გარნიზონები ორჯერ მეტი იყო, ვიდრე 1969 წელს. სსრკ-ს მიერ გაგრძელებული სამხედრო მუქარის გამო ჩინეთმა გააკრიტიკა „საბჭოთა სოციალური იმპერიალიზმი“ და საბჭოთა კავშირი მსოფლიო რევოლუციის მტრად დაასახელა. სსრკ-ჩინეთის ურთიერთობები თანდათანობით გაუმჯობესდებოდა 1980-იან წლებში.
1977 წლის ბოლოს, ჩინეთის კომუნისტური პარტიის მე-11 ეროვნულ კონგრესზე (1977 წლის 12-18 აგვისტო), პოლიტიკურად რეაბილიტირებული დენ სიაოპინი დაინიშნა შიდა მოდერნიზაციის პროგრამების მართვისთვის. მაო ძედუნზე თავდასხმების თავიდან აცილების მიზნით, დენის პოლიტიკურმა მიდგომამ განაპირობა ჩინეთის ეკონომიკური რეფორმის განხორციელება, მაოს არაეფექტური პოლიტიკის სისტემის შეცვლის გზით. 1980-იან წლებში ჩინეთმა გაატარა რეალპოლიტიკა, მაგალითად, „ფაქტებისგან ჭეშმარიტების ძიება“ და „ჩინური გზა სოციალიზმისკენ“. ამ რეფორმამ შეამცირა სსრკ-ჩინეთის განხეთქილების პოლიტიკური მნიშვნელობა.
ზდრავკო ჩოლიჩი
ზდრავკო ჩოლიჩი (Здравко Чолић / Zdravko Čolić; დ. 30 მაისი, 1951) — პოპ მომღერალი ბოსნია და ჰერცეგოვინადან, რომელსაც იუგოსლავიის სოციალისტური ფედერაციული რესპუბლიკის ერთ-ერთ უდიდეს და საკულტო მომღერალს უწოდებენ. ზდრავკოს ზედმეტსახელად ბალკანეთის ნახევარკუნძულის ტომ ჯოუნსს უწოდებენ. მან სამხრეთ-აღმოსავლეთ ევროპაში პოპულარობა მისი ტენორის ხმით მოიპოვა, ასევე სცენაზე თავისუფლებითა და აქტიურობით და მრავალი კრიტიკულად და კომერციულად აღიარებული ალბომითა და სინგლებით.
სსრკ-ჩინეთის განხეთქილება
სოციალური იმპერიალიზმი
1977 წელს პეკინში გაზეთ „ჟენმინ ჟიბაოს“ (ჩინ. 人民日报 - სახალხო ყოველდღიური გაზეთი) მიერ გამოქვეყნდა ბროშურა „მდივან მაო ძედუნის თეორია სამ მსოფლიოდ დაყოფაზე“, სადაც საუბარი იყო საბჭოთა „სოციალ-იმპერიალიზმზე“. ბროშურაში ეწერა, რომ საბჭოთა ბიუროკრატიულ-მონოპოლისტურმა დაჯგუფებამ მაღალცენტრალიზებული სოციალისტური სახელმწიფო ეკონომიკა აქცია სახელმწიფო-მონოპოლისტურ კაპიტალისტურ ეკონომიკად, რომელიც უფრო კონცენტრირებულია, ვიდრე სხვა ნებისმიერ იმპერიალისტურ ქვეყანაში, ხოლო პროლეტარიატის დიქტატურის ხელისუფლება — ფაშიზმის დიქტატურის ხელისფულებად. ამ ყველაფერმა კიდევ უფრო გაუმარტივა საბჭოთა სოციალ-იმპერიალიზმს მეურნეობის გასამხედროება და მთელი სახელმწიფო მანქანის მილიტარიზაცია.
ზდრავკო ჩოლიჩი
მის სიმღერებს შორის „Ti si mi u krvi“ (ტი სი მი უ კრვი, ამავე სახელწოდების ალბომიდან) ფართოდ მოიხსენიება, როგორც ყოფილი იუგოსლავიის ქვეყნებიდან ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ბალადა.
ადრეული წლები
ზდრავკო ჩოლიჩ დაიბადა სარაევოში, ბოსნიასა და ჰერცეგოვინის სოციალისტურ რესპუბლიკაში, იუგოსლავიის სოციალისტურ ფედერაციულ რესპუბლიკაში, ბოსნიელი სერბების ოჯახში. მამამისი, პოლიციელი ვლადიმირი ვლაჰოვიჩდან, ლიუბინიეს მიდემბარე სოფლიდან იყო, დიასახლისი დედა, სტანა ჩოლიჩი კი ტრებინიედან. ახალგაზრდა ჩოლიჩი დაინტერესებული იყო სპორტით. ის თავდაპირველად მეკარედ თამაშობდა სკჟელიეზნიჩარ სარაევოში, მოგვიანებით კი სირბილში გამოცადა თავი და წარმატებული აღმოჩნდა. ის 100 მეტრიან მოედანს 11.3 წამში გადიოდა და ყველა აქტივობაში მაღალ ადგილს იკავებდა. მოგვიანებით ჩოლიჩმა სპორტულ კარიერას თავი დაანება, რადგან გრძნობდა, რომ რეგულარული ასპარეზობისთვის საჭირო სპორტული დისციპლინა არ ჰქონდა.
ჩოლიჩი ვლადიმერ პერიჩის დაწყებით სკოლაში სწავლობდა სარაევოს გრბავიცას გარეუბანში და ის სწორედ აქ გაიზარდა. ის ასევე დადიოდა მუსიკალურ სასწავლებელში, სადაც სწავლობდა გიტარაზე დაკვრას. როგორც ჰობი, ის მონაწილეობას იღებდა სკოლის მუსიკალურ ღონისძიებებში და თავისუფალ დროს მონაწილეობდა ახალგაზრდული თეატრის (Pionirsko pozorište) სპექტაკლებში.
ადრეული კარიერა
ჩოლიჩი მუსიკით ადრეულ ასაკში დაინტერესდა. მეგობართან, ბრაცო ისოვიჩთან ერთად ის გიტარაზე უკრავდა პარკის არაფორმალურ და ექსპრომტ შეკრებებზე. ასეთი შეკრებების წყალობით ისინი პოპულარულები გახდნენ. იმ დროს ჩოლიჩი ცდილობდა მიებაძა პოპ შლანგერის მომღერლებისთვის, რომლებიც იუგოსლავიისა და იტალიის მუსიკალურ ფესტივალებზე დომინირებდნენ. მისი პირველი სიყვარული იყო მილენა მიეტოვიჩი ბელგრადიდან.
მისი პირველი სასცენო საჯარო გამოსვლა 1967 წელს შედგა, როდესაც მან რესპუბლიკის დღე მონტენეგროს სანაპიროებზე გაატარა. მონტენეგროში ყოფნისას ზდრავკო ცხოვრობდა მამამისის მფლობელობაში არსებულ ბაოშიჩის სანაპირო საზოგადოებაში. იქ ყოფნის დროს, 17 წლის ჩოლიჩ მეგობარმა, ნედიმ იდრიზოვიჩმა დაარწმუნა, რომ მონაწილეობა მიეღო ბიელას მიმდებარედ მოწყობილ მუსიკალურ ფესტივალში. ზდრავკომ ამ კონკურსში The Beatles-ის სიმღერით, „Lady Madonna“ მეორე ადგილი დაიკავა.
thumb|250px|ჩოლიჩი პოჟარევაცში [[1973 წელს]] ამ მოულოდნელმა წარმოატებამ ზდრავკოს მოტივაცია აუმაღლა და სარაევოში დაბრუნების შემდეგ ის ჯგუფ „Mladi i lijepi“-ს შეუერთდა. ის ჯგუფში დიდხანს არ ყოფილა, რადგან დაახლოებით 1969 წელს მან დაამთავრა საშუალო სკოლა. სკოლის დასრულების შემდეგ ჩოლიჩი შეუერთდა ჯგუფს „Ambasadori“, სადაც მომღერალი ორნახევარი წლის განმავლობაში მოღვაწეობდა.
ევროვიზია
ქემალ მონტენოს მიერ დაწერილი სიმღერით „Gori vatra“, ოპატიას ფესტივალზე გამარჯვების შედეგად, ჩოლიჩმა იუგოსლავიის სოციალისტური ფედერაციული რესპუბლიკა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე წარადგინა, 1973 წლის 7 აპრილს, ლუქსემბურგში. 1973 წლის ევროვიზიაზემ სიმღერამ დაბალი ადგილი დაიკავა, თუმცა იუგოსლავიაში ჰიტად ჩამოყალიბდა.
ევროვიზიის შემდეგ, მომდევნო ორი წლის განმავლობაში ჩოლიჩმა განაგრძო საკონკურსო ფესტივალებში მონაწილეობა. 1974 წლის 23 ნოემბერს ბელგრადში ჰიტ პარადას ფესტივალზე მან გაიმარჯვა სიმღერით „Ona spava“, რომლის კომპოზიტორი და ტექსტის ავტორი კორნელიე კოვაჩი იყო. 1975 წელს, ჩოლიჩმა კიდევ რამდენიმე გამარჯვება მოიპოვა კოვაჩის სიმღერებით.
პირადი ცხოვრება
ბოსნიის ომის დაწყებისთანავე ზდრავკო ჩოლიჩი საცხოვრებლად ბელგრადში გადავიდა და მას შემდეგ იქ ცხოვრობს. მას სარაევოს უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტის დიპლომი აქვს. ჩოლიჩი დაქორწინებულია ალექსანდრა ალექსიჩზე და მათ ორი ქალიშვილი ჰყავთ.
სქოლიო
კატეგორია:სერბი მომღერლები კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:დაბადებული 30 მაისი კატეგორია:ბოსნიელი მომღერლები კატეგორია:სერბი პოპ-მომღერლები კატეგორია:იუგოსლავიელი მომღერლები
ნევრესტან შაშიკაშვილი
ნევრესტან რეჯების ასული შაშიკაშვილი (დ. 24 აპრილი, 1901, სოფ. ქედქედი, ხელვაჩაურის რაიონი — გ. 9 აპრილი, 1976, თბილისი) — ქართველი ექიმი და ჯანმრთელობის დაცვის ორგანიზატორი, პროფესორი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე.
ბიოგრაფია
საშუალო განათლება მიიღო ბათუმში და სწავლა განაგრძო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე, რომლის წარმატებით დამთავრების შემდეგ 1931-1938 წლებში მუშაობდა მშობლიური ქალაქის მთავარი საავადმყოფოს გინეკოლოგიური განყოფილების ორდინატორად. 1938 წელს გადაიყვანეს აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ჯანმრთელობის კომისარიატში, ჯერ მინისტრის პირველ მოადგილედ, შემდეგ დააწინაურეს მინისტრად. 1948 წლიდან ნ. შაშიკაშვილი თბილისშია, ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს განყოფილების უფროსად. ამავე დროს იგი სამედიცინო ინსტიტუტის ჯანმრთელობის დაცვის ორგანიზაციის კათედრის ასისტენტია. შემდეგ აირჩიეს ექიმთა დახელოვნების ინსტიტუტის ჯანმრთელობის დაცვის ორგანიზაციის კათედრის დოცენტად, ხოლო მოგვიანებით პროფესორად და ამავე კათედრის გამგედ, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე იღწვოდა. შეთავსებით მუშაობდა ჯანდაცვის სამინისტროს სამედიცინო მეცნიერებისა და სასწავლო დაწესებულებათა მთავარი სამმართველოს უფროსად.
ნევრესტან შაშიკაშვილმა ღრმად შეისწავლა და მეცნიერულად დაამუშავა საქართველოში ჯანდაცვის ორგანიზაციის საქმე და სამედიცინო მომსახურების ძირითადი ფორმები XIX საუკუნეში. მის კალამს ეკუთვნის 70-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, მათ შორის შვიდი მონოგრაფია. ღვაწლმოსილი სწავლულის ხელმძღვანელობით დამუშავებული და დაცულია რამდენიმე სადოქტორო და საკანდიდატო დისერტაცია. იგი დაჯილდოვებული იყო წითელი ვარსკვლავის, შრომის წითელი დროშის, „საპატიო ნიშნის“ ორდენებითა და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
გულგულის ყვავის საყდარი
გულგულას ყვავის საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ გულგულას ჩრდილო-დასავლეთით, მაწაწრის ხევის პირას. თარიღდება IX-X საუკუნეებით. ეკელსია დარბაზულია (10,25x6,25 მეტრი). ნაგებია რიყის ქვით, უწესრიგიდ. კუთხეებში, უმეტესად, მოზრდილი, მეტ-ნაკებად შერჩეული ქვებია გამოყენებული, რომელთა შორის, ალაგ-ალაგ შირიმის ტლანქად გათლილი ქვებიცაა ჩართული. კედლების ზედაპირი, როგორც შიგნიდან, ისე გარედანაც, გასწორებულია ბათქაშით, რომლის უმეტესი ნაწილიც ჩამოცვენილია.
1970-იანი წლების მეორე ნახევარში, სპეციალური სამეცნიერო-სარესტავრაციო საწარმო სახელოსნოს მიერ ჩატარებულა. ეკელსიის სარეაბილიტაციო სამუშაოები, ეკლესიის ინტერიერი და მიმდებარე ტერიტორია გაიწმინდა ღორღისა და ლამისგან. შემორჩენილი კედლების წყობასთან შეხამებით, აღდგა კამარის და კედლების დანგრეული ნაწილები. კედლებს გაუკეთდა თაროსებრი ლავგარდანი. ეკლესია გადაიხურა ღარისებრი კრამიტით.
ამჟამად ეკელსია დაზიანებულია: ალაგ-ალაგ აყრილია კრამიტი. ინტერიერი, დაახლოებით 1 მეტრის სიმაღლეზე, ამოვსებულია ნიაღვერების მიერ ჩამოტანილი ლამით, იგივე სიმაღლის ქვა-ღორღის ფენითაა დაფარული გარეთა კედლები და მიმდებარე ტერიტორია.