cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დელფინ-მორეირა (მინას-ჟერაისი)
დელფინ-მორეირა (Delfim Moreira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 200 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 971 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.51 კმ²-ზე. ფართობი 408 473 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
რუდოლფ ვირხოვი
რუდოლფ ვირხოვი (Rudolf Ludwig Karl Virchow; დ. 13 ოქტომბერი, 1821 — გ. 5 სექტემბერი 1902) — XIX საუკუნის მეორე ნახევრის გერმანელი მეცნიერი და პოლიტიკური მოღვაწე, ექიმი, პათოლოგოანატომი, ჰისტოლოგი, ფიზიოლოგი.
ამასთანავე რუდოლფი წარმოადგენს ფუძემდებელს უჯრედული თეორიის ბიოლოგიაში და უჯრედული პათელოგიის მედიცინაში. გარდა ამისა რუდოლფი იყო სპეციალისტი არქეოლოგიაში, ანთროპოგიაში და პანეონთოლოგიაში.
ბიოგრაფია
1843 წელს დაამთავრა სრული კურსი ბერლინის ფრიდრიხ-ვილჰელმის სამედიცინო უნივერსიტეტში, რის შედეგადაც ჯერ ასისტენტად დაიწყო მუშაობა, ხოლო მოგვიანებით მუშაობა განაგრძო ბერლინის საავადმყოფოში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1821 კატეგორია:გარდაცვლილი 1902 კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსები
ვანო ხუხუნაიშვილი
ვანო ხუხუნაიშვილი (დ. 5 სექტემბერი, 1963, თერჯოლა — გ. 27 იანვარი, 2010, თბილისი) — ქართველი ბიოლოგი, პოლიტიკოსი.
1986 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტი. 1992–1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „პოლიტიკური ორგანიზაცია — ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია“. 1995–1999 წლებში — საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „პოლიტიკური ორგანიზაცია — ეროვნულ-დემოკრატიული პარტია“. 2004–2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“. 2008–2010 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები“.
გარდაიცვალა 2010 წლის 27 იანვარს, თბილისის პირველი კლინიკის რეანიმაციაში, 46 წლის ასაკში, ინსულტის შედეგად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თერჯოლაში დაბადებულები ვანო
რაინილაიარივონი
რაინილაიარივონი (დ. 30 იანვარი, 1828 — გ. 17 ივლისი, 1896) — მადაგასკარის პრემიერ-მინისტრი 1864–1895 წლებში, თანამდებობაზე შეცვალა მისი უფროსი ძმა, რაინივუნინაჰიტრინიუნი, რომელიც ამ პოსტს ცამეტი წლის განმავლობაში იკავებდა. მისი კარიერა მამის, რაინიჰაროს, ცნობილი სამხედრო მოღვაწის ცხოვრებას ირეკლავდა, რომელიც დედოფალ რანავალუნა I-ის მმართველობისას პრემიერ-მინისტრი გახდა. მიუხედავად ბავშვობისას მის ოჯახში აღნიშნული უბედურებისა, რაინილაიარივონმა, როგორც ახალგაზრდა კაცმა განიმტკიცა ავტორიტეტი და მოიპოვა ნდობა სამეფო კარისა, რომელსაც მამასა და ძმასთან ერთად ემსახურებოდა. მისთვის წარმატებული აღმოჩნდა სამხედრო კარიერა, სადაც დედოფალ რანავალუნას სიკვდილის შემდეგ (1861) არმიის მთავარსარდლობამდეც კი დააწინაურეს. 1864 წელს დაიკავა ძმის ადგილი პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე და ძალაუფლების შენარჩუნება 31 წლის განმავლობაში შეძლო, რასაც ზედიზედ სამ დედოფალზე: რასუხერინაზე, რანავალუნა II-სა და რანავალუნა III-ზე ქორწინებით მიაღწია.
როგორც პრემიერ-მინისტრი, რაინილაიარივონი აქტიურად ცდილობდა ქვეყნის ადმინისტრაციის მოდერნიზებას, რათა მადაგასკარს სათანადო წინააღმდეგობა გაეწია საფრანგეთისა და დიდი ბრიტანეთის კოლონიური იმპერიებისათვის. მოახდინა არმიის მოდერნიზება და პროფესიონალიზება. თანდათანობით ზღუდავდა ისეთ ტრადიციულ ნორმებს, როგორებიც იყო მონობა, მრავალცოლიანობა და ცოლების ცალმხრივი უარყოფა. დედოფალ რანავალუნა II-ის მმართველობისას კანონმდებლობით გააქრისტიანა სამეფო. დიპლომატიური ნიჭისა და სამხედრო გამჭრიახობის წყალობით წარმატებით ახერხებდა სამეფოს სუვერენიტეტის დაცვას ფრანგების მიერ 1895 წლის სექტემბერში სამეფო სასახლის აღებამდე. მიუხედავად მისდამი პატივისცემისა, ფრანგულმა კოლონიურმა მმართველობამ პრემიერ-მინისტრის თანამდებობიდან გადააყენა და ალჟირში გადაასახლა, სადაც წელიწადზე ნაკლებ დროში გარდაიცვალა კიდეც 1896 წლის 17 ივლისს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მადაგასკარის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 30 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1828 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1896
მოუვდიუთი
მოუვდიუთი (Mövdüt) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
წინანდლის ნათლისმცემლის ეკლესია
წინანდლის ნათლისმცემლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ წინანდლის ცენტრში, წმინდა გიორგისა და ღვთისმშობლის ეკლესიების კომპლექსის ჩრდილოეთით, 150 მეტრის მანძილზე. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, საშუალო ზომის ნაშენია. რიყის ქვითა და კვადრატული აგურით. ეკლესიის კედლები, ძირითადად, რიყის ქვისაა, აგურით გამოყვანილია კარ-სარკმლების ღიობები და კონსტრაქტული ელემენტები. შესასვლელი დასავლეთითაა. კარი თარაზულადაა გადახურული. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც ერთი, თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სამი, თაღოვანი სარკმელი დანარჩენ კედლებშია. აფსიდში, სარკმლის მარჯვნივ, ერთი, შეისრული ნიშაა, მარცხნივ ორი, სწორკუთხა ნიშა. ეკლესიის გრძივ კედლებზე, აღმოსავლეთით და დასავლეთით კიდეებთან, მოწყობილია თით, ფართო ნიშა. მათ შორის აფსიდის მიმდებარე წყვილი შეისრული ფორმის თაღითაა გადახურული, დასავლეთისა კი სწორკუთხაა. შენობის ცილინდრული კამარა სატრიუმფო თაღსა და დასავლეთ კედლის მიმდებარე. შეკიდულ საბჯენ თაღს ეყრდნობა. ეკლესიის კედლები დასრულებულია საფეხუროვანი ლავგარდნით ჰორიზონტარული შემონაკეცებით ფრონტების ზირებთან. აღმოსავლეთით ფასადზე, სარკმლის ზემოთ, აგურის წყობის შეღრმავებით, საფეხუროვან პოსტამენტზე დაყრდნობილი ჯვარია გამოსახული. მსგავსი ჯვარია დასავლეთ ფასადზეც შესასვლელისა და სარკმელს შორის. დასავლეთ ფრონტის წვერზე დადგმული იყო სამრეკლო.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მერი შელი
მერი ვოლსტოუნკრაფტ შელი (Mary Wollstonecraft Shelley, ქალიშვილობის გვარი გოდვინი; დ. 30 აგვისტო, 1797 — გ. 1 თებერვალი, 1851) — ინგლისელი მწერალი ქალი. ცნობილია გოთიკური რომანით „ფრანკენშტაინი“ (1818). მწერლის მამა პოლიტიკური ფილოსოფოსი უილიამ გოდვინი იყო, დედა კი — ფილოსოფოსი და ფემინისტი მერი უოლსტოუნკრაფტი. ცნობილი ფაქტია, რომ მერი შელი ხელს უწყობდა თავისი მეუღლის, რომანტიკოსი პოეტისა და ფილოსოფოსის პერსი ბიში შელის შემოქმედებას.
შელის დედა მისი დაბადებიდან ერთ თვეში გარდაიცვალა, ამიტომ მას მამა ზრდიდა. უილიამ გოდვინი საკმაოდ შეძლებული იყო და შეეძლო საკუთარი ქალიშვილი ყოველივეთი უზრუნველყო. მერი არაფორმალურ განათლებას იღებდა მამის ხელით, რომელიც მას აგულიანებდა, რომ თავისი ანარქისტული პოლიტიკური შეხედულებები გაეზიარებინა და დაეცვა. როდესაც მერი 4 წლის იყო, მამამისი დაქორწინდა მათ მეზობელზე, რომელთანაც შელის მუდმივად დაძაბული ურთიერთობა ჰქონდა.
1814 წელს მერიმ სასიყვარულო ურთიერთობა წამოიწყო მამამისის ერთ-ერთ პოლიტიკურ მიმდევართან პერსი ბიში შელთან, რომელიც იმ დროს უკვე დაქორწინებული იყო. მის ნახევარდასთან, კლერ კლერმონტთან ერთად შელი და პერსი საფრანგეთში გაემგზავრნენ. იმ დროისათვის, როდესაც ისინი ინგლისში დაბრუნდნენ, მერი უკვე ორსულად იყო. შემდეგი ორი წლის განმავლობაში მერი და პერსი ოსტრალიზმის, გამუდმებული ვალებისა და ნაადრევად დაბადებული ქალიშვილის გარდაცვალების პირისპირ აღმოჩნდნენ. ისინი 1816 წლის მიწურულს დაქორწინდნენ მას შემდეგ, რაც პერსის ცოლმა, ჰარიეტმა, თავი მოიკლა.
1816 წელს წყვილმა ზაფხული ჯორჯ ბაირონთან, ჯონ უილიამ პოლიდორთან და კლერ კლერმონტთან ერთად ჟენევასთან ახლოს, შვეიცარიაში გაატარა. სწორედ აქ მოუვიდა მერის „ფრანკენშტაინის“ დაწერის იდეა. 1818 წელს შელების ოჯახმა დატოვა ბრიტანეთი და იტალიაში გაემგზავრა, სადაც მათი მეორე და მესამე შვილები დაბადებამდე დაიღუპნენ, თუმცა მათ საბოლოოდ ეყოლათ უკანასკნელი და ერთადერთი გადარჩენილი შვილი, პერსი ფლორენს შელი. 1822 წელს შელის ქმარი დაიხრჩო მას შემდეგ, რაც მისი ნავი ვიარეჯიოსთან ახლოს შტორმის შედეგად ჩაიძირა. ერთი წლის შემდეგ მერი შელი ინგლისში დაბრუნდა და იმ დროიდან საკუთარი თავი მთლიანად შვილის აღზრდასა და კარიერულ წინსვლას მიუძღვნა, რაც მისი, როგორც პროფესიონალი მწერლის, განვითარებას გულისხმობდა. მძიმედ დაავადმყოფდა თავის ტვინის სიმსივნით. გარდაიცვალა 53 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:XIX საუკუნის ბრიტანელი ქალი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ინგლისელი რომანისტები კატეგორია:ბრიტანელი ფემინისტები კატეგორია:ბრიტანელი საშინელებათა ჟანრის მწერლები კატეგორია:ინგლისელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები კატეგორია:ინგლისელი ფემინისტები კატეგორია:ინგლისელი საშინელებათა ჟანრის მწერლები კატეგორია:ბრიტანელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები კატეგორია:ფრანკეშტაინი კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკის დიდების დარბაზის წევრები კატეგორია:ქალი საშინელებათა ჟანრის მწერლები
ბალაანის წმინდა გიორგის ეკლესია
ბალაანის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბალაანში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სასაფლაოზე მდებარე ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. ალაგ-ალაგ წყობაში გამოყენებულია დიდი ზომის ფიქალი. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით აქვს სწორკუთხა საკურთხეველი, რომლის ცენტრში გაჭრილია არქიტრავული სარკმელი. სარკმლის თავზე კიდევ ერთი სარკმელია. საკურთხევლის ცენტრში და ჩრდილოეთით ტრაპეზის ქვა დგას. სამხრეთით და ჩრდილოეთით თითო სწორკუთხა ნიშაა. საკურთხევლის წინ ერთსაფეხურიანი სოლეა და კანკელის შემორჩენილი ფრაგმენტებია. იატაკზე დაგებულია დიდი ზომის ფიქალი. ეკლესიას დასავლეთიდან მიშენებული აქვს გვიანდელი კარიბჭე - სამრეკლო. კარიბჭე ფლეთილი ქვით ნაგები სამრეკლო ღია ფანჩატურს წარმოადგენს. იგი მთლიანად ნაგებია შირიმის ქვით. ეკლესიის საბურავად გამოყენებულია ფიქალი. ძეგლს გარშემო მშრალი წყობის გალავანი შემოუყვება. შესასვლელი სამხრეთიდანაა დატანებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სანიორეს მარიამწმინდის ეკლესია
სანიორეს მარიამწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ სანიორეს ვენახებში. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. შეკეთებულია XX საუკუნეში ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ.
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის ქვით შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს, აღმოსავლეთით დასრულებულია ბრტყელი აფსიდით, რომლის ცენტრში ჯვრის ფორმის სარკმელია გაჭრილი. საკურთხევლის ცენტრში ტრაპეზის ქვა დგას კედლები შიგნიდან დუღაბითაა გალესილი. ძეგლის ოთხივე კედელი ძველია, შელესილი ცემენტით. სახურავი და შიდა გადახურვა ახალია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აბიოტური ფაქტორები
აბიოტური ფაქტორები (α, და factor) — არაორგანული ბუნების ფაქტორების ერთობლიობა, რაც განსაზღვრულ როლს ასრულებს ცოცხალი ორგანიზმების არსებობაში. მაგ., ტემპერატურა, ტენიანობა, სინათლე და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიოლოგია
კარლეტი
კარლეტი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 45,6 კმ². მოსახლეობა — 15 740 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ჰოკა-სიუ ენები
ჰოკა-სიუ ენები — ამერიკის ინდიელთა ენების ერთ-ერთი ოჯახი. ედუარდ სეპირის კლასიფიკაციით, ჰოკა-სიუ ენებში შედის ჰოკა (იანა, პომო, ჩიმარიკო, შასტა...), კოავილტეკი (ტონკავა, კოავილტეკი, კარანკავა...), იროკუა-კადო (სენეკა, ონეიდა, ონონდაგა, კადო...), სიუ, იუჩი, ტუნიკა, გალფი (მუსკოგი, ნატჩეზი...) და სხვა ენები. ჰოკა-სიუს ენები გრამატიკული წყობით პრეფიქსური ტიპის აგლუტინაციური ენებია. ზოგიერთი ენათმეცნიერის აზრით, ჰოკა-სიუს ენები ენათესავება ამერიკელ ინდიელთა სხვა ენობრივ ჯგუფებს და ვარაუდობენ, რომ ჰოკა და სიუ სხვადასხვა, დამოუკიდებელ ოჯახებს ქმნიან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინდიელთა ენები
ქვემო ხოდაშნის მეორე ნაეკლესიარი
ქვემო ხოდაშნის მეორე ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი. დგას სოფელ ქვემო ხოდაშნის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 1 კმ-ზე. მთაზე, მოვაკებულ ადგილზე. თარიღდება შუა საუკუნეებით. გეგმა არ იკითხება. კედლების ნაშთები მიწიდან 0,5 მეტრის მანძილზეა შემორჩენილი. ეკლესია ნაგები იყო რიყის ქვით კირის ხსნარზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
მანეკა განდი
მანეკა სანჯაი განდი (Maneka Sanjay Gandh, मेनका गांधी, დაბადებით მანეკა ანანადი; დ. 26 აგვისტო, 1956) — ინდოელი პოლიტიკოსი, ნერუსა და განდის პოლიტიკური დინასტიის წარმომადგენელი. ცნობილია როგორც ცხოველთა უფლებების დამცველი აქტივისტი. შედიოდა ინდოეთის ოთხ მთავრობაში როგორც მინისტრი, 2014 წლიდან ნარენდრა მოდის მთავრობაში უკავია დედათა და ბავშვთა მინისტრის თანამდებობა.
ბიოგრაფია
მანეკა განდი დაიბადა დელში, სიქჰების ოჯახში. მისი მშობლები იყვნენ პოდპოლკოვნიკი სინგჰ ანანდი და ამტეშვარ ანანდი. განათლება მიიღო დელის უნივერსიტეტთან არსებულ ქალთა კოლეჯში, ასევე სწავლობდა გერმანულ ენას ჯავაჰარლალ ნერუს უნივერსიტეტში, მაგრამ როგორც ჩანს იგი არ დაუსრულებია. მოგვიანებით, საპარლამენტო არჩევნებზე რეგისტრაციისას ნერუს უნივერსიტეტის დიპლომი არ მიუთითებია. 1974 წელს, 18 წლის ასაკში ცოლად გაჰყვა სანჯაი განდის, მაშინდელი პრემიერ-მინისტრის ინდირა განდის უმცროს შვილს.
სანჯაი და მანეკა ცხოვრობდნენ ინდირა განდისთან ერთად. ამის გამო იგი აქტიურად მონაწილეობდა პოლიტიკაში, ზოგჯერ ინდოეთის ახალგაზრდული კონგრესის (ინდოეთის ეროვნული კონგრესის ახალგაზრდული ფრთა) მუშაობაშიც. 1970-იანი წლების ბოლოს სანჯაი განდი ქვეყნის მნიშვნელოვანი პოლიტიკური ფიგურა გახდა და განსაზღვრავდა ინდოეთის ეროვნული კონგრესის პოლიტიკას. მანიკა თან დაჰყვებოდა ქმარს სხვადასხვა ღონისძიებებზე. მან დააარსა ყოველთვიური ჟურნალი „სურია“. 1977 წელში ინდოეთის ეროვნული კონგრესის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ ამ ჟურნალს იგი იყენებდა ქმრისა და დედამთილის დაცვის ინსტრუმენტად. მანეკა თან დაჰყვებოდა ინდირა განდის ჩიკმაგალურის საარჩევნო ოლქში, საიდანაც ინდირა 1980 წელს ხელახლა აირჩიეს პარლამენტში.
1980 წელს სანჯაისა და მანეკას შეეძინათ შვილი, რომელსაც დაარქვეს ფეროზი, ხოლო ინდირამ შვილიშვილის სახელს დაუმატა ვარუნი. ამავე წლის ივნისში სანჯაი ავტოკატასტროფაში დაიღუპა, ამ პერიოდში მანეკა სულ 23 წლის იყო, ხოლო მისი შვილი — 3 თვის. 1983 წლის მარტში მან საკუთარი პარტია „სანჯაის ეროვნული ფორუმი“ დააარსა, რომლის პროგრამაც ორიენტირებული იყო ახალგაზრდების შესაძლებლობების განვითარებაზე.
1984 წლის არჩევნებზე მანეკამ საკუთარი კანდიდატურა წარადგინა სწორედ იმ ოლქში საიდანაც მისი მეუღლე აირჩიეს. ამ საარჩევნო კამპანიის დროს მოკლეს ინდირა განდი. არჩევნებში კი დიდი წარმატებით გაიმარჯვა ინდოეთის ეროვნულმა კონგრესმა. პრემიერ-მინისტრი რაჯივ განდი გახდა. 1989 წელს მანეკა განდი ვიშვანათ პრატან სინგჰის მთავრობაში ხდება ყველაზე ახალგაზრდა მინისტრი. იგი იკავებს გარემოს დაცვისა და ტყეების მინისტრის თანამდებობას.
პილიბჰიტის საარჩევნო ოლქიდან 1989, 1996, 1998, 2004 და 2014 წლებში დიდი უპირატესობით იმარჯვებს საპარლამენტო არჩევნებში.
1998-1999 წლებში ეკავა სოციალური დააცვის მინისტრის თანამდებობა ატალ ბიჰარი ვაჯპაის მთავრობაში. ამ თანამდებობაზე მუშაობის დროს დიდი როლი შეასრულა ახალი საპენსიო რეფორმის მომზადებაში, რომელიც ინდოეთის მთავრობამ 2004 წელს შემოიღო.
მანეკა განდიმ პირველად მსოფლიოში შექმნა ახალი, ცხოველების სოციალური დაცვის სამინისტრო და პირადად ხელმძღვანელობდა მას. ამ თანამდებობაზე მუშაობის დროს ჩამოაყალიბა ცხოველების სოციალური დაცვის ინსტიტუტი, რომლის მიზანიც იყო ამ სფეროში კადრების მომზადება. 2009 წელს ბრიჯიტ ბარდო და მანეკა განდი ერთობლივი ღია წერილით მიმართავენ ნეპალის მთავრობას თხოვნით, შეაჩერონ ცხოველების რიტუალური მსხვერპლთშეწირვა გადჰიმაის ფესტივალზე.
მოგვიანებით მანეკა განდის ეკავა კულტურის სამინისტროს ხელმძღვანელი პოსტები. 2014 წლიდან უკავია დედათა და ბავშვტა მინისტრის თანამდებობა.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ინდოელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ინდოეთის სახალხო პარტიის წევრები კატეგორია:ცხოველთა უფლებების დაცვის აქტივისტები
ადოლფ როლოვი
ადოლფ ქრისტიან როლოვი (Adolf Christian Roloff; დ. 25 ივნისი, 1870 — გ. 1952) — საქართველოში მოღვაწე, წარმოშობით გერმანელი აგრონომი, თბილისის ბოტანიკური ბაღის დირექტორი 1902–1918 წლებში.
როლოვი დაიბადა თბილისში, გერმანული წარმოშობის ოჯახში. 1891 წელს დაამთავრა მოსკოვის სასოფლო-სამეურნეო აკადემია. 1892 წელს საქართველოში დაბრუნების შემდეგ მუშაობდა მასწავლებლად ქუთაისის სასოფლო-სამეურნეო სკოლაში, შემდეგ ექსპერტად კავკასიის ფილოქსერას კომიტეტში, წამყვან სპეციალისტად ამიერკავკასიის სასოფლო-სამეურნეო დეპარტამენტში და მმართველად თბილისის ბოტანიკურ ბაღში. 1902 წლიდან 1918 წლამდე იყო თბილისის ბოტანიკური ბაღის დირექტორი. მისი მეცადინეობით ბაღის ტერიტორია მნიშვნელოვნად გაფართოვდა, გამდიდრდა კოლექციები; მიმდინარეობდა ინტენსიური სამეცნიერო მუშაობა. 1919-1921 წლებში მუშაობდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სოფლის მეურნეობის სამინისტროში. საბჭოთა რეჟიმის დამყარების შემდეგ როლოვი განაგრძობდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას მის მიერვე დაარსებულ თბილისის ბოტანიკური ბაღის მებაღეთა სკოლაში, საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტსა და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. გამოქვეყნებული აქვს 50-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი მებაღეობის, მევენახეობის, მცენარეთა სელექციის შესახებ. დაკრძალულია თბილისში, კუკიის სასაფლაოზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1870 კატეგორია:გარდაცვლილი 1952 კატეგორია:ქართველი აგრონომები კატეგორია:კავკასიელი გერმანელები
Five Finger Death Punch
Five Finger Death Punch (ასევე მოიხსენიება, როგორც FFDP ან 5FDP) — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფი ლას-ვეგასიდან, ნევადა. ჩამოყალიბდა 2005 წელს, ჯგუფის სახელი მომდინარეობს კლასიკური საბრძოლო ჟანრის ფილმიდან. ჯგუფი თავდაპირველად შედგებოდა ვოკალისტ აივენ მუდის, გიტარისტ ზოლტან ბატორის, გიტარისტ კალებ ენდრიუ ბინემის, ბასისტ მეტ სნელისა და დრამერ ჯერემი სპენსერისგან. 2006 წელს ბინემი გიტარისტმა დარელ რობერტსმა ჩაანაცვლა, რომელიც 2009 წელს ჯეისონ ჰუკმა შეცვალა. 2010 წელს ბასისტი მეტ სნელი ჯგუფიდან გაუშვეს, 2011 წელს მისი ადგილი კრის კაილმა დაიკავა.
ჯგუფის პირველი ალბომი The Way of the Fist 2007 წელს გამოვიდა. ალბომის გამოშვების შემდეგ ჯგუფმა საკმაოდ სწრაფად მოიპოვა პოპულარობა. რიგით მეორე ალბომმა War Is the Answer მათი პოპულარობა კიდევ უფრო გაზარდა. თითოეული ალბომი 500 ათასზე მეტ ეგზემპლარად გაიყიდა, რითაც RIAA-ს ოქროს ჯილდოები მოიპოვა. ჯგუფის მესამე ალბომი, სახელწოდებით American Capitalist 2011 წლის 11 ოქტომბერს გამოვიდა და ოქროს ალბომის სტატუსი ერთ წელზე ნაკლებ ხანში მოიპოვა. ჯგუფი უკრავს ისეთ საერთაშორისო ფესტივალებზე, როგორებიცაა Mayhem Festival (2008, 2009 და 2013) და Download Festival (2009, 2010, 2013 და 2015).
ჯგუფის წევრები
ამჟამინდელი წევრები
ყოფილი წევრები
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფები კატეგორია:2005 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
შუა ალევის კვირაცხოვლის ეკლესია
შუა ალევის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუა ალევში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
თაღ-კამარა ჩამოქცეული, დარბაზული, გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობის ეკლესია სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აბსიდით. კედლები შემორჩენილია 1-1,5 მეტრის სიმაღლეზე, ზოგან უფრო ნაკლებია. ნაგებობის ინტერიერი ჩახერგილია ჩამონაშალი ქვით. ამოსულია დიდი ზომის მცენარეები, რის გამოც აზომვა არ ხერხდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბაღანის-აირუმი
ბაღანის-აირუმი (Bağanis Ayrum) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ყაზახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზახის რაიონის სოფლები
რევაზ ჯაფარიძე
რევაზ ჯაფარიძე (დ. 23 მაისი, 1923, სოფელი ბაჯითი, საჩხერის რაიონი  —  გ. 30 აგვისტო, 1999)  — ქართველი მწერალი.
1956 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. თბილისში არსებობს რევაზ ჯაფარიძის ქუჩა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი    30 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი    1999 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია: საჩხერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები რ კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები
დონ-ვისოზუ
დონ-ვისოზუ (Dom Viçoso) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
აბისოჰიდროთერმალი
აბისოჰიდროთერმალი (abissos „ზღვის სიღრმე“, „უფსკრული“, hydro „წყალი“, therme „სითბო“, „სიცხე“)) — ოკეანეების 2,5-3კმ სიღრმეში, მიწისქვეშა თერმული წყაროების არსებობასთან დაკავშირებული ჰემოტროფული ბაქტერიებით და ცხოველებით მდიდარი შრე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიოლოგია
კატადაუ
კატადაუ  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 35,5 კმ². მოსახლეობა — 2804 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
მურსალი (აღდაშის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ე. ახვლედიანის 12)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ელენე ახვლედიანის ქუჩაზე (№ 12), აგებულია XIX საუკუნის შუა წლებში, ეკთვნოდა ჰილდიის ვაჭარს ხიჩოევს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
საბარკლეთის კოშკის ნანგრევი
საბარკლეთის კოშკის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ საბარკლეთში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
სოფლიდან ჩრდილოეთით 4 კმ-ზე, შემორჩენილია ოთხკუთხა ნაგებობის ნანგრევი, რომელიც სხვადასხვა ზომის უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები.
შემორჩენილია ჩრდილო-დასავლეთი კედელი 4 მეტრის სიმაღლეზე. ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხეში დგას სწორი ფორმის სტელისმაგვარი ქვა. ნაგებობის ირგვლივ სასაფლაოა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ბარბარა ასკინსი
ბარბარა ასკინსი (დ. 1939) — ამერიკელი ქიმიკოსი, რომელიც ცნობილი გახდა ფოტოგრაფიული ნეგატივების სწრაფი გამჟღავნების მეთოდის გაუმჯობესებით. ასკინსის განვითარებულ მეთოდს ფართოდ იყენებდნენ ნასაში და სამედიცინო ინდუსტრიაში. 1978 წელს ასკინსის ამ მიღწევას წლის საუკეთესო ეროვნული გამოგონების ტიტული მიენიჭა.
კვლევითი კარიერა
ასკინსის აღმოჩენამ მედიცინის სფეროშიც მნიშვნელოვანი წინსვლა გამოიწვია. კერძოდ, ასკინსის მეთოდმა გავლენა იქონია რენტგენის სურათების ხარისხის გაუმჯობესებაზე.მანამდე მედიცინური სურათების 96 პროცენტი გაურჩევადი იყო, ასკინსის მეთოდმა მედიცინის ამ ნაწილის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება გამოიწვია. მოგვიანებით, ბარბარა ასკინსის მეთოდი ძველი ფოტოების რესტავრაციისთვისაც გამოიყენეს. ასკინსმა საკუთარი გამოგონება 1978 წელს დაიპატენტა (აშშს საპატენტო ნომერი 4,101,780).
ჯილდოები და მიღწევები
1978 წელს ინოვაციებისა და გამოგონებების გაუმჯობესების ასოციაციამ ასკინი წლის ეროვნულ გამომგონებლად დაასახელა. ის იყო პირველი ქალი, რომელმაც ეს ტიტული ინდივიდუალურად მიიღო. ასკინსი ამერიკის ქიმიის საზოგადობის, მეცნიერების განვითარების ასოციაციისა და „სამყაროს მომავლის“ საზოგადოების წევრია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:ქიმიკოსი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქიმიკოსები
ნიაზ ჯეირანაშვილი
ნიაზ ჯეირანაშვილი (დ. 18 აპრილი, 1947) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გურჯაანის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
გუჩა კვარაცხელია
გუჩა კვარაცხელია (დ. 2 ოქტომბერი, 1940 — გ. 23 ივნისი, 2021 ) — ქართველი დრამატურგი, ენათმეცნიერი, მეცნიერი, პოეტი.
ბიოგრაფია
დაბადების ადგილი: ქალაქი თბილისი. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტის ქართველურ ენათა განყოფილება 1963 წელს. 1967-1970 წლებში არნოლდ ჩიქობავას სახელობის ენათმეცნიერების ინსტიტუტი, მუშაობდა უმცროს მეცნიერ-თანამშრომელად, ხოლო 1970-1993 წლებში იყო ამავე ინსტიტუტში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1989-1993 წლებში იყო ინსტიტუტის წამყვანი მეცნიერ-თანამშრომელი, 1993-2006 წლებში ამავე ინსტიტუტის დირექტორი. 2002-2006 წლებში ზოგადი ენათმეცნიერების განყოფილების გამგის მოვალეობის შემსრულებელი, 2006 წლიდან კი ისევ მთავარი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1970-1977 წლებში პუშკინის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტი, ქართული ენის კათედრის უფროსი მასწავლებელი. 1978-1988 წლებში ამავე ინსტიტუტის ქართული ენის კათედრის დოცენტი.
1992 წელს (13 იანვარი-20 დეკემბერი) საქართველოს რესპუბლიკის განათლების მინისტრი. 1993-1994 წლებში არაქართველთათვის ქართული ენის სწავლების სამეცნიერო-კვლევითი ლაბორატორიის გამგე; 1989-1994 წლებში ამავე ლაბორატორიის ქართული ენის კათედრის გამგე. 1999-2006 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მოღვაწეობდა, როგორც ზოგადი და გამოყენებითი ენათმეცნიერების კათედრის პროფესორი.
2005 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიაში ენის, ლიტერატურისა და ხელოვნების განყოფილების აკადემიკოს-მდივნის მოვალეობის შემსრულებელი. მას გამოქვეყნებული აქვს 130 სამეცნიერო ნაშრომი.
მისი საკანდიდატო დისერტაციის თემაა „მეტყველების სტილის სტატისტიკური ანალიზი“, დაიცვა 1968 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა – „სამეცნიერო და საგაზეთო–პუბლიცისტურ სტილთა ფუნქციური სისტემები“, დაიცვა 1986 წელს. მონაწილეობა აქვს მიღებული არაერთ კონფერენციასა და კონგრესში როგორც საქართველოში ასევე საზღვარგარეთ. მისი სამეცნიერო სტატიებიდან გამორჩეული ნაშრომია - „ენობრივი თვითშეგნება და სალიტერატურო ნორმა, როგორც ღირებულება“, აქ არის საუბარი თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ნორმისა და მეტყველების კულტურის ურთიერთმიმართებაზე. ქართულ ენათმეცნიერებაში მან, პირველმა, დაიწყო ახალი დარგის - ფუნქციური სტილისტიკის კვლევა, ცალკე მონოგრაფიად გამოსცა „მხატვრული ენის შესწავლის ლინგვისტიკური ასპექტები”.
მისი ორი პიესა „ჩვენ ძილში გაპარულები“ და „პარასკევს, ხუთშაბათის წინ“ – უაღრესად თანამედროვეა თავისი პრობლემატიკით. ორივე პიესაში დღევანდელობის მხატვრული ინტერპრეტაციაა წარმოდგენილი, უწყინარი და დაბნეული პერსონაჟების მიღმა კი საკმაოდ ღრმა ტკივილი იკითხება, რომელიც მკითხველისთვის საინტერესოა.
გუჩა კვარაცხელია ლექსების წიგნი „მართალთა და უღმრთოთა გზები” მისივე ნახატებითაა გაფორმებული. საზოგადოებამ გუჩა კვარაცხელია ამ წიგნის მეშვეობით გაიცნო, როგორც მხატვარი. კრებულში შეტანილი ნახატები საკმაოდ შთამბეჭდავია და მაღალ დონეზე დგას შესრულების მხრივ.
აბლასტიკა
აბლასტიკა (a „უარყ. თავსართი“, blastos „აღმონაცენი“, „ჩანასახი“) — ავთვისებიანი სიმსივნის ქირურგიული ამოკვეთა, რეციდივის ან სიმსივნის მეტასტაზირების თავიდან ასაცილებლად. ოპერაციული ჩარევა ხდება ჯანსაღი ქსოვილების ფარგლებში და ითვალისწინებს რეგიონული ლიმფური კვანძებისა და სისხლძარღვების ამოკვეთას. იგივე ბლასტექტომია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ონკოლოგია კატეგორია:ქირურგია
უოლი პფისტერი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინოოპერატორები კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:ჩიკაგოელები
წიფთაურის ზურგიანი კოშკი
წიფთაურის ზურგიანი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიფთაურში, ნასოფლარ კვერიათის ტერიტორიაზე. ქსნის მარჯვენა ნაპირზე. აგებულია IX-X საუკუნეებში.
ნასოფლარი კვერიათი მდებარეობს ქსნის მარჯვენა ნაპირზე, სოფელ წიფთაურის მიდამოებში. ზურგიანი კოშკი სტრატეგიული თვალსაზრისით ძალზე მარჯვე ადგილას დგას, აქედან მოჩანს ხეობისკენ მომავალი ყველა გზა. ძეგლი დიდი ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. კოშკის მხოლოდ დასავლეთი კედელი, ჩრდილოეთ ზურგის და სამხრეთი კედლის მცირე ნაწილია შემორჩენილი. დასავლეთ კედელზე იკითხება ხუთი სართულის დონე, აქედან პირველი სართული მთლიანად ამოვსებულია მიწით. ჩანს სართულშუა გადახურვის ხის ძელების კოჭის ბუდეები. კოშკის გარშემო ნასახლარებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
პაულუ ფუტრე
პაულუ ფუტრე (Paulo Futre; დ. ) — ყოფილი პორტუგალიელი ფეხბურთელი. ეროვნულ ნაკრებში 41 მატჩი გამართა და 6 გოლი გაიტანა. 1987 წელს გახდა ევროპის ჩემპიონთა თასის გამარჯვებული პორტუსთან ერთად, ამავე წელს მეორე ადგილი დაიკავა ოქროს ბურთის გამოკითხვაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: პორტუგალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 28 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:ლისაბონის ბენფიკას ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის სპორტინგის ფეხბურთელები კატეგორია:პორტუს ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები კატეგორია:ოლიმპიკი მარსელის ფეხბურთელები კატეგორია:რეჯიანას ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:ვესტ ჰემ იუნაიტედის ფეხბურთელები
ტანაისის მუზეუმ-ნაკრძალი
ტანაისის მუზეუმ-ნაკრძალი (Музей-заповедник Танаис) — ერთ-ერთი უდიდესი ისტორიულ-არქეოლოგიური მუზეუმ-ნაკრძალი რუსეთის ტერიტორიაზე ღია ცის ქვეშ.
ტანაისი არის პირველი არქეოლოგიური მუზეუმ-ნაკრძალი რუსეთის ტერიტორიაზე. მუზეუმი დაფუძნებულია უძველესი ქალაქის ტანაისის ტერიტორიაზე. ქალაქი, რომელსაც სახელი ეწოდა მდინარე ტანაისის (დონი) მიხედვით, დააარსეს მისი და მეოტიდის (აზოვის ზღვა) შეერთების ადგილზე. ქალაქი ტანაისი თითქმის რვა საუკუნის განმავლობაში თამაშობდა მნიშვნელოვან როლს ჩრდილოეთი შავიზღვისპირეთის ქალაქების პოლიტიკურ ცხოვრებაში.
1973 წლიდან 2000 წლამდე მუზეუმ-ნაკრძალის უცვლელი დირექტორი იყო ვალერი ჩესნოკი. შემდეგ მცირე ხნით დირექტორი იყო როსტოვის ოლქის ყოფილი კულტურის მინისტრის მოადგილე ვ. კასიანოვი. 2005 წელს დირექტორად დაინიშნა ვ. პერევოზჩიკოვი.
2009 წლიდან არქეოლოგიური მუზეუმ-ნაკრძალი ტანაისი გახდა იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის კანდიდატი, შეტანილია მის საცდელ სიაში.
ისტორია
1955 წელს საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიამ ჩამოაყალიბა ქვემო-დონის არქეოლოგიური ექსპედიცია, რომელიც როსტოვის უნივერსიტეტთან და როსტოვის ოლქის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმთან ერთად, დ. შელოვის ხელმძღვანელობით შეუდგა სამეცნიერო კვლევას ტანაისში.
ოდნავ მოგვიანებით ქვემო-დონის არქეოლოგიური ექსპედიციის ხელმძღვანელი დ. შელოვი და როსტოვის ოლქის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის დირექტორის მოადგილე ს. მარკოვი გამოვიდნენ ინიციატივით რომ შეექმნათ მუზეუმ-ნაკრძალი.
1958 წელს როსტოვის საოლქო აღმასკომმა გამოსცა დადგენილება ტანაისის მუზეუმ-ნაკრძალის შექმნის შესახებ, როგორც როსტოვის ოლქის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმის ფილიალი.
1960 წელს მუზეუმ-ნაკრძალს გადაეცა მიწა უვადო სარგებლობაში უძველესი დასახლებისა და ნეკროპოლის მიმდებარე ტერიტორიაზე.
დაიწყო მუზეუმის მშენებლობა. ამ პერიოდისათვის მუზეუმის შტატში შედიოდა მხოლოდ ორი ადამიანი გამგე და დარაჯი. 1961 წლის 1 აგვისტოს მუზეუმი გაიხსნა და მიიღო პირველი დამთვალიერებელი.
1981 წელს როსტოვის ოლქის აღმასკომმა 1 200 ჰა ტერიტორია გამოაცხადა დაცულ ზონად. 1990 წელს მუზეუმ-ნაკრძალი გახდა კულტურის განყოფლების თვითმმართველი დანაყოფი.
ამ პერიოდისათის მუზეუმში მუშაობს 40 ადამიანი. მის ტერიტორიაზე აგებულია მუზეუმის ახალი შენობა ძირითადი ისტორიული ექსპოზიციით, ფონდსაცავის შენობა, ადმინისტრაციული ნაგებობები, სტაციონარული და დროებით გამოფენების დარბაზი, სამუზეუმო-პედაგოგიური ადგილი, ტექნიკური სამსახური.
ამჟამად გათხრების შედეგად აღმოჩენილია ძველი ქალაქის თითქმის მეათედი ნაწილი, ასევე ქალაქის ნეკროპოლის ძირითადი ნაწილი.
მუზეუმის ფონდი ამჟამად მოითვლის 140 000 ერთეულ ექსპონატს. განსაკუთრებით უნიკალურია „ამფორების დარბაზი“,რომელიც თავისი მნიშვნელობით ერთადერთია ევროპაში.
მუზეუმ-ნაკრძალი წარმოადგენს რეგიონის უმთავრეს კულტურულ-საგანმანათლებლო და სასწავლო ცენტრს, რომელიც მის ფარგლებს გარეთაც კარგადაა ცნობილი.
მუზეუმის დაარსებასა და განვითარებაში უდიდესი წვლილი შეიტანა ქვემო-დონის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ, რომელმაც 1993 წელს მიიღო საერთაშორისო ექსპედიციის სტატუსი.
ექსპოზიცია
მუზეუმ-ნაკრძალის ექსპოზიცია შედგება ხუთი დარბაზისაგან. საგამოფენო კომპლექსის საერთო ფართობი შეადგენს 200 კვ. მ.-ს.
ტანაისის ტერიტორიაზე, ღია ცის ქვეშ განთავსებულია ნაგებობების რეკონსტრუირებული ანალოგები.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის მუზეუმები კატეგორია:რუსეთის მუზეუმ-ნაკრძალები
იენ ჰოლმი
სერ იენ ჰოლმი (დ. 12 სექტემბერი, 1931 — გ. 19 ივნისი, 2020, ლონდონი)  —  ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ინგლისელი მსახიობი, ცნობილი სასცენო და კინოროლებით. მას 1967 წელს მიღებული აქვს ტონის ჯილდო საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლისთვის და 1988 წლის ლოურენს ოლივიეს ჯილდო „მეფე ლირში“ შესრულებული როლისთვის. მის ცნობილ კინოროლებს შორის არის ეში („უცხო“), მამა ვიტო კორნელიუსი („მეხუთე ელემენტი“) და ბილბო ბეგინსი („ბეჭდების მბრძანებელი“, „ჰობიტი“).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 12 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი  2020 კატეგორია:BAFTA-ს გამარჯვებულები (პიროვნებები) კატეგორია:ინგლისელი შოტლანდიელები კატეგორია:ტონის ჯილდოს მფლობელები
ბალა-ჯაფარლი
ბალა-ჯაფარლი (Bala Cəfərli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ყაზახის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზახის რაიონის სოფლები
ინდოეთ-პაკისტანის სასაზღვრო კონფლიქტი (2019)
ინდოეთ-პაკისტანის კონფლიქტი — სასაზღვრო დაპირისპირება და შეტაკებები ინდოეთისა და პაკისტანის შეიარაღებულ ძალებს შორის, ქაშმირის სადავო რეგიონში.
დაძაბულობა გამოიწვია 14 თებერვლის ტერაქტმა, როდესაც ტერორისტული დაჯგუფების თვითმკვლელმა წევრმა ააფეთქა მანქანა, რომელიც პოლიიციის თანამშრომლების კოლონასთან ერთად გადაადგილდებოდა. შემთხვევას 46 სამხედრო პოლიციელი ემსხვერპლა. პასუხისმგებლობა პაკისტანში დაფუძნებულმა ტერორისტულმა დაჯგუფებამ აიღო, თუმცა პაკისტანის მთავრობამ დაგმო ეს თავდასხმა და ყველანაირი მონაწილეობა უარყო.
თვითმკვლელი ტერორისტის თამდასხმაზე საპასუხოდ, ინდოეთის საჰაერო ძალებმა 26 თებერვალს დაარღვია კონტროლის ხაზი (პირველად ინდოეთ-პაკისტანის 1971 წლის ომის შემდეგ) და განახორციელა, თავისი თქმით „წინასწარგანზრახული“ საჰაერო დარტყმები ტერორისტთა საწვრთნელ ბაზებზე, რასაც რამდენიმე რადიკალი ემსხვერპლა. ადგილობრივი მოსახლეობა და პაკისტანელი სამხედროები აცხადებდნენ, რომ ინდოეთის მტკიცება, რომ არავინ დაღუპულა და არც ინფრასტრუქტურა დაზიანებულა, სიმართლეს არ შეესაბამებოდა.
სიტუაცია კიდევ უფრო დაიძაბა, 26 და 27 თებერვალს ინდოეთმა და პაკისტანმა ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ გახსნეს ცეცხლი კონტროლის ხაზის გასწვრივ. 10 ინდოელი სამხედრო დაიჭრა და 4 პაკისტანელი მშვიდობიანი მოქალაქე დაიღუპა ამ დროს. ბოლო დღეს პაკისტანმა საჰაერო დარტყმები განახორციელა ინდოეთის მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე, რასაც არ მოჰყვა მსხვერპლი და არც ინფრასტრუქტურის დაზიანება.
იმავე 27 თებერვალს, პაკისტანმა განაცხადა, რომ ტყვეობაში იმყოფებოდა ჩამოგდებული ინდური თვითმფრინავების ორი პილოტი. ინდოეთი ამტკიცებდა, რომ მხოლოდ ერთი MiG-2 იყო ჩამოგდებული და მოითხოვდა იმ ერთი პილოტის გათავისუფლებას. ინდოეთმა ასევე განაცხადა, რომ ჩამოაგდო პაკისტანის F-16, თუმცა ეს შემთხვევა პაკისტანმა უარყო. მოგვიანებით პაკისტანმა განმარტო, რომ ტყვეობაში მხოლოდ ერთი ინდოელი მფრინავი იყო. იგი 1 მარტს გათავისუფლდა.
წინაპირობა
ინდოეთი და პაკისტანი დიდი ხნის განმავლობაში არიან წინააღმდეგობაში და ერთმანეთთან რამდენიმე ომი, კონფლიქტი და სამხედრო დაპირისპირება გადახდათ. განგრძობადი დაძაბულობის საფუძველი კომპლექსურია, თუმცა ძირითადად სადავო ქაშმირის რეგიონს უკავშირდება. მას შემდეგ, რაც 1947 წელს ინდოეთს პაკისტანი გამოეყო, დაიწყო დავა ჯამუს და ქაშმირის სამთავროსათვის, რომელიც მუსლიმებით იყო დასახლებული თუმცა ინდოელი მაჰარაჯა მართავდა და ამის წყალობით ამ ქვეყნის შემადგენლობაში მოექცა. დავა სრულმასშტაბიან ინდოეთ-პაკისტანის 1947–1948 წლების ომში გადაიზარდა. ნაწილობრივ, სადავო საკითხში იყო ის ფაქტი, რომ 1947 წლის გაყოფისას არ განისაზღვრა ამ რეგიონის სტატუსი. პრობლემა გადაუწყვეტელი აღმოჩნდა, მან მოიტანა 1965 წლის მეორე და 1971 წლის ომები. 1990-იანი წლების შემდეგ, დამუშავების შედეგად ორივე სახელმწიფო ფლობს ბირთვულ იარაღს, რომელიც შესაძლოა გამოიყენეს განსაზღვრული სიმკაცრით 1999 წლის კარგილის ომში.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთ-პაკისტანის კონფლიქტი
დადივანქი
300px|მინი დადივანქი (Դադիվանք), ან ხუთავანქი (Խութավանք) — სომხური მონასტერი აზერბაიჯანში, მდებარეობს ქალბაჯარის რაიონში, მდინარე ტერტერის მარცხენა ნაპირზე. სამონასტრო კომპლექსი მიეკუთვნება IX-XIII საუკუნეებს. ისტორიულად ეს იყო დიდი კოვანკის რაიონის სასულიერო კომპლექსი. მას ასევე უწოდებენ ხუთავანქს, რადგან იგი აგებულია გორაკზე.
ისტორია და არქიტექტურა
მონასტერი ეკუთვნის სომეხთა სამოციქულო ეკლესიის არცახის ეპარქიას. მთავარი ტაძრის კედლებზე რამდენიმე სომხური ეპიგრაფიკული წარწერაა. ტაძრის მხატვრობა დათარიღებულია XIII საუკუნით. პაოლო კუნეოს თქმით, დადივანქი არის ერთ-ერთი ორი მონასტერიდან განძასართან ერთად, სადაც გვხვდება ბიუსტები (შესაძლოა მონასტრის შემომწირველების).
1994 წელს ყარაბაღის ომის დასრულების შემდეგ, მონასტერი ხელახლა გაიხსნა და 2004 წელს, სომეხ-ამერიკელი ბიზნესმენის, ედელე ჰოვნანიანის დაფინანსებით, დაიწყო განახლების პროცესი, რომელიც 2005 წელს დასრულდა.
2017 წლის აგვისტოში პირველად, იტალიელმა სპეციალისტებმა, ჩაუტარეს სარეაბილიტაციო სამუშაოები სამონასტრო კომპლექსს. ამჟამად კვლავ მიმდინარეობს მათ მიერ მონასტრის გაწმენდისა და აღდგენის სამუშაოები. მათ უკვე აღადგინეს ოთხი სამლოცველო და ფრესკები. დაგეგმილია ორნამენტების აღდგენა სამლოცველოების კარებთან ახლოს. აღდგენითი სამუშაოების დასრულება იგეგმება 2020 წლისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის სომხური მონასტრები
ზემო ბოლის კოშკი
ზემო ბოლის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ბოლში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვით ნაგები კოშკი შემორჩენილია ოთხი სართულის დონეზე. შესასვლელი აღმოსავლეთი კედლის პირველ სართულშია გაჭრილი.
კოშკს გარშემო მიშენებული აქვს ხის ნაგებობანი, შიგნით შესვლა და აზომვა ვერ ხერხდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
იტაჟუბა
იტაჟუბა (Itajubá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 845 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 90 658 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 307.49 კმ²-ზე. ფართობი 294 835 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფილიპა პირსი
ენ ფილიპა პირსი (Ann Philippa Pearce) (დ. 22 იანვარი, 1920 — გ. 21 დეკემბერი, 2006) — ინგლისელი საბავშვო მწერალი. მისი ყველაზე ცნობილი ნაწარმოებია ფენტეზის ჟანრის რომანი დროში მოგზაურობის შესახებ, „ტომის შუაღამის ბაღი“. ამ ნაწარმოებმა 1958 წელს მიიღო კარნეგის მედალი.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი საბავშვო მწერლები
ნეჰრახალილი
ნეჰრახალილი (Nehrəxəlil) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1 262 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
გოგიტა არქანია
გოგიტა არქანია (დ. 26 მაისი, 1984, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი სპორტსმენი, კარატისტი, ორგზის მსოფლიო ჩემპიონი (2014, გერმანია; 2021, დუბაი ), კარატეს საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2017, ესპანეთი). 2020 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მეხუთეადგილოსანი (+75 კგ, ტოკიო).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი კარატისტები კატეგორია:ქართველი მსოფლიო ჩემპიონები
კალასინის პროვინცია
კალასინი (กาฬสินธุ์) — ტაილანდის 76 პროვინციიდან (ჩანვატი) ერთ-ერთი. მდებარეობს ტაილანდის ზედა ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, რომელსაც ასევე უწოდებენ ისანს. პროვინცია შეიქმნა ჩაგვატ კალასინის აქტის საფუძველზე, რომლის ნომერია 2490. იგი ძალაში შევიდა 1947 წლის 1 ოქტომბერს. მეზობელი პროვინციებია (ჩრდილოეთიდან საათის ისრის მიმართულებით) საკონ-ნაქონი, მუკდაჰანი, როიეტი, მაჰასარაქამი, ქონკენი და უდონთანი.
გეოგრაფია
მინი|250x250პქ| მოტოციკლეტზე დამაგრებულ დახმზე მოვაჭრე კალასინში|მარცხნივ პროვინციის უმეტესი ნაწილი ბორცვებით არის დაფარული. ქალაქი კალასინი 152 მ სიმაღლეზე მდებარეობს. კალასინის ჩრდილოეთით ლამ პაოს კაშხალია აშენებული 1963-1968 წლებში. კაშხალი 1430 მილიონი კუბური მეტრის მოცულობის წყალს მოიცავს, რომელიც მეტწილად სოფლის მეურნეობისთვის გამოიყენება. ლამ პაოს წყალსაცავი ეფექტურად ჰყოფს პროვინციის ჩრდილოეთ ნაწილს შუაზე, მაგრამ არსებობს გაყვანილობები, რომლებიც აღმოსავლეთით საჰაცახანის რაიონს აკავშირებს და დასავლეთით მდებარე ნონგ კუნგ სის რაიონთან, რაც საავტომობილო მოგზაურობის დროს 1 საათით ამცირებს. წყალსაცავზე ხიდი მდებარეობს, რომელიც სოფელ ბან დონგ ბანგს აღმოსავლეთით მდებარე რაიონის მცირე ქალაქ ვანგ სამ მოსთან აკავშირებს. მიუხედავად იმისა, რომ ხიდი აშენდა რამდენიმე წლის წინ (2000 წლამდე), იგი არ არის ნაჩვენები (2006 წ.) არც ერთ კომერციულ საგზაო რუკაზე.
ფუ ფანის მთიანეთი წარმოადგენს საზღვარს სახონ ნახონის პროვინციასთან, რომლის ნაწილი დაცულია როგორც ეროვნული პარკი.
ეკონომიკა
კალასანის პროვინციის მთავარი შემოსავალი სოფლის მეურნეობაზეა დამოკიდებული. აქ აწარმოებენ წებოვან ბრინჯს, ასევე მანიოკს (კასავა) და შაქრის ლერწამს. პროვინციაში მცხოვრები ოჯახები, ძირითადად, ღარიბები არიან და თავს კალათების დაწვნითა და აბრეშუმის წარმოებით ირჩენენ თავს. ამ ფაქტმა პროვინციას აღნიშნულ ინდუსტრიებში პოპულარობა მოუტანა.
ისტორია
არქეოლოგიური გათხრების შედეგად დადგინდა, რომ ლაუას ტომი ამ მიდამოებში დაახლოებით 1600 წლის წინ ცხოვრობდა. პირველი ოფიციალური ქალაქი დაარსდა 1793 წელს.
XX საუკუნის დასაწყისში მეფე რამა V-ის მეფობის დროს თესაფიბანის რეფორმების დროს ქალაქი (მუეანგი) პროვინციად გადაკეთდა. 1932 წელს, როდესაც ქვეყანამ დიდი ეკონომიკური დეპრესია განიცადა, მაჰა სარაჰამის პროვინციამ პროვინცია დაასუსტა და დაიპყრო. კალასინი მაჰა სარახამიზე იყო დამოკიდებული 16 წლის განმავლობაში. დიდი რეცესიისა და მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, იგი კვლავ გახდა პროვინცია 1947 წელს.
სიმბოლოები
პროვინციის გერბზე გამოსახულია წყლით სავსე ღრმული ფუ ფანის მთების პირდაპირ. ფუ ფანის მთები პროვინციის საზღვარს წარმოადგენს. ღრმულში წყალი შავია, რადგან სახელი კალასინი ნიშნავს „შავ წყალს“. დიდი ღრუბლები და წყალი პროვინციის ნაყოფიერების სიმბოლოა.
პროვინციული ლოგო და ღირშესანიშნაობაა ფრა თატ იახუ, რვაკუთხა ფორმის ჩედი, რომელიც აგურითაა ნაგები.
პროვინციული ყვავილი არის პაიორმი ან ტკბილი შორეა (Shorea roxburghii), ხოლო პროვინციული ხე სა-მაე-სანია (Cassia garrettiana).
პროვინციული ლოზუნგია: ფა დაეტ სონგ იანგის უძველესი ქალაქი, პონგ ლანგის ხალხური მუსიკა, ფუ თაის კულტურა, ფრაე ვას აბრეშუმი, ფა სავეოი ფუ ფანი, მდინარე ლამ პაო და მილიონწლიანი დინოზავრები.
პროვინციის მთავრობა
მინი|300x300პქ| 18 ოლქის რუკა პროვინცია დაყოფილია 18 ოლქად (ამფოები). ოლქები შემდგომში იყოფა 134 ქვეოლქად (ტამბონები) და 1,509 სოფლად (მუბანებად).
ადგილობრივი მთავრობა
2019 წლის 26 ნოემბრისთვის არსებობს: ერთი კალასინის პროვინციული ადმინისტრაციული ორგანიზაცია და 79 მუნიციპალური სახის ოლქი პროვინციაში. კალასინსა და ბუა ხაოს აქვთ მცირე ქალაქის სტატუსი. არსებობს 77 ქვეგანყოფილების მუნიციპალიტეტი. არა მუნიციპალური რაიონების ადმინისტრაციას მართავს 71 ქვეგანყოფილების ადმინისტრაციული ორგანიზაცია - SAO
ადამიანის მიღწევების ინდექსი 2017 წ
2003 წლიდან, გაეროს განვითარების პროგრამამ (UNDP) ტაილანდში პროგრესი განიცადა. აქ ადამიანის გავითარება ქვე-ეროვნულ დონეზე ხდება, რომელიც მოიცავს ადამიანის განვითარების რვავე ძირითად სფეროს. ეკონომიკური და სოციალური განვითარების ეროვნულმა საბჭომ ცალკეულ პროვინციების განვითარებაზე (NESDB) პასუხისმგებლობა 2017 წლიდან აიღო.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის პროვინციები
მარი ტუშე
მარი ტუშე (დ. 1549 — გ. 28 მარტი, 1638) — შარლ IX-ის ერთადერთი ოფიციალური სამეფო საყვარელი. დაიბადა ორლეანში ჰუგენოტი ჟან ტუშეს და მარი მათის ბურჟუაზიულ ოჯახში. 1573 წელს შარლ IX-ისგან გაუჩნდა ვაჟი, "სამეფო ნაბიჭვარი" შარლ დე ვალუა. შარლ IX-ის გარდაცვალების შემდეგ ანრი III ვალუამ იკისრა მისი გაზრდა ხოლო მარი ტუშეს ახალი მონარქისგან პენსია დაენიშნა და სამეფო წრეში დარჩენის უფლება შეუნარჩუნდა. ტუშე მალევე ფრანსუა დე ბალზაკზე დაქორწინდა. მათ ჰყავდათ ქალიშვილი კატრინ დე ბალზაკი რომელიც დედისვე გზას გაჰყვა და ანრი IV-ის სამეფო საყვარელი გახდა. ტუშე პარიზში გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული   1549 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1638 კატეგორია:სამეფო საყვარლები
ომარ ნიშნიანიძე
ომარ ნიშნიანიძე (დ. 3 აგვისტო, 1952, სოფ. ჭოგნარი, თერჯოლის რაიონი ) — ქართველი თანამდებობის პირი, პოლიტიკოსი, ისტორიკოსი.
1973 ჩაირიცხა ალექსანდრე წულუკიძის სახელობის ქუთაისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორია–ფილოლოგიის ფაკულტეტის ისტორიის სპეციალობაზე, 1979  წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის სპეციალობა    2012-2016 წლებში იყო  საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ომარ კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
რებეკა ჰოლი
რებეკა ჰოლი (Rebecca Hall; დ. 19 მაისი, 1982, ლონდონი) — ინგლისელი მსახიობი. კარიერა დაიწყო თეატრში, აგრეთვე მოღვაწეობს ტელევიზიაში. მიღებული აქვს BAFTA-ს ჯილდო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:დაბადებული 19 მაისი
ალექსანდრე ჯიბლაძე
ალექსანდრე ჯიბლაძე (დ. 19 დეკემბერი, 1949, სოფელი გოგაძეები, შუახევის რაიონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ფილოლოგი.
1972 წელს დაამთავრა ბათუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ენისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი, ხოლო 1987 წელს ბაქოს უმაღლესი პარტიული სკოლა. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
ბარხუდარლი
ბარხუდარლი (Barxudarlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ყაზახის რაიონში.
სლოვაკეთის პირველი რესპუბლიკა
სლოვაკეთის რესპუბლიკა დიპლომატიურად აღიარა გერმანიამ და მისმა მოკავშირე ქვეყნებმა: იტალიამ, იაპონიამ, ჩინეთის პროიაპონურმა მთავრობამ, ხორვატიამ, ესპანეთმა, სსრკ-მ, ლიტვამ, ესტონეთმა, შვეიცარიამ, სალვადორმა და ვატიკანმა.
1942 წლის 15 მაისს პრეზიდენტამ იოზეფ ტისომ ხელი მოაწერა კანონს, რომლის ძალიტაც ებრაელები გააძევა ქვეყნიდან. 1942 წელს სლოვაკეთიდან მოახდინეს 57 628 ებრაელის დეპორტაცია.
1944 წლის 21 სექტემბერს საბჭოთა წითელი არმია მიადგა სლოვაკეთის საზღვარს. 1945 წლის 4 აპრილს გაათავისუფლეს ბრატისლავა - სლოვაკეთის პირველი რესპუბლიკა დაეცა და ქვეყანა კვლავ ჩეხოსლოვაკიის ნაწილი გახდა. 8 მაისს სლოვაკეთის უკანასკნელმა პრემიერ-მინისტრმა შტეფან ტისომ ხელი მოაწერა სლოვაკეთის პირველი რესპუბლიკის კაპიტულაციას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვაკეთის ისტორია კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:ყოფილი სლავური სახელმწიფოები
მარია-და-ფე
მარია-და-ფე (Maria da Fé) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 258 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იტაჟუბის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 216 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 70.06 კმ²-ზე. ფართობი 202 898 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
უნიკოდის სომხური ჯგუფი
ბლოკი სომხური ენის ლიგატურებისათვის:
რესურსები ინტერნეტში
სომხური კატეგორია:სომხური დამწერლობა
ანჯელა ნანეტი
დაამთავრა რა სკოლა მშობლიურ მხარეში, სწავლა განაგრძო უნივერსიტეტში, სადაც შუასაკუნოვან ისტორიას შეისწავლიდა. მოგვიანებით გადავიდა პესკარაში, სადაც უფროს კლასებში მასწავლებლად მუშაობდა, დაკავებული იყო კვლევით და სხვადასხვა ექსპერიმენტული პროგრამით. წერა დაიწყო 1984 წელს, თუმცა 1995 წლამდე აქტიური ლიტერატურული კარიერით ვერ დაკავდა. ცნობილი გახდა პირველი რომანით „ადალბერტოს მოგონებები“, რომელშიც განიხილება, თუ როგორც გრძნობს თავს 11 წლის ბავშვი, რომელიც იზრდება. 2003 წელს მიიღო ჰანს კრისტიან ანდერსენის ეროვნული პრემია ნომინაციაში „იტალიის საუკეთესო მწერალი“.
მისი კიდევ ერთი ცნობილი ნაწარმოებია „ბაბუაჩემი ალუბლის ხე იყო“. სიუჟეტის მიხედვით, მოხუცი ოტავიანო რგავს ალუბლის ხეს, რომელიც შემდგომში მისი შვილიშვილის საუკეთესო მეგობრად იქცევა. წიგნი ნათარგმნია 20-ზე მეტ ენაზე და მიღებული აქვს მრავალი საერთაშორისო ჯილდო.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი ქალი მწერლები კატეგორია:იტალიელი ქალი საბავშვო მწერლები
ქალები პოლონეთში
პოლონეთს აქვს ფემინისტური აქტივიზმის ხანგრძლივი ისტორია და ის იყო ერთ-ერთი პირველი ქვეყანა ევროპაში, რომელმაც დაამტკიცა ქალთა ხმის უფლება.
ისტორია
პოლონეთში ფემინიზმზე დიდი გავლენა მოახდინა რომაულმა კათოლიციზმა. ფემინიზმს პოლონეთში დიდი ისტორია აქვს და ის იყოფა შვიდ პერიოდად, რომელიც დაიწყო მე-18 საუკუნის განმანათლებლობის პერიოდიდან, რასაც მოჰყვა ფემინიზმის პირველი ტალღა. პირველი ოთხი პერიოდი დაემთხვა პოლონეთის საგარეო დანაწევრებას, რამაც გამოიწვია სუვერენული პოლონური სახელმწიფოს ლიკვიდაცია 123 წლის განმავლობაში.