cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საჰარელი ხალხის პირველი ინტიფადა
ისტორია
მარცხნივ|მინი|200x200პქ| სტატუს-კვო დასავლეთ საჰარაში 1991 წლის ცეცხლის შეწყვეტის შემდეგ: დიდი ნაწილი მაროკოს კონტროლქვეშაა ( სამხრეთ პროვინციები ), შიგნით პოლისარიოს მიერ კონტროლირებადი ტერიტორიებით, რომლებიც ქმნიან საჰარის არაბთა რესპუბლიკას. დასავლეთ საჰარა, ყოფილი ესპანური საჰარა, ანექსირებული იქნა მაროკოს მიერ 1975 წელს, როდესაც ესპანეთის კოლონიური მმართველობიდან გამოვიდა. ამან გამოიწვია ომი პოლისარიოს ფრონტთან, რომელიც, გაეროს თანახმად, წარმოადგენს საჰარის მკვიდრ მოსახლეობას; მას მხარს უჭერდა მეზობელი ალჟირი. 1976 წელს საჰარის მთავარმა მოძრაობამ, პოლისარიოს ფრონტმა, გამოაცხადა საჰარის არაბთა დემოკრატიული რესპუბლიკის (SADR) სახელმწიფოებრიობა დასავლეთ საჰარის პოლისარიოს მიერ კონტროლირებად რაიონებში. 1991 წელს პოლისარიო და მაროკო ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ შეთანხმდნენ მაროკოს მიერ ოკუპირებული სამხრეთ პროვინციების თვითგამორკვევის პირობით (პირობებში მოიაზრებოდა დამოუკიდებლობის ან მაროკოში ინტეგრაციის შესაძლებლობები). 1991 წლიდან, რეფერენდუმის პირობები მხარეებს შორის წლების განმავლობაში კამათის საგანი იყო, თუმცა დაძაბულობის მიუხედავად, ცეცხლის შეწყვეტა მაინც გრძელდება. მაროკო აკონტროლებს ტერიტორიის დიდ ნაწილს, ხოლო პოლისარიოს ძალები აკონტროლებენ ნაპირს. გაეროს მისია, MINURSO, პატრულირებს სადემარკაციო ხაზზე.
საჰრავის პოლიტიკური აქტივობა მაროკოს მიერ კონტროლირებად დასავლეთ საჰარის ნაწილებში რჩება მკაცრად შეზღუდული. პოლიციის დარბევა და იძულებითი გაუჩინარება იყო ხშირი პასუხი სამოქალაქო პროტესტზე. პოლიტიკური კლიმატი თანდათან შემსუბუქდა 1990-იან წლებში ცეცხლის შეწყვეტისა და მაროკოს ლიბერალიზაციის შემდეგ.
1999 წლის პროტესტი
მაროკოს პოლიტიკური ლიბერალიზაციის შემდეგ, საპროტესტო გამოსვლებმა იფეთქა და პოლისარიოს მომხრე ჯგუფებმა გამოაცხადეს მცირე „ინტიფადები“ 1999 და 2000 წლებში, რომლის შედეგადაც ათობით დემონსტრანტ დააპატიმრეს. საჰარის ხალხის პირველი ინტიფადა 1999 წლის ბოლოს დაიწყო და ფართომასშტაბიანი საპროტესტო აქციებით გამოირჩეოდა. მეფე ჰასან II, რომელმაც პირობა დადო, რომ გაატარებდა დემოკრატიულ რეფორმებს, გარდაიცვალა 23 ივლისს და შეიქმნა ახალი პოლიტიკური ატმოსფერო.
საჰარელმა აქტივისტებმა ხუთი დღის შემდეგ მოაწყვეს მორიგი საპროტესტო აქცია, რომელშიც დამოუკიდებლობა და რეფერენდუმის ჩატარება მოითხოვეს. ნათქვამია, რომ ამის საპასუხოდ, მაროკოს ოფიციალურმა პირებმა ადგილობრივ ავაზაკებს უფლება მისცეს დაერბიათ საჰარის ხალხის სახლები და ბიზნესი. სახელმწიფო უშიშროების ძალებმა პროტესტის დროს დააკავეს 150 დემონსტრანტი და აქტივისტთა დაკავებები გაგრძელდა 2000 წლის პირველ თვეებში. მიუხედავად იმისა, რომ უშიშროების ძალებმა პატიმრები საკმაოდ სწრაფად გაათავისუფლეს, საჰარის აქტივისტებმა პოლიცია დაადანაშაულეს წამებაში და არასათანადო მოპყრობაში დაკავების დროს. ძალადობისა და უსამართლობის მოწმე, მაროკოს ბევრი საჰარელი მოქალაქე იმედგაცრუებული დარჩა მაროკოს მთავრობის პოლიტიკით.
პოლიტიკური გადაჯგუფება
1999 წლის ნოემბერში საჰარის პოლიტიკურმა აქტივისტებმა, რომლებიც დააპატიმრეს და „გაუჩინარდნენ“, შექმნეს ჭეშმარიტებისა და სამართლიანობის ფორუმი, რომელიც ცდილობდა გამოესწორებინა მთავრობა ადამიანის უფლებების დარღვევისა და უსამართლობის გამო. ამ ჯგუფის ფილიალი ჩამოყალიბდა ალ-აიუნში, დასავლეთ საჰარაში, საჰარელი აქტივისტების მიერ 2000 წლის 26 აგვისტოს. მაროკოს მთავრობას ჰქონდა მცირე შემწყნარებლობა საჰარის ფილიალის მიმართ და აცხადებდა, რომ ის იყო დამოუკიდებლობის მომხრე, ხოლო 2002 წლის ნოემბერში მაროკოს სასამართლოებმა შექმნეს კანონმდებლობა, რომელიც ორგანიზაციის საქმიანობას უკანონოდ ცნობდა. საპროტესტო აქციები გაგრძელდა 2000 წლიდან 2004 წლამდე, მაგრამ მცირე სამშვიდობო ჩარევები განხორციელდა ამ დროის განმავლობაში (როგორიცაა 2003 წლის ბეიკერის გეგმა, რომელიც იყო გაეროს წინადადება ტერიტორიისთვის თვითგამორკვევის მინიჭების შესახებ). მიმდინარე მოვლებენმა გავლენა მოახდინა აქტივისტთა აზროვნებაზე და საპროტესტო გარემოზე.
შერიგების მცდელობები
2004 წლის იანვარში საჰარის პოლიტიკური აქტივისტების ჯგუფები გაერთიანდნენ საჰარის უფლებადამცველთა კოლექტივის ქვეშ. კოლექტივმა მოითხოვა საერთაშორისო საგამოძიებო კომისიის შექმნა დასავლეთ საჰარაში ადამიანის უფლებების კუთხით ჩადენილი უსამართლობის გამოსაძიებლად. ასევე 2004 წლის იანვარში, მაროკოს მეფე მუჰამედმა გაათავისუფლა და შეიწყალა თორმეტი საჰარელი აქტივისტი, რომელთაგან ზოგიერთი ჩართული იყო ჭეშმარიტებისა და სამართლიანობის ფორუმის საქმიანობაში საჰარის ფილიალში. თუმცა, 2005 წლისთვის სამშვიდობო მოლაპარაკებები ჩიხში მოექცა. აქედან დაიწყო საჰარის არაძალადობრივი პროტესტის ახალი ტალღა, რომელიც ცნობილია როგორც საჰარის მეორე  ინტიფადა ან დამოუკიდებლობის ინტიფადა.
პირველი ინტიფადის მნიშვნელობა
საჰარელთა მეორე ინტიფადის არაძალადობრივი კამპანია უფრო ღიად იყო ფოკუსირებული დამოუკიდებლობის საკითხზე, ვიდრე პირველი ინტიფადა, რომელიც ძირითადად ხაზს უსვამდა ადამიანის უფლებებს; თუმცა, პირველმა ინტიფადამ გადამწყვეტი როლი ითამაშა და  საჰარელებმა აჩვენეს, რომ მათ შეეძლოთ განსხვავებული აზრის გამოთქმა, პროტესტი და მათი მოთხოვნების დაფიქსირება.
საქართველოს მწვანეთა მოძრაობა
საქართველოს მწვანეთა მოძრაობა/დედამიწის მეგობრები–საქართველო — არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელიც მდგრადი განვითარების პრინციპებიდან გამომდინარე, მიზნად ისახავს ჰუმანიტარული და ეთნოკულტურული გარემოს დაცვას, ბრძოლას ეკოლოგიური მდგომარეობის გაუმჯობესებისათვის. ეკოლოგიური ცოდნის პროპაგანდასა და ცნობიერების ამაღლებას საზოგადოების ფართო ფენებში. ბუნებისადმი ტექნოკრატიული მომხმარებლური დამოკიდებულების აღმოფხვარას, ეკოლოგიურად უსაფრთხო ტექნოლოგიების დანერგვას, საზოგადოებრივი თვალსაზრისით მდგრადი საზოგადოების ფორმირებას.
ორგანიზაციის ისტორია
საქართველოს მწვანეთა მოძრაობა დაარსდა 1989 წელს. საქართველოს მწვანეთა მოძრაობა ახორციელებს კონკრეტულ გარემოსდაცვით პროექტებს. ორგანიზაცია შეიმუშავებს სატყეო მეურნეობის, ეკოლოგიური არქიტექტურის, ეკოგანათლებისა და სხვა სფერობის განვითარების ალტერნატიულ მოდელებს; ეწყობა მათი საჯარო განხილვები, ლობირების კამპანიები, ხორციელდება პრაქტიკული გარემოსდაცვითი საქმიანობები, საკანონმდებლო ინიციატივები და სხვა.
საქართველოს მწვანეთა მოძრაობა მუშაობს როგორც ადგილობრივ, ასევე უცხოელ პარტნიორებთან ერთად. მან განახორციელა წარმატებული კამპანიები დიდი ჰიდროელექტროსადგურებისა და ტოქსიკური ნარჩენების გადამამუშავებელი მსხვილი ქარხნების მშენებლობის წინააღმდეგ. 1995 წელს მწვანეთა მოძრაობის მცდელობის შედეგად საქართველოს კონსტიტუციის 37-ე მუხლს დამატა მე-3 პუნქტი: „ადამიანს უფლება აქვს მიიღოს სრული, ობიექტური და დროული ინფორმაცია მისი სამუშაო და საცხოვრებელი გარემოს მდგომარების შესახებ“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს საზოგადოებრივი ორგანიზაციები კატეგორია:გარემოს დაცვა
აშოტ კუხი
გრაფინია უვაროვას ექსპედიციის დროს შავშეთში, ტბეთის ეკლესიის აღწერისას შეეცადნენ გაეხსნათ აშოტ კუხის საფლავი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერისთავთერისთავები კატეგორია:გარდაცვლილი 918 კატეგორია:ტაო-კლარჯეთის სამეფოს ბაგრატიონები
განჯის კარიბჭე (შუშა)
განჯის კარიბჭე (Gəncə qapısı) — შუშის ციხესიმაგრის კარიბჭე, ქალაქ განჯის მხარეს მიმართული. ეს კარიბჭე უფრო უკეთ შემოინახა, ვიდრე ციხის კედლები და კოშკები.
აღწერა
კარიბჭეს გააჩნია წვეტიანი თაღი, რომელიც ჩარჩოებით არის გაწყობილი. თაღის გაფორებაში შერწყმულია ნათელი და მუქი ფერის ქვები. თაღსა და მის მოპირკეთებულ ნაწილს შორის არსებული სივრცე «ნაძვის» სტილში დაგებული ქვით არის გაწყობილი. კარიბჭის წინ აიგო შიგნით მდებარე მცველების განთავსებისათვის გამოსაყენებელი დამცავი კედელი, რომელიც იცავდა კარიბჭეს მასთან პირდაპირი, უკონტროლო წვდომისაგან. შემორჩენილი ფრაგმენტების ზედა კედლის საფუძველზე ვარაუდობენ, რომ კარიბჭის თავზე ოდესღაც არსებობდა ოთახი, რომელიც შესასვლელის უსაფრთხოების უზრუნველყოფას ემსახურებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის შენობა-ნაგებობები
ზემო ჯომაღა
ზემო ჯომაღა — სოფელი საქართველოში ჯავის მუნიციპალიტეტში (როკის თემი), მდებარეობს მაღრან-დვალეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. მდინარე დიდი ლიახვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1860 მეტრი, ჯავიდან 37 კილომეტრი.
სქოლიო
კატეგორია:როკის თემის სოფლები
დიმიტრი ჯანაშვილი
დიმიტრი ჯანაშვილი (დ. 15 დეკემბერი, 1840, კახი, საქართველო-იმერეთის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 7 ოქტომბერი, 1905, ბოდბისხევი, ტფილისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია) — ქართველი საეკლესიო პირი, პედაგოგი, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის წევრი. ისტორიული და ეთნოგრაფიული სტატიების ავტორი. აქვეყნებდა პუბლიკაციებს ქართულ პერიოდიკაში „ჯანაშვილი ინგილო“-ს ფსევდონიმით.
ჯანაშვილს ეკუთვნის მრავალი ისტორიული და ეთნოგრაფიული წერილი და ნარკვევი, კრიტიკული სტატია და მეცნიერული გამოკვლევა, სახელმძღვანელო წიგნი და რეცენზია, რომლებიც სისტემატურად იბეჭდებოდა ქართულ და რუსულ პერიოდულ პრესაში. მისი ნაშრომებია „ქართველი ქალის ისტორია“, „ამბროსი ნეკრესელის ქადაგებანი“, „ჰერეთის აღწერა“.
ბიოგრაფია
9 წლის ასაკში მონათლეს თბილისში. სწავლობდა დედოფლისწყაროს სამხედრო სასწავლებელში ათიოდე ვა ინგილოსთან ერთად. 1865 წელს დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია. ქიზიყში ცოლად შეირთო ელენე და მღვდლად ეკურთხა სოფელ ყორაღანში. 1867 წელს გარდაეცვალა მეუღლე. 1870 წლიდან გადავიდა ზაქათალაში, სადაც ასწავლიდა საღვთო სჯულს. 1873 წლიდან გაბრიელ ეპისკოპოსის მიწვევით ქართულ ენასა და ლიტერატურას ასწავლიდა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში. 1878-1880 წლებში სწავლობდა მოსკოვის სასულიერო აკადემიაში. შემდეგ გააგრძელა პედაგოგიური მოღვაწეობა თბილისში, სადაც ასწავლიდა სათავადაზნაურო სასწავლებელში. ამის შემდეგ მღვლად მუშაობდა შაქში, ვართაშენში, ალიბეგლოში, ბოდბისხევში. გარდაიცვალა 1905 წელს ბოდბისხევში. დაკრძალეს კახში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 15 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1840 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1905 კატეგორია:ქართველი ეთნოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:აზერბაიჯანში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები
Veprecula brunonia
Veprecula brunonia — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ენაგეთის წითელი
ენაგეთის წითელი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან.
აღმოჩენილია სამეცნიერო ექსპედიციის მიერ გაველურებულ მდგომარეობაში და მას ენაგე-თის წითელი უწოდეს.
გავრცელებულია ქვემო ქართლის სოფელ ენაგეთში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, განივოვალური, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური ან კონუსური ფორმის. საშუალო სიკუმსისაა, იშვიათად თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, თითქმის შავი. რბილობი წვნიანია, წვენი სუსტადაა შეფერილი.
ენაგეთის წითელი ძლიერი ზრდისა და საკმაოდ უხვმოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის დასაწყისში შედის, ამ დროს მისი შაქრიანობა აღწევს 19.5-20.5%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.5-8.8 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.
Lasioglossum jessicum
Lasioglossum jessicum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1939 წელს.
სქოლიო
jessicum
მეღვრეკისი
მეღვრეკისი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ტირძნისის თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. მდინარე დიდი ლიახვის მარცხენა ნაპირას. ზღვის დონიდან 840 მეტრი, გორიდან 30 კილომეტრი.
ენდელაძისეული
ენდელაძისეული — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
მეღვრეკისი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 783 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ენდელაძისეული
გავრცელებულია ბაღდათის მუნიციპალიტეტში ენდელაძეების დასახლებაში. იმერეთში ზოგჯერ შეცდომით ამ სახელით მოიხსენიებენ ფრანგულ საღვინე ჯიშ „კაბერნე სოვინიონს“ (Cabernet Sauvignon).
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ფორმის, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე შიშველია. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრულ-კონუ-სური, იშვიათად ცილინდრული ფორმის, ზოგჯერ ფრთიანი, კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომის, ოვალური, მუქი-წითელი, თითქმის შავი. კანი საკმაოდ მკვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით ზომიერადაა დაფარული, რბილობი წვნიანია.
ენდელაძისეული საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი 166 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის შუა რიცხვებიდან შედის. მტევნის წონა 175-200 გრამია. საჰექტარო მოსავლიანობა 6.8-8.4 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20.4-23.2%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7.8-8.5 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის მშრალი ღია წითელი ღვინო.
ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
დასავლეთი ფრიზის კუნძულები
thumb|300px|დასავლეთ ფრიზის კუნძულები, ციფრებით აღნიშნულია: 1. ნორდერ-ჰაკსი 2. რიხელი 3. გრინდი 4. რიფი 5. ენგელსმანპლატი 6. სიმონსზანდი 7. როტიუმერპლატი 8. როტიუმეროგი დასავლეთ ფრიზის კუნძულები (Waddeneilanden) — კუნძულთა ჯგუფი ჩრდილოეთის ზღვაში, ნიდერლანდების სანაპიროსთან. გამოჰყოფს ჩრდილოეთის ზღვას ვადენზეეს ყურისგან და შედის ფრიზის კუნძულების შემადგენლობაში. გერმანიის სანაპიროსთან თანდათან გადადის აღმოსავლეთ ფრიზის კუნძულებში. კუნძულთა ჯგუფში დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ შედის: ტექსელი, ვლილანდი, ტერსხელინგი, ამელანდი, სხირმონიკოგი და დაუსახლებელი კუნძულები — როტიუმეროგი, როტიუმერპლატი და ზეიდერდეინტესი. აღმოსავლეთით მდებარე 3 კუნძულს ერთად როტიუმი ეწოდება. კუნძული ტექსელი ეკუთვნის ჩრდილოეთი ჰოლანდიის პროვინციას; ვლილანდი, ტერსხელინგი, ამელანდი და სხირმონიკოგი — ფრისლანდიის პროვინციას, ხოლო მცირე კუნძულები — როტიუმეროგი, როტიუმერპლატი და ზეიდერდეინტესი — გრონინგენის პროვინციას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრიზის კუნძულები კატეგორია:ნიდერლანდების კუნძულები
თბილისის თავისუფალი სკოლა
თბილისის თავისუფალი სკოლა - კერძო ზოგადსაგანმანათლებლო დაწესებულება თბილისში. თავისუფალი სკოლა დაფუძნდა 2017 წელს თბილისის თავისუფალი უნივერსიტეტის ბაზაზე უნივერსიტეტისა და მისი აკადემიური პერსონალის აქტიური ჩართულობით. თავისუფალი სკოლა მდებარეობს დიღომში, კახა ბენდუქიძის საუნივერსიტეტო კამპუსში. სკოლის დირექტორი არის ამირან ამბროლაძე, თავისუფალი უნივერსიტეტის კომპიუტერული მეცნიერებების, მათემატიკისა და ინჟინერიის სკოლის დეკანი.
სკოლის მისია
მინი|თბილისის თავისუფალი სკოლის ლოგო დღეს საქართველოს სასკოლო განათლების სისტემაში არსებული გამოწვევებისა და კვალიფიციური პროფესიონალების შესამჩნევი ნაკლებობის გათვალისწინებით, თავისუფალი სკოლის მთავარი მიზანი განათლების სისტემის განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილის შეტანაა. სკოლის განცხადებით, მას შეუძლია საკუთარ მოსწავლეებს მისცეს საუკეთესო განათლება, რაც მათ საშუალებას მისცემს სწავლა გააგრძელონ მათთვის სასურველ უნივერსიტეტებში როგორც საქართველოში, ისე საზღვარგარეთ.
სწავლება და გაძლიერებული საგნები
სკოლაში სწავლების მაღალ ხარისხს სხვა ფაქტორებთან ერთად განაპირობებს აკადემიური პერსონალი - მაღალკვალიფიციური პედაგოგები, რომლებიც შეირჩევიან მრავალსაფეხურიანი გასაუბრებების შედეგად. სკოლის განცხადებით, ის ქვეყნის მხოლოდ საუკეთესო პედაგოგებთან თანამშომლობს, რასაც უზრუნველყოფს როგორც მიღების წინაპირობები (სხვადასხვა ტიპის ჩაღრმავებული ტესტირება და გასაუბრებები), ასევე პერიოდული მონიტორინგი ადმინისტრაციის მხრიდან და ღირსეული ანაზღაურება.
მოსწავლეების დაბალანსებული, სწორი და სრულფასოვანი ინტელექტურალური განვითარებისთვის სკოლაში თანაბრადაა გაძლიერებული ტექნიკური და ჰუმანიტარული მიმართულებები: მათემატიკა, პროგრამირება, ქართული ენა და ლიტერატურა და ინგლისური ენა. აღნიშნული მიდგომა მოსწავლეებს საშუალებას აძლევს საფუძვლიანად გაერკვნენ თავიანთ სიძლიერეებსა თუ სისუსტეებში, სწორად განავითარონ თავიანთი შესაძლებლობები და მიაღწიონ საკუთარი პოტენციალის მაქსიმუმს.
მოსწავლეთა მაქსიმალური სიზუსტითა და ობიექტურობით შეფასება თავისუფალი სკოლის ერთ-ერთი უმთავრესი პრინციპია. ეს არ გულისხმობს დაბალი შეფასებისკენ მიდრეკილებას, ან მოტივაციის დაცემას, პირიქით - სკოლის ხედვით, ზუსტი და ობიექტური შეფასება მოსწავლესაც და მშობელსაც საშუალებას აძლევს, სწავლის ნებისმიერ მომენტში ზუსტად იცოდნენ საკუთარი აკადემიური მოსწრების დონე, რათა დროულად მოხდეს შედეგების გაუმჯობესება.
სწავლების ხარისხის განვითარებასა და მოსწავლეების კარიერულ განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეაქვს თბილისის თავისუფალ უნივერსიტეტს. სკოლასთან პედაგოგიურ და ადმინისტრაციულ ჭრილში თანამშრომლობენ უნივერსიტეტის წარმომადგენლები. მოსწავლეებს საშუალება აქვთ, გამოიყენონ საუნივერსიტეტო კამპუსისა და უნივერსიტეტის რესურსები. მაღალ კლასებში მოსწავლეები უფრო მარტივად მიიღებენ გადაწყვეტილებას პროფესიის არჩევასთან დაკავშირებით. სტუდენტებზე დაკვირვებით, სხვადასხვა პროფესიების გაცნობით და უნივერსიტეტთან სიახლოვით ისინი მარტივად მიხვდებიან, თუ რას წარმოადგენს ისეთი პროფესიები, რომლებთანაც შეხება არ აქვთ სასკოლო პერიოდში და რისი კეთება უნდათ სამომავლოდ.
ინფრასტრუქტურა და უსაფრთხოება
თავისუფალი სკოლა მდებარეობს კახა ბენდუქიძის საუნივერსიტეტო კამპუსის ტერიტორიაზე, ქალაქისგან მოშორებით ეკოლოგიურად სუფთა სივრცეში. მოსწავლეები დღის უმეტეს ნაწილს ჯანსაღ და უსაფრთხო გარემოში ატარებენ. სკოლის გარე ინფრასტუქტურა საშუალებას აძლევს ყველა ასაკის მოსწავლეს, დასვენების დრო გაატაროს მისთვის საინტერესო და სასიამოვნო გარე აქტივობით - ამისათვის განკუთვნილია ღია და დახურული საფეხბურთო და საკალათბურთო მოედნები, საბავშვო სათამაშო მოედანი, გამწვანებული მოსასვენებელი სივრცეები, ფანჩატური და ა.შ.
სკოლის გუნდი
სკოლის დამფუძნებელი და მმართველი გუნდს აქვს მრავალწლიანი გამოცდილება განათლების სფეროს საუკეთესო დაწესებულებებში მსოფლიოს მასშტაბით, როგორებიცაა: თავისუფალი უნივერსიტეტის ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული და მაღალრეიტინგული ფაკულტეტის - მატემატიკისა და კომპიუტერული მეცნიერებების სკოლის დაარსებისა და მართვა; სკოლის დირექტორის, MACS-ის სკოლის დეკანის, პროფესორ ამირან ამბროლაძის მრავალწლიანი პედაგოგიური და სამეცნიერო გამოცდილება შვედეთისა და ინგლისის წამყვან უნივერსიტეტებში; სკოლის დირექტორის მოადგილის, თავისუფალი უნივერსიტეტის პროფესორ ალექსანდრე მოსიძის 30 წლიანი პედაგოგიური და ადმინისტრაციული საქმიანობის გამოცდილება, ESM-ის დარსების პირველივე დღიდან და სხვა.
ხევერცხლა
ფოთლებს იყენებენ სხვადასხვა ნაკეთობის დასამზადებლად, ქერქს — ტყავის მოსათრიმლად.
ზღუბირი
ზღუბირი — სოფელი საქართველოში ჯავის მუნიციპალიტეტში (როკის თემი), მდებარეობს მდინარე დიდი ლიახვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1650 მეტრი, ჯავიდან 39 კილომეტრი. სოფელში დაიბადა ოსი მწერალი მუხტარ შავლოხოვი.
სქოლიო
კატეგორია:როკის თემის სოფლები
ცახი
ცახი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ცახი, გოგოლეთი, ზედა ღვარდია, ქვედა ღვარდია). მდებარეობს მდინარე შარეულის (რიონის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 840 მეტრი, ამბროლაურიდან 29 კილომეტრი. სოფელი ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება XVIII საუკუნეში. აქვეა ცახის მღვიმე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 64 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
არგენტინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
არგენტინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები (Selección de fútbol de Argentina) — წარმოადგენს არგენტინას საერთაშორისო ტურნირებზე და შეხვედრებზე ფეხბურთში. ნაკრების კონტროლს და ხელმძღვანელობას ახორციელებს არგენტინის ფეხბურთის ასოციაცია. ასოციაცია ფიფას წევრია 1912 წლიდან, კონმებოლის წევრი 1916 წლიდან.
არგენტინის ნაკრები მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე ტიტულოვანი საფეხბურთო ნაკრებია — მათ სამჯერ მოიგეს მსოფლიო ჩემპიონატი (პირველად 1978 წელს სესარ ლუის მენოტის თავკაცობით, მეორედ 1986 წელს კარლოს ბილარდოს, ხოლო მესამედ 2022 წელს ლიონელ სკალონის ხელმძღვანელობით) და 15-ჯერ მოიპოვეს სამხრეთ ამერიკის თასი.
არგენტინის ნაკრები ცნობილია თავისი ისტორიული მეტოქეობით ბრაზილიის, ურუგვაის, გერმანიის და ინგლისის ეროვნულ ნაკრებებთან, მათ შორის გამართული პრინციპული დაპირისპირებებიდან გამომდინარე.
არგენტინის ნაკრებში ჩატარებული შეხვედრების რაოდენობისა (172 მატჩი) და გატანილი ბურთების (98 გოლი) მიხედვით საუკეთესო შედეგი აქვს ნაკრების ამჟამინდელ კაპიტანს ლიონელ მესის, რომელსაც დიეგო მარადონასთან ერთად ყველა დროის უდიდეს არგენტინელ ფეხბურთელად მიიჩნევენ.
1970-იანი წლები
1974 წლის მუნდიალზე არგენტინამ დაძლია პირველი ჯგუფური ეტაპი და გავიდა მეორე ჯგუფურ ეტაპზე, სადაც დაიკავა ჯგუფში ბოლო ადგილი.
არგენტინამ მომდევნო, 1978 წლის მსოფლიო ჩემპიონატს უმასპინძლა. მასპინძელთა ეროვნულმა გუნდმა შემტევი თამაშისა და გამარჯვებისადმი დაუოკებელი სწრაფვის წყალობით წარმატებით განვლო ორივე ჯგუფური ეტაპი და ფინალში ნიდერლანდების ეროვნულ ნაკრებს დაუპირისპირდა. ფინალი თანაბარ ბრძოლაში, გარდამავალი უპირატესობით წარიმართა, თუმცა პირველ ტაიმში არგენტინელებმა მარიო კემპესის გოლის წყალობით მაინც შეძლეს დაწინაურება. ნიდერლანდელებმა შეხვედრის დასრულებამდე რვა წუთით ადრე დიკ ნანინგას გოლით ანგარიში გაათანაბრეს და თამაშის მიწურულს მატჩის მოგების შანსიც ჰქონდათ, მაგრამ რობ რენსენბრინკის მახვილი კუთხიდან დარტყმული ბურთი ძელმა მოიგერია. დამატებით დროში მარიო კემპესისა და დანიელ ბერტონის გოლებით არგენტინამ გაიმარჯვა და ისტორიაში პირველად მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა.
1998-დან დღემდე
1998 წლის მუნდიალზე არგენტინა დიეგო მარადონას გარეშე გაემგზავრა, მაგრამ მას ჰყავდა გაბრიელ ბატისტუტა. არგენტინელებმა მერვედფინალში პენალტების სერიაში დაამაცხეს მუდმივი მეტოქე ინგლისი. მეოთხედფინალში მათი მეტოქე ნიდერლანდების ნაკრები იყო. ნიდერლანდელები პატრიკ კლეივერტის გოლით დაწინაურდნენ, მაგრამ კლაუდიო ლოპესის გოლით არგენტინამ პირველივე ტაიმში გაათანაბრა. ნიდერლანდელებმა 89-ე წუთზე დენის ბერგკამპის მიერ გატანილი გოლის წყალობით — ანგარიშით 2–1 გაიმარჯვეს. ფრენკ დე ბურის 55-მეტრიანი უზუსტესი გადაცემის მიღების შემდეგ, ბერგკამპმა ერთი მოძრაობით ჩამოიცილა რობერტო აიალა და მსოფლიო ჩემპიონატების ისტორიაში ერთ-ერთი ულამაზესი გოლი გაიტანა.
2006 წლის მუნდიალზე არგენტინამ ჯგუფში მოიგო პირველი ორი მატჩი, ფრედ ითამაშა მესამე ნიდერლანდებთან, გაიყო მასთან ქულები, მაგრამ ბურთების უკეთესი სხვაობით დაიკავა პირველი ადგილი და მეოთხედფინალში გამოეთიშა ტურნირს გერმანიასთან პენალტების სერიაში წაგებით. 2010 წლის მუნდიალზე არგენტინა კვლავ გერმანიამ გამოაგდო, კვლავ მეოთხედფინალიდან, ამჯერად მატჩი 0–4 დასრულდა. ასევე გერმანიას შეხვდა არგენტინა მუნდიალი 2014-ის ფინალში. ძირითადი დრო 0–0 დასრულდა. მატჩის ერთადერთი გოლი დამატებით დროის მეორე ტაიმში, 113-ე წუთზე ანდრე შურლეს ფლანგური გარღვევისა და პასის შედეგად შეცვლაზე შემოსულმა მარიო გეცემ გაიტანა. არგენტინამ 1990 წლის შემდეგ კვლავ ვერცხლის მედლები მოიპოვა. არგენტინელთა კაპიტანი ლიონელ მესი კი ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელად დასახელდა.
შემადგენლობა
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
საინტერესო ფაქტები
2016 წელს, არგენტინის ფეხბურთის ასოციაციამ თავისი ქვეყნის ყველა დროის სიმბოლური ნაკრები შეადგინა. მეკარე: უბალდო ფილოლი; მცველები: ხავიერ ძანეტი, რობერტო პერფუმო, დანიელ პასარელა, ალბერტო ტარანტინი; ნახევარმცველები: მიგელ ანხელ ბრინდისი, დიეგო მარადონა, ფერნანდო რედონდო; თავდამსხმელები: ლიონელ მესი, გაბრიელ ბატისტუტა, მარიო კემპესი.
სქოლიო
კატეგორია:არგენტინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები კატეგორია:მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის გამარჯვებულები
Lasioglossum jubatum
Lasioglossum jubatum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1904 წელს.
სქოლასტიკა
სქოლასტიკა (σχολαστικός — სწავლული, Scholia — სკოლა) — IX-X საუკუნეებიდან ერთ-ერთი წამყვანი ღვთისმეტყველური ფილოსოფიური მიმდინარეობა ევროპაში, რომელშიც შეჯერებული იყო კათოლიციზმისა და არისტოტელეს იდეები. 260px|right|thumb|[[XIV საუკუნე|XIV საუკუნის სკოლის გამოსახულება]]
სქოლასტიკის განვითარებაზე მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია 1054 წელს ქრისტიანული ეკლესიის კათოლიკურ და მართლმადიდებლურ შტოებად დაყოფამ. ამ მოვლენამ ახლებურად დააყენა ღვთისმეტყველების პრობლემატიკა. აზრთა შორის სხვადასხვაობა მხოლოდ თეოლოგიური კამათით არ შემოიფარგლებოდა. სქოლასტიკოსებმა წინ წამოწიეს ისეთი საკითხები, როგორიცაა გონებისა და რწმენის, რელიგიისა და მეცნიერების ურთიერთობა. სქოლასტიკა უშვებდა ქრისტიანული სწავლების გააზრებას არა მხოლოდ თეოლოგიის, არამედ ფილოსოფიის კუთხიდანაც, ცდილობდა ქრისტიანული რწმენის რაციონალურ დასაბუთებას. წამყვანი სქოლასტების შემოქმედებაში კვლავ აღზევდა არისტოტელესეული რეალიზმი და ლოგიკის გაგება.
სქოლასტიკის ჩარჩოებში სერიოზული კამათი იმართებოდა სამების, ღმერთის სამგვაროვნების გაგების და ზოგადად, ღმერთის არსებობის დადასტურების გარშემო. მაგალითად, ანსელმ კენტერბერიელს მიაჩნდა, რომ მხოლოდ უმაღლესი არსება შეიძლება იყოს რეალური და ვინაიდან ღმერთი უმაღლესი არსებაა, ის რეალურად არსებობს, ხოლო რადგან არსებობს ღმერთი, შესაბამისად არსებობს უნივერსალიებიც (ზოგადი ცნებები).
ნომინალიზმის თანახმად, არსებობს მხოლოდ ცალკეული კერძო საგნები, ზოგადი ცნებები ამ საგნების შესახებ კი ჩვენი გონების შექმნილია. ნომინალიზმის შერბილებული ფორმაა კონცეპტუალიზმი, რომლის თანახმად თავად საგნებში არსებობს რაღაც საერთო, რაც სიტყვით აღნიშნული და გონებაში მოცემული კონცეპტის (ცნების) საფუძველი ხდება.
რეალიზმის მიხედვით კი უნივერსალიები რეალურად არსებობს და წინ უსწრებს ცალკეული, კერძო საგნების არსებობას. სქოლასტიკურ ფილოსოფიაში ანტიკური ფილოსოფიიდან მიღებული რეალიზმის ორგვარი გაგება არსებობდა:
ლიტერატურა
კატეგორია:სქოლასტიკა კატეგორია:შუა საუკუნეების ფილოსოფია კატეგორია:ფილოსოფიური სკოლები და ტრადიციები კატეგორია:ქრისტიანობა შუა საუკუნეებში კატეგორია:ქრისტიანული ტერმინები
კვანაფა (ხოფის თემი)
კვანაფა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (ხოფის თემი). 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ხოფის თემის სოფლები
ბორდო (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი ჟირონდენ დე ბორდო (Football Club des Girondins de Bordeaux), — საფრანგეთის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ბორდოდან, დაარსდა 1881 წელს. ბორდოს ექვსჯერ აქვს მოგებული საფრანგეთის უმაღლესი დივიზიონი Ligue 1 (1950, 1984, 1985, 1987, 1999, 2009) და სამჯერ საფრანგეთის თასი (1941, 1986, 1987).
ისტორია (პირველი ნაბიჯები)
1881 წლის 1 ოქტომბერს ბორდოში დაარსდა სპორტული კლუბი: ჟირონდის ტანვარჯიშისა და ტყვიის სროლის სპორტული საზოგადოება. კლუბის პირველი პრეზიდენტი იყო ანდრე შავუა. სპორტული საზოგადოება მდებარეობდა სანშ დე პომიერის ქუჩაზა კაპუცინების ბაზრის მახლობლად.
1910 წელს სპორტულ საზოგადოებაში რაიმონდ ბრარდმა დააარსა ფეხბურთის კლუბი,თუმცა აღნიშნულმა კლუბმა ერთ წელსაც არ იარსება. 1919 წელს კი ფეხბურთი ჟირონდის სპორტულ საზოგადოებაში კვლავ აღორძინდა.
პირველი ოფიციალური მატჩი ახლად შექმნილმა კლუბმა 1920 წელს გამართა და ბურდიგალიენთან კატასტროფული სხვაობით 12-0 წააგო. ამ დროისთვის კლუბში სულ 70 ფეხბურთელი ვარჯიშობდა.
სანამ ჟირონდელები პროფესიონალური გუნდის სტატუსს მიიღებდნენ ქალაქ ბორდოში უკვე არსებობდა ორი კლუბი :ბასტიდიენის სპორტინგი(Sporting Club de la Bastidienne) და ბორდოს დეპორტივო ესპანიოლი (Club Deportivo Espagnol de Bordeaux).
1936 წლის 2 ივლისს ბორდო გაერთიანდა Girondins Guyenne Sport-თან და მიიღო სახელწოდება Girondins de Bordeaux Football Club.
1937/1938 წლებში ბორდო ჩაება საფრანგეთის ჩემპიონატის რანგით მეორე ლიგაში.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის საფეხბურთო კლუბები
მაისურის სამეფო
220px|მინიატიურა|მაისურის სამეფო 220px|მინიატიურა|ტიპუ სულთანი მაისურის სამეფო — ერთ-ერთი ინდური სახელმწიფო, რომლის ტერიტორია გადაჭიმული იყო ინდოსტანის ნახევარკუნძულის ბოლოს სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. სამეფოს დედაქალაქი იყო ქალაქი სერინგაპატამი. სამეფო მეტნაკლებად ცნობილი გახდა ინგლისური კოლონიზაციის წინააღმდეგ წარმოებულ ოთხ ინგლის-მაისურის ომში გამოჩენილი მამაცობისთვის. ინდური სახელმწიფოებიდან უკანასკნელმა — მაისურის სამეფომ ორმოცწლიანი ომის შემდეგ დაკარგა დამოუკიდებლობა და შეუერთდა ოსტ-ინდოეთის კომპანიის მიერ დაპყრობილ მიწებს.
მაისურის ყველაზე ცნობილი მმართველები იყვნენ:
ისტორია
280px|მინიატიურა|მარცხნივ|მაისურის რაჯას სასახლე ვოდეიარების ოჯახი მომდინარეობს კატიავარის სასახლიდან. ძმები — ვიჯაია რაჯა და კრიშნა რაჯა XIV საუკუნეში დასახლდნენ აშტარგამში, მაისურის ოლქში. ერთ-ერთი მათგანი დაქორწინდა ოლქის მმართველის, ჰადანარუს ქალიშვილზე და ამის წყალობით დაამყარა ძალაუფლება მოცემულ რეგიონში.
დასაწყისში ვოდეიარები იყვნენ ვიჯაიანაგარის იმპერიის ვასალები. ძმები — ვიჯაია და კრიშნა დასახლდნენ ჰადანას რეგიონის ორ ციხეში. XVI საუკუნეში ჰირია ბეტადა ჩამარაჯა III-მ ციხესიმაგრე პარაგარჰი გადასცა თავისი სამი ვაჟიშვილიდან ერთ-ერთს აპანე ტიმარაჯა II-ს, რომელმაც მას დაარქვა მაჰიშასურა. ეს სახელწოდება შემდგომში გარდაიქმნა სახელწოდება მაისურად. მომდევნო ორი საუკუნის მანძილზე ვოდეიარები თანდათანობით აფართოებდნენ თავიანთ სამფლობელოებს.
1755 წელს მცირეწლოვანი მაჰარაჯა მოექცა ჰაიდარ ალის კონტროლის ქვეშ, რომელიც თავდაპირველად იყო კაპიტანი და ომის გმირი, ხოლო შემდგომ მინისტრი და არაოფიციალური რეგენტი. ჰაიდარ ალიმ საფრანგეთის მხარდაჭერით მოახდინა ხელისუფლების უზურპაცია. ერთიმეორის მიყოლებით, სრულწლოვანების მიღწევამდე, (როდესაც მათ უკვე ხელში უნდა აეღოთ სრული ხელისუფლება) საეჭვო ვითარებაში იქნა მოკლული ზედიზედ ორი მცირეწლოვანი მაჰარაჯა. სამეფო ოჯახი ფაქტობრივად პატიმრობაში ცხოვრობდა და მხოლოდ ყოველწლიურ დასარას დღესასწაულზე გამოჩნდებოდა ხოლმე მოსახლეობის წინაშე. მალე სუვერენული ხელისუფლება მიიღო ჰაიდარ ალის ვაჟმა და მემკვიდრემ — ტიპუ სულთანმა. მან მიიღო სულთანისა და ფადიშაჰის ტიტულები და თვითნებურად ჩაანაცვლა პარასკევის ლოცვაში მოგოლი იმპერატორის სახელი საკუთარი სახელით. ჰაიდარ ალისა და ტიპუ სულთანის მმართველობა ითვლება მაისურის სამეფოს ძლიერების პიკად. ფრანგების დახმარებით მოდერნიზებული არმიით მათ მიაღწიეს მეზობელ სამთავროებთან ურთიერთობებში უპირატესობას.
1799 წელს ტიპუ სულთანმა ბრიტანელთაგან სერინგაპატამთან გამანადგურებელი მარცხი განიცადა. ბრიტანელებმა ტახტზე აღადგინეს ვოდეიარების დინასტია. ტახტზე ავიდა ვოდეიართა გვარის უკანასკნელი მაჰარაჯას 5 წლის ვაჟი — მუმადი კრიშნარაჯა ვოდეიარ III. სრულწლოვანების მიღწევამდე მისი რეგენტი იყო დევანი. 1810 წლიდან მუმადმა მიიღო სრული ხელისუფლება. 1831 წელს ის ბრიტანელთა მხრიდან ჩამოშორებულ იქნა ხელისუფლებას ცუდი მმართველობის მიზეზით. მისმა მემკვიდრემ ჩამარაჯა ვოდეიარმა რამდენიმე ათწლეული გაატარა ლონდონის სასამართლოებში ხეტიალში, რომლის შედეგად მათ დაუბრუნდათ ადმინისტრაციული კონტროლის უფლება. ამრიგად, მაისური გახდა პირველი ნახევრად დამოუკიდებელი ინდუსური სამეფო, რომელსაც ფაქტობრივად ბრიტანელები აკონტროლებდნენ, მაგრამ იურიდიულად ის არ შედიოდა ბრიტანეთის ინდოეთის შემადგენლობაში.
კატეგორია:ბრიტანეთის ინდოეთი კატეგორია:აზიის ყოფილი მონარქიები კატეგორია:სახელმწიფოები ინდოეთის ისტორიაში
სიუდად-ბოლივარი
სიუდად-ბოლივარი (Ciudad Bolívar — ბოლივარის ქალაქი) — ქალაქი ვენესუელის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, ბოლივარის შტატის დედაქალაქი. დაარსდა 1764 წელს სახელით ანგოსტურა, 1846 წელს კი დღევანდელი სახელი ეწოდა. 2010 წელს მისი სავარაუდო მოსახლეობა 350 691 ადამიანს შეადგენდა.
ქალაქი გაშენებულია მდინარე ორინოკოს სიგანეში შევიწროვების ადგილას, სადაც მდინარის სიგანე 1,6 კმ-ია. აღსანიშნავია, რომ სწორედ სიუდად-ბოლივარში გაიდო პირველი ხიდი ორინოკოზე.
სიუდად-ბოლივარის ისტორიული ცენტრი სახელმწიფოს დაცვის ქვეშ იმყოფება, იგი გამოირჩევა ორიგინალური კოლონიური შენობებით პლასა-ბოლივარის გარშემო, მათ შორისაა კათედრალი. დღეისათვის, ქალაქი ვენესუელის აღმოსავლეთ რეგიონების უმნიშვნელოვანესი პორტია მდინარე ორინოკოზე. ამავე დროს, ის ორინოკოს აუზის მთავარო კომერციული ცენტრია, რომლის წარმოებაც მოიცავს ოქროს, რკინის მადანს, მსხვილფეხა რქოსან საქონელს, ტყავის ნედლეულსა და უიშვიათეს ხე-მასალას.
1973 წელს სიუდად-ბოლივარში გაიხსნა თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი, რომელსაც ქალაქის ცნობილი შვილის, დინამიკური სკულპტორის — ხესუს რაფაელ სოტოს სახელი ეწოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
ნიკომედე II
ნიკომედე II (გ. ძვ. წ. 128) — ბითინიის მეექვსე მეფე. (ძვ. წ. 149-128 წწ.), რომელსაც ადრეული ხანის ისტორიოგრაფიაში ნიკომედე III-სთან აიგივებდნენ. ეხმარებოდა რომაელებს არისტონიკეს აჯანყების (ძვ. წ. 133-129 წწ.) ჩახშობაში. იყო რომაული ორიენტაციის მომხრე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბითინიის მეფეები
თლია (ყემულთის თემი)
ლიტერატურა
კატეგორია:ყემულთის თემის სოფლები
1788
თარიღი უცნობია
*
ალენ გინზბერგი
ირვინ ალენ გინზბერგი (Irwin Allen Ginsberg; დ. 3 ივნისი, 1926, ნიუარკი, ნიუ-ჯერსი ― გ. 5 აპრილი, 1997) — ამერიკელი პოეტი, ბიტნიკთა თაობის წარმომადგენელი. გინზბერგი განსაკუთრებით ცნობილი გახდა თავისი ნაწარმოებით „ყმუილი“ (1956). ამ უკანასკნელში წარმოდგენილია ავტორის ხედვა იმდროინდელ ამერიკაში გამეფებული მატერიალიზმისა და კონფორმიზმის დესტრუქციული ძალების შესახებ.
ბავშვობა
გინზბერგმა ბავშვობა ნიუ ჯერსიში, ნიუ არკში გაატარა. მამა, ლუი გინზბერგი პოეტი იყო. დედა, ნაომი ლევი გინზბერგი, რომელიც ეპილეფსიითა და პარანოიით იყო დაავადებული, აშშ-ის კომუნისტური პარტიის აქტიური წევრი იყო და ხშირად დაჰყავდა ალენი და მისი ძმა პარტიის კრებებზე.
გინზბერგმა ადრეულ ასაკში დაიწყო ნიუ-იორკ ტაიმზში წერილების წერა ისეთ თემებზე, როგორიცაა მშრომელთა უფლებები და მეორე მსოფლიო ომი. სკოლის პერიოდში ალენი ხშირად დაჰყვებოდა დედას ფსიქიატრთან სეანსებზე. ამან დიდი გავლენა მოახდინა მასზე და აღწერა კიდეც ეს პერიოდი თავის გრძელ ავტობიოგრაფიულ პოემაში „კადიში ნაომი გინზბერგისთვის“.
1943 წელს გინზბერგმა უმაღლესი სკოლის დიპლომი აიღო და ცოტა ხანი მონკლერის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ესწრებოდა ლექციებს, შემდეგ კი კოლუმბიის უნივერსიტეტში შევიდა. აქ იგი თანამშრომობდა ლიტერატურულ ჟურნალთან „Columbia Review“ და იუმორისტულ ჟურნალთან „Jester“. იყო ასევე „Philolexian Society“-ს დებატ-კლუბის პრეზიდენტი.
ნიუ-იორკელი ბიტნიკები
კოლუმბიის უნივერსიტეტში სწავლისას გინზბერგი ხვდება ლუსიენ კარს, რომელიც მას გააცნობს მომავალი ბიტნიკ მწერლებს, მათ შორის ჯეკ კერუაკს, უილიამ ბეროუზსა და ჯონ კლელოლ ჰოლმსს. მათ შორის საინტერესო საუბრები იმართებოდა ამერიკისა და ზოგადად ლიტერატურის „ახალი ხედვის“ შესახებ. კარმა გააცნო გინზბერგს ნილ კესიდიც, რომელიც განსაკუთრებით შეუყვარდა. მოგვიანებით კერუაკმა აღწერა გინზბერგისა და კესიდის შეხვედრა თავის ნოველაში „გზაზე“. კერუაკი ხედავდა მათ, როგორც „ახალი ხედვის“ ბნელ (გინზბერგი) და ნათელ (კესიდი) მხარეებს.
1948 წელს ჰარლემში გინზბერგს სმენითი ჰალუციანცია დაემართა. იგი ამტკიცებდა, რომ იმ მომენტში, როცა კითხულობდა უილიამ ბლეიკის ლექსებს, გაიგონა თავად ბლეიკის ხმა. გინზბერგმა ამ მოვლენას უწოდა ძირითადი გამოცხადება. სწორედ ეს განსაზღვრავს სამყაროს გინზბერგისეულ გაგებას. მას სჯეროდა, რომ ამით სამყაროში არსებული ურთიერთკავშირის მოწმე გახდა.
ვალგა
ვალგა (Valga) — ქალაქი ესტონეთის სამხრეთ ნაწილში, ვალგას ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მჭიდროდ ეკვრის ლატვიურ ქალაქ ვალკას და მასთან ერთად ქმნის ერთიან ქალაქს.
Veprecula cooperi
Veprecula cooperi — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
ვალგა
2009 წლის დასაწყისში მოსახლეობა წარმოადგენდა 12998 ადამიანს, 2012 წლის დასაწყისში კი — 12539-ს.
Veprecula cooperi
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ვალგა
ისტორია
ქალაქის პირველი ხსენება თარიღდება 1286 წლით (სახელით ვალკი).
რუსეთის იმპერიის დროს ქალაქი შედიოდა ლივონიის გუბერნიაში და ვალკის ოლქის ცენტრს წარმოადგენდა.
1920 წელს ქალაქი გაიყო ორ ნაწილად — ვალკად და ვალგად — ჩრდილო-აღმოსავლეთის დიდი ნაწილი ესტონეთს მიეკუთვნა ლატვიის სამოქალაქო ომში გაღებული დახმარებისთვის 1918-1920 წლებში.
1950—1991 წლებში ქალაქი ვალგა ვალგის რაიონის ცენტრი იყო.
კლიმატი
ვალგის კლიმატი ზომიერი-კონტინენტურია ზღვის კლიმატის ნაკვთებით. ვალგაში, როგორც წესი, გრძელი რბილი ზამთარი და თბილი, მაგრამ მოკლე ზაფხული იცის.
ეკონომიკა
ქალაქში არის მსუბუქი და ხის დამამუშავებელი მრეწველობების დაწესებულებები, ხორცის კომბინატი, საქსოვი და ფეხსაცმლების ქარხანა.
კულტურა, ღირსშესანიშნაობები
ქალაქში გამოიცემა (კვირაში სამჯერ) გაზეთი „Valgamaalane“ (ესტონურ ენაზე) და გაზეთი „Валкъ“ (Walk) (რუსულ ენაზე).
ქალაქს აქვს მუზეუმი. ქანდაკების როლში ქალაქში დგას ორთქლმავალი სუ 251-98
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის ქალაქები
კბილთეთრა
კბილთეთრა (Crocidura) — ძუძუმწოვრების გვარი ბიგასებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძეა 4-10 სმ. გავრცელებული არიან უმთავრესად აფრიკაში, აგრეთვე ევროპასა და აზიაში. საქართველოში კბილთეთრას 5 სახეობაა, რომლებიც ბინადრობენ ტყეებში, ბუჩქნარებში, ბაღებში, მთის ხევებსა და ხრემებში, ზოგჯერ ადამიანის სამოსახლოს მახლობლად. გავრცელებული არიან ზღვის დონიდან 2200 მ-მდე. იკვებებიან მწერებით, მათი მატლებით, მოლუსკებით, რითაც მნიშვნელოვანი სარგებლობა მოაქვთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიგასებრნი
კურუჩ-კარანი
კურუჩ-კარანი (Ҡорос-Ҡаран; Куруч-Каран) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 42 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 90 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (91 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
სოლოლაკი
thumb|690 x 450px|ძველი სოლოლაკი thumb|637 x 439px| სოლოლაკი (იგივე სალალაკი) — თბილისის ერთ-ერთი უძველესი უბანი; ქალაქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ განაპირა მხარე. მდებარეობს მტკვრის მარჯვენა მხარეს, ამავე სახელწოდების მთის კალთაზე, ისტორიულად გარეუბნის შემადგენელი ნაწილი. უჭირავს სოლოლაკის ქედის დასავლეთ და მთაწმინდის ქედის სამხრეთის კალთებს შორის მდებარე ტერიტორია, ახლანდელი გ. ნიშნიანიძის, ლ. ასათიანის, ამაღლების, დ. ჭონქაძისა და გ. ლეონიძის ქუჩების მიდამოები.
ისტორია
არაბების ბატონობის ხანაში „ციხის ბაღის“ მოსარწყავად აღადგინეს სარწყავი არხი (არაბულად „სულუ-ლაჰ“). შენიშვნა: „სულუ“ არაბული არ არის, თურქულ ენებზე წყალს „სუ“ ეწოდება. მოგვიანებით სულულაჰ ეწოდა მთის კალთას, რომელზეც ეს უბანია გაშენებული. XIX საუკუნიდან ასე დაერქვა თავად უბანს. ტოპონიმი „სოლოლაკი“ გაჩნდა XIX საუკუნეში. ამ ადგილის ადრინდელი სახელი იყო „ავანაანთხევი“. აქ იყო ქართველ წარჩინებულთა ბაღები. სოლოლაკის განაშენიანება დაიწყო XIX საუკუნის I ნახევარში. 1847-1851 წლებში გადაიხურა სოლოლაკის ხევის ერთი მონაკვეთი (ახლანდელი ლეონიძის ქუჩა და თავისუფლების მოედნის რეგიონი). აქვე აიგო ქარვასლა (ამ შენობაში იყო თბილისის პირველი საოპერო თეატრი, 1847 წელს შენობა დაიწვა).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი თბილისის უბნები
ეგიუი-დე-ლ’ანევი
ეგიუი-დე-ლ’ანევი (Aiguille de l'A Neuve) — მთა მონბლანის მასივში, შვეიცარია-საფრანგეთის საზღვარზე. აღმართულია ტურ-ნუარის მთის გვერდით, დასავლეთიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები კატეგორია:საფრანგეთის მთები
მეჯუდისპირი
მეჯუდისპირი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (მეჯვრისხევის თემი). მდებარეობს მდინარე მეჯუდის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 750 მეტრი, გორიდან 20 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 600 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კობა გურული
კობა ელგუჯას ძე გურული (დ. 23 აპრილი, 1930, სოფ. ქვედა საქარა, ზესტაფონის რაიონი, — გ. 9 აპრილი, 2010, თბილისი) — ქართველი ოქრომჭედელი და მოქანდაკე. თანამედროვე ქართული ჭედური ხელოვნების ერთ-ერთი ფუძემდებელი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1967).
ბიოგრაფია
1949-1956 წლებში სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. გურულის ნამუშევრებისათვის დამახასიათებელია თემატიკის მრავალფეროვნება, დეკორაციულობა. ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია ჭედური კომპოზიციები - "მედეას მოტაცება", "რუსთაველი და ვეფხვი", "თინათინის სიმღერა", "სინაზე" და სხვა (ყველა 1965, გემი "რუსთაველი"), "ცეკვა", "ნადიმი" და სხვა (ყველა 1968, გემი "აჭარა"), იზმირის მსოფლიო გამოფენისათვის შექმნილი 26-მეტრიანი ფრიზი - "ინდუსტრია", "სიჭაბუკე" და "შრომა" (1967), "პაპა ქვევრთან" (1971, ავტორის საკუთრება). ტრიპტიქი "სული წამებისა" - "ამირანი", "წმ. შუშანიკი", "წითელარმიელი" (1971, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი), ციკლი "მიწა და ადამიანები" (1963-1974, ავტორის საკუთრება) და სხვა. ქანდაკება: "ჯანყი გურიაში" (1958, დგას ნასაკირალში), "თებრონე მიდის წყალზედა" (1957, თაბაშირი, ავტორის საკუთრება) და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ოქრომჭედლები კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:ქართველი მოქანდაკეები კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2010 კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
Lasioglossum jultschinicum
Lasioglossum jultschinicum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1972 წელს.
სქოლიო
jultschinicum
ელისაბედის ხანა
ელისაბედის ხანა (ინგლ. Elizabethan Era) ეწოდება ინგლისის ისტორიის პერიოდს 1558 წლიდან 1603 წლამდე როდესაც ელისაბედ I მეფობდა.
კატეგორია:ისტორიული ეპოქები კატეგორია:ინგლისის ისტორია
სამება (ქობულეთის მუნიციპალიტეტი)
სამება — აჭარის ქობულეთის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზედა სამებისა და ქვედა სამების ძველი სახელწოდება.
ზემო ხვწე
ლიტერატურა
კატეგორია:ხვწის თემის სოფლები
ამდო
thumb|ამდო ამდო (ტიბ. ཨ༌མདོ, ჩინ 安多) პროვინცია ჩრდილო-აღმოსავლეთ ტიბეტში. ამდოში დაიბადა XIV დალაი ლამა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტიბეტი
თამაზ გოგოტიშვილი
თამაზ გოგოტიშვილი (დ. 8 მაისი, 1939, ბათუმი — გ. 7 თებერვალი, 2016) —  ქართველი მოცეკვავე, ქორეოგრაფი. საქართველოს სსრ დამსახურებული მასწავლებელი (1985), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2011).
1967 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (საორკესტრო ფაკულტეტი).
1960 წლიდან იყო თბილისის III ექსპერიმენტული სკოლის ქორეოგრაფი. საფუძველი ჩაუყარა ბავშვთა ანსამბლს (კონსულტანტი ნ. რამიშვილი), ანსამბლმა მალე მოიპოვა აღიარება და არაერთი გამარჯვება; 1966–1969 წლებში  იყო საქართველოს ხალხური ცეკვის სახელმწიფო აკადემიური ანსამბლის მოცეკვავე (ხელმძღვანელი ნინო რამიშვილი, ილია სუხიშვილი). თ. გოგოტიშვილმა აღზარდა მოცეკვავეთა მრავალი თაობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ქორეოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია: თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები თ კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2011)
მამუკა ბარათაშვილი
მამუკა ავთანდილის ძე ბარათაშვილი — XVIII საუკუნის I ნახევრის ქართველი პოეტი.
ბიოგრაფია
1724 წელს რუსეთში გახიზნულ ვახტანგ VI-ს გაჰყვა ამალაში. ერთხანს ასტრახანში იყო. 1728 წელს რუსეთის მთავრობის მიერ შაჰ-თამაზთან წარგზავნილ დიპლომატიურ მისიაში მონაწილეობდა. 1730-იან წლებში ბარათაშვილი მოსკოვში იყო, სადაც 1731 წელს დაწერა პოეტური ტრაქტატი „ლექსის სწავლის წიგნი“ („ჭაშნიკი“). ეს თხზულება ქართული ლექსის შესწავლის პირველი ცდაა. ავტორი განიხილავს მხატვრული ნაწარმოების ფორმისა და შინაარსის ურთიერთობას, არკვევს ქართული ლექსის საზომებსა და აგებულებას. ბარათაშვილი ეხება პოეზიის დიდაქტიკურ ფუნქციასაც, განსაზღვრავს მის თემატიკას. მგოსნის ესთეტიკური შეხედულებანი პოეზიის უტილიტარისტული ხასიათის აღიარებითაა გაპირობებული.
1732 წელს ბარათაშვილმა ვახტანგ VI-ის ბრძანებით საგმირო-სათავგადასავლო თხზულების „რუსუდანიანის“ (XVII ს.) II თავი გალექსა, რომელსაც „ჯიმშედიანი“ ეწოდა. ბარათაშვილმა განავითარა ძველი ქართული საკარო პოეზიის ტრადიციები — 1734 დაწერა 63-სტროფიანი ოდა „ქება მეფისა ბაქარისა“. მის კალამს ეკუთვნის ვახტანგ VI-ისადმი მიძღვნილი სახოტბო ლექსი „იამბიკო“. 1736 წელს ქართველი თავადაზნაურობის დავალებით, ბარათაშვილი პეტერბურგში რუსეთის იმპერატორ ანას ეახლა და ვახტანგ VI-ის სამშობლოში დაბრუნება სთხოვა. ვახტანგ VI-ის გარდაცვალების (1737) შემდეგ ბარათაშვილი რუსეთის ქვეშევრდომი გახდა. ბარათაშვილი ქართული ემიგრანტული მწერლობის თვალსაჩინო წარმომადგენელი იყო. მისი შემოქმედება განმსჭვალულია ღრმა სევდით, რაც სამშობლოს უნუგეშო მდგომარეობითა და პოეტის ტრაგიკული ცხოვრებითაა გამოწვეული. აქვს სატრფიალო-სამიჯნურო ლექსებიც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები მ
რუისის კვირიკეწმინდის ეკლესია
რუისის კვირიკეწმინდის ეკლესია — ეკლესია ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ რუისში. მდებარეობს სოფლის წინაუბნის ჩრდილოეთ ნაწილში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კოტ-დ’ორი
კოტ-დ’ორი — დეპარტამენტი საფრანგეთის ცენტრალურ ნაწილში, ბურგუნდიაში.
ისტორია
იგი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
კოტ-დ’ორის ფართობია 8763 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 506,755 ადამიანს შეადგენს და მას 49-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 58 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. კოტ-დ’ორის მმართველია ფრანსუა სოვადე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
საჩინო ბარათაშვილი
საჩინო ბარათაშვილი — ქართლის სამეფოს პოლიტიკური მოღვაწე XVI საუკუნის II ნახევარში, მეფე სიმონ I-ის ერთგული მოხელე, 1565 წლიდან ბოქაულთუხუცესი, შემდგომ მეწინავე სადროშოს (სომხით-საბარათიანოს) სარდალი. სიმონ I-ის დატყვევების შემდეგ (1569) ბარათაშვილი არ ემორჩილებოდა დავით XI-ს (დაუთ-ხანს), რისთვისაც, როგორც ჩანს, გადაუყენებიათ (დაახლოებით 1578 წელს, მეწინავე სადროშის სარდალი ყოფილა დავით XI-ის ბიძაშვილი ბაგრატ ბატონიშვილი). ბარათაშვილმა გელიყარის კლდიდან გადააგდო კახაბერ ყორღანაშვილი, რომლის ღალატითაც შეიპყრეს ყიზილბაშებმა სიმონ I. 1587 წლის საბუთში ბარათაშვილი ცოცხლად იხსენიება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები ს
ძირაგეული
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 237 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ათარბეკოვკა
სქოლიო
კატეგორია:დრანდის თემის სოფლები
კბილიანი ვეშაპები
კბილიანი ვეშაპები (Odontoceti) — ძუძუმწოვრების ქვერიგი ვეშაპების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 1,2-20 მ აღწევს. აქვს 1-240 -მდე კბილი, ერთი ნესტო, რომელიც თხემზე იხსნება. მათი ორიენტაციის ძირითადი ხერხია ექოლოკაცია. გავრცელებული არიან ყველა ოკეანესა და ზღვაში. ზოგი დიდ მდინარეებშიც ბინადრობს. ქვერიგში 4 ოჯახია: კაშალოტისებრნი, მდინარის დელფინისებრნი, დინგნისკარტა ვეშაპები და დელფინისებრნი. იკვებებიან თევზით, თავფეხიანი მოლუსკებით, კიბოსნაირებით. იყენებენ მათ ცხიმს, ხორცს, სპერმაცეტს. ზოგი სახეობის რაოდენობა ძალზე შემცირებულია. ზოგი დაცულია საერთაშორისო კანონით.
კურჩეევო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 245 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 33 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 77 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრების ეთნოკონფესიური ჯგუფი — კრიაშენები (71 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
არჩილ ბეგიაშვილი
არჩილ ბეგიაშვილი (დ. 4 თებერვალი, 1958, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი–ფსიქიატრი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
1982 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.
1982–1993 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ფსიქიატრიისა და სამედიცინო ფსიქოლოგიის კათედრის ორდინატორი. 1984–1993 წლებში მიხეილ ასათიანის სახელობის ფსიქიატრიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ თანამშრომელი. 1993 წლიდან ამავე ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 10 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება დეპრესიის დიაგნოზს, კლინიკას, მკურნალობას.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ანტიდეპრესანტების მკურნალობის შეფასების კლინიკურ–ლაბორატორიული კრიტერიუმები“, დაიცვა 1993 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:ქართველი ფსიქიატრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
აბდულ ჰამიდი (პოლიტიკოსი)
აბდულ ჰამიდი (আব্দুল হামিদ; დ. 1 იანვარი 1944) — ბანგლადეშის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ბანგლადეშის პარლამენტის სპიკერი და პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 2013 წლის 14 მარტიდან, ხოლო პრეზიდენტი 24 აპრილიდან. შვიდი მოწვევის პარლამენტის წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1944 წლის 1 იანვარს ბრიტანეთის ინდოეთის ქალაქ დაკაში. ახალგაზრდობაში იბრძოდა ბანგლადეშის დამოუკიდებლობისათვის, რის გამოც რამდენიმეჯერ დააპატიმრეს. 1971 წელს ბანგლადეშის დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ ქვეყნის პარლამენტის წევრად 7-ჯერ აირჩიეს. XX საუკუნის დასასრულს გახდა პარტია ავამი ლიგის ლიდერი. 2001 წლის ივლის-ოქტომბერში პირველად ჩაუდგა პარლამენტს სათავეში, მეორედ 2009 წლის 25 იანვრიდან 2013 წლის 20 მარტამდე. 20 მარტს სინგაპურში სამკურნალოდ წასული პრეზიდენტი ზილურ რაჰმანი გარდაიცვალა, კონსტიტუციის თანახმად თანამდებობა აბდულ ჰამიდმა დაიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბანგლადეშის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი
Veprecula echinulata
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები