cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კალაურის ნათლისმცემლის მონასტერი
ნათლისმცემლის ეკლესია
თაღის სამრეთის ქუსლი აფსიდის კუთხის ზედა ნაწილთან ერთად ჩამოშლილია. სამხრეთ ეკლესიის სამხრეთ კედელში მოწყობილი იყო სამმალიანი თაღოვანი შესასვლელი. თაღები რიყის ქვით ყოფილა ნაწყობი და გადაყვანილი იყო ორ რვაწახნაგა ბოძზე. თაღებიდან მხოლოდ აღმოსავლეთ თაღის აღმოსავლეთ ქუსლის წყობის სამი ქვა და შირიმის იმპოსტის მცირე ნაწილია შემორჩენილი. მოგვიანებით, ეკლესიის აღმოსავლეთ ნაწილში აუგიათ რიყის ქვის განივი კედელი-ვიწრო შესასვლელით შუაში და ეკლესიის ეს ნაწილი დანარჩენი სივრცისგან გაუმიჯნავთ. სამხრეთ ეკლესიის კამარის შუა ნაწილი ჩამოშლილია. დასავლეთით კამარა ეყრდნობა მთავარი ეკლესიის დასავლეთ კედლის ხაზზე მდებარე საბჯენ თაღს, რომელშიც შირიმის კონსოლებზეა გადაყვანილი. ჩრდილოეთ ეკლესია უფასადოა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რომელშიც მოწყობილია სამკვეთლოს შესასვლელი. ჩრდილოეთიდან ეკლესიას ორი თაღოვანი შესასვლელი აქვს.
თაღები გამოყვანილია თხელი, მოგრძო რიყის ქვებით და დაყრდნობილია შირიმის პროფილირებულ, მაღალ იმპოსტებზე. მოგვიანებით ორივე შესასვლელი ამოუშენებიათ. სადგომის დასავლეთ ბოლოში მთავარი ეკლესიის დასავლეთ კედლის ხაზზე, შირიმის მარტივი პროფილის კაპიტელით დასრულებული ორი მძლავრი პილასტარია, რომლებზეც გადაყვანილია ნახევარწრიული საბჯენი თაღი. თაღის ზემოთ, კარამდე კედელია აყვანილი. ეს კონსტრუქცია ჩრდილოეთ ეკლესიის სივრცეს დასავლეთ კარიბჭისგან გამოყოფს. უფრო გვიან ჩრდილოეთ ეკლესიის შუაში აუგიათ განივი კედელი, რომელთაც სივრცე ერთმანეთთან კარით დაკავშირებულ ორ ნაწილად გაუყვიათ. ჩრდილოეთ ეკლესიის კამარაც ნახევარწრიულია, საბჯენი თაღების გარეშე. დასავლეთით სამივე ეკლესიას აკრავს ორსართულიანი კარიბჭე, რომელსაც ერთადერთი თაღოვანი შესასვლელი აქვს დასავლეთიდან. კარიბჭის პირველი სართული მიწითა და ქვით თითქმის მთლიანადაა ამოვსებული და მისი თავდაპირველი არქიტექტურული გადაწყვეტა, გასუფთავების გარეშე არ ირკვევა, როგორც ეს შემორჩენილი ნაშთებით შეიძლება ვიფიქროთ, სართული გადახურული ყოფილა ერთიანი კამარით, რომელიც სამხრეთ და ჩრდილოეთ ეკლესიების კამარებს მართი კუთხით კვეთდა ისე რომ მათ შეხვედრის ადგილზე დიაგონალური ნაკერი იქმნებოდა. კარიბჭის პირველი სართული, მთავარი ეკლესიის გრძივი კედლების ხაზზე მოწყობილი პილასტრებითაა და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღებით, სამ ნაწილად იყო გაყოფილი, თუ როგორ ადიოდნენ კარიბჭის მეორე სართულზე არ ჩანს, თუმცა შეიძლება დავუშვათ რომ პატრონიკეზე ასასვლელი ღიობი კარიბჭის ჩრდილოეთ ნაწილის კამარაში იქნებოდა მოწყობილი.
კარიბჭის მეორე სართულის პატრონიკე, სამი ნაწილისგან შედგება,რომლებიც თითო ვიწრო ნალისებრთაღოვანი გასასვლელით უკავშიდებოდნენ ერთმანეთს. პატრონიკეს შუა ნაწილი გეგმით თითქმის კვადრატულია და გვერდით ნაწილებთან შედარებით ბევრად უფრო მაღალია. მთავარი ეკლესიის სივრცეში იგი გახსნილი იყო სამი ფართო, მაღალი ნალისებრთღოვანი ღიობით. განათებული იყო დასავლეთ კედლის ღერძზე გაჭრილი განიერი, ნალისებრი თაღით გადახურული სარკმლით, რომელიც მთლიანად აგურითაა გამოყვანილი. აგურისავე ყოფილა კამარა, მისი ღერძის მთავარი ეკლესიის გრძივი ღერძის გაგრძელებაზეა. დასავლეთით კამარა დასრულებული იყო კონქით, რომლის ნახევარწრიული საფუძველი შექმნილია კუთხეებში მოწყობილი ორი ტრომპით. გარედან ქონქი შემოფარგლულია სამწახნაგით, რომელსაც დამოუკიდებელი გადახურვა ჰქონია. პატრონიკეს გვერდის ნაწილებიდან სამხრეთისაკენ დაახლოებით 0,8 მეტრ სიმაღლეზე მხოლოდ დასავლეთ კედელიღა შემორჩა, ჩრდილოეთ ნაწილს ფასადი ბაზილიკური ნაგებობების ტიპური აბრისითაა წარმოდგენილი, მაღალ და ორფერდა სახურავით დასრულებული შუა ეკლესიის კედლის სიბრტყეს ორივე მხრიდან ერთვის შედარებით დაბალი ცალფერდა სახურავებით დასრულებული გვერდის ეკლესიების კედლის სიბტყეები.
ფასადის ღერძზე საკურთხევლის სარკმლის თავზე მცირედ შეღრმავებული სწორკუთხა არეა, რომელსაც ზემოდან და გვერდებზე ჩარჩოსავით ევლება, კედლის სიბრტყიდან ოდნავ შვერილი აგურებით გამოყვანილი თავსართი ჰორიზონტალურად გადანაკეცებით ბოლოებში. სარკმელი გადახურული იყო შირიმის ერთ ქვაში გამოკვეთილი ნახევარწრიული თაღით. სარკმლის ზემოთ, ფრონტონის თითქმის მთელ სიგანეზე, გამოყვანილია ნალისებრი ყრუ თაღი. ეკლესიის აღმოსავლეთ კედელი დგას ლოდებით ნაწყობ ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. შენობის სამხრეთ და ჩრდილოეთ ფასადები ფორმათა აღნაგობით ერთმანეთის ანალოგიურია. ფასადის ქვედა, გვერდითი ნავების საფეხურით წინწამოწეული ნაწილი, დასავლეთით, კოშკისებურად მაღლდებოდა და ფრონტონით იყო დასრულებული. სამხრეთ ფასადზე მთავარი ნავის კედელი ლეკალური აგურით გამოყვანილი შეწყვილებული ლილვებით იყო მორთული. ლილვები ეყრდნობა აგურის ერთრიგიან შრეს, რომელიც ფასადს მთელ სიგრძეზე გასდევს, ამ შრის ქვემოთ მოჩანს ნალესობით გამოყვანილია დაახლოებით ოც სანტიმეტრიანი სიმაღლის ზოლი, რომლის ძირთან იწყება გვერდის ნავის სახურავი. ჩრდილოეთ ფასადიც მნიშვნელოვანი დანაკარგებითაა შემორჩენილი. მთავარი ეკლესიის ჩრდილოეთ კედლიდან აქ, მხოლოდ მცირე ნაწილიღა მოჩანს, იგი როგორც ჩანს სამხრეთ კედლის მსგავსად, ყრუ თაღებით იყო გაფორმებული. ჩრდილოეთ ეკლესიის კედელი მთელ სიმაღლეზე დგას. კედელის დასავლეთ ნაწილში შემორჩენილია ლავგარდანის დაახლოებით 1,6 მეტრ სიგრძის მონაკვეთი, რომელიც შედგება თარაზულად დალაგებული და ერთიმეორის მიმართ გამოშვერილი თხელი ქვების ოთხი რიგისგან. ლავგარდანი დასავლეთით კარიბჭის საზღვართან წყდება. ამ ადგილას პატრონიკეს ჩრდილოეთ კედლის ნაწილია შემორჩენილი რომელიც ლავგარდანის მიმართ დაახლოებით ოცდახუთი-ოცდაათი სანტიმეტრითაა შემაღლებული. დასავლეთით ფასადი განიერი და მაღალი ყრუ საიბრტყეა, იგი შუა ნაწილში შემაღლებული პატრონიკეს ცენტრის ნაწილის კედლის სიბრტყით, რომლის ზედა ნახევარი სამწახნაგოვანია.
ფასადის ღერძზე, ქვედა ნაწილში დასავლეთ კარიბჭის ვიწრო თაღოვანი შესასვლელია, კედლის შემაღლებულ ნაწილში კი პატრონიკეს სარკმელი. სარკმელი გადახურული ყოფილა შირიმის ქვაში გამოკვეთილი თაღით, რომელსაც რელიეფური თავსართი ქჰონდა. ეკლესია გადახურული ყოფილა ბრტყელი და ღარისებრი კრამიტის კომბინირებული წყობით. ეკლესია აშკარად ატარებს ფორმათა ძიებისა და მხატვრული გამომსახველობის ზრდის ნიშნებს. კომპოზიციური ჩანაფიქრებისა და ხუროთმოძღვრული ფორმების აგების თვალსაზრისით იგი ამ ტიპის ნაგებობების ერთ-ერთი საინტერესო ნიმუშია. ეკლესიის კედლების წყობაში ორი ძირითადი ნაწილი გამოიყოფა, რომლებიც ერთმანეთისაგან განსხვავებული საშენი მასალითაა ნაწყობი, როგორც ჩანს ისინი ერთმანეთისაგან ქრონოლოგიურად განსხვავდებიან. შენობის ქვედა ნაწილის კომპოზიციაში, რომელიც მოიცავს მთავარი ეკლესიის ქვედა ნახევარს საკურთხევლის აფსიდში არსებულ საფეხურამდე, გვერდით ეკლესიებს და დასავლეთის გარშემოსასვლელს, სახეზეა ისეთი სპეციფიკური ნიშნები, რომლებიც მას VI-VII საუკუნეების ძეგლებთან აახლოვებს, ხოლო ზედა ნაწილი, ინტერიერისა და ფასადების გაფორმების ელემენტებით და არქიტექტურული ფორმებით, მომდევნო პერიოდის სახელდობრ IX საუკუნის ძეგლებს უკავშირდება.
ამრიგად შესაძლოა გამოითქვას ვარაუდი რომ ეკლესიის აგებიდან გარკვეული დროის შემდეგ, რაღაც მიზეზით, მან საფუძვლიანი გადაკეთება განიცადა. ჩრდილოეთიდან ეკლესიას ეკვრის მთლიანად რიყის ქვით ნაგები მცირე ზომის ნახევარწრიული სამლოცველო, რომლისგანაც შემორჩენილია აფსიდის ჩრდილო გვერდით კონქთან ერთად, საკურთხევლის სარკმლის ჩრდილოეთ წირთხლის მცირე ნაწილი და ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნახევარი. სამლოცველოს შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია, აფსიდში სარკმლის ქვემოთ, კედელზე. მიშენებულია სწორკუთხა ტრაპეზი. გარედან კედლები დასრულებული ყოფილა თაროსებრი ლავგარდანით, სამლოცველო გადახურული ყოფილა, კრამიტის ცალფერდა სახურავით.
სატრაპეზო
სატრაპეზო დგას ეკლესიის დასავლეთით ოციოდე მეტრზე. განეკუთვნება IX საუკუნეს. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილი კედლების დიდი ნაწილი ხუთ-ექვს მეტრ სიმაღლეზეღა დგას, ნაწილი 1-1,5 მეტრ სიმაღლეზეა. ნაწილი მთლიანად დანგრეულია: კედლებზე ამოსულია ხეები და ბუჩქები, იატაკი მიწითა და ნანგრევებითაა დაფარული, რის გამოც ნაგებობის თავდაპირველი ფორმებისა და გვიანდელი სახეცვლილებების შესახებ დაბეჯითებით რაიმეს თქმა ძნელია. შენობა ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვით. კედლების ზედაპირი შიგნით და გარეთ გასწორებული ყოფილა ბათქაშით, რომელიც მხოლოდ აქა-იქღაა შემორჩენილი. ნაგებობა სამხრეთიდან ჩრდილოეთის მიმართულებითაა წაგრძელებული. შედგება ორი სათავსისგან. ჩრდილოეთით მდებარე სათავსის დარბაზი უფრო დიდია, სამხრეთისა უფრო პატარა, სათავსები ერთმანეთთან გამიჯნულია სქელი კედლით რომელშიც მოწყობილია ორი მაღალი და განიერი ოდნავ შეისრულთაღოვანი ღიობი. მოგვიანებით აღმოსავლეთით მდებარე ღიობი აგურით ამოუშენებიათ და დაბალი სწორკუთხა გასასვლელი მოუწყვიათ. იმავე ზომისა და მოხაზულობის ორ-ორი ყრუ თაღია დარბაზის დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლებშიც.
დასავლეთ თაღებს შორისს მაღალი და განიერი ოდნავ შეისრული თაღია, რომელიც დარბაზის მხრიდან ორსაფეხურიანია. იგი დაყრდნობილია შირიმის ერთ ქვაში გამოკვეთილ მარტივპროფილიან იმპოსტებზე და გაფორმებულია პატარა, ერთმანეთზე ბოლოებით გადაბმული ნახევარწრიული თაღების უწყვეტი მწკრივით. დეკორატიულადაა აქცენტირებული წირთხლების წინა საფეხურიც, რომელი სამი შეჯგუფებული ლილვისგან შედგება. ამ თაღით დარბაზი დაკავშირებულია პატარა განცალკევებულ სათავსთან, რომელიც შენობის დასავლეთ კედლის ხაზიდან მთლიანად გარეთაა გასული და დამოუკიდებელი ორფერდა სახურავი ხურავს. სათავში გეგმით თითქმის კვადრატულია, გადახურულია ოდნავ შეისრული კამარით, რომლის მთელი ზედაპირი დამუშავებულია წყობაში ოდნავ შეღრმავებული და ერთმანეთზე მიყრდნობილი რომბებით. კამარა დასავლეთით დაყრდნობილია კედლის მიმდებარე საბჯენ თაღზე, თაღი კი მომრგვალებულ პილასტრებზე. თაღის ქუსლებთან გამოყოფილია შირიმის მაღალი იმპოსტები, რომელთა პროფილს თარო და ოდნავ შეზნექილი ზედაპირი ქმნის. დასავლეთ კედლის ღერძზე, ქვემოთ განთავსებულია ორი საფეხურით შეღრმავებული და სამფრთიანი თაღით გადახურული ნიშა, ამ ნიშის ზემოთ ყოფილა თაღოვანი სარკმელი, რომლის მხოლოდ ქვედა ნაწილია შემორჩენილი. ოთახის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების ღერძზე ოდნავ შეისრულთაღიანი თითო ნიშაა განთავსებული. კონსტრუქცია მდგრადობის მიზნით სათავსის კედლები დარბაზის კედლებთან დაკავშირებული ყოფილა წყობაში დატანებული ხის ძელებით, რომელთა ანაბეჭდი შემორჩენილია როგორც დარბაზის დასავლეთ კედელში,ისე სათავსის გარეგან კედლებშიც. დარბაზის აღმოსავლეთ კედლის ბოლოებთან თითო დაბალი და ოდნავ შეღრმავებული ყრუ თაღია.
თაღებს შორის თითქმის მათივე სიმაღლისა და სიღრმის სწორკუთხა არეა, რომელშიც სატრაპეზოს მთავარი შესასვლელია მოწყობილი, თვით თაღებში კი თითო განიერი და ბრტყლად გადახურული სარკმელი. თითო მცირე ზომის სწორკუთხა სარკმელია ჩრდილოეთ კედლის თაღებშიც. მათგან დასავლეთით მდებარე სარკმლისგან მხოლოდ წირთხლებიღა შემორჩა, ამ სარკმლის ქვემოთ როგორც ჩანს, ადრე დარბაზზე ჩრდილოეთიდან მიშენებულ ნაგებობაში გასასავლელი კარი ყოფილა, რომელიც მოგვიანებით გაუუქმებიათ და მის ნაცვლად ბუხარი მოუწყვიათ. ერთი თაღოვანი სარკმელია დასავლეთ კედლის სამხრეთ თაღში. ამჟამად ამ კედლის ჩრდილო ნაწილი თაღთან ერთად მთლიანად დანგრეულია. დარბაზს ბრტყელი გადახურვა ჰქონია. გადახურვა გამართული ყოფილა ხის უზარმაზარ კოჭებზე.
ჩრდილოეთ კედლის გარედან შემორჩენილი კვალის მიხედვით შეიძლება ვიფიქროთ, რომ დარბაზი თავდაპირველად ერთსართულიანი ყოფილა და ორფერდა სახურავით იყო გადახურული. მოგვიანებით დარბაზის თავზე მოუწყვიათ მეორე სართული, რომლის აღმოსავლეთ კედელზე გარედან მიშენებული ქვის კიბით ადიოდნენ. სამხრეთით მდებარე სათავსი გეგმით თითქმის კვადრატულია. სათავსის აღმოსავლეთ კედელში მოწყობილია გარეთ ნახევარწრული გამოშვერილი მოზრდილი ბუხარი. სამხრეთის კედლის აღმოსავლეთ კიდესთან ვიწრო კარია, ხოლო დასავლეთ ნაწილში მაღალი სწორკუთხა ნიშაა, რომელშიც სწორკუთხა სარკმელია მოწყობილი. სათავსის დასავლეთ კედელი ამჟამად თითქმის მთლიანადაა დანგრეული. სათავსის შუაში შემორჩა რიყის და ნატეხი ქვით ნაგები კვადრატული ბოძი, რომელსაც როგორც ჩანს, გადახურვის ხის კოჭები ეყრდნობოდა. ოთახის შემორჩენილი კედლებიდან ჩანს, რომ იგი დარბაზზე უფრო დაბალი ყოფილა და ცალფერდა სახურავი ეხურა. მოგვიანებით სათავსის მხრიდან დარბაზის სამხრეთ კედელზე მიუშენებიათ კედელი, რომელშიც ამოშენებული და გარედან შელესილი ღიობის კვალია. გარედან სატრაპეზოს კედლები ნაწყობია რიყის ქვითა და პირგადასწორებული ნატეხი ქვით, ფასადებიდან მხოლოდ აღმოსავლეთისაა გაფორმებული, ფასადის შუაში მოწყობილია განიერი და მაღალი კედლის სიბრტყიდან საგრძნობლად გამოშვერილი პორტალი, რომელსაც როგორც ჩანს, ორფერდა სახურავი ეხურა. თვით შესასვლელი ოდნავ შეისრული თაღითაა გადახურული, რომლის ზემოთგამოსახულია წყობაში შეღრმავეული ტოლმკლავა ჯვარი. საგანგებოდააა გაფორმებული პორტალის ნახევარწრიული თაღი, რომელიც დამუშავებული მოზრდილი ერთმანეთზე ბოლოებით გადაბმული ნალისებრი თაღების რიგით არის მორთული. თაღი დაყრდნობილია შირიმის პროფილირებულ იმპოსტებზე, იმპოსტები კი სამი შეჯგუფებული ლილივით შექმნილ სვეტზე. პორტალის ორივე მხარეს ოდნავ შეისრული თაღით დასრულებული, განიერი და მაღალი თითო შეღრმავებაა, რომელშიც დარბაზის შესაბამისი სარკმლები გამოდის.
სადგომი
სატრაპეზოს ჩრდილოეთიდან ეკვროდა მოზრდილი ნაგებობა, რომლის აღმოსავლეთ კედელი სატრაპეზოს აღმოსავლეთ კედლის ხაზზეა. სადგომს შესასვლელი ჰქონდა აღმოსავლეთიდან. ინტერიერი დაფარულია ნანგრევებითა და ხშირი მცენარეულობით, რის გამოც მისი გეგმარების დადგენა ამჟამად არ ხერხდება. ეკლესიის ჩრდილოეთდან ეზოს მთელ სიგრძეზე, ჩანს ნაგებობათა კედლების ნაშთები.
საძვალე
ეკლესიის სამხრეთით ოციოდე მეტრზე შემორჩენილია რიყის ქვით ნაგები კარიბჭის აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლების ნაწილები, ხოლო აღმოსავლეთით, თითქმის იმავე მანძილზე სანახევროდ მიწაში ჩაფლული კამაროვანი საძვალეა. იგი მთლიანად რიყის ქვითაა ნაგები და კრამიტის ორფერდა სახურავი ხურავდა. მიცვალებულის შესასვენებლად საძვალის დასავლეთ კედელში მოწყობილია კვადრატული ხვრელობი, რომელზეც გარედან ქვის ფილაა მიფარებული, ხვრელობის ქვემოთ მიცვალებულის დასასვენებელი ტახტია. ამჟამად აკლდამაში მოხვედრა კამარის აღმოსავლეთ კიდეში წარმოქმნილი ვიწრო ხვრელობით შეიძლება. მონასტრის დასავლეთით სამოც-სამოცდაათ მეტრზე, ღელესთან ახლოს, შემორჩენილია ქვითკირის კედლის ნაწილი, რომელიც შესაძლოა მონასტრამდე წყლის მისაყვანად იყო განკუთვნილი.
2007 წელს ეკლესიაზე ჩატარდა არქეოლოგიურ გაწმენდითი სამუშაოები. ამ დროს შესაძლებელი გახდა ინტერიერის ნაწილობრივ გაწმენდა. მთავარი ეკლესიის აღმოსავლეთ ნახევრის გაწმენდის შემდგომ საკურთხევლის წინ გაითხარა აღმოსავლეთ და დასავლეთ ღერძზე დამხობილი ამოშენებულკედლებიანი სამარხი, რომელიც მდებარეობდა იატაკის დონიდან 0,5 მეტრ სიღრმეზე. სამარხის კედლები შელესილი იყო დუღაბით, სახურავი შედგებოდა ქვიშაქვის სამი ფილისგან, რომელთაგან შუა და აღმოსავლეთით მდებარე ფილა ჩამტვრეული იყო. სამარხის ფსკერი თიხის სქელი ფენით იყო მოსწორებული. სამარხის სამხრეთ ნახევარში დასვენებული იყო ალი, ასაკი ანთროპოლო ვლადიმერ ასლანიშვილის დასკვნით ორმოცი-ორმოცდაათი წელი იქნებოდა. სამარხში ინვენტარი არ დადასტურებულა, სტრატიგრაფიული მონაცემების საფუძველზე, იგი სავარაუდოდ IX საუკუნეში უნდა ყოფილიყო მოწყობილი. გაწმენდის შედეგად მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა ძირითადად წარმოდგენილია სუფრის, საოჯახო, სამზარეულო და სამშენებლო კერამიკით. ნანგრევების ფენაში არც ერთი მოჭიქული ნიმუში არ აღმოჩენილა. აღსანიშნავია წერნაქით შეღებილი, წითელკეციანი ჯამების ფრაგმენტები, რომლებიც გვიანდელი შუა საუკუნეებით თარიღდება. სამშენებლო კერამიკა წარმოდგენილია აგურითა და ორი სახის კრამიტით. კრამიტის ზოგიერთ ნიმუშზე ამოკაწრულია კლაკნილი ხაზები ან გამოყვანილია დიაგონალურად ურთიერთგადამკვეთავი რელიეფური ხაზები. ბრტყელი გვერდებაკეცილი კრამიტებიდან ზოგიერთზე ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა ამავე ჯვრის ორკაპა ბოლოებზე, ქვედა მკლავის ძირში გამოსახულია მთავრული ასო „ა“, ზოგიერთ ბრტყელ კრამიტზე კი — ქარაგმიანი ორი მთავრული ასო „ტბ“.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გივი იოსელიანი
გივი იოსელიანი (დ. 25 ოქტომბერი, 1990) — ქართველი ფეხბურთელი, სამტრედიის „სამტრედია“ ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:ბოლნისის სიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ცხინვალის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი
ბოთლიხური ენა
ბოთლიხური ენა — იბერიულ-კავკასიური ენათა ოჯახის დაღესტნურ ენების ხუნძურ-ანდიურ-დიდოურ ენათა ჯგუფის ანდიური ქვეჯგუფის ერთ-ერთი უმწერლობო ენა. გავრცელებულია ბოთლიხის რაიონის ორ აულში — ბოთლიხსა და მიარსუში.
ლადანია
ლადანია (Ladainha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 500 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტეოფილუ-ოტონის შემადგენლობაში.
ბოთლიხური ენა
გრამატიკა
ბოთლიხური ენის ფონეტიკურ სისტემაში 5 მარტივი ხმოვნის გარდა არის ნაზალიზებული ხმოვნები. ყრუ სპირანტებსა და აფრკატებს შორის ფონოლოგიური დაპირისპირებაა: „სუსტი—ძლიერი“. დასტურდება ფარინგალური და ლარინგალური თანხმოვნები, სპეციფიკური ყრუ ლატერალური თანხმოვნები. მახვილი სუსტი, დინამიკურია.
ლადანია
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 994 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.62 კმ²-ზე. ფართობი 866 290 კმ²-ია.
ბოთლიხური ენა
გრამატიკა
ბოთლიხური ენა აგლუტენაციურია, ანალიზური წყობის ტენდენცია აქვს (უპირატესად ზმნაში). ყველა მორფოლოგიური კატეგორია, გრამატიკული კლასის გარდა, გადმოცემულია სუფიქსებით. მხოლობით რიცხვში გარჩეულია 3 გრამატიკული კლასი, მრავლობითში 2 (ცოცხალთა და არაცოცხალთა). ბრუნება განვითარებულია: 4 ძირითადი ბრუნვის გარდა დასტურდება ორ ათეულამდე ლოკატიური ბრუნვა, რომელიც 6 სერიას ქმნის. ზმნა იცვლება გრამატიკული კლასებისა და დრო-კილოთა მიხედვით. ძირითადი დროებია აწმყო, ნამყო და მყოფადი. ზმნაში რიცხვის გადმოცემა დაკავშირებულია გრამატიკული კლასის აღნიშვნასთან. ბრძანებითში გარჩეულია გარდამავლობა-გარდაუვალობა. სიტყვაწარმოება სუსტადაა განვითარებული. გარდამავალი ზმნა ერგატიულ კონსტრუქციას ქმნის. რთული წინადადების ასაგებად გამოიყენება მიმღეობიანი და აბსოლუტივიანი კონსტრუქციები.
ლადანია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბოთლიხური ენა
გრამატიკა
ბოთლიხური ენაში ძირითადი ლექსიკური ფონდი კარგადაა დაცული, თუმცა ბევრია ნასესხები სიტყვაც. ბოთლიხისა და მიარსუს მეტყველებას შორის უმნიშვნელო სხვაობაა (ძირითადად ფონეტიკური ხასიათისა). ბოთლიხელები ორენოვანი ხალხია: დედაენის გარდა ყველამ იცის ახლომონათესავე ხუნძური, რომელიც მათთვის სალიტერატურო ენაა (ხუნძურ ენაზეა ადგილობრივი საქმისწარმოება, დაწყებითი სკოლა და ადგილობრივი გაზეთი).
ლიტერატურა
კატეგორია:ბოთლიხური ენა
ანდრიიაშივკა (ტულჩინის რაიონი)
ანდრიიაშივკა (Андріяшівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქის ტულჩინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 105 კაცს შეადგენდა.
ფატიმა დიამე
ფატიმა დიამე (Fátima Diame; დ. 22 სექტემბერი, 1996, ვალენსია, ესპანეთი) — სენეგალელი წარმოშობის ესპანელი ათლეტი, რომელიც სპეციალიზირდება სამმაგ ხტუნვაში. 2017 წლის წარმოადგინა ესპანეთი მსოფლიო ჩემპიონატზე და ვერ მიაღწია ფინალს. 2015 წლის ევროპული ახალგაზრდული თამაშების ჩემპიონატზე მან მოიგო ბრანჯაოს მედალი, გრძელი ხტომის კატეგორიაში.
ანდრიიაშივკა (ტულჩინის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტულჩინის რაიონის სოფლები
ფატიმა დიამე
პირადი მიღწევები
Outdoor
Indoor
უიარაღოს I გასასვლელი
უიარაღოს I გასასვლელი— ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); უიარაღოს ქუჩიდან წრომის ქუჩამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
სარატოვსკი (ზილაირის რაიონი)
სარატოვსკი (Саратовский; Һарытау) — ხუტორი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება დმიტრიევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 29 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სარაქთაშიდან 140 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 65 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
სისინა გედი
სისინა გედი, წითელნისკარტა გედი  (Cygnus olor) — დიდი ზომის ფრინველი იხვისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 145–160 სმ, ფრთების შლილი 208–238 სმ, მასა 7–14 კგ. შეფერილია თეთრად, გამოირჩევა წითელი ნისკარტითა და შუბლზე არსებული შავი გამონაზარდით. შორი მანძილიდან მისი ცნობა შესაძლებელია გრძელი, შედარებით მოხრილი კისრით, რომელსაც ცურვის დროს S-ის ფორმა აქვს, და ძირს დახრილი ნისკარტით. აქვს ძირითადად ზემოთ აღმართული გრძელი კუდი. ახალგაზრდა მოყავისფროა, ნისკარტი მოვარდისფრო-ნაცრისფერი, შავი ძირით. ზრდასრულს შავი ფეხები აქვს, მოზარდს — წითელი. ფრენის დროს ფრთები დამახასიათებელ ხმას გამოსცემს, სხვა გედებისაგან განსხვავებით, გაშლილი ფრთები ნაკლებადაა წამახვილებული (პირველი ორი პირველხარისხოვანი მომქნევი ბუმბული თითქმის ერთი ზომისაა). ბინადრობს დიდ ტბებსა და მდორე მდინარეებზე, ჭაობებსა და ზღვაზე — ტყე-ველისა და ველის ზონებში, ისეთ წყალსატევებზე, რომელთა ნაპირებზე ლერწმის ხშირი ბარდებია. ცხოვრობს წყვილებად ან გუნდებად. გვხვდება წყალზე ან ფრენის დროს. ხმა — წყნარი და ხრინწიანი. გავრცელებულია დასავლეთ ეროპაში (კალინინგრადის ოლქიდან, ესტონეთიდან და დუნაის დელტიდან აღმოსავლეთით), მცირე აზიაში, იმიერბაიკალეთიდან მდინარე უსურამდე, ირანში, მონღოლეთსა და ჩინეთში. საქართველოში გვხვდება მიმოფრენისას, აგრეთვე მცირე რაოდენობით ზამთრობს აფხაზეთის სანაპირო ზოლში, ისეთ ადგილებში, სადაც ნაკლებად აწუხებენ. მცირერიცხოვანია. რაოდენობას ამცირებს ბრაკონიერობა ბუმბულისა და ხორცისათვის. მავნებლებიდან რეგისტრირებულია ერთი სახეობის აკანთოცეფალა. დეკორატიული ფრინველია, ხშირად ჰყავთ პარკებსა და ზოოპარკებში. სქესობრივ სიმწიფეს 3–4 წლის ასაკში აღწევს. მონოგამურია, ბუდობს განუყრელ წყვილებად. ბუდეს მიწაზე იკეთებს ლერწმის ღეროებისაგან დებს 7–9 მოცისფრო კვერცხს (ახალბედა ხშირად მხოლოდ 1 ცალს დებს). ინკუბაცია 35 დღე-ღამე გრძელდება. კრუხობს დედალი, მამალი ამ დროს შორიახლოს იმყოფება და იცავს მას. პირველი ბუდობის მოშლის შემთხვევაში ბუდობს მეორეჯერაც (2 კვერცხით). საბუდარი ადგილები ძლიერ დაშორებულია. გადაფრენის დროს უეცარი აცივების გამო მართვეების ნაწილი ზოგჯერ იღუპება. იკვებება წყლის მცენარეებით, რომლებსაც თავთხელ ადგილებში ფსკერიდან იღებს. შეტანილი იყო საქართველოს სსრ წითელ წიგნში, თუმცა საქართველოს წითელ ნუსხაში არ არის შესული.
სქოლიო
კატეგორია:გედი
ანდრიიაშივკა (რომნის რაიონი)
ანდრიიაშივკა (Андріяшівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქის რომნის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 2089 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომნის რაიონის სოფლები
იოკო კანო
იოკო კანო (დ.18 მარტი (19 მარტი ), 1994 (1993 ), იაპონია) — იაპონელი კომპოზიტორი, პიანისტი და მუსიკოსი. დაიბადა მიაგის პრეფექტურის ქალაქ სენდაიში. ცნობილია როგორც ვიდეო თამაშების, ანიმეების, ტელესერიალებისა და რეკლამების მუსიკის შემქმნელი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:ქალი კომპოზიტორები კატეგორია:XX საუკუნის კომპოზიტორები კატეგორია:XXI საუკუნის კომპოზიტორები კატეგორია:იაპონელი კომპოზიტორები კატეგორია:იაპონელი პიანისტები
ლა-ლა ლენდი
ლა-ლა ლენდი (La La Land) — ამერიკული ტრაგიკომედიური ფილმი-მიუზიკლი, რომლის რეჟისორია დემიენ შაზელი. მსოფლიო პრემიერა გაიმართა 2016 წლის 31 აგვისტოს ვენეციის საერთაშორისო კინოფესტივალზე. ფილმი მოგვითხრობს ჯაზ-პიანისტის შესახებ, რომელსაც უყვარდება ახალგაზრდა მსახიობი ლოს-ანჯელესიდან.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ფილმები კატეგორია:მიუზიკლები
სერო-მისკანტი
სერო-მისკანტი (Cerro Miscanti) — მთა ჩილეში, ანტოფაგასტის რეგიონში. მდებარეობს ვულკან ჩილიკესის გვერდით, სამხრეთით და მინიკესის ჩრდილოეთით. გადმოჰყურებს მისკანტის ტბას.
სქოლიო
კატეგორია:ჩილეს მთები კატეგორია:ჩილეს ვულკანები
ემუსებრნი
ემუსებრნი (Dromaiidae) — ფრინველთა ოჯახი კაზუარისნაირთა რიგისა. მოიცავს 1 თანამედროვე და 1 ამომწყდარი გვარის 1 თანამედროვე და 3 ამომწყდარ სახეობას. ზოგჯერ ამ ოჯახის წარმომადგენლებს კაზუარისებრთა ოჯახში აერთიანებენ. თანამედროვე სახეობა — ემუ გავრცელებულია ავსტრალიასა და კუნძულ ტასმანიაზე.
ლიტერატურა
* კატეგორია:კაზუარისნაირნი
სოლნოკი
სოლნოკი (Szolnok) — ქალაქი ცენტრალურ უნგრეთში, იას-ნადკუნ-სოლნოკის მედიეს ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს მდინარე ტისის ნაპირებზე, უნგრეთის დიდ ვაკეზე, რის შედეგადაც საუკუნეების მანძილზე ის მნიშვნელოვან კულტურულ და ეკონომიკურ გზაჯვარედინებზე მდებარეობდა.
წერილობით წყაროებში სოლნოკი პირველად 1075 წელს იხსენიება. ამ წელს იგი თავისივე სახელწოდების კომიტატის დედაქალაქი გახდა. XII საუკუნეში მონღოლთა შემოსვების შედეგად ქალაქი დაინგრა და XVI საუკუნემდე მომცრო სოფლად რჩებოდა.
დაძმობილებული ქალაქები
სოლნოკი დაძმობილებულია შემდეგ ქალაქებთან:
სქოლიო
კატეგორია:უნგრეთის ქალაქები
კლდის წმინდა ნინოს ეკლესია
ძეგლის აღწერა
სამნავიანი ბაზილიკა შვერილაფსიდიანია (13,X8,7 მ.). ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. მის წინ ოთხ სვეტიანი კარიბჭე-სამრეკლო დგას. დარბაზის სივრცე ორი წყვილი სვეტით სამ ნავადაა დაყოფილი. აფსიდის მხრებსა და სვეტების პირველ წყვილს ქართულ ხუროთმოძღვრებაში მიღებული თაღის ნაცვლად ჰორიზონტალური რიგელი აკავშირება, სვეტიდან სვეტზე გადასვლა და დასავლეთის კედელთან დამაკავშირებელი თაღი შეცვლილია „გატეხილი“ რიგელით. საკურთხეველი დარბაზისაგან გამოყოფილია წყობითა და ნალესობით გამოყვანილი კანკელით. კანკელში აღსავლის კარის გარდა კიდევ ორი კარია უშუალოდ სამკვეთლოსა და სადიაკვნეს წინ. აღსავლის კარის გვერდებზე მაცხოვრისა და ღვთისმშობლის ხატებისათვის თაღოვანი ნიშებია დატოვებული. კანკელის მიღმა საკურთხევლის, სამკვეთლოსა და სადიაკვნის ერთიანი სივრცეა. ტაძრის ინტერიერი მთლიანად გალესილია. გრძივ კედლებში გვერდითი ნავების სივრცეს ორ-ორი სარკმელი ანათებს. ცენტრალური ნავის გასანათებლად ზემოტ სიმაეტრიულად განლაგებული ორ-ორი სარკმელია. საკურთხევლის სარკმელი საკმაოდ მაღალია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კელასური 2
კელასური 2 — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტში (წებელდის თემი). მდებარეობს ჩხალთის ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე კელასურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 8000 მ, გულრიფშიდან 50 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
სქოლიო
კატეგორია:წებელდის თემის სოფლები
პოკსის რაიონი
პოკსის რაიონი (Distrito de Pocsi) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის არეკიპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 047 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 588 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 172.48 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:არეკიპის პროვინციის რაიონები
მალაკაშეტა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 776 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.8 კმ²-ზე. ფართობი 727 886 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლეო მაკ-კერი
ლეო მაკ-კერი (Leo McCarey დ. 3 ოქტომბერი, 1898 — გ. 5 ივლისი, 1969) — ამერიკელი რეჟისორი, სცენარისტი და პროდიუსერი. მონაწილეობა აქვს მიღებული 200-ზე მეტი ფილმის გადაღებაში. ცნობილია 30-იან წლებში კომედიების გადაღებით. 1940-იან წლებში უფრო სოციალური და კონსერვატიული ფილმების გადაღება დაიწყო. წარმატებას ორივე ჟანრში მიაღწია.
პირენეული ნაგაზი
პირენეული ნაგაზი (Berger des Pyrénées) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში XVIII საუკუნეში.
ლეო მაკ-კერი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინორეჟისორები
პირენეული ნაგაზი
კატალონიური ნაგაზის მსუბუქ, მცირე ზომის ნათესავს, პირენეულ ნაგაზს ბალნის მიხედვით სამ სახეობად ჰყოფენ: გრძელბალნიან, გლუვბალნიან და საშუალო სიგრძის ბალნიანად. ეს მოძრავი, ამტანი ძაღლი გამოიყვანეს პირენეებში, ლურდის და ჰავარნის რაიონებს შორის და მისი დანიშნულება იყო მთაში მეცხვარის დახმარება. პირენეული ნაგაზი აქტიური ცხოვრების მოყვარულია. ბალნის სიგრძის ფართო სპექტრი კი იმაზე მიუთითებს, რომ ჯიში გამოყვანილია უპირველეს ყოვლისა, სპეციფიკურ კლიმატურ პირობებში სამუშაოდ და არა ძაღლების გამოფენების მოთხოვნების დასაკმაყოფილებლად. მშობლიურ, მთიან ადგილებში პირენეული ნაგაზი ოდესღაც მუშაობდა პირენეულ მთის ძაღლთან ერთად — მწყემსავდა შინაურ ცხოველებს, მაშინ როდესაც მთის ძაღლი ფარას მგლისგან იცავდა.
გრძელბალნიანი სახეობა კარგად უძლებს უამინდობას ზამთარშიც კი. ამ ძაღლს აქვს შედარებით მცირე ზომები, კარგად იწვრთნება რაც აადვილებს მის სახლში ყოლას. პირენეულ ნაგაზს აქვს მეტყველი, მუქი-ყავისფერი თვალები, დაკუნთული წინა ფეხები, თავზე ბალანი მოკლე და თხელია. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს ჟღალი, ნაცრისფერი, ზონარული-ჟღალი, ცისფერი, ვეფხვისებრი. პირენეული ნაგაზი კარგად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, ბავშვებს და სიცივეს, ადვილად იწვრთნება, სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა.
საქანელას ქუჩა
საქანელას ქუჩა — ძველი თბილისის რაიონი (ვერე): მიხეილ ჯავახიშვილის ქუჩიდან ზვიად გამსახურდიას სანაპირომდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს. შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც კარუსელის დაღმართი, 20-იან წლებში ეწოდა კარუსელის ქუჩა. 1934 წლის გეგმაზე დატანილია ანდეზიტის ქუჩის სახელწოდებით. თბილისის ქუჩების 1960 წლის ცნობარში შეტანილია როგორც საქანელის ქუჩა.
ლიტერატურა
საქანელა
კორპორატივიზმი
კორპორატივიზმი — პოლიტიკური იდეოლოგია, რომელიც მხარს უჭერს საზოგადოების ორგანიზებას კორპორატიულ ჯგუფებად. მაგალითად, სოფლის მეურნეობის, შრომითი, სამხედრო, სამეცნიერო ან გილდიური ასოციაციების მიერ, მათი საერთო ინტერესების საფუძველზე. ტერმინი წარმოიშვა ლათინური კორპუსისგან, ანუ „ ადამიანის სხეულიდან “. ჰიპოთეზა ავითარებს აზრს, რომ საზოგადოება მაშინ მიაღწევს ჰარმონიული ფუნქციონირების პიკს, როდესაც თითოეული მისი ნაწილი ეფექტურად შეასრულებს საკუთარ დანიშნულ ფუნქციას. მაგალითად, სხეულის ორგანოები, რომლებიც ინდივიდუალურად შეაქვთ წვლილი მის ზოგად ჯანმრთელობასა და ფუნქციონირებაში, ცენტრალიზებულია თეორიული კორპორატიული თეორიის ცენტრში.
კორპორატიალისტური იდეები წარმოიშვა ჯერ კიდევ ძველი ბერძნული და რომაული საზოგადოებების დროიდან, კათოლიკური სოციალური სწავლებისა და ქრისტიან დემოკრატიულ პოლიტიკურ პარტიებში ინტეგრაციით. ისინი დაჯგუფდნენ სხვადასხვა მიზნებითა და განხორციელების გზებით სხვადასხვა საზოგადოებაში, მრავალფეროვანი პოლიტიკური სისტემებით, რომელთა შორისაც არის ავტორიტარიზმი, აბსოლუტიზმი, ფაშიზმი, ლიბერალიზმი და სოციალიზმი.
კორპორატივიზმი ასევე შეიძლება გულისხმობდეს ტრიპარტიზმს - მოლაპარაკებას ბიზნესის დაინტერესებულ ჯგუფებსა და დასაქმებულს შორის ეკონომიკური პოლიტიკის დასამყარებლად. ამას ზოგჯერ უწოდებენ ნეო-კორპორატივიზმს ან სოციალ-დემოკრატიულ კორპორატივიზმს.
ნათესაობითი კორპორატივიზმი
ნათესაური კავშირის საწარმოო კორპორატიზმი, რომელიც ხაზს უსვამს კლანური, ეთნიკური და ოჯახის იდენტიფიკაციას, საკმაოდ გავრცელებული მოვლენაა აფრიკაში, აზიასა და ლათინურ ამერიკაში. კონფუცის საზოგადოებები, რომლებიც დაფუძნებულია აღმოსავლეთ აზიასა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ოჯახებსა და კლანებზე, კორპორატიზმის სახეებად ითვლებოდნენ. ჩინეთს აქვს კლანური კორპორატიზმის ძლიერი ელემენტები თავის საზოგადოებაში, რომელიც მოიცავს ოჯახურ ურთიერთობებთან დაკავშირებულ სამართლებრივ ნორმებს. ისლამურ საზოგადოებებში ხშირად გვხვდება ძლიერი კლანები, რომლებიც საფუძველს უქმნიან საზოგადოებაზე დაფუძნებულ კორპორატიულ საზოგადოებას. საოჯახო ბიზნესი მსოფლიო მასშტაბით არის გავრცელებული კაპიტალისტურ საზოგადოებებში.
კორპორატიზმი რომის კათოლიკურ ეკლესიაში
შუა საუკუნეებში, კათოლიკური ეკლესია აფინანსებდა სხვადასხვა ინსტიტუტების შექმნას, მათ შორის საძმოებს, მონასტრების, რელიგიურ ორდენებს და სამხედრო გაერთიანებებს, განსაკუთრებით ჯვაროსნული ლაშქრობების დროს. იტალიაში შეიქმნა სხვადასხვა ფუნქციის ჯგუფები და ინსტიტუტები, მათ შორის უნივერსიტეტები, გილდიები არტისტებისა და ხელოსნებისთვის და სხვა პროფესიონალური ასოციაციები. გილდიის სისტემის შექმნა წარმოადგენს კორპორატივიზმის ისტორიის განსაკუთრებით მნიშვნელოვან ასპექტს, რადგან იგი ითვალისწინებს ძალაუფლების გადანაწილებას გილდიების დარეგულირებისთვის და ფასების დარეგულირების საქმეში, რაც ეკონომიკური მენეჯმენტისა და კლასობრივი თანამშრომლობის კორპორატიული ეკონომიკური მოდელების მნიშვნელოვანი ასპექტია.
1881 წელს რომის პაპმა ლეო XIII-მ დაავალა თეოლოგებს და სოციალურ მოაზროვნეებს შეესწავლათ კორპორატივიზმი და გამოეცათ განმარტებები მის შესახებ. 1884 წელს ფრაიბურგში, კომისიამ განაცხადა, რომ კორპორატიზმი არის „სოციალური ორგანიზაციის სისტემა, რომელსაც თავის ბაზაზე წამოწეული ჰყავს მამაკაცთა ჯგუფი მათი ბუნებრივი ინტერესებისა და საზოგადოებაში სოციალური ფუნქციების მიხედვით. როგორც სახელმწიფოს ჭეშმარიტი და სწორი ორგანოები, ისინი ხელმძღვანელობენ და კოორდინაციას უწევენ შრომასა და კაპიტალს საერთო ინტერესების საკითხებში“. კორპორატივიზმი დაკავშირებულია სტრუქტურული ფუნქციონალიზმის სოციოლოგიურ კონცეფციასთან.
კორპორატივიზმის პოპულარობა XIX საუკუნის ბოლოს გაიზარდა და 1890 წელს ჩამოყალიბდა კორპორატიული ინტერნაციონალი, რასაც მოჰყვა კათოლიკური ეკლესიის მიერ Rerum novarum-ის გამოქვეყნება, რომელმაც პირველად განუცხადა ეკლესიის კურთხევა პროფკავშირებს და რეკომენდაცია გაუწია, რომ ორგანიზებული შრომა აღიარებული ყოფილიყო პოლიტიკოსების მიერ. ევროპაში ბევრი კორპორატალისტთა კავშირი მხარდაჭერილი იქნა კათოლიკური ეკლესიის მიერ, რათ გამოეყენებინათ იგი ანარქისტულ, მარქსისტულ და სხვა რადიკალურ კავშირებთან შესაწინააღმდეგებლად, რის გამოც კორპორატალისტთა გაერთიანებები საკმაოდ კონსერვატიული ხასიათის იყვნენ თავიანთ რადიკალურ კონკურენტებთან შედარებით. კათოლიკე კორპორატისტული სახელმწიფოა ავსტრია ფედერალური კანცლერ ენგელბერტ დოლფუსისა და ეკვადორი გარსია მორნოს ხელმძღვანელობით. Rerum Novarum-ის ეკონომიკურმა ხედვამ გავლენა მოახდინა ხუან პერონსა და პერონიზმზე. 1890-იანი წლების კათოლიკური კორპორატივიზმის საპასუხოდ, პროტესტანტული კორპორატივიზმი განვითარდა, განსაკუთრებით გერმანიაში, ნიდერლანდებსა და სკანდინავიაში. ამასთან, პროტესტანტულმა კორპორატივიზმა გაცილებით ნაკლები წარმატება მიაღწია მთავრობების მხრიდან დახმარების მიღებაში, ვიდრე ეს მოახერხა მისმა კათოლიკურმა კოლეგამ.
კომუნისტური კორპორატივიზმი
მარჯვნივ|მინი|262x262პქ| [[პლატონი (მარცხნივ) და არისტოტელე (მარჯვნივ) ]] ძველ საბერძნეთში განვითარდა კორპორატივიზმის ადრეული ცნებები. პლატონმა შეიმუშავა კლასებისა და ბუნებრივი სოციალური იერარქიების ტოტალიტარული და კომუნისტური კორპორატივისტური სისტემის კონცეფცია, რომელიც ორგანიზებული იყო შესაბამისი ფუნქციების საფუძველზე, ისე, რომ არსებული ჯგუფები ითანამშრომლებდნენ სოციალური ჰარმონიის მისაღწევად კოლექტიური ინტერესების გათვალისწინებით, ხოლო ინდივიდუალური ინტერესების უარყოფილი იქნებოდა.
პოლიტიკაში, არისტოტელე აღწერს საზოგადოებას, როგორც ბუნებრივ კლასებად და ფუნქციურ რგოლებად დაყოფილს, რომელსაც აქვს შესაბამისი მიზნები. რნიშნული რგოლები შეიძლება იყვნენ მღვდლები, მმართველები, მონები და მეომრები. ძველმა რომმა კორპორატივიზმის ბერძნული ცნებები გადაიღო კორპორატივიზმის საკუთარ ვერსიაში, მაგრამ მან ასევე დაამატა პოლიტიკური წარმომადგენლობის კონცეფცია, იმ ფუნქციების საფუძველზე, რომლითაც შესაბამისი რგოლები გარკვეულ ფუნქციებს წარმოადგენდნენ. ესენი იყვნენ: სამხედრო, პროფესიონალური და რელიგიური ჯგუფები. მათ შექმნეს ინსტიტუტები თითოეული ჯგუფისთვის, რომლებიც ცნობილია კოლეგიოსებად. (collegia). იხილეთ კოლეგიუმი (ძველი რომი).
აბსოლუტური კორპორატივიზმი
გვიან შუა საუკუნეებში აბსოლუტური მონარქები თანდათანობით დაქვემდებარდნენ კორპორატიულ სისტემებსა და კორპორატიულ ჯგუფებს, ცენტრალიზებული და აბსოლუტური ხელისუფლების უფლებამოსილებას, რის შედეგადაც კორპორატივიზმი გამოყენებული იქნა სოციალური იერარქიის აღსრულებისთვის.
საფრანგეთის რევოლუციის შემდეგ, არსებული აბსოლუტური კორპორატიალისტური სისტემა გაუქმდა იმის გამო, რომ იგი მხარს უჭერდა სოციალურ იერარქიას და განსაკუთრებულ „კორპორატიულ პრივილეგიას“ რომის კათოლიკური ეკლესიისთვის. საფრანგეთის ახალმა მთავრობამ კორპორატივიზმის აქცენტები ჯგუფების უფლებებზე დაიყვანა და აღნიშნავდა რომ მის განვითარებას ხელს უშლიდა ინდივიდუალური უფლებების ხელშეწყობის პოლიტიკა. შემდგომში კორპორატიული სისტემები და კორპორატიული პრივილეგია გაუქმდა საფრანგეთის რევოლუციის საპასუხოდ. 1789 წლიდან 1850-იან წლებამდე, კორპორატივიზმის მომხრეების უმრავლესობა რეაქციონერები იყვნენ. რიგი რეაქტიული კორპორალისტების ამ მიდგომას მიიჩნევდნენ ლიბერალური კაპიტალიზმის დასრულების საშუალებად რათა აღედგინათ ფეოდალური სისტემა.
პროგრესული კორპორატივიზმი
1850-იანი წლებიდან მოყოლებული, პროგრესული კორპორატივიზმი ვითარდებოდა კლასიკური ლიბერალიზმისა და მარქსიზმის საპასუხოდ. სწორედ ამ კორპორატივისტებმა მხარი დაუჭირეს ჯგუფების უფლებებს მინიჭებას საშუალო კლასებისა და სამუშაო კლასების წევრებისათვის, კლასებს შორის თანამშრომლობის უზრუნველსაყოფად. ეს ყველაფერი კი ეწინააღმდეგებოდა კლასობრივი კონფლიქტის მარქსისტულ კონცეფციას. 1870-იან და 1880-იანი წლებისთვის კორპორატივიზმმა ევროპაში აღორძინება განიცადა მშრომელთა პროფკავშირების შექმნით, რომლებიც ემსახურებოდნენ დამსაქმებლებთან მოლაპარაკებებს.
კორპორატიული სოლიდარობა
დიურკემი ამტკიცებს, რომ სოლიდარობა შეცვლის შრომის დანაწევრებას. მას მექანიკური სოლიდარობიდან ორგანულ სოლიდარობად გარდაქმნის. მას მიაჩნდა, რომ შრომის არსებული ინდუსტრიული კაპიტალისტური დაყოფა განაპირობებს „იურიდიულ და მორალურ ანომიას “, რომელსაც არ გააჩნდა ნორმები ან შეთანხმებული პროცედურები კონფლიქტების მოსაგვარებლად, რის შედეგადაც ხდება ქრონიკული დაპირისპირება დამსაქმებლებსა და პროფკავშირებს შორის. დიურკემი თვლიდა, რომ ამ ანომიამ გამოიწვია სოციალური დისლოკაცია და გააჩინა გრძნობა, რომ „ეს არის უძლიერესის კანონი, სადაც ყველაზე ძლიერი განაგებს ყველაფერს. აქ დახურული ან მწვავე ქრონიკული ომი თანმდევ პროცესად იქცევა“. შესაბამისად, დიურკემმა მიიჩნია, რომ საზოგადოების წევრების მორალური ვალდებულებაა დასრულდეს ეს სიტუაცია, შეიქმნას მორალური, ორგანული სოლიდარობა, რომელიც ემყარება პროფესიებს ერთ საზოგადოებრივ ორგანიზაციაში.
ლიბერალური კორპორატივიზმი
ლიბერალური კორპორატივიზმის იდეა აგრეთვე მიეწერება ინგლისელ ლიბერალურ ფილოსოფოს ჯონ სტიუარტ მილს, რომელიც განიხილავდა კორპორატისტთა მსგავს ეკონომიკურ გაერთიანებებს, რადგან საზოგადოებაში „გაბატონებაა“ საჭირო მშრომელთა თანასწორობის პირობების შესაქმნელად და ეკონომიკური დემოკრატიით მენეჯმენტზე გავლენის მოსახდენად. კორპორატივიზმის ზოგიერთი სხვა ტიპისგან განსხვავებით, ლიბერალური კორპორატივიზმი არ უარყოფს კაპიტალიზმს ან ინდივიდუალიზმს, მაგრამ თვლის, რომ კაპიტალისტური კომპანიები არიან სოციალური ინსტიტუტები, რომლებიც მათ მენეჯერებს უნდა სთხოვდნენ გააკეთონ მეტი, ვიდრე წმინდა შემოსავლის მაქსიმალური გაზრდაა. ეს ყველაფერი კი მიიღწევა მათი თანამშრომლების საჭიროებების აღიარებით.
ეს ლიბერალური კორპორატისტული ეთიკა ძლიან ჰგავს ტეილორიზმს, ერთი განსხვავებით: იგი იწონებს კაპიტალისტური კომპანიების დემოკრატიზაციას. ლიბერალური კორპორატორების აზრით, ყველა წევრის ჩართვა მენეჯმენტის არჩევაში, ჰარმონიაში მოდის „ეთიკასა და ეფექტურობასთან, თავისუფლებასა და წესრიგთან, თავისუფლებასა და რაციონალიზმთან“. ლიბერალურმა კორპორატიზმმა შეერთებულ შტატებში მიმდევრების გაჩენა დაიწყო XIX საუკუნის ბოლოს.
ლიბერალური კორპორატივიზმი იყო პროგრესივიზმის მნიშვნელოვანი კომპონენტი შეერთებულ შტატებში, რომელსაც მოიხსენიებენ, როგორც „ინტერესთა ჯგუფის ლიბერალიზმს“. შეერთებულ შტატებში, ეკონომიკური კორპორატივიზმი, რომელიც მოიცავს კაპიტალთან და შრომასთან თანამშრომლობას, გავლენის მქონე იყო შეერთებული შტატების ახალი გარიგების ეკონომიკურ პროგრამაში 1930-იან წლებში, ასევე კეინზიანიზმისა და თუნდაც ფორდიზმის დროს.
მუსხის წმინდა სამების ეკლესია
მუსხის წმინდა სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფელ მუსხში. აგებულია 1996 წელს.
ძეგლის აღწერა
აქ ადრე არსებული ძველი დარბაზული ეკლესიის გეგმას იმეორებს (4,92X8,25 მ.). ძველი ეკლესია იმდენად იყო დაზიანებული, რომ მისი მხოლოდ გეგმა და კედლების უმნიშვნელო ფრაგმენტებია შემორჩენილი. მარტივი გეგმის ტაძარში ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. მარტივი დარბაზული სივრცე აღმოსავლეთის საკურთხევლით მთავრდება. თითო სარკმელი აღმოსავლეთისა და დასავლეთის კედლებშია გაჭრილი.
ფასადებს თაროსებრი კარნიზი ასრულებს. სახურავი შემოსილია კრამიტით. ტაძრის ინტერიერი მთლიანად მოიხატა.
ტაძრის ეზოში ადრეშუასაუკუნეების სტელის სწორკუთხა ბაზისია, რომელიც მონაცრისფრო-მოწითალო ტუფის ბლოკისგანაა გათლილი და შემოსილია ტოლმკლავა ჯვრის რელიეფით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სიდოროვკა (ზილაირის რაიონი)
სიდოროვკა (Сидоровка; Сидоровка) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება ვერხნეგალეევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 72 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 117 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 226 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
სინეკლიზა
სინეკლიზა (σύν – ერთად და ἔγϰλισις – დახრა) — მეტად ბრტყელი, მნიშვნელოვნად ჩაზნექილი ვრცელი ბაქნური სტრუქტურა, რომელსაც ნაზად დახრილი სინკლინური ღრმულის სახე აქვს (განივკვეთში მისი სიგრძე რამდენიმე ასეულ კილომეტრს აღწევს). დამახასიათებელია ბაქნურ-საფარული ნალექების დიდი სიმძლავრე და სტრატიგრაფიული ჭრილის სისრულე ანტეკლიზთან შედარებით. სინეკლიზა ყალიბდება დედამიწის ქერქის რეგიონული ჩაზნექით, რომელიც ნელა, სუსტი ინტენსივობით მიმდინარეობს და, ჩვეულებრივ, რამდენიმე გეოლოგიურ პერიოდს მოიცავს.
სინეკლიზა გეგმაში არასწორად მომრგვალო ან ოვალური მოხაზულობისაა. სიღრმე ჩვეულებრივ 3–5 კმ (იშვიათად მეტი). სინეკლიზის განივი ზომები აღწევს რამდენიმე ასეულ კმ-ს (ზოგჯერ 1000 კმ და მეტს); მისი კალთები დამრეცია, არ აჭარბებს რამდენიმე გრადუსს. სინეკლიზა ანტეკლიზასთან ერთად წარმოადგენს ბაქნური ფილების აგებულების ერთ-ერთ მთავარ ელემენტს; არაიშვიათად გადაფარებულია კრისტალური ფარების ცენტრალურ ნაწილებზე (მაგ., ჰუდსონის ყურის სინეკლიზა — კანადის ფარზე, ბოტნიის სინეკლიზა — ბალტიის ფარზე).
შრეთა დაქანებას სინეკლიზებსა და ანტეკილზებში რამდენადმე პირობითი ხასიათი აქვთ, რადგანაც ისი სულ რაღაც 1°-ის ფარგლებშია. სინეკლიზა ხშირად ყალიბდება ავლაკოგენებზე (მაგ., უკრაინის სინეკლიზა დნეპრ-დონის ავლაკოგენზე) ან მათ შენაწევრებაზე (მოსკოვის სინეკლიზა). პლატფორმული ბუნების კარბონული კარგად არის წარმოდგენილი მოსკოვის სინეკლიზაში (აღმოსავლეთ ევროპის კრატონი). აქ მთელი კარბონულის განმავლობაში დომინირებდა კარბონატული ფაციესი, რომელშიც დაცულია ფორამინიფერების, ბრაქიოპოდების, მარჯნების, ორსაგდულიანების, გასტროპოდების, კანეკლიანების, ღრუბლების, დიატომეების ნამარხი წარმომადგენლები. მოსკოვის სინეკლიზაში ფაუნით გაღარიბებულ ფამენურ კირქვებს თანხმობით აგრძელებს 50-100 მ სიმძლავრის ტურნეული სართულის შედარებით თხელშეებრივი კირქვები, რომელიც ფაუნითაა მდიდარი.
სინეკლიზა მტკიცედ ვითარდება ასობით მილიონი წლების განმავლობაში, ზოგიერთი კი მთელი ფანეროზოურის განმავლობაში. მათი დანალექი შესრულება განსხვავდება მომიჯნავე ანტეკლიზების საფრისაგან ნალექთდაგროვების შედარებით ღრმაწყლიანი პირობებით. სინეკლიზის განსაკუთრებული ტიპი შეფარდებულია ბაქნების განაპირა ნაწილებთან, სადაც ფუნდამენტი დაძირულია 20 კმ სიღრმეზე და უფრო მეტადაც, მასში არ არის კონტინენტური ქერქისათვის დამახასიათებელი გრანიტულ-მეტამორფული ფენა და განვითარების საწყის პერიოდში დაგროვილი ღრმაწყლიანი დანალექები (კასპიისპირა სინეკლიზა აღმოსავლეთ ევროპის ბაქნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ განაპირა მხარეზე).
სინეკლიზის სხვა განსაკუთრებული ტიპია ტრაპული სინეკლიზა (მაგ., ტუნგუსკის სინეკლიზა ციმბირის ბაქანზე, პარანის სინეკლიზა სამხრეთ ამერიკი ბაქანზე); მათთვის ნიშანდობლივია პლატობაზალტების მძლავრი საფრებისა და მათთან ასოცირებული დოლერიტების სილებისა და დაიკების განვითარება. სინეკლიზასთან დაკავშირებულია ნავთობის, ბუნებრივი აირის, მარილების, ბოქსიტების, ფოსფორიტების, ნახშირისა და ბუნებრივი საშენი მასალების ბუდობები. მრავალი სინეკლიზა დიდ არტეზიულ აუზსს წარმოადგენს. ტერმინი „სინეკლიზა“ შემოგვთავაზა რუსმა გეოლოგმა ალექსი პავლოვმა (1903). ტერმინი უმეტესწილად გავრცელებულია რუსეთსა და აღმოსავლეთ ევროპაში.
სქოლიო
კატეგორია:სტრუქტურული გეოლოგია
ანდრონიკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კორიუკივკის რაიონის სოფლები
ბაზრის მოედანი (ბაქო)
მინი
ბაზრის მოედანი (აზერბ. Bazar meydanı) — XII-XIII საუკუნეების ისტორიული და არქიტექტურული კომპლექსი ბაქოში, ისტორიულ რაიონში, იჩერი-შეჰერში. 2000 წლის დეკემბერში იგი, როგორც ბაქოს უძველესი ნაწილი, რომელიც მოიცავს შირვანშაჰების სასახლესა და ქალწულის კოშკს, გახდა პირველი ობიექტი მთელი აზერბაიჯანის მასშტაბით, რომელიც იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.
ბაზრის მოედანი დარეგისტრირდა, როგორც ეროვნული არქიტექტურული ძეგლი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს №132 გადაწყვეტილებით.
ძველი ქალაქის მონუმენტთა ძირითადი ნაწილი XII საუკუნის ბოლო წლებით თარიღდება.
ისტორია
ბაზრის მოედანი მითითებულია ბაქოს ძველ გეგმებზე და აღმოაჩინეს 1964 წელს არქეოლოგიური გათხრების დროს.
კომპლექსი აღმოაჩინეს არქეოლოგიური გათხრების დროს, რომელიც ჩატარდა 1964 წელს ქალწულის კოშკის ჩრდილოეთ მხარეს. არქეოლოგიური გათხრების შედეგად თითქმის სრულად გამოვლინდა მოედნის ზოგადი მონაკვეთი. 1964 წლის აღდგენითი პროექტის თანახმად, შამილ ფატულაევის ხელმძღვანელობით, რესტავრირებული იქნა მოედანი გეგმა და მოეწყო მოედანი. ერთ-ერთი შენობა მათ შორის არის ის, რომელიც ეყრდნობა ქვის სვეტებს ერთი ვერტიკალური ბლოკიდან, ფუძითა და კაპიტალით.
არქეოლოგიური გამოკვლევების შედეგად ასევე გამოვლენილია 52 საფლავი, რომელთა ნაწილი ორჯერ დაკრძალეს. ნაპოვნი საფლავის ქვები ვერძის, სტელებისა და მოჩუქურთმებული დეკორაციების ქვის ქანდაკებებს ჰგავს.
ეზოს შუა ნაწილში, საფლავების მახლობლად, ცილინდრული ჭა და გარკვეულ მანძილზე, სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარეს, დიდი რვაქიმიანი სვეტი აღმოაჩინეს. სვეტი სამსართულიან შენობარ დგას, რომელიც ქვით იყო ნაგები. მისი სიმაღლეა 1,31 მეტრი და სისქე 48 სანტიმეტრი.
ამჟამად ბაზრის მოედანზე განთავსებულია მუზეუმი ღიაა საზოგადოებისთვის.
აღნიშნულ ბაზრის მოედანზე გადაღებულია ცნობილი აზერბაიჯანული და საბჭოური ფილმების ნაწილები გადაიღეს. მათ შორის არის „ბრილიანტის ხელი“ და „ადამიანი ამფიბია“.
ბაზრის მოედნის ტერიტორიის ირგვლივ რუსების ჩამოსვლის შემდეგ ძველი ქალაქის ტრადიციული არქიტექტურული სახე შეიცვალა. XIX საუკუნეში და XX საუკუნის დასაწყისში მრავალი ევროპული შენობები აშენდა, ბაროკოსა და გოთური სტილის.
სქოლიო
კატეგორია: ბაქოს ღირსშესანიშნაობები კატეგორია: ბაქოს შენობები
ნიდერლანდების საფეხბურთო სუპერთასი
გათამაშების ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბია ეინდჰოვენის „პსვ“, რომელმაც 11-ჯერ მოიპოვა ტიტული. მოქმედი გამარჯვებულია როტერდამის „ფეიენორდი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიდერლანდების ფეხბურთი კატეგორია:ეროვნული საფეხბურთო სუპერთასები
ჯეიმზ სკოტი
300px|მინიატიურა|ჯეიმზ სკოტი - მონმუთის გრაფი ჯეიმზ კროფტსი, მოგვიანებით ჯეიმზ სკოტი, მონმუთის პირველი გრაფი, ბაკლიუს ჰერცოგი (James Scott, 1st Duke of Monmouth; დ. 9 აპრილი, 1649, როტერდამი — გ. 15 ივლისი, 1685, ლონდონი) — ჩარლზ II-ისა და მისი საყვარლის, ლუსი უოლტერის, უკანონო შვილი. ლუსი უოლტერი ჩარლზ I-ის მკვლელობის შემდეგ ქვეყნიდან გააძევს. მონმუთის გრაფს 1685 წელს თავი მოკვეთეს, მას შემდეგ, რაც წარუმატებელი აჯანყებით სცადა ჯეიმზ II-ის დამხობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სტიუარტები კატეგორია:დაბადებული 9 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1649 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1685
საბურთალოს ქუჩა
საბურთალოს ქუჩა — ყოფილი ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); ქუჩა გიორგი სააკაძის მოედნიდან ალექსანდრე ყაზბეგის გამზირამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. 1946 წლამდე ახმეტის ქუჩა ერქვა. 1992 წელს ქუჩა ორად გაიყო: I მონაკვეთს დაერქვა ვახტანგ ჭაბუკიანის, II მონაკვეთს — სულხან ცინცაძის სახელი. 1998 წელს სულხან ცინცაძის ქუჩის ნაწილს გივი კარტოზიას სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ყოფილი ქუჩები
ოქროს გლობუსის მე-2 დაჯილდოება
ოქროს გლობუსის მე-2 დაჯილდოება გაიმართა 1945 წლის იანვრის ბოლოს. მონაწილეობა მიიღო 1944 წლის ფილმებმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოქროს გლობუსი
ნოვუ-ორიენტი-დი-მინასი
ნოვუ-ორიენტი-დი-მინასი (Novo Oriente de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტეოფილუ-ოტონის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 339 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.69 კმ²-ზე. ფართობი 755 151 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
კაზუარისებრნი
კაზუარისებრნი (Casuariidae) — ფრინველთა ოჯახი კაზუარისნაირთა რიგისა. მოიცავს ერთი თანამედროვე გვარის 3 სახეობას. გავრცელებულნი არიან ავსტრალიის კონტინენტზე. დიდი ტანის არამფრენი ფრინველები არიან, ფერად — შავი, კისერი და თავი — ლურჯი ან ნარინჯისფერი. თავზე აქვთ რქოვანი წანაზარდი (კორძი), ფეხებზე სამი თითი და რედუცირებული ფრთები. ახასიათებთ მონოგამია. იკვებებიან მცენარეთა თესლებით, მათი ნაყოფითა და კეკნკრით.
ლიტერატურა
* კატეგორია:კაზუარისნაირნი
მელიტონ ქანთარიას ქუჩა
მელიტონ ქანთარიას ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (ვეძისი); იური გაგარინის ქუჩიდან ჟიული შარტავას ქუჩამდე, წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ადრე კოლხეთის II შესახვევი ერქვა, 1968 წლიდან იური გაგარინის II შესახვევი. 1999 წელს აკაკი გახოკიძის სახელი ეწოდა. 2006 წელს — მელიტონ ქანთარიასი.
ლიტერატურა
ქანთარია
ანდრონივკა (სინელნიკოვეს რაიონი)
ანდრონივკა (Андронівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს დნიპროპეტროვსკის ოლქის სინელნიკოვეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 242 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინელნიკოვეს რაიონის სოფლები
რეი რიარდონი
რეი რიარდონი (Ray Reardon; დ., ტრედეგარი, უელსი) — უელსელი ყოფილი პროფესიონალი სნუკერისტი, სნუკერის მსოფლიო ჩემპიონატის ექვსგზის ჩემპიონი, ის დღემდე ითვლება საუკეთესო უელსელ სნუკერისტად.
ბიოგრაფია
რეი დაიბადა 1932 წელს პატარა ქალაქ ტრედეგარში. როდესაც მას 14 წელი შეუსრულდა, რიარდონი ოჯახურ ტრადიციას გაჰყვა და მაღაროელი გახდა. იმ დროსვე ის სერიოზულად დაინტერესდა სნუკერით, ხელთათმანებსაც კი იკეთებდა მუშაობისას, რათა ხელი არ გაეჭრა და შესძლებოდა შემდგომ თამაში. მაგრამ მას შემდეგ, რაც მაღარო ჩამოინგრა და რეიმ ნანგრევებში რამდენიმე საათი გაატარა, მან მაღაროელის საქმიანობას თავი დაანება და პოლიციის ოფიცრად მოეწყო ქალაქ ტოკ-ონ-ტრენტში.