cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გივი კობახიძე
გივი კობახიძე (დ. 12 ივლისი, 1919, თბილისი — გ. 1991, ნიუ–იორკი, აშშ) — ქართველი ექიმი, მედიციის მეცნიერებათა დოქტორი, ჟურნალისტი, ისტორიკოსი, მოღვაწეობდა ემიგრაციაში.
ბიოგრაფია
ანბანი დედამ შეასწავლა. 1925-1930 წლებში სწავლობდა მთაწმინდაზე მდებარე მე-12 სკოლაში. 1930 წლიდან ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა დინამო არენასთან ახლოს და სწავლა განაგრძო მე-9 სკოლაში. ბავშვობიდან 1932 წლიდან, დაიწყო ლექსების, პოემების და მოთხრობების წერა. ზაფხულობით ნიკორწმინდასა და მახლობელ სოფლებში აგროვებდა ზეპირსიტყვიერ მასალებს. მის მიერ ჩაწერილი ორი ხალხური ლექსი გამოქვეყნდა 1935 წელს. 1936 წელს დაამთავრა 26-ე სკოლა. 1941 წელს დაამთავრა სამედიცინო ინსტიტუტი.
1941 წლის 7 ივლისს გაიწვიეს მეორე მსოფლიო ომში. ჩაირიცხა 37-ე არმიაში, რომელიც იბრძოდა კიევის ფრონტზე. 19 სექტემბერს არმიამ დაიწყო უკანდახევა. 24 სექტემბერს დაჭრილი კობახიძე ტყვედ ჩავარდა. ორი წლი იყო ტყვედ, იწვრთნებოდა ინფექციური დაავადებების მმკურნალობასა და ამპუტაციებში. 1943 წლის შემოდგომაზე გაათავისუფლეს. 1943 წელს ბერლინში დაარსდა ეროვნული კომიტეტის ჟურნალი „ქართველი ერი“, რომლის მესამე და მეოთხე ნომრებში გ. ხერგაისძის ფსევდონიმით გამოქვეყნდა გივი კობახიძის სტატია „ხმა დასახვრეტთა საკნითგან“. სტატიაში ასახულია მიხეილ ჯავახიშვილის სიცოცხლის უკანასკნელი დღეები, ავტორი ეყრდნობა ქუთაისელი სტუდენტის მოგონებებს, რომელმაც თავი დააღწია საპატიმროს ჯურღმულებს და გივი კობახიძეს 1937 წელს თბილისში უამბო მწერლის მკვლელობის ამბავი. 1944-1945 წლებში მუშაობდა თერაპევტულ კლინიკაში. ომის დამთავრების შემდეგ ჯერ ცხოვრობდა ზემო ესენში მეუღლესთან,და მიხაკო წერეთელთან და მის ოჯახთან. შემდეგ დასახლდა მიუნხენში. 1947-1949 წლებში მუშაობდა მიუნხენის უნივერსიტეტში ქართული ენის პროფესორ არჩილ მეტრეველთან.ამავდროულად იყო მედიცინის ისტორიის ინსტიტუტის თავისუფალი მსმენელი. 1948 წელს გრიგოლ რობაქიძესთან, კალისტრატე სალიასთან და მიხაკო წერეთელთან ერთად დააარსა ჟურნალი „ბედი ქართლისა“.
1949 წელს გივი კობახიძე მეუღლესთან ერთად აშშ-ში გადავიდა საცხოვრებლად. ამერიკაში ასწავლიდა ქართულ ენას. მის მოსწავლეებს შორის იყო ისტორიკოსი დეივიდ ლენგი. 1952 წელს აშშ-ში ივანე ნანუაშვილის, ალექსანდრე სულხანიშვილის, გივი კობახიძის და სხვათა ძალისხმევით დაარსდა „საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის ამერიკული საბჭო“. ორგანიზაციის მიზანი იყო საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენა და ამ საკითხით საერთაშორისო თანამეგობრობის დაინტერესება. საბჭოს მიერ გამოცემულ „ცნობის ფურცელსა“ და „ჩვენ გზას“ გივი კობახიძე რედაქტორობდა.
1955 წლის დეკემბერში ნიუ–იორკში გივი კობახიძემ გამოსცა გაზეთ „ქართველი ერის“ პირველი ნომერი. ეს იყო შტატებში სტამბური წესით გამოქვეყნებული პირველი ქართული გაზეთი. გამოიცა მხოლოდ ერთი ნომერი, რომელშიც დაიბეჭდა გივი კობახიძის მეცნიერულ–ლიტერატურული და პოლიტიკური ხასიათის წერილები, გამოკვლევები, ლექსები და მოთხრობაც კი.
ორი წლის შემდეგ 1957 წელს ნიუ–იორკშივე ქართულ ენაზე დაიბეჭდა მაღალი პოლიგრაფიული დონის (ცარცის ქაღალდი), შავ–თეთრ ყდაში ჩასმული ალმანახი „კრებული“ – რედაქტორ გამომცემელი გივი კობახიძე. „კრებულის“ თემატიკა მრავალფეროვანი იყო – პოეზია, ლიტერატურათმცოდნეობა, ისტორია, ხელოვნება, მემუარები, კრიტიკა და ბიბლიოგრაფია. საინტერესოა „კრებულში“ გამოქვეყნებული გივი კობახიძის წერილები: „50 წელი ილიას მკვლელობიდან“, „ხრესილის ომი“, „ახალი დოკუმენტები დიასამიძეთა საგვარეულოს ისტორიისათვის“. 1957 წელსვე მან უცხოელებისათვის გამოსცა ქართული ენის სასწავლო წიგნი.
1958 წლიდან იყო ფორდამის კათოლიკური უნივერსიტეტის ერთ-ერთი აღმდგენი, მეცნიერ-თანამშრომელი და სამეცნიერო ჟურნალის რედკოლეგიის წევრი. ამ ჟურნალში გამოაქვეყნა 16 ნარკვევი. 1960-იანი წლებიდან კობახიძე თანამშრომლობდა ევროპაში გამომავალ ქართულ ემიგრანტულ პრესასთან: „კავკასიონი“, „თავისუფლების ტრიბუნა“, „გუშაგი“. იყო ამერიკის ისტორიული საზოგადოების, ამერიკის არქეოლოგიური ინსტიტუტის, ამერიკის გეოგრაფიული ეროვნული საზოგადოების, „სმითსონიანის ინსტიტუტის“, კენანისა და უილსონის ინსტიტუტები, ჯონ ჰოპკინსის სახელობის მედიცინის ისტორიის ინსტიტუტის და მედიცინის ისტორიის ამერიკული ასოციაციის წევრი. 1968 წლიდან იყო ნიუ-იორკის უკრაინული თავისუფალი აკადემიის წევრი.
წლების განმავლობაში მუშაობდა „ამერიკის ხმის“ ქართული რედაქციის რედაქტორად. იყო ამერიკის ქართული ემიგრაციის მემატიანე გახლდათ და შემოგვინახა დიდძალი დოკუმენტური მასალა ქართველ ემიგრანტთა ცხოვრების შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:დაბადებული 12 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები გივი
ასეიტუნა
ასეიტუნა (Aceituna) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ვალიე-დელ-ალაგონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40 კმ². მოსახლეობა — 600 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კასერესის ქალაქები
ლაითურის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია
ლაითურის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის დაბა ლაითურში სპონიეთის/სპოტიეთის სახელით ცნობილ ადგილზე, ვაშნარის ნაქალაქარის მოპირდაპირე მხარეს. განეკუთვნება XVI-XVIII საუკუნეებს.
ზოტის ჯამე
მინი|300პქ|მეჩეთის ინტერიერი ზოტის ჯამე — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზოტში.
ლაითურის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია
ეკლესია გეგმით წრიული ფორმისაა. დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. ნაგებია რიყის ქვით დუღაბზე. შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. აღმოსავლეთის მხარეს სამი თაღოვანი სარკმელია გაკეთებული, ხოლო ჩრდილოეთის და სამხრეთის მხარეს — თითო. კარისა და სარკმლების საპირეებად ბაზალტის ქვებია გამოყენებული. კარის დირეზე ჩამკეტი ფოსოებია შემორჩენილი. სამლოცველოს თაღოვანი გადახურვა აქვს, რომელიც შელესილია და მოხატული. შემორჩენილია მაკურთხებელი უფლის გამოსახულება, რომლის გარშემოც იკითხება მოციქულთა თავის ნაწილები. მხატვრობა გვიანი შუა საუკუნეებისაა.
ზოტის ჯამე
ჯამე ხის ორსართულიანი შენობაა, რომელიც გუმბათის ფორმის მინარეთით მთავრდება. ინტერიერი კარგადაა განათებული, რასაც ორ რიგად განლაგებული ფანჯრები უზრუნველყოფს. აშენებულია 1904 წელს. ავთენტური ხის ფანჯრები შეცვლილი აქვთ მეტალო-პლასტმასის ფანჯრებით, შენობას შემოკრული აქვს თუნუქი. შენობას შიგნით, სამი კედლის გასწვრივ, ქანდარა გასდევს. სამხრეთ კედელში განთავსებულია მიჰრაბი. ერთ-ერთ კუთხეში კათედრა დგას. მეჩეთი ნატიფად მოხატული და მოჩუქურთმებულია. ჩუქურთმები და ფრიზი შეფერილია მწვანე, ფირუზისფერი და წითელი ფერებით. კედლები მოხატულია მცენარეული ორნამენტებით და ყვავილთა კონებით. აქ გამოყენებულია ცისფერი ფონი და ნარინჯისფერი, წითელი, მწვანე და შავი ფერები. გადმოცემის მიხედვით ინტერიერის მოხატულობა ჭან ომერს ეკუთვნის.
ლაითურის ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
ზოტის ჯამე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გურიის მხარის მეჩეთები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში
ალკანტარა (კასერესი)
ალკანტარა (Alcántara) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 552 კმ². მოსახლეობა — 1411 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კასერესის ქალაქები
ალბალა
ალბალა (Albalá) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-მონტანჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 38,17 კმ². მოსახლეობა — 669 კაცი (2020 წ.).
ალკუესკარი
ალკუესკარი (Alcuéscar) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-მონტანჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 108,93 კმ². მოსახლეობა — 2554 კაცი (2020 წ.).
ალბალა
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კასერესის ქალაქები
ალკუესკარი
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კასერესის ქალაქები
ალდეასენტენერა
ალდეასენტენერა (Aldeacentenera) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ვილიუერკას-იბორეს-ხარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 110,56 კმ². მოსახლეობა — 561 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კასერესის ქალაქები
ალდეანუევა-დე-ლა-ვერა
ალდეანუევა-დე-ლა-ვერა (Aldeanueva de la Vera) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ლა-ვერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 37,6 კმ². მოსახლეობა — 2042 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კასერესის ქალაქები
ჭალის ეკლესია და სამრეკლო
არქიტექტურა
XIX საუკუნეში აგებული ტაძრისგან შემორჩენილი იყო მხოლოდ ცოკოლი, დასავლეთის კედელი და იატაკის ფილები, ასევე სამრეკლო. ჭალის ეკლესია დარბაზული ტიპისაა, აშენებული იყო ნატეხი ქვით, მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე. შენობას ჰქონდა გარეთ გაზიდული ნახევარწრიული აფსიდა. შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონდა. კარი თაღოვანია. ტიმპანზე რელიეფია მოცემული. ამავე კედელზე, შესასვლელის სიმეტრიულად მიდგმულია ბაზალტის კარგად გათლილი კვადრებით ნაგები სამრეკლო. ის სამსართულიანია. თითოეული სართული ოთხ სვეტზე დაყრდნობილი თაღოვანი ფანჩატურია. ყოველი მომდევნო სართული მოცულობებში მცირდება. სამრეკლო ბოლოვდება თუნუქის წაწვეტებული სახურავით მთავრდება. პირველი სართულის სვეტები მასიურ, სწორკუთხა ბაზისებზეა აღმართული. თითოეული სვეტი კაპიტელებით ბოლოვდება, რომლებსაც ეყრდნობა სართულის თაღები. სამრეკლოს სვეტები სხვადასხვა სახის დეკორატიული დეტალებითაა შემკული. სამრეკლოს ნაგებობა საქართველოსთვის იშვიათობას წარმოადგენს, ის ერთ-ერთი გამოხატულებაა საქართველოში უცხო სტილის შემოტანის მცდელობისა. 1828 წლისთვის სამრევლოში 40 კომლი შედიოდა.
სქოლიო
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში
ჭანიეთურის მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესია
thumb|ჭანიეთურის ეკლესია რეკონსტრუქციამდე
ჭანიეთურის მთავარანგელოზთა სახელობის ეკლესია — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ განთიადში.
ტაძარი სავარაუდოდ X საუკუნეში უნდა იყოს აგებული. გადმოცემის მიხედვით თავდაპირველად ეს ეკლესია მაღალ გორაზე იდგა, მაგრამ იქ მოსახლეობა უგზოობის გამო ვერ ადიოდა, ამიტომ ტაძარი დაშალეს და გზასთან ახლოს ჩაიტანეს. დგას შემაღლებულ ადგილას. ნაგებია სხვადასხვა ფერის თლილი ქვის კვადრებით. ტაძარი დარბაზულია, წყობა სწორკუთხაა. ტაძარს შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. დასავლეთით ტაძარს დიდი კარიბჭე აქვს. კარიბჭის თაღები მრგვალ მასიურ სვეტს ეყრდნობა. დასავლეთ მინაშენზე, სვეტის თავზე გამოყენებულია ტიმპანის ქვა, სადაც ცენტრში წარმოდგენილია წრეში ჩახაზული ჯვარი. კარიბჭის კედლებზე მოჩუქურთმებული ქვებია გამოყენებული. სამხრეთით კარის თავზე ჩუქურთმიანი თაღი გადის. ჩრდილოეთიდან ტაძარს მცირე ზომის სწორკუთხა მინაშენი აქვს, რომლის შესასვლელი დასავლეთიდანაა. ტაძარს დასავლეთით, აღმოსავლეთით და სამხრეთით გაჭრილი აქვს თაღოვანი სარკმლები, რომელიც ასევე მოჩუქურთმებულია. ტაძარს გარშემო გალავანი შემოუყვება. ტაძარს რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა 2013- 2014 წლებში.
მონასტერი მდებარეობდა სოფელ ჭანიეთურის ტერიტორიაზე, რომელიც საბჭოთა პერიოდში სამ ნაწილად გაიყო და სამ სხვადასხვა სასოფლო საბჭოში გადანაწილდა. მონასტერი მოექცია იმ ტერიტორიაზე, რომელიც განთიადის სახელით შევიდა კონჭკათის სასოფლო საბჭოს შემადგენლობაში
სქოლიო
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში კატეგორია:საქართველოს მონასტრები
ალდეუელა-დე-ხერტე
ალდეუელა-დე-ხერტე (Aldehuela de Jerte) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ვალიე-დელ-ალაგონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 11,76 კმ². მოსახლეობა — 371 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კასერესის ქალაქები
ალდეა-დელ-კანო
ალდეა-დელ-კანო (Aldea del Cano) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის სიერა-დე-მონტანჩესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 28,69 კმ². მოსახლეობა — 602 კაცი (2020 წ.).
ალია (კასერესი)
ალია (Alía) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ვილიუერკას-იბორეს-ხარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 600 კმ². მოსახლეობა — 816 კაცი (2020 წ.).
ალდეა-დელ-კანო
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კასერესის ქალაქები
ალია (კასერესი)
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კასერესის ქალაქები
ალისედა
ალისედა (Aliseda) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ესტრემადურის ავტონომიური გაერთიანების კასერესის პროვინციის ტახო-სალორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 81 კმ². მოსახლეობა — 1777 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კასერესის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კასერესის ქალაქები
გოგორეთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია
გოგორეთის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში. მდებარეობს ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მერიაში.
თარიღდება XIX საუკუნით. აგებულია ნატეხი ქვით. წარმოადგენს დარბაზულ ნაგებობას გარეთ გაზიდული ნახევარწრიული აფსიდით. შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. საკურთხეველი დარბაზისგან გამოყოფილია მხრებით, ხოლო იატაკი ერთი საფეხურით ამაღლებულია. გრძივი კედლების შუაში თითო პილასტრია. იატაკი ქვის ფილებითაა მოგებული და გადალესილია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანგრეული ტაძრები
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
სექცია (ბოტანიკა)
სექცია (sectio) — ტაქსონომიური კატეგორია ბოტანიკურ ნომენკლატურაში. ამა თუ იმ გვარის სექციის სახეობები გვარის ტიპური სექციის სახეობებისაგან განსხვავდებიან ძირითადი მორფოლოგიური ნიშნებით (ნაყოფის ფორმა, აგებულება, ყვავილის ნაწილების ფორმა, აგებულება, შეფერვა და სხვ.), ფიზიოლოგიური, ეკოტოპოლოგიური თავისებურებებით, შესაძლოა აგრეთვე წარმოშობის ცენტრითა და არეალით. შუალედი ადგილი უჭირავს ქვეგვარსა და სერიას შორის.
სქოლიო
კატეგორია:მცენარეთა სისტემატიკა
შემოქმედის წმინდა გიორგის ეკლესიის ნანგრევი
წარმოადგენს დარბაზულ ნაგებობას გარეთ განზიდული ნახევარწრიული აფსიდით. ნაგებია ნატეხი ქვით. კუთხეები, კარისა და სარკმლის მოჩარჩოება გათლილი ფილებითაა გაკეთებული. ჩრდილოეთის და აღმოსავლეთის კედლები ძლიერ ფრაგმენტულადაა შემორჩენილი. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან აქვს. სამხრეთის კარს თაღოვანი მოჩარჩოება აქვს, რომელშიც იმპოსტია ჩადგმული. სამხრეთის და დასავლეთის კედელში ორ-ორი ფართო, მაღალი და თაღოვანი სარკმელია. კარებების და ფანჯრების მოჩარჩოებაში გამოყენებულია სვეტების იმიტაცია, რომელთაც ბაზისები და კაპიტელები აქვთ. ასეთივე იმიტაციაა გამოყენებული ფასადების კუთხეებში. კედლები სრულდებოდა ქვის ერთსაფეხურიანი ლავგარდნით. დასავლეთიდან ტაძარს სტოა უნდა ჰქონოდა. შემორჩენილია მხოლოდ იატაკი.
ეკლესია აშენებულია XIX საუკუნის ბოლოს ან XX საუკუნის დასაწყისში. მასში დაცული იყო ქედის ეკლესიის იოანე ნათლისმცემლის ხატი. ხატზე იყო სამშენებლო წარწერა, რომლის მიხედვით ქედის ეკლესია აღადგინა მამია IV გურიელმა 1758-1759 წლებში. წმინდა გიორგის ეკლესიაში ინახებოდა ასევე აკიშის საყდრის იოანე ნათლისმცემლის ხატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანგრეული ტაძრები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში კატეგორია:შემოქმედი კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
იურიენ ტიმბერი
იურეიენ დავიდ ნორმან ტიმბერი (დ. 17 ივნისი, 2001) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი. ამსტერდამის „აიაქსისა“ და ნიდერლანდების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მცველი. იყო ნაკრების წევრი 2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე.
ტიტულები
აიაქსი: (2)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 2001 კატეგორია:ნიდერლანდელი ფეხბურთელები კატეგორია:ამსტერდამის აიაქსის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
საქართველო 2002 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე
საქართველომ ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე მესამედ იასპარეზა 2002 წელს, აშშ-ს ქალაქ სოლტ-ლეიკ-სიტიში. საქართველო წარმოდგენილი იყო 4 მონაწილით, სპორტის 3 სახეობაში. ნაკრებმა მედლების მოპოვება ვერ შეძლო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2002 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:საქართველო ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე
გორ მინასიანი
გორ მინასიანი (დ. 25 ოქტომბერი, 1994) — სომეხი ძალოსანი, მონაწილეობს +109 კგ. (2018 წლამდე +105 კგ.) წონით კატეგორიაში. 2016 წელს ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე +105 კგ წონით კატეგორიაში მოიპოვა ვერცხლის მედალი. მსოფლიო ჩემპიონატის ორგზის ვერცხლის (2018, 2019) და ერთგზის ბრინჯაოს (2015) მედლის პრიზიორი. ევროპის ჩემპიონატის სამგზის (2016, 2017, 2021) ვერცხლის მედლის პრიზიორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომეხი ძალოსნები
მატიას დე ლიხტი
მატიას დე ლიხტი (დ. 12 აგვისტო, 1999) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი. ტურინის „იუვენტუსისა“ და ნიდერლანდების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ცენტრალური მცველი. იყო ნაკრების წევრი 2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე.
კულტურის ფილოსოფია
კულტურის ფილოსოფია — ფილოსოფიის განშტოება, რომელიც კულტურის არსსა და საზრისს შეისწავლის.
კატეგორია:სოციალური ფილოსოფია კატეგორია:კულტურა
რელიგიის ფილოსოფია
რელიგიის ფილოსოფია — „რელიგიის ცენტრალური თემებისა და კონცეფციების ფილოსოფიური კვლევა.“ რელიგიის ფილოსოფია ფილოსოფიის არაერთ სხვა დარგთან იკვეთება, მათ შორისაა მეტაფიზიკა, ეპისტემოლოგია და ეთიკა.
რელიგიის ფილოსოფია რელიგიური ფილოსოფიისგან იმით განსხვავდება, რომ იგი რელიგიურ საკითხებს არა კონკრეტულ რწმენის სისტემასთან მიმართებით, არამედ ზოგადად რელიგიის, როგორც ერთი მთელის, მიმართ განიხილავს.
სქოლიო
კატეგორია:ფილოსოფია თემების მიხედვით კატეგორია:რელიგია
გუსე ფანგანის დარბაზ-მაჩუბი
გუსე ფანგანის დარბაზ-მაჩუბი — არქიტექტურული ძეგლი მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფელ იელში.
დარბაზ-მაჩუბი დაქანებულ რელიეფზე დგას, რამაც განაპირობა ჩრდილოეთი ფასადის პირველი სართულის და დასავლეთის ფასადის ნაწილის მიწით დაფარვა. სამხრეთი ფასადი ეზოსკენ არის მოქცეული, ხოლო აღმოსავლეთ ფასადზე ამ მომენტში ბლოკით აგებული საცხოვრებელი სახლია მიდგმული. იგი აგებულია ნატეხი ქვით კირ-დუღაბზე და ამ მომენტში გადახურვისთვის გამოყენებულია თუნუქის საბურავი. ის საკმაოდ გადაკეთებულია და ასევე მძიმე მდგომარეობაშია. გადაკეთება ყველაზე კარგად ჩანს სამხრეთ ფასადზე სადაც მთელ სიგრძეზე მიშენებებია. მეორე სართულს დარბაზის ფუნქცია შენარჩუნებული აქვს სადაც, ჩრდილოეთის ფასადიდან შევდივართ, მაგრამ პირველ სართულს დაკარგული აქვს მაჩუბის ფუნქცია. ავთენტური სახე მხოლოდ დასავლეთ კედელმა შეინარჩუნა, რომელიც მძიმე მდგომარეობაშია. ფასადის ჩრდილოეთი მონაკვეთის კედლის კუთხე დაძრულია და მონგრევის პირასაა, სამხრეთ მონაკვეთზეც იგივე მდგომარეობაა და ასევე მრავლადაა გამჭოლი ბზარები ფასადის მთელ სიგრძეზე. გუსე ფანგანის დარბაზ-მაჩუბი დღესდღეობით საკმაოდ სახე ცვლილია, მართალია დაკარგული აქვს პირვანდელი პროპორციები აღმოსავლეთის და სახმრეთის მიშენებების გამო, მაგრამ ნაგებობა უბნის დასვალეთი კიდის ბოლო დარბაზ-მაჩუბს წამროდგენს, რომელიც ერთგვარ უბნის დამასრულებლად გვევლინება და ორგანულად ეწერება უბნის საერთო განაშენიანებაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
უგო ლორისი
უგო ლორისი (დ. 26 დეკემბერი, 1986) — ფრანგი ფეხბურთელი. ინგლისის პრემიერ ლიგის „ტოტენჰემისა“ და საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მეკარე. 2018 წელს ნაკრებთან ერთად მოიგო მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2012 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
რეზო ფანგანის დარბაზ-მაჩუბი
რეზო ფანგანის დარბაზ-მაჩუბი — არქიტექტურული ძეგლი მესტიის მუნიციპალიტეტის წვირმის თემის უბან ტუბერში.
ნაგებობას აღმოსავლეთიდან დემურ ფანგანის დარბაზ-მაჩუბი აქვს მიდგმული. შენობა აგებულია ნატეხი ქვით კირ-დუღაბზე და გადახურვისთვის გამოყენებულია თუნუქის საბურავი. ამ მომენტში ის ძალიან მძიმე მდგომარეობაშია, მხოლოდ პირველი სართულია შემორჩენილი, ხოლო მეორე სართულზე ხის მორებით აგებული დარბაზია მოწყობილი. პირველი სართულის ჩრდილოეთი კედელი ყრუა, დასავლეთზე ერთი სარკმელია გაჭრილი, ხოლო სამხრეთ კედელზე შესასვლელი კარი და ორი სარკმელია, რომლებიც აშკარად გვიანაა გაჭრილი. მაჩუბის ინტერიერი გადაკეთებულია, გადატიხრულია სივრცე, სართულშუა გადახურვის ძელები ჩამოწეულია და გასამაგრებლად ხის ძელები აქვს შემდგმული. ასევე კედლებზე საკმაოდ დიდი რაოდენობით შეიმჩნევა ნესტის და გამომარილების კვალი. ნაგებობის მძიმე მდგომარეობის გათვალსწინებით და მეორე სართულის დარბაზის არ ქონით, რეზო ფანგანის დარბაზ-მაჩუბის პროპორციები შედარებით შენარჩუნებულია და ის დემურ ფანგანის დარბაზ-მაჩუბთან ერთად უბნის ავთენტურ განაშენიანებას ინარჩუნებენ. ისინი დღესდღეობითაც ორგანულად ეწერებიან საერთო განაშენიანებაში.
უიტნის მთა
უიტნი (Whitney) — მთა აშშ-ის დასავლეთ ნაწილში, კალიფორნიაში. სიერა-ნევადის ქედის უმაღლესი წერტილი. სიმაღლე 4421 მეტრი. წარმოადგენს მახვილ პიკს, რომელიც აღმართულია ქედის ღერძულ თხემზე. ფერდობებზე ალპური მდელოები და თოვლნარია.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის მთები
ნეონის ღმერთის ამბოხებულები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1992 წლის ფილმები
ცხოვრება საკუთარი ცხოვრებით
ცხოვრება საკუთარი ცხოვრებით (Vivre sa vie) — ჟან-ლიუკ გოდარის 1962 წლის დრამა, რომელშიც მთავარ როლს ანა კარინა ასრულებს.
კინოსურათი ახალგაზრდა პარიზელი ქალის, ნანას, შესახებ მოგვითხრობს, რომელიც შორდება ქმარს, თავს ანებებს სამსახურს და მეძავობას იწყებს. ფილმი თორმეტ მონაკვეთადაა დაყოფილი.
„ცხოვრება საკუთარი ცხოვრებით“ გამოსვლის წელს შემოსავლის მიხედვით მეოთხე ყველაზე წარმატებული ფრანგული ფილმი იყო. ვენეციის კინოფესტივალზე კინოსურათმა ჟიურის გრან პრი მოიპოვა.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:ფრანგული დრამატული ფილმები კატეგორია:1952 წლის ფილმები კატეგორია:ჟან-ლიუკ გოდარის ფილმები
სამედიცინო სანთლები
250პქ|მინი|მარჯვნივ|სამედიცინო სანთლები სამედიცინო სანთლები, სუპოზიტორიუმი — დოზირებული მკვრივი სამკურნალო ფორმა, რომელიც შეჰყავთ სწორ ნაწლავში ან საშოში. ჩვეულებრივ პირობებში მკვრივია, ადვილად ლღვება სხეულის ტემპერატურაზე. ცილინდრის ან კონუსის სახით მზადდება სამკურნალო ნივთიერებებისა და კაკაოს ზეთისაგან ან მისი შემცვლელებისაგან. აქვს ადგილობრივი და საერთო მოქმედება.
სქოლიო
კატეგორია:სამკურნალო ნივთიერებათა შეყვანის მეთოდები
ისტორიის ფილოსოფია
ისტორიის ფილოსოფია — ფილოსოფიის ერთ-ერთი განშტოება, რომელიც ისტორიის საზრისს და ისტორიული პროცესის კანონზომიერებას სწავლობს.
ტერმინი „ისტორიის ფილოსოფია“ ეკუთვნის ფრანგ ფილოსოფოს ვოლტერს, თუმცა ისტორიის ფილოსოფიის, როგორც ფილოსოფიური დისციპლინის, ფუძემდებლად მიიჩნევა გერმანელი ფილოსოფოსი იოჰან ჰერდერი.
თანამედროვე ფილოსოფიაში ერთმანეთისგან განარჩევენ კრიტიკულ და სპეკულაციურ ისტორიის ფილოსოფიას. ისტორიის კრიტიკული ფილოსოფიის შესწავლის საგანია ისტორიული ფაქტის ბუნება და ხასიათი, მისი საფუძვლები და შედეგები, ისტორიის ობიექტურად შესწავლის საშუალება, ე. წ. ისტორიული მეთოდი. რაც შეეხება ისტორიის სპეკულაციურ ფილოსოფიას, იგი ისტორიას განიხილავს, როგორც ერთ მთლიან პროცესს და შეისწავლის მის საბოლოო არსსა და მიზანს. მისი საგანია ისტორიული პროცესის გონიერება და კანონზომიერება, რაშიც იგი მეტაფიზიკასთან და თეოლოგიასთან იკვეთება.
გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი
ჰეგელმა მის 1807 წლის ნაშრომში „გონის ფენომენოლოგია“ ისტორიის დიალექტიკური კონცეფცია განავითარა. მან დიალექტიკური წინააღმდეგობა განსაზღვრა, როგორც ისტორიის მამოძრავებელი ძალა, ხოლო ისტორია, როგორც დიალექტიკური დაპირისპირებების მუდმივი პროცესი.
ჰეგელის დიალექტიკა სამ საფეხურს მოიცავს: თეზისი, ანტითეზისი და სინთეზი. თეზისი და ანტითეზისი ერთმანეთს ეწინააღმდეგემა, თუმცა კი არ გამორიცხავს ერთმანეთს, არამედ წინააღმდეგობის შედეგად ორივე იხსნება და შედეგად, მათგან ინახება რაღაც დადებითი, რომელიც ქმნის სინთეზს. ეს უკანასკნელი წარმოადენს არა თეზისისა და ანტითეზისის ჯამს, არამედ მათი წინააღმდეგობის შედეგად წარმომდგარ სრულიად ახალ იდეას. როგორც მოგვიანებით მარქსმა განმარტა, საფრანგეთში ლუი XIV-ის მონარქიული მმართველობა შეგვიძლია განვსაზღვროთ, როგორც თეზისი, საფრანგეთის რევოლუცია, როგორც ანტითეზისი, ხოლო ნაპოლეონის მმართველობა, როგორც მათი სინთეზი. ჰეგელისთვის ისტორია ერთი მთლიანი პროცესია, რომელიც პროგრესულად ვითარდება წინააღმდეგობათა სისტემური წარმოშობისა და გადალახვის გზით, ე. წ. დიალექტიკური სქემით.
ჰეგელისთვის ისტორია, როგორც აბსულუტური გონის თვითშეცნობისა და თვითგანვითარების პროცესი, მიზანმიმართულია. იგი წერს, რომ ისტორიული პროცესის საშუალებით სამყაროს აბსოლუტური გონი სრულყოფასა და თვითრეალიზაციის უმაღლეს ფორმას აღწევს.
სქოლიო
კატეგორია:ისტორიოგრაფია
ზაფხულის ზღაპარი
ზაფხულის ზღაპარი (Conte d'été) — ერიკ რომერის 1996 წლის რომანტიკული ფილმი. მთავარ როლს ასრულებს მელვილ პუპო.
კინოსურათი მესამეა რეჟისორის სეზონების სერიაში, რომელიც შემდეგ ფილმებს მოიცავს: „გაზაფხულის ზღაპარი“, „ზაფხულის ზღაპარი“, „შემოდგომის ზღაპარი“ და „ზამთრის ზღაპარი“. „ზაფხულის ზღაპარი“ რომერის ახალგაზრდობისდროინდელ გამოცდილებაზეა დაფუძნებული.
ფილმის პრემიერა კანის კინოფესტივალის განსაკუთრებული ხედვის სექციაში შედგა.
ტელეოლოგია
ტელეოლოგია (τέλος და ) — იდეალისტური მოძღვრება მიზნობრიობის შესახებ, რომლიც მიხედვითაც ყოველი განვითარება წინასწარ განსაზღვრული მიზნის განხორციელებას წარმოადგენს. გამოიხატება ბუნებრივი მოვლენებისა და პროცესების იდეალისტურ ანთროპომორფიზაციაში, უკავშირებს მათ მთავარი საწყისების მოქმედებას წინასწარდადგენილი მიზნების განსახორციელებლად. ეს თეზისი გულისხმობს ზეგონებრივი შემოქმედის არსებობას, საფუძვლად უდევს ღმერთის ტელეოლოგიურ დასაბუთებას. ტრანსცენდენტურ-ანთროპოცენტრული ტელეოლოგიის თანახმად, მიზნის დამდგენი საწყისი, ანუ ღმერთი, იმყოფება სამყაროს გარეთ და შეაქვს მიზანი ადამიანისათვის შექმნილ ბუნებაში (ქრისტიან ვოლფი); იმანენტური ტელეოლოგიის თანახმად, ბუნების ყოველ საგანს აქვს შინაგანი აქტუალური მიზანი, მიზნობრივი მიზანი, რომელიც არის მოძრაობის წყარო დაბალი ფორმებიდან მაღლისაკენ (არისტოტელე). ტელეოლოგია ხვადასხვა სახით არის წარმოდგენილი სტოიციზმში, ნეოპლატონიზმში, ლაიბნიცის წინასწარდადგენილი ჰარმონიის კონცეფციაში, შელინგის მოძღვრებაში „მსოფლიო სულის“ შესახებ, ჰეგელის ობიექტურ იდეალიზმში, ნეოკანტიანელობაში, ნეოთომიზმში, პერსონალიზმში და ა.შ. ტელეოლოგიის მოდერნიზაციისათვის იყენებენ გენეტიკის, კიბერნეტიკის, ფსიქოლოგიის იდეალისტურად ინტერპრეტირებულ მონაცემებს.
სქოლიო
კატეგორია:ისტორიოგრაფია კატეგორია:მეტაფიზიკური თეორიები კატეგორია:ეთიკური თეორია კატეგორია:მიზეზები
ჩოხატაურის კინოთეატრი
ჩოხატაურის კინოთეატრი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში, დაბა ჩოხატაურში. კინოთეატრი აშენებულია და მოქმედი იყო საბჭოთა პერიოდში, როგორც კინოთატრი „გურია“. შენობა ადრეული საბჭოური მოდერნიზმის ნიმუშია. მინიჭებული აქვს სულიკო ჟღენტის სახელი. ამჟამად უფუნქციოა. ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2021 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში კატეგორია:საქართველოს კინოთეატრები
ზაპოროჟიეს სეჩი
სქოლიო
კატეგორია:კაზაკობა კატეგორია:რუსეთის ისტორია კატეგორია:უკრაინის ისტორია
სიერა-ნევადა
სიერა-ნევადა (Sierra Nevada) — ქედი აშშ-ის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. დიდი აუზის მთიანეთს გამოჰყოფს კალიფორნიის ველისაგან. სიგრძე 750 კმ, სიმაღლე 4418 მეტრამდე (მთა უიტნი). აგებულია გრანოდიორიტებით. სეისმურია. მთისძირთან ცხელი წყაროები და ტალახის ვულკანებია. დასავლეთი კალთა დამრეცი და ღრმად დასერილია. 1000 მეტრ სიმაღლემდე შემოსილია მარადმწვანე ბუჩქოვანი მუხით, 3000 მეტრამდე წიწვოვანი ტყეა, მის ზევით — ალპური მდელოები. აღმოსავლეთი კალთა ციცაბოა, შემოსილია ფიჭვნარითა და მეჩხერი ტყით. მწვერვალებზე თოვლნარია. მთებიდან წყნარი ოკეანის სანაპიროსაკენ გაყვანილია წყალსადენები, რომლებიც წყალმომარაგებით უზრუნველყოფს სან-ფრანსისკოსა და ლოს-ანჯელესს. სიერა-ნევადის ფარგლებშია იოსემიტის, სეკვოიასა და კინგს-კანიონის ეროვნული პარკები.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ქედები
ალბერ სეშე
ალბერ სეშე (Albert Sechehaye; დ. 4 ივლისი, 1870, ჟენევა — გ. 2 ივლისი, 1946, იქვე) — შვეიცარიელი ენათმეცნიერი. ჟენევის ლინგვისტური სკოლის წარმომადგენელი, ფერდინანდ დე სოსიურის მიმდევარი და მისი „ზოგადი ლინგვისტიკის კურსის“ ერთ-ერთი გამომცემელი. 1929 წლიდან იყო ჟენევის უნივერსიტეტის პროფესორი, 1941–1946 წლებში ჟენევის ლინგვისტური საზოგადოების პრეზიდენტი. იკვლევდა ენისა და აზროვნების, წინადადების ლოგიკური სტრუქტურის, ენობრივი ნიშნისა და მისთანა საკითხებს. ეყრდნობა რა სოსიურის იდეებს, მოითხოვდს „ენის“ ლინგვისტიკასთან ერთად „მეტყველების“ ლინგვისტიკის შექმნასაც.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ჟენევის უნივერსიტეტი, სადაც 1891–1893 წლებში უსმენდა ფერდინანდ დე სოსიურის ლექციებს ინდოევროპული ენების შედარებით გრამატიკაში, ბერძნულ და ლათინურ ფონეტიკაში. 1893–1902 წლებში სტაჟირებას გადიოდა ლაიფციგისა და გეტინბერგის უნივერსიტეტებში. 1902 წლიდან ასწავლიდა ჟენევის უნივერსიტეტში, სადაც 1929 წლიდან იყო პროფესორი, ხოლო 1939 წლიდან — ზოგადი ლინგვისტიკის კათედრის გამგე. 1917 წლიდან იყო პარიზის ლინგვისტური საზოგადოების წევრი.
ალბერ სეშე ჟენევის სკოლის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და წამყვანი წარმომადგენელია, პირველმა ჩამოაყალიბა მისი იდეები. ჟენევის ლინგვისტური საზოგადოების პირველი პრეზიდენტი (1940-დან).
მისი შრომები ეხება ზოგადი ენათმცოდნეობის მეთოდოლოგიურ პრობლემებსა და გრამატიკის თეორიას. თავის პირველ დიდ ნამუშევარში „თეორიული ლინგვისტიკის პროგრამა და მეთოდები“ (1908), რომელიც ფერდინანდ დე სოსიურს მიუძღვნა, შემოთავაზებული აქვს თეორიული ენათმცოდნეობის, როგორც კანონდადგენილი მეცნიერების აგების ფართო პროგრამა, ენის ყველა დონის დაყოფით სტატიკურად და დინამიკურად, თვითნებობის, როგორც ენობრივი ნიშნის მთავარი თავისებურების გამოყოფით, შეიმუშავა ორიგინალური სწავლება „გრამატიკამდელი ენის“ შესახებ, წინასწარ გამოიცნო XX საუკუნის მრავალი ფონოლოგიური იდეა. „წინადადების ლოგიკური სტრუქტურის ნარკვევში“ (1926), სინტაგმატიკასა და პარადიგმატიკაში სინტაქსური ურთიერთობების გენეზისის გრამატიკული სტრუქტურებისა და მათი ევოლუციის თვალსაზრისით სინქრონული აღწერის პირველ მცდელობაში, ასევე დაუდო სათავე სემანტიკურ სინტაქსისსა და ფუნქციური ტრანსპოზიციის თეორიას. უფრო გვიან ნაშრომებში, ენის დიქოტომიისა და სოსიურის მეტყველების განვითარებით, შეიმუშავა „ორგანიზებული მეტყველების ლინგვისიკა“ — მეცნიერება ენის ფუნქციონირების შესახებ. დაკავებული იყო ლინგვისტური თეორიის საზოგადოებრივ ენობრივ პრაქტიკასთან კავშირების საკითხებით. გამოდიოდა სამეცნიერო და სასკოლო გრამატიკის დაახლოების მომხრედ. საერთოდ, ალბერ სეშეს ნამუშევრებისათვის დამახასიათებელია ფსიქოლოგიური მიდგომები ენობრივ მოვლენებთან.
1916 წელს შარლ ბალისთან ერთად დასაბეჭდად მოამზადა სოსიურის „ზოგადი ლინგვისტიკის კურსი“. ბევრი რამ გააკეთა მისი იდეების პროპაგანდისა და პოპულარიზაციისათვის. აქტიურად გამოდიოდა ევროპაში ფაშიზმის წინააღმდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიელი ენათმეცნიერები კატეგორია:სტრუქტურალისტები კატეგორია:ჟენევის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ბახმაროს საცხოვრებელი სახლი
ბახმაროს საცხოვრებელი სახლი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის დაბა ბახმაროში. სახლი აშენებულია XX საუკუნის 30-იან წლებამდე.
სახლი ეკუთვნოდა აჭარის ავტონომიური სსრ-ის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეს. საბჭოთა პერიოდში სახლი გარკვეული პერიოდის განმავლობაში იყო სახელმწიფოს საკუთრებაში და ფუნქციონირებდა სასტუმრო. ამჟამად კერძო პირის საკუთრებაა.
სახლი დგას შემაღლებულ ადგილას, შენობაში ასავლელად მოწყობილია ქვის საფეხურიანი კიბე. პირველი სართული ქვითაა ნაშენი, დანარჩენი ორი სართული ხისაა და შეღებილია მწვანედ. მარჯვენა და მარცხენა გვერდს აქვს ხის კარ-ფანჯარა ხისავე დარაბებით. ნაგებობის წინა მხარე სამ სართულიანია. ხის ავთენტური ფანჯრები შეცვლილია მეტალო-პლასტმასის ფანჯრებით. შენობა დახურულია წითელი ფერის თუნუქით. უკანა მხარეს შენობას აქვს მინაშენი, რომელიც ასევე დახურულია თუნუქით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში კატეგორია:სახლები საქართველოში
ისტორიული მატერიალიზმი
ისტორიული მატერიალიზმი, ასევე ცნობილი, როგორც ისტორიის მატერიალური გაგება — მარქსისტული ფილოსოფიის თეორია, რომლის მიხედვითაც ისტორიის მანძილზე საზოგადოების ცხოვრებას, მის მოძრაობა-განვითარებას მატერიალური ფაქტორები წარმართავს. ფაქტობრივად ესაა ისტორიული თეორია, რომლის მიხედვითაც წარმოების საშუალებების, მარქსისტული ტერმინოლოგიით, საწარმოო ძალებისა და წარმოებითი ურთიერთობების ერთიანობის, მატერიალური პირობები ფუნდამენტურად განსაზღვრავს საზოგადოების ორგანიზებასა და განვითარებას. ისტორიული მატერიალიზმი მარქსისა და ენგელსის მეცნიერული სოციალიზმის ფუნდამენტური ასპექტია, რომლის მიხედვოთაც კაცობრიობის ისტორიისთვის სამეცნიერო ანალიზის მორგება ავლენს კაპიტალისტურ სისტემაში არსებულ წინააღმდეგობებს, რომლის გადაჭრაც შესაძლებელია ძალაუფლებაში პროლეტარიატის მოსვლისა და სოციალიზმის დანერგვის პროცესის დაწყებით.
სქოლიო
კატეგორია:მატერიალიზმი კატეგორია:მარქსიზმი კატეგორია:ისტორიული თეორიები
რელატივიზმი
რელატივიზმი — ფილოსოფიურ შეხედულებათა ერთობლიობა, რომელიც უარყოფს ობიექტურობას და ამტკიცებს, რომ ფაქტები რელატიურია, ანუ განსხვავებულად აღიქმება დამკვირვებლის პერსპექტივისა და იმ გარემოს კონტექტსის მიხედვით, რომელშიც წარმოდგენილია ისინი.
ჟოელ ველტმანი
ჟოელ ველტმანი (დ. 15 იანვარი, 1995) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი. „ბრაიტონ ენდ ჰოუვ ალბიონისა“ და ნიდერლანდების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მცველი. იყო ნაკრების წევრი 2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატსა და 2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე.
რელატივიზმი
დესკრიფციული რელატივიზმი აღწერს კულტურათა და ხალხთა შორის არსებულ განსხვავებებს შეფასების გარეშე მაშინ, როცა, ნორმატიული რელატივიზმი დაინტერესებულია მოცემულ ფარგლებში შეხედულების მორალურობასა და ჭეშმარიტების შეფასებით.
რელატივიზმის გარკვეული ფორმები ენათესავება ფილოსოფიურ სკეპტიციზმს.
ჟოელ ველტმანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:ნიდერლანდელი ფეხბურთელები კატეგორია:ამსტერდამის აიაქსის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
რელატივიზმი
სოფიზმი
დასავლურ ფილოსოფიაში რელატივიზმის დამფუძნებელ მამებად სოფისტები მიიჩნევიან. რელატივიზმის ელემენტები მათ აზროვნებაში ძვ. წ. V საუკუნეში გაჩნდა. სოფისტების აზრით, მართებულისა და მცდარის გაგება იცვლებოდა ერთი ქალაქ-სახელმწიფოდან მეორემდე, ერთი თაობიდან მეორემდე, ამდენად „ჭეშმარიტება“ ცვალებად-მიმდინარე იყო. სოფისტი პროტაგორას ცნობილი დებულებაა: „ადამიანია ყველაფრის საზომი: არსებულისა, რომ ისინი არიან და არარსებულისა, რომ ისინი არ არიან.“ სოფისტთა მოსაზრებები ცნობილი გახდა მათი ოპონენტის, პლატონის, წყალობით, რომელიც, მათგან განსხვავებით, ჭეშმარიტების ობიექტურობას აღიარებდა. პლატონის დიალოგში „პროტაგორა“ პროტაგორა ამბობს: „რაც მართალია შენთვის, მართალია შენთვის, ხოლო რაც მართალია ჩემთვის, მართალია ჩემთვის.“
სქოლიო
კატეგორია:ეთიკური თეორია
ფარშიდ დელშადი
ფარშიდ დელშადი (, დ. 1972, შირაზი, ირანი) — ირანელი ენათმეცნიერი, ქართველოლოგი, ირანისტი, სლავთმცოდნე. ის ფრაიბურგის უნივერსიტეტსა და ბერნის უნივერსიტეტში იყო სპარსულისა და ისტორიულ-შედარებითი ენათმეცნიერების ლექტორი. დელშადმა პირველი ფილოსოფიის სადოქტორო და აკადემიური ნაშრომი ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში წარადგინდა 2000 წელს ისტორიულ-შედარებითი ენათმეცნიერებისა და კავკასიოლოგიის შესახებ.
ადრეული წლები და განათლება
ფარშიდ დელშადი დაიბადა 1972 წელს ირანის ქალაქ შირაზში. სწორედ აქ მიიღო დაწყებითი, საშუალო და უმაღლესი განათლება, მოგვიანებით კი ჩააბარა თაბატაბაის სახელობის უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტის ასპირანტურა ლიტერატურის ისტორიის სპეციალობით. ფარშიდ დელშადი მშობლიური სპარსული ენის გარდა თავისუფლად ფლობს არაბულ და ებრაულ ენებს.
ფარშიდ დელშადმა ფრიდრიხ შილერის სახელობის იენის უნივერსიტეტში, გერმანიაში, სადოქტორო დისერტაცია დაიცვა ისტორიულ-შედარებითი ენათმეცნიერების სფეროში, კონკრეტულად კი ირანული და სემიტური ტერმინების სესხებაზე კლასიკურ ქართულ ენაში. მოგვიანებით მან შეისწავლა გერმანული და ინდოგერმანული ენათმეცნიერებები. 1994 წლიდან ის მუშაობს ირანული და ედარებითი ენათმეცნიერების მკვლევარად გერმანიასა და შვეიცარიაში. დელშადმა თავისი წვლილი შეიტანა ისლამურ სამყაროში მცხოვრები უმცირესობების კვლევაში. ის ასევე მუშაობდა კულტურათაშორისი კომუნიკაციისა და სუფიზმის შესახებ. ფარშიდი ცნობილია ქართული და რუსული ლიტერატურის ნიმუშების თარგმნით სპარსულ ენაზე. ფარშიდ დელშადი ითვლება პირველ ირანელად, რომელმაც სპარსულად თარგმნა შოთა რუსთაველის „ვეფხისტყაოსანი“. ის მუშაობდა ჟენევაში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის კულტურული მრჩევლისა და გაეროს სერტიფიცირებული თარჯიმნის თანამდებობაზე. ფარშიდ დელშადი ასევე არის Magister Artium ირანული და სემიტური ფილოლოგიაში. მან მაგისტრატურა ასევე დაასრულა ინდოევროპულ ენათმეცნიერების „გერმანულის, როგორც მეორე და უცხოური ენის შესწავლის“ განხრით.
ვეფხისტყაოსნის გარდა ირანის საგარეო საქმეთა სამინისტროს მხარდაჭერით დელშადმა გამოუშვა „ათასერთი ქართული ანდაზა“, (ქართუკლ-სპარსული ტექსტები), 2002 წელს, თეირანში, რომლის თარგმანზეც დელშადმა თეა შურღაიასთან ერთად იმუშავა. ამ წიგნის რედაქტორი ჯემშიდ გიუნაშვილია.
ვეფხისტყაოსნის თარგმანი
ირანის ისლამურ რესპუბლიკაში „ვეფხისტყაოსნის პირველი თარგმანი სპარსულ ენაზე საქართველოს ელჩის, ჯემშიდ გიუნაშვილის ინიციატივით გამოიცა. აღსანიშნავია ისიც, რომ ფარშიდ დელშადმა თარგმანში მაქსიმალურად გაითვალისწინა პოემის ყველა მნიშვნელოვანი უცხოური გამოცემა, ასევე ნაწარმოების შესახებ დაწერილი არაერთი სამეცნიერო წერილი, სტატია თუ მონოგრაფია.
თეირანის ალამე თაბატაბაის სახელობის უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტის ასპირანტის ფარშიდ დელშადის, დაინტერესება „ვეფხისტყაოსნით“ ირანის ინტელექტუალურ წრეებში გავრცელებულმა პუბლიკაციებმა განაპირობა. ამ პუბლიკაციებს შორის იყო: იური მარის, ჰამზე სარდადვარისა და საიდ ნაფისის კვლევები; თეირანში ჟურნალ „ფეიამე ნოვინში“ 1966 წელს გამოქვეყნებული აკადემიკოს ალექსანდრე ბარამიძის „რუსთაველი და სპარსული ლიტერატურა“; ასევე თბილისში „ვეფხისტყაოსნის“ შესახებ 1979 წელს დასტამბული მეშჰედის უნივერსიტეტის პროფესორის, ჰამიდ ზარინქუბის სპარსულ ენაზე გამოქვეყნებული პირველი შედარებით ვრცელი გამოკვლევა. ფარშიდ დელშადმა, მოგვიანებით, პროფესორების, საიდ ვაეზისა და მაჰმუდ ებადიანის ხელმძღვანელობით მოამზადა და 1998 წლის 20 ივლისს წარმატებით დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე "ვეფხისტყაოსანი – შოთა რუსთაველის შედევრი". დელშადმა ნამუშევარს თან დაურთო კლასიკური სპარსული პროზით შესრულებული „ვეფხისტყაოსნის“ თარგმანი კომენტარებით.
ფარშიდ დელშადის ლექსიკაზე დიდი გავლენა მოახდინა მისმა წარმომავლობამაც. დელშადი შირაზის პროვინციაში დაიბადა და აღიზარდა, სადაური დიალექტიც თანამედროვე სალიტერატურო სპარსულის ერთ-ერთი ფუძემდებელია. თავად ქალაქი შირაზი ცნობილია „პოეზიისა და პოეტების მხარედ“. სწორედ ამ ქალაქიდან იყვნენ კლასიკური სპარსული ლიტერატურის გამორჩეული ფიგურები: ჰაფეზი და საადი.
მდიდარ ლექსიკასთან ერთად ფარშიდ დელშადის თარგმანი ენისადმი პურიტანული დამოკიდებულებით გამოირჩევა. დელშადი თარგმნისას ასევე ცდილობდა, რომ სპარსულში არსებული არაბული სიტყვები და ტერმინები სპარსული ექვივალენტებით შეეცვალა. ფარშიდ დელშადის ნამუშევარი არ წარმოადგენს „ვეფხისტყაოსნის“ „გასპარსულებულ“ ვერსიას. ის შექმნილია ლიტერატურულ-ისტორიული და ენათმეცნიერული ნიუანსების გათვალისწინებით.
„ვეფხისტყაოსნის სპარსულენოვან თარგმანს თან ახლავს მთარგმნელის, ფარშდ დელშადის მინაწერი: „ეპოსის თარგმანს ვუძღვნი ღირსეულ და კეთილშობილ ქართველ ხალხს“
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:ირანელი მთარგმნელები კატეგორია:ქართველოლოგები კატეგორია:ირანელი ისტორიკოსები კატეგორია:ირანელი ენათმეცნიერები კატეგორია:ირანისტები კატეგორია:სლავთმცოდნეები
შრომის კლუბი
შრომის კლუბი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ შრომაში. კლუბი აშენებულია 1956 წელს.
ბეტონის ნაგებობა ორსართულიანია. ჩრდილოეთით მოქცეული ფასადი დანაწევრებულია ორივე სართულზე განლაგებული მართკუთხა მოყვანილობის ფანჯრის ღიობებით. ნაგებობის ინტერიერის აღმოსავლეთ მონაკვეთში განთავსებულია კულტურის სახლის დარბაზი, რომელიც მხატვრული ელემენტების სიმდიდრით გამოირჩევა. დარბაზის მონუმენტური მხატვრობა შესრულებულია მხატვრის რობერტ სტურუას მიერ. მასშტაბურობით გამოირჩევა დეკორატიულ ჩარჩოში მოქცეული, სოციალისტური რეალიზმის სტილში შესრულებული პლაფონის ცენტრალური მხატვრული კომპოზიცია, რომელიც ასახავს ცის ფონზე წარმოდგენილი გურული გლეხების ყოფით სცენებს. დარბაზის ჭერის კუთხეებში ჩართულია შედარებით მცირე ზომის დეკორატიულ მედალიონებში ჩაწერილი, ყოფითი ჟანრის ოთხი დამოუკიდებელი ფერწერული კომპოზიცია. ღია მწვანე შეფერილობის ჭერი ასევე გაფორმებულია თეთრი და ოქროსფერი, თაბაშირით გამოყვანილი მცენარეული და გეომეტრიული ორნამენტული სახეებით. პარტერში განთავსებულია ხის სადა სკამები. ინტერიერის კედლებს ორ რეგისტრად ყოფს პროფილირებული კარნიზი და მაყურებლებისთვის განკუთვნილი (მუცლიანი მოყვანილობის) ზედა იარუსი, რომელიც დარბაზს სამი მხრიდან მიუყვება. იარუსის დასავლეთის მონაკვეთი დაფუძნებულია ოთხ სვეტზე. ქვედა რეგისტრში კედლებს პილასტრები ანაწევრებს. გრძივი კედლების ზედა რეგისტრს მიუყვება ფართო, მართკუთხა ფანჯრის ღიობები.
სცენის ფართო ღიობს გარშემოუყვება მცენარეული ორნამენტებით გაფორმებული დეკორატიული არშია. ხოლო შუბლზე წარმოდგენილია ჰერალდიკური სკულპტურული კომპოზიცია, რომლის ცენტრშიც გამოსახულია საქართველოს სსრ-ის გერბი და მისგან სიმეტრიულად, მარჯვენა და მარცხენა მხარეს ჩამომჯდარი ახალგაზრთა ქალისა (ჩონგურით ხელში) და მამაკაცის (მომღერალი) გამოსახულება.
ეზოს ჩრდილოეთით აღმართულია ალაყაფის კარები დეკორატიული ქოთნებით დასრულებული მართკუთხა გეგმარების სვეტები, რომელთა შორის მოქცეულია მხატვრულად დამუშავებული ლითობის ჭიშკარი. შენობის ძირითად კორპუსს სამხრეთ-აღმოსავლეთის მხრიდან გააჩნია მოგვიანო პერიოდში განხორციელებული ორსართულიანი მინაშენი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში
ალაკონი
ალაკონი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 47,495813 კმ². მოსახლეობა — 238 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
საყვარელი (1992 წლის ფილმი)
საყვარელი (L'Amant) — 1992 წლის რომანტიკული დრამა, რომლის რეჟისორია ჟან-ჟაკ ანო. დაფუძნებულია მარგარეტ დიურასის 1984 წლის ნახევრადავტობიოგრაფიულ რომანზე. ფილმი, რომელშიც მოქმედება 1929 წლის ფრანგულ ინდოჩინეთში ხდება, მოზარდი ფრანგი გოგონასა და შეძლებული ჩინელი მამაკაცის უკანონო ურთიერთობის შესახებ მოგვითხრობს.
ფილმმა მოიპოვა სეზარის ჯილდო საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:ეროტიკული ფილმები კატეგორია:1992 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:რომანტიკული დრამები
ალიოსა
ალიოსა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 81,600486 კმ². მოსახლეობა — 572 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
Zorin OS
Zorin OS არის პერსონალური კომპიუტერის ოპერაციული სისტემა, შექმნილია ლინუქსზე დაფუძნებული კომპიუტერებისთვის ახალი მომხმარებლებისთვის. მასში ჩაშენებული ერთ-ერთი ფუნქცია მომხმარებელს საშუალებას აძლევს შეცვალონ ინტერფეისი და მიამსგავსონ Microsoft Windows ან macOS. Wine -ის და PlayOnLinux -ის დაყენება მარტივადაა შესაძლებელი Zorin OS -ზე, ისინი საშუალებას აძლევს მომხმარებლებს გაუშვან Windows -ის პროგრამული უზრუნველყოფა გარდამავალი სიმარტივისთვის. Zorin OS -ის შემქმნელები აწარმოებენ ოპერაციული სისტემის სამ უფასო გამოცემას, შესასყიდად კი „Ultimate“ გამოცემას.
მიმდინარე გამოშვებებია Zorin OS 15.3 Ultimate, Zorin OS 15.3 Core, Zorin OS 15.3 Lite, და Zorin OS 15.3 Education. ახალი გამოცემები განაგრძობენ Ubuntu -ზე დაფუძნებულ Linux -ის ბირთვის და GNOME ან XFCE ინტერფეისის გამოყენებას.
მახასიათებლები
Zorin OS არის სრულად გრაფიკული, გრაფიკული ინსტალერით. სტაბილურობისა და უსაფრთხოების მიზნით, იგი მიჰყვება Ubuntu -(ს) ძირითადი სისტემის გრძელვადიან გამოშვებებს. ის იყენებს როგორც საკუთარ პროგრამულ საცავებს, ასევე Ubuntu -(ს) საცავებს.
მიმოხილვა
Zorin OS -ის კომპანია დაფუძნდა და შეიქმნა დუბლინში 2009 წელს, რუსი თანა-დამფუძნებლების, არტიომის და კირილ ზორინის მიერ.
ისტორია
Zorin OS თავდაპირველად გამოშვებული იქნა 2009 წლის 1 ივლისს. ძველი ვერსიები მომხმარებლებისგან სუფთა ინსტალაციას მოითხოვდნენ, თუმცა 12.4 ვერსიიდან, სისტემის განახლების მენეჯერი შეიძლება გამოყენებულ იქნას არსებული ინსტალაციების განახლებისთვის.
უსაფრთხოება
Zorin OS -(ს) გააჩნია გაურთულებელი დაყენებული უსაფრთხოება, თუმცა ის ნაგულისხმევად არ არის ჩართული.
მიმღები
Zorin OS შექებული იქნა ინტუიციური და ნაცნობი განლაგებისთვის, ფუნქციონირებისა და ინსტალაციის პროცესისთვის. ის შექებული იქნა Windows 10 -ის ნაცნობი განლაგების ჰქონისთვის, NVIDIA დრაივერების მარტივი ინსტალაციისა და მარტივი ინტუიციური პროგრამული უზრუნველყოფის ცენტრისთვის.
ანდორა (ტერუელი)
ანდორა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 141,359454 კმ². მოსახლეობა — 7345 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ესტერკუელი
ესტერკუელი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 55,593298 კმ². მოსახლეობა — 205 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
კრივილიენი
კრივილიენი (Crivillén, Crivillent) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 42,025069 კმ². მოსახლეობა — 86 კაცი (2020 წ.).
ასაილა
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
კრივილიენი
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
არინიო
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
გარგალიო
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ტერუელის ქალაქები
ოლიეტე
ოლიეტე (Oliete, Oliet) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 85,481085 კმ². მოსახლეობა — 343 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
კალანდაძეების სახლი
კალანდაძეების სახლი — კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი საქართველოში, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხიდისთავში.
ისტორია
ოდა აგებულია დარისპან გიგოს ძე კალანდაძის (1870-1955) მიერ 1912-1914 წლებში. სახლის მოსაწყობად მისმა ძმამ სერგომ ევროპული ავეჯი გაუგზავნა მოსკოვიდან. 1914 წელს დარისპანმა ცოლად მოიყვანა ევპრაქსია კანდელაკი. დარისპან კალანდაძე იყო ვაჭარი და ჰქონდა რამდენიმე დუქანი სხვადასხვა ადგილას. 1913 წლიდან იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ხიდისთავის განყოფილების წევრი. 1930-იან წლებში განკულაკების შიშით, დარისპან კალანდაძემ საკუთარი ძმებს გაუფორმა სახლის ნაწილი, 1990-იან წლებში გარდაიცვალა დარისპანის შვილი პატკულას. მას შემდეგ სახლი გაიძარცვა და გაპარტახდა.
არქიტექტურა
სახლი ოდაა და აშენებულია XX საუკუნის დასაწყისის ხის სახლების სამშენებლო ტექნიკითა. დგას ქვის ხიმინჯებზე. ერთ მხარეს, პირველი სართული აგურით და ქვით არის ნაშენი. სახლის წინა ფასადი ხის აჟურული აივნითაა გახსნილი, რომელზეც გვერდიდანაა შესასვლელი. კარი ხისაა. დანარჩენი ფასადები მხოლოდ სარკმლებითა და ერთი კარითაა დანაწევრებული. სარკმლები ფრონტონისებური თავსართითაა გაფორმებული. სახლში რამდენიმე სხვადასხვა ზომის ოთახია, რომლებიც ერთმანეთთან ხის ტიხრებითა და კარებითაა დაკავშირებული. თითოეულ ოთახში აგურით ნაგები ბუხარია. ბუხრები საუკუნეთა მიჯნაზე გავრცელებული ტექნიკითაა ნაგები. ისინი ერთ საბუხრე ხვრელთანაა დაკავშირებული და ამგვარად ორ ჯგუფს ქმნიან. ბუხრები ორნამენტირებული და მოხატულია. ერთი მათგანი ოჯახის წევრთა დიდი ფოტოთია დამშვენებული. იატაკი და ჭერი ასევე ხისაა. ოთახების ხის კედლები, ტიხრები და ჭერი მოხატულია მცენარეული და დეკორატიული ორნამენტებითა და პეიზაჟებით. ერთ-ერთ ნახატზე გამოსახულია ნატურმორტი, რომელზეც სარაჯიშვილის კონიაკის ბოთლია გამოსახული შესაბამისი წარწერით „Кавказский натуральный коньякь Сараджевь“. სახლის სახურავი ოთხფერდაა. გადახურულია მარსელის კრამიტით. ეზოში შემორჩენილია ქვით ნაგები ჭა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები გურიის მხარეში კატეგორია:სახლები საქართველოში
კასტელნოუ
კასტელნოუ (Castelnou, Casterló) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ბახო-მარტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 37,08986 კმ². მოსახლეობა — 134 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ალბალატე-დელ-არსობისპო
ალბალატე-დელ-არსობისპო (Albalate del Arzobispo, Albalat de l'Arcebispe) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ბახო-მარტინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 205,686966 კმ². მოსახლეობა — 1972 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
ეხულვე
ეხულვე (Ejulve, Exulve) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის ანდორა-სიერა-დე-არკოსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 109,485836 კმ². მოსახლეობა — 177 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები