cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჟუან-ლისბოა
ჟუან-ლისბოა (João Lisboa) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იმპერატრისი შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 381 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32 კმ²-ზე. ფართობი 636 891 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნაუტის რაიონი
ნაუტის რაიონი (Distrito de Nauta) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის ლორეტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 111 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29 859 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6 672 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეტოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლორეტოს პროვინციის რაიონები
შავი მასა (ფილმი)
„შავი მასა“ (Black Mass) — კრიმინალური დრამა. რეჟისორი სკოტ კუპერსი. მთავარ როლებს ასრულებენ ჯონი დეპი და ჯოელ ედგერტონი.
ფილმი დაფუძნებულია რეალურ მოვლენებზე, სიუჟეტის ცენტრში უაიტი ბალჯერის ცხოვრების ისტორიაა — უპრინციპო და დაუნდობელი ყაჩაღის, რომელმაც შეძლო დიდი ხნის მანძილზე პოლიციის მოტყუება და მათთან თანამშრომლობა (ამგვარად დიდი ხნის განმავლობაში ხელშეუხებელი იყო), ასევე გფბ-ს აგენტების, რომლებსაც განზრახული ჰქონდათ მისი დაჭერა. სცენარი დაფუძნებულია დიკა ლერის და ჯერარდ ო'ნილას წიგნზე — „Black Mass: The True Story of an Unholy Alliance Between the FBI and the Irish Mob“, გამოშვებული 2001 წელს.
2014 წლის 30 ივნისს კომპანია Warner Bros. გამოაქვეყნა ფილმის გამოშვების თარიღი — 18 სექტემბერი 2015 წელი. 2015 წლის 23 აპრილს გამოშვებული იქნა სადებიუტო თრილერი. მსოფლიო პრემიერა ჩატარდა 4 სექტემბერს 2015 წელს ვენეციური კინოფესტივალის ფარგლებში.
სიუჟეტი
უაიტი ბალჯერი — ბოსტონის ისტორიის ერთ-ერთი ყველაზე სასტიკი ყაჩაღი, კრიმინალური ორგანიზაციის Winter Hill-ის ლიდერი და ადგილობრივი სენატორის ძმა. სერიული მკვლელობების შემდეგ იგი გარიგებას დებს და გფბ-ს ინფორმატორი ხდება. 20 წლის განმავლობაში ბიუროზე მუშაობს, იმისათვის, რომ ააგროვოს კომპრომატები მის ტერიტორიაზე შიარაღებულ მაფიოზურ კლანზე.
წარმოება
თავდაპირველად ფილმის რეჟისორად დანიშნული იყო ბარი ლევინსონი, რომლის სცენარზე მუშაობის პროცესის დროს პროექტიდან წავიდა ჯონი დეპი. ამის შემდეგ სცენარი გადაეცა მარკ მეოუკს და ჯეზ ბატერუორტუს, რომლებმაც საფუძვლად აიღეს „Black Mass: The True Story of an Unholy Alliance Between the FBI and the Irish Mob“. ფილმა ახალი სახელწოდება მიიღო — „Black Mass“, რეჟისორის სკამზე დაჯდა სკოტ კუპერი, ცნობილი ჩანახატებით ფილმებისთვის „გადარეული გული“ და „ჯოჯოხეთიდან“, ხოლო დეპი დაბრუნდა პროექტში.
2014 წლის 27 თებერვალს კომპანიამ Warner Bros. შეისყიდა უფლებები საერთაშორისო სადისტრიბუციო ფირზე, ასევე ჩადო ინვესტიცია კინოკომპანია Cross Cree-სთან გადაღებების დაფინანსებაში. 2014 წლის 22 მაისს დაიდო ინფორმაცია, რომ გაია პირსის მაგივრად როლს ვილიამ „ბილლი“ ბალდჯერი — მთავარი გმირის ძმა, შეასრულებს ბენედიქთ კამბერბეტჩი. 10 ივნისს გამოქვეყნებული იყო, რომ ერთ-ერთ მთავარ როლს შეასრულებს ჯერემი სთრონგი. 14 ივნისს ჯეიმზ რუსო შეუერტდა ფილმის სამსახიობო კოლექტივს, მას სკოტ გარიოლის როლი გადაეცა — გფბ სააგენტოს თანამშრომელი. 26 ივნისს კევინ ბეიკონმა მოაწერა კონტრაქტს ხელი როლზე ჩარლი მაკგუაიერი, გფბ-ს სპეციალური აგენტი ორგანიზაციის ბოსტონის განყოფილებაში, და პარალელურად ჯონ კონოლის ბოსსი. 1 ივნისს მათ დევიდ ხარბონი შეუერთდა, იგი თამაშობდა ჯონ მორისის როლს — კორუმპირებული აგენტი გფბ, ჯონ კონოლის პარტნიორი.
გადაღებების პროცესი
მონტაჟის დროს ფილმიდან ამოღებული იყო ყველა მომენტი სეინ მილერის მონაწილეობით. კუპერის სიტყვების მიხედვით, ფირზის შემოქმედებითმა ჯგუფმა გადაწყვიტა ყურადღება მთავარი გმირის უფრო ადრეული წლებისთვის მიექცია, რადგან მისი მოგვიანებითი პერიოდი მეგობართან კეტრინ გრეიგ (სიენ მილერი) — ნაკლებად დრამატიულია. დამდგმელმა აღნიშნა, რომ მსახიობმა ფანტასტიკურად შეასრულა საკუთარი სამუშაო, მაგრამ მისი გმირი საბოლოო სიუჟეტში არ ჩაჯდა
აღქმა
საიტზე Rotten Tomatoes ფილმს აქვს რეიტინგი 75 % 200 რეცენზიაზე დაფუძნებით. საიტზე Metacritic ფილმა მიიღო 68 ქულა 100-დან 41-ზე დაფუძნებით კრიტიკაა.
სქოლიო
კატეგორია:ფილმები მაფიის შესახებ კატეგორია:2015 წლის ფილმები
რობერტო ბეტეგა
რობერტო ბეტეგა (Roberto Bettega; დ. 27 დეკემბერი, 1950, ტურინი, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. სხვადასხვა დროს იცავდა „იუვენტუსის“, „ვარეზეს“, „ტორონტო ბლიზარდისა“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის შვიდგზის ჩემპიონი (1972, 1973, 1975, 1977, 1978, 1981, 1982), იტალიის თასის ორგზის (1979, 1983) და უეფა-ს თასის მფლობელი (1977) „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში. 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატისა და 1980 წლის ევროპის ჩემპიონატის მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
ეკონომიკური უსაფრთხოება
ეკონომიკური უსაფრთხოება — ღონისძიებათა სისტემა, რომელიც უზრუნველყოფს ქვეყნის ეროვნული ეკონომიკური სისტემის დამოუკიდებლობას, თვითმყოფადობას, მის განვითარებას, საშინაო და საგარეო მუქარების აღკვეთას, წინასწარი ზომების მიღებას მოსალოდნელი საფრთხის თავიდან ასაცილებლად.
რობერტო ბეტეგა
სანაკრებო კარიერა
1975–1983 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 42 შეხვედრას ატარებს და 19 ბურთი გააქვს.
ეკონომიკური უსაფრთხოება
სახელმწიფოს მუდმივი და უმნიშვნელოვანესი მოვალეობაა ზრუნვა ეკონომიკურ უსაფრთხოებაზე. უსაფრთხოების პრობლემა მსოფლიოში წარმოიშვა სახელმწიფოს შექმნისთანავე. ძველი დროის მოაზროვნეები თავიანთ ტრაქტატებში დიდ ყურადღებას უთმობდნენ უსაფრთხოების პრობლემას. ცნება ეკონომიკური უსაფრთხოება გამომდინარეობს უსაფრთხოების უფრო ფართო კატეგორიიდან, რომელიც საკმაოდ რთული და მრავალწახნაგოვანი შინაარსის შემცველია. იგი აერთიანებს პოლიტიკურ უსაფრთხოებას, სოციალურ უსაფრთხოებას და ეკონომიკურ უსაფრთხოებას.
რობერტო ბეტეგა
მსოფლიო ჩემპიონატზე
რობერტო ბეტეგამ მსოფლიო ჩემპიონატის 7 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ორი გოლი გაიტანა.
ეკონომიკური უსაფრთხოება
„უსაფრთხოების“ ტერმინის გამოყენება დაიწყო დაახლოებით XII საუკუნიდან და ნიშნავდა ადამიანის მშვიდ სულიერ მდგომარეობას, მის დაცულობას ნებისმიერი საფრთხისაგან. თუმცა ამ შინაარსით იგი არ დაინერგა ლექსიკაში და ძალიან იშვიათად გამოიყენებოდა. შემდგომში შემოღებულ იქნა ტერმინი "სახელმწიფო უსაფრთხოება", რაც გულისხმობდა ბრძოლას სახელმწიფოს ინტერესების დასაცავად. მოგვიანებით კატეგორია „უსაფრთხოება“ დაიყო ცალკეულ მიმართულებებად, რომელსაც გამოეყო ეკონომიკური უსაფრთხოების კატეგორია. იგი ფართოდ გამოიყენება თანამედროვე ეტაპზე მთელ მსოფლიოში.
რობერტო ბეტეგა
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:დაბადებული 27 დეკემბერი კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ვარეზეს ფეხბურთელები კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1980 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ეკონომიკური უსაფრთხოება
ლიტერატურა
კატეგორია:ეკონომიკური ტერმინები
ზემო უბანი (დუშეთის მუნიციპალიტეტი)
ზემო უბანი — სოფელი დუშეთის მუნიციპალიტეტში (ლაფანაანთკარის თემის საკრებულო), მდინარე აბანოსხევის (არაგვის მარცხენა შენაკადი) მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1240 მეტრი, დუშეთიდან 20 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობს 8 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
აბსოლუტიზმი (ფილოსოფია)
აბსოლუტიზმი — ფილოსოფიური მიმდინარეობა, რომელიც ყველაფერს აბსოლუტის გამოვლინებად მიიჩნევს. ონტოლოგიაში აბსოლუტიზმი აბსოლუტის თეორიაა, შემეცნების თეორიაში — მხოლოდ ობიექტური აბსოლუტური ჭეშმარიტების თეორია, აქსიოლოგიაში — მორალურ და ესტეტიკურ ღირებულებათა სტანდარტების აბსოლუტური, ობიექტური, ზეადამიანური არსებობის აღიარება.
ლიტერატურა
კატეგორია:თეოლოგია კატეგორია:იდეალიზმი კატეგორია:ფილოსოფიური ტერმინები
აბსოლუტურად კრებადი მწკრივი
აბსოლუტურად კრებადი მწკრივი — ისეთი რიცხვითი მწკრივი, რომლის წევრების მოდულებისაგან შედგენილი  მწკრივი კრებადია. მაგალითად,
მწკრივი არი აბსოლუტურად კრებადი მწკრივი, ვინაიდან
მწკრივი კრებადია.
ლიტერატურა
კატეგორია:მწკრივები
გრიფინები (სეზონი 4)
ანიმაციური ტელესერიალ „გრიფინების“ მესამე სეზონი გადაიცემოდა ტელეარხ Fox-ის ეთერში 2005 წლის მაისიდან 2006 წლის 21 მაისამდე. შედგება 30 ეპიზოდისგან. სეზონში გრძელდება გრიფინების ოჯახის თავგადასავალი: პიტერი, (მამა), ლოისი (დედა), მეგი (ქალიშვილი), კრისი (ვაჟიშვილი), სტიუ (ვაჟიშვილი) და ანთროპომორფული ძაღლი ბრაიანი. ოჯახის ყველა წევრი ცხოვრობს გამოგონილ ქალაქ კუაჰოგში.
2005 წლის 29 ნოემბერსა და 2006-ის 14 ნოემბერს გამოვიდა DVD გამოცემა ორ ნაწილად, ერთში შესული არის მეოთხე სეზონის 14 ეპიზოდი, ხოლო მეორეში დანარჩენი — 14 ეპიზოდი.
გრიფინების ჩვენება შეწყდა 2002 წელს დაბალი რეიტინგის გამო, თუმცა Catron Network-ის სატელევიზიო გადაცემა Adult Swim-ზე ხელმეორედ გასვლის შემდეგ სერიალი იქცა მაუწყებლობის ყველაზე პოპულარულ პროგრამად (საშუალოდ ყოველ ეპიზოდს ჰყავდა 1.9 მილიონი მაყურებელი) და  გაიყიდა DVD დისკების 3 მილიონი ეგზემპლარი, რამაც ფოქსს კვალვ გაუჩინა ინტერესი სერიალისადმი.
მეოთხე სეზონმა მიიღო ნილსენის მაღალი რეიტინგები. პირველ ეპიზოდ North by North Quahog-ს ჰყავდა დაახლოებით 11.85 მილიონი მაყურებელი. ამასთანავე სეზონი ნომინირებული იყო სხვადასხვა დაჯილდოებებზე, მათ შორის პრაიმტაიმის ემის ჯილდო საუკეთესო ანიმაციური პროგრამისთვის და ენის ჯილდო საუკეთესო რეჟისორისა და სცენარისტის კატეგორიაში. ასევე მიიღო დადებითი შეფასებები სხვადასხვა ბეჭდვითი თუ ინტერნეტ გამოცემებისგან.
სქოლიო
კატეგორია:გრიფინების (სეზონი 4) ეპიზოდები კატეგორია:გრიფინების სეზონები
მზის შთამომავლები
გადაღებები
მზის შთამომმვალები სხვა კორეული კსერიალებისგან განსხვავებით, იყო სრულად გადაღებული, დამონტაჯებული და ტრანსლირებისთვის გამზადებული. კორეულ ჯარში ორწლიანი სამსახურის შემდეგ, სონ ჯუნ კისთვის ეს როლი გახდა პირველი.
გადაღებები დაიწყო 2015 წლის 12 ივნისს სეულში. 28 სექტემბერს გადამღები ჯგუფი გაემგზავრა საბერძნეთში, სადაც გადაღებულ იქნა ბრძოლის ეპიზოდები. გადაღებები მიმდინარეობდა ზაკინფში, ლემნოსში და არაჰოვეში. გადაღებების დროს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ სონ ჯუნ კიმ გადაღებებისას დაიზიანა ხელი და მარჯვენა მუხლი. სერიალის ბოლო დუბლი გადაიღეს 2015 წლის 30 დეკემბერს. მისი ბიუჯეტი შეადგენს ცამეტ მილიარდ კორეულ ვონს (დაახლოებით 10,8 მილიონი დოლარი).
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კორეული ტელესერიალები
ფხოვის ქუჩა
ფხოვის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს მთაწმინდის რაიონში (ორბელიანთუბანი); ანატოლი სობჩაკის ქუჩიდან ანტონ ფურცელაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის I ნახევარში. 1841 წელს შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ფოსტის ქუჩა. 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში კი – როგორც ნერსესოვის ქუჩა. 1925 წელს დაერქვა ფხოვის ქუჩა. შემონახულია XIX საუკუნის საცხოვრებელი სახლი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
აბსოლუტურად მყარი სხეული
აბსოლუტურად მყარი სხეული — თეორიული მოდელი მყარი სხეულისა, რომლის ყოველ ორ წერტილს შორის მანძილი უცვლელი რჩება, რაგინდ დიდი ძალაც არ უნდა მოქმედებდეს მასზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თეორიული მექანიკა
აბსოლუტური
აბსოლუტური (Absolutus) — სრული, სრულყოფილი, შეუზღუდველი.
ითილი
ითილი — ხაზართა სახაკანოს დედაქალაქი VIII-X საუკუნეებში. მდებარეობდა ახლანდელ ასტრახანიის ზემოთ 15 კმ-ზე. ცხოვრობდნენ ხაზარები, თურქები, სლავები, ებრაელები. ქალაქში იყო ხაკანის სასახლე, ტაძრები, სასწავლებლები, აბანოები, ბაზრები. 965 წელს დაანგრია კიევის მთავარმა სვიატოსლავმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის ისტორიული ადგილები კატეგორია:ისტორიული ქალაქები კატეგორია:ყოფილი დედაქალაქები
Windows Mixed Reality
250px|მინიატიურა|Windows Mixed Reality Windows Mixed Reality (Windows-ის შერეული რეალობა; ადრე Windows Holographic) — დამატებითი რეალობის კომპიუტერული პლატფორმა მაიკროსოფტისგან, რომელიც შემუშავებულია Windows 10 ოპერაციულ სისტემაზე. ვინდოუსის აპლიკაციის პროგრამირების ინტერფეისით (API), რომელიც ვინდოუს 10-ის ყველა ვერსიაშია ხელმისაწვდომი (მათ შორის ვინდოუს 10-ზე ტელეფონებისა და ტაბლეტებისათვის), დამატებითი რეალობის მახასიათებლებს შესაძლებლობა აქვს ადვილად განხორციელდეს ვინდოუსის ნებისმიერ უნივერსალურ აპლიკაციაზე, ვინდოუს 10-ზე მომუშავე ყველა მოწყობილობაზე. კომპანია Microsoft-მა Windows Holographic-ი წარმოადგინა 2015 წლის 21 იანვრის პრესკონფერენციაზე „Windows 10: შემდეგი თავი“.
Microsoft HoloLens
Windows Holographic-ის პირველი მოწყობილობა — Microsoft HoloLens-ი ჭკვიანი სათვალეა, რომელიც უკაბელოა და შეიცავს Windows 10-ზე მომუშავე კომპიუტერს. იყენებს მოწინავე სენსორებს, მაღალი გარჩევადობის, თავზე გასაკეთებელ 3D ოპტიკურ დისპლეის, რომელსაც გააჩნია ჰოლოგრაფიკული ლინზები და სივრცული ხმა დამატებითი რეალობის აპლიკაციებისათვის, Natural user interface-ი, რომელთა საშუალებითაც მომხმარებელი ურთიერთქმედებს მზერით, ხმით და ხელების მოძრაობით. სანამ მოწყობილობას 2015 წლის იანვარში საზოგადოებას წარუდგენდა, მაიკროსოფტი მასზე ხუთი წლის მანძილზე მუშაობდა პროექტის ფარგლებში სახელად „Project Baraboo“.
Microsoft HoloLens-თვის წარმოდგენილ აპლიკაციებს შორისაა HoloStudio — 3D მოდელირების აპლიკაცია, რომელსაც შეუძლია აწარმოოს 3D პრინტერებისათვის; Holobuilder-ი — ჩვენება, რომელიც შთაგონებულია ვიდეო-თამაშ Minecraft-ით; იმპლემენტირებულია Skype-ის სატელეკომუნიკაციო აპლიკაციები; OnSight — პროგრამული უზრუნველყოფის ხელსაწყო, რომელიც შექმნილია ნასას რეაქტიული მოძრაობის ლაბორატორიასთან (JPL) ერთად. OnSight-ი აერთიანებს მარსმავალ Curiosity-დან მოსულ მონაცემებს 3D სიმულაციებით, მარსის მსგავს გარემოში, რისი საშუალებითაც, HoloLens-ის გამოყენებით მთელი მსოფლიოს მეცნიერებს შეუძლიათ მოახდინონ ვიზუალიზაცია, ინტერაქტივი და თანამშრომლობა ერთდროულად. OnSight-ის გამოყენება შესაძლებელია მისიის დასაგეგმად, ვინაიდან მომხმარებლებს შეეძლებათ დააპროგრამონ მარსმავალის აქტივობები სიმულაციებით. მავალის აქტივობების გასაკონტროლებლად, ნასას რეაქტიული მოძრაობის ლაბორატორია OnSight-ის შეტანას Curiosity-ის მისიის ოპერაციებში 2015 წლის ივლისისათვის გეგმავს.
როგორც მაიკროსფტი ვარაუდობს, HoloLens-ი ხელმისაწვდომი იქნება „Windows 10-ის ვადებში“ და გაეშვება როგორც საწარმოო, ისე სამომხმარებლო ბაზრებზე.
სქოლიო
კატეგორია:Microsoft კატეგორია:Windows
ლაჟეადუ-ნოვუ
ლაჟეადუ-ნოვუ (Lajeado Novo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იმპერატრისი შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალვარენგა (მინას-ჟერაისი)
ალვარენგა (Alvarenga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 390 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აიმორესის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 444 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.98 კმ²-ზე. ფართობი 278 173 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბორის კლოპოტოვსკი
ბორის ალექსის ძე კლოპოტოვსკი (დ. 3 თებერვალი, 1903 — გ. 1953) — საბჭოთა გეოგრაფი, პედაგოგი და სოფლის მეურნეობის მუშაკი. სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა კანდიდატი, დოცენტი.
ბიოგრაფია
ბორის კლოპოტოვსკიმ დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სასოფლო-სამეურნეო ფაკულტეტი სწავლული აგრონომის სპეციალობით 1928 წელს. 1926 წლიდან იგი სამეცნიერო კვლევებთან ერთად ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას თბილისისა და ბაქოს უმაღლესი სასწავლებლების ნიადაგთმცოდნეობის კათედრებზე.
აღსანიშნავია მისი ნაშრომები კავკასიის ნიადაგების გეოგრაფიაში, პალეოგეოგრაფიასა და გეომორფოლოგიაში. ბორის კლოპოტოვსკიმ დეტალურად შეისწავლა საქართველოს ცალკეული გეომორფოლოგიური რაიონები. მისი კვლევები ეხება კავკასიონის ძველი გამყინვარების საკითხებს. გამოქვეყნებული აქვს 100-მდე სამეცნიერო ნაშრომი.
ზაიკონოსპასკის მონასტერი
ზაკონოსპასკის მონასტერი (Ново-Заиконоспасский монастырь) — მოქმედი სტავროპიგიალური მამათა მართლმადიდებლური მონასტერი მოსკოვში. მონასტერი დაარსებულია XV საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტვერის რაიონში, კიტაი-გოროდში, ნიკოლსკის ქუჩაზე.
მონასტერი ისტორიაში შევიდა, როგორც სამასწავლებლო, რადგან მის კედლებში შეიქმნა საგანმანათლებლო სკოლა, შემდეგ აქ ჩამოყალიბდა სალვურ-ბერძნულ-ლათინური აკავემია, რომლის საფუძველზეც შემდეგ შეიქმნა მოსკოვის სასულიერო აკადემია.
მონასტერი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
რამდენიმე მხარეთმცოდნის მტკიცებით ამჟამინდელი მონასტრის ადგილზე XIV საუკუნეში მდებარეობდა სპასკის მონასტერი ე. წ. წმინდა ნიკოლოზის ბერძნული მონასტერი.
ითვლება, რომ სპასკის მონასტერი დააარსა ბორის გოდუნოვმა 1610 წელს, თუმცა მისი ისტორიულ დოკუმენტებში პირველი მოხსენიება ხდება 1635 წელს, საპატრიარქო წიგნში.
მეფე ალექსი მიხეილის ძის პერიოდში 1660 წელს ააგეს ორსართულიანი ქვის მაცხოვრის ტაძარი: ქვედა სართულზე განათავსეს ეკლესია მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის სახელზე, ზემოთ - ღვთისმშობლის ხატის „ყოველთა მწუხარეთა სიხარულის“ სახელზე. მაცხოვრის ეკლესიის მშენებლობისათვის ფინანსები გაიღო თავადმა ფიოდორ ვოლკონსკიმ. 1661 წლის 20 ნოემბერს ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა.
1665 წელს გარდაიცვალა არქიმანდრიტი დიონისე, მისი შემცვლელი გახდა სიმეონ პოლოცკი, რომელმაც მონასტერთან გახსნა საიდუმლო საქმეთა პრიკაზი. სკოლის მოსწავლეთა შორის იყო სილვესტერ მედვედევი, რომელმაც შეცვალა სიმეონ პოლოცკი 1680 წელს.
1687 წლიდან ბოგოიავლენსკის მონასტრიდან აქ გადმოიტანეს ელინო-ბერძნული სკოლა, რომელსაც მოგვიანებით ეწოდა სლავურ-ბერძნულ-ლათინური აკადემია.
ლუციუს ვიფსანიუს აგრიპა
ლუციუს ვიფსანიუს აგრიპა — რომაელი პოლიტიკოსისა და მხედართმთავრის, მარკუს ვიფსანიუს აგრიპას, სახელგანთქმული რომაელი ქალბატონის, ვიფსანია პოლასა და კიდევ ერთი ლუციუს ვიფსანიუს აგრიპას მამა.
ზაიკონოსპასკის მონასტერი
ისტორია
1922 წელს მონასტრის ეკლესია გახდა ობნოვლენცების კავშირის ცენტრი. 1929 წელს კი საბჭოთა ხელისუფლებამ მონასტერი დახურა.
ლუციუს ვიფსანიუს აგრიპა
ლუციუს ვიფსანიუს აგრიპას ოჯახი იტალიის სოფლებიდან იღებს სათავეს. ის ღარიბი და პლებეური წარმოშობისა იყო. ოჯახი მხედართა კლასს მიეკუთვნებოდა და სიმდიდრის დაგროვებაც შეძლო, თუმცა რომაული არისტოკრატიისათვის ის მაინც შეუმჩნეველი და უბრალო იყო. ლუციუსის ცხოვრების შესახებ ცოტა რამაა ცნობილი.
ზაიკონოსპასკის მონასტერი
თანამედროვეობა
ღვთისმსახურება მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ტაძარში აღსდგა 1992 წელს. მან მიიღო საპატრიარქო მეტოქის სტატუსი. 1993 წელს მონასტერში გაიხსნა რუსეთის მართლმადიდებლური უნივერსიტეტი.
ლუციუს ვიფსანიუს აგრიპა
118 წელს იმპერატორმა ადრიანემ ააგო რომის პანთეონი, რომელმაც იმავე ადგილას მდგარი უფრო მცირე ზომის ტაძარი ჩაანაცვლა. ეს უკანასკნელი ლუციუსის ვაჟის, მარკუსის მიერ იყო აგებული თავისი მესამე კონსულობის ვადაში. ლუციუს ვიფსანიუსისა და მისი ვაჟის სახელები შენობაზეა ამოკვეთილი.
ზაიკონოსპასკის მონასტერი
თანამედროვეობა
2010 წლის 20 თებერვალს მონასტერს ესტუმრა პატრიარქი კირილე და აღვალნა ღვთისმსახურება. ეს იყო 310 წლიანი შესვენების შემდეგ პირველი საპატრიარქო ღვთისმსახურება.
მაცხოვრის ტაძარი
ზაიკონოსპასკის მონასტერი, სავარაუდოდ დაარსდა 1600 წელს, მისი მთავარი ეკლესია გახდა მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატის ეკლესია.
ამჟამად მოქმედი მაცხოვრის ტაძარი შიეცავს 1661 წლის ტაძრის ნაწილს. შედგება ქვედა ეკლესიისაგან (1701 წლიდან სატრაპეზოთი) და ზედა ეკლესიისაგან. ჩრდილოეთით და სამხრეთით შესასვლელების თავზე ორსართულიანი კელიებია განთავსებული. დღევანდელი ტაძრის აგების ზუსტ თარიღი ცნობილი არ არის. სპეციალისტები, სავარაუდოდ, ათარიღებენ 1703-1709 წლებით, ხოლო გალერეას XVIII საუკუნის მეორე მეოთხედით. მიეკუთვნება ივან ზარუდნის ნამუშევრებს (დეტალებში შეიმჩნევა მსგავსება როგორც მენშიკოვის კოშკთან ასევე მოსკოვის იოანე მხედრის ეკლესიასთან.
წინა ტაძრისაგან განსხვავებით აქ არის გარკვეული ინოვაცია, კონკრეტულად, მრგვალი ფანჯრების გაფორმება. რვაკუთხედს გარს აკრავს გალერეა-სასეირნო ადგილი შემოღობილი ბალუსტრადით.
1742 წელს ტაძარში მიმდინარეობდა სარემონტო-სამშენებლო სამუშაოები რუსი არქიტექტორის ივანე მიჩურინის ხელმძღვანელობით, თუმცა მას არსებითად არ შეუცვლია ტაძრის ძირითადი სახე.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის მონასტრები კატეგორია:რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის სტავროპიგიალური მონასტრები
პარინარის რაიონი
პარინარის რაიონი (Distrito de Parinari) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის ლორეტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 107 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 394 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.57 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12 951 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეტოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლორეტოს პროვინციის რაიონები
სანთლის შესახვევი
სანთლის შესახვევი — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში (ჩუღურეთი) : ნინო ჩხეიძის ქუჩიდან ელენე ახვლედიანის ხევამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის ბოლოს. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილი ქუჩების სიაში. ეს უდაბნო იყო სანთლის საეკლესიო და სხვა დანიშნულების წარმოების ერთ-ერთი კერა.
ლიტერატურა
სანთლის შესახვევი
გიორგი ჯიბლაძის ქუჩა
გიორგი ჯიბლაძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს კრწანისის რაიონში (ქვემო უბანი); აბო თბილელის ქუჩიდან ბეგლარ ახოსპირელის გასასვლელამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. ადრე მოღნინის II შესახვევი ერქვა. თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც ბორისოვის შესახვევი. 1923 წელს ძველი რევოლუციონერის იასონ ჩიხლაძის (დაიღუპა კატორღაში) სახელი დაერქვა. 1993 წელს გიორგი ჯიბლაძის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
ჯიბლაძე
მონტის-ალტუსი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 413 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.32 კმ²-ზე. ფართობი 1 488 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
კახური მცვივანი
კახური მცვივანი — ქართული თეთრყურძნიანი ვაზის ჯიში. ეკუთვნის კახეთის ვაზთა ჯიშთა ჯგუფს. სხვებთან შედარებით საადრეო ჯიშია.
ის XIX საუკუნის დასაწყისში ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული იყო კახეთში, თუმცა დაავადებების გამო (ვაზის ჭრაქი, ნაცარი, ფილოქსერა), მისმა ნარგავებმა მკვეთრად იკლო. მისგან დგება შესანიშნავი ქვევრის ტრადიციული ღვინო. ნაკლებსხეულიანია, თუმცა ხასიათიანი, ძალზე გამორჩეული არომატით.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი ქართული ჯიშები
ნატუხაჯები
ამჟამად ნატუხაჯების ოჯახები დიასპორაში ცხოვრობენ და ადიღეის სხვა ტომებში, უფრო სწორედ შაფსუღში აირიენ მათთან მჭიდრო კავშირის გამო. მათი მცირე ნაწილი რუსეთში, ადიღეს რესპუბლიკაში ცხოვრობს (ძირითადად ტახტამაუკაისკის რაიონში, ნატუხაის სოფლად (რუს. Аул Натухай) და ტუჩეჟსკის რაიონში).
ისტორია
ნატუხაის ტომი შედგებოდა 10 არისტოკრატული ოჯახისგან და 44 თავისუფალი გვარისგან (ადიღეური: ЛъфэкъулӀ) და კლასიფიცირებული იყო როგორც ადიღეელთა დემოკრატიული ტომი. იმის გამო რომ მათ მთები არ ესაზღვრებოდათ ნატუხაი აქტიურად მონაწილეობდა ოსმალეთის იმპერიასა და ყირიმის სახანოსთან ვაჭრობაში, რაც მათ ბევრის უკეთეს ცხოვრებას აძლევდა.
კულტურის, ენისა და ხასიათის მიხედვით ისინი ყველაზე ახლოს აღმოჩნდებიან ქვედა შაფსუგთან და საკუთარ თავს იგივე სახელით აგუჩიფსს უწოდებენ. (მცირე შაფსუგი ცხოვრობდა ნატუხაის სამხრეთით, სანაპიროზე, ხოლო დიდი შაფსუგი მთების ჩრდილოეთით ცხოვრობდა). ასევე ნატუხაელები არიან გოაის ტომის წარმომადგენლებიც, რომელიც, ლეგენდის თანახმად, ერთ-ერთი უძველესი ჩერქეზული ტომია. მათ შორისაა ჟანეი ტომის გაუჩინარებული ნარჩენები. კეთილშობილთა ოჯახებში შედიოდა ჩახ, დედი, ერიკუ, ყაზი, მეგუ, სიუპაკო და ზანი. გოაის ტომს შემდეგი კეთილშობილური სახელები ჰქონდა: ბირჟი, ჩერჩი, კერზეჟი, ხატირამე და კუიტსუკი.
ნატუხაიმ, შაფსუღისა და აბაძეხის მსგავსად, მოახერხა თავიანთი ტომის კეთილშობილი კაცების ძალაუფლების შეზღუდვა. მათ სოფლებს ასევე არჩეული სოფლის მმართველები მართავდნენ. ნატუხაი იყო ერთ- ერთი უიშვითესი ტომი, რომელიც ყველაზე მეტად მიისწრაფოდა მშვიდობიანი შრომისკენ. მათ დაამყარეს სავაჭრო კავშირები თურქეთთან, რამაც ნატუხაის მატერიალური გაუმჯობესების შესაძლებლობა მისცა. ნატუხაი ერთ-ერთი ყველაზე გვიანდელი ტომია ჩრდილოეთ კავკასიაში, რომელმაც ისლამი მიიღო. ისინი მუდმივად იცავდნენ ქრისტიანობას, მიუხედავად იმისა, რომ რელიგიური განსხვავებები ხშირად ხდებოდა მეზობელ შაფსუღთან ჩხუბის მიზეზი. მხოლოდ მე -19 საუკუნის დასაწყისისთვის, დაპირებებით თუ მუქარით, თურქმა ფაშამ მოახერხა მათი მაჰმადიანობის მიღება. ამის მიუხედავად, ნატუხაიმ მწარე წინააღმდეგობა გაუწია რუსეთის გაფართოებას ჩრდილოეთ კავკასიაში. ისინი ერთმანეთთან იბრძოდნენ შაფსუგისა და აბაძეხის წინააღმდეგ, რომლებიც იმ დროისთვის თვითონ იყვნენ რუსეთის იმპერიის ძალების წინააღმდეგ. ომის შედეგად მხოლოდ 175 ნატუხაელი დარჩა სამშობლოში.
1860 წლის ბოლოს შეიკრიბა ჩერქეზთა პარლამენტი (ადიღეური: Хасэ), რომელიც გააერთიანებდა შაპსუღს, უბიხს და ნატუხაის და განიხილავდა სოჭს (დაბლობის ადიღეური: Шъачэ; უბიხ ადიღეური: Шуа-чӀа, სიტყვასიტყვით „ზღვისპირა“) ჩერქეზთა წინააღმდეგობის ბოლო დედაქალაქად.
1864 წელს ნატუხაის ძირითადი ნაწილი ხოცვა-ჟლეტას მოჰყვა, ხოლო დანარჩენი იძულებული გახდა ჩერქეზი სხვა ადიღური ტომების მსგავსად გაქცეულიყო ოსმალეთში რუსეთის არმიის მიერ ჩერქეზეთის ოკუპაციის გამო.
ენა
ნატუხაელები ლაპარაკობენ ნატუხაის ქვე-დიალექტზე (ადიღეური: НатIхъуаджэбз,), დიალექტი, რომელიც ძალიან ჰგავს შაპსუღის ქვე-დიალექტს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერქეზები კატეგორია:ჩერქეზული დიასპორა კატეგორია:ჩერქეზების დინასტიები კატეგორია:ეთნიკური ჯგუფები
ყარაყულჯის რაიონი
ყარაყულჯის რაიონი (Кара-кулжа району) — რაიონი ყირგიზეთში, ოშის ოლქში. ადმინისტრაციული ცენტრი — სოფელი ყარაყულჯა.
რაიონის ფართობი შეადგენს 5 712 კცადრატულ კილომეტრს.
მდებარეობს ორი ძირითადი სამთო ქედის გადაკვეთაზე: ფერღანისა და ალაის ქედის. რეგიონის დასახლებული ტერიტორიები მაღალ ხეობებშია.
ისტორია
შეიქმნა 1936 წელს, საბჭოთა რაიონი-ს საზელით. 1962 წელს გაუქმდა, 1969 წელს კი აღდგა. 1992 წელს სახელწოდება შეიცვალა და ყარაყულჯის რაიონი გახდა.
მოსახლეობა
2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობის საერთო რაოდენობა 88,5 ათას ადამიანს შეადგენს, აქედან 44,4 ათასი კაცია, ხოლო 44,2 ათასი კი ქალია.
2009 წლის ყირგიზეთის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით, რაიონის მოსახლეობის რაოდენობამ 87 691 ადამიანი შეადგინა, აქედან ეთნიკურად ყირგიზები — 87 610 ადამიანი ან 99,9%-ია.
დასახლებული პუნქტები
რაიონი მოიცავს 12 აილის ოლქს, მათ შორის 50 სოფელს.
რაიონში დომინირებს ტრადიციული მეცხოველეობა და საკვები კულტურების მოყვანა.
სქოლიო
კატეგორია:ოშის ოლქის რაიონები კატეგორია:ყირგიზეთის რაიონები
საქარის ქუჩა
საქარის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მდებარეობს ჩუღურეთის რაიონში, ართვინის ქუჩიდან ნორიოს აღმართამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. საქარის ქუჩა დაერქვა XX საუკუნის 20-იან წლებში. საქარა ზესტაფონის რაიონის სოფლების ზედა და ქვედა საქარის გავრცელებული სახელწოდებაა.
ლიტერატურა
საქარის ქუჩა
გორანის კვირიას ეკლესია (საგარეჯოს მუნიციპალიტეტი)
გორანის კვირიას ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ გორანის განაპირას, გორაზე. სავარაუდოდ განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის ქვით და დიდი ზომის დაუმუშავებელი ქვით - ტლანქად. დაზიანებულია: ჩამოშლილია საბურავი და ლავგარდანი. მონგრეულია ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ კუთხე. გაბზარულია აღმოსავლეთ კედელი. ფასადებზე საპირე ქვები, ალაგ-ალაგ, ჩამოცვენილია. ეკლესიას ეტყობა გვიანდელი შეკეთების კვალი.
შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა. აფსიდს გეგმით დეფორმირებული ნახევარწრის ფორმა აქვს. აფსიდში, ღერძიდან ოდნავ ჩრდილოეთით ოთხკუთხა სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის მარჯვნივ, ერთმანეთთან ახლოს, ორი ოთხკუთხა ნიშაა. იმავე ზომის ორი ნიშა დასავლეთ კედელშიცაა. ერთ-ერთ მათგანში სამალავია მოწყობილი. შიგნით ეკლესია გადახურულია ერთიანი, შეისრული კამარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
როჟე დიუკო
მინი|როჟე დიუკო პიერ როჟე დიუკო (უკეთ ცნობილი, როგორც როჟე დიუკო; დ. 25 ივლისი, 1747 — გ. 16 მარტი, 1816) — ფრანგი პოლიტიკური ფიგურა რევოლუციისა და პირველი იმპერიის დროს, ეროვნული კონვენტისა და დირექტორიის წევრი.
რევოლუციაში
დიუკო დაიბადა მონფოტ-ენ-ჩოლოსეში (ახლა ლანდსის დეპარტამენტში) აკვიტანიაში, ის არჩიეს ლანდის დეპარტამენტის მოადგილედ. ის იჯდა კონვენციის დაბლობზე (პარტიაში, რომელიც არ აქვს მკაფიო ურთიერთობა და მსახურობდა კენჭისყრით). მან ხმა მისცა მეფე ლუი XVI-ს გარდაცვალებას, გასაჩივრების და დაგვიანების გარეშე, მაგრამ ეს არ იყო ცნობილი კონვენციის შემდგომაც. ის იყო ხუთასთა საბჭოს წევრი, რისთვისაც იგი ხელმძღვანელობდა 18 ფრიდრიდის გადატრიალებას (1797).მისი ვადის ბოლოს ის გახდა სამართლიანობა, მაგრამ ბართლემი კატერინ იუბერტის სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ (18 ივნისს 1799), ის გახდა აღმასრულებელი დირექტორი, პოლ ბარრასის გავლენის წყალობით, რომელიც დიუკოს თავის პარტიზანად თვლიდა.
საკონსულო, იმპერია და გადასახლება
ნაპოლეონ ბონაპარტის 1799 წლის 9 ნოემბრის (18 ბრიუმერი) გადატრიალებაში დიუკოსმა მონაწილეობა მიიღო და ის გახდა ერთ-ერთი სამი დროებითი კონსულიდან (ნაპოლეონი და ემანუელ-ჟოზეფ სიეესი) და ასევე ის სტაბილური საკონსულო ფორმულის შექმნისთანავე გახდა სენატის ვიცე-პრეზიდენტი. მას არაერთხელ მიენიჭა იმპერიის პატივი, მაგრამ 1814 წელს მან დატოვა ნაპოლეონი და ხმა მისცა თავის დეპოზიციას.
ის ცდილობდა აღედგინა რესტავრაციის ხელისუფლება, მაგრამ 1816 წელს გააძევეს რეგლამენტის კანონის საფუძველზე. გარდაიცვალა 1816 წლის მარტში, ულუმში, კარეტის ავარიის დროს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1747 კატეგორია:დაბადებული 25 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1816 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 მარტი კატეგორია:საფრანგეთის ეროვნული კონვენტის დეპუტატები კატეგორია:საფრანგეთის პირველი იმპერია კატეგორია:ფრანგი იურისტები კატეგორია:ხუთასთა საბჭოს წევრები
ალეისკი
ალეისკი (Алейск) — ქალაქი რუსეთში, ალთაის მხარის ცენტრალურ ნაწილში, ალეისკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 28 972 მცხოვრები (2018). მდებარეობს ობისპირეთის პლატოს აღოსავლეთ განაპირა მხარეს, მდინარე ალეიზე (ობის შენაკადი). მსხვილი სარკინიგზო კვანძი (სადგური ალეისკაია). დაარსდა 1913 წელს, როგორც დაბა მშენებარე თურქესტან-ციმბირის რკინიგზაზე არსებულ სადგურთან. 1926 წლიდან ქალაქის ტიპის დაბაა, 1939 წლიდან — ქალაქი. ალეისკში არის ისტორიულ-მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი. გადამამუშავებელი მრეწველობის ცენტრია (საფქვავ-ბურღულეულის, კარაქ-ყველსაკეთებელი, რძის, შაქრის მრეწველობა). მოქმედებს ავტოსარემონტო ქარხანა, სამკერვალო ფაბრიკა. საბჭოთა პერიოდში მუშაობდა ლითონგადასამუშავებელი ქარხანაც.
სქოლიო
კატეგორია:ალთაის მხარის ქალაქები
ანტონინიანი
250px|მინი|მარჯვნივ ანტონინიანი (Antoninianus) — რომაული ვერცხლის მონეტა (წონა 4,7–5,3 გ), მოჭრილი დენარის გაუფასურებასთან დაკავშირებით იმპერატორ კარაკალას მიერ (214). ანტონინიანის შუბლზე გამოსახულია რომის იმპერატორი ან დედოფალი. ზურგზე სხვადასხვა გამოსახულებაა. ანტონინიანის ემისია IV საუკუნის დასაწყისამდე გრძელდებოდა. საქართველოში მრავლად არის აღმოჩენილი ბიჭვინთის ნაქალაქარის ტერიტორიაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომაული მონეტები
კონსეისან-დი-იპანემა
კონსეისან-დი-იპანემა (Conceição de Ipanema) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 493 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აიმორესის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 456 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 17.55 კმ²-ზე. ფართობი 253 935 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
რიბამარ-ფიკენი
რიბამარ-ფიკენი (Ribamar Fiquene) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იმპერატრისი შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 318 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.75 კმ²-ზე. ფართობი 750 553 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
რევოლუციის ქუჩა
რევოლუციის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, გლდანის რაიონში (ავჭალა); ალექსანდრე მანაგაძის ქუჩიდან მტკვრის ნაპირამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. 70-იან წლებამდე კომუნის ქუჩა ერქვა. აქვს ერთი შესახვევი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გლდანის რაიონის ქუჩები
კონსტანტინე გამსახურდია (პოლიტიკოსი)
კონსტანტინე გამსახურდია (დ. 	24 ივნისი, 1961, თბილისი) —  ქართველი დიპლომატი, მეცნიერი, პოლიტიკოსი. საქართველოს პირველი პრეზიდენტის, ზვიად გამსახურდიას ვაჟი.
1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი, ხოლო 1986 წელს — ასპირანტურა. 2008–2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „გაერთიანებული ოპოზიცია (ეროვნული საბჭო, მემარჯვენეები)“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
აღზიბირი (ქალბაჯარი)
აღზიბირი (Ağzıbir) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ები კელი
ები კელი ფოსტერი (Abby Kelley Foster; დ. 15 იანვარი, 1811 — გ. 4 იანვარი, 1887) — ამერიკელი აბოლიციონისტი და 1830 წლიდან 1870 წლამდე რადიკალურ სოციალური რეფორმატორი. იგი იყო გავლენიანი ამერიკული მონობის წინააღმდეგ საზოგადოების საქველმოქმედო აქციების, კომიტეტისა და ლექციების ორგანიზატორი, სადაც იგი ახლოს მუშაობდა უილიამ ლოიდ გარისონთან და სხვა რადიკალებთან ერთად. იგი ცოლად გაყვა აბოლიციონისტსა და ლექტორს სტეფენ საიმონდს ფოსტერს. ისინი ორივენი მუშაობდნენ ქალთა თანასწორობისა და აფრო-ამერიკელი მონებისთვის.
მისი ყოფილი სახლი თავისუფალი ფერმა ვურსესტერში, მასაჩუსეტსი, აღნიშნულია ეროვნულ ისტორიულ ღირსშესანიშნაობად.
მემკვიდრეობა
თავისუფლების ფერმა ვორსესტერში, მასაჩუსეტსი, ები კელისა და სტეფენ საიმონდს ფოსტერის სახლი აღნიშნულია ეროვნულ ისტორიულ ღირსშესანიშნაობად, აბოლიციონიზმში მათი წვლილის აღსანიშნავად. ეს არის კერძო საკუთრება და არ არის გახსნილი ვიზიტორებისთვის.
ების სახლი, ქალთა თავშესაფარი, რომელიც გაიხსნა ვორსესტერში 1976 წელს, სახელი მის პატივსაცემად დაერქვა.
2011 წელს იგი შეიყვანეს ეროვნულ ქალთა დიდების დარბაზში.
ტიგრეს რაიონი
ტიგრეს რაიონი (Distrito de Tigre) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის ლორეტოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 125 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 616 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.38 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 19 785 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეტოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლორეტოს პროვინციის რაიონები
ინტელექტუალური საკუთრება
ინტელექტუალური საკუთრება (IP) (Intellectual property) — იმ უფლებათა ერთობლიობა, რომლებიც წარმოიშობიან შემოქმედებით საქმიანობასთან დაკავშირებით ლიტერატურის, ხელოვნების, მეცნიერებისა და საზოგადოებრივი წარმოების სფეროში. ინტელექტუალური საკუთრების ობიექტებია ლიტერატურისა და ხელოვნების ნაწარმოებები, ხელოვნების შემსრულებლობითი საქმიანობა, მაგნიტოფონური და გრამოფონური ჩანაწერი, რადიო და ტელეგადაცემა, მეცნიერული ნაშრომი და აღმოჩენა, გამოგონება, სამრეწველო ნიმუში, სასაქონლო ნიშანი, საფირმო დასახელება და ა. შ.
სქოლიო
კატეგორია:ინტელექტუალური საკუთრების სამართალი კატეგორია:შემოქმედება კატეგორია:სოციალური ინფორმაციის დამუშავება
საყვირის ქუჩა
საყვირის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); მიხეილ მრევლიშვილის ქუჩიდან გიორგი ჭყონდიდელის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ყოფილი გუდოკის ქუჩა. საყვირის ქუჩა დაერქვა 50-იან წლებში. ადრე ქუჩის მახლობლად მდებარე ვაგონშემკეთებელი ქარხნის მუშებს სამუშაო დღის დაწყებას, შესვენებას და დამთავრებას საყვირით ატყობინებდნენ. აქედან მოდის ქუჩის სახელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
არმუდლი
არმუდლი (Armudlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
არტაშესიანთა დინასტია
არტაშესიანები, ასევე, არტაშესიდები (Արտաշեսյաններ) — სომხეთის სამეფო დინასტია, რომელიც ქვეყანას მართავდა ძვ. წ. 189 წლიდან ახ. წ. 12 წელს რომაელთა მიერ მის დამხობამდე. ირანული წარმოშობის დინასტია ერვანდუნების შტო. დინასტიის მმართველობის ქვეშ იყო დიდი სომხეთი, სოფენე და პერიოდულად მართავდნენ მცირე სომხეთისა და მესოპოტამიის ნაწილებს. არტაშესიანთა დინასტიის მთავარი მტრები იყვნენ რომაელები, სელევკიდები და პართიელები, რომელთა წინააღმდეგაც სომხეთს მრავალი ომის წარმოება უწევდა. აღნიშნულ პერიოდში სომხეთი ელინიზმის მნიშვნელოვან გავლენას განიცდიდა.
ისტორიული ფონი
ბერძენი გეოგრაფი სტრაბონის მიხედვით, არტაშესი და ზარეჰი სელევკიდების სახელმწიფოს სატრაპები იყვნენ, რომლებიც, შესაბამისად, მართავდნენ დიდი სომხეთისა და სოფენეს პროვინციებს. ძვ. წ. 190 წელს მაგნეზიის ბრძოლაში სელევკიდთა დამარცხების შემდეგ, მათ დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს. არტაშესი (სომხურად: Արտաշես) სომხეთის პირველი მეფე გახდა არტაშესიანთა დინასტიიდან. ზოგიერთი სომეხი მეცნიერი თვლის, რომ არტაშესი და ზარეჰი არა უცხოელი, არამედ წინა, ერვანდუნთა დინასტიასთან დაკავშირებული ადგილობრივი ფიგურები იყვნენ, რაზეც უნდა მეტყველებდეს მათი ირანულ-სომხური (და არა ბერძნული) სახელები.
ენციკლოპედია ირანიკის მიხედვით, არტაშესიანთა დინასტია ამჟამად მიჩნეულია მისი წინამორბედი ირანული წარმოშობის ერვანდუნების დინასტიის შტოდ, რომლის წარმომადგენლებიც სომხეთს სულ ცოტა ძვ. წ. V საუკუნიდან განაგებდნენ.
სომხური მიწების გაერთიანება არტაშესიანთა მიერ
არტაშეს I მიიჩნევა ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს მეფედ სომხეთის ისტორიაში. იგი საკუთარ თავს ერვანდუნთა დინასტიის ლეგიტიმურ შთამომავლად აცხადებდა, თუმცა მართლა იყო იგი ამ დინასტიასთან დაკავშირებული თუ არა უცნობია. მისი მმართველობის დასაწყისისათვის, სომხეთის მთიანეთისა და სომხურენოვანი მოსახლეობის ნაწილი მეზობელი სახელმწიფოების მმართველობის ქვეშ რჩებოდა. არტაშესმა ამ მიწების გაერთიანება უპირველეს მიზნად დაისახა. ბერძენი გეოგრაფი და ისტორიკოსი სტრაბონი მოგვითხრობს არტაშესის მიერ დასავლეთის, აღმოსავლეთის, ჩრდილოეთისა და სამხრეთის მიმართულებით წარმოებულ დაპყრობებზე.
სტრაბონისა და პლუტარქეს მიხედვით, არტაშესმა, ასევე, დააარსა სომხეთის დედაქალაქი არტაშატი კართაგენელი გენერლის, ჰანიბალის დახმარებით, რომელიც რომაელების თავდასაცავად არტაშატის სასამართლოს აფარებდა თავს. წინანდელი, ერვანდუნების დინასტიის დედაქალაქის ერვანდაშატის მოსახლეობა არტაშატში გადაასახლეს. თანამედროვე სომხეთის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია არტაშესის დროინდელი 12-ზე მეტი ქვის სასაზღვრო ნიშანი არამეული წარწერებით, რომლებიც აღმოჩენამდე მოვსეს ხორენაცის მიერ იყო დამოწმებული. ამ წარწერებში არტაშესი თავს ერვანდუნების შთამომავლად აცხადებს: მეფე არტაშესი, ერვანდუნი ზარიადრესის ძე.
სომხეთის იმპერია
ტიგრან II დიდის (ძვ. წ. 95-55 წწ.) მმართველობისას სომხეთის სამეფო თავისი ძლიერების ზენიტში იმყოფებოდა და რომის აღმოსავლეთით უძლიერეს სახელმწიფოდ იქცა. არტაშესსა და მის მემკვიდრეებს უკვე ჰქონდათ შექმნილი ის საფუძველი, რომელზეც ტიგრანმა თავისი იმპერია ააშენა. მიუხედავად ამისა, სომხეთის მთიანეთის ტერიტორიას ნახარარები მართავდნენ, რომლებიც დიდწილად ავტონომიურები იყვნენ ცენტრალური ხელისუფლებისაგან. ტიგრანმა გააერთიანა ისინი შიდა სახელმწიფოებრივი უსაფრთხოების შესაქმნელად. სომხეთის საზღვრები კასპიის ზღვიდან ხმელთაშუა ზღვამდე გადაიჭიმა. ამ დროს სომხეთი იმდენად ექსპანსიური გახდა, რომ რომაელებსა და პართიელებს მის დასამარცხებლად ძალების გაერთიანება მოუწიათ. ტიგრანმა დააარსა ახალი დედაქალაქი ტიგრანაკერტი.
ტიგრანმა პართიელებს მრავალი ტერიტორია წაართვა და აიძულა მასთან სამეგობრო ხელშეკრულება დაედოთ. იბერიამ, ალბანეთმა და ატროპატენამაც დაკარგეს ტერიტორიები და ვასალ სახელმწიფოებად იქცნენ. ძვ. წ. 83 წელს სელევკიდების სახელმწიფოს ბერძნულმა მოსახლეობამ ტიგრანს სელევკიდების გვირგვინი შესთავაზა, რის შემდეგადაც სომხეთის სამხრეთი საზღვრები დღევანდელ აკომდე (ისრაელი) გაფართოვდა.
დაცემა
რომაელთა ჩარევამ მცირე აზიის საქმეებში ტიგრან II-ის იმპერია დასასრულამდე მიიყვანა. ტიგრანი რომის მტრის, პონტოს მეფის, მითრიდატე VI ევპატორის მოკავშირე იყო. ძვ. წ. 69 წელს, მესამე მითრიდატული ომის მსვლელობისას, რომაელთა არმია ლუკულუსის მეთაურობით შეიჭრა სომხეთში და ტიგრანაკერტთან გამართულ ბრძოლაში დაამარცხა ტიგრანი. ძვ. წ. 66 წელს, ლუკულუსის მემკვიდრე პომპეუსმა საბოლოოდ აიძულა ტიგრანი დანებებოდა. პომპეუსმა სომხეთი მის ძველ საზღვრებამდე შეამცირა, თუმცა ტიგრანს უფლება მისცა რომის მოკავშირის სტატუსით ტახტი შეენარჩუნებინა. ამიერიდან, სომხეთი იქცა ბუფერულ ქვეყნად ორ დაპირისპირებულ იმპერიას, რომსა და პართიას შორის.
ტიგრანის მემკვიდრე არტავაზდ II-მ შეინარჩუნა რომთან ალიანსი. მან რომაელ გენერალ მარკუს ლიცინიუს კრასუსს პართიის წინააღმდეგ კამპანიაში სასარგებლო რჩევა მისცა, თუმცა კამპანია საბოლოოდ მარცხით დამთავრდა და კარრაჰის ბრძოლაში კრასუსმა საშინელი მარცხი განიცადა. როდესაც მარკუს ანტონიუსი რომის იმპერიის აღმოსავლეთ პროვინციების მმართველი გახდა, არტავაზდის ერთგულებაში ეჭვი შეიტანა, რადგანაც ამ უკანასკნელმა თავისი და პართიის ტახტის მემკვიდრეს მიათხოვა. ძვ. წ. 35 წელს ანტონიუსი სომხეთში შეიჭრა, არტავაზდი დაატყვევა და ეგვიპტეში გადაასახლა, სადაც, მოგვიანებით მოკლეს კიდეც. ანტონიუსმა სომხეთის ტახტზე მისი და კლეოპატრას ექვსი წლის ვაჟი, ალექსანდრე ჰელიოსი დასვა, თუმცა არტავაზდის შვილმა არტაშეს II-მ პართიის დახმარებით ტახტის დაბრუნება შეძლო და რომაული გარნიზონებიც ამოჟლიტა, თუმცა ათწლიანი მმართველობის შემდეგ იგი მოკლეს. ქვეყანა პრო-რომაულ და პრო-პართიულ ძალებს შორის არსებულ სამოქალაქო ომში აღმოჩნდა ჩათრეული, სანამ საბოლოოდ არ დამყარდა რომის პროტექტორატი იმპერატორ ავგუსტუსის დროს. არტაშესიანთა დინასტია აგონიის შემდეგ დაემხო არშაკუნიანების, როგორც მათი უდავო მემკვიდრეების გამოჩენამდე დიდი ხნით ადრე.
სქოლიო
კატეგორია:არტაშესიანთა დინასტია
სან-ფრანსისკუ-დუ-ბრეჟანი
სან-ფრანსისკუ-დუ-ბრეჟანი (São Francisco do Brejão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 255 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იმპერატრისი შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 261 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.76 კმ²-ზე. ფართობი 745 606 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
არდონი (მდინარე)
არდონი (Æрыдон) — მდინარე ჩრდილოეთ კავკასიაში, ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკაში, თერგის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 102 კმ, აუზის ფართობი 2,7 ათ. კმ². სათავე აქვს კავკასიონის მყინვარებში. ქალაქ ალაგირის ქვემოთ მოედინება ჩრდილოეთ ოსეთის ვაკეზე. იყენებენ სარწყავად. არდონის ხეობაში გადის ოსეთის სამხედრო გზა. მდინარის აუზშია სადონის ტყვიათუთიის საბადოები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩრდილოეთ ოსეთის მდინარეები
კონსელეირუ-პენა
კონსელეირუ-პენა (Conselheiro Pena) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 972 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აიმორესის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 242 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.99 კმ²-ზე. ფართობი 1 483 884 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტომოიუკი იამასიტა
ტომოიუკი იამასიტა (山下 奉文; დ. 8 ნოემბერი, 1885 — გ. 23 თებერვალი, 1946) — იაპონიის არმიის გენერალი მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1885 წლის 8 ნოემბერს კუნძულ სიკოკუზე სოფელ ოსუგიში (ამჟამად სოფელი ოტოიო), სოფლის ექიმის ოჯახში. 1905 წელს დაასრულა იაპონიის საიმპერატორო არმიის სამხედრო აკადემია. მსახურობდა ლეიტენანტის წოდებით იაპონიის არმიაში. 1913-1916 წლებში სწავლობდა იაპონიის საიმპერატორო არმიის უმაღლეს სამხედრო აკადემიაში. 1919-1922 წლებში მსახურობდა გერმანიაში სამხედრო ატაშეს წოდებით. შემდეგ მცირე ხნით იგივე წოდებით მსახურობდა ავსტრიასა და უნგრეთში. 1931 წლიდან მუშაობდა იაპონიის სამხედრო სამინისტროში.
1936 წლის წარუმატებელი სამხედრო გადატრიალების შემდეგ ითვლებოდა ეჭვმიტანილად და გააგზავნეს კორეაში 40-ე ქვეითი ბრიგადის ხელმძღვანელად. ერთი წლის შემდეგ მიიღო გენერალ-ლეიტენანტის წოდება და გაიგზავნა მანჯურიაში კვანტუნის არმიის შტაბის უფროსად. ხიდეკი ტოძიოს სამხედრო მინისტრობისას იგი კვლავ გერმანიაში დააბრუნეს. სამშობლოში დაბრუნებული იამასიტას აზრით, იმისათვის, რომ გაძლიერდეს იაპონიის არმია აუცილებელია ავიაციის გაძლიერება და მობილური სატანკო და საჰაერო-სადესანტო ნაწილების ფორმირება. გარდა ამისა იგი წინააღმდეგი იყო იაპონიის მეორე მსოფლიო ომში ჩართვისა აშშ-სა და სსრკ-ის წინააღმდეგ, მანამ სანამ არ დასრულდებოდა იაპონიის არმიის მოდერნიზაცია.
1941 წლის ივლისში ტომოიუკი იამასიტა დანიშნეს 25-ე არმიის მთავარსარდლად. ომის დაწყების შემდეგ ხელმძღვანელობდა იაპონიის შეჭრას მალაიასა და სინგაპურში. ორ თვეში დაიპყრო მთელი მალაკის ნახევარკუნძული და 1942 წლის 15 თებერვალს ხელში ჩაიგდო სინგაპურიც. ტყვედ ჩაიგო 130 000 ინდოელი, ავსტრალიელი და ბრიტანელი ჯარისკაცი. ამის შემდეგ მან მიიღო „მალაიის ვეფხვის“ ზედსახელი. 1943 წელს მიიღო გენერლის წოდება.
1944 წელს ხიდეკი ტოძიოს კაბინეტის გადადგომის შემდეგ იამასიტა დანიშნეს მე-14 არმიის მთავარსარდლად, რომელიც ემზადებოდა ფილიპინების ოპერაციისათვის. ამერიკული ძალები ლეიტეს ყურეში შევიდნენ. ამერიკულ და იაპონურ არმიებს შორის გამართულ ლეიტეს ბრძოლაში იაპონიის საიმპერატორო არმიის ნაწილებს მეთაურობდა იამასიტა, რომელიც 1945 წლის 2 სექტემბერს, იაპონიის კაპიტულაციის შემდეგ ტყვედ ჩავარდა.
ამერიკის სამხედრო სასამართლომ მიუსაჯა სიკვდილი. 1946 წლის 23 თებერვალს იგი ჩამოახრჩვეს. მისი სასამართლო პროცესი გაგრძელდა 32 დღე და დაადანაშაულეს 123 პუნქტით.
ლეგენდა იამასიტას ოქროზე
ზოგიერთი მკვლევარი მიიჩნევდა, გენერალ იამასიტას სამხედრო კამპანიიის დროს სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, იაპონიის არმიამ გაძარცვა და გაიტანა ქონება ბანკებიდან, საცავებიდან და სხვა კომერციული დაწესებულებებიდან, ასევე მუზეუმებიდა, კერძო სახლებიდან და ღვთისმსახურების ადგილებიდან, რომელიც მოგვიანებით დამარხა ფილიპინების გამოქვაბულებში, გვირაბებსა და მიწისქვეშა კომპლექსებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1885 კატეგორია:გარდაცვლილი  23 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1946 კატეგორია:იაპონელი გენერლები კატეგორია:იაპონელი სამხედრო მოღვაწეები
მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაცია
მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაცია — სამთავრობოთაშორისო საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელსაც შტაბ-ბინა აქვს ბელგიის დედაქალაქ ბრიუსელში. მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაციის წევრები არიან მსოფლიოს თითქმის ყველა ქვეყნის საბაჟო სამსახურები. მსო-ს საქმიანობა ორიენტირებულია საერთაშორისო ინსტრუმენტების განვითარებაზე, კონვენციებზე, როგორიცაა საქონლის კლასიფიკაცია, საბაჟო ღირებულების შეფასება, საქონლის წარმოშობის წესები, საბაჟო მოსაკრებელი, მიწოდების ჯაჭვის უსაფრთხოება, მსოფლიო სავაჭრო პროცედურების გამარტივება, საბაჟო სფეროში სამართლის დარღვევისა და საავტორო უფლებების დარღვევის წინააღმდეგ ბრძოლა, ასევე კორუფციასთან ბრძოლა.
აივენჰო
აივენჰო (Ivanhoe) — XIX საუკუნის შოტლანდიელი მწერლის, უოლტერ სკოტის ყველაზე ცნობილი რომანი. პირველად გამოიცა 1820 წელს. რომანი მოგვითხრობს XII საუკუნის მეორე ნახევრის ინგლისზე, ნორმან დამპყრობელთა მიერ შევიწროებულ საქსონელებზე.
მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაცია
მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაცია განსაკუთრებულ ყურადღებას ამახვილებს ინსტუტიციური განვითარების პროგრამებზე, რომლის მიზანია ხელი შეუწყოს რეფორმების განხორციელებას და საბაჟო მომსახურების მოდერნიზებას. მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაციამ შეიმუშავა აღწერისა და კოდიფიცირების ჰარმონიზაციული სისტემა, ასევე ახორციელებს მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციასთან ორ შეთანხმებას: შეთანხმება „ტარიფებისა და ვაჭრობის შესახებ“ გენერალური შეთანხმების VII მუხლი 1994 წელი (საბაჟო ღირებულების შეფასება) და შეთანხმება განსაზღვრული ქვეყნების საქონლის წარმოშობის წესების შესახებ.
ისტორია
1947 წელს ვაჭრობისა და ტარიფების გენერალური შეთანხმების მოთხოვნით შეიქმნა სამუშაო ჯგუფი საბაჟო საკითხებთან დაკავშირებით, რომელშიც მონაწილეობდა 13 ქვეყანა. 1950 წელს ამ ჯგუფის მუშაობამ გამოიწვია ბრიუსელის კონვენციის ხელმოწერა, რომლის მიხედვითაც შეიქმნა საბაჟო თანამშრომლობის საბჭო. 1953 წლის 26 იანვარს გაიმართა ორგანიზაციის ინაუგურაცია 17 სახელმწიფოს წარმომადგენლის მონაწილეობით. 1994 წელს საბაჟო თანამშრომლობის საბჭოს ეწოდა მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაცია. მისი არსებობის ისტორიის მანძილზე მისი წევრი გახდა 182 საბაჟო სამსახური, რომელიც აკონტროლებს საერთაშორისო ვაჭრობის 98 %-ს.
აივენჰო
აივენჰო არის ერთ-ერთი მცირერიცხოვან საქსონელ დიდებულთაგან. იგი არის სედრიკ საქსონელის ვაჟი, თუმცა მამისადმი დაუმორჩილებლობისა და ჯვაროსნულ ლაშქრობაში მეფესთან დარჩენის გამო, უილფრედი უარყოფილია მამის მიერ. მხოლოდ ნაწარმოების ბოლოს ხდება მათი შერიგება.
მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაცია
ორგანიზაციის მიზნები
მსოფლიო საბაჟო ორგანიზაცია არის საერთაშორისო, საყოველთაოდ აღიარებული საბაჟო ექსპერტიზის გლობალური ცენტრი და ასრულებს წამყვან როლს საბაჟო საქმისა და საბაჟო კანონმდებლობის განხილვაში, განვითარებასა და გაუმჯობესებაში.
ორგანიზაციის მთავარი მიზანია ორგანიზაციის წევრი ქვეყნების საბაჟო სამსახურების ეფექტურობის გაზრდა მათი ეროვნული განვითარების ხელშემწყობი ღონისძიებების გატარებით: ეროვნული უსაფრთხოების განმტკიცება, საგადასახადო კოდექსის გაზრდა და საგარეო ვაჭრობის სტატისტიკის შეგროვება.
აივენჰო
უოლტერ სკოტი თავის რომანში აგრეთვე ეხება ებრაელების ცუდ მდგომარეობას იმდროინდელ ინგლისში. ნაწარმოების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი გმირია ებრაელი ისააკ იორკელი თავის ულამაზეს ქალიშვილ, რებეკასთან ერთად. იგი მევახშეა, რომელსაც იყენებენ, როცა ფული სჭირდებათ, მაგრამ შემდგომ უპატივცემულოდ ექცევიან თავისი ეროვნების გამო.