cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნაცნობი მამაკაცი
ისტორია
ჩეხოვის სიცოცხლეშივე მოთხრობა ბულგარულ, უნგრულ, გერმანულ, პოლონურ, რუმინულ, სერბო-ხორვატულ და ჩეხურ ენებზე ითარგმნა.
ფონი
მოთხრობის სიუჟეტი ჩეხოვს ვიქტორ ბიბლინის წერილის შემდეგ დაებადა. 1886 წლის 6 აპრილით დათარიღებულ წერილში ვ. ბიბლინმა ჩეხოვს შემდეგი თემა შესთავაზა: „ეჩვენებინა პატიოსანი, მაგრამ ბედისგან მიტოვებული ადამიანი, რომელიც მეგობართან ფულის სასესხებლად მივიდა. თითქოს რა არის აქ სასირცხვილო? მას კი ენა არ უბრუნდება და სულ სხვა რამეზე საუბრობს; საბოლოოდ ისე წავა, თხოვნას ვერ შეძლებს“.
სიუჟეტი
ახალგაზრდა ქალი სახელად ვანდა საავადმყოფოდან გამოსვლის შემდეგ უფულოდ რჩება. ის გადაწყვეტს, ფულის სათხოვნელად ცოტა ხნის წინ კაფეში გაცნობილ ადამიანს ესტუმროს. ადამიანი სახელად ფინკელი სტომატოლოგი აღმოჩნდება და მისი კბილების მდგომარეობის შესაფასებლად ქალს სავარძელში ჩაჯდომას თხოვს. მის მიმართ ყურადღების არარსებობისა და სარკეში თავისი შეუხედავი ანარეკლის დანახვის გამო, ფულის თხოვნას გადაიფიქრებს, ხოლო მტკივნეული კბილის ამოღებისთვის სტომატოლოგს უკანასკნელ მანეთს აძლევს, რომელიც ბეჭდის გაყიდვით მიიღო. საბედნიეროდ, მეორე დღეს, იმავე კაფეში სხვა მდიდარ ჯენტლმენს ხვდება.
სქოლიო
კატეგორია:ანტონ ჩეხოვის მოთხრობები
პატიკული
პატიკული (ოფიციალურად პატიკულის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Patikul; Bayan ng Patikul) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 79 564 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 30 ბარანგაის.
ვეგადეო
ვეგადეო (Vegadeo; A Veiga) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ეო-ნავიას კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 82,75 კმ². მოსახლეობა — 3926 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
საფრანგეთის ეროვნული ემბლემა
საფრანგეთის ემბლემა — ამჟამინდელი გერბი არის ქვეყნის სიმბოლო 1953 წლიდან, თუმცა მას არ აქვს რაიმე იურიდიული სტატუსი, როგორც ოფიციალურ გერბს. იგი თავდაპირველად გამოჩნდა ფრანგულ პასპორტზე, შემდეგ კი, 1912 წელს, საფრანგეთის საგარეო საქმეთა მინისტრმა დაიწყო მისი გამოყენება, როგორც სიმბოლოსი, დიპლომატიურ და საკონსულოს მისიებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:საფრანგეთის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:საფრანგეთის გერბები
ჯურჯუ
ჯურჯუ (Giurgiu) — ქალაქი რუმინეთში. ჯურჯუს ჟუდეცის დედაქალაქი. მდებარეობს მდინარე დუნაიზე. მშვიდობის ხიდით დაკავშირებულია დუნაის მეორე მხარეს მდებარე ბულგარეთის ქალაქ რუსესთან. ქალაქის მოსახლეობაა 68 923 კაცი (2007).
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
მატლი
მინი|მატლები ჭამენ [[ლეში|ლეშს]] მატლი — მწერების ლარვა. ვითარდება კვერცხიდან, განიცდის რთულ მეტამორფოზს. ქერცლფრთიანების მატლს მუხლუხს უწოდებენ.
პლოუ
პლოუ  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 17,21402 კმ². მოსახლეობა — 50 კაცი (2020 წ.).
Xanthodaphne tropica
Xanthodaphne tropica — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
ქვევრი (ფილმი)
ქვევრი — მოკლემეტრაჟიანი მხატვრული ფილმი, გადაღებული 1970 წელს ლუიჯი პირანდელოს მოთხრობის მიხედვით, საქართველოს ტელეფილმების სტუდიაში. რეჟისორი ირაკლი კვირიკაძე, სცენარის ავტორი რევაზ გაბრიაძე, ოპერატორი ლომერ ახვლედიანი, კომპოზიტორი გია ყანჩელი. მთავარ როლებში: ბუხუტი ზაქარიაძე, ვახტანგ სულაქველიძე.
Xanthodaphne tropica
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ქვევრი (ფილმი)
სიუჟეტი
გოგია, არაფრით გამორჩეული კახელია, რომელმაც მომჭირნეობის გამო, ქვევრი იმერეთში იყიდა. წვალებით ჩამოტანილი ქვევრი, ქალიშვილს შემთხვევით გაუტყდა. გოგია თავზარდაცემულია,
მეუღლის (მარო) რჩევით, ხელოსან აბესალომს მოიყვანს, რომელიც თავისი „არა აქაური“ წებოთი კი გაამთელებს ქვევრს, მაგრამ თავად ქვევრში გაიჭედება.
გულმოსულმა გოგიამ, რაკი აბესალომს გამოსვლა „არ უნდოდა“, მილიციის უფროსი მოიყვანა. რა აღარ სცადეს, მაგრამ ქვევრის ვიწრო ყელში აბესალომის თავის გარდა არაფერი ეტეოდა. საბოლოოდ ქვევრი მაინც გასატეხი შეიქმნა.
როლებში
ეპიზოდებში:
თურქები
თურქები (თურქულად: მხოლ. რ. Türk, მრავლ. რ. Türkler) — ერი, თურქეთის ძირითადი მოსახლენი (50 მლნ). ეთნოგრაფიული ჯგუფები - იურიუკები, ტახტაჯები, აბდალები, ზეიბეკები. ანთროპოლოგიურად სხვადასხვაგვაროვანნი არიან, თუმცა დიდი ნაწილი მიეკუთვნება ევროპეიდული რასის ბალკანურ-კავკასიურ შტოს.
ფრანგები
ფრანგები (ფრანგ. les Français) — ხალხი, საფრანგეთის ძირითადი მოსახლენი. ცხოვრობენ აგრეთვე საფრანგეთის სამფლობელოებში, ჩრდილოეთ აფრიკაში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში (600 ათ.), იტალიაში (300 ათ.), ბელგიაში (120 ათ.). ანთროპოლოგიურად ევროპეიდული რასის სხვადასხვა ტიპებს მიეკუთვნებიან. ფრანგების მთავარი ეთნოკომპონენტი იყო გალების კელტური ტომი, რომელიც შეერია ფრანკებს, ბურგუნდებსა და სხვა გერმანულ ტომებს. საფრანგეთში ჩამოყალიბდა 2 მონათესავე ეთნოერთობა — ჩრდილო-ფრანგული და სამხრეთ-ფრანგული (ანუ პროვანსული, ოქციტანური).
თურქები
იხილეთ აგრეთვე
*
ფრანგები
მთავარი ენა
ძირითადი ენა — ფრანგული.
ფრანკოფონები (ფრანგულად მალაპარაკენი) უმცირესობები სხვა ქვეყნებში (მაგალითად, ვალონები ბელგიაში ან შვეიცარიელები), ფრანგებად არ ითვლებიან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიოს ხალხები *
კარბონატული წყალი
კარბონატული წყალი, აგრეთვე ცნობილი როგორც გაზიანი წყალი — სასმელი წყალი, რომელშიც გახსნილია ნახშირორჟანგის აირი, და მნიშვნელოვანი და განმსაზღვრელი კომპონენტია მრავალ უალკოჰოლო სასმელში. ნახშირორჟანგის აირის წყალში გახსნის პროცესს კარბონაცია ეწოდება. მისი შედეგია ნახშირმჟავას წარმოქმნა (რომლის ქიმიური ფორმულაა H2CO3).
წარსულში სოდიან წყალს სახლის პირობებში აწარმოებდნენ, თუმცა ის ოდნავ განსხვავდებოდა კარბონატული წყლისგან, ვინაიდან ის მცირე რაოდენობით სუფრის მარილს, სოდის ციტრატს, სოდის ბიკარბონატს, კალიუმის ბიკარბონატსა და დისოდიუმის ფოსფატს შეიცავდა, დამმზადებლის მიხედვით, რის გამოც მათ ოდნავ მარილიანი გემო დაჰკრავდა. ეს პროცესი შესაძლებელია ბუნებრივადაც შეიძლება წარმოიქმნას კარბონატული მინერალური წყლის შესაქმნელად, მაგ. როგორიცაა მიჰალკოვოს მინერალური წყალი ბულგარეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კარბონატული წყლები კატეგორია:გამაგრილებელი სასმელები
შხერები
მინი|შხერი ნორვეგიაში მინი|შხერები ფინეთში შხერები (skär) — ძველი კონტინენტური გამყინვარების არეში ზღვებისა და ტბების რთულ დანაწევრებულ ნაპირებთან მდებარე კლდოვანი კუნძულები, რომლებიც დაყოფილია ვიწრო სრუტეებითა და ყურეებით.
ზოგჯერ ამოწეულია წყლის ზედაპირზე, ზოგჯერ კი პირიქით, მხოლოდ წყალქვეშ ვრცელდება („ბრმა შხერები“), სადაც ქმნის ვრცელ სარტყელს ზოგიერთი მაღალი კლდოვანი ნაპირების გასწვრივ. შხერები გვხვდება ცივ და ზომიერ სარტყელში. განსაკუთრებულად შხერები განვითარებულია ნაპირების გასწვრივ, რომლებიც ფიორდებითაა დანაწევრებული.
კრისტალური ქანებით აგებულ კუნძულებზე მყინვარული დამუშავების კვალი (ვერძის შუბლი) ან მორენული წარმონაქმნებია (დრუმლინი, ოზები, მორენული ბორცვები). სიდიდით კუნძულები რამდენიმე კმ² აღწევს, სიმაღლით რამდენიმე მ-ს, მათი რიცხვი მრავალი ასეულია. შხერები გავრცელებულია პლეისტოცენური გამყინვარების ოლქებში, ფინეთში, შვედეთში, ნორვეგიაში, კანადაში, პატაგონიის, გრენლანდიის, ლაბრადორისა და დალმაციის სანაპიროებზე და სხვა. წარმოდგენილია მომცრო კლდოვანი კუნძულებისა და წყალქვეშა მოგლუვებული კლდეების სახით. საკმაოდ კარგად მოჩანს იგი თეთრი ზღვის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილშიც.
მრავალ კუნძულს აქვს გუმბათისებრი ფორმა და მყინვარული ნაიარევი; ნაწილობრივ წყლის დონეზე დაბლაა. ნაოსნობა შხერებს შორის მეტად გართულებულია და მიმდინარეობს მხოლოდ რეკომენდებული ფარვატერებით.
შხერების ფართო გავრცელების ადგილებში წარმოიქმნება ნაპირის შხერული ტიპი, რომელიც ვიწრო ყურეებით ძლიერ არის შეჭრილ-შემოჭრილი. კუნძულები აგებულია კრისტალური ქანებით და მათ შორის გაბნეულია მრავალრიცხოვანი თავთხელები.
სქოლიო
კატეგორია:რელიეფის ფორმები კატეგორია:რელიეფის ფორმები
Lasioglossum leichardti
Lasioglossum leichardti — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1906 წელს.
სქოლიო
leichardti
ქეთო და კოტე (ფილმი)
ქეთო და კოტე — 1948 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი, გადაღებული რეჟისორების ვახტანგ ტაბლიაშვილისა და შალვა გედევანიშვილის მიერ ავქსენტი ცაგარელის კომედია „ხანუმას“ და ვიქტორ დოლიძის ოპერა „ქეთო და კოტეს“ მიხედვით. პირველი ჩვენება შედგა 1953 წლის 8 ივნისს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:1948 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ვახტანგ ტაბლიაშვილის ფილმები კატეგორია:შალვა გედევანიშვილის ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
ქეთო და კოტე (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქეთო და კოტე შეიძლება აღნიშნავდეს:
ხოსე ლაურეანო პინედა უგარტე
ხოსე ლაურეანო პინედა უგარტე (ესპ. José Laureano Pineda Ugarte) იყო ნიკარაგუის 24-ე, 26-ე და 29-ე უმაღლესი დირექტორი.
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
აკუნააკი
აკუნააკი (Akunnaaq) — დასახლება დასავლეთ გრენლანდიაში, კაასუიტსუპის მუნიციპალიტეტში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 101 კაცს.
კატეგორია:გრენლანდიის დასახლებული პუნქტები
ესტონეთის ეკონომიკა
thumb|ბანკ Skandinaviska Enskilda Banken-ის მთავარი ფილიალი ესტონეთის ეკონომიკა 113-ე ადგილზეა მთლიანი შიდა პროდუქტის მიხედვით (2010 წლის მონაცემებით) ვალუტა — ევრო, მთლიანი შიდა პროდუქტი შეადგენს 18 800 მილიონ ამერიკულ დოლარს, ძირითადი დარგებია მომპოვებლობა, ტეკსტილი, მანქანათმშენებლობა, ხის გადამუშავება, ქიმია, სოფლის მეურნეობა. ექსპორტის პარტნიორებია: ფინეთი 16,3 %, შვედეთი 17 %, ლატვია 8,6 %, რუსეთი 11,9 %, გერმანია 4,9 %, ლიეტუვა 4,9 % (2011).
სქოლიო
კატეგორია:ევროპის ეკონომიკა ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:ესტონეთის ეკონომიკა
დემერჩენცი
დემერჩენცი (Хышәҳарыԥшь [ხჷშჿჰარჷფშჲ]; ყოფილი ფსოუსხევი, ყოფილი დემერჩენცი — გადაერქვა 1948 წლის 3 სექტემბერს ) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გაგრის მუნიციპალიტეტში (მიქელრიფშის თემი), მდინარე ფსოუს მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 80 მ, გაგრიდან 40 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ისტორია
სოფელს XIX საუკუნეში ერქვა ხუშკარიფშ. 1864 წელს აქედან ჯიქების ოსმალეთში გადასახლების შემდეგ, XX ს. დასაწყისში, სომხების სოფელი დემერჩენც შეიქმნა. 1930 წ. მიქელრიფშის თემში შედიოდა სოფელი დემერჩე-კიუხი-ს სახელით. 1948 წ. ქართული სახელი ფსოუსხევი ეწოდა. 1955 წ. დაუბრუნდა სახელი დემერჩენც. 1992-1993 წწ. ომის შემდეგ აფხაზებმა დაარქვეს ხიშვჰა (Хышəҳа).
დემოგრაფია
1989 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 326 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მიქელრიფშის თემის სოფლები
ვილიავისიოსა
ვილიავისიოსა  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ხიხონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 276,23 კმ². მოსახლეობა — 14439 კაცი (2016 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
დეკანოზი
დეკანოზი (გვიანლათინური decanus< decem „ათი“) — საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის იერარქიაში მეორე ხარისხის მღვდლის საპატიო წოდება. შეესაბამება რუსული ეკლესიის პროტოიერეის, ბერძნული ეკლესიის პროტოპრესვიტერს. დეკანოზი შეიძლება იყოს საეკლესიო ოლქის ზედამხედველი და რამდენიმე ტაძრის წინამძღვარი.
საქართველოში დეკანოზის წოდება XIX საუკუნიდან მოყოლებული ეძლევათ მხოლოდ თეთრი სამღვდელოების წარმომადგენლებს, როგორც საპატიო ტიტული დამსახურების და ერთგული მსახურებისთვის. ქართულ მონასტრებში დეკანოზი იყო მღვდლებისა და მგალობლების უფროსი; მონასტრის წინამძღვრის შემდეგ მეორე პირი, მისი თანაშემწე მღვდელმსახურებაში. დიდ ეკლესიებში დეკანოზს ზოგჯერ ცალკე სამრევლო — „სადეკანოზო“ ებარა.
აღმოსავლეთ საქართველოს მთაში სახელწოდება „დეკანოზი“ გავრცელდა ხატის მსახურზე, რომელიც სახატო რიტუალს (დროშებისა და ხატების გამოსვენება, დალოცვა, მსხვერპლის შეწირვის წესი) ასრულებდა და ხატის ქონებას განაგებდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამღვდელოება კატეგორია:საეკლესიო წოდებები
სალსედილიო
სალსედილიო (Salcedillo, Salcediello) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 16,888209 კმ². მოსახლეობა — 11 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის ქალაქები კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
როკიშკისის რაიონი
როკიშკისის რაიონი (Rokiškio rajonas) — რაიონი ლიეტუვაში, პანევეჟისის მაზრაში.
მოსახლეობა
საცხოვრებელი ადგილის მიხედვით:
სქესობრივი ნიშნის მიხედვით:
აღმსარებლობის მიხედვით:
ეროვნების მიხედვით:
დასახლებული პუნქტები
მოსახლეობის რაოდენობა (2001):
თვითმმართველობა
კატეგორია:ლიეტუვის რაიონები
სიერა-მადრე-დე-ჩიაპასი
სიერა-მადრე-დე-ჩიაპასი (Sierra Madre de Chiapas) — მთათა სისტემა მექსიკაში და გვატემალაში. ვრცელდება ჩიაპასის შტატსა და გვატემალაში. სიგრძე 350 კმ. მაქსიმალური სიმაღლე 4220 მ. (ტახუმულკო). რაიონი სეისმოაქტიური ზონაა და ხშირად ხდება მიწისძვრები.
ვულკანები
გვატემალის ვულკანების დიდი ნაწილი სწორედ ამ ქედზე მდებარეობს.
ვულკანები დასავლეთიდან აღმოსავლეთის მიმართულებით:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის ქედები კატეგორია:გვატემალის ქედები
წირი (ახალგორის მუნიციპალიტეტი)
წირი — ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფლების ზემო წირის, ქვემო წირისა და შუა წირის ძველი სახელწოდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტი
შუა აღვი
შუა აღვი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, აღვის თემში. მდებარეობს ცაგერის ქვაბულის სამხრეთ ნაწილში, მდინარე ცხენისწყლის ხეობაში. ზღვის დონიდან 600 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 10 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 43 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კორნელი კეკელიძე
კორნელი კეკელიძე (დ. 30 აპრილი [ძვ .სტ. 18 აპრილი], 1879 — გ. 7 ივნისი, 1962) — ქართველი ფილოლოგი, ლიტერატურათმცოდნე, თეოლოგი. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის თანადამფუძნებელი და აკადემიკოსი (1941 წლიდან), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1943 წლიდან).
ბიოგრაფია
კორნელი კეკელიძე 1879 წლის 30 აპრილს დაიბადა ქუთაისის მაზრის სოფელ ტობანიერში, სამსონ კეკელიძის და და თებრონე ურუშაძის მრავალშვილიან ოჯახში. სამსონ კეკელიძე მედავითნე იყო სოფლის ეკლესიაში, წერა-კითხვა კარგად იცოდა და კორნელისაც ადრევე შეასწავლა სახლში. 1886 წელს იგი შეიყვანეს ქუთაისის ოთხკლასიან სასულიერო სასწავლებელში. ოჯახს უჭირდა შვილის ქუთაისში რჩენა და კორნელის სასწავლებელში დატოვება სკოლის ინსპექტორის ივანე გაფრინდაშვილის, მომავალი პოეტის პოეტ ვალერიან გაფრინდაშვილის მამის, მეშვეობით მოხერხდა, რომელიც მომავალ აკადემიკოსს სასწავლებლის ინტერნატში უფასოდ ჩარიცხვაში დაეხმარა.
1904 წელს, აკადემიის დამთავრების შემდეგ, კეკელიძე საქართველოში დაბრუნდა და ეწეოდა საეკლესიო მოღვაწეობას, იყო დეკანოზი. 1906 წელს ქუთაისის მთავარანგელოზის ეკლესიიდან გადაიყავნეს თბილისში, დედათა ეპარქიალურ სასწავლებლის ინსპექტორად. მონაწილეობდა საეკლესიო მუზეუმის კომიტეტის, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოებისა და საისტორიო-საეთნოგრაფიო საზოგადოების მუშაობაში. 1905-1912 წლებში თანამშრომლობდა კიევის სასულიერო აკადემისთან. კეკელიძის პირველი სამეცნიერო ნაშრომი „ახალი საგალობლები აბო თბილელისა“ 1905 წელს ჟურნალ „მწყემსში“ (№ 13, 14) დაიბეჭდა. 1907 წელს გადამუშავებული საკანდიდატო ნაშრომისათვის „ლიტურგიკული ქართული ძეგლები სამამულო წიგნსაცავებში და მათი მეცნიერული მნიშვნელობა“ (რუსულ ენაზე, ცალკე წიგნად გამოიცა თბილისში, 1908 წელს) მიენიჭა მაგისტრის სამეცნიერო ხარისხი.
სამეცნიერო ასპარეზზე გამოსვლისთანავე კეკელიძეს მძიმე შავი სამუშაოს შესრულება მოუხდა არქივებსა და სიძველეთსაცავებში, კერძო მეპატრონეთა კოლექციებში. მან დიდი ამაგი დასდო ქართული ხელნაწერების გამოვლენის, შეგროვებისა და აღწერილობის საქმეს. ძველი ქართული ლიტერატურის მემკვიდრეობის დიდი ნაწილი ჯერ სრულიად ხელუხლებელი იყო. კეკელიძის ადრინდელი სამეცნიერო ნაშრომებმა („იერუსალიმის განჩინება VII საუკუნისა“, რუსულ ენაზე, 1912 წელი, მ. ნ. ახმატოვის სახელობის პრემია; „ძველი ქართული არქიერატიკონი“, რუსულ ენაზე, 1912 წელი) ბევრ რუს და უცხოელ მეცნიერს აღუძრა ინტერესი ქართული მწიგნობრობისადმი. კეკელიძემ მეცნიერულად აღწერა გელათში (1905 წელს) და სვანეთში (1911 წელს) დაცული ქართული ხელნაწერები. 1912-1917 წლებში მუშაობდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ორგანოში — „ქრისტიანული აღმოსავლეთი“. 1916 წელს დაინიშნა თბილისის სასულიერო სემინარიის რექტორად. იყო საქართველოს საკათალიკოსო საბჭოს წევრი. ანაფორა გაიხადა 1921 წელს.
კორნელი კეკელიძე იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ერთ-ერთი დამაარსებელი. 1918 წლიდან გარდაცვალებამდე ხელმძღვანელობდა ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიის კათედრას. 1919 წელს საქართველოს დამფუძნებელი კრების არჩევნებში კენჭს იყრიდა ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის სიით, იყო სიია 21-ე ნომერი, თუმცა ვერ გახდა დამფუძნებელი კრების წევრი.
1933-1936 წლებში ხელმძღვანელობდა ქუთაისის პედაგოგიური ინსტიტუტის ქართული ლიტერატურის ისტორიის კათედრას. 1942-1949 წლებში განაგებდა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტს. სხვადასხვა დროს იყო განათლების სახალხო კომისარიატის კოლეგიის წევრი და სახელმწიფო სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილე, ამიერკავკასიის ცაკის წევრი (1927 და 1929 წლებში).
1948-1954 წლებში გამოქვეყნდა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ხელნაწერების აღწერილობათა რამდენიმე ტომის კორნელი კეკელიძის საერთო რედაქციით. განუზომელია კეკელიძის ღვაწლი ტექსტოლოგიაში: 1918 და 1946 წლებში გამოსცა ქართული ჰაგიოგრაფიული თხზულებების კიმენურ რედაქციათა ორტომეული (პ. პეეტერსმა აქ გამოქვეყნებული ტექსტები ერთი ნაწილი ლათინურად თარგმნა), 1930 წელს — ნოდარ ციციშვილის „შვიდი მთიები“, 1935 წელს — იოანე საბანისძის „აბო თბილელის წამება“ და ბასილი ზარზმელის „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრება“, 1936 და 1948 წლებში — იოანე ბატონიშვილის „კალმასობის“ ორტომეული (თანარედაქტორი ალექსანდრე ბარამიძე), 1938 წელს — „ვისრამიანი“ (თანარედაქტორები ალექსანდრე ბარამიძე და პავლე ინგოროყვა), 1941 წელს — „ისტორიანი და აზმანი შარავანდედტანი“ და სხვა.
კორნელის ორი ცოლი ჰყავდა, პირველი ცოლი, ლიუდმილა, შეირთო კიევში. მასთან სამი შვილი შეეძინა: ალექსანდრე, კოტე და ილია. 1922 წელს მასთან განქორწინდა და ცოლად შეირთო მინადორა კასრაძე, რომლისგანაც შვილი არ ჰყოლია. ალექსანდრემ 1924 წელს დააარსა იატაქვეშა გაერთიანება “თავისუფალი საქართველო”. მაშინ ალექსანდრე 18 წლის იყო. ორგანიზაცია ერთ-ერთმა წევრმა გასცა, გვარად ბარათაშვილმა. ორგანიზაციის წევრები და, მათ შორის, ალექსანდრე დააპატიმრეს. ალექსანდრე კეკელიძე დახვრიტეს თავისუფლების მოედანზე. კორნელიმ მძიმედ გადაიტანა შვილის დაღუპვა. იმ პერიოდში კორნელი მეუღლესთან ერთად სამაჩაბლოში იყო. ჩეკისტებმა კორნელი იქ დააპატიმრეს და ისე ჩამოიყვანეს თბილისში. მაგრამ როდესაც დაკითხვების შედეგად დარწმუნდნენ, რომ კორნელის ამ ორგანიზაციასთან არავითარი შეხება არ ჰქონდა, გაანთავისუფლეს.
კორნელი კეკელიძემ თავიდანვე განსაზღვრა ძველი ქართული ლიტერატურის შესწავლის დიდი მნიშვნელობა როგორც საკუთრივ ქართული კულტურის ისტორიაში, ისე მსოფლიო საქრისტიანო კულტურის ისტორიის თვალსაზრისით. იგი იკვლევდა ქართულ-ბიზანტიურ, ქართულ-სპარსულ ლიტერატურის ურთიერთობებს, ძველი ქართული ლიტერატურისა და ხალხური სიტყვიერების ურთიერთმიმართების საკითხებს. კეკელიძემ დიდი ამაგი დასდო ქართულ ისტორიოგრაფიასაც, აქვს საგანგებო გამოკვლევები ძველი ქართული დამწერლობის, ქართული წელთაღრივხვისა და კალენდრის, ძველი ქართული სტამბისა და ქართული წიგნის ბეჭდვის ისტორიის, ძველ ქართულ ლიტერატურაში მთარგმნელობითი მეთოდისა და სხვა დიდმნიშვნელოვანი საკითხების შესახებ. მისმა ნაშრომებმა აამაღლა და განამტკიცა ქართული ფილოლოგიური მეცნიერების პრესტიჟი მთელ მსოფლიოში. მან ფასდაუდებელი წვლილი შეიტანა ქართველ მეცნიერებათა კადრების აღზრდაშიც. კეკელიძე დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით და 2 შრომის წითელი დროშის ორდენით.
კორნელი კეკელიძე 1962 წლის 7 ივნისს გარდაიცვალა, ის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეზოში დაკრძალეს.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:ქართველი თეოლოგები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი რუსთველოლოგები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეზო-სავანეში დაკრძალულები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კ კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ბომბი
მინი|[[GBU-43/B Massive Ordnance Air Blast, ამერიკული წარმოების საავიაციო ბომბი]] ბომბი — ტექნიკური ასაფეთქებელი მოწყობილობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბრძოლო იარაღები
უტინგა
უტინგა (Utinga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Xanthodaphne xanthias
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
კონა გიგინეიშვილი
კონა მოსეს ძე გიგინეიშვილი (დ. 6 მაისი, 1902, ქუთაისი — გ.7 იანვარი, 1976, თბილისი) —  ქართველი ფილოლოგი, ენათმეცნიერი.
ბიოგრაფია
1966 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა ქართული ენიცკლოპედიის სალიტერატურო კონტროლის რედაქციაში უფროს სამეცნიერო რედაქტორად და სატრანსკრიფციო ჯგუფის ხელმძღვანელად. აქ მან დიდი წვლილი შეიტანა ენობრივი, ტერმინოლოგიური საკითხების გადაწყვეტაში, უცხოურ სახელთა ქართული დაწერილობის დადგენაში და სხვა. გიგინეიშვილმა შეიმუშავა ბერძნული და ლათინური (პირთა და გეოგრაფიის) სახელების ქართულად გადმოცემის წესები, რომლებიც საფუძვლად დაედო მის მიერვე შედგენილ ბერძნული და რომაული საკუთარი სახელების ორთოგრაფიულ ლექსიკონს (გამოიცა 1985, აღიარებულია ნორმატიულ სახელმძღვანელოდ).
გიგინეიშვილს მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1976
Lasioglossum leiosoma
Lasioglossum leiosoma — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1914 წელს.
სქოლიო
leiosoma
კუნძული
thumb|280px|კუნძული [[ფერნანდუ-დი-ნორონია]] კუნძული — ხმელეთის მონაკვეთი, რომელიც ყოველი მხრიდან გარემოცულია ოკეანის, ზღვის, ტბის ან მდინარის წყლით. კონტინენტთან შედარებით მცირე ზომისაა. გვხვდება როგორც ცალკეული კუნძულები, ისე კუნძულთა ჯგუფები - არქიპელაგები.
ოკეანეებსა და ზღვებში განარჩევენ კონტინენტურ, გარდამავალი ზონისა და ოკეანურ კუნძულებს.
კონტინენტური კუნძულებია მაგ., გრენლანდია, კალიმანტანი, მადაგასკარი, რომლებიც კონტინენტის წყალქვეშა კიდის ფარგლებში ოკეანის ზედაპირზე ამოდიან და მკვიდრი ქანებით არიან ნაგები. ზოგი პატარა კუნძული ზვირთცემის აკუმულაციური მოქმედების შედეგადაც წარმოიქმნება.
გარდამავალი ზონის კუნძულები ძირითადად ვულკანური წარმოშობისაა, ზოგან მარჯნის კუნძულებია.
ოკეანური კუნძულები გავრცელებულია ოკეანის ფსკერის ფარგლებში და შუაოკეანურ ქედებზე. მდინარესა და ტბაში განასხვავებენ ნარიყითა და ეროზიის შედეგად წარმოქმნილ კუნძულებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კუნძულები
გრიშა
გრიშა (Гриша) — ანტონ ჩეხოვის მოთხრობა, რომელიც 1886 წელს დაიწერა. პირველად, 1886 წლის 18 აპრილს, ჟურნალ „Осколки“-ს მეთოთხმეტე ნომერში გამოქვეყნდა.
გამოქვეყნება
მოთხრობის სიუჟეტი ანტონ ჩეხოვს ვიქტორ ბიბლინმა შესთავაზა. 1886 წლის 14 მარტით დათარიღებულ წერილში ვ. ბიბლინი წერდა: „მე პერიოდულად მოგაწვდით ხოლმე სტატიების თემებს...“. 1886 წლის 14 მარტით დათარიღებულ წერილში ის ერთ-ერთ დაპრებულ თემას უწევს რეკომენდაციას: „პატარა (2—3—4 წლის) ბავშვის ფსიქოლოგია. ფედია?“.
მოტხრობა თავდაპირველად 1886 წლის 18 აპრილს, იუმორისტულ ლიტერატურულ-მხატვრულ ყოველკვირეულ ჟურნალ „Осколки“-ს მეთოთხმეტე ნომერში გამოქვეყნდა. მოთხრობის მცირედ შეცვლილი ვერსია ჩეხოვმა ადოლფ მარქსის 1899—1901 წლებში გამოცემულ თხზულებათა კრებულის პირველ ტომში შეიტანა. .
ჩეხოვის სიცოხლეშივე მოთხრობა უნგრულ, გერმანულ, სერბო-ხორვატულ და ჩეხურ ენებზე ითარგმნა.
სიუჟეტი
ორი წლისა და რვა თვის ბიჭი გრიშა, ცოტა თავისებური ძიძის თანხლებით სამყაროში თავის პირველ ნაბიჯებს დგამს. მისი დახმარებით იღებს პირველ ყლუპ ალკოჰოლსაც კი. სარამოს გრიშა დედას უყვება სად იყო და რა ნახა. მას ჯანმრთელობასთან დაკავშირებით უმნიშვნელო პრობლემები ექმნება, რომელსაც დედა აბუსალათინის ზეთით მკურნალობს.
პატარა ბიჭის, გრიშას სახის პროტოტიპი მწერალმა ნიკოლოზ ლეიკინის ნაშვილები ბავშვისგან, ფედიასგან აიღო, რომელიც მას 1884 წელს მიუგდეს და მწერალმა ის 1886 წელს იშვილა. ლეიკინმა ჩეხოვს რამდენიმეჯერ მიწერა ბიჭის ცხოვრების შესახებ. ცეხოვი ლეიკინთან 1885 წელს იმყოფებოდა და არაერთხელ იხსენებდა ბიჭს.
სქოლიო
კატეგორია:ანტონ ჩეხოვის მოთხრობები კატეგორია:1886 წლის მოთხრობები
მუროს-დე-ნალონი
მუროს-დე-ნალონი (Muros de Nalón; Muros) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ავილესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი —8,09 კმ². მოსახლეობა — 1959 კაცი (2010 წ.).
მიხეილ გიგინეიშვილი (უფროსი)
ბიოგრაფია
1933 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი და იქვე დაიწყო მუშაობა სამკურნალო ფაკულტეტის მეანობა-გინეკოლოგიის კათედრაზე; 1964-1970 წლებში იყო ამ კათედრის პროფესორი, 1970-1983 — კათედრის გამგე (1983 წლიდან კონსულტანტია). 1972-იდან თბილისის მეან-გინეკოლოგთა საზოგადოების თავმჯდომარე. გიგინეიშვილი შეისწავლის ქალის სასქესო ორგანოების კიბოს, ექსპერიმენტულად აქვს გამოკვლეული სამშობიარო აქტის მექანიზმი. ორსულთა სისხლის შრატში არსებული სასქესო ჰორმონები, მათთან დაკავშირებული ბიოლოგიურად აქტიური ნივთიერების გავლენა საშვილოსნოს ნერვულ-კუნთოვან სისტემაზე და სხვა. 1989 წელს სახელმძღვანელოებისათვის „მეანობა“ (1983) და „გინეკოლოგია“ (1987) ვაჟიშვილთან — მიხეილ მიხეილის ძე გიგინეიშვილთან ერთად მიენიჭა საქართველოს სახელმწიფო პრემია. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მეან-გინეკოლოგები კატეგორია:დაბადებული 26 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:სამტრედიაში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ზღვის გეოლოგია
მინი|250პქ|ორი ტექტონიკური ფილის შეხვედრის საზღვარი, სადაც ამ უკანასკნელზე წარმოდგენილია თხრილები მინი|250პქ|ოკეანის ქერქის სტრუქტურა ზღვის გეოლოგია — გეოლოგიის დარგი, რომელიც შეისწავლის ზღვებითა და ოკეანეებით დაფარული დედამიწის ქერქის აგებულებასა და განვითარებას. შედარებით ახალი მეცნიერული დისციპლინაა.
ზღვის გეოლოგიას საფუძველი ჩაუყარა 1872-1876 წლებში გემ „ჩელინჯერით“ ჩატარებულმა ინგლისურმა ოკეანოგრაფიულმა ექსპედიციამ. XIX საუკუნის 90-იან წლებში დაიწყო ყოფილი რუსეთის იმპერიის ტერიტორიის გარშემო მდებარე ზღვების გეოლოგიური აგებულების შესწავლა.
ზღვის გეოლოგია ინტენსიურად განვითარდა გასული საუკუნის 50-იანი წლებიდან, როდესაც მკვეთრად გაუმჯობესდა საკვლევი გემების ტექნიკური აღჭურვილობა. ზღვებისა და ოკეანეეების ფსკერის შესწავლის თვალსაზრისით ზღვის გეოლოგია მოიცავს გეოლოგიის ყველა ძირითად დარგს და იყენებს მომიჯნავე მეცნიერებათა (გეომორფოლოგიურ, გეოფიზიკურ და გეოქიმიურ) კვლევის მეთოდებსა და მონაცემებს.
ზღვებისა და ოკეანეების გეოლოგიური განვითარების ისტორიის დასადგენად განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს ფსკერის ნალექების სტრატიგრაფიის შესწავლას, რისთვისაც იყენებენ მიკროპალეონტოლოგიურ, აგრეთვე პალეომაგნიტურ და აბსოლუტური გეოქრონოლოგიის მეთოდებს. ნალექთდაგროვების ერთიანი თეორიის შესაქმნელად დიდი მნიშვნელობა ენიჭება თანამედროვე ზღვიური ნალექების ლითოლოგიურ, მინერალოგიურ და გეოქიმიურ კვლევას. ინტენსიურად მიმდინარეობს ფსკერზე განვითარებული მაგმური და მეტამორფული ქანების, განსაკუთრებით კი წყალქვეშა ვულკანიზმის პროდუქტების პეტროლოგიური კვლევა. გასული საუკუნის 60-იან წლებში საგრძნობლად დაწინაურდა ზღვებისა და ოკეანეების ფსკერის ტექტონიკის შესწავლა, რამაც ხელი შეუწყო „ახალი გლობალური ტექტონიკის“ შემუშავებასა და დახვეწას. პრაქტიკული თვალსაზრისით ზღვის გეოლოგიის მნიშვნელოვან ამოცანას წარმოადგენს ფსკერზე და მის წიაღში არსებული მინერალური ნედლეულის შესწავლა.
ზღვის გეოლოგიის ზიგიერთი საკითხი მუშავდებოდა ვახუშტის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, სადაც აწარმოებდნენ ზღვის სანაპირო ზონისა და დინამიკის შესწავლას. ზღვის ფსკერის შესწავლას საფუძველი ინგლისურმა ექსპედიციებმა ჩაუყარეს, სადაც შეჯამდა კვლევის შიდეგები და გამოქვეყნდა ჯ. მერეისა და ა. რენარის მონოგრაფიები (1891). XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში მიმდინარეობდა დიდი ოკეანოგრაფიული ექსპედიციების ჩატარება — „ალბატროსით“, „ვალდივია“, „მეტეორითა“ და სხვა გემებით. შედეგად გამოარკვიეს ოკეანის რელიეფის ფსკერის ძირითადი ხასიათი, ფსკერის დანალექი ტიპები და მათი გავრცელება და სხვ. XX საუკუნის 20-იან წლებში დაიწყო ზღვების საფუძვლიანი შესწავლა, რაშიც დიდი წვლილი მიუძღვით ნ. ანდრუსოვს, ა. არხანგელსკის, მ. კლიონოვას და სხვა.
1938 წელს ა. არხანგელსკისა და ნ. სტრახოვის მიერ გამოქვეყნდა პირველი მსხვილი მონოგრაფია შავის ზღვის შესახებ.
ზღვის გეოლოგიის განვითარებას დიდი ღვაწლი დასდეს აგრეთვე ვსევოლოდ ზენკოვიჩმა, პანტელეიმონ ბეზრუკოვმა, ლევ ზენკევიჩმა, მარია კლიონოვამ, ოლეგ ლეონტიევმა, იური ნეპროჩნოვმა და სხვა. ნაყოფიერად მიმდინარეობს ზღვის გეოლოგიის კვლევა აშშ-შიც, სადაც აღსანიშნავია ფრენსის შეპარდი, ჰენრი მენარდი და სხვა. ზღვის გეოლოგიის კვლევები ფართოდ მიმდიანრეობს ასევე დიდ ბრიტანეთში, საფრანგეთში, იაპონიაში, გერმანიაში, კანადაში და ა.შ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოკეანოლოგია კატეგორია:ზღვის გეოლოგია
იულიან ტუვიმი
იულიან ტუვიმი (Julian Tuwim; დ. 13 სექტემბერი, 1894, ლოძი, პოლონეთი – გ. 27 დეკემბერი, 1953, ზაკოპანე, პოლონეთი), პოლონელი პოეტი, პოლონეთის სრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1951). 1916-18 წლებში სწავლობდა ვარშავის უნივერსიტეტი იურიდიულ და ფილოსოფიურ ფაკულტეტებზე. ნაწარმოებებს აქვეყნებდა 1913 წლიდან. იყო ერთ-ერთი დამაარსებელი პოეტურ ჯგუფ "სკამადრის", რომელიც იცავდა "ყოველდღიურობის პოეზიას" და ილაშქრებდა "ახალგაზრდა პოლონეთის" ტრადიციების წინააღმდეგ. თავდაპირველად ტუვიმმა განიცადა ფრანგი სიმბოლისტებისა და უოლტ უიტმენის გავლენა. ეკუთვნის ლექსთა კრებულები "ვდარაჯობ ღმერთს" (1918), "ბოშური ბიბლია..." (1933), "მოგიზგიზე არსი" (1936) და სხვა. ტუვიმმა პოეზიაში შემოიყვანა ლირიკული გმირი – თანამედროვე ქალაქის მკვიდრი, დანერგა სასაუბრო მეტყველება, რითაც დემოკრატიული ხასიათი შესძინა თავის ლექსებს. მეორე მსოფლიო ომის დროს (1939-1945) ანტიფაშისტურ მოღვაწეობას ეწეოდა ემიგრაციაში. 1946 წელს დაბრუნდა სამშობლოში. განახლებულ პოლონეთს მიუძღვნა ლირიკული ეპიკური პოემა "პოლონეთის ყვავილები" (1949, დაუმთავრებელი გამოცემა). ტუვიმმა თარგმნა ვეფხისტყაოსნის პროლოგი ორი რედაქციით ("Nova Kultura", 1952, N45).
სქოლიო
კატეგორია:პოლონელი მწერლები კატეგორია:პოლონელი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 1953
სეგურა-დე-ლოს-ბანიოსი
სეგურა-დე-ლოს-ბანიოსი (Segura de los Baños, Segura de los Banyos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის კუენკას-მინერასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 54,147079 კმ². მოსახლეობა — 41 კაცი (2020 წ.).
დეკიანი
დეკიანი — მაღალმთის მცენარეული დაჯგუფება, რომელსაც ქმნის დეკა. ალპურ სარტყელში დეკიანი პირველადია, სუბალპურში კი უმთავრესად ტყის მოსპობის შედეგად განვითარებული ქვეტყის ნაშთია (მეორეული დეკიანი).
ვრცელი დეკიანები უმთავრესად კავკასიონის ქედზე, სუბალპური მდელოებისა და ტყეების ზოლშია გავრცელებული. ასეთივე დეკიანები გვხვდება მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ ფერდობებზე, თრიალეთზე და სხვა.
ბოტანიკური შემადგენლობის მხრივ არის გვიმრიანი, ნაირბალახიანი, მარცვლოვნიანი, მოცვიანი, კეწერიანი და სხვა. დეკიანები ყინვის, ადამიანისა თუ ცხოველთა ზემოქმედების შედეგად დეკიანი შეიძლება გადაშენდეს და მისი ადგილი დაიკავოს ნაირბალახიანმა მდელომ, ძიგკიანმა, მოცვიანმა, ბრძამიანმა და სხვა ფორმაციებმა. დეკიანი ძალიან ხშირი დაჯგუფებაა და დიდი ნიადაგდაცვითი მნიშვნელობა აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მანანასებრნი
გერმანულენოვანი ჟურნალ-გაზეთების სარჩევი
ამ სიაში ჩამოთვლილია გერმანიაში გამომავალი პერიოდიკა.
ძველი გერმანული გაზეთების სიას იხილავთ აქ; ანტიკვარული გერმანული გაზეთების სარჩევი.
სარჩევის ნახავთ აგრეთვე:
არმავია
არმავია — სომხეთის ეროვნული ავიაკომპანია. შეიქმნა 1996 წელს და დღეისათვის წარმოადგენს საერთაშორისო ავიაგადაზიდვების სფეროს მონოპოლისტ კომპანიას. ბაზირებს ქალაქ ერევანში, ზვართნოცის აეროპორტში. ავიაკომპანია რეისებს ასრულებს ახლო აღმოსავლეთის, აზიის, აფრიკისა და ევროპის 48 ქალაქის მიმართულებით. 2013 წლის 29 მარტს კომპანიამ თავი გაკოტრებულად გამოაცხადა და არსებობა შეწყვიტა.
ეკოლოგიური არქიტექტურა
ეკოლოგიური არქიტექტურა, ასევე მწვანე არქიტექტურა (Sustainable architecture) — მიმდინარეობა, რომელიც მშენებლობაში ე.წ. მწვანე დიზაინის ტექნიკას იყენებს. ამ ტერმინს იყენებენ ისეთი შენობების აღწერისას, რომელთა დიზაინში გარემოს ფაქტორები იყო გათვალისწინებული.
ეკოლოგიური არქიტექტურა მიმდინარე მწვავე ეკონომიური, პოლიტიკური და გარემოს დაბინძურების პრობლემების გამოძახილი იყო. ვრცელი გაგებით, ეკოლოგიური არქიტექტურის მიზანი შენობების გარემოზე უარყოფითი ზეგავლენის მინიმუმამდე დაყვანაა მასში გამოყენებული მასალების, ენერგიისა და დამუშავების ადგილის ეფექტურობის გაზრდით.
აბენსბერგის ბრძოლა
მინი|ნაპოლეონი მიმართავს ბავარიელ ჯარისკაცებს. აბენბერგის ბრძოლა გაიმართა 1809 წლის 20 აპრილს, ნაპოლეონის ფრანგების, ვიურტენბერგელების და ბავარიელებისაგან შემდგარ 42 ათასიანსა და ერცჰერცოგ კარლის ავსტრიელთა 55 ათასიან არმიებს შორის. ფრანგთა მარცხენა ფლანგმა, მარშალი ლანის მეთაურობით ავსტრიელებს უკან დახევა აიძულა. ცენტრში ბავარიელები დიდ ზეწოლას განიცდიდნენ, მაგრამ ნაპოლეონმა ავსტრიელთა მეორე ფლანგიც დაამარცხა და ერცჰერცოგს უკუქცევა მოუხდა. მისი ჯარიდან 6,711 კაცი დაიღუპა ან დაიჭრა, 4 ათასი კი ტყვედ ჩავარდა. ფრანგების და მათი მოკავშირეების დანაკარგებმა 1,107 დაღუპული და დაჭრილი შეადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:ნაპოლეონის ომების ბრძოლები კატეგორია:ავსტრიის ბრძოლები კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრძოლები
თხუნელა (1962 წლის ფილმი)
თხუნელა — 1962 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი, გადაღებული რეჟისორის შალვა მარტაშვილის მიერ. პირველი ჩვენება საკავშორო ეკრანებზე შედგა 1963 წელს. გადაღებულია ოთარ ჩიჯავაძის ამავე სახელწოდების პიესის მიხედვით.
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:1962 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:შალვა მარტაშვილის ფილმები კატეგორია:ქართული ფილმები კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
ასუნსიონის ხელშეკრულება
ასუნსიონის ხელშეკრულება — ხელშეკრულება არგენტინას, ბრაზილიას, პარაგვაისა და ურუგვაის შორის, რომელსაც 1991 წლის 26 მარტს ასუნსიონში მოაწერეს ხელი. ხელშეკრულების მიზანი იყო მონაწილე სახელმწიფოთა შორის ერთობლივი ბაზრის შექმნა, რომელსაც მერკოსური უწოდეს (სამხრეთის ერთობლივი ბაზარი). მოგვიანებით, ამ ხელშეკრულების დამატების სახით ხელი მოეწერა ოურუ-პრეტუს ხელშეკრულებას, რომლის თანახმადაც ასუნსიონის ხელშეკრულება ლეგალური და საერთაშორისო დონეზე აღიარებული ორგანიზაცია იყო.
ხელშეკრულების ფარგლებში შეიმუშავეს პროგრამა, რომლის მიზანიც იყო იმპორტ-ექსპორტის ბეგარის თანდათანობითი გაუქმება და თავისუფალი კომერციული ზონის შექმნა 1994 წლის ბოლოსთვის. თუმცა, პროგრამა ვადებში ვერ ჩაჯდა და თავისუფალი ზონა ვერ შეიქმნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის პოლიტიკა კატეგორია:ბრაზილიის პოლიტიკა კატეგორია:პარაგვაის საგარეო ურთიერთობები კატეგორია:ურუგვაის საგარეო ურთიერთობები კატეგორია:XX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები კატეგორია:მერკოსური
ველი (გაგრის მუნიციპალიტეტი)
ველი (Чыгәрха [ჩჷგჿრხა]; ყოფილი ზემო კოვალევსკოე, გადაერქვა 1948 წლის 3 სექტემბერს ) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გაგრის მუნიციპალიტეტში (ბაღნარის თემი), აფხაზეთის მთისწინეთში, მდინარე სანდრიფშის ნაპირზე. ზღვის დონიდან 380 მ, გაგრიდან 35 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ისტორია
XIX საუკუნის მიწურულს აქ იყო სოფელი ვერხნე კოვალევსკოე. 1948 წელს მას ქართული სახელი ველი დაერქვა. 1949 წელს ბაღნარის სასოფლო საბჭოში შედიოდა.
დემოგრაფია
1989 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 72 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბაღნარის თემის სოფლები
იაპონიის კონსტიტუცია
იაპონიის კონსტიტუცია, ოფიციალურად იაპონიის სახელმწიფოს კონსტიტუცია (日本國憲法, 日本国憲法, ნიჰონ-კოკუ კემპო:/ნიპონ-კოკუ კემპო:) — იაპონიის სახელმწიფოს უმაღლესი კანონი. მიღებული იქნა 1947 წელს.
კონსტიტუციის თანახმად, იაპონიაში არის მთავრობის პარლამენტური სისტემა, და ადამიანის ფუნდამენტალური უფლებების პატივისცემა და უზრუნველყოფა. კონსტიტუციის თანახმად იაპონიის იმპერატორია არის „სახელმწიფოს სიმბოლო და ხალხის ერთიანობის სიმბოლო“, თუმცა მას აკისრია სუფთა ცერომონიული და ნომინალური როლი. მინი|მარცხნივ|200პქ|იაპონიის კონსტიტუციის პრეამბულა კონსტიტუცია ცნობილია რამდენიმე სხვადასხვა სახელით – მათ შორის „ომის შემდგომი კონსტიტუცია“ (სენგო-კენპო) და „მშვიდობის კონსტიტუცია“ (ჰეივა-კენპო). კონსტიტუციის მეცხრე მუხლი უკრძალავს იაპონიას საკუთარი ჯარის ყოლასა და ომის გამოცხადებას. გარდა ამისა, იაპონიის კონსტიტუციაში წერია, რომ ქვეყნის დე-იურე მმართველი არის იმპერატორი.
კონსტიტუცია შეიქმნა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მოკავშირეების მიერ იაპონიის ოკუპაციისას და შეცვალა მილიტარისტების აბსოლუტური მონარქიული წყობა ლიბერალური დემოკრატიით. დღეისათვის იაპონიის კონსტიტუციაში არ იყო შეტანილი არც ერთი დამატება ან შესწორება.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის პოლიტიკა
სიასი (სულუ)
სიასი (ოფიციალურად სიასის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Siasi; Bayan ng Siasi) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი სულუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 67 705 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 50 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სულუს მუნიციპალიტეტები
ზღვების სია
სტატიაში მოცემულია მსოფლიო ოკეანის ზღვების სია. სტატია ასევე მოიცავს: განაპირა ზღვებს, ყურეებს, უბეებს, სრუტეებსა და სხვა წყალსატევებს.
სქოლიო
კატეგორია:ზღვები კატეგორია:ზღვების სიები კატეგორია:წყალსატევების სიები კატეგორია:განაპირა ზღვები კატეგორია:ოკეანოლოგია
თეირანის მეტროპოლიტენი
ისტორია
თეირანში მეტროს პირველი პროექტის იდეა ჯერ კიდევ ისლამურ რევოლუციამდე (1979) იქნა წამოყენებული. 1970 წელს თეირანის მუნიციპალიტეტმა მეტროს მშენებლობაზე საერთაშორისო ტენდერი გამოაცხადდა. ტენდერში ფრანგულმა კომპანია SOFRETU-მ გაიმარჯვა და იმავე წელს შეუდგა პროექტით გათვალისწინებული წინასწარი სამუშაოების შესრულებას. გეოლოგიური კვლევა 1976 წელს დაიწყო, ხოლო ხაზების გაყვანა 1978 წელს, რაც ერთი წლის თავზე რევოლუციისა და ირან-ერაყს შორის ამტყდარი ომის გამო შეჩერდა. კომპანიამ SOFRETU ირანში თავისი საქმიანობა 1980 წელს შეწყვიტა. 1983 წელს ირანის მინისტრთა კაბინეტმა ფრანგული კომპანიის მიერ მეტროს მშენებლობის შეჩერებაზე ფორმალური განცხადება გააკეთა. 1985 წელს ირანის მეჯლისმა მეტროს მშენებლობის განახლების გეგმა მოიწონა.
დაახლოებით 1 მლრდ $ დაიხარჯა პროექტზე. ექსპერტთა ვარაუდით, თეირანის მეტროს დღიურად 2 მლნ ადამიანი უნდა გადაეყვანა.
thumb
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტროპოლიტენი მეტროპოლიტენი
Xenuroturris
Xenuroturris — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Lasioglossum leptocephalum
Lasioglossum leptocephalum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1923 წელს.
სქოლიო
leptocephalum
ვაკე (თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტი)
ვაკე — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტში, ჩხიკვთის თემში. მდებარეობს ალგეთის ხეობაში, სოფელ გუდარეხის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ზღვის დონიდან 860 მ.
ისტორია
XV-XVIII საუკუნეების ისტორიულ საბუთების მიხედვით საბარათიანოს შემადგენლობაში შედის. სოფელი დატანილი აქვს ვახუშტი ბატონიშვილს რუკებზე და მოხსენიებულია ქვემო ქართლის სოფელთა სიაში. სოფელი ვაკე არსებობას აგრძელებდა შუა საუკუნეებშიც, რასაც ადასტურებს XIII საუკუნის ორი ეკლესია. ერთ-ერთი მათგანის წარწერაში მოიხსენიება თამარ მეფე.
დემოგრაფია
2002 წლის აღწერის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობის 75 %-ს წარმოადგენდნენ ქართველები, 15 %-ს კი ოსები.
სქოლიო
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ღვინო
thumb|180px|ჭიქა წითელი ღვინო ღვინო — ალკოჰოლური სასმელი, წარმოებული ყურძნის წვენის ფერმენტაციით, თუმცა არსებობს სხვა ხილის ღვინოებიც, მათ შორის ქლიავის, შავი მაყვალის და მოცხარის. უყურძნოდ დამზადებულ ღვინოებს ხილის ან სოფლის ღვინოს უწოდებენ. სასმელები მიღებული სხვა ფერმენტირებადი მასალისგან, როგორიცაა თაფლი, ან მიღებული დისტილირების მეთოდით, როგორიცაა ბრენდი, ღვინის კატეგორიაში არ არის.
ეტიმოლოგია
ღვინის აღმნიშვნელ სიტყვებს თითქმის ყველა ენაში ერთი ძირი აქვს. ქართველურ ენებში იგი გამოითქმის ასე: ღვინო (ქართ.), ღვინი (ზან.), ღუ̂ინა̈ლ (სვან.).
სხვა ინდო-ევროპულ და სემიტურ ენებში: ხეთური: wiyan(a), ლუვიური: wa/i-ya-na, ძვ. ბერძნ.: Οíνος, ლათ: vinum, სომხ.: gini გერმ.: Wein, ინგლ. Wine, რუს. (სლავურ ენებზე): вино, უელს: gwîn, ფრანგ.: vin, ესპ.: vino, იტ.: vino, არაბ.: wainun, ებრ.: yayin, ასირ: înu. ცხადია, ამ სიტყვებს აერთიანებთ ერთი ძირი, ერთი წამომავლობა და იმ იმ ქვეყნიდან უნდა იყოს ყველა სხვე ენაში შესული და დამკვიდრებულ, რომელიც სავარაუდოდ უნდა იყოს კიდეც ღვინის სამშობლო. როგორც დასტურდება მატერიალური მემკვიდრეობიდან, დღევანდელი საქართველოს ტერიტორიაზე ვაზის კულტურას უძველესი, ადრეული ბრინჯაოს ხანიდან იცნობდნენ. მიუხედავად ამისა, სიტყვა „ღვინო“, მეცნიერთა უმეტესობის აზრით წინარექართულ ენაში პროტო-ინდო-ევრუპული ენიდან — ერთ-ერთი თეორიის თანახმად კი — პროტო-სომხური ენის საშუალებით მოხვდა. ზურაბ სარჯველაძის მიერ წამოყენებული თეორია ამ სიტყვის წმინდა ქართველურ ეტიმოლოგიასთან დაკავშირებით, დასავლელმა და ქართველმა მეცნიერებმა მკაცრად გააკრიტიკეს და უარყვეს იგი.
ღვინის სახეობები
კატეგორიების მიხედვით ღვინო არის ჯიშობრივი და კუპაჟური. ჯიშობრივ ღვინოს ამზადებენ ერთი ჯიშის ყურძნისგან, კუპაჟურს კი - სხვადასხვა ყურძნის ჯიშის ნარევისაგან. ყურძნის ღვინო ორგვარია: წყნარი ღვინო, რომელიც თითქმის არ შეიცავს ნახშირორჟანგს და ნახშირორჟანგის შემცველი.
თავის მხრივ, წყნარი ღვინოც შეიძლება იყოს შემდეგნაირი: მშრალი ღვინო, სპირტის დაუმატებლად მიღებული სუფრის ღვინო, რომელიც შეიცავს ბუნებრივი ალკოჰოლური დუღილის შედეგად მიღებულ 9,0-14,0% (მოცულობითი) სპირტსა და შაქარს არაუმეტეს 0,3%-ისა. მისი საწარმოო დაძველების ხანგრძლივობაა 1,5 წ. კახური ტიპის ღვინისთვის - 1 წ.
მოტკბო მშრალი ღვინო, რომელიც შეიცავს 9,0 %-12,0% (მოცულობითი) სპირტს და 3,0-8,0% დაუღუდებელ შაქარს.
შემაგრებული ღვინის დამზადების დროს ნებადართულია რექტიფიცირებული სპირტის გამოყენება. A შემაგრებული მაგარი ღვინო 17,0-20,0% (მოცულობითი) სპირტის, აქედან 3% მიღებულია ბუნებრივი ალკოჰოლური დუღილით. დასაშვებია შეიცავდეს 1,0-14,0% შაქარს. საწარმოო დაძველების ვადაა 2 წ.
B შემაგრებული სადესერტო ღვინო შეიცავს 12,0-17,0% (მოცულობითი) სპირტს, აქედან არანაკლები 1,2%-ისა ალკოჰოლური დუღილითაა მიღებული, საწარმოო დაძველების ვადაა 2 წ. შაქრის შემცველობის მიხედვით არის მოტკბო, ტკბილი და არომატული. მოტკბო შეიცავს 14,0-16,0 % (მოცულობითი) სპირტს, 5,0-12,0% შაქარს; ტკბილი - 15,0-17,0% (მოცულობითი) სპირტს, 21,0-35 % შაქარს; არომატული - 16,0-18,0% (მოცულობითი) სპირტს, 6,0-16,0% შაქარს.
ნახშირორჟანგის შემცველ ღვინოებს ეკუთვნის ჰერმეტულ ჭურჭელში წნევის ქვეშ დუღილის შდეგად ნახშირორჟანგის ბუნებრივად გაჯერებული ღვინო. აგრეთვე შუშხუნა ან აირიანი, სატურაციით ხელოვნურად გაჯერებული ღვინო.
ღვინო საქართველოში
საქართველოში 575-ზე მეტი ვაზის ჯიშია ცნობილი და მეღვინეობა-მევენახეობის კულტურას ძალიან ძველი და მდიდარი ისტორია აქვს. აქ ვაზი მუდამ წმინდა, ღვთაებრივ მცენარედ იყო მიჩნეული, ხოლო ღვინოს საკრალური და კეთილშობილი დანიშნულება ჰქონდა. ერთხანს, ღვინის სამშობლოდ შუამდინარეთი იყო მიჩნეული, მაგრამ საქართველოში წარმოებულმა არქეოლოგიურმა გათხრება უფრო ძველ და უნიკალურ მასალას მიაგნო, რის შედეგადაც, სწორედაც რომ, საქართველო იქნა აღიარებული მეღვინეობა-მევენახეობის ისტორიულ სამშობლოდ.
ქართული სამარკო ღვინოები
thumb|350px|ქართული სამარკო ღვინოები
წერილობითი ცნობები
საქართველოში ღვინოს არსებობაზე წერილობითი ცნობები დაცულია ბერძნულ, სპარსულ და ქართულ წყაროებში.
ქსენოფონტე (ძვ. წ. V ს.) წერს, რომ კოლხების ღვინო „სურნელოვანი და საამო“ იყო.
სკაიფოლი
სკაიფოლი (Skyfall) — 23-ე ოფიციალური ფილმი ჯეიმზ ბონდის შესახებ, რომელიც Eon Productions-მა გადაიღო, ხოლო დისტრიბუციას უწევენ MGM, Columbia Pictures და Sony Pictures Entertainment. ფილმის რეჟისორია სემ მენდესი. მთავარ როლებს ასრულებენ დენიელ კრეიგი (ჯეიმზ ბონდი) და ხავიერ ბარდემი (რაულ სილვა, ფილმის მთავარი უარყოფითი გმირი). ფილმი ბრიტანეთში გამოვიდა 2012 წლის 26 ოქტომბერს, როგორც ჩვეულებრივ, ასევე IMAX-ის ტიპის კინოთეატრებში.
ღვინო
წერილობითი ცნობები
სტრაბონის (ძვ. წ. I ს.) ცნობით, იბერიაში ყურძენი ფართოდ გავრცელებული ყოფილა და ვაზის ისეთი მოსავალი მოდიოდა, მოსახლეობას მისი სრულიად მოხმარება არ შეეძლოო.
სკაიფოლი
სიუჟეტი
MI6-ის აგენტები ჯეიმზ ბონდი და ევა იმყოფებიან თურქეთში. მათი ამოცანაა MI6-ის მოკლული აგენტის კომპიუტერიდან მოპარული მყარი დისკის მოძიება. დისკზე ინახება ტერორისტულ ორგანიზაციებში შეგზავნილი NATO-ს აგენტების სია. ბონდი და ევა მისდევენ მკვლელს, პატრისს. დევნისას ბონდი დაჭრილია მხარში. პატრისთან მატარებლის სახურავზე ბრძოლის დროს ევა შეცდომით ესვრის ბონდს, რომელიც მდინარეში ეცემა. მოგვიანებით აცხადებენ, რომ იგი „დაიკარგა, სავარაუდოდ მოკლული იქნა“.
ღვინო
წერილობითი ცნობები
პროკოფი კესარიელი (VI) გვიამბობს: „მესხები შრომის მოყვარენი არიან, მათ ბევრი ვენახი აქვთ და თავიანთი ღვინო მიაქვთ სხვადასხვა ქვეყნებში გასაყიდად“. ეს ძალიან მნიშვნელოვანი ცნობაა, ვინაიდან ცხადი ხდება, რომ ძველ მესხებს ცხოველი სავაჭრო ურთიერთობა ჰქონდათ დამყარებული მეზობელ ქვეყნებთან და ადგილობრივი პროდუქტი ექსპორტზე იგზავნებოდა. გარდა ამისა, გემო ერთ-ერთი ყველაზე რთული გადასაადგილებელი პროდუქტია და, თუ სათანადოდ არ მოეპყარი მას, გაგიფუჭდება. აქედან გამომდინარე, გაკვირვებას აღარ იწვევს ის ფაქტი, რომ საქართველოში თერმოსის ტიპის ქვევრები არსებობდა და შესაძლოა მათი მეშვეობითაც ხდებოდა მსგავსი ტიპის ექსპორტიზაციაც.
სკაიფოლი
სიუჟეტი
MI6-ის ხელმძღვანელი, M, MI6-ის თავმჯდომარე გარეთ მელორის მხრიდან პოლიტიკურ ზეწოლას განიცდის - მას ურჩევენ, დატოვოს პოსტი. ამ შეხვედრიდან გზად მიმავალი M საკუთარი თვალით იხილავს MI6-ის შენობის აფეთქებას. ბონდი, რომელიც გადარჩენილია, ტელეეთერიდან შეიტყობს ტერაქტის შესახებ და ლონდონში ბრუნდება. შრაპნელით, ამოღებული მისი კანიდან, პატრისი იდენტიფიცირებულია და იგი მას შანხაიში ეძებს.
ღვინო
სქოლიო
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები
სკაიფოლი
სიუჟეტი
ამასობაში NATO-ს ხუთი აგენტი მოკლულია, მას შემდეგ, რაც მათი ვინაობა საჯარო ხდება. ადგილი აქვს მუქარას მომავალში მსგავსი სახით ინფორმაციის გამჟღავნების შესახებ. პატრისი კლავს ერთ-ერთ სამიზნეს, რასაც მოჰყვება მისი და ბონდის ბრძოლა. პატრისი ეცემა შენობიდან და ბონდი მისი ხელმძღვანელის შესახებ ვერაფერს შეიტყობს. პატრისის ტექნიკის ჩხრეკისას ბონდი აღმოაჩენს კაზინოს ჟეტონს და შესაბამის კაზინოში მიდის. სევერინი, ქალი, რომელმაც ბონდი ბოლო მკვლელობისას შეამჩნია, აფრთხილებს, რომ ბონდს მოსაკლავად დასდევენ, მაგრამ ჰპირდება, რომ დაეხმარება, თუკი იგი მის ხელმძღვანელს მოკლავს. ბონდს კაზინოში თავს ესხმიან, მაგრამ მათთან ჩხუბის შემდეგ ის სევერინს გემზე ეწვევა. ორივე მიემართება კუნძულზე, სადაც მათ იჭერენ და მიჰყავთ სევერინის ზემდეგთან, რაულ სილვასთან. იგი MI6-ის ყოფილი აგენტია, რომელიც M-ის ხელმძღვანელობით მუშაობდა. სილვას ამოძრავებს M-ისადმი ზიზღი, ვინაიდან თვლის, რომ სწორედ იგი არის პასუხისმგებელი მის წამებასა და ჩინელებთან პატიმრობაზე. რაული სევერინს კლავს, რასაც ბონდის მხრიდან მისი დაცვის განადგურება მოჰყვება. ჩნდებიან უშიშროების ძალები და სილვა აყვანილია და გადაყვანილია ბრიტანეთში.
სკაიფოლში ბონდსა და M-ს შეხვდება კინკეიდი, ბონდის საგვარეულოს მცველი. სამეული მსუბუქად შეიარაღდება, მაგრამ სახლს ასაფეთქებლებით ავსებს. როდესაც სილვას ხალხი მათ მიაგნებს, ბონდი, M და კინკეიდი თავდასხმას იგერიებენ. M დაჭრილია. საბოლოოდ ჩნდება სილვაც, რომელიც სახლს მეორე დარტყმას მიაყენებს. ბონდი M-სა და კინკეიდს მიწისქვეშა გასასვლელით აპარებს, რომელიც სამლოცველოსთან მიდის. ბონდი პოულობს აირის ორ ბალონს და მათ ისე განალაგებს, რომ აფეთქებისას არა მხოლოდ სახლი ინგრევა, არამედ ვერტმფრენიც ეცემა. სილვა შორიდან ამჩნევს კინკეიდის ჩირაღდანს და მას და M-ს მისდევს. ბონდი მისდევს სილვას და ჩერდება ყინულზე, მას შემდეგ, რაც მას სილვას თანაშემწე იარაღით ემუქრება. ბონდი მასზე ძალდატანებით იწვევს ყინულის მსხვრევას და ორივე წყალში ეშვება, სადაც ჯეიმზი მოწინააღმდეგეს ახრჩობს. სამლოცველოში მისული სილვა M-ს სთხოვს, თავიც მოიკლას და ისიც მოკლას. ჩნდება ბონდი, რომელიც სილვას კლავს. M, მანამდე მიყენებული ჭრილობების გამო, კვდება. მის ადგილს MI6-ში იკავებს მელორი, ხოლო ევა ბონდს თავს წარუდგენს, როგორც ევა მანიპენის, რომელიც არა აგენტის, არამედ M-ის მდივნის სახით ბრუნდება.
ჯილდოები
BAFTA
ოქროს გლობუსი
სქოლიო
კატეგორია:ჯეიმზ ბონდის ფილმები კატეგორია:2012 წლის ფილმები კატეგორია:სემ მენდესის ფილმები
ეგვიპტელები
ეგვიპტელები — ეთნოსი, ეგვიპტის ძირითადი მოსახლეობა. მიეკუთვნება ევროპეიდული რასის ინდო-მედიტერანეულ შტოს. ჩამოყალიბდა მე-7 ს-ის შემდეგ მოსული არაბული ტომების და ადგილობრივი კოპტების, ბერბერების და სხვა ხალხების შერევით.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიოს ხალხები
სოლოვეცკის კუნძულები
გეოგრაფია
არქიპელაგი შედგება ექვის კუნძულისაგან:
კუნძულების ნაპირები საკმაოდ დანაწევრებულია. შედგება გრანიტისა და გნაისისგან. რელიეფი გორაკ-ბორცვიანია (უმაღელსი წერტილი 107 მ). კუნძულთა უმრავლესობა დაფარულია შოტლანდიური ფიჭვითა და ნორვეგული ნაძვის ტყეებით, რომლებიც ნაწილობრივ ჭაობიანია. მრავლადაა ტბები.
კუნძულების საინტერესო მახასიეთებლებია ქვის ლაბირინთები, რომლებიც ტიპურია ჩრდილოეთ ევროპისათვის, მაგრამ სოლოვეცკის ლაბირინთები საუკეთესოდ შემონახულ ნიმუშებს წარმოადგენს.
მონასტერი
კუნძულებზე განლაგებულია რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის სოლოვეცკის სამონასტრო კომპლექსი, რომელიც XV საუკუნის მეორე მეოთხედში კირილო-ბელოზერის მონასტრის ბერებმა დააარსეს. უკვე XVI საუკუნეში, მონასტერი მიწის ერთ-ერთი უმდიდრესი მესაკუთრე და რუსეთის ყველაზე გავლენიან რელიგიურ ცენტრად იქცა.