cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლუანგვა
ლუანგვის ხეობის ცხოველთა სამყარო
შუა დინებაში მდებარეობენ მსხვილი ეროვნული პარკები — სამხრეთი ლუანგვა და ჩრდილოეთი ლუანგვა და რამდენიმე სანადირო რეზერვატი, მდიდარი ფაუნით (ანტილოპები, ზებრები, ლომები, ჯიქები, აფრიკული კამეჩები, სავანის სპილოები). შუა ლუანგვის ხეობაში ბინადრობენ ბეჰემოთების და ნილოსის ნიანგების საკმაოდ მრავალრიცხოვანი პოპულაციები. გამორჩეულად მდიდარია ფრინველთა სამყარო (გვხვდება ყარყატების, ყანჩების, ივეოსების, წეროების ბევრი სახეობა). მთლიანობაში, ამ ადგილას ბინადრობს 60 სახეობაზე მეტი ძუძუმწოვარი და ფრინველთა დაახლოებით 400 სახეობა. ცხოველთა სამყაროს კარგი შენარჩუნება ეროვნულ პარკებში იზიდავს ტურისტების დიდ რაოდენობას.
სქოლიო
კატეგორია:მოზამბიკის მდინარეები კატეგორია:ზამბიის მდინარეები
ქოლგა (ფილმი)
„ქოლგა“ — ქართველი რეჟისორის, მიხეილ კობახიძის, მიერ 1967 წელს გადაღებული მოკლემეტრაჟიანი ფილმი. ფილმის ქრონომეტრაჟია 18 წუთი.
ისტორია
ფილმის გადაღებები დაიწყო 1966 წელს.
მოსკოვიდან ჩამოსულმა კომისიამ მასალის ნახვის შემდეგ ფილმი დაიწუნა. როგორც მიხეილ კობახიძე იხსენებდა, კომისიის ვერდიქტი შემდეგი იყო: „ამ სისულელეზე ხარჯავთ სახელმწიფო სახსრებს? ეს ფორმალიზმია, აზრი ბუნდოვანია, არ შეიძლება ამის მოსკოვში ჩვენება!“. ფილმი დახურეს.
მიხეილ კობახიძემ ფილმი საკუთარი ხარჯებით დაასრულა და მოსკოვში თავის პედაგოგ სერგეი გერასიმოვთან ჩაიტანა, რომელმაც „გოსკინოსთან“ უშუამდგომლა და ფილმი გადარჩა.
საბოლოოდ ფილმი მაინც აიკრძალა, რეჟისორს კი მალევე აეკრძალა კინოს გადაღება.
შინაარსი
ფილმის სიუჟეთი წყვილის ამბავს ეფუძნება, ქალ-ვაჟის ყურადღებას ჰაერში მოფარფატე ქოლგა მიიპყრობს. ჰაერში მოფარფატე ქოლგის დევნაში დაღლილი წყვილი ხვდება, რომ ოცნება ყოველთვის არ არის ხელმისაწვდომი.
პრიზები და ფესტივალები
მთავარი პრიზი და „ფიპრესის“ პრიზი, კრაკოვის (პოლონეთი) საერთაშორისო კინოფესტივალი (1967).
სქოლიო
კატეგორია:1967 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:მიხეილ კობახიძის ფილმები
დიდი ჩაილურის ღვთისმშობლის ეკლესია
დიდი ჩაილურის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდ ჩაილურში. დგას სოფელში. არქიტექტურული ნიშნებით თარიღდება XVIII საუკუნით. 2007 წელს ადგილობრივმა მოსახლეობამ ტაძარი მთლიანად აღადგინა.
ეკლესია დარბაზულია (9,45X6,32 მ). კედლებიდან მხოლოდ ჩრდილოეთის კედელი და აფსიდის ნახევარი იყო შემორჩენილი. ეკლესიის შემორჩენილი კედლები თითქმის თანაბარი ზომის ზომის, თარაზულად დაწყობილი რიყის ქვებითაა ამოყვანილი — კირის სქელ დუღაბზე.
შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია. საკურთხევლის აფსიდი ნახევარწრიულია. ჩრდილოეთი კედლის შუაში პილასტრია. იგი მთლიანად რიყის ქვისაა, თავი კი აგურით აქვს გამოყვანილი. ეკლესიის გარშემო რამდენიმე საფლავის ქვაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
რასულუ (დაშქესანი)
რასულუ (Rəsullu) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	362    კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაშქესანის რაიონის სოფლები
ბირინჯი-მეინიმანი
ბირინჯი-მეინიმანი (Birinci Meyniman) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ჰაჯიყაბულის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 761 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰაჯიყაბულის რაიონის სოფლები
აკოფ აკოფიანი (მხატვარი)
აკოფ აკოფიანი (Հակոբ Հակոբյան; დ. 24 მაისი, 1923 — გ. 8 მარტი, 2013) —  სომეხი მხატვარი. სსრკ სამხატვრო აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი 1988 წლიდან.
დაიბადა 1923 წლის 24 მაისს ალექსანდრიაში (ეგვიპტე), სადაც გადავიდა ოჯახი 1915 წელს გენოციდისაგან თავის დასაღწევად. 9 წლის ასაკში აკოფი მშობლებმა გაგზავნეს სასწავლებლად სომხურ სკოლაში კვიპროსში.
1941 წელს იგი დაბრუნდა ალექსანდრიაში და მოეწყო საფეიქრო ფაბრიკაში. სამი წლის შემდეგ გადავიდა კაიროში, დაიწყო მუშაობა დიზაინერად და მოეწყო კაიროს უმაღლეს სამეფო სამხატვრო აკადემიაში (დაამთავრა 1947 წელს). 1952 წელს გაემგზავრა სასწავლებლად პარიზში, სადაც დაამთავრა გრან-შომერის აკადემია. 1961 წელს აკოფიანი საცხოვრებლად გადავიდა თავის სამშობლოში - სომხეთში. 1962 წლიდან ცხოვრობდა ლენინაკანში. დაკავებული იყო საზოგადოებრივი მოღვაწეობით, 1967 წლიდან აირჩიეს სომხეთის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად.
გარდაიცვალა 2013 წლის 8 მარტს. დაკრძალულია კომიტასის სახელობის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომეხი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
გივი გუმბარიძე
გივი გრიგოლის ძე გუმბარიძე (დ. 22 მარტი, 1945, თბილისი, საქართველოს სსრ) — საბჭოთა პერიოდის საქართველოს უკანასკნელი პოლიტიკური ლიდერი.
ბიოგრაფია
გივი გუმბარიძე დაიბადა 1945 წლის 22 მარტს თბილისში, სამხედრო მოსამსახურის ოჯახში. 1966 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი რუსული ფილოლოგიის სპეციალობით. 1966-1967 წლებში მსახურობდა საბჭოთა არმიაში.
1968 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სსრ-ის მინისტრთა საბჭოსთან არსებული საარქივო სამმართველოს ცენტრალურ სახელმწიფო არქივში, უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1969 წლიდან იყო საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის თავმჯდომარის მოადგილის თანაშემწე. 1972 წელს შევიდა საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის რიგებში. 1977 წლის 15 მარტიდან 1980 წლის 22 იანვრამდე მუშაობდა საქართველოს კპ ცკის ადმინისტრაციული ორგანოების განყოფილების ინსტრუქტორად, 1980 წლის 22 იანვრიდან 8 აპრილამდე — ამავე განყოფილების სექტორის გამგედ, 1980 წლის 8 აპრილიდან 1983 წლის 30 ივლისამდე კი ადმინისტრაციული ორგანოების განყოფილების გამგის მოადგილედ. 1983 წლის 30 ივლისიდან 1985 წლის 1 ოქტომბრამდე იყო საქართველოს კპ ზესტაფონის რაიკომის პირველი მდივანი, 1985 წლის 1 ოქტომბრიდან 1986 წლის 1 ივლისამდე — საქართველოს კპ ცკ-ის ადმინისტრაციული ორგანოების განყოფილების გამგე, 1986 წლის 1 ივლისიდან 1988 წლის 24 მაისამდე საქართველოს კპ ცკ-ის ორგანიზაციულ-პარტიული მუშაობის განყოფილების გამგე, 1988 წლის 20 მაისიდან 1 დეკემბრამდე — საქართველოს კპ თბილისის საქალაქო კომიტეტის პირველი მდივანი, 1988 წლის 1 დეკემბრიდან 1989 წლის 27 აპრილამდე — საქართველოს სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარე, 1989 წლის 14 აპრილიდან 1990 წლის 7 დეკემბრამდე საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცკ-ის პირველი მდივანი. 1989 წლის 17 ნოემბრიდან 1990 წლის 14 ნოემბრამდე თავმჯდომარეობდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს. სკკპ XXVIII ყრილობის გადაწყვეტილების თანახმად, როგორც მოკავშირე რესპუბლიკების ცკ-ის პირველი მდივანი, 1990 წლის 12 ივლისიდან 1991 წლის 31 იანვრამდე იყო საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ცკ-ისა და პოლიტბიუროს წევრი. 1989-1991 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის სახალხო დეპუტატი, 1991 წლის აგვისტომდე — უმაღლესი საბჭოს წევრი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი (მაჟორიტარი, ხელვაჩაურის საარჩევნო ოლქი) საქართველოს კომუნისტური პარტიისგან. შემდეგ პოლიტიკურ ცხოვრებას ჩამოშორდა.
ასევე იყო საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს X და XI მოწვევათა დეპუტატი. საქართველოს სსრ XXVII ყრილობის მიერ 1986 წლის 24 იანვარს არჩეულ იქნა საქართველოს სსრ კომპარტიის ცკ-ის წევრად (04.07.1986). იყო საქართველოს სსრ კპ ცკ-ის ბიუროს წევრობის კანდიდატი (28.05.1988), საქართველოს სსრ კპ ცკ-ის ბიუროს წევრი (28.05.1988), საქართველოს კპ თბილისის საქალაქო კომიტეტისა და ბიუროს წევრი (20.05.1988 — 06.12.1988), სკკპ XXVIII ყრილობის (2- 12/VIII/1990) დელეგატი.
ჯილდოები და მედლები
საბჭოთა კავშირის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1986 წლის 17 ივლისის ბრძანებულებით, დაჯილდოვდა საპატიო ნიშნის ორდენით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარეები
ჰულის ტბის ბრძოლა (1157)
ჰულის ტბის ბრძოლა — ბრძოლა იერუსალიმის სამეფოსა და ზენგიდების არმიებს შორის. გაიმართა 1157 წლის ივნისში. არმიებს მეთაურობდნენ იერუსალიმის მეფე ბალდუინ III და ალეპოსა და დამასკოს ამირა ნურ ალ-დინ ზანჯი. დამთავრდა მუსლიმთა გამარჯვბით. მიუხედავად იმისა, რომ მეფემ და ჯარის ნაწილმა შეძლო ახლომდებარე ციხესიმაგრისათვის თავის შეფარება, ჯარისკაცების უდიდესი ნაწილი დაიღუპა ბრძოლაში ან დაატყვევეს. იერუსალიმის სამეფოს უარეს ზიანს თავი იმიტომ დააღწია, რომ მათ მოწინააღმდეგე ავად გახდა და ვერ შეძლო ამ გამარჯვების გამოყენება. ბრძოლის ადგილი (ჰულის ხეობა, დღ. ისრაელი) იმ დროს იერუსალიმის სამეფოს შემადგენლობაში შედიოდა.
წინაპირობები
1154 წელს ნურ ალ-დინ ზანჯიმ დაიკავა დამასკო და იგი შეუერთა სირიაში შექმნილ საკუთარ ზენგიდების სახელმწიფოს. იმის ნაცვლად, რომ მუსლიმი საამიროები ერთმანეთს დაპირისპირებოდნენ, მათ შეძლეს გაერთიანება და ჯვაროსნული სახელმწიფოებიის (იერუსალიმის სამეფო, ანტიოქიის სამთავრო, ტრიპოლის საგრაფო) არსებობისათვის საფრთხეს წარმოადგენდნენ.
ყოველწლიურად, დამასკოელები დიდი რაოდენობის საქონელს აძოვებდნენ ბანიასის მიმდებარედ, რისთვისაც ფრანგების ნებართვა სჭირდებოდათ, რადგან ეს ტერიტორიები ფრანგებს ეკუთვნოდათ. 1157 წლის თებერვალში, ბალდუინმა არაგონივრულად შეუტია მათ და წაართვა საქონელი, რათა გადაეხადა საკუთარი ქვეყნის ვალები. ამ აგრესიის აქტმა დაარღვია ზავი. გაბრაზებულმა ნურ ალ-დინმა დაუყოვნებლივ დაიწყო შეტევა მიმდებარე ტერიტორიებზე.
ბრძოლა
ნურ ალ-დინმა ალყაში მოაქცია გამაგრებული ქალაქი ბანიასი, რომელიც ჰერმონის მთის კალთაზე მდებარეობდა. ივნისში მეფე ბალდუინი არმიით დაიძრა ბანიასისკენ, რათა დახმარებოდა ქალაქს და მის დამცველ ჰოსპიტალიერებს. ბალდუინი და მისი რაინდები დაბანაკდნენ ჰულის ტბასთან ახლოს, იორდანეს ხეობაში, ზედა წელზე. მოულოდნელად მათ ნურ ალ-დინი დაესხა თავს და დაამარცხა ისინი. ვილჰელმ ტვიროსელი აღნიშნავს: „ლათინებს არც ერთი გუშაგი არ ჰყავდათ დაყენებული.“ ისტორიკოსი რ. სმეილი წერს, რომ ჯვაროსანთა დამარცხება განაპირობა ბალდუინის „დაუდევრობამ და სიფრთხილის ნაკლებობამ, როდესაც მტერთან ახლოს იმყოფებოდა.“ მეფემ და გადარჩენილმა ჯარისკაცებმა თავი საფედის (ცფათის) ციხესიმაგრეს შეაფარეს. ზარალი მნიშვნელოვანი იყო. იბნ ალ-კალანისის ცნობით, ბევრი ჯვაროსანი დაატყვევეს და შემდეგ მათ დამასკოში გამარჯვების დღესასწაულზე თავები მოკვეთეს.
შედეგები
საბრძოლო მოქმედებებში მძიმე დანაკარგების გარდა ჯვაროსნებმა დამარცხებაც განიცადეს. ბანიასი 1164 წლამდე დარჩა ქრისტიანთა ხელში. მალევე ნურ ალ-დინი ავად გახდა, ამით ისარგებლა ბალდუინმა და ჩრდილოეთ სირიაში სამხედრო კამპანია მოაწყო. მათ ალყა შემოარტყეს შაიზარს, მაგრამ მისი აღება ვერ შეძლეს, სამაგიეროდ ანტიოქიის სამთავროს დაუბრუნეს ჰარიმის ციხესიმაგრე 1157 წლის ზამთარში. 1163 წელს ჯვაროსნებმა ნურ ალ-დინი დაამარცხეს ალ-ბუქაიის ბრძოლაში, მაგრამ 1164 წელს დამარცხდნენ ჰარიმის ბრძოლაში.
სქოლიო
კატეგორია:მეორე ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდგომი პერიოდი კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები
თუმანიანის პარკი
თუმანიანის პარკი (Թումանյան Այգի) — საზოგადოებრივი პარკი სომხეთის დედაქალაქ ერევანში. მდებარეობს აჯაპნიაკის რაიონში, ჰალაბიანის ქუჩაზე მდინარე რაზდანის ხეობაში, რაზდანის დიდ ხიდსა და თუმოს ტექნოლოგიათა შესაქმნელ ცენტრს შორის. პარკი 1970 წელს გაიხსნა. მას 7 ჰექტრის ფართობი უკავია მდინარე რაზდანის მარჯვენა სანაპიროზე. მას სახელი ცნობილი სომეხი მწერლისა და პოეტის, ჰოვანეს თუმანიანის დაბადებიდან 100 წლისთავის აღსანიშნავად ეწოდა.
1973 წელს პარკში თუმანიანის ოპერა ანუშის ორი მთავარი პერსონაჟის ანუშისა და საროს ქანდაკებები აღიმართა.
1986 წელს პარკში თუმანიანის კიდევ ერთი პერსონაჟის, ლორეცი საქოს ძეგლი გაიხსნა.
სქოლიო
კატეგორია:ერევნის პარკები
ნებეფაურა
ნებეფაურა — ძველი ეგვიპტის ფარაონი. ქვეყანას მართავდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს ძვ. წ. XVII საუკუნეში. მიკეუთვნება XIV დინასტიას.
ერთადერთო დოკუმენტი სადაც იგი მოიხსენიება არის ტურინის სამეფო პაპირუსი, რომლის თანახმად ნებეფაურა მართავდა 1 წელი, 5 თვე და 15 დღე.
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტიის ფარაონები
ოსვალდო ბაკა
ოსვალდო მენდოსა ბაკა (Oswaldo Mendoza Baca; დ. 5 აგვისტო, 1908 — გ. 9 აპრილი, 1962) — პერუელი ქიმიკოსი. პროფესორი. იგი დაინტერესებული იყო გენეტიკით.
ბიოგრაფია
ოსვალდო მენდოსა ბაკა დაიბადა 1908 წლის 5 აგვისტოს, კუსკოში. სწავლობდა კუსკოს პირველ ცენტრალურ დაწყებით სკოლასა და მეცნიერების ეროვნულ კოლეჯში.
1933 წელს, უნივერსიტეტის დამთავრებამდე ორი თვით ადერე, ოსვალდო ბაკა, მეცნიერების ფაკულტეტის არაორგანული და ორგანული ქიმიის პროფესორის მოვალეობის შემსრულებლად დაინიშნა. ესპანეთის მთავრობისგან დაფინანსების მიღების შემდეგ, იგი ესპანეთში გაემგზავრა და დაიწყო კვლევა დოქტორ ენჯელ დელ კამპოს მიმართულებით. 1937 წელს, ესპანეთის სამოქალაქო ომის გამო, ბაკა პერუში დაბრუნდა.
1960 წლის 3 ნოემბერს, ოსვალდო ბაკა, კუსკოს უნივერსიტეტის ქიმიის ფაკულტეტის ხელმძღვანელად აირჩიეს. აღნიშნული თანამდებობა მას გარდაცვალებამდე ეკავა.
მისი მნიშვნელოვანი ნაშრომებია „La Mecánica Ondulatoria“, „Colorantes Pre-colombinos“ და „Leyes Genéticas de los Elementos Químicos, Nuevo Sistema Periódico“ (1954).
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962 კატეგორია:პერუელი ქიმიკოსები
Celebrating Jon Lord
Celebrating Jon Lord — 2014 წლის 29 სექტემბერს გამოცემული, იმავე წლის 4 აპრილს როიალ ალბერტ ჰოლში გამართული, ჯონ ლორდის ხსოვნისადმი მიძღვნილი კონცერტის ჩანაწერები. გამოვიდა CD, DVD და Blu-ray ფორმატებში.
პროგრამა პირობითად დაყოფილია ორ ნაწილად. პირველია The Composer, სადაც ძირითადად შეტანილია ლორდის, როგორც კომპოზიტორის ნამუშევრები. მეორე ნაწილში, The Rock Legend, წარმოდგენილია მუსიკა, დაწერილი ლორდის მიერ Deep Purple-ში და სხვა კომპოზიციები (როგორიც არის Deep Purple-ის მიერ შესრულებული „Above and Beyond“ და „Uncommon Man“, მიძღვნილი ჯონისადმი.
გარდა Deep Purple-ისა, კონცერტში მონაწილეობდნენ სტივ ბალზამო, მილერ ანდერსონი, რიკ უეიკმენი, ბრიუს დიკინსონი, გლენ ჰიუზი, მარგო ბიუქენენი, ჯერემი აირონსი, პოლ უელერი, მიკი მუდი და სხვები.
სიმღერების სია
DVD-სა და Blu-ray-ზე წარმოდგენილია იგივე კომპოზიციები. გარდა ამისა, თანდართულია დოკუმენტური ფილმი Two Worlds.
სქოლიო
კატეგორია:Deep Purple-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2014 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Deep Purple-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:2014 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Ear Music-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Ear Music-ის ვიდეო ალბომები
ვოლგოგრადის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის საკათედრო ტაძარი
ვოლგოგრადის ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის საკათედრო ტაძარი (Собо́р Каза́нской ико́ны Бо́жией Ма́тери) — მართლმადიდებლური ეკლესია ვოგოგრადში. ეკლესია აგებულია 1897-1899 წლებში. ვოლგოგრადის ეპარქიის საკათედრო ტაძარი.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოგრადის ეპარქიას. 2011 წლიდან ტაძრის წინამძღვარია ვიაჩესლავ ჟებელევი.
ცარიცინის ეკლესიის ისტორია
პირველი ეკლესია ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე ააგეს ცარიცინის ციხესიმაგრის შიგნით, ჯერ კიდევ XVIII საუკუნეში, მაგრამ მას დიდხანს არ უარსებია, როგორც ჩანს, დაიწვა.
1709 წელს დაიღუპა პეტრე დიმიტრიევი, ეკლესიის ერთ-ერთი მღვდელი. მრევლმა ასტრახანის მიტოპოლიტს სამსონს სთხოვა დაიკვნად დაენიშნათ ფიოდორ დმიტრიევი.
იმ ადგილზე სადაც დღეს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია მდებარეობს, ადრე იდგა ხის სამლოცველო. თანამედროვეები აღნიშნავენ, რომ სასაფლაო მაშინ არ იყო მოქმედი და შემოღობილიც არ იყო, მაგრამ სამაგიეროდ აქედან ქალაქის კარგი ხედი იშლებოდა.
თანამედროვე ტაძარი
1894 წელს სარატოვისა და ცარიცინის ეპისკოპოსმა ნიკოლზ ნალიმოვმა დაათვალიერა ადგილი სადაც უნდა აეშენებინათ ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი. ეკლესიას საფუძველი ჩაუყარეს 1896 წელს. მისი მშენებლობა მიმდინარეობდა მრევლის ფინანსებით. ყაზანის ეკლესია ააგეს, როგორც სასაფლაოს ეკლესია ქალაქ ცარიცინში. 1899 წლის 23 აგვისტოს ცარიცინისა და სარატოვის ეპისკოპოსმა იოანე კრატიროვმა ეკლესია აკურთხა. ტაძრის აშენებეშაი უმნიშვნელოვანესი როლი ითამაშა წინამძღვარმა იოანე ნიკოლსკიმ. პროექტის ავტორი უცნობია. 1902 წლიდან ეკლესიაში მოღვაწეობდა ნიკოლაი დოლეცკი, რომელიც საბჭოთა ხელისუფლებამ დააპატიმრა.
1904 წელს ეკლესიის ძირითად შენობას მიაშენეს სატრაპეზო და სამრეკლო. 1912 წლისათვის ეკლესიი მრევლი შეადგენდა 6306 ადამიანს.
რევოლუციის შემდეგ
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესიიდან დაიტაცეს ფასეულობების დიდი ნაწილი. საარქივო დოკუმენტებზე დაყრდნობით ირკვევა, რომ ტაძარი ჯერ კიდევ ფუნქციონირებდა 1936 წლის 28 ნოემბერს. 1937 წლისათვის კი იგი ობნოვლენცების ხელშია.
1937 წელს დააპატიმრეს მღვდელი ალექსანდრე სოკოლოვი, დიაკვანი ტიმოთე აკიმოვი და მამასახლისი ვასილი სოლოუხოვი, მათ მიუსაჯეს მრავალწლიანი პატიმრობა.
საბოლოოდ 1939 წლის 15 დეკემბერს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელობის ეკლესია დახურეს და იგი გადააკეთეს პურის ქარხნად.
სტალინგრადის ბრძოლა
სტალინგრადის ბრძოლის დროს ეკლესია ძლიერ დაზიანდა. გენერალ-ლეიტენანტი ა. ვორონინი წერა, რომ სტალინგრადის დროებითი მბრძანებლის, ფაშისტ ლენინგის ბრძანებით, გერმანიის გამარჯვების პატივსაცემად საშობაო ტაძარში ლოცვა გაიმართა, ლოცვაზე მხოლოდ გერმანელები იმყოფებოდნენ.
ტაძარი ოფიციალურად გაიხსნა 1945 წლის 27 ივლისს, ხოლო ღვთისმსახურება აღსდგა ამავე წლის 10 სექტემბერს.
ტაძრის აღდგენა
1946 წელს ეკლესია მორწმუნეებს გადაეცათ. არქიტექტორ ვასილი სიმბირცევის ხელმძღვანელობით აღადგინეს და 1948 წელს აკურთხეს ტაძარი. რეკონსტრუქციის პერიოდში შენობას მაქსიმალურად შეუნარჩუნეს თავდაპირველი სახე. შემდეგი წლების განმავლობაში ეკლესია გამოიყენებოდა დანიშნულებისამებრ.
1950-იანი წლების დასაწყისში ტაძარი მოხატეს. 1954 წელს პატრიარქ ალექსის ბრძანებით ეკლესია საკათედრო ტაძარი გახდა. მას ეწოდა სასწაულმოქმედი ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელი. 1955 წელს საკათედრო ტაძრის წინამძღვარი იყო სერგეი სოლოვევი.
არქიტექტურა
ტაძრის გეგმა ტრადიციულია: მას ჯვრის ფორმა აქვს, აგებულია ტრადიციული ნოვგოროდის სკოლის მიხედვით. შენობა აგურისგანაა აგებული. შენობა აგებულია ფსევდორუსულ არქიტექტურულ სტილში. როგორც აღნიშნავენ ხელოვნებათმცოდნეები, ტაძრის დეკორების ელემენტები სტილიზებულია ძველრუსულ ფორმებში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ვოლგოგრადის ოლქში კატეგორია:ვოლგოგრადის მართლმადიდებლური ტაძრები კატეგორია:ვოლგოგრადის ღირსშესანიშნაობები
ბირინჯი-ფაშალი
ბირინჯი-ფაშალი (Birinci Paşalı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ჰაჯიყაბულის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1372 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰაჯიყაბულის რაიონის სოფლები
მაჯიდა ალ-რუმი
მაჯიდა ალ-რუმი ბარადი (ماجدة الرومي برادعي; დ. 13 დეკემბერი, 1956, ტვიროსი, ლიბანი) — ლიბანელი სოპრანო, გაეროს კეთილი ნების ელჩი. მაჯიდა ალ-რუმის მუსიკალური კარიერა იწყება 1974 წელს, როცა ის მონაწილეობას იღებს შოუში ლიბანურ ტელეარხზე „Télé Liban“.
ბიოგრაფია
წლების განმავლობაში აგრძელებდა არაბულ ენაზე ქრისტიანული გალობის ჩაწერას, მონაწილეობდა კლასიკური ვოკალის ფესტივალებში, სხვადასხვა საოპერო პერფომანსებში, ეწეოდა მეცენატურ სამსახურს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიბანელი მომღერლები კატეგორია:ლიბანელი მუსიკოსები კატეგორია:არაბი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:დაბადებული 13 დეკემბერი
ელექტრონვოლტი
ელექტრონვოლტი (აღნიშვნა: ', ') — ენერგიის არასისტემური ერთეული. გამოყიენება ატომურ და ბირთვულ ფიზიკაში, ელემენტარულ ნაწილაკთა ფიზიკაში და მონათესავე დარგებში (ბიოფიზიკა, ფიზიკური ქიმია, ასტროფიზიკა და ა.შ.).
1 ელექტრონვოლტი უტოლდება ენერგიას, რომელიც 1 ვოლტის პოტენციალთა სხვაობის მქონე ორ წერტილს შორის ელემენტარული მუხტის გადასატანად არის საჭირო. q მუხტის გადატანისას შესრულებული მუშაობა qU-ს უტოლდება, ხოლო თუ ნაწილაკის ელემენტარული მუხტი, მაგალითად, ელექტრონის -1.602 176 565(35)·10-19 კულონის ტოლია, მაშინ: 1 ევ = 1.602 176 565(35)·10-19 ჯოული იქნება(1.602 176 565(35)·10-12 ერგი).
ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკაში ელექტრონვოლტებში ჩვეულებრივ არა მარტო ენერგია, არამედ მასაც გამოისახება, ენერგიისა და მასის ექვივალენტურობიდან გამომდინარე E = mc2 (ან m=E/c2), სადაც c სინათლის სიჩქარეა. ამის გამო უფრო კორექტული იქნება თუ ნაწილაკის მასას ასე გამოვსახავთ – eV/c2, თუმცა გამყოფი c2, იქ, სადაც ორაზროვნება არ შეიძლება გაჩნდეს(იგულისხმება), ხშირად არ წერენ ხოლმე. მასის ერთეულებში 1 ევ = 1.782 661 845(39)·10−36კგ, და პირიქით, 1 კგ = 5.609 588 85(12)·1035ევ. 1 მაე(მასის ატომური ერთეული) = 931.494 061(21) მევ (მეგაელექტრონვოლტი). ელექტრონვოლტებში ნაწილაკის ელემენტარული იმპულსიც შეიძლება გამოისახოს. ბირთვული პროცესებისთვის დამახასიათებელ ენერგიებთან შედარებით ელექტრონვოლტი ძალიან მცირე სიდიდეა, ამიტომ ფიზიკოსები ჯერად ერთეულებს იყენებენ:
ელექტრონვოლტის ჯერადი ერთეულებია: კილოელექტრონვოლტი (კევ), მეგაელქტრონვოლტი (მევ), გიგაელექტრონვოლტი(გევ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენერგიის საზომი ერთეულები კატეგორია:ელემენტარული ნაწილაკების ფიზიკა
შაჰქარამი
შაჰქარამი (Şahkərəm) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  — 73    კაცი.
პეტროპავლოვკა (სინჯერეის რაიონი)
პეტროპავლოვკა  (Petropavlovca) — სოფელი მოლდოვაში, სინჯერეის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 136 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 273 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
ბალკანეთის ნახევარკუნძულის პრეისტორია
მინი|სამხრეთ-აღმოსავლეთი ევროპის კულტურები [[ნეოლითის ხანაში.]] ბალკანეთის ნახევარკუნძულის პრეისტორიული პეტიოდი დაახლოებით 44 000 წლის წინ ზედა პალეოლითის ხანაში კრომანიონელის გამოჩენით იწყება და დაახლოებით ძვ. წ. VIII საუკუნეში ანტიკური ხანის საბერძნეთში პირველი წერილობით წყაროების გამოჩენით სრულდება.
სამხრეთ-აღმოსავლეთი ევროპის პირველყოფილი ადამიანების ისტორია პირობითად იყოფა შედარებით მცირე პერიოდებად: ზედა პალეოლითი, ჰოლოცენი მეზოლითი, ნეოლითური რევოლუცია. პრეისტორია არ მოიცავს ეგეოსის კულტურას (ძვ. წ. 2800–1200).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბალკანეთის ისტორია კატეგორია:პრეისტორიული ევროპა
ბოლორკონი
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
კუარტუ-სენტენარიუ
კუარტუ-სენტენარიუ (Quarto Centenário) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 856 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.09 კმ²-ზე. ფართობი 321 875 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვარაზისხევის ქუჩა
ვარაზისხევის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს ვაკისა და მთაწმინდის რაიონების საზღვარზე (ვაკე, ვერე); გმირთა მოედნიდან ილია ჭავჭავაძის გამზირამდე. წარმოიქმნა 1957 წელს ვარაზისხევის ქვედა ნაწილის ამოვსების (1948 წლიდან) შედეგად. 1884 წლის გეგმაზე ეს ხევი ვარდისხევის სახელითაა დატანილი. XX საუკუნის დასაწყისში ახლანდელ პეტრე მელიქიშვილის ქუჩასა და ილია ჭავჭავაძის გამზირს ხევზე გადებული ხიდი აკავშირებდა. აქ გადიოდა წყნეთისკენ მიმავალი გზა. ამ მოკირწყლულ განივ ქუჩას, რომლის სიგრძეა 500 მეტრამდე, ხოლო სიგანე 30 მეტრია, აქვს მნიშვნელოვანი ფუნქცია — აკავშირებს ვაკესა და საბურთალოს. ქუჩას ცალ მხარეს, მთელ სიგრძეზე, გასდევს უნივერსიტეტის მთავარი კორპუსის ბაღი (დენდროპარკი), რომელსაც კიბით უკავშირდება, ასევე ზოოპარკი, ხოლო მეორე მხარეს — ფიქრის გორაზე გაშენებული სახლები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვაკის რაიონის ქუჩები კატეგორია:მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
ბირინჯი-უდულუ
ბირინჯი-უდულუ (Birinci Udullu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ჰაჯიყაბულის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2519 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰაჯიყაბულის რაიონის სოფლები
ბოლორკონდი
ბოლორკონდი (Բոլորկոնդ) — მთა სომხეთში. მდებარეობს ლორეს პროვინციაში, სოფელ ოძუნიდან აღმოსავლეთით 4,5 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 1967 მეტრია და წარმოადგენს გუგარაცის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
ზურაბ სოხაძე
ზურაბ სოხაძე (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). შეზღუდულ შესაძლებლობათა მქონე პირთა შორის მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის მედალოსანი (2019, კონსტანცა, რუმინეთი). შშმ პირთა შორის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (2016, ბლაგოევგრადი, ბულგარეთი).
დიდი ქვაბები
დიდი ქვაბები — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი. გამოქვაბული კომპლექსი დავითგარეჯაში. მდებარეობს ქოლაგირის გადასწვრივ, ივრის მარცხენა ნაპირზე 5 კმ-ს მოშორებით, მაღალი მთის კონგლომერატოვან ფლატეში.
ზურაბ სოხაძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
დიდი ქვაბები
კომპლექსი საკმაოდ ვრცელია. ზედა გამოქვაბული თითქმის მთლიანად ჩამოშლილია, დარჩენილია მხოლოდ სიღრმეში გამოკვეთილი სამეურნეო დანიშნულების სათავსოები, ქვემოთ განლაგებული გამოქვაბულები კი თითქმის მთლიანად დაფარულია ჩამორეცხილი მიწის ფენით.
აღნიშნული გამოქვაბულის სამხრეთით, დაბლობში, კლდის ფენაში არსებული ქვაყუთები სამონასტრო სასაფლაო უნდა იყოს. უნდა აღნიშნოს, რომ სასმელად გამოიყენებოდა მახლობელი ხევის პატარა წყარო, ძირითადად კი სასმელად იყენებდნენ ივრის წყალი.
დავით-გარეჯი ფეოდალური საქართველოს თვალსაჩინო რელიგიურ-კულტუტული ცენტრია. დავითგარეჯის სამონასტრო კომპლექსმა და იქ მყოფმა ბერებმა მრავალი უბედურება გადაიტანეს.
შაჰვალადლი (დაშქესანი)
შაჰვალადლი (Şahvələdli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  — 188   კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაშქესანის რაიონის სოფლები
დიდი ქვაბები
დიდი ქვაბების მონასტერი 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ფრეილინის სახლები
ფრეილინის სახლები (Фрейлинские дома) — მდებარეობს პეტერგოფში, არის ორი ისტორიული ნაგებობის კომპლექსი. აშენდა 1853–1858 წლებში. იგი არის, ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი. მდებარეობს სასახლის მოედანზე. მოიხსენიებენ ასევე როგორც ფრეილინის კორპუსები.
ისტორია
იმ ტერიტორიაზე, სადაც სახლები დღეს დგას, თავდაპირველად იდგა 5 ხის სახლი, სამხედრო კავალერიის კომპლექსიდან შემორჩენილი. ორი ძველი სახლი დაცულია სასახლის ტერიტორიაზე საზაფხულო დასვენებისათვის. შესაბამისად, ფრეილინსკის სახელი გადაეცა ახალ სახლებს. შენობების არქიტექტორი იყო ნიკოლოზ ბენუა.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, ისინი დასასვენებელ სახლებად, შემდეგ კი ტურისტებისთვის სასტუმროდ გადაკეთდა. ამჟამად, დასავლეთის შენობაში განთავსებულია ბენუების საოჯახო მუზეუმი, რომელიც 1988 წელს გაიხსნა ნ. ა. ბენუის ინიციატივით, ხოლო 2006 წლის აგვისტოში აღმოსავლეთით მდებარე შენობაში გაიხსნა სასტუმრო „ფრეილინის სახლი“. საოჯახო მუზეუმში დაცულია XIX-XX საუკუნეების მეორე ნახევარში მოღვაწე, რუსი მოქანდაკეების და მხატვრების სკულპტურული და ფერწერული ნამუშევრები.
არქიტექტურა
ფრეილინის სახლების არქიტექტურა პეტერგოფში მდებარე დიდი სასახლის არქიტექტურის ანალოგია. ორივე არის შესრულებული ბაროკოს სტილში და ანალოგიურადაა გაფორმებული. სახლები ერთმანეთს უკავშირდება თაღოვანი კარიბჭით. სახლს ამშვენებს პეტერგოფის გერბი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
თაფლიწოვიასებრნი
თაფლიწოვიასებრნი (Meliphagidae) — ფრინველთა ოჯახი ბეღურასნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 10–32 სმ. ენის ბოლოზე განსაკუთრებული ჯაგრისი აქვთ, რომელიც ყვავილიდან ნექტრის ამოწოვის დროს ეხმარება (აქედან სახელწოდება). სხეულის აგებულებითა და ზნე-ჩვეულებებით წააგვანან ყარანას, წივწივას, სინეგოგას, ჩხიკვსა და ჭკას. შეფერილობა ძირითადად მკრთალია, მურა ან მომწვანო. ოჯახი აერთიანებს 168 –187 სახეობას. გავრცელებული არიან ავსტრალიაზე, ახალ ზელანდიაში, ახალ გვინეაზე, მელანეზიის, მიკრონეზიისა და პოლინეზიის, აგრეთვე, ჰავაის კუნძულებზე; 1 სახეობა სამხრეთ აფრიკაშიც გვხვდება. უპირატესად მეხეური და ბუჩქნარის ფრინველებია. ბუდეს ხეზე აკეთებენ, ზოგჯერ მაღალ კოლბოხებზე; დედალი დებს 1–4 კვერცხს. ძირითადად იკვებებიან ნექტრით, ყვავილის მტვრით, მწერებით, იშვიათად კენკრითა და მცირე ზომის ნაყოფებით. გააჩნიათ დიდი მნიშვნელობა, როგორც მცენარეთა მამტვერებლებს. რამდენიმე სახეობა ზიანს აყენებს ბაღებს.
სქოლიო
*
მანარის ოლქი
მანარის ოლქი (මන්නාරම දිස්ත්‍රික්කය, மன்னார் மாவட்டம்) — შრი-ლანკის 25 ოლქიდან ერთ-ერთი. შედის ჩრდილოეთი პროვინციის შემადგენლობაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მანარი. ოლქის ფართობია 1 996 კმ². ადმინისტრაციული თვალსაზრისით იყოფა 5 დივიზიონად.
მოსახლეობა
ოლქის მოსახლეობა, შრი-ლანკის ჩრდილოეთითა და აღმოსავლეთით მცხოვრები მოსახლეობის მსგავსად, დააზარალა სამოქალაქო ომმა, რომელმაც დაახლოებით 100 000 ადამიანი იმსხვერპლა. ომის დროს რამდენიმე ასეული ათასი (შესაძლოა ერთი მილიონიც) ტამილი ემიგრაციაში წავიდა ევროპასა და ამერიკაში, ბევრი მათგანი კი გადასახლდა დედაქალაქ კოლომბოში.
სქოლიო
კატეგორია:შრი-ლანკის ოლქები
ჰარი დინ სტენტონი
ჰარი დინ სტენტონი (Harry Dean Stanton; დ. 14 ივლისი, 1926 — გ. 15 სექტემბერი, 2017) — ამერიკელი მსახიობი, მუსიკოსი და მომღერალი. თავისი 60 წლიანი კარიერის განმავლობაში სტენტონმა შექმნა მნიშვნელოვანი როლები ფილმებში: „გულგრილი ლუკი“ (1967), „კელის გმირები“ (1970), „დილინჯერი“ (1973), „ნათლია II“ (1974), „უცხო“ (1979), „გაქცევა ნიუ-იორკიდან“ (1981), „კრისტინა“ (1983), „ჩამორთმევა“ (1984), „პარიზი, ტეხასი“ (1984), „ლამაზი გოგონა ვარდისფერებში“ (1986), „ქრისტეს უკანასკნელი ცდუნება“ (1988), „გულით ველურნი“ (1990), „ჩვეულებრივი ისტორია“ (1999), „მწვანე მილი“ (1999), „ალფა დოგი“ (2006), „შინაგანი იმპერია“ (2006), „იღბლიანი“ (2017) და მცირე როლები სხვა მრავალ ფილმში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:გარდაცვლილი 15 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2017
პრეპელიცა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინჯერეის რაიონის სოფლები
Drive Home
Drive Home — სტივენ უილსონის EP. მასში შეტანილია მუსიკალური ვიდეოები, მანამდე გამოუცემელი სიმღერები და 2013 წლის 23 მარტს გერმანიაში ცოცხლად ჩაწერილი კომპოციები. EP 2013 წლის 21 ოქტომბერს გამოვიდა, ორი ვერსიის სახით: DVD/CD და Blu-Ray/CD შეფუთვაში.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - სტივენ უილსონი.
CD
წყაროები:
სქოლიო
კატეგორია:2013 წლის EP-ები კატეგორია:სტივენ უილსონის ალბომები კატეგორია:Kscope-ის ალბომები
ბოზუმი (აზერბაიჯანი)
ბოზუმი (Bozum) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ჰაჯიყაბულის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰაჯიყაბულის რაიონის სოფლები
პოლ უელერი
მიუხედავად მისი, როგორც მომღერლის, ტექსტების ავტორის და გიტარისტის კრიტიკოსთა მიერ ფართო აღიარებისა, უელერი უფრო მეტად პოპულარულია ბრიტანეთში, ვიდრე მსოფლიო მასშტაბით. მისი სიმღერები მომდინარეობს ბრიტანეთის კულტურიდან. იგი აგრეთვე არის 1970-იანი და 1980-იანი წლების მოდების მოძრაობის აღორძინების წარმომადგენელი და ხშორად ნახსენებია, როგორც Modfather (მოდების მამა.
ვერანგარეჯის მონასტერი
ვერანგარეჯა — სამონასტრო კომპლექსი დავითგარეჯაში. მდებარეობს დიდი ქვაბების მთის ჩრდილოეთით ზეგანზე, 8 კმ-ის დაშორებით.
პოლ უელერი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:The Jam-ის წევრები კატეგორია:The Style Council-ის წევრები კატეგორია:ინგლისელი როკ-მომღერლები კატეგორია:ინგლისელი გიტარისტები
ვერანგარეჯის მონასტერი
მონასტერი წარმოადგენს კახეთის ხუროთმოძღვრებისათვის დამახასიათებელი რიყის ქვის წყობით ნაგები ტლანქი ფორმების მქონე დარბაზული ტიპის ეკლესიას.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბაიტი (რაიონი)
მინი|მარჯვნივ|200px|ბაიტი ნაურუში ბაიტი (Baiti District) — რაიონი ნაურუს შემადგენლობაში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. ფართობი — 1,23 კმ², მოსახლეობა — 572 ადამიანი (2005 წლის აღწერა).
შედის უბენიდის საარჩევნო ოლქის შემადგენლობაში.
კატეგორია:ნაურუს რაიონები
პატარა ქვაბები
პატარა ქვაბები — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი. გამოქვაბული კომპლექსი დავითგარეჯაში. მდებარეობს დიდი ქვაბებიდან აღმოსავლეთით, 12 კმ მანძილზე, ივრის მარცხენა შენაკად „მწარე ხევთან“.
ისტორია
დიდი ქვაბებიდან აღმოსავლეთით, 12 კილომეტრის მანძილზე, ივრის მარცხენა შენაკად „მწარე ხევთან“, შედარებით მცირე კლდეში გამოკვეთილია პატარა ქვაბებად წოდებული მონასტერი.
პატარა ქვაბები მოიცავს ერთ გუმბათიან ეკლესიას სატრაპეზოთი და მცირე ზომის სხვა სათავსებით. ეს მონასტერი გარეჯის მრავალმთის უკიდურესი განაპირა კომპლექსია, ვინაიდან ამ ადგილას აღმოსავლეთით გამოქვაბულები აღარ გვხვდება.
ეს გარემოება ადასტურებს ვახუშტი ბაგრატიონის მიერ გარეჯის მონასტრების გავრცელების ლოკალიზებას: „არამედ ყოფილან მონასტერნი მრავალნი ვიდრე მწარე წყლამდე.“ „სითარხნის გუჯარში“ მოხსენებული „იორზე მონასტერნი ქუაბნი“, სავარაუდოდ დიდი და პატარა ქვაბები უნდა იყოს, მით უმეტეს, რომ ქუაბნი გუჯარში მრავლობითი რიცხვითაა მოტანილი.
პატარა ქვაბების მონასტერი 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ანდრონიკე III პალეოლოგოსი
ანდრონიკე III პალეოლოგოსი (Ανδρόνικος Γ' Παλαιολόγος; დ. 25 მარტი, 1297 — გ. 15 ივნისი, 1341) — ბიზანტიის იმპერატორი 1328–1341 წლებში. მიხეილ IX პალეოლოგოსისა და რიტა არმენიელის ვაჟი. ტახზე ავიდა მას შემდეგ, რაც მხარდამჭერების დახმარებით აიძულა პაპა, ანდრონიკე II პალეოლოგოსი ტახტიდან გადამდგარიყო. იბრძოდა ბულგარელებისა და თურქების წინააღმდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1297 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1341 კატეგორია:პალეოლოგოსები კატეგორია:XIV საუკუნის ბიზანტიის იმპერატორები
განტა
განტა (Ganta) — ქალაქი ჩრდილოეთ ლიბერიაში, ნიმბის საგრაფოში, მონროვიიდან 201 მილის დაშორებით. მდებარეობს გვინეის სამხრეთ საზღვართან ახლოს. იგი მოსახლეობის რაოდენობით მეორე ქალაქია ლიბერიაში, 2008 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 41 106 კაცს შეადგენს. მოსიარულე ბაზრის ქალაქია. ცნობილია მისი თეთრი მეჩეთი, რომელიც მოჩუქურთმებულია მინარეთებზე ამიკვეთილი ვარსკვლავებით.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბერიის ქალაქები
გიშის ეკლესია
გიშის ეკლესია (Kiş kilsəsi) — ქართული ქრისტიანული ტაძარი ისტორიულ ჰერეთში, საინგილოში. მდებარეობს მდინარე გიშისწყლის ხეობაში, სოფელ გიშში, რომელიც ქალაქ შაქიდან 4-5 კილომეტრითაა დაშორებული.
საყდარი კუპელჰალეს ტიპისაა და სოფელ გიშის აღმოსავლეთით, ყველაზე ამაღლებულ ადგილას დგას. მას გარშემო ქვის დიდი გალავანი ჰქონია შემოვლებული. საყდრისა და გალავნის შემოგარენში სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობათა ნაშთები შეინიშნება.
მნიშენელოვან ცნობებს გვაწვდის სოფელ გიშისა და მისი საყდრის შესახებ ვახუშტი:
როგორც ჩანს, გიშის ღვთისმშობლის საყდარი ვახუშტის მოხსენიებული აქვს გუმბათოვან დიდ ეკლესიად.
გიშის საყდრის მთელი ნაგებობა და კარვისებური რვაწახნაგოვანი პირამიდული ფორმის გუმბათი დღემდე კარგადაა შემონახული. როგორც ირკვევა, გიშის საყდრის გუმბათი და ზოგიერთი სხვა ელემენტი უკანასკნელად აღდგენილ და გადაკეთებულ იქნა XIX საუკუნის პირველ ნახევარში. გ. ჩუბინაშვილის აზრით, შესაძლებელია გარჩევა იმ ძლიერ დანგრეული უძველესი ეკლესიის ნაშთების, რომელიც XI საუკუნეში აუშენებიათ. ჩუბინაშვილი იქვე შენიშავს, რომ ეს პატარა ეკლესია თავისი უტყვი არქიტექტურით არ შეიძლება მივიღოთ ეპისკოპოსთა იმ კათედრად, რომელიც არსებობდა ჯერ კიდევ VI საუკუნეში, სახელდობრ, „გიშელთა“ კათედრად; ასევე მისი აზრით, ეკლესიის შესასვლელი (კარიბჭე) გადაკეთებულია XIX საუკუნის შუა წლებში.
ძეგლის აგებისა და ნგრევა-განახლების პირველ პერიოდად შეიძლება ჩაითვალოს VI-XI საუკუნეები, ხოლო მეორე პერიოდი გრძელდება XVII საუკუნიდან XIX საუკუნის მეორე ნახევრამდე. ამჟამად ტაძარში მუზეუმია მოწყობილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები აზერბაიჯანში კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები კატეგორია:გიშის საეპისკოპოსო
ბოვაქარი
ბოვაქარი (Բովաքար) — მთა სომხეთში. მდებარეობს ლორეს პროვინციაში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 3016 მეტრია და წარმოადგენს ჰალაბის ქედის ნაწილს. აგებულია ეოცენური ასაკის მაგმური ქანებით.
ლუაპულა (მდინარე)
thumb|300px|სისტემა მდინარე ლუაპულა-ტბა ბანგვეულუ-მდინარე ჩამბეში ლუაპულა (Luapula River) (მდინარის ქვედა დინებას, მვერუს ტბის შემდეგ, ეძახიან ლუვუას) — მდინარე ზამბიაში და კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, თითქმის მთელ თავის სიგრძეზე იგი წარმოადგენს სახელმწიფო საზღვარს ამ ორ ქვეყანას შორის. ერთმანეთთან აერთებს ბანგვეულუს და მვერუს ტბებს. ითვლება მდინარე კონგოს ერთ-ერთ ზედა დინების შენაკადად. მდინარემ სახელი მისცა ზამბიის ერთ-ერთ პროვინციას — ლუაპულის პროვინცია. მვერუს ტბასთან შეერთებამდე (ბოლო 100 კმ), ლუაპულა იყოფა რამდენიმე განშტოებად და ქმნის დელტას, რომელსაც უფრო ხშირად ეძახიან ლუაპულის ჭაობებს.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მდინარეები კატეგორია:ზამბიის მდინარეები
თინათინ გურიელი
თინათინ გურიელი (გ. 1591) — კახეთის მეფე ლევანის მეუღლე, გურიის მთავარ მამია I გურიელის შვილი, კახეთის მეფე ალექსანდრე II და აღმოსავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი ნიკოლოზ VIII-ის დედა. ააშენა ახალი შუამთა.
ბიოგრაფია
დაბადა დასავლეთ საქართველოს ერთ-ერთი წარჩინებული გვარის, გურიელების ოჯახში. იყო გურიის მთავარ მამია I-ის ქალიშვილი. მისი ძმა როსტომ გურიელი მამიას მემკვიდრე და ასევე გურიის მთავარი იყო. 1520 წელს ლევანმა დაამარცხა კახეთში შეჭრილი დავით X-ის ლაშქარი და აღადგინა კახეთის სამეფო. ამაში მას დახმარება სთხოვა მამია I გურიელს, რომელსაც ასევე სთხოვა ქალიშვილის ხელი, რათა განემტკიცებინა ალიანსი. ლევანმა დაამარცხა დავით X მაღაროსთან ბრძოლაში, ხოლო მამია I შეიჭრა ქართლში. დავითმა, მამიამ და ლევანმა ზავი მუხრანში დადეს. მამიამ ქალიშვილი თინათინი ლევანს მიათხოვა.
ვახუშტი ბატონიშვილის ცნობით, თინათინ გურიელს ნანახი ჰქონდა წინასწარმეტყველური სიზმარი, რომლის მიხედვით მას წაიყვანდა წარჩინებული ქმარი, გზად კი შინდის ხეს დაინახავდა, სადაც უნდა აეშენებინა ღვთისმშობლის სახელობის მონასტერი. კახეთში ჩასულმა თინათინმა ახალი შუამთის მონასტერი ააშენებინა, ჯვარი კი გრემში დაიწერა.
ლევანი გარყვნილი ცხოვრების მოყვარული ადამიანი იყო, ამიტომ თინათინმა განქორწინება მოითხოვა და მიიღო კიდეც 1529 წელს. ის მის მიერვე აშენებულ ახალი შუამთის მონასტერში აღიკვეცა მონაზვნად, სადაც გარდაიცვალა 1591 წელს.
კატეგორია:გურიელები კატეგორია:გარდაცვლილი 1591 კატეგორია:ქართველი ქალები
მიანმარის კულტურა
მიანმარის კულტურა — ასევე ცნობილი, როგორც ბირმული კულტურა ( မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု ), რომელზეც  გავლენას ახდენდა მეზობლების კულტურა.
ბოლოდროინდელ პერიოდში ბრიტანეთის კოლონიურმა მმართველობამ და დასავლურმა ყოფამ გავლენა მოახდინა ბირმული კულტურის ასპექტებზე, მათ შორის ენასა და განათლებაზე.
ხელოვნება
ისტორიულად, ბირმული ხელოვნება ემყარებოდა ბუდისტურ და ინდუისტურ კოსმოლოგიასა და მითებს. ბუდას გამოსახულების რამდენიმე რეგიონალური სტილი არსებობს, რომელთაგან თითოეული განსხვავებული მახასიათებლებით გამოირჩევა.
ტრადიციული ხელოვნების გარდა ცნობილია აბრეშუმის ქსოვა, ჭურჭლისა და გობელენის დამზადება, ძვირფასი ქვების გრავიურა და ოქროფურცლის დამზადება. ტაძრის არქიტექტურა, როგორც წესი, აგურისა და ბათქაშისაა, ხოლო ხშირად დაფარულია ოქროს ფოთლის ფენებით. მონასტრები ხისგან უნდა იყოს ნაგები (თუმცა ქალაქებში მონასტრები აშენებულია, სავარაუდოდ, თანამედროვე მასალებით). მინი|მარცხნივ| ქანდაკება თაგიამინ ნათი მინი| მიანმარის მითიური ლომის ქანდაკება მინი| მონ ცეკვის თეატრალური წარმოდგენა
ლიტერატურა
ბირმულ მწერლობაზე გავლენა მოახდინა ბუდიზმმა, განსაკუთრებით ჯატაკას ზღაპრებმა. მრავალი ისტორიული ნაწარმოები მხატვრული ლიტერატურაა. ამასთან, ბრიტანულმა კოლონიზაციამ შემოიტანა მხატვრული ლიტერატურის მრავალი ჟანრი, რომლებიც მეტად პოპულარული გახდა. პოეზია განსაკუთრებით გამოირჩევა და რამდენიმე ფორმა არსებობს. ცენზურამ და მომხმარებელთა ეკონომიკურმა გაჭირვებამ სოციალისტური ეკონომიკური სქემების გამო, ხელი შეუწყო ბირმული ლიტერატურული პროდუქტის შემცირებას.
ცეკვა
ბირმაში ცეკვა შეიძლება დაიყოს დრამატულ, ხალხურ, სოფლის და ეროვნულ ცეკვებად, რომელთაგან თითოეული განსხვავებული მახასიათებლებით გამოირჩევა.
მუსიკა
სხვადასხვა ტიპის ბირმული მუსიკა იყენებს ტრადიციულ მუსიკალურ ინსტრუმენტებს, რომელსაც უკრავენ ჰსაინგ უეინის ორკესტრში. ტრადიციული ხალხური მუსიკა ატიპურია სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის მუსიკაში, რადგან მას ახასიათებს რიტმისა და მელოდიის უეცარი ცვლა, ასევე ტექსტისა და ტემბრის შეცვლა.
ადგილობრივი ზნე-ჩვეულებანი
ტრადიციული ბირმული მისალმება არის მინგალაბა, ეს მისალმების შედარებით ბოლოდროინდელი ფორმაა, რომელიც 1960–იანი წლებიდან იწყება.
ტანსაცმელი
ბირმული ტიპური ტანსაცმელია ინდური ლუნგი, რომელსაც ქალები და მამაკაცები ატარებენ. XX საუკუნეში  ტრადიციული სამოსი იყო პასო მამაკაცებისთვის და ტამეინი ქალებისთვის.
რანშუ-ალეგრი-დ'უესტი
რანშუ-ალეგრი-დ'უესტი (Rancho Alegre d'Oeste) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მიეკუთვნება დასავლეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გოიოერეს შემადგენლობაში.
ორთოპედია
ორთოპედია (ორთო... და paideia — აღზრდა) — მედიცინის დარგი, რომელიც შეისწავლის ადამიანის საყრდენ სამოძრაო აპარატის დეფორმაციებს, დაზიანებებს, მათ პროფილაქტიკას და მკურნალობას. ზოგიერთ ქვეყანაში ტრავმატოლოგიასთანაა გაერთიანებული ერთ სამედიცინო დისციპლინად. მეცნიერება ორთოპედიას საფუძველი ჩაუყარა ფრანგმა ექიმმა ანდრიმ. ორთოპედიული სამკურნალო დაწესებულებები მეთვრამეტე ს-ის ბოლოს გაჩნდა. ორთოპედიის ჩამოყალიბებისას ფართოდ იყენებდნენ რედრესაციას, კიდურის დაჭიმვას მოტეხილობის დროს, თაბაშირის ნახვევს, მასაჟს, სამედიცინო ვარჯიშებს. ასეპტიკის, ანტისეპტიკის და ნარკოზის განვითარებამ შესაძლებელი გახადა ორთოპედიაში ოპერაციული მეთოდების გამოყენება.
რანშუ-ალეგრი-დ'უესტი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 847 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.79 კმ²-ზე. ფართობი 241 386 კმ²-ია.
მიანმარის კულტურა
მეტყველება
ბირმული ენა ასაკზეა ორიენტირებული. პირადი სახელების წინაშე საპატიო სახელების გამოყენება ნორმაა და უხეშად ითვლება, როდესაც ადამიანს მხოლოდ თავისი სახელით მიმართავენ საპატიო წოდების გარეშე. გამონაკლისი შემთხვევაა თუ ისინი იცნობენ ერთმანეთს ბავშვობიდან ან ახალგაზრდობიდან. უხუცესებს უფრო პატივისცემით ესაუბრებიან და განსაკუთრებული ლექსიკა არსებობს ბუდისტ ბერებთან საუბრისთვის.
ორთოპედია
ლიტერატურა
კატეგორია:მედიცინა
რანშუ-ალეგრი-დ'უესტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მიანმარის კულტურა
სამზარეულო
ბირმულ სამზარეულოზე გავლენა მოახდინა ინდურმა, ჩინურმა და ტაილანდურმა სამზარეულოებმა, ასევე შინაურმა ეთნიკურმა სამზარეულოებმა. იგი ფართოდ არ არის ცნობილი მთელ მსოფლიოში და შეიძლება ახასიათებდეს როგორც მსუბუქად ცხარე გემო, ასევე სანელებლების შეზღუდული გამოყენება. ბირმელები საკვებს დაბალ მაგიდასთან მიირთმევენ, ხალიჩაზე ჯდომისას. ჭამის დაწყებისას ყველა კერძი უკვე მაგიდასთან უნდა იყოს. ყოველდღიურ რაციონში შედის ორთქლზე მოხარშული ბრინჯი, რომელსაც ახლავს მთავარი და თანმხლები კერძები. მთავარ კერძად ხშირად ამზადებენ თევზს. სხვა შემთხვევაში ეს შეიძლება იყოს შემწვარი ხორცი ან რომელიმე ფრინველისაგან მომზადებული კერძი, მას მოსდევს მსუბუქი წვნიანი ჰინ-გიო. აგრეთვე გავრცელებულია დამჟავებული, ან ახლად მოხარშული, მარილიანი ბოსტნეული, რომელიც, ჩვეულებისამებრ, მთავარ კერძს ახლავს ხოლმე. მიანმარის სამხრეთ რეგიონებში პოპულარულია დამწნილებული თევზი სპეციალური სოუსით.
ქორწილები
მინი| საქორწილო მსვლელობა. ტრადიციული ბირმული ფოლკლორი სიყვარულს ბედისწერად მიიჩნევს. ბირმული ქორწილი შეიძლება იყოს რელიგიური, საერო და ექსტრავაგანტული ან მარტივი. ტრადიციულად, ქორწინება აღიარებულად მიიჩნევა ცერემონიალით ან მის გარეშე.
ბუდისტები თავს არიდებენ ქორწილებს ივლისიდან ოქტომბრამდე.
პანაშვიდები
ბირმული პანაშვიდები, როგორც წესი, გრძელდება ერთი კვირა. მიცვალებულს კრძალავენ ან კრემაციას უტარებენ მესამე დღეს.
რელიგია
მიანმარი უპირატესად თერავადას მიმდევარი ბუდისტური ქვეყანაა. ბუდიზმმა მიაღწია ბირმას დაახლოებით ქრისტიანული ეპოქის დასაწყისში, შეერია ინდუიზმს (რომელიც ინდოეთიდან შემოვიდა) და ძირძველ ანიმიზმს.
ისლამმა მიაღწია ბირმას დაახლოებით იმავე დროს, მაგრამ ვერ მოიკიდა ფეხი. ამ ეტაპზე მეჩეთები ემიგრანტებს აქვთ.
ქრისტიანობა ბირმაში ევროპელმა მისიონერებმა 1800-იან წლებში ჩამოიტანეს. ბირმაში მდებარეობს ბაპტისტების სიდიდით მეორე მოსახლეობა მსოფლიოში, შეერთებული შტატების შემდეგ, რაც ამერიკელთა მისიონერული მუშაობის შედეგია.
ფეხბურთი
მიანმარში ფეხბურთი სპორტის ყველაზე პოპულარული სახეობაა.
სქოლიო
კატეგორია: კულტურა კატეგორია:მიანმარი კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მიანმარში
ტომსკის სინაგოგა
ისტორია
ტომსკის სინაგოგის ისტორია იწყება 1850 წლიდან, როდესაც ააშენეს მისი პირველი ხის შენობა. იგი მოქმედებდა ნახევარი საუკუნე და მის ადგილზე 1902 წელს ვაჭარი ებრაელების და მრევლის ფინანსებით ააგეს ორსართულიანი აგურის სინაგოგა. სინაგოგა საზეიმოდ გაიხსნა 1902 წლის 15 სექტემბერს. სინაგოგის რაბინები იყვნენ ბერ ლევინი (1902–1907 წწ.), ბორუხ ბერი (1907–1915 წწ.), მეერ ბენ შლომო პევზნერი (1915–1929 წწ.).
1929 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ სინაგოგა დახურა და 1999 წლამდე გადადიოდა ერთი სახელმწიფო ორგანიზაციის ხელიდან მეორის ხელში. მის შენობაში სხვადასხვა დროს განთავსებული იყო კინოთეატრი, ბელოცერკოვის სამხედრო სასწავლებელი, ტომსკის საოლქო სასამართლო. 1999 წელს შენობა, რომელიც უკანასკნელი 70 წლის განმავლობაში არც ერთხელ არ გარემონტებულა, დაუბრუნდა ებრაულ საზოგადოებას 49 წელი უსასყიდლოდ გამოყენებისათვის.
2002 წლის დეკემბრისათვის შენობა გაამაგრეს, ხოლო 2010 წლის დეკემბრისათვის დასრულდა სინაგოგის სარესტავრაციო სამუშაოები. 2010 წლის 8 დეკემბერს სინაგოგა კვლავ გახსნეს. გახსნის ცერემონია დაიწყო ტრადიციული სანთლების ანთებით. შემდეგ ებრაული ტრადიციის მიხედვით სინაგოგაში შეიტანეს გრაგნილი თორა, რომელიც ცერემონიის დაწყებამდე ხელით დაწერეს. საზეიმო ღონისძიებაში მონაწილეობა მიიღო რუსეთის მთავარმა რაბინმა ბერლ ლაზარმა, დსთ-ის ებრაელთა ფედერაციის პრეზიდენტმა ლევ ლევაევმა, ტომსკის ოლქის მთავარმა რაბინმა ლევი კამინეცკიმ, ტომსკის მერმა ნიკოლოზ ნიკოლაიჩუკმა.
ცერემონიალის დასრულების შემდეგ სინაგოგის ეზოში საფუძველი ჩაუყარეს ებრაული საბავშვო ბაღისა და სკოლის მშენებლობას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტომსკის სინაგოგები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ტომსკში
ბურვანდი
ბურვანდი (Bürvənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის ჰაჯიყაბულის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 205 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰაჯიყაბულის რაიონის სოფლები
შვენდი
შვენდი (Schwendi) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ბიბერახის რაიონში. თემის ფართობია 49,23 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 6 248 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
ჩატი
ჩატი (ინგლ. - „chatter“ — ჭორაობა) — რეალურ დროში კომპიუტერულ ქსელში შეტყობინებების გაცვლის საშუალება. აგრეთვე, პროგრამული უზრუნველყოფა, რომელიც ასეთი ურთიერთობების ორგანიზების საშუალებას იძლევა.
მისთვის დამახასიათებელი ნიშანია რეალურ დროში ან მის ახლოს არსებული კომუნიკაცია. ეს გამოარჩევს ჩატს ფორუმებისა და სხვა შენელებული საშუალებებისაგან. თუ ფორუმში შესაძლებელია დაიწეროს კითხვა და დაელოდო პასუხს (იმავე დროს, შესაძლებელია რამდენიმე სხვა მომხმარებლისაგან მივიღოთ პასუხი), ჩატში ხდება ურთიერთობა მხოლოდ მათთან, ვინც მოცემულ მომენტში იმყოფება ადგილზე და ურთიერთობის შედეგები, შესაძლოა, არც კი იქნას შენახული.
სიტყვა „ჩატში“ ჩვეულებრივ იგულისხმება ჯგუფური ურთიერთობა, თუმცა, შესაძლოა, ურთიერთობა მიმდინარეობდეს ერთი ერთზეც.
ისტორია
ჩატების ისტორიული, „კომპიუტერამდელი“ წინაპარი უდავოდ იყო ტელეფონი. არც ფოსტა, არც ტელეგრაფი არ იძლეოდა რეალურ დროში ურთიერთობის საშუალებას. ამავე დროს, ის არ იყო ხელმისაწვდომი ოჯახურ პირობებში. ტელეფონის გამოგონებამ და გავრცელებამ ურთიერთობების შესაძლებლობებსა და საშუალებებში პლანეტაზე გამოიწვია ნამდვილი რევოლუცია. დედამიწის მეორე მხარეს ადამიანთან საუბრის შესაძლებლობა აღმოჩნდა ნამდვილი სასწაული.
XX ს.ს. მეორე ნახევარში დაიწყო კომპიუტერების სწრაფი განვითარება. ამავე დროს, 60-ანი წლებისათვის ჯერ კიდევ არ არსებობდა ერთმანეთთან დაკავშირებული კომპიუტერები. ინტერნეტის წინაპარი ქსელი იყო „არფანეტი“ („ARPANET“), რომელიც 1969 წლისათვის მოითვლიდა მხოლოდ ოთხ ერთმანეთთან დაკავშირებულ სამეცნიერო კომპიუტერს. ცოტა მოგვიანებით, 1971 წელს მოფიქრებულ იქნა ელექტრონული ფოსტა, რომელიც თავისი მოხერხებულობის წყალობით გახდა არაჩვეულებრივად პოპულარული. თანდათანობით გაჩნდა მომსახურების ახალი სახეები. მაგალითად,
თუმცა, მაშინ ჯერ კიდევ საკმაოდ სუსტი იყო „არფანეტი“ იმისათვის, რომ გავლენა მოეხდინა სხვა ტექნიკურ სტანდარტებზე აწყობილ ქსელებზე. ეს აძნელებდა ინფორმაციის გავრცელებას. 1983 წელს ტერმინი „არფანეტი“ შეიცვალა ტერმინით „ინტერნეტი“.
მიუხედავად იდეის სიმარტივისა ტექსტური გაცვლის როგრამები არ შექმნილა ინტერნეტის შექმნისთანავე. თანამედროვე ჩატის მსგავსი მომსახურება გაჩნდა 1988 წლისათვის, რომელიც ძალიან მალე გახდა პოპულარული თავისი უბრალოებისა და მეგობრული ურთიერთობის განვითარებისათვის. ჩატი აქტიურად გამოიყენებოდა ისეთი მნიშვნელოვანი ისტორიული პროცესების დროს, როგორიცაა,
ჩატის სახეები
არსებობს რამდენიმე სახის პროგრამული განხორციელების ჩატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინტერნეტი კატეგორია:ინტერნეტ ფორუმები კატეგორია:ქსელური ჟარგონები