cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯანიბექ გირეი
ბიოგრაფია
ჯანიბექი დაიბადა ბახჩისარაიში, ბაბუის, დევლეთ I გირეი-ის მმართველობის პერიოდში. აღიზარდა თავისი ბიძების, ისლამ II გირეისა და გაზი II გირეის კარზე. 1588 წელს მონაწილეობა მიიღო პოლონეთ-ლიტვის წინააღმდეგ ლაშქრობაში, რომელშიც ყირიმელი თათრები სასტიკად დამარცხდნენ. 1593 წელს, ბიძამისმა, გაზი II გირეი-მ სიკვდილით დასაჯა ჯანიბექის მამა, შაქაი მუბარექ გირეი. ამის შემდეგ ჯანიბექი რამდენიმეჯერ აუჯანყდა ბიძას, მაგრამ უშედეგოდ.
1594 წელს გაზი გირეიმ ჯანიბექის სიკვდილით დასჯა ბრძანა, მაგრამ ის გადაარჩინეს მისი მეორე ბიძის, სელამეთ I გირეის მომხრეებმა. 1595-1604 წლებში გადახვეწილი იყო ნოღაის ურდოში, საიდანაც რამდენიმეჯერ გაილაშქრა ყირიმზე გაზი II გირეის ტახტიდან ჩამოსაგდებად.
სელამეთისა და თოხთამიშ გირეის დაპირისპირების დროს მხარი დაუჭირა სელამეთს. 1608 წელს ოსმალეთის სულთანმა, აჰმედ I-მა დანიშნა ბიძამისის კალგად. იმავე წელს სელამეთი გარდაიცვალა და ხანის ტიტული გარკვეული ბრძოლების შემდეგ, სწორედ ჯანიბექმა მიიღო.
მას მალევე აუჯანყდნენ მისი ბიძაშვილის, საადეთ II გირეის ვაჟები, მეჰმედ III გირეი და შაჰინ გირეი. მათ აჯანყებას ყირიმში დიდი სისხლისღვრა მოჰყვა. 1620 წელს ჯანიბექმა ოსმალები დაიხმარა და დროებით ჩაახშო დიდი ამბოხი.
1623 წელს ოსმალეთის იმპერია დიდმა ქაოსმა მოიცვა. იმპერიის სხვადასხვა კუთხეებში მიმდინარე აჯანყებებით ისარგებლა მეჰმედ III გირეი-მ და მოულოდნელად აუჯანყდა ჯანიბექს, ტახტიდან ჩამოაგდო ის და სიმფეროპოლის ციხეში გამოკეტა. 5 წლიანი ტყვეობის შემდეგ ჯანიბექმა კაზაკების დახმარებით მეჰმედ გირეი გადააყენა და დაიბრუნა ყირიმის ხანის ტიტული. მან კალგად ჯერ თავისი უმცროსი ძმა, დევლეთ გირეი დანიშნა, ხოლო 1631 წელს, მეორე ძმა, აზამათ გირეი, რომელიც მალევე მოაკვლევინა. ნურედინად კი დანიშნა სელამეთ I გირეის ვაჟი, მუბარექი, რომელიც კაზაკებთან ბრძოლას შეეწირა.
1630-იან წლებში რამდენიმეჯერ მიიღო მონაწილეობა ოსმალეთის ლაშქრობებში პოლონეთსა და სეფიანთა იმპერიაში. 1634 წელს ხარკი არ გადაუხადა ოსმალებს, რის გამოც 1635 წელს, მურად IV-ის ბრძანებით ტახტიდან ჩამოაგდეს და კუნძულ როდოსზე გადაასახლეს, სადაც გარდაიცვალა 1 წლის შემდეგ, 68 წლის ასაკში.
მის შემდეგ, ოსმალეთის სულთნის ბრძანებით ყირიმის ხანის ტიტული მიიღო მისმა ბიძაშვილმა, გაზი გირეის ერთადერთმა გადარჩენილმა ვაჟმა, ინაიეთ გირეიმ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1568 კატეგორია:გარდაცვლილი 1636 კატეგორია:დამხობილი მონარქები
Ѝ
Ѝ, ѝ — კირილური დამწერლობის ასო „И“, გრავისით. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „И“-სა და „გრავისი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
თოშხერგილი
მინი|თოშხერგილი მდინარე [[ნევაზე. რუსეთი. მორფომეტრიული თავისებურებების გამო ყოველწლიურად მდინარე ნევაზე წარმოიქმნება თოშხერგილი]] თოშხერგილი — მდინარის კალაპოტში თოშის, წყალშიგა ყინულისა და ნატეხი ყინულის დაგროვება.
იწვევს მდინარის ცოცხალი კვეთის შეზღუდვასა და წყლის დონის აწევას უშუალოდ თოშხერგილის მონაკვეთზე და უფრო მაღლა დინების მიმართულებით, რითაც ხელი ეწყობა ჭალის დატბორვას. წარმოიქმნება ყინულსაფრის ჩამოყალიბების პერიოდში იმ ადგილებში, სადაც მდინარის დიდი დახრილობა ენაცვლება მცირე დახრილობას და რის გამოც ყინულის ქერქის წინ წაწევა ზევით მდინარის მიმართულებით ფერხდება. თოშხერგილის სისქე ზოგჯერ 10 მ-ს ჭარბობს, სიგრძე ხშირად 10–20 კმ ფარგლებშია.
წყლის დონის თოშხერგილიანი აზევება 3–4 მ-მდეა, ის არ იწვევს სახიფათო წყალდიდობას, მაგრამ ქმნის სირთულეს წყალმომარაგებისა და ჰიდროელექტროსადგურის მუშაობის თვალსაზრისით. განსაკუთრებით ვეებერთელა თოშხერგილი ზამთრის უხვწყლიან მდინარეებზეა, რომლებიც დარეგულირებულია ტბებითა და წყლსაცავებით.
თოშხერგილი ხშირად ყინულხერგილთან ერთად წარმოიქმნება. თოშხერგილის მონაკვეთზე გამოიყოფა: თავი ანუ თოშხერგილის ქვედა მიმართულების და ბოლო ანუ თოშხერგილის ზედა მიმართულების მონაკვეთი.
სქოლიო
კატეგორია:ჰიდროლოგია კატეგორია:ყინული
ნაუიმპუკიოს რაიონი
ნაუიმპუკიოს რაიონი (Distrito de Ñahuimpuquio) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 630 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 599 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 39 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 67.39 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტაიაკახის პროვინციის რაიონები
პარანიაკე
პარანიაკე (ოფიციალურად ქალაქი პარანიაკე; ტაგ:  Lungsod ng Parañaque) — პირველი კლასის მაღალურბანიზებული ქალაქი ფილიპინებში, ეროვნული დედაქალაქის რეგიონში. 2015 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობა 665 822 ადამიანია.
ჩრდილოეთიდან პასაი, ჩრდილო-დასავლეთიდან ტაგიგი, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან მუნტინლუპა, სამხრეთ-დასავლეთიდან ლას-პინიასი, ხოლო დასავლეთიდან მანილის ყურე ესაზღვრება. მანილის რეგიონული აგლომერაციის სხვა ნაწილების მსგავსად პარანიაკე ტროპიკული კლიმატის სარტყელშია მოქცეული და ორი სეზონი გამოკვეთილია: წვიმების (ივლისიდან სექტემბრამდე) და მშრალი (ოქტომბრიდან ივნისამდე). ქალაქის საშუალო წლიური ნალექების რაოდენობა 1 822 მმ-ია, ხოლო საშუალო დღიური მაქსიმალური ტემპერატურია — 34.4 °C (93.9 °F).
პარანიაკე გასართობ ქალაქთა რიცხვში შედის. სათამაშო და გასართობი კომპლექსი სახელმწიფო საკუთრებაში მყოფი ფილიპინების გართობისა და სათამაშო კორპორაციის მიერ შენდება და ბეი-სითის 8 კმ² უკავია. აქ ოთხი დიდი ინტეგრირებული კურორტია განთავსებული: Solaire Resort & Casino, City of Dreams Manila, Okada Manila და მშენებლობის პროცესში მყოფი Westside City Resorts World. ქალაქში ფუნქციონირებს სამხრეთ-დასავლეთის ინტეგრირებული სატრანსპორტო სისტემა. პარანიაკეში მთავარი ბიზნეს რაიონია ასეანა-სითი.
ეტიმოლოგია
პარანიაკეს სახელწოდებასთან დაკავშირებით რამდენიმე ვერსია არსებობს. ერთ-ერთი ვერსიით, დღევანდელი მდინარე პარნიაკეს მახლობლად ხე იზრდებოდა, რომელიც შორიდან დიდებულ გემს ჰგავდა. ამიტომაც მას Palanyag-ს ეძადნენ, რაც ტერმინ პალაიაგიდან მომდინარეობდა და „ნავიგაციის წერტილს“ ნიშნავს.
სხვა ვერსიის თანახმად, ესპანელი კოლონიზატორების ჩამოსვლამდე მანილის ყურის მახლობლად მცხოვრები ადგილობრივების მთავარ საქმიანობას თევზჭერა (პანგინგისდა) წარმოადგენდა. მეორე მხრივ, მეზობელ აღმოსავლეთში, დღევანდელი მუნტინლუპის მოსახლეობა ბრინჯის მოყვანით ირჩენდა თავს. მათ ტაგა-პალაიანს უდოწებდნენ. ერთ დღეს ფერმერები და მეთევზეები დღესასწაულზე ქოქოსის ღვინით ძლიერ დათვრნენ. ერთმა ფერმერმა განაცხადა, რომ ფერმერებსა და მეთევზეებს შორის თანამშრომლობისა და კეთილი ნების ნიშნად იქაური მიდამოებისთვის პალაიანი უნდა ეწოდებინათ. მეთევზეებმა განაცხადეს, რომ პალალაიაგი უნდა ეწოდებინათ. საბოლოოდ მხარეებმა ორი სიტყვის შერწყმა ამჯობინეს და პალალანიაგი მიიღეს. გარდა ამისა, ერთმა მთვრალმა სტუმარმა დაიყვირა: Mabuhay ang Palanyag at ang mga taga-Palanyag, რაც დანარჩენებსაც მოეწონათ და მას შემდეგ ადგილს „პალანიაგი“ ეწოდა.
კიდევ ერთი ვერსიით, როდესაც ფილიპინები ესპანელებმა დაიპყრეს, ჯარისკაცები ხშირად ეტლით გადაადგილდებოდნენ. მეეტლებს ხშირად არ ესმოდათ მათი. ერთ-ერთი ჯარისკაცი იძახდა Para aqui, Para aqui (აქ გააჩერე, აქ გააჩერე), თუმცა მეეტლეს არ ესმოდა და ჯარისკაციც კვლავ უმეორებდა Para aqui, Para aqui. მეეტლემ თანაქალაქელებს უთხრა, — „ეს ესპანელები გამუდმებით გაიძახიან para aniya ake... para aniya ake“, რაზეც თანაქალაქელებმა მხოლოდ გაიცინეს. ამის შემდეგ ტერმინი Para Aniya Ake ქალაქის სახელად შემორჩა.
ისტორია
სტრატეგიული მდებარეობის გამო პარანიაკე ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის მნიშვნელოვანი სავაჭრო და ბიზნეს ცენტრია. ლა-ჰუერტის ბარანგაის მახლობლად მეთევზეთა პატარა სოფლები მდებარეობს, რომლებსაც „მეთევზეთა ნავსადგურებს“ უწოდებენ. აქ ზღვის პროდუქტების უამრავი რესტორანი და ბაზარი მდებარეობს.
2020 წელს კორონავირუსის პანდემიის გამო პარანიაკე, ისევე როგორც მანილის მთლიანი რეგიონული აგლომერაცია ორი თვის მანძილზე კარანტინში მოექცა.
გეოგრაფია
პარანიაკე მანილის რეგიონული აგლომერაციის სამხრეთ ნაწილში მდებარეობს. იგი ორ რაიონად იყოფა, რომლებიც 8-8 ბარანგაის მოიცავს. I რაიონის ბარანგაიებია: ბაკლარანი, ტამბო, დონ-გალო, სანტო-ნინიო, ლა-ჰუერტა, სან-დიონისიო, ვიტალესი და სან-ისიდრო. II რაიონში შედის: BF, სან-ანტიონიო, მარსელო-გრინი, სან-ვალეი, დონ-ბოსკო, მუნვოლქი, მერვილი და სან-მარტინ-დე-პორესი.
ენა
პარანიაკეში მოსახლეობის მშობლიური ენა ტაგალური ენაა, თუმცა მოსახლეობის დიდ ნაწილს ინგლისური ენაც ესმის და საუბრობს.
რელიგია
პარანაიკეს მცხოვრებთა უმრავლესობა ქრისტიანია, უმეტესწილად რომის კათოლიკური ეკლესიის მიმდევრები. პარანიაკეში მდებარე კათოლიკური ეკლესიები პარანიაკეს ეპარქიის შემადგენლობაშია. პარანიაკეში სულ 90 სამრევლო და 2 ქვესამრევლოა. ქალაქის მოსახლეობის ნაწილი ქრისტეს ეკლესიისა და Ang Dating Daan-ის მიმდევარია. პარანიაკეში მდებარეობს არაკათოლიკური (უმეტესწილად პროტესტანტული) ეკლესიებიც. უმცირესობას შეადგენენ მუსლიმები, რომლებიც უმეტესწილად ბაკლარანში ცხოვრობენ. პარანიაკეში 2 მეჩეთი მდებარეობს.
სქოლიო
კატეგორია:პარანიაკე კატეგორია:ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის ქალაქები
არტა დადე
არტა დადე — ალბანეთის პარლამენტის წევრი 1997 წლიდან. პოლიტიკური კარიერის განმავლობაში არტა დადე იყო კულტურის მინისტრი და საგარეო საქმეთა მინისტრი ( პირველი საგარეო საქმეთა მინისტრი ქალი ალბანეთში). ის ახლა საგარეო საქმეთა კომიტეტის თავმჯდომარეა.
ბიოგრაფია
დადე დაიბადა ტირანაში, 1953 წლის 15 მარტს. დაამთავარა ტირანას უნივერსიტეტი ინგლისური ლიტერატურის განხრით და ამავე უნივერსიტეტში ლექტორად მუშაობდა 1977 წლამდე.შემდეგ კი დაიწყო პოლიტიკური კარიერა. პარლამენტში წარმოადგენს ფიერის საგრაფოს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:ალბანელი პოლიტიკოსები
პლანეტოშენადედი
პლანეტოშენადედი — მყარი ობიექტი, რომელზეც ფიქრობენ, რომ პროტოპლანეტურ და ნარჩენების დისკოში არსებობს.
პლანეტების ფორმირების ფართოდ მიღებული თეორიის, ე.წ. პლანეტოშენადედის ჰიპოთეზის, ჩამბერლინ-მაულტონის პლანეტოშენადედის ჰიპოთეზის, მიხედვით, პლანეტები წარმოიქმნება კოსმოსური მტვრის მარცვლებისაგან, რომლებიც ერთმანეთს ეჯახება, ეწებება და წარმოქმნის უფრო და უფრო დიდ სხეულებს. როდესაც ეს სხეულები 1 კილომეტრის ზომის ხდება, ისინი ერთმანეთს იზიდავს პირდაპირ მათი საერთო გრავიტაციით და ამის წყალობით ხელს უწყობენ მთვარის ზომის ობიექტის პროტოპლანეტების ჩამოყალიბებას. უმეტესად ასე განიმარტება პლანეტოშენადედები. პლანეტოშენადედებზე მცირე სხეულები დამოკიდებული უნდა იყოს ბრაუნის ან ტურბულენტურ მოძრაობაზე გაზში, რომ დაიწყოს შეჯახებები, რამაც, თავის მხრივ, შეწებების პროცესი უნდა წარმართოს. სხვანაირად, პლანეტოშენადედები შესაძლოა წარმოიქმნას მტვრის მარცვლების ძალიან მკვრივ ფენაში, რომელიც განიცდის ერთობლივ გრავიტაციულ არასტაბილურობას პროტოპლანეტარულ დისკოში. პლანეტოშენადედთა უმეტესობა მძლავრი შეჯახებებისას შუაზე იგლიჯება, როგორც შესაძლოა დაემართა 4 ვესტასა და 90 ანტიოპს, მაგრამ ყველაზე დიდ პლანეტოშენადედთა მცირე ნაწილი შეიძლება გადაურჩეს ასეთ შეჯახებებს და გააგრძელოს ზრდა პროტოპლანეტებად და მოგვიანებით პლანეტებად.
ზოგადად მიჩნეულია, რომ დაახლოებით 3,8 მილიარდი წლის წინ, „[მძიმე დაბომბვის“ პერიოდის შემდეგ, მზის სისტემაში არსებული პლანეტოშენადედების უმეტესობა ან მთლიანად გაიტყორცნა მზის სისტემიდან შორეულ ექსცენტრიულ ორბიტებზე, როგორიცაა ურტის ღრუბელი, ან უფრო დიდ ობიექტებს შეეჯახა რეგულარული გრავიტაციული ბიძგების დახმარებით, რომლებიც გამოწვეული იყო გიგანტური პლანეტებისგან (განსაკუთრებით იუპიტერისა და ნეპტუნისაგან). შესაძლებელია მცირე რაოდენობის პლანეტოშენადედი მთვარეებად იქნა ჩაჭერილი, როგორებიცაა ფობოსი და დეიმოსი (მარსის თანამგზავრები) და გიგანტური პლანეტების უმეტესი თანამგზავრები.
ის პლანეტოშენადედები, რომლებიც გადაურჩა ყველაფერს დღემდე, ძალიან ღირებულია მეცნიერებისათვის, რადგან ისინი შეიცავს მზის სისტემის ფორმირების შესახებ უზარმაზარ ინფორმაციას. მიუხედავად იმისა, რომ მათი გარე ნაწილები მზისგანაა დასხივებული, რაც მის ქიმიურ შედგენილობას შეცვლის, მათი შიგა ნაწილები შეიცავს უძველეს მატერიას, რომელზედაც პლანეტოშენადედის წარმოქმნის შემდეგ არანაირი გავლენა არ მომხდარა. ამის გამო თითოეული პლანეტოშენადედი „დროის კაფსულაა“ და მათ შედგენილობას შეუძლია გვითხრას, რა მდგომარეობა იყო მზიურ ნისლეულში — საიდანაც ჩვენი პლანეტური სისტემა წარმოიქმნა.
სქოლიო
კატეგორია:პლანეტები კატეგორია:პლანეტოლოგია
იურაქთაუ
იურაქთაუ (Йөрәктау — „გული-მთა“) — შიხანი. სტერლითამაქთან არსებული ოთხი შიხანიდან ერთ-ერთი. წარმოადგენს ქვედაპერმული რიფული მასივის რელიქტს, რომელიც წარმოიქმნა 230 მილიონი წლის წინ ტროპიკულ ზღვაში.
მდებარეობს ბაშკირეთის სტერლითამაქის რაიონში. მთის სიგრძეა 1 კილომეტრი, სიგანე 850 მ, სიმაღლე მდინარე ბელაიადან 220 მ, ნიადაგის დონიდან 200 მ, აბსოლუტური სიმაღლე ზღვის დონიდან 338 მ. აქვს კონუსისებრი ფორმა. ფერდობები 20-30°-ზეა, თუმცა არ ქმნიან კლდოვან საფეხურებს. ქვედა მონაკვეთი დაფარულია ნაყარით. მთის ჩრდილოეთი კალთის ძირში არის წყაროები, რომელთა შორისაა გოგირდის წყალიც. მთისძირში არის ტბა მოქშა.
1707 წელს იურაქთაუს მთისძირში მოხდა ბრძოლა აჯანყებულ ბაშკირებსა (ქუსიუმ თიულექეევის ხელმძღვანელობით) და სახელმწიფო ჯარს შორის. ბრძოლა დაახლოებით ათ დღეს გაგრძელდა და აჯანყებულთა გამარჯვებით დასრულდა. ტყვედ ჩავარდა დაახლოებით 400 ჯარისკაცი, ხოლო დანარჩენები განადგურდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაშკირეთის მთები
აკუტი
აკუტი — დიაკრიტიკული ნიშანი. ეს არის პატარა შტრიხი (მახვილი) ასო-ნიშნის ზემოთ (а́, е́), შებრუნებული გრავისი (à).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტიპოგრაფია კატეგორია:დიაკრიტიკული ნიშნები
ბურბონის სასახლე
ისტორია
სასახლე ააგეს 1722-1728 წლებში ლორენცო ჯარდინის პროექტის მიხედვით. საფრანგეთის რევოლუციის დროს იგი ჩამოერთვათ ბურბონებს და 1798 წლიდან გამოიყენებოდა ხუთასთა საბჭოს სხდომებისათვის. ბურბონების რესტავრაციის პერიოდში სასახლე დაუბრუნდა ძველ მფლობელებს, მაგრამ 1827 წელს სახელმწიფომ ასტრონომიულ ფასად იყიდა, რათა შენობაში პარლამენტი განეთავსებინათ.
1991 წელს მდინარე სენის სანაპიროზე მდებარე სხვა ძეგლებთან ერთად ბურბონების სასახლე შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
იდენტობა (ორგანიზაცია)
ორგანიზაციის მისია
1. განსხვავებული იდენტობის მქონე ადამიანთა და ჯგუფების მიმართ სიძულვილით მოტივირებული დანაშაულის და სიძულვილის ენის მიზეზების კვლევა და აღმოფხვრისკენ მიმართული კამპანიის წარმოება;
2. ლგბტ (ლესბოსელი, გეი, ბისექსუალი, ტრანსგენდერი) პირთათვის თანაბარი უფლებებისა და შესაძლებლობების უზრუნველყოფა და მათი ინტეგრაცია საზოგადოებაში. მათი ინფორმირებულობის გაზრდა ჯანსაღი სქესობრივი ცხოვრების წესის გავრცელების ხელშესაწყობად;
3. ქალთა მიმართ არსებული დისკრიმინაციის გამოვლენა, შესწავლა და აღკვეთა;
4. ზოგადი, ინსტიტუციონალიზებული და ინტერნალიზებული მიზოგინიის (ქალების მიმართ სიძულვილის) და ჰომოფობიის დაძლევა;
5. ბავშვებისა და მოზარდების, განსაკუთრებით, მზრუნველობას მოკლებული ბავშვების და კანონთან კონფლიქტში მყოფი პირების მიმართ არსებული დისკრიმინაციის გამოვლენა, შესწავლა და აღკვეთა; მათთვის თანაბარი უფლებებისა და შესაძლებლობების უზრუნველყოფა და მათი ინტეგრაცია საზოგადოებაში; მათთვის საჭირბოროტო საკითხებზე საზოგადოებისთვის სწორი ინფორმაციის მიწოდება;
6. განსხვავებული ფიზიკური და გონებრივი შესაძლებლობების მქონე პირთა მიმართ არსებული დისკრიმინაციის გამოვლენა, შესწავლა და აღკვეთა; მათთვის თანაბარი უფლებებისა და შესაძლებლობების უზრუნველყოფა და მათი ინტეგრაცია საზოგადოებაში; მათთვის საჭირბოროტო საკითხებზე საზოგადოებისთვის სწორი ინფორმაციის მიწოდება;
7. აგრესიული ეთნონაციონალიზმისა და რელიგიური ექსტერმიზმის პრობლემის, ასევე სეკულარული წყობის წინაშე არსებული გამოწვევების მიზეზთა კვლევა, ამ საკითხებზე საზოგადოების სწორი ინფორმირება;
8. რომა (ბოშათა) ჯგუფის არსებული დისკრიმინაციის გამოვლენა, შესწავლა და აღკვეთა; მათთვის თანაბარი უფლებებისა და შესაძლებლობების უზრუნველყოფა და მათი ინტეგრაცია საზოგადოებაში; მათთვის საჭირბოროტო საკითხებზე საზოგადოებისთვის სწორი ინფორმაციის მიწოდება.
სქოლიო
კატეგორია:ლგბტ კატეგორია:არასამთავრობო ორგანიზაციები
ამბა (მაჰაბჰარატა)
მინი|ამბის ინდონეზიური თეატრის გამოსახულება ამბა (अम्‍बा, „დედა“, „დედი“)  — ინდური ეპოსის „მაჰაბჰარატის“ პერსონაჟი. კაშიის მეფე კაშის უფროსი ქალიშვილი, ამბიკასა და ამბალიკას და. ამბა მოიტაცა ქურუს პრინცმა ბიშმამ და ამბა მას თავის უბედურობაში ადანაშაულებს. ცხოვრებაში მისი ერთადერთი მიზანი მისი განადგურება გახდა, რისთვისაც იგი მეორედ დაიბადა, როგორც შიხანდინი (ამბას რეინკარნაცია) მეფის დრუპადას ქალიშვილი და პანდავების ცოლის, დრაუპადის და.
ბიოგრაფია
ამბა კაშიის მეფის უფროსი ქალიშვილი იყო. მას ჰყავდა ორი უმცროსი და — ამბიკა და ამბალიკა. ამბა სანსკრიტში გავრცელებული სიტყვაა და აღნიშნავს დედას, ასევე ვედების დედას მნიშვნელობით.
პოემა მოგვითხრობს ამბას და მისი დების სვაიამვარას — მთხოვნელებისგან ქმრის არჩევის ცერემონიას შესახებ. ამბა და საუბალას მეფე სალვა საიდუმლოდ შეყვარებულები იყვნენ და ამბა ჰპირდებოდა, რომ სვაიამვარაზე მას ქმრად აირჩევდა. ბიშმამ შეიტყო სამი მშვენიერი პრინცესის სვაიამვარას შესახებ და გადაწყვიტა მათი მოგება თავისი მისთვის — ვიჩიტრავირიასთვის. ჩასვლისთანავე ბიშიმამ განაცხადა, რომ პატარძლების მოტაცებას აპირებს და შეკრებილებს მისი შეჩერება შესთავაზა. ბიშიმამ პრინცესები ეტლში ჩასვა და მოიტაცა. მეფეები მისდევდნენ და ისრებს ესროდნენ მას, ბიშიმამ ისინჯ დაამარცხა. სალვამ ბიშიმა დუელზე გამოიძახა; ბიშმამ აჯობა და დაჭრა სალვა, მაგრამ სიცოცხლე შეუნარჩუნა. ბიშმამ ქალების ვიჩიტრავირაზე ქორწინების მოწყობა დაიწყო, მაგრამ ამბა მივიდა ბიშიმასთან და ბრაჰმანების საბჭოსთან და გაამხილა, რომ სალვა უყვარდა და მის არჩევას აპირებდა. ბიშმამ ამბა გაუშვა და ძმას მისი დები დაუტოვა.
ამბა სალვასთან დაბრუნდა, მაგრამ მას აღარ უნდოდა ამბაზე ქორწინება, რადგან ის უკვე სხვა კაცისთვის იყო განკუთვნილი, ბიშმამ ის დაამარცხა და ამბა ბიშმას ეკუთვნოდა. გულმოკლული ამბა ტყეში წავიდა. სხვა ვერსიით ის ბიშმასთან დაბრუნდა და დაადანაშაულა ის სალვას გადაწყვეტილებაში, ბიშმამ სცადა ის ისევ ძმისთვის გაერიგებინა, მაგრამ მას არ უნდოდა ქორწინება ქალზე, რომელსაც სხვა უყვარდა. ამბამ ბიშმას შესთავაზა მასზე ქორწინება, მაგრამ ის ცელიბატს იცავდა და უარი უთხრა. ამბაზე უკვე სამმა კაცმა თქვა უარი. მან სცადა სხვა მეფეებისთვის ბიშმას დამარცხება ეთხოვა, მაგრამ ისინი შეუშინდნენ მის სიძლიერეს. ამბა ტყეში მიდის და ევედრება ღმერთებს შურისძიებისთვის.
ამბამ დახმარება ბრძენებს სთხოვა, მათ ბევრი იფიქრეს და მამამისთან დაბრუნება შესთავაზეს, მაგრამ ამბა უარზე იყო. მაშინ ის ვიშნუს ავატარ პარაშურამასთან მიიყვანეს, რომელიც დაეთანხმა, რომ ბიშმა შურისძიებას იმსახურებდა და მის განადგურებას შეპირდა. ბრძოლა მის და ბიშმას შორის ფრედ დასრულდა და მან ამბას ბიშმას დაცვის ქვეშ ყოფნა ურჩიამ განრისხებული ამბა ასკეტიზმის პრაქტიკას იწყებს მიზნის მისაღწევად. ის დიდი ხნის განმავლობაში მისდევდა ასკეტიზმს, არ ჭამდა და არ ეძინა, ლოცულობდა, ბანაობდა წმინდა მდინარეებში და იკრებდა ძალებს. მის წინაშე ქალღმერთი განგა, ბიშმას დედა გამოცხადდა და მისი მიზნის გაგების მერე ამბა ასეთივე სასტიკ და მშრალ მდინარედ — მდინარე ამბად აქცია, თუმცა მდინარედ ამბას მხოლოდ ნახევარი იქცა. ღმერთმა ვიშნუმ მას სურვილი აუსრულა — შემდეგ ცხოვრებაში ამბა კაცი იქნება და შეეძლება ბიშმას შეებრძოლოს, მას ემახსოვრება ბიშმას მიმართ ზიზღი. მადლიერი ამბა თავს იწვავს რიტუალურ ცეცხლში. შემდეგ ცხოვრებაში ის ბიშმას კლავს, თუმცს სიკვდილი თვითონ ბიშმასაც უნდოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მაჰაბჰარატა კატეგორია:ინდური მითოლოგია
მარტოობის ჟამის ჩანაწერები
მარტოობის ჟამის ჩააწერები (枕草子, Makura no Sōshi) — სეი სიონაგონის დღიურის ტიპის წიგნი, რომელიც მან 990-იანი წლების მიწურულსა 1000-იანი წლების დასაწყიში დაწერა, როცა ჰეიანის პერიოდის იაპონიაში დედოფალ სადაკოს სეფექალი იყო. მან წიგნზე მუშაობა 1002 წელს დაასრულა.
წიგნი წარმოადგენს ესეების, ანეგდოტების, ლექსებისა და სხვადასხვა აღწერითი პასაჟების კრებულს. მასში წარმოდგენილია ავტორის იდეები და დაკვირვებები მისი ყოველდღიური ცხოვრებიდან. პირადი მოსაზრებების გარდა მასში ვხვდებით სამეფო კარზე მომხდარ საინტერესო მოვლენებსა და თანამედროვეთა წარმოდგენებს. მიუხედავად იმისა, რომ წიგნი ძირითადად პირად ჩანაწერებს წარმოადგენს, ავტორის სამწერლო და პოეტური ნიჭის მას საინტერესო ლიტეტრატურულ ნამუშევრად აქცევს. აგრეთვე წიგნი მნიშვნელოვანი ისტორიული დოკუმენტიცაა.
სიონაგონი ჩანაწერებს მხოლოდ პირადი დანიშნულებისთვის წერდა და ისინი საზოგადოებისთვის სრულიად შემთხვევით გახდა ცნობილი, როცა ავტორს წიგნი ბალიშზე დარჩა დატოვებული. ჩანაწერების გაკეთება სიონაგონი იმ აზრებისა და გრძნობების გამოხატვის საშუალება იყო, რომელთა საჯარო გაცხადების უფლებაც საკუთარი დაბალი სოციალური სტატუსის გამო არ ჰქონდა. მიუხედავად იმისა, რომ სიონაგონი ჩანაწერების გადაჯაროებას არ აპირებდა, საუკუნეების მანძილზე წიგნმა ცნობილი ლიტერატურული ნამუშევრის სტატუსი დაიმკვიდრა.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონური ლიტერატურა
შიდა გერმანისტიკა
შიდა გერმანისტიკა ვერსუს საზღვარგარეთის გერმანისტიკა
პირველ ყოვლისა, შიდა გერმანისტიკა სამამულო გერმანისტიკას აღნიშნავს, განსხვავებით საზღვარგარეთის გერმანისტიკისაგან, თუმცა საზღვარგარეთის გერმანისტიკა შეიძლება აღნიშნავდეს გერმანიაში, ან რომელიმე გერმანულენოვან ქვეყანაში არსებული ინსტიტუტის, ფაკულტეტის სახელსაც, რომელიც მიზნად ისახავს გერმანული ენის სწავლებას იმათთვის, ვისთვისაც გერმანული ან უცხო ენას წარმოადგენს, ან მეორე, ან მესამე ენას.
ახალი გერმანისტიკული მიმართულება, რომლის ცალკე სახელით ჩამოყალიბებასაც ხელი უნდა შეეწყო გერმანული ენის როგორც არამშობლიური ენის სწავლების ახალი მეთოდიკის ჩამოყალიბებაში, დღესაც საკამათოდაა მიჩნეული.
სამეცნიერო დისკუსიის დაწყება გერმანულ- და არაგერმანულენოვან ქვეყნებში არსებული გერმანისტიკების სხვადასხვაგვარი ორიენტირების შესახებ უკავშირდება ალოის ვირლახერის (Alois Wierlacher) სახელს. ა. ვირლახერი მიიჩნევდა, რომ გერმანისტიკა არაგერმანულენოვან ქვეყნებში შედარებით უცხოთკულტუროლოგიურ დისციპლინად („vergleichende Fremdkulturwissenschaft“) უნდა ჩამოყალიბებულიყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანული ენა კატეგორია:ფილოლოგია
კოსტანაის საერთაშორისო აეროპორტი
კოსტანაის საერთაშორისო აეროპორტი (Қостанай халықаралық әуежайы) (IATA: KSN, ICAO: USUU) — საერთაშორისო აეროპორტი ყაზახეთში. მდებარეობს ქალაქ კოსტანაიდან სამხრეთ-დასავლეთით 2 კმ-ში. აეროპორტი საფრენ ბილიკს შეუძლია ტუ-134-ის, ტუ-154-ის, ან-22-ის, ილ-86-ის, Boeing-ისა და Airbus-ის ზოგიერთი მოდელის მიღება.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
რაკეტა სოიუზის მემორიალური კომპლექსი
რაკეტა სოიუზის მემორიალური კომპლექსი (Монумент ракета-носитель „Союз“ музея „Самара Космическая“ им. Д. И. Козлова) — საბჭოთა რაკეტა „სოიუზის“ მემორიალი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ სამარაში, ლენინის გამზირის ბოლოს კოზლოვის მოედანზე. მემორიალი 2001 წლის 1 ოქტომბერს იური გაგარინისა და რაკეტა Р-7-ის 11A511 (სოიუზი) კოსმოსში გაფრენის იუბილის აღსანიშნავად გაიხსნა. Р-7-ის ტიპის რაკეტებს რაკეტების კოსმოსური ცენტრი „პროგრესი“ სამარაში 1958 წლიდან უშვებდა.
კონსტრუქცია
მემორიალი წარმოადგენს ნამდვილ რაკეტა Р-7-ს რომელიც სპეციალური ლითონის კონსტრუქციით დამაგრებულია შენობაზე. რაკეტის სიმაღლე შენობასთან ერთად 68 მეტრია, წონა - 20 ტონა. დამჭერი კონსტრუქცია 53 ტონას იწონის. გამოფენილი რაკეტის ეგზემპლარი 1984 წელს კუიბიშევის საწარმო „პროგრესში“ დამზადდა, როგორც პლესეცკის კოსმოდრომის საწვრთნელი და საბრძოლო გათვლების ნიმუში. თავისი რესურსის ამოწურვის შემდეგ 1999 წელს რაკეტა 40 წლის იუბილეზე რაკეტების კოსმოსურ ცენტრ „პროგრესს“ აჩუქეს, რომელმაც ის მაკეტის სახით მუზეუმს გადასცა. რაკეტიდან მოხსნეს ყველა აღჭურვილობა და კონსტრუქცია ჭანჭიკებით გაამაგრეს, რომელიც მხოლოდ ავზზე 13 000 ერთეული დაიხარჯა. რაკეტა თეთრ და ნარიჯისფერ ფერებში გადაიღება. მონუმენტის კომპლექსი და მუზეუმის შენობა ერთიან არქიტექტურულ გადაწყვეტას წარმოადგენს. კომპლექსი ქალაქში ბოლო წლებში განმავლობაში შექმნილი ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული პროექტია. პროექტის ავტორები არიან არქიტექტორები ჟუკოვი და ჩიჩერინა.
შექმნის ისტორია
მონუმენტი 2001 წლის 1 ოქტომბერს გაიხსნა. ცერემონიას სამარის ოლქის გუბერნატორი კონსტანტინე ტიტოვი, რაკეტების კოსმოსური ცენტრი „პროგრესის“ მთავარი კონსტრუქტორი დიმიტრი კოზლოვი, რუსავიაკოსმოსის, ბაიკონურისა და პლისეცკის პოლიგონების წარმომადგენლები ესწრებოდნენ.
2007 წლის 7 ივლისს მემორიალის გვერდით „სიყვარულის ხეივანი“ გაშენდა.
2010 წლის 24 თებერვალს მემორიალის წინ მდებარე მოედანს რაკეტების კოსმოსური ცენტრი „პროგრესის“ ლეგენდარული მთავარი კონსტურქტორის დიმიტრი კოზლოვის სახელი მიენიჭა.
ფაქტები
ეს რაკეტა Р-7-ის რიგით მეხუთე მემორიალია. რაკეტა Р-7-ისადმი მიძღვნილი წინა მონუმენტები და მემორიალები დაიდგა:
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის მუზეუმები
.um
.um — ზედა დონის ეროვნული დომენი აშშ-ის მიმდებარე მცირე კუნძულებისთვის. დარეგისტრირებული იქნა 1997 წლის დეკემბერში ინფორმაციულ მეცნიერებათა ინსტიტუტის მიერ.
2006 წლის ოქტომბერში ICANN-მა მიიღო წერილი USC/ISI-დან, რომელშიც საუბარი იყო დომენის არააუცილებლობის გამო მის გაუქმებაზე. 2007 წლის 16 იანვარს ICANN-მა მიიღო გადაწყვეტილება დომენის გაუქმების შესახებ.
ივანე ვარზაშვილი
ივანე ვარაზაშვილი (დ. 1879, მუხლი, რაჭის მაზრა — გ. 1955, თეირანი, ირანი) — ისიდორე, ვასილ და გიორგი ვარაზაშვილების ძმა. ინჟინერ-პოლკოვნიკი, რკინიგზის ტრანსპორტის სპეციალისტი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სარკინიგზო ტექნიკური სასწავლებელი და პეტერბურგის სარკინიგზო ინსტიტუტი. სწავლა განაგრძო შვეიცარიაში. მუშაობდა ბორჯომ-ბაკურიანის რკინიგზის მშენებლობაზე.
ააშენა წალკის ხიდი. პირველი მსოფლიო ომის დროს მიიღო ინჟინერ-პოლკოვნიკის წოდება და ხელმძღვანელობდა ბაქო-ჯულფის, არზრუმ-სარიყამიშის რკინიგზის მშენებლობებს. 1917 წელს, ერთხანს ჩაერთო ქვეყნის პოლიტიკურ პროცესებში. 1918 წლის 26 მაისის, დამოუკიდებლობის აქტის შემდეგ, ვარაზაშვილი შეიყვანეს საქართველოს გაფართოებული ეროვნული საბჭოს (პარლამენტის) შემადგენლობაში, როგორც ესერთა პარტიისა და ფრაქციის წარმომადგენელი, თუმცა, პარლამენტში საქმიანობა დიდხანს არ გაუგრძელებია. 1918 წელს, ძმასთან (ისიდორესთან) და ნიკო ნიკოლაძესთან ერთად დააარსა ჭიათურის შავი ქვის მრეწველთა აქციონერული საზოგადოება. ამ საზოგადოებაში, ივანე და ისიდორე იყვნენ ამხანაგობა „ძმები ივ. და ის. ვარაზაშვილების“ მფლობელები. 1920 წლის დეკემბერში, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის თავდაცვის გასაძლიერებლად, ვარაზაშვილმა 1,015,000 მანეთი გაიღო. 1925 წელს, ივანეს და ისიდორეს ამხანაგობამ მონაწილეობა მიიღო ხელშეკრულების დადებაში კომპანია „ჰარიმან ბრაზერს ენდ k“-სთან, კონცესიის გადაცემასთან დაკავშირებით. 1922 წელს, საბჭოთა ხელისუფლების დავალებით, რომელიც ხელისუფლების ხელში ჩაგდების პირველ წლებში მხარს უჭერდა უცხოურ ბიზნეს წრეებთან კავშირს, ძმასთან (ისიდორესთან) ერთად გაემგზავრა გერმანიაში. მათ ბერლინში დააარსეს „რუსთაველის საზოგადოება“, გამომცემლობა „ახლო აღმოსავლეთი“ და ჟურნალი „მორგენლანდი“. ქართველ სტუდენტთა დასახმარებლად აქ დაიბეჭდა „გერმანული ენის სახელმძღვანელო ქრესტომათია ლექსიკონით“.
ფლობდა რუსულ, ფრანგულ, გერმანულ და ირანულ ენებს. 1928 წელს, შაჰის მთავრობის მიწვევით ირანში გაემგზავრა მნიშვნელოვანი სარკინიგზო მშენებლობის ხელმძღვანელად და იქ საცხოვრებლად დარჩა. მეორე მსოფლიო ომის დროს, მან დიდი თანხა გაიღო საბჭოთა ავიაციის განვითარებისთვის. ეხმარებოდა უცხოეთში მყოფ ქართველ სტუდენტებს და ფერეიდნელ ქართველებს. დაკრძალულია თეირანის მართლმადიდებლურ სასაფლაოზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1879 კატეგორია:გარდაცვლილი 1955 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები ი
ახაცხის კლუზი
ახაცხის კლუზი — კლუზი დასავლეთ საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარე ბზიფის ხეობაში, სოფელ ფსხუს ქვემოთ, ზღვის დონიდან 350–400 მეტრ სიმაღლეზე. კლდეკარი ბზიფის ხეობის კირქვული მონაკვეთის უვიწროეს უბანში მდებარეობს, რომელიც გამომუშავებულია ზედაიურული და ქვედაცარცული წყებების საზღვარზე. კლუზის სიგრძე — 0,7 კილომეტრია, სიღრმე — 200 მეტრი, ხოლო სიგანე ზედა ნაწილში — 7-8 მეტრს აღწევს. ზოგიერთ რაიონში სიგანე უფრო ნაკლებია. ზედ გადებულია პრიმიტიული ხიდი. კლუზის კიდეები ალაგ-ალაგ თითქმის ერთიმეორეს ეხება, ხოლო ერთგან, კერძოდ, მდინარე ფშიცის შესართავთან გაჩხირული ლოდი ზედ ამოსული ხეებით ბუნებრივ ხიდს ქმნის. სახელწოდება „ახაცხა“ მთავრის ხიდს ნიშნავს და მიუთითებს შერვაშიძეების სამფლობელოზე. საყურადღებოა, რომ აქ ოდესღაც აფხაზეთის მთავართა დიდი ბაღი იყო. ძეგლს ძლიერ უხერხული მისადგომები აქვს. ამ ადგილში მოხვედრა შეიძლება სხვადასხვა მხრიდან, თუმცა ყველა შემთხვევაში საჭიროა სიძნელეთა გადალახვა. ბზიფის ხეობა კანიონს ზემოთ, კერძოდ, სოფელ ფსხუსაკენ და ქვემოთ, კერძოდ, მდინარე გეგის შესართავისაკენ, სრულიად უგზოა, ხოლო ბილიკი, რომელიც ხიდისაკენ ბზიფის ქედიდან ჩამოდიოდა, კერძოდ, უღელტეხილ ძინიდან, და მდინარე ფშიცის ხეობით რიხვის მასივზე ადიოდა. ამ გზით 1890 წელს იმოგზაურა სახელგანთქმულმა რუსმა ბოტანიკოსმა ნიკოლოზ ალბოვმა. დღეს, თითქმის წაშლილია და თანაც მოითხოვს საკმაოდ მაღალი უღელტეხილების გადალახვას. ახაცხის კლუზი შეტანილია საქართველოს „წითელ წიგნში“.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ხეობები
ნედ კელი (1970 წლის ფილმი)
ნედ კელი (Ned Kelly) — 1970 წლის ინგლისური ბიოგრაფიული და ნაწილობრივ მუსიკალური ფილმი. მასში გამოყენებულია მე-19 საუკუნის ავსტრალიური ფოლკლორული ბალადები. დაფუძნებულია ავსტრალიელი ყაჩაღის, ნედ კელის ისტორიაზე.
იზაბელ ნევილი
იზაბელ ნევილი (Isabel Neville; დ. 5 სექტემბერი, 1451 — გ. 22 დეკემბერი, 1476) — ინგლისელი არისტოკრატი და ნევილების გვარის წარმომადგენელი. „მეფეების შემქნმელად“ წოდებული უორვიკის ერლ რიჩარდ ნევილის უფროსი ქალიშვილი. ინგლისის დედოფალ ანა ნევილის და. კლარინსის ჰერცოგინია როგორც მეფე ედუარდ IV-ისა და რიჩარდ III-ის ძმის, ჯორჯ პლანტაგენეტის მეუღლე.
ნედ კელი (1970 წლის ფილმი)
სიუჟეტი
ნედ კელი ცნობილი ავსტრალიელი ყაჩარი და ცხენების გამტაცებელი იყო. 20 წლის ასაკში სამწლიანი კატორღა ჰქონდა მისჯილი. როდესაც მის დედას იჭერენ, ნედი სთავაზობს დანებებას დედის ატავისუფლების სანაცვლოდ. მას შემდეგ, რაც ხელისუფლება უარს იტყვის, ძმები კელები გააფრთებით გააგრძელებენ ყაჩაღობას. ნედის ძმა, რომელსაც ალყაში მოაქცევენ, თავს იკლავს, რათა ცოცხლად არ დაიჭირონ. ნედს რკინიგზის ლიანდაგებზე ბრძოლისას იჭერენ და სიკვდილს მიუსჯიან.
იზაბელ ნევილი
ბიოგრაფია
იზაბელი დაიბადა 1451 წლის 5 სექტემბერს უორვიკის სასახლეში, ინგლისში. იგი იყო უორვიკის ერლ რიჩარდ ნევილისა და მისი მეუღლის, გრაფინია ანა ბეშამპის უფროსი ქალიშვილი. მას მხოლოდ ერთი უმცროსი და ჰყავდა ანა ნევილის სახით.
1461 წელს ინგლისის ტახტი იზაბელის მამის მამიდაშვილმა, ედუარდ IV იორკელმა დაიკავა. 1469 წელს იზაბელ ნევილი ედუარდ IV-ის უმცროს ძმაზე, კლარინსის ჰერცოგ ჯორჯ პლანტაგენეტზე დანიშნეს. ამ ქორწინებას თავად მეფე ედუარდი ეწინააღმდეგებოდა, რადგან არ სურდა თავისი მეამბოხე ძმა „მეფეების შემქმნელად“ წოდებულ ერლ უორვიკს დაახლოვებოდა, რომელიც მასზე განაწყენებული იყო. მეფესა და უორვიკს შორის ჩამოვარდნილი უთანხმოების მიზეზი ის იყო, რომ რიჩარდი წლების განმავლობაში აწარმოებდა მოლაპარაკებებს რათა ედუარდი საფრანგეთის მეფე ლუი XI-ის ცოლის დაზე, პრინცესა ბონა სავოიელზე დაექორწინებინა, რასაც საფრანგეთთან ურთიერთობების დათბობა უნდა მოჰყოლოდა, თუმცა ედუარდმა მოულოდნელად იქორწინა ინგლისელ, განათხოვარ და ორშვილიან ქალ ელიზაბეთ ვუდვილზე.
მეფის წინააღმდეგობის გამო, 1469 წლის 11 ივლისს იზაბელი და ჯორჯი საიდუმლოდ დააქორწინეს. მათ ჯვარი იორკის არქიეპისკოპოსმა ჯორჯ ნევილმა დასწერათ. ქორწინების შემდეგ ჯორჯი უორვიკის მხარეს გადავიდა და წინამორბედი მეფის, ჰენრი VI-ის ცოლთან, დედოფალ მარგარიტა ანჟუელთან ერთად გაერთიანდა. სულ მალე მარგარიტას ვაჟს, პრინც ედუარდს ცოლად შერთეს იზაბელის და, ანა ნევილიც, რითაც ედუარდ IV-ის წინააღმდეგ ძლიერი ალიანსი შეიქმნა.
ნედ კელი (1970 წლის ფილმი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1970 წლის ფილმები კატეგორია:ბიოგრაფიული ფილმები კატეგორია:United Artists-ის ფილმები კატეგორია:ტონი რიჩარდსონის ფილმები
კოსმოლედო
კოსმოლედო (Cosmoledo) — სეიშელის გარე კუნძულების ალდაბრის კუნძულებში შემავალი ატოლი. კუნძულის სიგრძე დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ შეადგენს 14,5 კმ-ს, ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ — 11,5 კმ-ს. ხმელეთის საერთო ფართობია — დაახლოებით 5,2 კმ², ხოლო ლაგუნასთან ერთად — დაახლოებით 152 კმ². მდებარეობს 178 კმ-ში აღმოსავლეთით ატოლ ალდაბრიდან.
იზაბელ ნევილი
ბიოგრაფია
აღსანიშნავია, რომ ანას დასაქორწინებლად ისინი საფრანგეთში ჩავიდნენ. ინგლისიდან საფრანგეთისაკენ მიმავალ გზაზე, კალესთან ახლოს იზაბელს მშობიარობა დაეწყო, თუმცა ამ ამბავს საშინელი შტორმი დაერთო. მას მშობიარობა ძალიან გაურთულდა, რის გამოც ზღვაში მკვდარი ბავშვი გააჩინა.
კოსმოლედო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სეიშელის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები
იზაბელ ნევილი
ბიოგრაფია
ანა ნევილისა და პრინცი ედუარდის ქორწინების შემდეგ ჯორჯ კლარინსელი მიხვდა, რომ მარგარიტა ანჟუელი ტახტზე თავის ვაჟს დასვამდა, რის გამოც ჯორჯი და იზაბელი ამ კავშირიდან გავიდნენ და კვლავ ედუარდ IV-ის მხარეს გადავიდნენ.
1470 წელს მარგარიტა ანჟუელმა და რიჩარდ უორვიკმა ჩამოაგდეს ედუარდ IV და ტახტზე ისევ ჰენრი VI დასვეს. სულ რამდენიმე თვეში, 1471 წელს ედუარდმა ჩამოაგდო ჰენრი, ბრძოლაში მოკლა პრინცი ედუარდი, თავი მოჰკვეთა რიჩარდ უორვიკს და შემდეგ ჩუმად მოკლა მეფე ჰენრი VI, დედოფალი მარგარიტა კი საფრანგეთში გაიქცა. მალევე იზაბელმა თავისი დაქვრივებული და, ანა ნევილი თავის მაზლს, გლოსტერის ჰერცოგ რიჩარდ იორკელზე დააქორწინა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 5 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1451 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1476
ყიზილორდის აეროპორტი
ყიზილორდის აეროპორტი (IATA: KZO, ICAO: UAOO) — აეროპორტი ყაზახეთში. მდებარეობს ქალაქ ყიზილორდიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 12.5 კმ-ში. აეროპორტი წარმოადგენს ავიაკომპანია SCAT-ის ჰაბს.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის აეროპორტები
უილიამ ბ.ჯ. ბლაზკოვიჩი
'''უილიამ ჯოსეფ ბ.ჯ. ბლაზკოვიჩი''' — ვიდეო თამაშების სერიის, „Wolfenstein“-ის პროტაგონისტი, პოლუნური წარმოშობის ამერიკელი მზვერავი, რომელიც პირველად გამოჩნდა „Wolfenstein 3D“-ში.
დაიბადა აშშ-ში პოლონელი ემიგრანტების ოჯახში. დედა ებრაელი ჰყავდფა, რომელიც ცდილობდა საკუთარი წარმომავლობის დამალვას. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ბი-ჯეი გახდა სერჟანტი, ხოლო შემდგომ საიდუმლო აგენტი.
სქოლიო
კატეგორია:პირველი პირის მსროლელის პერსონაჟები კატეგორია:საშინელებათა ვიდეო თამაშების პერსონაჟები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკური ვიდეო თამაშების პერსონაჟები კატეგორია:Wolfenstein (სერია)
Without You I'm Nothing (პლასიბოს ალბომი)
Without You I'm Nothing — ინგლისური ალტერნატიული როკ-ჯგუფ პლასიბოს მეორე სტუდიური ალბომი. იგი ჩაიწერა 1998 წლის მეორე ნახევარში და გამოვიდა იმავე წლის 12 ოქტომბერს, ლეიბლებზე Hut და Virgin Records.
სქოლიო
კატეგორია:1998 წლის ალბომები კატეგორია:პლასიბოს ალბომები კატეგორია:ალბომები სტივ ოსბორნის პროდიუსერობით კატეგორია:Hut Records-ის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები
გალილეოს მუზეუმი
მედიჩების კოლექცია
მუზეუმის პირველ სართულზე განთავსებულია მედიჩების კოლექცია (XV-XVIII საუკუნეები). პერმანენტული კოლექცია მოიცავს გალილეო გალილეის უნიკალურ არტიფაქტებს, რომელთა შორისაა ორი ტელესკოპი, თერმომეტრები რომლებსაც დელ ჩიმენტოს აკადემიის წევრები იყენებდნენ და ბოლოს, ექსტრაორდინალური ხმელეთის და ცის გლობუსების კოლექცია, რომელიც მოიცავს ანტონიო სანტუჩის მიერ აშენებულ გიგანტურ არმილიარულ სფეროს.
ლოთარინგიის საჰერცოგოს კოლექცია
მუზეუმის მეორე სართულზე განლაგებულია ლოთარინგიის დინასტიის ინსტრუმენტები და საექსპერიმენტო აპარატები (XVIII-XIX საუკუნეები), რომლებიც ცხადყოფენ ტოსკანას რეგიონისა და ზოგადად, იტალიის წვლილს ელექტროენერგიის, ელექტრომაგნეტიზმისა და ქიმიის პროგრესირებაში. გამოფენა შედგება სამეანო ცვილის მოდელებისგან სანტა მარია ნუოვას საავადმყოფოდან, ჰერცოგ პეტერ ლეოპოლდოს ქიმიური კაბინეტისა და ფლორენციის ბუნებრივი ისტორიის მუზეუმის მიერ ვორქშოფების დროს დამზადებული მანქანებისგან, რომელთა მთავარი დანიშნულება ფიზიკის ფუნდამენტალური კანონების ილუსტრირებაა.
ბიბლიოთეკა
მუზეუმის ბიბლიოთეკა მასპინძლობს 150,000 ნაშრომს მეცნიერების ისტორიის შესახებ. უძველესი წიგნების კოლექცია შედგება დაახლოებით 5,000 ნაშრომისგან. ის მოიცავს მედიჩი-ლოთარინგიის კოლექციებს, აგრეთვე 5 საუკუნის მანძილზე ტოსკანის დინასტიების მიერ შეგროვებულ ფიზიკისა და მათემატიკის სამეცნიერო წიგნებს. ამავდროულად, ბიბლიოთეკაში განთავსებულია XVIII-XX საუკუნეების საარქივო კოლექციები, მუზეუმისა და უძველესი სამეცნიერო ინსტრუმენტების, ასევე სამეცნიერო თვალსაზრისით საინტერესო ადგილების სურათების არქივი. თანამედროვე კოლექცია მოიცავს წიგნებს იტალიურსა და სხვა ევროპულ ენებზე. აღსანიშნავია, რომ ყოველწლიურად 1,800 ახალი ნაშრომი/წიგნი ემატება ბიბლიოთეკას.
ციფრული ლაბორატორია
1991 წელს მუზეუმმა დააარსა საკუთარი ციფრული ლაბორატორია. ლაბორატორია აწარმოებს ოფლაინ და ონლაინ ინტერაქტიულ აპლიკაციებს, რომელთა მთავარი მიზანი მუზეუმისა და მისი პერმანენტული თუ დროებითი კოლექციების შესახებ საზოგადოების ცნობიერების ამაღლებაა. გარდა ამისა, ციფრული ლაბორატორია ქმნის სამეცნიერო-ისტორიული კვლევების ციფრულ არქივებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფლორენციის მუზეუმები კატეგორია:იტალიის კვლევითი ინსტიტუტები
კომკავშირის სკვერი
კომკავშირის სკვერი (Комсомольский сквер) — სკვერი, გამწვანებული მასივი რომელიც მდებარეობს დონის როსტოვის ოქტომბრის რაიონში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
აღწერა
კომკავშირის სკვერი ტერიტორია შეიძლება დავყოთ დასავლეთისა და აღმოსავლეთის ნაწილებად. კომკავშირის სკვერის დასავლეთი ნაწილის სარემონტო სამუშაოები მიმდინარეობდა მთელი 2013 წლის განმავლობაში. სავარაუდოდ, სამუშაოების ჩატარება უნდა მომხდარიყო იმ ადგილებში, სადაც აუცილებლობას წარმოადგენდა სკამების აღდგენა და დაზიანებული ელემენტების აღდგენა. სარემონტო სამუშაოების გეგმაში ასევე შედიოდა საბავშვო სათამაშო კომპლექსის „Кораблик“-ის დაზიანებული ელემენტების გამოცვლა.
2012 წელს კომკავშირის სკვერში დაიდგა შადრევანი, რომელიც იყო დონის როსტოვის კეთილმოწყობისა და სატყეო მეურნეობის სამმართველოს ბალანსზე. სამუშაოები მისი სამუშაოების აღდგენისათვის უნდა დასრულებულიყო 2013 წლის აგვისტოს დასასრულს. კომკავშირის სკვერის აღმოსავლეთ ნაწილში აიგეგმა ისეთი მცენარეების გაშენება, როგორიცაა ცაცხვი, ნეკერჩხალი და სხვა ნერგები. ავტოსალონის შენობა, რომელიც განთავსებულია სკვერის ტერიტორიაზე, დაიკავა ბავშვთა ცენტრმა. 2013 წლის განმავლობაში უნდა მომხდარიყო გაზონებისა და სკვერის აღმოსავლეთი ნაწილის რეკონსტრუქცია.
2015 წელს დონის როსტოვის კომკავშირის სკვერრში გაავრცელეს უფასო Wi-Fi.
2017 წელს კომკავშირის პარკის ტერიტორიაზე გამართეს ხეების დარგვის აქცია, საერთო საქალაქო შაბათობის ფარგლებში.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
The Concert in Central Park
The Concert in Central Park — ამერიკული ფოლკ-როკ დუეტ Simon & Garfunkel-ის პირველი საკონცერტო ალბომი. იგი გამოვიდა 1982 წლის თებერვალში, ლეიბლზე Warner Bros. Records. ალბომი ჩაიწერა 1981 წლის სექტემბერში საქველმოქმედო კონცერტზე, რომელიც გაიმართა ნიუ-იორკში. ჯგუფი ამ კონცერტზე, დაშლიდან რამდენიმე წლის შემდეგ გამოსვლისას, გამოჩნდა 500.000 მსმენელის წინაშე. კონცერტის შემოსავალი გადაირიცხა მანჰეტენის მწვანე საფარის განვითარების ფონდს.
კონცერტი აგრეთვე გადაიღეს. ერთი წლის შემდეგ იგი გამოვიდა ალბომის და ვიდეოს სახით.
სქოლიო
კატეგორია:Simon & Garfunkel-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:1982 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:1982 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:ალბომები პოლ საიმონის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ფილ რემოუნის პროდიუსერობით
არკადი ხინთიბიძე
არკადი ხინთიბიძე (დ. 8 იანვარი, 1898, ძიმითი — გ. 4 აგვისტო, 1963, თბილისი) — ქართველი მსახიობი და რეჟისორი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1958).
ბიოგრაფია
ქუთაისის რეალური სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ მასწავლებლად განაწესეს ნაგომარის სასოფლო სკოლაში, აქვე ადგილობრივ სასცენო მოყვარეთა შორის დაიწყო მსახიობობა. სამხედრო ვალდებულების მოხდის შემდეგ მსახიობის ოსტატობას ეუფლებოდა აკაკი ფაღავას სტუდიასა და პროლეტკულტის ტექნიკუმში. 1923 წლიდან შემოქმედებითი მოღვაწეობა დაიწყო თბილისის „წითელ თეატრში“ და კინომსახიობთა სტუდიაში. 1924 წლიდან იღებდნენ კინოში. 1928 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. მონაწილეობა მიიღო თეატრის პირველ დადგმაში „რიჟრაჟი“. 1936–1948 წლებში ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას და იყო სასწავლო ნაწილი თბილისის სტუდიასთან არსებულ კინომსახიობთა სკოლაში. 1924 წლიდან იღებენ კინოში, როლები: ყარამანი („ვინ არის დამნაშავე“, 1925), ივანე („ჯანყი გურიაში“, 1928), კოჩია („უდაბნო“, 1932), ტიტიკო („დარიკო“, 1936), მიქელა კალმახელიძე („დაკარგული სამოთხე“, 1937), ლომკაცა („ქალიშვილი ხიდობნიდან“, 1940) და სხვა. ფილმში „ვინ არის დამნაშავე?“, შექმნა დინჯი, საქმიანი, სიტყვის კაცის ზომიერი, სკულპტურული სახე. 1949 წლიდან დამდგმელი რეჟისორი ანიმაციური ფილმებისა: „მამაცი მთამსვლელები“ (1950), „ჯაფარა“ (1951), „წავი ჩუკა“ (1953), „ნიკო და ნიკორა“ (1954), „ჩხიკვთა ქორწილი“ (1957), „მტრობა“ (1959), „წუნა და წრუწუნა“ (1961), „ნახევარ-წიწილა“ (1962), „ქორბუდა“ (1963) და სხვა. არკადი ხინთიბიძე 10 ანიმაციური ფილმის ავტორია და არის ქართული მულტიპლიკაციური კინოს კლასიკოსი. ანიმაციურმა ფილმმა „მტრობამ“ მიიღო პრემია მინსკის III საკავშირო კინოფესტივალზე და დიპლომი ლოკარნოს XIII საერთაშორისო კინოფესტივალზე. არკადი ხინთიბიძემ სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა 1963 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
უზბეკეთის გერბი
უზბეკეთის სახელმწიფო ემბლემა 1992 წლის 2 ივლისს მიიღეს. ის უზბეკეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის გერბს არის მიმსგავსებული. სხვა პოსტ-საბჭოთა ქვეყნების მსგავსად რომელთა სიმბოლოებზეც არ არის დათარიღებული ოქტომბრის რევოლუცია, დღევანდელი გერბი ატარებს საბჭოთა კავშირის პერიოდის გერბის ზოგიერთ ელემენტს. 1992 წლამდე უზბეკეთს საბჭოთა კავშირში შემავალი სხვა სოციალისტური ქვეყნების სახელმწიფო ემბლემების მსგავსი გერბი ჰქონდა.
გერბს აქვს მომრგვალებული ფორმა და ძირითადად გამოყენებულია ეროვნული ფერები: ლურჯი მწვანე და თეთრი. გერბი მარცხნიდან შემოსაზღვრულია ბამბის ტოტებით, ხოლო მარჯვნიდან ხორბლის თავთავებით. ბამბა და ხორბალი არის ქვეყნის ორი უმთავრესი აგრო პროდუქტი. მას ზემოდან ადგას ისლამის სიმბოლო რუბ ალ-ხიზბის ვარსკვლავი (۞), რადგან ქვეყნის მოსახლეობის უმეტესობა არის მუსლიმანი.
გერბის ცენტრში გამოსახულია დასავლეთით მომზირალი ჰუმა. ეს ჩიტი ბედნიერების და თავისუფლების სიყვარულის სიმბოლოა, ის გაშლილი ფრთებითაა გამოსახული. ჰუმოს ფრთებს შორის მოქცეულია მთებს მიღმა ამომავალი მზე. მთებიდან მოედინება ორი მდინარე: ამუდარია და სირდარია, ხოლო მზე არა-მკვეთრ, ოდნავ დაბინდულ სხივებს ასხივებს.
ჰუმას ფეხებთან, ბამბასა და ხორბლის თავთავებს შორის განთავსებული არის ეროვნულ ფერებში გადაწყვეტილი ბანერი, რომელზეც ქვეყნის სახელი ორი ოფიციალური ანბანიდან ერთერთზე: ლათინური ანბანით (Oʻzbekiston) ან კირილიცაზე (Ўзбекистон) უნდა ეწეროს.
სიმბოლიზმი
მინი|უზბეკეთის გერბი ქვეყნის საფოსტო მარკაზე, 1993 წ. გერბის ცენტრში გამოსახულია ფრინველი ჰუმა (უზბეკეთში ბედნიერების სიმბოლოა) გაშლილი ფრთებით, ეს ფრინველი უზბეკურ მითოლოგიაში თავისუფლები და ბედნიერების სიმბოლოა. უზბეკი პოეტი ალიშერ ნავოი ჰუმას ახასიათებს, როგორც ყველა ცოცხალ არსებას შორის ყველაზე კეთილშობილს.
გერბის თავზე გამოსახულია კვადრატი შიგნით, რომელიც გადაკვეთილია დავითის ვარსკვლავით. ამ ფიგურაში განთავსებულია ნახევარ მთვარე და ვარსკვლავი, როგორც ისლამის სიმბოლო, რადგან ქვეყნის მოსახლეობის უმეტესობა მუსლიმანია.
მზე წარმოადგენს სინათლის გზის სიმბოლოს, რომელსაც უზბეკეთის სახელმწიფო მიყვება. ის ასევე გამოხატავს ქვეყნის უნიკალურ ბუნებრივ და კლიმატურ გარემოს. გერბზე ორი მდინარე წარმოადგენს: ამურდარიას და სირდარიას. მათი გამოსახულება გამოხატას სურვილს, რომ ისინი მიედინებოდნენ ყაზახეთის ტერიტორიაზე.
გერბის გვერდებზე განთავსებული გაშლილი ბამბის კონები და ხორბლის თავთავების ძნები გამოსახავს ქვეყნის ორ მთავას აგრო პროდუქტს. ორივე, თავთავებიც და ბამბის კონებიც შეკრულია ეროვნული დროშის მქონე ბაფთით, რაც უზბეკეთის ტერიტორიაზე მცხოვრები ხალხის ერთობის და სიმტკიცის სიმბოლოა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერბები ფრინველების გამოსახულებით კატეგორია:გერბები მთების გამოსახულებით კატეგორია:გერბები მზის გამოსახულებით კატეგორია:უზბეკეთის ეროვნული სიმბოლოები
დეოდონი
ეტიმოლოგია
დეოდონი (daeodon) მომდინარეობს ბერძნული სიტყვებიდან daios, რაც ნიშნავს „მტრულად განწყობილს“ ან „საზარელს“ და odon, რომელიც ნიშნავს „კბილებს“.
აღწერა
Daeodon shoshonensis არის ცნობილთაგან ყველაზე დიდი ენთელოდონტი. ჩვენთვის ცნობილ ზრდასრულ ინდივიდებს ჰქონდათ 90 სმ-მდე სიგრძის თავის ქალა და იყვნენ დაახლოებით 1,8 მ სიმაღლის, მხრებამდე. სხვა ენთელოდონტებისგან განსხვავდებოდნენ კბილების უნიკალური კომპლექტით, ხოლო მათი მსგავსი, ჰქონდათ გრძელი და წვრილი კიდურები, წინა კიდურების ძვლები - შეერთებული, და თითოეულ ფეხზე - მხოლოდ ორი თითი. დეოდონებს ასევე ჰქონდათ მათი თავის ზომისთვის შედარებით მსუბუქი აგებულების კისერი. თავის სიმძიმეს კი კუნთები და მყესები აბალანსებდა, რომლებიც შეერთებული იყო გულმკერდის არის მაღალ წამონაზარდებზე, თანამედროვე ბიზონებისა და თეთრი მარტორქების მსგავსად.
კატეგორია:გადაშენებული ცხოველები
ჰვარანი
მინი|ჰვარანი ჰვარანი (화랑) — ახალგაზრდული სოციალური ინსტიტუტი უძველეს კორეულ სახელმწიფო სილაში, რომელიც X საუკუნემდე არსებობდა. ჰვარანი დაკომპლექტებული იყო 14-15 წლის ბიჭი მოზარდებით. ისინი იყვნენ, როგორც არისტოკრატთა, ასევე უბრალო ოჯახებიდან და შემდეგ იღებდნენ სპეციალურ განათლებას. მშვიდობის დროს ისინი შეისწავლიდნენ კონფუციანელობისა და ბუდიზმის კანონიკურ ტექსტებს, მოგზაურობდნენ მთებსა და ხეობებში, სტუმრობდნენ წმინდა ადგილებს, ატარებდნენ რიტუალებს, რაც მიზნად გლობალურ ჰარმონიას ისახავდა; ასევე სწავლობდნენ ქვეყნის მართვასა და ჰიანგას წერას. ომში იბრძოდნენ ფრონტის ხაზზე და წარმოადგენდნენ კარგად გაწვრთნილ საბრძოლო ერთეულს. მათ შესახებ ინფორმაცია კორეულ ქრონიკებშია შემორჩენილი, მათ შორის სამგუკ საგისა და სამგუკ იუსაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კორეის ისტორია
გიორგი კვესიტაძე
გიორგი კვესიტაძე (დ. 30 მაისი, 1942, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ბიოლოგი. ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1980), პროფესორი (1982). საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი (1988). საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ბიოლოგიურ მეცნიერებათა განყოფილების აკადემიკოს მდივანი (2004–2013). საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის პრეზიდენტი (2013–2023). საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ბიოქიმიისა და ბიოტექნოლოგიის ცენტრის დირექტორი. საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის დურმიშიძის ბიოქიმიისა და ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი. 2023 საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის გენერალური მრჩეველი.
ბიოგრაფია
გიორგი კვესიტაძემ დაამთავრა საქართველოს სასოფლო სამეურნეო ინსტიტუტის ტექნოლოგიის ფაკულტეტი 1961 წელს. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მცენარეთა ბიოქიმიის ინსტიტუტის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი; 1983–87 წლებში მცენარეთა ბიოქიმიის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე; 1984–2008 წლებში საქართველოს სუბტროპიკული მეურნეობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი.
1988–96 წლებში საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ბიოტექნოლოგიის კათედრის გამგე; 1987–2008 წლებში მცენარეთა ბიოქიმიის ინსტიტუტის დირექტორი, 1992–94 წლებში საქართველოს სოფლის მეურნეობისა და სურსათის მინისტრი; 1994–98 წლებში სახელმწიფოს მეთაურის მრჩეველი სოფლის მეურნეობაში; 2004 წლიდან დღემდე საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ბიოლოგიის განყოფილების აკადემიკოს მდივანი; 2011 წლიდან დღემდე საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის სრული პროფესორი.
2013 წლიდან დღემდე სერგი დურმიშიძის ბიოქიმიისა და ბიოტექნოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორი; სხვადასხვა წლებში მიწვეული იყო პროფესორად მსოფლიოს მრავალ უნივერსიტეტში, მათ შორის: პენსილვანიის უნივერსიტეტში (1975–76), ლეჰაის უნივერსიტეტსა (1983–84) და მაქს პლანკის ბიოქიმიის ინსტიტუტში (1986).
არის 400-ზე მეტი პუბლიკაციისა და რამდენიმე მონოგრაფიის ავტორი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2016) კატეგორია:საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრები კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები გ
მალარანი
მალარანი (Mallaranny; an Mhala Raithní, „გვიმრების ბორცვის წვერი“) — ზღვისპირა სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
სქოლიო
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ESP Guitars
ისტორია
1975 წელს, ჰისიტაკე სიბუიამ ტოკიოში გახსნა მაღაზია სახელად „Electric Sound Products (ESP)“, სადაც იყიდებოდა გიტარის შემცვლელი ნაწილები. მაღაზიამ მალევე მოიპოვა მაღალი ხარისხის გიტარის ნაწილების მწარმოებლის სახელი. ამავე დროს ESP-მ დაიწყო გიტარების დამზადებაც. ამ გიტარების ცნობილი მომხმარებელი იყო რონი ვუდი როლინგ სტოუნზიდან და გიტარისტი აკირა ტაკასაკი.
სქოლიო
კატეგორია:გიტარის მწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:იაპონური ბრენდები კატეგორია:1975 წელს დაარსებული მწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:ESP-ის ელექტრო გიტარები კატეგორია:ESP-ის ბას-გიტარები კატეგორია:იაპონური ბრენდები კატეგორია:1975 წელს დაარსებულები იაპონიაში
Fuck Them All
„Fuck Them All“ — ფრანგი მომღერალ მილენ ფარმერის სიმღერა 2005 წლის ალბომიდან Avant que l'ombre.... სინგლმა არაერთგვაროვანი შეფასება დაიმსახურა როგორც კრიტიკოსებიგან ასევე მელომანებისგან. მიუხედავად ამისა გახდა ყველაზე გაყიდვადი სინგლი ალბომიდან და მიენიჭა ვერცხლის სერთიპიკატი.
სქოლიო
კატეგორია:მილენ ფარმერის სიმღერები კატეგორია:2005 წლის სინგლები კატეგორია:2005 წლის სიმღერები კატეგორია:ფრანგული სიმღერები