cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
უნგრეთის რევოლუცია (1956)
რევოლუციის ჩახშობა
მინი|ცეცხლმოდებული საბჭოთა ჯავშანმანქანა ბუდაპეშტში ნოემბრის ბრძოლების დროს. მინი|ბუდაპეშტის მე-8 რაიონი ნოემბრის ბრძოლების შემდეგ. 1 ნოემბერს ნადიმ რადიოთი მიმართა უნგრეთის მოსახლეობას და ვარშავის პაქტიდან გამოსვლისა და უნგრეთის საერთაშორისო ნეიტრალიტეტის გადაწყვეტილება გამოაცხადა. რამდენიმე საათით ადრე საბჭოთა მთავრობას უკვე შეცვლილი ჰქონდა წინა დღეს მიღებული გადაწყვეტილება; მოსკოვმა უნგრეთის რევოლუციის ძალით ჩახშობა არჩია (ამ მხრივ განსაკუთრებით ვიაჩესლავ მოლოტოვი აქტიურობდა). საბჭოთა მთავრობამ უნგრეთის მოვლენები „კონტრრევოლუციურ“, „ფაშისტურ“ ამბოხად მონათლა და ქვეყანაში მისი ჩარევა „უნგრელი ხალხის სოციალისტური მონაპოვრების“ გადარჩენის მიზნით დახმარებად გამოაცხადა. ოპერაცია „ქარბორბალას“ ფარგლებში უნგრეთში დამატებით 12 საბჭოთა დივიზია გაიგზავნა. ქვეყანაში ინტერვენტენის სამხედრო ძალების საერთო რაოდენობამ 30 000 ჯარისკაცს და 1 000 ტანკს გადააჭარბა. 3 ნოემბრის საღამოს ბუდაპეშტი უკვე ალყაში იყო. დედაქალაქის მახლობლად საბჭოთა ბაზაზე მოლაპარაკებებზე მისული უნგრული დელეგაცია დააპატიმრეს. 4 ნოემბერს, გამთენიისას, საბჭოთა ჯარები მარშალ ივანე კონევის საერთო სარდლობით, ტანკებისა და არტილერიის მხარდაჭერით, ქალაქში შეიჭრნენ. ნადიმ დახმარებისთვის საერთაშორისო საზოგადოებას მიმართა. 4 ნოემბერს გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციას საბჭოთა კავშირმა ვეტო დაადო. დასავლეთის ქვეყნებმა პირდაპირი ჩარევისგან თავი შეიკავეს. ამერიკის შეერთებული შტატები ცდილობდა უნგრეთის მოვლენებზე ზეგავლენა ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს ფარული მოქმედებებით მოეხდინა, თუმცა ეს მცდელობები წარუმატებლად დასრულდა. გარკვეული როლი ითამაშა „რადიო თავისუფლებამ“, რომელიც უნგრელებს შეიარაღებული წინააღმდეგობისკენ მოუწოდებდა და ბრძოლის მეთოდებთან დაკავშირებით რეკომენდაციებსაც აძლევდა.
4-9 ნოემბერს საბჭოთა ძალებმა მოახერხეს უნგრეთის სამხედრო ნაწილების სპორადული და არაორგანიზებული წინააღმდეგობის გატეხვა, განაიარაღეს 12 უნგრული დივიზია და მთელი საჰაერო ძალები. ინტენსიური წინააღმდეგობა ინტერვენტებს ბუდაპეშტის ბარიკადებით გამაგრებულ რამდენიმე უბანში (განსაკუთრებით მუშათა კლასის რაიონ ჩეპელში), ქალაქ პეჩთან და სამრეწველო დასახლება სტალინვაროშთან (ახლანდ. დუნაუივაროში) შეხვდათ. 4 ნოემბერს უნგრეთის კომუნისტური პარტიის ახალი თავმჯდომარე იანოშ კადარი აშკარად გადავიდა საბჭოთა კავშირის მხარეს და ქალაქ სოლნოკში „უნგრეთის რევოლუციური მუშათა და გლეხთა მთავრობა“ გამოაცხადა, თუმცა ხალხის მხარდაჭერა მას არ ჰქონია. 11 ნოემბრისთვის საბჭოთა ჯარებმა შეიარაღებული წინააღმდეგობის ბოლო კერები ჩაახშეს. ბრძოლებში 2 500-ზე მეტი უნგრელი დაიღუპა და 20 000-მდე დაიჭრა, საბჭოთა დანაკარგებმა შეადგინა 699 მოკლული, 1 450 დაჭრილი და 51 უგზოუკვლოდ დაკარგული.
უნგრეთის რევოლუციური მთავრობის ლიდერმა ნადიმ თავი იუგოსლავიის საელჩოს შეაფარა, საიდანაც საბჭოთა წარმომადგენლებმა ხელშეუხებლობის პირობით გამოიტყუეს და დააპატიმრეს. 1958 წელს ის საიდუმლო სასამართლოს გადაწყვეტილებით ჩამოახრჩვეს. მასთან ერთად სიკვდილით დასაჯეს ასევე გენერალი პალ მალეტერი და ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი მიკლოშ გიმეში. რევოლუციური მთავრობის კიდევ ერთი წევრი, გეზა ლოშონცი საპატიმროში შიმშილობის დროს დაიღუპა საკვები ზონდის იძულებითი ჩადგმისას. ცალკეული საპროტესტო აქციები და გაფიცვები 1957 წლის იანვრამდე გაგრძელდა. ამ პერიოდში იანოშ კადარის პროსაბჭოურმა რეჟიმმა ათასობით ადამიანი დააპატიმრა და გაასამართლა; 22 000-ზე მეტს პატიმრობა მიესაჯა, 13 000 ინტერნირებული იქნა, 229 სიკვდილით დასაჯეს. თითქმის 200 000-მა უნგრელმა ლტოლვილმა ავსტრიას მიაშურა. საბჭოთა კავშირმა ჯარები მუდმივად განალაგა უნგრეთში, ადგილობრივი შეიარაღებული ძალების ნარჩენები კი მკაცრ კონტროლს დაუქვემდებარა.
საერთაშორისო რეაქცია
მინი|Ruszkik haza! — „რუსებო, წადით სახლში“, წარწერა ბუდაპეშტის ქუჩებში. უნგრეთის რევოლუციის ძალადობრივმა ჩახშობამ ნათელი გახადა, რომ საბჭოთა კავშირი მზად იყო სამხედრო ძალა გამოეყენებინა ყველგან, სადაც მის ინტერესებს საფრთხე ემუქრებოდა. ცივი ომის რიტორიკის მიუხედავად, დასავლეთის ლიდერები იძულებული გახდნენ ეღიარებინათ, რომ აღმოსავლეთ ევროპის ხალხების გათავისუფლება რევოლუციური გზით არ მოხერხდებოდა. დასავლეთ გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრის თქმით, ამ ქვეყნებში ნებისმიერ დრამატულ მოქმედებას მათთვისვე კატასტროფული შედეგები ექნებოდა, ნატოს გენერალურმა მდივანმა კი უნგრეთის აჯანყებას „მთელი ერის კოლექტიური თვითმკვლელობა“ უწოდა. 1957 წლის ივნისში გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ დაგმო „უნგრელი ხალხის მიმართ რეპრესიები და საბჭოთა ოკუპაცია“, თუმცა ამ რეზოლუციას რეალური ნაბიჯები არ მოჰყოლია. ამერიკის შეერთებულ შტატებში უნგრელი ლტოლვილებისთვის ჰუმანიტარული დახმარების აღმოჩენის მიზნით აქტიურობდა მუსიკოსი ელვის პრესლი, რომელსაც 2011 წელს, სიკვდილის შემდეგ, ბუდაპეშტის საპატიო მოქალაქეობა მიანიჭეს.
საბჭოთა აგრესიამ დასავლეთის კომუნისტურ და მემარცხენე წრეებში მნიშვნელოვანი იმედგაცრუება გამოიწვია. ბევრი კომუნისტური ორგანიზაცია საერთოდ დაიშალა, სხვების წევრების რაოდენობა მნიშვნელოვნად შემცირდა. ზომიერი კომუნისტური იდეოლოგიის ევროპელი მოღვაწეები საბჭოთა პოლიტიკის კრიტიკით გამოვიდნენ. მათ შორის გამოირჩეოდა ფრანგი ფილოსოფოსი და მწერალი ჟან-პოლ სარტრი.
საერთაოშორისო დაძაბულობა აისახა 1956 წლის ნოემბერ-დეკემბერში მელბურნში მიმდინარე ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზეც. უნგრეთში საბჭოთა ინტერვენციის მიმართ პროტესტის ნიშნად თამაშებს ბოიკოტი გამოუცხადეს ესპანეთმა, ნიდერლანდებმა და შვეიცარიამ. ოლიმპიურ სოფელში უნგრულმა დელეგაციამ კომუნისტური დროშა თავისუფალი უნგრეთის ალმით შეცალა. საბჭოთა და უნგრულ წყალბურთის გუნდებს შორის ნახევარ-ფინალურ მატჩზე უნგრელების აშკარა უპირატესობას აუზში და ტრიბუნებზე ფიზიკური დაპირისპირება მოჰყვა („სისხლიანი წყლის მატჩი“). დაზარალებულთა შორის იყო საბჭოთა ნაკრების ქართველი წევრი — პეტრე მშვენიერაძე.
რევოლუციის მემკვიდრეობა
მინი|მემორიალური დაფა ბუდაპეშტში, სერბიის საელჩოს შენობაზე, სადაც აჯანყების ჩახშობის დროს იმრე ნადიმ შეაფარა თავი. დამარცხების მიუხედავად, უნგრეთის 1956 წლის რევოლუციას ქვეყნისთვის შორსმიმავალი შედეგები ჰქონდა. კადარის რეჟიმისთვის სახალხო მოძრაობის უცხოეთის მიერ ინსპირირებულ კონტრრევოლუციურ ამბოხად შერაცხვა ლეგიტიმაციის მთავარი წყარო იყო. ამიტომ რევოლუციის შესახებ ყოველგვარი თავისუფალი დისკუსია იკრძალებოდა და 1956 წელი მხოლოდ კომუნისტური იდეოლოგიით შეზღუდულ ჩარჩოებში, დამახინჯებულად განიხილებოდა. მეორე მხრივ, ახალი პროტესტის შიშით კადარის მთავრობა ცდილობდა საზოგადოების დეპოლიტიზაცია მოეხდინა და საბოლოოდ შეძლო ქვეყნაში ცხოვრების სტანდარტების საგრძნობი გაუმჯობესება. უნგრელი ემიგრანტებისთვის და 1956 წლის ამბების მონაწილეებისთვის რევოლუცია პოლიტიკური იდენტობის მთავარი საზომი იყო, რამაც სახალხო აჯანყების სათანადო შეფასება და მისი აქტივისტების რეაბილიტაცია 1980-იანი წლების დემოკრატიული მოძრაობის ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს ამოცანად აქცია.
1989 წელს უნგრეთში კომუნისტური სისტემის წინააღმდეგ მოძრაობამ პიკს მიაღწია. იმავე წლის ზაფხულში 200 000-მდე ადამიანი დაესწრო იმრე ნადისა და მისი თანამებრძოლების სათანადო წესით გადასვენებას მოუნიშნავი სამარხიდან. 23 ოქტომბერს, რევოლუციის 33-ე წლისთავზე, უნგრეთში კომუნისტური რეჟიმის მმართველობა მშვიდობიანად დასრულდა. ეს დღე უნგრეთის ეროვნულ დღესასწაულად გამოცხადდა.
1989 წლის შემდეგ უნგრეთის რევოლუცია უფრო აქტიური სამეცნიერო კვლევის საგანი გახდა. 1990 წელს ბუდაპეშტში შეიქმნა სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულება „უნგრეთის 1956 წლის რევოლუციის ისტორიის ინსტიტუტი“, რომელმაც დიდი რაოდენობით დოკუმენტური მასალა მოაგროვა და მონაწილეებთან ინტერვიუების საფუძველზე შექმნა ზეპირი ისტორიის ძვირფასი კოლექცია. ამ დროიდან 1956 წლის მემკვიდრეობას უკვე ნაკლებად ჰქონდა უწინდებური გამაერთიანებელი იდეოლოგიური ფუნქცია. უნგრელი ნაციონალისტების თვალში რევოლუცია უპირველეს ყოვლისა ეროვნული დამოუკიდებლობისათვის და საბჭოთა ჰეგემონიის წინააღმდეგ ბრძოლა იყო, მემარცხენეებისთვის — რეფორმირებული სოციალისტური სისტემისთვის სახალხო მოძრაობა, ლიბერალებისთვის კი მთავარი რევოლუციონერთა პროგრამაში მრავალპარტიული სისტემისა და ხელისუფლების გადანაწილების მოთხოვნა იყო.
უნგრეთის რევოლუცია და საქართველო
საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს არქივის II განყოფილების (პარტიული არქივი) ე.წ. „საიდუმლო ფონდში“ არსებულ დოკუმენტებში უნგრეთში მოქმედ საბჭოთა ჯარებში საქართველოდან გაწვეულებიდან 23 დაღუპული და 4 დაჭრილი ირიცხება (22 რაიონიდან და ქალაქიდან). გარკვეული გამოხმაურება უნგრეთის ამბებს ქართველ დისიდენტებშიც ჰქონდა. 1956 წლის დეკემბერში თბილისის ქუჩებში სკოლის მოსწავლეებმა — მერაბ კოსტავამ და ზვიად გამსახურდიამ საპროტესტო პროკლამაციები გაავრცელეს, რომელშიც უნგრელი ხალხის მიმართ სოლიდარობას გამოხატავდნენ (შსს არქივი, სისხლის სამართლის საქმე №4612). პროკლამაციის ასლი წარმოდგენილია თბილისის საბჭოთა ოკუპაციის მუზეუმში.
სქოლიო
კატეგორია:უნგრეთის ისტორია კატეგორია:1956 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სამხედრო ისტორია კატეგორია:რევოლუციები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის შეჭრები კატეგორია:საბჭოთა ოკუპაციები კატეგორია:სოციალისტური ბანაკი
პირანიასი (გოიასი)
პირანიასი (Piranhas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 389 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილო-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არაგარსასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 266 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.5 კმ²-ზე. ფართობი 2 047 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
Recorded Music NZ
2013 წლის ივნისამდე ასოციაცია ცნობილი იყო როგორც «ახალი ზელანდიის ხმისჩამწერი კომპანიების ასოციაცია» (RIANZ). RIANZ და PPNZ Music Licensing გაერთიანდნენ და სახელად დაირქვეს Recorded Music NZ.
პრემიები
«New Zealand Music Awards» — Recorded Music NZ-ის ყოველწლიური პრემიაა ხმისჩამწერ სფეროში დიდი მიღწევებისათვის; ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე უფრო ავტორიტეტულად ახალ ზელანდიაში. ენიჭება 1965 წლიდან.
ჩარტები
Recorded Music NZ აქვეყნებს ახალი ზელანდიის ალბომების და სინგლების ოფიციალურ ჩარტებს. სინგლების ტოპ-40 შედგება, როგორც გაყიდვების მონაცემებისგან, ასევე კომპოზიციების რადიოში მაუწყებლობის შესახებ ინფორმაციებისგან (ე. წ. airplay) პროპორციით 3:1. რადიომაუწყებლობის მონაცემების შეკრებას ახორციელებს სააგენტო Radioscope.
Recorded Music NZ ასევე აქვეყნებს წლის ბოლოს არსებულ ჩარტებს. დღეისათვის ისინი ყალიბდება რელიზის გაყიდვების რაოდენობის შესაბამისად, ხოლო ადრე ხმარებაში იყო ქულების სისტემა: კვირაში № 1 იღებდა 50 ქულას, № 2 — 49 ქულას და ასე შემდეგ, წლის ბოლოს ეს ქულები ჯამდებოდა.
სხვა
Recorded Music NZ — ISRC-ის ეროვნული სააგენტოა ახალ ზელანდიაში. ორგანიზაცია ასევე შედის IFPI-ში.
ტურბიორნ ეგნერი
ტურბიორნ ეგნერი (Thorbjørn Egner, დ. 12 დეკემბერი, 1912 — გ. 24 დეკემბერი, 1990) — ნორვეგიელი დრამატურგი, სიმღერების ავტორი და ილუსტრატორი. ცნობილია საბავშვო წიგნებით. მის ცნობილ ნაწარმოებს შორის არის „ხალხი და ყაჩაღები კარდამონიდან“.
1972 წელს დაჯილდოვდა წმ. ოლაფის ორდენით „კულტურაში შეტანილი წვლილისთვის“. სამჯერ მიიღო ადგილობრივი მუსიკალური ჯილდო Spellemannprisen.
სქოლიო
კატეგორია:ნორვეგიელი მწერლები კატეგორია:ნორვეგიელი მხატვრები
თეიმურაზ ანდრიაძე
თეიმურაზ ანდრიაძე (დ. 9 ივლისი, 1954, თბილისი) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი.
1977 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი  და ასპირანტურა. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
მუზაფარ ჰუსეინ-ხანი
მუზაფარ ჰუსეინ-ხანი (დ. 1548 — გ. 1606) — სეფიანთა ირანის სახელმწიფო მოღვაწე, არმიის ყულარაღასი 1590-იან წლებში. ყანდაარის გამგებელი 1593-1595 წლებში.
მორის სენდაკი
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ილუსტრატორები
მუზაფარ ჰუსეინ-ხანი
1595 წელს დაუთმო ქალაქი დიდ მოგოლებს. ამის შემდეგ ის გახდა ჰერათის მმართველი. 1605-1606 წლებში შაჰ-აბასის ბრძანებით შეუტია ავღანეთს და ალყაში მოაქცია ყანდაარი, მაგრამ ვერ აიღო. ამის გამო, ისპაჰანში დაბრუნების შემდეგ შაჰმა სიკვდილით დასაჯა.
წყარო
კატეგორია:დაბადებული 1548 კატეგორია:გარდაცვლილი 1606 კატეგორია:სამხედრო მოღვაწეები
ქარადეინი (აღდაში)
ქარადეინი (Qaradeyin) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 551 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი
აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი ASPU (Azərbaycan Dövlət Pedaqoji Universiteti) — სახელმწიფო საგანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც დაარსდა პედაგოგთა მოსამზადებლად. უნივერსიტეტი მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში.
უნივერსიტეტის სტრუქტურა
უნივერსიტეტში 7 000-ზე მეტი სტუდენტი სწავლობს. უნივერსიტეტს 10 ფაკულტეტი აქვს: ფილოლოგიის, მათემატიკის, ფიზიკის, გეოგრაფიის, ისტორიის, ხელოვნებისა და გრაფიკული კულტურის, პედაგოგიის, ზოგადი ტექნიკური დისციპლინებისა და შრომის, ქიმიური და ბიოლოგიური და სკოლამდელი პედაგოგიის. ტრენინგები ტარდება ისეთ სპეციალობებში, როგორიცაა: აზერბაიჯანული ენა და ლიტერატურა, ისტორია, მათემატიკა, ქიმია, ფიზიკა, გეოგრაფია, პროფესიული განვითარება, მუსიკალური განათლება, პირველადი სამხედრო და ფიზიკური სწავლება, პედაგოგია და დაწყებითი განათლების მეთოდოლოია, პედაგოგია და სკოლამდელი განათლების მეთოდები. მ
უნივერსიტეტის 55 დეპარტამენტში 330 მასწავლებელი მუშაობს, რომელთა შორის 59 მეცნიერებათა დოქტორია, ხოლო 3 მეცნიერებათა სხვადასხვა აკადემიიის წევრი. უნივერსიტეტის პერსონალის რაოდენობა 730 ადამიანს შეადგენს. უნივერსიტეტს აქვს ბიბლიოთეკა და სამკითხველო ოთახები, კომპიუტერების ოთახი, ონომასტიკური ლაბორატორია, ზოოლოგიური მუზეუმი და სამედიცინო დახმარების ცენტრი. ბიბლიოთეკაში 700 000-ზე მეტი ეგზემპლარია.
ფილიალები
აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის ფილიალები მდებარეობს რამდენიმე ქალაქში" აღჯაბადში, ყუბაში, ჯალილაბადში, შაქსა და შემახაში.
აღჯაბადის ფილიალი აზერბაიჯანის პრეზიდენტის 2015 წლის 26 ნოემბრის ბრძანების მიხედვით შეიქმნა. მას ფილოლოგიის კანდიდატი ესორი ფარზალიევა მატანატი ხელმძღანელობს. ყუბას ფილიალი 2000 წლის 14 ივნისს შეიქმნა. ჯალილაბადის ფილიალი ჯალილაბადის სოფლის მეურნეობის ტექნიკური სკოლის საფუძველზე შეიქმნა 2000 წლის 13 ივნისს „აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში საგანმანათლებლო სისტემის განსავითარებლად“. ფილიალს ასოცირებული პროფესორი, ფილოსოფიის დოქტორი ხუდაიარ სულთანლი ხელმძღვანელობს. შაქის ფილიალიც 2000 წლის 14 ივნისს შეიქმნა, ხოლო შამახის ფილიალი 1991 წლიდან არსებობს.
საერთაშორისო ურთიერთობები
2007 წლის 12-14 მაისს აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიურმა უნივერსიტეტმა საერთაშორისო კონფერენცია - „მასწავლებელთა მომზადების პოლიტიკა და პრობლემები“ უმასპინძლა ანკარიის კონსერვატორიასთან ერთად.
2009 წლის 21-24 აპრილს ევროპის მასწავლებელთა საგანმანათლებლო ქსელის მიერ ორგანიზებულ კონფერენციაზე „ცივილიზაციათა მშენებლობა განათლების მეშვეობით“ წარდგენილი პრეზენტაციის შემდეგ აზერბაიჯანის სახელმწიფო აკადემიურ უნივერსიტეტი ევროპის მასწავლებელთა საგანმანათლებლო ქსელის წევრად აირჩიეს. იმავე წელს აზერბაიჯანის სახელმწიფო პედაგოგიურ უნივერსიტეტსა და მეჰმეთ აკიფ ესროის უნივერსიტეტს შორის ურთიერთთანამშრომლობის მემორანდუმი გაფორმდა.
2010 წელს უნივერსიტეტმა ანკარის კონსერვატორიასთან ერთად გამართა კონფერენცია თემაზე „მასწავლებელთა მომზადების პოლიტიკისა დ აპრობლემების II საერთაშორისო სიმპოზიუმი“. მომდევნო წლის 31 მაისს უნივერსიტეტმა ურთიერთთანამშრომლობის მემორანდუმი გააფორმა რუმინეთის ბაბეშ-ბოლიაის უნივერსიტეტთან. უნივერსიტეტის სამეცნიერო საბჭოს გადაწყვეტილებით, ბაბეშ-ბოლიაის რექტორი ასპუ-ს საპატიო დოქტორის წოდებით დაჯილდოვდა.
2012 წლის 1 ივნისს უნივერსიტეტსა და რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის რადიო და ელექტრონიკის ინსტიტუტს შორის სამეცნიერო და ტექნიკური ურთიერთთანამშრომლობის შეთანხმება დაიდო. იმავე წელს უნივერსიტეტმა ურთიერთთანამშრომლობის შთანხმებას მოაწერა ხელი ხაზარის ეროვნულ პედაგოგიურ უნივერსიტეტთან.
რესურსები ინტერნეტში
პედაგოგიური კატეგორია:1921 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები
სომხეთის სახვითი ხელოვნების სახელმწიფო აკადემია
სომხეთის სახვითი ხელოვნების სახელმწიფო აკადემია (SAFAA, Հայաստանի գեղարվեստի պետական ակադեմիա) — საჯარო უნივერსიტეტი სომხეთის დედაქალაქ ერევანში. აკადემია დაარსდა 1946 წელს ერევნის სახელმწიფო თეატრისა და კინოს ინსტიტუტთან ერთად, რომელსაც 1994 წელს გამოეყო. აკადემია მდებარეობს ერევნის კენტრონის რაიონის ცენტრში. აკადემიის რექტორია პროფესორი არამ ისაბექიანი.
ისტორია
პირველი გამოცდები 1945 წლის ზაფხულში ჩატარდა. ინსტიტუტის პირველ რექტორად არა სარგსიანი დაინიშნა. ინსტიტუტში ორი: ხატვისა და ხელოვნების დეპარტამენტები შეიქმნა. პირველს მარტიოს სარიანი, ხოლო მეორეს არა სარგსიანი ხელმძღვანელობდა.
1952 წელს საბჭოთა კავშირის მინისტრთა საბჭოს გადაწყვეტილებით თეატრისა და სახვითი ხელოვნების ინსტიტუტი ერთამენთს შეერწყა. ახალ ინსტიტუტში ორი დეპარტამენტი: სახვითი ხელოვნების და თეატრალური ხელოვნების განყოფილებები შეიქმნა. 1994 წელს სახვითი ხელოვნებისა და თეატრის ინსტიტუტი კვლავ გაიყო. ახალი ინსტიტუტის რექტორად არამ ისაბექიანი დაინიშნა. 2001 წლის 1 მაისს სომხეთის სახვითი ხელოვნების სახელმწიფო აკადემიაშია ალბერტ და ტოვე ბოიაჯიანების სახელობის მუდმივი გამოფენა გაიხსნა.
ფაკულტეტები და პროგრამები
ერევნის სახვითი ხელოვნების სახელმწიფო აკადემია მოიცავს ოთხწლიან საბაკალავრო, ორწლიან სამაგისტრო და სამწლიან სადოქტორო პროგრამებს. აკადემიას 2 ფაკულტეტი: სახვითი ხელოვნებისა და დიზაინისა და დეკორატიული გამოყენებითი ხელოვნების ფაკულტეტები აქვს. დღეისთვის აკადემიაში 8 პროგრამა ფუნქციონირებს. სახვითი ხელოვნების ფაკულტეტი მოიცავს: ხატვის, სკულპტურის, გრაფიკისა და გამოყენებითი სახვითი ხელოვნების პროგრამებს, ხოლო დიზაინისა და დეკორატიული გამოყენებითი ხელოვნების ფაკულტეტი აერთიანებს დიზაინის, კომპიუტერული გრაფიკული დიზაინის, მოდის დიზაინისა და სახვითი ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის პროგრამებს.
ფილიალები
ახალგაზრდებისთვის მეტი სამუშაო ადგილის შეთავაზებისთთვის 1997 წელს სახვითი ხელოვნების აკადემიის ფილიალი გიუმრიში გაიხსნა. ფილიალს ხუთი პროგრამა აქვს: ხატვის, ქანდაკებისა და დეკორატიული გამოყენებითი ხელოვნების, ბეჭდვის, მოდელირებისა და ხელოვნებისა და ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა. აკადემიის მეორე ფილიალი 1999 წელს დილიჯანში გაიხსნა და მიზნად ისახავდა რეგიონში ხელოვნებისა და ხელობის განვითარებას. სტუდენტები ძირითადად ხალიჩების შექნაზე, ორნამენტულ ხელოვნებაზე, სტილიზებულ ტექსტილსა დ ამოდელირებაზე არიან სპეციალიზებული.
სტუდენტთა საბჭო
სომხეთის სახვითი ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტთა საბჭო თვითმმარველი, არჩევითი წარმომადგენელი ორგანოა, რომელიც მიზნად ისახავს სტუდენტთა გაერთიანების ხელშეწყობასა და მათი ინტერესების დაცვას. სტუდენტთა საბჭო ხელს უწყობს სტუდენტური ავტონომიისა და თვითმმართველობის შენარჩუნებას, სტუდენტთა სოციალურ, კულტურულ, სამეცნიერო, შემოქმედებით, ინტელექტუალურ, მორალურ და სულიერ განვითარებას. ესხსა-ის სტუდენტთა საბჭო 1993 წლის სექტემბერში ჩამოყალიბდა.
საერთაშორისო ურთიერთობები
სომხეთის სახვითი ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტს ურთიერთთანამშრომლობის შესახებ ორმხრივი შეთანხმებები აქვს დადებული სხვადასხვა ქვეყნის უმაღლეს საგანმანათლებლო დაწესებულებებთან, როგორებიცაა: ზლინიტ თომას ბატას უნივერსიტეტი (ჩეხეთის რესპუბლიკა), სანქტ-პეტერბურგის ხელოვნებისა და დიზაინის სტიგლიცის სახელმწიფო აკადემია (რუსეთი), ლატვიის ხელოვნების აკადემია (ლატვია) და რიგის საინფორმაციო სისტემათა მენეჯმენტის ინსტიტუტი (ლატვია).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერევნის უნივერსიტეტები კატეგორია:სომხეთის უნივერსიტეტები კატეგორია:1946 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები
G-Funk Classics, Vol. 1 & 2
G-Funk Classics, Vol. 1 & 2 — ნეიტ დოგის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. იგი თავდაპირველად 1996 წელს Death Row Records-ზე უნდა გამოსულიყო, მაგრამ ლეიბლის პრობლემების გამო გამოცემა 1998 წლის ზაფხულამდე გადაიდო. ამ დროისთვის დასავლეთ სანაპიროს ჰიპ-ჰოპის პოპულარობამ იკლო და ალბომი მხოლოდ Billboard 200-ის 58-ე და საუკეთესო R&B/ჰიპ-ჰოპ ალბომების ჩარტის მე-20 პოზიციამდე ავიდა. ორი სინგლი ამ ალბომიდა მოხვდა საუკეთესო 40-ეულებში - „Never Leave Me Alone“ (1996, Billboard Hot 100 - #33) და „Nobody Does It Better“ (1998, Hot 100 - #18).
სქოლიო
კატეგორია:ნეიტ დოგის ალბომები კატეგორია:1998 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:ალბომები დეზ დილინჯერის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები Soopafly-ს პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ტედი რაილის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ჯონი ლი ჯექსონის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები უორენ ჯის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ლ. ტ. ჰატონის პროდიუსერობით
ქედიგორის კვირაცხოვლის ეკლესია
ქედიგორის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქედიგორაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სასაფლაოზე მდებარე დარბაზული ეკლესია პერანგშემოცლილია. შემავსებელ მასალად გამოყენებულია სხვადასხვა ზომის ქვა. ნაგებობა გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით ასიმეტრიული ფორმის აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია სარკმელი. აბსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია მხრებით. ეკლესიას შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კედლები შემორჩენილია დაახლოებით 2-2,5 მეტრის სიმაღლეზე. ჩრდილო-დასავლეთი კუთხე ჩამონგრეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვინ არის დამნაშავე?
ვინ არის დამნაშავე? — პირველი ქართული მხატვრული ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია პიესაზე. ფილმი გადაღებულია ალექსანდრე წუწუნავას მიერ და მისი სიუჟეტი ასახავს ამერიკაში გურული მოჯირითეების ისტორიას.
სიუჟეტი
გამდიდრების ჟინით შეპყრობილი ედის ჩაგონებით გურული გლეხი სიკო სხვა დაქირავებულ ცხენოსნებთან ერთად მიემგზავრება აშშ-ში, რათა იქაურ ცირკში მონაწილეობით ფული იშოვოს. შინ ცოლ-შვილი, დედა და მოხუცი პაპა რჩებიან. სიკოს წასვლის შემდეგ შვილი და პაპა გარდაიცვლებიან, მეუღლე ფატის კი დედამთილის ხელშეწყობით მეზობელი შეაცდენს და ამერიკიდან დაბრუნებულ სიკოს ცოლი ფეხმძიმედ დახვდება. შეურაცხყოფილი ფატი თავს იღრჩობს, სიკო კი სახლ-კარს გადაწვავს და თითონაც იღუპება.
გადაღება
ფილმის გადაღებამდე წუწუნავა პიესას „ვინ არის დამნაშავე?“ წარმატებით დგამდა სცენაზე. მისი გადაღების პროცესში ოზურგეთსა და ლანჩხუთში უამრავი მასალა შეაგროვეს, რაც დაიკარგა. შემორჩენილია მოჯირითე ლუკა ჩხარტიშვილის 1925 წლის 23 აგვისტოს წერილი ივანე ურუშაძისადმი, სადაც ის საყვედურობს წუწუნავას ფოტომასალის დაკარგვის გამო.
წუწუნავამ ფილმი ორ სერიად გადაიღო, მაგრამ სახკინმრეწვის წარმომადგენელმა გრიგოლ არუსტანოვმა, რომელმაც ფილმი მოსკოვში ჩაიტანა, ის შეკვეცა და „უაილდ ვესტის მხედარი“ დაარქვა. არუსტანოვმა შეცვალა ზოგიერთი ტიტრი, სადაც „ქართველი მოჯირითეები“ „კავკასიელ მოჯირითეებად“ გადააკეთა. წუწუნავა იმდენად უკმაყოფილო იყო გადაკეთებებით, რომ ერთხანს ტიტრებიდან საკუთარი გვარის ამოღებაც კი უნდოდა, მაგრამ შემდეგ ბედს შეეგუა.
პრემიერა
ფილმი მოსკოვის ექვს კინოთეატრში გადიოდა და დიდი მოწონება დაიმსახურა. კინოსურათი საზღვარგარეთაც გაიტანეს და აჩვენეს გერმანიაში, ფინეთში, ლიტვაში, ლატვიაში, პოლონეთში, თურქეთში, ირანში, ჩეხოსლოვაკიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის მუნჯი ფილმები კატეგორია:1925 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ალექსანდრე წუწუნავას ფილმები კატეგორია:ქართული შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:პიესებზე დაფუძნებული ფილმები
ელიუთერა
ელიუთერა (Eleuthera) — კუნძული ბაჰამის კუნძულების შემადგენლობაში, დედაქალაქ ნასაუდან 80 კილომეტრით აღმოსავლეთით. მისი სიგრძე 180 კილომეტრია, სიგანე კი მხოლოდ 1 600 მეტრი. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 165 ადამიანს შეადგენდა. სახელი „ელიუთერა“ მომდინარეობს ბერძნული სიტყვა ელეუთეროს (eleutheros) მდედრობითი ფორმიდან და „თავისუფალს“ ნიშნავს.
კუნძულის ტოპოგრაფია მერყეობს ფართო ვარდისფერქვიშიანი პლაჟებიდან უძველეს მარჯნის რიფების საკმაოდ ვრცელ გამოვლინებებამდე. აღმოსავლეთი ნაპირი ატლანტის ოკეანეს ესაზღვრება, დასავლეთი კი ბაჰამის დიდ მეჩეჩს.
ისტორია
კუნძულის თავდაპირველი მაცხოვრებლები იყვნენ ტაინოს ხალხი, რომელიც ესპანელებმა კუნძულ ისპანიოლის მაღაროებში სამუშაოდ გადაასახელს, სადაც ისინი 1550 წლისათვის ამოწყდნენ. მიჩნეულია, რომ კუნძულის დაკავება 1648 წლამდე არ მომხდარა, სანამ ამ წელს ბერმუდის კუნძულებიდან პურიტანი პილიგრიმები მოვიდოდნენ. ამ მოსახლეებს „ელიუთერის მოხეტიალეებს“ უწოდებენ, სწორედ აქედან მიიღო კუნძულმა ამჟამინდელი სახელიც. ზოგიერთი კი იმასაც ამტკიცებს, რომ სანამ ქრისტეფორე კოლუმბი ვესტ-ინდოეთის კუნძულებს ეწვეოდა, თითქოს პირველად ელიუთერას მიადგა.
2010 წელს, ელიუთერაზე გაიხსნა 25 აკრის ფართობის ნაკრძალი, რომელიც კუნძულის პირველ ეროვნულ პარკად იქცა. პარკში დაცულია 171 სახეობის ადგილობრივი მცენარე; საკმაოდ პოპულარული ადგილია ადგილობრივ მასწავლებლებსა და მოსწავლეებს, ასევე ტურისტებს შორის.
ტრანსპორტი
კუნძულს ემსახურება სამი აეროპორტი: ჩრდილოეთ ელიუთერის, გოვერნორს-ჰარბორისა და როკ-საუნდის აეროპორტები.
სქოლიო
კატეგორია:ბაჰამის კუნძულები კატეგორია:ბაჰამის კუნძულების კუნძულები
ლეის პროვინცია
2020 წლის მონაცემებით პროვინციის გუბერნატორია ჩაივატ ჩუენკოსუმი. პროვინციამ შეიტანა 225.6 მილიონი ბატი ტაილანდის 2019 წლის ბიუჯეტში.
გეოგრაფია
მარცხნივ|მინი|240x240პქ| ფრა თატ სი სონგ რაკი, დან საის რაიონი პროვინცია მთა-გორიანია. პროვინციის მთავრობის ადგილსამყოფელი, ლოეი, ნაყოფიერ ადგილს წარმოადგენს სოფლის მეურნეობის თვალსაზრისით და გარშემორტყმული მთებით, რომელთა ფერდები მრავალფეროვანი მცენარეებით და ხშირი ნისლითაა დაფარული. პროვინციაში ყველაზე ცნობილი მთების: ფუ კრადუენგი, ფუ ლუანგი და ფუ რუეა. მდინარე ლოეი, რომელიც პროვინციაში გადის, მეკონგის შენაკადია. მეკონგი პროვინციის ჩრდილეთ საზღვარს წარმოადგენს მეზობელ ლაოსთან. ფუ თაპ ბუეკი ფეტჩაბუნის ქედის ყველაზე მაღალი მთა, პროვინციაში მდებარეობს.
მთა ფუ კრადუეგი ფუ კრადუეგის ეროვნულ პარკში მდებარეობს (อุทยานแห่งชาติภูกระดึง).
სხვა ეროვნული პარკებია: ფუ ჰინ-რონგ კლა, ფუ რუეა (อุทยานแห่งชาติ ภูเรือ), ფუ ფა მანი და ფუ სუან საი (อุทยานแห่งชาติ ภู สวน ทราย) (ასევე ცნობილი როგორც ნა ჰაეო).
ფუ ლუანგის ველური ბუნების ნაკრძალი ასევე ლეის პროვინციაში მდებარეობს.
პროვინციის დასავლეთ ნაწილში იწყება და სამხრეთ ნაწილში მთავრდება ლუანგ პრაბანგის ქედი, რომელიც ტაის მაღლობების ნაწილს წარმოადგენს.
ისტორია
ტრადიციის თანახმად, ლეი დაარსებულია ლან ნაის დედაქალაქ ჩიანგ საენიდან წამოსული ხალხისგან. ხუნ ფა მუეანგმა დააარსა სოფელი დან-კვა, ხოლო ბანგ კლანგ ჰაომ დააარსა დან საი. გვალვამ და დაავადებებმა მოგვიანებით გამოიწვია, რომ სოფლელები დღევანდელი ლოეის ადგილზე გადავიდნენ. 1907 წელს მეფემ ჩულალონგკორნმა (რამა V) შექმნა ლოეის პროვინცია. ლოეის კულტურის ცენტრი (ศูนย์ วัฒนธรรม จังหวัด เลย) წარმოადგენს ლოეის ისტორიას, რელიგიებსა და ტრადიციებს.
სიმბოლოები
პროვინციის გერბზე გამოსახულია სტუპა, რომელიც მდებარეობს ფრა თატ სი სონგ რაკში. ის 1560 წელს აიუთჰაიას მეფემ მაჰა ჩაკრაპატმა და ლანსანგის მეფემ ჩაი ჩეტამ ერთობლივად ააშენეს, როგორც ორი სამეფოს მეგობრობის სიმბოლო. პროვინციული ხე არის ხასის ფიჭვი (Pinus kesiya).
პროვინციული ლოზუნგია: „მთების ზღვის ქალაქი, სიამის ყველაზე ცივი ადგილი, სამი სეზონი ლამაზი ყვავილებით“.
ეკონომიკა
სოფლის მეურნეობა განაპირობებს ლოეის ეკონომიკის უდიდეს ნაწილს. მაღალმთიანეთში მოჰყავთ მაკადამიის კაკალი და არაბიკას ყავა; ბანანები, სეზამი და რეზინი კი - დაბლობზე. ლეი ეკოტურიზმის დანიშნულების ადგილია ბუნებრივი გარემოსა და ჩრდილოეთ და ჩრდილო-აღმოსავლეთის კულტურების შერწყმის გამო.
ვანგ საფუნგის რაიონი დიდი ღია საბადოა, სადაც ბევრი ადგილობრივია დასაქმებული. ეს რაიონი იყო დიდი ხნის დავის, აგრეთვე ფიზიკური კონფლიქტის ადგილი ბან ნა ნოგ ბონგსა და მის შემოგარენში მცხოვრებლებსა და Tungkum Limited-ს, Tongkah Harbour PCL-ის შვილობილ კომპანიებს შორის. ტუნგკუმის ოქროს მოპოვების სამუშაოებს სასამართლოებში ბრალი ედება გარემოს განადგურებაში.
პროვინციულის მთავრობა
პროვინცია დაყოფილია 14 ოლქად (ამფო). ოლქები შემდგომში იყოფა 89 ქვედანაყოფად (ტამბონებად) და 839 სოფლად (მუბანებად). მინი|ლეის პროვინციის რუკა
ადგილობრივი მთავრობა
2019 წლის 26 ნოემბრისთვის არსებობს: ერთი ლოეის პროვინციის ადმინისტრაციული ორგანიზაცია და 29 მუნიციპალური რაიონი პროვინციაში.
ტრანსპორტი
მარშრუტი 201 მიემართება ჩიანგ ხანიდან ჩრდილოეთით, ლაოსის საზღვრამდე, ლოეს გავლით, ნონ სა-ატამდე ჩუმ ფაესთან. 203 მარშრუტი მიემართება დასავლეთით ფა რუეას მიდამოებში და შემდეგ უხვევს სამხრეთით ლომ საკამდე.
ლოეის ემსახურება ლოეის აეროპორტი.
2017 წლის ადამიანის განვითარების ინდექსი
2003 წლიდან, გაეროს განვითარების პროგრამამ (UNDP) ტაილანდში პროგრესი განიცადა. აქ ადამიანის გავითარება ქვეეროვნულ დონეზე ხდება, რომელიც მოიცავს ადამიანის განვითარების რვავე ძირითად სფეროს. ეკონომიკური და სოციალური განვითარების ეროვნულმა საბჭომ ცალკეულ პროვინციების განვითარებაზე (NESDB) პასუხისმგებლობა 2017 წლიდან აიღო.
გალერეა
.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის პროვინციები
წინანდლის თეთრაანის ეკლესია
წინანდლის თეთრაანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ წინანდლის სამხრეთით, 6-7 კილომეტრზე. მდინარე კისისხევის მარჯვნივ შენაკადის წვრილხევის მარჯვენა ნაპირას, თეთრაანად წოდებულ ადგილში. თარიღდება VIII-XI საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვით, გარეთა კედლების ქვედა ნაწილებში შიგადშიგ ლოდებია ჩატანებული. ხოლო კუთხეები შერჩეული, დიდი ქვებითაა გამოყვანილი, რომელთა შორის, ადგილ-ადგილ შირიმის არცისე სუფთად დამუშავებული ქვებიცაა ჩართული წყობა, ძირითადად, ირეგულარულია. შესასვლელი სამია სამხრეთით, დასავლეთით და ჩრდილოეთით. სამივე კარი გარედან თარაზულად ლოდითაა გადახურული, შიგნიდან კი ნალისებრი თაღით. აღმოსავლეთით ღრმა, უჩვეულოდ მკვეთრად გადმოხატული ფორმის, ნალისებრი აფსიდია,რომელიც ეკლესიის დანარჩენი სივრცისგან საშუალო სიგანის მხრებითა და საკმაოდ მაღალი „შუბლითაა“ გამოყოფილი აფსიდი გადახურული დადაბლებული აფსიდის მხრებზეა დაყრდნობილი, შიდა კი შეკიდულ პილასტრებზე რომლებსაც ძირი ცერად აქვს ჩამოკვეთილი. გარეთა თაღის ქუსლებთან გამოყოფილა სწორხაზოვანი პროფილის მქონე, შირიმის ქვის იმპოსტები. იგივე მასალისა და პროფილისაა დანარჩენი თაღების იმპოსტებიც. საკურთხეველში ერთი, ნალისებრი თაღით დასრულებული, ვიწრო სარკმელია, რომელიც ჩასმულია საფეხურით შეღრმავებულ, ნალისებრთაღოვანი არეში. სარკმლის გვერდებზე თითო, პატარა სწორკუთხაა ნიშაა. აფსიდის კედელს, მთელ სიგრძეზე ერთსაფეხურიანი ჩამოსაჯდომი გაუყვება. დაბრაზის გრძივი კედლების შუაში თითო, მარტივი პილასტრია, რომლებზეც კამარის საბჯენ თაღს ეყრდნობა.
საბჯენი თაღებიც და კამარაც ნალისებრი მოყვანილობისაა. პილასტრების გვერდებზე კედლები თითო საფეხურითაა შეღრმავებული, რომლებიც რიყის თხელი ქვით გამოყვანილი ოდნავ გაბრტყელებული თაღებით სრულდება.მათ შორის თაღების აღმოსავლეთ წყვილში, თაღის საყრდენი დასავლეთის საფეხური, აღმოსავლეთის საფეხურის მსგავსად, იატაკიდან კიარ იწყება არამედ შირიმის, პროფილირებულ კოსოლზეა დაყრდნობილი რომელიც იატაკიდან 3,2 საიმაღლეზეა. ეკლესიის ფასადებიდან მხოლოდ აღმოსავლეთ ფასადია გაფორმებული. ფასადის ღერძზე ქვემოთ, სარკმლის ვიწრო ღიობია, შირიმის ოთხკუთხა ქვაში გამოკვეთილი ნალისებრი თაღით, რომლის კიდეს ვიწრო რელიეფური სათაურია მოკლე ჰორიზონტალური გადანაკეცებით ბოლოებში უფრო ზემოთ 1 მეტრი სიგანისა და 1,5 მეტრი სიმაღლის ბრტყელი ნიშაა, რომელშიც წყობიდან შვერილი, შირიმის ქვებით გამოყვანილი ჯვარია ჩასმული დასავლეთის ფონტონის წყობაში, შირიმის თაროსებრი ლავგარდნით რომლის ნაწილი აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ ფასადებზეა შემორჩენილი. ეკლესიის სამივე შესასვლელი წინ სწორკუთხა მინაშენია, რომლებიც ეკლესიის წყობით არ ებმის. მათ შორის ძლიერი დაზიანებების გარეშე, მხოლოდ ჩრდილოეთის კედლები თითქმის მთლიანად, მიწითაა დაფარული დასავლეთის მინაშენის კედლები კი, დაახლოებით 2,5 მეტრის სიმაღლეზე დგას. ჩრდილეთ მინაშენში მოხვედრა კი მხოლოდ ეკლესიიდან არის შესაძლებელი. მინაშენის აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილია ვიწრო, ოთხკუთხაა ზემოთკენ ოდნავ შევიწროვებული სარკმელი მის გვერდებზე თითო, მცირე, ოთხკუთხავე ნიშაა. მოწყობილი ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშიცაა. შიგნით მინაშენი გადახურული იყო ნახევარცილინდრული კამარით რომლის ღერძი ეკლესიის კედლის პერპენდიკულარულია. გარედან მინაშენის კედლები დასრულებული იყო ორსაფეხურიანი, თაროსებრი ლავგარდნით. მინაშენი გადახურული იყო ორკალათა სახურავით. შიგნით ცილინდრული კამარა, ხოლო გარდან ორკალათა სახურავი ეხურა დასავლეთის და სამხრეთის მინაშენებსაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ყულარი (ბარდა)
ყულარი (Qullar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —    	520 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
გულგრილი ლუკი (ფილმი)
სიუჟეტი
ერთ ღამეს ლუკი დათვრა და გართობა გადაწყვიტა. მან ავტოსადგომზე ჩასაყრელი ავტომატები სახრახნისით მოხსნა, რისთვისაც დაიჭირეს და ორი წლის განმავლობაში, ამერიკის სამხრეთის შტატების გზებზე იძულებითი სამუშაო მიუსაჯეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1967 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფილმები ციხის შესახებ კატეგორია:Warner Bros.-ის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
იოჰანა სპირი
იოჰანა ლუიზ სპირი (Johanna Spyri, ქორწინებამდე ჰოიზერი; ; დ. 12 ივნისი, 1827 — გ. 7 ივლისი, 1901) — შვეიცარიელი მწერალი. პირველი ნაწარმოები გამოაქვეყნა 1871 წელს. ყველაზე მეტად ცნობილია საბავშვო წიგნით „ჰაიდი“, რომლის მრავალი ეკრანიზაცია თუ სხვა ადაპტაცია არსებობს.
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიელი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის შვეიცარიელი რომანისტები კატეგორია:XIX საუკუნის შვეიცარიელი მწერლები
ზვარლის წმინდა გიორგის ეკლესია
ზვარლის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ფშაველის ჩრდილოეთით 4 კილომეტრზე, მთის ფერდზე. თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კოპალა (პოემა)
კოპალა — ქართველი პოეტის ვაჟა-ფშაველას პოემა, რომელიც 1889 წელს გამოქვეყნდა.
მოკლე შინაარსი
ფშავ-ხევსურთა (და რაჭველთა) ღვთაება კოპალას ვაჟას პოეზიაში სახალხო გმირის თვისებები აქვს შეძენილი. ქართულ მითოლოგიურ პანთეონში კი მისი ფუნქციები ნათლად არაა გამოხატული. „ზოგჯერ... კოპალა თითქოს ალ-ქაჯების ბატონი არის“. ნაწილობრივ ამ ატრიბუტით გვევლინება ის ვაჟა-ფშაველასთან.
პოემა ბუნების აღწერით იწყება. ეს ბუნება საზარელია: მთვარე არსად ჩანს, ვარსკვლავებიც გამქრალია, ნისლი, ცურვით დაღლილი, მიმალულია მთის ყურეში, მთები ღრმა ფიქრით შებურულან, ჩუმად მოსჩქეფს არაგვი, თვით ცრემლსაც კი ცრემლი სდის, ხელუხლებელ უღრან ტყეში ბუ ჰკივის, ნადირთ ღმუილი ცათა კიდეს სწვდება, მივარდნილ ჭიუხებში შევარდენი წივის, გამოჩნდა ირემი, რომელიც დაეწაფა მდინარეს, მაგრამ ანაზდეულად ისევ ტყეს მიაშურა: მაშინ სასწრაფოდ შეწყდა მხეცთა ხმა, ყველა გაინაბა. ამას მოსდევს დევების გამოჩენის სურათი.
ბუნების საზარელი სურათი პოეტმა იმიტომ დაგვიხატა, რომ ეჩვენებინა დევების საშინელება. პოემაში „კოპალა“ გადმოცემულია, თუ როგორ დაებატონენ სოფელს დევები. ყველაფერი აირია, ძმა ძმის სისხლსა სვამს. მშველელად ჩნდება მოხუცი კოპალა მხარ-იღლივ წითელი ფარით, „მარჯვენით ლახტი უჭირავს, მარცხენას ამკობს ჯვარითა“. დევთა ლეშით ივსება ტყე, ველი და ხევები. კოპალა სწყევლის დევებს, რომლებიც კაცთა მოდგმას სწამლავენ და რომელთაც კარგა ხანს სჭერიათ ფშავი. სასტიკი რისხვა მოევლინათ დევებს. ბოლოს ქვეყანას ისევ ეფინება სინათლე, ერი ხელგაშლილი ლოცულობს თავისი მხსნელისათვის. თვით დევთა დიდი მეუფე ბეღელა მიართმევს ძღვნად კოპალას ფარ-ხმალს, დევების საომარ აბჯარს, უამრავ ოქროს, ვერცხლსა და ძვირფას თვლებს. კოპალა უბრძანებს ბეღელას — ჯვარს ემთხვიოს, მაგრამ ის თავის ლაშებითაც ვერ სწვდება ჯვარს და სულს განუტევებს. დევების მეუფის ფერფლისაგან გამოვლენ „შავნი ბუჭყანი და ჭიანი“ და ტყეს მიაშურებენ. ბუნებაში მშვიდობა და ჩვეულებრივი წესრიგი დაისადგურებს. ხალხის ბედნიერებასა და სიხარულს პირველად ვაჟა ბუნების მხიარულებით გვიხატავს:
მხოლოდ შემდეგ გვისურათებს პოეტი ხალხის სიხარულს, რომელიც გამოწვეულია კოპალას გმირობით.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული პოემები კატეგორია:ვაჟა-ფშაველას ნაწარმოებები
დიდი ადმირალი თრონი
დიდი ადმირალი თრონი (Grand Admiral Thrawn; მშობლიური სახელი: მით’რო’ნურუოდო, Mitth'raw'nuruodo; დაბადების სახელი: კივუ’რო’ნურუ, Kivu'raw'nuru) — გამოგონილი პერსონაჟი „ვარსკვლავური ომების“ სამყაროში. პირველად გამოჩნდა ტიმოთი ზანის რომანში „იმპერიის მემკვიდრე“ (Heir to the Empire, 1991), სადაც იგი წარმოადგენს იმპერიალისტ სამხედრო მაღალჩინოსანს, რომელიც გალაქტიკური იმპერიის გადარჩენილ ძალებს აკონტროლებს „ჯედაის დაბრუნებაში“ (1983) განვითარებული მოვლენების შემდეგ. ტრილოგიაში „თრონი“ (Thrawn, 1991–1993) მისი გზები იკვეთება „ვარსკვლავური ომების“ კლასიკურ პერსონაჟებთან, როგორიცაა ლუკ სკაიუოკერი, პრინცესა ლეია, ჰან სოლო, ჩუბაკა და ლანდო კალრიზიანი, თუმცა, საბოლოოდ, მარცხდება. სავარაუდოდ, მას აცოცხლებენ ორტომეულში „თრონის ხელი“ (Hand of Thrawn, 1997–98), მისი წარსული კი არაერთი რომანის, ნოველის, კომიქსის და ვიდეოთამაშის სიუჟეტის ნაწილია „ვარსკვლავური ომების“ გაფართოებულ სამყაროში.
2014 წელს განხორციელებული რებრენდინგის შემდეგ „ლუკასფილმმა“ გაფართოებულ სამყაროს „ლეგენდების“ სტატუსი მიანიჭა და კანონგარეშედ (non-canon) გამოაცხადა, თუმცა, თრონი ძირითად კანონს დაუბრუნდა 3D კომპიუტერულ ანიმაციურ სატელევიზიო სერიალში „ვარსკვლავური ომები: აჯანყებულები“, სადაც მას ლარს მიკელსენი ახმოვანებდა. „აჯანყებულების“ სიუჟეტი „ვარსკვლავური ომების“ სიუჟეტურ ხაზში თრონის გარშემო „ლეგენდებში“ განვითარებულ მოვლენებზე ადრე ვითარდება და აქედან გამომდინარე, იგი ბევრად ადრე მარცხდება, კერძოდ, „ახალი იმედის“ (1977) სიუჟეტამდე მცირე ხნით ადრე. მიუხედავად ამისა, პერსონაჟი, როგორც ცოცხალი, ნახსენებია მხატვრულ სატელევიზიო სერიალ „მანდალორელის“ მეორე სეზონში (2020), რომელშიც მოქმედება „ჯედაის დაბრუნებიდან“ რამდენიმე წლის შემდეგ მიმდინარეობს, რაც დროში უახლოვდება „ლეგენდებში“ არსებულ თრონის სიუჟეტს. პერსონაჟი აგრეთვე გვხვდება ტიმოთი ზანის ახალ ტრილოგიაში (წიგნების სახით): „ვარსკვლავური ომები: თრონი“ (Star Wars: Thrawn, 2017), „თრონი: კავშირები“ (Thrawn: Alliances, 2018) და „თრონი: ღალატი“ (Thrawn: Treason, 2019). 2020 წელს დაიწყო ახალი ტრილოგიის გამოცემა, სახელწოდებით „თრონის დომინიონი“ (Thrawn Ascendancy). „წიგნი I: ქაოსის აღზევება“ (Book I: Chaos Rising) 2020 წლის სექტემბერში გამოვიდა, ხოლო „წიგნი II: უფრო დიდი სიკეთე“ (Book II: Greater Good) 2021 წლის აპრილში გამოვა.
თრონი დახასიათებულია, როგორც ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი და ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული პერსონაჟი „ლეგენდებიდან“. არსებობს მისი არაერთი სათამაშო ფიგურა და პერსონაჟთან დაკავშირებული სხვა სახის სარეკლამო პროდუქცია.
პერსონაჟი
თრონი პირველად გამოჩნდა ტიმოთი ზანის 1991 წელს გამოსულ რომანში „იმპერიის მემკვიდრე“, რომელიც ე.წ. „თრონის ტრილოგიის“ პირველი ნაწილი გახდა. იგი რომანში გალაქტიკური იმპერიის ფლოტის დიდი ადმირალია და დანამდვილებით „უჭკვიანესი იმპერატორის ქვეშევრდომთა შორის“. იგი უცხოპლანეტელთა ჩისის სახეობის წარმომადგენელია; მაღალი, ძლიერი აღნაგობის ჰუმანოიდი, ლურჯი ფერის კანით და მწველი წითელი თვალებით. ატარებს მისი წოდების შესაბამის თეთრ უნიფორმას. ძალაუფლება მოპოვებული აქვს „ტაქტიკური ნიჭიერებითა და მოხერხებულობით“ და დახასიათებულია, როგორც „ერთ-ერთი ყველაზე საშიში მოწინააღმდეგე“ მთელს „ვარსკვლავური ომების“ სამყაროში. იგი შეუდარებელი სამხედრო სტრატეგი და ტაქტიკური გენიოსია, რომელსაც ღრმად აქვს შესწავლილი სხვა კულტურების სამხედრო ინფორმაცია და ხელოვნების ნიმუშები. „თრონის“ ტრილოგიაში იგი გვევლინება იმპერიის ფლოტის ნარჩენების მეთაურად და ახალი რესპუბლიკის წინააღმდეგ არაერთ გამაოგნებელ გამარჯვებას აღწევს. მისი სრული სახელია მით’რო’ნურუოდო (Mitth'raw'nuruodo).
"იმპერიის ლიდერები, რომელთაც ფილმებში ვხედავთ, მართავენ შიშისა და მანიპულაციის კომბინაციით. მე რაღაც განსხვავებულის შექმნა მსურდა: მეთაურისა, რომელიც მართავს ერთგულების საშუალებით. შედეგი იყო თრონი, ტაქტიკური გენია, რომელსაც ჯარისკაცები თავისი სურვილით მიჰყვებიან და იბრძვიან მისთვის მაშინაც, როცა ის მათ გვერდით არ არის და ვერ ხედავს."
„იმპერიის მემკვიდრის“ საიუბილეო, 20-წლიან გამოცემაზე ზანის მიერ დართული შენიშვნების მიხედვით, ჟურნალისთვის Wired ჯონ ბუთი წერდა, რომ ავტორმა „თრონი შექმნა და განავითარა, როგორც პერსონაჟი იმით, რომ შეგნებულად აქცია იგი ბოროტმოქმედად, რომელიც მართავს არა ძალმომრეობით და შიშით, არამედ სტრატეგიით და ერთგულების დაფასებით“. 2008 წელს ზანმა განმარტა, რომ თრონის ხედვა იმპერიის შესახებ განსხვავდება პალპატინის ხედვისგან, რადგან თრონი იმპერატორის მეგალომანიისა და ქსენოფობიისგან თავისუფალია. 2006 წელს ავტორმა თრონი და მარა ჯეიდი თავის ფავორიტ პერსონაჟებად დაასახელა და თქვა, რომ დიდი ადმირალის შესახებ წერა გულისხმობს „ინტელექტუალურ გამოწვევას, რომ მოიფიქრო ახალი, ჭკვიანური და (იმედია) მუშა ტაქტიკები და სტრატეგიები“.
განსახიერება
კომპიუტერულ თამაშში Star Wars: TIE Fighter (1994) თრონს ტრის კინგი ახმოვანებს, ხოლო 1997 წლის აუდიო დრამაში „ბნელი ძალები: იმპერიის ჯარისკაცი“ (Dark Forces: Soldier for the Empire) – ტიმ რასელი. „აჯანყებულების“ მესამე და მეოთხე სეზონში თრონს ლარს მიკელსენი ახმოვანებდა.
„ლეგენდები“
ზანის მიხედვით, რედაქტორმა ლუ არონიკამ და გამომცემლობამ „Bantam Spectra“ წიგნის გამოცემაზე შეთანხმებას „ლუკასფილმთან“ ჯერ კიდევ 1989 წელს მიაღწიეს. გამომცემელმა ზანი სავარაუდო ავტორთა სიის სათავეში დაასახელა. იგი იხსენებს: „ჩემი თავდაპირველი მითითებები წარმოადგენდა მხოლოდ ორ წესს: წიგნები უნდა დაწყებულიყო „ჯედაის დაბრუნებიდან“ 3-5 წლის შემდეგ და არ მქონდა უფლება, გამომეყენებინა პერსონაჟები, რომლებიც ფილმებში აშკარად დაიღუპნენ.“ ძირითად წყაროდ ზანი ფილმების ტრილოგიას იყენებდა, თუმცა, დეტალები აიღო არაერთი წიგნიდან, რომელიც West End Games-ის თამაშის, Star Wars: The Roleplaying Game დამატებების სახით იყო გამოსული, რადგან, მისივე სიტყვებით, ამან „ბორბალის რამდენჯერმე ხელახლა გამოგონება“ აარიდა თავიდან. სანაცვლოდ, თითოეული ნოველის მიხედვით West End Games-მა თამაშის დამატებითი წიგნები შექმნა.
„თრონის“ ტრილოგიაში (1991–93) გამოჩენისთანავე პერსონაჟი ფანების რჩეული გახდა და შემდგომში „ვარსკვლავური ომების“ გაფართოებული სამყაროს რომანებში, კომიქსებსა და ვიდეოთამაშებშიც გამოჩნდა. ხშირად მოიხსენიება, როგორც მთელი ფრენჩაიზის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული პერსონაჟი. 2016 წელს „აჯანყებულების“ აღმასრულებელმა პროდიუსერმა, დეივ ფილონიმ თქვა: „ვერ გაიზრდებოდი, როგორც „ვარსკვლავური ომების“ ფანი ისე, რომ არ გქონოდა შეხება თრონთან „იმპერიის მემკვიდრიდან“. რთული დრო იყო, როცა ფილმები აღარ გამოდიოდა და აღფრთოვანებული ვიყავით იმით, რომ რაღაც სხვა გვქონდა.“ თავად „თრონის“ ტრილოგიას ხშირად მიეწერება „ვარსკვლვაური ომების“ ფრენჩაიზის მიმართ ინტერესის გაღვიძება. 2010 წელს ფილონიმ, რომელიც „კლონების ომების“ (2008) შემქმნელია, გამოთქვა ინტერესი მულტსერიალში თრონის პერსონაჟის გამოყენების შესახებ. ზანის წიგნების ფანები დიდი ხნის განმავლობაში იმედოვნებდნენ, რომ წიგნების ადაპტაცია მოხდებოდა. 2012 წელს, როცა ცნობილი გახდა „დისნეის“ მიერ „ლუკასფილმის“ შეძენის და ახალ კინოტრილოგიასთან დაკავშირებული გეგმების შესახებ, ზანმა აღნიშნა, რომ თუ ფილმებში გაფართოებული სამყაროს მასალები იქნებოდა გამოყენებული, „ჩვენ, ყველანი სიხარულით მოვკვდებოდით“.
2014 წლის აპრილში, ზემოთაღნიშნული შესყიდვის შემდეგ, „ვარსკვლავური ომების“ თავდაპირველი ტრილოგიის შემდეგ გამოსული წიგნები, კომიქსები და სხვა მასალები „ლუკასფილმმა“ „ლეგენდების“ კატეგორიაში გააერთიანა და ფრენჩაიზის კანონის გარეთ დატოვა. „ლუკასფილმმა“ გარკვევით განაცხადა, რომ ახალი კონტენტი „არ გააგრძელებდა იმავე ამბავს“, რაც უკვე მოყოლილი იყო „ჯედაის დაბრუნების“ შემდგომ გაფართოებულ სამყაროში, თუმცა, შემქმნელებს სრული წვდომა ექნებოდათ გაფართოებული სამყაროს ელემენტების და „მდიდარი კონტენტის“ გამოსაყენებლად საკუთარ შემოქმედებაში. ფილონიმ დაადასტურა, რომ თრონის პერსონაჟის გამოყენებას „ლუკასფილმი“ დიდი ხნის განმავლობაში განიხილავდა, ხოლო 2016 წელს განაცხადა, რომ „აჯანყებულებზე“ მუშაობის დროს იგი პოტენციური ანტაგონისტების სიაში თავიდანვე იყო.
„თრონის“ ტრილოგია (1991–1993)
„თრონის“ ტრილოგია ტიმოთი ზანმა 1991-1993 წლებში დაწერა. მათში, თრონთან ერთად პირველად ვხვდებით რამდენიმე მნიშვნელოვან პერსონაჟს, მაგალითად, მარა ჯეიდს და ტალონ კარდს. „ჯედაის დაბრუნებაში“ განვითარებული მოვლენებიდან დაახლოებით 5 წლის შემდეგ აჯანყებულთა ალიანსს, ახლა უკვე ცნობილს, როგორც ახალი რესპუბლიკა, იმპერიის ვარსკვლავური ფლოტის ნარჩენები გალაქტიკის შორეულ კუთხეში ჰყავს განდევნილი და ცდილობს, ფუნქციონალური მთავრობა შექმნას. პრინცესა ლეია და ჰან სოლო დაქორწინებული არიან და ტყუპებს ელოდებიან. ლუკ სკაიუოკერი, ბოლოს და ბოლოდ, სათავეში ჩაუდგა ჯედაი რაინდების ახალ თაობას. ათასობით სინათლის წლით მოშორებით, დიდი ადმირალი თრონი, იმპერიის 12 დიდი ადმირალიდან ბოლო და მათ შორის ყველაზე ჭკვიანი, მეთაურობს იმპერიის ფლოტის ნამსხვრევებს და მათ ახალ რესპუბლიკაზე შეტევისათვის ამზადებს. თრონი, ასევე, ეძებს ბნელ ჯედაის, რადგან დარწმუნებულია, რომ მისი დახმარებით იმპერიის აღდგენას შეძლებს.
რომანში „იმპერიის მემკვიდრე“ (1991), ტაქტიკის დიდოსტატი, დიდი ადმირალი თრონი გეგმავს ახალი რესპუბლიკის განადგურებას, მიუხედავად იმისა, რომ მის ქვემდებარედ დარჩენილი იმპერიის ძალები რიცხობრივ უმცირესობაში იმყოფებიან. მისი სამიზნეა პლანეტა ვეილენდზე განლაგებული საწყობი, რომელიც პირადად იმპერატორ პალპატინს ეკუთვნოდა და რომელშიც განთავსებულია სპაარტის კლონირების ცილინდრები, აგრეთვე, მწყობრში მყოფი შემნიღბავი ფარი. ამისათვის, თრონი და მისი ხელქვეითი გილად პელეონი, ვარსკვლავურ გამანადგურებელ „ქიმერას“ კაპიტანი, კონტრაბანდისტ ტალონ კარდს და მის დამხმარეს, მარა ჯეიდს დაიქირავებენ, რომელთაც რამდენიმე სალამანდრას მსგავსი არსება, ისალამირი უნდა მოიპოვონ, რომელთაც თავიანთ გარშემო ძალის მიმართ მდგრადი დამცავი ველის შექმნა შეუძლიათ. მათი საშუალებით თრონი იმორჩილებს საწყობის მცველს, ჯორუუს სა’ბეოთს, პალპატინის მიერ შექმნილ კლონს ჯედაი ოსტატისა, რომელიც რამდენიმე წლით ადრე დიდმა ადმირალმა მოკლა. სა’ბეოთი მას დახმარებას ჰპირდება, სანაცვლოდ კი ორ მოსწავლეს ითხოვს, რომელიც თავის ნებას უნდა დაუქვემდებაროს: ლუკი და ლეია. თრონი მათ შესაპყრობად ნოგრის სახეობის რამდენიმე მკვლელს აგზავნის, თუმცა, მათი მცდელობები წარუმატებელი აღმოჩნდება. როდესაც ლეია მათი ერთ-ერთი თავდასხმისგან იცავს თავს, მის გასაკვირად, ერთ-ერთი ნოგრი ნებდება. თრონი პირველ შეტევით ოპერაციას იწყებს, რომელიც ახალი რესპუბლიკის ტერიტორიაზე სწრაფ და მოულოდნელ თავდასხმებს გულისხმობს, ხოლო შემდეგ, იპარავს რამდენიმე მბურღავ მოწყობილობას, რომელსაც ლანდო კალრიზიანი პლანეტა ნკლონზე მაღაროებში იყენებს. თრონის შეტევების გამო, ახალი რესპუბლიკა იძულებული ხდება, 100-ზე მეტი საბრძოლო ხომალდი არასრული ეკიპაჟებით სლუის ვანის სადგომებზე განალაგოს. თრონი, რომელსაც საბრძოლო ხომალდები სჭირდება, მთზე შეტევას იწყებს. მისი შტურმტრუპერები მოპარულ ბურღებს ხომალდებზე შესაღწევად იყენებენ, თუმცა, ოპერაცია ჩავარდება, როცა ბურღებზე დისტანციურ კონტროლს ლანდო კალრიზიანი დაიბრუნებს. დიდი ადმირალი თავის ძალებს უკან დახევას უბრძანებს, თუმცა, მალევე, მისივე ინტრიგების წყალობით, ახალი რესპუბლიკა თრონის მტერს, ადმირალ აკბარს ღალატის ბრალდებით აპატიმრებს.
მეორე ტომში, „ბნელი ძალის აღზევება“ (Dark Force Rising, 1992) ვიგებთ, რომ კლონების ომებამდე ძველმა რესპუბლიკამ ააშენა მაღალავტომატური მძიმე კრეისერების ფლოტი, სახელად „კატანა“. ფლოტის მთელს ეკიპაჟს ვირუსი შეეყარა და ისინი გაგიჟდნენ. თავად ფლოტი მას შემდეგ აღარავის ენახა, ვიდრე, პირველ ტომში განვითარებულ მოვლენებამდე რამდენიმე წლით ადრე, იგი კონტრაბანდისტმა ტალონ კარდმა არ აღმოაჩინა. თრონი, რომელმაც ვეილენდზე მდებარე პალპატინის პირადი საწყობი ჩაიგდო ხელში, ამ უპირატესობას ახალი რესპუბლიკის წინააღმდეგ ახალი ძალების დასარაზმად იყენებს. მარა ჯეიდი, რომელსაც სურს, იმპერიის მიერ კარდის დაპატიმრებაზე გაცემული ორდერის გაუქმებას მიაღწიოს, თრონთან მიდის და კატანას ფლოტის ადგილმდებარეობის გამხელას სთავაზობს. ნაცვლად ამისა, თრონი მას თავის ხალხს აადევნებს და კარდს შეიპყრობს. მარა და ლუკი კარდს თრონის ვარსკვლავური გამანადგურებლიდან ათავისუფლებენ მაშინ, როცა დიდი ადმირალი კიდევ ერთი პიროვნების შეპყრობას ცდილობს, რომელმაც კატანას ადგილსამყოფელი იცის. ამასობაში, ლეია შეიტყობს, თუ რატომ ემსახურებიან ნოგრები იმპერიას: ისინი თაყვანს სცემენ ლეიას გარდაცვლილ მამას, დართ ვეიდერს, რადგან სწამთ, რომ მან მათი პლანეტა, ჰონოგრი, ეკოლოგიური კატასტროფისგან გადაარჩინა. ლეია დაარწმუნებს მათ, რომ იმპერიამ ისინი მოატყუა და დაიმონა. ამ დროს, თრონი, რომელიც აკბარის დროებითი ნეიტრალიზაციით სარგებლობს, მანევრით აჯობებს ლუკს, ლანდოს და ჰან სოლოს, კლონების არმიით თავს ესხმის ეგრეთწოდებულ „კატანას“ ფლოტს და მას ხელში ჩაიგდებს.