cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ანანია
ანანია — XV საუკუნის ქართველი მხატვარი, მინიატიურისტი. ცხოვრობდა სამცხის ათაბაგის კარზე, შემონახულია მისი ორი მინიატიურა, რომლებიც ჩაკრულია კალიგრაფ შავ-ზაქარიას მიერ XI საუკუნის გადაწერილ სახარებაში (A-845). მინიატიურებზე გამოსახულია მათე და მარკოზ მახარებლების მჯდომარე ფიგურები. ანანიას ნახატისათვის დამახასიათებელია რამდენადმე წაგრძელებული პროპორციები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მინიატიურისტები კატეგორია:ქართველი მხატვრები
რაიდაკი
რაიდაკი — სასაზღვრო მდინარე ბჰუტანში, ინდოეთსა და ბანგლადეშში, ბრაჰმაპუტრის შენაკადი.
სათავეს იღებს ჰიმალაის მთებში, სადაც მის ზემო დინებას თიმფუ-ჩუს უწოდებენ. აქ მისი დინება სწრაფია და რიყის ქვებან კალაპოტში მიედინება. თიმფუსა და შენაკად პარო-ჩუს შორის მისი დინება მკაცრად შეზღუდული არაა, მაგრამ შემდეგ ის ვიწრო უფსკრულებს შორის მიედინება.
ბჰუტანის შემდეგ რაიდაკი ინდოეთში, დასავლეთ ბენგალის შტატის ვაკეებზე მიედინება და ბანგლადეშის ტერიტორიაზე, კურიგამის რაიონში ერწყმის მდინარე ბრაჰმაპუტრას.
მდინარის ძირითადი ნაწილის სიგრძე 370 კმ-ია, მაგრამ შენაკადებთან ერთად ეს მაჩვენებელი მხოლოდ ბჰუტანის ტერიტორიაზენ 610 კმ-ს აღწევს.
ნაბუკო
ნაბუქოს დადგმა ებერსვალდეს მწვანე დარბაზში (გერმანია, 2004)|მინიატიურა ნაბუკო (Nabucco, შემოკლება ნაბუქოდონოსორისა, Nabucodonosor) — ჯუზეპე ვერდის იტალიურენოვანი ოპერა. შეიქმნა 1841 წელს, ხოლო პრემიერა 1842 წლის 9 მარტს მილანში, ლა სკალას თეატრში შედგა. ოპერის ლიბრეტო ეკუთვნის თემისტოკლე სოლერას (1815-1878). ოპერის თემას ერთი მხრივ წარმოადგენს ბაბილონის ტყვეობაში მყოფი ებრაელი ერისა და მათი თავისუფლების დევნა, ხოლო მეორე მხრივ კი ნაჩვენებია სულიერი გარდატეხა მთავარი გმირისა, ნაბუქოდონოსორისა — იგი თავდაპირველად თავს ღმერთად აცხადებს და ამის გამო სიგიჟით ისჯება ღვთის მიერ, საღი გონება მას მხოლოდ მას შემდეგ უბრუნდება, რაც ებრაელთა ღმერთის უზენაესობას აღიარებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯუზეპე ვერდის ოპერები კატეგორია:იტალიური ოპერები
Pseudolasius minutus
Pseudolasius minutus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
უმბერტო II
thumb|200px|უმბერტო II უმბერტო II ნიკოლა ტომაზო ჯოვანი (Umberto II. Nicola Tomaso Giovanni; დ. 15 სექტემბერი, 1904, რაკონიჯი, იტალია — გ. 18 მარტი, 1983, ჟენევა, შვეიცარია) — იტალიის ბოლო მეფე, იტალიის მარშალი.
ბიოგრაფია
უმბერტო ვიტორიო ემანუელე III-ის და მისი მეუღლის მონტენეგროს პრინცესა ელენეს ვაჟი იყო. 1946 წელს მამის ტახტიდან გადადგომის შემდეგ იგი იტალიის მეფე და სავოიის ჰერცოგი გახდა. მისმმა მმართველობამ მხოლოდ 33 დღე გასტანა, 1946 წლის 9 მაისიდან 12 ივნისამდე.
მონარქიის გაუქმების შემდეგ იგი ემიგრაციაში წავიდა და აღარასოდეს დაბრუნებულა იტალიაში. 1983 წლის 18 მარტს იგი ჟენევაში გარდაიცვალა, თუმცა დაკრძალეს სავოიაში.
1930 წლის 8 იანვარს უმბერტო II-ემ იქორწინა ბელგიის პრინცესა მარი ბელგიელზე (1906–2001), რომელთანაც 4 შვილი შეეძინა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის მეფეები კატეგორია:იტალიელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 15 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983
გრიგორ ტათევაცი
200პქ|მინი|გრიგოლ ტათეველი გრიგორ ტათევაცი, გრიგოლ ტათეველი (Գրիգոր Տաթևացի; დ. 1346, თმოგვი ― გ. 1409, ტათევი) — სომეხი ფილოსოფოსი, პედაგოგი და საეკლესიო-პოლიტიკური მოღვაწე.
ბიოგრაფია
თავის მასწავლებელ ჰოვანეს ვოროტნეცისთან ერთად იყო ტათევის ფილოსოფიური სკოლის პროგრესული ფრთის წარმომადგენელი. ავტორია მრავალი ფილოსოფიური-კომენტატორული და რელიგიური თხზულებისა. გრიგორ ტათევაცი იდეალისტია, მაგრამ მისი მოძღვრება მატერიალისტურ ელემენტებსაც შეიცავს: შემეცნების თეორიაში და სულისა და მატერიის ურთიერთდამოკიდებულების საკითხში იგი ორმაგი ჭეშმარიტების თეორიის მიმდევარია. სახელმწიფოს ადარებს ორგანიზმს, რომლის ყოველი ნაწილი ასრულებს მკაცრად განსაზღვრულ ფუნქციას.
ჰუნი (ლიბია)
ჰუნი (هون‎) — ოაზისი-ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ ლიბიაში, ფეცანის რეგიონის ჩრდილოეთში, ელ-ჯუფრის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
უახლოესი დასახლებებია უადანი და სოკნა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის ქალაქები კატეგორია:ლიბიის ოაზისები
ადამიანის სექსუალობა
ადამიანის სექსუალობა — ის, თუ როგორ გრძნობენ და გამოხატავენ საკუთარ თავს ადამიანები სექსუალურად. ეს მოიცავს ბიოლოგიურ, ეროტიკულ, ფიზიკურ, ფსიქოლოგიურ, ემოციურ, სოციალურ და სულიერ შეგრძნებებსა და ქცევებს.
ადამიანის სექსუალობის ნაწილია სექსუალური ორიენტაცია, რომელიც გულისხმობს სექსუალურ მიზიდულობას სხვა ადამიანების მიმართ. სექსუალობის განცდა და გამოხატვა შესაძლებელია მრავალი გზით: მათ შორის აზრებით, ფანტაზიებით, სურვილებით, რწმენით, ღირებულებებით, ქცევებით, როლებითა და ურთიერთობებით. ამან შესაძლოა გამოხატულება ჰპოვოს ბიოლოგიურ, ფიზიკურ, ემოციურ, სოციალურ და სულიერ ასპექტებში.
სექსუალობის ბიოლოგიური და ფიზიკური ასპექტები მჭიდრო კავშირშია ადამიანის რეპროდუქციულ ფუნქციასთან, მათ შორის ადამიანის საპასუხო სექსუალურ ციკლსა და ძირითად ბიოლოგიურ ინსტინქტებთან, რომლებიც ყველა სახეობაში გვხვდება. სექსუალობის ფიზიკური და ემოციური ასპექტები მოიცავს იმ ინდივიდუალურ კავშირებს, რომლებიც გამოიხატება ღრმა გრძნობებით ან სიყვარულის, ნდობისა და ზრუნვის ფიზიკური მანიფესტაციით. სოციალური ასპექტი ეხება ადამიანის სექსუალობაზე საზოგადოების გავლენას, ხოლო სპირიტუალური — ადამიანების სულიერ კავშირებს. ორმხრივი კავშირი არსებობს სექსუალობასა და ცხოვრების კულტურულ, პოლიტიკურ, ლეგალურ, ფილოსოფიურ, მორალურ, ეთიკურ და რელიგიურ ასპექტებს შორის. სექსუალური აქტივობა არის ადამიანის ცხოვრების მნიშვნელოვანი ასპექტი, რომელიც კავშირშია სურვილებთან, სიამოვნებასა და სხეულის ენერგიასთან. ეს საბოლოოდ სრულდება ეროტიკული სიყვარულით, ინტიმური მეგობრობით, ადამიანური კავშირებითა და გამრავლებით.
სექსუალური კავშირებისადმი ინტერესი იზრდება, როდესაც ადამიანი აღწევს სექსუალურ სიმწიფეს. განსხვავებული აზრები არსებობს ადამიანის სექსუალური ორიენტაციისა და ქცევის წარმომავლობის შესახებ. ზოგი ამტკიცებს, რომ სექსუალობა განისაზღვრება გენეტიკურად, ზოგს სჯერა, რომ მისი ჩამოყალიბება ხდება გარემოს გავლენით, სხვების აზრით კი ადამიანის სექსუალურ ორიენტაციაზე ორივე ზემოაღნიშნული ფაქტორი მოქმედებს. ამას მივყავართ დებატებამდე „ბუნება აღზრდის წინააღდეგ“. პირველის მხარდამჭერები ამტკიცებენ, რომ ადამიანის თვისებები უკავშირდება მის ბუნებრივ მემკვიდრეობას, რომელიც ინსტინქტებით გამოიხატება. ხოლო მეორე ნაწილი ემყარება იმ დაშვებას, რომ ადამიანის თვისებები მუდმივად იცვლება მის განვითარებასა და აღზრდასთან ერთად. გენეტიკური კვლევები ეფუძნება იდეას, რომ ადამიანების განსხვავებული ხასიათის ძირითადი მიზეზი ალელების (გენის ერთ-ერთი ალტერნატიული ფორმა) განსხვავებაა. ადამიანის ჰორმონების კვლევებმა აჩვენა, რომ „მოსახლეობის 10%-ს გააჩნია ქრომოსომული ვარიაცია, რომელიც განსხვავდება XX-მდედრობითი და XY-მამრობითი კატეგორიისაგან“.
ადამიანთა დაწყვილების, რეპროდუქციის, რეპროდუქციული სტრატეგიის და სოციალური სწავლების თეორიის ევოლუციური პერპექტივა გვთავაზობს სექსუალობის შესახებ კიდევ ერთ მოსაზრებას. სექსუალობის სოციო-კულტური ასპექტები მოიცავს ისტორიულ განვითარებებსა და რელიგიურ რწმენებს. მაგალითს წარმოადგენს ებრაელების მოსაზრება სექსუალური სიამოვნების განცდაზე ქორწინებაში, ასევე რამდენიმე სხვა რელიგიის უარყოფითი დამოკიდებულება სექსუალური სიამოვნების მიღების მიმართ (სიამოვნებისგან თავშეკავება). ზოგიერთი კულტურა სექსუალური რეპრესიებით ხასიათდებოდა. სექსუალობის შესახებ კვლევები ასევე მოიცავს ადამიანთა იდენტობებს სოციალურ ჯგუფში, სქესობრივი გზით გადამდებ დაავადებებს და შობადობის კონტროლის მეთოდებს.
ბუნება აღზრდის წინააღმდეგ
ისევე, როგორც ბიოლოგიის სხვა საკითხებს, არც ამის შესახებ მარტივი პასუხი. სექსუალური ენერგია ჰეტეროსექსუალებს, ჰომოსექსუალებს, ბისექსუალებს და სხვებს შორის ნაწილობრივ დამოკიდებულია მათ გენეტიკაზე, ასევე მენტალურ აქტივობაზე და სოციალურ, კულტურულ, საგანმანათლებლო და ნორმატიულ მახასიათებლებზე, რომლებიც დამკვიდრებულია იმ გარემოში, სადაც სუბიექტები აღიზრდებიან და მათი პიროვნებები ვითარდება.
სექსუალური ცხოვრების ყოველი ეს წესი შემდგომში განსაზღვრავს მათ პიროვნულ იდენტობას, ინდივიდუალობას სოციალურ ევოლუციაში და დიდ გავლენას ახდენს მათ ყველა სოციალურ აქტივობაზე.
დამამტკიცებელი საბუთი ბუნებისთვის
ტყუპებისგან უფრო მოსალოდნელია სექსუალური ორიენტაციის თანაზიარობა, ვიდრე სხვაგვარი გენეტიკური კავშირებისგან. ალბათ ეს გამოწვეულია მათი იდენტური გენებისა და საშვილოსნოში ერთი სახის ქიმიური ნივთიერებებისგან.
დამამტკიცებელი საბუთი აღზრდისათვის
ერთი და იმავე სქესის დედმამიშვილთაგან, შემდეგ დაბადებულები უფრო ხშირად არიან ხოლმე ჰომოსექსუალები ან ბისექსუალები მუცლად ყოფნის დროს საშვილოსნოში ქიმიურ ნივთირებათა სხვაობის გამო. ეს ალბათ გამოწვეულია იმით, რომ ორ, ერთსქესიან დედმამიშვილს შორის მეტოქეობა ევოლუციურად არაა წახალისებული.
ბიოლოგია და ფიზიოლოგია
ადამიანის სექსუალობის ბიოლოგიური ასპექტები მჭიდროდაა დაკავშირებული ადამიანის რეპროდუქციასთან და იმ ფიზიკურ საშუალებებთან, რომელთა მეშვეობითაც ეს ხდება (სქესობრივი კავშირი) (sexual intercourse). ისინი ასევე უკავშირდება ბიოლოგიური ფაქტორების და სექსუალობის სხვა ასპექტების გავლენას, როგორებიცაა ორგანული და ნევროლოგიური რეაქციები, მემკვიდრეობა, ჰორმონალური საკითხები, გენდერული საკითხები, სექსუალური დისფუნქცია.
რეპროდუქციის მიზნით ნორმალურია, როდესაც მამრი ასტიმულირებს მდედრს, ვიდრე ის მზად იქნება სექსისთვის. შემდეგ ის შეიყვანს თავის პენისს მის ვაგინაში. მისი წელისა და დუნდულების განმეორებითი ბიძგების შედეგად, რაც იწვევს პენისის ვაგინიდან ნაწილობრივ გამოღებას და კვლავ შეღწევას, მამაკაცი გამოყოფს სპერმას. ამან შეიძლება გამოიწვიოს სპერმის დათესვა და შემდეგ შესაძლოა ორსულობაც.
ამ პერიოდში ბევრი სხვა ბიოლოგიური ცვლილებაც ხდება, რომელთაც ცოტა რამ, ან არაფერი აქვთ საერთო რეპროდუქციასთან და მათი განზოგადება ნებისმიერ სექსუალურ აქტში შეიძლება, არა მხოლოდ ქალსა და მამაკაცს შორის. მაგალითად სხეულის ტემპერატურის გაზრდა, სიამოვნების მომგვრელი ჰორმონების დონის მომატება.
უპირატესობები
სასურველი ორსულობისა და ბავშვის დაბადების გარდა, ადამიანის ჯანმრთელობის მხრივ სექსს ბევრი სასარგებლო დატვირთვაც აქვს. მაგალითად სტრესის შემსუბუქება, იმუნიტეტის გაუმჯობესება იმუნოგლობინ ა-ს (Immunoglobulin A) მეშვეობით. გულის შეტევის და პროსტატის კიბოს რისკის შემცირება.
ფსიქოლოგიური ასპექტები
სექსუალობის ფსიქოლოგიური სწავლებები ფოკუსირებულია ფსიქოლოგიურ გავლენებზე, რომლებიც ეფექტს ახდენენ სექსუალურ ქცევასა და გამოცდილებაზე. ადრეული ფსიქოლოგიური ანალიზები განხორციელდა ზიგმუნდ ფროიდის (Zigmund Freud) მიერ, რომელიც ემყარებოდა ფსიქოანალიტიკურ მიდგომას. ის აგრეთვე ვარაუდობდა ეროგენული ზონების, ფსიქოსექსუალური განვითარების, ოიდიპუსის კომპლექსისა და სხვა ცნებების არსებობას.
ბიჰევიორისტები, როგორებიცაა ჯონ ბ. უოტსონი (John B. Watson) და ბ. ფ. სკინერი (B. F. Skinner), ცდებს ატარებენ მოქმედებებზე, შედეგებსა და მათ განშტოებებზე. ეს თეორეტიკოსები შეისწავლიდნენ მაგალითად ბავშვს, რომელიც ისჯებოდა სექსუალური კვლევებისთვის და აკვირდებოდნენ ზრდის პროცესში თუ იგი დაუკავშირებდა ნეგატიურ გრძნობებს საერთოდ სექსს. სოციალური სწავლების თეორეტიკოსები იყენებენ იგივე წარმოდგენებს, მაგრამ ფოკუსირდებიან უფრო შემეცნებით აქტივობებსა და მოდელირებაზე.
გენდერული იდენტობა არის ის თუ როგორ აიგივებს პიროვნება საკუთარ თავს ქალთან, მამაკაცთან, ორივესთან, არცერთთან, ან რაღაც შუალედურთან. გენდერის სოციალური კონსტრუირება განხილულია ბევრ სხვადასხვა სწავლულთა მიერ, ჯუდიტ ბატლერი (Judith Butler) მათ შორის სახელგანთქმულია. თანამედროვე მიღწევები ითვალისწინებს ფემინისტური თეორიის გავლენას და არშიყობის კვლევებს.
ბავშვთა სექსუალობა
წარსულში ხშირად ვარაუდობდნენ, რომ ბავშვებს არ გააჩნიათ სექსუალობა მოგვიანებით განვითარებამდე. ზიგმუნდ ფროიდი იყო ერთ-ერთი პირველი მკვლევარი, რომელმაც ბავშვთა სექსუალობა სერიოზულად აღიქვა. ვიდრე მის იდეებს, ფსიქოსექსუალური განვითარებისა და ოიდიპუსის კონფლიქტის შესახებ უარყოფდნენ, ან მოძველებულის ეტიკეტს აკრავდნენ, ბავშვთა სექსუალობის შეცნობა უმნიშვნელოვანესი ამოცანა ხდებოდა. ალფრედ კინსიმ (Alfred Kinsey) აგრეთვე გამოსცადა ბავშვთა სექსუალობა თავის “კინსის მოხსენებებში” (Kinsey Reports). ბავშვები ბუნებრივად ცნობისმოყვარენი არიან თავიანთი სხეულისა და სექსუალური ფუნქციების მიმართ. მაგალითად, აინტერესებთ საიდან ჩნდებიან ბავშვები, ამჩნევენ ანატომიურ განსხვავებებს ქალებსა და მამაკაცებს შორის, და ბევრი მათგანი მიმართავს გენიტალიურ თამაშს (genital play) (ხშირად შეცდომით აღიქმება მასტურბაციად). საბავშვო სექსუალური თამაში შეიცავს გენიტალიების გამომჟღავნებას, ან კვლევას. ბევრი ბავშვი იღებს მონაწილეობას ზოგიერთ სექსუალურ თამაშში, ძირითადად დედმამიშვილებთან, ან მეგობრებთან.
სექსუალობა ზრდასრულობის გვიანდელ ასაკში
სექსუალურ ქცევაში ცვლილებები ხდება ასაკის მატებასთან ერთად და რადგან მოხუცები შეიძლება დასუსტებული იყვნენ თავიანთი უძლურებით, ურთიერთობა საჭიროა დარჩეს მეგობრული და მგრძნობიარე. ასაკი იწვევს ცვლილებებს სექსუალურ გამოხატვაში. მამაკაცები უფრო ხშირად განიცდიან ამ ცვლილებებს, ვიდრე ქალები. კაცებისთვის ორგაზმი უფრო იშვიათი ხდება და ჩვეულებრივ, სჭირდებათ მეტი პირდაპირი სტიმულაცია ერექციის გამოსაწვევად. ყოველი ოთხი მამაკაციდან ერთს, 65-იდან 80 წლამდე, აღენიშნებოდა ძლიერი პრობლემები ერექციის გამოწვევასთან ან შენარჩუნებასთან დაკავშირებით და ეს პროცენტული მაჩვენებელი იზრდებოდა 80 წელს გადაცილებულ მამაკაცთა შორის. გარდა ამისა, ერექციის დისფუნქციის საწინააღმდეგო პრეპარატების გამოყენება ასაკოვან ზრდასრულებს სექსის იმედს უსახავს. მიუხედავად სამედიცინო გართულებებისა, და მოსაზრებების, რომ ასაკოვანი ხალხი უნდა იყოს ასექსუალი, ბევრი ასაკოვანი მისდევს შეღწევად სექსუალურ კავშირს. თანამედროვე ინტერვიუს შედეგებმა, რომელშიც მონაწილეობდა 3000 ასაკოვანი, 57-დან 85 წლამდე, აჩვენა, რომ ჯანმრთელობა დიდ როლს თამაშობს ხანდაზმულთა სექსუალურ აქტივობაში. სექსუალურად აქტიურ ასაკოვანთა პროცენტული რაოდენობა მეტია მათ შორის, ვისაც ჯანმრთელობის კარგი მდგომარეობა აქვს იმათზე, ვისაც ამ მხრივ ცუდად აქვს საქმე. ხშირად მოხუცი ქალები სექსუალურად ნაკლებად აქტიურები არიან. ამის მიზეზი შეიძლება იყოს ის, რომ ისინი მეუღლეებზე დიდხანს ცოცხლობენ, ან მამაკაცების ტენდენცია, რომ ახალგაზრდა ქალებზე იქორწინონ. როდესაც ასაკოვანი ზრდასრულები სექსუალურად აქტიურები არიან, ინტიმი და მეგობრობა ხშირად უფრო მნიშვნელოვანია მათთვის, ვიდრე სექსი.
სოციოკულტურული ასპექტები
ადამიანის სექსუალობა ასევე შეიძლება გაგებული იქნას, როგორც ადამიანების სოციალური ცხოვრების ნაწილი, რომელსაც მართავს ქცევის ნაგულისხმევი წესები და სტატუს ქვო. ასეთი მოპყრობა ავიწროებს საზოგადოებაში არსებული ჯგუფების ხილვადობას. სოციოკულტურული ასპექტი იკვლევს სოციალურ ნორმებზე და ამ ნორმებისაგან გამოწვეულ გავლენებს პოლიტიკის და მასმედიის ეფექტებთან ერთად. ასეთმა მოქმედებებმა შეიძლება სოციალურ ნორმებში განავითარონ მასობრივი ცვლილებები, როგორებიც იყო მაგალითად სექსუალური რევოლუცია და ფემინიზმის წარმოქმნა.
ისწავლება სექსის კონსტრუირებულ მნიშვნელობებსა და რასობრივ იდეოლოგიებს შორის კავშირი. სექსუალური მნიშვნელობები კონსტრუირებულია რასობრივ-ეთნიკური საზღვრების შესანარჩუნებლად “სხვების” ცილისწამების და ჯგუფის შიგნით სექსუალური ქცევის დარეგულირების ხარჯზე. ორივე მოქმედება: ქცევის ამ დადგენილი წესების ერთგულება ან მათგან გადახვევა, განსაზღვრავს და აძლიერებს რასობრივ, ეთნიკურ და ნაციონალისტურ რეჟიმებს.
ასაკი და ზნე-ჩვეულებები, რომელთა მიხედვითაც ბავშვები არიან ინფორმირებული სექსუალური საკითხების შესახებ, სექსუალური განათლების შედეგია. სასკოლო სისტემებს თითქმის ყველა განვითარებულ ქვეყანაში აქვთ სექსუალური განათლების გარკვეული ფორმა, მაგრამ ამ საკითხების ბუნება ფართოდ ცვალებადია. ზოგიერთ ქვეყანაში (როგორებიცაა ავსტრალია და ევროპის ქვეყნების დიდი ნაწილი) “ასაკის შესაფერისი” სექსუალური განათლება ხშირად სკოლამდელ ასაკში იწყება, მაშინ, როდესაც სხვა ქვეყნებში ასეთ განათლებას მოზარდობის ან მის წინაპერიოდში იწყებენ. სექსუალური განათლება შეიცავს მთელ რიგ თემებს, სექსუალური ქცევის ფიზიკურ, მენტალურ და სოციალურ ასპექტებს.
სექსუალური მორალი რელიგიაში
მსოფლიოს რელიგიების უმრავლესობა ცდილობდა მორალის საკითხები, რომლებიც აღმოცენდებოდა ადამიანების სექსუალობიდან, მიემართა საზოგადოებისა და ადამიანური ურთიერთქმედებებისკენ. ყველა ძირითადმა რელიგიამ შექმნა მორალური კოდექსი, რომელიც მოიცავდა სექსუალობის, მორალის, ეთიკის და ა.შ. საკითხებს, რომლებიც დადგენილი იყო ადამიანების სექსუალური ქმედებებისა და პრაქტიკების სახელმძღვანელოდ.
სექსუალობა ისტორიაში
ხელოვნება და არტიფაქტები წარსული ეპოქებიდან, ეხმარებიან ადამიანთა მიერ ამა თუ იმ ეპოქის სექსუალური წარმოდგენების გამოხატვას.
უძველესი ცივილიზაციები
ბევრი უძველესი ცივილიზაცია უზრუნველყოფს სექსუალობის განვითარების საბუთს. კერძოდ:
1 ეგვიპტე: წყვილი, ხნუმჰოტეპი (Khnumhotep) და ნიანხხნუმი (Niankhkhnum), ამჟამად დაკრძალულები მეხუთე დინასტიის ეპოქის გაერთიანებულ სამარხში, რომელიც მდებარეობს ეგვიპტის ქალაქ საქარაში, ყოფილა უძველესი აღიარებული ერთსქესიანი წყვილი კაცობრიობის ისტორიაში. ძველი ეგვიპტელები ფალოსის კულტს აკავშირებდნენ “ოსირისთან” (Osiris). როდესაც “ოსირისის” სხეული დაჭრეს ცამეტ ნაწილად, “სეთმა” (Set) მიმოფანტა ისინი მთელ ეგვიპტეში და მისმა ცოლმა, “ისისმა” (Isis) მოაგროვა ყველა ნაწილი გარდა ერთისა, მისი პენისისა, რომელიც თევზმა გადაყლაპა (იხილეთ ლეგენდა ოსირისსა და ისისზე). ფალოსი ითვლებოდა ნაყოფიერების სიმბოლოდ და ღმერთი “მინი” ხშირად გამოისახებოდა ერეგირებული პენისით.
2 ინდოეთი: უძველესი ტექსტები ინდუიზმიდან, ბუდიზმიდან და ჯაინიზმიდან, როგორებიცაა “ვედები” (Vedas), ამჟღავნებენ მორალურ პერსპექტივებს სექსუალობის, ქორწინებისა და ნაყოფიერების ლოცვების შესახებ. “რამაიანამ” (Ramayana) და “მაჰაბჰარატამ” (Mahabharata), ანტიკური ინდოეთის, დაახლოებით XIV საუკუნის თქმულებებმა, მოგვიანებით გავლენა იქონიეს ჩინურ, იაპონურ, ტიბეტურ და სამხრეთ-დასავლეთ აზიის კულტურებზე. ისინი აღნიშნავენ, რომ სექსი მიღებული იყო, როგორც ორმხრივი მოვალეობა დაქორწინებულ წყვილს შორის, მაგრამ ამავე დროს იგი მიჩნეული იყო პირად საქმედ. ინდოეთის სახალხოდ ცნობილი სექსუალური ლიტერატურაა “სამოცდაოთხი ხელოვნების” ტექსტი (“კამა-სუტრა”) (Kama Sutra).
3 მესოპოტამია: უძველეს მესოპოტამიაში, “იშტარი” (Ishtar) იყო სიცოცხლის, მამაკაცების და ქალების, ბუნების და ნაყოფიერების, სექსის, სექსუალური ძალის და შობადობის მოწინავე ღმერთი. ის აგრეთვე იყო ომის და იარაღის ღმერთიც. ნებისმიერ გამარჯვებას მის ტაძრებში ზეიმობდნენ. ნადიმებსა და სექსუალურ ორგიებში წმინდა ტაძრის პროსტიტუტებს პროდუქტსა და ფულს სწირავდნენ.
5 იაპონია: ალბათ მსოფლიოს ყველაზე ძველ რომანში, “გენჯი მონოგატარი” (Genji Monogatari) (გენჯის ამბავი), რომელიც თარიღდება დაახლოებით 11-ე საუკუნით, ეროტიციზმი განხილულია, როგორც არისტოკრატთა ესთეტიკური ცხოვრების ცენტრალური ნაწილი.
6 საბერძნეთი: ანტიკურ საბერძნეთში ფალოსი, ხშირად “ჰერმას” (Herma) ფორმით გამოხატული, იყო თაყვანისცემის ობიექტი და ნაყოფიერების სიმბოლო. ანტიკური ბერძენი მამაკაცის ერთ-ერთი აზრი ქალის სექსუალობაზე იყო ის, რომ ქალებს შურდათ მამაკაცის პენისის. ცოლები აღიქმებოდნენ, როგორც საქონელი, ხელსაწყოები კანონიერი შვილების გასაჩენად. ისინი სექსუალურად უნდა შეჯიბრებოდნენ “ერომენოის” (Eromenoi), “ჰეტაერასს” (Hetaeras) და მონებს თავიანთ საკუთარ სახლებში.
7 რომი: ანტიკურ რომაულ ცივილიზაციაში არსებობდა დღესასწაულები, რომლებიც ასოცირდებოდნენ ადამიანის რეპროდუქციულ ორგანოებთან. დროთა განმავლობაში წამოიჭრა ნებაყოფლობითი სექსის, აგრეთვე პროსტიტუციის ინსტიტუციონალიზაცია. ამის შედეგი იყო ვირტუალური სექსუალური კასტური სისტემა რომაულ ცივილიზაციაში – სექსუალური ურთიერთობების სხვადასხვა წოდებები და საფეხურები. ლეგალურად დაქორწინებული მეუღლეების გარდა, ბევრ მამაკაცს ჰყავდა “დელიკატუები” (Delicatue), მდიდარი და გამოჩენილი მამაკაცების საყვარლები. ზოგიერთები იყვნენ “ფამოსაეები” (Famosae), უმეტესად ქალიშვილები და ცოლებიც კი მდიდარი ოჯახებიდან, რომლებსაც მოსწონდათ სექსი საკუთარი სიამოვნებისთვის. იყო კიდევ ერთ-ერთი კლასი, ცნობილი როგორც “ლუპაე” (Lupae), რომლის წევრებიც მზად იყვნენ ქონოდათ სექსი ნებისმიერთან ვინც ამის საფასურს გადაუხდიდათ. “კოპაეები” (Copae) იყვნენ მსახური გოგონები ტავერნებსა და ფუნდუკებში, რომლებიც არ იყვნენ წინააღმდეგი მოგზაურებისათვის მიექირავებინათ თავი ერთი ღამის გასატარებლად.
თანამედროვე განვითარება
თანამედროვე აკადმიაში სექსუალობა ისწავლება სექსოლოგიის და “გენდერი და სექსუალობის” (Gender and Sexuality Studies) სწავლების სფეროში ბევრ სხვა სფეროს შორის. სექსოლოგია, სექსუალური ინტერესების, ქცევისა და ფუნქციის სწავლება მოიცავს სექსუალურ განვითარებას და სექსუალურ ურთიერთობებს სქესობრივი კავშირის (შეღწევადი სექსი) ჩათვლით. იგი ასევე ადასტურებს ისეთი ჯგუფების სექსუალობას, როგორებიცაა ინვალიდები (შრომის უნარს მოკლებულები), ბავშვები და მოხუცები.
ალფრედ კინსი დაინტერესდა სექსუალური პრაქტიკების განსხვავებული ფორმებით დაახლოებით 1933 წელს, როდესაც მან აღმოაჩინა კინსის სკალა (Kinslay Scale), რომელიც მწკრივდება 0-დან 6-მდე, სადაც 0 არის უკიდურესად ჰეტეროსექსუალი და 6 კი უკიდურესად ჰომოსექსუალი. მისი “კინსის აღწერები” (Kinsley Reports) დაიწყო მას შემდეგ, რაც გამოქვეყნდა “მამრობითი სქესის ადამიანის სექსუალური ქცევა” (Sexual Bbehavior in the Human Male) 1948 წელს და “მდედრობითი სქესის ადამიანის სექსუალური ქცევა” (Sexual Behavior in the Human Female) 1953 წელს, რამაც ხელი შეუწყო 1960-იანი წლების სექსუალურ რევოლუციას.
სექსუალური ქცევა
ადამიანის სექსუალური ქცევა, სტიმულირებული სიამოვნების მიღების სურვილით, შეიცავს პარტნიორის ან პარტნიორების ძიებას, ინდივიდებს შორის ურთიერთქმედებას, ფიზიკურ, ემოციურ ინტიმურობას, და სექსუალურ კონტაქტს, რომელიც შეიძლება გადაიზარდოს წინასექსუალურ თამაშში (foreplay), მასტურბაციაში და საბოლოო ჯამში მიაღწიოს ორგაზმს.
სექსუალური მიზიდულობა
სექსუალური მიზიდულობა მნიშვნელოვანი ასპექტია პიროვნების, როგორც მის სექსუალობაზე დაკვირვებისა და ასევე მასზე დამკვირვებლისაც. ყოველი ადამიანი განსაზღვრავს თვისებებს, რომლებსაც თვლის მიმზიდველად. ეს თვისებები და მათი აღქმის უნარი ყოველ პიროვნებას საკუთარი აქვს. ადამიანის სექსუალურ ორიენტაციას საყურადღებო გავლენა აქვს იმაზე, თუ რა თვისებები მიაჩნია მას მიმზიდველად. თვისებები, რომლებიც ადამიანებს შეიძლება მიაჩნდეთ სექსუალურად მიმზიდველად, შეიძლება დამოკიდებული იყოს ფიზიკურ თვისებებზე, ადამიანის გარეგნობის და მოძრაობების ჩათვლით, მაგრამ ასევე შეიძლება გავლენა ჰქონდეს მის ხმას, ან სუნს, აგრეთვე ინდივიდუალურ უპირატესობებს, რაც სხვადასხვა გენეტიკური, ფსიქოლოგიური და კულტურული ფაქტორების ზემოქმედების შედეგია.
ურთიერთობის აწყობა
ადამიანები ცნობიერად თუ ქვეცნობიერად ცდილობენ მიიზიდონ სხვები. ისინი, ვისთანაც შეძლებენ უფრო ღრმა ურთიერთობის ფორმირებას. ამის მიზანი შეიძლება იყოს ამხანაგობა, შობადობა, ინტიმური ურთიერთობა და სხვა. ეს მოქმედება შეიცავს ინტერაქტიულ პროცესებს, რისი საშუალებითაც ადამიანები იზიდავენ პოტენციურ პარტნიორებს და ამყარებენ ურთიერთობას. ის პროცესები, რომლებშიც შედის პარტნიორის მიზიდვა და სექსუალური ინტერესის გამყარება, შეიძლება შეიცავდეს შემდეგ ეტაპებს:
1 ფლირტი შეიძლება იქნას გამოყენებული იმისთვის, რომ მიიზიდონ სხვისი სექსუალური ყურადღება, რათა აღძრან რომანტიკული ან სექსუალური დამოკიდებულებები და შეიძლება შეიცავდეს ჟესტების ენას, საუბარს, ხუმრობას, ან მცირე ფიზიკურ კონტაქტს.
2 ცდუნება არის პროცესი, რომლის მეშვეობითაც ერთი ადამიანი განზრახ ხიბლავს მეორეს, რომ შეიტყუოს იგი გარკვეული სახის სექსუალურ ქცევაში. სექსუალური ინტერესის საკომუნიკაციო საშუალება შეიძლება იყოს ვერბალური, ან ვიზუალური.
3 პაემანი არის შეხვედრა, ან პიკნიკი პოტენციურ პარტნიორთან და ემსახურება მასთან სიახლოვისა და შესაფერისობის გაუმჯობესებას ინტიმური პარტნიორობისთვის.
4 ხანდახან ფიზიკური ინტიმის მოლოდინი არის სექსუალური მიზიდულობის ყველაზე ეფექტიანი საშუალება. ეს შეიძლება გამოიხატოს ისეთი გრძნობებით, როგორებიცაა ახლო მეგობრობა, ან სიყვარული. ინტიმის გამოხატვის საშუალებებია აგრეთვე ხელჩაკიდებული ყოფნა, ჩახუტება, კოცნა, ან მოფერება.
სქოლიო
კატეგორია:ადამიანის სექსუალობა  კატეგორია:ლგბტ ტერმინები
Epitaph (სიმღერა)
Epitaph — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის სინგლი, გამოცემული 1976 წელს. მასში შეტანილი ორივე სიმღერის ორიგინალური ვერსია ასევე წარმოდგენილია ალბომზე In the Court of the Crimson King.
სიმღერა გამოირჩევა მელოტრონის ჟღერადობით და გრეგ ლეიკის ვოკალით. სინგლი გამოვიდა, როგორც კრებულის A Young Person's Guide to King Crimson მხარდამჭერი ფირფიტა.
სიმღერების სია
კატეგორია:King Crimson-ის სიმღერები კატეგორია:1969 წლის სიმღერები
Ain't 2 Proud 2 Beg
„Ain't 2 Proud 2 Beg“ — ამერიკული რიტმ-ენდ-ბლუზური ტრიო TLC-ის სადებიუტო სინგლი პირველი ალბომიდან Ooooooohhh... On the TLC Tip. გამოიცა 1992 წელს LaFace Records-ზე. Billboard Hot 100-ში იგი მეექვსე პოზიციაზე მოხვდა და ბრიტანეთის სინგლების ჩარტში 12-ზე. ტექსტი დაწერეს დალას ოსტინმა და ლიზა ლოპესმა. სინგლი ნომინირებული იყო გრემის დაჯილდოებაზე, როგორც საუკეთესო რიტმ-ენდ-ბლუზის ჟანრში.
სქოლიო
კატეგორია:1992 წლის სიმღერები კატეგორია:1992 წლის სადებიუტო სინგლები კატეგორია:TLC-ს სიმღერები კატეგორია:LaFace Records-ის სინგლები კატეგორია:Arista Records-ის სინგლები
Pseudolasius overbecki
Pseudolasius overbecki — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Mind Games
Mind Games — ჯონ ლენონის მეოთხე სტუდიური სოლო-ალბომი. იგი ჩაიწერა და გამოიცა 1973 წელს. ამ პერიოდში ჯონი 13 თვით დაშორდა მეუღლე იოკო ონოს. თუკი წინა დისკი, Some Time in New York City უფრო პოლიტიკური თემებით იყო სავსე, ახალი ალბომი მსმენელმა უფრო დადებითად მიიღო ნაკლები კრიტიკით გაჯერებული ტექსტების გამო. ალბომმა ბრიტანეთში #13, ხოლო აშშ-ში #9 პოზიცია დაიკავა. შტატებში მას ოქროს სტატუსი მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:ჯონ ლენონის ალბომები კატეგორია:1973 წლის ალბომები კატეგორია:Apple Records-ის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:Plastic Ono Band-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჯონ ლენონის პროდიუსერობით
გერჰარდ შრედერი
გერჰარდ ფრიც კურტ შრედერი (Gerhard Fritz Kurt Schröder; დ. 7 აპრილი 1944, მოსენბერგ-ვიორენი (დღ. ბლომბერგი), ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალია) — გერმანელი იურისტი და პოლიტიკური მოღვაწე, გერმანიის ბუნდესკანცლერი 1998-2005 წლებში. 1990-1998 წლებში იყო ქვემო საქსონიის მინისტრ-პრეზიდენტი. სოციალ-დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარე 1999-2004 წლებში.
ბიოგრაფია
კატეგორია:გერმანიის კანცლერები კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:დაბადებული 7 აპრილი
სერგეი ნიკიტინი
სერგეი ნიკიტინი (Никитин, Сергей Николаевич; დ.  4 თებერვალი [ძვ. სტ.  23 იანვარი] , 1851, მოსკოვი, — გ. 18 ნოემბერი, [ძვ. სტ. 5 ნოემბერი] , 1909, პეტერბურგი) — რუსი გეოლოგი, ჰიდროგეოლოგი და პალეონტოლოგი. პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1902). 1871 წელს დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტი. გეოლოგიური კომიტეტის უფროსი გეოლოგ თანამშრომელი, რუსეთის ჰიდროგეოლოგიური შესწავლის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. მისი ძირითადი შრომები შეეხება კარბონული სისტემის სტრატიგრაფიას, რუსეთის ცენტრალური ნაწილის იურულ და ცარცულ ეპოქებს, რუსეთის ევროპული ნაწილის ჰიდროგეოლოგიასა და სხვა. პალეონტოლოგიურ ნაშრომებში განავითარა ევოლუციური წარმოდგენა. ორგანიზაცია გაუწია რუსული გეოლოგიური ლიტერატურის ბიბლიოგრაფიას.
ტროპოპაუზა
მინი|ატმოსფეროს ფენები ტროპოპაუზა (ბერძნ. τροπος – შემობრუნება, შეცვლა და παῦσις – შეჩერება, შეწყვეტა) — დედამიწის ატმოსფეროს ფენა, ეგრეთ წოდებული გარდამავალი ფენა ტროპოსფეროსა და სტრატოსფეროს შორის. სისქე რამდენიმე ასეული მეტრიდან 2-3 კმ-მდე. ტროპოპაუზაში ტემპერატურის გრადიენტი მცირდება, ხშირია ტემპერატურის ინვერსიაც. ტროპოპაუზის სიმაღლე დამოკიდებულია გეოგრაფიული განედზე (პოლარულში დაბლაა, ტროპიკულში მაღლა), წელიწადის დროზე (ზაფხულში უფრო მაღლაა, ვიდრე ზამთარში), აგრეთვე ციკლონურ მოქმედებაზე (ციკლონებში უფრო დაბლაა, ვიდრე ანტიციკლონებში).
ზოგიერთი რაიონის თავზე ხშირად აღინიშნება ტროპოპაუზის დარღვევა და ხელახალი ჩამოყალიბება. დედამიწის ატმოსფეროში პოლარულ რაიონებში ტროპოპაუზა განლაგებულია 8-12 კმ სიმაღლეზე, ხოლო ეკვატორზე — 16-18 კმ სიმაღლეზე. სუბტროპიკებში შეინიშნება ტროპოპაუზის წყვეტა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დედამიწის ატმოსფერო
მოჰამედ რეზა ფეჰლევი
მოჰამედ რეზა-შაჰ ფეჰლევი (დ. 26 ოქტომბერი 1919, თეირანი, ირანი — გ. 27 ივლისი, 1980, კაირო, ეგვიპტე) — ირანის ბოლო შაჰი, ქვეყანას მართავდა 1941-1979 წლებში. ფეჰლევის დინასტიის მეორე და უკანასკნელი წარმომადგენელი. ხელისუფლებას ჩამოაშორეს ირანის ისლამური რევოლუციის შედეგად. შაჰი იძულებული იყო ემიგრაციაში წასულიყო და გარდაიცვალა კაიროში.
ბიოგრაფია
განათლება მიიღო ირანში და საზღვარგარეთ. 1938 წელს დაამთავრა სამხედრო აკადემია თეირანში. ტახტზე ავიდა 1941 წლის სექტემბერში, მამის რეზა-შაჰ ფეჰლევის გადადგომის შემდეგ. 1943 წელს ომი გამოუცხადა ფაშისტურ გერმანიას.
1953 წლის აგვისტოში, აშშ-ს ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტო-ს უშუალო ორგანიზებით, ოპერაცია "აიაქსი"-ს ფარგლებში დამხობილ იქნა პრემიერ-მინისტრი მოჰამედ მოსადეყის მთავრობა. შაჰი ემიგრაციიდან დაბრუნდა და ავტორიტარული მმართველობა დაამკვიდრა.
ირანის საიდუმლი პოლიციური სტრუქტურების ფორმირება დაიწყო 1955 წ. აშშ-ს სამხედრო ექსპერტებისა და სპეცსამსახურების სპეციალისტების ხელშეწყობით. ირანში თავისი „ექსპერტები“ გააგზავნა ასევე ისრაელმა, ერთ-ერთი მათგანი იყო პოლკოვნიკი იაკობ ნიმროდი. შაჰის ოფიცრები გადიოდნენ ინტენსიურ მომზადებას დიდ ბრიტანეთში, ისრაელში და აშშ-ში. „CIA“-სა და „სავაქ“-ის მჭიდრო თანამშრომლობის შესახებ ინფორმაცია ფართოდ გახდა ცნობილი მხოლოდ 1970-იანი წლების მეორე ნახევარში.
1955 წ. მარტში, აშშ-ს არმიის პოლკოვნიკის მისია შეიცვალა ამერიკის „CIA“-ს ინსტრუქტორებით (მისია შედგებოდა სულ 5 ოფიცერისგან, რომლებიც იყვნენ ექსპერტები ფარული ოპერაციებისა, ინფორმაციის ანალიზისა და კონტრდაზვერვის სფეროში). შაჰის სპეცსამსახურების ჩამოყალიბებაში დიდი წვლილი მიუძღვის ამერიკელ გენერალს გერბერტ ნორმან შვარცკოფს, რომელმაც „გაწვრთნა სავაქ-ის პერსონალის პირველი თაობა“.
1956 წლის დეკემბერში შაჰმა და მისმა მთავრობამ გადაწყვიტა, რომ დადგა დრო ირანმა დააფუძნოს დაზვერვის ორგანიზაცია. „სავაქ“-ის შექმნის კანონპროექტი შემოღებულ იქნა მეჯლისის მიერ 1957 წლის 20 იანვარს, და შემდგომ სენატის მიერ დამტკიცდა.
1957 წელს აშშ-სა და ისრაელის სპეცსამსახურების დახმარებით შაჰმა დააარსა დაზვერვისა და სახელმწიფო უშიშროების სამსახური — სავაქი.
ტო ჰოაი
ტო ჰოაი (Nguyễn Sen; 27 სექტემბერი, 1920 – 6 ივლისი, 2014) 一 ვიეტნამელი მწერალი, დრამატურგი, სცენარისტი, ჟურნალისტი და კორესპონდენტი.
მისი ნამდვილი სახელია ნგიუენ სენი, ხოლო ფსევდონიმი, რომლითაც მას ვიცნობთ, მომდინარეობს მდინარე ტო ლჩისა და ჰა ჩონგის პროვინციის სახელებიდან, რომლებიც მისი მშობლიური ქალაქის ღირსშესანიშნაობებია. მისი ნამუშევრები ნათარგმნია მსოფლიოს მრავალ ენაზე, 1996 წელს კი მან ჰო ჩიმინის პრემია დაიმსახურა ლიტერატურის დარგში.
ბიოგრაფია
ტო ჰოაი (დაბ. ნგიუენ სენი) დაიბადა 1920 წელს, ვიეტნამის დედაქალაქ ჰანოიში. ის ხელოსნების ოჯახში ერთადერთი შვილი იყო, მძიმე ეკონომიკური მდგომარეობის გამო კი ქსოვით ირჩენდა თავს. მან დაამთავრა დაწყებითი სკოლა, თუმცა, ეკონომიკური სიდუხჭირის გამო, უმაღლესი განათლების მიღება არ დასცალდა.
სკოლის დამთავრების შემდეგ მან არაერთგზის გამოიცვალა სამუშაო სფერო, მათ შორის იყო ხელოსანი, დამრიგებელი, გამყიდველი, ბუღალტერი და სხვა, თუმცა სწავლის მიღების წყურვილი მას არასდროს ტოვებს. შედეგად, მან თვითგანათლებას მიმართა, ეს მანამ, სანამ იგი ვიეტნამის ერთ-ერთ ყველაზე გამორჩეულ მწერლად არ იქცეოდა.
მისი ლიტერატურული აღმასვლა 1940-იანი წლების ბოლოს დაიწყო, როცა რიგით ჰანოის გაზეთში საკუთარი ნაწარმოებებისა და წერილების გამოქვეყნება დაიწყო. მის კალამს ეკუთვნის დაახლეობით 150 ტექსტის ავტორობა, რომელთა უდიდესი ნაწილი საბავშვო კლიტერატურას განეკუთვნება. მათ შორის ყველაზე გამოსარჩევია ჭრიჭინას დღიური, რომელიც 37-ზე მეტ ენაზე ითარგმნა და მასზე დაფუძნებული არაერთი კინოადაპტაცია, კომიქსი თუ ანიმეც კი გამოსულა. დიდი დროის გასვლის მიუხედავად, ვიეტნამის სკოლების დაწყებით კლასებში დღესაც შეასწავლიან ნაწარმოების ერთ თავს.
ტო ჰოაის ნაწარმოებები და, ზოგადად, ნებისმიერი სახის ლიტერატურული ტექსტები ძირითადად ხუთ თემას აერთიანებს, ესენია: ბავშვები, ჰანოის გარეუბნის ისტორია და აწმყო, მთიანი რეგიონები ვიეტნამში, წინააღმდეგობა და სოციალიზმის ფორმირება, ავტობიოგრაფია.
გვიან სიცოცხლეში მან შეწყვიტა ნაწარმოებებზე მუშაობა და სტატიების გამოქვეყნებას შეუდგა. ტო ჰოაი 93 წლის ასაკში, 2014 წლის 6 ივლისს, გარდაიცვალა, ვიეტნამის დედაქალაქ ჰანოიში. მისი გარდაცვალება აღინიშნა, როგორც რევოლუციამდელ ვიეტნამის ეპოქის უკანასკნელი ავტორის გარდაცვალება.
წინააღმდეგობრივი პერიოდი
1945 წლის აგვისტოს რევოლუციის შემდეგ, ტო ჰოაი მონაწილეობდა სამხრეთის მარშის მოძრაობაში, გაემგზავრა Việt Bắc პროვინციაში გაზეთ Cứu quốc-ის (ეროვნული ხსნა) ჟურნალისტად. იქ ის მუშაობდა გაზეთ Cứu quốc Việt Bắc - ის ხელმძღვანელად (Viet Bac National Salvation და ჟურნალ Cứu quốc- ის მთავარ რედაქტორად). ასევე შეუერთდა ვიეტნამის ხელოვნებისა და ლიტერატურის ასოციაციას 1951 წელს.
1966 წლიდან 1996 წლამდე იგი ასევე იყო ჰანოის ხელოვნების ასოციაციის თავმჯდომარე.
ტო ჰოაის მიენიჭა მრავალი საპატიო თანამდებოდა. იგი აირჩიეს ვიეტნამის ეროვნული ასამბლეის წევრად მეშვიდე სესიაზე, წარდგენილი იყო ჰანოის დემოკრატიული პარტიის ვიცე-თავმჯდომარედ, აზია-აფრიკა-ლათინო ამერიკის სოლიდარობის კომიტეტის ვიცე თავმჯდომარედ და ვიეტნამ-ინდოეთის თანამეგობრობის კავშირის თავმჯდომარედ.
ალი აქბარ ველაიათი
ალი აქბარ ველაიათი (სპარს. علی‌اکبر ولایتی‎  დ.ივნისი 1945, როსტამაბადი, შემირანი, ირანი) —ირანელი ექიმი და პოლიტიკოსი. ირანის საგარეო საქმეთა მინისტრი პრეზიდენტების ხამენეის და აქბარ ჰაშემი რაფსანჯანი ს მმართველობის დროს, ირანის უზენაესი ლიდერის საგარეო საქმეთა საკითხების მრჩეველი, ირანის პრეზიდენტობის ორგზის კანდიდატი.
ბიოგრაფია
ალი აქბარ ველაიათი დაიბადა 1945 წელს როსტამაბადში, შემირანის ერთ -ერთ სოფელში. თეირანის საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, ჩაირიცხა თეირანის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე 1964 წელს. სტაჟირება გაიარა პედიატრიის დარგში თეირანის უნივერსიტეტის ბავშვთა სამედიცინო ცენტრში, შემდეგ— ინფექციური დაავადებების სფეროში ჯონ ჰოპკინსის უნივერსიტეტში (აშშ). ისლამური რევოლუციის გამარჯვების შემდეგ, ველაიათი დაინიშნა ჯანდაცვის მინისტრის მოადგილედ და მოგვიანებით გახდა ისლამური საკონსულტაციო საბჭოს წევრი. 1981 წელს მან მიიღო საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა პრეზიდენტ ალი ხამენეის კაბინეტში და დარჩა ამ თანამდებობაზე 1997 წლამდე, მათ შორის ხამენეის, აქბარ ჰაშემი რაფსანჯანის მმართველობის დროს. საგარეო საქმეთა მინისტრის პოსტზე ყოფნის დროს ველაიათი აწარმოებდა სამშვიდობო მოლაპარაკებებს ერაყთან 1988-1990 წლებში. გერმანიის სასამართლო სისტემა მის სახელს (რიგ სხვა ირანელ მაღალჩინოსნებთან ერთად) 1992 წელს ბერლინში ქურთი ლიდერების მკვლელობებს უკავშირებს, მაგრამ ირანის ოფიციალურმა პირებმა ეს კავშირი არა აღიარეს. 2006 წელს არგენტინამ ასევე გასცა ველაიათის, ყოფილი პრეზიდენტის რაფსანჯანისა და ირანის რამდენიმე სხვა ლიდერის დაკავების ორდერი 1994 წლის ბუენოს -აირესში ებრაული კულტურული ცენტრის აფეთქებაში მონაწილეობის ბრალდებით; მომდევნო წელს ინტერპოლმა დაადასტურა ირანის ლიდერების საერთაშორისო ძებნილთა სია.
საგარეო საქმეთა სამინისტროში მუშაობის დასრულების შემდეგ, ველაიათი გახდა ირანის უზენაესი ლიდერის მრჩეველი საერთაშორისო საკითხებში. თავის საჯარო გამოსვლებში მან იმ დროს დაიკავა რადიკალური ისლამისტური და ანტიდასავლური პოზიცია, რომელიც ხასიათდებოდა ამერიკის შეერთებული შტატების და ისრაელის წინააღმდეგ მკაცრი განცხადებებით (კერძოდ, 2002 წელს ველაიათმა აშშ- ს პრეზიდენტი ჯორჯ ბუში ჰიტლერს შეადარა). 2005 წელს ველაიათი მონაწილეობდა საპრეზიდენტო არჩევნებში, როგორც უპარტიო კანდიდატი, მაგრამ მოგვიანებით შეწყვიტა ბრძოლა და გამოხატა თავისი მხარდაჭერა აიათოლა აქბარ ჰაშემი რაფსანჯანი ს მიმართ. მომდევნო წელს იგი გახდა საგარეო ურთიერთობების სტრატეგიული საბჭოს წევრი. ველაიათს ახალი მცდელობა ჰქონდა 2013 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში, წინასაარჩევნო კამპანიის დროს    მაჰმუდ აჰმადინეჟადის მთავრობის საგარეო პოლიტიკის კრიტიკით გამოირჩეოდა.
საპრზიდენტო არჩევნებზე ალი აქბარ ველაიეთმა მეხუთე ადგილი დაიკავა. არჩევნების შემდეგ მალევე, ველაიეთი აიათოლა აქბარ ჰაშემი რაფსანჯანი ს მიერ დანიშნა მიზანშეწონილობის საბჭოს სტრატეგიული კვლევების ცენტრის თავმჯდომარედ. ამ პოსტზე შეცვალა ჰასან როუჰანი, რომელიც  ქვეყნის პრეზიდენტი გახდა.
ლიტერატურული შემოქმედება
ალი აქბარ ველაიათი ცნობილია არა მხოლოდ როგორც პოლიტიკოსი, არამედ როგორც მწერალი. მას გამოქვეყნებული აქვს 35 წიგნი. მათგან აღსანიშნავია: "ისლამური კულტურა და ცივილიზაცია", "იმამ მაჰდი. კაცობრიობის მხსნელი", "ბრძენი ომარ ხაიამი". ველაიათი ირანის ისლამური რესპუბლიკის მწერალთა კავშირის თავმჯდომარის პოსტს იკავებს.
სქოლიო.
კატეგორია:დაბადებული 24 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:ირანელი მწერლები კატეგორია:ირანელი მედიკოსები
ჰერა ბიორკი
ჰერა ბიორკი (Hera Björk; დ. 29 მარტი, 1972, რეიკიავიკი) — ისლანდიელი მომღერალი. წარადგინა ისლანდია ევროვიზია 2010-ზე სიმღერით „Je ne sais quoi“.
სქოლიო
კატეგორია:ისლანდიელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:ევროვიზიის კონკურსანტები კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი
მეშვიდე ჯვაროსნული ლაშქრობა
მეშვიდე ჯვაროსნული ლაშქრობა — საფრანგეთის მეფის ლუი IX-ის ლაშქრობა 1248–1254 წლებში.
1244 წელს მონღოლების შემოსევებს გარიდებულმა ხორაზმელებმა, ეგვიპტისკენ მიმავალ გზაზე იერუსალიმი დაიპყრეს. მათი მიზანი ეგვიპტელ მამლუქებთან დაკავშირება იყო. იერუსალიმი დაინგრა და გადაიწვა. ქრისტიანებმა ვერ შეძლეს მყარად მოეკიდებინათ ფეხი იერუსალიმში, რადგან ხვარაზმელების დაპყრობამდე ორი საუკუნის მანძილზე, იერუსალიმი მუდამ ხელიდან ხელში გადადიოდა. ევროპელი რაინდების მიმართ რომის პაპის მოწოდებებს გამოხმაურებები არ მოყოლია. გერმანელი იმპერატორი ფრიდრიხ II რომის პაპთან ბრძოლით იყო დაკავებული, ინგლისის მეფე ჰენრი III კი — ოპოზიციონერ ბარონებს ებრძოდა. ახალი ჯვაროსნული ლაშქრობის იდეით მხოლოდ საფრანგეთის მეფე ლუი IX დაინტერესდა. 1245 წელს ლუიმ უკვე საჯაროდ განაცხადა, რომ აპირებდა კიდევ ერთი ჯვაროსნული ლაშქრობის წამოწყებას. საფრანგეთის მეფემ ნორვეგიის მეფე ჰაკონ IV-ს ელჩი გაუგზავნა და ლაშქრობაში მონაწილეობა შესთავაზა. თუმცა ლუის მოწვევა, ჰაკონმა არ მიიღო.
1248 წლისთვის ფრანგთა მეფემ შეაგროვა 15-ათასიანი არმია, მასში ~3000 რაინდი, 5000 არბალეტოსანი შედიოდა. ექსპედიცია დასაფინანსებლად სოლიდური თანხები იქნა მოზიდული, რამაც ლაშქრობა ძალიან ძვირადღირებული გახადა. 1249 წელს ლუი IX-ს მეთაურობით, ფრანგმა ჯარისკაცებმა მეშვიდე ჯვაროსნული ლაშქრობა დაიწყო. ფრანგებმა ეგვიპტისკენ მიმავალ გზაზე კვიპროსზე გადაიზამთრეს. კუნძულზე ყოფნისას, ლუი ქრისტიანული ქვეყნების მეთაურებსა და მონარქებთან აქტიურ მოლაპარაკებებს აწარმოებდა. მეფემ დახმარება რომანულ (ლათინურ) იმპერიას, ანტიოქიის სამთავროსა და ტამპლიერებს სთხოვა. ფრანგებმა ეგვიპტეში გადასვლისთანავე, 6 ივნისს დუმიატი განსაკუთრებული წინააღმდეგობის გარეშე აიღეს. იერუსალიმზე შესატევად მდიდარი ეგვიპტე, თავის ჯარისთვის ლუის იდეალური ბაზად მიაჩნდა. ჯვაროსნები დუმიატში ექვსი თვით ჩარჩნენ, ამასობაში ფრანგმა ჯარისკაცებმა საბრძოლო სულიკვეთება დაკარგეს და ძარცვას მიყვეს ხელი.
ნოემბერში ლუიმ ქაიროზე შეტევა დაიწყო, ხოლო მისმა ძმამ, რობერტ დ'არტუამ ელ-მანსურს შეუტია. მალევე ნაჯმ ალ-დინ აიუბი გარდაიცვალა და ძალაუფლება ხელში მისმა ქვრივმა და ჯვაროსნების წინააღმდეგ მებრძოლი არმიის მეთაურის, თურან-შაჰის დედამ, შაჯარ ალ-დურმა აიღო. 1250 წლის 8-11 თებერვალს ჯვაროსნებმა ელ-მანსურთან მარცხი იწვნიეს, რობერტი ბრძოლაში დაიღუპა. მალევე ფრანგთა მთავარმა ძალებმა მამლუქებს შეუტიეს. ფრანგებს ლუი მეთაურობდა, ხოლო მალუქებს — ბეიბარს I. ბრძოლაში ჯვაროსნებმა უპირატესობა ხელთ ვერ იგდეს და უკან, დუმიატისკენ დაიხიეს. მალევე ლუიმ ფრანგებისთვის დამღუპველი გადაწყვეტილება, შეეტიათ ელ-მანსურისთვის, მიიღო. საფრანგეთის არმია გაიწირა: ჯარში შიმშილმა და ავადმყოფობამ დაისადგურა. 1250 წლის მარტში, ჯარს, რომელმაც ყველანაირი რესურსი ამოწურა და რომელსაც ლუი IX უკან, დუმიატისკენ დახევას უპირებდა, მამლუქების არმია დაესხა თავს. ფრანგთა დასუსტებული და დემორალიზებული არმია გაცამტვერდა. ლუი IX ტყვედ ჩავარდა. დიზენტერიით დაავადებული მეფე არაბ ექიმთა ყურადღების ქვეშ იყო. იმავე წლის მაისში, ფრანგებს დატყვევებული მეფის გამოსახსნელად 800 000 ბეზანტის გადახდა დაეკისრათ. შეთანხმების თანახმად, ამ თანხის ნახევარი იქამდე უნდა გადახდილიყო, სანამ მეფე ეგვიპტეს დატოვებდა. ამის გარდა, ეგვიპტელებს დაუბრუნდათ დუმიატიც. მეფის გათავისუფლებისთანავე, გადარჩენილი ჯარისკაცები აკოში ჩავიდნენ, ქალაქში, რომელიც აღმოსავლეთში ჯვაროსნების უკანასკნელი სიმაგრე იყო.
1255 წელს მალუქები სირიაში ჩავიდნენ და იქ, ჯვაროსნების უკანასკნელი მხედრიონიც გაანადგურეს. სირიაში ევროპელი მეომრების ყველანაირი კვალი წაიშალა.
სქოლიო
კატეგორია:ჯვაროსნული ლაშქრობები კატეგორია:XIII საუკუნის ომები კატეგორია:მეშვიდე ჯვაროსნული ლაშქრობა
The Night Watch (King Crimson-ის სიმღერა)
The Night Watch — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ King Crimson-ის სინგლი. გამოიცა 1974 წელს. მასში შეტანილი სიმღერები ასევე ჟღერს ალბომზე Starless and Bible Black.
სიმღერების სია
კატეგორია:King Crimson-ის სიმღერები კატეგორია:1974 წლის სიმღერები
ჰერცლია
ჰერცლია — ქალაქი ისრაელში, თელ-ავივსა და ნეთანიას შორის. ქალაქს სახელი დაერქვა სიონისტური მოძრაობის ერთ-ერთი დამაარსებლის თეოდორ ჰერცლის პატივსაცემად. პირველი ათასწლეულის დასაწყისიდან XIII საუკუნემდე ჰერცლიის ადგილას იყო ბერძნული საპორტო ქალაქი აპოლონია.
სქოლიო
კატეგორია:ისრაელის ქალაქები
ძახილი (ფილმი)
ძახილი — რეჟისორ გუგული მგელაძის მიერ გადაღებული ქართული მხატვრული ფილმი. კინოსტუდია ქართული ფილმის ნაწარმოები. გამოვიდა 1979 წელს.
სიუჟეტი
პირველ ნოველაში მამა-პაპისეული სახლის მიმართ ერთგულების იდეა გამოსჭვივის, სახლის საიდანაც სამშობლოსადმი სიყვარული იწყება. მეორე ნოველაში ავტორები პატრიოტულ თემას ავითარებენ ეს არის ამბავი ბერძენი ბიჭისა, რომელიც სამუდამოდ ტოვებს საქართველოს, მაგრამ ხვდება, რომ მისი ფესვები თურმე აქ, ბავშვობის მეგობრებს შორის ყოფილა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1979 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:გუგული მგელაძის ფილმები
უჯრედის ქიმიური შედგენილობა
უჯრედი, თავისი ქიმიური შედგენილობით იყოფა ორ დიდ ჯგუფად: არაორგანულ და ორგანულ ნივთიერებებად. არაორგანულში შედიან წყალი და მინერალები(მინერალური მარილები). ორგანულ ნივთიერებებში კი ჯგუფდებიან ცხიმები,ცილები,ნახშირწყლები და ნუკლეინის მჟავები.
წყალი
აუცილებელია უჯრედშიგა მეტაბოლიზმისთვის, მონაწილეობს ფერმენტულ პროცესებში, წყალი არის წყალბად იონების ძირითადი წყარო ფოტოსინთეზში, წყლის მოლეკულა შთანთქავს სითბოს - ამით იცავს უჯრედს ტემპერატურის მკვეთრი ცვლილებებისგან. წყალი ორგანიზმში ნივთიერებათა გადაადგილებას უზრუნვეყოფს(სისხლისა და ლიმფის მიმოქცევა), წყალი "საპოხი" მასალაცაა(ყველგან სადაც შემხები ზედაპირებია:სახსრები,სანერწყვე ჯირკვალი). 4 გრადუს ცელსიუსზე წყალი მაქსიმალურ სიმკვრივეს აღწევს, და მასზე მოტივტივე ყინული დამცველობით ფუნქციას ასრულებს, შიგ მცხოვრები მაკრომოლეკულებისა და ულტრამიკროელემენტებისთვის. იგი უჯრედში 2 ფორმითაა: თავისუფალი(95%) და ბმული წყალი(4,9%). შედგება 2 წყალბადის და 1 ჟანგბადის ატომისგან.
მინერალები
მინერალური მარილები ზოგადი და მრავალფუნქციური ნივთიერებაა, იგი უფრო ხშირად მცენარეულ უჯრედში გვხვდება(დიპოლის სახით) იგი გადაადგილდება ღეროში და ბოლქვში. განაგებს მასში მიმდინარე ცილების სინთეზს.
ცხიმები
ცხიმებს ლიპიდებსაც უწოდებენ, იგი ჰიდროფობური ნივთიერებაა ანუ წყალში უხსნადი. მაგალითად ზეთი წყალში არ იხსნება. მათ ახასიათებთ შემდეგი ფუნქციები
ცილები
ცილები უჯრედის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი კომპონენტია, ისინი ბევრ სასიცოცხლო პროცესს განაგებენ. ცილები ასრულებენ შემდეგ ფუქციებს
ნახშირწყლები
ნახშირწყლებს შაქრებსაც უწოდებენ. მათ ორ ჯგუფად ანაწილებენ: მარტივი და რთული. მარტივი მონოსაქარიდები(გლუკოზა, ფრუქტოზა) და რთული დისაქარიდები(ლაქტოზა, საქაროზა), პოლისაქარიდები(სახამებელი,გლიკოგენი,ცელულოზა). მათი ფუნქციებია:
ნუკლეინის მჟავები
ნუკლეინის მჟავებს დნმ(დეზოქსირიბონუკლეინის მჟავა) და რნმ(რიბონუკლეინის მჟავა) მიეკუთვნება. დნმ არის გიგანტური მოლეკულა, რომელსაც აქვს ორმაგი სპირალის ფორმა, აგრეთვე შეიცავს მონაკვეთებს - გენებს. თითოეულ გენში ჩაწერილია ბრძანება ამა თუ იმ ცილის სინთეზის შესახებ.რნმ დნმ-ის ბრძანებას შეასრულებს, იგი გვხვდება რობოსომებში და სამგვარია: ი-რნმ(ინფორმაციული რიბონუკლეინის მჟავა), ტ-რნმ (ტრანსპორტული რიბონულკეინის მჟავა, რომელსაც მატრიცულ რნმ-საც უწოდებენ) და რ-რნმ(რიბოსომული რიბონუკლეინისმჟავა).
სტრატოპაუზა
მინი|270პქ|დედამიწის ატმოსფეროს ფენები სტრატოპაუზა (ლათ. stratum – ფენა და ბერძნ. pausis – შეჩერება) — დედამიწის ატმოსფეროს ფენა, ეგრეთ წოდებული გარდამავალი ფენა სტრატოსფეროსა და მეზოსფეროს შორის. სტრატოსფეროში ტემპერატურა სიმაღლესთან ერთად მატულობს, ხოლო საკუთრივ სტრატოპაუზა წარმოადგენს ფენას, სადაც ტემპერატურა მაქსიმუმს აღწევს. სტრატოპაუზაში ტემპერატურა უდრის 0 °C-ს. აღნიშნული, მოვლენა არა მხოლოდ დედამიწისთვის, არამედ ყველა იმ პლანეტისთვისაა დამახასიათებელი, რომლებსაც ატმოსფერო გააჩნიათ. დედამიწაზე სტრატოპაუზის სიმაღლეა 50-55 კმ.
Hat 2 da Back
„Hat 2 da Back“ — ჯგუფ TLC-ს სინგლი ალბომიდან Ooooooohhh... On the TLC Tip. გამოიცა 1993 წელს. ბილბორდის ჩარტში იგი 30-ე პოზიციაზე იმყოფებოდა.
პოზიცია ჩარტებში
კატეგორია:TLC-ს სიმღერები კატეგორია:1993 წლის სიმღერები
სარკაზმი
სარკაზმი — ინდივიდის ან ცხოვრების მანკიერი მხარეების, უარყოფითი საზოგადოებრივი მოვლენების ღვარძლიანი დაცინვა, მწვავე ირონია. მას გესლის გამომხატველ ირონიასაც უწოდებენ. სარკაზმი დაუნდობლად ააშკარავებს გულქვაობას, სიმახინჯეს, ბოროტებას, ფარისევლობას. კომიკური ნაწარმოების მსგავსად, აქაც კრიტიკა სიცილის საშუალებით გამოიხატება. სარკაზმი გავრცელებულია როგორც მხატვრულ ლიტერატურაში, ისე საორატორო ხელოვნებაშიც.
სქოლიო
კატეგორია:იუმორი კატეგორია:რიტორიკა კატეგორია:ირონია
რევაზ ჩელებაძე
რევაზ ჩელებაძე (დ. 2 ოქტომბერი, 1955, ქობულეთი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. სხვადასხვა დროს იცავდა თბილისის „დინამოს“, ლანჩხუთის „გურიას“, ბათუმის „დინამოსა“ და საბჭოთა კავშირის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1978), ვიცე-ჩემპიონი (1977) და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი. საბჭოთა კავშირის თასის ორგზის მფლობელი (1976, 1979), ფინალისტი (1980) და თასების მფლობელთა თასის მფლობელი (1981) თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი საბჭოთა კავშირის ნაკრების შემადგენლობაში (1980). საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1976). ამჟამად ქობულეთის „შუქურას“ მფლობელი და პრეზიდენტია.
საკლუბო კარიერა
გუნდის ძირითად შემადგენლობაში პირველად იმავე წლის 4 აპრილს საკავშირო ჩემპიონატის პირველივე ტურის კალენდარულ მატჩში მოსკოვის „ცსკა“-ს წინააღმდეგ გამოდის მოედანზე. შეხვედრას „ლოკომოტივის“ სტადიონი მასპინძლობს და მას 35 ათასი ფეხბურთის გულშემატკივარი ესწრება. ანგარიშს სტუმრები მატჩის მეორე წუთზევე ხსნიან, ბურთი იური ჩესნოკოვს გააქვს. „დინამოელები“ მხოლოდ მატჩის მიწურულს ახერხებენ ანგარიშის გათანაბრებას. კერძოდ, მე-80 წუთზე დავით ყიფიანს მის მიერ წარუმატებლად შესრულებული თერთმეტმეტრიანის შემდეგ, დამატებაზე, თავადვე გააქვს საპასუხო ბურთი მოსკოველთა მეკარე ვლადიმერ ასტაპოვსკის კარში და დაპირისპირებაც ფრედ (1–1) სრულდება.
1976 წლის საფეხბურთო სეზონში საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი ორჯერ იმართება, შესაბამისად — საგაზაფხულო და საშემოდგომო ჩემპიონატის სახით. რევაზ ჩელებაძე გუნდის ძირითადი შემადგენლობის მაისურით, როგორც საგაზაფხულო, ასევე, საშემოდგომო პირველობათა ჯამში, ოცდაორჯერ იცავს თბილისელთა ღირსებას და შვიდი გოლი გააქვს. ამასთან, თავის სადებიუტო სეზონში გუნდთან ერთად ორჯერ ხდება ქვეყნის პირველობის ბრინჯაოს პრიზიორი. გარდა ამისა, იმავე წლის 3 სექტემბერს საკავშირო თასსაც ეუფლება, როდესაც გუნდის ისტორიაში ხუთი (1936, 1937, 1946, 1960, 1970) უიღბლო სათასო ფინალის შემდეგ, თბილისელები, თავის მეექვსე ფინალში სამოცდაათიანი წლების საბჭოთა ფეხბურთის საკმაოდ ანგარიშგასაწევ გუნდსა და პრინციპულ მოწინააღმდეგეს — ერევნის „არარატს“ ამარცხებენ და პირველად ისაკუთრებენ ბროლის თასს. „დინამოელთა“ ახალბედა თავდამსხმელი მატჩის 68-ე წუთზე, დავით ყიფიანისა და ფირუზ კანთელაძის მიერ გატანილ ორ გოლს, კიდევ ერთ გოლს ამატებს და ამ ისტორიული შეხვედრის საბოლოო ანგარიშს აფიქსირებს.
მომდევნო, 1977 წელს, გუნდის შემადგენლობაში ჩემპიონატის 28 შეხვედრას ატარებს და რვაჯერ იღებს მეტოქეთა კარს. ამ სეზონში გუნდთან ერთად ქვეყნის ვიცე-ჩემპიონის ტიტულს და შესაბამისად, ვერცხლის მედლებს ეუფლება. შედარებით მოკრძალებულია მისი მაჩვენებლები 1978 წლის საფეხბურთო სეზონში ჩატარებული მატჩებისა და გატანილი გოლების მხრივ (12 მატჩი და 3 გოლი), თუმცა ამ წელს „დინამოელები“ თავისი არსებობის მანძილზე, მეორედ ხდებიან ქვეყნის ჩემპიონები. ამ ისტორიული მიღწევის ერთ-ერთი შემოქმედი, სხვებთან ერთად, რევაზ ჩელებაძეც არის. 1979 წელს „დინამოელთა“ რიგებში იგი მეორედ ეუფლება საკავშირო თასს.
1982 წელს თბილისის „დინამოდან“ მცირე ხნით, იმ დროს, მეორე ლიგაში მოასპარეზე ლანჩხუთის „გურიაში“ გადადის, სადაც 11 შეხვედრაში 6 გოლი გააქვს.
1983–1985 წლებში კვლავ ბათუმის „დინამოში“ აგრძელებს თამაშს, რის შემდეგ ისევ დედაქალაქის გუნდს უბრუნდება. სათამაშო კარიერას აქვე, 1987 წელს ამთავრებს.
რევაზ ჩელებაძემ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო ჩემპიონატების 122 მატჩი ჩაატარა და 41 გოლი გაიტანა. რაც შეეხება ევროპულ საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირებს, მის ფარგლებში „დინამოს“ ღირსება 14 შეხვედრაში დაიცვა და 3 ბურთი გაიტანა, აქედან 9 შეხვედრა — თასების მფლობელთა თასის, ხოლო 5 — უეფა-ს თასის გათამაშებაში.
სანაკრებო კარიერა
1977–1980 წლებში საბჭოთა კავშირის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 7 შეხვედრას ატარებს და 3 ბურთი გააქვს. პირველად საბჭოთა კავშირის ნაკრების რიგებში 1977 წლის 7 სექტემბერს, საერთაშორისო ამხანაგურ მატჩში პოლონეთის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ გამოდის.