cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯუზეპე მოტა
ბიოგრაფია
1893 წელს იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორის დიპლომი მიიღო. 1895 წლიდან ადვოკატად და ნოტარიუსად მუშაობდა. 1911 წლის დეკემბერში ფედერალური საბჭოს წევრად აირჩიეს. 1920 წლის 16 მაისის რეფერენდუმზე ხალხმა, ნეიტრალიტეტის შენარჩუნების პირობით, ერთა ლიგაში შესვლას მხარი დაუჭირა. 1924 წელს ჯუზეპე მოტა ერთა ლიგის გენერალური ასამბლეის თავმჯდომარედ აირჩიეს. ჯუზეპე მოტა ხუთჯერ იყო შვეიცარიის პრეზიდენტი სხვადასხვა დროს: 1915, 1920, 1927, 1932 და 1937 წლებში. ქართული ემიგრაციული პრესა დადებითად აფასებდა ჯუზეპე მოტას საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლებისთვის მხარდაჭერას როგორც საქართველოში, ასევე, მთავრობის ემიგრაციაში ყოფნის პერიოდში. გაზეთი „დამოუკიდებელი საქართველო“ წერდა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 29 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1871 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1940 კატეგორია:შვეიცარიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:შვეიცარიის პრეზიდენტები
მოზა ბინთ ნასერ ალ-მისნედი
საქმიანობა
შე­ი­ხა მო­ზა აქტიურად არის ჩართული სა­ხელ­მწი­ფო­სა და რე­გი­ო­ნის პო­ლი­ტი­კურ, საქ­მი­ან, სა­ზო­გა­დო­ებ­რივ და კულ­ტუ­რულ ცხოვ­რე­ბა­ში. მან შექ­მნა არა­ბუ­ლი დე­მოკ­რა­ტი­უ­ლი ფონ­დი, რომ­ლის პირ­ვე­ლი შე­ნა­ტა­ნი 10 მი­ლი­ო­ნი დო­ლა­რის ოდე­ნო­ბით, შეიხ ჰა­მა­დის­გან იყო. ფონ­დის ამო­ცა­ნა თა­ვი­სუ­ფა­ლი მე­დი­ი­სა და სა­მო­ქა­ლა­ქო სა­ზო­გა­დო­ე­ბის გან­ვი­თა­რე­ბის ხე­ლის­შე­წყო­ბაა. შე­ი­ხა მოზა ვირ­ჯი­ნი­ის თა­ნა­მე­გობ­რო­ბის, ტე­ხა­სის A & M, კარ­ნე­გი-მე­ლო­ნის, ჯორჯთა­უ­ნის უნი­ვერ­სი­ტე­ტი­სა და ლონ­დო­ნის იმ­პე­რი­უ­ლი კო­ლე­ჯის სა­პა­ტიო დოქ­ტო­რი გახ­ლავთ. 2010 წლიდან არის ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ქალი-კომანდორი.
შეიხა მოზა ასევე არის კატარის ახალ "სილიკონის ველად" გადაკეთების იდეის ინიციატორი. ამ მიზნით დაარსდა კატარის სამეცნიერო და ტექნოლოგიური პარკი, რომელიც 2008 წლის ბოლოს გაიხსნა. მოზიდულია 225 მილიონი ინვესტიცია, მათ შორის ისეთი წამყვანი გლობალური კომპანიებიდან, როგორიცაა Microsoft, Shell და General Electric. გარდა ამისა, იგი არის ”განათლების ქალაქის” ინიციატორი და განმახორციელებელი კატარში - საუნივერსიტეტო კამპუსი დედაქალაქის გარეუბანში 2500 ჰექტარზე, სადაც ამერიკის უნივერსიტეტების წამყვანი პროფესორები ლექციებს კითხულობენ სტუდენტებისთვის. გარდა ამისა, მოზა ბინთ ნასერ ალ-მისნედი არის დოჰაში ქალთა და ბავშვთა მაღალტექნოლოგიური საავადმყოფოს- Sidra-ს სამედიცინო და კვლევითი ცენტრის თავმჯდომარე. მან ხსენებულ სამედიცონო ცენტრს 7.9 მილიარდი დოლარი შესწირა.
სეიშელის კუნძულების ეკონომიკა
არის ლუდის, უალკოჰოლო სასმელების, ავეჯის საწარმოები, ამზადებენ ნავებს. ექსპორტმა 2008 წელს შეადგინა 495 მილიონი სეიშელის რუპია. იმპორტმა კი — 658 მილიონი. გააქვთ კოპრი, გაყინული თევზი, დარიჩინი, ვანილი და სხვა. შეაქვთ სურსათი, ნავთობპროდუქტები და სხვა. მთავარი სავაჭრო პარტნიორები არიან: პაკისტანი, ინდოეთი, საფრანგეთი, დიდი ბრიტანეთი, ბრაზილია, გერმანია, იაპონია.
მოზა ბინთ ნასერ ალ-მისნედი
ოჯახი
შე­ი­ხა მო­ზა­სა და შეიხ ჰამად ბინ ხალიფა ალ- თანის შვი­დი შვი­ლი ჰყავთ (ხუთი ვაჟი და ორი ქა­ლიშ­ვი­ლი):
სეიშელის კუნძულების ეკონომიკა
2000 წელს ქვეყანაში იმოგზაურა 130 046 უცხოელმა ტურისტმა, მათ შორის — 80,1 % ევროპიდან იყო. დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ — 1976 წელს, ერთ სულ მოსახლეზე ექსპორტი დაახლოებით შვიდჯერ გაიზარდა.
მოზა ბინთ ნასერ ალ-მისნედი
ოჯახი
.
სეიშელის კუნძულების ეკონომიკა
მიმდინარეობს ტურიზმის სექტორის ზრდა, სადაც დასაქმებულია 30 % მუშახელი. ხოლო სოფლის მეურნეობაში დასაქმებულია 3 % მუშახელი. მიუხედავად ტურიზმის სწრაფი ტემპით ზრდისა, სოფლის მეურნეობასა და თევზჭერაში მაინც იგრძნობა განვითარება.
მოზა ბინთ ნასერ ალ-მისნედი
სქოლიო
კატეგორია:კატარი კატეგორია:სამეფო ოჯახები ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:აზიის სამეფო ოჯახები კატეგორია:კატარის სამეფო ოჯახი
სეიშელის კუნძულების ეკონომიკა
მთლიანი შიდა პროდუქტი (მშპ) ერთ სულ მოსახლეზე გაცილებით მაღალია, ვიდრე დანარჩენ მიმდებარე ქვეყნებში. სეიშელის ეკონომიკა აისახება ტურისტთა მომსახურებასა და თევზჭერაზე.
ქოქოსი, დარიჩინი, ბანანი, ბატატი და ვანილი იწარმოება ექსპორტისათვის. მოშინაურებულია შინაური ფრინველი. 1972 წელს გაიხსნა სეიშელის საერთაშორისო აეროპორტი. სეიშელის კუნძულების საკანონმდებლო სისტემა იმართება ინგლისურად. ექვემდებარება საფრანგეთისა და დიდი ბრიტანეთის საერთაშორისო სამართალს. ძირითადი კორპორაციული საკანონმდებლო აქტი არის საერთაშორისო კომერციული კომპანიებისა: კერძო ფონდები; სადაზღვევო კომპანიები; საინვესტიციო ფონდები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეიშელის კუნძულები კატეგორია:სეიშელის კუნძულების ეკონომიკა
საქართველოს ფრინველების სარკვევი
საქართველოს ფრინველების სარკვევი — მონოგრაფიული ნაშრომი საქართველო ს ფრინველები ს შესახებ. ავტორი — მირონ კუტუბიძე, მთავარი რედაქტორი — არჩილ ჯანაშვილი. გამოიცა 1985 წელს თბილისის უნივერსიტეტის გამომცემლობის მიერ. ტირაჟი — 2000 ცალი. წიგნში მოცემულია საქართველოში რეგისტრირებული 24 რიგის 322 სახეობის ფრინველის დახასიათება — აღწერა, გავრცელება, ცხოვრების ნირი, სამეურნეო მნიშვნელობა და სხვ. თითოეული სახეობა დასურათებულია შავ-თეთრი, აგრეთვე ფრინველის რკვევისათვის საჭირო სხვადასხვა სურათებით. თან ერთვის ფრინველების სახელწოდებათა საძიებელი ქართულსა და ლათინურ ენებზე. დაწერილია მაღალმეცნიერულ დონეზე და სავსებით ასახავს მაშინდელი ორნითოლოგიური მეცნიერების მონაცემებს.
კიევის წყალსაცავი
კიევის წყალსაცავი (Київське водосховище) — წყალსაცავი უკრაინაში, კიევისა და ჩერნიჰივის ოლქების ტერიტორიაზე. წარმოიქმნა კიევის ჰიდროელექტროსადგურის (სიმძლავრე 551 მგვტ) კაშხლით, მდინარე დნეპრზე. შეივსო 1964–1966 წლებში. ფართობი 925 კმ², მოცულობა 3,7 კმ³, სიგრძე 110 კმ, უდიდესი სიგანე 12 კმ, საშუალო სიღრმე 4,1 მეტრი. წყალსაცავის დონე მერყეობს 1,5 მეტრის საზღვრებში, მისი საშუალებით ხორციელდება ჩამონადენის სეზონური რეგულირება. შეიქმნა წყლის ტრანსპორტის განვითარების, ენერგეტიკის, წყალმომარაგებისა და საირიგაციო მიზნებისთვის. განვითარებულია თევზჭერა (კობრი, კაპარჭინა, ფარგა, წერი და სხვ.). ნაპირებზე ტურისტული დანიშნულების ობიექტებია.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის წყალსაცავები
ვარლამ მოსეშვილი
ვარლამ მოსეშვილი (დ. 1871, გუბი — გ. 1943, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ფარმაკოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. 1898 წელს დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1910-1911 წლებში მივლინებული იყო პარიზში. 1918 წელს აირჩიეს ხარკოვის უნივერსიტეტის ფარმაკოლოგიის კათედრის პროფესორად. 1918 წელს თბილისიის უნივერსიტეტის პროფესორთა საბჭომ ქართული უნივერსიტეტის პროფესორად მოიწვია. 1918-1919 წლებში ასრულებდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტის დეკანის მოვალეობას. 1920 წელს აირჩიეს ფარმაციის კათედრის გამგედ, ხოლო მოგვიანებით სამკურნალო ფაკულტეტის დეკანად. 1930-1943 წლებში ხელმძღვანელობდა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის ფარმაკოლოგიის კათედრას. ვარლამ მოსეშვილი იკვლევდა სანარკოზო ნივთიერებების მოქმედებას, მცენარეული წარმოშობის სამკურნალო ნივთიერებების გავლენას გულ-სისხლძარღვთა და კუჭ-ნაწლავის სისტემებზე და სხვა. დაწერა ზოგადი ფარმაკოლოგიის სახელმძღვანელო.
ფარიოღლულარი (აღჯაბადი)
ფარიოღლულარი  (Pərioğlular) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღჯაბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  1 476 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღჯაბადის რაიონის სოფლები
ელიზავეტოვკის მიძინების ტაძარი
მისამართი: 346767, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აზოვის რაიონი, სოფელი ელიზავეტოვკა, პირველი მაისის ქუჩა № 51.
ისტორია
ელიზავეტოვკის მიძინების ტაძარი ააგეს 1816 წელს მრევლის ფინანსებით.
ეკლესიის ადგილზე ადრე მდგარა სამლოცველო სახლი. მიძინების ეკლესია ააგეს ხისგან, იყო ერთსართულიანი და იდგა ქვის ფუნდამენტზე. ეკლესიას მიაშენეს ხის სამრეკლო, სახურავი გადახურული იყო თუნუქის ფირფიტებით. ეკლესიიის დაგეგმარება ჯვრის ფორმისა იყო, ხის კედელი გამოჰყოფდა საკურთხეველს ეკლესიისაგან, კედელზე მიმაგრებული იყო კანკელი.
ეკლესიის კამარა აგებული იყო ბოძების გარეშე. ეკლესიაში და საკურთხეველში ფიჭვის ხისგან დამზადებული იატაკი იყო. ერთნაწილიანი საკურთხეველი ერთი საფეხურით ზემოთ იყო ვიდრე ეკლესია. საკურთხეველზე მიმაგრებული იყო დაფა ღვთისმშობლის მიძინების ხატის გამოსახულებით და საიდუმლო სერობა.
ეკლესიის ჩრდილოეთ ნაწილში იყო საკურთხეველი. სამდონიან კანკელზე განთავსებული იყო აღსავლის კარი, უფლის და ღვთისმშობლის ხატი.
ეკლესიას მიაშენეს სამიარუსიანი ოთხკუთხედი სამრეკლო ექვსი ზარით. ყველაზე დიდი ზარი იწონიდა 1 800 კილოგრამს. ზარები იყიდეს XIX საუკუნის შუა წლებში, მათზე გამოსახულია ღვთისმშობლის მიძინება, ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედი, მესია, ღვთისმშობელი, იოანე ნათლისმცემელი. ზარს აქვს წარწერა, რომელიც მოგვითხრობს როდის და ვის მიერ, რომელმა სასულიერო პირებმა შეიძინეს იგი.
კედლებზე და კამარაზე დახატული იყო იესო ქრისტეს მიწიერი ცხოვრების სცენები, ღვთისმშობელი, წმინდანები.
ჯოვანი ვიტროტი
მინიატიურა|ჯოვანი ვიტროტი კავკასიაში 1910 წ. ჯოვანი ვიტროტი (Giovanni Battista Vitrotti; დ. 16 ნოემბერი, 1882, ტორინო — გ. 1 დეკემბერი, 1966, რომი) — იტალიელი კინემატოგრაფი და რეჟისორი, რომელიც მიჩნეულია იტალიური მუნჯი კინოს ერთ-ერთ პიონერად. მას ბევრი ფილმი აქვს გადაღებული იტალიაში, გერმანიასა და პოლონეთში. 1911 წელს ის კინემატოგრაფიულ მოღვაწეობას კავკასიაშიც ეწეოდა.
ელიზავეტოვკის მიძინების ტაძარი
ისტორია
ეკლესიის მრევლში ელიზავეტოვკის გარდა შედიან სოფლების პლატონოვკის, მაშინო და სინინოს, გრიგორიევკისა და ოტრადოვკის მოსახლეობა. სასულიერო პირების შტატი შედგება მღვდლის, დიაკონისა და მნათესაგან (1846 წ.).
ჯოვანი ვიტროტი
ბიოგრაფია
ჯოვანი ვიტროტის მოუწია ცხოვრება ეპოქაში, როცა ფეხს იკიდებდა და უკვე ყოველდღიურობად იქცა ავტომობილი, რადიო, ფოტოგრაფია, ტელეფონი, კინემატოგრაფია. 18 წლის ვიტროტიმ, რომელიც ფერწერით იყო გატაცებული, ფოტოგრაფიამ მიიზიდა. გატაცება მალე პროფესიონალიზმში გადაიზარდა და 1903 წელს ტურინის ერთ-ერთ პრესტიჟულ ფოტოკონკურსზე ოქროს მედლით დაჯილდოვდა. ჯოვანის კინემატოგრაფიული ბედი გადაწყდა კინომრეწველ არტურო ამბროზიოსთან შეხვედრის შემდეგ, რომელმაც „ცოცხალი სურათების“ დადგმა შესთავაზა. არტურო ამბროზიომ შემოიკრიბა კინემატოგრაფიის ენთუზიასტები, მათ შორის ვიტროტის ძმა — ჯუზეპე პაოლო ვიტროტიც. ისინი იღებდნენ, ძირითადად, კომედიურ ფილმებს, რომლებსაც მთელ ევროპასა და ამერიკაში აჩვენებდნენ. 1909-1911 წლებში ამბროზიო აგზავნის ჯოვანი ვიტროტის რუსეთში, სადაც ის იღებს ფილმ „ბაღჩისარაის შადრევანს“ (1909 წ.). ვიტროტი მალე საქართველოშიც მიიწვიეს. მან თითქმის მთელი კავკასია მოიარა კინოაპარატით ხელში და ათობით მოკლმეტრაჟიანი ფილმი გადაიღო. მან ფირზე აღბეჭდა საქართველოსა და სომხეთის მთიანეთი და მალე რუსული კლასიკური ლიტერატურის ეკრანიზაციას შეუდგა. მცხეთაში მან გადაიღო „დემონი“ ლერმონტოვის მიხედვით, ასევე პუშკინის „კავკასიის ტყვე“, ავერკიევის „კაშირის ტყვე“, ანდრეევის „ანფისა“, იუჟინის „ღალატი“ და სხვა.
ელიზავეტოვკის მიძინების ტაძარი
ისტორია
ამჟამად ტაძარში მსახურობენ მღვდლები იოანე დერგოჟინსკი და მარკ ჟენტკევიჩი.
ჯოვანი ვიტროტი
ბიოგრაფია
1917 წლიდან რუსეთში რევოლუციის გამო რუსული ბაზარი იტალიისათვის დაიკეტა და 1921 წელს განაგრძო მუშაობა გერმანიაში.
ელიზავეტოვკის მიძინების ტაძარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ჯოვანი ვიტროტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი კინემატოგრაფები კატეგორია:ადამიანები ტურინიდან კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 1966
კურტანი
კურტანი — ტვირთის მზიდავი მუშის (კურტანიანი მუშა) ზურგზე მოსაკიდებელი, რომელიც ტვირთის საყრდენ ფართობს ზრდიდა და ამით სიმძიმის ტარებას აადვილებდა. კურტანს სამკუთხედის ფორმა ჰქონდა, რომლის სიგრძე იყო 60-70 სმ, ძირი 20-25 სმ (სისქე) და 40-50 (სიგანე). მისი ზედა ნაწილი თხელი იყო, ბოლო კი საკმაოდ ამაღლებული. მზადდებოდა მაგარი, უხეში ქსოვილისგან. კურტანის ზედაპირი ლამაზი, ჭრელი ფარდაგისა იყო, ზურგის მხარეს კი — შედარებით რბილი ქროვილის. ზურგის მხრიდან, ხელის გასაყრელად, მიკერებული ჰქონდა დაგრეხილი ქსოვილის მსხვილი სამკლაურები. კურტანის აუცილებელი ატრიბუტი იყო ფართო და სქელი ტყავისაგან დამზადებული ღვედი ან მსხვილი თოკი, რომლითაც მაგრდებოდა კურტანიანი მუშის ზურგზე გადასატანად დადებული დიდი ზომის ტვირთი.
თბილისში კურტანიან მუშებს თავისი ადგილი „ბირჟა“ ჰქონდათ. იყვნენ ბაზრის მაღაზიის (დუქნების) და ქარვასლების კურტანიანი მუშები, რომელთაც ეკრძალებოდათ სხვის სამუშაო ადგილას საქმიანობა. გარდა ამისა, მუშები დასპეციალებული იყვნენ გადასატანი ტვირთის მიხედვით (მაგ. ავეჯის გადამტანი მუშების სურსათ-სანოვაგის გადამტანი მუშები და ა.შ).
XIX საუკუნის 80-იან წლებამდე თბილისში მუშები ძირითადად რაჭიდან ჩამოსული გლეხები იყვნენ. გერმანელი მწერალი ნ. დუნკელ-ველინგი, რომელიც თბილისში XIX საუკუნის 50-იან წლებში იყო, გაზეთ „კავკაზში“ წერდა: „თათრის მოედანზე შეხვდებით აუარებელ მუშას (ტვირთის მზიდავს) რომლებიც მზად არიან უმნიშვნელო სასყიდლით წაიღონ ტვირთი ქალაქის შორეული უბნისკენ, მათ თავიანთი ამქარი აქეთ და ჰყავთ უსტაბაში, რომელიც მკაცრად ადევნებს თვალყურს, რომ სამუშაოზე ერთმანეთს არ შეეცილონ. ვერც ერთი ტფილისელი ვერ უსაყვედურებს მათ და ვერ იტყვის, რომ მუშას დანიშნულ ადგილას არ მიეტანოს ის, რისი წაღებაც მისთვის დაევალებინათ. ეს... უპატიოსნესი ხალხია“.
თბილისელი მუშის პატიოსნობაზე წერს XIX საუკუნის 80-იან წლებში თბილისში ჩამოსული რუსი მწერალი ევგენი მარკოვი: „თბილისის კურტნიანი მუშები ატარებენ უპატიოსნეს ადამიანთა სახელს. ჩამოსულები სრულიად უშიშრად ანდობენ მათ თავიანთ ბარგს, ფულს და ძვირფას ნივთებსაც“.
თბილისში წვიმების შემდეგ ქალაქის ქუჩებში სიარული ჭირდა. დიმიტრი ყიფიანი მოგვითხრობს: „ავდარში... არაერთხელ მინახავს, როგორ მოიყვანდნენ ხოლმე მანდილოსნებს... ქოლგის ქვეშ შეფარებულს, ზორბა მუშის კისერზე დამჯდარს“.
XIX საუკუნის 80-იან წლებამდე თბილისში 2000-მდე კურტანიანი მუშა იყო, ძირითადად ქართველები, შემდეგ მათი ადგილი თანდათან დაიკავეს თურქეთიდან შემოსულმა თურქ-იეზიდებმა, XIX საუკუნის ქართულ პოეზიაშიც პოვა ასახვა თბილისელი კურტანიანი მუშის ცხოვრებამ: „და, თუ დაღამდა თავთ დაიდებ ერთგულ კურტანსა და სადმე ქვებზედ მიეგდები იმ ფიქრით, რომ ხვალ ისევ ამგვარად განაგრძელებ უღმრთო შრომასა“ (ილია ჭავჭავაძე „მუშა“, 1860).
კურტანიანი მუშისადმი არის მიძღვნილი გრიგოლ ორბელიანის ცნობილი ლექსი „მუშა ბოქულაძე“. XX საუკუნის 50-იან წლებში თბილისში დაიწყო ე.წ. „კურტან-თმებრძოლობა“, ვინაიდან მუშურ-გლეხურ სახელმწიფოს აღარ შეეფერებოდა კურტნიანი მუშა, 1957-68 კარლ მარქსის (ახლანდელი ზაარბრიოკენის) მოედანზე ჩატარებული ერთ-ერთი რეიდის დროს კონფისკებულ კურტანიანებს პირდაპირ მტკვარში ყრიდნენ. იმ დროიდან კურტანი სამუზეუმო ექსპონტად იქცა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისი
ლოკ-მა-ჩაუ (სადგური)
ლოკ-მა-ჩაუ — სადგური ჰონგ-კონგში, ისტ-რეილის ხაზზე. წარმოადგენს ისტ-რეილის ხაზის ბოლო გაჩერებას ადმინისტრაციულ საზღვართან. მდებარეობს ლოკ-მა-ჩაუში, იუენ-ლონგის რაიონში. სადგური გაიხსნა 2007 წლის 15 აგვისტოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისტ-რეილის ხაზი
ნაკერა
ნაკერა (Náquera, Nàquera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კამპო-დე-ტურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 38,71კმ². მოსახლეობა — 6897 კაცი (2020 წ.).
ნიჰორენი (მოლდოვა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
კაგაიან-დე-ორო
კაგაიან-დე-ორო (Dakbayan sa Cagayan de Oro; Lungsod ng Cagayan de Oro) — ქალაქი ფილიპინების კუნძულ მინდანაოზე, მის ჩრდილოეთ ნაწილში. აღმოსავლეთ მისამისის პროვიციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა — 568 283 ადამიანი (2010 წლის შეფასება).
გეოგრაფია
ქალაქი კაგაიან-დე-ორო მდებარეობს ფილიპინების სამხრეთით, კუნძულ მინდანაოს ჩრდილოეთ ნაწილში, მაკაჯალარის ყურის ნაპირზე. სამხრეთიდან ესაზღვრება ბუკიდნონის პროვინცია და ჩრდილოეთი ლანაო, აღმოსავლეთიდან — ქალაქი ტაგოლოანი, დასავლეთიდან — ქალაქი ოპოლი.
ისტორია
ქალაქის ტერიტორიაზე პირველი დასახლების კვალი ჩნდება ძვ. წ. 337 წელს.
1622 წელს თანამედროვე ქალაქის ტერიტორიაზე გადავიდა ორი ესპანელი ავგუსტინელი ბერი. 1626 წელს მმარტველმა სალანგსანგმა ერთ-ერთი ბერის რჩევით თავისი დედაქალაქი გადაიტანა მდინარეს ქვემო დინებაში. მოგვიანებით ესპანელებმა გაამაგრეს ქალაქი, რათა დაეცვათ სულუს სასულთნოს თავდასხმებისაგან. სასულთნოსთან მუდმივი კონფლიქტის ერთ-ერთი მიზეზი იყო ის, რომ ადგილობრივმა მოსახლეობამ მიიღო კათოლიკური ქრისტიანობა, მაშინ როდესაც სასულთნოს მოსახლეობა აღიარებდა ისლამს. ქრისტიანებსა და მუსულმანებს შორის დაპირისპირება რეგიონში გაგრძელდა კიდევ 250 წელი.
1738 წელს ესპანელებმა საბოლოოდ დაამყარეს თავიანთი ხელისუფლება ქალაქის ტერიტორიაზე. 1818 წელს მისამისმა მიიღო პროვინციის სტატუსი და მისი ოთხიდან ერთ-ერთი ოლქი გახდა პარტიდოს-დე-კაგაიანი (Partidos de Cagayan), რომელმაც 1871 წელს მიიღო მცირე ქალაქის სტატუსი და გახდა რეგიონის მუდმივი დედაქალაქი. XIX საუკუნის 80-იანი წლებიდან პატარა ქალაქმა დაიწყო სწრაფად განვითარება, იქცა კომერციულ და სავაჭრო ცენტრად.
1898 წელს ამერიკა-ესპანეთის ომის დროს ფილიპინებზე გადასხეს ამერიკული ძალები, თუმცა კაგაიანი მათ ხელში საბოლოოდ 1900 წელს გადავიდა.
ამერიკული დაპყრობების შემდეგ, ცხოვრებამ თანდათანობით დაიწყო გაუმჯობესება. 1928 წელს ქალაქში დაარსდა წმინდა ავგუსტინეს სკოლა, ხავიერის უნივერსიტეტის წინამორბედი და ლურდესის სკოლა. 1950 წელს ფილიპინების დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ პრეზიდენტმა ელპიდიო კირინომ კაგაიანს მიანიჭა ქალაქის სტატუსი.
XX საუკუნის მეორე ნახევარში ქალაქმა სწრაფი ზრდა დაიწყო და 1983 წელს ფილიპინების მთავრობამ მას ქვეყნის ყველაზე სწრაფად ურბანიზებადი ქალაქის სტატუსი მიანიჭა. ქალაქი ძლიერ დაზარალდა 2011 წლის დეკემბრის შუა რიცხვებში ტაიფუნის მოქმედების შედეგად. მსხვერპლთა რიცხვა 580 ადამიანს მიაღწია.
მოსახლეობა
ქალაქი XXI საუკუნეში სწრაფად იზრდება. 2000 წელს მისი მოსახლეობა შეადგენდა 389 718 კაცს, ხოლო 2010 წლის შეფასებით — 568 283 ადამიანი იყო.
ეკონომიკა
თანამედროვე კაგაიან-დე-ორო ხასიათდება ისეთი მახასიათებლით, როგორიცაა მოსახლეობის სწრაფი ზრდა. ქალაქის ეკონომიკური საფუძველი მოიცავს: სოფლის მეურნეობის კულტურებსა და ტურიზმს. ქალაქში კარგადაა განვითარებული ინფრასტრუქტურა. ქალაქის შემოგარენში მოჰყავთ ბრინჯი და სიმინდი.
ტრანსპორტი
ქალაქის საგზაო სისტემის მთლიანი სიგრძე აღემატება 520 კილომეტრს. ქალაქში დარეგისტრირებულია 30 000 მანქანა. ქალაქში არის ნავსადგური, საიდანაც სრულდება საზღვაო რეისები ხუთი მიმართულებით. ქალაქშია ასევე აეროპორტი.
სქოლიო
კატეგორია:ფილიპინების ქალაქები
ბაირამქოხა
ბაირამქოხა (Bayramkoxalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   	1 039 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
ებეხიკო
ებეხიკო (Ebéjico) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.337 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 313 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 235 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
შილდის ღვთისმშობლის ეკლესია
შილდის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ შილდის ჩრდილო-დასავლეთით, განაპირას. მდინარე ჩელთის მარცხენა ნაპირზე. ძეგლი კომლექსია, რომლის შემადგენლობაშიც შედის ღვთისმშობლის ეკლესია, კოშკი, ნაგებობათა ნაშთები და გალავანი.
ეკლესია სამნავიანი ბაზილიკაა, თარიღდება VI საუკუნით. ნაგებია ფლეთილი ქვითა და ნატეხი ქვით. აქვს ნახევარწრიული აფსიდა. შესასვლელი სამი მხრიდანაა. ეკლესიას შემოუყვება გეგმით მრავალკუთხედი, ორიარუსიანი გალავანი. ქვედა იარუსი ყრუა, ზედა – საბრძოლო. გალავნის დასავლეთით, კედელში დგას კოშკი, რომლის ქვედა სართულში შესასვლელია. ძეგლს რამდენჯერმე შეკეთების გამო თავდაპირველი სახე მნიშვნელოვნად აქვს შეცვლილი. ყველაზე დიდი შეკეთება ნაგებობას XIX საუკუნეში განუცდია, ტაძარში ამბროსი ნეკრესელის მოღვაწეობის დროს. ამ დროს განუახლებიათ მთავარი ეკლესიის კედლების ზედა ნაწილები და კამარა, მოუწყვიათ აგურის სამსაფეხურიანი ლავგარდანი, გადაუკეთებიათ გვერდითი ნავების შესასვლელები, მთავარი ეკლესია და გვერდითი ეკლესიების დამაკავშირებელი დერეფანი შიგნიდან მთლიანად შეულესავთ და შეუთეთრებიათ.
შუა ეკლესიას სამი მაღალი შესასვლელი აქვს: სამხრეთით, დასავლეთით და ჩრდილოეთით. სამივე კარი გარედან, დიდი ზომის, არაწესიერი ფორმის ქვით, თარაზულადაა გადახურული, ხოლო შიგნიდან ნალისები თაღი ხურავს. შუა ეკლესია აღმოსავლეთით დასრულებულია ნალისებრი აფსიდით. აფსიდში მოწყობილია ნახევარწრიული თაღით გადახურული სარკმელი, რომელსაც თითქმის პარალელური წირთხლები აქვს. სარკმლის ჩრდილოეთით სწორკუთხა ნიშაა. თითო თაღოვანი სარკმელი დანარჩენ კედლებშიცაა. საკურთხევლის თაღი ნალისებრია. აფსიდს მთელ პერიმეტრზე საფეხური გასდევს, რომლის შუა ნაწილში, სარკმლის ქვემოთ, წინამძღვრის ტახტია მოწყობილი.
ჩრდილოეთი ნავის აღმოსავლეთ ბოლოში მოწყობილია გეგმით სწორკუთხა, ცილინდრული კამარით გადახურული სათავსი, რომელიც კარით უკავშირდება როგორც ჩრდილოეთ ნავს, ასევე მთავარი ეკლესიის საკურთხეველს.
სამხრეთის ეკლესია ერთიანია. სწორი კედლით, რომელშიც გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. სამხრეთ კედლის შუაში შიგნიდან სწორკუთხა, ხოლო გარედან ისრული თაღით დასრულებული გვიანდელი შესასვლელია.
შესასვლელის ჩრდილოეთით და სამხრეთით რამდენიმე საცხოვრებელი ნაგებობა იდგა. ეკლესიასა და გალავნის ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეს შორის სამსართულიანი, ოთხკუთხა კოშკია. იგი გეგმით კვადრატულია (5 X 5 მ). შედგება სამი სართულისაგან. ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. გვიანდელი გადაკეთების შედეგად სახეშეცვლილია. თავდაპირველად სართულშუა გადახურვები ხის ყოფილა. მოგვიანებით ქვედა ორი სართული გადაუხურავთ ქვის კამარით, რომელთა დასაყრდნობად ორივე სართულის ოთხივე კუთხეში აუგიათ გეგმით კვადრატული მასიური სვეტი.
გალავანი გეგმით უსწორმასწორო მრავალგვერდაა და ოდნავ აღმოსავლეთ-დასავლეთის მიმართულებითაა წაგრძელებული. ნაგებია რიყის ქვით. წყობაში ალაგ-ალაგ გამოყენებულია აგური. შემორჩენილი ნაწილებით ირკვევა, რომ იგი ორიარუსიანი ყოფილა. გალავნის ქვედა იარუსი ყრუ ყოფილა, მეორე იარუსი კი - საბრძოლო. შესასვლელი გალავანს დასავლეთიდან ჰქონია.
გალავანი, საცხოვრებელი ნაგებობები და კოშკი თარიღდება XVII-XVIII საუკუნეებით.
შილდის ღვთისმშობლის ეკლესიას 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
არტაშარი
არტაშარი (Արտաշար) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 444 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 226 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6.38 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
ირლანდიის ჩანაწერების ასოციაცია
ირლანდიის ჩანაწერების ასოციაცია (Irish Recorded Music Association (IRMA)) — ასოციაცია, რომელიც წარმოადგენს ირლანდიის ხმისჩამწერი ინდუსტრიის ინტერესებს. ასოციაციის მონაწილეები შეიძლება გახდნენ მხოლოდ ირლანდიული კომპანიები. ყველა მონაწილეს შეაქვს ყოველწლიური შესატანი და დღეისათვის IRMA-ს ჰყავს 51 მონაწილე.
IRMA შეიქმნა, რათა წინ წაწიოს და დაიცვას ირლანდიული ხმისჩამწერი ინდუსტრიის ინტერესები და მონაპოვარი. ასოციაციას აქვს შემდეგი ჩარტები: Top 75 Albums, Top 50 Singles, Top 10 Classical Albums, Top 10 Classical Albums, Top 20 Multi-Artist Compilation Albums, Top 30 Videos, Top 20 DVDs, Top 10 Music DVDS.
2005 წლის 12 აპრილს ასოციაციამ სასამართლოში უჩივლა საიტ „filesharers“-ს, რომელმაც ინტერნეტში არაკანონიერად გამოაქვეყნა მუსიკა. 2005 წლის 15 ნოემბერს IRMA-მ «filesharers»-ს წინააღმდეგ დაიწყო ბრძოლის მეორე ფაზა.
კაჰულის ტბა
კაჰულის ტბა (Кагул) — ტბა უკრაინაში, ოდესის ოლქის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ფართობი 103 კმ², სიგრძე 13 კმ, სიგანე 6–11 კმ, უდიდესი სიღრმე 7 მეტრი. შედგება ვიწრო ძაბრისებრი ჩრდილოეთ და ფართო სამხრეთ მუხლისაგან. იკვებება წვიმისა და თოვლი წყლით. წყლის დონე მნიშვნელოვნად მერყეობს. სიღრმე წყალმცირობის დროს 1,5–2,0 მეტრი. ფსკერი აგებულია წმინდა რუხი შლამით, ნაპირები ქვიშიანია. ტბაში ჩაედინება მდინარე კაგული. სამხრეთით ფშან ვეკიტათი უკავშირდება დუნაის და მის დელტაში მდებარე ტბებს — კუგურკუისა და იალპუგს.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის ტბები
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2004: ჯგუფი A
ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი 2004: ჯგუფი A — ევრო 2004-ის ფინალური ტურნირის ერთ-ერთი ჯგუფი. თამაშები დაიწყო 12 ივნისს და დასრულდა 20 ივნისს. ჯგუფში ასპარეზობდა და პირველ ადგილზე გავიდა მასპინძელი პორტუგალიის ნაკრები, რომელმაც სენსაციურად წააგო პირველი მატჩი საბერძნეთთან.
რესურსები ინტერნეტში
A
Nokia Lumia 930
Nokia Lumia 930 — სმარტფონი, რომელიც შემუშავებულია Microsoft Mobile-ის მიერ. მუშაობს საოპერაციო სისტემა Windows Phone 8.1-ზე. აპარატი ანონსირებული იყო Microsoft Build 2014-ზე 2014 წლის 2 აპრილს. ხელმისაწვდომია 2014 წლის ივნისიდან. Nokia Lumia 930 არსებითად Nokia Lumia Icon-ის ვერსიაა, რომელიც მხოლოდ ამერიკის სეერთებულ შტატებშია ხელმისაწვდომი.
Nokia Lumia 930 და Nokia Lumia Icon დიზაინითა და ტექნიკური მონაცემებით, მათ შორის განსხვავება მხოლოდ იმაში მდგომარეობდა, რომ Nokia Lumia 930 გაშვებულია საოპერაციო სისტემა Windows Phone 8.1-ზე, ხოლო Nokia Lumia Icon Windows Phone 8-ზე, თუმცა 2015 წლის 11 თებერვლიდან უკანასკნელი ისიც საოპერაციო სისტემა Windows Phone 8.1-ზე გაეშვა.
Nokia Lumia 930 წარმოდგენილია სენსორული 5 დუიმიანი ClearBlack, OLED ძირითადი ეკრანით, რომელიც გამოსახავს 16 მილიონ ფერს. გააჩნია აგრეთვე ორიენტაციისა და სიახლოვის სენსორები. აქვს ZEISS ლინზით აღჭურვილი 20 მეგაპიქსელიანი კამერა. ვიდეო გადაღება FullHD ფორმატში წარმოებს, რომლის რეზოლუცია 1080p 920x1080 შეადგენს. აპარატის ჩაშენებული მეხსიერება 32 გიგაბაიტს აღწევს, ხოლო დიდი მოცულობის ოპერატიული მეხსიერება მეხსიერება 2 გიგაბაიტიანია. სმარტფონი აღჭურვილია ძლიერი, 2420 mAh-ანი, აკუმულატორით, რომელიც აპარატს აძლევს შესაძლებლობას იმუშაოს 432 საათი მოლოდინის რეჟიმში და 11.5 საათი სასაუბრო რეჟიმში. იწონის 167 გრამს.
სქოლიო
კატეგორია:Windows Phone კატეგორია:სმარტფონები კატეგორია:Nokia-ს მობილური ტელეფონები
ბაილი
ბაილი (Bəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
პეტრუშენი
პეტრუშენი (Petruşeni) — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 219 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 213 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
ლო-ვუ (სადგური)
ლო-ვუ — სადგური ჰონგ-კონგში, ისტ-რეილის ხაზზე. წარმოადგენს ისტ-რეილის ხაზის ბოლო გაჩერებას ადმინისტრაციულ საზღვართან. მდებარეობს ლო-ვუში, ჩრდილოეთ რაიონში. სადგური გაიხსნა 1949 წლის 14 ოქტომბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისტ-რეილის ხაზი
ჰაჯიყაიბი
ჰაჯიყაიბი (Hacıqaib) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1162 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
არტიმეტი
არტიმეტი (Արտիմետ) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 126 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 336 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6.33 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
მილიარესი
მილიარესი (Millares, Millars) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კანალ-დე-ნავარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 105,5 კმ². მოსახლეობა — 331 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ირაკლი კობახიძე
ირაკლი კობახიძე (დ. 25 სექტემბერი, 1978, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი პოლიტიკოსი. პარტია ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველოს თავმჯდომარე, საქართველოს IX და X მოწვევის პარლამენტის წევრი, საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე 2016 წლის 18 ნოემბრიდან 2019 წლის 21 ივნისამდე. ქართული ოცნების თავმჯდომარე 2021 წლის 16 იანვრიდან.
ბიოგრაფია
2015 წელს „ქართულ ოცნებაში“ აღმასრულებელი მდივნის თანამდებობის დაკავების შემდეგ, ირაკლი კობახიძემ პარტიის გენერალურ მდივანთან, კახა კალაძესთან ერთად, განახორციელა შიდაპარტიული რეფორმები. 2016 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე ირაკლი კობახიძე იყო პარტიის საარჩევნო შტაბის უფროსის მოადგილე, ხოლო 2017 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის არჩევნებზე — საარჩევნო შტაბის უფროსი. 2016–2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2016 წლის 18 ნოემბერს ირაკლი კობახიძე 118 ხმით 3-ის წინააღმდეგ საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარედ აირჩიეს. 2017–2018 წლებში ირაკლი კობახიძის ხელმძღვანელობით განხორციელდა ფართომასშტაბიანი საკონსტიტუციო რეფორმა. ვენეციის კომიის პრეზიდენტმა ჯანი ბუკიკიომ გაწეული სამუშაოსთვის ირაკლი კობახიძეს მადლობა გადაუხდა. მისი შეფასებით კობახიძემ „შრომითა და თავდადებით“ ყველაფერი გააკეთა წარმატებული შედეგის მისაღწევად. 2017–2019 წლებში იყო საქართველოს პარლამენტის დიასპორისა და კავკასიის საკითხთა კომიტეტის წევრი. 2017 წლის ნოემბერში მიენიჭა ბელარუსის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საპატიო პროფესორის წოდება.
ირაკლი კობახიძის თავმჯდომარეობის პერიოდში შეიქმნა საქართველო-უკრაინა-მოლდოვისა და საქართველო-პოლონეთის საპარლამენტო ასამბლეები, დაიდო თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმებები სხვადასხვა პარტნიორი ქვეყნის პარლამენტთან. მისი ინიციატივით პარლამენტის პლენარულ სხდომათა დარბაზს ზვიად გამსახურდიას სახელი მიენიჭა.
2019 წლის 21 ივნისს პარლამენტის თავმჯდომარის თანამდებობა მას შემდეგ დატოვა, რაც მართლმადიდებელი ქვეყნების საპარლამენტო ასამბლეის სესიის ჩატარებისას, რუსმა დეპუტატმა, სერგეი გავრილოვმა საქართველოს პარლამენტის სხდომათა დარბაზში პარლამენტის თავმჯდომარის სავარძელი დაიკავა. ამის შემდეგ ის საპარლამენტო უმრავლესობის ლიდერად აირჩიეს.
2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებისთვის ირაკლი კობახიძე „ქართული ოცნების“ პროპორციული სიის მე-3-ე ნომრად დასახელდა. არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (2020–) პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“ და საპარლამენტო უმრავლესობის ლიდერი. ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის ვიცე-პრეზიდენტი (2020–2022), აგრეთვე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის პროფესორი.
2021 წლის 11 იანვარს ქართული ოცნების დამფუძნებელი და თავმჯდომარე ბიძინა ივანიშვილი პოლიტიკიდან წავიდა. 16 იანვარს კობახიძე აირჩიეს „ქართული ოცნების“ ახალ თავმჯდომარედ.
2021 წლის 21 თებერვალს საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე არჩილ თალაკვაძემ დააჯილდოვა თავისუფლების საპარლამენტო ორდენით.
კობახიძე ხელმძღვანელობდა „ქართული ოცნების“ საარჩევნო შტაბს 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურის, 2020 წლის საპარლამენტო არჩევნების და 2021 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების არჩევნების დროს.
პოლიტიკური მოსაზრებები
კობახიძის შეფასებით საქართველოს მეცხრე მოწვევის პარლამენტმა „ფუნდამენტური საკონსტიტუციო რეფორმა“ გაატარა. სტრატეგიული კომუნიკაციების ფორუმზე სიტყვით გამოსვლილას კობახიძემ ახალი კონსტიტუცია ავტორიტარიზმის დაბრუნების პერსპექტივის აღმომფხვრელად შეაფასა.
2021 წლის 17 ივნისს კობახიძემ განაცხადა რომ „პრაიდის კვირეულის“ ჩატარება უპასუხისმგებლობა იქნებოდა და ორგანიზატორებს ღონისძიების ჩატარებაზე უარი უნდა მიეღოთ. კობახიძის თქმით ოპოზიციური პარტიების მიერ ხელმოწერილ შეთანხმებაზე, რომელიც ლგბტ პირთა დაცვას შეეხებოდა, „ქართული ოცნება“ შიდა-პარტიული განხილვების შედეგად მიღწეული გადაწყვეტილებით არ შეუერთდა. კობახიძის თქმით 2021 წლის 5 ივლისს თბილისში განვითარებული მოვლენები „პრაიდის“ უკან მდგომი „რადიკალური ოპოზიციის“: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ და მისი პარტნიორი პარტიების ინტერესებში შედიოდა.
რუსეთის უკრაინაში შეჭრასთან დაკავშირებით ირაკლი კობახიძემ დააფიქსირა პოზიცია რომ საქართველო უერთდება ყველა დოკუმენტს, რომელშიც დაგმობილია უკრაინაში მიმდინარე სამხედრო აგრესია. მისი თქმით არსებობს „გლობალური ომის პარტია“, რომელიც მიზნად საქართველოში საომარი მდგომარეობის დაწყებას და მის „უკრაინიზაციას“ ისახავს მიზნად. კობახიძე თვლის „გლობალური ომის პარტიის“ გავლენა იგრძნობა საქართველოს პრეზიდენტის, სალომე ზურაბიშვილის გადაწყვეტილებებში. მისი განცადებით „გლობალური ომის პარტიის“ ინტერესებშია მიხეილ სააკაშვილის გათავისუფლება. 2023 წლის 15 ივნისს კობახიძემ განაცხადა რომ „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“, გიორგი ვაშაძე, გიორგი გახარია, „გირჩი — მეტი თავისუფლება“ და „ლელო“ „გლობალური ომის პარტიის“ აგენტები არიან. 2023 წლის 5 ივლისს ირაკლი კობახიძემ განაცხადა რომ საქართველოსთვის ევროკავშირის წევრის სტატუსის მინიჭების საკითხს რეალურად „გლობალური ომის პარტია“ წყვეტს და სურვილის შემთხვევაში ისინი კიდევ ერთხელ დაბლოკავენ საქართველოს.
2023 წლის მარტში საქართველოში „უცხოური გავლენების შესახებ კანონის“ გარშემო გამართული საპროტესტო გამოსვლების დროს განვითარებული მოვლენები კობახიძემ ოპოზიციის მიერ „სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობად“ შეაფასა.
2023 წლის 4 ივლისს კობახიძემ მედიას გააცნო ხელისუფლებისა და პარლამენტის მუშაობის ანგარიში. მისი განცხადებით საქართველომ ევროკომისიის 12-ვე პრიორიტეტი პრინციპულად შეასრულა.
აკადემიური საქმიანობა
ირაკლი კობახიძე არის ორი სახელმძღვანელოსა და ათზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი.
პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე ნატალია მოწონელიძე (დ. 1985) და ორი შვილი. მისი მამა არის ქართველი პოლიტიკოსი და ფიზიკოსი, გიორგი კობახიძე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარეები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები ირაკლი
ოხოტური ჭოვილო
ოხოტური ჭოვილო (Tringa guttifer) — ფრინველი ჩიბუხასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 29–32 სმ. ნისკარტი ოდნავ ზევითაა აღუნული, ორფეროვანია — წვერი შავი, ხოლო შუა და ძირი ყავისფერი ან მორუხოა. ფეხები მოკლეა, ყვითელი ფერის. სამი თითი აპკითაა გადაბმული. საქორწინო შეფერილობაში ზურგი შავია, აყრია თეთრი ლაქები. თავის გვერდები მურაა მუქი მურა ლაქებით. სხეულის ქვედა ნაწილი თეთრია. ბუდობს რუსეთში, ოხოტის ზღვის სანაპიროებსა და კუნძულ სახალინზე. იზამთრებს ტაივანზე, ხაინანზე, ფილიპინებში, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის სანაპიროებზე. ზრდასრული ფრინველების მიგრაცია გამრავლების სეზონის დასრულებისთანავე იწყება — ივლის-აგვისტოში, მოზარდები სექტემბერში მიგრირებენ. სახლობს ლაგუნების დაჭაობებულ სანაპიროებზე. იკვებება მცირე ზომის თევზებით, წყლის და იშვითად ხმელეთის მწერებით. ბუდობს ტბებთან, მდინარეებთან და ჭაობებთან ახლოს, ტყეების განაპირა მხარეებში. ბუდეს ხეებზე აკეთებს, მიწიდან 2–4 მ სიმაღლეზე. დანამდვილებით ცნობილია მისი ბუდეების არსებობს სახალინის ყურეებში. ორივე მშობელი იღებს მონაწილეობას ბუდის შენებაში, კრუხობაში და ბარტყების გამოკვებაში. ძალიან იშვიათი და ნაკლებად შესწავლილი ფრინველია. საერთო რაოდენობა 1000-ზე ნაკლებია.
სქოლიო
კატეგორია:ჭოვილო
რენდომ ჰაუსი
რენდომ ჰაუსი — მსოფლიოს უდიდესი საგამომცემლო კორპორაცია, რომელიც უშვებს სხვადასხვა ჟანრისა და თემატიკის წიგნებს ფართო პროფილის მკითხველისთვის.1998 წლამდე ის ეკუთვნოდა გერმანულ კეძო მედია კორპორაცია-ბერტელსმანს(bertelsmann).ამჟამად კი ის არის ე.წ. ქოლგა-ბრენდი ბერტელსმანის გამომცემლობისათვის(ქოლგა ბრენდი არის ერთ-ერთი სახე ბრენდის გაფართოების სტრატეგიისა,რაც გულისხმობს ერთი მარკის ქვეშ საქონლის ერთდროულად რამდენიმე ჯგუფის გამოშვებას.ამავდროულად,საქონლის დასახელებაში დომინირებს მწარმოებლი კომპანიის სახელი,პროდუქციის რეკლამაში კი გატანილია მისი ლოგოტიპი.კორპორაციას აქვს,ასევე,კინოს განყოფილებაც-სტუდია random house films.
რენდომ ჰაუსი 1927 წელს დააარსეს ამერიკელმა ბენეტ სერფმა და დონალდ კლოფერმა.ორი წლით ადრე მათ შეიძინეს საგამომცემლო კომპანია modern library-ს იმპრინტი.( იმპრინტი- არის მონაცემები წიგნის გამოცემის დროის,წიგნის დასახელებისა და ადგილის შესახებ.იბეჭდება,როგორც წესი,სატიტულო გვერდის ქვედა ნაწილში).გამომცემლობის მიზნებზე საუბრისას სერფმა განაცხადა,რომ ისინი აპირებდნენ იმ წიგნების დაბეჭდვას,რომლებიც შემთხვევით მოუვიდოდათ თავში.სიტყვების "შემთხვევით,ალალბედად" ინგლისური შესატყვისია random ,შესაბამისად,კორპორაციასაც ეს სახელი დაერქვა.
რენდომ ჰაუსმა 1947 წელს გამოსცა american college dictionary,რომელიც სრული სახით მეორედ 1966 წელს გამოვიდა.1960 და 1961 წლებში რენდომ ჰაუსმა იყიდა ორი საგამომცემლო სახლი alfred A.knoft და  pantheon books,თუმცა მათი იმპრინტით გამოცემულმა წიგნებმა შეინარჩუნეს საგამომცემლო დამოუკიდებლობა.მისი მთავარი ამერიკული ოფისი მდებარეობს მანჰეტენზე,ნიუ-იორკში.მთელ მსოფლიოში კი აქვს დამოუკიდებელი მმართველობის მქონე შვილობილი კომპანიები
Nokia Lumia 830
Nokia Lumia 830 — სმარტფონი, რომელიც შემუშავებულია Microsoft Mobile-ის მიერ. მუშაობს საოპერაციო სისტემა Windows Phone 8.1-ზე. აპარატი ანონსირებული იყო Internationale Funkausstellung Berlin-ში 2014 წლის 4 სექტემბერს და ხელმისაწვდომი გახდა 2014 წლის ოქტომბერში. იგი არის Nokia Lumia 820 მემკვიდრე და გაყიდულია როგორც „შესაძლებელი ფლაგმანი“.
Nokia Lumia 830 წარმოდგენილია სენსორული 5 დუიმიანი ClearBlack ძირითადი ეკრანით, რომელიც გამოსახავს 16 მილიონ ფერს. გააჩნია აგრეთვე ორიენტაციისა და სიახლოვის სენსორები. აქვს Quad-core CPU, Qualcomm Snapdragon™ 400 1.2გჰც პროცესორი, 16 გიგაბაიტიანი ჩაშენებული მეხსიერება, რომლის მოცულობის გაზრდა microSD ტიპის ბარათის მეშვეობით შესაძლებელია 128 გიგაბაიტამდე. ოპერატიული მეხსიერება შეადგენს 1 გიგაბაიტს. აქვს 10 მეგაპიქსელიანი კამერა ZEISS ლინზით, ხოლო ფრონტალური კამერა 0.9 მეგაპიქსელიანია, რომელსაც, თავის მხრივ, აქვს HD ვიდეო გადაღების მხარდაჭერა 1280x720 გაფართოებით. აპარატი აღჭურვილია ძლიერი, 2200 mAh-ანი, აკუმულატორით, რომელიც აპარატს აძლევს შესაძლებლობას იმუშაოს 528 საათი მოლოდინის რეჟიმში და 14.9 საათი სასაუბრო რეჟიმში. Nokia Lumia 830 იწონის 150 გრამს.
სქოლიო
კატეგორია:Windows Phone კატეგორია:სმარტფონები
დუტზენ კროსი
დუტზენ კროსი (დ. 23 იანვარი, 1985) — ჰოლანდიელი მოდელი, მსახიობი, და ქველმოქმედი. დუტზენ კროსმა სამოდელო კარიერა დაიწყო 2003 წელს, ნიდერლანდებში და კროსის პირველმა სამოდელო სააგენტომ კროსი გააგზავნა ნიუ-იორკში, სადაც კროსმა მოირგო Victoria’s Secret-ის თეთრეული და მიიღო ფოტოსესიებში მონაწილეობა. დუტზენ კროსი Victoria’s Secret-ის ანგელოზი 2008 წლიდან 2014 წლამდე იყო. იგი 2006 წლიდან არის L'Oréal Paris- ის ბრენდის სახე. კროსი იყო ერთ – ერთი ყველაზე მაღალანაზღაურებადი მოდელი, რომლის შემოსავალი დაახლოებით 5 მილიონ დოლარზე მეტია წელიწადში, 2008 წლიდან. 2014 წელს კროსი მეორე ადგილზე მოხვდა ფორბსის ყველაზე მაღალანაზღაურებადი მოდელების სიაში, სავარაუდოდ კროსი 8 მილიონ დოლარს გამოიმუშავებს წელიწადში.
2013 წელს კროსი გახდა პირველი მოდელი, რომელიც 4 წლის განმავლობაში Vogue– ს სექტემბრის სოლო ნომერში მოხვდა
დუტზენ კროსის ფილმში დებიუტი შედგა ფილმ Nova Zembla- ში (2011), პირველ 3D ჰოლანდიურ ფილმში
2017 წელს ის გამოჩნდა სუპერგმირი ფილმში Wonder Woman, როგორც ამაზონის მეომარი
კარიერა
2005 წელს, კროსმა Vogue.com- ზე "წლის მოდელის" ჯილდო მოიგო. კროსი 2007 წლის მაისში წარმოდგენილი იყო Vogue–ის გარეკანზე, როგორც ერთ-ერთი საუკეთესო მოდელი, შანელ იმანთან ერთად გამოჩნდა Pirelli- ის 2008 წლის გარეკანზე.
ადრეული ცხოვრება
დუტზენ კროსი დაიბადა 1985 წლის 23 იანვარს, სოფელ აღზემარში (ჰოლანდიურად: ოოსტერმეერი). მისი დედა, Geartsje Leistra, მედდა იყო, შემდეგ პედაგოგი, ხოლო მისი მამა იოჰან კროსი ფსიქოთერაპევტი იყო. 1970-იან წლებში ორივე ფიგურული ციგურაობის ჩემპიონები იყვნენ. ახალგაზრდა კროსიც მასწრაფვოდა რომ გამხდარიყო პროფესიონალი მოციგურავე.
ქორწინება
2009 წელს კროსმა დაიწყო ჰოლანდიელი DJ Sunnery James Gorré–სთან ურთიერთობა. 2010 წლის 7 ნოემბერს კროსი და James Gorré დაქორწინდნენ .წყვილს ორი შვილი ჰყავს: ვაჟი ფილიონ ჯო გორე (დაიბადა 2011 წლის იანვარი) და ქალიშვილი მილენა მაე გორე (დაიბადა 2014 წლის ივლისი). ორივე ბავშვი ნიდერლანდებში ამსტერდამიში დაიბადა. მისი ქალიშვილის მომავლის შესახებ 2014 წლის აპრილში ჩატარებულ ინტერვიუში კროსმა თქვა: "იმის ნაცვლად, რომ ვთქვ:" შენ ძალიან ლამაზი ხარ ", მე გეტყვი რომ," შენ ჭკვიანი ხარ ", ასე რომ, მას ცხოვრების სხვა მისწრაფებები ექნება, ვიდრე სილამაზე და მოდელირება. მიუხედავად იმისა, რომ მე მიყვარს ჩემი საქმე, მე არ ვცვლი სამყაროს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:ნიდერლანდელი მოდელები
ურსულა ანდრესი
ურსულა ანდრესი (Ursula Andress; დ. 19 მარტი 1936) — შვეიცარიელ-გერმანელი მსახიობი, ყოფილი მოდელი და სექს-სიმბოლო, რომელიც თამაშობდა ამერიკულ, ბრიტანულ და იტალიურ ფილმებში. 1962 წელს მონაწილეობა მიიღო პირველ ფილმში ჯეიმზ ბონდის შესახებ „დოქტორი ნოუ“, სადაც შეასრულა „ბონდის გოგოს“ — ჰონი რაიდერის როლი, რისთვისაც ოქროს გლობუსით დაჯილდოვდა. 1967 წელს ითამაშა პაროდიულ კინოკომედიაში „კაზინო როიალი“.
ბიოგრაფია
ურსულა ანდრესი დაიბადა შვეიცარიაში, ოსტერმუნდიგენში, დედამისის — ეროვნებით შვეიცარიელის ანას და მამამისის — ეროვნებით გერმანელის როლფ ანდრესის ოჯახში. ჰონი რაიდერის როლმა ფილმში „დოქტორი ნოუ“ ანდრესს პოპულარობა შესძინა, განსაკუთრებით დამახასიათებელი აღმოჩნდა ნაწყვეტი, სადაც იგი კარიბის ზღვიდან ამოდის თეთრ ბიკინიში, რომელიც საკულტო მომენტი გახდა კინემატოგრაფსა და მოდის ისტორიაში. ანდრესს ჰქონდა მძიმე შვეიცარიულ-ამერიკული აქცენტი, რის გამოც მისი პერსონაჟი გაახმოვანა ნიკი ვან დერ ზილმა, ხოლო კალიფსო იმღერა ინგლისელმა მსახიობმა დიანა კოუპლენდმა.
აღსანიშნავია, რომ ბიკინი, რომელიც მას ეცვა ფილმში „დოქტორი ნოუ“ გაიყიდა აუქციონზე 41,125 ევროდ 2001 წელს. 1965 წელს ანდრესი გაშიშვლდა Playboy-სთვის. 1963 წელს ელვის პრესლისთან ერთად ითამაშა ფილმში „გართობა აკაპულკოში“, ამავე წელს ფრენკ სინატრასთან და დინ მარტინთან ერთად მიიღო მონაწილეობა ფილმში „ტეხასიდან ოთხნი“, ხოლო 1965 წელს მონაწილეობა მიიღო ფილმში „მეათე მსხვერპლი“, სადაც პარტნიორობა გაუწია მარჩელო მასტროიანმა. 1981 წელს როლი შეასრულა ფილმში „ტიტანების ბრძოლა“. 1995 წელს „Empire“-მა ანდრესი აირჩია ერთ-ერთ ყველაზე სექსუალურ ვარსკვლავად კინო-ისტორიაში“.
ურსულა ანდრესი 1957 წელს ცოლად გაჰყვა მსახიობსა და რეჟისორს ჯონ დერეკს, თუმცა 1966 წელს წყვილი ერთმანეთს გაშორდა. ხანგრძლივი ურთიერთობა ჰქონდა ჟან-პოლ ბელმონდოსთან. 1979-1983 წლებში მისი პარტნიორი იყო ჰარი ჰემლინი, რომლისგანაც 1980 წელს შვილი შეეძინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვეიცარიელი მსახიობები კატეგორია:შვეიცარიელი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი
აიგეკი
აიგეკი (Այգեկ) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 634 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 384 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4.26 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
პოჩუმბენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
მარინესი
მარინესი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კამპო-დე-ტურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35,7 კმ². მოსახლეობა — 1848 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ჰეტეროციკლური ნაერთები
ჰეტეროციკლური ნაერთები — ციკლური ორგანული ნაერთები, რომლებიც ორზე მეტ განსხვავებულ ელემენტის ატომს შეიცავენ ციკლში. ჰეტეროციკლური ქიმია არის ორგანული ქიმიის უმნიშვნელოვანესი დარგი, რადგან ასეთი ორგანული ნაერთების გავრცელება ბინარულ ორგანულ ნაერთებზე ბევრად მეტია. ჰეტეროციკლური ქიმია შეისწავლის ჰეტეროციკლური ნაერთების სინთეზს, თვისებებს და მათ გამოყენებას. FDA-ის მონაცემებით წამლების 59% შეიცავს აზოტის რომელიმე ჰეტეროციკლს. ჰეტეროციკლურ ნაერთებში (გარდა ნახშირბადისა და წყალადისა) შეიძლება შედიოდეს ბორი, აზოტი, გოგირდი, ჟანგბადი, ფოსფორი და სხვა ელემენტები.
სქოლიო
კატეგორია:ორგანული ნაერთები
ად-დეციმიუმის ბრძოლა
ად-დეციმიუმის ბრძოლა — ბიზანტია-ვანდალების ომის ერთ-ერთი გადამწყვეტი ბრძოლა. გაიმართა 533 წლის 13 სექტემბერს ვანდალების დედაქალაქ კართაგენიდან 16 კილომეტრში ად-დეციმიუმთან. ბრძოლა დასრულდა ბიზანტიელების გამარჯვებით.
ბიზანტიის ჯარს ხელმძღვანელობდა ველისარიუსი, ხოლო ვანდალების ჯარს მეფე გელიმერი. ადგილობრივი ეპისკოპოსისა და ძველი რომაელი დიდებულების მხარდაჭერით ველისარიუსი კართაგენისკენ გაემართა. ვანდალებმა დაიწყეს ჯარის შეგროვება. მათ ვერ მიიმხრეს ჰუნები, რომელთაც დიდძალი საჩუქრები შესთავაზეს. ქალაქის მდიდარი საზოგადოება და ჩრდილოაფრიკელი ვაჭრები ასევე ბიზანტიის მხარეს აღმოჩნდნენ. ვანდალთა მეფის ვარაუდით მას კავალერიისაგან შემდგარი ძირითადი რაზმით ზურგიდან უნდა შეეტია მტრისთვის, მის ძმას ამატას - წინიდან (კართაგენიდან), ხოლო მისი ძმისშვილი გიბამუნდი 2 000 ჯარისკაცით შეტევაზე სამხრეთიდან უნდა გადასულიყო. ამ გზით უნდოდათ ბიზანტიელების განდევნა ზღვიკან და მათი ალყაში მოქცევა. ვანდალების მეთაურებს შორის ნაკლებმა კოორდინაციამ მათი დამარცხება გამოიწვია. ვანდალები შეეცადნენ პარტიზანულ ბრძოლაზე გადართულიყვნენ, მაგრამ მათ წინააღმდეგობას ბოლო მოეღო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბიზანტიის ბრძოლები კატეგორია:VI საუკუნის ბრძოლები
ბილიხი
ბილიხი (Bılıx) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  862 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
კონსტანტინოვსკის დახვრეტილი მშვიდობიანი მოქალაქეების ძეგლი
კონსტანტინოვსკის დახვრეტილი მშვიდობიანი მოქალაქეების ძეგლი (Памятник расстрелянным мирным жителям) — ძეგლი, რომელიც მდებარეობს ფრუნზეს ქუჩაზე, ქალაქ კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. გაიხსნა XX საუკუნის 60-იან წლებში.
ისტორია
XX საუკუნის 60-იან წლებში ქალაქ კონსტანტინოვსკის ჩრდილოეთ გარეუბანში დადგეს იმ მშვიდობიანი მოქალაქეების ძეგლი, რომლებიც დახვრიტეს დიდი სამამულო ომის პერიოდში კონსტანტინოვსკის ოკუპაციის დროს.
დახვრეტილი მოსახლეობის უმეტესობა არ იყო ადგილობრივი მკვიდრი. ესენი იყვნენ ლტოლვილები, ებრაელები ბავშვებთან ერთად. 1942 წლის ზაფხულში დასახლებული პუნქტის მიმდებარედ რამდენიმე სანგარი იყო გათხრილი. დახვრეტამდე ადგილობრივი მოსახლეობა სანგრებში იწვა. გასროლამდე რამდენიმე ხნით ადრე, ერთ-ერთი მცხოვრები, ალექსანდრე ვორობიევი ამოხტა სანგრებიდან და გერმანელებს გასძახა: „არამზადებო, ბავშვები შეიცოდეთ!“. ავტომატების რიგმა ჩაახშო მოსახლეობის ხმა.
აღწერა
დახვრეტილი მშვიდობიანი მოქალაქეების ძეგლი რთული კომპოზიციის ძეგლია. მცირე თეთრ კვარცხლბეკზე დგას მეტალის შავი სტელა. სტელაზე მოოქროვილი დორიული სვეტის ნიმუში დგას, მასზე ჯვრის ფორმის კომპოზიცია დგას, ხოლო მასზე დამაგრებულია შავი გვირგვინი, რომლის შუაშიც ნამგალი და უროა გამოსახული. სტელა სრულდება ხუთქიმიანი ვარსკვლავით.
მთელი კომპოზიციის სიმაღლეა 180 სმ. ძირითად შავ სტელაზე მიმაგრებულია ბრინჯაოს ფილა, რომელზეც წარწერაა: „დაკრძალულია 13 კაცი, 14 ქალი და 18 ბავშვი“.
ძეგლის წინ დიდი საფლავია, ზომით 100 х 100 სმ. ორი მცირე საფლავი ზომით 50 х 100 სმ. ძეგლი დაამზადეს ვოლგოგრადში. ძეგლი შემოღობილია აჟურული მეტალის ღობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ჭრელი ჭოვილო
ჭრელი ჭოვილო (Tringa melanoleuca) — ფრინველი ჩიბუხასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 36 სმ. სხეულის ზედა მხარე შეფერილია ლაქებიან რუხ-ყავისფრად, ხოლო ქვედა — ბევრად ღიად. შეწყვილების პერიოდში მეტად მკაფიო მოხატულობა ახასიათებს: მუქი ლაქები ზურგზე, ქვედა მხარეც ლაქებიანია. გრძელი და ვიწრო ნისკარტი ფერად რუხია, წვრილი ფეხები კი — ნარინჯისფერი ან ყვითელი. გავრცელებულია ტაიგის ზონაში, ალასკიდან და ბრიტანეთის კოლუმბიიდან ლაბრადორამდე, ნიუფაუნდლენდამდე და ახალ შოტლანდიამდე. ბუდობს ტუნდრაში, ჭაობიან ადგილებში აბ წიწვოვან ტყეებში, როგორც წესი მცირე ტბებისა და ტბორების სიახლოვეს. ზამთარში გადაფრენა ახასიათებს ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში. ზოგჯერ შეინიშნება ჩრდილოეთ ევროპაში. ჩვეულებრივ გვხვდება მარტოხელა ფრინველის სახით, გამონაკლისია გადაფრენის პერიოდი, რა დროსაც ისინი ქმნიან მსხვილ გუნდებს. იკვებება უხერხემლოებით, მცირე ზომის თევზებითა და ქვეწარმავლებით, აგრეთვე მცენარეული საკვებით, მათ შორის კენკრით. სანაპირო რეგიონებში ნისკარტის საშუალებით ქვიშასა და შლამში ეძებს ნადავლს. ბუდეს ხეების და ბუჩქების ქვეშ აკეთებს, რომელიც წარმოადგენს ერთგვარ ორმოს. დედალი დებს 3–4 კვერცხს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჭოვილო
ადამიანის უფლებები ტაილანდში
მინი|[[ტაილანდის დროშა]] მინი|[[ტაილანდის გერბი]] ადამიანის უფლებები ტაილანდში — ტაილანდი იყო იმ პირველ ერებს შორის, რომელმაც ხელი მოაწერა გაეროს ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციას 1948 წელს. პრაქტიკაში რეალობაა ის, რომ ძლიერებს დაუსჯელად შეუძლიათ ბოროტად გამოიყენონ თავიანთი უფლებამოსილებანი. 1977 წლიდან 1988 წლამდე, Amnesty International–მა განაცხადა, რომ ტაილანდში „... იყო 1,436 სავარაუდო დაკავების, 58 იძულებითი გაუჩინარების, 148 წამების და 345 უკანონო მკვლელობის შემთხვევა. . . . ხელისუფლებამ გამოიძია და დაფარა ყოველი შემთხვევა.“ Amnesty International-ის (AI) ანგარიში 2017/18 წლებში მსოფლიოს ადამიანის უფლებების მდგომარეობაზე ცხადყოფს, რომ შუალედში ბევრი არაფერი შეცვლილა. 2019 წელს Human Rights Watch ავრცელებს ანგარიშს, სადაც სპეციალურად ეხება ტაილანდის საქმეს.
პოჩუმბეუცი
პოჩუმბეუცი (Pociumbăuţi) — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 157 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 680 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
ადამიანის უფლებები ტაილანდში
2019 წლის შუა რიცხვებში პრემიერმინისტრ პრაიუთ ჩან-ოჩას ახლადარჩეული მთავრობა იღებს ძალაუფლებას ხელში, თუმცა ადამიანის უფლებების შესახებ ჩანაწერები კვლავ უცვლელია.
დარღვევები
ამერიკის შეერთებული შტატების სახელმწიფო დეპარტამენტმა და სხვებმა გამოთქვეს შეშფოთება რამდენიმე სფეროში:
თავდასხმები აქტივისტებზე
2018 წლიდან ტაილანდში მიაყენეს 11 ფიზიკური შეურაცხყოფა პოლიტიკურ აქტივისტებს. პოლიციამ თავდასხმების გამოძიებისას არანაირი პროგრესი არ აჩვენა.
იძულებითი გაუჩინარება
Amnesty International-ის თანახმად, 1998 წლიდან მინიმუმ ადამიანის 59 უფლებადამცველი გახდა იძულებითი გაუჩინარების მსხვერპლი. Bangkok Post-ის მიხედვით, 80 ადამიანი, რომელიც 1980 წელს გაქრა, სავარაუდოდ, მოკლეს. პრემიერმინისტრ პრაიუთ ჩან-ოჩას მთავრობა აგრძელებს უარს წამების და იძულებითი გაუჩინარების კრიმინალიზაციაზე.
იძულებითი რეპატრიაცია
ადამიანის უფლებათა დამცველი არასამთავრობო ორგანიზაციები მიიჩნევენ, ტაილანდი „... აღარ არის უსაფრთხო ადგილი ლტოლვილებისთვის“. 2014 წლის ტაილანდის სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ, ტაილანდმა 109 უიღური გაგზავნა ჩინეთში, 52 კი დაახლოებით ხუთი წლის განმავლობაში დააკავა.