cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კატიპუნანი (ჩრდილოეთი ზამბოანგა)
კატიპუნანი (ოფიციალურად კატიპუნანის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Katipunan; Bayan ng Katipunan) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 661 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 30 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
Formica saccharivora
Formica saccharivora — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლასილის უღელტეხილი
ლასილის უღელტეხილი — უღელტეხილი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის ქედზე, მდინარეების ლასილის (ენგურის მარცხენა შენაკადი) მუხრის (ცხენისწყლის მარჯვენა შენაკადი) სათავეებში. სიმაღლე 3000 მ. აგებულია ლიასის ასპიდური ფიქლებითა და ქვიშაქვები. ახასიათებს ალპური ლანდშაფტი. უღელტეხილზე გადადის საავტომობილო გზა ქვემო სვანეთიდან ზემო სვანეთში.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის უღელტეხილები
კარლოს მანუელ პიედრა
კარლოს მანუელ პიედრა (Carlos Manuel Piedra y Piedra; დ. 1895 – გ. 1988) — კუბელი პოლიტიკური მოღვაწე. კუბის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 1 დღით 1959 წლის 2-დან — 3 იანვრამდე. მან შეცვალა ანსელმო ალიეგრი ი მილა. მის შემდეგ კი მანუელ ურუტია ლიეო გახდა პრეზიდენტი.
Oxygene 7–13
Oxygene 7–13 — ფრანგი ელექტრონული მუსიკოს ჟან-მიშელ ჟარის 1997 წლის სტუდიური ალბომი. ეს არის 1976 წლის დისკით Oxygene დაწყებული ციკლის გაგრძელება. აქ ისევ გამოიყენება ჟარის ძველი სინთეზატორი. ამასთან, რიგი კომპოზიციებისა, განსხვავებით წინა ალბომისგან, უფრო საცეკვაო მუსიკის ხასიათისაა.
კარლოს მანუელ პიედრა
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:კუბის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 1988
Oxygene 7–13
Oxygene 7, Oxygene 8 და Oxygene 10 გამოიცა სინგლების სახით. აგრეთვე გამოიცა მათი და სხვა კომპოზიციების რემიქსები, რომელთა ნაწილი შეტანილია დისკში Odyssey Through O2. პროექტმა The Orb ასევე ჩაწერა Oxygène 8-ის რემიქსი Toxygene, მაგრამ კომპოზიცია არ იქნა გამოცემული, ვინაიდან, ჟარის აზრით, ის ზედმეტად შორს იდგა ორიგინალი ვერსიისგან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჟან-მიშელ ჟარის ალბომები კატეგორია:1997 წლის ალბომები კატეგორია:ალბომების სერიები კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები კატეგორია:Disques Dreyfus-ის ალბომები
პატარა ლილო
პატარა ლილო — სოფელი თბილისის აღმოსავლეთ ნაწილში, სამგორის რაიონში. მდებარეობს თბილისის ზღვის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ივრის ზეგნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ზღვის დონიდან 750 მ სიმაღლეზე. , ნავთლუღის რკინიგზის სადგურიდან 15 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მევენახეობა და მეხილეობა. 2007 წლამდე სოფელი ექვემდებარებოდა გარდაბნის მუნიციპალიტეტის დიდი ლილოს თემს. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 666 კაცი.
სოფელში მდებარეობს წმ. გიორგის სახელობის ეკლესია, რომელიც გვიანი შუა საუკუნეებით თარიღდება.
სახელწოდება
სულხან-საბა ორბელიანის განმარტებით ლილო — „თოვლჭრელოს“ ნიშნავს. იგი წერს: „რა თოვლი აჭრელდეს, იგი არს ლილო.“ „ლილო — თოვლი აჭრელებული, აქა-იქ გამდნარი“ — გვიდასტურებს ნიკო ჩუბინაშვილიც.
ენათმეცნიერ და ისტორიკოს უშანგი სახლთხუციშვილის მიხედვით პატარა ლილო, ისევე როგორც დიდი ლილო, XIX საუკუნეში დამკვიდრებული ტოპონიმებია: დიდ ლილოს ლილოს ეძახიან, პატარა ლილოს — ფშავრობს. ვახუშტი ბატონიშვილს სოფელთა სიაში ხუთი დასახლებული პუნქტი შეაქვს ლილოს საერთო სახელწოდებით, ამიტომ ტექსტში ლილო მრავლობით პირშია ნახმარი — „კვალად მოიყვანა მამად-ყულიხანმა ლევანი, წარიძღუნნა ჯარნი და მოსტყუნვნის სრულიად ლილოები“. როგორც ჩანს, მაჰმადიანთა თარეშს ვერ გადაურჩა ლილოს მთის სოფლები და მიწასთან გაასწორა მტერმა. ისტორიულ წყაროებში ამ სოფლების სახელებად მოიხსენიება — ქვითკირის ლილო (წითელუბანი), კოდის ლილო (სავარაუდოდ კოდის წყარო), მთის ლილო (დიდი ლილო), ფშარობის ლილო (პატარა ლილო), ქვიშიანი.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული სოფლები თბილისის ტერიტორიაზე
იორდანიული სამზარეულო
მინი|291x291პქ|ტრადიციული იორდანიული კერძებით გაწყობილი ლანგარი იორდანიული სამზარეულო (مطبخ أردني) — ტრადიციული იორდანიული კერძების ერთობლიობა, რომელიც ჩამოყალიბდა საუკუნეების განმავლობაში განცდილი სოციალურ-კულტურულ-პოლიტიკური ცვლილებების შედეგად, რითაც აიხსნება მასზე არაბული სამზარეულოს დიდი გავლენა.
ზოგადი მახასიათებლები
მარცხნივ|მინი|295x295პქ|ჰუმუსი, ფალაფელი, მწნილი და ხაბზი, ტიპური იორდანიული კერძები იორდანიულ სამზარეულოში მრავალ ტექნიკას იყენებენ, დაწყებული ღუმელში ცხობით, დამთავრებული შამფურსა და გრილზე ბოსტნეულის (სტაფილო, ბადრიჯანი, პომიდორი და ა.შ.) და ხორცის (ძროხის, ხბოს, ქათმისა და ცხვრის) შეწვით. იორდანიული სამზარეულო მდიდარია შემწვარი საჭმელებით, რომელთაც თან ახლავს ხოლმე სპეციალური სოუსი.
როგორც მსოფლიოში ზეთისხილის ერთ-ერთი უდიდეს ექსპორტიორ ქვეყანაში, იორდანიაში ცხობისათვის უმეტესად ზეითუნის ზეთი გამოიყენება. არომატის გასამძაფრებლად ხშირად იყენებენ ლიმონს, ნიორს, ხახვსა და ტომატს. ასევე ცნობილია ზატარად წოდებული სუნელების ნაზავი, რომელიც აქტიურად გამოიყენება იორდანიულ და ზოგადად, ახლო აღმოსავლურ გასტრონომიებში. რაც შეეხება იოგურტს, აქ მას როგორც სხვა საჭმელებთან ერთად მიირთმევენ, არამედ მომზადების დროსაც იყენებენ ხოლმე ერთ-ერთ ინგრედიენტად. გამხმარი იოგურტი, ანუ ჯამედი, იორდანიული კულინარიის სიმბოლოა.
კიდევ ერთი ცნობილი კერძი, რომელსაც ძირითადად სამხრეთ იორდანიაში, განსაკუთრებით ბედუინის უდაბნოში, პეტრასა და ვადი-რუმში ამზადებენ, არის ზარბი, რომელიც სპეციალურ ღუმელში, ტაბუნში იწვება. ეს კერძი რეგიონში დელიკატესად ითვლება.
იორდანიაში ჩვეულებრივი, პოპულარული და ყოველდღიური საჭმელია ჰუმუსი, რომელიც არის დაბლენდერებული ქათმის ხორცის, ლიმონისა და ნივრის პიურე, რომელიც წარმოდგენილია კარგად შემწვარი ბურთების სახით. ასევე ტიპური კერძებია: კიბეჰი, ლაბანეჰი, ტაბულეჰი, მწნილი და განუში. პური, ბრინჯი და ბულგური თითქმის ყველა კერძთან ერთად მიირთმევა.
პოპულარული დესერტია ფახლავა, ჰალვა, ნაფეჰი და ყატაიეფი, რომელთაც ძირითადად რამადანის დღეებში ამზადებენ. ზაფხულობით განსაკუთრებით პოპულარულია ისეთი სეზონური ხილი, როგორებიცაა: საზამთრო, ლეღვი და მსხალი.
მთელს იორდანიაში დიდი პოპულარობით სარგებლობს თურქული ყავა და პიტნიანი ჩაი. ჩვეულებრივ, უფრო ოფიციალური შეხვედრებისას და დღესასწაულებისას თურქულის ნაცვლად არაბულ ყავას მიირთმევენ.
კულტურა და ტრადიციები
ვინაიდან იორდანია ლევანტის ნაწილია, მის გასტრონომიას მრავალი საერთო აქვს ლიბანურ, პალესტინურ და სირიულ სამზარეულოებთან, რომელთაგანაც ხშირად მის კერძებს მხოლოდ ადგილობრივი ვარიაციები განასხვავებს. იორდანიულ სამზარეულოზე დიდი გავლენა იქონია მისმა ისტორიულმა კავშირმა თურქეთთან, უფრო სწორედ კი ოსმალეთის იმპერიასთან. გარდა ამისა, იორდანიულზე ასევე დიდი გავლენა აქვს ქვეყანაში მცხოვრები ეთნიკური უმცირესობების: სომხების, ჩერქეზების, ერაყელების, სირიელებისა და პალესტინელების სამზარეულოებს, რომლებმაც აქ მრავალი ახალი საჭმელი, ინგრედიენტი და ტექნიკა ჩაიტანეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:იორდანიული სამზარეულო
იამანსაროვო
იამანსაროვო (Яманһары; Ямансарово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 232 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 24 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ერმოლაევო, რომელიც დაშორებულია 25 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (96%).
სქოლიო
კატეგორია:კუიურგაზის რაიონის სოფლები
აჭარა (ცაგერის მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 108 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გოგლო ყაზახაშვილი
გიორგი (გოგლო) ყაზახაშვილი (დ. 18?? ― გ. ოქტომბერი, 1908) ― ქართველი პოეტი და პედაგოგი.
მონაწილეობდა ქართველ სტუდენტთა სათვისტომოს კულტურულ საქმიანობაში; გაზეთ „ივერიის“ 1893 წლის № 85-ში დაიბეჭდა მისი „ლექსი ნ. ბარათაშვილზედ“.
გამოქვეყნებული აქვს ლექსები: „უდროოდ დამიქრა ვარსკვლავი“, „სურათი“, „სიმღერა“, „ფანტურს“, „ალექსამდრე ყაზ(ი)ბეგს“, „მგონი აჩრდილი იყო“ (ლექსი პროზად).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:გარდაცვლილი 1908
ყარაყოუნლუ (გორანბოის რაიონი)
ყარაყოუნლუ (Qaraqoyunlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
ლატვიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები
ლატვიის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები არის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები ლატვიიდან. მათ არცერთ რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე არ აქვთ ნათამაშები. ლატვიის ნაკრებმა პირველი ოფიციალური საერთაშორისო თამაში ჩაატარა 1992 წელს საქართველოს ნაკრებთან ნაკრებთან. ამჟამად ის 2B დივიზიონში ასპარეზობს.
კატეგორია:რაგბის ეროვნული ნაკრებები კატეგორია:ლატვია
ევროპის ჩემპიონატი ბალახის ჰოკეიში
1970 წლიდან ევროპის ბალახის ჰოკეის ფედერაცია ატარებს კონტინენტის პირველობას ვაჟთა გუნდებისათვის, ხოლო 1984 წლიდან - ქალებისათვის. ტურნირები ჯერ ოთხწლიანი ციკლით იმართებოდა, ხოლო 2003 წლიდან ორ წელიწადში ერთხელ. 2005 წლიდან შემოღებული იქნა მეორე (Nations Trophy), მესამე (Nations Challenge-I) და მეოთხე (Nations Challenge-II) ჯგუფები. ზედა ჯგუფის ორ უკანასკნელ ადგილზე გასული გინდი ადგილს უთმობს მომდევნო ჯგუფის პირველ-მეორე პრიზიორს.
ჩემპიონები და პრიზიორები, ვაჟები
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|წელი ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მონაწილეთა რაოდენობა ! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|ფინალური მატჩის შედეგი ! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე ადგილი
მეოთხე დივიზიონი (Nations Challenge-II) ვაჟები
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|წელი ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე ადგილი
ჩემპიონები და პრიზიორები, ქალები
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|წელი ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მონაწილეთა რაოდენობა ! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|ფინალური მატჩის შედეგი ! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე ადგილი
მეორე დივიზიონი (Nations Trophy) ქალები
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|წელი ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე ადგილი
მესამე დივიზიონი (Nations Challenge-I) ქალები
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|წელი ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე ადგილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბალახის ჰოკეი კატეგორია:საერთაშორისო ტურნირები ბალახის ჰოკეიში
ლისი (მცხეთის მუნიციპალიტეტი)
ლისი — სოფელი საქართველოში, მცხეთის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (ბევრეთი, მუხათწყარო, მსხალდიდი, ქვემო ლისი, ძალანთხევი, წოდორეთი ). მდებარეობს თრიალეთის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, ლისის ტბის დასავლეთით, ზღვის დონიდან 800 მ, მცხეთიდან 25 კმ.
ისტორია
საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა დიღმის მერძევეობა-მებოსტნეობოს მეურნეობა, ბიბლიოთეკა. ლისის სასოფლო საბჭოში შემავალი სოფლები ლელობი და ტაბარუკი დაიცალა მოსახლეობისგან, ხოლო აგარაკი და თხინვალა შეუერთდა თბილისს.
წერილობით წყაროებში ლისი XVI საუკუნიდან იხსენიება. 1523 წელს დათარიღებული სიგელის მიხედვით სოფელი ბარათაშვილების საგვარეულო საკუთრებაა. 1578 წელს ოსმალთა შემოსევის შემდეგ მოსახლეობის ნაწილი აიყარა და ხიზნად წავიდა. 1625 წელს ლისი თბილისის ციხეში მყოფმა ყიზილბაშთა გარნიზონმა დაარბია. გადაწვა სახლები და დიდი ნადავლი ჩაიგდო ხელში. ლისიდან გაბრუნებულ მტრის რაზმს მოულოდნელად თავს დაესხა გიორგი სააკაძე 60 კაცით. ამ ბრძოლაში მტერმა შვიდასამდე კაცი დაკარგა და სასტიკი მარცხი განიცადა. XIX საუკუნის 40-იანი წლებიდან ლისი თარხან-მოურავების საგვარეულო საკუთრებაში გადავიდა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 598 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლა-ლიბერტადი (ჩრდილოეთი ზამბოანგა)
ლა-ლიბერტადი (ოფიციალურად ლა-ლიბერტადის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa La Libertad; Bayan ng La Libertad) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ზამბოანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 119 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
აკაკი წერეთელი
წარმომავლობა
აკაკი წერეთელი დაიბადა 1840 წლის 9 (21) ივნისს ზემო იმერეთის შეძლებული თავადის როსტომ წერეთლის ოჯახში. დედის მხრიდან აკაკი წერეთელი იყო იმერეთის მეფის პირდაპირი შთამომვალი. იმერეთის მეფე სოლომონ I-ის შვილიშვილის შვილი იყო აკაკის დედა - ეკატერინე აბაშიძე. ეკატერინეს ბაბუა ქაიხოსრო აბაშიძე იყო 1810 წლის იმერეთის აჯანყების ერთ-ერთი ლიდერი, ხოლო ეკატერინეს მამა ივანე აბაშიძე იყო 1819-1820 წლების იმერეთის აჯანყების ერთ-ერთი ლიდერი. ამ აჯანყებების გამო ეკატერინეს ოჯახს რუსეთის იმპერიის ხელისუფლება დევნიდა. 12 წლიდან ეკატერინე მამია V გურიელის კარზე იზრდებოდა, 20 წლისა კი როსტომ წერეთელს მიათხოვეს.
ლა-ლიბერტადი (ჩრდილოეთი ზამბოანგა)
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ ზამბოანგის მუნიციპალიტეტები
აკაკი წერეთელი
წარმომავლობა
აკაკი წერეთელი დაიბადა 1840 წლის 9 ივნისს, სოფელ სხვიტორში. ამ დროს ჯერ კიდევ შემორჩენილი იყო ბავშვის გაძიძების ძველი ქართული ტრადიცია. აკაკი სოფელ სავანეში, გლეხების, ფარსადან ყანჩაველის და მანო სადუნიშვილის ოჯახში გაგზავნეს აღსაზრდელად. მოგვიანებით ავტობიოგრაფიულ ნაწარმოებში „ჩემი თავგადასავალი“, აკაკი დიდი პატივისცემით იხსენიებს ძიძობის ინსტიტუტს.
ოჯახი
აკაკი წერეთელი დაოჯახებას არ აპირებდა, მაგრამ 1864 წელს მოსკოვში ყოფნის დროს მოულოდნელად და დაუფიქრებლად ცოლად მოიყვანა ნატალია ბაზილევსკაია. მასთან ჰყავდა შვილი ალექსი. აკაკის ოჯახი იშვიათად ჩადიოდა საქართველოში, შვილს ქართული ენაც არ უსწავლია, ის საბალეტო თეატრის ანტერპრენორი გახდა და ბევრს მოგზაურობდა. მეუღლე აკაკის ხშირად სთხოვდა ფულს და აკაკიც ვალებს იღებდა და უგზავნიდა მას ფულს სხვადასხვა ქალაქებში. 1909 წელს პარიზში სამკურნალოდ მყოფ აკაკის ოჯახის წევრები არ დაეხმარნენ.
სალიტერატურო მოღვაწეობა
მინი|მარცხნივ|200პქ|აკაკი წერეთლის სახლ-მუზეუმი სხვიტორში საქართველოში დაბრუნებულ წერეთელს სამსახური არ უძებნია, გადაწყვიტა, რომ არსად ემუშავა. შემოსავალს მხოლოდ ლიტერატურული საქმიანობით იღებდა. აკაკი მალე ჩაერთო მამებისა და შვილების ბრძოლაში, აკრიტიკებდა ძველი თაობის წარმომადგენლებს. 1875-1876 წლების სვანეთის აჯანყების შემდეგ აკაკი წერეთელი გამოდიოდა სასამართლოზე აჯანყებულების ერთ-ერთ ადვოკატად. საჩხერეში მოიწვია გეოლოგი სვიმონოვიჩი ჭიათურის მანგანუმის საბადოს შესასწავლად. 1889 წლის მაისში შესთავაზეს ქუთაისის საადგილმამულო ბანკის დირექტორობა, თუმცა უარი თქვა. გარდა იმისა, რომ არ უნდოდა სამსახურში ჩადგომა, მას უარყოფითი დამოკიდებულება ჰქონდა ბანკების მიმართ.
მას უდიდესი დამსახურება მიუძღვის „ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების“ დაარსებასა და მის მრავალმხრივ კულტურულ-საგანმანათლებლო საქმიანობაში, ქართული დრამატული საზოგადოების შექმნასა და მუშაობაში, ქართული ჟურნალისტიკის განვითარებაში, როგორც უაღრესად ნაყოფიერი და მნიშვნელოვანი პუბლიცისტური მოღვაწეობით, ისე ყოველთვიური ჟურნალის „აკაკის თვიური კრებული“ (1897-1900) დაარსებით. იგი რედაქტორობდა აგრეთვე სატირულ-იუმორისტულ ჟურნალს „ხუმარა“, რომლის ანტიცარისტული და ეროვნული მიმართულების გამო 1907 წელს დაპატიმრებულიც კი იყო. 1905 წელს აღტაცებით შეხვდა რუსეთის რევოლუციას, რომელსაც მიუძღვნა ლექსები „თქვენი ჭირიმე“ და „ნატვრა“. რუსეთ-იაპონიის ომში რუსეთის დამარცხებას მიუძღვნა ლექსი „გურული ნანინა“
წერეთლის შემოქმედებამ წარუშლელი კვალი დატოვა ქართველი ხალხის სულიერი კულტურის ისტორიაში. მან ახალი ეტაპი შექმნა ქართული მხატვრული სიტყვის განვითარებაში, რამაც პოეტს, ილია ჭავჭავაძესთან ერთად, კანონიერად დაუმკვიდრა ახალი ქართული ლიტერატურის ერთ-ერთი ფუძემდებლისა და თანამედროვე ქართული სალიტერატურო ენის რეფორმატორის სახელი. ქართველმა ხალხმა სიცოცხლეშივე შერაცხა წერეთელი ჭეშმარიტად სახალხო პოეტად. საყოველთაო აღიარების ნათელი დადასტურება იყო მისი შემოქმედებითი და საზოგადოებრივი მოღვაწეობის 50-ე წლისთავისადმი მიძღვნილი საიუბილეო საღამო 1908 წელს, რომელიც, ისევე როგორც 1912 წლის მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში გრანდიოზულ დღესასწაულად გადაიქცა. ვასილ ამაშუკელმა გადაიღო პირველი ქართული ფილმი აკაკი წერეთლის მოგზაურობა რაჭა-ლეჩხუმში. 1912 წელს მონაწილეობდა არჩევნებში, სადაც დამარცხდა.
1912 წლის ნოემბერში დაწერა ანდერძი, რომლითაც ქონების ძირითად ნაწილს უტოვებდა ოჯახს, სხვიტორის მამულს კი წერა-კითვის საზოგადოებას, ვენახი კი საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოებას.
აკაკი წერეთელი გარდაიცვალა 74 წლის ასაკში, ტვინში სისხლის ჩაქცევისგან. დაკრძალულია თბილისში, საზოგადო მოღვაწეთა მთაწმინდის პანთეონში. თბილისში არსებობს მისი სახელობის გამზირი.
შემოქმედება
ლექსების წერა აკაკი წერეთელმა ჯერ კიდევ ყრმობის ასაკში დაიწყო, 1859 წელს იგი უკვე რამდენიმე დაბეჭდილი ლექსის ავტორი იყო, ხოლო 1860 წელს გამოქვეყნებულმა ლირიკულმა ლექსმა ― „საიდუმლო ბარათი“, რომელიც იმთავითვე სიმღერადაც გავრცელდა, ახალგაზრდა პოეტს ფართო პოპულარობა მოუტანა.
აკაკი წერეთლის მსოფლმხედველობის საუკეთესო ნიმუშად მიიჩნევა პოემა „გამზრდელი“ (1898), რომლითაც თავადაც ამაყობდა. ლექსებიდან ცნობლია ლექსი „სულიკო“, რომელიც პოპულარულ სიმღერად იქცა. ლიტერატურაში დავაა იმის შესახებ, თუ ვის ან რას გულისხმობს აკაკი ლექსში ნახსენებ საყვარელში. ყველაზე გავრცელებული ვერსიებია სამშობლო (ვასილ ბარნოვი), სატრფო (გრიგოლ რობაქიძე) და ღმერთი (აკაკი ბაქრაძე). „ჩემი თავგადასავლი“ ავტობიოგრაფიული ჟანრის ნაწარმოებია, რომელშიც საკუთარი ბავშვობა და განათლება აქვს აღწერილი. ორი პოემა მიუძღვნა აკაკიმ საქართველოს გაქრისტიანებას: „ანდრია პირველწოდებული“ და „წმინდა ნინო, ანუ ქრისტიანობის შემოღება საქართველოში“. ეს უკანასკნელი კვალდაკვალ მიჰყვება „წმინდა ნინოს ცხოვრების“ ტექსტს. ლექსში „ჩემი ჭმუნვა“ უპირისპირდებოდა მარქსიზმს. ლექსში „ძმობა, ერთობა და სიყვარული“ მხარს უჭერდა ხალხთა მეგობრობას.
ლიტერატურა
მარჯვნივ|მინი|220პქ|აკაკი სასიკვდილო სარეცელზე ([[დავით აბაშიძე (მხატვარი)|დავით აბაშიძის ფოტო)]]
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1840 კატეგორია:გარდაცვლილი 1915 კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:მთაწმინდის პანთეონში დაკრძალულები ა კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ჰარალდ ლურჯკბილა
ჰარალდ ლურჯკბილა (Haraldr Blátǫnn Gormsson; Harald Blåtand Gormsen, გარდაიცვალა დაახლოებით 985/86) — დანიისა და ნორვეგიის მეფე.
ის იყო მეფე გორმ ძველისა და ტირა დანებოდის ვაჟი. ჰარალდი დანიის მეფე იყო 958–986 წლებში. ჰარალდმა გაავრცელა ქრისტიანობა დანიაში და გააძლიერა თავისი მმართველობა იუტლანდიისა და ზელანდიის უმეტეს ნაწილზე. ჰარალდის მმართველობა, როგორც ნორვეგიის მეფე, ნორვეგიის მეფე ჰარალდ გრეიკლოკის მკვლელობის შემდეგ, უფრო სუსტი იყო და სავარაუდოდ გაგრძელდა არაუმეტეს რამდენიმე წლის განმავლობაში 970-იან წლებში. ზოგიერთი წყარო ამბობს, რომ მისმა ვაჟმა სვენ ფორკბერდმა იგი სიკვდილის წინ ძალით გადააყენა დანიის ტახტიდან.
სახელი
ჰარალდის სახელი რუნულად იწერება როგორც haraltr: kunukʀ (ᚼᛅᚱᛅᛚᛏᚱ ᛬ ᚴᚢᚾᚢᚴᛦ) ელინგის ქვის წარწერაში. ნორმალიზებულ ძველ ნორვეგიულზე ეს შეესაბამება Haraldr konungr-ს, ანუ „ჰარალდ მეფეს“. შუა საუკუნეების დანიურ ქრონიკებში ლათინირებული სახელია Haraldus Gormonis filius (ჰარალდი, გორმის ვაჟი). მოცემული სახელი Haraldr (ასევე Haralldr) არის ძველი ინგლისური Hereeweald-ის, ძველი გერმანული Heriwald-ის ეკვივალენტი, ჰარი „არმიიდან“ და ვალდ „წესიდან“. ჰარალდის სახელი ასევე დატანილია ეგრეთ წოდებულ კურმსუნის დისკზე, რომელიც ხელახლა იქნა აღმოჩენილი 2014 წელს (მაგრამ ვიკინგების განძის ნაწილი, რომელიც ადრე აღმოჩენილი იყო 1841 წელს პომერანიაში, გროს-ვეკოვის სოფლის ეკლესიის საძვალეში, ვიკინგების ხანის ციხესიმაგრე ჯომსბორგის მახლობლად). როგორც +ARALD CVRMSVN + REX AD TANER + SCON + JVMN + CIV ALDIN, ანუ "ჰარალდ გორმსონი, დანიის მეფე, სკანია, ჯუმნე, ალდინბურგის ეპისკოპოსში.
ჰარალდის მეტსახელის „Bluetooth“-ის პირველი დოკუმენტირებული გამოჩენა (როგორც blatan; ძველსკანდინავიური *blátǫnn) არის Chronicon Roskildense-ში (დაწერილი დაახლოებით 1140 წელს), ალტერნატიული მეტსახელის Clac Harald-თან ერთად. როგორც ჩანს, კლაკ ჰარალდი არის ჰარალდ ლურჯკბილას შერწყმა ლეგენდარულ ან ნახევრად ლეგენდარულ ჰარალდ კლაკთან, ჰალფდანის ვაჟთან. სახელი მოწოდებულია, როგორც ბლახტენტი და აშკარად ბრჭყვიალა, როგორც "მოლურჯო ან შავი კბილი" (dens lividus vel niger) XII საუკუნის ბოლოს ქრონიკაში Wilhelmi abbatis regum Danorum genealogia. ტრადიციული ახსნა იმაში მდგომარეობს, რომ ჰარალდს უნდა ჰქონოდა აშკარად ცუდი კბილი, რომელიც ჩანდა „ლურჯი“ (ანუ „შავი“, როგორც blár „ლურჯი“ ნიშნავს „ლურჯ-შავს“ ან „მუქი ფერის“). კიდევ ერთი ახსნა, შემოთავაზებული Scocozza-ს (1997) მიერ არის ის, რომ მას ეძახდნენ „ლურჯი ტანე“ (ან „მუქი ტანე“) ინგლისში (ანგლო-საქსური თეგნი დაზიანდა ტანზე, როდესაც ეს სახელი ძველ ნორვეგიაში დაბრუნდა).
მეფობა
მისი მეფობის დროს იგი მეთვალყურეობდა ჯელინგის რუნული ქვების რეკონსტრუქციას და უამრავ სხვა საზოგადოებრივ სამუშაოს. ყველაზე ცნობილი არის აროსის ციხესიმაგრე (დღევანდელი ორჰუსი), რომელიც მდებარეობდა მისი სამეფოს ცენტრალურ პოზიციაზე 979 წელს. ზოგიერთი მიიჩნევს, რომ ეს პროექტები იყო მისთვის ქვეყნისა და მთავარი ქალაქის ეკონომიკური და სამხედრო კონტროლის კონსოლიდაციის საშუალება. ვიკინგების მრგვალი ციხესიმაგრეები აშენდა ხუთ სტრატეგიულ ადგილას ორჰუსის შუაში: ტრელებორგი ზელანდიაში, ბორერინგი აღმოსავლეთ ზელანდიაში (ამ ციხე-სიმაგრის შიდა კონსტრუქცია ჯერ კიდევ არ არის ჩამოყალიბებული), ნონებაკენი ფიუნზე, ფირკატი ჰიმერლანდში (ჩრდილოეთ იუტლანდია) და აგერსბორგი ლიმფიორდის მახლობლად. ხუთივე ციხესიმაგრეს ჰქონდა მსგავსი დიზაინი: "იდეალურად წრიული კარიბჭით, რომელიც იხსნება დედამიწის ოთხივე კუთხით, და ეზო იყო დაყოფილი ოთხ ნაწილად, სადაც განთავსებული იყო დიდი სახლები კვადრატული ნიმუშით." მსგავსი დიზაინის მეექვსე ტრელებორგი მდებარეობს ბორგებში, სკანიაში, დათარიღებულია დაახლოებით 1000 წლით და შესაძლოა აშენდა მეფე ჰარალდის მიერ, მეორე ციხე სახელად ტრელებორგი მდებარეობს თანამედროვე ქალაქ ტრელებორგთან, სკანიაში, დღევანდელ შვედეთში, მაგრამ უფრო ძველია და შესაბამისად, წინა თარიღდება ჰარალდ ლურჯკბილას მეფობით.
გაქრისტიანება
მეფე ჰარალდ ლურჯკბილას გაქრისტიანება სადავო ნაწილია ისტორიაში, განსაკუთრებით იმიტომ რომ შუა საუკუნეების მწერლები, როგორიცაა ვიდუკინდ კორვეიელი და ადამ ბრემენელი, ურთიერთსაწინააღმდეგო ანგარიშებს იძლევენ იმის შესახებ, თუ როგორ გაქრისტიანდა იგი.
ვიდუკინდ კორვეიელი, რომელიც წერდა მეფე ჰარალდისა და ოტო I-ის (მართავდნენ 962 - 973) სიცოცხლეში, ამტკიცებს, რომ ჰარალდი მონათლა სასულიერო პირმა, სახელად პოპამ, როდესაც ჰარალდმა სთხოვა დაემტკიცებინა თავისი რწმენა ქრისტეს მიმართ, იგი ატარებდა ცეცხლით გახურებულ რკინას დაწვის გარეშე. XII საუკუნის დანიელი ისტორიკოსის საქსო გრამატიკუსის მიხედვით თავის ნაშრომში Gesta Danorum. პოპომ მონათლა ჰარალდის ვაჟი, სვენ ფორკბერდი მას შემდეგ, რაც სვეინი მეორედ დაფიქრდა საკუთარ ნათლობაზე. თავად ჰარალდმა მიიღო კათოლიციზმი საღვთო რომის იმპერატორთან (ოტო I ან II) სამშვიდობო შეთანხმების შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 980-იანები კატეგორია:ნორვეგიის მეფეები კატეგორია:დანიის მეფეები კატეგორია:X საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ალავესი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი „დეპორტივო ალავესი“, ან უბრალდოდ „ალავესი“ ( და Deportivo Alavés, S.A.D.) — ესპანური საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1921 წელს, ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ქალაქ ვიტორიაში. ასპარეზობს ესპანეთის პრიმერა დივიზიონში, რომელშიც აღზევდა 2016 წელს, სეგუნდა დივიზიონში დაიკავა 1-ლი ადგილი. საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონ მენდისოროსაზე. საშინაო ფორმაზე არის ლურჯი და თეთრი ზოლები.
ისტორია
კლუბი დაარსდა 1921 წელს. 8 წლის შემდეგ პირველად აღზევდა ესპანეთის პრიმერა დივიზიონში, სადაც 3 წელი გაატარა. 1950-იან წლებში კიდევ ერთხელ აღზევდა პრიმერა დივიზიონში, ამჯერად ორი სეზონით.
მრავალწლიანი წარუმატებელი სერიის შემდეგ, 1990-იან წლებში, „ალავესმა“ საბოლოოდ შეძლო ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონის გამარჯვებულის ტიტულის მოპოვება, 1995-1998 წლებში, 3-ჯერ დაიკავა პირველი ადგილი სეგუნდა დევიზიონ ბ-ში, მესამე ცდაზე შეძლო დონით მეორე ჩემპიონატში აღზევება. 1997-98 წლების სეზონში, სეგუნდა დივიზიონში დაიკავა პირველი ადგილი და დაბრუნდა ესპანეთის უმაღლეს ლიგაში 42 წლიანი განშორების შემდეგ.
1998-99 წლების პრიმერა დივიზიონის სეზონში დაქვეითებას 1 ქულით გადაურჩა. მომავალ სეზონში 2 მატჩი მოუგო „ბარსელონას“ და ჩემპიონატში მე-6 ადგილის დაკავების შემდეგ მოიპოვა უეფა-ს თასის გათამაშებაში მონაწილეობის უფლება.
მომავალ სეზონში პრიმერა დივიზიონში დაიკავა მე-10 ადგილი. 2000-01 წლების სეზონში ბასკურმა კლუბმა შეძლო უეფა-ს თასის ფინალში გასვლა, იტალიური „ინტერის“, თანამემამულე ესპანური „რაიო ვალიეკანოსა“ და გერმანული „კაიზერსლაუტერნის“ (გამანადგურებელი ანგარიშით, ჯამში 9-2) დამარცხებით. ფინალში „ალავესი“ „ლივერპულთან“, თამაშის დამატებით დროში გადასვლის შემდეგ, ავტოგოლით დამარცხდა, რომელიც „ოქროს გოლის“ წესით ჩაითვალა, ინგლისურმა კლუბმა 4-3 გაიმარჯვა. მატჩში 2-მა ფეხბურთელმა მიიღო წითელი ბარათი, ასევე გასული 9 გოლის გარდა კიდევ 2 გოლი გავიდა, მაგრამ არ ჩაითვალა. მრავალი გულშემატკივარის აზრით ეს იყო ერთ-ერთი ყველაზე სანახაობრივი მატჩი ტურნირის ისტორიაში.
2001-02 წლების სეზონში კლუბმა პრიმერა დივიზიონში დაიკავა მე-7 ადგილა ზედიზედ მეორედ შეძლო უეფა-ს თასზე გასვლა. 2 წლის წინანდელი შედეგისგან განსხვავებით ამჯერად „ალავესმა“ ვერ შეძლო შორს გასვლა. პირველ ეტაპზე დაამარცხა თურქული „ანკარაგიუჯიუ“, ხოლო მეორე ეტაპზე ასევე თურქულ „ბეშიქთაშთან“ დამარცხდა, 2 მატჩის ჯამში 2-1.
2003 წლის 26 იანვარს, „რეალ ვალიადოლიდთან“ გამარჯვებუთ „ალავესმა“ მისი მე-100 გამარჯვება იზეიმა პრიმერა დივიზიონში. თუმცა, 2002-03 წლების სეზონში კლუბმა დაიკავა მე-19 ადგილი და დაქვეითდა სეგუნდა დივიზიონში.
2 წლის შემდეგ, კლუბი კვლავ აღზევდა პრიმერა დივიზიონში. ამ დროისთვის „ალავესი“ უკრაინელ-ამერიკელმა ბიზნესმენმა, დიმიტრი პიტერმანმა შეიძინა. ასვე მრავალი დაპირისპირება მოხდა მწვრთნელებსა და ფეხბურთელებს შორის. ასევე ფანებს შორისაც. უმაღლეს ლიგაში დაბრუნება ერთსეზონიანი გამოდგა, 2005-06 წლების სეზონში კლუბმა შეიცვალა 3 მთავარი მწვრთნელი და დაიკავა მე-18 ადგილი ჩემპიონატში, 1 ქულა დააკლდა გადარჩენისგან. პიტერმანმა კლუბიდან 2007 წელს წავიდა, კლუბს დიდი რაოდენობით ვალები დაუტოვა. სეგუნდა დივიზიონიდან დაქვეითებასთან 3 სეზონიან ბრძოლაში (2006-07 და 2007-08 წლების სეზონში დაიკავა მე-17 ადგილი, ხოლო 2008-09 წლების სეზონში მე-19) „ალავესი“ საბოლოოდ დამარცხდა და 2008-09 წლების სეზონში დონით მესამე ჩემპიონატში დაქვეითდა.
წარუმატებლობის პერიოდი „ალავესისთვის“ 4 წელს გაგრძელდა, სანამ კლუბი ხოსე ანტონიო კერეხეტამ არ შეიძინა, რომელმაც ეკონომიკური პრობლემები მოაგვარა. შედეგად 2013 წელს „დეპორტივო ალავესი“ დაბრუნდა სეგუნდა დივიზიონში. 3 წლის შემდეგ, 2016 წლის 29 მაისს, სეგუნდა დივიზიონის ბოლო ტურში, დაამარცხა „ნუმანსია (2-0) და 1 ადგილით აღზევდა პრიმერა დივიზიონში.
2016 წლის 10 სექტემბერს, ჩემპიონატში დაბრუნების შემდეგ „ალავესმა“ მოიგო პირველი პრიმერა დივიზიონის მატჩი „ბარსელონის“ წინააღმდეგ. 2017 წლის 7 თებერვალს, კლუბმა შეძლო ესპანეთის თასის ფინალში გასვლა, ნახევარფინალში დაამარცხა „სელტა“. ეს იყო პირველი შემთხვევა კლუბის ისტორიაში, როდესაც „ალავესმა“ შეძლო ეროვნული თასის ნახევარფინალში გასვლა, მანამდე საუკეთესო შედეგი იყო ნახევარფინალი, 1998 და 2004 წლების სეზონში. ფინალში მათი მეტოქე „ბარსელონა“ იყო, რომელმაც პრიმერა დივიზიონში განცდილი მარცხის გამო შური იძია და „დეპორტივო ალავესს“ თავისსავე მოედანზე 6-0 მოუგო.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:ალავესი (საფეხბურთო კლუბი)
ვალენტინ სილვესტროვი
ვალენტინ ვასილიევიჩ სილვესტროვი (უკრ.: Валентин Васильович Сильвестров; დ. 30 სექტემბერი, 1937) — საბჭოთა და უკრაინელი კომპოზიტორი და თანამედროვე კლასიკური მუსიკის პიანისტი. უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო არტისტი (1989).
ადრეული წლები და განათლება
ვალენტინ სილვესტროვი 1937 წლის 30 სექტემბერს კიევში (უკრაინა) ინჟინრისა და გერმანული ენის მასწავლებლის ოჯახში დაიბადა. მშობლები მისთვის მრავალმხრივი განათლების მიცემას ცდილობდნენ, თუმცა აქცენტს მუსიკაზე აკეთებდნენ.
კერძო მუსიკალურ გაკვეთილებზე დასწრება 15 წლიდან დაიწყო. სილვესტროვი კიევიც საინჟინრო-სამშენებლო ინსტიტუტში სწავლობდა, თუმცა სწავლას თავი მიანება და 1958 წელს კიევის კონსერვატორიაში ჩაირიცხა, ბორის ლიატოშინკის კლასში. კონსერვატორია 1964 წელს დაასრულა. 1960-იან წლებში შეუერთდა არაფორმალურ ჯგუფს „კიევური ავანგარდი“, რომლის საქმიანობაც ოფიციალურ კულტურულ პოლიტიკას ეწინააღმდეგებოდა. 1961 წელს თრომეტტონიანი ტექნიკით პირველი ნაწარმოები „ხუთი პიესა ფორტეპიანოსთვის“ და „მცირე კვარტეტი“ შეთხზა. 1970 წელს შემოქმედების შესახებ შეხედულებების გამო უკრაინის კომპოზიტორთა კავშირიდან გარიცხეს.
ძირითადი ნაშრომები
სილვესტროვის მთავარი ნაშრომები მოიცავს 9 სიმფონიას, პოემებს პიანინოსა და ორკესტრისთვის, შერეულ კომპოზიციებს კამერიული ორკესტრისთვის, სამ სიმებიან კვარტეტს, პიანინოს კვინტეტს, სამ სონატას პიანინოსთვის, კამერულ მუსიკას და ვოკალურ მუსიკას (კანტატებს, სიმღერებს და სხვ.). ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:უკრაინელი კლასიკური კომპოზიტორები
ჯებირი (გორის მუნიციპალიტეტი)
ჯებირი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ატენის თემი), მდინარე ტანის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 630 მეტრი, გორიდან 4 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 623 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
იონიური ორდერი
thumb|იონიური ორდერი: 1 - ენტაბლატურა, 2 - სვეტი, 3 - კარნიზი, 4 - ფრიზი, 5 - არქიტრავი, 6 - კაპიტელი, 7 - shaft, 8 - base, 9 - სტილობატი, 10 - სტერეობატი. იონიური ორდერი, სამი მთავარი ბერძნული არქიტექტურული ორდერიდან ერთ-ერთი. იონიური ორდერის ძირითადი, მცირეაზიური, ვარიანტი ჩამოყალიბდა ძვ. საბერძნეთის იონიური პროვინციების ქვის ხუროთმოძღვრებაში ძვ. წ. 560-500 (არტემიდას ტაძარი ეფესოში, დაიწყო ძვ. წ. VI საუკუნის შუა წლებში, არქიტექტორი ქერსიფრონე და მეტაგენე). დორიული ორდერისაგან განსხვავებით, იონიური ორდერის პროპორციები უფრო მსუბუქია და მისი ყველა ნაწილის დეკორიც უფრო მდიდრული. სხვა არქიტექტურულ ორდერთაგან განსხვავებით, მისი სვეტისთავი შემკულია ვოლუტებით. იონიური ორდერის რამდენიმე ვარიანტი განსაკუთრებით ფართოდ გავრცელდა ელინიზმის ეპოქაში.
შალვა ყიასაშვილი
შალვა ყიასაშვილი (დ. 1908, თბილისი — გარდაცვალების თარიღი უცნობია) — ქართველი ინჟინერი, სპორტსმენი.
1931 წელს დაამთავრა ამიერკავკასიის საინჟინრო სამელიორაციო ინსტიტუტი.
1931 წელს მუშაობა დაიწყო კურორტ აბასთუმნის საავტომობილო გზის მშენებლობაზე; საქართველოს კვების მრეწველობის სამინისტროს სისტემაში სხვადასხვა პოზიციებზე — მწარმოებლად, უბნის უფროსად, სამშენებლო სამმართველოს უფროსად, სამშენებლო ტრესტის მმართველად; 1950 წლიდან მუშაობდა საქართველოს წყალთა მეურნეობის სამინისტროს სისტემაში სამშენებლო სამმართველოს უფროსად; დიდი წვლილი აქვს შეტანილი წყალსამეურნეო ობიექტების მშენებლობაში; მისი მონაწილეობითა და ხელმძღვანელობით განხორციელდა წყალსამეურნეო ობიექტების მშენებლობა, როგორებიცაა: ტაშისკარის, თეძამისა და კავთისხევის სარწყავი სისტემები, ტირიფონისა და ხალთვის სარწყავი სისტემების რეკონსტრუქცია; ახალგაზრდობაში იყო თბილისის დინამოს კალათბურთელთა გუნდის ერთ-ერთი წამყვანი მოთამაშე; დიდი წვლილი აქვს შეტანილი საქართველოში კალათბურთის განვითარების საქმეში; დაჯილდოებული იყო სახელმწიფო ორდენებითა და მედლებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი სპორტსმენები
პეტროგრადის კუნძული
პეტროგრადის კუნძული (Петроградский остров, Koivusaari) — კუნძული მდინარე ნევის შესართავთან, პეტროგრადის რაიონში, სანქტ-პეტერბურგში. ფართობი 635 ჰექტარს შეადგენს. ვოდსკაია პიატინას აღწერის წიგნში მოხსენიებულია, როგორც: ფომინის კუნძული. სანქტ-პეტერბურგის დაარსებიდან მოყოლებული კუნძულმა რამდენიმეჯერ შეიცვალა სახელი, ამჟამინდელი სახელი კი უკავშირდება 1914 წელს სანქტ-პეტერბურგისთვის სახელწოდების შეცვლას და პეტროგრადის დარქმევას. ამჟამად კუნძულზე მრავალი კულტურული, სპორტული, სასწავლო თუ სხვა დაწესებულებაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კუნძულები
Formica sanguinea
Formica sanguinea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვლადიმირ ჰოროვიცი
ვლადიმირ ჰოროვიცი (Володи́мир Самiйло́вич Го́ровиць; დ. 1 ოქტომბერი [ ძვ. სტ. 18 სექტემბერი], 1903, კიევი — გ. 5 ნოემბერი, 1989, ნიუ-იორკი) — უკრაინული წარმოშობის ამერიკელი პიანისტი და კომპოზიტორი. სწავლობდა კიევის კონსერვატორიაში ვლადიმერ პუხალსკისა და სერგეი ტარნოვსკისთან. 1925 წლიდან ემიგრირებული იყო ევროპაში, ხოლო 1928 წლიდან დასახლდა აშშ-ში. მისი შესრულება გამოირჩეოდა სტიქიური დინამიურობითა და განსაკუთრებული ვირტუოზულობით. სახელი გაითქვა პეტრე ჩაიკოვსკის, სერგეი რახმანინოვის, სერგეი პროკოფიევის კონცერტების, ფერენც ლისტის ნაწარმოებებისა და მისი ვირტუოზული ტრანსკრიფციების შესრულებით. მიღებული აქვს გრემის 24 ჯილდო. ვლადიმირ ჰოროვიცი XX საუკუნის ერთ-ერთი უდიდესი პიანისტია.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი პიანისტები კატეგორია:რუსი პიანისტები კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989
საგუა-დე-ტანამო
საგუა-დე-ტენამო — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, ოლგინის პროვინციაში. მდებარეობს კუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში.
ჯუმათის სკოლა
ჯუმათის სკოლა  — არქიტექტურული ძეგლი ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჯუმათში. აგებულია XIX-XXI საუკუნეებში.
საგუა-დე-ტანამო
მუნიციპალიტეტის ტერირტორიაზე მდებარეობს სიერა-კრისტალის ეროვნული პარკის გარკვეული ნაწილი, მეორე ნაწილი კი მეზობელ მაიარის ტერიტორიაზე.
ჯუმათის სკოლა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სკოლები
საგუა-დე-ტანამო
სქოლიო
კატეგორია:კუბის ქალაქები
ბარდნალა
ბარდნალა — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, წიფერჩის თემში. მდებარეობს მდინარეების ჯანოულასა და ნამკაშურის წყალგამყოფის აღმოსავლეთ დაბოლოებაზე, მდინარე ცხენისწყლის შუა დინების ხეობის მარჯვენა მხარეს, ზღვის დონიდან 570 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით.
ბარდნალაში მდებარეობს პოეტ ლადო ასათიანის სახლ-მუზეუმი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 183 ადამიანი.
ყარასუჩუ
ყარასუჩუ (Qarasuçu) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში.
ბარდნალა
სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ყარასუჩუ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
ედი ადამსი
ედი ადამსი (Edie Adams დ. 16 აპრილი, 1927, კინგსტონი, პენსილვანია, აშშ – გ. 15 ოქტომბერი, 2008, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი კომიკოსი, მსახიობი, მომღერალი და ბიზნესმენი. მან მიიღო ტონის ჯილდო და იყო ნომინირებული ემის ჯოლდოზე.
ადამსი ცნობილი სცენაზე და ტელევიზიაში სექსუალური ვარსკვლავების იმიტირებით, განსაკუთრებით კარგად ირგებდა მერილინ მონროს როლს. ის იყო ერნი კოვაქსის, მისი მეუღლის ხშირი სატელევიზიო პარტნიორი. ადამსმა დააარსა ორი ბრენდი სილამაზის ინდუსტრიაში: Edie Adams Cosmetics და Edie Adams Cut 'n' Curl.
ადრეული წლები
ედით ელიზაბედ ენკი დაიბადა კინგსტონში, პენსილვანია, შელდონ ალონცო ენკესა და მისი მეუღლის, ადა დოროთის ოჯახში, მას ჰყავდა უფროსი ძმა, შელდონ ადამს ენკი. ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა ახლომდებარე რაიონებში, როგორებიცაა Shavertown, Trucksville და ერთი წელი გაატარეს ნიუ იორკში, სანამ დასახლდებოდნენ ტენაფლიში, ნიუ ჯერსი. აქ ედი სწავლობდა Tenafly High School-ში. ადა ენკე ქალიშვილს სიმღერასა და ფორტეპიანოს ასწავლიდა; დედა და ქალიშვილი იყვნენ Grove City Presbyterian ეკლესიის გუნდის წევრები. ადამსს კერვა მკერავმა ბებიამ ასწავლა. მან საკუთარი ტანსაცმლის კერვა მეექვსე კლასიდან დაიწყო, რაც გახდა საფუძველი, იმისა, რომ მოგვიანებით შექმნა ტანსაცმლის საკუთარი ხაზი, სახელად Bonham, Inc.
ედიმ ჯულიარდის ვოკალის ხარისხი მიიღო და შემდეგ დაამთავრა კოლუმბიის დრამატული სკოლა. სწავლობდა ნიუ-იორკში მსახიობთა სტუდიაში და ტრაფაგენის მოდის სკოლაში. თავდაპირველად, ადამსმა ვერ გადაწყვიტა, გაეგრძელებინა კარიერა მოდის დიზაინში თუ მუსიკაში, ამიტომ მან მონეტა ააგდო, სადაც მუსიკამ გაიმარჯვა.
1949–50 წლებში იგი გამოჩნდა პირდაპირ ეთერში სატელევიზიო შოუში Bonnie Maid's Versatile Varieties.
1950 წელს მან გაიმარჯვა "Miss U.S. Television" სილამაზის კონკურსში, რის შემდეგაც მიიწვიეს მილტონ ბერლის სატელევიზიო შოუში. მისმა პირველმა სატელევიზიო ნამუშევარმა ის ცნობილი გახადა, როგორც ედიტ ადამსი უწოდა. მისი ერთ-ერთი ადრეული გამოჩენა იყო არტურ გოდფრის ნიჭიერ სკაუტებში. მას შემდეგ, რაც იგი ნახა ერნი კოვაქსის შოუს Three to Get Ready პროდიუსერმა, იგი მიწვეულ იქნა აუდიციაზე. ადამსს ძალიან მცირე გამოცდილება ჰქონდა პოპულარულ მუსიკასთან და მხოლოდ სამი სიმღერის შესრულება შეეძლო. ის შოუს ნაწილი გახდა 1951 წლის ივლისში.
კარიერა
ადამსმა რეგულარულად დაიწყო ტელევიზიაში მუშაობა კოვაქსთან და თოქ-შოუს პიონერ ჯეკ პაართან ერთად. შეყვარებულობის შემდეგ, რომელიც მოიცავდა მარიაჩის სიმღერებს და მოულოდნელ ბრილიანტის ნიშნობის ბეჭედს, ადამსი და კოვაქსი გაიქცნენ; ისინი დაქორწინდნენ 1954 წლის 12 სექტემბერს მეხიკოში. ადამსი თავდაპირველად ორჭოფობდა კოვაქსზე დაქორწინებასთან დაკავშირებით. იგი გაემგზავრა ექვსკვირიან ევროპულ კრუიზზე, იმ იმედით, რომ გადაწყვეტილებას მიიღებდა. სამი დღის დაშორებისა და მრავალი სატელეფონო ზარის შემდეგ, ადამსი სახლში დაბრუნდა პასუხით: დიახ. ეს იყო კოვაქსის მეორე ქორწინება, რომელიც გაგრძელდა 1962 წლის 13 იანვარს ავტოკატასტროფაში გარდაცვალებამდე.
ადამსმა და კოვაქსმა 1957 წელს მიიღეს ემის ნომინაციები კომედიურ სერიალში საუკეთესო შესრულებისთვის. 1960 წელს მან და კოვაქსმა ითამაშეს თავიანთი თავი The Lucy–Desi Comedy Hour-ის ფინალურ სერიაში CBS-ზე, რომლის დროსაც მან შეასრულა სიმღერა "That's All". ადამსი ოთხჯერ გამოჩნდა What's My Line-ზე (ერთხელ როგორც "ედიტ ადამსი (ქალბატონი ერნი კოვაქსი)", როცა მისი ქმარი იყო პანელზე; ერთხელ კოვაქსთან ერთად; ორჯერ მარტო, როგორც ედი ადამსი).
ადამსმა ითამაშა ბროდვეიზე Wonderful Town-ში (1953) როზალინდ რასელთან ერთად (მოიგო თეატრის მსოფლიო ჯილდო), ასევე ითამაშა დეიზი მეის როლი Li'l Abner-ში (1956) და მოიგო ტონის ჯილდო, როგორც მიუზიკლში გამორჩეულმა მსახიობმა. მან ითამაშა როჯერსისა და ჰამერშტეინის კონკიაში 1957 წელს. ადამსს უნდა ეთამაშა დეიზი მეის როლი Li'l Abner-ის კინოვერსიაში, მაგრამ ვერ შეძლო მისი ქალიშვილის, მია სუზან კოვაქსის გვიან ჩამოსვლის გამო.
2003 წელს, როგორც ერთ-ერთი ვარსკვლავი კომედისა - ეს შეშლილი, შეშლილი, შეშლილი, შეშლილი მსოფლიო (1963), იგი შეუერთდა მსახიობებს მარვინ კაპლანს და სიდ კეისარს ფილმის 40 წლის იუბილესთან დაკავშირებით. ის ასევე წარმატებული ღამის კლუბის ჰედლაინერი იყო.
გარდაცვალება
ადამსი გარდაიცვალა ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია, 2008 წლის 15 ოქტომბერს კიბოთი და პნევმონიით, 81 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქალები საქმიანობის მიხედვით კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:დაბადებული 16 აპრილი კატეგორია:ამერიკელი მსახიობი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
ანრი II (საფრანგეთი)
ანრი II დე ვალუა (Henri II de Valois; დ. 31 მარტი, 1519, სენ-ჟერმენ-ან-ლაი, საფრანგეთი — გ. 10 ივლისი, 1559, პარიზი, საფრანგეთი) — საფრანგეთის მეფე 1547–1559 წლებში, ვალუების დინასტიისა. ანრი იყო მეფე ფრანსუა I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ კლაუდია დე ვალუას მეორე ვაჟი. მეფედ იკურთხა 1547 წელს. 1533 წლის ოქტომბერს მან იქორწინა ეკატერინე მედიჩზე (1519–1589). იბრძოდა ქვეყნის ცენტრალიზაციისთვის, მონარქიის განმტკიცებისათვის, მკაცრად დევნიდა ჰუგენოტებს. 1559 წელს გამოსცა ედიქტი, რომელიც ერეტიკოსების სიკვდილით დასჯას ითვალისწინებდა. 1559 წელს ანრი II-ს თავისი ასულის ელიზაბეტას და ესპანეთის მეფის, ფილიპე II-ის ქორწილზე გამართულ რაინდთა ტურნირზე მონტგომერიმ შუბი თვალში მოარტყა და მოკლა.
ბავშვობა
ანრი დაიბადა საფრანგეთის სამეფო ოჯახში, სენ-ჟერმენ-ან-ლაის სასახლეში 1519 წლის 31 მარტს. იგი იყო საფრანგეთის მეფის ფრანსუა I-ის და მისი პირველი მეუღლის  დედოფალ კლაუდია დე ვალუას ვაჟი. ანრის ჰყავდა 1 უფროსი ძმა - ფრანსუა ვალუა. ასევე ჰყავდა უმცროსი და-ძმებიც: შოტლანდიის დედოფალი მადლენა ვალუა, ორლეანის ჰერცოგი შარლ დე ვალუა და სავოიის ჰერცოგინია მარგარიტა ვალუა. რადგანაც ანრი უმცროსი ვაჟი იყო იგი არ ემზადებოდა მეფობისათვის, ამიტომაც ანრი ორლეანის ჰერცოგი გახდა. ამ პერიოდში მიმდინარეობდა საშინელი  იტალიური ომები . 1525 წელს ბრძოლის დროს ანრის მამა, ფრანსუა საღვთო რომის იმპერატორმა და ესპანეთის მეფემ კარლოს V-მ ტყვედ აიყვანეს და ესპანეთის დედაქალაქ მადრიდის საპყრობილეში გადაიყვანეს. ამ მოვლენებიდან მალე დაიდო ხელშეკრულება რის მიხედვითაც ანრი და მისი ძმა ფრანსუა ჩავიდოდნე ესპანეთში მამის სანაცვლოდ ტყვეობაში, 4 წლის მანძილზე. ასეც მოხდა ფრანსუა I განთავისუფლდა მისი ვაჟები კი ესპანეთის ციხეში დარჩნენ. წლების მანძილზე პატარა ანრის და მის ძმას სასტიკად სცემდნენ და აშიმშილებდნენ. 1531 წელს ანრი და ფრანსუა დაბრუნდნენ საფრანგეთის სამეფო კარზე.
ქორწინება
ქორწინებიდან 10 წლის მანძილზე ანრის და ეკატერინეს შვილი არ უჩნდებოდათ.1536 წელს კი მოულოდნელად გარდაიცვალა ანრის უფროსი ძმა, საფრანგეთის დოფინი - ფრანსუა დე ვალუა. ამიტომაც დოფინი ანრი ხდება, რის გამოც მას აუცილებლად სჭირდება მემკვიდრე. 1538 წელს ანრის ერთ-ერთი საყვარლისაგან შეეძინა ქალიშვილი, რითაც დადასტურდა, რომ უშვილობა ეკატერინეს ბრალი იყო. მან დაიწყო უამრავი ბალახეულობისა და ნაყენების მიღება. ამას გარდა მათ ქორწინებას საფრთხეს ისით უქადდა, რომ ფრანსუა I-მა დაპირებული ურბინოს საჰერცოგო ვერ მიიღო და ანრისათვის ახალი საცოლის ძებნის დაწყებას აპირებდა.
ანრი და დიანა
მინი|241x241პქ|დიანა დე პუატიე 1534 წლიდან ანრის ყურადღება მიიპყრო გრაფ ლუი დე ბრეზის ქვრივმა დიანა დე პუატიემ. დიანა ანრიზე ოცი წლით უფროსი ქალი იყო თუმცა უნდა აღინიშნოს რომ, დიანა ასაკის მატებასთან ერთად, სულ უფრო და უფრო მშვენიერდებოდა. დაქვრივების შემდგომ კი, დიანა ყოველთვის შავ ან, თეთრ სამოსს იცვავდა, იმის აღსანიშნად, რომ გარდაცვლილ მეუღლეს გლოვობდა. დიანამ იმდენიც კი შესძლო, რომ ანრის თავისი მეუღლე სულ გადაავიწყდა. 1547 წლიდან კი, (მას შემდგომ რაც ანრი მეფე გახდა) დიანას მიენიჭა " სამეფო საყვარლის '' ტიტული.
მიუხედავად იმისა, რომ დიანას გამო ეკატერინე მედიჩი ( ანრის კანონიერი მეუღლე) ანრის საერთოდ აღარ ახსოვდა, დიანასა და ეკატერინეს ერთმანეთთან კარგი ურთიერთობა ჰქონდათ. ამასთან ეკატერინემ საკუთარი სურვილით ანრის შესთავაზა, რომ მას აღეზარდა ანრისა და ეკატერინეს შვილები. დიანა ამ შეთავაზებას სიამოვნებით დასთანხმდა ამ შეთავაზებას.
ანრი და პროტესტანტები
1547 წლის 31 მარტს გარდაიცვალა საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I. ამავე წლის 25 ივნისს რეიმსის კათედრალში ანრი ეკურთხა საფრანგეთის მეფე ანრი II დე ვალუად, ხოლო ეკატერინე მედიჩი საფრანგეთის დედოფლად. ანრიცა და ეკატერინეც თავგამოდებული კათოლიკეები იყვნენ და საშინლად სძაგდათ პროტესტანტები, რომელთაც საფრანგეთში ჰუგენოტებს უწოდებენ. ანრი II უსასტიკესად დევნიდა ყველა პროტესტანტს. 1551 წლის 27 ივნისს სამოქალაქო საეკლესიო სასამართლოს  უბრძანა აღმოეჩინა თითოეული ჰუგენოტი და მკაცრად დაესაჯათ ანუ ან დაეპატიმრებინათ, ან მოეკლათ, ან ქონება ჩამოერთმიათ. მან ცოცხლად დაწვათ ის დიდგვაროვნებიც და გლეხებით ვინც ჰუგენოტობა მიიღეს. ხოლო მათ ვისაც ბრალად ედებოდათ ჰუგენოტობა და დაზუსტებით არ იცოდნენ უბრალოდ ციხეებში სვავდნენ. ანრი ასევე მკაცრად აკონტროლებდა სასულიერო წიგნებსაც, რათა მათში რაიმე ერეტიკოსული არ ყოფილიყო გარეული. ჰუგენოტებს ჩამოერთვათ ქონება და სახელმწიფოს გადაეცა. საბოლოოდ ანრიმ მოისურვა საფრანგეთი მთლიანად  გაეწმინდა  ჰუგენოტებისაგან. ამის გამო მან 1549 წელს სამხრეთ ამერიკაში, თანამედროვე ბრაზილიის ტერიტორიაზე შექმნა პატარა ფრანგული კოლონია  ანტარქტიკული ბრაზილია , რომელიც მთლიანად შედგებოდა გადასახლებული ჰუგენოტებისაგან. ამას გარდა იგი ეხმარებოდა კათოლიკურ შოტლანდიასაც რომელსაც თავს პროტესტანტული ინგლისი ესხმოდა. კათოლიკე შოტლანდიელთა დასახმარებლად ანრიმ შოტლანდიაში უამრავი ფრანგი ჯარისკაცი გაგზავნა რომლებმაც მთლიანად განდევნეს ინგლისელები. ამ ფრანკო-შოტლანდიური ალიანსის განსამტკიცებლად ანრიმ თავისი უფროსი ვაჟი, საფრანგეთის დოფინი, ფრანსუა დანიშნა შოტლანდიის მცირეწლოვან დედოფალ, მარიამ სტიუარტზე, რომელიც 1548 წელს საფრანგეთში ჩავიდა.
იტალიური ომები (1551-1559)
მინი|281x281პქ|იტალიური ომების ეპიზოდი, ქალაქ მეცის ალყა, 1552 1551 წელს ანრიმ ომი გამოუცხადა საღვთო რომის იმპერატორსა და ესპანეთის მეფე, კარლოს V-ს, ამ ფაქტით დაიწყო მერვე იტალიური ომი, რომელიც ზოგისათვის ცნობილია როგორც ჰაბსბურგ-ვალუების ბრძოლა ევროპაში ჰეგემონობისათვის. მიუხედავად იმისა, რომ ანრი საფრანგეთში პროტესტანტებს სასტიკად უსწორდებოდათ, ამას ხელი არ შეუშლია იმისათვის, რომ იგი 1552 წელს გერმანელი კალვინისტების მოკავშირე გამხდარიყო და ისინი კარლოსის წინააღმდეგ გამოეყენებინა. ამას გარდა ანრიმ განაახლა ფრანკო-ოსმალური ალიანსი და დადო ხელშეკრულება რომლითაც ოსმალეთს სამხრეთ საფრანგეთი უნდა დაეცვა. 1554 წელს ანრი შეიჭრა ლოთარინგიაში. ლოთარინგიაში ლაშქრობა წარმატებული აღმოჩნდა და დაიპყრო მისი 3 საეპისკოპო : ვერდენი, მეცი და ტულსა. 1553 წელს საფრანგეთის ჯარები დამართხდა ტოსკანაში გამართულ მარინიანოს ბრძოლაში.
1556 წელს კარლოს V ტახტიდან გადადგა. მისი სამფლობელოები კი გაიყვეს მისმა ვაჟმა ფილიპე II-მ და ძმამ ფერდინანდ I-მა. ფილიპემ ესპანეთის ტახტი დაიკავა, ფერდინანდმა კი საღვთო რომის იმპერიისა. 1556 წელს ფრანგებმა დაიპყრეს ქალაქი კასალე. 1557 წელს საფრანგეთის არმიამ ფრანსუა გიზის სარდლობით გაილაშქრა ნეაპოლზე, სამაგიეროდ ესპანეთის არმია ნიდერლანდიდან შეიჭრა ჩრდილოეთ საფრანგეთში. 1557 წლის 10 აგვისტოს სენ-კანტენთან საფრანგეთის მძიმე დამარცხებითა და პარიზისათვის შექმნილი მუქარით ესპანეთმა აიძულა ფრანგები შეეწყვიტათ ნეაპოლზე ლაშქრობა. 1558 წელს ანრიმ იხელთა დრო და გაილაშქრა ინგლისზე. ამავე წელს ფრანგებმა ინგლისელებს წაართვეს საპორტო ქალაქი კალე, რომელიც საფრანგეთის ჩრდილოეთში მდებარეობდა და 1347 წელს დაკარგეს ფრანგებმა "ასწლიანი ომის" დროს. 1558 წლის 24 აპრილს პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარში დაქორწინდნენ ანრის ვაჟი ფრანსუა და შოტლანდიის დედოფალი მარიამ სტიუარტი. ხანგრძლივმა ომმა ფინანსურად გამოფიტა მებრძოლი მხარეები და აიძულა დაედოთ  კატო-კამბრეზის ზავი (1559 წლის აპრილი). ამ ზავით ესპანეთი და საფრანგეთი მოკავშირეებად ცხადდებიან.
გარდაცვალება
ესპანეთთან დაზავების შემდგომ ანრიმ განიზრახა ფრანკო-ესპანური ალიანსი დინასტიური ქორწინებით გაემყარებინა. 1558 წელს კი ამის რეალური შანსი გამოჩნდა, მას შემდეგ რაც ფილიპე II-ის ცოლი გარდაიცვალა. 1559 წლის 22 ივნისს პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარში ფილიპეს მიათხოვა თავისი უფროსი ქალიშვილი ელიზაბეტა. 30 ივნისს კი მათ ქორწილში გამართულ საზეიმო ტურნირზე ანრიმ ბრძოლაში შოტლანდიელი გვარდიელი, ლორდი მონტგომერი გამოიწვია. შეჯიბრების დროს მონტგომერიმ ანრის თვალში შუბი მოარტყა და ცხენიდან გადმოაგდო. მეფემ მხედველობა დაკარგა, თუმცა 1559 წლის 10 ივლისს ანრი II გარდაიცვალა.
შვილები
ანრის საყვარლებისაგან ჰყავდა 3 შვილი: დიანა ანჟულიმელი, (1538-1619), დიანა ორჯერ გათხოვდა, პირველად კასტროს ჰერცოგ ორაციო ფარნეზეზე, ხოლო მეორედ მონტმორანსის ჰერცოგ ფრანსუას. ანრი ანჟულიმელი, (1551-1586), იყო პროვანსის გუბერნატორი. ანრი ანჟულიმელი, (1557-1621), სენ-რემის ბარონი.
წინაპრები
ანრი II-ის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1519 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1559 კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები კატეგორია:ვალუები
ლასკადურა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ლასკადურა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ერნაზარი (აყმოლის ოლქი)
ერნაზარი (Ерназар) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის აყქოლის რაიონში. შედის აყქოლის საქალაქო ადმინისტრაციის შემადგენლობაში. რაიონულ ცენტრ აყქოლიდან მდებარეობს დაახლოებით 17 კმ-ით დასავლეთით. ატოკ კოდი — 113220300.
მოსახლეობა
2009 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობდა 99 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:აყქოლი რაიონის დასახლებული პუნქტები
ალექსანდრა კავკასიძე
ალექსანდრა კავკასიძე (დ. 1908, თბილისი — გ. 16 აპრილი, 1994) — ქართველი ბიბლიოგრაფი, ფილოლოგი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიური ფაკულტეტი ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით 1928 წელს. 1937-1942 წლებში შეთავსებით მუშაობდა საქართველოს ალკკ ცეკასთან არსებულ პიონერხელმძღვანელთა რესპუბლიკურ სკოლაში ქართული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად; 1942 წლიდან კ. მარქსის სახელობის რესპუბლიკურ ბიბლიოთეკაში დარბაზების განყოფილების გამგედ; 1954 წლიდან ამავე ბიბლიოთეკის დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო ნაწილში, ხოლო 1968-1984 წლებში ბიბლიოთეკის დირექტორად. მისი რედაქტორობით დაისტამბა „ქართული პერიოდული გამოცემების ანალიტიკური ბიბლიოგრაფიის“ რამდენიმე ტომი, რომელიც შემდგომში ქართველ მეცნიერთა სამაგიდო წიგნი გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1994 კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები