cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სარა ბრაუნ ინგერსოლ კუპერი
კარიერა
კოლეჯის დამთავრების შემდეგ გაემგზავრა ავგუსტაში, ჯორჯიაში, გუბერნატორის, უილიამ შლის ოჯახში. გუბერნატორის მფლობელობაში არსებულ პლანტაციებზე 500-ზე მეტი მონა მუშაობდა. ინგერსოლი მათ ხშირად უყრიდა ერთად თავს და წმინდა წერილებს ასწავლიდა. ავგუსტაში ყოფნისას, 1855 წელს, იგი დაქორწინდა ჰელსი ფენიმორ კუპერზე, ასევე კაზენოვიის სემინარიის კურსდამთავრებულზე, რომელიც პრეზიდენტმა ფრანკლინ პირსმა დანიშნა ტენესის, ჩატანოგას პორტის ამზომველად და ინსპექტორად. ცოლ-ქმარი რედაქტორებად მუშაობდნენ The Advertiser-ში. მათ ჰყავდათ ორი ქალიშვილი, ჰარიეტი („ჰატი“) (დ. 1856) და მოლი (დ. 1861), წყვილს შეეძინა ორი ვაჟი, რომლებიც ჩვილობისას გარდაიცვალნენ.
როგორც აბოლიციონისტები, აშშ-ის სამოქალაქო ომის დაწყებისას ჩრდილოეთ მხარეს გადასახლდნენ. ცოტა ხნით დასახლდნენ ვაშინგტონში, შემდეგ, 1863 წელს გადავიდნენ მემფისში, ტენესში, სადაც ბატონი კუპერი დაინიშნა შიდა შემოსავლების შემფასებლად. იქ, სარა კუპერი აირჩიეს ლტოლვილთა დახმარების საზოგადოების პრეზიდენტად. ასევე, 100-დან 300-მდე ჯარისკაცს ასწავლიდა ბიბლიას. 1864 წელს, ქალიშვილის, მოლის გარდაცვალების შემდეგ, დაეწყო დეპრესია და ხანგრძლივი ავადმყოფობა. ორი წლის განმავლობაში ცდილობდა გამოჯანმრთელებას სენტ-პოლში, მინესოტაში. სან-ფრანცისკოში, კალიფორნიაში გადასვლის შემდეგ სარა გამოკეთდა, მისი მეუღლე ამ დროს მუშაობდა შიდა შემოსავლების სამსახურში. შემდეგ სარა გახდა Overland Monthly-ის თანამშრომელი, მუშაობდა კორექტორად, ესეისტად და წიგნის მიმომხილველად. წერდა სტატიებს რელიგიური პრესისთვის, ასევე, აშშ-ს მთავრობისთვის იკვლევდა და წერდა მოხსენებებს განათლების შესახებ.
მან ბიბლიის გაკვეთილების ჩატარება დაიწყო სან-ფრანცისკოში, ჰოვარდ პრესვიტერიანულ ეკლესიაში, ხოლო შემდეგ მუშაობდა გოლგოთის პრესვიტერიანულ ეკლესიაში.
1894 წელს აირჩიეს ქალთა კლუბების მსოფლიო ფედერაციის ხაზინადარად. 1895 წელს იყო საბავშვო ბაღების ეროვნული კავშირის პრეზიდენტი, ხოლო მოგვიანებით გახდა საბავშვო ბაღების საერთაშორისო კავშირის პირველი პრეზიდენტი.
პირადი ცხოვრება
1879 წელს სარას მეუღლემ, ჰელსიმ დაკარგა სამსახური, რის შედეგადაც ოჯახს ფინანსური სირთულეები შეექმნა. ჰელსიმ სიცოცხლე 1885 წელს თვითმკვლელობით დაასრულა. სარამ განაგრძო საქველმოქმედო კარიერა. ჩართული იყო ქალთა უფლებების დამცველ ჯგუფებში. მისმა ქალიშვილმა ჰარიეტმა დატოვა მასწავლებლის თანამდებობა, რათა დედას დახმარებოდა. თუმცა, დიდ დეპრესიაში ჩავარდა მამის თვითმკვლელობის შემდეგ. შედეგად, 1896 წლის 11 დეკემბერს, თვითნებურად დედამისიც და საკუთარი თავიც გაზით მოიწამლა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ესეისტები კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი სუფრაჟისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1896 კატეგორია:დაბადებული 1835 კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 11 დეკემბერი კატეგორია:ამერიკელი აბოლიციონისტები
სტანისლავ ნიეჯვიეცკი
სტანისლავ ნიეჯვიეცკი (Stanislaw Niedzwiecki; დ. 23 მაისი, 1890, შაიკუნი, ვილნიუსის გუბერნია — გ. 1977, ჟელონა გურა) — პოლონელი არქეოლოგი და ფოტოგრაფი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა რუსული სკოლა. მეფის რუსეთის ნიკოლოზ II-ის დროს მან მიიღო კაპიტნის ხარისხი. 1917 წლის ცნობილი მოვლენების შემდეგ ის ჯერ ამიერანსკავკასიაში შემდეგ კი სპარსეთში მუშაობდა როგორც არქოლოგი და ფოტოგრაფი. მას მიმოწერა ჰქონდა გამომცემლობა "პოლონელ ფოტოგრაფში", სადაც აქვეყნებდა მის მიერ სპარსეთში გდაღებულ ფოტოებს. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ის დასახლდა ჟელონა გურაში. გარდაიცვალა 87 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონელი ფოტოგრაფები კატეგორია:პოლონელი არქეოლოგები კატეგორია:დაბადებული 23 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 1977
ლა-პამპის პროვინცია
ლა-პამპა (Provincia de La Pampa) – არგენტინის პროვინცია, მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი – სანტა-როსა. პროვინციის მოსახლეობა – 299 294 კაცი (2001). ფართობი – 143 440 კმ². პროვინცია მოიცავს 22 დეპარტამენტსა და 80 მუნიციპალიტეტს.
სქოლიო
კატეგორია:არგენტინის პროვინციები
გიორგი ბათიაშვილი
გიორგი (გიგა) ირაკლის ძე ბათიაშვილი (დ. 29 მარტი, 1934, თბილისი — გ. 31 დეკემბერი, 2021 ) —   ქართველი არქიტექტორი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1982). არქიტექტურის კანდიდატი (1968), პროფესორი (1988). არქიტექტურის საერთაშორისო აკადემიკოსი (1992).
ბიოგრაფია
1958 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. 1967-იდან ეწევა პედაგოგიურ საქმიანობას სამხატვრო აკადემიაში. 1973–1979 იყო ტექნიკის ესთეტიკის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალის მთავარი მხატვარი და დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო დარგში. 1978-იდან ხელმძღვანელობის საპროექტო ინსტიტუტის "თბილქალაქპროექტის" თბილისის სახელმწიფო დაცვითი ზონის რეკონსტრუქცია-რეგენერაციის სპეციალური არქიტექტურის სახელოსნოს. არჩეულია საქართველოს არქიტექტორთა კავშირის გამგეობის წევრად (1980-1992 მდივანი), რუსეთის არქიტურისა და სამშენებლო მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელი წევრი (1994). ბათიაშვილი ავტორია სამეცნიერო გამოკვლევებისა ისტორიული ქალაქების აღდგენა-განაშენიანების დარგში. ძირითადი ნამუშევრები: თბილისის მეტროპოლიტენის სადგური "300 არაგველი" (1967; მოქანდაკე თეიმურაზ გიგაური, მხატვარი გივი გიგაური), თბილისის ფუნიკულიორის ქვედა სადგური (1970-1971; თანაავტორები: არქიტექტორი ტ. ქუთათელაძე, მხატვარი ვ. ქოქიაშვილი), იტალიელთა წინააღმდეგობის მოძრაობის გმირთა მემორიალი პერეზაში (ქ. არონის მახლობლად, იტალია, 1972; მოქანდაკე თეიმურაზ გიგაური), თბილისის ისტორიული უბნების — შარდენის ქუჩის, ბამბის და რკინის რიგების, კონსტანტინე ლესელიძისა და დუტუ მეგრელის ქუჩების, ღვინის აღმართის, ქარვასლის, სიონის ტაძრის მიმდებარე ტერიტორია და ორბელიანთ უბნის განაშენიანების რეკონსტრუქცია-რეგენერაცია (1979-1989), ძველი თბილიის ცალკეული შენობები. ბათიაშვილი ავტორია „მეიდნის“, ქეთევან წამებულის პროსპექტისა და ბარათაშვილის აღმართის მიმდებარე ტერიტორიის რეკონსტრუქცია-რეგენერაციის პროექტებისა თბილისის ისტორიულ უბნებში. თბილისის ისტორიული ნაწილის ქალაქთმშენებლობითი გარემოს ორგანიზაციისათვის 1985 მიენიჭა საერთაშორისო არქიტექტორთა კავშირის პრემია, ხოლო 1987 — სსრკ სახელმწიფო პრემია (შოთა ყავლაშვილთან ერთად). მიღებული აქვს საქართველოს მართლმადიდებული ეკლესიის ჯილდო — სამკერდე ჯვარი (1983).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1996) კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 31 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2021
ადალათ მამედოვი
ბიოგრაფია
ადალათ აიდინ ოღლუ მამედოვი დაიბადა 1974 წლის 3 აგვისტოს ბაქოში. კრივი მოზარდობის ასაკში უზბეკეთში დაიწყო. 1989 წელს გადავიდა ბაქოში, სადაც მამამ ადალათი შამილ ალიმზანოვის კრივის განყოფილებაში შეიყვანა. სწორედ ამ წელს იწყება ადალათ მამედოვის, როგორც მოკრივის კარიერა. მწვრთნელის თქმით, ადალათს ძლიერი ხასიათი ჰქონდა, რასაც ბრძოლაში ავლენდა და ყოველთვის იცავდა თავის პოზიციებს. ის ფიზიკურად საკმაოდ ძლიერი იყო, მისი სიმაღლე იყო 181 სანტიმეტრი, ხოლო წონა – 125 კგ. პროფესიონალური კარიერის დაწყებიდან მალევე ადალათ მამედოვი გახდა სსრკ-ს ჩემპიონი ახალგაზრდებში, სსრკ თასის მფლობელი და აზერბაიჯანის მრავალგზის ჩემპიონი. .
1992 წელს ედინბურგში გამართულ ევროპის ახალგაზრდულ ჩემპიონატზე ადალათ მამედოვმა ოქროს მედლის მოპოვება მოახერხა. მონრეალის ახალგაზრდულ მსოფლიო ჩემპიონატზე კი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა.
1993 წელს ფინეთის ქალაქ ტამპერეში მსოფლიო ჩემპიონატზე გამოვიდა, სადაც მეოთხედფინალამდე მიაღწია, დამარცხდა ამერიკის შეერთებული შტატების წარმომადგენელთან.
ოლიმპიადის შემდეგ მამედოვი გერმანიაში წავიდა და ბუნდესლიგაში ასპარეზობდა, სადაც ერთ წელიწადში 10-ვე ბრძოლა ნოკაუტით მოიგო. ეს მამედოვის ბოლო ტურნირი იყო. ამის შემდეგ მან სპორტული კარიერა დაასრულა. . კარიერა ახალგზარდა ასაკში, 1997 წელს დაასრულა.
NGC 392
NGC 392 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1784 წლის 12 სექტემბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
Cataglyphis gracilens
Cataglyphis gracilens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
Dolichoderus laminatus
Dolichoderus laminatus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Nissan Motors
ნისანი — იაპონური ავტომწარმოებელი კომპანია; დაარსდა 1933 წელს. ერთ-ერთი პირველი კომპანიაა იაპონიაში, რომელმაც ავტომობილების მასობრივი გამოშვება დაიწყო. იმდროინდელი სახელწოდება DATSUN კომპანიის მფლობელთა გვარების აკრონომია – Den, Aoyama, Takeuchi.
1933 წელს ოფიციალურად ჩამოყალიბდა Nissan Motor Co. „ნისანი“ უშვებდა თვითმფრინავებსა და ტვირთმზიდებს იაპონური არმიისთვის.
1958 წელს პირველი Datsun ჩავიდა აშშ-ში. ეს იყო მძიმე ავტომობილი 48 ცხენის ძალითა და 12000cc ძრავით.
1959 წელს პირველი პიკაპი გაიყიდა ამერიკაში. მომდევნო წლებში „ნისანმა“ სერიოზული რეპუტაცია მოიპოვა როგორც იაპონიაში, ასევე, აშშ-ში.
1960 წელს კალიფორნიაში დაარსდა NMC. ამავე წელს შეიქმნა Datsun-ის პირველი სპორტული მოდელი SPL 210, რომელსაც მოგვიანებით 85-ცხენისძალიანი ძრავა დაუყენეს.
1962 წელს გამოვიდა 3-სიჩქარიანი ავტომობილი Datsun Bluebird, რომელიც განკუთვნილი იყო ამერიკის მოსახლეობისთვის. ამავე წელს გამოვიდა Patrol ოთხი წამყვანი თვლით, რამაც სერიოზული კვალი დატოვა „ნისანის“ ისტორიაში. ამ მანქანას ჰქონდა 6 ცილინდრი, 145 ცხენის ძალა და 4000cc ძრავა, რომელიც გამოიმუშავებდა საკმარის თორქს „ხეებზე ასასვლელად“, როგორც მაშინდელი შემფასებლები ახასიათებდნენ.
1966 წელს NMEX-მა (NIssan Mexicana) შექმნა თავისი პირველი ავტომობილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონიის კომპანიები კატეგორია:ავტომწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:Nissan
In Search of Sunrise 5: Los Angeles
In Search of Sunrise 5: Los Angeles — ჰოლანდიელი ტრანს-პროდიუსერ და დიჯეი ტიესტოს მეხუთე კომპილაციური ალბომი სერიიდან In Search of Sunrise. ალბომი შეიქმნა მაშინ, როდესაც ტიესტო იმყოფებოდა ლოს-ანჯელესში 2006 წლის თებერვალს, მის მეგობარ, BT-სთან ერთად. მან მიიღო ოქროს სერტიფიცირება კანადაში 50,000-ზე მეტი ასლის გაყიდვით. დისკმა დაიკავა #34 პოზიცია კანადის და #59 – ამერიკის ჩარტში.
სქოლიო
კატეგორია:2006 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ტიესტოს კომპილაციური ალბომები
20 Forthlin Road
thumb|300px|ფორტლინ როუდის 20 - პოლ მაკ-კარტნის ბავშვობის სახლი ფორტლინ როუდის 20 (ინგ. 20 Forthlin Road) წარმოადგენს ნაციონალური ფონდის საკუთრებას, რომელიც მდებარეობს ლივერპულში (ინგლისი), მერსისაიდის დასახლებაში. ესაა სახლი, რომელშიც რამდენიმე წლის მანძილზე ცხოვრობდა პოლ მაკ-კარტნი, სანამ ის ”The Beatles-ის” დიდების ეპიცენტრში აღმოჩნდებოდა. ეს სახლი ასევე ეკუთვნოდა მის ძმას მაიკსაც.
ისტორია
სახლი აშენებულია ადგილობრივი ხელისუფლების მიერ, რომელშიც მაკარტნების ოჯახი გადავიდა საცხოვრებლად 1955 წელს. 1965 წელს პოლმა მამამის ჯეიმზს უყიდა სახლი უირალში. სახლი ნაციონალური ფონდის საკუთრებაშია 1995 წლიდან. ფონდი ამ სახლს მოიხსენიებს „ადგილად, სადაც დაიბადა The Beatles“, ვინაიდან ესაა ის სახლი, სადაც The Beatles ატარებდა რეპეტიციებს და წერდა ადრეულ სიმღერებს.
სახლი ასევე ჯგუფ ”The Scaffold”-ის დაბადების ადგილადაც იქცა, სადაც უკრავდა მაიკ მაკ-კარტნი.
ბოლო წლებში
ჯადოსნური იდუმალი მოგზაურობა (Magical Mystery Tour) ჩერდება ამ სახლთან, რათა ტურისტებმა გარედან შეავლონ მას თვალი. შენობის შიგნით ვიზიტის უფლებას იძლევა ნაციონალური ფონდი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლ მაკ-კარტნი
ვასედას უნივერსიტეტი
ვასედას უნივერსიტეტი (早稲田大学, აბრ. სოდაი (早大)) ― კერძო კვლევითი უნივერსიტეტი შინჯუკუში, ტოკიოში. დაარსდა 1882 წელს, როგორც Tōkyō Senmon Gakkō, ოკუმა სიგენობუს მიერ. სკოლას ვასედას უნივერსიტეტი 1902 წელს ეწოდა.
უნივერსიტეტს მრავალი ცნობილი კურსდამთავრებული ჰყავს, მათ შორის იაპონიის 9 პრემიერ-მინისტრი, a იაპონური ლიტერატურის მნიშვნელოვანი ფიგურები, მათ შორის ჰარუკი მურაკამი, ასევე, მრავალი აღმასრულებელი დირექტორი: ტადაში იანაი ― UNIQLO-ს აღმასრულებელი დირექტორილ, ნობუიუკი იდეი ― Sony-ს ყოფილი აღმასრულებელი დირექტორი, ტაკეო ფუკუი ― ჰონდას ყოფილი პრეზიდენტი და აღმასრულებელი დირექტორი, ნორიო სასაკი ― Toshiba-ს ყოფილი აღმასრულებელი დირექტორი, ლი კუნ-ჰეე Samsung Group-ის თავმჯდომარე, მიკიო სასაკი ― Mitsubishi-ს ყოფილი თავმჯდომარე და ჰიროში იამაუჩი და შუნტარო ფურუკავა ― Nintendo-ს ყოფილი და ამჟამინდელი პრეზიდენტები. 2017 წელს QS-ის კურსდამთავრებულთა დასაქმებადობის რეიტინგში ვასედას უნივერსიტეტს 26-ე ადგილი ეკავა, ხოლო Times-ის Higher education Alma Mater Index-ში ― 48-ე.
ვასედას უნივერსიტეტი იაპონიის ერთ-ერთი ყველაზე პრესტიჟული უნივერსიტეტია. განსაკუთრებით ცნობილია ჰუმანიტარულ და სოციალურ მეცნიერებათა სპეციალობებით. რეიტინგებში ხშირად მის მეტოქე უნივერსიტეტთან, კეიოს უნივერსიტეტთან ერთად იაპონიის საუკეთეო კერძო უნივერსიტეტებს შორისაა დასახელებული. 2020-2021 წლებში QS-ის მსოფლიო უნივერსიტეტების რეიტინგში ვასედას უნივერსიტეტს 189-ე ადგილი ეკავა. უნივერსიტეტი შერჩეულია ტოპ ტიპის (A ტიპი) უნივერსიტეტებს შორის და იაპონიის განათლების, კულტურის, სპორტის, მეცნიერებისა და ტექნოლოგიის სამინისტროს მიერ ტოპ გლობალურ საუნივერსიტეტო პროექტშია შეყვანილი. უნივერსიტეტი არის RU11-სა და APRU-ს წევრი.
უნივერსიტეტი 36 დეპარტამენტს მოიცავს: 13 საბაკალავრო სკოლა, ხოლო 23 სამაგისტრო და სადოქტორო სკოლაა. 2016 წლის მაისში უნივერსიტეტში 42 860 ბაკალავრი და 8 269 მაგისტრი და დოქტორი სწავლობდა. გარდა შინჯუკუში მდებარე ცენტრალური კამპუსისა, უნივერსიტეტის კამპუსები მდებარეობს ჩუოში, ნიშიტოკიოში, ტოკოროზავაში, ჰონჯოსა და კიტაკიუშუში. შინჯუკუს მთავარ კამპუსში უნივერსიტეტი 21 კვლევით ინსტიტუტსაც მოიცავს. ვასედას საუნივერსიტეტო ბიბლიოთეკა იაპონიის ერთ-ერთი უდიდესი ბიბლიოთეკაა, რომელშიც 4.5 მილიონი ტომი და 46 000 სერიაა დაცული.
კამპუსი
ვასედას უნივერსიტეტის მთავარი კამპუსი ნიში-ვასედას რაიონში, შინჯუკუში მდებარეობს. უახლოესი სადგურია ვასედა, თუმცა ვასედა ზოგადად ტაკადანობაბასთანაც ასოცირდება. შინჯუკუში მდებარე მთავარი კამპუსის გარდა, უნივერსიტეტს ქვეყნის მასშტაბით სხვა კამპუსებიც აქვს: ტოიამის კამპუსი (შინჯუკუ, ტოკიო), ნიში-ვასედას კამპუსი (შინჯუკი, ტოკიო, წარსულში ოკუბოს კამპუსი ერქვა), ნიჰონბაშის კამპუსი (ჩუო, ტოკიო), ჰიგაშიფუშიმის კამპუსი (ნიშიტოკიო, ტოკიო), ტოროკოზავის კამპუსი (ტოროკოზავა, საიტამის პრეფექტურა), ჰონძიოს კამპუსი (ჰონძიო, საიტამა), კიტაკიუშუს კამპუსი (კიტაკიუშუ, ფუკუოკა)
საბაკალავრო პროგრამები
ვასედას საბაკალვრო სკოლებში 8 800 სტუდენტია ჩარიცხული. საბაკალავრო პროგრამები შემდეგ სკოლებში ხორციელდება: პოლიტიკის მეცნიერებისა და ეკონომიკის სკოლა (900 სტუდენტი), სამართლის სკოლა (740), კულტურის, მედიისა და საზოგადოების სკოლა (860), ჰუმანიტარულ და სოციალურ მეცნიერებათა სკოლა (660), განათების სკოლა (960), კომერციის სკოლა (900), ფუნდამენტალური მეცნიერებისა და ინჟინერიის სკოლა (535), შემოქმედებითი მეცნიერებისა და ინჟინერიის სკოლა (596), მოწინავე მეცნიერებისა და ინჟინერიის სკოლა (540), სოციალურ მეცნიერებათა სკოლა (630), ჰუმანიტარულ მეცნიერებების სკოლა (560), სპორტის მეცნიერებების სკოლა (400), საერთაშორისო ლიბერალური კვლევების სკოლა (600).
სამაგისტრო და სადოქტორო პროგრამები
სამაგისტრო და სადოქტორო სკოლებიდან ფუნქციონირებს: პოლიტიკის მმეცნიერების სკოლა, ეკონომიკის, სამართლის, ხელოვნებისა და მეცნიერების, კომერციის, ფუნდამენტალური მეცნიერებისა და ინჟინერიის, შემოქმედებით მეცნიერებისა და ინჟინერიის, მოწინავე მეცნიერებისა და ინჟინერიის, განათლების, ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა, სოციალურ მეცნიერებათა, აზია-წყნარი ოკეანის კვლევების, გლობალური საინფორმაციო და სატელეკომუნიკაციო კვლევების, იაპონური გამოყენებითი ლინგვისტიკის, ინფორმაციის, წარმოებისა და სისტემების, სპორტის მეცნიერებათა, ბიზნესის, საჯარო მენეჯმენტის ოკუმის, ფინანსების, ბუღალტერიისა და სამართლის, ბუღალტერიის, გარემოსა და ენერგოინჟინერიის და ჟურნალისტიკის სკოლები.
კვლევითი ინსტიტუტები
ვასედას უნივერსიტეტს შემდეგი კვლევითი დაწესებულებები აქვს: მატერიალურ მეცნიერებათა და ტექნოლოგიის კაგამის მემორიალური ლაბორატორია, შედარებითი სამართლის ინსტიტტი, ბიზნესის ადმინისტრირების კვლევითი ინსტიტუტი, თანამედროვე პოლიტიკური და ეკონომიკური საკითხების კვლევითი ინსტიტუტი, ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა მოწინავე კვლევითი ცენტრი, მეცნიერებისა და ინჟინერიის მოწინავე კვლევითი ინსტიტუტი, აზია-წყნარი ოკეანის კვლევების ინსტიტუტი, გლობალური საინფორმაციო და სატელეკომუნიკაციო ინსტიტუტი, განათლებაში მოწინავე კვლევების ინსტიტუტი, იაპონური ენის ცენტრი, მედიის ქსელის ცენტრი, გარემოს კვლევითი ინსტიტუტი, გარემოს უსაფრთხოების ცენტრი, ფინანსური კვლევების ცენტრი, ჰუმანიტარული მომსახურების ცენტრი, სრული კვლევითი ორგანიზაცია, ნანომეცნიერებისა და ნანოტექნოლოგიის ინსტიტუტი, მოწინავე მეცნიერებისა და სამედიცინო დახმარების კონსოლიდირებული კვლევითი ინსტიტუტი, საინფორმაციო ტექნოლოგიების კვლევითი ორგანიზაცია, აზიური კვლევების ორგანიზაცია, მოწინავე სწავლების ვასედას ინსტიტუტი.
აკადემიური რეიტინგი
ვასედას უნივერსიტეტი იაპონიის ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ უნივერსიტეტად მიჩნევა. უნივერსიტეტს მსოფლისო 79 ქვეყნის 432 პარტნიორ დაწესებულებასთან ურთიერთანამშრომლობის შესახებ მემომარნდუმები აქვს გაფორმებული. იაპონიის კერძო უნივერსიტეტებს შორის, კეიოს უნივერსიტეტთან ერთად ვასედას უნივერსიტეტს მისაღები გამოცდების სირთულის უმაღლესი დონე აქვს.
სქოლიო
კატეგორია:ვასედას უნივერსიტეტი კატეგორია:1882 წელს დაარსებული საგანმანათლებლო დაწესებულებები
ვოევოდინა
ვოევოდინა (Војводина / Vojvodina, Vajdaság, Vojvodina, Voivodina, Войводина, Vojvodina) — სერბეთის ავტონომიური მხარე, რომელიც მდებარეობს ჩრდილოეთ ნაწილში მდინარე დუნაის ნაპირებზე. ფართობი 21,5 ათ. კმ². ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნოვი-სადი. ჰავა ზომიერი და კონტინენტურია. ნალექები 550-750 მმ წელიწადში. მთავარი მდინარეებია: დუნაი, ტისა, ტამიში. ჭარბობს შავმიწა სტეპის ლანდშაფტები.
ისტორია
VI საუკუნეში ვოევოდინას ტერიტორიაზე სლავები დასახლდნენ, IX საუკუნის ბოლოდან — უნგრელები. 1526-1918 წლებში უნგრეთის სამეფოსთან ერთად ჰაბსბურგთა მონარქიას ემორჩილებოდა. 1848-1849 წლებში ვოევოდინას ტერიტორიაზე სერბმა გლეხებმა მოაწყვეს ანტიფეოდალური გამოსვლები. 1848 წლის მაისში გამოცხადდა ვოევოდინის ავტონომია, რომელიც არ სცნო უნგრეთის რევოლუციურმა მთავრობამ. XIX საუკუნის შუა წლებში სრემის, ბანატისა და ბაჩკის გაერთიანების შედეგად შეიქმნა ვოევოდინის საჰერცოგო, რომელმაც 1860 წლამდე იარსება. 1918 წელს შევიდა სერბების, ხორვატებისა და სლოვენების სამეფოს (1929 წლიდან იუგოსლავია) შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვოევოდინა
პენელოპე კრუსი
პენელოპე კრუს სანჩესი (Penélope Cruz Sánchez; დ. 28 აპრილი, 1974, მადრიდი) — ესპანელი მსახიობი.
ბიოგრაფია
პენელოპეს მამა ავტოფარეხის მფლობელი იყო, დედა კი - ქალების სტილისტი. 5 წლის ასაკიდან 9 წლის მანძილზე პენელოპე ცეკვას ეუფლებოდა ეროვნულ კონსერვატორიაში. ამ ხნის განმავლობაში იგი გამოდიოდა ესპანეთისა და ნიუ-იორკის სცენებზე. შემდეგ მანეკენის კარიერა დაიწყო და ჟურნალების გარეკანზე გამოჩნდა. გადაღებულია კლიპებშიც. 14 წლის პენელოპეს მიჰყავდა საბავშვო სატელევიზიო გადაცემა La Quinta Marcha.
პენელოპე კრუსმა სამსახიობო კარიერის დასაწყისში აღსანიშნავი როლი შეასრულა რაფაელ ალკაზას ფილმში „ბერძნული ლაბირინთი“. მის პირველ წარმატებად კი ითვლება ბიგას ლუნას „ლორი, ლორი“ (1992), რომლისთვისაც კრუზი ნომინირებული იყო გოიას ჯილდოზე საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის.
პენელოპე კრუსის საერთაშორისო კარიერა უკავშირდება პედრო ალმოდოვარის ფილმს „ყველაფერი დედაჩემის შესახებ“. ამის შემდეგ მსახიობს იწვევენ ინგლისელი, ამერიკელი და ნორვეგიელი რეჟისორები. 2001 წელს კრუსმა ტომ კრუზთან ერთად ითამაშა ფილმში „ვანილის ზეცა“ და მათ შორის რომანი დაიწყო, რომელიც გაგრძელდა 2004 წლამდე. 2006 წლის კანის კინოფესტივალზე პენელოპე კრუსმა მიიღო პრიზი ქალის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის პედრო ალმოდოვარის ფილმში „დაბრუნება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 28 აპრილი
ფოთოლეკალა
ფოთოლეკალა (Agriophyllum) — მცენარეთა გვარი ჯიჯლაყასებრთა ოჯახისა. ერთწლოვანი თხლად დატოტვილი ბალახებია, შემოსილი არიან ბუსუსებით და მაგარი ეკლისებრი წვეტიანი ფოთლებით. ყვავილები შეუხედავია, შეკრებილია სქელ იღლიურ ყვავილედებში, თანაყვავილები სადგისისებრია. ნაყოფი შებრტყელებული, ფრთიანი, 2–3 ან მეტი ბასრი გამონაზარდით ზედა მხარეს და ძირში გამოჩენილი თესლით. ცნობილია 5–6 სახეობა. იზრდებიან ქვიშიან მასივებზე კასპიისპირეთიდან და სამხრეთ ამიერკავკასიიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთ ჩინეთამდე. გაფშეკილი ანუ ეკლიანი ფოთოლეკალა (A. sguarrosum) ქვიშების გამმაგრებელი მცენარეა; ნაყოფის მწიფობის დროს წარმოქმნის ბურბურას. ახალგაზრდა მცენარეები ცხვრისა და აქლემის საკვებს წარმოადგენს. ადრე თესლს (შეიცავს 20%-მდე მცენარეულ ზეთს) მომთაბარეები საჭმელად იყენებდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:ჯიჯლაყასებრნი
ყაზან-ყაენი
მაჰმუდ ყაზან-ყაენი (დ. 5 ნოემბერი, 1271, აბესკუნი, მაზანდარანი — გ. 17 მაისი, 1304, ყაზვინი) — ირანის ილხანთა ანუ ჰულაგუიანთა დინასტიის მეშვიდე მბრძანებელი 1295-1304 წლებში. მან მიიღო ისლამი და იგი სახელმწიფო რელიგიად გამოაცხადა. ყაზან-ყაენი დაუახლოვდა ირანის სასულიერო და საერო არისტოკრატიას და თავისი ვეზირის რაშიდ ალ-დინის დახმარებით ადმინისტრაციული და ეკონომიკური რეფორმები გაატარა. რეფორმების შედეგად რამდენადმე მოწესრიგდა გადასახადთა გაწერა-აკრეფის საქმე, გამოცოცხლდა სოფლის მეურნეობა და ვაჭრობა-ხელოსნობა, დაიწყო სარწყავი არხების გაყვანა და დანგრეული ქალაქების აღდგენა. განსაკუთრებული ყურადღება მიექცა დედაქალაქ თავრიზის კეთილმოწყობას. ყაზან-ყაენმა მონღოლ მეომრებს იქტის წესით დაურიგა მიწები და დააკანონა გლეხთა მიწაზე მიმაგრება. ყაზან-ყაენის რეფორმებმა მწარმოებელი მოსახლეობის მდგომარეობა ერთგვარად შეამსუბუქა.
ყაზან-ყაენს მტრული ურთიერთობა ჰქონდა საქართველოს მეფე დავით VIII-სთან, არაერთხელ უხმო მას ურდოში, მაგრამ მეფე არ ეახლა. ყაენმა რამდენიმეჯერ გამოაგზავნა ლაშქარი დავითის ხელში ჩასაგდებად. ამ შემოსევებმა დიდი ზიანი მიაყენა ქვეყანას. 1299 და 1303 წლებში ყაზან-ყაენმა სამჯერ ილაშქრა სირიაში მამლუქთა წინააღმდეგ, მაგრამ წარმატება ვერ მოიპოვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰულაგუიანები კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1271 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1304
ელისეინა
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
Dolichoderus laotius
Dolichoderus laotius — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გურამ ბათიაშვილი
გურამ აბრამის ძე ბათიაშვილი (დ.  10 იანვარი, 1938, კულაში, სამტრედიის მუნიციპალიტეტი) — დრამატურგი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1987). მსოფლიოს ებრაელთა კონგრესის (1991) და სიონისტური ორგანიზაციის (1993) გამგეობების წევრი.
ბიოგრაფია
1962 წელს დაამთავრა თსუ აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1965–1967 მუშაობდა „ლიტერატურულ გაზეთში“, 1984-იდან რედაქტორობდა ჟურნალ „თეატრსა და ცხოვრებას“, 1993-იდან გამოსცემდა გაზეთ „მენორას“. პირველი კრიტიკული წერილი გამოაქვეყნა 1962 ჟურნალ „მნათობში“. თანამედროვე ახალგაზრდობის ცხოვრებას მიუძღვნა პირველი პიესა „ძახილი“ (1969 დაიდგა გორისა და ჭიათურის თეატრებში). აღსანიშნავია აგრეთვე დოკუმენტური დრამა „კოტე მარჯანიშვილის ოთხი დღე“ (1972 დაიდგა ბათუმის დრამატულ თეატრში), „ლალი, სიყვარული და სხვები“ (1976 დაიდგა მოსკოვის ნ. გოგოლის სახელობის თეატრში), „ვალი“ (1976 დაიდგა ქუთაისის და რუსთავის თეატრებში), „შეთქმულება“  (დაიდგა სოხუმის, ფოთისა  და თბილისის თეატრებში), „სოფლის გარდაცვალება“ (1985); ცალკე კრებულად გამოსცა პიესები „ოთხი დღე“ (1972), „სერობის შემდეგ“ (1975), „ვალი“ (1980), „წერილები შვილებს“ (1988). თანამედროვე ლიტერატურისა და თეატრის პრობლემებს მიეძღვნა მისი წიგნები „შენაკადები“ (1977), „კვალი“ (1985). ბათიაშვილმა თარგმნა ნ. ჰიქმეთის, ა. ნესინის, მ. შატროვის, საბაჰათინ ალის და სხვათა ნაწარმოებები. წიგნისათვის „მზე ღრუბლებში“ მიენიჭა საქართველოს მინისტრთა საბჭოს პრემია (1990).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი დრამატურგები კატეგორია:დაბადებული 10 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ლიპკოვო
ლიპკოვო (Липково) — სოფელი მაკედონიაში, ლიპკოვოს თემის ადმინისტრაციული ცენტრი (ჩრდილო-აღმოსავლეთი რეგიონი). სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 2644 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ).
სქოლიო
კატეგორია:ლიპკოვოს თემის სოფლები
Cataglyphis gaetulus pilisquamis
Cataglyphis gaetulus pilisquamis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
NGC 394
NGC 394 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1854 წლის 26 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ფორლი
ფორლი (Forlì) — ქალაქი იტალიაში, ემილია-რომანიას რეგიონში. ფორლი-ჩეზენას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი.
ისტორია
ქალაქის ტერიტორია დასახლებული იყო ჯერ კიდევ პალეოლითის ხანაში. ლეგენდის თანახმად ქალაქი სახელით Forum Livii («ლივიის ფორუმი») დაარსებული იყო კონსულის გაიუს ლივიუს სალინატორის მიერ ძვ. წ. 188 წელს. საუკუნეების განმავლობაში სახელი დამოკლდა «ფორლი»-მდე.
შუა საუკუნეებში ფორლი იყო დამოუკიდებელი კომუნა რესპუბლიკური ფორმის მმართველობით. გველფებსა და გიბელინების დაპირისპირების დროს ქალაქი გამოვიდა გიბელინების მხარეს. ქალაქის მცხოვრებლებმა საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორს ფრიდრიხ II-ს გაუწიეს ფასდაუდებელი დახმარება ფაენცას დაპყრობაში და მძიმე დროს თავშესაფარი მისცეს იმპერატორის ხელისუფლების ერთგულ სარდალს გვიდო I მონტეფელტროს. XIII საუკუნის დასასრულს ფორლი გადადიოდა რამდენიმე კონდოტიერის ხელიდან ხელში. 1302 წელს ორდელაფის ოჯახმა მართველობა აიღო ხელში და წესრიგი აღადგინა ქალაქში. მათი კონფლიქტი პაპებთან დასრულდა იმით, რომ სიქსტუს IV-მ ფორლი გადასცა თავის დისშვილს ჯიროლამო რიარიოს, რომელიც სახალხო აჟანყების დროს იქნა მოკლული.
რამდენიმე ხმაურიანი ათწლეულების შემდეგ, როდესაც ქალაქს ფლობდნენ ვისკონტები (1488-99), ჩეზარე ბორჯია (1499 წლიდან) და ორდელაფები, ფორლი სამ საუკუნე ნახევრის განმავლობაში შედიოდა პაპის ოლქის შემადგენლობაში და ქალაქმა დაკარგა თავისი პოლიტიკური მნიშვნელობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის ქალაქები
პესკი (ვსევოლოჟსკის რაიონი)
პესკი (Пески) — დაბა ვსევოლოჟსკის რაიონში, ლენინგრადის ოლქში. მიეკუთვნება დუბროვკის საქალაქო დასახლებას, მდებარეობს მდინარე ნევის მარჯვენა სანაპიროზე. დაბის სახელი მომდინარეობს მის ტერიტორიებზე მდებარე ქვიშის მაღაროებისგან.
ისტორია
დასახლება პირველად ნახსენებია სანქტ-პეტერბურგის გუბერნიის 1792 წელს შედგენილ რუკაზე, როგორც სოფელი პესკი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენინგრადის ოლქის დაბები
ომარ ფაიგ ნემანზადე
ომარ ფაიგ ნემანზადე (Ömər Faiq Nemanzadə, Ömer Faik Numanzade; დ. 1872 წლის 24 დეკემბერი, აწყური, ტფილისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია - გ. 1937 წლის 10 ოქტომბერი, თბილისი, საქართველოს სსრ, საბჭოთა კავშირი) — აზერბაიჯანელი პუბლიცისტი, ჟურნალისტი, მასწავლებელი, გამომცემლობა "გაირეთ"-ისა და სატირული ჟურნალის "მოლა ნასრადინ"-ის დამფუძნებელი და საზოგადო მოღვაწე.
ადრეული წლები
ომარ ფაიგ ნემანზადე დაიბადა 1872 წელს, ახალციხის მაზრაში, სოფელ აწყურში. მისი წარმომავლობის შესახებ განსხვავებული მოსაზრებები არსებობს. რადგანაც სამცხე-ჯავახეთში 1944 წლამდე მცხოვრები მუსლიმი მოსახლეობის წარმოშობის საკითხთან დაკავშირებით აზრთა სხვადასხვაობაა, შესაბამისად კამათის საგანია მისი ეთნიკური კუთვნილებაც. ერთი ნაწილისთვის იგი ყიფიანთა გვარის წარმომადგენელი მუსლიმი ქართველია, ხოლო მეორე ნაწილი მას ეთნიკურად თურქად მიიჩნევს. ისტორიკოს შოთა ლომსაძის თანახმად ყიფიანების გვარი მესხეთში XVIII საუკუნის მეორე ნახევრიდან სახლდება. მათგან ყველაზე ცნობილი, მამისთვალ ყიფიანი, როგორც საგარეო საქმეთა გამგე და ფაშას კანცლერი ახალციხის საფაშოში გავლენიან პიროვნებად ითვლებოდა. მისი და მარიამ მაჭავარიანის უმცროსი ვაჟის, გულო აღას შვილი, რომელიც "მაკტაბინდას" სახელით იყო ცნობილი, მოგვიანებით აწყურის მოლა გახდა. სწორედ მისი და ოშორელი ქალის, გვარად ხიკოშვილის შვილი იყო ომარ ყიფიანი.
როდესაც ომარი 10 წლის იყო, ოჯახმა მისი გორის გიმნაზიაში გაგზავნა გადაწყვიტა, სადაც სწავლობდნენ კავკასიის გამოჩენილი ადამიანები, მათ შორის ილია ჭავჭავაძე და იოსებ სტალინი. თუმცა დედამისი მორწმუნე მუსულმანი იყო და ომარის ქრისტიანულ სკოლაში გაგზავნის იდეას მხარი არ დაუჭირა. სწორედ ამიტომ გაგზავნეს სტამბოლში, ფატიჰ მედრესეში.
ომარი რელიგიურ განათლებას სკეპტიკურად ეპყრობოდა და ორი წლის შემდეგ გადავიდა საერო დარ-უშ-შაფაქის სემინარიაში, სადაც ასწავლიდნენ მეცნიერებებსა და უცხო ენებს. ამ სკოლაში სწავლის ბოლო წელს ფაიგმა მუშაობა დაიწყო გალატას ფოსტაში. ევროპაში გამოცემული ყველა ჟურნალი და გაზეთი მის ხელში გადიოდა. მუშაობისას ეცნობოდა ევროპულ ლიბერალურ იდეებს, რამაც დიდი გავლენა იქონია მის ჩამოყალიბებაში. მალევე ნემანზადე დაუკავშირდა საიდუმლო წრეებს, სტამბოლის „რევოლუციურ ელემენტებს“, რომლებიც სულთნის ტახტიდან ჩამოგდებაზე ფიქრობდნენ. ლიბერალიზმის იდეებით შთაგონებულმა ახალგაზრდა ნემანზადემ მათ გაზეთები და უახლესი ინფორმაციები მიაწოდა. ყოველ შემთხვევაში, ერთ მშვენიერ დღეს პოლიციამ დაარბია ეს წრეები. ომარ ფაიგ ნემანზადე დაპატიმრებას ძლივს გადაურჩა და დროულად ჩააღწია ბათუმამდე.
საქართველოში დაბრუნების შემდეგ მისი სახით მნიშვნელოვანი დასაყრდენი გაუჩნდა პანთურქიზმს კავკასიაში, განსაკუთრებით პირველი მსოფლიო ომის (1914-1918) დროს, რომელიც სამცხე-ჯავახეთში მცხოვრები მუსლიმი ლიდერებისთვის წამყვანი იდეოლოგიური პლატფორმა გახდა. ეს განსაკუთრებით აისახა ამ რეგიონში მუსლიმთა აჯანყებისას 1919 წელს, როდესაც პირველი რესპუბლიკის პერიოდში გააქტიურებული სეპარატისტულ მოძრაობა მიზნად ისახავდა მესხეთის საქართველოსგან ჩამოშორებას და ე.წ. ყარსის რესპუბლიკაში გაერთიანებას.
აქტიური მოღვაწეობა
კავკასიაში დაბრუნებულმა ომარ ფაიგმა მოქმედება თავისი იდეალების მიხედვით დაიწყო. იგი ფიქრობდა, რომ განმანათლებლობა იყო ერთადერთი გზა სიტუაციის გამოსასწორებლად.
ომარი საგანმანათლებლო საქმიანობას შეუდგა. მან დააარსა სკოლები შემახიში, შაქიში, განჯასა და ტფილისში. „დღევანდელ უმთავრეს ამოცანად მივიჩნევთ მშობლიურ ენაზე სკოლების გახსნას“, - წერდა ის თანამებრძოლების - აზერბაიჯანელი დემოკრატების ერთ-ერთ განცხადებაში, რომლებსაც შეუერთდა 1892 წელს. ომარი მუდმივად მოგზაურობდა ბაქოში. ნემანზადე გამოჩენილი პიროვნება გახდა სოციალურ-პოლიტიკურ ცხოვრებაში მისი პუბლიკაციების წყალობითაც, კერძოდ, ყირიმელი თათრების, რუსეთში გამომავალ ერთადერთ თურქულენოვან გაზეთში, ,,თერჯუმანში" (,,მთარგმნელი") გამოაქვეყნა სტატია, რომელიც ეძღვნებოდა ბაქოს პირველ მუსლიმ ქალთა სკოლას. სტატიაში მან სკოლას ,,გაუგებარი სასწაული" უწოდა. სტატია სტამბოლის ჟურნალ ,,სერვეტი ფუნუნის" არქივში იყო შენახული. სტატიას ფართო გამოხმაურება მოჰყვა მუსლიმანურ სამყაროშიც. რამდენიმე ადამიანი ეთანხმებოდა ომარ ფაიგის აზრს და თვლიდა რომ მუსლიმ გოგონებსაც სჭირდებოდათ განათლება. 1906 წელს ნემანზადემ გადაწყვიტა გამოექვეყნებინა საკუთარი პუბლიკაცია. მას ჰქონდა განსხვავებული იდეა: გამოექვეყნებინა კარიკატურების გროტესკული ჟურნალი მკვეთრი სატირებით, რაც წერა-კითხვის არმცოდნე ადამიანებისთვის ადვილი გასაგები იქნებოდა. ჟურნალს მოიგონა შესაბამისი სახელი - ,,მოლა ნასრადინი", თურქულ სამყაროში ცნობილი და საყვარელი მოაზროვნისა და მზაკვრის პატივსაცემად, რომელიც აწუხებდა ხარბებს და მხარს უჭერდა ღარიბებსა და პატიოსნებს.
ომარმა თავად ვერ შეძლო ჟურნალის დარეგისტრირება, რადგან ,,პრობლემური" ადამიანი იყო. მთავარ რედაქტორად  ჯალილ მამედყულუზადე დანიშნა. თბილისში მცხოვრები ორი გერმანელი: შმერლინგი და როტერი, რომლებმაც სრულიად ახალი სტილი შექმნეს ჟურნალისთვის, მისი ილუსტრატორები გახდნენ. მათი ილუსტრაციები ერთმანეთთან ლოგიკურად დაკავშირებული და მსგავსი იყო, რის გამოც თითოეული ნახატი ხელმოწერას აღარ საჭიროებდა. კარიკატურებისთვის ომარ ფაიგმა და მამედგულუზადემ შეადგინეს სიუჟეტები. ილუსტრაციებში კარგად ჩანს იმდროინდელ კავკასიაში არსებული პრობლემები: გაუნათლებლობა, ქალების ჩაკეტილი მდგომარეობა, კლერკების ქედმაღლობა და პოლიციელების უხეშობა. დროთა განმავლობაში სხვა პოეტებმა და პროზაიკოსებმაც დაიწყეს ფელეტონების წერა ჟურნალ ,,მოლა ნასრადდინში". ჟურნალის  პირველმა ნომერმა ფურორი მოახდინა. ასეთ წარმატებას არავინ მოელოდა. მალე ყოველკვირეული ჟურნალი 5000 ეგზემპლარად გამოიცა და მთელ თურქულენოვან სამყაროში გავრცელდა. სარკაზმულების მიუხედავად, ჟურნალი არ აუკრძალავთ, თუმცა იყო ცენზურა: არქივებში ჩანს გადახაზული ცარიელი გვერდები. ომარ ფაიგმა თავად დააფინანსა ჟურნალი, მაგრამ, როგორც გამომცემელი ის საკმარის თანხას ვერ გამოიმუშავებდა. ასევე იყო პრობლემები საარსებო სახსრებთან დაკავშირებით. მაგრამ 1906 წლიდან 1909 წლამდე ჟურნალი ყოველგვარი შეზღუდვის გარეშე გამოდიოდა. 1912 წელს ჟურნალი განახლდა მაგრამ ისევ გაუქმდა. მოგვიანებით  1917 წელს კვლავ აღდგა, თუმცა რევოლუციის დაწყებამ ჟურნალს საბოლოოდ დაუსვა წერტილი.
რთული პერიოდი
თავდაპირველად ბოლშევიკებმა ცარიზმის მოწინააღმდეგეებს ,,ინდულგენციები" დაურიგეს. ომარ ფაიგს ახალციხეში დიდი სახლი ბაღითაც კი აჩუქეს. 1920 წელს, როდესაც აზერბაიჯანის რესპუბლიკა გაუქმდა და იქ საბჭოთა რეჟიმი დამყარდა, ხელისუფლებამ გამოიჩინა ინიციატივა, რომ ყველა შესაძლო საშუალებით გაეგრძელებინა პოპულარული ჟურნალის „მოლა ნასრადინის“ გამოცემა. ომარს დაჰპირდნენ, რომ ამისთვის ყველა კარგ პირობას შექმნიდნენ, მაგრამ ომარ ფაიგმა უარი თქვა ამ პროექტში მონაწილეობაზე. ამ დროიდან ეწეოდა სხვა საქმიანობას, რომელიც მჭიდროდ იყო დაკავშირებული მის ერთან. რევოლუციის შემდეგ მალევე დატოვა ბაქო და დაბრუნდა საქართველოში. ის შევიდა საქართველოს რევოლუციურ კომიტეტში, სადაც სხვა წევრებთან ერთად შედიოდნენ ფილიპე მახარაძე, მამია ორახელაშვილი და ბუდუ მდივანი. თურქულენოვან მოსახლეობაში იგი პატივისცემით სარგებლობდა.
1937 წლის რეპრესიების დროს ომარ ნემანზადე დააპატიმრეს და დახვრიტეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:აზერბაიჯანელი პუბლიცისტები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ჟურნალისტები კატეგორია:აზერბაიჯანელი საზოგადო მოღვაწეები
გერმანული ვიკიპედია
გერმანული ვიკიპედია (Deutschsprachige Wikipedia) — ვიკიპედიის განყოფილება გერმანულ ენაზე, უფასო და თავისუფლად რედაქტირებადი ენციკლოპედია. ინგლისურის შემდეგ რიგით მეორე, იგი შეიქმნა 2001 წლის 16 მარტს. პირველი სტატია გაჩნდა 2001 წლის 17 მარტს. 2006 წლის 28 ნოემბრის მდგომარეობით გერმანული ვიკიპედიის მონაწილეებმა დაწერეს 500 000-ზე მეტი სტატია (რითაც მეორეა ინგლისური ვიკიპედიის შემდეგ). 97% სტატიებისა შეიცავს 200 სიმბოლოზე მეტს, 87% სტატიებისა 512 ბაიტს აღემატება, 42% - 2 კილობაიტს, სტატიის საშუალო ზომა შეადგენს 3647 ბაიტს. ყველა ამ პარამეტრით გერმანული ვიკიპედია პირველ ადგილზეა დიდ ვიკიპედიათა შორის. ამის მიზეზია უვარგისი სტატიების წაშლის მკაცრი პოლიტიკა და მცირე ზომის სტატიების მიუღებლობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით კატეგორია:გერმანული ენა
9 Newcastle Road
thumb|150px|9 Newcastle Road — ჯონ ლენონის პირველი სახლი ნიუკასლ როუდის 9 (9 Newcastle Road) — სახლი ლივერპულში (ინგლისი), პენი ლეინიდან ორი კვარტლის მოშორებით, სადაც ბავშვობის პირველი ხუთი წელი გაატარა ჯონ ლენონმა. ეს იყო ლენონის დედის, ჯულია სტენლის სახლი, სადაც მათთან ერთად ცხოვრობდნენ ჯულიას მშობლები და ჯონის მამა — ალფრედ ლენონი. მას შემდეგ, რაც ალფი და ჯულია 1938 წლის 3 დეკემბერს დაქორწინდნენ, ისინი საცხოვრებლად გადავიდნენ წითელი აგურით მოპირკეთებულ ამ ტერასული ტიპის სახლში, რომელსაც სამი საძინებელი ჰქონდა: ერთი წინა მხარეს, მეორე — უკან, ხოლო მესამე, შედარებით პატარა — შუაში. სავარაუდოდ სწორედ ეს შუა საძინებელი უნდა ყოფილიყო ჯონის.
შემდგომში, 1946 წელს ლენონი საცხოვრებლად გადავიდა მენდიპსში — დეიდა მიმის სახლში, სადაც 1963 წლამდე ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ჯონ ლენონი
9 Newcastle Road
Cataglyphis gaetulus gaetulus
Cataglyphis gaetulus gaetulus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
Dolichoderus laurae
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გალატინი
გალატინი (Галатин) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 654 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
მოაზროვნე (ქანდაკება)
მინი|250პქ|"მოაზროვნე". მოაზროვნე (Le Penseur) — ფრანსუა როდენის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ქანდაკება, შექმნილი 1880-82 წლებში. ქანდაკების ორიგინალი მდებარეობს როდენის მუზეუმში პარიზში, ხოლო მისი ბრინჯაოს ასლი დადგმულია სკულპტორის საფლავზე მედონში, პარიზის გარეუბანში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქანდაკებები
Cataglyphis gaetulus
Cataglyphis gaetulus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
ლა-რიოხის პროვინცია (არგენტინა)
ლა-რიოხა (Provincia de La Rioja) – არგენტინის პროვინცია, მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ადმინისტრაციული ცენტრი – ლა-რიოხა. პროვინციის მოსახლეობა – 289 983 კაცი (2001). ფართობი – 89 680 კმ². პროვინცია მოიცავს 18 დეპარტამენტსა და მუნიციპალიტეტს.
სქოლიო
კატეგორია:არგენტინის პროვინციები
რუსული ხალხური ზღაპრები
კატეგორია:რუსული ლიტერატურა კატეგორია:ზღაპრები
Dolichoderus lobicornis
Dolichoderus lobicornis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ანდორაში
2011 წლის მონაცემებით ანდორაში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ერთი ძეგლია.
სტატისტიკა
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში მსოფლიოს მასშტაბით 962 ძეგლია შეტანილი. მათ შორის 0,1 % ანდორის, რომელიც კულტურული ძეგლია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანდორა კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ანდორაში ანდორა
NGC 396
NGC 396 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1864 წლის 27 ოქტომბერი. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
Zooma (ალბომი)
Zooma  — ინგლისური მძიმე როკ-ჯგუფ ლედ ზეპელინის ყოფილი ბას-გიტარისტ ჯონ პოლ ჯოუნსის ალბომი. ალბომი Zooma ჩაიწერა Discipline Global Mobile-ის სტუდიაში, 1999 წელს. ჯონ პოლ ჯოუნსის ამ ალბომში ძირითადად შესულია პირადად მისი სასიმღერო კომპოზიციები. ალბომში შესულია 9 სიმღერა, მათი საერთო ხანგრძლივობა შეადგენს 47:42 წუთს. ალბომ Zooma-ს შემდეგ ჯონ პოლ ჯოუნსმა 2001 წელს გამოუშვა ახალი სტუდიური დისკი The Thunderthief.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - ჯონ პოლ ჯოუნსი.
სქოლიო
კატეგორია:ჯონ პოლ ჯოუნსის ალბომები კატეგორია:1999 წლის ალბომები კატეგორია:Discipline Global Mobile-ის ალბომები
ფორლი-ჩეზენის პროვინცია
ფორლი-ჩეზენა  (Provincia di Forlì-Cesena) — პროვინცია იტალიაში, ემილია-რომანიის რეგიონში.
მარია შერიფოვიჩი
მარია შერიფოვიჩი (Марија Шерифовић) — 2007 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსის გამარჯვებული, ჰელსინკიში. მან პირველი ადგილი დაიკავა სიმღერით: Molitva. სერბეთმა 2007 წელს ევროვიზიაზე პირველად მიიღო მონაწილება როგორც დამოუკიდებელმა ქავეყანამ. მარიმ სერბ ხალხს დიდი ზეიმი მოუტანა მისი ევროვიზიაზე გამარჯვებით, ასევე მარიას დამსახურებით 2008 წელს ევროვიზიის მასპინძელი ქალაქი ბელგრადი გახდა.
მარია სერიფოვიჩი ვერიცა შერიფოვიჩის შვილია. ვერიცა ფოლკლორული რეპერტუარების შემსრულებელია. მარია პირველი კლასიდან მღერის. ის თავიდან ხალხურ სიმღერებს მღეროდა, შემდეგ კი — პოპს. ერთ-ერთ საბავშვო რეგიონალურ კონკურსზე მარიამ უიტნი ჰიუსტონის რეპერტუარიდან შეასრულა სიმღერა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროვიზიის გამარჯვებულები კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები კატეგორია:სერბი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1984
Cataglyphis frigidus persicus
Cataglyphis frigidus persicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataglyphis-ის გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:Cataglyphis
სტარო-ნაგორიჩანე
სტარო-ნაგორიჩანე (Старо Нагоричане) — სოფელი მაკედონიაში, სტარო-ნაგორიჩანეს თემის ადმინისტრაციული ცენტრი (ჩრდილო-აღმოსავლეთი რეგიონი). სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 555 ადამიანს (2002 წლის აღწერის მონაცემები ).
სქოლიო
კატეგორია:სტარო-ნაგორიჩანეს თემის სოფლები
დიმიტრი ბათიაშვილი
დიმიტრი (დიმა) ირაკლის ძე ბათიაშვილი (დ. 27 თებერვალი, 1940, თბილისი — გ. 16 ივნისი, 2007, იქვე) — ქართველი კინორეჟისორი. პოლიტიკოს ირაკლი ბათიაშვილის მამა.
ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი და მუშაობა დაიწყო საქართველოს ტელევიზიის საბავშვო გადაცემათა რედაქციაში. საქართველოს სატელევიზიო ფილმების სტუდიაში გადაიღო ფილმები: "ფანჯარა" (1965), "გია და ზურა" (1965),  "ქერათმიანი ქალიშვილი" (1968),  "ბავშვობა" (1970),  "მჭედელი"  (1971), "სერგო ზაქარიაძე" (1972),  "სვანეთი" (1974),   "ავლიპი ზურაბიშვილი" (1975, დიდი პრიზი, პრემია და დიპლომი ბათუმში ქართული ფილმების რესპუბლიკურ კინოფესტივალზე, 1976),  "სიმებიანი კვარტეტი" (1976), "შნო"  (1977),   "არასერიოზული კაცი"  (1980, 3 პრიზი ერევანში სატელევიზიო ფილმების IX სატელევიზიო ფილმების IX საკავშირო კინოფესტივალზე, 1981), "ფრაგმენტები ქალაქის ცხოვრებიდან" (1984), "ცარიელი ბინა" (1987) და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 27 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2007
თუთისებრნი
თუთისებრნი (Moraceae) — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ხეები და ბუჩქებია, იშვიათად ბალახი. თითქმის ყველა შეიცავს რძეწვენს. აქვთ მეტწილად ერთსქესიანი, ერთ- ან ორსახლიანი ყვავილები, რომლებიც თავთავისებრ ან ქოლგისებრ ყვავილებად არის თავმოყრილი. ყვავილსაფარი 4 შეზრდილი ან თავისუფალი ჯამის ფოთლისაგან შედგება, ზოგჯერ სრულიად არ არის. ნაყოფი კაკლუჭა ან კურკიანაა, ხშირად ურთიერთშეზრდილია ნაყოფედად.
ოჯახი აერთიანებს 85-მდე გვარის 1500-ზე მეტ სახეობას, რომლებიც გავრცელებულია ძირითადად ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში. თუთისებრთა ოჯახიდან საქართველოში ველურად იზრდება ლეღვი, კულტივირებულია თუთა, მაკლურა და სხვა.
თუთისებრთა შორის ბევრია სამეურნეო მნიშვნელობის მცენარე; თუთის, ლეღვისა და პურის ხის ნაყოფი იჭმება; რძის ხის ნოყიერ და მოტკბო რძეწვენს სვამენ; თუთის ფოთოლიაბრეშუმის ჭიის თითქმის ერთადერთი საკვებია; ოჯახი მოიცავს კაუჩუკისშემცველ (Ficus elastica და Castilloa-ს გვარის სახეობები), ძვირფასმერქნიან (ბრუსონეცია, მაკლურა და სხვა) და შხამიან (ანჩარი) მცენარეებსაც.
ლიტერატურა
*
გრადეშნიცა
გრადეშნიცა (Градешница) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 623 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
Dolichoderus longicollis
Dolichoderus longicollis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dolichoderus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dolichoderinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გომარეთის წმინდა გიორგის ეკლესია (გორის მუნიციპალიტეტი)
1920 წლის მოწისძვრამ შენობა ძლიერ დააზიანა. შემორჩენილია სამხრეთ-აღმოსავლეთისა და ჩრდილო-დასავლეთის კუთხეები. ეკლესია დარბაზულია (10,85 X 8,5 მ), ნაგებია ნატეხი და რიყის ქვით. შესასვლელი სამხრეთით და დასავლეთითაა, სარკმელი - აღმოსავლეთით, საკურთხეველში. შენობის კამაროვანი გადახურვა აგურისაა. ეკლესიის გარშემო გალავნისა და შენობების ნანგრევებია.
ლამბდა (ასო)
ვიკიფორმულები
ბერძნული ასო „ლამბდა“ მათემატიკურ ფორმულებში იწერება შემდეგი თეგებით;
კატაკომბა
კატაკომბა (catacombe< გვაინდელი ლათ. catacumba - მიწისქვეშა აკლდამა) — ბუნებრივი ან ხელოვნური მიწისქვეშა სათავსები, რომლებსაც ძველად რელიგიური წეს-ჩვეულებების შესასრულებლად და მიცვალებულთა დასამარხად იყენებდნენ.
ცნობილია რომის მიდამოების, ნეაპოლის, აგრეთვე სიცილიისა და მალტის, ეგვიპტის (ალექსანდრია), ჩრდილოეთ აფრიკის, წინა და მცირე აზიის, ბალკანეთისა და სხვა კატაკომბები.
რომში არის დაახლოებით 60-მდე კატაკომბა (150-170 კმ სიგრძის). მათ კედლებში აკეთებდნენ სწორკუთხა, სხვადასხვა ზომის ნიშებს, ერთი ან მეტი ადამიანისათვის. დღს დღეობით თითქმის ყველა ნიშა გახსნილია და ცარიელი, თუმცა დახურულებიც შემორჩნენ.
თვითონ სახელი „კატაკომბა“ რომაელებმა არ იცოდნენ. ისინი ხმარობდნენ სიტყვა ცემეტერიუმს (coemeterium), რაც ნიშნავს განსასვენებელს. მხოლოდ წმინდა სებასტიანეს ცემეტერიუმს ერქვა კატაკომბა, რაც ბერძნულად ჩაღრმავებას, ფოსოს ნიშნავს. შუა საუკუნეებში გახდნენ ისინი ცნობილი უფრო ფართე საზოგადოებისათვის და მათ ამ დროიდან დაერქვათ კატაკომბა.
წმიდნა სებასტიანეს კატაკომბა მორთულია ფრესკებით. აქ კარგად ჩანს წარმართობიდან ქრისტიანობაზე გადასვლა: წარმართული გამოსახულებები ეთანხმებიან ქრისტიანულ წარწერებს. უფრო გვიან ქრისტიანულ კატაკომბებში არის წმინდა სებასტიანეს კრიპტა, სადაც ინახებოდა წმინდანის ნაწილები. გადმოცემის მიხედვით ამ კატაკომბაში ინახებოდა პეტრესა და პავლეს ნაწილები. ამაზე მიუთითებს წარწერა: „ვინც არ უნდა იყო, პეტრესა და პავლეს სახელის მაძიებელი, უნდა იცოდე, რომ აქ განისვენებდნენ წმინდანები“.
ყველაზე ადრეული კატაკომბებია პრისცილასა და დომესცილას კატაკომბები. დომესცილას კატაკომბაში განისვენებდნენ წარმართებიც და ქრისტიანებიც. ტერიტორია, რომელზეც ის მდებარეობს, ეკუთვნოდა ფლავიუსების ოჯახს, თუმცა უცნობია, რომელი დომესცილა იგულისხმება. ზუსტად ცნობილია მხოლოდ ის, რომ დომესცილას კატაკომბა შეიქმნა რამდენიმე საგვარეულო აკლდამისაგან და შემდეგ გაფართოვდა ოთხ სართულად. ყოველი სართული დაახლოებით 5 მეტრის სიმაღლისაა. აქ გვხვდება ადრექრისტიანული სიმბოლოები: მტრედი, ბატკანი, თევზი, ღუზა. პრისცილას კატაკომბა იყო რომის კონსულის ოჯახის საკუთრება. ნაგებობა მორთულია ადრექრისტიანული ფრესკებით, რომლიდანაც გამოიყოფა ნადიმის სცენა ბერძნულ კაპელაში და უძველესი გამოსახულება ღვთისმშობლისა ყრმით, მიბრუნებული ესაია წინასწარმეტყველისაკენ. აქ იგრძნობა გვიანანატიკური სტილი. აქვე არის სცენა, თუ როგორ აგდებენ იონას ზღვაში. ფერები ღიაა. იონას ფიგურა თითქოს გაშეშებულია. ზღვის ტალღები მსუბუქი მონასმითაა დახატული. პრისცილას კატაკომბაშია ასევე ფრესკა, სადაც გამოსახულია სამი ყრმა ცეცხლში მდგარი. ფიგურები დგანან ორანტას პოზაში. კონტურები რბილია და ისედაც მცირე მოძრაობა არ არის შეზღუდული და გაშეშებული. ყმაწვილებს ზემოთ არის ჩიტი. ასეთი გამოსახულება სიმბოლურია პირველი ქრისტიანებისათვის. ისნი თაყვანს სცემდნენ სამ ბაბილონელ ყმაწვილს, რომლებიც თავიანთ რწმენაზე დარჩნენ უცხო რჯულის ხალხს შორის.
წმინდა აგნესას კატაკომბა თარიღდება III-IV საუკუნეებით და მას სახელი დაერქვა ადრექრისტიანული ეპოქის მოწამე აგნეს რომაელის პატივსაცემად. ამ კატაკომბაში არ არის კედლის მხატვრობა, მაგრამ ორ კარგად შემონახულ გალერეაში გვხვდება ბევრი წარწერა კედლებზე.
წმინდა კალისტოს კატაკომბა არის ძველ რომში ყველაზე დიდი ქრისტიანული სასაფლაო. კატაკომბა განფენილია 20 კმ-ზე, აქვს ოთხი დონე და ქმნის ლაბირინთს. წმინდა კალისტოს კატაკომბაში არის დაახლოებით 170 000 ადამიანის სამარხი ნიშა.
ეს კატაკომბა მხოლოდ ნაწილობრივაა შესწავლილი. ღიაა პაპის კრიპტა, სადაც განისვენებს III საუკუნის რომის 9 ეპისკოპოსი. ღიაა წმინდა ცეცილიას კრიპტაც, სადაც 820 წელს აღმოჩნდა ამ წმინდადნის ძვლები. კრიპტას კედლები მორთულია მოწამე სებასტიანეს, კირიონისა და ცეცილიას გამოსახულებებით. რომაული კატაკომბების კედლებზე გამოსახულია ძველი და ახალი აღთქმის სცენები, წარმართული მითები, სხვადასხვა ქრისტიანული ალებორიული სიმბოლოები. მაგალითად, მოგვთა თაყვანისცემა განასახიერებს წარმართთა მოქცევას ჭეშმარიტ სარწმუნოებაზე. დევნის შიშით პირველი სამი საუკუნის განმავლობაში ჯვარს ძირითადად გამოსახავდნენ როგორც ღუზას ან ქრისტეს სახელის ბერძნულ მონოგრამას. სიტყვა თევზი კი ბერძნულად დაწერილი წარმოადგენდა აბრევიატურას ფრაზისა: „იესო ქრისტე, ძე ღვთისა, მაცხოვარი“.
სხვა გავრცელებული სიმბოლური ხატი ნაწილობრივ ნასესხებია ანტიკურიდან. კატაკომბებში ვხვდებით: ღუზა – იმედის ხატი; მტრედი – სულიწმინდის სიმბოლო; ფენიქსი – აღდგომის სიმბოლო; ფარშევანგი – უკვდავების სიმბოლო (მათი აზრით, ფარშევანგის სხეული არ იხრწნებოდა); მამალი – აღდგომის სიმბოლოა; ლომი – ძალა და სიძლიერე; შროშანი – სიწმინდის სიმბოლო; ვაზის ლერწი და კალათა პურით საიდუმლო სერობის სიმბოლოს წარმოადგენს.
რომაულ კატაკომბებში ფრესკების უმრავლესობა შესრულებულია ელინისტურ სტილში. ადრეულ ფრესკებში ფიგურები პროპრციულია, მოძრაობა თავისუფალი, კონტურის უფრო რბილი და ფერებიც ნათელი, უფრო ოქროსფერი ჭარბობს. მოგვიანებით კი ელინისტური კედლის მხატვრობა იკონოგრაფიად იქცევა: გამოიყენება მეტი ოხრა, ფიგურები უფრო მძიმე ჩანს. სხეულის ფორმა უკანა პლანზეა გადაწეული, მთელი ყურადღება სულიერებას ექცევა.
აღსანიშნავია, რომ კატაკომბებში არ გვხვდება ჯვარცმისა და აღდგომის სცენები. სამაგიეროდ, III საუკუნის ბოლოსა და IV საუკუნის დასაწყისის მხატვრობაში ხშირად გვხვდება ქრისტეს სასწაულების სცენები: პურის გამრავლება, ქორწილი კანაში, ლაზარეს აღდგენა რომელიც ყველაზე ხშირია. აქ ქრისტეს ხელში უჭირავს რაღაც კვერთხისმაგვარი. ასე გამოსახავდნენ სასწაულს ანტიკურ ეპოქაში და ის ასევე გადმოიტანეს ქრისტიანებმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სასაფლაოები
პეტრე დონაური (მამა)
ბიოგრაფია
საქართველოდან რუსეთში გადახვეწილ ქართველ აზნაურთა შთამომავალი, გენერალ-მაიორ მიხეილ დონაურის ვაჟი, პეტრე დონაური (დონაუროვი), დაიბადა 1801 წლის 17 თებერვალს სანქტ-პეტერბურგში.
1833 წლის 6 დეკემბერს მიენიჭა კამერგერის წოდება. 1835 წლის 7 აპრილიდან ატარებდა „სტატსკი სოვეტნიკის“ ჩინს. 1836 წლიდან იყო სამხედრო სამინისტროს საგანგებო დავალებათა მოხელე. 1838 წლიდან მსახურობდა შინაგან საქმეთა სამინისტროში. 1840 წელს მიიღო „ნამდვილი სტატსკი სოვეტნიკის“ წოდება. 1842-1851 წლებში ეკავა ვლადიმირის, ხოლო 1851-1855 წლებში — სანქტ-პეტერბურგის სამოქალაქო გუბერნატორის პოსტი.
ვლადიმირში მისი გუბერნატორობის დროს დაარსდა ბავშვთა თავშესაფარი (1844), აშენდა ადგილობრივი გამოსასწორებელი საპატიმრო განყოფილების შენობა (1845). პეტრე დონაურის ხელმძღვანელობით გუბერნიაში დაიწყეს კარტოფილის მოყვანის თანამედროვე მეთოდების გამოყენება. მიღწეული წარმატებებისთვის მან დაიმსახურა ხელისუფლების მადლობა და ჯილდოები, ხალხმა კი ზედმეტ სახელად „კარტოფილის გუბერნატორი“ შეარქვა.
1951 წლის ივნისიდან იყო სანქტ-პეტერბურგის სამოქალაქო გუბერნატორი. იმავე წლის 6 დეკემბრიდან გახდა ნამდვილი საიდუმლო მრჩეველი. 1855 წელს 2 აპრილს გადადგა გუბერნატორობის თანამდებობიდან და მუშაობა დაიწყო სენატორად და სახელმწიფო კონტროლიორის მოადგილედ.