cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აჭისწყალი
მდინარე უზრუნველყოფს ლიხაურსა და ანასეულს სასმელი და ტექნიკური წყლით. მდინარე მდიდარია თევზის უნიკალური ჯიშებით: ნაკადულის კალმახი, ქაშაპი, წვერა, ფრიტა და სხვა. ნაკადულის კალმახი საქართველოს წითელი ნუსხით დაცული სახეობაა, რომლის პოპულაციის აღდგენაც სახელმწიფოს გარემოსდაცვითი სტრატეგიის უმნიშვნელოვანესი ნაწილია. მდინარის ხეობა მდიდარია ისტორიული ძეგლებით და წარმოადგენს სარეკრეაციო ზონას, რომელიც იზიდავს დამსვენებლებს. ზაფხულის განმავლობაში აჭისწყლის ხეობაში ტემპერატურა საგრძნობლად დაბალია ქ. ოზურგეთთან შედარებით.
სქოლიო
კატეგორია:გურიის მხარის მდინარეები
გიულიუსტანის მავზოლეუმი
გიულიუსტანის მავზოლეუმი (Gülüstan) — მავზოლეუმი აზერბაიჯანში, ჯულფის რაიონის სოფელ გიულიუსტანში. მავზოლეუმი განლაგებულია მწვანე მდელოზე, უშუალოდ მდინარე არაქსის ნაპირზე.
სავარაუდოდ ეს ძეგლი მიეკუთვნება XII საუკუნის ბოლოს ან XIII საუკუნის დასაწყისს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მავზოლეუმები კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა
ოკლენდის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი
ოკლენდის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი (Auckland University of Technology, Te Wānanga Aronui o Tāmaki Makau Rau) — უნივერსიტეტი ახალი ზელანდიის ქალაქ ოკლენდში. უნივერსიტეტი 2000 წლის 1 იანვარს დაფუძნდა, როდესაც 1895 წელს დაარსებულმა ტექნიკურმა კოლეჯმა მიიღო უნივერსიტეტის სტატუსი. 2020 წლის მონაცემებით უნივერსიტეტს გააჩნია სამი კამპუსი ოკლენდში: სითი, ნორდი და საუსი, ასევე სამი სპეციალიზებული ლოკაცია: AUT Millennium, Warkworth Radio Astronomical Observatory და ოკლენდის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტის დევნილთა განათლების ცენტრი.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის უნივერსიტეტები
ქოლუ-ქიშლაყი
ქოლუ–ქიშლაყი (Kollu-Qışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
არასიტაბა
არასიტაბა (Aracitaba) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 570 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟუის-დი-ფორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 058 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.3 კმ²-ზე. ფართობი 106 608 კმ²-ია.
უმაღლესი პარტიული სკოლის შენობა (დონის როსტოვი)
უმაღლესი პარტიული სკოლის შენობა (Здание Высшей партийной школы) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს ბუდიონოვის პროსპექტისა და მოსკოვის ქუჩის გადაკვეთაზე (სახლი 20/45). შენობა ააგეს 1953-1956 წლებში არქიტექტორ გეორგი პეტროვის (ნ. ხუდოვერტოვთან ერთად) პროექტის მიხედვით. შენობა აგებულია სტალინური ნეოკლასიკისა და ხრუშჩოვის ფუნქციონალიზმის სტილში.
მისამართი: დონის როსტოვი, ბუდიონოვის პროსპექტი № 20/45.
ისტორია
უმაღლესი პარტიული სკოლის შენობის პროექტის შექმნის დროს არქიტექტორი გ. პეტროვი გეგმავდა აეშენებინა „განათლების სახლი“, მაგრამ მშენებლობის დასრულების შემდეგ ცნობილი გახდა სკკპ ცენტრალური კომიტეტისა და სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს 1955 წლის 4 ნოემბრის დადგენილება „დაგეგმარებაში და მშენებლობაში ჭარბი დიზაინის მოხსნის შესახებ“, რის შედეგადაც შემცირდა პარტიული სკოლის შენობის ფასადი, მოიხსნა პარაპეტი და ფიგურები.
1980-იანი წლების შუა პერიოდში შენობის სიახოვეს მიწისქვეშა გადასასვლელისა და მიწისქვეშა კომუნიკაციების გაყვანის შემდეგ, პარტიული სკოლის შენობის ფუნდამეტმა დაიწყო დეფორმაცია. კედელზე გაჩნდა ბზარები, კაპიტელმა დაიწყო ნგრევა. ავარიის საწინააღმდეგო სამუშაოებს აწარმოებდა შენობის ამჟამინდელი მფლობელი - საბაჟო აკადემიის როსტოვის ფილიალი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
სონბეფი
მეჰიბტავი სეხემკარა ამენემჰატ სონბეფი (ასევე ამენემჰატ სენბეფი) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) XIII დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. კიმ რაიჰოლტის მიხედვით მისი მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 1800 წელს და დასრულდა ძვ.წ. 1796 წელს. თუმცა არსებობს სხვა ცნობებიც, რომელთა მიხედვითაც სონბეფის მმართველობა ძვ.წ. 1799 წელს დაიწყო და ძვ.წ. 1795 დასრულდა, ცნობილია, რომ ამენემჰატ სენბეფმა 4 წელი იმეფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის მეცამეტე დინასტიის ფარაონები
გაგირანი
გაგირანი (Gəgiran) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,925 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
გაიანა 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გაიანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რონდოლანდია
რონდოლანდია (Rondolândia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ არიპუანანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 604 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.28 კმ²-ზე. ფართობი 12 670 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
გარმათიუქი
გარმათიუქი (Gərmətük) — დაბა აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 5,556 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის დაბები
ბროვარის ბრძოლა
ბროვარის ბრძოლა — სამხედრო დაპირისპირება რუსეთისა და უკრაინის შეიარაღებულ ძალებს შორის. წარმოადგენს 2022 წელს უკრაინაში რუსეთის შეჭრის კიევისათვის ბრძოლის ნაწილს. რუსული ძალები, რომლებიც ჩერნიჰივის ოლქის სამხრეთ ნაწილიდან დასავლეთით მიიწევდნენ, ქალაქ ბროვარისთან, კიევის აღმოსავლეთით მდებარე გარეუბანთან, უკრაინულ ძალებთან ჩაებნენ ბრძოლებში.
მარტი
ბროვარის მახლობლად მდებარე სოფელში უკრაინულმა ძალებმა ჩასაფრების მოწყობის შესაძლებლობა გამოიყენეს და შეუტიეს. არტილერიისა და ტანკსაწინააღმდეგო რაკეტების გამოყენებით მათ მწყობრიდან გამოიყვანეს რამდენიმე ტანკი და ჯავშანტრანსპორტიორი. უკრაინელი ჯარისკაცის ცნობით, ჩასაფრებულებმა თავდაპირველად კოლონის პირველი და ბოლო მანქანები ამოიღეს მიზანში, რათა დანარჩენები შუაში მოემწყვდიათ. ამ მხრივ შეტევა მთლად წარმატებული არ გამოდგა, რადგან უკრაინელებმა ვერ შეძლეს რუსებს უკანდასახევი მარშრუტის გაწყვეტა. რუსულმა კოლონამ დიდი ზარალი განიცადა და იძულებული გახდა უკან დაეხია. უკრაინის ოფიციალური პირების განცხადებით, შეტაკების დროს დაიღუპა მე-6 სატანკო პოლკის მეთაური, პოლკოვნიკი ანდრია ზახაროვი. ზოგიერთი რუსი ჯარისკაცი ფეხით გაიქცა ახლომდებარე ტყეებისა და სოფლების მიმართულებით.
90-ე საგვარდიო სატანკო დივიზიის უკან დახევის მიუხედავად, ჩასაფრების ადგილის აღმოსავლეთით მდებარე სოფლებში მძიმე ბრძოლები დაიწყო. იქ შეტაკებები რამდენიმე დღე გაგრძელდა. ჩასაფრებიდან გადარჩენილმა რუსებმა ადგლობრივი დამცველების დახმარების ბრალდებით სოფლებში მშვიდობიანი მოსახლეობა დახვრიტეს.
12 მარტს რუსულმა მხარემ განაცხადა, რომ მათმა ჯარებმა ბროვარიში განთავსებული უკრაინის სამხედრო კომუნიკაციებისა და დაზვერვის მთავარი ცენტრი გაანადგურეს. ქალაქის მერის თქმით, ისინი მზად იყვნენ მტრის დასახვედრად.
29 მარტს რუსულმა ძალებმა ბროვარის მიმდებარე ტერიტორიების დაბომბვები დაიწყეს. დაიწვა საწყობი, ახლომდებარე სოფლები კი ძლიერ დაზარალდნენ.
30 მარტს ბროვარის მერმა იჰორ საპოჟკომ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ უკრაინელებმა შეძლეს მოწინააღმდეგის განდევნა და სოფლების პლოსკეს, სვეტილნისა და ჰრებელკის დაბრუნება, შეტაკებები გრძელდებოდა ნოვა-ბასანში.
აპრილი
1 აპრილს უკრაინულმა მხარემ სოფლების რუდნიის, შევჩენკოვეს, ბობრიკის, სტარა-ბასანის, ნოვა-ბასანის, მაკიივკის, პოჰრების, ბაჟანივკის, ვოლოდიმირივკის, შნიაკივკის, სალნეს, სოფიივკისა და ჰავრილივკის დაბრუნების შესახებ განაცხადა. საპოჟკოს მტკიცებით, რუსულმა ნაწილებმა „თითქმის მთლიანად დატოვეს“ ბროვარის რაიონის ტერიტორია.
2 აპრილს უკრაინის თავდაცვის სამინისტრომ გაავრცელა ინფორმაცია, რომ მთელი კიევის ოლქი, სადაც შედის ბროვარიც, რუსული ნაწილებისგან თავისუფალი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის ბრძოლები კატეგორია:რუსეთის ბრძოლები კატეგორია:რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022)
გაიანა 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გაიანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
პატარძეულის ღვთისმშობლის ეკლესია (XX საუკუნე)
პატარძეულის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულში, სოფლის სასაფლაოზე. აგებულია XX საუკუნის 80-იან წლებში. ძელი აქ მდგარი, სავარაუდოდ გვიანდელი შუა საუკუნეების დარბაზული ეკლესიის გეგმის მიხედვი, თანაც ისე, რომ განახლებული ეკლესიის კედლებში ძველი ეკლესიის შემორჩენილი ნაწილებია ჩართული. თავდაპირველი ეკლესია როგორც ეს შემორჩენილი ნაწილებიდან ჩანს, ნაგები ყოფილა ქვიშაქვის მოზრდილი ზომის, სრულიად დაუმუშავებელი ქვებითა და კირის დუღაბით. განახლებული ნაწილები ნაგებია ქვიშაქვით, რიყის ქვით და ცემენტის ხსნარით.
შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთით აფსიდია, რომელშიც განიერი, უსახური სარკმელია მოწყობილი. ასეთივე სარკმელია დასავლეთ კედელშიც. აფსიდის გვერდებში თითო შეისრულთაღოვანი ნიშაა. ეკლესია გადახურულია რკინა-ბეტონის, ორკალთა სახურავით, რომელიც გარედან ღარისებრი კრამიტითაა დახურული.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კაშინავას ხალხი
კაშინავას ხალხი — ბრაზილიისა და პერუს ადგილობრივი ხალხები. პერუში, მათი სოფლები მდინარე პურუსისა და კურანხის ნაპირებზე მდებარეობს, ბრაზილიაში კი მდინარეების — ტარაუაკის, ჟორდანის, ბრეუს, მურუს, ენვირას, ჰუმაიტასა და პურუსის ნაპირებზე.
კაშინავას ხალხი ლაპარაკობს პანოანის ენათა ოჯახის კაშინავას ენაზე. თავიანთ ენას ისინი ჰანჩა კუინს ეძახიან, რაც „ნამდვილ სიტყვებს“ ნიშნავს. პერუში მაცხოვრებელ კაშინავათა მხოლოდ 5%-10% ფლობე ესპანურს, დაბალია წერა-კითხვის ცოდნის დონე.
კაშინავას საზოგადოებისათვის უმნიშვნელოვანესია ნადირობა. გარდა ამისა, ისინი ასევე მისდევენ მეთევზეობას, მცენარეული საკვების შეგროვებას, მოჰყავთ მოსავალი; საექსპორტო მნიშვნელობა აქვს მათ მიერ მოწეულ ბრინჯს.
ქალები ატარებენ კალათებს, მძივებს, ამზადებენ საყოფაცხოვრებო კერამიკას, ქსოვენ ჰამაკებსა და ტანსაცმელს. კაცები ამზადებენ ხის იარაღებს, საცერემონიო ბუმბულებს, კანოეებსა და იარაღებს, მათ შორის ხელკეტებს, შუბებს, მშვილდებსა და ისრებს. ნადირობაში პოპულარულია საფანტის თოფები.
სქოლიო
კატეგორია:ინდიელები კატეგორია:ბრაზილიის დემოგრაფია კატეგორია:პერუს დემოგრაფია
ძურწა
125-მდე სახეობა გავრცელებულია. ტროპიკულ, სუბტროპიკულ, ნაწილობრივ ზომიერ სარტყელში. საქართველოში 5 სახეობა გვხვდება; მათგან მწვანე ძურწა, ყვითელი ძურწა და ნამდვილი ძურწა მთელ საქართველოშია გავრცელებული.
ლიტერატურა
*
მალათქეშინი
მალათქეშინი (Malatkeşin) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
მაკა ჩიჩუა
მაკა ჩიჩუა (დ. 31 მარტი, 1971, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი, მხატვარი, ვიზაჟისტი და მუსიკოსი. საქართველოს პირველი ლედი (17 ნოემბერი 2013 – 16 დეკემბერი, 2018), საქართველოს მე-4 პრეზიდენტის გიორგი მარგველაშვილის მეუღლე. არის შემსრულებელი სიმღერისა „ელექტროტალღები“. ჰყავს ორი შვილი, მაშო და თეიმურაზი.
მაკა ჩიჩუა და გიორგი მარგველაშვილი დაქორწინდნენ 2014 წლის 10 სექტემბერს. მათ ხელი დუშეთის სამოქალაქო რეესტრის სამსახურში მოაწერეს. საქორწინო ხელისმოწერისას მოწმეები მათი შვილები — ანა მარგველაშვილი და მაშო ჩიჩუა იყვნენ. 2015 წლის 2 თებერვალს მეორე შვილი შეეძინა. მაკა ჩიჩუამ საკეისრო კვეთით იმშობიარა. ახალშობილი გიორგი მარგველაშვილისა და მაკა ჩიჩუას პირველი საერთო შვილია. პრეზიდენტის ვაჟს ბაბუის სახელი, თეიმურაზი (თემიკო) დაარქვეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს პირველი ქალბატონები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები მ
ჯან ძიი
ჯან ძიი დაიბადა 1979 წლის 9 თებერვალს ჩინეთის ქალაქ პეკინში ბუღალტრისა და საბავშვო ბაღის აღმზრდელის ოჯახში. 11 წლის ასაკში იგი ჩაეწერა პეკინის ცეკვის აკადემიაში, 15 წლის ასაკში მან მოიგო იუნიორებს შორის ეროვნული ჩემპიონატი ცეკვაში, ხოლო 16 წლის ასაკში ჩააბარა ჩინეთის პრესტიჟულ დრამის ცენტრალურ აკადემიაში.
19 წლის ასაკში ჯან ძიიმ როლი მიიღო საქვეყნოდ ცნობილი რეჟისორის ჯან იმოუს ფილმში „გზა შინისაკენ“ (1999), რომელმაც 2000 წელს ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე მოიპოვა „ვერცხლის დათვი“ და მსახიობს მოუტანა პოპულარობა ჩინეთში. ენგ ლის ფილმის „მოახლოებული ვეფხვი, ჩასაფრებული დრაკონი“ (2000) გამოსვლის შემდეგ ჯან ძიი გახდა მსოფლიო მასშტაბის მსახიობი.
2001 წელს მსახიობი გამოჩნდა ბრედ რეტნერის ამერიკულ კომედიურ ბოევიკში „პიკის საათი 2“. გადასაღბ მოედანზე მისი პარტნიორები გახდნენ ცნობილი მსახიობი და კასკადიორი ჯეკი ჩანი და აგრეთვე პოპულარული ამერიკელი კომიკოსი კრისტოფერ ტაკერი. ჯან ძიის პირველი ნამუშევარი ამერიკულ კინოში გახდა სწორედ „პიკის საათი 2“. იმ დროისათვის იგი ინგლისურ ენას არ ფლობდა, რის გამოც ჯეკი ჩანს უხდებოდა თარჯიმნის როლში გამოსვლა. ამის შემდეგ, ჯან ძიიმ დაიწყო ინგლისური ენის შესწავლა და საბოლოოდ დაეუფლა მას.
შემდგომ, ჯან ძიი ლუნას როლში გამოჩნდა ჯან იმოუს ფილმში „გმირი“, რომელიც ოსკარის პრემიაზე იყო ნომინირებული კატეგორიაში საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი და ოქროს გლობუსზე კატეგორიაში საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმი. ფილმი აგრეთვე ნომინირებული იყო ბერლიბის 53-მე კინოფესტივალის ოქროს დათვის პრემიაზე. ფილმში ერთ-ერთი მთავარი როლი ჯეტ ლიმ შეასრულა. ამის შემდეგ მონაწილეობა მიიღო რეჟისორ ლუ იეს ავანგარდულ დრამაში „მეწამული პეპელა“, რომელიც მონაწილეობდა კანის კინოფესტივალზე 2003 წელს.
2006 წელს ჯან ძი იყო კანის 59-ე კინოფესტივალის ჟიურის შემადგენლობაში, ხოლო სამი წლის შემდეგ იყო მოკლემეტრაჟიანი ფილმების 62-ე ფესტივალის ჟიურის წევრი.
აღსანიშნავია ჯან ძის როლი რობ მარშალის ფილმში „გეიშას მემუარები“ (2005), შესრულებული როლისთვის იგი ნომინირებული იყო ოქროს გლობუსზე კატეგორიაში საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის დრამაში, BAFTA საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მთავარ როლში და გილდიის პრემიაზე საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მთავარ როლში. აღსანიშნავია აგრეთვე ჯან ძის როლმი ფილმში „ოსტატი“ (2013).
მთელი შემოქმედებითი კარიერის განმავლობაში ჯან ძიი გახვეული იყო სხვადასხვა ხასიათის სკანადალებში, რომელთაგან მეტად ცნობილია ფულის ანაზღაურების სანაცვლოდ მისი სექსუალური კავშირები მაღალჩინოსან პოლიტიკოსებთან და მდიდარ ბიზნესმენებთან. ამჟამად დაქორწინებულია. ჰყავს 1 შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:ჩინელი მსახიობები კატეგორია:ჩინელი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 9 თებერვალი
გაიანა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გაიანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ იასპარეზა 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გაიანა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გირდანი
გირდანი (Girdəni) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 4,688 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ბელმირუ-ბრაგა
ბელმირუ-ბრაგა (Belmiro Braga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 500 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟუის-დი-ფორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 403 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.66 კმ²-ზე. ფართობი 393 130 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
აშთი
აშთი (Ашт) ან შაიდონი (Шайдон) — ქალაქი ტაჯიკეთში. მდებარეობს სოღდის ოლქის აშთის რაიონში. რაიონის ცენტრი. განლაგებულია ყარამის ქედის ძირზე. ქალაქში იყო საკონსერვო ქარხანა, რომელიც აღარ მუშაობს. მოსახლეობა შეადგენს 15 206 კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტაჯიკეთის ქალაქები
ვალერი ზალუჟნი
მინი ვალერი ზალუჟნი (Валерій Федорович Залужний; დ.  8 ივლისი, 1973, ნოვოგრად-ვოლინსკი, ჟიტომირის ოლქი) — უკრაინელი სამხედრო პირი. უკრაინის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი 2021 წლიდან. გენერალი (2022).
ზალუჟნიმ 1989 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა, 1993 წელს წარჩინებით დაამთავრა ნოვოჰრად-ვოლინსკის საინჟინრო სასწავლებელი. მოგვიანებით ჩაირიცხა ოდესის სახმელეთო ჯარების ინსტიტუტის, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა 1997 წელს.
2021 წლის ივლისში პრეზიდენტმა ვოლოდიმირ ზელენსკიმ ის უკრაინის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდლად დანიშნა, რუსლან ხომჩაკის ნაცვლად. 2022 წლის 5 მარტს უკრაინაში რუსეთის შეჭრის დაწყებისას გენერლის წოდება მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:უკრაინელი გენერლები
ნეფერიტ II
ნეფერიტ II (ასევე ნეფაარუდ II) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) ოცდამეცხრე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა გვიანი პერიოდის დროს. ნეფერიტ II ეგვიპტის სამეფო ტახტზე მამის ფარაონ აჰორისის გარდაცვალების შემდეგ ავიდა, ძვ.წ. 380 წელს. მმართველობის დაწყებიდან ოთხვი თვის შემდეგ ნეფერიტი II მომავალმა ფარაონმა ნექტანებ I-მა ტახდიდან ჩამოაგდო და მოკლა. ნეფერიტ II-ის გარდაცვალებასთან ერთად ეგვიპტეში დასრულდა ოცდამეცხრე დინასტიის მმართველობა და დაწყო ოცდამეათე დინასტიის მმართველობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის ოცდამეცხრე დინასტიის ფარაონები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 380
ჯონ მარშალი
ჯონ მარშალი (John Marshall; დ. 24 სექტემბერი, 1755 — გ. 6 ივლისი, 1835) — ამერიკელი პოლიტიკოსი და ადვოკატი. შეერთებული შტატების მთავარი მოსამართლე 1801 წლიდან გარდაცვალებამდე, 1835 წლამდე. უზენაესი სასამართლოში ყველაზე დიდი ხნის განმავლობაში მსახურობდა და განიხილავენ, როგორც ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან მოსამართლედ. უზენაეს სასამართლოში მუშაობამდე, პრეზიდენტ ჯონ ადამსის მმართველობისას, მარშალი იყო შეერთებული შტატების მეოთხე სახელმწიფო მდივანი.
მარშალი დაიბადა ვირჯინიის კოლონიაში, გერმანთაუნში 1755 წელს. ამერიკის რევოლუციური ომის დაწყების შემდეგ, იგი შეუერთდა კონტინენტურ არმიას და მონაწილეობდა მრავალ ბრძოლაში. ომის შემდგომ გახდა ვირჯინიის ერთ-ერთი ადვოკატი, მოგვიანებით გაიმარჯვა ვირჯინიის დელეგატთა პალატის არჩევნებში. მარშალი მხარს უჭერდა შეერთებული შტატების კონსტიტუციის რატიფიკაციას. გაიმარჯვა შეერთებული შტატების წარმომადგენელთა პალატის არჩევნებში და ფედერალისტური პარტიის ლიდერი გახდა. 1800 წელს, ჯონ ადამსის პრეზიდენტობისას, დაინიშნა სახელმწიფო მდივნად.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის სახელმწიფო მდივნები კატეგორია:ამერიკის ფილოსოფიური საზოგადოების წევრები კატეგორია:ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიის წევრები კატეგორია:შოტლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:ინგლისელი ამერიკელები კატეგორია:გარდაცვლილი 1835 კატეგორია:დაბადებული 1755
მიხეილ გრუშევსკი
დაიბადა ქალაქ ხელმში არისტოკრატულ ოჯახში. ბავშვობა საქართველოში გაატარა, სწავლობდა ტფილისის პირველ გიმნაზიაში (მემორიალური დაფა, 1996). უმაღლესი განათლება მიიღო კიევის წმ. ვლადიმირის უნივერსიტეტში. იცავდა უკრაინის ეროვნულ იდეებს, რისთვისაც მუდმივად დევნიდნენ. 1914 ნოემბერში გრუშევსკი დააპატიმრეს და ქალაქ სიბირსკში გადაასახლეს. თებერვლის რევოლუციის და რუსეთის მონარქიის დამხობის (1917) შემდეგ იგი დაბრუნდა კიევში, აირჩიეს უკრაინის ცენტრალური რადის თავმჯდომარედ (1917–1918), იბრძოდა უკრაინისათვის ფართო პოლიტიკური და ეროვნულ-კულტურული ავტონომიის მოსაპოვებლად ფედერალიზმის საფუძველზე. უკრაინის მმართველ დირექტორიასთან კონფლიქტის გამო 1919 წელს გრუშევსკი იძულებული გახდა ემიგრაციაში წასულიყო. მოგვიანებით ბოლშევიკების მიმართ შემრიგებლური პოზიცია აირჩია. 1924 წელს საბჭოთა უკრაინის მთავრობის მიწვევით გრუშევსკი დაბრუნდა უკრაინაში, თუმცა 1931 წელს დააპატიმრეს და ბრალი დასდეს „უკრაინის ეროვნული ცენტრის“ ხელმძღვანელობაში. განთავისუფლების შემდეგ იძულებით ცხოვრობდა მოსკოვში. დაკრძალულია კიევში. მისი სახელობისაა ქალაქ თბილისის №41 საჯარო სკოლა.
ცენტრალურამერიკული ყურებიანი ბუ
ცენტრალურამერიკული ყურებიანი ბუ (Asio stygius) — ფრინველი ბუსნაირთა რიგის, ყურებიანი ბუების გვარისა.
აღწერა
ზრდასრული ფრინველის სხეულის სიგრძეა 38—46 სმ, ხოლო მასა 675 გ. დედლები მამლებთან შედარებით დიდები და მძიმეები არიან. ახასიათებს მუქი საფარველი ღია ფერის ღინღლებით. სახეს შუაში და მის გარშემო გასდევს ვიწრო თეთრი ზოლები. აგრეთვე ახასიათებს ყვითელი თვალები და ე. წ. „ყურები“, რომლებიც გაფრთხილებას აძლევს მტაცებლებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყურებიანი ბუები
პალდოს გორასამარხები
პალდოს გორასამარხები — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პალდოს სამხრეთით, 2,5 კილომეტრზე. 1971 წელს, დაზვერვითი სამუშაოები ჩაატარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის გარდაბნის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელები - თ. ბუგინიაშვილი და შ. დედაბრიშვილი). დადასტურდა ქვაყრილიანი სამარხები (დიამეტრი - 30 მეტრი, სიმაღლე 1,4 მეტრი).
გაიანა 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
გაიანამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:გაიანა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩარმინარი
ალტ=ჩარმინარი - ჰაიდარაბადი|მინი|ჩარმინარი - [[ჰაიდარაბადი
]] ჩარმინარი (დევანაგარი: चार मीनार, ნასთალიყი: چار مینار, პირდაპირი თარგმანი: "ოთხი კოშკი" ან "ოთხი მინარეთის მეჩეთი")— ერთ – ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ძეგლია ინდოეთის ქალაქ ჰაიდარაბადში, ანდრა პრადეშის ადმინისტრაციულ ცენტრში.
არქიტექტურა
ალტ=ჩარმინარის შიდა ნაწილი|მარცხნივ|მინი|ჩარმინარის შიდა ნაწილი შენობას აქვს კვადრატული ფორმა. ყოველი მხრიდან სიგრძეა 20 მ, ხოლო თითოეულ კუთხეში არის მაღალი მინარეთი. ეს ოთხი ულამაზესი მოჩუქურთმებული მინარეთი 48,7 მეტრის სიმაღლისაა, დომინირებს ლანდშაფტზე დაახლოებით ერთი კილომეტრით. თითოეულ მინარეთის. აქვს ოთხი დონე, რომლებზეც მინარეთი ს გარშემო გამოსახულია. მინარეთებში სპირალური კიბის 149 საფეხური მიდის წერტილამდე, საიდანაც იშლება ქალაქის პანორამული ხედი.კონსტრუქციის თითოეული მხარე გიგანტური თაღებით იშლება მოედანზე. ისინი გადაჰყურებს ოთხ მთავარ საავტომობილო გზას, რომლებიც ოდესღაც სამეფო გზები იყო. თაღები მინარეთების გარდა ჩრდილავს შენობის სხვა მახასიათებლებს. თითოეული თაღის სიგრძე 11 მ და სიგანე 20 მ დამონტაჟდა 1889 წელს, საათები მოთავსებულია თაღებში. შენობის პერიმეტრის გასწვრივ არის ორი გალერეა, ტერასა და სალოცავი დარბაზი.
ისტორია
ალტ=ჩარმინარი ღამით|მარცხნივ|მინი|ჩარმინარი ღამით ინდოეთის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრი თავის შენიშვნებში აღნიშნავს: ”არსებობს სხვადასხვა თეორია იმის შესახებ, თუ რისთვის აშენდა ჩარმინარი. ამასთან, გავრცელებულია მოსაზრება, რომ ნაგებობა აშენდა ქალაქის ცენტრში იმ დროს გავრცელებული მომაკვდინებელი დაავადების- ქოლერის აღმოფხვრის აღსანიშნავად”. XVII საუკუნის ფრანგი მოგზაურის ჟან დე თევენოს აზრით, სპარსული წყაროების მიხედვით ჩარმინარი აშენდა 1591 წელს მეორე ისლამური ათასწლეულის დასაწყისის აღსანიშნავად (ახ. წ. 1000 წ.). ეს ღონისძიება აღინიშნა მთელ ისლამურ სამყაროში, ამიტომ ქუთბ შაჰმა დააარსა ქალაქი ჰაიდარაბადი ამ მოვლენის აღსანიშნავად. არქიტექტურის მიხედვით მას აღმოსავლეთის ტრიუმფალურ თაღსაც უწოდებენ.
ჩარმინარის გარშემო არის სამკაულებით, განსაკუთრებით მარგალიტებით განთქმული ბაზარი-Lad Bazaar. აყვავების პერიოდში, ჩარმინარის ბაზარში დაახლოებით 14000 მაღაზია იყო. ჩარმინარის მიმდებარე ბაზრები აღწერილია საროჯინი ნაიდუს ლექსში "ჰიდრაბადის ბაზრებში".
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სავარაუდო სია
ჩარმინარი, ჰაიდარაბადში კუტბ შაჰის ძეგლებთან ერთად: ჰოლკონდას ციხესიმაგრე და კუტბ შაჰის საფლავები, შეტანილ იქნა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების "საცდელ სიაში". ძეგლი წარადგინა ინდოეთის მუდმივმა დელეგაციამ იუნესკოში 2010 წლის 10 სექტემბერს.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის მეჩეთები კატეგორია:ჰაიდარაბადი
Barbara Barbara, We Face a Shining Future
Barbara Barbara, We Face a Shining Future (სტილიზებული როგორც Barbara Barbara, we face a shining future) — ბრიტანული ელექტრონული ჯგუფ Underworld-ის მეცხრე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2016 წლის 18 მარტს. იგი ჯგუფის პირველი სტუდიური ალბომია 2010 წლის Barking-ის შემდეგ. Barbara Barbara-მ გამოსვლისთანავე მოიპოვა კრიტიკული აღიარება და მოხვდა რამდენიმე საერთაშორისო ჩარტში. მან აგრეთვე მიიღო გრემის ჯილდო წლის საუკეთესო საცეკვაო/ელექტრონული ალბომისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ალბომები კატეგორია:Underworld-ის ალბომები კატეგორია:Caroline Records-ის ალბომები
პსამუტი
პსამუტი (ასევე პსამუტესი, პსამუტისი) — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) ოცდამეცხრე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა გვიანი პერიოდის დროს. პსამუტი მეფობდა დაახლოებით ძვ.წ. 392/1 წლებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის ოცდამეცხრე დინასტიის ფარაონები
ფარავნის ქარვასლა
ფარავნის ქარვასლა — შუა საუკუნეების ძეგლი აღმოსავლეთ საქართველოში, ისტორიულ ჯავახეთში, ახლანდელი ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, ფარავნის ტბის აღმოსავლეთით, სოფელ როდიონოვკაში (ძვ. ფარავანი, თავფარავანი). ფარავნის ქარვასლა წარმოადგენს 26 მ სიგრძის სამნავიან ოთხკუთხა შენობას; ნაგებია ქვითა და აგურით. შუა ნაწილი დერეფანს წარმოადგენს; დერეფნის ორივე მხარეს 5—5 სათავსია; ისინი დერეფანს ნახევრადწრიული თაღებით უკავშირდებიან. ყოველ სათავსში ბუხარია, ფარავნის ქარვასლას ეტყობა გადაკეთების კვალი. პირვანდელი ნაგებობა, ვარაუდით XII საუკუნისაა; ადრე კედლებში ქართულწარწერებიანი ქვებიც იყო დატანებული. ფარავნის ქარვასლის მახლობლად XI—XIII საუკუნეების ორი ეკლესიაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის არქიტექტურული ძეგლები
იბრაჰიმ ისფაჰანლი
იბრაჰიმ ისფაჰანლი (İbrahim İsfahanlı; დ. 1887, ტფილისი — გ. 10 ოქტომბერი, 1967, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა კინოსა და თეატრის მსახიობი. საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1932).
ბიოგრაფია
ნამდვილი სახელი — იბრაჰიმ ჰუსეინ–ოღლუ უსეინზადე, ისფაჰანლი — ფსევდონიმია.
მას მამა ადრე გარდაეცვალა, რის შემდეგ დაიწყო ფეხსაცმლის საქმის შესწავლა. წერა-კითხვა დედამ — მოლა მასმიმ (ლოქჯანდარის სოფლის მკვიდრი, დღევანდელი დმანისის რაიონი) ასწავლა. ჯერ კიდევ ბავშვობაში, ზუბალაშვილების სახალხო სახლში, როდესაც იგი ესწრებოდა თვითნასწავლი — აზერბაიჯანელი მსახიობების სპექტაკლებს, მას შეუყვარდა თეატრი. 1909 წელს იბრაჰიმმა ითამაშა თავის პირველ სპექტაკლში — ოფიცრის მეუღლე. იგი თამაშობდა მოხეტიალე აზერბაიჯანულ ტრუპებში. გასტროლებზე იმყოფებოდა ირანში (1916), თურქეთში (1918–1919, 1922).
დრამატურგების ნარიმან ნარიმანოვის, აბდურაჰიმ ჰაგვერდიევისა და ცნობილი მსახიობების გ.არაბლინსკის, სითგი რუჰულის ხელშეწყობით იქცა აზერბაიჯანული ეროვნული თეატრის მსხვილ მოღვაწედ.
1921 წლიდან დგამდა სპექტაკლებს, როგორც რეჟისორი, ხელმძღვანელობდა აზერბაიჯანულ თეატრს თბილისში (1926–1928 — მთავარი რეჟისორი). 1928 წლის ოქტომბერში გადავიდა ბაქოს აზერბაიჯანული სახელმწიფო დრამატულ თეატრში. როლებიდან აღსანიშნავის: იაგო, ოტელო, ჰამლეტი (უილიამ შექსპირის „ოტელო“, „ჰამლეტი“), ფრანც მოორი (ფრიდრიხ შილერის „ყაჩაღები“), ჯაფარი (ჯაფარ ჯაბარლი ს „ცეცხლის საცოლე“), ანზორი (სანდრო შანშიაშვილის „ანზორი“). 1930 წლის იანვარში თავისი ძველი კოლეგების დაჟინებული თხოვნით იგი დაბრუნდა თბილისში.
1934 წელს სსრკს სახელმწიფო დონეზე მიიღო მხარდაჭერა საკოლმეურნეო თეატრებმა და ისფაჰანლიმ დაიწყო ადიგიუნის საკოლმეურნეო თეატრის ხელმძღვანელობა (აზერბაიჯანის სსრკ რესპუბლიკის საათლის რაიონის „ადიგიუნის“ კოლმეურნეობა), სადაც მან იღვაწა 1934-1936 წლებში. 1936 წლიდან იგი კვლავ ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა თბილისში.
ორი წლით (1947-1949) იგი გაემგზავრა აზერბაიჯანში, იგი იყო ზაქათალის სახელმწიფო თეატრის მთავარი რეჟისორი (1947 წლის ივნისიდან) და ყაზახის (1948 წლის მაისიდან). მათი დახურვის შემდეგ 1949 წელს, კვლავ დაბრუნდა თბილისში, ხელმძღვანელობდა დრამატულ წრეებს დმანისში, მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო ფილარმონიის აზერბაიჯანული ესტრადის ანსამბლში.
დაკრძალულია თბილისში, ძველ მუსულმანურ სასაფლაოზე (დღეს ბოტანიკური ბაღის ტერიტორია).
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მსახიობები კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
დრაკონის ნავების ფესტივალი
მინი|250პქ|დრაკონის ნავების ფესტივალი (XVIII საუკუნე) დრაკონის ნავების ფესტივალი (午节 — „ტუან’უ ძიე“) — ჩინური ეროვნული, ტრადიციული დღესასწაულია, რომლის დროსაც ჩინეთში ოფიციალურად ისვენებენ. დრაკონის ნავების ფესტივალს მაისის ფესტივალსაც უწოდებენ, იგი მეხუთე თვის მეხუთე დღეს აღინიშნება.
ლეგენდის თანახმად, ფესტივალი ძველი ჩინელი პატრიოტი პოეტის, ციუ იუანის (屈原 — ძვ. წ. 329–299), საპატივცემულოდ ტარდება. მებრძოლი სამეფოების პერიოდში იგი ჩუს სამეფოში ცხოვრობდა. ჩუს სამეფოს დაცემის შემდეგ, ის ძალზედ დამწუხრებული და აღშფოთებული იყო, „მან მდინარეში გადახტომით თავი მოიკლა მეხუთე თვის მეხუთე დღეს“. ციუ იუანი ძლიერ უყვარდა მის თანასოფლელებს, ასე, რომ ისინი მაშინვე მის საძებნელად ნავებით წავიდნენ. დღესდღეობით, დრაკონის ნავების ყოველ ფესტივალზე ტარდება ნავებით შეჯიბრი (龙舟竞渡 — „ლუნგ ჭოუ ძინგ ტუ“). საგანგებოდ მზადდება ხის ნავები, რომლებიც მორთული და დახატულია დრაკონის მსგავსად. საერთოდ, მათი სიგრძე 20-35 მეტრს შეადგენს და მის შესავსებად 30-60 ადამიანია საჭირო. ნაოსნობის დროს, მენავეები უსვამენ ნიჩბებს ჰარმონიულად და სწრაფად. ეს ხდება დასარტყამ ინსტრუმენტთა აკომპანიმენტის თანხლებით. მიჩნეულია, რომ გამარჯვებულ გუნდს მთელი წლის მანძილზე წარმატება ელის.
ციუ იუანის მდინარეში გადახტომის შემდეგ, იმის შიშით რომ მას თევზები შეჭამდნენ, ხალხმა წყალში წებოვანი ბრინჯის გორგლების ჩაყრა დაიწყო. დღეს დრაკონის ნავების ფესტივალის დამთავრებისას, ხალხი ჩინურ „წუნგ წის“ ბრინჯით (粽子 — „წუნგ წი“) ამზადებს.
დღესასწაულის დადგომამდე, მშობლები როგორც წესი ამზადებენ, პატარა სურნელოვან ჩანთებს თავიანთი შვილებისათვის. ისინი ქსოვენ პატარა ჩანთებს სხვადასხვა ფერის აბრეშუმისგან. ისინი ჩანთებს ავსებენ სუნამოებით ან მცენარეული მედიკამენტებით და შემდეგ, კრავენ აბრეშუმის ძაფებით. ღონისძიების დროს, ბავშვებს ის ან გულზე უკიდიათ, ყელსაბამის მსგავსად ან ამაგრებენ ტანსაცმელზე, როგორც ერთგვარი აქსესუარი. ერთ-ერთი ხალხური ლეგენდის მიხედვით, პატარა სურნელოვანი ჩანთები მათ იცავს ბოროტებისაგან.
დრაკონის ნავის ფესტივალის თარიღი განისაზღვრება მთვარის კალენდრის მიხედვით, ამიტომ თარიღი წლიდან წლამდე იცვლება. პირველად ის, როგორც სახალხო დღესასწაული ჩინეთში, აღინიშნა 2008 წელს. ხოლო, 2009 წლის 30 ოქტომბერს, იუნესკოს მსოფლიო არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის სიაში შევიდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფესტივალები ჩინეთში კატეგორია:კაცობრიობის ზეპირი და არამატერიალური მემკვიდრეობის შედევრები კატეგორია:სადღესასწაულო დღეები ჩინეთში
ზაურ კენჭაძე
ზაურ კენჭაძე (დ. 31 მარტი, 1998, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ახალგაზრდებს შორის ევროპის თასისგამარჯვებული (2018, კლუჟ-ნაპოკა, რუმინეთი, 100 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1998 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები
ნიკოლოზ ელიავა
ნიკოლოზ ზურაბის ძე ელიავა (დ. 1876, სოფ. ღანირი, ქუთაისის მაზრა — გ. 13 ივლისი, 1937) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი. რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი. დაპატიმრებამდე მუშაობდა სახალხო მეურნეობის უმაღლესი საბჭოს ეკონომისტად.
ბიოგრაფია
დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურდიული ფაკულტეტი 1902 წელს.
1902 წელს იცავდა ბათუმში დაპატიმრებული მუშების ჯგუფს, რომელთაც მარტში, გაფიცვის შემდეგ დაპატიმრებული ამხანაგების გათავისუფლების მოთხოვნით, იოსებ ჯუღაშვილის (სტალინის) მიერ ორგანიზებული დემონსტრაციისას პოლიციასთან და ჯართან შეტაკება მოუხდათ. 1905 წლიდან მუშაობდა რსდმპ-ის „ბოლშევიკების“ ფრაქციაში. იყო ჟურნალ „მოგზაურის“ მეორე რედაქტორი. 1910 წელს არჩეული იყო ქართული სახალხო თეატრის გამგეობის თავმჯდომარედ. 1912 წელს ადმინისტრაციული წესით გადაასახლეს როსტოვში, საიდანაც ამნისტიით გათავისუფლდა. 1913 წელს, „მგზავრის“ რედაქტორობისას. პეტერბურგის ციხეში გაატარა 3 წელი, შემდგომ კი გადაასახლეს ასტრახანში. 1916 წლიდან მუშაობდა ტფილისის დაჭრილთა და ომში დასახიჩრებულთა კომიტეტის მთავარ კონტროლიორად. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ, მარტიდან ნოემბრამდე, იყო ტფილისის საგუბერნიო მომარაგების კომიტეტის თავმჯდომარე. 1917 წლიდან იყო საქართველოს ქალაქთა კავშირის თავმჯდომარე. 1917 წლის აგვისტოში თბილისის ხმოსანთა სათათბირომ აირჩია ქალაქის თავად. 1917 წლის ნოემბერში აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. 1918 წლის 26 მაისს ხელი მოაწერა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობის გამოცხადების აქტს. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი. 1918 წლიდან იყო თბილისის ქალაქის თავი. 1919 წლის 12 მარტიდან არჩეული იყო საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით. 1921 წელს საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპირების შემდეგ დატოვა სამშობლო და წავიდა ემიგრაციაში. ცხოვრობდა სტამბოლში, შემდეგ გერმანიასა და საფრანგეთში.
1924 წლის სექტემბერში აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია. 1926 წელს ითხოვდა საქართველოში დაბრუნების უფლებას. 1926 წლის 29 სექტემბერს დაბრუნდა თბილისში. შემდგომ წლებში მუშაობდა სხვადასხვა სახელმწიფო დაწესებულებაში. იყო დამცველთა (ადვოკატთა) კოლეგიის წევრი. 1930-იანი წლების მეორე ნახევარში მუშაობდა საქართველოს სსრ სახალხო მეურნეობის უმაღლესი საბჭოს ეკონომისტად. 1937 წლის 15 აპრილს პენსიონერი „კონტრრევოლუციური მენშევიკური ცენტრის“ წევრობის ბრალდებით დააპატიმრეს. 1937 წლის 12 ივლისს სსრკ უზენაესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიის გამსვლელმა სესიამ დახვრეტა მიუსაჯა. დახვრიტეს 13 ივლისის ღამეს. დახვრიტეს ასევე მისი ვაჟი. რეაბილიტირებულია სსრკ უზენაესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიის მიერ 1957 წლის 8 ოქტომბერს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1876 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:ქართველი სოციალ-დემოკრატები კატეგორია:რსდმპ-ის წევრები კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:თბილისის მერები
სანქტ-პეტერბურგის სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია
სანქტ-პეტერბურგის სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (Церковь Смоленской иконы Божией Матери) —  მოქმედი მართლმადიდებლური ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. ეკლესია აგებულია 1786-1790 წლებში, კლასიციზმის სტილში. გადმოცემის თანახმად ეკლესიის მშენებლობაში მონაწილეობდა ქსენია პეტერბურგელი.
ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. სამხრეთის ეგვტერი ქსენია პეტერბურგელის, ხოლო ჩრდილოეთისა - ღვთისმშობლის ხატის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას. ტაძრის წინამძღვარია - დიაკვანი ვიქტორ მოსკოველი.
ისტორია
საეკლესიო სასაფლაოების დაარსებიდან პირველ წლებში ეკლესია მათ ტერიტორიაზე არ არსებობდა. გარდაცვლილებს კრძალავდნენ სამრევლო ან კარის ეკლესიებში. მაგრამ მოგვიანებით სასულიერო ხელმძღვანელობამ დაინახა ეკლესიის არსებობის აუცილებლობა სასაფლაოზე, თუმცა თანხები არ არსებობდა, ამიტომ იმპერატორმა ეკატერინე II-მ გამოსცა ბრძანება, რომლის თაახმადაც ეკლესია უნდა აეშენებინათ გუბერნიის ფინანსებით.
ხის ეკლესია
1758 წელს სმოლენსკის სასაფლაოზე ააგეს სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია. იგი მდებარეობდა სასაფლაოს ცენტრში, იმ ადგილზე სადაც მოგვიანებით ააგეს სანქტ-პეტერბურგის სმოლენსკის სასაფლაოს სამების ეკლესია (დაანგრიეს 1932 წელს). ამჟამად მის ადგილზე მდებარეობს სამლოცველო.
ეკლესია შენდებოდა ორის წლის განმავლობაში და აკურთხეს 1760 წლის 30 სექტემბერს. 1768 წლისათვის ტაძარი უკვე რემონტს საჭიროებდა, რის შესახებაც ეკლესიის სასულიერო შტატმა შეატყობინა სასულიერო კონსისტორიას.
1772 წელს ეკლესია გაარემონტეს და მასში ააშენეს მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის ეგვტერი, რომელიც აკურთხეს 1772 წლის 17 ნოემბერს. 1777 წელს პეტერბურგში წყალდიდობა მოხდა, რის შედეგადაც დაზარალდა ეკლესიის შენობა, თავშესაფარიც და სასაფლაოც. ამ ეტაპზე ეკონომიის კანტორამ უარი თქვა ტაძრის გარემონტებაზე.
1779 წელს ეკონომიის კანტორის კოლეგიის ბრძანების თანახმად სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიას გადასცეს რამდენიმე საეკლესიო წიგნი და ავეჯი, რომელიც ეკუთვნოდა ადრე გაუქმებულ იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესიას და რომელიც აქამდე ინახებოდა სამფსონიევის ტაძარში.
1829 წელს დანგრეული ეკლესიის ადგილზე 1831 წელს ააშენეს ქვის ეკლესია სამების სახელზე.
ქვის ეკლესია
1786-1790 წლებში მამა გიორგი პეტროვის ხელმძღვანელობითა და არქიტექტორ ალექსი ივანოვის პროექტის მიხედვით ააგეს სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატის ქვის ეკლესია, ადრეული რუსული კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში.
1790 წლის 26 სექტემბერს აკურთხეს ტაძრის ეგვტერი იოანე ღვთისმეტყველის სახელზე. ეგვტერში გადაიტანეს 1772 წელს გაუქებული იოანე ღვთისმეტყველის ხის ეკლესიის კანკელი, რომელიც აგებული იყო პეტრე I დიდის დაკვეთით ჰოსპიტალის სასაფლაოზე.
1790 წლის 1 (14) ოქტომბერს ღვთისმშობლის კვართის დღესასწაულზე მთავარი ეგვტერი აკურთხეს სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე.
1808 წელს ეკლესიას მიაშენეს ჩრდილოეთისა და სამხრეთის ეგვტერები. ასევე დააშენეს სამრეკლო. სამუშაოები დასრულდა 1833 წელს. 1917 წლისათვის სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიას ჰქონდა ხუთი ეგვტერი: მთავარი ნაკურთხი იყო სმოლენსკის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე; მარჯვენა - ბასილი აღმსარებლის სახელზე; მარცხენა იოანე ნათლისმცემლის, მთავარდიაკონ სტეფანესა და მოწამე ევლამპის სახელზე. აკურთხეს 1790 წელს. სამხრეთის მხარეს ცალკე ეგვტერი ელია წინასწარმეტყველის სახელზე აკურთხეს 1833 წლის 24 ივნისს; ჩრდილოეთის ეგვტერი იოანე ღვთისმეტყველის სახელზე აკურთხეს 1892 წლის 10 ოქტომბერს.
1947 წელს ეკლესია დაუბრუნდა მრევლს. ცენტრალურ საკურთხეველში დააყენეს კანკელი, რომელიც გადაიტანეს 1938 წელს დახურული სანქტ-პეტერბურგის იოანე ნათლისმცემლის შობის ეკლესიიდან.
1989 წლის 16 თებერვალს ლენინგრადისა და ნოვგოროდის მიტროპოლიტმა ალექსი რიდიგერმა აკურთხა მცირე ეგვტერი ქსენია პეტერბურგელის სახელზე.
არქიტექტურა
ეკლესია აგებულია ადრეული რუსული კლასიციზმის სტილში. ეს დაგეგმარებაში სწორკუთხა ნაგებობაა, შეღებილია ცისფერად. დასავლეთი მხრიდან მიბმულია სატრაპეზო, შესასვლელის თავზე დაშენებულია ორიარუსიანი სამრეკლო, რომელიც მთავრდება ჯვრით. მეორე სართულის კედლები შემკულია კორინთული პილასტრებით. ყველა იარუსი მთავრდება სამკუთხა ფრონტონით. ტაძარას ამშვენებს ნაცრისფერი გუმბათი თაღოვანი ფანჯრებით.
აკლდამა
ეკლესიაში, ვლადიმირ საიტოვის წიგნის „პეტერბურგის აკლდამის“ თანახმად, მოქმედებდა აკლდამა. იატაკის ქვემოთ გამოიყო დასაკრძალი ადგილი. ეკლესიის ჩრდილოეთის კედელზე არის დაფა სმოლენსკის ეკლესიის მაშენებლობის სამახსოვროდ. ტაძარში დაკრძალულია ტაძრის მშენებელი წინამძღვარი გიორგი პეტროვი და საკათედრო წინამძღვარი სტაქი კოლოსოვი.
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
ბიას-ფორტისი
ბიას-ფორტისი (Bias Fortes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 850 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟუის-დი-ფორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 793 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.38 კმ²-ზე. ფართობი 283 535 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
წაწლობა
წაწლობა (წაწოლა) — ფშავში ქალ-ვაჟის ერთად დაწვენის ჩვეულება, რომელსაც აგრეთვე ნადობ-ნაძმობსაც უწოდებენ.
თუ ახალგაზრდა ვაჟი ან ქალი ფშავში არ წაწლობს მას „მწერელ ჩვილს“ უწოდებენ ე. ი. ბეჩავ-უხეიროს. მათი შეხედულებით ვაჟი ან ქალი „ილეთი“ უნდა იყოს, რომ თავის გარეგნულ სილამაზესთან ერთად, კარგი ქცევით, დარდიმანდობით და მოლხენით წაწლებს იზიდავდეს.
წაწლობა ფშავში არსებობს ნათესავთა და უცხოთა შორის. როდესაც ნათესავი ქალ-ვაჟი ასაკში დგებოდნენ მათ შორის წოლა იმართებოდა, როგორც სახლში ისე მის გარეთაც, მაგრამ ისე რომ უფროსებს ეს არ დაენახათ. დაწოლა ხდებოდა ტანისამოსიანად, ერთმანეთს წაწლობაზე საუბრით ართობდნენ და დროს ატარებდნენ ალერსში და ხვევნა-კოცნაში. მიუხედავად სიახლოვისა ნაძმობს ჰქონდა ურთიერთობებში გარკვეული შეზღუდვები რაც სასტიკად ისჯებოდა თემის სჯულით და წესებით. ნადობის დაორსულების შემთხვევაში წყვილი იდევნებოდა თემიდან როგორც წესების შეურაცხმყოფელნი ან ისჯებოდნენ სიკვდილით. ამის გამო ნათესავთა შორის წაწლობა შედარებით იშვიათი მოვლენა იყო და ამდაგვარი საქციელიც არ იყო საქებარი და ინახებოდა საიდუმლოდ წყვილს შორის.
უცხოთა შორის წაწლობა, პირველ ყოვლისა ერთმანეთის მოწონებაზე და ტრფიალზე იყო დამყარებული. თუ ვაჟს ქალი მოეწონა, ან ქალს ვაჟი ისინი ერთმანეთს ნაძმობ-ნადობობას უცხადებდნენ. დაახლოების შემდეგ მათ შორის წოლა იმართებოდა.
ახლად შეყრილი წაწლები, პირველ ხანებში, სახლის გარეშე სადმე მიმალულ ადგილას ნაბდის ქვეშ წვებოდნენ ტანისამოს გაუხდელად. დანიშნულ ადგილას ქალთან მუდამ ვაჟი მიდიოდა, ქალი თავს მოიმძინარებდა და ვაჟს ის უნდა გამოაღვიძა თავისი ალერსით და ტკბილი საუბრით.
წაწლობის მთავარი დამახასიათებელი ნიშანია ეროტიკული ურთიერთობა და ამავდროულად ბავშვის გაჩენისაგან თავის არიდება რაც სირცხვილად ითვლებოდა. ფშავში მიღებული იყო მრავალწაწლიანობა, ზოგს ხუთი ჰყავდა, ზოგს — ათი...
ერთი თემის წაწლებს ხატისაგან აკრძალული ჰქონდათ შეუღლება და წესის დამრღვევი თემიდან იდევნებოდა. მხოლოდ სხვადასხვა თემის წაწლებს შეეძლოთ შეუღლება. ამავდროულად უცხო ტომთან წაწლობა მიღებული არ ყოფილა.
წაწლობის გამო ბევრი უსიამოვნება წარმოშობილა უკვე შემდგარ ოჯახებში, სადაც ქმარი ცოლს წაწლობის ნებას არ აძლევდა. წაწლობის მიზეზის გამო ფშავში ხშირი იყო გაყრა.
ფშავში წაწლობის წარმოშობას ლაშა-გიორგის უკავშირებენ და თვლიან რომ ის მისი განწესებული იყო და ლაშარობას მიღებულია საზოგადო წოლა. მათივე თქმით ლაშარის ჯვარი ქალტან დაწოლას არ უშლიდა.
თქმულების მიხედვით ლაშა-გიორგი „ფშავის-ხევში“ ყოფილა იქ სადაც მისი ნიშია. იქ აუშენებია ეკლესია და ბერები განუწესებია, მერე იქედან ქალაქში ჩამოსულა და თავის დას რუსუდანს უკითხავს: რა ამბავი იყო, როგორ არის ფშავეთის საქმეო? ლაშას უპასუხია, ეკლესიაც ავაშენე და მწირველი ბერებიც დავადგინეო, წაწლობა სცოდნიყო ფშაველებსო, კინაღამ მომატყუეს მეცაო, დამჩვიესო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფოლკლორი კატეგორია:ფშავი კატეგორია:ქართული ფოლკლორი კატეგორია:ქართული ტრადიციები
ისმაილ ქაჰრამანი
ისმაილ ქაჰრამანი (İsmail Kahraman; დ. 7 დეკემბერი 1940, რიზე, თურქეთი) — თურქი იურისტი და პოლიტიკოსი. თურქეთის პარლამენტის 27-ე თავმჯდომარე. 2015 წლის ნოემბერის არჩევნებში, აირჩიეს პარლამენტის წევრად სტამბოლის პირველი საარჩევნო ოლქიდან. მანამდე 1995-2002 წლებში იყო პარლამენტის, ხოლო 1996-1997 წლებში, ერბაქანის კაბინეთში კულტურის მინისტრის პოსტს იკავებდა.
ბიოგრაფია
ისმაჰილ ქაჰრამანი 1940 წლის 7 დეკემბერს, ქალაქ რიზეში დაიბადა. დაწყებითი და საშუალო განათლება ყარაბუქში დაასრულა. ჰაიდარფაშას ლიცეუმის დასრულების შემდეგ, სტამბოლის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი დაამთავრა. უნივერსიტეტში სწავლის დროს, სტუდენტთა გაერთიანების წევრი, ხოლო შემდეგ თავმჯდომარე იყო.
1985 წლის 29 მაისს, „ერთობის ფონდის“ სამეურვეო საბჭოს თავმჯდომარე გახდა. 1994 წლის 21 დეკემბერს, გახდა „თურქეთის მოხალისეთა ფონდის“ დამაარსებელი წევრი. იყო სტამბოლის ვაჭრობის უნივერსიტეტის სამეურვეო საბჭოს წევრი. მუშაობდა სამრეწველო და სავაჭრო კომპანიებში. 2001 წელს, რეჯეფ თაიფ ერდოღანთან ერთად, სგპ-ს დამფუძნებელი წევრი გახდა.
ქაჰრამანი დაოჯახებული და 4 შვილი ჰყავს. ფლობს ინგლისურ ენას.
კულტურის მინისტრი
ისმაილ ქაჰრამანი, 1995 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე, „კეთილდღეობის პარტიის“ წევრად შევიდა პარლამენტში, სტამბოლის პირველი საარჩევნო ოლქიდან. 1996 წლის 28 ივნისს, „კეთილდღეობის პარტიისა“ და „მართალი გზის პარტიის“ კოალიციურ მთავრობაში, კულტურის მინისტრის პოსტი ჩაიბარა. 1997 წლის სამხედრო გადატრიალების შედეგად, დატოვა მინისტრის თანამდებობა. 1999 წლის საპარლამენტო არჩევნებში, თავიდან გახდა პარლამენტარი. 2002 წელს დატოვა აქტიური პოლიტიკა და 2015 წლის არჩევნებზე, დაბრუნდა პოლიტიკასა და პარლამენტში.
პარლამენტის თავმჯდომარე
2015 წლის 1 ნოემბრის საპარლამენტო არჩევნებზე, სგპ-დან სტამბოლის პირველი საარჩევნო ოლქში გამარჯვების შემდეგ, 2015 წლის 22 ნოემბერს პარლამენტართა 316 ხმით, პარლამენტის თავმჯდომარედ აირჩიეს.
პოლიტიკური ხედვა
პარლამენტის თავმჯდომარის პოსტზე, საკონსტიტუციო ცვლილებებზე საუბრისას, ქაჰრამანმა განაცხადა, რომ „ახალი კონსტიტუცია სეკულარული არ უნდა იყოს, არამედ უნდა რელიგიური იყოს“. მისი ეს განცხადება ბევრმა გააკრიტიკა.
2016 წლის 28 აგვისტოს, ქაჰრამანმა თავის გამოსვლაში განაცხადა, რომ არგენტინელი მარქსისტი რევოლუციონერი ჩე გევარა, მკვლელად და ბანდიტად შერაცხა. საპასუხოდ, კუბის საელჩომ გამოთქვა შეშფოთება და სინანული სიტყვების გამო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:თურქი პოლიტიკოსები კატეგორია:თურქეთის პარლამენტის თავმჯდომარეები
არმხი
ტოპონიმი არმხი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბერილიუმის კარბიდი
ბერილიუმის კარბიდი — არაორგანული ნაერთი ქიმიური ფორმულით <CHEM>Be2C</CHEM>. არის ლითონის კარბიდი და ძალიან მტკიცე ნივთიერება; სიმტკიცით ჰგავს ალმასს.
მიღება და რეაქციები
However, in hot concentrated alkali the reaction is very rapid, forming alkali metal beryllates and methane:
მრავალწყლის ნამოსახლარი
მრავალწყლის ნამოსახლარი (ასევე ცნობილი როგორც ჯანგირის ნამოსახლარი) — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უდაბნოში. მრავალწყლისხევის მარცხენა მხარეს, აღმოსავლეთიდან დასავლეთის მიმართულებით ქედის თხემზე, ხევიდან 150-200 მეტრის სიმაღლეზე. განეკუთვნება ძვ. წ. II ათასწლეულის დასასრულს და ძვ. წ. I ათასწლეულს.
1960-იან წლებში ძეგლი გამოიკვლია კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, კონსტანტინე ფიცხელაურის და თ. ბუგიაშვილის ხელმძღვანელობით. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია, სამხრეთ და დასავლეთ კედლები ეროზიულია სადაც, ჩამორეცხილია კულტურული ფენა.
ნამოსახლარი გამართულია სამხრეთ-დასავლეთით ოდნავ წაგრძელებულ ფერდობზე. ძეგლის დასავლეთით და სამხრეთით შემოსდევს ფლატე. ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ მხარეები საკმაოდ დამრეცი ფერდობებია. თხემის გაგრძელებაზე, აღმოსავლეთ და და დასავლეთ ნაწილში, ყველაზე ვიწრო ადგილას, ყელი ხელოვნურადაა გაჭრილი, რომელიც ნამოსახლარს მიუვალს ხდის.
ნამოსახლარზე ზედაპირულად აკრეფილი თხის ჭურჭლის უმეტესობა მონაცრისფროდაა გამომწვარი. გვხვდება ლეგა და ოდნად მოყავისფროდ გამომწვარი ჭურჭლის ფრაგმენტებიც. თხელკეციანი ჭურჭლის დასამზადებლად თიხაში შეურევიათ ქვიშა. ყვოველი მათგანი ჩარხზეა გამოყვანილი და კარგადაა გამომწვარი. უმეტესობას გადმოკეცილი ან ლილვისებრი პირი აქვს. ასევე გვხვდება ბრტყელი ან გადაშლილპირიანი ჭურჭელიც. კარგად ჩანს ჭურჭლის შესამკობი რელიეფური ხაზები, რომლებშიც, თავის მხრივ დატანილია ირიბი ბეჭდები. კოლექციაში ყურდღებას იქცევს ქვიშანარევი თიხისაგან დამზადებული, ლეგად გამომწვარი სამი ქვევრის პირი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
უნტერმარხტალი
უნტერმარხტალი (Untermarchtal) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ალბ-დუნაის რაიონში. თემის ფართობია 5,61 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 886 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
ფერიდე ზურიკაშვილი
ფერიდე ზურიკაშვილი (დ. 1 იანვარი, 1949, თბილისი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი, გეოგრაფიის მეცნიერებათა კანდიდატი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სოციალურ-ეკონომიკური და პოლიტიკური გეოგრაფიის კათედრის დოცენტი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქალთა საკითხების კვლევის ცენტრის ხელმძღვანელი.
ბიოგრაფია
1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი საზღვარგარეთის ქვეყნების ეკონომიკური გეოგრაფიის სპეციალობით. 1970-1976 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურაში.
1972-1974 წლებში მივლინებით იმყოფებოდა ქალაქ ისპაჰანში (ირანი) თარჯიმნის (სპარსული) თანამდებობაზე. 1976 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური გეოგრაფიის კათედრის ასისტენტია, 1979 წლიდან კი დოცენტი. გამოქვეყნებული აქვს 50-მდე სამეცნიერო ნაშრომი. იგი რამდენიმე საერთაშორისო პროექტის კონსულტანტი და სამეცნიერო კონფერენციის მონაწილეა. 1995 წლიდან ხელმძღვანელობს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქალთა საკითხების შესწავლის ცენტრს. 1997 წლიდან — მეცნიერთა ასოციაცია „ტრანზიციას“. 1997 წელს გახდა ქ. და ჯონ მაკარტურების ინდივიდუალური გრანტის მფლობელი. ამავე წელს აშშ ლიდერ ქალთა პროგრამების მონაწლე. 1998 წელს სტაჟირებით იმყოფებოდა ნიუ-იორკის (აშშ) უნივერსიტეტში (ამერიკული რეგიონალური პროგრამების სტიპენდიანტი), 1999 წელს კი ბეტ-ბერდის (ისრაელი) ხალხთა სოლიდარობის და განვითარების ინსტიტუტში — ლიდერ ქალთა მომზადების პროგრამით. 2002 წელს მიიღო უმაღლესი განათლების სტიპენდია და სამეცნიერო მივლინებით იმყოფებოდა ევროპის ცენტრალურ უნივერსიტეტში (ბუდაპეშტი, უნგრეთი).
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ისპაჰანი და მისი შემოგარენი: საქალაქო აგლომერაციის ფორმირების თავისებურებანი განვითარებად ქვეყნებში“, დაიცვა 1979 წელს.