cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რიჩარდ პლანტაგენეტი
ბიოგრაფია
რიჩარდი დაქორწინებული იყო სესილია ნევილზე, რალფ დე ნევილის, უესტმორლენდის 1-ლი გრაფისა და ჯოან ბოფორტის, მეფე ჰენრი IV-ის დის შვილზე. ამ ქორწინებიდან მას 12 შვილი ჰყავდა, რომელთა უმეტესობაც ახალგაზრდობაში დაიღუპა. მისი ვაჟი, ედმუნდი, რატლენდის გრაფი, დაიღუპა ბრძოლაში, მამასთან ერთად. რიჩარდის ყველაზე ცნობილი შვილები იყვნენ — ედუარდ IV და რიჩარდ III, რომლებიც ინგლისის მეფეები გახდნენ, ხოლო ჯორჯი - კლარენსის ჰერცოგი.
ქარა აჰმედ-ფაშა
სქოლიო
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ოსმალეთის დიდი ვეზირები კატეგორია:გარდაცვლილი 1555
რიჩარდ პლანტაგენეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იორკები კატეგორია:ინგლისის რეგენტები კატეგორია:იორკის ჰერცოგები კატეგორია:მარჩის გრაფები კატეგორია:ოლსტერის გრაფები კატეგორია:კემბრიჯის გრაფები კატეგორია:ჟენევილის ბარონები კატეგორია:დაბადებული 1411 კატეგორია:გარდაცვლილი 1460
ჯუბ-ალ-ჯარაჰის ნაჰია
ჯუბ-ალ-ჯარაჰი (არაბ. ناحية جب الجراح‎‎) — სირიის ჰომსის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ჯუბ-ალ-ჯარაჰის პროვინციაში დაახლოებით 19 621 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 2 466 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ვილიანუევა (სანტანდერი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბესელია
საკუთარი სახელი ბესელია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ჰეივალი
ჰეივალი (Heyvalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ჩრდილო-დასავლეთი პროვინცია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შრი-ლანკის პროვინციები
არკადივკა
არკადივკა (Аркадівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხარკივის ოლქის შევჩენკოვეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 501 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შევჩენკოვეს რაიონის სოფლები (ხარკივის ოლქი)
იტკინეევო
იტკინეევო (Иткинеево; Эткенә) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება იტკინეევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 8 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 8 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 675 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ. 2002 წელს სოფელში ცხოვრობდა 748 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
შევარდნაძე
საკუთარი სახელი შევარდნაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ფრედ ლოურენსი
ფრედ ლოურენსი (Fred Lawrence) — ინგლისელი პროფესიონალი სნუკერისტი და ინგლისური ბილიარდის მოთამაშე. 1928 წელს მეორე მსოფლიო ჩემპიონატზე (რომელიც ტარდებოდა ბირმინგემში) ფრედი ფინალისტი გახდა. მან დაამარცხა ალეკ მენი 12:11, შემდეგ კი ტომ ნიუმანი 12:7, მაგრამ გადამწყვეტ მატჩში დამარცხდა თავის თანამემამულე ჯო დევისთან, ანგარიშით 13:16. მოგვიანებით ლოურენსმა კიდევ რამდენიმეჯერ მიაღწია ნახევარფინალს (1929 და 1930 წლებში), მაგრამ თავისი მიღწევის გამეორება ვერ მოახერხა. უკანასკნელად ლოურენსმა მსოფლიო პირველობაზე მონაწილეობა მიიღო 1947 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი სნუკერისტები
წამწამიანი ჭიები
წამწამიანი ჭიები, ტურბელარიები (Turbellaria) — ბრტყელი ჭიების კლასი; ორმხრივ-სიმეტრიული ცხოველების ყველაზე პრიმიტიული ჯგუფი. აქვთ თითისტარის, წვეთის, ფოთლის ან თასმისებური ფორმის სხეული, რომლის სიგრძე მმ-ის მერამდენიმე ნაწილიდან 35 სმ აღწევს. დაფარულია წამწამოვანი ეპითელიუმით. მარტივი ფორმები მოძრაობენ წამწამებით, მსხვილი — კუნთების შეკუმშვით. სხეულის ღრუ არა აქვთ, შინაგან ორგანოთა შორის არეები პარენქიმითაა ამოვსებული. პირის ღრუ მოთავსებულია მუცლის მხარეზე, სხეულის შუაში, წინა ან უკანა ბოლოზე. პრიმიტიულ ფორმებში საჭმლის მონელება განსაკუთრებულ საჭმლის მომნელებელ უჯრედებსა ან პარენქიმის განსაკუთრებულ ღრუებში. დანარჩენ წამწამიანი ჭიებს აქვთ ტომრისებრი ან განტოტვილი ნაწლავი. უკანა ხვრელი არ გააჩნიათ. სუნთქავენ კანით.
ლიტერატურა
კატეგორია:წამწამიანი ჭიები
ჰარლოს ბრძოლა
ჰარლოს ბრძოლა (Battle of Harlaw, Cath Ghairbhich) — ბრძოლა შოტლანდიის მთის კლანებსა და სამეფო ხელისუფლებას შორის, რომელიც ცდილობდა დაემყარებინა კონტროლი შოტლანდიის მთიანეთზე. გაიმართა 1411 წლის 24 ივლისს.
შოტლანდიაში რობერტ სტიუარტის მმართველობის პერიოდში დაიწყო გელურ რეგიონში, შოტლანდიის მთიანეთის ცენტრალურ ხელისუფლებაში შეღწევა, აქ ტრადიციულად ბატონობდა კლანური წყობილება და პატრიარქალური წყობა. 1402 წელს გრაფ როსის გარდაცვალების შემდეგ დაიწყო ხელისუფლებისათვის ბრძოლა. ოლბანის ჰერცოგსა და კუნძულების ლორდ დონალდ მაკდონალდს, შოტლანდიის მთიანეთის უდიდეს მაგნატს შორის. ოლბანის ჰერცოგი შეეცადა დაერწმუნებინა თავისი შვილი ჯონი, რათა ცოლად მოეყვანა გრაფ როსის ქვრივი. ამის პასუხად დონალდ მაკდონალდი მთის კლანების ჯარით შეიჭრა როსში და დაიკავა სამეფო ციხესიმაგრე ინვერნესი. ამის შემდეგ არმია დაძრა აღმოსავლეთით აბერდინისკენ. აბერდინიდან 20 მილის მანძილზე მას გზა ოლბანის ჰერცოგის ძმისშვილმა ალექსანდრემ გადაუჭრა.
1411 წლის 24 ივლისს ჰარლოსთან გაიმართა სისხლისმღვრელი ბრძოლა ორ კულტურას, გელურ ენაზე მოსაუბრე მთიელებსა და შოტლანდიელებს, შორის. ისტორიული წყაროები ომის მიმდინარეობის შესახებ სხვადასხვა ცნობებს გვაწვდიან. ყველა მონაცემის მიხედვით თავდაპირველად უპიურატესობა მაკდონალდის მხარეს ყოფილა, მაგრამ ორივე მხარეზე დიდი დანაკარგების შემდეგ მოწინააღმდეგეებმა უკან დაიხიეს. მთიელების ნარჩენი ჯარი ადვილად მოსპო ოლბანის ჰერცოგმა და როსზე კონტროლი აღადგინა.
ბრძოლის სამახსოვროდ შეიქმნა პოემა „ჰარლოს ბრძოლა“, რომელიც ძალიან პოპულარული იყო შუა საუკუნეების შოტლანდიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შოტლანდიის ბრძოლები კატეგორია:XV საუკუნის ბრძოლები
ისთიბულაყი
ისთიბულაყი (İstibulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
თალდუის ნაჰია
თალდუი (არაბ. ناحية تلدو‎‎) — სირიის ჰომსის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით თალდუის პროვინციაში დაახლოებით 33 206 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 193,11 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
კოსტავა
საკუთარი სახელი კოსტავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
კიტოვანი
საკუთარი სახელი კიტოვანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ირანი (სანტა-კატარინა)
ირანი (Irani) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 047 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონკორდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 531 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 29.26 კმ²-ზე. ფართობი 325 737 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
სარფის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია
სარფის იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია — აქრიტექტურული ძეგლი, დარბაზული ეკლესია აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ სარფის მახლობლად, მთის წვერზე. თარიღდება XV-XVII საუკუნეებით.
ძეგლის აღწერა
მომცრო ზომის დარბაზული ეკლესია, ნახევარწრიული აბსიდით, ქვით არის ნაგები, წყობა ქაოტურია. შესასვლელი დასავლეთიდან არის მოწყობილი, რომლის ზემოთაც მცირე ზომის მართკუთხა სარკმელია დატანილი. თითო-თითო ფანჯარაა მოქცეული, აღმოსავლეთ, ჩრდილო და სამხრეთ კედლებზე. ფასადებზე გაირჩევა თავდაპირველი წყობა. ეკლესიის ინტერიერი შელესილია, თუმცა თავდაპირველი ნაგებობიდან შემორჩენილი ცალკეული დეტალები შეულესავია დარჩენილი. 1962 წლის მონაცმეების (ა. რამიშვილის მიერ შედგენილი სააღრიცხვო ბარათი) მიხედვით, ეკლესია სანახევროდ დანგრეული იყო; ტაძარი ამჟამად აღდგენილია - განახლებულია გარე ფასადების მოპირკეთება, კარ-სარკმლის ღიობთა ჩარჩო-საპირეები, ჩასმულია ახალი კარი.
ეკლესია მოქმედია და იქ განთავსებულია იმავე სახელწოდების დედათა მონასტერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იოჰან ანტონ ვაინმანი
იოჰან ანტონ ვაინმანი (Johann Anton Weinmann, აგრეთვე ცნობილია როგორც ივანე ანდრიას ძე ვაინმანი (Иван Андреевич Вейнман; დ. 23 დეკემბერი, 1782, ვიურცბურგი — გ. 5 აგვისტო, 1858, პავლოვსკი) — რუსეთში მოღვაწე გერმანელი ბოტანიკოს-ფლორისტი.
სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1831 წლის 21 დეკემბრიდან).
1803 წლიდან ხელმძღვანელობდა ახალ დაარსებულ ბოტანიკურ ბაღს დერპტში. 1823 წლიდან იყო იმპერატრიცა მარია თეოდორეს ასულის ბაღის (პავლოვსკში) ინსპექტორი. იგი აგრეთვე დაკავებული იყო სოკოების შესწავლით.
მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Weinm.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ბოტანიკოსები კატეგორია:გერმანელი ბოტანიკოსები კატეგორია:პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები
არკადიივკა (ზჰურივკის რაიონი)
არკადიივკა (Аркадіївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს კიევის ოლქის ზჰურივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1019 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზჰურივკის რაიონის სოფლები
სიგუა
საკუთარი სახელი სიგუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
რეშიცა
რეშიცა (Reşiţa) — ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ რუმინეთში, კარაშ-სევერინის ჟუდეცში. 2011 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 65,509 ადამიანი. რეშიცაშია ქვეყნის ერთ-ერთი უდიდესი და უძველესი მეტალურგიული კომბინატი. მსხვილი სამრეწველო ცენტრი და სატრანსპორტო კვანძია. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მეტალურგიული ქარხანა და მეტალურგიული კომბინატი მოდერნიზებული იქნა. ქალაქის გავლით გადის საავტომობილო გზები და რკინიგზა.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
ქაფრ-ლაჰის ნაჰია
ქაფრ-ლაჰა (არაბ. ناحية كفرلاها‎‎) — სირიის ჰომსის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ქაფრ-ლაჰის პროვინციაში დაახლოებით 38 297 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობი უცნობია.
მამარდაშვილი
საკუთარი სახელი მამარდაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ქაფრ-ლაჰის ნაჰია
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
მამარდაშვილი
კატეგორია:ქართული გვარები
კაიმაშა
კაიმაშა (Каймаша; Ҡаймаша) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება იტკინეევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 17 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ იტკინეევოდან 5 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 17 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 224 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას უდმურტები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
საპატოკა
საპატოკა (Zapatoca) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.687 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 255 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 25.71 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 360 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მარალდამი
მარალდამი (Maraldam) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ალ-კაბუის ნაჰია
ალ-კაბუი (არაბ. ناحية القبو) — სირიის ჰომსის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-კაბუის პროვინციაში დაახლოებით 18 636 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 70,99 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
კახა კუჭავა
კახა (კახაბერ) კუჭავა (დ. 23 სექტემბერი, 1979) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი, სამართლის მაგისტრი. საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი და გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების კომიტეტის თავმჯდომარე 2016-2020 წლებში. საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი 2020 წლიდან. საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარე 2021 წლის 27 აპრილიდან 24 დეკემბრამდე.
განათლება
2001 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 2002 წლის სექტემბრიდან სწავლა გააგრძელა ნოტინგემის სამართლის სკოლაში (Nottingham Law School) საკორპორაციო სამართლის მაგისტრის ხარისხის დასაცავად, რომელიც დაასრულა 2003 წლის ნოემბერში. 2003 წელს მიენიჭა კორპორაციული სამართლის მაგისტრის ხარისხი ნოტინგემის სამართლის სკოლაში.
კარიერა
2001 წელს მუშაობდა იურიდიულ ფირმაში „მგალობლიშვილი, ყიფიანი, ძიძიგური“ - იურისტად და საქართველოს წითელი ჯვრის იურისტის პოზიციებზე. 2001 წლის ბოლოს წარმოადგენდა საქართველოს დელეგაციას, წითელი ჯვრისა და წითელი ნახევარმთვარის გენერალურ ასამბლეაზე ჟენევაში. 2002 წლიდან ჩაერთო დიდი კორპორაციული კლიენტების ინტერესების დაცვასა და საერთაშორისო დავებში მონაწილეობაში.
2011 წლის მაისიდან 2015 წლის ივნისამდე იყო „საერთაშორისო სავაჭრო პალატის“ (ICC - International Chamber of Commerce) დირექტორთა საბჭოს წევრი.
2001-2002 სასწავლო წლებში მიწვეული იყო, სამართლის მასწავლებლად თბილისის 53-ე სკოლაში. საგანმანათლებლო საქმიანობა განაგრძო უნივერსიტეტებში და კითხულობდა ლექციებს: თსუ-ში, კავკასიის უნივერსიტეტში, GIPA-ში და New Vision უნივერსიტეტში. კავკასიის უნივერსიტეტში მიწვეული იყო ასოცირებული პროფესორის სტატუსით.
2003 წლელს მუშაობდა იურიდიულ ფირმაში „მგალობლიშვილი, ყიფიანი, ძიძიგური“. 2004 წლის დეკემბრიდან მიიწვიეს ევროკავშირის პროექტში „Georgian-European Policy and Legal Advise Center“ - საკორპორაციო სამართლის სპეცილისტად. ამ პროექტში მან იმუშავა 2005 წლის აგვისტომდე.
2005 წლის მაისიდან პარალელურად დაიწყო მუშაობა საქართველოს საზღვაო ადმინისტრაციის იურიდიული დეპარტამენტის უფროსად, მისი მიწვევის მიზანი, რეორგანიზაციულ საკითხებში დახმარება იყო, ახლად დანიშნული ხელმძღვანელობისთვის.
ენგოზერო
ენგოზერო (Энгозеро) — ტბა რუსეთში, კარელიის რესპუბლიკაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 71 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 122 კმ². საშუალო სიღრმე 4,5 მ, მაქსიმალური სიღრმე 18 მ. გადაჭიმულია სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთისაკენ. საზრდოობს თოვლისა და წვიმის წყლით. სანაპირო ხაზი ძლიერაა დანაწევრებული. არის მრავალრიცხოვანი ყურეები, რომელთაგან უდიდესია პეჩნაია, მოროზოვა, როგატაია, ტიოტკინა.
კახა კუჭავა
კარიერა
2005 წლის ნოემბრიდან მუშაობა დაიწყო Chemonics International-ის იურისტად, რომელიც საქართველოში ახორციელებდა USAID-ის პროგრამას Business Climate Reform (ბიზნეს გარემოს რეფორმა). ამ პროექტის პარგლებში ჩართული იყო საჯარო რეესტრის რეორგანიზაციისა და რეფორმირების პროცესში.
ენგოზერო
ტბის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილიდან გამოედინება მდინარე ვონგა, ხოლო აღმოსავლეთი ნაწილიდან მდინარე კალგა. ამ მდინარეების ხარჯზე ტბა დაკავშირებულია თეთრ ზღვასთან. ძირითადი შენაკადია მდინარე პულომა. ტბის ცენტრალურ ნაწილში გვხვდება კუნძულებს მოკლებული დიდი ღია სივრცე, რომელსაც ბლიუდცე ეწოდება. ნაპირები უმეტესწილად დაბალია, კლდოვანი, შემოსილია წიწვოვანი ტყით.
კახა კუჭავა
კარიერა
2011 წლიდან დაიწყო მუშაობა „ზოფხითოს“ პროექტზე, რომელიც წარმოადგენდა მიტოვებულ საბადოს, ზემო რაჭის რაიონში. 2012 წლის თებერვალში კომპანიამ მონაწილეობა მიიღო აუქციონში და მოიპოვა 30 წლიანი ლიცენზია საბადოს შესწავლა-მოპოვებისათვის. ლიცენზიაში მან 990.000 ლარი გადაიხადა.
ენგოზერო
ტბა დაფარულია მცირე კუნძულების ქსელით (სულ 144 კუნძული), რომელთა საერთო ფართობია 14,1 კმ². დიდი კუნძულებია: ლოპარი (2,43 კმ²), ელმანგი (2,02 კმ²), ოლენი (1,6 კმ²), დომაშნი (1,44 კმ²). ჭარბობს ლამიანი გრუნტები.
კახა კუჭავა
კარიერა
2015 წლის ივლისიდან 2015 წლის ნოემბრამდე იყო „Georgian Copper and Gold“-ის სამეთვალყურეო საბჭოს დამოუკიდებელი წევრი. 2015 წლის ნოემბრიდან დაინიშნა, ამ კომპანიის გენერალურ დირექტორად.
ენგოზერო
წყლის დონის რყევა 0,9 მ. დონე მაღალია ივნისში, დაბალია სექტემბერში. იყინება ოქტომბრისა და ნოემბრის ბოლოს, ყინულძვრაა მაისში. მდიდარია თევზით. მოიპოვება სიგი, ჭაპალა, წერი, ქორჭილა, ნაფოტა, კაპარჭინა, ღლაბუტა. ენგოზერო ჩრდილოეთ კარელიაში ტურიზმის ერთ-ერთი ცენტრია.
კახა კუჭავა
კარიერა
ბოლო ხუთი წლის განმავლობაში განახორციელა რამდენიმე დიდი პროექტი და ახალი ინიციატივები. მათ შორის:
2011 წლის მაისში დააარსა „საქართველოს დირექტორთა ინსტიტუტი“, რომელიც IFC-სთან თანამშრომლობით ახორციელებს საგანმანათლებლო საქმიანობას და თანამშრომლობს კომპანიებთან კომრაციული მართვის გაუმჯობესების კუთხით.
ენგოზერო
ლიტერატურა
კატეგორია:კარელიის რესპუბლიკის ტბები
კახა კუჭავა
პოლიტიკური საქმიანობა
კახა კუჭავა 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. კომიტეტის თავმჯდომარე, საქართველოს პარლამენტის გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების კომიტეტში.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
2021 წლის 27 აპრილს აირჩიეს საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარედ. თანამდებობაზე ჩაანაცვლა არჩილ თალაკვაძე. ამავე წლის 24 დეკემბერს გამართულ ბრიფინგზე განაცხადა თანამდებობისა და საპარლამენტო მანდატის დატოვების შესახებ. 2022 წლის 15 თებერვალს მას უფლებამოსილება შეუწყვიტეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კ კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ახალსოფლის მეორე ეკლესია
ახალსოფლის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფელში. დგას დიდ მინდვრად წოდებულ ადგილზე, თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია (6,2x4,5 მ). ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. დაზიანებულია; ჩაქცეულია კამარა, მონგრეულია კედლების ზედა ნაწილი. შესასვლელი დასავლეთითაა, კარი თარაზულადაა გადახურული.
აღმოსავლეთით ოდნავ შებრტყელებული, ღრმა აფსიდია. რომლის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი, სარკმლის ორივე მხარეს მოწყობილია თითო ოთხკუთხა ნიშა. წინ კი დგას ქვის ტრაპეზი, ერთი ოთხკუთხა პარალელურწირთხლებიანი სარკმელი დასავლეთით შესასვლელის ზემოთაცაა.
იტა (სანტა-კატარინა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
კუკავა
საკუთარი სახელი კუკავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
კლარკ მაკ-კონაჰი
კლარკ მაკ-კონაჰი (Clark McConachy; დ. 15 აპრილი, 1895, ოტაგო; ახალი ზელანდია — გ. 18 აპრილი, 1980,ოკლენდი; ახალი ზელანდია) — ახალზელანდიელი პროფესიონალი სნუკერისტი და ინგლისური ბილიარდის მოთამაშე.
კლარკი, როგორც სპორტსმენი, ფლობდა გასაოცარ სიმტკიცესა და გამძლეობას. 66 წლის მანძილზე (1914 წლიდან 1980 წლამდე) ის ახალი ზელანდიის ჩემპიონი იყო ბილიარდში. ის აგრეთვე იყო მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული 1951–1968 წლებში, სანამ ჩემპიონის ტიტული არ დაუთმო რექს უილიამსს.
1932 და 1952 წლებში მაკ-კონაჰი იკავებდა მეორე ადგილს სნუკერის მსოფლიო ჩემპიონატზე. ხოლო 1951 წელს ვარჯიშზე მან გააკეთა მაქსიმალური ბრეიკი.
კლარკ მაკ-კონაჰი ყოველთვის ჯანმრთელი ცხოვრების მომხრე იყო. ის არასდროს ეწეოდა და სვამდა, ყოველდღე გარბოდა რამდენიმე კილომეტრს, რაც მისი ხანგრძლივი ცხოვრების მიზეზი იყო. კლარკი აგრეთვე ცნობილი იყო იმით, რომ მატჩის წინ იღბალისთვის მაგიდის გარშემო დადიოდა.
სქოლიო
კატეგორია:ახალზელანდიელი სნუკერისტები კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:ინგლისური ბილიარდის მოთამაშეები კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრები
არკადიევკა (სიმფეროპოლის რაიონი)
არკადიევკა (Аркадіївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის სიმფეროპოლის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 519 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიმფეროპოლის რაიონის სოფლები
ნადიბაიძე
საკუთარი სახელი ნადიბაიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ნადიბაიძეები
კაპუციხის ქედი
კაპუციხის ქედი — ქედი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში. წარმოადგენს კახეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ შტოქედს, მდინარეების — შრომისხევისა და ნინოსხევის წყალგამყოფს. აგებულია იურული თიხაფიქლებითა და ქვიშაქვებით. იწყება 2720 მ სიმაღლეზე და სამხრეთით ეშვება ალაზნის ვაკეზე. ქედზე აღმართულია მთა კაპუციხი (2176 მ) და 2262 მ სიმაღლის უსახელო მთა. ქედის კალთები ციცაბოა, სუსტად დანაწევრებული. ქედის თხემი სუბალპური და ალპური ბალახეულითაა შემოსილი, კალთები — ფართოფოთლოვანი (უმთავრესად წიფლის) ტყით.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის ქედები
კაიმაშაბაში
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
კეილორ ნავასი
კეილორ ნავასი (Keylor Antonio Navas Gamboa; დ. 15 დეკემბერი, 1986) — კოსტა-რიკელი ფეხბურთელი, „პარი სენ-ჟერმენისა“ და კოსტა-რიკის ეროვნული ნაკრების მეკარე.
მონაწილეობა მიიღო 2014 და 2018 წლის მსოფლიო ჩემპიონატებზე.
ჰოფურლუ
ჰოფურლუ (Hopurlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
თელ-ქალახის ნაჰია
თელ-ქალახი (არაბ. ناحية تلكلخ‎‎) — სირიის ჰომსის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით თელ-ქალახის პროვინციაში დაახლოებით 62 069 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 215,58 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ბატანესი
ბატანესი (ტაგალურ ენაზე: Lalawigan ng Batanes) — არქიპელაგი-პროვინცია ფილიპინებში. მდებარეობს კაგაიანის ხეობის რეგიონში. იგი ქვეყნის უკიდურესი ჩრდილოეთით მდებარე პროვინციაა და უმცირესია როგორც ფართობით, ისე მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით. პროვინციის დედაქალაქია ბასკო, რომელიც კუნძულ ბატანზე მდებარეობს.
კუნძულთა ჯგუფი მდებარეობს ლუსონიდან დაახლოებით 162 კმ-ით ჩრდილოეთით და ტაივანიდან 190 კმ-ით სამხრეთით. ბატანესი კაგაიანის პროვინციის ბაბუიანის კუნძულებიდან ბალინტანგის არხითაა გამოყოფილი, ხოლო ტაივანიდან ბაშის არხით. მთელი პროვინცია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაშია შეტანილი. 2001 წლიდან მთავრობის ბრძანებით, პროვინციაში მუზეუმები და საკონსერვაციო პროგრამები ამოქმედდა.
ისტორია
დღევანდელი ივატანები ავსტრანეზიელების შთამომავლები არიან, რომლებიც კუნძულებზე 4 000 წლის წინ, ნეოლითურ ხანაში გადასახლდნენ. ისინი სამკუთხა ფორმის სახლებში, იდჯანგები', ცხოვრობდნენ და შაქრის ლერწმისგან გამოხდილ ღვინოს, პალეკს სვამდნენ. ისინი ვალუტის სახით ოქროს იყენებდნენ და სოფლის მეურნეობას მისდევდნენ. ივატანების წინაპრები კარგი ზღვაოსნები და გემთმშენებლები იყვნენ.
1687 წელს კუნძულზე უილიამ დამპიერის ხელმძღვანელობით ინგლისურ-ნიდერლანდური ექსპედიცია ჩავიდა. იტბაიატს უილიამ III-ს საპატივცემულოდ დაარქვეს სახელი („ორანჟის კუნძული“), ხოლო ბატანს სახელი ეწოდა ჰენრი ფიცროის საპატივცემულოდ („გრაფტონის კუნძული“).
სტრატეგიული მდებარეობის გამო კუნძულები იაპონიის საიმპერიო ძალების თავდასხმის ერთ-ერთი პირველი წერტილი აღმოჩნდა მეორე მსოფლიო ომის დროს. 1941 წლის 8 დეკემბერს ბატანის კუნძულებზე ტაივანური სამხედრო ძალები გადასხდნენ და ის პირველი ამერიკული ტერიტორია აღმოჩნდა, რომელიც იაპონელებმა დაიკავეს. შეჭრის მთავარი მიზანი ბასკოს მახლობლად მდებარე პატარა საჰაერო ველის დაცვა იყო, რომელიც იაპონელებმა წინააღმდეგობის გარეშე დაიკავეს. მომდევნო დღეს ბასკოელმა იაპონელებმა კლარკის საჰაერო ბაზაზე იერიშში მიიღეს მონაწილეობა. მომდევნო დღეებში იაპონელების მიერ კლარკის საჰაერო ბაზის წარმატებული დაბომბვის შემდეგ ბასკომ მნიშვნელობა დაკარგა და 1941 წლის 10 დეკემბერს საზღვაო სამხედრო ძალები კამიგუინში შეჭრისთვის გადაიყვანეს.
გეოგრაფია
პროვინციის ფართობი 219.01 კმ²-ია. პროვინცია ათი კუნძულისგან შედგება. იგი ლუსონის სრუტეში, ტაივანსა და ბალინტაგის არხს შორის. კუნძულები ხშირი ტაიფუნების წერტილია და ნაკლებადაა დასახლებული. სამი დიდი კუნძული: ბატანი, იტბაიატი და საბტანგი დასახლებულია.
პროვინციის უკიდურესი ჩრდილოეთი კუნძული, რომელიც ქვეყნის უკიდურესი ჩრდილოეთი ტერიტორიაცაა კუნძული მავულისია. ჯაჭვის სხვა კუნძულებია: მისანგა, დიტარემი, სიაიანი, დიოგო (ასევე დინემი), ივუჰოსი და დექუი. კუნძულები ლუსონის ვულკანურ თაღს მიეკუთვნება.
ტოპოგრაფია
კუნძულები მდებარეობს ბაშინის არხისა და ბალინტანგის არხის წყლებში, სადაც წყნარი ოკეანე ჩინეთის ზღვას უერთდება. კუნძულები მდებარეობს ფილიპინების, იაპონიის, ჩინეთის, ჰონგ-კონგისა და ტაივანის საზღვაო ხაზზე. პროვინციის მხოლოდ 1 631.5 ჰექტარი, 7.1% არის დაბლობი, ხოლო 17 994,4 ჰექტარი, 78.2% მთაგორიანია. პროვინციის რელიეფის გამო დრენაჟი საკმაოდ კარგია და ხანგრძლივი წყალდიდობები არაა დამახასიათებელი. იბტაიატი უფრო დაბალი მთებითა და ნახევარ-ზეგნებითაა დაფარული, რომლებიც ზღვის დონიდან 20-70 მეტრის სიმაღლის კლდეებითაა დაბოლოებული, სანაპირო ხაზების გარეშე. საბტანგის პატარა ვაკე ტერიტორიები მეჩხერადაა გავრცელებული მის სანაპიროებზე, ხოლო მისი ცენტრალური ნაწილი უმეტესწილად ციცაბო მთებითა და ღრმა კანიონებითაა დაფარული. პროვინციის რელიეფი ხედების მრავალფეროვნებას განაპირობებს, მაგრამ ისედაც მცირე პროვინციაში რელიეფის სირთულე სოფლის მეურნეობის განვითარებას ხელს უშლის.
კლიმატი
კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციის მიხედვით ბატანესი ტროპიკული კლიმატის რეგიონს მიეკუთვნება. საშუალო წლიური ტემპერატურა 26.0°C-ია (78.8 °F), ხოლო საშუალო თვიური ტემპერატურა 22.0°C (71.6 °F)-დან (იანვარში) 28.5 °C (83.3 °F)-მდე (ივლისში) მერყეობს. ბატანესის კლიმატი სამხრეთ ტაივანის კლიმატის მსგავსია. ნალექიანობა მთელი წლის მანძილზე მაღალია. ყველაზე წვიმიანი თვე აგვისტოა, ხოლო ყველაზე მშრალი თვე - აპრილია. ყველაზე ცივი პერიოდი ნოემბრიდან თებერვლამდეა. ბატანესში ხშირია ტაიფუნები. 2016 წლის სექტემბერში ტაიფუნმა მერანტიმ მთელ პროვინციას გადაუარა.
დემოგრაფია
2015 წლის მონაცემების თანახმად, ბატანესის მოსახლეობის რაოდენობა 17 246 ადამიანს უდრის, ხოლო მოსახლეობის სიმჭიდროვე ერთ კვადრატულ კილომეტრზე 79 ადამიანია.
ადგილობრივებს ივატანები ეწოდებათ და პრეისტორიული კულტურული და ლინგვისტური კავშირებით ბაბუიანის კუნძულებზე მცხოვრებ ბაბუანებთან და იამის ხალხთან აქვთ. ბატანესში ძირითადი ენა ივატანურია, რომელზეც ბატანისა და საბტანგის კუნძულების ბინადრები საუბრობენ. იტბაიატის მაცხოვრებლების მშობლიური ენა იტბაიატურია. პროვინციაში დომინირებული ივატანური ენა ავსტრონეზიულ ენებს მიეკუთვნება და დაწყებითი სკოლებიდან დაწყებული, კოლეჯებით დამთავრებული, ფართოდ ისწავლება.
ტრანსპორტი
ბატანესის პროვინციაში მოხვედრა შესაძლებელია ბასკოს აეროპორტისა და იტბაიატის აეროპორტის მეშვეობით. კუნძულების მიმართულებით მანილიდან კვირასი სამჯერ ახორციელებს ფრენებს SkyJetAir, ხოლო ტუგეგარაოდან ფრენებს ადგილობრივი მცირე ავიაკომპანიები ახორციელებენ. 2013 წლის 1 მაისისდან ბატანესის მიმართულებით ყოველ ორშაბათს, ოთხშაბათსა და პარასკევს ფრენები ხორციელდება PAL Express-ის მიერაც.
სქოლიო
კატეგორია:ბატანესი კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:ლუსონი კატეგორია:1909 წელს დაარსებული სახელმწიფოები და ტერიტორიები კატეგორია:იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელი სიის ძეგლები ფილიპინებში კატეგორია:ფილიპინების კუნძულოვანი პროვინციები
ავსტრიის მონარქების სია
ავსტრიის მონარქების სიაში წარმოდგენილია იმ ადამიანთა სია, რომლებიც მართავდნენ ავსტრიას. თავდაპირველად მათ მარკგრაფების, შემდეგში ჰერცოგების, შემდეგ ერცჰერცოგების, საბოლოოდ კი იმპერატორების წოდება ჰქონდათ. უმეტესწილად ავსტრიელი მონარქები ასევე ატარებდნენ საღვთო რომის იმპერიის, უნგრეთის, გალიციის, ბოჰემიის, ხორვატიის, მილანის, ნიდერლანდების, ნეაპოლის, სიცილიის, ხორვატიის და კიდევ სხვა მრავალი სახელმწიფოს მეთაურის წოდებას. ასევე უნდა აღინიშნოს, რომ მთელი ისტორიის მანძილზე, ავსტრიის მხოლოდ ერთი მონარქი იყო ქალი.
ჰაბსბურგთა დინასტია
მიუხედავად ორი ცოლის შერთვისა, ფრიდრიხ II უშვილოდ დაიღუპა, რის გამოც ავსტრიის ტახტისათვის დიდი ბრძოლა ატყდა ბადენის, გერმანიის, ბოჰემიისა და მორავიის მმართველებს შორის, რომელშიც 1278 წელს გაიმარჯვა გერმანიის მეფე რუდოლფ I-მა, ჰაბსბურგთა დინასტიიდან.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მმართველთა სიები კატეგორია:ავსტრიის ისტორია კატეგორია:ავსტრიის იმპერატორები კატეგორია:ავსტრიის ერცჰერცოგები
არკადიივცი
არკადიივცი (Аркадіївці) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ხმელნიცკის ოლქის ხმელნიცკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 529 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხმელნიცკის რაიონის სოფლები
ორთაბათუმის ხიდი
ძეგლის აღწერა
ორთაბათუმის ქვის ერთმალიანი ხიდის ბურჯები, სავალი ნაწილი და მოაჯირი ბეტონის ფილებით, ცემენტითა და ასფალტით არის მოპირკეთებულ-გაწყობილი. ხიდი ფუნქციონირებს, მასზე დასაშვებია ავტომობილების გადაადგილებაც. გასული, XX საუკუნის 60-იან წლებში ხიდს სარემონტო-გამაგრებითი სამუშაოები ჩაუტარდა; ხიდის სიგანე თითქმის ორჯერ გაიზარდა. ხიდის თანამედროვე პარამეტრებია: სავალი ნაწილის სიგრძე — 30 მ., სიმაღლე წყლის ზედაპირიდან თავბანდამდე — 6.50 მ., მარჯვენა მისასვლელის სიგანე — 12 მ., მარცხენა მისაასვლელის სიგანე — 6.50 მ., ხიდის სიგანე შუა წელში 6.50 მ-ია, ხოლო თავბანდის სიმაღლე — 1 მ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის ხიდები კატეგორია:აჭარის ქვისთაღოვანი ხიდები
მანჯოუ-გო
მანჯოუ-გო (მანჯ. manju gurun, 滿洲國) — მარიონეტული სახელმწიფო მანჯურიისა და შიდა მონღოლეთის ნაწილის ტერიტორიაზე 1932–1945 წლებში. იმყოფებოდა იაპონიაზე სრულ დამოკიდებულებაში. მანჯოუ-გოს ტერიტორიულ ბირთვს წარმოადგენდა იაპონური კვანტუნის არმიის მიერ 1931 წელს ოკუპირებული ჩინეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ პროვინციები: ლიაონინი, გირინი და ხეილუნძიანი; 1934 წელს სახელმწიფოს შემადგენლობაში შევიდა ჩინეთის ანექსირებული პროვინცია ჟეხე. მოსახლეობის (43,2 მლნ. კაცი, 1940-იანი წლების დასაწყისი) უმრავლესობას შეადგენდნენ მანჯურიელები, ჩინელები, მონღოლები. აქ აგრეთვე ცხოვრობდნენ კორეელები, რუსები, იაპონელები და სხვ. მანჯოუ-გო შეიქმნა 1932 წლის 1 მარტს, 1932–1941 წლებში იმ დროის მსოფლიოში არსებული 80 სახელმწიფოდან 23-მა აღიარა. 1932 წელს მმართველის (რეგენტის) პოსტი პუიმ, 1912 წელს ჩინეთში დამხობილმა უკანასკნელმა იმპერატორმა ცინის დინასტიიდან, დაიკავა; 1934 წლის 1 მარტს თავი იმპერატორად გამოაცხადა. 1932 წლის მარტიდან დედაქალაქი იყო ჩანჩუნი, რომელსაც სინძინი („ახალი დედაქალაქი“) უწოდეს. 1932 წლის 15 სექტემბერს მანჯოუ-გოსა და იაპონიას შორის გაფორმებული პროტოკოლის თანახმად, ქვეყნის შინაგანი უსაფრთხოების და გარე ძალებისაგან დაცვა საკუთარ თავზე იაპონიის მთავრობამ აიღო. ასევე იაპონია ხელმძღვანელობდა მანჯოუ-გოს ურთიერთობებს სხვა სახელმწიფოებთან. რეალურად მთელი ხელისუფლება კვანტუნის არმიას (რომლის მხედართმთავარი ამავდროულად იაპონიის ელჩი იყო მანჯოუ-გოში და ქვეყნის ფაქტობრივი პირველი პირიც) და ტოკიოდან დანიშნულ ჩინოვნიკებს გადაეცათ.
მანჯოუ-გოში მოქმედებდა სამხედრო-საპოლიციო რეჟიმი, შემოიღეს აუცილებელი სასოფლო-სამეურნეო მომარაგების სისტემა შესყიდვის დაბალი ფასით და შრომითი ბეგარა. ხელისუფლება ხელს უწყობდა იმიგრანტების ნაკადს იაპონიიდან (მათ სარგებლობაში აძლევდა საუკეთესო მიწებს) და კორეიდან. განსაკუთრებული მდგომარეობა დაიკავა „სამხრეთ მანჯურიის სარკინიგზო კომპანიამ“, რომელმაც მთავარი როლი შეასრულა იაპონელთა მანჯურიაში შეღწევის საქმეში. 1937 წლის შემდეგ მისი რამდენიმე ფილიალის ბაზაზე იაპონური სინდიკატის „Nissan“-ის მონაწილეობით შეიქმნა „მანჯურიის მძიმე მრეწველობის კომპანია“, რომელიც ახდენდა სასარგებლო წიაღისეულების გადამუშავებას, აწარმოებდა თუჯს, ფოლადს, სინთეზურ საწვავს და სხვა საჭიროებებს კვანტუნის არმიის (რომლის რიცხოვნობა 1940-იანი წლების დასაწყისში 780 ათასს აღწევდა), მანჯოუ-გოს საიმპერატორო არმიისა (170 ათ. კაცი) და იაპონიისთვის.
მანჯოუ-გოს და სსრკ-ის საზღვარზე შეიქმნა გამაგრებულ რაიონთა სისტემა. 1933–1939 წლებში იაპონიამ მანჯოუ-გოს ტერიტორიიდან არაერთხელ მოაწყო სამხედრო პროვოკაცია სსრკ-ისა და მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკის წინააღმდეგ, მ. შ. ხასანის ტბისა და მდინარე ხალხინ-გოლის რაიონებში. ადგილობრივი მოსახლეობა წინააღმდეგობას უწევდა მთავრობას. 1932 წლიდან მოქმედებდა მრავალრიცხოვანი პარტიზანული რაზმები, რომლებიც 1935 წელს გაერთიანდნენ ჩრდილო-აღმოსავლეთის გაერთიანებულ ანტიიაპონურ არმიაში (1941 წლისთვის გაანადგურეს იაპონელებმა). კორეის მოსაზღვრე რაიონებში მოქმედებდა კორეული პარტიზანული რაზმები. 1944 წლის ზაფხულიდან მანჯოუ-გო ამერიკული ავიაციის შეტევის ობიექტი გახდა. 1945 წლის 9 აგვისტოს საბჭოთა კავშირმა, იალტის კონფერენციაზე ნაკისრი ვალდებულების შესაბამისად, ომი გამოუცხადა იაპონიას და ჯარები შეიყვანა მანჯოუ-გოში. მათ გაანადგურეს კვანტუნის არმია და იაპონური ოკუპაციისაგან გაათავისუფლეს მანჯურია. 1945 წლის 18 აგვისტოს პუი ტახტიდან გადადგა და მანჯოუ-გომ არსებობა შეწყვიტა.
ლიტერატურა
* კატეგორია:აზიის ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:ომებსშორისი პერიოდის ყოფილი სახელმწიფოები
ალ-ჰადიდის ნაჰია
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
კელასური (მთა)
კელასური — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის სოხუმის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ბზიფის ქედის აღმოსავლეთ ნაწილში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2576 მ. აგებულია შუაიურული პორფირიტული წყებებით. აღმოსავლეთი კალთები ფლატოვანია, დანარჩენი — ციცაბო. ახასი­ა­თებს სუბალპური და ალპური მცენარეულობა. გამოყენებულია საზაფხულო საძოვრებად.
უილი სმითი
უილი სმითი (Willie Smith; დ. 25 იანვარი 1886, დარლინგტონი; ინგლისი — გ. 2 ივნისი 1982,ლიდსი; ინგლისი) — ინგლისელი პროფესიონალი სნუკერისტი და ინგლისური ბილიარდის მოთამაშე. პირველად ბილიარდის მსოფლიო ჩემპიონატზე ითამაშა 1920 წელს და მოიგო იგი პირველივე ცდაზე. შემდეგ მან კიდევ ერთხელ მოიგო პირველობა 1923 წელს, მაგრამ ბილიარდის ორგანიზაციასთან უთანხმოების გამო მალე იძულებული გახდა ტურნირი დაეტოვებინა.
სნუკერში დიდ წარმატებას უილიმ ვერ მიაღწია, თუმცა ორჯერ გამოჩნდა მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალში (1933 და 1935 წლებში). ორივე შემთხვევაში მან დათმო თავისივე თანამემამულე ჯო დევისთან. 1955 წელს სმითი დევისთან თამაშისას თავისი მოწინააღმდეგის მაქსიმალური ბრეიკის მომსწრე გახდა.
უილი გარდაიცვალა ქალაქ ლიდსში, 96 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი სნუკერისტები კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 კატეგორია:ინგლისური ბილიარდის მოთამაშეები
სინტ-ნიკლასი
სინტ-ნიკლასი — ქალაქი ბელგიაში, აღმოსავლეთ ფლანდრიაში. მას ვასლანდის მხარის დედაქალაქადაც მოიაზრებენ და ითვლის 75208 მაცხოვრებელს. ქალაქი ცნობილია თავისი სავაჭრო მოედნით, რომელიც ყველაზე დიდია ბელგიაში (3,19 ჰექტარი).
სახელი სინტ-ნიკლასი წარმოიშვა წმინდა ნიკოლოზისაგან, რომელიც ქალაქის მფარველ წმინდანად ითვლება. XIII საუკუნეში მის პატივსაცემად დაარსდა სამრევლო და აშენდა წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი.
ისტორია
სინტ-ნიკლასის დაარსებას საფუძვლად რომაული პერიოდის აქტივობები უდევს, როდესაც ამ ტერიტორიაზე, პროვინცია ვასმუნსტერის ახლოს რომაული ოლქის ცენტრი მდებარეობდა. მისი ისტორია იწყება 1217 წლიდან, როდესაც ბელგიის ქალაქ დორნიკის ეპისკოპოსმა ადგილობრივი სასულიერო პირების რჩევით იქ წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი ააშენა. სამრევლო XVI საუკუნემდე დორნიკის ეპარქიის გავლენის ქვეშ რჩებოდა. პოლიტიკურად კი ფლანდრიის საგრაფო მართავდა, რომელმაც ქალაქში სწრაფ ეკონომიკურ ზრდას მიაღწია.
1241 წელს ფლანდრიის გრაფი ბუდევეინ მეცხრეს უფროსი შვილის, იოჰანა ვან კონსტანტინოპელის მიერ რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრის სტატუსი მიენიჭა. დაინიშნა მთავარი გამგებელი და შვიდი საერო მოსამართლე ბეილიფებად და თავმჯდომარეებად. ეს მოხდა იმიტომ რომ რეგიონი ყოფილიყო ისე კარგად ორგანიზებული, რომ კონკურენცია გაეწია ქალაქ ბევერენისთვის.
1248 წლის დოკუმენტი აღწერს, რომ მარგარიტა II დამატებით ექვსი ჰეკტარი მიწა უსახსოვრა წმინდა ნიკოლოზის ტაძრის ტერიტორიას იმ პირობით, რომ ეს ტერიტორია დაუყოფელი დარჩებოდა და მის ადგილას არაფერს ააშენებდნენ. ზუსტად ეს დადებული პირობა ამტკიცებს თანამედროვე სინტ-ნიკლასის მოედნის განსხვავებულობას, რაც მის სიდიდეში გამოიხატება.
სქოლიო
კატეგორია:სინტ-ნიკლასი კატეგორია:აღმოსავლეთ ფლანდრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბელგიის ქალაქები
აზერბაიჯანის არქიტექტურა
აზერბაიჯანის არქიტექტურა (Azərbaycan memarlığı) — თანამედროვე არქიტექტურული და ისტორიული მნიშვნელობის მქონე შენობა-ნაგებობების კომპლექსი თანამედროვე აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე. აზერბაიჯანის არქიტექტურა მოიცავს ქვეყნის ტერიტორიაზე მცხოვრები და მცხოვრებ ხალხთა არქიტექტურას.
ისტორია
მცირე კავკასიონის მთისწინეთში და ნახიჩევანის ტერიტორიაზე, პრეისტორიული საცხოვრებელი ადგილების ნარჩენები ახასიათებს აზერბაიჯანში ენეოლითურ და ადრეული ბრინჯაოს ხანის მშენებლობას.
კავკასიის ალბანეთის არქიტექტურული მემკვიდრეობა წარმოადგენს თანამედროვე აზერბაიჯანის ჩრდილოეთ ნაწილში დაცულ ნაგებობებს, რომელთაგან გამოირჩევა შაქის რაიონის სოფელ კიშში (VI ან XII საუკუნეში ) ეკლესია, ჩირაგ-ყალას ციხე-სიმაგრეების ნარჩენები (მე -6 საუკუნე) ქალაქ გაბალას მახლობლად, ბაზილიკური ტაძარი სოფელ კუმში, კახის რაიონში, სოფელ ლეკიტის (V-VI საუკუნეების) მრგვალი ტაძარი და ტაძრის კომპლექსის ნანგრევები (VII საუკუნე) მინგეჩაურში.
აზერბაიჯანში შემორჩენილი ადრეული ნაგებობებია კუმისა და ლეკიტის ტაძრები და ქალწულის კოშკის საფუძვლები ბაქოში. უძველესი ისლამური ნაგებობებად შეიძლება მიჩნეული იყოს VIII საუკუნის მეჩეთები აღსუში და ჯუმა მეჩეთი შემახში.
მე -7 საუკუნეში არაბთა დაპყრობისა და ისლამის გავრცელების შემდეგ მუსულმანური კულტურის განვითარება დაიწყო - მეჩეთები, მინარეთები, მედრესები და მავზოლემები აშენდა. IX—X საუკუნეებში, არაბთა ხალიფატის შესუსტებასთან ერთად აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე წარმოიშვა რიგი მცირე სახელმწიფოები, ქალაქებში ადგილობრივი არქიტექტურული და ხელოვნების სკოლები ჩამოყალიბდა, მათ შორის ნახიჩევანში, რომელსაც ახასიათებს შენობების კერამიკული გაფორმების ბრწყინვალება, არქიტექტურული ელემენტები შირვან-აფშერონში გამოირჩეოდა დიდებული ქვის კედლებით.
აზერბაიჯანის XII-XIII საუკუნეების გამოჩენილი ხელოვნების ძეგლებია — მომინე ხათუნის მავზოლეუმი, იუსიფ იბნ ქუსეირის აკლდამა (ნახიჩევანი), ქალწულის კოშკი (ყიზყალასი) ბაქოში, XIII საუკუნის ციხეები მარდაქანსა და ნარდარანში, ასევე ჰანეგა ფირსაათის მდინარეზე.
XIV-XVI საუკუნეებში ქალაქების ზრდის შედეგად, აგურისა და ქვის არქიტექტურა ვითარდება, რომლის ერთ-ერთი მაგალითია შირვანშაჰების სასახლე ბაქოში. ადგილობრივი სკოლების ტრადიციები XIV საუკუნის კოშკის მავზოლეუმებში გაგრძელდა ბარდაში, ყარაბაილარში, სოფელ ხაჩინ-დორბათლის 12-წახნაგოვან მავზოლეუმში, XIV საუკუნის ციხე-სიმაგრეში სოფელ რამანაში. საინტერესოა ორიარუსიანი გუმბათოვანი დირი ბაბას აკლდამა ქალაქ მარაზაში.
XVII-XVIII საუკუნეებში, ირან-თურქეთის ომებისა და სამოქალაქო დაპირისპირების პერიოდში, მონუმენტური მშენებლობა მნიშვნელოვნად შემცირდა; კულტურული კომპლექსი იმამზადეს მშენებლობა დასრულდა განჯაში, მე -18 საუკუნეში შაქიში აშენდა ხანის სასახლე. ხალხურ არქიტექტურაში დაცულია არქიტექტურული და სამშენებლო ტრადიციები.
ხიდები
უძველესი და შუა საუკუნეების აზერბაიჯანის საინჟინრო ნაგებობებს შორის ხიდები მთავარ ადგილს იკავებენ. ისინი შენდებოდა იმ გზებზე, რომლებიც სავაჭრო ცენტრებთან აკავშირებდა ქალაქებს.
ქვეყანაში გამოირჩვა შემდეგი ხიდები:
აზერბაიჯანის მე -20 საუკუნის არქიტექტურა
XX საუკუნის დასაწყისში ბაქო რუსეთის იმპერიის ერთ-ერთი მოწინავე ინდუსტრიულ ქალაქად გადაიქცა. ბაქოს სწრაფ ეკონომიკურ ზრდას თან ახლდა მდიდარი მრეწველების დიდი ფენის წარმოჩენა — ემანუელ ნობელი, ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევი, მუსა თაღიევი, მურთუზ მუხტაროვი, შამსი ასადულლაევი, ალექსანდრე მანთაშევი. მეცენატობა გახდა საფუძველი საჯარო შენობების, სკოლებისა და საავადმყოფოების დიდი რაოდენობით მშენებლობისა. იმ დროისათვის აშენებულ შენობებს შორის განსაკუთრებით გამოირჩეოდა ისმაიილია (ამჟამად აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის შენობა), ძმები მაილოვების თეატრი (ამჟამად მ.ახუნდოვის სახელობის აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის შენობა), მუხთაროვის სასახლე (ამჟამად ქორწილების სასახლე).
ბაქოში ხეების და ბაღები დარგვის სამუშაოები დაიწყო 1920-იან წლებში.
არქიტექტორებმა ს.დადაშოვმა და მ. ჰუსეინოვმა დააპროექტირეს და შექმნეს ბაილის ქარხანა (დღევანდელი სამშობიარო საავადმყოფო), აზერბაიჯანის სამრეწველო ინსტიტუტის ახალი შენობა (ამჟამად აზერბაიჯანის სახელმწიფო ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო აკადემია) (1932), სახვითი ხელოვნების მუშაკთა სახლი, ყაზახის პედაგოგიური ტექნიკური სკოლის შენობები (ყველა 1933 წელს).
მე -20 საუკუნის 30-იანი წლებიდან დაიწყო აზერბაიჯანული არქიტექტურის ახალი ეტაპი.
ბაქოს სამთავრობო სახლის მშენებლობა 1934 წელს დაიწყო, მაგრამ მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისას მშენებლობა შეწყდა. 1945 წელს მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ დაიწყო დაუმთავრებელი შენობის მშენებლობა. საბოლოოდ, ეს შენობა 1952 წელს დასრულდა.
ნიზამის თეატრი და აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სურსათის სამინისტროს ყოფილი შენობა (ორივე აშენდა 1937-1939 წლებში), რომლებიც დადაშოვისა და ჰუსეინოვის პროექტებით აშენდა, განსხვავდება სხვა შენობებისგან მოცულობითი, სტრუქტურითა და არქიტექტურული გადაწყვეტილებებით.
აზერბაიჯანის ეროვნული ბიბლიოთეკა აშენდა 1961 წელს თანამედროვე და კლასიკური სტილის სინთეზში. ამ ბიბლიოთეკის პროექტი მიხეილ ჰუსეინოვს ეკუთვნის, რომელიც ცნობილია, როგორც კავკასიაში ყველაზე დიდი ბიბლიოთეკის შენობა.
საპრეზიდენტო სასახლე აშენდა 1977-1986 წლებში ფუად ორუჯოვის (პროექტის მენეჯერი), ტაჰირ ალლავერდიევი (არქიტექტორი) და მადატ ხალაფოვის (დიზაინერი) პროექტისა და დიზაინის საფუძველზე. საპრეზიდენტო სასახლე არის თორმეტი სართულიანი შენობა მარმარილოსა და გრანიტის საფარის მასალებით.
ცეცხლის ცათამბჯენები
ცეცხლის ცათამბჯენების არქიტექტურა აზერბაიჯანის ცეცხლის ფიგურების ყველაზე ცნობილი წარმომადგენელია. სტრუქტურა აღჭურვილია LED ეკრანებით. ეს არის ყველაზე მაღალი შენობა ქვეყანაში — 182 მ სიმაღლით. შენობის საერთო ფართი 235,000 კვადრატული მეტრია. ცათამბჯენები შედგება სამი შენობისგან, მათ შორის, სასტუმრო, ბინები და ოფისებია. მშენებლობა 2007 წელს დაიწყო და 2012 წელს დასრულდა.
ჰეიდარ ალიევის ცენტრი
აზერბაიჯანში ახალი არქიტექტურის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი და თვალსაჩინო მაგალითია ჰეიდარ ალიევის ცენტრი. ბრიტანელი არქიტექტორი ზაჰა ჰადიდი 2007 წელს ჰეიდარ ალიევის სახელობის არქიტექტურულ დიზაინერად დაინიშნა. ცენტრი ითვლება თანამედროვე ბაქოს ერთ-ერთ სიმბოლოდ. კომპლექსის ფართობია 15.93 ჰექტარი. შენობის ხაზები სიმბოლიზირებს წარსულის შერწყმას მომავალთან.
ბაქოს ოლიმპიური სტადიონი
სტადიონის მშენებლობა დაიწყო 2011 წლის 6 ივნისს პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის, ყოფილი ფიფას და უეფას პრეზიდენტების, ზეპ ბლატერისა და მიშელ პლატინის მონაწილეობით. ბაქოს ოლიმპიური სტადიონის გახსნის ცერემონიალი 2015 წლის 6 მარტს გაიმართა და სტადიონი აზერბაიჯანში უმთავრეს სპორტულ ღონისძიებებს მასპინძლობს. ეს მრავალფუნქციური სტადიონი აზერბაიჯანში ყველაზე დიდი სტადიონია 68,700 ადგილით. ბაქოს ოლიმპიური სტადიონი StadiumDB- ს მიერ არის მსოფლიოში მე -7 საუკეთესო სტადიონია.
Baku Crystal Hall
Baku Crystal Hall სპორტულ-გასართობი კომპლექსია, სადაც 2012 წლის ევროვიზიის კონკურსი ჩატარდა. დარბაზის მშენებლობა დასრულდა 2012 წლის 16 აპრილს. მისი ტევადობა არის 25,000 მაყურებელია. მასში ასევე VIP ოთახებია.
ტანვარჯიშის სახეობათა ეროვნული სტადიონი
მინი|230x230პქ|ტანვარჯიშის სახეობათა ეროვნული სტადიონი ეროვნული ტანვარჯიშის არენა, რომელიც განკუთვნილია 9 000 ადამიანისთვის, მდებარეობს ჰეიდარ ალიევის მაგისტრალზე კოროღლუს მეტროსთან ახლოს. ადგილების რაოდენობა იცვლება 5,000-დან 9 000-მდე ადგილიდან, რაც დამოკიდებულია კონკურენციის მოცულობასა და ბუნებაზე. სტადიონი შედგება VIP კატეგორიის ოთახებისგან, რომელიც განკუთვნილია სპონსორებისთვის, სტადიონზე დასასვენებელი და სასადილო ოთახებია.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
ალ-ნასირის ნაჰია
ალ-ნასირა (არაბ. ناحية الناصرة) — სირიის ჰომსის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ნასირის პროვინციაში დაახლოებით 16 678 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 66,66 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ჭითანავა
საკუთარი სახელი ჭითანავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
კარმან-აქტაუ
კარმან-აქტაუ (Карман-Актау; Ҡарман-Аҡтау) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება ვოიადინის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 32 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ ვოიადიდან 8 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 32 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 65 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
იმარათ-ყარვანდი
იმარათ-ყარვანდი (İmarət Qərvənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ლინდოია-დუ-სული
ლინდოია-დუ-სული (Lindóia do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 643 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონკორდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 642 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.61 კმ²-ზე. ფართობი 188 636 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
გვარამია
საკუთარი სახელი გვარამია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ნესლიჰან ათაგიული
ნესლიჰან ათაგიული (Neslihan Atagül; დ. 20 აგვისტო, 1992, სტამბოლი, თურქეთი) — თურქი მოდელი და მსახიობი. ნესლიჰანი სწავლობდა იედითეფეს უნივერსიტეტის თეატრალურ ფაკულტეტზე.
ნესლიჰანის დებიუტი სატელევიზიო შოუში შედგა 2006 წელს ფილმში „პირველი სიყვარული“ რასაც წინ ბევრი სერიალი და ფილმი მოჰყვა, რითაც ნესლიჰანმა თურქეთში საპატიო მსახიობი ქალის ტიტული მოიპოვა.
ბიოგრაფია
ნესლიჰან ათაგიული დაიბადა 1992 წლის 20 აგვისტოს სტამბოლში იაშარ შენერ ათაგულის ოჯახში. ნესლიჰანის მამა იყო მძღოლი დედა კი დიასახლისი, ჰყავს 7 წლით უფროსი ძმა ილქაი ათაგიული. ნესლიჰანს განსხვავებული გარეგნობის გამო ხშირად ამსგავსებენ აზიურ ქალს, სინამდვილეში კი ის ჩერქეზული წარმომავლობისა, ნესლიჰანის მამა ჩერქეზია დედა კი ბელარუსელი. გამხდარიყო მსახიობი ნესლიჰანმა გადაწყვეტილება 8 წლის ასაკში მიიღო, როდესაც უყურებდა სატელევიზიო შოუს რის შემდეგაც მისი სურვილი მშობლებს გააცნო და 13 წლის ასაკში სააგენტოში მივიდა, ნესლიჰანით მალევე დაინტერესდნენ და 13 წლის ასაკში მიიღო პირველი როლი. ნესლიჰანმა დაამთავრა იედითეფეს უნივერსიტეტის თეატრალური ფაკულტეტი.
2006–12: კინო ფილმები, სერიალები და ჯილდოები
13 წლის ასაკში 2006 წელს ნესლიჰანმა მონაწილეობა მიიღო ფილმში „პირველი სიყვარული“, სადაც ბაჰარის როლი განასახიერა, მან პარტნიორობა ნამდვილ ვარსკვლავებს გაუწია მის მსოფლიო 2002 ის გამარჯვებულს, თურქ მოდელსა და მსახიობს აზრა აქინს და თურქეთში საუკეთესო მსახიობ მამაკაცს ჰალიტ ერგენჩს 2007 წელს ნესლიჰანმა ჯილდო მიიღო ოქროს ბურთის კინოფესტივალზე, როგორც საუკეთესო დამწყებმა მსახიობმა ბაჰარის როლისთვის. შემდეგ დარჩენილ დროს ნესლიჰანი სწავლას უთმობდა და სამსახიობო კარიერას 2011 წელს დაუბრუნდა და მონაწილეობა მიიღო ფილმში განსაწმენდელი რომელიც არის ფსიქოლოგიური დრამა სადაც პარტნიორობა ოსჯან დენიზმა გაუწია, ფილმში ნესლიჰანისა და ოსჯანის ინტიმურ სცენებს 2 დღის განმვალობაში იღებდნენ, 18 წლის ნესლიჰანს ფილმში ნაყოფის მოშორების სცენის თამაშიც კი მოუწია, ფილმმა კრიტიკოსებისგან უმაღლესი შეფასება მიიღო და წარდგენილი იყო ვენეციის კინოფესტივალზე ნესლიჰანმა ფილმში ზეჰრას მიერ განსახიერებული როლით მიიღო უამრავი ჯილდო მათ შორის რუსეთის დედაქალაქ მოსკოვში Moskova 2morrow კინოფესტივალზე საუკეთესო მსახიობი ქალის ტიტული, თურქეთში ცნობილმა მსახიობმა თურქან შორაიმ ოქროს ბურთის დაჯილდოებაზე საუკეთესო მსახიობი ქალის ტიტული გადასცა, პუნაში საერთაშორისო კინოფესტივალზე ჯილდო გადაეცა საუკეთესო პერფომანსისთვის, თურქეთში კინოს მწერალთა ასოციაციამ ნესლიჰანს საუკეთესო კინოს მსახიობის ჯილდო გადასცა. ნესლიჰანი 2006 წლიდან 2010 წლამდე მონაწილეობა მიიღო ქართველებისათვის კარგად ნაცნობ სერიალში სტამბოლის ცა სადაც პარტნიორობა ფაჰრიე ევჯენს გაუწია, 2011 წელს მონაწილეობა მიიღო მინი სერიალში საყვარელო მამა და პინარის როლი შეასრულა. 2011-2012 წლებში შირინის როლს ასრულებდა სერიალში ცხოვრება გრძელდება.
2013–დღემდე: სტამბოლის ორი მხარე და სხვა პროექტები
2015 წელს მონაწილეობა მიიღო აბდულა ოღუზის მიერ გადაღებულ თურქულ ემოციურ დრამა ფილმში „ყველაფერი რას შენგან დამრჩა“ სადაც პარტნიორობას ეკინ კოჩი უწევდა, ფილმი 2006 წელს გადაღებული კორეული ფილმის „მილიონერის პირველი სიყვარულის“ რიმეიკია ფილმი მოგვითხრობს ორ კონტრასტულ გმირზე რომლებიც სულ სხვადასხვა სამყაროში ცხოვრობენ, ნესლიჰანმა ელიფის პერსონაჟი განასახიერა, თურქეთში ფილმს დიდი გამოხმაურება მოჰყვა და ფილმის პრემიერაზე წითელ ხალიჩაზე უამრავი ცნობილი სახე გამოჩნდა.
2015 წლის აგვისტოდან Star TV-ზე დაიწყეს ნესლიჰანის ახალი სერიალის გადაღებები სადაც პარტნიორობა ყველასათვის ცნობილმა თურქმა მსახიობმა და მოდელმა ბურაკ ოზჯივიტმა გაუწია, მათმა დუეტმა სატელევიზიო სივრცე დაიპყრო,სერიალის გადაღებები დღემდე მიმდინარეობს და თურქეთში ერთ-ერთი ყველაზე რეიტინგულ სერიალადა აღიარებული, სერიალი საქართველოში ტელეკომპანია რუსთავი 2-ზე გადის და „შენი ზოდიაქოს ფერი“ ჰქვია. ნესლიჰანი ნიჰან სეზინის როლით წარდგენილი იყო სეულის საერთაშორისო კინოფესტივალზე, როგორც საუკეთესო მსახიობი ქალი. ნესლიჰანისა და ბურაქის ერთობლივი პროექტი საოცრად პოპულარული გახდა და ის არაერთმა უცხო ქვეყანამ შეისყიდა, სერიალმა მრავალი ჯილდო აიღო, როგორც საუკეთესო საპნის ოპერა და წარდგენილიც იყო „Golden Butterfly Awards“-ზე, სერიალი ლათინურ ამერიკაში, ყველაზე რეიტინგულ თურქულ სერიალად გამოცხადდა.
ნესლიჰანი 2016 წელს Pantene სახე და ბრენდის ამბასადორი გახდა და ჩაანაცვლა თურქი მსახიობი ბერგიუზარ ქორელი, პანტენის სახეა ასევე მსოფლიოში საუკეთესო სუპერმოდელი ჟიზელ ბუნდჰენი და ამერიკელი მსახიობი და მომღერალი სელენა გომესი.
ნესლიჰანი გატაცებულია ხატვით, სერიალში „სტამბოლის ორი მხარე“ და „შავი სიყვარული“ ნესლიჰანის პერსონაჟები მხატვრები არიან, სერიალში შესრულებული ნახატების 80% ნესლიჰანის შესრულებულია.