cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰენიოხები
ჰენიოხები — უძველესი დროიდან კოლხეთის სამეფოს სანაპიროზე მოსახლე ტომები. მათი უშუალო განსახლების ადგილად ბერძენი და რომაელი ავტორები (პელანიკე მითილენელი ძვ.წ. V ს. ფსევდოსკილაკ კარიანელი ძვ.წ. IV ს. არისტოტელე ძვ.წ. IV ს. არტემიდორე ეფესელი ძვ.წ. II-I სს. და ახალი წელთაღრიცხვის ისტორიკოსები პომპონიუს მელა ახ.წ. I ს., ოვიდიუსი, პლინიუს უფროსი და სხვა.) კოლხეთის სანაპიროს ჩრდილოეთ სექტორს — ბიჭვინთა-სოხუმის მონაკვეთს ასახელებენ. ამავე აზრისაა გეოგრაფი სტრაბონი ძვ.წ. I-ახ.წ. I სს. ჰერაკლიდეს გადმოცემით ჰენიოხებს უცხოვრიათ მდინარე ფაზისის (რიონის) შესართავთან, ხოლო პლინიუსი ჰენიოხებს, გარდა დიოსკურიისა, მიუთითებს ქალაქ ტრაპიზონის მახლობლად და მდინარე აფსაროსთან (ჭოროხი) ახლოს. დაახლოებით ამავე ადგილებში - მდინარეებს ოფისსა და არქაბეს შორის — ჰენიოხებს ასახელებენ ფლავიუს არიანე და ანონიმი ავტორი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ტომები
მატაგალპის დეპარტამენტი
მატაგალპა — დეპარტამენტი ნიკარაგუაში. მისი ფართობი არის 8,523 კმ², მოსახლეობა კი 484,900 (2005). დედაქალაქი არის მატაგალპა. მატაგალპა არის ნიკარაგუის სიდიდით მეოთხე დეპარტამენტი, მოსახლეობის რიცხოვნებით კი-მეორე.
დეპარტამენტი არის განვითარებული პროვინცია. აწარმოებს ხორცპროდუქტებს, ყავას, რძის პროდუქტებს, ბოსტნეულს, ხეს, ოქროს, ყვავილებს. მატაგალპა მიმზიდველია ეკოტურისტებისთვის თავისი მრავალი მდინარით, ტყითა და გეოგრაფიით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის დეპარტამენტები
კირიონი და ზაქარია
კირიონი და ზაქარია - მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები, მამა და შვილი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 5 დეკემბერი, ახალი სტილით - 18 დეკემბერი. ღირსი კირიონი ეგვიპტის ერთ-ერთ სკიტში ცხოვრობდა IV საუკუნეში. ერში მას მეუღლე და ორი შვილი დარჩა. ეგვიპტეში ჩამოვარდნილი შიმშილობის ჟამს სიღატაკითა და უკიდურესი გაჭირვებით შეწუხებულმა ცოლმა წმინდანს ბავშვები მონასტერში მიუყვანა. კირიონმა ძე თავისთან დაიტოვა, ასული კი დედას გააყოლა. ნეტარი ბერი სკიტში ზრდიდა ყრმას. როდესაც ზაქარია წამოიზარდა, მამა-შვილმა თებაიდას მიაშურა, ზაქარიას სიყმაწვილე და მშვენიერი პირისახე მკვეთრად გამოირჩეოდა სხვა ბერების ასკეტური და მარხვით გალეული გარეგნობისაგან წმინდა ზაქარია შხამიან ტბასთან მივიდა, ნესტოებამდე ჩაეშვა წყალში და ერთი საათი დაჰყო შიგ. ამის შემდეგ ნეტარს სახე ისე შეეცვალა, რომ მამამაც ძლივს იცნო, მაგრამ ზიარების დროს წმინდა ხუცეს ისიდორეს გაეცხადა მის შესახებ და ნეტარს უთხრა - „შვილო, წინა კვირას შენ ეზიარე, როგორც კაცი, ახლა კი - როგორც ანგელოზი“. მამის სიკვდილის შემდეგ ზაქარია ღირს მოსე შავთან (ხს. 10 სექტემბერს) ერთად მოსაგრეობდა. როდესაც ღირსი ზაქარიას სული სხეულს ეყრებოდა, წმინდა ამბა ისიდორემ თვალები ზეცად აღაპყრო და თქვა: „გიხაროდენ, შვილო ჩემო ზაქარია, რამეთუ განგეხვნეს კარნი ზეცისა სამეუფოჲსანი“.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
1018
მმართველები
*
ლუი დაგერი
ლუი ჟაკ მანდე დაგერი (Louis Daguerre; დ. 18 ნოემბერი. 1787, კორმეიზ-ან-პარიზი, სენა და უაზი — გ. 10 ივლისი. 1851, ბრი-სიურ-მარნი) — ფრანგი გამომგონებელი ფოტოგრაფიის დარგში, პროფესიით მხატვარი. 1822 შექმნა პირველი დიორამა, შეიმუშავა ფოტოგრაფირების ხერხი — დაგეროტიპია.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი გამომგონებლები კატეგორია:ფრანგი ფიზიკოსები კატეგორია:ფრანგი მხატვრები კატეგორია:ფრანგი ფოტოგრაფები კატეგორია:საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები
My Generation
My Generation — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Who-ს სადებიუტო სტუდიური ალბომი, გამოცემული ინგლისში 1965 წელს, ლეიბლზე Brunswick. აშშ-ში იგი გამოვიდა მხოლოდ შემდეგი წლის აპრილში, ლეიბლზე Decca, სახელწოდებით The Who Sings My Generation და სიმღერების განსხვავებული სიით.
სტუდიური ალბომის გამოსვლა მოჰყვა ჯგუფის წარმატებულ სინგლებს. კრიტიკოსები მას დღემდე აფასებენ, როგორც ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო როკ-ალბომს. ჟურნალმა როლინგ სტოუნი ყველა დროის საუკეთესო ალბომის სიაში 2003 წლის გამოკითხვაში იგი 236-ე ადგილზე დაასახელა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - პიტ ტაუნსენდი, გარდა მითითებულისა.
The Who Sings My Generation
დელუქს გამოცემა (2002)
სქოლიო
კატეგორია:1965 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:The Who-ს ალბომები
1076
თარიღი უცნობია
*
იოჰან გუტენბერგი
thumb|right|იოჰან გუტენბერგი იოჰან გუტენბერგი (დ. 1394-99 შორის (ან 1406), მაინცი — გ. 3 თებერვალი. 1468,იქვე ) — გერმანელი გამომგონებელი, ევროპის პირველი მესტამბე. გამოიგონა და დაამზადა ცალკეულ ასონიშანთა ლიტერები და მათი ზომის შესაბამისი სახარვეზო მასალა (პირველი სტანდარტული დეტალები ევროპული ტექნიკის ისტორიაში). შექმნა შრიფტის ჩამოსასხმელი და საბეჭდი დაზგები. შეიმუშავა შრიფტისათვის ლითონის შედგენილობისა და საბეჭდი საღებავის რეცეპტურა. ეწეოდა ინტენსიურ ექსპერიმენტულ მუშაობას ბეჭდვის ტექნოლოგიის დარგში. 1438 წელს სტრასბურგში შექმნა ამხანაგობა, რომლის მიზანი იყო წიგნის ბეჭდვის ორგანიზაცია. სტრასბურგის საბუთების მიხედვით, გუტენბერგის პირველი წიგნი 1440 წელს გამოუცია, რაც ნაბეჭდი პროდუქციით არ დასტურდება. მისი პირველი ნაბეჭდი პროდუქცია „ფრაგმენტი განკითხვის დღისა“ (1445) უნდა იყოს. შემდეგ გამოუცია ელიუს დონატუსის (IV ს.) ლათინური ენის გრამატიკა, თურქული კალენდარი (1454); კათოლიკური ეპარქიის ეკლესიათა სია, რამდენიმე ინდულგენცია (1456) და სხვ. მასვე მიაწერენ იოანე ბალბას (XIII ს.) ლათინური განმარტებითი ლექსიკონის (1460), 42-სტრიქონიანი ბიბლიისა (რომელიც პოლიგრაფიულ-მხატვრული შესრულების მხრივ XV საუკუნის 50-იანი წლების შედევრია) და სხვა გამოცემებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი გამომგონებლები კატეგორია:გერმანელი მესტამბეები კატეგორია:დაბადებული 1406 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1468
საქართველოს დისიდენტური მოძრაობების კონფერენცია (1990)
საქართველოს დისიდენტური მოძრაობების კონფერენცია (1990) — დისიდენტური მოძრაობების და ოპოზიციური პოლიტიკური ჯგუფების ერთიანი კონფერენცია საქართველოს სსრ-ში, თბილისში. გაიმართა 1990 წლის 11-13 მარტს, ფილარმონიის დიდ საკონცერტო დარბაზში. კონფერენციის შემდეგ ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა ორ ბანაკად გაიყო.
კონფერენციაში მონაწილეობდა იმ დროს ეროვნულ-განმათავისუფლებელ მოძრაობაში ჩართული ყველა არაფორმალური გაერთიანება. კონფერენციის მიზანი იყო საკოორდინაციო საბჭოს შექმნა. მასში უნდა ყოფილიყო ორ-ორი წარმომადგენელი ყოველი პარტიიდან და მას კოორდინაცია უნდა გაეწია ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ყველა აქციისათვის.
კონფერენციაზე გამოიკვეთა ორი მკვეთრად განსხვავებული პოლიტიკური პოზიცია:
არჩევნების ბოიკოტის პოზიციას უფრო მეტი მომხრე ჰყავდა, პარტიებმა დაიწყეს გასვლა საარჩევნო კამპანიიდან. საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლება იძულებული გახდა არჩევნები გადაედო შემდგომაზე.
შემდგომში მოხდა განხეთქლება რადიკალურ ძალებს შორისაც. ზვიად გამსახურდიას ხელმძღვანელობით შეიქმნა პოლიტიკური ალიანსი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველო“. მასში გაერთიანდნენ სრულიად საქართველოს წმინდა ილია მართლის საზოგადოება, საქართველოს ჰელსინკის კავშირი, მონარქისტები, მერაბ კოსტავას საზოგადოება. გამსახურდიას ბლოკი აპირებდა მონაწილეობა მიეღო 1990 წლის შემოდგომაზე დაგეგმილ არჩევნებში. გიორგი ჭანტურიას და ირაკლი წერეთლის ირგვლივ შეიქმნა მეორე ბანაკი, მასში გაერთიანდნენ ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია, ეროვნული დამოუკიდებლობის პარტია, კონსერვატორული პარტია, და მხედრიონი. 1990 წლის აპრილში ატყდა სროლა გამსახურდიას და ჭანტურიას მომხრეებს შორის. 1990 წლის 23-25 მაისს სპორტის სასახლეში ჭანტურიასა და წერეთლის მომხრეებმა ჩაატარეს ეროვნული ყრილობა. მასში 82 პოლიტიკური და კულტურული ორგანიზაცია მონაწილეობდა. ყრილობამ უარი ტქვა ოფიციალურ არჩევნებში მონაწილეობაზე და სექტემბერში დანიშნა ალტერნატიული არჩევნები. „ყრილობის“ პრეტენცია ლეგიტიმაციაზე შეარყია მასში „მრგვალი მაგიდის“, „სახალხო ფრონტისა“ და „რუსთაველს საზოგადოების“ არყოფნამ.
ალ-ჰოსეიმის ეროვნული პარკი
ალ-ჰოსეიმის ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი მაროკოში, ქალაქ ალ-ჰოსეიმის მახლობლად, ამავე სახელწოდების პროვინციაში. მოიცავს 470 კმ²-ს.
საქართველოს დისიდენტური მოძრაობების კონფერენცია (1990)
1990 წლის სექტემბერში ეროვნული ყრილობის მიერ გამართულ არჩევნებში მონაწილეობდა ექვსი პოლიტიკური ბლოკი. კვორუმი მხოლოდ კენჭისყრის სამი რაუნდის შემდეგ შედგა. არჩევნებში მოსახლეობის დაბალი მონაწილეობის გამო არჩეული ორგანოს ოლი ალტერნატიულ საკანონმდებლო ორგანოს ნაცვლად ხელისუფლების მაკონტროლებელ სახალხო ორგანოდ დაქვეითდა. 28 ოქტომბერს გამართულ ოფიციალურ არჩევნებში კი „მრგვალმა მაგიდამ“ დამაჯერებლად გაიმარჯვა.
ალ-ჰოსეიმის ეროვნული პარკი
პარკს ჩრდილოეთით გასასვლელი აქვს ატლანტის ოკეანეზე, სამხრეთით კი შემოსაზღვრავს ეროვნული გზატკეცილი N16. მოიცავს ტერასებს, ბოკოიასის მასივსა და ზღვის ნაწილს.
საქართველოს დისიდენტური მოძრაობების კონფერენცია (1990)
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს უახლესი ისტორია
ალ-ჰოსეიმის ეროვნული პარკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაროკოს ეროვნული პარკები
ცელიბატი
ცელიბატი (ლათ. coelibatus ან caelibatus) – დაუქორწინებლობა კათოლიკურ სამღვდელოებაში. ეს წესი IV საუკუნეში ელვირის საეკლესიო კრებაზე დაკანონდა რომის ეკლესიის მიერ, თუმცა, პრაქტიკაში მისი განხორციელება დიდ წინააღმდეგობას ხვდებოდა. ცელიბატის დაცვას მოითხოვდნენ კლუნიელები. შუა საუკუნეებში ცელიბატის დაცვა საჭირო იყო იმიტომ, რომ უცოლშვილო სასულიერო წოდების წარმომადგენლები აღარ შეეცდებოდნენ საეკლესიო ქონების მითვისებასა და მის მემკვიდრეობით გადაცემას. ოჯახის მქონე ღვთისმსახურები ასკეტიზმის ნაცვლად ფუფუნებით ცხოვრებას ეძლეოდნენ, რაც ფართო მოსახლეობაში ეკლესიის ავტორიტეტის დაცემას იწვევდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კათოლიკური საეკლესიო სამართალი კატეგორია:მართლმადიდებლური საეკლესიო სამართალი
სონდოკი
სონდოკი (ასევე დიდი დედოფალი სონდოკი და სონდოკი, სილას დედოფალი; 선덕여왕; 647) — კორეული სამეფო სილას ნახევრადლეგენდარული მმართველი, კორეის ისტორიაში პირველი მმართველი დედოფალი. სონდოკი სილას დედოფალ-რეგენტის სტატუსით 632-დან 647 წლამდე მართავდე.
სონდოკი ითვლება კორეის XXVII მეფედ და პირველ მმარველ დედოფლად. იგი ასევე იყო მეორე ქალი მმართველი აღმოსავლეთ აზიის ისტორიაში. დედოფალ სონდოკის სახელს უკავშირდება სილას ლიტერატურის, აზროვნებისა და ხელოვნების რენესანსი. მისმა გადაწყვეტილებამ ჩინეთის თანის დინასტიასთან სამხედრო-პოლიტიკური ალიანსის შექმნის შესახებ განაპირობა კორეის გაერთიანება სილას სამეფოს მმართველობის ქვეშ.
თანამედროვე კორეასა და კორეულ ფოლკლორში სონდოკი რჩება პოპულარულ ფიგურად: ლეგენდებში იგი მოხსენიებულია როგორც კეთილი მმართველი, რომელიც ღარიბებს ეხმარებოდა და ბუდიზმს მფარველობდა. მისი მმართველობა ხშირად „კეთილდღეობის მეფობად“-აც მოიხსენიება. ქრონიკაში სამგუკ საგი, სონდოკი აღწერილია, როგორც „სულგრძელი, კეთილმოსურნე, ბრძენი და ჭკვიანი“. 646 წელს დედოფლის ხელშეწყობით დაარსდა ბუდისტური მონასტერი თონდოსა.
სქოლიო
კატეგორია:კორეის ისტორია კატეგორია:კორეის მეფეები კატეგორია:ქალი მმართველები კატეგორია:კორეის ქალი მმართველები
ტულუნიდები
მარჯვნივ|მინი|300პქ|ტულუნიდების დინასტია ტულუნიდები — დინასტია ეგვიპტეში 868-905 წლებში. დააარსა აბასიანთა ნაცვალმა ეგვიპტეში აჰმედ იბნ ტულუნმა (ქვეყანას განაგებდა (868-884 წწ.). ტულუნიდების დროს ეგვიპტე აბასიანთაგან ფაქტობრივად დამოუკიდებელი გახდა. 878 წელს ტულუნიდებმა დაიმორჩილეს სირია. მათ რამდენადმე შეამცირეს გადასახადები, რამაც ხელი შეუწყო მეურნეობის აღმავლობას. ტულუნიდების რეზიდენცია ქ. კატაი იყო. 903 წელს ტულუნიდები დაამარცხეს კარმატებმა, 905 წელს - აბასიანებმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დინასტიები კატეგორია:ეგვიპტის ისტორია
ვნების კვირა
ვნების კვირა — დიდმარხვის ბოლო კვირა (7 დღე), აღდგომის წინა სადღესასწაულო დღეები. ქრისტიანული ეკლესია მარხვით აღნიშნავს ქრისტეს ვნების (ტანჯვის) მოსაგონებლად იმ ცოდვების გამოსასყიდად, რომლებიც ადამიანს აქვს უფლის წინაშე. ეკლესია დაბეჯითებით ამტკიცებს ამ დღეებში მარხვის აუცილებლობას. ეს მარხვა ქმნის ნაღვლიან განწყობილებას და წუხილს იმ წამების გამო, რაც იესომ ჩვენი ცოდვების გამოსასყიდად გადაიტანა. ვნების კვირის ღირსახსოვარი დღეებია:
კატეგორია:ქრისტიანული დღესასწაულები
მასაიის დეპარტამენტი
მასაია — დეპარტამენტი ნიკარაგუაში. მისი ფართობი არის 590 კმ², მოსახლეობა კი 317,500 (2005). დედაქალაქი არის მასაია.
მუნიციპალიტეტები
კატეგორია:ნიკარაგუის დეპარტამენტები
წმინდა ავგუსტინის სააბატო
წმინდა ავგუსტინის სააბატო (St Augustine's Abbey) — ყოფილი სააბატო ინგლისში, კენტის საგრაფოს ქალაქ კენტერბერიში.
597 წელს, რომის პაპმა გრიგოლ I-მა რომის წმინდა ანდრიას ბენედიქტური სააბატოს აბატი ავგუსტინი ანგლო-საქსონიაში მისიონერად გააგზავნა. ავგუსტინმა კენტის იმჟამინდელი მეფის, ეტელბერტის მეუღლის მხარდაჭერა მოიპოვა, რომელიც მას კენტერბერის სიახლოვეს მონასტრის დაარსებაში დაეხმარა. ამის შემდეგ, მეფემ ბრძანა აღემართათ წმინდა პეტრესა და პავლეს სახელობის ტაძარი და უზრუნველეყოთ იგი მრავალფეროვანი შემოწირულობებითა და საჩუქრებით. ამ მოვლენებს XIV საუკუნის ქრონისტი უილიამ ტორნი აღწერს. სააბატომ შემდეგში კენეტის მეფეთა და კენტერბერის არქიეპისკოპოსთა განსასვენებელის ფუქნცია შეიძინა.
1100 წელს, ძველი, ანგლო-საქსონური ეკლესია ახალი, რომანული სტილის კომპლექსით შეცვალეს. XIII საუკუნეში მას კიდევ გარკვეული გოთური სტილის ნაგებობები დაუმატეს. XIV საუკუნეში ტაძარი მიწისძვრამ დააზიანა, რის შემდეგაც მას მნიშვნელოვანი სარექონსტრუქციო სამუშაოები ჩაუტარდა. უკვე XIX საუკუნეში, გადამწყვეტი ზომები მიიღეს შუა საუკუნეების ნარჩენების შენარჩუნების მიზნით.
Daphnella pernobilis
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
წმინდა ავგუსტინის სააბატო
1988 წელს, წმინდა ავგუსტინის სააბატო კენტერბერის კათედრალთან და წმინდა მარტინის ეკლესიასთან ერთად იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისის ეკლესიები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები გაერთიანებულ სამეფოში
მერცხალი ოზურგეთი (საფეხბურთო კლუბი)
მერცხალი — მუნიციპალური საფეხბურთო კლუბი საქართველოში, ქალაქ ოზურგეთიდან. გამოდის პირველ ლიგაში. საშინაო არენაა სტადიონი „მეგობრობა“.
ისტორია
„მერცხალი“ დაარსდა 1925 წელს. ამჟამინდელი სტადიონის ტერიტორიაზე დაიხაზა მოედანი, მოეწყო კარი და ჩატარდა პირველი მატჩი ფეხბურთელებსა და ტანმოვარჯიშეებს შორის. რესპუბლიკურ გათამაშებაში გუნდი 1936 წლიდან ჩაება. 1938 წელს მან მეორე ჯგუფში მეორე ადგილი დაიკავა და საქართველოს სსრ ჩემპიონატის უმაღლეს ლიგაში გადავიდა. 1939 წელს კლუბმა პირველი კატეგორია მიიღო. საუკეთესო ფეხბურთელები იყვნენ: გ. მელიქიშვილი, გ. მათითაიშვილი, შ. სალუქვაძე, დ. ჩხაიძე, გ. და კ. თოხაძეები. 1938-46 წლებში გუნდი მახარაძის რაიონის ნაკრების სახელით გამოდიოდა. 1946 წელს ეს გუნდი საქართველოს პიველობაზე მესამე ადგილზე გავიდა. 1946-47 წლებში გუნდს „დინამო“ ერქვა. 1947-54 წლებში გუნდი კვლავ მახარაძის რაიონის ნაკრების სახელით ასპარეზობდა.
1954–1959 წლებში კლუბს „კოლმეურნე“ ეწოდებოდა. „კოლმეურნე“ 1958 წელს საქართველოს ჩემპიონაში მესამე ადგილზე გავიდა, 1959 წელს კი საქართველოს სსრ რესპუნლიკური თასის გამარჯვებული გახდა, დაამარცხა რა ფინალურ შეხვედრაში თბილისის „დინამო“. გუნდმა თასის მოპოვება ზედიზედ მეორედ შესძლო 1960 წელს. ამჯერად მათ ლანჩხუთის „გურია“ დაამარცხეს 4–0. ამავე წელს დაიკავა მესამე ადგილი ჩემპიონატში. 1960 წლის სეზონში ის „სიხარულის“ სახელით ასპარეზობდა. 1961 წლიდან კი დღევანდელი სახელი „მერცხალი“ ეწოდა. „მერცხალმა“ 1964 და 1966 წლებში კვლავ დაიკავა მესამე ადგილი საქართველოს სსრ ჩემპიონატში, 1967 წელს კი ამ ჩემპიონატის გამარჯვებული გახდა. გუნდს ხელმძღვანელობდნენ ო. კიშინსკი, კ. გოგელია, მ. გორდელაძე. 60-იან წლებს დიდი მერცხალის ხანასაც უწოდებენ. „მერცხალის„ წარმატებებს გულშემატკივართა მოზღვავება მოჰყვა, რის გამოც 1968 წელს გაფართოვდა მახარაძის ცენტრალური სტადიონი, აიგო ტიბუნები 10 000 კაცზე, დამონტაჟდა ელექტროტაბლო.
1982 წლის 4 სექტემბერს თბილისის „დინამოს“ სტადიონზე საქართველოს თასის ფინალში მახარაძის „მერცხალმა“ ანგარიშით 4–1 დაამარცხა თბილისის ზოოტექნიკურ-სავეტერინარო სასწავლო-კვლევითი ინსტიტუტის გუნდი და თასს დაეუფლა.
უახლესი ისტორია
1990–1991 წლებში მერცხალის შემადგენლობაში თამაშობდა შემდგომში საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მეკარე ირაკლი ზოიძე. 1993-1995 წლებში გუნდს სახელი შეეცვალა და „ანაკო“ ეწოდა. 1995 წლიდან მას ძველი სახელწოდება დაუბრუნდა.
კლუბი წლების განმავლობაში ასპარეზობდა მეორე ლიგის დასავლეთ დივიზიონში. გამოცოცხლება XXI საუკუნის დასაწყისში დაიწყო. 2001-2002 წლების საფეხბურთო სეზონში „მერცხალმა“ მეორე ლიგის დასავლეთი დივიზიონის პირველი ადგილი გაიყო ვანის „სულორთან“ ერთად. გადამწყვეტი მატჩი ქალაქ ფოთში, ნეიტრალურ სტადიონზე გაიმართა და „მერცხალმა“ გამარჯვებასთან ერთად მომავალ სეზონში პირველ ლიგაში ასპარეზობის უფლება მოიპოვა. პირველ ლიგის 2002-03 წლების სეზონში „მერცხალმა“ მეორე ადგილი დაიკავა და უმაღლეს ლიგაში გადავიდა. ამ წლებში კლუბის სპონსორი იყო ქართველი ბიზნესმენი და პოლიტიკოსი ივანე ჩხარტიშვილი, რომელიც 2003 წლის საპარლამენტო არჩევნებში კენჭს იყრიდა ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის მაჟორიტარ დეპუტატად.
უმაღლეს ლიგის 2003-04 წლების სეზონს კლუბი მომზადებული შეხვდა. გარემონტდა სტადიონი, სადაც ხის გრძელი სკამები დამონტაჟდა. პირველი მატჩი გუნდმა თბილისის „თბილისს“ საკუთარ მოედანზე 2–1 მოუგო, თუმცა ამის შემდეგ ვერცერთი მატჩის მოგება ვერ მოახერხა და ბოლო ადგილი დაიკავა. უმაღლესი ლიგიდან გავარდნის შემდეგ კლუბი ფაქტობრივად დაიშალა და მეორე ლიგაში ჩაირიცხა. 2009 წელს კლუბი კვლავ დაბრუნდა პირველ ლიგაში და მას შემდეგ იქვე ასპარეზობს.
სტადიონი
მინი|250პქ|სტადიონი „მეგობრობა“
სტადიონი „მეგობრობა“ 1967-68 წლებში აშენდა და 1968 წლის 11 ივნისს გაიხსნა. 60-იან წლებში „მერცხალის“ მიერ მიღწეული წარმატებების გამო კლუბის მიმართ ინტერესი დიდი იყო, რის გამოც ააგეს ტრიბუნები 10 000 კაცზე. XX საუკუნის 80-იან წლებში „მერცხალი“ ერთ-ერთი იშვიათი კლუბი იყო, რომლის სტადიონი ინდივიდუალური სკამებით იყო აღჭურვილი. ინდივიდუალური სკამების დამონტაჟების გამო სტადიონის ტევადობა 3500 ადამიანამდე შემცირდა. მცირე რემონტი სტადიონს 2003 წლის ზაფხულში ჩაუტარდა. ტრიბუნებზე აიღეს ინდივიდუალური სკამები და ხის საერთო სკამები დაამონტაჟეს.
სეზონები
! სეზონი ! ლიგა ! ადგ. ! თ. ! მ ! ფ ! წ ! გტ ! გშ ! ქ ! თასი ! კომენტარი
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:ოზურგეთის სპორტი
მოლდოვა 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მოლდოვამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეორედ 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ორი მედლის მოპოვება შეძლეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:მოლდოვა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Slaves & Masters
Slaves & Masters — Deep Purple-ის მეცამეტე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1990 წელს. ეს არის ჯგუფის ერთადერთი ალბომი ჯო ლინ ტერნერის მონაწილეობით, რომელმაც შეცვალა იენ გილანი. მიუხედავად ამისა, დისკის The Battle Rages On ჩაწერის დროს ტერნერი კვლავ იყო ჯგუფის პერსონალიში.
მიუხედავად იმისა, რომ ალბომმა არ მიიზიდა პრესის ყურადღება და პრაქტიკულად, ცუდად იყიდებოდა შტატებში, 1991 წლის ევროპული ტური მასშტაბური და წარმატებული აღმოჩნდა. ჯგუფის ამ პერსონალის (Mk V) დიდ პატივს სცემდნენ ცვალებადი სეტლისტების გამო.
ფაქტები
ალბომის Slaves And Masters გარდა, Mk 5 სხვა სიმღერები წარადგინა 1990-91 წლებში. ერთ-ერთი იყო Slow Down Sister (სინგლიდან Love Conquers All). ასევე აღსანიშნავია Fire, Ice and Dynamite (რომელიც მოხვდა ამავე სახელწოდების ფილმში). სიმღერა შეტანილი იქნა ფილმის საუნდტრეკში. ჯონ ლორდი ამ სიმღერაში არ უკრავს - მის მაგივრად სინთეზატორებზე დაუკრა როჯერ გლოვერმა.
ალბომის არც ერთი სიმღერა არ შესრულებულა ცოცხლად 1991 წლის ტურის შემდეგ (გარდა შტატების). აღსანიშნავია მხოლოდ King Of Dreams, რომელიც მოხვდა 2002 წლის ჰიუზისა და ტერნერის ერთობლივ ევროპულ/იაპონურ ტურებში. ეს ვერსია ახლოს იყო ორიგინალურთან და მსმენელების ინტერესი მიიპყრო. იგი შეტანილი იქნა პროექტის 2002 წლის ალბომში Live In Tokyo.
სქოლიო
კატეგორია:Deep Purple-ის ალბომები კატეგორია:1990 წლის ალბომები კატეგორია:RCA Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები როჯერ გლოვერის პროდიუსერობით
დიდი ოთხშაბათი
დიდი ოთხშაბათი — ვნების კვირის ოთხშაბათი. დააწესა ქრისტიანულმა ეკლესიამ იმ დღის აღსანიშნავად, როდესაც იუდამ გასცა მოძღვარი და სინედრიონის წევრებს აღუთქვა დახმარება მის ცნობასა და შეპყრობაში, რისთვისაც 30 ვერცხლი მოითხოვა. ეს მოხდა მას შემდეგ, რაც ქრისტემ იერუსალიმის ტაძრიდან განდევნა მოვაჭრენი. მაშინ პასექის დღესასწაული იყო და მოძულე მღვდელმთავრებმა ვერაფერი გაბედეს. მორწმუნეთა წასვლის შემდეგ კი იუდას შემწეობით შეიპყრეს ქრისტე და ჯვარს აცვეს.
სქოლიო
კატეგორია:ქრისტიანული დღესასწაულები
Face the Heat
Face the Heat (შეხვდი სიცხეს) — გერმანული როკ-ჯგუფ სკორპიონსის მეთორმეტე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1993 წელს. მასში შეტანილი ყველაზე წარმატებული სიმღერებია Alien Nation და Lonely Nights.
სიმღერა Under the Same Sun შეტანილია ფილმში „სასიკვდილო ზონაში“.
სქოლიო
კატეგორია:სკორპიონსის ალბომები კატეგორია:1993 წლის ალბომები კატეგორია:Mercury Records-ის ალბომები კატეგორია:PolyGram-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები კით ოლსენის პროდიუსერობით
პოონა-პიაგაპო
პოონა-პიაგაპო (ოფიციალურად პოონა-პიაგაპოს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Poona Piagapo; Bayan ng Poona Piagapo) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ლანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 183 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 26 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ლანაოს მუნიციპალიტეტები
ტაბახმელა (ხულოს მუნიციპალიტეტი)
ტაბახმელა — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხულოს მუნიციპალიტეტში, დიოკნისის თემში. მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1200 მეტრზე. ხულოდან დაშორებულია 10 კმ-ით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 156 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლაუტენის ოლქი
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ ტიმორის ოლქები
ანდრე შემბრი
ანდრე შემბრი (André Schembri; დ. 27 მაისი, 1986, ფლორიანა, მალტა) — მალტელი ფეხბურთელი. კვიპროსის საფეხბურთო კლუბის — „აპოლონ ლიმასოლის“ და მალტის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების თავდამსხმელი.
საკლუბო კარიერა
ანდრე შემბრის პირველი კლუბი მალტის „ჰიბერნიანსია“, სადაც იგი 2002 წლიდან 2005 წლამდე 44 შეხვედრაში იღებს მონაწილეობას და ათჯერ იღებს მეტოქეთა კარს. 2005 წლიდან 2009 წლამდე მალტის მეორე კლუბის „მარსაშლოკის“ ღირსებას იცავს, რომლის რიგებშიც 51 მატჩს ატარებს და 24 ბურთი გააქვს. ამ კლუბთან ერთად მალტის ჩემპიონატში იმარჯვებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:დაბადებული 27 მაისი კატეგორია:მალტელი ფეხბურთელები
ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალური უნივერსიტეტი
ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალური უნივერსიტეტი (Северо-Кавказский федеральный университет; СКФУ) — სახელმწიფო უნივერსიტეტი სტავროპოლის მხარეში, რუსეთი, მისი კამპუსები განთავსებულია სტავროპოლსა და პიატიგორსკში. უნივერსიტეტი დაარსდა 2012 წელს, როგორც ახლადშექმნილი ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალური ოკრუგის უნივერსიტეტი, სტავროპოლის სახელმწიფო უნივერსიტეტის, ჩრდილოეთ კავკასიის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტისა და პიატიგორსკის ჰუმანიტარულ და ტექნოლოგიურ სახელმწიფო უნივერსიტეტთა შერწყმით.
ზოგადი ინფორმაცია
ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალური უნივერსიტეტი (NCFU) დაარსდა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის 2011 წლის 18 ივლისის განკარგულებით და რუსეთის მთავრობის 2012 წლის 22 თებერვლის ბრძანების შესაბამისად სტავროპოლის რეგიონში მდებარე სამი უნივერსიტეტის - ჩრდილოეთ კავკასიის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტის, სტავროპოლის სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და პიატიგორსკის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა და ტექნოლოგიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გაერთიანებით. უნივერსიტეტი მოიცავს სტავროპოლის 9 ინსტიტუტს და პიატიგორსკისა და ნევინომიმისკის 2 ინსტიტუტს (შვილობილი კომპანიები). ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალურ უნივერსიტეტში ხელმისაწვდომია 156 უმაღლესი საგანმანათლებლო პროგრამა და სპეციალობა, ასევე 700-ზე მეტი პროფესიული განვითარების პროგრამა.
ისტორია
1930 წლის 6 დეკემბერს დაარსდა სტავროპოლის აგროპედაგოგიური ინსტიტუტი. 1932 წელს მას ეწოდა სტავროპოლის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი (SGPI). 1940 უნივერსიტეტთან არსებობდა სტავროპოლის უცხო ენათა ინსტიტუტი. მეორე მსოფლიო ომის დროს, 1942 წლის აგვისტოდან 1943 წლის იანვრამდე ინსტიტუტი არ მუშაობდა. 1958 წელს ინსტიტუტი გახდა 1-ლი კატეგორიის უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება.
1971 წლის 2 ივნისს დაარსდა სტავროპოლის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი (მოგვიანებით: სტავროპოლის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი (1994), ჩრდილოეთ კავკასიის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი (1999)). მინი|295x295პქ|ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალური უნივერსიტეტი 1999 წელს რუსეთის მთავრობის ბრძანებით დაარსდა პიატიგორსკის სახელმწიფო ტექნოლოგიური უნივერსიტეტიც. 2010 წლის 23 იანვარს, პიატიგორსკში გამართულ შეხვედრაზე, რუსეთის ფედერაციის მთავრობის თავმჯდომარემ ოფიციალურად განაცხადა ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალური უნივერსიტეტის შექმნის შესახებ.
2011 წლის 18 ივლისს რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტმა ხელი მოაწერა განკარგულებას ჩრდილოეთ კავკასიის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტის ბაზაზე ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალური უნივერსიტეტის შექმნის შესახებ, სხვა საგანმანათლებლო დაწესებულებების შეერთების შედეგად.
2012 წლის 22 თებერვალს, რუსეთის მთავრობის ბრძანებით, შეიქმნა ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალური უნივერსიტეტი.
2012 წლის 28 მაისს დაიწყო სტავროპოლის სახელმწიფო და პიატიგორსკის სახელობის ჰუმანიტარულ და ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტებში ჩრდილოეთ კავკასიის უნივერსიტეტში შესვლის პროცედურა.
უნივერსიტეტის სამართავად არსებობს სამეთვალყურეო საბჭო, რომელსაც სტავროპოლის ტერიტორიის გუბერნატორი ვლადიმერ ვლადიმიროვი ხელმძღვანელობს.
რანჟირება
ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალური უნივერსიტეტი ერთადერთი უნივერსიტეტია ჩრდილოეთ კავკასიის ფედერალურ ოლქში, რომელმაც მოიპოვა ადგილი QS Quacquarelli Sydmonds- ის საერთაშორისო რეიტინგში. იგი ასევე შედის რუსეთის 40 საუკეთესო უნივერსიტეტში (ინტერფაქსის ეროვნული უნივერსიტეტის რეიტინგის მიხედვით).
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის უნივერსიტეტები კატეგორია:ჩრდილოეთ ოსეთის უნივერსიტეტები
ფრანჩესკო და დომენიკო პიციგანები
ფრანჩესკო და დომენიკო პიციგანები (იტალ. Domenico and Francesco Pizzigano ან Pizigano), აგრეთვე ცნობილი როგორც ძმები პიციგანები — 14 ს. ვენეციელი კარტოგრაფები. ძმები პიციგანები უპირატესად ცნობილი არიან 1367 წლით დათარიღებული პორტულანით, რომელიც ამჟამად ინახება პარმის პალატინის ბიბლიოთეკაში (Ms.Parm.1612). ზომით 138X92 სმ, ის თავისი დროის ერთ-ერთი უდიდესი პორტულანია. 1367 წლის პორტულანმა ქართულ სამეცნიერო წრეების ყურადღება 90-იან წლებიდან მიიპყრო, როდესაც ქართველი ისტორიკოსები დაინტერესედნენ ქართული ეროვნული დროშის საკითხით. აქაც, ანჯელინო დულჩერის პორტულანის მსგავსად, თბილისის თავზე (რუკაზე Tifilis) აღმართულია „ხუთ–ჯვრიანი“ დროშა.
1367 რუკა
სამეცნიერო წრეებში არსებობს დავა პორტულანის ავტორობაზე. რუკის კიდეზე არსებული ლათ. მინიშნება, ერთი შეხედვით შემდეგნაირად იკითხება: „MCCCLXVII. Hoc opus compoxuid franciscus pizigano veneciar et domnus pizigano In Venexia meffecit marcus die XII decembris.“ გავრცელებული აზრით აქ იგულისხმებიან, ფრანჩესკო პიციგანო და დომენიკო პიციგანო. სხვა მრავალ ჰიპოთეზას შორის არის აზრი, რომ ფრანჩესკო იყო დომენიკოს ძე, ვიდრე ძმა (და რომ დომენიკო გარდაცვლილი უნდა იყოს პოტრულანის დათარიღების მომენტისთვის); რომ „domnus“ არის მღვდელის წოდება, რომ მეორე ავტორის სწორი სახელი არის მარკო, რომ უფრო დაკვირვებული კითხვისას უფრო „rardus“ იკითხება - ან (Ge)rardus, Gerardo; რომ შეიძლება სულაც სამი ძმანი იყვნენ (ფრანჩესკო, დომინიკო, მარკო/ჟერარდო) და ა.შ. მიღებული იყო ძმების სახელი ჩაეწერათ Pizigani (ერთი „z“), სანამ მე-20 ს არ აღმოაჩინეს ჯუანი პიციგანოს (Zuane Pizzigano - ჯოვანის ვენეციური ვარიანტი) 1424 წლის რუკა, რამაც გვარის მართლწერაში ორმაგი „z“ დაამკვიდრა.
პიციგანების 1367 წლის პორტულანი აღსანიშნავია იმით, რომ თანამედროვე რუკების გეოგრაფიულ საზღვრებს ცდება (ხმელთაშუა ზღვა და შავი ზღვა ) და მოიცავს ატლანტის ოკეანის დიდ ნაწილს, ჩრდილოეთით სკანდინავიის ნახევარკუნძულს და ბალტიისა და კასპიის ზღვებს.
რუკა კანარის კუნძულების უფრო ფართო გამოსახულებას გვაძლევს, გვიჩვენებს რა არქიპელაგის 8 კუნძულს, რაც თავის მხრივ ანჯელინო დულჩერის 1339 წლის პორტულანის შემდგომ დაგროვილი ცოდნის ასახვაცაა. ასევე მოიცავს ბრაზილის კუნძულ მოჩვენებას (ღია ოკეანეში, გარშემო გემებითა და დრაკონებით გამოსახული, არაბული ლეგენდის თანახმად).
მინი|160პქ|[[თბილისი და „ხუთ-ჯვრიანი“ დროშა]]
სხვა რუკები
მიიჩნევა, რომ ვენეციელი კარტოგრაფი ჯუანი პიციგანო, 1424 წლის პორტულანის ავტორი, ენათესავება ძმებ პიციგანებს (სავარაუდოდ ერთ-ერთის ვაჟია).
სქოლიო
კატეგორია:კარტოგრაფია კატეგორია:იტალიელი კარტოგრაფები
ზაპორიჟიის ოლქი
მინიატიურა|250პქ ზაპორიჟიის ოლქი (Запорізька область) — ოლქი სამხრეთ უკრაინაში. მისი დედაქალაქია ზაპორიჟია. 2005 წლის მონაცემებით, ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 1,877,200 კაცს. ფართობი – 27,180 კმ². ოლქი არის მნიშვნელოვანი ნაწილი უკრაინის მრეწველობასა და სოფლის მეურნეობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის ოლქები
Canon EOS 350D
Canon EOS 350D (ცნობილი, როგორც Canon EOS Digital Rebel XT აშშ-ში და Canon EOS Kiss Digital N - იაპონიაში) — Canon-ის EOS სერიის ციფრული სარკული ფოტოაპარატი განკუთვნილია არაპროფესიონალი ფოტოგრაფებისთვის და მოყვარულთათვის. მისი წინა მოდელი იყო EOS 300D, ხოლო მომდევნო არის EOS 400.
Canon EOS 350D წარმოებაში გაეშვა 2005 წელს. იგი წარმოადგენს ერთობიექტივიან ციფრულ სარკულ (SLR)  კამერას, 8 მპ გაფართოების მგძნობიარე (CMOS) მატრიცით.
ტექნიკური მონაცემები
ამ მოდელის აპარატისთვის აგრეთვე არსებობს ალტერნატიული პროგრამული უზრუნველყოფა chdk რომლის გამოყენებაც საშუალებას იძლევა ფოტოაპარატში გააქტიურდეს დამატებითი ფუნქციები, ისეთი, როგორიცაა ISO 3200 მგძნობიარობაზე გადაღება, გადაღებული კადრების ნახვა (shutter counts) და მრავალი სხვა.
ჰელვეციის რესპუბლიკა
ჰელვეციის რესპუბლიკა — 1798–1803 წწ. შვეიცარიის ტერიტორიაზე არსებული რესპუბლიკა. სახელწოდება წარმოსდგება შვეიცარიის ლათინური სახელისაგან – ჰელვეცია. 1798 წლის 5 მარტს საფრანგეთის ჯარებმა აიღეს ბერნი, 12 აპრილს გამოაცხადეს „ერთიანი, განუყოფელი ჰელვეციის რესპუბლიკა“, შემოიღეს საფრანგეთის 1795 წლის კონსტიტუციის მიხედვით შედგენილი კონსტიტუცია. გაუქმდა ყოველგვარი წოდებრივი განსხვავება და ფეოდალური უფლებები. გამოცხადდა სინდისის, ბეჭდვის, ვაჭრობის, ხელოსნობისა და სხვ. თავისუფლება. ძალაუფლება ცენტრალიზებული იყო და გადაეცა საფრანგეთის მიერ დანიშნულ პირებს. ჟენევა და ბაზელი შეუერთდა საფრანგეთს. 1798 წლის 18 აგვისტოს ჰელვეციის რესპუბლიკამ თავდაცვა-შეტევის კავშირი დადო საფრანგეთთან და II ანტიფრანგულ კოალიციასთან ომში ჩაება. 1802 წელს ჰელვეციის რესპუბლიკაში აჯანყებები დაიწყო. ამან აიძულა ნაპოლეონ I 1803 წლის 19 თებერვალს, ე. წ. მედიაციის აქტის თანახმად, აღედგინა ჰელვეციის რესპუბლიკაში 1798 წლამდე არსებული სახელმწიფოებრივი წესწყობილება.
ლიტერატურა
კატეგორია:შვეიცარიის ისტორია კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები
მოლდოვა 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მოლდოვამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე პირველად 1996 წელს, აშშ-ს ქალაქ ატლანტაში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ორი მედლის მოპოვება შეძლეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:მოლდოვა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბათუმის ბულვარი
ბათუმის ბულვარი — ზღვისპირა პარკი ქალაქ ბათუმში. პარკს ყოველწლიურად ორ მილიონამდე ვიზიტორი სტუმრობს. მისი სიგრძე 7 კილომეტრს შეადგენს. ამ მონაცემებით ის არის ყველაზე გრძელი ბულვარი შავი ზღვის სანაპიროზე. ბათუმის ბულვარი არის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი, რომელიც მოიცავს ბაღებს, ხეივნებსა და სკვერებს.
წარმოშობა
1878 წელს ქალაქ ბათუმს პორტო-ფრანკოს სტატუსი მიენიჭა და დაიწყო მისი ურბანული განვითარების ახალი ეტაპი. იმ პერიოდის ბათუმში მხოლოდ ორი პატარა ზომის ბაღი არსებობდა: კერძო საკუთრება - „გუბერნატორის ბაღი“ და „მელეთ-ბაღჩა“, ბათუმისა და მისი შემოგარენის მოსახლეობის მიერ შეგროვებული სახსრებით გაშენებული ბაღი.
ბათუმის ოლქის მაშინდელი მმართველობის წევრებს გაუჩნდათ იდეა, ზღვის სანაპიროზე გაეკეთებინათ სასეირნო ბულვარი, რის განსახორციელებლადაც გამოიყო ბიუჯეტი 2000 მანეთის ოდენობით. მინი|ბათუმის შუქურის რეკონსტრუქცია. 1882 წელი|408x408პქ
ევროპელი მებაღეების ხანა
1884 წლის ბოლოს ბულვარში გაშენებული იყო უკვე ორი ხეივანი, მაგრამ ქალაქის მმართველობამ გადაწყვიტა მისი კიდევ უფრო განახლება, რისთვისაც შექმნა სპეცილაური კომისია. კომისიის მუშაობაში ჩართულები იყვნენ საფრანგეთის და ბელგიის იმდროინდელი კონსულები. კომისიის დადგენილებით, ბათუმის ბულვარის პირველ ხელმძღვანელად დაინიშნა დიდგვაროვანი ფრანგი მებაღე-დეკორატორი მიშელ დალფონსი.
პარკის შენახვა, ქალაქისთვის საკმაოდ მსხვირ ხარჯს წარმოდაგენდა რამდენიმე მიზეზის გამო: ზაფხულსა და შემოდგომაზე რამდენიმეკვირიანი ისეთი სიცხეები დაემთხვა, რომ აუცილებელი გადხა მისი ხელოვნური მორწყვა; ბულვარში ნიადაგი საერთოდ არ იყო და მთელი ტერიტორია წარმოადგენდა მსხვილი ქვიშის სქელ ფენას, რის გამოც ხდებოდა ნარგავებისთვის ორმოებისა თუ არხების გაკეთება, რომლებიც გარეუბნებიდან ჩამოტანილი ნიადაგით ივსებოდა. მიშელ დალფონსი საფრანგეთიდან ბათუმში გემებით ეზიდებოდა  ხეებს, რომელთა დიდი ნაწილიც მანამდე საქართველოში საერთოდ არ ხარობდა.
1895 წლიდან შავმა ზღვამ პარკის მიდამოებში უკან დახევა დაიწყო, რითაც გაიზარდა სანაპიროს ტერიტორია და შესაძლებელი გახდა იქ ახალი ხეივნების და პლაჟის მოწყობა.
1888 წელს ბათუმს ეწვია რუსეთის იმპერატორი ალექსანდრე III ოჯახთან ერთად. ბათუმში ყოფნის დროს ის ბათუმის ბულვარის ხშირი სტუმარი იყო და ერთ-ერთ ხეივანში ხეებიც დარგო უფლისწულ ნიკოლოზთან ერთად. ნიკოლოზის პატივსაცემად, იმავე პერიოდში ეწოდა მშენებარე ბულვარს  „უფლისწულ ნიკოლოზის ბულვარი“.
1889 წლისთვის ბათუმის ბულვარის ფართობი უკვე 11790 კვ.მ-ს შეადგენდა. მინი|მიშელ დალფონსი|283x283px
1890-1930 წლები
1894 წელს, ბათუმის სათათბიროს პირველი არჩევნების  შედეგების მიხედვით, ქალაქის თავი გახდა ლუკა ასათიანი, რომელიც თავისი ავტორიტეტისა და იმპერიის მაღალჩინოსნებთან კარგი ურთიერთობის საშუალებით, ახერხებდა სოლიდური თანხების მოზიდვას. ამ თანხების დიდი ნაწილი ხმარდებოდა ქალაქის გამწვანებას და მეტწილად ბათუმის ბულვარს. მეცხრამეტე-მეოცე საუკუნის მიჯნაზე პარკმა შეიძინა განათება და მუსიკალური მოედნები, სადაც იმართებოდა მეჯლისები. ერთ-ერთ ხეივანში მოეწყო კეგლის მოედანი და ველოტრეკი, რომელიც ნათდებოდა ელექტროენერგიით.
იასონ გორდეზიანის ხანა
მინი|იასონ გორდეზიანი|206x206px 1929 წელს ბათუმის ბულვარის გამგედ დაინიშნა ვერსალის ეროვნული სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებული იასონ გორდეზიანი. საქართველოში დაბრუნებამდე გორდეზიანი  მუშაობდა საფრანგეთის, ბელგიის, შვეიცარიის და ნიდერლანდების სხვადასხვა საბაღო მეურნეობებში. ასევე, ლონდონის სამეფო ბოტანიკურ ბაღში ეკავა აგრონომ–დეკორატორის თანამდებობდა.
1932 – 1933 წლებში ბულვარი გაფართოვდა 1 ჰექტარით. 1934 წელს ჩატარდა მისი მხატვრული გაფორმება. ამავე წლებში აშენდა  კოლონადები: ერთი შუა ბულვარში და ერთიც ცენტრალურ შესასვლელში, მაგრამ 1952 წელს სსრკ ხელისუფლებამ მეორე მათგანი მოანგრია და მის ნაცვლად იოსებ სტალინის ძეგლი აღმართა. ბათუმის ბულვარს მიენიჭა სტალინის სახელი.
1917 წელს დაწყებულ პოლიტიკურ რეპრესიებს გადარჩენილმა იასონ გორდეზიანმა დაარსა და გააშენა ბათუმის ბოტანიკური ბაღი, რის შემდეგაც თავისი ცხოვრება მთლიანად მიუძღვნა ბულვარის განვითარებას.
იასონ გორდეზიანმა გადაახალისა ბულვარის მცენარეული საფარი. გააფართოვა ძველი და შექმნა ახალი სანერგეები, სათანადო  სათბურებითა და ორანჟერიებით, სადაც გამოჰყავდათ დეკორატიული და სუბტროპიკული მცენარეების ნერგები. ბულვარს დაემატა  1200 მეტრიანი ხეივანი, რომლიც მთლიანად გაშენდა ახალი სახეობის ნარგავებით. ამ პერიოდშივე დაიწყო პატარა შადრევნების გაკეთება პარკის სხვდასხვა მონაკვეთებში.
1960-2000 წლები
1970-1980-იან წლებში ბულვარი წარმოადგენდა ქალაქის მთავარ სარეკრეაციო ზონას, სადაც ტარდებოდა კულტურული და სპორტული ღონისძიებები.
ბულვარი დღეს
2004 წლიდან დაიწყო ბულვარის განახლება და გაფართოება. ესპანელმა არქიტექტორმა ალბერტო დომინგო კაბომ დააპროექტა დამატებით 1200 მეტრზე გადაჭიმული ტერიტორია. ამ გაფართოების შემდეგ ბათუმის ბულვარის სიგრძემ 7 კილომეტრს მიაღწია. განახლებული განაშენიანების შედეგად პარკს დაემატა სხვდასხვა სახის სუბტროპიკული დეკორატიული მცენარეები და ბუჩქები, დაიდგა ახალი სკულპტურები და გაკეთდა ველობილიკი სანაპიროს მთელ გაყოლებაზე. საკომუნიკაციო ქსელების გაყვანამ, კერძო სექტორს საშუალება მისცა გაეკეთებინა სხვადასხვა დანიშნულების კომერციული სივრცეები.
2022 წელს დამტკიცდა ბათუმის ბულვარის განაშენიანების გენერალური გეგმა, რაც გულისხმობს ბულვარის არქიტექტურული და მხატვრული ღირებულებების შენარჩუნებას.
ფლორა და ფაუნა
ბათუმის ბულვარის ტერიტორიაზე არსებობს ასათი სახეობის - ასი ათასამდე ნარგავი, რომელთა განახლებაც ყოველწლიურად მიმდინარეობს. პერმანენტულად ირგვება სხვადასხვა სახეობის  მილიონამდე ერთწლოვანი და მრავალწლოვანი ყვავილები. პარკში ძირითადად ჭარბობს ტროპიკული და სუბტროპიკული ხე-მცენარეები, მათ შორის ძალიან იშვიათი ჯიშებიც: სხვადასხვა სახეობის ფიჭვი, სხვადასხვა სახეობის მუხა, სხვადასხვა სახეობის კვიპაროსი, ბამბუკი, კედარი, ტუია, საკურა, პალმა და სხვა.
პარკის ტერიტორიაზე ხშირად შეხვდებით ციყვებსა და ზღარბებს. სპეციალურად გამოყოფილ ზოოკუთხში 150-ზე მეტი ცხოველი ბინადარობს - მათგან რამდენიმე არის კუ, დანარჩენს კი წარმოადგენენ შემდეგი სახეობის ფრინველები:  გედები, მთის ბატები, ვარხვები, იხვები, ფარშევანგები, რამდენიმე ჯიშის თუთიყუში და სხვა.
სკვერები, ხეივნები, ბაღები
მინი|იაპონური ბაღი|197x197პქ 1020 კვ/მ-ზე გაშენებული „იაპონური ბაღი“ დაგეგმილია იაპონური კულტურისთვის დამახასიათებელი ისეთი ლანდშაფტური დიზაინითა და ელემენტებით, როგორიც არის წყალსატევი, ბუნებრივი ქვის ბილიკები, ტორი, კასუგები და იაპონური ჯიშის ხე-მცენარეები.
ბათუმის ბულვარში ასევე ფუნქციონირებს სამი სკვერი: ტროპიკული სკვერი - სადაც უამრავი სახეობის ტროპიკული ჯიშის მცენარე ხარობს; იასონ გორდეზიანის სახელობის - 4000 ძირზე მეტი დეკორატიული ჯიშის ხე-მცენარით გაშენებული სკვერი და ბათუმელი მწერლის, ამირან შერვაშიძის ინიციატივით გაკეთებული - უკრაინული სკვერი.
ფიჭვების, მაგნოლიების და პალმების ხეივნები ბულვარის „ფილტვების“ როლს ასრულებს. სწორედ ეს სამი ხეივანი წარმოადგენს ძირითად სასეირნო ადგილებს ბათუმის ბულვარში. ამ მცენარეების ნაწილი ას წელზე მეტს ითვლის და დღემდე მიმდინარეობს მათი ახალი ნარგავებით განახლება. მინი|197x197პქ|ტროპიკული სკვერი
შენობა-ნაგებობები
1863 წელს აშენებული „ ბათუმის შუქურა" არის ყველაზე ძველი შენობა-ნაგებობა, რომელიც ბულვარის ტერიტორიაზე მდებარეობს. 1882 წელს ფრანგი ინჟინრების მიერ რეკონსტრუირებული „ბათუმის შუქურა" წარმოადგენს თავისი დროის ინჟინერიის უნიკალურ ნიმუშს,  რომელიც დღემდე ასრულებს თავის ფუნქციას.
1930 წელს, ბათუმელმა ექიმმა ივანე მჭედლიძემ, მაქსიმ გორკის დახმარებით იტალიის ქალაქ სორრენტოდან ჩამოიტანა ბათუმის კოლონადების პროექტი. ანტიკური სტილის კოლონადების მშენებლობა  4 წელს მიმდინარეობდა და 1934 წელს დასრულდა. მის მშენებლობას ხელმძღვანელობდნენ პავლე ნადირაშვილი და ბოგდან კირაკოსიანი. ის ზღვის სანაპიროზე გასვლისას კარიბჭის როლის შესასრულებლად აშენდა, თუმცა დღესდღეობით სხვადასხვა გასართობი ღონისძიებების სცენადაც ხშირად გამოიყენება.
„საზაფხულო თეატრი", რომელიც 1948-1949 წლებში აშენდა, წარმოადგენდა ლურსმნის გარეშე აგებულ ხის შენობას. მისი პროექტის ავტორები იყვნენ არქიტექტორები კახა ჯავახიშვილი და ბოგდან კირაკოსიანი. 1998 წელს, ბულვარის „საზაფხულო თეატრი" გაურკვეველ ვითარებაში დაიწვა, მაგრამ 2013 წელს მოხდა მისი აღდგენა და ახალი, ანალოგიური შენობის აშენება.
„ კაფე ფანტაზია" ე.წ „რვაფეხა" არის მოზაიკური ხელოვნების ყველაზე ცნობილი ფუნქციური ნაგებობა ქალაქ ბათუმში, რომელიც დააპროექტა ცნობილმა ქართველმა მხატვარმა ზურაბ კაპანაძემ 1975 წელს. 2019 წელს კაფეს ჩაუტარდა რეკონსტრუქცია და დაიბრუნა პირვანდელი სახე.
ვეტერანთა კლუბი "ნონა" - ჭადრაკში მსოფლიოს ხუთგზის ჩემპიონის, ნონა გაფრინდაშვილის სახელობის კლუბი, რომელიც ყოველწლიურად მასპინძლობს სხვადასხვა ტურნირს ჭადრაკსა თუ ნარდში. კლუბი წარმოადგენს ბათუმელი ვეტერანებისა და კოლორიტების თავშეყრის ადგილს.
„ ანბანის კოშკი" - ესპანელი არქიტექტორის ალბერტო დომინგო კაბოს ესკიზით შექმნილი, 130 მეტრი სიმაღლის რკინის ნაგებობა. კოშკის დიზაინის შთაგონება გახლავთ გენეტიკური კოდის შემცველი დნმ-ის სტრუქტურის შერწყმა ქართულ ანბანთან, როგორც ქართველი ხალხის უნიკალურობის გამოხატულებასთან. აშენდა 2011 წელს. მინი|309x309px|პანორამული ხედი საოცრებათა მოედნის მიმდებარე ტერიტორიაზე
ქანდაკებები
1930-იანი წლების დასაწყისში, ბათუმის ბულვარში განთავსდა იტალიიდან ჩამოტანილი მარმარილოს ოცამდე სკულპტურა. მეორე მსოფლიო ომის დროს, საბჭოთა ჯარისკაცებმა ქანდაკებების  სამიზნედ გამოყენება დაიწყეს და სროლაში ვარჯიშობდნენ, რის გამოც ქანდაკებების ნაწილი დაზიანდა, გადარჩენილი ნაწილი კი უკვალოდ გაქრა.
თამარ კვესიტაძის მიერ 2007 წელს შექმნილი, მოძრავი ქანდაკება - „ ალი და ნინო “ შექმნილია აზერბაიჯანელი მწერლის, ყურბან საიდის ამავე სახელწოდების რომანის მიხედვით, რომელიც მოგვითხრობს აზერბაიჯანელი მუსლიმი კაცისა და ქართველი ქრისტიანი ქალის სიყვარულზე. შვიდმეტრიანი კონსტრუქცია 8-10 წუთის ინტერვალით ასრულებს წრიულ მოძრაობას, რომლის ბოლოსაც, ქალისა და მამაკაცის სილუეტები გეომეტრიული სიზუსტით ერწყმიან ერთმანეთს. ის არის მუდმივი მოძრაობის, სიყვარულისა და კულტურათა შერწყმის სიმბოლო.
„ქალი ველოსიპედზე“ არის კლასიკური სტილის, ბულვარის ერთ-ერთი შადრევნის აუზში ჩადგმული ქანდაკება. კლასიკური სტილის ნიმუშს წარმოადგენს ასევე  ბულვარის ცენტრალურ შესასვლელთან განთავსებული „ფერია“ ე.წ „ქალი პეპელა“.
2012 წელს, საზეიმოდ გაიხსნა ბათუმის ბულვარის დამსახურებული ხელმძღვანელების მიშელ დალფონსისა და იასონ გორდეზიანის ძეგლები. გორდეზიანის ქანდაკების ავტორია ცნობილი ქართველი მოქანდაკე ირაკლი წულაძე, ისევე როგორც ბულვარში განთავსებული სხვა ქანდაკებებისა: „პირველი სიყვარული“ და „მე, შენ და ბათუმი".
ბათუმის ბულვარში, განსაკუთრებით კი მის ახალ ნაწილში, ასევე შეხვდებით სხვადასხვა პერიოდში შექმნილ, სხვა უამრავ თანამედროვე სკულპტურას.
შადრევნები
ბულვარის ტერიტორიაზე რამდენიმე შადრევანია. მაგრამ ორი მათგან განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობს. "ბულვარის ცენტრალური შადრევნები" - გაკეთდა 1977 წელს. შადრევნები იყოფა სამ ნაწილად: ორი კვადრატული ფორმის და ერთიც წრიული. შადრევნები გარშემორტყმულია „სალამურიანი ბიჭის“ ცვილის ქანდაკებებით. ყოველდღიურად მასპინძლობს ათასობით დამთვალიერებელს.
ძველი და ახალი ბულვარის გასაყარზე, არდაგანის ტბაში განთავსებული „მოცეკვავე შადრევანი" ღამით ფერადი ნათურებით ნათდება, ირთვება მუსიკა და იწყება სამგანზომილებიანი ლაზერული შოუ სპეციალური ჰოლოგრამით, რომელიც მოცეკვავე წყლის ილუზიას უქმნის მნახველებს. მინი|ბულვარის ცენტრლური შადრევნები
რეკრეაცია
მინი|ველობოლიკი ბათუმის ბულვარის დასაწყისში მდებარე იახტკლუბში ვიზიტორებს შესაძლებლობა აქვთ პარაპლანით დაათვალიერონ შავი ზღვის ხედები. აქ შესაძლებელია პატარა იახტებისა და წლის სკუტერების ქირაობა და ზღვაში შეცურვა.
პარკის შუაგულში უკვე წლებია რაც არსებობს  საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისი ჩოგბურთის ღია კორტები, სადაც იმართება საერთაშორისო ტურნირები. კორტები ყოველდღიურად არის ხელმისაწვდომი პროფესიონალებისა და უბრალოდ მოყვარულებისთვის.
ბულვარის რამდენიმე ლოკაციაზე განთავსებულია ღია ფიტნეს სივრცეები, სადაც ნებისმიერ მსურველს შეუძლია უსასყიდლოდ ივარჯიშოს მისთვის სასურველი ტრენაჟორით.
ბულვარის ხეივნებსა და პლაჟს შორის გადაჭიმულია შვიდ კილომეტრიანი ველობილიკი, რომლითაც ნებისმეირ ველომოყვარულს შეუძლია ისარგებლოს. ველობილიკის მიმდებარე ტერიტორიაზე განთავსებულ ველოტერმინალებში შესაძლებელია ველოსიპედის ქირაობაც.
აქ ფუქნციონირებს რამდენიმე სტადიონი და მცირე ზომის სკეიტპარკი. ასევე, მაგიდის ჩოგბურთისა და ბილიარდის მოყვარულებისთვის განკუთვნილი სპეციალური სათამაშო მაგიდები.
გართობა
„შავი ზღვის ჯაზფესტივალი“ გახლავთ ყოველწლიური ფესტივალი, რომელიც ბათუმის ბულვარში იმართება ყოველ ზაფხულს. ფესტივალის ფარგლებში მსმენელის წინაშე წარმსდგარან ისეთი ცნობილი მუსიკოსები, როგორებიც არიან: სნუპ დოგი, ქულ ენდ ზე გენგი, პროდიჯი, ჯემიროქვაი, ერს ვინდ ენ ფაია და ა.შ
ლიტერატურა
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში კატეგორია:საქართველოს პარკები
Sosotedrd (განხილვა/წვლილი) 16:01, 27 სექტემბერი 2022 (UTC)
1077
თარიღი უცნობია
*
Daphnella pessulata
Daphnella pessulata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ვივეკა ერიქსონი
ვივეკა ერიქსონი (Viveka Eriksson; დ. 18 აგვისტო 1956, ფინეთი) — ფინელი პოლიტიკოსი. 2007-2011 წლებში ალანდის კუნძლების ავტონომიური რეგიონის მთავრობის პრემიერ-მინისტრი.
ბიოგრაფია
ვივეკა ერიქსონი დაიბადა 1956 წლის 18 აგვისტოს. 1995 წლიდან არის ალანდის კუნძლების პარლამენტის წევრი. 1999-2001 წლებში პარლამენტში ლიბერალური პარტიის ფრაქციის ხელმძღვანელია, ხოლო 2004 წლიდან ალანდის ლიბერალური პარტიის თავმჯდომარეა. 1999-2001 წლებში ასევე ეკავა პარლამენტის საფინანსო კომიტეტის თავმჯდომარის თანამდებობა. 2000-2001 და 2005-2007 წლებში პარლამენტის ვიცე-სპიკერია, ხოლო 2001-2005 წლებში ალანდის კუნძლების პარლამენტის პირველი ქალი-სპიკერი.
2007 წლის ოქტომბრიდან 2011 წლის ნოემბრამდე ალანდის კუნძულების მთავრობის პრემიერ-მინისტრია, ხოლო 2011 წლიდან კვლავ პარლამენტის დეპუტატი და ალანდის ლიბერალური პარტიის ლიდერია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:ფინელი პოლიტიკოსი ქალები
ბაღდადის ალყა (1638)
ბაღდადის ალყა (Bağdat Seferi; ) 一 ოსმალეთის იმპერიის რიგით მეორე ცდა, ჩაეგდოთ ხელში ქალაქი ბაღდადი, რომელიც, აგრეთვე, ერთიანდებოდა ირან-ორმალეთის 1623-1639 წლების ომში.
ფონი
ბაღდადი, ოდესღაც აბასიანთა სახალიფოს დედაქალაქი, წარმოადგენდა შუა საუკუნეების ისლამური სამყაროს ყველაზე მნიშვნელოვან და გავლენიან ქალაქს. შუა საუკუნეების მეორე ნახევარში არსებული მრავალი იმპერია, მათ შორის თურქ-სელჩუკები, ყარა-ყოიუნლუ, აყ-ყოიუნლუ, ცდილობდნენ, კონტროლი მოეპოვებინათ ამ საკმაოდ პრესტიჟულ ქალაქზე.
1508 წლიდან 1534 წლამდე იგი სეფიანთა დინასტიის გავლენის ქვეშ იყო მოქცეული, კერძოდ იმ დროიდან მოყოლებული, როცა რიგითი ტომის ბელადმა, ისმაილმა, ახლო აღმოსავლეთში დაპყრობითი ომების წარმოება დაიწყო. 1534 წელს, სულეიმან ბრწყინვალემ შეძლო ქალაქის აღება ირან-ოსმალეთის 1514-1555 წლებში მიმდინარე ომის დროს, რაც ამასიის ზავმაც დაადასტურა. თუმცა, 90 წლის შემდეგ, სპარსელებმა შაჰ აბას I-ის სარდლობით, მისი დაბრუნება მოახერხეს.
1624 წელს განხორციელდა მცირე კამპანია რამდენიმე ოსმალი მხედართმთავრის მეთაურობით, რომელთა ქალაქის ხელში ჩაგდების მცდელობაც უშედეგო აღმოჩნდა. 1638 წელს ოსმალეთის იმპერიის სულთანმა, მურად IV-მ განიზრახა ქალაქის დაბრუნება. ოსმალური ტრადიციის თანახმად, ქალაქი ბაღდადი თავად სულთნის თანხლებით უნდა აღებულიყო. გამომდინარე მურადის მებრძოლი აღნაგობისა და მრავალი წარმატებისა, მათ შორის აჯანყებული დრუზების დამარცხებისა და ერევნის აღებისა, მის მიზანს უკვე სწორედ ბაღდადის დამორჩილება წარმოადგენდა.
ომის შემსწრე ზარაინ აღას ცნობით, ოსმალურ არმიაში მობილიზებული იყო ზუსტად 108589 ჯარისკაცი, რომელიც შედგებოდა 35000 ქვეითისგან და 73589 კავალერიისგან.
ალყა
კონსტანტინოპოლსა და ბაღდადს შორის მანძილი სულ რაღაც 1600 კილომეტრია. ავსტრიელი ისტორიკოსის, იოზეფ ფონ ჰამერის ცნობით, ოსმალეთის არმიამ ეს მანძილი 197 დღეში დაფარა, მათ შორის კი გამოიცვალა 110 სადგური. ალყა დაიწყო 1638 წლის 15 ნოემბერს. სეფიანებმა ქალაქის გარნიზონების ზომა დაახლოებით 4-5-ჯერ გაზარდეს. იგი შეიცავდა ოთხ ძირითად კარიბჭეს. ოსმალთა მხლებელმა რიგითმა დამკვირვებელმა, ზიაედინ იბრაჰიმ ნურიმ ქალაქის სიმაგრეები ასე აღწერა: ქალაქის კედელი 25 მ სიმაღლის იყო და 10-დან 7 მეტერამდე სიგანის, რომელიც გამაგრებული იყო თიხით მძიმე არტილერიისგან წამოსული ბომბებისგან დასაცავად. ქალაქის კედლებზე ჯამში 114 საბრძოლო კოშკი იყო განთავსებული, საიდანაც 94 ჩრდილოეთ და სამხრეთ კარიბჭეებს შორის გადიოდა, მდინარე ტიგროსის პარალელურად. სეფიანთა სარდალმა, ბექთაშ გურჯიმ ჩაატარა საფორტიფიკაციო ნაგებობათა ვრცელი რეკონსტრუქცია. პირველ ორ კარიბჭესთან ორი ფაშა განლაგდა. დიდმა ვეზირმა, თაიარ მეჰმედ-ფაშამ შენიშნა, რომ პირველი ორი კარიბჭე საკმაოდ ძლიერად იყო გამაგრებული, ამიტომ მან შეტევის განხორციელება მესამე ფლანგზე ისურვა. ალყის დროს სეფიანთა ჯარისკაცებმა თითქმის 6000 ოსმალი ჯარისკაცი გაწყვიტეს, რასაც ამ უკანასკნელთა დროული რეაგირება და უკან დახევა მოჰყვა. მსგავსი ტიპის თავდასხმებმა მნიშვნელოვნად გაზარდა თურქების მსხვერპლი. ალყა თითქმის 40 დღის განმავლობაში მიმდინარეობდა. შეტევის ბოლოს, მურადმა ყველა ფაშას ერთიანი შტურმისკენ მოუწოდა, მსგავსმა ტაქტიკამ გაამართლა და, შედეგად, ბაღდადი 1638 წლის 25 დეკემბერს ოსმალეთის იმპერიას ჩაჰბარდა. მიუხედავად გამარჯვებისა, საბოლოო შეტაკებას დიდი ვეზირის სიცოცხლე ემსხვერპლა.