cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მუეკატის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოზამბიკის რაიონები კატეგორია:ნამპულის პროვინცია
ალასკის დროშა
ალასკის დროშა (Flag of Alaska) — ამერიკის შტატ ალასკის ერთ-ერთი სიმბოლო. დროშა შეიმუშავა 1926 წელს 13 წლის ბენი ბენსონმა, ხოლო 1927 წელს იგი ოფიციალურად გამოცხადდა ალასკის ტერიტორიის სიმბოლოდ, რომელიც 1959 წლის 3 იანვარს გახდა ამერიკის ერთ-ერთი შტატი. ლაჟვარდისფერ ფონზე გამოსახულია 8 ოქროსფერი ვარსკვლავი - 7 არის დიდი დათვის თანავარსკვლავედის სიმბოლო, ხოლო ერთი - პოლარულ ვარსკვლავისა. ირმის ნახტომი არის სიძლიერის სიმბოლო, ხოლო პოლარული დათვი - ჩრდილოეთის (რადგანაც ალასკა აშშ-ის ყველაზე ჩრდილოეთი შტატია).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ეროვნული სიმბოლოები
ტალიკულევო
ტალიკულევო (Таллыҡул; Таллыкулево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 354 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 33 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 33 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
ონაშვილი
საკუთარი სახელი ონაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ეგვიპტის პირველი გარდამავალი პერიოდი
პირველი შუალედური პერიოდი — ძველი ეგვიპტის ისტორიის ერთ-ერთი ეტაპია, რომელიც გრძელდებოდა ძვ.წ. 2280–2016 წლებში. იგი მოიცავს VII-X დინასტიებს. ეს ეგვიპტის ისტორიაში მეტად მძიმე პერიოდია. ამერიკელი მეცნიერის ვ. ჰეისის რეკონსტრუქციით, VI დინასტიიდან IX დინასტიამდე სულ 21 წელი გავიდა. მანეთონს აქვს ცნობა, რომლის მიხედვითაც VII დინასტია შედგება 70 მეფისაგან, რომლებიც 70 დღეს მეფობდნენ.
VIII დინასტია
VIII დინასტიის მეფის ძალაუფლება მხოლოდ მემფისსა და მის ირგვლივ მდებარე რაიონზე ვრცელდებოდა. ჩრდილოეთში თარეშობდნენ სინაის მომთაბარე ტომები, სამხრეთში თითოეული ნომარქი თავისი ნომის ერთპიროვნული ბატონი იყო.
ჰერაკლეოპოლიტური პერიოდი და თებეს აღზევება
ეს პერიოდი მოიცავს IX-X დინასტიებს. დაახლოებით ძვ.წ. 2242 წელს ტახტს იპყრობს ვინმე ახტოი, ზემო ეგვიპტის მეოცე ნომის ნომარქი ჰერაკლეოპოლისიდან (ეგვ. ნენ-ნი-სუტ). შუა ეგვიპტის ნომარქებთან ბრძოლების შედეგად მან მემფისის რაიონს შუა ეგვიპტის ტერიტორია შემოუერთა. ახტოის და მის მომდევნო 17 ფარაონს ტახტი ეკავათ დაახლოებით ძვ.წ. 2242–2052 წლებში. ჰერაკლეოპოლისის მეფეების დროს მოხდა ნილოსის დელტიდან სინაის ტომების განდევნა. სამხრეთ ეგვიპტეში ამ პერიოდში თანდათან აღზევდა თებეს ნომარქების ოჯახი, რომლებმაც სამხრეთ ეგვიპტის დანარჩენი ნომები დაიმორჩილეს. ჰერაკლეოპოლისელ ნომარქებსა და თებეს მეფეებს შორის მშვიდობიანი ურთიერთობაა, რაც, ალბათ, იმით იყო გამოწვეული, რომ თებეს ნომარქები სამხრეთის დამორჩილებით იყვნენ დაკავებული. მაგრამ მთელი სამხრეთის დაპყრობის შემდეგ თებელებმა იარაღი უკვე ჰელიოპოლისისკენ მოაბრუნეს. ამ დროისთვის სამხრეთის ტახტზე ადის ენერგიული ნომარქი (მომავალი მენტუხეტეპ II), რომელმაც ერთმანეთის მიყოლებით დაიპყრო ჰერაკლეოპოლისის სამეფოს ქალაქები.
VII-X დინასტიების დროს თებეს მართავდნენ ნომარქები, რომლებიც ერთსა და იმავე საგვარეულო სახელს — ინტეფს — ატარებდნენ. პირველი ინტეფების წარწერებიდან ჩანს, რომ ისინი ჯერ კიდევ გარკვეულ ანგარიშს უწევდნენ ჰერაკლეოპოლისელთა დინასტიის მეფეებს. დღეს ძალიან ძნელია იმის დადგენა, თუ როგორ მოხდა მათი ძალაუფლების გავრცელება, მაგრამ დაახლოებით ძვ. წ. 2134 წელს ერთ-ერთმა ინტეფმა თავი უკვე „ზემო და ქვემო ეგვიპტის მეუფედ“ გამოაცხადა. მართალია, ვერც მან და ვერც მისმა შემდეგმა სამმა მემკვიდრემ ვერ მოახერხეს ჰერაკლეოპოლისის მეფეების საბოლოო დამარცხება, მაგრამ შემდგომმა ეგვიპტურმა ტრადიციამ იგი მაინც აღიარა XI დინასტიის დამაარსებლად. ამ დინასტიის მეხუთე წარმომადგენელმა მენტუხეტეპ II ერთიმეორის მიყოლებით აიღო ჩრდილოეთის რამდენიმე ქალაქი და დაახლოებით ძვ.წ. 2052 წელს დაიპყრო თვით ჰერაკლეოპოლისიც. ამგვარად, თებეს ნომარქების შთამომავალმა მთელი ეგვიპტის გაერთიანება მოახერხა. ჰერაკლეოპოლისელები კიდევ რამდენიმე წელიწადს ებრძოდნენ მენტუხეტეპს, მაგრამ ამაოდ. მისი ხანგრძლივი მეფობის (51 წელიწადი) შუახანს ეგვიპტის გაერთიანება საბოლოოდ დასრულდა. ამ მოვლენის აღსანიშნავად მეტუხეტეპმა მიიღო ჰორის ახალი სახელი – სემა-ტაუი (ორი ქვეყნის გამაერთიანებელი). ქვეყნის გამაერთიანებლად აღიარა იგი ეგვიპტურმა ტრადიციამაც. ერთ-ერთი ტაძრის კედელზე სამი ფარაონი – მენესი, მენტუხეტეპი და იაჰმესი (XVIII დინასტია) – მოიხსენიება როგორც ერთიანი ეგვიპტის ფუძემდებელნი მისი ისტორიის სხვადასხვა პერიოდებში. მენტუხეტეპის მეფობით იწყება ეგვიპტის ისტორიის ახალი ეტაპი – მისი ხელმეორედ გაერთიანების პერიოდი, ანუ ე.წ. შუა სამეფოს ხანა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დინასტიები
ჯანდაცვა სერბეთში
მინი|350x350პქ| ვრაჩარის მუნიციპალური საავადმყოფო, [[ბელგრადი]] ჯანდაცვა სერბეთში ხორციელდება საყოველთაო ჯანდაცვის სისტემის საშუალებით.
ჯანდაცვის სისტემა
ჯანდაცვის სისტემას ადმინისტრირებას უწევს ჯანმრთელობის დაზღვევის ეროვნული ფონდი (NHIF), რომელიც მოიცავს ყველა მოქალაქეს და მუდმივ მაცხოვრებელს. ფონდში შენატანი უნდა გადაიხადოს ყველა დასაქმებულმა, თვითდასაქმებულმა და პენსიონერმა. საზოგადოების უფრო მდიდარი წევრები იხდიან თავიანთი შემოსავლის უფრო მეტ პროცენტს. მიუხედავად ამისა, დაბალი ხელფასების გამო კორუფცია კვლავ სერიოზულ პრობლემად რჩება, ბევრი ექიმი ქრთამს ითხოვს უკეთესი მკურნალობის სანაცვლოდ, თუმცა მთავრობისა და არასამთავრობო ორგანიზაციების მხრიდან კორუფციის წინააღმდეგ დიდი კამპანია მიმდინარეობს.
2014 წლის მონაცემებით, სერბეთში დანახარჯები ჯანდაცვაზე შეადგენდა მშპ-ს 10,37%-ს 2014 წელს, 1,312 აშშ დოლარი ერთ სულ მოსახლეზე. გარდა ამისა, 2014 წლის მდგომარეობით, სერბეთში  308 ექიმი მოდიოდა 100 000 ადამიანზე (ევროკავშირის მასშტაბით  საშუალოდ 360 ექიმი 100 000 ადამიანზე), 628 არასამედიცინო მუშაკი 100 000 ადამიანზე (ევროკავშირში საშუალოდ 1199 ექიმი  100 000 ადამიანზე ). ეფექტურობისა და დიაგნოსტიკის გაუმჯობესების გამო, ევროპაში 100 000 ადამიანზე საავადმყოფოს საწოლის შემცირების ტენდენციის მიუხედავად, სერბეთი ევროპის ქვეყნებს შორისაა 100 000 ადამიანზე 552 საავადმყოფო საწოლით. სამედიცინო აღჭურვილობის ხელმისაწვდომობის თვალსაზრისით, სერბეთი ოდნავ ჩამორჩება ევროკავშირის საშუალო მაჩვენებელს.
მიქაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი მიქაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ჯანდაცვა სერბეთში
ჯანდაცვის სისტემა
სერბეთის მთავრობა მუშაობს მსოფლიო ბანკთან სერბეთის ჯანდაცვის სისტემის ხარისხისა და ეფექტურობის გასაუმჯობესებლად.
მიქაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
* კატეგორია:ქართული გვარები
ჯანდაცვა სერბეთში
ცვლილებები ჯანდაცვის სისტემაში
მინი| დაბადებიდან სიცოცხლის ხანგრძლივობის განვითარების მაჩვენებელი [[სერბეთი|სერბეთში ]] ბოლო რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში, ჯანდაცვის სისტემაში არაერთი ცვლილება განხორციელდა, როდესაც სერბეთი იუგოსლავიის SFR ნაწილი იყო, ჯანდაცვა უფასო, მაგრამ პრაქტიკულად ყველასთვის მიუწვდომელი იყო, არ არსებობდა ფიქსირებული ფასები სამედიცინო პერსონალის თქმით, დღეს სერბეთში არსებული ჯანმრთელობის პრობლემები დაკავშირებულია პირველადი ჯანდაცვის არასაკმარის დაფინანსებასთან, არაადეკვატურ აღჭურვილობასა და მარაგის არქონასთან, არაადეკვატურ ხელფასებთან და შეუსაბამო  უწყვეტ სამედიცინო განათლებასთან. ზოგადად, ბოლო დროს გატარებული ჯანდაცვის რეფორმების მიხედვით, აქცენტი ძირითადად გადატანილია სამკურნალოდან პრევენციულზე.
2014 წელს ჯანდაცვის სამინისტროს სპეციალურ მრჩევლად დაინიშნა თავმჯდომარე ორგანიზაციისა „ექიმები კორუფციის წინააღმდეგ“
სერბეთის სამედიცინო პალატის ვებსაიტზე 2015 წლის ოქტომბერში გამოქვეყნდა ლიცენზირებულ ექიმთა სია, რომელიც ადრე მიუწვდომელი იყო მოქალაქეებისთვის
კანონმდებლობა
ჯანმრთელობის დაცვის შესახებ კანონი და ჯანმრთელობის დაზღვევის აქტი ძალაში შევიდა 2019 წლის 11 აპრილს. არსებობს ჯანდაცვის დაწესებულებების ჩამონათვალი, რომლებიც არ შეიძლება კერძო საკუთრებას წარმოადგენდნენ:
სერბეთის ბიზნეს რეესტრის სააგენტოს მიერ 2020 წლის 11 ოქტომბრამდე უნდა შექმნილიყო ჯანდაცვის დაწესებულებების რეესტრი.
პაციენტები ვალდებულნი არიან გაიარონ მიზნობრივი პროფილაქტიკური გამოკვლევები. თუ ისინი ვერ გაივლიან სავალდებულო სკრინინგს დასაბუთების გარეშე, მათ უნდა შეიტანონ ჯანდაცვის სერვისების მთლიანი ღირებულების მაქსიმუმ 35%, თუ დიაგნოზი იქნება დასმული  სკრინინგის მომდევნოო ციკლის დაწყებამდე.
სერბეთში აკრძალულია საშუალო თვიური ხელფასის 5%-ზე მეტი ღირებულების საჩუქრების გადაცემა ჯანდაცვის პროფესიონალებისთვის.
ჯანდაცვის კულტურა სერბეთში
ჰჯელმი, ბარდი, ნიბერგი და აპელკვისტი (2005) აცხადებენ, რომ ყოფილი იუგოსლავიელების უმეტესობა გრძნობს, რომ ჯანმრთელობა არ არის დაავადების არარსებობა, არამედ ეს არის "სიმდიდრე და ყველაზე მნიშვნელოვანი რამ ცხოვრებაში ... საკმარისი ძალა" (გვ. 51).
სქოლიო
<references group="" responsive="1"> კატეგორია:ჯანდაცვა სერბეთში
ნენთა ავტონომიური ოკრუგი
მინი|ნენთა ავტონომიური ოკრუგი ნენთა ავტონომიური ოკრუგი (ნენ. Ненёцие автономной ӈокрук) — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტი (არხანგელსკის ოლქის შემადგენლობაშია), ჩრდილოეთ-დასავლეთის ფედერალურ ოკრუგის შედადგენლობაში შედის. ქ. ნარიან-მარი — ოკრუგის ადმინისტრაციული ცენტრია. ოკრუგს სამხრეთით ესაზღვრება კომის რესპუბლიკა, სამხრეთ-დასავლეთით — არხანგელსკის ოლქი, ჩრდილო-აღმოსავლეთით კი იამალ-ნენთა ავტონომიური ოკრუგი. ოკრუგი შეიქმნა 1929 წლის 15 ივლისს.
გეოგრაფიული მდებარეობა
ნენთა ავტონომიური ოკრუგი მდებარეობს აღმოსავლეთ ევროპის ვაკის უკიდურეს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. ოკრუგის შემადგენლობაშია კუნძულები კოლგუევი და ვაიგაჩი, ნახევარკუნძული კანინი. ოკრუგს აკრავს ჩრდილოეთის ყინულოვანი ოკეანის თეთრი, ბარენცის, პეჩორისა და კარის ზღვები.
ლუარის რეგიონი
ლუარის რეგიონი (Pays de la Loire) — რეგიონი საფრანგეთის ჩრდილო-დასავლეთში ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე. შედგება 5 დეპარტამენტისაგან: ატლანტიის ლუარა, მენი და ლუარა, მაიენი, სარტა, ვანდეია. ამ პროვინციებიდან ატლანტიკის ლუარა ისტორიულად უფრო ახლოსაა ბრეტანთან, სარტი – პარიზის რეგიონთან, ვანდეას თავისი მკაფიო ინდივიდუალობა აქვს, ისევე როგორც დანარჩენ ორ დეპარტამენტს, რომლებიც ისტორიული ანჟუს პროვინციის ნაწილებია.
დემოგრაფია
ლუარის რეგიონის დემოგრაფია ბოლო ორი საუკუნის განმავლობაში:
კატეგორია:საფრანგეთის რეგიონები
Podomyrma albertisi
Podomyrma albertisi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Podomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კურშუმლიის თემი
კურშუმლიის თემი (Куршумлија) — თემი სერბეთში, შედის ტოპლიჩის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 19 930 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 21 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 950 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კურშუმლია. კურშუმლიის თემი შედგება 90 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 10.6 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
.pr
.pr — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) პუერტო-რიკოსთვის.
რესურსები ინტერნეტში
Toppdomän
მიქელაძე
საკუთარი სახელი მიქელაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ბერმუდის კუნძულები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბერმუდის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ იასპარეზა 1984 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1984 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბერმუდის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
132
თარიღი უცნობია
*
მარკო დი ვაიო
მარკო დი ვაიო (Marco Di Vaio; დ. 15 ივლისი, 1976, რომი, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს მლს-ის კლუბ „მონრეალში“.
საკლუბო კარიერა
კარიერა მარკომ ლაციოში დაიწყო, თუმცა როგორც ეგეთი დიდ წარმატებას რომში ვერ მიაღწია. ამის შემდეგ იგი სერია ბ-ს გუნდებში ირიცხებოდა, ხოლო 1999 წელს კი იგი პარმაში გადავიდა, საიდანაც ხალხმა უფრო უკეთ გაიცნო მარკო. 3 ბრწყინვალე სეზონი მიითვალა პარმას შემადგენლობაში, რის მერეც იუვენტუსის არეაიში მოხვდა და 2002 წელს ტურინში გადაბარდგა, სადაც სკუდეტო მოიგო და ჩემპიონთა ლიგა-ზე ფინალშიც იყო. ფაბიო კაპელოს მოსვლის შემდგომ მარკოს ადგილი ვერ გამოინახა იუვეში და იგი ესპანეთში ვალენსიაში გადაბარდგა, თუმცა მთლად ვალენსიური კარიერაც ვერ აეწყო და ხშირ შემთხვევებში შეცვლებზე უწევდა გამოსვლა.
2006 წელს მარკო არენდით მონაკოში გადავიდა, სადაც კრისტიან ვიერი დახვდა და პარტნიორობა გაუწია შეტევის ხაზში, თუმცა მხოლოდ 7 მატჩით, რადგან შემდგომ ვიერიმ დატოვა მონეგასკური კლუბი. საბოლოოდ კი მარკომ 29 მატჩი ჩაატარა მონაკოში და 8 გოლის გატანა შეძლო.
2007 წელს მარკო სახლში იტალიაში დაბრუნდა და სერია ბ-ს კლუბს ჯენოას შეუერთდა და მისი დახმარებითაც დააბრუნა გუნდი სერია ა-ში, თუმცა მას მარკო ბორიელო და ჯუზეპე სკული ამჯობინეს და 2008 წლის ზაფხულს ბოლონიაში გადავიდა.
2008/09 სეზონი მარკოსთვის ბრწყინვალე გამოდგა, მან 24 გოლის გატანა შეძლო კლუბში და ნელ-ნელა ახალი ლეგენდა იბადებოდა ემილია-რომანას რეგიონში. ის პერიოდი რაც მარკომ ბოლონიაში გაატარა იყო მის კარიერაში ალბათ ერთ-ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი, რადგან იგი გუნდის სიმბოლოდ იქცა და სწორედ მისი დამსახურებაა, რომ ბოლონია სერია ა-დან არ ვარდებოდა, თუმცა 2012 წლის სეზონის ბოლოს მან გადაწყვიტა, დაემთავრებინა თავისი იტალიური კარიერა და კანადურ მონრეალში გადავიდა, სადაც ასევე კარგი თამაშით გამოირჩევა, თუმცა მცირე ტრავმებმაც საქმეზე ცუდად იმოქმედეს, მაგრამ მარკო ისევ მწყობრშია და აგრძელებს კანადურ სერიალს.
სანაკრებო კარიერა
მარკოს დებიუტი ნაკრებში 2001 წლის 5 სექტემბერს მოროკოს ნაკრების წინააღმდეგ შედგა. იგი ასევე იტალიის ნაკრებთან ერთად ევრო 2004-ზე იყო წაყვანილი. საბოლოოდ კი 14 მატჩი ჩაატარა ნაკრებში და 2 გოლი გაიტანა.
მიღწევები
საკლუბო
სალერნიტანა
პარმა
იუვენტუსი
ვალენსია
პირადი
ხალხისთვის
ანა დოლიძე — ხალხისთვის — პოლიტიკური პარტია საქართველოში, რომელიც ანა დოლიძემ დააფუძნა. პარტიის პრეზენტაცია 2021 წლის 22 მაისს გაიმართა.
ისტორია
2020 წლის 21 მაისს ანა დოლიძემ სამოქალაქო მოძრაობა „ხალხისთვის“ დააფუძნა. მისი განცხადებით, მოძრაობის მიზანი ახალი პოლიტიკური რეალობის შექმნა იყო „სუფთა ხელებით“, რომელიც ორპოლუსიანობას დაასრულებდა. ერთი წლის შემდეგ, 2021 წლის 22 მაისს მან პარტია „ხალხისთვის“ დააფუძნა, რომლის ქვაკუთხედი სოციალური სამართლიანობაა.
2021 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნები
2021 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებზე, პარტიას ერთი ხმა სხვა პარტიებთან შედარებით ყველაზე ნაკლები — 2,01 ლარი დაუჯდა. პარტიამ საანგარიშო პერიოდში სულ 30 186 ლარი დახარჯა, საიდანაც 10 816 სარეკლამო ხარჯი იყო. პარტიამ შემოსავლის სახით 29 572 ლარი მიიღო. არჩევნებში კი ანა დოლიძის პარტიამ 14 988 ხმა მიიღო, შესაბამისად, პარტიას ერთი ხმა 2,01 ლარი დაუჯდა.
Podomyrma basalis
Podomyrma basalis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Podomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
ევრობასკეტი 2011 პლეი-ოფი
ევრობასკეტი 2011-ის პლეი-ოფის ეტაპი დაიწყო 14 სექტემბერს და გაგრძელდა 18 სექტემბრამდე. ყველა მატჩი გაიმართა ჟალგირის არენაზე ქალაქ კაუნასში. ამ ეტაპზე გამოვლინდა ჩემპიონატის გამარჯვებული — ესპანეთის ეროვნული საკალათბურთო ნაკრები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევრობასკეტი 2011
იაკობ განდეგილი
იაკობ განდეგილი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 26 ნოემბერი, ახალი სტილით - 9 დეკემბერი.
ბიოგრაფია
ღირსი იაკობ განდეგილი სირიაში მოღვაწეობდა V საუკუნეში. იგი სიჭაბუკეშივე განერიდა ამ სოფელს და ჯერ ღირსი ზევინის (ხს. 7 მარტს), შემდეგ კი - წმიდა მირონის (ხს. 14 თებერვალს) ხელმძღვანელობით დაეუფლა მოსაგრე ცხოვრების წესებს. მოძღვრის კურთხევით ნეტარი იაკობი პატარა ქოხში დაეყუდა, სადაც სრულ განმარტოებაში იღვაწა რამდენიმე წლის მანძილზე, შემდეგ კი უდაბურ და უნაყოფო მთაზე დასახლდა და ღია ცის ქვეშ დაიწყო ცხოვრება. წმინდანი მოთმინებით იტანდა ზაფხულის პაპანაქებას და ზამთრის სუსხს. ამ უჩვეულო ღვაწლს შემდგარი მოსაგრე გამუდმებით ლოცულობდა. მისი საზრდელი მხოლოდ წყალში ჩამბალი ქერი იყო. წმინდა მამა მთაზე ცხოვრებისას ატარებდა ბორკილებს, რომელიც ისეთი მოყვანილობის იყო, რომ მას აიძულებდა, გამუდმებით წელში მოხრილი ყოფილიყო. დიდ ღვაწლს შემდგარს ბოროტი სულები გააფთრებით ესხმოდნენ თავს, მაგრამ ნეტარი ახოვნად იგერიებდა მათ შემოტევებს. უფალმა სნეულთა კურნების, არაწმიდა სულების განსხმისა და მკვდართა აღდგინების ნიჭი მიმადლა თავის სათნომყოფელს. წმინდა იაკობმა მთელს აღმოსავლეთში გაითქვა სახელი. სულიერი და ხორციელი ტკივილებით შეჭირვებული ურიცხვი ხალხი მიდიოდა მასთან შემწეობის სათხოვნელად. მიიცვალა 457 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 457
ნაქერალა
ნაქერალა — მთა საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის ქედზე, მდინარეების წყალწითელის (ყვირილის მარჯვენა შენაკადი), ტყიბულის (ერთვის ტყიბულის წყალსაცავს) და შარეულის (რიონის მარცხენა შენაკადი) სათავეებში. სიმაღლე 1570 მ. აგებულია ქვედაცარცული და იურული კირქვებით. ნაქერალის ქვედა კალთები შემოსილია ფოთლოვანი ტყით, ზედა — სუბალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მთები
ფოთოთი
ფოთოთი (Geranium psilostemon, syn. Geranium armenium Boiss.) — იშვიათი ბალახოვანი მცენარე ნემსიწვერასებრთა ოჯახისა. ძირითადად გავრცელებულია ჩრდილო-აღმოსავლეთ თურქეთსა და დასავლეთ საქართველოს სუბალპურ და ალპურ ველებში. მნახველს ხიბლავს გამორჩეული სილამაზით. ევროპაში ფოთოთს იცნობენ შავთვალა გერანის სახელითაც.
იზრდება სუბალპურ და ალპურ სარტყელებში, მდელოებზე, მაღალბალახეულობაში და დეკიანებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნემსიწვერასებრნი
ნიუ-იორკის სატრანზიტო მუზეუმი
ისტორია
მუზეუმი მდებარეობს მეტროს სადგურზე, რომელსაც თავდაპირველად ერქვა Court Street. ეს სადგური აშენდა როგორც ტერმინალი IND Fulton Street Line- ის ადგილობრივი მატარებლებისთვის და გაიხსნა 1936 წლის 9 აპრილს. სადგურს აქვს ერთი ცენტრალური კუნძულოვანი პლატფორმა ორი ბილიკით. ბილიკები მთავრდება პლატფორმის დასავლეთ ბოლოში.
მიუხედავად იმისა, რომ სადგური დახურული იყო საზოგადოებისთვის, არასამთავრობო შემოსავლებიანი მატარებლები დროდადრო დადიოდნენ სადგურზე ,,რელსების გაპრიალების მიზნით". 1960 წლის 15 მარტს ნიუ-იორკის სატრანზიტო სამსახურმა გამოსცადა ახალი გამწმენდი საშუალებები Court Street- ის სადგურის კედლებზე, რომელიც შეღებილი იყო წლების შემდეგ გამოყენების გარეშე.
სადგური ასევე გამოიყენებოდა ფილმების გადასაღებ მოედნად. 1949 წელს დახურვიდან სამი წლის შემდეგ, სადგური გამოიყენებოდა ფილმის Guilty Bystander გადაღებად. 1956 წლის 26 ნოემბერს, სადგური გამოიყენეს FBI Story– ის სცენის გადასაღებ მოედნად. მუზეუმის გახსნის შემდეგ, სადგური კვლავ გამოიყენებოდა ფილმების გადასაღებად. დღემდე, სადგური და მისი დამაკავშირებელი გვირაბები კვლავ გამოიყენება ფილმების გადასაღებად. 2009 წელს გადაიღეს ფილმი The Taking of Pelham 123, რიმეიქი 1974 წლის ფილმისა. სულ ახლახან, მუზეუმი გამოჩნდა Life on Mars– ის ეპიზოდში.
გამოფენები და პროგრამები
მინი|26-ე ავტობუსების ფესტივალი ბრუკლინის ხიდის პარკში 1976 წლის 4 ივლისს, ნიუ-იორკის სატრანზიტო გამოფენა გაიხსნა მიწისქვეშა სადგურში, როგორც შეერთებული შტატების ორასი წლისთავის აღნიშვნის ნაწილი. ნაჩვენები იყო ძველი მეტროს ვაგონები, რომლებიც შემონახული იყო, ასევე მოდელები და სხვა ექსპონატები. მუზეუმი ხელმისაწვდომი უნდა ყოფილიყო იმ წლის 7 სექტემბრამდე, მაგრამ ის იმდენად პოპულარული აღმოჩნდა, რომ ღია დარჩა და საბოლოოდ მუდმივ მუზეუმად იქცა. შაბათ-კვირას მისი საწყისი გახსნისას მუზეუმის მატარებლები დადიოდნენ 57-ე ქუჩას შორის მეექვსე ავენიუსა და როკავეის პარკს შორის.
1990-იანი წლების შუა პერიოდში მეტროპოლიტენის სატრანსპორტო სამსახურმა (MTA) აიღო კონტროლი ნიუ-იორკის სატრანზიტო ორგანოს მუზეუმზე. მუზეუმი მოიცავს მეტროს, ავტობუსს, რკინიგზას, ხიდსა და გვირაბის ექსპონატებს, ასევე მეტრო, ავტობუსი და სხვა აღჭურვილობის მოდელები და დიორამები. მუზეუმში მოცემულია ლექციების, სემინარების, ფილმების და ტურების პროგრამა ყველა ასაკისთვის. გარდა ამისა, უცხოური პროგრამები მოიცავს MTA– ს ობიექტების, მეტრო სადგურების, ხელოვნების ნიმუშებისა და არქიტექტურის დათვალიერებას, ასევე რკინიგზისა და ავტობუსების ტარების შესაძლებლობას. მუზეუმის ანტრესოლით (ზედა) დონე მოიცავს ექსპონატების უმეტესობას, საპირფარეშოებს, წყლის შადრევნებს, საჩუქრების მაღაზიას და სასადილო ადგილს ვიზიტორებისთვის. ნაჩვენებია მეტროსა და ავტობუსების ისტორიული ექსპლუატაციის ნიმუშები, ასევე ნიუ-იორკის სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურა. ზედა დონის ექსპონატები დროდადრო იცვლება. გარდა ამისა, არის პატარა პრეზენტაციის სკრინინგის ოთახი, რომელიც ჩვეულებრივ აჩვენებს პლაკატებსა და ვიდეოებს საზოგადოებრივი განათლებისთვის უსაფრთხოების შესახებ, მათ შორის მაგალითებს მსოფლიოს სხვა სატრანზიტო სისტემებიდან. საკუთარი საგამოფენო სივრცის გარდა, მუზეუმი პერიოდულად თანამშრომლობს სხვა ადგილობრივ ორგანიზაციებთან, როგორიცაა კონი-აილენდის მუზეუმი, ერთობლივად ატარებენ ისტორიულ თუ თანამედროვე შოუებს, როგორიცაა Five Cents To Dreamland: A Trip to Coney Island.
არქივები
დოკუმენტები, ფოტოსურათები და არტეფაქტები ინახება როგორც სატრანზიტო მუზეუმში, ასევე ახლომდებარე არქივში, რაც ხელს უწყობს ნიუ-იორკში ტრანსპორტირების მემკვიდრეობის შენარჩუნებას. ისტორიკოსებს და მკვლევარებს, რომელთაც სურთ არქივის მონახულება, შეუძლიათ ამის გაკეთება მუზეუმის საშუალებით. მათი კოლექციის ზოგიერთი სურათი ასევე შეგიძლიათ ნახოთ Historypin– ზე.
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმები დაარსების წლის მიხედვით კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები ამერიკაში კატეგორია:მუზეუმები ნიუ-იორკში კატეგორია:მუზეუმის ტიპები კატეგორია:მუზეუმი
ამიერკავკასიის საბჭოების VI ყრილობა
ამიერკავკასიის საბჭოების VI ყრილობა (20 — 26 თებერვალი, 1931, თბილისი) — ამიერკავკასიის საბჭოების რიგით მეექვსე ყრილობა. ესწრებოდა 695 დელეგატი, მათ შორის: აზერბაიჯანელი — 194, ქართველი — 205, სომეხი — 162, რუსი — 77 და სხვა — 57.
დღის წესრიგი:
ყრილობამ მოიწონა მთავრობის მოღვაწეობა საანგარიშო პერიოდში და აღნიშნა წარმატებები სახალხო მეურნეობის განვითარების, კერძოდ, ინდუსტრიალიზაციისა და სოფლის მეურნეობის სოციალისტური რეკონსტრუქციის საქმეში. საანგარიშო მოხსენების გამო მიღებულ რეზოლუციაში ყრილობამ აუცილებლად ჩათვალა სოციალისტური მშენებლობის ტემპის ზრდა.
სერიოზული ყურადღება დაეთმო მებამბეობისა და წყლის მეურნეობის განვითარების საკითხებს.
ყრილობამ იმსჯელა საკონსტიტუციო საკითხებზე და მიიღო დადგენილება ასფსრ კონსტიტუციაში ცვლილებებისა და დამატებათა შეტანის შესახებ, აირჩია ასფსრ ცაკი 485 კაცის შემადგენლობით და სსრ კავშირის საბჭოების VI ყრილობის დელეგატები.
ემზარ ბედინეიშვილი
ემზარ ბედინეიშვილი (დ. 16 აგვისტო, 1975, თბილისი) — ქართველი თავისუფალი სტილით მოჭიდავე. ევროპის ჩემპიონი (2000) და ოთხგზის მესამე პრიზიორი (1999, 2004, 2007, 2008). სამგზის ოლიმპიადის მონაწილე (2000, 2004, 2008). შეიარაღებული ძალების თამაშების მეორე პრიზიორი (1999) ბალავაძის ტურნირის ხუთ გზის გამარჯვებული. საქართველოს და საბერძნეთის შვიდ გზის ჩემპიონი. ხმელთაშუა ზღვების თამაშების ჩემპიონი (2008) ბუნდესლიგის ორ გზის ჩემპიონი (2005) შიფერშტადის სახელით და 2010 წელს აალენის სახელით. 2002 წლიდან ასპარეზობს საბერძნეთის სახელით. 2012 წლიდან საქარათველო ეროვნული ნაკრების მწვრთნელი თავისუფალ ჭიდაობაში.
შემწვარი ქათამი
მინი შემწვარი ქათამი - კერძი, რომელიც შედგება ნებისმიერი მეთოდით შემწვარი ქათმის ნაწილებისგან. პურის ნამცეცების დამატებით მიიღება ხრაშუნა ქერქი და წვნიანი ხორცი. ყველაზე ბშირად გამოიყენება ბროილერული ქათმები. ტერმინით "შემწვარი ქათამი" უმეტესად მოიხსენიება დასავლურ ქვეყნებში - უმეტესად აშშ-ს სამხრეთ შტატებში ჩამოყალიბებული მეთოდიკა - ჩინური, კორეული და აზიის სხვა ქვეყნების ტრადიციებით დამზადებული შემწვარი ქათამი კულინარიაში ჩვეულებრივად განიხილება როგორც ცალკე კერძები. ზოგადად საკვების შეწვა საკმაოდ პოპულარული იყო შუა საუკუნეების ევროპაში - პირველი ღრმად შემწვარი კერძი სწორედ ევროპაშია დოკუმენტირებული. პირველად ევროპაში ქათმის ზეთში შეწვა შუა საუკუნეების შოტლანდიაში დაიწყეს. იმავე დროს ქათმის პალმის ზეთში შეწვის ტრადიცია დასავლეთ აფრიკაში ჩამოყალიბდა. შემდგომში ამ მეთოდების შერწყმა ამერიკის სამხრეთ შტატებში მოხდა აფრიკელი მონების მიერ, რის შედეგადაც ამერიკაში შემწვარი ქათამი აფრიკელ-ამერიკულ მოსახლეობასთან ასოცირდება ხოლმე.
მიმოხილვა
მარცხნივ|მინი|"KFC"-ის ქათამი კარტოფილით შემწვარ ქათამს ხშირად აღწერენ როგორც "მარილიანს", "ხრაშუნას", "წვნიანს" და "მწარეს". სიმწრისთვის უმატებენ პაპრიკას, წიწაკას, ნებისმიერ ცხარე სოუზს. ცნობილია როგორც საკმაოდ ცხიმიანი საკვები, განსაკუთრებით შემწვარი ფრთები, ამიტომ მის ხშირად ჭამას ზოგადად ერიდებიან. გარნირად იყენებენ კარტოფილის პიურეს, შემწვარ ან გამომცხვარ კარტოფილს, ყველიან მაკარონს, სიმინდს, ბისკვიტს. ამერიკაში ტრადიციულად მზადდება მადლიერების დღეს, შობაზე ან ახალ წელს. პოპულარულია სწრაფი კვების ქსელებში, მაგ. "KFC"-ში.
ისტორია
შუა საუკუნეების შოტლანდიაში ქათამი ზეთში იწვებოდა და არ ემატებოდა არანაირი სუნელი ან სოუზი, დასავლეთი აფრიკის ტომებში კი ქათამს წვავდნენ პალმის ზეთში სხვადასხვა სუნელით. როდესაც დაიწყო დასავლეთი აფრიკელების მონებად შემოყვამა ამერიკაში, სადაც უკვე ცხოვრობდნენ შოტლანდიელი იმიგრანტები, მოხდა ორი მეთოდის შერწყმა. პლანტაციებზე მზარეულებად მომუშავე მონები შოტლანდიურად შემწვარ ქათამს სუნელებს უმატებდნენ, რის შედეგადაც შემწვარმა ქათამმა თანამედროვე სახე მიიღო - ზეთში ღრმად შემწვარი ქათმის ხორცი სუნელებით და სოუზებით. XVII საუკუნის ამერიკაში ქათმის (ცოცხლად ან კერძის სახით) გაყიდვა ხშირად ეხმარებოდა შავკანიან ქალებს - იმ დროს სეგრეგირებულ მონებს - თავი ერჩინათ. მიუხედავად ამის და ხალხში გავრცელებული რწმენის, ქათამი იშვიათი საჭმელი იყო აფრიკელ-ამერიკელებისთვის - მონებს ზოგადად არ უკრძალავდნენ ფრინველის მოშენებას, მისი ინგრედიენტები საკმაოდ ძვირი ღირდა, ამიტომ ქათამს, აფრიკული ტრადიციით, დღესასწაულებისთვის ინახავდნენ.
მონობის აღკვეთის შემდეგ კერძი თანდათან ამერიკის სამხრეთის სამზარეულოს ზოგადი ნაწილი გახდა, მაგრამ სამოქალაქო ომის შემდეგ შემწვარი ქათამი და რამდენიმე სხვა კერძი შავკანიანის სტერეოტიპი გახდა. XX საუკუნის დასაწყისში ამას მარკეტინგისთვის რამდენიმე რესტორანიც იყენებდა. დღეს შემწვარი ქათამი მთელ მსოფლიოშია პოპულარული და უმეტესად აღარ ითვლება ეთნიკურ კერძად.
მომზადების წესი
შეწვამდე ქათამი ჩვეულებრივად იჭრება და იყოფა ნაწილებად. ქათმის მკერდს და ფრთებს თეთრი ხორცი აქვთ, ბარძაყვებს და ფეხებს - მუქი. შეწვამდე ხრაშუმა ქერქის შესაქმნელად იფარება პურის ნამცეცებით, ცომის თხელი ფენით ან კვერცხების და რძის ნაზავით. ემატება სხვადასხვა სუნელი - მარილი, წიწაკა, რაიმე მწვანილი, ნიორი, ხახვი. იწვება ღორის ქონში ან ნებისმიერ ზეთში. ზეითუნის ზეთი ჩვეულებრივად არ იხმარება ძლიერი გემოს გამო. იწვება ნებისმიერი მეთოდით.
.ps
.ps — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) პალესტინის ტერიტორიებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
ps კატეგორია:პალესტინის ტერიტორიები
סיומת אינטרנט Toppdomän
ნორ-პა-დე-კალე
right|ნორდ-პა-დე-კალე ნორ-პა-დე-კალე (Nord-Pas-de-Calais) — საფრანგეთის ყველაზე ჩრდილოეთი რეგიონი, მდებარეობს ბელგიის საზღვართან. შედგება 2 დეპარტამენტისაგან: ნორი და პა-დე-კალე.
ყველაზე დიდი თემები
მინი|ლილი ნორდ-პა-დე-კალეს ყველაზე დიდი ქალაქი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის რეგიონები
ტაშლიკული (ბუზდიაკის რაიონი)
ტაშლიკული (Ташлыкүл; Ташлыкуль) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბუზდიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 318 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბუზდიაკიდან დაშორებულია 12 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბუზდიაკი, რომელიც დაშორებულია 12 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (66 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბუზდიაკის რაიონის სოფლები
მრევლიშვილი
საკუთარი სახელი მრევლიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
* კატეგორია:ქართული გვარები
133
გარდაიცვალნენ
*
მურუპულის რაიონი
მურუპულა (Murrupula) — რაიონი ჩრდილო-აღმოსავლეთ მოზამბიკში, ნამპულის პროვინციაში.
მოზამბიკის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2007 წელს რაიონის მოსახლეობა 140 311 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3 100 კმ²-ია, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 45.26 კაცი კმ²-ზე.
რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მურუპულა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოზამბიკის რაიონები კატეგორია:ნამპულის პროვინცია
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი (Благовещен районы; Благовещенский район) — მუნიციპალური რაიონი ბაშკირეთის რესპუბლიკაში, რუსეთის ფედერაცია. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბლაგოვეშჩენსკი.
გეოგრაფია
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი მდებარეობს ბაშკირეთის ჩრდილო-ცენტრალურ ნაწილში. რაიონის ფართობია 2323,90 კმ².
ისტორია
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი დაარსდა 1930 წლის 20 აგვისტოს, როდესაც სრულიად რუსეთის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის გადაწყვეტილებით მოხდა ბაშკირეთის ავტონომიური რესპუბლიკის კანტონებად დაყოფის გაუქმება და როდესაც შეიქმნა 48 რაიონი.
მოსახლეობა
2010 წლის რუსეთის საყოველთაო აღწერების მიხედვით აქ ცხოვრობენ: რუსები — 61 %, ბაშკირები — 15,6 %, თათრები — 13,9 %, მარიელები — 6,7 %,  სხვა ეროვნების პირები — 2,8 %.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში არის 100 დასახლებული პუნქტი, რომლებიც ერთიანდებიან 15 სასოფლო დასახლებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთის რაიონები კატეგორია:ბლაგოვეშჩენსკის რაიონი
Podomyrma bispinosa
Podomyrma bispinosa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Podomyrma-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჟიტორაჯიის თემი
ჟიტორაჯიის თემი (Житорађа) — თემი სერბეთში, შედის ტოპლიჩის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 17 597 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 82 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 214 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ჟიტორაჯია. ჟიტორაჯიის თემი შედგება 30 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 7.1 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
სიმონ დე ბოვუარი
სიმონ დე ბოვუარი (ნამდვილი სახელი ჟანა მარი ბერტრან დე ბოვუარი, დ. 9 იანვარი, 1908, პარიზი — გ. 14 აპრილი, 1986, პარიზი) — ფრანგი მწერალი, ინტელექტუალი, ეგზისტენციალისტი ფილისოფოსი, პოლიტიკური აქტივისტი, ფემინისტი და სოციალური თეორიტიკოსი. მიუხედავად იმისა, რომ თავს ფილოსოფოსად არ მიიჩნევდა, მან მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა, როგორც ფემინისტურ თეორიაზე, აგრეთვე ფემინისტურ ეგზისტენციალიზმზე.
ბოვუარის შემოქმედება ფილოსოფიური, პოლიტიკური და სოციალური საკითხების შესახებ რომანებს, ესეებს, ბიოგრაფიებს, ავტობიოგრაფიებსა და მონოგრაფიებს მოიცავს. მისი ყველაზე გახმაურებული ნაშრომია 1949 წლის წიგნი „მეორე სქესი“, რომელიც ისტორიის მანძილზე ქალთა შევიწროების დეტალურ ანალიზს წარმოადგენს და თანამედროვე ფემინიზმის დამფუძნებელ ტრაქტატად მიიჩნევა. ბოვუარის ლიტერატურულ წვლილში უდიდესი ნაწილი უკავია მის მემუარებს, რომელთა შორის აღსანიშნავია პირველი ნაწილი, „ზრდილი ქალიშვილის მოგონებანი“ (1958). 1954 წელს ბოვუარმა გონკურის პრემია მოიპოვა, 1975 წელს იერუსალიმის პრემია მიიღო, ხოლო 1978 წელს მას ევროპულ ლიტერატურაში შეტანილი წვლილისთვის ავსტრიის სახელმწიფო პრემია მიენიჭა. ბოვუარი ცნობილი იყო ჟან-პოლ სარტრთან ღია ურთიერთობით. იგი მთელი ცხოვრების მანძილზე სარტრის უახლოესი მეგობარი და თანამოაზრე იყო.
ახალგაზრდობა
სიმონის მამა, ჟორჟ დე ბოვუარი უბრალო ადვოკატი და მოყვარული მსახიობი იყო. დედა კი, ფრანსუაზა ბრასერი, ვერდენის ბურჟუაზიულ ოჯახს ეკუთვნოდა.
სიმონა დე ბოვუარი რასპაის ბულვარზე მდებარე ბინაში დაიბადა. 5 წლის ასაკში შეიყვანეს კეთილშობილი ოჯახებიდან გამოსული ქალიშვილებისთვის სპეციალურ სასწავლებელში. ორი წლის შემდეგ მისი უმცროსი და, ელენიც (ზედმეტსახელად პუპეტი) იმავე სასწავლებელში შეიყვანეს. მცირე ასაკიდან სიმონი უკვე გამოირჩეოდა თავისი ინტელექტუალური უნარით და ყოველ წელს, თავის კლასელთან, ელიზაბეტ ლაკოენთან, იგივე ზაზასთან ერთად იმარჯვებდა სასწავლებელში გამართულ კონკურსებში. მალე სიმონი და ზაზა საუკეთესო მეგობრები გახდნენ.
პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ სიმონის ბაბუა (დედის მხრიდან), ბანკის პრეზიდენტი, გუსტავ ბრასერი გაბანკროტდა, რაც ფინანსურად მთელ ოჯახზე აისახა. სიმონის მშობლები იძულებული გახდნენ დაეტოვებინათ რასპაის ბულვარში მდებარე ბინა და მეზობლად, მეექვსე სართულზე მდებარე ბნელ და მომცრო ბინაში გადასულიყვნენ. ჟორჟ დე ბოვუარს, რომელსაც მოგვიანებით სიმონი აღწერდა როგორც „არისტოკრატიასა და ბურჟიაზიას შორის მყოფს“, იმედი ჰქონდა, რომ მთელი ცხოვრება მეუღლის ქონებაზე იცხოვრებდნენ. აქედან გამომდინარე მწერლის დედა თავს დამნაშავედ გრძნობდა, რომ ქმარს იმედები გაუცრუა. მეუღლეებს შორის ურთიერთობა თანდათან დაიძაბა.
ბავშვობაში, სიმონი ზაფხულის არდადეგებს ატარებდა ბაბუამისის, ერნესტ დე ბოვუარის მიერ 1880 წელს დაარსებულ მეირინიაკის პარკში, სენტ-იბარში. ეს მამული ჯერ კიდევ XIX საუკუნეში იყიდა მისმა დიდმა ბაბუამ, ნარსის ბერტრან დე ბოვუარმა. პარკში გატარებული ბედნიერი დროისა და თავის დასთან, ელენთან ერთად სეირნობების შესახებ მოგონებები ხშირად გვხვდება დარბაისელი გოგონას მემუარებში. ბუნებასთან ამგვარი კონტაქტიდან და სოფლად ხეტიალიდან ჩამოყალიბდა მასში „განსხვავებული“ ცხოვრების  სურვილი. მინი|სარტრი და სიმონი, ბალზაკის მემორიალთან თხუთმეტი წლის ასაკში სიმონი დე ბოვუარს უკვე გადაწყვეტილი ჰქონდა მწერალი გამხდარიყო. მან მრავალი დიპლომი მიიღო: ლიტერატურაში, ბერძნულ და ლათინურ ენებში, ფილოსოფიასა და მათემატიკაში. აქედან ყველაზე დიდი ინტერესი ფილოსოფიის მიმართ აღმოაჩნდა და სწავლა განაგრძო პარიზის უნივერსიტეტში ლიტერატურის ფაკულტეტზე. აქ გაიცნო ჟან-პოლ სარტრი, რომელსაც გენიოსს უწოდებდა. მათ შორის თითქმის მითური კავშირი დამყარდა, რომელიც სიკვდილამდე გაგრძელდა. სიმონი იყო სარტრისთვის „აუცილებელი სიყვარული“, განსხვავებით მრავალი სხვა „შემთხვევითი სიყვარულისგან“, რაც ორივეს ცხოვრებაში მრავლად იყო. ამ პერიოდში სიმონ დე ბოვუარმა ფილოსოფიის მასწავლებლის ლიცენზია მიიღო.
იმავე წელს ზაზას სიკვდილმა მძიმე ტრავმა მიაყენა. ღვთისმოშიში დედის მიერ აღზრდილმა სიმონმა თოთხმეტი წლის ასაკიდან დაკარგა რწმენა (დარბაისელი გოგონას მემუარების მიხედვით) და ამგვარად დაიწყო მისი დაშორება ოჯახისგან.
მასწავლებლობის წლები
1929 წლიდან ბოვუარი ფილოსოფიის მასწავლებელი გახდა. იგი სამუშაოდ მარსელში მიიწვიეს. სარტრი კი ამ პერიოდში ჰავრში გააგზავნეს სამუშაოდ, რასაც სიმონი ძალზე მტკივნეულად განიცდიდა. ჟან-პოლმა მას ცოლობა შესთავაზა იმ მიზნით, რომ ერთ ლიცეუმში იმუშავებდნენ, მაგრამ ქალმა, მიუხედავად სარტრის მიმართ მისი გრძნობებისა, უარი განაცხადა (ეს ეპიზოდი აღწერილია ასაკის ძალაში). მომავალ წელს სიმონი რუანში გადადის სამუშაოდ და ამგვარად შედარებით უახლოვდება სარტრს. აქ იგი გაიცნობს კოლეტა ოდრის, რომელიც იმავე ლიცეუმში ასწავლიდა. სიმონი დაუახლოვდა რამდენიმე თავის მოსწავლეს, მათ შორის ოლგა კოზაკიევიჩსა და ბიანკა ლამბლენს, რომელთანაც ჰომოსექსუალური ურთიერთობა ჰქონდა. იგი ასევე დაუახლოვდა ოლგას მომავალ მეუღლესა და სარტრის მოსწავლეს, ჟაკ-ლორან ბოსტს, რომელიც მისი ერთ-ერთი „შემთხვევითი სიყვარული“ აღმოჩნდა. ამავე პერიოდში ოლგა სარტრის საყვარელი გახდა. საერთო ჯამში სარტრსა და სიმონს შორის არსებული „შეთანხმება“ არ ზღუდავდა მათ „შემთხვევითი“ ურთიერთობებისგან. მეგობართა ეს წრე, რომელსაც ხშირად „პატარა ოჯახს“ ეძახდნენ, ცალკეული კონფლიქტების მიუხედავად, მყარი მეგობრობით გამოირჩეოდა, რაც სიცოცხლის ბოლომდე შეინარჩუნეს.
მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე სარტრისა და ბოვუარის წყვილი პარიზში გადავიდა. ბოვუარის პირველი რომანის, სპირიტუალურის პირველობის გამოცემაზე უარი განაცხადა გალიმარმა და გრასემ. 1943 წელს გამოიცა სტუმარი, სადაც ავტორი წარმოსახულ პერსონაჟებს მიღმა მისი, სარტრისა და ოლგას ურთიერთობას აღწერს, თან განავითარებს ფილოსოფიურ შეხედულებას ცნობიერებებსა და სიახლოვის შესაძლებლობებს შორის ბრძოლის შესახებ. ნაწარმოებს დიდი წარმატება ხვდა წილად.
ანგაჟირებული მწერალი
thumb|right|350px|შეხვედრა [[კუბაში, 1960 წ. სიმონ დე ბოვუარს, ჟან-პოლ სარტრსა და ჩე გევარას შორის.]]
სარტრთან, რეიმონ არონთან, მიშელ ლეირისთან, მორის მერლო-პონტისთან, ბორის ვიანთან და კიდევ რამდენიმე მემარცხენე ინტელექტუალთან ერთად ბოვუარმა დააარსა გაზეთი Les temps modernes, რომლის მიზანი იყო თანამედროვე ლიტერატურის საშუალებით გაევრცელებინა ეგზისტენციალიზმის თეორია.
ბოვუარმა ბევრ ქვეყანაში იმოგზაურა, სადაც გაიცნო ფიდელ კასტრო, ჩე გევარა, მაო ძედუნი და სხვა ცნობილი კომუნისტი მოღვაწეები. აშშ-ში მას რომანი ჰქონდა ამერიკელ მწერალთან, ნელსონ ალგრენთან, რომელსაც 300-ზე მეტი წერილი მიწერა.
1954 წელს მან გონკურის პრემია მიიღო მანდარინებისთვის, სადაც მსოფიო ომის შემდგომი პერიოდის ფონზე, წარმოსახული პერსონაჟების მიღმა ავტორისა და ნელსონ ალგრენის ურთიერთობაა წარმოდგენილი. ალგენი ვრ ურიგდებდა ბოვუარის ურთიერთობას სარტრთან, ქალს კი არ სურდა ამ ურთიერთობის გაწყვეტა, რის გამოც ისინი ერთმანეთს დაშორდნენ.
1964 წელს ბოვუარმა გამოაქვეყნა ტკბილი სიკვდილი, სადაც დედამისის გარდაცვალებას აღწერს. სარტრის აზრით ეს მისი საუკეთესო ნამუშევარია. ავტორი ეხება ისეთ თემებს, როგორცაა ევთანაზია და ა.შ. ამ ტრაგიკულ წუთებში მას მხარში ედგა ახალგაზრდა სტუდენტი და ფილოსოფოსი, სილვია ლე ბონი. ბუდნოვანია თუ რა ურთერთობა აკავშირებდა ამ ორ ქალს: დედა-შვილური, მეგობრული თუ სასიყვარულო. საბოლოოდ სილვია მისი შვილობილი და მთელი მისი ლიტერატურული  და მატერიალური ქონების მემკვიდრე გახდა.
ბოვუარმა დიდი როლი ითამაშა ქალებისთის აბორტის უფლების აღიარებაში. მასვე ეკუთვნის 343-ის მანიფესტი.
ბერმუდის კუნძულები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბერმუდის კუნძულებმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 1988 წელს, სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
სიმონ დე ბოვუარი
ანგაჟირებული მწერალი
1980 წელს სარტრის გარდაცვალების შემდეგ მან გამოაქვეყნა დამშვიდობებათა ცერემონია სადაც დეტალურად აღწერა თავის კომპანიონის უკანასკნელი ორი წელიწადი.
ბერმუდის კუნძულები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბერმუდის კუნძულები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
სიმონ დე ბოვუარი
თეორია
სიმონ დე ბოვუარი, როგორც ეგზისტენციალიზმის მხურვალე დამცველი მთელი თავის ცხოვრებისა და შემოქმედების მანძილზე ცდილობს ცხოვრების აზრის პოვნას აბსურდულ სამყაროში, რომელშიც ადამიანი საკუთარი ნებისგან დამოუკიდებლად დაიბადა.
მეორე სქესში იგი ამტკიცებს: ქალად არ იბადებიან, ქალად ხდებიან. ქალთა უფლებების დამცველ და ფემინიზმის იდეებისთვის მებრძოლ ბოვუარს ბევრი კიცხავდა კიდეც, მათ შორის ფრანსუა მორიაკი.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:მწერალი ქალები კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 1986 კატეგორია:გონკურის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ეგზისტენციალისტები კატეგორია:ფრანგი ათეისტები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ქალი მწერლები კატეგორია:ათეისტი ფემინისტები კატეგორია:ათეისტი ფილოსოფოსები კატეგორია:ბისექსუალი ქალები კატეგორია:ბისექსუალი ფემინისტები კატეგორია:ბისექსუალი მწერლები კატეგორია:კომუნისტი ქალი მწერლები კატეგორია:თანამედროვე ფილოსოფოსები კატეგორია:კონტინენტური ფილოსოფოსები კატეგორია:პნევმონიით გარდაცვლილები კატეგორია:კულტურის კრიტიკოსები კატეგორია:ფემინისტი ფილოსოფოსები კატეგორია:ფემინისტი თეორეტიკოსები კატეგორია:ფრანგი კომუნისტები კატეგორია:ფრანგი ლიტერატურის კრიტიკოსები კატეგორია:ფრანგი ფემინისტები კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკის ფილოსოფოსები კატეგორია:ფრანგი ქალი რომანისტები კატეგორია:ფრანგი ქალი ფილოსოფოსები კატეგორია:იერუსალიმის პრემიის მფლობელები კატეგორია:ლგბტ რომანისტები კატეგორია:ხელოვნების ფილოსოფოსები კატეგორია:განათლების ფილოსოფოსები კატეგორია:სექსუალობის ფილოსოფოსები კატეგორია:სოციალური კრიტიკოსები კატეგორია:სოციალისტი ფემინისტები კატეგორია:პარიზის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:პარიზელი მწერლები კატეგორია:ქალი კრიტიკოსები კატეგორია:ქალი მემუარისტები
პუანტ-დე-შეზერი
პუანტ-დე-შეზერი (Pointe de Chésery) — მთა შაბლეს ალპებში, შვეიცარია–საფრანგეთის საზღვარზე. მდებარეობს ვალეს კანტონში, ზღვის დონიდან 2 249 მეტრზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები კატეგორია:საფრანგეთის მთები
კრეტინიზმი
250პქ|მარჯვნივ|მინი|კრეტინიზმით დაავადებული კრეტინიზმი (crétinisme < crétin - ჭკუასუსტი) — ავადმყოფური მდგომარეობა, რომელსაც ახასიათებს გონებრივი და ფიზიკური განვითარების შეჩერება და ფარისებრი ჯირკვლის ფუნქციის პათოლოგიური დაქვეითება. კრეტინიზმი ძირითადად გავრცელებულია მთიან რეგიონებში, იქ, სადაც არსებობს ენდემური ჩიყვის კერები და სადაც სასმელ წყალსა და საკვებში იოდის ბუნებრივი დეფიციტია. კრეტინიზმით დაავადებული მამაკაცის საშუალო სიმაღლე აღწევს 146,7 სმ–ს, ხოლო ქალისა 140 სმ–ს. დამახასიათებელია არაპროპორციულად დიდი და მრგვალი თავი, მოკლე კიდურები, დიდი ყურები და ენა, რომელიც ვერ ეტევა პირის ღრუში, გამობერილი მუცელი, მეჩხერი კბილები, განუვითარებელი სასქესო ორგანოები, მშრალი კანი; ხშირია ჭიპისა და საზარდულის თიაქარი, ფარისებრი ჯირკვალი გადიდებულია, ნივთიერებათა ცვლა დარღვეული და სხვ. მკურნალობისას იყენებენ ფარისებრი ჯირკვლის ჰორმონებს და პრეპარატებს. პროფილაქტიკისთვის კი – იოდით მდიდარ წყალსა და სხვა საკვები ნივთიერებებს.
მუსხელიშვილი
საკუთარი სახელი მუსხელიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კრეტინიზმი
ლიტერატურა
კატეგორია:ადამიანის დამამცირებელი სიტყვები კატეგორია:დაავადებები კატეგორია:ფარისებრი ჯირკვალი
მუსხელიშვილი
კატეგორია:ქართული გვარები
დილმა რუსეფი
დილმა რუსეფი (Dilma Vana Rousseff; დ. 14 დეკემბერი, 1947, ბელუ-ორიზონტი) — ბრაზილიელი პოლიტიკოსი. ენერგეტიკის მინისტრი 2003-2005 წლებში. ბრაზილიის პრეზიდენტის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი 2005-2010 წლებში. ბრაზილიის პრეზიდენტი 2011 წლის 1 იანვრიდან. 2014 წლის 26 ოქტომბერს, საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურში, დილმა რუსეფმა დაამარცხა კონკურენტი სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან — აესიუ ნევეში და მეორე ვადით გახდა ბრაზილიის პრეზიდენტი.
ბიოგრაფია
დილმა რუსეფი დაიბადა ბულგარელი ემიგრანტის პეტრე რუსევის ოჯახში. მამამისი ბულგარეთის კომპარტიის აქტიური წევრი იყო. ემიგრაციაში წავიდა 1929 წელს. რამდენიმე წელი ცხოვრობდა საფრანგეთში, სადაც თავის გვარს ამჟამინდელი ჟღერადობა მისცა. აგრეთვე ცხოვრობდა არგენტინაში.
1964 წლის სამხედრო გადატრიელების შემდეგ დილმა აქტიურად დაინტერესდა პოლიტიკით. 1967 წელს შეუერთდა ბრაზილიის სოციალისტურ პარტიას, შემდეგ კი მის რადიკალურ ფრაქციას. რამდენიმე წლის განმავლობაში დილმა შედიოდა იატაკქვეშა შეიარაღებული ორგანიზაციის შემადგენლობაში, მაგრამ მონაწილეობას არ იღებდა საომარ მოქმედებებში. 1970 წელს დილმა რუსეფი დააპატიმრეს და ციხეში გამოკეტეს.
1972 წელს ციხიდან გაათავისუფლეს და დაიწყო აქტიური რადიკალური პოლიტიკური მოღვაწეობა. წლების განმავლობაში იყო დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი, ხოლო 90-იანი წლების დასასრულს გადავიდა ბრაზილიის მუშათა პარტიაში. ეკავა ლუის ინასიუ ლულა და სილვას მთავრობის ენერგეტიკის მინისტრის და შემდეგ მისი ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის თანამდებობები. 2010 წელს გადადგა თანამდებობიდან საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობის მიზნით. პრეზიდენტი ლუის ინასიუ ლულა და სილვა პირდაპირ უჭერს მხარს მის პრეზიდენტობას. მთელი თავისი წინასაარჩევნო კამპანიის დროს წინ წამოსწია აგრარული და პოლიტიკური რეფორმების გატარების აუცილებლობა. მხარს უჭერს რასობრივ ქვოტებს და რწმენის თავისუფლებას. გამოდის სიკვდილით დასჯისა და ნარკოტიკების ლეგალიზაციის წინააღმდეგ.
2009 წელს დილმა რუსეფს დაუდგინეს ლიმფური კვანძების კიბოს ადრეული ეტაპი. ქიმიოთერაპიის კურსის შედეგად რამდენიმე თვის მანძილზე ატარებდა პარიკს. გათხოვილი იყო ორჯერ, ამჟამად განქორწინებულია. ჰყავს ერთი შვილი და ერთი შვილიშვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:ბრაზილიის პრეზიდენტები კატეგორია:ქალი პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 14 დეკემბერი
ციდო არენა
ციდო არენა (Cido arena) — უდიდესი მულტიფუნქციონალური არენა ქალაქ პანევეჟისში, ლიეტუვა. ის მასპინძლობს ველორბოლებს, საკალათბურთო მატჩებსა და კონცერტებს. გაიხსნა 2008 წლის 24 ოქტომბერს. ციდო არენაზე გაიმართება ევრობასკეტი 2011-ის A ჯგუფის ყველა მატჩი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საკალათბურთო არენები კატეგორია:ველოდრომები
.pt
.pt — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) პორტუგალიისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
Toppdomän
ლახტაობა
ლახტაობა — ქართული ხალხური თამაში. მოთამაშე ვაჟები კენჭისყრით ორ თანაბარ ჯგუფად იყოფიან. ერთი ჯგუფი თავმდამსხმელებისაგან შედგება, მეორე — თავდამცველებისაგან, რომლებიც იცავენ ლახტებს და საკუთარ თავს. დამცველები მიწაზე შემოხაზულ დიდ წრეში რადიალურად დგებიან და ფეხებს შუა ლახტებს იწყობენ ბალთით წრის ხაზთან. თავდამსხმელები წრეს გარშემო ურბენენ და სხვადასხვა ფანდით ცდილობენ ლახტების მოტაცებას, როდესაც თავდამსმხმელები წრიდან ყველა ლახტს გამოიტანენ, იწყება წრეში მყოფთა „შეხურება“, ანუ ფეხზე ლახტით ცემა, დამცველები ერთმანეთს ზურგით ამოუდგებიან და ცდილობენ წრიდან გამოუსვლელად თავდამსხმელები „ჩაჭრან“, ე. ი. ცალი ფეხი ფეხზე მოარტყან. დამცველთა წარმატების შემთხვევაში „ჩაჭრილები“ წაგებულად ითვლებიან. გუნდები ადგილებს იცვლიან და თამაშს თავიდან იწყებენ. ცნობილია ლახტაობის სხვა ვარიანტებიც. ლახტაობა ერთ-ერთი ფართოდ გავრცელებული თამაში იყო ძველ საქართველოში, იგი მიზნად სიმამაცის და ვაჟკაცური თვისებების გამომუშავებას ისახავდა ახალგაზრდობაში. ამ თამაშში თავისებურად უნდა იყოს ასახული სიმაგრეთა დაცვის სიმბოლიკა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ხალხური თამაშები
სვანაძე
საკუთარი სახელი სვანაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
იაკობ სპარსი
thumb|250px|წმინდა იაკობ სპარსი იაკობ სპარსი (გ. 421) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 27 ნოემბერი, ახალი სტილით - 10 დეკემბერი.
ბიოგრაფია
წმინდა დიდმოწამე იაკობ სპარსი სპარსეთის ქალაქ ბეთ-ლაპეტში მცხოვრები მდიდარი და დიდებული ქრისტიანული ოჯახიდან იყო და ცოლადაც მართლმორწმუნე ქალი ჰყავდა. მეუღლეები შვილებს კეთილმსახურებით ზრდიდნენ და ლოცვისა და წმინდა წერილის სიყვარულს უნერგავდნენ. იაკობს სპარსეთის სამეფო კარზე მაღალი თანამდებობა ეკავა. ერთხელ, ლაშქრობის დროს, იგი მოიხიბლა მეფის გულმოწყალებით, ვერ გაბედა საჯაროდ ეღიარებინა თავისი სარწმუნოება და უსჯულო ხელისუფალთან ერთად კერპებს მსხვერპლი შესწირა. იაკობის ცოლმა და დედამ ეს რომ შეიტყვეს, ძლიერ დამწუხრდნენ, მამხილებელი წერილით მიმართეს მას და სინანულისკენ მოუწოდეს. წერილი რომ წაიკითხა, იაკობი ხმამაღლა ატირდა და ღმერთს პატიება შესთხოვა. წმინდანის თანამებრძოლებმა გაიგონეს, როგორ ლოცულობდა იგი ქრისტეს მიმართ და მეფესთან დაასმინეს. სულიწმიდით განმტკიცებულმა იაკობმა დაკითხვაზე მხნედ აღიარა ქრისტე. ამჯერად მეფის ვერანაირმა მუქარამ და შეგონებამ ვერ გადადრიკა იგი ჭეშმარიტი სარწმუნოებისაგან. მაშინ რისხვით აღსავსე თვითმპყრობელმა ბრძანა, ნეტარისთვის წამებით ამოეხადათ სული. იაკობს თითო-თითოდ მოჰკვეთეს ჯერ ხელისა და ფეხის თითები, შემდეგ კი ხელ-ფეხი. წმინდანი დაუდუმებლად ლოცულობდა და მადლობას სწირავდა ღმერთს იმისთვის, რომ ჩადენილი ცოდვის ტანჯვით გამოსყიდვის საშუალება მიეცა. ბოლოს ნეტარ მოწამეს თავი მოჰკვეთეს, ეს მოხდა 421 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:V საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 421
გრიგოლ I (პაპი)
thumb|right|გრიგოლ I thumb|right|გრიგოლ I გრიგოლ I დიდი (Gregorius PP. I, Gregorius Magnus; დ. 540 — გ. 12 მარტი 604) — რომის პაპი 590 604 წლებში მართლმადიდებელი (მოიხსენიებენ 25 მარტს) და კათოლიკური (მოიხსენიებენ 3 სექტემბერს) ეკლესიების წმინდანი.
ცხოვრება
დაიბადა რომში, დაახლოებით 540 წელს. გრიგოლის დედა, სილვია, და დიდედები – ტარსილა და ემილიანა, რომის ეკლესიის მიერ წმიდანებად არიან შერაცხულნი.
გრიგოლმა ბრწყინვალე განათლება მიიღო და მაღალ სახელმწიფო თანამდებობას მიაღწია. მამის გარდაცვალების შემდეგ მან მთელი ქონება ექვსი მონასტრის მოწყობას მოახმარა, რომში წმინდა ანდრია პირველწოდებულის მონასტერი დააარსა და ბერად აღიკვეცა. პაპ პელაგიუს II-ის დავალებით წმინდა გრიგოლი დიდხანს ცხოვრობდა ბიზანტიაში. აქ დაწერა მან „იობის წიგნის თარგმანები“. პელაგიუსის გარდაცვალების შემდეგ რომის კათედრაზე წმინდა გრიგოლი აირჩიეს. შვიდი თვის განმავლობაში უარობდა იგი ამ მაღალ პატივს, მაგრამ, ბოლოს, საეკლესიო კრებულისა და სამწყსოს დაჟინებულმა თხოვნამ აიძულა, თანხმობა განეცხადებინა.
წმინდა გრიგოლი ბრძნულად განაგებდა ეკლესიას. მან ლათინურ ენაზე შეადგინა პირველშეწირული ლიტურგიის ტიპიკონი, რომელიც მანამდე მხოლოდ ზეპირი გადმოცემით იყო ცნობილი. VI საეკლესიო კრების დადგენილებით ეს ტიპიკონი სავალდებულო გახდა მთელი მართლმადიდებლური ეკლესიისათვის.
წმინდა გრიგოლი თავდაუზოგავად ებრძოდა დონატელთა ერესს, ქრისტეს სჯულზე მოაქცია ბრიტანეთში მცხოვრები წარმართები და არიოზის მიმდევრები.
წმინდა გრიგოლის კალამს ეკუთვნის „საუბრები ანუ დიალოგები იტალიელ მამათა ცხოვრებასა და სასწაულზე“, რისთვისაც „დიოლოღოსი“ უწოდეს. წმინდა გრიგოლის თხზულებათაგან განსაკუთრებით ცნობილია „სამოძღვრო კანონი, სადაც იგი ყოველმხრივ განიხილავს ჭეშმარიტი მოძღვრის სახეს. ჩვენამდე მოაღწია აგრეთვე წმინდა მამის წერილებმა.
გრიგოლისთვის წერილი მიუწერია ქართლის კათოლიკოს კირიონ I-ს. შემონახულია პაპის საპასუხო წერილი (მიხეილ თამარაშვილის აზრით, იგი 596 უნდა იყოს დაწერილი). როგორც ჩანს, კირიონ I-ს პაპისთვის ნესტორიანობის გავრცელების გამო მიუმართავს. გრიგოლის „დიალოღონი“ 1011 წელს ქართულად უთარგმნია ექვთიმე მთაწმიდელს.
წმიდა გრიგოლი რომის ეკლესიას ხელმძღვანელობდა ცამეტი წლის განმავლობაში, გარდაიცვალა 604 წელს. მისი წმინდა ნაწილები ინახება ვატიკანში, წმინდა პეტრეს ტაძარში.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:დაბადებული 540 კატეგორია:გარდაცვლილი 604 კატეგორია:VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები