cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ოლთისისწყალი
ოლთისისწყალი ზემო წელში მიედინება ჩრდილო-ჩრდილო-აღმოსავლეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით, შემდეგ არმისული მდინარე ფენექის შესართავამდე უხვევს ჩრდილოეთისაკენ, ხოლო დაახლოებით 3 კმ-ში დასავლეთისაკენ და ზოგადად განედურ განფენილობას ექვემდებარება. ჭოროხის შესართავამდე 3.2 კმ-ზე მდინარე თავის განედურ მიმართულებას იცვლის დასავლეთ-ჩრდილო-დასავლეთ მიმართულებაზე, ესე იგი ოდნავ იხრება ჩრდილოეთისაკენ. მდინარე ოლთისისწყლის მარცხენა შენაკადის სივრიდერეს შესართავიდან აღმა 1 კმ-ში აღინიშნება ოლთისისწყლის ხეობის მარცხენანაპირეთის ნაწევი. ზემო დინებაში ხეობა ჩაჭრილია სტრუქტურულ-დენუდაციურ პლატოში და ზოგადად ახასიათებს შედარებით დამრეცი საფეხურისებრი კალთები. ნაწევის მონაკვეთზე მდინარე იჭრება ქარგაფაზარის ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთ დაბოლოებაში, სადაც ქმნის 400 მ სიღრმის ვიწრო ხეობას, ხოლო ჩრდილო-აღმოსავლური განფენილობის მონაკვეთზე ხეობის ფსკერი რამდენადმე ფართოვდება. მდინარე ფენექის შესართავიდან დაღმა გამოიმუშავებს 700–800 მ სიღრმის კანიონისებურ ხეობას.
ვახუშტის მიხედვით, ოლთისისწყლის ხეობა ტაოს მიეკუთვნებოდა. ოლთისისწყლის შუა წელზე მდებარეობს ციხე-ქალაქი ოლთისი, ხოლო მარჯვენა ნაპირზე სამონასტრო ცენტრი იშხანი.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის მდინარეები
Lasioglossum katyae
Lasioglossum katyae — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1986 წელს.
სქოლიო
katyae
ტვიში
ტვიში — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ლახეფა, ორხვი, ქორენიში). მდებარეობს მდინარე რიონის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 400 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 33 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 205 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პიარნუმაა
პიარნუმაა (Pärnumaa ან Pärnu maakond) — ფართობით ყველაზე დიდი მაზრა ესტონეთში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთით ნაწილში, რიგის ყურის სანაპიროზე. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი პიარნუ. მაზრის შემადგენლობაში შედის 20 მუნიციპალიტეტი: 2 ქალაქი (პიარნუ და სინდი) და 18 თემი. მაზრის შემადგენლობაშია ასევე კ. კიჰნუ და მანილაიდი. მაზრის ტერიტორიაზეა მდინარე პიარნუს ქვემო დინება.
მაზრის ტერიტორიაზე მდებარეობს უძველესი, ქვის ხანის, ადამიანის სადგომი ესტონეთის ისტორიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის მაზრები
მიხაილოვკა (დიაშევოს სოფსაბჭო)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 162 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 65 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (37 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
ფარადავლა ახალციხელი
ფარადავლა ახალციხელი – ახალციხელთა ფეოდალური საგვარეულოს წარმომადგენელი XIII საუკუნის I ნახევარში, ძე შალვა ახალციხელისა. საქართველოში მონღოლების შემოჭრის შემდეგ ფარდავლა გაიქცა რუმის სულთან ყიასედინთან, რომელმაც ის თავის ერთ-ერთ სარდლად დანიშნა. დარდინ შარვაშიძესთან ერთად სარდლობდა სულთნის ჯარს მონღოლთა წინააღმდეგ ბრძოლაში (1244). სულთნის ჯარი დამარცხდა, შარვაშიძე მოკლეს, ხოლო ფარდავლა თვით სულთანმა მოაკვლევინა. მემატიანის სიტყვით, „იყო კაცი მხნე და წყობათა შინა სახელოვანი“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი დიდგვაროვანი ფეოდალები
შანის დინასტია
შანის იმპერია არის პირველი ჩინური სახელმწიფო წარმონაქმნი, რომლის არსებობაც დასტურდება არა მხოლოდ არქეოლოგიური მასალებით, არამედ ზეპირი და წერილობით წყაროებითაც. შანის იმპერიის ისტორიის ყველაზე სრულყოფილ აღწერას სიმა ციანის „ისტორიული ჩანაწერები” შეიცავს. გათხრების შედეგად იპოვნეს ძიაგუვენი — იეროგლიფური წარწერები კუს ბაკანსა და ცხოველის ძვლებზე, აგრეთვე ბრინჯაოს, ნეფრიტს, კერამიკასა და ქვის ნაწარმზე. დიდი აღმოჩენები გაკეთდა შანის დინასტიის დედაქალაქის — ინსიუს (ჩინ.:商殷墟))ტერიტორიაზე, რომელიც თანამედროვე ქალაქის ანიანის, ხენანის პროვინციაში მდებარეობს. უძველესი ქალაქი შედის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ნუსხაში​​.
პოლიტიკური სტრუქტურა
მოსახლეობის სხვადასხვა ფენებში პოლიტიკური სტატუსი იყო განსხვავებული. ვანი წარმოადგენდა საკრალურ ფიგურას და ჰქონდა დიდი ძალაუფლება. ის გარდაცვლილი წინაპრების პატივსაცემად ასრულებდა საზეიმო რიტუალ დის. მიიჩნეოდა, რომ მხოლოდ მას შეეძლო ყოფილიყო შუამავალი გარდაცვლილებსა და ცოცხლებს შორის. ტიტული ან ძმიდან ძმას ან ბიძადან უფროს ძმისშვილს გადაეცემოდა, ხოლო ვან ი-დან მოყოლებული ძალაუფლება მამიდან უფროს შვილზე გადადიოდა. ვანის ახალგაზრდა ნათესავები, რომლებიც ვერ აცხადებდნენ ძალაუფლებაზე პრეტენზიას, შეადგენდნენ არისტოკრატულ კლანს.
აქტობე
აქტობე ; 1999 წლამდე ეწოდებოდა აქტიუბინსკი (Актюбинск) — ქალაქი მდინარე ილეკზე ყაზახეთში. აქტობეს ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2013 წლის იანვრის მონაცემებით მისი მოსახლობა შეადგენდა 371 546 ადამიანს.
შანის დინასტია
პოლიტიკური სტრუქტურა
გლეხებთან შედარებით, ვანის გარემოცვას (ადმინისტრაციული აპარატი, მებრძოლები) პრივილეგირებული სტატუსი ჰქონდა. თანამდებობის პირები იყოფოდა ადმინსტრატორებად, მცირე რანგის მენეჯერებად და სამხედრო წვრთნებსა და ნადირობაზე პასუხისმგებელ პირებად.
აქტობე
სახელი აქტობე მოდის ყაზახურიდან: „აქ“ - თეთრი და „ტებე“ - გორა. დასახელება აღებულია იმ მთის სახელიდან რომელზეც XIX საუკუნეში პირველი დასახლება გაჩნდა.
ქალაქში არის მისი სახელობის საფეხბურთო კლუბი — „აქტობე“.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის ქალაქები
შანის დინასტია
ადმინისტრაციული დაყოფა
შანის სახელმწიფო დაიყო სტრუქტურულად უთანასწორო ნაწილებად:
შანის დინასტიის მმართველები
ვან მეფეთა სამეფო სახელების გარდა, ჩინეთის ისტორიამ მათი ადრინდელი სახელებიც შემოინახა (მაგ, სიან ტუ zh:相土, აგრეთვე, მოიხსენიება როგორც „ში ძინე”).
კატეგორია:ჩინეთის დინასტიები კატეგორია:დინასტიები
შუა სხვავა
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 73 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Veprecula vepratica
Veprecula vepratica — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
გრიგორი არუთინოვი
ადრეული ცხოვრება და კარიერა
არუთინოვი დაიბადა თელავში, რუსეთის იმპერიაში, მცირე ვაჭრისა და მევენახის ოჯახში. 1911 წელს შევიდა თელავის რუსულ გიმნაზიაში. 1919 წელს შეუერთდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიას (ბოლშევიკები). 1920 წელს დააკავეს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამართალდამცავებმა.
საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებისთანავე იგი გახდა საქართველოს კომუნისტური პარტიის თელავის რაიკომის პროპაგანდის განყოფილების უფროსი. 1922 წელს იგი სასწავლებლად გაგზავნეს მოსკოვში, კარლ მარქსის მოსკოვის ეროვნულ ეკონომიკის ინსტიტუტში. 1924 წელს იგი გამოწვეული იქნა საქართველოში და ეკავა სხვადასხვა თანამდებობები საქართველოს კომუნისტური პარტიის ბიუროკრატიაში. საბოლოოდ 1934 წელს გახდა ტიფლისის საქალაქო პარტიული კომიტეტის მდივანი.
საბჭოთა სომხეთის ლიდერი
1937 წლის 15 სექტემბერს, სომხეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის რიგგარეშე პლენუმზე, არუთინოვი აირჩიეს სომხეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველ მდივნად. არუთინოვის წინამორბედი, ამათუნი ვარეტაპიანი 23 სექტემბერს დააპატიმრეს და მოგვიანებით დახვრიტეს. არუთინოვს თანამდებობაზე რეკომენდაცია გაუწია მისმა უფროსმა ქართულ პარტიულ სტრუქტურაში, ლავრენტი ბერიამ.
დიდი წმენდის დროს არუთინოვის ძმა სერგო და მისი ცოლისძმა არტიომ გეურქოვი დააპატიმრეს და დახვრიტეს საქართველოში.
არუთინოვის მოღვაწეობის პერიოდში სომხეთმა განიცადა მნიშვნელოვანი სასოფლო-სამეურნეო და სამრეწველო ზრდა, განსაკუთრებით ეს შეეხო დედაქალაქ ერევანს] რომელმაც მნიშვნელოვანი ზრდა-განვითარება განიცადა. დაარსდა სომხეთის მეცნიერებათა ეროვნული აკადმია და დაიწყო მატენადარანის კონსტრუქციის მშენებლობა. გარდა ამისა, 1946 წლიდან 1948 წლამდე სომხური დიასპორის მცხოვრები 100,000 სომეხი ემიგრაციაში წავიდა საბჭოთა სომხეთში, თუმცა ზოგი დასახლდა არა სომხეთში, არამედ ციმბირში. 1945 წელს არუთინოვმა წარუმატებლად მიმართა იოსებ სტალინს ეთნიკურად სომხური უმრავლესობის მქონე მთიანი ყარაბაღის ავტონომიური ოლქის გადაცემის შესახებ რომელიც იყო აზერბაიჯანის სსრ-ის ნაწილი. მისი მიმართვა არ დაკმაყოფილდა.
1949 წელს სსრკ-ის სახელმწიფო უსაფრთხოების სამინისტროს ბრძანებით, დაახლოებით 12 000 ადამიანი იძულებით გადაასახლეს სომხეთიდან ალთაის მხარეში. 1953 წელს იოსებ სტალინის გარდაცვალების შემდეგ, სომხეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალურმა კომიტეტმა მიიღო გადაწყვეტილება დეპორტაციის დროს გადარჩენილთა სომხეთში დაბრუნების შესახებ.
ლავრენტი ბერიას დაპატიმრების შემდეგ 1953 წლის ივნისში, არუთინოვი სასტიკ კრიტიკას განიცდიდა ბერიასთან მისი კავშირის გამო. სომხეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პლენუმის სხდომაზე, 1953 წლის 28 ნოემბერს, იგი გაათავისუფლეს პირველი მდივნის პოსტიდან და თანამდებობაზე შეცვალა სურენ თოვმასიანმა.
თანამდებობიდან გათავისუფლების შემდეგ, არუთინოვი ერევნის მახლობლად სოვხოზის თავმჯდომარე იყო. 1957 წლის 9 ნოემბერს გულის შეტევის შედეგად გარდაიცვალა თბილისში, საქართველოს საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკაში.
პირადი ცხოვრება
არუთინოვი დაქორწინებული იყო ნინა გეურქოვზე. მათ შვილი არ შეეძინათ, მაგრამ იშვილეს ნინას 1937 წელს დახვრეტილი ძმის, არტიომ გეურქოვის ქალიშვილი ნამი გეურქოვი ნამი გეურქოვი დაქორწინდა ალექეი მიქოიანზე, რომელიც იყო ანასტას მიქოიანის შვილი. გეურქოვის შვილი არის რუსი მუსიკოსი სტას ნამინი.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის II მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია: სომხეთის სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
1797
თარიღი უცნობია
*
კელტური ენები
კელტური ენები — მონათესავე ენათა ჯგუფი, ნაწილი ინდოევროპული ენების ოჯახისა. ოდესღაც კელტურ ენებზე ლაპარაკობდნენ დასავლეთ და ცენტრალური ევროპის დიდ ნაწილში, ისინი ახლა შემორჩენილია მხოლოდ უკიდურეს დასავლეთით: ირლანდიაში, უელსში, ბრეტანში, კორნუოლში, შოტლანდიაში.
ისტორია
კელტური ენების და ერების გავრცელება ევროპაში დაკავშირებული არის რკინის ხანასთან ხოლო შემდგომ ლათინურ კულტურასთან. სავარაუდო სამშობლოდ მიიჩნევა ცენტრალური ევროპა მდინარე რაინსა და დუნაის შორის. I ათასწლეულის პირველ ნახევარში მათ შეაღწიეს ბრიტანეთის კუნძულზე დაახლოებით VII-ში ჩვ.წ, გალიაში VI-ში ჩვ.წ., იბერიის ნახევარკუნძულზე V-ში ჩვ.წ. ისინი ვრცელდებოდნენ სამხრეთით ალპების გავლით და სახლდებოდნენ ჩრდილოეთ იტალიაში და ბოლოს III საუკუნეში ჩვ.წ. მიაღწიეს საბერძნეთამდე და მცირე აზიამდე.
კლასიფიკაცია
კელტური ენები ინდოევროპული ენების ერთ-ერთი დასავლური ოჯახია. ის ახლოსაა იტალიკურ და გერმანიკულ ენებთან. მიუხედავად ამისა კელტურ ენებს ყველა შეხედულებით არ ჩამოუყალიბდა სპეციფიკური ერთობა სხვა ჯგუფებთან, როგორც ზოგჯერ ადრე თვლიდნენ. ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი მსგავსი ჰიპოთეზა კელტურ-იტალიკურის ენების ერთობისა ეკუთვნის ფრანგ მეცნიერ ანტუან მეიეს.
კელტური ენები იყოფა ოთხ ძირითად ჯგუფად: გოიდელური, ბრიტული, გალიური და ჰისპანო-კელტური.
კელტური ენების შიდა გენეალოგიურ კლასიფიკაციასთან დაკავშირებით არაერთგვაროვანი მოსაზრებებია. ძირითადი ჰიპოთეზის მიხედვით კელტურ ენებს ყოფენ კუნძულოვან (ახალ კელტურ) ენებად და კონტინენტურ (ძველ კელტურ) ენებად. მსგავსი დაყოფა ხდება, როგორც ლინგვისტური, ასევე ქრონოლოგიური ურთიერთკავშირის და ტერიტორიული გავრცელების მიხედვით. კუნძულოვან ენათა ჯგუფში აჯგუფებენ ცოცხალ და არც ისე დიდი ხნის წინ გამქრალი ენებს: ბრიტულს და გოიდელურს, ხოლო კონტინენტურში მკვდარ და ძალიან ცუდად დოკუმენტირებული ენებს: ჰისპანო-კელტურს და გალიურს. ჰიპოთეზის მომხრეები ყურადღებას ამახვილებენ ლინგვისტურ მახასიათებლებზე, რომელიც V საუკუნის შემდეგ გაჩნდა ძირითადად კუნძულოვანი ენებში, მათ შეიძინეს გარკვეული განმასხვავებელი ნიშნები, რომელთა უმრავლესობაც უნიკალურია არა მარტო კელტური ენების ფარგლებში, არამედ მთლიანად ინდოევროპულ ოჯახში.
მეორე ჰიპოთეზის მიხედვით ეგრეთ წოდებულ Q ჯგუფის ენებში ერთიანდება გალიური და ბრიტული ენები, ხოლო P ჯგუფში ჰისპანო-კელტური ენები და გოიდელური ენები.
კუნძულოვანი კელტური ენები
კონტინენტალური ენები
ლიტერატურა
კატეგორია:კელტური ენები
იაპონური ვიკიპედია
იაპონური ვიკიპედია (ウィキペディア日本語版) — ვიკიპედიის განყოფილება იაპონურ ენაზე. თავისუფალი ღია ინტერნეტ ენციკლოპედია. 2012 წლისათვის იაპონური ვიკიპედიაში არსებობს 800 ათასზე მეტი სტატია. დღეისათვის იაპონური ვიკიპედია სტატიების რაოდენობით 9 ადგილზეა და ამ მაჩვენებლით ჩამორჩება ინგლისურ, გერმანულ, ფრანგულ, ნიდერლანდურ, იტალიურ, პოლონურ, ესპანურ და რუსულ ვიკიპედიებს. ამოქმედდა 2002 წლის სექტემბერში. 2006 წლისათვის იაპონურ ვიკიპედიაში არსებობდა 200 ათასი სტატია, ხოლო 2008 წელს სტატიების რაოდენობამ 500 ათასს მიაღწია. 2011 წლის მარტისთვის სტატიების რაოდენობით დაიკავა 7 ადგილი. იაპონური ვიკიპედია არაინდოევროპულ ენებზე არსებულ ვიკიპედიებს შორის უდიდესია.
2001 წლის მარტს შეიქმნა 3 არაინგლისურენოვანი ვიკიპედია – გერმანული, კატალანური და იაპონური. იაპონური ვიკიპედიის საიტის მისამართი იყო nihongo.wikipedia.com და არსებული გვერდები დაწერილი იყო ლათინური ანბანით ან რომაძიზე, რამეთუ პროგრამული უზრუნველყოფა იმ დროისთვის იაპონურ სიმბოლოებთან მიმართებაში არ მუშაობდა. მთავარ გვერდზე იყო ვერტიკალური ტექსტების შექმნის ცდა. პირველ სტატიას ეწოდებოდა „Nihongo No Funimekusu“. 2001 წლის დეკემბრამდე იაპონურ ვიკიპედიაში მხოლოდ 2 სტატია არსებობდა. იაპონურ ვიკიპედიაში ამჟამად 64 ადმინისტრატორია, აქტიურ მომხმარებელთა რიცხვი მნიშვნელოვანია. ნიუ-იორკ ტაიმზის მიხედვით ვიკიპედიის იაპონური ენის განყოფილებაში სტატიების დიდი ნაწილი ეძღვნება პოპ-კულტურას, კერძოდ: კინოფილმებს, ანიმაციას, მუსიკას, კომიქსებს.
სქოლიო
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
თათრები
თათრები — ხალხი, თათარსტანის ძირითადი მოსახლენი (1,765 მლნ). ცხოვრობენ აგრეთვე ბაშკირეთში, მარი-ელში, მორდვეთში, უდმურტეთში, ჩუვაშეთში და რუსეთის ფედერაციის სხვა რეგიონებში. თათრებს უწოდებენ აგრეთვე სხვა თურქულენოვან ხალხებსაც: ციმბირელი თათრები, ყირიმელი თათრები და ა. შ.
ეთნოგენეზის თეორიები
დიდი ხნის განმავლობაში ყველაზე ფართოდ აღიარებული ითვლებოდა ბულგარულ-თათრული თეორია. ხოლო ამჟამად, მზარდ აღიარებას იღებს თურქულ-თათრული თეორია.
სქოლიო
კატეგორია:თათრები
მეტეხი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)
ლიტერატურა
კატეგორია:ბალთის თემის სოფლები
სალმა ბინტ აბდულაჰი
პრინცესა სალმა ბინტ აბდულაჰი (سلمى بنت عبدالله; დ. 26 სექტემბერი 1996, ამანი, იორდანია) — იორდანიის მეფე აბდულა II-ისა და დედაფალ რანია ალ-აბდულას მესამე შვილი და მეორე ქალიშვილი. პრინცესა სალმა ჰაშიმიდების ოჯახის წევრია და მაჰმადის 42-ე თაობის პირდაპირი შთამომავალია. იგი სწავლობს „IAA“-ში (ამანის საერთაშორისო აკადემია) და არის მეთერთმეტე კლასის მოსწავლე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 2000 კატეგორია:იორდანიის პრინცესები
Lasioglossum kiautschouense
Lasioglossum kiautschouense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1910 წელს.
სქოლიო
kiautschouense
მარტაზისხევის არქეოლოგიური ძეგლები
მარტაზისხევის არქეოლოგიური ძეგლები — სხვადასხვა დროის არქეოლოგიური ძეგლები, რომლებიც აღმოჩენილია მარტაზისხევში, სადგურ მცხეთიდან 4 კმ დაშორებით, არმაზისხევის დასავლეთით 2 კმ-ზე. ხეობა 2 სახელითაა ცნობილი: სანგრისხევი და მარტაზისხევი (მათ შორის უძველესი სახელწოდებაა მარტაზისხევი).
1902 წელს ექვთიმე თაყაიშვილმა გათხარა ადრინდელი ფეოდალური ხანის სამარხები. 1945 წელს იქვე აღმოჩნდა (ხელმძღვანელი გ. ლომთათიძე) VI-VII საუკუნეების მრავალრიცხოვანი ინვენტარის შემცველი 2 სამარხი. 1963 წელს გათხარეს (ხელმძღვანელი ნ. უგრელიძე) ადრინდელი ფეოდალური ხანის ნასახლართა ნაშთები (საცხოვრებელი და სამეურნეო დანიშნულების ნაგებობანი, ქვევრები, თონეები) და გვიანდელი ანტიკური ხანის სამარხები. 1967-1969 წლებში მარტაზისხევის მარცხენა ნაპირას, ხევის შესართავთან 300 მ-ზე მდებარე პატარა ბორცვზე გათხარეს (ნ. უგრელიძე) სამაროვანი. 47 ქვისსამარხი ადრინდელი ფეოდალურ ხანას განეკუთვნება. დაკრძალვის წესისა და ინვენტარის მიხედვით გამოყვეს 2 ქრონოლოგიური ჯგუფის სამარხები: IV-V საუკუნეებისა და VI-VII საუკუნეებისა. 2 სამარხი კი ელინისტური (ძვ. წ. III-II სს.) ხანისაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტი კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ვაზისუბნის წითელი
სახელწოდება მიღებული უნდა პქონდეს იმ ადგილიდან, რომელშიც თავიდანვე იყო გავრცელებული. 1951 წლამდე გურჯაანის მინიციპალიტეტში მდებარე სოფელ ვაზისუბანს ურიათუბანი ერქვა.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი სამ-ხუთნაკვთიანი ან თითქმის მთლიანია. ფოთლის ქვედა მხარე შიშველია, მაგრამ ქვედა იარუსის ფოთლები ჯაგრისებრად საკმაოდ სქლადაა დაფარული. ყვავილი მდედრობითია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, დატოტვილი. მტევანი საშუალო სიკუმსისაა, იშვიათად თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მუქი-ლურჯი, თითქმის შავი. კანი თხელი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული, რბილობი წვნიანია.
ვაზისუბნის წითელი ძლიერი ზრდისა და საშუალოზე მაღალმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის მუა რიცხვებში შედის. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18-20%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-8 გ/ლ-ს.
სუნჩონი
სუნჩონი (순천시) — ქალაქი სამხრეთ კორეაში. მდებარეობს ჩოლა-ნამდოს პროვინციაში. მისი ფართობი 907.43 კმ²-ია. 2012 წელს ქალაქის მოსახლეობა 270270 კაცს შეადგენდა.
ვაზისუბნის წითელი
ბოტანიკური აღწერა
მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
პილვამაა
პილვამაა (Põlvamaa ან Põlva maakond) — მაზრა ესტონეთში, მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ესაზღვრება რუსეთი. ადმინისტრაციული ცენტრი – ქალაქი პილვა. მაზრის შემადგენლობაში შედის 15 მუნიციპალიტეტი: 2 ქალაქი (პილვა და რიაპინა) და 13 თემი. მაზრის დასავლეთით მდებარეობს მაღლობი ოტეპია. მაზრა გამოირჩევა ტბების სიმრავლით (130 ტბა). ცენტრალური ნაწილი უჭირავს მდინარეების აჰიას, პიუზას და ვიჰანდუს ხეობებს. აღმოსავლეთი ნაწილი კი - დაჭაობებულია.
მაზრის ტერიტორიაზე მდებარეობს ისტორიული რეგიონი სეტუმაა, სადაც ცხოვრობს სეტუს ხალხი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის მაზრები
მიხაილოვკა (მიხაილოვკის სოფსაბჭო)
მიხაილოვკა (Михайловка; Михайловка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 117 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 64 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (37 %) და ბაშკირები (34 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
მარტელის შახტი
მარტელის შახტი — ბუნებრივი შახტი ბერჭილის ქედზე, გაგრის რაიონში, მდინარე სანდრიფშის აუზში, 2350 მ სიმაღლეზე. გამომიშავებულია იურულ შრეებრივ კირქვებში. აქვს ფართო პირი და შვეული კედლები. გამოკვლეული ნაწილის სიღრმე 100 მ. ფსკერზე არის თოვლისა და ფირნის კონუსი, გვხვდება ყინულის სტალაქტიტები და სტალაგმიტები. მარტელის შახტის ნაწილი ამოქოლილია ჩამონგრეული მასალით.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მღვიმეები
კოლეტი
კოლეტი, ნამდვილი სახელი: გაბრიელ სიდონი (Gabrielle Sidonie; დ. 28 იანვარი, 1873 — გ. 3 აგვისტო, 1954) — ფრანგი ნოველისტი.
ბიოგრაფია
კოლეტი (გაბრიელ სიდონი) დაიბადა 1873 წლის 28 იანვარს იონაში, საფრანგეთი. მისი პირველი წიგნები ავტობიოგრაფიულ ხასიათს ატარებს: „კლოდინი სკოლაში“, „კლოდინი პარიზში“, „კლოდინი თხვოდება“, „ლოდინი მიდის“. ამ რომანებში კოლეტი თავისი ცხოვრების სხვადასხვა ეტაპს აღწერს. მწერალ ქალს განსაკუთრებით ემარჯვებოდა ფსიქოლიგიური ანალიზი და სათქმელს უჩვეულო სიფაქიზით გადმოსცემს. პირველ რომანებს თავისი ქმრის, ვილის გვარით აქვეყნებდა. ქმართან გაცილების შემდეგ იგი მსახიობობას იწყებს, გამოდის მიუზიკგოლებში. 1913 წლიდან კი მთლიანად ლიტერატურულ მოღვაწეობას მისდევს და ყველა წიგნს კოლეტის ფსევდონომით ბეჭდავს. მისი რომანების ძირითადი თემებია — სიყვარული, ქალის მდგომარეობა, მისი ემანსიპაცია, განთავისუფლება ბურჟუაზიული ცრურწმენებისაგან: „შერი“, „შერის დასასრული“, „მოხეტიალე ქალი“, „მიუზიკჰოლში“ ად სხვა. ბუნების, სოფლისა და ცხოველთა სამყაროს მოტრფიალე კოლეტი დიდი ოსტატობითა და სიყვარულით გვიხატავს ბუნების სილამაზეს, ცხოველთა ცხოვრებას: „მხეცების დიალოგი“, „სიდო“, „კატა“, „მშვიდობა ცხოველებს შორის“. ლირიკული დღიური „მწუხრის ვარსკვლავი“ მიეძღვნა საფრანგეთის „წინააღმდეგობის“ მოძრაობას. კოლეტი დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. არჩეულ იქნა ბელგიის სამეფო აკადემიისა და გონკურების აკადემიის წევრად. ლიტერატურული დამსახურებისთვის მიენიჭა საპატიო ლეგიონის ორდენი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1873 კატეგორია:გარდაცვლილი 1954 კატეგორია:ფრანგი რომანისტები კატეგორია:ბისექსუალი მწერლები
Vepridaphne
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ქართული ფილმების სია
ჰ
*
Lasioglossum kinabaluense
Lasioglossum kinabaluense — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1986 წელს.
სქოლიო
kinabaluense
1798
თარიღი უცნობია
*
დედაბოძი
დედაბოძი — მთლიანი ხისაგან გამოთლილი დიდი, თავფართო სვეტი, ქართული დარბაზული სახლის ცენტრალური ბოძი, რომელსაც ეყრდობოდა გვირგვინიანი გადახურვა. დედაბოძზე იყო განიცი კოჭი, თავხე. ბოძსა და თავხეს შორის სიმძიმის გასანაწილებლად დებდნენ ე. წ. „ბუღაურას“, ანუ „დათვას“, ხის გრძელ ბალიშს, რომელიც დედაბოძთან ერთად მთლიან ელემენტს ქმნიდა. დედაბოძზე გამოსახავდნენ გეომეტრიულ ორნამეტებს, ფრინველებს, ცხოველებს, ადამიანის ხელს, სხვადასხვა ტიპის ჯვარს, რადიალურად განსხივებულ მზეს, ბორჯღალას, კონცენტრულ წრეებს, ვარსკვლავებს და სხვა.
ხალხის წარმოდგენით, დარბაზული სახლის კერა, დედაბოძი და გვირვინი ერთ კომპლექსს შეადგენდა და ოჯახის წმინდათაწმინდად იყო მიჩნეული. ყველა რიტუალი სახლში დედაბოძისა და კერის გარშემო სრულდებოდა. დედაბოძის წარმოშობაზე არსებული ხალხური თქმულებები მიუთითებენ, რომ დედაბოძის თაყვანისცემა უკავშირდება ჩვენში ოდესღაც გავრცელებულ ხის კულტს (ერთ-ერთი თქმულების თანახმად, ღვთაება კერაში ამოსული, გველშემოხვეული ხის სახით გამოეცხადებოდა თავის საყმოს) და სიცოცხლის ხის მოტივს. ძველ ქვეყნებში და, კერძოდ, კავკასიაში სიცოცხლის ხე წარმოდგენილი ჰქონდათ ცის საყრდენად, მნათობთა სადგურად და ღვთაებათა მშობლად. სწორედ ასეთი ხის ყველაზე სრულყოფილი სიმბოლო ჩვენში დედაბოძი იყო. ხალხური წარმოდგენით, იგი ისე ებჯინებოდა გვირგვინს, როგორც სიცოცხლის ხე ცას. არქეოლოგიური მონაცემებით, საცხოვრებლის წმინდა სვეტების თაყვანისცემა საქართველოს ტერიტორიაზე ჯერ კიდევ ადრინდელი სამიწათმოქმედო ხანაში ყოფილა გავრცელებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:არქიტექტურული ელემენტები კატეგორია:საქართველოს არქიტექტურა
მეორე ტოლა
მეორე ტოლა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (ხვანჭკარის თემი), მდებარეობს მდინარე რიონის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 700 მეტრი, ამბროლაურიდან 15 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 273 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Waterloo (ალბომი)
Waterloo — შვედურ პოპ-ჯგუფ ABBA-ს მეორე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა შვედეთში, 1974 წლის 4 მარტს. Waterloo-ს პირველი CD ჩანაწერი შვედეთში 1988 წელს გამოვიდა, სხვა ქვეყნებში კი 1992 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ABBA-ს ალბომები კატეგორია:1974 წლის ალბომები კატეგორია:Polar Music-ის ალბომები
ლეიმუსი
ლეიმუსი (Leymus) — მრავალწლოვანი ფესურიანი, იშვიათად კორდის ბალახების გვარი მარცვლოვანთა ოჯახისა. აქვთ სწორმდგომი ღერო (სიმაღლეში 150 სმ-მდე); ხაზური ფოთლები, ჩვეულებრივ, უხეში, ზოგჯერ ერთმანეთში თხლად გადახვეული. ყვავილის თავთუნები (ჩვეულებრივ 2–5) სწორ გრძივ რიგებად სხედან თავთავებში. თავთუნის კილი ძლიერ ვიწროა, ყვავილის ქვედა კილი — უფხო ან მოკლეფხიანი. ცნობილია 50-მდე სახეობა. გავრცელებული არიან ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს არატროპიკულ ოლქებში და სამხრეთ ამერიკაში, უპირატესად ნახევრად უდაბნოსა და მთიან რაიონებში, თუმცა აგრეთვე გვხვდებიან ზღვის- და მდინარისპირა ქვიშებში. ქვიშის (L. arenarius) და რბილი ლეიმუსი (L. mollis), რომლებიც ჩრდილოეთ ევროპისა და შორეული აღმოსავლეთის დამახასიათებელი მცენარეები არიან, და აგრეთვე გიგანტური ანუ მტევნიანი ლეიმუსი (L. racemosus) გამოიყენება ქვიშების გასამაგრებლად. უხეში ფოთლების მიუხედავად მრავალი სახეობა ძვირფასი საკვები მცენარეა. დატოტვილი ლეიმუსი (L. ramosus) შესაძლებელია მინდვრების საშიში სარეველა გახდეს.
სქოლიო
კატეგორია:მარცვლოვანნი
ჯეისონ სტეითემი
ჯეისონ სტეითემი (Jason Statham; (ˈsteɪθəm) დ. 26 ივლისი, 1967) — ინგლისელი მსახიობი და პროდიუსერი. სტეითემი არის ყოფილი მყვინთავი და საბრძოლო ხელოვნების მცოდნე. ხშირად იღებენ ანტიგმირის როლში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები
ვაიოს საფერავი
ვაიოს საფერავი, საფერავი ყურძენი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აჭარიდან.
ყაფლან ბარათაშვილ-ორბელიშვილი
ქართლის სამეფოს მდივანბეგი (იხსენიება 1634-იდან) და სახლთუხუცესი (იხსენიება 1646-დან). 20-იანი წლების დასაწყისში, როდესაც ბარათა ბარათაშვილმა თავისი სახლიკაცები ამოწყვიტა, ბარათაშვილ-ორბელიშვილი ირანში გაიქცა. მონაწილეობდა მარაბდის ბრძოლაში (1625) ირანელთა მხარეზე. ერთგულობდა სიმონ II-ს, როსტომსა და ვახტანგ V-ს, რომელთაგან მრავალი ყმა-მამული მიიღო წყალობად. განაახლა ფიტარეთის მონასტერი, ააშენა და ყმებით დაასახლა 61 სოფელი, თავის მემკვიდრეებს დაუტოვა 80-მდე სოფელი. ჰყავდა ხუთი ვაჟი (პაპუნა, ასლანი, ვახტანგი, თამაზი, გიორგი), რომლებიც შემდეგ ქართლის სამეფოს დიდი მოხელეები გახდნენ, და ერთი ქალი როდამი (ვახტანგ V-ის პირველი ცოლი). დასაფლავებულია ფიტარეთის მონასტერში.
ვაიოს საფერავი
სახელწოდება ადგილმდებარეობის მიხედვით აქვს მიღებული, რადგანაც გავრცელებული იყო ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვაიოში.
ყაფლან ბარათაშვილ-ორბელიშვილი
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1671 ყ
ვაიოს საფერავი
ოდესღაც აჭარის მოსახლეობა ვაიოს საფერავს სუფრის ღვინის დასამზადებლად იყენებდა, მაგრამ მოგვიანებით რელიგიურ ნიადაგზე მათ ღვინის სმა აეკრძალათ და ვაიოს საფერავისგან ბადაგის დამზადება დაიწყეს.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალოზე მცირე ზომისაა, მომრგვალო ან განივოვალური, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, ზოგჯერ ფრთიანი, საშუალო სიკუმსის ან მეჩხერი, მარცვალი — საშუალო ზომის, მცირედ ოვალური, შავი ფერის, სქელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით საკმაოდ დაფარული. რბილობი წვნიანია, სასიამოვნო ტკბილი გემოთი. მასში უხვადაა შემფერავი ნივთიერება.
ვაიოს საფერავი საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 190-195 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველ ნახევრში შედის. მტევნის საშუალო წონა 80-100 გრამს აღწევს. ერთი ძირი მაღლარის ვაზიდან 80-100 კილოგრამი ყურძნის მოკრეფა შეიძლება. ხოლო დაბლარად გაზრდილი ვაზის საჰექტარო მოსავლიანობა 7.0-7.5 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20.4%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9 გ/ლ-ს.
მიიღება საკმაოდ ჰარმონიული სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:აჭარის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
იონის დეპარტამენტი
იონა — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ოვერნში.
ისტორია
იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
იონას ფართობია 7427 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 333,221 ადამიანს შეადგენს და მას 67-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 45 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
მარტვილის ჭედური ჯვარი
მარტვილის ჭედური ჯვარი — XI საუკუნის ქართული ოქრომჭედლობის ძეგლი. საწინამძღვრო ჯვარი მოჭედილია ივანე დიაკონის მიერ. ოსტატის სახელი იკითხება ჯვრის უკანა მხარის არშიაზე შესრულებულ ასომთავრულ წარწერაში. მოოქრული ვერცხლის ჯვარი (55×36 სმ) ძირითადად კარგადაა შენახული, დაცულია საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში.
ჯვარზე გამოსახულია „ჯვარცმა“, მის მარჯვნივ და მარცხნივ ფეხზე მდგარი მარიამი და იოანე, ზემო მკლავზე — ქრისტე ყოვლისმპყრობელი. ქვემო მკლავზე — წმინდანი. აგრეთვე ბასილი დიდი და გრიგოლი (ორივე წელზევით). ჯვრის არე ორნამენტითაა დაფარული, ჯვრის ზურგი კი ვირტუოზულად შესრულებული, რელიეფეური მცენარეული ორნამენტებით.
მარტვილის ჭედური ჯვარი ქართული ოქრომქანდაკებლობის განვითარების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საფეხურის თვალსაჩინო ძეგლია. ოსტატს განსაკუთრებული ყურადღება მიუქცევია ფიგურათა სკულპტურულობისათვის. ჯვარცმული ქრისტეს ფიგურა ძლიერადაა მოდელირებული, პროპორციები სწორია, შესრულების ხასიათი მონუმენტური. ფიგურები მშვიდია, ყოველგვარ ექსპრესიას მოკლებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:შუასაუკუნეების ხელოვნება
ტრირის უნივერსიტეტი
ტრირის უნივერსიტეტი (Universität Trier) — სახელმწიფო სასწავლო დაწესებულება გერმანიაში. დაარსდა 1970 წლის 15 ოქტომბერს. 172 წლის შემდეგ ტრირში კვლავ გაჩნდა სახელმწიფო სასწავლო დაწესებულება. ტრირის უნივერსიტეტი ორგანიზაციულად მჭიდროდ უკავშირდება ტრირის თეოლოგიურ სკოლას, თუმცა ნომინალურად და სტრუქტურულად იგი ცალკე დაწესებულებას წარმოადგენს და იწოდება როგორც ტრირის თეოლოგიური ფაკულტეტი. დღესდღეობით ტრირის უნივერსიტეტი 14.800 სტუდენტს ითვლის, რომლებიც 6 სხვადასხვა დარგობრივი მიმართულებით ეუფლებიან ცოდნას.
პირველდაფუძნება
1455 წელს პაპმა ნიკოლოზ V ტრირის არქიეპისკოპოს იაკობ I ფონ ზირკს ნება დართო დაეარსებინა უნივერსიტეტი, მაგრამ საჭირო სახსრების უქონლობის გამო მან ეს ვერ მოახერხა. ხანგრძლივი მოლაპარაკებების შემდეგ ქალაქ ტრირმა 1472 წელს საბოლოოდ 2000 გულდენად მიიღო სადამფუძნებლო მოწმობები, ხოლო უმაღლესი სასწავლებელი კი 1473 წლის 16 მარტს გაიხსნა.
აქ ასწავლიდნენ თეოლოგიას, ფილოსოფიას, მედიცინასა და სამართალს. ძირითადად მასწავლებლობდნენ სასულიერო პირნი და დამატებითი (მეორადი) პროფესიის დოცენტები. ახალი სასწავლო დაწესებულება ისე წარმატებული აღმოჩნდა, რომ ქალაქის მესვეურნი უნივერსიტეტს სარჩენად არსებული ბიუჯეტის 10% პროცენტს გამოუყოფდნენ. გამოხდა ხანი და სასწავლო დაწესებულების შესანახად საჭირო ხარჯები მძიმე ტვირთად დააწვა ქალაქსა და მის ხაზინას, იძულებელი შეიქნენ უფრო მომჭირნედ მოჰკიდებოდნენ თანხებს – დაეზოგათ პედაგოგებზე.
ასეთი ფინანსური სირთულეებით დაიწყო უნივერსიტეტმა თავიდანვე ცხოვრება, რასაც თან სდევდა ტრირის მოსახლეობის შემცირება – თუ 1363 წელს ქალაქის მცხოვრებთა რიცხვი 10.000 შეადგენდა, 1542 წელს ტრირელთა რაოდენობა უკვე 8.500 იყო. მოსახლეობის რაოდენობის შემცირების მიზეზი შავი ჭირი იყო. 1554 წელს გარდაიცვალა დეკანი ამბროზიუს პელარგუსი და იმის გამო მის გარდა აქ სხვა დოცენტი არ იყო, მისი ადგილი დაუკავებული დარჩა. 1560 წელს კურფიურსტ იოჰან VI ფონ დერ ლაიენმა შესთავაზა იეზუიტებს საკუთარ თავზე აეღოთ სასწავლებლის ხელმძღვანელობა. სწორედ ამ იეზუიტების სახელს უკავშირდება ტრირში თეოლოგიისა და ფილოსოფიის ფაკულტეტის მუშაობის განახლება. თეოლოგიისა და ფილოსოფიის ფაკულტეტმა კი შეეძლო მუშაობის განახლება, მაგრამ სხვა მეცნიერებათა სწავლების საქმე დარჩა უყურადღებოდ. სამართლის ფაკულტეტის სეკულარული რეფორმა 1667 წელს უსახსრობის გამო შეფერხდა. უსახსრობა არ იძლეოდა პედაგოგების დასაქმების საშუალებას. XVII საუკუნის მეორე ნახევარში ქალაქ ტრირის, როგორც ქალაქის, მისი მოსახლეობისა და საერთოდ, ეპარქიის ფინანსურმა მდგომარეობამ უკიდურეს ნიშნულს მიაღწია.
1722 წელს მოხერხდა მნიშვნელოვანი რეფორმის ჩატარება საერო საგნებში. ფრანც ლუდვიგ ფონ პფალც-ნოიბურგმა პედაგოგიური პერსონალი ჯერ სახელმწიფო ხელფასით უზრუნველყო, რამაც მრავალი სახელგანთქმული სწავლულის დასაქმება გახადა შესაძლებელი, კერძოდ კი იმ დროისათვის სახელგანთქმული სწავლულები ფრიდრიხ შპეე ფონ ლანგენფელდი და იოჰან ნიკოლაუს ფონ ჰონთჰაიმი.
XVIII საუკუნის მეორე ნახევარში იმატა უარყოფითმა დამოკიდებულებებმა იეზუიტების მიმართ, რაც იმით გამოიხატა, რომ მათ საყვედურობდნენ, ან ბრალად სდებდნენ შეთქმულებების ორგანიზებას ძალაუფლების გაფართოების მიზნით. 1764 წელს ორდენის მეოხებით დამოუკიდებელი თეოლოგიური ფაკულტეტი შეიქმნა, რომელსაც ბენედიქტინელთა პატარა წარმომადგენლობა განაგებდა.
1773 წელს პაპმა გააუქმა არსებული „იესოს საზოგადოება“. იეზუიტთა თეოლოგიური და ფილოსოფიური ფაკულტეტი ერთმანეთს გამოეყო და ერთხანს კლემენტინეს სემინარიად იარსება, ხოლო მოგვიანებით ლექციების კურსის წაკითხვა ბენედიქტინელთა ფაკულტეტს დაევალა.
1794 წელს ტრირი საფრანგეთის რევოლუციის ჯარებმა დაიკავეს.
1798 წლის 6 აპრილს ტრირის უნივერსიტეტი კელნის, მაინცისა და ბონის უმაღლეს სასწავლებლებთან ერთად დაიხურა ფრანგთა ადმინისტრაციამ.
ახალდაფუძნება
1969 წელს მაშინდელმა მხარის მთავრობამ გადაწყვეტილება მიიღო გარდა მაინცისა გაეხსნა კიდევ მეორე უმაღლესი სასწავლებელი. გადაწყვეტილების მიღებიდან უკვე ერთ თვეში ახალი უმაღლესი სასწავლებლების ადგილებად ტრირი და კაზერსლაუტერნი შეირჩა. 1970 წელს გაიხსნა ორი პროფილის უნივერსიტეტი ფილიალებით ტრირსა და კაიზერსლაუტერნში – კაიზერსლაუტერნის უნივერსიტეტში საბუნებისმეტყველო მეცნიერებები შეისწავლებოდა, ხოლო ტრირის უნივერსიტეტში კი ჰუმანიტარული. სანამ ტრირის უნივერსიტეტს ააშენებდნენ ტარფორსტში, მეცადინეობა მოზელის ერთ ნაპირზე მდებარე ყოფილი პედაგოგიური უმაღლესი სასწავლებლის შენობაში.
1975 წელს, უნივერსიტეტის ორივე ნაწილი ერთმანეთისაგან განცალკევდა და მათი სუვერენიზაცია მოხდა.
1977 წელს ტარფორსტის კამპუსზე უნივერსიტეტის პირველი ნაგებობები შევიდა ექსპლოატაციაში. სტუდენტური სასადილო ჯერ სარდაფში იყო განთავსებული, სადაც ახლა ბიბლიოთეკის წიგნთსაცავი მდებარეობს.
1981 წელს მორიგ სამშენებლო ფაზებში სხვა შენობა–ნაგებობები აიგო. 1988 წლიდან უნივერსიტეტს აუდიმაქსი აქვს და საკუთარი სტუდენტური სასადილო. ამდროს აშენდა პირველი სტუდენტური საერთო საცხოვრებელი.
1990–იანი წლებში ფრანგული ჯარებმა დატოვეს ქვეყანა. მიმდებარე ტერიტორიაზე კი მეორე კამპუსის მშენებლობა დაიწყო. 1992 წელს ერთი კილომეტრის მოშორებით სამხედრო ჰოსპიტლის მთავარი კორპუსი იქირავეს სტუდენტთა საერთო საცხოვრებლად იყენებდნენ. 2007 წელს მოხდა პეტრისბერგის საერთო საცხოვრებლის ძვირადღირებული და საფუძვლიანი სანირება და ამჟამად ამ შენობაში გეოგრაფია–გეოლოგიის, ინფორმატიკისა და სამეურნეო ინფორმატიკის შემსწავლელი გაყოფილებებია განთავსებული, აქვე უდევს ბინა გარემოსა და ტექნიკის სამართლის ინსტიტუტს (შემოკლ. „IUTR“) და შრომითი სამართლისა და შრომითი ურთიერთობების ინსტიტუტი (შემოკლ. „IAAEG“). სასწავლო განყოფილებების ახალბინადრობის შედეგად შესაძლებელი გახდა გამოთავისუფლებულ ადგილას უნივერსიტეტის ადმინისტრაცია კამპუსზე გადასულიყო.
პოლიტიკურად მემარცხენე სტუდენტური გაერთიანებები შეეცადნენ ცნობილი ტრირელი კარლ მარქსის პატივსაცემად მისი სახელი დარქმეოდა ამ უნივერსიტეტს, მაგრამ უნივერსიტეტის სენატისადმი მიწოდებული შესაბამისი თხოვნა არ დაკმაყოფილდა. მემარცხენე სტუდენტები მიუხედავად ამისა მაინც გამოიყენებენ შეთავაზებულ სახელს, მათ შორის ოფიციალურადაც. მემარცხენე პოლიტიკური ორიენტაციის სტუდენტური ჯგუფები საერთო სტუდენტურ კომისიასთან (შემოკლ. AStA) ოფიციალურ მიმოწერისას თავის მხრიდან ტრირის უნივერსიტეტს ყოველთვის კარლ მარქსის სახელობის უნივერსიტეტად მოიხსენიებენ. მარქსის სახელს გამოიყენებენ ტრირის მემარცხენე სტუდენტები ასევე მათ მიერ შექმნილ სხვადასხვა საფოსტო ბარათებზე, საინტერნეტო გვერდებსა და Fairuseებზე. იმის გამო რომ უნივერსიტეტს ჯერ არა აქვს ოფიციალური მაისურები, ტრირის მემარცხენე სტუდენტთა ეს მაისურები ერთადერთად რჩება და მათი ყიდვაც უპრობლემოდ შეიძლება.
ტრირის უნივერსიტეტის ბეჭედი
ძველი ტრირის უნივერსიტეტის ბეჭედს, რომელიც დღესაც გამოიყენება, დართული აქვს ლათინურ ენაზე დევიზი, – "Treveris ex urbe deus complet dona sophiae", რასაც გერმანელები თარგმნიან ასე; "In der Stadt Trier führt Gott die Gaben der Weisheit zur Vollendung", ანუ ქართულად; ქალაქ ტრირში ღმერთი სიბრძნის სრულყოფად მიგვიძღვის.
ბეჭედზე გამოსახულია მრავალი უნივერსიტეტის მფარველი მოციქული პავლე, ამბროსსა და ავგუსტინეს შორის. ამ ეკლესიის მამათა გამოსახულებებს შორის ბაფთაზე წერია „S. almi studii treverensis“ (ტრირის უმაღლესი განათლების ბეჭედი). მარცხნივ და მარჯვნივ ფარზე მოთავსებულია ქალაქ ტრირისა და არქიეპისკოპოსის იოჰან II ფონ ბადენი გერბები. (ფონ ბადენი ქალაქ ტრირის კურფიურსტი იყო უნივერსიტეტის დაარსებისას.) სულ ახლახან მილენიუმის გასაყარზე უნივერსიტეტმა შეიცვალა (Fairuse) ორი ლურჯი სეგმენტით, რომელიც ასევე დამატებით ბეჭდად გამოიყენება.
ერთხანს ტრირის უნივერსიტეტის ბეჭედზე გარკვეული დროის განმავლობაში ასეთი წარწერაც იყო.
Deus :.: cómplet : dona : sophi(a)e :.: Treveris :.: ep(iscopo et) : urbe :
(ღმერთი ფლობს სიბრძნის ნიჭს ტრირელებთან, ეპისკოპოსთან და ქალაქთან ერთად.)
უნივერსიტეტის მდებარეობა
უნივერსიტეტი 150 მ სიმაღლის პლატოზე მდებარეობს ქალაქის ზევით ტრირის კიურენცის, ტარფორსტისა და ოლევიგის უბნებს შორის.
უნივერსიტეტს ეკუთვნის ასევე მისი შენობა–ნაგებობების ირგვლივ გადაჭიმული ვრცელი ტერიტორია, რომელზეც გაშენებულია პარკები და სკვერები, სასეირნო გზები, სკულპტურები და ხელოვნური გუბურები.
ხელოვნება
უნივერსიტეტის არქიტექტურა თანამედროვეა. პირველი კამპუსის ცენტრს წარმოადგენს სტუდენტური სასადილოსა და აუდიმაქსს შორის მდებარე ფორუმი, ცენტრალური ბიბლიოთეკა და С შენობა (იურისტებისა და ეკონომისტების სასწავლო კორპუსი).
მთავარი კორპუსის (A/B) და ბიბლიოთეკის ფასადები შემინულია, რაც განსაკუთრებით ლამაზია ღამით. მოზრდილი დისტანციიდანაც კარგად ჩანს უნივერსიტეტის გაჩირაღდნებულ შუშის შენობაში გვიან ღამემდე მოფუსფუსე პროფესორ–მასწავლებლები და სტუდენტები. ბიბლიოთეკას გარდა მთავარი შესასვლელისა აქვს შემინული გადასასვლელები, რომელთა მეშვეობითაც ნებისმიერი სასწავლო კორპუსიდან შეიძლება ბიბლიოთეკაში შესვლა–გამოსვლა.
შიდა დაწესებულებები
უნივერსიტეტის ადმინისტრაციას კამპუსზე უძევს ბინა (V-კორპუსი), აქვე არის სტუდენტთა სამდივნო, უცხოეთის საქმეთა აკადემიური სამსახური, და ე.წ. "ბაფოგის" (BAFöG) სამსახური. უნივერსიტეტს გააჩნია 5 საბავშვო ბაღი. უნივერსიტეტის შემადგენლობაში შედის რამდენიმე დიდი პარკინგ–მოედანი, სპორტული დარბაზი, რომელშიც შედის ტენისისა და კალათბურთის დარბაზები, ასევე სარბენი ბილიკები. ცალკე აღშნიშვნის ღირსია ე.წ. "სტუდენტთა სახლი", სადაც ნებისმიერი ეროვნებისა და მოქალაქეობის სტუდენტს შეუძლია წინასწარ დაჯავშნოს ფართი დაბადების დღის, სწავლის დასრულების, საკუთარი ქვეყნის დამოუკიდებლობის დღის და ა.შ. წვეულებით, პარტით, ან სხვა რამ საზეიმო ღონისძიებით აღსანიშნავად. მხარის ბაღების დათვალიერებისადმი განკუთვნილ ეზოში (Landesgartenschaugelände) არის ახალი ფეხბურთისა და ფრენბურთის მოედნები.
უცხოეთთან ურთიერთობები
ტრირის უნივერსიტეტი აწარმოებს მრავალრიცხოვან გაცვლით პროგრამებს უცხოეთის დამეგობრებულ უნივერსიტეტებთან. ევროპის უნივერსიტეტებს შორისაა ჯეზუს კოლეჯი (ოქსფორდი) და კატოვიცეს უნივერსიტეტი. აშშს პარტნიორ უნივერსიტეტებს შორისაა კლარკის უნივერსიტეტი (ვორსესტერი, მასაჩუსეტსი), ჰემლაინის უნივერსიტეტი (სენტ პოლი, მინესოტა), ასევე ჯორჯთაუნის უნივერსიტეტი (ვაშინგტონი)
სტუდენტთა საერთო საცხოვრებელი
ტრირის უნივერსიტეტს აქვს რამდენიმე სტუდენტთა საერთო საცხოვრებელი სახლი, რომელიც 1 400 კაცს იტევს. ამ საერთო საცხოვრებლებს განაგებს ტრირის სტუდენტთა ერთობა, ანუ ე.წ. "შტუდენდენვერკი". უნივერსიტეტის კამპუსზე სულ 5 საცხოვრებელი სახლი დგას – ტარფორსტის, ალიანსის, პეტრისბერგის, კლეებურგერ ვეგისა და ოლევიგისა. მიმდინარეობს დამატებით კიდევ ორი საერთო საცხოვრებელი სახლის მშენებლობა.
კამპუსის ფარგლებს გარეთ მდებარეობს მარტინ კლოსტერის საერთო საცხოვრებელი, რომელიც მოზელის ნაპირას მდებარეობს.
სატრანსპორტო კავშირი
უნივერსიტეტი და ქალაქის მაღლივი ნაწილები ქალაქის ცენტრს უკავშირდება ორი სატრანსპორტო არტერიით, რომელთაგან ერთი სამხრეთით და ერთიც ჩრდილოეთით მდებარეობს.
დღის განმავლობაში ორივე ტრასის მიმართულებით მოძრაობს ავტობუსები 6 წუთის ინტერვალით ქალაქის ცენტრიდან უნივერსიტეტის მიმართულებითა და პირიქით, ისე რომ 15 წუთის სხვაობით შეიძლება უნივერსიტეტიდან პორტა ნიგრასთან მოხვდე.
ტრირის უნივერსიტეტის სტუდენტთა სემესტრული გადასახადი შეადგენს ჯერჯერობით 165 ევროს. სტუდბილეთის ("ტუნიკა") ვადის გაგრძელებასთან ერთად სტუდენტი ინარჩუნებს არა მარტო ტრირის რეგიონში უფასო მგზავრობის უფლებას, არამედ ტრირი–ზაარბიუკენისა და ტრირი–ლუქსემბურგის მიმართულებითაც (ვასერბილიგამდე, ანუ უწინდელი გერმანია–ლუქსემბურგის საზღვრამდე), ასევე უფასოა მგზავრობა კობლენცამდე და მაინცამდე.
ავტობუსები ტრირში შუაღამემდე მოძრაობენ, დილის 6 საათიდან კი ისევ განაახლებენ მუშაობას. ღამის ორი სათიდან დილის 6 საათამდე შუალედში შესაძლებელია სპეციალური სატელეფონო გამოძახებით ზემოხსენებულ ხაზებზე მომუშავე ავტობუსებმა სტუდენტთა მოზრდილი ჯგუფებისთვის ტაქსის ფუნქციაც შეითავსონ, თუმცა ამ შემთხვევაში თანხის თუმც უმნიშვნელო, მაგრამ მაინც გადახდაა საჭირო.
სასწავლო განყოფილებები
უნივერსიტეტში 6 სპეციალური განყოფილება ფუნქციონირებს და ექვსივეს თავისი დეკანი ჰყავს. ტრირის უნივერსიტეტის სპეციალური განყოფილებები ნუმერირებულია სპეციალობების დაფუძნების თანმიმდევრობათა მიხედვით ამ სასწავლო დაწესებულების დაარსების დღიდან დღემდე.
1. გერმანისტიკა
გერმანისტიკის მიმართულება:
გარდა სამი ძირითადი მიმართულებისა, სტუდენტებს შესაძლებლობა აქვთ გერმანისტიკის ფარგლებში შიესწავლონ იდისტიკა, რაც გულისხმობს უპირველეს ყოვლისა იდიშისა და ამ ენაზე შექმნილი ტექსტების შესწავლა-დაუფლებას. იდისტიკა განსაკუთრებით პოპულარულია იმ სტუდენტთა შორის რომლებიც კომბინირებულად შეისწავლიან გერმანისტიკას და სლავისტიკას, ან გერმანისტიკას და ჰისპანისტიკას.
ტრირის უნივერსიტეტში არსებობს აგრეთვე სპეციალური გერმანისტიკული მიმართულება - გერმანული როგორც უცხოური ენა, სადაც ძირითადი აქცენტი კეთდება იმ გერმანისტების მომზადებაზე, რომლებიც მომავალში არაგერმანელებს შესწავლიან გერმანულს მეორე, მესამე და ა.შ. ენად.
2. რომანისტიკა
რომანისტიკის მიმართულება:
3. ანგლისტიკა
ანგლისტიკის მიმართულება:
5. სინოლოგია
სინოლოგიის მთავარი მიმართულება: ტრირის უნივერსიტეტი სინოლოგიის მიმართულებით სწავლის მსურველებს სთავაზობს Bachelor-ის და Master-ის პროგრამებს სახელწოდებებით "თანამედროვე ჩინეთის კვლევები" და "ჩინეთი - კულტურა და კომუნიკაცია". სინოლოგიის შესწავლა შეიძლება მთავარ და მეორე სპეციალობად. არასინოლოგთათვის დამატებითი სერტიფიკატის მოპოვებაც შესაძლებელია. სინოლოგიის კომბინირება ტრირის უნივერსტეტში შეიძლება სხვა, ნებისმიერ ფილოლოგიასთან, ასევე პოლიტოლოგიასთან, სოციოლოგიასთან, ისტორიასთან.
Bachelor-ის პროგრამის „თანამედროვე ჩინეთის კვლევები“ ("Moderne China-Studien"), (პირველი სპეციალობის) ფარგლებში გარდა ჩინური ენისა ისწავლება და აქცენტი კეთდება შემდეგ ისტორიულ, კულტურათმცოდნეობითსა და ქვეყანათმცოდნეობით შინაარსებზე:
ტრირის სინოლოგიის მთავარი თემა და შინარსი არის „ჩინეთი კულტურა და კომუნიკაცია“ ("China - Kultur und Kommunikation") და იგი მოიცავს შემდეგ მოდულებს:
სინოლოგიის საუნივერსიტეტო კურსი სრულდება 6 სემესტრში.
გარდა ამისა, ტრირის სინოლოგია ეკონომიკის (ე.წ. BWL-სა და ე.წ. VWL-ის) სტუდენტებს არჩევით მოდულებს ჩინურ ენაში. სინოლოგიის ეს მოდულები მოითხოვს დროს ოთხ სემესტრად, და შედგება ძირითადად ჩინური 1, 2, 3 და 4 კურსებისაგან, ასევე მოდულების გავლის მსურველები ვალდებული არიან გაიარონ შემდეგი საგნები „შესავალი ჩინურ ენათმეცნიერებაში“, „შესავალი ჩინურ ლიტერატურათმცოდნეობაში“, „შესავალი ჩინეთის პოლიტიკურ სისტემაში“, „ჩინური პრესა“, „ჩინურ-გერმანული და გერმანულ-ჩინური თარგმანი“ (ცალ-ცალკე). მოდულები სრულდება დიდი, დამამთავრებელი გამოცდით ჩინურ ენაში. გამოცდა პირველ ტურში კლაუზურის (წერითი) სახით ტარდება, ხოლო მეორე ტურში კი გამოიცდება სტუდენტის ზეპირი უნარ-ჩვევები (აუდირება). გამოცდის წარმატებით დასრულების შემთხვევაში სტუდენტი მიღებს (დამატებით) სერტიფიკატს "აღმოსავლეთაზიის კვლევები".
ტრირის უნივერსიტეტი წარჩინებულ სტუდენტებს (მათ შორის უცხოელ სტუდენტებს) პრაქტიკის გავლის აძლევს საშუალებას ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში.
6. იაპონოლოგია
ტრირის უნივერსიტეტის იაპონოლოგია სწავლის მსურველს სთავაზობს მთავარ სასწავლო და საკვლევ დარგებად კულტუროლოგიასა და ლიტერატურათმცოდნეობას. სწავლებისა და კვლევის დიაპაზონი მოიცავს ისტორიულ და უახლეს თემატიკას.
გარდა ამისა, ტრირის იაპონოლოგია ეკონომიკის (ე.წ. BWL-სა და ე.წ. VWL-ის) სტუდენტებს არჩევით მოდულებს იაპონურ ენაში. იაპონოლოგიის ეს მოდულები მოითხოვს დროს ოთხ სემესტრად, და იგი შედგება იაპონური (1,2,3,4) კურსებისაგან, ასევე მოდულების გავლის მსურველები ვალდებული არიან გაიარონ შემდეგი საგნები „შესავალი იაპონურ ენათმეცნიერებაში“, „შესავალი იაპონურ ლიტერატურათმცოდნეობაში“, „შესავალი იაპონიის პოლიტიკურ სისტემაში“, „იაპონური პრესა“, „იაპონურ-გერმანული და გერმანულ-იაპონური თარგმანი“ (ცალ-ცალკე). მოდულები სრულდება დიდი, დამამთავრებელი გამოცდით იაპონურ ენაში. გამოცდა პირველ ტურში კლაუზურის (წერითი გამოცდა) სახით ტარდება, ხოლო მეორე ტურში კი გამოიცდება ზეპირი უნარ-ჩვევები (აუდირება). წარმატებით დასრულებისას სტუდენტი მიღებს დამატებით სერტიფიკატს "აღმოსავლეთ აზიის კვლევები".
ტრირის უნივერსიტეტი წარჩინებულ სტუდენტებს (მათ შორის უცხოელ სტუდენტებს) აძლევს იაპონიის პარტნიორ-უნივერსიტეტებში პრაქტიკის გავლის საშუალებას.
7. ლატინისტიკა
ლატინისტიკის მიმართულება: ფილოლოგიის შემსწავლელი (თუ სკოლაში არ გაუვლია) ვალდებულია უნივერსიტეტში გაიაროს ლათინურის ორსემესტრიანი კურსი და ჩააბაროს სახელმწიფო გამოცდა, რათა მოიპოვოს ე.წ. ლატინუმი.
8. გრეცისტიკა
ახალი გრეცისტიკის მიმართულება: ფილოლოგიის ნებისმიერი დოქტორანდი გერმანიაში ვალდებულია (თუ სკოლაში უკვე არ გაუვლია) გაიაროს ბერძნულის ორსემესტრიანი კურსი და ჩააბაროს სახელმწიფო გამოცდა, რათა მოიპოვოს ე.წ. გრეკუმი.
თეოლოგიური ფაკულტეტი
თეოლოგიური ფაკულტეტი არის ტრირის ეპარქიის სასწავლო დამოუკიდებელი დაწესებულება. მისი ხელმძღვანელი არის მაგნუს კანცელარიუსი (Magnus Cancellarius) დღესდღეობით ტრირის ეპისკოპოსი რაინჰარდ მარქსი. ფაკულტეტი თავდაპირველად უნივერსიტეტის ნაწილი იყო, რომელიც 1798 წელს უნივერიტეტთან ერთად იქნა გაუქმებული. 1950 წელს თეოლოგიური ფაკულტეტი ხელახლა დააფუძნეს. უნივერსიტეტის ახალდაფუძნების შემდეგ ეპარქიასა და რაინლანდ–პფალცის მხარეს შორის არსებობს ხელშეკრულება თანამშრომლობის შესახებ, რომლის მიხედვითაც განათლების მიღება მეორე იმატრიკულაციის გარეშე შეიძლება. სტუდენტებს უნივერსიტეტის ყველა აკადემიური შესაძლებლობის გამოყენების უფლება აქვთ. მაგალითისათვის მათ შეუძლიათ ბიბლიოთეკისა და გამოთვლითი ცენტრის გამოყენება. ფაკულტეტს 1992 წლიდან თავის 300 სტუდენტიანად პირველი კამპუსის E კორპუსში უდევს ბინა, ხოლო მეცადინეობა მიმდინარეობს ქალაქის ცენტრის ძველ შენობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:განათლება და კვლევა ტრირში კატეგორია:რაინლანდ-პფალცის უმაღლესი სასწავლებლები
მარტვილობა
მარტვილობა (იგივეა, რაც წამება) — ჰაგიოგრაფიის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი და უძველესი ჟანრი. ასახავს ქრისტიანობისათვის თავდადებული წმინდანების ცხოვრებასა და მათ მოწამებრივ სიკვდილს. ამ ჟანრის თხზულება ემსახურებოდა ქრისტიანული სარწმუნოების განმტკიცებას.
ქართულ სინამდვილეში ქრისტიანობისათვის თავდადება ეროვნული თავისთავადობის გადარჩენისათვის ბრძოლას უდრიდა, ამიტომ ქართულ მარტვილობებში ეროვნული დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლის ისტორიაც აისახა (მაგ., „შუშანიკის წამება“, V საუკუნე; „ევსტათი მცხეთელის მარტვილობა“, VI საუკუნე; „აბო თბილელის წამება“, VII საუკუნე; „ქეთევან დედოფლის წამება“, XVIII საუკუნე და სხვა).
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰაგიოგრაფია
უსახელო (ცაგერის მუნიციპალიტეტი)
უსახელო — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ხოჯი). მდებარეობს მდინარე ლაჯანურის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 640 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 18 კილომეტრით. სოფელმა სახელი მისცა ვაზის ცნობილ ჯიშს უსახელოურს.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 187 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Lasioglossum kincaidii
Lasioglossum kincaidii — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1898 წელს.
სქოლიო
kincaidii
თვითშეფასება
თვითშეფასება — ადამიანის წარმოდგენა საკუთარი თავის შესახებ, რომელიც ასახავს თვითპატივისცემისა და თვითმიღების ხარისხსაც. თვითშეფასება წარმოადგენს მე-კონცეფციის პირადი ღირებულების, კომპეტენტურობის განცდიდან გამომდინარე  შეფასებას. მასლოუს თანახმად, შეფასების მოთხოვნილება დაკავშირებულია თვითაქტუალიზებული პიროვნების ჩამოყალიბების პროცესთან. მისი აზრით, ყველა ადამიანს აქვს მოთხოვნილება თუ სწრაფვა ჰქონდეს საკუთარი ღირებულების, თვითპატივისცემის მყარი, სტაბილური განცდა და შეფასება არა მხოლოდ საკუთარი თავის, არამედ გარშემომყოფთა მხრიდანაც.
ადლერი საკუთარ პიროვნების თეორიაში ძირითადად იმ აზრს ეყრდნობოდა, რომ პირველადი არასრულყოფილების დაძლევისა და კომპენსაციის მოთხოვნილება ინდივიდისთვის მამოტივირებელ ძალად იქცევა. ის ამტკიცებდა, რომ ყოველი ადამიანი უნიკალურ პიროვნებას რეალობისა და აღქმული შეუსაბამობის დაძლევისაკენ სწრაფვაში ავითარებს.
ჰორნი თვლიდა, რომ მშობლის სიყვარულს მოკლებული ბავშვები მიდრეკილი არიან დაუკმაყოფილებელი მოთხოვნილებების განვითარებისკენ (რომელსაც ის განიხილავდა, როგორც ნევროტულ მოთხოვნილებას).
დამტკიცებულია, რომ სიყვარული, სითბო და მიმღებლობა უკიდურესად მნიშვნელოვანია მაღალი თვითშეფასების გასავითარებლად. გარემოსადმი ნდობის ჩამოყალიბება ბავშვს თავიდან ააცილებს გარე სამყაროს წინაშე შფოთვასა და დაძაბულობას. თავის გამოკვლევებში კუპერსმიტმა აღმოაჩინა, რომ მაღალი თვითშეფასება წარმოადგენს მშობლების მიერ მიმღებლობის, რეალისტურ საზღვრებში მოქმედების თავისუფლების არსებობის შედეგს.
საბოლოო ჯამში, თვითშეფასების ფორმირებაში გადამწყვეტი მნიშვნელობა ენიჭება მშობლების ყურადღების ხარისხსა და რაოდენობას, მათი მხრიდან ბავშვის უპირობო მიმღებლობას.