cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თვის ბოლოკი
თვის ბოლოკი (Raphanus sativus) — ბოსტნეული მცენარე კომბოსტოსებრთა ოჯახისა. განასხვავებენ ერთწლოვან თვის ბოლოკს (ევროპული ჯიშები), რომელიც დათესვის წელსვე იკეთებს ძირხვენასა და თესლს, და ორწლოვან თვის ბოლოკს (ე. წ. საშემოდგომო ჯიშები), რომელიც ძირხვებას იმავე წელს იკეთებს, თესლს კი — მეორე წელს.
საქართველოში მოჰყავთ ყველგან, მაღალმთიან ზონაშიც. მისი მოყვანა კვალსათბურშიც შეიძლება. თესავენ მობნევით. თესვის ნორმა 20-25 კგ ჰა-ზე. თუ ნალექი საკმარისი არ არის, ნიადაგზე 2-3-ჯერ უნდა მოირწყას. არის თვის ბოლოკის მრავალი ჯიში. საქართველოში თვის ბოლოკის საადრეო ჯიშებიდან (სავეგეტაციო პერიოდი 23-25 დღე) გავრცელებულია საქსი, რუბინი, ვარდისფერი და წითელი თეთრკუდა; საშუალო ჯიშებიდან (28-30 დღე) — ვიურცბურგი, ტაშკენტი; საგვიანო ჯიშებიდან (38-40 დღე) — დუნგანი, წითელი გოლიათი, ყინულის ლოლუა და სხვა. თვის ბოლოკის ძირითადი მავნებელია ბოსტნის რწყილი, რომლის წინააღმდეგაც იყენებენ „ბი-58-ის“ 0,15%-იან ხსნარს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომბოსტოსებრნი
ალისა საოცრებათა ქვეყანაში (1951 წლის ფილმი)
ალისა საოცრებათა ქვეყანაში (Alice in Wonderland) — Walt Disney Productions-ის 1951 წლის სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური ფილმი. იგი არის რიგით მეცამეტე უოლტ დისნეის სტუდიების ანიმაციური სრულმეტრაჟიანი ფილმების სერიაში და ლუის კეროლის ორ წიგნს, ციკლიდან „ალისას თავგადასავლები საოცარ ქვეყანაში“.
უოლტ დისნეიმ ალისას ეკრანიზაცია პირველად წარუმატებლად სცადა 1930-იანებში. 1940-იანებში იგი თავის ჩანაფიქრს დაუბრუნდა. თავდაპირველად დაგეგმილი იყო, რომ ეს იქნებოდა ფილმი ცოცხალი მოქმედების და ანიმაციის შერწყმით, თუმცა 1946 წელს ჩამოყალიბდა საბოლოო კონცეფცია. შემდგომში სიმღერა ამ ფილმიდან, „Alice in Wonderland“, ჯაზურ სტანდარტადაც იქცა. „ალისა საოცრებათა ქვეყანაში“ დროს უსწრებდა და ბევრის აზრით, დისნეის ანიმაციური კლასიკის ნაწილია. შემდგომში შეძენილი საკულტო სტატუსით, იგი ითვლება „ალისას“ ერთ-ერთ საუკეთესო კინოადაპტაციად, თუმცა პირველწყაროსგან ნაწილობრივ განსხვავდება.
სქოლიო
კატეგორია:უოლტ დისნეის სტუდიების ანიმაციური ფილმები კატეგორია:1951 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:1951 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:Walt Disney Pictures-ის ფილმები
საბოკუჩავო
საბოკუჩავო — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის აბაშის მუნიციპალიტეტში, ნორიოს თემში. მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე აბაშის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 16 მეტრზე. ქალაქ აბაშიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 223 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნოვოერმეკეევო
ნოვოერმეკეევო (Яңы Йәрмәкәй; Новоермекеево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 85 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმეკეევოდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია პრიუტოვო, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ერმეკეევოს რაიონის სოფლები
ბინა
მინი|250პქ|საცხოვრებელი კომპლექსი ინდოეთში ბინა — საცხოვრებელი ფართი სახლში, რომელიც გამოყოფილია ადამიანების შედარებით მცირე ჯგუფისთვის, მაგალითად ოჯახისთვის; მაშინ როდესაც სახლში შეიძლება ცხოვრობდეს ადამიანების დიდი რაოდენობა და რამდენიმე ოჯახი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სახლი კატეგორია:უძრავი ნივთი
დარდუბალა
მინი|„დარდუბალას“ ერთ-ერთი სერია. [[რუსთავი 2 ]]
დარდუბალა — ანიმაციური ტელესერიალი, რომელიც ტელეარხ რუსთავი 2-ის ეთერში 1999-2000 წლებში გადიოდა. სერიალს ამზადებდა სტუდია „ვაშა“, გიორგი ჭანტურიას და შალვა რამიშვილის ხელმძღვანელობით და იდეების მიხედვით. იგი ნაწილობრივ ეფუძნებოდა რადიო 105-ის ეთერში გასულ სახუმარო აუდიო-ტიხრებს და ცნობილი სიმღერების პაროდიებს.
დარდუბალა იყო პირველი ქართული ანიმაციური სერიალი პოლიტიკურ მოვლენებზე ყურადღების გამახვილებით. შეიძლება ითქვას, რომ მისი პერსონაჟების სახით წარმოდგენილი იყო თანამედროვე საქართველოს გროტესკული ვერსია.
Lasioglossum clypeinitens
Lasioglossum clypeinitens — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 2002 წელს.
დარდუბალა
2005 წელს ეთერში გავიდა სერიალის გაგრძელება, დარდუბალა 2, რომლის პერსონაჟი მიხეილ სააკაშვილი იყო.
Lasioglossum clypeinitens
სქოლიო
clypeinitens
დარდუბალა
სქოლიო
კატეგორია:ანიმაციური სერიალები კატეგორია:ქართული ანიმაციური ფილმები
პინამალაიანი
პინამალაიანი (ოფიციალურად პინამალაიანის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Pinamalayan) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 90 383 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 37 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ მინდოროს მუნიციპალიტეტები
ბერეგოვე (დასახლება)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხერსონის რაიონის დასახლებები
ტვიგი
ლესლი ჰორბნი დაიბადა ლონდონის გარეუბანში საშუალოშემოსვლიან ოჯახში. 16 წლის ასაკში ლესლიმ გაიცნო ცნობილი ლონდონელი პარიკმახერი ლეონარდო და მისი საპარიკმახეროს სახეც გახდა. პირველი ფოტოსესიისას მოდელს მოკლე ვარცხნილობა გაუკეთა ბარი ლატეგანმა. სწორედ მან მოუფიქრა გოგონას ზედმეტსახელი — ტვიგი.
1966 წელს ტვიგი დასახელებულ იყო წლის სახედ „Daily Express“-ის მიხედვით. მალევე გოგონა გახდა 1960-იანების მოდური ლონდონის სახე და სუბკულტურა მოდების ხატი. მას იღებდნენ საუკეთესო ფოტოგრაფები: ჰელმუტ ნიუტონი და სესილ ბიტონი. უამრავი გოგონა მსოფლიოს მასშტაბით ბაძავდა ტვიგს არა მარტო მაკიაჟით, არამედ წონას იკლებდნენ გაუძლურებამდე („ტვიგის სინდრომი“).
1970 წელს ტვიგმა დაასრულა სამოდელო კარიერა. 1971 წელს ლესლი დაჯილდოებული იყო ოქროს გლობუსის ორი პრემიით მიუზიკლ „ბოიფრენდში“ მონაწილეობისათვის. 1988 წელს ცოლად გაჰყვა ინგლისელ მსახიობს ლი ლოუსონს და მის გვარზეც გადავიდა. ტვიგი ყოველთვის აქტიურად მოღვაწეობდა სატელევიზიო ცხოვრებაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი მოდელები კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1949
ამფარაარხუ
ამფარაარხუ, ამფარაა-რხუ (Амҧараа Рху) — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (კალდახვარის თემი), მდინარე მიუსერის სათავეში. ზღვის დონიდან 350 მ, შავი ზღვიდან 7 კმ, გუდაუთიდან 33 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
პერ ევინდ სვინჰუვუდი
thumbnail|პერ ევინდ სვინჰუვუდი პერ ევინდ სვინჰუვუდი (Pehr Evind Svinhufvud; დ. 15 დეკემბერი, 1861, სიაქსმიაკი — გ. 29 თებერვალი, 1944, ლუმიაკი) — ფინეთის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. 1907-1914 წლებში პარლამენტის დეპუტატი და მისი პირველი თავმჯდომარე. 1914 წელს ციმბირში გაიგზავნა. 1917-1918 წლებში ფინეთის პირველი პრემიერ-მინისტრი. 1918 წელს სახელმწიფოს მეთაურის მოვალეობების შემსრულებელი, 1930-1931 წლებში პრემიერ-მინისტრი, 1931-1937 წლებში ფინეთის პრეზიდენტი.
ამფარაარხუ
სქოლიო
კატეგორია:კალდახვარის თემის სოფლები
პერ ევინდ სვინჰუვუდი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფინეთის პრეზიდენტები კატეგორია:ფინეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ფინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 15 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1861 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1944
ბოყვა
ბოყვა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში, კვაშხიეთის თემში. მდებარეობს რაჭის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ხეორის (რიონის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 1060 მეტრზე, ქალაქ ონიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით.
ჰუსეინ რაჰმანოვი
ბიოგრაფია
საშუალო განათლება მიიღო  რუსულ-თათრულ სკოლაში, შემდეგ კი ბაქოს მამაკაცთა გიმნაზიაში. 1919 წელს მუშაობდა კურიერად აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა სამინისტროში.
ბოყვა
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი.
ჰუსეინ რაჰმანოვი
ბიოგრაფია
1923 წელს შეუერთდა აზერბაიჯანის კომუნისტურ პარტიას (ბოლშევიკებს) და აირჩიეს აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველ მდივნად, ხოლო ორი წლის შემდეგ - ამიერკავკასიის რეგიონალური კომიტეტის პირველ მდივნად. რაჰმანოვი აქტიურად ატარებდა სოფლის მეურნეობის კოლექტივიზაციის, შემდეგ კი ინდუსტრიალიზაციის პოლიტიკას. აზერბაიჯანის კომსომოლის ორგანიზაცია მისი ხელმძღვანელობით აქტიურად მონაწილეობდა რესპუბლიკის ეროვნული ეკონომიკის აღდგენასა და განვითარებაში. თავად ჰუსეინ რაჰმანოვი უშუალოდ მონაწილეობდა რესპუბლიკის კომკავშირის კადრების მომზადებაში, დიდ ყურადღებას უთმობდა ახალგაზრდების სოციალური ცოდნის გაუმჯობესებას.
ბოყვა
სქოლიო
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰუსეინ რაჰმანოვი
ბიოგრაფია
1928 წლის 17 მაისს მოსკოვში კომკავშირის პლენუმზე ჰუსეინ რაჰმანოვი აირჩიეს ცენტრალური კომიტეტის ბიუროს წევრად. 1929 წლის აპრილში, მომდევნო პლენუმზე, იგი აირჩიეს კომკავშირის ცენტრალური კომიტეტის მეორე მდივნად. ამ თანამდებობაზე რაჰმანოვი ხელმძღვანელობდა პროპაგანდისტული წიგნებისა და ბროშურების ბეჭდვას, კურირებდა საერთაშორისო ურთიერთობებს.
1929 წლის დეკემბრიდან 1930 წლის მაისამდე რაჰმანოვი აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის (ბოლშევიკების) ცენტრალური კომიტეტის მდივანი იყო. 1930 წლის ივნისიდან ნოემბრამდე - აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის (ბოლშევიკების) ცენტრალური კომიტეტის მესამე მდივნის თანამდებობას იკავებდა. ამ პერიოდში აზერბაიჯანში ყარაბაღის აჯანყებები დაიწყო, რომელთა ჩახშობასა და ლიკვიდაციაში აქტიურად მონაწილეობდა თვითონ ჰუსეინ რაჰმანოვი.
1933 წლის 19 სექტემბერს აირჩიეს აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის (ბოლშევიკების) ცენტრალური კომიტეტის მეორე მდივნად.
1933 წლის 12 დეკემბერს დაინიშნა აზერბაიჯანის სსრ სახალხო კომისართა საბჭოს თავმჯდომარედ. 4 წლის განმავლობაში ეკავა ეს თანამდებობა. მან მთელი თავისი ძალა და უნარები მიუძღვნა მრეწველობის განვითარებას, კოლექტივიზაციის გაფართოებას.
1937 წლის 5 ოქტომბერს დააკავეს „შეიარაღებული აჯანყების მცდელობისა და ტერორისტული აქტების ჩადენის, კონტრრევოლუციური საქმიანობის“ ბრალდებით. ჰუსეინ რაჰმანოვი დახვრიტეს 1938 წლის 21 აპრილს.
1955 წლის 7 დეკემბერს სიკვდილის შემდგომ ჰუსეინ რაჰმანოვის რეაბილირებულ იქნა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ადამიანები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი
ანდოვერი
ანდოვერი (Andover) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატში, კლინტონის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 103 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიოვის ქალაქები
Polystira
Polystira — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ნაწლავის ფლორა
250პქ|მინი|მარჯვნივ|[[ნაწლავის ჩხირი — ნაწლავის ფლორის ერთ-ერთი შემადგენელი.]] ნაწლავის ფლორა — ჯანმრთელი ადამიანისა და ცხოველის ნაწლავების მიკროორგანიზმები, რომლებიც ზიანს არ აყენებენ მასპინძელს. ნაწლავებში მიკრობთა არსებობა სიმბიოზის შედეგია.
ნორმალური ნაწლავის ფლორა შედგება:
წვრილი ნაწლავების ზედა ნაწილში ჭარბობენ აერობული სტრეპტოკოკები (ე. წ. ენტეროკოკები), ლაქტობაცილები და საფუვრები. ქვემო ნაწილში უფრო მეტია გრამუარყოფითი ბაქტერიები (უმთავრესად ნაწლავის ჩხირისა და სპოროვნების ჯგუფისა). ნაწლავის ფლორის სახეობრივი და რაოდენობრივი შედგენილობის დარღვევას დისბაქტერიოზი ეწოდება. ნაწლავის ფლორა, მისი შედგენილობა და მდგომარეობა განაპირობებს საჭმლის მომნელებელი პროცესების მიმდინარეობას, რიგი ფერმენტებისა და სხვა ფიზიოლოგიურად აქტიური ნივთიერებების წარმოქმნას.
სქოლიო
კატეგორია:ბაქტერიოლოგია კატეგორია:მიკრობიოლოგია კატეგორია:საჭმლის მომნელებელი სისტემა
Lasioglossum coactum
სქოლიო
coactum
გუარანა
გუარანა (Paullinia cupana), მარადმწვანე ბუჩქი საპინდისებრთა ოჯახისა. ბუნებრივად იზრდება ბრაზილიასა და ვენესუელაში.
მისი თესლისაგან (შეიცავს ფისს, მთრიმლავ ნივთიერებებს და 5%-მდე კოფეინს) ამზადებენ პასტას, ე. წ. გუარანას, რომელსაც ზოგ ქვეყანაში სამკურნალოდ და ყავის მსგავსი სასმელის დასამზადებლად იყენებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:საპინდისებრნი
რეკასი
რეკასი (Recas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31 კმ². მოსახლეობა — 4504 კაცი (2020 წ.).
Polystira albida
Polystira albida — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ჰონჩარნე (დასახლება)
ჰონჩარნე (Гончарне) — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ხერსონის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 70 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხერსონის რაიონის დასახლებები
ვალენტინ აფაქიძე
ვალენტინ ანდრიას ძე აფაქიძე (დ. 17 მარტი, 1904, სოფ. ფახულანი, ახლანდელი წალენჯიხის რაიონი   ―     გ.    29 ოქტომბერი, 1969, მოსკოვი) — ქართველი სამხედრო მოღვაწე, გენერალ-მაიორი (1945). რუსეთის სამოქალაქო ომისა და მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე.
ბიოგრაფია
დაიბადა რუსეთის იმპერიის არმიის ოფიცრის ოჯახში. 1918 წელს მოხალისედ ჩაირიცხა რუსეთის წითელ არმიაში. 1922–1924 წლებში იბრძოდა შუა აზიაში ბასმაჩების წინააღმდეგ. 1928 წელს დაამთავრა თბილისის ქვეითთა სამხედრო სკოლა. 1940 წლიდან მეთაურობდა 112-ე მსროლელთა დივიზიის 524-ე მსროლელ პოლკს. მეორე მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა ბალტიისპირეთში. 1941 წლის ივლისში მძიმედ დაიჭრა. განკურნების შემდეგ იზო პოდოლსკის სამხედრო სასწავლებლის უფროსი. 1947–1948 წლებში დაამთავრა მ. ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემიასთან არსებული დივიზიის მეთაურთა კურსები; 1953-1960 წლებში მუშაობდა სსრკ თავდაცვის სამინისტროს აპარატში. 1960 წლიდან თავდარიგში გავიდა. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, 2 წითელი დროშის, სამამულო ომის I ხარისხის, წითელი ვარსკვლავის ორდენებითა და მედლებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია: ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია: წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია: წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები კატეგორია:სამამულო ომის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 17 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969
ენდრიუ
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიოვის ქალაქები
ნოვონიკოლაევკა (ერმეკეევოს რაიონი)
ნოვონიკოლაევკა  (Яңы Николаевка; Новониколаевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 74 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმეკეევოდან დაშორებულია 3 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია პრიუტოვო, რომელიც დაშორებულია 25 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (67 %).
სქოლიო
კატეგორია:ერმეკეევოს რაიონის სოფლები
ფინეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტია
thumb|300px|ფინეთის სოციალ–დემოკრატიული პარტიის დროშაფინეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტია (Suomen Sosialidemokraattinen Puolue) – პოლიტიკური პარტია ფინეთში.
ისტორია
დაარსდა 1899 წელს ტურკუს დამფუძნებელ ყრილობაზე. 1903 წლამდე ერქვა ფინეთის შრომის პარტია  (Suomen työväenpuolue). ამავე წელს მიიღეს პარტიის პროგრამა. ფინეთის სამოქალაქო ომის დროს პარტიის მემარცხენე ფრთა აღმოჩნდა წითლების მხარეზე, ხოლო მემარჯვენე თეთრების მხარეზე. საბოლოოდ მემარცხენე ფრთა ჩამოშორდა პარტიას და ჩამოაყალიბეს ფინეთის კომუნისტური პარტია.
ამჟამად პარტიის წევრთა რიცხვი 54 000–ს აჭარბებს. 2007 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მიიღეს 45 მანდატი 200 კაციან პარლამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოციალ-დემოკრატიული პარტიები კატეგორია:ფინეთის პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:პოლიტიკური პარტიები ანბანის მიხედვით
მეტროტრამი
thumb|მიწისქვეშა ტრამვაი ანტვერპენში; ბელგია მეტროტრამი (აგრეთვე; პრე-მეტრო, სემი-მეტრო, მიწისქვეშა ტრამვაი) — ქალაქის ლიანდაგიანი ტრანსპორტი, რომელიც  მიწისქვეშა ან\და მიწაზე მოსიარულე ტიპისაა. ჩვეულებრივ ტრამვაიზე იშვიათი.
დნიპროვსკე (დასახლება)
დნიპროვსკე (Дніпровське) — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ხერსონის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1139 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხერსონის რაიონის დასახლებები
მეტროტრამი
მეტროტრამი ითავსებს მეტროპოლიტენისა და ტრამვაის უპირატესობებს, ამასთან გათავისუფლებულია მათი ზოგიერთი ნაკლისაგან. მეტროტრამის მიწისქვეშა რაიონების უპირატესობა - აბსოლუტურად განცალკევებულია დანარჩენი ტრანსპორტის მოძრაობის დინებისაგან (ჩვეულებრივ ტრამვაისთან მიმართებაში). მოძრავი შემადგენლობის მცირე თვითღირებულება (მეტროსთან მიმართებაში). ნაკლი - ნაკლები მოცულობა, ვიდრე მეტროს ვაგონებში, გვირაბების მშენებლობისა და ექსპლუატაციის გაცილებით მეტი თვითღირებულება, ტრამვაის ხაზის გამოყოფასთან შედარებით.
ხშირად მიწისქვეშა ტრამვაის აშენებდნენ იმ შემთხვევაში, როდესაც არ გააჩნდათ საკმარისი რესურსი ნამდვილი მეტროს ასაშენებლად. ასეთი სახით იქმნებოდა გვირაბთა ქსელი, რომელთა საფუძველზე, მოგვიანებით შესაძლო იყო სრულყოფილი მეტროს სისტემის შექმნა (გაცილებით მძიმე მრავალვაგონიანი მოძრავი შემადგენლობით).. ასეთი სახით წარმოიშვა ბრიუსელის მეტრო, თუმცა ზოგიერთი მარშრუტი იქ მაინც არ იყო გადაიარაღებული და მათზე დღემდე მოძრაობს ჩვეულებრივი ტრამვაი. ჩვენს დროში მიწისქვეშა ტრამვაის ხაზი არსებობს ანტვერპენში, შარლერუასა და ბრიუსელში; (ბელგია). ჰააგაში (ნიდერლანდები). სან-ფრანცისკოში (აშშ), ვენაში ((ავსტრია) გააჩნია 6 მიწისქვეშა ტრამვაის სადგური, მეტროს ხაზი U-6, აგრეთვე ემსახურება ტრამვაის შემადგენლობა), გერმანიის ზოგიერთ ქალაქსა და სხვა ქვეყნებში. ყოფილ ს.ს.რ.კ.-ს ქვეყნებიდან მეტროტრამი მოქმედებს რუსეთში ქ. ვოლგოგრადში 1984 წ.-დან და უკრაინაში ქ. კრივოი როგში 1986 წ.-დან. ერევანში მეტროტრამის სისტემა გახსნამდე შეიცვალა და გარდაიქმნა მეტროპოლიტენად. თავდაპირველი მეტროტრამის გეგმა ჩელიაბინსკში, პერმში, დონეცკში, ოდესაში, რიგაში აგრეთვე შეიცვალა და გადაკეთდა მეტროპოლიტენად, რომელთა მშენებლობაც მიმდინარეობს (ჩელიაბინსკი, დონეცკი), გადაიდო (პერმი, ოდესა); დაიწყო და გადაიდო (რიგა). სოციალიზმის ეპოქის ბოლოს მეტროტრამი აგრეთვე იგეგმებოდა ტალინში, ლვოვში კი დაიწყო და გადაიდო. მომავლში როსტოვში, სარატოვში, ბარნაულში, ვილნიუსში, ტალინში იგეგმება მეტროტრამი, სხვა ქალაქების მსგავსად - მიახლოვებული სისტემა მარტივი მეტროსი.
კატეგორია:ტრამვაი კატეგორია:მეტროპოლიტენი
თიანეთის ქვაბული
თიანეთის ქვაბული — ივრის ხეობის გაფართოებული მონაკვეთი თიანეთის მიდამოებში. შემოსაზღვრულია კახეთისა (აღმ-ით) და ქართლის (დას-ით) ქედებითა და მათი შტოქედებით, რომლებიც ვრცელდება ზღვის დონიდან 1060 მ-იდან 1700 მ-მდე. ქვაბულის ფსკერი ბრტყელი აკუმულაციური ვაკეა, აგებულია ალუვიურ-პროლუვიური მასალით, რომლის სისქე რამდენიმე ასეულ მეტრს უდრის. ვაკე მიუყვება მდინარე იორს და მის შენაკადებს – ქუსნოსა და საგამს. თიანეთთან ქვაბულის ფსკერის სიგრძეა 17 კმ სიგანე – 3–5 კმ. თიანეთის ქვაბულის ფერდობები აგებულია ცარცული ასაკის კირქვებით, მერგელებით, ქვიშაქვებით; დანაწევრებულია ხევებით. თიანეთის ქვაბული მთლიანად შემოსილი იყო შერეული ფართოფოთლოვანი ტყით. ქვაბულის ფსკერი კულტურულ მცენარეულობას უჭირავს. ადგილ-ადგილ გვხვდება მეორეული მდელო-ბუჩქნარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ქვაბულები
ტრინომიალური ნომენკლატურა
ტრინომიალური ნომენკლატურა გამოიყენება ბიოლოგიური ქვესახეობების დასახელებისათვის. ცხოველებისთვის ტრინომიალურ ნომენკლატურაში გვარის და სახეობის სახელებს რომელსაც მოცემული ქვესახეობა ეკუთვნის მოსდევს საკუთრივ ქვესახეობის სახელი.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ბიოლოგიური ნომენკლატურა
სესენია
სესენია (Seseña) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-საგრის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 72,68 კმ². მოსახლეობა — 27 066 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
ბოძაური
ბოძაური — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხულოს მუნიციპალიტეტში, რიყეთის თემში. მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის ზემო აუზში. ზღვის დონიდან 1300 მ. ხულოდან დაშორებულია 15 კმ-ით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 524 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
საყორნეს უღელტეხილი
საყორნე — უღელტეხილი საქართველოში, კახეთის მხარეში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კახეთის კავკასიონის მთავარ ქედზე. სიმაღლე 2835 მ. საყორნის მიდამოები აგებულია იურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. კალთები შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით. უღელტეხილი პანკისის ხეობას აკავშირებს თუშეთის ალაზნის ხეობასთან.
ვეძები
ვეძები — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში (შახვეტილას თემი). მდებარეობს მდინარე ილტოს ხეობაში. ზღვის დონიდან 850 მეტრი, ახმეტიდან 15 კილომეტრი.
თიანეთის მაზრა
თიანეთის მაზრა — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული რუსეთის იმპერიის თბილისის გუბერნიის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი თიანეთი. შეიქმნა 1874 წლის 3 ნოემბერს თიანეთის საპრისტავოს ბაზაზე. თიანეთის მაზრა თავისი ბუნებრივი მდებარეობის გამო მთისა და ბარის ნაწილებად იყოფოდა და მისი მთიანი ნაწილი მაზრის ადმინისტრაციისათვის ნაკლებად მისაწვდომი იყო, განსაკუთრებით – ზამთარში. ფაქტობრივად გამოდიოდა, რომ თიანეთის მაზრის მთიანი ნაწილი მაზრის უფროსის მმართველობის სფეროში არ შედიოდა.
ვეძები
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 ადამიანი.
თიანეთის მაზრა
თბილისის გუბერნატორის შუამდგომლობით კავკასიის მეფისნაცვალმა გაითვალისწინა აღნიშნული გარემოება და 1880 წლის 17 ნოემბერს თიანეთის მაზრის მთიანი ზოლისაგან ჩამოყალიბდა თიანეთის საპრისტავო (ოფიციალურად გაიხსნა 1881 წ. 1 თებერვალს), რ-იც მაზრის შემადგენლობაში შედიოდა.
ვეძები
სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
თიანეთის მაზრა
თიანეთის მაზრას თბილისის გუბერნიის ჩრდილო-აღმოსავლეთი ნაწილი ეჭირა, კავკასიონის ორივე ქედის კალთებზე მდებარეობდა და ფშავისა და ხევსურეთის არაგვის, ივრისა და ალაზნის ზემო წელის, თუშეთის ალაზნის, არღუნისა და ასის სათავეთა წყლების აუზს მოიცავდა. თიანეთის მაზრა სამ უბნად იყოფოდა: თუშეთ-კახეთის, ფშავ-ხევსურეთისა და ერწოს. თუშეთ-კახეთის უბნის ცენტრი ახმეტა იყო, ერწოს უბნის მსაჯულის ადგილსამყოფელი სოფ. ღულელებში იყო ფშავ-ხევსურეთისა – ბარისახოში. თიანეთის მაზრას აღმოსავლეთით ესაზღვრებოდა დაღესტნის ოლქი და თელავის მაზრა რომელთა შორის გამყოფი სასაზღვრო ხაზი კავკასიონის მთავარ ქედსა და მისი სამხრეთ-დასავლეთ განშტოების – დიდგვერდ-ნაქერალას მთაგრეხილს გასდევდა; სამხრეთით – თბილისის მაზრა რომლისგანაც ქართლის ქედის აღმოსავლეთი განშტოებითა და გომბორის ქედით გამოიყოფოდა; დასავლეთით – დუშეთის მაზრა მათ შორის გამყოფი ხაზი გუდამაყრის, ქართლისა და ცხვარიჭამიას ქედებს გასდევდა; ჩრდილოეთით, კავკასიონის გვერდითი ქედის გაყოლებით, თერგის ოლქი საზღვრავდა. თიანეთის მაზრა გაუქმდა 1930 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტფილისის გუბერნია
კიუსტი კალიო
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის პრეზიდენტები კატეგორია:ფინეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ფინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1873 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1940
საგვაზავო
საგვაზავო — სოფელი დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის აბაშის მუნიციპალიტეტში, ნორიოს თემში. მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე აბაშის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 16 მეტრზე. ქალაქ აბაშიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით.
Lasioglossum cockerellellus
Lasioglossum cockerellellus — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1931 წელს.
საგვაზავო
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 445 ადამიანი.
Lasioglossum cockerellellus
სქოლიო
cockerellellus
საგვაზავო
სქოლიო
კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კოპანი (ხერსონის რაიონი)
კოპანი (Копані) — დასახლება უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ხერსონის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 42 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხერსონის რაიონის დასახლებები
გრიგოლ აფშინაშვილი
გრიგოლ ნადირას ძე აფშინაშვილი (დ. 1866, სოფ. ხოშარა, ახლანდელი დუშეთის რაიონი ― გ. 1960, სოფ. ზემო ხოდაშენი, ახმეტის რაიონი) — ქართველი ეთნოგრაფი, ფოლკლორისტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ფოლკლორისტები კატეგორია:ქართველი ეთნოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 1866 კატეგორია:გარდაცვლილი 1960 კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
Polystira bayeri
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
6 ნოემბერი
6 ნოემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 310-ე დღე (ნაკიან წლებში – 311-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 55 დღე.
ამ დღეს დაბადებულნი
right|100px|კარლოს II
ამ დღეს გარდაცვლილნი
100px|მინი| ჩაიკოვსკი
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
1106
ჩრდილოეთი კუნძული (ახალი მიწა)
ჩრდილოეთი კუნძული (о́стров Се́верный) – ჩრდილოეთი კუნძული ახალი მიწის არქიპელაგში, მდებარეობს ჩრდილოეთ რუსეთში. კუნძულის ფართობი შეადგენს 48,904 კვადრატულ კილომეტრს (18,900 კვ.მილი), ჩრდილოეთი კუნძული თავისი ფართობის სიდიდით შესულია მსოფლიოს 30 უდიდეს კუნძულს შორის. იგი სამხრეთის კუნძულისგან გამოყოფილია მატოჩკინის სრუტის მეშვეობით.
ჩრდილოეთი კუნძული დაფარულია ყინულებით. აქ მდებარეობს რუსული არმიის ნავსადგური.
კატეგორია:ახალი მიწა კატეგორია:რუსეთის კუნძულები
ქავთარ ქაჯიფაისძე
ფიტარეთის (მდებარეობს ქვემო ქართლში, დღევანდელი თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი) მარიამ ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიის სამშენებლო წარწერის მიხედვით, გიორგი მეფის ამირეჯიბმა, ქავთარ ქაჯიფაისძემ, ომში “მონაგებითა საფასითა” (ნადავლი ქონებით) ააშენა ფიტარეთის ტაძარი, იყიდა ორი სოფელი - თევდორეწმინდანი და ტანძია და შესწირა ისინი ფიტარეთის მონასტერს. წარწერა, როგორც ეტყობა, იმ მიზნით, რომ უკეთ შემონახულიყო, ამოჭრილია ტაძრის სამხრეთი კარიბჭის შიგნითა კედელზე და გადანაწილებულია რამდენიმე ქვაზე. აშკარაა, წარწერა არ არის ტაძრის თანადროული და იგი შესრულებულია უკვე აშენებულ კედელზე. როგორც ტაძრის აღდგენა, ასევე მისთვის სოფლების შეწირვა დაკავშირებული ჩანს მონასტრის ქაჯიფაისძის საგვარეულოსათვის გადაცემასთან. ამ დროისათვის, როგორც ჩანს, ფიტარეთის ტაძარი დაზიანებული იყო და ახალ მფლობელს იგი აღუდგენია (ძველ ქართულში „შენება“ განხლებასაც ნიშნავდა). ამასთან, წარწერის შინაარსი, კერძოდ, ფიტარეთისათვის სოფლების შეწირვის ფაქტი იმის მაუწყებელია, ფიტარეთის მონასტერი ამ დროს მოქმედი იყო და მატერიალურ დახმარებას საჭიროებდა.
ქაჯიფაისძე-ქაჩიბასძეები დასავლეთ საქართველოდან ჩანან მოსული ქვემო ქართლში. ქავთარ ქაჩიბაისძე//ქაჯიფოისძე, მართლაც, ახალი მოსული ჩანს ქართლში და იწყებს ფეოდალური მამულის დაფუძნებას - იძენს საგვარეულო მონასტერს, ყიდულობს სოფლებს და სხვ. ამ საგვარეულოს შთამომავალია ალექსანდრე I-ის (1412-1442 წწ.) თანამედროვე ბარათა ქაჩიბაძე, რომლის ერთ-ერთი შვილის, ბარათას სახელის მიხედვით, საგვარეულო ბარათაშვილთა სახელით განაგძობს არსებობას და გაბატონებულ მდგომარეობას აღწევს ქვემო ქართლში.
ფიტარეთის ტაძარი XII-XIII საუკუნის მიჯნით თარიღდება. იგი განეკუთვნება ბეთანია-ქვათახევის ხუროთმოძღვრული ძეგლების ჯგუფს. ტაძრის გარეპერანგი ამოყვანილია ფერადი ქვებით და შემკულია ნატიფი ჩუქურთმებით. როგორც ქაჯიფაისძის წარწერა იუწყება, ფიტარეთი XIV საუკუნიდან გამხდარა ბარათაშვილების საგვარეულო საძვლე, ხოლო XVII საუკუნის მიწურულს კი იგი ყაფლანისშვილების (ბარათაშვილების ერთ-ერთი განშტოება) ხელში გადავიდა. ფიტარეთის კუთვნილი სოფელი ტანძია, რომელიც ქავთარ ქაჯიფაისძემ შესწირა ფიტარეთის მონასტერს, ყაფლანისშვილ-ორბელისშვილების რეზიდენცია გახდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი დიდებულები
ანიტა
ანიტა (Anita) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატში, კასის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 972 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიოვის ქალაქები
პასკალ ლისუბა
პასკალ ლისუბა (Pascal Lissouba; დ. 15 ნოემბერი, 1931, ცინგუიდი — გ. 24 აგვისტო, 2020, პერპინიანი) — კონგოელი პოლიტიკური მოღვაწე. კონგოს რესპუბლიკის პირველი დემოკრატიულად არჩეული პრეზიდენტი 1992-1997 წწ. დაამხო დენი სასუ-ნგესომ 1997 წელს სამოქალაქო ომის შედეგად.
დაიბადა 1931 წელს ცინგუიდში კონგოს რესპუბლიკის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. 1948-1952 წწ. სწავლობდა ნიცაში. შემდეგ დაამთავრა ტუნისის სოფლის მეურნეობის უმაღლესი სკოლა და პარიზის უნივერსიტეტი (1958-1961).
პოლიტიკური კარიერა
პოლიტიკური კარიერა დაიწყი 1961 წელს, როდესაც მუშაობდა სოფლის მეურნეობის დეპარტამენტში. 1963-1966 წწ. ერთდროულად ეკავა ქვეყნის პრემიერ-მინისტრისა და სოფლის მეურნეობის მინისტრის თანამდებობა. ემიგრაციაშია საფრანგეთში 1979-1990 წლებში, სადაც მუშაობდა პარიზის უნივერსიტეტში პროფესორად და მუშაობდა იუნესკოს ეგიდით პარიზში და ნაირობიში.
1997 წელს მისი ხელისუფლება დაამხო დენი სასუ-ნგესომ და მოუწია ემიგრაციაში წასვლა. თავიდან ცხოვრობდა ლონდონში. 2004 წელს პარიზში გადავიდა.
გარდაიცვალა 2020 წლის 24 აგვისტოს, პერპინიანში, საფრანგეთში.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს რესპუბლიკის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:კონგოს რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრები
ნავალმორალეხო
ნავალმორალეხო (Navalmoralejo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია-ლა-მანჩის ავტონომიური გაერთიანების ტოლედოს პროვინციის ლა-კამპანა-დე-ოლოპესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22 კმ². მოსახლეობა — 58 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტოლედოს მუნიციპალიტეტები
ჰურონები
thumb|250პქ ჰურონები — იროკეზულენოვანი ინდიელი ტომების კონფედერაცია. XVI საუკუნეში ცხოვრობდნენ კანადის ტერიტორიაზე, სიმკოსა და ჰურონის ტბების მახლობლად, 18 დიდი სოფელში. XVII საუკუნის დასაწყისისთვის დაახლოებით 30 000 კაცი იყო. მისდევდნენ სათოხნ მიწათმოქმედებასა და ნადირობას. 1949-59 წლებში გაანადგურეს იროკეზებმა. ნაწილი შევიდა იროკეზული ტომების შემადგენლობაში, ნაწილი სხვა ტომებში გაითქვიფა. მათი თანამედროვე შთამომავლები სახლობენ ლორეტვილის რეზერვაციაში. ასიმილირებულნი არიან კანადელ ფრანგებთან და საკუთარი ენა უკვე დაკარგული აქვთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინდიელები კატეგორია:კანადის ეთნიკური ჯგუფები
მსოფლიოს I გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
15 - 28 ნოემბერი 1985 ლუცერნი, შვეიცარია
1985 წელს ფიდემ თავის კონგრესზე მიიღო გადაწყვეტილება ჩაეტარებინა მსოფლიოს გუნდური ჩემპიონატი ვაჟთა შორის. ამით ფიდე კიდევ უფრო ამდიდრებდა თავის კალენდარს და თანაც ცდილობდა უფრო სამართლიან ბრძოლაში გაერკვია მსოფლიოს უძლიერესი გუნდის სახელი.
ფიდემ ტურნირში ევროპის (სსრკ), აზიის (ჩინეთი) 1983 და პანამერიკის (არგენტინა) 1985 წლების ჩემპიონები, 1984 წლის საჭადრაკო ოლიმპიადაზე II-VI ადგილებზე გასული გუნდები (ინგლისი, უნგრეთი, რუმინეთი და გფრ) დაუშვა. აშშ-ს ნაკრების მაგივრად, რომელმაც უარი თქვა მონაწილეობაზე ტურნირში საფრანგეთის ნაკრები დაუშვეს, რომელმაც VII ადგილი დაიკავა 1984 წლის ოლიმპიადაზე. მათ გარდა ტურნირში მონაწილეობდა მასპინძელთა და აფრიკის ნაკრები გუნდები (ვინაიდან აფრიკაში ჩემპიონატი მაშინ არ იმართებოდა და ჭადრაკი სუსტად იყო განვითარებული, მთლიანი კონტინენტის ნაკრები დაუშვეს).
ტურნირის მთავარი ფავორიტები საბჭოთა მოჭადრაკეები იყვნენ. შემადგენლობების მიხედვით მათთვის წინააღმდეგობის გაწევა მხოლოდ უნგრელებსა და ინგლისელებს შეეძლოთ. უკვე მეორე ტურში გაიმართა ინგლის-უნგრეთის შეხვედრა. რიბლიმ შავებით შესძლო ნანის დამარცხება და უნგრელებმა გაიმარჯვეს. მეხუთე ტურში უნგრელებმა უკვე საბჭოელები დაამარცხეს (პინტერმა მოუგო ბელიავსკის), თუმცა ლიდერად კვლავ საბჭოთა ნაკრები დარჩა. დარჩენილ ტურებში მათ კიდევ უფრო გაზარდეს თავისი უპირატესობა და დამსახუხებულადაც გაიმარჯვეს.
ტექნიკური შედეგები
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|გუნდები ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|6 ! s! style="background: #ddffdd;"|7 ! s! style="background: #ddffdd;"|8 ! s! style="background: #ddffdd;"|9 ! s! style="background: #ddffdd;"|10 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
პრიზიორთა შემადგენლობა და შედეგები
ლაიოშ პორტიში 5,5 (+2=7-0), ზოლტან რიბლი 6,5 (+4=5-0), დიულა საქსი 6 (+4=4-0), იოზეფ პინტერი 6 (+5=2-2), ანდრაშ ადორიანი 2,5 (+1=3-0), ივან ფარაგო 3 (+0=6-0), იშტვან ჩომი 4,5 (+2=5-0), ატილა გროსპენტერი 0,5 (+0=1-1).
🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿
ენტონი მაილსი 5 (+3=4-0), ჯონ ნანი 4 (+3=2-3), ჯონათან სპილმენი 3,5 (+0=7-0), ნაიჯელ შორტი 4 (+1=6-1), ენდრიუ მესტელი 4,5 (+3=3-2), მიურეი ჩანდლერი 5,5 (+4=3-1), ჰაროლდ პლასკეტი 2,5 (+2=1-2), გლენ ფლირი 1,5 (+1=1-1).
საუკეთესო შედეგები დაფების მიხედვით
! style="background: #ddffdd;"|პირველი დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეორე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მესამე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეოთხე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეხუთე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეექვსე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეორე სათადაროგო დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
ურჰო კეკონენი
ურჰო კალევა კეკონენი (Urho Kaleva Kekkonen; დ. 3 სექტემბერი, 1900, პიელავესი — გ. 31 აგვისტო, 1986, ჰელსინკი) — ფინელი პოლიტიკოსი. ფინეთის მერვე და ყველაზე ხანგრძლივად მმართველი პრეზიდენტი (1956-1982 წწ.). იგი იყო მესამე და უკანასკნელი პრეზიდენტი აგრარული ლიგიდან/ცენტრის პარტიიდან. თითქმის 26 წელი იყო ფინეთის სახელმწიფოს მეთაური, ფლობდა დიდ ძალაუფლებას და ხშირად მოიხსენიებდნენ ავტოკრატად, თუმცა ამის მიუხედავად, იგი პატივსაცემ ფიგურად რჩება.
პრეზიდენტის თანამდებობაზე ყოფნის დროს მან გააგრძელა მისი წინამორბედის, პრეზიდენტ იუჰო კუსტი პაასიკივის „აქტიური ნეიტრალიტეტის“ დოქტრინა, რომელიც „პაასიკივი-კეკონენის დოქტრინის“ სახელით გახდა ცნობილი, რომლის მიხედვითაც ფინეთმა შეინარჩუნა დამოუკიდებლობა და კარგი და სავაჭრო ურთიერთობა როგორც ნატოს, ასევე ვარშავის პაქტის წევრებთან. 1975 წელს ჰელსინკი მასპინძლობდა უსაფრთხოების და თანამშრომლობის ევროპულ კონფერენციას, სადაც კეკონენი ნობელის პრემიის პოტენციურ კანდიდატად ითვლებოდა. ფინელი ისტორიკოსები მიუთითებენ მის დამსახურებაზე საგარეო და სავაჭრო პოლიტიკაში, რამაც ფინეთის საბაზრო ეკონომიკას საშუალება მისცა ფეხი აება დასავლეთ ევროპასთან, მათ შორის მეზობელ საბჭოთა კავშირთან და ფინეთი თანდათანობით მონაწილეობდა ევროინტეგრაციის პროცესში. მეორე მხრივ, შიდა პოლიტიკური კუთხით, კეკონენი მოქმედებდა პრინციპით „დაყავი და იბატონე“ და ჭეშმარიტი პოლიტიკური წინააღმდეგობის ნაკლებობამ, განსაკუთრებით მისი პრეზიდენტობის მეორე ნახევარში, მნიშვნელოვნად დაასუსტა ფინეთის დემოკრატია. ურჰო კეკონენის პრეზიდენტობის შემდეგ, მისმა მემკვიდრეებმა ფინეთის კონსტიტუციის რეფორმირება დაიწყეს და პარლამენტის და პრემიერ-მინისტრის უფლებამოსილების განმტკიცებაზე გააკეთეს აქცენტი.
პრეზიდენტობამდე, იგი იყო ფინეთის პრემიერ-მინისტრი (1950-1953, 1954-1956), საგარეო საქმეთა მინისტრი (1952-1953, 1954), ფინეთის პარლამენტის თავჯდომარე (1948-1950) და შინაგან საქმეთა მინისტრი (1937-1939, 1950-1951). პოლიტიკური მოღვაწეობის გარდა იყო ენთუზიასტი მწერალი, რომელიც წერდა იუმორისტულ-ინფორმაციულ სვეტებს ჟურნალ „Suomen Kuvalehti“-ში. პრეზიდენტობის პერიოდშიც რამდენიმე ფსევდონიმით წერდა ამავე ჟურნალში.
ადრეული წლები
იუჰო კეკონენის და ემილია პილვენეინენის შვილი, ურჰო დაიბადა პიელავესიში, ფინეთის რეგიონ სავოში და ბავშვობა გაატარა კაინუუში. იგი გაიზარდა გლეხების ოჯახში. მამამისი თავდაპირველად ფერმერი და სატყეო მეურნეობის თანამშრომელი იყო, შემდგომ შპს „ჰალაში“ ტყის მენეჯერი და გაყიდვების აგენტი. მისი სკოლის წლები მშვიდად არ წარიმართა. ფინეთის სამოქალაქო ომის დროს კეკონენი იბრძოდა თეთრი გვარდიის მხარეს, იბრძოდა კუოპიოს, ვარკაუსის, მოუჰუს და ვიბორგის ბრძოლებში და ასევე მონაწილეობდა რიგ ოპერაციებში. მოგვიანებით მან აღიარა, რომ ბრძოლაში ადამიანი მოკლა. თავის მემუარებში წერს, რომ ის შემთხვევით აირჩიეს ასეულის მეთაურად, რომელსაც ტყვეები ჰყავდა აყვანილი.
დამოუკიდებელ ფინეთში კეკონენი ჯერ ჟურნალისტად მუშაობდა კაიაანში, შემდეგ 1921 წელს იურიდიულ ფაკულტეტზე ჩააბარა ჰელსინკში. სწავლის დროს, 1921-1927 წლებში იგი მუშაობდა უსაფრთხოების პოლიციაში, სადაც გაეცნო ანტიკომუნისტური პოლიციის მუშაობას. ამ დროს იგი ხვდება თავის მომავალ მეუღლეს, სილვი სალომე უინოს (12 მარტი, 1900 — 2 დეკემბერი, 1974), რომელიც პოლიციის განყოფილებაში საბეჭდ მანქანაზე მუშაობდა.
1927 წელს ურჰო გახდა ადვოკატი და მუშაობდა სოფლის მუნიციპალიტეტის ასოციაციაში 1932 წლამდე. კეკონენმა მიიღო სამართლის დოქტორის ხარისხი ჰელსინკის უნივერსიტეტში და სტუდენტური გაზეთის „Ylioppilaslehti“-ის მთავარი რედაქტორი იყო 1927-1928 წლებში.
პოლიტიკური კარიერა
გულით ნაციონალისტი კეკონენის იდეოლოგიური ფესვები ახლად დამოუკიდებელი ფინეთის სტუდენტურ პოლიტიკაში და მემარჯვენე რადიკალიზმში გამოიხატებოდა. იგი შეუერთდა კარელიის აკადემიური საზოგადოების ორგანიზაციას, რომელიც მხარს უჭერდა აღმოსავლეთ კარელიის ანექსიას ფინეთის მიერ, მაგრამ 1932 წელს მან დატოვა მოძრაობა. იოჰანეს ვიროლაინენის, დიდი ხნის აგრარი და ცენტრისტი პოლიტიკოსის აზრით, ფინელ მემარჯვენეებს სძულდათ კეკონენი, მას დასცინოდნენ და ძალაუფლების მოყვარე ოპორტუნისტს უწოდებდნენ. 1930-1932 წლებში კეკონენი სათავეში ჩაუდგა ფინური კულტურის და იდენტობის კავშირს და 1932 წელს შეუერთდა აგრარულ ლიგას (მოგვიანებით ცენტრის პარტია) და იმავე წელს მუშაობა დაწყო სოფლის მეურნეობის სამინისტროში. ამ დროს კეკონენმა პირველად სცადა ფინეთის პარლამენტში მოხვედრა, რაც წარუმატებლად დასრულდა.
მეორე მცდელობა წარმატებული გამოდგა და 1936 წელს აირჩიეს პარლამენტში და გახდა იუსტიციის მინისტრი 1936-1937 წლებში. ამ დროს მან მიიღო ე. წ. „კეკონენის კონსტიტუცია“, რაც იყო მცდელობა მემარჯვენე, რადიკალური პატრიოტული მოძრაობის აკრძალვის. საბოლოოდ, უზენაესმა სასამართლომ ეს მცდელობა უკანონოდ ცნო და შეაჩერა. კეკონენი ასევე იყო შინაგან საქმეთა მინისტრი 1937-1939 წლებში.
ურჰო კეკონენი არ იყო მთავრობის წევრი სსრკ-ფინეთის ომის პერიოდში. 1940 წლის მარტში, ფინეთის პარლამენტის საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტის სხდომაზე, მან ხმა მისცა მოსკოვის სამშვიდობო ხელშეკრულებას. ომის დროს, კეკონენი მუშაობდა კარელიელი ევაკუირების დახმარების ცენტრის დირექტორად 1940-1943 წლებში და ფინანსთა სამინისტროს კოორდინაციის კომისარად 1943-1945 წლებში, რომელსაც დაევალა სახელმწიფო ადმინისტრაციის რაციონალიზაცია. იმ დროისთვის იგი გახდა ე. წ. „მშვიდობიანი ოპოზიციის“ ერთ-ერთი წამყვანი პოლიტიკოსი. 1944 წელს კვლავ დანიშნეს იუსტიციის მინისტრად და 1946 წლამდე იყო თანამდებობაზე, რომლის დროს დაევალა სამხედრო პასუხისმგებლობასთან დაკავშირებული დავების მოგვარება. კეკონენი იყო პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილე 1946-1947 წლებში და პარლამენტის სპიკერი 1948-1950 წლებში.
მიმოხილვა
კეკონენის პრეზიდენტობის პერიოდში, ძალთა ბალანსი ფინეთის მთავრობასა და პრეზიდენტს შორის იხრებოდა პრეზიდენტის ინსტიტუტისკენ. მისი პერიოდის მთავრობებში ხშირი იყო შიდა განხეთქილებები და ალიანსები ადვილად იშლებოდა. ახალი კაბინეტები ხშირად ცდილობდნენ შეეცვალათ მათი წინამორბედების პოლიტიკა. კეკონენი იყენებდა თავის ძალაუფლებას, რომ დაენიშნა მინისტრები. მისი პრეზიდენტობის დროს მთავრობაში ძირითადად ცენტრისტების, სოციალ-დემოკრატების და შვედური სახალხო პარტიის წევრები ხვდებოდნენ, კომუნისტები და დემოკრატები კი 1966 წლიდან მომრავლდნენ.
პრეზიდენტობის პერიოდში, კეკონენი ყველაფერს აკეთებდა, რომ პოლიტიკური ოპონენტები გაეკონტროლებინა. ცენტრის პარტიის ოპონენტი, ეროვნული კოალიცია, ოპოზიციაში იმყოფებოდა 20 წლის განმავლობაში, მიუხედავად არჩევნებზე კარგი შედეგისა. მისი პოლიტიკური პრეფერენციების გამო, იყო შემთხვევები პარლამენტის შემადგენლობის დათხოვნის. კერძოდ, ასეთი სამი შემთხვევა იყო.
ცენტრის პარტიის წევრობის მიუხედავად, პარტიასთან მისი ურთიერთობა ხშირად რთული იყო. არსებობდა ე. წ. „კეკონენის ხაზი“, რომელიც ხელს უწყობდა მეგობრულ ურთიერთობებს და ორმხრივ ვაჭრობას საბჭოთა კავშირთან. ცენტრის პარტიის სხვა პირები ხშირად გარიყულნი იყვნენ, რადგან ურჰო პირდაპირ მოლაპარაკებებს აწარმოებდა ქვედა ეშელონებთან. პარტიის თავმჯდომარეს, იოჰანეს ვიროლაინენს, კეკონენი ემუქრებოდა პარლამენტის დაშლით, თუ მისთვის სასურველი პირი არ იქნებოდა პრემიერ-მინისტრი, ვიროლაინენის ნაცვლად. მას ჰქონდა ე. წ. „წისქვილის წერილები“, სადაც გაწერილი იყო მაღალი რანგის თანამდებობის პირების, პოლიტიკოსების და ჟურნალისტების მიმართ დირექტივები.
პირველი ვადა (1956-1962)
1956 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე კეკონენმა დაამარცხა სოციალ-დემოკრატი კარლ-ავგუსტ ფაგერჰოლმი საარჩევნო კოლეგიის კენჭისყრაში, 151 ხმით 149-ის წინააღმდეგ. საარჩევნო კამპანია განსაკუთრებული შავი პიარით იყო მოცული; მრავალი პირადი ხასიათის თავდასხმა კანდიდატებზე, განსაკუთრებით კეკონენზე. ყვითელმა პრესამ, „Sensaatio-Uutiset“-მა, დაადანაშაულა ურჰო ალკოჰოლიზმში, ხელჩართულ ჩხუბებში და სექსუალურ კავშირებში.
საბჭოთა კავშირი კეკონენს დაეხმარა 1961 წლის დიპლომატიური კრიზისის დროსაც. გავრცელებული მოსაზრებით, საბჭოთა კავშირმა უზრუნველყო ურჰოს ხელახლად არჩევა. მხარეები, რომლებიც კეკონენს კონკურენციას უწევდნენ, ცდილობდნენ ანტიკეკონენის ალიანსის „ჰონკა-ლიტოს“ შექმნას. მათი კანდიდატი 1962 წლის არჩევნებზე იყო ოლავი ჰონკა. კეკონენი გეგმავდა პარლამენტის დაშლით ხელი შეეშალა მათთვის წარმატების მიღწევაში. 1961 წლის ოქტომბერში საბჭოთა კავშირმა დიპლომატიური ნოტა გააგზავნა, სადაც ფინეთი-საბჭოთა კავშირის ხელშეკრულების მითითებით დასავლეთის წინააღმდეგ ერთობლივი სამხედრო წვრთნები მოითხოვა. შედეგად, ჰონკამ მოხსნა თავისი კანდიდატურა და კეკონენმა გაიმარჯვა 199/300-ზე კოლეგიის ხმებით. საკუთარი პარტიის მხარდაჭერის გარდა, მან მიიღო მხარდაჭერა შვედური და ფინეთის სახალხო პარტიებისგან და მცირე ლიბერალური პარტიისგანაც. მას შემდეგ, კეკონენის მიმართ სერიოზული წინააღმდეგობა გაქრა და მან ფინეთის პოლიტიკური ლიდერის განსაკუთრებულად მკაცრი და შემდგომ, ავტოკრატული სტატუსი შეიძინა.
მეორე ვადა (1962-1968)
გასული საუკუნის 60-იან წლებში ურჰო კეკონენი პასუხისმგებელი იყო მრავალ საგარეო პოლიტიკურ საკითხზე: ჩრდილოეთ ევროპის ქვეყნების თავისუფალი ბირთვული ზონის შექმნა, ნორვეგიის სასაზღვრო ხელშეკრულება და 1969 წლის ევროპის უსაფრთხოების და თანამშრომლობის კონფერენცია. ამ ინიციატივების მიზანი იყო ფინეთს თავიდან აეცილებინა საერთო სამხედრო მოქმედებები საბჭოთა კავშირთან, რასაც ითვალისწინებდა ფინეთი-საბჭოთა კავშირის ხელშეკრულებები. შედეგად, კეკონენს უნდოდა ნეიტრალიტეტის პოლიტიკის გაძლიერება. 1968 წელს საბჭოთა ჯარების ჩეხოსლოვაკიაში შეჭრის შემდეგ, ნეიტრალიტეტისკენ სწრაფვა გაძლიერდა. 1970 წელს კეკონენმა სსრკ-ს აცნობა, რომ თუ ისინი მზად არ იქნებოდნენ ფინეთის ნეიტრალიტეტის აღიარებისთვის, იგი აღარ დარჩებოდა პრეზიდენტის პოსტზე და აღარ გაგრძელდებოდა ფინეთი-საბჭოთა კავშირის ხელშეკრულება.
მესამე ვადა (1968-1978)
კეკონენი მესამე ვადით აირჩიეს 1968 წელს. მას მხარი დაუჭირა ხუთმა პოლიტიკურმა პარტიამ: ცენტრის პარტიამ, სოციალ-დემოკრატებმა, მეწარმეების კავშირმა, ფინურმა სახალხო დემოკრატიულმა ლიგამ და შვედეთის სახალხო პარტიამ. მან მიიღო საარჩევნო კოლეგიის 201 ხმა. მიუხედავად იმისა, რომ ურჰომ ხმების ორი მესამედი მიიღო, ის იმდენად უკმაყოფილო იყო ოპონენტების და მათი საქციელის გამო, რომ საჯაროდ უარი თქვა პრეზიდენტობაზე, თუმცა საბოლოოდ დარჩა. მთავარი მიზეზი იყო ცენტრის პარტიის მიერ წარდგენილი აჰტი კარიაალაინენის კანდიდატურა, რომელიც მას არ მოსწონდა და მასში კონკურენტი დაინახა.
მეოთხე ვადა (1978-1982)
მას შემდეგ, რაც ცხრა პოლიტიკურმა პარტიამ კეკონენის კანდიდატურა დაამტკიცა 1978 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე, მისი კონკურენტები თითქმის აღარ არსებობდნენ. მან არ მიიღო მონაწილეობა სატელევიზიო დებატებში, რითაც დაამცირა ოპონენტები და მიუხედავად ამისა, საარჩევნო კოლეგიის 259 ხმა მიიღო 300-დან.
ფინელი ისტორიკოსების და პოლიტიკური ჟურნალისტების აზრით, კეკონენის პრეზიდენტად დარჩენის, სულ მცირე, სამი მიზეზი არსებობდა. პირველი, მას არ სჯეროდა, რომ მის რომელიმე პოტენციურ მემკვიდრეს შეეძლო საბჭოთა კავშირთან საგარეო პოლიტიკის საკმარისად მართვა. მეორე, მინიმუმ 1978 წლის ზაფხულამდე მას სჯეროდა, რომ ფინეთი-სსრკ-ს ურთიერთობების გაუჯობესების შესაძლებლობა არსებობდა და მისი გამოცდილება ამ პროცესში ძალზე მნიშვნელოვანია. ამის მაგალითია, მისი მხრიდან სსრკ-ს თავდაცვის მინისტრის, დიმიტრი უსტინოვის წინადადებაზე უარის თქმა, რაც მოიცავდა სსრკ-ს და ფინეთის ერთობლივი სამხედრო წვრთნების ჩატარებას. მესამე, მას სჯეროდა, რომ რაც უფრო დიდხანს იქნებოდა პრეზიდენტი და იმუშავებდა, ჯანმრთელი იქნებოდა და მეტხანს იცოცხლებდა.
კეკონენის ყველაზე მწვავე კრიტიკოსები, როგორიც იყო ვეიკო ვენამამო, ამტკიცებდა, რომ ურჰო ამდენი ხანი პრეზიდენტის პოსტს ინარჩუნებდა, რადგან ის და მისი გარემოცვა ძალაუფლების მოყვარული იყო. 1980 წელს ურჰო კეკონენი დააჯილდოვეს ლენინის მშვიდობის პრემიით.
პრეზიდენტობის შემდეგი პერიოდი
200px|მინი|პრეზიდენტის დაკრძალვის ცერემონია, ჰელსინკი, 1986 წელი 1980 წლის დეკემბერში კეკონენს დაუდგინდა უცნობი დაავადება, რომელმაც გავლენა იქონია მისი ტვინის ფუნქციონირებაზე. მას 1972 წელსაც ჰქონდა პერიოდული მეხსიერების პრობლემები, რაც უფრო გახშირდა 1970-იანი წლების ბოლოს და დაემატა დიაბეტის პრობლემა. მის ჯანმრთელობის პრობლემებზე მთელი ამ დროის განმავლობაში დადიოდა ჭორები, მაგრამ პრესა ცდილობდა ამის დამალვას, რასაც ხსნიდნენ პრეზიდენტის პირადი ცხოვრების დაცვით.
ბიოგრაფ იოუჰან სუომისზე დაყრდნობით, კეკონენი თანამდებობის დატოვებას არ განიხილავდა, სანამ 1981 წლის ივლისში მისი ფიზიკური მდგომარებოა საგრძნობლად არ გაუარესდა. 80 წლის პრეზიდენტი უკვე ფიქრობდა პრეზიდენტის პოსტის დატოვებაზე. ფინეთის პრემიერ-მინისტრმა მაუნო კოივისტომ დაიწყო კეკონენის წინააღმდეგ მოქმედებები და 1981 წლის აპრილში განაცხადა, რომ პრემიერ-მინისტრი და მთავრობა კონსტიტუციურად ანგარიშვალდებულნი არიან პარლამენტის და არა პრეზიდენტის წინაშე. ურჰო კეკონენმა კოივოსტის თანამდებობის დატოვება სთხოვა, მაგრამ მან უარი განაცხადა. ამ მოცემულობამ საბოლოოდ დაუსვა წერტილი კეკონენის გავლენასა და უფლებამოსილებებს.
ნოვოტურაევო
ნოვოტურაევო (Яңы Турай; Новотураево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ერმეკეევოს რაიონში.
ურჰო კეკონენი
პრეზიდენტობის შემდეგი პერიოდი
კეკონენის ჯანმრთელობა კრიტიკულ ნიშნულს მიუახლოვდა 1981 წლის აგვისტოში და საბოლოოდ პენსიაზე გავიდა იმავე წლის 26 ოქტომბერს, 81 წლის ასაკში. ოფიციალური ცნობები მის ავადმყოფობაზე უცნობია, მაგრამ ყველაზე გავრცელებული ვერსიით, მას სისხლძარღვოვანი დემენცია ჰქონდა, რაც დიდი ალბათობით გამოწვეული იყო ათეროსკლეროზით.
ნოვოტურაევო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 269 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმეკეევოდან დაშორებულია 47 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტალდი-ბულაკი, რომელიც დაშორებულია 6 კმ-ით.
ურჰო კეკონენი
პრეზიდენტობის შემდეგი პერიოდი
ურჰო კეკონენი გარდაიცვალა ტამინიემში, ჰელსინკის მიდამოებში, 1986 წლის 31 აგვისტოს, სამი დღით ადრე თავის 86-ე დაბადების დღემდე. სახელმწიფო უსაფრთხოების ინტერესებიდან გამომდინარე, ხელისუფლებამ შეზღუდა მის დღიურებზე წვდომა. მოგვიანებით, მწერალ იოუჰამნ სუომის შეუკვეთეს კეკონენის ბიოგრაფიის დაწერა, სადაც ავტორი იცავდა მასში მოთხრობილი ამბების ინტერპრეტაციას. კრიტიკოსები ეჭვქვეშ აყენებდნენ ამ ნაშრომის ღირებულებას და საუბრობდნენ წიგნზე, როგორც „კომერციულ პროექტზე“, რომელიც შექმნილია მხოლოდ გაყიდვებისთვის და არა ისტორიული წარსულის აღსაწერად.
ნოვოტურაევო
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (52 %) და თათრები (44 %) შეადგენენ.
Lasioglossum cocos
Lasioglossum cocos — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 2003 წელს.
ნოვოტურაევო
სქოლიო
კატეგორია:ერმეკეევოს რაიონის სოფლები
Lasioglossum cocos
სქოლიო
cocos
ურჰო კეკონენი
მემკვიდრეობა
ურჰო კეკონენის ზოგიერთი ქმედება დღემდე რჩება სადავოდ თანამედროვე ფინეთში და გრძელდება დებატები იმის თაობაზე, თუ როგორ უნდა განიმარტოს მისი პოლიტიკა და ქმედებები. იგი ხშირად იყენებდა საბჭოთა კავშირთან ურთიერთობას, როდესაც მის ავტორიტეტს საფრთხე ემუქრებოდა. კეკონენის პრეზიდენტობის 26 წლიანი პერიოდი, ხშირად მოხსენიებულია როგორც ავტორიტარული, რაც იყო ფინეთის პოლიტიკური სისტემის და კონსტიტუციური რეფორმების ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი 1984-2003 წლებში. საბოლოოდ, ფინეთმა აქცენტი გააკეთა საპარლამენტო მმართველობის ტიპზე, სადაც პრემიერ-მინისტრს და პარლამენტს აქვს მძლავრი უფლებამოსილებები. საკანონმდებლო ცვლილებების შედეგად:
ურჰო კეკონენთან დაპირისპირების მიუხედავად, მისმა ნეიტრალიტეტის პოლიტიკამ ფინეთს მისცა კომერციულ და დასავლურ ორგანიზაციებთან ვაჭრობის საშუალება. საბჭოთა კავშირთან ორმხრივი სავაჭრო პოლიტიკა მომგებიანი იყო ქვეყნის მრავალი ბიზნესისთვის. მის პერიოდში შეინიშნებოდა მაღალი ეკონომიკური ზრდა და დასავლეთთან მზარდი ინტეგრაციის პროცესი. იგი დათანხმდა თავისუფალი ვაჭრობის ევროპული ასოციაციაში გაწევრიანებას, რაც საბოლოოდ ფინეთისთვის შედეგის მომტანი აღმოჩნდა და 1995 წლის 1 იანვარს ქვეყანა ევროკავშირის წევრი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1986 კატეგორია:ფინეთის პრეზიდენტები კატეგორია:ფინეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ფინელი პოლიტიკოსები
პოლა (აღმოსავლეთი მინდორო)
პოლა (ოფიციალურად პოლის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Pola) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მინდოროს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 35 455 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის.