cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გარი კასპაროვი
ბრძოლა მსოფლიოს ჩემპიონობისთვის
ნახევარფინალურ შეხვედრაში, რომელიც 1983 წლის აგვისტოში უნდა გამართულიყო, კასპაროვს ოპონენტად ვიქტორ კორჩნოი ერგო. წესების თანახმად, ორივე მხარეს შეეძლო მატჩის ადგილის არჩევა იმ ქალაქებიდან, რომლებიც უზრუნველყოფდნენ შესაბამის პირობებს და საპრიზო ფონდს; საკამათო სიტუაციებში, გადამწყვეტი ხმა ფიდეს პრეზიდენტს ჰქონდა. კორჩნოიმ როტერდამი, ხოლო კასპაროვმა ლას-პალმასი აირჩია. ფიდეს პრეზიდენტმა, ფლორენსიო კამპომანესმა პასადენა არჩია. საბჭოთა საჭადრაკო ფედერაციამ მიიღო გადაწყვეტილება, რომ კასპაროვი პასადენაში არ გაემგზავრებოდა; მიზეზად, ფედერაციამ დაასახელა ვარაუდი, რომ აშშ-ში საბჭოთა დელეგაცია უსაფრთხოდ ვერ იქნებოდა. შედეგად, კასპაროვი დამარცხებულად გამოცხადდა. ანალოგიური მოხდა სამი დღის შემდეგ, როდესაც ვასილი სმისლოვი (ფედერაციამ იგი აბუ-დაბიში არ გაუშვა) ზოლტან რიბლისთან გამოაცხადეს დამარცხებულად. გეიდარ ალიევმა, რომელიც იმ დროისთვის სსრკ-ს მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის პირველი მოადგილე იყო, დაარწმუნა ქვეყნის ხელმძღვანელობა, კასპაროვისთვის თამაშის საშუალება მიეცათ. მიღწეული შეთანხმების ფარგლებში, საბჭოთა მხარემ დიდი ჯარიმა გადაიხადა და მოხსნა ემბარგო საბჭოთა მოჭადრაკეების და კორჩნოის ერთად თამაშზე. ორივე შეხვედრა 1983 წლის ნოემბერში, ლონდონში ჩატარდა. კორჩნოიმ მოიგო პირველი პარტია, ხოლო შემდეგი ოთხის შედეგი ყაიმი იყო. მეექვსე პარტიაში კასპაროვმა გამოიყენა ოპონენტის შეცდომა და ანგარიში გაათანაბრა. მეშვიდე პარტიიდან დაწყებული, მან ორივე ფერის ფიგურებით თამაშისას, თავს მოახვია მოწინააღმდეგეს კატალონიური დასაწყისი, რამაც განაპირობა მატჩის საბოლოო შედეგი. კასპაროვმა მოიგო მეშვიდე, მეცხრე და მეთერთმეტე პარტია და დროზე ადრე დაასრულა შეხვედრა (+4 -1 =6). ფინალში კასპაროვი შეხვდა სმისლოვს, რომელიც მაშინ მასზე სამჯერ უფროსი იყო (კასპაროვს შეხვედრის ბოლო დღეს 21 წელი შეუსრულდა, ხოლო სმისლოვი იმ დროს 63 წლის იყო). კასპაროვმა არც ერთ პარტიაში არ წააგო და 8½:4½ მოიგო.
1984 წლის ივნისში კასპაროვი თამაშობდა მეორე დაფაზე „სსრკ მსოფლიოს წინააღმდეგ“ მატჩის ფარგლებში. თავის მიკროშეხვედრაში იან ტიმანთან კასპაროვმა გამარჯვება მოიპოვა (+1 =3).
პირველი მატჩი მსოფლიო ჩემპიონობისთვის კასპაროვმა მოქმედ ჩემპიონთან, ანატოლი კარპოვთან ითამაში. იქამდე, მათ ოფიციალურ დონეზე სამი პარტია ითამაშეს; ყველა ყაიმით დამთავრდა. მატჩში გამარჯვებისთვის, საჭირო იყო 6 პარტიის მოგება. ამგვარი რეგლამენტი შემოიღეს 1977 წლის თებერვალში; ახალი რეგლამენტით, ჩატარდა ორი საჩემპიონო მატჩი 1978 და 1982 წლებში. კასპაროვისა და კარპოვის შეხვედრა დაიწყო 1984 წლის 10 სექტემბერს, მოსკოვში. მეცხრე პარტიის შემდეგ, კარპოვს უკვე 4 პარტია ჰქონდა მოღებული, ხოლო კასპაროვს არც ერთი. ამის შემდეგ, კასპაროვმა შეცვალა ტაქტიკა: იგი თამაშობდა ყაიმზე ყოველ პარტიაში და აიძულებდა კარპოვს, სხვა ფერით თავისი [კასპაროვის] საყვარელი სქემების წინააღმდეგ ეთამაშა. ამას მოყვა სერია 17 ყაიმისგან, თუმცა, 27-ე პარტიაში გამარჯვებული კვლავ კარპოვი გამოდგა, რომელსაც ჩემპიონობის შენარჩუნებამდე მხოლოდ ერთი მოგება ჰქონდა დარჩენილი. კასპაროვმა თავისი პირველი გამარჯვება 32-ე პარტიაში მოიპოვა. 41-ე პარტიაში, კარპოვი ახლოს იყო გამარჯვებასთან, თუმცა, ვერ მოახერხა საქმის ბოლომდე მიყვანა. 47-ე და 48-ე პარტიებში გამარჯვებული კვლავ კასპაროვი გამოდგა. 1985 წლის 15 თებერვალს, როდესაც ანგარიში 5:3 იყო (კარპოვის სასარგებლოდ), ფიდეს პრეზიდენტმა, ფლორენსიო კამპომანესმა პრეს-კონფერენციაზე მატჩის დასრულების შესახებ ახსნა და ეს გადაწყვეტილება მონაწილეთა ფიზიკური და ფსიქიკური რესურსების ამოწურვით ახსნა; მან დაამატა, რომ განმეორებითი მატჩი 1985 წელს შედგებოდა. მიუხედავად კამპომანესის განცხადებისა, კარპოვმაც და კასპაროვმაც განაცხადეს, რომ მზად იყვნენ, მატჩი გაეგრძელებინათ; იმავე პრეს-კონფერენციაზე, კასპაროვმა კამპომანესი მიკერძოებოლუბაში დაადანაშაულა; მისი თქმით, მატჩის შეწყვეტის გადაწყვეტილება მხოლოდ მას შემდეგ იქნა მიღებული, რაც პრეტენდენტს გამარჯვების შანსი გაუჩნდა. სსრკ-ს სპორტის სახელმწიფო კომიტეტის საჭადრაკო სამართველოს ყოფილი ხელმძღვანელი, ნიკოლოზ კროგიუსი წიგნში „ჭადრაკი. თამაში და ცხოვრბა“ წერს, რომ მატჩის შეწყვეტის ბრძანება პოლიტბიუროს წევრმა, გეიდარ ალიევმა გასცა. მოგვიანებით, კასპაროვმა 1985 წლის 15 თებერვალს „თავისი პოლიტიკური კარიერის დასაწყისი უწოდა“.
ფიდეს მომდევნო კონგრესზე დაამტკიცეს ახალი წესები: მსოფლიოს ჩემპიონობისთვის ჩასატარებელ მატჩის ფარგლებში, მოწინააღმდეგეებს უნდა ეთამაშათ 24 პარტია; გამარჯვებისთვის საჭირო იყო მეტი პარტიის მოგება. თუ ანგარიში თანაბარი იქნებოდა, მოქმედი ჩემპიონი ტიტულს ინარჩუნებდა. 1985 წლის ზაფხულში კასპაროვმა მისცა დიდი ინტერვიუ დასავლურგერმანულ გამოცემა „Spiegel“-ს, რომელშიც სსრკ-ს საჭადრაკო ფედერაცია კარპოვის მხარდაჭერაში და ანტისემიტიზმში დაადანაშაუალა და ეჭვი გამოთქვა, რომ ახალი მატჩი არ შედგებოდა. მატჩის დაწყებამდე სამი კვირით ადრე, უნდა შემდგარიყო ფედერაციის სხდომა, სადაც კასპაროვის დისკვალიფიკაციის გადაწყვეტილება უნდა მიეღოთ. კასპაროვი გადაარჩინა კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის პროპაგანდის განყოფილების ხელმძღვანელმა, ალექსანდრე იაკოვლევმა, რომელმაც დაარწმუნა ქვეყნის ხელმძღვანელობა მატჩის ჩატარების აუცილებლობაში.
ახალი მატჩი კარპოვსა და კასპაროვს შორის დაიწყო 1985 1 სექტემბერს, კვლავ მოსკოვში. კასპაროვმა პირველ პარტიაში ნიმცოვიჩის დაცვაში ნაკლებად გავრცელებული გაგრძელება აირჩია და გაიმარჯვა. კარპოვმა გაიმარჯვა მეოთხე და მეხუთე პარტიაში, შემდეგი ხუთში კი საყაიმო შედეგი დაფიქსირდა. ალექსეი სუეტინმა მატჩის ეს მონაკვეთი დაახასიათა როგორც „სიარული ეკლიან მავთულზე“: კარპოვი უპირატესობას იღებდა, თუმცა, კასპაროვი გამჭრიახული დაცვით ამ უპირატესობას აქარწყლებდა. მეთერთმეტე პარტიაში, მოწინააღმდეგის უხეში შეცდომის წყალობით, კასპაროვმა ანგარიში გაათანაბრა. გარდამტები აღმოჩნდა მეთექვსემეტე პარტია, რომელშიც კასპაროვმა შავი ფიგურებით სიცილიური დაცვაში გამბიტური ვარიანტი გამოიყენა და ეფექტური გამარჯვება მოიპოვა (იგივე გამბიტი გამოიყენა კასპაროვმა მე-12 პარტიაშიც, თუმცა, მაშინ კარპოვმა მსხვერპლი არ მიიღო და პარტია სწრაფად დამთავრდა ყაიმით). მალევე, კასპაროვმა კიდევ ერთ პარტიაში გაიმარჯვა. ოცდამეორე პარტიაში კარპოვმა სხვაობა ერთი ქულით შეამცირა, ოცდამესამე კი ყაიმით დამთავრდა. ბოლო, ოცდამეოთხე პარტიაში, კარპოვს ჩემპიონობის შესანარჩუნებლად გამარჯვება სჭირდებოდა. შავი ფიგურებით მოთამაშე კასპაროვი გართულებებში უკეთესი აღმოჩნდა. მატჩი დასრულდა 1985 წლის 10 ნოემბერს, პრეტენდენტის გამარჯვებით (13:11). 22 წლის, 6 თვის და 27 დღის ასაკში კასპაროვი გახდა ჭადრაკის ისტორიაში მსოფლიოს ყველაზე ახალგაზრდა ჩემპიონი (ადრე ეს რეკორდი მიხეილ ტალს ეკუთვნოდა, რომელმაც ბოტვინიკს 1960 წელს 23 წლის ასაკში მოუგო). კასპაროვის რეკორდის გაუმჯობესებასთან ახლოს იყო მაგნუს კარლსენი, თუმცა, 2013 წელს, როდესაც იგი ჩემპიონი გახდა, კასპაროვზე რამდენიმე თვით უფროსი იყო.
მსოფლიოს ჩემპიონი
1986 წელს, პესტოვოს დასასვენებელ სახლში გაიხსნა „კასპაროვ-ბოტვინიკის სკოლა“, რომელიც ბოტვინიის სკოლის განახლებულ ვერსიას წარმოადგენდა. პირველ სესიაზე მიიწვიეს 13 ნიჭიერი სკოლის მოსწავლე, მათ შორის კონსტანტინე საკაევი და ვლადიმერ აკოპიანი. მოგვიანებით, სკოლაში მეცადინეობდნენ ვლადიმერ კრამნიკი, ალექსეი შიროვი, სერგეი ტივიაკოვი და სხვა მომავალი დიდოსტატები. იმავე წელს, კასპაროვმა დაამთავრა აზერბაიჯანის პედაგოგიური და უცხოური ენების ინსტიტუტი. მატჩ-რევანშში, 1986 წლის ივლის-ოქტომბერში, კასპაროვმა დაიცვა მსოფლიოს ჩემპიონის წოდება. ამ შეხვედრაში, კასპაროვი ფლობდა კომფორტულ, სამქულიან უპირატესობას, რომელიც მან მე-14 და მე-16 პარტიაში გამარჯვებით მოიპოვა. განსაკუთრებით საინტერესო აღმოჩნდა მე-16 პარტია, სადაც კარპოვმა მის მეფეზე მიტანილი იერიშის საპასუხოდ, წამოიწყო შეტევა ლაზიერის ფლანგზე. შეცდომებით სავსე და ანალიზისთვის რთულ პარტიაში კასპაროვი უფრო ძლიერი აღმოჩნდა. თუმცა, ამ მოგებების შემდეგ, კასპაროვმა ზედიზედ სამი პარტია წააგო. მესამე მარცხის შემდეგ, კასპაროვმა მწვრთნელთა შტაბიდან გარიცხა საერთაშორისო ოსტატი ევგენი ვლადიმიროვი, რომელიც, მისი ეჭვით, პარტიების ანალიზებს კარპოვს გადასცემდა. მატჩის ბედისთვის გადამწყვეტი გახდა 22-ე პარტია, რომლის გადადებამდე კასპაროვმა კასპაროვმა ფორსირებული მოგების ვარიანტი იპოვა. ბოლო ორ პარტიაში ყაიმი დაფიქსირდა, კასპაროვმა 12½:11½ მოიგო.
1987 წლის თებერვალში, კასპაროვის ინიციატივით, შეიქმნა „დიდოსტატთა ასოციაცია“, რომელიც მიზნად ისახავდა წამყვანი მოჭადრაკეების ინტერესების დაცვას და ფიდეს საპირწონეობას. კასპაროვი ასოციააცის პრეზიდენტი გახდა. იმავე წლის ბოლოს, სევილიაში, კასპაროვს მოუწია კიდევ ერთი საჩემპიონო მატჩის ჩატარება კარპოვთან, რომელმაც პრეტენდენტთა ციკლის ფინალში ანდრეი სოკოლოვი დაამარცხა. კარპოვი ორჯერ გავიდა წინ, ჯერ მეორე, ხოლო შემდეგ მეხუთე პარტიაში; შემდეგ, ორი გამარჯვება მოიპოვა კასპაროვმა, ხოლო მეთექვსმეტე პარტიაში კარპოვმა ანგარიში გაათანაბრა. ბოლოს წინა, ოცდამესამე პარტიაში, კასპაროვმა ტაქტიკური შეცდომა დაუშვა და არასწორად შესწირა ეტლი; ამ სვლის შედეგად მიღებული ინიციატივა კასპაროვმა სამი სვლის შემდეგ დაკარგა. ტიტულის შესანარჩუნებლად, ბოლო პარტიაში კასპაროვს გამარჯვება სჭირდებოდა. მიუხედავად ექსპერტების ვარაუდისა, კასპაროვი არ წავიდა სიტუაციის გამწვავებაზე; მან პოზიციური უპირატესობის დაგროვება არჩია. კარპოვმა თავი სათანადოდ ვერ დაიცვა და კასპაროვმა პარტია მოიგო; მატჩი 12:12 დასრულდა და მოქმედმა ჩემპიონმა წოდება შეინარჩუნა.
1989 წლის შემოდგომაზე კასპაროვმა მოიგო კიდევ ერთი, ორწრიანი ტურნირი ტილსბურგში. მან 14 შესაძლებელი ქულიდან 12 აიღო და მეორე ადგილზე გასულ კორჩნოის 3½ ქულით გაასწრო. ამ გამარჯვების გამო, კასპაროვმა ფიშერის მიერ დამყარებული რეკორდული რეიტინგი, 2785 ქულა, გააუმჯობესა. იმავე წლის ბოლოს, კასპაროვმა მოიგო კიდევ ერთი ტურნირი ბელგრადში და უახლოეს მიმდევრებს სამი ქულით გაასწრო; ამის შემდეგ, მისი რეიტინგი 2811 ქულა გახდა. 1990 წელს კასპაროვმა მოიგო კიდევ ერთი ტურნირი ლინარესში და 11 ქულიდან 8 აიღო, თუმცა, მიღებული ქულები არ აღმოჩნდა საკმარისი რეიტინგის შესანარჩუნებლად. 1990 წლის ბოლოს, კარპოვთან რიგით მეხუთე შეხვედრაში ნიუ-იორკში და ლიონში კასპაროვმა კვლავ დაიცვა ჩემპიონის ტიტული. მატჩი, გარდა საჭადრაკო ასპექტებისა, სკანდალითაცარის ცნობილი: კასპაროვი თამაშობდა არა საბჭოთა, არამედ რუსეთის დროშის ქვეშ. კარპოვის დელეგაციამ პროტესტი გამოთქვა; მეოთხე პარტიის მერე, ორივე დროშა მაგიდიდან აიღეს. 16-20 პარტიებში, კასპაროვმა სამი პარტია მოიგო და მხოლოდ ერთი დათმო; შემდეგ ორ პარტიაში ფრე დაფიქსირდა, რის შედეგადაც კასპაროვმა მოიპოვა მეთორმეტე ქულა და დროზე ადრე გაინაღდა ჩემპიონის წოდება. როგორც გამარჯვებულმა, კასპაროვმა მიიღო 1,7 მილიონი აშშ დოლარის ღირებულების ჩეკი და დიდი ბრილიანტის თასი, რომლის ღირებულებაც 600,000 ამერიკულ დოლარად არის შეფასებული. მსოფლიოს პირველოს ისტორიაში, კასპაროვმა ყველაზე ძვირფასი პრიზი მიიღო. მატჩამდე ცოტა ხნით ადრე, მან დაასრულა თანამშრომლობა თავის მწვრთნელ, ალექსანდრე ნიკიტინთან.
1991 წელს დაიწყო ტურნირი ლინარესში, სადაც კასპაროვმა პირველი ადგილი ვასილ ივანჩუკთან პირად შეხვედრაში დამარცხების შედეგად დათმო. ამსტერდამის ტურნირში, კასპაროვმა 3-4 ადგილი გაიყო. გამარჯვება მან მოიპოვა ტილსბურგში, სადაც 14 შესაძლებელი ქულიდან 10 დააგროვა; მეორე ადგილზე გასული ნაიჯელ შორტი მას 1,5 ქულით ჩამორჩა. იმავე წლის ბოლოს, კასპაროვმა გაიყო 2-3 ადგილი ბორის გელფანდთან. პირველი ადგილი დაიკავა ვიში ანანდმა, რომლისთვისაც ეს გამარჯვება საჭადრაკო ელიტაში შესასვლელი ბილეთ გახდა. 1992 წელს ჩატარებული ტურნირი ლინარესში კასპაროვისთვის წარმატებული გახდა: მან არც ერთი პარტია არ წააგო და 13 ქულიდან 10 აიღო. იმავე წელს, ტურნირი ჩატარდა დორტმუნდში, სადაც კასპაროვმა და ივანჩუკმა პირველი ადგილი გაიყვეს. კასპაროვმა 9 ქულიდან 6 აიღო და ორ პარტიაში დამარცხდა. 1993 წელს ჩატარებული ტურნირი ლინარესში კასპაროვმა კვლავ მოიგო (13-დან 10).
1992 წლის თებერვალში შედგა რუსეთის ჭადრაკის ფედერაციის პირველი ყრილობა. კასპაროვმა პრეზიდენტად არკადი მურაშოვის კანდიდატურა დააყენა. მურაშოვმა გაიმარჯვა, ხოლო კარპოვმა კასპაროვთან არსებული ფედერაციის პრეზიდენტის არჩევნების გარშემო არსებული უთანხმოებების გამო უარი თქვა 1992 წლის საჭადრაკო ოლიმპიადაზე მონაწილეობაზე (თუმცა, კასპაროვის და ვლადიმერ კრამნიკის წყალობით რუსეთის ნაკრებმა გამარჯვება მოახერხა). შემდეგ წელს, ჩატარდა ფედერაციის პრეზიდენტის ახალი არჩევნები, რომელშიც გამარჯვებული კარპოვის მიერ მხარდაჭერილი ევგენი ბებჩუკი გამოდგა. .
კონფლიქტი ფიდესთან და პროფესიონალური საჭადრაკო ასოციაციის შექმნა
ფიდეს მიერ გატარებულ პოლიტიკასთან უთანხმოების გამო, 1993 წლის 27 თებერვალს, კასპაროვმა და პრეტენდენტთა ციკლში გამარჯვებულმა ნაიჯელ შორტმა განაცხადეს, რომ მატჩს ფიდეს გარეშე, ახალი ორგანიზაციის, „პროფესიონალური საჭადრაკო ასოციაციის“ ეგიდის ქვეშ ჩაატარებდნენ. ფიდემ კასპაროვს მსოფლიოს ჩემპიონის ტიტული ჩამოართვა და რეიტინგის სიებიდან გამორიცხა. მომავალ წელს, კასპაროვი და შორტი რეიტინგებში დააბრუნეს; იქამდე, „პსა“-მ გამოუშვა საკუთარი რეიტინგი, რომელსაც სათავეში კასპაროვი ედგა. კასპაროვისა და შორტის მატჩის პარალელურად, ჩატარდა ფიდეს მიერ ორგანიზებული მატჩი კარპოვსა და ტიმანს შორის. კასპაროვისა და შორტის მატჩი 24 პარტიის თამაშს ითვალისწინებდა. კასპაროვი ოთხი პარტიის შემდეგ 3½:½ იგებდა; მე-20 პარტიის შემდეგ, კასპაროვმა დროზე ადრე გაინაღდა ჩემპიონობა (+6 -1 =13). მოგვიანებით, კასპაროვმა განაცხადა, რომ ფიდესთან მომხდარი კონფლიქტი 1993 წელს მის საჭადრაკო კარიერაში ყველაზე დიდი შეცდომა იყო.
1994 წელს, ლინარესში ჩატარებულ XVIII კატეგორიის სუპერტურნირზე კასპაროვმა შიროვთან მეორე ადგილი გაიყო, ხოლო პირველი ადგილი დაიკავა კარპოვმა, რომელმაც 13 ქულიდან 11 აიღო. ეს ტურნირი ჭადრაკის ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე უძლიერესად, ხოლო კარპოვის მოგება ერთ-ერთ ყველაზე შთამბეჭდავ გამოსვლად ითვლება. ტურნირში აგრეთვე ადგილი ჰქონდა ინციდენტს კასპაროვსა და იუდიტ პოლგარს შორის. კასპაროვმა გააკეთა სხვა მხედარით, თუმცა, დაინახა თეთრების მიერ შესაძლებელი პასუხი და ფიურა სხვა უჯრედზე დადო. კამერამ დააფიქსირა, რომ ფიგურის მეორედ გადადგმამდე კასპაროოვმა მხედარს 1/4 წამით გაუშვა ხელი და შესაბამისდა, მას აღარ ჰქონდა უფლება, მხედარი მეორედ გადაედგა. აგვისტოში, კასპაროვმა მოიგო ორწრიანი ტურნირი ნოვგოროდში, ხოლო სექტემბერში — ციურიხში. 1995 წლის აპრილში, შედგა „პსა“-ს მიერ ჩატარებული პირველი ტურნირი — მიხეილ ტალის მემორიალი რიგაში. გამარჯვებულის ვინაობა გამოვლინდა კასპაროვის და ანანდის პარტიაში; კასპაროვმა აირჩია მაღალ დონეზე იშვიათად გამოყენებული ევანსის გამბიტი და და 25-ე სვლის შემდეგ გაიმარჯვა. მეორე ტურნირი ჩატარდა ნოვგოროდში; კასპაროვმა კვლავ გაიმარჯვა და ერთი ქულით გაუსწრო შორტს, ივანჩუკს, ელვესტს და ტოპალოვს. 1995 წლის შემოდგომაზე, მსოფლიო სავაჭრო ცენტრში ჩატარდა მატჩი მსოფლიოს ჩემპიონობისთვის კასპაროვსა და ანანდს შორის. პირველ რვა პარტიაში ყაიმი დაფიქსირდა, მეცხრე ანანდმა მოიგო, ხოლო შემდეგ ხუთ პარტიაში კასპაროვმა ოთხი გამარჯვება მოიპოვა. მატჩი კვლავ დროზე ადრე, 18-ე პარტიის შემდეგ დასრულდა. კასპაროვმა შედეგი ასე ახსნა: „იგი ძალიან კარგად მოამზადეს, პერსონალურად ჩემს წინააღმდეგ. ანანდის მწვრთნელებმა გაითვალისწინეს ყველა ჩემი ჩვევა, მიდრეკილება და განსაკუთრებულობები, დებიუტები, რომელთა გათამაშებაც მჩვევია და ა.შ. მაგრამ, მათ არ გაითვალისწინეს თვითონ ანანდის განსაკუთრებულობები. მათ თავს მოახვიეს ვიშის მისთვის უჩვეულო თამაშის სტილი“. წლის ბოლოს, „პსა“-ს მიერ ჩატარებულ ტურნირზე ჰორგენში კასპაროვმა მხოლოდ ერთი გამარჯვება მოიპოვა და მეხუთე ადგილი დაიკავა (5 ქულა 10-დან). პირველი და მეორე ადგილი გაიყვეს ივანჩუკმა და კრამნიკმა.
1996 წლის იანვარში, „პსა“-ს ძირითადმა სპონსორმა, „Intel“-მა გამოაცხადა, რომ აღარ გააგრძელებდა შეთანხმებას „პსა“-სთან. კასპაროვის თქმით, ეს განპირობებული იყო მისი სურვილით ეთამაშა კომპიუტერ „Deep Blue“-ს წინააღმდეგ, რომელიც შექმნა კორპორაცია „IBM“-მა, „Intel“-ის კონკურენტმა. მალევე, „პსა“-მ არსებობა შეწყვიტა.
1996 წელს კასპაროვმა მოიგო ისტორიაში პირველი, XXI კატეგორიის ტურნირი, რომლის მონაწილეთა საშუალო რეიტინგი 2756,6 ქულა იყო. ამ ტურნირში, რომელშიც მონაწილეები ერთმანეთს ორჯერ ხვდებოდნენ, თამაშობდნენ ანანდი, ივანჩუკი, კარპოვი, კასპაროვი, კრამნიკი და ტოპალოვი. კასპაროვმა მოუგო ტოპალოვს, კარპოვს და ივანჩუკს და დანარჩენი პარტიები ყაიმით დაასრულა; იგი პირველ ადგილზე გავიდა და მეორეადგილოსან ანანდს 1 ქულით გაუსწრო. ტურნირი მონაწილეთა უფრო მაღალი საშუალო რეიტინგით შედგა 2009 წელს (ტალის მემორიალი მოსკოვში). შემდეგ წელს, კასპაროვმა კვლავ გაიმარჯვა ლინარესის ტურნირში; მან აგრეთვე გამარჯვება მოიპოვა ნოვგოროდში, ხოლო ტილბურგში პირველი ადგილი კრამნიკთან და სვიდლერთან გაიყო.
1998 წელს კასპაროვმა და „მსოფლიო საჭადრაკო საბჭომ“, ლინარესის ტურნირის ორგანიზატორთან, ლუის რენტეროსთან ერთად დაგეგმეს მატჩი მსოფლიო ჩემპიონობისთვის. პრეტენდენტი უნდა გამხდარიყო ანანდისა და კრამნიკის მატჩის გამარჯვებული. ანანდმა მონაწილეობაზე უარი თქვა იმ მიზეზით, რომ არ ჰქონდა უფლება, მიეღო მონაწილეობა პრეტენდენტულ ციკლში, რომელიც ფიდეს მიერ არ იყო ჩატარებული; მისი ადგილი ალექსეი შიროვმა დაიკავა, რომელმაც მოულოდნელად კრამნიკი 5½:3½ დაამარცხა და კასპაროვთან შეხვედრის უფლება მოიპოვა. მატჩი იმავე წლის შემოდგომისთვის იყო დაგეგმილი, თუმცა, სპონსორის, რენტეროს ფინანსური პრობლემების გამო, მატჩი არ შედგა.
1999 წელს კასპაროვმა ითამაშა „მატჩი მთელი მსოფლიოს წინააღმდეგ“ და გაიმარჯვა. 1999-2000 წლებში, 18 თვის განმავლობაში, კასპაროვმა მოიგო ექვსი სუპერტურნირი; არც ერთი მათგანი არ ყოფილა XVIII კატეგორიაზე დაბალი. 1999 წლის დასაწყისში, კასპაროვმა მოიგო ვეიკ ან ზეს ტურნირი (13-დან 10); შემდეგ გაიმარჯვა ლინარისში (+7 -0 =7). მაისში, კასპაროვმა მოიგო სარაევოს ტურნირი (9-დან 7). 1999 წლის ივლისის ფიდეს რეიტინგში კასპაროვმა რეკორდული, 2851 ქულა მიიღო. შემდეგ წელს, მან კიდევ ერთხელმ ოიგო ვეიკ ან ზეს, ლინარესის და სარაევოს ტურნირები.
2000 წლის შემოდგომაზე, კასპაროვმა წააგო საჩემპიონო მატჩი ვლადიმერ კრამნიკთან და დაკარგა ჩემპიონის წოდება. მატჩამდე, მოწინააღმდეგეებს თანაბარი ანგარიში ჰქონდათ (3-3 მოგება და 17 ყაიმი), თუმცა, გამარჯვებების სერიის და უზარმაზარი გამოცდილების გამო, კასპაროვი ფავორიტად მიიჩნეოდა. კომპანია „Braingames“-ის მიერ ორგანიზებულ მატჩში, უნდა ჩატარებულიყო 16 პარტია. ამგვარად, ეს გახდა ყველაზე მოკლე საჩემპიონი მატჩი მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ. კრამნიკმა მეორე და მეათე პარტიაში იმარჯვა, დანარჩენებში კი ყაიმი დაფიქსირდა. 1921 წლის შემდეგ, ეს იყო პირველი მატჩი, რომელშიც პრეტენდენტმა „მშრალად“ მოიგო. კრამნიკის წარმატებისთვის მნიშვნელოვანი იყო ესპანური პარტიის ბერლინური ვარიანტი, რომლითაც მან რამდენიმე პარტიაში კასპაროვის თეთრი ფიგურების მცირე უპირატესობის ნეიტრალიზება მოახერხა; კრამნიკამდე, ტოპ-დონის შეხვედრებში ბერლინური ვარიანტი სისტემატიურად არავის გამოუყენებია.
ადამიანი კომპიუტერის წინააღმდეგ
დიდი ინტერესი გამოიწვია გარი კასპაროვისა და საჭადრაკო პროგრამების მატჩებმა. 1989 წელს, საჭადრაკო პროგრამა „Deep Thought“-მა, რომელიც კომპიუტერ „Sun-4“-ის აპარატულ ბაზაზე მოქმედებდა, მნიშვნელოვან წარმატებას მიაღწია. პირველად ისტორიაში, პროგრამამ ოფიციალურ ტურნირზე დიდოსტატი (ბენტ ლარსენი) დაამარცხა. 1989 წლის 22 ოქტომბერს, ნიუ-იორკში, შედგა კასპაროვისა და „Deep Thought“-ის ორი ბლიც-პარტია. ჩემპიონმა მათში ადვილად გაიმარჯვა. განსაკუთრებით სანახაობრივი გამოდგა მეორე პარტია, რომელშიც კასპაროვმა გამარჯვება ეფექტური, კომბინაციური სტილით მოიპოვა. მატჩის შემდეგ, კასპაროვმა განაცხადა:
1996 წელს კომპანია "IBM"-მა შესთავაზა კასპაროვს, ეთამაშა მათ მიერ შექმნილ საჭადრაკო აპარატ „Deep Blue“-სთან 500,000 აშშ დოლარის საპრიზო ფონდით. "Deep Blue" — სუპერკომპიუტერი სისტემა RS6000-ის ბაზაზე; შედგება 32 კვანძისგან, მთლიანობაში აქვს 512 პროცესორი, რომელთაგანაც 480 აპარატულად იყო ოპტიმიზირებული საჭადრაკო პროგრამისთვის. „Deep Blue“-ს მწარმოებლურობა საერთო გამოთვლებზე (სპეციალური საჭადრაკო პროცესორების გამოყენების გარეშე) შეესაბამებოდა 11,38 GFLOPS-ს. კომპიუტერს შეეძლო ერთ წამში 200 მილიონი პოზიციის შეფასება. კასპაროვის და „კომპიუტერული მოჭადრაკის“ პირველი მატჩი შედგა 1996 წლის თებერვალში. კასპაროვმა 4:2 მოიგო, თუმცა, წააგო პირველი პარტია. ისტორიაში, ეს იყო პირველი შემთხვევა, როდესაც დროის კლასიკური კონტროლით ნათამაშებ პარტიაში კომპიუტერმა მსოფლიოს ჩემპიონი დაამარცხა.
სუპერკომპიუტერი მდებარეობდა ცალკე ოთახში. დაფასთან, კასპაროვთან ერთად, იჯდა „IBM“-ის წარმომადგენელი და „Deep Blue“-ს ერთ-ერთი პროგრამისტი, ფენ სუნ სუი. ყველანაირი „ურთიერთობა“ „Deep Blue“-სთან ხდებოდა სპეციალური მონიტორით, რომელიც მატჩის ერთ-ერთი არბიტრის კონტროლის ქვეშ იყო. მასთან ერთად იყო დიდოსტატიც, რომელსაც შეეძლო კასპაროვის მიერ ყაიმის შეთავაზებას დათანხმებულიყო ან უარი ეთქვა. თეორიულად, სათამაშო ოთახში მდებარე მონიტორსა და სუპერკომპიუტერს შორის შეიძლებოდა ყოფილიყო მოჭადრაკე, რომელსაც შეიძლებოდა, გავლენა ჰქონოდა პარტიის მსვლელობაზე.
1997 წლის მატჩის მეორე პარტიაში კასპაროვი რთულ სიტუაციაში მოხვდა და პაიკი შესწირა (იხ. დიაგრამა). „Deep Blue“ 35-ე სვლაზე 14 წუთით დაფიქრდა, 36-ე სვლაზე კი ექვსით (არადა, ჩვეულებრივ, იგი სვლის მოფიქრებაზე ერთიდან ხუთ წუთს ხარჯავდა ) და ბოლოს, უარი თქვა მსხვერპლზე და 37-ე სვლაზე კe4 ითამაშა (იხ. დიაგრამა). თეთრების 45-ე სვლის შემდეგ, კასპაროვი დანებდა. მატჩის შემდეგ ჩატარებულმა ანალიზმა აჩვენა, რომ თეთრების ბოლო, არც თუ ისე ზუსტი სვლის გამო, შავებს მუდმივი ქიშის ფორსირება შეეძლოთ. თუმცა, კასპაროვი შეცდა, რადგანაც თვლიდა, რომ ელექტრონული ოპონენტი, რომელმაც მთელი პარტია ბრწყინვალედ ჩაატარა, ყველაფერს ზუსტად გაითვლიდა. მეექვსე, ბოლო პარტიაში კასპაროვმა ვერ დაინახა ან არ შეუშალა ხელი თეორიისთვის ცნობილ ფიგურის მსხვერპლს ინიციატივისთვის; მას შემდეგ, რაც „Deep Blue“-მ მსხვერპლი მიიღო, მან თავი ცუდად დაიცვა და მარცხი უკვე 19-ე სვლაზე აღიარა.
მატჩისშემდეგ, კასპაროვმა მოითხოვა პარტიის ლოგ-ფაილების ჩვენება. კომპანიამ მატჩის მთავარ არბიტრს ყველა ლოგ-ფაილი გადასცა, ხოლო კასპაროვს წარუდგინა გადამწვყეტი მომენტების ფრაგმენტები. დეტალები იმისა, თუ როგორ „ფიქრობდა“ პროგრამა, არ იქნა წარმოდგენილი, ამიტომ, კასპაროვმა „IBM“ თაღლითობაში დაადანაშაულა. კასპაროვის აზრით, ზოგიერთ შემთხვევაში კომპიუტერს ადამიანი დაეხმარა, რადგანაც პროგრამა ცვლილებებით თამაშობდა და პერიოდულად ირჩევდა სვლებს, რომლებიც არ იყო დამახასიათებელი იმდროინდელი პროგრამებისთვის.
მატჩიდან 20 წლის შემდეგ, კასპაროვმა თავისი ეჭვები წიგნ „Deep Thinking“-ში შეაფასა:
2003 წლის იანვარში, კასპაროვმა ჩაატარა მატჩი კომპიუტერულ პროგრამა „Deep Junior“-თან. მატჩი შედგებოდა ექვსი პარტიისგან, დროის სტანდარტული კონტროლით, ხოლო საპრიზოფო ფონდი შეადგენდა 1 მილიონ აშშ დოლარს. იმდროისთვის უძლიერესი პროგრამა პერსონალური კომპიუტერებისთვის მუშაობდა ოპერაციულ სისტემა „Windows Server 2000“-ზე და შეიცავდა „Intel Xeon“-ის 1,6 ჰერცის ძალის 8 პროცესორზე. კასპაროვმა „ანტიკომპიუტერული“ სტრატეგია გამოიყენა და პირველ პარტიაში გაიმარჯვა, ხოლო მეორე პარტია, მიუხედავად საგრძნობი უპირატესობის ქონისა, ყაიმით დაამთავრა. მესამე პარტიაში მან უხეში შეცდომა დაუშვა და 34-ე სვლაზე დანებდა, ხოლო დანარჩენი პარტიები სწრაფად მიიყვანა ყაიმამდე, რითიც საბოლოო ანგარიში, 3:3 დაფიქსირდა.
2003 წლის ნოემბერში შედგა მატჩი „კასპაროვი — „Fritz X3D“ (იგივე „Deep Fritz“, ოღონდ 3D ინტერფეისით). მატჩის წესების თანახმად, ადამიანს სპეციალური სათვალეებით უნდა ეთამაშა. „Deep Fritz“ მუშაობდა კომპიუტერზე „Intel Xeon“-ის 4 პროცესორით. ერთი წლით ადრე, ამავე პროგრამამ, ანალოგიური წესებით, ითამაშა ფრედ ვლადიმერ კრამნიკთან. კასპაროვისა და პროგრამის 4 პარტიისგან შემდგარი მატჩი 2:2 დასრულდა. აღსანიშნავია, რომ მეოთხე პარტიაში „Deep Fritz“-მა, მოულოდნელად, კასპაროვს ლაზიერების გაცვლა შესთავაზა, თუმცა, კასპაროვმა გაცვლაზე უარი თქვა და მშვიდად მიიყვანა პარტია ყაიმამდე. მატჩის შემდეგ, კასპაროვმა მიიღო 175,000 აშშ დოლარი და ოქროს სტატუეტი.
„Deep Junior“, ისევე როგორც „Deep Fritz“ კომერციული მიზნებისთვის შექმნილი პროგრამაა და წამში, 2003 წელს, წამში 3-4 მილიონი პოზიციის შეფასება შეეძლო. მატჩამდე, ანალიზისთვის, კასპაროვს გადასცეს ორივე პროგრამის კოპიო. კომპიუტერი, პროგრამასთან ერთად, სათამაშო დარბაზში იყო. მატჩის შემდეგ, კასპაროვს არ გამოუთქვამს ეჭვი, რომ მოწინააღმდეგე ბანაკის მიერ თაღლითობას ჰქონდა ადგილი. „Deep Junior“-თან მატჩის შედეგებეის შეჯამებისას, კასპაროვმა განაცხადა, რომ რამდენიმე წელიწადში, ადამიანებს აღარ ექნებოდათ შანსი საჭადრაკო პროგრამებთან დაპირისპირებაში.
მსოფლიოს ექს-ჩემპიონი
2003 წლის ლინარესი კასპაროვისთვის წარუმატებელი აღმოჩნდა: მან ანანდთან 3-4 ადგილი გაიყო. მეორე ტურში კასპაროვმა, მიუხედავად მოგებული პოზიციისა, წააგო პარტია 15 წლის ტეიმურ რაჯაბოვთან. როდესაც ტურნირის დახურვაზე ამ პარტიას ყველაზე ლამაზის წოდება მიანიჭეს, კასპაროვმა განაცხადა, რომ განიხილავდა ამ არჩევანს, როგორც საჯაროდ შეურაცხყოფას და დამცირებას. 2004 წელს, კასპაროვმა პირველად მიიღო მონაწილეობას ჭადრაკში რუსეთის ჩემპიონატში, რომელშიც ყველა უძლიერესი რუსი მოჭადრაკე მონაწილეობდა (კრამნიკის და კარპოვის გარდა). კასპაროვმა შედეგით +5 −0 =5 პირველი ადგილი დაიკავა და მეორე ადგილზე გასულ გრიშუკს 1,5 ქულით გადაასწრო.
სპორტული კარიერის დასრულების შესახებ კასპაროვმა 2005 წლის 10 მარტს, ლინარესის სუპერტურნირის დასრულების შემდეგ ჩატარებულ პრეს-კონფერენციაზე განაცხადა. ტურნირზე, კასპაროვმა და ვესელინ ტოპალოვმა ქულების თანაბარი რაოდენობა მოიპოვეს, თუმცა, დამატებითი მაჩვენებლების გათვალისწინებით (გამარჯვებები შავი ფიგურებით), კასპაროვი მოგებულად გამოცხადდა. სპორტიდან წასვლის გადაწყვეტილება კასპაროვმა მოტივაციის უქონლობით და ჩემპიონობისთვის ბრძოლისთვის შანსის არ მიცემით (არ შედგა მატჩი ფიდეს მიერ მსოფლიოს ჩემპიონად აღიარებულ რუსლან პონომარევთან) ახსნა. მან დაამატა, რომ მომავალში აპირებს ბლიცტურნირებში და სხვა საჩვენებ ღონისძიებებში, მაგრამ ძირითადი ყურადღება გადააქვს წიგნებზე მუშაობასა და რუსულ პოლიტიკაში მონაწილეობაზე.
პროფესიონალური სპორტიდან წასვლის შემდეგ
2009 წლის სექტემბერში, კასპაროვმა და კარპოვმა ვალენსიაში ჩაატარეს მატჩი, რომელიც შედგებოდა 12 პარტიისგან; რაც შეეხება დროის კონტროლს; რაც შეეხება დროის კონტროლს, მოწინააღმდეგეებმა ითამაშეს ბლიცი და სწრაფი ჭადრაკი. კასპაროვმა 9:3 მოიგო. მაშინვე გახდა ცნობილი, რომ კასპაროვი იმ წლის მარტიდან მუშაობდა ნორვეგიელი დიდოსტატის, მაგნუს კარლსენის პირად მწვრთნელად. კარლსენი, იმხანად 18 წლის, ფიდეს რეიტინგში მეოთხე ადგილს იკავებდა. კასპაროვი და კარლსენი ერთმანეთს წელიწადში რამდენჯერმე, სავარჯიშო სესიებისთვის ხვდებოდნენ. მათი თანამშრომლობა დასრულდა 2010 წლის მარტში, როდესაც კარლსენი უკვე რეიტინგის პირველ ადგილზე იდგა. მოგვიანებით, კარლსენმა განაცხადა, რომ იგი თვითონ გახდა პასუხისმგებელი კარიერულ გადაწყვეტილებებზე, მაგრამ გააგრძელებს კასპაროვთან კონტაქტს. იმავე წლის შემოდგომაზე, კასპაროვმა ფიდეს პრეზიდენტის არჩევნებში კარპოვს დაუჭირა მხარი. არჩევნებში მოქმედმა პრეზიდენტმა, კირსან ილუმჟინოვმა გაიმარჯვა.
2014 წელს კასპაროვი თავად გახდა ილუმჟინოვის ოპონენტი. კასპაროვის კამპანია აგებული იყო ფიდეს, როგორც „კორუმპირებული ორგანიზაციის“, ხოლო ილუმჟინოვის, როგორც „პუტინის დიქტატორული რეჟიმის“ მოკავშირის კრიტიკაზე. ილუმჟინოვმა კასპაროვი დელეგატთა მოსყიდვაში დაადანაშაულა. ინფორმაციის გაჟონვის შედეგად, ცნობილი გახდა კასპაროვისა და ფიდეს გენერალური მდივანის, იგნატიუს ლეონგის შეთანხმება, რომლის თანახმადაც ლეონგს აზიელი დელეგატების ხმები უნდა მოეპოვებინა კასპაროვისთვის. ანგარიშით 110:61 არჩევნები ილუმჟინოვმა მოიგო. 2015 წლის სექტემბერში, ფიდეს ეთიკის კომისიამ კასპაროვი და ლეონგი ფიდეს მორალური კოდექსის 2.1 პუნქტის დარღვევაში დამნაშავედ ცნო. 2015 წლის 21 ოქტომბერს ფიდემ კასპაროვი და ლეონგი ჩამოაშორა ჭადრაკთან დაკავშირებულ ნებისმიერ ოფიციალურ მოღვაწეობას. „კასპაროვს და ლეონგს ჩამოერთვათ უფლება, დაიკავონ რაიმე თანამდებობა ფიდეში, მათ შორის მასში შემავალ ეროვნულ ფედერაციებში, კონტინენტალურ ასოციაციებში და აფილირებულ ორგანიზაციებში; მათ აგრეთვე ჩამოერთვათ უფლება მიიღონ მონაწილეობა ფიდეს სხდომებზე დელეგატის, წარმომადგენელის ან წევრის სახით ორი წლის განმავლობაში“ — ნათქვამია ორგანიზაციის განცხადებაში. კასპაროვი ბრალდებებს უარყოფს: მისი თქმით, ნახევარი მილიონი დოლარი განკუთვნილი იყო არა ლეონგისთვის, არამედ „მის მიერ სპეციალურად შექმნილი ფონდისთვის, რომლის მიზანიც აზიის ქვეყნებში ჭადრაკის პოპულარიზაციაა“.
2016 წლის 28-29 აპრილს კასპაროვმა მიიღო მონაწილეობა საჩვენებელ ბლიც-ტურნირში „Ultimate Blitz Challenge with Garry Kasparov“, რომელიც სენტ ლუისში ჩატარდა. კასპაროვის გარდა, 50000 დოლარის მქონე საპრიზო ფონდიან ტურნირში მონაწილეობა მიიღეს ფაბიანო კარუანამ, უესლი სომ და ჰიკარუ ნაკამურამ. კასპაროვმა მესამე ადგილი დაიკავა (18-დან 9,5); პირველი ადგილი ნაკამურას ერგო (18-დან 11), მეორე კი სოს (18-დან 10). ჯერ კიდევ ტურნირის დაწყებამდე, კასპაროვმა განაცხადა, რომ მის მიერ მოგებულ პრიზს (10000$) მთლიანად გადასცემდა აშშ-ის საჭადრაკო ნაკრებს 2016 წლის საჭადრაკო ოლიმპიადაში მონაწილეობისთვის.
2005 წლის შემდეგ, კასპაროვის პირველი ოფიციალური ტურნირი იყო 2017 წლის აგვისტოში ჩატარებული ტურნირი სწრაფ ჭადრაკში და ბლიცში, სადაც ექს-ჩემპიონის მოწინააღმდეგე სუპერტურნირ „Sinquefield Cup“-ის ცხრა მონაწილე იყო. კასპაროვმა აღნიშნა, რომ ეს ერთჯერადი დაბრუნება იყო და კარიერის გაგრძელების შესახებ საუბარი არ მიდიოდა. სწრაფ ჭადრაკში, მან 9 ქულიდან 3,5 აიღო, ხოლო ბლიცში 18-დან 9 და ჯამში, 8-10 ადგილი გაიყო.
შეფასება, მიღწევები
ბევრი სპეციალისტი კასპაროვს ყველა დროის საუკეთესო მოჭადრაკედ აღიარებს (ჩვეულებრივ, მეორე ადგილზე რობერტ ფიშერს აყენებენ ). რესურს „chessbase“-ის ანალიტიკოსის, ჯეფ სონასის შეფასებით, კასპაროვი „ყველა დროის ყველაზე დომინანტური მოთამაშეა“ (most dominant chess player of all time). კასპაროვმა თერთმეტჯერ მიიღო „ოსკარი“, როგორც საუკეთესო მოჭადრაკემ: 1982—1983, 1985—1988, 1995—1996, 1999 და 2001—2002 წლებში. 1981-1991 წლებში მან დაიკავა ან გაიყო პირველი ადგილი ყველა ტურნირში, რომელშიც კი მონაწილეობდა. 1999 წელს კასპაროვის ელოს რეიტინგი რეკორდულ მაჩვენებლამდე ავიდა — 2851 ქულაზე მეტი მხოლოდ 13,5 წლის შემდეგ, მაგნუს კარლსენმა აიღო. 2012 წლის 10 დეკემბერს, კარლსენმა არაოფიციალურად მიაღწია 2861 ქულას, ხოლო ოფიციალურად მან ეს შეფასება მომდევნო რეიტინგის რელიზის შემდეგ (2013 წლის იანვარი) მიიღო. კასპაროვი პირველ ადგილს იკავებდა რეიტინგში 1985-2006 წლებში, ორი პატარა შესვენებით: 1993-1994 წლებში, ფიდემ გარიცხა კასპაროვი საჩემპიონო მატჩის „პსა“-ს ეგიდის ქვეშ ჩატარების გამო, ხოლო 1997 წლის ერთ-ერთი რელიზის დროს კასპაროვმა პირველი ადგილი კრამნიკთან გაიყო. 2006 წლის 1 იანვარს კასპაროვი იკავებდა პირველ ადგილს 2812 ქულით, მაგრამ, ფიდეს წესების თანახმად, 1 აპრილს იგი გარიცხეს რეიტინგიდან, რადგანაც მას ბოლო 12 თვის განმავლობაში არც ერთ ტურნირში არ მიუღია მონაწილეობა. 2007 წელს, ავტორიტეტულმა საერთაშორისო კომპანია „Synectics“-მა გამოუშვა რეიტინგი: 100 ცოცხალი გენიოსი მეცნიერების, პოლიტიკის, ხელოვნების და ბიზნესის სფეროში. კასპაროვმა 25-ე ადგილი დაიკავა.
კასპაროვის და კარპოვის დაპირისპირებას (ხშირად მათ მოიხსენიებენ, როგორც „ორ К“-ს) არ აქვს ანალოგი ჭადრაკის ისტორიაში. ექვსი წლის განმავლობაში, მათ ჩაატარეს ხუთი მატჩი და ითამაშეს 144 პარტია. დიდი ხნის განმავლობაში, მათ შორის არსებობდა პირადი მტრობა. დაპირისპირებას პოლიტიკური ქვეტექსტი ჰქონდა: კარპოვი სარგებლობდა საბჭოთა მთავრობის მხარდაჭერით, კასპაროვი კი, ახალგაზრდა და პოპულარული, თავს „ცვლილებების შვილად“ თვლიდა, აძლევდა საკმაოდ ღია ინტერვიუებს და სარგებლობდა მეამბოხის რეპუტაციით (თუმცა, დისიდენტი არ ყოფილა). კასპაროვის გაჩემპიონება დაემთხვა სსრკ-ში „პერესტროიკის დაწყებას.
თამაშის სტილი, სპორტული თვისებრიობები
კასპაროვი მრავალმხრივი მოჭადრაკე იყო, კარიერის აყვავების ეპოქაში მას არანაირი სისტუსტე არ ჰქონდა. მისი პარტიები ხასიათდება თამაშის დინამიური სტილით (დამიზნებით ტაქტიკაზე), მდიდარი ფანტაზიით, ღრმა სტრატეგიით, ფაქიზი გათვლით და ორიგინალური იდეებით. ვლადიმერ კრამნიკმა კასპაროვს, პრაქტიკულად, „სუსტი წერტილების არმქონე“ მოჭადრაკე უწოდა. სერგეი შიპოვი კასპაროვის მცირე რაოდენობის ნაკლულოვანებს მიაკუთვნებს მორალურ-ნებისყოფურ მხარეს (იმპულსიორობა და ფქიქოლოგიური არამდგრადობა) და ვარიანტების გადამეტებულ გათლას, რასაც გადაღლის და შეცდომების გამოწვევა შეუძლია.
ახალგაზრდა ასაკში, კასპაროვისთვის დამახასიათებელი იყო იმპულსიოურობა და მიდრეკილება უფრო ავანტიურული გაგრძელებებისკენ, თუმცა, ასაკის მატებასთან ერთად, მან შეიძინა უმაღლესი დონისთვის აუცილებელი გაწონასწორებულობა. ეს ყველაფერი ნათლად გამოჩნდა ანატოლი კარპოვთან დაპირისპირებაში. რობერტ ბირნმა კარპოვს და კასპაროვს თამაშის ორი პოლუსი უწოდა. შავი ფიგურებით თამაშისას, კარპოვი უფრო სუსტ მოწინააღმდეგეებთანაც კი, დაცვიდან თამაშს ამჯობინებდა. კასპაროვი კი, მიუხედავად ფიგურების ფერისა, ეძებდა ინიციატივის მოპოვების და შეტევაში გადასვლის შესაძლებლობას. კასპაროვის უპირატესობა იყო მისი უნარი, ახალი ესწავლა და მოწინააღმდეგეებისგან მათი ძლიერი მხარეების გადმოღება. ეს გამოვლინდა 1987 წლის პირველობის 24-ე პარტიაში, სადაც კასპაროვს მხოლოდ გამარჯვება აწყობდა. კასპაროვმა კარპოვი მისივე იარაღით დაამარცხა: მან თანდათანობით მოაგროვა პოზიციური უპირატესობა და გაზარდა ზეწოლა. მარკ ტაიმანოვი იმ პარტიაზე ასეთ კომენტარს აკეთებს: „კასპაროვმა მოგებას თავისი ბუნებრივი ტემპერამენტის დაძლევით და კლასიკურ სტილში მოთმინებითი მანევრირებით მიაღწია“.
გრემ ბერჯესის, ენდრიუ სოლტისის, სერგეი შიპოვის და სხვა წამყვანი ექსპერტების თქმით, კასპაროვის ერთ-ერთ უმაღლეს მიღწევას წარმოადგენს 1985 წელს, ანატოლი კარპოვთან ჩატარებული მატჩის მე-16 პარტია. მისი მნიშვნელობა იმითაც იზრდება, რომ მან ადგილი იქონია ჩემპიონობისთვის ჩატარებულ მატჩში, ორი საუკეთესო მოჭადრაკის რთულ ფსიქოლოგიურ დაპირისპირებაში.
წვლილი სადებიუტო თეორიაში
აღიარებულია გარი კასპაროვის წვლილი სადებიუტო თეორიაში. ბევრ გამოკვლევას ბიძგი მისცა მისი და კარპოვის მატჩებმა, ხოლო 1990-იან წლებში კასპაროვი სისტემატიურად ამუშავებდა ახალ ვარიანტებს კომპიუტერულ პროგრამებთან. კასპაროვის საყვარელი სადებიუტო სისტემებია სიცილიური და ძველ-ინდური დაცვა. სადებიუტო რეპერტუარზე მუშაობის საძირკველი კასპაროვს ჯერ კიდევ პატარა ასაკში, შაკაროვთან მუშაობის დროს შეექმნა; შაკაროვი დაკავებული იყო მატერიალების შეგროვებით და სისტემატიზაციით; მოგვიანებით, ის გახდა კასპაროვის ინფორმაციული ბანკის მცველი. ჭადრაკისთვის რევოლუციური გახდა ანალიზისთვის კომპიუტერული პროგრამების აქტიური გამოყენება; ამ მიმართულბით, პირველი ნაბიჯები კასპაროვმა და მისმა გუნდმა გადადგა.
კასაროვმა მაღალი დონის ტურნირებზე შოტლანდიური პარტიის რეანიმაცია. დებიუტი, რომელიც დაძველებულად ითვლებოდა, კასპაროვმა კარპოვის, ანანდის და შორტის წინააღმდეგ გამოიყენა. სიცილიური დაცვის სენას ვარიანტში ერთ-ერთმა გაგრძელებამ მიიღო „კასპაროვ-დეის გამბიტი“ (B44): 1.e4 c5 2.მf3 e6 3.d4 cd 4.მ:d4 მc6 5.მb5 d6 6.c4 მf6 7.მ1c3 a6 8.მa3 d5!? კასპაროვმა ეს ვარიანტები 1985 წელს, კასპროვის წინააღმდეგ, მე-12 და მე-16 პარტიებში გამოიყენა და მეორეში ეფექტური გამარჯვებაც მოიპოვა (იხ. დიაგრამა ზევით). კასპაროვის ვარიანტი, რამდენიმე თვეში, კვლავ კარპოვის წინააღმდეგ, გამოიყენა ჯონ ვან დერ ვილმა, თუმცა ამჯერად კარპოვი ადვილად გაუმკლავდა დებიუტის ამ ვარიანტს. კიდევ ერთი ცნობილი გამარჯვება მნიშვნელოვან შეხვედრაში დებიუტში ახალი ვარიანტით კასპაროვმა ანანდის წინააღმდეგ მოიპოვა. მე-14 სვლაზე, ესპანური პარტიის ღია ვარიანტის ცნობილი პოზიციაში მან ეტლის შეწირვის იდეა აღმოაჩინა, რამაც მას ძლიერი შეტევა მოუტანა.
კასპაროვი აგრეთვე არის სადებიუტო თეორიის შესახებ რამდენიმე წიგნის თანაავტორი.
1980-იანი და 1990-იანი წლები
კასპაროვი იყო აზერბაიჯანის სსრ-ის კომკავშირის ცენტრლაური კომიტეტის წევრი. . 1984 წელს გაწევრიანდა სკკპ-ში, გეიდარ ალიევის ბრძანებით, მას არ მოუწია ერთწლიანი საკანდიდატო სტაჟის გავლა, რასაც ადასტურებს სსრკ-ს სპორტის სახელმწიფო კომიტეტის ჭადრაკის განყოფილების ხელმძღვანელი კროგიუსი. მოგვიანებით მიცემულ ინტერვიუში, კასპაროვმა განაცხადა, რომ საბჭოთა პრეტენდენტს მსოფლიოს ჩემპიონობაზე ჰქონდა არჩევანი პარტიაში გაწევრიანებასა და ემიგრაციას შორის.
1990 წელს, ბაქოში მომხდარი სომეხთა „პოგრომის“ დროს კასპაროვმა ოჯახი მოსკოვში გადაიყვანა. მოგვიანებით, მან „პოგრომის“ მოწყობაში მიხეილ გორბაჩოვი და სსრკ-ს სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტი. იმავე წელს, კასპაროვმა დატოვა კომუნისტური პარტიის რიგები.
1990 წელს კასპაროვი მონაწილეობდა „რუსეთის დემოკრატიული პარტიის“ შექმნაში. იგი პარტიის თავმჯდომარის, ნიკოლოზ ტრავკინის ერთ-ერთ მოადგილედ აირჩიეს. პარტიის დაარსებიდან მალევე, კასპაროვმა არკადი მურაშოვთან ერთად შიდაპარტიული ორგანიზაცია, თავისუფალ-დემოკრატიული ფრაქცია შექმნა. 1991 წლის აპრილში, რსფსრ-ის იუსტიციის სამინისტროში დარეგისტრირებიდან ერთი თვის შემდეგ, თავისუფალ-დემოკრატიულმა ფრაქციამ, კასპაროვის ჩათვლით, დატოვა პარტია. ეს მოხდა მას შემდეგ, რაც პარტიის მეორე ყრილობაზე მიიღეს არა კასპაროვის და მურაშოვის, არამედ ალტერნატიული პროგრამა. 1991 წელს კასპაროვმა დაიწყო თანამშრომლობა „Wall Street Journal“-თან, რომელიც დღემდე გრძელდება; კასპაროვი რეგულარულად აქვეყნებს იქ სტატიებს რუსულ პოლიტიკაზე.
1993 წლის ივნისში, კასპაროვი მონაწილეობდა საარჩევნო ბლოკი „რუსეთის არჩევანის“ შექმნაში.
1996 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე კასპაროვმა მხარი დაუჭირა ბორის ელცინს, რომელსაც იგი კომუნისტების ალტერნატივად განიხილავდა. კასპაროვი ელცინის სასარგებლოდ აგიტაციასაც ეწოდიოდა. შემდეგ წელს, კასპაროვი იყო ალექსანდრე ლებედის ფინანსური მრჩეველი; მათ თანამშრომლობა დაასრულეს მას შემდეგ, რაც ლებედმა გადაწყვიტა კრასნოიარსკის მხარის გუბერნატორობაზე ეყარა კენჭი.
2000-იანი წლები
ვლადიმერ პუტინის პრეზიდენტად არჩევის შემდეგ, კასპაროვი მას თვლიდა „ახალგაზრდა, პრაგმატულ ლიდერად“, რომელსაც შეუძლია რუსეთის დემოკრატიად ქცევა, თუმცა, მალევე კასპაროვმა აზრი შეიცვალა. 2001 წელს მან ხელი მოაწერა ტელეარხ „НТВ“-ს დასაცავ წერილს. 2003 წელს, იყო კულტურისა და მეცნიერების მოღვაწეთა შორის, რომლებმაც მოუწოდეს რუსეთის ხელისუფლებას ჩეჩნეთში ომის შეჩერება და მოლაპარაკებების დაწყება. 2004 წელს კასპაროვმა დააარსა კომიტეტი „208: თავისუფალი არჩევანი“ და მისი თავმჯდომარე გახდა. გარდა ამისა, უფლებადამცველ ლუდმილა ალექსეევასთან და ელცინის ყოფილ მრჩეველ, გიორგი სატაროვთან ერთად მან დაიკავა სრულიად რუსეთის სამოქალაქო კონგრესის „რუსეთი დემოკრატიისთვის, დიქტატურის წინააღმდეგ“ (რსკ) თავმჯდომარის პოსტი. 2005 წლის 10 მარტს, როდესაც კასპაროვმა, იმხანად პუტინის ერთ-ერთმა ცნობილმა კრიტიკოსმა, სპორტული კარიერის დასრულების შესახებ განაცხადა და დაამატა, რომ რუსულ პოლიტიკაში მონაწილეობა მისი ახალი მიზანია.
2005 წელს, კასპაროვი ჩაუდგა სათავეში „გაერთიანებულ სამოქალაქო ფრონტს“; ამავე პერიოდში, კომიტეტ 2008-ს მოღვაწეობა შეჩერდა. 2006 წელს „რსკ“-ს ეგიდის ქვეშ მოსკოვში ჩატარდა კონფერენცია, რომელზეც გამოაცხადეს კოალიცია „სხვა რუსეთის“ შექმნის წინააღმდეგ. კოალიციაში უნდა გაერთიანებულიყვნენ სხვადასხვა შეხედულებების პოლიტიკური პარტიები, რომლებიც თანხმდებოდნენ, რომ აუცილებელი იყო ვლადიმერ პუტინისთვის და „ერთიანი რუსეთისთვის“ წინააღმდეგობის გაწევა და პრეზიდენტისგან უფლებამოსილების პარლამენტისთვის და რეგიონებისთვის გადაცემა. 2006 წლიდან, კასპაროვი იყო „შეუწყობელთა მარშის“ერთ-ერთი ორგანიზატორი იყო. ამ პერიოდის განმავლობაში, კასპაროვის და „სხვა რუსეთის“ საქმიანობა მსხვილი რუსული მასმედიის მიერ იგნორირებული იყო.
2007 წლის 30 სექტემბერს დაიწყო კამპანიის პრეზიდენტობის კანდიდატად დაყენების კამპანია. „სხვა რუსეთის“ კოალიციამ კასპაროვი ერთიან კანდიდატად აირჩია. ნოემბერში, კასპაროვს ხუთდღიანი პატიმრობა მიუსაჯეს არასანქცირებულ მიტინგში მონაწილეობისთვის. კასპაროვის დაპატიმრება გააკრიტიკა არასამთავრობა ორგანიზაცია „Amnesty International“-მა და რუსეთის ხელისუფლებას მისი გათავისუფლებისკენ მოუწოდა. 2016 წელს, ევროპის ადამიანთა უფლებების სასამართლომ ვერ აღმოაჩინა თავისუფლების და პიროვნების ხელშეუხებლობისუფლების დარღვევა, მაგრამ დაადგინა, რომ დაირღვა კასპაროვის უფლება თავისუფალ სასამართლოზე და შეკრების თავისუფლებაზე. 2007 წლის 13 დეკემბერს, კასპაროვმა განაცხადა, რომ ხსნიდა საკუთარ კანდიდატურას საპრეზიდენტო არჩევნებიდან იმ მიზეზით, რომ ვერ მოახერხა დარეგისტრირებისთვის საჭირო ამომრჩეველთა კრების ჩატარება. კასპაროვის წარმომადგენლების თქმით, ყველამ, ვისაც კი მათ ფართის ქირის თხოვნით შესთავაზეს, უარი თქვა ამგვარი ღონისძიებისთვის ფართის მიცემაზე. . ამავე დროს, გამოკითხვების თანახმად, კასპაროვის მხარდაჭერა მცირე იყო და შესაბამისად, იმ არჩევნებში მას გამარჯვების დიდი შანსი არ ჰქონდა. „რსკ“-ს წევრთა ნაწილმა ჩათვალა, რომ კასპაროვის საქმაინობა კონრესის აპოლიტიკურობის პრინციპს არღვევდა და ორგანიზაციიდან მისი გარიცხვა მოითხოვა; მათი მოთხოვნა არ დაკმაყოფილდა. 2007 წლის შემოდგომაზე, ალექსეევმა და სატაროვმა, რომელიც იმ დროს უკვე კასპაროვის ოპოზიციაში იმყოფებოდნენ, მას კონგრესის დატოვების თხოვნით მიმართეს. 2008 წლის 14 იანვარს მათ მოთხოვნა ხელმეორედ გააგზავნეს. რადგანაც კასპაროვმა ორივეჯერ თხოვნა უპასუხოდ დატოვა, ალექსეევამ და სატიროვმა 17 იანვარს თავად დატოვეს ორგანიზაციის რიგები.
2008 წელს კასპაროვი გახდა გაერთიანებული ოპოზიციური დემოკრატიული მოძრაობა „სოლიდარობის“ ერთ-ერთი დამფუძნებელი. იმავე წლის 2008, დამფუძნებელ კრებაზე, იგი აირჩიეს ორგანიზაციის ფედერალური პოლიტსაბჭოს წევრად. იმ მომენტისთვის, კასპაროვი ითვლებოდა არსებული პოლიტიკური რეჟიმის ოპოზიციის ერთ-ერთ ლიდერად, თუმცა, მისი საქმიანობა არ იყო გაშუქებული ფედერალურ ტელეარხებზე და არ სარგებლობდა დიდი მხარდაჭერით მოსახლეობაში.
2010-იანი წლები
2010 წელს „სოლადირობის“ რიგებში კონფლიქტმა იჩინა თავი. თავიდან, მოძრაობიდან გარიცხეს პოლიტსაბჭოს წევრი, სერგეი ჟავორონკოვი, ხოლო შემდეგ, კასპაროვთან უთანხმოებების გამო, ორგანიზაცია დატოვა ვლადიმერ მილოვმა.
2010 წლის 10 მარტს კასპაროვმა ხელი მოაწერა რუსული ოპოზიციის მიმართვას „პუტინი უნდა წავიდეს“. მიმართვის მომზადების პროცესში კასპაროვი შედიოდა საავტორო ჯგუფში და ტექსტს ჯგუფის სხვა წევრებთან ათანხმებდა. 2010 წლის გაზაფხულზე და ზაფხულზე მიდიოდა მიმართვის მხარდასაჭერი ხელმოწერების მოგროვება. შემოდგომასა და ზამთარში მოსკოვში ჩატარდა საპროტესტო აქციები პუტინის გადადგომის მოთხოვნით. მათში მონაწილეობა კასპაროვმაც მიიღო.
2012 წლის 17 აგვისტოს კასპაროვი დააკავეს ხამოვნიჩესკის სასამართლოსთან, „Pussy Riot“-ის საქმესთან დაკავშირებით გადაწყვეტილების გამოტანის დღეს. სამართალდამცავთა ცნობით, დაკავებისას კასპაროვმა პოლიციელს უკბინა. კასპაროვის თქმით, ეს მტკიცება ტყუილს წარმოადგენს; მან დაამატა, რომ პოლიციელებმა იგი დაკავებისას სცემეს. 24 აგვისტოს კასპაროვი, რომელსაც პოლიციის თანამშრომლის დაუმორჩილებლობას ედავებოდნენ, სასამართლომ გაამართლა.
2013 წლის ივნისში კასპაროვმა განაცხადა, რომ არ აპირებდა რუსეთში დაბრუნებას და „კრემლში მჯდომ ბანდიტებთან“ ბრძოლას საერთაშორისო არენაზე გააგრძელებდა. კასპაროვის თქმით, ლიტვაში ოპოზიციური აქტივისტებისთვის სემინარების ჩატარებისთვის და „მაგნიტსკის აქტის“ მხარდაჭერისთვის იგი სპეცსამსახურებში დაბარებას და სისხლის სამართლის საქმის აღძრას ელოდა. კასპაროვი შიშობდა, რომ მას ქვეყნიდან გაუსვლელობაზე მოუწევდა დათანხმება, რის გამოც მას აღარ ექნებოდა ლექციების კითხვის და ფონდების მუშაობის წარმართვის საშუალება. იმ მომენტიდან, კასპაროვმა დაიწყო ცხოვრება ნიუ-იორკში. მან აგრეთვე განაცხადა, რომ სათავეში უდგას კომიტეტ „We Choose“-ს, რომელიც ემხრობა ირანში სამართლიანი არჩევნების ჩატარებას. კომიტეტი, რომელსაც კერძო მოქალაქეები აფინანსებენ, ატარებდა პარალელური არჩევნების მონიტორინგს; ალტერნატიულ არჩევნებში მონაწილეობა მიიღო 20-მა კანდიდატმა, რომელიც არჩევნებზე ხელისუფლებამ არ დაუშვა. „ამით ვარ დაკავებული ბოლო რამდენიმე თვე ლეონიდ ვოლკოვთან. ამოქმედებულია დემოკრატია—2-ის გაუმჯობესებული სისტემა. ეს არის ვირტუალური პლატფორმა, რომლითაც ჩატარდა არჩევნები ოპოზიციისს საკოორდინაციო საბჭოს. მე ვარ ჯერ კიდევ თებერვალში დაწყებული პროცესის არაფორმალური ორგანიზატორი. ვოლკოვი კი უშუალოდ ირანელებთან მუშაობს“.
ლიტერატურული საქმიანობა
ფართოდ გახდა ცნობილი კასპაროვის ავტობიოგრაფიული ნაშრომი „Child of Change“ („ცვლილებების შვილი“), რომელიც ინგლისურ ენაზე, 1987 წელს გამოვიდა. კასპაროვმა ტექსტი ჟურნალისტ დონალდ ტელფორდს უკარნახა, უკანასკნელმა კი მისი ლიტერატურული დამუშავება ჩაატარა. ედუარდ უინტერი თავის რეცენზიაში ყურადღებას აქცევს ფაქტების დამახინჯებასა და დამალვას, თუმცა, ახასიათებს წიგნს როგორც პროფესიონალურ ნაშრომს და პოტენციალურ ბესტსელერს. 1989 წელს, გამოჩნდა გადამუშავებული ვერსია რუსულ ენაზე; ამჯერად, წიგნის სახელი „ულიმიტო შერკინება“ იყო.
2003 წლის დასაწყისიდან, კასპაროვმა ჟურნალისტ და ჭადრაკის ოსტატ დიმიტრი პლისეცკისთან ერთად გამოუშვა წიგნების სერია „ჩემი დიდებული წინამორბედები“, რომელიც შეიცავდა წარსულის გამოჩენილი მოჭადრაკეების დეტალურ ბიოგრაფიას და მათი პარტიების ანალიზს. ბოლო, მეხუთე ტომი, კარპოვის და კორჩნოის ბიოგრაფიით, 2006 წელს გამოვიდა. დადებით გამოხმაურებასთან ერთად, წიგნმა დაიმსახურა კრიტიკა ანალიზების კორექტული ატრიბუციის გარეშე „სესხების“ და გავრცელებული უზუსტობების ტირაჟირების გამო. სერიის მესამედან მეხუთე ტომში მითითებული იყო ბიბლიოგრაფია.
2007 წელს კასპაროვმა გამოაქვეყნა ორი წიგნი „70-იანების სადებიუტო რევოლუცია“ და „ჭადრაკი, როგორც ცხოვრბის მოდელი“. პირველ წიგნი, რომელიც მან პლისეცკისთან ერთად დაწერა, ეძღვნება სადებიუტო თეორიაში მომხდარ ცვლილებებს, რომელსაც ადგილი ჰქონდა 1970-იან წლებში. კასპაროვის აზრით, სადებიუტო სტრატეგია, იმ მომენტიდან, ხასიათდება კონკრეტული ვარიანტების დამუშავებისგან უნივერსალური სქემების შექმნისკენ გადასვლით. ზუსტად იმ პერიოდში გამოიმუშავებს ვარიანტები, რომლებიც არღვევდნენ ადრე არსებულ კანონებს. მეორე წიგნი ავტობიოგრაფიულ ხასიათს ატარებს; მასში კასპაროვი აღწერს, თუ როგორ იმოქმედა ჭადრაკმა მის მოღვაწეობაზე ბიზნესში და პოლიტიკაში.
1999 წელს კასპაროვმა დაწერა ოცდაორგვერდიან წინასიტყვაობა ანატოლი ფომენკოს და გლებ ნოსოვსკის წიგნ „შესავალი ახალ ქრონოლოგიაში (ახლა რომელი საუკუნეა?)“. წიგნში აღწერილია ახალი ქრონოლოგიის თეორია, რომელსაც სამეცნიერო საზოგადოება ფსევდომეცნიერულად თვლის. კასპაროვმა, მთლიანობაში, მხარი დაუჭირა წიგნში აღწერილ იდეებს. მოგვიანებით, მან არაერთხელ განაცხადა, რომ ეჭვი ეპარება ისტორიულ მოვლენათა არსებული ქრონოლოგიის ჭეშმარიტებაში. ალექსანდრე ნიკიტინის თქმით, კასპაროვი რაღაც მონაკვეთის განმავლობაში ფომენკოს ჯგუფს აფინანსებდა. მოგვიანებით, მას „ახალ ქრონოლიგიასთან“ დაკავშირებული იმედები გაუცრუვდა. წიგნში „ჭადრაკი, როგორც ცხოვრების მოდელი“ კასპაროვი „ახალ ქრონოლიგიას“ აღარ ახსენებს.
2015 წელს გამოვიდა კასპაროვის წიგნი „ზამთარი დგება: რატომ უნდა შევაჩეროთ პუტინი და თავისუფალი სამყაროს სხვა მტრები“, რომელშიც იგი აკრიტიკებს ვლადიმერ პუტინს და დასავლელ ლიდერებს, რომლებიც, კასპაროვის აზრით, არ აკეთებენ საკმარისს პუტინის საწინააღმდეგოდ. წიგნში კასპაროვმა იდეალად აღიარა რონალდ რეიგანი, როგორც ადამიანი, რომელმაც შეიტანა ძირითადი წვლილი ცივ ომში გამარჯვებისთვის. წიგნში არის კასპაროვის მოწოდება მკითხველისდამი: დიქტატორთა მიმართებაში, უპირველეს ყოვლისა, მორალურ-ეთიკური ნორმებით ვიხელმძღვანელოთ. ჟურნალისტების მოსაზრებით, წიგნი „ცოცხლად“ და აგრესიულადაა დაწერილი, თუმცა, არის ზედაპირული და არასამართლიანი ანალიზის და შეფასების დროს.
ბიზნეს-საქმიანობა
1990 წლის აგვისტოში კასპაროვი გახდა რადიოსადგური „Эхо Москвы“-ს ერთ-ერთი თანადამფუძნებელი. კასპაროვი აგრეთვე ფლობდა აქციების საკმაოდ დიდ პაკეტს. 1990-იანი წლების შუა პერიოდში, მან თავისი აქციები ვლადიმერ გუსინსკის მიჰყიდა. იმავე პერიოდში, დააარსა კომპანია „Каспаров-консалтинг“, რომელიც დაკავებული იყო ინვესტორების კონსულტაციით და ავიაგადაზიდვების ორგანიზაციით. კასპაროვი აგრეთვე გახდა საინვესტიციო ფონდ "Russia Growth Fund"-ის თანადამფუძნებელი და მმართველი. 2001 წელს განაცხადა, რომ წყვეტდა ბიზნეს-საქმიანობას რუსეთში და აქტივები საზღვარგარეთ გაჰქონდა.
1999 წელს, ინტერნეტ-ბიზნესის მსოფლიო ბუმის დროს, კასპაროვმა და რამდენიმე ისრაელელმა ბიზნესმენმა დააარსა კომპანია „Kasparov Chess Online“. საიტზე, მომხმარებლებს შეეძლოთ გარკვეული საფასურის სანაცვლოდ ჭადრაკთან დაკავშირებული სერვისის მიღება. კომპანიისა და ინტერნეტ-პორტალის შექმნაზე დაიხარჯა 9 მილიონი აშშ დოლარი. 2002 წლის ბოლოში პორტალი დაიხურა დაფინანსების არარსებობის გამო, ხოლო კომპანიას, რომლის შენახვაც წამგებიანი იყო, ლიკვიდაცია ჩაუტარდა.
სხვადასხვა დროს, კასპაროვმა მიიღო „Pepsi“-ს, „Altavista“-ს და „ING“-ს სარეკლამო რგოლებში. 2010 წელს, კასპაროვის თქმით, მისი შემოსავლის ძირითადი წყარო ლექციების კითხვა იყო. .
პირადი ცხოვრება
კასპაროვი სამჯერ იყო დაქორწინებული. შვილი მას სამივე მეუღლისკან ჰყავს.
1989 წელს იგი დაქორწინდა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტის დამთავრებულ და გიდ-თარჯიმან მარია არაპოვაზე, რომელიც მან სამი წლით ადრე გაიცნო. 1992 წელს მათ გაუჩნდათ ქალიშვილი პოლინა, 1993 წელს კი ისინი დაშორდნენ. მოგვიანებით, მარია და პოლინა აშშ-ში გადავიდნენ.
1984-1986 წლებში კასპაროვს ჰქონდა რომანი მსახიობ მარინა ნეელოვასთან. ზოგიერთი წყაროს თანახმად, კასპაროვი ნეელოვას შვილის, ვერონიკას (დ. 1987) მამაა. წიგნ „ცვლილებათა შვილში“ კასპაროვი ამას უარყოფს. მოგვიანებით მიცემულ ინტერვიუებში, კასპაროვი ამ კითხვაზე კონკრეტულ პასუხს არ სცემდა. ნეელოვას ამ თემასთან დაკავშირებით საჯარო კომენტარი არასოდეს გაუკეთებია.
2005 წელს კასპაროვი დაქორწინდა სანქტ-პეტერბურგელ დარია ტარასოვაზე. 2006 წელს მათ გაუჩნდათ ქალიშვილი აიდა,. ხოლო 2015 წლის 6 ივლისს ვაჟი ნიკოლოზი.
კასპაროვი ფლობს უძრავ ქონებას მოსკოვში, სანქტ-პეტერბურგში, ნიუ-იორკში და ნიუ-ჯერსიში.
2013 წელს კასპაროვმა შეიტანა განაცხადი ლატვიის მოქალაქეობის მიღებაზე, თუმცა, უარი მიიღო. 2014 წლის თებერვალში მიიღო ხორვატიის მოქალაქეობა, სადაც ფლობს სახლს ქალაქ მაკარსკაში.
ტურნირები
წყარო:
მატჩები
წყარო:.
საჭადრაკო ოლიმპიადები
გარი კასპაროვმა მონაწილეობა მიიღო რვა ოლიმპიადაში. ოთხჯერ საბჭოთა კავშირის, ოთხჯერ კი რუსეთის შემადგენლობაში. 1980 წელს იგი იყო მეორე სათადარიგო მოთამაშე, 1982 წელს თამაშობდა მეორე დაფაზე, ხოლო დანარჩენ ოლიმპიადებზე პირველ.
ევროპის გუნდური ჩემპიონატები
კასპაროვმა მონაწილეობა მიიღო ევროპის ორ ჩემპიონატზე: 1980 წელ, სსრკ-ს ნაკრებში მეორე სათადარიგოს რანგში და 1992 წელს, უკვე რუსეთის სახელით, პირველ დაფაზე. .