cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კოკონა
კოკონა (Bucephala) — იხვების გვარი ბატისნაირთა რიგისა. სხვა იხვებისაგან გამოირჩევიან ნისკარტის აგებულებით, თანაც უკანა თითზე ფართო ლაპოტი აქვთ. გვარში 3 სახეობაა: ისლანდიური კოკონა (Bucephala islandica), რომელიც გავრცელებულია მხოლოდ ჩრდილოეთ ამერიკაში, გრენლანდიისა და ისლანდიაში, ჩვეულებრივი კოკონა (Bucephala clandula), რომელიც გვხვდება ევროპისა, აზიისა და ამერიკის ჩრდილოეთ ნაწილებში და მცირე კოკონა (Bucephala albeola). საქართველოს ფარგლებში მიმოფრენისას და ზამთარში გვხვდება ჩვეულებრივი კოკონა. კოკონა ბინადრობს ტბებისა და ზღვების სანაპიროებზე. ხის ფუღუროში. მაისში დებს 4-14 კვერცხს, იკვებება წყლის მწერებითა და მათი მატლებით. ზოგჯერ ლიფსიტებსაც ჭამს. კოკონა სანადირო ობიექტია.
ლიტერატურა
კატეგორია:იხვისებრნი *
ფლინდერზი (მდინარე)
ერთვის კარპენტარიის ყურეს. მთავარი შენაკადებია კლონკარი და კორელა.
სქოლიო
კატეგორია:კუინზლენდის მდინარეები
Golden Heart
Golden Heart — მარკ ნოპფლერის 1996 წლის სადებიუტო სოლო-ალბომი. გამოიცა ლეიბლებზე Vertigo Records და Warner Bros. Records (აშშ). ჯგუფ Dire Straits-ისა და რამდენიმე წარმატებული საუნდტრეკის შემდეგ მარკმა ჩაწერა სხვადასხვა ჟანრით გაჯერებული ალბომი. ალბომი პირველ პოზიციაზე მოხვდა ავსტრიაში, ბელგიაში, ფინეთში, იტალიაში, ნიდერლანდში, ნორვეგიაში, შვედეთში, შვეიცარიასა და გაერთიანებულ სამეფოში. ალბომი აგრეთვე აშშ-ში, ბილბორდ 200-ში, 105-ე ადგილამდე ავიდა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - მარკ ნოპფლერი.
სქოლიო
კატეგორია:მარკ ნოპფლერის ალბომები კატეგორია:1996 წლის ალბომები კატეგორია:1996 წლის სადებიუტო ალბომები
დიან უორენი
დაიან ევა უორენი (Diane Eve Warren; დ. 7 სექტემბერი, 1956 წელი, ვან ნუისი, კალიფორნია, აშშ) - არის ამერიკელი კომპოზიტორი, მუსიკოსი და ხმის ჩამწერი პროდიუსერი. მან პოპულარობა მოიპოვა 1983 წელს და მას შემდეგ წერდა სიმღერებს მრავალ არტისტთან ერთად, ასევე რამდენიმე ფილმისთვის დაწერა სიმღერა.
ადრეული ცხოვრება
უორენი ლოს-ანჯელესის თემში ვან ნუისში,იზრდებოდა. ის სამი ქალიშვილიდან უმცროსია. მისი მშობლებია დევიდი, სადაზღვევო გამყიდველი და ფლორა. მისი ოჯახის გვარი "Warren" თავდაპირველად "Wolfberg" იყო, მაგრამ მამამისმა სახელი შეიცვალა, რადგან მას სურდა, რომ ის ნაკლებად ებრაულად ჟღერებულიყო. უორენი ამბობს, რომ იგი ბავშვობაში ურჩი იყო და [NPR] - ს სკოტ სიმონს უთხრა, რომ მას პრობლემები შეექმნა და გაიქცა თინეიჯერობის ასაკში, მაგრამ დაბრუნდა, რადგან ენატრებოდა თავისი კატა. ბავშვობაში უორენს უყვარდა რადიოს მოსმენა და ოცნებობდა თავად წაეყვანა გადაცემა რადიოზე. მან ასევე მოახდინა მუსიკაზე გავლენა მშობლებისა და მისი დების საშუალებით, რომლებიც მუსიკას უკრავდნენ. მან მუსიკის წერა 11 წლის ასაკში დაიწყო, მაგრამ 14 წლის ასაკში უფრო სერიოზულად მიუახლოვდა კომენტარს, ”მუსიკამ გადამარჩინა”. უორენმა თქვა, რომ დედამ სთხოვა უარი ეთქვა ოცნებაზე. ამასთან, მამამ განაგრძო მისი რწმენა და ამხნევებდა მას. გარდა ამისა, მან მისთვის იყიდა 12 სტრიქონიანი გიტარა და მეტალის ფარდული ვარჯიშისთვის და წაიყვანა მუსიკალურ აუდიტებზე. მან დაწერა სელინ დიონის 1996 წლის სიმღერა "Because You Loved Me", რითაც პატივი მიაგო მამამისს მისი წახალისებისთვის. იგი დაესწრო ლოს-ანჯელესის პიერსის კოლეჯს და დაამთავრა კალიფორნიის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, ნორტრიჯი 1978 წელს, მაგრამ დიდწილად თვლიდა, რომ განათლება უშედეგოდ იყო, რადგან დროის უმეტეს ნაწილს სწავლის ნაცვლად, სიმღერების ტექსტის ამაღლებაზე ხარჯავდა. 2016 წელს უორენმა თქვა, რომ იგი 12 წლის ასაკში იყო ძალადობის მსხვერპლი, ხოლო მოგვიანებით განიცადა ხმის ინჟინერმა სექსუალური შევიწროება და ძალადობა მისი სამუშაო კარიერის განმავლობაში.
კარიერა
უორენმა Billboard Hot 100 ჩარტში ცხრა ნომერ პირველი სიმღერა და 32 ტოპ 10 სიმღერა დაწერა. გარდა ამისა, Hot 100-ის 57-წლიანი ისტორიის 13 საუკეთესო ჰიტიდან ორი შედგა მის მიერ. უორენის კარიერა დაიწყო, 1985 წელს დებარჯის "ღამის რიტმის" წარმატებით დასრულებით. 1980-იანი წლების ბოლოს იგი შეუერთდა გაერთიანებულ სამეფოს მუსიკალურ კომპანია EMI- ს, სადაც იგი გახდა პირველი კომპოზიტორი ჟურნალ Billboard- ის ისტორიაში, რომელსაც ჰქონდა 7 ჰიტი, ყველა სხვადასხვა არტისტთან, ერთდროულად სინგლების ჩარტში, რითაც პიტერ რაიხარდტმა მას უწოდა "მსოფლიოში ყველაზე მნიშვნელოვან კომპოზიტორი". იგი წოდებულია მესამე ყველაზე წარმატებულ ქალ მხატვრად დიდ ბრიტანეთში. უორენმა მოიგო გრემის პრემია, ემის ჯილდო, ორი ოქროს გლობუსის პრემია, სამი ზედიზედ Billboard Music Awards წლის კომპოზიტორისთვის და ნომინირებულია თერთმეტი ოსკარის პრემიაზე. იგი შეიყვანეს სიმღერების ავტორთა დიდების დარბაზში და მიიღო ვარსკვლავი ჰოლივუდის დიდების ხეივანზე. დიდ ბრიტანეთში მიღწეულ წარმატებებს მიაღწია Ivor Novello- ს პრემიას ბრიტანეთის კომპოზიტორთა, კომპოზიტორთა და ავტორთა აკადემიისგან, როდესაც მან მიიღო სპეციალური საერთაშორისო ჯილდო 2008 წელს. იგი აკონტროლებს მის მუსიკალურ უფლებებს მისი საგამომცემლო კომპანიის Realsongs მეშვეობით.
პირადი ცხოვრება
უორენი არასდროს დაქორწინებულა, და არც თვლის თავს ვალდებულად რომ ოჯახი შეექმნა. ინტერვიუებში მან თქვა, რომ თვლის, რომ რომანტიკული ცხოვრების ნაკლებობა მას უფრო თავისებურს ხდის, როგორც კომპოზიტორს. ის ურთიერთობაში იყო კომპოზიტორთან და ჩანაწერების პროდიუსერთან გაი როშთან, რომელიც 1992 წელს დასრულდა და აცხადებს, რომ მას აღარ ჰქონია სხვა ურთიერთობა, კომენტარი გააკეთა: "მე არასდროს ვყოფილვარ შეყვარებული, როგორც ჩემს სიმღერებში. მე არ ვგავარ ჩვეულებრივ ხალხს ურთიერთობებში კარგად არ ვარ . მე ვხატავ დრამას - ეს არის ებრაელი ჩემში. მიუხედავად იმისა, რომ თავი რომანტიკულად თვლის ცინიკურად, უორენმა არ დაუშვა ეს გავლენა იქონიოს მის სიმღერებზე და ამჯობინებს მარტო დაწერა და კომენტარი გააკეთა: "როდესაც მე ვწერ სხვა ხალხს, გამოცდილება სხვაგვარია. თქვენ უნდა გააკეთოთ კომპრომისი, მე მაქვს პრობლემები. ერთად. მირჩევნია ჩემს გონებას მოვუსმინო ".
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ფემინისტი მუსიკოსები კატეგორია:პოპ-მუსიკა
აგათოკლე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი აგათოკლე შეიძლება ნიშნავდეს:
სანტა-კრუს-დე-პინარესი
სანტა-კრუს-დე-პინარესი (Santa Cruz de Pinares) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ბურგოხონდო-ელ-ტიემბლო-სებრეროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 41 კმ². მოსახლეობა — 158 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
სარიშევო (მელეუზის რაიონი)
სარიშევო (Һарыш; Сарышево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის მელეუზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 406 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 33 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 33 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (88%).
სქოლიო
კატეგორია:მელეუზის რაიონის სოფლები
პირველი ოხურეი
პირველი ოხურეი, სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში, სამურზაყანოს დაბლობზე. ოხურეის თემის ცენტრი (სოფლები:აყვარაში, ილორგანი, მეორე ოხურეი). ზღვის დონიდან 50 მ, ოჩამჩირიდან 17 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოხურეის თემის სოფლები
ზაურ კალოევი
ზაურ კალოევი (დ. 24 მარტი, 1931, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 23 დეკემბერი, 1997, თბილისი, საქართველო) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. იცავდა თბილისის „სპარტაკის“, თბილისის „დინამოს“, მოსკოვის „ლოკომოტივის“ და საბჭოთა კავშირის ოლიმპიური საფეხბურთო ნაკრების ღირსებას. 1960 წლის ევროპის ჩემპიონი საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1963). ღირსების ორდენის კავალერი (1996).
საინტერესო ფაქტები
1959 წელს დასახელებული იყო საბჭოთა კავშირის წლის 33 საუკეთესო ფეხბურთელის სიაში.
1956 წლის პირველ სექტემბერს საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის ბრძანებულებით საქართველოს სს რესპუბლიკაში ფიზიკური კულტურისა და სპორტის განვითარების საქმეში აქტიური მონაწილეობისა და 1956 წლის სსრ კავშირის ხალხთა სპარტაკიადაზე მაღალი სპორტული მიღწევებისათვის ზაურ გრიგოლის ძე კალოევი დაჯილდოვდა საქართველოს სსრ უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის საპატიო სიგელით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1997 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის სპარტაკის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის ლოკომოტივის ფეხბურთელები კატეგორია:1960 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:გრიგორი ფედოტოვის კლუბის წევრები
Crassispira funebralis
Crassispira funebralis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კოლიბრები
კოლიბრები (Trochili), ფრინველების ქვერიგი ნამგალასნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 5,7-21,6 სმ, მასა 1,6- 20 გრამს აღწევს. შეფერილობა ნაირგვარია და მკვეთრი ლითონისებრი ელვარება დაკრავს. აქვს გრძელი, წვრილი და სწორი ნისკარტი, ზოგჯერ ქვემოთკენ მოხრილი. მეტად სუსტი, სასიარულოდ გამოუსადეგარი ფეხები, სხეულთან შეფარდებით დიდი გული, რომელიც წუთში 1000-მდე იკუმშება. კოლიბრები შესანიშნავად ფრენენ და შეუძლიათ ჰაერში ერთ ადგილზე ლივლივი. გადამფრენია. ღამით, გარემოს ტემპერატურის დაცემისას, სხეულის ტემპერატურაც ეცემა 14,5-21 °C-მდე. კოლიბრები უფრო ყვავილების ნექტარით იკვებებიან, პატარა მწერებს და ობობებსაც ჭამენ. დედალი ბუდეს ამაგრებს ტოტებზე, ფოთლებზე, კლდეზე. დებს 2 კვერცხს. საინკუბაციო პერიოდი 14-19 დღე გრძელდება, იჩეკებიან ტიტველი თვალაუხილავი და უსუსური ბარტყები. კოლიბრების ქვერიგში 1 ოჯახის 319 სახეობაა. გავრცელებული არიან დასავლეთ ნახევარსფეროში - უმთავრესად ტროპიკულ ნაწილში. თუმცა ზოგიერთი სახეობა საკმაოდ შორსაც ვრცელდება როგორც ჩრდილოეთით, ისე სამხრეთით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნამგალასნაირნი
905
თარიღი უცნობია
*
ჩინანდეგის დეპარტამენტი
ჩინანდეგა (Chinandega ) — დეპარტამენტი ნიკარაგუაში. მდებარეობს ჰონდურასის საზღვართან. ფართობი შეადგენს 4 926 კმ²-ს, მოსახლეობა კი 441 300 (2005) კაცს აღწევს. დედაქალაქია ქალაქი ჩინანდეგა.
ჩინანდეგის ეკონომიკის წამყვანი დარგია სოფლის მეურნეობაა. აწარმოებს რომს შაქრის ლერწამისგან, ასევე ბანანს, მიწისთხილს და მარილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიკარაგუის დეპარტამენტები
სერანილიოსი
სერანილიოსი (Serranillos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის დე-ბურგოხონდო-ელ-ტიემბლო-სებრეროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20,74 კმ². მოსახლეობა — 244 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ჯუნგლების წიგნი
„ჯუნგლების წიგნი“ (The Jungle Book) — ინგლისელი მწერალ რადიარდ კიპლინგის მოთხრობების კრებული. 1893-1894 წლებში მათი ნაწილი გამოიცემოდა სხვადასხვა ჟურნალში. წიგნის სახით გამოვიდა 1894 წელს. ორიგინალური ილუსტრაციები შესრულებულია რადიარდის მამის, ჯონ ლოკვუდ კიპლინგის მიერ. კიპლინგი თავად დაიბადა ინდოეთში და ცხოვრების პირველი ექვსი წელი იქ გაატარა. ინგლისში ათწლიანი ცხოვრების შემდეგ ის დაუბრუნდა ინდოეთს, სადაც ექვსნახევარი წელი იმუშავა. ისტორიები, მოთხრობილი ამ კრებულში, დაწერილია ვერმონტში.
თავები
წიგნში შეტანილ ყოველ მოთხრობას მოჰყვება ლექსი, ერთგვარი ეპიგრამა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1894 წლის წიგნები კატეგორია:რადიარდ კიპლინგის ნაწარმოები
მაღლაკონი
მაღლაკონი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში (აჭარისწყლის თემი), მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 260 მ, ბათუმიდან 20 კმ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 204 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა
250px|thumb|”ატომის სოკო” წარმოქმნილი ნაგასაკიში ატომური ბომბის („მსუქანი კაცი“) აფეთქების შედეგად. სოკოს სიმაღლე 18 კილომეტრს აღწევდა აფეთქების ჰიპოცენტრიდან. ჰიროსიმას და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა — იაპონიის წინააღმდეგ აშშ ბირთვული შეტევის მაგალითი მეორე მსოფლიო ომის დროს. 1945 წლის 6 აგვისტოს ბირთვული ბომბი სახელად „ბიჭუნა“ („Little Boy“) ჩამოგდებული იქნა ქალაქ ჰიროსიმაში, ხოლო სამი დღის შემდეგ მეორე ბომბი სახელად „მსუქანა“ („Fat Man“) ნაგასაკში.
მსხვერპლთა რაოდენობის ზუსტად დადგენას რამდენიმე ფაქტორი უშლის ხელს: ომისდროინდელი უზუსტო მონაცემები, ის გარემოება რომ მსხვერპლთა საერთო რაოდენობა ზოგადად საკმაოდ დიდი იყო და ისინი სხვადასხვა დროს გარდაიცვალნენ სხივური დაავადების შედეგად, აგრეთვე პოლიტიკური სპეკულაციები რომლის დროსაც მსხვერპლთა რიცხვს ხან აზვიადებდნენ ხან კი ამცირებდნენ. მიჩნეულია რომ ბირთვული დაბომბვის და მასთან დაკავშირებული გარემოებების შედეგად ჰიროსიმაში 140 000 ადამიანი დაიღუპა, ხოლო 74 000 ნაგასაკიში. ორივე ქალაქში მსხვერპლთა უმრავლესობა მშვიდობიანი მოსახლეობა იყო.
იაპონიის კაპიტულაციაში ამ დაბომბვის როლი და საერთოდ მეორე მსოფლიო ომის დრო ბირთვული იარაღის გამოყენების მართლზომიერება იყო და არის კამათის საგანი. აშშ-ში გავრცელებული შეხედულების თანახმად ბირთვული იარაღის გამოყენებამ ომის დასრულება დააჩქარა და ამგვარად იხსნა იმათი სიცოცხლე ვინც დაიღუპებოდა, ომი რომ კიდევ დიდი ხნით გაგრძელებულიყო, კერძოდ-აშშ რომ შეჭრილიყო უშუალოდ იაპონიის ტერიტორიაზე. იაპონიაში კი მიიჩნევენ რომ დაბომბვა საჭირო არ იყო და შეგნებულად ასეთი საშინელი ძალის მიყენება მშვიდობიან მოსახლეობაზე უზნეობაა.
1945 წლის 2 სექტემბერს იაპონიამ გამოაცხადა კაპიტულაცია მოკავშირეთა წინაშე და ამით ოფიციალურად მეორე მსოფლიო ომი დასრულდა. thumb|”ატომის სოკო” ჰიროსიმას თავზე ატომური ბომბის (”პატარა ბავშვი”) ჩამოგდების შემდეგ.
დაბომბვამდე
ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა, დიდი ბრიტანეთისა და კანადის დახმარებით ”მანჰეტენის პროექტის” ფარგლებში შექმნა პირველი ატომური ბომბები. თავდაპირველად ეს პროექტი დაწყებულ იქნა ამერიკელი და ევროპიდან გამოქცეული ცნობილი მეცნიერების (მ.შ. ალბერტ აინშტაინის) ინიციატივით რომლებიც შიშობდნენ, რომ ნაცისტური გერმანიაც შექმნიდა ასეთ ბომბს (როგორც შემდგომ აღმოჩნდა გერმანული ბირთვული პროგრამა არც იმდენად მასშტაბური იყო როგორც ამერიკული და ამასთანავე არც იმდენად შორს წასული). ”მანჰეტენის პროექტის” ფარგლებში 130 000 მეტი ადამიანი მუშაობდა ოცდაათზე მეტ სამეცნიერო ინსტიტუტში მთელი ამერიკის მასშტაბით და მისი ღირებულება იყო 2 მლრდ აშშ დოლარი რის გამოც იგი ყველა დროის ერთ-ერთი ყველაზე უფრო ძვირადღირებული საკვლევი პროგრამების სიაში შედის.
პირველი ბირთვული ბომბი რომელსაც უბრალოდ "Gadget" ერქვა გამოცდილ იქნა 1945 წლის 16 ივლისს ალამოგორდოს პოლიგონზე, ნიუ-მექსიკოს შტატში. მეორე და მესამე ბომბები გამოცდილ იქნა შესაბამისად ჰიროსიმაში და ნაგასაკიში. 2007 წლისათვის ეს ბირთვული იარაღის ომში გამოყენების ერთადერთი მაგალითია.
ბიტონტოს ბრძოლა
პრელუდია
ესპანეთის მეფე ფილიპე V ყოველთვის მიზნად ისახავდა ნეაპოლისა და სიცილიის ხელახლა დაპყრობას, რომელიც ესპანეთმა დაკარგა ჰაბსბურგებთან ბრძოლისას, ესპანეთის მემკვიდრეობის ომის დროს. 1714 წელს ფილიპე დაქორწინდა ისაბელ ფარნეზზე, რომელსაც დინასტიური ინტერესები ჰქონდა იტალიაში. მისი გავლენით მან უშედეგოდ სცადა დაებრუნებინა იტალიის ქონება ოთხმაგი ალიანსის ომში. როდესაც 1733 წელს დაიწყო პოლონეთის მემკვიდრეობის ომი, მან დაინახა შესაძლებლობა ემოქმედა ჰაბსბურგების წინააღმდეგ, ჰაბსბურგებს არ ჰქონდათ სამხედრო მხარდაჭერა დასავლეთ ევროპის ძალებისაგან (დიდი ბრიტანეთი და ჰოლანდიის რესპუბლიკა აირჩიეს ნეიტრალიტეტის შენარჩუნებისათვის), ამას ემატებოდა საფრანგეთის და კარლ ემანუელეს აქტიური წინააღმდეგობა. 1733 წლის შემოდგომაზე ესპანეთმა და საფრანგეთმა ხელი მოაწერეს ესკორიალის ხელშეკრულებას, რომელიც იყო პირველი რამდენიმე ბურბონის საოჯახო შეთანხმებებიიდან. ხელშეკრულება დებდა ურთიერთდაცვისა და დახმარების პირობას, ასევე ითვალისწინებდა მოკავშირეების ერთობლივ მუშაობას იტალიის ნახევარკუნძულზე ჰაბსბურგის ტერიტორიების დასაპყრობად.
ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა
დაბომბვამდე
ამერიკის 3,5 წლიანი მონაწილეობის განმავლობაში მეორე მსოფლიო ომში აშშ-მა 400 000 ჯარისკაცზე მეტი დაკარგა და ამ დანაკარგის ნახევარი იაპონიის წინააღმდეგ ომზე მოდიოდა. მაგალითად, ოკინავის ბრძოლისას დაიღუპა 50 000-150 000 მშვიდობიანი მაცხოვრებელი, 100 000-125 000 იაპონელი და ოკინაველი სამხედრო და 72 000 ამერიკელი. ჰიროსიმას და ნაგასაკის ატომურ დაბომბვას ხშირად სწორედ იმით ამართლებენ, რომ უშუალოდ იაპონიის კუნძულებზე ამერიკელთა შეჭრა გაცილებით დიდ მსხვერპლს გამოიწვევდა ვიდრე ეს ოკინავაზე მოხდა.
ბიტონტოს ბრძოლა
პრელუდია
ესპანურმა ფლოტმა ლუის დე კორდოვა ი კორდოვას მეთაურობით ესპანეთის არმია გენუაში ჩაიყვანა, ისინი შეუერთდნენ კარლო III-ის ჯარს, იქიდან 21 000 კაცი გაემართა პაპის ქვეყნებში, ნეაპოლისკენ, რათა მათ დაპირისპირებოდნენ, ჩარლზი შევიდა ქალაქში ფაქტობრივად უდავოდ და 1734 წლის 7 მაისს თავი გამოაცხადა ორი სიცილიის მეფედ. ავსტრიის გარნიზონები გაეტასა და კაპუას ციხეებში ბლოკირებული იყო 6000 კაცის მიერ, მონტემარი ხელმძღვანელობდა 12000 კაციან ესპანურ ჯარს უკან დაბრუნებული ავსტრიის ვიცე მეფის შემდეგ.
ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა
დაბომბვამდე
აშშ-ს პრეზიდენტმა ჰარი ტრუმენმა რომელმაც არაფერი იცოდა მანჰეტენის პროექტის შესახებ, ფრანკლინ რუზველტის სიკვდილამდე გადაწყვიტა ატომური ბომბების ჩამოგდება იაპონიაში (მან თავის მემუარებში მოგვიანებით აღიარა, რომ ბრძანების გაცემისას ოდნავადაც არ მერყეობდა). იგი იმედოვნებდა, რომ დაბომბვა გამოიწვევდა დიდ ნგრევას და განმეორებითი ნგრევის შიში იაპონელებს აიძულებდა დანებებულიყვნენ. 1945 წლის 26 ივლისს მან და მოკავშირეთა სხვა ლიდერებმა გამოაქვეყნეს პოსტდამის დეკლარაცია, სადაც იაპონიის კაპიტულაციის პირობები იყო ჩამოყალიბებული:
ბიტონტოს ბრძოლა
პრელუდია
ჰაბსბურგის ვიცე-მეფე, გვიდო ვისკონტი, ჯერ გაიქცა ბარიში, აპულიაში, შემდეგ კი 21 მაისს გემით გაიქცა თავის ერთ-ერთ გენერალთან ერთად, დატოვა ჯუზეპე ანტონიო, ბელმონტის პრინცი ავსტრიის ძალების მეთაურობით. უკანდახეული ავსტრიელები გააძლიერეს ჯარებმა, რომლებიც ჩამოსულები იყვნენ კუნძულ სიცილიიდან ახალწვეულებით სავსე გემით და ისინი ჩავიდნენ ტარანტოში. ბელმონტემ, რომელმაც იცოდა, რომ ესპანელები სავარაუდოდ შეიმუშავებდნენ თავდაცვის მეთოდს, წავიდა ბიტონტოში 24 მაისს, რათა ეიძულებინა მონტემარს რომ საბრძოლო მოქმედებები დაეწყო, სანამ ეს არმია კიდევ უფრო გაიზრდებოდა. თავად ქალაქში გამოუცდელი ჯარების თანხლებით, მან თავდაცვით ხაზი შექმნა, რომელიც მოიცავდა დაბალ კედლებს და ორი მონასტერს, შემდეგ კი დაელოდა ესპანელებს. ბელმონტემ მოგვიანებით მიიღო ცნობა, რომლის თანახმად, მონტემარი გააძლიერა 3000 კაცით, რამაც მისი ჯარის რაოდენობა 14000 გამოცდილ და კარგად აღჭურვილ მეომრამდე გაზარდა.
ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა
დაბომბვამდე
”...........ის ძალები, რომლებიც ახლა იაპონიას უახლოვდებიან, განუზომლად უფრო ძლიერები არიან ვიდრე ისინი, რომლებმაც გერმანია დაამარცხეს, გააპარტახეს და გერმანელი ხალხის ცხოვრება თავდაყირა დააყენეს. ამ ძალების, რომელიც ჩვენი სიმტკიცით არიან შთაგონებულნი და აღსავსენი სრული გამოყენება იაპონიის წინააღმდეგ გამოიწვევს იაპონიის შეიარაღებული ძალების და იაპონიის სრულ განადგურებას”
ბიტონტოს ბრძოლა
ბრძოლა
როდესაც ესპანელები ადგილზე 25 მაისს გამთენიისას მივიდნენ, მონტემარმა თავისი ჯარები ავსტრიელების საპირისპიროდ განალაგა. ვინაიდან ესპანეთის კავალერია მნიშვნელოვნად აღემატებოდა ავსტრიელებს, ზოგიერთი მათგანი რეზერვში იყო მარჯვენა ფლანგზე. რამდენიმე ფეინტის შემდეგ, რომლებშიც ესპანელები ცდილობდნენ ავსტრიელების დაცვიდან გამოყვანას, შეტევა დაიწყო. დაახლოებით დილის 10 საათზე ავსტრიულმა კავალერიამ საბოლოოდ დატოვა გზა, უმეტესობამ დაიწყო დეზორგანიზებული უკანდახევა ბარისკენ, რასაც მალევე მოჰყვა ბელმონტე. ავსტრიის დანარჩენი ნაწილი დაინგრა, ზოგიერთი კამპანია მიჰყვებოდა კავალერიას და სხვები ცდილობდნენ გაქცეულიყვნენ ჩრდილოეთით ბიტონტოში. ზოგიერთი მათგანი ორ მონასტერში თავდაცვას ცდილობდა, მაგრამ ეს მცდელობა ქარიშხალმა ჩაშალა. ქალაქში არსებული გარნიზონი მეორე დღეს დანებდა, საბრძოლო მასალისა და ნივთების ნაკლებობის გამო.
ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა
დაბომბვამდე
”...........ჩვენ მოვუწოდებთ იაპონიის მთავრობას გამოაცხადოს უსიტყვო კაპიტულაცია მისი შეირაღებული ძალებისა და გამოხატოს მისი ნება ამ საქმეში. წინააღმდეგ შემთხვევაში იაპონიას სრული განადგურება ემუქრება”
ბიტონტოს ბრძოლა
შემდეგ
ბელმონტე ცდილობდა ბარში დარჩენილი ძალების რეორგანიზაციას, მაგრამ ადგილობრივი მოსახლეობის წინააღმდეგობამ, რომელიც მობილიზებული იყო ესპანელების სასარგებლოდ, ეს პრაქტიკულად შეუძლებელი გახადა. მან 3800 კაცი ადგილობრივ ხელისუფლებას გადასცა. რამდენიმე ასეულმა ჯარისკაცმა, რომელიც ჩრდილოეთით გაექცა ბრძოლას, მოახერხა პესკარამდე მისვლა, რომელიც ესპანელებს ჯერ არ ჰქონდათ აღებული.
ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა
დაბომბვამდე
(ატომური ბომბი ჯერ კიდევ სამხედრო საიდუმლოებას წარმოადგენდა და იგი ამ დეკლარაციაში არ იყო ნახსენები).
ბიტონტოს ბრძოლა
შემდეგ
სამეფოს სხვა ქალაქებმა აღიარეს ესპანეთის მმართველობა, მხოლოდ ორი ავსტრიის ციხე-სიმაგრე აგრძელებდა წინააღმდეგობას შემოდგომამდე. გაეტა, რომელიც კონფლიქტის დასაწყისში იყო ბლოკირებული, ალყაში მოექცა და აგვისტომდე გასტანა. ტრაუნი იცავდა კაპუას 30 ნოემბრამდე, სანამ საბოლოოდ დანებდებოდა. მისი გარნიზონი ომის სრული პატივით გამოვიდა.
ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა
დაბომბვამდე
მეორე დღეს იაპონიის გაზეთებმა გამოაცხადეს რომ ეს დეკლარაცია რომელიც ეთერშიც გადაიცა და რომლის ტექსტიც იაპონიაში ფურცლებზე ჩამოყარეს, უარყოფილ იქნა. ატომური ბომბი ჯერ კიდევ სამხედრო საიდუმლოებას წარმოადგენდა და იგი ამ დეკლარაციაში არ იყო ნახსენები. იაპონიის მთავრობას არავითარი სურვილი არ გამოუხატავს. 28 ივლისს პრემიერ-მინისტრმა სუძუკი კანტარომ პრეს-კონფერენციაზე განაცხადა, რომ პოტსდამის დეკლარაცია კაიროს დეკლარაციის ახალი ვარიანტი იყო მხოლოდ, და რომ მთავრობა მას უგულებელყოფდა.
ბიტონტოს ბრძოლა
შემდეგ
ორი სიცილიის ესპანეთში დაბრუნება დადასტურდა ვენის ხელშეკრულებით 1738 წელს, რომელმაც დაასრულა ომი. ჩარლზმა დაასახელა მონტემარი ბიტონტოს ჰერცოგად და დაავალა ჯოვანი ანტონიო მედრანოს ობელისკის დადგმა ბრძოლის აღსანიშნავად.
ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა
დაბომბვამდე
იმპერატორმა ჰიროჰიტომ, რომელიც ელოდებოდა საბჭოთა პასუხს იაპონელთა დიპლომატიურ მიმოსვლებზე, არაფერი იღონა, რომ იაპონიის მთავრობის ეს გადაწყვეტილება შეეცვალა. 31 ივლისს მან ნათლად განუმარტა კოიჩი კიდოს, იაპონიის ფლოტის ადმირალს, რომ იაპონია ნებისმიერ ფასად უნდა ყოფილიყო დაცული.
ბიტონტოს ბრძოლა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის ბრძოლები კატეგორია:ავსტრიის ბრძოლები
ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა
სამიზნის ამორჩევა
კომისიამ რომელიც დასაბომბ სამიზნეებს არჩევდა, 1945 წლის 10-11 მაისს დაასახელა კიოტო, ჰიროსიმა, იოკოჰამა და კოკურასთან არსებული არსენალი. კომისიამ უარყო იდეა იმის თაობაზე რომ ბირთვული იარაღი წმინდა სამხედრო ობიექტის წინააღმდეგ ყოფილიყო გამოყენებული რადგან დიდი იყოს იმის შანსი რომ ბომბი აცდენოდა ასეთ მიზანს რომელიც დიდი საქალაქო არეალით არ იქნებოდა შემოსაზღვრული. კომისიის წევრებისათვის დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა დაბომბვის ფსიქოლოგიურ ეფექტს. ამას გარდა ისინი მიიჩნევდნენ, რომ ბირთვული იარაღის პირველი გამოყენება უნდა ყოფილიყო ეფექტიანი სანახაობა მსოფლიო საზოგადოებისთვის. კომისიამ კიოტო აირჩია როგორც იაპონიის ინტელექტუალური ცენტრი, რომლის მოსახლეობასაც ”საუკეთესოდ შეეძლო შეეფასებინა ახალი იარაღის ძალა”. ჰიროსიმა არჩეულ იქნა მისი დიდი ზომის, მასში არსებული დიდი სამხედრო ბანაკის და აგრეთვე იმის გამოც, რომ ბომბს განსაკუთრებით დიდი დამანგრეველი ძალა ექნებოდა, რადგან ეს ქალაქი მთებით იყო გარშემორტყმული და მათ ”ფოკუსის ეფექტი” ექნებოდათ.
250px|thumb|right|იაპონიის ორი ქალაქი-ჰიროსიმა და ნაგასაკი სადაც ამერიკელებმა ატომური ბომბები ჩამოაგდეს აშშ-ს თავდაცვის მინისტრმა ჰენრი სტიმსონმა კიოტო ამოშალა სამიზნეთა სიიდან მისი კულტურული მემკვიდრეობის გამო, რის წინააღმდეგაც გამოვიდა გენერალი გროესი, ”მანჰეტენის პროექტის” ხელმძღვანელი. პროფესორ ედვინ რაიშაუერის სიტყვებით სტიმსონი ”იცნობდა და აღმერთებდა კიოტოს იქ ადრე გატარებული თაფლობის თვის შემდეგ”. 1945 წლის 25 ივლისს გენერალ კარლ სპააცს ებრძანა შემდეგი სამიზნეებიდან ერთ-ერთი: ჰიროსიმა, კოკურა, ნიიგატა ან ნაგასაკი, სამი აგვისტოს შემდეგ როგორც კი ამინდი იქნებოდა შესაფერისი და მოგვიანებით სხვა ქალაქიც-ბომბების მიღებისდა მიხედვით.
ჰიროსიმა მეორე მსოფლიო ომის დროს
მეორე მსოფლიო ომის დროს ჰიროსიმა მნიშვნელოვანი სამრეწველო და სამხედრო მნიშვნელობის ქალაქი იყო. მის სიახლოვეს განლაგებული იყო სამხედრო ბანაკები, აგრეთვე მეხუთე დივიზიის და ფელმარშალ შუნროკუ ჰატას მეორე მთავარი არმიის შტაბები, რომელიც სამხრეთ იაპონიის თავდაცვას ხელმძღვანელობდნენ. ჰიროსიმა იაპონიის არმიის მომარაგების, კომუნიკაციების და არმიის შეკრების მნიშვნელოვანი ცენტრი იყო. ის იყო ერთ-ერთი იმ იაპონურ ქალაქთაგან რომელსაც საგანგებოდ ხელი არ ახლო ამერიკულმა ავიაციამ იმისათვის, რომ ბირთვული იარაღის გამოცდის შედეგები უფრო იოლად შესამჩნევი ყოფილიყო. ზოგი მონაცემის თანახმად გენერალი სპააცი იტყობინებოდა, რომ ჰიროსიმა ერთადერთი ქალაქი იყო სადაც არ იყო განლაგებული ომის ტყვეთა ბანაკები და ვაშინგტონმაც იგი სამიზნეთა სიაში პირველ ადგილას მოათავსა.
ომის დასაწყისში ჰიროსიმის მოსახლეობა 381 000 ადამიანს აღწევდა მაგრამ შემდეგ იგი ნელ-ნელა იკლებდა სისტემატიური ევაკუაციის გამო, რომელიც იაპონიის მთავრობის განკარგულებით ხდებოდა. 1945 წლის ზაფხულისათვის მოსახლეობა ამ ქალაქში დაახლოებით 255 000 ადამიანს შეადგენდა. ეს მონაცემი ეფუძნება მოსახლეობის აღწერას, როემლსაც იაპონელები იმისათვის იყენებდნენ, რომ საკვები რაციონი დაედგინათ. რაც შეეხება დამატებითი მუშების და ჯარების რაოდენობას, რომლებიც ქალაქში იყვნენ თავმოყრილი, შეიძლება იგი არაზუსტი იყოს.
დაბომბვა
ჰიროსიმა უპირველესი სამიზნე იყო (მეორე იყო კოკურა და მესამე ნაგასაკი) 1945 წლის 6 აგვისტოს ბირთვული შეტევისას. ბომბდამშენი ბ-29 ”ენოლა გეი” რომელსაც მართავდა და მეთაურობდა აშშ სამხედრო-საჰაერო ძალების 509-ე ჯგუფის პოლკოვნიკი პოლ ტიბეტსი, აფრინდა წყნარი ოკეანის კუნძულ ტინიანიდან. ამ კუნძულიდან იაპონიამდე 6 საათის საფრენი გზა იყო. დაბომბვის თარიღი-6 აგვისტო არჩეულ იქნა იმიტომ, რომ წინა დღეებში სამიზნე ქალაქში ღრუბლიანი ამინდები იდგა. 6 აგვისტოს კი კარგი ამინდი გამოვიდა და მოწყობილობები კარგად მუშაობდნენ. საზღვაო კაპიტანმა უილიამ პარსონსმა დეტონატორები ჩართო აფრენიდან ცოტა ხნის შემდეგ, რადგან აფრენამდე ისინი გამორთული იყვნენ უსაფრთხოების მიზნით, ხოლო მისმა ასისტენტმა, ლეიტენანტმა მორის ჯეპსონმა მოაშორა დამცველები მიზნის მიღწევამდე 30 წუთით ადრე. შეტევა განხორციელდა ისე როგორც დაგეგმილი იყო და ურანის ბომბმა წარმატებით იმუშავა.
ბ-29 ტიპის ბომბდამშენებს რომელთა მიზანი ჰიროსიმას დაბომბვა იყო, წინ უსწრებდა იმავე კუნძულ ტინიანიდან ერთი საათით ადრე აფრენილი სამი სხვა თვითმფრინავი, რომელთა მიზანი სამიზნე ქალაქებში ამინდის დაზვერვა იყო. ერთ-ერთმა თვითმფრინავმა პირველმა მიაღწია მიზან-ქალაქ კოკურას მაგრამ იქ ღრუბლიანი ამინდი იყო და ამის გამო მზვერავმა თვითმფრინავმა ”ენოლა გეის” რადიოთი მისცა ნიშანი - ”დაბომბვა მოხსნილია!”. ასეთივე ამინდი იდგა მეორე სამიზნეში-ნაგასაკიში.
ლეკი (ფულის ერთეული)
მეორე ლეკი
1965 წელს მიმოქცევაში გაშვებული იქნა ბანკნოტების სერია ნომინალით 1, 3, 5, 10, 25, 50 და 100 ლეკი. მეორე სერია ანალოგიური დიზაინით მიმოქცევაში გაშვებული იქნა 1976 წელს.
ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა
დაბომბვა
დაბომბვამდე ერთი საათით ადრე იაპონელთა ადრეული აღმოჩენის რადარების ქსელმა დააფიქსირა ამერიკული თვითმფრინავების ჯგუფი რომელიც იაპონიის სამხრეთს უახლოვდებოდა. გამოცხადდა განგაში და რადიომაუწყებლობა იაპონიის ბევრ ქალაქში შეჩერდა (მ.შ. ჰიროსიმაშიც). ამერიკული თვითმფრინავები ძალიან დიდ სიმაღლეზე დაფრინავდნენ. ადგილობრივი დროით რვა საათზე იაპონური რადარის ოპერატორმა დაადგინა, რომ იაპონიის სამხრეთს მხოლოდ სამი თვითმფრინავი უახლოვდებოდა. საჰაერო განგაში გაუქმებულ იქნა და იაპონელებმა საწვავის და თვითმფრინავების დაზოგვის მიზნით ამერიკული საჰაერო ესკადრილიისათვის გზის გადაჭრა გადაიფიქრეს.
ლეკი (ფულის ერთეული)
მესამე ლეკი
1991 გამოშვებული იქნა ბანკნოტი ნომინალით 500 ლეკი,1992 წელს მას მოჰყვა 200 და 1000 ლეკი, და 1996 წელს 5000 ლეკი.
მეოთხე ლეკი
მიმოქცევაში არის სახვადასხვა დროს გამოშვებული ბანკნოტები, ნომინალით 100, 200, 500, 1000, 2000 და 5000 ლეკი.
ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა
დაბომბვა
ჰიროსიმის დროით 8 საათსა და 15 წუთზე ”ენოლა გეიმ” ჩამოაგდო ატომური ბომბი სახელად ”პატარა ბავშვი” ჰიროსიმის ცენტრის თავზე. ბომბი ჰაერში, დაახლოებით 600 მეტრი სიმაღლის თავზე აფეთქდა და აფეთქების სიმძლავრე 13 კილოტონა იყო (ურან-235 საკმაოდ არაეფექტიან საწვავად ითვლებოდა - ურანის ამ იზოტოპის მხოლოდ 1,38% შედიოდა ჯაჭვურ რეაქციაში). აფეთქების შედეგად მაშინვე დაიღუპა 90 000 ადამიანი, მათ შორის იყვნენ დაახლოებით 2 000 იაპონელი ამერიკელი. მიჩნეულია რომ დაიღუპნენ აგრეთვე ომის ტყვეებიც. ჰიროსიმაში ყველაფერი პირწმინდად განადგურდა 1,6 კმ რადიუსში, ხანძარი მოედო 11,4 კვადრატულ კილომეტრ ფართობს. ქალაქში არსებული შენობების 90% ან მთლიანად დაინგრა ან დაზიანდა.
ლეკი (ფულის ერთეული)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრუნვაში არსებული ვალუტები კატეგორია:ალბანეთი
ჰიროსიმისა და ნაგასაკის ატომური დაბომბვა
იაპონელთა რეაქცია დაბომბვაზე
იაპონიის სამაუწყებლო კორპორაციის ოპერატორმა შეამჩნია რომ ჰიროსიმის სადგური ეთერიდან გაითიშა. მან სცადა კავშირის აღდგენა სხვა სატელეფონო ხაზის მეშვეობით მაგრამ ვერ შეძლო. 20 წუთის შემდეგ ტოკიოს სარკინიგზო ტელეგრაფის ცენტრში შენიშნეს, რომ ტელეგრაფის მთავარი ხაზი ჰიროსიმის ჩრდილოეთით აღარ მუშაობდა. ჰიროსიმის ირგვლივ 16 კილომეტრის რადიუსში არსებული სარკინიგზო სადგურებიდან იგზავნებოდა არაოფიციალური და არეულ-დარეული ცნობები რაღაც საშინელი აფეთქების შესახებ ჰიროსიმაში. ყველა ეს ცნობა გაგზავნილ იქნა იაპონელთა მთავარ სამხედრო შტაბში.
სამხედროებმა სცადეს გამოეძახებინათ ჰიროსიმაში ჯარების მართვის ცენტრი, მაგრამ სრულმა მდუმარებამ ისინი საგონებელში ჩააგდო რადგან მათ იცოდნენ რომ ჰიროსიმაში არ ყოფილა ფეთქებადი ნივთიერებების რაიმე მნიშვნელოვანი მარაგი რომელიც შეიძლებოდა აფეთქებულიყო და იმ დღეს არც რაიმე მნიშვნელოვანი საჰაერო დაბომბვა არ ყოფილა. მათ სასწრაფოდ გამოიძახეს ახალგაზრდა ოფიცერი და უბრძანეს გაფრენილიყო ჰიროსიმაში, დაედგინა ყველაფერი და ზუსტი ინფორმაციით დაბრუნებულიყო უკან. შტაბში მიიჩნევდნენ, რომ ჰიროსიმაში არაფერი განსაკუთრებული არ მომხდარა და ეს ხმები საშინელი აფეთქების შესახებ უბრალოდ გაუგებრობა იყო მხოლოდ.
ოფიცერი დაუყონებლივ გაეშურა აეროპორტისკენ და მისმა თვითმფრინავმა გეზი სამხრეთ-დასავლეთისკენ აიღო. სამი საათის ფრენის შემდეგ როდესაც ჰიროსიმამდე ჯერ კიდევ 160 კილომეტრი რჩებოდა მან და მისმა მფრინავმა დაინახეს კვამლის უზარმაზარი ღრუბელი და მზიანი შუადღის ფონზე ნათლად ჩანდა ქალაქის ნარჩენები რომლებიც ჯერ კიდევ იწვოდა. მათმა თვითმფრინავმა მალე მიაღწია ქალაქს რომელიც გარშემო ისინი დაფრინავდნენ და თვალებს არ უჯერებდნენ. ქალაქისგან მხოლოდ ნანგრევები დარჩა რომელიც სქელი კვამლით იყო დაფარული და იწვოდა. მათი თვითმფრინავი დაეშვა ქალაქის სამხრეთ ნაწილში სადაც ოფიცერმა მას მერე რაც ტოკიოში შტაბს მოხსენება გაუგზავნა მომხდარის შესახებ დაუყონებლივ დაიწყო სამაშველო სამუშაოები.
იაპონელებმა პირველად იმის თაობაზე თუ რა მოხდა სინამდვილეში ჰიროსიმაში, გაიგეს თეთრი სახლის საჯარო განცხადებიდან, რომელიც გაკეთდა ჰიროსიმის დაბომბვიდან 16 საათის შემდეგ.
დაბომბვისშემდგომი მსხვერპლი
thumb|left|ადამიანის სხეული დასხივების შედეგად 1945 წლის დეკემბრისათვის ათასობით ადამიანი დაიღუპა სხივური დაავადებისგან რის შედეგადაც დაღუპულთა საერთო რიცხვმა 140 000 ადამიანს მიაღწია. სტატისტიკურად დადგენილია რომ 1950-1990 წლებს შორის კიდევ რამდენიმე ასეული ადამიანი დაიღუპა დასხივების შედეგად.
ზოგიერთი შენობის გადარჩენა
ჰიროსიმაში ზოგიერთი ბეტონის შენობა მეტად მტკიცედ იყო აგებული იმ მიწისძვრათა საწინააღმდეგოდ, რომელიც მეტად ხშირია იაპონიაში და მათი კარკასი თვით ატომური ბომბის აფეთქებამაც კი ვერ დაანგრია, თუმცა ეს შენობები აფეთქების ეპიცენტრთან საკმაოდ ახლოს იდგნენ. ბომბის აფეთქების შემდეგ დარტყმითი ტალღა უფრო მეტად ქვევით წავიდა ვიდრე გვერდებისკენ, რის გამოც იაპონიის სამრეწველო პალატის შენობა, რომელსაც ახლა უფრო „გენბაკუ“ ან „ატომური თაღი“ (იგი დაპროექტებული და აშენებული იყო ჩეხი არქიტექტორის იან ლეტცელის მიერ) ეწოდება, გადარჩა, თუმცა იგი აფეთქების ეპიცენტრიდან სულ რამდენიმე მეტრში იმყოფებოდა. ნანგრევებს სახელად ჰიროსიმას მშვიდობის მემორიალი ეწოდა და იუნესკოს კულტურულ მემკვიდრეობათა სიაშიც შევიდა აშშ-ისა და ჩინეთის წინააღმდეგობის მიუხედავად.
7-9 აგვისტოს მოვლენები
ჰიროსიმის დაბომბვის შემდეგ აშშ-ს პრეზიდენტმა ტრუმენმა გამოაცხადა რომ ”თუკი იაპონელები არ მიიღებენ ჩვენ პირობებს, მაშინ უნდა ელოდონ ნგრევის წვიმას ციდან რისი მსგავსიც დედამიწაზე ჯერ არ ყოფილა”. 1945 წლის 8 აგვისტოს გამაფრთხილებელი ფურცლები ამერიკულმა ავიაციამ მთელს იაპონიაში ჩამოყარა თუმცა ნაგასაკის ისინი არ მისვლია. იაპონიას რადიო ”საიპანის” მეშვეობითაც მიეცა გაფრთხილება.
იაპონიის მთავრობა ისევ არ გამოხმაურებია პოტსდამის დეკლარაციას. იმპერატორი ჰიროჰიტო, იაპონიის მთავრობა და სამხედრო საბჭო დანებებისათვის ოთხ პირობას განიხილავდნენ: ეროვნული პოლიტიკის და საიმპერიო ინსტიტუტების შენარჩუნებას, სამხედრო შტაბის მიერ განიარაღება და დემობილიზაციის უფლების დატოვება, იაპონიის ტერიტორიის არავითარი ოკუპაცია და იაპონიის მთავრობისათვის ომის დამნაშავეების გასამართლების უფლების გადაცემა.
5 აგვისტოს სსრკ საგარეო საქმეთა სახალხო კომისარმა მოლოტოვმა შეატყობინა ტოკიოს, რომ სსრკ ცალმხრივად გამოდიოდა სსრკ-იაპონიის ხელშეკრულებიდან ნეიტრალიტეტის შესახებ. ტოკიოს დროით პირველის ორ წუთზე 9 აგვისტოს სსრკ ქვეითმა ჯარმა, სატანკო არმიებმა და ავიაციამ დაიწყეს მანჯურიის კამპანია იაპონიის წინააღმდეგ. ოთხი საათის შემდეგ ტოკიომ შეიტყო რომ საბჭოთა კავშირმა იაპონიას ომი გამოუცხადა. იაპონიის არმიის მთავარსარდლობამ დაიწყო მზადება სამხედრო მდგომარეობის შემოსაღებად სამხედრო მინისტრ ანამის მხარდაჭერით იმისათვის, რომ ხელი შეეშალა ყველასათვის ვინც კი ზავის დადებას მოისურვებდა.
მეორე დაბომბვის ზუსტი დროის შესახებ გადაწყვეტილების უფლება პოლკოვნიკ ტიბეტსს ჰქონდა როგორც აშშ სამხედრო-საჰაერო ძალების 509-ე ჯგუფის მეთაურს. თავდაპირველად მეორე ბომბის ჩამოგდება იგეგმებოდა ქალაქ კოკურაში 11 აგვისტოს მაგრამ ცუდი ამინდის გამო თარიღი შეიცვალა. ატომური ბომბის ნაწილები ჩატანილ იქნა კუნძულ ტინიანზე და 8 აგვისტოს მისი ჩამოგდების რეპეტიცია ჩატარდა მაიორ ჩარლ სვინის მიერ. ამ რეპეტიციაში გამოყენებულ იქნა ბომბდამშენი Bockscar რომელმაც სინამდვილეშიც ჩამოაგდო მეორე ატომური ბომბი ნაგასაკიში.
ნაგასაკი მეორე მსოფლიო ომის დროს
thumb|left|300px|ნაგასაკის კათოლიკური ტაძარი 1946 წლის იანვარში, განადგურებული ატომური ბომბის მიერ, გადმოვარდნილი გუმბათით ქალაქი ნაგასაკი სამხრეთ იაპონიის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საზღვაო ნავსადგური იყო. მას აგრეთვე ძალიან დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა ომის დროს, რადგან მასში განლაგებული მრეწველობა უშვებდა საზღვაო ხომალდებს, არტილერიულ დანადგარებს და მრავალი სახის სამხედრო დანიშნულების საქონელს. უფრო თანამედროვე ჰიროსიმისგან განსხვავებით, ნაგასაკიში გაცილებით უფრო მეტად ჭარბობდა ხის ძველებური შენობები, ხის კედლებით (ბათქაშით ან მის გარეშე) და კრამიტით. პატარ-პატარა სამრეწველო ნაგებობებიც აგრეთვე ხისგან იყვნენ აგებულნი და მათ არ შეეძლოთ გაეძლოთ აფეთქებისათვის. ნაგასაკი წლების განმავლობაში იზრდებოდა განაშენიანების რაიმე გეგმის გარეშე. სახლები ქარხნებთან და ერთმანეთთან რაც შეიძლება ახლოს იყვნენ აშენებულნი.
ნაგასაკი ატომურ დაბომბვამდე თითქმის ხელუხლებელი იყო აშშ-ს ავიაციისგან. თუმცა, 1945 წლის 1 აგვისტოს ამერიკელებმა ქალაქში არაბირთვული ბომბები ჩამოყარეს. რამდენიმე ბომბი ქალაქის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში მდებარე ვერფებში და დოკებში ჩამოვარდა, რამდენიმე მიცუბიშის ქარხანაში და ექვსი კი ნაგასაკის სამედიცინო სკოლის და ჰოსპიტლის შენობასთან, მათ შორის სამი ბომბი პირდაპირ ამ შენობას დაეცა. თუმცა ამ დაბომბვის შედეგად მსხვერპლი დიდი არ იყო, მან შეშფოთება გამოიწვია ქალაქში და მოსახლეობის ნაწილი-ბავშვები ძირითადად-გაყვანილ იქნენ ქალქს გარეთ უსაფრთხოებისათვის რამაც ატომური დაბომბვის დროს ქალაქში მოსახლეთა რიცხვის შემცირება გამოიწვია.
დაბომბვა
thumb|300px|right|"მსუქანი კაცის" ომისშემდგომი მოდელი.
1945 წლის 9 აგვისტოს დილას აშშ-ს ბ-29 ტიპის ბომბდამშენმა სახელად Bockscar, რომელსაც 393-ე ესკადრილიის მეთაური, მაიორი ჩარლ სვინი მართავდა, წაიღო ატომური ბომბი სახელად ”მსუქანი კაცი” იაპონიის დასაბომბად - პირველად სამიზნედ მას კოკურა ჰქონდა არჩეული, მეორე სამიზნედ კი ნაგასაკი. ნაგასაკის დაბომბვის გეგმა ჰიროსიმის მსგავსი იყო და მასში მონაწილეობას იღებდა ორი ბ-29 ტიპის ბომბდამშენი და მათზე ერთი საათით ადრე აფრენილი ორი მზვერავი თვითმფრინავი. ჩარლ სვინი აფრინდა ატომური ბომბით რომელსაც დეტონატორები ჩართული ჰქონდა.
მზვერავი თვითმფრინავიდან გადმოსცეს, რომ ორივე ქალაქში კარგი ამინდი იყო. როდესაც სვინის თვითმფრინავი ჩამოფრინდა საჰაერო ბაზაზე რათა იაპონიისკენ გაფრენილიყო, აღმოჩნდა რომ მესამე თვითმფრინავი რომელსაც ლეიტენანტ-პოლკოვნიკი ლეიმს ჰოპკინზი მართავდა, ტექნიკური მიზეზების გამო ვერ აფრინდებოდა. ბომბდამშენი Bockscar მისი მხლებელი მეორე თვითმფრინავით 40 წუთის განმავლობაში ამაოდ ეძებდნენ ჰოპკინზის თვითმფრინავს და ბოლოს, 30 წუთის დაგვიანებით ისინი მარტო გაფრინდნენ იაპონიისაკენ.
thumb|ნაგასაკი დაბომბვამდე და დაბომბვის შემდეგ. როდესაც მათ მიაღწიეს კოკურას ნახევარი საათის დაგვიანებით, აღმოჩნდა რომ ღრუბლიანობა 70% იყო და დაბომბვას ხელს შეუშლიდა. ქალაქზე სამჯერ გადაფრენის შემდეგ მათ გადაწყვიტეს კურსი აეღოთ მეორე სამიზნისკენ - ნაგასაკისკენ. გაანგარიშებებმა, რომელიც მფრინავებმა ჩაატარეს გზად იაპონიისკენ, აჩვენა რომ ბომბდამშენს Bockscar საწვავის არასაკმარისი მარაგი ჰქონდა კუნძულ ივო ჯიმას მისაღწევად და ამის გამო ორივე თვითმფრინავი იძულებული გახდებოდა კურსი აეღო კუნძულ ოკინავასკენ.
თავდაპირველად მათ განზრახული ჰქონდათ, რომ თუკი ნაგასაკიც იქნებოდა დაფარული ღრუბლებით, ისინი ბომბს ოკინავასკენ წაიღებდნენ და საჭიროების შემთხვევაში მას ოკეანეში ჩაძირავდნენ, მაგრამ მოგვიანებით გადაწყვიტეს, რომ დაბომბვა ღრუბლებშიც შესაძლებელი იქნებოდა.
იაპონიის დროით 7 საათსა და 50 წუთზე ნაგასაკიში გაისმა საჰაერო განგაშის ხმა, მაგრამ მოგვიანებით 8 საათსა და 30 წუთზე იგი გაუქმდა. როდესაც ორი ამერიკული ბომბდამშენი ნაგასაკის თავზე გამოჩნდა, იაპონელებმა გადაწყვიტეს რომ ეს მხოლოდ მზვერავი თვითმფრინავები იყვნენ და განგაშიც არ აუტეხავთ.
ცოტა მოგვიანებით მეორე ბ-29 ტიპის ბომბდამშენმა ნაგასაკის თავზე ჩამოაგდო ინსტრუმენტების ყუთი. მათში თავად ინსტრუმენტების გარდა მოთავსებული იყო წერილი ბირთვული ფიზიკის სპეციალისტ, პროფესორ რიოკიში საგანისადმი, რომელიც ადრე ბერკლის უნივერსიტეტში იმ სამ ფიზიკოსთან ერთად სწავლობდა, რომლებიც ატომური ბომბის შექმნაზე იყვნენ პასუხისმგებლები. წერილში პროფესორ საგანს არწმუნებდნენ, რომ მას იაპონიის საზოგადოებისათვის ეთქვა თუ რა საფრთხეს წარმოადგენდა ბირთვული იარაღი. ეს წერილი იაპონელმა სამხედროებმა იპოვეს მაგრამ იგი პროფესორისათვის არ გადაუციათ.
11 საათისათვის ღრუბლები ნაგასაკის თავზე გაიფანტა რამაც მისი ბედი, როგორც ატომური დაბომბვის სამიზნისა, გადაწყვიტა. ატომური ბომბი სახელად ”მსუქანი კაცი” რომელიც 6,4 კგ პლუტონიუმ-239 შეიცავდა, ჩამოგდებულ იქნა ქალაქის ინდუსტრიული ნაწილის თავზე. იგი აფეთქდა 43 წამის შემდეგ მიწის ზედაპირიდან 469 მეტრის სიმაღლეზე, მიცუბიშის ფოლადსადნობი ქარხნის და მიცუბიში-ურაკამის საარტილერიო ქარხნის შორის შუა გზაზე. აფეთქების ეპიცენტრი დაგეგმილთან შედარებით 3 კილომეტრით ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობდა. აფეთქების არეალი ურაკამის ხეობით შემოისაზღვრა და ქალაქის დიდი ნაწილი დაცული აღმოჩნდა აფეთქებისგან მის გარშემო მყოფი მთის ფერდობების გამო. აფეთქების სიმძლავრე 21 კილოტონის ექვივალენტური იყო. აფეთქების შედეგად წარმოშობილი დარტყმითი ტალღის სიჩქარე 624 მილი იყო საათში.
thumb|right|300px|იაპონელებმა ნაგასაკი დაბომბვის შემდეგ დაახასიათეს როგორ ”სასაფლაო ძეგლის გარეშე” ზოგიერთი შეფასების თანახმად ნაგასაკის 240 000 მაცხოვრებლიდან მაშინვე დაიღუპა 70 000, ხოლო 60 000-მა მიიღო სხვადასხვა სახის დამწვრობები და ჭრილობები. ნაგასაკიში ყველაფერი პირწმინდად განადგურდა 1,6 კმ რადიუსში, ამას მოჰყვა ხანძრები ქალაქის ჩრდილო ნაწილში ბომბის ჩამოგდების ადგილიდან 3,2 კმ მანძილზე. მსხვერპლთა საერთო რაოდენობა დაახლოებით 80 000 კაცს შეადგენს და ამ რიცხვში შედიან ისინიც ვინც რადიაციისგან დაიღუპნენ მომდევნო თვეების განმავლობაში.
ჰიროსიმის დაბომბვის შემდეგ გადარჩენილებმა მიაშურეს იაპონიის სხვადასხვა ქალაქებს ზოგიერთმა მათგანმა ხელმეორედ განიცადა ატომური დაბომბვის საშინელება-ამჯერად ნაგასაკიში.
შემდგომი დაგეგმილი ატომური დაბომბვები
ამერიკის შეერთებული შტატები ელოდებოდა, რომ მესამე ატომური ბომბი აგვისტოს მესამე კვირაში იქნებოდა მზად, სექტემბერში კიდევ სამი დამზადდებოდა და ოქტომბერში შემდეგი სამი. 10 აგვისტოს გენერალმა ლესლი გროესმა, ”მანჰეტენის პროექტის” ხელმძღვანელმა მემორანდუმი გაუგზავნა არმიის გენერალს, აშშ არმიის გენერალური შტაბის უფროსს ჯორჯ მარშალს სადაც იგი წერდა: ”შემდეგი ბომბი.......დაბომბვისათვის მზად უნდა იყოს პირველივე ხელსაყრელი ამინდისთანავე 17 ან 18 აგვისტოს შემდეგ”. იმავე დღეს მარშალმა დაამტკიცა მემორანდუმი შემდეგი შენიშვნით: ”ბომბი პრეზიდენტის ნებართვის გარეშე არ უნდა ჩამოვარდეს”. ამ დროისათვის თავდაცვის სამინისტროში კამათი მიმდინარეობდა იმის თაობაზე - ატომური ბომბები უნდა შეენახათ იაპონიაში შეჭრამდე (”ოპერაცია ჩამოგდება”, ინგ. Operation Downfall) თუ არა. ”პრობლემა დღესდღეობით (13 აგვისტოსთვის) არის ის, რომ თუკი იაპონელები არ დანებდებიან, ჩვენ ატომური ბომბები მათი დამზადებისთანავე ჩამოვაგდოთ თუ დავაგროვოთ და ჩამოვყაროთ ისინი იაპონიაში არა ერთი დღის, მაგრამ შედარებით მოკლე ხნის განმავლობაში. მნიშვნელოვანია აგრეთვე შემდგომი სამიზნეების ამორჩევა - რომლები უნდა შეირჩეს? ისინი რომელთა დანგრევა ხელს შეგვიწყობს იაპონიაში შეჭრისათვის თუ ისინი რომელთა განადგურება მორალურ, ფსიქოლოგიურ და სამრეწველო შედეგს მოიტანს? რომელი უფრო მნიშვნელოვანია - ტაქტიკური შედეგი დაბომბვისას თუ სტრატეგიული?”
იაპონიის კაპიტულაცია და ამერიკული ოკუპაცია
9 აგვისტომდე იაპონიის სამხედრო საბჭო კაპიტულაციის ისევ ძველ ოთხ პირობებს განიხილავდა. იმავე დღეს იმპერატორმა ჰიროჰიტომ უბრძანა კიდოს რომ ”სწრაფად მიეხედა სიტუაციისთვის” ”რადგან საბჭოთა კავშირმა ომი გამოუცხადა იაპონიას”. მოგვიანებით მან მოიწვია საიმპერიო კონფერენცია სადაც მან მითითება მისცა მინისტრ ტოგოს რომ მას ეცნობებინა მოკავშირეებისათვის რომ იაპონია იღებდა მათ პირობებს ”მაგრამ არ წავიდოდა არავითარ კომპრომისზე რომელიც ეჭვქვეშ დააყენებდა იმპერატორის ძალაუფლებას”
12 აგვისტოს იმპერატორმა აცნობა მის ოჯახს რომ იაპონია დანებებას აპირებდა. რაკი მოკავშირეთა პირობების თანახმად იმპერატორის ძალაუფლება შენარჩუნებული იქნებოდა, 14 აგვისტოს იმპერატორმა ჩააწერინა იაპონელებისადმი მიმართვის ტექსტი დანებების შესახებ და მომდევნო დღეს იგი ეთერში გადაიცა. ეს პირველი შემთხვევა იყო როდესაც იაპონელებმა მათი იმპერატორის ხმა გაიგეს. ამ პირობებს ყველა არ დაეთანხმა და ზოგიერთმა ფანატიკოსმა სამხედრომ ხანმოკლე აჯანყებაც კი მოაწყო ამის საპასუხოდ.
ატომური დაბომბვიდან ერთი წლის განმავლობაში ჰიროსიმაში დაახლოებით 40 000 ამერიკელი ჯარისკაცი იყო განლაგებული, ნაგასაკიში კი-27 000. ამ ჯარისკაცებმა ასევე მიიღეს დასხივება, კერძოდ მათი განლაგების მიხედვით ჰიროსიმაში ეს დოზა მერყეობდა 0,19 და 0,3 mSv შორის, ხოლო ნაგასაკიში 0,8-6,3 mSv შორის.
დაბომბვას გადარჩენილები
დაბომბვას გადარჩენილი კორეელები
ომის განმავლობაში იაპონიამ ჰიროსიმაში და ნაგასაკიში ბევრ კორეელ ახალწვეულს მოუყარა თავი და მათ იძულებით ამუშავებდნენ. ბოლო მონაცემების თანახმად 20 000 კორეელი დაიღუპა ჰიროსიმაში ატომური ბომბის აფეთქების შედეგად, ხოლო ნაგასაკიში 2 000. მიჩნეულია რომ ჰიროსიმაში დაღუპულთაგან ყოველი მეშვიდე სწორედ კორეელი იყო. დიდი ხნის განმავლობაში კორეელები ცდილობდნენ რომ ისინი დაბომბვის მსხვერპლად ეღიარებინათ და დახმარება მიეღოთ. თუმცა ასეთი მცდელობები უფრო ბოლო წლების განმავლობაში გახდა აქტუალური და ჯერჯერობით ისინი ბოლომდე არ დაკმაყოფილებულა.
კამათი დაბომბვის შესახებ
მხარდამჭერები
იაპონიაში შეჭრის შესახებ
ისინი ვინც დაბომბვას ამართლებენ ირწმუნებიან რომ დაბომბვამ ომის დასრულება დააჩქარა და ამგვარად იხსნა ბევრი ამერიკელი და იაპონელი ჯარისკაცის სიცოცხლე. კერძოდ, ”ოპერაცია ჩამოგდება” (ინგ. Operation Downfall) რომელიც იაპონიაში შეჭრას ითვალისწინებდა, გამოიწვევდა დიდ მსხვერპლს ორივე მხრიდან და თვით იმ შემთხვევაშიც კი თუ ეს ოპერაცია გადაიდებოდა, იაპონიის დაბომბვის გაგრძელება (ჩვეულებრივი იარაღით) და იაპონური ოკუპაცია აზიაში მეტ მსხვერპლს გამოიწვევდა. ამერიკელები ელოდნენ რომ იაპონიაში შეჭრა დიდ მსხვერპლს გამოიწვევდა თუმცა უნდა ითქვას რომ მოსალოდნელი მსხვერპლთა რიცხვი ხანდახან ეჭვქვეშ დგება ხოლმე. იგი დამოკიდებული იქნებოდა იაპონური წინააღმდეგობის მოძრაობის სიმტკიცეზე და აგრეთვე იმაზე მოკავშირეები მარტო კუნძულ კიუსიუზე შეიჭრებოდნენ 1945 წლის ნოემბერში თუ შეეცდებოდნენ ტოკიოს აღებასაც რაც 1946 წლის მარტისათვის იყო დაგეგმილი. წლების შემდეგ, აშშ-ს სახელმწიფო მდივანი ჯეიმზ ბარნსი (James Byrnes) ამტკიცებდა რომ ომის გაგრძელების შემთხვევაში 500 000 ამერიკელი ჯარისკაცი დაიღუპებოდა, თუმცა 1945 წლის ზაფხულში ამერიკელი სამხედროები მოელოდნენ რომ 1945 წლის ნოემბრიდან აშშ-ს არმია დაკარგავდა 20 000-110 000 ჯარისკაცს და სამ-ოთხჯერ მეტს დაჭრილების სახით (აშშ-მა 292 000 ჯარსკაცი დაკარგა მეორე მსოფლიო ომის ყველა ფრონტზე).
არქივები
კატეგორია:იაპონიის ისტორია კატეგორია:აშშ-ის ისტორია კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომი
ნიკ მერინოუ
thumb|right|ნიკ მერინოუ
ზელკო მარინოვიჩი, უფრო მეტად ცნობილი, როგორც ნიკ მერინოუ — სერბული წარმოშობის ამერიკელი კომპოზიტორი, მომღერალი და კლავიშისტი. 7 წლის ასაკში მან მეცადინეობა დაიწყო ვოკალისა და ფორტეპიანოს განხრით აღმოსავლეთ ევროპის ექსკლუზიურ მუსიკალურ სასწავლებელში. მისი საყვარელი შემსრულებლები და შთაგონების წყარო გახდნენ Deep Purple, ლედ ზეპელინი, AC/DC, Queen და ბოლო დროს – ინგვი მალმსტინი. 2010 წლის აპრილში გამოვიდა მისი პირველი ალბომი Freedom Has No Price, რომლის პროდიუსერი მალმსტინი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები
Crassispira fuscescens
Crassispira fuscescens — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Alanis
Alanis — კანადელი მომღერალ და კომპოზიტორ ალანის მორისეტის სადებიუტო ალბომი, რომელიც ლეიბლმა MCA Records Canada 1991 წლის აპრილში მხოლოდ კანადაში გამოუშვა. მომღერალმა ეს ალბომი ლესლი ჰაუსთან ერთად ჩაწერა, რომელიც მისი მეორე ალბომ Now Is the Time-ის (1992) პროდიუსერიც იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ალანის მორისეტის ალბომები კატეგორია:1991 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:MCA Records-ის ალბომები
სარლაკი
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 334 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ მელეუზიდან დაშორებულია 4 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მელეუზი, რომელიც დაშორებულია 4 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (60%).
სქოლიო
კატეგორია:მელეუზის რაიონის სოფლები
ავალონი (Marvel Comics)
ავალონი — გამოგონილი განზომილება Marvel Comics-ის სამყაროშიკურსივის ტექსტი. სახელი ეწოდა კელტური და ვალიური მითოლოგიის ავალონის მიხედვით.
პირველად გამოჩნდა ფანტასტიკური ოთხეულის 54-ე ნომერში (1966 წლის სექტემბერი). შექმნილია სტენ ლისა და ჯეკ კირბის მიერ. ავალონის განზომილება, როგორც ’სხვა სამყარო’, პირველად მოხსენიებულია კომიქსში კაპიტანი ბრიტანეთი #1 (1976 წლის ოქტომბერი) კრის კლერმონის, ჰერბ ტრიმფესა და ფრედ კიდას მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Marvel Comics-ის განზომილებები
ინდონეზიის ტბების სია
ინდონეზიაში არის 521 ბუნებრივი ტბა და 100-ზე მეტი წყალსაცავი, სარკის საერთო ფართობით 21,000 კმ². წყლის საერთო მოცულობა კი 500 კმ³. უდიდესი ტბა, როგორც სარკის ფართობის, ასევე მოცულობის მიხედვით, არის ტობა სუმატრაზე. მისი მოცულობა 240 კმ³-ია.
ტბები და წყალსაცავები გამოიყენება წყლის პირადი, ასევე კომერციული მიზნებისთვის და ეკონომიკური საქმიანობისთვის, როგორებიცაა: ირიგაცია, სატრანსპორტო, და რეკრეაცია. ასევე ისინი ხელს უწყობენ წყალდიდობის პრევენციას.
სუმატრა
სქოლიო:
კალიმანტანი
სქოლიო:
იავა
სქოლიო:
ლესერ სუნდას კუნძულები
სქოლიო:
სულავესი
სქოლიო:
დასავლეთ ახალი გვინეა
სქოლიო:
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ტბები
სანგულე ლამიზანა
სანგულე ლამიზანა (დ. 31 იანვარი, 1916, ტუგანის ოლქი, ბურკინა-ფასო — გ. 25 მაისი, 2005) — ბურკინა-ფასოს რესპუბლიკის სახელმწიფო მოღვაწე. კადრის ოფიცერი. 1936–1961წლებში მსახურობდა საფრანგეთის არმიაში, 1961 წლის ოქტომბერში მაიორის ჩინით გადაიყვანეს ზემო ვოლტის არმიაში. 1962 წლიდან ზემო ვოლტის არმიის გენერალური შტაბის უფროსია, 1973 წლიდან კორპუსის გენერალი. 1966 წლიდან კი ზემო ვოლტის (შემდეგ ბურკინა ფასოს) პრეზიდენტია. 1980 წელს ნოემბრის სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ, რომელსაც გენერალი საიე ზერბო მეთაურობდა, გადაყენებულ იქნა თანამდებობიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბურკინა-ფასოს პრეზიდენტები კატეგორია:ბურკინა-ფასოელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1916 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2005 კატეგორია:ბურკინა-ფასოელები
კურტანიძე
საკუთარი სახელი კურტანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Crassispira fuscobrevis
Crassispira fuscobrevis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები