cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სუზენ ჰელმსი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:ამერიკელი ქალი კოსმონავტები კატეგორია:ამერიკელი კოსმონავტები კატეგორია:კოსმონავტები
ოლიანტაიტამბო
ქვის საამქროები
ოლიანტაიტამბოში ასაშენებელი ქვის საამქროები მდებარეობდა კაჩიკხატასთან, მდინარე ურუმბაბას ხეობაში, ქალაქიდან 5 კმ დაშორებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:პერუს ქალაქები
ვლადიმერ ჩესტნოკოვი
ვლადიმერ ჩესტნოკოვი (დ. 30 მარტი, 1904, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 15 მაისი, 1968, ლენინგრადი) — რუსი მსახიობი, საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1960). 1924 წელს დაამთავრა რუსული დრამის სკოლა. 1924-1936 წლებში და 1954 წლიდან მუშაობდა ლენინგრადის თეატრებში. შესრულებული აქვს ლენინის როლები. გადაღებულია ფილმებში
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:დაბადებული 30 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 15 მაისი კატეგორია:რუსი მსახიობები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
ჰაილენდი (უისკონსინის ქალაქი)
ჰაილენდი (Highland) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აიოვის ოლქის შემადგენლობაში. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 797 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4,8 კაცი/კმ². ფართობი 168.0 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 168.0 კმ²-ს შეადგენდა. აქედან ხმელეთს 167.4 კმ², წყალს კი 0,6 კმ² უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:აიოვის ოლქის ქალაქები
ეიჯიზმი
ეიჯიზმი — უარყოფითი ან დამამცირებელი დამოკიდებულება სხვა ადამიანის მიმართ მისი ასაკის გამო. ასეთი ტიპის დისკრიმინაცია მოიცავს ყველა ასაკობრივ ჯგუფს, თუმცა ყველაზე ხშირად ხანშიშესულ ადამიანებთან დამოკიდებულებას ეხება.
რ. ბატლერი იყო პირველი, რომელმაც ეს ტერმინი იხმარა. მან ეიჯიზმი განსაზღვრა, როგორც ზოგიერთ ახალგაზრდისა და ზრდასრული ადამიანების ღრმად დამალული შფოთვის გამოვლინება, მოხუცი ადამიანებისადმი, დაავადებებისადმი, ინვალიდებისადმი მათი პიროვნული ზიზღი, დაუცველობის, უსარგებლობის და სიკვდილის შიში. მოგვიანებით, ეიჯიზმი მან აღწერა, როგორც პროცესი, რომელიც ეფუძნება მუდმივ სტერეოტიპიზაციასა და დისკრიმინაციას დაბერების, ასაკის მატების გამო, ისევე, როგორც რასიზმი და სექსიზმი ეფუძნება კანის ფერსა და სქესს. ზოგიერთი ავტორს მიაჩნია, რომ საზოგადოების ახალგაზრდებზე ფოკუსირებაც ეიჯიზმის გამოხატულებაა.
სახეები
თავის მხრივ, ეიჯიზმი მოიცავს ორ სახეს:
ინსტიტუციონალისტური ეიჯიზმი - როდესაც იურიდიულად არის გამყარებული ადამიანთა გარკვეული ასაკობრივი ჯგუფის დისკრიმინაციის უფლება.
შინაგანი ეიჯიზმი - მოიცავს დამამცირებელ ინტერპერსონალურ მოქმედებებს, ნეგატიურ აზრებსა და ქცევებს (მაგ.: იგნორირება, ფიზიკური ან ფსიქიკური ძალადობა და ა.შ.).
მიდგომები
ეიჯიზმის მიმართ არსებობს განსხვავებული მიდგომები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეიჯიზმი კატეგორია:დისკრიმინაცია
რენცო პიანო
რენცო პიანო (Renzo Piano; დ. 14 სექტემბერი, 1937, გენუა, იტალია) — იტალიელი არქიტექტორი.
ბიოგრაფია
დაიბადა გენუაში, იტალია და დღემდე აქვე აქვს სახლიც და სახელოსნო. განათლება მიიღო და შემდგომში ასწავლიდა მილანის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში. 1965-1970 წლებში მუშაობდა ლუის კანთან. 1971-1977 წლებში კი რიჩარდ როჯერსთან, მათი ყველაზე ცნობილი ერთობლივი ნამუშევარია ჟორჟ პომპიდუს ცენტრი პარიზში (1977).
მისი პროექტით აშენდა მენილის კოლექციის მუზეუმი ჰიუსტონში (1986), მე-20 საუკუნის ერთ-ერთი ყველაზე შთამბეჭდავი საინჟინრო გადაწყვეტა კანსაის საერთაშორისო აეროპორტისა, ოსაკა (1988), და პოტსდამერ პლატცის დაიმლერ-ბენცის ნაწილის რეკონსტრუქცია ბერლინში. 2002 წელს დასრულდა ხელოვნების ნიმუშად აღიარებული სამუსიკო აუდიტორიუმი პარკო დელა მუსიკა (3 ჰოლით რომელშიც 2800, 1200 და 700 მაყურებელი თავსდება ღია ამფითეატრითა და გარშემო პარკით) რომში, რომელიც ევროპაში ამ ტიპის უდიდესი სამუსიკო დარბაზი გახდა. 2003 წელს სან ჯიოვანი ტორონდოში დასრულდა მისი პროექტით პადრე პიოს პილგრიმაჟის ეკლესიის მშენებლობა. მისი დიზაინით აიგო ბერნში, შვეიცარია, ადგილობრივი მხატვრის პოლ კლეესთვის მიძღვნილი მუზეუმი. მასვე ეკუთვნის ფეხბურთის სტადიონების, ხიდების, ლაინერებისა და ავტომობილების პროექტები.
მისი ერთ-ერთი ბოლო პროექტია ლონდონ-ბრიჯ-ტაუერის ცათამბჯენი ლონდონში.
რენცო პიანოს 1998 წელს მიღებული აქვს პრიცკერის არქიტექტურული პრიზი და არის იუნესკოს კეთილი ნების ელჩი.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი არქიტექტორები კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი
ტაქსილა
მინი|255პქ
ტაქსილა (ურდ. ٹیکسلا) — ძველი ქალაქი პაკისტანში, პენჯაბის პროვინციაში. დღეს ის მნიშვნელოვანი არქეოლოგიური ძეგლია. მდებარეობს დედაქალაქ ისლამაბადიდან 32 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით, ზღვის დონიდან 549 მეტრზე.
ალექსანდრე მაკედონელის ინდოეთის კამპანიის დროს, განდჰარის მეფე ხანგრძლივ ომს აწარმოებდა მეზობელი ინდოეთის მეფე პორომთან. სწორედ ამიტომ, ის მაკედონელთან ალიანსში შევიდა და ქალაქ ტაქსასილაში მიიპატიჟა. ეს უკანასკნელი პირადად იღებდა ინდოელებთან ბრძოლებში მონაწილეობას, სადაც დაეცა კიდეც. ამის შემდეგ, ძვ.წ. 175 წლიდან, ქალაქი ინდურ-ბერძნული სამეფოს შემადგენლობაში შევიდა.
1980 წელს, ტაქსილა იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პაკისტანში
პისაკი
thumb|right|250px|წმინდა ხეობის ხედი მზის ტაძრიდან პისაკი (კეჩ. P'isaq) — ქალაქი და ინკების ძველი ციხესიმაგრე პერუში, კუსკოდან 33 კმ-ის მოშორებით. პისაკი მდებარეობს ურუბამბას ხეობაში — ინკების წმინდა ველზე მდინარე ურუბამბასთან.
პისაკის ცენტრი შედგება ორი ნაწილისაგან. დღეს ერთ-ერთი მათგანი არის საკუთრივ ქალაქი, ხოლო მეორე ნაწილი წარმოადგენს წმინდა ადგილს. გრძელ საფეხურებს მივყავართ მთის პლატოსთან, სადაც შემორჩენილია მზის ტაძრის ნანგრევები, რომელიც ამჟამად ტურისტებისთვის დახურულია. ყოფილი ტაძრის ცენტრში დგას წმინდა ქვა ინტიუატანა, რომელზეც, ინკების რწმენით, მიბმული იყო მზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ღორჯოსებრნი
ლიტერატურა
კატეგორია:ღორჯოსებრნი
დროის ბორბალი
დროის ბორბალი (ინგლ. The Wheel of Time) — ეპიკური ფენტეზის სტილის რომანთა სერია, დაწერილი ამერიკელი ავტორის, რობერტ ჯორდანის მიერ. დაგეგმილი ექვსტომეულად, წიგნის ზომა თანდათანობით თოთხმეტტომეულამდე გაიზარდა.
რობერტ ჯორდანი გარდაიცვალა 2007 წელს და ვერ მოასწრო სერიის დამთავრება, მაგრამ დატოვა მითითებები და ბოლო წიგნების ავტორობა ბრანდონ სანდერსონს დაეკისრა. ჯორდანმა სერიაზე მუშაობა 1984 წელს დაიწყო და პირველი ტომი, მსოფლიოს თვალი, 1990 წელს გამოვიდა. საბოლოო, მე–14 წიგნის, ნათელის ხსოვნის გამოცემის თარიღი კი, 2013 წლის 8 იანვარია.
სერიაში მნიშვნელოვნადაა გამოყენებული ევროპული და აზიური რწმენათა სისტემები, მაგალითად დროის ციკლური ბუნება, რომელიც ინდუიზმსა და ბუდიზმში გვხვდება, ბალანსი და დუალიზმი დაოიზმიდან, სამყაროს შექმნის ისტორია ქრისტიანობიდან. ოკულტიზმით დაინტერესებული ადამიანებიც პოულობენ სიუჟეტში ნაცნობ წარმოდგენებს.
დროის ბორბალი ცნობილია მისი დაწვრილებითი და დახვეწილი სამყაროთი, მისი კარგად განვითარებული მაგიური სისტემითა და პერსონაჟთა ვრცელი გუნდით.
წამძღვარება
დროის დასაწყისში, შემოქმედმა გამოჭედა სამყარო და დროის ბორბალი, რომელიც ბრუნავს და ამით ყოველ სიცოცხლეს აბრუნებს. ბორბალს ეპოქათა გამომხატველი შვიდი ნაწილი აქვს და მას ამოძრავებს მხოლოდი ძალა (One Power), რომელიც ერთმანეთთან დაპირისპირებასა და თანხმობაში მყოფი მამრობითი და მდედრობითი (საიდინი და საიდარი) ნაწილებისაგან შედგება. ადამიანებს, რომლებსაც ამ ძალის გამოყენება შეუძლიათ, არხმტარები ეწოდებათ. წიგნში ამ ძალის მტარებელთა მთავარ ორგანიზაციას აეს სედაი ჰქვია, იგივე „ყველას მსახურნი“ ძველ ენაზე.
შემოქმედმა სამყაროს შექმნის მომენტში საკუთარი ანტითეზისი, შაი’ტანი (იგივე ბნელერთი) ბორბლის გარეთ დაამწყვდია. თუმცა ლეგენდების ეპოქად, ან მეორე ეპოქად წოდებულ დროში, აეს სედაის უყურადღებო ექსპერიმენტმა ბნელერთის საპყრობილე გაარღვია და ამით სამყაროზე მისი გავლენა დაუშვა. ბნელერთმა გააერთიანა ყველაზე ძლიერი, გახრწნილი და ამბიციური ადამიანები, რომლებსაც მისი ციხიდან განთავისუფლების სანაცვლოდ იგი ამქვეყნიურ ძალაუფლებასა და უკვდავებას დაპირდა. ცოტა თუ მიხვდა და მათ შორის ბნელერთის ზოგიერთი მსახურიც, რომ მის განთავისუფლებას შეიძლება დროის ბორბლის დამტვრევა და ყოველგვარი სიცოცხლის განადგურება გამოეწვია.
ამ საფრთხის საპასუხოდ, სინათლის მებრძოლად ბორბალმა დრაკონი ამოაგდო. დრაკონი იყო მამრი აეს სედაი, სახელად ლუის თერინ ტელამონი, რომელმაც მოახერხა აეს სედაის შორის დიდი ძალაუფლება მოეპოვებინა. ბნელერთის საპყრობილის გარღვევიდან ერთი საუკუნის შემდეგ, როცა ბნელერთის გავლენა მსოფლიოს მოედო, საზოგადოება გაიხრწნა და დაქვეითდა, საბოლოოდ კი სიბნელისა და სინათლის ძალებს შორის ცხადი ბრძოლები გაჩაღდა. ათი წლის საშინელი მსოფლიო ომის შემდეგ, მანამდე რომლის მსგავსის წარმოდგენაც კი შეუძლებელი იყო, სინათლე რეალური დამარცხების საშიშროების წინაშე დადგა.
სასოწარკვეთილმა ლუის თერინმა, არხმტართა სახელდახელოდ შერჩეულ გუნდსა და ჯარისკაცებთან ერთად მაღალ–რისკიანი, გაბედული იერიში მიიტანა იმ ადგილას, სადაც ბნელერთის საპყრობილე დედამიწას უკავშირდებოდა და ციხე მართლაც ჩაკეტა, თუმცა არასრულყოფილად. ამ დროს კი ბნელერთმა საიდინის დაბინძურება მოახერხა, რითიც მხოლოდი ძალის მამრი არხმტარები გაგიჟების გზაზე დააყენა. „შეშლილობის ჟამს“, მამრმა არხმტარებმა მსოფლიო გააუკაცრიელეს, მიწისძვრებითა და ზღვის მოქცევებით პლანეტის იერი შეცვალეს. მომავალ ეპოქებში ამ ჟამს „მსოფლიოს დაქცევა“ ეწოდა.
ლუის თერინმა, სიგიჟისას მოკლა მეგობრები, საკუთარი ოჯახი და ნათესავები, რის შემდეგაც მას ლუის თერინ მოყვრისმკვლელი ეწოდა. იშამაელის, ბნელერთის მთავარი მსახურის, მიერ მინიჭებული საღი აზროვნების წუთებში ტელამონმა გააცნობიერა, რაც ჩაიდინა და მწუხარებაში თავი მოიკლა – იმაზე მეტი მხოლოდი ძალა მოქაჩა, ვიდრე შეეძლო დაუხმარებლად ემართა.
დროთა განმავლობაში მამრი აეს სედაები დაიხოცნენ ან მხოლოდი ძალისაგან მოიკვეთნენ. მათ დატოვეს გაჩანაგებული მსოფლიო: სახეშეცვლილი მიწა და ოკეანეები, გაფანტული ხალხები, თითქმის განადგურებული ცივილიზაცია. ახლა მარტოოდენ ქალებს შეეძლოთ მხოლოდი ძალის უსაფრთხოდ გამოყენება. მდედრმა აეს სედაებმა შეძლეს ამ ბნელი დროიდან ადამიანთა გამოყვანა. არხმტარი კაცების მიმართ კი თანდათან შიში გაბატონდა, რადგან ყველა გიჟდებოდა, თუ მანამდე არ შეაჩერებდნენ. თავად დრაკონიც კი უარყოფითთან ასოცირდა. აეს სედაის შორის გაჩნდნენ ქალები, რომელთა ერთადერთი ფუნქციაც ასეთ კაცებზე ნადირობა იყო, რათა ისინი დროულად მოეკვეთათ მხოლოდი ძალისაგან.
ამას მოჰყვა ისტორიის სამ-ნახევარი ათასი წელი, დახასიათებადი ცივილიზაციათა აღმავლობებითა და უცილობელი დაქვეითებებით, ეს მღელვარება და ქაოსი ცხად კონტრასტს ქმნიდა ახლა უკვე მითურ ლეგენდათა ეპოქასთან. ერები და ცივილიზაციები ეცემოდნენ, ძლიერდებოდნენ და ისევ ეცემოდნენ. მშვიდობიანობის იშვიათი შემთხვევები ისევ ომით გრძელდებოდა. მათ შორის ორი კონფლიქტის გამორჩევა შეიძლება, რომლებმაც განსაკუთრებულად მნიშვნელოვანი გავლენა იქონიეს ზოგადად ცივილიზაციაზე. პირველი იყო „ტროლოკთა ომები“, მეტ–ნაკლებად უწყვეტი ომი, რომელიც რამდენიმე ასეული წელი გრძელდებოდა და სადაც ბნელერთის მსახურებმა კიდევ ერთხელ სცადეს ცივილიზაციის განადგურება. ეს პერიოდი საბოლოოდ აეს სედაის მიერ გაძღოლილი ერთა გაერთიანების წყალობით დამთავრდა. მეორე იყო „ასწლიანი ომი“, გამანადგურებელი სამოქალაქო ომი, რომელსაც მაღალი მეფის, არტურ ჰოკინგის მიერ შექმნილი კონტინენტმომცველი იმპერიის დაცემა მოჰყვა.
ამ ომებმა ადამიანურ რასას ხელი შეუშალეს აღედგინათ ლეგენდათა ეპოქის ტექნოლოგიური სიმაღლეები და კაცობრიობა დანაწევრებული დარჩა. აეს სედაის პრესტიჟიც კი დაეცა, მათი საშინელი ძალის გამო და მათ წევრთა რაოდენობის შემცირებასთან ერთად, შეიქმნა ისეთი ორგანიზაცები, როგორიც არის სინათლის შვილები, სამხედრო ორდენი, რომელიც მხოლოდ ძალასთან დაკავშირებულ ადამიანებს სიბნელის მსახურებად მიიჩნევს. ადამიანური რასა ტექნოლოგიისა და კულტურის იმ დონეზე დაბრუნდა, რომელიც უხეშად ჩვენს 1450–1600 წლებს შეესაბამება (თუმცა მეცნიერების, ფორმალიზებული სწავლისა და ბრძოლაში დენთის გამოყენების გარეშე), იმ განსხვავებით, რომ უმრავლეს საზოგადოებებში ქალებს იგივე უფლებები აქვთ, რაც კაცებს და ზოგში აღემატებიან კიდეც. ამის ახსნად შეიძლება მდედრი აეს სედაების ძალაუფლება და გავლენა მივიჩნიოთ.
ბოლო მნიშვნელოვანი ომი, აიელთა ომად წოდებული, სერიის დაწყებამდე 20 წლით ადრე მოხდა, როცა თანამედროვე ხანის ხალხები აიელთა მებრძოლი კლანების წინააღმდეგ გაერთიანდნენ. ეს კლანები დასავლეთ სამეფოებში ერთ–ერთი მეფისაგან წვნეული შეურაცხყოფისათვის შურის საძიებლად გადმოვიდნენ და შემდეგ ისევ უკან, აიელთა უდაბნოში დაბრუნდნენ. ზოგი ამბობს, რომ ისინი დამარცხდნენ და გაიქცნენ, ზოგიც ამბობს, რომ უკვე იძიეს შური და თავიანთი ნებით წავიდნენ. მიუხედავად ამისა, ძალიან ცოტაა ცნობილი აღმოსავლეთის ამ მძლავრი მებრძოლების შესახებ.
ახლა კაცობრიობა ცხოვრობს წინასწარმეტყველებასთან ერთად, რომ ბნელერთი შეძლებს გამოაღწიოს საპყრობილედან და დრაკონი კვლავ იშვება, რათა კვლავ დადგეს მის პირისპირ. მსოფლიოს კი, ქაოსსა და განადგურებას დაატეხს თავს, ბნელერთისგან მისი გადარჩენის ცდაში.
შინაარსი
დროის ბორბლის წინაისტორიული წიგნი „ახალი გაზაფხული“ აღწერს აიელთა ომის დასასრულსა და აეს სედაის აღმოჩენას, რომ აღსრულდა დრაკონის წინასწარმეტყველებათაგან ერთ–ერთი, დრაკონი კვლავ იშვა. იგზავნებიან აეს სედაის აგენტები (მათ შორის მოირაინ დამოდრედი), რომ ბნელის მსახურებს დრაკონის პოვნა დაასწრონ.
თვითონ სერია იწყება დაახლოებით ოცი წლის შემდეგ, ანდორის სამეფოს თითქმის მივიწყებულ განაპირა რაიონში, ორ მდინარეში. აეს სედაი მოირაინი და მისი გუშაგი ლანი ჩამოდიან სოფელ ემონდის ველში და ფარულად იციან, რომ ბნელერთის მსახურები ამ მიდამოებში განსაკუთრებულ ყმაწვილს ეძებენ. მოირაინი ვერ ხვდება სამი ახალგაზრდიდან (რანდ ალ’თორი, მეთრიმ ქაუთონი და პერინ აიბარა) რომელია კვლავშობილი დრაკონი, ასე რომ ორი მდინარიდან სამივე მიჰყავს მათ მეგობარ იგვინ ალ’ვერესთან ერთად. მოგვიანებით, ქალაქ ბაერლონში მათ უერთდება ნაინივ ალ’მიერა – სოფლის უჩვეულოდ ახალგაზრდა სიბრძნე (თანამდებობა – მკურნალი და ბრძენქალი). კაცები განცვიფრებულები არიან, რომ მოირაინმა იგვინსა და ნაინივს ნება დართო მათთან ერთად წამოსულიყვნენ, სანამ გამჟღავნდება, რომ ორივე მათგანს შეუძლია მხოლოდი ძალის მართვა და აეს სედაად განსწავლა. მისტიური აედი, ტომ მერილინიც მათთან ერთად მგზავრობს და ამტკიცებს, რომ ორი მდინარის დატოვებისას უსაფრთხოებას ეძებს. პირველი წიგნი აღწერს ბნელის სხვადასხვა აგენტებისაგან მათ გაქცევასა და ცდას, რომ აეს სედაის ქალაქ ტარ ვალონს მიაღწიონ.
ამის შემდეგ ისტორია ფართოვდება და საწყისი პერსონაჟები ხშირად იყოფიან სხვადასხვა ჯგუფებად, ზოგჯერ ათასობით მილითაც შორდებიან, რათა ხელი შეუწყონ კვლავშობილი დრაკონის (გაცხადებულია როგორც რანდ ალ’თორი) მხარეს. ორი მდინარის საწყისი პერსონაჟები იძენენ ახალ გამოცდილებას, ახალ მოკავშირეებს და გარკვეული ძალაუფლებისა და გავლენის მქონე ადამიანებად იქცევიან. მათი ცდები, ბნელერთის ძალების წინააღმდეგ გააერთიანონ დასავლეთ სამეფოები, რთულდება სხვადასხვა ერთა მმართველების უარით, რომელთაც არ უნდათ ძალაუფლების დათმობა, ასევე სინათლის შვილების მსგავსი დაჯგუფებებით, ვისაც არ სწამს წინასწარმეტყველებების და შონჩანით, არტურ ჰოკინგის იმპერიის დასავლეთ ოკეანისმიღმა დიდი ხნის დაკარგული კოლონიის შთამომავლებით (ერთ დროს ჰოკინგმა მთავარი კონტინენტი საკუთარი მმართველობის ქვეშ გააერთიანა და თავისი შვილი ოკეანის მიღმა გაგზავნა, რომ ის მიწებიც გაეერთიანებინა), რომლებიც დაბრუნდნენ იმ რწმენით, რომ მსოფლიოს დაპყრობა მათი ბედისწერაა. აეს სედაიც იქსაქსება წინა ლიდერის (ამირლინ ტახტი), სიუან სანჩეს, ჩამოგდებისა და ელაიდა ა’როიჰანის წინამძღოლად მოთავსების გამო. ეს ორი მხარე იდეოლოგიურად იყოფა, რომელთაგან ერთი ნაწილისათვის, ასეთ რთულ დროში აეს სედაი რამენაირად ერთიანობად უნდა შენარჩუნდეს და მეორე ნაწილისათვის ელაიდა, როგორც ტახტზე უკანონოდ ასული ლიდერი, მიუღებელია. ისტორიის გაფართოებასთან ერთად, ახალი პერსონაჟები შემოდიან და ახალ ფრაქციებს ქმნიან: მიუხედავად იმისა, რომ ეს გაფართოება მზარდი დაპირისპირებების მასშტაბურობას კიდევ უფრო ცხადად წარმოსახავს, მას აკრიტიკებენ, როგორც ტემპის შემნელებელს, რასაც საწყისი პერსონაჟები ზოგჯერ უკანა პლანზე გადაყავს. მეთერთმეტე წიგნისთვის ცხადი ხდება, რომ ტარმონ გაი’დინი, იგივე უკანასკნელი ბრძოლა, როდესაც ბნელერთი მსოფლიოზე ზემოქმედებას უშუალოდ შეძლებს, გარდაუვალია.
საზოგადოებები
დროის ბორბლის სამყაროში ყოველი ადამიანი თავს რომელიმე სოფლის, ქვეყნის, ერის ან რასის წარმომადგენლად მიიჩნევს; საკუთარი, განმასხვავებელი ტრადიციების მიმდევარია და ფლობს შესაბამის თვისებებსა და უნარ–ჩვევებს. მაგრამ ამ ტრადიციული განმასხვავებელი ნიშნების გარდა, სერიის მნიშვნელოვან ფიგურათა უმრავლესობა რაიმე უფრო დიდი და სპეციფიკური მიზნების მქონე დაჯგუფების წევრია. ასეთი დაჯგუფებები საერთო სურვილების, ინტერესების, უნარების ან მიზნების მქონე ადამიანების მიერ ყალიბდებიან და დროის ბორბლის მსოფლიოს ერთ–ერთ უმნიშვნელოვანეს ნაწილს შეადგენენ. ეს კარგად ორგანიზებული იდეური, პროფესიული თუ სულიერი საზოგადოებები იერარქიული ორდენის ტიპისაა, თითოეული საფეხურისათვის კარგად განსაზღვრული ცოდნის მისაწვდომობითა და მოვალეობებით. ამ საზოგადოებათაგან ზოგიერთის მიერ დაგროვებული ცოდნა, გამოცდილება და ძალა კი იმხელაა, რომ არათუ თავდაპირველად დასახულ მისიას ასრულებენ, არამედ უფრო მეტი ამბიცია უჩნდებათ და თავად მონარქებზეც კი ახდენენ გავლენას.
ზოგიერთი ჯგუფი დროის ბორბლის სამყაროში:
სქოლიო
კატეგორია:ეპიკური რომანები კატეგორია:ფენტეზი რომანები
ფაბიო კანავარო
ფაბიო კანავარო (Fabio Cannavaro; 13 სექტემბერი, 1973) — იტალიელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. კანავარო სკუადრა აძურას კაპიტნობდა 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, თასის პირველად აწევის პრივილეგიაც სწორედ მას ერგო. კარიერის განმავლობაში თამაშობდა პარმაში, ინტერში, იუვენტუსსა და რეალში. მან მოახერხა, ოქროს ბურთი მიეღო მიუხედავად იმისა, რომ ამპლუით ცენტრალური მცველია.
ბავშვობის წლები
ფაბიო კანავარო ნაპოლიში დაიბადა. დედა დამლაგებლად მუშაობდა. მამა კი ბანკის კლერკი იყო. ახალგაზრდობაში ისიც ფეხბურთს თამაშობდა, თუმცა სამოყვარულო დონეზე. კანავარომ კარიერა ადგილობრივ ბავშვთა სკოლაში დაიწყო. ნაპოლიში იმ დროს დიეგო მარადონა და ჩირო ფერარა ბრწყინავდნენ. პატარა ფაბიო სწრაფად პროგრესირებდა, იმდენი მოახერხა, რომ დიდებში მალევე გადაიყავნეს და ამ ვარსკვლავბის გვერდითაც ითამაშა.
კანავაროს დებიუტი სერია ა-ში 1993 წელს შედგა. მაშინ იუვენტუსს დაუპირისპირდნენ. მარადონას წასვლის შემდეგ კლუბში კრიზისი დაიწყო და ფაბიო მალე პარმაში გაყიდეს.
პარმა
პარმას მაისური კანავარომ 1995 წელს მოირგო. გუნდის ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთელი მალევე გახდა. იტალის ჩემპიონატში 29 შეხვედრა ჩატარა და ერთი გოლი გაიტანა. 1999 წელს იტალიისა და უეფას თასები მოიგო. პარმას შემადგენლობაში სტაბილურად კარგად ასპარეზობამ საშუალება მისცა ეროვნულ ნაკრებში ეთამაშა. გარდა ამისა, მან პირადი ტიტულებიც მოიგო - სერია ა-ს საუკეთესო მცველი გახდა. საერთო ჯამში პარმაში 250 მატჩი ჩაატარა და 5-ჯერ აიღო მეტოქეთა კარი. 2001 წელს კი ინტერში გადავიდა.
იუვენტუსი
ზაფხულის სატრანფერო ფანჯრის დასრულებამდე ერთი დღით ადრე ფაბიო კანავარო იუვენტუსში გადვიდა. მაშინ ფაბიოსთან ერთად მეკარე ფავიოან კარინი მიაყოლეს. საერთო ჯამში ტურინულმა კლუბმა 10 მილიონი ევრო გადაუხადა ინტერს. იმ პერიოდში ”ბებერი ქალბატონის” ღირსებას უკვე იცავდნენ პარმაში მისი ყოფილი თანაგუნდელები ლილიან ტურამი და ჯანლუიჯი ბუფონი.
კანავაროს მისვლით იუვენტუსის დაცვა სრულიად დაკომპლექტდა და საკმაოდ საიმედოდ გამოიყურებოდა. რაც შედეგებზეც აისახა. მაშინ ბუფონის წინ ჯანლუკა ძამბროტა, ნიკოლა ლეგროტალიე, ალესანდრო ბირინდელი, ჯორჯო კიელინი და ჯონათან ძებინა თამშობდნენ. ამ შემადგენლობამ ორი სკუდეტო მოიგო, თუმცა იტალიურ ფეხბურთში მომხდარი სკანდალის შემდეგ 2006 წელს ორივე ჩამოართვეს და სერია ბ-შიც დააქვეითეს. მაშინ კანავარომ უარი თქვა სერია ბ-ში თამაშზე. ”იუვენტუსიდან არ წავიდოდი მაშინაც კი თუ ის სერია აში დარჩებოდა, თუნდაც მისთვის ჩამოეკლოთ 30 ქულა, მაგრამ მე ვერ ვითამშებ ქვედა ლიგში”, - განაცდახდა კლუბიდან წასვლისას.
რეალში კანავარო ფაბიო კაპელოს გაჰყვა. საერთო ჯამში მსოფლიოს ერთ-ერთმა საუკეთესო მცველმა იუვენტუსში 100 ოფიციალური მატჩი ჩაატარა.
რეალი
ფაბიო კანავარი მადრიდის რეალში 2006 წელს გადავიდა და ზინედინ ზიდანის 5 ნომრიანი მასური მოირგო. იტალიელი მცველის შეძენა ესპანელებს 7 მილიონი ევრო დაუჯდათ.
დაბრუნება იუვენტუსში
სამი წლის შემდეგ კანავარო სამშობლოში დაბრუნდა, 2009 წელს კვლავ ”ბებერი ქალბატონის” რიგებს შეუერთდა. სეზონის სტარტი საკმაოდ ძლიერად დაიწყო. დაცვაში მისი პარტნიორები ფაბიო გროსო, ნიკოლა ლეგროტალიე, ჯორჯო კიელინი და გრიგერა იყვნენ. ყველა ტურნირში წარმატებული პირველი ნახევრის მიუხედავად, ტურინულმა კლუბმა სეზონი უტიტულოდ დაასრულა.
იგივე განმეორდა მიმდინარე 2009-2010 წლების სეზონშიც. ჩემპიონთა ლიგაში ჯგუფში ჩარჩა, იტალიის ჩემპიონატში იმდენაც ცუდად ასპარეზობს, რომ ევროპულ ტურნირებში მონაწილეობის შანსი დაკარგეს.
სანაკრებო კარიერა
იტალიის ეროვნულ ნაკრებში ფაბიო კანავარო პირველად ახალგაზრდულ ნაკრებში გამოჩნდა. მაშინ აძურას ჩეზარე მალდინი წვრთნიდა. ფაბიო ნაკრების შემადგენლობაში იყო 1994 და 1996 წლებში, როდესაც იტალიის ნაკრებმა ევროპის ჩემპიონატი მოიგო 21 წლამდე ახალგაზრდებს შორის. 1996 წელს მონაწილეობა მიიღო ზაფხულის ოლიმპირ თამაშებში, რომელიც ატლანტაში გაიმართა.
ძირითად ნაკრებში ფაბიო კანავაროს დებიუტი 1997 წლის 22 იანვარს შედგა, მაშინ ”სკუადრა აძურა” ამხანაგურ მატჩს მართავდა ჩრდილოეთ ირლანდიასთან. 1998 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი კანავარო კარიერაში პირველი საერთაშორისო ტურნირი იყო. საფრანგეთში გამართულ ამ მუნდიალზე ფაბიო ნაკრების კაპიტან პაოლო მალდინის რეკომენდაციით წაიყვანეს, ახალგაზრდა მცველს მუშაობა კვლავ პაოლოს მამასთან, ჩეზარე მალდინისთან მოუწია, რომელიც ამჯერად ეროვნული ნაკრებს წვრთნიდა.
იტალიის ნაკრები ჩემპიონატს მეოთხედფინალიდან გამოეთიშა, მას შემდეგ რაც მომავალ ჩემპიონთან, მასპინძელ საფრანგეთთან დამარცხდა. ძირითადი დრო ფრედ 0:0 დასრულდა, ანგარიში არც დამატებით დროში გახსნილა, პენალტები კი უკეთ ფრანგებმა შეასრულეს.
ევრო 2000 წარმატებული გამოდგა პირადად ფაბიო კანავაროსთვის, სწორედ მაშინ მთელმა მსოფლიომ აღიარა, რომ ფეხბურთს ახალი უძლიერესი მცველი შეემატა. იტალიის ნაკრებმა ფინალში გააღწია, რაც უპირველესაც მცველების დამსახურებაა, ბუფონის წინ შესანიშნავად მოქმედებდა ნესტა – მალდინი – კანავაროს ტრიო. ფინალი ძალიან დაძაბული გამოდგა, მთელი მატჩი იტალია 1:0 უგებდა საფრანგეთს, თუმცა მატჩის დამთავრებამდე რამდენიმე წამით ადრე სილვიან ვილტორდმა ანგარიში გაათანაბრა, დამატებით დროში კი დავიდ ტრეზეგემ ”ოქროს გოლი” გაიტანა და ფრანგებს ევროპის ჩემპიონის ტიტული მოაგებინა.
სამაგიეროდ 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე იტალიამ სრული კრახი განიცადა, რაშიც მსაჯებსაც მიუძღვით წვლილი, მერვედფინალიდან კორეასთან დაამარცხდა და ტურნირი დატოვა, კანავარო დაცვის ცენტრში თამაშობდა, მას შემდეგ რაც ალესანდრო ნესტა ხორვატებთან დაშავდა.
ამ ჩემპიონატის შემდეგ პაოლო მალდინი ნაკრებიდან წავიდა და კაპიტნის სამკლაური ფაბიო კანავაროს გადააბარა. კანავარომ აძურას მაისურით პირველი გოლი 2004 წლის 30 მაისს ტუნისის ნაკრების კარში გაიტანა.
პორტუგალიაში გამართულ ევრო 2004-ზე იტალიას სრული იმედგაცრუება ელოდა. ჯგუფში დანიასთან და შვედებთან ფრდ ითამაშა, მართალია, ბულგარელებს 2:1 მოუგეს თუმცა ეს საკმარისი არ აღმოჩნდა წარმატებისთვის.
გერმანია 2006
კაპიტანი კანავაროსთვის ტრიუმფალური გამოდგა 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი და საერთოდ ის წელი. ფაბიომ შეუცვლელად ითამაშა (690 წუთი) მთელი ტურნირი და უმაღლესი შეფასებაც დაიმსახურა. არ მიუღია არც ერთი ყვითელი ბარათი. განსაკუთრებით დიდი სამუშაო მას შემდეგ დააწვა, რაც დაცვის ცენტრში მისი მეწყვილე ალესანდრო ნესტა დაშავდა. შთამბეჭდავი გამოდგა მასპინძელ გერმანიასთან ნახევარფინალური დაპირისპირება. მაშინ აძურამ 2:0 მოიგო და ფინალში გავიდა. გადამწყვეტ მატჩში ფრანგებს დაუპირისპირდნენ, ეს ფინალი საკმადო სკანდალური გამოდგა, წინასწრ ცნობილი იყო, რომ საფრანგეთის ნაკრების კაპიტანი ზინედინ ზიდანი კარიერას ასრულებდა და მისი ბოლო მატჩი იქნებოდა. ფრანგი ბრწყინვალედ თამაშობდა და ჯერ იყო და მატერაცის პენალტი გამოსყტუა, მერე გაუტანა ბუფონის, შემდეგ კი ამავე მატერაცის თავი დაარტყა და ძირს დასცა. მსაჯმაც მოედნიდან გააძევა. იტალიამ ანგარიში გაათანაბრა, პენალტების სერიაში კი თერთმეტმეტრიანები უკეთ აპენინელებმა შეარულეს და კანავაროსაც მსოფლიო ჩემპიონის თასის აღმართვა მოუწია.
ფაბიო კანავარო 2006 წლის ჩემპიონატის სიმბოლურ ნაკრებში მოხვდა, მასთან ერთად საუკეთესოთა შორის მოხვდნენ სხვა იტალიელებიც ჯანლუიჯი ბუფონი, ჯენარო გატუზო,ანდრეა პირლო, ლუკა ტონი და ჯანლუკა ძამბროტა. ფაბიო კანავარო მუნდიალის მეორე საუკეთესო ფეხბურთელიც გახდა ზინედინ ზიდანის შემდეგ.
ევრო 2008
ფაბიო კანავარომ ტრავმა ევრო 2008-ის დაწყებამდე ვარჯიშისას მიიღო, ექიმების დიაგნოზი საკმაოდ შემაშფოთებელი იყო. ნაკრების კაპიტანმა ჟურნალისტებს განუცხადა რომ ტურნირზე მონაწილეობას ვეღარ მიიღებდა და იტალიაში ბრუნდებოდა. მის ნაცვლად რობერტო დონადონიმ ფიორენტინას მცველი ალესანდრო გამბერინი გამოიძახა. ნაკრები კი მოედანზე ბუფონიმ გაიყვანა. კანავარომ ჩემპიონატი გამოტოვა და დაკარგა შესაძლებლობა მესამე ევრო ტურნირში მიეღო მონაწილეობა. ამასთან ერთად შეცვალა გადაწყვეტილება და კარიერის დასრულება ნაცვლად ევრო 2008-ისა, 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შემდეგ გადაწყვიტა.
რეკორდები
ფაბიო კანავარო ნაკრებში ჩატარებული მატჩების მიხედვით პაოლო მალდინის რეკორდის თანამფლობელი 2009 წელს გახდა. მაშინ კონფედერაციის თასზე ბრაზილიის წინააღმდეგ 126-ედ მოირგო აძურას მაისური. რეკორდი კი მოგვიანებით 2009 წლის 12 აგვისტოს გააუმჯობესა, მას შემდეგ რაც შვეიცარიასთან ამხანაგურ მატჩში მიიღო მონაწილეობა.
პირადი ცხოვრება
ფაბიოს ცოლად ჰყავს დანიელა კანავარო, წყვილს სამი შვილი კრისტიანი, მარტინა და დანიელა შეეძინათ. კანავაროს უმცროსი ძმა პაოლოც პროფესიონალი ფეხბურთელია და ამჟამად ნაპოლის ღირსებას იცავს. პარმაში ძმები ერთადაც თამაშობდნენ 2000 – 2002 წლებში.
საკლუბო
პარმა იტალიის თასი: 1999, 2002
იტალიის სუპერთასი: 1999
რეალი ესპანეთის ჩემპიონატი: 2007, 2008
სანაკრებო
ევროპის ჩემპიონი 21 წლამდე ახალგაზრდებს შორის: 1994, 1996
მსოფლიო ჩემპიონი: 2006
ინდივიდუალური
შედის ევრო 2000-ის სიმბოლურ ნაკრებში
ფიფას საუკეთესო ფეხბურთელი: 2006
მსოფლიოს ჩემპიონატის ვერცხლის ბურთის მფოლობელი: 2006
შედის მსოფლიო ჩემპიონატის სიმბოლურ ნაკრებში: 2006
სერია ა-ს საუკეთესო ფეხბურთელი: 2006
წლის საუკეთესო იტალიელი ფეხბურთელი: 2006
სერია ა-ს საუკეთესო მცველი: 2005, 2006
შედის უეფას წლის გუნდში: 2006
ფიფპრო მსოფლიო XI: 2006, 2007
სქოლიო
კატეგორია:13 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:მადრიდის რეალის ფეხბურთელები კატეგორია:პარმის ფეხბურთელები კატეგორია:ნაპოლის ფეხბურთელები კატეგორია:2000 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2004 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1998 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2009 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:ოქროს ბურთის მფლობელები კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
ეჟენ დელაკრუა
მინი|200პქ|მარჯვნივ|ეჟენ დელაკრუა ფერდინან ვიქტორ ეჟენ დელაკრუა (Ferdinand Victor Eugène Delacroix; დ. 26 აპრილი, 1798, სენ-მორისი, პარიზთან — გ. 13 აგვისტო 1863, პარიზი) — ფრანგი ფერმწერი და გრაფიკოსი. ფრანგული რომანტიზმის ფუძემდებელი.
ბავშვობა და სიყმაწვილე
ეჟენ დელაკრუა დაიბადა პარიზის გარეუბანში 1798 წლის 26 აპრილს. ოფიციალურად მის მამად ითვლება საშუალო რანგის მოხელე შარლ დელაკრუა, თუმცა დადიოდა ჯიუტი ხმები, რომ სინამდვილეში ეჟენი ყოვლისშემძლე ტალეირანის უკანონო შვილი იყო.
ფრანგული რომანტიზმი 1820 წლის დასაწყისში აღმოცენდა, ახალი რევოლუციური აღმავობის წინაპერიოდში. ფრანგ მხატვრებს აინტერესებდათ ძლიერი და აქტიური გმირები, ღრმა განცდებისა და მგზნებარე ტემპერამენტის ადამიანები. ამ გმირებს ისინი ეძებდნენ თავიანთ თანამედროვეებს შორის, ლიტერატურაში, თავისი ქვეყნის ისტორიაში. „ბუნების, სამართლისა და შთაგონების მორჩილება“, – ეს იყო რომანტიკოსების ძირითადი კანონი. ფერწერაში ფრანგული რომანტიზმის მამამთავარი იყო ეჟენ დელაკრუა (1798-1863). ამ მხატვრის უსაზღვრო წარმოსახვის უნარმა შექმნა მთელი სამყარო მებრძოლი, ვნებათაღელვით აღსავსე სახეებისა, აქ ნახავთ სცენას დანტეს ჯოჯოხეთიდანაც, ძლიერი განცდებით შეპყრობილ გმირებს გოეთეს, შექსპირისა და ბაირონის ნაწარმოებებიდან. დელაკრუამ მრავალი აღმოსავლელის სახე შექმნა, განსაკუთრებით ალჟირელებისა და მაროკოელებისა, რომლებსაც აფრიკაში მოგზაურობისას ხვდებოდა. ტილოზე „სისხლისღვრა კუნძულ ქიოსზე“ დელაკრუამ ასახა ბერძენთა ბრძოლა თურქეთის ბატონობის წინააღმდეგ, რომელიც მაშინ მთელ ევროპას აღელვებდა. სურათის წინა პლანზე ტანჯულ ბერძენ ტყვეთა ჯგუფს, რომელთა შორისაა შეშლილი ქალიც, ბავშვიც მკვდარი დედის მკერდისაკენ რომ მიიწევს, მხატვარმა დაუპირისპირა დამცინავ, გულქვა ჯალათთა ფიგურები. სურათმა განაცვიფრა თანამედროვენი ადამიანური ტანჯვის ასახვის სიძლიერით.
ახალგაზრდობა
მინი|მარცხნივ|"თავისუფლება უძღვება ხალხს", 1830 1830 წელს საფრანგეთში ჩამოაგდეს ხალხისათვის საძულველი ბურბონთა დინასტიის უკანასკნელი წარომომადგენელი შარლ X. ივლისში მომხდარმა მოვლენებმა ააღელვა ფრანგი მხატვარი ეჟენ დელაკრუა. ცნობილი მწერლის ა. დიუმას გადმოცემით, ღვთისმშობლის ტაძარზე მოფრიალე რესპუბლიკის ალამმა მხატვარს სურვილი აღუძრა „სამი ღირსშესანიშნავი დღე“ დიდ ტილოზე აღებეჭდა. მხატვარმა მუშაობა დაიწყო 1830 წლის 20 სექტემბერს, ხოლო მომდევნო წლის აპრილში სურათი უკვე გამოფინა კიდეც. ასე შეიქმნა „თავისუფლება ბარიკადებზე“ — დელაკრუას ერთ-ერთი ყველაზე სახელგანთქმული ნაწარმოები, მიძღვნილი 1830 წლის რევოლუციისადმი. მოქმედება ვითარდება პარიზის შუაგულში. დენთის ბოლში გახვეულ ბარიკადებზე ადის მშვენიერი ქალი. მას ანტიკური ქიტონი მოსავს, თავზე ფრიგიული ქუდი ახურავს — თავისუფლების უძველესი სიმბოლო. ივლისის კაშკაშა მზის სხივებში ქალის ფიგურა, მისი კლასიკური პროფილი განსაკუთრებულად დიდებულია. ქალი თავისუფლებას განასახიერებს. რესპუბლიკის სამფერი ალამი ხელში მაგრად უჭირავს და ამბოხებულთ მიუძღვის წინ. და თუმცა გასავლელი გზა მათ წამებასა და სიკვდილს უქადის, მას მოჰყვებიან დაჭრილი კაცი, იარაღმომარჯვებული მაღალქუდიანი სტუდენტი, ხალათიანი მუშები და პარიზელი ბიჭუნა. ქარში ფრიალებს ალამი და მისი სამი ფერი — წითელი, ლურჯი და თეთრი, კიაფობს სურათის სხვადასხვა კუთხეში, დაჭრილის ტანსაცმელზე და შორს, ტაძრის კოშკზე აღმართულ პატარა დროშაზე. ფრანგ რევოლუციონერთა მრავალი თაობისათვის დელაკრუას სურათი რჩება რესპუბლიკის სიმბოლოდ, რევოლუციური ტრადიციებისა და ფრანგი ხალხის ვაჟკაცობის შესანიშნავ ძეგლად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 26 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1798 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1863
30 მარტი
30 მარტი — გრიგორიანული კალენდრის 89–ე დღე (ნაკიან წლებში - 90–ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 276 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
0330
კომბოსტოსებრნი
კომბოსტოსებრნი, ჯვაროსნები (Cruciferae) — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ბალახები, იშვიათად ნახევრად ბუჩქები და ბუჩქებია. მორიგეობით განლაგებული ფოთლები აქვთ; ქვედა ფოთლები ხშირად ქმნის ფესვთანურ როზეტს.
ნაყოფი ჭოტი ან ჭოტაკია, ყვავილედი მტევნისებრი ან ფარისებრია. კომბოსტოსებრნი ორად გაყოფილი ან ვარსკვლავისებრი, ზოგჯერ მარტივი ბეწვებით შებუსული ან სრულიად შიშველი მცენარეებია (შებუსვას მეტად დიდი მნიშვნელობა აქვს ოჯახის სისტემატიკისათვის).
ოჯახი 380-მდე გვარის 3200-მდე სახეობას აერთიანებს. კომბოსტოსებრნი მეტწილად ჩრდილოეთ ნახევარსფეროში არიან გავრცელებული. სახეობათა მნიშვნელოვანი ჯგუფები გვხვდება ასევე თანამედროვე და უძველესი ხმელთაშუაზღვისპირეთის რეგიონშიც. საქართველოში კომბოსტოსებრნის 64 გვარის 180-მდე სახეობა იზრდება, მათ შორის ბევრი ლაკონიური ენდემია. ოჯახში მრავალი ბოსტნეული (კომბოსტო, ბოლოკი, თალგამი და სხვა), ზეთოვანი (რაფსი, შალგი და სხვა), სანელებელი (მდოგვი, პირშუშხა), თაფლოვანი, საღებავი და სხვა მცენარეა. ბევრია სარეველაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომბოსტოსებრნი
ესტონური კრონი
ესტონური კრონი (ესტონური ენა : Eesti Kroon ეესტი კროონ) ესტონური ფულის ყოფილი ერთეული.
ქაღალდის ფული
საფოსტო ქაღალდი ბრუნვა 1, 2, 5, 10, 25, 50, 100, 500 კრონი.
ხურდა ფული 5, 10, 20 და 50 სენტი, 1 და 5 კრონი.
დინება EEK გაცვლა განაკვეთი
28. სექტემბერი 2006:
1 GEL = 7.09576 EEK
1 EUR = 15.6466 EEK
1 USD = 12.3260 EEK
1 GBP = 23.1082 EEK
1 SEK = 1.69021 EEK
კატეგორია:ფულის ერთეულები კატეგორია:ესტონეთის ეკონომიკა
შიბინ-ელ-კანატირი
შიბინ-ელ-კანატირი (شبين القناطر) — ქალაქი ეგვიპტეში. მდებარეობს მდინარე ნილოსზე. ქალაქი 20 კილომეტრითაა დაცილებული ქვეყნის დედაქალაქ კაიროს. შიბინ-ელ-კანატირი კალიუბიის მუჰაფაზის ქალაქია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ქალაქები კატეგორია:კალიუბიის მუჰაფაზა
იაკობუს ფაბერი
thumb|ჟაკ ლეფევრი იაკობუს ფაბერი (Jacobus Faber Stapulensis; დ. 1450 — გ. 1536) ან ჟაკ ლეფევრი (Jacques Lefèvre d'Étaples) — ფრანგი თეოლოგი და ჰუმანისტი იყო, წარმოშობით ეტაპლიდან (აქედან წარმოიშვა Stapulensis), რომელიც თავის მხრივ, პიკარდიაში მდებარეობს. მისი დაბადების თარიღი სადაოა, ზოგს 1440 წელი მიაჩნია, სხვები კი 1455 წელს თვლიან, რაც უფრო სანდოა. ასწავლიდა პარიზში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფრანგი თეოლოგები კატეგორია:ფრანგი ჰუმანისტები კატეგორია:დაბადებული 1450 კატეგორია:გარდაცვლილი 1536
Polyrhachis otleti
Polyrhachis otleti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ისპანახი (გვარი)
ისპანახის ღერო 25-50 სმ აღწევს, აქვს სამკუთხა-შუბისებური ან კვერცხისებრ წაგრძელებული სადა ან გოფრირებული ფოთოლი. კარგად იტანს სიცივეს (უძლებს 8-10 °C ყინვას), სწრაფად იზრდება. მაღალ ტემპერატურაზე იწყებს აჩიყებას.
მოსავალს იღებენ 5-6 როზეტის განვითარებიდან მცენარის აყვავებამდე. ისპანახის სამშობლოა ირანი, კულტურულ მცენარედ აშენებენ ზომიერი ჰავის ქვეყნებში. იყენებენ კულინარიაში.
საქართველოში ისპანახს იყენებენ აგრეთვე შემამჭიდროვებელ კულტურად ბოსტნის თესლბრუნვაში. თესენ შემოდგომასა (სექტემბერი) და ადრე გაზაფხულზე. მოსავლიანობა 100-150 ც/ჰა. გავრცელებული ჯიშებია როსტოვული, ვიროფლე, გორდი და ვიქტორია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯიჯლაყასებრნი კატეგორია:ფხალი
ალბუკერკე
ალბუკერკე (Albuquerque) — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ აშშ-ში, ნიუ-მექსიკოს შტატში. მოსახლეობა 557,169 ადამიანი (2010). ქალაქი დააარსეს ესპანელებმა 1706 წელს. ქალაქის ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს პეტროგლიფების ეროვნული მონუმენტი.
ტომას ჩეტერტონი
ტომას ჩეტერტონი (Thomas Chatterton; დ. 20 ნოემბერი, 1752, ბრისტოლი — გ. 24 აგვისტო, 1770, ლონდონი) — ინგლისელი პოეტი. მიმართავდა ლიტერატურულ მისტიფიკაციას, წერდა ლექსებს, აპოკრიფებს ვითომდა XV საუკუნის ტაძრის წინამძღოლის ტომას რაულის სახელით. სიცოცხლეში გამოაქვეყნა ეკლოგა „ელინორ და ჯუჯა“. ავტორია რაინდული პოემისა „ტურნირი“, ისტორიული პოემისა „ჰეისტინგზის ბრძოლა“, ბურლესკური ოპერისა „შურისგება“, ტრაქტატისა „ფერწერის აღმავლობა ინგლისში“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1752 კატეგორია:დაბადებული 20 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 24 აგვისტო კატეგორია:ინგლისელი პოეტები კატეგორია:XVIII საუკუნის მწერლები
ჰარაკირი (1962 წლის ფილმი)
ჰარაკირი (切腹; Seppuku ) — 1962 წლის იაპონური ფილმი, რომლის რეჟისორია მასაკი კობაიაში. მასში მოქმედება ვითარდება 1619-1630 წლებში, ედოს პერიოდში, ტოკუგავას დინასტიის მმართველობის დროს. მთავარი პერსონაჟია რონინი ჰანშირო ცუგუმო, რომელიც ადგილობრივი ფეოდალის მამულში სეპუკუს განხორციელების ნებართვას ითხოვს. ფილმი დღემდე იმსახურებს კრიტიკულ აღიარებას და ხშირად სამურაების შესახებ გადაღებულ ერთ-ერთ საუკეთესო ეკრანიზაციად მიიჩნევა.
სიუჟეტი
ფილმში მოქმედება ტოკიოში, 1630 წელს ვითარდება. რონინი ცუგუმო ჰანშირო ერთ-ერთი კლანის მამულს ეწვევა, სადაც სეპუკუს განხორციელება სურს. იმისათვის, რომ სამურაის განზრახვაზე ხელი ააღებინოს, სეიტო კაგეიუ, მემამულის მთავარი მრჩეველი, მას სხვა რონინის, ჩიჯივა მოტომეს ამბავს უყვება, რომელიც იმავე კლანის წევრი იყო, რომლისაც ჰანშირო.
თემები
thumb|ფილმის რეჟისორი მასაკი კობაიაში|მარჯვნივ|220პქ როცა რეჟისორს, მასაკი კობაიაშის, „ჰარაკირის“ თემატიკის შესახებ ჰკითხეს, მან აღნიშნა, რომ ყოველთვის გამოხატავდა წინააღმდეგობას ავტორიტეტების მიმართ და თქვა: „ყველა ჩემი ფილმი ძალაუფლებასთან დაპირისპირების შესახებაა. ეს უკანასკნელი და რასაკვირველია, ამბოხიც, სწორედ ის თემებია, რომლებსაც „ჰარაკირი“ ეძღვნება.“
ოდი ელიზაბეტ ბოკის აზრით, „ჰარაკირი“ შემდეგ თემებს წარმოაჩენს: „[სეპუკუს პრაქტიკის] მოთხოვნის არაადამიანურობა მათთვის, ვინც ნებაყოფლობით ემორჩილებიან მას და თვალთქმაცობა იმ ადამიანებისა, რომლებმაც დანერგეს ეს პრაქტიკა.“ მისი თქმით, ფილმის მიზანი არა სეპუკუს პრაქტიკასთან დაპირისპირება, არამედ ისეთი შემთხვევის წარმოჩენაა, როცა აღნიშნული პრაქტიკა სადამსჯელო და თვალთმაქცურ გარემოში ხორციელდება. ასეთ გარემოში სეპუკუ შესაძლოა სულაც არ იყოს დანაშაულისა თუ შეცდომის ჭეშმარიტი გამოსყიდვის საშუალება, მასთან დაკავშირებული ღირსებისა და გაბედულების ცნებები კი შესაძლოა იყოს მხოლოდ ყალბი ნიღაბი, რომელსაც გმირი რეპუტაციის შესანარჩუნებლად ეფარება.
ცარიელი ჯავშანი, რომელიც მაყურებელი ფილმის დასაწყისში ხედავს, ლის კლანის წარსული დიდების სიმბოლოა, რომელსაც მისი წევრები პატივისცემით ეპყრობიან. მიუხედავად ამისა, კლანის წარმომადგენელი სამურაები სილაჩრეს ავლენენ ცუგუმოსთან ბრძოლაში, ეს უკანასკნელი ცდილობს ჯავშარი ფარად გამოიყოს, შემდეგ კი მას მიწაზე ამსხვრევს. კობაიაში ამ ეპიზოდით ყურადღებას ამახვილებს იმ ფაქტზე, რომ კლასის სამხედრო სიმდიდრის სიმბოლო ცარიელი აღმოჩნდება.
ფილმში წარმოჩენილია სამურაის ღირსების ატრიბუტების, ხანჯლის და ვარცხნილობის, მნიშვნელობა, რომელთაც კობაიაში უპირისპირდება. მოტომე აღმოაჩენს, რომ მის ხანჯალს არანაირი სარგებელი არ აქვს მისთვის, თუკი მას არ აქვს საკუთარი ოჯახის მატერიალური უზრუნველყოფის საშუალება, ამიტომ იგი ხანჯალს გაყიდის, რათა მიღებული თანხით თავისი ვაჟის მკურნალობის ხარჯები დაფაროს. როცა ცუგუმო მოტომეს სიკვდილში თანამონაწილე სამ ადამიანზე შურს იძებს, იგი მათ მოკვლის ნაცვლად ვარცხნილობებს ჩამოუშლის. იმ დროს, ვარცხნილობის დაკარგვა სამურაისთვის ისევე დამამცირებელი იყო, როგორც ხმლის დაკარგვა და ამგვარ პატივისაყრას სიკვდილი სჯობდა. მიუხედვად ამისა, სამთაგან მხოლოდ ერთი სამურაი მიმართავს ნებაყოფლობით სეპუკუს, დანარჩენ ორს ამის იძულებით გაკეთება მოუწევს. ამ გზით ცუგუმო შურს მოხერხებულად იძიებს: იგი კლანის წევრებს აიძულებს მიმართონ იმ წესებს, რომელთა ერთგულებასაც იჩემებენ და რომელთა საფუძველზეც დასაჯეს მათ მოტომე.
კლანის ყოველდღიური ჩანაწერების წიგნაკი, რომელსაც მაყურებელი ფილმის დასაწყისსა და დასკვნით ნაწილში ხედავს, სიმბოლურად ტყუილებზე აგებულ ისტორიას განასახიარებს. ამ წიგნაკში ცუგუმოს სიკვდილი თვითმკველობადაა გასაღებული, ხოლო მისი მოკლული ადამიანები ბუნებრივი სიკვდილით გარდაცვლილებად არიან გამოცხადებულნი. ასევე, ცუგუმოს კლანთან დაპირისპირება სრულებით არაა ნახსენები, რათა ამან კლანის ძალაუფლების სტრუქტურის ფასადი არ შეარყიოს.
გამოხმაურება
კობაიაშის მენტორმა, კეისუკე კინოშიტამ, „ჰარაკირი“ ყველა დროის ხუთ საუკეთესო იაპონურ ფილმს შორის დაასახელა.
ცნობილმა კინოკრიტიკოსმა, რობერტ ებერტმა, „ჰარიკირი“ თავისი „დიადი ფილმების“ სიაში შეიტანა. თავის 2012 წლის რეცენზიაში იგი წერს: „ფილმები სამურაების შესახებ, ისევე როგორც ვესტერნები, არ უნდა იყოს აგებული ტიპურ ჟანრულ სიუჟეტებზე და მათი განვრცობა შესაძლებელია ამბავში ეთიკური გამოწვევებისა და ადამიანური ტრაგედიების ჩართვით. მათგან ერთ-ერთი საუკეთესო, „ჰარაკირი“, ასაკში შესულ მოხეტიალე სამურაიზე მოგვითხრობს, რომელიც გავლენიან კლანს უპირისპირდება და მას დილემის წინაშე აყენებს. ბუშიდოს კოდექსის, რომელიც ყველა სამურაის მორალურ ქცევას განსაზღვრას, მკაცრი დაცვით, ცუგუმო კლანის ძლევამოსილ ლიდერს იმგვარ პოზიციაში აყენებს, როცა წმინდა წყლის ლოგიკის კანონებით, იგი სრულიად დაუცველი რჩება თავისიანების წინაშე.“
საიტზე Rotten Tomatoes ფილმს 100%-იანი რეიტინგი აქვს, ხოლო საშუალო შეფასება 8.01/10-ია.
ჯილდოები
„ჰარაკირი“ 1963 წლის კანის კინოფესტივალზე კონკურსის კატეგორიაში წარსდგა. მიუხედავად იმისა, რომ ოქროს პალმის რტოს მოპოვება ვერ შეძლო, ფილმმა ჟიურის სპეციალური ჯილდო დაიმსახურა.
რიმეიქი
იაპონელმა რეჟისორმა ტაკაში მიიკემ გადაიღო „ჰარაკირის“ რიმეიქი — 3D ფილმი სათაურით „ჰარა-კირი: სამურაის სიკვდილი“, რომლის პრემიერაც 2011 წლის კანის კინოფესტივალზე შედგა.
სქოლიო
კატეგორია:1962 წლის ფილმები კატეგორია:იაპონურენოვანი ფილმები კატეგორია:იაპონური დრამატული ფილმები კატეგორია:ისტორიული ფილმები
ხაჯალია
ხაჯალია — სოფელი საქართველოში, გურიის მხარის ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში, ნიგვზიანის თემში. სოფელში არის რკინიგზის სადგური, მოქმედებს საბავშვო ბაღი და საჯარო სკოლა
გეოგრაფია
მდებარეობს გურიის დაბლობზე, მდინარეების სვიანის და უსკუბანის ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 40 მ., ლანჩხუთიდან 17 კმ., ნიგვზიანიდან 3 კმ. სოფლის დაბლობ ნაწილს თაღარა ჰქვია. გორაკ-ბორცვიან ზოლში გამოიყოფა ნასტეფნარის, წიაღუბნის და ჯიხანჯირის წყალგამყოფი სერები. მათ შორის მდებარეობს მდინარეების სვიანას, ფეხსაბანას და ხირხილას ხეობები. აღნიშნული მდინარეები მიეკუთვნებიან მდინარე ფიჩორის აუზს. სოფლის ტერიტორია აგებულია ნეოგენისა და მეოთხეულის დანალექი ქანებით.
სოფლის ტერიტორიის დიდი ნაწილი კოლხეთის დაბლობის ტყის და ანთროპოგენურ ლანდშაფტებს უჭირავს დამახასიათებელი ყვითელმიწა, ალუვიური და ტყის ყომრალი ნიადაგებით. პოლიდომინანტური ტყეები ძირითადად გვხვდება გორაკბორცვიან ზოლში. 1990-2003 წლებში ადგილი ჰქონდა ტყის მასობრივ გაჩეხვას, რის გამოც გაძლიერდა მეწყრული პროცესები.
კლიმატი
სოფლის ჰავა ნოტიო სუბტროპიკულია. მიკროკლიმატური განსხვავება შეიმჩნევა სოფლის დაბლობ და გორაკბორცვიან ზოლს შორის. ზაფხული ზომიერად ცხელია, ზამთარი - თბილი. ნალექების საშუალო რაოდენობა 1800-2000 მმ-ია. უხვნალექიანი თვეა ოქტომბერი. მცირე ნალექებით გამოირჩევა მაისი. თოვლის საფარი არის მცირე და რამდენიმე დღის შემდეგ ქრება.
სასარგებლო წიაღისეული
სოფლის სასარგებლო წიაღისეული სიმდიდრეებით ღარიბია. მცირე რაოდენობით ამოდის ბუნებრივი აირი, რომელიც არ გამოიყენება. სოფელში არის წყალი, რომელსაც მოსახლეობა სამკურნალოდ იყენებს. მდინარეებში მოიპოვება საკმაო რაოდენობით ღორჯო, კიბორჩხალა, ქაშაყი.
სქოლიო
კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვალმის ბრძოლა
250px|მინიატიურა|ვალმის ბრძოლა ვალმის ბრძოლა — საფრანგეთ-პრუსიის ბრძოლა. გაიმართა 1792 წლის 20 სექტემბერს რევოლუციური საფრანგეთის ჯარების (შარლ დიუმურიე და ფრანსუა კელერმანი) მიერ მოპოვებული პირველი გამარჯვება ავსტრია-პრუსიის ინტერვენტთა და ფრანგ აზნაურ-ემიგრანტთა ჯარებზე (კარლ ბრაუნშვაიგი). სოფელ ვალმის რაიონში საფრანგეთის ჯარებმა ინტერვენტებს პარიზისაკენ მიმავალი გზა გადაუღობეს, წარმატებით მოიგერიეს მათი შეტევა და აიძულეს უკან დაეხიათ. 1792 წლის 5 ოქტომბრისათვის ინტერვენტები განდევნეს საფრანგეთის ტერიტორიიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:ავსტრიის ბრძოლები კატეგორია:გერმანიის ბრძოლები კატეგორია:XVIII საუკუნის ბრძოლები
ისტორიული ლექსი
ისტორიული ლექსი — ქართული ზეპირსიტყვიერების ჟანრი, ისტორიულ მოვლენებისა და მოღვაწეების ცხოვრების ამსახველი ხალხური ლექსი. ისტორიული ლექსის ყველაზე ადრინდელი ნიმუშები ეძღვნება ვახტანგ გორგასალს და V-VI საუკუნეებით თარიღდება. ცნობილია ლექსები კონსტანტინე არსაკიძის, თამარ მეფის, რუსუდან მეფის, ერეკლე II-ისა და სხვათა შესახებ. ასევე პოპულარულია ქართულ ხალხურ პოეზიაში ბახტრიონის აღება, ასპინძისა და კრწანისის ბრძოლები, 1804, 1812 სახალხო აჯანყებანი, 1905-1907 რევოლუცია დ სხვა. ისტორიული ლექსებში აისახა ქართველი ერის მრავალჭირნახული ისტორია, მისი ბრძოლა დამპყრობლებთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ფოლკლორი კატეგორია:ქართული პოეზია
კახა გოგიძე
კახა გოგიძე (დ. 30 სექტემბერი, 1970) — ქართველი მსახიობი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1970 წლის 30 სექტემბერს. 2003 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტი. გოგიძეს მიღებული აქვს პრიზები მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის (2002, 2003, 2007) და „ოქროს ნიღაბი“ მამაკაცის როლის საუკეთესო შესრულებისათვის (2003). როლები შესრულებული აქვს თავისუფალი თეატრში, რუსთავის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში, მესხეთის სახლემწიფო დრამატულ თეატრში, სანდრო ახმეტელის სახელობის და სახელწიფო დრამატულ თეატრში. ნათამაშები აქვს 80-ამდე სპექტაკლი. აქედან 50-მდე მთავარი როლი. დადგმული აქვს 19 სპექტაკლი. 2014 წელს კომედიის თეატრალური ფესტივალის მამაკაცის როლის საუკეთესო შემსრულებელი. 2015 წელს გრანპრის „თეატრალური იმერეთი” მფლობელი საუკეთესო რეჟუსირისთვის სპექტაკლით „მუსუსი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი კატეგორია:ქართველი მსახიობები
გულის სუტრა
გულის სუტრა (სანსკ: प्रज्ञापारमिताहृदय Prajñāpāramitā Hṛdaya; ჩინ: 般若波羅蜜多心經 banre Boluomiduo xinjing, პანჟე პუოლუომიტუო ჰსინ ჯინგ; ტიბ: རིན་ཆེན་སྡེ,་ ვაილი: rin chen sde რინჩენდე) არის ცნობილი მაჰაჲანა ბუდისტური სუტრა; ძალიან პოპულარულია მაჰაიანურ ბუდისტებში მისი სიბრძნისა და მნიშვნელობის სიღრმის გამო. სანსკრიტული სახელი პრაჯნჲაპარამიტა ჰრდაჲა (rajñāpāramitā Hṛdaya) ითარგმნება: „ტრანსცენდენტული სრულყოფის სიბრძნის გული“. ბუდისტი მწერლისა და მთარგმნელის ბილ პორტერის თქმით, გულის სუტრა ყველაზე ცნობილი და პოპულარულია ბუდისტურ წერილთა შორის.
შინაარსი
გულის სუტრა აღწერს ბოდჰისატტვა ავალოკიტეშვარას სწავლებებს. ავალოკიტეშვარა მიმართავს შარიპუტრას, მის ერთ-ერთ მოწაფეს, რომელიც წარმოადგენს „სრულყოფილი სიბრძნის“ ადრეულ ბუდისტურ სკოლას. ბოდჰისატტვა განსაკუთრებით უსვამს ხაზს — „ფორმა სიცარიელეა, ხოლო სიცარიელე ფორმაა“ და სკანდჰებს სიცარიელის თანასწორად აცხადებს.
ამის შემდეგ ავალოკიტეშვარა საუბრობს რამდენიმე მთავარ ბუდისტურ დოგმაზე და ხსნის, რომ ისინი რეალობის მარტივი განმარტებებია, მაგრამ თავად არაა რეალობა და ამიტომ არ წარმოადგენენ სრულ ჭეშმარიტებას. სხვა სიტყვებით, ბუდისტი სწავლებათა სიტყვებსა და ტრადიციულ დოგმებს არ უნდა ეყრდნობოდეს. ბოდჰისატტვა, როგორც არქეტიპული ბუდისტი, ემხრობა სიბრძნის სრულყოფას, იღებს ყველაფერს ისეთად, როგორიც არის, ანუ რეალობას პირდაპირ აღიქვამს.
ეს სრულყოფილი სიბრძნე თავმოყრილია გულის სუტრას მანტრაში ან „მაჰამანტრაში“: गते गते पारगते पारसंगते बोधि स्वाहा — გატე გატე პარაგატე პარასამგატე ბოდჰი სვაჰა რომელიც ნიშნავს სრულ გათავისუფლებას ილუზიისგან და ეგებება გასხივოსნებას.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ბუდისტური მანტრები კატეგორია:ბუდისტური ცნებები
შუაღამის შვილები
„შუაღამის შვილები“ (Midnight's Children) — სალმან რუშდის 1981 წლის რომანი. ნაწარმოებში მოქმედება ავტორის მშობლიურ ინდოეთში, პაკისტანსა და  ბანგლადეშში მიმდინარეობს. ნაწარმოები კრიტიკოსთა მიერ შეფასებულ იქნა, როგორც პოსტკოლონიური ლიტერატურის უმნიშვნელოვანესი ქვაკუთხედი.
რომანმა 1981 წელს ბუკერის და ტაიტ ბლეკის მემორიალური პრემიები დაიმსახურა. მან ასევე მიიღო 1993 და 2008 წლების „ბუკერების ბუკერის“ პრემია, ბუკერის პრემიის 25 და 40 წლისთავის იუბილეზე, როგორც ამ პრემიის ისტორიაში საუკეთესო რომანმა. „შუაღამის შვილები“ ერთადერთი ინდური რომანია, რომელიც შევიდა ჟურნალი ტაიმის სიაში „100 საუკეთესო ინგლისურენოვანი რომანი 1923 წლიდან“.
სიუჟეტი
„შუაღამის შვილები“ ე. წ. თავისუფალი ალეგორიაა ინდოეთში მომხდარი მოვლენებისა მისი დამოუკიდებლობისა და დანაწილების პერიოდში, რომელიც 1947 წლის 15 აგვისტოს შუაღამეს მოხდა. რომანის მთავარი გმირი და მთხრობელია სალიმ სინაი, დაჯილდოებული ტელეპატიითა და განსაკუთრებული ყნოსვითი უნარით. სალიმის დაბადების მომენტი ზუსტად ემთხვევა ინდოეთის დამოუკიდებელობის გამოცხადებას. როგორც სალიმი მოგვიანებით გამოარკვევს თავისი ტელეპატიური უნარის წყალობით, ყველა ბავშვი რომელიც 15 აგვისტოს შუაღამიდან პირველ საათამდე დაიბადა ინდოეთში, დაჯილდოებულია განსაკუთრებული ზეადამიანური შესაძლებლობებით და ეს უნარები მით უფრო ძლიერია, რაც უფრო ახლოა დაბადების მომენტი შუაღამის 12 საათთან. სალიმ სინაის ცხოვრება ქვეყნის ბედის პარალელურად იცვლება დამოუკიდებლობის შემდეგ მომხდარი მოვლენების კვალდაკვალ.
თხრობა იწყება სალიმის პაპის, დოქტორ ადამ სინაის დაბრუნებით ქაშმირში, სადაც იგი მომავალ მეუღლეს მკურნალობს. მაჰმადიანური ტრადიციის თანახმად მას ეკრძალება პაციენტის დანახვა და მკურნალობს თეთრ ზეწარში ამოჭრილი ხვრელიდან დანახული სხეულის სხვადასხვა ადგილების დათვალიერებით. შედეგად მას ნაწილ-ნაწილ უყვარდება მომავალი მეუღლე. სიმბოლურად, ზეწარს მიღმა დანახული ქალიშვილი განასახიერებს ინდოეთს მისი მრავალფეროვანი ეთნიკურ-რელიგიური კულტურით.
სალიმის მდიდარი მშობლები დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე, ინგლისელი კოლონისტი მესვოლდისგან ყიდულობენ მდიდრულ ვილას და ქალაქ ბომბეიში სახლდებიან. დამოუკიდებლობის გამოცხადების ღამეს სალემის დედასთან ერთად ღარიბულად მოწყობილ სამშობიარო ოთახში ბავშვს აჩენს მოხეტიალე მომღერლის ცოლი, რომელსაც ბავშვი სინამდვილეში მესვოლდისგან ჰყავს.
ორივე ბავშვი შუაღამის ბოლო ზარის დაკვრისთანავე იბადება, მაგრამ მეანი ქრისტიანი ქალი მარი პერეირა, თავისი ანარქისტი საქმროს გულის მოსაგებად, ბავშვებს უცვლის დაბადების ნომრებს. ეს საიდუმლო მჟღავნდება მოგვიანებით, პირველად მაშინ, როდესაც სალიმს სისხლის გადასხმა დასჭირდება და მას მშობლებისგან განსხვავებული სისხლის ჯგუფი აღმოაჩნდება, ხოლო მოგვიანებით თვით მარი პერეირას აღიარებით, რომელიც ამის შემდეგ გოაში გადაიხვეწება და არ ჩანს რომანის ბოლომდე.