cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დონის თამბაქო
ისტორია
"ასმოლოვსკის" წაგრძელებულ სიგარეტს, რომელსაც ოქროს რგოლები ამშვენებდა, ეწეოდნენ ნიკოლოზ II და მისი კარისკაცები, რის გამოც ქარხანამ მიიღო "მისი იმპერიული უდიდებულესობის კარის მომმარაგებლის" სტატუსი.
ელისონ ბრი
ალისონ ბრი შერმერჰორნი (Alison Brie; დ. ) — ამერიკელი მსახიობი, მწერალი და პროდიუსერი. მან მოიპოვა აღიარება ტრუდი კემპბელის განმეორებითი როლისთვის დრამატულ სერიალში "შეშლილი კაცები" (2007-2015). ენი ედისონი განასახიერა კომედიურ სერიალში ერთობა (2009-2015), დიან ნგუენი ითამაშა ანიმაციურ კომედიურ სერიალში ცხენკაცა ბოჯეკი (2014-2020) და რუთ უაილდერი კომედიურ – დრამატულ სერიალში ბრწყინვალება (2017-2019), ამ უკანასკნელმა მოიპოვა ნომინაციები ოქროს გლობუსის პრემიაზე საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის - სატელევიზიო სერიალში მიუზიკლსა ან კომედიაში, და კინომსახიობთა გილდიის ჯილდო საუკეთესო ქალი მსახიობისთვის, კომედიურ სერიალში.
დონის თამბაქო
ისტორია
1992 წელს, საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის დაშლის შემდეგ ,შპს „ჯ. თ. ი. დონის თამბაქოს» პრივატიზაცია მოახდინა ივან სავიდმა, რომელიც ქარხანაში 1980-იანი წლებიდან მუშაობდა. სავიდმა ქარხანას სახელწოდება შეუცვალა და "დონსკი ტაბაკი"(დონის თამბაქო) დაარქვა. 1992 წლისთვის მან შეიძინა კომპანიის აქციების 75,71% და გახდა მისი გენერალური დირექტორი, ამ თანამდებობაზე 2003 წლამდე დარჩა. 2018 წლის პირველ ნახევარში ცნობილი გახდა, რომ ივან სავიდი და მისი მეუღლე ფლობდნენ კომპანიის 100% აქციებს. მარცხნივ|მინი|ასმოლოვის თამბაქოს ქარხანა თანამედროვე ხელოვნების პირველ სამხრეთ-რუსულ ბიენალეზე, [[2010 წ.]] 2005 წელს "დონის თამბაქომ" დაიწყო სიგარეტის ექსპორტი უკრაინაში, ყაზახეთში, საქართველოსა და მოლდოვაში. 2012 წელს "დონის თამბაქო" ცდილობდა თანამშრომლობის დამყარებას ჩინური თამბაქოს მწარმოებელ Hongta Tobacco Group-თან. კომპანიები აპირებდნენ ხელი მოეწერათ ხელშეკრულებისთვის, რომელიც გარანტიას მისცემდა, რომ "თამბაქო"  წელიწადში გამოუშვებდა და გაყიდიდა 2 მილიარდამდე სიგარეტს რუსულ ბაზარზე ჩინელი პარტნიორისთვის.თუმცა, ერთი წლის შემდეგ თანამშრომლობა შეწყდა, რადგან კომპანიებმა ვერ მიაღწიეს შეთანხმებას სადისტრიბუციო ხარჯების გაყოფასთან დაკავშირებით. 2013 წლისთვის "დონის თამბაქო" ყოველწლიურად ახორციელებდა საქონლის მთლიანი მოცულობის 20%-მდე ექსპორტს.
10,42% -ის მფლობელი იყო "პრაიმერი დონი",  რომელიც შეიქმნა სააქციო საზოგადოება "დონის თამბაქოს" საინვესტიციო პროექტის განხორციელების შედეგად,  როგორც დამოუკიდებელი იურიდიული პირი უცხოელთა მონაწილეობით თამბაქოს წარმოების  დონის როსტოვის ცენტრიდან საგარეუბნო ინდუსტრიულ ზონაში გადატანის მიზნით.
ელისონ ბრი
სატელევიზიო მოღვაწეობის გარდა, ბრი გადაღებულია ისეთ ფილმებში, როგორიცაა: კივილი 4 (2011); ხუთწლიანი ნიშნობა (2012); ლეგო ფილმი (2014); Get Hard (2015); სხვა ადამიანებთან ძილი (2015); როგორ ვიყოთ მარტოხელა (2016); პატარა საათები (2017); კატასტროფული არტისტი (2017); ვაშინგტონ პოსტი: საიდუმლო მასალები (2017); იმედისმომცემი ახალგაზრდა ქალი (2020); მოჯირით (2020), რომლის თანაავტორი და კო-პროდიუსერია და ქირა (2020).
დონის თამბაქო
ისტორია
ამ დროისთვის წარმოება გადატანილია მდინარე დონის მარცხენა სანაპიროზე, ლუგოვაიას ქუჩაზე 1-ლ ნომერში, ზარეჩნაიას ინდუსტრიულ მხარეში.
"დონის თამბაქოს" გაყიდვები 2014 წელს 4%-ით შემცირდა 32 მილიარდ სიგარეტამდე. კომპანიის მონაცემებით, 2014 წელს "დონის თამბაქოს"მფლობელობაში მყოფმა ორმა რუსულმა ქარხანამ (დონის როსტოვში და პერესლავ-ზალესკისში) 31,2 მილიარდი ღერი სიგარეტი გამოუშვა, რაც 11%-ით ნაკლები იყო წინა წელთან შედარებით  რუსული ბაზრის შემცირების გამო (რაც დიდწილად განპირობებულია თამბაქოს საწინააღმდეგო კანონით და თამბაქოს აქციზის ზრდით), კომპანია ზრდის ექსპორტს.
ელისონ ბრი
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ელისონ ბრი სკერმერჰორნი დაიბადა 1982 წლის 29 დეკემბერს, ჰოლივუდში, კალიფორნიაში. მისი მამა, ჩარლზ ტერი შერმერჰორი, არის მუსიკოსი და რეპორტიორი. დედა ჯოან ბრენერი მუშაობს ბავშვთა მოვლის არაკომერციულ სააგენტო Para los Niños- ში ("ბავშვებისთვის"). მას ჰყავს უფროსი და, სახელად ლორენი. ბრის დედა ებრაელია. მისი მამა, რომელსაც ჰოლანდიური, ინგლისური და შოტლანდიური წარმოშობა აქვს, კათოლიკედ იყო გაზრდილი. განქორწინებული მშობლების მიერ აღზრდის დროს, იგი ზოგჯერ დადიოდა ქრისტიანულ - ინდუისტურ ჰიბრიდულ ეკლესიაში, რომელსაც მამამისთან თვითრეალიზაციის სტიპენდიას უწოდებდა.
დონის თამბაქო
ისტორია
2018 წლის 16 მარტს გამოცხადდა იაპონური კომპანია "Japan Tobacco Inc"- ის განზრახვა სააქციო საზოგადოება დონის თამბაქოს შეძენის შესახებ. გარიგება დასრულდა 2018 წლის 31 ივლისს.
ელისონ ბრი
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ბრიმ სამხრეთ კალიფორნიაში, ებრაელთა საზოგადოების ცენტრში დაიწყო მსახიობობა. მან თეატრში დაამთავრა კალიფორნიის სამხატვრო ინსტიტუტი ბაკალავრის დიპლომით, 2005 წელს. მან ასევე ისწავლა გლაზგოში, შოტლანდიის სამეფო მუსიკისა და დრამის აკადემიაში. მოგვიანებით იგი ჯამბაზად მუშაობდა დაბადების დღის წვეულებებზე და კალიფორნიის თეატრში გამოდიოდა.
კარიერა
ბრის დებიუტი ტელევიზიაში 2006 წელს შედგა, როდესაც ნინა, დამწყები პარიკმახერი, დისნეის არხის სიტკომში, ჰანა მონტანაში ითამაშა. მან მიიღო შემდგომი აღიარება, როგორც ტრუდი კემპბელი, AMC-ს დრამატულ სერიალში Mad Men (2007–2015). მოგვიანებით, მან მონაწილეობა მიიღო ვებ სერიალში " ჩემი ალიბი", რომელიც ეთერში გადიოდა 2008 წლიდან 2009 წლამდე. 2009 წლიდან 2015 წლამდე იგი ენი ედისონის როლს თამაშობდა NBC-ს სიტკომში, ''ერთობა. მან აღნიშნული როლით მიიღო დადებითი შეფასებები და ნომინირდა'' Critics 'Choice Television Award-ზე, საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის, კომედიურ სერიალში.
დონის თამბაქო
სქოლიო
კატეგორია:თამბაქო კატეგორია:თამბაქოს ქარხნები რუსეთის იმპერიაში კატეგორია:დონის როსტოვის საწარმოები
ელისონ ბრი
კარიერა
2010 წლის აპრილში ბრი იყო  Attack of the Show  -ს ეპიზოდის წამყვანი, და გამოჩნდა Web Soup-ის სეგმენტში.
ბრიმ ითამაშა რამდენიმე მთავარი როლი ფილმებში, მათ შორის, როგორც რებეკა უოლტერსი, სიდნეი პრესკოტის თანაშემწე, საშინელებათა ფილმში კივილი 4 (2011), და სუზი ბარნსი რომანტიკულ კომედიურ ფილმში თითქმის დაქორწინებულები (2012). მან გაახმოვანა ანიმაციურ კომედიურ ფილმში Lego ფილმი (2014), ხოლო ერთ-ერთი პერსონაჟი გაახმოვანა ანიმაციური სერიალის ამერიკელი მამიკოს ეპიზოდში, რომელიც ეთერში გავიდა სერიალის მერვე სეზონის განმავლობაში.
2014 წლის ივნისში ბრი შეუერთდა Netflix სერიალის ცხენკაცა ბოჯეკის ქასთს. რომლის დებიუტიც 22 აგვისტოს შედგა. პირველი ორი სეზონის განმავლობაში მან ითამაშა სხვადასხვა პერსონაჟები, მათ შორის მთავარი გმირი დაიან ნგუენი და განმეორებადი პერსონაჟი ვინსენტ ადულტმენი. ბრი ასევე გამოჩნდა შოუში ფონოგრამების ბრძოლა და მოუგო უილ არნეტს. მან იმღერა ჯესი ჯის, არიანა გრანდეს და ნიკი მინაჟის სიმღერები. მარცხნივ|მინი|263x263პქ| ბრი [[2013 წლის San Diego Comic-con-ზე]] 2015 წელს მან ჯეისონ სუდეიკისთან ერთად ითამაშა ლესლი ჰედლენდის რომანტიკულ კომედიურ ფილმში სიყვარული ვალდებულებების გარეშე და კომედიურ ფილმში Get Hard, სადაც ითამაშა უილ ფერელის პერსონაჟის საცოლე. 2016 წელს ბრიმ ითამაშა ლუსის როლი, რომანტიკულ კომედიურ ფილმში როგორ გავხდეთ მარტოხელა. 2017 წელს მან ითამაშა რამდენიმე ფილმში, მათ შორის არის: ისტორიულ კომედიაში პატარა საათები, ბიოგრაფიული კომედია-დრამა კატასტროფული არტისტი და ისტორიული დრამა ვაშინგტონ პოსტი: საიდუმლო მასალები.
პირადი ცხოვრება
ბრიმ დეივ ფრანკოსთან შეხვედრა დაიწყო 2012 წელს, მას შემდეგ, რაც მას შეხვდა 2011 წელს, მარდი გრას წვეულებაზე, ახალ ორლეანში. 2015 წლის 25 აგვისტოს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ისინი დაინიშნენ. ისინი დაქორწინდნენ 2017 წლის 13 მარტს. 2017 წელს ლარი კინგთან ინტერვიუში მან აღნიშნა, რომ შვილების ყოლა არ სურს.
სქოლიო
კატეგორია:შოტლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:ინგლისელი ამერიკელები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი ვიდეო თამაშების მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქალი გამხმოვანებლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1982
ლოზერის დეპარტამენტი
ლოზერი — დეპარტამენტი საფრანგეთის სამხრეთ ნაწილში, ლანგედოკ-რუსილონში.
ისტორია
ლოზერი არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
ლოზერის ფართობია 5167 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 73,509 ადამიანს შეადგენს და მას 100-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 14 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. ლოზერის მმართველია ჟან-პოლ პურკიე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
ნიუ
მინი მინი|[[დავითი (მიქელანჯელო)|დავითი, 1504.]] ნიუ (nu — შიშველი, გახდილი) — სახვითი ხელოვნების ჟანრი, რომელიც შიშველ (უმეტესად ქალის) სხეულს გამოსახავს. ნიუ არ ემსახურება სასწავლო მიზნებს, არც სურათის მოსამზადებელი მასალაა, იგი როგორც წესი, დამოუკიდებელი მხატვრული ნამუშევარია. ნიუს განვითარება დაკავშირებულია ადამიანის შიშველი სხეულის გამოსახულებასთან და ასახავს ამა თუ იმ ქვეყნისა და ეპოქის სილამაზის იდეალს. ნიუს საფუძველი ჩაეყარა აღორძინების ეპოქაში. იტალიური ჰუმანიზმისათვის დამახასიათებელი სილამაზის იდეალი აისახა ჯორჯონეს, ტიციანის, კორეჯოს და სხვების შემოქმედებაში. ნიუს, როგორც ჟანრის, ფორმირება XVII საუკუნეში სენსუალიზმის იდეის გავრცელებასთან ერთად მოხდა. პეტერ პაულ რუბენსის ნაწარმოებებში გამოყენებულია ბაროკოს მდიდრული ფორმები („ქურქი“, დაახლოებით 1638-1640, სამხატვრო-ისტორიული მუზეუმი, ვენა), შიშველი ქალის გამოსახულებას ადგილი დაუთმო თავის შემოქმედებაში ველასკესმა („ვენერა სარკის წინ“, 1651, ეროვნული გალერეა, ლონდონი), რემბრანდტმა უარი თქვა მოდელის იდეალიზაციაზე და შექმნა ინტიმურ-ყოფითი ნამუშევრები („დანაე“, 1636, ერმიტაჟი, სანქტ-პეტერბურგი). XVIII საუკუნეში ნიუ ფართოდ გავრცელდა ფრანგული როკოკოს ხელოვნებაში. XIX საუკუნის I ნახევარში ჟან ოგიუსტ დომინიკ ენგრმა სინამდვილეს დაუპირისპირა სილამაზის კლასიკური, იდეალური კანონები („წყარო“, 1856, ლუვრი, პარიზი). გუსტავ კურბეს ადრინდელი ნამუშევრები დემოკრატიულია, ედუარ მანემ ყოველგვარი კავშირი გაწყვიტა მითოლოგიასთან და მოდელი რეალურ გარემოში მოგვცა („ოლიმპია“, 1863, იმპრესიონიზმის მუზეუმი, პარიზი); ბენუბისაგან განუყოფელია შიშველი ქალის ფიგურა პიერ ოგიუსტ რენუარის ნამუშევრებში („ნიუ მზეზე“, 1876, იმპრესიონიზმის მუზეუმი). XX საუკუნის ხელოვნებაში ჩნდება გამოსახვის ახალი ხერხები (პაბლო პიკასო, ჟორჟ რუო, ამედეო მოდილიანი და სხვები), რომელთაც სახის ექსპრესიულობის გაძლიერება მოჰყვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელოვნების ჟანრები
Lasioglossum lucidibase
Lasioglossum lucidibase — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1943 წელს.
სქოლიო
lucidibase
ექვსი ფუტი მიწის ქვეშ
ექვსი ფუტი მიწის ქვეშ (ინგლ. Six Feet Under) — ამერიკული სატელევიზიო დრამა შექმნილი ალან ბოლის მიერ, რომელიც პირველად ტელე-ეთერში 2001 -2005 წლებში გავიდა. მისი პროდიუსერები იყვნენ ალან ბოლი, ალან პული, რობერტ გრინბლატი და დევიდ ჯანოლარი. სერიალში მოქმედება ვითარდება საოჯახო დამკრძალავი ბიუროს Fisher & Sons Funeral Home ირგვლივ და აღწერს ფიშერების ცხოვრებას ოჯახის პატრიარქის გარდაცვალების შემდეგ (სათაური სიკვდილის ევფემიზმია, ექვსი ფუტი კი ტრადიციულად ის სიღრმეა, რომელშიც მიცვალებული განისვენებს დაკრძალვის შემდეგ). სერიალში მოქმედება თანამედროვე ლოს-ანჯელესში მიმდინარეობს.
სერიალის პროდიუსერი კომპანიები იყო Actual Size Films და The Greenblatt/Janollari Studio. მისი პრემიერა მოხდა აშშ-ის კომერციულ ტელეარხ HBO-ზე 2001 წელს, შემდეგ კი იგი საკაბელო არხებით სხვა ტელეარხებსა და ქვეყნებშიც გავრცელდა. სერიალი ხუთი წლის განმავლობაში გადიოდა და 2005 წლის 21 აგვისტოს დასრულდა.
სერიალმა მრავალ გავლენიან კრიტიკოსთა ქება დაიმსახურა. მას მიღებული აქვს სამი ოქროს გლობუსი და ცხრა ემი. სერიალმა 2002 წელს მიიღო ოქროს გლობუსი საუკეთესო დრამატული სერიალისთვის და საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობი ქალისთვის (რეიჩელ გრიფიტსი). ფრენსის კონროიმ მიიღო ოქროს გლობუსი 2004 წელს საუკეთესო მსახიობი ქალის როლის შესრულებისთვის. სერიალმა ასევე მიიღო კინომსახიობთა გილდიის ჯილდო საუკეთესო ანსამბლისთვის დრამატულ სერიალში 2003 და 2004 წლებში.
სიუჟეტი
thumbnail|300px|ფიშერთა ოჯახი პირველ სეზონში. სერიალის მთავარი გმირია ნათანიელ სემუელ "ნეიტ" ფიშერი, უმც. (პიტერ კრაუზე), დამკრძალავი ბიუროს დირექტორის ვაჟი, რომელიც მამის გარდაცვალების შემდეგ, ყოყმანით თამხმდება ოჯახის ბიზნესის პარტნიორი გახდეს მის გეი ძმა დევიდთან (მაიკლ ჰოლი) ერთად. ფიშერის კლანში ასევე არიან დედა რუთი (ფრენსის კონროი) და და კლერი (ლორინ ამბროსი). სხვა გმირთა შორის არიან მორგის გამგე და ოჯახის მეგობარი ფედერიკო დიაზი (ფრედი როდრიგესი), ნეიტის დროგამოშვებით გელფრენდი და საბოლოოდ მისი მეუღლე ბრენდა ჩენოვიტი (რეიჩელ გრიფიტსი), და დევიდის შეყვარებული და საბოლოოდ მისი მეუღლე კით ჩარლზი (მეთიუ სენტ-პატრიკი).
ერთ სიბრტყეზე, ეს სერიალი ვითარდება როგორც ჩვეულებრივი ოჯახური დრამა ადამიანური ურთიერთობების, უპატიოსნებისა და რელიგიური პრობლემებით. ამავე დროს, ეს შოუ გამორჩეული გახდა მისი თითქმის უწყვეტი ფოკუსით სიკვდილზე, რომელსაც იგი სწავლობს სხვადასხვა კუთხით (პირადი, რელიგიური და ფილოსოფიური), და არა როგორც რაიმე მკვლელობის ბანალურ დასასრულს. ყოველი ეპიზოდი იწყება სიკვდილით — ყოველგვარი შემთხვევა დახრჩობის, გულის შეტევისა და დასრულებული ახალშობილის უეცარი გარდაცვალების სინდრომის ჩათვლით — და ეს სიკვდილი, როგორც წესი, ხდება მოცემული ეპიზოდის ლეიტმოტივი, საშუალებას აძლევს რა გმირებს შეხედონ მათ მიმდინარე წარმატებებსა თუ წარუმატებლობებს სიკვდილისა და მისი შედეგების თვალსაზრისით.
რეჟისორი სიუჟეტში განმეორების ხელსაწყოდ იყენებს მისი გმირების წარმოსახვით დიალოგებს ადამიანთან, რომელიც ეპიზოდის დასაწყისში გარდაიცვალა. შიგადაშიგ, დიალოგი ხელმეორედ წარმოჩენილ ადრე გარდაცვლილ გმირებთან ხდება, მათ შორის არიან ნათანიელ ფიშერ, უფრ., ნეიტ უმცროსის გარდაცვლილი მეუღლე ლიზა და ბოლოს თავად ნეიტიც. ისინი წარმოადგენენ ცოცხალი გმირების შინაგან დიალოგებს გახსნილს მათი მეორე პირთან საუბრის სახით. არაფორმალური საუბრები გარდაცვლილებთან ასევე ასახავს მაგიური რეალიზმის ჟანრს. მსგავსი ხელსაწყო შიგადაშიგ გამოყენებულია, როდესაც რეალური დიალოგები ორ ცოცხალ გმირს შორის შეუმჩნევლად წარმოსახვითი და საბოლოოდ არარეალური ხდება. ეს გარდასახვა, როგორც წესი, ბუნდოვანია მოქმედების ჩვეულებრივ განვითარებაში მომენტამდე, როდესაც კადრის უეცარი წყვეტა მაყურებელს აბრუნებს უკან, რეალურ დიალოგში, რაც კონტრასტულია წინამორბედი მომენტის მიმდინარეობის წარმოსახვით ბუნებასთან.
დადგმა
სცენათა უმრავლესობა დადგმულია ოჯახის კუთვნილ დამკრძალავ ბიუროს Fisher & Sons Funeral Home სახლში ლოს-ანჯელესში. ოჯახი ცხოვრობს ამავე სახლის ზემო სართულებზე; რომელშიც მთავარი, პირველი სართული გამოყენებულია ბიზნესისთვის (პანაშვიდები და მღვდელთმსახურება), ხოლო სარდაფი კი ბალზამირებისა და გვამის მოსამზადებელ ადგილად. სახლს გვერდით აქვს ასევე ერთი იზოლირებული ბინა გარაჟითურთ.
მნიშვნელოვანი მოწვეული მსახიობები
thumbnail|სერიალის ქუდი
ცხოვრება სერიალის შემდეგ
2005 წელს სერიალის დასრულების შემდეგ რამდენიმე მსახიობმა ამჟამად მიმდინარე სატელევიზიო პროგრამებში და გახმაურებულ ტელეფილმებში მიიღო მონაწილეობა წამყვან როლებში.
სქოლიო
კატეგორია:ოქროს გლობუსის მფლობელი ტელესერიალები კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ტელესერიალები
ოდილაური
ოდილაური — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიცპალიტეტში (კვახჭირის თემი), მდებარეობს იმერეთის დაბლობზე, მდინარე წყალწითელის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 140 მეტრი. თერჯოლიდან 35 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 908 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
იამაიკის გეოგრაფია
thumb|right|200px|იამაიკის ტოპოგრაფიული რუკა.
იამაიკა — კუნძულოვანი სახელმწიფო კარიბებში. ქვეყანა მოქცეულია კარიბის ზღვაში. კუნძული კუბიდან დაცილებულია 150 კილომეტრით, ხოლო ჰაიტიდან 190 კილომეტრით. იამაიკა, კუბასთან და ჰაიტთან ერთად წარმოადგენს დიდი ანტილის კუნძულებს. სანაპირო ზოლის სიგრძე შეადგენს 	1,022 კილომეტრს. კუნძულის სამხრეთით მდებარეობს მცირე ზომის კლდოვანი კუნძულები. კუნძული დასავლეთიდან-აღმოსავლეთისკენ გადაჭიმულია 234 კმ-ზე, ხოლო ჩრდილოეთინდან-სამხრეთისკენ 80 კმ-ზე. იამაიკის უკიდურეს აღმოსავლეთით მდებარეობს მორანტ პოინტი.
ეს კუნძული მთიანია, ქვეყნის სანაპირო ზოლში მდებარეობს დაბლობები. ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს ლურჯი მთები, აქედან 3 კილომეტრში არის კარიბის ზღვის სანაპირო ზოლი. სწორედ აქ არის ლურჯი მთების ეროვნული პარკიც.
კუნძული მოქცეულია ტროპიკულ სარტყელში, ეკვატორთან სიახლოვეს გამო აქ არის მუდმივი პასატები.
სქოლიო
კატეგორია:იამაიკის გეოგრაფია
კუშინგის სინდრომი
კატეგორია:დაავადებები
Хвороба Кушинга
კატა მურის ცხოვრებისეული ფილოსოფია
„კატა მურის ცხოვრებისეული ფილოსოფია“ ჩაფიქრებული იყო 1815 წელს. თავისი ადრინდელი ნაწარმოების „კრაისლერიანას“ მეორე ნაწილში ჰოფმანი მკითხველს დაპირდა კრაისლერის ხელნაწერის გამოქვეყნებას, მაგრამ უშუალოდ მასზე მუშაობა მხოლოდ 1818 წელს დაიწყო. კატა მურის ორიგინალს წარმოადგენდა ჰოფმანის საყვარელი კატა, რომელსაც აგრეთვე მური ერქვა. მეგობრებისადმი მიწერილ წერილში ჰოფმანი არაერთხელ მოიხსენიებს თავის კატას და ხოტბა-დიდებას ასხამს „მის საოცარ სილამაზესა თუ გონიერებას“. მწერლის მეგობრის ჰიციგის გადმოცემით, რომანის პროტოტიპი ხშირად მოიკალათებდა ხოლმე ჰოფმანის ხელნაწერებზე მის საწერ მაგიდაზე, რომლის უჯრებსაც იგი თათით აღებდა. 1821 წლის ნოემბერში, ჯერ კიდევ მეორე ტომის დამთავრებამდე, კატა მური მოულოდნელად გარდაიცვალა. ამასთან დაკავშირებით ჰოფმანმა მეგობრებს შავარშიაშემოვლებული სამგლოვიარო განცხადება გაუგზავნა.
სიუჟეტი
თავის რომანში ჰოფმანი რეალისტური ნაწარმოებისთვის უჩვეულო კომპოზიციას მიმართავს. იგი თხრობის ორ ხაზს განავითარებს, უპირისპირებს ერთმანეთს ღორმუცელა, თვითკმაყოფილი კატა მურის აღსარებას და მეოცნებე იოჰანეს კრაისლერის ცხოვრებას. მეოცნებე გმირის ტრაგიზმი მაქსიმალურად ვლინდება კომპოზიტორისა და მუსიკოსის — კრაისლერის მხატვრულ სახეში.
ყიზილ-ირმაქი
ყიზილ-ირმაქი (Kızılırmak, „წითელი მდინარე“; Ἅλυς, ჰალისი) — მდინარე თურქეთში, სათავე აქვს ყიზილ-დაღის მთებში. მიედინება ანატოლიის ზეგანზე. ერთვის შავ ზღვას და ქმნის დელტას. სიგრძე 1350 კილომეტრი. აუზის ფართობი 77 ათ. კმ². წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალმოვარდნები – შემოდგომაზე. იყენებენ სარწყავად.
ნ. მარის თანახმად ყიზილ-ირმაქის თავდაპირველი სახელწოდება „ჰალისი“ მომდინარეობს ჭანური ენიდან, რაც ჭანურად მდინარეს ნიშნავს.
მდინარის ნაპირებზეა ქალაქები: სივასი და ბაფრა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის მდინარეები
სეკვოიას ეროვნული პარკი
მინი|მარჯვნივ|სეკვოიას ეროვნული პარკი
სეკვოიას ეროვნული პარკი (აშშ) 1890 წელს დაარსდა პლანეტის ერთ-ერთი უძველესი ტყის დაცვის მიზნით. ცალკეული ხეების ასაკი აქ 3 ათას წელს აღწევს. პარკში მდებაორებს 3500 წლის ხე, რომლის სიმაღლე თითქმის 100 მეტრია, მაქსიმალური დიამეტრი — 8 მ, წონა — დაახლოებით 1500 ტ. ეს ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილი ხეა დედამიწაზე.
კატეგორია:აშშ-ის ეროვნული პარკები
ნოვოოსტანკოვო
ნოვოოსტანკოვო (Яңы Останков; Новоостанково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 110 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (86 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
Lasioglossum lucidulum
Lasioglossum lucidulum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1861 წელს.
სქოლიო
lucidulum
ნიუკა
ნიუკა (Arum) — მრავალწლოვან მცენარეთა გვარი ნიუკასებრთა ოჯახისა. ერთსახლიანი მცენარეებია.
15-მდე სახეობა გავრცელებულია ევროპაში, ხმელთაშუა ზღვისპირეთსა და შინ, შუა და ცენტრალურ აზიაში. საქართველოში 3 სახეობაა: Arum italicum (მისი ქვესახეობა Arum italicum subsp. albispathum), Arum orientale და Arum rupicola. მათგან პირველი და მეორე სახეობა გავრცელებულია თითქმის მთელი საქართველოს ტყეებსა და ტყის პირებზე, მესამე კი — ძირითადად აღმოსავლეთ ნაწილსა და აჭარაში.
ნიუკას ნედლი გორგლები შეიცავს შხამიან ნივთიერებებს, გამომშრალი კი საჭმელად ვარგისია.
სქოლიო
*
ალფრედო ტრომბეტი
ალფრედო ტრომბეტი (Alfredo Trombetti; 1886, ბოლონია - 1929, ლიდო დი ვენეცია) - იტალიელი აკადემიკოსი, სემიტური ფილოლოგიისა და გლოტოლოგიის პროფესორი.
დაამთავრა ბოლონიის უნივერსიტეტი 1891 წელს და 1904 წელს ლინჩეის აკადემიის სამეფო პრემიის გამარჯვებული ხდება. 1904 წელსვე ბოლონიის უნივერსიტეტში ასწავლის სემიტურ ფილოლოგიას და 1912 წელს კი ენის მეცნიერებას.
ტრომბეტი იყო პირველი სწავლული, ვინც 1923 წელს თანამედროვეობის დენეკავკასიური კვლევების საფუძველზე პარალელები გაავლო ბასკურ ენასა და როგორც კავკასიურ, ასევე სინოტიბეტურ ენებთან.
განსაკუთრებით ცნობილია მისი მონოგენეტიკური ენების თეორიით, რომლის მიხედვითაც მსოფლიოს ყველა ენა უნდა წარმომდგარიყო უძველეს დროში მოსაუბრე ერთადერთი ენისაგან. ნაწყვეტი მისი "ენის წარმომავლობის ერთიანობიდან":
"უპირველეს ყოვლისა, ადამიანისა და შესაბამისად, ენის უძველესი წარსული არ შეიძლება იყოს უზომოდ დიდი, როგორც ამას ზოგიერთები მიიჩნევენ... ამჟამად, გათვალისწინებულია რა ენობრივი დიფერენციაციულობის პრინციპი, რომლის ძირებიც საშუალოდ იწყება გარკვეულ დროში, ვფიქრობ, რომ შემიძლია ძირითადად განვსაზღვრო ეს ციფრი 30 000 წლით და მაქსიმუმ, 50 000 წლით... შესაბამისად, ჩვენ მივიჩნევთ, რომ ენობრივი მონოგენეზისი საკმაოდ ძლიერი არგუმენტია ადამიანური მონოგენეზისის სასარგებლოდ". (19-20 გვ.)
ტორე-დე-არკასი
ტორე-დე-არკასი (Torre de Arcas, Torre d'Arcas) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის მატარანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 34,279518 კმ². მოსახლეობა — 94 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
წითელი წიგნი
წითელი წიგნი — იშვიათ და გადაშენების პირას მისულ მცენარეთა და ცხოველთა სახეობების სია, მათი თანამედროვე მდგომარეობის მოკლე დახასიათებით. არსებობს წითელი წიგნის საერთაშორისო, ნაციონალური და ადგილობრივი ვარიანტი.
დედამიწაზე სიცოცხლის შესანარჩუნებლად აუცილებელია, ყურადღება მიექცეს ბიომრავალფეროვნების კლების პრობლემას, რადგან დედამიწაზე სიცოცხლეს სწორედ ეს პრობლემა უქმნის მთავარ საფრთხეს. გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფი სახეობების დასაცავად აუცილებელია სახეობების მდგომარეობის ცოდნა. სწორედ ამ მიზნით შეიქმნა „წითელი წიგნი“ და „წითელი ნუსხა“. „წითელ ნუსხაში“ გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფი სახეობებია შეტანილი. ყველაზე ვრცელი და საყოველთაოდ აღიარებული წითელი ნუსხა საერთაშორისო გარემოსდაცვითმა ორგანიზაციამ, IUCN-მა მოამზადა. მასში 16 000–ზე მეტი სახეობაა შესული. წითელ ნუსხებს ცალკეული ქვეყნებიც ადგენენ. თავისი „წითელი ნუსხა“ საქართველოსაც აქვს. მასში ქვეყანაში არსებული გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფი სახეობებია შეტანილი. ჩვეულებრივ, „წითელ ნუსხაში“ თითოეული სახეობის შესახებ მოცემულია შემდეგი ინფორმაცია: გავრცელებული სახელი, მეცნიერული სახელი (რომელიც ყოველთვის ლათინურ ენაზე იწერება), საფრთხის ხარისხი და ა.შ. წითელ ნუსხაში შეტანილ გადაშენების საფრთხის წინაშე მყოფ სახეობებს შორისაც არის განსხვავება: ზოგიერთი ძალიან იშვიათია, თითქმის გამქრალი, ზოგი კი — ნაკლებ სერიოზული საფრთხის წინაშე მყოფი. ამ განსხვავების აღსანიშნავად, წითელ ნუსხაში შეტანისას სახეობებს მეცნიერების მიერ სხვადასხვა კატეგორია ენიჭება.
ისტორია
წიგნის შექმნის იდეა XX საუკუნის I ნახევარში გაჩნდა. მისი ინიციატორი იყო ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირი, რომელიც 1949 წელს შეუდგა ინფორმაციის მოპოვებას მცენარეთა და ცხოველთა იშვიათ სახეობათა შესახებ. 1966 წელს უკვე მომზადდა პირველი გამოცემები ძუძუმწოვრებისა და ფრინველების იშვიათი სახეობების შესახებ.
წითელი წიგნი საქართველოში
საქართველოში წითელი წიგნი 1982 წელს გამოიცა. მისი I ნაწილი მოიცავს იშვიათ ცხოველებს, II ნაწილი - მცენარეებს და III ნაწილი - არაორგანული ბუნების ძეგლებს.
კატეგორია:ეკოლოგია
ჩეხები
ჩეხები — ხალხი, ჩეხეთის ძირითადი მოსახლენი (9,55 მლნ).
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიოს ხალხები *
ჯეფ ბეკი
ჯეფრი არნოლდ „ჯეფ“ ბეკი (Geoffrey Arnold "Jeff" Beck; დ. 24 ივნისი, 1944, უოლინგტონი, ინგლისი — გ. 10 იანვარი, 2023) — ინგლისელი როკ-გიტარისტი. გრემის ჯილდოს შვიდგზის მფლობელი. ერიკ კლეპტონთან და ჯიმი პეიჯთან ერთად უკრავდა ჯგუფში The Yardbirds. ჟურნალ „როლინგ სტოუნის“ მიერ შედგენილ ყველა დროის 100 საუკეთესო გიტარისტის სიაში ბეკი მე-14 პოზიციაზე დასახელდა. ამავე ჟურნალის თვალსაზრისით იგი „ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი როკ-გიტარისტია როკის ისტორიაში“. MSNBC-მ ის დაასახელა, როგორც „გიტარისტთა გიტარისტი“, ჯეფ ბეკი ორჯერ იქნა შეყვანილი როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში, პირველად როგორც The Yardbirds-ის წევრი (1992) და მეორედ როგორც სოლო შემსრულებელი (2009).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:ინგლისელი გიტარისტები კატეგორია:ინგლისელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:ბლუზ-როკ მუსიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მუსიკოსები
საფუძვრები
საფუძვრები — სოფელი საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 27 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
დაკარგული საუნჯე
სიუჟეტი
სამოქალაქო ომის დროს, მეგობრები ილია, ტანია და თევდორე კონტრრევოლუციონერთა მიერ გადამალული განძის პოვნას გადაწყვეტენ.მრავალი ფათერაკის შემდეგ შენიღბულები მტრის ბანაკში შეაღწევენ და თეთრგვარდიელების წვეულებაზე აღმოჩნდებიან. ტანია მათ მეთაურს, კლესჩუკს მოხიბლავს და მისი ბინის გასაღებს ჩაიგდებს ხელში. მეგობრები გადამალულ განძს გაიტაცებენ, კლეშჩუკის დევნას თავს დააღწევენ და განძეულს ხელისუფლებას ჩააბარებენ.
გადაღება
რეჟისორ ამო ბეკ-ნაზაროვს სურდა გაჯიბრებოდა ივანე პერესტიანის მეტად პოპულარულ ფილმს „წითელი ეშმაკუნები“. მან მთავარ როლებში „ეშმაკუნების“ მთავარი მსახიობები მიიწვია, მაგრამ ფილმმა არ ივარგა, მალე მოიხსნა კინოთეატრებიდან და მიეცა დავიწყებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:სსრკ-ის მუნჯი ფილმები კატეგორია:სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:1924 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ამო ბეკ-ნაზაროვის ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
ნარცისიზმი
thumb|[[ძულა ბენცური „ნარცისი“]] ნარცისიზმი (Narzissmus) — ეგოიზმის, მედიდურობისა და პატივმოყვარეობის პიროვნული თვისება.
სახელი „ნარცისიზმი“ ფროიდმა შექმნა ნარცისის მიხედვით. ბერძნულ მითოლოგიაში, ნარცისი იყო პათოლოგიურად ეგოცენტრული ახალგაზრდა კაცი, რომელსაც აუზში თავისი ანარეკლი შეუყვარდა. ფროიდს სჯეროდა, რომ ნარცისიზმი დაბადებიდან ყოველი ჩვენგანის მნიშვნელოვანი ნაწილია. ენდრიუ მორისონის მტკიცებით, ჯანმრთელი ნარცისიზმის ზომიერი რაოდენობა ინდივიდის მოთხოვნებს საშუალებას აძლევს დაბალანსდეს სხვებთან ურთიერთობაში.
ზოგი ექსპერტის აზრით, ბევრი პათოლოგი ნარცისისტი მუშაობს საზოგადოების ყველაზე გავლენიან სფეროებში - მედიცინაში, ეკონომიკასა და პოლიტიკაში. ჰუმანისტურ ფსიქოლოგიაში, პათოლოგიური ნარცისიზმი დაბალი ეგოცენტრიზმის სიმპტომია.
სქოლიო
კატეგორია:ფსიქოანალიზი კატეგორია:ფსიქიკური აშლილობები კატეგორია:პიროვნული თვისებები კატეგორია:მე
Lasioglossum luctuosum
Lasioglossum luctuosum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 2002 წელს.
სქოლიო
luctuosum
დემარში
დემარში (ფრ. démarche სიტყვასიტყვით — „გამოსვლა“) — დიპლომატიურ პრაქტიკაში სახელმწიფოს მთავრობის, საგარეო საქმეთა უწყების ან დიპლომატიური წარმომადგენლობის მიმართვა მეორე სახელმწიფოს მთავრობისადმი. დემარში შეიძლება სხვადასხვანაირი იყოს როგორც ფორმით (ნოტა, მემორანდუმი, განცხადება და სხვა), ისე შინაარსით (თხოვნა, პროტესტი, გაფრთხილება, მუქარა — გარდა ძალისმიერი მუქარისა, რაც საერთაშორისო სამართლით აკრძალულია). 2023 წლის 27 თებერვალს საქართველოში ევროკავშირის ელჩმა პაველ ჰერჩინსკიმ, შვედეთის ელჩთან, ულრიკ ტიდესტრომთან, ერთად (რომელიც ევროკავშირის თავმჯდომარე ქვეყანას წარმოადგენდა) იუსტიციის მინისტრ რატი ბრეგაძეს მიხეილ სააკაშვილთან დაკავშირებით ევროკავშირის სახელით დემარში გამოუცხადა.
სქოლიო
კატეგორია:დიპლომატია
ადირი (მთისწინეთი)
ადირი (თურქულ ენებზე აიირ — გამოყოფა, დაყოფა) — ბორცვიან-ბექობიანი მთისწინეთი შუა აზიის მშრალ მთებში, ფარდობითი სიმაღლით 100–400 მ. ძლიერაა დანაწევრებული დროებითი ნაკადებისა და ხევების ქსელით. ზოგჯერ ადირი ქედების ძირებთან მთისწინა და მთათაშორისი ქვაბულების პერიფერიაზე წარმოქმნის რამდენიმე საფეხუროვან დონეს (მაგ., ფერღანის ხეობა). უფრო ვიწრო გაგებით (ედუარდ მურზაევის მიხედვით), ადირი ეწოდება თურქმენეთის უდაბნოიან ვაკეებს, სადაც ქვიშა არ არის, თუმცა რბილი ნიადაგებია; გამოიყენება საძოვრად.
დელფოს ორაკული
გეამ იგი თავის ასულს თემიდას გადასცა, თემიდამ —  თავის დას, მან კი თავის შვილიშვილს — აპოლონს. ჰომეროსის ეპოსში დელფოს ორაკული აპოლონმა მას შემდეგ მოიპოვა, რაც ისრით განგმირა გეას შვილი, დელფოს ორაკულის მცველი — გველი პითონი. დელფოს ორაკული დიდი პოპულარობით და გავლენით სარგებლობდა როგორც ბერძნებში, ისე სხვა ხალხებში. ძვ. წ. VI საუკუნეში იგი დაიწვა, მაგრამ მაშინვე ააშენეს ძველზე გაცილებით ბრწყინვალე ტაძარი. სალოცავის წინ ოქროს სამფეხა სკამზე, ექსტაზში მყოფი ქალი პითია ორაზროვანი და ბუნდოვანი სიტყვებით აპოლონის ნება-სურვილს ამცნობდა შემკითხველებს. ჯერ კიდევ პისისტრატეს (ძვ. წ. 600-527) დროს არსებობდა დელფოს სამისნოს წინასწარმეტყველებათა კრებულები. ზოგიერთმა წინასწარმეტყველებამ ჩვენამდე მოაღწია ჰეროდოტეს ნაშრომებითა და სხვა ძველი წყაროებით. პელოპონესის ომის (431-404) შემდეგ დელფოსის სამისნომ საგრძნობლად დაკარგა გავლენა (მფარველობდა გარკვეულ პოლიტიკურ პარტიებს და ქრთამის აღებასაც არ ერიდებოდა). ახ. წ. 390 წელს იმპერატორმა თეოდოსიუს I-მა დელფოს ორაკული სამუდამოდ გაანადგურა. 220px|მინიატიურა|მარცხნივ|ათენის მეფე რჩევას იღებს ქალღმერთ თემიდასგან
იერვანტ ოდიანი
იერვანტ ოდიანი (Երուանդ Օտեան or Երվանդ Օտյան; დ. 19 სექტემბერი, 1869 — გ. 3 ოქტომბერი, 1926) — ოსმალეთის იმპერიის სომეხი სატირიკოსი, ჟურნალისტი და დრამატურგი. განიხილება, როგორც ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან სომეხ სატირიკოსად, თავის თანამედროვე ჰაგოპ ბარონთან ერთად. ის ყველაზე მეტად ცნობილია თავისი ნამუშევრით ამხანაგი პანჩონი, სატირა, რომელიც დასცინოდა იმდროინდელ სომეხ სოციალისტურ რევოლუციურ პარტიებს.
დელფოს ორაკული
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი საბერძნეთი კატეგორია:მისნობა
იერვანტ ოდიანი
დაიბადა მდიდარ ოჯახში კონსტანტინოპოლში. ქალაქი კონსტანტინოპოლი დატოვა 1894-1896 წლებში, ჰამიდური ხოცვა-ჟლეტის დროს და იმოგზაურა მთელ ევროპაში, 1990 წელს დაბრუნდა კონსტანტინოპოლში. შემდეგ, სომხების გენოციდის დროს, გადაასახლეს სირიის უდაბნოში; მან მოგვიანებით გამოაქვეყნა თავისი მოგონებები გენოციდთან დაკავშრებით.
დელფოს ორაკული
რესურსები ინტერნეტში
Oráculo de Delfos
იერვანტ ოდიანი
ბიოგრაფია
ოდიანი დაიბადა კონსტანტინოპოლის (ახლანდელი სტამბოლი) ერთ-ერთ ყველაზე შეძლებულ ოჯახში. მისი ბიძა კრიკრიორ ოდიანი (1834-1887) იყო პატივცემული პოლიტიკური მოღვაწე, სომხეთის ეროვნული კონსტიტუციის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და მწერალი. ოდიანის ბაბუა იაზედე ბოღოს აღა იყო პალუდან, თურქეთიდან, ქალაქიდან, რომელიც გამოირჩეოდა მასიური სომხური მოსახლეობით. მისი მამა იყო მწერალი, დიპლომატი და ვიქტორ ჰიუგოს ნაწარმოებების მთარგმნელი. ოდიანის დედა ასევე მდიდარი ოჯახიდან იყო.
თავიდან ოდიანი სწავლობდა კონსტანტინოპოლის ბერბერულ სკოლაში, სადაც მან წერა დაიწყო. მისი ცხოვრების განმავლობაში ოდიანი თავისუფლად ფლობდა რამდენიმე ენას: ფრანგულს, თურქულს და სომხურ ენებს. ოდიანი მწერლობას ბიძამისის მხარდაჭერის წყალობით გაჰყვა, რომელსაც ოდიანის აღზრდაზე დიდი გავლენა ჰქონდა. ოდიანი ასევე იყო სომხეთის ეროვნული ასამბლეის დეპუტატი.
1896 წელს, სანამ კონსტანტინოპოლში სომეხთა ხოცვა-ჟლეტა დასრულდებოდა, მან დატოვა ქალაქი და მისი სახლი და იმოგზაურა ევროპაში: ათენში, პარიზში, ვენაში, ლონდონში და ბომბეიში, შემდეგ საბოლოოდ დასახლდა კაიროში.
იერვანტ ოდიანი საბოლოოდ დაბრუნდა კონსტანტინოპოლში 1909 წელს, სადაც მუშობა განაგრძო როგორც მწერალმა. აგვისტოში 1915 წლის სომეხთა გენოციდის დროს, დააკავეს და გადაასახლეს კონსტანტინოპოლიდან. 1916 წელს, ჰამაში, სირიაში, იძულებით გადაიყვანეს, მას მუსულმანური სახელი აზიზ ნური დაარქვეს, თუმცა მან უარი თქვა ისლამის მიღებაზე და მუსულმანური სახელის გამოყენებაზე. შემდეგ იგი გადაასახლეს დეირ-ეზ-ზორში, სადაც იქცა გერმანელი ჩინოვნიკების თარჯიმნად. სომეხთა გენოციდის მოვლენებთან დაკავშირებით მან მოგვიანებით დაწერა თავისი მემუარები. ოდიანი კონსტანტინოპოლში დაბრუნების შემდეგ, წერდა გაზეთ ჟამანაკში. კონსტანტინოპოლი დატოვა 1922 წელს და ცხოვრობდა როგორც ბუქარესტში, ასევე ახლო აღმოსავლეთის სხვადასხვა ადგილას. მან სიცოცხლის ბოლო დღეები გაატარა კაიროში, ეგვიპტეში, გარდაიცვალა 1926 წელს 56 წლის ასაკში.
მემკვიდრეობა
2011 წლის ბოლოს სომხეთის გენერალურმა კეთილმოწყობილმა კავშირმა არდავაზტის თეატრალურმა კომპანიამ შეასრულა ოდიანის Ser ev Dzidzagh (სიყვარული და სიცილი), სატირული კომედია სამი მბრუნავი სიუჟეტის გარშემო, რომლებიც ერთად გამოიყენება მეცხრამეტე საუკუნის სომხური საზოგადოების ზუსტი სურათის გამოსახატავად. 2016 წელს ფრესნოს სომხურმა მუზეუმმა აღნიშნა ოდიანის 150 წლის იუბილე და მასპინძლობდა ღონისძიებას, რომელიც ორიენტირებული იყო მის ცხოვრებასა და ლიტერატურულ ნაწარმოებებზე.
შილდა
შილდა — სოფელი საქართველოში, ყვარლის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს კახეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთის ძირში. მდინარე ჩელთის (ალაზნის მარცხენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 500 მეტრი, ყვარლიდან 20 კილომეტრი. სოფელში ფუნქციონირებს საზოგადოებრივი ცენტრი.
ისტორია
სოფელი ყვარელის მუნიციპალიტეტში. ისტორიული ძეგლი მდებარეობს კახეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთის ძირში, მდინარე ჩელთის ნაპირას, ისტორიულ ნეკრესთან ახლოს, ყვარელიდან 20 კილომეტრზე. თელავიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 27 კილომეტრზე. 2014 წლის აღწერით სოფელში ცხოვრობდა 3927 კაცი.
XX საუკუნეში შილდის მიდაოებში ჩატარებული არქეოლოგიური გათხრების მიხედვით დასახლებული ჩანს ადრინდელი ბრინჯაოს ხანიდან, სოფელი წერილობით წყაროებში XV საუკუნიდან იხსენიება. გიორგი VIII-მ კახეთში „მოსპო“ ჰერ-კახთა ერისთავნი რა დასხა მოურავნი. მათ შორის „შილდაყვარელის“. ეს ორი სოფელი ერთ სამოურავო ერთეულს წარმოადგენდა და მას მეფის მოურავი განაგებდა. საქართველოს ერთ-ერთი დიდი, ნაყოფიერი და მდიდარი სოფლის ერთი ნაწილი ამბროსი ნეკრესელს შესწირეს. მეორე ნაწილი კი ფეოდალთა მფლობელობაში იყო. მათ შორის ვახვიშვილებისა და უწარჩინებულესი და შეძლებული რუსიშვილებისა, რომლითაც თამარ მეფემ უბოძა თავადობა და „აწ არიან შილდის მოსახლენი“.
ასევე როგორც მთელი კახეთი, სოფელსაც მოსვენებას არ აძლევდნენ შინაური, მეზობელი თუ გარეშე მტერნი. XVI საუკუნეში, იმამყულიხანის დროს, მიუხედავად დიდი მცდელობისა, კახეთმა და, რა თქმა უნდა, შილდამაც თავდაცვა ვერ მოახერხა, რადგან მომხდურნი - „აღიყრებოდიან და ჰყოფდნენ ციხესიმაგრეთა და გამაგრდებოდიან მათ შინა თელავს... შილდა-ყვარელს და სხვათა ადგილებთა შინა და ოხრდებოდა ქუეყანა რბევა კირთებითა“.
1729 წელს შილდა სასტიკად ააოხრეს თურქ-ოსმალებმა. 1812 წლის აპრილის დამდეგს, როცა დაიწყო კახეთის აჯანყების მეორე ეტაპი, აჯანყებაში აქტიურად ჩაებნენ გაღმა მხრის სოფლის გლეხები, მათ შორის შილდაც. ალექსანდრე ბატონიშვილი სოფელში თიანეთიდან ჩავიდა. მასთან დასახმარებლად 1200 ლეკი ჩამოვიდა. ბატონიშვილის ლაშქარი თანდათან იზრდებოდა. სამთავრობო ჯარი შილდისკენ წავიდა და 21 სექტემბერს ბატონიშვილს შეება. მწვავე ბრძოლას შედეგი არ მოყოლილა. ალექსნადრე ქიზიყისაკენ გაეშურა, რათა მთავრობის ჯარისკაცების დასახმარებლად ფაშაანს მიმავალი გენერლისა და ორბელიანისათვის გზა გადაეღობა, მაგრამ გენერალმა გზის გაკაფვა შეძლო. ბატონიშვილი კვლავ შილდაში დაბრუნდა.
შილდასთან სასტიკი ბრძოლა გაიმართა, რამაც შვიდ საათს გასტანა. ალექსანდრე ბატონიშვილის 6000-იანმა ლაშქარამა უკან დაიხია. მთავრობის ჯარის ნაწილი, მისი ერისთავის სარდლობით, უკანდახეულებს დაედევნა. ბატონიშვილი შემობრუნდა და გათამამებულ მდევარს ალყა შემოარტყა. ერისთავს 300 კაცისაგან შემდგარი რამზმი მიაშველეს, რომელმაც დიდი ზარალის ფასად, ძლივს დააღწია თავი ტყვეობას. ალექსანდრე ბატონიშვილი შილდიდან ველისციხსიკენ წავიდა. განრისხებული ორბელიანი სასტიკად გაუსწორდა შილდას. მისი ბრძანებით სოფელი გადაბუგეს, ბაღ-ვენახები კი მთლიანად აკაფეს.
XIX საუკუნის პირველ ნახევარში შილდა სასაქონლო-ფულად ურთიერთობებში ჩაება. სახელმწუფო გლეხთა 28,6 % სამუშაო ძალის ქირავნობით ირჩენდა თავს. გარდა ხვნა-თესვისა აქაური გლეხობა ამზადებდა აბრეშუმს და მისი გაყიდვით ცხოვრობდა. გლეხობის ზედა ფენა, რომლის სახლშიც იყო სახნავ-სათესი მიწების და მსხვილფეხი რქოსანი პირუტყვების უმეტესი ნაწილი, წარმოადგენდა სასაქონლო პროდუქციის ძირითად მწარმოებელს.
შილდიდან იყვნენ: საზოგადო მოღვაწე ლადო ადნიაშვილი, რომელმაც „ქართული საერო სოლო“ შექმნა, სადაც უმთავრესად შილდიდან ჩამოყვანილი გლეხები მღეროდნენ (პირველი კონცერტი 1886 წლის 26 დეკემბერს გაიმართა). ცნობილი სახალხო მომღერალი ლევან ასაბაშვილი (დედას ლევანა). ძველი ქართული რომანებისა და საესტრადო სიმღერების უბადლო შემსრულებელი, საქართველოს დამსახურებული არტისტი მერი შილდელი (მიჩილაშვილი). სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი, ცნონილი გვირაბმშენი აბესალომ ყურაშვილი. საქართველოს ფიზკულტურისა და სპორტის დამსახურებული მოღვაწე გიორგი მერკვლიძე და ა.შ.
სქოლიო
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ისიქ-ქოლის ქვაბული
ისიქ-ქოლის ქვაბული (Ысык-Көл ойдуңу) — ტიან-შანის ერთ-ერთი უდიდესი მთათაშორისი ქვაბული. მდებარეობს ყირგიზეთში. გადაჭიმულია სუბგანედურად 240 კმ-ზე, სიგანე 90 კმ. უდიდესი ნაწილი უკავია ისიქ-ქოლის ტბას. მოქცეულია ჩრდილოეთიდან ქუნგეი-ალათაუსა და სამხრეთიდან თერსქეი-ალათაუს ქედებს შორის. მთისძირა ვაკის რელიეფში მკვეთრადაა გამოხატული ძველი ტბიური ტერასები (სიმაღლე 40 მ-მდე); მთისწინეთში ტიპურია ადირები; 2000–2800 მ სიმაღლეზე გვხვდება განცალკევებული ქვაბულშიდა ამაღლებები (ყველაზე დიდებია ჩაარ-ჯონი, ჩონ-თოსმა, ბელბულაქი და სხვ.). ინტენსიურია სეისმურობა. აღმოსავლეთში ცნობილია ქვანახშირის საბადოები (ჯირგალანგი); სამხრეთ-აღმოსავლეთში — თერმული მინერალური წყაროები (100-ზე მეტი — ჯეთი-ოგუზი, აქ-სუუ და სხვ.), რომელთა საფუძველზე ტბის სანაპიროსა და მთებში (1600–2000 მ სიმაღლეზე) შექმნილია ბალნეოლოგიური კურორტები (ჩოლფონ-ათა, ჯეთი-ოგუზი, თამგა და სხვ.). დასავლეთ ნაწილში, სადაც გაბატონებულია მშრალი (წელიწადში 200 მმ-ზე ნაკლები ნალექები) კონტინენტური კლიმატი, დამახასიათებელია უდაბნოს და ნახევრად უდაბნოს ლანდშაფტები; აღმოსავლეთ ნაწილში, უფრო ტენიანში — ველისა; კალთებზე (2100–3000 მ სიმაღლეზე) — მდელო-ველისა, ადგილ-ადგილ დაჭაობებულ ლანდშაფტებს სიმაღლესთან ერთად ანაცვლებს მთა-ტყის ლანდშაფტები (ჭარბობს ტიან-შანის ნაძვი). ისიქ-ქოლის ქვაბულის ფარგლებში, სადაც შედის მთის ტბა, მრავალი ხეობა (30-ზე მეტი, მ.შ. ბოომის) და ჩანჩქერი, შექმნილია ისიქ-ქოლის ნაკრძალი. ცენტრალურ აზიაში დასვენებისა და ტურიზმის პოპულარული ადგილია. ყირგიზეთის მემარცვლეობისა და მესაქონლეობის ერთ-ერთი რაიონია.
სქოლიო
კატეგორია:ყირგიზეთის ქვაბულები
ადირი
ადირი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ოქონა (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)
ოქონა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (ძევრის თემი). მდებარეობს იმერეთის ჩრდილოეთ მთისწინეთში, მდინარე ძევრულის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 220 მეტრი, თერჯოლიდან 12 კილომეტრი. სოფლის ტერიტორიაზეა ჰიდროელექტროსადგური ძევრულაჰესი, იგივე ტყიბულჰესი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 743 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტორე-დელ-კომპტე
ტორე-დელ-კომპტე (Torre del Compte, Torrelconte) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის მატარანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,457231 კმ². მოსახლეობა — 117 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ნოვოსასიკული
ნოვოსასიკული (Яңы һаҫыккүл; Новосасыкуль) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბაკალის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 129 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბაკალიდან დაშორებულია 43 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტუიმაზი, რომელიც დაშორებულია 88 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (59 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბაკალის რაიონის სოფლები
საბუე (ყვარლის მუნიციპალიტეტი)
ისტორია
სოფელი ყვარელის მუნიციპალიტეტში. ისტორიული ძეგლი მდებარეობს კახეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. მდინარე ინწობის (ალაზნის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირას. სოფელი დასახლებული იყო შუა საუკუნეებიდან. წერილობით წყაროებში იხსენიება XVIII საუკუნიდან. ერეკლე II-ის მეფობის პერიოდში აქ აშენდა და განახლდა ციხეები, ციხე-გალავნები. ამ დროისთვის საბუე ნადირაშვილების კუთვნილება იყო.
1812 წელს კახეთის აჯანყების დროს, რომელშიც ჩართული იყვნენ საბუელებიც, შილდასთან გამართული ბრძოლის შემდეგ, გენერალ დიმიტრი ორბელიანის რაზმმა საბუე ბაღ-ვენახიანდ გადაბუგა და გაანადგურა.
საბუეში დაიბადა სასულიერო მოღვაწე, ალავერდის ეპისკოპოსი პეტრე კონჭოშვილი (1836-1909, დაკრძალულია ალავერდის ტაძარში), საღვთო წიგნების, მათ შორის ბიბლიის ქართული ტექსტის რედაქციისა და ბეჭვდის ერთ-ერთი მონაწილე, ავტორი წიგნისა "მოგზაურობა წმინდა ქალაქს იერუსალიმსა და წმინდა ათონის მთაზედ". საბუეში ერთხანს ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა მწერალი ბარბარე ჯორჯაძე (1811-1895) - რაფიელ ერისთავის და.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1163 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სანდრო ახმეტელი
მინიატიურა|რუსთაველის თეატრის დასი: [[კოტე მარჯანიშვილი, ვ. სიმონიშვილი, ალექსანდრე ახმეტელი, დ. ჩხეიძე, მიხეილ ქორელი, ა. გველესიანი, ვალერიან სიდამონ-ერისთავი, დოდო ანთაძე. 1923]] ალექსანდრე (სანდრო) ვასილის ძე ახმეტელი (დ. 14 აპრილი [ძვ. სტ. 1  აპრილი], 1886, სოფ. ანაგა, ახლანდელი სიღნაღის მუნიციპალიტეტი — გ. 29 ივნისი, 1937) —  ქართველი რეჟისორი, თანამედროვე ქართული თეატრის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1933).
ბიოგრაფია
საქართველოს ეროვნულ არქივში დაცულია დოკუმენტი, რომელიც გვამცნობს, რომ 1886 წელს, 14 აპრილს, სიღნაღის მაზრის სოფელ ანაგის თომა მოციქულის სამრევლო ეკლესიის დიაკვანს, ვასილ დავითის ძე ახმეტელიშვილს და მის მეუღლეს, მარიამ ივანეს ასულ ოდიშელიძეს შეეძინათ ვაჟი, რომელსაც ალექსანდრე დაარქვეს. ახალშობილი ოთხი დღის მერე, იმავე ეკლესიაში მონათლეს. ნათლია ყოფილა მნათეს დიმიტრი ახმეტელიშვილის მეუღლე – ქრისტინე.
ოჯახი 1891 წლიდან საცხოვრებლად გადადის თელავში. მამამისი სოფელ კოღოთოს ეკლესიის მღვდელი იყო.
1900 წელს სანდრო ახმეტელმა დაამთავრა სასულიერო სასწავლებელი. ოჯახი შემდეგ განჯაში გადადის და სანდროც განჯის გიმნაზიის მოსწავლე ხდება. იგი თავისუფალი აზროვნებისათვის გიმნაზიიდან გარიცხეს. ძლივს აღადგინეს თბილისის გიმნაზიაში, სადაც გიმნაზიის ინსპექტორი ყოფილა ქართული კულტურის დიდი მოღვაწე ექვთიმე თაყაიშვილი. სანდროს ჯერ კიდევ მაშინ იზიდავდა თეატრი და მისი ცხოვრება.
1905 წელს დაიჭირეს თავისუფალი აზრის გამოხატვისათვის. შემდეგ მიდის თელავში, სწორედ აქ გაიცნო ცნობილი პუბლიცისტისა და მწერლის ივანე როსტომაშვილის ასული ტასო. 1907 წელს ტასოზე ჯვარი დაიწერა. იმავე წელს კი ვაჟი — შალვა შეეძინათ.
1916 წელს დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. მასთან უსწავლია შალვა ნუცუბიძეს და გიორგი ციციშვილს. უნივერსიტეტში სწავლისას შეუქმნია აეროპლანის მოდელი, რასაც აქვეყნებს იმდრონდელი „ცნობის ფურცელი“.
1919 წელს თბილისის საოპერო სტუდიაში დადგა დიმიტრი არაყიშვილის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“.
1920 წელს მიიწვიეს რეჟისორად თბილისის ქართულ თეატრში, სადაც დადგა სანდრო შანშიაშვილის "ბერდო ზმანია".
1923 წელს კოტე მარჯანიშვილმა მიიწვია რეჟისორად თბილისის რუსთაველის სახელობის თეატრში. შემდეგ იყო ამავე თეატრის მთავარი რეჟისორი, 1926-1935 წლებში - სამხატვრო ხელმძღვანელი.
1924 წელს ახმეტელი იყო ერთ-ერთი ინიციატორი მსახიობთა კორპორაცია „დურუჯის“ დაარსებისა (1924). იგი იყო კოტე მარჯანიშვილის მოწაფე და მისი მრავალი დადგმის თანაავტორი (ჯონ სინგის „გმირი“, 1923; სანდრო შანშიაშვილის „ჰერეთის გმირები“, უილიამ შექსპირის „უინძორელი ცელქი ქალები“, ორივე 1924 და სხვა).
1928 წელს ახმეტელმა დადგა ბორის ლავრენიოვის „რღვევა“, რომელიც გარკვეული ეტაპი იყო რუსთაველის თეატრის ცხოვრებაში, და სანდრო შანშიაშვილის „ანზორი“. ამ სპექტაკლებში კლასობრივი ბრძოლის ფონზე გახსნილია ახალი ადამიანის ფსიქოლოგიური სამყარო. ახმეტელმა „ანზორში“, შალვა დადიანის „თეთნულდსა“ (1931) და ვლადიმერ კირშონის „ქართა ქალაქში“ (1929) მასობრივი სცენების საშუალებით, მასისა და ინდივიდის დაპირისპირების შედეგად გამოავლინა ახალი ეპოქის ხასიათი და კოლექტივიზმის ძალა. ახმეტელის შემოქმედებაში ახალი სიტყვა იყო ფრიდრიხ შილერის „ყაჩაღების“ (1933) დადგმა (თანადამდგმელი შოთა  აღსაბაძე). აქ ყაჩაღთა ბრბო გამოყვანილი იყო ტირანიის წინააღმდეგ მებრძოლ ორგანიზებულ ძალად. 250px|მინი|მარცხნივ|სანდრო ახმეტელის ძეგლი მაჩაბლის ქუჩაზე ახმეტელის მიერ შექმნილ სპექტაკლებში აისახა გრანდიოზული ისტორიული მოვლენების შედეგად დამყარებული ახალი საზოგადოების დამოკიდებულებანი, ჩაგვრისაგან განთავისუფლებული ადამიანის ინდივიდუალობა. მის შემოქმედებაში ვლინდებოდა თანამედროვე თეატრის ამაღლებული სული, ჰეროიკა, ქართული ხალხური თეატრის იმპროვიზიციული თავისებურებები. ემოციურობა, გამომგონებლობა, ჰარმონიულობა, დინამიკურობა, ოსტატურად დადგმული მასობრივი სცენები, რომლებშიც ფართოდ იყენებდა ქართული სიმღერებსა და ცეკვებს.
სანდრო ახმეტელი თავისუფალი აზროვნებისთვის იდევნებოდა. ათი წელი გრძელდებოდა მისი დამუშავება ლავრენტი ბერიას უშუალო ხელმძღვანელობით. ყველაზე ტრაგიკული აღმოჩნდა მისთვის 1930 წლის წარმატებები მოსკოვის თეატრში. „ლამარას“ ნახვის შემდეგ იოსებ სტალინსაც სხვანაირი აზრები გაუჩნდა მის მიმართ. რეჟისორული გადაწყვეტითა და ეროვნული სულისკვეთებით საზოგადოების განსაკუთრებული ყურადღება მიიპყრო გრიგოლ რობაქიძის „ლამარამ“. საბჭოთა ხელმძღვანელების მოთხოვნის მიუხედავად, ახმეტელმა უცხოეთში ემიგრირებული რობაქიძის პიესა რეპერტუარიდან არ მოხსნა, რაც თეატრში ნაციონალური სულის მკაფიო გამოხატულებად მიიჩნიეს. 1930 წელს, ბერიას უშუალო ბრძანების საფუძველზე, რუსთაველის თეატრი საზღვარგარეთ გასტროლებზე არ გაუშვეს.
ბერიამ ისარგებლა იმ დაპირისპირებით, რომელიც რუსთაველის თეატრში სამხატვრო ხელმძღვანელსა და თეატრის წამყვან მსახიობებს აკაკი ხორავასა და აკაკი ვასაძეს შორის არსებობდა და ყველანაირად ეცადა, კიდევ უფრო გაეღრმავებინა კონფლიქტი.
შუღლი თეატრალებს შორის იმით დასრულდა, რომ სანდრო ახმეტელმა აკაკი ვასაძე დააქვეითა, ხოლო აკაკი ხორავა საერთოდ გააძევა თეატრიდან. ახმეტელმა არ შეასრულა ბერიას უშუალო ბრძანება და ხორავა და ვასაძე თავიანთ ძველ თანამდებობებზე არ აღადგინა. ბერიას მიმართ გამოცხადებულმა ამ დაუმორჩილებლობამ სანდრო ახმეტელის შემოქმედებასა და ცხოვრებას წერტილი დაუსვა. სანდრო ახმეტელი რუსთაველის თეატრის სამხატვრო ხელმძღვანელის თანამდებობიდან გაათავისუფლეს.
სანდრო ახმეტელი სამუშაოდ მოსკოვში, „მწვანე თეატრში“ გადავიდა. სამშობლოდან განდევნილი რეჟისორი მოსკოვის თეატრალურმა საზოგადოებამ დიდი სიხარულით მიიღო, მაგრამ იგი სასჯელს მაინც ვერ გადაურჩა. სწორედ „მწვანე თეატრში“ 1936 წლის 19 ნოემბერს აიყვანეს სანდრო ახმეტელი და მოსკოვიდან თბილისში იქნა ეტაპირებული. მისი დაპატიმრების შესახებ დადგენილება 1936 წლის 5 დეკემბერს გამოიცა, თავად ახმეტელს წარედგინა 7 დეკემბერს – დაკავებიდან 18 დღის შემდეგ. სანდრო ახმეტელი პროკურორის სანქციის გარეშე დააპატიმრეს. პროკურორს მონაწილეობა არ მიუღია არც წინასწარ გამოძიებაში და არც სასამართლო პროცესში.
222 დღე გრძელდებოდა მისი წამება. საქმის მასალებიდან ირკვევა, რომ პირველი სამი თვის განმავლობაში ის ყველა ბრალდებას უარყოფდა, მაგრამ ფიზიკური და ფსიქოლოგიური ზეწოლის შემდეგ ყველა წაყენებული ბრალდება აღიარა. ბერიას მითითებით, სასტიკი წამებისგან დაუძლურებული სანდრო ახმეტელი ღია მანქანით რუსთაველზე გაატარეს, რათა ხალხს ენახა, რა ბედი ელოდა „ხალხის მტერსა და მავნებელს“. ბერიას ეს აქტი მიზნად ისახავდა თეატრის წინ საგანგებოდ გამოყვანილი მსახიობების დაშინებასაც.
1937 წლის 28 ივნისს ალექსანდრე ახმეტელს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სისხლის სამართლის კოდექსის 58-ე მუხლით მიუსაჯეს სასჯელის უმაღლესი ზომა – დახვრეტა (ქონების კონფისკაციით); ხოლო თამარ წულუკიძე-ახმეტელს — ათი წლით თავისუფლების აღკვეთა.
1956 წლის 11 თებერვალს საბჭოთა კავშირის უმაღლესი სასამართლოს სამხედრო კოლეგიამ ალექსანდრე ახმეტელის და მისი მეუღლის თამარ წულუკიძე-ახმეტელის რეაბილიტაცია მოახდინა. თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი თეატრის რეჟისორები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:დაბადებული 14 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:სიღნაღის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ს
კელოგ-ბრიანის პაქტი
thumb|200px|ფრენკ კელოგი thumb|200px|არისტიდ ბრიანი კელოგ-ბრიანის პაქტი — საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის არისტიდ ბრიანისა და აშშ-ის სახელმწიფო მდივან ფრენკ კელოგის მიერ ინიცირებული და 1928 წლის 27 აგვისტოს გაფორმებული საერთაშორისო ხელშეკრულება.
1920–იანი წლების ევროპაში დიდი პოპულარობით სარგებლობდა პაციფიზმის იდეა. ამის ყველაზე ნათელ გამოვლინებად იქცა ბრიან–კელოგის პაქტი. 1927 წლის 6 აპრილს საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა არისტიდ ბრიანმა შესთავაზა ამერიკელებს საფრანგეთსა და აშშ–ის შორის ხელშეკრულების დადება, რათა ომი კანონგარეშედ გამოეცხადებინათ. 20 ივნისს კი მან საფრანგეთში აშშ–ის ელჩს გადასცა ოფიციალური ნოტა, რომელშიც იყო საფრანგეთსა და აშშ–ს შორის სამუდამო მეგობრობის შესახებ ხელშეკრულების პროექტი. საფრანგეთი ამ აქტით ცდილობდა გაემაგრებინა საკუთარი სამხედრო–პოლიტიკური პოზიციები ევროპაში, მაგრამ ეს იდეა, უპირველეს ყოვლისა, ამერიკელებმა გამოიყენეს. აშშ–ის სახელმწიფო მდივანმა ფრენკ კელოგმა, რომლის მიზანიც იყო აშშ–სათვის საერთაშორისო არბიტრის პოზიციის მოხვეჭა, 28 დეკემბერს საპასუხო წინადადება გაუგზავნა ბრიანს, რომლითაც ის იწონებდა იდეას, მაგრამ მიაჩნდა, რომ მსგავსი ხელშეკრულების მხოლოდ საფრანგეთთან დადება საკმარისი არ იქნებოდა და მისთვის ხელი უნდა მოეწერა ყველა წამყვან სახელმწიფოს.
საბოლოოდ, 1928 წლის 27 აგვისტოს ხელი მოეწერა ბრიან–კელოგის პაქტს. პაქტის ხელმომწერთა შორის იყვნენ საფრანგეთი, ინგლისი, გერმანია, იტალია, იაპონია, ბელგია, პოლონეთი და ჩეხოსლოვაკია. ცხადდებოდა, რომ პაქტის ხელმომწერ სახელმწიფოებს უარი უნდა ეთქვათ ომზე, როგორც ეროვნული პოლიტიკის გატარების მეთოდზე და რომ მის წევრ სახელმწიფოებს ყველა სახის უთანხმოება მხოლოდ მშვიდობიანი გზით გადაეწყვიტათ. პაქტის მესამე მუხლით კი ცხადდებოდა, რომ მასთან შეერთება შეეძლო ყველა სახელმწიფოს. აღნიშნული პაქტი ძალაში შევიდა 1929 წლის ივნისიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო ურთიერთობები კატეგორია:სამშვიდობო ხელშეკრულებები