cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მენსფილდ-პარკი
სიუჟეტი
მაგრამ ერთი წლის შემდეგ მეზობლად ახალგაზრდა და-ძმა მერი და ჰენრი კროუფორდები სახლდებიან. ისინი განსხვავებული, უფრო თანამედროვე და ქალაქური ცხოვრებით ცხოვრობენ. მერი და ედმუნდი მათდამი განსაკუთრებულ სიმპათიებს ავლენენ — ედმუნდი მის კროუფორდით მოიხიბლება და მის ცოლად შერთვას მოიწადინებს, უკვე დანიშნულ მარიას კი ჰენრი კროუფორდი მოხიბლავს, რომლისთვისაც უცხოა ზნეობრივი ფასეულობები და თითქოს ხიბლავს გამოწვევა იმისა, რომ უკვე საქმროს მქონე ახალგაზრდა ქალის გული უნდა მოინადიროს. ამ ყველაფერს ნათლად ხედავს ყველასათვის შეუმჩნეველი ფანი პრაისი და განსაკუთრებით ედმუნდის გრძნობები ტკენს გულს. მიზეზი კი ორი აქვს: მას უყვარს ედმუნდი და ასევე ხედავს როგორ თამაშობს და თავბრუს ახვევს მერი კროუფორდი მას.
ტომის წაქეზებით, რომელიც არ ერიდება არაფერს და დაუნანებლად ფლანგავს ქონებას, ახალგაზრდები მოინდომებენ საოჯახო სპექტაკლის გამართვას. ეს მიუღებლად მიაჩნია განსაკუთრებით ფანი პრაისს — ოჯახის უფროსი, სერ თომასი უკან არ დაბრუნებულა და არავინ იცის მოახერხებს თუ არა ამას.
სერ თომას ჩამოდის სახლში უფრო ადრე, ვიდრე მოსალოდნელი იყო, მაშინ როცა რეპეტიციას გადიოდნენ. ისინი შეწყვეტენ თამაშს. ჰენრი, რომლისგანაც მარია მოელოდა ხელის თხოვნას და მზად იყო მიეღო, მოულოდნელად დატოვებს და გულს გაუტეხავს. განრისხებული მარია მისტერ კროუფორდს სასწრაფოდ ცოლად მიჰყვება და ცდილობს სიმდიდრეში ჰპოვოს შვება. ჰენრი და მერი კროუფორდები კი კვლავ ჩნდებიან ასპარეზზე — ამჯერად ჰენრი მის ფანი პრაისით ინტერესდება და მიზნად დაისახავს მისი გულიც დაიპყროს. მინი|ფანი ჰენრი კროუფორდთან ცეკვას თანმხდება მისი დაბადების დღისადმი მიძღვნილ მეჯლისზე. ახლადჩამოსული სერ თომასი დიდ სითბოსა და სიყვარულს ავლენს ფანის მიმართ, რაც მისთვის არ იყო დამახასიათებელი. ის ჰხედავს ჰენრი კროუფორდის დამოკიდებულებას შვილობილისადმი და ცდილობს მათ ქორწინებას ხელი შეუწყოს როგორმე. ჰენრი კროუფორდი მართლაც აღფრთოვანებულია პატარა ფანი პრაისით, რომელსაც ვერაფრით მოაწონა თავი. მისთვის გამოცანად რჩება 18 წლის გოგონას პიროვნება, ეს კი კიდევ უფრო მეტად უღვივებს ინტერესს მისადმი. მიზეზი კი ფანის ედმუნდის მიმართ სიყვარულია, როცა ეს უკანასკნელი უკვე დაუფარავად უმჟღავნებს უახლოესს მეგობარს მის გრძნობებს მერი კროუფორდისადმი.
მალე მენფილდს ფანის ძმა, უილიამი ეწვევა, რომელიც საზღვაო სამსახურშია. ჰენრი კროუფორდი მოახერხებს და ნაცნობების დახმარებით, უილიამის დაწინაურებას შეძლებს. ამით ცდილობს ფანის გული მოიგოს. ერთ დღესაც ის ცოლობას სთხოვს, რაზეც უარს მიიღებს.
სერ თომასს განარისხებს ფანის უარი და მას ოჯახში გაგზავნის, რათა ნახოს როგორია სიღატაკეში ცხოვრება და რომ სიყვარულით დაქორწინება (როგორც მისი მშობლები დაქორწინდნენ) არაფერს ნიშნავს. მართლაც, ფანი პრაისი საკუთარ მშობლებთან დაბრუნებით თავს სახლში ცუდად იგრძნობს — მისი უამრავი და-ძმა სიღარიბეში ცხოვრობს. ფანი ხედავს საკუთარი ოჯახის გაჭირვებას, ყველანაირად ცდილობს დაეხმაროს, მაგრამ აშკარა ტვირთია ისედაც მრავალშვილიანი დედ-მამისთვის. მისი და სუზანი, რომელსაც არც მისი ასაკისთვის მისაღები განათლება და მანერები აქვს, დაუმეგობრდება ფანის და მასთან საერთო ენის გამონახვას შეძლებს.
ჰენრი კროუფორდი მისდამი გრძნობებს არ კარგავს და მიაკითხავს ოჯახში, მაგრამ ფანი კვლავ უარს ეუბნება მას მიუხედავად იმისა, რომ ხედავს თუ რართულია გაჭირვება. მალევე გახდება ცნობილი, რომ ლონდონში დაბრუნებული ჰენრი უკვე გათხოვილ მარია რაშვორთთან ერთად გაიქცა. ეს სკანდალი მენსფილ-პარკს არცხვენს, რასაც ემატება ჯულიას გაქცევაც მისტერ იეტსთან. მალე კი მომაკვდავ ტომს ჩამოიყვანენ ლონდონიდან, სადაც სმასა და გართობაში დაავადდა.
ედმუნდი აანალიზებს როგორი მნიშვნელოვანია ფანი მისთვის და ცოლობას სთხოვს. ისინი დაქორწინდებიან და მენფილ-პარკის ახლოს მდებარე სახლში დასახლდებიან, ედმუნდი კი სასულიერო პირი გახდება. ფანის ადგილს ბერტრამების ოჯახში მისი და სუზენი დაიკავებს. მენსფილდში ჯულიას და მის ქმარს, მისტერ იეიტსაც მიიღებენ. ტომი გამოჯანმრთელდება და გადაწყვეტს თავი დაანებოს ცხოვრების ძველებურ წესს. ჰენრი უარს იტყვის მარიას ცოლად მოყვანაზე. ამ უკანასკნელს კი ოჯახი არ მიიღებს — მას მისის ნორისთან ერთად შორეულ კუთხეში დაასახლებენ. მერი კროუფორდი კი, უარყოფილი და გაოცებული, კვლავ მისთვის სასურველი, მდიდარი ქმრის ძებნას განაგრძობს.
პერსონაჟები
მინი|საგონებელში ჩავარდნილი მისტერ რაშუორთი, რომელიც ამჩნევს მარიას და ჰენრის გრძნობებს.
ადაპტაცია
მინი|„მენსფილდ-პარკი“ (1999). რეჟისორი: პატრიცია როზემა. ავტორი გვიჩვენებს მოდერნიზებულ ფანი პრაისს, რომელსაც [[ფრენსის ო'კონორი განსახიერებს.]]
სქოლიო
კატეგორია:1814 წლის წიგნები კატეგორია:ჯეინ ოსტონის რომანები
ალმაზნა
ალმაზნა (Алмазна) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 4384 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის ქალაქები
Electric (Pet Shop Boys-ის ალბომი)
Electric — ინგლისური სინთპოპ-დუეტ Pet Shop Boys-ის მეთორმეტე სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 2013 წლის 15 ივლისს. ეს არის ჯგუფის პირველი ალბომი, რომელიც არ გამოვიდა ლეიბლზე Parlophone, იგი გამოსცა დუეტის საკუთარმა ლეიბლმა x2, Kobalt Label Services-ის დახმარებით. ალბომის პროდიუსერია სტიუარტ პრაისი.
სქოლიო
კატეგორია:2013 წლის ალბომები კატეგორია:Pet Shop Boys-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები სტიუარტ პრაისის პროდიუსერობით
ტირგუ-მურეში
ტირგუ-მურეში (Târgu Mureș, Marosvásárhely) — ქალაქი ცენტრალურ რუმინეთში, ტრანსილვანიის ისტორიულ ოლქში, მდინარე მურეშის ნაპირზე. მურეშის ჟუდეცის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 134,290 ადამიანი. 1952-1968 წლებში იყო უნგრელთა ავტონომიური ოლქის დედაქალაქი.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
კასედა
კასედა (Cáseda) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის სანგუესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 85,61 კმ². მოსახლეობა — 951 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ტენეტარი
ტენეტარი (Tănătari) — სოფელი მოლდოვაში, კეუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 91 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 868 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კეუშენის რაიონის სოფლები
კიპუჩე
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის ქალაქები
ესლავა
ესლავა (Eslava; Eslaba) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის სანგუესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,26 კმ². მოსახლეობა — 105 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
კირენიის რაიონი
კირენიის რაიონი (Επαρχία Κερύνειας) ან გირნეს რაიონი (Girne Bölgesi) — ერთ-ერთი რაიონი კვიპროსის ექვსი რაიონიდან და არაღიარებული ჩრდილოეთ კვიპროსის ხუთი რაიონიდან. განლაგებულია კუნძულის ჩრდილოეთ ნაწილში. რაიონებს შორის ყველაზე პატარაა. ფართობი — 640 კმ². ჩრდილოეთით და დასავლეთით ესაზღვრება ხმელთაშუა ზღვა, სამხრეთიდან — კვიპროსის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფით — ნიქოზიის რაიონი, ჩრდილოეთ კვიპროსის ადმინისტრაციული დაყოფით კი — გიუზელიურთისა და ლევკოშის რაიონები, აღმოსავლეთით — კვიპროსის რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფით — ფამაგუსტის რაიონი, ხოლო ჩრდილოეთ კვიპროსის ადმინისტრაციული დაყოფით კი — გაზიმაგუსის რაიონი. კირენიის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კირენია.
კვიპროსის რაიონებიდან კირენიის რაიონი ერთადერთია, რომელსაც 1974 წლიდან მთლიანად აკონტროლებს ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკა. არსებობს დევნილობაში მყოფი ბერძნული ადმინისტრაცია, რომელიც ნიქოზიაშია განლაგებული.
2006 წლის აღწერით, რაიონის მოსახლეობა შეადგენს 62 158 მცხოვრებს, საიდანაც 26 067 კაცი ადმინისტრაციულ ცენტრში ცხოვრობს. მათ უმრავლესობას ეთნიკურად თურქები შეადგენენ.
ლეონ გასტონ ჟენევიე
ლეონ გასტონ ჟენევიე (Léon Gaston Genevier; დ. 18 ივნისი 1830, სენ-კლემენ-დე-ლა-პლასი — გ. 11 ივლისი, 1880, ნანტი) — ფრანგი მიკოლოგი, ბოტანიკოსი და ფარმაცევტი. ანჟუს სამეცნიერო კვლევების საზოგადოების საპატიო წევრი.
მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Genev.
ბიოგრაფია
დაიაბადა 1830 წლის 18 ივნისს სენ-კლემენ-დე-ლა-პლასში, მენი და ლუარის დეპარტამენტში.
1866 წელს იგი ფარმაცევტად მოეწყო მორტან-სიურ-სევრში (ვანდეიას დეპარტამენტი).
ჟენევიე შეისწავლიდა თესლოვან მცენარეეებს. მნიშვნელოვანია მისი წვლილი მიკოლოგიაშიც. . 1860 წლიდან იკვლევდა ლუარის ბასეინში არსებულ რუბუსის გვარის მცენარეებს. დაახლოებით 1870 წელს ჟენევიე პარმაცევტად მოეწყო ნანტში. გარდაიცვალა იქვე, 1880 წლის 11 ივლისს.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ბოტანიკოსები კატეგორია:ფრანგი მიკოლოგები კატეგორია:ფრანგი ფარმაცევტები
ვოზნესენივკა
ვოზნესენივკა (Вознесенівка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 15659 კაცს შეადგენდა.
ვილაში
ვილაში (Viləş) (ყოფილი სახელები ნიკოლაევკა და კალინოვკა) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2397 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
გალიიპიენსო
გალიიპიენსო (Gallipienzo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის სანგუესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 56,29 კმ². მოსახლეობა — 94 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაშების კონსოლების სია
მინი|260პქ|[[Sony-ს PlayStation 2 არის ყველაზე გაყიდვადი კონსოლი 155 მილიონი გაყიდული ასლით.]] ვიდეო თამაშების კონსოლი არის სტანდარტიზებული გამოთვილითი მოწყობილობა, განკუთვნილი ვიდეო თამაშებისთვის, რომელიც გამოსახულების მისაღებად მოითხოვს სტანდარტულ მონიტორს ან ტელევიზორს. ეს ელექტრონული ნაწილებისგან შემდგარი მოწყობილობა იწონის 1-დან 4 კილოგრამამდე და კომპაქტური ზომიდან გამომდინარე ადვილია მისი გამოყენება სხვადასხვა ადგილებში. კონსოლი შეიძლება გამოიყენებდეს ერთ ან რამდენიმე შემნახველ მოწყობილობას, მაგალითად, როგორიც არის მყარი დისკი, ოპტიკური დისკი და მეხსიერების ბარათი, თითოეული მათგანი შემუშავებულია სხვადასხვა მწარმოებელი კომპანიების მიერ. გამოყოფილი კონსოლი არის ვიდეო თამაშების კონსოლის ერთ-ერთი სახეობა, რომელსაც შეუძლია მხოლოდ მასში ჩაშენებული თამაშების გაშვება. Sanders Associates-ის ინჟინერმა რალფ ბაერმა და ამავე კომპანიის თანამშრომლებმა, ბილ ჰარისონმა და ბილ რაშმა 1972 წელს შექმნეს მსოფლიოში პირველი კომერციული სათამაშო კონსოლი Magnavox Odyssey, რომელიც გამოსცა კომპანია Magnavox-მა.
პორტატიული სათამაშო კონსოლი არის მსუბუქი მოწყობილობა ჩაშენებული ეკრანით, სათამაშო კონტროლერითა და სპიკერით და უფრო მეტად მოსახერხებელია ვიდრე სტანდარტული სათამაშო კონსოლი. სამაგიდო და ჯიბის ელექტრონული მოწყობილობებისგან განსხვავებით მას შეუძლია სხვადასხვა თამაშების გაშვება. 1970-1980-იანი წლების სამაგიდო და ჯიბის ელექტრონული მოწყობილობები წარმოადგენს პორტატიული კონსოლების წინაპარს. 1977 წელს კომპანია Mattel-მა წარმოადგინა პირველი პორტატიული ელექტრონული მოწყობილობა „Auto Race“. მოგვიანებით რამდენიმე კომპანიამ, მათ შორის „Coleco-მ და Milton Bradley-მ მიბაძეს Mattel-ს და გამოუშვეს თავიანთი სამაგიდო და ელექტრონული სათამაშო მოწყობილობები. ყველაზე ადრეული პორტატიული კონსოლია Microvisio — ცვლადი კარტრიჯით, გამოცემული 1979 წელს Milton Bradley-ის მიერ. Nintendo-ს მიეწერება პორტატიული კონსოლების პოპულარიზაცია Game Boy-ის ხაზის სახით (1989) და დღემდე დომინირებს პორტატიული კონსოლების ბაზარზე.
ყველაზე გაყიდვადი კონსოლები
შემდეგ ცხრილებში წარმოჩენილია სათამაშო და პორტატიულ კონსოლები, რომელთა გაყიდვები შეადგენს მინიმუმ 1 მილიონ ასლს. ცხრილებში წარმოდგენილია პლატფორმის დასახელება, მწარმოებელი კომპანია, გამოცემის თარიღი და გაყიდვების რაოდენობა.
მწარმოებელი კომპანიების გაფერადებული დასახელებები, , , და  მიუთითებენ იმაზე, რომ სიაში წარმოდგენილია მათ მიერ შექმნილი ორზე მეტი პროდუქტი.
სახლის სათამაშო კონსოლები
მინი|250პქ|პირველი პოპულარული სახლის კონსოლი [[Atari 2600 (1980 წლის ვერსიის ფოტო), გამოვიდა 1977 წელს. ]]
პორტატიული სათამაშო კონსოლები
მინი|250პქ|Sony-ს [[PlayStation Portable-ის გამოშვებით კომპანიამ შეაბიჯა პორტატიული კონსოლების ბაზარზე]]
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების კონსოლების სია კატეგორია:ბესტსელერები კატეგორია:პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:ვიდეო თამაშების კონსოლების გაყიდვები
ბრაიან რუისი
ბრაიან რუისი (Bryan Ruiz; დ.18 აგვისტო, 1985, სან-ხოსე) — კოსტა-რიკელი ფეხბურთელი. ამპლუით არის შემტევი ნახევარმცველი, თუმცა თამაშობს უკანდახეული თავდამსხმელის პოზიციაზეც. არის ინგლისური „ფულემის“ თავდამსხმელი და კოსტა-რიკის ნაკრების კაპიტანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოსტა-რიკელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 18 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ეინდჰოვენის პსვ-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ფულემის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
მარგარიტა ჩერნოვოის სახლი
მარგარიტა ჩერნოვოის სახლი (Дом Маргариты Черновой) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს დიდი სადოვაიის ქუჩაზე.
ნაგებობა ააშენეს 1899 წელს არქიტექტორ ნიკოლაი დოროშენკოს პროექტის მიხედვით. იგი ეკუთვნოდა მარგარიტა ჩერნოვოის. სახლს გააჩნია რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
ვილა დიდი სადოვაიის ქუჩაზე მარგარიტა ჩერნოვოისათვის ააშენა მისმა თაყვანისმცემელმა, რომელიც პარამანოვების გვარის წარმომადგენელი იყო. პროექტის ავტორი სავარაუდოდ იყო ნიკოლაი დოროშენკო.
XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე აქ იმართებოდა, ბალ-მასკარადები, მუსიკოსების გამოსვლები და სხვ. შენობის პირველი სართული არენდით იყო გაცემული სხვადასხვა სავაჭრო ორგანიზაციებზე. მეორე სართულზე განთავსებული იყო საცხოვრებელი ოთახები. სცენა მდებარეობდა დარბაზის კუთხეში. კორიდორიდან გასვლა შეიძლებოდა აივანზე. ფასადის გასწვრივ ხალტურინის შესახვევის მხარეზე მდებარეობს სასადილო, სასტუმრო, საძინებელი და სხვ. თითოეული ოთახი შეღებილია ზეთის საღებავებით.
მთავარი შესასვლელი დიდი სადოვაიის ქუჩისა და ხალტურინის შესახვევის ქუჩის კუთხეში მდებარეობს.
1920 წელს საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ ჩერნოვოი გაასახლეს და შენობის ნაციონალიზაცია მოახდინეს. პირველ სართულზე და სარდაფში გახსნეს „აფთიაქი № 2“, ხოლო მეორე სართულზე „საბავშვო კომუნა № 5“.
1926 წლის 2 თებერვალს შენობა გადაეცა სამხარეო პროკურატურას. ამავე წლიდან შენობაში განთავსდა პარტიული კლუბი. 1940 წლიდან შენობაში განთავსებულია როსტოვის ოლქის პარტიული არქივი, ხოლო საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ - როსტოვის ოლქის სახელმწიფო არქივი. 2000-იანი წლების დასაწყისში შენობა ავარიულ მდგომარეობაში იმყოფებოდა. 2001 წელს განახორციელეს ნაგებობის რესტავრაცია, რის შედეგადაც დაემატა ფასადის დეკორაციები.
ამჟამად შენობაში განთავსებულია მოსკოვის ბანკის ფილიალი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
უკრაინკა (კეუშენის რაიონი)
უკრაინკა (Ucrainca) — სოფელი მოლდოვაში, კეუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 61 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 720 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კეუშენის რაიონის სოფლები
ვერხნიე-უსლი
ვერხნიე-უსლი (Үрге Уҫылы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 732 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 28 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
ცახცახა
სქოლიო
*
ქალბაჰიუსეინლი
ქალბაჰიუსეინლი (Kəlbəhüseynli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1315 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ორადია
ორადია (Oradea) — ქალაქი დასავლეთ რუმინეთში, შუა დუნაის დაბლობზე, მდინარე კრიშულ-რეპედეს ხეობაში, ბიჰორის ჟუდეცის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 196,367 ადამიანი. სატრანსპორტო კვანძი. პირველად მოიხსენიება 1113 წელს ლათინური ვარადინუმის სახელწოდებით.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
ჰირსკე
ჰირსკე (Гірське) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 10317 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის ქალაქები
ხავიერი
ხავიერი (Javier; Xabier) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის სანგუესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 46,7 კმ². მოსახლეობა — 128 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ჰერმან ვან რომპეი
ჰერმან ვან რომპეი (Herman Van Rompuy ; დ. 31 ოქტომბერი 1947) — ბელგიელი პოლიტიკური მოღვაწე, ბანკირი, მეცნიერებათა დოქტორი, ფედერალისტი.
2008 წლის დეკემბრიდან 2009 წლის ნოემბრამდე იყო ბელგიის პრემიერ-მინისტრი. 2009 წლიდან არის ევროპული საბჭოს პრეზიდენტი. პარტია ქრისტიან-დემოკრატები და ფლამანდიელების ერთ-ერთი ლიდერი. უფრო ადრე 2007-2008 წლებში ხელმძღვანელობდა წარმომადგენელთა პალატას. 1993-1999 წლებში იყო ბელგიის ფინანსთა მინისტრი, ხოლო 1988-1995 წლებში ბელგიის სენატის წევრი და ბელგიის ეროვნულ-ქრისტიანული პარტიის ხელმძღვანელი.
ჰერმან აშილ ვან რომპეი დაიბადა 1947 წლის 31 ოქტომბერს ბრიუსელის გარეუბან ეტერბეკში. 1965 წელს ქალაქ ბრიუსელში დაამთავრა სენტ-იან-ბერხმანსის იეზუიტთა კოლეჯი, ხოლო შემდეგ ლევენის კათოლიკურ უნივერსიტეტში სწავლობდა ფილოსოფიასა და ეკონომიკას, სადაც 1968 წელს მიიღო ფილოსოფიის ბაკალავრის ხარისხი, ხოლო 1971 წელს — ეკონომიკის მაგისტრის ხარისხი.
1972-1975 წლებში მუშაობდა ბელგიის ცენტრალურ ბანკში, ხოლო 1975-1978 წლებში იყო პრემიერ-მინისტრის — ლეო ტინდემანსის მრჩეველი. . პარალელურად ეწეოდა პოლიტიკურ მოღვაწეობას. 1973 წელს გახდა ეროვნულ-ქრისტიანული პარტიის ახალგაზრდული ფრთის ხელმძღვანელობის წევრი, მოგვიანებით მისი ვიცე-პრეზიდენტი. ამ თანამდებობაზე ვან რომპეი 1977 წლამდე დარჩა.
1993-1999 წლებში ჟან-ლიუკ დეჰანეს მმართველობის პერიოდში იყო ბელგიის ფინანსთა ვიცე-პრემიერი და მინისტრი. 2004 წლის იანვარში ვან რომპეიმ მიიღო სახელმწიფო მინისტრის საპატიო მუდმივი ტიტული და გახდა ბელგიის სამეფო საბჭოს წევრი.
2007 წლის ივნისში გახდა ბელგიის პარლამენტის წარმომადგენელთა პალატის ხელმძღვანელი. 2008 წლის დეკემბრიდან ხდება ბელგიის პრემიერ-მინისტრი. 2009 წლის ნოემბერში დატოვა პრემიერ-მინისტრის პოსტი და იმავე წლის 1 დეკემბრიდან გახდა ევროპული საბჭოს პრეზიდენტი.
ვან რომპეი კათოლიკეა. რამდენიმე წიგნის ავტორია. წერს ლექსებს ნიდერლანდურ ენაზე ჰაიკუს ჟანრში და მიჰყავს საკუთარი ბლოგი. 1977 წელს დაქორწინდა გერტრეი ვინდელსზე. ჰყავს ოთხი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:ბელგიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ევროპული საბჭოს პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:დაბადებული 31 ოქტომბერი
ჩუკულის მთავარანგელოზის ეკლესია
ჩუკულის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩუკულში. თარიღდება X-XI საუკუნეებით. ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ეკლესია დარბაზულია. აღმოსავლეთით მრავალწახნაგა საკურთხევლის აფსიდი აქვს. ნაგებია შირიმის ქვით, დუღაბად გამოყენებულია კირისა და ქვიშის ნარევი. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. დასავლეთის კარის თავზე ტიმპანი ნახევარწრიული წარბით სრულდება. ეკლესია დასრულებულია მარტივი ლავგარდნით. დასავლეთიდან მიდმული აქვს გვიანი პერიოდის სწორკუთხა კარიბჭე, რომლის მეორე სართულში მოწყობილი იყო სამრეკლო. აფსიდა ნახევარწრიულია სამი თაღოვანი სარკმლით, რომელთა კიდეებში ორ-ორი თაღოვანი ნიშაა. ამ ნიშების ქვემოთ, იატაკის დონეზე ორი თაღოვანი ნიშაა. კედელზე მიდგმულია ქვის ტრაპეზი. აფსიდის წინ ქვის კანკელია. გრძივი კედლების შუაში ორსაფეხურიანი პილასტრია, რომლიდანაც ნახევარწრიული კამარის საბჯენი თაღი გადადის. დარბაზში დგას ქვის კვარცხლბეკი, რომელზეც ხის ჯვარია აღმართული და მის ჩრდილოეთის და სამხრეთის ფასადებზე ორი ნუსხური წარწერაა.
ეკლესიის სამხრეთ შესასვლელს ამკობდა მოჩუქურთმებული კარი, რომელიც სიგრძით 2,5, სიგანით კი დაახლოებით 90 სმ. ის დამზადებულია საკმაოდ რბილი, მსუბუქი, მოწითალო ხისგან და გარედან მთლიანად მოჩუქურთმებულია. ეს გაფორმება შედგება 22 წმინდანის გამოსახულებისგან. 8 მათგანი მთელი სხეულით, 14 კი წელს ზემოთაა წარმოდგენილი. ეს 22 გამოსახულება პირდაპირ ხეზეა ამოკვეთილი.
მხატვრობა
ტაძარში შემონახულია გვიანი შუა საუკუნეების მხატვრობის კვალი. საკურთხევლის კედლებზე — წმინდა ბასილი და წმინდა ნიკოლოზი; კამარაზე — მზე და მთვარე ვარსკვლავებით, შობა, იერუსალიმში შესვლა; ჩრდილოეთის კედლის აღმოსავლეთ თაღში — ქვედა რეგისტში წმინდა დედები, ზედა რეგისტრში — ჯოჯოხეთით წარტყვევნა; დასავლეთის თაღში — ქვედა რეგისტრში წმინდა გიორგის სასწაული, ზედა რეგისტრში ამაღლება; სამხრეთის კედლის აღმოსავლეთის თაღში — ქვედა რეგისტში ევსტათი პლაკიდას ირემზე ნადირობა, ზედა რეგისტრში — ხარება; დასავლეთის თაღში — ქვედა რეგისტში ფარშევანგი, ზედა რეგისტრში ჯვარცმა; დასავლეთის კედელზე — სარკმლის მარჯვნივ და მარცხნივ მირქმა, ქვედა რეგისტრში ტახტზე დაბრძანებული ღვთისმშობელი ჩვილი იესოთი და ჯოჯოხეთის სცენა; კანკელზე — ანგელოზები, იოანეს თავისკვეთა და გამოცხადება.
ჯორჯე კოშბუკი
ჯორჯე კოშბუკი (George Coşbuc; დ. 8 სექტემბერი, 1866, სოფელი ჰორდოუ, ტრანსილვანია — გ. 9 მაისი, 1918, ბუქარესტი) — რუმინელი პოეტი. რუმინეთის სრულიად აკადემიის წევრი (სიკვდილის შემდეგ).
პირველი ლექსთა კრებული „ბალადები და იდილიები“ 1893 წელს დაბეჭდა. კოშბუკმა 1877-1878 წლებში ეროვნულ-განმათავისუფლებელ ომს მიუძღვნა კრებულები „ნართი“ (1896), „უსაქმურის დღიური (1902) და სხვა. ლექსებში ასახა ხალხის სიძულვილი ბურჟუაზიული წყობის და გერმანელი დამპყრობლების წინააღმდეგ. მონაწილეობას იღებდა ჟურნალების „Varta“ („კერა“, 1894) და „Sămănătorul“ („მთესველი“, 1901) გამოცემაში. თარგმნა დანტეს, ფ. შილერისა და სხვა ნაწარმოებები.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინელი პოეტები
ცენტრალური რეგიონი (კამერუნი)
ცენტრალური რეგიონი (Centre Region, Région du Centre) (2008 წლამდე — ცენტრალური პროვინცია) — რეგიონი კამერუნის ცენტრალურ ნაწილში.
რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი იაუნდე (კამერუნის დედაქალაქი), მთავარი სამრეწველო და კულტურული ცენტრი. დედაქალაქის ფარგლებს გარეთ გავრცელებულია პლანტაციური სოფლის მეურნეობა.
ადმინისტრაციული დაყოფა
რეგიონი დაყოფილია 10 დეპარტამენტად:
სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის რეგიონები
ლუქსემბურგის ჰიმნი
ლუქსემნურგის ჰიმნი — კომპოზიცია „Ons Heemecht“ („ჩვენი სამშობლო“) (ოფიციალურად — 1895 წლიდან). ჰიმნის ტექსტი დაწერილია 1859 წელს მიშელ ნენტცის მიერ ლუქსემბურგულ ენაზე, მუსიკა — ჯოან ანტონ ცინენი (Jean-Antoine Zinnen) 1864 წელს. პირველად შესრულდა 5 ივნისს 1864 წელს.
ვერსია ლუქსემბურგულ ენაზე
(1)
Wou d’Uelzécht durech d’Wisen zéit,
Duurch d’Fielsen d’Sauer brécht,
Den Himmel Wäin ons mécht:
Dat as onst Land, fir dat mer géif
Heinidden alles won,
Ons Hemechtsland dat mir so déif
An onsen Hierzer dron.
Vum Fridde stëll bewaacht,
Sou ouni Pronk an deire Glanz
Gemittlech léif et laacht;
Säi Vollek frou sech soë kann,
An 't si keng eidel Dreem:
Wéi wunnt et sech sou heemlech dran,
Wéi as 't sou gutt doheem!
ირმინო
ირმინო (Ірміно) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 10044 კაცს შეადგენდა.
ლუქსემბურგის ჰიმნი
ვერსია ლუქსემბურგულ ენაზე
(3)
ირმინო
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის ქალაქები
ლუქსემბურგის ჰიმნი
ვერსია ლუქსემბურგულ ენაზე
Gesank, Gesank vu Bierg an Dall
Der Äärd, déi äis gedron;
D’Léift huet en treie Widderhall
A jidder Broscht gedon;
Fir, d’Hemecht ass keng Weis ze schéin;
All Wuert, dat vun er klénkt,
Gräift äis an d' Séil wéi Himmelstéin
An d’A wéi Feier blénkt
(4)
O Du do uewen, deem séng Hand
Duurch d’Welt d’Natioune leet,
Behitt du d’Lëtzebuerger Land
Vum frieme Joch a Leed;
Du hues ons all als Kanner schon
De fräie Geescht jo ginn,
Looss viru blénken d’Fräiheetssonn,
Déi mir so laang gesinn!
ოფიციალური ვერსია ფრანგულ ენაზე
(1)
Où l’Alzette arrose champs et prés
La Sûre baigne les rochers;
Où la Moselle, riante et belle
Nous fait cadeau du vin
C’est notre pays pour lequel
Nous risquons tout sur terre;
Notr’chère et adorable patrie
Dont notr'âme est remplie.
(2)
Dans sa couronne bois sombre
toujours gardée par la paix,
Donc, sans faste et la splendeur cher,
Confortable à l’amour en riant.
Son peuple puisse dire est heureux
Et il n’ya pas de rêves vides:
Comment est agréable mais voici la vie,
dans quelle mesure est-il de la maison.
(3)
Chant, chant, de la montagne et la vallée
La terre, qui nous portait,
Les "amoureux a un écho fidèle
effectué dans chaque sein.
Pour le pays quelque façon que ce soit trop beau
Prendre l'âme comme Himmelstön
Et nos yeux brillants comme le feu.
(4)
Ô Toi aux cieux qui nuit et jour
Diriges les nations du monde;
Écarte du pays de Luxembourg
Enfants nous avons reçu de Toi
L’esprit de la liberté;
Permets au soleil de liberté
De luire à tout jamais.
ოფიციალური ვერსია გერმანულ ენაზე
იოსეფ გრობენის თარგმანი
(1)
Wo die Alzette durch die Wiesen zieht,
Durch die Felsen die Sauer bricht,
Die Rebe längs der Mosel blüht,
Der Himmel Wein verspricht:
Dort ist das Land, für dessen Ehr
Kein Opfer uns zu schwer,
Die Heimat, die als teures Gut
In unseren Herzen ruht.
(2)
In seinem dunklen Wälderkranz,
vom Frieden still bewacht,
So ohne Prunk und teuren Glanz,
Sein Volk sich glücklich sagen kann,
Und es sind keine leeren Träume:
Wie heimelig sich’s doch hier wohnt,
wie gut ist’s doch daheim.
Gesang, Gesang, von Berg und Tal
Die Erd’, die uns getragen,
Die Lieb’ hat einen treuen Widerhall
In jeder Brust getan.
Für die Heimat ist keine Weise zu schön,
Jedes Wort, das aus ihr klingt,
Ergreift die Seel’ wie Himmelstön’
(4)
O Du dort droben, dessen Hand
Den Völkern gibt Geleit,
Behüt das Luxemburger Land
Vor fremdem Joch, vor Leid!
Als Kind empfingen wir von Dir
Den freiheitlichen Sinn,
Die Freiheitssonne, unsre Zier,
Lass leuchten fernerhin!
სახელმწიფო ჰიმნის სახით გამოიყენება მხოლოდ ტექსტის პირველი და მეოთხე სტროფი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰიმნები კატეგორია:ლუქსემბურგი კატეგორია:ლუქსემბურგის ენები კატეგორია:1864 წლის სიმღერები კატეგორია:ლუქსემბურგის ეროვნული სიმბოლოები
ურსოაია (კეუშენის რაიონი)
ურსოაია (Ursoaia) — სოფელი მოლდოვაში, კეუშენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 59 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 612 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კეუშენის რაიონის სოფლები
კოსტა-რიკის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
კოსტა-რიკის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — კონკაკაფის წევრი საფეხბურთო ნაკრები. კოსტა-რიკის ნაკრებს მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატებზე სულ 4-ჯერ აქვს მონაწილეობა მიღებული: 1990, 2002, 2006 და 2014 წლებში. საუკეთესო შედეგი მათ აჩვენეს 2014 წლის ჩემპიონატზე, როდესაც მოახერხეს გასვლა მეოთხედფინალში. კოსტა-რიკამ ჩემპიონატზე მოიგო ორი მატჩი, ფრედ ითამაშა სამი და წაუგებლად, პენალტების სერიით გამოეთიშა ტურნირს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები
თბილისის 43-ე საჯარო სკოლა
თბილისის 43-ე საჯარო სკოლა (სრული სახელწოდება — სსიპ - ტიციან ტაბიძის სახელობის ქალაქ თბილისის 43 საჯარო სკოლა) — საჯარო სკოლა თბილისში.
ისტორია
ადრე ამ შენობაში მდებარეობდა მანთაშოვის სავაჭრო სასწავლებელი, რომელიც 1910–1911 წლებში ააშენეს.
ლეაჩე
ლეაჩე (Leache) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის სანგუესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 14,63 კმ². მოსახლეობა — 33 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ლარნაკის რაიონი
ლარნაკის რაიონი (Επαρχία Λάρνακας, Larnaka Bölgesi) — კვიპროსის ექვსი რაიონიდან ერთ-ერთი. განლაგებულია კუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ნიქოზიის რაიონი, აღმოსავლეთით — ფამაგუსტის რაიონი, სამხრეთით — ხმელთაშუა ზღვა, დასავლეთით — ლიმასოლის რაიონი. აგრეთვე, ტერიტორიის სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი უკავია ბრიტანულ სამხედრო ბაზას — დეკელიას. ლარნაკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლარნაკა. ფართობი — 1129 კმ².
1974 წლიდან რაიონის ჩრდილოეთი ნაწილის მცირე ტერიტორიას აკონტროლებს არაღიარებული ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკა და ეს ტერიტორია შედის მისსავე ლევკოშის რაიონში. სოფელი პილა მდებარეობს ბუფერულ ზონაში.
რაიონი იყოფა ოთხ თემად.
ლარნაკას გარდა, ღირსშესანიშნაობებს შორისაა სოფელი ლეფკარა, რომელიც განთქმულია თავისი ნაქარგებით.
2001 წლის მონაცემებით, ლარნაკის რაიონის მოსახლეობა შეადგენს 115 268 ადამიანს, რომელთაგან 46 666 ლარნაკაში ცხოვრობს. 2011 წელს ბერძნული ნაწილის მოსახლეობა 143 367 მცხოვრებს შეადგენდა, საიდანაც 114 103 (79,6 %) ეთნიკურად ბერძენი იყო.
სქოლიო
* კატეგორია:კვიპროსის რაიონები
ფენის კუნძულები
ფენის კუნძულები (Feni Islands), ზოგჯერ ანირის კუნძულები (Anir Islands) — არქიპელაგი წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ეკუთვნის პაპუა-ახალ გვინეას. კუნძულოვანი რკალის ნაწილია, რომელიც გადაჭიმულია კუნძულ ახალი ირლანდიის სანაპიროდან 600 კმ-ზე. ადმინისტრაციულად ეკუთვნის რეგიონ აილენდსის პროვინცია ახალ ირლანდიას.
გეოგრაფია
ფენის კუნძულები მდებარეობს 150 კმ-ში დასავლეთით კუნძულ ახალი ირლანდიის სამხრეთი ნაწილიდან. კუნძულები რკალ ტაბარი — ლიჰირი — ტანგა — ფენის ნაწილია. კუნძულები შედგება ორი მომცრო კუნძულისაგან: ამბაიტლი (ჯგუფის მთავარი კუნძული, მისი ფართობია 87 კმ² და მდებარეობს სამხრეთით) და ბაბასე (მისი ფართობია 23 კმ², მდებარეობს ჩრდილოეთით). კუნძულებს ერთმანეთისგან ჰყოფს ვიწრო სრუტე — სალატი (სიგანით დაახლოებით 100 მ).
კუნძულებს აქვს ვულკანური წარმოშობა. კუნძული ამბაიტლი წარმოადგენს პლეისტოცენ-პლიოცენურ სტრატოვულკან ამბაიტლს ცენტრალური კალდერით დაახლოებით 3 კმ-იანი დიამეტრით. ბოლო ამოფრქვევა მოხდა დაახლოებით 350 წელს ჩვენს წელთაღრიცხვამდე. კუნძულის დასავლეთ სანაპიროზე არსებობს გეოთერმული წყაროები. კუნძული ბაბასე წარმოადგენს ადრეპლეისტოცენურ ვულკანს (ასაკით დაახლოებით 1,5 მილიონი წელი), რომელიც ჩამოყალიბებულია ოლივინური ბაზალტებით. არქიპელაგს აქვს საკმაოდ განვითარებული ჰიდროგრაფიული ქსელი მცირე მდინარეებისგან და წყაროებისგან. არქიპელაგის დიდი ნაწილი დაფარულია ნოტიო ტროპიკული ტყეებით.
ისტორია
ფენის კუნძულები, 1616 წელს აღმოაჩინეს ნიდერლანდელმა მოგზაურებმა იაკობ ლემერმა და ვილემ სხაუტენმა. 1885 წელს არქიპელაგი გახდა გერმანიის კოლონიის ნაწილი ოკეანეთში, ხოლო 1899 წლიდან კუნძულები ადმინისტრაციულად შეუერთდა გერმანიის ახალ გვინეას. 1914 წელს ფენის კუნძულები დაიკავა ავსტრალიის ჯარებმა. ხოლო პირველი მსოფლიო ომის დამთავრების შემდეგ კუნძულები მმართველობაში გადაეცა ავსტრალიას. 1975 წლიდან ფენის კუნძულები დამოუკიდებელი სახელმწიფო პაპუა-ახალი გვინეის წევრია.
მოსახლეობა
2003 წელს კომპანია Vangold Resources Ltd-ის მონაცემებით კუნძულების მოსახლეობა შეადგენდა დაახლოებით 1500 — 2000 ადამიანს.
ეკონომიკა
ლიჰირის კუნძულებთან გეოლოგიური აგებულების მსგავსების გამო კუნძულებზე ვარაუდობენ ოქროს საბადოების არსებობას. პირველი გეოლოგიურ-სამძებრო ღონისძიებები ჩატარდა 1998—1999 წლებში. 2003 წლის მონაცემებით კუნძულ ამბაიტლის ცენტრალურ კალდერაში ოქროს შემცველობა შეადგენს 2,36 — 86 გრამს/ტონაში.
სქოლიო
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:პაპუა-ახალი გვინეის კუნძულები
ვესიოლი (სტერლითამაქის რაიონი)
ვესიოლი  (Весёлый) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 296 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 15 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (50%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
ლიედენა
ლიედენა (Liédena; Ledea) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის სანგუესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,28 კმ². მოსახლეობა — 295 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ლიბანის სამოქალაქო ომი
ომამდე ლიბანი იყო მრავალ-რელიგიური ქვეყანა, სადაც უმრავლესობას სუნიტი მუსლიმები და ქრისტიანები წარმოადგენდნენ. შიიტები ძირითადად ცხოვრობდნენ სამხრეთში. ქვეყნის მთიან რეგიონში ძირითადად დრუზები სახლობდნენ. ქვეყანა ძირითადად მარონიტი ქრისტიანი ელიტის მიერ იმართებოდა. ისრაელის ჩამოყალიბებამ და შედეგად ასობით ათასი პალესტინელი დევნილის ლიბანში გადასვლამ დემოგრაფიული მდგომარეობა მუსლიმების სასარგებლოდ შეცვალა. ცივმა ომმა დიდი გავლენა მოახდინა ლიბანზე, რამაც 1958 წლის პოლიტიკური კრიზისი გამოწვია. მას შემდეგ მარონიტები მართავდნენ ქვეყნის დასავლეთს ნაწილს, ხოლო დანარჩენ ტერიტორიას საბჭოთა კავშირის დახმარებით პან-არაბული ძალები აკონტროლებდნენ.
ბძოლა მარონებსა და პალესტინურ ძალებს შორის (ძირითადად პალესტინის გათავისუფლების ორგანიზაცია) 1975 წელს დაიწყო, შემდეგ პალესტინელებთან ალიანსი შეკრეს: ლიბანელმა მუსლიმებმა, პან-არაბისტებმა და მემარცხენეებმა. ამ მოვლენების დროს მოკავშირები ბანაკს ხშირად იცვლიდნენ. კონფლიქტში ისრაელი და სირიაც აღმოჩნდა ჩარეული და მოოწინააღმდეგე მხარებს ეხმარებდნენ. ლიბანში ასევე განთავსებული იყო მრავალეროვანი სამშვიდობო და გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის დროებითი სამხედრო ძალები.
1989 წელს დადებული ტაიფის შეთანხმებით დასრულდა საბრძოლო მოქმედებები. 1989 წლის იანვარში არაბული ქვეყნების ლიგამ დაიწყო ხელშეკრულების დრაფტის შემუშავება. 1991 წელს პარლამენტმა მიიღო ამნისტიის კანონი, რომლის ძალითაც პოლიტიკურ დანაშაულში ბრალდებული ყველა პირი შეიწყალეს. 1991 წლის მაისიდან ჰესბოლას გარდა ყველა შეიარაღებულმა ძალამ განიარაღების პროცესი დაიწყო და ლიბანის შეიარაღებული ძალები ჩამოყალიბდა არა-რელიგიურ ინსტიტუტად. დაძაბულობა შიიტ და სუნიტ მუსლიმებს შორის ომის შემდეგაც გაგრძელდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბანის ისტორია კატეგორია:ახლო აღმოსავლეთის ომები
კრემინა
კრემინა (Кремінна) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 20137 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის ქალაქები
გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფისი
მინი|გაეროს ემბლემა გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფისი, ასევე ცნობილი, როგორც ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფისი (OHCHR) — გაეროს სამდივნოს დაწესებულება, რომელიც მუშაობს საერთაშორისო სამართლით გარანტირებული და 1948 წლის ადამიანის უფლებათა საყოველთაო დეკლარაციით გათვალისწინებული ადამიანის უფლებების მხარდაჭერასა და დაცვაზე. ოფისი დაარსდა გაეროს გენერალური ასამბლეის მიერ, 1993 წლის 20 დეკემბერს. მისი დაფუძნება შედეგად მოყვა ადამიანის უფლებათა 1993 წლის მსოფლიო კონფერენციას.
ოფისს ხელმძღვანელობს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისარი, რომელიც კოორდინაციას უწევს ადამიანის უფლებათა დაცვასთან დაკავშირებულ საქმიანობას გაეროს მთელ სისტემაში. მისი ოფისი მდებარეობს შვეიცარიაში, კერძოდ ჟენევაში. ამჟამინდელი უმაღლესი კომისარი არის ჩილელი მიშელ ბაჩელეტი, რომელმაც 2018 წლის 1 სექტემბერს ჩაანაცვლა იორდანელი ზეიდ რაად ალ ჰუსეინი.
2018-2019 წლებში ოფისის ბიუჯეტი იყო 201.6 მილიონი აშშ დოლარი (გაეროს ბიუჯეტის 3.7%). მას ჟენევასა და ნიუ-იორკში ჰყავს, დაახლოებით, 1 300 თანამშრომელი. ის არის გაეროს განვითარების ჯგუფის კომიტეტის ex officio წევრი.
მანდატი
ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფისის მანდატი გამომდინარეობს გაეროს ქარტიის 1-ლი, 33-ე და 55-ე მუხლებიდან, ვენის დეკლარაციისა და სამოქმედო პროგრამიდან და გენერალური ასამბლეის 1993 წლის 20 დეკემბრის 48/141 დეკლარაციიდან, რომლითაც ასამბლეამ დააწესა გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის თანამდებობა. 1997 წლის 15 სექტემბერს, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის რეფორმის პროგრამასთან დაკავშირებით (A/51/950, პარაგრაფი 79), ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფისი და ადამიანის უფლებათა ცენტრი გაერთიანდა OHCHR-ში.
ამოცანები
გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფისის ამოცანებია:
სტრუქტურა
ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ოფისი დაყოფილია ორგანიზაციულ ერთეულებად. გენერალური მდივნის მოადგილე ამავდროულად არის OHCHR-ის ხელმძღვანელი და ამ რანგში ეწოდება უმაღლესი კომისარი.
ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისარი (გენერალური მდივნის მოადგილე)
გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისარი ანგარიშვალდებულია გენერალური მდივნის წინაშე. იგი პასუხისმგებელია OHCHR-ის საქმიანობაზე, ასევე მის მართვაზე და ახორციელებს გაეროს გენერალური ასამბლეის მიერ 1993 წლის 20 დეკემბრის 48/141 რეზოლუციითა და პოლიტიკის განმსაზღვრელი ორგანოების შემდგომი რეზოლუციებით მისთვის სპეციალურად დაკისრებულ ფუნქციებს. იგი რჩევებს აძლევს გაეროს გენერალურ მდივანს ადამიანის უფლებების სფეროში გაეროს პოლიტიკის განსაზღვრის საკითხებში. უზრუნველყოფს, რომ მატერიალური და ადმინისტრაციული დახმარება გამოიყოს ადამიანის უფლებათა პროგრამის პროექტების, საქმიანობისა და ორგანოებისთვის. წარმოადგენს გენერალურ მდივანს ადამიანის უფლებათა დაცვის ორგანოების შეხვედრებზე და ადამიანის უფლებათა დაცვის სხვა ღონისძიებზე, ასევე ასრულებს გენერალური მდივნის მიერ დაკისრებულ სპეციალურ დავალებებს. უმაღლესი კომისარი ასევე ხელს უწყობს ადამიანის იმ უფლებების საერთაშორისო სამართალში აღიარებას, რომლებიც ჯერჯერობით არ არის ასეთად მიჩნეული (მაგალითად, ეკონომიკური, სოციალური და კულტურული უფლებების სტრატეგიულ პრიორიტეტად მიღებას, რომლებიც ამჟამად არ არის აღიარებული საერთაშორისო სამართლის ინსტრუმენტებში).
ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის მოადგილე (გენერალური მდივნის თანაშემწე)
ამჟამად, ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის მოადგილეა ავსტრალიის მოქალაქე ქეით გილმორი.
გენერალური მდივნის თანაშემწე ადამიანის უფლებათა საკითხებში (გაეროს შტაბი, ნიუ-იორკი)
გენერალური მდივნის თანაშემწე ადამიანის უფლებათა საკითხებში (არ მოხდეს აღრევა უმაღლესი კომისრის მოადგილესთან, რომელიც ასევე არის გენერალური მდივნის თანაშემწე) ხელმძღვანელობს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის ნიუ-იორკის ოფისს. ნიუ-იორკის ოფისი წარმოადგენს უმაღლეს კომისარს გაეროს შტაბბინაში ნიუ-იორკში და ხელს უწყობს ადამიანის უფლებების ინტეგრაციას პოლიტიკურ პროცესებსა და საქმიანობაში, რომლებსაც ახორციელებენ გაეროს მთავრობათაშორისი და უწყებათაშორისი ორგანოები. ადამიანის უფლებათა საკითხებში გენერალური მდივნის თანაშემწის თანამდებობა შეიქმნა 2010 წელს, როდესაც ამ თანამდებობაზე დაინიშნა ივან სიმონოვიჩი. ადამიანის უფლებათა გენერალური მდივნის ამჟამინდელი თანაშემწე, 2016 წლიდან, არის ენდრიუ გილმური.
გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის აპარატის ოფისი
გაეროს ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის აპარატის ხელმძღვანელი ანგარიშვალდებულია უმაღლესი კომისრის წინაშე. აპარატის ოფისის ძირითადი ფუნქციებია:
ადმინისტრაციული განყოფილება
ადმინისტრაციული განყოფილების ხელმძღვანელი პასუხს აგებს უმაღლესი კომისრის მოადგილის წინაშე. ამჟამად, მისი უფროსი არის კაილ ფ. ვარდი. ადმინისტრაციული განყოფილების ძირითადი ფუნქციებია:
ნიუ-იორკის ოფისი
ნიუ-იორკის ოფისს ხელმძღვანელობს გენერალური მდივნის თანაშემწე, რომელიც ანგარიშვალდებულია უმაღლესი კომისრის წინაშე. მისი ძირითად ფუნქციებია:
თემატური ჩართულობის, სპეციალური პროცედურებისა და განვითარების უფლების განყოფილება
თემატური ჩართულობის, სპეციალური პროცედურებისა და განვითარების უფლების განყოფილებას ხელმძღვანელობს დირექტორი, რომელიც პასუხიმგებელია უმაღლესი კომისრის წინაშე. განყოფილების ძირითადი ფუნქციებია:
ადამიანის უფლებათა საბჭო და სახელშეკრულებო მექანიზმების განყოფილება
ადამიანის უფლებათა საბჭოსა და სახელშეკრულებო მექანიზმების განყოფილებას ხელმძღვანელობს დირექტორი, რომელიც ანგარიშვალდებულია ადამიანის უფლებათა უმაღლესი კომისრის წინაშე. განყოფილების ძირითადი ფუნქციებია:
პრაქტიკული საქმიანობისა და ტექნიკური თანამშრომლობის განყოფილება
პრაქტიკული საქმიანობისა და ტექნიკური თანამშრომლობის განყოფილებას ხელმძღვანელობს დირექტორი, რომელიც ანგარიშვალდებულია უმაღლესი კომისრის წინაშე. მისი ძირითადი ფუნქციებია:
სქოლიო
კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები
ალტუ-პარაგუაი
ალტუ-პარაგუაი (Alto Paraguai) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 238 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-პარაგუაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 066 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.45 კმ²-ზე. ფართობი 1 846 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
პეტილია-დე-არაგონი
პეტილია-დე-არაგონი (Petilla de Aragón) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის სანგუესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 28 კმ². მოსახლეობა — 31 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
თებრო კიკილაშვილი
თებრო კიკილაშვილი (დ. 29 დეკემბერი, 1907 — გ. 7 ნოემბერი, 1991) — ქართველი გეოგრაფი და პედაგოგი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა კანდიდატი (1942), დოცენტი (1943). საქართველოს უმაღლესი სკოლის დამსახურებული მუშაკი.
ბიოგრაფია
თებრო კიკილაშვილმა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ჰიდროლოგის სპეციალობით 1936 წელს. 1936–39 წლებში გაიარა ასპირანტურის კურსი ჰიდროლოგიისა და კლიმატოლოგიის სპეციალობით. 1939–44 წლებში იყო პედაგოგიური ინსტიტუტის გეოგრაფიის დაუსწრებელი ფაკულტეტის დეკანი. ამავე დროს კითხულობდა ლექციებს სსრკ ფიზიკურ გეოგრაფიაში. 1942–47 წლებში მუშაობდა თელავის იაკობ გოგებაშვილის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, იქვე იყო გეოგრაფიის კათედრის გამგე; 1947–85 წლებში მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხმელეთის ჰიდროლოგიისა და ნიადაგთმცოდნეობის კათედრაზე.
თებრო კიკილაშვილი კითხულობდა ზოგადი ჰიდროლოგიისა და ოკეანოლოგიის, სსრკ ჰიდროგრაფიის კურსებს. 1945–56 წლებში შეთავსებით მუშაობდა ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში უფროს მეცნიერ თანამშრომლად. იგი იკვლევდა საქართველოს მდინარეთა ქსელს. ჩაატარა საველე სამუშაოები მთელ საქართველოში და შეადგინა საქართველოს რეგიონების მდინარეთა ქსელის სიხშირის კოეფიციენტების რუკები.
თებრო კიკილაშვილს გამოქვეყნებული აქვს 31 სამეცნიერო სტატია. ეწეოდა მთარგმნელობით მუშობასაც.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა კანდიდატები
ლუტუჰინე
ლუტუჰინე (Лутугине) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 18107 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის ქალაქები
ალიო მირცხულავას ქუჩა
ალიო მირცხულავას ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს დიდუბის რაიონში (დიდუბე); აკაკი წერეთლის გამზირიდან კოსმონავტების სანაპირომდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. ადრე ძვილეთის ქუჩა ერქვა. 1972 წელს ალიო მირცხულავას სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
მირცხულავა
ვლადიმიროვკა (სტერლითამაქის რაიონი)
ვლადიმიროვკა  (Владимировка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 37 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 37 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (50%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
ფამაგუსტის რაიონი
ფამაგუსტის რაიონი ან ამოხოსტოსის რაიონი (Επαρχία Αμμοχώστου) — კვიპროსის ექვსი რაიონიდან ერთ-ერთი. განლაგებულია კუნძულის აღმოსავლეთ ნაწილში. ჩრდილოეთით, აღმოსავლეთითა და სამხრეთით ესაზღვრება ხმელთაშუა ზღვა, დასავლეთით — კირენიის, ნიქოზიისა და ლარნაკის რაიონები. ფამაგუსტის რაიონის სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილი უკავია ბრიტანულ სამხედრო ბაზას — დეკელიას. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ფამაგუსტა. ფართობი — 1979 კმ².
1974 წლიდან ფამაგუსტის რაიონის დიდი ნაწილი, ქალაქ ფამაგუსტის ჩათვლით, შედის არაღიარებული ჩრდილოეთ კვიპროსის თურქული რესპუბლიკის შემადგენლობაში, სადაც კარპასის ნახევარკუნძული ისკელეს რაიონს (ამავე სახელობის ადმინისტრაციული ცენტრით), ხოლო დანარჩენი ნაწილი გაზიმაგუსის რაიონს ეკუთვნის. 2006 წელს მოსახლეობის რაოდენობა გაზიმაგუსის თურქულ რაიონში 64 269 ადამიანი იყო, ხოლო ისკელეს რაიონში — 21 978; საერთო ჯამში ფამაგუსტის რაიონში ცხოვრობდა 86 247 კაცი, საიდანაც უმრავლესობა თურქი იყო.
ფამაგუსტის რაიონი იყოფა ექვს თემად.
რაიონის სამხრეთი ბერძნული ნაწილის (მათ შორის ქალაქი აია-ნაპა) მოსახლეობა 2001 წელს 37 738 ადამიანი იყო. ფამაგუსტის რაიონის ადმინისტრაცია დროებით ქალაქ პარალიმნში მდებარეობს. 2011 წლის მონაცემებით ბერძნული ნაწილის მოსახლეობა შეადგენს 46 452 ადამიანს, საიდანაც 37 016 (79,7 %) ბერძენია.
ენერ ვალენსია
ენერ ვალენსია (Enner Valencia; დ. 11 აპრილი, 1989, სან-ლორენცო) — ეკვადორელი ფეხბურთელი. ამპლუით არის თავდამსხმელი, თუმცა თამაშობს გარემარბის პოზიციაზეც. არის თურქული „ფენერბახჩესა“ და ეკვადორის ეროვნული ნაკრების ფეხბურთელი.