cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბორის რომანჩენკო
1942 წელს, 16 წლის ასაკში, ბორის რომანჩენკო გერმანიის შეიარაღებული ძალების მიერ დეპორტირებული იქნა დორტმუნდში, სადაც ნახშირის მაღაროში იძულებითი შრომა მოუწია. მან გაქცევა სცადა, მაგრამ დაიჭირეს. 1943 წლის იანვარში იგი გაგზავნეს ბუხენვალდის საკონცენტრაციო ბანაკში. მოგვიანებით იძულებული გახდა ემუშავა V-2 რაკეტების წარმოებაზე პეენემიუნდში. შემდეგ — მიტელბაუ-დორას საკონცენტრაციო ბანაკში  და ბერგენ-ბელზენის საკონცენტრაციო ბანაკში. 1945 წლის გაზაფხულზე, იქიდან განთავისუფლების შემდეგ, რომანჩენკოს 1950 წლამდე აღმოსავლეთ გერმანიაში საბჭოთა არმიაში უნდა ემსახურა. მხოლოდ ამის შემდეგ მან შეძლო სამშობლოში დაბრუნება, სადაც სწავლობდა ხარკივის სამთო აკადემიაში, შემდეგ კი მუშაობდა უფროს ინჟინრად. რომანჩენკო იყო ბუხენვალდ-დორას ყოფილი პატიმრების საერთაშორისო კომიტეტის ვიცე-პრეზიდენტი (უკრაინიდან). 2015 წლის 12 აპრილს ბუხენვალდის საკონცენტრაციო ბანაკის სახელობის მოედანზე მან რუსულად წარმოთქვა ბუხენვალდის ფიცი: „ჩვენი იდეალი არის მშვიდობისა და თავისუფლების ახალი სამყაროს აშენება“ („Наш идеал — построить новый мир мира и свободы“). COVID-19-ის პანდემიის გამო რომანჩენკო თვეების განმავლობაში არ ტოვებდა ბინას. 2022 წლის 18 მარტს რუსული დაბომბვის დროს რაკეტა მოხვდა მრავალსართულიან შენობას, სადაც ის ცხოვრობდა. დაიწვა მისი ბინა. ჰყავდა ვაჟი და შვილიშვილი.
2022 წლის 22 მარტს გერმანიის ბუნდესტაგმა რომანჩენკოს ხსოვნას წუთიერი დუმილით პატივი მიაგო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი  18 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი  2022 კატეგორია:ბუხენვალდის საკონცენტრაციო ბანაკის პატიმრები კატეგორია:უკრაინელი ინჟინრები
𐕊
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
ახთარინის ნაჰია
ახთარინი (არაბ. ناحية أخترين) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ახთარინი პროვინციაში დაახლოებით 39 385 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 341 78 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
დიდი ამლაყი ალკუნი (გვარი)
დიდი ამლაყი ალკუნი (Megaceryle) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. მოიცავს ოთხ სახეობას. გავრცელებულნი არიან ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში, აფრიკასა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში. თავზე ახასიათებთ ბუმბულის ქოჩორი. ამერიკული სახეობები შეფერილნი არიან მოლურჯო-ნაცრისფრად, ხოლო აზიური და აფრიკული — შავ-თეთრად. ბუდეს იკეთებენ მდინარის ნაპიზე ორმოებში. ორივე მშობელი თხრის ორმოს, კრუხობენ მორიგეობით და ბარტყებზეც თანაბრად ზრუნავენ. ხშირად გვხვდება ხეებზე ჩამომჯდარი ალკუნები, რომლებიც აქედან უსაფრდებიან მსხვერპლს. იკვებებიან უმთავრესად თევზით, კიბოსნაირებითა და ბაყაყებით, ასევე მწერებით.
ლიტერატურა
* კატეგორია:ალკუნისებრნი
სანტიაგუ-დუ-სული
სანტიაგუ-დუ-სული (Santiago do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 450 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპეკოს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 465 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.84 კმ²-ზე. ფართობი 73.836 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
მიჰეილენი
მიჰეილინი (Mihăileni) — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 198 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 466 ადამიანს შეადგენდა.
მასპინძელი (ფილმი)
მასპინძელი (Host) - 2020 წლის ბრიტანული, საშინელებათა ფილმი, რომლის რეჟისორია რობ სვეიჯი. გადაღებულია Savage- ის, Gemma Hurley- სა და Jed Shepherd- ის მიერ დაწერილი სცენარის მიხედვით. ფილმში მონაწილეობენ ჰეილი ბიშოპი, ჯემა მური, ემა ლუის ვები, რადინა დრანდოვა და ქეროლაინ ვარდი
შინაარსი
COVID-19- ის პანდემიის გამო, კარანტინში მყოფმა, მეგობრების ჯგუფმა გადაწყვიტა zoom-ში საუბარი. ჰეილიმ დაიქირავა ქალი სახელად სეილანი რომელიც სეანსებს ატარებდა სულებთან. ერთ-ერთი მეგობარი, ტედი ტოვებს ჩატს სეანსის დაწყების დროს რადგან წასვლა უწევს. სეანსის დროს ჯემა, აცხადებს, რომ კონტაქტი აქვს მეგობართან რომელმაც თავი მოიკლა, სახელად ჯეკი, შემდეგ კი აღიარებს რომ ის მოიგონა, ამ დროს სეილანთან კავშირი წყდება ამ დროს უცნაური რაღაცები ხდება; ემას მინა ტყდება, ჰეილის სკამი უჩინარი ძალით მოძრაობს.
ჰეილი ახერხებს დაუბრუნდეს სეილანს და უყვება მას ყველაფრის შესახებ, რაც მოხდა. სეილანს მიაჩნია, რომ ჯემას გამოგონებულ ადამიანში ეშმაკი ჩასახლდა, ამ დროს სეილანის ზარი კიდევ ერთხელ გაყწდება. სული კლავს ქეროლაინს, მისი სახის მაგიდაზე დარყმით. შემდეგ კი რადინას და მისი მეგობარ ალანს, ორივეს დიდი სიმაღლიდან ჩამოაგდეს. ამ დროს ჰეილის ეკრანი ქრება, შეშინებული ჯემა დაუყოვნებლივ ტოვებს თავის სახლს, რათა პირადად შეამოწმოს ჰეილი. შემდეგ ტედი ბრუნდება სახლში რომლის დროსაც მას და მის მეგობარ გოგონას კლავს სული.
ამის შემდეგ ჯემა ჰეილის სახლში მიდის, მაგრამ სული თავს ესხმის, ბოლოს იგი ახერხებს იპოვნოს ჰეილი, წყვილი ცდილობს სახლიდან გაქცევას ჰეილის Polaroid კამერის ციმციმის საშუალებით. ისინი ცდილობენ ხელიდან დაუსხლტნენ სულს.
წარმოება
ფილმს საფუძველი ჩაეყარა მოკლე ვიდეო, რომელიც შექმნა რობ სევიჯმა 2020 წლის დასაწყისში. მოკლემეტრაჟიან ფილმშ იყო Savage, რომელიც იკვლევდა უცნაურ ხმებს თავის სხვენში ჯგუფურ ვიდეო ჩათში ყოფნის დროს. თავდაპირველად ეს ხუმრობაზე იყო გათვლილი, რადგან სხვებმა არ იცოდნენ, რომ საშიში მანეკენი გამოჩნდებოდა კამერაში, Savage- მა ვიდეო განათავსა ინტერნეტში, რომელიც ვირუსულად გავრცელდა. შემდეგ კი გადაწყვიტეს ამაზე ფილმის შექმნა.
მასპინძელი გადაიღეს, სანამ საკარანტინო შეზღუდვები მოქმედებდა COVID-19 პანდემიის გამო და მსახიობებმა თავისით მომართეს საკუთარი კამერები, განათება და გააკეთეს ტრიუკები. Savage- მა განაცხადა, რომ ფილმის დასრულებას თორმეტი კვირა დასჭირდა. მსახიობებს ასევე ჩაუტარდათ სპეციალური ტრეინინგი კამერებთან, ტრიუკებთან და განათებასთან დაკავშირებით, რათა ყველაფერი ნამდვილს დამსგავსებოდა
გამოხმაურება
მასპინძელმა მიიღო ფართო კრიტიკული შექება, Rotten Tomatoes- ზე 100% -იანი შეფასება ჰქონდა 62 მიმოხილვის საფუძველზე, საშუალო ნიშანი 7.84 / 10. Metacritic-ზე, ფილმს აქვს საშუალო ქულა 72 / 100- დან, 6 მიმოხილვის საფუძველზე რაც ნიშნავს ზოგადად მაჩვენებელს.
IMDb-ზე სერიალს აქვს 6.6 / 10-დან
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული კინო კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ამერიკული ფილმები
არიმის ნაჰია
არიმა (არაბ. ناحية عريمة) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით არიმა პროვინციაში დაახლოებით 32 041 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 317 38 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ესკურა
ესკურა (Ezcurra; Ezkurra) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ალტო-ბიდასოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24 კმ². მოსახლეობა — 138 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1997
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1997 (1997 World Snooker Championship, აგრეთვე ცნობილია, როგორც 1997 Embassy World Snooker Championship — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — შეფილდი, კრუსიბლის თეატრი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა კენ დოერტი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა სტივენ ჰენდრი ანგარიშით 18:12.
ფინალი
კენ დოერტი 18:12 სტივენ ჰენდრი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1997 წელი სნუკერში
ნიკოპოლი (ბულგარეთი)
ნიკოპოლი (Никопол) — ქალაქი ბულგარეთში. მდებარეობს პლევენის ოლქის ნიკოპოლის თემში, მდინარე დუნაის მარჯვენა მხარეს. ბულგარეთის მეორე იმპერიის დედაქალაქი 1393-1395 წლებში.
ისტორია
რომის იმპერიის მმართველობის პერიოდში ნიკოპოლის ტერიტორიაზე არსებობდა მცირე დასახლება, რომელიც შედიოდა პროვინცია მეზიის შემადგენლობაში. ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება 169 წელს. რომის იმპერიის დაცემის შემდეგ ქალაქი აღმოჩნდა ბიზანტიის იმპერიის ჩრდილოეთ საზღვარზე. 1059 წელს მას უწოდეს ნიკოპოლისი (Νικόπολις; „გამარჯვების ქალაქი“). შუა საუკუნეების განმავლობაში შედიოდა ბულგარეთის იმპერიის შემადგენლობაში. 1393 წელს, ტირნოვოს ალყის შემდეგ ქალაქში გამაგრდა ბულგარეთის უკანასკნელი მეფე იოან-შიშმანი, სადაც იგი ოსმალებმა ტყვედ ჩაიგდეს. აქ განვითარებული ამბების გამო ნიკოპოლი ორი წლის განმავლობაში ითვლება ბულგარეთის დედაქალაქად. ნიკოპოლისთან 1396 წელს გაიმართა შუა საუკუნეების ერთ-ერთი უდიდესი ნიკოპოლის ბრძოლა.
ოსმალეთის იმპერიის მმართველობის პერიოდში ნიკოპოლი ოსმალური ადმინისტრაციული ერთეულის სანჯაყის ცენტრი გახდა. 1877 წელს ნიკოპოლთან რუსეთ-ოსმალეთის ომის ფარგლებში გაიმართა ბრძოლა, რომელიც რუსების გამარჯვებით დასრულდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის ქალაქები კატეგორია:ბულგარეთის ისტორია
გუმუშლუ (შარურის რაიონი)
გუმუშლუ (Gümüşlü) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 489 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
თენგიზ ჯანჯღავა
თენგიზ ჯანჯღავა (დ. 25 იანვარი, 1949 — გ. 26 დეკემბერი, 1998) — ქართველი გეოგრაფი. იუნესკოსთან არსებული საქართველოს ეროვნული ოკეანოლოგიური კომიტეტის წევრი (1994)
ბიოგრაფია
თენგიზ ჯანჯღავამ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით 1971 წელს; 1972–75 წლებში გაიარა ასპირანტურის კურსი მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში საზღვარგარეთის ფიზიკური გეოგრაფიის სპეციალობით.
1976 წელს მუშაობა დაიწყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკური გეოგრაფიის კათედრაზე ლაბორანტად, შემდეგ ასისტენტად და უფროს მასწავლებლად. ბოლო წლებში მუშაობდა უკრაინაში კონსულის მოადგილედ. სამეცნიერო მუშაობის სფეროს შეადგენდა საქართველოს შავი ზღვის სანაპიროს რეკრეაციული ბუნებათსარგებლობის და სატრანსპორტო არტერიების (პორტების) გეოგრაფიული ასპექტების შეფასების პრობლემები. 1976–92 წლებში მისი ხელმძღვანელობით ჩატარდა 12 საზღვაო-სამეცნიერო ექსპედიცია შავი ზღვის აუზის ქვეყნების მიმდებარე ტერიტორიულ წყლებში. საზღვაო რეკრეაციისა და შავი ზღვის გეოეკოლოგიური პრობლემების შესახებ გამოქვეყნებული აქვს 40 სამეცნიერო ნაშრომი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები თ
ჟინვალის ჯვარპატიოსნის ეკლესია
ჟინვალის ჯვარპატიოსნის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ყოფილ სოფელ ჟინვალის აღმოსავლეთ ნაწილში. განეკუთვნებოდა განვითარებულ შუა საუკუნეებს. ამჟამად დაფარულია წყლით. 1974 წელს გათხარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ.
ეკლესია ნაგები იყო კირქვითა და შირიმით. სამხრეთიდან ეკვროდა სამი სათავსისგან შემდგარი გვიანდელი მინაშენი. ეკლესიას შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონდა - მინაშენის ერთ-ერთი სათავსიდან. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელი იყო გაჭრილი, რომლის ქვემოთ, კედელზე, მიდგმული იყო მთლიანი ქვისგან გამოკვეთილი ტრაპეზი. საკურთხეველი ეკლესიის დანარჩენი სივრციდან გამოყოფილი იყო შირიმის ქვით ნაწყობი კანკელით. საკურთხევლის სარკმლის გარდა დასავლეთ და სამხრეთ კედლებში გაჭრილი იყო თითო სწორკუთხა სარკმელი. ეკლესია გადახურული იყო ფიქლის ორფერდა სახურავით. ეკლესიის შიგნით გაითხარა ერთი, ხოლო გარეთ ოთხი ქვისსამარხი და ორი აკლდამა.
ეკლესიის სამხრეთ მინაშენში და საცხოვრებელ შენობებში აღმოჩნდა XVIII საუკუნის განძი. აღმოჩენილი მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
𐕋
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
კოგბეტლიევის სახლი
კოგბეტლიევის სახლი (Дом Когбетлиева) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს თავისუფლების მოედანზე. აგებულია 1912 წელს ნიკოლაი დურბახის პროექტის მიხედვით. შენობას აქვს ისტორიისა და კულტურის ძეგლის სტატუსი.
მისამართი: დონის როსტოვი, თავისუფლების მოედანი № 8.
ისტორია
XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში არქიტექტორმა ნიკოლაი დურბახმა დონის როსტოვში, აზოვსა და მარიუპოლში ააშენა საცხოვრებელი სახლები. ამავე წლებში ქალაქში ცხოვრობდა კოგბეტლიევების ოჯახი. მათი ოჯახი საკმაოდ პატივსაცემი იყო დონის ნახიჩევანში. ანნდრიას კოგბეტლიევის მრავალრიცხოვანი ნატესაობა ფლობდა საცხოვრებელ სახლებს ეკატერინეს მოედანზე, პირველი გეორგიევსკის ქუჩაზე და 18-ე ხაზზე. მთელი სანათესაო აღფრთოვანებული იყო თეატრალური ხელოვნებით და იყვნენ ცნობილი მეცენატები ნახიჩევანში.
1909 წელს ანდრიას კოგბეტლიევი ყოდულობს მიწის ნაკვეთს და იწყებს აგურის საცხოვრებელი სახლის მშენებლობას მაღალ ცოკოლზე. ახალი სახლის პროექტი შეიმუშავა ნიკოლაი დურბახმა. დამკვეთის სურვილისა და რჩევის საფუძველზე არქიტექტორმა დურბახმა სახლის ფასადის მორთულობა გემოვნებით გააფორმა. 1912 წელს ანდრიას კოგბეტლიევის სახლის მშენებლობა დასრულდა.
ქვედა ცოკოლის სართულზე განთავსდა სავაჭრო დაწესებულებები. ძირითადი საცხოვრებელი ოთახები განკუთვნილი იყო ოჯახის წევრებისათვის. 1916 წელს სახლოს დროებითი მფლობელი გახდა პეტრე აბრამიანი.
1920 წელს საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ მოხდა შენობის ნაციონალიზაცია. კოგბეტლიევის სახლს გააჩნია რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლის სტატუსი.
შენობა გადაურჩა მეორე მსოფლიო ომის პერიპეტიებს და ამჟამად შემონახულია პირვანდელი სახით.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
რიონეგრო (სანტანდერი)
რიონეგრო (Rionegro) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 703 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 768 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 25.16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 064 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მალო-კალინკინის ხიდი
მალო-კალინკინის ხიდი (Мало-Калинкин мост) — საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს კოლომენსკისა და პოკროვსკის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 27,7 მეტრი, ხოლო სიგანე — 16,22 მეტრი. ხიდი არის ფედერალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი და იცავს სახელმწიფო.
მდებარეობა
მალო-კალინკინის ხიდი მდებარეობს გრიბოედოვის არხისა და მდინარე ფონტანკის შეერთების ადგილზე.
დინების ზემოთ მდებარეობს კოლომნის ხიდი.
სახელწოდება
სახელწოდება ცნობილია 1761 წლიდან ფორმით კალინკინის ხიდი. 1799 წლიდან 1873 წლამდე მას ერქვა კალინკინი. ამჟამად არსებული სახელი ხიდმა მიიღო 1820 წელს, რათა განესხვავებინათ ახლოს მდებარე დიდი კალინკინის ხიდისაგან, რომელიც მდინარე ფონტანკაზე მდებარეობს.
ისტორია
ხიდი აგებულია 1783 წელს, არხის გრანიტის სანაპიროსთან ერთად. კონსტრუქციით ძალიან ჰგავს პიკალოვის ხიდს.
1907-1908 წლებში სადოვიის ქუჩაზე ტრამვაის ხაზის გახსნის გამო საჭირო გახდა ხიდის გადაკეთება, თუმცა შეინარჩუნეს ხიდის ისტორიული სახე. ხიდის სიგანე 10,3 მეტრიდან გაიზარდა 16,2 მეტრამდე.
1952 წელს არქიტექტორ ალექსანდრე როტაჩის პროექტის მიხედვით დაამონტაჟეს გრანიტის ფილები ფანრებით.
2007 წელს მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი. რეკონსტრუქციის პროექტი შეიმუშავეს „Ленгипроинжпроект“-ის ინსტიტუტის ინჟინრებმა.
კონსტრუქცია
ხიდი ამჟამად სამმალიანია და მეტალისგანაა აგებული. ხიდი გამოიყენება როგორც საფეხმავლოდ, ისე საავტომობილოდ. ხიდის სავალი ნაწილი ორი ზოლისაგან შედგება. სავალი ნაწილი მოასფალტებულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
აფრინის ნაჰია
აფრინი (არაბ. ناحية عفرين) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით აფრინი პროვინციაში დაახლოებით 66 188 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 427,73 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
სილვერსტოუნის წრე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანეთის გრან-პრი კატეგორია:ფორმულა 1-ის სარბოლო წრეები
სან-ბერნარდინუ
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 677 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.96 კმ²-ზე. ფართობი 149 020 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
𐕌
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
ფრენსის უილარდი
ფრენსის ელიზაბეტ ქეროლაინ უილარდი (დ. 28 სექტემბერი, 1839 — გ. 17 თებერვალი, 1898) — ამერიკელი მწერალი, თავშეკავებულობის რეფორმატორი და ქალთა სუფრაჟისტი. 1879 წელს უილარდი გახდა ქალთა ქრისტიანული თავშეკავებულობის კავშირის (WCTU) პრეზიდენტი. მისი გავლენა გაგრძელდა შემდეგ ათწლეულებშიც, როდესაც ამერიკის შეერთებული შტატების კონსტიტუციაში შეიტანეს ჯერ მეთვრამეტე და შემდგომ მეცხრამეტე შესწორება. უილარდმა შეიმუშავა დევიზი „გააკეთე ყველაფერი“ WCTU-სთვის. ის მუშაობდა ამ ორგანიზაციის წევრების საზოგადოებრივ ცხოვრებაში აქტიურად ჩართულობისთვის შუამდგომლობის, ქადაგების, ნაწერების გამოქვეყნებისა და განათლების გზით. უილიარდმა შეძლო და ამერიკის ბევრ შტატებში მიაღწია სრულწლოვნობის ასაკის გაზრდას. მან ასევე მნიშვნელოვანი რეფორმები გაატარა, კერძოდ რვასაათიანი სამუშაო დღის დაწესება. მისი ხედვები სწვდებოდა ციხის რეფორმებს, მეცნიერული თავშეკავებულობის სწავლებას, ქრისტიანულ სოციალიზმს და ქალთა უფლებების დაცვას მთელ მსოფლიოში.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
1858 წელს უილიარდის ოჯახი ევანსტონში, ილინოისი, გადავიდა და იოსია უილიარდმა ბანკირად დაიწყო მუშაობა. ფრენსისი და მერი ჩრდილო-დასავლეთ ქალთა კოლეჯში ჩაირიცხნენ, მათი ძმა ოლივერი კი გარეტის ბიბლიურ ინსისტუტში.
მასწავლებლის კარიერა
ჩრდილო-დასავლეთის ქალთა კოლეჯის დასრულების შემდეგ უილარდი მთელ ქვეყანაში მასწავლებლად მუშაობდა სხვადასხვა პოზიციაზე. 1871 წელს ახლადდაარსებული ევანსტონის ქალთა კოლეჯის პრეზიდენტად დანიშნეს. 1873 წელს როდესაც ევანსტონის ქალთა კოლეჯი ჩრდილო-დასავლეთ ქალთა უნივერსიტეტად გადაკეთდა უილიარდი გახდა პირველი ქალი დეკანი. ეს პოზიცია მოკლევადიანი აღმოჩნდა, რადგან 1874 წელს უნივერსიტეტის პრეზიდენტთან, ჩარლზ ჰენრი ფოვლერთან კონფლიქტი მოუვიდა მის დაქვემდებარებაში მყოფ ქალთა კოლეჯის გამო. ამ დროს ფრენსისი ფოლვერზე იყო დანიშნული, მაგრამ ეს ნიშნობა გააუქმა.
აქტივისტი (WCTU და სუფრაჟიზმი)
მინი|მარცხნივ| „გაუშვი, მაგრამ მხარში დაუდექი“; ფრენსის უილარდი სწავლობს ველოსიპედის ტარებას დეკანობიდან გადადგომის შემდეგ უილარდი ახალი კარიერის გაკეთებაზე ფოკუსირდა: ქალთა თავშეკავებულობის მოძრაობა. 1874 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ქალთა ქრისტიანული თავშეკავებულობის კავშირის (WCTU) დაარსებაში, ამის შემდეგ კი ის აირჩიეს ამ კავშირის პირველ დამსახურებულ მდივნად. 1876 წელს ფრენსისი გახდა WCTU -ის პუბლიკაციების დეპარტამენტის ხელმძღვანელი, რომელიც ფოკუსირებული იყო WCTU-ის ყოველკვირეული გაზეთის გამოქვენებასა და მისთვის ეროვნული აუდიტორიის შექმნაში. 1885 წელს უილარდი შეუერთდა ელიზაბეტ ბოინტონ ჰარბერტს, მერი ელენ ვესტს, ფრენსის კონანტსა და კიდევ 43 ადამიანს, რომლებსაც სურდათ ილინოისის პრესის ქალთა ასოციაციის დაარსება.
1879 წელს ფრენსისმა მონაწილეობა მიიღო არჩევნებში და წარმატებით მოიპოვა ეროვნული WCTU-ის პრეზიდენტის თანამდებობა. მას შემდეგ სიკვდილამდე დარჩა ამ ორგანიზაციის პრეზიდენტად. 1874 წელს მისი დაუღავალი ძალისხმევა თავშეკავებულობის მოძრაობაში გამოიხატა ორმოცდაათდღიან ტურში, 30 000 მილიანი მოგზაურობა წელიწადში, საშუალოდ 400 ლექცია წელიწადში 10 წლის განმავლობაში. ამ საქმეში მას ძირითადად თავისი მდივანი ანა ადამს გორდონი ეხმარებოდა.
მაშინ როცა უილარდი ეძებდა WCTU-ში გაწევრიანების მსურველებს სამხრეთში შეხვდა ვარინა დევისს, კონფედერაციის პრეზიდენტის ჯეფერსონ დევისის ცოლს, რომელიც იყო ადგილობრივი ქალთა ქრისტიანული ასოციაციის მდივანი, მემფისში. უილარდი ეცადა, მაგრამ ვერ შეძლო ლუსი ჰეიესის (პრეზიდენტ რეზერფორდ ჰეისის ცოლი) დაერწმუნებინა თავშეკავებულობის საქმეში ჩართულიყო, მიუხედავად ამისა მწერალმა, სალი ჩეპინმა, კონფედერატების მომხრემ, რომელსაც ბევრი ნაშრომი ჰქონდა გამოქვეყნებული თავშეკავებულობის თემაზე, მხარი დაუჭირა ფრენსის. 1887 წელს დევისმა ფრენსისი სახლში მიიპატიჟა თავისი გაუთხოვარი ქალიშვილის ვინი დევისის გათხოვების თაობაზე სასაუბროდ, მაგრამ ქალბატონი დევისები წინააღმდეგნი იყვნენ მხარი დაეჭირათ საჯარო გამოსვლებს, რადგან ჯეფერსონ დევისი ეწინააღმდეგებოდა მშრალ კანონს. 1887 წელს ტექსასში ჩატარდა თავშეკავებულობის რეფერენდუმი, რადგან კონფედერატების წევრი ჯონ რეიგანი მხარს უჭერდა თვშეკავებულობის კანონებს. როდესაც გაზეთებში დაიბეჭდა უილარსის ფოტო, როგორ აძლევს ჯეფერსონ დევისს თავშეკავებულობის ღილაკს, ჯეფერსონ დევისი საჯაროდ გამოვიდა რეფერენდუმის წინააღმდეგ (როგორც სახელმწიფოს წინააღმდეგ) და დამარცხდა. მიუხედავად ამისა ვარინა დევისი და უილარდი აგრძელებდნენ მიმოწერას ათწლეულების განმავლობაში (რადგანაც ვარინა ქმრის გარდაცვალების შემდეგ ნიუ-იორკში გადასახლდა, ხოლო უილარდი ცხოვრების ბოლო წლებს საზღვარგარეთ ატარებდა); კიდევ ერთი რეფერენდუმი ორი ათწლეულის შემდეგ ჩატარდა.
როგორც WCTU-ის პრეზიდენტი ფრენსისი ასევე იბრძოდა ქალთა სუფრაჟიზმისთვის, რომელიც ეფუძნებოდა „სახლის დაცვას“, როგორც თავად აღწერს: „მოძრაობა...ობიექტი, რომელიც იცავს ოცდაერთი წლის ზემოთ ყველა ასაკის ქალის, ბიულეტენი ნიშნავს მათი ოჯახებისა და სახლების დაცულობას განადგურებისგან, რაც შესაძლოა გამოიწვიოს ლეგალურმა თრობამ“ „განადგურება“ ნიშნავდა ძალადობრივ ქმედებებს ქალთა წინააღმდეგ, რომელსაც ნასვამი მამაკაცები ჩადიოდნენ, ეს ძალადობა, როგორც სახლში ასევე მის გარეთ ხშირი იყო. უილარდი ამტკიცებდა, რომ ქალთა სუფრაჟიზმის გარეშე მამაკაცებისთვის ადვილი იყო თავიანთი დანაშაულების დაფარვა და პასუხისმგებლობის თავიდან აცილება. „სახლის დაცვის“ არგუმენტი უილარდმა გამოიყენა „საშუალო ქალების“ მხარდასაჭერად, რომლებიც როგორც ამბობდნენ იყვნენ პატრიარქალური პრესის, რელიგიური და მთელი საზოგადოებისთვის საეჭვო ქალი სუფრაჟისტები. სახლის დაცვის სურვილმა საშუალო ქალებს მისცა თავიანთი უფლებების დაცვისკენ მიმართული გზა. უილარდი ამტკიცებდა, რომ ქალებმა უნდა გაითავისონ, რომ ისინი არ წარმოადგენენ „სუსტ“ სქესს და ასევე უნდა აღიარონ თავიანთი ბუნებრივი დამოკიდებულება მამაკაცებზე. მან მოუწოდა ქალებს ჩართულიყვნენ მოძრაობებში საზოგადების გასაუმჯობესებლად: „პოლიტიკა ქალების საქმეა“ სუფრაჟისტული მოძრაობის მთავარი მიზანი ფრენსისისთვის იყო „ქალობის იდეალის“ ჩამოყალიბება, რომელიც ქალებს საშუალებას მისცემდა გამოეყენებინათ თავიანთი პოტენციალი „კაცების“ საქმეში, მათ გვერდით დასდგომოდნენ და მოეშორებინათ „მამაკაცების სათამაშოს“ სტატუსი.
უილარდის არგუმენტები სუფრაჟიზმზე მისი ფემინისტური ნაწერებიდან იყო გამოწვეული. ფრენსისი ამტკიცებდა, რომ ბუნებრივი და ღვთის მიერ მინიჭებული უფლებები მოითხოვს თანაბარ უფლებებს ოჯახურ საქმეებში. სახლის ეს ცნება მან გაიაზრა, როგორც ქალებისა და მამაკაცების თანასწორუფლებიანობა და თანასწორი ჩართულობა განათლების სფეროში, ეკლესიასა და მთავრობაში.
უილარდის ნაშრომები საერთაშორისო მნიშვნელობის მასშტაბში შევიდა 1883 წელს, როდესაც ის პოლიგლოტური პეტიციით გამოვიდა ნარკოტიკების გამსაღებლების წინააღმდეგ. ის ასევე შეუერთდა მეი ურაიტ სევალს ვაშინგტონში გამართულ ქალთა საერთაშორისო შეხვედრაზე, რომელიც ამერიკის შეერთებული შტატების ქალთა ეროვნული საბჭოს მუდმივ საფუძველს ქმნის. ფრენსისი ამ ორგანიზაციის პირველი პრეზიდენტი გახდა 1888 წელს და ამ პოსტზე 1890 წლამდე იმყოფებოდა. უილარდმა დააარსა მსოფლიოს WCTU და გახდა მისი პრეზიდენტი 1893 წელს. ფრენსისი მჭიდროდ თანამშრომლობდა ლედი ისაბელ სომერსეტთან, ბრიტანული ქალთა თავშეკავებულობის ასოციაციის პრეზიდენტი, რომელსაც ბევრჯერ ესტუმრა მას გაერთიანებულ სამეფოში.
1893 წლის შემდეგ უილარდზე დიდი გავლენა მოახდინა ბრიტანელმა ფაბიანულმა საზოგადოებამ და ის გახდა ერთგული ქრისტიან სოციალისტი.
გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
ნიუ-იორკში ყოფნის დროს როდესაც უილარდი ემზადებოდა ინგლისსა და საფრანგეთში წასასვლელად გაცივდა და ემპაირის სასტუმროში მშვიდად ძილში გარდაიცვალა. ის დაკრძალეს როსეილის სასაფლაოზე, ჩიკაგოში, ილინოისი. ფრენსის უილარდის სახლი მუზეუმად გადაკეთდა 1900 წელს, ასევე WCTU შტაბ-ბინა გახდა. 1965 წელს ეროვნულ-ისტორიული ღირსშესანიშნაობის სტატუსი მიიღო.
მემორიალები და ქანდაკებები
200px|მინი|უილარდის ქანდაკება ეროვნული ქანდაკებების დარბაზში, კაპიტოლის შენობა გარდაცვალების შემდეგ უილარდი გახდა პირველი ქალი, რომელიც უდიდეს ამერიკელ ლიდერთა ქანდაკებების დარბაზში შეიტანეს, ამერიკის შეერთებული შტატების კაპიტოლში. მისი ქანდაკება ჰელენ ფერნსუორტ მერსმა შექმნა და 1905 წელს გაასაჯაროვა.
ლორადო ტეფტის მიერ შესრულებულმა ფრენსის ელიზაბეტ უილარდის ქანდაკება ქალთა ქრისტიანული თავშეკავებულობის კავშირმა 1929] წელს განათავსა ინდიანას სტეიტჰაუსში, ინდიანაპოლისი, [[ინდიანა. 1879 წლის 31 ოქტომბერს უილარდის WCTU-ის პრეზიდენტად არჩევიდან ორმოცდამეათე წლისთავზე მიძღვნილი მემორიალური დაფა: „იმ ადამიანის საპატივცემულოდ, ვინც მსოფლიო გააცნო ქალებს და უფრო მეტად დაამსგავსა სახლს ყველა ადამიანისთვის, ფრენსის ელიზაბეტ უილარდი უშიშარი და ყველასთვის პატივსაცემი ეროვნული და მსოფლიო ქალთა თავშეკავებულობის კავშირის ლიდერი“.
ფრენსის ელიზაბეტ უილარდის სკოლა ფილადელფიაში ისტორიული ადგილების ეროვნულ რეესტრში შეიტანეს 1987 წელს.
ფრენსის უილარდის სკოლა-პანსიონატი ჯეინსვილში, უისკონსინი ისტორიული ადგილების ეროვნულ რეესტრში შეიტანეს 1977 წელს.
ფრენსის უილარდის გამზირი ჩიკოში, კალიფორნია, მის საპატივცემულოდ დაერქვა სახელი. ფრენსისი იყო ჯონისა და ენი ბიდუელის მუდმივი სტუმარი, ქალაქის დამაარსებლები და მისი მიმდევრები მოძრაობებში. გამზირი მდებარეობს ბიდუელის სახლთან ახლოს.
ფრენსის უილარდის თავშეკავებულობის საავადმყოფოს მის საპატივცემულოდ დაერქვა სახელი 1929 წლიდან 1936 წლამდე. დღესდღეობით ლორეტოს საავადმყოფო ეწოდება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 თებერვალი კატეგორია:ამერიკელი ფემინისტები კატეგორია:ამერიკელი სუფრაჟისტები კატეგორია:ამერიკელი მეთოდისტი კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:გრიპით გარდაცვლილები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ტუნისში
2015 წლის მონაცემებით ტუნისში 8 იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია. ეს არის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საერთო რაოდენობის (1007) 0,8 %. 7 ძეგლი სიაში შეტანილია კულტურული, ხოლო ერთი ბუნებრივი კრიტერიუმების მიხედვით.
გარდა ამისა, 2015 წლის მონაცემებით 10 ობიექტი შეტანილია იუნესკოს კანდიდატების საცდელ სიაში. . ტუნისმა მსოფლიო კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის კონვენციის რატიფიცირება მოახდინა 1975 წლის 10 მარტს. ტუნისის ტერიტორიაზე მდებარე პირველი ობიექტი მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანეს 1979 წელს.
ცხრილი
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
სქოლიო
კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობა
ჰალაჰორა-დე-ჟოსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიჩენის რაიონის სოფლები
იტურენი
იტურენი (Ituren) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ალტო-ბიდასოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 15 კმ². მოსახლეობა — 507 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
დინამო თბილისის სეზონი 2014-2015
დინამო თბილისის სეზონი 2014-15, იყო საფეხბურთო კლუბ „დინამო თბილისის“ ოთხმოცდამეათე სეზონი ისტორიაში, ხოლო უმაღლეს ლიგაში 25-ე სეზონი. ამ სეზონში „დინამო თბილისმა“ შეძლო საქართველოს თასის მოპოვება, ფინალში დიდი ანგარიშით (5:0) „სამტრედიის“ დამარცხების შედეგად. უმაღლეს ლიგაში დაიკავა მე-3 ადგილი, გორის „დილას“ და ბათუმის „დინამოს“ შემდეგ.
უმაღლესი ლიგა
პირველი ოთხეული: ვინაიდან ბათუმის „დინამომ“ ერთი მატჩი მოუგო „დინამო თბილისს“ (0:1), ხოლო მე-2 ფრედ დასულდა (0:0), მეორე ადგილი ბათუმურმა კლუბმა დაიკავა.</small
თ = ჩატარებული შეხვედრა; მ = მოგებული; ფ = ფრე; წ = წაგებული; გტ = გატანილი გოლი; გშ = გაშვებული გოლი; გს = გატანილ და გაშვებულ გოლთა სხვაობა; ქ = ქულა
მოვიდნენ
* — იჯარით
** — იჯარიდან
წავიდნენ
* — იჯარით
** — იჯარიდან
მუქი შრიფტით — ტრანსფერები, რომლებიც განხორციელდა ზამთრის სატრანსფერო ფანრჯისას.
სქოლიო
2014-15
ალ-ბაბის ნაჰია
ალ-ბაბი (არაბ. ناحية الباب) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ბაბი პროვინციაში დაახლოებით 112 219 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 489,28 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ნოვოფედოროვსკოე
ნოვოფედოროვსკოე (Яңы Федоровка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 328 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 28 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (41%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
The Who by Numbers
The Who by Numbers — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Who-ს მეშვიდე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1975 წლის ოქტომბერში. გამოცემის The Village Voice Pazz & Jop-ის გამოკითხვაში მან წლის მეათე საუკეთესო ალბომის პოზიცია დაიკავა. ალბომის გარეკანი დახატა ჯონ ენტუისლმა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - პიტ ტაუნსენდი, გარდა მითითებულისა.
სქოლიო
კატეგორია:1975 წლის ალბომები კატეგორია:The Who-ს ალბომები კატეგორია:MCA Records-ის ალბომები კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები გლინ ჯოუნსის პროდიუსერობით
ხერთვისის კომპლექსი
ხერთვისის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ყოფილ სოფელ ჟინვალის ჩრდილოეთით, 4 კილომეტრზე, არაგვის მარჯვენა ნაპირზე, კლდოვან კონცხზე, ადგილ ხერთვისზე. განეკუთვნებოდა განვითარებულ შუა საუკუნეებს. კომპლექსი შეიცავდა ხუთსართულიან ზურგიან კოშკს, დარბაზულ ეკლესიას მინაშენით, სამი ნაგებობის ნაშთს, ქვითკირის ოთხ საწნახელს და გალავანს. ამჟამად დაფარულია წყლით. 1972-1974 წლებში გათხარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. 1984 წელს სპეციალური სამეცნიერო-სარესტავრაციო საწარმოო სახელოსნომ კოშკი და გალავანი გადაიტანა და აღადგინა დაბა ჟინვალთან.
კოშკი ზურგიანია, მდებარეობდა კომპლექსის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში და გალავნის წყობაში იყო ჩართული. კოშკს სწორი კედელი ეზოსკენ ჰქონდა მიმართული. შესასვლელები მოწყობილი იყო პირველ და მეორე სართულის დონეზე - ეზოს მხრიდან. მეოთხე სართულზე, ამავე მხარეს, ერთი ვიწრო და მაღალი სწორკუთხა სარკმელი იყო გაჭრილი. კოშკის დანარჩენი კედლები ყრუ იყო. სართული ქვის ფილებით იყო გადახურული, დანარჩენები - ხის ძელებით.
დარბაზული ეკლესია ნაგები იყო ნატეხი ქვით. თითქმის მთლიანად იყო დანგრეული. კედლები შემორჩენილი იყო 0,6-1 მეტრ სიმაღლეზე. ეკლესიის სამხრეთი კედლის ქვეშ გათხრების შედეგად გამოვლინდა გვიანდელი ანტიკური ხანის ორმოსამარხი, რომელშიც ხელფეხმოხრილი მიცვალებული მარცხენა გვერდზე იყო დასვენებული. სამარხში აღმოჩნდა ბრინჯაოს სფერულთავიანი ყუნწგახვრეტილი საკინძი, შავი ქვიშაქვის სალესი და რკინის სამაჯური. ორი უინვენტარო ქვისსამარხი აღმოჩნდა გალავანზე შიგნიდან მიშენებული ერთ-ერთი საწნახელის ქვეშ. ამ სამარხებში თითო მიცვალებული ესვენა.
კომპლექსის ტერიტორიაზე გამოვლინდა 40-ზე მეტი სხვადასხვა ზომის ქვევრი, ეზოს შუა ნაწილში, 1,4-1,6 მეტრ სიღრმეზე, გამოვლინდა გვიანდელი ანტიკური ხანის ქოთნებისა და ხელადების ნატეხები. ჰუმუსოვანი ფენის ქვეშ, 1 მეტრი სისქის კულტურულ ფენაში, აღმოჩენილია გვიანდელი შუა საუკუნეების მოჭიქული და მოუჭიქავი წითელკეციანი ჯამების ფრაგმენტები, ფაიანსის ფიალა, მეფე გიორგი III-ის, თამარისა და ლაშა გიორგის დროინდელი თითო სპილენძის მონეტა და სხვა.
მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ახალზელანდიური თეთრი ბოცვერი
250პქ|მინი|მარჯვნივ ახალზელანდიური თეთრი ბოცვერი — სახორცე მიმართულების ბოცვრის ჯიში. გამოყვანილია აშშ-ში 1910 წელს ახალზელანდიური წითელი ჯიშის ალბინოსი ბოცვრების ამორჩევისა და შემდგომში „თავისში“ მოშენების გზით. არჩევდნენ ცხოველებს გამოხატული სახორცე ფორმებით, ზრდის მაღალი ინტენსივობითა და ხორცის ხარისხით; ცოცხალი მასის გაუმჯობესებისა და კონსტიტუციის გამაგრების მიზნით მიმართავდნენ ჩართულ შეჯვარებას ფლანდრის (ბელგიური გოლიათის) ჯიშის ბოცვრებთან. ტანი მოკლე და მკვრივია, თავი პატარა, ზედმეტი ქონის ფენების გარეშე, აქვს მოკლე, წვრილი, სწორმდგომი ყურები; მკერდი ღრმა და ფართო; ზურგი სწორი და მოკლე, ფართო გავა-წელის ნაწილითა და ფართო მომრგვალებული გავით; კიდურები სწორი, მსხვილი, მაგარი, კარგად დახრილი; ძვლები წვრილია. თმის საფარველი თეთრია. მამლის ცოცხალი მასაა 4,5 კგ, დედლისა — 5 კგ; ტანის სიგრძე მამლისა — 47 სმ, დედლისა — 49,5 სმ. საშუალო ნაყოფიერება 9–10 ბაჭიას შეადგენს. ისინი დედასთან 60 დღე რჩებიან. იბადებიან 45 გ და აქვთ ზრდის მაღალი ტემპი. ორი თვისანი უკვე 1,8–2,2 კილოგრამს იწონიან, სამი თვისანი — 2,3–3 კილოგრამს. ერთ კილოგრამ ნაზარდზე, ცოცხალ მასაზე საკვების ხარჯი შეადგენს 3-დან 5 საკვებ ერთეულამდე. კლავენ უკვე 1,8–2,2 კგ ცოცხალი მასის ბოცვრებს, ნაკლავის გამოსავალი — 54–58%-ია. საქართველოში XX საუკუნის 70-იან წლებში შემოვიდა და გარემო პირობებსაც კარგად მოერგო.
სქოლიო
კატეგორია:ბოცვრის ჯიშები
გიუნიუთი
გიუნიუთი (Günnüt) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
გამოყოფილი კონსოლების სია
ეს არის გამოყოფილი კონსოლების სია, დალაგებული ქრონოლოგიურად. სია შესაძლოა არ იყოს სრულად შევსებული.
ბანანის ნაჰია
ბანანი (არაბ. ناحية بنان‎‎) — სირიის ალეპოს მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ბანანი პროვინციაში დაახლოებით 17 193 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 140,06 კმ².
გამოყოფილი კონსოლების სია
ამგვარი ტიპის კონსოლს არ გააჩნია სათამაშო კარტრიჯის ან დისკის მიმღები მოწყობილობა და შეუძლია მხოლოდ მასში ჩაშენებული ერთი ან რამდენიმე თამაშის გაშვება. გამოყოფილი კონსოლები ძირითადად გამოიცემოდა პირველი თაობის ეპოქაში. 2000-იან წლებში რეტროგეიმინგისადმი ინტერესი გაიზარდა. შედეგად სხვადასხვა კომპანიებმა დაიწყეს გამოყოფილი კონსოლების გამოშვება.
ბანანის ნაჰია
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
გამოყოფილი კონსოლების სია
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების კონსოლების სია კატეგორია:ვიდეო თამაშების კონსოლების სია კატეგორია:ტექნოლოგიასთან დაკავშირებული სიები
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1998
მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში 1998 (1998 World Snooker Championship, აგრეთვე ცნობილია, როგორც 1998 Embassy World Snooker Championship — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში. ჩატარების ადგილი — შეფილდი, კრუსიბლის თეატრი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ჯონ ჰიგინსი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა კენ დოერტი ანგარიშით 18:12.
ფინალი
ჯონ ჰიგინსი 18:12 კენ დოერტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1998 წელი სნუკერში
ვაიდენშტეტენი
ვაიდენშტეტენი (Weidenstetten) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ალბ-დუნაის რაიონში. თემის ფართობია 17,21 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 1 322 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
ალექსანდრე ლორთქიფანიძე
ალექსანდრე ლორთქიფანიძე (დ. 12 ოქტომბერი, 1988, თბილისი) — ქართველი ავტორი, მსახიობი და ტელეწამყვანი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე ლორთქიფანიძე დაიბადა 1988 წელს, თბილისში. 2009 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის სამსახიობო ფაკულტეტი ბაკალავრის ხარისხით, ხოლო 2011 წელს იმავე უნივერსიტეტის ტელე-კინო დრამატურგიის ფაკულტეტი, მაგისტრის ხარისხით.
ალექსანდრე ლორთქიფანიძე სხვადასხვა დროს მუშაობდა რადიოსა და ტელევიზიაში წამყვანად და სცენარისტად. იყო ტელეგადაცემის სარჩევი ავტორი და წამყვანი. მუშაობს საზოგადოებრივი მაუწყებლის სცენარისტად და დაარსებიდან მიჰყავს ლიტერატურული შოუ ''წიგნების თარო.
არის საქართველოს ელიტარული ინტელექტკლუბის წევრი და საქართველოს ახალგაზრდული ნაკრების კაპიტანი თამაშში ''რა? სად? როდის?''. თავისუფალ დროს წერს მუსიკას. ჰყავს მეუღლე — ანა მარდალეიშვილი და 2 შვილი: ლილიანა და პაოლო.
ალექსანდრე ლორქიფანიძე იყო პოეტური ჯგუფის ვარდისფერი ავტობუსი ერთ-ერთი დამაარსებელი. მას ეკუთვნის პერსონალური პოეტური კრებულები: „ლურჯი“, „პოლი პოლაკი“, „გამჭვირვალე“ (კრებულში გაერთიანებულია სამლექსიანი ციკლიც, რომელსაც ავტორი „ანა ბერიას“ ფსევდონიმით აქვეყნებდა) და „მოწითალო და მოშავო“. გარდა პოეტური მოღვაწეობისა, დაწერილი აქვს კინოსცენარები და პიესები, რომლებიც სხვადასხვა დროს ქართული თეატრის სცენაზე დაიდგა. მისი მოთხრობები გამოქვეყნებულია სხვადასხვა პროზაულ კრებულში, მათ შორის 2011, 2012 და 2013 წლებში შესულია კრებულში 15 საუკეთესო მოთხრობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი ტელეწამყვანები კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი დრამატურგები
გლეხთა ომი გერმანიაში
გლეხთა ომი გერმანიაში (საზღვარგარეთ ხშირად უწოდებენ უბრალოდ „გლეხთა ომს“, der Deutsche Bauernkrieg) — სახალხო აჯანყება ცენტრალურ ევროპაში, უპირველეს ყოვლისა, საღვთო რომის იმპერიის ტერიტორიაზე 1524—1526 წლებში.
როგორც მისი წინამორბედი ქალამნის მოძრაობა და ჰუსიტური ომები, იგი შედგებოდა ეკონომიკური და რელიგიური ხასიათის მასობრივი მღელვარებებით, რომელთა მამოძრავებელ ძალასაც წარმოადგენდნენ გლეხები, მოქალაქეები და დიდებულები. საერთო პროგრამა ამ გამოსვლებს არ ჰქონდა.
კონფლიქტმა, რომელიც ძირითადად თანამედროვე გერმანიის სამხრეთ, დასავლეთ და ცენტრალურ რაიონებში მიმდინარეობდა, ასევე მოიცვა მოზობელი ავსტრია და შვეიცარია, პიკს მიაღწია 1525 წლის გაზაფხულ-ზაფხულზე, როდესაც მოვლენებში მონაწილეობდა 300 000 გლეხი-მეამბოხე. თანამედროვე შეფასებით, დაღუპულთა რიცხვმა 100 000 ადამიანი შეადგინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვეიცარიის ომები კატეგორია:გლეხთა ომი გერმანიაში კატეგორია:გლეხთა აჯანყებები კატეგორია:აჯანყებები გერმანიაში კატეგორია:გერმანიის ისტორია კატეგორია:1524 კატეგორია:1525 კატეგორია:1520-იანები კატეგორია:XVI საუკუნის ომები
კოსტანაევის სახლი
კოსტანაევის სახლი (Дом Костанаева) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩაზე. აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს. შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
მისამართი: დონის როსტოვი, დიდი სადოვაიის ქუჩა № 66/37.
ისტორია
კოსტანაევის სავაჭრო სახლი მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩისა და სემაშკოს შესახვევის გადაკვეთაზე (ზოგიერთი წყარო აღნიშნავს, რომ ამ ადგილზე აღნიშნულია ლეონიდოვის სახლი ). სახლის აგების ზუსტი თარიღი არ არის ცნობილი, მაგრამ არქიტექტურული სტილის ანალიზის მიხედვით, იგი აშენებული უნდა იყოს XIX საუკუნის უკანასკნელ მეოთხედში. ამ ტიპის სახლები დონის როსტოვში დამახასიათებელია სწორედ ამ პერიოდისათვის: ორსართულიანი სავაჭრო სახლები სავაჭრო ფარდულებით პირველ სართულზე და მეორე სართულზე საცხოვრებელი ოთახებით. შენობას დასავლეთიდან ესაზღვრება იაბლოკოვის სავაჭრო სახლი.
საბჭოთა ხელისუფლების მოსვლამდე სახლი ეკუთვნოდა კოსტანაევების ოჯახს: სერგეის, მატვეის, კირილეს, გრიგორისა და ემანუელს. პირველი სართული გაქიავებული იყო სხვადასხვა სავაჭრო ფირმებზე: საგალანტერიო მაღაზია, გასტრონომმიული მაღაზია, ოქროსა და ვერცხლის მაღაზია. 1914 წლიდან შენობაში განთავსებულია სავაჭრო სახლი „Бережнова Г.В. и К“.
1920-იან წლებში შენობის პირველი სართული ეკავა მაღაზია ამხანაგობას „ალაზანი“. შემდეგ აქ განთავსდა მაღაზია № 8. 1990-იან წლებში აქ განთავსდა მაღაზია „ბურატინო“ და ვალუტის გაცვლის პუნქტი.
როსტოვის ოლქის ადმინისტრაციის უფროსის 1998 წლის 9 ოქტომბრის № 411 დადგენილების მიხედვით კოსტანაევის სახლს მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
𐕍
— კავკასიის ალბანეთის დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანური ასოები (კავკასია)
კარაკუშენი-ნოი
კარაკუშენი-ნოი (Caracuşenii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 236 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 546 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიჩენის რაიონის სოფლები
კონსტანტინე გრიცაი
კონსტანტინე ვლადიმერის ძე გრიცაი (Константин Владимирович Грицай; დ. 14 ივლისი, 1901, ეკატერინოდარი, ახლანდ. ქ. კრასნოდარი, რუსეთი, — გ. 14 მაისი, 1980, თბილისი) — საქართველოში მოღვაწე რუსი არქიტექტორი, საქართველოს დამსახურებული არქიტექტორი (1971).
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია ფერწერის განხრით 1929 წელს და საქართველოს საინჟინრო–სამშენებლო ინსტიტუტი არქიტექტურის განხრით 1932 წელს. სხვადასხვა დროს მუშაობდა „საქსახპროექტში“, „სოიუზგიპროტორგის“ ამიერკავკასიის თბილისის ფილიალში. 1943-1949 წლებში იყო კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ არქიტექტორ–მხატვარი.
მისი პროექტებით აგებულია სამრეწველო, საცხოვრებელი, საკურორტო, სავაჭრო ნაგებობები ზუგდიდში და წყალტუბოში; მონაწილეობდა სამრეწველო ცენტრებისა და საბჭოთა მეურნეობების დასახლებების პროექტირებასა და განაშენიანებაში. კინოსტუდიაში მუშაობის დროს ჩართული იყო არქიტექტურული დეკორაციების შექმნასა და გაანგარიშებაში (ფილმები „გიორგი სააკაძე“, II სერია, „ჯურღაის ფარი“, „პოეტის აკვანი“, „დავით გურამიშვილი“ და სხვ.).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:რუსი არქიტექტორები კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები
ისაბელ II (ესპანეთი)
ისაბელ II (Isabel II; დ. 10 ოქტომბერი, 1830, მადრიდი — გ. 19 აპრილი, 1904, პარიზი) — ესპანეთის დედოფალი 1833-1868 წლებში, 1837 წლიდან იგი იყო ესპანეთის კონსტიტუციური მონარქიის პირველი მონარქი.
ბიოგრაფია
ფერდინანდ VII-ისა და მარია კრისტინა სიცილიელის შვილი. სამეფო ტახტი დაიკავა ფერდინანდის მიერ სალიკური სამართალის შეცვლის შედეგად. მცირეწლოვან დედოფალს ტახტს ეცილებოდა ბიძამისი დონ კარლოსი, რამაც გამოიწვია პირველი კარლისტური ომი.
დედოფალ ისაბელის ბრძანებით 1850 წელს მადრიდში სამეფო თეატრი ააშენეს.
დაამხეს 1968 წელს და ქვეყნიდან გაიქცა. 1870 წელს ემიგრაციაში ყოფნის დროს უარი თქვა ტახტზე შვილის ალფონსო XII-ის სასარგებლოდ. შვილისა და შვილიშვილის მეფობის პერიოდში ცხოვრებას მაინც პარიზში ატარებდა და 1904 წელს იქვე გარდაიცვალა.
ოჯახი
1846 წელს დააქორწინეს საკუთარ ბიძაშვილზე ფრანსისკო ბურბონზე (1822-1902 წწ.), რომელსაც იმპოტენტისა და ჰომესექსუალის რეპუტაცია ჰქონდა. დედოფალი სულაც არ აპირებდა თავისი სიამოვნება ქვეყნის ინტერესებისათვის შეეწირა. მისი მრავალრიცხოვანი საყვარლები ძირითადად დაბალი ფენებიდან იყვნენ. მისმა შვილებმა მამების სახელების მიხედვით მიიღეს ზედწოდებები. მაგალითად: მარია ისაბელას უწოდებდნენ არანუელას, რადგან მამამისი იყო ოფიცერი ლუდვიგ არანი. ალფონსოს, მამის, ოფიცერ პუიგა მოლტოს მიხედვით პუიგმოლტეხოს უწოდებდნენ. ფრანსისკო დე ასის ბურბონმა დედოფლის ყველა შვილი თავისად აღიარა:
ლიტერატურა
კატეგორია:ესპანეთის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 10 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1830 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1904 კატეგორია:ესპანეთის ბურბონები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები კატეგორია:ესკორიალის მეფეთა პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ასტურიის პრინცები
რაშამი დესაი
რაშამი დესაი (დ. 13 თებერვალი, 1986) — ინდოელი მსახიობი, მოდელი და მოცეკვავე, რომელიც ყველაზე მეტად ცნობილია ტაპასია რათჰორის როლით Colors TV-ის პოპულალურ სატელევიზიო საპნის ოპერაში „ორი ბედი“ და პრიტის როლით სერიალში „ჩვენი არასრული ისტორია“. სანამ დესაი ტელევიზიის მსახიობი გახდებოდა, მან რამდენიმე დაბალბიუჯეტიან ფილმში მიიღო მონაწილეობა. 2012 წელს მონაწილეობა მიიღო საცეკვაო რეალითი შოუს „ეძებე“ 5-ე სეზონში. ის ასევე 2015 წელს მონაწილეობდა საცეკვაო რეალით შოუში „ცეკვის პარტნიორი 7“ თავის ყოფილ მეუღლე ნანდიშ სანდუსთან ერთად. 2017-2018 წლებში დესაი თამაშობდა შორვორის როლს Colors TV ის პოპულალურ შოუში „გულიდან გულამდე“, სიდჰარტ შუკლასთან ერთად. 2018 წელს იგი დასახელდა ინდოეთის ყველაზე მაღალანაზღაურებად სატელევიზიო მსახიობ ქალად.
ბიოგრაფია
რაშამი დესაი დაიბადა მუმბაიში 1986 წლის 13 თებერვალს, გუჯარათელების ოჯახში. რაშამის დედა რასილა დესაი მასწავლებელი იყო, ხოლო მამა ლატე აჯაი დესაი ბავშვობაში გარდაეცვალა.
მან სამსახიობო მოღვაწეობა ადრეულ ასაკში დაიწყო. 2006 წელს მისი პირველი სატელევიზიო დებიუტი შედგა Zee TV-ის სერიალში „რავანა“ და Sony TV-ის სერიალში „გაიცანი ჩვენი საყვარელი მონა “. 2008 წელს მონაწილეობა მიიღო Colors TV პოპულალურ საპნის ოპერაში „ორი ბედი“. 2012 წლის მარტში ის წავიდა სერიალიდან, რადგან ფიქრობდა, რომ არ შეეძლო თავისზე უფროსი ადამიანის როლის შეესრულება, თუმცა 2012 წლის ნოემბერში გადაღებებს დაუბრუნდა.
პირადი ცხოვრება
რაშამი დესაი დაქორწინდა მსახიობ ნანდიშ სანდჰუზე 2012 წლის 12 თებერვალს. მათ ეყოლათ ქალიშვილი მანია სინქი.
2014 წელს დესაი და სანდჰუ დროებით ერთმანეთს დაშორდნენ, თუმცა მალევე შერიგდნენ. ერთი წლის შემდეგ კი წყვილი განქორწინდა. ამჟამად დესაი არის სიდჰარტ შუკლას პარტნიორი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ინდოელი მსახიობები კატეგორია:ინდოელი მოცეკვავეები
ოისი
ოისი (Oitz (Oiz)) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ალტო-ბიდასოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8 კმ². მოსახლეობა — 128 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ველზერები
მინი|მარჯვნივ|100პქ|ველზერების გერბი ველზერები (Welser) — აუგსბურგისა და ნიურნბერგის პატრიციებისა და მსხვილი ვაჭრების გვარი. საიმპერიო ქალაქ აუგსბურგში ველზერების საგვარეულო დამკვიდრებული იყო 1246 წლიდან. ველზერების სახლი აუგსბურგში — ქალაქის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობა. ველზერების სავაჭრო კომპანია აუგსბურგში გაიხსნა 1420 წელს და ცნობილი გახდა ვერცხლის, ბამბის ნაჭრებისა და ვოლვეტების ვაჭრობის წყალობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელის ისტორია კატეგორია:გერმანიის ისტორია
აკერმანის ციხე
აკერმანის ციხე ცნობილია ასევე როგორც ბილჰოროდ-დნისტროვსკის ციხე (Аккерманська фортеця) — XIII-XIV საუკუნეების ისტორიულ არქიტექტურული მონუმენტი. ის მდებარეობს სამხრეთ-დასავლეთ უკრაინაში, ოდესის ოლქში, ბილჰოროდ-დნისტროვსკში. ისტორიული ბუჯაკის რეგიონში.
ისტორია
ციხე აშენებულია შავი ზღვის ჩრდილოეთ სანაპიროზე არსებული ანტიკური ბერძნული ქალაქის ტირას ნანგრევებზე, რომელიც IV საუკუნეს არსებობდა. თავიდან გუთების და შემდგომ ჰუნების მუდმივმა შეტევებმა ქალაქი გაანადგურა. ბერძნების შემდეგ ქალაქში ანტები, სლავები და ბულგარელები ცხოვრობდნენ. X საუკუნის ისტორიკოსის მიხედვით ქალაქი კიევის რუსეთის შემადგენლობაში შედიოდა. მოგვიანებით შედიოდა უნგრეთის სამეფოში და შემდეგ გალიჩ-ვოლინის სამთავროში სადაც მონღოლების შემოსევამდე რჩებოდა.
არ არის ცნობილი აკერმანის ციხე როგორ დაარსდა. დღეისთვის ისტორიკოსების უმეტესობა თანხმდება, რომ ის იყო გენუის რესპუბლიკის სავაჭრო ანკლავი შავი ზღვის სანაპიროზე, რომელიც პირველად XIII საუკუნესი დაარსდა. ტერიტორია ოქროს ურდოს მიერ იყო გარს შემორტყმული თუმცა გენუელებმა მოახერხეს მონღოლებთან მოლაპარაკება. ბილჰოროდი ოფიციალურად თათრული ქალაქი იყო, თუმცა ამს გენუელები მართავდნენ. ციხე დნესტრის შესართავს აკონტროლებდა.
მოლდავური პერიოდი
მას შემდეგ რაც ქალაქი მოლდავეთის სამთავროს ქვეშ მოექცა მოლდაველებმა დაარქვეა Alba რაც სიტყვა სიტყვით თეთრ ვიტადელს ნიშნავს. XV საუკუნეში ქალაქი ნამდვილ მეტროპილისს წარმოადგენდა, სადაც დაახლოებით 20000 მოლდაველი, ბერძენი, გენუელი, სომეხი, ებრაელი და თათარი ცხოვრობდა. ეს ქალაქის ისტორიაში უდიდესი განვითარების პერიოდი იყო. ციხის ძირითადი არქიტექტურული ელემენტები 1440 წელს აშენდა. მას ქონდა 34 კოშკი, მათ შორიზ ზოგი ერთი 20 მეტრის სიმაღლის. ციხეს გარს შემორტყმული ქონდა ღრმა თხრილი. ციხე თეთრი კირქვით იყო აშენებული და გამოიყენებოდა ტრადიციულად (კვერცხი, დამსხვრეული მარმარილო ...) დამზადებული დუღაბი.
XV საუკუნის მეორე ნახევარში მოლდოვის სამთავრო მოიცვა შიდა ომებმა, რომელიც სხვა და სხვა ფრაქციების ურთიერთ დაპირისპირებით იყო გამოწვეული. 1451 წელს მეფე ბოგდან II-ს ჩასაფრება მოუწყო და მოკლა მისმა ძმამ პეტერ აარონმა. 1457 წელს მოლდოვას გვირგვინი ბოგდან II-ს ვაჟმა შტეფან III დიდმა ბიძაშვილის ვლახეთის მმართველის ვლად III ცეპეშის დახმარებით მოიპოვა. ამის შემდეგ აკერმანის ციხე იყო ქვეყნიოს სამხრეთ-აღმოსავლეთის მთავარი სიმაგრე, რომელიც აზიასა და ევროპას შორის სავაჭრო გზაზე მდებარეობდა. ამ პერიოდში აშენდა ციხის ძირითადი კარიბჭე რომელიც დღემდეა შემორჩენილი და განთავსდა მუდმივი გარნიზონი.
ოტომანების პერიოდი
XV საუკუნეში ოსმალეთის იმპერია გამუდმებით ცდილობდა ციხის ხელში ჩაგდებას. მნიშვნელოვანი ალყა მოეწყო 1484 წლის აგვისტოში, როდესაც ციხეს ბაიაზიდ II-ის 30000-ინმა არმიამ ყირიმის ხანის 50000-იანი არმიის და 100 დიდი გემის მხარდაჭერით ალყა შემოარტყა. 9 დღიანი ალყის შემდეგ ციხე დაეცა. 1485 წელს შტეფან III დიდმა უშედეგოდ სცადა ციხის დაბრუნება. შემდგომი 3 საუკუნის განმავლობაში ციხე ოსმანთა ხელში დარჩა.