cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჩარლზ დეივისი
ადრეული წლები
დეივისი დაიბადა მარიეტაში, ოჰაიოში, ვაშინგტონის ოლქში. ის იყო სამოქალაქო ომის გენერლის რუფუს დეივისისა და მერი ბემან გეიტსის ვაჟი. რუფუს დეივისი მეთაურობდა ვისკონსინის მე-6 პოლკს (რკინის ბრიგადას) 1863 - 1864 წლებში ამერიკის სამოქალაქო ომის პერიოდში. მინი|1909-დან 1951 წლამდე ჩარლზ დეივისი ცხოვრობდა გრინვუდის 225-ში, ილინოისში. სახლს ეროვნული ისტორიული მნიშვნელობა აქვს მინიჭებული. ჩარლზის ძმები, რუფუს დეივისი (უმცროსი), ბემან გეიტს დეივისი და ჰენრი მეი დეივისი, წარმოდგენილნი იყვნენ ბიზნეს და პოლიტიკურ ასპარეზზე. მას ჰყავდა ასევე ორი და, მერი ფრენსის დეივის ბიჩი და ბეტსი გეიტს დეივის ჰოიტი.
დეივისი იყო ედუარდ დოტის შთამომავალი, მეიფლაუერის მგზავრის, და ვილიამ დეივისის, რომელიც წაუძღვა პოლ რევერთან ერთად ბრიტანულ არმიას, როდესაც იფეთქა ამერიკის რევოლუციამ.
დეივისი დაქორწინდა კარო ბლაიმაიერზე 24 იანვარს, 1889 წელს. მათ შეეძინათ ვაჟი რუფუს ფეარინგი (1890-1912) და ქალიშვილი კაროლინი. მოგვიანებით წყვილმა იშვილა ორი ბავშვი, დანა და ვირჯინია.
განათლება
დეივისმა დაამთავრა მარიეტას კოლეჯი 1884 წელს და ცინცინატის სამართლის სკოლა 1886 წელს. კოლეჯში ის დელტა იფსილონის ძმობის წევრი იყო.
ადრეული ბიზნეს კარიერა
როდესაც ლეიტენანტი ჯონ პერშინგი, არმიის მომავალი გენერალი, ნებრასკის უნივერსიტეტში სამხედრო ინსტრუქტორად მიიღეს, ის შეხვდა დეივისს და მათ შორის სამუდამო მეგობრობა ჩამოყალიბდა. დეივისი ასევე შეხვდა დემოკრატ კონგრესმენ ვილიამ ჯენინგს ბრაიანს და დაუმეგობრდა ბრაიანის შეხედულებებთან წინააღმდეგობისა.
დეივისი ლინკოლნიდან ჩიკაგოში გადავიდა 1893 წლის პანიკის პერიოდში. 1894 წელს დეივისმა გამოავლინა ინტერესი შუა აღმოსავლეთის ნავთობკომპანიების მიმართ და ორ მათგანს სათავეში ჩაუდგა ლა კროსში და ილინოისში.
ინტერესი მუსიკაში
დეივისი თვითნასწავლი პიანისტი და კომპოზიტორი იყო. მისი კომპოზიცია Melody in A Major გახდა ცნობილი საფორტეპიანო და სავიოლინო მუსიკა1912 წელს. მელოდია ბევრ ოფიციალურ შეხვედრაზე იკვრებოდა, რომელშიც დეივისი მონაწილეობდა.
1951 წელს კარლ სიგმანმა დაამატა ტექსტი Melody in A Major-ს და გადაიქცა სიმღერად „It's All in the Game“. ამ სიმღერის ტომი ედვარდსისეული ჩანაწერი ნომერ პირველი ჰიტი გახდა ამერიკული ბილბორდებისთვის ექვსი კვირის მანძილზე, 1958 წელს. ედვარდსის ჩანაწერი იმ წლის ნომერ პირველ ჰიტად იქცა გაერთიანებულ სამეფოშიც.
მას შემდეგ უამრავმა ხელოვანმა ჩაწერა ეს სიმღერა, მათ შორის კლიფ რიჩარდმა, ისააკ ჰეიესმა, ჯეკი დე-შენონმა, ელტონ ჯონმა, მელ კარტერმა, დონი და მარია ოსმონდებმა, ბარი მანილომ და კეიტ ჯარეტმა.
დეივისი ერთადერთი ვიცე-პრეზიდენტია, რომელმაც ნომერ პირველი პოპ-ჰიტი შექმნა. მხოლოდ დეივისი და სონი ბონო არიან No. 1 პოპ-ჰიტის შემქმნელები შეერთებული შტატების სენატისა და წარმომადგენლობითი სახლის წევრებს შორის. ხოლო, ნობელის პრემიის ლაურეატებს შორის ასეთები მხოლოდ დეივისი და ბობ დილანი (მწერალი) არიან.
ადრეული პოლიტიკური კარიერა
ბიზნესში დეივისის თვალსაჩინო პოზიციებმა რესპუბლიკური პარტიის ლიდერების ყურადღება მიიპყრო. მათ სთხოვეს დეივისს ილინოისის ნაწილში უილიამ მაკკინლის  შეერთებული შტატების საპრეზიდენტო კამპანიის წარმართვა 1896 წელს. მაკკინლის არჩევის შემდეგ, დეივსმა დაჯილდოვდა მისი ძალისხმევის გამო და დაინიშნა ვალუტის მაკონტროლებელად, შეერთებული შტატების ხაზინის დეპარტამენტი. ამ თანამდებობაზე მსახურობდა 1898 წლიდან 1901 წლამდე.
1899 წელს მამის გარდაცვალების შემდეგ, დეივისი გახდა შეერთებული შტატების ერთგული ლეგიონის სამხედრო ორდენის პირველი კლასის თანაზიარი.
პირველ მსოფლიო ომში მონაწილეობა და ნობელის პრემია
მინი პირველი მსოფლიო ომის დროს, Dawes დაინიშნა მაიორად 1917 წლის 11 ივნისს. შემდგომში იგი დააწინაურეს ლეიტენანტ პოლკოვნიკად (1917 წლის 17 ივლისი) და პოლკოვნიკად (1917 წლის 16 იანვარი). 1918 წლის ოქტომბერში იგი დააწინაურეს ბრიგადის გენერლად. 1917 წლის აგვისტოდან 1919 წლის აგვისტომდე, დევისი მსახურობდა საფრანგეთში პირველი მსოფლიო ომის დროს, როგორც ამერიკული საექსპედიციო ძალების (AEF) წარმომადგენელი მოკავშირეთა სამხედრო საბჭოში. ომის შემდეგ. როგორც შეერთებული შტატების ომის დეპარტამენტის სალიკვიდაციო კომისიის წევრი. ის დაჯილდოვდა მედლით ღირსეული სამსახურისთვის და ფრანგული სამხედრო ჯვრის მედლით. იგი დაბრუნდა შეერთებულ შტატებში, როგორც SS Leviathan-ის ბორტის წევრი 1919 წლის აგვისტოში.
დეივისი გადადგა არმიიდან 1919 წელს და გახდა ამერიკული ლეგიონის წევრი. მან მხარი დაუჭირა ფრენკ ლოუდენს 1920 წლის რესპუბლიკელთაკანდიდატად წარსადგენად, მაგრამ საპრეზიდენტო კანდიდატად უორენ გამალიელ ჰარდინგი გავიდა. როდესაც შეიქმნა საბიუჯეტო ბიურო, იგი 1921 წელს დაინიშნა პრეზიდენტ ჰარდინგის მიერ, პირველ დირექტორად. ვაჭრობის მდივანმა ჰერბერტ ჰოვერმა იგი დანიშნა მოკავშირეთა რეპარაციების კომისიაში 1923 წელს. კომისიაში დეივისმა შეიმუშავა ე,წ. „დეივისის გეგმა“, რომელიც მოიცავდა პროგრამას გერმანიის ეკონომიკის აღდგენისთვის და სტაბილიზაციისთვის. ამ შრომისთვის მან 1925 წელს მიიღო ნობელის პრემია.დეივისის გეგმის თანახმად გერმანიის ეკონომიკისთვის აშშ-ს მნიშვნელოვანი სახსრები უნდა გამოყო, რომლებიც ობლიგაციებით გაყიდვის გზით გერმანიას საშუალებას აძლევდა აღედგინა ინდუსტრიული წარმოება ანაზღაურებული გადასახადების მიღებისას. 1929 წელს რეპარტაციების კომისიამ ოუენ იუნგის ხელმძღვანელობით შექმნილი გეგმით ჩაანაცვლა, რომელმაც შეამცირა სარეპარაციო ანაზღაურება.
უკანასკნელი წლები
დეივისმა განაახლა როლი საბანკო საქმეში, თითქმის ორი ათეული წლის განმავლობაში მსახურობდა City National Bank-ისა და Trust Co.–ის გამგეობის თავმჯდომარედ, 1932 წლიდან გარდაცვალებამდე. იგი გარდაიცვალა 1951 წლის 23 აპრილს, ევანსტონის სახლში, კორონარული თრომბოზით. დაკრძალულია ჩიკაგოში, როუზჰილის სასაფლაოზე
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1865 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1951
სიმონ ბოლივარი
სიმონ ხოსე ანტონიო დე ლა სანტისიმა ტრინიდად ბოლივარ ი პალასიოსი (Simón José Antonio de la Santísima Trinidad Bolívar Palacios Ponte y Blanco) (24 ივლისი, 1783, კარაკასი, ახალი გრენადა – 17 დეკემბერი, 1830, სანტა-მარტა, კოლუმბია) — სახელმწიფო მოღვაწე, ვენესუელელი პატრიოტი, სარდალი, დამოუკიდებლობის რამდენიმე მოძრაობის ლიდერი სამხრეთ ამერიკაში, რომელთაც ზოგადად ბოლივარის ომებს უწოდებენ.
ვოლფგანგ პაული
ვოლფგანგ ერნსტ პაული (Wolfgang Ernst Pauli; დ. 25 აპრილი, 1900, ვენა ― გ. 15 დეკემბერი, 1958, ციურიხი) — შვეიცარიელი ფიზიკოსი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიკაში.
სიმონ ბოლივარი
მას მიაწერენ დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლის წინამძღოლობას ვენესუელაში, კოლუმბიაში, ეკვადორში, პერუში, პანამაში და ბოლივიაში. მიუხედავად მის მიერ გამოყენებული ტერორის ტაქტიკისა, ის ეროვნულ გმირად არის აღიარებული ამ ქვეყნებში და კიდევ ლათინურ ამერიკის რამდენიმე სხვა ქვეყანაში. ბოლივარი ასევე ცნობილია როგორც "El Libertador" (განმათავისუფლებელი).
ვოლფგანგ პაული
ბიოგრაფია
ვოლფგანგ პაული დაიბადა 1900 წლის 25 აპრილს, ვენის უნივერსიტეტის პროფესორის, ვოლფგანგ იოზეფ პაულის ოჯახში. მეორე სახელი მომავალმა მეცნიერმა მიიღო ნათლიის, ფიზიკოს ერნსტ მახის პატივსაცემად. 1918 წელს პაულიმ დაამთავრა გიმნაზია. სწავლის გასაგრძელებლად მან ამოირჩია მიუნხენი, სადაც იმჟამად მუშაობდა. მიუნხენის თეორიული ფიზიკის ფუძემდებელი არნოლდ ზომერფელდი. პირველი ორი ნაშრომი, რომელიც 1919 წელს პაულიმ შეასრულა ზომერფელდის ხელმზღვანელობით, დაკავშირებული იყო ფარდობითობის ზოგად თეორიასთან. 1920 წელს, ზომერფელდის დავალებით პაული იწყებს მუშაობას ენციკლოპედიისათვის, ფარდობითობის თეორიის სტატიაზე, რომლის შესახებ შემდგომში ალბერტ აინშტაინი იტყვის: „ის, ვინც წაიკითხავს ამ ნაშრომს, ძნელად თუ დაიჯერებს, რომ მისი ავტორი მხოლოდ 21 წლისაა. გაუგებარია, რისი უფრო მეტად უნდა გვიკვირდეს: იდეათა ღრმა ფსიქოლოგიური გაგების, თუ შეუდარებელი მათემატიკური დასკვნების“.
სიმონ ბოლივარი
ბიოგრაფია
დაიბადა კარაკასში 1783 წლის 24 ივლისს კრეოლი არისტოკრატის ოჯახში. ჭაბუკობა გაატარა ევროპაში. მან ფიცი დადო, რომ მთელ სიცოცხლეს შესწირავდა სამშობლოს გათავისუფლებისათვის ბრძოლას:
ვოლფგანგ პაული
ბიოგრაფია
1921 წელს პაული გადადის გეტინგენში, სადაც იგი იწყებს მუშაობას მაქს ბორნის ხელმძღვანელობით. დაწყებული 1920 წლიდან, პაული დიდ ყურადღებას აქცევდა ატომებთან და მათ სპექტრთან დაკავშირებულ პრობლემებს. ამასთან დაკავშირებით ჩატარებულმა კვლევებმა, მეცნიერი მიიყვანეს მის ცხოვრებაში მომხდარ უდიდეს აღმოჩენამდე. 1924 წელს ვოლფგანგ პაული აყალიბებს მიკროსამყაროს ერთ–ერთ უმნიშვნელოვანეს კანონს, რომელიც მეცნიერებაში „პაულის პრინციპითაა“ ცნობილი.
სიმონ ბოლივარი
ბიოგრაფია
1807 წელს ბოლივარი დაბრუნდა ვენესუელაში და აქტიური მონაწილეობა მიიღო ესპანელთა უღლის დამხობაში, რასაც ვენესუელის პირველი რესპუბლიკის შექმნა მოჰყვა. ესპანელთა მიერ ვენესუელის რესპუბლიკის განადგურების შემდეგ ბოლივარი გამაგრდა ახალი გრანადის ცენტრალურ ნაწილში (თანამედროვე კოლუმბია), სადაც ესპანელებთან ბრძოლაში რამდენიმე ბრწყინვალე გამარჯვება მოიპოვა. 1813 წელს ბოლივარმა აიღო კარაკასი და შექმნა ვენესუელის მეორე რესპუბლიკა. კარაკასის მუნიციპალიტეტმა მას მიანიჭა განმათავისუფლებლის წოდება. 1814 წელს ესპანეთის ჭარბ ძალებთან ბრძოლაში დამარცხდა და ემიგრაციაში წავიდა.
ვოლფგანგ პაული
ბიოგრაფია
გარკვეული პერიოდის განმავლობაში პაული მუშაობდა კოპენჰაგენის თეორიული ფიზიკის ინსტიტუტში ნილს ბორთან ერთად, მანამ მას არ შესთავაზეს დოცენტის თანამდებობა ჰამბურგის უნივერსიტეტში. 1923 წელს პაული იწყებს მუშაობას ჰამბურგის უნივერსიტეტში. 1928 წელს იგი გადადის ციურიხში, პოლიტექნიკუმის პროფესორის თანამდებობაზე. 1930 წელს გამოთქვავს კიდევ ერთ უმნიშვნელოვანეს აზრს, რითაც შეიძლება ითქვას ჩიხიდან გამოჰყავს იმდროინდელი ფიზიკა. იმ დროსათვის, ექსპერიმენტალური გამოკვლევები აჩვენებდა, რომ ნეიტრონის ბეტა–დაშლისას მიღებული პროდუქტების — პროტონის და ელექტრონის ჯამური ენერგია ნაკლებია საწყის მნიშვნელობაზე, რაც ეწინააღმდეგებოდა ფიზიკის ფუნდამენტურ კანონს ენერგიის შენახვის შესახებ. პაულიმ გამოთქვა მოსაზრება, რომ ბეტა–დაშლის შედეგად მიღებულ პროდუქტებს შორის არის მსუბუქი, ნულოვანი მუხტის მქონე ნაწილაკი, რომლის რეგისტრაცია მთვლელების საშუალებით შეუძლებელია მუხტის არარსებობის გამო და რომელიც არის ზუსტად იმ „ნაკლული ენერგიის“ მატარებელი. ეს მოსაზრება, რომელმაც არა მხოლოდ ენერგიის, არამედ მომენტისა და იმპულსის მუდმივობის კანონები „გადაარჩინა“ ექსპერიმენტალურად დამტკიცდა მხოლოდ 20 წლის შემდეგ. 1941 წელს პაული საცხოვრებლად მიემგზავრება აშშ–ში, სადაც მუშაობს პრინსტონის უნივერსიტეტში. 1945 წელს მას მიენიჭა ნობელის პრემია. 1946 წელს იგი ბრუნდება სამშობლოში, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა პროფესორის თანამდებობაზე ციურიხის უმაღლეს ტექნიკურ სკოლაში. მეცნიერებაში შეტანილი ღვაწლისათვის, 1958 წელს პაულის აჯილდოებენ მაქს პლანკის სახელობის მედლით. იმავე წლის 15 დეკემბერს, ციურიხში, კიბოსაგან გარდაიცვალა მე–20 საუკუნის ერთ–ერთი უდიდესი თეორეტიკოსი.
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიელი ფიზიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
სიმონ ბოლივარი
ბიოგრაფია
thumb|200px|[[აიაკუჩოს ბრძოლა|ბრძოლა აიაკუჩოსთან]] ახალი გრანადის განთავისუფლების შემდეგ ბოლივარმა პერუში დაიწყო ბრძოლა. 1824 წლის 6 აგვისტოს სიმონ ბოლივარმა ესპანელები ხუნინთან დაამარცხა, ხოლო 9 დეკემბერს აიაკუჩოს დაბლობზე ესპნელები გაანადგურა კოლუმბიის არმიამ ანტონიო ხოსე სუკრეს მეთაურობით. 1825 წელს გამოცხადდა ზემო პერუს დამოუკიდებლობა და გამოცხადდა რესპუბლიკა, რომელსაც სათავეში ჩაუდგა ბოლივარი. ახალი რესპუბლიკის დამფუძნებელმა კონგრესმა ქვეყანას მის პატივსაცემად ბოლივია უწოდა.
ბოლივარი დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა განმტკიცებას ცდილობდა. იგი გამოდიოდა ამ რესპუბლიკათა გაერთიანების მოთხოვნით. ამ მიზნით 1826 წელს მან პანამაში კონგრესიც კი მოიწვია, მაგრამ თავისი გეგმების განხორციელებას ვერ მიაღწია. სეპარატისტულმა მოძრაობებმა გამოიწვია მისი ძალაუფლების დამხობა პერუსა და ბოლივიაში, ხოლო დიდ კოლუმბიას გამოეყო ვენესუელა და ეკვადორი. 1830 წელს ბოლივარი თადარიგში გავიდა და ჩამოსცილდა სახელმწიფო საქმიანობას. ამის შემდეგ იგი მალევე გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის პრეზიდენტები კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები კატეგორია:პერუს პრეზიდენტები კატეგორია:რევოლუციონერები კატეგორია:დაბადებული 1783 კატეგორია:გარდაცვლილი 1830 კატეგორია:კოლუმბიის პრეზიდენტები
სიმონე პეროტა
სიმონე პეროტა (Simone Perrotta; დ. 17 სექტემბერი, 1977, ეშტონ-ანდერ-ლაინი) — ყოფილი იტალიელი ფეხბურთელი, უკანასკნელად თამაშობდა საფეხბურთო კლუბ „რომაში. იტალიის ეროვნულ ნაკრებთან ერთად მოგებული აქვს 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი. 2013 წლის 29 ივნისს პეროტამ საფეხბურთო კარიერა დაასრულა.
საკლუბო კარიერა
პეროტამ თამაში დაიწყო „რეჯინაში“, დებიუტი ჰქონდა 1995 წელს, იტალიის სერია B-ში. 1998 წელს ის გადაიბირა „იუვენტუსმა“. ტურინულ კლბუში ნახევარმცველის პოზიციაზე კონკურენცია უწევდა ისეთ დიდ ფეხბურთელებთან, როგორებიც იყვნენ ანტონიო კონტე, დიდიე დეშამი და ზინედინ ზიდანი. „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში მან მხოლოდ ხუთ მატჩში მიიღო მონაწილეობა. 1999 წელს იჯარის წესით გადავიდა „ბარიში“, სადაც დაჰყო ორი სეზონი. 2001/02 წლების სეზონი გაატარა „კიევოში“.
აწითაქუ
აწითაქუ, აცეტუკი — მთა საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს გაგრის ქედზე, რიწის ტბის ჩრდილოეთით. სიმაღლე ზღვის დონიდან 2538 მ. აგებულია ბაიოსური ტუფ-პორფირიტებით. კალთები დაფარულია სოჭნარ-წიფლნარით. ტყის ზონის ზემოთ სუბალპური და ალპური მდელოებია.
სიმონე პეროტა
რომა
2004 წელს „რომამ“ 7,2 მილიონი ევროს სანაცვლოდ მოახერხა პეროტას გუნდში გადმოყვანა. რომას რიგებში წარმატებული ასპარეზობის შემდეგ მარჩელო ლიპიმ ის იტალიის ნაკრებში გამოიძახა და მსოფლიო ჩემპიონტაზე ითამაშა შვიდი მატჩი. მან დედაქალაქურ კლუბთან გაახანგრძლივა კონტრაქტი 2010 წლამდე. 2009 წელს მან კვლავ გაახანგრძილვა კლუბთან კონტრაქტი. 2011 წელს გაფორმებული ახალი კონტრაქტით მისი ანაზღაურება შემცირდა.
აწითაქუ
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის მთები
სიმონე პეროტა
სანაკრებო კარიერა
პეროტამ იტალიის 21-წლამდელთა ნაკრებთან ერთად მოიგო 2000 წლის ევროპის ჩემპიონატი. ეროვნულ ნაკრებში დებიუტი ჰქონდა 2002 წელს. ითამაშა 2004 წლის ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც გაიტანა გოლი ბულგარეთის ნაკრების კარში. პეროტამ ასევე მიიღო მონაწილეობა 2006 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატზე, სადაც შვიდივე მატჩში ითამაშა სასტარტო შემადგენლობაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
სუვა
სუვა (Suva) — ფიჯის დედაქალაქი, მისი ეკონომიკური, პოლიტიკური და კულტურული ცენტრი. სუვას მოსახლეობა 2007 წლის აღწერის თანახმად შეადგენს 85 691 ადამიანს, ხოლო მის აგლომერაციაში ცხოვრობს 172 399 ადამიანი. ქალაქი მდებარეობს ცენტრალური ოლქის რევას პროვინციაში.
გეოგრაფია
სუვა — ოკეანეთის სამხრეთი ნაწილის ყველაზე დიდი ქალაქია ავსტრალიის და ახალი ზელანდიის ფარგლებს გარეთ. ქვეყნის მთავარი საზღვაო პორტია.
ქალაქი სუვა მდებარეობს კუნძულ ვიტი-ლევუს სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, მცირე ნახევარკუნძულზე. ძველად ქალაქის მნიშვნელოვანი ნაწილი ეკავა ჭაობებს.
ისტორია
1868 წელს სუვას თანამედროვე ქალაქის ტერიტორიის ნაწილი ფიჯელმა ბელადმა სერუ ეპენისა კაკობაუმ ვალის სანაცვლოდ გადასცა ავსტრალიურ კომპანიას, რომელიც ამ მიწაზე აპირებდა განევითარებინა ბამბის პლანტაციები. მაგრამ ბამბის გაშენების ყველა ცდა ჩაიშალა ამ საქმისათვის გამოუსადეგარი კლიმატის გამო. 1877 წელს, ბრიტანეთის იმპერიის მიერ ფიჯის ანექსიის შემდეგ, გადაწყდა ფიჯის დედაქალაქი გადაეტანათ ქალაქ სუვაში. ძველად ფიჯის კუნძულების მთავარი კოლონიალური დასახლება იყო ქალაქი ლევუკა კუნძულ ოვალაუზე. მთლიანად კოლონიის ადმინისტრაცია ლევუკიდან სუვაში გადავიდა 1882 წელს.
1910 წელს დასახლებამ მიიღო მუნიციპალიტეტის სტატუსი. პირველად სუვას მოედნის ფართობი არ აჭარბებდა 2,6 კმ²-ს, მაგრამ 1952 წელს მას მიუერთდა მუანიკაუს და სამაბულას რაიონები. შედეგად ტერიტორია გაფართოვდა 13 კმ²-მდე. შემდგომში დასახლების ტერიტორია გაფართოვდა რამდენიმეჯერ. 1952 წლის ოქტომბერში, ფიჯის ტერიტორიაზე პირველად სუვა გამოცხადდა ქალაქად.
2003 წელს ქალაქში ჩატარდა სამხრეთ წყნარი ოკეანეთის თამაშები, უკვე მესამე სუვის ისტორიაში.
მოსახლეობა
2007 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 85 691 ადამიანს. აგლომერაციის მოსახლეობის რაოდენობა (ანუ დიდი სუვის) შეადგენდა 167 975 ადამიანს.
სუვა — მრავალეროვანი ქალაქია. მოსახლეობის დიდ ნაწილს შეადგენენ მკვიდრი ფიჯელები და ასევე ფიჯი-ინდოელები, ფიჯის ორი მთავარი ეთნიკური ჯგუფი. მაგრამ სუვაში ასევე ცხოვრობენ აზიელები, მათ შორის, ჩინელები.
ადმინისტრაცია
სუვას აქვს მუნიციპალური სტატუსი. ქალაქს ხელმძღვანელობს ლორდ-მერი. მოქმედებს 20 დეპუტატისაგან შემდგარი საქალაქო საბჭო.
ინფრასტრუქტურა
სუვა ადმინისტრაციული და საპორტო ქალაქია და არ აქვს პლაჟები. ქალაქში მდებარეობენ ქვეყნის სამთავრობო შენობები, ფიჯის სამედიცინო სკოლა და სამხრეთ წყნარი ოკეანის უნივერსიტეტის (University of the South Pacific) (უკავია ახალი ზელანდიის ყოფილი სამხედრო ბაზის ტერიტორია) ერთ-ერთი კამპუსი.
ეკონომიკა
ქალაქში განვითარებულია კვების მრეწველობისა და სამშენებლო მასალების დამამზადებელი ბევრი საწარმოები. ქალაქის შემოგარენში აწარმოებენ საპონს, არსებობს შაქრის ქარხნები, კოპრის დამამზადებელი ქარხნები. მზადდება ქოქოსის ზეთი, ბანანის პლანტაციებში — ბანანი. ცალკე უნდა აღინიშნოს ოქროს დამუშავება. განვითარებულია ტურიზმი.
ტრანსპორტი
ქალაქიდან შორიახლოს მდებარეობს ნაუსორის საერთაშორისო აეროპორტი, საიდანაც ხორციელდება შიდა ავიაგადაფრენები და ფრენები ტუვალუს ტერიტორიაზე. საერთაშორისო ავიარეისებს ემსახურება ნანდის საერთაშორისო აეროპორტი.
ღირსშესანიშნაობები
სუვაში მდებარეობს ფიჯის ყველაზე მაღალი შენობა — სარეზერვო ბანკის შენობა. ქალაქის ერთ-ერთი ღირსშესანიშნაობაა, 1909 წელს აშენებული საქალაქო ბიბლიოთეკა.
სუვაში მდებარეობს 1882 წელს აშენებული და 1928 წელს გადაკეთებული ფიჯის პრეზიდენტის ოფიციალური რეზიდენცია. ქალაქში ასევე მოქმედებს ფიჯის მუზეუმი, სადაც წარმოდგენილია არქეოლოგიური და ეთნოგრაფიული ექსპონატების მდიდარი კოლექცია წყნარი ოკეანის კუნძულებიდან (დაარსებულია 1904 წელს).
არსებობენ დიდი რაოდენობით პარკები (სულ 78).
სქოლიო
კატეგორია:ფიჯის ქალაქები კატეგორია:ოკეანეთის დედაქალაქები
The Road (Mike + The Mechanics-ის ალბომი)
The Road — ჯგუფ Mike + The Mechanics-ის მეშვიდე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 2011 წლის 11 აპრილს. დისკი გამოსცეს ლეიბლებმა Arista Records და Sony Music. მას შემდეგ, რაც გარდაიცვალა ჯგუფის ვოკალისტი პოლ იანგი, მოხდა კოლექტივის კიდევ ერთი რეორგანიზაცია - ვოკალისტ ენდრიუ როუჩფორდთან ერთად.
სქოლიო
კატეგორია:2011 წლის ალბომები კატეგორია:Mike + The Mechanics-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები მაიკ რეზერფორდის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები კრისტოფერ ნილის პროდიუსერობით კატეგორია:Arista Records-ის ალბომები
დაპა (ჩრდილოეთი სურიგაო)
დაპა (ოფიციალურად დაპის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Dapa; Bayan ng Dapa) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სურიგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 006 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ სურიგაოს მუნიციპალიტეტები
ანტონ ნატროშვილი
ანტონ ივანეს ძე ნატროშვილი (რუსიფიცირებული ვარიანტი ანტონ ნატროევი, Антон Иванович Натроев; დ. დეკემბერი, 1852, ზემო მაჩხაანი, ახლანდელი დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი — გ. 18 ივნისი, 1930, ტფილისი) — ქართველი პედაგოგი, სახალხო განათლების და საზოგადო მოღვაწე, მწერალი, მეცნიერი, დამსახურებული მასწავლებელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა მღვდლის, ივანე ნატროშვილის ოჯახში. დაამთავრა თელავის სასულიერო სასწავლებელი და ჩაირიცხა თბილისის სასულიერო სემინარიაში, სადაც მისი პედაგოგები იყვნენ იაკობ გოგებაშვილი და ნიკო ცხვედაძე. ანტონმა წარმატებით დაამთავრა სემინარია და გაიგზავნა ყაზანის სასულიერო აკადემიაში სახელმწიფო ხარჯზე. 1877 წელს დაამთავრა ყაზანის სასულიერო აკადემია, მაგისტრის ხარისხით და ითხოვა პედაგოგობა თბილისის სემინარიაში, მაგრამ, როგორც „ბუნტში“ შემჩნეულს, უარი უთხრეს და გაამწესეს სამარის სასულიერო სემინარიაში ფსიქოლოგიისა და პედაგოგიკის მასწავლებლად.
1884 წელს ა. ნატროშვილი გადმოიყვანეს ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში არითმეტიკისა და გეოგრაფიის პედაგოგად. ერთი წლის შემდეგ იგი უკვე თბილისშია, სადაც 34 წელი, ძირითადად, სასულიერო სასწავლებელში იღვაწა, პარალელურად მუშაობდა ხან ქართულ გიმნაზიაში, ხან - მე-2 კომერციულ სასწავლებელში.
1918 წელს საულიერო სასწავლებელი სასულიერო სემინარიას შეუერთდა და ეგრეთ წოდებული VIII სასულიერო გიმნაზიად გადაკეთდა, სადაც, მოსწავლეთა მოთხოვნით, ა. ნატროშვილი დირექტორად დაინიშნა. მაგრამ ერთი წლის შემდეგ დაუბრუნდა მშობლიურ ქიზიყს. აქ იგი მოსამართლედ აირჩიეს. 1923 წლიდან კვლავ სკოლაშია. ჯერ ქვემო მაჩხაანის შვიდწლედში მასწავლებლობდა, შემდეგ - სოფ. ყანდაურის შრომის სკოლის გამგედ დაინიშნა, სადაც დაჰყო 1927 წლამდე, ვიდრე ჯანმრთელობა არ შეერყა.
ანტონ ნატროშვილი იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების, ისტორიულ-ეთნოგრაფიული, სვეტიცხოვლის სარესტავრაციო კომიტეტისა და ბევრი სხვა საზოგადოების წევრი. თანამშრომლობდა გაზეთებში "Кавказ" და "Кавказское обозрение". მის ნამოწაფართა შორის მრავალი სახელოვანი ადამიანი იყო: პოეტი გიორგი ლეონიძე, ინჟინერი გრიგოლ ქურდიანი, პროფესორი გრიგოლ მუხაძე და სხვები.
მისი შრომებიდან განსაკუთრებით აღსანიშნავია მონოგრაფია მცხეთაზე და სვეტიცხოვლის ტაძარზე, რომელიც პირველი ისტორიულ-არქეოლოგიური კვლევაა ამ საკითხში. ნაშრომს დღესაც არ დაუკარგავს თავისი სამეცნიერო მნიშვნელობა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:დაბადებული 1852 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1930 კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ახალი ბრიტანეთი
ახალი ბრიტანეთი (New Britain, Neupommern) — ყველაზე დიდი კუნძული ბისმარკის არქიპელაგში (სახელი ეწოდა ოტო ფონ ბისმარკიდან), ეს ტერიტორია ეკუთვნის პაპუა-ახალ გვინეას. კუნძულზე ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტებია რაბაული/კოკოპო და კიმბე.
გეოგრაფია
thumb|left|230px|ახალი ბრიტანეთის ტოპოგრაფიული რუკა კუნძულის ფართობი შეადგენს 35 144,6 კმ²-ს, მას მსოფლიოს კუნძულებს შორის ფართობის მხრივ 38-ე ადგილი უკავია. მისი სიგრძე — 600 კმ-ია, ხოლო მაქსიმალური სიგანე — 80 კმ. კუნძულის გასწვრივ გადაჭიმულია ხეობებით დაკლაკნილი სამთო მასივი, რომლის ყველაზე მაღალი წერტილია ვულკანი სინევიტი — 2438 მეტრი. ახალი ბრიტანეთი მთიანი კუნძულია, ახალი ბრიტანეთის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს სულუს ქედი, აქ მრავლადაა ვულკანები და მაღალი სიმაღლის მთები. კუნძულის დასავლეთი სანაპირო გაშენებულია ბისმაკის ზღვის სანაპირო ზოლში. კუნძულის ძირითადი ნაწილი დაფარულია ტროპიკული ტყეებით.
ახალი ბრიტანეთი კუნძულ ახალი გვინეიდან გამოყოფილია დამპირის და ვიტიაზის სრუტების მეშვეობით. კუნძულ ახალ ირლანდიისგან კი გამოყოფილია წმინდა გიორგის სრუტის მეშვეობით.
ისტორია
thumb|250px|ახალი ბრიტანეთის რუკა უილიამ დამპირი იყო პირველი ევროპელი, რომელმაც ნახა ეს კუნძული 1700 წლის 27 თებერვალს. მან ამ კუნძულს, თავისი ქვეყნის პატივსაცემად ახალი ბრიტანეთი დაარქვა.
1909 წლისათვის კუნძულზე მცხოვრებ ადგილობრივ მოსახლეობათა რაოდენობა შეადგენდა 190 000 ადამიანს, რაც შეეხება ჩამოსულების რაოდენობას, ისინი შეადგენდნენ 773 ადამიანს. მათი საცხოვრებელი ადგილები იყო კუნძულის ჩრდილოეთში არსებული გაზელეს ნახევარკუნძული.
1914 წელს დაწყებული პირველი მსოფლიო ომი ამ კუნძულზეც ახდენდა გავლენას. ბრძოლების შედეგად ეს ტერიტორია შევიდა ავსტრალიის შემადგენლობაში ერთა ლიგის მანდატის საფუძველზე.
მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ეს კუნძული სხვა მრავალ კუნძულთან ერთად შევიდა იაპონიის შემადგენლობაში. 1942 წელს აქ მყოფ ავსტრალიელებსა და იაპონიის საზღვაო ჯარებს შორის მოხდა რაბაულის ბრძოლა, ამ ბრძოლიდან 1944 წლამდე აქ იაპონელები იმყოფებოდნენ. ომის უკანასკნელ სტადიაში ეს ტერიტორიები გაათავისუფლა ამერიკულმა არმიამ.
ადმინისტრაციული დაყოფა
აქ მდებარეობს პაპაუა-ახალი გვინეის ოთხი რეგიონი. 1966 წლიდან კუნძული ახალი ბრიტანეთი იყოფა ორ პროვინციად.
აღმოსავლეთი ახალი ბრიტანეთი ფართობის მიხედვით ნაკლებია დასავლეთი ახალი ბრიტანეთზე, მაგრამ უფრო მეტია მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით.
მოსახლეობა
კუნძულის ყველაზე ძველი ეთნიკური ჯგუფი პაპუასებია. ქრონოლოგიის მიხედვით კუნძულზე დასახლებული მეორე ეთნოსია მელანეზიელები. ყველაზე მრავალრიცხოვანი ეთნიკური ჯგუფია ტოლაი. მთიან ადგილებში მცხოვრებმა ეთნოსმა ბაინინგმა გარკვეული ცნობადობა შეიძინა თავისი რიტუალური «ცეცხლოვანი ცეკვით» და ასოს მორთულობით. მათ გარდა, კუნძულზე ცხოვრობენ ეთნოსები: კილენგე, სულკა და ლაკალაი.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ბრიტანეთი კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის კუნძულები
კისმაიოს ბრძოლა (2012)
კისმაიოს ბრძოლა — შეტევა, რომელსაც ხელმძღვანელობდა კენიის თავდაცვის ძალები, კოდური სახელწოდებით ოპერაცია მძლავრი ჩაქუჩი, 2012 წლის 28 სექტემბრიდან ალ-შაბააბს სომალის საპორტო ქალაქ კისმაიოს დასაპყრობად. კენიის არმიასთან ერთად იბრძოდა რასკამბონის მოძრაობის მილიცია და სომალის არმია. ბრძოლა დასრულდა პირველ ოქტომბერს.
ბრძოლა
28 სექტემბერს, დილის 2:00 საათზე, კენიის თავდაცვის ძალები და სომალის სამთავრობო ჯარები გაემართნენ კისმაიოდან ჩრდილოეთით დაახლოებით ექვს კილომეტრში, მოგადიშოს მთავარ გზასთან ახლოს. მოსახლეობამ აღნიშნა, რომ ოპერაციაში შვიდი გემი იყო ჩართული. სომალის აფრიკული კავშირის მისიის პოლკოვნიკ საირუს ოგუნას თქმით, სომალის ეროვნულმა არმიამ და კენიის აფრიკის კავშირის საზღვაო, საჰაერო და სახმელეთო ძალებმა მოულოდნელი შეტევა დაიწყეს კისმაიოზე, აიღეს ქალაქი ალ-შაბააბის მხრიდან მცირედი წინააღმდეგობით. სპიკერმა განაცხადა, რომ აჯანყებულებმა „მძიმე დანაკარგები“ განიცადეს შეტევის დროს, ხოლო მოკავშირეთა ჯარისკაცები არ დაჭრილან და არც დაღუპულან. გავრცელებული ინფორმაციით, რასკამბონის მილიციის მებრძოლები ასევე დაეხმარნენ სომალის ეროვნულ არმიაას და აფრიკის კავშირის ჯარებს. ალ-შაბააბის სამხედრო ოპერაციების სპიკერმა შეიხ აბდიასის აბუ მუსაბმა განაცხადა, რომ მის თანამებრძოლებსა და სომალისა და სომალის აფრიკული კავშრის მისიის ძალებს შორის მიმდინარეობს „სასტიკი ბრძოლა“. ალ-შაბააბმა ასევე განაცხადა, რომ ბრძოლის დროს გაანადგურა ორი კენიური ჯავშანტრანსპორტიორი, ერთი ხელნაკეთი ასაფეთქებელი მოწყობილობით (IED) და მეორე - სარაკეტო ყუმბარით და უარყო, რომ მან დაკარგა კონტროლი ქალაქზე.
ადგილობრივმა მოსახლეობამ მიუთითა, რომ მოკავშირე ჯარებმა დაიპყრეს პორტი, მაგრამ მებრძოლები კვლავ იმყოფებოდნენ ქალაქის სხვა ნაწილში და მანქანებით სწრაფად მიდიოდნენ ფრონტის ხაზებისკენ. ისლამური ჯგუფის პროპაგანდისტული რადიოსადგური ცდილობდა მაცხოვრებლების მოტყუებას, რათა გაქცეულიყვნენ მომავალი სომალის მთავრობისა და სომალის აფრიკული კავშირის მისიის ჯარებისკენ.
ერთმა თვითმხილველმა დამატებით განაცხადა, რომ კენიურ სომალის აფრიკული კავშირის მისიის ჯარებს შორის იყვნენ თეთრკანიანი ჯარისკაცები. გავრცელდა ინფორმაცია, რომ შეერთებული შტატები მხარს უჭერდა აფრიკის კავშირს და ეხმარებოდა სპეცრაზმით. თუმცა, აშშ-ს სარდლობამ აფრიკაში უარყო კენიის აფრიკული კავშირის კონტიგენტის მხარდაჭერა.
29 სექტემბერს ალ-შაბააბის მებრძოლებმა ოფიციალურად დატოვეს ქალაქი. ეს დაადასტურეს მაცხოვრებლებმა, რომლებმაც განაცხადეს, რომ ქალაქში შეიარაღებული ძალები არ დარჩენილა და მძარცველებმა ადმინისტრაციის შენობების დარბევა დაიწყეს. მინი| კენიელი ჯარისკაცები კისმაიოს უნივერსიტეტის გარეთ ზეიმობენ გამარჯვებას თვითმხილველის თქმით, სომალის მთავრობის ჯარისკაცები ჯავშანტექნიკით შევიდნენ კისმაიოს ცენტრში 2012 წლის 1 ოქტომბერს, სამი დღის შემდეგ, რაც მოკავშირეთა ძალებმა ქალაქის პერიმეტრს ალყა შემოარტყეს. გავრცელებული ინფორმაციით, აფრიკის კავშირის ჯარები მიჰყვნენ რამდენიმე საათის შემდეგ. მეორე დღეს ქალაქში უზარმაზარი აფეთქებები მოხდა. სახმელეთო ნაღმი პირველად სამხედრო ბაზას დაარტყეს, თუმცა მსხვერპლი არ არის დადასტურებული. მეორე აფეთქება პორტში მოხდა და სავარაუდოდ, სომალის მთავრობისა და სომალის აფრიკული კავშირის მისიის ძალების წინააღმდეგ იყო მიმართული. თუმცა, ზარალი არც აქ დაფიქსირებულა. რამდენიმე წუთის შემდეგ, ასაფეთქებელი ნივთიერების მესამე ნაკრები ააფეთქეს არმიის ბაზასთან, სადაც განლაგებული იყვნენ მთავრობის მხარდამჭერი რასკამბონის მილიციის მებრძოლები. კოალიციის წევრები შეიკრიბნენ აეროპოტში, რათა ერთად დაეგეგმათ სამომავლო ნაბიჯები. პარალელურად სომალის თავდაცვის სამინისტრომ და ეროვნული არმიის მეთაურებმა გააფრთხილეს კოალიციის ძალები შემდგომი თავდასხმების შესაძლებლობის შესახებ და ურჩიეს მათ სიფრთხილით შესულიყვნენ ქალაქში, რადგან აჯანყებულებს შესაძლოა, დაენაღმათ მათ მიერ დაცლილი ბაზები. მინი| რასკამბონის მილიცია და სომალის ეროვნული არმია აღნიშნავენ კისმაიოს აეროპორტის აღებას კისმაიო განიხილებოდა, როგორც ალ-შაბააბის ბოლო ძირითადი დასაყრდენი, რადგან სწორედ ამ ქალაქიდან მიღებული შემოსავლებით ფინანსდებოდა ალ-შაბააბის ორგანიზაცია. შემოსავალს იღებდნენ ნახშირის ექსპორტითა და იმპორტირებული საქონელზე პორტის გადასახადების დაწესებით. Al-Jazeera-ს ცნობით, თავდასხმა წარმოადგენდა დიდ, მორალურ-დამამცირებელ დანაკარგს მეამბოხე ჯგუფისთვის, რადგან, გავრცელებული ინფორმაციით, მებრძოლებს დარჩათ ცოტა ადგილი, საიდანაც უსაფრთხოდ განახორციელებდნენ თავდასხმებს „რბილ სამიზნეებზე“. პოლკოვნიკმა ოგუნამ აღნიშნა, რომ ქალაქის აღება „შეიძლება ალ-შაბააბის დასასრულის ნიშანი იყოს, რადგან კისმაიო იყო ბასტიონი, რომელიც აფინანსებდა ალ-შაბააბის საქმიანობას სომალის სხვა რეგიონებში“. აფრიკის კავშირის სპიკერმა დასძინა, რომ შეტევა იყო „ზედმიწევნით კარგად დაგეგმილი“. გავრცელებული ინფორმაციით, სომალის მთავრობა ასევე ამზადებდა შუამავლებს ქალაქის დაინტერესებულ მხარეებს შორის ინკლუზიური ადგილობრივი ადმინისტრაციის ჩამოყალიბების მიზნით.
სქოლიო
<references group="" responsive="1"> კატეგორია:2012 წლის კონფლიქტები
Raphitoma papillosa
Raphitoma papillosa — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Lasioglossum eduardi
Lasioglossum eduardi — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1931 წელს.
სქოლიო
eduardi
ვალერი გაზაევი
ვალერი გაზაევი (Вале́рий Гео́ргиевич Газза́ев, Valeriy Georgyevich Gazzayev; Гæззаты Георгийы фырт Валери, Gæzzaty Georgijy fyrt Valeri; დ.7 აგვისტო, 1954, ორჯონიკიძე) — ოსური წარმოშობის რუსი მწვრთნელი და ყოფილი ფეხბურთელი, ამჟამად ვლადიკავკაზის „ალანიას“ პრეზიდენტი და მწვრთნელი. თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე. დიდ წარმატებას მიაღწია მოსკოვის „დინამოსთან„ ერთად, ისევე როგორც სსრკ–ს ეროვნულ ნაკრებთან ერთად ოლიმპიადაზე.
ვალერი გაზაევი მწვრთნელი გახდა 1989 წელს. მას ყველაზე წარმატებული წლები ჰქონდა მაშინ, როდესაც ჩაიბარა მოსკოვის „ცსკა“ 2004 დან 2008 წლამდე. „ცსკასთან“ ერთად გაზაევმა მოიგო ყველა რუსული ტიტული, თითოეული სამჯერ, ასევე უეფა-ს თასი 2005 წელს. ამ მიღწევების გამო იგი ითვლლება ერთ–ერთ საუკეთესო მწვრთნელად ყოფილ საბჭოთა კავშირში დაბადბულთა შორის.
საბჭოთა პირველი ლიგა
მან კარიერა დაიწყო ფორვარდის პოზიციაზე მის მშობლიური მხარის, ორჯონიკიძის (შემდეგში ვლადიკავკაზის) გუნდ „სპარტაკში“, რომელიც საბჭოთა პირველ ლიგაში ასპარეზობდა. 1974 წელს იგი შეუერთდა დონის როსტოვის „სკას“, რომელიც საბჭოთა პირველი ლიგიდან მე–2 ადგილის დაკავების გამო აღზევდა საბჭოთა კავშირის უმაღლეს ლიგაში. ვინაიდან „სკას“ მთავარ ადგილი ვერ დაიმკვირდა, იგი დაბრუნდა „სპარტაკში“.
საბჭოთა უმაღლესი ლიგა
1984 წელს გაზაევმა მოსკოვის „დინამოსთან“ ერთად გახდა საბჭოთა კავშირის თასის გამარჯვებული. მისი კარიერის მანძილძე საბჭოთა უმაღლეს ლიგაში ჩაატარა 283 მატჩი და შეძლო 89 გოლის გატანა, ასევე იყო უეფა-ს თასების მფლობელთა თასის ბომბარდირი 1984–85 წლების სეზონში.
სანაკრებო კარიერა
გაზაევი გახდა უეფა–ს 23 წლამდე ფეხბურთელთა ჩემპიონატის გამარჯვებული სსრკ–ს ნაკრებთან ერთად 1976 წელს და 21 წლამდე ფეხბურთელთა ევროპის ჩემპიონი 1980 წელს. მან ასევე მოიგო ბრინჯაოს მედალი 1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიადზე მოსკოვში.
სამწვრთნელო კარიერა
1986 წელს, სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ, სანამ პროფესიონალურ გუნდში გადავიდოდა გაზაევი წვრთნიდა მოსკოვის „დინამოს“ ახალგაზრდულ გუნდს. მისი სერიოზული წარმატება მწვრთნელის რანგში იყო 1995 წელს მოგებული რუსეთის პრემიერ ლიგა ვლადიკავკაზის „სპარტაკი–ალანიასთან“ ერთად.
მეტი ტიტულის მოპოვება შეძლო მას შემდეგ, რაც მოსკოვის „ცსკა–ს“ შეუერთდა. მასთან ერთად 2004-05 წლებში შეძლო უეფა-ს თასის მოგება, ისევე როგორც რუსეთის პრემიერ ლიგის: 2003, 2005, 2006 წლებში და რუსეთის თასის: 2002, 2005, 2006 წლებში. 2008 წლის 5 დეკემბერს დატოვა ცსკა“. გაზაევის გაწვრთნილი „ცსკა“ იყო პირველი გუნდი რუსეთის ფედერაციიდან, რომელმაც მოახერხა ევროპული პრიზის აღება საბჭოთა კავშირის დაცემის შემდეგ.
2009 წლის 26 მაისს მოსკოვის „ცსკა–ს“ ყოფილმა მწვრთნელმა 3 წლიანი კონტრააქტი გააფორმა კიევის „დინამოსთან“, 2012 წლამდე.
2011 წლიდან დაბრუნდა ვლადიკავკაზში და დაიკავა „ალანიას“ პრეზიდენტის პოსტი. 2012 წლის ნოემბრიდან კი პრეზიდენტთან ერთად ვლადიკავკაზის „ალანიას“ მწვრთნელიცაა.
პირადი
იგი არის იური გაზაევის ბიძაშვილი და ვლადიმერ გაზაევის მამა.
მიღწევები
იგი არის მეგობრობის ორდენისა და რუსული ღირსების ორდენის კავალერი.
მოთამაშე
სკა დონის როსტოვი
მწვრთნელი
🇷🇺 სპარტაკი–ალანია ვლადიკავკაზი
🇷🇺 ცსკა მოსკოვი
🇺🇦 დინამო კიევი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:რუსი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ვლადიკავკაზის ალანიას ფეხბურთელები კატეგორია:ვლადიკავკაზის ალანიას მწვრთნელები კატეგორია:მოსკოვის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის ლოკომოტივის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:გრიგორი ფედოტოვის კლუბის წევრები
1623
თარიღი უცნობია
*
7 ოქტომბერი
7 ოქტომბერი — გრიგორიანული კალენდრის 280-ე დღე (ნაკიან წლებში – 281-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 85 დღე.
დღის მოვლენები
right|150px|[[ლეპანტოს ბრძოლა]] right|110px|ჯეიმზ კუკი right|110px|გდრ-ის დროშა 110px|right
ამ დღეს დაბადებულნი
right|100px
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
ყველაზე ლამაზები
ყველაზე ლამაზები — რეჟისორ აკირა კუროსავას ფილმი. გამოვიდა 1944 წელს. მოქმედება მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში მიმდინარეობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონური ფილმები კატეგორია:აკირა კუროსავას ფილმები კატეგორია:1944 წლის ფილმები
ახყულა
ახყულა (ყოფ. აკყულარი ) — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის მარნეულის მუნიციპალიტეტში. შაუმიანის სადაბო თემი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 86 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მალავის პოლიტიკური სისტემა
მალავის პოლიტიკა — მალავიში მოქმედებს საპრეზიდენტო, წარმომადგენლობითი დემოკრატიის რესპუბლიკური მმართველობა, სახელმწიფოს და მთავრობის მეთაურია — პრეზიდენტი. აღმასრულებელი ხელისუფლება ეკუთვნის მთავრობას. საკანონმდებლო ხელისუფლება გაყოფილია მთავრობასა და ეროვნულ ასამბლეას შორის. სასამართლო დამოუკიდებელია ხელისუფლების აღმასრულებელი და საკანონმდებლო ორგანოებისაგან. მალავის მთავრობა მრავალპარტიულია 1994 წლიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მალავის პოლიტიკა
მიხეილ ხერგიანი
მიხეილ ბესარიონის ძე ხერგიანი (დ. 23 ან 25 მარტი, 1932, მესტია — გ. 4 ივლისი, 1969, მწვერვალი ჩიმა-სუ-ალტო, იტალია) — ქართველი ალპინისტი, საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1963), სსრ კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1967).
ბიოგრაფია
მამის გარდა, ალპინისტები იყვნენ მისი ბიძა და ბიძაშვილი. მოზარდობისას მიშა მთებზე ასვლის ამბებს ისმენდა. დადიოდა მთებში, ცოცავდა კლდეებზე და სამთო-სათხილამურო სპორტით იყო გატაცებული. ცხრა კლასის დამთავრების შემდეგ, 1951 წელს, მიხეილ ხერგიანი ალპინიზმის ინსტრუქტორების საკავშირო სკოლას ამთავრებს. ერთი წლის შემდეგ პრიელბრუსიეში, ადირ-სუს ხეობაში მდებარე ალპინისტურ ბანაკ „მეტალურგში“ ინსტრუქტორად იწყებს მუშაობას. 1956 წლიდან მიხეილი — შხელდას ხეობაში ალპინისტური ბანაკ „სპარტაკის“ სამაშველო რაზმის უფროსია. 1952 წელს ქართველმა სპორტსმენმა ალპინიზმის მეორე თანრიგის ნორმები შეასრულა და კლდეზე ცოცვაში ჩემპიონი გახდა, 1956 წელს ტიუტიუ-ბაშის ჩრდილოეთ კედლის პირველი დაპყრობისათვის სსრკ-ის სპორტის ოსტატის და ჩემპიონის წოდება დაიმსახურა.
1969 წელს დაამთავრა საქართველოს ფიზკულტურის ინსტიტუტი. ალპინიზმში სსრკ სამგზის (1955, 1956, 1964) და კლდეზე ცოცვაში პროფკავშირების საკავშირო შეჯიბრებისა და სსრკ ჩემპიონატების შვიდგზის (1952, 1960, 1962, 1964, 1965 (აბსოლუტური), 1966, 1967) ჩემპიონი. გამოირჩეოდა მთაზე ასვლისა და კლდეზე ცოცვის უბადლო ოსტატობით. ძალზე პოპულარული იყო როგორც საბჭოთა, ისე უცხოეთის მთასვლელთა შორის.
1969 წლის ზაფხულში მიხეილ ხერგიანი ალპინისტთა ჯგუფთან ერთად იტალიურ ალპებში გაემგზავრა, მწვერვალების დასალაშქრად. ბოლო მარშრუტი იყო მთა სუალტოს 700-მეტრიანი კედელი, სადაც ხერგიანს რეკორდი უნდა დაემყარებინა. იგი ჯგუფს წინ მიუძღვებოდა. მოულოდნელი ქვების ცვენამ მისი თოკი გადაჭრა და მთასვლელი 600 მეტრის სიმაღლიდან მოწყდა.
ხერგიანი დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენით.
ხსოვნა
ხერგიანის მთაში სამაშველო მუშაობის შედეგად გადარჩენილია მრავალი ადამიანი. მისი სახელის უკვდავსაყოფად:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 4 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969 კატეგორია:ქართველი მთამსვლელები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ხალვაშ-ღალის ხიდი
ხალვაშ-ღალის ხიდი — ხიდი თურქეთში, ქალაქ ქემალფაშის (მაკრიალი) ცენტრში. ზღვის სანაპიროდან დაახლოებით 1,5 კმ-ზე, მდინარე მენელოღლუს მარჯვენა შენაკად ხალვაშ-ღალიზე.
ამჟამად შემორჩენილია მხოლოდ მდინარის მარცხენა ნაპირის ბურჯი. ბურჯის საძირკვლის მცირე ნაშთი მდინარის მარჯვენა ნაპირზეც შეიმჩნევა. ხიდი 2005 წელს ჩაიქცა. ბურჯის სიგრძე — 3,30 მ., სიგანე ფუძესთან — 3 მ.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქეთის ხიდები
ჯუთისწყალი
ჯუთისწყალი — მდინარე ყაზბეგის მუნიციპალიტეტში, სნოსწყლის მდგენელი. სიგრძე 13 კმ, აუზის ფართობი 79,7 კვ.კმ. სათავე აქვს ხევის კავკასიონის ჩრდილოეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 3275 მ-ზე. მარცხნიდან იერთებს მდინარე ქვენამთისწყალს და წარმოშობს სნოსწყალს.
საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულ-ზაფხულში, წყალმცირობა — ზამთარში. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 2,39 მ³/წმ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთა-მთიანეთის მხარის მდინარეები კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის მდინარეები კატეგორია:სნოსწყლის შენაკადები
Raphitoma philberti
Raphitoma philberti — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Lasioglossum egregium
სქოლიო
egregium
დელ-კარმენი (ჩრდილოეთი სურიგაო)
დელ-კარმენი (ოფიციალურად დელ-კარმენის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Del Carmen; Bayan ng Del Carmen) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ სურიგაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 392 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტს 1966 წლამდე ნუმანსია ერქვა. მოიცავს 19 ბარანგაის. მდებარეობს კუნძულ სიარგაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ სურიგაოს მუნიციპალიტეტები
To Russia With Love (ვიდეო)
thumb|200px
To Russia With Love — გერმანული როკ ჯგუფის სკორპიონსის 1988 წლის ვიდეო. მოიცავს ჯგუფის მიერ 1988 წლის 17-25 აპრილს სსრკ-ში ჩატარებულ კონცერტებს. აშშ-ში ვიდეომ ოქროს სტატუსი მიიღო.
სქოლიო
კატეგორია:სკორპიონსის ვიდეო ალბომები კატეგორია:1988 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:PolyGram-ის ვიდეო ალბომები
გეოეკოლოგია
მინი|300პქ|წიფლის ტყე. ბუნებრივი გარემო გეოეკოლოგია (ბერძნ. gē – მიწა, oikos – სახლი და logos – მოძღვრება) — ბუნებისმეტყველების ერთ-ერთი დარგი — კომპლექსური მეცნიერება, რომელიც იმყოფება ეკოლოგია-გეოგრაფიის მიჯნაზე. გეოეკოლოგიას საფუძველი ჩაუყარა გერმანელმა გეოგრაფმა კარლ ტროლმა, რომელმაც გასული საუკუნის 30-იან წლებში ეკოლოგიური და გეოგრაფიული გამოკვლევები ერთმანეთთან გააერთიანა და შექმნა მეცნიერება ბუნებრივი ეკოლოგიური სისტემების შესახებ. ტროლის მიხედვით, ტერმინები „გეოეკოლოგია“ და „ლანდშაფტების ეკოლოგია“ სინონიმებს წარმოადგენენ. გეოეკოლოგია დედამიწას არა მთლიანობაში, არამედ მისი გარსის შედარებით თხელ ფენას სწავლობს, სადაც ერთმანეთს კვეთენ გეოსფეროები და, სადაც ცხოვრობს და მოქმედებს ადამიანი. აღნიშნულ კომპლექსურ გარსს ყველაზე უფრო ეკოსფეროს ცნება შეესაბამება, თუმცა ჯერჯერობით საყოველთაოდ გავრცელებული ტერმინი იგი არ არის. უკანასკნელი არის გეოეკოლოგიის მთავარი ობიექტი.
გეოეკოლოგია არის დისციპლინათშორისი სამეცნიერო მიმართულება, რომელიც ეკოსფეროს შეისწავლის როგორც გეოსფეროების ურთიერთდაკავშირებულ სისტემას მის ინტეგრაციის პროცესს საზოგადოებასთან. გეოეკოლოგია სწორედ მაშინ შეიქმნა, როდესაც ადამიანის მოღვაწეობა გახდა არსებითი ფაქტორი დედამიწის გარდაქმნაში. იგი ეფუძნება გლობალურ, საერთაშორისო მიდგომას, თუმცა ამისდა მიუხედავად, არანაკლები მნიშვნელობა ენიჭება რეგიონული და ლოკალური ხასიათის პრობლემებს.
საბჭოთა კავშირში ტერმინი „გეოეკოლოგია“ გაჩნდა 1970-იან წლებში, მას შემდეგ, რაც ტერმინი იხმარა ცნობილმა საბჭოთა ბოტანიკოსმა და ლანდშაფტმცოდნენ ვიქტორ სოჩავამ (1905–1978). XX საუკუნის ბოლოს გეოეკოლოგია ყალიბდება დამოუკიდებელ მეცნიერებად. აღსანიშნავია, რომ გეოეკოლოგიას დღემდე არ გააჩნია ზუსტი საყოველთაოდ აღიარებული საგანი და მიზნები.
ევროპის ზოგიერთი ქვეყნის უნივერსიტეტში გეოეკოლოგია ისწავლება როგორც მეცნიერება (გერმანია, ავსტრია, შვეიცარია და სხვ.). ინგლისურენოვან სამყაროში ტერმინი გეოეკოლოგია იშვიათად, შეუთავსებლად გამოიყენება.
ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში არსებობს გეომორფოლოგია-გეოეკოლოგის განყოფილება.
გეოეკოლოგიის მიმართულება
გეოეკოლოგიაში შეიძლება გამოიყოს 2 მეტ-ნაკლებად მნიშვნელოვანი მიმართულება:
ლიტერატურა
კატეგორია:გეოეკოლოგია კატეგორია:ეკოლოგია
1624
თარიღი უცნობია
*
გერი (ერედვის მუნიციპალიტეტი)
გერი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში  (გერის თემი), 1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში. მდებარეობს გუდისის ქედის სამხრეთ კალთაზე. მდინარე ღვრიის (პატარა ლიახვის მარჯვენა შენაკადი) ზემოთში. ზღვის დონიდან 1480 მეტრი, ცხინვალიდან 22 კილომეტრი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერის თემის სოფლები
საჩანასახე პარკი
საჩანასახე პარკი, მდედრობითი გამეტოფიტი — ფარულთესლოვან მცენარეთა სქესიანი თაობა. ვითარდება თესლკვირტის ცენტრში, სადაც მაკროსპორის დედა უჯრედის მეიოზური გაყოფის შედეგად წარმოიქმნება 4 ჰაპლოიდური უჯრედი (მაკროსპორების ტეტრადა), მათგან ერთი ვითარდება, დანარჩენი კი — იღუპება.
საჩანასახე პარკის განვითარებისას ხდება მისი ბირთვების 3 თანამიმდევრული მიტოზური გაყოფა, მათი რაოდენობა იზრდება 1:2:4:8 შეფარდებით და თანაბრად ნაწილდება საჩანასახე პარკის ბოლოებზე. მე-3 მიტოზური გაყოფის შემდეგ ერთ ბოლოზე (მიკროპილარულზე) აღმოჩნდება საკვერცხე აპარატის 3 უჯრედი — კვერცხუჯრედი ორი სინერგიდითუერთ, ხოლო მეორე ბოლოზე (ქალაძურზე) — 2 უჯრედი-ანტიპოდი; ცენტრში განლაგდება ე. წ. ცენტრალური უჯრედი, რომელიც 2 პოლარული ბირთვის შეერთებით წარმოიქმნება. მომწიფებულ საჩანასახე პარკში ხდება ორმაგი განაყოფიერება, რის შედეგადაც ვითარდება ჩანასახი და ენდოსპერმი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეთა მორფოლოგია
ოზი ოსბორნი
ჯონ მაიკლ „ოზი“ ოსბორნი (დ. 1948 წლის 3 დეკემბერს) — ინგლისელი როკ-მუსიკოსი, სიმღერების ავტორი და სატელევიზიო ცნობადი პიროვნება. მან პოპულარობა 1970-იან წლებში მოიპოვა ვოკალისტის სახით Black Sabbath-ში, რომლის ბნელი და მძიმე ჟღერადობა ითვლება მძიმე მეტალის განვითარებაში მნიშვნელოვან წვლილად. ოსბორნმა ჯგუფი 1979 წელს დატოვა და ჰქონდა წარმატებული სოლო კარიერა, 11 სტუდიური ალბომის გამოცემით, საიდანაც პირველი შვიდი აშშ-ში მრავალი გზის პლატინით აღინიშნა. 2011 წელს იგი დაუბრუნდა Black Sabbath-ს, რომელმაც მოგვიანებით ჩაწერა ალბომი 13 (2013). ოსბორნს წარმატებამ შესძინა „მძიმე მეტალის ნათლიის“ არაოფიციალური წოდება.
მუსიკოსის ალბომების გაყიდვები, დაწყებული Black Sabbath-ის პერიოდით აღწევს 100 მილიონ ასლს. ჯგუფთან ერთად იგი შეყვანილია როკ-ენ-როლის დიდების და ბრიტანეთის მუსიკის დიდების დარბაზებში. ბირმინგების ვარსკლავების და ჰოლივუდის დიდების ხეივნებში გახსნილია მისი სახელობის ვარსკვლავები. 2000-იანი წლების დასაწყისში მან სატელევიზიო ვარსკვლავის სტატუსიც შეიძინა, როდესაც MTV რეალური შოუ ოსბორნების მონაწილე გახდა, მეუღლე შერონ ოსბორნთან და შვილებთან, კელისთან და ჯეკთან ერთად.
ადრეული წლები
ჯონ მაიკლ ოსბორნი დაიბადა 1948 წლის 3 დეკემბერს ბირმინგემში, დიდ ბრიტანეთში. ოჯახში მეოთხე ბავშვი იყო. ზედმეტსახელად 'ozzy' ჯერ კიდევ სკოლაში შეარქვეს კლასელებმა (The Wonderful Wizard of Oz-ის სიყვარულის გამო). იგივე სკოლაში ტონი აიომიც სწავლობდა, თუმცა იმ დროს მათ ერთმანეთთან მეგობრული დამოკიდებულება არ ჰქონიათ. მათი კავშირი, რომელმაც Black Sabbath-ის ჩამოყალიბებამ განაპირობა, მოგვიანებით წარმოიქმნა.
ციხიდან გამოსვლის შემდეგ მან გადაწყვიტა ბედი მუსიკაში ეცადა. სწორედ მაშინ მაშინ გამოჩნდა ჯგუფი "Music Machine", რომელიც იმ დროისთვის ვოკალისტს ეძებდა. ოზიმ მიკროფონთან დაიკავა ადგილი. მოგვიანებით, იგი საკუთარი ჯგუფის შექმნისა და თანამოაზრეების პოვნის მიზნით ადგილობრივ გაზეთში განცხადებას აქვეყნებს. მას პირველად ტერენს ბატლერი გამოეხმაურა, რომელსაც სულ რაღაც ნახევარი წლის წინ ჰქონდა გიტარაზე დაკვრის სწავლა დაწყებული. მოგვიანებით მათ ტონი აიომი და ბილ უორდი შეუერთდნენ. აიომის მოსვლის შემდეგ ბატლერი 'გადაბასისტდა' და ჯგუფმა მიიღო სახელწოდება "Earth".
Black Sabbath
ჯგუფის პირველი სიმღერა, რომელიც 1963 წლის საშინელებათა ჟანრის ფილმის ზეგავლენით დაიწერა, "Black Sabbath" იყო. მანამდე სხვა შემსრულებლების ქავარებს უკრავდნენ.
1969-1970 წლებში ჯგუფი სხვადასხვა კლუბებში უკრავდა და ამასთან ერთად საკუთარ მასალაზეც მუშაობდა. ერთხელაც, ახალგაზრდებმა ვიღაცის ყურადღება მიიქციეს და დაიბადა პირველი ჩანაწერის იდეაც. თუმცა, გაირკვა, რომ ჯგუფი, სახელწოდებით "Earth", უკვე არსებობდა, ამიტომ კოლექტივმა გადაწყვიტა ჯგუფს პირველი სიმღერის სახელი, "Black Sabbath" დარქმეოდა. 1970 წელს მათ ჩაწერეს სადებიუტო ალბომი, რომელმაც საკმაოდ კარგი ადგილები დაიკავა ინგლისურ და ამერიკულ ჩარტებში.
1971 წელს ოზიმ პირველად იქორწინა - ტელმა რილისთან. 1975 წელს ჯგუფმა მენეჯერი შეიცვალა. Black Sabbath-ის ახალი მენეჯერი შერონ ოსბორნის, ოზის მომავალი მეუღლის მამა, დონ არდენი გახდა.
1977 წელს ოზი Black Sabbath-იდან მიდის, მის ადგილს კი დეივ უოკერი იკავებს. ჯგუფი ახალი ალბომის, Never Say Die-ს ჩაწერაზე იწყებს მუშაობას, თუმცა 1978 წლის დასაწყისში ოზი ისევ ბრუნდება. ამ ერთი წლის განმავლობაში ოზიმ ნარკოტიკებისა და ალკოჰოლის აქტიურად მოხმარება დაიწყო - მან მამის სიკვდილი განიცადა. სხვა მონაცემების მიხედვით, ოზიმ 'ლოთობა' მანამდე დაიწყო, სანამ მამამისი გარდაიცვლებოდა. აიომი ამტკიცებდა, რომ იმ მომენტისთვის, დიდი ხანია ოზი ფხიზელ მდგომარეობაში არ ენახა. ალბომის ჩაწერას დიდი ძალიხმევა დასჭირდა. ოზიმ ყველა ტექსტის გადაწერა მოითხოვა, "Junior’s Eyes"-ის ჩათვლით, რომელიც მან მამამისს მიუძღვნა. ალბომის ჩაწერას ტურნე მოჰყვა, რომლის შემდეგადაც ოზიმ საბოლოოდ დატოვა ჯგუფი.
მალე აიომიმ რეინბოუდან ახალი წამოსული რონი ჯეიმზ დიოც გაიცნო, რომელსაც იმ დროისთვის საკუთარი კოლექტივი არ ჰყავდა. ოზის აცნობეს, რომ მასთან მუშაობის გაგრძელების სურვილი აღარავის ჰქონდა. თუმცა მუსიკოსმა მოგვიანებით თავადვე განაცხადა, რომ Black Sabbath-თან განშორება მისთვის ერთგვარი შვება იყო.
სოლო კარიერა
thumb|left|ოზი კარდიფში, 1981 წელი
ჯგუფიდან წასვლის შემდეგ ოზის დრო უსაქმურად გაჰყავდა, სანამ Black Sabbath-ის მენეჯერის შვილმა, შერონ არდენმა არ დაიყოლია ახალი ჯგუფის შექმნაზე. მან კვლავ გამოაქვეყნა განცხადება გაზეთში მუსიკოსების ძიების თაობაზე. აუდირებაზე მისულ გიტარისტთა შორის რენდი როუდსიც იყო.
როგორც თავად როუდსი ამბობს თავის ერთ-ერთ ინტერვიუში, მან არ იცოდა თუ ვისთან მოუწევდა მუშაობა. სტუდიაში მისული, გიტარითურთ ცარიელ ოთახში შეიყვანეს. მას ჯერ დაკვრა არ ჰქონდა დაწყებული, როცა მოულოდნელად ოზი გამოჩნდა და ვერდიქტი გამოიტანა: «მიღებული ხარ!», გიტარისტის გაოცებულ სახეს კი ყურადღება არ მიაქცია.
ჯგუფს აგრეთვე შეუერთდნენ ბასისტი ბობ დეიზლი და დრამერი ლი კერსლეიკი. მათთან ერთად ერთან ოზიმ პირველი ალმობი, Blizzard of Ozz ჩაწერა. მათთან ერთად ტურნეზეც გავიდა, რომლის პირველი კონცერტიც 1980 წლის 12 სექტემბერს იყო გლაზგოში.
სოლო ალბომის გამოსაშვებად ოზის ხმის ჩამწერ სტუდიასთან კონტრაქტი სჭირდებოდა. მან რამდენიმე უარი მიიღო, თუმცა საბოლოოდ მაინც მიაღწია შეთანხმებას სტუდია CBS-თან, რომელიც პროექტს არასერიოზულად უყურებდა.
1980 წლის ალბომი პოპულარობით სარგებლობდა. ერთი წლის მერე ოზიმ და მისმა ჯგუფმა ახალი ალბომი, The Diary of a Madman ჩაწერეს. ამ დროისთვის აგრეთვე შეიცვალა ჯგუფის შემადგენლობა - რითმ-სექციამ რეორგანიზებულ Uriah Heep-ში გადაინაცვლა. კერსლეიკი და დეიზლი ტომი ოლდრიჯმა და რუდი სარზომ შეცვალეს. თვითონ ოზის აზრით, ეს ალმობი წინას ჯობდა.
1982 წელს, რენდის გარდაცვალების შემდეგ, ჯგუფში გიტარისტის ადგილი გათავისუფლდა, რომელიც მოგვიანებით ჯეიკ ი. ლიმ დაიკავა. 1986 წელს ოზიმ მორიგი ალბომი, The Ultimate Sin ჩაწერა. 1987 წლის 19 მარტს კი Randy Rhoad’s Tribute გამოვიდა, რომელიც ჯგუფის გარდაცვლილი გიტარისტის ხსოვნას ეძღვნება.
შემდეგი ალბომის, No Rest for the Wicked-ის ჩაწერისას ოზის ყურადღებას ნიჭიერი გიტარისტი, ზაკ უაილდი იპყრობს, რომელიც შემდეგი რამდენიმე წლის განმავლობაში ჯგუფის მნიშვნელოვანი ნაწილი ხდება. ოზის ცოლი, შერონი, ჯგუფის მენეჯერი ხდება და ოზის ალკოჰოლისგან თავის დაღწევაში ეხმარება. სიმღერა "Demon Alcohol"-ის ტექსტში ოზი ალკოჰოლთან ბრძოლას აღწერს. დაიგეგმა ტურნე, რომელშიც ოზიმ მონაწილეობის მიღება Black Sabbath-ელ კოლეგას, გიზერ ბატლერს შესთავაზა. 1989 წელს გამოვიდა საკონცერტო EP Just Say Ozzy.