cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ყორნისი (ქარელის მუნიციპალიტეტი)
ისტორია
ყორნისის ხეობა შედიოდა მემარჯვენე, ქართლის სასპასპეტოში, რომელიც მეფეს ეკუთვნოდა. ყორნისის ხეობის მოსახლეობა რელიგიურად რუის-ურბნისის ეპარქიაში შედიოდა. სოფელი მოხსენიებულია იოანე ბაგრატიონის 1794-99 წლების აღწერაში. სოფელი ყორნისი წარმოადგენდა ყორნისის ხეობის სოფლების ცენტრს. XVIII საუკუნისთვის ყორნისის ხეობის მოსახლეობას ეთნიკურად ქართველები შეადგენდნენ. 1801 წლიდან, რუსეთის იმპერიის მიერ ქართლ-კახეთის სამეფოს ანექსიის შემდეგ ადმინისტრაციულად შედიოდა გორის მაზრაში, სურამის უბანში. 1847 წლის მონაცემებით ყორნისის ხეობის სოფლების (ყორნისი, დოკეთი, ძარი, რუსთავი, წორბისი, ბეყმარი, თორმანეული, მალდა, ოჟორა) მოსახლეობა ეთნიკური ოსებისგან შედგებოდა და ეს სოფლები ოსურ სოფლებად იხსენიება. ამავე წლისთვის ოსური მოსახლეობა ითხოვდა ხეობის სოფლების მიკუთვნებას ოსეთის ოკრუგისთვის. რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციამ მათი მოთხოვნა არ დააკმაყოფილა, ხოლო 1859 წელს ოსეთის ოკრუგიც გაუქმდა და მისი ტერიტორია შევიდა გორის მაზრაში ცხინვალის უბნის სახით.
შიდა ქართლის 1955 წლის დაზვერვითმა ექსპედიციამ ყორნისში მიაკვლია გვიანი ბრინჯაოს ხანის სამოსახლო გორას.
თოკი (ფილმი)
თოკი (Rope) — ალფრედ ჰიჩკოკის პირველი ფერადი ფილმი. გადაღებულია 1948 წელს ამავე სახელწოდების პიესის მიხედვით. მთავარ როლს ჯეიმზ სტიუარტი ასრულებს.
სქოლიო
კატეგორია:1948 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ალფრედ ჰიჩკოკის ფილმები კატეგორია:კრიმინალური ფილმები
ალპური ხალი
მინი|[[ბაბუაწვერა.]] ალპური ხალი — მაღალმთის მცენარეთა თანასაზოგადოება, რომელშიც ჭარბობს გართხმული და როზეტის ფორმის ნაირბალახოვანი მცენარეები, მათ შორის ფესვმაგარა, ქარცხვი, ბაბუაწვერა, მრავალძარღვა, მარწყვა ბალახი, ვერონიკა, კვლიავი და სხვ. ალპურ ხალს ახასიათებს მჭიდრო შეკრული ბალახოვანი საფარი, ასპექტთა სიჭრელე. ალპური ხალის ჩვეულებრივი ადგილსამყოფელია მყინვარული რელიეფი. გავრცელებულია ზომიერი სარტყლის მთის სისტემებში — შვეიცარიის ალპებსა და პირენეებში.
ალპური ხალი გამოხატულია აგრეთვე კავკასიონზე.
Anochetus chirichinii
Anochetus chirichinii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
მსოფლიო სიონისტთა ორგანიზაცია
მსოფლიო სიონისტთა ორგანიზაცია - დაარსდა თეოდორ ჰერცლის ინიციატივით სიონისტთა პირველ მსოფლიო კონგრესზე 1897 წელს. ორგანიზაცია მიზნად ისახავს ებრაელთა დაბრუნებას ისტორულ სამშობლოში, ისრაელში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისრაელი კატეგორია:ისრაელის ისტორია კატეგორია:სიონიზმი
კრაუნის შადრევანი
კრაუნის შადრევანი (ინგლ. Crown Fountain) — ინტერაქტიული საზოგადოებრივი შადრევანი ათასლწეულის პარკში, ჩიკაგო, ილინოისი; შექმნილი ჟაუმე პლენსას პროექტით, გაიხსნა 2004 წლის ივლისში. მდებარეობს მიჩიგანის ავენიუს სამხრეთ ნაწილში ჩიკაგოს ისტორიული მიჩიგანის ბულვარის კვარტლის მოპირდაპირე მხარეს, ჩიკაგოს ხელოვნების ინსტიტუტის ჩრდილოეთით და მაკკორმიკ ტრიბიუნ პლაზას სამხრეთით მედისონ ავენიუსა და მონროს ქუჩას შორის.
შადრევანი შედგება შავი გრანიტის ამრეკლი აუზისგან (15 მ სიგანე, 71 მ სიგრძე და 6,4 მმ სიღრმე. შადრევნის ორივე ბოლოს დგას მინის აგურის დიოდური ნათურებით აღჭურვილი სკულპტურა (15 მ სიმაღლით, 7 მ. სიღრმით და 4,9 მ სიგანით). პროექტის განხორციელება დაჯდა $17 მილიონი დოლარი, აქედან $10 მილიონი კრაუნის ოჯახის საჩუქარი იყო, რომლის სახელსაც შადრევანი ამჟამად ატარებს.
შადრევნის ანიმაციას ახორციელებს განათებისა და ელექტრონული სურათების მუდმივი დინამიური გამოფენა. სურათები დროდადრო იცვლება ბუნებრივი წყალვარდნილებისა და ჩანჩქერების პანორამებით, თუმცა ეს კოშკები ყველაზე უკეთ ცნობილია ჩიკაგოელთა სახეების გამოფენით. სულ 1000-მდე ჩიგაკოელის სახე ჩნდება მონაცვლეობით კოშკების ზედაპირზე. ამასთან ილუზია იქმნება, რომ წყალი ამ სახეების მომუწული პირიდან იღვრება, ტრადიციული შადრევნების იმიტაციით, რომლებსაც ქვის ქანდაკებებში წყლის მილი აქვთ დატანებული.
შადრევანი მოქმედებს შუა გაზაფხულიდან შუა ზაფხულამდე ამინდის მიხედვით, ხოლო სურათები კოშკებზე მთელი წელი მონაცვლეობს. ავტორის ჩანაფიქრით შადრევანმა უნდა ასახოს ქალაქის სოციალური ევოლუცია მასში შეტანილი სურათების კოლექციის პერიოდული განახლებით. როცა შადრევნიდან სახეებიდან წყლის ჭავლი არ გამოედინება, ის კოშკების თავიდან იღვრება.
კატეგორია:ჩიკაგოს ღირსშესანიშნაობები
პოლტავის მებანდურეების კაპელა
პოლტავის ბანდურისტების კაპელა (უკრ. Пoлтавська капeла бандуристiв), ვოკალურ-ინსტრუმენტული ანსამბლი, რომელიც მრავალსიმიან უკრაინულ ბანდურას თანხლებით ასრულებდა. თავდაპირველად შეიქმნა 1925 წლის თებერვალში, მამაკაცთა საეკლესიო ქორის ბაზაზე, რომელიც უკრაინულ მართლმადიდებელ საკათედრო ტაძარში გალობდა პოლტავაში ფედირ (ხვედირ) პაპადიჩის ხელმძღვანელობით. ანსამბლი დაიშალა 1934 წლის ოქტომბერში.
კატეგორია:უკრაინული მუსიკა კატეგორია:ქორები
Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)
Eh, Eh (Nothing Else I Can Say) (ეი, ეი (სხვა არაფერი შემიძლია ვთქვა)) — ამერიკელი პოპ-მომღერალ ლედი გაგას სიმღერა მისი დადებიუტო ალბომიდან The Fame. სიმღერა გამოვიდა, როგორც მესამე სინგლი ავსტრალიაში, ახალ ზელანდიაში და ევროპის ზოგიერთ ქვეყანაში, ხოლო მეოთხე სინგლად საფრანგეთში. სიმღერის ავტორი არის ლედი გაგა მარტინ კირსცენბაუმი, რომელიც ასევე სიმღერის პროდიუსერიცაა. სიმღერა არის შუა ტემპის ბალადა რომლის ტექსტის მიხედვითაც გაგამ დაკარგა მეგობარი და ცდილობს იპოვოს ახალი მეგობარი. კრიტიკოსების მხრიდან სიმღერამ დაიმსახურა უარყოფითი შეფასება, მათ სიმღარა შეაფასეს, როგორც "მოსაწყენი და მკვდარი".
დიდი (ფილმი)
დიდი (Big) — 1988 წლის ამერიკული ფილმი. „დიდი“ იყო ყველაზე წარმატებული ფილმი 80-იან წლებში იმავე ჟანრის სხვა ფილმებს „18 Again!“ (1988), „Vice Versa“ (1988), „Like Father Like Son“ (1987) „Dream a Little Dream“ (1989) შორის.
Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)
სიმღერა კარგად იქნა მიღებული ისეთ ქვეყნებში, როგორებიცაა ავსტრალია, ახალი ზელანდია, დანია, შვედეთი, ნიდერლანდები, ჩეხეთი და საფრანგეთი. გაგამ სიმღერაზე გადაიღო მუსიკალური ვიდეო, რომელიც გადაწვეთილია ორმოცდაათაინი წლების იტალიურ ამერიკლუ სტილში. გაგა სიმღერას ცოცხლად ასრულებდა თავის პირველ ტურნეზე The Fame Ball Tour-ზე და თავის მეოპრე მსოფლიო ტურნეზე The Monster Ball Tour.
დიდი (ფილმი)
სიუჟეტი
12 წლის ჯოშუას სურს დიდი გახდეს. მის სურვილს სათამაშო აპარატი აახდენს და ჯოშუას სული 30 წლის ადამიანის სხეულში ჩასახლდება. 30 წლის ჯოშუა ბავშვთა სათამაშოების ბიზნესში თავბრუდამხვევ კარიერას გააკეთებს. საბოლოოდ ის მაინც საკუთარ ბავშვობას უბრუნდება.
გადაღებები და გამოხმაურება
ჯოშუას როლზე განიხილებოდნენ რობერტ დე ნირო, რობინ უილიამსი და ჰარისონ ფორდი. პენი მარშალი გახდა პირველი ქალი რეჟისორი, რომლის ფილმის შემოსავლებმა 100 მილიონ დოლარს გადააჭარბა. ტომ ჰენქსმა შესრულებული როლისთვის მიიღო ოქროს გლობუსის ჯილდო საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მიუზიკლსა ან კომედიაში
Eh, Eh (Nothing Else I Can Say)
კრედიტები და პერსონალი
კრედიტები აღებულია ალბომ The Fame-ის ბუკლეტიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2009 წლის სინგლები კატეგორია:2009 წლის სიმღერები კატეგორია:ლედი გაგას სიმღერები კატეგორია:სიმღერები ლედი გაგას ავტორობით კატეგორია:Interscope Records-ის სინგლები
ჩებოქსარი
ჩებოქსარი (ჩუვ. Шупашка́р) — ქალაქი რუსეთის ფედერაციაში, ჩუვაშეთის რესპუბლიკის დედაქალაქი, რუსეთის არქიტექტურული ძეგლი. ჩუვაშეთის ადმინისტრაციული, სამრეწველო და კულტურული ცენტრი. ჩებოქსარს აქვს ქალაქი-სატელიტი ნოვოჩებოქსარსკი. 2008 წლის 2 მარტს გაიმართა რეფერენდუმი ამ ორი ქალაქის გაერთიანების შესახებ, მაგრამ ნოვოჩებოქსარსკის მოსახლეობის უმეტესობამ ხმა მისცა გაერთიანების წანააღმდეგ.
ისტორია
ქალაქი ცნობილია 1469 წლიდან. 1555 წლიდან მოსკოვის სახელმწიფოს ციხე-სიმაგრეა. 1611-1612 წწ ჩებოქსარის მოსახლეობა მონაწილეობდა სახალხო ლაშქრობაში მინინისა და პოჟარსკის ხელმძღვანელობით. XVII ს. დასასრულსა და XVIII საუკუნეში ჩებოქსარი ვოლგისპირეთის მნიშვნელოვანი სავაჭრო ქალაქი იყო. 1781 წლიდან ყაზანის გუბერნიის სამაზრო ქალაქია. 1920 წლიდან ჩუვაშეთის ავტონომიური ოლქის, 1925 წლიდან ჩუვაშეთის ავტონომიური რესპუბლიკის, ხოლო 1992 წლიდან ჩუვაშეთის რესპუბლიკის დედაქალაქია.
რესურსები ინტერნეტში
800px|thumb|center|ქალაქ ჩებოქსარის ისტორიული ნაწილის ხედი ჩებოქსარის ყურედან
კატეგორია:ჩუვაშეთის ქალაქები
ფენეკი
ფენეკი (Fennecus zerda, ასევე Vulpes zerda) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ძაღლისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 40 სმ, მასა 1,5 კგ აღწევს. აქვს გრძელი (15 სმ-მდე) და ფართო ყურები, მოკლე, მახვილი დინგი, ქვიშისფერ-ყვითელი ან ჩალისფერი ზურგი, თეთრი მუცელი, რბილი და გრძელი ბეწვი. გავრცელებულია ჩრდილოეთ აფრიკაში, სინისა და არაბეთის ნახევარკუნძულებზე. ბინადრობს სოროებში. აქტიურია ღამით. საშიშროების შემთხვევაში შეუძლია სწრაფად ჩაეფლოს მიწაში. კარგად აქვს განვითარებული სმენა. იკვებება წვრილი ხერხემლიანებით, მწერებით, ლეშით, აგრეთვე მცენარეებით.
ფენეკი მსოფლიოში ყველაზე პატარა მელაა, ღამურას მსგავსი უზარმაზარი ყურების მეშვეობით არეგულირებს ორგანიზმის ტემპერატურას და სიგრილეს ინარჩუნებს. გრძელი სქელი ბეწვი ღამით სიცივისგან და დღისით მხურვალე მზისგან იცავს. მისი თათებიც კი ბეწვითაა დაფარული, რაც თხილამურის პრინციპით მოქმედებს და უკიდურესად ცხელი ქვიშისგან იცავს. ფეხებით საკმაოდ კარგად თხრის, ცხოვრობს მიწისქვეშა ბუნაგებში. უდაბნოს მრავალი მობინადრის მსგავსად, ამ მელასაც შეუძლია წყლის გარეშე დიდხანს გაძლება.
ფენეკები პატარა ჯგუფებად ერთიანდებიან, თითოეულში ათამდე წევრია. მამრები ტერიტორიას შარდით ნიშნავენ და შეწყვილების პერიოდში მეტოქეების მიმართ აგრესიულები ხდებიან. ქმნიან მონოგამურ ოჯახებს. ნაშიერის გაჩენის შემდეგ მდედრი იმდენად აგრესიული ხდება, რომ ბუნაგში მამრსაც კი არ უშვებს.
მომხიბლავი გარეგნობის გამო ხშირად იჭერენ და ტყვეობაში ზრდიან, ადგილობრივები კი მათზე ნადირობენ ქურქის ხელში ჩასაგდებად. ველურ ბუნებაში 10, ხოლო ტყვეობაში 12 წლამდე ცოცხლობენ. ამჟამად მცირე ინფორმაციაა ცნობილი ფენეკის მელიების პოპულაციების სტატუსზე.
ხორხე რაფაელ ვიდელა
ხორხე რაფაელ ვიდელა რედონდო (Jorge Rafael Videla Redondo; დ. 2 აგვისტო, 1925, ბუენოს-აირესი — გ. 17 მაისი,  2013) — არგენტინელი პოლიტიკოსი. არგენტინის დე-ფაქტო პრეზიდენტი 1976-1981 წწ. ხელისუფლებაში მოვიდა სამხედრო გადატრიალების შედეგად. მისი ხელისუფლებაში ყოფნა გაგრძელდა 5 წელი, ეს იყო დე ფაქტო ლიდერის ყველაზე ხანგრძლივი მმართველობა.
2010 წლის 22 დეკემბერს მიუსაჯეს სამუდამო პატიმრობა, მას შემდეგ, რაც იგი დამნაშავედ ცნეს კაცობრიობის წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულის გამო.
სქოლიო
კატეგორია:არგენტინის პრეზიდენტები კატეგორია:არგენტინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 2 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013
სეეს ნოტებოომი
სეეს ნოტებოომი (დ. 31 ივლისი, 1933) — ნიდერლანდელი რომანისტი, პოეტი და ჟურნალისტი. ცნობილია რომანით „რიტუალები“ (1980), რომლისთვისაც 1983 წელს პეგასის პრემია მოიპოვა.
ბიოგრაფია
სეეს ნოტებოომი 1933 წელს დაიბადა ნიდერლანდების ქალაქ ჰააგაში. მამამისი მეორე მსოფლიო ომის მიმდინარეობისას, 1945 წელს, ბრიტანელთა საჰაერო თავდასხმას ემსხვერპლა. დედამისი 1948 წელს ხელახლა დაქორწინდა. კათოლიკე მამინაცვალმა ნოტებოომი რამდენიმე რელიგიურ სკოლაში შეიყვანა, მათ შორის იყო ფრანცისკანელთა და ავგუსტინელთა სკოლები. საშუალო განათლების მიღება მან უტრეხტის ღამის სკოლაში დაასრულა.
ქალაქ ჰილვერსუმის ბანკში მუშაობის შემდეგ ნოტებოომი ევროპაში მოგზაურობდა. მწერლობის გარდა იგი მუშაობდა ყოველკვირეული გაზეთებისთვის: Elsevier (1957-1960) და de Volkskrant (1961-1968). 1967 წელს იგი ჟურნალ Avenue-ის სამოგზაურო რედაქტორი გახდა.
1957 წელს იგი სურინამისკენ მიმავალ სატვირთო გემზე მეზღვაურად მოეწყო, რათა თანხა გამოემუშავებინა და თავისი პირველი მეუღლისთვის, ფენი ლიჩტველდისთვის, ხელი ეთხოვა. ისინი დაქორწინდნენ, თუმცა 1964 წელს გაიყარნენ. ნოტებოომს ასევე ურთიერთობა ჰქონდა მომღერალ ლიზბეტ ლისტთან.
2019 წელს 2 სექტემბერს ნოტებოომი ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯის საპატიო დოქტორი გახდა.
შემოქმედება
ნოტებოომის პირველი რომანი „ფილიპი და სხვები“ 1954 წელს გამოიცა და ანა ფრანკის პრემია მოიპოვა. 1963 წელს გამოქვეყნდა მისი მეორე რომანი „რაინდი მოკვდა“, რის შემდეგაც 17-წლიანი პაუზა ჰქონდა აღებული. ამ დროის მანძილზე იგი მუშაობდა საგაზეთო პუბლიკაციებზე და პოეზიასა და სამოგზაურო წიგნებს წერდა.
ნოტებოომს სამშობლოში ფართო აღიარება მოუტანა 1980 წელს გამოქვეყნებულმა მესამე რომანმა „რიტუალები“, რომლისთვისაც მან პეგასის პრემია მიიღო. „რიტუალები“ მწერლის პირველი რომანია, რომელიც ინგლისურ ენაზე ითარგმნა.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდელი მწერლები
მისრათის რაიონი
მისრათის რაიონი (مصراته‎) — ლიბიის ერთ-ერთი პირველი დონის ადმინისტრაციული დანაყოფი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე. დედაქალაქია მისრათა.
2007 წელს რაიონი გაფართოვდა ბანი-ვალიდის რაიონისა და სიდრის ყურის ჩრდილოეთ სანაპირო ზოლის ხარჯზე, რომელიც 2001-2007 წლებში სირთის რაიონში შედიოდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის რაიონები
ებრაული სააგენტო
thumb|200px|ებრაული სააგენტოს ლოგოებრაული სააგენტო (הסוכנות היהודית לארץ ישראל) "სოხნუთი" - ისრაელის სააგენტოს ოფიციალთური ორგანიზაცია, რომელიც ახორციელებს ებრაელთა რეპატრიაციას ისტორიულ სამშობლოში, ისრაელში და მოტივაციას უმაღლებს მსოფლიო ებრაელობას სამშობლოში დაბრუნების მიზნით.
ისტორია
ებრაული სააგენტო "სოხნუთი" დაარსდა 1929 წლის 11 აგვისტოს სიონისტთა მე-16 მსოფლიო კონგრესზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისრაელი კატეგორია:ისრაელის ისტორია
ულის გრანტი
ულის სიმპსონ გრანტი (Ulysses Simpson Grant; დ. 27 აპრილი, 1822 — გ. 23 ივლისი, 1885) — ამერიკელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე, ამერიკის შეერთებული შტატების რიგით მე-18 პრეზიდენტი 1869-1877 წლებში, იუნიონის ჯარების წამყვანი გენერალი აშშ-ის სამოქალაქო ომში, აშშ-ის ჯარების გენერალ-ანშეფი 1864–1869 წლებში.
ულისე გრანტი 1822 წელს ოჰაიოში დაბაღის ოჯახში დაიბადა. გრანტი საკუთარი სურვილის წინააღმდეგ 17 წლის ასაკში აშშ-ის სამხედრო აკადემიაში შევიდა. 1846 წელს აკადემიის დამთავრებიდან სამი წლის შემდეგ იგი ამერიკა-მექსიკის ომში მსახურობდა როგორც ლეიტენანტი, სადაც უინფილდ სკოტის და მომავალი პრეზიდენტის ზაქარი ტეილორის ქვეშევრდომი იყო. ამერიკა-მექსიკის ომის შემდეგ, რომელიც 1848 წელს დასრულდა, გრანტი არმიაში დარჩა, მაგრამ 1854 წელს უეცრად თანამდებობიდან გადადგა. ის შემდგომ წლებში სხვადასხვა პროფესიით მუშაობდა. სამოქალაქო ომის დროს იგი იუნიონის ჯარებს შეუერთდა.
1861 წელს პრეზიდენტმა აბრაამ ლინკოლნმა გრანტი მოხალისეთა ბრიგადის გენერლად დანიშნა. მისი ხელმძღვანელობით იუნიონმა პირველი მნიშვნელოვანი გამარჯვება მოიპოვა, როდესაც ტენესში ჰენრის და ონელსონის ფორტები აიღეს. შაილოს ბრძოლის დროს იგი კონფედერაციის ჯარების მოულოდნელ თავდასხმას არ ელოდა. მიუხედავად იმისა, რომ მან შეძლო ბრძოლის მოგება, დიდმა დანაკარგებმა საზოგადოებრივი პროტესტი გამოიწვია. 1863 წელს გრანტმა ბიკსბურგის ალყის და ჩატანუგას კამპანიის დროს მნიშვნელოვან წარმატებებს მიაღწია, რამაც მას ლინკოლნის ყველაზე აგრესიული და წარმატებული გენერლის რეპუტაცია შეუქმნა. 1864 წელს იგი რეგულარული არმიის გენერალ-ლეიტენანტი და აშშ-ის არმიის გენერალ-ანშეფი გახდა. გრანტი კოორდინირებულ სტრატეგიას აღასრულებდა, რომელიც ერთდროულად სამხრეთის არმიის და ეკონომიკური შესაძლებლობების განადგურებისთვის შეტევას გულისხმობდა. 1865 წლის აპრილში რთული ბრძოლების შემდეგ მან კონფედერატების გენერლის რობერტ ლის კაპიტულაცია მიიღო.
იუნიონის გამარჯვებამ გრანტს პოპულარობა მოუტანა. მან აშშ-ის ორ საპრეზიდენტო არჩევნებში 1868 და 1872 წლებში გაიმარჯვა როგორც რესპუბლიკელმა და ენდრუ ჯექსონის პრეზიდენტობიდან 40 წლის შემდეგ პირველი პრეზიდენტი გახდა, ვინც პოსტზე ორი სრული ვადა გაატარა. იგი პრეზიდენტის რანგში რეკონსტრუქციას ხელმძღვანელობდა, რაშიც მნიშვნელოვანი სამოქალაქო უფლებების კანონმდებლობა იყო. მან სამხედრო თანამშრომლების ნაწილი თეთრ სახლში გადაიყვანა. მისი ადმინისტრაცია სკანდალებში იყო გახვეული, რაც ნეპოტიზმში და პოლიტიკურ კორუფციაში გამოიხატებოდა.
გრანტმა პოსტი 1877 წელს დატოვა, რის შემდეგაც ორი წელი მსოფლიოს გარშემო მოგზაურობაში გაატარა. 1880 წელს მან მესამე ვადით პრეზიდენტობა სცადა, თუმცა არჩევნებში რესპუბლიკელთა ნომინაციის მოპოვება ვერ შეძლო.
პრეზიდენტობის ორივე ვადის შემდეგ, გრანტი ფინანსური კომპანიის პარტნიორი გახდა, რომელიც მოგვიანებით გაკოტრდა და გრანტს სიცოცხლის ბოლო წლებში ფინანსური პრობლემები შეექმნა, რის გამოც მემუარები დაწერა, რომელმაც ვეტერანებს, საზოგადოებასა და კრიტიკოსებს შორის დიდი წარმატება ჰპოვა. 1884 წელს გრანტმა შეიტყო, რომ ყელის კიბო ჰქონდა. იგი მემუარების წერის დასრულებიდან ორი დღეში 63 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მისი შემწყნარებლობის გამო კორუფციის მიმართ, ისტორიკოსების მიერ იგი წარუმატებელ პრეზიდენტადაა მიჩნეული. მაგრამ სამოქალაქო უფლებების და აფრო-ამერიკელების მხარდაჭერის გამო, ბოლო წლებში მისი რეპუტაცია ზოგიერთი მეცნიერის თვალში ამაღლდა. გრანტის პორტრეტი 50 დოლარიან ბანკნოტზეა გამოსახული.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის პრეზიდენტები კატეგორია:აშშ-ის გენერლები კატეგორია:ამერიკელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ამერიკის სამოქალაქო ომი კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1822 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1885
ნანა ქავთარაშვილი
ნანა (მირიანი) ქავთარაშვილი (დ. 4 აპრილი 1969, თბილისი) — ქართველი საოპერო მომღერალი (სოპრანო).
ოპერა
ქავთარაშვილმა მუსიკალური განათლება მიიღო თბილისში. დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია 1993 წელს (ვოკალური).
2000–2001 წლებში გაიარა ვოკალური დახელოვნების კურსები „ვერდის ფესტივალის ფონდის“ „ვერდის საოპერო სტუდიაში“, თეატრ „რეჯიო დი პარმაში“, სოპრანო რენატა სკოტოს ხელმძღვანელობით; სწავლა გააგრძელა ჩიგიანას აკადემიაში, სწავლების კურსი გაიარა პარმის „არტურო ტოსკანინის“ აკადემიაში, პედაგოგი კ. ბერგონცი; არის აკადემიის სტიპენდიანტი;
1998 წელს დებიუტი შედგა, აბიგაილი (ჯუზეპე ვერდი „ნაბუკო“, ბუზეტო); გამოდის მსოფლიოს წამყვან საოპერო სცენებზე ლა სკალა, მაჯიო ფიორენტინოს (ფლორენცია), „Teatr Liriko di Caglari“, აგრეთვე: ლომბარდიის, კრემონის, პარმის, პრაღის, ბრატისლავას, მიუნხენის, მონპელიეს, თბილისის; თანამშრომლობს დირიჟორებთან და მომღერლებთან: ლ. მააზელი, ვალერი გერგიევი, ჯ. კონლონი, ნ. მარტინუჩი, ლ. საკომანი, ა. მაესტრი, ს. ლიციტრა, ლ. ნუჩი, დ. საჯიკი, პაატა ბურჭულაძე; რეჟისორებთან: ა. კონჩალოვსკი, ლ. დოდინი, დ. აბადო; მართავს კონცერტებს მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებში (2012 წელს გალა–კონცერტი პარიზში, პაატა ბურჭულაძესთან ერთად. 2013 წელს ვერდის 200 წლის საიუბილეო კონცერტების ციკლში „ვერდი–გალა" ევროპის კონტინენტზე)
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი საოპერო მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1969
კავკასიური გოჭალა
სქოლიო
კატეგორია:ულვაშა გოჭალა
სამხრეთ-დასავლეთი პირკანმაა
სამხრეთ-დასავლეთი პირკანმაა (Lounais-Pirkanmaan seutukunta) ― ფინეთის პირკანმაის რეგიონის ერთ-ერთი ქვერეგიონი 2009 წლიდან. 2021 წლის აღწერის მიხედვით, ქვერეგიონის მოსახლეობა 26 719 ადამიანს შეადგენს.
პოლიტიკა
2018 წლის ფინეთის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგები:
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქვერეგიონები კატეგორია:პირკანმაის გეოგრაფია
ბუზები (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბუზები — მწერების ქვერიგი ორფრთიანების რიგისა.
ლიტერატურა
„ბუზები“ — ფრანგი ეგზისტენციალისტი ავტორის, ჟან-პოლ სარტრის, პიესა.
Anochetus conisquamis
Anochetus conisquamis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
რეინოლდსის რიცხვი
რეინოლდსის რიცხვი (აღნიშვნა: Re) — ბლანტი სითხეებისა და აირების ნაკადების მსგავსების ერთ-ერთი კრიტერიუმი, რომელიც ახასიათებს ნაკადში მოქმედი ინერციის ძალებისა და სიბლანტის (ხახუნის) ძალების  თანაფარდობას:
სადაც:
ასეთი უგანზომილებო რიცხვი პირველად განხილული იქნა ჯორჯ სტოქსის მიერ 1851 წელს, მაგრამ ის ატარებს ოსბორნ რეინოლდსის სახელს, რომელმაც მოახდინა მისი პოპულარიზაცია 1883 წელს.
რეინოლდსის რიცხვზეა დამოკიდებული აგრეთვე სითხის დინების რეჟიმი, რომელსაც ახასიათებს კრიზისული რეინოლდსის რიცხვი. როცა, სითხის დინება ლამინარულია, ხოლო როცა — დინება ტურბულენტურია. -ის რიცხვითი მნიშვნელობა დამოკიდებულია დინების სახეობაზე. მაგალითად მრგვალ ცილინდრულ მილში ბლანტი სითხის ან აირის დინებისათვის.
რეინოლდსის რიცხვი შეიძლება განმარტებული იქნას სხვადასხვა სიტუაციებისთვის, როდესაც დაიმზირება სითხის მოძრაობა გარკვეული მყარი კედლის მიმართ. ასეთი განმარტება როგორც წესი მოიცავს ისეთ ცნებებს, როგორიცაა სითხის სიმკვრივე და სიბლანტე, და სითხის მოძრაობის მახასიათებელი სიგრძე/ზომა. ეს ზომა გარკვეული შეთანხმების საგანია, მაგალითად წრიული ან სფერული მოძრაობის შემთხვევაში, ასეთ ზომად შეიძლება გამოყენებული იქნას, როგორც რადიუსი, ასევე დიამეტრი. თვითმფრინავის ან გემის შემთხვევაში ასეთ მახასიათებელ ზომად შეიძლება გამოყენებული იქნას, როგორც ობიექტის სიგრძე, ასევე სიგანე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰიდროდინამიკა
ევროპის ერთა თასის პირველი დივიზიონი 2006-2008
ევროპის ერთა თასის პირველი დივიზიონის 2006-2008 წწ. გათამაშება არის რიგით მე-6, 2000 წელს ამ ჩემპიონატის რეფორმირების შემდეგ.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ევროპის ერთა თასი
ფორტეპიანო
thumb|right|ფორტეპიანო ფორტეპიანო — კლავიშებიან-სიმებიანი ინსტრუმენტების კრებითი სახელი, რომელიც მოიცავს მუსიკალურ ინსტრუმენტებს — როიალს და პიანინოს. თანამედროვე ფორტეპიანომ ისტორიული განვითარების დიდი გზა განვლო უძველესი ერთსიმიანი „მონოქორდიდან“. დინამიკურმა და ტემბრულმა შესაძლებლობებმა მრავალხმიანი ფორტეპიანო ერთ-ერთ წამყვან სოლო და თანმხლებ ინსტრუმენტად აქცია.
ტექნიკური მოწყობილობა
thumb|ნოტების დიაპაზონი
ფორტეპიანოს მექანიკა
ფორტეპიანო, ბგერას ანუ ხმას გამოსცემს ჩაქუჩის სიმზე დარტყმით. სიმები გადაჭიმულია რეზონანსულ დეკაზე (პიანინოში დეკა-დაფა განლაგებულია ვერტიკალურად, როიალში კი ჰორიზონტალურად).
პედლები
მარჯვენა პედალზე დაჭერით სიმების ჟღერა ხანგრძლივდება, მარცხენა პედალი — პირიქით, ახშობს. მესამე პედალი, რომელიც სრულყო ჰენრი სტენვეიმ, აგრძელებს გარკვეული ბგერის ჟღერადობას, მარჯვენა პედალის შემდგომი მოქმედებისაგან დამოუკიდებლად.
სქოლიო
კატეგორია:პიანინო კატეგორია:მუსიკალური საკრავები
ნატალია გონჩაროვა (მხატვარი)
მინი|ნატალია გონჩაროვა ნატალია სერგეევნა გონჩაროვა (Наталья Сергеевна Гончарова) (დ. 4 ივნისი, 1881 — გ. 17 ოქტომბერი, 1962) — რუსი ფერმწერი კუბო-ფუტურისტი და თეატრალური დიზაინერი.
ბიოგრაფია
გაერთიანება „ვირის კუდი“ შეიქმნა ევროპულ ხელოვნებასთან გასამიჯნავად და დამოუკიდებელი თანამედროვე ხელოვნების რუსული სკოლის ჩამოსაყალიბებლად. თუმცა ფუტურიზმის გავლენა საკმაოდ ძლიერია გონჩაროვას გვიანდელ ტილოებში. თავდაპირველად ხატებითა და ეთნიკური რუსული პრიმიტივიზმით გატაცებული გონჩაროვა რუსეთში სახელს ითქვამს მისი ფუტურისტული ნამუშევრებით, როგორიცაა „ველოსიპედისტი“ და გვიანდელი რაიონისტული ტილოებით. გაერთიანების წევრები, როგორც მოსკოვის ფუტურისთა ლიდერები, ხშირად აწყობდნენ პროვოკაციულ ლექცია-საღამოებს მათი იტალიელი კოლეგების მსგავსად.
გონჩაროვა ასევე ჩართული იყო გრაფიკულ დიზაინში — წერდა და ხატავდა ილუსტრაციებს ფუტურისტული სტილის წიგნებისთვის.
გონჩაროვა ავანგარდული ჯგუფი Der Blaue Reiter წევრი იყო მისი დაფუძნებიდან (1911). 1915 წელს მან საბალეტო კოსტუმების და სცენების დიზაინზე დაიწყო მუშაობა ჟენევაში. 1921 წელს პარიზში გადადის, სადაც ის რამდენიმე სცენას აწყობს სერგეი დიაგილევის „Ballets Russes“-თვის.
გარდაიცვალა 1962 წელს პარიზში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 4 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962
სლაიგო (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინით სლაიგო შეიძლება აღნიშნული იყოს:
The Miracle (ალბომი)
The Miracle — ინგლისური როკ ჯგუფ Queen-ის მეცამეტე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1989 წელს. დისკის თავდაპირველი სათაური იყო The Invisible Man, მაგრამ გადაწყდა მისი შეცვლა The Miracle-ით. ბევრისთვის ალბომი კვლავ რჩება გამორჩეულად განსაკუთრებით მისი გარეკანის გამო, რომელზეც ოთხივე მუსიკოსის სახე შეერთებულია ციფრული ტექნოლოგიების მეშვეობით.
დისკიდან განსაკუთრებული პოპულარობა იქონიეს სინგლებმა I Want It All, Breakthru, The Invisible Man, Scandal და The Miracle.
Khashoggi's Ship
Khashoggi's Ship დაწყებული იქნა ოთხივე მუსიკოსის მიერ და ოთხივე მონაწილეობდა ტექსტისა და მუსიკის შექმნაში. სიმღერაში საუბარია მილიარდერ ადნან კჰაშოგის და გემ ’ნაბილას’, ამჟამად - Kingdom 5KR-ის შესახებ. ალბომზე ეს სიმღერა უერთდება Party-ს, რომელსაც ჰგავს ტექსტში წამოჭრილი თემებით. მიუზიკლში We Will Rock You კჰაშოგი ჰქვია ერთ-ერთ პერსონაჟს.
The Miracle
ჯგუფის ერთ-ერთი რთული სიმღერა შემოქმედების უკანასკნელ წლებში. აკორდები ეკუთვნის მერკურისა და დიკონს. ეს არის მეის ერთ-ერთი საყვარელი სიმღერა. როგორც ტექსტზე, ასევე მუსიკაზე ჯგუფის ყველა წევრმა იმუშავა. მერკური უკრავს ფორტეპიანოზე და სინთეზატორ Korg M1-ზე.
I Want It All
I Want It All დაიწერა 1987 წლის მაისში. DVD-ზე Greatest Video Hits II მეი ამბობს, რომ სიმღერა დაიწერა მისი მეორე მეუღლის, ანიტა დობსონის საყვარელი ფრაზის ’მე მინდა ყველაფერი და ახლავე!’ გავლენით. აკორდების, შესავლის, სოლოებისა და სტროფების პროგრესის იდეა, რომელიც ამ სიმღერაში გამოიყენება, ასევე გამოჩნდა შემდეგ ალბომზე, სიმღერაში The Show Must Go On (1990). მერკური და მეი I Want It All-ში ძირითად ვოკალებს ასრულებენ. მერკური უკრავს აკუსტიკურ და ელექტრონულ გიტარებზე. ტეილორმა ამ სიმღერაში პირველად გამოიყენა ბას-დოლი ორმაგი დასარტყამით.
The Invisible Man
The Invisible Man არის ტეილორის პირველი სიმღერა ამ ალბომიდან. ტექსტის იდეა მას დაებადა წიგნის კითხვის შემდეგ, როდესაც წარმოიდგინა რითმი. მეისა და ტეილორის თქმით, სიმღერა დაიწერა აბაზანაში (ისევე, როგორც 10 წლით ადრე Crazy Little Thing Called Love). ჯგუფის ოთხივე წევრს შორის ვოკალები ასეა გადანაწილებული: მერკური - პირველ სტროფამდე; დიკონი - პირველი სტროფის შემდეგ; ბრაიან მეი - გიტარის სოლომდე; როჯერ ტეილორი - ფრაზის look at me, look at me შემდეგ. სიმღერის გამოუცემელი ვერსია შეიცავს მერკურის მიერ ელვის პრესლის მანერით შესრულებულ ტექსტს. ჩურჩული სიმღერაში ტეილორს ეკუთვნის.
Breakthru
Breakthru აერთიანებს ორ სიმღერას - A New Life Is Born (მერკური) და Breakthru (ტეილორი, გადამღერება სხვა გასაღებში). სიმღერა გამოიცა სინგლის სახით და მოხვდა ბრიტანეთის საუკეთესო ათეულში.
Rain Must Fall
Rain Must Fall არის დიკონის (მუსიკა) და მერკურის (ტექსტი) თანამშრომლობით შექმნილი სიმღერა. ტეილორმა ჩაწერა ლათინური ამერიკის სტილის პერკუსიული პარტიები, მაგრამ მათი დიდი რაოდენობა ამოღებული იქნა, რათა გიტარებსა და ვოკალურ ჰარმონიებს მეტი ადგილი ჰქონოდათ.
Scandal
Scandal დაწერილია მეის მიერ და ეძღვნება ბრიტანულ პრესას, რომელიც აქტიურად განიხილავდა მის გაყრას მეუღლესთან, ანიტა დობსონთან. კრიტიკის ობიექტად ბრიტანეთის მასმედი იქცა იმ მიზეზითაც, რომ იმ პერიოდში დიდ ყურადღებას უთმობდა მერკურის მიერ საჯაროდ გამოჩენის ნაკლებობას (შიდსის გამო). მეი სიმღერაში უკრავს კლავიშებიან საკრავებზე და ასრულებს სოლოს გიტარაზე. მერკურის ვოკალი და მისი სოლო ჩაიწერა ერთ დუბლში. სინთეზატორ-ბასზე უკრავს დევიდ რიჩარდსი. მეის თქმით, ეს სიმღერა მასთან ძალიან ახლოს იყო იმ პრობლემები გამო, რომელიც პირად ცხოვრებაში გადაიტანა.
My Baby Does Me
My Baby Does Me არის მერკურისა და დიკონის მორიგი თანამშრომლობა. თავდაპირველად არსებობდა მსუბუქი სიმღერის დაწერის იდეა. BBC-ს რადიოსთან 1989 წლის ინტერვიუში მერკური და დიკონი აცხადებდნენ, რომ ბასის კომპოზიცია ორივეს ეკუთვნის.
Was It All Worth It
Was It All Worth It დაიწერა მერკურის მიერ. ამ სიმღერაში შეიჩნევა ჯგუფის მიერ 1970-იანებში დაწერილი სიმღერების ჟღერადობა. პირველი მონახაზები ეკუთვნის მერკურის, ხოლო იდეები და ტექსტი ჯგუფის ოთხივე წევრს (მაგალითად, ტეილორის არის we love you madly!). დიკონი მოგვიანებით ამბობდა, რომ ეს მისი საყვარელი სიმღერაა მთელ ალბომზე. ტეილორი ჩაწერისას იყენებდა გონგს და ტიმპანის.
Hang on in There
პირველი ორი სიმღერიდან, რომლებიც მხოლოდ ალბომის CD ვერსიაშია წარმოდგენილი. სიმღერის ავტორი ჯგუფის ოთხივე წევრია. მეი უკრავს აკუსტიკურ და ელექტრონულ გიტარებსა და კლავიშებიან საკრავებზე (მეისთან ერთად, რომელიც ფორტეპიანოზე უკრავს). სიმღერა გამოვიდა სინგლის I Want It All b-მხარეზე. მერკურის ვოკალი აქ ორჯერ აღწევს E5 ტონამდე. სიმღერის შუა ნაწილში, როდესაც ჟღერს გიტარის რიფი და მერკური მღერის hang on in there-ს, უკანასკნელი ფრაზა მეორდება ჰარმონიის პრინციპით. პირველად ეს არის მხოლოდ მეის ვოკალი, გამეორებული რამდენიმეჯერ, მეორედ კი - მსგავსი პრინციპით აწყობილი ტეილორის ჰარმონია.
Chinese Torture
მეორე ორი სიმღერიდან, რომლებიც მხოლოდ ალბომის CD ვერსიაშია წარმოდგენილი. ეს არის ინსტრუმენტული კომპოზიცია, რომელიც ეხება კოშმარებს და ჩინეთში არსებული წყალში დახრჩობით წამების მეთოდს. უკანასკნელ წლებში იგი სრულდებოდა მეის სოლოებს შორის, მაგალითად, ტურნეს Queen + Paul Rodgers მსვლელობისას.
სქოლიო
კატეგორია:1989 წლის ალბომები კატეგორია:Queen-ის ალბომები კატეგორია:Hollywood Records-ის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები დეივიდ რიჩარდსის პროდიუსერობით
ჰნატ ხოტკევიჩი
ჰნატ ხოტკევიჩი (უკრ.: Гнат Мартинович Хоткевич, დ. 31 დეკემბერი, 1877, ხარკივი — გ. 8 ოქტომბერი, 1938, იქვე) — უკრაინელი მწერალი, ეთნოგრაფი, დრამატურგი, კომპოზიტორი, მუსიკოლოგი და ბანდურისტი.
დედამისი დიასახლისი იყო. მცირე ცნობა მოიპოვება მამამისის შესახებ, რომელმაც ოჯახი 1880-იან წლებში მიატოვა. ბავშვობაში ჰნატმა პიანინოსა და ვიოლინოზე დაკვრა ისწავლა, მოგვიანებით კი ბანდურაზეც, რეგიონის ბრმა მუსიკოსებზე დაკვირვებით. უმაღლესი განათლება ინჟინრის დიპლომით დაამთავრა. მიუხედავად ამისა, სახელი გაითქვა როგორც ლიტერატორმა, დრამატურგმა, ეთნოგრაფმა და თანამედროვე ბანდურის ხელოვნების დამფუძნებელმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინელი მუსიკოსები კატეგორია:უკრაინელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 31 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1877 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
რუანდის გენოციდი
thumb|გენოციდის მსხვერპლნი, გადაღებული ქ. მურამბის სკოლაში რუანდის გენოციდი — მასობრივი ხოცვა-ჟლეტა რუანდაში (რესპუბლიკა ცენტრალურ აფრიკაში, გერმანიის ყოფილი კოლონია), რომლის დროსაც 100 დღის განმავლობაში, 1994 წლის 6 აპრილიდან იმავე წლის ივლისის შუა რიცხვებამდე, დაახლოებით 800 000-დან 1 071 000-მდე ადამიანი იქნა განადგურებული ჰუტუს ტომის ექსტერმისტული დაჯგუფებების მიერ. გენოციდის მსხვერპლი ძირითადად ტუტსის ეთნიკური ჯგუფის წარმომადგენლები და ზომიერად განწყობილი ჰუტუს ტომელები იყვნენ.
ისტორიაში რუანდის გენოციდი შევიდა არა მხოლოდ როგორც ასეთ ხანმოკლე პერიოდში მოკლული ადამიანების რიცხვის, არამედ გაეროს და დასავლეთის არაადეკვატურად დაგვიანებული პასუხის გამო.
მიუხედავად იმისა, რომ წინასწარ იყო ცნობილი დაგეგმილი ხოცვა-ჟლეტის შესახებ, არც ერთ სახელმწიფოს ამის წინააღმდეგ არც პროტესტი გამოუთქვამს და არც რაიმე ზომები მიუღია.
1993 წლის ოქტომბერში გაერომ დააარსა ორგანიზაცია UNIMAR-ი (გაერთიანებული ერების რუანდის დახმარების მისია) რათა შესრულებულიყო ის სამშვიდობო ხელშეკრულება რომელიც 1993 წლის 4 აგვისტოს რუანდის პარტიებს შორის დაიდო, ტანზანიის ქალაქ არუშაში. ორგანიზაციას მანდატი შეუწყდა 1996 წელს. გაეროს არ მიუცია უფლება/დავალება UNIMAR-ისთვის რომ გენოციდის დასაწყისშივე მოეხდინა პრევენცია და არც შემდეგ მიუღიათ ზომები რომ თუნდაც ერთი ადამიანის სიცოცხლე მაინც გადაერჩინათ. გაეროს მისიის ხელმძღვანელი იყო კანადელი გენერალ-ლეიტენანტი რომეო რომეო დალერი.
გენოციდის დაწყებამდე რამდენიმე კვირით ადრე, გაეროში წარადგინეს ანგარიშები ჰუტუს დაჯგუფების შეიარეღებისა და გეგმების შესახებ, გაერომ ყურადღება არ მიაქცა ამ ცნობებს და უარი თქვა პრევენციული ღონისძიებების გატარებაზე. მიუხედავად დალერის მრავალგზის გაფრთხილებისა გეარომ აუკრძალა სამშვიდობო მისიის წარმომადგენლებს კონფლიქტში ჩარევა.
გენოციდი დასრულდა როდესაც ტუტსის ტომის დაჯგუფებამ, რუანდის პატრიოტულმა ფრონტმა, რომლის სათავეშიც პოლ კაგამე იყო, ჰუტუს მთავრობა ჩამოაგდო და ხელში ჩაიგდო ძალაუფლება. ასი ათასობით ჰუტუ გადავიდა აღმოსავლეთ ზაირში (ამჟამად კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა) რათა ტუტსის ტომის შურისძიება აეცილებინა თავიდან. რუანდის ამბებმა გავლენა იქონია მეზობელ ქვეყნებზეც და გამოიწვია ორი ომი კონგოში, ბურუნდის სამოქალაქო ომი.
საფუძველი
რუანდის გენოციდის საფუძველი იყო ტუტსისა და ჰუტუს ტომებს შორის ურთიერთობა.
გეოგრაფია
არსებობს მოსაზრებები რომ რუანდის გენოციდის ერთ ერთი საფუძველი იყო ეკონომიკური სიტუაცია. დიდი ტბების რეგიონი, არის ძალიან მდიდარი ნაყოფიერი მიწებით, ამიტომ ეს ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული რეგიონია მთელს აფრიკაში. ძალიან დიდი კონკურენციაა მიწებსა და რესურსებზე.
ძალიან ბევრი ადამიანი ფიქრობს რომ მიზეზი რუანდის გენოციდისა გახდა სწორედ ეს მიწები და აქ მცხოვრები ადამიანების სიმდიდრე.
XV საკუნეში ტუტსის რამდენიმე კლანმა დააარსა რუანდის სამეფო. მეფეები, რომელთაც მუამებს უწოდებდნენ ტუტსის ტომის წარმომადგენლები იყვნენ, ხოლო მოსახლეობის 82-85% ჰუტუები და მათი უმრავლესობა ღარიბი მოსახლეები იყვნენ.
ტუტსი მუამები მიწებს ანაწილებდნენ ძირითადად ტუტსის ტომის წარმომადგენლებზე.
გერმანიის კოლონიალური პოლიტიკა
1885 წლის ბერლინის კონფერენციაზე, რუანდა და ბურუნდი გადაეცათ გერმანელებს როგორც ერთიანი კოლონია. რადგანაც გერმანელებს დიდი ინტერესი არ ჰქონდათ რუანდის მიმართ, გადაწყვიტეს რომ ამ ქვეყნისთვის მიეცათ ავტონომია და მმართველად ვინმე ადგილობრივი დაენიშნათ. რადგანაც პოლიტიკური უპირატესობა ტუტსის ტომს ჰქონდა, გერმანელებმა მმართველად დანიშნეს ტუტსის ტომის წარმომადგენელი. შემდეგში გატარებულმა პოლიტიკამ უფრო გაამწვავა ურთიერთობა ამ ორ ტომს შორის.
პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ რუანდა გახდა ბელგიის კოლონია, ბელგიის კოლონიალური პოლიტიკა არაფრით განსხვავდებოდა გერმალელების პოლიტიკისგან, რამაც კიდევ უფრო გაამძაფრა სიტუაცია. 1959 წელს ბელგიამ რუანდას დამოუკიდებელი არჩევნების ჩატარების საშუალება მისცა, არჩევნებში ჰუტუს ნაციონალისტთა პარტიამ ”პარმიჰუტუმ” (Parti du Mouvement de l'Emancipation Hutu) გაიმარჯვა. ამ დროს 20 000 ტუტსი იქნა მოკლული, ხოლო 200 000-მდე ტუტსი მეზობელ ქვეყანაში გადავიდა.
გენოციდის წინა პერიოდი
სიტუაციის უფრო და უფრო დაიძაბა 1990 წლიდან, როდესაც უგანდაში გაქცეულმა ტუტსებმა ხმა აიმაღლეს და სამშობლოში დაბრუნების უფლება მოითხოვეს.
რუანდის მთავრობამ ეს ფაქტი შეაფასა როგორც სახელმწიფო გადატრიალებისა და ტუტსის ფეოდალური, მჩაგვრელი რეჟიმის აღდგენის მცდელობა. პრეზიდენტი ჰაბიარიმანა შეუდგა ტუტსებისა და იმ ჰუტუების დაპატიმრებას რომლებიც აჯანყებულებს ემხრობოდნენ.
არუშას ხელშეკრულება
1993 წლის 4 აგვისტოს, არუშაში (ტანზანია), რუანდის პატრიოტული ფრონტის და რუანდის მაშინდელ ხელისუფლებას შორის დაიდო ხელშეკრულება, რომელიც შეიცავდა ხუთ თავს, ამ ხელშეკრულების საფუძველზე რუანდის სამოქალაქო ომი წყდებოდა.
გენოციდი
1994 წლის 6 აპრილიდან რუანდის სამხედრო ნაწილებმა და სამოქალაქო პირებისგან შექმნილმა მილიციის რაზმებმა ქალაქის ქუჩებში ტუტსების ხოცვა-ჟლეტა დაიწყეს. ასევე ხოცავდნენ პოლიტიკურ ოპონენტებსაც. ყველა ქვეყანამ მოახდინა თავისი მოქალაქეების ევაკუაცია და დახურა დიპლომატიური მისიები. დედაქალაქში და მთელი ქვეყნის მასშტაბით გადაიკეტა გზები რათა არც ერთი ტუტსი არ გაქცეულიყო.
რადიო სადგურებიდან ხალხს მოუწოდებნენ დაეხოცათ თავიანთი მეზობლები, ვინც ამ ხოცვა ჟლეტაში ჩაბმაზე უარს ამბობდა ხოცავდნენ.
მკვლელობის ძირითადი იარაღი იყო ე. წ. მაჩეტე, მსხვრეპლთა უმრავლესობა სწორედ ამ ცივი იარაღის გამოყენებით დაჩეხეს.
უნიმარი (UNIMAR)
უნიმარის მიისიის ხელმძღვანელმა რომეო დალერმა, რომლისთვისაც ჯერ კიდევ 1994 წლის იანვარში იყო ცნობილი რომ გენოციდი იგეგმებოდა, გაეროს გაუგზავნა ცნობები ამის შესახებ და მომდევნო თვეების განმავლობაში უშედეგოდ ითხოვდა დამხმარე ძალის გაგზავნას რუანდაში. დალერს დაევალა მხოლოდ გაეროს წარმომადგენლებისა და უცხოეთის მოქალაქეების დაცვა.
დალერმა აცნობა გაეროს რომ მისთვის ცნობილი იყო ჰუტუს მილიციის რაზმების სამალავების და იარაღის საწყობების ადგილმდებარეობა და ითხოვდა დამხმარე ძალას რათა დამნაშავეები განეიარაღებინა. აშშ-მ ოფიციალურად თქვა უარი ჩარევაზე, მას მიბაძეს საფრანგეთმა, რუსეთმა და ჩინეთმა.
რესურსები ინტერნეტში
გენოციდი კატეგორია:1994 კატეგორია:გენოციდი
აქორისი (ეგვიპტე)
აქორისი (طهناالجبل) — ქალაქი ეგვიპტეში. კვეთს მდინარე ნილოსი. აქოსი 12 კილომეტრითაა დაცილებული პროვინციის ადმინისტრაციულ ცენტრ ელ-მინიას. წარმოადგენს ელ-მინიის საგუბერნატოროს დასახლებულ პუნქტს.
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის ქალაქები კატეგორია:ელ-მინიის მუჰაფაზა
ტატიანა იაბლონსკაია
ტატიანა ნილის ასული იაბლონსკაია (Тетя́на Ни́лівна Ябло́нська, დ.24 თებერვალი, 1917,სმოლენსკი, რუსეთის იმპერია — გ.17 ივნისი, 2005, კიევი, უკრაინა) — საბჭოთა, უკრაინელი მხატვარი-ფერმწერი, გრაფიკოსი, პედაგოგი; სსრკ-ის სახალხო მხატვარი - 1982; ორი, მეორე კატეგორიის, სტალინური პრემიის ლაურეატი 1950-1951 წლებში; სსრკ-ის სახელმწიფო პრემია - 1979; უკრაინის გმირი - 2001.
მინი|სსრკ-ს საფოსტო მარკა, [[1967 წელი.]]
ბიოგრაფია
ტატიანა იაბლონსკაია დაიბადა 1917 წლის 11 თებერვალს სმოლენსკში, რუსეთის იმპერიაში.. 1928 წელს მისი ოჯახი ოდესაში გადავიდა, შემდეგ 1930-ში კამენეც-პოდოლსკში, სადაც მან შვიდწლედი დაამთავრა, ხოლო 1934-ში ლუგანსკში.
1933 წელს მან კიევს სამხატვრო ტექნიკუმში ჩააბარა, ამის შემდგომ 1935 წელს კიევის სამხატვრო ინსტიტუტის ფერწერის ფაკულტეტის სტუდენტი კახდა, სადაც 1941 წლამდე იღებდა განათლებას. პროფესიით მხატვარ-ფერმწერია.
თავისი შემოქმედებითი კარიერის განმავლობაში მონაწილეობდა უკრაინის, საბჭოთა კავშირისა თუ სხვა საერთაშორისო გამოფენებში, თუმცა მათგან გამოსარჩევია 1956 წლის XXVIII სამხატვრო გამოფენა ვენეციაში და 1958 წლის მსოფლიო გამოფენა ბრიუსელში.
დიდებამ და ოფიციალურმა აღიარებამ ტატიანაზე და მის შემოქმედებაზე ზეგავლენა ვერ იქონია. მას მირებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები, იგი იყო უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი 1951—1959 წლებში. 1968 წელს, უკრაინელი მხატვრების ყრილობაზე, მან მკვეთრად გააკრიტიკა პარტიული ორგანოების მიერ ხელოვნების „მეურვეობა“. ამის შემდეგ მისი ნახატი „ცხოვრება გრძელდება“ გამოფენიდან ჩამოხსნეს, იდეოლოგიურად არასწორი მიდგომის გამო, ხოლო თვითონ ტატიანას ცენტრალური კომიტეტის იმ დროოინდელ მდივანთან მკაცრი საუბარი ჰქონდა ანდრეი სკაბოს პროპაგანდასთან დაკავშირებით. ღია მუქარების შემდეგ იგი ყველა დაკავებული თანამდებობიდან მოხსენს. რამდენიმე თვის სემდეგ სკაბო გაათავისუფლეს, შემოქმედებით ინტელიგენციასთან ურთიერთობის შეწყვეტის გამო, ხოლო ტატიანას კვლავ აღუდგინეს არსებული სტატუსი.
ნაციონალიზმის ბრალდებით, ტატიანას ალბომის თითქმის მთელი ტირაჟი, რომელიც ივან დრაჩას ლექსებსაც მოიცავდა, განადგურებულ იქნა.
1947-დან 1973 წლამდე იაბლონსკაია კიევის ხელოვნების ინსტიტუტში ასწავლიდა, მრავალი ცნობილი მხატვარი სწორედ მისი მომსწავლე იყო. 1967 წელს პროფესორის წოდება მიიღო.
1944 წლიდან ირიცხებოდა უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის მხატვართა კავშირში. 1975 წლიდან სსრკ-ის სამხატვრო აკადემიის წევრი იყო, ხოლო 1997-დან კი უკრაინის სამხატვრო აკადემიის.
იგი გარდაიცვალა 2005 წლის 17 ივნისს კიევში, დაკრძალულია ბაიკოვოს სასაფლაოზე.
ოჯახი
ტატიანას მამა, ნილ იაბლონსკი (1888—1944) გახლდათ მხატვარი, გრაფიკოსი და ენის მასწავლებელი; მას ჰყავდა უმცროსი და-ძმა, ელენა (1918—2009), რომელიც ასევე მხატვარი იყო და დიმიტრი (1921—2001), საბჭოთა და უკრაინის დამსახურებული არქიტექტორი (1999) და პროფესორი იყო (1978).
მას ჰყავდა ორი ქმარი და სამი ქალიშვილი: პირველი, სერგეი ოტროშენკო (1910—1988) — ფერმწერი, მონუმენტალისტი და თეატრის მხატვარი; მეორე — ეროვნებით სომეხი, არმენ ატაიანი იყო, ასევე მხატვარი და ფერმწერი. შვილები: ელენა ბეისემბინოვა (ოტროშენკო), ოლგა ოტროშენკო და ირინა ატაიანი.
მინი|ტატიანას საფლავის ქვა
მოგონება
2005 წელს კიევის კავშირის დეპუტატების მიერ მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება შეექმნათ უკრაინელი გმირის, ტატიანა იაბლონსკაიას სახელობის მუზეუმი და მისი სახელი დაერქმიათ დედაქალაქის ერთ-ერთი ქუჩისთვის.
2017 წლის 17 თებერვალს უკრაინის ეროვნულმა ბანკმა მიმოქცევაში ჩაუშვა ტატიანასთვის მიძღვნილი მონეტა, ორი გრივნის ნომინალით.
მინი|ტატიანა იაბლონსკაიას ძეგლი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო მხატვრები კატეგორია:XX საუკუნის მხატვრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2005 კატეგორია:კიევში გარდაცვლილები
Anochetus consultans
Anochetus consultans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
ბერეზანის ლიმანი
250px|მინიატიურა ბერეზანის ლიმანი — ღია ლიმანი შავი ზღვის ჩრდილო სანაპიროზე, ქალაქ ოჩაკივის დასავლეთით (მიკოლაივის ოლქი). ხმელეთში შეჭრილია 26 კმ-ის სიღრმეზე. სამხრეთით მისი სიგანე 4 კმ-ია, ხოლო ყელი თანდათან ვიწროვდება 640 მ-მდე. შედგება 2 ყურისაგან: სასიცკის ყურე და ბერეზანის ყურე. ნაპირები მაღალია, ლიმანში ჩაედინება 2 მდინარე ბერეზანი (მდ.) და სასიკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის ლიმანები კატეგორია:მიკოლაივის ოლქის ყურეები
ჩელიაბინსკი
ჩელიაბინსკი (Челябинск) — ქალაქი რუსეთის ფედერაციაში, ჩელიაბინსკის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს სამხრეთ ურალის აღმოსავლეთ კალთაზე. მდინარე მიასის (ობის აუზი) ორივე ნაპირზე.
ისტორია
დაარსდა 1736 წელს. 1787 წლიდან ქალაქია. XIX საუკუნის 90-იან წლებში ციმბირის დიდი მაგისტრალის მშენებლობასთან დაკავშირებით, გახდა სატრანსპორტო და სავაჭრო ცენტრი.
ლიტერატურა
thumb|800px| ქალაქის ხედი მდინარე მიასიდან
კატეგორია:ჩელიაბინსკის ოლქის ქალაქები
ლუიშემი
right|130px|ლიუისჰემი ლიუისჰემი (London Borough of Lewisham) — შიდა ლონდონის უბანი. დაარსდა 1966 წელს ყოფილი ლონდონის საგრაფოს ორი უბნის — ლიუისჰემისა და დეპტფორდის შეერთების შედეგად.
ლიუისჰემში მდებარეობს ევროპის ყველაზე დიდი პოლიციის განყოფილება. 1698 წელს რუსეთის ცარი პეტრე I გემთმშენებლობას სწავლობდა დეპტფორდში.
ლიუისჰემის ფართობია 35,15 კმ², მოსახლეობა — 303 536 კაცი.
უბნები
thumb|130px|ლიუისჰემის გერბი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლონდონის უბნები
სუგიორენი (ხოფის რაიონი)
სუგიორენი (Sugören) — ყოფილი სოფელი ხოფის რაიონში, ქალაქ ხოფის ნაწილი, ართვინის პროვინცია, თურქეთი. სოფლის მოსახლეობა 2021 წლის მონაცემებით 1076 ადამიანი იყო. მდებარეობდა შავი ზღვის ნაპირზე
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა ქისე.
სქოლიო
კატეგორია:ლაზური დასახლებები თურქეთში
მილანი
მილანი (Milano; მილანურ დიალექტზე: Milán) ჩრდილოეთ იტალიის მთავარი ქალაქია, მდებარეობს ლომბარდიის დაბლობზე და ქვეყნის ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული და განვითარებული რეგიონია. ქალაქის ფარგლებში 1 308 500 მცხოვრებია (2004), თუმცა მის აგლომერაციაში (La Grande Milano, დიდი მილანი) 3 მილიონზე მეტი ადამიანი ცხოვრობს, რაც თითქმის მესამედია ლომბარდიის რეგიონის, სადაც 10 მილიონზე მეტი მცხოვრებია.
მილანის სახელი მრავალი საუკუნის განმავლობაში იწერებოდა როგორც მაილანდი, რომელიც ამჟამადაც ამ ქალაქის გერმანული სახელია. ეს სახელი მომდინარეობს კელტური Mid-lan-იდან (შუა გავაკებაზე) და რომაელთათვის ცნობილი იყო როგორც მედიოლანუმი (Mediolanum).
მილანის პროვინცია ლომბარდიის დასავლეთ ნაწილშია და ფარავს 1 981 კვ.კმ-ს საერთო მოსახლეობით 3 838 818 (2004); პროვინცია 188 კომუნისგან შედგება.
ქალაქი განთქმულია მოდის ფირმებითა და მაღაზიებით. აქვეა მსოფლიოში უძველესი სავაჭრო ცენტრი Galleria Vittorio Emanuele პიაცა დუომოზე (ტაძრის მოედანი). მილანი მსოფლიო მოდისა და დიზაინის ერთ-ერთ დედაქალაქთაგანია ნიუ-იორკის, პარიზის, ლონდონისა და ტოკიოს გვერდიგვერდ. ქალაქი ასევე ევროპის ერთ-ერთ უმთავრეს საფინანსო და ბიზნეს ცენტრად ითვლება. მილანი ასევე ცნობილია აქ წარმოებული ავტომანქანებით ალფა-რომეო და აბრეშუმის ქსოვილით.
მილანის საკათედრო ტაძარი
thumb|300px|დომო დი მილანო მთავარი მოედნიდან მილანის საკათედრო ტაძარი (Duomo di Milano) — გოტიკური სტილის საკათედრო ტაძარი იტალიის ქალაქ მილანში, მდებარეობს ქალაქის ცენტრის მთავარ მოედანზე.
მილანი
ისტორია
მილანი დააარსეს ინსუბრებმა ძვ. წ. V საუკუნის ბოლოს ან VI საუკუნის დასაწყისში. ძვ. წ. 196 რომს დამორჩილდა (ლათ. სახელწოდება Mediolanum) და რომის იმპერიის მნიშვნელოვანი ეკონომიკური ცენტრი გახდა. ლანგობარდების დროს იყო ერთ-ერთი ჰერცოგის რეზიდენცია, 801-დან მილანის საგრაფოს დედაქალაქი, X საუკუნის დასასრულიდან — საარქიეპისკოპოსოს ცენტრი. XI-XII საუკუნეებში ხელოსნობისა (იარაღის, აბრეშუმის, მაუდის და სხვა წარმოება) და ვაჭრობის ცენტრია. XI საუკუნის II ნახევრიდან მილანი პატარიის ერთ-ერთ კერას წარმოადგენდა, რის შედეგად 1097-1098 განმტკიცდა კომუნა (აღმოცენდა ჯერ კიდევ XI საუკუნის შუა წლებში). 1158 წელს მილანმა არ სცნო ფრიდრიხ I ბარბაროსას ძალაუფლება, რომელმაც 1162 წელს ახანგრძლივი ალყის შემდეგ აიღო და დაანგრია მილანი. „ლომბარდიის ლიგის“ სახსრებით ქალაქი კვლავ აღდგა. 1176 წელს მილანი აქტიურად მონაწილეობდა ლენიანოსთან იმპერიის ჯარების განადგურებაში. დიდებულთა საგვარეულობის ხელისუფლებისთვის ბრძოლის შედეგად მილანში დამყარდა ვისკონტების ტირანია, რომელთა ბატონობის დროს მილანი 1395 წლიდან მილანის საჰერცოგოს დედაქალაქი გახდა. 1450-1535 წლებში მილანი ხანგამოშვებით სფორცას საგვრეულოს ემორჩილებოდა. იტალიური ომების შედეგად 1535 წლიდან მილანი ესპანეთის სამფლობელოების შემადგენლობაში შევიდა. 1706 წელს, ეპანეთის მემკვიდრეობისთვის ომის დროს მილანი დაიპყრო ავსტრიამ. 1796 წელს მილანის ოკპუაცია მოახდინეს ნაპოლეონის ჯარებმა. 1797 წელს გახდა ციზალპური რესპუბლიკის დედაქალაქი. 1802 წელს მილანი გახდა იტალიი რესპუბლიკის, 1905 წელს კი იტალიის სამეფოს დედაქალაქი. 1815-1859 წლებში ის კვლავ ავსტრიას ემორჩილებოდა. 1859 წელს ავსტრია–იტალია–საფრანგეთის ომის შემდეგ ის გათავისუფლდა ავსტრიელთა ბატონობისგან და მთელ ლომბარდიასთან ერთად შევიდა სარდინიის სამეფოში.
მილანის საკათედრო ტაძარი
ის ყველაზე დიდი საკათედრო ტაძარია იტალიაში, ხოლო მსოფლიოში — სიდიდით მეოთხე.
მილანი
არქიტექტურა
მილანი ადრინდელი ქრისტიანული და რომანული არქიტექტურის ცენტრია. მნიშვნელოვანი ნაგებობებია სან-ლორენცო მაჯორეს ეკლესია, რომელიც დაიწყო IV საუკუნეში, გადააკეთეს XI და XVI საუკუნეში, ხოლო მისი მოზაიკა IV-V საუკუნისაა. სანტ–ეუსტორჯო XII-XIII საუკუნის ეკლესიაა. პორტინარის კაპელა აშენებულია 1462-1468 წლებში მიკელოცოს პროექტით და ვ. ფოპას ფრესკებით. ქალაქში ასევე შემონახულია განვითარებული შუა საუკუნეების და აღორძინების ხანის მრავალი ძეგლი. ასეთია გოტიკური ტაზარი (შენდებოდა 1386 წლიდან, მშენებლები ა. და ფ. დელი ორიგანები, ჯ. ა. ამადეო, კ. სოლარი, პ. ტიბალდი და სხვა. დამთავრდა 1856), სანტა მარია დელე გრაციესა და სხვა ეკლესიები. 1953 წელს დამტკიცდა გენერალური გეგმა და აშენდა რამდენიმე ექსპერიმენტული საცხოვრებელი სახლი. XX საუკუნის შენობებიდან აღსანიშნავია რუსტიჩის სახლი (1935), მილანის გამოფენის პავილიონები (1950–იანი წლები), ტორე ველასკა (1956-1958), პირელის ადმინისტრაციული შენობა (1956-1960) და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:იტალიის ქალაქები კატეგორია:ძველი რომის ქალაქები
ელ-ჯებალ-ელ-ახდარი
ელ-ჯებალ-ელ-ახდარი (الجبل الأخضر) — ლიბიის ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია ელ-ბაიდა.
რაიონის ტერიტორიაზე, ქალაქ შახატის სიახლოვეს მდებარეობს ძველბერძნულ კოლონია კირენისა და აპოლონიის ნანგრევები.
სამხრეთ ნაწილში მდებარეობს ნაყოფიერი ჯებელ-ახდარის მაღლობი. მის ჩრდილოეთით, ხმელთაშუა ზღვამდე ნახევრადუდაბნოა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის რაიონები
რაიო ვალიეკანო (საფეხბურთო კლუბი)
„რაიო ვალიეკანო“, ან უბრალოდ „რაიო“ (Rayo Vallecano de Madrid) — ესპანური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ მადრიდიდან. დაარსდა 1924 წლის 29 მაისს. ასპარეზობს ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონში. საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონ კამპო-დე-ვალიეკასზე, რომელიც 15 500 მაყურებელს იტევს.
ევროტურნირებზე კლუბს მონაწილეობა მიღებული აქვს ერთხე, 2000-01 წლების სეზონში. უეფა-ს თასის გათამაშებაში შეძლო 1/4 ფინალში გასვლა, სადაც დამარცხდა თანამემამულე „ალავესთან“, 2 მატჩის ჯამში 4-2.
ისტორია
კლუბი ჩამოყალიბდა 1924 წლის 29 მაისს, მადრიდში. პირველი პრეზიდენტი იყო ხულიან უერტა. კლუბის სიმბოლოების ინსპირაცია მომდინარეობს არგენტინული გრანდის, „რივერ პლეიტისგან“. 1949 წელს, „ატლეტიკო მადრიდთან“ შეთანხმების საფუძველზე კლუბის ლოგოს დაემატა დიაგონალური წითელი ზოლი, რომელიც ასევე საშინაო ფორმასაც დაემატა. პირველი გამოსვლა კლუბს ჰქონდა ტერსერა დივიზიონში.
კანის ფერი
250px|მინიატიურა|ადგილობრივთა კანის ფერის რუკა, ადამიანის კანის ფერი, ძირითადად, მელანინის ყავისფერი პიგმენტით განისაზღვრება. კანში მელანინის რაოდენობა გენეტიკით არის გაპირობებული, თუმცაღა, გარკვეული ინტერვალის ფარგლებში, კანზე მოხვედრილ ინტენსიურ ულტრაიისფერ გამოსხივებაზეც. კანის ფერის განმსაზღვრელი მეორე მნიშვნელოვანი ფაქტორი მის ქვეშ მდებარე სისხლ-ძარღვების ბუნებაა. მათი გაფართოებით ან შევიწროვებით, შეიმჩნევა შეწითლება ან კანის გაბაცება.
რაიო ვალიეკანო (საფეხბურთო კლუბი)
ისტორია
„რაიო“ ყოველთვის იყო თანაქალაქელი უდიდესი კლუბების, „რეალის“ და „ატლეტიკოს“ ჩრდილში. 1980-იან და 1990-იან წლებში კლუბი ხშირად ქვეითდებოდა სეგუნდა დივიზიონში, თუმცა პრიმერა დივიზიონში ამოსვლასაც ახერხებდა. უმაღლეს დივიზიონში ადგილი ყველაზე მეტ ხანს შეინარჩუნეს 1999 წელს აღზევების შემდეგ, ხოლო საუკეთესო სეზონი „რაიო ვალიეკანომ“ ჩაატარა 2000-01 წლებში, როდესაც კლუბმა უეფა-ს თასის 1/4 ფინალში გააღწია, სადაც მომავალ ფინალისტ „ალავესთან“ დამარცხდა. წინა სეზონში „რაიო“ გავიდა მე-9 ადგილზე, მაგრამ უეფა-ს გათამაშებაში მოხვდა ფაირ ფლეის რეიტინგის მიხედვით (UEFA Respect Fair Play ranking).
ჟამუშის ნაეკლესიარი
ჟამუშის ნაეკლესიარი — არქეოლოგიური ძეგლი მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟამუშში, აგებულია შუა საუკუნეებში.