cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნიკა ტაბატაძე
1997 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საერთაშორისო ურთიერთობების ფაკულტეტი საერთაშორისო სამართლის სპეციალობით.
იყო ტელე-კომპანია რუსთავი 2-ის ჟურნალისტი. 2001 წელს ტელეკომპანიის 10 პროცენტის მფლობელი გახდა. საკუთარი წილი 2004 წელს დათმო, როდესაც კომპანიის გენერალურ დირექტორად დაინიშნა. ეს პოსტი 2006 წელს დატოვა, შემდეგ კერძო ბიზნესში გადავიდა. არის „სს ჯორჯიან რეზორტს გუდაურისა“ და „შპს Unimex Power System Georgia“-ს დირექტორი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:დაბადებული 1975
გიულიუზანბინა
გიულიუზანბინა (Gülüzənbinə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
Oricon
მინი|250პქ|Oricon-ის ლოგო Oricon (オリコン株式会社) — იაპონური კომპანია, რომელიც წარმოადგენს სტატისტიკას და ინფორმაციას იაპონიის მუსიკისა და მუსიკალური ინდუსტრიის შესახებ. კომპანიის დაარსების ოფიციალური თარიღია 1999 წლის 1 ოქტომბერი, მაგრამ ის შეიქმნა მეორე კომპანიის საფუძველზე, რომელსაც ერქვა Original Confidence Inc. (株式会社オリジナルコンフィデンス). ეს კომპანია 1967 წელს დააარსა სოკო კოიკემ და ცნობილი გახდა თავისი ჰიტ-აღლუმებით. Oricon თავდაპირველად წარმოადგენდა Original Confidence-ის ქვეგანყოფილებას.
სქოლიო
კატეგორია:1999 წელს დაარსებული კომპანიები კატეგორია:იაპონიის კომპანიები კატეგორია:იაპონური მუსიკა კატეგორია:მუსიკალური ჰიტ-აღლუმები
Catalog / Preserve / Amass
Catalogue / Preserve / Amass — ბრიტანელი მუსიკოს სტივენ უილსონის საკონცერტო ალბომი. იგი გამოვიდა 2012 წლის მარტში. ალბომის მასალა ჩაწერილია უილსონის 2011 წლის ევროპული ტურნეს მსვლელობისას, ოქტომბერში.
ჩანაწერის შეძენა შესაძლებელი იყო მხოლოდ საფოსტო შეკვეთით და ტურნეს Grace for Drowning მეორე ნაწილის მსვლელობისას. ალბომი მხოლოდ 3000 ასლის ოდენობით გამოიცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2012 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:სტივენ უილსონის ალბომები
75 (რიცხვი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
ნურედინი
ნურედინი (Nureddin; نور الدين‎) — ტიტული ყირიმის სახანოში, რომლის მატარებელიც ითვლებოდა სახანოში მე-3 პირად და ხანის მეორე მემკვიდრედ. ხანი თავად აირჩევდა თავის კალგასა და ნურედინს. ტიტულის მატარებელი აუცილებლად უნდა ყოფილიყო გირეის დინასტიის წარმომადგენელი. ნურედინის ტიტული 1578 წელს დააწესა მეჰმედ II გირეიმ. ნურედინი ძირითადად ერეოდა სამხედრო საქმეებში, აწყობდა ლაშქრობებს. დანარჩენ მოვალეობებს ხანი და კალგა ასრულებდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:წოდებები
ჩარლი (ფილმი)
ჩარლი (Charly) — რალფ ნელსონის 1968 წლის ამერიკული ფილმი. ამ ფილმში შესრულებული როლისთვის კლიფ რობერტსონმა მიიღო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1968 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
ეშტორილი
220px|მინიატიურა|ეშტორილი ეშტორილი (პორტუგ. Estoril) — ფრეგეზია (იგივე პორტი, სანავსადგურო რაიონი) და დასახლებული პუნტი პორტუგალიაში. შედის მუნიციპალურ ოლქში ცენტრით კაშკაიში.
მოსახლეობა — 23 769 ადამიანი (2001), ფართობი — 8,79 კმ².
მდებარეობს კაშკაის ყურეში ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე ლისაბონიდან 15 კმ-ის მანძილზე. დედაქალაქთან დაკავშირებულია ელექტრომატარებლით.
ეშტორილი არის ერთ-ერთი მთავარი საკურორტო ქალაქი პორტუგალიაში. ფართოდ არის ცნობილი ეშტორილის კაზინო, რომელიც არეკლამირებს საკუთარ თავს, როგორც ევროპის ყველაზე დიდ კაზინოს. ეშტორილი ცნობილია, ასევე მისი პარკით. ნოემ,ბრის დასაწყისში აქ ყოველთვის ტარდება კინოფესტივალები.
ისტორია
თანამედროვე ეშტორილის ადგილას პირველი დასახლებები გაჩნდა დაახლოებით 2 ათასი წლის წინ. დიდხანს ის წარმოადგენდა მხოლოდ მეთევზეთა პატარა დასახლებას. XIX - XX ს. ს. მიჯნაზე გარადიქმნა ეშტორილის მთელი მზიანი სანაპირო მსხვილ ტურისტულ ცენტრად.
1975 წელს პორტუგალიის იეჰოვას მოწმეებმა მრავალწლიანი აკრძალვების შემდეგ აქ შეიძინეს 20-ოთაიანი შენობა, რომელიც წარმოადგენს იეჰოველთა მსოფლიო ორგანიზაციის ფილიალს. ეს ცენტრი პასუისმგებელია იეჰოვას მოწმეების მოღვაწეობაზე მადეირაზე, აზორის კუნძულებზე, ანგოლასა და სან-ტომეში.
აქაური კლიმატი სუბტროპიკულია და წააგავს ლისაბონის კლიმატს.
ღირსშესანიშნაობები
აღმოჩენილია რომაული ვილების ნანგრევები, რომელიც თარიღდება ძვ. წ. 1-ლი ათასწლეულით.
სპორტი
ეშტორილს აქვს ფეხბურთისა და კალათბურთის კლუბები.
1990 წლიდან აქ ტარდება ჩოგბურთის ტურნირი „Estoril Open“ (1998 წლიდან აქ ტარდება ქალთა ტურნირებიც). მამაკაცთა ტურნირის გამარჯვებული მრავალი ცნობილი სპორტსმენია. მაგ: სერხი ბრუგერა (1991), ანდრეი მედვედევი (1993), ტომას მუსტერი (1995, 1996), ალექს კორეტჰა (1997), კარლოს მოია (2000), ხუან კარლოს ფერერო (2001), დავიდ ნალბანდიანი (2002, 2006) და სხვ.
ქალაქის მახლობლად მთიან პლატოზე ააგეს ავტოდრომი 1972 წ, რომელმაც 1984—1996 წ.წ. მან მიიღო პორტუგალიის გრან-პრი.
ცნობილი ადამიანები
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ეშტორილში მრავალი ცნობილი ემიგრანტი ცხოვრობდა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
ზემო ზახორის ციხე
ზემო ზახორის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ზახორში. აგებულია XVII საუკუნეში.
ვახუშტის მიხედვით: „ზაყორს ზეით არს ციხე კაბერი“.
მდინარე ლეხურას ზემოწელში, მრავალ საფორტიფიკაციო და საკულტო ნაგებობათა შორის, ყურადღებას იქცევს კაბაურის ციხე-კოშკი. კომპლექსი შედგება გალავნის, ეკლესიისა და კოშკისაგან, ამათგან ეკლესია–კოშკით ერთ მთლიანობაშია. პირველი სართულის გრძელ სწორკუთხედში მოწყობილია ეკლესია-კარიბჭით, მის თავზე საყარაულო ოთახია. მესამე სართული წარმოადგენს საბრძოლო ტერასას.
მცირე ზომის დარბაზული ეკლესია მაღალი პროპორციებისაა. ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდანაა. გეგმით კვადრატია, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრშიც ვიწრო სარკმელია გაჭრილი. ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო ნიშაა.
ეკლესიის კამარა ცილინდრულია. სამხრეთ კედელში მოთავსებულია მაღალი სარკმელი. კარიბჭის გრძივი და დასავლეთი კედლები გახსნილია შეისრული თაღებით. კარიბჭის კვადრატული ნაგებობა გადახურულია დაბალი, ჯვარედი კამარით.
მეორე სართული მოწყობილია მხოლოდ კარიბჭის თავზე. ამ სართულზე მოხვედრა შეიძლებოდა ჩრდილოეთიდან, ხის კიბით. მეორე სართული გეგმით კვადრატს უახლოვდება, სიმაღლე 2,5 მეტრს აღწევს. დასავლეთ კედელში ორი თაღოვანი ღიობია. სწორკუთხა ფორმის ასეთივე ღიობი, სამხრეთ კედელშია მოთავსებული.
ამ ნაგებობების აღმოსავლეთ კედელში მოწყობილია კიბე, რომელიც ტერასას უკავშირდება. კიბის გვერდებზე მცირე ნიშებია განლაგებული. შენობა ადგილობრივი წარმოშობის ფლეთილი ქვითაა ნაგები.
გალავნის მხოლოდ ფრაგმენტებია შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ჩიგოიანის ზურგიანი კოშკის ნანგრევები
ჩიგოიანის ზურგიანი კოშკის ნანგრევები — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩიგოიანში. აგებულია IX-X საუკუნეებში.
სოფლის მიდამოში მდებარე კოშკიდან შემორჩენილია ჩრდილოეთი, ნაწილობრივ აღმოსავლეთი და დასავლეთი კედლები. სამხრეთით კედელი მთლიანად ჩამონგრეულია. იკითხება ოთხი სართულის დონე. მესამე სართულის ჩრდილოეთ კედელში შემორჩენილია სათოფურები.
კოშკი სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები. ნაგებობის სიგრძე — 9 მეტრი იყო, სიგანე 8,55 მ., კედლის სისქე 1.90 მ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
უსარგებლო დნმ
უსარგებლო დნმ, არაკოდირებადი დნმ (junk DNA) — გენომური დნმ-ის თანმიმდევრობები, რომელთა ფუნქციაც ჯერჯერობით დაუდგენელია. ტერმინი „უსარგებლო დნმ“ პოპულარული გახდა 1960-იან წლებში. განამტკიცა სუსუმი ონომ 1972 წელს. ძველად ითვლებოდა, რომ ადამიანის გენომის დნმ-ის თანმიმდევრობების დაახლოებით 95% განეკუთვნებოდა არაკოდირებად დნმ-ს. ასეთი თანმიმდევრობები მოიცავს ინტრონების თანმიმდევრობებს და გენებს შორის დნმ-ის უბნებს, აგრეთვე გამეორებულ უბნებს. თუმცა 2012 წელს პროექტ „დნმ-ის ელემენტების ენციკლოპედიის“ (ENCODE) პუბლიკაციებში ითქვა, რომ არაკოდირებადი დნმ-ის პროცენტულობა ძლიერ გაზვიადებულია და რომ გენომის 80%-ს აქვს ბიოქიმიური ფუნქციები.
უსარგებლო დნმ-ის ევოლუციური როლისა და წარმოქმნის ერთიანი კონცეფცია ჯერჯერობით არ არსებობს, თუმცა არსებობს მოსაზრება იმის შესახებ, რომ ეუკარიოტების არაკოდირებადი დნმ წარმოადგენს დნმ-ის არაკოდირებადი თანმიმდევრობების ნაშთებს, რომლებიც წარმოიქმნა სიცოცხლის ფორმირებისას. პროკარიოტები იძულებულები იყვნენ, შეემცირებინათ საკუთარი გენომის ზომა, რათა შეემცირებინათ რაოდენობა დნმ-ისა, რომელშიც შეიძლება მოხდეს მუტაციები, ხოლო ეუკარიოტებმა „გაიარეს“ დიპლოიდურობისა და რეგულარული სქესობრივი პროცესის გზა.
სქოლიო
კატეგორია:გენომის სტრუქტურა
Storm Corrosion
Storm Corrosion — შვედი მიკაელ ოკერფელდტის (Opeth) და ინგლისელი სტივენ უილსონის მუსიკალური თანამშრომლობა. მათი ურთიერთობა დაიწყო 2001 წლიდან. 2010 წელს მუსიკოსებმა სასათაურო სადებიუტო ალბომი ჩაწერეს, რომელიც 2012 წლის 8 მაისს ლეიბლზე Roadrunner Records გამოსცეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2010 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:2012 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:სტივენ უილსონი
ფრედრიკ მარჩი
ფრედრიკ მარჩი (Fredric March; დ. 31 აგვისტო, 1897 — გ. 14 აპრილი, 1975) — ამერიკელი თეატრისა და კინოს მსახიობი კაცი. არის ოსკარის ორგზის ლაურეატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 31 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1897 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1975 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
აბულეთაურთ ციხე
აბულეთაურთ ციხე — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კისტანის სამხრეთით, წყალგამყოფ ქედზე, სამანქანო გზიდან 1,5 კილომეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ნაგებია ნატეხი ქვით. ციხეში შედის კოშკი, ციხე-სახლი და კედლებით შემოზღუდული შიდა ეზო. კოშკი (3,6 x 3,6 მეტრი) ხუთსართულიანია (სიმაღლე 14,5 მეტრი), I სართულის შიდა ზომებია 2,5 x 2,3 მეტრი, ბოლოსი — 2,1 x 2,1 მეტრი. კოშკის ერთადერთი კარი აღმოსავლეთ კედელშია, მიწის დონიდან 3,3 მეტრ სიმაღლეზეა გაჭრილი. კარის წინ 1,1 მეტრი სიმაღლის ქვის სწორკუთხა ბაქანია, რომელსაც შესასვლელთან მისადგმელი ხის კიბე აკავშირებდა. I სართული სამალავი იყო. II, III და IV — საცხოვრებელი. თითოეულ სართულს ჩრდილოეთით თითო სარკმელი აქვს, დანარჩენ კედლებში — თითო სათოფური. V (სათავდაცვო) სართულის საფასადო მხარეს სალოდეების კონსოლებია შემორჩენილი. სართულშუა გადახურვა გამართულია ხის კოჭებზე. V სართული ძლიერ შემაღლებული, წვერწაკვეთილი გუმბათოვანი კამარითაა გადახურული. გარედან სახურავი პირამიდული ფორმისაა, საფეხურებიანი. ციხე-სახლი სამსართულიანია. თითოეულ სართულზე თითო ოთახია. I სართული (4,4 x 4 მეტრი, სიმაღლე 3 მეტრი) საქონლის სადგომია. თაღოვანი შესასვლელი ჩრდილოეთიდანაა. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში თითო პატარა სწორკუთხა ნიშია. II სართული საცხოვრებელია, სართულის ჩრდილოეთ კედელში თაღოვანი კარია, მის აღმოსავლეთით ვიწრო სათოფურია მოწყობილი. III სართული სათავდაცვოა. სართულის ჩრდილოეთ კედელში სალოდე და ერთი სათოფურია, აღმოსავლეთ კედელში — ორი სათოფური. დასავლეთ კედელში ერთი სათოფური და ორი სარკმელი. სამხრეთ კედელი შუა ნაწილში გახსნილია. კედლის განაპირა ნაწილებზე შემორჩენილია ღიობების კვალი. კოშკსა და ციხე-სახლს შორის მოქცეულია ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან სწორი კედლით შემოზღუდული შიდა ეზო. ჩრდილოეთ კედლის მაქსიმალური სიმაღლეა 2,8 მეტრი. მის შუა ნაწილში თაღოვანი შესასვლელია. აღმოსავლეთ კიდესთან კი — ღრმა სწორკუთხა ნიში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
76 (რიცხვი)
სამოცდათექვსმეტი — სამოცდამეთექვსმეტე ნატურალური რიცხვი. არის სამოცდათხუთმეტის მომდევნო და სამოცდაჩვიდმეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 76. 76 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „სამოცდათექვსმეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია სამი ოცი და თექვსმეტი (იგულისხმება სამოცდაათზე ექვსი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
ესლინგერის გამომცემლობა
ესლინგერის გამომცემლობა (გერმ. Der Esslinger Verlag) — საბავშვო წიგნების გამომცემლობა გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკაში. ესლინგერის გამომცემლობის სრული სახელწოდებაა Esslinger Verlag J. F. Schreiber GmbH - შპს ესლიგერის გამომცემლობა ი. ფ. შრაიბერი.
ისტორია
ესლინგერის გამომცემლობა 1988 წელს ჩამოყალიბდა 1831 წლიდან არსებული შრაიბერის გამომცემლობის (Schreiber-Verlag) ბაზაზე. თავის მხრივ, შრაიბერის გამომცემლობის დამფუძნებელი იყო იაკობ ფერდინანდ შრაიბერი (Jakob Ferdinand Schreiber - * 1809; † 1868). 2014 წლიდან მოყოლებული გამომცემლობა ეკუთვნის თინემანს და იწოდება თინემან-ესლინგერის გამომცემლობად (Thienemann-Esslinger Verlag).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გამომცემლობები კატეგორია:გერმანიის გამომცემლობები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 4
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 4 მიიღეს 1946 წლის 29 აპრილს. რეზოლუცია გმობდა ფრანსისკო ფრანკოს რეჟიმს ესპანეთში და ქმნიდა ქვე-კომისიას, რომელიც შეისწავლიდა ფრანკოს მოღვაწეობას.
რეზოლუცია მიიღეს 10 ხმით, სსრკ-მა თავი შეიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
0004 კატეგორია:ფრანკოს ესპანეთი კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ესპანეთის შესახებ კატეგორია:1946 წელი ესპანეთში
ჩქუნეთის ნიში
ჩქუნეთის ნიში — არქიტექტურული ძეგლი, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩქუნეთში. აგებულია შუა საუკუნეებში. ნასოფლარ ჭურთაში, ძველი ეკლესიის ადგილას მოსახლეობას აუგია ნიში. ქვა ფლეთილია. ირგვლივ ყრია ადრეული ეკლესიის ქვები.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
მწვანე ძურწა
მწვანე ძურწა (Setaria viridis) — მცენარე მარცვლოვანთა ოჯახისა. საგაზაფხულო ერთწლოვანი მარცვლოვანი სარეველა. აქვს ფუნჯა ფესვთა სისტემა. გაღივების მინიმალური ტემპერატურაა 6–8 °C, ოპტიმალური 20–30 °C. აღმონაცენი ჩნდება აპრილ-ივნისში (ივლის-აგვისტოში), ყვავილობს ივნის-სექტემბერში, ნაყოფიანობს ივლის-ოქტომბერში. მაქსიმალური ნაყოფიერება 2300 მარცვალი ერთ მცენარეზე, მოუმწიფებელ მდგომარეობაში თესლები ღივდება ნიადაგის 12–14 სმ სიღრმიდან, ცხოველმყოფელობას ინარჩუნებს არაუმეტეს 4 წლამდე. გვხვდება ნათესებში, ბაღებში, ბოსტნებში, სილნარ და ქვიშნარ ნიადაგებში.
საქართველოში გვხვდება ყველგან. ქართლ-კახეთში ცნობილია როგორც ძურწაბალახი, ზემო იმერეთში – ღომფეტვა, ურნაველის ბალახი, რაჭაში – ღომა, ლეჩხუმში – ღომისთავა. ჭანურად ეწოდება მტკუი ქურუმი.
ღუჭაანის ღვთისმშობლის ეკლესია
ღუჭაანის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღუჭაანში. აგებული შუა საუკუნეებში.
ნასოფლარ ღუჭაანში მდებარე ეკლესია ფლეთილი და რიყის ქვითაა ნაგები. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორკუთხა საკურთხევლით, რომლის ცენტრში გაჭრილია ასევე სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის ძირში დგას მასიური ტრაპეზის ქვა. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო არქიტრავული ნიშაა. შებრტყელებული ფორმის კონქზე გადასვლა განხორციელებულია ოდნავ შეისრული ტრომპებით. სატრიუმფო თაღი საკურთხევლის მხრებს ეყრდნობა.
საკურთხევლის წინ შემორჩენილია ქვის კანკელის ფრაგმენტები. ეკლესიის კამარა ეყრდნობა შეისრული ფორმის თაღს, რომელსაც მარტივი ფორმის კაპიტელი იკავებს. ჩრდილოეთ კედელთან შემორჩენილია ხარისხის მცირე ნაწილი. არქიტრავული შესასვლელები ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებშია გაჭრილი. სამხრეთით ერთი სწორკუთხა სარკმელია. ეკლესიას სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან აქვს მინაშენები. სამხრეთი მინაშენი გეგმით მართკუთხაა. კედლები შემორჩენილია 50-60 სმ-ზე. მინაშენი ამოვსებულია ჩამონაშალი ქვით. ჩრდილოეთი მინაშენი გეგმით მართკუთხედია, აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აბსიდი. დასავლეთი კედელი მთლიანად ჩამონგრეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დიმიტრი ანდრუსოვი
დიმიტრი ანდრუსოვი (Dimitrij Andrusov; დ. 7 ნოემბერი, 1897, ტარტუ, რუსეთის იმპერია — გ. 1 აპრილი, 1976, ბრატისლავა, ჩეხოსლოვაკია ) — სლოვაკი გეოლოგი, სლოვაკეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი და გეოლოგიის პირველი პროფესორი სლოვაკეთის კოლეჯებში. იგი მიჩნეულია, როგორც თანამედროვე სლოვაკეთის გეოლოგიის დამფუძნებელი.
ბიოგრაფია
დიმიტრი ანდრუსოვი დაიბადა 1897 წლის 7 ნოემბერს, ტარტუში, რუსეთის იმპერია (დღევანდელი ესტონეთი). იგი ჰაინრიხ შლიმანის შვილიშვილი და გეოლოგ ნიკოლაი ანდრუსოვის შვილი იყო. 1915-1918 წლებში, იგი სანქტ-პეტერბურგის ერთ-ერთ უნივერსიტეტში სწავლობდა, ხოლო მოგვიანებით, 1920-1922 წლებში — პარიზის უნივერსიტეტში. შემდეგ, ანდრუსოვმა სწავლა ქიმიის ფაკულტეტზე, პრაღაში, ჩეხეთის ტექნიკურ უნივერსიტეტში განაგრძო და 1925 წელს დაამთავრა.1929 წლიდან, იგი ტექნიკურ უნივერსიტეტში მუშაობდა.
გერმანიის მიერ ჩეხეთის უკოპაციის პერიოდში, ჩეხეთის უმაღლესი განათლების დახურვის შემდეგ, დიმიტრი ანდრუსოვი სლოვაკეთში გადავიდა, სადაც 1938 წლიდან ბრატისლავაში, სლოვაკეთის ტექნიკურ უნივერსიტეტში მუშაობდა. 1940 წლიდან, იგი პარალელურად კომენსკის უნივერსიტეტში, ბუნებრივი მეცნიერებების ფაკულტეტზე, გეოლოგიური და პალეონტოლოგიური ინსტიტუტების ხელმძღვანელის თანამდებობაზე იმყოფებოდა. ანდრუსოვი იყო გეოლოგიის პირველი პროფესორი, რომელიც სლოვაკეთის კოლეჯებში მუშაობდა. ამავდროულად, იმრიჩ კარვასის დახმარებით, მან წვლილი შეიტანა სლოვაკეთის გეოლოგიური კვლევის ჩამოყალიბებაში, რომელსაც 1940-1945 წლებში იგი თავად ხელმძღვანელობდა.
1952 წელს, დიმიტრი ანდრუსოვი კომენსკის უნივერსიტეტში, ბუნებრივი მეცნიერებების ფაკულტეტზე, გეოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელად დაინიშნა. ეს თანამდებობა მას 1970 წლამდე ეკავა. როგორც მასწავლებელმა, მან დაწერა რამდენიმე სახელმძღვანელო და სასწავლო ტექსტები. სტუდენტებისთვის გეოლოგიის და გეოლოგიური კარტოგრაფიის სწავლების გარდა, იგი პირადად ხელმძღვანელობდა კურსებს და ექსკურსიებს, სადაც იგი საკუთარ განათლებას პრაქტიკაში იყენებდა. ანდრუსოვმა დააარსა გეოლოგიური ლაბორატორია, რომელიც შემდეგ სლოვაკეთის მეცნიერებათა აკადემიის გეოლოგიურ ინსტიტუტად გადაკეთდა. 1957 წელს, იგი ინსტიტუტის პირველი დირექტორი გახდა. აღნიშნული თანამდებობა მას 1958 წლამდე ეკავა.
სამეცნიერო საქმიანობა
ანდრუსოვის კვლევითი ინტერესები მრავალმხრივი იყო. მისი ინტერესთა სფერო გეოლოგიას, სტრატიგრაფიას, ტექტონიკას, პალეონტოლოგიას და საინჟინრო გეოლოგიას მოიცავდა.
დიმიტრი ანდრუსოვმა აწარმოა ტექტონიკური კვლევები დასავლეთ კარპატებში. მან დაამტკიცა, რომ დასავლეთ კარპატებში არსებობდა დიდი შარიაჟები. ასევე, მან გამოყო ტექტონიკური ერთეულები და წარმოადგინა კარპატების გეოსინკლინის პალეოგრაფიული სურათი მეზოზოური ერის პერიოდში. მისი კვლევის შედეგებმა გააუმჯობესა დასავლეთ კარპატების ტექტონიკური და სტრატიგრაფიული ერთეულების ცოდნა.
ანდრუსოვის სამეცნიერო ნაშრომს ადგილი წამყვან ევროპელ გეოლოგთა ნაშრომებს შორის უკავია. მისი კვლევის შედეგები შეჯამებულია შემდეგ მონოგრაფიებში:
დიმიტრი ანდრუსოვი მრავალი მონოგრაფიული და 250 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორია. მისი ნაშრომები განთავსებული იყო ჩეხოსლოვაკიის და საზღავრგარეთის ქვეყნების სამეცნიერო ჟურნალებში. სამეცნიერო საქმიანობის გარდა, მან მოაგვარა გეოლოგიის პრაქტიკულ საკითხებთან დაკავშირებული პრობლემები, როგორიცაა, კაშხლების, რკინიგზის და გვირაბების მშენებლობა. ამასთანავე, არამადნეული საბადოების მოძიება და მათზე კვლევების ჩატარება.
სქოლიო
კატეგორია:სლოვაკი გეოლოგები
ბაშბაში
ბაშბაში (Başbaşı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ქალაქ ნახიჩევანში.
სქოლიო
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ნახიჩევანის სოფლები
დედამიწიდან მთვარემდე
დედამიწიდან მთვარემდე 97 საათსა და 20 წუთში პირდაპირი გზით (De la Terre à la Lune) — ფრანგი მწერლის, ჟიულ ვერნის სამეცნიერო ფანტასტიკური რომანი, რომელიც პირველად 1865 წელს გამოიცა. წიგნში აღწერილი მოვლენები ძირითადად ვერნის ფანტაზიის ნაყოფია. თუმცა ისინი დღესაც დიდ განცვიფრებას იწვევს ჩვენში.
სიუჟეტი
სამოქალაქო ომის დროს ამერიკაში გაიხსნება „საზარბაზნე კლუბი“. იგი მალე გაითქვამს სახელს მის მიერ წარმოებული ზარბაზნებით, ბომბებითა და ყუმბარებით. თუმცა ომის დასრულების შემდეგ კლუბის წევრები უსაქმურად რჩებიან და ამაზე ჩივილს იწყებენ.
სწორედ ამ დროს, კლუბის პრეზიდენტი იან ბარბიკენი კლუბის წინაშე სიტყვით წარდგება და მათ შესთავაზებს, რომ გაგზავნონ ყუმბარა მთვარეზე. ეს იდეა მთელ ამერიკაში და არა მხოლოდ იქ, უდიდეს მოწონებას ჰპოვებს და მალე მთელი მსოფლიო ამაზე ალაპარაკდება.
კემბრიჯის ობსერვატორიასთან შეთანხმების საფუძველზე, „საზარბაზნე კლუბმა“ ყუმბარის გაშვება მომავალი წლის 1 დეკემბერს, ზუსტად 22 საათზე, 46 წუთსა და 40 წამზე გადაწყვიტა, რათა მას მოეხერხებინა მთვარეზე 97 საათსა და 20 წუთში ჩაღწევა, ანუ 4 დეკემბერს, შუაღამისას. სწორედ ამ დროს იქნებოდა მთვარე უახლოეს მანძილზე დედამიწისგან. მთელ მსოფლიოში ამ პროექტის განსახორციელებლად 5 მილიონზე დიდი თანხა შეგროვდა. ამასთან, გასროლა აუცილებლად უნდა მომხდარიყო 28 განედზე. ტეხასსა და ფლორიდას შორის, დიდი ბჭობის შემედეგ „საზარბაზნე კლუბმა“ ფლორიდა აირჩია. ცოტა ხანში იქ სამუშაოები დაიწყო.
ასევე, აუცილებლად უნდა აღინიშნოს ამ პროექტის ერთადერთი მტერის, კაპიტან ნიკოლისა და იან ბარბიკენის მტრობის შესახებ. ომის დროს ნიკოლი ჯავშნებს ამზადებდა, ხოლო ბარბიკენი — ყუმბარებს. სწორედ ამიტომ გადაემტერა ეს ორი კეთილშობილი ადამიანი ერთმანეთს. მართალია, მათ სძულდათ ერთმანეთი, მაგრამ ისინი არასდროს შეხვედროდნენ ერთმანეთს. კაპიტანი ნიკოლი 15 000 დოლარს დადებს, რომ ეს ექსპერიმენტი კარგად არ დასრულდება, ხოლო სანაძლეოზე უარს არც ბარბიკენი ამბობს.
კაპიტან ნიკოლს რა თქმა უნდა არ სურდა, რომ ბარბიკენს წარმატებისთვის მიეღწია და ამ პროექტის ჩაშლა დაისახა მიზნად. იგი თითქმის ყოველდღიურად წერდა სტატიებს ბარბიკენის წამოწყების წინააღმდეგ და შემდეგ რედაქციებში გზავნიდა. გაზეთის რედაქტორებიც უპრობლემოდ ბეჭდავდნენ მას. მაგრამ სანამ ნიკოლი წიგნში მნიშვნელოვან ადგილს დაიკავებს, კიდევ ერთი რამ მოხდა.
პრეზიდენტმა ბარბიკენმა დეპეშა მიიღო ფრანგი მიშელ არდანისგან. არდანი იანს ატყობინებდა, რომ ამერიკაში მიდიოდა, რათა ჩამჯდარიყო ყუმბარაში და მასთან ერთად გაფრენილიყო. მან მოითხოვა ყუმბარის ზომის შეცვლა, მაშინ, როდესაც ფლორიდაში თითქმის ყველაფერი დასრულებული იყო. ის არა მარტო ბარბიკენმა, არამედ მთელმა მსოფლიომ გიჟად მიიჩნია. იანი მალე ამერიკაში ჩადის და ხალხის წინაშე წარდგება. მართალია, იგი ხალხს თავს გააცნობს, როგორც გაუნათლებელი ადამიანი, მაგრამ როგორც აღმოჩნდება, იგი თავის თავის არასწორად აფასებს და რამდენიმე ძალზე რეალური მტკიცებულებით დაამტკიცებს, რომ შეუძლია ყუმბარასთან ერთად მთვარეზე გაფრენა. მაშინ, როცა მას ჰგონია, რომ ყველა დაარწმუნა, ერთი უცნობი მას დავას უწყობს, თუმცა არდანი მის შენიშვნებსაც ფაქტებით აბათილებს. ეს უცნობი არის კაპიტანი ნიკოლი. იმ დღეს მასსა და ბარბიკენს შორის დუელი დაინიშნება.
მეორე დილით, ბარბიკენის ერთგული მეგობარი, ჯ. ტ. მატსონი და არდანი მიდიან დუელის ჩაშაშლელად. თუმცა მათ წინაშე სისხლიანი სურათის ნაცვლად ორი კეთილშობილი ადამიანი აღმოჩნდება, რომელთაც საქმეში გართულთ სრულიად გადავიწყებოდათ დუელი. არდანი მოახერხებს მათ შერიგებას და სთავაზობს, რომ სამივე ერთად გაემგზავრონ მთვარეზე, რაზეც ნიკოლიც და ბარბიკენიც თანახმანი არიან.
ასე გავა რამდენიმე თვე. ნოემბერში უკვე ყველაფერი მზად იქნება გასამგზავრებლად. მასტონი 1 კვირის განმავლობაში იცხოვრებს ყუმბარაში, რათა იგი გამოსცადოს და ყუმბარაც წარმატებით აბარებს გამოცდას.
1 დეკემბერს, ზუსტად დანიშნულ დროს ნიკოლი, ბარბიკენი და არდანი ყუმბარასთან ერთად მთვარეზე გაფრინდებიან. ზარბაზნის გასროლა იმდენად ძლიერი აღმოჩნდება, რომ მთელ ამერიკას შეაზანზარებს. რამდენიმე დღის განმავლობაში ცა მოღრუბლულია, ამიტომ ვერაფრით ახერხებენ გაიგონ, თუ სადაა ყუმბარა და მიაღწია თუ არა მან მთვარეს. მხოლოდ 12 დეკემბერს მოახერხებს კემბრიჯის ობსერვატორია მთვარის დანახვას და დაადგენს, რომ ყუმბარამ ვერ მიაღწია მთვარეს, თუმცა ისე ახლოს ჩაუქროლა მას, რომ მის გარშემო იწყო ტრიალი და გახდა მთვარის თანამგზავრი. ასე სრულდება ეს წიგნი. მისი გაგრძელება კი არის წიგნი მთვარის გარშემო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჟიულ ვერნის რომანები კატეგორია:1865 წლის რომანები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკური რომანები კატეგორია:ფრანგული რომანები
იულიანა სოფია დანიელი
იულიანა სოფია დანიელი (Juliane Sophie af Danmark; დ. 18 თებერვალი, 1788, კოპენჰაგენი, დანია — გ. 9 მაისი, 1850, კოპენჰაგენი, დანია) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ V-ის შვილიშვილი და მეფე კრისტიან VIII-ის და.
ოჯახი
მარცხნივ|მინი|381x381პქ|2 წლის იულიანა სოფია დედასთან ერთად. პრინცესა იულიანა სოფია იყო დანიისა და ნორვეგიის ჰერალტირარული პრინცის, ფრედერიკისა და მისი მეუღლის, სოფია ფრედერიკა მეკლენბურგ-შვერინელის უფროსი ქალიშვილი და მეორე შვილი. მისი უფროსი ძმა იყო მომავალში დანიისა და ნორვეგიის მეფე კრისტიან VIII. მამამისი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ V-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ იულიანა მარია ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის ერთადერთი ვაჟი, თუმცა ვინაიდან მეფეს პირველი ქორწინებიდან ჰყავდა შვილები, ფრედერიკი მემკვიდრედ არასოდეს განიხილებოდა.
აღსანიშნავია ისიც, რომ იულიანა სოფიას მშობლებს ქორწინების ათი წლის განმავლობაში შვილები არ ჰყავდათ, თუმცა შემდეგ სოფია ფრედერიკამ ზედიზედ ოთხი ბავშვი გააჩინა. ბავშვების მოულოდნელმა გაჩენამ ხანგრძლივი პაუზის შემდეგ ხალხში გამოიწვია მითქმა-მოთქმა, რომ მათი მამა არა პრინცი ფრედერიკი, არამედ ფრედერიკ ფონ ბლიუხერი იყო.
ადრეული წლები
როდესაც იულიანა სოფია დაიბადა დანიაში მისი ნახევარ-ბიძა, კრისტიან VII მეფობდა, რომელიც ბაბუამისს პირველი ცოლის, დედოფალ ლუიზა ბრიტანელისგან ჰყავდა. ამ პერიოდში იულიანა სოფია ან მისი ძმა მემკვიდრეებად არც კი განიხილებოდნენ, რადგან კრისტიანს სრულიად ჯანმრთელი მემკვიდრე ჰყავდა კრონპრინცი ფრედერიკის სახით, მის გარდა კი კიდევ ერთი ასული ჰყავდა.
1772 წელს დედა-დედოფალმა იულიანა მარიამ სახელმწიფო გადატრიალება მოაწყო და დანიის რეგენტი გახდა, რითაც ძალაუფლება იულიანა სოფიას ოჯახმა აიღო ხელში, რომელიც რამდენიმე წელიწადში კრონპრინცის მიერ მოწყობილმა სახელმწიფო გადატრიალებამ დაამხო. ამის გამო, როდესაც იულიანა სოფია ბავშვი იყო, სამეფო ოჯახში დაძაბულობა იყო, თუმცაღა სამეფო ოჯახის ორმა ფრთამ თანდათან დაახლოება დაიწყო.
ცხოვრების პირველი წლების განმავლობაში იულიანა სოფია ოჯახთან ერთად კრისტიანბორგის სასახლეში ცხოვრობდა, რომელიც 1794 წელს ხანძარმა გაანადგურა. ამის გამო მათი ოჯახი საცხოვრებლად ამალიენბორგის სასახლეში გადავიდა. აქ გადასვლიდან მალევე იულიანა სოფიას დედა, პრინცესა სოფია ფრედერიკა გარდაიცვალა, რის შემდეგაც მამამისს მეორე ცოლი აღარ შეურთავს.
1803 წელს მეფე ფრედერიკ VI-მ თავის ბიძაშვილებს: კრისტიანს, იულიანა სოფიასა და ლუიზა შარლოტას ნება დართო დაბრუნებულიყვნენ სამეფო კარზე, რა დროსაც ისინი თავისთან, ფრედერიკსბორგის საზაფხულო რეზიდენციაშიც მიიწვია.
ქორწინება
მინი|285x285პქ|იულიანა სოფიას ქმარი, პრინცი ვილჰელმი 1812 წლის 22 აგვისტოს ფრედერიკსბორგის სასახლეში იულიანა სოფია დააქორწინეს პრინც ვილჰელმ ჰესენ-ფილიპშტადტ-ბარკფელდელზე (1786-1834), რომელიც იყო ლანდგრაფი ადოლფისა და მისი მეუღლის, პრინცესა ლუიზა საქსენ-მაინინგენელის უფროსი ვაჟი.
ქორწინება ბედნიერი იყო და ორმხრივ გრძნობებზე იყო დაფუძნებული. მიუხედავად ამისა, წყვილს შვილები არ ჰყოლია. როგორც აღმოჩნდა, იულიანა სოფიამ თავად არ გააჩინა ბავშვი, რადგან ეშინოდა, რომ ჩვილობაში არ გარდასცვლოდა, რაც იმ პერიოდში ხშირი მოვლენა იყო. ამის სანაცვლოდ ვილჰელმმა საყვარელი გაიჩინა, რომელთანაც შეეძინა ხუთი ქალიშვილი.
დანიის ტახტი და მემკვიდრეობა
მეფე ფრედერიკ VI-ს მართალია ჰყავდა შვილები, თუმცა არა ვაჟი. ამის გამო თავიდანვე ნათელი გახდა, რომ ტახტის მემკვიდრე იულიანა სოფიას უფროსი ძმა, პრინცი კრისტიანი იყო. 1821 წელს იგი ოფიციალურად გამოცხადდა მემკვიდრედ, რის გამოც მასაც და მის დებსაც შესაბამისი, „სამეფო უდიდებულესობის“ წოდებები მიენიჭათ.
1839 წელს დანიის მეფე კრისტიან VIII გახდა, 1848 წელს კი იგი მისმა ვაჟმა, ფრედერიკ VII-მ ჩაანაცვლა, რომელიც უნაყოფო იყო. ამან კვლავ გამოიწვია სამეფოში მემკვიდრის კრიზისის დაწყება, თუმცა თავიდან მემკვიდრედ იულიანა სოფიას კიდევ ერთი უნაყოფო ძმა, პრინცი ფერდინანდი მოიაზრებოდა. უნაყოფობის გამო ფერდინანდი სახარბიელო კანდიდატი არ ყოფილა, რის გამოც მიდიოდა საუბრები, თუ ვის უნდა გაეგრძელებინა დანიის მემკვიდრული ხაზი, ვინაიდან ოლდენბურგების დინასტიის ყველა მამაკაცი უშვილო იყო. ამის გამო მემკვიდრეობა იულიანა სოფიასა და მის დაზე, ლუიზა შარლოტაზე გადადიოდა, თუმცა მათი სქესის გამო არ შეეძლოთ ტახტის დაკავება.
იულიანა სოფია 1850 წლის 9 მაისს გარდაიცვალა კოპენჰაგენში, 62 წლის ასაკში, 1863 წელს კი დანიის მეფე მისი დის სიძე, კრისტიან IX გახდა გლუქსბურგთა დინასტიიდან.
მერი სტინბერგენი
მერი ნელ სტინბერგენი (დ. 8 თებერვალი, 1953) — ამერიკელი მსახიობი. იგი არის ოსკარის მფლობელი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მეორეხარისხოვან როლში და ოქროს გლობუსის - საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მეორეხარისხოვან როლში (ლინდა დამარის როლისთვის ჯონათან დემის 1980 წლის ფილმში „მელვინი და ჰოვარდი“.)
იულიანა სოფია დანიელი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1788 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1850 კატეგორია:ოლდენბურგები კატეგორია:დანიის პრინცესები კატეგორია:ნორვეგიის პრინცესები
არაბკირის რაიონი
არაბკირის რაიონი (Արաբկիր) — სომხეთის დედაქალაქის, ერევნის თორმეტიდან ერთ-ერთი რაიონი. იგი მდებარეობს ქალაქის ჩრდილოეთ ნაწილში. 2011 წლის მონაცემებით არაბკირის რაიონში ცხოვრობს 130 600 ადამიანი. ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან საზღვრავს მდინარე რაზდანი.
მერი სტინბერგენი
სტინბერგენი ცნობილია ფილმემში „უკან მომავალში III“ (1990), „ფილადელფია“ (1993) და „მოსამსახურე“ განსახიერებული როლებით. იგი აგრეთვე სატელევიზიო სერიალებში მონაწილეობს, რომელთა შორის აღსანიშნავია უკანასკნელი პერიოდის „უკანასკნელი მამაკაცი დედამიწაზე“.
არაბკირის რაიონი
რაიონს ესაზღვრება კანაკერ-ზეითუნის, აჯაპნიაკის, კენტრონისა და დავთაშენის რაიონები.
მერი სტინბერგენი
მსახიობი აგრეთვე აქტიური ფილანთროპია და სხვადასხვა ხასიათის ღონისძიებებში მონაწილეობს.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 8 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
არაბკირის რაიონი
რაიონი იყოფა 5 კვარტალად: ნორ-არაბკირი, აიგეძორი, მერგელიანი, რაიკომი და კანაკერის ჰიდროელექტროსადგური.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერევნის რაიონები
იმამყული-ხანი (მრავალმნიშვნელოვნება)
საკუთარი სახელი იმამყული-ხანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
Björk (ალბომი)
Björk — ისლანდიელი მომღერალ და მუსიკოს ბიორკის სადებიუტო სტუდიური ჩანაწერი, შექმნილი მისი ბავშვობისას. ამასთან, იგი არ ითვლება მომღერლის ძირითადი სტუდიური დისკოგრაფიის ნაწილად.
ბიორკმა ფირფიტა ჩაწერა მას შემდეგ, რაც 1976 წელს გამოვიდა რადიოში და იმღერა „I Love to Love“. ამან მას მოგვიანებით მოუპოვა კონტრაქტი ლეიბლთან. სიმღერები იწერებოდა სტუდიაში Hljóðriti, რეიკიავიკში. ალბომი 1977 წელს გამოიცა. მისი გარეკანის ავტორია ჰილდურ ჰაუკსდოტირი, ბიორკის დედა. ფოტოსურათი, გამოტანილი გარეკანზე, გადაღებულია რეიკიავიკის ერთ-ერთ სტუდიაში.
სიმღერები, შეტანილი ალბომში, არის სხვა შემსრულებლების ცნობილი კომპოზიციების ვერსიები. მაგალითებია The Beatles-ის „The Fool on the Hill“, ედგარ უინტერის „Alta Mira“, მელანი საფკას „Christopher Robin“ და სტივი უანდერის „Your Kiss Is Sweet“. ზოგიერთი სიმღერა დაიწერა სპეციალურად ალბომისთვის, მაგალითად „Arabadrengurinn“.
ალბომი გამოიცა როგორც გრამფირფიტაზე, ასევე აუდიოკასეტაზე. ისლანდიის გარდა სხვა ქვეყნებში ჩანაწერი იშვიათად მოიპოვება.
სქოლიო
კატეგორია:ბიორკის ალბომები კატეგორია:1977 წლის სადებიუტო ალბომები
ზემო ზახორის კოშკი
ზემო ზახორის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ბოლში. აგებულია XVII საუკუნეში.
მდინარე ლეხურას ხეობაში მდებარე პირამიდული კოშკი სახით ხეობისკენაა მიქცეული. კოშკი შემორჩენილია ოთხი სართულის დონეზე. პირველი სართული ამოვსებულია ჩამონაშალი ქვით. მეორე სართულის აღმოსავლეთ კედელში თაღოვანი შესასვლელია. ამ სართულის ყველა კედელში გაჭრილია ვიწრო სათოფური. ჩრდილოეთ კედლის შუა ნაწილში მოწყობილია ნახევარწრიული ბუხარი, რომლის მოპირდაპირე მხარეს წყვილი სწორკუთხა ნიშაა. მესამე სართულის სამხრეთ კედელში ირიბად გაჭრილი ღიობია. აქაც ყველა კედელში სათოფურია. მეოთხე სართულზე, აღმოსავლეთ მხარეს მცირე სწორკუთხა სარკმელია.
კოშკი სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვითაა ნაგები.
ლიტერატურა
კატეგორია: ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ავთანდილაანთ ციხე
ავთანდილაანთ ციხე — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კისტანის სამხრეთით, წყალგამყოფ ქედზე, სამანქანო გზიდან 2 კილომეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ნაგებია კლდის ქვით. შედგება ერთმანეთთან ახლოს მდგარი ორი სხვადასხვა ზომის ციხე სახლისგან, მ.შ მოზრდილს, ჩრდილო-აღმოსავლეთ კედლის მთელ სიგრძეზე გალავნით შემოზღუდული ეზო (12,3 x 7,3 მეტრი) ეკვრის. პირველი მოზრდილი ციხე-სახლი (7 x 6,4 მეტრი) სამსართულიანია (სიმაღლე 9 მეტრი), შესასვლელი პირველ სართულზე. ეზოდან (ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან) აქვს. კარი ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული, რომლის წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ კედელში კარის გარდა ერთი ნიშიცაა, მოპირდაპირე კედელში ერთი სათოფურია, სამხრეთ-აღმოსავლეთით და ჩრდილო-დასავლეთით — თითო სათოფური და ნიში. ეს სართული საქონლის სადგომი იყო. მეორე საცხოვრებელ სართულსაც შესასვლელი ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან აქვს. კარი მიწის დონიდან 3,3 მეტრ სიმაღლეზეა გაჭრილი და ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული. ჩრდილო-აღმოსავლეთ კედელში ორი სათოფურია, მოპირდაპირე მხარეს — სამი. სამხრეთ-აღმოსავლეთ კედელში ერთი სათოფური და ერთი ნახევარწრიული თაღით გადახურული სარკმელია, ჩრდილო-დასავლეთ კედელში — სარკმელი და სათოფური. მესამე სართულზე, რომელიც სათავდაცვოა, ყოველ მხარეს წვერწაკვეთილი ისრული თაღით დასრულებული თითო მოზრდილი სარკმელია, რომელთა გვერდებზე თითო სათოფურია მოწყობილი. ციხე-სახლს ხის კოჭებზე გამართული სართულშუა გადახურვა და მიწურბანიანი სახურავი ჰქონია. ფასადზე, პირველი სართულის შესასვლელთან, მოზრდილ ქვაზე (70 x 15 სანტიმეტრი) ამოკვეთილია „გიორგ“. მეორე ციხე-სახლის (5,4 x 5,3 მეტრი, სიმაღლე 8,7 მეტრი) შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარის წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. მეორე სართულის შესასვლელიც ამავე მხარესაა გაჭრილი, მიწის დონიდან 2,85 მეტრზე. პირველი სართული საქონლის სადგომია. აქ დასავლეთ კედელში კარის გარდა ორი ნიში და ერთი სათოფურია, ხოლო სამხრეთისაში — ერთი ნიში. მეორე საცხოვრებელი სართულის კედელშ ორი სარკმელი და სათოფურია. მესამე (სათავდაცვო) სართულის ოთხივე კედლის შუაში ისრულთაღოვანი თითო სარკმელია. დასავლეთ სარკმელი მოგვიანებით ამოუშენებიათ და შიგ სათოფური მოუწყვიათ. ამ ციხე-სახლსაც ხის კოჭებზე მოწყობილი სართულშუა გადახურვა და მიწურბანიანი სახურავი ჰქონია. ჩრდილოეთის ფასადზე, პირველი სართულის სარკმლის საპირე ქვაზე ამოკვეთილია ხელის მტევანი, წრე და ჯვარი, ხოლო სამხრეთ სარკმლის საპირე ქვებზე ერთ მხარეს ოთხკუთხა ფარი და ხმალია გამოსახული, მეორე მხარეს — მამაკაცის სტილიზებული ფიგურა. მამაკაცს ცალ ხელში მრგვალი ფარი უკავია, მეორეში — ხმალი. გალავნის შემორჩენილი კედლების სიმაღლეა 3,5 მეტრი. მთავარი შესასვლელი ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთითაა. ამ მხარეს ორი ნიში და ორი სათოფურია. ჩრდილოეთ-დასავლეთ კედელში ორი სათოფური და ნახევარწრიული თაღის დასრულებული მეორე კარია, რომელსაც წირთხლებში საურდულე ხვრელები აქვს. ამავე კედელში ორი სათოფურია, ეზოს მხრიდან ცენტრში — ერთი პილასტრი. გალავნის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კედლის ზედა ნაწილში დიდი (4,75 x 1,2 მეტრი) ოთხკუთხა ღიობია, რომლის გვერდებზე, შიგნით, თითო პატარა პილასტრია. ამავე კედელში სამი სათოფურია გაჭრილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
არაკელ მირზოიანი
არაკელ მირზოიანი (Առաքել Միրզոյան; დ. 21 ოქტომბერი, 1989, ბაღრამიანი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — სომეხი ძალოსანი.
ადრეული ცხოვრება
არაკელ მირზოიანი დაიბადა 1989 წლის 21 ოქტომბერს, ბაღრამიანში, სომხეთის სსრ-ში. მისი მამა, ოკსენ მირზოიანი იყო ძალოსანი, რომელმაც სელში ჩატარებულ 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე ოქროს მედალი მოიპოვა, ხოლო შემდგომ გახდა სომხეთის ძალოსანთა ნაკრების მთავარი მწვრთნელი; დღესდღეობით ოკსენი არის სომხეთის ძალოსანთა ფედერაციის თავმჯდომარე. ადრეულ ასაკში არაკელმა მამის გზით სიარული დაიწყო. მისი ძალოსნობის კარიერა დაიწყო მაშინ, რომედაც 5 წლის ასაკში 20 კილოგრამი ასწია. ამის შემდეგ, აკარელმა მთელი თავისი ცხოვრება ძალოსნობას მიუძღვნა.
კარიერა
პროფესიონალურ კარიერაში არაკელ მირზოიანი 2008 წლის ძალოსანთა ევროპის ჩემპიონატზე ჯამში 336 კილოგრამის აწევით ევროპის ჩემპიონი გახდა. იმავე წელს იგი გაემართა გოიანგში რათა მონაწილეობა მიეღო 2009 წლის ძალოსნობის მსოფლიო ჩემპიონატში; აქ მან ჯამში 334 კილოგრამი ასწია და ვერცხლის მედალი დაისაკუთრა (პირველი ადგილი ოლიმპიურმა ჩემპიონმა ლიაო ჰუიმ დაიკავა). მოგვიანებით მირზოიანმა განაცხადა, რომ ოქროს მედლის მოპოვებაში ხელი ტრამვამ შეუშალა. 2010 წელს არაკელ მირზაიანმა წონითი კატეგორია შეიცვალა და ახლა უკვე 77 კილოგრამ კატეგორიაში ასპარეზობდა. ახალი წონის გამო მას მრავალი ჩემპიონატის გამოტოვება მოუხდა. საფრანგეთში ჩატარებულ 2011 წლის მსოფლიო ჩემპიონატში ჯამში აწეული 338 კილოგრამით მან მე-10 ადგილი დაიკავა. მოგვიანებით იგი წონით 69 კილოგრამ კატეგორიაში დაბრუნდა.
მირზოიანი ასპარეზობდა 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებში. მიროზიანმა ვერ შეძლო ტოტალის დაფიქსირება და ამიტომ ტურნირს გამოეთიშა. რამდენიმე კვირის შემდეგ, სომხეთის ძალოსანობის ფედერაციის პრეზიდენტმა, სამველ ხაჩატრიანმა გამოაცხადა რომ მირზოიანს ფსიქოლოგიური პრობლემები ხელს უშლიდა ძალოსნობაზე კონცეტრაციაშო. ხაჩატრიანმა ვარჯიშზე ნახა რომ მირზოიანმა ატაცში 160 კილოგრამი, ხოლო აკვრაში 200 კილოგრამი ასწია. ხაჩატრიანმა აღნიშნა, რომ ასეთი ფსიქოლოგიური პრობლემებით პირზოიანს ასპარეზობის საშუალებას არ მისცემდა. მოგვიანებით მირზოიანმა გულშემატკივრებს ასეთი წარმოდგენისთვის ბოდიში მოუხადა და პირობა მისცა, რომ 2016 წლის რიოს ოლიმპიადაზე პრობლემებს მოაგვარებდა და უკეთეს შედეგს აჩვენებდა.
იგი 2016 წლის რიოს ოლიმპიადაზე ასპარეზობდა, თუმცა ტოტალის დაფიქსირება კვლავ ვერ მოახერხა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:სომეხი ძალოსნები კატეგორია:ოლიმპიური მედალოსნები კატეგორია:სომხეთის ოლიმპიური მედალოსნები
ხოშბახტ იუსუფ-ზადე
ხოშაბხტ ბაღირ-ოღლუ იუსუფ-ზადე (იუსუფზადე) (Xoşbəxt Bağır oğlu Yusifzadə; დ. 14 იანვარი 1930, ბაქო) — მენავთობე, აზერბაიჯანის სახნავთკომპანია SOCAR-ის პირველი ვიცე-პრეზიდენტი, სსრკ-ს საპატიო მენავთობე, აზერბაინის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი, საქართველოს ეროვნული მეცნიერებათა აკადემიის საზღვარგარეთელი წევრი, რუსეთის ინჟინერთა საერთაშორისო აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, „ნაციონალური ატლასის“ რედაქციის წევრი, „მე — აზერბაიჯანელი!“-ის პრემიის ლაურეატი, აზერბაიჯანის ნავთობისა და მრეწველობის სახელმწიფო უნივერიტეტის საპატიო პროფესორი, აზერბაიჯანის დამსახურებული ინჟინერი (2005).
კარიერა
1954 წლის მარტში დაინიშნა „გიურგნავთობის“ ტრესტის პირველი შახტის მთავარი გეოლოგის თანამდებობაზე.
1960 წლის სექტემბერსი ხოშბახტ იუსიფზადე დაინიშნა სკკპ XXII ყრილობის სახელობის გეოლოგიური შახტის უფროსის მოადგილედ დაინიშნა.
1970–1992 წლებში დაკავებული ჰქონდა თანამდებობები უფროსი გეოლოგიდან გაერთიანება „კასპმორნეფტის“, საკავშირო გაერთიანება „კასპმორნეფტგაზპრომის“, საწარმოო გაერთიანება „კასპმორნეფტგაზის“ და საწარმოო გაეერთიანება „კასპმორნეფტის“ გენერალურ დირექტორამდე.
1992–1994 წლებში იყო სახელმწიფო კონცერნ „აზერნეფტის“ პირველი ვიცე-პრეზიდენტი, ასევე გნკარ-ის პრეზიდენტის მრჩეველი. 2004 წელს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის განკარგულებით დანიშნული იყო აზერბაიჯანის ნავთობის კომპანიის პირველი ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობაზე გეოლოგიაში, გეოფიზიკაში და ადგილმდებარეობის დამუშავებაში. 2019 წელს ქალაქ ბაქოს საბუნჩინის რაიონის პირშაგის დასახლებაში მდებარე № 112 სრულ საშუალო სკოლას მიენიჭა ხოშბახტა იუსიფზადეს სახელი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 5
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 5 მიიღეს 1946 წლის 8 მაისს. რეზოლუცია ითვალისწინებდა გადაწყვეტილებას ირანში მყოფი საბჭოთა ჯარების ყოფნის შესახებ, მანამ სანამ ირანის მთავრობა არ გამონახავდა დროს საბჭოთა კავშირთან მოლაპარაკებებისათვის. გაეროში ირანს უნდა უზრუნველეყო ანგარიში და წარედგინა ინფორმაცია საბჭოთა ჯარების ქვეყანაში ყოფნასთან დაკავშირებით.
რეზოლუცია მიიღეს 10 ხმით, საბჭოთა კავშირმა ხმის მიცემისაგან თავი შეიკავა.
რესურსები ინტერნეტში
0005 კატეგორია:1946 წელი ირანში კატეგორია:1946 წელი საბჭოთა კავშირში კატეგორია:ირანი-საბჭოთა კავშირის ურთიერთობები კატეგორია:ირანი-საბჭოთა კავშირის საზღვარი კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები ირანის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საბჭოთა კავშირის შესახებ
ყარამეშა
ყარამეშა  (Qarameşə) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 109 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
შორული ენა
შორული ენა — ალთაური ენების ოჯახის თურქული ენების ჩრდილო-აღმოსავლური ჯგუფის ხაკასური ქვეჯგუფის ენა. გავრცელებულია რუსეთში, კემეროვოს ოლქში. შორულ ენაზე საუბრობს 2800-მდე ადამიანი. დამწერლობა 1927 წლიდან ეფუძნებოდა რუსულ გრაფიკას, 1931-1938 წლებში ლათინურ ანბანს, 1938 წლიდან შეიქმნა ახალი ანბანი რუსული გრაფიკის საფუძველზე.
გურამ ბელთაძე
გურამ ბელთაძე (დ. 15 იანვარი, 1949, ზედა ვანი) — ქართველი მათემატიკოსი, მეცნიერი, პედაგოგი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა კანდიდატი, ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი მათემატიკოსის კვალიფიკაციით.
1972-1973 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის გამოთვლითი ცენტრის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1974-1976 წლებში იყო სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ცენტრალური ეკონომიკა-მათემატიკის ინსტიტუტის ლენინგრადის განყოფილებაში და შემდეგ იმავე აკადემიის სოციალურ-ეკონომიკური პრობლემების ინსტიტუტში ნ. ვორობიოვის თამაშთა თეორიისა და ოპერაციათა კვლევის სამეცნიერო სკოლის ასპირანტი მისივე ხელმძღვანელობით. 1975-1976 წლებში მუშაობდა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ნ. ვორობიოვის ასისტენტი თამაშთა თეორიაში. 1977-1988 წლებში იყო ქუთაისის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის უმაღლესი მათემატიკის კათედრის ასისტენტი, უფროსი მასწავლებელი და დოცენტი. 1989-1992 წლებში იყო რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის სანკტ-პეტერბურგის ეკონომიკა-მათემატიკის ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1993-1998 წლებში ქუთაისის ტექნიკური უნივერსიტეტის უმაღლესი მათემატიკის კათედრის პროფესორია. 1999-2006 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორია. 2007 წლიდან იყო საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ინფორმატიკისა და მართვის სისტემების ფაკულტეტის პროფესორი, 2018 წლიდან იმავე ფაკულტეტის პროფესორ-ემერიტუსია. მისი სამეცნიერო სპეციალობაა დისკრეტული მათემატიკა და მათემატიკური კიბერნეტიკა. მიმართულება — თამაშთა თეორიის და ოპერაციათა კვლევის მათემატიკური თეორია, ხოლო მეცნიერული ინტერესების სფეროა: გადაწყვეტილებათა მიღების მათემატიკური თეორია, შეფასების თეორია, პრიორიტეტების დადგენის და საკონკურსო ამოცანები, სოციალური არჩევანი, სოციალურ-ეკონომიკური, პოლიტიკური და სამართლებრივი პროცესების მათემატიკური მოდელირება, სწავლების ორგანიზაცია. აქვს 120-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი, მათ შორის სამეცნიერო სტატიები, სახელმძღვანელოები, მონოგრაფიები.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „Игры с  лексикографическими  выигрышами“, დაიცვა  ლენინგრადის  სახელმწიფო  უნივერსიტეტში 1982 წელს. სადოქტორო დისერტაციის თემა — „Стратегические лексикографические  игры“, დაიცვა  სანკტ-პეტერბურგის სახელმწიფო  უნივერსიტეტში 1992 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
ფელიქს ვარლამიშვილი
ფელიქს ვარლამიშვილი (დ. 1903, — გ. 6 თებერვალი, 1986) — ქართველი მხატვარი.
ბიოგრაფია
ფელიქს ვარლამიშვილი დაიბადა ქუთაისში 1903 წელს ფინანსისტ გრიგოლ ვარლამიშვილისა და როზა ფალიაშვილის ოჯახში. დედის ნაადრევად გარდაცვალების გამო, ახალციხეში დეიდასთან იზრდებოდა. 1912 წელს ქუთაისის რეალურ სასწავლებელში შევიდა, 1920 წლიდან კი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტის სტუდენტი გახდა. 1922 წელს თბილისის სამხატვრო აკადემიის დაარსებისთანავე ახლადგახსნილ სამხატვრო აკადემიაში გადავიდა. აკადემიაში მისი პედაგოგები იყვნენ: გიგო გაბაშვილი, იაკობ ნიკოლაძე, ევგენი ლანსერე, ოსკარ შმერლინგი, ბორის ფოგელი, იოსებ შარლემანი. მისმა სტუდენტობისდროინდელმა ნამუშევრებმა როგორც გრაფიკაში, ასევე ფერწერაში მაშინვე მიიქციეს საზოგადოების ყურადღება. 20-იან წლებში მისი ნამუშევრები გამოიფინა თბილისსა და ქუთაისში. 1927 წელს გამოიცა იეთიმ გურჯის კრებული, რომლის ილუსტრაციები ახალგაზრდა მხატვარს ეკუთვნოდა.
პარიზში რამდენიმე წელი სიეჟელის ატელიეში მუშაობდა, სადაც ქმნიდა დეკორატიული ხელოვნების ნიმუშებს. 1933 წელს მისი ნახატები პირველად გამოიფინა პარიზში „სპერანცას“ გალერეაში. 1934 წელს ცოლად შეირთო წარმოშობით დანიელი მხატვარი ქალი – ზირე ბინდერი.
ფელიქს ვარლამიშვილმა უცხოეთში მეტად რთული და წინააღმდეგობებით აღსავსე წლები განვლო. მიუხედავად ამისა მას არ დაუკარგავს თვითმყოფადობა და მის მხატვრულ შემოქმედებას ქართული თემატიკა ედო საფუძვლად. 1945 წლიდან ფელიქს ვარლა „ფრანგი მხატვარი“ „შემოდგომის სალონის“ საზოგადოების წევრი ხდება.
1948 წელს ცოლ-ქმარი არგენტინაში გაემგზავრა, სადაც ფელიქს ვარლას თავდაპირველად დეკორატიულ დარგში დაუწყია მუშაობა. ძირითადად ხატავდა პანოებს ხალიჩებისათვის, იმავდროულად მუშაობდა სურათების შექმნაზე. 1950 წელს ბუენოს-აირესში მოეწყო მისი გამოფენა, რომელსაც დიდი წარმატება ხვდა წილად. ბუენოს–აირესში ვიქტორ ნოზაძის რედაქტორობით გამომავალ ჟურნალ „მამულში“ გამოქვეყნდა წერილი „ბ-ნ ფელიქს ვარლამიშვილის სამხატვრო გამოფენა“. მიუხედავად წარმატებული შემოქმედებითი საქმიანობისა, ფელიქს ვარლა 1952 წელს პარიზში დაბრუნდა და მონპარნასზე, დაგერის ქუჩაზე ცხოვრობდა.
გენიალურ ქართველ მხატვარი ფელიქს ვარლამიშვილი თავის შემოქმედებაზე ამბობდა
1986 წლის 6 თებერვალს ფელიქს ვარლამიშვილი პარიზში გარდაიცვალა. ანდერძის თანახმად, მისი ნეშტი დაწვეს და ფერფლი ლევილის ქართველთა სასაფლაოზე დაკრძალეს. მხატვრის ერთგულმა მეუღლემ, ზირე ბინდერმა აღასრულა ფელიქს ვარლამიშვილის ანდერძი და მისი ათი ფერწერული და გრაფიკული ნამუშევარი საქართველოს სახელმწიფო ხელოვნების მუზეუმს უსახსოვრა. 1987 წელს თბილისსა და ქუთაისში გაიმართა ფელიქს ვარლამიშვილის პერსონალური გამოფენა. თბილისსა და ქუთაისში არის ფელიქს ვარლამიშვილის სახელობის ქუჩა.
გამოფენები
ფელიქს ვარლამიშვილის პერსონალური გამოფენებიდან აღსანიშნავია: პარიზის – 1933, 1947, 1959, 1976 წწ. ბუენოს-აირესის 1950, 1951 წწ. სან-ფრანცისკოს – 1959, 1960, 1961 წწ. დეტროიტის – 1963 წ. გამოფენები. აგრეთვე ნიუ-იორკის, ლოს-ანჯელესის, დალასის, ჰიუსტონის, ტოკიოს, ოსაკას, იოკოჰამას, ბრიუსელის, მონტე-კარლოს, თეირანის გამოფენები. ფელიქს ვარლამიშვილის ნამუშევრები ბევრი ქვეყნის მუზეუმებსა თუ კერძო კოლექციებშია დაცული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1986
ყარათალა
ყარათალა  (Qaratala) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 528 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
დავთაშენის რაიონი
რაიონს ესაზღვრება არაბკირისა და აჯაპნიაკის რაიონები. ასევე კოტაიქის პროვინცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ერევნის რაიონები
ტუ-141-ის ჩამოვარდნა ზაგრებში
ტუ-141-ის ჩამოვარდნა ზაგრებში — 2022 წლის 10 მარტს, 23:01 CET, საბჭოთა წარმოების დაუდგენელი წარმომავლობის ტუპოლევ ტუ-141 სადაზვერვო უპილოტო საფრენი აპარატი (UAV) ჩამოვარდა ხორვატიის დედაქალაქ ზაგრებში. დაუდგენელი ოპერატორით და უცნობი დანიშნულებით (2022 წლის მარტის მდგომარეობით), დრონი, სავარაუდოდ, დაკავშირებულია სამხედრო მოქმედებებთან უკრაინაში რუსეთის შეჭრის დროს.
ჩამოვარდნა
ხორვატიის სეისმოლოგიურმა სამსახურმა დააფიქსირა სეისმური ტალღები უპილოტო საფრენი აპარატის ჩამოვარდნის დროს, რომლის ეპიცენტრი ძალიან ახლოს იყო ავარიის ფაქტობრივ ადგილზე.
გამოძიება
ხორვატიის სამოქალაქო და სამხედრო პოლიციამ სწრაფად გადაკეტა ავარიის პერიმეტრი. მეორე დილით, ამერიკელმა ანალიტიკოსმა ტაილერ როგოვეიმ დაადგინა, რომ თვითმფრინავი, სავარაუდოდ, საბჭოთა ეპოქის ტუპოლევ ტუ-141 იყო, რაც ასევე დადასტურდა კირილიცას წარწერებით და წითელი ვარსკვლავის ნიშნებით, რომლებიც ნაპოვნი იქნა ავარიის ადგილზე მიმოფანტულ ნამსხვრევებზე. იქვე მდებარე ხეებზე რამდენიმე პარაშუტიც იყო ჩამოკიდებული. 12 მარტის განმავლობაში ხორვატიის არმიამ განაგრძო ნამსხვრევების დარჩენილი ძირითადი ნაწილის გათხრა, რომელიც მიწაში იყო ჩაყრილი. ნამსხვრევები საიდუმლო ადგილას გადაიტანეს. იმავე დღეს, ხორვატიის არმიის შტაბის უფროსის სამხედრო პოლიციის უფროსმა ვლადო კოვაჩევიჩმა განაცხადა, რომ თვითმფრინავის შავი ყუთი ამოღებულია და, რომ ზოგიერთი ფრაგმენტი მიუთითებს იმაზე, რომ თვითმფრინავს ასევე ჰქონდა ასაფეთქებელი მოწყობილობა.
13 მარტს ინტერვიუში ხორვატიის თავდაცვის მინისტრმა მარიო ბანოჟიჩმა დაადასტურა, რომ თვითმფრინავის ნამსხვრევებში ასაფეთქებელი მოწყობილობის ნაწილები აღმოაჩინეს. მან ასევე დაამატა, რომ ასაფეთქებელი ნივთიერების წონა შესაძლოა 120-მდე კგ. ყოფილიყო.
15 მარტს ხორვატიის თავდაცვის სამინისტროსთან დაახლოებულმა წყარომ განაცხადა, რომ გამოძიებამ დაასკვნა, რომ ჩამოვარდნილი დრონი ეკუთვნოდა უკრაინის შეიარაღებულ ძალებს და ატარებდა ბომბს, რომელიც განკუთვნილი იყო რუსეთის პოზიციებზე დასარტყმელად, მაგრამ დრონმა შეიცვალა კურსი და ჩამოვარდა მას შემდეგ, რაც საწვავი ამოიწურა. ხორვატიის პრემიერ-მინისტრმა, ანდრეი პლენკოვიჩმა 17 მარტს მედიას განუცხადა, რომ უპილოტო საფრენი აპარატმა ხორვატიას მიაღწია, რადგან რუმინულმა და უნგრულმა რადარებმა არ დაადგინეს შემომავალი ობიექტი, როგორც რეალური საფრთხე, იმის გამო, რომ იყო რამდენიმე ცრუ განგაში ინციდენტამდე დღით ადრე და ეგონათ, რომ ეს იყო შეცდომა. იმის გათვალისწინებით, რომ არც რუმინული და არც უნგრული რადარები არ აფიქსირებდნენ ობიექტს, ნატო, თავის მხრივ, ვერ უბრძანებდა უპილოტო საფრენი აპარატის ჩამოგდებას.
23 მარტს, შინაგან საქმეთა მინისტრმა დავორ ბოჟინოვიჩმა დაადასტურა, რომ უპილოტო საფრენი აპარატი ატარებდა საჰაერო ბომბს.