cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლაბრადორის ნაკრძალი
ისტორია
ნაკრძალის ტერიტორიაზე ძველად ბრიტანული სამხედრო ბაზა (ფორტი) მდებარეობდა. პასირ პენჯანგის ფორტი 1890-იან წლებში, ბორცვის მწვერვალზე აიგო. კლდის სიმაღლიდან გამომდინარე ბრიტანეთის მთავრობამ მისი სტრატეგიული მდებარეობა შეაფასა და სინგაპურის სამხრეთნაწილში მდებარე კეპელის ნავსადგურისა და სამხრეთ-დასავლეთ სანაპიროს შესასვლელების დასაცავად გაამაგრა. აღნიშნული ბაზა ერთ-ერთია იმ ცხრა ფორტს შორის, სადაც ბრიტანეთის ხელისუფლებამ ბატარეები განალაგა, შესაბამისად ფორტი სინგაპურში ბრიტანელთა თავდაცვითი სისტემის შესასწავლად ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი წყაროა.
კლდის ქვევით სანაპირო საზოგადოებისთვის ხელმისაწვდომი 1930 წლამდე იყო ხელმისაწვდომი. სანაპირო რეკრეაციული სპორტის სახეობიიბსთვის გამოიყენებოდა. მახლობლად ადგილობრივი სოფლები და ვილები გაჯანსაღებისთვის გამოიყენებოდა.
იაპონია-ჩინეთი მეორე ომის დროს და 1930-იან წლებში იაპონიის იმპერიის საზღვაო-სამხედრო შეიარაღებისა და მოქმედებების ზრდის გამო ბრიტანეთის მთავრობამ სინგაპურის თავდაცვითი სანაპირო ხაზი გამოიკვლია, რის შემდეგაც განსაზღვრა, რომ პასირ პენჯანგის სანაპირო მტრის სამხედრო ძალებისთვის ხმელეთზე გადმოსხდომისთვის მარტივ ადგილს წარმოადგენდა. ბრიტანეთის მთავრობამ პასირ პენჯანგის ფორტი გაამაგრა.
ფლორა და ფაუნა
ნაკრძალში 70-ზე მეტი სახოების ფრინველი, მათ შორის ლურჯგვირგვინიანი თუთიყუში, მოწითალო-მოყავისფრო კოდალა და ტიმალიასებრნი ბინადრობს. ნაკრძალის ტერიტორიაზე 10-ზე მეტი სახეობის პეპელაა აღმოჩენილი. 300 მეტრის სიგრძის ლაბრადორის სანაპიროზე გაზრდილი მცენარეები, მათ შორის ზღვის ყურძნები, გორგონარიები და წითელი წყალმცენარეები ფლორის საკვებს წარმოადგენს. ზღვის გვირილა კლდოვანი სააპირო უამრავი მარჯნისა და კიბორჩხალის სამკვიდროა. სანაპირო ზღვის მცენარეულობის გავრცელების არეალია, სადაც ქვიშის წურბელები და მახვილკუდანი ბინადრობენ.
სხვა ღირსშესანიშნაობები
სხვა ღირსშესანშნაობათა შორისაა მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი შემორჩენილი ისტორიული რელიქვიები (როგორიცაა ექვსინჩიანი საზღვაო იარაღი, რომელიც ყოფილ სანაპიროს გზის ბანაკში აღადგინეს და ცარიელი სახით პარკში განათავსეს და ძველი იარაღის საწყობები) და ფორტის მიწისქვეშა გვირაბები (რომელთაც აგრეთვე ლაბრადორის საიდუმლო გვირაბებს უწოდებენ).ომის ისტორიული რელიქვიები და ფორტის ქვეშ გაყვანილი ძველი გვირაბები სიგაპურის წარსულის გამოხატულებაა და ქვეყანაში მეორე მსოფლიო ომის დროსბრიტანეთის კოლონიური მმართველობის შესახებ მნიშვნელოვან ინფორმაციას იძლევა. ისტორიული რელიქვიებისა და პარკის სამხედრო ისტორიას საგანმანათლებლო მნიშვნელობა აქვს ადგილობრივი სკოლების მოსწავლეებისა და სტუდენტებისთვის, რომლებიც საველე ტურებში, შემეცნებით მოგზაურობებსა და გასვლებში მონაწილეობენ.
ზღვის მცენარეულობის მეთვალყურეობის ოპერაციები
ეროვნული პარკების საბჭო, ბიომრავალფეროვნების ეროვნული ცენტრი და მოხალისეები რეგულარულად ატარებენ გამოკითხვებს იმ ზღვის მცენარეულობის შესახებ, რომელიც სინგაპურში, მოქცევისა და ტალღსაშიშ ადგილებში (ჩექ იავას კონცხი და სემაკაუს კუნძული) ხარობს. ლაბრადორის ზღვის მცენარეულობის მდელოც მეთვალყურეობის ქვეშაა. გამოკითხვები წყლის მცენარეულობის მსოფლიო შეფასებისადა მონიტორინგის პროგრამის, Seagrass-Watch ნაწილია, რომელიც მთელი მსოფლიოს მასშტაბით 18 ქვეყნის 200-ზე მეტ მეთვალყურეობის ქვეშ მყოფ ობიექტს მოიცავს. კვლევის პროცესში უსაფრთხო მეთოდების გამოყენება ზღვის მცენარეულობის შენარჩუნებას უწყობს ხელს. Seagrass-Watch-ის მთავარი შტაბი ზღვის მცენარეულობის ჰაბიტატების მდგომარეობის ანალიზს ახდენს ლოკალურ, რეგიონულ და გლობალურ დონეზე.
ზღვის ღრუბლების შესახებ გამოკითხვა
ეროვნული პარკების საბჭომ, ბიომრავალფეროვნების ეროვნულმა ცენტრმა და ტროპიკული საზღვაო მეცნიერების ინსტიტუტმა წამოიწყო კოლაბორაციული პროექტი, რათა სინგაპურის ირგვლივ მოქცევის მიდამოებში ზღვის ღრუბლების გამოკვლევები ეწარმოებინა. ღრუბლები ძირითადად სინგაპურის სანაპიროზე არსებობენ და ნაკლებად არიან ცნობილი ამ მხრივ ატარებული კვლევების სიმცირის გამო.
ერთწლიანი გამოკვლევის შემდეგ სანაპიროს ღრუბლების 102 სახეობა გამოვლინდა. მეცნიერებისთვის სრულიად ახალი სახეობა Suberites diversicolor პირველად აღწერეს, ხოლო 40 სახეობის სანაპიროს ღრუბელი პირველად აღმოაჩინეს სინგაპურში.
ელენე ცაგარეიშვილი
ელენე ცაგარეიშვილი (დ. 1 ივლისი, 1930, ქუთაისი — გ. 13 მაისი, 2020) —  ქართველი  მეცნიერი, ისტორიკოსი, არმენოლოგი და წყაროთმცოდნე.
1954 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. არმენოლოგი, საქართველოს რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის კორნელი კეკელიძის სახელობის ხელნაწერთა ინსტიტუტის საისტორიო წერილობითი ძეგლების განყოფილების ხელმძღვანელი, უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი. ელენე ცაგარეიშვილი, რომელიც ხელნაწერთა ინსტიტუტის დამაარსებლის ილია აბულაძის მოსწავლე იყო, ინსტიტუტის დაარსების დღიდან ჩაება მის საქმიანობაში.
წლების მანძილზე ეწეოდა სამეცნიერო საქმიანობას. ისტორიის მეცნიერებათა კანდიდატი, სადისერტაციო თემა— „იოანე დრასხანაკერტელი. სომხეთის ისტორია“, დაიცვა 1965 წელს. ელენე ცაგარეიშვილს ეკუთვნის ძველი სომხური საისტორიო წყაროების არაერთი გამოცემა და თარგმანი, მათ შორის სტეფანოს ორბელიანის „ცხოვრება ორბელიანთა“, არისტაკეს ლასტივერტცის „ისტორია“, იოანე დრასხანკერტცის „სომხეთის ისტორია“ და სხვა, რომელთაც სამეცნიერო მიმოქცევაში შემოიტანეს ამ ტექსტებში დაცული უმნიშვნელოვანესი ცნობები საქართველოს შესახებ.
ელენე ცაგარეიშვილის მეუღლე იყო აღმოსავლეთმცოდნე, ისტორიკოსი, ირანისტი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი დავით (დევი) კაციტაძე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი არმენოლოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
უხილავი ქალაქები
უხილავი ქალაქები (Le città invisibili) — იტალიელი მწერლის, იტალო კალვინოს რომანი. პირველად 1972 წელს გამოქვეყნდა ჯულიო ეინაუდის რედაქტორობით.
აღწერა
წიგნში მარკო პოლოს ფანტაზიით შექმნილი წარმოსახვითი ქალაქებია წარმოჩენილი. წიგნს მოგზაურსა და დაბერებულ და მოუცლელ იმპერატორ ყუბილაი ხანს შორის საუბრის ფორმა აქვს. წიგნის დიდი ნაწილი მარკო პოლოს მიერ მოყოლილი მცირე პროზაული პოემებისგან შედგება, რომლებშიც 55 გამოგონილი ქალაქია აღწერილი და მათი დიდი ნაწილი შეიძლება იგავების ან მედიტაციების სახით იქნეს წაკითხული კულტურის, ენის, დროის, მეხსიერების, სიკვდილის ან ადამიანთა გამოცდილების ზოგადი ბუნების შესახებ.
ისტორიული ფონი
უხილავი ქალაქები სამოგზაურო ლიტერატურის ჟანრის არქეტიპული მაგალითის, მარკო პოლოსო მოგზაურობა, დეკონსტრუქციაა. ამ წიგნში მარკო პოლო ცნობილი ვენეციელი ვაჭრის აზიასა და მონღოლთა იმპერიაში მოგზაურობას აღწერს.
სტრუქტურა
9 თავში მარკო პოლო 55 წარმოსახვით ქალაქს აღწერს, რომელთაც ქალთა სახელები აქვთ. ქალაქები 11 თემატურ ჯგუფად იყოფა, რომლებშიც 5-5 ქალაქია მოქცეული.
მუსიკა
უხილავი ქალაქები საფორტეპიანო ციკლის სახელწოდებაა, რომელიც კომპოზიტორმა სემიუელ ჩომ 2018 წლის ოქტომბერში შეასრულა. ნაწარმოები ხუთი აქტისგან შედგება და ადელმაზე, ისაურაზე, პენთესილეაზე, ერსილიასა და ვალდრადაზეა დაფუძნებული.
სქოლიო
კატეგორია:1972 წლის რომანები კატეგორია:იტალო კალვინოს ნაწარმოებები კატეგორია:პოსტმოდერნული რომანები კატეგორია:XX საუკუნის იტალიური რომანები კატეგორია:იტალიური ისტორიული რომანები კატეგორია:ოპერებად ადაპტირებული რომანები
Live in Australia with the Melbourne Symphony Orchestra
Live in Australia with the Melbourne Symphony Orchestra — ელტონ ჯონის საკონცერტო ალბომი, გამოცემული 1987 წელს. იგი ჩაწერილია 1986 წლის 14 დეკემბერს, სიდნეიში, მელბურნის სიმფონიური ორკესტრის მონაწილეობით.
კონცერტი წარმოადგენდა უკანასკნელს იმ კონცერტების სერიაში, რომელიც მუსიკოსმა 1986 წლის უკანასკნელი 2 თვის მანძილზე ჩაატარა. პირველი ნაწილი შედგებოდა ელტონ ჯონისა და მისი ბენდის 14 მონაწილის გამოსვლისგან, რასაც ახლდა ჩასაბერი ინსტრუმენტების ორკესტრი და ექსცენტრიული კოსტუმები. მეორე ნაწილი მოიცავდა ჯონის, ბენდისა და 88 მუსიკოსიანი ორკესტრის გამოსვლას, რომლის მსვლელობისას ელტონ ჯონი გადაცმული იყო მოცარტად.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორები - ელტონ ჯონი / ბერნი ტოპენი.
ნეგაუს ჩაფხუტი
ჩაფხუტს ამზადებდნენ ბრინჯაოსაგან. ჩაფხუტის კედლის სისქე 1-3 მმ-ია. რამდენიმე შლემზე აღმოჩენილია წარწერები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვენიის არქეოლოგია კატეგორია:საბრძოლო თავსაბურავები
ტამბო-დე-მორის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩინჩის პროვინციის რაიონები
ავრემენი
ავრემენი (Avrămeni) — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 81 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 512 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
ტაგანროგის სომხურ-გრიგორიანული ტაძარი
ტაგანროგის სომხურ-გრიგორიანული ტაძარი (Армяно-Григорианский храм) — ყოფილი სომხურ-გრიგორიანული ტაძარი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობდა ბერძნების ქუჩაზე 1929 წლამდე. მისი დანგრევის შემდეგ მის ადგილზე ააშენეს სამსართულიანი მრავალბინიანი სახლი (თანამედროვე ბერძნების ქუჩა № 62).
ისტორია
მიწის ნაკვეთი ბერძნების ქუჩაზე, ქვის კიბესთან ახლოს, სადაც შემდეგ განთავსდა სომხურ-გრიგორიანული ეკლესია, ქალაქელებს აჩუქა მსხვილმა ბიზნესმენმა იაკობ მიხაილის ძე სერებრიაკოვმა 1895 წელს. ნიკოლოზ II-ის გამეფების აღსანიშნავად.
1920-იანი წლების ბოლოს დახურული სომხურ-გრიგორიანული ტაძრის შენობაში განათავსეს მხატვარ-მოქანდაკეების სახელოსნო არტელი. ამ სახელოსნოში თავის დროზე მუშაობდა ცნობილი მხატვარი ვალენტინა რუსო.
უკანასკნელ წლებში, შენობის დანგრევამდე, ეკლესიის შენობა გამოიყენებოდა ტაგანროგის ლუდსახარში ქარხნის ხორბლის საწყობად.
ეკლესიის მსახურნი
ტაძრის კურთხევის პერიოდში ეკლესიაში მღვდელი არ იყო. ღვთისმსახურის არჩევის დღედ დანიშნეს 1906 წლის 4 ივნისი. პასტორის ადგილის მსურველი ადამიანი ბევრი იყო, მათ შორის მამა იოანე ოქსენტიანცი და მამა ვართანიანცი. აღნიშნულ კრებაზე პასტორად ერთხმად აირჩიეს მამა იოანე სოფელ ეკატერინოვკიდან. ამ გავაწყვეტილების შემდეგ მოსახლეობა უკმაყოფილო დარჩა და მოითხოვეს მისი დაბრუნება ძველ ადგილზე. სასულიერო საზოგადოება შეხვდა მოსახლეობას, თუმცა გადაწყვეტილება არ შეცვალეს. 24 სექტემბერს გაიმართა მეორე შეხვედრა, რომელშიც მონაწილეობდა სომეხთა არქიმანდრიტი მუშე. კრებაზე ერთადერთ კანდიდატად განიხილებოდა მამა ვართანაიანცი სოფელ კრასნოვოდსკიდან. მამა იოანემ გაიარა სწავლების კურსი დონის ნახიჩევანის სომხურ სემინარიაში და მისი დასრულების შემდეგ დანიშნეს ეკატერინოვკის უფროს მასწავლებლად.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის დაკარგული ეკლესიები
დიამანტი-დ’უესტი
დიამანტი-დ’უესტი (Diamante d'Oeste) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 571 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტოლედუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 027 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.26 კმ²-ზე. ფართობი 309 110 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ზანგეზურის მაზრა
250პქ|მინი|მარჯვნივ|რუკა ზანგეზურის მაზრა (Зангезурский уезд) —  რუსეთის იმპერიის, ელიზავეტპოლის გუბერნიის ერთ-ერთი ყოფილი ადმინისტრაციული ერთეული, რომლის ცენტრი  1868 წლამდე იყო ქალაქი გორისი, მანამ სანამ საბჭოთა ხელისუფლების მიერ ოფიციალურად არ გაუქმდა.
სამხრეთ კავკასიაში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, მაზრის ტერიტორია გაიყო საბჭოთა სომხეთსა და საბჭოთა აზერბაიჯანს შორის, სომხეთის შემადგენლობაში ძირითადად გადავიდა სომხებით დასახლებული პუნქტები, როგორებიც იყო: სისიანის, გორისის, კაპანისა და მეღრი რაიონები, ხოლო აზერბაიჯანმა მიიღო ლაჩინი, ქუბადლი და ზანგილანი, სადაც მოსახლეობა ძირითადად მუსულმანებისგან შედგებოდა.
ისტორია
სომხეთის მმართველობის დროს რეგიონი იყო სომეხთა პროვინციის სიუნიქისა და სომეხთა მელიქატების ნაწილი მე -18 საუკუნის შუა პერიოდამდე, ხოლო რეგიონი ასევე იმყოფებოდა სპარსეთის იმპერიის შემადგენლობაშიც. 1770-იანი წლებსა და ტერიტორიის რუსეთის იმპერიაში გადასვლას შორის, 1813 წელს, ზანგეზურის მაზრა იყო ყარაბაღის სახანოს ტერიტორიის ნაწილი.
1850-იან წლებში ზანგეზური მაზრი შეხახისა (მოგვიანებით ცნობილი როგორც ბაქოს გუბერნია) და ერევნის გუბერნიების შემადგენლობაში იყო. 1868 წლის 25 თებერვალს, ელიზაბედპოლის გუბერნიის დაარსების შედეგად, ზანგეზურის მაზრა შუშის მაზრს ეკუთვნოდა, ბაქოსა და ერევანის გუბერნიების ორდუბადის მაზრის ნაწილებისგან. რუსეთის იმპერიის დაცემის შემდეგ ყარაბაღი, ნახიჩევანი და ზანგეზური გახდა სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის ტერიტორიული დავის საგანი. 1918 წელს ბრიტანულმა ძალებმა აიღეს ქალაქი ბაქო, გენერალმა უილიამ ტომსონმა, რომელიც მოკავშირეთა ძალებს წარმოადგენდა, მთიანი ყარაბაღი ზანგზურის მაზრასთან ერთად ცნო აზერბაიჯანის ტერიტორიის ნაწილად. მან დაადასტურა აზერბაიჯანის მთავრობის მიერ ხოსროვ ბეი სულთანოვის დანიშვნა ყარაბაღის გენერალ-გუბერნატორად. 1919 წელს მთიანი ყარაბაღის სომხურმა ასამბლეამ აღიარა აზერბაიჯანის უფლებამოსილება. რეგიონში საბჭოთა მმართველობის დამყარების შემდეგ, ზანგეზური სომხეთს აზერბაიჯანის სსრ-მ გადასცა, როგორც „მეგობრობის სიმბოლო“.
დემოგრაფია
1897 წელს რეგიონში ჩატარებული აღწერის თანახმად, მაზრის მთლიანი მოსახლეობა 137 871 ადამიანს შეადგენდა, მათგან 71 206 თათარი იყო (თანამედროვე აზერბაიჯანელები), 63 622 იყო სომეხი, 1 807 ქურთი, 1 006 რუსი, ხოლო დანარჩენები სხვა უმცირესობების წარმომადგენლები. რეგიონში სულ 326 სოფელი მდებარეობდა. მოსახლეობა ძირითადად დაკავებული იყო სოფლის მეურნეობით, მებაღეობით, მეღვინეობით, ბამბის მოყვანით, მესაქონლეობითა და სპილენძის გამოდნობით. დაბლობის ფართობი გამოიყენებოდა ბამბის მოსაშენებლად, რომელზეც წელიწადში 20 000 გირვანქა ბამბა მოჰყავდათ. რეგიონში ვენახები მოიცავდა 4 494 დესიატინა (ძველი საზომი ერთეული) მიწას, რომლისგანაც მიღებული მოსავალი დაახლოებით 106 860 გირვანქა ყურძენს შეადგენდა. 1890 წელს დაახლოებით შეგროვებული იქნა თითქმის 3 728 გირვანქა აბრეშუმი. 1891 წლის სტატისტიკური მონაცემების თანახმად, აქ 9 784 ცხენი იყო, 83 000 პირუტყვი, 780 ბუფალო, 133 648 ცხვარი, 4 600 თხა, 7 008 ვირი და 1 505 ჯორი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის მაზრები
დარვინის თაღი
thumb|დარვინის თაღი. დარვინის თაღი — ბუნებრივი კლდოვანი თაღი, რომელიც მდებარეობს გალაპაგოსის დარვინის კუნძულზე, წყნარ ოკეანეში. ცნობილია მეტსახელით „თეატრი“. თაღის ბუნებრივი წარმოქმნა გამოიწვია ეროზიამ. 2021 წლის 16 მაისს დარვინის თაღი ჩამოიშალა და ორი სვეტის სახით შემორჩა.
დეტქი
დეტქი ან Detq (Դետք) ― სომხური ბოი-ბენდი. შეიქმნა 2015 წელს. ჯგუფის პროდიუსერია არმან ამპი. მათი დებიუტი შედგა სიმღერით „MAMA“ (დედა). მღეროდნენ ხელოვნების ინსტიტუტში „ნარეკაცი“.
სახელი
„დეტქი“ (Դետք) არის სამხედრო ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს სამი ჯარის კაცისაგან შემდგარ გუნდს, რომელსაც ევალება ტერიტორიის დაზვერვა.
სქოლიო
კატეგორია:სომხური ჯგუფები
მიხეილ სალაძე
მიხეილ სალაძე (დ. 5 თებერვალი, 1959, ზესტაფონი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1981) და ღირსების ორდენის ორგზის და ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალერი.
ბიოგრაფია
მსოფლიოს თასის მფლობელი (1981) და მსოფლიო უნივერსიადის სამგზის ჩემპიონი (1973, 1977, 1982). სსრკ ოთხგზის ჩემპიონი (1976, 1979, 1981, 1982) და სამგზის მეორე პრიზიორი (1973, 1977, 1980). სსრკ თასის ორგზის მფლობელი (1973, 1976). სსრკ ხალხთა VII სპარტაკიადის ჩემპიონი (1979) და VIII სპარტაკიადის მეორე პრიზიორი (1983). იტალიის დიდი პრიზის (1973) და „ადრიატიკის თასის“ ორგზის (1976, 1977) მფლობელი, 1981 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის საუკეთესო მოჭიდავე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:ზესტაფონში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
პრისცილა ჩანი
ადრეული ცხოვრება
2003 წელს დაამთავრა ქუინსის უმაღლესი სკოლა, სადაც თანაკლასელების მიერ არჩეული იქნა „კლასის გენიოსად“.
პირადი ცხოვრება
ჩანი და ცუკერბერგი 2012 წლის 19 მაისს დაქორწინდნენ. ჩანმა და ცუკერბერგმა დაანონსეს თავისი პირველი შვილის, მაქსიმა ჩან-ცუკერბერგის დაბადება. დაიბადა 2015 წლის 1 დეკემბერს.. 2017 წლის 28 აგვისტოს მათ შეეძინათ მეორე ქალიშვილი რომელსაც ოგასტი დაარქვეს.
მარკ ცუკერბერგის Facebook პოსტზე დაყრდნობით ჩანი ბუდისტია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ამერიკელი ექიმები კატეგორია:ამერიკელი ქალი ქველმოქმედები
კარენ დემირჩანის მუზეუმი
კარენ დემირჩანის მუზეუმი — კულტურული დაწესებულება, რომელიც მდებარეობს ერევანში, ყაზარა პარპეტის ქუჩა 7-ში.
ისტორია
აღნიშნული მუზეუმი შეიქმნა ხანდაზმული სომეხთა 2001 წლის 9 იანვრის №9 კანონმდებლობით, საბჭოთა სომეხის პოლიტიკური და სასამართლო ხელისუფლების წარმომადგენლის, კარენ დემირჩიანის (1932-1999 წწ.)სახელზე.
აღნიშნული მუზეუმის ამოცანაა სომეხი ხალხის პატრიოტული თემით განათლება კარენ დემირჩიანის მაგალითზე. გახსნის ცერემონია და ძირითადი ექსპოზიციის გამოფენა გაიმართა, რომელიც 2007 წლის 20 აპრილის, როდესაც აღინიშნა ამ პიროვნების 75 წლის იუბილე.
მუზეუმში განთავსებულია: დოკუმენტები, ფოტომასალა, ვიდეოჩანაწერები, თანამედროვეთა მოგონებები, პირადი ნივთები, სამთავრობო ჯილდოები, სუვენირები და მოგონებები ამ ადამიანთან დაკავშირებული. მხატვრების, მეგობრების, სხვადასხვა სახელმწიფოების ხელმძღვანელების, პოლიტიკოსების მოგონებები ხელოვნების ნიმუშები, ოლიმპიური მედლები, რომელიც საჩუქარია კარენ დემირჩიანისთვის, კარენ დემირჩიანის პირადი არქივი, რომელიც ასევე მოიცავს სამუშაო დღის წესრიგებს მისი მმართველობის პერიოდში, როგორც საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივნისა. ასევე მისი ვერცხლის გრაგნილი, წარწერით, კარენ დემირჩიანის 50 წლის დაბადების დღესთან დაკავშირებით, სადაც კათოლიკოსი ვაზგენ I აღწერს მის მასშტაბურ საქმიანობას.
განსაკუთრებით საინტერესოა სომეხი და რუსი მხატვრების, მეცნიერებისა და მწერლების წიგნები და ნამუშევრები.
სომხეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის პირველი მდივნის პირველი ისტორიული და კულტურული ღირებულება, რომელიც დროულად (1950 წელი) მომზადდა სსრკ სახალხო მხატვრის გრიგორ ხანჯიანანის პროექტის მიხედვით. სომხეთის კომუნისტური პარტიის ცენტრალური კომიტეტის დარბაზში წარმოდგენილია ავეჯი და საგნები, რომლებიც გამოიყენება კარენ დემირჩიანის და ცენტრალური კომიტეტის მდივნების მიერ, აგრეთვე კარენ დემირჩიანის სამუშაო მაგიდა იმ პერიოდისათვის, როდესაც იგი არჩეულ იქნა სომხეთის ეროვნულ ასამბლეაზე.
მუზეუმს აქვს პოლიტიკური ლიტერატურის ბიბლიოთეკა, სადაც ვიზიტორებს შეუძლიათ უშუალოდ გაეცნონ სომხეთის საბჭოთა და პოსტ-საბჭოთა პერიოდის ისტორიას.
მუზეუმი ხშირად აწყობს თემატურ გამოფენებს, მაგალითად: სომხეთში სოფლის მეურნეობის განვითარება - 1970-1990 წლებში; ერევანის მეტროს შექმნის ისტორია; ერიბუნი-ერევანის დღესასწაულის ისტორია და ა.შ., ამ გამოფენებს უდიდესი დანიშნულება აქვს. მუზეუმის საზაფხულო გალერეა განკუთვნილია დროებითი გამოფენებისა და სხვა კულტურული ღონისძიებების ორგანიზებისთვის.
მუზეუმს ასევე აქვს შეხვედრების ოთახი, სადაც ტარდება სხვადასხვა ღონისძიებები: კონფერენციები, დებატები, პრესკონფერენციები, შეხვედრები მეცნიერების, კულტურის და პოლიტიკის წარმომადგენლებთან. დემირჩიანის ოჯახი მუზეუმის საქმიანობის რეგულარული მონაწილეა, განსაკუთრებით, როგორც მუზეუმის კონსულტანტი, რიმა დემირჩიანი, კარენ დემირჩიანის საქველმოქმედო ფონდის დამფუძნებელი საბჭოს თავმჯდომარე.
რესურსები ინტერნეტში
[https://www.yerevan.am/ru/allmuseums/museums-of-yerevan/?page=2# Мэрия Еревана. Музеи г. Еревана]
კატეგორია: მუზეუმები კატეგორია: სომხეთი
წმინდა ქრისტინე
წმიდა მოწამე ქრისტინე (გ. 304) — IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანი. მართლმადიდებლები მოიხსენიებენ 6 აგვისტოს (ძველი სტილით 24 ივლისს).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
წმიდა მოწამე ქრისტინეს მამა - ურბანოსი ქალაქ ტვირის მმართველი იყო. თერთმეტი წლის ასაკს მიწევნული ქალწული საოცარი მშვენიერებით გამოირჩეოდა და მრავალს სურდა მასზე დაქორწინება, მაგრამ მამა ნეტარს ქურუმად ზრდიდა. მან ქრისტინე საგანგებოდ აგებულ საკერპო შენობაში გამოკეტა და უბრძანა, ეკმია კერპებისათვის. ასულს ორი მხევალი ემსახურებოდა.
მარტოობაში მყოფმა ქალწულმა დაიწყო ფიქრი იმაზე, თუ ვინ შექმნა ეს მშვენიერი სამყარო. თავისი ოთახის სარკმლიდან იგი შესცქეროდა ვარსკვლავებით მოჭედილ ზეცას და თანდათანობით მიდიოდა დასკვნამდე, რომ ყველაფერ არსებულს ერთი შემოქმედი ჰყავს. იგი მიხვდა, რომ კერპებს არ შეეძლოთ რაიმეს შექმნა, რადგან თავად იყვნენ შექმნილნი ადამიანთა ხელით, და იგი ცრემლიანი ლოცვებით შესთხოვდა ერთ ჭეშმარიტ ღმერთს, გაეცხადებინა მისთვის საკუთარი თავი. ნეტარის სული თანდათან შეუცნობელი უფლის მხურვალე სიყვარულით აღივსო და უმატა გულწრფელ ლოცვა-ვედრებასა და მარხვას.
ქრისტინეს უფლის ანგელოზი გამოეცხადა და ჭეშმარიტ სარწმუნოებაში დამოძღვრა. მან ასულს ქრისტეს სასძლო უწოდა და ისიც უწინასწარმეტყველა, რომ უფლის სახელისთვის წამების დათმენა მოუწევდა. ამის შემდეგ წმიდანმა ირგვლივ აღმართული წარმართულ ღვთაებათა ყველა ქანდაკი შემუსრა და ფანჯრიდან გადაყარა. როცა მამამ, ურბანოსმა შვილი მოინახულა, გაოცებულმა იკითხა, კერპები სად გაქრნენო. ქრისტინე დუმდა. მმართველმა მხევლებს მოუწოდა, მათგან შეიტყო სიმართლე და, გაგონილით გონდაკარგულმა, ბრძანა, დაეხოცათ შვილის მხევლები, თავად ქრისტინე კი საშინელი წამების შემდეგ დილეგში ჩააგდო. როცა დედამ შეიტყო მომხდარი, მოთქმითა და ტირილით მიეახლა შვილს და სთხოვა, მამაპაპურ სარწმუნოებას დაბრუნებოდა. მაგრამ ქრისტინე შეურყეველი დარჩა. მეორე დღეს ურბანოსმა მოუხმო ასულს, კიდევ ერთხელ შეეცადა, კერპების თაყვანისცემაზე დაეყოლიებინა, თან დანაშაულის პატიებასაც ითხოვდა, მაგრამ ყველაფერი ამაო იყო: ქრისტეს ტარიგი ურყევად სასოებდა მაცხოვარს.
მტარვალებმა რკინის ბორბალზე დააკრეს ნეტარი და ქვეშ ცეცხლი შეუნთეს. ყოვლადდასაწველი მსხვერპლივით ყოველმხრივ ედებოდა ალი კოცონზე მბრუნავ წმიდანის სხეულს. ბოლოს, ნაწამები, კვლავ საკანში გამოკეტეს.
ღამით ქრისტინეს ანგელოზმა დაუამა წყლულები და საზრდელით განამტკიცა. გამთენიისას ურბანოსმა სასწაულებრივ განკურნებული ასული რომ იხილა, განკარგულება გასცა, ზღვაში ჩაეხრჩოთ იგი, მაგრამ ფსკერისკენ მხოლოდ წმიდანის კისერზე გამობმული ლოდი დაექანა, თავად უფლის მხევალი კი, ღვთაებრივი ძალით ამსუბუქებული, სასწაულებრივ გავიდა ნაპირზე და მამის წინაშე წარდგა. შეძრწუნებულმა მტარვალმა ყველაფერი ჯადოქრობას მიაწერა და გადაწყვიტა, დილით სიკვდილით დაესაჯა ქრისტინე, მაგრამ საკვირველი და მიუწვდომელია ღვთის განგებულება: იმ ღამით თავად მიიცვალა. მის ნაცვლად დანიშნულმა ახალმა მმართველმა, დიონმა იხმო მოწამე და შეეცადა, ქრისტეს უარყოფაზე დაეთანხმებინა, მაგრამ როცა ვერაფერს გახდა, ახალი სატანჯველი დაატეხა მას თავს. წმიდა ქრისტინე დიდხანს ჰყავდათ დილეგში გამომწყვდეული. მნახველები აღწევდნენ მასთან და მისი მადლმოსილი სიტყვებით გონებაგანათებულნი, ადიდებდნენ ჭეშმარიტ ღმერთს: ნეტარმა სამი ათასამდე ადამიანი მოაქცია ქრისტიანობაზე.
დიონის შემდეგ ტვირის მმართველად იულიანე დაადგინეს. მან განაახლა წმიდა ქრისტინეს წამება, ბოლოს კი, მრავალგვარი სატანჯველით ვნებული ასულის გახურებულ ღუმელში შეგდება და გამოკეტვა ბრძანა. ხუთი დღის შემდეგ ღუმელის კარები გააღეს და უფლის რჩეული ცოცხალი და უვნებელი იხილეს. აღსრულებული სასწაულების მრავალი მოწმე ჭეშმარიტ სარწმუნოებაზე მოექცა, უღმრთო მტარვალებმა კი ქრისტეს სასძლოს თავი მოჰკვეთეს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
Artificial Horizon (ალბომი)
Artificial Horizon — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს კომპილაციური ალბომი, გამოცემული 2010 წლის მარტში. იგი გავრცელდა მხოლოდ U2.com-ის ხელმომწერთათვის, Medium, Rare & Remastered-ის ჩანაცვლებით. რემიქსების ალბომი ჰგავს ჯგუფის 1995 წლის Melon: Remixes for Propaganda-ს, რომელიც ასევე მხოლოდ მოყვარულთა შორის გავრცელდა. სამმაგი გრამფირფიტის ფორმატის ვერსია ვრცელდებოდა 2010 წლის 15 მაისამდე. მას ახლდა Snow Patrol-ის მიერ ჩაწერილი „Unknown Caller“-ის ქავერ-ვერსიის MP3 ფორმატის ბმული.
სქოლიო
კატეგორია:U2-ს კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2010 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ალბომები ბრაიან ინოს პროდიუსერობით
არაგაწი (არმავირი)
არაგაწი (Արագած) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 880 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3239 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 372 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 8.7 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
ფორცა, იტალია!
ფორცა, იტალია! — გურამ ფანჯიკიძის სპორტული ნარკვევების კრებული.
კრებულის შესახებ
გურამ ფანჯიკიძის ავტორობით არაერთი წიგნი გამოიცა მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატების შესახებ, რომელთა უშუალო მოწმე და დამსწრეც თვითონ იყო. ასევე მრავალი საინტერესო წერილი გამოაქვეყნა მან ქართული და საბჭოთა ფეხბურთის პრობლემებზე. მათგან მნიშვნელოვან ნაწილს თავი მოუყარა აღნიშნულ კრებულში, რომელსაც წინ წარუმძღვარა 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატის შთაბეჭდილებათა მიხედვით დაწერილი ახალი ნარკვევები და ამ სახით შესთავაზა იგი მკითხველს.
სპორტული ნარკვევების კრებული „ფორცა, იტალია!“ — 1982 წელს 100 ათასიანი ტირაჟით გამოიცა გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველოს“ მიერ და ხუთი ნაწილისგან შედგება — „ფორცა, იტალია!“ (გვ. 3–72), „ფეხბურთის სამშობლოში“ (გვ. 73–126), „მექსიკა ბურთით და უბურთოდ“ (გვ. 127–196), „არგენტინა, არგენტინა!“ (გვ. 197–241) და „დინამო, დინამო, დინამო!“ (გვ. 242–293). კრებულში წარმოდგენილი ხუთი ნაწილიდან ოთხი მათგანი მანამდე ცალკე წიგნებად გამოიცა და ფეხბურთის გულშემატკივრებსა და საფეხბურთო ლიტერატურის მოყვარულთა შორის დიდი ინტერესი გამოიწვია.
ფორცა, იტალია!
სპორტული ნარკვევი „ფორცა, იტალია!“ — ცხრა ნაწილისგან შედგება — „ოთხი წლის შემდეგ“ (გვ. 3–11), „სანამ ურემი გადაბრუნდებოდა“ (გვ. 11–30), „მიმქრალი ვარსკვლავები“ (გვ. 30–35), „ვენდეტა“ (გვ. 35–47), „გაუხუნარი პელე“ (გვ. 47–49), „ფორცა, იტალია!“ (გვ. 49–57), „ინტერვიუ ჩემპიონატის შემდეგ“ (გვ. 57–61), „მცირეოდენი დასკვნები“ (გვ. 61–66) და „მსოფლიოს XII ჩემპიონატი ფეხბურთში“ (გვ. 66–72). ნარკვევი 1982 წლის ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატს ეძღვნება. ავტორის შთაბეჭდილებანი ძირითადად იმ თამაშებს მოიცავს, რომლის უშუალო მოწმე და მნახველი თავად იყო. წიგნში გამოტანილი ავტორისეული დასკვნები მისივე სიტყვებით — ჩემპიონატის მთლიანი შთაბეჭდილებიდან გამომდინარეობს, რომელიც ნაწილობრივ უშუალოა, უმეტესწილად კი ტელევიზიით ნანახი მატჩებითაა შევსებული. ნაწყვეტი ნარკვევიდან:
ფეხბურთის სამშობლოში
სპორტული ნარკვევი „ფეხბურთის სამშობლოში“ — 1967 წელს გამოიცა გამომცემლობა „ნაკადულის“ მიერ და იგი 1966 წლის ინგლისის მსოფლიო ჩემპიონატს მიეძღვნა. ნაწყვეტი ნარკვევიდან:
მექსიკა ბურთით და უბურთოდ
სპორტული ნარკვევი „მექსიკა ბურთით და უბურთოდ“ — 1971 წელს 20 ათასიანი ტირაჟით გამოიცა გამომცემლობა „ნაკადულის“ მიერ და იგი 1970 წლის მექსიკის მსოფლიო ჩემპიონატს მიეძღვნა. ამ წიგნში, გარდა საფეხბურთო ამბებისა, ავტორი მოგვითხრობს მაიას, ტოლტეკებისა და აცტეკების ცივილიზაციებზე, იმდროინდელ მექსიკასა და მექსიკელებზე.
არგენტინა, არგენტინა!
სპორტული ნარკვევი „არგენტინა, არგენტინა!“ — 1979 წელს 40 ათასიანი ტირაჟით გამოიცა გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველოს“ მიერ და იგი 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატს მიეძღვნა. ნარკვევი ხუთი ნაწილისგან შედგება — არგენტინა, არგენტინა! (გვ. 3–43), ტოტალური ფეხბურთი? (გვ. 43–52), არგენტინული დღიურიდან (გვ. 53–70), გამოძახილი (გვ. 71–79) და არგენტინის ჩემპიონატის პანორამა (გვ. 80–89). ნაწყვეტი ნარკვევიდან:
დინამო, დინამო, დინამო!
სპორტული ნარკვევი „დინამო, დინამო, დინამო!“ — 1981 წელს 60 ათასიანი ტირაჟით გამოიცა გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველოს“ მიერ და იგი თბილისის „დინამოს“ მიერ 1981 წელს ევროპის თასების მფლობელთა თასის მოპოვებას მიეძღვნა. ნარკვევი რვა ნაწილისგან შედგება — დინამო, დინამო, დინამო! (გვ. 5–6), გზა ფინალამდე (გვ. 6–9), როტერდამისაკენ (გვ. 10–21), ტიტების ქვეყანაში (გვ. 21–27), 90 წუთი ფინალამდე (გვ. 27–33), დიუსელდორფი 81 (გვ. 34–49), დაუვიწყარი ფინალი (გვ. 49–57) და თბილისის დინამოელები ევროპის ტურნირებში (გვ. 58–61). წიგნში აღწერილია „დინამოს“ მიერ განვლილი გზა ფინალამდე, მათ შორის იმდროინდელ ევროპულ ავტორიტეტულ პერიოდულ გამოცემათა (Daily Express, Daily Mail, The Sun, The Times) ფურცლებზე ასახული სპორტულ ჟურნალისტთა და ფეხბურთის სპეციალისტთა შეფასებები და შთაბეჭდილებები დინამოელთა მიერ ჩატარებულ თამაშებთან დაკავშირებით. ამასთან, ავტორი, რომელიც თან ახლდა დინამოელებს როტერდამსა და დიუსელდორფში, ვრცლად მოგვითხრობს ამ დრამატული და მღელვარებით სავსე ისტორიული მატჩების შესახებაც.
სქოლიო
კატეგორია:საფეხბურთო ლიტერატურა
პრიმოჟ ტრუბარი
250px|მინიატიურა პრიმოჟ ტრუბარი (Primož Trubar; დ. 9 ივნისი, 1508 — გ. 28 ივნისი, 1586) — სლოვენიელი გამომცემელი და რეფორმატორი.
დაიბადა 1508 წელს. ადრეულ ასაკში დაიწყო საეკლესიო ცხოვრება და გახდა მღვდელი. ამ პერიოდში სლოვენიაში გავრცელდა პროტესტანტული იდეები. 1530წლიდან პრიმოჟ ტრუბარი გახდა ახალი პროტესტანტული იდეების მქადაგებელი. ღვთისმსახურება დაიწყო სლოვენურ ენაზე. 1547 წელს პროტესტანტული იდეების გავრცელების გამო გააძევეს ქვეყნიდან და ცხოვრობდა გერმანიაში. იქ ცხოვრების პერიოდში, 1550 წელს, გამოსცა პირველი სლოვენური წიგნი „ანბანი“ („Азбука“), ხოლო 1551 წელს „მცირე კატეხიზმო“.
გარდაიცვალა გერმანიის ქალაქ ტიუბინგენში, სადაც დაკრძალეს დიდი პატივით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესტამბეები კატეგორია:დაბადებული 9 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1508 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1586
ალექსენდრეშტი
ალექსენდრეშტი (Alexăndreşti) — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 131 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 272 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
თინეიჯერი მგელი (2011 წლის სერიალი)
„თინეიჯერი მგელი“ (Teen Wolf) — ახალგაზრდული თინეიჯერული, მისტიკური დრამა, რომელიც გადაღებულია 1985 წელს გადაღებული ამავე სახელწოდების ფილმის მიხედვით, ტელეკომპანია MTV-ის დაკვეთით. სერიალის ჩვენება 2011 წლის 5 ივნისს, MTV Movie Awards-ის დასრულების შემდეგ და დასრულდა 2017 წლის 24 სექტემბერს.
შოუს პრემიერას დადებითი შეფასება მოჰყვა. ცნობილ ამერიკულ საიტზე Metacritic-ზე პრემიერამ 100 ქულიდან 61 ქულა მოიპოვა. სერიალის პრემიერამ 2,18 მლნ მაყურებელი მიიზიდა. შოუ ოფიციალურად განაახლეს მეორე სეზონზე 2011 წლის 14 ივლისს. სეზონის გადაღებები ამავე წლის ნოემბერში დაიწყო. მეორე სეზონის პრემიერა 2012 წლის 3 ივნისს შედგა. ამავე წლის 12 ივლისს სერიალი მესამე სეზონზე განაახლეს, თუმცა ამჯერად სეზონში 12-ის ნაცვლად 24 სერია შეუკვეთეს. მესამე სეზონი 2013 წლის 3 ივნისს შედგა და სერიალის ისტორიაში ყველაზე მაღალი რეიტინგები დააგროვა. ამავე წელს სერიალი ოფიციალურად განაახლეს მეოთხე სეზონზე, რომლის პრემიერა 2014 წლის 23 ივნისს შედგა.მეხუთე სეზონი 2016 წლის 5 იანვარს შედგა,სადაც 20 ეპიზოდი შეუკვეთეს. გამოსულია 6A სეზონი. 6B სეზონი კი ზაფხულში გამოვიდა.
სიუჟეტი
სერიალი ვითარდება ახალგაზრდა თინეიჯერის - სკოტ მაქკოლის გარშემო, რომელიც ლაკროსის მოთამაშეა. ერთ დღეს იგი თავის მეგობართან ერთად ტყეში წავა გვამის საპოვნელად. სწორედ ამ დროს დაესხმევა თავს ალფა. იგი ტყიდან გაქცევას მხოლოდ მცირე ნაკბენით შეძლებს. მომდევნო დღეს სკოტი თავის შესაძლებლობებში ცვლილებებს შეამჩნევს. მას შეუძლია გაიგოს რამდენიმე მეტრის მოშორებით რას ლაპარაკობენ. ხდება არაადამიანური ძალის პატრონი. ახლა მან თავის მეგობარ სტაილსთან და მაქცია დერეკთან ერთად უნდა ისწავლოს თავის გაკონტროლება, რათა დაიცვას ოჯახი, მეგობრები და შეყვარებული იმ საფრთხისგან, რომელიც მას და მის ქალაქს დაატყდება თავს.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები
ბოლესლავ ლიმანოვსკი
ბოლესლავ ლიმანოვსკი (Bolesław Limanowski; დ. 18 ოქტომბერი, 1835 – გ. 15 თებერვალი, 1935) — პოლონელი პოლიტიკოსი, ჟურნალისტი და ისტორიკოსი, აგარიანიზმის იდეის დამცველი. ის იყო ერთ-ერთი პირველი ვინც პოლონეთში სოციალისტური იდეები გაავრცელა. 1922-1935 წლებში იყო პოლონეთის რესპუბლიკის სენატის წევრი.
პოლიტიკური აქტივიზმი
ლიმანოვსკიმ პოლიტიკური აქტივობა ვილნიუსში სწავლის პერიოდში დაიწყო და თავისი პატრიოტული იდეების გამო 1861 წელს რუსულმა პოლიციამ დააკავა. მან ვერ მიიღო მონაწილეობა 1863 წლის იანვრის აჯანყებაში რადგან ამ პერიოდში პატიმრობაში იმყოფებოდა. 1867 წელს გაათავისუფლეს ციხიდან და ამის შემდეგ ის ლვოვში გადავიდა. ლვოვში ის ჟურნალისტად მუშაობდა და ერთი წლის მანძილზე იყო პროფესორ რუდოლფ გიუნსბერგის მდივანი. 1878 წელს წავიდა ემიგრაციაში და დასახლდა შვეიცარიაში. შვეიცარიაში მოღვაწეობის პერიოდში სტანისლავ მენდელსონთან, კ. დლუსკისთან და კ. ჰილდტთან ერთად დააფუძნა პირველი პოლონური სოციალისტური გაზეთი „Równość“ („თანასწორობა“). ლიმანოვსკი იყო „Stowarzyszenie Socjalistyczne Lud Polski“-ის (პოლონელი ხალხის სოციალისტური ასოციაცია) დამფუძნებელი. ორგანიზაციის მიზანი იყო პოლონეთის დამოუკიდებლობისთვის ბრძოლა და სოციალისტური იდეების გავრცელება. ლიმანოვსკის ურთირეთობა ჰქონდა ფრიდრიხ ენგელსთან რომელიც მის იდეებს მხარს უჭერდა.
1892 წლის ნოემბერში პარიზში გაიმართა პოლონელი სოციალისტების შეხვედრა. ლიმანოვსკი როოგრც უხუცესი წევრი ხელმძღვანელობდა შეხვედრას. ის იყო პოლონეთის სოციალისტური პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი წევრი. პარტიის გაყოფის შემდეგ მხარს დაუჭირა იუზეფ პილსუდსკის „პოლონეთის სოციალუსტურ პარტიას – რევოლუციურ ფრაქციას“.
დამოუკიდებელი პოლონეთის სენატის წევრი
1922 წელს არჩეული იქნა დამოუკიდებელი პოლონეთის სენატის წევრად. მაისის გადატრიალების შემდეგ ლიმანოვსკი აქტიურად უჭერდა მხარს დემოკრატიას და ეწინააღმდეგებოდა სამხედრო გადატრიალების შედეგად ხელისუფლებაში მოსულ მთავრობას. ასაკის მიუხედავად მან გააგრძელა პოლიტიკური მოღვაწეობა და იყო სენატის წევრი გარდაცვალებამდე. გარდაიცვალა 1935 წელს, 99 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონელი ისტორიკოსები კატეგორია:პოლონელი პოლიტიკოსები
ევგენი სავჩენკო
მინი|ევგენი სავჩენკო ევგენი სავჩენკო (Евге́ний Степа́нович Са́вченко; დ. 8 აპრილი, 1950, სოფ. წითელი იარუგა, კურსკის ოლქი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი. ბელგოროდის ოლქის გუბერნატორი 1993 წლის 18 დეკემბრიდან. ეკონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (2002), რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი. პარტია ერთიანი რუსეთის უმაღლესი საბჭოს წევრი.
დღესდღეობით, რუსეთის რეგიონების ხელმძღვანელთა შორის, ყველაზე დიდხანს უკავია თავისი თანამდებობა (24 წელიწადზე მეტი, 6 ვადა გადაბმულად).
პირველ ვადაზე დანიშვნა (1993-1995)
1993 წლის 11 ოქტომბერს, რუსეთის ფედერაციის უზენაესი საბჭოს დაშლის შემდეგ, პრეზიდენტმა ბორის ელცინმა თანამდებობიდან გაათავისუფლა ბელგოროდის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელი ვიქტორ ბერესტოვოი. მიზეზი იყო „პრეზიდენტის ბრძანების და მთავრობის დადგენილებების სისტემატიური არშესრულებისთვის და პრეზიდენტის № 1400 ბრძანების არშესრულებისთვის ჩატარებული ქმედებები“. პრეზიდენტმა ბორის ელცინმა ევგენი სავჩენკო ჯერ ბელგოროდის ოლქის ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის მოვალეობის შემსრულებლად დანიშნა, შემდეგ კი, 1993 წლის 18 დეკემბერს, ამ თანამდებობაზე დაამტკიცა.
1994 წლის 12 ივლისს სავჩენკომ მიიღო დადგენილება მოეწესრიგებინათ ოლქიდან პროდუქტების გატანა, რათა მომხდარიყო შიდა, საოლქო ბაზრის დაკმაყოფილება და იმპორტული საქონლით ვაჭრობის შეზღუდვა.
პირველი არჩევნები (1995-1999)
1995 წლის 17 დეკემბერს ბელგოროდის ოლქში შედგა საოლქო ადმინისტრაციის ხელმძღვანელის არჩევნები. მოქმედი ხელმძღვანელი, ევგენი სავჩენკო არჩევნებში მონაწილეობდა საარჩევნო ბლოკის „ჩვენი სახლი რუსეთის“ სახელით. მას წინააღმდეგობას უწევდნენ რუსეთის ფედერაციის კომუნისტური პარტიის მხარდაჭერილი მრიცხველი პპალატის აუდიტორი მიხეილ ბესხმელნიცინი, პირველი მოწვევის სახელმწიფო დუმას დეპუტატი სერეი სიჩოვი რუსეთის ლიბერალ-დემოკრატიული პარტიიდან, და ბელგოროდის ოლქის საიმიგრაციო სამსახურის ხელმძღვანელი ვლადიმერ ნაბოკა. სავჩენკომ მოიგო არჩევნები და ხმების 55,54% მიიღო.
1996 წლის იანვარში სავჩენკო გახდა რუსეთის ფედერაციის ფედერალური კრების ფედერაციის საბჭოს წევრი, მუშაობა დაიწყო იმავე წლის 23 იანვარს. შედიოდა ფედერაციის საბჭოს აგრარული პოლიტიკის კომიტეტში.
მეორე არჩევნები (1999-2003)
ბელგოროდის ოლქის გუბერნატორის არჩევნები ჩატარდა 1999 წლის 30 მაისს. ამჯერად, მოქმედმა გუბერნატორმა, ევგენი სავჩენკომ მიიღო ხმების 53,4%. მეორე ადილზე გავიდა მრიცხველი პალატის აუდიტორი მიხეილ ბესხმელნიცინი ხმების 19,7 პროცენტით, ხოლო მესამე ადგილი დაიკავა ვლადიმერ ჟირინოვსკიმ ხმების 17,4 პროცენტით.
მესამე არჩევნები (2003-2007)
2003 წლის მაისში კვლავ აირჩიეს ბელგოროდის ოლქის გუბერნატორად, ამჯერად ევგენი სავჩენკომ მიიღო ხმათა 61,2 პროცენტი, ხოლო მეორე ადგილი დაიკავა ვასილი ალტუხოვმა ხმათა 21,9 პროცენტით.
2003 წლის სექტემბერში ევგენი სავჩენკო შეიყვანეს პარტია ერთიანი რუსეთის საერთო ფედერალურ სიაში. იგი იყო რეგიონალური ჯგუფის „დასავლეთის“ მეორე ნომერი სახელმწიფო დუმას მეოთხე მოწვევის არჩევნებში. 2003 წლის 7 დეკემბერს სავჩენკო აირჩიეს საკანონმდებლო ორგანოს დეპუტატად, მაგრამ, მან უარი თქვა დეპუტატის მანდატზე.
დანიშვნა (2007-2012)
2007 წლის მაისის ბოლოში ევგენი სავჩენკომ დროზე ადრე დააყერა პრეზიდენტ ვლადიმერ პუტინთან მისი ნდობის საკითხი, მიუხედავად იმისა, რომ მის უფლებამოსილებებს ვადა მხოლოდ 2008 წლის მაისში გასდიდოდა. 6 ივნისს პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა ბელგორადის საოლქო დუმაში შეიტანა სავჩენკოს კანდიდატურა ოლქის გუბერნატორობაზე. 16 ივნისს სავჩენკო კვლავ დაამტკიცეს გუბერნატორად, საოლქო დუმის დეპუტატებმა ხმათა უმრავლესობით მას მხარი დაუჭირეს. თანამდებობაში შესვლის ცერემონია ჩატარდა სავჩენკოს ამტკიცებისთანავე. რეგიონის ხელმძღვანელმა ფიცი ოლქის წესდებაზე დადო და დაიფიცა, რომ ერთგულად ემსახურებოდა ხალხს, დაიცავდა კონსტიტუციას, ფედერალურ და ადგილობრივ კანონებს. ამის შემდეგ, საოლქო დუმის თავმჯდომარედ სავჩენკოს გუბერნატორის სამახსოვრო ნიშანი გადასცა.
2012 წლის 16 ივნისს უფლებამოსილების ვადის დამთავრების გამო, რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა ევგენი სავჩენკო ბელგოროდის ოლქის გუბერნატორის მოვალეობის შემსრულებლად დანიშნა ოლქის ახალი ხელმძღვანელის არჩევამდე. პუტინის ბრძანება ძალაში შევიდა 2012 წლის 17 ივნისს.
მეოთხე არჩევნები (2012-2017)
2012 წელს ჩატარებული გუბერნატორის არჩევნებზე, სავჩენკოს მხარი დაუჭირა 554337-მა ამომრჩეველმა. რუსეთის ლიბერალ-დემოკრატიული პარტიის კანდიდატმა ირინა გორკოვამ 88753 ამომრჩევლის ნდობა დაიმსახურა. რუსეთის პატრიოტების კანდიდატს, ალექსანდრე ზაპრიაგაილოს ნდობა გამოუცხადა 29390-მა ამომრჩეველმა. მემარჯვენე საქმის კანდიდატმა, ალექსანდრე კუშნარიოვმა მიიღო 25677 ხმა.
სამოქალაქო საზოგადოების განვითარების ფონდის რეიტინგის თანახმად (გამოქვეყნდა 2015 წლის 9 ივნისსა და 15 ოქტომბერს), სავჩენკო იკავებს მესამე ადგილს გუბერნატორთა ეფექტურობის რეიტინგში.
დონ-აკინიუ
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 171 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.71 კმ²-ზე. ფართობი 2 204 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ფარაჯ კარაევი
ფარაჯ კარა-ოღლუ კარაევი (Fərəc Qara oğlu Qarayev; დ. 19 დეკემბერი, 1943, ბაქო) — რუს-აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი და პედაგოგი, პროფესორი, აზერბაიჯანელი კომპოზიტორის კარა კარაევის შვილი, პ. ი. ჩაიკოვსკის სახელობის მოსკოვის კონსერვატორიის პროფესორი. აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი.
ბიოგრაფია
1966 წელს წარჩინებით დაამთავრა უზ. გაჯიბეკოვის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორია საკუთარი მამის, პროფესორი კარა კარაევის კომპოზიციის კლასით, 1971 მასთანვე — ასპირანტურა. 1966-დან 2003 წლამდე ასწავლიდა კომპოზიციას, ინსტრუმენტულობას და პოლიფონიას აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიაში (1991 წლიდან — ბაქოს მუსიკალური აკადემია), 1994 წლიდან — პროფესორი. 1991 წლიდან ცხოვრობდა ბაქოში და მოსკოვში. 1999 წლიდან — პ. ი. ჩაიკოვსკის სახელობის მოსკოვის სახელმწიფო კონსერვატორიის მუსიკალური თეორიის კათედრის პროფესორი, ასწავლის ინსტრუმენტალობის კურსს და (ცალკეულ სასწავლო წლებში) — ინსტრუმენტთმცოდნეობას.
2003 წლიდან — ნ. ჟიგანოვის სახელობის ყაზანის სახელმწიფო კონსერვატორიის კომპოზიციის კათედრის პროფესორი. 1994–1996 წწ. თანამედროვე მუსიკის მოსკოვის ასოციაციის (თმა) ვიცე-პრეზიდენტი. 1995 წლიდან მის მიერ ბაქოში დაარსებული თანამედროვე მუსიკის საზოგადოების პრეზიდენტი Yeni Musiqi. 1980–1994 წწ. სამხატვრო ხელმძღვანელი ВаКаRА-ENSEMBLE (ბაქო). 1991–1992 წწ. — ა. კრუპას კულტურული ფონდის სტიპენდიანტი (ესენი, გერმანია).
აზერბაიჯანის პრეზიდენტის 2018 წლის 27 მაისის განკარგულებით „აზერბაიჯანული კულტურის განვითარებაში შეტანილი ღვაწლისათის“ ფარაჯ კარაევს მიენიჭა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტის წოდება.
დაიჯერე (ტელესერიალი)
„დაიჯერე“ (Believe) — ამერიკული ფენტეზი სატელევიზიო სერიალი, რომელიც ნაჩვენები იყო ამერიკულ არხ NBC-ზე. შოუ შექმნილია ამერიკელი ოსკარის მფლობელ რეჟისორ ალფონსო კუარონის მიერ. სერიალის საპილოტო ეპიზოდი იყო ნაჩვენები 2014 წლის 10 მარტს, თუმცა სერიალის პრემიერა ოფიციალურად 16 მარტს გაიმართა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები
ბორისი და გლები
ცხოვრება და მოღვაწეობა
წმიდა მოწამენი, კეთილმორწმუნენი მთავარნი ბორისი და გლები (წმიდა ნათლისღებით — რომანოზი და დავითი) მოციქულთასწორი მთავარი ვლადიმირის შვილები იყვნენ. ისინი სიყრმიდანვე კეთილმსახურებით გამოირჩეოდნენ. ვლადიმირმა თავისსავე სიცოცხლეში დაუნაწილა მიწები ვაჟიშვილებს: ბორისს რიაზანის სამთავრო ერგო, გლებს კი - მურომისა. ძმები დაუცხრომლად იღვწოდნენ ქრისტიანული სარწმუნოების გასავრცელებლად.
მკვლელები თავს დაესხნენ წმინდანს და, მახვილებით დაწყლულებული, სვიატოპოლკთან წაიყვანეს. ამ უკანასკნელმა როცა შეიტყო, რომ ძმა ჯერ კიდევ ცოცხალი იყო, ხალხი გაგზავნა მის მოსაკლავად. წმიდა მთავრის ცხედარი ფარულად გადაასვენეს ვიშგოროდში, კიევიდან თხუთმეტი ვერსის მოშორებით, და წმიდა ბასილის სახელობის ტაძარში დაკრძალეს.
ბორისის მკვლელობის შემდეგ სვიატოპოლკმა მალემსრბოლები გაგზავნა იმჟამად სმოლენსკის მახლობლად მყოფ გლებთან და თითქოს მძიმედ დასნეულებულ მამასთან მოუხმო. გლებიც დაუყოვნებლივ გაეშურა მშობლისგან უკანასკნელი კურთხევის მისაღებად. გზაში, მკვლელები წამოეწივნენ ნეტარს, მახვილებით მოუსწრაფეს სიცოცხლე, მისი ცხედარი კი იქვე, მდინარე სმიადინის პირას მიაგდეს და ზედ ფიჩხები დააყარეს. უფლის რჩეულის წმიდა ნეშტის ადგილსამყოფელი ზეციური სასწაულით გაცხადდა: ზოგჯერ მას ნათლის სვეტი ადგებოდა თავს, ზოგჯერ კი გამვლელებსა და მწყემსებს ანგელოზთა ტკბილი გალობა ესმოდათ. სმოლენსკელებმა ამას ყურადღება მიაქციეს, გლების ცხედარს მიაკვლიეს და პატივით გადაასვენეს იგი თავიანთ ქალაქში.
იაროსლავმა გლების წმიდა ნეშტი ვიშგოროდში გადაასვენა და ბორისის გვერდით დაკრძალა, წმიდა ბასილის სახელობის ტაძარში. მოგვიანებით იაროსლავის ძემ, იზიასლავმა წმიდა მთავართა სახელობის ახალი ტაძარი ააგო და 1072 წლის 2 მაისს მათი უხრწნელი ნაწილები იქ გადააბრძანა.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:XI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 1015
The Mamas & the Papas
The Mamas & the Papas — ამერიკული ფოლკ-როკ ვოკალური ჯგუფი, რომელიც მოღვაწეობდა 1965-1968 წლებში და დროებით გაერთიანებდა 1971 წელს. მასში შედიოდნენ ჯონ ფილიპსი (1935–2001), დენი დოერტი (1940–2007), კას ელიოტი (1941–1974) და მიშელ ფილიპსი (გილიამი, დ. 1944). ჯგუფის ჟღერადობა აგებული იყო ვოკალურ ჰარმონიებზე, რომ ჯონ ფილიპსის არანჟირებით, რომელიც იყო სიმღერების ავტორი, მუსიკოსი და ჯგუფის ლიდერი. მისი ინიციატივით მოხდა ხალხური მუსიკის ბიტ-მუსიკასთან შეერთება.
პაატა მაისურაძე
პაატა მაისურაძე (დ. 14 იანვარი, 1954, ბათუმი) — ქართველი ექიმი, პედიატრი, ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი, უმაღლესი კატეგორიის ექიმი.
ბიოგრაფია
1979 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1976–1977 წლებში მუშაობდა ფერშლად ბავშვთა რესპუბლიკური საავადმყოფოს ინტენსიური თერაპიის განყოფილებაში; 1977–1978 წლებში თბილისის რესპუბლიკური საავადმყოფოს ჩირქოვანი ქირურგიის განყოფილებაში; 1979 წელს იყო ადიგენის რაიონული საავადმყოფოს ქირურგიული განყოფილების ქირურგ–ორდინატორი, 1982–1984 წლებში განყოფილების გამგე; 1984–1991 წლებში ახალციხის საავადმყოფო–პოლიკლინიკური გაერთიანების მთავარი ექიმის მოადგილე სამკურნალო დარგში, 1991–1995 წლებში ამავე გაერთიანების მთავარი ექიმი; 1995 წლის აგვისტოდან იყო ახალციხის რაიონული საავადმყოფოს მთავარი ექიმი. ავტორია რამდენიმე სამეცნიერო ნაშრომისა, რომლებიც ეხება მუცლის ღრუს, დიდი და მცირე ბადექონის ღრუს ქირურგიულ უჰაერო ლაპარასკოპიას.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — დაიცვა 1989 წელს „მუცლისა და ბადექონის ღრუს ქირურგიულ უჰაერო ლაპარასკოპია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ომფალე (მითოლოგია)
ომფალე (Ὀμφάλη) — ლიდიის სამეფოს დედოფალი მცირე აზიაში, ტმოლოსის ქვრივი, ბერძნული მითოლოგიური პერსონაჟი. დიოდორე სიცილიელი ლიტერატურაში მას პირველი წარმოგვიდგენს, თუმცა ესქილესაც აქვს მასზე ცნობები. ბერძნები მას არ აღიარებდნენ ქალღმერთად. მის ყველაზე ცნობილ მითში, იგი არის გმირი ჰერაკლეს საყვარელი ერთი წლის განმავლობაში.
ოჯახი
ომფალე იყო იორანდეს (სავარაუდოდ ან ლიდიის მეფე ან მდინარის ღმერთი) ასული, ტმოლოსის ქვრივი და ლიდიის დედოფალი.
ჰერაკლე და ომფალე
ერთ–ერთი ბერძნული ვარიანტი ჰერაკლეს მითისა გვიყვება, რომ იგი დასაჯეს „უნებლიედ“ უდანაშაულო იფიტუსის მკვლელობისთვის. გმირ ჰერაკლეს, რომელსაც რომაელებმა ჰერკულესი უწოდეს, ქსენოკლეას ბრძანებით, მას მიესაჯა ომფალეს მონობა ერთი წლის განმავლობაში, კომპენსაცია გადაეცა ევრატიუსს, რომელმაც უარი თქვა მასზე. ომფალემ დროებით მოადუნა, დააჩლუნგა გმირი, აცმევდა რა თავის სამოსელს, იყენებდა მოახლესავით და აიძულებდა დახმარებოდა ქალის საქმიანობაში, როგორიცაა: ძაფის დართვაში (აჭერინებდა მატყლის კალათას სანამ ის და ქალები ერთად ართავდნენ), ქსოვაში, თვითონ კი ნემეის ლომის ტყავს იცვამდა და მის სხვა ატრიბუტებს ატარებდა, რითაც ამცირებდა გმირს.
ომფალეს დავალებით, ჰერაკლემ რამდენიმე საგმირო საქმეც ჩაიდინა: მოკლა სილევსი, შეიპყრო კერკოპები, აგრეთვე, ლიდიაში ყოფნის დროს ჰერაკლემ დაიპყრო ისტონის ქალაქი და მოკლა სილიუსი, რომელიც გამვლელებს თავისი ვენახის გათოხვნას აიძულებდა. მან დაკრძალა იკარუსის ცხედარი და მონაწილეობა მიიღო კალიდონიურ ტახებზე ნადირობაში და მისი სახელი უკვდავყვეს არგონავტიკაში.
გარკვეული პერიოდის შემდეგ, ომფალემ გაათავისუფლა ჰერაკლე და მისი მეუღლე გახდა. ისინი მოგზაურობდნენ დიონისეს ჭალაში და გეგმავდნენ გამთენიისას ბახუსის რიტუალების აღნიშვნას. ჰერაკლეს მარტო ეძინა საწოლში და ომფალეს ტანსაცმელი ეცვა. ბერძენი ღმერთ პანს, იმედი ჰქონდა რომ ომფალესთან დაწვებოდა. ასეც გააკეთა — შიშველი დაეშვა საწოლში, თუმცა, შეცდომით მიუწვა ჰერაკლეს, რომელმაც პანი იატაკზე გადმოაგდო და გაიცინა.
გვიანდელი თქმულებების მიხედვით, ჰერაკლეს და ომფალეს შვილიც ჰყავდათ, სახელად ლამოსი, რომელსაც ზოგი წყარო (პავსანიასი) უწოდებს ტირსენუსს.
ხელოვნება
ხელოვნებამ აიტაცა არა მარტო ძველი მითი, არამედ ანტიკური კომედიაც, რომელშიც ჰერაკლეს და ომფალეს ურთიერთობა გათამაშებული იყო პერიკლეს და ასპასიას სიყვარულის ანალოგიით.
მთვრალი ჰერაკლეს და ომფალეს სცენის ამსახველი პომპეური ფრესკა ნეაპოლის ეროვნულ მუზეუმში ინახება, აგრეთვე ნაჩვენებია ფრესკა, სადაც დედოფალს და გმირს ტანისამოსი გაუცვლიათ. რომაულ პორტრეტში ომფალეს ლომის ტყავი მოუსხამს. მამაკაცისა და დედაკაცბის როლების გაცვლა ბერძნული ხელოვნების მოტივი იყო და ასახავდა ქალთა უფლებების წამოწევას ცხოვრებაში. შუა საუკუნეებში კი ომფალეს და ჰერაკლეს თემა იქცა მამაკაცური ვალის სამარცხვინოდ დავიწყების და ქალის ბატონობის სიმბოლოდ.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:დედოფლები კატეგორია:მითიური პერსონაჟები კატეგორია:მთვარის ქალღმერთები კატეგორია:ჰერაკლე კატეგორია:ჰერაკლეს ცოლები
არაქსი (ვაღარშაპატი)
არაქსი (Արաքս) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 510 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1827 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 147 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12,45 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
სიმან სამბროზა
სიმან სამბროზა (Simão Sabrosa; დ. ) —  პორტუგალიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა გარემარბის პოზიციაზე. კარიერა 2015 წელს დაამთავრა.
შენიშვნები
ა. ქართულ პრესაში ხშირად მოიხსენიებენ დამახინჯებული ფორმით, როგორც სიმაუ სამბროსა ან სიმაო სამბროსა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 31 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის ბენფიკას ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები კატეგორია:ბეშიქთაშის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანიოლის ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის სპორტინგის ფეხბურთელები
ივან რავიჩი
ივან  რავიჩი (უკრ. Ivan Andriyovich Ravich; 1677, კიევი — გ. 1762) — იუველირი, უკრაინულ საიუველირო ხელოვნებაში ბაროკოს სტილის დამფუძნებელი.
ბიოგრაფია
ივან რავიჩის მამა გახლდათ კიეველი ვაჭარი, რომელიც მიეკუთვნებოდა კიევის პატრიციატს. მისი წინაპრები, ბალკანეთის ნახევარკუნძულის ქვეყნებიდან წამოსული მართლმადიდებლები,  მე-17 საუკუნის მეორე ნახევარში გამოექცნენ თურქ მჩაგვრელებს და კიევში დასახლდნენ.
ივან რავიჩი ცხოვრობდა პოდოლში. კარიერა დაიწყო კიევის საკანცელარიო ოფისში ბერძნულ ენაზე წერილების თარგმნით, გარდა ამისა, ფლობდა ლათინურ და გერმანულ ენებს. მოგვიანებით მამამ ივანი ევროპაში გაგზავნა