cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰოდის ტბის ბრძოლა
წინაპირობა
მონღოლთა შემოსევის გარდაუვალი საფრთხის დროს, პირველი კუმანები დასახლდნენ უნგრეთის სამეფოში, მას შემდეგ რაც უნგრეთის მეფე ბელა IV-მ თავშესაფარი შესთავაზა ხან კოტენს (კოტონი) და მის ხალხს 1239 წელს. მეფის გადაწყვეტილებამ გამოიწვია სოციალური, ეკონომიკური და პოლიტიკური დაძაბულობა, როდესაც მომთაბარეები მდინარე ტისას მახლობლად დასახლდნენ, მათსა და ადგილობრივ სოფლის მოსახლეობას შორის დაიწყო დიდი დაძაბულობა. როდესაც მონღოლებმა მიაღწიეს საზღვარს და შეიჭრნენ უნგრეთში 1241 წლის გაზაფხულზე, რამდენიმე უნგრელმა დაადანაშაულა კოტენი და მათი კუმანები მტერთან თანამშრომლობაში. კუმანებმა უნგრეთის დატოვებისას გაძარცვეს ქვეყანა, მას შემდეგ, რაც გაბრაზებულმა ბრბომ ხოტენი და მისი თანხლები პირები პეშტში დახოცეს. მათი წასვლის შემდეგ ბელამ დაკარგა თავისი ყველაზე ძვირფასი მოკავშირეები და მონღოლებმა საბოლოოდ დაამარცხეს მისი არმია გადამწყვეტ მოჰის ბრძოლაში 1241 წლის 11 აპრილს. შემდეგ წელს მონღოლების წასვლის შემდეგ, ბელამ მიიწვია კუმანები, რომ დაბრუნებულიყვნენ და დაეწყოთ ცხოვრება დასახლებულ დაბლობში მდინარე დუნაისა და ტინას შორის, სანაცვლოდ უნგრეთის არმიაში უნდა ემსახურათ მომთაბარეებს. ბელამ თავისი უფროსი ვაჟი სტეფანის ნიშნობაც მოაწყო და დააქორწინა კუმანის ბელადის ქალიშვილზე.
კუმანების სოციალური ინტეგრაციის საკითხი მარგინალიზებული იყო მომდევნო ათწლეულებში. მათი სამხედრო ღირებულება გახდა მნიშვნელოვანი ნაწილი უნგრეთის სამეფო არმიაში, რამაც ასევე ხელი შეუწყო მსუბუქი კავალერიის სტრუქტურის ჩამოყალიბებას. კუმანები მონაწილეობდნენ საზღვარგარეთ სამხედრო კამპანიებში, მაგალითად, ავსტრიის საჰერცოგოსა და ბოჰემიის სამეფოს შორის ბრძოლების დროს. მეფე ბელა IV-სა და მის ვაჟს სტეფანს შორის სამოქალაქო ომში ორივე მხარე ცდილობდა კუმანის მხარდაჭერის მოპოვებას. ამ კონფლიქტის დროს, 1264 წელს, ბელამ გაგზავნა კუმანის ჯარები მის ვაჟთან, სტეფანთან საბრძოლველად, მიუხედავად იმისა, რომ კუმანები ოფიციალურად სტეფანს ემორჩილებოდნენ, რადგან მას ჰქონდა ტიტული "Dominus Cumanorum". სტეფანის სამოქალაქო ომში გამარჯვების შემდეგ, კუმანების დიდი ნაწილი აპირებდა უნგრეთის დატოვებას ძარცვის ფონზე, თუმცა ისინი სამხედრო თვალსაზრისით მნიშვნელოვანი იყვნენ სამეფო ხელისუფლებისთვის. დაახლოებით 1266 წლის აპრილში, სტეფანემ წარმატებით დაარწმუნა ისინი უნგრეთში დარჩენილიყვნენ, როდესაც მათ წინააღმდეგ სადამსჯელო ექსპედიცია წამოიწყო.
1272 წელს სტეფანე V-ის გარდაცვალების შემდეგ, 10 წლის ლადისლავ IV (შემდგომში ასევე ცნობილი როგორც ლადისლავ კუმანი) უნგრეთის ტახტზე ავიდა მისი დედის ელიზაბეტ კუმანის რეგენტობის ქვეშ, მაგრამ სინამდვილეში სამეფოს მართავდნენ ბარონიული პარტიები. უნგრეთი ჩაეფლო ფეოდალურ ანარქიაში, რადგან ქვეყანაში სხვადასხვა ფენის ჯგუფები იბრძოდნენ უმაღლესი ძალაუფლებისთვის. 1277-დან 1279 წლამდე ლადისლავმა, დროებით მიაღწია წარმატებას საგარეო და საშინაო პოლიტიკაში. პაპმა ნიკოლოზ III-მ უნგრეთში გაგზავნა ფერმოს ეპისკოპოსი ფილიპე, რათა დახმარებოდა მეფეს სამეფო ძალაუფლების აღდგენაში, თუმცა, პაპის ლეგატის მოსვლამ მთლიანობაში უარყოფითი გავლენა მოახდინა შიდა პოლიტიკურ სტაბილურობაზე. ეპისკოპოსი გაბრაზდა, რადგან კუმანების უმრავლესობამ შეინარჩუნა წარმართული რელიგია და წეს-ჩვეულებები ბოლო ათწლეულების განმავლობაში ქრისტიანულ სამეფოში ცხოვრებიუს მიუხედავად.
ფილიპემ საზეიმო დაპირება მიიღო კუმანი ბელადებისგან წარმართული ადათ-წესების დათმობასთან დაკავშირებით და დაარწმუნა უნგრელი მონარქი, დაეფიცა, რომ შეასრულებდნენ კუმანი ბელადები დაპირებას. 1279 წლის ზაფხულში ტეტენის კრების დროს მიღებულ იქნა ეგრეთ წოდებული კუმანური კანონები, რომლებიც აწესებდნენ კუმანების სოციალურ და კულტურულ ასიმილაციას. თუმცა ისინი არ დაემორჩილნენ კანონებს და ლადისლავ IV-მ, თავადაც ნახევრად კუმანური წარმოშობის იყო, ვერ აიძულა ისინი ბრძანებას დამორჩილებულიყვნენ. შედეგად, ფილიპემ მონარქი განკვეთა ქვეყნის მართველობისგან. ორმხრივი პატიმრობისა და პოლიტიკური ბრძოლების შემდეგ, ლადისლავ IV-მ ახალი ფიცი დადო კუმანური კანონების აღსრულებაზე 1280 წლის გაზაფხულზე. საპასუხოდ, ბევრმა კუმანმა გადაწყვიტა დაეტოვებინა უნგრეთი, ნაცვლად იმისა, რომ დამორჩილებოდა ლეგატის მოთხოვნებს. ამან ფუნდამენტურად საფრთხე შეუქმნა უნგრეთის სამხედრო შესაძლებლობების ეფექტურობას. მეფე მისდევდა წასულ კუმანებს სალანკემენამდე (ახლანდელი სერბეთში სტარი სლანკამენი), მაგრამ ვერ აჩერებდა მათ საზღვრის გადაკვეთისას. მეფის შემოწირულობის წერილის თანახმად, თომას ტალპასისთვის 1288 წელს, უნგრეთის არმიამ გადალახა სამხრეთ კარპატები, რათა დაებრუნებინა "ფარულად განდევნილი კუმანები თათრების საზღვრებიდან". ამის შემდეგ მოხდა კუმანთა შეჭრა უნგრეთში.
ბრძოლა
ბრძოლა მოხსენიებულია თანამედროვე სიმონ კეზას მიერ „უნგრელების საქმეებში“ მის ბოლო ჩანაწერში, მე-14 საუკუნის განათებულ ქრონიკაში და მეფე ლადისლავ IV-ის 19 სამეფო ქარტიაში.
ატილა ზსოლდოსის თანახმად, მონარქს აცნობეს კუმანთა აჯანყების შესახებ, როდესაც გაიმართა გენერალური კრება პატაკის ციხესთან (დღევანდელი ნანგრევები სატორალჯაუჯჰელის მახლობლად). კრების გამართვის მიზეზი 1282 წლის ივლისში, აჯანყებული მეთაურის პინტა აბას მიერ ციხესიმაგრის აღება. თუ ჩვენთვის ცნობილი ქრონიკის თხრობა ავთენტურია, აჯანყებას ხელმძღვანელობდა ოლდამირი, "ლიდერი" ან "კუმანების პრინცი" (dux Cumanie), რაც ვარაუდობს, რომ უნგრეთში კუმანებმა დახმარებისთვის მიმართეს მონღოლთა სუვერენიეტეტის ქვეშ მცხოვრებ ნათესავებს. მართალია, სიმონ კეზაელი არ მოიხსენიებს კუმანთა მთავარს, მაგრამ ამბობს, რომ ისინი "ღალატს აწყობდნენ" მეფის წინააღმდეგ. ზსოლდოსი ამტკიცებდა, რომ მდინარე ტისასა და მაროსს შორის რეგიონის განადგურება მოხდა 1282 წლის შემოსევის დროს: მაგალითად, ისინი თავს დაესხნენ და გადაწვეს ეგრესის მონასტერი, სადაც დიდი რაოდენობით სამეფო ხაზინის ოქრო ინახებოდა. სავარაუდოა, რომ მათ ასევე გაძარცვეს თომას კანადის მამულები (თუმცა დოკუმენტი, რომელიც მის განსაცდელებს მოგვითხრობს, არაავთენტური ყალბია). რუბინუს ჰერმანი და მისი უდვორნიცი ვეპიდან წარმატებით იცავდნენ სოვენივარის ციხეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:უნგრეთი კატეგორია:უნგრეთის ისტორია კატეგორია:უნგრეთის ბრძოლები კატეგორია:აჯანყებები კატეგორია:XII საუკუნე კატეგორია:შუა საუკუნეების ბრძოლები
კაპიშისტრა
კაპიშისტრა, ხიმსა — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ბზიფის ქედის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარეების ბზიფისა და კელასურის ზემოთის წყალგამყოფზე. სიმაღლე ზღვის დონიდან 3156 მ. აგებულია ზედაიურული პორფორიტული წყებით. აღმოსავლეთი კალთა დამრეცია, დანარჩენი — ციცაბო. ფლატოვანი კალთები შემოსილია სუბალპური და ალპური მდელოებით.
ლიტრერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთები კატეგორია:აფხაზეთის კავკასიონის მთები
ჯოშუა ბელი
thumb|ჯოშუა ბელი ჯოშუა ბელი (Joshua Bell) (*9 დეკემბერი, 1967) — ამერიკელი მევიოლინე.
სტანდარტულ საკონცერტო რეპერტუართან ერთად ბელი ახალ ნამუშევრებსაც ასრულებს—მათ შორის განსაკუთრებით გამოირჩევა ნიკოლას მოუს ვიოლინოს კონცერტი, რომლის ჩანაწერმაც ბელს გრემი მოუტანა, და რომლის პრემიერაც 1993 წელს გაიმართა. ბელს ასევე შესრულებული აქვს სოლო პარტია ჯონ კორიგლიანოს ოსკარით დაჯილდოებულ საუნდტრეკში, ფილმისთვის ”წითელი ვიოლინო”.
ბელი გიბსონ სტრადივარიუსის 1713 წლის ვიოლინოზე უკრავს. პარტნიორობს სენტ-პოლის კამერულ ორკესტრთან (2004-05 სეზონიდან) და მოწვეული პროფესორია ლონდონის მუსიკის სამეფო აკადემიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები
ცისარტყელა
right|thumb|320px|ორმაგი ცისარტყელა [[მცხეთაში]] right|thumb|320px|ცისარტყელა [[ლადოგი (ტბა)|ლადოგის ტბაზე]] thumb|320px|ცისარტყელა [[რიწა|რიწის ტბაზე]] right|thumb|250px ცისარტყელა — ატმოსფერული ოპტიკური და მეტეოროლოგიური მოვლენა, რომელიც ხშირად წვიმის შემდეგ ჩნდება. ეს თავისებური რკალია ან წრეხაზი, რომელიც ფერების სპექტრისგან შედგება. ცისარტყელა შედგება შვიდი ფერისგან: წითელი, ნარინჯისფერი, ყვითელი, მწვანე, ცისფერი, ლურჯი, იისფერი.
ცენტრი წრისა, რომელსაც ცისარტყელა შემოწერს, ძევს წრფეზე, რომელიც გადის დამკვირვებელსა და მზეს შორის, ამავდროულად ცისარტყელას დანახვისას მზე ყოველთვის მდებარეობს დამკვირვებლის ზურგს უკან, შესაბამისად, სპეციალური ოპტიკური ხელსაწყოების გარეშე შეუძლებელია ერთდროულად ცისარტყელასა და მზის დანახვა. ხმელეთზე მდებარე დამკვირვებლისთვის ცისარტყელას, როგორც წესი, აქვს რკალის, წრის ნაწილის, ფორმა. რაც უფრო მაღალია დაკვირვების წერტილი — მით უფრო სრულია ეს რკალი (მთიდან ან თვითმფრინავიდან შესაძლებელია მთლიანი წრის დანახვაც). როდესაც მზე აღიმართება ჰორიზონტიდან 42 გრადუსზე უფრო მაღლა, ცისარტყელა დედამიწის ზედაპირიდან უხილავია.
სქოლიო
კატეგორია:მეტეოროლოგია კატეგორია:ოპტიკა
ობნინსკის ატომური ელექტროსადგური
ობნინსკის ატომური ელექტროსადგური (რუს. Обнинская АЭС), მსოფლიოში პირველი ატომური ელექტროსადგური, გაშვებულ იქნა 1954 წლის 26 ივნისს კალუგის ოლქის დასახლება ობნინსკში (ამჟამად ქალაქი ობნინსკი), ”ლაბორატორია ვ”-ს ბაზაზე (ამჟამად სახელმწიფო კვლევითი ცენტრი ”ლეიპუნსკის სახ. ფიზიკო-ენერგეტიკული ინსტიტუტი”). სადგურის აქტიური ზონის კონსტრუქციის იდეა ეკუთვნოდა ი. ვ. კურჩატოვს პროფესორ ს. მ. ფეინბერგთან ერთად. მთავარი კონსტრუქტორი გახდა აკადემიკოსი ნ. ა. დოლეჟალი. საწვავის პირველი პარტია ობნინსკის აეს-ისთვის დამზადებულ იქნა მანქანათმშენებლობის ქარხანაში ”ელექტროსტალი” (მოსკოვის ოლქი). სადგურის მშენებლობაში მონაწილეობა მიიღო საბჭოთა კავშირის მრავალმა სპეციალისტმა.
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ატომური ელექტროსადგურები კატეგორია:რუსეთის ატომური ელექტროსადგურები
Something New (ალბომი)
Something New — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის მეხუთე ამერიკული გრამფირფიტა, რომელიც გამოვიდა 1964 წლის 20 ივლისს. ეს არის ბრიტანული A Hard Day's Night-ის აშშ ვერსია - 8 სიმღერით ამ ალბომიდან და ორი დამატებითი სიმღერით - Slow Down და Matchbox, EP დისკიდან Long Tall Sally.
აზადა რუსტამოვა
აზადა ჯაფარ-ყიზი რუსტამოვა (Azadə Cəfər qızı Rüstəmova; 18 ივნისი 1932, ბაქო — 19 აპრილი 2005, ბაქო) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა აღმოსავლეთ- და ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, აზერბაიჯანის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, 300 სტატიის, 20 წიგნისა და მონოგრაფიის ავტორი.
Something New (ალბომი)
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის ალბომები კატეგორია:1964 წლის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯორჯ მარტინის პროდიუსერობით კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები
აზადა რუსტამოვა
ბიოგრაფია
აზადა რუსტამოვა 1932 წლის 18 ივლისს ბაქოში დაიბადა. ოქროს მედალზე დაამთვარა ჰუსეინ ჯავიდის სახელობის 132-ე სკოლა ბაქოში და აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფალულტეტზე ჩააბარა. რუსტამოვამ წარჩინებით დაამთავრა უნივერსიტეტი და მოსკოვში აღმოსავლეთოცდნეობის ინსტიტუტის ასპირანტურაში ჩააბარა. ევგენი ბერტელსის ხელმძღვანელობით დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია ფუზულის პოემის „ლეილი და მეჯნუნის“ თემაზე და ბაქოში დაბრუნდა.
აზერბაიჯანში დაბრუნების შემდეგ რუსტამოვა აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის ნიზამის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში ჯერ უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად, შემდეგ კი უფროს მეცნიერ თანამშრომლად მუშაობდა. დიდი ხანი ხელმძღვანელობდა შუა საუკუნეების აზერბაიჯანული ლიტერატურისა და ნიზამთმცოდნეობის განყოფილებას, 1991 წლიდან შუა საუკუნეების განყოფილების უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი იყო.
1994 წელს ანკარაში იუნესკოს ეგიდით ჩატარებულ ფუზულის 500 წლისთავისადმი მიძღვნილ საერთაშორისო სიმპოზიუმზე აზადა რუსტამოვა სიტყვით გამოვიდა. ლიტერატურათმცოდნეობაში დამსახურებისათვის აზადა რუსტამოვა „საპატიო ნიშნის“ ორდენით დაჯილდოვდა და მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწის წოდება მიენიჭა. 2001 წელს არჩეულ იქნა აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ კორესპონდენტად.
აზადა რუსტამოვა 2005 წელს გარდაიცვალა. ავადმყოფობის მიუხედავად, სიცოცხლის ბოლომდე აგრძელებდა მუშაობას და ასპირანტებს ეხმარებოდა. 2007 წლის 3 მაისს ნიზამი განჯევის სახელობის ლიტერატურის ინსტიტუტში აზადა რუსტამოვას 75-ე წლისთავისადმი მიძღვნილი სამეცნიერო სემინარი ჩატარდა.
სქოლიო
კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები
სისხლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელი სისხლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გერში
გერში, ჭრილობა და ჭრილობის საზღაური ძველ ქართულ სამართალში. საზღაურის ოდენობა განისაზღვრებოდა ჭრილობის ხარისხის მიხედვით (მსუბუქი იყო ჭრილობა თუ მძიმე - დამაშავებელი) და დაზარალებულის "სისხლით" (ქონებრივი სასჯელით, რომელიც ინიშნებოდა დაზარალებულის სოციალური მდგომარეობის, ასაკის, სქესისა სახვა გარემოებათა გათვალისწინებით). ამის შესაბამისად გერში დამნაშავეს გადახდებოდა ან სრული "სისხლის" ან მისი ნაწილის - ნახევრის, მესამედის, მეოთხედის ან მეხუთედის ოდენობით. მხედველობაში მიიღებოდა აგრეთვე ჭრილობის ადგილი (უჩინარი და თვალსაჩინო ჭრილობა). დანაშაულის დამამძიმებელ გარემოებად ითვლებოდა და საზღაურის გადიდებას იწვევდა დაზარალებულის დაჭრა მალვით ან თავდასხმის დროს. გერში გათვალისწინებულია ბაგრატ კურაპალატის, გიორგი ბრწყინვალისა და ბექას და აღბუღას სამართლის წიგნებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი
ალბულის უღელტეხილი
ალბულის უღელტეხილი (რეტორომ. Pass d'Alvra; Albulapass ) — უღელტეხილი შვეიცარიაში, ალბულის ალპებში, გრაუბიუნდენის კანტონში. მასზე გაივლის თუზისიდან ბერგიუნში, ვალტელინის ხეობაზე, მდინარე ადის ზემო წელში გამავალი გზა.
წარსულში, იგი მთავარი ალპური უღელტეხილი იყო ლომბარდიასა და ავსტრიას შორის. სამხრეთ მისადგომთან, ძალიან მნიშვნელოვანი იყო ვალტელინის კონტროლი, განსაკუთრებით ოცდაათწლიანი ომის დროს. ჩრდილოეთ მისადგომთან კი ტარასპა და მისი ტყეები, ასევე ტარასპის ციხესიმაგრე სადავო იყო კურის ეპარქიასა და ტიროლის გრაფებს შორის.
სქოლიო
კატეგორია:ალპების უღელტეხილები კატეგორია:შვეიცარიის უღელტეხილები
საფრანგეთის ჩემპიონები ფეხბურთში
საფრანგეთის ჩემპიონები ფეხბურთში არიან საფრანგეთის უმაღლესი საფეხბურთო ლიგის გამარჯვებულები. საფრანგეთის ფეხბურთის ფედერაციის გადაწყვეტილებით ფრანგულ ფეხბურთს პროფესიონალური სტატუსი 1930 წელს მიენიჭა, თუმცა საფრანგეთში საფეხბურთო ჩემპიონატი 1893 წლიდან ტარდება.
კლუბები ტიტულების რაოდენობის მიხედვით
მუქი შრიფტით აღნიშნულია გუნდები რომლებიც ამჟამად ასპარეზობენ უმაღლეს დივიზიონში.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის ფეხბურთი კატეგორია:საფეხბურთო ჩემპიონები
Horaiclavus anaimus
Horaiclavus anaimus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
კელოგი
კელოგი (Kellogg) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, შოშონის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 2120 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
სამხრეთ ატლანტიკის ავტონომიური რეგიონი
სამხრეთ ატლანტიკის ავტონომიური რეგიონი — ერთ-ერთი ორ ავტონომიურ რეგიონს შორის, ნიკარაგუაში. მისი ფართობია 27,407 კმ². მოსახლეობა კი აღწევს 382,100 (2005) ადამიანი. მისი დედაქალაქი არის ბლუეფილდსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის დეპარტამენტები
ჭამე ილოცე შეიყვარე
ჭამე ილოცე შეიყვარე (Eat Pray Love) — 2010 წლის ფილმი, რომელშიც მთავარ როლს ჯულია რობერტსი ასრულებს და რომელიც ელიზაბეტ გილბერტის მემუარზეა დაფუძნებული. ფილმის რეჟისორია რაიან მერფი.
სიუჟეტი
ახალგაზრდა ქალი აანალიზებს, რომ ვერ იღებს ცხოვრებისაგან იმას რისი სურვილიც აქვს. მტკივნეული განქორწინების შემდეგ ის დაგეგმავს მოგზაურობას, რომელიც მას მსოფლიოს ირგვლივ წაიყვანს, კონკრეტულად კი: იტალიაში, ინდოეთსა და ბალში. ამ მოგზაურობის დროს ის სწავლობს უცხო კულტურასა და ტრადიციებს, ნახულობს ბევრ უცნობ და საინტერესო ადგილს, ეს ყველაფერი კი რელაქსაციაში ეხმარება, ის ამ ფორმით გამოდის დეპრესიიდან და უბრუნდება თავის საკუთარ მეს.
გადაღება
ფილმის გადაღებები 2009 წლის აგვისტოში დაიწყო. გადასაღები ადგილები იყო: ნიუ-იორკი (აშშ), რომი (იტალია), პატაუდი (ინდოეთი) და ბალი (ინდონეზია). ინდუიზმის ლიდერებმა დაინტერესება გამოთქვეს ფილმის წარმოებასთან დაკავშირებით და მოითხოვეს სასულიერო კონსულტანტების გამოყენება, რათა დარწმუნებულიყვნენ, რომ ფილმი ასახავს აშრამაში ცხოვრების აკურატულ და ზუსტ ფორმას.
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:რომანტიკული ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
ლეოპოლდ სტოკოვსკი
thumb|220px|right|ლეოპოლდ სტოკოვსკი ლეოპოლდ სტოკოვსკი (Leopold Stokowski, დაბადებით Antoni Stanisław Bolesławowicz) (დ. 18 აპრილი, 1882, ლონდონი, ინგლისი ― გ. 13 სექტემბერი, 1977) — ცინცინატის სიმფონიური ორკესტრის, ფილადელფიის ორკესტრის, ენ-ბი-სის სიმფონიური ორკესტრისა და ჰოლივუდ ბოულის ორკესტრის დირიჟორი.
მან დააფუძნა ნიუ-იორკ სიტის სიმფონიური ორკესტრი და ამერიკის სიმფონიური ორკესტრი. დისნეის ”ფანტაზიის” მუსიკის არანჟირება და დირეჟორობაც მას ეკუთვნის. სიცოხცლის განმავლობაში იმდენად პოპულარული გახდა, რომ უორნერ ბრაზერსის მულტფილმების სერიაში საკუთარი პერსონაჟიც კი მიუძღვნეს (ლეოპოლდი).
კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:პოლონელი მუსიკოსები კატეგორია:ოსკარის ჯილდოს ლაურეატები კატეგორია:დაბადებული 18 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი   13 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1977
მწვადი
thumb|320px|მზა, შემწვარი მწვადი მწვადი — კავკასიელ და აზიელ ხალხთა კერძი. ტრადიციულად მზადდება ბატკნის ან ღორის ხორცისგან ლითონის ან ხის შამფურებზე. ამ კერძის მომზადებას დიდი ისტორია აქვს.
სახელწოდება
რუსულად „შაშლიკ“ (шашлык). ბერძნულად „სუვლაკი“ (σουβλάκι), სომხურად „ხოროვაწი“ (խորոված).
კატეგორია:ქართული ხორცის კერძები
დინა პატჰაკი
დინა პატჰაკი (ინგლ. Dina (Deena) Pathak, ჰინდ. दीना पाठक; დ. 4 მარტი, 1922, მრელი, ბრიტანეთის ინდოეთი — გ.   11 ოქტომბერი, 2002, მუმბაი, ინდოეთი) — ინდური თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის მსახიობი, თეატრის რეჟისორი. იგი 50 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში თამაშობდა ფილმებში (გარდა 1948-1966 წლებისა), მსახიობის ფილმოგრაფია 130-ზე მეტი ფილმს ითვლის.
ბიოგრაფია
დინა პატჰაკის კინო დებიუტი შედგა 1948 წელს, ხოლო ბოლო ფილმი მისი მონაწილეობით გამოვიდა 2003 წელს. მსახიობი თამაშობდა  ჰინდის (ბოლივუდი), გუჯარათულ და სხვა ენებზე გადაღებულ  ფილმებში. მან მონაწილეობა მიიღო 130-ზე მეტ ფილმში. დინა პატჰაკი ინდურ კინოში დედებისა და ბებიების როლების შემსრულებელი ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარული მსახიობია.
დინა პატჰაკი ასევე ცნობილია, როგორც ქალთა უფლებების აქტიური დამცველი. მრავალი წლის განმავლობაში იყო ინდოეთის ქალთა ეროვნული ფედერაციის (NIFW) საბჭოს თავმჯდომარე.
დინა პატჰაკი გარდაიცვალა ხანგრძლივი ავადმყოფობის შემდეგ, გულის შეტევით, 2002 წლის 11 ოქტომბერს, მუმბაიში 80 წლის ასაკში.
კარიერა
მე-20 საუკუნის 40-იან წლებში დინა პატჰაკი ცნობილი გახდა თეატრალურ სცენაზე შესრულებული როლებით „მაინა გურჯარი“, „დინგლეგარი“, „თოჯინების სახლი“, „ვიჯან შენი“(რეჟისორი სატიადევა დიუბეი). იმავე წლებში მსახიობი თანამშრომლობდა ინდოეთის სახალხო თეატრის ასოციაციასთან (IPTA), სადაც მუშაობდა თავის დებთან ერთად.
მისი კინო დებიუტი შედგა 1948 წელს გუჯარათულ ენაზე გადაღებულ  ფილმში Kariyawar. ამის შემდეგ  დაბრუნდა თეატრში სამუშაოდ, გახდა გუჯარატის ერთ-ერთი წამყვანი თეატრის მსახიობი და გუჯარეთის ეროვნული თეატრის თეატრალური დირექტორი, ასევე საკუთარი თეატრალური კომპანიის „ნატმანდალის“ დამფუძნებელი.
დინამ  კინოკარიერა განაახლა 1966 წელს, 44 წლის ასაკში ითამაშა რეჟისორ ბასუ ბჰატაჩარის ფილმში «Uski Kahani».ამ როლისთვის მსახიობს მიენიჭა ბენგალური ჟურნალისტების ასოციაციის პრემია საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის ჰინდურ ფილმში. 1960-იან წლებში მან ითამაშა რამდენიმე ფილმში, მათ შორისაა კლასიკური საოჯახო დრამა „საოჯახო ბილიკი“ (1969), რეჟისორი რიშიკეშ მუხერჯი. მოგვიანებით იგივე რეჟისორთან ითამაშა პოპულარულ კომედიებში „ეს ყველაფერი ულვაშის ბრალია“ (1979 წ.) და „დები“ („ლამაზმანი“) (1980).1986 წელს ტელევიზიაში მონაწილეობა მიიღო  რეჟისორ გონინდ ნიჰალანის მინი სერიალში Tamas, რომელსაც საფუძვლად დაედო 1947 წლის ისტორიული მოვლენა - ინდოეთის დაყოფა.
1980 წელს დინა პატჰაკი დაჯილდოვდა გუჯარათის შტატის პრემიით «Sangeet Natak Akademi Award».
გასული საუკუნის 80-იან წლებში დინა პატჰაკი ხშირად თამაშობდა ძლიერი ხასიათის ქალებს. განსაკუთრებული პოპულარობა მოუტანა კინოში შესრულებულმა დედებისა და ბებიების  როლებმა.
ახალ ათასწლეულში დინა პატჰაკი წარმატებით მონაწილეობდა მუსიკალურ მელოდრამებში. იგი იყო ნომინირებული ჯილდოზე Gini ქალის მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შესრულებისათვის რეჟისორ სანჯაი ლელა ბანსალის კანადურ-ინდურ კომედიაში Bollywood / Hollywood (2002). დინა პატჰაკმა ბოლო როლი შეასრულა რეჟისორ ჩანდრაპრაკაშ დვივედის დრამაში „გატაცებული“,რომელიც ეკრანებზე   2003 წელს გამოვიდა მსახიობის გარდაცვალების შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოელი მსახიობები კატეგორია:ინდოელი მსახიობი ქალები კატეგორია:დაბადებული 4 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ოქტომბერი კატეგორია:ინდოელი რეჟისორები
Horaiclavus filicincta
Horaiclavus filicincta — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
მარსელ დიუშანი
მინი|[[შადრევანი (დიუშანი)|დიუშანის შადრევანი]] მარსელ დიუშანი (Marcel Duchamp; დ. 28 ივლისი, 1887, ბლენვილ-კრევონი — გ. 2 ოქტომბერი, 1968, ნეიი-სიურ-სენი) — ფრანგი-ამერიკელი მხატვარი, ხელოვნებათმცოდნე, დადაიზმისა და კონცეპტუალიზმის მიმდევარი. მისი ხელოვნების მემკვიდრეობა შედარებით მწირია, თუმცა მისი იდეების ორიგინალობის წყალობით დიუშანი XX საუკუნის ხელოვნების ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან ფიგურად ითვლება. მას მიეწერება ტერმინ „დადა“-ს გამოყენება.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მხატვრები კატეგორია:ამერიკელი მხატვრები კატეგორია:დადაიზმი კატეგორია:დაბადებული 28 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:ფრანგი ათეისტები
ნოდარ მგალობლიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ნოდარ მგალობლიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სტავროპოლის დრამატული თეატრი
სტავროპოლის დრამატული თეატრი — დრამატული თეატრი სტავროპოლში, ყველაზე ძველი რუსული თეატრი კავკასიაში, დაარსდა 1845 წელს.
ისტორია
ამ პერიოდში მაყურებელმა სცენაზე დაინახა საშინაო და უცხოური დრამატურგიის საუკეთესო ნამუშევრები, რომელთა შესანიშნავი შესრულება სრულად აკმაყოფილებდა საზოგადოების კულტურული ნაწილის მოთხოვნებს და ნაკლებად მომზადებულ მაყურებელს უნერგავდა სერიოზული თეატრის გემოვნებას. თამამად შეიძლება ითქვას, რომ რიბაკოვის სეზონებმა სტავროპოლის მოსახლეობას ასწავლა თეატრალური ხელოვნების საუკეთესო ნიმუშები და შექმნა ის ხელსაყრელი პირობები მომავალში, რომელთა წყალობით სტავროპოლის თეატრმა მოიპოვა ერთ – ერთი საუკეთესო რეპუტაცია თეატრის პროვინციაში.
1910-1914 წლებში აშენდა პასაჟის თეატრის ახალი შენობა, ივან სუდინინის დასი მუშაობდა ახალ სცენაზე. 1918 წელს რეჟისორმა ტუნელმა სტავროპოლში შექმნა პირველი საბჭოთა თეატრი. 1920 წელს თეატრს მიენიჭა სტავროპოლის პირველი თეატრის წოდება, ხოლო 1937 წელს თეატრი გაფართოვდა და რეგიონალურ თეატრად იქცა.
გერმანიის ჯარების მიერ სტავროპოლის ოკუპაციის დროს თეატრი ევაკუირებული იქნა მინუსინსკში.
სტავროპოლის მოსახლეობის ინტერესი თეატრის მიმართ მუდმივად იზრდებოდა.
1964 წელს სტავროპოლის რეგიონალურ დრამატულ თეატრს ეწოდა ლერმონტოვის სახელობის თეატრი გადავიდა ახალ შენობაში, სადაც ამჟამად მდებარეობს.
1994 წელს, სტავროპოლის სამხატვრო სკოლის Savage-ის სამსახიობო განყოფილების კურსდამთავრებულების დამთავრების შემდეგ, კასონის პიესის მიხედვით, მთელი კურსი გადავიდა თეატრალურ ჯგუფში. 1995 წელს თეატრს მიენიჭა წოდება აკადემიკოსი.
მრავალი წლის განმავლობაში თეატრის მუდმივი რეჟისორი იყო რუსეთის ფედერაციის კულტურის დამსახურებული მუშაკი ევგენი ლუგანსკი. გონიერი და სამართლიანი ადამიანი, რომელსაც უყვარდა თეატრი და ზოგადად ხელოვნება. მას არ ეშინდოდა ექსპერიმენტების და გაბედული პროექტების. მხარს უჭერდა ახალგაზრდებს და ამბობდა, რომ ახალგაზრდა მხატვრები თეატრის მომავალია.
სხვადასხვა დროს, თეატრში სსრკ-ს სახალხო არტისტები მოღვაწეობდნენ, მათ შორის: მიხეილ კუზნეცოვი, რუსეთის სახალხო არტისტები ბორის დანილჩენკო, მიხეილ კაპლანი, ვლადიმერ მენშოვი, მიხეილ ნიკოლსკი, რაბოვსკაია, ვიქტორ ფომენკო, რუსეთის დამსახურებული არტისტები ბოკოვა, ვერეთელნიკოვა, გურიევი, დიმჩენკო, ზუბარევა, მალჩენკო, მიხაილიჩენკო, მიხეილ მიხაილოვი, იაკოვენკო და სხვები, მხატვრები ბარტაშოვა, კატკოვა, კოტელნიკოვა, ლიდია შაპორენკო
დღეისათვის თეატრის დასი 35 მსახიობისგან შედგება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: სტავროპოლის მხარე კატეგორია: სტავროპოლის თეატრები
ჰუსეინ ნაჯაფოვი
ბიოგრაფია
ჰუსეინ ნაჯაფოვი დაიბადა 1907 წელს ერევნის გუბერნიის სოფელ კოლანლიში, ღარიბი გლეხის ოჯახში. 19 წლის ასაკში საცხოვრებლად განჯაში გადავიდა და სპილენძის ქარხანაში მუშაობდა მუშად.
1928 წელს მიიღეს კომუნისტური პარტიის რიგებში, ცოტა მოგვიანებით კი აირჩიეს ქარხნის პროფკავშირის მდივნად.
1933 წელს კომუნისტური პარტიის მიწვევით სამუშაოდ წავიდა ერთ-ერთ პოლიტიკურ განყოფილებაში. 1934 წლამდე მუშაობდა ნახჭევანის ერთ-ერთ მანქანა-ტრაქტორულ სადგურზე პოლიტიკური განყოფილების უფროსის მოადგილედ. 1937 წლიდან არის აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ბაქოს საქალაქო კომიტეტის პარტიული პერსონალის განყოფილების უფროსი. 1939 წელს აირჩიეს აზერბაიჯანის ცენტრალური კომიტეტის პირველ მდივნად, ხოლო 1940-1948 წლებში მუშაობდა აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ნახიჩევანის საგუბერნიო კომიტეტის პირველ მდივნად. 1948 წლიდან არის აზერბაიჯანის სსრ სატყეო მრეწველობის მინისტრი.
ჰუსეინ ნაჯაფოვმა 1937 წელს დაამთავრა იაკოვ სვერდლოვის სახელობის უმაღლესი პროპაგანდის სკოლა.
აირჩიეს სსრკ უმაღლესი საბჭოს (მე-2 მოწვევის) და აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს და ნახიჩევანის სსრ-ს (მე-2 მოწვევის) უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. 1950 წლამდე იყო აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრობის კანდიდატი.
ჰუსეინ ნაჯაფოვი გარდაიცვალა 1967 წელს ბაქოში.
მაისარა ალ-მათარი
მაისარა ალ-მათარი (ბერბერულად) ან არაბული წყაროების მიხედვით მაისარა ელ-ხაკირი ('მდაბიო') — ბერბერთა აჯანყების ლიდერი რომელიც 739-40 წლებში დაიწყო. მასარა აჯანყების დაწყებიდან მალევე 740 წლის შუა პერიოდში გარდაიცვალა.
წარმომავლობა
მისი ბიოგრაფიის დადგენა წარმოადგენს სირთულეს, რადგან მას უამრავი შეთხზული ისტორია უკავშირდება. მემატიანეები იუწყებიან რომ მაისარა იყო მდაბიო წარმოშობის ბერბერი წყლის გამყიდველი კაირუანში ან ტანჟერში, რის გამოც მას მოიხსენიებენ ტერმინით ელ-ხაკირი რაც მდაბიოს ნიშნავს. სავარაუდოდ იბნ ხალდუნის ვერსია უფრო სანდოა ის მიიჩნევს, რომ მაისარა იყო ერთ-ერთი ბერბერული ტომის ბელადი - შეიხი. ალ-ტაბარი აღწერს რომ მას ჰქონდა მინიჭებული უფლება, რომ დამასკიში ჰიშამისთვის წარედგინა ბერბერების მოთხოვნები.
აჯანყება
730-იან წლებში უბაუდ ალაჰ იბნ ალ-ჰაბჰაბმა ომაიანთა მმართველმა იფრიკიაში (აფრიკის არაბული სახელი, აღნიშნავდა ძირითადად რომის იმპერიაში არსებული აფრიკის პროვინციის ტერიტორიას) დაიწყო ახალი გადასახადების აკრეფა. მისი ადგილობრივი წარმომადგენლები გამოირჩეოდნენ განსაკუთრებით მონდომებით ბერბერებისაგან გადასახადების ამოღებაში.
739 წელს, ბერბერთა ძირითადმა ტომებმა გადაწყვიტეს გაერთიანება და არაბების წინააღმდეგ აჯანყება. მათ შექმნეს ალიანსი და აირჩიეს მისარა მათ ხელმძღვანელად. ეს არ იყო სპონტანური აჯანყება, ბერბერები კარგად მოემზადნენ და დაელოდნენ მომენტს როდესაც მთავარი ჯარები ჩრდილოეთ აფრიკიდან გადასროლილი იყო სიცილიაზე.
740 წელს შეიარაღებული აჯანყება დაიწყო და პირველი ქალაქი რომელიც მალევე აიღეს იყო ტანჟერი. მაისარმა დატოვა ტანჟერში გარნიზონი და გაემართა დასავლეთ მაროკოს მიმართულებით. მან დაამარცხა ომანიანთა გარნიზონი და გაანავისუფლა სუსის ხეობა. ძალიან მოკლე ვადაში მთელი დასავლეთი მაროკო გიბრალტარის სრუტიდან ანტიატლასამდე მოექცა აჯანყებულების კონტროლის ქვეშ.
სქოლიო
კატეგორია:ბერბერები
ჰარვი კეიტელი
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:ნიუ-იორკელები
მალად-სიტი
მალად-სიტი (Malad City) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ონეიდის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 2095 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
რობერტ ტრუჰილო
რობერტ ტრუჰილო (Robert Trujillo, დ. 23 ოქტომბერი, 1964) — მექსიკელ-ამერიკელი ბასისტი, რომელიც 2003 წლიდან უკრავს ამერიკულ მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკაში.
კარიერა
სანამ რობერტი Suicidal Tendencies-ს შეუერთდებოდა (1989 წელი), უკრავდა რამდენიმე ადგილობრივ ჯგუფში. Suicidal Tendencies-ში მან ჩაანაცვლა ჯგუფის მეორე ბასისტი ბობ ჰიტკოტი. ჯგუფში მოსვლის შემდეგ მან თან მოიყოლა თავისი ფანკ გავლენა და დანარჩენ წევრებსაც გადასდო, რაც განსაკუთრებით ნათლად არის ასახული მათ ორ ალბომში: Lights...Camera...Revolution! და უფრო მეტად The Art of Rebellion. მოგვიანებით ჯგუფის ლიდერმა მაიკ მიურმა ტრუჰილოსთან ერთად ჩამოაყალიბა ფანკ მეტალ ჯგუფი Infectious Grooves.
გვიანი 90-იანებიდან ტრუჰილო ოზი ოსბორნის ბენდში. ტრუჰილო წარმოადგენდა განხილვის საგანს ოსბორნის ხელახლა გამოცემული Blizzard of Ozz და Diary of a Madman ალბომებისთვის ბობ დიზლის ბას-ტრეკის ჩაწერისთვის, რადგან ბობის განცხადებით, მას საკმარისად არ უხდიდნენ.
რობერტ ტრუჰილო მეტალიკის წევრი 2003 წლის 24 თებერვლიდანაა. იგი მანამდეც იცნობდა ჯგუფის წევრებს. რობერტმა თავისი მომავალი ჯგუფის წევრები Suicidal Tendencies-ის და მეტალიკის შეხვედრისას გაიცნო, ტურნეზე Nowhere Else To Roam დროს 1993 წელს. ტრუჰილომ მიიღო ერთი მილიონი ამერიკული დოლარი ავანსის სახით მეტალიკაში გაწევრიანებისთვის. მისი აუდიენცია და ჯგუფში აყვანა ასახულია დოკუმენტურ ფილმში Some Kind of Monster.
2009 წელს მეტალიკის დანარჩენ წევრებთან ერთად რობერტიც შევიდა როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში.
პირადი ცხოვრება
რობერტი დაქორწინებულია და ჰყავს ორი შვილი: გოგო და ბიჭი. რობერტის ბას-გიტარაზე პიროგრაფიული ტექნიკით დახატული მაიას კალენდარი მისი ცოლის ჩლოუს შემოქმედებაა. ჩლოუს საკუთარი საიტიც აქვს სახელად Chloe in art. რობერტი და ჩლოუ ერთად არიან 2003 წლიდან დღემდე.
ტექნიკა
ტრუჰილო ძირითადად თითებით უკრავს, მაგრამ იშვიათად, ხოლოდ ზოგიერთ ჩანაწერსა და ცოცხლად შესრულებისას, იყენებს ასევე მედიატორს. რობერტის წინა ბასისტი მეტალიკაში ჯეისონ ნიუსტედი ყოველთვის მედიატორს იყენებდა, ხოლო ჯეისონის წინა ბასისტი კლიფ ბარტონი საერთოდ არ ხმარობდა და თითებით უკრავდა მეტალიკის პირველ სამ ალბომში.
ტრუჰილო ასევე იყენებს სლაპ ბასის ტექნიკას, რომლის ხილვაც შესაძლოა რობეტის სუისაიდალ ტენდენსისთან და განსაკუთრებით Infectious Grooves-თან მუშაობის დროს. ტრუჰილო ხშირად უკრავდა გახანგრძლივებულ სოლოებს ბასზე (რომლებსაც ჩანაწერებში Jungle Essence უწოდეს) მეტალიკის 2004 წლის ტურნეზე Madly in Anger with the World Tour, სადაც ის ხშირად იყენებდა სლაპ ბასის ტექნიკას და სხვა ეფექტებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:მეტალიკა კატეგორია:ამერიკელი ბას-გიტარისტები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები
Horaiclavus madurensis
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ობერჰალბშტაინის ალპები
ობერჰალბშტაინის ალპები (Oberhalbsteiner Alpen; Alpi del Platta) — ქედი ალპებში, აღმოსავლეთ შვეიცარიასა და ჩრდილოეთ იტალიაში. მიეკუთვნება ცენტრალურ-აღმოსავლეთ ალპებს. დასავლეთის მხრიდან, ლეპონტის ალპებისგან გამოყოფილია შპლიუგენის უღელტეხილით; ჩრდილოეთიდან, პლესურის ალპებისგან — მდინარე ალბულით; აღმოსავლეთიდან, ალბულის ალპებისგან — სეპტიმერის უღელტეხილითა და მდინარე ჯულიათი; სამხრეთიდან, ბერნინის ქედისგან — ბრეგალიის ხეობით.
ობერჰალბშტაინის ალპებიდან მოედინება მდინარეები: რაინი, იულია, ლირო და მერა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ალპების ქედები კატეგორია:შვეიცარიის ქედები კატეგორია:იტალიის ქედები
ტამპლიერები
ქრისტესა და სოლომონის ტაძრის ღატაკი რაინდები (Pauperes commilitones Christi Templique Solomonici), აგრეთვე ცნობილი როგორც ტამპლიერები (Templiers — მეტაძრეები) ან ტამპლიერთა ორდენი (Ordre du Temple) — ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი სამხედრო ორდენი დასავლეთ ევროპაში არსებულ სამხედრო-რელიგიურ ორდენებს შორის. ორგანიზაცია არსებობდა ორი საუკუნის მანძილზე შუა საუკუნეებში (XII-XIV სს.).
კათოლიკური რაინდული ორდენის წევრები შუა საუკუნეებში. ორდენი დააარსეს ფრანგმა რაინდებმა იერუსალიმში I ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდეგ (დაახლ. 1118-19). ორდენის მიზანი იყო სალოცავად მიმავალთა დაცვა და პალესტინასა და სირიაში ჯვაროსანთა სახელმწიფოების განმტკიცება-გაფართოება. ტამპლიერები ეწოდათ ორდენის დამაარსებელთა თავდაპირველი რეზიდენციის სახელწოდების მიხედვით. ეს რეზიდენცია იმყოფებოდა ეკლესიის მახლობლად, რომელიც გადმოცემით სოლომონის ტაძრის ადგილას იყო აგებული. ტამპლიერები ატარებდნენ თეთრ მოსასხამს, რომელზედაც წითელი ჯვარი ჰქონდათ გამოსახული. 1128 წელს შემუშავებული წესდებით (დაამტკიცა პაპმა ჰონორიუს II-მ) ორდენი მკაცრ ცენტრალიზებულ ორგანიზაციად ჩამოყალიბდა. 1139 წელს პაპმა ინოკენტი II-მ ტამპლიერებს დიდი პრივილეგიები უბოძა. ტამპლიერები აქტიურად მონაწილეობდნენ XII-XIII სს ჯვაროსნულ ლაშქრობებში, ორდენი თანდათანობით მდიდრდებოდა და მძლავრი პოლიტიკური ძალა ხდებოდა, ახლო აღმოსავლეთსა და ევროპაში ტამლიერების ორდენი უდიდესი ფეოდების მფლობელი გახდა. ორდენის გამდიდრების წყაროს ვაჭრობა, უმთავრესად მევახშეობა, წარმოადგენდა. ტამპლიერთა სახლი პარიზში ფართო საბანკო ოპერაციების ცენტრი ხდება. 1291-დან ტამპლიერები ჯერ კვიპროსზე, მერე კი ევროპაში, ძირითადად საფრანგეთში დამკვიდრდნენ. XIV საუკუნის დამდეგს საფრანგეთის მეფე ფილიპ IV ლამაზი იწყებს ორდენის წინააღმდეგ ბრძოლას. ტამპლიერებს ბრალი დასდეს მწვალებლობაში და მრავალ სხვა მანკიერებაში და 1307 წლის 13 ოქტომბერს ორდენის თითქმის ყველა წევრი დააპატიმრეს. 1310 წელს ორდენის დიდი მაგისტროსი ჟაკ დე მოლი და ყველა ტამპლიერი დაწვეს. ორდენის ქონებას სამეფო ხაზინამ კონფისკაცია უყო, ხოლო ავინიონის პაპმა კლემენტ V-მ 1312 წელს ორდენი საბოლოოდ გააუქმა.
ორდენის ისტორია
1099 წელს, იერუსალიმის აღების შემდეგ პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის ბევრი მონაწილე დაბრუნდა დასავლეთში ან დაიღუპა, ხოლო აღმოსავლეთში მათ მიერ შექმნილ ჯვაროსნების სახელმწიფოს არ ჰქონდა საკმარისი სამხედრო ძალა და ჭკვიანი სარდლობა, რომელიც დაიცავდა მათ სახელმწიფოს სხვა მტრებისგან. ამის შედეგი იყო ის, რომ წმინდა მიწაზე მიმავალ მომლოცველებს ხშირად თავს ესხმოდნენ მძარცველები და ძარცვავდნენ, ჯვაროსნებს კი მათი დაცვის უზრუნველყოფა არ შეეძლოთ. დაახლოებით 1119 წელს ფრანგმა დიდგვაროვანმა ჰიუგ დე პეინმა შეკრიბა რვა თავის ნათესავი რაინდი გოდფრუა დე სენტ-ომერის ჩათვლით და დააარსა ორდენი, რომლის მიზანიც იყო პილიგრიმების დაცვა ახლო აღმოსავლეთში და წმინდა მიწაზე. ამ ორდენს ეწოდებოდა „მათხოვარი რაინდები“. ისინი იმდენად ღარიბები იყვნენ, რომ ორ რაინდს მხოლოდ ერთი ცხენი ჰყავდა. სწორედ ამიტომ მათ მეხსიერებაში დიდხანს რჩებოდა სურათი - ერთ ცხენზე მჯდარი ორი კაცი. ორდენის საქმიანობის შესახებ, ისევე, როგორც თვით ორდენზე ძალიან ცოტა რამ იყო ცნობილი 1128 წლამდე, ტრუას საბჭომდე, რომელზეც ორდენი ოფიციალურად წარადგინეს, ხოლო მღვდელს-ბერნარს დაავლეს შეექმნა ორდენის წესდება.
შუა საუკუნეების ისტორიკოსი ვილჰელმ ტირის არქიეპისკოპოსი, იერუსალიმის სამეფოს კანცლერი, თავის ნაშრომში წარმოადგენს ორდენის შექმნის პროცესს: მარცხნივ|მინი|ტამპლიერი [[რაინდობა|რაინდები.]] თავისი არსებობის დასაწყისში ორდენს ევალებოდა მხოლოდ მომლოცველების დაცვა და პირველი რაინდები წარმოადგენდნენ რაღაც "სასულიერო ძმობის" მსგავსს. ორდენი ასევე იცავდა ქრისტეს საფლავს. იერუსალიმის სამეფოს მმართველმა ბოლდუინ II-მ რაინდებს გამოუყო ადგილი სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ალ-აქსას მეჩეთში შტაბ-ბინის ნაცვლად. იმ დროიდან ორდენი იწოდებოდა, როგორც „ტაძრის ორდენი“, ხოლო რაინდები, როგორც ტამპლიერები. ტამპლიერები, რომლებიც ესწრებოდნენ ტრუას საბჭოს, წავიდნენ ინგლისში და საფრანგეთში ხალხის მათი ორდენისკენ გადმობირების მიზნით. მათ მიბაძეს გოდფრუა დე სენტ-ომერის მაგალითს და დაბრუნდნენ სამშობლოში. ჰიუგ დე პეინმა მოიარა შამპანი, ანჟი, ნორმანდია, ფლანდრია, ასევე ინგლისი და შოტლანდია. გარდა იმისა, რომ ორდენმა მიიღო დიდი შემოწირულობა ნეოფიტებისაგან, ასევე მათ მიიღეს საკმაოდ დიდი მიწის ფართობები, რამაც უზრუნველყო მათი ეკონომიკური მდგრადობა დასავლეთში, განსაკუთრებით კი საფრანგეთში და განამტკიცა მათი „ეროვნული“ კუთვნილება, ორდენი ითვლებოდა ფრანგულად. ძალიან მალე ამ სასულიერო-რაინდული ორდენის წევრობის იდეამ დაიპყრო ლანგედოკისა და პირენეის ნახევარკუნძულის მოსახლეობა. 1139 წლის 29 მარტს რომის პაპმა ინოკენტი II-მ გამოსცა ქარტია სახელწოდებით „Omne Datum Optimum“, რომელშიც ეწერა, რომ ტამპლიერს შეეძლო თავისუფლად, ყოველგვარი დაბრკოლებების გარეშე გადაელახა ნებისმიერი ქვეყნის საზღვარი. ის თავისუფლდებოდა ყოველგვარი გადასახადისაგან და არ ემორჩილებოდა არავის.
სქოლიო
კატეგორია:წმინდა გრაალი კატეგორია:კათოლიკური ორდენები კატეგორია:გასამხედროებული ორდენები კატეგორია:რაინდები
გიორგიწმინდა
საკუთარი სახელი გიორგიწმინდა შეიძლება აღნიშნავდეს:
სოფრომაძეები
სოფრომაძეები იმერლები არიან. მოიხსენიებიან სოფლებში: რუფოთი, ძევრი, ზარათი, კვალითი, ნერგეეთი, პერევისა, საირხე, ჩხარი, ძიროვანი, ხრეითი.
ზარათში სოფრომაძეები იყვნენ საბატონო გლეხები, კვალითშიც საბატონო გლეხები იყვნენ.
სოფრომო წინაპრებს ნასესხები აქვთ ბერძნებისგან; სოფრომ, იგივეა, რაც „საღად მოაზროვნე“, „კეთილგონიერი“.
სოფრომაძე ერთ-ერთი უძველესი ქართული გვარია. მეცამეტე საუკუნიდან ჩანს. სოფრომაძე და სოფრომიძე ერთი და იგივე გვარია.
საქართველოში ყველაზე დაწინაურებულ 1 000 გვარში სოფრომაძეებს 321-ე ადგილი უკავია.
28 სოფრომიძე: ზესტაფონში – 8, თბილისში – 30 , საჩხერეში –5, რუსთავში - 3 +.
აბერდინი (აიდაჰო)
აბერდინი (Aberdeen) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ბინგემის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1994 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
ალექსანდრე თევზაძე
ალექსანდრე თევზაძე (დ. 	2 იანვარი, 1903, თბილისი — გ. 28 მარტი, 1967) — 	ქართველი არქიტექტორი, ინჟინერი. საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის თავმჯდომარე (1959-1960), საქართველოს დამსახურებული ინჟინერი (1964). 1930 წელს დაამთავრა საქართველოს საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტი. ჯერ კიდევ სტუდენტობის დროიდან მუშაობდა სხვადასხვა სამშენებლო და საპროექტო ორგანიზაციებში: 1941–1954 წლებში იყო საპროექტო ინსტიტუტის „თბილქალაქპროექტის“ მმართველი, 1954–1959 წლებში —  თბილისის მთავარი არქიტექტორი, 1960–1967 წლებში ხელმძრვანელობდა  საპროექტო ინსტიტუტის „საქგიპროტორგის“ არქიტექტურული სახელოსნოს. ძირითადი ნამუშევრები: საცხოვრებელი სახლები თბილისში (1950, თამარ ჭოველიძისა და მერაბ კოსტავას ქუჩების გადაკვეთა, არქიტექტორ ქუჩუ დგებუაძესთან ერთად. 1950 წელს — პეტრე მელიქიშვილის ქუჩა № 8, არქიტექტორ იური კასრაძესთან ერთად.  1953 წელს — თამარ მეფის გამზირი № 23/25, არქიტექტორ იური კასრაძესთან ერთად), დასასვენებელი სახლის რეკონსტრუქცია წყნეთში (XX საუკუნის 50-იანი წლების დასაწყისი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:დაბადებული 2 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:საქართველოს საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1930) კატეგორია:საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის თავმჯდომარეები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული ინჟინრები
ივრის ბრძოლა
ივრის ბრძოლა — ბრძოლა გაიმართა 1590 წლის 14 მარტს, საფრანგეთის რელიგიური ომების დროს. ბრძოლა იყო გადამწყვეტი გამარჯვება საფრანგეთის მეფე, ანრი IV-სთვის, რომელიც საფრანგეთის სამეფოსა და ინგლისის ძალებს ხელმძღვანელობდა კათოლიკური ლიგის წინააღმდეგ, კათლიგურ ლიგას ხელმძღვანელობდა ჰერცოგი დე მაიენისა და მათ ეხმარებოდნენ ესპანეთის ძალები, ეგმონტის გრაფის მეთაურობით. ჰენრის ძალებმა გაიმარჯვეს და მან გააგრძელა პარიზის ალყა.
ბრძოლა მოხდა ნორმანდიაში, ეპიედსის დაბლობზე, ივრის მახლობლად, მოგვიანებით მას დაარქვეს Ivry-la-Bataille, იგი მდებარეობს მდინარე ევრეზე და პარიზის დასავლეთით დაახლოებით ოცდაათი მილის მანძილზეა, ილ-დე-ფრანსისა და ბოსის რეგიონებს შორის საზღვარზე.
პრელუდია
ანრი IV სწრაფად გადავიდა იერიშზე და ალყა შემოარტყა ქალაქს რომელიც კათოლიკური ლიგის მიერ იყო კონტროლირებული. როდესაც მაიენმა ალყის წინააღმდეგ შეტევა დაიწყო, ანრიმ უკან დაიხია, მაგრამ მხედველობაში დარჩა. მან თავისი ჯარი განალაგა წმინდა ანდრეს დაბლობზე ქალაქ ნონაკურსა და ივრს შორის. ანრი გააძლიერა ინგლისის ჯარებმა, რომლებიც მხარდასაჭერად იყვნენ გამოგზავნილები, ელისაბედ I-ის მიერ.
ბრძოლა
პირველივე მოქმედებაზე, 1590 წლის 14 მარტს, ორი არმია ჩაერთო.
ბრძოლის წინ მეფე თავისი ჯარების წინ გამამხნევებელი სიტყვით გამოვიდა:
მოქმედება დაიწყო რამდენიმე სასიკვდილო ქვემეხის გასროლით სამეფო არტილერიის ექვსი ნაწილიდან, რომელიც ოსტატის, ლა გუიშის მეთაურობით იყო. მაშინ ორი მხარს კავალერია საშინელი ძალებით შეეჯახნენ ერთმანეთს. მაიენის ჰერცოგი გელდერებისა და ალმაინის დაქირავებულ ჯარებს გაჰყვა ღია ველზე. დაქირავებულმა მებრძოლებმა, რომლებიც ძირითადად პროტესტანტული საქმის თანამგრძნობი იყვნენ, ჰაერში ისროლეს შუბები.
მაიენი მრისხანებით იყო გატაცებული, საშინელი ფუზილადისა და მთელი მეოთხედი საათის ბრძოლის შემდეგ, რომელმაც მოედანი მკვდრებით აავსო, მისი დაქირავებული ჯარისკაცების განდევნის შემდეგ, მოწინააღმდეგეების მარცხენა ფლანგი გაიქცა, მარჯვენამ კი გზა გაანთავისუფლა და მათ დაუთმო.
აუმონტმა მალევე დაძლია ლიგის მსუბუქი ცხენოსნები და მათი როიალისტი კოლეგები უკან დაიხიეს ვალონური ესკადრილიის თავდასხმის ქვეშ, რომელსაც მხარს უჭერდა ლიგის ორი ესკადრილია. შემდეგ ჟან VI დ'ომონის, ჰერცოგი დე მონპენსიესა და ბარონ დე ბირონის ჯერი დადგა, ისინი თავს უნდა დასხმოდნენ უცხოურ კავალერიას და ეიძულებინათ მათთვის უკან დახევა. მარშალ დე ბირონი, ორივე ფლანგზე ინგლისური და შვეიცარიული ჯარებით უკანა გვარდიის მეთაურობით, შეუერთდა მეფეს, რომელმაც გამარჯვების შემდეგ შეუჩერებლად გადალახა მდინარე ევრა მტრის დევნაში.
თუმცა, გადამწყვეტი მოვლენა მოხდა სხვაგან, ბრძოლის ველზე, მეფემ დაადანაშაულა ლიგის ლანცერები, რომლებმაც ვერ შეძლეს საკმარისად შორს დაბრუნება თავიანთი იარაღის გამოსაყენებლად.
მაიენი უკან დააბრუნეს, აუმალეს ჰერცოგი იძულებული გახდა დანებებულიყო და გრაფი ეგმონტი მოკლეს. მაიენის ჰერცოგმა ბრძოლა წააგო. ჰენრი დაედევნა დამარცხებულებს, რომელთაგან ბევრი დანებდა, იმის შიშით, რომ უარეს ხელში არ ჩავარდნილიყვნენ, მათი ცხენები საფრთხისგან თავის დაღწევას ვერ ახერხებდნენ. სოფელი სავსე იყო გაქცეული ლიგის წარმომადგენლებითა და ესპანელებით, მეფის გამარჯვებული არმია მიჰყვებოდა თან და გზა და გზა სხვადასხვა ჯგუფები უერთდებოდნენ მას, რომლებიც დაიშალნენ და ხელახლა შეიკრიბნენ.
შემდეგ
ანრიმ დაამარცხა მაიენი ივრში, რათა ის გამხდარიყო ერთადერთი სანდო პრეტენდენტი საფრანგეთის ტახტზე. თუმცა, იგი წარუმატებელი აღმოჩნდა პარიზის შემდგომ ალყაში. მას ქალაქში არ იღებდნენ 1594 წლამდე, წინა წელს რომის კათოლიციზმზე მოქცევის შემდეგ. ანრის წინასწარ უთხრეს, რომ პარიზელები, მათ გარდა კიდევ ბევრი ხალხი საფრანგეთიდან, არ მიიღებდნენ პროტესტანტ მეფეს.
თომას ბაბინგტონ მაკოლეიმ დაწერა ცნობილი ლექსი ბრძოლის შესახებ, სახელწოდებით "ივრის ბრძოლა". იგი ასე იწყება:
ახლა დიდება ცაბაოთ უფალს, რომლისგანაც არის ყველა დიდება! და დიდება ჩვენს სუვერენულ ლიეჟს, მეფე ჰენრი ნავარის!
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:ესპანეთის ბრძოლები კატეგორია:ბრძოლები კატეგორია:ინგლისის ბრძოლები კატეგორია:საფრანგეთის რელიგიური ომების ბრძოლები კატეგორია:1590 წელი საფრანგეთში
რედა-ვიდენბრიუკი
რედა-ვიდენბრიუკი — ქალაქი დასავლეთ გერმანიაში, ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიის მხარეში.
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
გიორგი ერისთავის თეატრი
გიორგი ერისთავის თეატრი —  ქართული პროფესიული თეატრი (1850–1856), ეროვნული რეალისტური თეატრალური ხელოვნების განვითარების მნიშვნელოვანი კერა. დააარსა და მისი იდეური, შემოქმედებითი მრწამსი განსაზღვრა პოეტმა და დრამატურგმა გ. ერისთავმა.
პირველი წარმოდგენა გაიმართა 1850 წლის 2 (14) იანვარს, თბილისის გიმნაზიის სააქტო დარბაზში, სცენისმოყვარეთა ძალებით, გ. ერისთავის რეჟისორობითა და მონაწილეობით წარმოადგინეს მისივე პიესა "გაყრა". ეს თარიღი მიჩნეულია ქართული თეატრის აღდგენის თარიღად და XIX საუკუნის 80-იანი წლებიდან აღინიშნება, როგორც ქართული თეატრის დღე. 1851 წელს თბილისში მუშაობა დაიწყო გ. ერისთავის მიერ ჩამოყალიბებულმა პირველმა პროფესიულმა დასმა. მასში შედიოდნენ: სააკაძისა, ტატიშვილისა, ანტონოვისა, ბაფარაშვილისა, ნათიშვილისა, აბრამიძისა, ჯორჯაძისა, ნ. უზნაძისა, გ. დვანაძე, გ. ტატიშვილი, ი. ელიოზიშვილი, რჩეულიშვილი, გ. ჯაფარიძე, გ. კორძაია, ზ. ანტონოვი. თეატრთან მუდმივად თანამშრომლობდნენ საზოგადო მოღვაწეები და მწერლები: მ. თიმანიშვილი, ი. კერესელიძე და სხვები. იდგმებოდა გ. ერისთავის, ზ. ანტონოვის, ა. მეიფარიანის, გ. ჯაფარიძისა და სხვათა ორიგინალური, აგრეთვე თარგმნილი და გადმოკეთებული პიესები. მეფის მთავრობამ დასს ყოველწლიური ფულადი დახმარება დაუნიშნა, რადგან ვარაუდობდა, რომ იგი ცარიზმის ინტერესებს დაექვემდებარებოდა, მაგრამ როცა დარწმუნდა, რომ თეატრი განმათავისუფლებელ, ანტიბატონყმურ იდეებს ქადაგებდა, რეაქციულ თავადაზნაურობასთან ერთად დაიწყო მისი შევიწროება. 1854 წელს გ. ერისთავი იძულებული გახდა თეატრისათვის თავი დაენებებინა. თეატრი დაიხურა 1856 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს თეატრები
ფილოსოფიური სკეპტიციზმი
სკეპტიციზმი — ფილოსოფიური რადიკალური მიმდინარეობა რომელიც მიიჩნევს, რომ შემეცნება შეუძლებელია. სკეპტიციზმის წარმომადგენლები არიან კარნეადე და პირონი. ახალი დროის ფილოსოფიაში სკეპტიციზმის წარმომადგენელი იყო დევიდ იუმი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სკეპტიციზმი
ტორსენის მედალიონი (ფილმი)
ტორსენის მედალიონი (Oskar & Josefine) — 2005 წლის დანიური მხატვრული ფილმი, რომლის რეჟისორია კარსტენ მილერუპი.
სიუჟეტი
ფილმი იწყება იმით, თუ როგორ გაიცნო ჟოზეფინამ ტორსენი, რომელსაც ჰქონდა დროის მანქანა.
გადის რამდენიმე ხანი და ჟოზეფინა და მისი მეგობარი ოსკარი მიდიან ზაფხულის არდადეგებზე სოფელში. მდინარესთან ჟოზეფინა ხვდება ტორსენს. მან მოუთხრო მას თავის შინაგან ბრძოლებზე და გოგონას გადასცა მედალიონი დროის მანქანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2005 წლის ფილმები კატეგორია:დანიური ფილმები
Horaiclavus multicostata
Horaiclavus multicostata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ხესუს გამესი
ხესუს გამეს დუარტე (დ. 10 აპრილი, 1985) — ესპანელი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობს მარჯვენა მცველი პოზიციაზე.
ხესუსმა კარიერის უმეტესი ნაწილი გაატარა ესპანურ კლუბ „მალაგაში“, რომელსაც შეუერთდა 2005 წელს და კლუბის შემადგენლობაში 293 ოფიციალური მატჩი ჩაატარა.
საკლუბო კარიერა
გამესმა პროფესიონალური კარიერა დაიწყო „მალაგას“ B გუნდში 2003/04 წლების სეზონში მეორე დივიზიონში და დაეხმარა გუნდს სამი სეზონის განმავლობაში გათამაშებაში ადგილის შენარჩუნებაში. 2005/06 წლების სეზონში ის დააწინაურეს პირველ გუნდში. მისი დებიუტი შედგა 2005 წლის 27 ნოემბერს „ხეტაფესთან“ მატჩში, სადაც მან ითამაშა ხუთი წუთი, მისმა კლუბმა კი წააგო 2-3. იმ სეზონში ორივე გუნდი გავარდა ჩემპიონატებიდან.
შემდეგ სეზონში გამესი იყო კლუბის შეუცვლელი მოთამაშე. 2007/08 წლების სეზონში მან კლუბის მაისურით 35 მატჩი ჩაატარა და დაეხმარა კლუბს პრიმერადივიზიონში გადასვლაში ორწლიანი უშედეგო მცდელობის შემდეგ.
2011 წლის ზაფხულიდან ის გახდა მალაგას კაპიტანი. 2012 წლის 29 იანვარს მან კლუბის შემადგენლობაში ჩაატარა მე-200 მატჩი „სევილიას“ წინააღმდეგ.
2014 წელს გამესმა დატოვა „მალაგა“ და სამ წლიანი კონტრაქტი გააფორმა მადრიდის „ატლეტიკოსთან“. 2016 წლის სატრანსფერო ფანჯრის გახსნის შემდეგ გამესი შეუერთდა ინგლისურ კლუბ „ნიუკასლ იუნაიტედს“
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:მალაგის ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ნიუკასლ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:ინგლისის საფეხბურთო ლიგის ფეხბურთელები
ქეთევან ხიტირი
ქეთევან (ქეთი) ხიტირი (დ. 20 მაისი, 1982, თბილისი) — ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი.
ბიოგრაფია
ქეთი ხიტირი დაიბადა თბილისში, 1982 წლის 20 მაისს. 1999 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი ექსპერიმენტული საშუალო სკოლა. იმავე წელს მან ჩააბარა საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტზე. ჯერ კიდევ სტუდენტობისას, 2002 წელს, ქეთი ხიტირმა მიიღო „საუკეთესო მსახიობი ქალის“ პრიზი მერი უორენის როლის შესრულებისთვის საკურსო სპექტაკლში „სეილემის პროცესი“ (რეჟისორი დიმიტრი ხვთისიაშვილი, ართურ მილერის პიესა „სალემის ჯადოქართა სამსჯავროს“ შესახებ).
საქართველოს თეატრალური ინსტიტუტი ქეთი ხიტირმა დაამთავრა 2003 წელს. 2005 წლიდან იგი შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრის მსახიობია. იმავე წელს იგი დაჯილდოვდა საქართველოს თეატრალური საზოგადოების პრიზით „წლის საუკეთესო მსახიობი“ კატოს როლის შესრულებისთვის დიმიტრი ხვთისიაშვილის დადგმულ სპექტაკლ „პრემიერაში“ (ლალი როსებას პიესის მიხედვით).
რუსთაველის თეატრის მიმდინარე რეპერტუარში ქეთი ხიტირი რამდენიმე სპექტაკლშია დაკავებული. საგულისხმოა, რომ მის მიერ შესრულებული როლები მკვეთრად განსხვავებული ხასიათისაა.
აღსანიშნავია დავით კლდიაშვილის პიესის მიხედვით რობერტ სტურუასა და ზაზა პაპუაშვილის მიერ დადგმული „დარისპანის გასაჭირი“, სადაც ქეთი ხიტირი კაროჟნას როლს ასრულებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:ქართველი მსახიობები
ლევ ზენკევიჩი
ლევ ალექსანდრეს ძე ზენკევიჩი (Зенкевич, Лев Александрович; დ. 4 ივნისი [ძვ. სტ. 16 ივნისი] 1889, ცარიოვი, ვოლგოგრადის ოლქი — გ. 20 ივნისი, 1970, მოსკოვი) — რუსი ოკეანოლოგი და ბიოლოგი. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1968).
ბიოგრაფია
1925 წლიდან მოსკოვის უნივერსიტეტის პრივატ-დოცენტი, 1930 წლიდან პროფესორი და უხერხემლოთა ზოოლოგიის კათედრის გამგე. ერთდროულად 1947 წლიდან მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ოკეანოლოგიის უნივერსიტეტში. ხელმძღვანელობდა ექსპედიციებს გემებზე „პერსეი“, „ვიტიაზი“, „აკადემიკოსი კურჩატოვი“.
1947 წლიდან ჰიდრობიოლოგთა საკავშირო საზოგადოების პრეზიდენტი. ზენკევიჩის ძირითადი შრომები ეხება უხერხემლო ცხოველთა მორფოლოგიასა და შედარებით ანატომიას, ოკეანოლოგიასა და ზოოგეოგრაფიას. შექმნა ოკეანის ბიოლოგიური სტრუქტურისა და ზღვის ფაუნის ევოლუციური თეორია. იკვლევდა სსრკ ზღვების ბიოგეოგრაფიულ საკითხებს და უხერხემლო ცხოველთა აკლიმატიზაციის პრობლემას თევზების საკვები ბაზის გადიდების მიზნით.
სერბეთის მეცნიერებისა და ხელოვნების აკადემიის, საერთაშორისო ბიოლოგიური ასოციაციის (ინდოეთი) ნამდვილი წევრი, დანიის საბუნებისმეტყველო საზოგადოების წევრი, დიდი ბრიტანეთის ზღვის ბიოლოგიური ასოციაციის საპატიო წევრი. სახელმწიფო პრემია (1951), ლენინური პრემია (1965).