cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პერიგლაციალი
პერიგლაციალი გამოვლინებულია მიკრორელიეფის ფორმებისა და მასთან დაკავშირებული ნიადაგ-გრუნტების სტრუქტურების სახით. განასხვავებენ თანამედროვე ანუ ცოცხალ და ძველ ანუ ნამარხ პერიგლაციალს. პერიგლაციალს მიეკუთვნება რელიეფის ისეთი ფორმები როგორიცაა თერმოკარსტი, პინგო, კარკალები, კურუმები, ტუფურები, სტრუქტურული გრუნტები და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:გლაციოლოგია კატეგორია:ფიზიკური გეოგრაფია კატეგორია:მრავალწლოვანი მზრალობა
ცაცხვი (ზუგდიდის მუნიციპალიტეტი)
ცაცხვი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, ცაიშის თემი (სოფლები: ცაიში, ცაცხვი, ჩხოუში). ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ჯუმის მარცხენა სანაპირო, ზღვის დონიდან 40 მეტრი. სოფელში არის რკინიგზის სადგური სენაკი-ზუგდიდის ხაზზე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 843 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Neivamyrmex minor
Neivamyrmex minor — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჰატშეფსუტი
180პქ|მინიატიურა|ჰატშეფსუტის ბიუსტი, [[მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმი (ნიუ-იორკი)|მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმი, ნიუ-იორკი.]] ჰატშეფსუტი (დ. დაახლოებით ძვ. წ. 1503 — გ. ძვ. წ. 1480) — ძველი ეგვიპტის დედოფალი (ფარაონი), ეგვიპტის XVIII დინასტიის წარმომადგენელი. თუტმოს I-ის ასული და მისი თანამმართველი 15 წლის მანძილზე.
ჰატშეფსუტის გარდაცვალების შემდეგ თუტმოს III მკაცრად მოექცა მის ხსოვნას და თითქმის ყველგან მოსპო მისი სახელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის ფარაონები კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ქალი ფარაონები
ინტიბუკის დეპარტამენტი
ინტიბუკა (Intibucá) — ჰონდურასის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია ლა-ესპერანსა.
შეიქმნა 1883 წელს, მანამდე მიეკუთვნებოდა ლა-პასისა და ლემპირის დეპარტამნენტებს. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 202 140 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3 072 კმ²-ია.
ინტიბუკის დეპარტამენტი 17 ადმინისტრაციულ მუნიციპალიტეტადაა დაყოფილი.
სქოლიო
კატეგორია:ჰონდურასის დეპარტამენტები
სახახუბიო
სახახუბიო — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გალის მუნიციპალიტეტში (ბედიის თემი), მდინარე ოხოჯის ხეობაში. ზღვის დონიდან 170 მ, გალიდან 25 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ლიტერატურა
კატეგორია:ბედიის თემის სოფლები
ჩიმა-დი-როსო
ჩიმა-დი-როსო (Cima di Rosso) — მთა ალპებში, ბრეგალიის ქედზე. მდებარეობს იტალია-შვეიცარიის საზღვარზე. აღმართულია ბრეგალიისა და მალენკოს ხეობებს შორის. მის დასავლეთ კალთაზე გაწოლილია ფორნოს მყინვარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:იტალიის მთები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ამპუდია
ამპუდია (Ampudia) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ტიერა-დე-კამპოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 137,17 კმ². მოსახლეობა — 606 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:პალენსიის მუნიციპალიტეტები
ვიშჰოროდი
ვიშჰოროდი, ვიშგოროდი (Ви́шгород; Вы́шгород) — ქალაქი კიევის ოლქში, ცენტრალურ უკრაინაში. ის არის კიევის ჩრდილოეთი გარეუბანი, რომელიც მდებარეობს დნეპრის ნაპირზე.
ვიშგოროდი არის ისტორიული ქალაქი, რომელსაც ჰქონდა აღმავლობის და დაცემის პერიოდები. დღეისთვის ის არის ვიშჰოროდის რაიონის ადმინისტრაციულ ცენტრს და წარმოადგენს როგორც მნიშვნელოვან ინდუსტრიულ ცენტრს ასევე კიევის საძილე რაიონს.
დამეგობრებული ქალაქები
ვიშგოროდს ჰყავს შემდეგი დამეგობრებული ქალაქები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კიევის ოლქის ქალაქები
თურანის დაბლობი
თურანის დაბლობი, თურანის ხეობა — დაბლობი შუა აზიაში, ყაზახეთის, თურქმენეთისა და უზბეკეთის ტერიტორიაზე. სიგრძე დაახლოებით 2 ათ. კმ. დაბლობის ცალკეული ტერიტორიები მდებარეობს ზღვის დონის ქვემოთ (-132 მ). უდაბნოები ყიზილყუმი და ყარაყუმი მდებარეობენ ზღვის დონიდან 922 მეტრზე. დაბლობზე არის ნავთობისა და ბუნებრივი გაზის საბადოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზახეთის ვაკეები კატეგორია:უზბეკეთის ვაკეები კატეგორია:თურქმენეთის ვაკეები
დარგუული ენა
დარგუული ენა — კავკასიურ ენათა ოჯახის, ნახურ-დაღესტნურ ენათა ჯგუფის ერთ-ერთი სამწერლობო ენა. გავრცელებულია დაღესტნის ცენტრალურ ნაწილში, ახუშის, ლევაშის, სერგოყალის, ხაიდაყის რაიონებში. დარგუულ ენაზე ლაპარაკობს დაახ. 500 ათ. კაცი. გამოიყოფა დიალექტები: ახუშური (რომელსაც უფუძნება სალიტერატურო ენა), ურახული, მეჰებური, მუირული, წუდახარული, სირხისა, ხაიდაყური, კუბაჩური. ისინი ძალიან განსხვავდებიან ერთმანეთისაგან.
დარგუულ ენაში გარჩეულია ა, ე, ი, უ ხმოვნები, ფარინგალიზებული ა. გრძელი ხმოვნები, როგორც მეორეული ფონემები, გვაქვს მხოლოდ კუბაჩურ დიალექტში. თანხმოვანთა სისტემა დიალექტებში ორნაირია: 1. ხშულთა ოთხეულები და სპირანტთა სამეულები; 2. ხშულთა სამეულები და სპირანტთა წყვილეულები (აკლია ინტენსიური თანხმოვნები).
მორფოლოგიაში გარჩეულია გრამატიკული კლასის კატეგორია — სამი (ძირითადად) ან ოთხი კლასი. ძირითადი ბრუნვებია სახელობითი, ერგატივი, მიცემითი, ნათესაობითი. ადგილობითი ბრუნვები დიალექტების მიხედვით წარმოდგენილია ორი ორბრუნვიანი სერიიდან ხუთ-ექვს სამბრუნვიან სერიამდე. პირის ნაცვალსახელებმა ზოგ დიალექტში შემოინახა ინკლუზივ-ექსკლუზივის გარჩევა. ზმნა იცვლება გრამატიკული კლასებისა და პირის მიხედვით (ე. წ. კლასოვან-პიროვანი უღვლილება). გარდამავალი ზმნა პოლიპერსონალურია. პრეფიქსული კლასის ნიშანი გამოხატავს უახლოეს ობიექტს, სუფიქსური პირის ნიშანი (ან კლასის ნიშანი III პირში) — სუბიექტს. უღვლილება სუბიექტ-ობიექტურია. გვარის კატეგორია არ აქვს (კუბაჩურში შეიმჩნევა გვარის დიფერენციაციის ჩანასახი). ზმნა დაირთავს მიმართულებისა და ადგილის პრევერბებს (პრევერბთა სისტემა მდიდრადაა წარმოდგენილი კუბაჩურში). გარდაუვალი ზმნა ნომინატიური კონსტრუქციისაა, გარდამავალი — ერგატიულისა, გრძნობა-აღქმის ზმნა — დატიურისა.
დიმიტრი ერისთავი (ექიმი)
დიმიტრი (ტიტიკო) ერისთავი  (დ. 9 თებერვალი, 1859, გორაბერეჟოული — გ. 17 დეკემბერი, 1924, იქვე) — ქართველი ექიმი და მწერალი, საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
დაიბადა ოზურგეთის მაზრის სოფელ გორაბერეჟოულში, 1859 წელს. მამა, კონსტანტინე ერისთავი, იყო მომრიგებელი შუამავალი ოზურგეთში. ბაბუა, ვახტანგ ერისთავი იყო მამია V გურიელის ბოქაულთუხუცესი. საშუალო განათლება მიიღო ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში. 1884 წელს დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. დირექციამ შესთავაზა, ასპირანტად დარჩენილიყო უნივერსიტეტში, მაგრამ ერისთავი დაუბრუნდა მშობლიურ გურიას. 1889 წლიდან მუშაობდა ნაგომრის სოფლის ექიმად. 1895 წელს გათავისუფლდა სამსახურიდან და ცოდნის გასაღრმაველბად კვლავ კიევის უნივერსიტეტს მიაშურა, სადაც ორი წელი დაჰყო. მუშაობდა სამხედრო სამედიცინო აკადემიაში. ამ პერიოდში ცოლად შეირთო ოტია დადიანის ასული ნინო.
1900 წელს დაინიშნა ოზურგეთის მაზრის ექიმად. იყო პირველი ექიმი, რომელიც კვალიფიციურ ქირურგიულ დახმარებას უწევდა გურიის მოსახლეობას. ამ დროს მთელ გურიას ერთი ექიმი და რამდენიმე ფერშალი ემსახურებოდა. მისი მოწადინებით გაიხსნა ქალაქში აფთიაქი. ერისთავმა ოზურგეთში საკუთარ სახლში საკუთარივე სახსრებით დაიწყო სტაციონარის მიშენება. მოგვიანებით სწორედ მისი სახლი იქნა გამოყენებული ქალაქის საავადმყოფოსთვის.
1916 წლიდან იყო „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ ოზურგეთის განყოფილების დაარსების ინიციატორი და გამგეობის თავმჯდომარე.
ერისთავი უპირისპირდებოდა მეფის რუსეთის მმართველობას, სამედიცინო დამხარებას უწევდა ხელისუფლებისგან დევნილ ფირალებს. 1912 წელს ერთ-ერთ მეჯლისზე, რომელიც ქუთაისში მცხოვრებმა თავადმა ქოჩაკიძემ გამართა, ერისთავმა ხელი არ ჩამოართვა ქუთაისის გუბერნატორ სლავოჩინსკის ამის გამო სლავოჩინსკიმ ჩამოაშორა ოზურგეთის მაზრას და ჯერ რაჭის მაზრაში გადაიყვანა ექიმად, იმავე წლის დეკემბერში კი შორაპანში გადაიყვანა. 1913 წელს ერისთავი ოზურგეთში დააბრუნეს. 1914-1915 წლებში იყო ქალაქ ოზურგეთის თვითმმართველობის ხმოსანი და ქალაქის თავი. ქალაქის თვითმმართველობაში წარმოადგენდა მემარცხენე ოპოზიციას. იყო ქალაქში საშუალო სასწავლების გახსნის ერთ-ერთი მოთავე. დახმარებას უწევდა ქალაქის თეატრისა და კინოს მუშაობას, ზრუნავდა ქალაქის კეთილმოწყობაზე. 1917 წელს არჩეული იქნა აღმასკომის თავმჯდომარედ, შემდეგ ოზურგეთის დემოკრატიული საბჭოს წევრ-თავმჯდომარედ. 1919-1921 წლებში იყო სამაზრო ერობის ხმოსანი სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან.
ყუთლუ-არსლანი
ყუთლუ-არსლანი — საქართველოს მეფეების გიორგი III-ისა და თამარის მეჭურჭლეთუხუცესი.
დიმიტრი ერისთავი (ექიმი)
ბიოგრაფია
დიმიტრი ერისთავი იყო მწერალი. მის შემოქმედებას მაღალ შეფასებას აძლევდნენ ალექსანდრე ხახანაშვილი, იოსებ გრიშაშვილი და სხვები. 1911 წელს ოზურგეთში გამოსცა ფსიქოლოგიური მოთხრობა „ნაწყვეტი დაუსრულებელი რომანისა“, ხოლო 1912 წელს მოხრობა „ვისი ბრალია?“. გურიაში 1905 წლის მოძრაობის შესაძებ დაწერა მოთხრობა „შავბნელი ძალები“. არის რამდენიმე ლექსისა და პიესის ავტორი. მისი ხელნაწერები დაცულია ოზურგეთის ისტორიულ მუზეუმში.
ყუთლუ-არსლანი
ი. ჯავახიშვილმა ყუთლუ-არსლანი უგვაროთა, "სიმდიდრით ამაღლებულთა" წრიდან გამოსულად და დაწინაურებულ პირად მიიჩნია (ნიშანდობლივია, რომ "ისტორიანი და აზმანი შარავანდელთანი" ყუთლუ-არსლანს "ბიჭად" იხსენიებს). ამ მოსაზრებას მხარი დაუჭირეს ნ. მარმა, ს. ჯანაშიამ, შ. მესხიამ, გ. მელიქიშვილმა და სხვა. ზოგიერთი მეცნიერის (მ. ჯანაშვილი, პ. ინგოროყვა და სხვა) აზრით, ყუთლუ-არსლანი მაღალი ფეოდალური არისტოკრატიიდან იყო გამოსული.
დიმიტრი ერისთავი (ექიმი)
ბიოგრაფია
სიცოცხლის უკანასკნელი წლები გაატარა მშობლიურ სოფელ გორაბერეჟოულში. გარდაიცვალა 1924 წლის 17 დეკემბერს. დაკრძალეს ოზურგეთში, საავადმყოფოს ეზოში. მოგვიანებით, ქუჩის გაფართოების გამო გადასვენებულ იქნა მოიდანახის სასაფლაოზე. დღეისათვის მისი საფლავი უცნობია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1859 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ოზურგეთის მერები კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები დიმიტრი კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:ქართველი სოციალ-დემოკრატები
ყუთლუ-არსლანი
გიორგი III-ის გარდაცვალების შემდეგ დიდგვაროვანი ფეოდალების ერთი ჯგუფი გაიფიცა, რითაც ფაქტობრივი პროტესტი გამოხატა თამარის პოლიტიკისადმი. ამ გაფიცვასთან უშუალო კავშირშია ყუთლუ-არსლანის დასის გამოსვლა სამეფო ხელისუფლების წინააღმდეგ. ამ გამოსვლიდან გარკვეული დროის შემდეგ სამეფო კარმა ყუთლუ-არსლანი მეჭურჭლეთუხუცესობიდან გადააყენა და მის ადგილას კახაბერ ვარდანისძე დანიშნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები
ჟერომ პეტიონ დე ვილნევი
thumb|200px|ჟერომ პეტიონ დე ვილნევი ჟერომ პეტიონ დე ვილნევი (Jérôme Pétion de Villeneuve; დ. 3 იანვარი, 1756, შარტრი — გ. 20 ივნისი, 1794, სენტ-ემილიონი, ჟირონდა) — საფრანგეთის რევოლუციის მოღვაწე, ადვოკატი. 1793 წელს გენერალური შტატების დეპუტატი მესამე წოდებიდან. სახელი გაითქვა, როგორც დამფუძნებელი კრების მემარცხენე ფრთის ორატორმა. იაკობინელთა კლუბის წევრი, მიემხრო ჟირონდისტებს. 1791 წლის ნოემბრიდან —1792 წლის სექტემბრამდე პარიზის მერი. 1792 წლიდან კონვენტის წევრი. 1793 წლის 31 მაისი–2 ივნისის სახალხო აჯანყების შემდეგ იაკობინელთა დიქტატურის დამყარებისთანავე გარიცხეს კონვენტიდან. 1793 წლის ზაფხულში მონაწილეობდა ჟირონდისტების ამბოხებაში, რომლის ჩახშობის შემდეგ თავი მოიკლა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფრანგი ადვოკატები კატეგორია:საფრანგეთის რევოლუციის ფიგურები კატეგორია:პარიზის მერები კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1756 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1794
ებინიზერ ჰაუარდი
ებინიზერ ჰაუარდი (Ebenezer Howard) (დ. 29 იანვარი, 1850, ლონდონი — გ.1 აპრილი, 1928, უელინ-გარდენ-სიტი) — ინგლისელი ქალაქთმშენებლობის თეორიტიკოსი და სოციოლოგი.
ცხოვრობდა ნიუ-იორკსა (1872–1877) და ლონდონში (1877-იდან). გაიზარდა რ. უ. ემერსონისა და ე. ბელამის სოციალური-უტოპიური იდეებით. წამოაყენა ქალაქ-ბაღების შექმნის იდეა. პირველი ქალაქ-ბაღის შექმნის მშენებლობის ინიციატორი ლეჩუორთსა (1902–1903) და უელინგ-გარდენ-სიტიში (1920). 1899 დააარსა ქალაქ-ბაღების ასოციაცია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინგლისელი სოციოლოგები კატეგორია:ინგლისელი ურბანისტები კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1850 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1928
Neivamyrmex modestus
Neivamyrmex modestus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
არკონადა
არკონადა (Arconada) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების პალენსიის პროვინციის ტიერა-დე-კამპოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,27 კმ². მოსახლეობა — 40 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:პალენსიის მუნიციპალიტეტები
ბაქანიძე
საკუთარი სახელი ბაქანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
ენგურს გაღმა ჩვენი სამშობლოა
მინი|220პქ|ორგანიზაციის წევრების მსვლელობა ენგურის ხიდთან (2011) მინი|220პქ|ორგანიზაციის ერთ-ერთი ლიდერი დიტო ქარდავა ენგურს გაღმა ჩვენი სამშობლოა — ახალგაზრდულ-პატრიოტული საზოგადოებრივი ორგნაზიაცია. დაარსდა ქალაქ ზუგდიდში, 2011 წლის 27 სექტემბერს, სოხუმის დაცემის დღესთან დაკავშირებით. ორგანიზაცია მატრიცული ტიპისაა და შედგება რამდენიმე ლიდერისგან. მისი წევრები არიან: დემეტრე ქარდავა, დემეტრე ხარებავა, ელიზაბეტა აბრალავა, ირაკლი თორდია, ირაკლი გრიგოლაია, თემურ სურგულაძე, აკო ქორქია, ლევან დადიანი, მედეა ჟვანია.
ორგანიზაციის მანიფესტის თანახმად, მათი მთავარი მიზანია მშვიდობიანი ბრძოლა აფხაზეთის დაბრუნებისათვის: „ჩვენი მიზანია, მოვუფრთხილდეთ საქართველოს! არა მარტო გვახსოვდეს აფხაზეთი, არამედ ვიბრძოლოთ იმ დღისთვის, როდესაც აქ, ამ ისტორიულ მიწაზე კვლავაც შედგება თანაცხოვრება აფხაზებსა და ქართველებს შორის, რადგან ამას ისტორიული ტრადიციები და სიყვარული უდევს საფუძვლად“.
ყაბარდია
ყაბარდია (Къэбэрдей), აგრეთვე ცნობილია, როგორც ყაბარდიის სამთავრო (Къэбэрдей Хэгъэгу) — ჩრდილოეთ კავკასიაში მდებარე ისტორიული მხარე, რომელიც მოიცავს თანამედროვე ყაბარდო-ბალყარეთის დიდ ნაწილს. ყაბარდიაში მოქმედებდა სხვა ჩრდილოკავკასიელებზე უკეთესი „ფედერალური“ პოლიტიკური სტრუქტურა. იგი, როგორც პოლიტიკური ერთეული XV საუკუნეში შეიქმნა და არსებობდა XIX საუკუნემდე, სანამ რუსეთის იმპერიას დაექვემდებარებოდა.
ისტორია
ყაბარდოელები ახლომდებარე ჩერქეზების მონათესავეები არიან და ითვლება, რომ ისინი სწორედ მათი ერთ-ერთი ტომიდან წარმოიშვნენ. ლეგენდის მიხედვით, ყაბარდია ჩერქეზთა მეფე ინალ დიდმა დააარსა. მიუხედავად ამ ლეგენდის პოპულარობისა, მისი დამამტკიცებელი ოფიციალური დოკუმენტები და წყაროები არ არსებობს. თუმცაღა, 1475 წლის თურქულ წყაროებში უკვე იხსენიება ყაბარდია, რაც იმაზე მიუთითებს, რომ ლეგენდა სიმართლეს მოკლებული არ უნდა იყოს, რამეთუ მის მიხედვით ეს მხარე 1453 წელს უნდა დაარსებულიყო. უკვე XVI საუკუნეში ოქროს ურდოს დაშლის შედეგად ჩამოყალიბებული ყირიმის სახანოსა და ნოღაის ურდოს თათრები სტაბილურად არბევდნენ ჩრდილოკავკასიელებს. რიჩმონდმა შემოგვინახა საკუთრივ ყაბარდიის დარბევის თარიღები, რომელიც ასე გამოიყურება: 1521, 1518, 1510, 1519, 1539, 1547, 1551, 1566, 1567, 1578 (ამ წლებში მათ ყაბარდია მხოლოდ გაზაფხულზე დაარბიეს), 1670-იანები, 1708, 1720, 1735, 1740, 1760, 1761 და 1777. იმის გამო, რომ ყირიმელი თათრები რუსულ დასახლებებსაც არბევდნენ, ყაბარდია და რუსეთი, როგორც საერთო პრობლემის მქონე ქვეყნები, ნელ-ნელა დაახლოვდნენ. 1552 წელს ყაბარდიის საელჩო უკვე მოსკოვში გაიხსნა. 1556 წელს ყაბარდოელებმა და კაზაკებმა მთავარ თემრიუკის მეთაურობით ერთობლივად აიღეს ტამანის ნახევარკუნძულზე მდებარე ციხესიმაგრე. 1556 წელს, ასტრახანის აღებისას, რუსებს ასევე მოკავშირეებად ჰყავდა ყაბარდოელები. 1561 წელს, ყაბარდოელებთან კავშირის გასამყარებლად ცარმა ივანე IV მრისხანემ ცოლად შეირთო თემრიუკის ასული მარია. 1569 წელს, ასტრახანზე წარუმატებელი ლაშქრობის შემდეგ ოსმალეთში მიმავალი თურქები გზად ყაბარდოელებმა ამოხოცეს. 1570 წელს თემრიუკი ყირიმელებთან ბრძოლაში მოკლეს. ამის შემდეგ, თემრიკისა და მისი ქალიშვილის გარდაცვალებითა და ლივონიის ომში განცდილი დანაკარგების გამო, რუსეთი ყაბარდოელებსაც და კავკასიასაც 200 წლით ჩამოშორდა. მარცხნივ|მინი|255x255პქ|კავკასია 1810-იან წლებშია ამის შემდეგ ყაბარდია ორ დიდ ფრაქციად გაიყო: რუსეთისა და ოსმალეთის მომხრეებად. რუსეთის მომხრეებმა ყაბარდიაში კაზაკური წარმოშობის რუსების ჩამოსახლება დაიწყეს. ამას მოჰყვა 1739 წელს რუსეთის იმპერიის მიერ ყაბარდიის ბუფერულ სახელმწიფოდ გამოცხადება.
1769 წლიდან ყაბარდია რუსეთის იმპერიის კონტროლქვეშ მოექცა. ამის შემდეგ, ყაბარდოული მთიანეთიდან რუსებმა სამხრეთითაც დაიწყეს სვლა და დაიწყეს დიპლომატიური კავშირები ქართულ სამეფოებთან. სწორედ ყაბარდოელთა სამხედრო მაგისტრალმა გაუადვილა რუსეთის იმპერიამ 1800-იანი წლების დასაწყისში საქართველოს ანექსია.
1769 წელს რუსეთმა პირველად დაარტყა ყაბარდიას. 1774 წელს გაფორმებულმა ქუჩუქ-კაინარჯის ხელშეკრულებით ყაბარდია ყირიმის სახანოს ვასალ სამთავროდ გამოცხადდა, რასაც მოჰყვა მთელი რიგი დიდი პოლიტიკური და სამხედრო ცვლილებები.
XIX საუკუნის დასაწყისშივე ჩრდილოკავკასიელებს თავს შავი ჭირი დაატყდათ, რომელიც 30-იან წლებამდე გაგრძელდა. დადგენილია, რომ ამ ეპიდემიამ ყაბარდიის მოსახლეობის 90% შეიწირა. 1790 წელს 200,000 ყაბარდოელი გარდაიცვალა ამ სენით, 1830 წელს კი 30,000. 1804 წელს მთელ ჩრდილოეთ კავკასიაში საყოველთაო აჯანყება გამძვინვარდა. გაწვრთნილი არტილერიის დამსახურებით რუსებმა სამჯერ დაამარცხეს ამბოხებულები. დაახლოებით 1810 წელს, რუსებმა 200-მდე ყაბარდოული სოფელი გაანადგურეს. 1822 წლიდან კი დაიწყეს ახალი ციხესიმაგრეების შენება. 1820-იან წლებში იმპერატორმა ალექსანდრე I- მა გენერალ ერმოლოვს ჩააბარა კავკასიური კამპანიის ხელმძღვანელობა, რომლის დროსაც საბოლოოდ განადგურდა ყაბარდია, როგორც დამოუკიდებელი ერთეული და მიუერთდა რუსეთის იმპერიას.
სქოლიო
კატეგორია:ყაბარდო-ბალყარეთი კატეგორია:კავკასიის ისტორია კატეგორია:ისტორიული რეგიონები
Neivamyrmex mojave
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
აკაპულკო
აკაპულკოს ტერიტორია ევროპელთათვის ესპანელმა ერნან კორტესმა აღმოაჩინა 1531 წელს. 1550 წელს აქ პირველი დასახლება გაჩნდა. ესპანური კოლონიური პერიოდის დროს აკაპულკო უმნიშვნელოვანესი პორტი იყო გემებისთვის, რომლებიც აბრეშუმსა და სანელებლებს ატარებდნენ აზია-წყნარი ოკეანის რეგიონებიდან. 256 წლის განმავლობაში, ყოველწლიური სავაჭრო ვოიაჟი, ცნობილი როგორც მანილას გალეონი, იწყებდა მოგზაურობას აკაპულკოდან ფილიპინებისკენ, რაც საბოლოოდ შეწყდა მექსიკის დამოუკიდებლობისთვის ომის გამო. მოგვიანებით აკაპულკო მნიშვნელოვანი საზღვაო კურორტი და საერთაშორისო ტურიზმის ცენტრი გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის ქალაქები
პეტი-გრეპილონი
პეტი-გრეპილონი (Petit Grépillon) — მთა მონბლანის მასივში, იტალია-შვეიცარიის საზღვარზე. მდებარეობს მონ-დოლანის მთის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, პრე-დე-ბარდისა და დოლენის მყინვარებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:იტალიის მთები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
Sing When You're Winning
დიდი წარმატება იქონიეს ალბომის სინგლებმა Let Love Be Your Energy, Rock DJ, Supreme, Kids და The Road to Mandalay.
სქოლიო
კატეგორია:2000 წლის ალბომები კატეგორია:რობი უილიამსის ალბომები კატეგორია:Chrysalis Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები გაი ჩემბერსის პროდიუსერობით
ვალერი ბრიუსოვი
ვალერი ბრიუსოვი (Валерий Яковлевич Брюсов; დ. 13 დეკემბერი [ძვ. სტ. 1 დეკემბერი], 1873, მოსკოვი — გ. 9 ოქტომბერი, 1924, იქვე) — რუსი პოეტი და კრიტიკოსი, რუსული სიმბოლისტური მოძრაობის დამაარსებელი.
ბიოგრაფია და კარიერა
ბრიუსოვი დაიბადა მოსკოვში შეძლებული ვაჭრის ოჯახში და ადრეული ასაკიდანვე მოქცა ედგარ ალან პოს, შარლ ბოდლერისა და იორის-კარლ ჰიუსმანსის გავლენის ქვეშ. ლიტერატურულ კარიერას მოსკოვის უნივერსიტეტის სტუდენტობიდანვე იწყებს 1890-იან წლებში პოლ ვერლენის, მორის მეტერლინკის, სტეფან მალარმესა და პოს ნაწარმოებების თარგმნით, საკუთარი ლექსების გამოქვეყნებასთან ერთად.
ვალერი ბრიულოვს ასევე ეკუთვნის სამი სიმბოლიზმის გავლენის მეცნიერული ფანტასტიკის ჟანრის მოთხრობა. მათ შორის ალბათ ყველაზე მნიშვნელოვანია „სამხრეთის ჯვრის რესპუბლიკა“, რომელსაც განვითარებული ქალაქი ჰქონდა ანტარქტიკაში. დანარჩენ ორ მოთხრობაში მან კომპიუტერები და გარემოს გლობალური კატასტროფული ცვლილებები იწინასწარმეტყველა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მწერლები კატეგორია:სიმბოლისტი მწერლები კატეგორია:ფილატელისტები კატეგორია:დაბადებული 1873 კატეგორია:გარდაცვლილი 1924
კურილის სადესანტო ოპერაცია
მარჯვნივ|მინი|კურილის სადესანტო ოპერაცია კურილის სადესანტო ოპერაცია — იმპერიალისტური იაპონიის წინააღმდეგ სსრკ-ის ომის დროს საბჭოთა ჯარების მიერ კურილის კუნძულების გასათავისუფლებლად 18 აგვისტო - 1 სექტემბერს ჩატაერბული ოპერაცია. პირობები კურილის კუნძულების გასათავისუფლებლად შექმნა მანჯურიაში და სამხრეთ სახალინზე საბჭოთა ჯარების წარმატებებმა. ოპერაციაში მონაწილეობდნენ კამჩატკის თავდაცვითი რაიონის ჯარები, პეტროპავლოვსკის სამხედრო-საზღვაო ბაზის ხომალდები და 128-ე დივიზია. კურილის კუნძულებს იცავდნენ იაპონიის 91-ე ქვეითი დივიზია, 41-ე ცალკე პოლკი, 129-ე ცალკე ბრიგადა და 89-ე ქვეითი დივიზია. ოპერაცია დაიწყო კუნძულ შუმუშზე დესანტის გადასხმით და დასრულდა 1 სექტემბერს მთელი არქიპელაგის დაკავებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის ოპერაციები და ბრძოლები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის შეჭრები
Blue Öyster Cult
Blue Öyster Cult — ამერიკული მძიმე როკ ჯგუფი. ჯგუფმა სადებიუტო ალბომი გამოუშვა 1972 წელს და აქედან მოყოლებული მათ გაყიდული აქვთ 24 მილიონი ალბომი, საიდანაც 7 მილიონი მხოლოდ ამერიკაში.
წევრების ვებგვერდები
კატეგორია:ამერიკული როკ-ჯგუფები კატეგორია:1967 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:Blue Öyster Cult
ჩიმა-დალ-კანტუნი
ჩიმა-დალ-კანტუნი (Cima dal Cantun) — მთა ალპებში, ბრეგალიის ქედზე, შვეიცარიაში. მდებარეობს გრაუბიუნდენის კანტონში, ალბინისა და ფორნოს მყინვარებს შორის.
პელოპიდა
მინი|300პქ|პელოპიდას სიკვდილი, ავტ. ანდრეი ივანოვი, 1805-1806 პელოპიდა (Πελοπίδας; დ. დაახ. ძვ. წ. 410, თებე – გ. ძვ. წ. 364), ძველი ბერძენი პოლიტიკური მოღვაწე და მხედართმთავარი. ანტისპარტული დემოკრატიული გადატრიალების ერთ-ერთი ორგანიზატორი (379). მისი მეთაურობით თებელებმა რამდენიმე დამარცხება აგემეს სპარტელებს, ხოლო 371 წელს ლევქტრასთან გაანადგურეს. 369 წელს იბრძოდა მაკედონიის წინააღმდეგ. დაიღუპა კინოსკეფალესთან (თესალია) ბრძოლაში. მისი ცხოვრება აღწერილი აქვთ პლუტარქესა და კორნელიუს ნეპოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ბერძენი პოლიტიკოსები კატეგორია:ძველი ბერძენი მხედართმთავრები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 364
კამანჩა
კამანჩა (ასევე კამანჩეჰ და კამანჩე) (სპარსულად: کمانچه‎, აზერბაიჯანულად kamança, ქურთულად: کەمانچە ,კემანჩე‎) —  ირანული წარმოშობის მშვილდიანი სიმებიანი ინსტრუმენტი, რომელიც გამოიყენება სპარსულ,  აზერბაიჯანულ და ქურთულ მუსიკაში. ქამანჩეჰი დაკავშირებულია რებაბთან, რომელიც არის ქამანჩეს ისტორიული წინაპარი და ბიზანტიური ლირა. სიმებს არხევენ ცვალებადი დაძაბულობის მქონე მშვილდით. იგი ფართოდ გამოი
ყენება ირანის, აზერბაიჯანის, ქურთისტანის, უზბეკეთისა და თურქმენეთის კლასიკურ მუსიკაში, ინსტრუმენტის სტრუქტურის მცირედი ვარიაციებით.
2017 წელს იუნესკოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის სიაში შეიტანეს კამანჩე როგორც ირანული და აზერბაიჯანული კულტურის ნაწილი.
სტრუქტურა
კამანჩეჰს აქვს გრძელი ყელი, თითის დაფის ჩათვლით, რომელიც აყალიბებს მოჭრილ უკუღმა კონუსს, რათა მშვილდი გადაადგილდეს ქვედა განყოფილებაში, ორივე მხარეს არის სპეციალური განყოფილებები. ტრადიციულად კამანჩეს ჰქონდა სამი აბრეშუმის სიმები, მაგრამ თანამედროვე ინსტრუმენტებს აქვთ ოთხი მეტალის სიმი. ინსტრუმენტი დამზადებულია გოგრის ან ხისგან, რომელიც ჩვეულებრივ დაფარულია ცხვრის, თხის ან ზოგჯერ თევზის ტყავისგან. მასზე იკვრება ჩელოს მსგავსად როდესაც დამკვრელი გამართულია, თუმცა ის დაახლოებით ვიოლინოს სიგრძისაა. საკრავის ბოლო შეიძლება დაიყრდნონ მუხლზე ან ბარძაყზე, დამკვრელები კი ხშირ შემთხვევაში სავარძელში სხედან. ქამანჩეს ჩვეულებრივ აყენებენ ჩვეულებრივი ვიოლინოსავით.
ეს მუსიკალური ინსტრუმენტი გავრცელებულია ბაქოში, ნახჭევანში, განჯაში, შეკში, გუბაში, ლანკორანში და სხვა ქალაქებსა და რეგიონებში. ამ ქალაქებში ასევე არსებობს საბავშვო მუსიკალური სკოლები, სადაც ბავშვებს ქამანჩაზე დაკვრას ასწავლიან.
იუნესკოს არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი
აზერბაიჯანის პირველი ვიცე-პრეზიდენტი, ჰეიდარ ალიევის ფონდის პრეზიდენტი, იუნესკოს და ISESCO- ს კეთილი ნების ელჩი მეჰრიბან ალიევა, რომელმაც განსაკუთრებული როლი ითამაშა იუნესკოსთან აზერბაიჯანის თანამშრომლობის განვითარებაში და აზერბაიჯანული კულტურული მემკვიდრეობის დაცვასა და პოპულარიზაციაში გახდა მთავარი მიზეზი იმისა, რომ კამანჩამ არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიღო.
2017 წლის 7 დეკემბერს კუნძულ ჯეჯუზე, კორეის რესპუბლიკის არამატერიალური კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის მთავრობათაშორისი კომიტეტის მე -12 სხდომაზე, აზერბაიჯანის რესპუბლიკამ და ირანის ისლამურმა რესპუბლიკამ ერთობლივად წარმოადგინეს კამანჩას დამზადებისა და მასზე შესრულების ტექნიკა, როგორც მთავარი კანდიდატი არამატერიალურ კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთა შორის.
მსგავსი ინსტრუმენტები
მსგავსი სტილის ინსტრუმენტები სპარსულ და აზერბაიჯანულ კულტურაში ძალიან ბევრია. მათ შორისაა:
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკალური ინსტრუმენტები
კატეგორია:აზერბაიჯანული მუსიკალური ინსტრუმენტები
ლუდოვიკ ჟიული
ლუდოვიკ ჟიული (Ludovic Giuly დ. 10 ივლისი, 1976) — ფრანგი ვეტერანი ფეხბურთელი. კარიერის ბოლოს ასპარეზობდა სამოყვარულო კლუბში „Monts d'Or Azergues“. სახელი გაითქვა „მონაკოში“ თამაშით 1998-2004 წლებში. 2004 წელს კლუბთან ერთად მიაღწია ჩემპიონთა ლიგის ფინალამდე, ასპარეზობიდან გამოთიშა რა „რეალ მადრიდი“ და „ჩელსი“. მაგრამ ჟიულიმ ფინალში მატჩის დასაწყისშივე მიიღო ტრავმა და მისი გუნდი უშანსოდ დამარცხდა „პორტუსთან“ 3-0. 2004-2007 წლები ჟიულიმ გაატარა „ბარსელონაში“, იყო ძირითადი შემადგენლობის წევრი და 2006 წელს კლუბთან ერთად მოიგო ჩემპიონთა ლიგა. 2000-2005 წლებში იყო საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:მონაკოს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 10 ივლისი
ისლას-დე-ლა-ბაიის დეპარტამენტი
ისლას-დე-ლა-ბაია (Islas de la Bahía) — ჰონდურასის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მოიცავს კარიბის ზღვაში მდებარე ამავე სახელობის კუნძულებსა და სხვა მიმდებარე კუნძლებს. დედაქალაქია კუნძულ როატანზე მდებარე როატანი.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 43 018 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 261 კმ²-ია.
ისტორია
კუნძულები 1502 წელს ქრისტეფორე კოლუმბმა აღმოაჩინა ამერიკაში მეოთხე მოგზაურობისას. მოგვიანებით მათ ფლობდა ჯერ ინგლისი, შემდეგ ესპანეთი და ნიდერლანდები. 1860 წელს, ბრიტანეთის სამეფომ ჰონდურასის დამოუკიდებლობა აღიარა და კუნძულებიც მას გადასცა. ისლა-დე-ლა-ბაიის დეპარტამენტი ჰონდურასის სახელმწიფოში ოფიციალურად 1913 წლის 14 მარტს გაერთიანდა.
დეპარტამენტი 4 ადმინისტრაციულ მუნიციპალიტეტადაა დაყოფილი.
სქოლიო
კატეგორია:ჰონდურასის დეპარტამენტები
ნადარი
გასპარ-ფელიქს ტურნაშონი (დ. 6 აპრილი, 1820 – გ. 20 მარტი, 1910), ცნობილი ფსევდონიმით ნადარი — ფრანგი ფოტოგრაფი, კარიკატურისტი, ჟურნალისტი, ნოველისტი, ბალუნისტი. 1858 წელს ის გახდა პირველი ადამიანი, ვინც გადაიღო აეროფოტოსურათი.
ნადარის ფოტოპორტრეტები დაცულია მრავალ დიდ ეროვნულ ფოტოკოლექციაში. მისმა ვაჟმა, პოლ ნადარმა, მამის სიკვდილის შემდეგ განაგრძო საქმიანობა.
ცხოვრება
გასპარ-ფელიქს ტურნაშონი დაიბადა 1820 წლის აპრილში პარიზში, თუმცა ზოგიერთი წყარო ამბობს, რომ ის დაიბადა ლიონში. მისი მამა, ვიქტორ ტურნაშონი, მესტამბე და წიგნების გამყიდველი იყო. ნადარმა მედიცინის შესწავლა დაიწყო, მაგრამ მამის გარდაცვალების შემდეგ ფინასური პრობლემების გამო სწავლა მიატოვა.
კარიკატურისტის სამსახურიდან გადავიდა ფოტოგრაფიაზე. პირველი ფოტოები 1853 წელს გადაიღო, ხოლო 1854 წელს სენტ-ლაზარეს ქუჩის 113 ნომერში გახსნა ფოტოსტუდია. ის 1860 წელს გადავიდა კაპუცინის ბულვარის 35 ნომერში. ნადარმა გადაიღო პიროვნებების ფართო სპექტრი: პოლიტიკოსები (გიზო, პრუდონი), მსახიობები (სარა ბერნჰარდტი, პაულუსი), მწერლები (ჰიუგო, ბოდლერი, სენდი, ნერვალი, გოტიე, დიუმა), მხატვრები (კორო, დელაკრუა, მილე) და მუსიკოსები. (ლისტი, როსინი, ოფენბახი, ვერდი, ბერლიოზი). პორტრეტული ფოტოგრაფია გადიოდა ადგილობრივი ინდუსტრიალიზაციის პერიოდს და ნადარმა უარი თქვა ტრადიციული მდიდრული დეკორების გამოყენებაზე, ის ამჯობინებდა ბუნებრივ, დღის სინათლეს და ეზიზღებოდა ის, რაც მას არასაჭირო აქსესუარად მიაჩნდა. 1886 წელს შვილთან ერთად მან გააკეთა ის, რაც შეიძლება იყოს პირველი ფოტორეპორტაჟი: ინტერვიუ დიდ მეცნიერთან მიშელ ეჟენ შევრულთან, რომელიც იმ დროს 100 წლის იყო. გამოქვეყნდა Le Journal Illustré-ში. მარჯვნივ|მინი| Balloon Le Geant-ის ფრენა გასპარ-ფელიქს ტურნაშონის მიერ (ნადარი), 1863 წ. მინი| დაახლოებით 1865 წელი: ნადარის „მბრუნავი“ ავტოპორტრეტი
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ფოტოგრაფები კატეგორია:ფრანგი კარიკატურისტები კატეგორია:ფრანგი ჟურნალისტები კატეგორია:ფრანგი ნოველისტები კატეგორია:ფრანგი ბალუნისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1910 კატეგორია:დაბადებული 1820 კატეგორია:დაბადებული 5 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მარტი კატეგორია:პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე დაკრძალულები
საქართველოს რკინიგზა
რუსეთის იმპერიის პერიოდი
საქართველოს ტერიტორიაზე რკინიგზის მშენებლობა რუსეთის იმპერიამ 1865 წელს დაიწყო. 1871 წელს ფოთი-ყვირილას მონაკვეთზე გაიხსნა სარკინიგზო მოძრაობა, 1872 წლის 10 ოქტომბერს კი ფოთიდან თბილისში პირველი მატარებელი ჩავიდა. ამის შემდეგ დაიწყო რკინიგზის განშტოებების და ახალი ხაზების მშენებლბა. 1877 წელს გაიხსნა რკინიგზის განშტოება რიონი-ქუთაისი. საქართველოს რკინიგზის მშენებლობის მეორე ეტაპს განეკუთვნება თბილისი-ბაქოს სარკინიგზო ხაზი, რომელიც 1883 წელს შევიდა ექსპლუატაციაში, ამავე წელს გაიხნსა სამტრედია-ბათუმის ხაზი. რკინიგზით ერთმანეთს დაუკავშირდა კასპიისა და შავი ზღვები, რაც რუსეთის იმპერიას ხელს უწყობდა ბაქოს ნავთობის ექსპორტში.
1887 წელს გაიხსნა ქუთაისი-ტყიბულის ხაზი, 1889 წელს თბილისი-ყარის რკინიგზა. 1890 წლის 16 სექტემბერს დასრულდა სურამის უღელტეხილზე წიფის ორლიანდაგიანი, 4 კმ სიგრძის გვირაბის მშენებლობა, რომელიც იმ დროისათვის უნიკალურ ნაგებობათა რიცხვს მიეკუთვნებოდა. 1894 წლის 30 აგვისტოს გაიხსნა ხაშური-ბორჯომის ხაზი, 1895 წელს შორაპანი-ჭიათურა-საჩხერის ვიწროლიანდაგიანი ხაზი. 1899 წელს გაიხსნა სარკინიგზო მოძრაობა თბილისის გუბერნიასა და ერევნის გუბერნიას შორის. 1901 წელს აშენდა დაემატა ბორჯომი-ბაკურიანის სარკინიგზო ხაზი.
300px|thumb|თბილისის რკინიგზის სადგური, ფოტო დაახ. 1900
საბჭოთა პერიოდი
1923 წელს „ფერლის“ სერიის ელმავლები „ე“ და „სუ“ სერიის ორთქმავლებით შეიცვალა. სურამის უღელტეხილის ელექტროფიკაციასთან ერთად, ექსპლოატაციაში შემოვიდა „ჯენერალ ელექტრიკის“ ფირმის „ს-10“ სერიის ელმავლები. 1932 წელს ხაშურში აშენდა პირველი საელმავლო დეპო, სადაც „ვლ-19“ სერიის პირველმა საბჭოთა ელმავალმა გამოცდა გაიარა. ამჟამად ეს პირველი ელმავალი ხაშურის სადგურში, კვარცხლბეკზეა დამონტაჟებული. საქართველოს რკინიგზის ისტორიის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნავი თარიღი 1932 წლის 16 აგვისტოა, ამ დღეს — საბჭოთა კავშირში პირველად — სურამის უღელტეხილზე პირველმა ელმავალმა გაიარა. ქვეყნის მრეწველობისა და აგრარული მეურნეობის წამყვანი დარგების: მევენახეობა-მებაღეობის, მეციტრუსეობის, მეჩაიეობის სწრაფ განვითარებას ახალი სარკინიგზო ხაზების მშენებლობა მოჰყვა. ეს იყო ბორჯომი-ბორჯომის პარკი, ტყიბული I-ტყიბული II, ნატანები-ოზურგეთი (1924 წ.), ბროწეულა-წყალტუბო გუმბრინის განშტოებით (1935 წ.), სენაკი-ინგირი-გალი (1930 წ.), გალი-ოჩამჩირე-სოხუმი (1938 წ.), გორი-ცხინვალი (1940 წ.), ოჩამჩირე-ტყვარჩელი-აკარმარა, ბორჯომის პარკი-ახალციხე-ვალე, ზესტაფონი ჭიათურა-საჩხერე (შორაპანის საჩხერეს ვირწოლიანდაგიანის ნაცვლად), მარნეული-ბოლნისი-კაზრეთი, ზუგდიდი-ჯვარი. გაყვანილი რკინიგზის საერთო სიგრძე იყო 582 კმ.
მეორე მსოფლიო ომის დროს დაწყებულმა სოხუმი-ადლერის რკინიგზის ხაზის მშენებლობამ საქართველოს რკინიგზა რუსეთის სარკინიგზო ქსელთან დააკავშირა. ეს მშენებლობა 1949 წელს დასრულდა. 1946—1949 წწ. კავშირგაბმულობის, ავტომატიკისა და ტელემექანიკის განვითარების ხანაა — პრაქტიკაში ინერგება ავტომატური ბლოკირების, ისრებისა და გორაკის ელექტრული ცენტრალიზაციის სისტემები, სამატარებლო და სამანევრო რადიოკავშირები. 1969 წლიდან საქართველოს რკინიგზა სრულად ელექტრიფიცირებულია. 1974 წლიდან რკინიგზაზე მოძრაობა დაიწყო თბილისის ელმავალმშენებელი ქარხნის მიერ გამოშვებულმა „ვლ-10“ და „ვლ-11“ სერიის ელმავლებმა.
ფუნქციის ზღვარი
ზღვარი — ცნება მათემატიკაში, კერძოდ მათემატიკურ ანალიზში.
საქართველოს რკინიგზა
საბჭოთა პერიოდი
საბჭოთა პერიოდში საქართველოს სსრ-სა და სომხეთის სსრ-ის რკინიგზები შედიოდა ამიერკავკასიის რკინიგზაში. მისი სამმართველო განლაგებული იყო თბილისში. საქართველოს რკინიგზა იყოფოდა ორ: თბილისისა და სამტრედიის განყოფილებებად. 1981 წლისთვის საქართველოს რკინიგზის საექსპლუატაციო სიგრძე შეადგენდა 1421 კმ-ს, აქედან 38 კმ იყო ვიწროლიანდაგიანი ბორჯომი-ბაკურიანის სარკინიგზო ხაზი. 1986 წლის 31 დეკემბერს დამთავრდა მარაბდა-ახალქალაქის სარკინიგზო ხაზის მშენებლობა. 1980-იანი წლების მეორე ნახევარში იგეგმებოდა კავკასიის საუღელტეხილო რკინიგზის მშენებლობა თბილისსა და ვლადიკავკაზს შორის. საქართველოს რთულმა გეოგრაფიულმა რელიეფმა მრავალი ხელოვნური საინჟინრო ნაგებობის მშენებლობა განაპირობა, მათი რიცხვი 3700-ს აღემატება, საერთო სიგრძე კი 108 კილომეტრია.
ფუნქციის ზღვარი
ფუნქციის ზღვრის ცნების თვალსაჩინო აზრი XVII საუკუნის მათემატიკოსისათვის ნათელი იყო. მათ შეეძლოთ ზღვრების სწორად პოვნა, მაგრამ მიმდევრობის ზღვრისა და ფუნქციის ზღვრის ცნებების მკაცრი განსაზღვრებები, რომლებიც დღემდეა შენარჩუნებული მხოლოდ ფრანგი მატემატიკოსის ო. კოშის (1784-1857) მიერ იყო მოცემული და დიდხანს ყველასთვის არ იყო გასაგები.
საქართველოს რკინიგზა
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს რკინიგზა
ფუნქციის ზღვარი
განმარტება
ოგიუსტენ ლუი კოშის თანახმად ფუნქციის ზღვრის განსაზღვრება ასე ჩამოყალიბდება: „A რიცხვს ეწოდება f(x) ფუნქციის ზღვარი, როდესაც x მიისწრაფვის a-სკენ, თუ ნებისმიერი ε>0 რიცხვისათვის მოიძებნება ისეთი γ>0 რიცხვი, რომ |f(x)-A|<ε ყოველი x-ისათვის, რომელიც 0<|x-a|<γ უტოლობას აკმაყოფილებს“.
f(x)≈A მიახლოებითი ტოლობა, როდესაც x≈a, შეიძლება ნებისმიერი წინასწარ მოცემული სიზუსტით შესრულდეს. მართლაც |f(x)-A| გამოსახულება არის f(x)≈A მიახლოებითი ტოლობის აბსოლუტური ცდომილება. ის, რომ f(x)≈A მიახლოებითი ტოლობა, როდესაც x≈a, სრულდება ნებისმიერი წინსაწარმოცემული სიზუსტით, ნიშნავს შემდეგს: გამოთვლის რა სიზუსტეც უნდა ავიღოთ, x≈a მიახლოებიტი ტოლობის აბსოლუტური ცოდმილებისათვის შეგვიძლია შევარჩიოტ ისეთი საზღვარი _მას დადებითი γ რიცხვით აღნისნავენ, რომ, როდესაც 0<|x-a|<γ, მაშინ f(x)≈A მიახლოებითი ტოლობის ცდომილებისა, გამოთვლის მოცემულის სიზუსტის საზღვრებში დარჩება, ე.ი. |f(x)-A|<ε.
მაგალითისათვის მოვიყვანოთ შემდეგი f(x)→A და g(x)→B, როდესაც x→a, მაშინ f(x)+g(x)→A+B, როდესაც x→a. ავიროთ ნებისმიერი დადებითი ε რიცხვი, მაშინ ε/2>0 და ამიტომ :
1. f(x)→A, როდესაც x→a პირობიდან გამომდინარეობს, რომ შეიძლება შევარჩიოთ ისეთი γ1>0 რიცხვი, რომ ყველა იმ x-სათვის, რომლებიც 0<|x-a|<γ1 უტოლობას აკმაყოფილებს.
2. g(x)→B, როდესაც x→a, პირობიდან გამომდინარეობს,რომ შეიძლება შევარჩიოთ ისეთი γ2>0 რიცხვი, რომ ყველა იმ x-სათვის, რომლებიც 0<|x-a|<γ2 უტოლობას აკმაყოფილებს. γ1 და γ2 რიცხვებიდან უმცირესი ავღნიშნოთ γ-თი. მაშინ ნებისმიერი x-სათვის, რომელიც 0<|x-a|<γ უტოლობას აკმაყოფილებს, შესრულდება (1) და (2) უტოლობები. ამ x-ებისატვის გვაქვს :
ამით დამტკიცდა, რომ f(x)+g(x)→A+B, როდესაც x→a. დანარჩენი წესები ანალოგიურად მტკიცდება.
XVII საუკუნეში მატემატიკაში მომხდარი ძირეული გადატრიალების მკაფიო დახასიათება მოგვცეს კარლ მარქსმა და ფრიდრიხ ენგელსმა. ენგელსი წერდა: "მათემატიკაში მობრუნების პუნქტი იყო დეკარტის ცვლადი სიდიდე. ამის წყალობით მათემატიკაში შევიდა მოძრაობა და დაიალექტიკა".
XVII საუკუნის ბევრი მათემატიკოსის ლოზუნგი ასეთი იყო : "იარეთ წინ და შედეგების სისწორის რწმენა თქვენთან მოვა".
მატემატიკური ანალიზის საწყისებმა მხოლოდ XIX საუკუნეში კოშის შრომების შემდეგ მიიღო ლოგიკური დასაბუთება. კერძოდ, ამისთვის აუცილებელი იყო ნამდვილ რიცხვთა მკაცრი თეორია. ეს თეორია კი მხოლოდ XIX საუკუნის მეორე ნახევარში განავითარეს ვაიერშტრასმა, დედეკინდმა და კანტორმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანალიზი
Limiet
სამეგრელოს მთავრები
დადიანები — ფეოდალური საგვარეულო საქართველოში (გვარ-სახელი ნაწარმოები უნდა იყოს საკუთარი სახელისაგან „დადი“). სავარაუდოა, რომ დადიანები და ვარდანისძენი ერთი საგვარეულოს ორი განშტოება იყო. წერილობითი წყაროებით ამ საგვარეულოს პირველი წარმომადგენელი იყო იოანე (ივანე) დადიანი, რომელსაც 1046 ამბებთან დაკავშირებით მოიხსენიება „მატიანე ქართლისაჲ“. XII საუკუნის 80-იანი წლებისათვის დადიანები დასავლეთ საქართველოს უძლიერესი ფეოდალები იყვნენ (დადიანი, ბედან (ბედიან), დადიანი, ვარდან). XII-XV საუკუნეებში დადიანებს ეჭირათ ოდიშის და, სავარაუდოა, სამოქალაქოსა და ზოგჯერ სვანეთის ერისთავობაც.
XIV საუკუნის 20-იან წლებში დადიანების საგვარეულოს ერთი წევრი გურიის ერისთავიც გახდა; საგვარეულოს ერთი შტო, ბედან (ბედიან) დადიანის (XIII საუკუნის შუა წლები) ხანიდან მაინც, მემკვიდრეობით ფლობდა ოდიშის ერისთავობას. 1557 წელს ამ შტოს წარმომადგენელი ლევან I დადიანი დამოუკიდებელი მთავარი გახდა. ამის შემდეგ „დადიანი“ ოდიშის მთავრის ტიტულის აღმნიშვნელ ცნებად გადაიქცა. XVII საუკუნის 90-იან წლებში დადიანების პირველი დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი ლევან IV დადიანი იძულებული შეიქმნა ოდიში მიეტოვებინა და სამთავროს ფაქტობრივი გამგებელი გიორგი ლიპარტიანი (კაცია ჩიქოვანის ძე) გახდა. ჩიქოვანთა (ჩიქვანთა) გვარიდან დადიანის ტიტული პირველად კაცია I-მა, გიორგი ლიპარიტიანის ძემ, მიიღო (1704). ამრიგად, ოდიშის დადიანების მეორე დინასტიის ფუძემდებლები გიორგი ლიპარტიანი (გიორგი IV) და მისი ძე კაცია I იყვნენ. თანდათანობით დადიანი ოდიშის მთავრის ტიტულთან ერთად გიორგი IV-ის ძის ბეჟან I-ის შთამომავლების გვარ-სახელად გადაიქცა. ოდიშის სამთავროს გაუქმების შემდეგ „დადიანი“ მხოლოდ გვარის აღმნიშვნელ სახელად დარჩა. 1802 წელს რუსეთის მეფის სუბიექტი ხდება და რუსეთის იმპერიის პრინცის ტიტული ენიჭება. მინი|285x285პქ|დადიანების, [[სოხუმი|სოხუმისა და ქართული ძალაუფლების სიმობოლო (დროშა) — ხელის მტევანი. ]] 1804 წლის ზაფხულში სამეგრელოს სამთავრო რუსეთის იმპერიის ავტონომიური ნაწილი გახდა. ოდიშის ბოლო მთავარი-დადიანი დავით დადიანი იყო, რომელიც 1853 წელს გარდაიცვალა. დავითის უფროსი ვაჟი 7 წლის იყო, ამიტომ რუსეთის ხელისუფლებამ ის სამეგრელოს ტახტის მემკვიდრედ გამოაცხადა, მმართველად კი დედამისი ეკატერინე ჭავჭავაძე დანიშნა. 1867 წლის 4 იანვარს ნიკოლოზ დადიანი სრულწლოვანი გახდა და იმავე დღესვე სამეგრელოს ტახტის მემკვიდრემ რუსეთის იმპერატორის ალექსანდრე II-ს სასარგებლოდ სამეგრელოს მთავრის ტახტზე უარი განაცხადა. მისი „თხოვნა“ სასწრაფოდ დააკმაყოფილეს და დადიანთა ახალმა დინასტიამ პოლიტიკური ხელისუფლება ფორმალურადაც დაკარგა.
სქოლიო
*
ხავიერ მასკერანო
ხავიერ ალეხანდრო მასკერანო (Javier Alejandro Mascherano; დ. 8 ივნისი, 1984) — არგენტინელი ფეხბურთელი, კარიერის განმავლობაში თანამაშობდა ცენტრალური მცველის პოზიციაზე. ასევე შეეძლო ეთამაშა მარჯვენა მცველის პოზიციაზე. 2010 წელს კატალონიის „ბარსელონაში“ გადასვლამდე მისი ძირითადი პოზიცია იყო საყრდენი ნახევარმცველი.
მასკერანომ კარიერა დაიწყო არგენტინულ „რივერ პლეიტში“. პროფესიონალურ კარიერაში პირველ წარმატებას მიაღწია 2003-04 წლების სეზონში, კლუბთან ერთად მოიგო არგენტინის პრიმერა დივიზიონი. მან ასევე მოიგო 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების ოქროს მედალი. მეორე ადგილზე დაასრულა 2004 წლის კოპა ამერიკა. 2005 წელს ის გადაბარგდა ბრაზილიის კლუბ „კორინთიანსში“, მოიგო ბრაზილიის სერია A პირველ სეზონში. შემდეგ გადავიდა ევროპაში, ინგლისის პრემიერ ლიგის კლუბ „ვესტ ჰემ იუნაიტედში“. თუმცა, უჩვეულო კონტრაქტის გაფორმებიდან მცირე ხანში, 2007 წლის დასაწყისში ის შეუერთდა „ლივერპულს“ იჯარით.
მერსისაიდულ კლუბთან ერთად პირველ სეზონში გავიდა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის ფინალში, სადაც დამარცხდა „მილანთან“ 1-2. იმავე სეზონში ნაკრებთან ერთად გავიდა მეორე ადგილზე კოპა ამერიკაზე. ის „ლივერპულს“ ოფიციალურად შეუერთდა 2008 წელს £18,6 მილიონის სანაცვლოდ. 2008 წლის პეკინის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშებზე მოიგო მეორე ვერცხლის მედალი არგენტინასთან ერთად. ეროვნული ნაკრების კაპიტნად დაინიშნა ახალი თავკაცის, დიეგო მარადონას მიერ, 2008 წლის ნოემბერში.
არგენტინაში მასკერანოს ორი მეტსახელია „მასკე“ და „ელ-ხაფესიტო“. ყოფილი არგენტინელი ფეხბურთელები, ხორხე ვალდანო და ხორხე სოლარი მიიჩნევენ, რომ მასკერანო შესაძლოა გახდეს მსოფლიოს საუკეთესო ცენტრალური ნახევარმცველი.
მასკერანო მიჩნეული იყო არგენტინის ნაკრების წამყვან ფეხბურთელად დიეგო მარადონას მწვრთნელობის დროს, რომელმაც განაცხადა, რომ მისი გუნდი იყო „ხონასი, მასკერანო, ლიონელ მესი და რვა დანარჩენი“.
მასკერანო ასევე ფლობს იტალიის პასპორტს, რაც მას აძლევს საშუალებას იყოს ევროკავშირის მოთამაშე.
რივერ პლეიტი (2003–05)
მასკერანო დაიბადა სან-ლორენცოში, სანტა-ფეში, არგენტინაში. ახალგაზრდული კარიერა გაატარა „რივერ პლეიტში“, ბუენოს-აირესში.
მასკერანოს გადაბირების მსურველ კლუბებს შორის იყვნენ „მადრიდის რეალი“, და „დეპორტივო“, მაგრამ „რივერ პლეიტმა“ უარი თქვა ყველა შეთავაზებაზე. განაცხადა, რომ არც ერთი დაინტერესებული მხარე არ იყო მზად გადაეხადა საკმარისი თანხა.
2004–05 წლების სეზონი წარუმატებელი გამოდგა „რივერ პლეიტისთვის“, მესამე ადგილზე გავიდა არგენტინის ჩემპიონატში და მხოლოდ მეათე ადგილს დასჯერდა კლაუსურაში. კოპა ლიბერტადორესზე რივერი კვლავ დამარცხდა ნახევარფინალში, ამჯერად „სან-პაულუსთან“.
2005 წელს გერმანიაში გამართული კონფედერაციის თასის შემდეგ ბრაზილიურმა კლუბმა „კორინთიანსმა“ შეძინა მასკერანო „რივერ პლეიტისგან“ 15 მილიონი აშშ დოლარის სანაცვლოდ.
კორინთიანსი (2005–06)
გამომდინარე იქიდან, რომ ბრაზილიის სერია A იწყება აპრილში, მასკერანო შეუერთდა კლუბს შუა სეზონში. ახალი კლუბის შემადგენლობაში მხოლოდ ცხრა თამაშის შემდეგ, 2005 წლის სექტემბერში, მასკერანომ მიიღო ტრავმა, რის გამოც მოუხდა დარჩენილი სეზონის გაცდენა. ის დაბრუნდა არგენტინაში, რათა გაეკეთებინა ოპერაცია ეროვნული ნაკრების ექიმთან. თუმცა, „კორინთიანსმა“ განაცხადა, რომ 2005 წლის ბრაზილიის ჩემპიონატში მასკერანო იქნებოდა გუნდის კაპიტანი.
საერთო ჯამში, მასკერანო უქმად იყო ექვსი თვის განმავლობაში, მოედანზე დაბრუნდა მხოლოდ 2006 წლის 5 მარტს. კორინთიანსმა 2006 წლის კოპა ლიბერტადორესი დაიწყო მასკერანოს გარეშე. ბრაზილიის ჩემპიონატშიც ასევე წარუმატებლად იასპარეზა მისმა გუნდმა. ერთ ეტაპზე გუნდს მოუხდა ბრძოლა, რათა არ ჩამოქვეითებულიყო ჩემპიონატის ქვედა დივიზიონში.
მიუხედავად იმისა, რომ მისმა თამაშმა მიიპყრო ევროპული კლუბების ყურადღება, მან ისურვა „კორინთიანსში“ დარჩენილიყო და დახმარებოდა კლუბს, რათა არ გავარდნილიყო ჩემპიონატიდან. მან უარი თქვა ყოველგვარ კონტრაქტზე იანვრამდე. თუმცა, 2006 წლის ზაფხულის სატრანსფერო ფანჯრის დახურვამდე რამდენიმე საათით ადრე, მასკერანო შეუერთდა „ვესტ ჰემ იუნაიტედს“ თანამემამულე კარლოს ტევესთან ერთად.
ვესტ ჰემი (2006 – იანვარი 2007)
2006 წლის ზაფხულში მასკერანოს გადაბირებით დაინტერესებული იყო ევროპის რამდენიმე ტოპ-კლუბი. მან განაცხადა, რომ დიდი სიამოვნებით ითამაშებდა ესპანურ კლუბ მადრიდის რეალში, ან ბარსელონაში, მაგრამ საბოლოოდ მან კონტრაქტი გააფორმა ინგლისურ კლუბ ვესტ ჰემ იუნაიტედთან. მასკერანოს ვესტ ჰემში გადასვლა იყო მოულოდნელობა, რადგან ევროპის რამდენიმე გრანდთან ჰქონდა მოლაპარაკებები მთელი ზაფხულის განმავლობაში. მისმა ტრანსფერმა ბევრი მითქმა-მოთქმა გამოიწვია.
სანამ მასკერანო შეუერთდებოდა, ვესტ ჰემმა მოიგო ერთი მატჩი, ერთი ფრედ დაასრულა და ერთიც წააგო. გუნდმა შემდეგი რვა თამაში წააგო და ერთიც ფრედ დაასრულა ყველა გათამაშებაში, სანამ არ მოიგეს პირველი მატჩი უიღბლო სერიის შემდეგ 29 ოქტომბერს. ამ ხნის განმავლობაში მასკერანო იშვიათად ჩნდებოდა გუნდის ძირითად შემადგენლობაში. ოქტომბერში, არგენტინის ნაკრების მწვრთნელმა, ალფიო ბასილემ განაცხადა, რომ მას იმდეი ჰქონდა, რომ მასკერანო მალე დატოვებდა ვესტ ჰემს, "როგორც კი შესაძლებელი იქნებოდა" და გადავიდოდა იუვენტუსში.
2007 წლის 16 იანვარს ლივერპულმა მიმართა ფიფას, რათა გადმოეყვანა მასკერანო ვესტ ჰემიდან. ფიფას წესების თანახმად, მოთამაშეს არ შეუძლია ორ სხვადასხვა კლუბში თამაში 1 ივლისს და 30 ივნისს შორის. მასკერანოს უკვე ჰქონდა ნათამაშები ორ კლუბში, კორინთიანსში და ვესტ ჰემში.
ფიფამ დაამტკიცა გარიგება 2007 წლის 31 იანვარს.
ლივერპული (თებერვალი 2007–2010)
thumb|150px|მასკერანო ლივერპულში. 10 თებერვალს „ლივერპულმა“ დაიმატა მასკერანო ჩემპიონთა ლიგის განაცხადში და გადასცა 20-ნომრიანი მაისური. საბოლოოდ, 2007 წლის 20 თებერვალს მასკერანო გახდა „ლივერპულელი“ ოფიციალურად. thumb|left|მასკერანო თამაშობს „ლივერპულის“ შემადგენლობაში 2007 წელს.|130px მასკერანოს დებიუტი „ლივერპულის“ შემადგენლობაში შედგა „შეფილდ იუნაიტედის“ წინააღმდეგ 2007 წლის 24 თებერვალს და შექება დაიმსახურა გუნდის მაშინდელი მწვრთნელის, რაფაელ ბენიტესისგან და გუნდის კაპიტან სტივენ ჯერარდისგან, „ლივერპულის“ 4-0 გამარჯვების შემდეგ.
31 მარტს „არსენალთან“ მატჩის შემდეგ ბენიტესმა მასკერანოს უწოდა „მოთამაშე მონსტრი“. ანალოგიურად, მისი თანაგუნდელებიც იყვნენ აღფრთოვანებულები მისი თამაშით. მასკერანომ ჩემპიონთა ლიგაზე პირველად ითამაშა მეოთხედფინალურ მატჩში „პსვ-ს“ წინააღმდეგ 3 აპრილს. მასკერანომ ითამაშა 2007 წლის ჩემპიონთა ლიგის ფინალში „მილანის“ წინააღმდეგ.
2008 წლის 29 თებერვალს მასკერანომ კლუბთან გააფორმა ოთხწლიანი კონტრაქტი. ტრანსფერი „ლივერპულს“ დაუჯდა £18.6 მილიონი, სადაც შედიოდა არა მარტო ტრანსფერის საკომისიო გადასახადი, არამედ ფეხბურთელის ოთხი წლის ანაზღაურება. სეზონის პირველი გოლი კლუბის მაისურით გაიტანა „რედინგთან“ მატჩში.
2009 წლის 29 ოქტომბერს მასკერანომ გაიტანა პირველი გოლი „ევერტონთან“ 2-0 მოგებულ მატჩში გუდისონ პარკზე. 2009-10 წლების სეზონში მასკერანომ მიიღო შვიდი ყვითელი და ორი წითელი ბარათი. 2010 წლის 27 ივლისს მასკერანომ განუცხადა „ლივერპულის“ ახალ მთავარ მწვრთელ როი ჰოჯსონს, რომ მას სურდა „ლივერპულის“ დატოვება.
„ლივერპულის“ ფანებმა მასკერანოს პატივისცემის ნიშნად მიუძღვნეს საკუთარი სიმღერა.
2010 წლის 27 აგვისტოს „ლივერპულმა“ განაცხადა, რომ მიღწეული იყო შეთანხმება „ბარსელონასთან“ მასკერანოს ტრანსფერის თაობაზე.
ბარსელონა (2010–დღემდე)
2010 წლის 28 აგვისტოს მასკერანოს და „ბარსელონას“ შორის გაფორმდა ოთხწლიანი კონტრაქტი, რაც კატალონიურ კლუბს დაუჯდა 22 მილიონი ევრო. 30 აგვისტოს მან გაიარა სამედიცინო შემოწმება და ოფიციალურად შევიდა ძალაში კონტრაქტი. მისი დებიუტი ლა ლიგაში შედგა 2010 წლის 11 სექტემბერს, როცა მისი კლუბი დამარცხდა დებიუტანტ „ჰერკულესთან“ 0-2. ბოლო 16 თვის მანძილზე პირველი მარცხი იწვნია „ბარსელონამ“ ნოუ კამპზე.
სანაკრებო კარიერა
thumb|left|150px|მასკერანო და [[ანდრეი არშავინი]] მასკერანომ პირველი საერთაშორისო მატჩი ჩაატარა 2001 წელს. არგენტინის ნაკრებთან ერთად გავიდა 17-წლამდელთა მსოფლიო ჩემპიონატზე.
2003 წელს გამოძახებული იყო ნაკრებში მსოფლიო ახალგაზრდულ ჩემპიონატზე. არგენტინის ნაკრებმა მეოთხე ადგილზე დაასრულა გათამაშება, მასკერანო კი იყო თავისი ნაკრების ერთ-ერთი წამყვანი მოთამაშე.
2004 წლის იანვარში ის შეუერთდა არგენტინის 23-წლამდელთა გუნდს ოლიმპიადისწინა ტურნირზე ჩილეში. 2004 წლის ოლიმპიადაზე არგენტინის ნაკრები დაეუფლა ოქროს მედლებს საბერძნეთში.
მასკერანო შეყვანილი იყო 2004 წლის კოპა ამერიკის სანაკრებო განაცხადში. არგენტინამ ბრაზილიასთან წააგო ფინალში პენალტების სერიაში. მიუხედავად ამისა, მაკერანო დასახელდა არგენტინის საუკეთესო ფეხბურთელად მისი თანაგუნდელების მიერ.
2005 წელს მასკერანომ ითამაშა კონფედერაციის თასზე გერმანიაში, სადაც ასევე ბრზაილიის ნაკრებთან დამარცხდნენ ფინალში, ანგარიშით 1-4.
2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მან ყველა თამაშში შეუცვლელად ითამაშა. მისი გუნდი ნახევარფინალში დამარცხდა გერმანიის ნაკრებთან მეოთხედფინალში.
მასკერანომ პირველი სანაკრებო გოლი გაიტანა 2007 წლის ივლისში კოპა ამერიკაზე, პარაგვაის ნაკრების კარში.
2008 წელს მასკერანომ მიიღო პირველი წითელი ბარათი აშშ-ის ეროვნულ ნაკრებთან მატჩში, 2008 წლის 8 ივლისს. მან მიიღო მეორე ყვითელი ბარათი მატჩის 86-ე წუთზე, რომელიც დასრულდა ფრედ, 0-0.
ერთი წლის შემდეგ, მასკერანო გამოიძახეს არგენტინის 23-წლამდელთა ნაკრებში პეკინის ოლიმპიადაზე. არგენტინის ნაკრებმა მოიგო გათამაშება და მასკერანო გახდა მეორე ფეხბურთელი, რომელიც ორჯერ დაეუფლა ოლიმპიურ მედალს.
მასკერანო გახდა ნაკრების კაპიტანი 10 ნოემბერს, ხავიერ ძანეტის მაგივრად. 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე სწორედ მასკერანო კაპიტნობდა ეროვნულ ნაკრებს. არგენტინის ნაკრები გათამაშებას გამოეთიშა მეოთხედფინალში, სადაც დამარცხდა გერმანიის ნაკრებთან, ანგარიშით 0-4.
სანაკრებო სტატისტიკა
!Total||64||2
კარიერის სტატისტიკა
2012 წლის 5 თებერვლის მონაცემები
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:იტალიელი არგენტინელები კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:რივერ პლეიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:კორინთიანსის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ვესტ ჰემ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:ლივერპულის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩინეთის სუპერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2007 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:2011 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:2015 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები