cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალექსანდრე ლომთათიძე
ბიოგრაფია
1994 წლის 17 ივნისს აღნიშნული საარქივო მასალა ნინო ღოღობერიძემ გიორგი ლომთათიძის არქივთან ერთად გადასცა კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტს (შემოსულობათა წიგნი #665). ალექსანდრე ლომთათიძის პირადი არქივი შეიცავს 57 საარქივო ერთეულს. აღწერილობაში მასალა დალაგებულია თემატურად და ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:ბახვში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
პოტესი
პოტესი (Potes) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ლიებანის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7,64 კმ². მოსახლეობა — 1332 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
ლოს-პალმიტოსი
ლოს-პალმიტოსი (Los Palmitos) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 182 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 344 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 89.92 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 204 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სამების ხიდი (სანქტ-პეტერბურგი)
სამების ხიდი (Троицкий мост) — საფეხმავლო, საავტომობილო და ტრამვაის გასახსნელი ხიდი სანქტ-პეტერბურგში,  მდინარე ნევაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს პეტროგრადისა და საადმირალოს პირველ კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 582 მეტრი, ხოლო სიგანე — 23,6 მეტრი. ეს არის მესამე მუდმივი ხიდი მდინარე ნევაზე (ბლაგოვეშჩენსკისა და ლიტეინის ხიდების შემდეგ). 1965 წლამდე ალექსანდრე ნეველის ხიდის აგებამდე, ქალაქის ყველაზე გრძელი ხიდი იყო. ხიდი წარმოადგენს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლს. ხიდის ჩრდილოეთი ნაწილი კვეთს პულკოვის მერიდიანს.
მდებარეობა
სამების ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს სუვოროვის მოედანსა და მარსის ველსა და სამების მოედანს. ხიდიდან იწყება კამენოოსტოვსკის პროსპექტი.
უახლოესი მეტროს სადგურია „გორკოვსკაია“.
სახელწოდება
1803 წელს აქ მდებარე ბარჟებიანი ხიდის სახელწოდება იყო პეტერბურგის ხიდი, 1827 წელს გადაკეთებულ ხიდს უწოდეს სამების ხიდი ახლოს მდებარე სამების მოედნისა და პეტროვსკის სამების ტაძრის გამო (რომელიც დაანგრიეს 1932 წელს). 1891 წელს ქალაქის საბჭომ წამოაყენა წინადადება ხიდისთვის ეწოდებინათ ალექსანდრო-მარიინსკის ხიდი, იმპერატორ ალექსანდრე III-ისა და დედოფალ მარია თედორეს ასულის ქორწინების 25 წლისთავის აღსანიშნავად. მაგრამ იმპერატორმა ბრძანა ხიდისთვის შეენარჩუნებინათ სახელწოდება სამება. 1918 წლის ოქტომბერში საბჭოთა ხელისუფლებამ ხიდს სახელი შეუცვალა და უწოდა თანასწორობის ხიდი. სერგეი კიროვის გარდაცვალების შემდეგ საბჭოთა კავშირის ცენტრალურმა აღმასრულებელმა კომიტეტმა თავისი დადგენილებით 1934 წლის 15 დეკემბერს უწოდა კიროვის ხიდი. აღნიშნული სახელწოდება მოქმედებდა 1991 წლის 4 ოქტომბრამდე, ამ დღეს კი ხიდმა დაიბრუნა ისტორიული სახელწოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
ალბერტ VII ავსტრიელი
ალბერტ VII ავსტრიელი (Albrecht VII von Österreich, Alberto VII de Austria, Albrecht VII van Oostenrijk; დ. 13 ნოემბერი, 1559, ვინერ-ნოიშტადტი, ავსტრია — გ. 13 ივლისი, 1621, ბრიუსელი, ესპანური ნიდერლანდები) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან II-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია ესპანელის შუათანა ვაჟი. თავდაპირველად მისდევდა სასულიერო ცხოვრებას, რა დროსაც იგი აყვანილ იქნა კარდინალის ხარისხში და მიენიჭა ტოლედოს არქიეპისკოპოსის წოდება. აგრეთვე იყო პორტუგალიის მთავარი ინკვიზიტორი და მისი დროებითი ვიცეროი. თუმცა შემდეგ სასულიერო ცხოვრებას თავი დაანება და 1598 წელს ცოლად შეირთო თავისი ბიძაშვილი, ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ის უფროსი ასული ისაბელ კლარა ეუხენია ესპანელი. ამავე წელს მისმა ახლად გამეფებულმა ცოლის ძმამ, მეფე ფილიპე III-მ მას და თავის დას ესპანური ნიდერლანდები უბოძათ სამართავად. 1619 წლის მარტიდან ოქტომბრამდე იყო ზემო და ქვემო ავსტრიის ერცჰერცოგი, რის შემდეგაც თავისი ბიძაშვილის სასარგებლოდ გადადგა. იგი გარდაიცვალა 61 წლის ასაკში, უშვილოდ.
ადრეული ცხოვრება
ალბერტი დაიბადა 1559 წლის 13 ნოემბერს, ავსტრიის ქალაქ ვინერ-ნოიშტადტში. იგი იყო საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან II-ისა და მისი ცოლის, იმპერატრიცა მარია ესპანელის მეხუთე ვაჟი და მეათე შვილი თექვსმეტიდან. მამის მხრიდან ბებია-ბაბუად ერგებოდნენ საღვთო რომის იმპერატორი ფერდინანდ I და მისი ცოლი, უნგრეთის, ბოჰემიისა და ხორვატიის დედოფალი ანა იაგელონი, ხოლო დედის ხაზით მისი ბებია-ბაბუა იყვნენ საღვთო რომისა და ესპანეთის მეფე კარლ V და მისი ცოლი ისაბელ პორტუგალიელი. როდესაც ალბერტი 11 წლის იყო, მისი ორი უფროსი და გაათხოვეს. პირველი და, პრინცესა ანა მიათხოვეს მისსავე ბიძას, ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ს, ხოლო მეორე და, პრინცესა ელიზაბეთი მიათხოვეს საფრანგეთის მეფე შარლ IX-ს. ალბერტი და მისი ძმა ერნესტი მშობლების ბრძანებით ანას გაჰყვნენ ესპანეთში. მათმა ბიძამ, ესპანეთის მეფე ფილიპე II-მ ისინი თავის შვილობილებად გამოაცხადა და ალბერტისა და ერნესტი რელიგიური კუთხით აღზრდა დაიწყო. ორივემ შესანიშნავი სასულიერო კარიერა აიწყო. ვენეცელი მალევე ჯერ კარდინალი, შემდეგ კი ტევტონთა ორდენის დიდი მაგისტრი გახდა. 1577 წლის 3 მარტს რომის პაპმა გრიგოლ XIII-მ ალბერტი კარდინალის ხარისხში აიყვანა. მალევე ალბერტი რომში ჩავიდა და იქ სანტა კროჩეს ეკლესიაში დაიწყო ღვთისმსახურება. თუმცა ფილიპეს მისთვის უფრო დიდი გეგმები ჰქონდა. მას სურდა, რომ ალბერტი ტოლედოს არქიეპისკოპოსი გამხდარიყო, თუმცა ამ დროს ეს თანამდებობა გასპარ დე კიროგა ი სანდოვალს ეკავა, რომელმაც იმაზე დიდხანს იცოცხლა ვიდრე ფილიპე იმედოვნებდა. საბოლოოდ იგი 1594 წლის 12 ნოემბერს გარდაიცვალა და ალბერტიც ტოლედოს არქიეპისკოპოსი გახდა. სულ რამდენიმე წელიწადში ალბერტს მოჰბეზრდა სასულიერო ცხოვრება და 1598 წელს კარდინალობიდანაც და არქიეპისკოპოსობიდანაც გადადგა. მისი სასულიერო აღზრდის მიუხედავად, როგორც ჩანს მას საერთოდ არ ჰქონდა ამ საქმისადმი ინტერესი.
პორტუგალიასთან დინასტიური უნიის შემდეგ, 1583 წლიდან ალბერტი პორტუგალიის ვიცეროიდ დაინიშნა. ამის პარალელურად იგი პორტუგალიაში გახდა რომის პაპის ლეგატი და მთავარი ინკვიზიტორი. როგორც პორტუგალიის ვიცეროი, 1588 წელს მონაწილეობდა უძლეველი არმადის ორგანიზებაში და 1589 წელს ლისაბონიდან კონტრინგლისურ შეტევასაც ხელმძღვანელობდა. 1593 წელს ფილიპე II-მ იგი თავის სამეფო კარზე გადაიყვანა, სადაც ქვეყნის მართვის მნიშვნელოვანი საკითხები სწორედ მას ებარა. ორი წლის შემდეგ მოღალატე ინგლისელებმა მას ირლანდიის მეფის გვირგვინი შესთავაზეს, თუმცა იცოდა, რომ მას მალევე დაჰკარგავდა და თანაც ეს, რომ ფილიპეს ღალატს ნიშნავდა, ამიტომაც უარი თქვა.
ესპანური ნიდერლანდების შტატჰალტერი
მარცხნივ|მინი|254x254პქ|ალბერტ ავსტრიელი და მისი მეუღლე, ისაბელ კლარა ეუხენია ესპანელი 1595 წელს, მას შემდეგ რაც ალბერტის ძმა, ჰაბსბურგთა ნიდერლანდების შტატჰალტერი ერნესტ ავსტრიელი გარდაიცვალა, ალბერტი ბრიუსელში გაემგზავრა, რათა თავისი ძმა ჩაენაცვლებინა. 1596 წლის 11 თებერვალს იგი შტატჰალტერი გახდა. მისი პირველი პრიორიტეტი გახდა ქვემო ქვეყნებში ძველი ესპანური გავლენის აღდგენა. ამისათვის ესპანელებს ერთდროულად ჰოლანდიასთან, საფრანგეთთან და ინგლისელებთან უნდა ეომა და თანაც ყოველი მათგანი უნდა დაემარცხებინა. ალბერტმა იცოდა, რომ 1590 წელს მის ძმასაც ჰქონდა იგივე მცდელობა, თუმცა ფრანგების, ინგლისელებისა და ჰოლანდიელების გაერთიანებულ ჯარებთან სასტიკად დამარცხდა. 1597 წლიდან დაიწყო ომების მთელი სეზონი. ამ ომში ჰოლანდიელებმა და ფრანგებმა ესპანელებს ზედიზედ აგემეს სასტიკი დამარცხებები. ალბერტმა ჰოლანდიის მმართველ მორის ორანჟელთან დაკარგა სტრატეგიულად უმნიშვნელოვანესი ქალაქები რაინის გაყოლებაზე, საფრანგეთის მეფე ანრი IV-თან ბრძოლისას კი დაკარგა ქალაქი ამიენი და თითქმის მთლიანი არტუა თავისი ფლანდრიითურთ. მართალია ალბერტს მათი დაბრუნების მცდელობები ჰქონდა, თუმცა ანრიმ უფრო მწარედ დაამარცხა იგი. საბოლოოდ ისე მოხდა, რომ დაკარგულ ტერიტორიებთან ერთად, ალბერტმა ძლივს მოახერხა ჯარისკაცებისათვის ჯამაგირის გადახდა. მინი|ალბერტი 1599-1600 წლებში როდესაც ომი დამთავრდა და სიტუაცია შედარებით დასტაბილურდა, ალბერტმა ესპანეთის მტრებს მშვიდობის დასამყარებლად მიმართათ, რომელთაგან მოლაპარაკებებზე მხოლოდ საფრანგეთის მეფე ანრი IV წამოვიდა. რომის პაპის ლეგატის კარდინალ ალესანდრო დე მედიჩის — მომავალში პაპი ლეო XI — შუამავლობით, 1598 წლის 2 მაისს ვერვინსის მშვიდობა დამყარდა ფრანგებსა და ესპანელებს შორის. ესპანელებმა ამით დიდ წარმატებას მიაღწიეს, რითაც განახლდა კატო კამბრეზის მშვიდობის სიტუაცია. საფრანგეთი დათანხმდა მათ მიერ უხეშად ოკუპირებული ტერიტორიების ესპანელთათვის დაბრუნებას, რითაც ფრანგებმა ჰოლანდიის რესპუბლიკის მხარდაჭერა შეინარჩუნეს. 1598 წლის 6 მაისს, ფრანგებთან ხელშეკრულების დადებიდან მხოლოდ ოთხ დღეში ფილიპე II-მ ალბერტი დანიშნა საკუთარ უფროს ქალიშვილ ისაბელ კლარა ეუხენიაზე, რის შემდეგაც ალბერტი და ისაბელ კლარა ეუხენია ესპანური ნიდერლანდების სუვერენულ მმართველებად დანიშნა. თუმცა მათ საქორწინო კონტრაქტში ასევე აღნიშნული იყო, რომ თუ წყვილს ქორწინებაში შვილები არ შეეძინებოდათ, ნიდერლანდები კვლავ ესპანეთის შემადგენლობაში გადადიოდა. ქორწინებისთვის, ალბერტმა ფორმალურად რომის პაპისაგან ნებართვა მიიღო და კარდინალის პოსტი დატოვა. 1598 წლის 14 სექტემბერს ალბერტი დასაქორწინებლად მადრიდში ჩავიდა, თუმცა ქორწილის წინა ღამეს, 17 სექტემბერს ფილიპე II გარდაიცვალა, რის გამოც ქორწილი დიდი ხნით გადაიდო. ტახტზე ახალი მეფე — ფილიპე III ავიდა. საბოლოოდ ისაბელ კლარა ეუხენიასა და ალბერტის ქორწინება 1599 წლის 18 აპრილს შედგა ქალაქ ვალენსიაში.
ომის წლები
ალბერტისა და ისაბელას ერთობლივი მეფობის პირველ ნახევარში ომი დომინირებდა. ისინი ებრძოდნენ გაერთიანებული პროვინციების რესპუბლიკასა და ინგლისის დედოფალ ელისაბედ I-ს. თუმცა საბოლოოდ მათი ბრძოლა, რომელიც მიზნად ჰაბსბურგთა ძალაუფლების განმტკიცებას ქვემო ქვეყნებში და ჰოლანდიის რესპუბლიკის იზოლაციას ისახავდა წარუმატებელი აღმოჩნდა. მათი საბრძოლო სტრატეგია ძირითადად წარმოადგენდა თავიანთი ოპონენტების მოსალაპარაკებელ მაგიდამდე მიყვანას და იქ მათ გადმობირებას. თავიდან როდესაც ზედიზედ რამდენიმე მარცხი იგება ჰოლანდიაში, ალბერტმა გააცნობიერა, რომ ჩრდილო ნიდერლანდებში შეუძლებელი იყო კვლავ ესპანური ძალაუფლების ძველებურად აღდგენა. რეალურად ფილიპე III და მისი მრჩევლები მხოლოდ შეშფოთებას გამოხატავდნენ ალბერტის მარცხებისას და არც კი ცდილობდნენ მის დახმარებას ჰოლანდიელების წინააღმდეგ ბრძოლაში, რომელიც ისევ და ისევ ესპანეთისთვის კეთდებოდა. ესპანელები მას გამუდმებით ომის გაგრძელებას მოსთხოვდნენ. საბოლოოდ ალბერტმა მიიღო გადაწყვეტილება და მადრიდიდან წამოსულ ყველა ბრძანებას აიგნორებდა.
ალბერტის სამხედრო რეპუტაცია ძალიან ცუდი იყო. განსაკუთრებით მაშინ გაუფუჭდა სამხედრო სახელი, როდესაც 1600 წლის 2 ივლისს ნიეუოპურთის ბრძოლაში სასტიკად დაამარცხა მორის ორანჟელმა. მისი საბოლოო მარცხი 1601-04 წლებში შედგა, როცა მან ფლანდრიაში ქალაქ ოსტენდზე ალყა სრული კრახით მოხსნა. ამის შემდეგ ესპანელებმა ის ჩამოაქვეითეს და სამხედრო ბრძანებებს წარმოშობით გენუელი ამბროჯიო სპინოლა იძლეოდა. საბოლოოდ ამბროჯიოს სარდლობით 1604 წლის 22 სექტემბერს ესპანელებმა ოსტენდი აიღეს. სწორედ ამბროჯიოს ბრწყინვალე სარდლობით დაიბრუნეს ესპანელებმა 1594 წელს დაკარგული რაინისპირა უმნიშვნელოვანესი ქალაქები. მარცხნივ|მინი|270x270პქ|1612 წელს მოჭრილი ნიდერლანდური ბრინჯაოს მონეტა ალბერტისა და ისაბელას გამოსახულებით იმავდროულად ალბერტმა მშვიდობა დაამყარა ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ I-თან. ინგლისელებმა, ესპანელემბა და ჰოლანდიელება 1604 წლის 24 ივლისს ხელი მოაწერეს ლონდონის ხელშეკრულებას, რითაც მშვიდობა მყარდებოდა. თუმცა სამშობლოში დაბრუნებული ალბერტი ინგლისელებთან მშვიდობის დამყარების გამო შეგების გამო გალანძღეს, რადგან კათოლიკეებისათვის სამარცხვინო იყო ერეტიკოსებთან დაზავება. ამ ამბავმა ლონდონამდე ჩააღწია და ლონდონსა და ბრიუსელს შორის გარკვეული დაძაბულობა ჩამოაგდო.
სპინოლას წარმატებულმა სამხედრო კამპანიებმა გაერთიანებული პროვინციების რესპუბლიკა პოლიტიკურ იზოლაციამდე მიიყვანა, რამაც აიძულა მეაბმოხე ჰოლანდიელები 1607 წლის აპრილში ესპანელებთან მოლაპარაკებებზე წამოსულიყვნენ. ერთმანეთზე საშინლად გადამტერებულ და შეზიზღებულ ჰოლანდიელებსა და ესპანელებს შორის მოლაპარაკება ვერ მოხერხდა. საბოლოოდ ესპანელებმა ჰოლანდიის საყრდენი ქალაქი ანტვეტპენი აიღეს, რის შემდეგაც დანებდნენ და 1609 წლის 9 აპრილს საზავო ხელშეკრულებით დასრულდა თორმეტწლიანი ომი. ზავის პირობების თანახმად ოფიციალურად გაერთიანებული პროვინციები კვლავ ჰაბსბურგთა სამმართველო ზონად რჩებოდა.
მშვიდობის წლები
მინი|ალბერტი და ისაბელ კლარა ეუხენია თორმეტწლიანი გაუთავებელი ომების შემდეგ დამყარებულმა მშვიდობამ ესპანურ ნიდერლანდებს ამოსუნთქვის საშუალება მისცა. გლეხებსა და ვაჭრებს თავისუფლად მუშაობის საშუალება მიეცათ. ერცჰერცოგის მფარველობა ასე თუ ისე გლეხობას მფარველობდათ და ომიანობის პერიოდში მათ მოსავალს არავინ ეხებოდათ, თუმცა მშვიდობის დამყარების შემდეგ დიდი მიწები, რომლებიც ჯარების დაბანაკებას ხმარდებოდა, ახლა უკვე დასამუშავებელ ტერიტორიად იქცა, დღეს კი ამ ტერიტორიაზე საფრანგეთ-ბელგიის საზღვარი გადის და ეს ადგილი მთლიანად დაჭაობებულია. სოფლის მეურნეობის აღდგენისათვის ცხადია საჭირო იყო დემოგრაფიული პრობლემის მოგვარება, რადგან გაუთავებელი ომების გამო დიდი რაოდენობით ჯანმრთელი მუშა ხელი გაწყდა, ბუნებრივი მატება კი ნელა მიმდინარეობდა. მოსახლეობის ისეთი რაოდენობა, რაც ომამდე იყო, მხოლოდ ათწლეულების შემდეგ აღსდგა. სოფლის მეურნეობის გარდა, თავიდან აღდგენა დასჭირდა მრეწველობისა და ვაჭრობის სფეროებსაც. თუმცაღა საერთაშორისო ვაჭრობაზე გასვლა რაინის კალაპოტის დახურვამ და ზღვით მემეზობლე ქვეყნების გადამტერებამ შეუძლებელი გახადა. აგრეთვე უამრავი გზა იყო გადათხრილი, ხიდები კი დამწვარ-დანგრეული რის აღდგენასად დიდი რესურსი დასჭირდა. სიღარიბის დასაძლევად და სოფლად გადასახლების წასახალისებლად ალბერტმა და ისაბელამ გადაწყვიტეს, ყველას ვინც სოფლად გადასახლდებოდა და მეურნეობას მოჰყოფდა ხელს დიდი მამულები ეჩუქებინათ, რამაც გაამართლა.
რეკათოლიზაციის პერიოდში კათოლიციზმის გასავრცელებლად და გასამყარებლად ალბერტი და ისაბელა სხვადასხვა ორდენებს იყენებდნენ, როგორებიცაა იეზუიტები და კაპუცინები. ისინი მათ დიდი თანხებით აფინანსებდნენ, რათა კათოლიციზმი გაევრცელებინათ.
ალბერტისა და ისაბელ კლარა ეუხენიას მეფობა ესპანურ ნიდერლანდებში აღორძინებისა და განვითარების ხანითაა შესული ისტორიაში. 1600 წელს მათ მოიწვიეს სამეფო საბჭო და მათთან ერთად მართავდნენ სახელმწიფოს. მათ გაატარეს უამრავი სასარგებლო რეფორმა, როგორებიცაა წერა-კითხვის გავრცელება, დუელების აკრძალვა, ხიდების, გზებისა და კანალიზაციის გაყვანა და ა.შ.
სტრატეგიული და რელიგიური მოტივებიდან გამომდინარე, 1614 წელს ალბერტი ჩაება იულიხ-კლევ-ბერგის მემკვიდრეობის ომში. საბოლოოდ იულიხ-კლევ-ბერგის საჰერცოგო სწორედ მათ დაიპყრეს და ესპანურ ნიდერლანდებს მიუერთეს, რასაც 1618 წელს ოცდაათწლიან ომში ჩაბმა მოჰყვა. მას შემდეგ რაც მის ბიძაშვილ ფერდინანდ II-ს პფალცის კურფიურსტმა ბოჰემიის სამეფო წაართვა ალბერტმა და ფილიპე III-მ მას დიდი დამხმარებითი ჯარები გაუგზავნეს და ბოჰემია დაუბრუნეს. ეს ბრძოლა გადამწყვეტი მოვლენა იყო ოცდაათწლიან ომში, სადაც ალბერტმა გამარჯვებით დიდი სახელი და დიდება მოიპოვა.
გარდაცვალება და მემკვიდრეობა
მრავალწლიანი ქორწინების შემდეგ ნათელი გახდათ, რომ ალბერტსა და ისაბელ კლარა ეუხენიას შვილები აღარ ეყოლებოდათ. 1613-14 წლებში ალბერტის ჯანმრთელობის მდგომარეობა მნიშვნელოვნად შეირყა, რის შემდეგაც მან განაცხადა, რომ მისი და მისი ცოლის დაღუპვის შემდეგ ესპანური ნიდერლანდები ფილიპე III-ის მმართველობაში გადავიდოდა. 1619 წლის მარტში მას შემდეგ რაც ალბერტის უფროსი ძმა, იმპერატორი მატიასი უშვილოდ დაიღუპა ზემო და ქვემო ავსტრიის ტახტი ალბერტს დარჩა, რომელიც ოქტომბერში თავისი ბიძაშვილის, იმპერატორ ფერდინანდ II-ის სასარგებლოდ გადადგა. საბოლოოდ 1621 წლის 31 მარტს ფილიპე III გარდაიცვალა, ტახტზე მისი ვაჟი ფილიპე IV ავიდა, რის შემდეგაც სწორედ ის გახდა ალბერტის მემკვიდრე.
1620 წლის ბოლო თვეებში ალბერტის ჯანმრთელობა კიდევ უფრო გაუარესდა. იგი ძალიან იმედგაცრუებული მიდიოდა იმ ქვეყნად, რადგან ჰოლანდია მაინც ვერ დაიპყრო. 1621 წლის 13 ივლისს, 61 წლის ასაკში ალბერტი გარდაიცვალა. ქვეყნის მართვა ისაბელ კლარა ეუხენიამ დამოუკიდებლად განაგრძო გარდაცვალებამდე, რის შემდეგაც მათი სამფლობელოები ფილიპე IV-ს გადაეცა.
წინაპრები
ალბერტ VII ავსტრიელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1559 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1621 კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:ავსტრიის ერცჰერცოგები კატეგორია:ნიდერლანდების მონარქები კატეგორია:კარდინალები კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:XVII საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგები
არტავაზიკის ეკლესია
არტავაზიკის ეკლესია (Արտավազիկ եկեղեցի) — სომხური ეკლესია, რომელიც მდებარეობს სოფელ ბიურაკანში, არაგაწოტნის პროვინციაში. ეკლესიამ სახელი მისი დამაარსებელი მეფის გამო მიიღო. ტაძრის უკან დგას XIII საუკუნის ხაჩქარი.
ციხისძირის სამაროვანი
ციხისძირის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ციხისძირის ჩრდილოეთით, 1 კილომეტრზე, ადგილ ცივწყაროზე. თარიღდება Vl საუკუნით. 1984 წელს, ძეგლის დაზვერა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ჟინვალის არქეოლოგიური ექსპედიციის რაზმმა (ხელმძღვანელი ზ. კალანდაძე). სამარხეული ინვენტარი მხოლოდ ერთ სამარხში აღმოჩნდა. მოპოვებული მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
არტავაზიკის ეკლესია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები
ციხისძირის სამაროვანი
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სამთითა ტინამუ
სამთითა ტინამუ (Nothocercus) — ფრინველთა გვარი ტინამუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს სამ სახეობას. საშუალო ზომის ფრინველებია. გავრცელებულნი არიან ცენტრალური და სამხრეთ ამერიკის ქვეყნებში. მათი სხეულის სიგრძეა 32–37 სმ. შეფერილნი არიან მურა-ზეთისხილისფრად ან ყავისფერ-ნაცრისფრად, ტანზე დასდევს შავი ზოლები. კარგად იმალებიან ბალახში. ცხოვრების უდიდეს ნაწილს მიწაზე ატარებენ, იშვიათად ფრენენ. პოლიგამები არიან. კრუხობს მამალი. იკვებებიან უმთავრესად უხერხემლოებით.
ლიტერატურა
* კატეგორია:ტინამუსებრნი
ვაილ-იმ-შენბუხი
ვაილ-იმ-შენბუხი (Weil im Schönbuch) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბებლინგენის რაიონში. თემის ფართობია 26,24 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 9 674 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
ბულგარეთის ჰიმნი
ტექსტი
ამაყი ბულგარული მთები,
მათ გვერდით ლურჯდება დუნაი.
თრაკიის თავზე მზე ანათებს
და პირინთან ალდება.
და შენს სილამაზეს და მომხიბვლელობას
არ აქვს საზღვარი.
ხოლო 1990 წლამდე ჰიმნის ნაწილი იყო შემდეგი ორი სტროფიც:
დაეცა უთვალავი მებრძოლი
ჩვენი საყვარელი სამშობლოსთვის,
დედა, მოგვეცი ძალა და სიმამაცე,
განვაგრძოთ მათი გზა.
მეგობრულად, ძმებო ბულგერელებო,
ჩვენს გვერდით მოსკოვია, ომშიც და მშვიდობაშიც.
დიდი პარტია მიგვიძღვის მწყობრად,
გამარჯვებისკენ.
მოქმედი ჰიმნი დედანში ასე ჟღერს:
Горда Стара планина,
до ней Дунава синей,
слънце Тракия огрява,
над Пирина пламеней.
Мила Родино,
ти си земен рай,
твойта хубост, твойта прелест,
ах, те нямат край.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის ეროვნული სიმბოლოები
ალექსანდრე მანთაშევი
ალექსანდრე მანთაშევი (Ալեքսանդր Մանթաշյան; დ. 1842, თბილისი — გ. 19 აპრილი 1911, სანქტ-პეტერბურგი) — უმსხვილესი ნავთობის მაგნატი და ფილანტროპი, თავისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე მდიდარი ადამიანი.
ბიოგრაფია
მანთაშევი დაიბადა თბილისში სომხურ ოჯახში. ბავშვობის დიდი ნაწილი გაატარა თავრიზში, სადაც მისი ოჯახი დაკავებული იყო ბამბისა და ტექსილის გაყიდვებით. იგი იყო ერთადერთი შვილი ოჯახში და აქტიურად ერთვებოდა მამის კომერციულ საქმეებში.
დაამთავრა ჰალუსტ პაპაზიანის კერძო სკოლა და გაემგზავრა სპარსეთში.1869 წელს გადავიდა მანჩესტერში. სამი წელი მანჩესტერში გაატარა, სადაც კომერციის ევროპულ პრაქტიკასთან ერთად ინგლისური, ფრანგული და გერმანული ენებიც შეისწავლა. 1872 წელს დაბრუნდა მამასთან თბილისში, მალევე სასტუმრო „კავკასიის“ პირველ სართულზე მათ გახსნეს ბამბის მაღაზია. 1887 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ, მან მიიღო თბილისის ცენტრალური კომერციული ბანკის აქციების უმრავლესობა — 200 ათასი მანეთი. ამ ფულით მან თბილისში კომერციული ბანკის საკონტროლო პაკეტი შეიძინა, ჯერ მთავარი აქციონერი, მალე კი ბანკის ადმინისტრაციული საბჭოს თავმჯდომარე გახდა. საცალოს ნაცვლად, საბითუმო ვაჭრობაზე გადავიდა. ცოტა მოგვიანებით მანთაშევმა დღევანდელი კოტე აფხაზის ქუჩაზე ქარვასლა ააგო და შარდენის ქუჩაზე სავაჭრო რიგი დააფუძნა. 1890 წელს არჩეული იყო თბილისის სათათბიროს ხმოსნად. 1899 წელს ალექსანდრე მანთაშევმა მიქაელ არამიანცთან ერთად დააფუძნა ნავთობმომპოვებელი და სავაჭრო საზოგადოება „ა. ი. მანთაშევი და კომპანია“, რომლის საწყისი კაპიტალი 22 მილიონ მანეთს შეადგენდა.
გარდაცვალება
ალექსანდრე მანთაშევი 1911 წელს სანქტ-პეტერბურგში გარდაიცვალა. თბილისური სომხური გაზეთი „მშაკი“ ასე გამოეხმაურა მის გარდაცვალებას: „სომხური ქველმოქმედების სფეროდან წავიდა უდიდესი პიროვნება, რომლის მსგავს ადამიანს დიდხანს ვეღარ იხილავს სომხური სავაჭრო კლასი“. ანდერძის თანახმად, მანთაშევის ცხედარი თბილისში ჩამოასვენეს და ვანქის ტაძარში დაკრძალეს. როცა საბჭოთა ხელისუფლების წლებში ტაძარი დაანგრიეს, მისი საფლავიც დაიკარგა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1842 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1911 კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალერები კატეგორია:სომეხი მეცენატები კატეგორია:თბილისელები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
TV პირველი
TV პირველი — ტელეარხი საქართველოში. TV პირველი პირველად ეთერში 2015 წლის 2 მარტს გავიდა, როგორც სპორტული არხი TVS. არხმა მალევე საერთო მაუწყებლის ლიცენზია მოიპოვა, სრულიად განაახლა თავისი სატელევიზიო ბადე. ბადის განახლების შემდეგ, ტელეარხს შეუერთდნენ ინგა გრიგოლია, ვახო სანაია, ნინო ჟიჟილაშვილი, დიანა ტრაპაიძე და გიორგი ისაკაძე და მისი გუნდი. ტელეკომპანია აშუქებს ქვეყანაში მიმდინარე სოციალურ, პოლიტიკურ და ეკონომიკურ მოვლენებს.
2019 წლის 6 მარტს საქართველოს პროკურატურამ ხაზარაძე-ჯაფარიძის საქმის ფარგლებში გაასაჯაროვა წერილის ასლი, რომელიც მამუკა ხაზარაძემ 5 მარტს გადასცა გამოძიებას. წერილში, რომელიც, ხაზარაძის თანახმად, შინაგან საქმეთა მინისტრმა გიორგი გახარიამ გაუგზავნა მას შუამავლის ხელით, ტელეკომპანია „პირველსა“ და „თიბისი არტარეას“ ხელისუფლების მხარდამჭერი პოლიტიკის გატარებას სთხოვენ „ყველანაირი წინაპირობის გარეშე“.
„ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციის“ თავმჯდომარე სულხან სალაძე ნეტგაზეთთან ინტერვიუში ამბობს, რომ თუკი დადასტურდა თიბისი ბანკის დამფუძნებლის მიერ პროკურატურისთვის გადაცემული წერილის დედნის ავთენტურობა, ეს შეიძლება ნიშნავდეს, რომ „თიბისის“ გარშემო განვითარებული მოვლენები ძირითადად TV პირველს და გარკვეული ჯგუფის მიერ მისი ხელში ჩაგდების სურვილს უკავშირდებოდეს. მისი თქმით, ვითარებას ართულებს გარემოება, რომ ძალიან რთული დასადგენი იქნება ამ წერილის ავთენტურობა. სალაძის თანახმად, „პროკურატურის მტკიცება, რომ ეს არის ფარატინა ქაღალდი, მართალი რომც იყოს, [ეს საქმე] მაინც გამოწვევაა პროკურატურისთვის, ვინაიდან უწყებამ საკმაოდ მნიშვნელოვანი შეცდომა დაუშვა ამ საქმეში. მაგალითად, გასულ კვირას ბრიფინგის გამართვა და იმ თემაზე საუბარი, რაზეც საზოგადოებისთვის ადრეც იყო ცნობილი“. სალაძის შეფასებით, პროკურატურის მოქმედებები „მას აქცევს ერთგვარ პოზიციაში მყოფ ადმინისტრაციულ ორგანოდ“.
2019 წლის 13 აგვისტოს დილით არხის ცენტრალურ სერვერზე განხორციელდა კიბერშეტევა, რამაც გამოიწვია არხის სრული პარალიზება, რის გამოც არხმა შეწყვიტა მაუწყებლობა. ეთერში ვერ გავიდა „საქმიანი დილა“ და ერთი დღის განმავლობაში ვერ გადიოდა არხის საინფორმაციო და პოლიტიკური გადაცემები.
2019 წლის 22 აგვისტოს საქართველოს პროკურატურამ ხაზარაძე-ჯაფარიძის საქმის ფარგლებში ტელეკომპანია პირველის დამფუძნებლისა და დირექტორის ვახტანგ წერეთლის მამას, ბიზნესმენ ავთანდილ წერეთელს, ბრალი წარუდგინა. პროკურატურის განმარტებით, საქმე ეხება „თიბისი ბანკის“ ხელმძღვანელების მიერ „უკანონო შემოსავლების ლეგალიზებაში დახმარებას, რასაც თან ახლდა განსაკუთრებით დიდი ოდენობით შემოსავლის მიღება“. პროკურატურა წერეთელს ედავება მამუკა ხაზარაძისა და ბადრი ჯაფარიძისთვის 16 664 000 ამერიკული დოლარის უკანონო შემოსავლის ლეგალიზაციაში დახმარებასა და განსაკუთრებით დიდი ოდენობით შემოსავლის მიღებას ედავება, რასაც თავად წერეთელი უარყოფს და ბრალს დაუსაბუთებელს უწოდებს.
ავთანდილ წერეთლის დაკავებას გამოეხმაურა არასამთავრობო სექტორი, ოპოზიცია და ხელისუფლების წარმომადგენლები.
„შენების მოძრაობის“ ლიდერისა და საქართველოს პარლამენტის სპიკერის, დავით უსუფაშვილის შეფასებით, „საქართველოში გრძელდება თავისუფალი მედიის და ოპოზიციურად განწყობილი ბიზნესწრეების მოთვინიერების მცდელობა“. მისი თქმით, აღნიშნულის ბოლო მაგალითია „თიბისი ბანკის“ დამფუძნებლის მამუკა ხაზარაძის საქმეზე პროკურატურის მიერ ბიზნესმენ ავთანდილ წერეთლისთვის წაყენებული ბრალი. „რესპუბლიკური პარტიის“ ერთ-ერთი ლიდერი დავით ბერძენიშვილის შეფასებით „ბიძინა ივანიშვილი რეპრესიული პოლიტიკის მიმართულებით დღეს არ აგდებს. ძალიან მკაფიო არის, რომ ყოველდღიური შეტევა აქვს მისგან უკონტროლო სივრცეებზე და ახლა პროკურატურა, ანუ ივანიშვილი „ტვ პირველის“ მფლობელის შანტაჟს ცდილობს, რომ „მამაშენს დავიჭერთ“.
„ტვ პირველის“ დამფუძნებელი ვახტანგ წერეთელი მამამისის, ავთანდილი წერეთლისთვის ბრალის წარდგენასთან დაკავშირებით სოციალურ ქსელში გაავრცელა განცხადება, რომლის თანახმად:„''„ტვ პირველს“ ვერ წაიღებთ! სანამ ცოცხალი ვარ, ჩვენი არხი არ გაითიშება და არც არანაირ ტრენდზე დაჯდება''“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ტელეკომპანიები კატეგორია:სატელევიზიო არხები
სვეტლანა კუდბა
სვეტლანა კუდბა (დ. 15 მაისი, 1952, შუახევი) — ქართველი პოლიტიკოსი და იურისტი.
ბიოგრაფია
სვეტლანა კუდბა დაიბადა 1952 წლის 15 მაისს. მან დაამთავრა დაამთავრა აჭარის პროფსაბჭოს სახალხო უნივერსიტეტის და თავისუფალ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტები. 1974–1980 წლებში იგი იყო სსმკ №N5 საქსოფმონტაჟკომპლექტის გაერთიანების კადრების ინსპექტორი. 1980–1989 წლებში იგი იყო აჭარის „სსუ კურორტმშენის“ ტრესტი. 1989–1990 წლებში იგი იყო საქმის მწარმოებელი ბათუმის ღვინის ქარხანაში. 1990–1991 წლებში იგი იყო ბათუმის სანტექმონტაჟის უბანს, ტრესტი, „საქსანტექმონტაჟი“-ს მოლარე-საქმის მწარმოებელი. 1994–2005 წლებში იგი იყო ეპს — მ. დ. ფირმა „სათნოების სასახლე“-ს ფირმის ხელმძღვანელი. 2001 წლიდან იგი არის „წმინდა ნინოსა და წმინდა ფრანჩესკოს სახ. საქველმოქმედო ფონდი“-ს თავმჯდომარე. 2012–2016 წლებში იგი იყო აჭარის უმაღლესი საბჭოს წევრი და თავმჯდომარის მოადგილე. 2016–2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ფერენციეკ-ტერე (ბუდაპეშტის მეტრო)
ფერენციეკ-ტერე (Ferenciek tere) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-3 ხაზზე (ლურჯი) და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1976 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
რამალეს-დე-ლა-ვიქტორია
რამალეს-დე-ლა-ვიქტორია (Ramales de la Victoria) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ასონ-აგუერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32,97 კმ². მოსახლეობა — 2877 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
უსტია (გლოდენის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გლოდენის რაიონის სოფლები
კაჭაჭკუტი
კაჩაჩკუტი (Կաճաճկուտ) — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 425 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 462 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 43 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 10.78 კმ²-ია.
როშედუ-დი-მინასი
როშედუ-დი-მინასი (Rochedo de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 480 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟუის-დი-ფორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 116 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.65 კმ²-ზე. ფართობი 79.402 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
კურტ ვონეგუტი
კურტ ვონეგუტი (Kurt Vonnegut; დ. 11 ნოემბერი, 1922, ინდიანაპოლისი — გ. 11 აპრილი, 2007, მანჰეტენი) — ამერიკელი სატირიკოსი მწერალი.
დიდი დეპრესიის პერიოდში ოჯახის მატერიალური მდგომარეობა გაუარესდა. ამავე პერიოდში კურტის დედას ფსიქოლოგიური პრობლემები დაეწყო, 1944 წელს კი თვითმკვლელობით დაასრულა სიცოცხლე. კურტისთვის ეს დიდი სტრესი იყო.
მეორე მსოფლიო ომში აშშ-ის ჩართვის შემდეგ, კურტი მოხალისედ წავიდა ჯარში, არდენის სპეცოპერაციისას ის ტყვედ აიყვანეს და ჯერ ბერლინში, ხოლო მოგვიანებით დრეზდენის შრომით ბანაკში გადაიყვანეს, რომელიც ყოფილი ცხოველთა სასაკლაოს ტერიტორიაზე იყო. სასაკლაოს ჰქონდა სარდაფი და სწორედ ამ სარდაფის წყალობით გადაურჩა ვონეგუტი სიკვდილს, როდესაც დრეზდენი მიწასთან გაასწორეს. ეს მოვლენები მის ბევრ წიგნში აისახა, განსაკუთრებით კი რომანში „სასაკლაო 5“. ვონეგუტი ტყვეობიდან 1945 წლის მაისში წითელარმიელებმა გაათავისუფლეს.
ომის შემდეგ კურტმა ჩიკაგოს უნივერსიტეტის ანთროპოლოგიის ფაკულტეტზე ჩააბარა. პარალელურად მუშაობდა რეპორტიორ-პოლიციელად ჩიკაგოს ახალი ამბების ბიუროში. ვონეგუტმა არც მაგისტრატურა დაასრულა ბოლომდე, რადგან მისი ნაშრომი „Fluctuations between Good and Evil in Simple Tales“ არ მიიღეს. მოგვიანებით, 1971 წელს მას მიანიჭეს ანთროპოლოგიის აკადემიური ხარისხი რომანისთვის „სარწეველა ფისოსთვის“.
კურტ ვონეგუტი გარდაიცვალა 2007 წლის 11 აპრილს, დაცემის შედეგად განვითარებული ქალა-ტვინის ტრავმით.
სიკვდილამდე ერთი წლით ადრე, ედინბურგის გაზეთში „The Sunday Herald“ გამოაქვეყნა მიმართვა, რომელშიც წერდა: „როგორი კორუმპირებული, ხარბი და უგულოც არ უნდა გახდეს ჩვენი მთავრობა, კორპორაციები, მასმედია, რელიგიური თუ საქველმოქმედო ორგანიზაციები, მუსიკა მაინც მშვენიერი იქნება. თუ ოდესმე მოვკვდები (ღმერთმა დამიფაროს), ეს იყოს ჩემი ეპიტაფია: „მისთვის ღმერთის არსებობის აუცილებელი და საკმარისი მტკიცებულება მუსიკა იყო“.
კურტ ვონეგუტის სახელი 1999 წლის 11 ნოემბერს აღმოჩენილ ასტეროიდს (25399) დაარქვეს.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ესეისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ფილოსოფოსები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ესეისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ფილოსოფოსები კატეგორია:ამერიკელი აგნოსტიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ანარქისტები კატეგორია:ამერიკელი ათეისტები კატეგორია:ამერიკელი ჰუმანისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ესეისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:გერმანელი ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი სატირისტები კატეგორია:ამერიკელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები კატეგორია:ამერიკელი სეკულარისტები კატეგორია:ამერიკელი სოციალისტები კატეგორია:კორნელის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ნეოკონსერვატიზმის კრიტიკოსები კატეგორია:რელიგიის კრიტიკოსები კატეგორია:ამერიკის ხელოვნებისა და ლიტერატურის აკადემიის წევრები კატეგორია:ხელოვნების ფილოსოფოსები კატეგორია:კულტურის ფილოსოფოსები კატეგორია:ისტორიის ფილოსოფოსები კატეგორია:ლიტერატურის ფილოსოფოსები კატეგორია:სიყვარულის ფილოსოფოსები კატეგორია:ტექნოლოგიის ფილოსოფოსები კატეგორია:პოლიტიკური ფილოსოფოსები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები კატეგორია:სოციალური კრიტიკოსები კატეგორია:სოციალური ფილოსოფოსები
იურაქთაუ (სტერლითამაქის რაიონი)
იურაქთაუ  (Йөрәктау) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 221 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 28 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (87%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
ნებოძირის კოშკი
მინი|ნებოძირის კოშკი ნებოძირის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნებოძირში. თარიღდება XVII- XVIII საუკუნით.
კოშკი ოთხსართულიანია. ნაგებია რიყის და ნატეხი ქვით დუღაბზე, თაღების გადასაყვანად გამოყენებულია აგური. ცილინდრული ფორმისაა, ოდნავ ზემოთკენ შევიწროვებული. შესასვლელი კარი მესამე სართულის დონეზეა. კარი ნათალ ქვაშია გაკეთებული და თაღოვანია. შიგნიდან ორივე მხარეს კარის ჩამკეტი ფოსოებია ამოჭრილი. პირველი სართული ყრუა. მეორე სართულზე ორი სარკმელ-სათოფურია, რომლის გარშემო იატაკის დონეზე ოთხი ოთხკუთხა ნიშია გაკეთებული. მესამე სართულის აღმოსავლეთ მხარეს თაღოვანი ბუხარია. მის მოპირდაპირედ მაღალი სარკმელ-სათოფურია. მათ ქვედა რიგში შვიდი ოთხკუთხა ნიშა-სათოფურია, სამხრეთ მხარეს კი შესასვლელი კარია გაკეთებული. მეოთხე სართული თითქმის დანგრეულია. სართულშორისი გადახურვა ხის ძელების იყო. ისინი შემორჩენილი აღარაა. შესასვლელ კარს ქონია ბაქანი, რომლის არსებობაზეც ახლა მხოლოდ ბაქანის საყრდენის ფოსოები მეტყველებს.
კოშკს 2017 წლის 6 დეკემბერს საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოს დირექტორის ნიკოლოზ ანთიძის შესაბამისი ბრძანებით კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ჯრაშენი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი ჯრაშენი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბობსლეი
ბობსლეი (Bobsleigh) — ციგაობის ნაირსახეობა; საჭიანი ციგით მთიდან სწრაფდაშვება საგანგებოდ მოწყობილ ტრასაზე. მოკვერცხილი ფორმის ლითონის ციგა შედგება სახსრულად შეერთებული ნაწილებისაგან: წინა მოძრავ ნაწილს აქვს საჭე, უკანას, უძრავს — მუხრუჭი. არსებობს 2- და 4-ადგილიანი ციგები. შეჯიბრების ჩასატარებელი ტრასა წარმოადგენს 1500-2000 მ სიგრძის, 5-, 8-ვირაჟიან ყინულის ღარს. სიჩქარე დაშვებისას აღემატება 100 კმ/სთ. ბობსლეი როგორც სპორტის სახეობა, ჩაისახა XIX საუკუნის ბოლოს შვეიცარიაში, შემდეგ გავრცელდა შვედეთში, რუმინეთში, პოლონეთში, აშშ-ში. 1888 წელს შვეიცარიაში ინგლისელმა ტურისტმა უილსონ სმითმა ორი ციგა ფიცრით შეაერთა და ასეთი მარხილით იმოგზაურა სანქტ-მორიციდან ჩელერინამდე. XIX საუკუნის დამლევს სწორედ სანქტ-მორიცში ჩამოყალიბდა მსოფლიოში პირველი ბობსლეის სპორტული კლუბი, სადაც შემუშავდა შეჯიბრების ძირითადი წესები. პირველი ჩემპიონატები მოეწყო ავსტრიასა (1908) და გერმანიაში (1910). 1923 წელს შეიქმნა ბობსლეისა და ტობოგანის საერთაშორისო ფედერაცია. 1924 წლიდან შეტანილია ოლიმპიური თამაშების პროგრამაში: 1924-იდან — კაცები, 2002-იდან — ქალები. ბობსლეისტ ქალთა ოლიმპიური დებიუტი 2002 წელს მოეწყო სოლტ-ლეიკ-სიტიში. გაიმარჯვეს ამერიკელებმა — ჯილ ბაკენმა და ვონეტა ფლაუერსმა (2-ადგილიანი).
სქოლიო
კატეგორია:ბობსლეი კატეგორია:სპორტის ოლიმპიური სახეობები
ლობჟანიძე
საკუთარი სახელი ლობჟანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ლუკა თოიძე
ლუკა თოიძე (დ. 1883 — გ. 1961) — ქართველი თვითნასწავლი მომღერალი, გურული ხალხური სიმღერების შემსრულებელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ღატაკი გლეხის, ივანეს ოჯახში. უსახსრობის გამო სკოლაში არ უვლია. სიმღერა ბავშვობიდან უყვარდა, კარგი მუსიკალური მონაცემები ჰქონდა და გიგო ერქომაიშვილის გუნდში მივიდა. ცოლად შეირთო გიგოს ქალიშვილი ანეტა. ჩამოაყალიბა საოჯახო გუნდი. ამბობდა „შემხმობარ“ ხმას.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 1961 კატეგორია:ქართველი მომღერლები
სეარა (სანტა-კატარინა)
სეარა (Seara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 550 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონკორდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 936 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 54.39 კმ²-ზე. ფართობი 311 391 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ციხისძირის წმინდა ბარბარეს ეკლესია
ციხისძირის წმინდა ბარბარეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ციხისძირის სასაფლაოზე, მდინარე არაგვის მარჯვენა ნაპირზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. 1982 წელს, სპეციალურმა სამეცნიერო-სარესტავრაციო საწარმოო გაერთიანებამ ძეგლზე ჩაატარა სარესტავრაციო სამუშაოები (რესტავრაციის პროექტის ავტორები: ნ. მინდორაშვილი და აკ. შავერდაშვილი). აღდგა კედლების ზედა ნაწილები და გადახურვა. ეკლესია დარბაზულია (4,9 x 4,2 მეტრი), ტლანქად ნაგები სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით. გარედან თაღოვანი, ხოლო შიგნით ბრტყლად გადახურული შესასვლელი დასავლეთიდანაა. აღმოსავლეთით, შებრტყელებული ნახევარწრის ფორმის აფსიდის ღერძზე, ვიწრო სარკმელია, რომელსაც თარაზული გადახურვა და საფეხურებიანი ძირი აქვს. მსგავსი სარკმელია დასავლეთითაც. აფსიდის გვერდებში თითო პატარა სწორკუთხა ნიშია. ეკლესიის სამხრეთ და ჩრდილო კედლების აღმოსავლეთ კიდეში თითო სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. ეკლესიის ცილინდრული კამარით გადახურული დარბაზი შესამჩნევად მოკლეა. მისი განივი ღერძი გრძივ ღერძს რამდენადმე სჭარბობს. ფასადები სადაა. კედლები დასრულებულია თაროსებრი ლავგარდნით. ეკლესია გადახურულია ფიქლის ორფერდა სახურავით.
საიდუმლო მასალები (სეზონი 7)
სამეცნიერო ფანტასტიკური ტელესერიალ „საიდუმლო მასალების“ მეშვიდე სეზონი აშშ-ში, Fox-ის ეთერში 1999 წლის 7 ნოემბერს გავიდა და დასრულდა 2000 წლის 21 მაისს, 22 ეპიზოდის შემდეგ. ამ სეზონში მოქმედება მიმდინარეობს სინდიკატის განადგურების შემდეგ და, ამრიგად, დასრულებულია სხვა სიუჟეტური ხაზებიც. ფოქს მალდერი (დევიდ დუხოვნი) შეიტყობს დის, სამანთას ნამდვილი ბედისწერის შესახებ. მას აგრეთვე იტაცებენ უცხოპლანეტელები, ხოლო დანა სკალი (ჯილიან ანდერსონი) შეიტყობს, რომ ფეხმძიმედ არის.
სეზონის საპრემიერო ეპიზოდი, „მეექვსე ამოხოცვა“, Nielsen-ის რეიტინგებში 10.6 ქულით აღინიშნა. მისი მაყურებლების რაოდენობამ 17.82 მილიონი შეადგინა, რაც მეექვსე სეზონისგან განსხვავდებოდა. 1999–2000 წლების საერთო რეიტინგებში სერიალი მე-12 პოზიციიდან 29-ზე დაეცა. კრიტიკოსებმა იგი არაერთგვაროვნად შეაფასეს. ზოგიერთი მათგანის აზრით, სერიალში კვლავ მოიძებნებოდა კარგი ეპიზოდები, მაგრამ იგი იყო დუხოვნის და ანდერსონის მონაწილეობით სხვა სეზონებთან შედარებით უფრო სუსტი.
სქოლიო
კატეგორია:1999 წლის ამერიკული ტელესეზონები კატეგორია:2000 წლის ამერიკული ტელესეზონები
ბუქარესტის საზავო ხელშეკრულება (1886)
ბუქარესტის საზავო ხელშეკრულება — საზავო ხელშეკრულება, რომელსაც ხელი მოაწერეს სერბეთმა და ბულგარეთმა. ხელშეკრულებით დასრულდა სერბეთ-ბულგარეთის ომი. ხელი მოეწერა 1886 წლის 3 მარტს ბუქარესტში ოსმალეთის იმპერიის ელჩის თანდასწრებით. ხელშეკრულება შეიცავდა ერთ მუხლს, სადაც ნათქვამი იყო, რომ მშვიდობა აღდგა ორ ქვეყანას შორის.
ხელშეკრულებამ აღმოსავლეთ რუმელიის და ბულგარეთის სამთავროს ერთიანობა გაამყარა.
სქოლიო
კატეგორია:სამშვიდობო ხელშეკრულებები კატეგორია:XIX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები კატეგორია:სერბეთის ისტორია კატეგორია:ბულგარეთის ისტორია
რეინოსა (კანტაბრია)
რეინოსა (Reinosa) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის კამპოო-ლოს-ვალიესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4 კმ². მოსახლეობა — 8946 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
არღუთინ-დოლგორუკის სახლი
ისტორია
საშემოსავლო სახლის პირველ სართულზე თავდაპირველად იყო განლაგეული მაღაზიები, ხოლო საცხოვრებელ სადგომს ეკავა მეორე და მესამე სართული. მაგრამ ნაციონალიზაციის შემდეგ შენობაში სხვადასხვა დროს მოხდა მრავალრიცხოვანი ხელახალი გადაგეგმვა, რომელმაც შეცვალა შინაგანი ფართობი. 1996 წელს მთავარ ფასადზე ჩატარებული იყო უპროექტო რესტავრაციის სარემონტო სამუშაოები. როსტოვის 255 წლისთავისათვის, 2004 წელს შენობა რესტავრირებული იყო სამშენებლო კომპანია „სლავიანეს“ მიერ, რაზეც მეტყველებს სამახსოვრო ტაბულა. ამ დროისათვის ყოფილ საშემოსავლო სახლში მდებარეობს მაღაზიები და ოფისები.
არქიტექტურა
არღუთინ-დოლგორუკის საშემოსავლო სახლი არის სამოქალაქო არქიტექტურის ძეგლი, რომელიც XIX საუკუნის ბოლო მეოთხედშია აგებული. სამსართულიანი სასახლის არქიტექტურა შესრულულებულთა მოდერნის სტილში. შენობა შედის დონის როსტოვის მთავარი ქუჩის ისტორიული სამშენებლო კომპლექსში და გამოხატავს მის სტილისტურ მრავალფეროვნებას. გაფორმებაში ასევე გამოყენებულია კომპოზიციური ხერხები და დეკორი, რომელიც დამახასიათებელია კლასიციზმის და ბაროკოსათვის.
მეორე სართულის ფანჯრები არის მდიდრულად გაფორმებული. ხუთი ღია მართკუთხა აივანს აქვთ გამობურცული აჟურული ლითონის გალავანი. ცენტრალურ აივნის თაღის შესასვლელში არის კორინთული ორდერის ორი კოლონა. ცენტრალური ნაწილის აქცენტია შესასვლელი, რომელიც მორთულია ატლანტებით.
ქვემო ყანდაურის ყველაწმინდის პირველი ეკლესია
ქვემო ყანდაურის ყველაწმინდის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ყანდაურის სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდ შუა საუკუნეებს. 2000-იანი წლების I ათწლეულის II ნახევარში ადგილობრივ მოსახლეობას ეკლესია თვითნებურად გაურემონტებიათ, რის გამოც მას ისტორიული ღირებულება მთლიანად აქვს დაკარგული. აღდგენილია გადახურვა, კედლები შიგნიდან გაჯით, ხოლო გარედან ცემენტისა და ქვიშის ხრსნარითაა შელესილი. ინტერიერში შეცვლილია სარკმლების თავდაპირველი გადახურვა. ეკლესია დარბაზულია (8,8x6,4მ). კედლები ძირითადად, რიყის ქვითა და კირის ხსნარითაა ნაგები. კამარა, საბჯენი თაღები, კონქი და კარ-სარკმლების, თაღები — აგურით. ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი ადრე შეისრული თაღით იყო გადახურული და გარედან ნასმული იყო კედლის სიბრტყის მიმართ. საფეხურით შეღრმავებულ არეში (ამჟამად იგი ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული, შეღრმავებული არე კი ამოშენებულია). აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის გვერდებში თითო, საშუალო სიმაღლის, შეისრულთაღოვანი ნიშა. ღერზე კი — სარკმელი (აღდგენილია). თითო სარკმელი დანარჩენ კედლებშიცაა. თავდაპირველად, ყველა სარკმელი, როგორც შიგნით, ისე გარედანაც, თაღით იყო გადახურული. რემონტის დროს სარკმლები შიგნიდან თარაზულად გადაუხურავთ. გრძივი კედლების შუაში და დასავლეთ კუთხეებში ერთსაფეხურიანი პილასტრებია, რომლებზეც საბჯენი თაღები იყო გადაყვანილი. დასავლეთ ფრონტონის წვერთან შემორჩენილი იყო აგურით გამოყვანილი ჯვრის ნაწილი. ამჟამად ეკლ. გადახურულია თუნუქით დაბურული, ორკალთა სახურავით.
კალვინ-ტერი (ბუდაპეშტის მეტრო)
კალვინ-ტერი (Kálvin tér) — ბუდაპეშტის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს მე-3 (ლურჯი) და მე-4 (მწვანე) ხაზებზე. სადგური მე-3 ხაზზე გაიხსნა 1976 წელს, ხოლო მე-4-ზე 2014 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდაპეშტის მეტროსადგურები
მახაგუალი (სუკრე)
მახაგუალი (Majagual) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სუკრეს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 28 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 213 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 37.79 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 826 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუკრეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
რეოსინი
რეოსინი (Reocín) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის სახა-ნანსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32 კმ². მოსახლეობა — 8399 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
შტაინენბრონი
შტაინენბრონი (Steinenbronn) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, შტუტგარტის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბებლინგენის რაიონში. თემის ფართობია 9,72 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 6 143 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
იაბლუნოვკა
იაბლუნოვკა (Яблуновка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 66 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 66 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (50%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
სანტა-ბარბარა-დუ-მონტი-ბერდი
სანტა-ბარბარა-დუ-მონტი-ბერდი (Santa Bárbara do Monte Verde) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 587 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟუის-დი-ფორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 788 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.67 კმ²-ზე. ფართობი 417 830 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ძველი ოსების კოშკი
ძველი ოსების კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძველი ოსების (ახლანდელი - სოფელი ნიკორნა) სამხრეთ-აღმოსავლეთით 500 მეტრზე, მდინარე აბანოსხევის (არაგვის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. კოშკი გეგმით კვადრატულია (5,5 x 5,5 მეტრი), ნაგებია ნატეხი ქვითა და დუღაბით. დანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ ერთი სართული, რომელიც მთლიანად ამოვსებულია ნანგრევებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია, შემოკლებით ითო (OIC; منظمة التعاون الإسلامي) — საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელიც დაარსდა 1969 წელს, შედგება 57 წევრი ქვეყნისგან. ორგანიზაცია თვითგანსაზღვრებით არის „მუსლიმური სამყაროს კოლექტიური ხმა, რომელიც საერთაშორისო მშვიდობისა და ჰარმონიის დამყარების სულისკვეთებით მუსლიმური სამყაროს ინტერესებს იცავს“.
ითო-ს მუდმივი დელეგაციები ჰყავს გაეროსა და ევროკავშირში. ორგანიზაციის ოფიციალური ენებია: არაბული, ფრანგული და ინგლისური.
მიზნები
ორგანიზაციის მიზანია ისლამური სოციალური და ეკონომიკური ღირებულებების შენარჩუნება; სოლიდარობის გაზრდა წევრ სახელმწიფოებს შორის; სოციალურ, ეკონომიკურ, კულტურულ, სამეცნიერო და პოლიტიკურ სივრცეებში თანამშრომლობის გაზრდა; საერთაშორისო მშვიდობისა და უსაფრთხოების დაცვა და განათლების დონის ამაღლება, კერძოდ მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების კუთხით.
ითო-ს ემბლემაზე გამოსახულია სამი ძირითადი ელემენტი, რომლებიც ორგანიზაციის ხედვასა და მიზნებს განსაზღვრავენ, ესენია: ქააბა, გლობუსი და ნახევარმთვარე.
აჩარია
აჩარია (სან. आचार्य, Ācārya IAST) — რელიგიური წინამძღოლის ტიტული ინდუიზმში, ბუდიზმსა და ჯაინიზმში.
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია
მიზნები
1990 წლის 5 აგვისტოს ორგანიზაციამ მიიღო ისლამში ადამიანთა უფლებათა კაიროს დეკლარაცია, როგორც სახელმძღვანელო წევრი ქვეყნებისთვის ადამიანის უფლებათა დაცვის საკითხებში. დეკლარაცია შესაბასობაში მოდის შარიათთან და ყურანის სამართალთან.
აჩარია
ეტიმოლოგია
მომდინარეობს სანსკრიტული სიტყვის ძირიდან „ჩარ-ი“ ან „ჩარი-ა“, რაც სიტყვასიტყვით ნიშნავს „მას, ვინც ასწავლის“ (ანუ „მაგალითი“, „ნიმუში“, „მოძღვარი“)
სიტყვა „აჩარია“ მიანიშნებს პიროვნებაზე, რომელიც ბევრად მეტია, ვიდრე მოძღვარი, მასწავლებელი და რომელიც პირველ რიგში ტავად არის მაგალითი იმისა, რასაც ასწავლის, ანუ აჩარია არის ის, ვინც თავისი პირადი მაგალითით ასწავლის.
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია
წევრი სახელმწიფოები
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაციის წევრია 57 სახელმწიფო. მათ შორის 56, პალესტინის გარდა, გაეროს წევრი სახელმწიფოცაა.
აჩარია
ეტიმოლოგია
ამდენად, სიტყვა აჩარიას აქვს ორი ძირითადი ასპექტით მნიშვნელობა:
ინდუიზმი და აჩარია
ინდუიზმში აჩარია არის „ღვთაებრივი პიროვნება“ (სანსკ. महापुरुश), რომელიც მოევლინება ხოლმე საზოგადოებას იმისთვის, რომ დაამყაროს ან არადგინოს განსაზღვრული რელიგიური ან ფილოსოფიური პრინციპები.
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია
წევრი სახელმწიფოები
2018 წლის მონაცემებით, ორგანიზაციის წევრ სახელმწიფოთა მოსახლეობის საერთო რიცხვი 1.9 მილიარდს აღემატება.
აჩარია
ინდუიზმი და აჩარია
აჩარია წარმოადგენს პატივცემულ გურუს, რომელიც, როგორც წესი, სრულყოფილად ფლობს ცოდნას სანსკრიტის და ინდუიზმის ერთ-ერთი ფილოსოფიის, მაგ: ვედანტას შესახებ. აჩარიები ხშირად იყვნენ განსაზღვრული სამპრადაიას (ფილოსოფიური ან საღვთისმეტყველო სკოლა ინდუიზმში) ლიდერები. აჩარიები ასწავლიან, ხელმძღვანელობენ პრინციპით — თუ თავად მოძღვარმა ვერ დაინახა და აღიარა ჭეშმარიტება, ის ვერ შეძლებს სხვების დარწმუნებას.
აჩარია ვალდებულია, სრულიად გაიაზროს ის, რასაც ასწავლის. ჭეშმარიტი აჩარიას ხელში წმინდა წერილები (შასტრები) წარმოადგენს ინსტრუმენტს, რომლის დახმარებით მიჰყავს მას თავისი მიმდევრები ჭეშმარიტების სეცნობამდე. როგორც შასტრა, ისე აჩარია გასაღების როლს ტამაშობს ჭეშმარიტების დადაგენასა და სეცნობაში. ორივე მათგანს მიმდევრები ერთნაირი პატივისცემით ეპყრობიან. აჩარია წარმოადგენს წმინდა წერილების ცოცხალ განსახიერებას და ფლობს იმის უნარს, რომ მისმა მიმდევრებმა თავად შეიცნონ ჭეშმარიტება.
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია
აფრიკა
• ალჟირი
აჩარია
ჯაინიზმი და აჩარია
ჯაინიზმში აჩარია ბერია. სიტყვა „სური-ს“ აქვს ისეთივე მნიშვნელობა, როგორიც „აჩარიას“. აჩარია არის აგრეთვე ლიდერი, მთავარი ხელმძღვანელი ჯაინების ბერ-მონაზვნურ იერარქიაში. ის ფლობს ახალი ბერ-მონაზვნების მიღება-განბანვის რიტუალის ხელისუფლებას, შეუძლია დაამყაროს ახალი მურტები (წესები) და სხვ. ხშირად ის გადასცემს ტავის უფლებამოსილებას სპეციალურად ამისავის დანიშნულ რომელიმე ბერს.
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია
აფრიკა
• ბენინი
აჩარია
ჯაინიზმი და აჩარია
ზოგიერი ცნობილი აჩარია ჯაინიზმში, ქრონოლოგიური ტანმიმდევრობით:
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია
აფრიკა
• ბურკინა-ფასო
აჩარია
ჯაინიზმი და აჩარია
ჯაინიზმის ზოგიერთ სექტაში მაგ: ტერაპანტიში არის მხოლოდ ერთი აჩარია, მაშინ როცა სხვა სექტებში მრავალი აჩარიაა.
ჯაინების ოჯახში დაიბადა ოშო, რომელიც 1971 წლამდე ცნობილი გახდა, როგორც აჩარია რაჯნიში.
ისლამური თანამშრომლობის ორგანიზაცია
აფრიკა
• კამერუნი
იაბლოანა
იაბლოანა (Iabloana) — სოფელი მოლდოვაში, გლოდენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 149 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 858 ადამიანს შეადგენდა.