cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ანი-ფრიდ ლიუნგსტადი
პირადი ცხოვრება
1992 წელს ფრიდმა იქორწინა თავის დიდი ხნის მეგობარზე, პრინც ჰეინრიხ რუცო რეის ფონ პლაუნზე. მას შემდეგ ფრიდს ოფიციალურად ჰქვია პრინცესა ანი-ფრიდ რეის ფონ პლაუნი. პრინცი ჰეინრიხი 1999 წელს დაიღუპა კიბოსგან. ერთი წლით ადრე კი ფრიდის შვილი ლისა-ლოტა დაიღუპა ავტოკატასტროფაში, დეტროიტის მახლობლად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნორვეგიელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:ABBA-ს წევრები კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2010: ფინალი
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2010: ფინალი გაიმართა, 2010 წლის 11 ივლისს, სოკერ-სიტიში, იოჰანესბურგში. ესპანეთის ეროვნულმა ნაკრებმა დაამარცხა ნიდერლანდების ეროვნული ნაკრები, ანგარიშით 1-0, დამატებით დროში გოლი ანდრეს ინიესტამ გაიტანა ნიდერლანდელთა კარში, რითაც მან, ესპანეთის ნაკრებს, პირველი მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული მოუპოვა.
დეტალები
მატჩის საუკეთესო მოთამაშე:
🇪🇸 ანდრეს ინიესტა
მსაჯების ასისტენტები:
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 დარენ კანი
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 მაიკ მულარკი
მეოთხე მსაჯი:
🇯🇵 იუიჩი ნიშიმურა
მეხუთე მსაჯი:
ძველი იაპონური ენა
ძველი იაპონური ენა (იაპონურად 上代日本語 jōdai nihongo მ.შ.ს.დ.მ. 上古日本語 jōko nihongo) — იაპონური ენის უძველესი, დამწერლობის მქონე ერთ-ერთი ფორმა.
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2010: ფინალი
დეტალები
🇯🇵 ტორუ საგარა
ძველი იაპონური ენა
დათარიღების პრობლემა
ძველი იაპონური ენის ზუსტი დათარიღება გაძნელებულია. დასათარიღებელი დროის ყველაზე მისაღები ზემო ზღვარი უნდა იყოს 794 წელი, როცა დედაქალაქი ჰეიჯო-კჲოდან ჰეიან-კჲოში გადაიტანეს. რაც შეეხება დროის ქვემო ზღვარს, იგი სრულიად გაურკვეველია. ნაპოვნია ხის დაფებსა და სხვა რელიქტებზე შესრულებული ფრაგმენტული წარწერები, მაგრამ პირველი მეტ-ნაკლები სიდიდის ტექსტი არის კოჯიკი 712 წლიდან. ეს დრო კი სრულიად შემთხვევით ნარას პერიოდს ემთხვევა (710–794 წლები).
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2010: ფინალი
სტატისტიკა
მინი|[[ფიფა-ს მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი|ფიფას მსოფლიო თასი]]
რესურსები ინტერნეტში
ფინალი კატეგორია:მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფინალები
ძველი იაპონური ენა
დამწერლობა
უძველესი დამწერლობის წყაროებს წარმოადგენს კოჯიკი (712), ფუდოკი (720), ნიჰონ შოკი (720) და მან’ჲოში (771 წლის შემდეგ).
ყველაზე ადრეული ტექსტები იაპონიაში შექმნილია კლასიკურ ჩინურზე, ტექსტებს, სავარაუდოდ, კანბუნის მეთოდით იაპონურად კითხულობდნენ. ტექსტების ნაწილში ჩანს იაპონური გრამატიკის გავლენა. მაგ. ზმნის დაყენება ობიექტის შემდეგ. ამგვარ „ჰიბრიდულ“ ტექსტებში დროდადრო ჩინურ ნიშნებს ფონეტიკურ ნიშნებად ანაცვლებდნენ-ხოლმე იაპონური ნაწილაკების გამოსახატავად. დროთა განმავლობაში ჩინური სადამწერლო ნიშნების გამოყენება ისე გახშირდა რომ საბოლოოდ მანიოგანა (Man’yōgana) წარმოიშვა. ეს სისტემა ადგილ-ადგილ ისედაც გამოიყენებოდა კოჯიკის არაპროზაულ ტექსტებში მანამ, სანამ უკვე ჩამოყალიბებული ფორმის მქონე მანიოშუს (Man’yōshū) გამოიყენებდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონური ენა
ჰაშიმიდები
ჰაშიმიდები — მმართველი დინასტია აღმოსავლეთ არაბეთის ზოგიერთ ქვეყანაში. სახელი ეწოდა ლეგენდარული ჰაშიმის სახელის მიხედვით, რომელიც კურაიშთა ტომის ფუძემდებელი (კურაიშთა ტომს ეკუთვნოდა მაჰმადი) იყო. დინასტიის დამაარსებელია მექის შერიფი, ჰუსეინ იბნ ალი ალ-ჰაშიმი, რომელიც 1916 წელს ჰიჯაზის მეფედ გამოაცხადეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰაშიმიდები
პიც-პალიუ
პიც-პალიუ (Piz Palü) — მთა ბერნინის ალპებში, შვეიცარია-იტალიის საზღვარზე. მისი მთავარი ქედი სამი მწვერვალისგან შედგება. მთავარი მწვერვალი (3 901 მ) გრაუბიუნდენის კანტონში მდებარეობს, დასავლეთი მწვერვალი (3 998 მ) კი იტალიის საზღვარზე. მთა პირველად 1866 წელს დალაშქრეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები კატეგორია:იტალიის მთები
სადოვოე (მოლდოვა)
სქოლიო
კატეგორია:ბელცის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Lasioglossum gunbowerense
Lasioglossum gunbowerense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1939 წელს.
სქოლიო
gunbowerense
ფირან ჩერქეზიშვილი
ფირან ჩერქეზიშვილი (გ. 1804) — ქართლელი აზნაური, იულონ ბატონიშვილის ბოქაულთუხუცესი. 1795 წელს ირანელთა შემოსევისას გადაარჩინა სიონის ტაძრის ქონება. რუსეთის მიერ ქართლ-კახეთის სამეფოს ანექსიის შემდეგ იულონს თან ახლდა იმერეთის სამეფოში; იყო შუამავალი ბატონიშვილებს, ქართლის თავადაზნაურობას და აჯანყებულ ოსებს შორის მიწერ-მოწერაში. 1804 წლის ივნისში შიდა ქართლიდან იმერეთს უკუქცეული იულონის რაზმს სურამის გზაზე თავს დაესხა რუსი ჯარისკაცების როტა კაპიტან ნოვიცკისა და გოგი ამირეჯიბის მეთაურობით. შეტაკებაში დაღუპულთა შორის იყო ფირან ჩერქეზიშვილი. იულონი შეიპყრეს და რუსეთს გაასახლეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გარდაცვლილი 1804 კატეგორია:ქართველი აზნაურები
მარლინი (ავილა)
მარლინი (Marlín) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6 კმ². მოსახლეობა — 29 კაცი (2020 წ.).
იარვამაა
იარვამაა (Järvamaa ან Järva maakond) — მაზრა ესტონეთში, მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი პაიდე. მაზრის შემადგენლობაში შედის 12 მუნიციპალიტეტი: 1 ქალაქი (ვირუ) და 11 თემი.
ამჟამინდელ საზღვრებში მაზრა ჩამოყალიბდა XIII საუკუნის დასაწყისში. მაზრის ტერიტორიაზე მდებარეობს ესტონეთის ყველაზე ძველი დასახლება სოფელი კარედა (პირველად მოიხსენიება 1212 წელს).
პანტალიკას ნეკროპოლისი
პანტალიკას ნეკროპოლისი — ფართო ნეკროპოლისი სიცილიაში, რომელიც იბლეის მთებში მდებარე 5000-მდე სამარხს მოიცავს. თარიღდება ძვ. წ. XIII-VII საუკუნეებით. მდებარეობს მდინარე ანაპოსა და კალჩინარის ხეობაში, ქალაქ ფერლასა და სორტინოს შორის, სიცილიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ნეკროპოლის შემქმნელები სიკულები იყვნენ, ხალხი, რომელიც სიცილიაზე გვიანდელ ბრინჯაოს ხანაში დასახლდნენ.
იარვამაა
მოსახლეობა
მაზრის მოსახლეობის ეროვნული შემადგენლობა ასეთია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის მაზრები
პანტალიკას ნეკროპოლისი
ქალაქ სირაკუზასთან ერთად, პანტალიკას ნეკროპოლისი 2005 წლიდან შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიცილია კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
ქვედა კვირიკე
ქვედა კვირიკე — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ქობულეთის მუნიციპალიტეტში, კვირიკეს თემში (სოფლები: კვირიკე, ზედა კვირიკე, ქვედა კვირიკე). მდებარეობს მესხეთის ქედის დასავლეთ მთისწინეთში, მდინარე კინკიშის (კინტრიშის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში, ზღვის დონიდან 240 მ სიმაღლეზე. ქალაქ ქობულეთიდან დაშორებულია 7 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1699 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჩანდანაგარი
ჩანდანაგარი (ბენგ. চন্দননগর) — ქალაქი ინდოეთში. მდებარეობს დასავლეთი ბენგალის შტატში. ქალაქის ცენტრის სიმაღლე ზღვის დონიდან 9მ.
ისტორია
1673 წელს ბენგალიის ნავაბ იბრაჰიმ-ხანის ნებართვით აქ დაარსდა ფრანგული სავაჭრო კომპანია, რომელიც 1688 წლისათვის გადაიქცა მუდმივ დასახლებად. 1730 წელს ქალაქის გუბერნატორი გახდა ჟოზეფ ფრანსუა დიუპლეი, რომლის მმართველობისას ქალაქში აშენდა 2 000-ზე მეტი ქვის სახლი, თავად ქალაქი კი გადაიქცა ბენგალიაში ევროპელთა ვაჭრობის ძირითად ცენტრად. XVIII-XIX საუკუნეებში ჩანდანაგარი ევროპელ დამპყრობლებს შორის ხელიდან ხელში გადადიოდა. 1756 წელს ფრანგებსა და ბრიტანელებს შორის დაიწყო ომი, რომლის შედეგად, 1756 წლის 23 მარტს ინგლისელებმა დაიკავეს ქალაქი. 1763 წელს ის უკან დაიბრუნეს ფრანგებმა, თუმცა 1794 წელს კვლავ დაიპყრეს ინგლისელებმა. 1816 წელს ქალაქი კვლავ დაიბრუნა საფრანგეთმა და ამჯერად, უკვე ხანგრძლივად, 1950 წლამდე შეინარჩუნა ხელისუფლება ფრანგული ინდოეთის შემადგენლობაში შესულ ქალაქში.
1947 წელს ინდოეთმა მოიპოვა დამოუკიდებლობა და 1948 წლის ივლისში საფრანგეთის მთავრობამ ჩაატარა პლებისციტი, რომლის შედეგების მიხედვით ჩანდანაგარის მოსახლეობის 97%-ის სურვილი აღმოჩნდა ინდოეთთან შეერთება. ინდოეთის ხელისუფლებამ ფაქტობრივად მიიღო ქალაქზე კონტროლის უფლება უკვე 1950 წელს, თუმცა ოფიციალურად ქალაქი ინდოეთს გადეცა 1952 წლის 9 ივნისს. 1955 წლის 2 ოქტომბერს ჩანდანაგარი მიერთებულ იქნა დასავლეთი ბენგალის შტატთან.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ ბენგალის ქალაქები
ლედ ზეპელინი
ლედ ზეპელინი (Led Zeppelin) — ინგლისური როკ-ჯგუფი, რომელიც დაარსდა 1968 წლის სექტემბერში. ჯგუფის წევრები იყვნენ გიტარისტი ჯიმი პეიჯი, ვოკალისტი რობერტ პლანტი, ბასისტი/კლავიშისტი ჯონ პოლ ჯოუნსი და დრამერი ჯონ ბონემი. ჯგუფის მძიმე, გიტარაზე დაფუძნებული ჟღერადობამ, ადრეულ ალბომებზე ბლუზისა და ფსიქოდელიის სახით, ლედ ზეპელინს მძიმე მეტალის წინაპრების სახელი შესძინა, თუმცა მათი უნიკალური სტილი სხვა ჟანრებით იყო შთაგონებული, მათ შორის ხალხური მუსიკით.
თავდაპირველად ჯგუფს The New Yardbirds ერქვა, მაგრამ მან სახელი შეიცვალა და Atlantic Records-თან გააფორმა კონტრაქტი, რომელიც ითვალისწინებდა მათ შემოქმედებით თავისუფლებას. მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად ლედ ზეპელინი კრიტიკოსებს არ მოსწონდათ, მოგვიანებით მათ მოიპოვეს კომერციული წარმატება ალბომებით Led Zeppelin (1969), Led Zeppelin II (1969), Led Zeppelin III (1970), მეოთხე უსათაურო ალბომით (1971), Houses of the Holy-ით (1973) და Physical Graffiti-ით (1975). მეოთხე ალბომი, რომელშიც შეტანილია "Stairway to Heaven", როკ-მუსიკაში ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული და გავლენიანი ნაშრომია, რომელმაც ლედ ზეპელინის პოპულარობა უზრუნველყო.
პეიჯი არის ლედ ზეპელინის მუსიკის ძირითადი ავტორი, განსაკუთრებით ადრეულ წლებში, ხოლო პლანტი - ტექსტების. ჯოუნსის კლავიშებიანებზე აგებული კომპოზიციები მოგვიანებით ჯგუფის მუსიკალური კატალოგის ძირითად ბირთვად იქცა, თავისი ექსპერიმენტული ხასიათით. კარიერის გვიანდელი პერიოდი გამოირჩევა რეკორდული გაყიდვების მქონე ტურნეებით, რომლებმაც ლედ ზეპელინს აგრეთვე უზნეო იმიჯი შესძინეს. მიუხედავად იმისა, რომ კომერციულად და კრიტიკულად ჯგუფი წარმატებას ინარჩუნებდა, 1970-იანების ბოლოს ნაკლებად ნაყოფიერი იყო. 1980 წელს ბონემის გარდაცვალების შემდეგ იგი დაიშალა. დარჩენილი წევრები დროდადრო იკრიბებოდნენ და მონაწილეობდნენ ლედ ზეპელინის დროებით გაერთიანებებში, რომელთა შორის ყველაზე წარმატებული აღმოჩნდა აჰმეტ ერტეგუნისადმი მიძღვნილი კონცერტი (2007), ჩატარებული დრამერ ჯეისონ ბონემის, ჯონის შვილის მონაწილეობით.
ლედ ზეპელინი ითვლება როკ-მუსიკის ერთ-ერთ ყველაზე წარმატებულ, ნოვატორულ და გავლენიან ჯგუფად. იგი აგრეთვე მუსიკალური ჩანაწერების ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე გაყიდვადი შემსრულებელია. სხვადასხვა წყარო ამტკიცებს, რომ ჯგუფს მსოფლიოში გაყიდული აქვს 200-დან 300 მილიონ ალბომამდე. RIAA-ს მიერ აღრიცხული 111.5 მილიონი ჩანაწერით, აშშ-ში ლედ ზეპელინი გაყიდვების მხრივ სიაში რიგით მეორე შემსრულებელია. ყოველი მათი ცხრა სტუდიური ალბომიდან Billboard-ის საუკეთესო 10-ეულში მოხვდა და მის პირველ პოზიციაზე იმყოფებოდა. Rolling Stone-მა მათ ყველა დროის "უმძიმესი", "70-იანების უდიდესი", და "უდავოდ, როკ-მუსიკაში ერთ-ერთი ყველაზე მტკიცე ჯგუფი" უწოდა. 1995 წელს ლედ ზეპელინი შეყვანილი იქნა როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში. მუზეუმში წარმოდგენილი ჯგუფის ბიოგრაფიის მიხედვით, იგი 1970-იანებში ისეთივე გავლენიანი იყო, როგორც The Beatles - 1960-იანებში.
ჩამოყალიბება
thumb|right|ჯგუფის ლოგო 1973 წლიდან 1966 წელს ლონდონელი სესიური გიტარისტი ჯიმი პეიჯი გახდა The Yardbirds-ის წევრი, როდესაც უკანასკნელი დატოვა ბასისტმა პოლ სემუელ სმითმა. მოგვიანებით პეიჯმა ბასიდან წამყვან გიტარაზე გადაინაცვლა და ჯეფ ბეკთან ერთად ასრულებს ორმაგ სოლოებს. 1966 წლის ოქტომბერში ბეკი ჯგუფიდან წავიდან და Yarbirds, რომელსაც მობეზრდა ტურნეები და ჩაწერა, დაშლას იწყებდა. პეიჯს ურდა სუპერჯგუფის შექმნა, რომელშიც თავად ბეკთან ერთად გიტარებზე დაუკრავდა, ხოლო The Who-ს კით მუნი და ჯონ ენტუისლი იქნებოდნენ დრამერი და ბასისტი. პროექტში გაწევრიანებისთვის აგრეთვე მოიაზრებოდნენ სტივ უინვუდი და სტივ მერიოტი. მიუხედავად იმისა, რომ ჯგუფი არ შეკრებიკა, 1966 წელს პეიჯმა, ბეკმა და მუნმა ბას-გიტარისტ ჯონ პოლ ჯოუნსის, როგორც სესიური მუსიკოსის მონაწილეობით ჩაწერეს "Beck's Bolero".
The Yardbirds-ის უკანასკნელი კონცერტი 1968 წლის ივლისში, ლატონის ტექნოლოგიურ კოლეჯში გამართეს, ბედფორდშირში. ვინაიდან კონტრაქტით უნდა გამოსულიყვნენ სკანდინავიაში, დრამერი ჯიმ მაკ-კარტიმ (დასარტყმელი საკრავები) და კით რელფმა (ვოკალი) პეიჯსა და კრის დრეიას უფლება მისცეს, Yardbirds-ის სახელით კვლავ გამოსულიყვნენ. პეიჯმა და დრეიამ დაიწყეს ახალი შემადგენლობის შეკრება. თავდაპირველად პეიჯი წამყვანი ვოკალისტის პოზიციაზე წარმოიდგენდა ტერი რაიდს, მაგრამ უკანასკნელმა არ ისურვა ამ ადგილის დაკავება და ჯიმის ურჩია რობერტ პლანტი, Band of Joy-ს და Hobbstweedle-ს ვოკალისტი. პლანტი საბოლოოდ დათანხმდა ამ შემოთავაზებაზე და პეიჯს ურჩია Band of Joy დრამერი ჯონ ბონემი. ჯოუნსმა ბასისტის ადგილი ცოლის რჩევით დაიკავა, მას შემდეგ, რაც დრეიამ ჯგუფი დატოვა და ფოტოგრაფიით დაკავდა. პეიჯი ჯოუნსს იცნობდა იმ დროიდან, რაც ორივე სესიური მუსიკოსების სახით მოღვაწეობდნენ და მის შემოერთებაზეც დათანხმდა.
thumb|left|ალში გახვეული [[LZ 129 Hindenburg, 1937. ეს ფოტო ჯგუფის მიერ სადებიუტო ალბომზე და სხვა პროდუქციაზე გამოყენებული სურათის მსგავსია.]]
მათი პირველი ერთობლივი რეპეტიცია გაიმართა ლონდონში, ჯერარდ სტრიტზე მდებარე მუსიკალური მაღაზიის თავზე. პეიჯმა მათ შესთავაზა "Train Kept A-Rollin'"-ის, ჯონი ბერნეტის მიერ როკაბილი ვერსიის სახით პოპულარიზებული ჯამპ-ბლუზის ჟანრის ორიგინალური კომპოზიციის ვარიანტის შესრულება (იგი Yardbirds-ის სეტლისტებში შედიოდა). "როგორც კი მოვისმინე, თუ როგორ უკრავდა ჯონ ბონემი," იხსენებდა ჯონსი, "ვიცოდი, რომ ეს დიდებული იქნებოდა ...უმალვე შედგა ჩვენი გუნდი". სკანდინავიაში წასვლამდე ისინი მონაწილეობდნენ პი ჯეი პრობის ალბომ Three Week Hero-ის ჩაწერაში. მასზე, სიმღერაში "Jim's Blues", პლანტი ჰარმონიკაზე უკრავს. ეს იყო პირველი სტუდიური ჩანაწერი, რომელზეც წარმოდგენილი იქნა ჯგუფის ოთხივე წევრი.
1968 წლის ნოემბერში გრანტმა Atlantic Records-თან გააფორმა კონტრაქტი 143.000 გირვანქა სტერლინგის ავანსით, რაც ახალბედა ჯგუფის ისტორიაში იმ დროისთვის ყველაზე ხელსაყრელი შეთანხმება იყო. Atlantic-ის კატალოგი ძირითადად ბლუზის, სოულის და ჯაზის ჩანაწერებისგან შედგებოდა, მაგრამ 1960-იანი წლების ბოლოს იგი დაინტერესდა ბრიტანული პროგრესული როკის წარმომადგენლებით. ლეიბლის წარმომადგენლებმა ლედ ზეპელინთან კონტრაქტი გააფორმეს მუსიკოსებთან შეხვედრის გარეშე. კონტრაქტის პირობებით, მუსიკოსები თავად ირჩევდნენ ალბომის გამოცემის და ტურნეს ჩატარების თარიღებს, აგრეთვე ალბომში შეტანილ მასალას და გარეკანის დიზაინს. ისინი აგრეთვე თავად აირჩევდნენ, თუ როგორი სარეკლამო კამპანიით წარმოადგენდნენ ყოველ ჩანაწერს და რომელ სიმღერებს გამოსცემდნენ სინგლებზე. მათ დააარსეს საკუთარი კომპანია Superhype, რომელიც ჯგუფის საგამომცემლო უფლებებს მართავდა.
ადრეული წლები 1968–70
ჯგუფის პირველი ალბომი ჯერ არ იყო ჩაწერილი, როდესაც 1968 წლის ოქტომბერში შედგა მათი სადებიუტო გამოსვლა სურეის უნივერსიტეტში. ამას მოჰყვა ჯგუფის ჩრდილო ამერიკული ტური (1968/1969), შემდეგ მათ მიაშურეს დასავლეთ სანაპიროს - ლოს-ანჯელესს, სან ფრანცისკოსა და სხვა ქალაქებს.
ჯგუფის სადებიუტო ალბომი გამოიცა 1969 წლის 12 იანვარს, მათი პირველი ტურის დასრულების შემდეგ. მასში ერთმანეთს კარგად ერწყმის ბლუზი, ფოლკური მოტივები და აღმოსავლური ჰანგები. დისკი მნიშვნელოვანი აღმოჩნდა მსუბუქი მეტალის ჩამოყალიბებისათვის. მიუხედავად ამისა, პლანტი ამტკიცებდა, რომ ჯგუფი არ უნდა განიხილონ მსუბუქი მეტალის შემსრულებლად, რადგანაც მათი მუსიკის მესამედი აკუსტიკური იყო
სპეციალურად რადიოებისათვის ჩაწერილ ინტერვიუ-დისკზე Led Zeppelin Profiled (1990) პეიჯმა ახსენა, რომ ალბომის ჩაწერას დასჭირდა სტუდიური დროის 36 საათი (ხმის მიქსთან ერთად). ამასთან, იგი კარგად იყო ამაში დარწმუნებული, რადგანაც იცოდა, რა თანხა დაჯდა სტუდიის ქირაობა. პიტერ გრანტის თქმით, ალბომის პროდიუსირებას 1.750 ფუნტი დასჭირდა (გარეკანის შექმნასთან ერთად). 1975 წლისათვის ალბომის გაყიდული ასლების რაოდენობა 7.000.000-ს გასცდა.
Led Zeppelin-ის ყდამ საპროტესტო მიმართვები გამოიწვია, როდესაც 1970 წლის 28 თებერვალს, ჯგუფის კოპენჰაგენის კონცერტის შემდეგ, ოთხეული გაეხვია სკანდალში ევა ფონ ზეპელინთან (დაღუპული ჰინდენბურგის დირიჟაბლის შექმნელის ნათესავთან), რომელსაც არ ესიამოვნა ალბომის გარეკანზე დირიჟაბლის კატასტროფის ხილვა.
არსებობის პირველი წელიწადის განმავლობაში, ლედ ზეპელინმა იმოგზაურა ოთხი აშშ და ოთხი ბრიტანული ტურით, აგრეთვე გამონახა მეორე ალბომის Led Zeppelin II ჩაწერის დრო. იგი ჩაწერილი იქნა ჩრდილო ამერიკულ სტუდიებში და გამოსვლისთანავე უფრო დიდი წარმატება ხვდა წილად, ვიდრე პირველს. ორივე ქვეყნის რეიტინგებში მან მიაღწია პირველ ადგილს. აქ ჯგუფმა განავრცო პირველ ალბომზე გამოტანილი იდეები და შექმნა ჩანაწერი, რომელიც კრიტიკოსებმა უფრო პოზიტიურად მიიღეს, ხოლო ჯგუფმა მოყვარულების ახალი ტალღა შეიძინა. აგრეთვე მიიჩნევენ, რომ Led Zeppelin II იქცა 70-იანების მძიმე როკის მთავარი გავლენად.
ალბომის გამოსვლის შემდეგ ამერიკაში კიდევ რამდენიმე ტური მოეწყო. ჯგუფი უფრო უკრავდა კლუბებში, ვიდრე დიდ დარბაზებსა და სტადიონებში. კონცერტი სამ საათზე მეტ ხანს გრძელდებოდა. მასზე იმპროვიზაციით სრულდებოდა ჯგუფის იმ დროისათვის ცნობილი სიმღერები. ამ ჩანაწერების ნაწილი მხოლოდ ბუტლეგების სახით არსებობს.
1969 წლის ივლისში ჯგუფი გამოვიდა ნიუ-იორკში, შეფერის მუსიკალურ ფესტივალზე, მთავარი სტუმრის ამპლუით.
მესამე ალბომის დასაწერად პეიჯი და პლანტი განმარტოვდნენ უელსში მდებარე ერთ-ერთი კოტეჯში, ბრონ-ი-ავრში. შედეგად მიღებული იქნა უფრო მეტად აკუსტიკური ჟღერადობა. ხალხური და კელტური მუსიკის გავლენის გამო, ალბომმა ჯგუფი განვითარების კიდევ ერთ ეტაპზე გადაიყვანა.
ალბომის აკუსტიკურმა ჟღერადობამ ერთმანეთისგან განსხვავებული შეფასებები გამოიწვია. უამრავი მოყვარული გაკვირვებული იყო, რომ ლედ ზეპელინმა პრინციპულად უარი თქვა პირველი ორი ალბომის ნახევრად ელექტრონულ ჟღერადობაზე. დროთა განმავლობაში მსმენელებმა უფრო დადებითად მიიღეს ეს დისკი. პირველ გამოცემას აგრეთვე ჰქონდა ყდა, რომელშიც ამოჭრილი იყო ნახვრეტები. მათში კარგად ჩანდა ბუკლეტის გვერდებზე გამოსახული კოლაჟები.
ალბომის უკანასკნელი სიმღერაა „Hats Off To (Roy) Harper“, რომელიც ეძღვნება იმ დროის კიდევ ერთ პოპულარულ მუსიკოსს, როი ჰარპერს. იგი ჯგუფის წევრებისათვის ერთ-ერთი საყვარელი მუსიკოსი იყო და მათ აკუსტიკური მუსიკისადმი დიდი ინტერესი გაუჩინა.
„მსოფლიოს უდიდესი ჯგუფი“: 1971–75
ლედ ზეპელინის არსებობის პირველი წლები დაჩრდილა 1971-1975 წლებში ჯგუფის წარმატებამ. ამ პერიოდშივე გამოიცა მათი საუკეთესო ალბომები. მათ იმიჯში გამოჩნდა ფერადი ტონები. მაგრამ ჯგუფი არა მხოლოდ მუსიკით, არამედ სცენის მიღმა მიმდინარე შეშლილი ცხოვრებით იყო ცნობილი. ლედ ზეპელინი იმ პერიოდში საკუთარი თვითმფრინავით მოგზაურობდა, სახელად The Starship. ). ჯგუფის წევრები ქირაობდნენ ერთდროულად სასტუმროს რამდენიმე ნომერს - განსაკუთრებით აღსანიშნავია კონტინენტალ ჰაიატი, ლოს-ანჯელესში. ბევრი ჟურნალისტი თვალს ადევნებდა მათ ცხოვრებას, შემდეგ კი სტატიებს წერდა ჯგუფის მიერ მოწყობილ დებოშებზე. ბენდი ცნობილი იყო იმით, რომ ამტვრევდა სასტუმროში განლაგებულ ავეჯს და აგდებდა ტელევიზორებს ფანჯრებიდან. უფრო მეტიც - ერთ-ერთი ასეთი „ზეიმის“ დროს ჯონ ბონემი მოტოციკლით დარბოდა დაქირავებულ სართულზე.
მინი|მარჯვნივ|ოთხი [[მისტიკა|მისტიური სიმბოლო ალბომის Led Zeppelin IV ყდიდან - ჯიმი პეიჯი, ჯონ პოლ ჯოუნსი, ჯონ ბონემი და რობერტ პლანტი (მარცხნიდან მარჯვნივ).]]
ლედ ზეპელინის მეოთხე ალბომი 1971 წლის 8 ნოემბერს გამოიცა. გარეკანზე ჯგუფის ან ალბომის სახელწოდება არც კი იყო ნახსენები, მაგრამ გამოსახული იყო ოთხი უცნაური სიმბოლო: 50px. ჯგუფმა ასეთი ნაბიჯი გადადგა მაშინ, როდესაც პრესაში გაჩნდა მოსაზრებები, თითქოს ლედ ზეპელინის იმიჯი გაზვიადებული და მეტისმეტად ხმაურიანია. პასუხად, გამოიცა ალბომი, რომლის გარეკანზეც არც იყო ნახსენები ჯგუფი - იმის დასამტკიცებლად, რომ ალბომი გაიყიდება ყოველგვარი ზედმეტი რეკლამის გარეშე. ალბომს ხშირად უწოდებენ ოთხ სიმბოლოს და მეოთხე ალბომს (კომპანიის Atlantic Records კატალოგში იგი ორივე სახელწოდებით არის შეტანილი). აგრეთვე გამოიყენება ტერმინები IV, უსათაურო, Zoso, რუნები, ჯოხები, ჯოხებიანი კაცი და ოთხი. მიუხედავად ამისა, ყველაზე ხშირად ალბომს უწოდებენ Led Zeppelin IV. ჟურნალ როლინგ სტოუნთან 2005 წლის ინტერვიუში პლანტმა ახსენა, რომ მას უბრალოდ მეოთხე ალბომს უწოდებენ.
50px-მ ჯგუფის მუსიკა შეიტანა უფრო მეტი აკუსტიკური ელემენტი, გარდა უკვე დამკვიდრებული მსუბუქი მეტალისა და ბლუზის მოტივებისა. ალბომში ჟღერს, როგორც მძიმე როკი (Black Dog), ასევე აკუსტიკური ბალადები (Going to California). Rock and Roll უფრო როკ მუსიკის ფუძეების გახსენებაა. 2006 და 2007 წლებში ეს სიმღერა გამოიყენებოდა კადილაკის ავტომობილების რეკლამაში.
ალბომში ასევე შესულია Stairway to Heaven, რომელსაც აქტიურად უშვებდა საკუთარ ეთერში სხვადასხვა სადგური, მიუხედავად იმ ფაქტისა, რომ იგი არასოდეს გამოსულა სინგლის სახით. სიმღერამ სკანდალი გამოიწვია, რადგანაც მასში იყო დაფარული ტექსტები სატანისტური გზავნილებით (როგორც ბევრი ამტკიცებს). 2005 წელს ჟურნალმა Guitar World მკითხველებს შორის ჩაატარა გამოკითხვა, რომლის შედეგაც Stairway to Heaven დაასახელეს ყველა დროის საუკეთესო გიტარის სოლოს მქონე სიმღერად.
2006 წლის 31 ივლისისათვის 50px მხოლოდ აშშ-ში გაიყიდა 23 მილიონი ასლის ოდენობით. შედეგად დისკი მოხვდა აშშ მუსიკალური ინდუსტრიის ისტორიაში მეოთხე ყველაზე გაყიდვადი ალბომის ადგილზე. მსოფლიო მასშტაბით, გაყიდვების მხრივ იგი მეთერთმეტე ადგილზეა.
ლედ ზეპელინის შემდეგი ალბომი, Houses of the Holy გამოვიდა 1973 წელს. მასში უფრო მეტი ცდა განხორციელდა, ხანგრძლივი სიმღერებითა და სინთეზატორის/მელოტრონის ორკესტრირების გამოყენებით. სიმღერა Houses of the Holy არ არის შეტანილი ორიგინალურ ალბომში, მიუხედავად იმისა, რომ იგივე პერიოდშია ჩაწერილი. მისი მოსმენა შესაძლებელია 1975 წლის დისკზე Physical Graffiti. .
ალბომის მკვეთრი ნარინჯისფერი ყდა შექმნილია ჰიპნოზისის მიერ. მასზე გამოსახულია შიშველი ბავშვები, რომლებიც მიცოცავენ ბაზალტის ქვებზე (გადაღებულია ჩრდილოეთ ირლანდიაში). მიუხედავად იმისა, რომ ბავშვები ზურგის მხრიდან არიან ნაჩვენები, ალბომის გამოსვლისას ამ გამოსახულებამ კრიტიკა გამოიწვია. სხვადასხვა ქვეყნებში ალბომი აიკრძალა.
ალბომი მოხვდა რეიტინგების სათავეში, რასაც მოჰყვა ლედ ზეპელინის 1973 წლის ჩრდილო ამერიკული ტური. მაყურებლის დასწრების მხრივ მან ყველა რეკორდი მოხსნა. ტამპას სტადიონზე (ფლორიდა) მათ დაუკრეს 56.800 მოყვარულის წინაშე (ამით მათ The Beatles-ის შის სტადიონის 1965 წლის კონცერტის რეკორდი მოხსნეს). სამივე კონცერტი მედისონ სკვერში გადაღებული იქნა ფილმისათვის, მაგრამ მოგვიანებით მხოლოდ ერთი გამოიცა ფილმის The Song Remains the Same სახით.
1974 წელს ჯგუფმა შეისვენა სესიებისგან და ტურისგან და საკუთარი ხმისჩამწერი ლეიბლი დააარსა, სახელწოდებით Swan Song (ასე ერქვა ჯგუფის ერთ-ერთ სიმღერას, რომელიც არასოდეს შესულა მათ რომელიმე ალბომში). ფირმის ლოგოზე, რომელიც ეფუძნება უილიამ რიმერი 1869 წლის ნახატს საღამო: დღის ბოლოს, გამოსახულია აპოლონი, მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი თვლის, თითქოს ეს არის იკაროსი, სატანა ან ლუციფერი. ლოგოტიპი გამოსახულია ბევრ სუვენირზე, განსაკუთრებით მაისურებზე. ლეიბლი თანამშრომლობდა ჯგუფებთან: Bad Company და Pretty Things, აგრეთვე მეგი მეიბლთან, Sad Café და Wildlife. ლეიბლი დიდი პოპულარობით სარგებლობდა, სანამ ჯგუფი არსებობდა, მაგრამ დაიშალა, როგორც კი ჯგუფმა დაასრულა საკუთარი მოღვაწეობა.
ტურნეებისგან შესვენება და დაბრუნება: 1975–77
1975 წლის 24 თებერვალს გამოვიდა ლედ ზეპელინის პირველი ორმაგი ალბომი Physical Graffiti, რომელიც იყო ლეიბლის Swan Song Records პირველი პროდუქტი. აქ არის თხუთმეტი სიმღერა, რომელთა ნაწილიც (8 სიმღერა) ჩაიწერა ჰიდლი გრენჯში, 1974 წელს. დანარჩენი სიმღერები ჩაიწერა წინა წლებში, მაგრამ ჯერ არ იყო შეტანილი არც ერთ ალბომში.
ბონემის გარდაცვალება და დაშლა: 1978–1980
1976 წლისათვის ლედ ზეპელინი მსოფლიო მასშტაბით უფრო პოპულარული და ცნობილი იყო, გაყიდა უფრო მეტი ალბომი, ვიდრე სხვა ჯგუფებმა, მათ შორის, როლინგ სტოუნზმაც. მათი კონცერტები უკვე შეიცავდა თეატრალურ ელემენტებსა და განათების ახალ საშუალებებს. მიუხედავად დიდი წარმატებისა, ჯგუფის წევრების ცხოვრებაში ადგილი ჰქონდა უარყოფით მოვლენებს - 1977 წელს გარდაიცვალა რობერტ პლანტის შვილი, ჯიმი პეიჯი ჰეროინს ეტანებოდა, ხოლო 1980 წელს, ჯონ ბონემის დაღუპვამ ყველაფერს წერტილი დაუსვა.
ერლს კორტის ტრიუმფალური კონცერტების შემდეგ ადგილი ჰქონდა დაუგეგმავ პაუზას. 1975 წლის აგვისტოში რობერტ პლანტი და მისი მეუღლე მორინი მოხვდნენ ავტოავარიაში (ინციდენტი მოხდა საბერძნეთში). რობერტმა მოიტეხა მუხლი, ხოლო მორინი სერიოზულად დაზიანდა, თუმცა იგი გადაარჩინა სისხლის გადასხმამ. პლანტს არ შეეძლო ჯგუფთან მუშაობა და იმავე წლის აგვისტოსა და სექტემბერში ისვენებდა ჯერსიში. შემდეგ კი, ჯგუფი შეიკრიბა მალიბუში და დაიწყო შემდეგი ალბომის, Presence მუსიკალური მასალის შექმნა.
1976 წლის მარტში გამოვიდა Presence, რომლითაც აღინიშნა ლედ ზეპელინის სტილის მცირე ცვლილება. აქ იყო უფრო მეტი იმპროვიზაცია გიტარაზე. მათ უარი თქვეს აკუსტიკურ ბალადებზე, რამაც მოყვარულების მხრიდან უკმაყოფილება გამოიწვია. ამავე პერიოდში ჯიმი პეიჯი აქტიურად ეტანებოდა ჰეროინს, თუმცა იმ პერიოდში იგი ამას უარყოფდა.
კრიტიკის მიუხედავად, ჯიმი პეიჯი Presence-ს თავის საყვარელ ალბომად თვლიდა, ხოლო პირველ სიმღერას Achilles Last Stand - თავის საყვარელ სიმღერად ჯგუფის სიმღერებს შორის. მისივე აზრით, ეს ალბომი ყველაზე მეტად ლედ ზეპელინურია მათი ყველა ალბომიდან.
thumb|right|ლედ ზეპელინის ორი კონცერტის პოსტერი, ოკლენდი, 1977 წლის ივლისი
რობერტ პლანტის ტრავმამ ჯგუფს 1976 წელს სცენაზე დაბრუნებაში ხელი შეუშალა. მიუხედავად ამისა, უკვე დასრულებული იყო ფილმზე The Song Remains The Same მუშაობა, ხოლო პარალელურად მზად იყო ალბომი ამ ფილმში შესრულებული სიმღერებით. 1997 წელს გამოცემულ ალბომამდე BBC Sessions ეს იყო ჯგუფის ერთადერთი საკონცერტო ჩანაწერი.
ფილმი გადაღებული იქნა 1973 წელს, მედისონ სკვერში ჩატარებული სამი კონცერტის მსვლელობისას. 1976 წლის ოქტომბერში შედგა მისი პრემიერა, მაგრამ კრიტიკოსებმა და ფანებმა იგი საკმაოდ ცივად მიიღეს. განსაკუთრებით წარუმატებელი იგი ბრიტანეთში იყო. მიუხედავად რვაწლიანი წარმატებული მოღვაწეობისა, ჯგუფი დაივიწყა ბევრმა მოყვარულმა.
1977 წელს ლედ ზეპელინმა ახალი ამერიკული ტურნე დაიწყო. მიუხედავად იმისა, რომ ფინანსების მხრივ პრობლემები არ შექმნილა, სცენის მიღმა ბევრი სხვა სირთულის გადალახვა მოუხდათ. 3 ივნისს, ტამპას სტადიონის კონცერტი საკმაოდ ხანმოკლე გადმოდგა (ცუდი ამინდის გამო). განცხადება კონცერტის შეწყვეტაზე შეშლილმა მსმენელებმა უარყოფითად მიიღეს და სტადიონზე აურზაური დაიწყო, რის შედეგადაც დააპატიმრეს რამდენიმე ადამიანი, ხოლო დიდი ნაწილი მსმენელებისა დაზიანდა პოლიციასთან შეტაკებისას.
მეორე დღეს ჩატარებული კონცერტი (კვლავ ოკლენდის შოუ) აშშ-ში ჯგუფის უკანასკნელი გამოსვლა იყო. ამის შემდეგ, ცნობილი გახდა, რომ პლანტის ხუთი წლის შვილი კერაკი კუჭის ვირუსით დაიღუპა. ტურის დარჩენილი კონცერტები მოიხსნა გრაფიკიდან.
1979 წლის აგვისტოში, კოპენჰაგების ორი შოუს შემდეგ, ლედ ზეპელინი პირველი სტუმრის სახით გამოდიოდა ნებუორტის 1979 წლის ფესტივალზე. ამ ფესტივალზე მაყურებლის რაოდენობა 120.000 ადამიანს აღწევდა. ჯგუფი სრული სახით დაუბრუნდა მსმენელს. მიუხედავად ამისა, პლანტს ჯერ არ შეეძლო მოგზაურობა. უფრო მეტიც, მას სურდა ლედ ზეპელინის დატოვება, მაგრამ პიტერ გრანტის თხოვნით, დარჩა. მცირე მასშტაბიანი, ფორმალური ტური მოეწყო 1980 წელს. გერმანიის კონცერტის მსვლელობისას, მესამე სიმღერის შესრულებისას ბონემი გადმოვარდა სცენიდან და მოხვდა ჰოსპიტალში. პრესაში გაჩნდა ვარაუდი, თითქოს ბონემი ზედმეტ ალკოჰოლსა და ნარკოტიკებს ეტანება, მაგრამ ჯგუფის წევრები ამტკიცებდნენ, თითქოს იმ დღეს მან ზედმეტი საჭმელი მიირთვა. ევროპული ტური გაგრძელდა 7 ივლისს, ბერლინში.
1980 წლის 24 სექტემბერს ლედ ზეპელინის ტექნიკურმა ასისტენტმა რექს კინგმა ბონემი წაიყვანა სტუდიაში ბრეი. იქ ჯგუფი რეპეტიციებს გადიოდა, რადგანაც წინ იყო აშშ ტური, მათი პირველი ამერიკული ტური 1977 წლის შემდეგ. მგზავრობისას ბონემმა კინგს სთხოვა გაჩერება. რესტორანში შესულმა ბონემმა დალია თექვსმეტი 400 მილილიტრიანი ჭიქა არაყი და დააყოლა ხორცის დიდი ნაჭერი. ამ ყველაფრის შემდეგ მან კვლავაც განაგრძო საუზმის მირთმევა. სტუდიაში მისული ბონემი კვლავ სვამდა. გვიან საღამოს ყველამ გადაინაცვლა პეიჯის სახლში, უინდზორში. შუაღამისას ბონემს ჩაეძინა. იგი ასწიეს და გადაიტანეს საწოლში. მეორე დილით იგი მკვდარი იპოვეს ბენჯი ლეფევრმა (რომელიც ლედ ზეპელინის ტურ მენეჯერი იყო) და ჯონ პოლ ჯოუნსმა. ბონემი 32 წლის ასაკში დაიღუპა.
სიკვდილის მიზეზად დასახელდა ნარწყევის შედეგად შექმნილი ასფიქსია. სხეულის გაკვეთის შედეგად ნარკოტიკული ნივთიერებები ბონემის სხეულში არ აღმოჩნდა. დაღუპვის მთავარი მიზეზი იყო ალკოჰოლიზმი, რომელიც მუსიკოსს ჯგუფის დაარსების დღიდან მოჰყვებოდა. 1980 წლის 10 ოქტომბერს მის სხეულს ჩაუტარდა კრემაცია.
გავრცელდა ჭორები, თითქოს მის მაგივრად ჯგუფს შეუერთდებიან კოუზი პაუელი, კერმინ ეპისი, ბერიმორ ბარლოუ, საიმონ კირკი ან ბევ ბევანი, მაგრამ დარჩენილმა სამმა წევრმა ოფიციალურად განაცხადეს ჯგუფის დაშლაზე. 1980 წლის 4 დეკემბერს მათ გამოსცეს ოფიციალური პრეს რელიზი, სადაც ითქვა, რომ ბონემის გარეშე ჯგუფი არ იარსებებს. გვსურს ყველამ იცოდეს, რომ ჩვენი საყვარელი მეგობრის დაკარგვამ და ჩვენსა და მენეჯერს შორის არსებულმა უწყვეტმა ჰარმონიამ, მიგვაღებინა გადაწყვეტილება, რომ ჩვენ არ შეგვიძლია ამ ყველაფრის ისე გაგრძელება, როგორც ეს ადრე იყო.
1980-იანები
1982 წელს ჯგუფის დარჩენილმა წევრებმა გამოსცეს ლედ ზეპელინის სხვადასხვა სესიიდან დარჩენილი ჩანაწერები, კრებულის Coda სახით. მასში შეტანილია ორი საკონცერტო ნომერი ალბერტ ჰოლის კონცერტიდან (1970), თითო სიმღერა ალბომების Led Zeppelin III და Houses of the Holy სესიებიდან და სამი - In Through the Out Door-ის სესიებიდან. აქვე არის ჯონ ბონემის ინსტრუმენტული ნომერი ჯიმი პეიჯის ელექტრონული ეფექტებით, სახელწოდებით Bonzo's Montreux.
1985 წლის 13 ივლისს პეიჯი, პლანტი და ჯოუნსი გამოვიდნენ საქველმოქმედო კონცერტზე Live Aid. დასარტყამებზე დროებით უკრავდნენ ტონი ტომპსონი და ფილ კოლინზი. კოლინზმა აგრეთვე დაუკრა პლანტის პირველ ორ სოლო ალბომზე. პეიჯის თქმით, გამოსვლა საკმაოდ ქაოტური იყო.
როდესაც ეს კონცერტი 2004 წელს გამოიცა 4 DVD დისკის სახით, ჯგუფმა არ დართო მის მწარმოებლებს ლედ ზეპელინის გამოსვლის გაყენებაზე. მათი თქმით, იგი არ ჯდებოდა ჯგუფის სტანდარტებში.
1990-იანები
1995 წლის 12 იანვარს ლედ ზეპელინი შეყვანილი იქნა აშშ როკ ენ როლის დიდების დარბაზში. ისინი წარადგინეს ჯგუფ Aerosmith-ის მუსიკოსებმა, სტივ ტაილერმა და ჯო პერიმ. ცერემონიას ასევე ესწრებოდნენ ჯეისონ და ზო ბონემები. ჯონ პოლ ჯოუნსმა ცივად იხუმრა: მადლობა ჩემს მეგობრებს, რომლებსაც ჩემი ტელეფონი გაახსენდათ. მოგვიანებით ჯგუფმა, ტაილერთან და პერისთან, აგრეთვე ჯეისონ ბონემთან (დასარტყმელი საკრავები), ნილ იანგთან და მაიკლ ლისთან ერთად დაუკრა ლედ ზეპელინის რამდენიმე სიმღერა.
1997 წლის 29 აგვისტოს კომპანიამ Atlantic გამოსცა სინგლი Whole Lotta Love. ეს იყო ჯგუფის პირველი ოფიციალური სინგლი, რომლის გამოცემაც თავად ლედ ზეპელინის წევრების მხრიდან იყო ნებადართული. ბრიტანეთში მან #21 ადგილს მიაღწია.
1997 წლის 11 ნოემბერს გამოიცა ლედ ზეპელინის ალბომი BBC Sessions, რომელშიც შეტანილია ჯგუფის თითქმის ყველა ჩანაწერი, რომელიც BBC-თვის გაკეთდა.
1998 წელს პეიჯისა და პლანტის ერთობლივი ალბომი Walking Into Clarksdale გამოიცა. მასში შეტანილმა სიმღერამ Most High მიიღო გრემის ჯილდო საუკეთესო როკ კომპოზიციის კატეგორიაში. წარმატებას მოჰყვა საკონცერტო ტურნეც, რომელიც, წინა ტურისგან განსხვავებით, როკ მუსიკისათვის უფრო ტრადიციულ ინსტრუმენტებს ეფუძნებოდა. მიუხედავად ამისა, შესრულდა ბევრი სიმღერა როგორც ლედ ზეპელინის, ასევე ალბომების No Quarter და Walking Into Clarksdale მასალიდან.
1999 წლის 29 ნოემბერს RIAA-მ გამოაცხადა, რომ ლედ ზეპელინი მესამე ჯგუფია მუსიკის ისტორიაში, რომლის ალბომებსაც მიენიჭა ბრილიანტის დისკების სტატუსი.
2000-იანები
2002 წლის ოქტომბერში ბრიტანულმა პრესამ გაავრცელა ინფორმაცია, თითქოს პლანტი და ჯონ პოლ ჯოუნსი შერიგდნენ და გეგმავენ ტურს. მოგვიანებით პლანტმა და პეიჯმა უარყვეს ეს.
2003 წელს გამოიცა ჯგუფის სამმაგი საკონცერტო ალბომი How the West Was Won და ვიდეო კრებული Led Zeppelin DVD. ორივე გამოცემაში შეტანილია უნიკალური მასალა ჯგუფის არქივებიდან. წლის ბოლოს Led Zeppelin DVD უკვე 520.000-ზე მეტი ასლის რაოდენობით იყო გაყიდული. 2004 წლის შობაზე, Planet Rock-ის მსმენელებმა Stairway To Heaven დაასახელეს ყველა დროის საუკეთესო როკ სიმღერად. მათი ხმების მიხედვით შედგენილ რეიტინგში, რომელშიც ათი სიმღერა იყო შეტანილი, აგრეთვე იყო Whole Lotta Love (#6) და Rock and Roll (#8).
2005 წელს ლედ ზეპელინმა მიიღო გრემის სპეციალური ჯილდო, ხოლო გამოცემის Guitar World მკითხველებმა Stairway to Heaven დაასახელეს ყველა დროის საუკეთესო როკ სოლოების სიაში.
2006 წლის მაისში ლედ ზეპელინმა და რუსმა დირიჟორმა ვალერი გერგიევმა მიიღეს პოლარული მუსიკის სპეციალური პრიზი, რომელიც მათ თავად შვედეთის მეფემ გადასცა. ცერემონიაზე ასევე იმყოფებოდა ბონემის ქალიშვილი.
2006 წლის ნოემბერში ლედ ზეპელინი შეყვანილი იქნა ბრიტანეთის მუსიკის დიდების დარბაზში. ტელეგადაცემაში მათზე ისაუბრა რამდენიმე მოყვარულმა, ხოლო ჯიმი პეიჯმა მიიღო პრიზი. ამის შემდეგ ჯგუფმა Wolfmother დაუკრა Communication Breakdown, ლედ ზეპელინის ერთ-ერთი ცნობილი სიმღერა.
2007 წლის 25 ივნისს ცნობილი გახდა, რომ ლედ ზეპელინი გამოვიდოდა აჰმეტ ერტეგუნის, კომპანიის Atlantic Records დამაარსებლის ხსოვნის საღამოზე. აგრეთვე ითქვა, რომ წარმატების შემთხვევაში, ლედ ზეპელინი მსოფლიო ტურნესაც ჩაატარებდა, მაგრამ პლანტმა ყველაფერი უარყო. 10 დეკემბერს გაიმართა კონცერტი, რომელზეც ჯგუფს დასარტყმელ საკრავებზე შეუერთდა ჯონ ბონემის შვილი, ჯეისონი.
2007 წლის 27 ივლისს კომპანიებმა Atlantic/Rhino და Warner Home Video გამოაცხადეს, რომ 2007 წლის ნოემბერში გამოიცემოდა ლედ ზეპელინის რამდენიმე საინტერესო რელიზი. პირველი გამოვიდა Mothership, ჯგუფის სიმღერების კომპილაციური ალბომი. შემდეგი იყო The Song Remains the Same, რომელიც რესტავრირებული სახით გამოიცა. ამასთან, კომპანიებმა კიდევ ერთი DVD დისკის სავარაუდო გამოცემაზე ისაუბრეს.
2007 წლის 3 ნოემბერს ბრიტანულმა გაზეთმა Daily Mirror გამოაცხადა, რომ მას აქვს ჯგუფის აქამდე ექვსი უცნობი სიმღერის საკუთარი საიტის საშუალებით გაშვების უფლება.
2007 წლის 13 ნოემბერს ლედ ზეპელინის ყველა ნამუშევარი გამოქვეყნდა ქსელის iTunes მეშვეობით.
2012 წლის 13 სექტემბერს ცნობილი გახდა, რომ საკონცერტო ფილმი Celebration Day გამოიცემოდა 2012 წლის 19 ნოემბერს, ხოლო 17 ოქტომბერს ნაჩვენები იქნებოდა კინოთეატრებში. ფილმში წარმოდგენილი იქნა აჰმეტ ერტეგუნის ხსოვნის კონცერტზე შესრულებული მასალა.
სქოლიო
* კატეგორია:ინგლისური როკ-ჯგუფები კატეგორია:1960-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1970-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2007 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:1968 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
სანდრა კალნიეტე
სანდრა კალნიეტე ( Sandra Kalniete ; დ. 22 დეკემბერი, 1952) — ლატვიელი პოლიტიკოსი.
სანდრა კალნიეტე იყო ლატვიის სახალხო ფრონტის აქტივისტი, შემდეგ დიპლომატი, 2002-2004 წლებში — საგარეო საქმეთა მინისტრი ეინარს რეპშეს კაბინეტში, 2004 წელს ლატვიის დროებითი ევროკომისარი, 2006 წელს აირჩიეს სეიმში "ახალი დროებიდან", 2008 წელს გახდა ახალი სამოქალაქო კავშირის პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი, ხოლო შემდეგ მისი წევრი. 2009 წელს ერთიანობის პარტიიდან აირჩიეს ევროპარლამენტში, სადაც შეუერთდა ევროპის სახალხო პარტიის ჯგუფს (ქრისტიან-დემოკრატები).
ბიოგრაფია
სანდრა კალნიეტე დაიბადა 1952 წლის 22 დეკემბერს რსფსრ, სსრკ, ტომსკის ოლქის კოლპასევსკის რაიონის სოფელ ტოგურში, გადასახლებულ ლიგიტასა და აივარ კალნიეტოვების ოჯახში. ლიგიტას დედა, ნე დრეიფელდე (1926-2006), დეპორტირებული იქნა ციმბირში დედასთან და მამასთან ერთად 1941 წლის ივნისში. 1948 წელს სანდრა ლიგიტას დედა დაბრუნდა ლატვიაში, მაგრამ 1949 წელს იგი დააკავეს და ციმბირში დააბრუნეს. მამა აივარსი (დაიბადა 1931 წელს ) 1949 წლის 25 მარტს დედასთან ერთად გადაასახლეს ციმბირში.
პოლიტიკური მოღვაწეობა
კალნიეტე 1988 წელს შეუერთდა ლატვიის სახალხო ფრონტს (PFL) და აირჩიეს ვიცე-პრეზიდენტად. პროგრამა, რომელიც დამტკიცდა 7 ოქტომბერს დამფუძნებელ კონგრესზე, მიუთითებდა, რომ PFL მოქმედებს კომუნისტებისა და მუშების მიერ გამოთქმული პრინციპების საფუძველზე, CPSU XXVI კონგრესის და მე-19 საკავშირო პარტიული კონფერენციის რეზოლუციების დებულებების შესაბამისად., ასევე ემხრობა ლენინურ პრინციპებზე დამყარებული ეროვნული ურთიერთობების ჩამოყალიბებას. ხელმძღვანელობის ხელფასის განსაზღვრისას, სახალხო ფრონტის ახლად არჩეულმა დუმამ ხელფასების განაწილებისას მაგალითად აიღო ლატვიის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივნების ხელფასები. როგორც სანდრა კალნიეტემ გაიხსენა: მას თავად დაენიშნა 450 მანეთი, ხოლო თავმჯდომარეს — 600. პრესის კრიტიკას NFL-ის ერთ-ერთმა ლიდერმა, იანის შკაპარსმა უპასუხა: „ჩვენ არ ვცხოვრობთ ერთი და იგივე ხალხური სიმღერებით“.
ლატვიის სსრ უმაღლესი საბჭოს მიერ დეკლარაციის "ლატვიის დამოუკიდებლობის აღდგენის შესახებ" მიღების შემდეგ მუშაობდა ლატვიის რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა სამინისტროში პროტოკოლის სამსახურის უფროსად (1990-1993 წწ.). ჯანის ჯურკანის მეთვალყურეობის ქვეშ.
ივარა გოდმანისის მთავრობის მინისტრთა კაბინეტში მუშაობდა ლატვიის საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილედ. გოდმანისთან რომანის გამო, მან სცადა თვითმკვლელობა, მაგრამ გადარჩა იანის ჯურკანის ჩარევის წყალობით. გამოჯანმრთელების და უზენაესი საბჭოს საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტის სხდომაზე სიტუაციის განხილვის შემდეგ, უფროსმა იგი სამუშაოდ გაგზავნა დიდ ბრიტანეთში ლატვიის რესპუბლიკის საელჩოს პირველ მდივნად.
1992 წელს კალნიეტმა დაამთავრა საერთაშორისო ურთიერთობების კურსი ლიდსის უნივერსიტეტში.
1993 წლიდან 1995 წლამდე იყო ლატვიის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი გაეროში და ჟენევაში იუნესკოს ევროპის შტაბ-ბინაში. 1995 წელს დაამთავრა ჟენევის უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობების კურსები.
1997 წლიდან 2002 წლამდე კალნიეტე მუშაობდა ლატვიის ელჩად საფრანგეთში. 2002 წელს იგი დანიშნეს ლატვიის რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა მინისტრად ეინარს რეპსეს (" ახალი დროები ") მთავრობაში (2002 წლის ნოემბერი - 2004 წლის მარტი). 2006 წლის იანვარში იგი შეუერთდა მემარჯვენე კონსერვატიულ პარტიას "ახალი დროება", იმავე წლის ნოემბერში იგი აირჩიეს ამ პარტიიდან ლატვიის სეიმში.
2007 წელს იგი მისი პარტიის მიერ იყო წარდგენილი ქვეყნის პრეზიდენტად, მაგრამ შემდეგ მოხსნა კანდიდატურა და შესთავაზა სხვა პარტიების წარმომადგენლებსაც იგივე გაეკეთებინათ.
2008 წლის იანვარში მან დატოვა პარტია "ახალი დროება" და შეუდგა ახალი პოლიტიკური ძალის, სამოქალაქო კავშირის ჩამოყალიბებას. აპრილში უკვე თავისივე შექმნილის ახალი პოლიტიკური ძალის თავმჯდომარე გახდა.
2009 წლის ივნისში იგი აირჩიეს ევროპარლამენტში სამოქალაქო კავშირის პარტიიდან, სადაც შეუერთდა ევროპის სახალხო პარტიის (ქრისტიან-დემოკრატების) ჯგუფს. იგი აირჩიეს შიდა ბაზრისა და მომხმარებელთა დაცვის კომისიის წევრად და სოფლის მეურნეობისა და სოფლის განვითარების კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილედ. იყო იაპონიაში ევროპარლამენტის დელეგაციის ვიცე-თავმჯდომარე და ევროკავშირ-თურქეთის ერთობლივი საპარლამენტო კომიტეტის ვიცე-თავმჯდომარე.
2011 წელს პარტიები "ახალი დროება", "სამოქალაქო კავშირი" და "საზოგადოება სხვა პოლიტიკისთვის" გაერთიანდნენ პარტიაში " ერთობა ". 2011 წლის 26 ნოემბერს, ერთიანობის პარტიის ყრილობაზე, სანდრა კალნიეტე აირჩიეს მის თავმჯდომარედ. ხელახალი არჩევა მოხდა 2012 წლის 1 დეკემბერს.
2015 წლის 2 მარტს, რუსეთის ფედერაციის ტერიტორიაზე შესვლისას ( ბორის ნემცოვის დაკრძალვაზე დასასწრებად), იგი დააკავეს შერემეტიევოს საერთაშორისო აეროპორტში და გაგზავნეს სახლში რუსეთის ფედერაციის მიერ დაწესებული სანქციების შესაბამისად იმ პირების მიმართ, რომლებიც ახორციელებენ დესტრუქციულ პოლიტიკას რუსეთის მიმართ. .ეს ქმედება ოპოზიციურმა პორტალმა Pietiek-მა მიიჩნია, როგორც თვითრეკლამირების აქტი, რადგან მოსკოვში გაფრენამდე კალნიეტემ იცოდა, რომ იგი შეყვანილი იყო „შავ სიაში“ ლატვიის საგარეო საქმეთა სამინისტროს მიერ მსგავსი ქმედებების საპასუხოდ კობზონთან, გაზმანოვთან და ვალერიასთან მიმართებაში. . ”არც ერთი გონივრული ადამიანი არ ჩავარდება ღია ჭაბურღილში, რომ ყურადღება მიიპყროს საკუთარ თავზე”, —- აღინიშნა კომენტარში. „კალნიეტეს ტრაგიკული მოვლენა, ყველა თანამედროვე საინფორმაციო ტექნოლოგიების გამოყენებით, გადაიქცა უზარმაზარ თვითრეკლამად — ნახეთ, რა კარგი ვარ მე, ევროპარლამენტის დეპუტატი და რა ცუდია რუსეთი“. კალნიეტე რუსეთის ფედერაციაში პერსონა ნონ გრატად იყო გამოცხადებული 2019 წლის 11 ოქტომბრამდე.
პირადი ცხოვრება
2009 წელს ს. კალნიეტე ცოლად გაჰყვა თავის დიდი ხნის მეგობარს, შვეიცარიელ არქიტექტორს მეორე მსოფლიო ომის ლატვიელ ლტოლვილ ანსის რეინჰოლდს, რომელიც 1955 წლიდან მამამისთან, სტომატოლოგთან ერთად ცხოვრობდა ჟენევაში და იქ მიიღო განათლება. 1989 წელს მან დაიწყო გაეროში ლატვიის ჟენევის წარმომადგენლობაში მუშაობა. „მაშინ ძალიან მჭირდებოდა, რადგან „საბჭოთა კასრში გავიზარდე და ჩალით ვიკვებებოდი“ [ლატვიური ანდაზა შეზღუდვების შესახებ]. ანსისმა გამიხსნა ნამდვილი დასავლური სამყარო“, — განაცხადა პოლიტიკოსმა. 2015 წელს ანსისი საცხოვრებლად ლატვიაში გადავიდა. წყვილს ჰქონდა ქონება ალსუნგაში, მაგრამ 2020 წელს გადაწყვიტეს მისი გაყიდვა, რადგან ვეღარ უმკლავდებოდნენ საოჯახო მეურნეობას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:ლატვიელი პოლიტიკოსი ქალები
ავთანდილ ქუთათელაძე
მინი|ავთანდილ ქუთათელაძე ავთანდილ ქრისტეფორეს ძე ქუთათელაძე (დ. 24 აგვისტო, 1947, თბილისი — გ. 27 ოქტომბერი, 2016) — ქართველი მხატვარი, ოქრომჭედელი, გრაფიკოსი, ქართველი ოქრომჭედლების - ძმები ქუთათელაძეების - უმცროსი ძმა.
ბიოგრაფია
1965 წელს დაამთავრა თბილისის მე-8-ე საშუალო სკოლა.
1970-1975 წლებში სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში ხის, ლითონისა და სხვა მასალის მხატვრული დამუშავების განყოფილებაზე. მისი პედაგოგები იყვნენ მისი ძმა მ. ქუთათელაძე, ნ. კანდელაკი, დ.მიქატაძე, დ. ციციშვილი, ნ. ერგემლიძე, ზ. პეტუაშვილი. სადიპლომო ნამუშევარი იყო „ძველი ქართული სარიტუალო სასმისები“ (ყარყარა).
სკოლის ასაკიდანვე ეზიარა ჭედურ ხელოვნებას. ძმებთან ერთად მუშაობდა XII საუკუნის ოქრომჭედლობის სტილში. ითვლება, რომ მათ ერთად აღადგინეს ძველი ოსტატების მივიწყებული ხელოვნება და დაუღალავი შრომისა და მხატვრული ნიჭის წყალობით მას ახალი სიცოცხლე შესძინეს.
ავთანდილი უკვე 1966 წლიდან ხალხური შემოქმედების რესპუბლიკური სახლის სახვითი ხელოვნების განყოფილების მიერ აყვანილი იქნა აღრიცხვაზე როგორც ხალხური ოსტატი.
მისი ნამუშევრები (ოქროსა და ვერცხლის სამკაულები, მხატვრული იარაღები, ჭურჭელი) დაცულია თბილისის, მოსკოვის, ყაბარდო-ბალკარეთის, იტალიის, აშშ-ის კერძო კოლექციებში და მუზეუმებში.
გარდა ოქრომჭედლობისა, მისი ნამუშევრებია: დეკორატიული პანოები (სასტუმრო „მოსკოვი“), მხატვრული ჭაღები (სასტუმრო „ვოსტოკი“) ინტერიერის გაფორმება ჟელეზნოვოდსკის და ჩერკესსკის კულტურის სასახლეებში; შადრევნები ჩერკესკში.
საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი 1981 წლიდან. ყოფილი სსრკ მხატვართა კავშირის წევრი 1981 წლიდან.
გამოფენები
მოსკოვი, ლენინგრადი, თბილისი (1966), მილანი, მონრეალი (1967), ბელგრადი, დორტმუნდი (1968), პარიზი, დრეზდენი (1970), ტალინი, ლვოვი, ნოვოსიბირსკი, ომსკი, ვილნიუსი, მოსკოვი (1971), ალჟირი, ბელგია, ბერლინი (1975), ჩეხოსლოვაკია (1976), იაპონია, კანადა, აშშ (1978), გფრ, იტალია (1979), საფრანგეთი, ლიტვა (1982).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:ქართველი ოქრომჭედლები კატეგორია:ქართველი გრაფიკოსები კატეგორია:დაბადებული 24 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016
1715
თარიღი უცნობია
*
Lasioglossum gundlachii
Lasioglossum gundlachii — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1906 წელს.
სქოლიო
gundlachii
მარტიერერო
მარტიერერო (Martiherrero) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ავილის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22,79 კმ². მოსახლეობა — 338 კაცი (2020 წ.).
გობა-დი-როლინი
გობა-დი-როლინი (Gobba di Rollin) — მწვერვალი პენინის ალპებში, შვეიცარია-იტალიის საზღვარზე; სოფელ ცერმატს ზემოთ მდებარე სათხილამური არეალის უმაღლესი მწვერვალი. ჩრდილოეთი კალთა თითქმის მთლიანად ბრტყელია და საკმაოდ ადვილი მისაღწევია კლაინ-მატერჰორნის მთის სადგურიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები კატეგორია:იტალიის მთები
ოდენატუსის სპარსული ლაშქრობები
ოდენატუსის სპარსული ლაშქრობები —   პალმირიელი მეფე ოდენატუსის ლაშქრობები სპარსეთში. ამ კამპანიის შედეგად მან მნიშვნელოვანი გამარჯვებები მოიპოვა.
ლაშქრობის წინაისტორია
ვალერიანეს დატყვევების შემდეგ მთელი რომის აღმოსავლეთი სპარსელებმა გაძარცვეს. ნიზიბი აიღეს, ანტიოქია დაეცა.
ჩრდილოეთით სარდალმა პოსტუმუსმა თავი გამოაცხადა  დამოუკიდებელი პოლიტიკური წარმონაქმნის   გალების იმპერიის ( არსებობდა რომის იმპერიის კრიზისის (260-273 წლები) პერიოდში) ) იმპერატორად . გალების იმპერია შედგებოდა სეპარატისული პროვინციების გალია, ბრიტანია და ისპანიასგან. ეს იყო სახელმწიფო თავისი სენატითა და კონსულებით. გალიის იმპერატორების მუდმივი ამოცანა გახლდათ რაინის გასწვრივ საზღვრების დაცვა. მინი|სასანიდების იმპერია შაპურ I-ის დროს (260 წლის ბოლოს) აღმოსავლეთით ჩამოყალიბდა პალმირას სამეფო, რომელიც მოიცავდა: მცირე აზიას, სირიას და ეგვიპტეს. პალმირელი მეფეების მუდმივი ამოცანა იყო საზღვრების დაცვა სპარსელთა თავდასხმებისგან. პალმირის პირველმა მეფემ, ოდაენატუსმა, რომის იმპერატორ გალიენუსისგან მიიღო ტიტული Corrector Orientis (აღმოსავლეთის კორექტორი) სპარსელებზე გამარჯვებისთვის.
მხარეთა ძალები
ვინაიდან აღმოსავლეთ რომის ლეგიონები ექვემდებარებოდნენ ოდაენატუსს, სავარაუდოა, რომ მან გამოიყენა ზოგიერთი მათგანი თავის კამპანიაში. ასევე შესაძლებელია, რომ ლაშქრობაში პალმირას არმიაც მონაწილეობდა.
ლაშქრობის მსვლელობა
თავიდან ოდენატუსს სურდა ზავი დაემყარებინა სპარსეთის მეფე შაპურ I- თან, მაგრამ როცა ამ უკანასკნელმა ოდენატუსის ძღვენზე უარი განაცხადა, მიხვდა, რომ ერთადერთი გამოსავალი სპარსეთთან ომის დაწყება იყო. ამ დროს იმპერატორ ვალერიანეს ფინანსების მმართველმა მაკრიან უფროსმა შეკრიბა აღმოსავლეთის ჯარის ნარჩენები სამოსატში, ხოლო პრეტორიანელმა პრეფექტმა ბალისტამ დაამარცხა სპარსელები კილიკიაში კორიკთან  და უკან გააბრუნა  ევფრატის გავლით. ამასობაში ოდაენატუსმა ასევე დაამარცხა სპარსელები ევფრატის გადაკვეთისას. ეს გახლდათ ოდაენატუსის პირველი გამარჯვება სპარსეთის არმიის წინააღმდეგ. ამის შემდეგ გალიენუსმა მას  მიანიჭა  წოდება dux Orientis (ლათ.)   261 წელს, ოდაენატუსმა ჩაახშო მაკრიელთა აჯანყება, რისთვისაც გალიენუსმა მას რომაელთა მეფისა და იმპერატორის ტიტული უბოძა ამრიგად, ოდაენატუსმა გააძლიერა თავისი პოზიცია აღმოსავლეთში და დაიწყო მზადება სპარსელების წინააღმდეგ ლაშქრობისთვის.
262 წელს უზარმაზარმა არმიამ ოდაენატუსის მეთაურობით გადალახა ევფრატი და სასტიკი ბრძოლების შემდეგ დაიკავა ნიზიბისი (რომელიც, ზოსიმეს თქმით, მიწასთან გაასწორა). შემდეგ ხელახლა დაიპყრო რომაული მესოპოტამია. (სავარაუდოდ სომხეთი დააბრუნეს). ამ გამარჯვებებისთვის გალიენუსმა ოდენატუსი აღმოსავლეთის კორექტორად დანიშნა.
263 წელს ოდაენატუსმა დაამარცხა შაპური ქტესიფონის მიდამოებში, ხელში ჩაიგდო დიდი ნადავლი. ამ გამარჯვების პატივსაცემად გალიენუსმა მიიღო ტიტული „უდიდესი პართიელი“. 264 წლის ლაშქრობის დროს ოდაენატუსმა, სავარაუდოდ, მიაღწია ტიგროსს და ჩაკეტა სპარსელები ქტესიფონში.
სქოლიო
კატეგორია:რომაულ-ირანული ომები
მოსტოლესი
მოსტოლესი (Móstoles) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის მადრიდის ავტონომიური რეგიონის შემადგენლობაში. მუნიციპალიტეტი მდებარეობს არეა-მეტროპოლიტანას რაიონის (კომარკის) საზღვრებში. ადმინისტრაციული ცენტრიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით.
კატეგორია:ესპანეთის ქალაქები
Lasioglossum gunungense
Lasioglossum gunungense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1931 წელს.
სქოლიო
gunungense
მანანა თანდაშვილი
მანანა თანდაშვილი (დ. 22 მაისი, 1960, თბილისი, საქართველოს სსრ) — გერმანიაში მცხოვრები ქართველი ენათმეცნიერი და საზოგადო მოღვაწე, კავკასიოლოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1999), ქართველი ჰუმბოლტიანელი (1999), ფრანკფურტის გოეთეს უნივერსიტეტის პროფესორი (2002 წლიდან), საერთაშორისო სამეცნიერო ფონდების ექსპერტი კავკასიოლოგიის დარგში (2009), მრავალი სამეცნიერო და კულტურული საზოგადოების შექმნის ინიციატორი და ხელმძღვანელი (ფრანკფურტის ლინგვისტური წრე, ბათუმის საზაფხულო სკოლა, ქართული კულტურის ფორუმი, ფრანკფურტის საკვირაო სკოლა, ფრანკფურტის ლიტერატურული სალონი), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2011).