cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Uriah Heep
ჯგუფს გამოცემული აქვს ოცდაოთხი სტუდიური ალბომი ორიგინალური მასალით, ოცი საკონცერტო ალბომი და ორმოცდაერთი კომპილაციური ალბომი (მათ შორის — საუკეთესო ჰიტების ალბომები). ჯგუფის თორმეტი სტუდიური ალბომი მოხვდა ბრიტანეთის ალბომების ჩარტში (Return to Fantasy 1975 წელს #7 იყო), ხოლო Billboard 200-ში მოხვედრილი თხუთხმეტი ალბომიდან ყველაზე წარმატებული იყო Demons and Wizards (#23, 1972). 1970-იანების ბოლოს ჯგუფს გერმანიაში დიდი წარმატება ხვდა წილად, სიმღერით „Lady in Black“.
სქოლიო
კატეგორია:Uriah Heep კატეგორია:1969 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:1960-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1970-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1980-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2010-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური მძიმე მეტალ ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფები
ვახტანგ ჯობაძე
ვახტანგ ჯობაძე (Wachtang Djobadze; დ. 18 მარტი, 1917 — გ. 10 თებერვალი, 2007, კარლსბადი) — ქართველი ხელოვნების ისტორიკოსი, კალიფორნიის შტატის უნივერსიტეტის პროფესორი; საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1966).
1940 წელს, მეორე მსოფლიო ომის დროს, ჩავარდა ტყვედ და დარჩა გერმანიაში. სწავლობდა გიოტინგენისა და ფრაიბურგის უნივერსიტეტებში. 1950 წლიდან ამერიკაშია და მუშაობდა იუტისა და კალიფორნიის უნივერსიტეტებში. ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიის შტატის უნივერსიტეტში, განაგებდა ხელოვნების ისტორიის დეპარტამენტს. ჯობაძე იყო ერთადერთი იმდროინდელი ქართველი მკვლევარი, რომელსაც, ექვთიმე თაყაიშვილის შემდეგ, საშუალება ჰქონდა ემოგზაურა და შეესწავლა ტაო-კლარჯეთის და ანტიოქიის ძეგლები. ავტორია მრავალი მონოგრაფიისა ქართული არქიტექტურის შესახებ, რომლებიც იბეჭდებოდა ქართულ და უცხოურ ენებზე. მასვე ეკუთვნის კვიპროსზე ღალიის ქართული მონასტრის ნანგრევების აღმოჩენა (1981). შეისწავლა ანტიოქიაში ქართველ მონაზონთა ცხოვრება, აგრეთვე შავ მთაზე ძელიცხოვლის მონასტერი.
ვახტანგ ჯობაძე გარდაიცვალა კარლსბადში; დაკრძალულია თბილისში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 18 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:ქართველი ამერიკელები
ვაკანაის პორტი
ვაკანაის პორტი (稚内港) ― მთავარი პორტი ვაკანაის მუნიციპალიტეტში, ჰოკაიდოს პრეფექტურაში, იაპონიაში. პორტიდან 62.81 კმ-ით ჩრდილოეთით სახალინი მდებარეობს. ვაკანაიდან რასინის, რებუნისა და სახალინის კუნძულებამდე ბორნები მოძრაობენ. პორტი ჩრდილოეთ ჰოკაიდოს მკვიდრთათვის სამრეწველო მასალებისა და აუცილებელი ნივთების გავრცელების ცენტრია. პორტი სანაპირო და არასანაპირო ზონების თევზჭერის ცენტრია და დიდ როლს თამასობს სახალინი-III-ის პროექტში. 2007 წელს პორტი მინატოს ოაზისად (みなとオアシス) იყო რეგისტრირებული და იაპონიის მიწის, ინფრასტრუქტურის, ტრანსპორტისა და ტურიზმის სამინისტრო Minato Oasis Wakkanai-დ (みなとオアシスわっかない) მოიხსენიებდა.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის პორტები და ნავსადგურები
Twitter
Twitter, ამჟამად რებრენდიგის პროცესში X — საიტი, რომელსაც ფლობს X Corp., Twitter Inc.-ის მემკვიდრე. იგი მოიცავს სოციალური ქსელისა და მიკრობლოგინგის სერვისებს. მომხმარებლებს შეუძლიათ გაგზავნონ და წაიკითხონ შეტყობინებები — „ტვიტები“ (tweets). ტვიტი არის 280-ამდე (ან 140-მდე — ჩინური, იაპონური და კორეული დამწერლობებისთვის; ასევე, 2017 წლამდე — ყველა დამწერლობისთვის) სიმბოლოსგან შემდგარი ტექსტური პოსტი, რომელიც მომხმარებლის გვერდზე ჩანს.
2006 წლიდან ტვიტერმა მოიპოვა მსოფლიო პოპულარობა. დღესდღეობით მას ჰყავს დაახლოებით 190 მილიონი მომხმარებელი და ყოველდღიურად აგენერირებს 65 მილიონ შეტყობინებას. ზოგჯერ მას „ინტერნეტის SMS“-ს უწოდებენ.
სქოლიო
კატეგორია:ტვიტერი კატეგორია:ვებ 2.0 კატეგორია:სოციალური ქსელები
ვლადიმერ ბეროშვილი
ვლადიმერ ლევანის ძე ბეროშვილი (დ. 1907, სოფ. კარდანახი, ახლანდელი გურჯაანის რაიონი ―   გ.   1944), საბჭოთა კავშირის გმირი (16 ოქტომბერი, 1943), უმცროსი ლეიტენანტი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა უმცროს მეთაურთა სკოლა. II მსოფლიო ომში მეთაურობდა მეტყვიამფრქვევეთა ოცეულს, შემდეგ ასეულს. დნეპრის გადალახვისა და მარჯვენა ნაპირზე პლაცდარმის დაკავებისას გამოჩენილი მამაცობისათვის მიენიჭა საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 1944 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
შოპენი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შოპენი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მჭადიჯვრის ბრძოლა
მჭადიჯვრის ბრძოლა 1754 — ქართლ-კახეთის ლაშქრის ბრძოლა ხუნძახის ბატონის ნურსალ-ბეგის წინააღმდეგ. ნურსალ-ბეგმა გააერთიანა ავარიელთა დიდი ნაწილი და მრავალრიცხოვანი ლაშქრით კახეთს მიადგა. გაიარა იგი ძარცვა-რბევით, ააოხრა არაგვის საერისთავო, დაწვა ერისთავის სასახლე დუშეთში, მონასტერი და მჭადიჯვრის ციხე-გალავანს შემოერტყა. ციხის გარემოცვა და ბრძოლა 6 დღეს გაგრძელდა. თეიმურაზ II და ერეკლე II თავიანთი ჯარებით დუშეთში შეერთდნენ. 16 აგვისტოს ქართველთა ლაშქარმა ერეკლე II-ის ხელმძღვანელობით, მიუხედავად რიცხობრივი სიჭარბისა, დაამარცხა ლეკთა ლაშქარი, თუმცა ლეკთა თარეში შემდეგაც არ შეწყვეტილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:XVIII საუკუნის ბრძოლები
Solenopsis scipio
Solenopsis scipio — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვადოდარა
ვადოდარა (გუჯარათ. વડોદરા), წარსულში ცნობილი, როგორც ბაროდა — ქალაქი ინდოეთში, გუჯარათის შტატის მეოთხე უმსხვილესი და ყველაზე ხალხმრავალი ქალაქი აჰმადაბადის, სურატის და რაჯკოტის შემდეგ. ამ ტერიტორიაზე აღმოჩენილი ისტორიული და არქეოლოგიური მასალები IX საუკუნით თარიღდება, როდესაც აქ პატარა ქალაქი ანკოტაკა მდებარეობდა, მდინარე ვიშვამიტრის ნაპირებზე. ანკოტაკა ახ. წ. V-VI საუკუნეებში ჯაინიზმის ცნობილი ცენტრი იყო. აკოტის ზოგიერთი ბრინჯაოს სურათების ხილვა ვადოდარის მუზეუმშია შესაძლებელი. ქალაქს ერთ დროს ჩანდანავატის უწოდებდნენ მმართველ ჩანდანის პატივსაცემად რაჯპუტების ტომიდან, რომელმაც იგი ჯაინისტებს წაგლიჯა. მოგვიანებით მას ვადკატაპარა ან ვადოდარა ეწოდა, რაც ტრადიციის მიხედვით სანსკრიტის სიტყვა ვატოდარის დამახინჯებითაა მიღებული და ნიშნავს „ბანიანის ხის გულში“. დღეისათვის თითქმის შეუძლებელია იმის დადგენა, როდის მოხდა სახელში ცვლილებები, მაგრამ ინგლისელი ვაჭრები და მოგზაურები ქალაქს ბროდერას სახელით მოიხსენიებენ, რისგანაც თავის მხრივ ბაროდა იქნა მიღებული. 1974 წელს სახელი შეიცვალა და კვლავ ვადოდარა ეწოდა.
ვადოდარა ერთ-ერთია შტატის იმ ოთხი ქალაქიდან, რომელთა მოსახლეობაც 1 მილიონს აღემატება. გაეკვადის სახელმწიფოს ყოფილი დედაქალაქი მდინარე ვიშვამიტრის ნაპირებზეა გაშენებული, მდინარის, რომლის სახელიც დიდი წმინდანის, რიში ვიშვამიტრასგან წარმოიშვა. გაშენებულია აჰმადაბადიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით, შტატის დედაქალაქ განდინაგარიდან 139 კმ-ის დაშორებით. წარმოადგენს ვადოდარის რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრს. მასზე გაივლის დელი-მუმბაის დამაკავშირებელი სარკინიგზო და საავტომობილო მაგისტრალები.
სქოლიო
კატეგორია:გუჯარათის ქალაქები
მწვანე ჩაის ნაყინი
მინი|მწვანე ჩაის ნაყინი მწვანე ჩაის ნაყინი (抹茶アイスクリーム, Matcha aisu kurīmu) ან მაჩას ყინული (抹茶アイス, Matcha aisu) - იაპონური ნაყინის სახეობა. ნაყინის ეს არომატი განსაკუთრებით პოპულარულია იაპონიასა და აღმოსავლეთ აზიის სხვა ქვეყნებში. მწვანე ჩაის ნაყინი ასევე იყიდება, როგორც მონაკა - მოჩისგან დამზადებულ ვაფლში მოთავსებული. შეერთებულ შტატებში ის ხელმისაწვდომია 1970-იანი წლების ბოლოდან. თვდაპირველად, ის მხოლოდ იაპონურ რესტორნებსა და მაღაზიებში გვხვდებოდა, მაგრამ ბოლო დროს, მისი პოპულარობა იზრდება და უფრო ფართოდ ხელმისაწვდომია.
ისტორია
დღესდღეობით არსებული წყაროები მიგვითითებს, რომ ფუძიამას მთის ფორმის მწვანე ჩაის ნაყინი მეიჯის პერიოდში (1868–1912), სამეფო სასადილო წვეულებების მენიუში გვხვდებოდა. მწვანე ჩაის ნაყინის ნამდვილი წარმოშობა უცნობია. მიუხედავად იმისა, რომ მწვანე ჩაი, როგორც ადგილობრივი ხელნაკეთი ნაყინი, არსებობდა იაპონიის ზოგიერთ რაიონში, არცერთი იაპონური არომატის მქონე ნაყინი მასობრივ წარმოებაში არ გასულა XIX საუკუნის 90-იან წლებამდე, რადგან ნაყინის მსხვილი მწარმოებლები იაპონიაში მხოლოდ საერთაშორისოდ აღიარებულ ვანილის, მარწყვისა და შოკოლადის ნაყინებს ამზადებდნენ. ამასთან, მწვანე ჩაის არომატის მქონე დაფშვნილი ყინული უჯი კინტოკი (宇治金時)) ცნობილი და პოპულარული იყო იაპონიაში მწვანე ჩაის ნაყინამდე დიდი ხნით ადრე.
იაპონიის ბაზარზე იმპორტირებული ნაყინის რაოდენობა გაიზარდა 1990 წელს, ნაყინის იმპორტის ლიბერალიზაციის აქტის შემდეგ. მწვანე ჩაის ნაყინის გაყიდვები იაპონიაში დაიწყო მწვანე ჩაის ნაყინის იმპორტის პარალელურად,Maeda-en USA-დან, რომელიც კალიფორნიაში დაფუძნებული კომპანიაა. მწვანი ჩაის ნაყინის მარკეტირებისთვის, ისინი იყენებდნენ ფრაზას "ჭეშმარიტად იაპონური სტილი კალიფორნიიდან" ( "Pure Japanese style made from California"). ის მზადდება 1995 წლის აპრილიდან, კალიფორნიული, ახალი რძის გამოყენებით, რომელიც დამზადებულია აშშ-ში. იგივე პროდუქტი მალევე შემოიტანეს და დაარიგეს იაპონიის მაღაზიებსა და სუპერმარკეტებში და ის ნახსენები იყო ზოგიერთ იაპონურ გაზეთში.
1980-იანი წლების გარკვეული პერიოდის განმავლობაში, Meiji Dairies-მა (იაპონური რძის პროდუქტების მწარმოებელი) Lady Borden Brand-თან ერთად დაიწყო საკუთარი მწვანე ჩაის ნაყინის გაყიდვა, მაგრამ საბოლოოდ შეწყვიტა პროდუქტის მზადება.
Häagen-Dazs Japan-მა (ამერიკული ნაყინის ბრენდი) მწვანე ჩაის ნაყინის წარმოება 1996 წელს დაიწყო. პროდუქტი ახლა იაპონიის სასურსათო მაღაზიებში იყიდება და კომპანიის ერთ-ერთ პოპულარულ ნაყინად იქცა.
იაპონიის ნაყინის ასოციაციის სტატისტიკა აჩვენებს, რომ მწვანე ჩაის ნაყინი მესამე ადგილზე იყო "საყვარელი ნაყინის არომატის" კვლევაში.
ზოგი მწვანე ჩაის ნაყინი ხელოვნურად არის შეღებილი, ზოგს კი ბუნებრივი მწვანე შეფერილობა აქვს მწვანე ჩაის კატეხინის შემცველობის დამსახურებით.
პოპულარობა
მწვანე ჩაის ნაყინი ხელმისაწვდომია შეერთებულ შტატებში, რომელიც ნაყინი ყველაზე დიდი რაოდენობით იყიდება, 1970-იანი წლების ბოლოდან. თავდაპირველად, ის გამოჩნდა იაპონურ რესტორნებში და ბაზრებზე. ამჟამად ის გაცილებით უფრო გავრცელებულია და მისი დამზადება შესაძლებელია სახლშიც.
სხვა კერძებთან ერთად
მწვანე ჩაის ნაყინი ადვილად შეიძლება მოერგოს სხვადასხვა დეკორაციებსა და კომპოზიციებს, როგორც ფორმით, ისე ნაყინის არომატით. მას ხშირად მიირთმევენ სხვა იაპონური ტკბილეულის თანხლებით, როგორიცაა აზუკი (小豆), დანგო (団子) და მონაკა (モナカ).
სქოლიო
კატეგორია:იაპონური სამზარეულო კატეგორია:მწვანე ჩაი
გრიგოლ მუხაძე
გრიგოლ მიხეილის ძე მუხაძე (დ. 8 იანვარი, 1879, თბილისი, რუსეთის იმპერია ― გ. 8 ოქტომბერი, 1948, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) ― ქართველი ქირურგი, საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1941), მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1914), პროფესორი (1919), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1944), სსრკ-ის მედიცინის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1944), მეცნიერებისა და პრაქტიკული ქირურგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ტომსკის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი 1908 წელს. 1911 წელს დაბრუნდა საქართველოში და დაინიშნა ჭიათურის საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების გამგედ. პირველი მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე ინიშნება თბილისის და მე-8 ლაზარეთის მთავარ ქირურგად. 1918 წელს დაინიშნა თბილისის ტრავმატოლოგიური ინსტიტუტის დირექტორად. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში თბილისის ყველა ევაკოჰოსპიტალს ხელმძღვანელობდა. 1932 წელს დააარსა და სათავეში ჩაუდგა სისხლის გადასხმის ცენტრალურ სადგურს, რომელიც 1935 წელს მისი ინიციატივით გადაკეთდა სისხლის გადასხმის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტად.
გრიგოლ მუხაძე იყო ორთოპედია-ტრავმატოლოგიის ფუძემდებელი საქართველოში, აგრეთვე თბილისის ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის ინსტიტუტის და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საექიმო ფაკულტეტის შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორი და ორგანოზატორი. 1925-1937 წლებში მუშაობდა რესპუბლიკის ცენტრალური კლინიკური საავადმყოფოს დირექტორად. 1946 წელს შექმნა საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ექსპერიმენტული და კლინიკური ქირურგიის და ჰემატოლოგიის ინსტიტუტი.
თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1879 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1948 კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:ქართველი ქირურგები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
მიხაი იშტვანოვიჩი
thumb|წიგნი დაბეჭდილი თბილისში 1711 წ. „ჴელითა მესტამბე მიხაილ სტეფანე შვილისა უნგროვლახელისა“ მიხაი იშტვანოვიჩი (XVII-XVIII ს.ს.) — უნგრელ-რუმინელი სტამბის ოსტატი, ვახტანგ VI-ის სტამბის ერთ-ერთი გამმართავი. მას საქართველოში „უნგროვლახელს“, „სტეფანეს შვილს“ უწოდებდნენ. ის წარმოშობით ტრანსილვანიიდან, „არდიალიდან იყო და ეკუთვნოდა ვლახელი გლეხების იმ მრავალრიცხოვან წრეს, რომელიც ყმად ედგა უნგრელ მებატონეებს. მათ კარზე მყოფი ვლახელ ყმათა სახელები კი გაუნგრულებას განიცდიდა.“ სტამბის მოსაწყობად იშტვანოვიჩი საქართველოში რუმინეთიდან ანთიმოზ ივერიელმა ვახტანგ VI-ის თხოვნით გამოგზავნა. ის საქართველოში 1707 წელს უნდა წამოსულიყო. 1709 წელს გამოცემულ სახარებისა და სხვა წიგნების ანდერძებში ნათქვამია, რომ ვახტანგმა „მიიღო სტამბა ვლახეთით“. თვით ვახტანგი თავის ანდერძში, რომელიც ჩვენამდე მოღწეულ ყველა გამოცემას ახლავს, ამბობს: „მოვიყვანე მესტამბე ვლახეთით და გავაკეთე სტამბა“. მიხაი იშტვანოვიჩი 1709 წლის სახარების ანდერძში ასე ახასიათებს თავის ღვაწლს სტამბის მოწყობის საქმეში: „ხოლო ყოველივე საქმენი, რაოდენნი იხილვებიან-ასონი, ორღანონი და ყოველნი სახმარნი სტამბისა, დაწყებით სრულყოფამდი, მოქმედი და წინამძღოლი მე ვარ, უნდო მონა თქვენი“.
335
თარიღი უცნობია
*
რუთ ბეიდერ გინზბურგი
ჯოან რუთ ბეიდერ გინზბურგი (ინგ. Ruth Bader Ginsburg, 15 მარტი, 1933 - 18 სექტემბერი, 2020) ამერიკელი იურისტი და აშშ-ის უზენაესი სასამართლოს წევრი 1993 წლიდან 2020 წლამდე. ის იყო პირველი ებრაელი ქალი და მეორე ქალი, რომელიც სასამართლოში მსახურობდა სანდრა დეი ო'კონორი ს შემდეგ.
რუთ ბეიდერ გინზბურგი დაიბადა ბრუკლინში, ნიუ-იორკში ებრაელი ემიგრანტების ოჯახში. რუთ ბეიდერ გინზბურგმა ბაკალავრის ხარისხი მიიღო კორნელის უნივერსიტეტში და დაქორწინდა მარტინ გინზბურგზე. სწავლობდა ჰარვარდის უნივერსიტეტში, ხოლო შემდეგ გადავიდა კოლუმბიის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლაში.
უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ გინზბურგი გახდა უმაღლესი სკოლის პროფესორი. ის ასწავლიდა რატგერსისა და კოლუმბიის უნივერსიტეტების სამართლის სკოლაში სამოქალაქო სამართალწარმოების საფუძვლებს და იყო ამ სფეროში მოღვაწე მცირეოდენ ქალთა შორის ერთ-ერთი. რუთ ბეიდერ გინზბურგმა თავისი იურიდიული კარიერის მნიშვნელოვანი ნაწილი გაატარა, როგორც უფლებადამცველმა გენდერული თანასწორობისა და ქალთა უფლებების დაცვის სფეროში და მოიგო რამდენიმე საქმე უზენაეს სასამართლოში. რუთ ბეიდერ გინზბურგი იყო სტაჟიორი ამერიკის სამოქალაქო თავისუფლებათა კავშირში, ხოლო 1970-იან წლებში მუშაობდა დირექტორთა საბჭოსა და მის გენერალურ საბჭოში. 1980 წლის 14 აპრილს პრეზიდენტმა ჯიმი კარტერმა იგი დანიშნა ამერიკის შეერთებული შტატების სააპელაციო სასამართლოში კოლუმბიის საოლქო რაიონის მოსამართლედ, ხოლო 1993 წელს კი, ბილ კლინტონის მიერ ნომინირებული იყო უზენაესი სასამართლოს მოსამართლედ. ის სენატმა 96 ხმით 3-ის წინააღმდეგ აირჩია. 1999 წელს ამერიკის ადვოკატთა ასოციაციამ მას მიანიჭა [https://www.americanbar.org/groups/crsj/awards/crsj-thurgood-marshall-award/#:~:text=About%20the%20Thurgood%20Marshall%20Award,civil%20rights%20in%20this%20country. Thurgood Marshall Award]-ი მის მიერ გენდერული თანასწორობის, სამოქალაქო უფლებებისა და სოციალური სამართლიანობის წლების მანძილზე ადვოკატირებისათვის.
მისი ცხოვრებისა და საქმიანობის შესახებ 2018 წელს ფილმი On the Basis of Sex-ი გადაიღეს.
კარიერის დასაწყისი
კარიერის დასაწყისში რუთ ბეიდერ გინზბურგს უჭირდა სამსახურის შოვნა. 1960 წელს ფელიქს ფრანკფურტერმა უარყო მისი კანდიდატურა მდივნის თანამდებობაზე მისი სქესის გამო მიუხედავად იმისა, რომ რუთს ჰარვარდის უნივერსიტეტი ს იურიდიული სკოლის პროფესორისა და მოგვიანებით დეკანის ალბერტ მარქს სახსის რეკომენდაცია ჰქონდა.
აკადემიური საქმიანობა
1961 წლიდან 1963 წლამდე რუთ ბეიდერ გინზბურგი იყო კოლუმბიის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის საერთაშორისო პროცესის პროექტის მკვლევარი, შემდეგ კი ასოცირებული დირექტორი. მან შეისწავლა შვედური ენა იმის გამო, რომ ანდერს ბრიუზელიემთან ერთად დაეწერა წიგნი შვედეთის სამოქალაქო პროცესი. შვედეთში მოღვაწეობამ დიდი გავლენა მოახდინა რუთ ბეიდერ გინზბურგის შეხედულებებზე გენდერულ თანასწორობასთან დაკავშირებით. ის აღფრთოვანებული იყო შვედეთში მომხდარი ცვლილებებით, სადაც სამართლის სტუდენტების 20-25 პროცენტს ქალები შეადგენდნენ, ხოლო მოსამართლე, რომელიც გინზბურგს აკვირდებოდა კვლევის დროს, იყო რვა თვის ფეხმძიმე და მაინც მუშაობდა.
1963 წელს რუთ ბეიდერ გინზბურგმა მიიღო რატგერსის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის პროფესორის ხარისხი. ამ დროისთვის ამერიკის შეერთებულ შტატებში მხოლოდ და მხოლოდ ოცამდე სამართლის ქალი-პროფესორი არსებობდა.
რუთ ბეიდერ გინზბურგმა დააფუძნა სამართლის ჟურნალი Women's Rights Law Reporter, რომელიც ამერიკის შეერთებული შტატების პირველი ჟურნალი იყო ქალთა უფლებების სფეროში.
ადამიანის უფლებები
მარცხნივ|მინი|345x345პქ|რუთ ბეიდერ გინზბურგი 1977 წელს 1972 წელს რუთ ბეიდერ გინზბურგი იყო ქალთა უფლებების პროექტის დამფუძნებელი ამერიკის სამოქალაქო თავისუფლებათა კავშირში, და 1973 წელს გახდა ამერიკის სამოქალაქო თავისუფლებათა კავშირშის გენერალური მრჩეველი. 1974 წლისათვის ქალთა უფლებების პროექტმა და მასთან დაკავშირებულმა პროექტებმა მონაწილეობა მიიღეს 300-ზე მეტ საქმეში სქესის ნიშნით დისკრიმინაციის თემაზე. რუთ ბეიდერ გინზბურგმა მონაწილეობა მიიღო უზენაესი სასამართლოში ექვს პროცესზე, რომელთაგან ხუთი მოიგო. იმის ნაცვლად, რომ რუთს სასამართლოსთვის პირდაპირ ეთხოვა გენდერული დისკრიმინაცია მაშინვე შეეწყვიტა, რუთ ბეიდერ გინზბურგმა აირჩია განსხვავებული მიდგომა - ის ირჩევდა კონკრეტულ დისკრიმინაციულ ნორმებს და თანმიმდევრულად იმარჯვებდა. ის ყურადღებით ირჩევდა მოსარჩელეებს, დრო და დრო ირჩევდა კაცებს იმის სადემონსტრაციოდ, რომ გენდერული დისკრიმინაცია საზიანო იყო როგორც ქალებისთვის, ასევე კაცებისთვისაც.
კოლუმბიის საოლქო რაიონის სააპელაციო სასამართლო
მინი|გინზბურგი პრეზიდენტ [[ჯიმი კარტერი|ჯიმი კარტერთან ერთად 1980 წელს]] 1980 წლის 14 აპრილს ჯიმი კარტერმა წარადგინა რუთ ბეიდერ გინზბურგის კანდიდატურა ამერიკის შეერთებული შტატების სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლის პოზიციაზე. ის ამერიკის შეერთებული შტატების სენატმა დაამტკიცა 1980 წლის 18 ივნისს და განმწესდა იმავე დღეს. სააპელაციო სასამართლოს მოსამართლის თანამდებობა შეუწყდა 1993 წლის 9 აგვისტოს იმ საფუძვლით, რომ ის დაინიშნა აშშ-ს უზენაესი სასამართლოს მოსამართლედ.
აშშ-ს უზენაესი სასამართლო
მინი|გინზბურგი ოფიციალურად ინიშნება პრეზიდენტ [[ბილ კლინტონი|ბილ კლინტონის მიერ 1993 წლის 14 ივნისს]] 1993 წლის 14 ივნისს პრეზიდენტმა ბილ კლინტონმა რუთ ბეიდერ გინზბურგი დანიშნა უზენაესი სასამართლოს მოსამართლის პოზიციაზე, რომელიც გამოთავისუფლებული იყო მოსამართლე ბაირონ უაიტსის პენსიაზე გასვლის გამო. რუთ ბეიდერ გინზბურგს რეკომენდაცია გაუწია აშშ-ს გენერალურმა პროკურორმა ჯანეტ რენომ, უტას რესპუბლიკელი სენატორის ორრინ ჰეჩის წინადადებით. ამერიკის იურისტთა ასოციაციის პროფესიონალური სამართალწარმოების მუდმივმოქმედმა კომიტეტმა (American Bar Association's Standing Committee on the Federal Judiciary) რუთ ბეიდერ გინზბურგი შეაფასა, როგორც "მაღალკვალიფიციური", რაც იმ დროისათვის იყო ყველაზე მაღალი შეფასება მომავლი მოსამართლეობის კანდიდატისათვის. მარცხნივ|მინი|გინზბურგის ფიცის დადების ცერემონია სასამართლოს წარმომადგენელ უილიამ რენკვისტის, პრეზიდენტ ბილ კლინტონისა და მარტინ გინზბურგის თანდასწრებით ის ოფიციალურად დაინიშნა 1993 წლის 5 აგვისტო ს და ფიცი დადო 1993 წლის 10 აგვისტოს.
უზენაესი სასამართლოს პრაქტიკა
გინზბურგმა თავისი საქმიანობა სასამართლოში დაახასიათა, როგორც გადაწყვეტილების გამოტანის ფრთხილი მიდგომა. კასს ცანსეტინმა დაახასიათა გინზბურგი, როგორც რაციონალური მინიმალისტი, იურისტი, რომელიც ცდილობს ფრთხილად ააშენოს გადაწყვეტილება პრეზედენტებზე და არ ააგოს კონსტიტუცია საკუთარ ხედვებზე.
საქმეზე შეერთებული შტატები ვირჯინიის წინააღმდეგ (United States v. Virginia, 1996) გინზბურგი წარმოადგენს ავტორს სასამართლო დასკვნისა ვინჯინიის სამხედრო ინსტიტუტში (Virginia Military Institute) მიღების წესების შესახებ მხოლოდ მამაკაცებისა, როგორც მეთოთხმეტე შესწორების დარღვევა. ვინჯინიის სამხედრო ინსტიტუტი - პრესტიჟული სახელმწიფო სამხედრო დაწესებულება არ იღებდა ქალებს. გინზბურგის მოსაზრებით, სახელმწიფო სუბიექტს, ისეთს როგორც Virginia Military Institute, არ შეეძლო უარი ეთქვა გენდერული ნიშნით ქალებისათვის მათი უნიკალური საგანმანათლებლო მეთოდებით სწავლებაზე. გინზბურგმა აღნიშნა, რომ სახელმწიფომ უნდა უზრუნველყოს "უაღრესად დამაჯერებელი შემთხვევა" გენდერული ნიშნის გამოყენებისათვის. მარცხნივ|მინი|გინზბურგის პორტრეტი 2000 წელს გინზბურგი არ დაეთანხმა სასამართლოს გადაწყვეტილებას ლედბეთერი გუდიარის წინააღმდეგ (Ledbetter v. Goodyear, 2007), მოსარჩელე ლილი ლედბეთერმა სარჩელი შეიტანა თავისი დამსაქმებლის წინააღმდეგ, სქესის ნიშნით დისკრიმინაციის გაუქმების მოთხოვნით სამოქალაქო უფლებების შესახებ კანონის მეშვიდე განყოფილების შესაბამისად. უმრავლესობამ ხანდაზმულობის ვადა განმარტა, როგორც სამუშაოს დასაწყისი თითოეული ანაზღაურების პერიოდში მაშინაც კი, თუ ქალმა არ იცოდა, რომ მას უფრო ნაკლებს უხდიდნენ, ვიდრე მამაკაცს. გინზბურგმა ზემოაღნიშნული მიიჩნია აბსურდულად და აღნიშნა, რომ ქალებმა ხშირად არ იციან, რომ მათ ნაკლებს უხდიან, ამიტომ უსამართლო იქნებოდა მოველოდეთ, რომ ისინი იმოქმედებენ ყოველ ჩარიცხულ ხელფასზე. მან ასევე ყურადღება გაამახვილა, რომ იმ სფეროში მომუშავე ქალებს, სადაც მამაკაცები დომინირებდნენ, არ სურდათ შეეტანათ სარჩელი მცირე თანხების გამო და ამის ნაცვლად ამჯობინებდნენ დალოდებოდნენ სანამ უთანასწორობის შემთხვევები არ დაგროვდებოდა. გინზბურგმა კონგრესს მოუწოდა შეეტანა ცვლილება, რათა სასამართლოს აღნიშნული გადაწყვეტილება გაუქმებულიყო კანონმდებლობით. პრეზიდენტ ბარაკ ობამას არჩევნების შემდეგ, Lilly Ledbetter Fair Pay Act გახდა კანონი, რამაც დასაქმებულებს გაუადვილა შესაძლებლობა მოეგოთ სარჩელები შრომის ანაზღაურებისას დისკრიმინაციის შესახებ. გინზბერგს ამ კანონის შექმნაში დახმარება მიეწერება.
პრეტენდენტთა X ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის
'''პრეტენდენტთა X ტურნირი. ოქტომბერი - ნოემბერი 1992. შანხაი'''
ტურნირში სამი ქართველი მოჭადრაკე მონაწილეობდა. პირველად ცდილობდა პრეტენდენტობის მოპოვებას ჟუჟა პოლგარი, პოლგართა ცნობილი ოჯახის უფროსი და. თუმცა პრეტენდენტობას მხოლოდ ტურნირის მოგება არ იძლეოდა, საჭირო იყო მეორე ადგილზე გასული მოჭადრაკის ფინალურ მატჩში დამარცხებაც. ჟუჟამ უპრობლემოდ დაიკავა პირველი ადგილი. მეორე ადგილისათვის ბრძოლა მაია ჩიბურდანიძესა და ნანა იოსელიანს შორის გაიმართა. ნანამ მხოლოდ უკეთესი კოეფიციენტებით დაიკავა მეორე ადგილი და მოიპოვა ფინალურ მატჩში თამაშის უფლება.
ფინალური მატჩი ჟუჟამ ორი მოგებით დაიწყო და თითქოს გამარჯვებაც ახლოს იყო, მაგრამ ნანამ მოიგო მეექვსე და მერვე პარტიები და ანგარიში გაათანაბრა. დაინიშნა დამატებითი პარტიები. ჟუჟამ ისევ მოიგო პირველი, ნანამ ისევ გაათანაბრა. იგივე განმეორდა მეორე დამატებულ ორ პარტიაშიც და გამარჯვებულად კენჭისყრით ნანა იოსელიანი გამოცხადდა.
პრეტენდენტთა ფინალური მატჩი.
თებერვალი 1993 მონტე-კარლო ნანა იოსელიანი - ჟუჟა პოლგარი 6 - 6
მატჩი მონტე-კარლოში მეტად დაძბული გამოდგა. იგი პოლგარის უპირატესობით დაიწყო. შემდეგ ნანამ მოახერხა ანგარიშის გათანაბრება. დამატებით პარტიებშიც პოლგარი სულ წინ იყო და ნანა სულ ათანაბრებდა. ბოლოს ფორტუნამ (კენჭისყრამ) ქართველ მოჭადრაკეს გაუღიმა და მატჩის გამარჯვებულად ის გამოცხადდა.
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
Solenopsis sea
Solenopsis sea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მედეას პროვინცია
200პქ|მინი|მარჯვნივ|მედეას მდებარეობა ალჟირში მედეა (არაბულად: ولاية أم البواقي) — პროვინცია (ვილაიეთი) ალჟირში. მისი დედაქალაქია მედეა. პროვინციის ფართობია 8,866 კმ². 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 830,943 ადამიანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალჟირის პროვინციები
2010
იანვარი
thumb|200px|left|[[ჰაიტის მიწისძვრა (2010)|ჰაიტის მიწისძვრის შედეგად დანგრეული სახლები.]]
თებერვალი
thumb|200px|left|[[ზამთრის ოლიმპიური თამაშები 2010|ვანკუვერის ზამთრის ოლიმპიადამდე დარჩენილი დროის მთვლელი.]]
აფიეთი
აფიეთი — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ადიგენის მუნიციპალიტეტში, ზედუბნის თემში. მდებარეობს მესხეთის ქედის სამხრეთით, მდინარე ქვაბლიანის მარცხნივ, ზღვის დონიდან 1490 მეტრზე. ადიგენიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. სოფელში არის შუა საუკუნეების ეკლესიის ნანგრევები და შუა საუკუნეების ციხე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 59 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სიმონ ბერეჟიანი
სიმონ (სიმონიკა) ბერეჟიანი (ნამდვილი გვარი — თაყაიშვილი; დ. 1897 ― გ. 1942) — ქართული პოლიტიკური ემიგრაციის მოღვაწე, პოეტი, მწერალი, პუბლიცისტი და მხატვარი-კარიკატურისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქუთაისში, ერმილე თაყაიშვილის მრავალშვილიან ოჯახში. დაამთავრა თბილისის ქართული სათავადაზნაურო გიმნაზია (1917). 1918-1920 წლებში იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული არმიის ოფიცერი და მონაწილეობა მიიღო ყველა მნიშვნელოვან ბრძოლაში, რომელთა გადატანა მოუხდა პირველ ქართულ რესპუბლიკას.
1920 წელს სიმონ ბერეჟიანი უმაღლესი განათლების მისაღებად გაიგზავნა გერმანიაში. სამი წლის მანძილზე სწავლობდა ბერლინის ჰუმბოლდტის სახელობის უნივერსიტეტში.
1921 წლის თებერვალ-მარტში ბოლშევიკურმა რუსეთმა მოახდინა საქართველოს ოკუპაცია და ფაქტობრივი ანექსია. ამიტომ, ს. ბერეჟიანი იძულებული გახდა სამუდამოდ დარჩენილიყო ემიგრაციაში. 1923 წლის დამლევს იგი ჩავიდა პარიზში, სადაც ჩაება ქართული ემიგრაციის საზოგადოებრივ, კულტურულ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში.
1924 წელს იგი აქტიურად მონაწილეობდა ეროვნული პოლიტიკური ორგანიზაციის „თეთრი გიორგის“ დაარსებაში და სიცოცხლის ბოლომდე იყო მისი თვალსაჩინო წევრი. 1926 წელს მისივე უშუალო მონაწილეობით დაარსდა აღნიშნული ორგანიზაციის გაზეთი „თეთრი გიორგი“.
პარიზში გადასვლისთანავე სიმონ ბერეჟიანი შეუდგა მეტად ნაყოფიერ ლიტერატურულ და პუბლიცისტურ მოღვაწეობას. „სიმონ ბერის“ ფსევდონიმით მისი ლექსები და პუბლიცისტური წერილები სისტემატურად ქვეყნდებოდა ხსენებულ გაზეთში და ჟურნალში „ქართლოსი“ (რომელიც ასევე პარიზში გამოდიოდა). მისი რამდენიმე წერილი გამოქვეყნებულია, აგრეთვე, ჟურნალში „კავკასიონი“ (რედაქტორ-გამომცემელი: დოქტორი ვიქტორ ნოზაძე, რუსთველოლოგი და საზოგადო მოღვაწე). ს. ბერეჟიანის პუბლიცისტური წერილებიდან და ფელეტონებიდან აღსანიშნავია: „ილია ჭავჭავაძე“ (გაზ. „თეთრი გიორგი“, #9, 1927), „მოხსენება შოთა რუსთაველზე“ („თეთრი გიორგი“, #38, 1931), „ემიგრანტის დღიურიდან“ („თეთრი გიორგი“ 1927), 1924 წლის ამბოხებისადმი მიძღვნილი წერილი („თეთრი გიორგი“, #7, 1927), „ჭირსა შიგან გამაგრება“ („თეთრი გიორგი“, #98, 1936), „ქართული კონცერტი პარიზში" (ჟურნ. „ქართლოსი“, #16-18, 1939) და ა.შ. გარდა ლექსებისა და პუბლიცისტური წერილებისა, „თეთრი გიორგის“ და „ქართლოსის“ ფურცლებზე ხშირად ქვეყნდებოდა სიმონ ბერეჟიანის შესანიშნავი კარიკატურები, რომელთა დიდი ნაწილი პოლიტიკურ თემებზეა შექმნილი. იგი სამართლიანად ითვლება ქართული პოლიტიკური კარი კარიკატურის ერთ-ერთ საუკეთესო ოსტატად.
1941 წელს სიმონ ბერეჟიანი ჩავიდა გერმანიაში და „სიმონ ბერგერის“ სახელით ჩაირიცხა ვერმახტის ქართულ ლეგიონში, რომელსაც მეთაურობდა ვერმახტის ქართველი გენერალი შალვა მაღლაკელიძე. აქვე უნდა ითქვას, რომ ქართული ლეგიონი ემსახურებოდა არა ნაცისტურ იდეოლოგიას, არამედ საქართველოს საბჭოთა იმპერიის მარწუხებიდან დახსნას. იმავდროულად, სიმონიკა ბერეჟიანი აქტიურად მონაწილეობდა გერმანიაში მოქმედი ქართული სამოკავშირეო შტაბი-ს მუშაობაში.
იგი გაურკვეველ ვითარებაში დაიღუპა 1942 წლის დამლევს. მისი საფლავი დაკარგულად ითვლება.
1943 წელს ვიქტორ ნოზაძის რედაქციით და დოქტორ მარკოზ ტუღუშის ვრცელი წინასიტყვაობით ბერლინში გამოიცა სიმონ ბერეჟიანის ლექსების კრებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1897 კატეგორია:გარდაცვლილი 1942 კატეგორია:ქართველი ნაციონალისტები
ქვიში
ქვიში — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტში, სვანეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის მარჯვენა შენაკადის დოლრაჭალის აუზში. საზრდოობს მწვერვალების ცალგმილის, ლახვრის, ლეირაყისა და ბაბის მთის კალთებიდან ჩამონადენი მყინვარული ნაკადებით, მყინვარიდან გამოედინება მდინარე ქვიში. მისასვლელი გზაა სოფელ მაზერიდან.
ასეთი დასახელების მყინვარი ძველ ტოპოგრაფიულ რუკებზე ერთიანი მყინვარის სახით არის მოცემული. 1960 წელს მყინვარ ქვიშის ფართობი 19,10 კმ² იყო. იგი წარმოიქმნებოდა რამდენიმე მძლავრი მყინვარის შეერთებით და ხეობის რთული ტიპის მყინვარს წარმოადგენდა. 1977 წელს რამინ გობეჯიშვილის მიერ ჩატარებული ექსპედიციის დროს მყინვარი ქვიში უკვე გაყოფილი იყო და შედგებოდა ოთხი დამოუკიდებელი მყინვარისაგან — ქვიში, ლადევალი, ცალგმილი და ლაკრა.
2015 წლის კოსმოსურ სურათზე კარგად ჩანს რომ ამ ხეობაში უკვე ხუთი მყინვარი არის. ეს გამოწვეულია იმით, რომ 1977 წლის შემდეგ დნობის შედეგად ცალგმილის მყინვარი ორ ნაწილად გაიყო (ჩრდილოეთ და სამხრეთ ცალგმილი). ქვიშის აუზის მყინვარების ენები ერთმანეთისგან 0,3-0,5 კმ-ით არის დაცილებული და ინტენსიურ უკანდახევას განიცდის.
სქოლიო
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მყინვარები
ინდონეზიის გერბი
250px|მინიატიურა|ინდონეზიის გერბი ინდონეზიის სახელმწიფო გერბი (Garuda Pancasila ) — ინდონეზიის ერთ–ერთი ეროვნული სიმბოლო. მისი ძირითადი ნაწილი უჭირავს მითოლოგიურ ფრინველ გარუდას ჰერალდიკური ფარითა და ფეხებით დაჭერილი გრაგნილით. ფარის ხუთი ემბლემა განასახიერებს პანჩასილას — ინდონეზიის ეროვნული ფილოსოფიის ხუთ ძირითად პრინციპს. გარუდას ბრჭყალებით უჭირავს თეთრი ლენტის გრაგნილი, რომელზეც ინდონეზიის სახელმწიფო დევიზი Bhinneka Tunggal Ika წერია შავი ტექსტით, რაც დაახლოებით ითარგმნება როგორც „ერთიანობა მრავალფეროვნებაში“. გერბის ავტორია პონტიანაკის უკანასკნელი სულთანი ჰამიდ II. იგი მოწონებულ იქნა სუკარნოს მიერ, რომელმაც ის 1950 წლის 11 თებერვალს სახელმწიფო გერბად დაამტკიცა.
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:გერბები არწივის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები ხარის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები ვარსკვლავის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები ჯაჭვის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები ხის გამოსახულებით
რას-დაშანი
რას-დაშანი (ራስ ደጀን) — ეთიოპიისა და ეთიოპიის მთიანეთის უმაღლესი მწვერვალი. მდებარეობს მთიანეთის ჩრდილოეთ ნაწილში, ამჰარის რეგიონში, ქალაქ გონდერთან ახლოს. სიმაღლე — 4550 მეტრი. წარმოადგენს სიმენის ეროვნული პარკის ნაწილს. მთაზე პირველი ასვლა მოეწყო 1841 წელს ფრანგი ოფიცრების — ფერეს და გალინიეს მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეთიოპიის მთები
Solenopsis seychellensis
Solenopsis seychellensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
თედორე ბეგიაშვილი
თედორე (თედო) მალაქიას ძე ბეგიაშვილი (დ. 4 დეკემბერი, 1892, სოფ. ფანიანი, ახლანდელი სიღნაღის რაიონი ―  გ.     21 ოქტომბერი, 1970, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი და პედაგოგი, ფოლკლორისტი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია, ხოლო 1916 წელს იურევის (ახლანდელი ტარტუს) უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. მასწავლებლობდა სკოლებში, ინსტიტუტებში. 1956 წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში რუსული და ქართული ლიტერატურის კათედრაზე. ავტორია ფილოლოგიური, ფოლკლორისტული და პედაგოგიური-მეთოდოლოგიური გამოკვლევებისა. მათგან აღსანიშნავია: "ქართული სიტყვიერების ისტორია" (I ნაწილი - 1925, II - 1927, III - 1931). "ქართული ფოლკლორი" (1941) და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი ფოლკლორისტები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:დაბადებული 4 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
Overkill
Overkill — ბრიტანული მძიმე მეტალ ჯგუფ მოუტერჰედის მეორე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1979 წელს. იგი ჯგუფის პირველი ალბომია, რომელიც გამოვიდა ლეიბლზე Bronze Records. გაერთიანებული სამეფოს ჩარტებში მან 24-ე ადგილს მიაღწია.
დელუქს გამოცემა
პირველი დისკი მოიცავს თავდაპირველად გამოცემულ ალბომს ბონუს ტრეკების გარეშე.
სქოლიო
კატეგორია:მოუტერჰედის ალბომები კატეგორია:1979 წლის ალბომები კატეგორია:Mercury Records-ის ალბომები
ბრიტანეთის ანტარქტიკული ექსპედიცია (1901-1904)
ბრიტანეთის ეროვნული ანტარქტიკული ექსპედიცია 1901—1904 წლებში (British National Antarctic Expedition, 1901–04), ასევე ცნობილია სახელით ექსპედიცია „დისკავერი“ (Discovery Expedition) — რიგით მეორე ბრიტანული ექსპედიცია ანტარქტიდაში, რომელიც შედგა 60-წლიანი შესვენების შემდეგ. განკუთვნილი იყო თითქმის უცნობი კონტინენტის შესასწავლად. ექსპედიციის ხელმძღვანელი — რობერტ ფოლკონ სკოტი. ექსპედიციაში ასევე მონაწილეობა მიიღეს ანტარქტიკის მომავალმა დიდმა მკვლევარებმა — ერნესტ ჰენრი შეკლტონმა და ედუარდ ადრიან უილსონმა. ექსპედიციის მსვლელობისას გამოკვლეულ იქნა ანტარქტიდის სანაპიროები როსის ზღვის რაიონში. ექსპედიციამ მოიპოვა ფართო სამეცნიერო შედეგები ფიზიკური გეოგრაფიის, ბიოლოგიის, გეოლოგიის, მეტეოროლოგიისა და ზამთრის მაგნიტიზმის შესახებ. აღმოაჩინეს ანტარქტიკული ოაზისები, ასევე პინგვინების კოლონიები კროზიეს კონცხზე. სკოტმა, შეკლტონმა და უილსონმა მიაღწიეს 82° 11’ ს.გ.-ს სამხრეთპოლარული ლაშქრობის დროს. „დისკავერიზე“ ექსპედიციამ ბრიტანეთის ანტარქტიდაში შეღწევის ისტორიაში მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა. ამ ექსპედიციის გაგრძელებას წარმოადგენდა სკოტის ექსპედიცია „ტერა-ნოვა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტარქტიკული ექსპედიციები
დიდება (ჰიმნი)
დიდება — საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სახელმწიფო ჰიმნი 1918-1921 წლებში და საქართველოს რესპუბლიკის ჰიმნი 1991-2004 წლებში. ის ამავადროულად პირველი ქართული ეროვნული ჰიმნია. ტექსტი და მუსიკა ეკუთვნის კომპოზიტორ კოტე ფოცხვერაშვილს.
ისტორია
დამოუკიდებელ საქართველოში სახელმწიფოს ჰიმნის მიღების საკითხი წამოიჭრა. შეიქმნა კომისია და გამოცხადდა კონკურსი. მასში, სხვა მუსიკოსებთან ერთად, კოტე ფოცხვერაშვილიც მონაწილეობდა. საკონკურსო კომისიამ განიხილა წარდგენილი ნაწარმოებები და საუკეთესოდ კოტე ფოცხვერაშვილის ჰიმნი — „დიდება“ აღიარა. საგულისხმოა ის ფაქტი, რომ კომპოზიტორს ჰიმნის რამდენიმე ვარტიანტი ჰქონდა წარდგენილი. ჰკითხეს ჰიმნის ავტორს: „რა არის ბატონო კოტე, ამდენი ჰიმნის წარმოდგენა, ნუთუ ერთი არ იყო საკმარისი?!“ რაზეც მუსიკოსმა უპასუხა: „რა ვქნა, ბატონებო, ჰიმნებით ვარ გაჟღენთილი“.
1921 წელს საქართველომ დამოუკიდებლობა დაკარგა. კ. ფოცხვერაშვილის მიერ შექმნილი ჰიმნი არათუ უარყვეს, არამედ საერთოდ აიკრძალა მისი შესრულება.
2004 წლის აპრილში, „დიდება“ შეიცვალა ახალი სახელმწიფო ჰიმნით — „თავისუფლება“.
ტექსტი
დიდება|მინიატიურა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო ჰიმნები
ელ-ტარეფის პროვინცია
200პქ|მინი|მარჯვნივ|ელ-ტარეფი მდებარეობა ალჟირში ელ-ტარეფი (არაბულად: ولاية الطارف) — პროვინცია (ვილაიეთი) ალჟირში. მისი დედაქალაქია ელ-ტარეფი. სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქია ელ-კალა, სადაც მდებარეობს საზღვაო პორტი და ელ-კალას ეროვნული პარკი. პროვინციის ფართობია 3,339 კმ². 2008 წლის მონაცემებით, პროვინციაში ცხოვრობს 411,783 ადამიანი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია იყოფა 7 რაიონად. რაიონები თავის მხრივ იყოფიან 24 კომუნად (ან მუნიციპალიტეტად).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალჟირის პროვინციები
ჯესიკა ლანგი
ჯესიკა ლანგი (Jessica Lange ; 20 აპრილი, 1949) — ამერიკელი კინოს, თეატრისა და ტელევიზიის მსახიობი ქალი. მას კარიერის მანძილზე 35 ჯილდო აქვს მოპოვებული 67 ნომინაციიდან და ამ მაჩვენებლით ერთ-ერთ ყველაზე ხშირად დაჯილდოებულ მსახიობებს მიეკუთვნება. ის ამავდროულად არის ფოტოგრაფი, და იუნისეფის კეთილი ნების ელჩი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ანრი ჯოხაძე
ანრი ჯოხაძე (დ. 6 ნოემბერი, 1980, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი  მომღერალი, კომპოზიტორი, შოუმენი.
კარიერა
ანრი ჯოხაძემ პირველად მონაწილეობა 1998 წელს მუსიკალურ საერთაშორისო კონკურსში მიიღო, რომელიც უკრაინაში ჩატარდა.
1999 წელს მომღერალმა „სლავიანსკი ბაზარსა“ და „ზალატოი შლიაგერში“ («Золотой Шлягер») მიიღო მონაწილეობა.
2000 წელს ანრიმ გრან-პრი დაიმსახურა საერთაშორისო კონკურსზე „რადუგა კავკაზა-2000“ («Радуга Кавказа-2000»). გრან-პრი მიიღო ასევევ ჩატარებულ კონკურსებში “ვარნა 2003” (ბულგარეთი) და „ასტანა 2004“ (ყაზახეთი).
2004 წელს ჯოხაძემ ჩინეთსა და რუმინეთში ჩატარებულ კონკურსებში მიიღო მონაწილეობა და ორჯერ მე-2 ადგილზე გავიდა.
წარმატებებს მიაღწია ფესტივალებში „მორე დრუზეი იალტა –კიევი ტრანზიტი“ («Море друзей Ялта - Киев Транзит», 🇺🇦, 2005), „ეილატი“ (אילת, 🇮🇱, 2007), „პესნი მორია“ («Песни моря», 🇺🇦, 2008).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები ა
ჯოზეფ კემპბელი
ჯოზეფ ჯონ კემპბელი (Joseph Campbell, დ. 26 მარტი, 1904, ნიუ-იორკი — გ. 31 ოქტომბერი, 1987, ჰონოლულუ) — მითოლოგიის ამერიკელი მკვლევარი, ცნობილია მისი ნაშრომებით შედარებით მითოლოგიაში და რელიგიათმცოდნეობაში. აგრეთვე კემპბელი ჯორჯ ლუკასის თქმით არის ვარსკვლავთა ომების შთამგონებელი.
კატეგორია:ამერიკელი ანთროპოლოგები კატეგორია:მითოლოგიის მკვლევარები კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1987
პანტიანის წმინდა გიორგის ეკლესია
პანტიანის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ პანტიანში. მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით, ერთ კილომეტრზე, პანტიანის ხევის მარჯვენა ფერდობზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (8 X 5,15 მ), ნაგებია რიყის ქვით. რიგებს შუა წყობაში ჩართულია ქვიშაქვის ნატეხი ქვებიც. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწრიული აფსიდი გადახურულია დადაბლებული კონქით, რომელიც დარბაზის მხარეს შემოფარგლულია კოლოფა თაღით. აფსიდის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია, რომლის მრუდხაზოვან გადახურვას გარედან, ხვრელობთან პატარა „შუბლი“ აქვს. სარკმლის მარცხნივ პატარა ნიშია, რომელსაც ორსაფეხურიანი გადახურვა აქვს. სამხრეთ კედელში (შემორჩენილია მხოლოდ ქვედა ნაწილი) ერთი სარკმელია. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმელს აქვს ქვიშაქვის მრგვალი არქიტრავი, რომელზეც გამოსახულია წრეში ჩასმული რელიეფური ჯვარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
რობერტ გრეივზი
რობერტ გრეივზი (Robert Ranke Graves, დ. 24 ივლისი, 1895 — გ. 7 დეკემბერი, 1985) — ბრიტანელი პოეტი, მეცნიერი, მთარგმნელი და რომანისტი. თავისი ხანგრძლივი სიცოცხლის განმავლობაში შექმნა 140-ზე მეტი ნაწარმოები. ცნობილია თავისი ნარკვევებით მითოლოგიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:ინგლისელი პოეტები კატეგორია:მითოლოგიის მკვლევარები კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 1985 კატეგორია:XX საუკუნის ბრიტანელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ინგლისელი ისტორიული რომანისტები კატეგორია:ინგლისელი ლიტერატურის კრიტიკოსები კატეგორია:ინგლისელი მემუარისტები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის მთარგმნელები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ბრიტანელი ათეისტები
გოჯიაანები
გოჯიაანები — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის თემში. მდებარეობს თიანეთის ქვაბულში, მდინარე ივრის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1140 მეტრზე. თიანეთიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით.
სოფლის ჩრდილოეთით დგას გვიანდელი შუა საუკუნეების ყველაწმინდის დარბაზული ეკლესია. სოფლის ზემოთ, ნასოფლარ იხინჭის ტერიტორიაზე დგას გვიანდ. შუა საუკუნეების მთავარანგელოზთა დარბაზული ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 70 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნაჭივჭავები
ნაჭივჭავები — XI–XVI საუკუნეების ნასოფლარი მდინარე ჭივჭავის მარჯვენა ნაპირას, თეთრი წყაროს მუნიციპალური ცენტრის დასავლეთით 3 კმ-ზე, არქეოლოგიური ძიება და გათხრები ჩატარდა 1949–1954 (ხელმძღვანელი ნ. ბერძენიშვილი, ი. გრძელიშვილი). ნასოფლარი მოიცავს ეზოს ირგვლივ განლაგებულ საცხოვრებელ და სამეურნეო ნაგებობათა კომპლექსებს. ერთსართულიანი, ნახევრად მიწური სახლები ნაგებია ქვის მშრალი წყობით, გადახურვა ბანური იყო. თითოეულ სახლს ჰქონდა ეზო და სხვადასხვა დანიშნულების რამდენიმე სათავსი: დარბაზი (ცენტრალურ ნაწილში შემორჩენილია კერიანად), საკუჭნაო (კერით, თონეებითა და სათბურებით), თავლა, სათონე, საბძელი და სხვა. ზოგ ნასახლარზე მარანიცაა. დარბაზების წინ ღია დერეფანს აწყობდნენ, რომლის ბანი ხის ბოძებს ეყრდნობოდა. ბოძები ხის ბალიშებზე იდგა. განათხარი მასალის მიხედვით, ნაჭივჭავების მოსახლეობის საქმიანობა მიწათმოქმედება და მეცხოველეობა იყო. ნაპოვნია თიხის საოჯახო ჭურჭელი (ერთფერი და მრავალფერი ჭიქურით მოჭიქული, ანგობიანი და უანგობო, მოუჭიქავი), რკინისა და ძვლის სამეურნეო იარაღი, მინის სამკაული. იქვე დადასტურებულია სასაფლაო და ერთნავიანი ეკლესია (XIII ს.). დადგენილია, რომ ნაჭივჭავები შუა საუკუნეების ქვემო ქართლის ტიპური ქართული სოფელია. აღმოჩენილი მასალა იმავე დროის სხვა ნაქალაქარებზე ნაპოვნი მასალის მსგავსია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
ვარანასი
ვარანასი (სანსკრ. वाराणसी), აგრეთვე ცნობილი როგორც ბარანასი, ბენარასი ან კაში — ქალაქი ინდოეთში, უტარ-პრადეშის შტატში, მდინარე განგის ნაპირებზე, შტატის დედაქალაქ ლაქნაუდან 320 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ინდუისტებისთვის, ბუდისტებისა და ჯაინისტებისთვის იგი წმინდა ქალაქად მიიჩნევა. იგი ერთ-ერთი უძველესი უწყვეტად დასახლებული ქალაქია მსოფლიოში და უძველესი ინდოეთში.
ვარანასის კულტურული მფარველი და ყველა რელიგიური დღესასწაულის ნაწილია კაში-ნარეში. ქალაქის კულტურა მჭიდროდაა დაკავშირებული მდინარე განგთან და მის რელიგიურ მნიშვნელობასთან. მრავალი ათასეული წლის განმავლობაში ვარანასი ჩრდილოეთ ინდოეთის კულტურული და რელიგიური ცენტრი იყო. ვარანასიში განვითარდა ინდოეთის კლასიკური მუსიკის ბენარეს გჰარანა. ასევე, აქ დაიბადა მრავალი ინდოელი ფილოსოფოსი, მწერალი, პოეტი და მუსიკოსი. გაუტამა ბუდამ პირველად სარნატჰში იქდაგა, რომელიც ვარანასის სიახლოვეს მდებარეობს.
ხალხი ვარანასის ხშირად მოიხსენიებს, როგორც „ტაძრების ქალაქი“, „ინდოეთის წმინდა ქალაქი“, „ინდოეთის რელიგიური დედაქალაქი“, „სინათლის ქალაქი“, „სწავლის ქალაქი“ და „დედამიწის უძველესი ქალაქი“.
სქოლიო
კატეგორია:უტარ-პრადეშის ქალაქები
Solenopsis silvestrii
Solenopsis silvestrii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Solenopsis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სუზან სტრასბერგი
სუზან ელიზაბეტ სტრასბერგი (Susan Strasberg დაიბადა 22 მაისი, 1938. New York City, U.S. - გარდაიცვალა 21 იანვარი, 1999) - ამერიკელი კინოსა და ტელე მსახიობი. იგი 18 წლის ასაკში იყო ნომინირებული ტონის პრემიაზე, ანა ფრანკის დღიურში მთავარი როლის შესრულებისთვის. იგი 1955 წელს გამოჩნდა LIFE და Newsweek– ის გარეკანებზე. ის იყო მერლინ მონროს და რიჩარდ ბარტონის ახლო მეგობარი, მან დაწერა ორი ყველაზე გაყიდვადი წიგნი. მისი კარიერა განვითარდა საშინელებათა ფილმებში, რასაც მოჰყვა სატელევიზიო როლები, გასული საუკუნის 80-იან წლებში.
ადრეული წლები
სუზან სტრასბერგი დადიოდა პროფესიულ ბავშვთა სკოლაში, შემდეგ კი დროს ატარებდა როგორც მუსიკისა და ხელოვნების საშუალო სკოლაში, ასევე საშემსრულებლო ხელოვნების საშუალო სკოლაში. ის ასევე დაკავებული იყო მოდელობით.
14 წლის ასაკში, სუზან სტრასბერგი გამოჩნდა ბროდვეიდან Maya -ში 1953 წელს, რომელზედაც ჩატარდა შვიდი სპექტაკლი. მისი სატელევიზიო დებიუტი შედგა "Catch a Falling Star" - ში, Goodyear Playhouse- ის ეპიზოდში, რეჟისორი დელბერტ მანი.
იგი იყო რომეოსა და ჯულიეტაში კრაფტის თეატრში (1954), თამაშობდა ჯულიეტასა და General Electric Theater და Omnibus-ის ეპიზოდებში.
მას რეგულარული როლი ჰქონდა ხანმოკლე სიტკომში, "ქორწინება", რომელშიც თამაშობდა ჰიუმ კრონინისა და ჯესიკა ტენდის ქალიშვილს. ეს იყო პირველი ქსელური შოუ ფერადი მაუწყებლობით.
სუზან სტრასბერგის კინოს დებიუტი შედგა The Cobweb-ში (1955). მას მოჰყვა შემდეგ Picnic  (1955), რომელიც იყო თინეიჯერების საყოველთაოდ ქებული როლი.
სტრასბერგმა ითამაშა ბროდვეის ფილმში "ანა ფრანკის დღიური", რეჟისორი გარსონ კენინი, სუზანი მონაწილეობდა 717 სპექტაკლზე 1955 – დან 1957 წლამდე. ბრუკს ატკინსონმა დაწერა, რომ იგი იყო "სუსტი, მომხიბვლელი ახალგაზრდა ქალბატონი, რომელსაც გულის ფორმის სახე ჰქონდა, წყვილი მწველი თვალები და მსახიობის სული ”.
სუზან სტრასბერგი 18 წლის ასაკში იყო ნომინირებული ტონის პრემიაზე და გახდა ყველაზე ახალგაზრდა მსახიობი, რომელმაც ითამაშა ბროდვეიზე. 1955 წელს იგი ორჯერ გამოჩნდა Life- ის გარეკანზე (1955 წლის 11 ივლისი; 1955 წლის 11 ნოემბერი) და მალევე აღმოჩნდა Newsweek- ის გარეკანზე.
იგი ევროპაში გაემგზავრა, რომ ეთამაშა იტალიურ – იუგოსლავიის ჰოლოკოსტის ფილმში Kapò (1960), რომელიც ოსკარის პრემიაზე დასახელდა, როგორც წლის საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი.
სტრასბერგმა თავი დაიმკვიდრა იტალიაში შემდეგი რამდენიმე წლის განმავლობაში. ”მინდოდა მენახა, როგორ იყო მარტო ყოფნის დროს”, - თქვა მან.
იგი გაემგზავრა ინგლისში, რათა შიშის ყვირილი (1961) გადაეღო Hammer Films– ისთვის, ხოლო იტალიაში ითამაშა Disorder-ში (1962) ლუი ჟურდანთან ერთად და ჰოლივუდურ ფილმში Hemingway's Adventures of a Young Man (1962). მინი|სტრასბერგი 1950-იანებში
ამერიკაში დაბრუნება
სუზან სტრასბერგი დაბრუნდა აშშ-ში, ბროდვეიზე გამოსვლისთვის, ფილმისთვის The Lady of the Camellias (1963), რომლის რეჟისორი იყო ფრანკო ზეფირელი. რეჟისორის თქმით, სტრასბერგს ჰქონდა "რომანტიკული, ცინიკური, კლასიკური, თანამედროვე" თვისებები.
სტრასბერგმა გადაწყვიტა სრულად გადართულიყო ტელევიზიაში, სადაც მონაწილეობა მიიღო Dr Kildare, Bob Hope Presents the Chrysler Theatre, Breaking Point, Burke's Law, და The Rogues.
მან მონაწილეობა მიიღო The High Bright Sun-ში (1965) ინგლისში, შემდეგ კი დაუბრუნდა ტელევიზიას: Run for Your Life, The Legend of Jesse James (მთავარ როლებში კრისტოფერ ჯონსი, რომელიც გახდა მისი მეუღლე), დიდი ხეობა და დამპყრობლები.
მან მიიღო მონაწილეობა Chubasco-ში (1967) ჯონსის მონაწილეობით და გადაიღო კონტრკულტურული ფილმები: The Trip (1967) როგორც პიტერ ფონდას ცოლი და Psych-Out (1968) ჯეკ ნიკოლსონთან ერთად. მან ასევე მონაწილეობა მიიღო The Name of the Game Is Kill!-ში (1968), The Brotherhood (1968) და The Sisters (1969).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:გარდაცვლილი 1999 კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი რეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მსახიობები
მავრიტანიის პრეზიდენტი
thumb|150px|მავრიტანიის დროშამავრიტანიის პრეზიდენტი — მავრიტანიის სახელმწიფოს მეთაური. პრეზიდენტს ირჩევს მოსახლეობა 5 წლის ვადით, არაუმეტეს ორი საპრეზიდენტო ვადისა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მავრიტანია კატეგორია:აფრიკის ქვეყნების პრეზიდენტები *
აშმოლის მუზეუმი
აშმოლის ხელოვნების მუზეუმი და არქეოლოგია — მუზეუმი ოქსფორდში, ინგლისში. არის მსოფლიოში მეორე უნივერსიტეტის მუზეუმი (ბაზელის უნივერსიტეტის მუზეუმის (1661) შემდეგ) და ბრიტანეთის პირველი საზოგადოებრივი მუზეუმი. მისი პირველი შენობა აიგო 1678– 1683 წლებში.
ახლანდელი შენობა აშენდა 1841-1845 წლებში. მუზეუმი ხელახლა გაიხსნა 2009 წელს, მუზეუმის შენობის რესტავრაციის შემდეგ. 2011 წლის ნოემბერში მუზეუმში გამოჩნდა ახალი საგამოფენო სივრცეები, რომლებიც ორიენტირებულია ეგვიპტეზე და ნუბიაზე. 2016 წლის მაისში მუზეუმმა გახსნა მე-19 საუკუნის ხელოვნების ახალი გალერეები.
ფართო ქუჩა
მუზეუმი გაიხსნა 1683 წლის 24 მაისს, მუზეუმის პირველი კურატორი იყო ნატურალისტი რობერტ პლოტი. ფართო ქუჩაზე მდებარე შენობა (შემდგომში ცნობილი როგორც ძველი აშმოლიანი ) სერ კრისტოფერ რენს ან თომას ვუდს მიეკუთვნება. ელიას აშმოლმა კოლექცია შეიძინა მებაღეების, მოგზაურებისა და კოლექციონერებისგან ჯონ ტრედესკანტ უფროსისა და მისი ვაჟის, ჯონ ტრედესკანტ უმცროსისგან. ეს კოლექცია მოიცავდა ანტიკურ მონეტებს, წიგნებს, გრავიურებს, გეოლოგიურ ნიმუშებს და ზოოლოგიურ ნიმუშებს.
ბომონტის ქუჩა
მინი| აშმოლის ხის გრავირება [[1845 წელი]] ახლანდელი შენობა თარიღდება 1841 წლიდან 1845 წლამდე. იგი შეიქმნა როგორც უნივერსიტეტის გალერეა ჩარლზ კოკერელის მიერ, კლასიკურ სტილში და დგას ბომონტის ქუჩაზე. შენობის ერთი ნაწილი უკავია ტეილორის ინსტიტუტს, უნივერსიტეტის თანამედროვე ენების ფაკულტეტს, რომელიც დგას ბომონტის ქუჩისა და სენტ ჟილსის ქუჩის კუთხეში. შენობის ეს ნაწილი ასევე შეიქმნა ჩარლზ კოკერელის მიერ, ბერძნული არქიტექტურის იონური ორდენის გამოყენებით.
სერ არტურ ევანს, რომელიც მუზეუმს 1884 წლიდან 1908 წლამდე ხელმძღვანელობდა, დიდი წვლილი მიუძღვის აშმოლის მუზეუმის არსებობაში. ევანსმა აღმოაჩინა, რომ მუზეუმის კურატორმა და ვიცე-კანცლერმა ( პროფესორი ბენჯამინ ჯოვეტი ) აშმოლის კოლექციის ნახევარი დაკარგეს, ხოლო მუზეუმის ორიგინალური შენობები უნივერსიტეტის საგამოცდო ოთახებად გადაექციათ. 1908 წელს აშმოლის და უნივერსიტეტის გალერეები გაერთიანდა, როგორც აშმოლის ხელოვნებისა და არქეოლოგიის მუზეუმი.
მას შემდეგ, რაც მუზეუმის კოლექცია ახალ შენობაში გადაიტანეს, "ძველი აშმოლის" შენობა გამოიყენეს ოქსფორდის ინგლისური ლექსიკონის საოფისე ადგილად. 1924 წლიდან შენობა ფუნქციონირებს როგორც '' მეცნიერების ისტორიის მუზეუმი", სადაც ინახება მსოფლიოში ასტროლაბების უდიდესი კოლექცია.