cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბალი (კუნძული)
ბალის ტურიზმის სექტორის კრიზისი და სიმყარე
ბალის, როგორც პერიფერიულ გასართობ კურორტად ჩამოყალიბების ისტორიის უდიდესი ნაწილის განმავლობაში, კუნძულს ასევე ჰქონდა მყარი სოციოპოლიტიკური და პირადი უსაფრთხოების რეპუტაცია, რაც არ გააჩნდა ზოგადად მთლიან ინდონეზიას. დასავლეთ პაპუაში, აკეჰსა და აღმოსავლეთ ტიმორში არსებული სეპარატისტული ამბოხებებით, რომლებიც ბოლო დროს უფრო გამწვავებულია სექტანტური კონფლიქტებით ქრისტიანებსა და მუსლიმებს შორის, ასევე ისლამური რადიკალიზმის აღორძინებით, ინდონეზია „ქრონიკულად კრიზისული“ დესტინაციაა, რომელმაც ვერ შესძლო ბოლომდე მიეყვანა თავისი პოტენციალი და ჩამოყალიბებულიყო მთავარ ტუსისტულ ქვეყნად. გამომდინარე აქედან, ბალის ტურიზმის ხელმძღვანელობისთვის კონტრასტი ინდონეზიასთან (არა ინდონეზია, მშვიდობის ანკლავი, ინდუიზმი და არა ისლამი) და მის იდენტობასთან, როგორც განცალკევებული დესტინაცია, გახდა მისი საერთაშორისო ბრენდინგის, მისი, როგორც ეგზოტიკურ ტროპიკულ სამოთხედ წარმოჩენის მთავარი ელემენტი. ეს არ ნიშნავს, რომ ბალიმ დაკარგა კავშირი და სიახლოვე დანარჩენ ინდონეზიასთან, როგორც ეს ჩანს შემთხვევით აღგზნებადობაში ადგილობრივ ბალელებსა და ინდონეზიის სხვა კუნძულებიდან მოსულ მიგრანტებს შორის, ასევე კამპანიაში „ბოიკოტი ბალის“, რომელიც 1990-იან წლებში ორგანიზებული იყო აღმოსავლეთ ტიმორის დამოუკიდებლობისათვის მოძრაობის ავსტრალიელი და ახალზელანდიელი მხარდამჭერების მიერ. ეს ნიშნავს, რომ ასეთი ეპიზოდები მაინც არ წარმოადგენენ სერიოზულ, ხანგრძლივ საფრთხეს ბალის ტურიზმის ინდუსტრიის პოზიტიური სურათისთვის.
ეს სტრატეგიები და ვარაუდები ბალის ტურიზმის შესახებ რამდენიმეჯერ გამოიცადა, მათ შორის 2002 წლის 12 ოქტომბერს ქალაქ კუტაში რადიკალი მუსლიმანების მიერ ორი ღამის კლუბის დაბომბვით, რის შედეგადაც 200-ზე მეტი ადამიანი დაიღუპა 300 კი დაშავდა, რომელთაგან უმრავლესი ავსტრალიელი იყო. დაახლოებით 2000-მა უცხოელმა ტურისტმა უყოყმანოდ დატოვა კუნძული, შედეგად, სასტუმროთა დაკავებულობის მაჩვენებელი, რაც 11 ოქტომბრისთვის 75 %-ს შეადგენდა, 19 ოქტომბრისთვის 33 %-მდე დაეცა, ზოგიერთ არეალში კი 10 %-მდე. ავსტრალიელები თავიანთ მთავრობამ გააფრთხილა თავი შორს დაეჭირათ „მაღალი რისკის“ რეგიონული დესტინაციებისგან, რომელთა შორისაც შედიოდა არა მხოლოდ მთლიანად ინდონეზია, ასევე ბრუნეი, კამბოჯა, ლაოსი, მალაიზია, მიანმარი, ფილიპინები, სინგაპური და ტაილანდი.
2002 წლის ნოემბრის ბოლოს, იმაზე უფრო ადრე, ვიდრე ვარაუდობდნენ, საერთაშორისო ვიზიტორთა ნაკადები ბალისკენ ნორმის ფარგლებში ჩადგა. განსაკუთრებით დაზიანებულ არეალებში მდებარე 200-მდე საოჯახო სასტუმროს მეპატრონის გამოკითხვა მიუთითებდა, რომ ტურიზმის ეკონომიკა საკმარისად აღდგა. მიუხედავად იმისა, რომ ტერორისტული აქტები სრულიად ნეგატიური დარტყმა იყო ბალის ტურიზმის ინდუსტრიისათვის, ეფექტი საოცრად დროებითი აღმოჩნდა. სწრაფი აღორძინება უპირველეს ყოვლისა ეროვნული და ადგილობრივი მმართველობის ეფექტიანი პროტურისტული კრიზისის მენეჯმენტის შედეგი იყო, რამაც აღმოაჩინა და გამოააშკარავა მოკლე და გრძელვადიანი პასუხები, რომლებიც ვითარების მსვლელობისას წარმოიშვა, მათ შორის იყო შიდა და საერთაშორისო ბაზრების განსხვავებულად მოპყრობის აუცილებლობა. მიუხედავად ამისა, ნაკლებმოსალოდნელია ეს სტრატეგიები ასეთივე ეფექტიანი ყოფილიყო, თუ ის არ იქნებოდა ფუნდამენტურად ძლიერი და მტკიცე, რამაც უპირველესი წვლილი შეიტანა ბალის, როგორც მთავარ ტურისტულ დესტინაციად წარმოჩენაში.
ლიტერატურა
• Lewis, J. and Lewis, B. (2009)Bali's Silent Crisis: Desire, Tragedy and Transition, Rowman and Littlefield, Lanham, NJ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდონეზიის კუნძულები კატეგორია:ინდონეზიის პროვინციები
ზოფია რიდეტი
ზოფია რიდეტი (დ. 5 მაისი, 1911 – გ. 24 აგვისტო, 1997) — პოლონელი ფოტოგრაფი, ცნობილი მისი პროექტით „სოციოლოგიური ჩანაწერი“, რომლის მიზანი იყო პოლონეთის ყველა ოჯახის დოკუმენტირება. მან დაიწყო მუშაობა „სოციოლოგიურ ჩანაწერზე“ 1978 წელს, 67 წლის ასაკში და გადაიღო თითქმის 20000 სურათი 1997 წლამდე, მის გარდაცვალებამდე. ბევრი სურათი რჩება დაუმუშავებელი. ფოტოები ძირითადად ბავშვების, კაცების, ქალების, წყვილების, ოჯახებისა და მოხუცების პორტრეტებს ასახავს მათ საკუთრებებს შორის. რიდეტი ცდილობდა საგნების პირდაპირ გადაღებას, ფართოკუთხიანი ლინზის და ფლეშის გამოყენებით.
პირადი ცხოვრება
რიდეტი დაიბადა სტანისლავოვში. იგი სწავლობდა ქალთა სკოლაში (Główna Szkoła Gospodarcza Żeńska), სნოპკოვი. მას ჰქონდა რამდენიმე პროფესია, მუშაობდა პოლონეთის ტურისტულ ოფისში (Orbis Polish Travel Office) და მართავდა საკანცელარიო ნივთების მაღაზიას.
შუა ასაკში იგი დაუბრუნდა თავის ჰობ ფოტოგრაფიას. შეუერთდა ფოტოგრაფთა საზოგადოებას (Gliwice Photographic Society) 1954 წელს და გააუმჯობესა თავისი უნარები.
მუშაობა
1961 წელს რიდეტმა მოაწყო ფოტოების დიდი გამოფენა, სახელწოდებით „პატარა კაცი“ (Mały człowiek). რიდეტის განზრახვა პატარა კაცის ჩვენებისას იყო ის, რომ ბავშვებს ჰქონდათ კარგი და ცუდი გამოცდილება ცხოვრებაში, ისევე როგორც უფროსებს. მას ასევე სურდა წარმოეჩინა, თუ როგორ შეიძლება გავლენა მოახდინოს სოციალურმა საკითხებმა და პოლიტიკამ ბავშვებზე. რიდეტს არ სურდა ბავშვების სტერეოტიპული უდარდელობის წარმოჩენა, არამედ სურდა, ეჩვენებინა ისინი როგორც ადამიანები.
1965 წელს ამ გამოფენის ნამუშევრები შეგროვდა ვოიცეხ ზამეჩნიკის მიერ რედაქტირებულ წიგნში. იმავე წელს იგი გახდა პოლონეთის ხელოვნების ფოტოგრაფების კავშირის წევრი.
ნამუშევარში „დროის გავლა“ (Czas prezemianija, 1963-1977 წწ.) რიდეტი ასახავს სიბერის ღირსებასა და მადლს ინტიმური პორტრეტების სერიაში. 1976 წელს რიდეტს მიენიჭა ბრწყინვალე ფოტოგრაფიის საერთაშორისო ფედერაციის ხელოვნების (EFIAP) ჯილდო.
1978 წელს რიდეტმა დაიწყო მუშაობა „სოციოლოგიური ჩანაწერზე“ (Zapis Socjologiczny). პროექტი შედგება ათასობით არაფორმალური შავ-თეთრი ფოტოსგან, რომლებიც გადაღებულია ჩვეულებრივ ოჯახებში მთელ პოლონეთში, განსაკუთრებით პოდალეს, ზემო სილეზიისა და სუვალკის რაიონებიდან.
მისი ცხოვრების ბოლო წლებში, რადგანაც ის ძალიან სუსტი იყო კამერით მოგზაურობისთვის, რიდეტი აკეთებდა ფოტოკოლაჟს და შეცვალა მისი ფოტოები, ჭრიდა მათ და ამატებდა ღილებს, ქსოვილს და გამხმარ ყვავილებს.
რიდეტის პირველი დიდი გამოფენა მისი სოციოლოგიური ჩანაწერით გაიმართა 2015 წელს ვარშავის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში და შატო დე ტურში. მისი ფოტოგრაფია შეგიძლიათ იხილოთ ნიუ-იორკის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმის მუდმივ კოლექციებში, ჩიკაგოს ხელოვნების ინსტიტუტში,  და ჟორჟ პომპიდუს ცენტრში, პარიზი,  და თანამედროვე ხელოვნების ეროვნული მუზეუმში, კიოტო.
რიდეტი გარდაიცვალა გლივიცში 1997 წლის 24 აგვისტოს
სქოლიო
<references group="" responsive="1">
კატეგორია:გარდაცვლილი 1997 კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:პოლონელი ფოტოგრაფები კატეგორია:ქალი ფოტოგრაფები კატეგორია:XX საუკუნის ფოტოგრაფები კატეგორია:XX საუკუნის პოლონელი ფოტოგრაფები
გერგჟ არიანიტი
გერგჟ არიანიტი იყო სკანდერბეგის მოკავშირე და ლეჟის ლიგის ერთ-ერთი დამაარსებელი ( 1444 წ. ). 1450 წელს, ბერატთან დამარცხების შემდეგ, გერგჟ არიანიტმა უარი განაცხადა სკანდერბეგთან კავშირზე. კანადელი მეცნიერი და ალბანელი სპეციალისტი რობერტ ელსი იტყობინება, რომ არიანიტმა დადო კავშირი ნეაპოლის სამეფოსთან ( 1446 ), გაწყვიტა კავშირი სკანდერბეგთან ( 1449 ) და გახდა ვენეციის მოკავშირე ( 1456 ).
1432 წელს მან დააარსა არიანიტის სამთავრო დედაქალაქით ქალაქ ბერატში. სამთავრო წარმოიშვა მუზაკის სამთავროს დაშლის დროს და გაერთიანდა ალბანეთის სხვა სამთავროებთან ლეჟას ლიგაში 1444 წელს.
ბიოგრაფია
1253 წლის ბიზანტიურ მატიანეებში მოხსენიებულია არიანიტთა კლანის წარმომადგენელი გოლემი, რომელიც განაგებდა ალბანეთის მიწებს,  ფლობდა დიდ მიწებს ალბანეთში და მეზობელ რეგიონებში მე-11 - მე-16 საუკუნეებში. ის სავარაუდოდ გერგჟ არიანიტის  წინაპარი იყო. გოლემი დაქორწინდა ბიზანტიის იმპერატრიცა ირინას ბიძაშვილზე.
გერგჟი 1407 კომნენოს არიანეტის სამი ვაჟიდან (მოხსენიებული 1392-1407 წლებში ) უფროსი იყო. მისი დედა იყო საკატა, ბუდვას მმართველის ნიკოლოზ მუზაკას ქალიშვილი. გერგჟი დაქორწინდა მარია მუზაკაზე, რომლის წყალობითაც მალაქასტრადან ვლორაში გადავიდა. მისი ცენტრალური სამფლობელოები მდებარეობდა ლიბრაჟდსა და ელბასანს შორის. 1423 წლიდან აღიარა ოსმალეთის სუზერენობა და, სავარაუდოდ,  სულთნის კარზე მძევლად  იმყოფებოდა თავიანთი თანატომელების ერთგულების უზრუნველსაყოფად. 1427 წელს დაბრუნდა ალბანეთში.
ალბანეთის აჯანყება 1432-1436 წწ
1432 წლის გაზაფხულზე ალბანეთში თურქეთის ბატონობის წინააღმდეგ აჯანყებამ იფეთქა. პირველი აჯანყებები დაიწყო ცენტრალურ ალბანეთში, როდესაც ანდრეი ტოპიამ აჯანყება მოაწყო ოსმალეთის მმართველობის წინააღმდეგ და დაამარცხა მცირე თურქული რაზმი ცენტრალური ალბანეთის მთებში. მისმა გამარჯვებამ აჯანყებისკენ უბიძგა სხვა ლიდერებს, მათ შორის იყო გერგჟ არიანიტი. თავიდან ის შეშინდა, მაგრამ შემდეგ აჯანყების დროს ნახა შესაძლებლობა, შეენარჩუნებინა ძალაუფლება მამის სამფლობელოზე. გერგჟ არიანიტი, რომელიც მსახურობდა ოსმალეთის კავალერიაში ( სიპაჰიები ), ედირნედან ალბანეთში დაბრუნდა. იგი ხელმძღვანელობდა სახალხო აჯანყებას ვლორასა და შკოდერს შორის, გლეხების მიერ დაწყებულ აჯანყებას შეუერთდნენ ქალაქი დურაცო და ფეოდალი ნიკოლაი დუკაჯინი. ამ აჯანყების დროს ახლობლების მიერ სამშობლოში გამოძახებული სკანდერბეგი სულთნის ერთგული დარჩა. ოსმალეთის სულთანმა მურად II-მ (1421-1451) გაგზავნა დიდი ჯარი გამოცდილი სარდლების მეთაურობით ალბანეთში აჯანყების ჩასახშობად. ჩრდილოეთ ალბანეთში მდებარე დანიოს ციხე აიღეს და ტოპიას ოჯახი იძულებული გახდა ეღიარებინა ოსმალეთის ავტორიტეტი. მაგრამ გერგჟ არიანიტმა შეძლო ოსმალეთის დამარცხება. მისმა გამარჯვებამ გააძლიერა აჯანყება სამხრეთ ალბანეთში. ოსმალეთის სულთანი მურად II საკუთარი არმიით დაბანაკდა მაკედონიაში, საიდანაც ალბანეთში გაგზავნა 10000-იანი ჯარი  ალი ბეის მეთაურობით. 1432-1433 წლების ზამთარში არიანიტი მოწინააღმდეგეს ჩაუსაფრდა და ალი ბეის ლაშქარი დაამარცხა. მიუხედავად ამ გამარჯვებებისა, თურქ-ოსმალებმა 1436 წელს შეძლეს ალბანეთის აჯანყების ჩახშობა.
1443-1462 წლები
1443 წლის აგვისტოში გერგჟ არიანიტი კვლავ აუჯანყდა თურქებს და დახმარებისთვის პაპ ევგენი IV-ს მიმართა. 1443 წლის შემოდგომაზე და 1444 წლის ზამთარში ალბანეთის ჯარების სათავეში მყოფმა გერგჟმა ოსმალეთის მაკედონიის სიღრმეში იერიში მიიტანა. 1444 წელს გერგჟ არიანიტმა მხარი დაუჭირა სკანდერბეგის აჯანყებას და გახდა ლეჟის ლიგის ერთ-ერთი დამაარსებელი, რომელიც შეიქმნა ალბანელი ფეოდალების მიერ ოსმალეთის ექსპანსიის წინააღმდეგ საბრძოლველად.
1449 წლის დასაწყისში სკანდერბეგმა და გერგჟ არიანიტმა დახმარება სთხოვეს ვენეციის რესპუბლიკას ოსმალეთის იმპერიისგან თავის დასაცავად. თუმცა ვენეციელებს არ სურდათ  თურქებთან ზავის დარღვევა და ნეიტრალიტეტი ამჯობინეს. მოგვიანებით, გერგჟ არიანიტმა გაწყვიტა კავშირი სკანდერბეგთან.
1450 წელს 3000-კაციანი არმიის სათავეში იგი შეუერთდა ალბანელ მთავრების ალიანსს ვენეციის წინააღმდეგ. საბოლოოდ გაერთიანებულმა ალბანურმა ძალებმა დაამარცხეს ვენეციელები დრინის ბრძოლაში. გერგჟ არიანიტი ერთ-ერთი მთავარი მეთაური იყო დურაცოს ალყისა და დანიოს ბლოკადის დროს. მისი ჯარის ნაწილმა მიაღწია შკოდერის კარიბჭეს. გერგჟ არიანიტი 4000-კაციანი არმიის სათავეში მონაწილეობდა სვეტიგრადის ციხის ალყაში. ციხის ალყის დროს მან დიდი მამაცობა გამოავლინა. მისი ძმა ბრძოლაში დაიღუპა. 1451 წელს სკანდერბეგი დაქორწინდა გერგჟ არიანიტის ასულ ანდრონიკაზე (დონიკა).
1451 წელს, გაეტაში სკანდერბეგთან სამოკავშირეო ხელშეკრულების ხელმოწერის შემდეგ, ნეაპოლიტანელმა მეფემ ალფონს I-მა მსგავსი ხელშეკრულებები დადო ალბანელ ფეოდალებთან გერგჟ არიანიტთან, პეტრე სპანთან, ჯორჯ სტრეში ბალშიჩთან, პალ დუკაჯინისთან, თოპია მუზაკისთან, პეტარ ჰიმარასთან, ჯონ მუზაკიშთან, სიმონ ზანებიშისთან და კარლ ტოკოსთან.
1460-1462 წლებში გერგჟ არიანიტმა განაგრძო ბრძოლა ოსმალეთის იმპერიის წინააღმდეგ. ოსმალეთის სულთანი მეჰმედ II ფატიჰი შეიჭრა მთავრის სამფლობელოებში, მაგრამ ვერ აიღო ქალაქი სოპოტი, არიანიტის დედაქალაქი. მალე ოსმალეთის თურქები კვლავ შეიჭრნენ გერგჟ არიანიტის სამფლობელოებში და აიღეს სოპოტი. მთელი მოსახლეობა დახოცეს.
გერგჟ არიანიტის განკარგულებაში ორი დედაქალაქი იყო (კანინა და სოპოტი ). მისი სამფლობელოები ოსმალეთის სამფლობელოების საზღვარზე მდებარეობდა და ამიტომ  თურქ-ოსმალთა  გზაზე პირველ ფორპოსტს წარმოადგენდა.
ოჯახი და ბავშვები
გერგჟ არიანიტი ორჯერ იყო დაქორწინებული. მისი პირველი ცოლი იყო მარია მუზაკი, მუზაკების ალბანური ოჯახის წარმომადგენელი. პირველი ცოლის გარდაცვალების შემდეგ, ის ხელახლა დაქორწინდა იტალიელ არისტოკრატ პიეტრინა ფრანკონზე, ნეაპოლის სამეფოში ლეჩეს გუბერნატორის ქალიშვილზე.
შვილები პირველი ქორწინებიდან:
21 ნოემბერი
21 ნოემბერი — გრიგორიანული კალენდრის 325-ე დღე (ნაკიან წლებში – 326-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 40 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
1121
ფუტკარაძე
საკუთარი სახელი ფუტკარაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
1679
თარიღი უცნობია
*
ფალკირკის ბრძოლა
ფალკირკის ბრძოლა (1298 წლის 22 ივლისი) — შოტლანდიის დამოუკიდებლობის პირველი ომის ერთ-ერთი მთავარი ბრძოლა. იგი გაგრძელდა შოტლანდიაში ინგლისის შეჭრიდან 1296 წელს შოტლანდიის დამოუკიდებლობის დე იურე აღდგენამდე ედინბურგ-ნორტემპტონის ხელშეკრულებით 1328 წელს. დე ფაქტო დამოუკიდებლობა დამყარდა 1314 წელს ბანოკბერნის ბრძოლაში. ომები გამოწვეული იყო ინგლისელი მეფეების მცდელობით, განემტკიცებინათ თავიანთი ავტორიტეტი შოტლანდიაზე, ხოლო შოტლანდიელები იბრძოდნენ ინგლისის მმართველობის წინააღმდეგ.
ტერმინი „დამოუკიდებლობის ომი“ იმ დროს არ არსებობდა. ომს ეს სახელი რეტროსპექტულად მიენიჭა მრავალი საუკუნის შემდეგ, მას შემდეგ, რაც ამერიკის დამოუკიდებლობის ომმა ეს ტერმინი პოპულარული გახადა და თანამედროვე შოტლანდიური ნაციონალიზმის აღზევება მოხდა.
წინაპირობა
სტერლინგის ხიდის ბრძოლის შემდეგ, 1297 წლის ნოემბრიდან 1298 წლის იანვრამდე, უოლესი ხელმძღვანელობდა შოტლანდიის არმიას სამხრეთით. ნიუკასლიდან ტაინიდან კარლაილამდე, შოტლანდიელებმა დაარბიეს სოფლები და დაიბრუნეს ნადავლი.
მეფე ედუარდმა შეიტყო თავისი ჩრდილოეთ არმიის დამარცხების შესახებ სტერლინგის ხიდთან ბრძოლაში. 1297 წლის ოქტომბერში საფრანგეთის მეფესთან, ფილიპ სამართლიანთან ზავის დადების შემდეგ, ის დაბრუნდა ინგლისში 1298 წლის 14 მარტს, რათა გაეგრძელებინა არმიის მიმდინარე ორგანიზება მისი მეორე შეჭრისთვის შოტლანდიაში, რომელიც მზადდებოდა 1297 წლიდან. წინასწარი ნაბიჯის სახით მან გადაიტანა მთავრობის ცენტრი იორკში, სადაც ის უნდა დარჩენილიყო მომდევნო ექვსი წლის განმავლობაში. აპრილში ქალაქში გაიმართა ომის საბჭო, რათა დასრულებულიყო შემოსევის დეტალები. შოტლანდიელი მაგნატები ყველა დაიბარეს დასასწრებად და როდესაც არავინ გამოჩნდა, ისინი ყველა გამოცხადდნენ მოღალატეებად. შემდეგ ედუარდმა უბრძანა თავის არმიას შეკრებილიყო რექსბურგში 25 ივნისს. ჯარი საერთო რაოდენობა შეადგენდა 2000 შეჯავშნულ ცხენოსანს და დაახლოებით 12 000 ქვეითს, რომლებიც ხელფასს იღებდნენ, თუმცა, შუა საუკუნეების ჯარების მსგავსად, კიდევ ბევრი იქნებოდა ანაზღაურების გარეშე სამსახურში, როგორც პირადი დამოუკიდებლობის, გვირგვინის წინაშე ვალების პატიების, დანაშაულებრივი შეწყალების ან უბრალოდ სათავგადასავლოდ მათ შორის 10,900 უელსელი. სტიუარტ რიდი აფასებს ედუარდის ძალას 214 რაინდად 900 ჯარისკაცით, 1000 მხედრით მოწოდებული ერლების მიერ, 500 დაქირავებული მშვილდოსანი, 2000 მშვილდოსანი ლანკაშირისა და ჩეშირის ფეოდალური გადასახადებით და მხოლოდ 10500 უელსის ფეოდალური გადასახადები.
ედუარდმა დატოვა როქსბურგი 3 ივლისს და ორ კვირაში მიაღწია კირკლისტონს, სადაც ელოდა მარაგებს, რომლებიც მოსალოდნელი იყო სანაპირო პორტების გასწვრივ, ამინდის გამო დაგვიანებით ამ შუალედში ედვარდმა მოაგვარა უელსის აჯანყება. საბოლოოდ, 20 ივლისს, ედუარდი დაწინაურდა და 21 ივლისს მიაღწია ლინლიტგოუს. ედვარდი ედინბურგში უკან დახევას აპირებდა, როდესაც მან მიიღო ინფორმაცია, რომ შოტლანდიელები იმყოფებოდნენ ტორვუდში, ფალკირკთან ახლოს. გავრცელებული ინფორმაციით, ედუარდმა თქვა: „მათ არ შევაწუხებ ჩემი ძებნით“ და 22 დილით განათავსა თავისი ჯარი ფალკირკის სამხრეთით. ედუარდს სურდა გაეკეთებინა ბანაკი და მიეყვანა მანამ სანამ ქვეითები დაეწეოდნენ. თუმცა მისი კავალერიის მეთაურები დაუყოვნებელი შეტევის მომხრენი იყვნენ.
ბრძოლა
შოტლანდიის არმია, რომელიც კვლავ ძირითადად შუბისმტყორცნებისაგან შედგებოდა, როგორც სტერლინგის ხიდზე, განლაგებული იყო ოთხ დიდ „ზღარბში“, რომლებიც ცნობილია როგორც შილტრონები. გრძელი შუბები (პიკები) მიმართული გარედან სხვადასხვა სიმაღლეზე აძლევდა ამ წარმონაქმნებს საშინელ და შეუღწევად იერს. შილტრონებს შორის უფსკრული ივსებოდა მშვილდოსნებით, უკანა მხარეს 500 ჩასაფრებული რაინდით.
სამშაბათს, 22 ივლისს, ინგლისური კავალერია, ოთხ ნაწილად დაყოფილი, ეშელონში დაწინაურდა. ავანგარდი, გრაფი ლინკოლნის მეთაურობით, გადავიდა მარცხნივ, რათა თავიდან აეცილებინა ჭაობიანი ტერიტორია, რასაც მოჰყვა გრაფი სურეის ბრძოლა. დურჰამის ეპისკოპოსის, ენტონი ბეკის ბრძოლა, ამას მოჰყვა მეფის ბრძოლა, გადავიდა ჭაობიან ტერიტორიაზე მარჯვნივ, შოტლანდიის მარცხენა ფლანგისაკენ. ლინკოლნისა და ბეკის შეტევებმა შოტლანდიელები დააბრუნა და ლინკოლნმა სწრაფად გაანადგურა შოტლანდიელთა კავალერია.
ის შოტლანდიელი მშვილდოსნები, რომელსაც მეთაურობდა სერ ჯონ სტიუარტი, შოტლანდიის უმაღლესი სტიუარდის უმცროსი ძმა, იდგნენ თავიანთ ადგილზე, მაგრამ ინგლისურმა კავალერიამ დაამარცხა. თუმცა, შილტრონები მტკიცედ იკავებდნენ, რაინდები მცირე შეტევებს ანხორციელებდნენ გრძელი შუბების უღრან ტყეზე და ამაო მცდელობებში დაიღუპა 111 ცხენი. ედუარდის კავალერიამ უკან დაიხია, როცა მისი ქვეითები და მშვილდოსნები მოვიდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:აჯანყებები კატეგორია:შოტლანდიის ისტორია კატეგორია:ინგლისის ისტორია კატეგორია:ინგლისის ომები კატეგორია:ინგლისის ბრძოლები კატეგორია:შუა საუკუნეების ბრძოლები
Toxiclionella
Toxiclionella — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
გოსონი (ასტურია)
გოსონი  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ავილესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 81,72 კმ². მოსახლეობა — 10 788 კაცი (2010 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
ფურცხვანიძე
საკუთარი სახელი ფურცხვანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Lasioglossum forrestae
სქოლიო
forrestae
საქართველო VIII საუკუნეში
საქართველო VIII საუკუნეში მთლიანად არაბთა სახალიფოს გავლენის ქვეშ მოექცა. არაბთა გარნიზონები იდგა თბილისსა და ციხე გოჯში. VIII სუაკუნის დასაწყისში შეიქმნა არმინია, საამირო, რომელშიც შედიოდა ალბანეთი ქართლი და სომხეთი და რომლის ცენტრი იყო დვინი. 704-705 წლებში არაბებმა თბილისში გახსნენ ზარაფხანა, სადაც ჭრიდნენ ვერცხლის ფულს. ბიზანტიის იმპერია ცდილობდა გავლენა აღედგინა დასავლეთ საქართველოში და ჯარიც კი გამოგზავნა. ალყა შემოარტყეს ციხე-გოჯს, არაბებმა შესძლეს ბიზანტიელების მოგერიება. მალე არაბებმა დამატებითი ჯარი გაგზავნეს დასავლეთ საქართველოში. ბიზანტიელებმა თავი აარიდეს მათთან შეტაკებას და უკან გაბრუნდნენ. ბიზანტიამ მაინც შესძლო თავისი პოზიციების ნაწილის აღდგენა, მან დაიქვემდებარა საქართვეელოს უკიდურეს ჩრდილოეთში მცხოვრები აბაზგია და აფშილეთი. ბიზანტიას კავშირი ჰქონდა შეკრული ხაზარებთან და მათი დახმარებით ცდილობდა არაბების წინააღმდეგ ბრძოლას. 711 წელს მათ გაინაწილეს კავკასია, რომლის აღმოსავლეთ ნაწილი ხაზარებს ერგო, ხოლო დასავლეთი ბიზანტიას.
ხაზარების ლაშქრობების აღსაკვეთად 729 წელს ქართლში მოვიდა არაბი სარდალი ჯარაჰი. მისი მთავარი მიზანი ხაზარების დამარცხება იყო. ჯაჰარმა განაახლა დაცვის სიგელი და გაზარდა ჯიზია და დააწსა ახალი გადასახადი ხარაჯა. ერთი წლის შემდეგ კვლავ ჯარაჰმა დალაშქრა ქართლი. მან შეძლო ჩრდილო კავკასიასი გადასვლა და ხაზარების დამარცხება. ხაზარებმა საპასუხო ლაშქრობაში გაანადგურეს არაბების ჯარი და მოკლეს ჯარაჰი. ხაზარებს და არაბებს შორის ომმა საშინლად ააოხრა ქართლი. არაბთა ახალი გადასახადების გადახდა საშინელ მდგომარეობაში აგდებდა მოსახლეობას. მოსახლეობამ რამდენიმეჯერ სცადა აჯანყება.
კავკასიის საბოლოოდ დასამორჩილებლად და ხაზარების დასამარცხებლად ხალიფამ 120 000-იანი არმია გამოგზავნა თავისი ბიძაშვილის მარვან II იბნ მუჰამადის სარდლობით. ქართულ წყაროებში ის მურვან ყრუს სახელითაა ცნობილი. მურვან ყრუ ქართლს პირველად 735 წელს შეესია. ქართლის აოხრების შემდეგ ის დასავლეთ საქართველოში გადავიდა. არგვეთში მას ადგილობრივი მთავრები ძმები დავითი და კონსტანტინე მხეიძეები შეებნენ. ისინი მურვან ყრუმ შეიპყრო და აწამა. საქართველოს ეკლესიამ ძმები წმინდანებად შერაცხა. მურვან ყრუმ აიღო ციხეგოჯი და ცხუმი და ანაკოფიას მიადგა. ციხე დაიცვეს ქართლის ერისმთავარმა მირმა, მისიმ ძმამ არჩილმა და მათ ეხმარებოდა აფხაზთა ერისთავმა ლეონ I-მა. მურვან ყრუ უკან გაბრუნდა. მისი სამწლიანი ლაშქრობის შემდეგ არაბებმა საქართველოში მტკიცედ მიკიდეს ფეხი. მათ თბილისში თავიანთი მოხელე ამირა დანიშნეს. ამირას დაექვემდებარა ქართლის ერისმთავარიც. უმნიშვნელოვანეს ციხეებში არაბტა გარნიზონები ჩადგა. ერისმთავრებს მხოლოდ ხარკის აკრეფა და ქართული ჯარის სარდლობა ევალებოდათ. საქართველოს შემდეგ მურვან ყრუმ ხაზარებიც დაამარცხა და მალე ხალიფა გახდა.
764 წელს ქართლი დალაშქრეს ხაზარებმა. ხაზართა ხანაკს სურდა ქართლის ერისმთავრ ჯუანშერის და შუშანის ცოლად შერთვა. ხაზარებმა ბლუჩანის სარდლობით კახეთი დალაშქრეს, ჯუანშერი და შუშანი დაატყვევეს. შუშანმა თავი მოიკლა, ხოლო ჯუანშერი ხაზარებმა გაათავისუფლეს.
VIII საუკუნის მეორე ნახევარში არაბების წინააღმდეგ ბრძოლას სათავეში ჩადგა ერისმთავარი ნერსე II. 772-773 წლებში ხალიფამ ის თავისთან სახალიფოს დედაქალაქ ბაღდადში დაიბარა და სამი წლით დააპატიმრა. იქ ნერსე ტყვეობაში იყო. ქართლში დაბრუნებულ ნერსეს თან გაჰყვა არაბი აბო თბილელი, რომელიც ქართლში გაქრისტიანდა. ნერსე ცდილობდა ხაზაებისგან სამხედრო დახმარების მიღებას, ხოლო ოჯახი აფხაზეთში გახიზნა. ნერსემ ხაზარებისგან რეალური დახმარება ვერ მიიღო. ამასობაში კი თბილისის ამირას ბრძანებით აბო შეიპყრეს, აწამეს და 786 წელს სიკვდილით დასაჯეს. აბოს წამება აღწერა იოანე საბანისძემ. VIII საუკუნის ბოლოს არაბთა ბატონობა შეირყა.
ლიტერატურა
VIII
გოგაძეები (შუახევის მუნიციპალიტეტი)
სქოლიო
კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჟორჟ მელიესი
მარი-ჟორჟ-ჟან მელიესი (Marie-Georges-Jean Méliès; დ. 8 დეკემბერი, 1861, პარიზი, საფრანგეთი — გ. 21 იანვარი, 1938, იქვე) — ფრანგი ილუზიონისტი და კინორეჟისორი, რომელსაც მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვის კინოტექნიკის განვითარებაში. მოძრავი კინოს პიონერი. მიიჩნევა სპეცეფექტების მამამთავრად. მის სახელს უკავშირდება მსოფლიოში პირველი კინოსტუდიის გახსნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი კინორეჟისორები კატეგორია:ფრანგი ილუზიონისტები კატეგორია:დაბადებული 8 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1861 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
კვარხითი
კვარხითი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (მეჯვრისხევის თემი), მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 710 მეტრი, გორიდან 14 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 379 ადამიანი.
მოლუკის კუნძულები
მინი|250პქ|არქიპელაგის მდებარეობა მინი|250პქ|მოლუკის არქიპელაგი მოლუკის კუნძულები — არქიპელაგი ინდონეზიის შემადგენლობაში, მალაის არქიპელაგში. გეოგრაფიულად, არქიპელაგი მდებარეობს კუნძულ სულავესსა და ახალ გვინეას შორის. ამ კუნძულების ისტორიული სახელია „სანელებლების კუნძულები“, როგორც მას ჩინელები და ევროპელები უწოდებდნენ.
მარიკა კვალიაშვილი
მარიკა კვალიაშვილი  (დ. 7 მაისი, 1937, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, პედაგოგი. თბილისის საპატიო მოქალაქე (2009). ქართული ხალხური სიმღერის ცნობილი შემსრულებლის, მომღერალ მარო თარხნიშვილის შვილიშვილი.
მოლუკის კუნძულები
კუნძულთა უმრავლესობა მთაგორიანია, აქტიური ვულკანებითა და ნოტიო კლიმატით. საკმაოდ მრავალფეროვანია მცენარეული საფარი.
მარიკა კვალიაშვილი
1956 წელს დაამთავრა თბილისის I მუსიკალური სასწავლებელი, ხოლო 1961 წელს ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (საკომპოზიციო).
მოლუკის კუნძულები
როგორც ტურისტულ ლიტერატურაში მოიხსენიებენ, არქიპელაგი შედგება 999 კუნძულისაგან. მათი საერთო ფართობია 74 505 კმ³. არქიპელაგის უდიდესი კუნძულებია: ჰალმაჰერა, სერამი, ბურუ, ამბონი, ტერნატე, ტიდორე, არუ, კაი.
მარიკა კვალიაშვილი
1961-2006 წლებში იყო თბილისის N1 მუსიკალური სკოლის პედაგოგი (თეორიული საგნები). საქართველოს რუსთაველის საზოგადოების კულტურული განყოფილების თავმჯდომარე. დააარსა პროექტი „ქართული სიმღერის პროპაგანდა“, რომელიც გულისხმობს საქართველოს ყველა კუთხის დაბა-სოფლებში ქართული სიმღერის პროპაგანდას, ნიჭიერი ბავშვების მოძიებას. თხზულებები: საბავშვო, საესტრადო სიმღერები, მათ შორის: „იანვარიც მოირთვება“, ოდები (მიძღვნილი საქართველოს თითოეული კუთხისადმი), გუნდები. მიღებული აქვს წლის საუკეთესო ადმიანის, წლის საუკეთესო პედაგოგის, 2005  წლის საუკეთესო კომპოზიტორის (საესტრადო სიმღერებისთვის, 2005) წოდებები. 2010 წელს გაიხსნა მარიკა კვალიაშვილის ვარსკვლავი თბილისის დიდ საკონცერტო დარბაზთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 7 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2009) კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები მ
მოლუკის კუნძულები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არქიპელაგები კატეგორია:ინდონეზიის კუნძულები
ივანე VI
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 23 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1740 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1764 კატეგორია:რომანოვების დინასტია
ქაღალდის სახლი
ქაღალდის სახლი (La casa de papel) — ალექს პინას მიერ შექმნილი ესპანური კრიმინული დრამის ჟანრის ტელესერიალი. სერიალში ნაჩვენებია დამნაშავეთა ჯგუფი, რომელიც გეგმავს მოიპაროს 240 მილიონი დოლარი სამეფო სამონეტო ეზოდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კრიმინალური დრამები
Lasioglossum forresti
Lasioglossum forresti — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1906 წელს.
სქოლიო
forresti
ოვამბო (ხალხი)
thumb|ოვამბო ხალხის საცხოვრებელი არეალი ოვამბო (ხალხი), ამბო (თვითსახელწოდება) — ხალხი სამხრეთ აფრიკაში. ცხოვრობენ ნამიბიის ჩრდილოეთსა და ანგოლის სამხრეთში — რეგიონში, რომელიც ცნობილია ოვამბოლენდის სახელით. იყოფა დიდი რაოდენობით სუბეთნიკურ ჯგუფებად. მაგ: ნდონგა, კვანიამა, კვამბი, ჰგანდერა, ნბალანტუ, კვალუდი, კოლონკადი, ეუნდა, მბანდია და სხვ. საერთო რაოდენობა დაახლო. 900 ათასი. მათ შორის, დაახლ. 750 ათასი ცხოვრობს ნამიბიაში და წარმოადგენს ამ ქვეყნის მოსახლეობის ყველაზე დიდ ეთნიკურ ჯგუფს. საუბრობენ ოშივანდოს ენაზე, რომელიც მოიცავს კვანიამასა და ნდონგას ქვე-ენებს. (ზონა R ბანტუს ჯგუფები ბენუე-კონგოლეზური ოჯახი).
ოვამბოები წარმოშობით იყვნენ ცენტრალური აფრიკიდან. ისინი გადასახლდნენ სამხრეთით მდინარეებს ოკავანგოსა და კუნენეს შორის რეგიონში XV-XVI სს. და შექმნეს ადრესახელმწიფოებრივი გაერთიანება. XX ს. დასაწყისში მათ დიდი წინააღმდეგობა გაუწიეს კოლონიზატორებს.
ოვამბოს ტომები
დღისათვის ოვამბოს ოთხი ტომი ცხოვრობს სამხრეთ ანგოლაში, კუნენეს პროვინციაში. რვა კი ჩრდილოეთ ნამიბიაში. ტერიტორია, რომელიც ტრადიციულად ცნობილია როგორც ოვამბოლენდე, რამდენიმე ოლქად იყოფა: ომუსატი, ოშიკოტო, ხანგვენა, ოშანა. ოვამბო ხალხის უმრავლესობა აქ ცხოვრობს, ტომების ნაწილი გადასახლდა სამხრეთში, ქვეყნის სხვა ნაწილებში. ოვამბოს რვა ტომიდან კვანიამა ყველაზე დიდი ტომია. სხვა ტომები ატარებენ შემდეგ სახელებს: ნდონგა, კვალუდი, მბალანხუ, კვამბი, ნგანდველა და ორი მცირერიცხოვანი ტომი უნდა და ნკოლანდი.
ტომობრივი ორგანიზაცია
თითოეულ ტომს ჰყავს თავისი ბელადი, რომელიც პასუხისმგებელია თავის ტომზე. ზოგიერთი ტომი უკვე გადავიდა უხუცესთა საბჭოს სისტემაზე ტომთაშიდა საქმეების მოსაგვარებლად. ოვამბოლენდეს ბელადთა ოჯახის წევრები ცნობილი არიან ააკვანეკამბას სახელით და მხოლოდ მას აქვს ბელადობის უფლება, ვინც დაბადებით ოჯახის წევრია.
რელიგია და ტრადიციები
ოვამბოტა უმეტესობა დღეისათვის ქრისტიანია (ლუთერანი). მათ სამშობლოში 1870-ან წლებში ჩამოვიდნენ ფინელი მისიონერები და ადგილობრივი მოსახლეობის უმეტესობა მოინათლა ქრისტიანად. თუმცა შემონახულია ზოგიერთი ძველი ტრადიცია. როგორც მისიონერთა მოღვაწეობის შედეგი, თითქმის მთელი ომაბო დღისათვის ევროპული სამოსით იმოსება და ისმენს დასავლურ სიმღერებას. ისინი ჯერ კიდევ ცეკვავენ ტრადიციულ ცეკვებს, თუმცა ბარაბანის მუსიკაზეა ცეკვები შერწყმული. ქორწინების უმრავლესობა წარმოადგენს ქრისტიანული წესებისა და ოვამბოს ტრდაციების ნაზავს.
ყოფა-ცხოვრება
ოვამბოელთა სახლები შედგება რამდენიმე კარვისაგან, რომელსაც გარს აკრავს გრძელი ვერტიკალურად მდგარი ბოძების ღობე. ზოგი ოჯახი აგებს დასავლური ტიპის ცემენტის ბლოკის სახლებს. თითოეულ კარავს თავისი დანიშნულება აქვს. მაგ: საძინებელი, სამზარეულო და სხვ. წყალს ძირითადად მოიპოვებენ უახლოესი საერთო სარგებლობის ჭიდან.
ოჯახების უმრავლესობას გააჩნის მიწის ნაკვეთი, სადაც ძირითადად მოჰყავთ ფეტვი, რომელიც შემდეგ გადამუშავდება ფაფად ან ლუდად. აგრეთვე, მოჰყავთ საზამთრო, გოგრა და სხვ. მრავალ ოჯახს გააჩნია მეურნეობაში თხები, მსხვილფეხა რქოსანი პირუტყვი და რამდენიმე ღორიც კი. ახალგაზრდების სამუშაოს წარმოადგენს საქონლის დაცვა და შესაბამისი საძოვრის მოძიება. ფერმებში მრავლად ჰყავთ შინაური ფრინველი. როცა წვიმების სეზონი იწყება, ანგოლის ჩრდილოეთით მდინარეები დიდდება, დროებით გამშრალი ტბები ხელახლა ივსება და მათ შემოგარენში ჩნდებიან თევზები, ჩიტები, ბაყაყები.
სახლებში, ძირითადად, აკეთებენ ჭურჭელს, კერავენ ქსოვილს, კვეთენ ხეზე. ეს საქმიანობა შემოსავალს აძლევს ბევრ ქალს, რომლებიც მანამდე მხოლოდ მიწას ამუშავებდნენ და ზრდიდნენ ბავშვებს. დღეისათვის ქალები ხშირად მუშაობენ ძიძებად, გამყიდველებად, მასწავლებლებად.
ტრადიციული რწმენა-წარმოდგენები
ოვამბოები წინათ ცხოვრობდნენ რელიგიურ-მისტიკური წარმოდგენების ძლიერი გავლენის ქვეშ. მათ არა მხოლოდ სწამდათ კეთილი და ბოროტი სულების, არამედ ძალიან ცრუმორწმუნეებიც იყვნენ. ოვამბოთა უმრავლესობა ეთაყვანებოდა უმაღლეს სულს, კალუნგას, რომელიც მამაკაცი ღვათების სახით ჰყავდათ წარმოდგენილი. მათი რწმენით, კალუნგა ფარულად და შეუმჩნევლად დადიოდა ადამიანთა შორის ფარულად. ის მათთვის მნიშვნელოვანი ღვთაებაა. ოვამბოტა წარმოდგენით, როდესაც ტომი განიცდის მძიმე განსაცდელს, მაგ: შიმშილობს ან ავადმყოფობს, უმაღლესი სულის, კალუნგას მოვალეობას წარმოადგენს — დაეხმაროს ხალხს.
ოვამბოს ძირითადი რწმენა-წარმოდგენები ტრიალებს კალუნგას გარშემო. როდესაც ტომის წევრს სურს ბელადის სახლში შესვლა, მან ჯერ უნდა გაიხადოს ფეხსაცმელი (სანდლები). ეს რწმენა დაკავშირებულია იმ წარმოდგენასთან, რომ თუ ვინმე სანდლებით შევიდა სახლში, მაშინ ბელადის ოჯახის რომელიმე წევრი გარადიცვლება. მათ სწამთ, აგრეთვე, ცეცხლის სიწმინდე, რომელიც ბელადის სახლში ანთია. თვლიან, რომ თუ ეს ცეცხლი ჩაქრება, მაშინ ბელადი და მთელი ტომი გაქრება. არსებობს, აგრეთვე, მოსავლის აღების დასრულების სადღესასწაულო ცერემონია, რომელშიც ტომის ყველა წევრი მონაწილეობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეთნიკური ჯგუფები კატეგორია:ნამიბიის ხალხები კატეგორია:ანგოლის ხალხები
ასტროლაბი
მინი|XVIII საუკუნის სპარსული ასტროლაბი ასტროლაბი (გვიანდ. ლათ. astrolabium <aster – ვარსკვლავი და ბერძნ. labe – დაჭერა) — უძველესი ასტრონომიული და გეოდეზიური ხელსაწყო. გამოიგონა ჰიპარქემ ძვ. წ. II საუკუნის დასასრულს. თავდაპირველად ასტროლაბი წარმოადგენდა ვერტიკალურ ჩამოსაკიდ ბრინჯაოს წრეს, რომლითაც ჰორიზონტზე ვარსკვლავთა სიმაღლეს საზღვრავდნენ, შემდეგ ასტროლაბს დაუმატეს ლიმბი — ჰორიზონტალური წრე გრადუსული დანაყოფებიანი და წყვილდიოპტრიანი უძრავი და მოძრავი ალიდადა, ხოლო XVII საუკუნის დასასრულს — ჭოგრი.
ასტროლაბი თანამედროვე კუთხსაზომი ხელსაწყოს — თეოდოლიტის წინამორბედია. საზღვაოსნო პრაქტიკაში ასტროლაბი შეცვალა სექსტანტმა. პრიზმულ ასტროლაბს დღესაც იყენებენ. მას აქვს ჰორიზონტულად დაყენებული ჭოგრი, ჭოგრის ობიექტივის წინ — ორწახნაგა პრიზმა და ვერცხლისწყლიანი ხელოვნური ჰორიზონტი.
პრიზმული ასტროლაბით განისაზღვრება ადგილობრივი დრო და განედი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ასტრონომიული ხელსაწყოები კატეგორია:ნავიგაცია
კრეატინფოსფორმჟავა
კრეატინფოსფორმჟავა, კრეატინფოსფატი, ფოსფოკრეატინი — კრეატინის ფოსფორილების პროდუქტი. მდიდარია ენერგიით, რომელიც კუნთის შეკუმშვის ერთ-ერთი წყაროა. ენერგია გამოიყოფა ადვილად შექცევადი რეაქციის შედეგად: კრეატინფოსფორმჟავა+ადფ→კრეატინი+ატფ. რეაქცია კატალიზდება კრეატინკინაზით. ქსოვილებში ატფ-ის შემცირების დროს კრეატინფოსფორმჟავა იშლება, ხოლო გადიდებისას ხდება მისი სინთეზი. ამგვარად კრეატინფოსფორმჟავა წყაროა ენერგიით მდიდარი ფოსფატისა, რომელიც ატფ-ის შექმნაზე იხარჯება. ქსოვილებში კრეატინფოსფორმჟავა იშლება არაორგანულ ფოსფატად და კრეატინინად, რომელიც შარდთან ერთად გამოიყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბიომოლეკულები
24 ნოემბერი
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
სქოლიო
1124
კოსტირკა (ნოვორაისკის თემი)
კოსტირკა (Костирка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 700 კაცს შეადგენდა.
რამ ნარაიანი
რამ ნარაიანი (राम नारायण; დ. 25 დეკემბერი, 1927) — ინდოელი მუსიკოსი, რომელმაც პოპულარიზება გაუკეთა ინსტრუმენტ სარანგის ინდური კლასიკური მუსიკის ჟანრის სოლო-საკონცერტო შესრულებისათვის. ის პირველი საერთაშორისო მუსიკოსი გახდა, რომელიც ამ ინსტრუმენტზე უკრავს.
დაიბადა ქალაქ უდაიპურში და ადრეულ ასაკიდანვე დაიწყო სარანგის შესწავლა. შემდგომში მუშაობდა ჯერ მასწავლებლად, 1944 წელს კი – აკომპანიატორად რადიოში. ინდოეთის დაყოფის შემდეგ, 1947 წელს, გადავიდა ქალაქ დელში, სადაც გადაწყვიტა რომ აკომპანიატორის როლი მისთვის ცოტა იყო. 1949 წელს ის გადავიდა მუმბაიში ინდურ კინოში სამუშაოდ.
ინტერნეტი
thumb|200px|ინტერნეტ ქსელის სხვადასხვა გზების ვიზუალიზაცია ინტერნეტი (Internet; „International Net“ — საერთაშორისო ქსელი) — „მსოფლიო-ქსელი“, ერთმანეთზე მიერთებული კომპიუტერების საჯაროდ ხელმისაწვდომი ქსელი. ინტერნეტს, ზოგჯერ ეძახიან, უბრალოდ „ქსელს“ (The Net), ანუ ქსელთა ქსელს, სადაც მომხმარებლებს, თუ მათ აქვთ უფლებები, შეუძლიათ ნებისმიერი კომპიუტერიდან მიიღონ ინფორმაცია. ინტერნეტი აღნიშნავს გლობალურ კომპიუტერულ ქსელს, რომელიც ეფუძნება IP პროტოკოლს და პაკეტთა მარშრუტიზაციას. ინტერნეტი ქმნის გლობალურ საინფორმაციო სივრცეს და წარმოადგენს მსოფლიო ქსელის საფუძველს.
რამ ნარაიანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდოელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 25 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1927
ინტერნეტი
შექმნა
საბჭოთა კავშირის მიერ გაშვებულმა თანამგზავრმა, 1957 წელს, ტექნოლოგიური ლიდერობის დასაბრუნებლად, ამერიკის შეერთებულ შტატებს შთააგონა შეექმნა მოწინავე პროექტების კვლევის სააგენტო (Advanced Research Projects Agency), ცნობილი, როგორც ARPA. ARPA-მ, ნახევრად ავტომატური მიწის გარემოს (Semi Automatic Ground Environment (SAGE)) პროგრამის წინსვლისათვის, შექმნა ინფორმაციის გადამუშავების ტექნოლოგიის ოფისი (Information Processing Technology Office), ცნობილი, როგორც IPTO, რომელიც მიერთებული იყო ქვეყნის სარადარო სისტემის ქსელში. J. C. R. Licklider არჩეულ იქნა ITPO-ს მეთაურად.
Licklider 1950 წელს, ჰარვარდის უნივერსიტეტში არსებული ფსიქო-აკუსტიკური ლაბორატორიიდან გადავიდა, მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში (MIT), რის შემდეგადაც ის დაინტერესდა ინფორმაციული ტექნოლოგიებით. 1957 წელს ის გახდა Bolt Beranek and Newman (BBN)-ის ვიცე-პრეზიდენტი. სადაც მან შეიძინა PDP-1 კომპიუტერის პირველი პროდუქცია და გაუძღვა, მრავალ მომხმარებელს შორის რესურსების გამოთვლის განაწილების (Time-Sharing) დემონსტრაციას.
IPTO-ში, Licklider-მა ქსელის განვითარების პროექტის მეთაურობა გადააბარა Lawrence Roberts-ს. ამის შემდეგ რობერტსი დაეყრდნო Paul Baran-ის ტექნოლოგის, რომელმაც ამერიკის საჰაერო ძალებისთვის(U.S. Air Force) დაწერა ამომწურავი ინფორმაციის მქონე წიგნი, რომელსაც რეკომენდაციას უწევდა Packet Switching. ხანგრძლივი მუშაობის შემდეგ, Menlo Park-ში, კალიფორნიაში, 29 ოქტომბერს, 1969 წელს, შეერთდა პირველი კვანძი, რომელიც ცნობილია, როგორც ARPANET, კალიფორნიის უნივერსიტეტსა(University of California, Los Angeles (UCLA)) და სტენფორდის კვლევით ინსტიტუტს (SRI International) შორის. ARPANET გახდა დღევანდელი ინტერნეტის ერთ-ერთი „მშობელი“. დემონსტრაციის მიხედვით, რომელსაც აწარმოებდა Packet Switching, British Post Office, Telenet, DATAPAC და TRANSPAC ითანამშრომლეს, რათა შეექმნათ პირველი საერთაშორისო Packet-Switching ქსელის სერვისი. გაერთიანებულ სამეფოში 1978 წელს, ეს პროექტი ცნობილი იყო, როგორც საერთაშორისო პაკეტის დინების სერვისი (International Packet Stream Service (IPSS)). X.25 კოლექციის ბაზირებული ქსელი გაიზარდა ევროპიდან და ამერიკიდან, კანადაში, ჰონგ კონგში და ავსტრალიაში. X.25 პაკეტის სტანდარტი შეიქმნა CCITT-ში 1976 წელს(ახლა მას ჰქვია საერთაშორის ტელეკომუნიკაციების კავშირი (ITU-T)). X.25 იყო დამოუკიდები TCP/IP პროტოკოლი, რომელიც შეიქმნა 1974 წლის, დეკემბრის დაცვის მოწინავე პროექტების კვლევის სააგენტოს (Defense Advanced Research Projects Agency (DARPA)) მიერ წარმოებულ ARPANET, Packet Radio Net და Packet Satellite Net-ზე ცდას შედეგად. Vinton Cerf და Robert Kahn-მა 1973 წელს შექმნეს TCP პროტოკოლის პირველი განსაზღვრება, რომელიცს გამოქვეყნდა 1974 წლის მაისში. TCP-ს პირველი სრული სპეციფიკაცია დაიწერა Vinton Cerf, Yogen Dalal და Carl Sunshin-ის მიერ, შემდეგ კი სტენფორდის უნივერსიტეტში. შემდეგი ცხრა წლის განმავლობაში, მუშაობა მიმდინარეობდა პროტოკოლების გაუმჯობესებასა და მათ გამოყენებაზე ოპერაციული სისტემების ქსელის რანგში.
პირველი TCP/IP ფართო მასშტაბის ქსელი შეიქმნა 1983 წლის, 1 იანვარს, როდესაც ARPANET-ში არსეოკოლიდან შეერთდა ახალ TCP/IP პროტოკოლში. David L. Mills-ის ინვესტიციით, 1985 წელს, ამერიკის შეერთებული შტატების ნაციონალური მეცნიერების ორგანიზაციამ (National Science Foundation (NSF)) შექმნა 56 კილობიტი/წამში სიჩქარის მქონე ქსელი, რომელსაც იყენებდნენ კომპიუტერები სახელად „fuzzballs“. მიმდინარე წელში NSF-მა დაასპონსორა მაღალ სიჩქარიანი 1.5 მეგაბიტი/წამში სიჩქარის ქსელი, რომელიც შემდგომ გახდა NSFNet.
ქართული ინტერნეტი
ქართული ინტერნეტის შექმნაში პირველი ნაბიჯები გადადგა საქართველოს დევნილი ეროვნული ხელისუფლების ემიგრაციამ ფინეთიდან.
ინტერნეტი საქართველოში დღეს
Internetworldstats.com -ის მიერ გამოქვეყნებული სტატისიკის მიხედვით საქართველოში ინტერნეტის მომხმარებელთა რიცხვი ბოლო წლებში საგრძნობლად იზრდება. მათ აქვთ შედარებული 2000 წლისა და 2010 წლის მონაცემები, რომელთა შედეგებიც თქვენ შეგიძლიათ იხილოთ ფოტოზე: left
დღეისათვსი არ არსებობს ზუსტი მონაცემები იმისა თუ რამდენი მომხმარებელი ჰყავს ქართულ ინტერნეტს. ეს ფაქტი განპირობებულია იმითაც რომ აბონენტს, რომელსაც ინტერნეტი გაჰყავს შემდგომ ხდება ამ ინტერნეტის გამნაწილებელი. ანუ ხშირად რეგისტრირდება ერთი აბონენტი, სინამდვილეში კი მომხმარებელი რამდენიმე პირია. Internetworldstats-ის მონაცემებით 2010 წლისათვის საქართველოში, ინტერნეტით სარგებლობს 1.300 მილიონი ადამიანი. მაგალითისათვის 2000 წელს ინტერნეტით სარგებლობდა მხოლოდ 20 ათასი ადამიანი
ქვემოთ მოყვანილია ცხრილი სადაც შედარებულია საქართველო, აზერბაიჯანისა და სომხეთის ინტერნეტ მომხარებელთა რაოდენობის ზრდის ტენდენცია: (ცხრილი დაფუძნებულია Internetworldstats-ის მონაცემებზე, ზუსტად იგივე მონაცემებია მოყვანილი ცნობილ საიტზე cia.gov )
რესურსები ინტერნეტში
http://www.internetworldstats.com/asia/ge.htm
http://www.internetworldstats.com/stats3.htm
სქოლიო
კატეგორია:ინტერნეტი კატეგორია:ქსელური ჟარგონები
Toxiclionella elstoni
Toxiclionella elstoni — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Classic Bites
Classic Bites — გერმანული როკ ჯგუფ Scorpions-ის სიმღერების კომპილაციური ალბომი. გამოიცა 2002 წელს. მასში ძირითადად შეტანილია სიმღერები ალბომებიდან Crazy World და Face the Heat, ისევე, როგორც ერთი სიმღერა 1995 წლის Live Bites-იდან
სქოლიო
კატეგორია:სკორპიონსის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2002 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Mercury Records-ის კომპილაციური ალბომები
მარბიელი
ლიტერატურა
კატეგორია:ფეოდალიზმი
1680
თარიღი უცნობია
*
ზონდის კუნძულები
მინი|300პქ ზონდის კუნძულები — კუნძულთა ჯგუფი, რომელიც მოქცეულია მალაკის ნახევარკუნძულსა და კუნძულ ახალ გვინეას, ინდოეთისა და წყნარ ოკეანეებს შორის. მისი შემადგენელი ნაწილია მალაის არქიპელაგი. ზონდის კუნძულები იყოფა დიდი ზონდისა და მცირე ზონდის კუნძულებად.
დაყოფა
ამჟამად, კუნძულებს იყოფს ოთხი ქვეყანა: ბრუნეი, აღმოსავლეთ ტიმორი, ინდონეზია და მალაიზია. აქედან, უდიდესი ტერიტორია ინდონეზიას ეკუთვნის. კუნძულ კალიმანტანს სამი მათგანი იყოფს: ინდონეზია, მალაიზია და ბრუნეი, ხოლო კუნძული ტიმორი გაყოფილია აღმოსავლეთ ტიმორსა და ინდონეზიას შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არქიპელაგები კატეგორია:აზიის კუნძულები კატეგორია:ინდონეზიის კუნძულები კატეგორია:მალაიზიის კუნძულები
კოჩუბეივკა (ბერისლავის რაიონი)
კოჩუბეივკა (Кочубеївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 737 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
სამშობლოსათვის მარადისობაში
სამშობლოსათვის მარადისობაში — აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობისა და ეროვნული არქივის ერთობლივი გამოფენა, მიძღვნილი აფხაზეთის ომში გარდაცვლილთა ხსოვნისადმი. ფოტოგამოფენის გახსნას დაესწრო აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობის თავმჯდომარე, გიორგი ბარამია. საქართველოს ეროვნული არქივის საგამოფენო დარბაზში ფოტოგამოფენა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის იუსტიციის დეპარტამენტის არქივისა და საინფორმაციო განყოფილებების ორგანიზებით მოეწყო. გიორგი ბარამიას განცხადებით,
გამოფენაზე მეომართა საქმეებისა და ფოტოების გარდა წარმოდგენილიყო ფოტოხელოვან იური მეჩითოვის მიერ გადაღებული სოხუმის ფოტოები, აფხაზეთის ომში გმირულად დაღუპული, ვახტანგ თედიაშვილის ფერწერული ნამუშევრები. გამოფენაზე ასევე წარმოგენილი იყო ომში დაღუპული მეომართა სიები.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა
სლეში
სლეში შეიძლება აღნიშნავდეს:
თენგიზ ახმეტელი
თენგიზ ახმეტელი (დ. 1 ოქტომბერი, 1924, თბილისი — გ. 29 თებერვალი, 2012) — ქართველი  ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1986). თბილისის საპატიო მოქალაქე (2009).
1947 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1951–1957 წლებში იყო რესპუბლიკური ცენტრალური კლინიკური საავადმყოფოს ორდინატორი. 1957–1959 წლებში — ამავე საავადმყოფოს გულ–მკერდის ქირურგიის განყოფილების გამგე. 1959–1961 წლებში იყო ექსპერიმენტული მორფოლოგიის ინსტიტუტის, ქირურგიისა და ჰემატოლოგიის ინსტიტუტის სწავლული მდივანი. 1961–1963 წლებში — თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური ქირურგიის კათედრის ასისტენტი, 1963–1970 წლებში — დოცენტი, 1970–1983 წლებში — პროფესორი, 1983–1995 წლებში იყო ამავე კათედრის გამგე. ავტორია 265 სამეცნიერო ნაშრომისა, მათ შორის 20 მონოგრაფიის და რამდენიმე დამხმარე სახელმძღვანელოსი. მისი ხელმძღვანელობით შესრულებულია 8 სადოქტორო და 15 საკანდიდატო დისერტაცია.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა – „ცხიმიანი ემბოლიით გამოწვეული გვიანი სიკვდილის მექანიზმი“, დაიცვა 1958 წელს, ხოლო სადოქტორო დისერტაციის თემა – „ტოკსიკური ჩიყვის კლინიკა და მკურნალობა“, რომელიც 1967 წელს დაიცვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ქირურგები კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი  29 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2009) კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები თ
Lasioglossum foveolatum
Lasioglossum foveolatum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1902 წელს.
სქოლიო
foveolatum
ველიუვემერი
ველიუვემერი (Veluwemeer) — სასაზღვრო ტბა ნიდერლანდებში, ფლევოლანდისა (დასავლეთით) და გელდერლანდის (აღმოსავლეთით) პროვინციების ტერიტორიაზე. ფართობი >30 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 5 მ. ვიწრო სახით გადაჭიმულია სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ. ჩრდილოეთით ქალაქი ელბიურგია, ხოლო სამხრეთით — ჰარდერვეიკი. სახელი ეწოდა გელდერლანდის პროვინციაში არსებული დიდი ტყის მასივის — ველიუვეს (ფართობი 1100 კმ²) სახელის მიხედვით. გენეზისით ხელოვნური ტიპის ტბებს მიეკუთვნება, რომელიც 1957 წელს ჩამოყალიბდა ფლევოპოლდერის შექმნის შედეგად. ზაფხულის პერიოდში პოპულარულია ტურისტებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიდერლანდების ტბები
Toxiclionella haliplex
Toxiclionella haliplex — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
გრადო (ასტურია)
გრადო (Grado; Grau) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ოვიედოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 221,63 კმ². მოსახლეობა — 10 997 კაცი (2006 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
მისოპოგონი
მისოპოგონი ანუ წვერის მოძულე – რომის იმპერატორის იულიანე განდგომილის პამფლეტი, მიმართული ანტიოქიელებების წინააღმდეგ.
362 წელს, იულიანეს ანტიოქიაში სტუმრობის შემდეგ მის მიმართ გავრცელდა სხვადასხვა ოხუნჯობა, სადაც იმპერატორს დასცინოდნენ. თავიდან იმპერატორი მათ პასუხს აღარ სცემდა, რამაც ანტიოქიელების გათავხედება გამოიწვია. მათ უკვე აღარ მოსწონდათ იულიანეს უხეში ნაკვთები, სადად ჩაცმულობა, ღამეების გათენება... იულიანეს ამ ყველაფერზე ინფორმაცია ჰქონდა, ამიტომაც ბოლოს ვერ მოითმინა და დაწერა პამფლეტი „მისოპოგონი ანუ წვერის მოძულე.“
ლიტერატურა
გივი გამრეკელი, „მისოპოგონი ანუ წვერის მოძულე“, შუა საუკუნეების ისტორიის საკითხები, VI, თბ., 2004, გვ. 21–25
კატეგორია:IV საუკუნის ნაწარმოებები
მარგალიტი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მარგალიტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
კოშარა (ხერსონის ოლქი)
კოშარა (Кошара) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 143 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
სსრ კავშირის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი
სსრ კავშირის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი, სსრკ ცაკი (Центральный исполнительный комитет СССР, ЦИК СССР) — სსრკ 1924 წლის კონსტიტუციის მიხედვით (სსრკ 1936 წლის კონსტიტუციის მიღებამდე), სახელმწიფო ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო სრულიად საკავშირო საბჭოების ყრილობათა შუა პერიოდში.
სსრკ ცაკი მთელი თავისი საქმიანობისათვის პასუხისმგებელი იყო საბჭოების საკავშირო ყრილობების წინაშე. იგი 2 თანასწორუფლებიანი პალატისაგან შედგებოდა: კავშირის საბჭო, რომელსაც ირჩევდა საბჭოების ყრილობა მოკავშირე რესპუბლიკების წარმომადგენელთაგან თითოეულის მოსახლეობის პროპორციულად და ეროვნებათა საბჭო, რომელიც იქმნებოდა ყოველი მოკავშრე და ავტონომიური რესსპუბლიკის 5-5 და ავტონომიური ოლქის თითო წარმომადგენელისაგან. სსრკ ცაკი სესიებზე იკრიბებოდა (სესიათა შუა პერიოდში უმაღლესი სახელმწიფო ხელისუფლება ეკუთვნოდა ცაკის პრეზიდიუმს). იგი ახორციელებდა საკანონმდებლო, განმკარგულებელ, აღმასრულებელ და საკონტროლო ფუნქციებს. სსრკ ცაკის კომპეტენციაში შედიოდა საბჭოების ყრილობების მოწვევა, მის წინაშე ანგარიშვალდებული ორგანოების ხელმძღვანელობა, სსრკ სახკომსაბჭოს შექმნა, კოდექსების, დეკრეტების, დადგენილებების გამოცემა. სსრკ ცაკის აქტები შესასრულებლად სავალდებულო იყო ქვეყნის მთელ ტერიტორიაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტი
Reveal (ალბომი)
Reveal — ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ R.E.M.-ის 12-ე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2001 წელს. ალბომი გამოსცა ლეიბლმა Warner Bros..
სქოლიო
კატეგორია:R.E.M.-ის ალბომები კატეგორია:2001 წლის ალბომები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები პეტ მაკ-კართის პროდიუსერობით
დაბლობი
ლიტერატურა
კატეგორია:გეომორფოლოგია
1681
თარიღი უცნობია
*
ხასინჯუ
ხასინჯუ (ხასი და ინჯუ — საკუთრება ქონება სამფლობელო) — ილხანის სამფლობელო მიწები მონღოლთა ბატონობის ხანაში ირანში. ამ პერიოდში ირანში ინჯუ და ხასი სინონიმებად იქცა. ინჯუ დაერქვა ილხანისა და მისი ოჯახის წევრთ კუთვნილ მიწას. ხასინჯუს ძირითადად შეადგენდა ადგილობრივი ფეოდალებისგან ჩამორთმეული მიწები მემკვიდრეობით გადადიოდა მამიდან შვილზე და თავისუფლდებოდა სახელმწიფო გადასახადისგან. ხასინჯუს შემოსავალი ილხანთა პირადი საკუთრება იყო გადასახადთა აკრეფის უფლება კი მეტწილად იჯარით გაიცემოდა. ხასინჯუ ნიშნავდა აგრეთვე ცალკეული პირების თავისი სამფლობელოთი ნებაყოფლობით შესვლას მონღოლი ილხანის მფარველობაში. ასეთი პირი გარკვეული პოლიტიკური თავისუფლებით სარგებლობდა. მაგალითად 1266 წელს როცა სამცხის მთავარი სარგის I ჯაყელი დავით VII ულუს წინაშე დააბეზღეს და ამის გამო საფრთხე დაემუქრა. მან ილხან აბაღას სთხოვა მფარველობა. სარგისის სამფლობელო საქართველოს გამოეყო ილხანის ხასინჯუ გახდა და შესაბამის უწყებას დაექვემდებარა. ამ პერიოდში ხასინჯუს სისტემა ძირს უთხრიდა საქართველოს სახელმწიფო მთლიანობას.
ლიტერატურა
*
გრანდას-დე-სალიმე
გრანდას-დე-სალიმე  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ეო-ნავიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 112,55 კმ². მოსახლეობა — 1036 კაცი (2010 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
Rock Galaxy
Rock Galaxy — გერმანული როკ ჯგუფი სკორპიონსის სიმღერების კომპილაციური ალბომი, რომელიც გამოუშვეს 1980 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:სკორპიონსის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1980 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:RCA Records-ის კომპილაციური ალბომები
კვერნეთი
ლიტერატურა
კატეგორია:ძარის თემის სოფლები
კრასნივკა (ბერისლავის რაიონი)
კრასნივკა (Краснівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქის ბერისლავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 103 კაცს შეადგენდა.
დაბლაგომი
მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, ბაღდათი-დაფნარის საავტომობილო გზაზე. ზღვის დონიდან 40 მეტრი, სამტრედიიდან 14 კილომეტრი. სოფელში გამოვლენილია კირის ნედლეულის საბადო. სოფლის თავზე არის ძველი ციხის ნანგრევები.
კრასნივკა (ბერისლავის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერისლავის რაიონის სოფლები
დაბლაგომი
ისტორია
დაბლაგომის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის ნასახლარი, ანტიკური ხანის სამაროვანი და ნასახლართა ნაშთები. აღმოჩენილი მასალა მოწმობს, რომ დაბლაგომი ანტიკური ხანის კოლხეთის სამეფოს ქალაქური ტიპის მნიშვნელოვანი სავაჭრო და სახელოსნო ცენტრი იყო. განსაკუთრებით დაწინაურებული იყო კერამიკული წარმოება. სოფელი ისტორიულად და გეოგრაფიულად მიეკუთვნებოდა საჩინოს მხარეს, გვიან შუა საუკუნეებში გარკვეული პერიოდი შედიოდა საჯავახოს მხარეში. სოფელში იდგა უფლის მირქმის სახელობის ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 895 ადამიანი.
განათლება
დაწყებითი სკოლა დაბლაგომში 1918 წელს გაიხსნა. 1933 წლიდან სკოლა არასრულ საშუალო, ხოლო 1994 წლიდან - საშუალო სკოლად გადაკეთდა. სკოლაში დადიან შემდეგი სოფლებიდან: საკუთრივ დაბლაგომი, კეთილაური, ცივწყალა, დაფნარი. სოფელში მოქმედებს საბავშვო ბაღი.