cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მისიონესის დეპარტამენტი
მისიონესის დეპარტამენტი (Departamento de Misiones) — დეპარტამენტი პარაგვაიში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში. ფართობი 9 556  კმ². მოსახლეობა 113644 კაცი (2007). დედაქალაქი – სან-ხუან-ბაუტისტა. პროვინცია დაყოფილია 10 ოლქად.
სქოლიო
კატეგორია:პარაგვაის დეპარტამენტები
მარჯანი (ფრინველი)
მარჯანი (Falco subbuteo) — მტაცებელი ფრინველი შავარდნისნაირთა რიგისა. მისი სხეულის სიგრძე 35 სმ აღწევს. ბინადრობს ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში. საქართველოში გვხვდება როგორც დიდ, ისე მცირე კავკასიონზე. ბუდეს იკეთებს ხეზე. დებს 2-6 (ჩვეულებრივ 2-4) კვერცხს. კრუხობა 28 დღე გრძელდება. საქართველოში მარჯანი აპრილში მოფრინავს, ხოლო სექტემბერში და ოქტომბერში მიფრინავს. იკვებება წვრილი ფრინველებითა და მსხვილი მწერებით, რომელთაც ჰაერში იჭერს.
ლიტერატურა
კატეგორია:შავარდნები
მიქელ III (კათოლიკოსი)
მიქელ III — ქართლის კათოლიკოსი დაახლოებით 930 წლიდან 947 წლამდე.
მოხსენიებულია გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრებაში:
აღნიშნული წყაროს მიხედვით „გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრების“ დაწერის მომენტში ცოცხლები იყვნენ:
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართლის კათოლიკოსები
სიბუკო
სიბუკო (ოფიციალურად სიბუკოს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Sibuco; Bayan ng Sibuco) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 049 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 28 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
დეკაბრისტთა კუნძული
დეკაბრისტთა კუნძული (Остров Декабристов) — კუნძული ნევის დელტაში, მდებარეობს ვასილეოსტროვსკის რაიონში, სანქტ-პეტერბურგში. სამხრეთიდან მდინარე სმოლენკით გამოყოფილია ვასილევსკის კუნძულისგან, დასავლეთით კუნძულს გასასვლელი აქვს ფინეთის ყურეში, ჩრდილოეთით შემოსაზღვრულია პატარა ნევით, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლეთის მხარეს კუნძულის გარკვეული ნაწილი ხიდის საშუალებით უკავშირდება გოგირდის კუნძულს.
ისტორიის მიხედვით, აქ დაასაფლავეს დეკაბრისტთა აჯანყების მეთაურები: კ.ფ. რილეევი, პ.ი. პესტელი, პ.გ კახოვსკი, მ.პ ბესტუჟევა-რიუმინა და ს.ი მურავიოვა-აპოსტოლი, სწორედ ამიტომ დაერქვა კუნძულს ამჟამინდელი სახელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კუნძულები
ინგლისის დროშა
ინგლისის დროშა, იგივე '''წმ. გიორგის დროშა''' — ინგლისის ეროვნული სიმბოლო. შემოღებული იქნა მესამე ჯვაროსნული ლაშქრობის დროს, ინგლისის მეფე რიჩარდ I-ის მიერ, როდესაც მან წმ. გიორგი თავის მფარველად გამოაცხადა. დროშა წარმოადგენს თეთრ ტილოს სწორი წითელი ჯვრით. იგი ინგლისის სამეფოს ეროვნული სიმბოლო იყო მთელი შუა საუკუნეების განმავლობაში, ხოლო 1606 წელს გამოიყენეს იუნიონ ჯეკის შექმნისას. 1990-იანების შემდეგ ინგლისის დროშა ფართოდ გამოიყენება ეროვნულ სპორტულ ღონისძიებებში.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის დროშები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს დროშები კატეგორია:ინგლისის ეროვნული სიმბოლოები
კუსეკეევო (ბირსკის რაიონი)
კუსეკეევო (Күсәкәй; Кусекеево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 504 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 110 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (78 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბირსკის რაიონის სოფლები
ტაბარუკი
ტაბარუკი — ნასოფლარი საქართველოში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში, ლისის თემში. მდებარეობს თრიალეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე დიღმისწყლის ზემოთში, ზღვის დონიდან 960 მ., მცხეთიდან 48 კმ, ქვემო ლისიდან 15 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მერძევეობა და მებოსტნეობა. XXI საუკუნეში დაცლილია მოსახლეობისგან.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ევტიქი (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
thumb|ევტიქი (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი) წმინდა ევტიქი (დ. 510  — გ. 582) — კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი (552–565; 577–582); მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 6 აპრილი, ახალი სტილით — 19 აპრილი.
ცხოვრება
დაიბადა ფრიგიაში. მისი მამა, ალექსანდრე, მეომარი იყო, დედა კი, სინესია, ავგუსტოპოლის ეკლესიის მღვდლის, ისიხის ასული. წმინდა ევტიქიმ პირველდაწყებითი განათლება და ქრისტიანული აღზრდა პაპასთან მიიღო. ერთხელ, თამაშის დროს, პატარა ევტიქიმ საკუთარი სახელი დაწერა პატრიარქის ტიტულით და თითქოს იწინასწარმეტყველა თავისი მომავალი. თორმეტი წლის ევტიქი კონსტანტინეპოლში გააგზავნეს სწავლის გასაგრძელებლად. ყმაწვილმა ბრწყინვალედ აითვისა სხვადასხვა მეცნიერება და მიხვდა, რომ ყოველგვარი ადამიანური სიბრძნე არარაობაა ღვთაებრივი გამოცხადების წინაშე. მან გადაწყვიტა, ბერად აღკვეცილიყო. წმიდა ევტიქი ამასიის ერთ-ერთ მონასტერში წავიდა. ღვთივსათნო ცხოვრების გამო მალე ის მთელი ამასიის მონასტრების არქიმანდრიტად აირჩიეს.
როცა კეთილმსახური იმპერატორის, იუსტინიანეს (527–565) დროს V მსოფლიო კრება მზადდებოდა, ამასიის მიტროპოლიტი დასნეულდა და თავის ნაცვლად წმინდა ევტიქი გაგზავნა კონსტანტინეპოლში. აქ წმინდანი მოხუცმა პატრიარქმა წმინდა მინამ (536–552, ხს. 7 სექტემბერს) ნახა და პატრიარქობა უწინასწარმეტყველა. წმინდა მინას სიკვდილის შემდეგ იმპერატორ იუსტინიანეს პეტრე მოციქული გამოეცხადა და უფლის ნება აუწყა: დაქვრივებულ ტახტზე ევტიქი უნდა აღსაყდრებულიყო.
წმინდა ევტიქის საპატრიარქო მოღვაწეობის დასაწყისში მოწვეულ იქნა V მსოფლიო კრება (553), რომელზეც მამებმა წარმოქმნილი ერესები განსაჯეს და ანათემას გადასცეს. რამდენიმე წლის შემდეგ ეკლესიაში გაჩნდა ახალი ერესი, რომელიც ასწავლიდა, რომ ქრისტეს არ განუცდია ვნებანი.
წმინდა ევტიქიმ უშიშრად ამხილა ეს ერესი, რის გამოც იგი გადაასახლეს.
როცა ამასიას სპარსელები შემოესივნენ და ქალაქში შიმშილობამ დაისადგურა, პატრიარქის მითითებით დაიწყეს მონასტრის საცავებიდან ხორბლის გატანა და მოსახლეობისთვის დარიგება, მაგრამ მონასტერში წმიდა ევტიქის ლოცვით ხორბალი არ ილეოდა.
წმინდა ევტიქიმ ღვთისგან წინასწარხედვის ნიჭი მიიღო. მან იწინასწარმეტყველა იუსტინიანეს ორი მემკვიდრის სახელი - იუსტინე (565-578) და ტიბერიუსი (578-582).
პატრიარქის ტახტზე დაბრუნებიდან ოთხნახევარი წლის შემდეგ, 582 წლის თომას კვირიაკეს წმინდა ევტიქიმ მრევლი შეკრიბა, აკურთხა, ყველას გამოემშვიდობა და მშვიდად ჩააბარა სული უფალს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები კატეგორია:დაბადებული 510 კატეგორია:გარდაცვლილი 582 კატეგორია:VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ბანფი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბანფი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სერო-პატაპო
სერო-პატაპოს ნანგრევები წარმოადგენს ქალაქის ნარჩენებს, რომელიც მდებარეობდა თანამედროვე პერუს ტერიტორიაზე, დღევანდელ ქალაქ ჩიკლაიოსთან ახლოს. იგი მიეკუთვნებოდა უარის კულტურას. მისი აღმოჩენა 2008 წლის 16 დეკემბერს მოხერხდა. ეს ნანგრევები, ჩიკლაიოდან 23 კილომეტრის მოშორებითაა და გადაჭიმულია 4,8 კმ-ის სიგრძეზე. ნანგრევები წარმოადგენს პირველ დამადასტურებელ საბუთს იმისას, რომ უარის კულტურის გავლენა ჩრდილოეთ პერუს ტერიტორიებზეც ვრცელდებოდა. ეს კოლუმბამდელი ცივილიზაცია, როგორც მანამადე იყო ცნობილი, სამხრეთ პერუს ტერიტორიაზე ყვაოდა ახ. წ. VII-XII საუკუნეებში.
ამავე ტერიტორიაზე, აღმოაჩინეს მუმია, რომელიც ასევე უარის კულტურას ეკუთვნის. უნდა აღინიშნოს, რომ ნანგრევები საკმაოდ შენახული და კარგ მდგომარეობაშია, რაც კიდევ ერთი წინ გადადგმული ნაბიჯია კოლუმბამდელი ცივილიზაციების შესწავლაში.
სქოლიო
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
Formica subsericea
Formica subsericea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დამია-გიაურარხი
დამია-გიაურარხი — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე დებედის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 420 მეტრზე, მარნეულიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა სადახლოს სასოფლო საბჭოში. სოფელში მოქმედებდა ეთერზეთების მეურნეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1939 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნაგები
ნაგები — ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის აუზში. სიგრძე 5,5 კმ, ფართობი 6,4 კმ². მყინვარის ენა ეშვება ზღვის დონიდან 2430 მ სიმაღლემდე. ნაგები საზრდოობს მყინვარული ნაკადებითა და ზვავებით. მყინვარზე აქვს სათავე მდინარე წანერის ერთ-ერთ შენაკადს. ასვლა შეიძლება სოფელ ჟაბეშიდან.
ბოგილი
ბოგილი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში, ჯუმათის თემში (სოფლები: ბოგილი, იანეთი, ძირიჯუმათი, ჯუმათი). მდებარეობს მდინარე სუფსის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 50 მ., ოზურგეთიდან 10 კმ. ჯუმათიდან 1 კმ. სოფელში გადის ლანჩხუთი-ოზურგეთის საავტომობილო გზა.
ისტორია
ისტორიულად ბოგილი ჯუმათელების საზამთრო სამყოფელი იყო. ბოგილში იდგა წმ. ნიკოლოზის სახელობის ხის ეკლესია, რომელშიც სწირავდა გაბრიელ ქიქოძე. მას შემდეგ, რაც გაბრიელი სოფელ ნაგომარში გადავიდა, ბოგილის ეკლესია მივიწყებულ იქნა. 1894 წლისთვის ის თითქმის დანგრეული იყო. 1894 წელს ბოგილის ეკლესიის მღვდლად დაინიშნა იოსებ დარჩია, რომელმაც აზნაურ კანდელაკების დახმარებით განაახლა ეკლესია. საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეჩაიეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბრიტანეთის ინდოეთის ოკეანის ტერიტორია
მინი|ბრიტანეთის ინდოეთის ოკეანის ტერიტორიის მდებარეობა ბრიტანეთის ინდოეთის ოკეანის ტერიტორია — გაერთიანებული სამეფოს მფლობელობაში შემავალი ტერიტორია, რომელიც ინდოეთის ოკეანეშია განლაგებული აფრიკასა და ინდონეზიას შორის. ტერიტორია ჩაგოსის არქიპელაგის ექვსი ატოლისგან შედგება და 1000 კუნძულამდე მოიცავს. კუნძულებს შორის უდიდესია დიეგო გარსია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანეთის ინდოეთის ოკეანის ტერიტორია კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიები კატეგორია:აზიის ქვეყნები
ალარო
სქოლიო
კატეგორია:ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
ანაბრიტანიკა
ანაბრიტანიკა (თურქ. AnaBritannica) — თურქულენოვანი ენციკლოპედია, რომლის გამოცემა 1986 წლის 5 ნოემბრიდან საგამომცემლო სახლმა ანამ დაიწყო. ენციკლოპედიის გამოცემა ყოველკვირეულ პერიოდიკასთან ერთად 64 გვერდის ოდენობით იგეგმებოდა, საერთო ჯამში, 14, 000 გვერდი უნდა მიეღოთ. ენციკლოპედიის სარედაქციო კოლეგია „ბრიტანიკას“ მიხედვით დაკომპლექტდა. გარეკანის დიზაინი ბიულენთ ერქმენს ეკუთვნის.
თურქული ენციკლოპედია „ბრიტანიკა მიკროპედიას“ ეფუძნება და დაახლოებით 120, 000 სტატიასა და 20, 000 ილუსტრაციას შეიცავს ბრიტანულ ენციკლოპედიასთან შეთანხმების საფუძველზე. თურქული გამოცემაში დაახლოებით 30, 000 სტატიაა, რაც უშუალოდ აღმოსავლეთ სამყაროს ეხება. სწორედ ამ სტატიებზე დაყრდნობით განავრცო ინგლისურმა ბრიტანიკამ  თავის წინა რედაქციებში ორიენტალისტური სტატიები.
პედრო დე ალვარადო
პედრო დე ალვარადო-ი-კონტრერასი (Pedro de Alvarado y Contreras; დ. დაახ. 1485, ბადახოსი, ესტრემადურა, ესპანეთი — გ. 4 ივლისი, 1541, გვადალახარის მახლობლად, ახალი ესპანეთის ვიცე-სამეფო) — ესპანელი კონკისტადორი, რომელიც პასუხისმგებელი იყო ცენტრალური ამერიკის დაპყრობაზე, გვატემალის პირველი გუბერნატორი. ნათელი-ნარინჯისფერი თმების გამო ინდიელები მას უწოდებდნენ „ტონატიუს“ (Tonatiuh — მზე). გამოირჩეოდა უკიდურესი სიმკაცრით, რისი მეშვეობითაც „შავი ლეგენდის“ ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟი გახდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მექსიკის ისტორია კატეგორია:გვატემალის ისტორია კატეგორია:ეკვადორის ისტორია კატეგორია:კონკისტადორები კატეგორია:დაბადებული 1485 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1541
ნაგვაზავო
ნაგვაზუ — მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო ნაგვაზავოსა და ქვემო ნაგვაზავოს ძველი სახელწოდება. ისტორიულ წყაროებში იხსენიება XVII საუკუნიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
კაბელ-ამწე
250px|მინი|მარჯვნივ|კაბელ-ამწე კაშხლის მშენებლობის დროს, [[1942 წ.]] კაბელ-ამწე — ტვირთის ასაწევ-დასაწევი და ჰორიზონტალური მიმართულებით გადასაადგილებელი მოწყობილობა. იყენებენ ღია სამთო სამუშაოებსა და მშენებლობაზე. შედგება ორი საყრდენისაგან, რომელთა შორის გაჭიმულია მზიდი ბაგირი. ბაგირზე გორგოლაჭებზე გადაადგილდება ურიკა ამწევი ბლოკური მოწყობილობითა და ჩამოკიდებული ციცხვით ან ვაგონეტით, რომლებსაც შეუძლიათ ზევით აწევა და ჩამოშვება. ურიკა მოძრაობაში მოჰყავს გამწევ ბაგირს, რომელიც მისგან საყრდენებზე დამაგრებული მიმმართველი შკივებით მიემართება ჯალამბარის მუშა გამწევი შკივებისაკენ. ბლოკური სისტემის თვირთთან ერთად აწევა და ჩამოშვება ხორციელდება ჯალამბარით, ამწე ბაგირის დახმარებით. საყრდენები კოშკის ტიპისაა. კოშკი, რომელზეც განლაგებულია ამძრავი ძალური მოწყობილობა და მართვის აპარატები, მანქანურია, მოპირდაპირე კოშკი — სასაყრდენე. საყრდენები არსებობს სტაციონარული და მოძრავი. სტაციონარულის შემთხვევაში კარიერის (ქვაბულის) შიგნით აუცილებელია დამატებითი ტრანსპორტი; მოძრავები ჩვეულებრივ ლიანდაგით გადაადგილდებიან. შესაძლებელია ორივე საყრდენის მოძრაობა პარალელურად ან რადიალური გადაადგილება ერთ-ერთი მათგანის მოძრაობის შემთხვევაში. საყრდენის სიმაღლე 50 მეტრს აღწევს. დანადგარის მწარმოებლურობის გაზრდის მიზნით იყენებენ ორციცხვიან კაბელ-ამწეებს, რომელთაგან თითოეულის ტევადობა 10 მ³-მდეა.
კაბელ-ამწეს მახასიათებლებია: ტვირთამწეობა (5–10 ტ), მალი (100–1500 მ), ტვირთის აწევის სიმაღლე (50 მ და მეტი), ურიკის მოძრაობის სიჩქარე (8–10 მ/წმ), დაშვების სიჩქარე (1,3–1,5 მ/წმ), საყრდენების გადაადგილების სიჩქარე (0,2–0,3 მ/წმ), ელექტროენერგიის ხარჯი 7–9 კვტ·სთ/ტ·კმ, ციკლთა რაოდენობა საათში 25–30-მდეა.
სქოლიო
კატეგორია:ამწე
რაჰიმლი (გორანბოი)
რაჰიმლი (Rəhimli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 1 000  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
ყელქცეული
ყელქცეული — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (შინდისის თემი), მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 770 მეტრი, გორიდან 26 კილომეტრი.
ისტორია
1905 წელს ყელქცეულში, ყოფილი კანცელარიის ეზოში გაიმართა გლეხების კრება. ისინი მოითხოვდნენ პოლიტიკური პატიმრების გათავისუფლებას, სამხედრო წესების გაუქმებას, რუსეთის ყველა გუბერნიის სოფლებიდან ჯარების გაყვანას და მშომელი გლეხებისათვის მიწების გადაცემას. 11 კაცისაგან შემდგარმა დელეგაციამ ეს მოთხოვნები გორის მაზრის უფროსს წარუდგინა. გლეხები მკაცრად დასაჯეს.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 633 ადამიანი.
ცნობილი ადამიანები
სოფელ ყელქცეულში დაიბადა ქართველი მწერალი და ლიტერატურათმცოდნე ოთარ ჩხეიძე.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ახმეტოვო (ბლაგოვარის რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 139 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 46 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (78 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
მაზამა
მაზამა (Mount Mazama) — დანგრეული სტრატოვულკანი კასკადოვან მთებში. სიმაღლე 2487 მ. აგებულია ანდეზიტებით, დაციტებითა და რიოდაციტებით. ძველი წელთაღრიცხვის 4860 წელს მოხდა გიგანტური ამოფრქვევა, რასაც მოჰყვა პემზის გასროლა 140 კმ რადიუსის მანძილზე. ცარიელი მაგმური კერა დაინგრა, წარმოიქმნა კალდერა, რომელიც მოგვიანებით წყლით აივსო. კრატერის ტბის წარმოქმნა სწორედ მაზამის მოქმედებასთანაა დაკავშირებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ვულკანები
დავით ბახტაძე
დავით ბახტაძე (დ. 17 მაისი, 1974, სამტრედია) — ქართველი პოლიტიკოსი.
განათლება
1991 წელს დაამთავრა სამტრედიის N 4 რუსული საშუალო სკოლა. 1996 წელს კი — ქუთაისის ტექნიკური უნივერსიტეტი. ამწე–სატრანსპორტო, საგზაო და სამშენებლო მანქანების და მოწყობილობების ფაკულტეტი, ინჟინერ–მექანიკოსის სპეციალობით.
1999 წელს დაამთავრა საქართველოს აგრარულ მეცნიერებათა აკადემიის დიდი ჯიხაიშის ინსტიტუტის საფინანსო დარგის, საკრედიტო, საგადასახადო, სოციალური გარანტიებისა და ფასწარმოქმნის სამსახურის ორგანიზაციის სპეციალობა, ეკონომისტ–მენეჯერის კვალიფიკაციით.
კარიერა
1996–1997 წლებში მუშაობს სამტრედიის საგადასახადო ინსპექციაში. 1997–2005 წლებში — სამტრედიის საქალაქო მშენებლობისა და კომუნალური მეურნეობის გაერთიანებაში სახლმმართველობის განყოფილების უფროს სპეციალისტად. 2005–2010 წლებში „შპს სამტრედიის“ საქალაქო მშენებლობისა და კომუნალური მეურნეობის გაერთიანების დირექტორის მოადგილე. 2010–2014 წლებში „ააიპ სამტრედიის მუნიციპალიტეტის კომუნალური გაერთიანების“ დირექტორი. 2014 წლის 16 ივლისიდან სამტრედიის მუნიციპალიტეტის მერის მოადგილე. 2021 წლიდან სამტრედიის მუნიციპალიტეტის მერი.
ოჯახი
ჰყავს მეუღლე ქეთევან კახაძე და ორი შვილი ანი ბახტაძე და ამირან ბახტაძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:სამტრედიაში დაბადებულები
ნაგომრებისთავის სერი
ნაგომრებისთავის სერი, ანტიკლინური დაბალი ქედი ივრის ზეგნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. საშუალო სიმაღლე 600 მ. აგებულია მეოტური და პონტოური კონგლომერატებით, თიხებისა და ქვიშაქვების შუაშრეებით. სამხრეთ-დასავლეთი კალთა ციცაბოა, ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი — დამრეცი. შემოსილია სტეპის ბალახოვანი მცენარეულობითა და მეჩხერი ჯაგეკლიანი ბუჩქნარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის ქედები
ოდისეა: თანამედროვე სიქველი
ოდისეა — ნიკოს კაზანძაკისის ეპიკური პოემა. შედგება 24 ნაწილისგან და მოიცავს 33333 ჩვიდმეტმარცვლიან ტაეპს. „ოდისეა“ ავტორს ჩაფიქრებული ჰქონდა, როგორც თანამედროვე ადამიანის ეპოსი. პოეტი მასზე 15 წელი მუშაობდა. ის წარმოადგენს ჰომეროსის ოდისეის ერთგვარ გაგრძელებას, რადგანაც წიგნში მოქმედება იწყება ითაკაზე ოდისევსის დაბრუნების მომენტიდან. იგი ჩაფიქრებულია, როგორც ახალი თავგადასავალი დაუკმაყოფილებელი გმირისა, რომელიც მრავალი პერიპეტიის შემდეგ აღწევს სამხრეთ პოლუსს, სადაც სიღატაკეში ჰპოვებს აღსასრულს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალბერძნული ლიტერატურა კატეგორია:1938 წლის წიგნები კატეგორია:1938 წლის პოემები
დარიჩინის ფუნთუშა
მინი|დარიჩინის ფუნთუშა დარიჩინის ფუნთუშა (ან დარიჩინის რულეტი, დარიჩინის ლოკოკინა) არის ტკბილი ფუნთუშა, რომელიც ყველაზე გავრცელებულია ჩრდილოეთ ევროპაშ ი (ძირითადად სკანდინავიაში) და ჩრდილოეთ ამერიკაში. შვედეთში მას კანელბულეს (kanelbulle) უწოდებენ, დანიაში - კანელსნეგლს (kanelsnegl), ნორვეგიაში სკილინგბოლერს (Skillingsboller), კანაბოლეს (Kanelbolle) ან კანელსნურს (Kanelsnurr), ხოლო ფინეთში ცნობილია როგორც კორვაპუუსტი (korvapuusti).
შემადგენლობა
დარიჩინის ფუნთუშა შედგება საფუარიანი ცომისგან, წვრილი კარაქის ფენით, რომელსაც დარიჩინისა და შაქრის ნაზავით (და ზოგიერთ შემთხვევაში ქიშმიშის ან სხვა ინგრედიენტების თანხლებით) ფარავენ ზემოდან. შემდეგ ცომს რულეტის ფორმას მისცემენ, ინდივიდუალურ ნაწილებად ჭრიან და აცხობენ ან წვავენ ზეთით სავსე ქვაბში. მისი ძირითადი ინგრედიენტებია ფქვილი, დარიჩინი, შაქარი და კარაქი, რომლებიც განსაკუთრებით ამძვინვარებს დარიჩინის ფუნთუშას ძლიერ და ტკბილ არომატს.
წარმოშობა
თავდაპირველად, რომაელმა ვაჭრებმა შემოიტანეს ევროპაში შრი ლანკური დარიჩინი.
შემდგომში, შვედეთმა დაიწყო მისი გამოყენება საკონდიტრო ნაწარმში და მალე განავითარა კიდეც კანებულე (დარიჩინის ფუნთუშა). 1999 წლიდან, 4 ოქტომბერი გამოცხადდა დარიჩინის ფუნთუშის დღედ (Kanelbullens dag). შვედური კანებულეს ცომი, როგორც წესი, შეიცავს კარდამონს (ფხვნილს ან კვირტებს), რაც მას გამორჩეულ არომატს ანიჭებს.
ყველგან სხვადასხვა ზომის დარიჩინის ფუნთუშებს ამზადებენ, მაგრამ უმეტეს შემთხვევაში, მომმარაგებლები ამჯობინებენ პატარა დიამეტრის მქონე (დაახ. 5სმ) ფუნთუშებს, და უფრო მცირე რაოდენობით დიდი დიამეტრის მქონე ფუნთუშებს (10 სმ).გაცილებით უფრო დიდი ზომის დარიჩინის ფუნთუშები მოიძებნება ფინეთში - ფუნთუშების ადგილობრივი ვერსია კორვაპუუსტი(ნიშნავს "ყურის აწევას"), რომლის დიამეტრი შეიძლება იყოს 20 სმ, ხოლო წონა 200 გ-მდე. მინი|კორვაპუუსტი ჰაგა, გოტენბურგის ერთ-ერთი უბანი (შვედეთი), ძალიან ცნობილია აქ გავრცელებული დარიჩინის ფუნთუშების დიდი ზომის გამო. ამ დარიჩინის ფუნთუშებს ჰაგაბულარს (hagabullar)ან "სამზარეულოს დედოფალს" უწოდებენ. ჰაგაბულარის დიამეტრი, როგორც წესი, 30 სანტიმეტრი ან მეტია. მათი ზომისდა მიუხედავად, როგორც წესი, თითოეული ადამიანი ერთ მთელ დარიჩინის ფუნთუშას უკვეთავს და მიირთმევს.
ეროვნული ვარიაციები
ჩრდილოეთ ევროპაში გამაგრებულ შაქარს იყენებენ ფუნთუშას ზემოდან დეკორაციისთვის, თხელი კრემის ან დამდნარი შაქრის ნაცვლად. შვედური ბათერკაკა (Butterkaka) და ფინური ბოსტონკაკუ (bostonkakku) ('ბოსტონის ნამცხვარი') არის ტორტი, რომელიც მზადდება დარიჩინის ფუნთუშების გამოცხობით მრგვალ ტაფაზე, მათი სათითაოდ გამოცხობის ნაცვლად. ასეთი ცხობისას კეთდება ერთი დიდი ნამცხვარი.
ამერიკის შეერთებულ შტატებში, დარიჩინის ფუნთუშებს თხელი კრემით ფარავენ, ხანდახან კი წვავენ, მინანქრით მორთავენ და მარკეტირებას როგორც დონატების ნაირსახეობას, ისე უწევენ. ასევე არსებობს რეგიონალური ვარიაციები: ამერიკის დასავლეთში, განსაკუთრებით კანზასში, დარიჩინის ფუნთუშებს ზოგჯერ ჩილის ურთავენ და მასთან ერთად ჭამენ.
კანადურ დარიჩინის ფუნთუშას არ ააქვს მინანქარი ან დამდნარი შაქარი, არც ქიშმიში. ხშირად, იმდენ დარიჩინს შეიცავს, რომ მწარე და ცხარეა.
ტრადიციები
მინი|შვედური ფუნთუშა შვედეთში, დარიჩინის ფუნთუშებს ტრადიციულად მიირთმევენ ყავის შესვენების (ანუ ფიკას) დროს, რომელიც მეგობრებთან ერთად გატარებისთვისაა გამოყოფილი. დარიჩინის ფუნთუშის ეროვნული დღე (Kanelbullens dag) აღინიშნება 4 ოქტომბერს.
ჩრდილოეთ ამერიკაში დარიჩინის ფუნთუშას ჩვეულებრივ საუზმეზე ან დესერტად მიირთმევენ. საუზმეზე მას ხშირად თან აყოლებენ ნაღებს.
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიული პურები კატეგორია:დარიჩინი
სიბუტადი
სიბუტადი (ოფიციალურად სიბუტადის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Sibutad; Bayan ng Sibutad) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 453 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
ნადაბური
საკუთარი სახელი ნადაბური შეიძლება აღნიშნავდეს:
უგო I (ბურგუნდიის ჰერცოგი)
უგო I (Hugues I; დ. 1057 — გ. 29 აგვისტო 1093) — ბურგუნდიის ჰერცოგი 1076–1079 წლებში და 1079 წლიდან კლუნის აბატი. ბურგუნდიის ჰერცოგის, რობერტ I-ის შვილიშვილი და მისი მემკვიდრე.
სარდისი
სარდისი — ლიდიის სახელმწიფოს დედაქალაქი ძვ. წ. VII საუკუნე—ძვ. წ. 546 წელი. განსაკუთრებულ აყვავებას მიაღწია კრეზის მეფობის დროს. ძვ. წ. 546 წელს სპარსელებმა დაიპყრეს. XV საუკუნემდე სხვადასხვა სახელმწიფოს შემადგენლობაში შედიოდა. 1402 წელს თემურლენგმა დაანგრია. არქეოლოგიური კვლევის (1910-1914 და 1922 წწ.) შედეგად გამოვლინდა ტაძარი (არტემისიონი), ნეკროპოლი, წარწერები მიდიურ ენაზე.
უგო I (ბურგუნდიის ჰერცოგი)
ბიოგრაფია
უგო მამის, ჰენრი დოცელის გარდაცვალების შემდეგ რობერტ I-ის მემკვიდრე გახდა, თუმცა მან მალევე ამ თანამდებობაზე უარი თქვა და ჰერცოგად მისი ძმა, ოდო აირჩიეს. უგო სანჩო I არაგონელთან ერთად მურებს პირენეს ნახევარკუნძულზე ებრძოდა. უგო ბერად აღიკვეცა და მონასტერში წავიდა. მოგვიანებით იგი კლუნის აბატად დანიშნეს. უგო ბურგუნდიელი დაქორწინებული იყო იოლანდა ნევერელზე, რომელიც 1078 წელს გაურკვეველი მიზეზით გარდაიცვალა.
სარდისი
ლიტერატურა
კატეგორია:ყოფილი დედაქალაქები კატეგორია:თურქეთის არქეოლოგიური ძეგლები
უგო I (ბურგუნდიის ჰერცოგი)
სქოლიო
კატეგორია:ბურგუნდიის ჰერცოგები კატეგორია:დაბადებული 1057 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1093
ჩანკილიო
thumb|300px|ჩანკილიოს ციხე-სიმაგრე ჩანკილიო – მონუმენტური არქეოლოგიური კომპლექსი პერუს სანაპირო ზოლში, კასმას ხეობაში, ანკაშის რეგიონში. ნანგრევები მოიცავს ჩანკილიოს ციხე-სიმაგრეს, მზის ობსერვატორია „ოცდამეათე კოშკს“ და სხვა მიმდებარე ტერიტორიას. ეს ობსერვატორია სავარაუდოდ ძვ. წ. IV საუკუნეს მიეკუთვნება. კომპლექსი მოიცავს 4 კვადრატულ კილომეტერს.
ვარაუდს, რომ ეს ობიექტი მართლაც მზის საკვლევ ობსერვატორიას წარმოადგენდა, მრავალი ფაქტი ადასტურებს. ობსერვატორიის მიმართულება ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ, დაბალი ბორცვის გასწვრივ, მასიურად დანაწევრებულია, დატოვებულია შუალედები, რომლებიც ე.წ. „კბილებიანი ჰორიზონტის“ შთაბეჭდილებას ტოვებს. როგორც ჩანს, ამ მეთოდით მზეს აკვირდებოდნენ, რაც ერთგვარი კალენდრის როლსაც თამაშობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პერუში
Formica subspinosa
Formica subspinosa — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
იანეთი (ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი)
იანეთი — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში, ჯუმათის თემში (სოფლები: ბოგილი, იანეთი, ძირიჯუმათი, ჯუმათი). მდებარეობს მდინარე სუფსის მარჯვნივ, ზღვის დონიდან 80 მ. ჯუმათიდან 2,5 კმ., ოზურგეთიდან 13 კმ. სოფელში გადის ლანჩხუთი-ოზურგეთის საავტომობილო გზა. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სან-ანტონიო-აბადი
სან-ანტონიო-აბადი (San Antonio Abad) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბალეარის კუნძულების ავტონომიურ გაერთიანებაში, მდებარეობს კუნძულ ივისაზე. ფართობი — 127 კმ². მოსახლეობა — 27 033 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბალეარის კუნძულების მუნიციპალიტეტები
ნიეემბუკუს დეპარტამენტი
ნიეემბუკუს დეპარტამენტი (Departamento de Ñeembucú) — დეპარტამენტი პარაგვაიში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ფართობი 12 147  კმ². მოსახლეობა 82 846 კაცი (2007). დედაქალაქი – პილარი. პროვინცია დაყოფილია 16 ოლქად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაგვაის დეპარტამენტები
განთიადის ტაძარი
აშენებულია VI საუკუნის I ნახევარში. მაგრამ არაერთხელ იყო გადაკეთებული VIII—X საუკუნეებში. 1576 წელს ნაწილობრივ დაინგრა ოსმალეთის შემოსევებისაგან. არის აფხაზეთისა და სრულიად საქართველოს ერთ-ერთი უძველესი ქრისტიანული ტაძარი. ჩვენამდე მხოლოდ ბაზილიკის ნანგრევები შემორჩა.
ისტორიულ-არქიტექტურული აღწერა
დარგის სპეციალისტების მიერ გამოთქმულია მოსაზრება, რომ ცანდრიფში სწორედ ის ტაძარია, რომელიც ბიზანტიის იმპერატორმა იუსტინიანე I-მა აბაზგების ტომს მათი გაქრისტიანებისას აუგო. ბაზილიკის ნანგრევებში აღმოჩენილია თეთრი მარმარილოს საფლავის ქვის ფრაგმენტი, ბერძნული ასომთავრული წარწერით. როგორც ჩანს, ის ადგილობრივი საერო ან სასულიერო წარჩინებული პირის საფლავს განეკუთვნებოდა. წარწერა თარიღდება VI საუკუნით.
ცანდრიფშის ტაძარი სამნავიან ბაზილიკას წარმოადგენს. იგი აგებულია საშუალო ზომის სწორი ფორმის კირქვის კვადრებით, მშენებლობისას გამოყენებულია ასევე სხვადასხვა ზომის ბრტყელი აგური.
ამჟამინდელი მდგომარეობა
ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ტაძრის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. არსებული ინფორმაციით, ტაძარი მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია, საჭიროებს გადაუდებელ საკონსერვაციო-სარესტავრაციო სამუშაოებს.
განთიადის ტაძარს მინიჭებული აქვს საქართველოს ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლის სტატუსი.
სქოლიო
კატეგორია:გაგრის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
მინა (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
წმინდა მინა (გ. 552) — კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი (536-552); მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 25 აგვისტო, ახალი სტილით - 7 სექტემბერი. იგი თავდაპირველად ხუცესად მსახურობდა კონსტანტინოპოლში და ღირსი სამსონ უცხოთშემწყნარებლის დავრდომილთა თავშესაფრის ზედამხედველი იყო წმინდა იუსტინიანე I-ის (527-565) ზეობისას. სათნოებებით უხვად შემკული, მართლმადიდებლობის მხნე აღმსარებელი მამა ერეტიკოს ანთიმოზის (535-536) ჩამოგდების შემდეგ აღასაყდრეს კონსტანტინოპოლის საპატრიარქო ტახტზე. ხელდასხმა აღასრულა იმჟამად კონსტანტინოპოლში მყოფმა რომის პაპმა აღაპიტემ (535-536). მღვდელმთავარ მინას პატრიარქობის დროს კონსტანტინოპოლში მოხდა სასწაული, რომელიც მთელს ქალაქში გახდა ცნობილი.
ერთი ებრაელის ბავშვი ტაძარში შევიდა და ქრისტეს წმინდა სისხლსა და ხორცს ეზიარა. როდესაც ამის შესახებ მან სახლში მამას მოუთხრო, ეს უკანასკნელი საშინლად განრისხდა, ყრმა შეიპყრო და გავარვარებულ ღუმელში შეაგდო, მეუღლისთვის კი არაფერი უთქვამს. სასოწარკვეთილი დედა სამი დღე ტირილით დაეძებდა შვილს და ხმამაღლა უხმობდა, სანამ ბოლოს იგი გახურებული ქურიდან არ შეეხმიანა. დედამ იქიდან გაჭირვებით გამოიყვანა ბავშვი, რომელიც სრულიად უვნებელი აღმოჩნდა. ბიჭი ყვებოდა, ბრწყინვალე ქალბატონი მოდიოდა ჩემთან, ცეცხლის სიმხურვალეს განაქარვებდა და წყალსა და საზრდელს მიზიდავდაო. ამის შესახებ მღვდელმთავარმა მინამ და წმინდა იუსტინიანე I-მა შეიტყვეს. დედა-შვილი მოინათლნენ, გულგაქვავებულმა მამამ კი იმ დიდი სასწაულის მიუხედავად, რომლის მოწმეც შეიქნა, არ ისურვა ცოდვის მონანიება. მაშინ იმპერატორმა სამსჯავროს გადასცა იგი, როგორც მკვლელი და სიკვდილით დასაჯა. პატრიარქი მინა თექვსმეტი წელი განაგებდა კონსტანტინოპოლის ეკლესიას. წმინდა სოფიას ცნობილი ტაძარი სწორედ მისი პატრიარქობის დროს იკურთხა. წმინდა მღვდელმთავარი მშვიდობით მიიცვალა 552 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები კატეგორია:VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 552
ნოვაია-სამარკა
ნოვაია-სამარკა (Яңы һамар; Новая Самарка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბიჟბულიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბიჟბულიაკიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია პრიუტოვო, რომელიც დაშორებულია 59 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბიჟბულიაკის რაიონის სოფლები
ჭაჭამური
ლიტერატურა
კატეგორია:ზახორის თემის სოფლები
დამია
დამია — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში, დამია-გიაურარხის თემში. მდებარეობს ლოქის ქედის ჩრდილოეთ მთისწინეთში. ზღვის დონიდან 620 მეტრზე, მარნეულიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. საბჭოთა პერიოდში შედიოდა სადახლოს სასოფლო საბჭოში.
სოფლის ტერიტორია წინაფეოდალური ხანიდანაა დასახლებული (აღმოჩენილია გორანამოსახლარი, კერამიკული ნაწარმი). შემორჩენილია გვიანდელი ფეოდალური ხანის ეკლესია, რომლის კედლების წყობაში ჩანს ადრინდელი და შუა ფეოდალური ხანის არქიტექტურული დეტალები. დამიის ახლანდელი სომხური მოსახლეობის წინაპრები აქ XIX საუკუნის I ნახევარში დასახლდნენ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 326 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ინეზა აბესაძე
ინეზა აბესაძე — საბჭოთა და ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი.
ქმარი მსახიობი ელგუჯა ბურდული. მათ სამი შვილი ჰყავთ:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1940
მიქელ პარეხელი
მიქელ პარეხელი — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 27 მაისი, ახალი სტილით — 9 ივნისი. პარეხის მონასტრის ამშენებელი და მისი პირველი წინამძღვარი.
რუს-ბორისი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
მიქელ პარეხელი
ცხოვრება
ღირსი მიქელ პარეხელი წარმოშობით შავშელი იყო, სოფელ ნორგიალიდან. გავრცელებული შეხედულებით, მიქელ პარეხელი ცხოვრობდა IX საუკუნეში. ზოგიერთი მკვლევარის აზრით - VI-VII საუკუნეებში. იგი მიძნაძორს აღიკვეცა მონაზვნად და იქ მოღვაწეობდა. ცნობილია რომ ის იყო ერთ-ერთი უდიდესი ასკეტი და ამასთანავე მისი ქვეყნის აღორძინებისთვის მებრძოლი მამა. ერთხანს ოპიზის მონასტერში მოღვაწეობდა. როცა ხანძთაში მოღვაწე ბერთა შესახებ გაიგო, იქ ჩავიდა, პარეხს დაემკვიდრა და, ღვთის მოწოდებით, კაცთაგან მიუვალ, კლდოვან ადგილას თავის მოწაფესთან ერთად აუშენებია მცირე ეგვტერი და ძმათა საცხოვრისი მოუწყია.
თვითონ მარტომყოფობას ეძიებდა და ღვთივსათნოდ ცხოვრობდა. მას მრავალი მოწაფე ჰყავდა, მიქელ პარეხელის მოწაფეთა შორის ცნობილი ყოფილან ბასილი და მარკელაოზი, აგრეთვე ზარზმის მონასტრის დამაარსებელი სერაპიონ ზარზმელი (ხს. 18 ოქტომბერს).
ღირსი მიქელი დიდხანს მოღვაწეობდა პარეხში, აღესრულა ღრმა მოხუცებულობაში, დამარხეს მის მიერ დაარსებულ სავანეში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი წმინდანები
ნადარბაზევი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ნადარბაზევი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ფილიპინური ნაციონალიზმი
ფილიპინური ნაციონალიზმი-პოლიტიკური იდენტობის დამკვიდრება და მხარდაჭერა, რომელიც დაკავშირებულია ფილიპინების თანამედროვე ნაციონალურ სახელმწიფოსთან. ის ფილიპინებში იწვევს ფართო კამპანიას პოლიტიკური, სოციალური და ეკონომიკური თავისუფლებისთვის. ამ მოძრაობებს ახასიათებს ანტიკოლონიალისტური სენტიმენტებისა და იდეალების აღზევება, რომელმაც პიკს მიაღწია მე-19 საუკუნის ბოლოს, ხელმძღვანელობდნენ ძირითადად ილუსტრადო ან მიწათმოქმედი, განათლებული ელიტები, იქნება ეს ნახევარკუნძულები, კუნძულები თუ ადგილობრივი (ინდოეთი). 1896 წლის ფილიპინების რევოლუცია იყო პირველი ნაციონალისტური რევოლუციის ხერხემალი აზიაში. თანამედროვე კონცეფცია მოგვიანებით სრულად განხორციელდება ფილიპინების სახელმწიფოს დაარსებისთანავე მისი თანამედროვე საზღვრებით მას შემდეგ, რაც მას დამოუკიდებლობა მიენიჭა შეერთებული შტატების მიერ 1946 წლის მანილას ხელშეკრულებით.
Formica suecica
Formica suecica — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
ფილიპინური ნაციონალიზმი
ფილიპინების ნაციონალიზმის დასაწყისი 1760-1820 წწ.
ტერმინი "ფილიპინო" თავდაპირველად მოიხსენიებდა ფილიპინების ესპანურ კრიოლოებს. ფილიპინებზე 333-წლიანი მმართველობის დროს ესპანელი მმართველები ადგილობრივებს ინდიოსებად მოიხსენიებდნენ.
Formica suecica
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ფილიპინური ნაციონალიზმი
ფილიპინების ნაციონალიზმის დასაწყისი 1760-1820 წწ.
ასევე კოლონიური ეპოქის დროს, ფილიპინებში დაბადებულ ესპანელებს, რომლებიც უფრო ცნობილი იყვნენ როგორც კუნძულები, კრიოლები ან კრეოლები, ასევე უწოდეს "ფილიპინელები". ესპანეთში დაბადებულ ესპანელებს ან მატერიკზე მცხოვრებ ესპანელებს, რომლებიც ცხოვრობდნენ ფილიპინებში, მოიხსენიებდნენ, როგორც ნახევარკუნძულელებს. შერეული წინაპრების მქონეებს მესტიზოს უწოდებდნენ. კრეოლები სარგებლობდნენ სხვადასხვა სამთავრობო და საეკლესიო თანამდებობებით და შეადგენდნენ სამთავრობო ბიუროკრატიის უმრავლესობას. ეროვნული ცნობიერების გრძნობა მოვიდა კრეოლებიდან, რომლებიც ახლა საკუთარ თავს „ფილიპინელებად“ თვლიან. ეს განაპირობა სამმა ძირითადმა ფაქტორმა: 1) ეკონომიკა, 2) განათლება და 3) სამრევლოების სეკულარიზაცია. ამ ფაქტორებმა ხელი შეუწყო ფილიპინების ნაციონალიზმის გაჩენას. ფილიპინების გახსნა საერთაშორისო ან მსოფლიო ვაჭრობისთვის, საშუალო კლასის აღზევება და ლიბერალური იდეების შემოდინება ევროპიდან იყო მხოლოდ რამდენიმე მაგალითი იმისა, თუ როგორ ჩამოყალიბდა ფილიპინები სტაბილურ ქვეყანად. ფილიპინების ნაციონალიზმის პირველი გამოვლინება მოხდა 1880-იან და 1890-იან წლებში, რეფორმის ან პროპაგანდისტული მოძრაობით, რომელიც ჩატარდა როგორც ესპანეთში, ასევე ფილიპინებში სასურველი სოციალური, პოლიტიკური და ეკონომიკური ცვლილებების მოხდენის მიზნით.
პირველი პროპაგანდისტული მოძრაობა 1860–1872
ლათინური ამერიკის რევოლუციებმა და ესპანეთში მღვდელმთავრების გავლენის დაქვეითებამ გამოიწვია ფილიპინებში რეგულარული სასულიერო პირების ზრდა. ფილიპინელი მღვდლები (კრეოლები, მესტიზოები და ინდიოსები) შეცვალეს ესპანელი ბერებით.
დემონსტრაციები მანილაში ნორმად იქცა 1860-იან წლებში. დემონსტრაციების სერიის ერთ-ერთი პირველი იყო ყოფილი გენერალური გუბერნატორის სიმონ დე ანდა ი სალაზარის ნეშტის გადმოსვენებისას მანილას საკათედრო ტაძრიდან 1863 წლის მიწისძვრის შემდეგ. ახალგაზრდა ინდოელი მღვდელი მიუახლოვდა კუბოს და დაფნის გვირგვინი შეამკო. ვინაიდან არცერთი ეს აქტი არ იყო პროგრამაში, ესპანელებმა დაინახეს, რომ ეს ფარულად დაგეგმილი დემონსტრაცია იყო. დემონსტრაციები გახშირდა და უფრო გავლენიანი გახდა გენერალ-გუბერნატორის კარლოს მარია დე ლა ტორეს (1869–1871) ლიბერალური რეჟიმის დროს. 1870 წლის ნოემბერში, სტუდენტურმა მოძრაობამ, რომელიც დაგმო ბუნტი, სანტო ტომასის უნივერსიტეტში ჩამოაყალიბა კომიტეტი, რომელიც მოითხოვდა რეფორმებს სკოლასა და მის სასწავლო გეგმებში. მოგვიანებით მან გამოაცხადა ფილიპინების ავტონომიის მხარდაჭერა და ფილიპინების ესპანეთის პროვინციად აღიარება.
ისტორიაში კიდევ ერთმა მოვლენამ გავლენა მოახდინა ფილიპინების ნაციონალიზმზე ამ პერიოდში. 1869 წლამდე იმედის კონცხის გავლით მარშრუტი ინდიოსებისა და კრეოლების მიერ ევროპისკენ უმოკლესი გზა იყო. მოგზაურობას 3 თვე სჭირდებოდა ზღვით. 1869 წლის 17 ნოემბერს სუეცის არხი 10 წლიანი სამშენებლო სამუშაოების შემდეგ გაიხსნა. ფილიპინებიდან ესპანეთში მოგზაურობა ერთ თვემდე შემცირდა. ამან საშუალება მისცა ევროპული იდეოლოგიის ბევრად უფრო სწრაფად გავრცელებას და ფილიპინების ყოფნის გაზრდას თავად ევროპაში.
მეორე პროპაგანდისტული მოძრაობა 1872–1892
იზკიერდოს წინააღმდეგ რევოლუციის შეუძლებლობის დანახვამ და გენერალ-გუბერნატორის სასტიკმა მეფობამ დაარწმუნა ილუსტრადოები, დაეტოვებინათ ფილიპინები და გაეგრძელებინა პროპაგანდა ევროპაში. ეს მასიური პროპაგანდისტული აჯანყება 1872 წლიდან 1892 წლამდე ახლა ცნობილია, როგორც მეორე პროპაგანდისტული მოძრაობა. პროპაგანდისტები ძირითადად მიზნად ისახავდნენ ფილიპინების წარმოდგენას Cortes Generales-ში, სასულიერო პირების სეკულარიზაციას, ესპანური და ფილიპინების თანასწორობის ლეგალიზაციას და სხვა. მათი მთავარი ნამუშევარი იყო გაზეთი სახელწოდებით La Solidaridad (სოლიდარობა), რომელიც პირველად გამოვიდა ბარსელონაში 1888 წლის 13 დეკემბერს. რიზალმა, პროპაგანდისტების უპირველესმა ფიგურამ, გააძლიერა მზარდი ანტი-ესპანური სენტიმენტები კუნძულებზე და უბიძგა ხალხს რევოლუციისკენ. ფილიპინების იდენტობა, რომელიც ინტეგრირებული იყო ესპანურ სისტემაში, ჯერ კიდევ არ მოიცავდა მოროსებს სამხრეთში და ტომობრივ ხალხს, რომლებიც ცხოვრობდნენ მთიან რეგიონში.
ფილიპინების რევოლუცია
1896 წლის ივნისში ბონიფაციომ გაგზავნა ემისარი დაპიტანში რიზალის მხარდაჭერისთვის, მაგრამ ამ უკანასკნელმა უარი თქვა შეიარაღებულ რევოლუციაზე. 1896 წლის 19 აგვისტოს კატიპუნანი აღმოაჩინა ესპანელმა ბერმა, რომელმაც დაიწყო ფილიპინების რევოლუცია.
1897 წლის დეკემბერში აგინალდო დათანხმდა ბიაკ-ნა-ბატოს პაქტს ესპანეთის კოლონიალურ მთავრობასთან. აგინალდო და მისი რევოლუციური ხელმძღვანელობა ჰონგ კონგში გადაასახლეს. თუმცა, ყველა რევოლუციონერი გენერალი არ დაემორჩილა შეთანხმებას. ერთმა, გენერალმა ფრანცისკო მაკაბულოსმა, დააარსა ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი, რომელიც ემსახურება როგორც დროებით მთავრობას.
სქოლიო
კატეგორია:ფილიპინური ნაციონალიზმი კატეგორია:ფილიპინები
კინჯიტე
კინჯიტე – აკრძალული ხერხების ერთობლიობა სუმოში, რომელთა გამოყენების შემთხვევაში რიკიში იღებს დისკვალიფიკაციას და ბრძოლა წაგებულად ეთვლება. აკრძალული ხერხებია:
ზოგიერთი მათგანი არის მოჭიდავის დაუყოვნებელი დისკვალიფიკაციის ( ჰანსოკუს ) საფუძველი მათგან მომდინარე ზიანის გამო. თუმცა ისინი ძალზე იშვიათია და ნაკლებად სავარაუდოა მათი გამოყენება სუმოს უმაღლეს დივიზიონებში, განსაკუთრებით სეკიტორი მოჭიდავეების მხრიდან. გარდა ამისა, თუ სუმოისტს მავაში მოსძვრება, ისინი ანალოგიურად დისკვალიფიცირდებიან.
ალბათ ყველაზე გავრცელებული კინჯიტე მოწინააღმდეგის თმის დაქაჩვაა. მას შემდეგ, რაც თმაჩონმაგეს სახით არის შეკრული, ხელის თითები შეიძლება უნებლიეთ მასში ჩახლართოს ორთაბრძოლის დროს. იტაიმ მოწინააღმდეგეს თმა ზედიზედ ორჯერ მოქაჩა, როდესაც 1980 წლის მაისში ჯურიოს დივიზიონში ასპარეზობდა სხვა რიკიშები, რომლებიც ამ გზით იქნენ დისკვალიფიცირებული, არიან ოძეკი დაიკირინი და იოკოძუნა ასაშურიუ 2003 წლის ივლისში, ოძეკი ტოჩინოშინი 2019 წლის სექტემბერში და ტერუნოფუჯი 2021 წლის მაისში.
მიუხედავად იმისა, რომ ყელის დაჭერა დაუშვებელია, მოწინააღმდეგისთვის ყელზე გაშლილი მტევნით მიწოლა (ე.წ. ნოდოვა) დასაშვებია და საკმაოდ ხშირია.
გარდა ამისა, არის მოქმედებანი, რომლებიც ნებადართულია პროფესიონალ რიკიშისთვის და აკრძალული უფრო უმცროსი (სასკოლო დონის) მოჭიდავეებისთვის. ერთ-ერთი ასეთი მოქმედებაა ჰარიტე — მოწინააღმდეგის სახეზე გაშლილი ხელის დარტყმა.
კინჯიტე ასევე ეწოდება არალეგალურ მოძრაობას შოგიში.
სქოლიო
კატეგორია:სუმოს ტერმინილოგია
ქრისტიანული ბლეკ-მეტალი
ქრისტიანული ბლეკ-მეტალი (ან ანბლეკ-მეტალი) — ტერმინი, რომლითაც ახასიათებენ მუსიკალურად ბლეკ-მეტალის ჟღერადობის მქონე იმ შემსრულებლებს, რომელთა ტექსტებიცა და იმიჯიც ქრისტიანობის პოპულარიზაციაზეა გათვლილი. ასეთი შემსრულებლების შემოქმედება ყოველთვის საკამათოა: ძირითადად ბლეკ-მეტალის პიონერების, განსაკუთრებით კი მეორე ეშელონის ჯგუფების შემოქმედებასთან მოდის წინააღმდეგობაში, რომელთა ტექსტებიც ანტი-ქრისტიანული შეტყობინებებით გამოირჩეოდნენ. ასევე არსებობს აზრი, რომ ქრისტიანობა წინააღმდეგობაში მოდის ბლეკ-მეტალის შავ ბუნებასა და მრავალი ბლეკ-მეტალ ჯგუფის ინდივიდუალისტურ და მიზანტროპულ იდეებთან.
მახასიათებლები
ქრისტიანული ბლეკ-მეტალის ზოგიერთი შემსრულებელი ტექსტებში ღიად ესხმის თავს სატანიზმს; მაგალითად, ჰოურდი. ეს იყო დომინანტური თემა თითქმის მთელი 1990-იანების განმავლობაში. 1990-იანი წლების მიწურულს ჯგუფებმა დაიწყეს უფრო მეტად ფილოსოფიური და იდეოლოგიური ტექსტების წერა. ამ ტექსტებში ხშირადა მოხსენიებული რელიგიური საუბრების ისტორიები, გადარჩენა, რწმენით ბრძოლა და ნაწყვეტები ბიბლიიდან. ქრისტიანულ ბლეკ-მეტალ ჯგუფებს „შეაქვთ სინათლე სიბნელეში“, ანუ აწონასწორებენ იმ შავ საწყისებს, რითაც ბლეკ-მეტალს, როგორც მუსიკის ჟანრს, საფუძველი ჩაეყარა.
სქოლიო
კატეგორია:მძიმე მეტალის ჟანრები
ტელეგრაფი
მინი|250პქ| ტელეგრაფი (ბერძნულიდან τῆλε — შორი γρᾰ́φω — ვწერ) — მავთულებით სიგნალის გადაცემის საშუალება, კავშირგაბმულობის ერთ-ერთი უძველესი დარგი. ტელეგრაფია, როგორც სამეცნიერო-ტექნოლოგიური დისციპლინა, სწავლობს სატელეგრაფო კავშირის აგების პრინციპებსა და სატელეგრაფო სიგნალების გადაცემის ხერხებს, ქმნის ამ ხერხების სარეალიზაციო აპარატურას, აფასებს სატელეგრაფო არხებით ინფორმაციის გადაცემის ხარისხს.
ტელეგრაფია მოიცავს შემდეგ განყოფილებებს: სატელეგრაფო კოდებს; ბოლო პუნქტის სატელეგრაფო აპარატურას; სატელეგრაფო არხებსა და სატელეგრაფო ქსელებს.
ტელეგრაფიის განსაკუთრებული მიმართულება — ფოტოტელეგრაფია, რომელიც ისტორიულად მის ნაწილს შეადგენს სწავლობს ფაქსიმილური კავშირის პრინციპებს.
პირველი ელექტრომაგნიტური ტელეგრაფი 1832 წელს რუსმა მეცნიერმა პავლე შილინგმა შექმნა. პირველად აპარატის დემონსტრაცია 1832 წლის 21 ოქტომბერს შილინგის ბინაში ჩატარდა. პავლე შილინგმა ასევე შექმნა ორიგინალური კოდი, რომელშიც ყველა ანბანის ასოს თავისი სიმბოლოების კომბინაცია ჰქონდა. ამის შემდეგ ელექტრომაგნიტური ტელეგრაფი აწყობილი იქნა გერმანიაში, კარლ გრაუსისა და კუკა უიტსტონის მიერ. აშშ-ში კი ელექტრომაგნიტური ტელეგრაფი სემიუელ მორზემ დააპატენტა. შილინგის გაუსის და უიტსტონის აპარატები ისრებიან ელექტრომაგნიტურ ტიპს მიეკუთვნება, ხოლო მორზეს აპარატი ელექტრომექანიკურია.
სქოლიო
კატეგორია:ტელეგრაფი კატეგორია:ტელეკომუნიკაცია
ბარის საჰერცოგო
ბარის საჰერცოგო (ფრანგ.: Duché de Bar) მდებარეობდა ლოთარინგიაში (საფრანგეთი), მდ. მაასის ზემო აუზში.
ბარი (ცენტრი: ქ. ბარ-ლე-დიუკი) 1354 წლიდან საჰერცოგოა. მისი ერთი ნაწილი, ბარუა მუვანი (ფრანგ.: Barrois mouvant) 1301 წლიდან საფრანგეთის ნაწილი იყო, მეორე კი წმინდა რომის იმპერიის შემადგენლობაში შედიოდა. 1380 წელს გერმანული ნაწილი ლოთარინგიის საჰერცოგოს შეურთდა, ხოლო ბარუა მუვანი საფრანგეთს დარჩა.
საჰერცოგო მდ. მაასის გასწვრივ მდებარეობდა. სამხრეთით ქ. ბასინამდე და ჩრდილოეთით ბარის საჰერცოგო მდ. მაასის გასწვრივ სამხრეთით ქ. ბასინიდან ჩრდილოეთით ქ. სტენემდე მდებარეობდა. იგი მოიცავდა ტერიტორიას არგონებსა და მდ. მოზელს შორის, ვოვრსა და მიწებს ქ. ტულის ჩრდილოეთით.
კატეგორია:საფრანგეთის ყოფილი საჰერცოგოები
სინდანგანი
სინდანგანი (ოფიციალურად სინდანგანის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Sindangan; Bayan ng Sindangan) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 103 952 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 52 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
ლეჟებოკოვო (ბირსკის რაიონი)
ლეჟებოკოვო (Лежебоково; Лежебоково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 22 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 7 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (78 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბირსკის რაიონის სოფლები
კონდორი (მონეტა)
კონდორი (ესპ. condor) — ოქროსა და ვერცხლის მონეტა, რომელიც ოქროს სტანდარტის შეცვლამდე (XX საუკუნის 30-იან წწ.) სამხრეთ ამერიკის ქვეყნების (ჩილე, კოლუმბია, ეკვადორი) მიმოქცევაში იყო.
კატეგორია:მონეტები
უფურეთი (მცხეთის მუნიციპალიტეტი)
უფურეთი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის მცხეთის მუნიციპალიტეტში, აღდგომელაანთკარის თემში. მდებარეობს ალევის ქედის სამხრეთ დაბოლოებაზე. ზღვის დონიდან 1000 მ. მცხეთიდან 25 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 18 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქობულეთის მუზეუმი
ქობულეთის მუზეუმი — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში საქართველოში, ქალაქ ქობულეთში. დაარსდა 2012 წლის 18 მაისს ქობულეთის კულტურის ცენტრის სამუზეუმო საქმეთა განყოფილების ბაზაზე.
ქობულეთის მუზეუმში დაცულია 10 000-ზე მეტი სამუზეუმო ექსპონატი: ფლორისა და ფაუნის, არქეოლოგიური, ნუმიზმატური, შუა საუკუნეების ხელოვნების, ეთნოგრაფიული, სოციალისტური რეალიზმის ნიმუშები, ფოტოდოკუმენტაციური მასალები, ხელნაწერი და ბეჭდური წიგნები და სხვ.
მუზეუმში წარმოდგენილი ექსპონატებიდან აღსანიშნავია სოფელ ქობულეთსა და ხუცუბანში ქვის ხანის ნამოსახლარებზე აღმოჩენილი შრომითი და ყოფითი ნივთები, კოლხური კულტურის ნიმუშები, ფიჭვნარის ძვ.წ. V-IV საუკუნეების კოლხურ და ელინურ სამაროვნებში აღმოჩენილი სხვადასხვა დანიშნულების კერამიკული ნაკეთობები, სამკაულები, ანტიკური ამფორები, მონეტები და სხვ. მუზეუმში ასევე დაცულია XVIII-XIX საუკუნეებში ე.წ. დედაბრული ხელით გადაწერილი შელოცვების წიგნი, ასევე ისპანის ტორფნარში ნამარხი რელიქტური ტყის ნაშთები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტი კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მუზეუმები
ენგელბერტ I ფონ დერ მარკი
გრაფი ენგელბერტ I ფონ დერ მარკი (გერმ.: Graf Engelbert I. von der Mark) (გ. 1277, კაპენბერგი) — მარკის გრაფი 1249-1277 წლებში.
მეუღლეები:
კატეგორია:გერმანიის გრაფები კატეგორია:გარდაცვლილი 1277
კასკადოვანი მთები
კასკადოვანი მთები (Cascade Range) — ქედი აშშ-სა და კანადაში. შედის კორდილიერების სისტემაში. ჩრდილოეთიდან-სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 1100 კმ-ზე, სიგანე 130 კმ. მაქსიმალური სიმაღლე 4392 მ (ვულკანი რეინირი). სახელი ეწოდა მდინარეებზე (კოლუმბია, ფრეიზერი, კლამათი და სხვა) საფეხურისებრი ჩანჩქერების (კასკადების) სიმრავლის გამო. კასკადოვანი მთების ძირი აგებულია მეზოზოური კრისტალური ქანებით, რომლებიც ზემოდან პალეოგენ-ნეოგენური ლავებითაა დაფარული. ამ ძლიერ დანაწევრებული ვულკანური ზეგნის ზედაპირზე ამოწეულია იზოლირებული ვულკანური კონუსები, როგორებიცაა: ბეიკერი, რეინირი, ჰუდი, ლასენ-პიკი და სხვა. ვულკანების უმეტესობა ჩამქრალია. მათ ფერდობებზე არის მრავალრიცხოვანი ფუმაროლები და ცხელი წყაროები.
XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში აქტიურობით გამოირჩეოდა ვულკანები რეინირი და ლასენ-პიკი. ვულკანური მწვერვალები დაფარულია ფართო თოვლის ველებითა და მყინვარებით. კასკადოვანი მთების დასავლეთი ნოტიო ფერდობები შემოსილია მუქწიწვოვანი ტყით, აღმოსავლეთ მშრალ კალთებზე არის ფიჭვის ტყე. 2800-3000 მ სიმაღლეზე ტყეს ცვლის სუბალპური და ალპური მდელოები. არის სპილენძისა და ოქროს საბადოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ქედები კატეგორია:კანადის ქედები
გიგა სამხარაძე
გიგა სამხარაძე (დ. 28 აპრილი, 1995) — ქართველი ფეხბურთელი, თბილისის „დინამოს“ მეორე გუნდისა და საქართველოს 19 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების მცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 28 აპრილი გიგა
შადილი
შადილი (Şadılı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	579  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
გვინეა-ბისაუ
გვინეა-ბისაუ (ოფიციალურად გვინეა-ბისაუს რესპუბლიკა) — ქვეყანა დასავლეთ აფრიკაში. ჩრდილოეთით მას ესაზღვრება სენეგალი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით გვინეა, ხოლო ქვეყნის დასავლეთით ატლანტის ოკეანე.
ეტიმოლოგია
უწინ იგი პორტუაგალიის კოლონია იყო და პორტუგალიური გვინეას სახელით იყო ცნობილი. დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, დედაქალაქის სახელწოდება — ბისაუ ქვეყნის სახელწოდებას მიემატა, რათა შესაძლებელი ყოფილიყო ამ ქვეყნისა და გვინეის რესპუბლიკის ერთმანეთისგან გარჩევა.
ბუნება
კონტინენტური ნაწილი ბრტყელი, ზოგან დაჭაობებული დაბლობია. სანაპირო ხაზი ძლიერაა დანაწევრებული მდინარეთა ესტუარებით. ჰავა ეკვატორულ-მუსონურია, ზაფხული წვიმიანი, ზამთარი მშრალი. იანვრის საშუალო ტემპერატურა 24 °C-ია, ივლისის 26 °C. ნალექები სანაპიროზე 2000 მმ-ია წელიწადში, ქვეყნის შიგნით - 1200-1500 მმ. მდინარეები მოკლე და წყალუხვია. მცენარეულობა - ტყესავანიდან მარადმწვანე ნოტიო ტროპიკულ ტყეებში გარდამავალი. ტყეებში ბინადრობს მაიმუნი, კამეჩი, ჯიქი, გარეული ღორი, გველი; ბევრია ფრინველი.
ისტორია
გვინეა-ბისაუს ხალხთა ძველი და შუა საუკუნეების ისტორია ნაკლებადაა შესწავლილი. XV საუკუნეში აფრიკის დასავლეთ სანაპიროზე პორტუგალიელები გამოჩნდნენ, რომლებმაც თანამედროვე გვინეა-ბისაუს ტერიტორია მონებით ვაჭრობის პუნქტად აქციეს. XIX საუკუნის ბოლოს გვინეა-ბისაუ საფრანგეთისა და გაერთიანებული სამეფოს მეტოქეობის ობიექტი გახდა. მათ შორის წინააღმდეგობამ ხელი შეუწყო პორტუგალიას შეენარჩუნებინა თავისი კონტროლი გვინეა-ბისაუს ტერიტორიაზე (საბოლოოდ გვინეა-ბისაუს საზღვრები დადგინდა 1866 წლის 12 მაისის საფრანგეთ-პორტუგალიის ხელშეკრულებით). 1879 წელს გვინეა-ბისაუ ცალკე კოლონია გახდა (მანამდე მას მართავდა მწვანე კონცხის კუნძულებზე პორტუგალიის კოლონიის გუბერნატორი).
1973 წლის 24 სექტემბერს მედინა-დუ-ბუეს რაიონში ეროვნულმა კრებამ გვინეა-ბისაუს რესპუბლიკის შექმნა გამოაცხადა; მიიღეს ქვეყნის პირველი კონსტიტუცია; შეიქმნა ხელისუფლების ორგანოები. 1974 წლის დასაწყისისათვის გვინეა-ბისაუს რესპუბლიკა ცნო 82 სახელმწიფომ. ამავე წელს ქვეყანა გაეროში მიიღეს.
პოლიტიკა
გვინეა- ბისაუ რესპუბლიკაა. წარსულში მთავრობა მეტად ცენტრალიზებული იყო. მრავალპარტიული მმართველობა 1991 წლის შუა პერიოდამდე არ არსებობდა. პრეზიდენტი არის სახელმწიფოს მეთაური, ხოლო პრემიერ მინისტრი მთავრობის მეთაური.1974 წლამდე არც ერთ პრეზიდენტს ხუთ წლიანი ვადა არ ამუწურავს ხოსე მარიო ვასამდე, რომელსაც მტავრობაში ყოფნის ვადა 2019 წლის 22 ივნისს ამოეწურა.