cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბაქოს ისტორია
აფშერონისა და ბაქოს ადრეული ისტორია
ბაქოს დაარსების თარიღი, როგორც დასახლებული პუნქტი და ქალაქი, ჯერ კიდევ არ არის დაზუსტებული, ვინაიდან არქეოლოგიური ფონდი ბოლომდე არ არის შესწავლილი. ითვლება, რომ ამ ადგილებში ადამიანებს იზიდავდნენ ნავთობისა და მარილის არსებობით. ბაქო ეკუთვნოდა იმ ქალაქების ტიპებს, რომლებიც წარმოიშვნენ უძველესი დასახლებული პუნქტებიდან.
ბაქოს მახლობლად რომაელთა ჯარის ყოფნის შესახებ გვაუწყებს ლათინურ წარწერა, რომელიც თარიღდება 84 და 96 წლებით მთა ბოიუქ-დაშის ძირში, ასევე სოფელ რამანაში, აფშერონში.
ეტიმოლოგია
აფშერონის დასახლებებმა საკუთარი სახელები მიიღებს იმ ტომებისგან, რომლებიც აქ ცხოვრობდნენ. მაგალითად, ირანული ტომები მასკუტების დასახლებამ მიიღო სახელი მაშტაღა, მარდების - მარდაქანი, თურქების - თურქანი, ქურთების - ქურდახანი. ბაქო პირველად მოხსენიებული იყო მე -5 საუკუნის წყაროებში. სომეხი და სპარსი ისტორიკოსების თანახმად, მას უწოდებდნენ „ატში-ბაგუანს“. აზერბაიჯანელი ისტორიკოსის სარა აშურბეილის ინფორმაციის მიხედვით, ეს სახელწოდება ნიშნავდა „ცეცხლოვან ბაქოს“ (ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ სიტყვა „ატში“ სიტყვა „ათეშის“ (ცეცხლი) შეცვლილი ვერსიაა). ქალაქს ასე ერქვა იმიტომ, რომ მასში ერთ-ერთი უმთავრესი ცეცხლთაყვანისმცემელთა ტაძარი მდებარეობდა. ქალაქის ეტიმოლოგიის ახსნა კი ხდება ძველი სპარსულიდან, სასანიანთა მმართველობის პერიოდიდან. არაბი გეოგრაფი ალ-ისტარხი 930 წელს წერდა, რომ ბაქოს მახლობლად ცეცხლთაყვანისმცემლები ცხოვრობდნენ.
სარა აშურბეილი აღნიშნავს, რომ არაბების მიერ ქალაქის აღების შემდეგ სახელწოდება „ბაგუ“, შეიძლება შეეცვალათ „ბაქოთი“.
წარწერები, რომლებიც ქალაქ ბაქოს სახელს ინახავენ, ასევე იპოვეს მეჩეთის კედლებზე იჩერი-შეჰერის ძველი ციხის ტერიტორიაზე.
ადრეულ ფეოდალური ბაქო
წერილობითი წყაროებში ბაქო მხოლოდ ისლამურ პერიოდში ჩნდება. პოლიტიკურად, ისლამური შუა საუკუნეების პერიოდში ბაქო მდებარეობდა შირვანისა და შემახის პროვინციებში. სასანიანთა დროს ბაქო წარმოადგენდა სასანიანთა სახელმწიფოს ცალკე პროვინციას. არაბების მიერ ტერიტორიის დაპყრობის შემდეგ შირვანის რეგიონში, სადაც ბაქოს გარდა შედიოდნენ შემახი, დერბენტი და სხვა ქალაქები, შირვანშჰაჰები იყვნენ.
ალ-ბალაზური, მასუდი და სხვა არაბი ავტორები აცხადებენ, რომ ხოსროვ ანუშირვანმა აირჩია და დანიშნა მეფეები და თითოეულ მათგანს მიანიჭა შაჰის წოდება. მათ შორის არის შირვანის მეფე, რომელსაც შირვან შაჰს უწოდებენ. ბაქოში მიმდინარე მოვლენების შესახებ VII-X სს არსებობს მხოლოდ ფრაგმენტული ინფორმაცია. ცნობილია, რომ ქალაქს ჩრდილოეთიდან თავს ესხმოდნენ თურქები და რუსები. 914 წელს ბაქოს სანაპიროს რუსები თავს დაესხნენ. შირვანშაჰმა ალი იბნ ხაისამმა, რომელსაც კასპიის ზღვის ფლოტი არ ჰყავდა, თავისი ჯარი სავაჭრო გემებზე გააგზავნა. რუსები თავს დაესხნენ შირვანშას არმიას და მასუდის თქმით, ათასობით მუსლიმი დაიღუპა და ჩაიძირა. მოგვიანებით ბაქოსა და აფშერონზე თავდასხმები განმეორდა.
ცნობილია, რომ მე -8 - მე -9 საუკუნეებში ბაქო არ იყო მნიშვნელოვანი ზღვის ნავსადგური და ჯერ არ იყო ჩამოყალიბებული, როგორც ქვეყნის ძირითადი სავაჭრო ცენტრი. ბაქოს კავშირებზე სხვა ქალაქებთან მეტყველებს ტერიტორიაზე ნაპოვნი მონეტები, რომლებიც მიეკუთვნებიან, როგორც სასანიანთა პერიოდს, ასევე აბასიანების პერიოდსაც. მე -10 საუკუნის ბოლოს არაბმა ავტორებმა ქალაქი აღნიშნეს, როგორც მნიშვნელოვანი პორტი. თავად ქალაქი მდებარეობდა ბორცვზე და გარშეორტყმული იყო ციხე კედლით.
შირვანშაჰთა მმართველობის პერიოდი
მინი|299x299პქ|ბაქოს კარები. [[იჩერი-შეჰერი]] X -XI საუკუნეებში არაბთა ხალიფტის დაშლის გამო, რიგი რეგიონების მმართველები, მათ შორის შირვანშაჰებმა დაიწყეს დამოუკიდებელი მმართველობა. ბაქო და შემახი იმ დროს მდიდარი ქალაქები იყვნენ და უცხოელების შემოსევებს ებრძოდნენ.
მე-11 საუკუნის 40-იან წლებში შირვანშებმა დაიწყეს ქალაქების გარშემო გამაგრებული ციხესიმაგრეების აშენება, თურქი-ოღუზების შეჭრის საფრთხის გათვალისწინებით. მე-11 საუკუნის დასაწყისში სელჩუკებმა, თურქი-ოღუზების ერთ-ერთი შთა, ძლიერი იმპერია ჩამოაყალიბეს და ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებს საფრთხე შეუქმნეს. 1066 წელს ოღუზები, ყარა-თექინის ეგიდით, თავს დაესხნენ შირვანსა და ბაქოს. ყარა-თექინის შემდეგ შირვანს სელჩუკების სხვა წარმომადგენლებიც დაესხნენ თავს, ისეთები, როგორც ყაიმასი და ალფ-არსლანი. თუმცა, შირვანშები დამოუკიდებელი მმართველები იყვნენ. მხოლოდ მას შემდეგ, რაც საუ-თექინი მოვიდა ხელისუფლებაში, შირვანშაჰი ფარიბუზი გახდა სელჩუკთა ვასალი. მე -12 საუკუნის მეორე კვარტალში ილდაგიზმა დაიპყრო მთელი შირვანი, მათ შორის ბაქო. XII ს-ის დასასრულს შირვანშაჰები ნომინალურად დამოუკიდებელნი გახდნენ, მაგრამ სინამდვილეში ისინი ილდაგიზების მმართველობის ქვეშ იმყოფებოდნენ.
1191 წლის შემახი მიწისძვრის შედეგად სასტიკად გაანადგურდა. შირვანშაჰმა ახისტან I-მა რეზიდენცია ბაქოში გადაიტანა. შირვანშაჰებმა განაახლეს ქალაქი შენობებით და გააძლიერეს იგი. ცნობილია, რომ სელჩუკების წინააღმდეგ ბრძოლაში შირვანშაჰების მოკავშირეები ქართველი მმართველები იყვნენ.
1220 წელს მონღოლები შირვანში შეიჭრნენ. სერაბისა და ბეილაქანის აღების შემდეგ, შემახი გაანადგურეს და დერბენტის გავლით გავიდნენ. მონღოლთა მეორე შემოჭრა მოხდა 1231 წელს. დიდი ხნის განმავლობაში მონღოლებმა ბაქოს ვერ აიღეს. მხოლოდ მთელი ქვეყნის დაპყრობის შემდეგ ქალაქი დაეცა.
1258 წელს ჩინგიზ ყაენის შვილიშვილმა, ჰულაგუ-ხანმა აიღო ბაღდადი და ბოლო მოუღო აბასიანთა ხალიფატს. მან დააარსა ჰულაგიანთა დინასტია. მათი მმართველობის დროს შირვანშაჰები გახდნენ ვასალები და ისინი ძირითადად ბაქოში ჩამოდიოდნენ გამოზამთრებისთვის. მონღოლების სახელმწიფოს დაშლის შემდეგ XIV საუკუნის დასაწყისში შირვანშაჰები ებრძოდნენ ჩობანიდებს, შემდეგ ჯელაირიდებს. მათ მიერ ბაქოს აღების შესახებ მეტყველებს 1360 წლის მონეტები სულთან შეიხ უვეისის სახელწოდებით.
შირვანს ასევე თოხთამიში და ტიმური შეესივნენ. შირვანშაჰმა შაჰ იბრაჰიმმა მიიღო მონაწილეობა ოსმალეთის სულთნის ბაიაზიდის წინააღმდეგ ტიმურის მხარეს. ტიმურის სიკვდილის შემდეგ, შირვანმა დამოუკიდებლობა მოიპოვა. ყარა-იუსუფის მიერ ქვეყნის დაპყრობის შემდეგაც კი შირვანშაჰ იბრაჰიმი ფორმალურად იყო ყარა-ყოიუნლუს სახელმწიფოს მმართველთა ვასალი და შირვან სუვერენული მმართველი იყო შაქიდან დერბენტამდე.
XV საუკუნის დასაწყისიდან   XVI საუკუნის დასაწყისამდე ქვეყანა გათავისუფლდა უცხოური ბატონობისგან და ასი წლის განმავლობაში შირვანი დამოუკიდებელი სახელმწიფო გახდა. 1465 წლამდე იბრაჰიმის ვაჟი, ჰალილ ულაჰ პირველი დამოუკიდებელი დარჩა. მან მხარი დაუჭირა ტიმურიდებს, რომლებიც იბრძოდნენ ყარა-ყოინლუს წინააღმდეგ. როდესაც ჰალილ ულაჰ მივიდა ყარაბაღში შაჰრუჰთან, ამ უკანასკნელმა ისურვა მასთან ნათესაობა და დანიშნა იგი ტიმურის შვილთაშვილზე. ჰალილ ულაჰ პირველმა განავითარა სამშენებლო სამუშაოები შირვაში, განსაკუთრებით კი ბაქოში, რომელიც იმ პერიოდში ქვეყნის დედაქალაქი იყო. მის დროს დაიწყო შირვანშაჰთა სასახლის შენობა.
რუსეთის იმპერიის პერიოდი
წლების მანძილზე ბევრი ჩრდილო-კავკასიელი მმართველი იყო რუსეთის ძალაუფლებასთან კავშირში. 1723 წელს ბაქო დაიპყრეს პეტრე პირველის ბრძანებით. 13 წლის შემდეგ სპარეთთან ხელშეკრულების შემდეგ რუსული ჯარები გავიდნენ ბაქოდან და დაბრუნდნენ მხოლოდ XVIII საუკუნის ბოლოს. დიდი ხნის მანძილზე მიმდინარეობდა ომი სპარსეთსა და თურქეთს შორის ამ ქალაქის ხელში ჩასაგდებად. ბაქო რამდენჯერმე მათი ჯარების მიერ იქნა შეპყრობილი და გაქურდული.
საბჭოთა ბაქო
1920 წლის თებერვალში აზერბაიჯანის კომუნისტური პარტიის პირველი კონგრესი  ბაქოში შედგა და შეიარაღებული ამბოხების მომზადების შესახებ გადაწყვეტილება მიიღო. იმავე წლის 27 აპრილს, რუსეთის მე -11 წითელი არმიის ნაწილმა აზერბაიჯანის საზღვარი გადმოკვეთა და ბაქოსკენ სვლა დაიწყო. საბჭოთა რუსეთმა აზერბაიჯანის დემოკრატიულ რესპუბლიკას დანებების  ულტიმატუმი წაუყენა და ჯარები ბაქოში მეორე დღეს შევიდნენ. ქალაქი გახდა აზერბაიჯანის სსრ-ს დედაქალაქი და მრავალი მნიშვნელოვანი ცვლილება განიცადა. შედეგად, ბაქომ დიდი როლი ითამაშა საბჭოთა ცხოვრებაში. 1922-1930 წლებში ბაქო იყო საბჭოთა კავშირის ერთ-ერთი მსხვილი სავაჭრო ადგილი, რომელიც ირანსა და ახლო აღმოსავლეთს შორის კომერციული ხიდის სახით ემსახურებოდა ქვეყანას.
სქოლიო
კატეგორია:ბაქო კატეგორია:ბაქოს ისტორია კატეგორია:აზერბაიჯანის ისტორია
ევარისტე ნდაიშიმიე
ევარისტე ნდაიშიმიე (Évariste Ndayishimiye; დ. 1968, გიტეგის პროვინცია, ბურუნდი) — ბურუნდელი პოლიტიკოსი და სამხედრო მოღვაწე. მმართველი პარტიის, დემოკრატიის დაცვის ეროვნული საბჭო — ძალები დემოკრატიის დასაცავად ლიდერი. გაიმარჯვა 2020 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში. თანამდებობას დაიკავა 2020 წლის 18 ივნისს.
ბიოგრაფია
ევარისტე ნდაიშიმიე დაიბადა 1968 წელს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში მდებარე გიტეგის პროვინციაში. ეკუთვნის ჰუტუს ეთნიკურ ჯგუფს. 1995 წელს ბურუნდის უნივერსიტეტის სტუდენტია და გადაურჩა ტუტსი სტუდენტების მიერ მოწყობილ ეთნიკურ წმენდას. იგი ქვეყნიდან გაიქცა და იყო ერთ-ერთი პირველი, რომელიც შეუერთდა შეიარაღებულ ოპოზიციურ თავდაცვის ძალებს, რომელიც შეიქმნა პრეზიდენტ მელშიორ ნდადაიეს მკვლელობის შემდეგ.
2000 წელს გაფორმებული არუშის ხელშეკრულების მიხედვით თანდათანობით სრულდება ბურუნდის სამოქალაქო ომი, შეიარაღებული ოპოზიციური თავდაცვის ძალები ხელს აწერს ხელშეკრულებას და თანახმაა 2002 წლის ბოლოდან უარი თქვას შეიარაღებულ ბრძოლაზე. 2005 წელს ევარისტე ნდაიშიმიე დაინიშნა ახალი ეროვნული თავდაცვის ძალების შტაბის უფროსის მოადგილედ, გენერლის წოდებით. 2006-2007 წლებში იყო შინაგან საქმეთა და საზოგადოებრივი უსაფრთხოების მინისტრი.
2020 წლის 26 იანვარს გიტეგის პროვინციაში გამართულ კონგრესზე დაასახელეს პრეზიდენტობის კანდიდატად 2020 წლის 20 მაისის არჩევნებში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:ბურუნდელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ბურუნდის პრეზიდენტები
ილია-გრანდი (პიაუი)
ილია-გრანდი (Ilha Grande) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 10 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 914 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 66.36 კმ²-ზე. ფართობი 134 318 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
უსერასი
უსერასი (Useras, Les Useres) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალკალატენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 80,7 კმ². მოსახლეობა — 959 კაცი (2020 წ.).
ბელიანიცა
ბელიანიცა (Beljanica) — მთა აღმოსავლეთ სერბეთში, ქალაქ ჟაგუბიცის სიახლოვეს. სიმაღლე 1339 მ. აგებულია კირქვებით. დამახასიათებელია კარსტული ლანდშაფტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სერბეთის მთები
ვლადიმერ გურგენიძე (სპორტსმენი)
მინი ვლადიმერ რობერტის ძე გურგენიძე (დ. 30 აპრილი, 1957, თბილისი, — გ. 24 აგვისტო, 2017, მოსკოვის ოლქი) — სპორტსმენი (აკრობატიკა), საბჭოთა კავშირის დამსახურებული მწვრთნელი (1979).
1975-1990 წლებში იყო სსრკ ნაკრების მწვრთნელი, საერთაშორისო კატეგორიის მსაჯი. მისი აღზრდილები არიან ევროპისა და მსოფლიო ჩემპიონები: ინგა გიორგობიანი, მანანა მნათობაშვილი და სხვ. 1992 წლიდან სამწვრთნელო კარიერა გააგრძელა რუსეთში. 2006 წლიდან გარდაცვალებამდე რუსეთის ნაკრების მთავარი მწვრთნელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 30 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2017 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
პისტრუიენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტელენეშტის რაიონის სოფლები
სალამინა (კალდასი)
სალამინა (Salamina) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კალდასის დეპარტამენტში.
ბანფორა
ბანფორა (Banfora) — ქალაქი ბურკინა-ფასოში.
ისტორია
1903 წელს საფრანგეთის კოლონიურმა ძალებმა ამ რაიონში დააარსეს სამხედრო პოსტი. 1905 წელს ბანფორა საავტომობილო გზით შეუერთდა ბობო-დიულასოს, ხოლო 1931 წელს ქალაქზე გაიარა რკინიგზამ.
სალამინა (კალდასი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალდასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბანფორა
გეოგრაფია
ქალაქი ბანფორა მდებარეობს ქვეყნის უკიდურეს სამხრეთ-დასავლეთში, დაახლოებით 85 კმ-ში ბობო-დიულასოდან და 450 კმ-ში უაგადუგუდან, ზღვის დონიდან 303 მეტრ სიმაღლეზე. შედის იმავე დასახელების დეპარტამენტის შემადგენლობაში. კასკადების რეგიონის კომოეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია. მდებარეობს ბანფორის მთიანი ჯაჭვის რაიონში.
მოსახლეობა
ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით:
ეკონომიკა და ტრანსპორტი
thumb|right|300px|ბანფორის რკინიგზის სადგური ქალაქ ბანფორაზე გადის სტრატეგიული რკინიგზის ხაზი, რომელიც ერთმანეთთან აერთებს უაგადუგუს და აბიჯანს. ამას გარდა, ქალაქი ასფალტირებული საავტომობილო გზით შეერთებულია ბობო-დიულასოსთან და კოტ-დ’ივუარის სახელმწიფო საზღვართან.
ქალაქის ირგვლივ მდებარეობს შაქრის ლერწმის მრავალრიცხოვანი პლანტაციები; ეს რაიონი ბურკინა-ფასოს შაქრის ინდუსტრიის ცენტრია. ამას გარდა, ქალაქში თავმოყრილია წამლების და ეთერზეთების დამამზადებელი საწარმოები. ქალაქ ბანფორასთან ახლოს მდებარეობს კარფიგუელას კასკადების ჩანჩქერების სისტემა.
განათლება
ქალაქში მოქმედებს 19 დაწყებითი სკოლა, 2 საშუალო სკოლა, 4 კერძო კოლეჯი და წმინდა ტერეზას კოლეჯი (collège Sainte Thérèse).
სქოლიო
კატეგორია:ბურკინა-ფასოს ქალაქები
პალმასი (პარანა)
პალმასი (Palmas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 035 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პალმასის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სემერხეტი
250px|მინიატიურა|სემერხეტის სახელის ფრაგმენტი სემერხეტი — ძველი ეგვიპტის ადრეული სამეფოს ფარაონი I დინასტიიდან. ქვეყანას მართავდა დაახლ. 9 წელი. აბიდოსის სიის მიხედვით სემსუ ეწოდება, ტურინის პაპირუსის მიხედვით - სემსემი, ხოლო მანეთონი მის ბერძნულ ვარიანტს გვთავაზობს და სემემპსესს უწოდებს.
არსებობს ეჭვები ამ ფარაონის ლეგეტიმურობასთნ დაკავშირებით. მის სამარხზე სხვა მმართველების სახელებია დაწერილი. მკვლევარების ნაწილს ის უზურპატორად მიაჩნაით. მანეთონის აზრით იგი ქვეყანას მართავდა 18 წელი. ფარაონ სემერხეტის მასტაბა მდებარეობს აბიდოსში, უმ-ელ-ქააბის მეფეთა სასაფლაოზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის პირველი დინასტიის ფარაონები
სამანა (კალდასი)
სამანა (Samaná) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კალდასის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24.595 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 809 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალდასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჰაღარწინი
ჰაღარწინი (Հաղարծին) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 050 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 022 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 36.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 110 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
ვისტაბელია-დელ-მაესტრასგო
ვისტაბელია-დელ-მაესტრასგო (Vistabella del Maestrazgo, Vistabella del Maestrat) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალკალატენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 151 კმ². მოსახლეობა — 333 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
სენეფერკა
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის პირველი დინასტიის ფარაონები
ტომსკის თეთრი მეჩეთი
300px|მინი ტომსკის თეთრი მეჩეთი (Белая мечеть) — ქვისგან აშენებული მეჩეთი ტომსკში. იგი აგებულია 1913 წელს. მეჩეთი არის ადგილობრივი მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი.
ისტორია
ტომსკის თეთრი ჯუმა-მეჩეთი ააგეს 1913 წელს გუბერნიის მთავარი არქიტექტორის, ავსტრიული წარმოშობის, ანდრეი ლანგერის პროექტის მიხედვით. ანდრეი ლანგერი ავტორია ათობით პროექტისა, მათ შორის არის ტომსკის რამდენიმე ეკლესია, სინაგოგები, დრამატული თეატრი. ანდრეი ლანგერმა თეთრი მეჩეთი დააპროექტა მოდერნის არქიტექტურულ სტილში ისლამური დეკორაციებით. ტომსკის „მაგომეტოვის“ საზოგადოება XX საუკუნის დასაწყისში ხამზა ხამიტოვის ხელმძღვანელობით ცხოვრობდა აღმავლობის ეპოქაში, როგორც სასულიერო, ისე მატერიალური თვალსაზრისით. ამბობენ, რომ ყოველ პარასკევის ნამაზზე, წითელ მეჩეთში გროვდებოდა მსხვილი თანხა მეორე მეჩეთის ასაშენებლად, რომელსაც ქალაქში უწოდეს თეთრი მეჩეთი კედლის ფერის გამო.
ჯუმა-მეჩეთი აღმოჩნდა ლანგერის ერთ-ერთი უკანასკნელი ნამუშევარი. 1916 წელს არქიტექტორი გაიწვიეს სამხედრო სამსახურში. თეთრი მეჩეთის პირველი ოფიციალური მოლა 1917 წელს გახდა იაჰია ნურმუჰამედოვი, რომელიც ტომსკში გააგზავნეს უფის სასულიერო კრებიდან. ტომსკში მოლად დანიშვნამდე იაჰია ნურმუჰამედოვი მსახურობდა მოლად ორენბურგის კაზაკთა ჯარში.
1939 წლის 10 ოქტომბერს საოლქო აღმასრულებელი კომიტეტის დადგენილების მიხედვით თეთრი მეჩეთი დახურეს. შენობა გადაეცა თათართა ეროვნულ სკოლას. მოგვიანებით მისი მინარეთი დაანგრიეს, ხოლო თავად შენობა კულტურული სპორტის დანიშნულებით გამოიყენებოდა. 1960-იანი წლებიდან კი აქ განათავსეს ფანქრის ფაბრიკის საამქრო. მეჩეთი მორწმუნეებს დაუბრუნდა 1990 წელს. იგი გაარემონტეს 1999 წლისათვის და ამჟამად მოქმედია: მას სტუმრობენ მორწმუნეები და მიმდინარეობს მსახურება.
ბოა-ვენტურა-დი-სან-როკი
ბოა-ვენტურა-დი-სან-როკი (Boa Ventura de São Roque) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 870 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიტანგის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 554 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.53 კმ²-ზე. ფართობი 622 184 კმ²-ია.
ნაგანოს პრეფექტურა
ნაგანოს პრეფექტურა (იაპ. 長野県) — ზღვაზე გასასვლელის არ მქონე პრეფექტურა იაპონიაში, ტიუბუს რეგიონში, კუნძულ ჰონსიზე. ნაგანოს პრეფექტურის მოსახლეობა არის 2 052 493 ადამიანი (2019 წლის 1 ივნისის მონაცემებით)და უჭირავს 13 561 კვადრატული კილომეტრის ფართობი. ნაგანოს პრეფექტურას ესაზღვრება: ნიიგატას პრეფექტურა - ჩრდილოეთით, გუნმას პრეფექტურა - ჩრდილო-აღმოსავლთით, საიტამის პრეფექტურა - აღმოსავლეთით,  იამანასის პრეფექტურა - სამხრეთ-აღმოსავლეთით, შიზოუკასა და აიტის პრეფექტურები სამხრეთით, ასევე გიფუსა და ტოიამას პრეფექტურა დასავლეთით.
ნაგანო არის ნაგანოს პრეფექტურის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი. სხვა მსხვილ ქალაქებს შორისაა:მაცუმოტო, უედა და იდა. ( გვ 682 ) ნაგანოს პრეფექტურა გამორჩეულია მაღალმთიან რაიონებში იაპონური ალპებით, მათ შორისაა: ჰიდას მთები, კისოს მთები და აკაიშის მთები, რომლებიც მეზობელ პრეფექტურებშიც ვრცელდება. მთათა სიმრავლემ, ბუნებამ და მდიდარმა ისტორიამ მოიპოვა ნაგანოს პრეფექტურის საერთაშორისო აღიარება, როგორც მსოფლიო კლასის ზამთრის სპორტის ტურისტული დანიშნულების ადგილი. აქ 1998 წელს ზამთრის ოლიმპიური თამაშები ჩატარდა და ასევე სინკანსენის ახალი ხაზი გაიხსნა ტოკიოს მიმართულებით. მარცხნივ|მინი|ნაგანოს ფიზიკური რუკა
გეოგრაფია
ნაგანო არის ზღვაზე გასასვლელის არ მქონე და ის იაპონიის სხვა პრეფექტურებთან შედარებით ყველაზე მეტ პრეფექტურას ესაზღვრება, კონკრეტულად კი: გუნმას პრეფექტურას, საიტამის პრეფექტურას, იამანაშის პრეფექტურას და შიზუოკას პრეფექტურას აღმოსავლეთით, ნიგატას პრეფექტურას ჩრდილოეთით, ტოიამის პრეფექტურას და გიფუს პრეფექტურას დასავლეთით და აიჩის. სამხრეთით. ნაგანოში მდებარეობს მთელს იაპონიაში ზღვიდან ყველაზე მეტად დაშორებული წერტილი, ქალაქი საკუში. პროვინციის მთებმა იგი შედარებით იზოლირებული გახადა და ბევრი ვიზიტორი ნაგანოში მიდის მთის კურორტებზე დასასვენებლად. იაპონიის თორმეტი უმაღლესი მთიდან ცხრა ნაგანოში მდებარეობს, ხოლო მისი ერთ-ერთი ტბა, ქიზაკის ტბა, სანაპირო კურორტია პოპულარული წყლის ატრაქციონებითა და თამაშებით.
2014 წლის 1 აპრილის მონაცემებით, პრეფექტურის მთლიანი მიწის 21% ბუნებრივ პარკებს ეკავა; კერძოდ, ჩიჩიბუ ტამა კაი, ჩაბუ-სანგაკუ, ჯაშინ'ეტსუ კიგენი და მინამის ალპების ეროვნული პარკები; მიოგი-არაფუნე0საკუ-კოგენი, ტენრიუ-ოკუმიკავა და იაცუგატაკე-ჩუშინ-კოგენი კვაზი -ეროვნული პარკები; ასევე ჩუო ალპსი, ენრეი ოჯო, ჰიჯირიამა კოგენი, მინუგავა სუიკეი, ონტაკე და ტენრიუ კოშიბუ სუიკეის პრეფექტურული ბუნებრივი პარკები.
ქალაქები
ნაგანოს პრეფექტურაში ცხრამეტი ქალაქი მდებარეობს:
მცირე ქალაქები და სოფლები
მცირე ქალაქები და სოფლები პრეფექტურის თითოეული ნაწილის მიხედვით:
დემოგრაფია
სიცოცხლის ხანგრძლივობა ნაგანოს პრეფექტურაში ყველაზე დიდია ქვეყნის მასშტაბით, სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობაა 87,18 წელი ქალებისთვის და 80,88 წელი მამაკაცებისთვის.
ეროვნული მაგისტრალები
მარშრუტი 18
მარშრუტი 19
მარშრუტი 20
მარშრუტი 117
მარშრუტი 141
მარშრუტი 142
მარშრუტი 143
მარშრუტი 144
მარშრუტი 148
მარშრუტი 151
მარშრუტი 152
მარშრუტი 153
მარშრუტი 158
მარშრუტი 254
მარშრუტი 256
მარშრუტი 403
მარშრუტი 406
მარშრუტი 418
ეკონომიკა
ნაგანოს პრეფექტურას მრავალმხრივი ეკონომიკა აქვს. იგი ყურადღებას ცნობილია ელექტრონიკით, ინფორმაციული ტექნოლოგიებით, ზუსტი აპარატებით, სოფლის მეურნეობაით და კვების პროდუქტებით და ტურიზმით. პრეფექტურის მთლიანი შიდა პროდუქტი 8.5 ტრილიონ იენას შეადგენს. მინი|ჰიდას მთები რამდენიმე დიდ იაპონურ ჯგუფს აქვს ნაგანოს პრეფექტურაში საწარმოო ობიექტები, როგორიცაა Citizen Watch, MinebeaMitsumi, Seiko Epson და Vaio.
ტურიზმი
ნაგანოს ღირსშესანიშნავი ადგილოები მოიცავს:
ქიზაკის ტბა
ტბა სუვა
სუვა ტაიშა, იაპონიის ერთ-ერთი უძველესი სალოცავი
მაწუმოტოს ციხე, იაპონიის ერთ-ერთი ეროვნული განძი
მსოფლიოში ერთ-ერთი უმაღლესი გეიზერი (დაახლოებით 40-დან 50 მეტრამდე) სუვაში
ზენკო-ჯის ტაძარი ქალაქ ნაგანოში
სქოლიო
კატეგორია:ტიუბუს რეგიონის პრეფექტურები
გიორგი გურგენიძე
გიორგი გურამის ძე გურგენიძე (დ. 14 ივლისი, 1963, თბილისი) — ქართველი ექიმი, თერაპევტი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1995), პროფესორი (2000).
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი (1985). მუშაობდა იმავე ინსტიტუტის ალერგოლოგიისა და შინაგან სნეულებათა კათედრებზე. 2003 წლიდან აკად. ო. ღუდუშაურის სახელობის ეროვნული სამედ.იცინო ცენტრის თერაპიული სამსახურის უფროსი, შემდეგ — ამავე ცენტრის შინაგან სნეულებათა დეპარტამენტის მთავარი სპეციალისტი. მისი სამეცნიერო შრომების ძირითადი თემებია კონსტიტუციური თავისებურებების (ანომალიების) შესწავლა ატოპიურ დაავადებათა დროს და მათი კორეგირების გზები, სტეროიდ-რეზისტენტული ბრონქული ასთმით დაავადებულთა კლინიკურ-იმუნოლოგიური თავისებურებების გამოვლენა, მათი კორექციის გზების ძიება და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 14 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი თერაპევტები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ლუტფიარ იმანოვი
ლუტფიარ მუსლიმ ოღლუ იმანოვი (Lütfiyar Müslüm öğlu İmanov; დ. 17 აპრილი, 1928. სოფ. პეტროპავლოვკა, აზერბაიჯანის სსრ, სსრკ — გ. 2008 წლის 21 იანვარი, ბაქო) — საბჭოთა აზერბაიჯანელი ოპერის მომღერალი (დრმატული ტენორი), პედაგოგი. სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1977).
ბიოგრაფია
ლუტფიარ მუსლიმ ოღლუ იმანოვი 1928 წლის 17 აპრილს (სხვა ცნობებით 1929 წელს ) სოფელ პეტროპავლოვკაში (ამჟამად საბირაბადი, აზერბაიჯანი) დაიბადა.
1957 წელს ზეინალის სახელობის ბაქოს მუსიკალური სასწავლებლის ვოკალური განყოფილება (ვოკლაური განყოფილების გამგის ა. ა. მილოვანოვის კლასი), ხოლო 1968 წელს აზერბაიჯანის კულტურისა და ხელოვნების უნივერსიტეტის თეატრმცოდნეობის ფაკულტეტი დაამთავრა.
1954 – 1956 წლებში აზერბაიჯანის ტელევიზიისა და რადიოს გუნდის სოლისტი, ხოლო 1956 – 1957 წლებში აზერბაიჯანის სახელმწიფო საესტრადო ორკესტრის სოლისტი იყო. 1956 – 1959 წლებში აზერბაიჯანის მუსიკალური კომედიის თეატრში მუშაობდა.
1957 წელს ჰქონდა დებიუტი, მოსკოვში უზეირ ჰაჯიბეკოვის ოპერაში „ქოროღლი“ - მთავარი როლი შეასრულა.
1965 წელს გადიოდა სტაჟირებას მოსკოვის დიდ თეატარში, 1975 წელს თეატრ „ლა სკალაში“ (მილანი, იტალია).
1968 წლიდან 30-ზე მეტ ოპერაში მთავარი როლით გამოდიოდა.
გამოდიოდა კონცერტებზე, ასრულებდა მსოფლიოს ხალხთა და აზერბაიჯანულ ხალხურ სიმღერებს და სხვ. იყო გასტოლებზე საზღვარგარეთ, მათ შორის ირანში, იტალიაში, გერმანიაში, ინდოეთში, კანადაში, აშშ-ში, ჩეხოსლოვაკიაში, თურქეთში, რიგ არაბულ ქვეყნებში. დაკავებული იყო პედაგოგიური საქმიანობით. საბჭოთა პერიოდში ასწავლიდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში (პროფესორი), 1991 – 1995 წწ. სტამბოლისა და იზმირის საოპერო თეატრებში. 1987 – 1991 წწ. ეკავა აზერბაიჯანის თეატრალურ მოღვაწეთა კავშირის თავმჯდომარის თანამდებობა. 1980 და 1985 წლებში არჩეული იყო აზერბაიჯანის სსრ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატად. გარდაიცვალა 2008 წლის 21 იანვარს ბაქოში. დაკრძალულია საპატიო დაკრძალვის ხეივანში.
ხაჩარძანი
ხაჩარძანი (Խաչարձան) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 050 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 405 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 36.5 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
ჯეინ სეიმური
ჯეინ სეიმური (Jane Seymour; დ. 1508 — გ. 24 ოქტომბერი 1537) — ინგლისის დედოფალი 1536-1537 წლებში, როგორც ჰენრი VIII-ის მესამე ცოლი. მან ჩაანაცვლა მისი მეორე მეუღლე ენ ბოლეინი, რომელსაც 1536 წლის მაისში თავი მოჰკვეთეს. იგი დედოფალი მხოლოდ ერთი წლის მანძილზე იყო, რის შემდეგაც თავის პირველ მშობიარობას გადაჰყვა. მან ვაჟი გააჩინა, რომელიც შემდეგ ინგლისისა და ირლანდიის მეფე ედუარდ VI გახდა. იგი დაკრძალულია უინძორში.
ადრეული ცხოვრება
ჯეინი იყო სირ თომას სეიმურისა და მისი ცოლის, მარჯერი უენტვორთის ასული. იგი მათი 10 შვილიდან მეშვიდეა. მისი დაბადების ზუსტი თარიღი და ადგილი უცნობია, თუმცა მიიჩნევა, რომ იგი 1508 წელს დაიბადა დასავლეთ ინგლისში. მისი დედის ბაბუა იყო ინგლისის მეფე ედუარდ III- ის ვაჟი ლიონელ ანტვერპელი, კლარინსის პირველი ჰერცოგი. ამის გამო ის და მეფე ჰენრი VIII მეხუთე თაობის ბიძაშვილები გამოდიოდნენ. მისი დიდი ბებია ელისაბედ ჩეინი, რომელიც ხუთჯერ იყო გათხოვილი, გარდა ჯეინისა იყო ინგლისის დედოფლების ენ ბოლეინისა და კათრინ ჰოვარდის (ასევე ჰენრი VIII-ის ცოლები) ბებია.
ჯეინი არ იყო განათლებული, განსხვავებით ჰენრი VIII-ის პირველი ორი ცოლის - კატალინა არაგონელისა და ენ ბოლეინისაგან. მან იცოდა წერა-კითხვა, თუმცა უფრო მეტად ქარგვა და სხვა საოჯახო ხელსაქმეები იცოდა, რაც იმ დროში ქალისთვის უფრო საჭირო იყო ვიდრე განათლება. მისი ნაქარგები საოცრად ლამაზი და დახვეწილი იყო. მისი ნამუშევრებიდან რამდენიმე გადარჩა, რომელიც 1652 წელს გადაეცათ სეიმურების ოჯახს.
1532 წლიდან ჯეინი გახდა დედოფალ კატალინა არაგონელის ფრეილინა. მას შემდეგ რაც 1533 წელს კატალინა და ჰენრი გაცილდნენ, ჯეინი მისი ახალი ცოლის, დედოფალ ენ ბოლეინის ფრეილინა გახდა. ჰენრიმ სწორედ ენთან მსახურობის დროს შენიშნა ის, ენის სიკვდილით დასჯამდე 3 თვით ადრე.
განსხვავებით დედოფალ ენ ბოლეინისაგან, ჯეინი იყო ძალიან ნაზი, მშვიდი ბუნების და მეტად მგრძნობიარე ქალი, რაც ჰენრის ძალიან მოეწონა მასში, რომელიც ამ დროს უკვე გადაღლილი იყო ენის დაუმორჩილებელი და ჯიუტი ხასიათით. სამეფო კარის ქრონიკების მიხედვით ჯეინი მუდმივად დაძაბული და გულღია იყო, ასევე ვიგებთ, რომ ჰენრის პირველ ცოლებსა და სამეფო კარის სხვა ქალბატონებს სილამაზით ერთობ ჩამორჩებოდა. მიუხედავად გარეგნობისა მან თავისი საოცარი ხასიათით მოახერხა და თავად მეფესაც კი შეაყვარა თავი. იგი იყო ნაზი, მარტივად საკონტაქტო და ღვთისმოშიში ქალი, რაც დედოფლობისთვის ღირსეულ კანდიდატად აქცევდა. გარდა ამისა ჰენრის იმედი, ჰქონდა, რომ ჯეინი მას ვაჟს გაუჩენდა, რაც მისმა წინა ცოლებმა ვერ შეძლეს.
ქორწინება და დედოფლობა
მარცხნივ|მინი|329x329პქ|ინგლისის მეფე [[ჰენრი VIII]] 1536 წლის 19 მაისს ჰენრი VIII- მ ენ ბოლეინს ბრალი დასდო ღალატში და თავი მოჰკვეთა. მეორე დღეს, 20 მაისს ის და ჯეინ სეიმური დაინიშნენ. 1536 წლის 30 მაისს ლონდონის სამეფო სასახლეში ჰენრი და ჯეინი დაქორწინდნენ. მეფის ქორწილს 104 სახელმწიფოს წარმომადგენელი დაესწრო მთელი მსოფლიოდან. ამავე წლის 4 ივნისს ჯეინი ინგლისის დედოფლად აკურთხეს. ჯეინი საკმაოდ კეთილი და გულისხმიერი ქალი იყო. მან კარგად მიიღო ჰენრის ქალიშვილები მერი (რომელიც კატალინასთან ჰყავდა) და ელისაბედი (რომელიც ენისგან ჰყავდა), იგი მათზე კარგად ზრუნავდა და დედობრივ სითბოს არ აკლებდათ, რის გამოც მან კიდევ უფრო შეაყვარა თავი ჰენრისა და ინგლისელ ხალხს. როგორც დედოფალი, ჯეინი ძალიან მკაცრი და ფორმალური იყო, იგი დიდ ყურადღებას აქცევდა სამეფო კარზე წესების სრულ დაცვას. იგი განსაკუთრებით დაახლოვდა თავის გერ მერი ტიუდორთან. იგი ინგლისური წესების მოყვარული იყო, რის გამოც მან აკრძალა სამეფო კარზე ფრანგული მოდა, რომელიც ენ ბოლეინმა დაამკვიდრა. პოლიტიკურად ჯეინი ძალიან კონსერვატიული იყო. 1536 წლიდანვე იგი ინგლისის საშინაო პოლიტიკაში ჩაება. მან შეიწყალა კათოლიკე მომლოცველები, რომელთა დევნაც მიმდინარეობდა ინგლისში. თუმცა ჰენრის არ მოსწონდა პოლიტიკურად აქტიური ქალები (როგორიც ენ ბოლეინი იყო) ამიტომ ჯეინს ქვეყნის მართვაში ჩარევა აუკრძალა, მან კი მიუგო, რომ იქნებოდა მისი ერთგული და მორჩილი მსახური.
ჯეინმა დიდი ძალისხმევა მოანდომა, რათა მერის უფლებები აღედგინა სამეფო ტახტზე (ცხადია იმ ბავშვების შემდეგ რომლებსაც ჯეინი გააჩენდა). ჯეინმა იმდენს მიაღწია, რომ მერი ტახტის მემკვიდრე გახდა, იმ შემდთხვევაში თუ ჯეინს შვილები არ ეყოლებოდა, ან ისინი მცირეწლოვანნი ან უშვილოები დაიღუპებოდნენ. თუმცა მან ვერ შეძლო მერისა და ჰენრის ბოლომდე შერიგება. ჯეინი საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-ს დახმარებას სთხოვდა, რომელიც მერი ტიუდორის დეიდაშვილი იყო. მერის მიერ ჯეინის მისამართით დაწერილი წერილები გვიჩვენებს, რომ იგი მისი მადლიერი იყო. თუმცა მერისა და ელისაბედს მემკვიდრეებად ჯერ კიდევ არ სცნობდნენ. ამას მხოლოდ ჰენრის მეექვსე ცოლმა, დედოფალმა ქეთრინ პარმა მიაღწია და ორივე გოგონა ტახტის მემვკიდრედ აცნობინა ჰენრის.
1537 წლის იანვარში ჯეინ სეიმური დაორსულდა. ზაფხულიდან იგი მოსწყდა საზოგადოებრივ ცხოვრებას და მშვიდი ცხოვრება დაიწყო. მან ორსულობის ბოლო თვეები ექიმებისა და ბებიაქალის გვერდით გაატარა. 1537 წლის სექტემბერში დედოფალი ექიმებთან ერთად ჰამპტონის სასახლეში გადავიდა. ამავე წლის 12 ოქტომბერს, შუადღის ორ საათზე ჯეინმა ვაჟი გააჩინა, სახელად ედუარდი, რომელიც მომავალში ინგლისის მეფე ედუარდ VI გახდა. დაბადებიდან სამ დღეში, 15 ოქტომბერს ედუარდი ჯეინის გარეშე მონათლეს. ნათლობას ესწრებოდნენ ჰენრის ქალიშვილები მერი და ელისაბედი.
გარდაცვალება და მას შემდეგ
მინი|დედოფალი ჯეინი ჯეინის მშობიარობა ნამდვილი კოშმარი იყო. იგი ბავშვს სამი დღე-ღამე აჩენდა, რაც იმის ბრალი იყო, რომ ბავშვი თავით კი არა ფეხებით გამოდიოდა და ექიმებს მისი მუცელშივე ხელით შემობრუნება მოუხდათ. ამან ბოლო მოუღო დედოფალს. ბავშვი სამ დღეში მონათლეს, რის შემდეგაც დაიწყო ჯეინის ჯანმრთელობის მდგომარეობის გაუარესება. მშობიარობიდან ერთ კვირაში, 1537 წლის 24 ოქტომბერს ჯეინ სეიმური გარდაიცვალა, 28 წლის ასაკში. როგორც მემატიანეები გვამცნობენ ჯეინის გადარჩენის შანსი არსებობდა. როცა იგი მშობიარობდა ექიმებმა მეფეს ჰკითხეს დედოფალი გადაერჩინათ თუ ბავშვი, გულქვა ჰენრიმ კი მიუგო:
ბავშვის გაჩენის შემდეგ ჯეინს ინფექცია შეეჭრა, დაეწყო საშინელი ციებ-ცხელება და მალევე გარდაიცვალა კიდეც.
მისი გარდაცვალებიდან 3 თვეში ჰენრიმ ცოლობა სთხოვა ფრანგ დიდგვაროვან მარია დე გიზს, რომელმაც მისი ცოლების ისტორიიდან გამომდინარე უარი უთხრა და ცოლად შოტლანდიის მეფეს გაჰყვა. ორი წლის შემდეგ იგი დაქორწინდა გერმანელ დიდგვაროვან ანა კლეველზე, რომელსაც ვერ გაუგო და რამდენიმე თვეში გასცილდა. ამის შემდეგ იგი მალევე დაქორწინდა კათრინ ჰოვარდზე, რომელსაც ერთ წელიწადში ისევე როგორც ენ ბოლეინს, ღალატის ბრალდება შეუთითხნეს და თავი მოჰკვეთეს. ამ ამბიდან მალევე იგი მეექვსედ, საბოლოოდ და ძალდატანებით დაქორწინდა ქეთრინ პარზე. 1547 წელს გარდაიცვალა თავად ჰენრი VIII, მეფე ედუარდ VI გახდა, რეგენტად ჯეინის ძმა თომას სეიმური დაინიშნა, რომელსაც ცოლად ქეთრინ პარი გაჰყვა, სწორედ ჰენრის უკანასკნელი ცოლი და ქვრივი. ედუარდი 1553 წელს გარდაიცვალა უშვილოდ, რის გამოც ტახტზე მერი I ტიუდორი ადის, რომელიც 1558 წელს ასევე უშვილოდ გარდაიცვალა, ტახტზე კი ავიდა ელისაბედ I, რომელიც 1603 წელს ასევე უშვილოდ გარდაიცვალა, ტახტი კი დარჩა მარია დე გიზისა და მისი მეუღლის შვილიშვილ ჯეიმზ I-ს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1508 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1537 კატეგორია:ინგლისის დედოფლები კატეგორია:ჰენრი VIII-ის ცოლები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
გიორგი გორდაძე (პარაზიტოლოგი)
გიორგი ნესტორის ძე გორდაძე (დ. 13 ივნისი [ძვ. სტ. 1 ივნისი], 1897, სოფ. კუხი, ახლანდ. ხონის მუნიციპალიტეტი — გ. 12 აპრილი, 1979, თბილისი) — ქართველი პარაზიტოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1958), პროფესორი (1959), საქართველოს მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1962).
ბიოგრაფია
1924 წელს დაამთავრა თსუ-ის სამკურნალო ფაკულტეტი. 1924-1925 წლებში მონაწილეობდა საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში მალარიის ეპიდემიოლოგიური კერების ჩამქრობ ექსპედიციებში. 1941-1946 წლებში განაგებდა ამიერკავკასიის ფრონტის სანიტარულ-ეპიდემიოლოგიური სადგურის მალარიის საწინააღმდეგო განყოფილებას. 1946-1953 წლებში იყო ს. ვირსალაძის სახელობის მალარიისა და სამედიცინო პარაზიტოლოგიის ინსტიტუტის ეპიდემიოლოგიური განყოფილების, ხოლო 1953-1973 წლებში — ამავე ინსტიტუტის ჰელმინთოლოგიური განყბის გამგე, 1973 წლიდან გარდაცვალებამდე — მეცნიერ-კონსულტანტი. გორდაძე შეისწავლიდა მალარიისა და ჰელმინთოზების ეპიდემიოლოგიის საკითხებს, ამ დაავადებათა წინააღმდეგ ბრძოლის მეთოდებს. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პარაზიტოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1897 კატეგორია:დაბადებული 13 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 აპრილი კატეგორია:გორდაძეები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები
The Mins
The Mins — ქართული ალტერნატიული და ნიუ-პროგრესივ-როკ ჯგუფი, რომელიც შეიქმნა 2011 წელს. ჯგუფი შექმნა ზვიად მღებრიშვილმა, რომელიც არის ჯგუფის მომღერალი, კომპოზიტორი და სოლო გიტარისტი. ზვიადის გარდა ჯგუფი შედგებოდა შემდეგი წევრებისგან: ზაზა მღებრიშვილი (ზვიადის ძმა) — ბასი, ბექ ვოკალი, შოთა ღვინეფაძე — კლავიში, ბექ ვოკალი და დანიელ ადიკაშვილი — დასარტყმელი საკრავები.
ანა პეტრეს ასული (ეკატერინე II-ის ქალიშვილი)
ანა პეტრეს ასული, ანა პეტროვნა ( დ. 9 დეკემბერი, 1757, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 8 მარტი, 1759, სანქტ-პეტერბურგი ) — დიდი მთავარი. დიდი მთავარი ეკატერინე II-ის ქალიშვილი.
The Mins
ჯგუფის პირველი კონცერტი გაიმართა 2011 წლის ოქტომბერს Altervision Newcomers-ზე. ამის შემდეგ მათ დაიწყეს აქტიური მუშაობა საკუთარ რეპერტუარზე. ჯგუფი ძირითადად ასრულებს საკუთარ სიმღერებს და მხოლოდ იშვიათად „ქავერებს“. სიმღერებს (მუსიკას და ტექსტს) ძირითადად წერს ზვიად მღებრიშვილი. რამდენიმე სიმღერა დაწერილია შოთა ღვინეფაძის (კლავიში) მიერაც. ჯგუფს აქვს ოთხი ვიდეო კლიპი შემდეგ სიმღერებზე: „Blind World“, „O.W.L.“, „My Lover is a Killer“ და „I don't give a foot“. ზვიად მღებრიშვილი 2013 წელს წარმატებით მონაწილეობდა ტელეპროექტში „The Voice საქართველო“ (გადალახა ხუთი ტური). ჯგუფს მონაწილეობა აქვს მიღებული მრავალ კონცერტსა და ფესტივალში.
ანა პეტრეს ასული (ეკატერინე II-ის ქალიშვილი)
ანას მამა შეიძლება ყოფილიყო ეკატერინეს საყვარელი, პოლონეთის მომავალი მეფე სტანისლავ პონიატოვსკი, რომელიც 1756 წელს საქსონიის ელჩად ჩავიდა პეტერბურგში. ანა იყო ეკატერინეს ქმრის, პეტრე III-ის კანონიერი ქალიშვილი, მაგრამ მის მამობაში სასახლეში ეჭვი ეპარებოდათ. ანა პეტრეს ასული დაკრძალულია ალექსანდრე ნევსკოი ლავრის ღმრთისმშობლის ხარების ეკლესიაში.
The Mins
ჯგუფის პირველი დიდი სოლო კონცერტი შედგა 2014 წლის 26 მაისს, თბილისი ივენთჰოლში, სადაც მოხდა ჯგუფის EP-ს სახელწოდებით Blind World (იმავე წელს გამოიცა გაყიდვაში, შედგება ხუთი სიმღერისგან) პრეზენტაცია. ჯგუფს პატივი ჰქონდა გამოსულიყო ისეთი ჯგუფების გვერდზე როგორებიცაა „Faithless“ (Tbilisi Summer Set 2014) და „Archive“ (Tbilisi Open Air/Altervision 2015, სადაც გარდა Archive-ისა - Placebo, Beth Hart და Black Label Society იქყვნენ მთავარი შემსრულებლები). ზაზა მღებრიშვილმა 2015 წელს დატოვა ჯგუფი და ჯგუფის ახალი ბასისტი და ბექ ვოკალი გახდა ნიკა აბესაძე, ვინც რამდენიმე წლის წინ ზვიად მღებრიშვილთან ერთად უკრავდა სტუდენტურ ჯგუფში „Sunny Universe“. ჯგუფი ახლა წერს თავის პირველ ალბომს ხმის ჩამწერ სტუდია „ბრავო რექორდსში“, რომელიც გამოშვებული იქნება დამდეგ ზამთარს.
ანა პეტრეს ასული (ეკატერინე II-ის ქალიშვილი)
ჯილდოები
1575 წლის 17 დეკემბერს ანა დააჯილდოვეს წმინდა ეკატერინეს პირველი ხარისხის ორდენით ..
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1757 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1759 კატეგორია:რომანოვების დინასტია
The Mins
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ალტერნატიული ჯგუფები
მაის აღაბეიოვი
ბიოგრაფია
მაის აღაბეიოვი დაიბადა 1941 წლის 1 მაისს ბაქოში. 1961 წელს დაამთავრა აზიმ აზიმზადეს სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო სასწავლებელი.
შემოქმედებითი საქმიანობა
1969 წელს მუშაობა დაიწყო ჯაფარ ჯაბარლის სახელობის კინოსტუდია „აზერბაიჯანფილმში“.
აღაბეიოვი არის ისეთი ფილმების დამდგმელი მხტავარი, როგორებიცაა: „ნასიმი“, „ბაბექი“, „ეცადე არ ისუნთქო“, „ნიზამი“, „დანგრეული ხიდები“ (2004), „ვერცხლის ტბის ლეგენდა“, „ბედნიერების ფასი“, „ქალაქგარეთ გასეირნება“, „ცხოვრება გვცდის ჩვენ“, „სიკვდილით დასჯის დღე“ და სხვა.
მაის აღაბეიოვი 2020 წლის 17 ივნისს გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი მხატვრები
ლუის-კორეია
ლუის-კორეია (Luís Correia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 10 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-პიაუიენსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 28 406 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.52 კმ²-ზე. ფართობი 1 070 926 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ალბოკასერი
ალბოკასერი (Albocácer, Albocàsser) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების კასტელიონის პროვინციის ალტო-მაესტრასგოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 82,3 კმ². მოსახლეობა — 1227 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასტელიონის მუნიციპალიტეტები
სან-ხოსე (კალდასი)
სან-ხოსე (San José) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კალდასის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7.480 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 53.6 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კალდასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ორდეშეი
ორდეშეი (Ordăşei) — სოფელი მოლდოვაში, ტელენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 78 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 916 ადამიანს შეადგენდა.
სკოპიეს მარათონი
სკოპიეს მარათონი (Скопски маратон) — მარათონი, რომელიც, ჩრდილოეთ მაკედონიის დედაქალაქ სკოპიეში ტარდება. პირველად მარათონი 1997 წელს დაიგეგმა, მაგრამ ფინანსური პრობლემების გამო ვერ მოხერხდა მისი ჩატარება ყოველწლიურად. 2007 წელს გაიმართა მხოლოდ „ნახევარმარათონი“, 2008 წლიდან კი ტურნირს ყოველწლიური სახე მიეცა. ამ წელს ჩატარდა მარათონი, „ნახევარმარათონი“ და შეჯიბრი 5 კილომეტრზე სირბილში. ეს იყო შესარჩევი (სალიცენზიო) მარათონი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიადისათვის. არის „საერთაშორისო მარათონისებისა და დისტანციაზე რბოლის ასოციაცისს“ წევრი 2009 წლიდან. 2015 წელს მარათონი არ ჩატარდა ჩრდილოეთ მაკედონიაში გამართული საპროტესტო აქციების გამო. წარმოადგენს ყველაზე დიდ შეჯიბრებას ჩრდილოეთ მაკედონიაში. 2012 წელს მასში მონაწილეობა მიიღო 3600 ადამიანმა, 36 ქვეყნიდან. მისი პარტნიორია Wizz Air.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სპორტული შეჯიბრებები ჩრდილოეთ მაკედონიაში კატეგორია:სპორტი სკოპიეში კატეგორია:მარათონები ევროპაში
გიორგი გორდაძე (ფიზიკოსი)
გიორგი სერაფიონის ძე გორდაძე (დ. 2 აპრილი [ძვ. სტ. 20 მარტი], 1911, სოფ. კუხი, ახლანდელი ხონის მუნიციპალიტეტი — გ. 30 აგვისტო, 1976, თბილისი) — ქართველი ფიზიკოსი, კვანტური ქიმიის ფუძემდებელი საქართველოში. ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1960), პროფესორი (1961).
ბიოგრაფია
1930 წელს დაამთავრა თსუ. 1934 წელს მუშაობა დაიწყო იქვე. 1935-1937 წლებში იყო თსუ-ის თეორიული ფიზიკის კათედრის გამგე, 1936-1937 წლებში — თსუ-ის ფიზიკის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი.1947-1954 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიკისა და გეოფიზიკის ინსტიტუტში, პარალელურად — თბილისის ა. პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ ინსტიტუტში (1948-1955), 1954-1976 წლებში — საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში; გორდაძემ ჩაატარა უმარტივესი სამატომიანი მოლეკულების კვანტური გამოკვლევა და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები კატეგორია:დაბადებული 2 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:გორდაძეები კატეგორია:ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა დოქტორები
ჰასან ბეი აღაევი
ჰასან ბეი მაშადი ჰიუსეინ ბეის ძე აღაევი (Həsən bəy Məşədi Hüseyn bəy oğlu Ağayev; დ. 1875, ელიზავეტპოლი (დღეს განჯა), რუსეთის იმპერია — გ. 19 ივლისი, 1920, თბილისი, საქართველოს დრ) — აზერბაიჯანელი საზოგადო-პოლიტიკური მოღვაწე, ჟურნალისტი, ექიმი, მასწავლებელი, აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილე.
ბიოგრაფია
ჰასან ბეი აღაევი დაიბადა 1875 წელს განჯაში. განჯის კლასიკურ გიმნაზიაში განათლების დამთავრების შემდეგ, 1901 წელს ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევის დაფინანსებით, სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე, რომელიც მოგვიანებით წარმატებით დაასრულა. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ, ექიმად დაიწყო მუშაობა. 1906-1907 წლებში იძულებული იყო ეცხოვრა სამხრეთ აზერბაიჯანში. 1907 წელს აირჩიეს ბაქოში ჩატარებული კავკასიის მუსლიმ მასწავლებელთა კონგრესის ცენტრალური კომიტეტის თავმჯდომარედ. იყო ორგანიზაცია „დიფაი“-ს წევრი. მონარქიის დამხობიდან რამდენიმე დღის შემდეგ, განჯაში, ორგანიზაცია „დიფაი“-ს დამფუძნებლებთან და ეროვნული კომიტეტის წამყვან პირებთან — შაფი ბეი რუსტამბეილისთან, ხალილ ბეი ხასმამედოვთან, ძმები შეიხზამანლებთან და სხვებთან ერთად, ნასიბ იუსიფბეილის ხელმძრვანელობით, დაფუძნეს აზერბაიჯანის ისტორიაში ახალი დონის, ევროპული კულტურული ღირებულებების მომხრე პირველი პარტია „თურქ ადამი-მარქაზიათ ფირგასი“ (1917). აღნიშნული პარტიის მუსავატთან გაერთიანების შემდეგ, აღაევი აირჩიეს მისი ცენტრალური კომიტეტის წევრად.
1918 წლის 28 მაისს, თბილისში აზერბაიჯანის ეროვნული საბჭოს სხდომაზე, აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის დეკლარაციის მიღების დროს, ჰასან ბეი აღაევი იყო ეროვნული საბჭოს თავმჯდომარის, მამედ ემინ რასულზადეს მოადგილე და იგი უშუალოდ იღებდა მონაწილეობას ამ ისტორიულ მოვლენაში. ჰასან ბეი აღაევმა აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის დეკლარაციას პირველმა ხელი მოაწერა. 1918 წლის 16 ივნისს, აზერბაიჯანის ეროვნული საბჭო და ხელისუფლება გადავიდნენ განჯაში. 17 ივნისს, აქ ჩატარებულ პირველ სხდომაზე, ეროვნულმა საბჭომ წარმოშობილ მდგომარეობასთან დაკავშირებით დროებით შეაჩერა თავისი საქმიანობა, მთელი ძალაუფლება გადასცა ახლად ფორმირებულ ხელისუფლებას. 1918 წლის 7 დეკემბერს, აზერბაიჯანის პარლამენტის ბაქოში ოფიციალურად გახსნამდე, ჰასან ბეი აზერბაიჯანის რკინიგზის სამმართვლელოში, მთავარი ექიმის თანამდებობაზე მუშაობდა.
დეკემბერში პარლამენტის თავმჯდომარის მოადგილედ აირჩიეს და რადგან თავმჯდომარე ალიმარდან ბეგ თოფჩიბაშევი ბაქოში არ იმყოფებოდა, 1990 წლის 2 თებერვლამდე ასრულებდა თავმჯდომარის მოვალეობასაც. რესპუბლიკის დაცემის შემდეგ გადავიდა თბილისში.
1920 წლის 19 ივლისს, თბილისში მოკლულ იქნა დაქირავებული სომეხი მკვლელის მიერ, რომელმაც მის გარდა ფათალი ხან ხოისკიც მოკლა. დასაფლავებულია თბილისში მდებარე ძველ მუსლიმთა სასაფლაოზე (ამჟამად მდებარეობს ბოტანიკური ბაღის ტერიტორიაზე).
როგორც პუბლიცისტი
ჰასან ბეი აღაევი ასევე პუბლიცისტიც იყო. განჯაში გამოსცემდა გაზეთ „იუჟნი კავკაზ“-ს („სამხრეთი კავკასია“) (1911-1912). 1911 წელს აირჩიეს მუსლიმთა საგანმანათლებლო საზოგადოების თავმჯდომარედ. 1914 წელს განჯაში ხუდადათ ბეი რაფიბეილისთან (1878-1920) ერთად დაფუძნა სამედიცინო საზოგადოება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1920 კატეგორია:აზერბაიჯანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ჟურნალისტები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ექიმები კატეგორია:აზერბაიჯანელი პედაგოგები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ანტიკომუნისტები
პათოლოგია
პათოლოგია (pathos — ავადმყოფობა) — ადამიანისა და ცხოველების დაავადებების შემსწავლელი კომპლექსური მეცნიერება, რომელიც იკვლევს ავადმყოფობის ზოგად საკითხებს, ორგანიზმის რეაქციულობას, ბიოლოგიური მემბრანების განვლადობას, მიკროცირკულაციას.
პათოლოგიას საფუძველი ჩაეყარა ძვ. ბერძნულ მედიცინაში. არსებობს ფუნქციური, ევოლუციური, გეოგრაფიული, სოციალური, მოლეკულური და სხვა სახის პათოლოგიები.
ლიტერატურა
კატეგორია:მედიცინა კატეგორია:მეცნიერება
ჟაირზინიო
ჟაირ ვენტურა ფილიო (Jair Ventura Filho; დ. 25 დეკემბერი, 1944, დუკი-დი-კაშიასი, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ნახევარმცველისა და თავდამსხმელის პოზიციაზე. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც ჟაირზინიო (Jairzinho). 1970 წლის მსოფლიო ჩემპიონი ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1966 წლის ინგლისისა და 1974 წლის გერმანიის მსოფლიო ჩემპიონატების მონაწილე. ითვლება ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ბრაზილიელ ფეხბურთელად. 1999 წელს World Soccer-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 27-ე ადგილზე, ხოლო Placar-ის ვერსიით 66-ე ადგილზე დასახელდა. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობდა საფეხბურთო მწვრთნელად.
საკლუბო კარიერა
საკლუბო დონეზე სხვადასხვა დროს იცავდა ბრაზილიური, ფრანგული, სამხრეთ აფრიკული, ვენესუელური, ბოლივიური და ეკვადორული საფეხბურთო კლუბების: რიო-დე-ჟანეიროს „ბოტაფოგოს“, მარსელის „ოლიმპიკის“, იოჰანესბურგის „კაიზერ ჩიფსის“, ბელუ-ორიზონტის „კრუზეიროს“, აკარიგუას „პორტუგესას“, ბაურუს „ნოროესტეს“, მანაუსის „ფასტ კლუბის“, კოჩაბამბის „ხორხე ვილსტერმანის“ და გუაიაკილის „ნუევე დე ოქტუბრეს“ ღირსებას.
ოცწლიანი საფეხბურთო კარიერიდან 13 წელი „ბოტაფოგოში“ გაატარა. მის შემადგენლობაში ეროვნული პირველობისა და თასის გათამაშების, საერთაშორისო ოფიციალური ტურნირებისა და ამხანაგური შეხვედრების ჩათვლით 412 მატჩი ითამაშა და 186 ბურთი გაიტანა. ამ მაჩვენებლით „ბოტაფოგოს“ ყველა დროის მეექვსე საუკეთესო ბომბარდირად ითვლება კუარენტინიას, კარვალიო ლეიტეს, გარინჩას, ელენო დე ფრეიტასის და ნილო მურტინიო ბრაგას შემდეგ.
სანაკრებო კარიერა
1964–1982 წლებში ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 81 შეხვედრას ატარებს და 35 ბურთი გააქვს.
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
ჟაირზინიომ მსოფლიო ჩემპიონატების 16 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 9 ბურთი გაიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ბოტაფოგოს ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ოლიმპიკი მარსელის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1966 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1970 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1974 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთის მწვრთნელები
ბა (ფარაონი)
მინი|150პქ|ჰორუს ბას სერეხი ბა, ჰორუს-ბა — ძველი ეგვიპტის ფარაონი, რომელიც შეიძლება ყოფილიყო, როგორც პირველი დინასტიის ისე მეორე და მესამე დინასტიის მეფე. ზუსტად არ არის ცნობილი მისი მეფობის ხანგძლივობა და არც მისი ქრონოლოგიური პოზიცია. ეგვიპტოლოგები ჩერნი და პეტერ კაპლონები ფიქრობენ, რომ ბა შეიძლება იყოს იგივე ჰორუს-ბა, თუმცა მათი თეორია არ არის საყოველთაოდ აღიარებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის მეორე დინასტიის ფარაონები
ჰორუს-ბა
მინიატიურა|ფრაგმენტი ჯოსერის პირამიდების კომპლექსიდან. ჰორუს-ბა, ჰორუს-ფრინველი — ფარაონი, რომელიც ძველ ეგვიპტეს მართავდა მცირე ხნით პირველ და მეორე დინასტიებს შორის.
მისი სახელწოდების შესახებ საკმაოდ მცირე წყაროები არსებობს. პირველი ცნობილი დადასტურებული სახელია ფარაონ კაას საფლავზე აღმოჩენილი წარწერა, რომალიც მდებარეობს აბიდოსში. კიდევ უფრო მკაფიო გამოსახულება ნაპოვნია საკარაში, ფარაონ ჯოსერის პირამიდების კომპლექსში, აქ სერეხში დაფიქსირებულია ფრინველის გამოსახულება. ასევე შესაძლებელია ჰორუს-ფრინველია ნახსენები თიხის ვაზაზე.
ჰორუს-ბას დაკრძალვის ადგილი უცნობია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის პირველი დინასტიის ფარაონები
გრეის ჰოპერი
გრეის ჰოპერი (Grace Hopper დ. 9 დეკემბერი, 1906 — გ. 1 იანვარი, 1992) — ამერიკელი პროგრამისტი და საზღვაო ძალების ადმირალი. ჰოპერი თავის სფეროში მოწინავე ჰარვარდის Mark I კომპიუტერის ერთ-ერთი პირველი პროგრამისტი იყო და მანვე კომპიუტერული პროგრამირების ენის პირველი კომპილატორი შექმნა. ჰოპერმა სახელი გაუთქვა მანქანისგან დამოუკიდებელი პროგრამირების ენებს, რის მეშვეობითაც COBOL-ი, თანამედროვე პროგრამირების ერთ-ერთი პირველი ენა შეიქმნა. მისი მიღწევებისა და საზღვაო ძალების წოდების გამო, ხშირად „საოცარ გრეისს“ უწოდებენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი პროგრამისტები კატეგორია:ამერიკელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 9 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
ნაზმიე მურატლი
ნაზმიე მურატლი (Nazmiye Muratlı; დაბ. ნაზმიე მუსლუ (Nazmiye Muslu); დ. 13 ივნისი, 1979, კონია, თურქეთი) — თურქი ქალი პავერლიფტერი. არის მსოფლიოს ჩემპიონი და რეკორდსმენი პავერლიფტინგში 40 კგ წონით კატეგორიაში, რომელიც 2012 წლის პარალიმპიურ თამაშებზე დაამყარა, სადაც ოქროს მედალი მოიპოვა. ასპარეზობს კლუბ „Konya Meram Belediyespor“-ში.
ადრეული წლები
ნაზმიე მუსლუ დაიბადა 1979 წელს, თურქეთის ქალაქ კონიაში. პერაპლეგიით ავადმყოფი და ინვალიდის ეტლზე დამოკიდებული, მან დაწყებითი განათლება თავის მშობლიურ ქალაქში მიიღო.
მან მეგობრის მოწოდებით დაიწყო პავერლიფტინგი, რომელიც დაჟინებით მოუწოდა, რომ მასთან ერთად დაეწყო ვარჯიში. თავდაპირველად მან ვარჯიში მიატოვა, რადგან მისთვის ძალიან ძნელი იყო. თუმცა, დედამისის და მოგვიანებით მამამისის თხოვნით, ის განაახლა ვარჯიში.