cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ერნესტ ლოურენსი
ჯილდოები
ერნესტ ლოურენსი გარდაიცვალა 1958 წლის 27 აგვისტოს, პალო ალტოს საავადმყოფოში. სიკვდილიდან 23 დღის შემდეგ კალიფორნიის უნივერსიტეტის რეგენტებმა მხარი დაუჭირეს სახელი შეცვლოდა ორ დაწესებულებას, რომელსაც შემდგომში ეწოდა ლოურენსის ლივერმორის ეროვნული ლაბორატორია და ლოურენსის ბერკლის ეროვნული ლაბორატორია. აგრეთვე ერნესტ ორლანდო ლოურენსის სახელობის ჯოლდო დაარსდა 1959 წელს. ქიმიური ელემენტი ნომრით 103 1961 წელს აღმოაჩინეს ლოურენსის ბერკლის უნივერსიტეტში და მისივე პატივსაცემად ელემენტს ეწოდა ლოურენსიუმი. 1968 ლოურენსის პატივსაცემად დაარსდა ლოურენსის სახელობის სახელმწიფო სამეცნიერო განათლების ცენტრი (Lawrence Hall of Science). მისი ნაშრომები ინახება კალიფორნიის უნივერსიტეტის ბანკროფტის ბიბლიოთეკაში (ბერკლში)
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ფიზიკოსები
ოსკარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ოსკარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალგორფა
ალგორფა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვეგა-ბახა-დელ-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18,47 კმ². მოსახლეობა — 3125 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
აღმოსავლეთი ვისაიასი
აღმოსავლეთ ვისაიასი (ვარაიულ ენაზე: Sinirangan Kabisay-an, სებუანურ ენაზე: idlakang Kabisay-an, ტაგალურ ენაზე: Silangang Kabisayaan or Silangang Visayas) — ფილიპინების ადმინისტრაციული რეგიონი. აღმოსავლეთ ვისაიასი არის VIII რეგიონი. იგი შედგება მთავარი კუნძულებისგან: სამარი, ლეიტე და ბილირანი. რეგიონი მოიცავს ექვს პრეოვინციას, ერთ დამოუკიდებელ ქალაქსა და ერთ მაღალურბანიზირებულ ქალაქს. მაღალურბანიზირებული ქალაქი და რეგიონის ცენტრია ტაკლობანი. პროვინციები და ქალაქები ვისაიასის კუნძულთა ჯგუფის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილს მოიცავენ.
აღმოსავლეთ ვისაიასი მდებარეობს ფილიპინების ზღვის აღმოსვლეთით. რეგიონი ცნობილია სან-ხუანიკოს ხიდით, რომელსაც ხშირად „ფილიპინების ყველაზე გრძელ და ყველაზე ლამაზად დაპროექტებულ ხიდს“ უწოდებენ. 2015 წლის მონაცემებით, აღმოსავლეთ ვისაიასის რეგიონის მოსახლეობის რაოდენობაა 4 440 150 ადამიანი. აღმოსავლეთ ვისაიასი მოსახლეობის რაოდენობით მესამეა ფილიპინების რეგიონებს შორის.
ეტიმოლოგია
რეგიონის ამჟამინდელი სახელწოდება მომდინარეობს დიდი ვისარიასის დასახელებიდან. რეგიონს სახელი უწოდეს ამერიკელმა კოლონიზატორებმა, რომლებმაც ფილიპინების პირველი რესპუბლიკის დამარცხების შემდეგ კუნძულები დაიკავეს. კუნძულის სახელწოდების სხვა ვერსიებიც იყო შემოთავაზებული, როგორიცაა მაირეტე იბერეინის რეგიონი, რადგანაც ამჟამინდელი აღმოსავლეთ ვისაიასის რეგიონის აღმოსავლეთ ნაწილში ვარაიების ეთნიკური ჯგუფი, ხოლო დასავლეთ ნაწილში სებუანის ეთნიკური ჯგუფები დომინირებენ. ტერმინი „ეტესა და იბერეინის მიწას“ ნიშნავს. ესპანელთა საბუთების თანახმად, წინაკოლონიურ ხანაში ეტე ლეიტეს სამეფოს პირველი მმართველო, ხოლო იბერეინი - სამარის სამეფოს პირველი მმართველი. ეტეს სამეფო დღევანდელი ტაკლობანის ადგილას მდებარეობდა და ძირითადად ვარაისა და სებუანოს ჯგუფებით, ხოლო იბერეინის სამეფო დღევანდელი ჩრდილოეთ სამარის ადგილას მდებარეობდა და ვარაისა და ებრაული ეთნიკური ჯგუფებით იყო დასახლებული.
გეოგრაფია
აღმოსავლეთ ვისაიასი მდებარეობს ფილიპინების არქიპელაგის აღმოსავლეთ-ცენტრალურ ნაწილში. რეგიონი შედგება სამი მთავარი კუნძულისგან: ლეიტე, ბილირანი და სამარი, რომლებიც არქიპელაგის უკიდურეს აღმოსავლეთ ნაწილს მოიცავენ. რეგიონს აღმოსავლეთითა და ჩრდილოეთით ფილიპინების ზღვა ესაზღვრება და სან-ბერნარდინოს სრუტით სამარს სამხრეთ-აღმოსავლეთ ლუსონისგან გამოყოფს. დასავლეთით კამოტესის ზღვა და ვისაიანის ზღვა მდებარეობს, ხოლო სამხრეთით ბოჰოლის ზღვა და სურიგაოს სრუტე, რომელიც ლეიტეს ჩრდილო-დასავლეთ მინდანაოსგან გამოყოფს. რეგიონის მთლიანი ფართობი 2 156 286 ჰექტარია, რაც ქვეყნის მთლიანი ფართობის 7.2%-ია. რეგიონის 52% ტყეებს უკავია, ხოლო 42% საზოგადოებრივი დანიშნულების მიწებს.
კლიმატი
2013 წლის ნოემბერში რეგიონს ტაიფუნმა ჰაიანმა გადაურა, რასაც ასობით ადამიანის სიცოცხლე შეეწირა. რეგიონს ბიკოლის რეგიონთან ერთად ფილიპინების ადმინისტრაციულ ერთეულებს შორის ყველაზე მეტი ტაიფუნი ატყდება თავს.
ენები
აღმოსავლეთ ვისაიასის რეგიონში რამდენიმე ენაზე საუბრობენ: აბაკნონის ენაზე ჩრდილოეთ სამარში, კაპულის კუნძულზე საუბრობენ, ბაუბაუს ენაზე კუნძულ ლეიტეზე, ქალაქ ბაუბაუში მეტყველებენ; ბოჰოლანოს დიალექტი სამხრეთ ლეიტეშია გავრცელებული; სებუანური ენა მშობლიური ენაა ბილირანის, ლეიტეს, სამხრეთ ლეიტეს, სამარის, ჩრდილოეთ სამარისა და აღმოსავლეთ სამარის მოსახლეობისთვის; კაბალიანის ენაზე ძირითადად სან-ხუანის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა საუბრობს; ვარაიული ენა ძირითადი ენაა ბილირანის, ლეიტეს, სამხრეთ ლეიტეს, სამარის, ჩრდილოეთ სამარისა და აღმოსავლეთ სამარის მოსახლეობისთვის.
ადმინისტრაციული დაყოფა
აღმოსავლეთ ვისაიასი შედგება 6 პროვინციის, 1 მაღალურბანიზირებული ქალაქის, 1 დამოუკიდებელი შემადგენელი ქალაქის, 5 შემადგენელი ქალაქის, 136 მუნიციპალიტეტისა და 4 390 ბარანგაისგან.
ცეკვები
ტინიკლინგი, ფილიპინების ნაციონალური ცეკვა სწორედ აღმოსავლეთ ვისაიასის რეგიონში წარმოიშვა. თუმცა რეგიონში ყველაზე პოპულარული ცეკვა კურატსაა, რომელსაც სპეციალურ თავყრილობებზე, ზეიმებსა და დღესასწაულებზე ასრულებენ. ლეიტეს კალიპაიანის ცეკვების კომპანია, ადგილობრივი კულტურული ჯგუფი, მთელი მსოფლიოს მასშტაბით მართავს წარმოდგენებს.
მუსიკა
ვარაის ხალხის ფოლკლორში წამყვანი ფორმა ბალადებია, რომელთა შორის ყველაზე მეტად ცნობილია პატრიოტული სიმღერა 'Iroy nga Tuna'' (მშობლიური მიწა).
ფესტივალები
2018 წლიდან აღმოსავლეთ ვისაიასი ოქტომბერში „ოქტობერფესტს“ მასპინძლობს. ფესტივალზე ადგილობრივი ღვინოცაა წარმოდგენილი, რომელიც ქოქოსისგან მზადდება.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთი ვისაიასი კატეგორია:ფილიპინების რეგიონები კატეგორია:ვისაიასი
ბეირა (ანტილოპა)
ბეირა (Dorcatragus megalotis) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახისა.
ბეწვი უხეშია. სხეულის ზედა ნაწილი რუხი-წითურია, ხოლო ქვედა — ღია. თავი მოყვითალო-წითურია, თვალები გარშემოწირულია თეთრად. ყურები გრძელია, სიგრძით 15, სიგანით 7,5 სმ; მათი შიდა მხარე ღიაა. მამრებს აქვთ მოკლე, ვერტიკალური რქები, სიგრძით 7,5–10 სმ (14 სმ-მდე). კუდი ფაფუკია. მოხდენილი ფეხები მოყვითალო-მოყავისფრო ფერისაა. სხეულის სიგრძეა 80–86 სმ, სიმაღლე მინდაოში 46–61 სმ, მასა 9–11 კგ.
ჯორჯე შტეფენესკუ
ჯორჯე შტეფენესკუ (George Stephănescu; დ. 13 დეკემბერი, 1843, ბუქარესტი — გ. 25 აპრილი, 1925, იქვე) — რუმინელი კომპოზიტორი, პედაგოგი და დირიჟორი.
1864-1867 წწ. სწავლობდა ბუქარესტის, 1867-1871 წწ. პარიზის კონსერვატორიებში. 1887-1890 წწ. იყო ბუქარესტის ეროვნული თეატრის დირიჟორი და კომპოზიტორი. შტეფენესკუ რუმინეთის საკომპოზიტორო სკოლის ერთ-ერთი დამფუძვნებელია. განსაკუთრებით თვალსაჩინოა მისი წვლილი საორკესტრო და კამერულ-საკრავიერი მუსიკის სფეროში. იგი პირველი რუმინული სიმფონიის ავტორია (1869 წ.). ჩამოაყალიბა და დირიჟორობდა პროფესიონალურ საოპერო დასებს, რომლებმაც შემდგომში საფუძველი ჩაუყარეს ეროვნულ საოპერო თეატრს. 1872-1904 წწ. შტეფენესკუ იყო ბუქარესტის კონსერვატორიის პროფესორი (ვოკალურიდა საოპერო კლასები), ეროვნული ვოკალური სკოლის ერთ-ერთი ფუძემდებელია.
ბეირა (ანტილოპა)
მთავარი ბუნებრივი მტრები არიან: ლომი, ავაზა, აგრეთვე კარაკალი, აფთარი, ტურა.
ჯორჯე შტეფენესკუ
ლიტერატურა
კატეგორია:რუმინელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 13 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1843 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1925
ბეირა (ანტილოპა)
სქოლიო
კატეგორია:ბეირა
სარქარი (სამუხის რაიონი)
სარქარი (Sərkar) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის სამუხის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 5047 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:სამუხის რაიონის სოფლები
შაქრიანის ღვთისმშობლის ეკლესია
შაქრიანის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ შაქრიანის სამხრეთ განაპირას, ძველ სასაფლაოზე, თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია. შიგნიდან და გარედან შელესილი და შეთეთრებულია.
ეკლესიის შიდა აღნაგობას ატყვია გვიანდელი აღდგენა-გადაკეთების კვალი. როგორც ჩანს, შენობას საფუძველი ჩაეყარა გვიანდელ შუა საუკუნეებამდე გაცილებით უფრო ადრე.
ერთადერთი შესასვლელი სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილშია. კარი ბრტყლადაა გადახურული. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიც დანარჩენი სივრცისგან ორსაფეხურიდანი მხრებითაა გამოყოფილი. აფსიდში სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. მის ქვემოთ, კედელზე, მიშენებულია კუბური ფორმის ტრაპეზი. ერთი ვიწრო, სწორკუთხა სარკმელი სამხრეთ კედელშია, ხოლო მეორე, თაღოვანი — დასავლეთი კედლის ზედა ნაწილში. გრძივი კედლები და კამარა განიერი, ორსაფეხურიანი პილასტრების წყვილით და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით გაყოფილია ორ თანაბარ ნაწილად. თითო ორსაფეხურიანი პილასტრი დასავლეთ კუთხეებშიცაა. მათზე კედლის მიმდებარე, ორსაფეხურიანი თაღი იყო გადაყვანილი. ორივე პილასტრის წინა საფეხური, იატაკიდან დაახლოებით 3 მეტრის სიმაღლეზე შეწყვეტილია და ეკლესიის აღდგენის დროს აღარ განუახლებიათ, რის გამოც დასავლეთი კედლის მიმდებარე საბჯენი თაღი ორის ნაცვლად, ერთსაფეხურიანია. ასევეა სახეშეცვლილი კონქის თაღიც.
ჩრდილოეთ კედელში მოწყობილია ორი სხვადასხვა ზომის, სწორკუთხა ნიშა. მათგან ერთი, უფრო მომცრო, აფსიდის მხართანაა, მეორე — დასავლეთ ნაწილში. ფასადები სადაა, მორთულობის გარეშე. კედლები დასრულებულია აგურის სამსაფეხურიანი ლავგარდნით.
ეკლესიის დასავლეთი ფრონტონის წვერზე დადგმულია აგურით ნაგები, ოთხ კვადრატულ სვეტზე დაყრდნობილი, ნახევარწრიული თაღებით გახსნილი სამრეკლო, რასაც თუნუქით დაბურული, პირამიდული სახურავი ხურავს.
არწვაბერდი
არწვაბერდი (Արծվաբերդ) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 290 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 267 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 111 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 29.305 კმ²-ია.
ოტნუროკი (დასახლება)
ოტნუროკი (Отнурок) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელორეცკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (57%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
გიორგი თარგამაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
გიორგი თარგამაძე შეიძლება აღნიშნავდეს:
ციკლოტრონი
ციკლოტრონი — ნაწილაკების ამაჩქარებლის ერთ-ერთი ტიპი, რომელიც გამოიგონა მეცნიერმა ერნესტ ლოურენსმა 1929–1930 წლებში, კალიფორნიის უნივერსიტეტში, ბერკლიში. დაპატენტდა 1932 წელს. ამ აღმოჩენისთვის ლოურენსი წარადგინეს ნობელის პრემიაზე, ფიზიკის დარგში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული გამოგონებები კატეგორია:ნაწილაკების ამაჩქარებლები კატეგორია:ბირთვული მედიცინა
სეიდლარი (სამუხის რაიონი)
სეიდლარი (Seyidlər) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის სამუხის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 535 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამუხის რაიონის სოფლები
მბეის ოლქი
მბეის ოლქი (Mbeya) — ტანზანიის 30-დან ერთ-ერთი ოლქი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი მბეა.
მოსახლეობა — 2 707 410 ადამიანი (2012 წელი).
ფართობი — 60 350 კმ².
გეოგრაფია
მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთში, ესაზღვრება ზამბიას და მალავის, ასევე აქვს გასასვლელი ნიასას ტბასთან.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ოლქი შედგება რვა რაიონისაგან:
სქოლიო
კატეგორია:ტანზანია კატეგორია:ტანზანიის ოლქები
იოლქულარი
იოლქულარი (Yolqullar) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  84  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაშქესანის რაიონის სოფლები
ალმორადი
ალმორადი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვეგა-ბახა-დელ-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 42,72 კმ². მოსახლეობა — 21 208 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ტატიანა მარკუსი
ბიოგრაფია
ტატიანა დაიბადა დიდ ებრაულ ოჯახში, ჩრდილოეთ უკრაინის ქალაქ რომნის შტეტლებად წოდებულ ერთ-ერთ ებრაულ დასახლებაში. ტატიანას დაბადებიდან რამდენიმე წლის შემდეგ მისი ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა კიევში. მარკუსმა დაამთავრა 44-ე სკოლის ცხრა კლასი. 1939 წელს მან მუშაობა დაიწყო სამხრეთ-დასავლეთის რკინიგზის მგზავრთა მომსახურების განყოფილებაში, მდივნად. 1940 წლის ზაფხულში ის გაგზავნეს კიშინიოვში, სადაც ის მუშაობდა ტრამვაი-ტროლეიბუსების პარკში.
რუმინელების მიერ კიშინიოვის დაკავების შემდეგ ტატიანა კიევში დაბრუნდა, ეს ადგილი კი 1941 წელს დაიკვეს გერმანელებმა. მას შემდეგ დაიწყო აქტიური იატაკქვეშა ბრძოლა. მან განმეორებით მიიღო მონაწილეობა ნაცისტების წინააღმდეგ მიმართულ საბოტაჟის აქტში — მარშით მიმავალ ჯარისკაცებს ესროლა გვირილების თაიგული, რომელშიც ჩამონტაჟებული იყო ნაღმი.
ყალბი დოკუმენტებით მარკუსი მარკუსისად იყო დარეგისტრირებული კერძო სახლში: ლეგენდა ისე იყო შეთხზული, თითქოსდა ის იყო ბოლშევიკების მიერ მოკლული ქართველი პრინცის ქალიშვილი. ამავე სახელით ის დაიქირავეს ოფიცერთა სასადილოში, სადაც ოფიცერთა საკვებში ჩაყარა შხამი, რის შედეგადაც რამდენიმე ოფიცერი გარდაიცვალა, ტატიანამ კი სამსახური დატოვა ისე, რომ მასზე არავის უეჭვია. ამას გარდა, მან პირადად ესროლა გესტაპოს ღირებულ ოფიცერს და გამოამჟღავნა იატაკქვეშა ინფორმაცია იმ მოღალატეების შესახებ, რომლებიც გესტაპოსთვის მუშაობდნენ. გერმანული ჯარის ბევრი ოფიცერი მოხიბლული იყო მისი მშვენიერებით და ცდილობდნენ მისი გულის მოგებას. ერთ-ერთი იყო ბერლინელი მაღალი რანგის ოფიცერი, რომელიც სასიკვდილოდ დაჭრა მისსავე საცხოვრებელ ბინაში, მას შემდეგ, რაც მოხდა ბრძოლა პარტიზანებსა და იატაკქვეშა მებრძოლებს შორის.
საბოლოოდ ხელმძღვანელობამ გადაწყვიტა ტატიანა მარკუსი ქალაქიდან პარტიზანულ ბრძოლაში გაეწვია, მაგრამ ამის განხორციელება ვერ შეძლო. 1942 წლის 2 აგვისტოს ტატიანა დააკავეს გესტაპოელებმა დნეპრის გადაკვეთის მცდელობისას. გესტაპოში მას სასტიკად აწამებდნენ ხუთი თვის განმავლობაში, მაგრამ ტატიანამ არავინ გასცა. 1943 წლის 29 იანვარს იგი დახვრიტეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1943
ნაფოტი (ფილმი)
ნაფოტი (Sliver) — 1993 წლის ამერიკული ეროტიკული თრილერი. რეჟისორი ფილიპ ნოისი. ფილმი გადაღებულია აირა ლევინის რომანის მიხედვით. მთავარ როლებში მონაწილეობენ შერონ სტოუნი და უილიამ ბოლდუინი.
სიუჟეტი
ნაომი სინგერი ბრუნდება თავის ბინაში, სლივერ-ჰაიტში და გადის აივანზე. ამ დროს ვინმე ქურთუკში მყოფი მამაკაცი, კაპიუშონიანი აღებს მის ბინას, ნელა მიიმართება აივნისკენ, გადაეხვევა ნაომის, რომელიც მას უყურებს და იღიმის, უცნობი მამაკაცი ქალს ხელს კრავს და აივნიდან გადააგდებს.
ახალგაზრდა ქალი კარლი ნორისი, რომელიც გამომცემლობაში რედაქტორად მუშაობს, ჩქარობს შეხვდეს უძრავი ქონების აგენტს, რომელიც მას სთავაზობს შეისყიდოს განთავისუფლებული ბინა პრესტიჟულ ნიუ-იორკის აპარტამენტში სლივერ-ჰაიტში. ბინის დათვალიერების შემდეგ, კარლი ბრუნდება რედაქციაში. მასთან მივა მისი დამხმარე და მეგობარი ქალი რედაქტორი ჯუდი, რომელიც ცდილობს დაარწმუნოს კარლი წავიდეს სადმე გასართობად. კარლი სულ ახლახან დაშორდა ქმარს 7-წლიანი ურთიერთობის შემდეგ. მის კაბინეტში რეკავს უძრავი ქონების აგენტი და ატყობინებს მას, რომ 1 კვირაში მას შეეძლება ახალ ბინაში გადასახლება. კარლი თავისი ნივთებით გადადის ახალ სახლში, სადაც მის წინ კარებს აღებს და ნივთების წაღებაში ეხმარება ზიკ ჰოკინსი, რომელიც აგრეთვე იმავე სახლში ცხოვრობს.
საღამოს, იმავე დღეს, რესტორანში შეხვდება მთავარ რედაქტორს, რომელიც ცდილობს კარლი შეახვედროს მწერალ ჯეკ ლენდსფორდს. აღმოჩნდება, რომ ჯეკიც სლივერ-ჰაიტში ცხოვრობს. ეზოს იქით მდებარე მაღაზიაში კარლი გაიცნობს ბერიკაცს გას ჰეილს, რომელიც მეზობლად ცხოვრობს. ისინი საუბრობენ და ბერიკაცი კარლის ეტყვის, რომ იგი ძალიან ჰგავს ნაომის, ქალს, რომელიც მისსავე ბინაში ცხოვრობდა და რომელიც აივნიდან გადმოხტა.
ასე გაიგებს კარლი, რომ რამდენიმე ქალი, რომელიც იმ ბინაში ცხოვრობდა იქნა მოკლული და პოლიციას ეჭვი აქვს, რომ სახლში სერიული მკვლელი ცხოვრობს. კარლისა და ზიკს შორის ნამდვილი რომანი გაჩაღდება, თუმცა კარლიმ არ იცის, რომ ზიკი მას ჩუმად უთვალთვალებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1993 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები
ელისაბედ იორკელი
ელისაბედ იორკელი (დ. 11 თებერვალი 1466 - გ. 11 თებერვალი 1503) — იორკთა დინასტიის წარმომადგენელი. ინგლისის დედოფალი 1486-1503 წლებში როგორც ჰენრი VII-ის მეუღლე. ტიუდორთა დინასტიის პირველი დედოფალი. მეფე ედუარდ IV-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ელიზაბეთ ვუდვილის უფროსი ქალიშვილი, ედუარდ V-ის უფროსი და და რიჩარდ III-ის ძმიშვილი. ვარდების ომის დასრულების შემდეგ, მას შემდეგ რაც ჰენრი VII-მ ტახტიდან ჩამოაგდო რიჩარდი, ელისაბედი ცოლად გაჰყვა ჰენრის. ამრიგად იგი იყო ინგლისის მეფეთა შვილი, და, ძმიშვილი, ცოლი, დედა და ბებია.
1470 წლიდან 1471 წლამდე ჰენრი VI-მ ელისაბედის მამას ტახტი წაართვა. 1483 წელს, როდესაც იგი 17 წლის იყო ედუარდ IV გარდაიცვალა. ედუარდის ანდერძით მეფე ელისაბედის ძმა გახდა, თუმცა მათმა ბიძამ, რიჩარდ III-მ ედუარდიც და მისი მცირეწლოვანი ძმაც ლონდონის ტაუერში გამოკეტა, რის შემდეგაც ბიჭები სამუდამოდ გაუჩინარდნენ, ითვლება, რომ ისინი რიჩარდმა დახოცა. როგორც იორკთა დინასტიის უფროს პრინცესას, ელისაბედს ხელი სთხოვა ჰენრი ტიუდორმა, რომელმაც იცოდა, რომ მასზე ქორწინებით ინგლისის გულს მოიგებდა. ამ ქორწინებით ჰენრიმ მნიშვნელოვანი მოკავშირეები შეიძინა, რაც დაეხმარა მას 1486 წელს ბოსვორტსის ბრძოლის მოგებაში და ტახტზე ასვლაში.
მეფის ქალიშვილი
როდესაც ელისაბედი სულ ოთხი წლის იყო, მამამისს თავისივე ძმა აუჯანყდა სიმამრთან ერთად. მათ 1470 წელს ტახტიდან ჩამოაგდეს ედუარდი და ჰენრი VI გაამეფეს. სულ ერთ წელიწადში ედუარდმა ტახტი დაიბრუნა და ძმის სიმამრი მოკლა. 1475 წელს საფრანგეთის მეფე ლუი XI ვალუა დათანხმდა ელისაბედისა და მისი ვაჟის, საფრანგეთის დოფინ შარლ დე ვალუას ქორწინებას. მიუხედავად ამისა 1482 წელს ლუიმ ნიშნობა გააუქმა. 1477 წელს, როცა იგი 11 წლის იყო მიენიჭა გერთერის ლედის წოდება, რომელსაც ატარებდა დედამისთან და დეიდასთან, სუფოლკის ჰერცოგინია ელისაბედ იორკელთან ერთად.
მეფის და
1483 წლის 9 აპრილს მოულოდნელად გარდაიცვალა ელისაბედის მამა, ედუარდ IV. ტახტზე ავიდა ელისაბედის უმცროსი ძმა ედუარდ V, რომელიც მცირეწლოვანი იყო და მამის ანდერძით სრულწლოვანებამდე რეგენტობა მათ ბიძას, გლოსტერის ჰერცოგ რიჩარდ იორკელს ერგო. ელისაბედის დედა, ახლა უკვე ქვრივი დედოფალი ელიზაბეთ ვუდვილი ცდილობდა გლოსტერის ჰერცოგისთვის წინააღმდეგობა გაეწია და თავისი ძალაუფლება შეენარჩუნებინა. ამის გამო რიჩარდმა გაიაზრა მდგომარეობა და ელიზაბეთი ვაჟებს დააშორა და მათი ნახვის ნებას არ რთავდა. რიჩარდმა, ვითომდა მის დასაცავად ედუარდ V ლონდონის ტაუერში გამოკეტა. ელიზაბეთ ვუდვილმა თავს უშველა, იგი ქალიშვილებთან და შუათანა ვაჟთან ერთად უესტმინსტერში გაიქცა და გამაგრდა. რიჩარდის ბრძანებით ეპისკოპოსმა ელიზაბეთს ვაჟი წაართვა და ედუარდის გვერდით გამოკეტეს ტაუერში.
ორი თვის შემდეგ, 1483 წლის 22 ივნისს ედუარდ IV-ისა და ელიზაბეთ ვუდვილის ქორწინება ძალადაკარგულად გამოცხადდა, ხოლო მათ ქორწინებაში გაჩენილი ბავშვები უკანონოდ შეირაცხნენ. ამის გამო ედუარდ V ტახტიდან ჩამოაგდეს. ქორწინების გაუქმების მიზეზად ის გამოცხადდა, რომ ელიზაბეთი და ედუარდი ჩუმად დაქორწინდნენ რომის პაპის ნებართვის გარეშე. ამის შემდეგ ინგლისის მეფე რიჩარდ III გახდა, რომელიც ელისაბედის ბიძა იყო.
მეფის ძმიშვილი
მარცხნივ|მინი|212x212პქ|ელისაბედ იორკელის გერბი ელიზაბეთ ვუდვილმა და ლედი მარგარეტ ბეფორტმა მოილაპარაკეს, რომ მათი შვილები, ელისაბედ იორკელი და ჰენრი ტიუდორი დაექორწინებინათ, რითაც გააერთიანებდნენ ლანკასტერებისა და იორკების დინასტიებს, ტახტიდან ჩამოაგდებდნენ რიჩარდს და ჰენრის გაამეფებდნენ. ჰენრი ტიუდორი ინგლისელი ლანკასტერების და ბებიის ხაზით ფრანგი ვალუების შთამომავალი იყო, რაც უფლებას აძლევდა მას ტახტზე ჰქონოდა პრეტენზია. 1483 წლის დეკემბერში, წმინდა რენეს საკათედრო ტაძარში ჰენრიმ დაიფიცა, რომ ცოლად ელისაბედს შეირთავდა და დაიწყებდა ტახტისთვის ბრძოლას.
1484 წელს ელისაბედმა და მისმა დებმა დატოვეს უესტმინსტერის სააბატო და კვლავ სამეფო კარს დაუბრუნდნენ. მალე მათ გზას გაჰყვა ელიზაბეთ ვუდვილიც. ელიზაბეთმა დაიჯერა, რომ მისი ვაჟების მკვლელობაში დამნაშავე არა რიჩარდი, არამედ მისი სასიძო ჰენრი იყო. ამბობდნენ, რომ რიჩარდი ელისაბედ იორკელზე აპირებდა დაქორწინებას, რადგან მისი ცოლი, დედოფალი ენ ნევილი ბავშვებს ვეღარ აჩენდა და მასთან მხოლოდ ერთი სუსტი ვაჟი ჰყავდა რიჩარდს. თუმცა ჭორები მალე გაქარწყლდა. 1485 წელს დედოფალი ენ ნევილი გარდაიცვალა. მალევე რიჩარდმა დაიწყო პორტუგალიის მეფე ჟუან II-ის ასულ ჟუანა ავისზე ქორწინების მოლაპარაკებები, ხოლო ელისაბედს მათ ბიძაშვილ მანუელ ავისზე (მომავალში პორტუგალიის მეფე მანუელ I) ათხოვებდა.
1485 წლის 7 აგვისტოს ჰენრი ტიუდორი და მისი ჯარები უელსიდან დაიძრა. ამავე წლის 22 აგვსტოს ჰენრისა და რიჩარდ III-ის ჯარებს შორის მოხდა ბოსვორტსის ბრძოლა, რომელშიც ჰენრიმ სასტიკად დაამარცხა და მოკლა კიდეც რიჩარდი. ჰენრი ტიუდორმა ინგლისის ტახტი ჩაიგდო ხელში და გახდა ინგლისის მეფე ჰენრი VII.
მეფის ცოლი
მინი|ელისაბედ იორკელი როგორც ედუარდ IV-ის უფროს ქალიშვილს, ელისაბედს თავისუფლად შეეძლო ჰენრი ტიუდორი ტახტზე არ აეშვა და საკუთარი უფლებებისათვის ებრძოლა, როგორც ეს მისმა შვილიშვილმა მერი ტიუდორმა გააკეთა ამ ამბიდან 67 წლის შემდეგ. იქიდან გამომდინარე, რომ ჰენრი VII-ს პირობა ჰქონდა დადებული, რომ ელისაბედი ცოლად უნდა შეერთო, მას სხვა ქალზე ქორწინება აღარ შეეძლო. თუმცა მან მოისურვა და განაცხადა კიდეც, რომ უფრო კარგი იქნებოდა თუ რომელიმე სხვა ევროპელ პრინცესას შეირთავდა ცოლად. მაგრამ ჰენრი მიხვდა, რომ მასზე ქორწინებით ტახტსაც შეინარჩუნებდა და იორკებთან დამოყვრებით მათი მომხრეების გულებსაც მოიგებდა.
ინგლისში უხვად იყვნენ იორკების მომხრეები, ვისაც ტიუდორების ტახტიდან ჩამოყრა სურდათ. ამას გარდა ჰენრიმ ტახტი ბრძოლით მიიღო და არა მემკვიდრეობით, რის გამოც მას ბევრი ევროპელი მონარქი ინგლისის მეფედ არ თვლიდა. ამის გამოსასწორებლად ჰენრი VII-მ რომის პაპი მოისყიდა და მას დაამტკიცებინა მისი მმართველობის კანონიერება. 1486 წლის 18 იანვარს უესტმინსტერში ელისაბედ იორკელი და ჰენრი ტიუდორი დაქორწინდნენ. 1487 წლის 25 ნოემბერს ელისაბედ იორკელი უესტმინსტერში ინგლისის დედოფლად ეკურთხა. მათი ქორწინებიდან რვა შვილი დაიბადა, რომელთაგან მხოლოდ ოთხი გადარჩა: არტური, მარგარეტი, ჰენრი და მერი.
მიუხედავად პოლიტიკური მიზნებისა, ქორწინება იღბლიანი აღმოჩნდა და წყვილს ერთმანეთი შეუყვარდა. ელისაბედ იორკელი საერთოდ არ ერეოდა პოლიტიკაში. როგორც მისი დედამთილი, დედა-დედოფალი მარგარეტ ბედფორტი ამბობდა ის იყო ნაზი, კეთილი და გულუხვი, მოსამსახურეებსა და ხელქვეითებსაც კი ძალიან თბილად და გულისხმიერად ექცეოდათ. ელისაბედი დაკავებული იყო ცხოვრებით ტკბობითა და შვილების აღზრდით. ცნობილია, რომ მან თავის შვილებთან ერთად ისწავლა ესპანური ენა. ელისაბედს უყვარდა მუსიკა და ცეკვა.
გარდაცვალება და მას შემდეგ
1502 წელს არტურის გარდაცვალებიდან მალევე ელისაბედი დაფეხმძიმდა. მან მთელი ორსულობა ლონდონის ტაუერში გაატარა. 1503 წლის 2 თებერვალს ელისაბედმა გოგონა გააჩინა, სახელად კათრინი. ბავშვი ძალიან სუსტი იყო და დაბადებიდან 8 დღეში, 10 თებერვალს გარდაიცვალა. პოსტსამშობიარო ინფექციის გამო, დედოფალი ელისაბედ იორკელი 1503 წლის 11 თებერვალს, საკუთარ დაბადების დღეზე გარდაიცვალა, 37 წლის ასაკში. მისი ქმარი და შვილები მის გარდაცვალებას მწარედ გლოვობდნენ. ჰენრი ღრმა მელანქოლიაში ჩავარდა და განმარტოვებით ცხოვრება დაიწყო. იგი მხოლოდ დედამისს, ლედი მარგარეტ ბედფორტს ხვდებოდა ხოლმე. თუმცა ამის მიუხედავად ჰენრის სახალხოდ არასდროს დაუტირია ელისაბედი, რადგან მისთვის ემოციების გამოხატვა უძლურების ნიშანი იყო.
ელისაბედის გარდაცვალებიდან რამდენიმე თვეში ჰენრიმ მეორე ქორწინებისთვის დაიწყო მოლაპარაკებები. მისი საცოლის კანდიდატები იყვნენ ნეაპოლის მეფის ქვრივი ხუანა არაგონელი, კასტილიის დედოფალი ხუანა I (თავისი რძლის, კატალინა არაგონელის და) და სავოიის ჰერცოგის ქვრივი და ამავდროულად საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან I-ის ასული მარგარეტ ავსტრიელი. თუმცა სანამ ერთ-ერთ მათგანს ამოარჩევდა, 1509 წელს ჰენრი VII გარდაიცვალა.
მემკვიდრეობა
მინი|213x213პქ|[[ბანქო|ბანქოს კარტში დამა გულზე გამოსახულია დედოფალი ელისაბედ იორკელი]] ელისაბედ იორკელზე დაწერილია ორი ხალხური ინგლისური სიმღერა, რომელთაგან ერთი საბავშვო სიმღერაა, სადაც აღწერილია დედოფლის მხიარული ცხოვრება: ცეკვა, სიმღერა და ოჯახი.
როგორც ვიცით, ტიუდორების დინასტიის სიმბოლოა წითელი ვარდი თეთრი გულით რაც ლანკასტერებისა და იორკების გაერთიანებაზე მიუთითებს. ეს სიმბოლო 1486 წელს ელისაბედის ბრძანებით შექმნეს, მისი და ჰენრის ქორწინების შემდეგ.
ელისაბედს თავისი დედისაგან მემკვიდრეობით ერგო ქერა-ჟღარი თმა, რაც მან ყველა თავის შვილს გადასცა, მათ კი თავის შვილებს გადასცეს. საბოლოოდ მივიღეთ, რომ ტიუდორების დინასტიის თითქმის ყველა წარმომადგენელი ელისაბედის გენების წყალობით ან ქერაა ან წითური.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1466 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1503 კატეგორია:იორკები კატეგორია:ინგლისის დედოფლები კატეგორია:ინგლისის პრინცესები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
კაჟი
კაჟი — მინერალ კვარცის წვრილმარცვლოვანი, ფარულკრისტალური ფორმა, მცირე გარეშე მინარევებით. კაჟი რუხი ან შავია და თითქმის სრულად გაუმჭვირი, ყავისფრად შუქგამტარი თხელ ტკეჩებში. ქვის ხანაში ადამიანის იარაღის ძირითადი მასალა იყო. ამჟამად გამოიყენება როგორც აბრაზიული მასალა (ზუმფარა), ასევე კერამიკისა და საღებავის წარმოებაში ნედლეულის მასალის დასაფქვავ წისქვილებში.
კატეგორია:კვარცის სახესხვაობები
სნუკერის სეზონი 1994-1995
სნუკერის სეზონი 1994-1995 — სნუკერის პროფესიონალური ტურნირების სერია 1994-1995 წლებში. მიმდინარეობა — 1 აგვისტო 1994 — მაისი 1995. სეზონის სამი მთავარი ტურნირის გამარჯვებულები: დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი — სტივენ ჰენდრი (შოტლანდია), მასტერსი — რონი ო’სალივანი (ინგლისი), მსოფლიო ჩემპიონატი — სტივენ ჰენდრი (შოტლანდია). ქვემოთ მოყვანილია სეზონის განმავლობაში გამართული შეჯიბრების განრიგი. სულ გაიმართა 19 შეჯიბრი.
ოფიციალური რეიტინგი
ქვემოთ მოცემულია 1994-1995 წლების მსოფლიო რეიტინგის ტოპ-16 სნუკერისტი. ეს მოთამაშეები ავტომატურად მონაწილეობდა ტურნირების ფინალურ სტადიებში და მოწვეულნი იყვნენ მასტერსზე.
სქოლიო
კატეგორია:სნუკერის სეზონები კატეგორია:1994 წელი სნუკერში კატეგორია:1995 წელი სნუკერში
გრემის I სასახლე
გრემის I სასახლე — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ გრემში, ე. წ. მეფე-დიდებულთა უბანში, მდინარე ინწობის მარჯვენა ნაპირას, პატარა შემაღლებაზე. განეკუთვნება XV-XVI საუკუნეებს. სასახლის გეგმა სამხრეთ-ჩრდილოეთის მიმართულებით წაგრძელებული სწორკუთხედია. შემორჩენილია მხოლოდ დასავლეთი ნაწილის ნანგრევები. აღმოსავლეთი ნაწილი კი მდინარეს წაუღია. შემორჩენილი კედლები ზოგან ძლივს აღწევს პირველი სართულის იატაკის დონემდე, რომელიც მიწის დონიდან 3-4 მეტრ სიმაღლეზეა. სასახლეს მთავარი შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. შესასვლელს წინიდან ადგებოდა უზარმაზარი, კირის დუღაბით ჩამოსხმული კიბე, რომლისთვისაც მდინარეს ძირი გამოუცლია, ჩამოუგდია და ხრეშით დაუფარავს. კიბის მოპირდაპირე მხარეს აღმოჩნდა აგურით ნაგები რვაგვერდა აუზი, რომლის შიდა ზედაპირი შელესილია კირის მკვრივი ხსნარით. აუზს ერთ მხარეს აქვს წყლის შესაყვანი, ხოლო ფსკერზე - წყლის გასაყვანი მილი. ვარაუდობენ, რომ აუზი სასახლის მორღვეულ ნაწილში, მიწის დონეზე მდგარა.
აიგეძორი
აიგეძორი (Այգեձոր) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 830 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 608 ადამიანს შეადგენდა.
გრემის I სასახლე
სასახლის შიდა გეგმარება კედლების ფრაგმენტულობისა და მრავალგზის გადაკეთების გამო ზუსტად არ ირკვევა. როგორც ჩანს, სასახლის დასავლეთ ნაწილში ცალკეული ოთახები ყოფილა, ჩრდილოეთ ნაწილში კი - საკმაოდ მოზრდილი დარბაზი. შესასვლელის წინ მოწყობილი იყო წინკარი, რომლის იატაკი აგურით ყოფილა მოგებული. აგურისავე იატაკის ნაშთი აღმოჩნდა სასახლის ჩრდილოეთ მონაკვეთშიც. შემორჩენილი ნაწილიდან ჩანს, რომ ერთ-ერთი გადაკეთების დროს სასახლის იატაკი აუმაღლებიათ და კირის ხსნარით მოულესავთ.
აიგეძორი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
ადალბერტ შტიფტერი
ადალბერტ შტიფტერი (Adalbert Stifter; დ. 23 ოქტომბერი, 1805, ობერპლანი — გ. 28 იანვარი, 1868, ლინცი) — ავსტრიელი მწერალი, პოეტი, მხატვარი და პედაგოგი.
გრემის I სასახლე
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ადალბერტ შტიფტერი
ავტორია ნოველების კრებულებისა და მოთხრობებისა „ეტიუდი“ (ტ.1-6, 1844-1850) „ჭრელი ქვები“ (ტ. 1-2, 1853), ფსიქოლოგიური რომანისა „დედაბრის ყვავილობა“ (ტ. 1-3, 1857), ისტორიული რომანისა „ვიტიკო“ (ტ.1-3, 1865-1867) და სხვა. მის შემოქმედებაში შეინიშნება პოლიტიკური კონსერვატიზმის, მორალიზაციისა და სანტიმენტალიზმის მოტივების თანაარსებობა.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი მწერლები კატეგორია:ავსტრიელი პოეტები კატეგორია:ავსტრიელი მხატვრები კატეგორია:ავსტრიელი პედაგოგები კატეგორია:დაბადებული 1805 კატეგორია:გარდაცვლილი 1868
ივანე გოკიელი
ივანე (ვანო) რაფიელის ძე გოკიელი (დ. 9 ოქტომბერი, 1899, თბილისი — გ. 10 ივლისი, 1972, იქვე) — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1966).
ბიოგრაფია
სწავლობდა ჯერ თბილისის, შემდეგ პეტროგრადის კონსერვატორიაში, რომელიც დაამთავრა 1921 წელს და დაიწყო აქტიური შემოქმედებითი და საზოგადოებრივი მოღვაწეობა. იგი იყო თბილისში სიმფონიური ორკესტრის დაარსების ერთ-ერთი ორგანიზატორი, საქართველოს კომპოზიტორთა კავშირის გამგეობის პასუხისმგებელი მდივანი, შემდეგ თავმჯდომარე, კონსერვატორიის დირექტორი. მაგრამ ვ. გოკიელი უწინარეს ყოვლისა იყო მუსიკოსი, კომპოზიტორი. მის კალამს ეკუთვნის ისეთი ცნობილი ოპერები, როგორიცაა „პატარა კახი“, „ბროლის ქოში“, „წითელქუდა“.
წარმატებული აღმოჩნდა ვანო გოკიელის მცდელობა სიმფონიური მუსიკის დარგშიც. აღსანიშნავია მისი ვოკალური ციკლი, მუსიკა სპექტაკლებისა და კინოფილმებისათვის („წითელი ეშმაკუნები“, „ორი მეგობარი“, „დიადი განთიადი“, „ფორპოსტი“, „წყალქვეშა ტყვეობაში“, „ოქროს ბილიკი“) და სხვა.
დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 9 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1972 კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები ივანე
ბარბარა მაკ-კლინტოკი
ბარბარა მაკ-კლინტოკი  (Barbara McClintock დ. 16 ივნისი, 1902 — გ. 2 სექტემბერი, 1992) — ამერიკელი მეცნიერი, ციტოგენეტიკოსი. დოქტორის ხარისხი ბოტანიკაში მიიღო კორნელის უნივერსიტეტში. 1944 წელს გახდა მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრი. 1983 წელს მიიღო ნობელის პრემია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:ამერიკელი ბიოლოგები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ასოცირებული სახელმწიფო
ასოცირებული სახელმწიფო, ასოცირებული წევრი, თავისუფალი ასოციაცია, თავისუფლად მიერთებული სახელმწიფო — ორმხრივ საფუძველზე არაერთი და იგივე მნიშვნელობის სახელმწიფოების გაერთიანების კონფედერაციული ფორმა, რომლის დროსაც სუვერენიტეტისა და დამოუკიდებლობის ფორმალურად შენარჩუნებული პატარა სახელმწიფო საკუთარი სახელისუფლებო უფლებამოსილების მნიშვნელოვან ნაწილს ანდობს დიდ სახელმწიფოს. როგორც წესი ეს უფლებამოსილებებია საგარეო პოლიტიკა, კავშირგაბმულობა, ტრანსპორტი, შეიარაღებული ძალები. ასოცირებული სახელმწიფო ფაქტობრივად წარმოადგენს პროტექტორატის ნაირსახეობას; ბევრ შემთხვევაში იგი თავისზე დამოკიდებული ტერიტორიის საგარეო დამოკიდებულების გარდამავალი ფორმაა, რომელიც იმყოფება კოლონიასა და დამოუკიდებელი სახელმწიფოს სტატუსებს შორის.
სქოლიო
* კატეგორია:სახელმწიფო მმართველობის ფორმები კატეგორია:საერთაშორისო ურთიერთობები
ბენფერი
ბენფერი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვეგა-ბახა-დელ-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 12,4 კმ². მოსახლეობა — 1965 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ოტნუროკი (სოფელი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 239 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელრეცკიდან დაშორებულია 56 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (57%).
სქოლიო
კატეგორია:ბელორეცკის რაიონის სოფლები
ზაღალი
ზაღალი (Zağalı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  — 401   კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაშქესანის რაიონის სოფლები
მვანზის ოლქი
მვანზის ოლქი (Mwanza) — ტანზანიის 30-დან ერთ-ერთი ოლქი. ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი მვანზა.
მოსახლეობა — 2 772 509 ადამიანი (2012 წელი).
ფართობი — 9467 კმ².
გეოგრაფია
მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთით, აქვს გასასვლელი ვიქტორიას ტბასთან.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ოლქი შედგება შვიდი რაიონისაგან:
სქოლიო
კატეგორია:ტანზანია კატეგორია:ტანზანიის ოლქები
ქალაქის რატუშა (პუშკინი)
ქალაქის რატუშა (Городовая ратуша) — ქალაქ პუშკინში მდებარე ისტორიული შენობა. აშენდა 1862-1865 წლებში. რეკონსტრუქცია ჩაუტარა 1885 წელს. იგი შესულია ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტთა სიაში. აღნიშნული სახლი მდებარეობს ნაბერეჟნაიას ქუჩაზე. ამჟამად შენობაში განთავსებულია პუშკინის კულტურის სახლი.
არქიტექტურა
აღნიშნული შენობა სამსართულიანია. ქვედა სართულზე განთავსებულია სარდაფი. შიდა ინტერიერის კუთხით ახლოს დგას ადრეულ კლასიციზმთან, თუმცა ვხვდებით ასევე დეკორებს ბაროკოს სტილში. შენობაში განთავსებულია ორი დარბაზი: მთავარი და საკონფერენციო. გაფორმებულია ასევე ბიზანტიური სტილის თაღებითა და სვეტებით. დღეს იგი მაღალ დონეზეა კეთილმოწყობილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ანრიეტა მარია დე ბურბონი
ანრიეტა მარია დე ბურბონი (Henriette Marie de bourbon; Henrietta Maria of France; დ. 25 ნოემბერი 1609 — გ. 10 სექტემბერი 1669), აგრეთვე ცნობილი როგორც ჰენრიეტა მარია ფრანგი — დაბადებიდან იყო საფრანგეთისა და ნავარის პრინცესა. ანრი IV-ის და მისი მეორე, იტალიელი მეუღლის — მარია მედიჩის ნაბოლარა ქალიშვილი. 1625-1649 წლებში ინგლისის, შოტლანდიისა და ირლანდიის დედოფალი, როგორც ჩარლზ I-ის მეუღლე. ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის ორი მეფის — ჩარლზ II-ისა და ჯეიმზ II-ის დედა.
ბავშვობა
მარცხნივ|მინი|216x216პქ|ანრიეტა მარია 1611 წელს ანრიეტა მარია იყო საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ანრი IV დე ბურბონისა და მისი მეორე იტალიელი მეუღლის — მარია მედიჩის ნაბოლარა შვილი. სწორედ მათის სახელების გაერთიანებაა მისი სახელი (ანრი — ანრიეტა, მარია — მარია). იგი დაიბადა 1609 წლის 25 ნოემბერს ლუვრის სასახლეში. ანრიეტა მარია მშობლებმა ჭეშმარიტ და ღვთისმოშიშ კათოლიკედ აღზარდეს. ანრიეტა მარია ღრმა ბავშვობაშივე დაობლდა, იგი სულ ერთი წლის იყო როდესაც 1610 წლის 14 მაისს ანრი IV მოკლეს. საფრანგეთისა და ნავარის მეფე მისი უფროსი ძმა — ლუი XIII ხდება, ხოლო მისი მცირეწლოვანების გამო რეგენტად დედამისი — მარია მედიჩი დაინიშნა.
1614 წელს დააქორწინეს ანრიეტა მარიას უფროსი და — ელიზაბეტა, იგი მიათხოვეს ესპანეთისა და პორტუგალიის მეფე — ფილიპე IV-ს. 1619 წელს ანრიეტა მარიას შუათანა და- კრისტინა მარია მიათხოვეს სავოიის ჰერცოგ ვიტორიო ამადეო I-ს. ახლა უკვე ანრიეტა მარიას ამზადებდნენ გასათხოვებლად. მას ასწავლიდნენ ცხენოსნობას, ცეკვას, სიმღერას, წერა-კითხვას, აკადემიურ უნარებსა და სამეფო კარზე მოქცევის წესებს.
ქორწინება
მინი|ანრიეტა მარია და [[ჩარლზ I თავიანთ შვილებთან ერთად. 1633 წელს ვან დაიკის მიერ შესრულებული ნახატი]] ანრიეტა მარიამ თავისი საქმრო პირველად 1623 წელს იხილა, მაშინ როცა იგი თავის დასთან მიემგზავრებოდა ესპანეთში, სწორედ ამ დროს ჯერ კიდევ უელსის პრინცი ჩარლზ I მადრიდში იმყოფებოდა, ვინაიდან იგეგმებოდა ჩარლზის დანიშვნა ესპანეთის პრინცესა — მარია ანა ჰაბსბურგზე. თუმცა ეს შეხვედრა ცუდად დასრულდა ვინაიდან, ჩარლზ I-ს კონფლიქტი მოუვიდა ესპანეთის მეფე ფილიპე IV-სთან და ომი გამოუცხადა მას. განრისხებულმა ჩარლზმა საცოლის ძიება სხვაგან დაიწყო და იპოვა კიდეც ანრიეტა მარიას სახით. 1624 წელს ჩარლზის ოფიციალური დელეგაცია ჩავიდა პარიზში და ანრიეტა მარიას ხელი ითხოვეს, რაზეც ანრიეტა დათანხმდა. ამავე წელს ჩარლზი და ანრიეტა მარია დაქორწინდნენ, მაშინ ანრიეტა მხოლოდ 15 წლის იყო.
ანრიეტა მარიას გარეგნობას გამოეხმაურა ჩარლზის დის შვილი, ჰანოვერის დედოფალი — სოფია ჰანოვერელი. მან ანრიეტა მარიზე შემდეგი რამ დაწერა: „ვან დაიკის მშვენიერი პორტრეტებიდან ჩანს, რომ ინგლისის ახალი მემკვიდრე ნამდვილად ულამაზესი ქალბატონია. როდესაც მისი პორტრეტი ვიხილე გავოცდი, რადგან იგი არ ჰგავს სხვა „მჭამელ“ დედოფლებს. ანრიეტა მაღალი და თეთრკანიანი გოგონაა, გამხდარია და კარგი კბილები აქვს. ასევე ძალიან მომწონს მისი სახის დახვეწილი ნაკვთები და ცხვირის ფორმა“.
ახალმა დედოფალმა ინგლისში უამრავი ძვირფასეულობა ჩაიტანა, როგორც მზითვი. მის მზითვებზე საფრანგეთის სამეფო კარი მისი დაბადების დღიდანვე ზრუნავდა, ამიტომაც მას მზითვში გააყოლეს: უამრავი ძვირადღირებული ავეჯი, ბრილიანტები, მარგალიტის ბეჭდები, ალმასის ღილები, ატლასისა და ხავერდის კაბები და ფეხსაცმელები, უძვირფასესი ოქროს გვირგვინები, ოქროთი ნაქარგი შარფები, 10 000 ოქროს მონეტა, ალმასის ჭაღები, უძვირფასესი ნახატები, უიშვიათესი წიგნები, საძინებლის კომპლექსი, ამასთან მას გაჰყვა მისი ფრეილინები,12 ფრანგი ორატორი და მღვდელი.
ანრიეტა მარია კათოლიკე იყო, ჩარლზი კი ანგლიკანი. ინგლისური წესით დედოფალიც ანგლიკანი იყო, თუმცა ანრიეტა ღრმად მორწმუნე კათოლიკე იყო და რელიგიის შეცვლას არ აპირებდა, ამიტომაც ჩარლზმა ნება დართო დარჩენილიყო კათოლიკედ და სამეფო კარზე მესის ჩატარების ნებასაც რთავდა.
კათოლიციზმი და დედოფლის ოჯახი
მარცხნივ|მინი|ორსული ანრიეტა მარია ანრიეტა მარია კათოლიკური მრსწამსის ძლიერი მორწმუნე და ერთგული იყო, რაც დიდ როლს თამაშობდა მის ცხოვრებაში განსაკუთრებით კი ქორწინების შემდეგ. ჩარლზს ძალიან მოსწონდა ანრიეტა მარია, იგი მოფერებით „მერის“ უწოდებდა, ხოლო ხალხში ყოფნის დროს მის „დედოფალ მერის“. იქიდან გამომდინარე, რომ ანრიეტა მარია ძალიან მორწმუნე და ღვთისმოშიში იყო, სხვა დედოფლებისაგან განსხვავებით იგი არ ხლართავდა ინტრიგებს, არამედ იყო გულღია და პრაგმატული, ამასთან არასოდეს ერეოდა მეუღლის პოლიტიკურ საქმიანობებში. ანრიეტა მარიამ ხელი შეუშალა ყველა იმ ინგლისელ დიდგვაროვანს, რომელიც კათოლიკე იყო და აპირებდა პროტესტანტიზმის მიღებას. ანრიეტას წყალობით რელიგიის შეცვლა ინგლისის კანონმდებლობაში შევიდა როგორც სისხლის სამართლის დანაშაული. 1620-იან წლებში მთელს ბრიტანეთში კათოლიკური რელიგია თითქმის ამოძირკვული იყო, ამიტომაც შეიძლება ითქვას, რომ ანრიეტა მარია უშედეგოდ ცდილობდა ამ ხალხში ძველი რელიგიის დაბრუნებას.
ანრიეტა მარიას არ გაუწყვეტია ურთიერთობა საფრანგეთთან, ასევე მჭიდრო ურთიერთობა ჰქონდა ესპანეთში და სავოიაში მყოფ კათოლიკე დებთან. ამით იგი ცდილობდა დაკავშირებულიყო კათოლიკურ სამყაროს. ამას გარდა ანრიეტას გარს შემოკრებილი ჰყავდა უამრავი ფრანგი კათოლიკე, რაც ინგლისელთა უკმაყოფილებას იწვევდა. ჩარლზს საბოლოოდ ეს ყველაფერი მობეზრდა და ანრიეტა ქორწინების შეურაცხყოფაში დაადანაშაულა. 1626 წლის 26 ივნისს ინგლისიდან განდევნა ანრიეტა მარიასთან ახლოსმყოფი ყველა ფრანგი კათოლიკე, თუმცა ანრიეტამ ეს ყველაფერი ძმას — ლუი XIII-ს შეატყობინა, იმის გამო რომ საფრანგეთთან ომი არ დაწყებულიყო ჩარლზმა ანრიეტას ნება დართო დაეტოვებინა 7 ფრანგი კათოლიკე.
ალმასის სუტრა
ისტორია
ალმასის სუტრამ (ვაჯრა-ჩჰედიკა პრაჯნა-პარამიტა სუტრა) საფუძველი ჩაუყარა მაჰაიანას ბუდიზმის ადრეული პერიოდის ბუდისტურ ტექსტებს. სახელი ალმასის სუტრა (The Diamond Sutra) დასავლეთის მკვლევარებმა უწოდეს სიტყვა „ვაჯრას“ ერთ-ერთი მნიშვნელობის გამო, რაც ერთობ არასწორად გადმოსცემს მის ორიგინალურ შინაარსს.
სუტრამ ძალიან სწრაფად მოიპოვა პოპულარობა მაჰაიანას მიმდევრებს შორის. II-III საუკუნეებში უკვე ცნობილი იყო და აკეთებდნენ მის ციტირებას, განმარტავდნენ ნაშრომებში, რომლებსაც ტრადიციულად მიაწერდნენ ბუდიზმის მაჰაიანური შტოს ფუძემდებელს ნაგარძუნას (II-III სს. ინდოელი მოაზროვნე). IV საუკუნეში სუტრას შინაარსი გადაიტანეს ბუდისტური დოგმატიკის სივრცეში: რაც იუგაჰენგფას ერთ-ერთმა პირველმა წამომწყებმა, ასანგამ 70 სტროფში (კარიკაში) გამოხატა, ხოლო  მისმა მოწაფემ, ცნობილმა ბუდისტმა ფილოსოფოსმა ბასუბანდუმ (სეცინი) კომენტარები გააკეთა, როგორც ასანგას ნაშრომზე, ასევე თვით სუტრაზე.
ანრიეტა მარია დე ბურბონი
კათოლიციზმი და დედოფლის ოჯახი
ანრიეტა მარიას ისევე როგორც სხვა დედოფლებს ახასიათებდა ძვირფასი ნივთების შეძენისადმი მიდრეკილება. 1629 წლისთვის ანრიეტას თითქმის მთლიანი ქონება იმაში დაიხარჯა, რომ მისი ბრძანებით აშენებულიყო გრანდიოზული სასახლე და უმაღლეს დონეზე გაერემონტებინათ. ანრიეტა მეფეს ძალიან ბევრ ფულს სთხოვდა ახალი ტანსაცმლისა და სამკაულების შესაძენად, რომლებიც საერთოდ არ იყო საჭირო. ამ მფლანგველობამ ინგლისის ხაზინას სერიოზული ზიანი მიაყენა. ანრიეტა მარიამ უზარმაზარი სასახლეები ააშენა გრინვინჩში, ოტლანდში, რიჩმონდში და ჰოლდენბში. 1639 წელს ანრიეტამ ჩარლზისათვის ააშენებინა უზარმაზარი სასახლე, რომელიც შემდეგ მას აჩუქა. იგი ასევე ყიდულობდა უამრავ უცხო ჯიშის ძაღლებს, ფრინველებსა და მაიმუნებს.
ალმასის სუტრა
ისტორია
სუტრა იყო და დღემდე პოპულარული რჩება მაჰაიანას გავრცელების არეალის ქვეყნებში. ამის დასტურია მისი უამრავი თარგმანი სხვადასხვა ენაზე, რომელთაგან ყველაზე ხანდაზმული (ჩინურ ენაზე) კუმარაჯივას მიერაა შერულებული დაახლოებით 400 წელს. სუტრას პოპულარობა იმით აიხსნება, რომ ბუდისტი მასწავლებლების რჩევით იმდენად ბუდიზმის მიმდევართა მიერ არ ისწავლება, რამდენადაც შეიგრძნობა ღრმა წვდომით, ეს კი ძალზე მოხერხებული საშუალებაა მოსწავლეთა მიერ ბუდას შეცნობისთვის.
ანრიეტა მარია დე ბურბონი
ანრიეტა მარია და ჩარლზი
მინი|ანრიეტა მარიას პორტრეტი თავიდან ანრიეტასა და ჩარლზის ქორწინება საკმაოდ კარგად დაიწყო. თუმცა ჩავიდა თუ არა ანრიეტა ლონდონში გააძევა ჩარლზის ყოფილი საყვარელი. ამაში მას დაეხმარა ბუკენგემის ჰერცოგინია - ლუსი ჰეი. ლუსი ერთგული და ლამაზი ანგლიკანი ქალი იყო და მას კარგი ურთიერთობა ჰქონდა დედოფალთან. 1628 წლის ზაფხულში კი ანრიეტამ ლუსი საკუთარ ფრეილინად აიყვანა.
1628 წლიდან ანრიეტა მარიამ მეუღლესთან ურთიერთობების გაუმჯობესებაზე დაიწყო ფიქრი, რასაც მალე მიაღწია სითბოთი, ხუმრობებით და სიყვარულით. 1628 წლის ზაფხულში ანრიეტა პირველად დაორსულდა. 1629 წლის 13 მარტს, რამდენიმე საათიანი მტანჯველი მშობიარობის შემდეგ დედოფალმა ვაჟი გააჩინა. ანრიეტა კინაღამ გადაჰყვა ამ მშობიარობას, რამდენიმე საათში კი ბავშვი გარდაიცვალა. 1630 წლის 29 მაისს დედოფალმა მეორე ვაჟი გააჩინა, ამჯერად ჯანმრთელი ტახტის მემკვიდრე რომელსაც ჩარლზი დაარქვეს (მამის პატივსაცემად). აქედან მოყოლებული ჩარლზს უფრო მეტად შეუყვარდა ანრიეტა, რომელმაც მალე მისი საუკეთესო მეგობრისა და მრჩევლის სტატუსიც შეითვისა. 1631 წლის 4 ნოემბერს ანრიეტამ გოგონა გააჩინა, რომელსაც მერი დაარქვეს. ამას მოჰყვა 1633 წელს მეორე ვაჟი სახელად ჯეიმზი, 1635 წელს ელიზაბეთი, 1637 წელს ანა, 1639 წელს ეკატერინე, 1640 წელს ჰენრი, ხოლო 1644 წელს კი ჰენრიეტა.
ალმასის სუტრა
ისტორია
სუტრას გავრცელებას ხელს უწყობდა ბუდას სწავლების ერთი წესი, რომლის თანახმად ითვლებოდა, რომ წმინდა ტექსტების გამრავლება იყო მადლის მიზიდვა, უბრალო მოკვდავისთვის მიერ გაღებული დიდი წვლილი ხსნისთვის. ხსნისთვის მეტ-ნაკლებად სასარგებლო აღმოჩნდა „ალმასის სუტრას“ ტექსტები, რამდენადაც ის არ არის ვრცელი, მაგრამ სავსებით გამოხატავს სწავლების არსს. დროთა განმავლობაში სუტრა გახდა არა მარტო წაკითხვადი, არამედ ერთობ საპატიოც - ბუდიზმის აღმსარებელი ხალხი სუტრას ინახავდა ყველაზე საპატიო, „წმინდა“ ადგილზე. ხალხის დაბალ ფენაში გაჩნდა და დამკვიდრდა რწმენა, რომ სუტრა „უბოძებს მადლსა და ნათელს ნებისმიერ დროს“, რომ ადგილი, სადაც ის ინახება, არის ბუდას, ან მისი საპატიო მოწაფის, ადგილსამყოფელი.
ცნობილია სუტრას უძველესი თარგმანები ჩინურ, ტიბეტურ, ხოტანურ, სოგდიურ, მონღოლურ, უიღურულ, მანჯურიულ და იაპონურ ენებზე. XIX საუკუნის შუა წლებში სუტრა მრავალჯერ ითარგმნა ევროპულ ენებზეც, თანაც ევროპაში ტიბეტური და გერმანული თარგმანები გამოიცა 1837 წელს რუსეთის საიმპერატორო სამეცნიერო აკადემიის მიერ. სსრკ-ში პირველი რუსული თარგმანი გამოქვეყნდა კრებულში „ბუდიზმის ფსიქოლოგიური ასპექტები“ ნოვოსიბირსკი, 1986 წელი.
ანრიეტა მარია დე ბურბონი
ანრიეტა მარია და ჩარლზი
შვილების გაჩენით ანრიეტამ ჩარლზს უფრო მეტად შეაყვარა თავი. როცა ჩარლზი წასული იყო, იგი ანრიეტას ხშირად წერდა წერილებს რომლებშიც მას „ძვირფას გულს“ უწოდებს.
ალმასის სუტრა
შინაარსი
სუტრაში აღწერილია ბუდას ქცევა, მეტყველებადა აზრები, რომლის მიღწევასაც ესწრაფვის ყოველი ბოთჰისატვას გზაზე შემდგარი. თავისთავად სუტრა შაკიამუნის ბუდას გამონათქვამებს. მთავარი დებულებების დასაფუძნებლად სუტრაში გამოყენებულია თავისებური აგებულების წინადადებები (პარადოქსული ლოგიკა): „ის რაზეც ქადაგებდა ბუდა როგორც სიბრძნის სრულყოფილებაზე, მასზე ასევე იქადაგებდა, როგორც არასრულყოფილზე, ამიტომაც მიიჩნევა იგი სიბრძნის სრულყოფილებად“ (სუტრაში ბუდა ხშირად ლაპარაკობს მესამე პირით). ეს თავისებურად არაფორმალური და არა დიალექტიკური ლოგიკა ხაზს უსვამს სახელის პირობითობას და ორი ცნების აღრევის არასასურველობას: მნიშვნელობის დონე (დენოტატის მნიშვნელობით) და გამოხატვის დონე (კონოტაციის მნიშვნელობით). მისი ძირითადი მიზანია აჩვენოს, რომ რაც აღწერილია, არ არის სინამდვილე, ვინაიდან ენა დაკავშირებულია ნიშნებთან და არა რეალობასთან. სწორედ ამიტომ ის, რაზეც ქადაგებდა ბუდა, როგორც „სიბრძნის სრულყოფილებაზე“, არის „სიბრძნის სრულყოფილება“, და „სიბრძნის სრულყოფილება“ არ ნიშნავს იმას, რაზეც ქადაგებდა ბუდა, რადგან მისი ყველანაირი გამოვლინება ვერ იქნება „სიბრძნის სრულყოფილება“.
ანრიეტა მარია დე ბურბონი
ანრიეტა მარია და ხელოვნება
მინი|ანრიეტა მარიას ბრძანებით აგებული სასახლე გრინვინჩში ანრიეტა მარია ყოველთვის განსაკუთრებული ინტერესით გამოირჩეოდა ხელოვნების მიმართ. ანრიეტა მარიასაც და ჩარლზაც განსაკუთრებულად უყვარდათ პორტრეტების შეგროვება. ასევე ანრიეტამ დაამკვიდრა ინგლისში ჭერის მოხატვა. ანრიეტა ფერმწერი ხელოვანების დიდი მფარველი და ქომაგი იყო. თუმცა იგი ასევე ძლიერ ეხმარებოდათ ინგლისელ კომპოზიტორებს. 1630 წლიდან ანრიეტას იტაცებს მოქანდაკეობაც, ამ წელს დამაზადდა ანრიეტაას გამოსახულების ბიუსტი რის შემდგომაც იგი მოქანდაკეების მფარველადაც იქცა. მისი დაფინანსებით სამეფო სასახლის ბაღებში დაიდგა უამრავი ულამაზესი ქანდაკება. მან ასევე დაასაქმა უამრავი ფრანგი მებაღე, რომლებმაც სამეფო სასახლის ბაღი ულამაზეს ადგილად აქციეს.
ალმასის სუტრა
სუტრას ძირითად იდეები
როგორც სიზმარს, ილუზიას, როგორც ანარეკლსა და ბუშტებს წყალზე, როგორც დილის ცვარსა და ელვას, ისე უნდა შევხედოთ ყველა მოღვაწე დჰარმას.
ანრიეტა მარია დე ბურბონი
ომამდელი წლები
მარცხნივ|მინი|215x215პქ|ანრიეტა მარიას პორტრეტი. 1640 წელი 1640 წლიდან ინგლისში სიტუაცია ძალიან გამწვავდა. მეფესა და პარლამენტს შორის უთანხმოება დღითი დღე იზრდებოდა. ინგლისში ნელ-ნელა ფეოდალური სისტემა დაცემას იწყებდა და დგებოდა ახალი, კაპიტალიზმის ერა. ჩარლზ I იმის გამო, რომ როგორმე ხაზინა შეევსო სულ ახალ და ახალ გადასახადებს აწესებდა. ქვეყანაში შექმნილმა რთულმა ეკონომიკურმა და პოლიტიკურმა პირობებმა თანდათან მეფე-დედოფლის წინააღმდეგ განაწყო როგორც მოსახლეობა, ისე პარლამეტი, რომელიც თავის მხრივ, მეფის უფლებების შემცირებას და საკუთარის გაზრდას ითხოვდა.
ალმასის სუტრა
სქოლიო
კატეგორია:ბუდისტური წყაროები კატეგორია:ჩინური ხელნაწერები
ანრიეტა მარია დე ბურბონი
უკანასკნელი წლები და გარდაცვალება
მარცხნივ|მინი|284x284პქ|ანრიეტა დაქვრივების შემდგომ 1660 წელს სტიუარტთა დინასტიამ დაიბრუნდა ინგლისის, შოტლანდიისა და ირლანდიის ტახტი. ამჯერად მეფე გახდა ანრიეტა მარიას უფროსი ვაჟი - ჩარლზ II სტიუარტი. ანრიეტა კვლავ დაბრუნდა ინგლისში, ოღონდ ამჯერად როგორც დედა დედოფალი. 1661 წელს საფრანგეთთან კავშირის გამყარების მიზნით ანრიეტამ ლუი XIV-ის უმცროს ძმას - ლუი-ფილიპეს მიათხოვა საკუთარი ნაბოლარა ქალიშვილი - ჰენრიეტა. ანრიეტა აპირებდა, რომ სიცოცხლის ბოლომდე ინგლისში ეცხოვრა, თუმცა 1665 წელს ბრონქიტით დაავადდა, რაც ბრიტანეთის ნესტიანი ჰავის ბრალი იყო. ამავე წელს ანრიეტა მარია საფრანგეთში გადასახლდა თავის ქალიშვილ - ჰენრიეტასთან. იგი თავის სიძეს და საფრანგეთის მეფეს მამიდად ერგებოდა (ვინაიდან ისინი ლუი XIII-ის ვაჟები იყვნენ, ლუი კი ანრიეტას უფროსი ძმა იყო), ამიტომაც სიცოცხლის ბოლომდე ფუფუნებაში ცხოვრობდა. 1669 წელს ანრიეტა გარდაიცვალა, მიზეზი კი ისაა, რომ მისმა ექიმმა ზედმეტი ტკივილგამაყუჩებელი გაუკეთა. იგი დაკრძალეს 1669 წლის 13 სექტემბერს, სენ დენის საფრანგეთის მეფეთა სასაფლაოზე.
ტიტულები
მინი|238x238პქ|ანრიეტა მარიას გერბი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1609 კატეგორია:დაბადებული 25 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1669 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 სექტემბერი კატეგორია:ინგლისის დედოფლები კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:შოტლანდიის დედოფლები კატეგორია:საფრანგეთის პრინცესები კატეგორია:დედა დედოფლები კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
გრემის ნაქალაქარის მესამე ეკლესია
გრემის პირველი ეკლესია— ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელი გრემის არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ნაქალაქარის სავაჭრო უბნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ განაპირას. იგი დათარიღებულია XVI-XVII საუკუნეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სივალიკის მთები
სივალიკი, ჩურიის მთები, ჰიმალაისწინეთი (शिवालिक) — ჰიმალაის მთისწინეთის სამხრეთი კიდე ინდოეთსა და ნეპალში. გაწოლილია პირ-პანჯალისა და მაჰაბჰარატის ქედებს შორის. მკვეთრად არის ამაღლებული ინდ-განგის ვაკეზე. წარმოადგენს პარალელური ქედებისა და სერების მთაგრეხილს. სივალიკს მიაკუთვნებენ აგრეთვე ჰიმალაის გეოლოგიურად მსგავს მთისწინეთს ასამაში. გადაჭიმულია დაახლოებით 1700 კმ-ზე, სიგანე 8–50 კმ. აბსოლუტური სიმაღლე 3647 მ (მთა ჩაური). აგებულია დისლოცირებული მოლასებით, ჰიმალაისგან გამოყოფილია რღვევის ხაზით. კალთები ღრმად არის დასერილი. სამხრეთ კალთის დასავლეთ ნაწილში იცის სელური ღვარები, ხოლო სამხრეთი კალთის აღმოსავლეთ ძირში დაჭაობებული ჯუნგლებია ანუ ტერაი. კალთები შემოსილია ტროპიკული ფოთოლმცვივანი ტყით. გაშენებულია ჩაის პლანტაციები. სივალიკის მთების ფარგლებშია ჯიმ კორბეტის ეროვნული პარკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდოეთის ქედები კატეგორია:ნეპალის ქედები
აიგეჰოვიტი
აიგეჰოვიტი (Այգեհովիտ) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 760 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 428 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 160 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 21.4 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
აგნატები
საკუთარი სახელი აგნატები შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნუგზარ ვაწაძე
ნუგზარ ვაწაძე (დ. 10 ივნისი, 1937, თბილისი, საქართველო — გ. 9 ივნისი, 2018) — ქართველი კომპოზიტორი.
1961 წელს დაამთავრა ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.