cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მოსკოვის დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი (შვივაია-გორკა)
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ღვთისმსახურება ტაძარში მიმდინარეობს ათონის ტიპიკონის მიხედვით: კვირის მსახურება იწყება ღამით, 22:30 საათზე.
ისტორია
პირველი წყარო, რომელშიც მოიხსენიება ტაძარი მიეკუთვნება 1476 წელს.
სამშენებლო ფილაზე, რომელიც ტაძრის კედელშია ჩაყოლებული, ვგებულობთ, რომ ტაძარი აგებულია 1595 წელს მოსკოველი ვაჭრის საბა ბაგინის მიერ. ტაძრის ძველი ნაწილი არის ერთსაკურთხევლიანი. მის კედლებში შემონახულია ალიზის აგური, აღნიშნული აგური მშენებლობაში გამოიყენებოდა XVI საუკუნის დასაწყისში. როგორც ჩანს საბა ბაგინმა ტაძრის მშენებლობა ნულიდან არ დაიწყო და იგი მხოლოდ გადააკეთა.
1684-1685 წლებში ტაძარს ჩრდილო-დასავლეთიდან მიაშენეს სამრეკლო, სამხრეთის ეგვტერი ხარების დღესასწაულის სახელზე.
1740-იან წლებში ტაძარი კვლავ განაახლეს. მიაშენეს ეგვტერი ონოფრე დიდისა და პეტრე ათონელის სახელზე, დააყენეს მთავარი კანკელი. 1878-1880 წლებში ტაძარს ჩრდილო-დასავლეთიდან, არქიტექტორ ალექსანდრე პოპოვის პროეექტით, მიადგეს ეგვტერი ოლღა მოციქულთასწორის სახელზე. ეგვტერს ცალკე შესასვლელი ჰქონდა. საერთო ჯამში ნიკიტას ეკლესია ძველი მოსკოვის ერთ-ერთი საინტერესო არქიტექტურული ძეგლია.
დიდმოწამე ნიკიტას ტაძარი დახურეს 1936 წელს. ეკლესიის კარი და ღობე გაანადგურეს, ხოლო ეკლესიის დანგრევისაგან გადარჩენა საზოგადოების ჩარევამ გადაწყვიტა. 1950-იან წლებში ტაძრის სარესტავრაციო სამუშაოებით დაკავდა საბჭოთა არქიტექტორი ლევ დავიდი. 1990 წლამდე ეკლესიის შენობაში განთავსებული იყო სტუდია „დიაფილმის“ საწყობი.
1991 წელს ნიკიტას ტაძარი გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1992 წელს იგი გახდა ათონის მთის პანტელეიმონის მონასტრის მეტოქი.
2018 წლის 14 იანვრიდან ტაძრის წინამძღვარია ნიკიტა (სმერნიაგინი).
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ვანცინა-მიკე
ვანცინა-მიკე (Vanţina Mică) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 192 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 ადამიანს შეადგენდა.
ჯერ ბერნსი
ჯერ იუჯინ ბერნს II (Jere Eugene Burns II ; დ. 15 ოქტომბერი, 1954) — ამერიკელი მსახიობი. შეასრულა კირკ მორისის როლი ტელესერიალში „ძვირფასი ჯონი“ (Dear John), DIA-ის ფსიქიატრის როლი ტელესერიალში „Burn Notice“ და მაფიის შუამავლის როლი — „სამართლიანობაში“ (Justified).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები
მურატ ულქერი
მურატ ულქერი (Murat Ülker დ. 21 მარტი,1959 წელს, სტამბოლი, თურქეთი) არის თურქი მილიარდერი ბიზნესმენი და Yıldız Holding– ის დირექტორი, რომელიც CEEMEA– ს რეგიონში (ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპა, შუა აღმოსავლეთი და აფრიკა) ყველაზე დიდი კვების კომპანიაა. Yıldız ფლობს ბიზნესებს, მათ შორის Godiva Chocolatier, pladis და Sok.
ადრეული წლები და განათლება
მურატ ულქერი დაიბადა (საბრი ოლკერი და გუზიდე ომანი) 1959 წლის 21 მარტს, სტამბოლში, თურქეთი. სწავლობდა İstanbul Erkek Lisesi-ში და დაამთავრა Boğaziçi-ის უნივერსიტეტი ბიზნესის ადმინისტრირების სპეციალობით. 1982 წელს სწავლობდა საზღვარგარეთ American Institute of Baking-ში (AIB), ასევე Zentralfachschule der Deutschen Süßwarenwirtschaft-ში (ZDS) და სტაჟირება გაიარა Continental Baking Company-ში შეერთებულ შტატებში. იგი ასევე მუშაობდა სხვადასხვა საერთაშორისო აღმასრულებელი სამსახურის კორპუსის პროექტებზე.
კარიერა
1984 წელს ულქერი შეუერთდა Ülker Group- ს, როგორც კონტროლის კოორდინატორი, რომელიც Yıldız Holding- ის ნაწილი იყო. მომდევნო წლებში იგი მუშაობდა გენერალური მენეჯერის თანაშემწედ საწარმოებში, მოგვიანებით კი გენერალურ მენეჯერად.
2000 წელს ულქერი გახდა Yıldız Holding- ის აღმასრულებელი დირექტორი, სანამ მისი თავმჯდომარე გახდებოდა 2008 წელს. მისი თავმჯდომარეობით, Yıldız Holding- მა გააფართოვა ბიზნესი და რამდენიმე შენაძენი გააკეთა, მათ შორის GODIVA Chocolatier 2008 წელს და United Biscuits 2014 წელს. 2016 წელს ილდიზმა ჩამოაყალიბა ახალი გლობალური ბიზნესი, pladis, თავისი სამი ბრენდის გაერთიანებით: Ülker, United Biscuits და DeMet’s Candy Company.
ფილანთროპია
2009 წელს ულქერის ოჯახმა დააარსა Sabri Ulker Foundation, რათა მუდმივად წვლილი შეიტანოს საზოგადოებრივ ჯანმრთელობაზე კვებისა და კვების სფეროებში.
2014 წელს ოლკერების ოჯახმა 24 მილიონი დოლარი შეიტანა ჰარვარდის უნივერსიტეტში. 10 წლის განმავლობაში გადანაწილებული დაფინანსება განხორციელდა Sabri Ülker– ის კვების, გენეტიკური და მეტაბოლური კვლევების ცენტრის შექმნაზე, T.H. ჩანის საზოგადოებრივი ჯანმრთელობის სკოლაში. ცენტრის სამოქმედო სფერო მოიცავს მიმართავს ქრონიკულ და რთულ დაავადებებს, როგორიცაა დიაბეტი და გულსისხლძარღვთა დაავადებები, რათა დაეხმაროს მილიონობით ადამიანს მსგავსი დაავადებებით.
პირადი ცხოვრება
ულქერი დაოჯახებულია, ყავს სამი შვილი და ცხოვრობს სტამბულში. იგი არის არტ კოლექციონერი. 2012 წელს, ულკერმა დააფინანსა რეტროსპექტული ხელოვნების გამოფენა "ორმოცდაათი წლის ურბანული კედლები" Istanbul Modern- ში, რომელშიც წარმოდგენილი იყო Dogançay(120 ცალი).
ულქერმა წვლილი შეიტანა Ülkerspor საკალათბურთო კლუბის დაარსებაში 1993 წელს, რომელიც მოგვიანებით გახდა Fenerbahçe Ülker. კლუბმა მოიგო ლიგის ჩემპიონატი ოთხჯერ, პრეზიდენტის თასი ექვსჯერ და თურქეთის თასი სამჯერ. Ülkerspor– მა ასევე მიაღწია FIBA– ს ევროპის ჩემპიონთა თასის, ასევე FIBA– ს კორაშის თასის მეოთხედფინალებს. ოლკერმა ათი წლის განმავლობაში შეიძინა Fenerbahçe Şükrü Saracoğlu- ს სტადიონის დასახელების უფლებები. მან ასევე დააფინანსა Ülker Sports Arena. ულქერი ადრე მხარს უჭერდა სხვა საფეხბურთო კლუბებსაც, მაგრამ მოგვიანებით მან სპონსორობა შეწყვიტა.
2018 წელს ულქერი დასახელდა ყველაზე მდიდარ ბიზნესმენად თურქეთში, რომლის ქონება $ 4,8 მილიარდს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:თურქი ბიზნესმენები კატეგორია:მილიარდერები კატეგორია:ბისნესმენები კატეგორია:ევროპელი ბიზნესმენები
რიო-კუარტო (კორდოვა)
რიო-კუარტო (Río Cuarto) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს კორდოვის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 144 140 კაცს.
ახალი ზელანდია 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ახალმა ზელანდიამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამესამედ იასპარეზა 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 18 მედალი მოიპოვეს.
სქოლიო
კატეგორია:ქვეყნები 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ახალი ზელანდია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ოკეანეთის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მარკ არიანი
მარკ მარკარიანი, ცნობილი როგორც მარკ არიანი (Մարկ Արյան; დ. 14 ნოემბერი, 1926, ვალენსია, საფრანგეთი — გ. 30 ნოემბერი, 1985, ოჰაინი, ბელგია) — ფრანგი-ბელგიელი, წარმოშობით სომეხი მომღერალი, მუსიკებისა და მელოდიების მწერალი, აგრეთვე ჩანაწერების პროდიუსერი. საფრანგეთის მოქალაქე დაბადებიდან იყო, ხოლო ბელგიის მოქალაქეობა ხანგრძლივი ცხოვრების შედეგად შეიძინა.
დასაწყისი
მარკ არიანი დაიბადა 1926 წლის 14 ნოემბერს ლიბანელი სომეხი მშობლების ოჯახში, რომლებიც თურქეთიდან, მალატიიდან იყვნენ ჩამოსული. იგი მუსიკასა და ფორტეპიანოს ვალენსიაში სწავლობდა; ამ პერიოდშივე დაიწყო საკუთარი სიმღერების წერა. 1957 წელს დატოვა ვალენსია, რადგან პარიზში უკეთესი მუსიკალური შესძლებლობები არსებობდა. 1963 წელს გაემგზავრა ბელგიაში. შემდეგ მარკ არიანმა ბელგიაში დასახლება გადაწყვიტა; იგი ჯერ ვატერლოში, ხოლო შემდგომ ოჰაინში ცხოვრობდა.
კარიერა
ადგილობრივი წარმატების წლების შემდეგ (1964-1965), 1966-1969 წლები საერთაშორისო მასშტაბით მისთვის ყველაზე აყვავებული პირიოდი აღმოჩნდა. მარკ არიანი დიდი პოპულარობით სარგებლობდა შუა აღმოსავლეთში, განსაკუთრებით ლიბანსა და სირიაში, სადაც რამდენიმე სიმღერას სომხურ ენაზე მღეროდა; იგი პოპულარული იყო აღმოსავლეთ ევროპასა და ლათინურ ამერიკაშიც.
პირადი ცხოვრება
დაიბადა 1926 წელს, ეთნიკურად სომეხ ოჯახში; იგი შვიდი შვილიდან მესამე იყო. მას უცხო ენებისადმი კარგი დამოკიდებულება გააჩნდა: შეეძლო რამდენიმე ენაზე საუბარი (9-მდე ენა). მისი სიყვარული მუსიკისადმი ძალიან ადრეულ ასაკში გამოჩნდა. თავდაპირველად იგი მამას ბიზნესში ეხმარებოდა: შუა აღმოსავლურ საკვებს ყიდდა. სუ რაღაც 18 წლის ასაკში, იგი ძალიან ავად გახდა, მამის ბიზნესი მიატოვა და სრულიად მუსიკაზე კონცენტრირდა; განსაკუთრებული წარმატება ბელგიაში გადასვლის შემდეგ ჰპოვა.
მარკ არიანი გარდაიცვალა 1985 წლის 30 ნოემბერს, ბელგიაში. გარდაცვლისას იგი სულ რაღაც 59 წლის იყო. დაწერილი აქვს 200-ზე მეტი მუსიკა. გაუგებრობა იყო მისი დაბადების თარიღზე:ფიქრობდნენ რომ იგი 1935 წელს დაიბადა, თუმცა საფლავის ქვაზე დაბადების თარიღად 1926 წელი აწერია.
მისი საუკეთესო სიმღერები 1974 წელს ორმაგ CD კოლექციაში გამოვიდა და კვლავ გაყიდვების ტოპ ათეულში მოხვდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მომღერლები კატეგორია:ფრანგი მომღერლები კატეგორია:ბელგიელი მომღერლები
ბალიკლიკული
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 417 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 39 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (93%), ხოლო ბაშკირები 7 %-ს. .
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ტეატაო ტეანაკი
ტეატაო ტეანაკი (Teatao Teannaki; დ. 1936 — გ. 11 ოქტომბერი, 2016) — კირიბატის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პრეზიდენტი 1991–1994 წლებში. კირიბატის ეროვნული პროგრესული პარტიის წევრი.
პოლიტიკური ექსპერტების მოსაზრებებით იგი იყო ყოფილი პრეზიდენტის იერემია ტაბაის მარიონეტი. 1994 წელს დამარცხდა საპრეზიდენტ არჩევნებში, თუმცა პარტიის მეთაურად კვლავ რჩებოდა.
გარდაიცვალა 2016 წლის 11 ოქტომბერს გულის შეტევის შედეგად.
სქოლიო
კატეგორია:კირიბატის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:გარდაცვლილი  11 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
ბუტკო
მინიატიურა|default|[[იორდასალამის ბუტკო]] ბუტკო (pistil) — ფარულთესლოვანი მცენარეების ყვავილის რეპროდუქციული ორგანო. შედგება ქვედა გამსხვილებული ნასკვის, წვრილი ცილინდრული სვეტისა და სხვადასხვა ფორმის დინგისგან, რომელსაც დამტვერვის დროს ხვდება მტვრის მარცვლები. ნასკვის ღრუში მოთავსებული ერთი ან რამდენიმე თესლკვირტი განაყოფიერების შემდეგ გადაიქცევა თესლად, ნასკვი კი — ნაყოფად.
ბუტკო სხვადასხვა ფორმისაა. წარმოიქმნება ერთი ან რამდენიმე განცალკევებული ან შეზრდილი ნაყოფფოთლისგან. მარტივ შემთხვევაში ბუტკო ერთი ნაყოფფოთლისგან ვითარდება (მაგ., ბაიასებრნი); თუ ერთ ყვავილში რამდენიმე ასეთი განცალკევებული ბუტკოა, მაშინ მას აპოკარპული ეწოდება, ორი ან რამდენიმე ერთმანეთთან შეზრდილი ნაყოფფოთლისგან შექმნილ ერთ ბუტკოს კი — ცენოკარპული. ბუტკოს წარმომქმნელი ნაყოფფოთლების რაოდენობა შეიძლება განისაზღვროს (მაგრამ არა ყოველთვის) დინგისა და დინგის ნაკვთების ან ნასკვის კედლის შუა ძარღვების რაოდენობით. დახშულნასკვიანი ბუტკოს წარმოშობა მცენარეთა სამყაროს განვითარების მნიშვნელოვანი ეტაპია. მან ხელი შეუწყო ფარულთესლოვანი მცენარეების სწრაფ განსახლებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბოტანიკა
ტახუმულკო
ტახუმულკო (Tajumulco) — მოქმედი ვულკანი სამხრეთ-დასავლეთ გვატემალაში, სიერა-მადრე-დე-ჩიაპასის ნაწილია. სიმაღლე 4220 მ. გვატემალისა და ცენტრალური ამერიკის უმაღლესი წერტილი. აქვს ორმწვერვალიანი სწორი კონუსი. აღმოსავლეთი ძველი კონუსი შეიცავს კრატერს, რომლის დიამეტრია 50-70 მ; დასავლეთი კონუსი ახალგაზრდაა. კალთები შემოსილია მუხნარ-ფიჭვნარით, ზევით ქსეროფიტული მთის მდელოა. მწვერვალზე ასვლა შესაძლებელია ქალაქ სან-მარკოსიდან, რომელიც განლაგებულია ვულკანიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 14 კმ-ში. 1956 წელს ტახუმულკო გამოცხადდა დაცულ ლანდშაფტად. უკანასკნელი ამოფრქვევა მოხდა 1863 წელს (?). არსებობს მოწმობა 1808 წლის ამოფრქვევასთან დაკავშირებით, აგრეთვე საეჭვო ცნობები 1821 (ან 1822), 1863, 1893 წლებში მომხდარი ამოფრქვევების შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გვატემალის ვულკანები
სეტინა
სეტინა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 78,761077 კმ². მოსახლეობა — 583 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
Epitaph (King Crimson-ის ალბომი)
Epitaph — პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის მიერ 1969 წელს გამართული საკონცერტო გამოსვლების კომპილაციური ალბომი. გამოვიდა 1997 წელს. პირველი და მეორე დისკები იყიდებოდა ჩვეულებრივ მაღაზიებში, ხოლო მესამე და მეოთხე - საფოსტო შეკვეთის მეშვეობით. 2006 წელს ისინი გამოიცა ლეიბლ Discipline Global Mobile-ზე.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორები - რობერტ ფრიპი, მაიკლ ჯაილზი, გრეგ ლეიკი, იენ მაკდონალდი და პიტერ სინფილდი, გარდა მითითებულისა.
სქოლიო
კატეგორია:პროგრესული როკ-ალბომები კატეგორია:King Crimson-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:King Crimson-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:1997 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:1997 წლის კომპილაციური ალბომები
პალიასკის რაიონი
პალიასკის რაიონი (Distrito de Pallasca) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის პალიასკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3131 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 624 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 43.9 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 59.77 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პალიასკის პროვინციის რაიონები
იამპილი
იამპილი (Ямпіль) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 11302 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის ქალაქები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 822
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 822 მიიღეს ერთხმად 1993 წლის 30 აპრილს. საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის ურთიერთობების გაუარესების და შემდგომში რეგიონში შეიარაღებული საომარი მოქმედებებისა და ჰუმანიტარული სიტუაციის ესკალაციის გამო. საბჭომ მოითხოვა საომარი მოქმედებების დაუყოვნებლივი შეწყვეტა და სომხეთის საოკუპაციო ძალების გაყვანა მთიანი ყარაბაღის მახლობლად მდებარე ქალბაჯარის რაიონიდან, აზერბაიჯანიის ტერიტორიიდან.
საბჭომ მოუწოდა მხარეებს განეახლებინათ მოლაპარაკებები ეუთოს მინსკის ჯგუფის მიერ შემოთავაზებული სამშვიდობო პროცესის ფარგლებში, ასევე თავი შეეკავებინათ ნებისმიერი ქმედებისგან, რომელიც ხელს უშლიდა პროცესს. კონფლიქტში სომხეთის ჩართულობის აღიარების მიუხედავად, რეზოლუციაში პირდაპირ არ ჩაწერილა სომხეთის აგრესია.
რეზოლუცია მხარეებს მოუწოდებდა, ხელი არ შეეშალათ რეგიონში საერთაშორისო ჰუმანიტარული დახმარების გააქტიურებაში, აგრეთვე შეახსენა მათ საკუთარი ვალდებულებები საერთაშორისო ჰუმანიტარული სამართლის მიხედვით. ბოლოს, საბჭომ თხოვნით მიმართა გენერალურ მდივანს, ეუთოს თავმჯდომარეს, აგრეთვე მინსკის ჯგუფის თავმჯდომარეს, რომ მათ შეეფასებინათ რეგიონში არსებული სიტუაცია და შეეტყობინებინათ იგი უშიშროების საბჭოსათვის.
სქოლიო
822 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აზერბაიჯანის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სომხეთის შესახებ კატეგორია:ყარაბაღის კონფლიქტი
ისიდრო-კასანოვა
ისიდრო-კასანოვა (Isidro Casanova) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 136 091 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუენოს-აირესის პროვინციის ქალაქები
ფრინველთა კოლონიები
ფრინველთა კოლონიები — ერთი ან რამდენიმე სახეობის ფრინველთა ერთობლივი ბუდობა. ყველაზე მასობრივია ფრინველთა ბაზარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ორნითოლოგია
ყიზილჯა (ლაჩინი)
ყიზილჯა (Qızılca) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია: ლაჩინის რაიონის სოფლები
ხორონქი
ხორონქი (Խորոնք) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 834 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 405 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 7 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
გეოგლიფი
გეოგლიფი — მიწაზე გამოსახული გეომეტრიული ან ფიგურული გამოსახულება, როგორც წესი, სიგრძით 4 მეტრზე მეტი. ბევრი გეოგლიფი იმდენად დიდია, რომ მათი დანახვა მხოლოდ ჰაერიდან არის შესაძლებელი (ყველაზე უფრო ცნობილი მაგალითი — ნასკას ხაზები). thumb|ისტორიამდელი [[უფინგტონის თეთრი ცხენი — ევროპის ყველაზე ცნობილი გეოგლიფი.]] არსებობს გეოგლიფების შექმნის რამდენიმე საშუალება: ნიადაგის ზედა ფენის მოხსნის გზით ნახატის მთელ პერიმეტრზე, ღორღის იმ ადგილას დაყრის გზით, სადაც უნდა გაიაროს ნახატის მოხაზულობამ, ნახატის შექმნა ხეების დარგვის გზით. გეოგლიფების გამოყენება მხატვრული დანიშნულებით ჩვენს დროშიც მიმდინარეობს.
გავრცელება
ყველაზე უფრო მეტად ცნობილი გეოგლიფებია — ნასკას ხაზები, რომელიც მდებარეობს სამხრეთ ამერიკაში, პერუში. ამ გეოგლიფების შექმნის კულტურული მნიშვნელობა დღემდე რჩება ამოუცნობი, მიუხედავად ბევრი ჰიპოთეზისა. მისი უახლოესი ანალოგი, რომელიც ნასკადან დაახლოებით 30 კმ მანძილზე მდებარეობს, არის შედარებით ნაკლებად ცნობილი პლატო პალპა, ასევე «ატაკამის გოლიათი» და პარაკასის ნახევარკუნძულზე მდებარე «კანდელაბრი».
ჩრდილოეთ ამერიკაში, კალიფორნიის შტატის ქალაქ ბლაიტთან ახლოს არსებობს ბლაიტის ფიგურების მცირერიცხოვანი გეოგლიფები.
თანამედროვე გეოგლიფები
thumb|[[ჩინგიზ-ყაენის გამოსახულება ბოგდ-ხან უულის მთაზე]] თანამედროვე გეოგლიფებითაა მორთული პერუს ბევრი მთის ფერდოები. ეს ძირითადად სხვადასხვა შინაარსის ტექსტებია — ქალაქ კუსკოს ფერდოებთან მდებარე ლოზუნგიდან «გაუმარჯოს პერუს!», საარჩევნო მოწოდებებამდე ან რეკლამებამდე.
უპირობოდ, თანამედროვე გეოგლიფებს მიეკუთვნება ავსტრალიური ადამიანი მარი.
ბოგდოს მთის მასივზე, რომელიც მდებარეობს მონღოლეთის დედაქალაქ ულან-ბატორის სიახლოვეს, 2009 წელს გაიხსნა უდიდესი გეოგლიფი ჩინგიზ-ყაენის თავის გამოსახულებით.
ფეჰუ
ფეჰუ ან ფეუ (ᚠ) — გერმანული უფროსი ფუთარქის პირველი რუნა და პირველი ატის, რომელიც ეძღვნება ნაყოფიერების ღმერთ ფრეირსა და სიყვარულს ქალღმერთ ფრეიას, პირველი რუნა. რუნის სახელწოდება აღნიშნავს საქონელს, როგორც კეთილდღეობის, სიმდიდრის და აყვავების სიმბოლოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუნები
ბელოგორსკი (სოფელი)
ბელოგორსკი  (Белогорский) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 15 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 9 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (100%).
ბოლოტინო (ბაშკირეთი)
ბოლოტინო (Болотин) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 281 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 48 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (57%).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ჰარდველი
რობერტ ვან დე კორპუტი, ცნობილი როგორც ჰარდველი (დ. 7 იანვარი, 1988, ბრედა, ნიდერლანდები) — ნიდერლანდელი დიჯეი და პროდიუსერი. ის გამოდის ისეთ ცნობილ და ფართომასშტაბიან ელექტორნული მუსიკის ფესტივალებზე, როგორიცაა Tomorrowland და Ultra. 2013 და 2014 წლებში დიჯეი მეგეზინმა ჰარდველი დაასახელა წლის საუკეთესო დიჯეიდ. ჰარდველი ფართო საზოგადოებისთვის ცნობილი გახდა 2009 წელს „Show Me Love vs. Be“-ის ბუტლეგით. 2010 წელს დააარსა ლეიბლი Revealed Recordings, ხოლო 2015 წლის 23 იანვარს გამოსცა პირველი სტუდიური ალბომი სახელწოდებით United We Are.
გურამ მაჭარაშვილი
გურამ მაჭარაშვილი (დ. 12 დეკემბერი, 1971, თბილისი) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1971 წლის 12 დეკემბერს. 1996 წელს დაამთავრა თბილისის ჰუმანიტარულ-ეკონომიკური ინსტიტუტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2001-2005 წლებში იყო სააქციო საზოგადოება ბანკი „ქართუს“ რუსთავის ფილიალის იურისტი. 2005-2008 წლებში იყო სააქციო საზოგადოება ბანკი „ქართუს“ იურიდიული განყოფილების იურისტი. 2008-2010 წლებში იყო სააქციო საზოგადოება ბანკი „ქართუს“ იურიდიული დეპარტამენტის შიდა სამსახურებრივი რეგულირების განყოფილების-ის უფროსი და გენერალური დირექტორის თანაშემწე სამართლებრივ საკითხებში. 2010-2014 წლებში — სააქციო საზოგადოება ბანკი „ქართუს“ იურიდიული დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილე. 2014-2016 წლებში იყო შიდა ქართლის გუბერნატორის მოადგილე. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ლაგოდეხისა და ყვარლის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
მოჰილი
მოჰილი (Mohill; Maothail) — ქალაქი ირლანდიაში, მდებარეობს ლიტრიმის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. კერიკ–ონ–შენონიდან დაშორებულია 16 კმ-ით.
2011 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 928 ადამიანს შეადგენდა.
ქალაქის მთავარ ქუჩას ჰაიდ–სტრიტი ჰქვია (ჰაიდის ქუჩა), ირლანდიის პირველი პრეზიდენტის, დაგლას ჰაიდის პატივსაცემად, რომლის მამა და პაპა ამ ქუჩაზე ცხოვრობდნენ და თავადაც აქ ჰქონდა ბავშვობის ნაწილი გატარებული.
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:ლიტრიმის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ჩიპრანა
ჩიპრანა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ბახო-არაგონ-კასპეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 38,978435 კმ². მოსახლეობა — 497 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ქურთისტანის მაზრა
ქურთისტანის მაზრა (Курдистанский уезд; Kürdüstan qəzası ), ასევე ცნობილი იყო როგორც წითელი ქურთისტანი (Красный Курдистан; Qızıl Kürdüstan; Курдьстана Сур) — ყოფილი საბჭოთა კავშირის ადმინისტრაციული ერთეული, რომელიც სულ ექვსი წლის მანძილზე არსებობდა, 1923 წლიდან 1929 წლამდე. იგი აზერბაიჯანის სსრ-ის ნაწილი იყო. მისი ადმინისტრაციული მდებარეობდა ქალაქ ლაჩინში.
ისტორია
ქურდისტანის მაზრა დაარსდა 1923 წლის 7 ივლისს. რეგიონში ქურთების უმეტესი ნაწილი იყო შიიტი მუსულმანი, განსხვავებით ნახიჩევანის მაზრაში მხოვრებლებისა და შუა აღმოსავლეთის სხვა რაიონებში განსახლებულ სუნიტი ქურთებისგან. 1926 წლის საბჭოთა აღწერის თნახმად, უეზდში მოსახლეობა საერთო ჯამში 51 426 ადამიანს შეადგენდა, აქედან ეთნიკური ქურთების რაოდენობა მთელი მოსახლეობის 72,3%-ს ან 37 182 მოსახლეს შეადგენდა. ამავე აღწერის თანახმად, უეზდის მოსახლეობის 92,5% მათ მშობლიურ ენად მიიჩნევდა აზერბაიჯანულ ენას.
1929 წლის 8 აპრილს მაზრა დაიშალა. 1930 წლის 30 მაისს ამავე ადგილზე კვლავ დაარსდა ქურთისტანის ოკრუგი. ოკრუგის ტერიტორიის შემადგენლობაში შედიოდა როგორც ყოფილი უეზდის ტერიტორია, ასევე მთელი ზანგილანის ოლქისა და ჯაბრაილის რაიონის ნაწილი. ოკრუგის შექმნა საბჭოთა კავშირის ხელისუფლებამ იმისათვის, რომ მეზობელ ირანისა და თურქეთში მცხოვრები ეთნიკური ქურთების კეთილგანწყობა მოეპოვებინა, რათა ესარგებლა ამ ქვეყნებში ქურთული მოძრაობებით. შემდგომში, საბჭოთა კავშირის საგარეო საქმეთა სამინისტროს პროტესტის გამო, რომელიც გულისხმობდა რომ ქურთული მოძრაობის ღია მხარდაჭერამ შეიძლება ზიანი მიაყენოს ურთიერთობებს თურქეთთან და ირანთან, ამან ოკრუგის გაუქმება გამოიწვია 1930 წლის 23 ივლისს. 1930-იანი წლების ბოლოს საბჭოთა ხელისუფლებამ აზერბაიჯანისა და სომხეთის ქურთების მოსახლეობის უმეტესობა იძულებით ყაზახეთში გადაასახლა, ხოლო საქართველოში მცხოვრები ქურთები 1944 წელს გახდნენ სტალინის მიერ ორგანიზებლი გადასახლების მსხვერპნლი. 1961 წლიდან, როდესაც ერაყსა და ქურთებს შორის პირველი ომი დაიწყო, ბაქოში მყოფი მეჰმედ ბაბაევის მეთაურობით დეპორტანტთა დახმარება და მათი უფლებების აღდგენა ხორციელებოდა, მაგრამ საბოლოოდ ცდა უშედეგო აღმოჩნდა.
1992 წელს, მთიანი ყარაბაღის ომის დროს სომხური ძალების მიერ ლანჩინის დაკავების შემდეგ, ლანჩინის ქურთთა რესპუბლიკა სომხეთში გამოცხადდა ქურთი დაჯგუფებების მიერ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ვეკილ მუსტაფაევი. ამასთან, რადგან ამ რეგიონის ქურთების უმეტესობა სახლობდა იყო ეთნიკურ აზერბაიჯანელებთან ერთად, ამიტომაც აზერბაიჯანის სხვა რეგიონები უნდა გამხდარიყო მათთვის თავშესაფარი, ეს მცდელობა ჩავარდა, ხოლო მოგვიანებით ვეკილ მუსტაფაევმა თავშესაფარი იტალიაში იპოვა.
სქოლიო
კატეგორია:კავკასია კატეგორია:ომებსშორისი პერიოდის ყოფილი სახელმწიფოები
The Night Watch (ალბომი)
The Nightwatch — პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის მიერ 1973 წლის 23 ნოემბერს ამსტერდამის კონცერტგებაუში გამართული კონცერტის ჩანაწერი. იგი გამოვიდა 1997 წელს, ორ დისკზე. კონცერტის დიდი ნაწილი გადაიცემოდა პირდაპირ ეთერში BBC-ზე, რის გამოც ჩანაწერები მოგვიანებით ბუტლეგების სახით გავრცელდა. ოფიციალურად გამოცემისას ეს იყო Discipline Global Mobile-ის ერთ-ერთი პირველი პროდუქტი.
სქოლიო
კატეგორია:პროგრესული როკ-ალბომები კატეგორია:King Crimson-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:1997 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Discipline Global Mobile-ის ალბომები
პამპასის რაიონი (პალიასკა)
პამპასის რაიონი (Distrito de Pampas) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის პალიასკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3190 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 079 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16.16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 438.18 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პალიასკის პროვინციის რაიონები
ურუზი
framed|ურუზი
ურუზი (ᚢ) — გერმანული უფროსი ფუთარქის მეორე რუნა. რუნის სახელწოდება წარმოდგება სიტყვიდან „პირველყოფილი ხარი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუნები
არაპუა
არაპუა (Arapuá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუს-დი-მინასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 775 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.96 კმ²-ზე. ფართობი 173 894 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გიორგი ზუბადალაშვილი
გიორგი ზუბადალაშვილი (დ. 1915, არბოშიკი — გ. 1993) — ქართველი ექიმი.
ბიოგრაფია
საქართველოს დამსახურებული ექიმი გიორგი ზუბადალაშვილი 1915 წელს სიღნაღის მაზრაში, სოფელ არბოშიკში დაიბადა. გიორგის მამა, პავლე, შეძლებული გლეხი იყო. ექვსი შვილიდან სამი ვაჟი და ერთი ქალიშვილი შერჩა. ბავშვებს დედა ნაადრევად წაართვა ტუბერკულოზმა და მათი გაზრდა ბებიამ ითავა.
დედის გარდაცვალების შემდეგ გიორგი ექიმობაზე ოცნებობდა. თბილისში 12 წლის ასაკში ჩამოვიდა. თავდაპირველად პროფტექნიკურ სასწავლებელში ჩაირიცხა, მერე კი ბავშვობის ოცნებაც აიხდინა — 1939 წელს თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის პედიატრიული ფაკულტეტი დაამთავრა და სიღნაღის ახლოს, სოფელ ტიბაანში, საექიმო უბნის გამგედ დაიწყო მუშაობა. საუბედუროდ იმავე წელს საბჭოთა კავშირ–ფინეთის ომი დაიწყო და ახალგაზრდა ექიმი ჯარში გაიწვიეს, თუმცა ომი მანამდე დამთავრდა, სანამ მისი ნაწილი ფრონტამდე ჩააღწევდა.
ახალწვეულები ბელორუსია-პოლონეთის საზღვარზე, ქალაქ გროდნოში გადაისროლეს. გიორგი მედსანნაწილის უფროსად დანიშნეს. მეორე მსოფლიო ომმა სწორედ იქ მოუსწრო. ომის დაწყებიდან რამდენიმე საათში სამხედრო ნაწილი ალყაში აღმოჩნდა და ყველა იქ მყოფი გერმანელების ტყვეობაში აღმოჩნდა. ჯერ სულავკის ბანაკში იჯდა, მერე — ვუსტრავში. გერმანელები უფრთხილდებოდნენ ექიმებს, გიორგიც სხვებთან შედარებით უკეთეს პირობებში იყო, თუმცა მძიმე სნეულებას მაინც ვერ გადაურჩა — ტიფი შეეყარა. ჯერ კიდევ ცოცხალი, მიცვალებულებთან ერთად დააგდეს, მაინც ვერ გადარჩებაო. ერთ ებრაელ ტყვეს შეეცოდა, მალულად წაათრია ბარაკში, მოუარა, მოასულიერა და გამოაკეთა.
ვუსტრავის ბანაკიდან გიორგი ზუბადალაშვილი ემიგრანტებმა გაანთავისუფლეს. ისინი გერმანიის მხარეს მებრძოლ ქართველ პოლიტიკოსთა იმ ჯგუფს წარმოადგენდნენ, რომელთაც იმედი ჰქონდათ, გერმანელების დახმარებით დაამხობდნენ საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლებას. ბანაკიდან დახსნის შემდეგ ბერლინელმა ქართველებმა გიორგი ორგანიზაცია „თეთრ გიორგიში“ გააწევრიანეს და სამსახურის შოვნაშიც დაეხმარნენ.
გიორგი პოლიტიკისგან შორს იყო. ერთი-ორჯერ დაესწრო კრებას და მერე თავის საქმეში გადაეშვა, თუმცა მოგვიანებით „თეთრი გიორგის“ წევრობა არასაიმედო პოლიტიკურ წარსულად ექცა...
რევაზ გაბაშვილის რეკომენდაციით გიორგი ზუბადალაშვილმა ბერლინის პათანატომიის ინსტიტუტში, პროფესორ როსლესთან დაიწყო მუშაობა. თავი მალე გამოიჩინა, სრულყოფილად შეისწავლა გერმანული და მალე გერმანელ სტუდენტებს უტარებდა მეცადინეობებს.
ექვსი თვის თავზე გიორგი ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტის ქირურგიულ კლინიკაში მიიწვიეს პროფესორ პაულ როსტოკის ასისტენტად. ხანდახან არც კი სჯეროდა, რომ ევროპის ერთ-ერთ საუკეთესო კლინიკაში მუშაობდა. არ იცოდა, მისი იძულებითი ემიგრაცია რამდენ ხანს გასტანდა, ამიტომ თავს არ ზოგავდა, დროს არ კარგავდა და სწავლობდა, ღრუბელივით ისრუტავდა ცოდნას. მართალია, ქირურგის ასისტენტად მუშაობდა, მაგრამ საკმაოდ რთულ ოპერაციებს დამოუკიდებლადაც ანდობდნენ. გერმანელების თვალში კარგი ექიმის სახელი მოიხვეჭა, მაგრამ თავს მაინც უცხოდ გრძნობდა.
წლების შემდეგ ქალიშვილმა ჰკითხა: გერმანიაში რატომ არ დარჩიო? რომ დავრჩენილიყავი, ჯერ ერთი, შენ არ მეყოლებოდი, მეორე — რა დიდი წარმატებისთვისაც არ უნდა მიმეღწია, იქ ყოველთვის უცხო ვიქნებოდიო, — ასე უპასუხა გიორგიმ.
ომის დაწყების დროს გიორგი უკვე დაოჯახებული იყო. სამშობლოში ცოლი და პატარა გოგონა — ნანი დარჩა. საქართველოში ეგულებოდა და-ძმაც, ნათესავებიც... ერთი სული ჰქონდა, შინ როდის დაბრუნდებოდა. თუმცა უცხოეთში ერთ გერმანელ ქალს ძალიან დაუახლოვდა. ქეთე ბარტსმა იცოდა, რომ მისი რჩეული გერმანიაში ვერ დარჩებოდა, მაგრამ საყვარელი მამაკაცისგან შვილი მაინც გააჩინა. როლანდი 1944 წელს დაიბადა. წლინახევრისაც არ იყო, ომი რომ დამთავრდა. გიორგიმ პრესტიჟული სამსახური მიატოვა და სარეპატრიაციო ბანაკში გამოცხადდა.
ბანაკში ექიმები სჭირდებოდათ და გიორგი იქვე დაიტოვეს. მოგვიანებით ოდერის ფრანკფურტში გადაიყვანეს ქირურგად. 1945 წლის მიწურულსღა დაბრუნდა საქართველოში, მომდევნო წლის იანვარში კი დააპატიმრეს. სამხედრო ტრიბუნალმა, როგორც მოღალატეს, ათი წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. ესეც არ აკმარეს — ცოლს მასთან განქორწინება აიძულეს...
გიორგი ირკუტსკის ოლქში გადაასახლეს. ჯერ რიგით ექიმად მუშაობდა, მერე, როცა თავისუფალ დასახლებაში გადაიყვანეს, სადგურ ჩუნის საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების გამგე გახდა. თავდაუზოგავი შრომითა და გაბედულებით თავი აქაც გამოიჩინა.
გადასახლებაში გაიცნო უკრაინელი ადა კოლოდინა. ახალგაზრდებს ერთმანეთი შეუყვარდათ. მალე დაქორწინდნენ და გოგონა შეეძინათ. თამარი სამი თვის იყო, როცა ოჯახი გადასახლებიდან დაბრუნდა.
გიორგის თბილისში ცხოვრების უფლება არ მისცეს, ზნაურის რაიონული საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების გამგედ გაანაწილეს. რამდენიმე თვეში კი ბორჯომში გადასვლა შესთავაზეს, რაზეც სიხარულით დათანხმდა და სიცოცხლის ბოლომდე აქ მოღვაწეობდა. არ არსებობდა ქირურგიის დარგი, მას რომ არ ემუშავა — ატარებდა გულმკერდის, მუცლის ღრუს, უროლოგიურ, გინეკოლოგიურ, ტრავმატოლოგიურ ოპერაციებს, ტრეპანაციასაც კი აკეთებდა. მისი კოლეგები იხსენებდნენ: გვინახავს, როგორ მოუყვანიათ მძიმე პაციენტი ქალასშიდა ტრავმებით, რომელსაც ძვალი და ტვინი ერთმანეთში ჰქონდა არეული. თავიდან აუწყვია და გადაურჩენიაო.
ბედმა ისე ინება, რომ გიორგი ზუბადალაშვილი გერმანიაში დარჩენილმა შვილმა იპოვა. უშიშროებიდან მიღებულ წერილში როლანდი წერდა: დედა მეუბნებოდა, რომ მფრინავი იყავი და დაიღუპე, ცოტა ხნის წინ გამიმხილა სიმართლე. თუ ცოცხალი ხარ, მინდა, გაგიცნოო. გიორგის ქვეყნის დატოვების უფლება არ ჰქონდა, მაგრამ როლანდს საქართველოში ჩამოსვლის ნება დართეს.მოსკოვიდან ჩამოიყვანეს გიორგიმ და ადამ 16 წლის ბიჭი. მოატარეს კახეთი, ბორჯომი...
როლანდს ორ წელიწადში ერთხელ მისცეს ჩამოსვლის უფლება. გიორგიმ გაიგო, რომ შვილს უმაღლესში ჩაბარების საშუალება არ ჰქონდა, უფლება მიიღო და კვარტალში ერთხელ გერმანიაში უგზავნიდა თანხას სწავლის დასაფინანსებლად.ძალიან ყურადღებიანი და მზრუნველი მამა იყო, სამივე შვილს მხარში ედგა.
გიორგი ზუბადალიშვილმა ბევრი კარგი ქირურგი გაზარდა. მისი უმცროსი ქალიშვილი, თამარიც ექიმი გახდა. საინტერესო სამეცნიერო ნაშრომებიც ჰქონდა, რომლებიც მუცლის ღრუს პათოლოგიებს ეძღვნებოდა. ბეჭდავდა სტატიებს როგორც რესპუბლიკურ, ისე საკავშირო ჟურნალებში. საკანდიდატო დისერტაცია გასტროეიუნოპლასტიკის საკითხებზე დაიცვა. მონაწილეობდა ქირურგთა ყველა საკავშირო ყრილობაში. აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობასაც ეწეოდა. იყო საქართველოს დამსახურებული ექიმი, არაერთი საზოგადოების წევრი თუ თავმჯდომარე, მრავალი საპატიო სიგელისა და მედლის მფლობელი. ერთხანს ბორჯომის სახალხო უნივერსიტეტსაც ხელმძღვანელობდა.
ასაკი რომ დაეტყო, გიორგიმ ქირურგობას თავი დაანება, თუმცა ადმინისტრაციულ სამუშაოზე უარი არ უთქვამს, მთავარი ექიმის მოადგილედ გადავიდა სამკურნალო დარგში.
1993 წლის იანვარში მეუღლე გარდაეცვალა. მძიმე წლები იდგა, არ იყო დენი, გაზი... როლანდისა და მისი მეუღლისგან სამძიმრის წერილი მიიღო. შვილი სწერდა, ვიცი, თამრიკო არაფერს გაგიჭირვებს, მაგრამ თუ შეგიძლია და გინდა, ჩამოდი და დარჩენილი წლები ჩვენთან გაატარეო.წასვლაზე არც უფიქრია, როცა ჯანმრთელობა მოსდევდა, მაშინ არ დარჩენილა უცხო ქვეყანაში, ახლა სადღა წავიდოდა... დიდხანს აღარც უცოცხლია, მეუღლეზე დარდს გადაჰყვა იმავე წლის მიწურულს, 76 წლისა. დაკრძალულია ბორჯომის ცენტრალურ სასაფლაოზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:ქართველი ექიმები
ისკანდერ მირზა
ისკანდერ მირზა (اسکندرمیرز; დ. 15 ნოემბერი, 1899, მურშიდაბადი, ინდოეთი — გ. 15 ნოემბერი, 1969, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — პაკისტანელი პოლიტიკური მოღვაწე. პაკისტანის უკანასკნელი გენერალ-გუბერნატორი (1955-1956 წწ.) და პირველი პრეზიდენტი (1956-1958 წწ.).
ბიოგრაფია
ისკანდერ მირზა დაიბადა 1899 წელს დასავლეთ ბენგალში. სასწავლებლად გაემგზავრა დიდ ბრიტანეთში და იქ ელფინსტოუნის კოლეჯში დაეუფლა სამხედრო საქმეს. დიდი ბრიტანეთიდან დაბრუნების შემდეგ, 1919 წელს, შევიდა ბრიტანეთის ინდოეთის შეიარაღებულ ძალებში. 1926 წელს ისკანდერმა თავი დაანება სამხედრო სამსახურს, გადავიდა ინდოეთის პოლიტიკურ სამსახურში და გაიგზავნა ჩრდილო-დასავლეთ სასზღვრო პროვინციაში, როგორც კომისრის თანაშემწე. ისკანდერ მირზა კომისარი გახდა 1931 წელს. ინდოეთის პოლიტიკური სამსახურის კომისრის რანგში თავისი კარიერის დიდი ნაწილი გაატარა ფედერალურად მართული ტომების ტერიტორიაზე. პაკისტანის სახელმწიფოს ჩამოყალიბებამდე მას ასევე ეკავა ბრიტანეთის ინდოეთის თავდაცვის მინისტრის თანამდებობა.
ისკანდერ მირზა დაინიშნა ახლად ჩამოყალიბებული პაკისტანის პირველ თავდაცვის მინისტრად და ეს თანამდებობა ეკავა შვიდ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში. 1954 წლის მაისში დაინიშნა აღმოსავლეთი პაკისტანის (ამჟამად ბანგლადეში) გუბერნატორად. თანამდებობის დაკავების შემდეგ მან ღიად განაცხადა, რომ უყოყმანოდ გამოიყენებდა ძალას პროვინციაში ნებისმიერი საპროტესტო გამოსვლების აღკვეთის მიზნით. გუბერნატორის თანამდებობაზე მისი პირველი ნაბიჯი იყო 319 ადამიანის დაპატიმრების ორდერის გაცემა, მათ შორის იყო ავამი ლიგის ორი ლიდერი მუჯიბურ რაჰმანი და იუსუფ ალი ჩოუდჰური. ივნისის შუა რიცხვებში დაპატიმრებულთა რაოდენობამ 1 051-ს მიაღწია, მათ შორის იყო ეროვნული ასამბლეის 33 წევრი და დაკის უნივერსიტეტის ორი პროფესორი.
1954 წლის ოქტომბრიდან 1955 წლის აგვისტომდე ისკანდერ მირზა იყო შინაგან საქმეთა მინისტრი. 1955 წლის 7 აგვისტოს პაკისტანის გენერალ-გუბერნატორი გულამ მუჰამადი ჯანმრთელობის გაუარესების გამო ორი თვით შვებულებაში გაუშვეს, მირზა შეუდგა მისი მოვალეობის შესრულებას, ისკანდერმა მუჰამად ალი ჩოუდჰური ქვეყნის პრემიერ-მინისტრად დანიშნა. 1956 წელს მიიღეს პაკისტანის ახალი კონსტიტუცია, რომლის მიხედვითაც სახელმწიფოს მეთაურის თანამდებობას გენერალ-გუბერნატორის მაგივად ეწოდა პრეზიდენტი. თუმცა ქვეყნის მეთაურის მოვალეობები და უფლებამოსილება ამ ეტაპზე არ შეცვლილა. დამფუძნებელმა ასამბლეამ ისკანდერ მირზა ერთხმად აირჩია პაკისტანის პრეზიდენტად.
1958 წელს ისკანდერ მირზამ გამოაქვეყნა 1956 წლის კონსტიტუციის შეცვლის პროკლამაცია. შესაბამისსად დაიშალა პარლამენტი და ქვეყანაში პირველად დამყარდა სამხედრო რეჟიმი. ამავე დროს პრეზიდენტმა ისკანდერ მირზამ მუჰამად აიუბ-ხანი შეიარაღებული ძალების მთავარსარდლად დანიშნა. აიუბ-ხანმა არ ისურვა პრეზიდენტის მარიონეტობა და 1958 წლის 27 ოქტომბერს ისკანდერ მირზა აიძულა დაეტოვებინა ქვეყანა და თავი პრეზიდენტად გამოაცხადა.
იტუსაინგო (ბუენოს-აირესი)
იტუსაინგო (Ituzaingó) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2001 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 126 631 კაცს.
ისკანდერ მირზა
ბიოგრაფია
ისკანდერ მირზამ თავისი ცხოვრების დარჩენილი პერიოდი ლონდონის ერთ-ერთი სასტუმროს ნომერში გაატარა. გარდაიცვალა 1969 წლის 15 ნოემბერს.
იტუსაინგო (ბუენოს-აირესი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუენოს-აირესის პროვინციის ქალაქები
ისკანდერ მირზა
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969 კატეგორია:პაკისტანის პრეზიდენტები
გიორგი დარახველიძე
გიორგი (ბუხუტი) ვიქტორის ძე დარახველიძე (დ. 15 ივლისი, 1914, სოფ. ლეხიდრისთავი, ახლანდ. წყალტუბოს მუნიციპალიტეტი, — გ. 25 ნოემბერი, 1982, თბილისი) — ქართველი მოცეკვავე, ქორეოგრაფი და პედაგოგი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1962).
1940 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზკულტურის ინსტიტუტი. ცეკვა დაიწყო 1937 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის თვითმოქმედ ქორეოგრაფიულ ანსამბლში. შემდეგ ცეკვავდა აღმოსავლეთ საქართველოს ეთნოგრაფიულ გუნდში (1937-1938), თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრში და საქართველოს სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლში (1937–1941, 1946–1949; 1940-1941 — წამყვანი სოლისტი). მის მიერ მაღალი ოსტატობით, დარბაისლური მანერით შესრულებულ ცეკვებს შორის განსაკუთრებით გამოირჩეოდა „ქართული“, „ხევსურული ფარიკაობა“. ქორეოგრაფობა დაიწყო 1939 წლიდან. 1951 წელს მიიწვიეს საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სტუდენტთა ქორეოგრაფიული ანსამბლის ხელმძღვანელად. 1957 წლიდან აყალიბებდა სხვადასხვა ქორეოგრაფიულ ანსამბლს. ცეკვებს დგამდა დრამატულ თეატრებსა და საოპერო წარმოდგენებში, კინოფილმებში. 1977 წელს წარმატებით გააფორმა ო. თაქთაქიშვილის „მთვარის მოტაცების“ საცეკვაო სცენები მოსკოვის დიდ თეატრში. 1976–1982 წლებში იყო საქართველოს სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლის მთავარი ქორეოგრაფი. ანსამბლთან ერთად საგასტროლოდ დადიოდა საბჭოთა კავშირის ქალაქებსა და საზღვარგარეთის ქვეყნებში. იყო ახალგაზრდობისა და სტუდენტთა VI, VII, VIII და X მსოფლიო ფესტივალების (მოსკოვი, 1957; ვენა, 1959; ჰელსინკი, 1962; ბერლინი, 1973) ლაურეატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:წყალტუბოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 კატეგორია:ქართველი მოცეკვავეები კატეგორია:ქართველი ქორეოგრაფები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
გია გვიჩია
გია გვიჩია (დ. 18 ივნისი, 1962, ჭალადიდი) — ქართველი ბიზნესმენი.
ბიოგრაფია
1979 წელს გია გვიჩიამ დაამთავრა სამტრედიის რუსული საშუალო სკოლა. უმაღლესი განათლების მისაღებად რუსეთში გაემგზავრა. ჩაირიცხა სმოლენსკის პედაგოგიური ინსტიტუტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე. სტუდენტობის პერიოდში ჯარში გაიწვიეს. სამხედრო სავალდებულო სამსახურიდან განთავისუფლების შემდეგ სწავლა განაგრძო სანქტ-პეტერბურგის საფინანსო-ეკონომიკურ ინსტიტუტში და სამეწარმეო საქმეს დაეუფლა. 1988 წელს, ინსტიტუტი დაამთავრა და ოფიციალური განაწილებით ლუდსახარშ „სტეპან რაზინში“ მოხვდა. ეს საწარმო პეტერბურგში ჯერ კიდევ XVIII საუკუნიდან არსებობდა და პირველი ლუდსახარში იყო რუსეთში. გიამ ჯერ რიგით ეკონომისტად დაიწყო მუშაობა, შემდეგ გასაღების განყოფილების უფროსად გადაიყვანეს. კარიერულ კიბეზე სწრაფად წაიწია და სულ მალე კომერციული დირექტორის თანამდებობა დაიკავა. XX საუკუნის 90-იან წლებში, მასობრივი პრივატიზაციის პროცესში, ლუდსახარშის აქციების საკონტროლო პაკეტი საწარმოს თანამშრომლების ხელში აღმოჩნდა. გია გვიჩია, რომელიც ლუდის კომბინატის გერმანული კომპანიისთვის მიყიდვას აპროტესტებდა, ლუდსახარშის გენერალურ დირექტორად აირჩიეს. 2001 წლის 1 აგვისტოდან 2005 წლამდე ღია სააქციო საზოგადოება „კომბინატ სტეპან რაზინის“ პრეზიდენტი იყო. 2005 წლიდან კომბინატს სახელი შეეცვალა და ეწოდა „ღია საზოგადოება „ზავოდ სოლოდა ი პივო“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:ქართველი ბიზნესმენები
ქუჩეი
ქუჩეი (Küçeyi) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1022 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
ინგუშების კოშკები
ისტორია
ლეგენდის თანახმად, თარგიმის ქვაბულში ცხოვრობდნენ ალბერდი და მისი ვაჟები - ეგი, თარგიმი და ხამხი. დღეს მათი სახელები აქვთ კოშკებიან სოფლებს, რომლებიც მხოლოდ 1944 წელს, დეპორტაციის დროს მიატოვეს. სოფლებს შორის ყველაზე დიდი ეგიკალია.
მაგალითად ერზის, ანუ არწივის კომპლექსმა სახელი გაითქვა არა მხოლოდ კოშკების სიმრავლით, არამედ იქ ნაპოვნი სულეიმანის ბრინჯაოს არწივით, რომელიც ისლამის გაჩენის შემდეგ უძველესი ზუსტად დათარიღებული (VIII საუკუნე) ბრინჯაოს ახლოაღმოსავლური ნივთია. როგორ მოხვდა ის აქ, უცნობია. ახლა ის ერმიტაჟშია დაცული.
ინგუშეთში განთავსებული კოშკების ასაკის განსაზღვრა ძალზედ რთულია. ზოგიერთი მეცნიერი ვარაუდობს, რომ ისინი 400 წლის წინ ააშენეს ინგუშებმა. ითვლება, რომ დაბალი და ფართო საცხოვრებელი კოშკები X საუკუნის ბოლოს და XI საუკუნის დასაწყისში გაჩნდნენ რეგიონში. დროსთან ერთად კოშკები ვითარდებოდა და XVI საუკუნისთვის კლასიკურ მოხდენილ გიგანტებად გადაიქცნენ, რომელთა სიმაღლე ათსართულიანი სახლის ტოლია. კოშკებს პირამიდის ფორმის სახურავები აქვთ. ამგვარი კოშკების მშენებლობა XVIII საუკუნის ბოლოს, არტილერიის გამოჩენასთან ერთად შეწყვიტეს.
დღემდე ინგუშეთში შემორჩენილია 1000-ზე მეტი ძეგლი. მათგან უმეტესობა სავალალო მდგომარეობაში და სასწრაფოდ რეაიბილიტაციას საჭიროებს, ამის მიზეზი კი არის საბროლო ვითარებები რეგიონში, კონფლიქტები და ბუნებრივი პირობები. ერთ-ერთ უნიკალურ ხუროთმოძღვრულ ძეგლს წარმოადგენს ვოვნუშკი, შუა საუკუნეების თავდაცვისა და საგუშაგოების ინგუშური კოშკების კომპლექსი. ეს არის ინგუშეთის ხუროთმოძღვრების უნიკალური ძეგლი, ძეირახ-ასინსკის სახელმწიფო ისტორიული, არქიტექტურული და ბუნებრივი მუზეუმ-ნაკრძალის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ნაწილი. მდებარეობს თანამედროვე ინგუშეთის მაღალმთიან ძეირახსის რაიონში. ვოვნუშკის კოშკებს ტრადიციულად იხსენიებენ ინგუშების კლანური კოშკების ოზდოის სახელითაც.
გარდა ამ ძეგლისა ინგუშეთში არის არაერთი ნათელი და ეგზოტიკური კოშკის კომპლექსი ძველი ინგუშეთის თავდაცვითი ნაგებობათა სტილისა, რომელიც წარმოადგენს ინგუშეთისთვის ისტორიული, ეროვნული მნიშვნელობის ხუროთმოძღვრულ ძეგლებს.
ძალიან ხშირად საცხოვრებელი და საბრძოლო კოშკები ერთმანეთის სიახლოვეს იყო. მათ მაღალი ქვის ღობე ჰქონდათ შემოვლებული. ყველა ინგუშური საბრძოლო კოშკი არქიტექტურის ღირშესანიშნავ ძეგლს წარმოადგენს. თუ საცხოვრებელი კოშკების სიმაღლე 10 მეტრს აღწევდა, ნახევრადსაბრძოლო კოშკების სიმაღლე 12-დან 16 მეტრამდე მერყეობდა. კლასიკური საბრძოლო კოშკები, რომლებსაც პირამიდული გადახურვა ჰქონდათ, 5-6 სართულიანი იყო და მათი სიმაღლე 25-27 მეტრს აჭარბებდა. არა მარტო ინგუშური, არამედ ჩრდილოეთკავკასიელი სხვა ხალხების გადმოცემებში გვხვდება სახელგანთქმული ინგუში ხელოსნების, ოსტატების სახელები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: კოშკები კატეგორია: ინგუშები
თურისაზი
framed|თურისაზი თურისაზი (Þ) — გერმანული უფროსი ფუთარქის მესამე რუნის ხელოვნურად აღდგენილი სახელწოდება.
ისლანდიურ ანბანში იგი დღემდე შემორჩა ასობგერა þ-ის სახით („თორნ“) და შეესაბამება ინგლისურ th-ს. აღნიშნავს თურსს — გიგანტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუნები
სან-ნიკოლას-დე-ლოს-აროიოსი
სან-ნიკოლას-დე-ლოს-აროიოსი (San Nicolás de los Arroyos) — ქალაქი არგენტინაში. მდებარეობს ბუენოს-აირესის პროვინციაში. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს 133 602 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუენოს-აირესის პროვინციის ქალაქები
ალბერტინა
ალბერტინა (Albertina) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პოსუს-დი-კალდასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 913 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 50,22 კმ²-ზე. ფართობი 58 010 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბიშკაინი (ბიშკაინის სოფსაბჭო)
ბიშკაინი  (Бишҡайын) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენდნენ ჩუვაშები (96%).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ივანე მამაიაშვილი
ივანე მამაიაშვილი (დ. 27 იანვარი, 1923, ნინიგორი — გ. 12 ნოემბერი, 1998) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1951 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოლოგია-გეოგრაფიის ფაკულტეტი ეკონომიკური გეოგრაფიის სპეციალობით ხოლო 1951-1955 წლებში გაიარა ასპირანტურის კურსი.
1952 წლიდან მუშაობა დაიწყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ეკონომიკური გეოგრაფიის კათედრაზე; 1971 წლიდან იყო უფროსი მასწავლებელი. კითხულობდა ლექციებს სოციალურ და ეკონომიკურ გეოგრაფიაში. შესრულებული აქვს 45-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, რომელთგან 17 გამოქვეყნებულია. მისი სამეცნიერო მუშაობა მოიცავდა საქართველოს სახალხო მეურნეობის ეკონომიკურ-გეოგრაფიულ გამოკვლევებს, აგრეთვე ცალკეული რეგიონების შესწავლას. შესრულებული აქვს ნაშრომი კოლხეთის მელიორაციის შესახებ, აჭარის, აფხაზეთის და ბორჯომის ტერიტორიულ-რეკრეაციული კომპლექსის, აგრეთვე, თბილისის საქალაქო აგლომერაციის მიწათმოწყობისა და მიწათსარგებლობის შესახებ. ეწეოდა მთრგმნელობით საქმიანობასაც. მისი თანავტორობით შესრულებულია უმაღლესი სკოლის სამი დამხმარე სახელმძღვანელო და მეთოდური ნაშრომი — „საკურსო შრომების თემატიკა სსრკ ეკონომიკურ გეოგრაფიაში“ (1980).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1998 კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ბუსუსტანა
მინიატიურა|default|ბუსუსტანა; Antennaria racemosa ბუსუსტანა (Antennaria) — მცენარის გვარი რთულყვავილოვანთა ოჯახისა. ცნობილია 55-მდე (სხვა მონაცემებით 100-მდე) სახეობა, რომელიც გავრცელებულია ევროპაში, აზიაში, ამერიკასა და ავსტრალიაში.
საქართველოში გვხვდება 1 სახეობა — Antennaria doica, რომელიც მთის ზემო სარტყელში იზრდება. ორსახლიანი ქეჩისებრ შებუსული მცენარეა, ამ გვარის სახეობათა შორის ყველაზე გავრცელებული. იზრდება აღმოსავლეთ ევროპაში, კავკასიაში, ციმბირსა და შორეული აღმოსავლეთის მშრალ მდელოებზე, მინდვრებსა და ნათელ ტყეებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:რთულყვავილოვანნი
ფსამეტიქ III
ფსამეტიქ III (ასევე ფსამეტიქუს III, ფსამეტიკუს III) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) ოცდამეექვსე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა გვიანი პერიოდის დროს. ფსამეტიქის მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 526 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 525 წელს. ფსამეტიქის მეფობისა და ცხოვრების შესახებ ცნობილი ინფორმაციის უმეტეს ნაწილს ბერძენი ისტორიკოსი ჰეროდოტე გვაწვდის. ჰეროდოტეს მიხედვით ფსამეტიქმა მხოლოდ ექვსი თვე იმეფა, ეგვიპტის ტახტზე ასვლიდან ექვსი თვის შემდეგ ფსამეტიქს სპარსელთა შემოჭრასთან და კამბისე II-თან მოუწია დაპირისპირება. საბოლოოდ ფსამეტიქ III პელუზიუმთან დამარცხდა, რის შემდეგაც მემფისში გაიქცა სადაც შეიპყრეს კიდეც. მისი დამარცხებით ეგვიპტეში ოცდამეექვსე დინასტიის მმართველობა დასრულდა და სპარსული დინასტიის (XXVII დინასტიის) მმართველობა დაიწყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის ოცდამეექვსე დინასტიის ფარაონები
სანტა-როსას რაიონი (პალიასკა)
სანტა-როსას რაიონი (Distrito de Santa Rosa) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის პალიასკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2370 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 150 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.85 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 298.77 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პალიასკის პროვინციის რაიონები
ალკალა-დელ-ვალიე
ალკალა-დელ-ვალიე (Alcalá del Valle) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების კადისის პროვინციის სიერა-დე-კადისის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 46,9 კმ². მოსახლეობა — 5046 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კადისის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კადისის ქალაქები
ანსუზი
framed|ანსუზი
ანსუზი (ძველგერმ. — асс, ძველსკანდ. — ansuz, ანგლოსაქს. — оs, ᚨ) — გერმანული უფროსი ფუთარქის მეოთხე რუნა. სიტყვასიტყვით ნიშნავს „ღმერთს“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუნები
მარსი (აურგაზის რაიონი)
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ქუნხირთი
ქუნხირთი (Kunxırt) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 341 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
ლენუღი
ლენუღი (Լենուղի) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 769 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 225 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 7.87 კმ²-ია.
მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი (იზმაილოვო)
მოსკოვის ღვთისმშობლის კვართის ტაძარი (Храм Покрова Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის იზმაილოვოს რაიონში. აგებულია 1671-1679 წლებში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის კვართის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.