cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რუისპირის წმინდა ნიკოლზის ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია, უაფსიდო ნაგებია რიყის ქვითა და კვადრატული აგურით კედლები, ძირითადად, რიყის ქვისაა, რომელიც ერთმანეთისგან თანაბარი მანძილებით დაშორებულ, ორ რიგად ნაწყობ, აგურის, სწორხაზოვან რიგებს შორისაა მოქცეული. კუთხეები და ღიობების გადახურვა. აგურისაა შესასვლელი სამია ერთი — დასავლეთ კედელში, ორი კი ერთმანეთის მოპირდაპირედ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში. სამივე კარი თარაზულადაა გადახურული. გრძივ კედლებზე სამი წყვილი პილასტრია, მათგან აღმოსავლეთ წყვილი საკურთხეველს მლოცველთათვის განკუთვნილი ნაწილისაგან გამოყოფს პილასტრებზე გადაყვანილ, ხის საბჯენ თაღებზე ხისავე კამარა იყო დაყრდნობილი. ეკლესიის კედლებში გაჭრილია ხუთი, ფართო, მაღალი სარკმელი, ხუთივეს მშვილდისებრი თაღი ხურავს, მათ შორის ერთი — აღმოსავლეთ კედლის ცენტრშია, ხოლო ორ-ორი — ერთმანეთის მოპირდაპირედ — გრძივ კედლებში. საკურთხეველში ოთხი ნიშაა მოწყობილი. ორი მათგანი აღმოსავლეთ კედელშია, სარკმლის აქეთ-იქით, ხოლო თითო — სამხრეთ დაჩრდილოთ კედლებში მდებარე ნიშები მცირე ზომისაა — სწორკუთხა, დანარჩენი ორი კი მოზრდილია და მშვილდისებრი თაღითა დასრულებული. ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე, კარის ზემოთ, აგურით ნაწყობი, ნახევარწრიული ნიშაა, რომლის ზემოთ სამი, შეღრმავებული ჯვრის გამოსახულებაა, მათ შორის ერთი, შედარებით ზემოთ მდებარე ფასადის ცენტრშია, თითო-თითო კი — გვერდით ნაწილებში თითო, მსგავსი ჯვარი სამხრეთ და ჩრდილოეთ შესასვლელების გვერდებზეცაა, ოდნავ ზემოთ შესასვლელების თავზე კი ნახევარწრიული ნიშაა, გრძივი ფასადების აღმოსავლეთ ნაწილში, არსებული სარკმლების დონეზე, თითო, ცრუ სარკმელია მოწყობილი, მოგვიანებით, ყველა ჯვარი და ორივე ცრუ სარკმელი ამოუვსიათ. კედლები კი, როგორც შიგნით, ისე გარედან, შეულესავთ და შეუერთებიათ. ფასადები დასრულებულია აგურის, სამსაფეხურიანი ლავგარდნით, რომლის ქვედა საფეხური კუთხით შვერილი აგურებითაა გამოყვანილი, დანარჩენი ორი კი — ჩვეულებრივი წყობით, დასავლეთით ფრონტონის წვერზე, დაშენებული იყო სამრეკლო, რომლისგანაც მხოლოდ ოთხკუთხა საფუძველი იყო შემორჩენილი.
2009 წლიდან სოფლის მკვიდრის დ. სეხნიაშვილის დაფინანსებით მიმდინარეობდა ეკლესიის აღდგენითი სამუშაოები, რომლებიც დასრულდა 2013 წელს. ჩატარებული სამუშაოების შედეგად, ეკლესიას მთლიანად შეეცვალა თავდაპირველი სახე გარდა ამისა, კეთილმოეწყო ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორიაც ეკლესიის ჩრდილოეთით, ააგეს მოზრდილი, ორსართულიანი სამრეკლო და სათავსო საეკლესიო მაღაზიისათვის ამავე მხარეს გაკეთდა დაახლოებით 2 მეტრი სიმაღლის კედელი, რომლის დასავლეთ ნაწილში განიერი ჭიშკარია. 2012-2013 წლებში ეკლესია მოიხატა მხატვარ ე. სიმონიშვილის მიერ.
ტერეზა საქსენ-ჰილდბურგჰაუზენელი
ტერეზა საქსენ-ჰილდბურგჰაუზენელი (Therese von Sachsen-Hildburghausen; დ. 8 ივლისი, 1792, ჰილდბურგჰაუზენი, გერმანია — გ. 26 ოქტომბერი, 1854, მიუნხენი, გერმანია) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. ბავარიის დედოფალი 1825-1848 წლებში როგორც ლუდვიგ I-ის მეუღლე. ბავარიის მეფე მაქსიმილიან II-ისა და საბერძნეთის მეფე ოტონის დედა.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|317x317პქ|დედოფალი ტერეზა ტერეზა დაიბადა 1792 წლის 8 ივლისს ჰილდბურგჰაუზენში. იგი იყო საქსენ-ალტენბურგის ჰერცოგ ფრიდრიხისა და მისი მეუღლის, პრინცესა შარლოტა გეორგინა მეკლენბურგ-შტრელიცელის ქალიშვილი. იგი მათთვის თორმეტიდან მეექვსე შვილი და მეოთხე ქალიშვილი იყო ხუთიდან.
მას შემდეგ, რაც საფრანგეთის იმპერატორი ნაპოლეონ ბონაპარტი თავის მეუღლეს, დედოფალ ჟოზეფინ დე ბოარნეს გასცილდა და მემკვიდრის გასაჩენად ხელახლა დაქორწინება გადაწყვიტა, 1809 წელს ტერეზა იმ მრავალი ევროპელი პრინცესის სიაში იყო, რომლებიც მის საცოლეებად მოიაზრებოდნენ. საბოლოოდ, 1810 ნაპოლეონმა ავსტრიისა და საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც II-ისა და მისი მესამე ცოლის, დედოფალ მარია ტერეზა სიცილიელის უფროსი ქალიშვილი მარია ლუიზა ავსტრიელი შეირთო ცოლად, რომელიც აგრეთვე იყო ბრაზილიის იმპერატორ პედრუ I-ის ცოლის, მარია ლეოპოლდინა ავსტრიელის და. ეს მოვლენა ისტორიაში „ავსტრიული ქორწინების“ სახელითაა ცნობილი.
ამ ამბიდან მალევე, 1810 წლის 12 ოქტომბერს ტერეზა მიუნხენში ცოლად შერთეს კრონპრინც ლუდვიგს, ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ისა და მისი პირველი, განსვენებული მეუღლის უფროს ვაჟს. მათი ქორწილი სპეციალურად დაამთხვიეს ოქტობერფესტს, ყოველწლიურ ბავარიულ დღესასწაულს.
1825 წლის 13 ოქტომბერს, მაქსიმილიან I-ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტი ლუდვიგ I-მა დაიკავა, რითაც ტერეზა ბავარიის რიგით მეორე დედოფალი გახდა ისტორიაში, თავისი ქმრის დედინაცვლის, დედოფალ კაროლინა ბადენელის შემდეგ. მეფე-დედოფალს წინამორბედთა მსგავსად ცხრა შვილი შეეძინა.
ლუდვიგის მრავალრიცხოვანმა რომანებმა ერთობ დააზარალა ტერეზა, თუმცა იგი მაინც ბოლომდე ითმენდა სიტუაციას. 1831 წელს დედოფალმა პროტესტის ნიშნად დატოვა დედაქალაქი და მკაცრი უარი განაცხადა მანამდე დაბრუნებაზე, სანამ ლუდვიგი თავის საყვარელს არ გააძევებდა სამეფო კარიდან. აღსანიშნავია, რომ ყველაფრის მიუხედავად, მეფე მაინც დიდ პატივს სცემდა მას, რის გამოც ტერეზას გარკვეული გავლენა ჰქონდა ბავარიის მართვაში, განსაკუთრებით მაშინ, როცა ლუდვიგი საყვარლებთან ერთად დადიოდა სამოგზაუროდ.
1848 წელს, ევროპის სახელმწიფოთა გვერდით, ბავარიაშიც განხორციელდა რევოლუცია, რა დროსაც ლუდვიგ I ტახტიდან თავისი ვაჟის, მაქსიმილიან II-ის სასარგებლოდ გადადგა ტახტიდან. ამის გამო ტერეზას გავლენები კიდევ უფრო გაიზარდა ბავარიაში, თუმცა ეს დიდ ხანს არ გაგრძელდა, რადგან იგი 1854 წლის 26 ოქტომბერს, 62 წლის ასაკში გარდაიცვალა მიუნხენში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1792 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1854 კატეგორია:ვეტინები კატეგორია:ბავარიის დედოფლები
გოდელია
გოდელია  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის უერტა-ნორტეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8,3 კმ². მოსახლეობა — 13 131 კაცი (2020 წ.).
ხოხაანთ კოშკი
ხოხაანთ კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დორეთკარის მიდამოებში. აგებულია ადრე შუა საუკუნეებში.
მდინარეების ხოხაანთ წყლისა და ჭურთულას შესაყართან, ციცაბოზე აღმართული კოშკი ადგილობრივი ჯიშის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. ძეგლი განეკუთვნება ზურგიან კოშკთა ტიპს. ზურგის სისქე 2,2 მეტრია. დღესდღეობით კოშკის 7 სართულის დონე იკითხება. საინტერესოა სართულშუა გადახურვა — კედლების წყობაში პერიმეტრზე კონსოლისებურად ჩატანებული ქვები ისეა ერთმანეთზე დაწყობილი, რომ იქმნება ფილების მშრალი გადახურვა. ასეთი გადახურვა შემორჩა ერთ-ერთ დონეზე, მის ზევით იგივე ჩანს ჭრილში. შესასვლელი სამხრეთ-აღმოსავლეთ სწორხაზოვან კედელშია. იგი ძალიან მაღლაა გაჭრილი. წინ მიდგმული ჰქონდა სუბსტრუქცია, რომლის მხოლოდ ერთი კედელიღა შემორჩა. კოშკი საკმაოდ საინტერესოა და საჭიროებს ყურადღებას. ამჟამად ძეგლი არასახარბიელო მდგომარეობაშია. სწორედ მისი უკიდურესად ავარიული მდგომარეობის გამო ვერ მოხერხდა დეტალური აღწერა-აზომვა. შენობა შუაზეა გადახსნილი. შემორჩა მხოლოდ ერთი კედელი. მთელი ფერდი მოფენილია სამშენებლო მასალითა და ნაგებობის ნანგრევებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Tubular Beats
Tubular Beats — მაიკ ოლდფილდის სიმღერების რემიქსების კომპილაციური ალბომი. გამოვიდა 2013 წელს. ალბომზე მუშაობდნენ ოლდფილდი და ჯგუფი York. სიმღერაში „Never Too Far“ მღერის ტარია ტურუნენი.
სქოლიო
კატეგორია:მაიკ ოლდფილდის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2013 წლის რემიქსული ალბომები კატეგორია:Edel Music-ის ალბომები
ნორბერტ რაცირაონანა
ნორბერტ რაცირაონანა (Norbert Lala Ratsirahonana; დ. 18 ნოემბერი, 1938, ანცირანანა, მადაგასკარი) — მადაგასკარელი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. მადაგასკარის პრეზიდენტი და პრემიერ-მინისტრი 1996-1997 წლებში.
1996 წელს, როდესაც მადაგასკარის პარლამენტმა პრემიერ-მინისტრი უნდობლობის ვოტუმის შედეგად გადააყენა. პრეზიდენტმა ა. ზაფმა იგი პრემიერად დანიშნა. 5 სექტემბერს პრეზიდენტ ზფის გადადგომის შემდეგ გახდა პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი. 3 ნოემბერს დანიშნულ არჩევნებში დაიკავა მეოთხე ადგილი. მეორე ტურში მხარი დაუჭირა ალბერტ ზაფის, თუმცა გაიმარჯვა დიდიე რაცირაკამ. 9 თებერვალს პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა დიდიე რაცირაკამ, ხოლო თორმეტი დღის შემდეგ დაკარგა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაც.
2001 წლის არჩევნებში მხარი დაუჭირა მარკ რავალომანანას. 2009 წელს ხელისუფლებაში მოსულმა ანდრი რაძოელინამ შეიყვანა მადაგასკარის უზენაეს გარდამავალ ადმინისტრაციაში.
სქოლიო
კატეგორია:მადაგასკარის პრეზიდენტები კატეგორია:მადაგასკარის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი
ჰარანი
ჰარანი (حرّان; Harran; حران; Ḫarrānu; חָרָן; Խարան;   Carrhae; Ελληνὀπολις, Κάρραι) — ძველი ქალაქი ჩრდილოეთ მესოპოტამიაში. შედის თურქეთის შემადგენლობაში. პირველად იხსენიება ხეთურ დოკუმენტებში ხათუსადან. გვხვდება ძველ აღთქმაში და ასირიულ სამეფო წარწერებში. თანამედროვე დროში ამავე სახელობის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია, შედის შანლიურფის პროვინციაში.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
დადიანეთის კოშკი
დადიანეთის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დადიანეთში, უბანი „წინდადიანეთი“. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
კოშკი უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. გეგმით ოთხკუთხა კოშკი შემორჩენილია 6 სართულის დონეზე.
კოშკის მესამე, მეოთხე, მეხუთე და მეექვსე სართულის სამხრეთ კედელში თითო ვიწრო სარკმელია. სარკმლები განლაგებულია ერთ ღერძზე.
კოშკის ოთხივე კედელი აღჭურვილია სათოფურებით, გადახურვა ბანურია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
სულაკი
სულაკი (Сулак) — მდინარე რუსეთში. მიედინება დაღესტნის ტერიტორიაზე. სიგრძე 169 კმ, აუზის ფართობი 15 200 კმ². წარმოიქმნება ავარიის ყოისუსა და ანდის ყოისუს შეერთებით. სათავე აქვს კავკასიონზე. ზემოთში მიედინება კანიონებში (სიღრმე 700-1500 მ), მთიდან გამოსვლის შემდეგ — განიერ დატერასებულ ხეობაში. სულაკი გიმრისა და სალათაუს ქედებს შორის წარმოქმნის კავკასიის უღრმეს და მსოფლიოს ერთ-ერთ უდიდეს კანიონს, რომლის სიგრძეა 53 კმ, სიღრმე 1900 მ, ხოლო სიგანე 3,5 კმ. სულაკი ერთვის კასპიის ზღვას და აჩენს დელტას. შერეული საზრდოობის მდინარეა, უმთავრესად იკვებება თოვლით. წყალდიდობა იცის აპრილიდან სექტემბრის ბოლომდე. წყლის საშუალო ხარჯი შესართავიდან 123 კმ-ზე 176 მ³/წმ. სულაკის ნაპირზეა ქალაქი ყიზილიურთი. სულაკზეა ჩირიურთის და ჩირკეის ჰესები. იყენებენ სარწყავად და წყალმომარაგებისათვის. სულაკის კანიონი სხვადასხვა დროს გამოკვლეულია ნიკოლოზ ანდრუსოვისა (1861-1924) და ბორის დობრინინის (1885-1951) მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:დაღესტნის მდინარეები
ვარდისუბნის სამების ეკლესია (თუშიანთ უბანი)
ვარდისუბნის სამების ეკლესია (თუშიანთ უბანი) — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ვარდისუბნის თუშიანთ უბანში. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბრიუსელის ტერაქტი (2016)
ბრიუსელის ტერაქტი მოხდა 2016 წლის 22 მარტს, ბელგიის დედაქალაქ ბრიუსელში; აქედან 2 აფეთქება მოხდა ქალაქის აეროპორტში, ხოლო 1 — მეტროსადგურში. თავდასხმის შედეგად დაიღუპა 34 ადამიანი 3 თვითმკვლელი ტერორისტის ჩათვლით და დაშავდა დაახლოებით 300. კიდევ ერთი ბომბი ჩხრეკის დროს აეროპორტში იპოვნეს. თავდასხმებზე პასუხისმგებლობა ტერორისტულმა ორგანიზაცია ისლამურმა სახელმწიფომ აიღო.
2016 წლის 22 მარტის თავდასხმა ყველაზე სისხლიანი ტერორისტული აქტი იყო ბელგიის ისტორიაში. ქვეყნის მთავრობამ 3-დღიანი ეროვნული გლოვა გამოაცხადა.
ისტორია
ბელგია აქტიური მონაწილეა მიმდინარე სამხედრო ოპერაციის ისლამური სახელმწიფოს წინააღმდეგ ერაყში. ბელგიას ასევე აქვს ყველაზე მეტი ერთ სულ მოსახლეზე უცხოელი მებრძოლი სირიაში, დაახლოებით 500 მებრძოლი გაემგზავრა სირიასა და ერაყში, 2016 წლის მონაცემებით. მებრძოლები ძირითადად ემიგრანტების შთამომავლები არიან. ბელგია მათ უწოდებს „კერა ჯიჰადის იდეოლოგიის“ და „ჯიჰადის-გაწვევის კერად“.
ტერაქტამდე, რამდენიმე ისლამისტური ტერაქტების ჩამდენები წარმოიშვნენ ბელგიაში, ამიტომ ჩატარდა რიგი ანტიტერორისტული ოპერაციები. 2014 წლის მაისში, ტერორისტი, რომელიც დაკავშირებული იყო სირიის სამოქალაქო ომთან, დაესხა თავს ბელგიის ებრაულ მუზეუმს, ამ ტერაქტის დროს დაიღუპა ოთხი ადამიანი.
ბრიუსელის აეროპორტი
იყო ორი აფეთქება ბრიუსელის აეროპორტში ცოტა ხნის შემდეგ 08:00 ადგილობრივი დროით. ერთ-ერთი იყო იმ საერთაშორისო გამგზავრების დარბაზში, სადაც ახლოს განთავსებული იყო „American Airlines“ და „SN Brussels Airlines“ გამშვები მერხები, ხოლო, ფრანგული მედიის მტკიცებულებით იყო სხვა ასაფრენ ბილიკზე. „American Airlines“-მა შემდგომში დაადასტურა, რომ ყველა თანამშრომელი აღრიცხულია და არავის დაზიანება არ აქვს.
ხელისუფლებამ დროებით შეაჩერა ყველა საჰაერო მიმოსვლა აეროპორტში და მიმდინარეობს შიგნით ევაკუაციის სამუშაო. თავდაპირველი ინფორმაციით დაიღუპა 17 და სულ მცირე 35 ადამიანი დაშავდა.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ტერორისტული აქტები
Volta (ალბომი)
Volta — ისლანდიელი მომღერალ და მუსიკოს ბიორკის მეექვსე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2007 წლის 1 მაისს. ალბომი გამოსცა ლეიბლმა One Little Indian. დისკზე პროდიუსერების სახით, ბიორკის გარდა, მუშაობდნენ Danja, მარკ ბელი და დემიან ტეილორი.
სერტიფიცირებები
!scope="row"|საფრანგეთი
!scope="row"|აშშ
ნინო არაზაშვილი
ნინო არაზაშვილი (დ. 20 დეკემბერი, 1973 ) — ქართველი ჟურნალისტი.
ბიოგრაფია
ნინო არაზაშვილი დაიბადა ქალაქ თბილისში. მან დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი ტელეჟურნალისტიკის სპეციალობით 1996 წელს, ასევე დამთავრებული აქვს საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტის (GIPA) კომუნიკაციის მენეჯმენტისა და საზოგადოებასთან ურთიერთობის კურსი 2005 წელს. გავლილი აქვს საქართველოს სომელიეთა ასოციაციასთან არსებული "თბილისის ღვინის სკოლა" ზოგადი კურსი სომელიეთათვის 2010 წელს. ნინო არაზაშვილს აქვს მონაწილეობა მიღებული არაერთ ცნობილ პროექტში, მათ შორის თბილისის პოლიტიკური სწავლების სკოლა ევროპის საბჭოსა და ევროპის კომისიის ერთობლივ პროექტ (ქართული პროექტი) 2011-2012 წლებში. მას ასევე გავლილი აქვს აშშ-ს საელჩოს მედია კურსი "თანამედროვე მედიის გამოწვევები" 2013 წელს (ნიუ-იორკი, ვაშინგტონი).
1992-1995 წლებში ნინო არაზაშვილი მოღვაწეობდა ტელეკომპანია "მე-2 არხის" ჟურნალისტი და ერთ-ერთი გადაცემის თანაავტორიც. 1995-2004 წლებში იგი გახლდათ სატელევიზიო სტუდია "მაესტროს" ავტორი, ასევე რედაქტორი და სარეკლამო აგენტი. 2002-2018 წლებში მუშაობდა სამაუწყებლო კომპანია "რუსთავი 2-ში", როგორც გადაცემების "დილა მშვიდობისა საქართველოს" და "დილა უქმეებზე" წამყვანი და მთავარი პროდიუსერი, თუმცა კომპანიის საკმაოდ ხმაურიანად დატოვება მოუწია, გარკვეული მიზეზების გამო.
უნდა აღინიშნოა ისიც, რომ 2005-2018 წლებში ნინო არაზაშვილი ასევე აქტიურად იყო ჩართული პაატა ბურჭულაძის საქველმოქმედო ფონდი"იავნანა"-ში და იყო ფონდის მიერ გამართული საქველმოქმედო ღონისძიებების, კონცერტების მთავრი წამყვანი.
2009 წლიდან "საქართველოს არქიტექტორთა ასოციაციის" დაჯილდოვების ცერემონიების წამყვანი. 2012-2013 წლებში საქართველოს უნივერსიტეტში კითხულობდა სალექციო კურსს - "ტელეჟურნსლისტიკის საფუძვლები", ხოლო 2013-2014 წლებში "რადიოქალაქი" - საავტორო გადაცემა "ერთი ერთზე ნინო არაზაშვილთან ერთად". 2018-2019 წლებში არტისტთა გაერთიანება "კონცეპტ Art" ვებ-გვერდის რედაქტორი, ხოლო 2019 წლის თებერვლიდან აქტიურად დაუბრუნდა ისევ სატელევიზიო პროგრამებს და გახდა ტელეკომპანია "ტვ პირველის" საავტორო გადაცემის "პირველამდე ნინო არაზაშვილთან ერთად" წამყვანი და მთავარი პროდიუსერი.
ნინო არაზაშვილი არის არაერთი ჯილდოს მფლობელი, მათ შორის ვოკალისტთა საერთაშორისო კონკურსი „რომანსიადა“ 1999 წელი (მოსკოვი), პირველი ადგილი ლაურეატი; 2013 წელს ჟურნალისტთა დაჯილდოება „ოქროს ფრთა“; სააგენტო „პროფილის“ დაჟილდოვება „წლის ბრენდი“ 2012 წელს და ასევე „წლის მედია პროდიუსერი“ 2013 წელს.
ნინო არაზაშვილს ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი. მისი მეუღლე სან­დრო ონოფ­რიშ­ვი­ლი გუ­და­უ­რის გან­ვი­თა­რე­ბის სა­ა­გენ­ტოს ხელ­მძღვა­ნე­ლია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი
ლუდვიგ ჰოლბერგი
ლუდვიგ ჰოლბერგი (Ludvig Holberg, Baron of Holberg; დ. 3 დეკემბერი, 1684, ბერგენი, ნორვეგია — გ. 28 იანვარი, 1754, კოპენჰაგენი) — წარმოშობით ნორვეგიელი, დანიელი მწერალი. სკანდინავიის განმანათლებლობის გამოჩენილი მოღვაწე. ეყრდნობოდა მოლიერისა და იტალიური ნიღბების კომედიის ტრადიციებს, მაგრამ ტავის პიესებში წმინდა ეროვნული ხასიათი შეჰქონდა. აღსანიშნავია მისი იროიკომიკური პოემა პედერ პორსი (ტ. 1-4, 1719-1720, ჰანს მიკელსენის ფსევდონიმით), პიესები „ჟან დე ფრანსი“ (1722), „დონ რანუდო დე კოლიბრადოსი“, „11 ივნისი“, „იაკობ ფონ ტიბოე“, „ერაზმ მონტანუსი“ (ოთხივე 1723). სოციალურ-პოლიტიკური შეხედულებების გამო ჰოლბერგის მიერ დაარსებული თეატრის (1722) წარმოდგენები 1730 წელს აკრძალეს (აღდგა 1748 წელს).
სქოლიო
კატეგორია:დანიელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1684 კატეგორია:გარდაცვლილი 1754
მასალფასარი
მასალფასარი (Masalfasar, Massalfassar) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის უერტა-ნორტეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 2,5 კმ². მოსახლეობა — 2555 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ვალენსიის ქალაქები
ამერიკული საშინელებათა ისტორია: მკვლელი სახლი
ამერიკული საშინელებათა ისტორია: მკვლელი სახლი (American Horror Story: Murder House) — ამერიკული ტელეკომპანია FX-ის ანთოლოგიური საშინელებათა ჟანრის სატელევიზიო სერიალის ამერიკული საშინელებათა ისტორია პირველი სეზონი, მისი პრემიერა გაიმართა 2011 წლის 5 ოქტომბერს და დასრულდა იმავე წლის 21 დეკემბერს. სეზონი აწარმოა კომპანია 20th Century Fox Television, ხოლო აღმასრულებელი პროდიუსერები არიან დანტე დი ლორეტო, რაიან მერფი და ბრედ ფელჩაკი.
სეზონის სიუჟეტი მიმდინარეობს 2011 წელს და მის ცენტრში არის ჰარმონთა ოჯახი: ექიმი ბენ ჰარმონი, მის ცოლი ვივიენი და მათი თინეიჯერ ქალიშვილ ვიოლეტი, რომლებიც საცხოვრებლად გადავლენ ბოსტონიდან ლოს-ანჯელეში მდებარე ძველ აღდგენილ სახლში რომელიც შეპყრობილი აქვთ სახლის წინა მფლობელების და მათი მსხვერპლების მოჩვენებებს.
პირველმა სეზონმა კრიტიკოსების მხრიდან დაიმსახურა დადებითი შეფასება და რეიტინგის მიხედვით დასახელდა წლის ყველაზე რეიტინგულ ახალ სერიალად. სეზონმა დაიმსახურა მრავალი ჯილდო და ნომინაცია, მათ შორის წარდგენილი იქნა ოქროს გლობუსზე საუკეთესო სატელევიზიო დრამაში და ასევე მიიღო ემის ჯილდოს 17 ნომინაცია. მსახიობმა ჯესიკა ლანგი სერიალში შესრულებული როლისათვის მიიღო ოქროს გლობუსის, კინომსახიობთა გილდიის და ემის ჯილდოები.
მიუხედავად სერიალის ანთოლოგიური ხასიათისა მკვლელი სახლის რამდენიმე პერსონაჟი დაბრუნდა სერიალის მეხუთე სეზონში სასტუმრო. მსახიობებმა კრისტინა ესტაბრუკი, სარა პოლსონი, მეტ როსი დააბრუნეს თავიანთი პერსონაჟები რეალატორი მერსი, ბილი დინ ჰოვარდი და ექიმი ჩარლზ მანტგომერი.
სიუჟეტი
სეზონის სიუჟეტი მიმდინარეობს 2011 წელს და მის ცენტრში არის ჰარმონთა ოჯახი — ფსიქიატრი ბენი (დილან მაკდერმოტი), მის ცოლ ვივიენი (კონი ბრიტონი) და მათი თინეიჯერი ქალიშვილი ვიოლეტი (ტაისა ფარმიგა), რომლებიც საცხოვრებლად გადავლენ ბოსტონიდან ლოს-ანჯელესში. როდესაც ვივიენი აღმოაჩენს, რომ ქმარი მას მოსწავლესთან ღალატობს, ისინი გადავლენ საცხოვრებლად ძველ აღდგენილ სახლში, რომელშიც ბინადრობენ სულები. გადასვლისას გაიცნობენ ყოფილ მაცხოვრებლებს და მეზობლებ ლანგდონებსის ოჯახს — კონსტანს ლანგდონს (ჯესიკა ლანგი) და მის შვილებს ედის (ჯემი ბრიუერი) და ტეიტ ლანგდონს (ივენ პიტერსი), აგრეთვე სახლის ერთ-ერთ ყოფილ მფლობელ დამახინჯებულ ლარი ჰარვის (დენის ოჰარე). საბოლოოდ შეიტყობენ, რომ სახლში ბინადრობს მასში გარდაცვლილი ყველა ადამიანის სული.
სქოლიო
01 კატეგორია:2011 წლის ამერიკული სატელევიზიო სეზონები კატეგორია:ამერიკული დრამატული ტელესერიალები
ზამთრის მეორე ხიდი
ზამთრის მეორე ხიდი (2-й Зи́мний мост) — ხიდი სანქტ-პეტერბურგის ცენტრალურ რაიონში, ზამთრის არხზე. ერთმანეთთან აკავშირებს პირველ და მეორე ადმირალტეიტის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 20,5 მეტრი, სიგანე - 10 მ. ხიდის სახელწოდება ცნობილია 1940 წლიდან.
მდებარეობა
მდებარეობს მდინარე მოიკის მარჯვენა სანაპიროზე. № 31 და 35 სახლებს შორის. დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს ზამთრის პირველი ხიდი. უახლოესი მეტროსადგურია „ადმირალტეისკაია“.
ისტორია
1940 წელს სასახლის მოედანზე სადღესასწაულო დემონსტრაციების ჩასატარებლად ააგეს ხის კოჭებიანი ერთმალიანი ხიდი.
1964 წელს ხიდი გადააკეთეს და გახდა ერთმალიანი, თაღოვანი და იგი რკინაბეტონით ააგეს. პროექტი ავტორი იყო ვ. ს. ქსენოფონტოვი, ხოლო არქიტექტორი ლევ ალექსანდრეს ძე ნოსკოვი.
კონსტრუქცია
გარეგნულად ხიდი იმეორებს მეზობელი ზამთრის პირველი ხიდის სახეს, რომელიც ზამთრის არხის ანსამბლს ასრულებს.
ფშაველის საწნახელი
ფშაველის საწნახელი — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ ფშაველიდან 4 კილომეტრზე, ფშაველი-ლეჩურის გზის მარცხენა მხარეს, ტყეში. თარიღდება შუა საუკუნეებით. ნაგებობა წესით წაგრძელებული სწორკუთხედია. შემორჩენილია ფრაგმენტულად, ნაგები იყო ნატეხი ქვით კირის ხსნარზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
გირეის დინასტია
გირეის დინასტია (كرايلر; Geraylar;) — მონღოლურ-თურქული დინასტია. ჩინგიზ-ყაენის უფროსი ვაჟის, ჯუჩის მეცამეტე შვილის შთამომავალმა, მუსლიმმა ჰაჯი-გირეიმ, 1441 წელს დააარსა ყირიმის სახანო და გირეის დინასტია, რომელიც მართავდა ყირიმს 1441 წლიდან მის დაცემამდე, 1783 წლამდე. გვარის წარმომადგენლები გარკვეული პერიოდით ფლობდნენ ასტრახანის, ყაზანისა და ქასიმის სახანოებსაც. 1783 წელს რუსეთის მიერ ყირიმის ანექსიის შემდეგ გირეიები გადასახლდნენ ოსმალეთის იმპერიაში, რუსეთსა და სხვა ევროპულ ქვეყნებში.
მემკვიდრეობის წესი
გირეის დინასტიის პირველი მემკვიდრეობითი კანონის მიხედვით, ყირიმის ხანის გარდაცვალების შემდეგ, მას შეცვლიდა მის მიერ დანიშნული კალგა (მემკვიდრე), რომელიც აუცილებლად გირეის გვარის უნდა ყოფილიყო. ასევე არსებობდა მეორე მემკვიდრე - ნურედინი, რომელიც სახანოში მე-3 პირად ითვლებოდა. XVI საუკუნის ბოლოდან ოსმალების გავლენით კანონი შეიცვალა, რომლის მიხედვითაც მემკვიდრეობა სულთნის მიერ უნდა დადგენილიყო. ამან დინასტიური ომები და ხანების თითქმის მუდმივი ცვლა გამოიწვია, რაც ყირიმის სტაბილურობაზე მძიმედ აისახა.
ოსმალეთის ვასალობა
1475 წელს, ოსმალეთის სულთანმა, მეჰმედ II-მ ყირიმის სახანო დაიპყრო. გირეის დინასტიის სახანო დიდი იმპერიის განუყოფელი ნაწილი გახდა 1774 წლამდე. ამ ხნის მანძილზე გირეიების უმეტესობა სპეციალურად იგზავნებოდა ოსმალეთში მძევლებად, სულთნის კარზე, სადაც იღებდნენ გამოცდილებას და ხშირად ხანის რანგში ბრუნდებოდნენ ყირიმში (მაგ. საჰიბ I გირეი, დევლეთ I გირეი, ისლამ II გირეი, მეჰმედ III გირეი და სხვ.).
XVI საუკუნის 80-იან წლებამდე ყირიმის ხანი ითვლებოდა ოსმალეთის სულთნის შემდეგ მეორე პირად იმპერიაში. მისი და დიდი ვეზირის უფლებები თანასწორი იყო. თუმცა შიდა დინასტიური ომებისა და ოსმალეთის წინააღმდეგ ხშირი აჯანყებების შემდეგ, მურად III-მ ყირიმის ხანს წაართვა გავლენა. მიუხედავად ამისა, გირეის დინასტიის წევრები თავიანთ სახანოზე მაინც დიდ გავლენას ახდენდნენ და მოქმედებდნენ სულთნების თანხმობის გარეშე.
რუსეთის ვასალობა და ანექსია
რუსეთ-ოსმალეთის 1768-1774 წლების ომის შემდეგ დაიდო ქუჩუკ-კაინარჯის საზავო ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც ყირიმის სახანო რუსეთის იმპერიის ხელში გადავიდა. რუსეთი ყირიმის ანექსიას გეგმავდა და ეს კარგად იცოდნენ გირეის დინასტიის წევრებმაც. ისინი აჯანყდნენ თითქმის 4-ჯერ, თუმცა უშედეგოდ.
1783 წელს რუსეთის იმპერიის ჯარები ყირიმის დედაქალაქ ბახჩისარაიში შევიდნენ, გირეიების ბოლო წარმომადგენელი, შაჰინ გირეი გადააყენეს და სახანო გააუქმეს. გირეის დინასტია ამის შემდეგ გადაიხვეწა ოსმალეთსა და ევროპაში, საიდანაც რამდენიმეჯერ აჯანყდნენ, თუმცა ეს ყველა აჯანყება რუსების მიერ სასტიკად იქნა ჩახშობილი.
შაჰინ გირეის შთამომავლები და გირეის გვარის სხვა წარმომადგენლები ამჟამად ცხოვრობენ თურქეთისა და რუსეთის ტერიტორიებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დინასტიები კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:ჩინგიზ-ყაენის შთამომავალი დინასტიები
ჯირკიანის საყდარი
ჯირკიანის საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ კისისხევიდან ათიოდე კილომეტრზე. მდინარე კისისხევის ხეობაში, ტყეში ძეგლი არქიტექტორული კომპოზიციით სამეკლესიან ბაზილიკის ტიპს მიეკუთვნება, გარშემოსასვლელით სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. თარიღდება VI-VIII საუკუნეების მიჯნით.
ნაგებია რიყის ქვით, კონკრეტულ ნაწილებში გამოყენებულია კარგად გათვლილი, შირიმის კვადრები ძლიერ დაზიანებულია. მთავარი კელესიის კედლები კამარის ქუსლის დონემდეა შემორჩენილი, ხოლო ინტერიერი, დაახლოებით 1,5 მეტრ სიმაღლეზე, ჩახერგილია მთლიანად დანგრეულია გარშემოსასვლელის სამხრეთ ფრთა, ჩაქცეულია გარშემოსასვლელის დას ფრთის კამარა. კედლებს, როგორც შიგნიდან ისევე გარედანაც, საირე ქვაბი, ალაგ-ალაგ, ჩამოცვენილი აქვს, გარედან მნიშვნელოვნადაა აწეული მიწის დონზე. მთავარ ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს. მათ შორის ერთი სამხრეთ კედლის დასავლეთ მონაკვეთშია გაჭრილია მეორე დასავლეთ კედლის შუაში. ორივე შესასვლელი დასრულებულია ტიმპანით, რითიც შიგინდან და გარედან, ნალისებრთაღოვან არეშია ჩასმული. გარეთა არე ნალისეობითაა გამოყვანილი და უჩვეულოდ მცირე სიღმისაა.
აღმოსავლეთით ნალისებრი აფსიდა. აფისდის კუთხეები შირიმის, სუფთად ნათალი ქვებითაა ნაწყობი და დასრულებულია ჩეულებრივი პროფილის შირამისავე იმპსტებით. იმოსტებზე დაყრდნობილი იყო სარტიუმფო თაღი, რისგანაც მხოლოდ ქუსლების წყობის თითო-ოროლა ქვაღაა დარჩენილი. აფისიდს ღერძზე გაჭრილია შიგიდან თარაზულად, ხოლო გარედან ნახევარწრიული თაღით გადახურული, მაღალი სარკმელი. იგი შიგიდან რიყის ქვითაა გამოყვანილი, გარედან კი შირიმით. აფიდის ჩრდილოეთ გვერდში მცირე ზომის, სწორკუთხა ნიშაა საკურთხევლის სარკმლის გარდა, ერთი სარკმელი სამხრეთ კედლის შუა ნაწილშიცაა იგი, ყველა ნიშნების საფუზველზეა, შიგიდან თარაზულად იყო გადახურული.
საკურთხევლის ჩრდილოეთით მცირე ზომის, უაფსიდო სათავსია რასაც მთავარი ეკლესის ჩრდილოთ კედლის აღმოსავლეთ ბოლოში მოწყობილი, ბრტყლად გადახურული კამარით უკავშირდება. სათავსის აღმოსავლეთ კედელში დაბალი, შიგნიდან სწორკუთხა, ხოლო გარედან თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. მეორე სარმკელი ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ეს უკანსკნელ პარალელურწირთლებიანია, შიგიდან და გარედან სწორკუთხაა. სათავსი გადახურულია ნახევარცილინდრული ფორმის, სხმული კამარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლარგვისის წმინდა გიორგის ეკლესია
ლარგვისის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელი ლარგვისის მიდამოებში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ჰერმან მუსი
ჰერმან მუსი (Hermann Muhs; დ. 16 მაისი, 1894, ჯუნდე, გერმანიის იმპერია — გ. 13 აპრილი, 1962, გეტინგენი, გფრ) — გერმანელი პოლიტიკოსი. იყო ნაცისტური გერმანიის სახელმწიფო მდივანი და ეკლესიის საქმეთა მინისტრი. გარდაიცვალა 1962 წლის 13 აპრილს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962 კატეგორია:ნაცისტური პარტიის წევრები კატეგორია:ნაცისტური გერმანიის პოლიტიკური მოღვაწეები
თოხთის წმინდა გიორგის ეკლესია
თოხთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა  ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ თოხთაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ეკლესია ადგილობრივი წარმოშობის თეთრი ფერის უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. აქა-იქ წვრილი ქვაცაა გამოყენებული. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორკუთხა საკურთხევლით, რომლის ცენტრში გაჭრილია არქიტრავული სარკმელი. ეკლესიის კედლები შემორჩენილია მიწის ზედაპირიდან 2-2,5 მეტრის სიმაღლეზე.
სლოვაკები უნგრეთში
250px|thumb|upright|სლოვაკი ოჯახი უნგრეთში (1907 წელი) სლოვაკები უნგრეთში (Maďarskí Slováci) — მესამე უდიდესი ეთნიკური უმცირესობა უნგრეთში, რომაელთა და გერმანელების შემდეგ. 2001 წლის აღწერის მიხედვით, მათი საერთო რაოდენობა 17.692 ადამიანს აღწევდა, ისინი თავს უნგრელ სლოვაკებს უწოდებენ. საერთო რაოდენობა იმ ხალხის, რომელსაც შეუძლია საუბარი სლოვაკურად 56.107 ადამიანს აღწევს. უმცირესობათა ორგანიზაციების შეფასების თანახმად, დაახლოებით 100,000-110,000 სლოვაკური წარმოშობის ადამიანი ცხოვრობს უნგრეთში. აქედან გამომდინარე, სავარაუდოა, რომ უნგრეთის მოსახლეობის საერთო ჯამის 0.18%-დან 1.1%-მდე შეადგენენ სლოვაკები.
ისტორია
სლოვაკი ეროვნების ხალხის დღევანდელი უნგრეთის ტერიტორიაზე ჩასახლება თარიღდება შუა საუკუნეებით. მე-9, მე-10 საუკუნეში, სლოვაკებით დასახლებული ტერიტორიები გახდა ნაწილი დიდი მორავიის. ამის შემდეგ მე-9 საუკუნეში ეს ტერიტორია იყო შეყვანილი უნგრეთის სამთავროს შემადგენლობაში, საიდანაც უნგრეთის სამეფო გაჩნდა მე-10 საუკუნეში. მე-16 საუკუნეში, მოჰაჩის ბრძოლის შემდეგ, უუნგრეთის სამეფო გაიყო სამ ნაწილად და სლოვაკებით დასახლებული რეგიონის ძირითადი ნაწილი გახდა ჰაბსბურგის სამეფოს კონტროლირებად ტერიტორიად. მას შემდეგ, რაც ოსმალეთმა საბოლოოდ დამარცხდა მე-17 საუკუნის ბოლოს, ყველა ტერიტორია სლოვაკებით დასახლებული, შეტანილ იქნა ჰაბსბურგის სამეფოს შემადგენლობაში. ავსტრია-უნგრეთის მონაცემებით 1900 წელს აქ იყო 192.200 სლოვაკი დღევანდელი უნგრეთის ტერიტორიაზე (საერთო მოსახლეობის 2.8%). უნგრეთის აღწერის მონაცემებით 141.882 ადამიანი საუბრობდა სლოვაკურად 1920 წელს. ჩეხოსლოვაკურ-უნგრული მოსახლეობის გაცვლის შემდეგ, რომელიც ჩატარდა 1920 წელს და იგივე განმეორდა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, როცა 73,000 სლოვაკი გადასახლებულ იქნა უნგრეთიდან სლოვაკეთში.
სქოლიო
კატეგორია:სლოვაკები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 3
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 3 მიიღეს 1946 წლის 4 აპრილს. რეზოლუციამ აღიარა, რომ საბჭოთა ჯარები არ შეიძლება ყოფილიყვნენ სამხრივი მოლაპარაკებების ფარგლებში სხვა ქვეყნის ტერიტორიაზე და მოუწოდა სსრკ-ს გაეყვანა იგი რაც შეიძლება სწრაფად და არცერთ სახელმწიფოს არ შეეძლო შეეჩერებინა ეს პროცესი. იმ შემთხვევაში თუ საფრთხე შეექმნება ჯარების გაყვანას, უშიშროების საბჭო ითხოვდა საქმის კურსში ჩაყენებას.
აღნიშნული რეზოლუცია მიიღეს ცხრა ხმით. ავსტრალიამ უარი თქვა კენჭისყრაში მონაწილეობაზე, ხოლო სსრკ-მ თავი შეიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
0003 კატეგორია:1946 წელი ირანში კატეგორია:1946 წელი საბჭოთა კავშირში კატეგორია:ირანი-საბჭოთა კავშირის ურთიერთობები კატეგორია:ირანი-საბჭოთა კავშირის საზღვარი კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ირანის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საბჭოთა კავშირის შესახებ
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ე. ახვლედიანის 7)
თელავის საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი თელავში. მდებარეობს ელენე ახვლედიანის ქუჩაზე (№ 7), თარიღდება XIX საუკუნის II ნახევრით.
მაღალი, ორსართულიანი სახლი ახვლედიანის ქუჩის აღმართის დასაწყისში დგას სახლის ფასადი მდიდრულოდა არის გაფორმებული ცრუ რუსტიკით, პროფილირებული პილასტრებით, დეკორატიული ლავგარდნებითა და ცენტრში ღიობის წინ ლითონის შეკიდული, ნაჭედი აივანია. ყველა დეტალი ცხადყოფს სახლის არქიტექტურის სიახლოვეს სახაზინო პროექტების მოთხოვნებთან ამით მას განსაკუთრებული მნიშვნელობა ენიჭება თელავის XIX-XX საუკუნეების მიჯნის არქიტექტურაში. სახლის ეხოს მხარეს, მთელ სიგრძეზე, ხის სვეტებიანი ჭვირული აივანი გასდევს, რომელიც შენობის კუთხეებს წრიულად უვლის ოთახების რიგი აივანზე გამოდის, შიდა გეგმარებით კი ერთიან ანფილადად იკვერება. სახლს ძველი აგურით ნაშენი, თაღოვანი სარდაფი აქვს ინტერიერებში შემორჩენილია შელამფული ჭერი ხის იატაკი, ძველი დარაბები, კარ-სარკმლების სახელურები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
პარაზიტული კონუსი
მინი|ამოფრქვევა ვულკან [[ეტნა|ეტნაზე 2002 წლის ოქტომბერში. აშკარად ჩანს პარაზიტული კონუსები, რომელთაგან ერთ-ერთი აფრქვევს ლავას.]] პარაზიტული კონუსი (parasitic cone) — ვულკანის კალთის ნაპრალებიდან ლავის ამოფრქვევის შედეგად წარმოქმნილი კონუსი. ხშირად, ვულკანური კონუსის ფორმა აქვს. აგებულია ფხვიერი ვულკანური მასალისა და ლავისაგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვულკანოლოგია კატეგორია:რელიეფის ფორმები
ანჯელო ოგბონა
ანჯელო ოგბონა (Angelo Ogbonna); (დ. 23 მაისი, 1988, კასინო, იტალია) — ნატურალიზებული იტალიელი, წარმოშობით ნიგერიელი ფეხბურთელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს ინგლისის პრემიერლიგის კლუბ ვესტ ჰემში და იტალიის ეროვნულ ნაკრებში.
საკლუბო კარიერა
2013 წლის 11 ივლისს, ანჯელომ გაიარა სამედიცინო შემოწმება და ოფიციალურად ჩაირიცხა იუვენტუსში. ტრანსფერის ღირებულება არის 13 მილიონი ევრო და დამატებით 2 მილიონი ევრო ბონუსების სახით.
სანაკრებო კარიერა
2009 წლის 12 აგვისტოს შედგა მისი დებიუტი იტალიის 21 წლამდელთა ეროვნულ ნაკრებში. 2011 წლის 4 ივნისს ჩეზარე პრანდელის მიერ, გამოძახებულ იქნა იტალიის ეროვნულ ნაკრებში.
საკლუბო
მონაცემები მოცემულია 2015 წლის 11 ივლისის მდგომარეობით.
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:ვესტ ჰემ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 23 მაისი
მასამაგრელი
მასამაგრელი (Masamagrell, Massamagrell) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის უერტა-ნორტეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6,2 კმ². მოსახლეობა — 16 163 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ვალენსიის ქალაქები
გავაზის მკლავის ნიში
გავაზის მკლავის ნიში — საკულტო ძეგლი მდებარეობს სოფელ კონდოლის ჩრდილოეთით, განაპირას. თარიღდება XIX საუკუნით.
ძეგლი წარმოადგენს კვადრატული გეგმის კოშკურა ნაგებობას. ნაშენია რიყის ქვით. შელესილი და შეთეთრებულია. დასავლეთ წახნაგის ზედა ნაწილში მცირე ზომის ნიშააა, რითიც გადახურულია ერთმანეთზე კუთხით მიყრდნობილი ორი აგურით. ნაგებობა გადახურულია კრამიტის ორფერდა სახურავით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ბანგკოკის სამხატვრო და კულტურული ცენტრი
ბანგკოკის სამხატვრო და კულტურული ცენტრი (หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร) — თანამედროვე ხელოვნების ცენტრი ბანგკოკში, ტაილანდში. საგამოფენო და საშემსრულებლო სივრცეში სამხატვრო, მუსიკალური, თეატრალური, კინოინდუსტრიის, მოდისა და სხვა კულტურულ-საგანმანათლებლო ღონისძიებები ტარდება. ცენტრი მოიცავს კაფეებს, კომერციულ სამხატვრო გალერეებს, წიგნის მაღაზიებს, ხელნაკეთი ნივთების მაღაზიებსა და ბიბლიოთეკას. ცენტრი კულტურული გაცვლის ადგილის ფუნქციას ასრულებს. 2008 წლიდან 2017 წლამდე პერიოდში ცენტრის ვიზიტორთა რაოდენობა 300 000-დან 1.7 მილიონამდე გაიზარდა.
ისტორია
1995 წელს ბანგკოკის გუბერნატორმა, დოქტორმა ბრიჩიტ რატაკულიმ წამოიწყო პროექტი სახელწოდებით „სამხატვრო ცენტრი“. შეთახმების შემდეგ, რომლის მიხედვითაც ბანგკოკის თანამედროვე სამხატვრო ცენტრი პათუმვანს უნდა შეერთებოდა, 2001 წელს პროექტი შეჩერდა, როდესაც ახალი გუბერნატორი სამაკ სუნდარავეი გახდა. მას კომერციული საცალო სივრცე და კერძო ინვესტიციების მოზიდვა სურდა. კულტურული ორგანიზაციები, ხელოვანები, სტუდენტები და მასმედიის წარმომადგენლები ამ გეგმის წინააღმდეგ გამოვიდნენ. 2004 წელს ბანგკოკის გუბერნატორი აპირაკ კოსაიოდინი გახდა და მან ძველ პროექტს დაუჭირა მხარი, რომელიც სამხატვრო ცენტრის გახსნას გულისხმობდა.
2005 წლის 19 აგვისტოს „სამხატვრო და კულტურულ სფეროებში ბანგკოკის მეტროპოლიურ ადმინნისტრაციასა და სამხატვრო და კულტურულ სფეროებში მოკავშირე ორგანიზაციებს შორის ურთიერთთანამშროლობის დეკლარაციას“ მოეწერა ხელი. არაერთი გადადების შემდეგ ბანგკოკის სამხატვრო და კულტურული ცენტრი 2008 წ;ის 29 ივლისს ოფიციალურად გაიხსნა.
სამუშაო საათები
ბანგკოკის სამხატვრო და კულტურული ცენტრი ორშაბათობით დაკეტილია. ცენტრი კვირის სხვა დღეებში ღიაა დილის 10 საათიდან საღამოს 9 საათამდე. შესვლა უფასოა.
სქოლიო
კატეგორია:ბანგკოკის მუზეუმები კატეგორია:ტაილანდის სამხატვრო მუზეუმები და გალერეები კატეგორია:2008 წელს დაარსებული სამხატვრო მუზეუმები კატეგორია:ტაილანდის კულტურული ცენტრები
საბარკლეთის კოშკის ნანგრევები
საბარკლეთის კოშკის ნანგრევები — არქიტექტურული ძეგლი ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ საბარკლეთში, „ქვემო კარა“. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ყოფილი აზერბაიჯანის ნავთობის სახელმწიფო აკადემია (Azərbaycan Dövlət Neft və Sənaye Universiteti) — მესამეული საგანმანათლებლო ინსტიტუტი აზერბაიჯანში, ბაქოში.
ისტორია
მინი|left|250პქ|უნივერსიტეტის მთავარი შენობა 1887 წელს ბაქოში პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის დასაარსებლად სამუშაოები დაიწყო. 1920 წლის 14 ნოემბერს, წითელი არმიის შეჭრის შემდეგ აზერბაიჯანის სსრ-ის ახალი მთავრობის გადაწყვეტილებით ბაქოს პოლიტექნიკური უნდა დახურულიყო და ის ბაქოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტს უნდა ჩაენაცვლებინა. ახალი სკოლა ინჟინრების წვრთნასა და მრეწველთა რაოდენობის გაზრდაზე იყო ორიენტირებული. 1923 წელს სკოლა პირველმა სტუდენტებმა დაამთავრეს. 1927 წლისთვის კურსდამთავრებულთა რაოდენობა 289-მდე გაიზარდა.
1993 წელს სკოლის მოდელი დასავლურ მოდელს დაუახლოვდა. 2015 წელს, პრეზიდენტის ბრძანებულების შესაბამისად, უნივერსიტეტს აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ეწოდა.
ფაკულტეტები და სტრუქტურა
მინი|მარჯვნივ|250პქ|უნივერსიტეტის რექტორი — მუსტაფა ბაბა ბაბანლი უნივერსიტეტში რვა ფაკულტეტი ფუნქციონირებს: გეოლოგიისა და გამოკვლევის ფაკულტეტი, ბუნებრივი აირის, ნავთობისა და მადნეულის ფაკულტეტი, ქიმიური ტექნოლოგიების ფაკულტეტი, პეტრო-მექანიკის ფაკულტეტი, ენერგეტიკის ფაკულტეტი, წარმოების პროცესების ავტომატიზაციის ფაკულტეტი, ინჟინერიის ეკონომიკის, საერთაშორისო ეკონომიკური ურთიერთობებისა და მენეჯმენტის ფაკულტეტი და სამრეწველო ორგანიზაციათა სამუშაო ძალის სპეციალიზაციისა და განათლების ფაკულტეტი.
საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი დასავლეთის სხვადასხვა უნივერსიტეტთან თანამშრომლობს, განსაკუთრებით, ჯორჯიის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან, რომელთანაც ბიზნესის ადმინისტრირების სამაგისტრო პროგრამის განვითარებაზე მუშაობს.
აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტების სამოღვაწეო სფეროებია: გეოლოგიური ინჟინერია, კომპიუტერული მეცნიერებები, მეტალურგიული ინჟნერია, ჰიდროგეოლოგიური ინჟინერია, გეოფიზიკური ინჟინერია, სამთო-მომპოვებელი ინჟინერია, ნავთობისა და ბუნებრივი აირის კონსტრუქციათა ინჟინერია, გამათბობელი ენერგეტიკის ინჟინერია, ტექნოლოგიური აპარატურის ინჟინერია, ელექტრული ინჟინერია, ელექტრონიკა, კომუნიკაციებისა და რადიოტექნიკური ინჟინერია, მექატრონიკისა და რობოტექნოლოგიური ინჟინერია, მექანიკური ინჟინერიას, ინფრომაციული ტექნოლოგიებისა და სისტემების ინჟინერია, მეტროლოგია, სტანდარტიზაციისა და სერთიფიკაციის ინჟინერია, ქიმიური ინჟინერია, მენეჯმენტი და მარკეტინგი.
1931 წელს უნივერსიტეტს აზერბაიჯანის სსრ-ის შრომის წითელი დროშის ორდენი გადაეცა, ხოლო 1940 წელს შრომის წითელი დროშის ორდენი. უნივერსიტეტი არის კავკასიის უნივერსიტეტთა ასოციაციის წევრი.
საერთაშორისო ურთიერთობები
thumb|მარცხნივ|250პქ|უნივერსიტეტის ერთ-ერთი კორპუსი აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობები მოიცავს შემდეგ სივრცეებს: უცხო ქვეყნებისთვის სამეცნიერო პოერსონალისა და სპეციალისტების მომზადება; პროფესორ-მასწავლებელთა აქტიურობა უცხო სამეცნიერო და საგანმანათლებლო ინსტიტუტებში, სტუდენტთა, მაგისტრთა და პოსტ-დოქტორანტ სტუდენტთა განათლება; საერთაშორისო საგანმანათლებლო პროგრამებში მონაწილეობა; უცხო ქვეყნების უნივერსიტეტებთან ორმხრივი კოოპერაცია. ბაქოში უცხოური უნივერსიტეტების მისიათა კოოპერაცია. საერთაშორისო კომპანიებთან თანამშრომლობა. საერთაშორისო საუნივერსიტეტო ასოციაციებთან კოლაბორაცია. აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი თანამშრომლობს სხვადასხვა ქვეყნის უნივერსიტეტებთან, მათ შორის: ჯორჯიის სახელმწსიფო უნივერსიტეტთან (აშშ), ზიგენის უნივერსიტეტთან (გერმანია), პლოექტის ნავთობისა და ბუნებრივი აირის უნივეერსიტეტთან (რუმინეთი), ტრონჰეიმის სამეცნიერო და ტექნოლოგიურ უნივერსიტეტთან (ნორვეგია), რუსეთის ნავთობისა და ბუნებრივი აირის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან (რუსეთი), გენუის უნივერსიტეტთან იტალია), ნიცის სოცია-ანტიპოლისის უნივერსიტეტთან (საფრანგეთი), ათენის ეროვნულ ტექნიკურ უნივერსიტეტთან (საბერძნეთი), ხაზარის ტექნოლოგიისა და ინჟინერიის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან ყაზახეთი) და ა.შ.
სქოლიო
ნავთობისა და მრეწველობის კატეგორია:1920 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები კატეგორია:განათლება ბაქოში
Sabaton
Sabaton — შვედური პაუერ მეტალ ჯგუფი, ფალუნიდან. მუსიკალური ჯგუფის ლირიკული თემები დაფუძნებულია ისტორიულ ბრძოლებსა და ომებზე. მსგავსი თემატიკა ჩანს ალბომებში: Primo Victoria, The Art of War, Attero Dominatus, Coat of Arms, Carolus Rex, Heroes და The Last Stand, რომლებშიც ყველა სიმღერა ამ მოტივებს შეიცავს, გარდა ბოლო სიმღერებისა, რომლებიც გავლენიანი მძიმე მეტალ ჯგუფების პატივსაცემადაა შექმნილი. ლირიკული თემები შექმნილია პირველ მსოფლიო ომზე, მეორე მსოფლიო ომსა და სხვა კონფლიქტებზე და შეიცავს სიმღერებს ბრძოლებსა და პიროვნებებზე.
2012 წლის აპრილში გიტარისტებმა, ოსკარ მონტელიუსმა და რიკარდ სუნდიონმა, დრამერმა, დენიელ მალბაკმა და კლავიშისტმა, დენიელ მიურმა, დატოვეს ჯგუფი და დააარსეს ახალი ბენდი - Civil War. ვოკალისტმა, იოაკიმ ბროდენმა და ბაზ-გიტარისტმა, პიორ სუნდსტრიომმა, კი განაგრძეს მუშაობა. Sabaton-ს აქვს მუსიკალური ფესტივალი მშობლიურ ქალაქ ფალუნში, ასევე, Sabaton Open Air აგვისტოში და Sabaton Cruise − ნოემბერში.
სქოლიო
კატეგორია:შვედური მეტალ ჯგუფები კატეგორია:1999 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:შვედური თრეშ-მეტალ ჯგუფები კატეგორია:მუსიკალური სექსტეტები კატეგორია:Nuclear Blast-ის შემსრულებლები კატეგორია:შვედური პაუერ-მეტალ ჯგუფები
ვაჟა ხაჭაპურიძე
ვაჟა ხაჭაპურიძე (დ. 11 მაისი, 1947) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „დემოკრატიული პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
Moonlight Shadow: The Collection
Moonlight Shadow: The Collection — მაიკ ოლდფილდის სიმღერების კომპილაციური ალბომი. იგი ბრიტანეთში გამოვიდა 2013 წლის 22 აპრილს. კომპილაციაში შეტანილია ოლდფილდის Mercury Records-სთან თანამშრომლობის პერიოდის სიმღერები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაიკ ოლდფილდის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2013 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Mercury Records-ის კომპილაციური ალბომები
დადიანეთის ეკლესია
დადიანეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დადიანეთში, უბანი „წინდადიანეთი“. აგებულია შუა საუკუნეებში.
სწორკუთხა საკურთხევლიანი ეკლესიიდან შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 1-1,5 მეტრს აღწევს. არქიტრავული შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. სამშენებლო მასალად სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვაა გამოყენებული. ეკლესია ჩახერგილია ჩამონაშალი ქვით. გარშემო მიწის დონე აწეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კარლ ჰერმან ფრანკი
კარლ ჰერმან ფრანკი (Karl Hermann Frank; დ. 24 იანვარი, 1898, კარლსბადი, ბოჰემია, ავსტრია-უნგრეთის იმპერია — გ. 22 მაისი, 1946, პრაღა, მესამე ჩეხოსლოვაკიური რესპუბლიკა) — სუდეტის ნაცისტური პარტიის ცნობილი წევრი. ბოჰემიის და მორავიის საოკუპაციო რეჟიმის ერთ-ერთი მმართველი. შუცშტაფელის ობერგრუპენფიურერი, შუცშტაფელის ჯარის და პოლიციის გენერალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1946 კატეგორია:ნაცისტური პარტიის წევრები კატეგორია:ნაცისტური გერმანიის პოლიტიკური მოღვაწეები
მელიანა
მელიანა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის უერტა-ნორტეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4,7 კმ². მოსახლეობა — 10 970 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ქოთავანი
ქოთავანი (Kotavan) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღდაშის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 938 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდაშის რაიონის სოფლები
ყირიმელი თათრების ენა
ყირიმელი თათრების ენა ან ყირიმული ენა (Къырымтатарджа Qırımtatarca, Къырымтатар тили Qırımtatar tili) — ყირიმელი თათრების ენა, განეკუთვნება თურქულ ენებს, სავარაუდოდ ალტაური ენათა ოჯახის ფარგლებში შესული. დამწერლობა დაფუძნებულია ლათინურ ანბანსა და კირილიცაზე. ყირიმის რესპუბლიკის ერთ-ერთი სახელმწიფო ენაა.
კლასიფიკაცია
ტრადიციულად ყირიმელი თათრების ენა მიღებულია, რომ განეკუთვნება ყიფჩაღურ-პოლოვეცურ ყიფჩაღური ენების ქვეჯგუფს, რომლებშიც ასევე შედის ყარაჩოელ-ბალკალური ენა, ყუმუხური ენა და კარაიტული ენა. თუმცა, საშუალო დიალექტი, რომელზეც დაფუძნებულია ლიტერატურული ენაც, იკავებს შუალედურ მდგომარეობას ყიფჩაღურსა და ოგუსურ ენებს შორის, ამიტომ ასეთი კლასიფიკაცია სრულად კორექტული არაა.
ყირიმელი თათრების ენა განსხვავდება თათრული ენისგან, მსგავსება ამ ორ ენას შორის არის ის რომ ორივე შედის ყიფჩაღური ქვეჯგუფის თურქული ჯგუფის ენებში და ასევე ერთი წინაპარი ყავთ ძველთათრული ენის სახით.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ენები კატეგორია:უკრაინის ენები კატეგორია:რუსეთის ენები კატეგორია:თურქული ენები
ბუადის ტბა
ბუადის ტბა (Buada Lagoon) — მცირედ მარილიანი, მტკნარწყლიანი ტბა ნაურუში. მდებარეობს კუნძულის სამხრეთ-დასავლეთში, ბუადის რაიონში. ტბის წყლის ზედაპირის ფართობი — დაახლოებით 30 ათასი მ². წყლის დონე ბუადის ტბაში დაახლოებით 5 მეტრით მაღალია წყნარი ოკეანის წყლის დონეზე, ტბის სიღრმე — 5 მეტრამდე. დღეისათვის ტბას ოკეანესთან არანაირი კავშირი არ გააჩნია, ძველად ის იყო ლაგუნა მარჯნის ატოლის ცენტრში. ტბის გარშემო არსებული ნაყოფიერი მიწა უზრუნველყოფს სოფლის მეურნეობის განვითარებას.
ტბა კუნძულზე, სადაც არანაირი მდინარე არ არსებობს, მტკნარი წყლის წყაროა, მაგრამ ის 13 ათასი ადამიანისთვის ვერ აკმაყოფილებს მის მოთხოვნილებებს, ამიტომ სასმელი წყალი შემოაქვთ ავსტრალიიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნაურუს ტბები
გიორგი ხიდაშელი
გიორგი ხიდაშელი (დ. 4 სექტემბერი, 1963) —  ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ლაგოდეხის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ქვემო ბოლის მთავარანგელოზის ეკლესია
ქვემო ბოლის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ბოლში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია ფლეთილი და რიყის ქვითაა ნაგები. ალაგ-ალაგ გამოყენებულია შირიმის ქვა. ეკლესია გეგმით სწორკუთხა მოხაზულობისაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარ წრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის ძირში ტრაპეზის ქვა დგას. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო ნიშაა მოწყობილი. კონქისფერულია. სატრიუმფ ოთაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა. ეკლესიის კამარა ოდნავ შეისრულია. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია გაჭრილი. ამავე კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია. იატაკი მიწაყრილია. ფასადები სერიოზულადაა დაზიანებული. საბურავი აყრილია, ამოსულია მცენარეები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ერმიტაჟის ხიდი
ერმიტაჟის ხიდი (Эрмитажный мост) — ხიდი სანქტ-პეტერბურგის ცენტრალურ რაიონში, ზამთრის არხზე. ერთმანეთთან აკავშირებს პირველ და მეორე ადმირალტეიტის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 22,1 მეტრი, სიგანე - 15,2 მ. ერმიტაჟის ხიდი არის უძველესი ქვის ხიდი სანქტ-პეტერბურგში.
მდებარეობა
მდებარეობს სასახლის სანაპიროს ხაზზე ერმიტაჟის თეატრისა და დიდ ერმიტაჟს შორის.
ისტორია
პირველი ხის ზურგიანი (გასახსნელი) ხიდი ამ ადგილზე ააგეს 1718-1720 წლებში, მალევე მას შემდეგ, რაც გაიყვანეს არხი პეტრე I-ის ზამთრის სასახლესთან. ხიდის პროექტი შეადგინა ჰერმან ვან ბოლესმა. ხიდი იყო კოჭებიანი და სამმალიანი. შუა გასახსნელი მალა შედგებოდა ორი ფირფიტისაგან. საუკუნენახევრის განმავლობაში ხდებოდა ხიდის დროდადრო გადაკეთება. ქვის ხიდი ააშენეს 1763-1766 წლებში და გახდა ქალაქში პირველი ქვის ხიდი.
1934 წელს ხიდის აგურის ჭერი შეიცვალა რკინაბეტონით. ერმიტაჟის ხიდის გადაკეთების პროექტი შეიმუშავა „Ленмосттрест“-ის ინჟინერმა არიადნა საპარშტეინმა და არქიტექტორმა კ. დმიტრიევმა.
ხიდი ამჟამად ერთმალიანი და თაღიანია, საყრდენები მოპირკეთებულია გრანიტის ფილებით. მოაჯირებად გამოყენებულია გრანიტის ყრუ პარაპეტები. ხიდის ტროუტუარებს აქვთ საფეხურები.
ხიდი გამოყენებულია რამდენიმე ცნობილი რუსი მხატვრის ნახატებში.
ოტო მაისნერი
ოტო მაისნერი (Otto Lebrecht Eduard Meissner; დ. 13 მარტი, 1880, ბიშვილერი, ელზასი, გერმანიის იმპერია — გ. 27 მაისი, 1953, მიუნხენი, გფრ) — გერმანელი პოლიტიკოსი. ვაიმარის რესპუბლიკის დროს ორივე პრეზიდენტის ახლო გარემოცვაში შედიოდა. მესამე რაიხის დროს ხელმძღვანელობდა ფიურერის საპრეზიდენტო კანცელარიით.
კატეგორია:დაბადებული 13 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1953 კატეგორია:ნაცისტური გერმანიის პოლიტიკური მოღვაწეები კატეგორია:ნაცისტური პარტიის წევრები
Stop (პინკ ფლოიდის სიმღერა)
„Stop“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა. მისი ავტორია როჯერ უოტერსი. სიმღერა შეტანილია 1979 წლის ორმაგ ალბომში The Wall.
სიუჟეტი
ალბომის პერსონაჟი პინკი დაღლილია ფაშისტის როლით და მისი ჰალუცინაციას დასასრულს უახლოვდება. მას საკუთარი თავი სასამართლოზე გაჰყავს.
როჯერ უოტერსი:
"აზრი ის არის, რომ ნარკოტიკის ეფექტი იკარგება და „Waiting for the Worms“-ში იგი აქეთ-იქით ისვრის საკუთარ თავს - რეალური პიროვნებიდან სხვა პიროვნებაში, რომელიც ელოდება ჭიების გამოჩენას, რათა გაანადგუროს ყოველივე, პასუხად იმაზე, თუ როგორ მოექცნენ და სრულ ილოზაციაზე. საბოლოოდ კი ეს ტირანია მისთვის ზედმეტია და იგი ამბობს - „შეჩერდით“."