cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მერი ელიზაბეთ ბარბერი
ადრეული წლები
მერი ელიზაბეთ ბოუკერი უილტშირში, სამხრეთ ნიუტონში, 1818 წლის 5 იანვარს დაიბადა. ის თერთმეტი შვილიდან მეცხრე და პირველი ქალიშვილი იყო. მამამისი საშუალო სიმდიდრის ფერმერი იყო და ბამბის წარმოების საკუთარ ბიზნესს ფლობდა. 1820 წელს სხვა მოსახლეებთან ერთად ოჯახი სამხრეთ აფრიკაში, კაპის კოლონიაში გადასახლდა იმ იმედით, რომ სამხრეთ აფრიკის მთავრობა 18 წელს გადაცილებულ ყოველ ადამიანს 100 აკრის მიწას გადასცემდნენ. ბოუკერების ოჯახმა მიწა ალბანიში გრაიამსთაუნის მახლობლად მიიღო. მისი შვილებისა და მუშებისთვის სკოლა ააშენა. ბუნების ისტორიისადმი მამის სიმპათიამ ბავშვების განათლებაზე დიდი გავლენა იქონია.
მერისა და მის ძმებს ბუნების ისტორიის სიყვარული აერთიანებდათ, თუმცა წიგნი, რომელმაც მისი ცხოვრება შეცვალა ირლანდიელი ბოტანიკოსის, უილიამ ჰენრი ჰარვის 1838 წლის წიგნი The genera of South African plants, arranged according to the Natural System აღმოჩნდა. მერი მცენარეთა სტრუქტურამ და კლასიფიკაციის ლინესეულმა სისტემამ აღაფრთოვანა. მალე მერი ელიზაბეთი უილიამ ჰენრი ჰარვისთვის სამხრეთ აფრიკიდან მცენარეთა მთავარი მიმწოდებელი აღმოჩნდა და ზოგიერთი სახეობის კლასიფიკაციაშიც ეხმარებოდა. 30 წელზე მეტი ხნის მიმოწერის განმავლობაში, მან ჰარვის დაახლოებით 1000 სახეობის მცენარე გაუგზავნა შენიშვნებითურთ. ბიოლოგს ბრიტანელ ბოტანიკოს იოზეფ დალტონ ჰუკერთანაც ჰქონდა მიმოწერა.
1842 წელს ფრედერიკ უილიამ ბარბერზე იქორწინა, ანალიტიკოს ქიმიკოსზე, რომელსაც სამხრეთ აფრიკაში ფერმა ჰქონდა. მათ ორი ვაჟი და ქალიშვილი შეეძინათ. მერი ელიზაბეთ ბარბერი მოქანდაკე ივან მიტფორდ-ბარბერტონის ბებია იყო.
ბოტანიკა
ბარბერმა სამხრეთ აფრიკის ფლორისა და ფაუნის კვლევით დიდი წვლილი შეიტანა ბოტანიკაში. მცენარეთა არაერთ სახეობას სახელი მის მიხედვით ეწოდა. მან და მისმა უმცროსმა ძმამ, ნატურალისტმა ჯეიმზ ჰენრი ბოუკერმა მანამდე უცნობი არაერთი სახეობის მცენარე დუბლინის ტრინიტის კოლეჯის ჰერბარიუმსა და კევის სამეფო ბოტანიკური ბაღებს გაუგზავნეს.
ბარბერმა პირველმა აღმოაჩინა Aloidendron barberae, იგივე ხე-ალოე, რომელიც ბოტანიკოსმა სამხრეთ აფრიკაში, ტრანსკეიში შეაგროვა. ბარბერმა მცენარის ნიუშები და მისი ყვავილები კევის სამეფო ბოტანიკურ ბაღებს გაუგზავნა, სადაც 1874 წელს უილიამ ტარნერ თისელტონ-დიერმა (1843-1928) ბარბერის პატივსაცემად სამეცნიერო სახელი შეურჩია.
სხვა აქტივობები
1850-იან წლებში ბარბერი თავის უფროს ძმას, თომას ჰოლდენ ბოუკერს ეხმარებოდა სამხრეთ აფრიკაში ქვის ხანის პირველი კოლექციებისთვის ნიმუშების თავმოყრაში. 1870-იან წლებში ბარბერმა სამხრეთ აფრიკაში ბრილიანტებისა და ოქროს აღმოჩენის შესახებ სტატიებს წერდა. არაერთ ნახატში ბრილიანტების მინდვრების სცენები აქვს ასახული.
ბოლო წლები
1889 წლისთვის ბარბერმა ევროპაში სამოგზაუროდ საკმარისი თანხა შეაგროვა. პირველად კევის ბოტანიკურ ბაღებს ესტუმრა, შემდეგ კი მთელი ევროპის მასშტაბით მეცნიერ მეგობრებს ესტუმრა. გარდაიცვალა კვაზულუ-ნატალის პროვინციაში, 1899 წელს.
ბიბლიოგრაფია
კატეგორია:დაბადებული 1818 კატეგორია:გარდაცვლილი 1899 კატეგორია:ბრიტანელი ქალი მეცნიერები კატეგორია:ინგლისელი ბიოლოგები კატეგორია:ინგლისელი ბოტანიკოსები კატეგორია:ინგლისელი ენტომოლოგები კატეგორია:ინგლისელი ილუსტრატორები კატეგორია:ინგლისელი ნატურალისტები კატეგორია:ინგლისელი ორნიტოლოგები კატეგორია:ქალი ბიოლოგები კატეგორია:ქალი ბოტანიკოსები კატეგორია:ქალი ილუსტრატორები კატეგორია:ქალი ნატურალისტები
მებეითალმანე
ლიტერატურა
კატეგორია:წოდებები
მასრაპი
მასრაპი — ქალაქის კეთილმოწყობილობისთვის განკუთვნილი გადასახადი გვიანდელ ფეოდალურ თბილისში. იხარჯებოდა სადღესასწაულო დღეებში, ქალაქის განათების მოსაწყობად (ფარნების შეკეთება და სხვა საზოგადოებრივ ნაგებობათა შენახვა-მოვლისათვის).
ლიტერატურა
კატეგორია:გადასახადები
Hybris (ალბომი)
Hybris — შვედური პროგრესული როკ-ჯგუფ Änglagård-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1992 წელს და 1990-იანი წლების პროგრესული როკის ერთ-ერთ გავლენიან ალბომად იქცა. ალბომის რემასტერის გამოცემას ახლავს დამატებითი კომპოზიცია "Gånglåt från Knapptibble".
სქოლიო
კატეგორია:Änglagård-ის ალბომები კატეგორია:1992 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:პროგრესული როკ-ალბომები
როდოქროზიტი
როდოქროზიტი (ῥόδον — ვარდი და χρῶσις — შეფერილობა), მანგანუმის შპატი — კარბონატების კლასის მინერალი; ქიმიური შემადგენლობა. მინარევებია, , და სხვ. კრისტალდება ტრიგონურ სინგონიაში. აგრეგატები ჩვეულებრივ მარცვლოვანი აქვს. ვარდისფერია, ზოგჯერ წითელი. სიმაგრე მინერალური სკალით 3,5–4; სიმკვრივე 3600–3700 კგ/მ³. ძირითადად წარმოიქმნება დალექვის გზით, აგრეთვე — ჰიდროთერმულ და მეტასომატურ საბადოებში. მანგანუმის ერთ-ერთი მადანია. როდოქროზიტის საბადოებია ყოფილი სსრკ-ის ტერიტორიაზე, აშშ-ში და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარბონატის მინერალები კატეგორია:მანგანუმის მინერალები კატეგორია:ტრიგონური მინერალები
მაქს შტაინერი
მაქს შტაინერი (Max Steiner; დ. 10 მაისი, 1888, ვენა — 28 დეკემბერი, 1971, ჰოლივუდი) — ავსტრიული წარმოშობის ამერიკელი კინოსა და თეატრის მუსიკოსი. თავდაპირველად მოღვაწეობდა ინგლისში, შემდეგ ბროდვეიზე, ხოლო 1929 წელს გადავიდა ჰოლივუდში, სადაც გახდა ერთ-ერთი წამყვაი კინოკომპოზიტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 10 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1888 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1971
მნის წმინდა მარიამის ეკლესია
მნის წმინდა მარიამის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ მნის ზემოთ 0,5 კილომეტრში. მდინარე მნაისისწყლის მარჯვენა ნაპირზე, ძველ სასაფლაოზე. თარიღდება X-XI საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია (8,5x6 მ.), ნაგებია მოზრდილი ზომის, უსწორმასწორო მოხაზულობის ქვიშაქვით (ზოგიერთის სიგრძე 2 მ-ია). შეკეთების დროს (XIX საუკუნეში) უხეშად შელესილი და შეთეთრებული კედლები, შეფიცრული ბრტყელი ჭერი შეუძლებელს ხდის ინტერიერის თავდაპირველი არქიტექტურის - სივრცობრივი გადაწყვეტის გარკვევას. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი შიგნით და გარედან ბრტყლადაა გადახურული. საკურთხევლის ქვედა ნაწილი (1,3 მ სიმაღლეზე) გეგმით სწორკუთხაა, ზემოთა კი (კუთხეების თანდათანობით შევსებით) ნალისებრი მოხაზულობის. საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილ ვიწრო სარკმელს ბრტყელი გადახურვა და ოდნავ დაქანებული რაფა აქვს. სარკმლის გვერდებზე თითო პატარა სწორკუთხა ნიშია. ერთი, შედარებით მოზრდილი ნიში დასავლეთ კედელშია. საკურთხევლის სამხრეთ კედელში დიდი ოთხკუთხა სარკმელია (გაჭრილია შეკეთების დროს), დარბაზის დასავლეთის ორივე კუთხეში - ორსაფეხურიანი პილასტრები, რომელთაც დასავლეთ კედლის ორსაფეხურიანი საბჯენი თაღი ეყრდნობა. პილასტრის მცირე ნაწილია შემორჩენილი ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ კიდეში - საკურთხევლის ჩრდილოეთის მხართან. ფასადები მობათქაშებულია. შემოსასვლელის არქიტრავზე თაღოვანი თავსართია ამოღარული. შენობას ამჟამად ხის ნივნივებზე გამართული თუნუქის ორფერდა სახურავი აქვს. სამხრეთიდან ეკლესიას გვიანდელი მინაშენი ეკვრის. შემორჩენილია მისი დასავლეთ ნაწილი. აქ, სამხრეთ კედელში, გაჭრილ განიერ ღიობში XIX საუკუნის რუსული ზარია ჩამოკიდებული. ეკლესიის სამხრეთ კედელთან ახლოს ორ მოზრდილ ქვაზე დადგმულია მთლიანი ქვისგან გამოთლილი ორნამენტირებული ჯვარი.
ვიტკი
ვიტკი (Вітки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჰლობინეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 7 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰლობინეს რაიონის სოფლები
ნიკო ცხვედაძე
ნიკოლოზ ზებედეს ძე ცხვედაძე (დ. 8 იანვარი, 1845, სოფ. სოჯინი (ცხინვალის რაიონი) — გ. 30 ოქტომბერი, 1911, თბილისი) — ქართველი პედაგოგი, მწერალი, პუბლიცისტი, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძნებელი და წევრი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთ-ერთი დამაარსებელი.
ანდრეა არნოლდი
ანდრეა არნოლდი (Andrea Arnold; დ. 5 აპრილი, 1961, დარტფორდი, კენტის საგრაფო, ინგლისი, გაერთიანებული სამეფო) — ბრიტანელი კინორეჟისორი და მსახიობი. 2005 წელს, მის მიერ გადაღებული ფილმისთვის, სახელწოდებით „კრაზანა“, „ ოსკარი “ მიიღო საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმისათვის. არნოლდის ნამუშევრებს შორის არის „წითელი გზა“ (2006), „აკვარიუმი“ (2009) და „ამერიკული თაფლი“ (2016). სამივე მათგანმა კანის კინოფესტივალის ჟიურის პრიზი მიიღო. არნოლდი HBO-ს ცნობილი სერიალის, „დიდი პატარა ტყუილების“ მეორე სეზონის შვიდივე სერიის რეჟისორია.
ნიკო ცხვედაძე
ბიოგრაფია
დაიბადა ცხინვალის რაიონის სოფელ სოჯინში 1845 წელს. ადრეული ბავშვობა გაატარა სოფელ კავთისხევში.
ანდრეა არნოლდი
ადრეული ცხოვრება
არნოლდი დარტფორდში, კენტის საგრაფოში, ინგლისში (გაერთიანებული სამეფო) დაიბადა. იგი ოთხი დედმამიშვილიდან ყველაზე უფროსია.
არნოლდი ლოს-ანჯელესში, ამერიკის კინოინსტიტუტში სწავლობდა. სწავლის დასრულების შემდეგ ინგლისში დაბრუნდა, სადაც ტელევიზიისათვის მოკლემეტრაჟიანი ფილმების გადაღება დაიწყო.
ნიკო ცხვედაძე
ბიოგრაფია
პირველდაწყებითი განათლება მიიღო თბილისის საუსლიერო სასწავლებელში, ხოლო შემდეგ სწავლა განაგრძო თბილისის სასულიერო სემინარიაში. 1865-1869 წლებში სწავლობდა მოსკოვის სასულიერო აკადემიაში, რომლის დამთავრების შემდეგ პედაგოგად დაიწყო მუშაობა თბილისის სასწავლებლებში. 1869 წლიდან დაინიშნა თბილისის სასულიერო სემინარიის მასწავლებლად, სადაც ამავე პერიოდში ასწავლიდა იაკობ გოგებაშვილი. რამდენიმე წლის შემდგომ რევიზიის შედეგად ნიკო ცხვედაძე და იაკობ გოგებაშვილი სემინარიიდან გაათავისუფლეს სტუდენტებში პატრიოტული მომენტების გაღვივების ბრალდებით.
ანდრეა არნოლდი
ადრეული ცხოვრება
18 წლის ასაკში არნოლდმა მუშაობა ტელევიზიაში დაიწყო. იგი მსახიობი და წამყვანი იყო საბავშვო შოუში, სახელწოდებით „ნომერი 73“.
ნიკო ცხვედაძე
ბიოგრაფია
1874 წლიდან მუშაობას იწყებს თბილისის ქალთა ინსტიტუტში ისტორიის, პედაგოგიკისა და გეოგრაფიის მასწავლებლად. ამავე დროს მასწავლებლობდა წმინდა ნინოს სახელობის სასწავლებელშიც. აქ იგი დაუახლოვდა ილია ჭავჭავაძეს, დიმიტრი ყიფიანს, იაკობ გოგებაშვილსა და 40 წლის მანძილზე დაუღალავად ემსახურებოდა ქვეყანას.
იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძნებელი, მისი წესდების პროექტის ავტორი და გამგეობის წევრი, 1899-1907 წლებში კი ამ საზოგადოების თავჯდომარის მოადგილე. 1877 წელს სახალხო განათლების ორგანიზაციისა და მეთოდიკის გაცნობის მიზნით იმოგზაურა დასავლეთ ევროპის ქვეყნებში და მალე გამოაქვეყნა სტატია: „მოკლე შენიშვნები საზღვარგარეთიდან“ გაზეთ ივერიაში. 1870-1880-იან წლებში აქტიურად იღებდა მონაწილეობას ჟურნალისტურ მიმოხილვებში. მასვე ეკუთვნის რამდენიმე მცირე და მოზრდილი როგორც საგაზეთო, ისე - საჟურნალო სტატია–ნარკვევი: „მისვლა–მოსვლა რუსეთსა და საქართველოს შორის 1492–1664 წლებში“, „დასავლეთ ევროპის გონებითი და ეკონომიური მოძრაობა თავის მიზეზებით მე–16 საუკუნეში“, „ჩვენი ხალხის განათლება, ხელოსნობა და მეურნეობა“ და ა.შ.
ანდრეა არნოლდი
კარიერა
1990-იანებში ტელევიზიაში მუშაობის შეწყვეტის შემდეგ არნოლდი რეჟისურას AFI კონსერვატორიაში (ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია) შეისწავლიდა. მის ადრეულ მოკლემეტრაჟიან ფილმებს შორის არის „რძე“ (1998), „ძაღლი“ (2001) და „კრაზანა“ (2003). ამ უკანასკნელისთვის მან „ ოსკარის “ ჯილდო მიიღო საუკეთესო მოკლემეტრაჟიანი ფილმისთვის. მინი|279x279პქ|არნოლდი 2005 წელს 2006 წელს გამოვიდა არნოლდის სადებიუტო სრულმეტრაჟიანი ფილმი, სახელწოდებით „წითელი გზა“. ფილმში კეიტ დიკი, ტონი კიურანი, მარტინ კომპსტონი და ნატალი პრესი თამაშობენ. მისი ჩვენება 2006 წლის კანის კინოფესტივალზე გაიმართა და „ჟიურის პრიზი“ მიიღო.
2007 წელს, მისი ფილმისთვის, სახელწოდებით „წითელი გზა“, ბრიტანული კინოაკადემიის ჯილდო მიიღო საუკეთესო დებიუტისთვის ბრიტანელი რეჟისორის, სცენარისტის ან პროდიუსერის მიერ.
ნიკო ცხვედაძე
ბიოგრაფია
მისი ინიციატივითა და უშუალო ხელმძღვანელობით გაიხსნა სკოლები ბაქოში, კავკავშსა და ბათუმში, რამდენადაც ამ ქალაქების ქართულენოვანი მოსახლეობა მოკლებული იყო მშობლიურ ენაზე განათლების მიღების შესაძლებლობას.
1889–1892 წლებში ნიკო ცხვედაძე იყო თბილისის საქალაქო სათათბიროს ხმოსანი და მრჩეველი. აქტიურად მონაწილეობდა სასკოლო კომისიებში, რომელმაც მიიღო თბილისის საქალაქო სკოლების რეორგანიზაციის ცხვედაძის მიერ შედგენილი პროექტი. იგი ასევე იყო თბილისის ქართული გიმნაზიის გამგეობის კომიტეტის წევრი, მისი თავმჯდომარის მოადგილე.
ანდრეა არნოლდი
კარიერა
არნოლდის მეორე სრულმეტრაჟიანი ფილმის, „აკვარიუმის“ (2009), ჩვენება კანის კინოფესტივალზე შედგა, სადაც რეჟისორმა მეორედ მიიღო „ჟიურის პრიზი“. 2010 წელს მოიპოვა ბრიტანული კინოაკადემიის ჯილდო საუკეთესო ბრიტანული ფილმისათვის.
ნიკო ცხვედაძე
ბიოგრაფია
ნიკო ცხვედაძის ინიციატივით დაიწყო სათავადაზნაურო სკოლის მშენებლობა 1898 წელს, რომელიც მას შემდგომში თბილისის უნივერსიტეტის შენობად ჰქონდა წარმოდგენილი. შენობის ასაგები თანხა მისი უშუალო ხელმძღვანელობით შეგროვდა. თავად უნივერსიტეტის გახსნას არ მოსწრებია, თუმცა ბოლომდე იყო დარწმუნებული, რომ შენობა ქართველ პროფესორებსა და სტუდენტებს უმასპინძლებდა.
ანდრეა არნოლდი
კარიერა
2011 წელს გამოვიდა ფილმი „ქარიშხლიანი უღელტეხილი“, რომელიც ემილი ბრონტეს მიერ 1847 წელს დაწერილი იმავე სახელწოდების მქონე რომანის ადაპტაციაა. ფილმის პროდუსერი არის კომპანია Ecosse Films. მისი ჩვენება 2011 წლის ვენეციის საერთაშორისო კინოფესტივალზე გაიმართა, სადაც „ოქროს ოსელას“ ჯილდო მიიღო საუკეთესო ოპერატორული ნამუშევრისთვის.
ნიკო ცხვედაძე
ბიოგრაფია
დაკრძალული იყო მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. 2008 წლის 26 ნოემბერს მისი ნეშტი ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პანთეონში იქნა გადმოსვენებული.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:დაბადებული 8 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1845 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1911 კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ანდრეა არნოლდი
კარიერა
არნოლდის 2016 წლის ფილმი, „ამერიკული თაფლი“, რომელშიც მთავარ როლებს შია ლაბეუფი, საშა ლეინი და რაილი კოფი ასრულებენ, ბრიტანული კინოაკადემიის ფილმების დაჯილდოებაზე იყო ნომინირებული წლის საუკეთესო ბრიტანული ფილმისთვის. ფილმმა 2016 წლის კანის კინოფესტივალზე „ჟიურის პრიზი“ მიიღო. იგი ასევე „ოქროს პალმის რტოზე“ იყო ნომინირებული. არნოლდი მსახიობების, შია ლაბეუფისა და რაილი კოფის შესახებ 2016 წლის ინტერვიუში ამბობს: „...რაილის პირველად მაშინ შევხვდი, როცა კანის კინოფესტივალზე ჟიურის წევრი ვიყავი. სანაპიროზე ვისხედით და ვლაპარაკობდით. იგი მაშინვე შემიყვარდა. თავდაპირველად მასზე ბევრი არაფერი ვიცოდი. შემდეგ ისევ შევხვდით ნიუ-იორკში, და მის მიმართ რაღაც ძლიერი ვიგრძენი. შიასთანაც იგივე მოხდა. მას ლონდონში, კაფეში შევხვდი. იგივენაირი ენერგია მოჰქონდა, როგორიც, ვფიქრობდი, რომ ჯეიკს (ლაბეუფის პერსონაჟი) უნდა ჰქონოდა.“
არნოლდმა 2010 წელს თავის ფავორიტ კინორეჟისორებს შორის დევიდ ლინჩ ი, ტერენს მალიკი და ძმები დერდენები დაასახელა.
ფილმოგრაფია
სრულმეტრაჟიანი ფილმები
მოკლემეტრაჟიანი ფილმები
მელიტონ ცქიფურიშვილი
ბიოგრაფია
მუშაობდა რკინიგზის სახელოსნოში. ახალგაზრდობიდანვე ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში. შემდეგ საორთქმავლო დეპოშია და დიდი პატივისცემიტ სარგებლობდა, როგორც გამოცდილი მემანქანე. მან ერთხელ თავიდან აიცილა დიდი ავარია და მრავალი მგზავრი იხსნა დაღუპვისაგან, როცა სხვისი დაუდევრობით მის მიერ მართული შემადგენლობა ეჯახებოდა მძიმეწონიან საბარგო მატარებელს, მან შესძლო სულ რამდენიმე მეტრში შეეჩერებინა ორთქმავალი, რიტაც დაიმსახურა მგზავრტა და ამიერკავკასიის რკინიგზის ხელმძღვანელობის სამართლიანი მადლობა.
თავისი შრომითი საქმიანობის უკანასკნელ და საბედისწერო დრესმას სადგურ კასპში სამუხრუჭე სისტემის შემოწმებისას გაუსკდა ორთქმავლის ქვაბი და იმსხვერპლა იგი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1927 კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ბიზერტის ვილაიეთი
ბიზერტის ვილაიეთი (بنزرت) — ტუნისის 24 ვილაიეთიდან ერთ-ერთი ვილაიეთი (პროვინცია). მდებარეობს ჩრდილოეთ ტუნისში, აქვს დაახლოებით მართკუთხედის ფორმა და გრძელი ჩრდილოეთის სანაპირო. ფართობი — 3 750 კმ²-ია, მათ შორის ორი დიდი ტბა, აქედან ერთი მარილიანია და ერთი მტკნარი, რომელიც მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლია (იშქელის ტბა). მოსახლეობა შეადგენს 568 219 კაცს (2014 წლის მონაცემებით). დედაქალაქი — ბიზერტა.
სქოლიო
კატეგორია:ტუნისის ვილაიეთები
ლადო ნანიკაშვილი
ლადო ნანიკაშვილი (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (უშუ). საერთაშორისო ტურნირის ოქროს მედლის მფლობელი  (2018, ერევანი, სომხეთი). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2019, მოსკოვი, რუსეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი უშუისტები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ბანანა
ბანანა (Banana) — ქალაქი და საზღვაო ნავსადგური ცენტრალური კონგოს პროვინციაში, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა.
გეოგრაფია
ნავსადგური განლაგებულია მდინარე კონგოს ჩრდილოეთ სანაპიროზე და ოკეანიდან 3 კილომეტრის სიგრძისა და 400 მეტრი სიგანის შესართავითაა დაშორებული. ნავსადგურიდან ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს ქალაქი მუანდა, რომელსაც სანაპირო გზა მიუყვება. სარკინიგზო სადგური ბანანაში არ არის, უახლოესი აეროპორტი კი მუანდაში მდებარეობს.
ისტორია
ბერლინის კონფერენციის შემდეგ, ევროპულმა სახელმწიფოებმა აღიარეს, რომ მდინარე კონგოს აუზი ბელგიელებს ეკუთნოდათ და 1885 წელს ბანანაში ჩატარებულ ცერემონიაზე მეფემ გამოაცხადა კონგოს თავისუფალი რესპუბლიკის შექმნის შესახებ, რამაც საფუძელი დაუდო აფრიკის კოლონიზაციას. ბანანა იყო ბელგიური კონგოს მთავარი საზღვაო ბაზა დამოუკიდებლობის მოპოვებამდე.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
ანრი (ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგი)
ანრი (დ. 16 აპრილი, 1955) — ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგი 2000 წლიდან, მას შემდეგ, რაც მამამისი, ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგი ჟანი მის სასარგებლოდ ტახტიდან გადადგა.
მშობლები
ანრის მშობლები დიდი ჰერცოგი ჟანი და ჰერცოგინია ჟოსეფინა-შარლოტ იყვნენ. ისინი 1953 წლის 9 აპრილს დაქორწინდნენ და ანრის გარდა კიდევ ოთხი შვილი ეყოლათ. დედა - ბელგიის სამეფო ოჯახის წარმომადგენელი, ბელგიის მეფე ლეოპოლდ III-ისა და დედოფალ ასტრიდის უფროსი და ერთადერთი ქალიშვილი იყო. ის 1927 წლის ოქტომბერში დაიბადა ბრიუსელში. იგი სათავეში ედგა არაერთ საქველმოქმედო ორგანიზაციას, მათ შორის ლუქსემბურგის წითელ ჯვარს (1958 წლიდან). ჰერცოგინია 2005 წლის 10 ივნისს 77 წლის ასაკში ფილტვების კიბოთი გარდაიცვალა.
განათლება
ანრი დაიბადა 1955 წლის აპრილში, ბეთზდორფის ციხესიმაგრეში, ლუქსემბურგში. განათლება მიიღო როგორც სამშობლოში, ასევე საფრანგეთში, დაამთავრა ჟენევის უნივერსიტეტი პოლიტიკური მეცნიერების სპეციალობით. ასევე მიიღო უმაღლესი სამხედრო განათლება სენდჰასის სამეფო სამხედრო კოლეჯში, ბრიტანეთში. მონარქი თავისუფლად ფლობს ფრანგულ, ინგლისურ და გერმანულ ენებს.
პირადი ცხოვრება
თავის მომავალ მეუღლეს, მარია ტერეზა მესთრს, პრინცი შეხვდა შვეიცარიაში, ჟენევის უნივერსიტეტში სწავლისას. მიუხედავად პრინცის დედის წინააღმდეგობისა, ანრი დაქორწინდა მარიაზე 1981 წლის 14 თებერვალს ლუქსემბურგში. სამეფო წყვილს შეეძინა ხუთი შვილი - 4 ვაჟი და ერთი ქალიშვილი. 2006 წლის 12 მარტს ჰერცოგსა და ჰერცოგინიას შეეძინათ შვილიშვილი - მათ მესამე ვაჟს - პრინც ლუის შეეძინა ვაჟი - გაბრიელი.
სამართლებრივი სტატუსი
ქვეყნის კონსტიტუციის საფუძველზე, დიდი ჰერცოგი სახელმწიფოს მეთაურია. მონარქის პოზიციები ასახულია ქვეყნის მთავარი კანონის 33-ე და 49-ე თავებში. იგი ნიშნავს პრემიერსა და მთავრობის სხვა წევრებს, ხსნის და ხურავს ქვეყნის უმაღლესი საკანონმდებლო ორგანოს დეპუტატთა პალატას, ნიშნავს ელჩებს და ა.შ. თუ სამი თვის განმავლობაში ჰერცოგმა ხელი არ მოაწერა დეპუტატთა პალატის მიერ წარმოდგენილ კანონპროექტს, იგი შემდეგში გაუქმებულად ითვლება. ჰერცოგი ქვეყნის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალია.
რეზიდენცია
ქვეყნის დედაქალაქში ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგის ოფიციალური რეზიდენციაა Grand Ducal Palace, სწორედ აქ ემსახურება ის სამშობლოს, როგორც სახელმწიფოს მეთაური. კონსტიტუციის 44-ე მუხლის თანახმად, მონარქის ოფიციალური რეზიდენციაა, ასევე, ბერგის ციხესიმაგრე.
მემკვიდრე
ტახტის უშუალო მემკვიდრე - პრინცი ვილჰელმი 1981 წლის ნოემბერში დაიბადა. მან დაწყებითი განათლება სამშობლოში მიიღო, შემდეგ კი სწავლობდა შვეიცარიის ერთ-ერთ დახურულ სკოლაში. სამხედრო განათლება მიიღო ბრიტანეთში, სენდჰასის სამეფო აკადემიაში. ბრიტანეთშივე მიიღო უმაღლესი განათლება - სწავლობდა დარემისა და ბრანელის უნივერსიტეტში (ლონდონი). პრინცი დღესაც აგრძელებს სწავლას შვეიცარიაში და აქტიურ მონაწილეობას იღებს ქვეყნის ცხოვრებაში. უკრავს პიანინოზე, აინტერესებს მუსიკა, ცურვა და კალათბურთი. საუბრობს გერმანულ, ფრანგულ და ინგლისურ ენებზე. პრინცი ხშირად წარმოადგენს მშობლებს საზღვარგარეთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგები კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:დაბადებული 16 აპრილი
იამონის რაიონი
იამონის რაიონი (Distrito de Yamón) — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის უტკუბამბის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.022 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 064 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 53.19 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 57.61 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უტკუბამბის პროვინციის რაიონები
ჰერკულესის თანავარსკვლავედი
მინი|ჰერკულესი ჰერკულესის თანავარსკვლავედი (Hercules) — ცის ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედი. მისი ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავის, კორნეფოროსის ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდეა 2,8. ამ თანავარსკვლავედშია მზის სისტემის მოძრაობის აპექსი. დაკვირვებისათვის ყველაზე ხელსაყრელი პირობებია მაისსა და ივნისში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თანავარსკვლავედები კატეგორია:ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
სიდნი ლუმეტი
სიდნი ლუმეტი (Sidney Lumet; დ. 25 ივნისი, 1924, ფილადელფია — გ. 9 აპრილი, 2011, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი კინორეჟისორი, სცენარისტი, და პროდიუსერი. გადაღებული აქვს 50-ზე მეტი ფილმი. ლუმეტის ფილმებში მონაწილე მსახიობებმა ჯამში ოსკარის 18 ნომინაცია მოიპოვეს. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმებია „12 განრისხებული მამაკაცი“ და „ქსელი“.
ბიოგრაფია
სიდ­ნი ლუ­მე­ტი 1924 წელს ფი­ლა­დელ­ფი­ა­ში, ებ­რა­უ­ლი თე­ატ­რის მსა­ხი­ობ­თა ოჯახ­ში და­ი­ბა­და. 4 წლის ასა­კი­დან სცე­ნა­ზე იდ­გა, მო­ნა­წი­ლე­ობ­და რა­დი­ო­დად­გ­მებ­ში, 30-იანი წლე­ბის ბო­ლო­დან კი ბროდ­ვე­ის სცე­ნა­ზე გა­და­ი­ნაც­ვ­ლა. 50-იანი წლე­ბი­დან სიდ­ნი ლუ­მე­ტი ტე­ლე­არხ „CBS”-ის სა­ტე­ლე­ვი­ზიო ფილ­მე­ბის რე­ჟი­სო­რად მუ­შა­ობ­და. ტელევიზიაში მან 10 წელი იმუშავა, შემდეგ კი კინემატოგრაფიაში გადავიდა. მისი კინოკარიერა დაიწყო ფილმით „12 განრისხებული მამაკაცი“. ეს იყო დაძაბული და კლაუსტროფობიული დრამა ნაფიცი მსაჯულების შესახებ, რომელმაც რეჟისორს ოსკარის პირველი ნომინაცია მოუტანა. ამის შემდეგ მან კიდევ ოთხი ნომინაცია მიიღო, თუმცა ვერცერთხელ გახდა გამარჯვებული.
60-იან წლებში ლუმეტმა მყარად დაიმკვიდრა თავი ჰოლივუდში როგორც ერთ-ერთმა წამყვანმა რეჟისორმა. 1964 წელს როდ სტაიგერმა მიიღო ნომინაცია მამაკაცის მთავარი როლისათვის ლუმეტის ფილმში „მევახშე“, შემდეგ კი ლუმეტმა გადაიღო ორი ფილმი შონ კონერით მთავარ როლში „ბორცვი“ და „ანდერსონის ჩანაწერები“. 70-იანი წლებიდან ლუმეტმა დაიწყო თანამშრომლობა ალ პაჩინოსთან. ლუმეტმა ის გადაიღო ფილმებში „სერპიკო” და „ძაღლური შუადღე“. ფილ­მი რე­ა­ლურ ამ­ბავ­ზეა გა­და­ღე­ბუ­ლი და ერთ-ერ­თი პირ­ვე­ლი ერ­თ­ს­ქე­სი­ან ქორ­წი­ნე­ბა­ს ეხება. 1974 შემდეგ წელს ლუმეტმა გადაიღო აგატა კრისტის მოთხრობის „მკვლელობა აღმოსავლეთის ექსპრესში“ ეკრანიზაცია, რომელმაც ოსკარის 6 ნომინაცია დაიმსახურა.
1976 წელს გამოვიდა „ქსელი“, სატირული ფილმი ტელევიზიის შესახებ. ფილმმა ოსკარის 10 ნომინაცია მოიპოვა. 1981 წელს გადაიღო ფილმი „ქალაქის უფლისწული“, 1982 წელს კი - „ვერდიქტი, ხოლო 1990 წელს „კითხვები და პასუხები“, ფილმი კორუმპირებულ დეტექტივებზე, 1996 წელს კი კომედია „ინტენსიური თერაპია“.
2005 წელს ამერიის კინოაკა­დე­მი­ამ სა­პა­ტიო ოს­კა­რი გა­დას­ცა. ლუმეტის უკანასკნელი ფილმი იყო 2007 წელს გამოსული კრიმინალური ტრაგედია „სანამ ეშმაკი გაიგებს რომ მკვდარი ხარ“. ლუმეტი 2011 წლის 9 აპრილს, 86 წლის ასაკში ლიმფომისაგან გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
სემიონოვკა (შტეფან-ვოდეს რაიონი)
სემიონოვკა (Semionovca) — სოფელი მოლდოვაში, შტეფან-ვოდეს რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 82 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 844 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შტეფან-ვოდეს რაიონის სოფლები
წიგნი იგავთა
წიგნი იგავთა (מִשְלֵי‎‎) — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.
წიგნი შედგება რჩევა-დარიგებებისა და ბრძნული გამონათქვამებისგან, რომლებიც ყოველდღიურ ყოფას ეხება. წიგნის დიდი ნაწილის ავტორი მეფე სოლომონია, თუმცა წიგნს საბოლოო სახე ხიზკიას მმართველობის დროს მიეცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
ანა ხახუტაშვილი
ანა (ცქვიტი) ანტონის ასული ხახუტაშვილი (დ. 1886, მეჯვრისხევი (დღევანდელი გორის მუნიციპალიტეტი) — გ. 2 სექტემბერი, 1960, თბილისი) — ქართველი საბავშვო მწერალი.
ბიოგრაფია
საშუალო სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ 1902 წელს მუშაობა დაიწყო ფოსტა-ტელეგრაფის უწყებაში, სადაც აქტიურად ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში, რისთვისაც 1906 წელს სამსახურიდან დაითხოვეს. 1907 წელს ჟურნალ „ნაკადულში“ გამოქვეყნდა ანა ხახუტაშვილის პირველი მოთხრობა „მიტოს გაბედულობა“. აქედან მოყოლებული, მისი მოთხრობები სისტემატურად იბეჭდებოდა „ცქვიტის“ ფსევდონიმით. 1909 წელს წერა-კითხვის გამავრცელებელმა საზოგადოებამ სტიპენდია დაუნიშნა. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, მასწავლებლობდა ჯერ გორის, ხოლო შემდეგ თბილისის ქალთა გიმნაზიაში და თან ლიტერატურულ მოღვაწეობას ეწეოდა. 1916 წელს დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 1960 კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
ვიტროვა-ბალკა
ვიტროვა-ბალკა (Вітрова Балка; 2016 წლამდე - კოტოვსკოე Кото́вське) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კობელიაკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 359 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კობელიაკის რაიონის სოფლები
ტყარშეტის კვირას (კვირიას) ეკლესია
ტყარშეტის კვირას (კვირიას) ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფლის განაპირას. განეკუთვნება განვითარებული შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (6x4,5 მეტრი). ნაგებია მოზრდილი ქვის კვადრებით. ქვები ჰორიზონტალურ რიგებადაა დაწყობილი. ყველაზე კარგად შემორჩენილია აღმოსავლეთი კედელი. დანარჩენი კედლების სიმაღლე 1 მეტრს არ აღემატება. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. ეკლესია უაფსიდოა და აღმოსავლეთით სწორი კედლითაა დასრულებული, რომლის ღერძზე ვიწრო თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ღიობი ქვემოთკენ ოდნავ გაგანიერებულია და საფეხურებიანი რაფა აქვს. სარკმლის ქვემოთ კუბური ფორმის ქვის ტრაპეზი დგას. მასზე ქვისგან გამოკვეთილი მცირე ჯვარია დადგმული. საკურთხეველი დარბაზის მიმართ საფეხურითაა შემაღლებული. აღმოსავლეთის ფასადის სამხრეთ კუთხეში შემორჩენილია ლავგარდნის ერთი სწორკუთხა პროფილის ქვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დავით ნემსაძე
დავით ნემსაძე (დაბადების თარიღი უცნობია, ქუთაისი) — ქართველი სპორტსმენი (ჭადრაკი). მოსწავლეთა შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი. ეს ჩემპიონატი ჩატარდა 2019 წელს მამაიაში (რუმინეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მოჭადრაკეები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ფილარმონიული საზოგადოება
საქართველოს ფილარმონიული საზოგადოება — დაარსდა თბილისში 1905 წელს. საზოგადოების წესდების შემადგენელი და აქტიური მოღვაწე იყო ზაქარია ჩხიკვაძე. წესდება დამტკიცდა პეტერბურგში 1904 წელს. ფილარმოიული საზოგადოების წევრები იყვნენ ია კარგარეთელი, ზაქარია ფალიაშვილი, ფილიმონ ქორიძე, ანდრია ყარაშვილი, პეტრე მირიანაშვილი და სხვები. საზოგადოების პირველ თავმჯდომარედ აირჩიეს იოსებ სულხანიშვილი. საზოგადოების მიზანი იყო ეროვნული მუსიკის შეკრება-გავრცელება ქართული ჰანგების ვოკალური და საკრავიერი დამუშავება. ქართული პროფესიული კადრების აღზრდა, მუსიკალური კოლექტივების გასტროლების ორგანიზება. ქართული მუსიკის მეცნიერულად შესწავლა და სამეცნიერო ნაშრომების გამოცემა. საზოგადოებასთან ჩამიყალიბდა სამუსიკო სკოლა, ქალთა და ვაჟთა გუნდი (კაპელა), სასულიერო გუნდი. შემოქმედებითი კავშირი ჰქონდა ქართველთა შორის წერა- კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებასთან, ოპერასა და დრამატულ თეატრებთან, თბილისის ქართულ გიმნაზიანსთან. დგამდა ქართულ ოპერებს. იარსება 1919 წლამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ისტორია
გრან-კანარია
გრან-კანარია Gran Canaria, ასევე ცნობილი, როგორც გრანდ კანარის კუნძული — მეორე ყველაზე დასახლებული კუნძული კანარის კუნძულებს შორის. მდებარეობს აფრიკის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროსთან და არის ესპანეთის ნაწილი. 2019 წლის მონაცემებით, კუნძულის მოსახლეობა შეადგენდა 851 231 ადამიანს, რაც მთლიანი არქიპელაგის 40%-ია. კუნძულის დედაქალაქია ლას-პალმასი.
გრან-კანარია მდებარეობს ატლანტის ოკეანეში, აფრიკის ჩრდილო-დასავლეთ სანაპიროდან 150 კილომეტრის დაშორებით, ხოლო ევროპიდან 1 350 კილომეტრის მანძილზე. კუნძულის ტერიტორია მოიცავს 1 560 კვადრატულ კილომეტრს და არის ფართობით მესამე ყველაზე დიდი კუნძული არქიპელაგში, იეროსა და ფუერტევენტურას შემდეგ. იგი ასევე მესამეა ესპანეთის ყველაზე ხალხმრავალ კუნძულებს შორის, ტენერიფესა და მალიორკას შემდეგ.
ისტორია
ანტიკურ ხანაში გრან-კანარია დასახლებული იყო ჩრდილოეთ აფრიკელი გუანშებით, რომლებიც იქ სავარაუდოდ, ძვ. წ. 500 წელს ჩავიდნენ. გუანშები კუნძულს „Tamarán “-ს უწოდებდნენ, რაც „მამაცთა მიწას“ ნიშნავს.
კუნძულის დედაქალაქი ლას-პალმასი 1478 წლის 24 ივნისს არაგონელმა კაპიტანმა დააარსა, რომელიც კასტილიის არმიას მეთაურობდა. 1492 წელს ქრისტეფორე კოლუმბი ლას-პალმას პორტში შეჩერდა მისი პირველი მოგზაურობისას ამერიკაში (კუნძულზე მან დაჰყო გარკვეული დრო).
გეოგრაფია
გრან-კანარია მიეკუთვნება კანარის კუნძულების არქიპელაგს, მდებარეობს კუნძულ ტენერიფეს სამხრეთ-აღმოსავლეთით და კუნძულ ფუერტევენტურას დასავლეთით. კუნძული ვულკანური წარმოშობისაა, ამიტომაც, ძირითადად ვულკანური წარმონაქმნებისგან შედგება. მას მრგვალი ფორმა აქვს, მისი საშუალო დიამეტრი 50 კილომეტრის ტოლია და მოიცავს 1 560 კვადრატულ კილომეტრს. გრან-კანარიის ყველაზე მაღალი წერტილია მორო-დე-ლა-აგუხერეადა, რომლის სიმაღლეც 1 956 მეტრია, თუმცა მანამდე, კუნძულის ყველაზე მაღალ ადგილად ახლომდებარე წერტილი მიიჩნეოდა.
გეოლოგია
კუნძულის მოცულობის 80% მიოცენის პერიოდში, ამოფრქვევის დროს, 14 - 9 მილიონი წლის წინათ ჩამოყალიბდა. ამ პერიოდს უწოდებენ „ძველ ციკლს“ და სავარაუდოდ, დაახლოებით 200 000 წელი გრძელდებოდა. უმეტესად შედგებოდა ფისოვანი ტუტე ბაზალტისგან. ეს გაგრძელდა სხვადასხვა ტიპის ქანების გამოყოფით. ამ პერიოდის შემდეგ დაიწყო ეროზია, რომელიც დაახლოებით 4 მილიონი წელი გაგრძელდა.
ვულკანური ამოფრქვევების მეორე ციკლი 4,5-3,4 მილიონი წლის წინ მოხდა და შიდა მასალის უმეტესობა სწორედ ამ ქანების ეროზიით ჩამოყალიბდა.
მესამე ციკლი 2,8 მილიონი წლის წინ დაიწყო და ჯერ კიდევ აქტიურად გრძელდება. ბოლო ამოფრქვევები დაახლოებით 3 500 წლის წინ დაფიქსირდა.
გზები
კუნძულ გრან-კანარიაზე არის გზები, რომლებიც ვრცელდება მთელი კუნძულის მასშტაბით, მათ შორის მთიან რეგიონებშიც. მე-20 საუკუნეში გაყვანილი მაგისტრალი პირველი იყო კანარის კუნძულებს შორის და ვრცელდებოდა დედაქალაქის გარშემო, ხოლო შემდეგ გაფართოვდა აეროპორტსა და ჩრდილოეთ სანაპირომდე, შემდგომ კი სამხრეთ სანაპირომდე, რამაც ხელი შეუწყო და გაზარდა ტურიზმის მაჩვენებელი.
ავტობუსები
კუნძულის გარშემო საზოგადოებრივი ტრანსპორტი უზრუნველყოფს ფართო ქსელს, რომელსაც მართავს „Autoridad Única del Transporte de Gran Canaria“. ავტობუსის ბილეთების შეძენა შესაძლებელია ნაღდი ანგარიშსწორებით, ხოლო „AUTGC“– ში ასევე მოქმედებს ელექტრონული ბილეთები, სახელწოდებით „TransGC Card“, რომელიც მოქმედებს მთელ ქსელში. კუნძულის საქალაქო ავტობუსით მომსახურებას მთელს მასშტაბზე ახორციელებს გლობალური სატრანსპორტო კომპანია. იგი შეიქმნა 2000 წელს, ორი სხვადასხვა კომპანიის გაერთიანების შედეგად.
აეროპორტი
„გრან-კანარიას აეროპორტი“ (IATA: LPA) კუნძულზე ერთადერთი კომერციული აეროპორტია. ყოველწლიურად აქ მრავალი ფრენა ხორციელდება და აეროპორტი უამრავ მგზავრს ემსახურება. გრან-კანარია ასევე პასუხისმგებელია კანარის ყველა საჰაერო მოძრაობის კონტროლზე. გრან-კანარია მეორე კუნძულია, რომელიც კანარის კუნძულების ყველაზე მეტ მგზავრს იღებს.
საზღვაო პორტები
ყველაზე მნიშვნელოვანი პორტები არის „ლას-პალმას პორტი“, „არგუნეგუინი“, რომელიც ცემენტის ეხსორტიორია და „არინაგა“, მდებარეობს კანარის მთავარ ინდუსტრიულ ზონაში და ასევე ერთ-ერთი მთავარი ზონაა ესპანეთში. პორტებში შესაძლებელია ბორანით სარგებლობაც.
მატარებელი
უკვე არსებობს გეგმა, რითაც შესაძლებელია კუნძულის სარკინიგზო ქსელის შექმნა, თუმცა ეს დამოკიდებულია ესპანეთის ცენტრალურ მთავრობაზე და მათ მიერ პროექტის დაფინანსებაზე. გეგმაშია 57 კილომეტრი სიგრძის მაგისტრალის გაყვანა, რომელიც დედაქალაქის ტერიტორიაზე გაივლის მიწისქვეშ და მას სხვა ტერიტორიებთან დააკავშირებს. ხაზში დაგეგმილია 11 სადგურის მშენებლობა, მათ შორის მიწისქვეშა სადგური გრან-კანარიას აეროპორტში. სქემა შეიქმნა და გამოცხადდა 2009 წელს, მოქმედების თარიღად 2015 წელი მიიჩნეოდა. შეიქმნა საზოგადოებრივი კომპანიაც, სახელწოდებით „Ferrocarriles de Gran Canaria, Cabildo Gran Canaria“, სატრანსპორტო ორგანოს მიერ. გეგმები ჯერ კიდევ განიხილებოდა 2018 წელს.
კლიმატი
კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციის თანახმად, გრან-კანარია განიხილება უდაბნოს კლიმატი მქონე, მისი თანმიმდევრული თბილი ტემპერატურისა და ნალექის ძლიერ ნაკლებობის გამო. ზამთარში საშუალო მაღალი ტემპერატურა დღის განმავლობაში 20 °C-ია, ხოლო ზაფხულში 26 °C. ღამით ტემპერატურა უფრო დაბალზე ეცემა, თუმცა 10 °C-ზე დაბალი ტემპერატურა სანაპიროს სიახლოვეს ჯერ არ დაფიქსირებულა. კუნძულის მაღალმთიან ადგილებში, ზოგჯერ თოვს და ყინავს. ნალექიანობის საშუალო წლიური მაჩვენებელი 228 მმ-ია. ნალექების უმეტესობა მოდის ივლისში, აგვისტოსა და სექტემბერში. კუნძულზე წვიმა მეტად არათანაბრად მოდის, ამიტომაც ზოგიერთი ადგილი უფრო მშრალია სხვებთან შედარებით. კუნძულის ყველაზე სასურველ ადგილად მისი სამხრეთ ნაწილი ითვლება.
ტურიზმი
ამ კუნძულს ასევე უწოდებენ „მინიატურულ კონტინენტს“, განსხვავებული კლიმატისა და მრავალფეროვანი ლანდშაფტის გამო, გრძელი პლაჟებითა და თეთრი ქვიშის დიუნებით. კუნძულის მესამედი დაცულია იუნესკოს მიერ, როგორც „ბიოსფერული ნაკრძალი“.
2014 წელს, წლიურ ვიზიტორთა რიცხვი 3,6 მილიონი იყო (აქედან 450 000 ესპანელი). ტურისტების უმეტესობა კუნძულის სამხრეთ ნაწილს სტუმრობს. ჩრდილოეთის კლიმატი უფრო ცივია, ხოლო სამხრეთი უფრო თბილი და მზიანი. კუნძულის აღმოსავლეთ სანაპირო უფრო ვაკეა და არის პლაჟები, ხოლო დასავლეთ სანაპირო უფრო მთიანია.
სამხრეთით არის ფრინველების პარკი, ასევე მრავალი საკურორტო პლაჟი. კურორტები ძირითადად კონცენტრირებულია სამხრეთ სანაპიროს აღმოსავლეთ ნაწილში მასპალომას მიდამოში, რომელიც მოიცავს ქალაქ სან-ავგუსტს, ქალაქ პლეა დელ ინგელსსა და მელონერსს.
აქ მდებარეობს ცნობილი მე-19 საუკუნის ნაგებობა მასპალომას შუქურა. პლეა დელ ინგელსში არის „Yumbo Center“ -ის სახლი, რომელიც 1982 წელს გაიხსნა და მოიცავს თითქმის 200 მაღაზიას, მათ შორის ბარებს, რესტორნებს, კაფეებს, ელექტრონულსა და საიუველირო მაღაზიებს.
სამხრეთ ნაპირის გასწვრივ, მოგანის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს პუერტო რიკოსა და პუერტო დე მოგანის თემები, სოფელი, რომელშიც მრავალი არხია და მას ეწოდება „პატარა ვენეცია“.
ელ-დედო დე დიოსი ანუ „ღმერთის თითი“ იყო კლდოვანი თაღი, რომელიც კუნძულის ღირსშესანიშნაობად ითვლებოდა, სანამ იგი არ გაანადგურა ტროპიკულმა ქარიშხალმა, რომელიც არქიპელაგს 2005 წლის ნოემბერში დაატყდა თავს.
დედაქალაქთან ახლოს მდებარეობს მყვინთავთა ზონა, აქაურობა ასევე ცნობილია ყოველწლიური კარნავალით. ეს კუნძული იყო ქრისტეფორე კოლუმბის ექსპედიციის პირველი გაჩერება ამერიკაში პირველი მოგზაურობისას.
სამხრეთ სანაპიროს გასწვრივ დასავლეთიდან, მოგანის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სათევზაო ქალაქი.
სოფლის მეურნეობა
გრან-კანარიას სოფლის მეურნეობა უნიკალურია მთელს კანარის კუნძულებზე, ვხვდებით შაქრის ლერწმის პლანტაციებს. ძირითადად აქ გავრცელებულია მარცვლეული კულტურა, მეცხოველეობასთან შედარებით.
სქოლიო
კატეგორია:კანარის კუნძულები კატეგორია:გრან-კანარია კატეგორია:კანარის კუნძულების ვულკანები კატეგორია:ვულკანური კუნძულები კატეგორია:ესპანეთის ბიოსფეროს რეზერვები კატეგორია:ატლანტის ოკეანის კუნძულები
სნოს ნადარბაზევის ეკლესია
სნოს ნადარბაზევის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სნოს აღმოსავლეთით მდინარე შინოსწყლის გაღმა, ნასახლარების თავზე, კედლებით შემოსაზღვრულ მცირე ბაქანზე. თარიღდება შუა საუკუნეებით. ნაგებია ქვის მართკუთხა კვადრებით. მთლიანადაა ჩამონგრეული ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელი და გადახურვა. აფსიდში გაჭრილია ვიწრო სამკუთხა სარკმელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ოსკარის 88-ე დაჯილდოება
ცერემონიაზე აკადემიამ გასცა ჯილდოები 24 კატეგორიაში. ყველაზე მეტი, 12 ნომინაცია მიიღო ფილმმა გადარჩენილი, ხოლო ყველაზე მეტი, 6 ჯილდო მოიპოვა ფილმმა შეშლილი მაქსი: მძვინვარე გზა. საუკეთესო ფილმად დასახელდა ყურადღების ცენტრში.
სქოლიო
კატეგორია:ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
წამკითხავი აპარატი
წამკითხავი აპარატი — შავ-თეთრი და ფერადი მიკროფილმებისა და მათი პირების გადიდებული ოპტიკური გამოსახულების წასაკითხი მოწყობილობა. წამკითხავი აპარატი საპროექციო აპარატია, რომელშიც ობიექტივისა და სარკეების სისტემის საშუალებით ეკრანზე ხდება მიკროფილმის კადრების დაპროექციება. წამკითხავი აპარატი გამოსახულებას 10-15-ჯერ ადიდებს.
საპატიო ოსკარი
საპატიო ოსკარი არის ერთ-ერთი ჯილდო ოსკარის დაჯილდოებაზე, რომელიც იმართება ყოველწლიურად ამერიკის შეერთებულ შტატებში. 1928-1948 წლებში მას სპეციალური ჯილდო ეწოდებოდა. ყველაზე მეტი ჯილდო (4) მიღებული აქვს ბენ ჰოუპს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოსკარი
ადენინი
მინი|მარჯვნივ|ადენინის სტრუქტურა ადენინი — აზოტოვანი ფუძე, პურინის ამინონაწარმი (6-ამინოპურინი). წარმოქმნის ორ წყალბადურ ბმას ურაცილსა და თიმინთან (კომპლემენტარობა). ადენინი არის უფერო კრისტალები, რომლებიც დნება 360—365 °C ტემპერატურაზე. ქიმიური ფორმულა — С5H5N5.
ლიტერატურა
კატეგორია:პურინები
სლობოზია (შტეფან-ვოდეს რაიონი)
სლობოზია (Slobozia) — სოფელი მოლდოვაში, შტეფან-ვოდეს რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 147 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 960 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შტეფან-ვოდეს რაიონის სოფლები
მუსა-ალი
მუსა-ალი (Mousa Alli) — სტრატოვულკანი, მდებარეობს აფრიკაში იმ წერტილში, სადაც ერთმანეთს უერთდება ეთიოპიის, ერიტრეის და ჯიბუტის სახელმწიფო საზღვარი. ვულკანი ჯიბუტის ყველაზე მაღალი წერტილია და მისი სიმაღლე ზღვის დონიდან შეადგენს 2028 მეტრს. ვულკანის მწვერვალი იჭრება კალდერაში, რომელიც შეიცავს ლიპარიტის ვულკანურ გუმბათს და ლავის ნაკადს. უკანასკნელი ცვობილი ამოფრქვევა მოხდა ჰოლოცენამდე ეპოქაში.
მუსა-ალი მდებარეობს ჯიბუტის ტაჯურის რეგიონის; ერიტრეის დებუბავი-კეი-ბაჰრის; და ეთიოპიის აფარის რეგიონის ადმინისტრაციული ერთეულების საზღვარზე.
ისტორია
მუსა-ალის მდებარეობა, როგორც საზღვარი ეთიოპიას, ერიტრეას და ჯიბუტს შორის არ არის ამ სამ ქვეყანას შორის შეთანხმების შედეგი. 1948 წლის დეკემბერში ერიტრეის ბრიტანელმა მმართველმა უარი თქვა მონაწილეობა მიეღო დანარჩენ ორ მხარესთან ერთად სხდომაზე საზღვრის დაზუსტების საკითხებზე. 1952 წლიდან მუსა ალი გახდა ეთიოპიასთან შიდა ადმინისტრაციული საზღვარი, ეთიოპიისა და ერიტრეის ერთ სახელმწიფოდ გაერთიანების შედეგად. 1954 წელს ეთიოპიის დელეგაციამ უარი თქვა ჯიბუტისთან საზღვრის დემარკაციაზე.
საზღვარი საერთაშორისო გახდა 1993 წელს საარბიტრაჟო პროცესის დროს, რომელიც აწესებდა საზღვარს ერიტრეასა და ეთიოპიას შორის. საარბიტრაჟო სასამართლოს მუდმივმა პალატამ დაადგინა ჯიბუტისთან საბოლოო საზღვარიც.
სქოლიო
კატეგორია:ეთიოპიის მთები კატეგორია:ერიტრეის მთები კატეგორია:ჯიბუტის მთები კატეგორია:აფრიკის ვულკანები
ლიპოვეცის რაიონი
ლიპოვეცის რაიონი (Липовецький район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ვინიცის ოლქში. მისი ფართობი 970 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 38 352 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 46 კაცს კმ²-ზე. ლიპოვეცის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი ლიპოვეცი.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის რაიონები
ეჟენი კლარკი
ეჟენი კლარკი (Eugenie Clark) ასევე ცნობილი როგორც ქალი-ზვიგენი The Shark Lady (დ. 4 მაისი, 1922 — გ. 25 თებერვალი, 2015) —  ამერიკელი იქთიოლოგი, ცნობილი ზვიგენების ქცევის შესწავლითა და შეზრდილყბიანების კვლევით. კლარკი აკვალანგით ყვინთვის საკვლევი მიზნებით გამოყენების პიონერია. საზღვაო ბიოლოგიაში კლარკს დიდი ავტორიტეტი ჰქონდა და ფართოდ იყო ცნობილი. მეცნიერი თავის პოპულარობას საზღვაო კონსერვაციის ხელშეწყობისთვის იყენებდა.
ადრეული წლები და განათლება
ეჟენი კლარკი ნიუ-იორკში დაიბადა. მამამისი, ჩარლზ კლარკი ორი წლის ასაკში დაკარგა. დედა იუმიკო მოტომი მოგვიანებით იაპონელ რესტორნის მეპატრონეს, მასატომო ნობუს გაჰყვა ცოლად.
სწავლობდა ლონგ აილენდზე, ვუდსაიდში, შემდეგ კი ქვინსში ბრაიანის უმაღლეს სკოლაში მოეწყო.
კლარკი ადრეული ასაკიდანვე საზღვაო მეცნიერებით იყო დაინტერესებული. სასკოლო მოხსენებების დიდი ნაწილი საზღაო ბიოლოგიის თემებს მოიცავს. ნიუ-იორკის აკვარიუმში პირველი სტუმრობის შემდეგ ოკეანის ცხოველებით აღფრთოვანებული კლარკი ამ ადგილას ყოველ შაბათს ბრუნდებოდა. კლარკის ოკეანოგრაფად ქცევაში დიდი გავლენა იქონია ბუნებისმეტყველ უილიამ ბიიბის ნაშრომმა.
აკადემიური და სამეცნიერო მოღვაწეობა
1949 წელს საზღვაო კვლევების ოფისის პროგრამის შესაბამისად კლარკი გუამში, მარშალის კუნძულებზე, პალაუში, ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულებსა და კაროლინის კუნძულებზე თევზების პოპულაციას შეისწავლიდა. სადოქტორო კვლევის შემდეგ კლარკმა ფულბრაითის გაცვლითი პროგრამით იქთიოლოგიური კვლევების გასაგრძელებლად ეგვიპტეში, წითელი ზღვის ჩრდილოეთ სანაპიროზე, ჰურგადაში, საზღვაო ბიოლოგიურ სადგურში გადაინაცვლა. სწორედ ეს გამოცდილება აღწერა კლარკმა თავის პირველ წიგნში, Lady with a Spear  (1953). ავტორისთვის წიგნი წარმატებული აღმოჩნდა.
1954 წელს ვანდერბილტების ოჯახმა (რომლებიც კლარკის პირველი წიგნის მოყვარულები იყვნენ) მეცნიერი ფლორიდაში მიიწვიეს. წითელი ზღვის თევზების შესახებ მოხსენების წაკითხვის შემდეგ დამსწრეებმა აღმოაჩინეს, რომ ადგილობრივ წყლებში მსგავსი სახეობის ბევრი არსება ბინადრობდა და კვლევების გაგრძელებით დაინტერესდნენ. ვანდერბილტებმა ფლორიდაში კლარკისთვის ლაბორატორია ააგეს, რომელსაც 1955 წელს ჰეიზის კონცხის საზღვაო ლაბორატორია ეწოდა.
ჰეიზის კონცხის საზღვაო ლაბორატორიაში კლარკი ადგილობრივ მეთევზესთან, ბერილ ჩედუიკთან ერთად მუშაობდა, რომელიც ზვიგენების დაჭერაში დახელოვნებული იყო. ლაბორატორიის დაარსებისას ჩედუიკი კლარკის ერთადერთი თანაშემწე იყო. ზვიგენების გამოკვლევის პირველი თხოვნა ახალი ინგლისის სამედიცინო კვლევის ინსტიტუტის დირექტორისგან, ჯონ ჰელენისგან, მიიღეს. სამეცნიერო ჟურნალებში ლაბორატორიის მუშაობის შესახებ ამოქვეყნებული სტატიების შემდეგ ლაბორატორიაში მკვლევართა მრავალი თხოვნა მიიღეს. მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან მკვლევრებმა ჰეიზის კონცხს მიაშურეს. ჰეიზის კონცხის ვიზიტორ მკვლევართა შორის იყო სილვია ირლიც, რომელიც დიუკის უნივერსიტეტისთვის წყალმცენარეებზე დისერტაციას წერდა. ირლი კლარკს ჰერბარიუმის შექმნაში დაეხმარა.
ჰეიზის კონცხზე მუშაობისას კლარკმა ზვიგენებსა და სხვა თევზებზე არაერთი ქცევითი, რეპროდუქციული და ანატომიური ექსპერიმენტი ჩაატარა. მეცნიერი ადგილობრივ წყლებში ხშირად ყვინთავდა და სხვადასხვა ორგანიზმს შეისწავლიდა. წყალქვეშ ყვინთვის დროს კლარკი ოკეანოგრაფიის ინსტიტუტის მთავარი მყვინთავის, კონი ლიმბოს მიერ გამოგონებულ მინის ფლაკონს იყენებდა, რომლითაც უცნობი სახეობები სამომავლო შესწავლისთვის ლაბორატორიაში მიჰყავდა.
1960 წელს ჰეიზის კონცხის ლაბორატორია ფლორიდაში გადაიტანეს. 1962 წელს კლარკმა ისრაელის სამხრეთ წითელი ზღვის ექსპედიციაში მიიღო მონაწილეობა, რომლის მონაწილეებიც დაჰლაკის არქიპელაგის ერთ-ერთ კუნძულზე დაბანაკდნენ. მეცნიერი არა მხოლოდ ზვიგენებს, არამედ ღია ზღვის დიდ თევზებსაც შეისწავლიდა.1966 წელს კლარკმა ჰეიზის კონცხის ლაბორატორია დატოვა და ნიუ-იორკის უნივერსიტეტში გადაინაცვლა. 1968 წელს მერილენდის უნივერსიტეტის ინსტრუქტორი გახდა.
2000 წელს კლარკი ჰეიზის კონცხის ლაბორატორიას დაუბრუნდა, რომელსაც ამჟამად Mote Marine Laboratory ჰქვია. კლარკი უფროსი მეცნიერი იყო. გარდაიცვალა 2015 წლის 25 თებერვალს სარასოტაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:ამერიკელი იქთიოლოგები
ბასარაბეასკის რაიონი
ბასარაბეასკის რაიონი (raionul Basarabeasca) — მოლდოვის რესპუბლიკის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბასარაბეასკა. რაიონი იკავებს 294.54 კმ² ფართობს. მისი მოსახლეობა შეადგენს 28 978 ადამიანს (2004 წლის აღწერის მონაცემებით). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 98.38 კაცი/კმ²-ზე. რაიონი სულ მოიცავს 10 დასახლებულ პუნქტს, მათგან 1 ქალაქია. რაიონი იყოფა 6 კომუნად, რომლებიც აერთიანებს 9 დასახლებულ პუნქტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის რაიონები *
ლუკა ნიქაბაძე
ლუკა ნიქაბაძე (დაბადების თარიღი უცნობია, გორი) — ქართველი სპორტსმენი (კრივი). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი. ეს ჩემპიონატი ჩატარდა 2018 წელს ანაპაში (რუსეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოკრივეები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
თამაშგარე
თამაშგარე — მდგომარეობა სპორტის ზოგიერთ სახეობაში, როცა მოთამაშე წესების დარღვევით იკავებს პოზიციას მეტოქის კარის ასაღებად. მაგ., ფეხბურთში მოთამაშე თამაშგარე მდგომარეობაში ითვლება, თუ მეტოქის პირით ხაზთან, ის უფრო ახლოსაა, ვიდრე ბურთი და მოწინააღმდეგე გუნდის ბოლოსწინა მოთამაშე. ეს წესი არ მოქმედებს კარიდან ბურთის დარტყმის, აუტისა და კუთხურის დროს, აგრეთვე იმ შემთხვევაში, როცა ფეხბურთელი ბურთს მეტოქისგან იღებს ან პასიურ მდგომარეობაშია და პოზიციურ უპირატესობას არ ფლობს. გადაწტვეტილებას დარღვევის შესახებ იღებს არბიტრის გვერდითი ასისტენტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფეხბურთი
ბასილ არგიროსი
ბასილ არგიროსი (Βασίλειος Ἀργυρός, დ. დაახლ. 970 – გ. 1023 წლის შემდეგ) — ბიზანტიელი დიდგვაროვანი, იმპერატორ რომანოზ III-ის ძმა.
იოანე სკილიცეს თანახმად, დაახლ. 1010–1011 წლებში იყო სამოსის თემის სტრატეგოსი და იბრძოდა იტალიელი მეამბოხის, მელოს ბარელის წინააღმდეგ. ბულგარეთში აღმოჩენილი საბეჭდავის წარწერის მიხედვით სავარაუდოა, რომ შემდეგში თრაკიის თემის პატრიკიოსად და სტრატეგოსად მსახურობდა. 1020-იან წლებში იყო ბიზანტიის მიერ შეერთებული ვასპურაკანის მმართველი.
ბასილის ქალიშვილი ელენე ცოლად ჰყავდა საქართველოს მეფე ბაგრატ IV-ს. ბასილის სხვა შვილი (სახელი უცნობია) იყო თესალონიკის დუქსის, კონსტანტინე დიოგენეს მეუღლე.
წამკითხავი მოწყობილობა
წამკითხავი მოწყობილობა, წამკითხავი აპარატი — ავტომატური მოწყობილობა, რომელიც არჩევს ქაღალდზე დაწერილ ან დაბეჭდილ ასოებს, ციფრებსა და სხვა ნიშნებს. წამკითხავ მოწყობილობას უმეტესწილად იყენებენ გამომთვლელ მანქანებში ან მონაცემების დამუშავების სხვა ავტომატურ მოწყობილობებეში ინფორმაციის შესატანად „ქაღალდის ფურცლიდან“ პირდაპირ ინფორმაციის მატარებელზე (მაგ: პერფორირებულ ბარათზე) გადატანის გარეშე. წამკითხავი მოწყობილობის აპარატურა შედგება გამოსახულების გაშლისა და გამოსახულების გამოცნობის ბლოკებისაგან. მოწყობილობა ხასიათდება ამოკითხვისა და გამოცნობის სისწრაფით, გამოცნობის სხვადასხვა მეთოდითა და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხელსაწყოები
ლეოპოლდო ლუკე
ლეოპოლდო ლუკე (Leopoldo Jacinto Luque; დ. 3 მაისი, 1949, სანტა-ფე, არგენტინა — გ. 15 თებერვალი, 2021, მენდოსა, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. არგენტინის ხუთგზის ჩემპიონი „რივერ პლეიტის“ შემადგენლობაში. 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონი არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
საკლუბო კარიერა
საკლუბო კარიერის განმავლობაში თამაშობდა სხვადასხვა არგენტინულ, ბრაზილიურ და მექსიკურ საფეხბურთო კლუბებში. მათ შორის ყველაზე დიდ წარმატებას „რივერ პლეიტის“ რიგებში გამოსვლისას აღწევს. ამ კლუბთან ერთად ლუკე 1975 და 1979 წლებში არგენტინის პრიმერის ნასიონალის ტურნირს იგებს, ხოლო 1977, 1979 და 1980 წლებში მეტროპოლიტანოს გამარჯვებული ხდება. ლუკეს საფეხბურთო ბიოგრაფიაში მისი მონაწილეობით ჩატარებულ სხვადასხვა (საკლუბო თუ სანაკრებო) შეხვედრებს შორის, აღსანიშნავია ერთი მატჩი, რომელიც შედგა 1976 წლის 22 თებერვალს — „სან-ლორენსოს“ და „რივერ პლეიტს“ შორის. შეხვედრა „რივერის“ გამარჯვებით (5–1) დასრულდა. „სან-ლორენსოს“ კარში ხუთივე ბურთი ლუკემ გაიტანა. იგი გახდა პირველი ფეხბურთელი, რომელმაც არგენტინული ე. წ. „კლასიკოების“ ისტორიაში ერთ მატჩში ხუთი ბურთის გატანა შეძლო.
სანაკრებო კარიერა
1975–1981 წლებში არგენტინის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 45 შეხვედრას ატარებს და 21 ბურთი გააქვს.
სანაკრებო მატჩები
(1) (პენ.) 4–1 (2) (3) (4) (პენ.) 8–7
ვლასივკა (ზინკივის რაიონი)
ვლასივკა (Власівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ზინკივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 607 კაცს შეადგენდა.
ლეოპოლდო ლუკე
მსოფლიო ჩემპიონატზე
ლეოპოლდო ლუკემ მსოფლიო ჩემპიონატების 5 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 4 გოლი გაიტანა. ქვემოთ მოყვანილია არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატის მატჩები ლეოპოლდო ლუკეს მონაწილეობით.
ვლასივკა (ზინკივის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზინკივის რაიონის სოფლები
ლეოპოლდო ლუკე
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2021 კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:რივერ პლეიტის ფეხბურთელები კატეგორია:სანტოსის ფეხბურთელები კატეგორია:მექსიკის ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
უიტ სტილმენი
ჯონ უიტნი სტილმენი (John Whitney Stillman; დ. 25 იანვარი, 1952, ვაშინგტონი, ამერიკის შეერთებული შტატები) — ამერიკელი სცენარისტი და კინორეჟისორი. მისი ყველაზე ცნობილი ფილმია 1990 წელს გამოსული „მეტროპოლიტენი“, რომელმაც „ ოსკარის “ ჯილდო მოიპოვა საუკეთესო ორიგინალური სცენარისათვის. სტილმენის ფილმებს შორის არის „ბარსელონა“ (1994), „დისკოს უკანასკნელი დღეები“ (1998), „უბედური ქალწულები“ (2011) და „სიყვარული და მეგობრობა“ (2016), რომელიც ჯეინ ოსტინის 1794 წლის მოთხრობაზეა დაფუძნებული, სახელწოდებით „ლედი სიუზანი“.
ადრეული ცხოვრება
ჯონ უიტნი სტილმენი 1952 წლის 25 იანვარს ვაშინგტონში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში დაიბადა.
იგი ჰარვარდის უნივერსიტეტში სწავლობდა, სადაც უნივერსიტეტის ყოველდღიური ჟურნალისთვის, სახელწოდებით The Harvard Crimson, სტატიებს წერდა.