cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნაფარეულის ციხე-გალავანი
ნაფარეულის ციხე-გალავანი — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ ნაფარეულის ცენტრში. თარიღდება XVIII საუკუნის მეორე ნახევრით, ისტორიულად იდგა თავად ჭავჭავაძეების ტერიტორიაზე (მოიცავს ერთ ჰექტარ ფართობს) და მათ საკუთრებას წარმოადგენდა. ნაგებობას დიდი მნიშვნელობა ენიჭებოდა ლეკიანობის თუ სხვა გარეშე მტერთაგან მოსახლეობის დაცვის საქმეში, ამიტომაც 1762 წელს ერეკლე II-მ სხვებთან ერთად ეს ციხეც აღადგინა.
XIX საუკუნეში ციხეს დაუკარგავს თავისი ფუნქცია. მისი ტერიტორია საცხოვრებლად გამოუყენებიათ და სხვა სახის ნაგებობებიც აუგიათ. თავად ციხის კედლები კი ქვის კარიერად უქცევიათ. ციხე გეგმით თითქმის კვადრატულია (94 x 83 მ) ოთხივე კუთხეში დგას თითო ცილინდრული კოშკი, ნაგებია რიყის ქვით, გალავნის კედლებიდან შედარებით უკეთ არის დაცული აღმოსავლეთ კედელი. სამხრეთ კედელი მიწიდან 2 მეტრამდეა შემორჩენილი. დასავლეთ კედელი ზოგან მთლიანად, ზოგან კი სანახევროდ მორღვეულია. ჩრდილოეთ კედლიდან კი, მხოლოდ ნაშთები შეიმჩნევა, სხვადასხვა სიმაღლეზეა შემორჩენილი კოშკებიც. გალავანი ორიარუსიანია. იარუსების სიმაღლე საშუალოდ 2,5 მეტრია. ქვედა იარუსი ყრუა, ზედა, საბრძოლო იარუსის გაყოლებაზე, მებრძოლთათვის, ხის ბილიკი ყოფილა მოწყობილი. კედლებში კი, ერთ ჰორიზონტზე - ცალმაგი და შეწყვილებული სათოფურები. კედლები უქონგუროა და თავი გადამრგვალებული აქვს. ციხეს ერთი შესასვლელი ჰქონია, სავარაუდოდ, დასავლეთიდან.
XIX საუკუნეში მის ნაცვლად, განიერი შესასვლელი მოუწყვიათ. კოშკებიდან შედარებით უკეთ არის შემონახული ჩრდილო-დასავლეთ კოშკი, რომელიც ქონგურებიანი ბანით იყო დასრულებული. კოშკის I და II სართულებს ცალ-ცალკე შესასვლელები აქვს. ისინი ნახევარწრიული თაღებითაა გადახურული, I სართულის ჩრდილოეთ კედელში, ჭერქვეშ, სარკმელია გაჭრილი. კედლებში სამი, სწორკუთხა ნიშაა მოწყობილი. სართულშუა გადახურვა ხის კოჭებზე იყო გამართული. I და II სართულებს ხის კიბე აკავშირებდა. ზედა სართულები კი ერთმანეთს კედლის სისქეში მოწყობილი კიბით უკავშირდებოდა. ბუხარი, IV სართულის გარდა, ყველა სართულზეა. II სართულის კედლებში ორი, სწორკუთხა ნიშა და სამი, შეწყვილებული სათოფურია. III სართულის კედლებში - მხოლოდ ქვემოთ მიმართული, ექვსი, ცალმაგი სათოფური, IV სართულის კედლებში, თანაბარ მანძილზე, ხუთი სალოდეა განლაგებული.
სალოდეები ნისკარტაა, გარედან ხის შვერილზე დაყრდნობილი. ოთხი მათგანი ციხის კედლების გარეთაა, ერთი კი, შესასვლელების დასაცავად, მათ დაჰყურებს. სალოდეებს შორის ცალმაგი და ორმაგი სათოფურებია გაჭრილი. გარეთა სალოდეებს შორის, სათოფურების გარდა, თითო, სწორკუთხა ნიშაცაა. აღმოსავლეთით ღრმა და მაღალი ნიშაა, რომელშიც საპირფარეშო იყო მოწყობილი. ციხის სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში მდგარი მთავარი კოშკი, სხვებთან შედარებით, დიდი და მასიურია. სავარაუდოდ, ოთხსართულიანი უნდა ყოფილიყო (შემორჩენილია ორი სართული). თითოეულ სართულს დამოუკიდებელი შესასვლელი აქვს. I სართულზე მოწყობილია ოთხი, დიდი ზომის, თითო, შეწყვილებული სათოფურით აღჭურვილი ნიშა. კედლის ზედა ნაწილში კი, სამი სარკმელი.
შესასვლელის პირდაპირ გეგმით ნახევარწრიული ბუხარია. მის მარჯვნივ, კიბის უჯრედში მოსახვედრადდ ვიწრო კარია გაჭრილი. კიბის მეშვეობით შეიძლებოდა მეორე სართულზე მოხვედრა, საიდანაც კიბე ისევ მიემართება ზევით, მომდევნო სართულისკენ. სავარაუდოდ, ასეთივე კავშირი იქნებოდა IV სართულთანაც. მეორე სართული თითქმის პირველის მსგავსადაა გადაწყვეტილი, აქაც სამი სარკმელი და ბუხარია. ნიშებში კი შეწყვილებული სათოფურებია მოწყობილი. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კოშკი, დიამეტრით, მცირედ ჩამოუვარდება მთავარ კოშკს. შემორჩენილია მხოლოდ სარდაფიანი, I სართული.
XX საუკუნის დასაწყისში კოშკი საცხოვრებლად გადაუკეთებიათ - ზემოდან მოზრდილი აივნის მქონე, ვრცელი ოთახი დაუდგამთ. პირველი სართულიც სახეშეცვლილია. შეიმჩნევა მხოლოდ ნიშები, რომლებშიც სავარაუდოდ, სათოფურები იყო გაჭრილი. ჩრდილო-აღმოსავლეთ კოშკიც გადაკეთებულია. სავარაუდოდ, იგიც ოთხსართულიანი უნდა ყოფილიყო, გასული საუკუნის 20_იანი წლების ბოლოს კოშკის გვერდით აბანო, ხოლო კოშკში წყალსაცავი მოუწყვიათ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
მეჰმედ II გირეი
მეჰმედ II გირეი (II Semiz Mehmet Geray, ۱دولت كراى‎; დ. 1532 — ბახჩისარაი, ყირიმის სახანო, 1584) — ყირიმის ხანი 1577–1584, დევლეთ I გირეის უფროსი ვაჟი.
ბიოგრაფია
მისი მმართველობის პერიოდში ყირიმი დინასტიურმა ომმა მოიცვა. მას ტახტისათვის ეცილებოდნენ უმცროსი ძმები: ისლამ II გირეი და ყაფლან გირეი. საბოლოოდ, 1584 წელს, ყაფლანთან ერთ-ერთი ბრძოლის დროს ტყვედ ჩავარდა და ძმის ბრძანებით ბახჩისარაიში სიკვდილით დასაჯეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:მოკლული მონარქები კატეგორია:დაბადებული 1532 კატეგორია:გარდაცვლილი 1584 კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი მონარქები კატეგორია:დამხობილი მონარქები
ანა (ესპანეთის მუნიციპალიტეტი)
ანა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კანალ-დე-ნავარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,4 კმ². მოსახლეობა — 2615 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ფარნეზეები
ფარნეზეები (Farnese) — რენესანსისა და ბაროკოს პერიოდის იტალიური არისტოკრატიული საგვარეულო, რომელიც ძირითადად მართავდა პარმისა და პიეჩენცის საჰერცოგოებს. დინასტია XV საუკუნის 20-ან წლებში დაარსდა, თუმცა აღზევება XVI საუკუნიდან დაიწყო და ძალაუფლების ზენიტს ალესანდრო ფარნეზეს რომის პაპ პავლე III-დ არჩევით მიაღწია. მათი დაცემა XVIII საუკუნიდან იწყება, რასაც 1731 წელს, ანტონიო ფარნეზეს გარდაცვალებით დინასტიის შეწყვეტა მოჰყვა. ამის გამო პარმა ესპანეთის დედოფალ ისაბელ ფარნეზეს ძის, ფილიპე I-ის ხელში გადავიდა, რითაც აქ ბურბონები გამეფდნენ.
გორის საკონსერვო ქარხანა
გორის საკონსერვო ქარხანა — საქართველოს კვების მრეწველობის ერთ-ერთი მსხვილი და უძველესი საწარმო. 1919 წელს გორში (ცხინვალის გზატკეცილზე) საკონსერვო საქმის სპეციალისტის ევსევი ბერიტაშვილის (ივანე ბერიტაშვილის ძმა) ინიციატივით დაარსდა საქართველოში პირველი საკონსერვო ქარხანა, რასაც ხელი შეუწყო ამ რაიონში მაღალხარისხოვანი ნედლეულის — ხილისა და ბოსტნეულის სიუხვემ. ქარხანა კუსტარული წესით ამზადებდა ხილისა და ბოსტნეულის კონსერვებს, აგრეთვე გამხმარ ხილს (ჩირს). მან მრავალჯერ შეიცვალა ადგილმდებარეობა, აღიჭურვა ახალი ტექნიკით, ჩაუტარდა რეკონსტრუქცია. მომხმარებელთა გაზრდილი მოთხოვნილების დაკმაყოფილების მიზნით 1960–1969, ქალაქის ცენტრიდან 2 კილომეტრის დაშორებით (შინდისის გზატკეცილზე), აშენდა ახალი, თანამედროვე ტიპის საწარმო — გორის საკონსერვო კომბინატი, რომლის სიმძლავრემ წელიწადში 32 მილიონი, ხოლო წარმოებამ 31 343 000 პირობითი ქილა კონსერვი შეადგინა (1969). ამზადებდა 80-მდე დასახელების ბოსტნეულის, ხილის, ტომატისა და ბავშვთა კვების კონსერვებს, რომლის 80% გადიოდა სსრ კავშირის ყველა მოკავშირე რესპუბლიკაში, აგრეთვე საზღვარგარეთის ქვეყნებში.
ფარნეზეები
ისტორია
მარცხნივ|მინი|რომის პაპი პავლე III ფარნეზეს დინასტია დააარსა რანუციო ფარნეზემ, 1419 წელს. თავდაპირველად ისინი უბრალო აზნაურები იყვნენ და დიდი გავლენითა და ტიტულებით არ სარგებლობდნენ, თუმცა XIV საუკუნის მიწურულს ჯულია ფარნეზემ მოახერხა რომის პაპ ალექსანდრე VI-ის საყვარელი გამხდარიყო, რითაც იწყება მათი აღზევების ხანა. მას პაპზე იმდენად დიდი გავლენა ჰქონდა, რომ თავისი ძმა, ალესანდრო ფარნეზე კარდინალად დაანიშნინა. 1503 წელს გარდაიცვალა პაპი ალექსანდრე, რითაც ფარნეზეებმა დროებით თავიანთი ძალაუფლება დაკარგეს, თუმცა, 1534 წელს, პაპ კლემენტ VII-ის გარდაცვალების შემდეგ ალესანდრო ფარნეზემ მოახერხა და რომის პაპი გახდა პავლე III-ის სახელით. შესაძლოა ითქვას, რომ ამით მათმა ძლიერებამ პიკს მიაღწია, რადგანაც ფარნეზეს საგვარეულოს წარმომადგენელი მთელი ევროპის მონარქებზე ამაღლდა და მართავდა სრულიად კათოლიკურ სამყაროს. მათ ამით მალევე ისარგებლეს და პავლე III-მ თავისი ვაჟი პიერო ლუიჯი ფარნეზე პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგად დასვა (რომელის საყვარლისგან ჰყავდა), ხოლო შვილიშვილი — ალესანდრო ფარნეზე კარდინალად დანიშნა. ასე გადაიქცა ფარნეზეს საგვარეულო სამეფო, მონარქიულ დინასტიად, რომელიც ორასი წლის განმავლობაში განაგებდა პარმას.
გორის საკონსერვო ქარხანა
1976 წელს შეიქმნა საკონსერვო მრეწველობის გორის აგროსაწარმოო გაერთიანება (მასში შევიდა გორისა და ტყვიავის ხილკენკროვანი წვენების, კარალეთისა და გორის საკონსერვო ქარხნები და ბერბუკის საბჭოთა მეურნეობა), რომელიც 1980 წლიდან ეტაპობრივად დაიშალა. 1994 წლიდან გორის საკონსერვო ქარხნის ბაზაზე ჩამოყალიბდა სააქციო საზოგადოება „გორკონი“, რომლის აქციების მფლობელთა შორის იყო შვეიცარული ფირმა „ბუტეკ კლასიკი“ (BUTEC CLASSIC).
ფარნეზეები
ისტორია
1549 წელს პავლე III გარდაიცვალა და ფარნეზეთა ძალაუფლება მნიშვნელოვნად შეირყა, თუმცა მალევე ჰერცოგმა ოტავიო ფარნეზემ ცოლად შეირთო საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-ის ქალიშვილი მარგარეტ ავსტრიელი, ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ის ნახევარ-და, რითაც ისინი მარტივად გაერივნენ სამეფო წრეში. შემდგომში ფილიპე II-მ ხელი შეუწყო მათი ვაჟის, ალესანდროს დაქორწინებას ინფანტა მარია პორტუგალიელზე დაქორწინებაში და იგი ჰაბსბურგთა ნიდერლანდების შტატჰალტერადაც დანიშნა. ეს იყო ფარნეზეების უკანასკნელი აღზევება, რადგან ალესანდროს დაღუპვის შემდეგ ისინი ესპანეთის გავლენის ქვეშ მოქცეულ უბრალო ჰერცოგებად იქცნენ.
გორის საკონსერვო ქარხანა
2008 წლისთვის „გორკონის“ დავალიანება ბიუჯეტის მიმართ 900 000 ლარამდე ავიდა. 2009 წელს ქარხანა ივანე გოგლიძემ შეისყიდა და ჩამოაყალიბა შპს „კულა არმს ჯორჯია“. მას შემდეგ გორის საკონსერვო ქარხანა პროდუქციას უშვებს ბრენდით „კულა“. „კულა არმს ჯორჯიასთან“ აგრეთვე დაარსებულია შპს „ჯეო კონცენტრატი“, შპს „ბატონო“ და სხვ.
ფარნეზეები
ისტორია
უკვე XVII საუკუნეში, რანუციო II-ის დაღუპვის შემდეგ დაიწყო მემკვიდრის კრიზისი. მისი უფროსი ვაჟი, პრინცი ოდოარდო მამამდე გარდაიცვალა და ცოლთან, დოროთეა სოფია ნოიბურგელთან მხოლოდ ერთი ქალიშვილი, ისაბელი დარჩა, რომელიც მალევე მიათხოვეს ესპანეთის მეფე ფილიპე V-ს. ამასობაში ტახტი რანუციოს მეორე ვაჟმა, ფრანჩესკომ დაიკავა, რომელმაც სასწრაფოდ იქორწინა დაღუპული ძმის ქვრივზე, თუმცა მრავალწლიანი მმართველობის მიუხედავად მასთან შვილი საერთოდ არ ჰყოლია. 1727 წელს, უნაყოფო ფრანჩესკო ფარნეზე მისმა ძმამ, ანტონიო ფარნეზემ ჩაანაცვლა, რომელიც მალევე, 1731 წელს დაიღუპა ასევე უშვილოდ, რითაც საბოლოოდ შეწყდა ფარნეზეს დინასტია. ამის შემდეგ პარმის ტახტი დაიკავა ოდოარდო ფარნეზეს ქალიშვილის, დედოფალ ისაბელ ფარნეზესა და ფილიპე V-ის უმცროსმა ვაჟმა, ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელმა ფილიპე I-მა, რის შემდეგაც პარმა საფრანგეთ-ესპანეთის მარიონეტად იქცა.
გორის საკონსერვო ქარხანა
ქარხანას უჭირავს 10,2 ჰექტარი მიწის ფართობი, აქვს რკინიგზის ჩიხი, თბომავალი, სამანქანო მისასვლელი გზები, ორმაგი ელექტროკვების ხაზი, ჩართულია ქალაქის წყალმომარაგების ქსელში. მის შემადგენლობაშია 5 ძირითადი (ხილბოსტნეულის, ბავშვთა კვების, სატომატე, რბილობიანი წვენების და მთავარი საამქროები), 3 დამხმარე საამქრო და სასაწყობო მეურნეობა. წარმოების ძირითადი მიმართულებაა ნატურალური, ეკოლოგიურად სუფთა ხილისა და ბოსტნეულის კონსერვების დამზადება. გამოშვებული პროდუქციის ასორტიმენტი მრავალფეროვანია: მურაბები, ჯემები, კომპოტები, საბავშვო კონსერვები, საწებლები, ბოსტნეულის კონსერვები, მარინადები და სხვ. ძირითადი სანედლეულო ზონებია: გორის, ხაშურის, ქარელის, კასპის, მცხეთის მუნიციპალიტეტები. საწარმოს სიმძლავრე 48,5 მილიონი პირობითი ქილა კონსერვია წელიწადში (2009). გამოშვებული პროდუქცია გადის საექსპორტოდ. 1997 მადრიდში ჩატარებულ გამოფენაზე ქარხნის პროდუქციამ (კაკლის მურაბა) მიიღო ჯილდო — „ევროპის თაღი“.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს საწარმოები საკონსერვო ქარხანა
იყალთოს მეორე საწნახელი
იყალთოს მეორე საწნახელი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ იყალთოს სამხრეთით, მინდორში, იყალთოს სამონასტრო კომპლექსის ჩრდილო-დასავლეთით 0,3 კილომეტრზე.
საწნახელი სწორკუთხაა, ორსათავსიანი. ნაგებია სხვადასხვა ზომის, რიყის ქვით კირის ხსნარზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ახატლის ციხე-დარბაზი
შენობა გეგმით აღმოსავლეთ-დასავლეთ მიმართულებით წაგრძელებული სწორკუთხედია (13,3x8,7 მეტრი, კედლების სისქე 1,1 მეტრი), რომელსაც გარედან ოთხივე კუთხე მომრგვალებული აქვს. ნაგებია რიყის ქვის ჰორიზონტალური რიგებით კირის სქელ დუღაბზე. შემორჩენილია პირველი სართულის ოთხივე კედელი, სხავადასხვა სიმაღლეზე და მეორე სართულის კედლის მცირე ნაწილი. პირველ სართულზე, ერთმანეთისგან განივი კედლით გამიჯნული, სხვადასხვა ფართობის, ორი, სწორკუთხა სადგომი, რომლებიც გამყოფ კედელში მოწყობილი, ნახევარწრიული თაღით დასრულებულიგასავლელით უკავშირდება ერთმანეთს. აღმოსავლეთით მდებარეობს სადგომი (დაახლოებითი ფართობი 20 კვ.მ), რიყის ქვიტ ნაწყობი კამარითაა გადახურული და, მეორე სადგომთან შედარებით, თითქმის ორჯერ უფრო მცირე ფართობისაა. დასავლეთით მდებარე სადგომს კი, ხის კოჭებზე დაყრდნობილი ბრტყელი გადახურვა ჰქონდა.
შესასვლელი დასავლეთ ნაწილში მდებარე სადგომის დასავლეთ კედელში იყო გაჭრილი. დიდი სადგომის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში ოთხ-ოთხი თაღოვანი ნიშაა, რომლებშიც თითო სათოფურია მოწყობილი. ნიშებს ზემოთ, ორივე კედელში, ორ-ორი სწორკუთხა, მკვეთრად დახრილიძირის მქონე სარკმელია. ორი, თაღოვანი ნიშაა სადგომების გამმიჯნავი სამხრეთ ნახევარში. ორივე ნიშის სიმეტრიულად, მცირე სადგომის მხრიდან, მოწყობილია იგივე ფორმის და ზომის ნიშა, მათ შორის მოქცეულ კედელში კი ვიწრო ხვრელია, რომელიც როგორც ჩანს, სათოფურებად გამოიყენებოდა. ამ ნიშების გარდა, მცირე სადგომის კედლებში კიდევ ოთხი ნიშაა. მათგან ორი, რომლებიც თითო სათოფურითაა აღჭურვილი, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებშია, ორი კი საკმაოდ მცირე ზომისაა და მდებარეობს აღმოსავლეთ კედლის კიდეებთან, ხოლო ერთი დასავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ბოლოში, ამ უკანასკნელში გაჭრილია მოზრდილი ღიობი, რომელიც დიდ სადგომში გადის. სადგომი განათებული იყო ორი განიერი, თარაზულად გადახურული სარკმლით, რომლებიც სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების შუაშია განთავსებული.
ნაგებობის მეორე სართულიც ორი სადგომისგან შედგება. ამ სართულიდან შემორჩენილია მხოლოდ სადგომის გამმიჯნავი კედლის მცირე ნაწილი. ძეგლი გამაგრებული საცხოვრებლის საინტერესო ნიმუშია. შენობის კორპუსშიც, როგორც ჩანს, გაერთიანებული იყო ორი ნაწილი, რომლებშიც განთავსებული იყო საბრძოლო ელემენტებით აღჭურვილი საცხოვრებელი და სამეურნეო ფუნქციის სადგომები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
მოლდოვის ქალაქების სია
145პქ|მარჯვნივ|მოლდოვის გერბი|link=მოლდოვის გერბი მოლდოვის ქალაქების სია ან მოლდოვის ქალაქები — მოლდოვის ქალაქის ოფიციალური სტატუსის მქონე დასახლებული პუნქტები. მოლდოვის რესპუბლიკის კონსტიტუციის 100-ე სტატია ქალაქს ერთ-ერთ ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ ერთეულად განსაზღვრავს. ნომერ 764-ე კანონის (27.12.2001) მე-6 სტატიაში, „მოლდოვის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული მოწყობის შესახებ“ ნათქვამია, რომ ქალაქი წარმოადგენს სოფელთან შედარებით ეკონომიკურად და სოციალურ-კულტურულად უფრო განვითარებულ დასახლებას, რომელიც აერთიანებს საქალაქო დასახლებას, აქვს შესაბამისი ინფრასტრუქტურა, საწარმოო ან სავაჭრო სტუქტურები, ქალაქის მოსახლეობის უმეტესი ნაწილი კი დაკავებულია სამრეწველო წარმოებაში, მომსახურების სფეროში, ინტელექტუალური საქმიანობის სხვადასხვა მიმართულებებში, კულტურულ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში.
კანონი ქალაქის მუნიციპალიტეტად აღიარების შესაძლებლობას იძლევა. მუნიციპალიტეტი — ქალაქური სახის, დასახლების პუნქტი, რომელიც განსაკუთრებულ როლს თამაშობს ქვეყნის ეკონომიკურ, სოციალურ-კულტურულ, სამეცნიერო, პოლიტიკურ და ადმინისტრაციულ ცხოვრებაში და აქვს მნიშვნელოვანი სავაჭრო სტრუქტურები, განათლების, ჯანდაცვისა და კულტურის დაწესებულებები. ასეთი სტატუსი მიკუთვნილია ქალაქებისთვის: კიშინიოვი, ბელცი, ბენდერი, კომრატი, ტირასპოლი.
სულ მოლდოვაში 66 ქალაქია, რომლებშიც 1854.9 ათასი ადამიანი ცხოვრობს. უმრავლესობას შეადგენენ ქალაქები 10 ათას მაცხოვარზე ნაკლები რაოდენობით — 30 ქალაქი, 10 ათასიდან 20 ათასამდე მაცხოვრით — 21 ქალაქი, 20 ათასიდან 50 ათასამდე მაცხოვრით — 11 ქალაქი, 50 ათასიდან 100 ათასამდე მაცხოვრით — 3 ქალაქი. ქვეყნის უდიდესი ქალაქია — 671.8 ათას მაცხოვრიანი დედაქალაქი კიშინიოვი.
ქვემოთ მოცემულ სიაში ჩამოწერილია მოლდოვის რესპუბლიკის ყველა ქალაქი. ჩამონათვალი შეიცავს ინფორმაციას მოსახლეობის რაოდენობის, ფართობის, დასახლების დაარსების თარიღის და გეოგრაფიული კოორდინატების შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვის ქალაქები კატეგორია:ქალაქების სია ქვეყნების მიხედვით
ხოსე-კრესპო-ი-კასტილიოს რაიონი
ხოსე-კრესპო-ი-კასტილიოს რაიონი (Distrito de José Crespo Y Castillo) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის ლეონსიო-პრადოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 540 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 30 007 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 829 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანუკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლეონსიო-პრადოს პროვინციის რაიონები
ანტელია
ანტელია  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17,6 კმ². მოსახლეობა — 1157 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ოდისეი დიმიტრიადი
ოდისეი დიმიტრიადი (დ. 7 ივლისი, 1908, ბათუმი, საქართველო — გ. 28 აპრილი, 2005, თბილისი, საქართველო) — ქართველი დირიჟორი, სსრკ სახალხო არტისტი (1958). თბილისის, ბათუმისა და ათენის საპატიო მოქალაქე.
1926-1930 წლებში სწავლობდა თბილისის კონსერვატორიაში საკომპოზიციო განხრით (მ. ბაგრინოვსკისა და ს. ბარხუდარიანის კლასები). კონსერვატორიის დამთავრების შემდეგ მუშაობდა სოხუმში, დაწერა მუსიკა სოხუმის ბერძნული დრამატული თეატრის სპექტაკლებისათვის, საორკესტრო და საფორტეპიანო პიესები. 1933-1936 წლებში დიმიტრიადი სწავლას განაგრძობს ლენინგრადის კონსერვატორიის სადირიჟორო განყოფილებაზე (ა. გაუკისა და ი. მუსინის ხელმძღვანელობით).
1937-1947 წლებში თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის დირიჟორი, 1947-1952 წლებში საქართველოს სიმფონიური ორკესტრის მთავარი დირიჟორია. მისი ხელმძღვანელობით აჟღერდა ანდრია ბალანჩივაძის, შალვა მშველიძის, ალექსი მაჭავარიანის, ოთარ თაქთაქიშვილისა და სხვათა ნაწარმოებები.
ომისშემდგომ წლებში დიმიტრიადი იწყებს ფართო საგასტროლო მოღვაწეობას სსრკ-ში. კლასიკური რეპერტუარიდან დიმიტრიადი წარმატებით ასრულებდა ბეთჰოვენის V და VII სიმფონიებს, ბერლიოზის „ფანტასტიკურ სიმფონიას“, დვორჟაკის V სიმფონიას „ამერიკიდან“, ბრამსის I სიმფონიას, ვაგნერის საორკესტრო ფრაგმენტებს ოპერებიდან, ჩაიკოვსკის I, IV, V, და VI სიმფონიებს, „მანფრედს“, რიმსკი-კორსაკოვის „შეჰერეზადას“ და სხვა.
1952-1965 წლებში დიმიტრიადი თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მთავარი დირიჟორი იყო. ამ პერიოდში მან უხელმძღვანელა მრავალი კლასიკური და თანამედროვე ოპერის დადგმას, რომელთაგანაც აღსანიშნავია ზაქარია ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“ (1953), შალვა მშველიძის „დიდოსტატის მარჯვენა“ (1961), ოთარ თაქთაქიშვილის „მინდია“ (1961), პეტრე ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“ (1953) და „ორლეანელი ქალწული“ (1957), სერგეი პროკოფიევის „სემიონ კოტკო“ (1964), კონსტანტინე დანკევიჩის „ბოგდან ხმელნიცკი“ (1954) და სხვა. საბალეტო სპექტაკლებიდან — ალექსი მაჭავარიანის ბალეტი „ოტელო“, თბილისის საოპერო თეატრის სცენაზე (1958).
1965-1975 წლებში დიმიტრიადი სსრკ დიდი თეატრის დირიჟორი იყო. 1958 წელს დიმიტრიადი თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის საბალეტო დასთან ერთად გამოდიოდა ლათინური ამერიკის ქვეყნებში. მისი დირიჟორობით სოფიაში დაიდგა ჯუზეპე ვერდის „აიდა“ (1960), მეხიკოში — მოდესტ მუსორგსკის „ბორის გოდუნოვი“ (1960), ათენში — პეტრე ჩაიკოვსკის „ევგენი ონეგინი“ და „პიკის ქალი“ (1965).
დიმიტრიადი ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობასაც. იყო თბილისის კონსერვატორიის პედაგოგი (სადირიჟორო კლასი). დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით, საპატიო ნიშნის ორდენით და მედლებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი დირიჟორები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:დაბადებული 7 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2005 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1986) კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
ხალიზოვის სახლი
ხალიზოვის სახლი (Дом Хализова) — ძველი ორსართულიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის მესამე მეოთხედში. შენობა 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 დადგენილების მიხედვით არის რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი.
მისამართი: ტაგანროგი, პეტროვის ქუჩა № 86.
ისტორია
ცნობილია სახლის მფლობელები და მაცხოვრებლები. შენობიდან მარცხენა მხარე ვაჭარმა მიაშენა ერთსართულიანი ნაგებობა, რომელშიც მუშაობდა მარმარილოს მაღაზია. XIX საუკუნის 80-იანი წლების ბოლოს სახლის მეპატრონე გახდა კაზაკი იაკობ აბრამის ძე გლინკა. სახლის ნაწილი იქირავა ეკატერინე ევლადოვაიამ, სადაც მოაწყო ტრაქტირი.
XX საუკუნის დასაწყისში შენობა გადავიდა მეორე გილდიის ვაჭარ ვასილ კუმბარულის ხელში, მან იგი გასცა იჯარით მაღაზიებზე.
საუკუნის დასაწყისში მეორე სართულზე განთავსდა კანტორა. აქ იმართებოდა სასამართლოს სხდომები, ადვოკატთა კონსულტაცია.
1914 წლიდან შენობაში მუშაობს პ. სტოროჟენკოს კანტორა „Посредник“. გარდა ამ კანტორისა აქ იყო განტავსებული სხვადასხვა დანიშნულების სათავსოები.
სამოქალაქო ომის შემდეგ სახლის სარდაფში განტავსებული იყო კოოპერატივი, რომელიც ამზადებდა ტანსაცმელს.
1975 წლისათვის პირველ სართულზე განთავსებული იყო რესტორანი „ძველი ციხესიმაგრე“.
ამჟამად ეს შენობა საცხოვრებელი სახლია, პირველ სართულზე ტანსაცმლისა და ფეხსაცმლის მაღაზიით. პირველ სართულზე ასევე მდებარეობს ქალთა საპარიკმახერო.
SQL
SQL (Structured Query Language , , „ეს-ქიუ-ელ“ , ან , „სი-ქველ“) — პროგრამირებაში გამოყენებადი დომენ-სპეციფიკური სადეკლარაციო ენა, რომელიც შექმნილია რელაციურ მონაცემთა ბაზის მართვის სისტემაში (რმბმს) შენახული მონაცემების სამართავად, ან რელაციურ მონაცემთა ნაკადის მართვის სისტემებში (რმნმს) ნაკადის დამუშავებისთვის. განსაკუთრებით მოსახერხებელია სტრუქტურირებულ მონაცემებთან ურთიერთქმედებისას, სადაც არსებობს დამოკიდებულება მონაცემთა სხვადასხვა ობიექტებს / ცვლადებს შორის.
ხალიზოვის სახლი
არქიტექტურა
ხალიზოვის ორსართულიან აგურის შენობას აქვს ოთხფერდა სახურავი. მეორე სართულის ფანჯრები ნახევარწრიულია და გაფორმებულია სანდრიკებით. პირველი სართული რუსტირებულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
SQL
SQL დაფუძნებულია რელაციურ ალგებრასა და კორტეჟთა რელაციურ აღრიცხვაზე და შედგება მრავალი სახის ოპერატორებისგან, რომლებიც არაფორმალურად შეიძლება დაიყოს შემდეგ ქვეენებად: მონაცემთა მოთხოვნის ენა (Data Query Language, DQL), მონაცემთა განსაზღვრის ენა (Data Definition Language, DDL), მონაცემთა წვდომის კონტროლის ენა (Data Control Language, DCL), მონაცემთა მანიპულაციის ენა (Data Manipulation Language, DML) და ტრანზაქციების კონტროლის ენა (Transaction Control Language, TCL). SQL-ის მოქმედების არეში ხვდება მონაცემთა მოთხოვნა, მონაცემებზე მანიპულაცია (დამატება, განახლება და წაშლა), მონაცემთა განსაზღვრა (სქემის შექმნა და მისი ცვლილება) და მონაცემებთან წვდომის კონტროლი. SQL დიდწილად სადეკლარაციო ენას წარმოადგენს, თუმცა კი, მასში პროცედურული ელემენტებიც გამოიყენება.
ისტორია
SQL პირველად შემუშავებულ იქნა IBM-ში, დონალდ ჩემბერლინის და რეიმონდ ბოისის მიერ ედგარ კოდის რელაციური მოდელის გაცნობის შემდეგ ადრეულ 1970-იან წლებში. პირველ ვერსიას დაარქვეს SEQUEL (Structured English Query Language, სტრუქტურირებული ინგლისური მოთხოვნების ენა) და განკუთვნილი იყო System R სისტემაში შენახულ მონაცემთა გამოსატანად და მანიპულაციისთვის. System R იყო კვაზი-რელაციურ მონაცემთა ბაზის მართვის სისტემა და შემუშავდა IBM-ის სან-ხოსეს კვლევით ლაბორატორიაში 1970-იან წლებში.
ჩემბერლინის და ბოისის მიერ რელაციურ მონაცემთა ბაზის ენის შექმნის პირველი მცდელობის შედეგი იყო Square, თუმცა ეს უკანასკნელი ძნელად გამოსაყენებელი გამოდგა. 1973 წელს სან-ხოსეს კვლევით ლაბორატორიაში გადასვლის შემდეგ მკვლევარებმა SEQUEL-ზე მუშაობა დაიწყეს. მოგვიანებით აკრონიმიდან SEQUEL ამოღებულ იქნა რამდენიმე ასო და დარჩა SQL, რაც გამოწვეული იყო იმით, რომ სავაჭრო ნიშნის რეგისტრაციის მცდელობისას გაირკვა, რომ SEQUEL სახელი უკვე მისაკუთრებული ჰქონდა ბრიტანულ ავიამწარმოებელ კომპანიას Hawker Siddeley Dynamics Engineering Limited.
SQL-ის გამოცდა პრაქტიკულობასა და გამოყენებადობაზე ჩატარებულ იქნა კლიენტთა მონაწილეობით, რომლის შედეგების გათვალისწინებით IBM-მა დაიწყო System R-ის პროტოტიპზე დაფუძნებული კომერციული პროდუქტების შემუშავება, რომელთა შორის იყო System/38, SQL/DS, DB2 და კომერციულად ხელმისაწვდომი იყო 1979, 1981 და 1983 წლებში შესაბამისად.
გვიან 70-იანებში კომპანია Relational Software-ში (ამჟამად Oracle Corporation) გაიაზრეს კოდის, ჩემბერლინის და ბოისის კონცეპტების შესაძლებლობები და მალევე შეიმუშავეს SQL-ზე დაფუძნებული საკუთარი ᲠᲛᲑᲛᲡ, აშშ-ის საზღვაო ძალებზე, ცენტრალურ სადაზვერვო სამმართველოზე და აშშ-ის სხვა სახელმწიფო ორგანოებზე გაყიდვის მიზნით. 1979 წლის ივნისში Relational Software Inc-მა წარმოადგინა VAX კომპიუტერებისთვის შექმნილი პირველი საკუთარი კომერციული SQL პროდუქტი Oracle V2.
1986 წლისთვის ANSI-ს და ISO-ს სტანდარტიზების ჯგუფებმა ოფიციალურად მიიღეს სტანდარტად „მონაცემთა ბაზების ენა SQL“ ენის აღწერა. ამ სტანდარტის ახალი ვერსიები გამოქვეყნდა 1989, 1992, 1996, 1999, 2003, 2006, 2008, 2011 და 2016 წელს.
დიზაინი
SQL ენა გარკვეულ სხვაობას იძლევა საკუთარ თეორიულ საფუძვლებთან, რელაციურ მოდელთან და კორტეჟების აღრიცხვასთან მიმართებაში. კერძოდ, რელაციური მოდელის მიხედვით, ცხრილი ესაა კორტეჟების ნაკრები, მაშინ როდესაც SQL-ში ცხრილი და მოთხოვნის შედეგი არის სტრიქონების სია: ერთი და იგივე სტრიქონი შეიძლება გამეორდეს რამდენიმე ჯერ, ხოლო მათი მიმდევრობა შეიძლება გამოცხადებულ იქნას მოთხოვნის ბრძანებაში. კრიტიკოსების განცხადებით, აუცილებელია SQL შეიცვალოს ისეთი ენით, რომელიც ხისტად შესაბამისი ქნება რელაციური მოდელის აღწერილობის. თუმცა, არ არსებობს არც ერთი ცნობილი დასაბუთება იმისა, რომ შეუძლებელია თავად SQL ან მისი რომელიმე ვარიანტი მოყვანილ იქნას შესაბამის სახემდე. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, სავსებით შესაძლებელია SQL „გამოსწორდეს“ ან გაუმჯობესდეს ისე, რომ მთელ ინდუსტრიას არ მოუწევს სრულად განსხვავებულ ენაზე „გადაბარგება“ უნიკალური მოდელის უზრუნველსაყოფად.
სინტაქსი
SQL-ის ენა იყოფა ენობრივ რამდენიმე ელემენტად:
პროცედურული გაფართოებები
SQL შემუშავებულია განსაზღვრული მიზნისთვის: მონაცემების გამოსათხოვათ, რომლებიც ინახება რელაციურ მონაცემთა ბაზაში. SQL არის სიმრავლეების საფუძველზე აგებული, დეკლარატიული პროგრამირების ენა, იგი არ არის იმპერატიული პროგრამირების ენა როგორც C ან BASIC. თუმცა, სტანდარტული SQL-ისთვის დამატებულმა გაფართოებებმა ენას პროცედურული ფუნქციონალიც შემატა, როგორიც არის ნაკადის საკონტროლებელი ინსტრუქციები. მათ შორისაა:
ბევრ SQL პლატფორმაზე სტანდარტული SQL/PSM და პროპრიეტარული SQL გაფართოებების გარდა, ხელმისაწვდომია პროცედურული და ობიექტზე-ორიენტირებული პროგრამირება მონაცემთა ბაზების მართვის სისტემის სხვა ენებთან ინტეგრაციის გზით. SQL სტანდარტში აღწერილია SQL/JRT გაფართოება Java კოდის მხარდასაჭერად SQL მონაცემთა ბაზებში. SQL Server 2005-ში გამოყენებულია SQLCLR (SQL Server Common Language Runtime) მართვადი .NET ანაწყობების მონაცემთა ბაზაში განლაგებისთვის, მაშინ როდესაც, SQL Server-ის უფრო ძველი ვერსიები შეზღუდულები იყვნენ ძირითადად C-ზე დაწერილი გაფართოებული უმართავი შენახვადი პროცედურებით. PostgreSQL-ში მომხმარებელს ფუნქციების დასაწერად ენების ფართო არჩევან აქვს, ესენია Perl, Python, Tcl, JavaScript (Pl/V8) და C.
ფუნქციური თავსებადობა და სტანდარტიზაცია
SQL-ის გავრცელებულ რეალიზაციებში უგულვებელყოფილია SQL სტანდარტის ისეთი ძირითადი ფუნქციების მხარდაჭერა, როგორებიცაა  და   მონაცემთა ტიპები. ამის ყველაზე თვალსაჩინო მაგალითებია Oracle (რომლის  იქცევა როგორც   ტიპი, და არ აქვს   ტიპის მონაცემი) და MS SQL Server (2008 წლამდე), რომლებიც ამასთან ყველაზე გავრცელებული კომერციული და პროპრიეტარული SQL მონაცემთა ბაზის მართვის სისტემებია. ამის შედეგად, SQL კოდის სხვადასხვა მომწოდებლის მონაცემთა ბაზის სისტემებს შორის გადატანა იშვიათად შეიძლება მოხერხდეს კოდში ცვლილებებს გარეშე.
არსებობს ბაზების სისტემებს შორის კოდის თავსებადობის ამ ნაკლოვანების რამდენიმე მიზეზი:
SQL სტანდარტად აღიარებულ იქნა ამერიკის ეროვნული სტანდარტების ინსტიტუტის მიერ 1986 წელს როგორც SQL-86, ხოლო სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის მიერ 1987 წელს. მის მხარდაჭერას ახორციელებს ISO/IEC JTC 1/SC 32. სტანდარტი ჩვეულებრივ აღნიშნება შაბლონურად: ISO/IEC 9075-„ნომერი“:„წელი“ Part „ნომერი“: „სათაური“, ან შემოკლებით, ISO/IEC 9075.
ISO/IEC 9075 სტანდარტს დამატებულია ISO/IEC 13249: SQL Multimedia and Application Packages (SQL/MM), რომელიც განსაზღვრავს SQL-ზე დაფუძნებულ ინტერფეისებსა და პაკეტებს ფართოდ გავრცელებული ფორმატებისთვის, როგორებიცაა ვიდეო, აუდიო და სივრცული მონაცემები.
1996 წლამდე, SQL მონაცემთა ბაზების მართვის სისტემების სერტიფიცირებას SQL სტანდარტთან შესაბამისობაზე ახდენდა სტანდარტების და ტექნოლოგიების ეროვნული ინსტიტუტი (NIST). ამჟამად მომწოდებლები თავად ახდნენ საკუთარი ნაწარმის სერტიფიცირებას შესაბამისობაზე.
სტანდარტი განსაზღვრავს SQL-ის სახელწოდების ოფიციალურ წარმოთქმას როგორც („ეს-ქიუ-ელ“) და ამბობს, რომ მოცემული სახელი არის აბრევიატურა. მიუხედავად ამისა, დარგის ბევრი ინგლისურენოვანი სპეციალისტი (მათ შორის თავად SQL-ის შემმუშავებელი დევიდ ჩემბერლინი) სახელწოდებას წარმოთქვამს როგორც აკრონიმს („სიქველ“), რაც არის SQL-ის წინამორბედი პროდუქტის, SEQUEL-ის ანარეკლი.
SQL სტანდარტმა დროთა განმავლობაში გარკვეული ცვლილებები განიცადა:
დაინტერესებულ მხარეებს შეუძლია SQL სტანდარტის დოკუმენტის შეძენა სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციისგან, საერთაშორისო ელექტროტექნიკური კომისიისგან ან ამერიკის ეროვნული სტანდარტების ინსტიტუტისგან. SQL:2008 სტანდარტის პროექტი თავისუფალ წვდომაშია zip არქივის სახით.
SQL სტანდარტი იყოფა ცხრა ნაწილად:
ISO/IEC 9075 სტანდარტს ავსებს ISO/IEC 13249 SQL Multimedia and Application Packages. ეს იმავე კომიტეტის მიერ შემუშავებული მჭიდროდ დაკავშირებული, თუმცა ცალკე სტანდარტია. იგი განსაზღვრავს SQL-ზე დაფუძნებულ პაკეტებსა და ინტერფეისებს. მისი მიზანია უნიფიცირებული წვდომის შემუშავება მონაცემთა ბაზის ტიპურ დანართებთან, როგორებიცაა ტექსტი, სურათი, მონაცემთა მოპოვებისათვის (data mining) ან სივრცული მონაცემებისთვის (გეომონაცემები).
ISO/IEC 9075 სტანდარტს თან ახლავს ასევე ტექნიკური ანგარიშების რამდენიმე სერია, რომელიც გამოქვეყნებულია როგორც ISO/IEC 19075 8 ნაწილად. ამ ტექნიკურ ანგარიშებში ახსნილია ზოგიერთი SQL-შესაძლებლობის გამოყენება და დასაბუთება, იქ სადაც აუცილებელია, მოცემულია მაგალითები. ტექნიკური ანგარიშები არ არის ნორმატიული ხასიათის; თუ მასში მოყვანილი ინფორმაცია გარკვეულ წინააღმდეგობაშია 9075-თან, მაშინ უპირატესობა აქვს 9075. ამჟამად ხელმისაწვდომია ტექნიკური ანგარიშის შემდეგი სერიები კოდით 19075:
ალტერნატივები
აუცილებელია გავმიჯნოთ ერთმანეთისგან SQL ენის ალტერნატივები, და უშუალოდ რელაციური მოდელის ალტერნატივები. ქვემოთ წარმოდგენილია SQL ენის ალტერნატივების ნუსხა. რელაციური მოდელის ალტერნატივების გასაცნობად, იხილეთ NoSQL და ნავიგაციური მონაცემთა ბაზები.
დანაწილებული დამუშავება
დანაწილებული რელაციური მონაცემთა ბაზის არქიტექტურა შემუშავდა IBM-ში სამუშაო ჯგუფის მიერ 1988-1994 წლებში. მისი საშუალებით შესაძლებელია, SQL-მოთხოვნების შესასრულებლად ქსელით დაკავშირებული რელაციური ბაზების ურთიერთქმედება.
ინტერაქტიულ მომხმარებელს ან პროგრამას შეუძლია გადასცეს SQL-ინსტრუქცია ლოკალურ რელაციურ ბაზას, ხოლო პასუხის სახით მიიღოს მონაცემები და მდგომარეობის ინდიკატორები დისტანციურად განლაგებული რელაციური ბაზებიდან. ასევე შესაძლებელია, SQL-ინსტრუქციები კომპილირებულ და შენახულ იქნას დისტანციურ ბაზებში პაკეტების სახით და შემდეგ გამოძახებულ იქნას პაკეტის სახელით. აღნიშნული მნიშვნელოვანია იმ გამოყენებითი პროგრამების მაღალეფექტური გამოყენებისთვის, რომლებიც გამოსცემენ რთულ, მაღალსიხშირულ მოთხოვნებს. განსაკუთრებით კი, მნიშვნელოვანია, როდესაც გამოსაყენებელი ცხრილები მოშორებულ ბაზებზეა განთავსებული.
დანაწილებული რელაციური მონაცემთა ბაზის მესიჯები, პროტოკოლები და სტრუქტურული შემადგენელი ნაწილები წარმოდგენილია დანაწილებულ მონაცემთა მართვის არქიტექტურაში.
კრიტიკა
ჩემბერლინის 2012 წლის ნაშრომში განხილულია SQL-ს კრიტიკის ისტორიული ოთხი საგანი:
ორთოგონალობა და სისრულე
ადრეულ მახასიათებლებში მხარდაჭერილი არ იყო ძირითადი შესაზლებლობები, როგორიცაა პირველადი გასაღები. შედეგის ნაკრებებს ვერ ერქმეოდა სახელები, და ქვე-მოთხოვნები არ იყო განსაზღვრული. ეს ყველაფერი დაემატა 1992 წელს.
დუბლიკატები
ასევე პოპულარულია SQL-ის კრიტიკა იმის გამო, რომ SQL-ში დაშვებულია დუბლიკატი სტრიქონები, რაც ართულებს ინტეგრაციას ისეთ ენებთან, როგორიც Python-ია, რომლის მონაცემთა ტიპებმა შეიძლება გაართულონ მონაცემების ზუსტად ასახვა, პარსირების და მოდულურობის არარსებობის გამო.
იმპედანსური შეუსაბამობა
ისევე როგორც ობიექტურ-რელაციური იმპედანსური შეუსაბამობა, არსებობს ასევე შეუსაბამობა დეკლარატიულ SQL-ენასა და პროცედურულ ენებს შორის, რომლებშიც, როგორც წესი, ჩაშენებულია SQL.
SNK
SNK Corporation (იაპ 株式会社SNK), ოფიციალურად დარეგისტრირებული, როგორც SNK — იაპონური კომპანია, რომელიც ქმნის ვიდეო თამაშებს, აპარატულ და პროგრამულ უზრუნველყოფას. იგი არის SNK Corporation-ის მემკვიდრე. კომპანია დაარსდა 1978 წლის 22 ივლისს ეიკიჩი კავასაკის მიერ, ქალაქ სუიტაში, ოსაკა, იაპონია.
SNK ყველაზე მეტად ცნობილი არის Neo Geo-ს სერიის არკადული ავტომატის, სახლისა და პორტატიული კონსოლების შექმნით. 2001 წელს ფინანსურმა პრობლემებმა განაპირობა კონსოლის სერიის წარმოების შეჩერება და კომპანიის დახურვა. 2001 წლის 7 ივლისს კავასაკიმ დააარსა ახალი კომპანია Playmore Corporation, ხოლო ოქტომბრის თვეში Playmore-მა შეიძინა ყველა ინტელექტუალური საკუთრება, რასაც კი ყოფილი SNK Corporation ფლობდა. 2003 წელს Playmore Corporation გადაკეთდა SNK Playmore Corporation-ნად.
ძირითადად კომპანია ორიენტირებული არის ვიდეო და არკადული თამაშების შექმნასა და გამოცემაზე, ასევე აპარატურის წარმოებაზე. თუმცა 2004 წლიდან იგი შეუდგა სლოტ-აპარატების შემუშავებას. 2009 წლიდან SNK აქტიურად მონაწილეობს მობილური თამაშების ბიზნესში
სქოლიო
კატეგორია:SNK კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები იაპონიაში კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:იაპონიის კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების გამომცემელი კომპანიები
ფილიპ III (ბურგუნდია)
ფილიპ III კეთილი (Philippe III le Bon; დ. 31 ივლისი, 1396, დიჟონი, ბურგუნდია — გ. 15 ივნისი, 1467, ბრიუგე, ფლანდრია) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. ბურგუნდიის ჰერცოგ ჟან I-ისა და მისი მეუღლის, მარგარეტ ბავარიელის ერთადერთი ვაჟი. ბურგუნდიის, ფლანდრიის, შაროლუას, ნევერისა და არტუას მმართველი 1419-1467 წლებში. მან დაიმორჩილა ენო, ჰოლანდია, ზელანდია, ლუქსემბურგი, ლიმბურგი, ბრაბანტი და ლიმბურგი, რითაც შეიქმნა ეგრეთ წოდებული ჩვიდმეტი პროვინცია, რაც შემდგომში გახდა საფუძველი თანამედროვე ნიდერლანდებისა. იგი ასევე აქტიურად იყო ჩაბმული ასწლიან ომში და ინგლისთან ალიანსიც კი შეკრა. გარდა ამისა, მას ძალიან უყვარდა ხელოვნება და დიდად უწყობდა ხელს მის განვითარებას თავის სამფლობელოებში.
ადრეული ცხოვრება
ფილიპი დაიბადა 1396 წლის 31 ივლისს დიჟონში, ბურგუნდიაში. იგი იყო ნევერის გრაფის, ჟან დე ვალუასა და მისი ცოლის, გრაფინია მარგარეტ ბავარიელის ვაჟი. მამამისი ამ დროს ჯერ კიდევ ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ II-ის ტახტის მემკვიდრე იყო. 1404 წლიდან ბურგუნდიის ტახტზე ადის ფილიპის მამა, ჰერცოგი ჟან I უშიში. 1405 წლის 28 იანვარს ჰერცოგმა ჟანმა ფილიპი შაროლუას გრაფად დანიშნა. იმავე დღეს, საზეიმოდ განაცხადეს ფილიპის ნიშნობა საფრანგეთის მეფე შარლ VI-ისა და დედოფალ იზაბელა ბავარიელის ასულ მიშელ დე ვალუაზე. საბოლოოდ, ქორწინება 1409 წელს შედგა.
ადრეული მმართველობა და ალიანსი ინგლისთან
მინი|მარცხნივ|ფილიპის გერბი 1419 წელს ფილიპის მამა, ჟან I ფრანგებმა მოკლეს, რის შემდეგაც ფილიპ III ხდება ბურგუნდიის ჰერცოგი და ამასთან გრაფი არტუას, ნევერისა და ფლანდრიისა. ფილიპმა მამის მკვლელობაში თავისი მაზლი, დოფინი შარლ დე ვალუა დაადანაშაულა და საფრანგეთთან ალიანსი გაწყვიტა. ამის პარალელურად, ფილიპი განაგრძობდა არმანიაკ-ბურგუნდიელებს შორის მიმდინარე სამოქალაქო ომს და ამავდროულად ასწლიან ომშიც აქტიურად ერეოდა. 1420 წელს დადებული ტრუას ხელშეკრულების მიხედვით, ფილიპი ინგლისის მეფე ჰენრი V-ის მოკავშირე გახდა, რომელიც ამავდროულად მისი ქვისლიც იყო, რადგან ჰენრის ცოლად ჰყავდა საფრანგეთის პრინცესა კატრინ დე ვალუა, რომელიც ფილიპის ცოლის, მიშელის ღვიძლი და იყო. 1422 წელს ჰენრი ფრანგებმა ბრძოლაში მოკლეს, ტახტზე კი მისი და კატრინის მცირეწლოვანი, თუმცა საფრანგეთის ტახტზე პრეტენზიებით აღვსილი ჰენრი VI ავიდა, რომელმაც ფილიპთან ალიანსი შეკრა საფრანგეთის წინააღმდეგ. ამ ალიანსის გასამყარებლად, ფილიპმა თავისი და, პრინცესა ანა ცოლად შერთო ჰენრის ბიძაშვილს, ბედფორდის ჰერცოგ ჯონ ლანკასტერს, ხოლო მეორე და, მარგარიტა მიათხოვა ბრეტანის ჰერცოგ არტურ III-ს, რომელიც ასევე ფრანგების მტერი იყო.
1422 წელს ფილიპის ცოლი, მიშელ დე ვალუა უშვილოდ აღესრულა, რითაც ფილიპის ალიანსი ფრანგებთან სამუდამოდ დასამარდა. 1424 წელს ფილიპი ქორწინდება ოს გრაფ ფილიპ არტუელის ასულ ბონა არტუელზე, რომელიც ერთ წელიწადში გარდაიცვალა. საბოლოოდ, 1430 წლის იანვარში ფილიპ III ცოლად ირთავს პორტუგალიის მეფე ჟუან I-ისა და მისი ცოლის, პორტუგალიის დედოფლისა და ამავდროულად ინგლისის პრინცესა ფილიპა ლანკასტერის ასულ ისაბელ პორტუგალიელს, რითაც მან ინგლისთანაც გაამყარა და პორტუგალიასთანაც შექმნა ალიანსი. ამავე, 1430 წლის 23 მაისს კომპიენის ალყისას ფილიპმა ტყვედ ჩაიგდო ჟანა დ'არკი, რომელმაც თითქმის მთლიანი საფრანგეთი "გაწმინდა" ინგლისელებისგან. მოგვიანებით, ფილიპმა ჟანა ინგლისის მეფეს მიჰყიდა, რომელმაც იგი ცოცხლად დაწვა. თუმცაღა, 1435 წელს ფილიპმა ინგლისთან ალიანსი დაარღვია, როდესაც მან ხელი მოაწერა არას ხელშეკრულებას, რითაც იგი ფრანგების მხარეს გადადიოდა და შარლ VII-ს საფრანგეთის მეფედ სცნობდა.
მისი ეს ქმედება, დიდი ხნის მანძილზე გაკიცხვის საგანი იყო. შარლ VII და მისი შთამომავლები ბურგუნდიას ფრანგულ მიწებად მიიჩნევდნენ და მისი შემოერთება სურდათ, ფილიპმა კი ეს იმიტომ გააკეთა, რომ ფრანგების გული მოეგო. ამით ბურგუნდიას კიდევ ცოტა ხანს შეუნარჩუნა სუვერენიტეტი. შესაძლოა ითქვას, რომ ამით ერთმანეთს გადამტერებული ვალუები შერიგდნენ და ერთიანი მონარქია ჩამოაყალიბეს.
შედეგაც, ფილიპი თავს დაესხა ინგლისელთა კონტროლირებად ფრანგულ საპორტო ქალაქ კალეს, თუმცა ეს ალყა წარუმატებელი აღმოჩნდა, რამაც 1439 წელს ფილიპსა და შარლს შორის კვლავ დიდი უთანხმოება ჩამოაგდო. ამის საპასუხოდ, მომდევნო წელს, ფილიპმა ხელი შეუწყო ფრანგი დიდგვაროვნების აჯანყებას მეფის წინააღმდეგ, რომელიც ისტორიაში ცნობილია როგორც პრაგერია. თუმცაღა დოფინმა ლუიმ და მეფე შარლმა დიდგვაროვნების გადმობირება მარტივად მოახერხეს.
გაფართოება და გარდაცვალება
მიუხედავად იმისა, რომ ფილიპე ძალიან აქტიურად ერეოდა საფრანგეთის პოლიტიკასა და ასწლიან ომში, იგი თავისი მმართველობის ძირითად დროს მაინც ბურგუნდიასა და მის გაფართოებას უთმობდა. 1429 წელს დაიქვემდებარა ნემურის საგრაფო, 1433 წელს კი მიიერთა ენოს, ჰოლანდიის, ზელანდიისა და ფრიზიის საგრაფოები. 1430 წელს მან მემკვიდრეობით მიიღო ბრაბანტისა და ლიმბურგის საგრაფოებიც. 1443 წელს კი ადის ლუქსემბურგის დიდი საჰერცოგოს ტახტზეც. 1456 წელს ფილიპმა შესძლო თავისი უკანონო ვაჟის უტრეხტის ეპისკოპოსად დასმა. გასაკვირი არცაა, რომ 1435 წელს მას "დასავლეთის დიდი ჰერცოგი" შეარქვეს.
1463 წელს ფილიპმა თავისი ტერიტორიების გარკვეული ნაწილი საფრანგეთის მეფე ლუი XI-ს დაუთმო. ამავე წელს მან შექმნა ტერმინი ნიდერლანდები, თუმცა მაშინ ეს უფრო მეტად ფრანგული სახელმწიფო იყო, რომელიც ვალუას დინასტიას ექვემდებარებოდა და პატარ-პატარა საჰერცოგოებად და საგრაფოებად იყოფოდა. 1465 და 1467 წლებში მან სასტიკად ჩაახრშო ლიეჟის აჯანყება.
ფილიპ III გარდაიცვალა 1467 წელს ბრიუგეში, ფლანდრიაში, 70 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს მის მშობლიურ დიჟონში.
შვილები
ფილიპს თავის პირველ და მეორე ცოლებთან შვილები არ ჰყოლია, თუმცა თავის მესამე მეუღლესთან, ისაბელ პორტუგალიელთან ჰყავდა სამი ვაჟი:
ჩვენთვის ცნობილი 24 საყვარლისაგან, ფილიპს სულ შვიდი უკანონო შვილი ჰყავდა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 31 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1396 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1467 კატეგორია:ვალუები კატეგორია:ბურგუნდიის ჰერცოგები კატეგორია:ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგები კატეგორია:ჰოლანდიის გრაფები
აიორა
აიორა (Ayora, Aiora) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ვალიე-დე-კოფრენტესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 446,6 კმ². მოსახლეობა — 5283 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რობერტო დინამიტი
კარლოს რობერტო დე ოლივეირა (Carlos Roberto de Oliveira; დ. 13 აპრილი, 1954, დუკი-დი-კაშიასი, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია — გ. 8 იანვარი, 2023, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც რობერტო დინამიტი (Roberto Dinamite). 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი ბრაზილიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების შემადგენლობაში. 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილე.
საფეხბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ პოლიტიკურ საქმიანობას აგრძელებდა.
1994, 1998, 2002, 2006 და 2010 წლებში არჩეული იყო რიო-დე-ჟანეიროს შტატის წარმომადგენლობითი და საკანონმდებლო ორგანოს წევრად ბრაზილიის დემოკრატიული მოძრაობის პარტიიდან.
2008–2014 წლებში იყო საფეხბურთო კლუბ „ვასკო და გამას“ პრეზიდენტი.
სანაკრებო კარიერა
1975–1984 წლებში იყო ბრაზილიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი, რომლის შემადგენლობაში 47 მატჩი ითამაშა და 26 ბურთი გაიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ვასკო და გამას ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:1983 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიელი პოლიტიკოსები
ყარამანბეილი
ყარამანბეილი  (Qəhrəmanbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში,   აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ცარნიკავის მხარე
ცარნიკავის მხარე (Carnikavas novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. არ გააჩნია სათემო დაყოფა. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ცარნიკავა.
მხარე დაარსდა 2006 წელს რიგის რაიონის თემისაგან ლატვიის მინისტრთა კაბინეტის ბრძანების საფუძველზე.
მხარის ტერიტორიაზე მდებარეობს ზღვისპირა ბუნებრივი პარკი, რომელიც დაარსდა 1962 წელს.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 5 640 კაცს. მხარის ფართობია 80,2 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ლიუანდოს რაიონი
ლიუანდოს რაიონი (Distrito de Luyando) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის ლეონსიო-პრადოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 620 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 522 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 85 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 100.32 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანუკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლეონსიო-პრადოს პროვინციის რაიონები
კასანდრა (მითოლოგია)
კასანდრა (ძვ. ბერძნ: Κασσάνδρα, ასევე, Κασάνδρα, იონ: Kassandre), აგრეთვე ცნობილი, როგორც ალექსანდრა — ბერძნულ მითოლოგიაში ტროის მეფე პრიამოსისა და დედოფალ ჰეკაბეს ქალიშვილი.
კასანდრა დაწყევლილი იყო წინასწარმეტყველების ნიჭით, რომლისაც არავის სჯეროდა. წინასწარმეტყველების ძალა მას აპოლონმა უბოძა, იმ პირობით, რომ ქალი მას შეიყვარებდა, მაგრამ კასანდრამ სიტყვა გატეხა და არ დანებდა, რის გამოც აპოლონმა იმით დასაჯა, რომ მის წინასწარმეტყველებას არავინ იჯერებდა. ამიტომ, როდესაც პარისმა ელენე მოიტაცა და შემდეგ, როდესაც ბერძენთა ჯარი ტროას მოადგა, ტროელებს კასანდრას წინასწარმეტყველება: „ტროა დაინგრევა და ათენას ტაძარს პატარა აიანტი (აიაქსი) შებილწავსო“ — სასაცილოდაც არ ეყოთ. სხვა ვერსიით, კასანდრას ტაძარში ჩაეძინა, სადაც გველებმა მას ყურები აულოკეს (ან ჩასჩურჩულეს) ისე, რომ მას მომავლის ხედვა შესძლებოდა.
შემდგომში კასანდრა ეპიკური პოემებისა და ტრაგედიების ერთ-ერთ მთავარ ფიგურად იქცა. თანამედრვეობაში, კასანდრას სახელით რიტორიკულად იმ ადამიანებს მოიხსენიებენ, რომელთა ზუსტ წინასწარმეტყველებასაც არავინ უგდებს ყურს.
ეტიმოლოგია
შვედი ლინგვისტი იალმარ ფრისკი (1960-1970) შენიშნავს, რომ სახელის „ეტიმოლოგია აუხსნელია“. ვილჰელმ შულცი, ედგარ ჰოვარდ სტიურტევანტი, ჟ. დავრე და ალბერტ ქორნოი კი „სხვადასხვა ჰიპოთეზას“ გამოთქვამენ. რობერტ ს.პ. ბიკისს კი გარსია რამონის დერივაცია მოჰყავს, რომ სახელს პროტო-ინდოევროპული ფუძე უდევს: *(s)kend – „აღზევება“.
ბიოგრაფია
კასანდრა ტროას პრინცესა, მეფე პრიამოსისა და დედოფალ ჰეკაბეს ქალიშვილი, ფელენიუსის ტყუიპისცალი იყო. ლეგენდის თანახმად, კასანდრას მუქი ყავისფერი თვალები ჰქონდა, მშვენიერი და ჭკვიანი იყო, მაგრამ მას გიჟად მიიჩნევდნენ.
წინასწარმეტყველების ნიჭი
კასანდრა წინასწარმეტყველების ნიჭით იყო დაჯილდოებული, მაგრამ ასევე, აპოლონისაგან დაწყევლილი, რის გამოც მის ნათქვამს არავინ უჯერებდა. მითის ერთ-ერთი ვერსიის მიხედვით, კასანდრამ ღმერთის რისხვა იმიტომ დაიმსახურა, რომ ნიჭის სანაცვლოდ მასთან სარეცლის გაყოფას შეჰპირდა, მაგრამ შემდეგ ურთიერთობაზე უარი უთხრა. მსგავსი ვერსიაა მოცემული ესქილეს პიესაში აგამემნონი. თავდაპირველად კასანდრა აპოლონს სარეცლის გაზიარებას ჰპირდება, მაგრამ შემდეგ პირობას არღვევს. thumb|[[აიანტი პრიამოსის თვალწინ, პალადიუმიდან კასანდრას გამოთრევას ცდილობს, პომპეი]]
აპოლონის დაწყევლილი ნიჭი კასანდრასთვის დაუსრულებელი ტკივილისა და იმედგაცრუების მიზეზი გახდა. მისი ოჯახი და ტროელი ხალხი მას მატყუარად და სულიერ ავადმყოფად თვლიდა. ზოგიერთი ვერსიის მიხედვით, საკუთარი მამის, პრიამოსის ბრძანებით ის ციტადელის პირამიდულ შენობაში გამოამწყვდიეს. მისი თანხმლებნი, მეფე პრიამოსს ქალიშვილის ყველა წინასწარმეტყველების შესახებ ატყობინებდნენ.
კასანდრას მსგავსად, მისი ტყუპისცალი, ჰელენიუსიც ყოველთვის მართალ წინასწარმეტყველებას ხედავდა, მაგრამ დისგან განსხვავებით, მას უჯერებდნენ. კანასდრამ ბევრი რამ იწინასწარმეტყველა, მაგრამ მათგან მხოლოდ ერთხელ დაუჯერეს, როდესაც განაცხადა, რომ პარისი მისი მიტოვებული ძმა იყო. კასანდრამ დაინახა, როგორ გაიტაცებდა პარისი ელენეს და როგორ დაინგრეოდა ტროა. მან პარისი გააფრთხილა, რომ სპარტაში არ წასულიყო. ჰელენიუსმაც იგივე გაიმეორა, მაგრამ მათ არ დაუჯერეს.
ტროის დაცემის შემდეგ
thumb|„აიაქსი და კასანდრა“, [[იოჰან ჰენრიხ ვილჰელმ ტიშჩბეინის ნახატი, 1806 წელი]] კასანდრამ ტროას დაცემა იწინასწარმტყველა. მან არაერთხელ გააფრთხილა ტროელები, რომ ბერძნები ტროის ცხენის მეშვეობით შევიდოდნენ ქალაქში. იწინასწარმეტყველა აგამემნონის სიკვდილი, საკუთარი აღსასრული ეგისთესა და კლიტემნესტრას ხელით, დედოფალ ჰეკაბეს ბედი, ათწლიანი ომის შემდეგ, ოდისევსის ათწლიანი ხეტიალი სახლში დაბრუნებამდე, ეგისთესა და კლიტემნესტრას მოკვლა ელექტრასა და ორესტეს მიერ. კასანდრამვე იწინასწარმეტყველა, რომ მისი ბიძაშვილი, ენეასი ტროას დაცემისას გაიქცეოდა და რომში ახალ თაობას დაუდებდა სათავეს.
ომის დროს კასანდრას ხელი ითხოვეს კორებოსმა და კაბასელმა ოთრიონევსმა. სწორედ ამ იმედით დაეხმარნენ ისინი პრიამოსს, მაგრამ ორივე დაიღუპა. მეტიც, ოთრიონევსს იმედი ჰქონდა, რომ კასანდრას უსასყიდლოდ მიიღებდა, მაგრამ მამაცმა იდომენევსმა შუბით მუცელში სასიკვდილოდ დაჭრა. მას შემდეგ, რაც ტელეფიუსმა ტროას დასაცავად პრიამოსს ჯარი მიაშველა, მეფემ კასანდრას ევრიფილუსზე მითხოვება გადაწყვიტა. კასანდრამ ქალაქში დაბრუნებული ჰექტორის გვამი პირველმა იხილა.
კვინტუს სმირნიოსი თავის ნაშრომში „ტროას დაცემა“, აღნიშნავს, რომ ერთ ხელში ნაჯახითა და მეორე ხელში ანთებული ჩირაღდნით, კასანდრა ტროას გადასარჩენად ცხენისკენ გაიქცა, მაგრამ სანამ მის განადგურებას შეძლებდა, ტროელებმა შეაჩერეს. ცხენის შიგნით მსხდარი ბერძნები გაოგნდენ ქალის ნიჭით, მაგრამ საბედნიეროდ მას არავინ დაუჯერა.
ტროას აღების შემდეგ, კასანდრამ ათენას ტაძარს შეაფარა თავი. ის ათენას ხის სახეს ჩაეჭიდა, მაგრამ კოკრიდელმა აიანტმა, ოილევსის ძემ, ქალღმერთის საკულტო სახე არად ჩააგდო, მეფის ასული გამოათრია და გააუპატიურა. ამ ვერსიის თანახმად, ათენამ სახე მიიბრუნა, რისხვისა და სირცხვილის ნიშნად მაღლა იყურებოდა. მართალია, ათენა ომში ბერძნებს ეხმარებოდა, მაგრამ კასანდრა მისი ქურუმი იყო, ქალღმერთის მფარველობის ქვეშ იმყოფებოდა და საკუთხევლის ქვეშ ხელშეუხებელი იყო. გარდა ამისა, ტაძრის შიგნით სექსუალური კავშირი მკაცრად იყო აკრძალული. სწორედ ამიტომ, სამშობლოში მიმამავალ აიანტს (აიაქსს), ათენამ გემი დაუღუპა, ნადავლი აგამემნონმა წაართვა. აიანტის ცოდვების გამოსასყიდად, ლოკრები ყოველწლიურად ათასი წლის მანძილზე, ტროელებს 2 ქალწულს უგზავნიდნენ, რათა მათ სიცოცხლის ბოლომდე ათენას ტაძარში ემსახურათ. შინ დაბრუნებული აგამემნონი და კასანდრა, ეგისთემ და კლიტემნესტრამ მოკლეს. ერთ-ერთი ვერსიის თანახმად, აგამემნონსა და კასანდრას ტყუპი ვაჟები, ტელედამუსი და პელოპესი ჰყავდათ, რომლებიც ეგისთემ დახოცა. სიკვდილის შემდეგ, კასანდრა ელისეს მინდვრებზე გაგზავნეს.
ლაკონიელები ადიდებდნენ კასანდრას. ამიკლეში მისი სვეტი და სამლოცველო ჰქონდათ, იქვე (ან მიკენში) იყო მისი სამარეც. ჰაინრიხ შლიმანი დარწმუნებული იყო, რომ კასანდრას სამარხს მიაგნო, რადგანაც მიკენის გათხრისას, მან ერთ-ერთ სამარხში ქალისა და ორი ჩვილის ნაშთები იპოვა. კასანდრას შესახებ მითი, დამუშავებულია ლიკოფრონეს ნაშრომში „ალექსანდრა“, ესქილეს ტრილოგიაში „ორესტეა“ და ევრიპიდეს ნაწარმოებში „ტროელი ქალები“.
სქოლიო
კატეგორია:ტროელები კატეგორია:ენეიდის პერსონაჟები კატეგორია:ილიადას პერსონაჟები კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:ქალები ტროის ომში
აბანტო
აბანტო  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 63,84395 კმ². მოსახლეობა — 92 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
კახაბი
კახაბი (Qahab) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2 691 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ბაბექის რაიონის სოფლები
ყარვენდი (აღდამის რაიონი)
ყარვენდი  (Qərvənd) — სოფელი აზერბაიჯანში,   აღდამის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  — 2 804  კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
სილო
სილო (Silo; დ. უცნობია — გ. 783) — ასტურიის მეფე 774 - 783 წლებში.