cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სიმონ ბაგრატიონ-მუხრანელი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 1923 კატეგორია:მუხრანელების თავადური შტო კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი ქართველები კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი კატეგორია:წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები
კიანუ რივზი
კინოინდუსტრიაში აქტიური წლებით დაწყებული, რივზმა მოიპოვა კრიტიკოსების აღიარება. თანამშრომლობდა სტივენ ფრირზთან, გას ვან სენტთან და ბერნარდო ბერტოლუჩისთან. განსახიერებული როლებისთვის მან მრავალი ჯილდო მიიღო, მათ შორის - ვარსკვლავი ჰოლივუდის დიდების ხეივანში.
კინოკარიერის წლების განმავლობაში იგი სხვა შემოქმედებასაც ეწეოდა. უკრავდა ჯგუფებში Dogstar და Becky. შესრულებული აქვს ჰამლეტის როლი მანიტობას თეატრალური ცენტრის მიერ დადგმულ ამავე სახელწოდების პიესაში. აქვს დაწერილი ტექსტი ალექსანდრა გრანტის მიერ ილუსტრირებული წიგნისთვის „ოდა ბედნიერებას“. აგრეთვე არის დოკუმენტურ ფილმის „გვერდიგვერდ“ პროდიუსერი და აღმოსავლური ორთაბრძოლების შესახებ შექმნილი „ტაი-ჩის ოსტატის“ რეჟისორი
სქოლიო
კატეგორია:კანადელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:კანადელი კინორეჟისორები კატეგორია:კანადელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 2 სექტემბერი
ბანია (ბურგასის ოლქი)
ბანია (Баня) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 214 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
ლაუგენ-მელაუნის კულტურა
ლაუგენ-მელაუნის კულტურა — ბრინჯაოსა და ადრეული რკინის ხანის კულტურა ალპების რეგიონ ტრენტინში. კულტურა წარმოიშვა 14 საუკუნეში ძვ.წ. ევროპის კულტურული პროცესების ჩარჩოებში. კულტურას სახელი ეწოდა ბრიქსენთან ახლოს მყოფი ორი მაშინდელი ძეგლის გამო.
დახასიათება
ლაუგენ-მელაუნის კულტურების წარმოშობა ხასიათდება კერამიკის გაჩენითა და მისი მრავალი ახალი ფორმით, მათ შორის — მდიდრული ორნამენტებით მორთვით.
Lasioglossum occidens
Lasioglossum occidens — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1873 წელს.
სქოლიო
occidens
პოლ ბიია
პოლ ბიია (დ. 13 თებერვალი 1933, მვომეკაა, კამერუნი) – კამერუნის სახელმწიფო მოღვაწე, კამერუნის პრემიერ-მინისტრი 1975-1982 წწ. და პრეზიდენტი 1982 წლიდან. მიეკუთვნება ფანგის ეთნიკურ ჯგუფს.
1982 წლის 4 ნოემბერს პრეზიდენტმა აჰმადუ აჰიჯომ მოულოდნელად გამოაცხადა თავისი გადადგომის შესახებ. 6 ნოემბერს კონსტიტუციის თანახმად მისი თანამდებობა დაიკავა პოლ ბიიამ. 1983 წლის 6 აპრილს მმართველმა სამხედრო ელიტამ სცადა სამხედრო გადატრიალება. რის შემდეგაც ბიიამ დაშალა რესპუბლიკის გვარდია. პრეზიდენტის თანამდებობაზე აირჩიეს 6-ჯერ.
სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის პრეზიდენტები კატეგორია:კამერუნელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1933
ორუ-ბრანკუ (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
ორუ-ბრანკუ (Ouro Branco) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 100 მეტრზე. მიეკუთვნება ცენტრალური პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერიდო-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 699 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.56 კმ²-ზე. ფართობი 253 210 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ბეიარდი
ბეიარდი (Bayard) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატის გათრის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 471 კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:აიოვის ქალაქები
ფსკერზე
ფსკერზე (どん底) — 1957 წლის იაპონური ფილმი. მისი რეჟისორია აკირა კუროსავა. ფილმში მონაწილეობს ტოსირო მიფუნე.
კალანკ-დე-პიანა
1983 წელს, პორტოსა და ჟიროლატის ყურეებთან და სკანდოლის ბუნებრივ ნაკრძალთან ერთად, კალანკ-დე-პიანა იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
ფსკერზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონური ფილმები კატეგორია:აკირა კუროსავას ფილმები კატეგორია:1957 წლის ფილმები
კალანკ-დე-პიანა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
საუეს მუნიციპალიტეტი
საუეს მუნიციპალიტეტი (Saue vald) — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, ჰარიუმაას მაზრაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰარიუმაას მუნიციპალიტეტები
ბულგარეთი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბულგარეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრამეტედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ერთი ვერცხლისა და ერთი ბრინჯაოს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბულგარეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩრდილები (საიდუმლო მასალები)
ჩრდილები (Shadows) — ამერიკული ზებუნებრივი და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის სერიალ საიდუმლო მასალების პირველი სეზონის მეექვსე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში გავიდა 1993 წლის 22 ოქტომბერს.
სიუჟეტი
საიდუმლო სამთავრობო სააგენტოს თხოვნით, მალდერი და სკალი იკვლევენ ორი მამაკაცის გვამს. თითქოს ორივე შიგნიდან არის გაგუდული. მალდერი ყველას თავს მოაჩვენებს, თითქოს ასეთი რამ არ უნახავს, მაგრამ მოგვიანებით სკალის უამბობს, რომ ასეთი შემთხვევები ფსიქოკინეტიკური ძალის ზემოქმედების მაგალითებია.
დამატებითი აგენტების გარეშე, მალდერი და სკალი აწარმოებენ საკუთარ გამოძიებას და ფილადელფიის შტატში მსგავსი მკვლელობის შემთხვევას აღმოაჩენენ. ადგილობრივი პოლიცია მათ მკვლელობის სცენების ჩანაწერსაც მიაწვდის.
აგენტები პოულობენ ლორენ კაიტს, რომელიც მუშაობს კომპანიაში HTG Industrial Technologies. მისი აღიარებით, ეს ადამიანები ესხმოდნენ მას თავს, მაგრამ გაექცა და არც პოლიციაში განუცხადებია. აგენტები უკან დაბრუნებისას მოულოდნელ პრობლემას აწყდებიან - მათი მანქანა ძალიან დიდ სიჩქარეზე მიჰქრის და არ ექვემდებარება კონტროლს. თუმცა ორივე გადარჩება, მაგრამ მალდერი ფიქრობს, რომ ინციდენტში ლორენიც არის გარეული.
ამ უკანასკნელის სახლის დათვალიერებისას მალდერი მას ფანჯარასთან მდგომს გადაიღებს, მაგრამ ფოტოლაბორატორიაში გამჟღავნების შემდეგ ჩანს მისი ყოფილი უფროსის, ჰოვარდ გრეივზის სახეც. ლორენს კვლავ ესხმიან თავს, მაგრამ უჩინარი ძალა მკვლელებს თავად უსწორდება. ლორენი დაკავებულია დასაკითხად. იგი საბოლოოდ, აღიარებს, რომ მისი უფროსი მოკლული იქნა კომპანიის თანამშრომელ რობერტ დორლანდის მიერ - მას შემდეგ, რაც გრეივი იმუქრებოდა, რომ აღარ ითანამშრომლებს ტერორისტულ დაჯგუფება Isfahan-თან (რომელსაც უახლეს სამხედრო აღჭურვილობას აწვდიდა). ამის შემდეგ გრეივის სული ლორენის დაცვას ცდილობდა.
FBI კომპანიის HTG Industrial Technologies ოფისში არალეგალური გაყიდვების დამადასტურებელი დოკუმენტების მოსაპოვებლად ჩხრეკას ატარებს. გრეივის სული ხევს კედლებს და ჩნდება იქ დამალული დისკეტა, რომელზეც ჩაწერილია საჭირო ინფორმაცია. მის საფუძველზე დორლანდის წინააღმდეგ აღძრულია საქმე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საიდუმლო მასალების ეპიზოდები (სეზონი 1)
Episodi di X-Files (prima stagione)
ავგუსტ მაკე
ავგუსტ რობერტ ლუდვიგ მაკე (August Robert Ludwig Macke; დ. 3 იანვარი, 1887 — გ. 26 სექტემბერი, 1914) — გერმანული ექსპრესიონიზმის წარმომადგენელი. შედიოდა ექსპრესიონისტთა ჯგუფში „ლურჯი ცხენები“. მისი შემოქმედება გამოირჩევა ავანგარდის ელემენტებით.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1914
აღარცინის მონასტერი
მთავარი სამონასტრო ტაძარი (ღვთისმშობლის სახელობის) აგებულია 1281 წელს. ეკლესია სურბ გრიგორი, აგებული XI საუკუნეში, კომპლექსის უძველესი ნაგებობაა. XII-XIII საუკუნეებში ამ ეკლესიას გავიტი მიუშენეს. ეკლესია სურბ სტეპანოსი, აგებული 1244 წელს, წმინდა ღვთისმშობლის ეკლესიის ფორმისაა, თუმცა ზომით მცირეა.
მონასტრის ტერიტორიაზე ასევე მდებარეობს სატრაპეზო, აგებული 1248 წელს. აქვე მდებარეობს ბაგრატუნთა დინასტიის სამეფო სამარხი, რომელთაგან შემორჩენილია საფლავის ქვები და სტელები მეფეების სმბატისა და გაგიკის სახელებით. კომპლექსის ტერიტორიაზე რამდენიმე ხაჩკარი დგას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის მონასტრები
ბურკინა-ფასო 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბურკინა-ფასომ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბურკინა-ფასო ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ევგენი ვახტანგოვი
ევგენი ბაგრატიონის ძე ვახტანგოვი (Вахтангов, Евгений Багратионович; დ.13 თებერვალი, 1883, ვლადიკავკაზი — გ. 29 მაისი, 1922, მოსკოვი) — რუსი და საბჭოთა თეატრის რეჟისორი, მსახიობი და მასწავლებელი, სტუდენტური დრამატული სტუდიის (1921 წლიდან ცნობილი როგორც მოსკოვის მხატვრული თეატრის მე-3 სტუდია, 1926 წლიდან — ევგენი ვახტანგოვის სახელობის თეატრი) დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი (1913-1922).
ბიოგრაფია
ბმული=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f5/House_Vakhtangov.jpg/250px-House_Vakhtangov.jpg|მარცხნივ|მინი|250x250პქ| სახლი [[ვლადიკავკაზი|ვლადიკავკაზში სომხურ ქუჩაზე, სადაც დაიბადა და გაიზარდა ვახტანგოვი.]]
ადრეული წლები
დაიბადა 1883 წლის 1 (13) თებერვალს ვლადიკავკაზში, რუსეთის იმპერიის თერეკის (თერგის) ოლქში (ახლანდელი ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკა), სომხურ ქუჩაზე მდებარე სახლში წმინდა გრიგოლ განმანათლებლის ეკლესიის მოპირდაპირედ (სხვა წყაროების მიხედვით, საცხოვრებელ კორპუსში), მშვიდობის გამზ. №13. იგი წარმოშობით იყო თამბაქოს მწარმოებლის, სომეხი ბაგრატიონ სერგეის ძე ვახტანგოვისა და ოლგა ვასილის ასულ ვახტანგოვას, რუსული, მდიდარი პატრიარქალური ოჯახიდან. მამამისი თამბაქოს ქარხანას ფლობდა ვლადიკავკაზში, ევდოკიმოვის (ახლანდელი მაქსიმ გორკის) ქუჩაზე. იგი დაბადებიდან 19 დღის შემდეგ მოინათლა, როგორც „ევგენი, ბაგრატიონის ძე“, მაგრამ მოსკოვში გადასვლის შემდეგ, მან ევგენი ბოგრატიონოვიჩის სახელით დაიწყო წერა.
ევგენი ვახტანგოვი სწავლობდა ვლადიკავკაზის გიმნაზიაში. უყვარდა ცეკვა, მანდოლინაზე დაკვრა, აქვეყნებდა სტატიებსა და მოთხრობებს გიმნაზიის გაზეთ „Нус“-ში. 1901 წლიდან მონაწილეობდა სამოყვარულო დრამატულ წრეებში, როგორც მსახიობი და სპექტაკლების რეჟისორი. მას განსაკუთრებით მოსწონდა მკვეთრი ხასიათის როლები, მათ შორის ქალის. ამავე წლებში აქვეყნებდა მოთხრობებსა და სტატიებს თეატრის შესახებ ვლადიკავკაზის გაზეთ „Терек“-ში.
1903 წელს, გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, მამამ გაგზავნა რიგის პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, სადაც მისი ბიძაშვილი სწავლობდა. ვახტანგოვმა მაშინვე დაიწყო მუშაობა ადგილობრივ დრამატულ კლუბში მსახიობად და საბოლოოდ ვერ ჩააბარა მისაღები გამოცდები. ამის შემდეგ იგი გაემგზავრა მოსკოვში ბიძასთან, პეტრე ვასილის ძესთან და ჩაირიცხა მოსკოვის უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტზე, შემდეგ გადავიდა იურიდიულ ფაკულტეტზე (1904). სწავლის პარალელურად ის მონაწილეობდა სამოყვარულო სპექტაკლებში, მათ შორის მოსკოვის ინტელიგენციაში პოპულარულ მიხაილოვსკის დრამატულ კლუბში, რომელსაც აწყობდა იური ზავადსკის დედა. პერიოდულად მოგზაურობდა ვლადიკავკაზში, სადაც თავად დგამდა სპექტაკლებს.
1905-1907 წლების მოვლენების დროს მონაწილეობდა სტუდენტურ რევოლუციურ მოძრაობაში, იყო რევოლუციონერების მიერ ორგანიზებული უნივერსიტეტის სტუდენტური ორგანიზაციის წევრი, მოქმედებდა ქარხნებში და ქარხნებში აგიტატორის როლში, ავრცელებდა რევოლუციურ ლიტერატურას. შეუერთდა სოციალისტ-რევოლუციონერთა ფრაქციას.
1909 წელს ვახტანგოვმა საბოლოოდ გადაწყვიტა თავისი ცხოვრება დაეკავშირებინა თეატრისთვის და ჩაირიცხა მოსკოვის ალექსანდრე ადაშევის თეატრალურ სკოლაში. მისი მასწავლებლები იყვნენ ლეოპოლდ სულერჟიცკი, ვასილი ლუჟსკი, ლეონიდ ლეონიდოვი, ვასილი კაჩალოვი.
მან მონაწილეობა მიიღო სასწავლებლის სტუდენტების მიერ ფულის შოვნის მიზნით ორგანიზებულ კაბარე პროგრამებში: ჯერ როგორც მსახიობმა და პაროდისტმა, შემდეგ როგორც ავტორმა, რეჟისორმა და მუსიკოსმა. 1910-1911 წლების ზამთარი მან გაატარა პარიზში, როგორც ლეოპოლდ სულერჟიცკის ასისტენტმა, რომელიც მიწვეული იყო „ლურჯი ფრინველის“ დასადგმელად რეჟანის თეატრში.
1911 წლის გაზაფხულზე დაამთავრა საშუალო სკოლა და მიიღეს მოსკოვის მხატვრული თეატრის დასში. როგორც მსახიობი, ის არ იყო ძალიან დაკავებული და კარგად ირგებდა კონსტანტინე სტანისლავსკის „სისტემის" იდეების შემუშავებასა და განვითარებაში დამხმარის როლს. მონაწილეობდა მოსკოვის მხატვრული თეატრის 1-ლი სტუდიის და სხვა თეატრების მუშაობაში („ღამურა“, „მაწანწალა ძაღლი“, ტერიოკის თეატრში), როგორც რეჟისორი და მასწავლებელი. სცენური ფორმის სიმკვეთრე და დახვეწა, რომელიც გამოწვეული იყო შემსრულებლის ღრმა შეღწევით პერსონაჟის სულიერ ცხოვრებაში, ნათლად გამოიხატა როგორც შესრულებულ როლებში (ტეკლტონი დიკენსის „კრიკეტი ღუმელზე“, 1914; ჟამელი შექსპირის „მეთორმეტე ღამეში“, 1919 წ.) და მის მიერ დადგმულ სპექტაკლებში მოსკოვის მხატვრული თეატრის 1-ელ სტუდიაში: ჰაუპტმანის „მშვიდობის ზეიმი“ (1913) და ბერგერის „წარღვნა“ (1919), სადაც მან შეასრულა ფრეზერის როლი.
1913 წელს სტუდენტთა ჯგუფთან ერთად დააარსა და ხელმძღვანელობდა ახალგაზრდულ სტუდიას, რომელიც მოგვიანებით გადაკეთდა მოსკოვის მხატვრული თეატრის მე-3 სტუდიად. თეატრის ხელმძღვანელობა ვახტანგოვს უფლებას არ აძლევდა, რომ ცალკე ემუშავა და თავიდან სტუდია არსებობდა „მიწისქვეშ“. სპექტაკლები იდგმებოდა ნაქირავებ ბინებში. მხოლოდ 1917 წელს გამოცხადდა თეატრი საჯაროდ, როგორც მოსკოვის ვახტანგოვის დრამატული სტუდია.
რევოლუციის შემდეგ ვახტანგოვის სარეჟისორო და პედაგოგიური მოღვაწეობა არაჩვეულებრივი აქტიურობით განვითარდა. 1919 წელს, ოლგა კამენევას წინადადებით, ხელმძღვანელობდა განათლების სახალხო კომისარიატის თეატრალურ განყოფილებაში (TEO) სარეჟისორო განყოფილებას. მოსკოვის მხატვრულ თეატრსა და მასთან დაკავშირებულ სტუდიებში მუშაობის გარდა, იგი თანამშრომლობდა პროლეტარულ სტუდიასთან, პრეჩისტენსკის სამუშაო კურსებთან, სახალხო თეატრთან.
ბმული=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/%D0%92%D0%B0%D1%85%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%B2.jpg/200px-%D0%92%D0%B0%D1%85%D1%82%D0%B0%D0%BD%D0%B3%D0%BE%D0%B2.jpg|მინი|270x270პქ| ვახტანგოვის საფლავი მოსკოვის ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე ვახტანგოვის სურვილი ეპოვა „თანამედროვე გზები სპექტაკლის გადასაჭრელად იმ ფორმით, რომელიც თეატრალურად ჟღერს“ გამოიხატა მის ბოლო სპექტაკლში „პრინცესა ტურანდოტი“ (მოსკოვის მხატვრული თეატრის მე-3 სტუდია, 1922 წ.). იგი სტანისლავსკის, ვლადიმერ ნემიროვიჩ-დანჩენკოსა და სხვა თეატრალური მოღვაწეების მიერ აღიქმებოდა, როგორც მთავარი შემოქმედებითი გამარჯვება, რომელიც ამდიდრებდა სცენის ხელოვნებას, ხსნიდა ახალ ბილიკებს თეატრში. ვახტანგოვის სარეჟისორო პრინციპებმა თავისი გაგრძელება და განვითარება ჰპოვა მის მიმდევრებსა და სტუდენტებში — რუბენ სიმონოვი, ბორის ზახავა, მსახიობები: ბორის შჩუკინი, იოსებ ტოლჩანოვი, მიხეილ ჩეხოვი და სხვები.
1910-იანი წლების შუა ხანებიდან ვახტანგოვს კუჭის ტკივილები აწუხებდა. 1918 წლის შემოდგომაზე იგი წავიდა იგნატიევის საავადმყოფოში საეჭვო წყლულის გამოკვლევისთვის. 1919 წლის იანვარში ექიმებმა აღმოაჩინეს, რომ რეჟისორს კუჭის კიბო ჰქონდა, მაგრამ დაუმალეს მას. პარალელურად ვახტანგოვს გაუკეთდა ოპერაცია, რომელიც წარმატებული იყო. მომავალში დაავადება გაუარესდა და 1922 წელს საწოლიდან აღარ წამომდგარა.
ვახტანგოვი გარდაიცვალა 1922 წლის 29 მაისს. 1922 წლის 31 მაისს იგი დაკრძალეს მოსკოვის ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე.
ევგენი ვახტანგოვი არ არის მხოლოდ გამოჩენილი რეფორმისტი რეჟისორი. მას ეკუთვნის უნიკალური მიღწევა თეატრის ისტორიაში. ვახტანგოვმა დადგა ორი სპექტაკლი, რომლებმაც არა მხოლოდ გადააჭარბა თავის შემოქმედს, არამედ მოხსნა ყველანაირი მრავალწლიანი თეატრალური რეკორდი. „გადიბუკი“ თეატრ „გაბიმაში“ გაგრძელდა 40 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში, 1960-იანი წლების შუა ხანებამდე. „პრინცესა ტურანდოტი“ ვახტანგოვის თეატრში — კიდევ უფრო დიდხანს, 2006 წლამდე, თუმცა ხანმოკლე შეფერხებებით.
ხსოვნა
ბმული=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a4/Moscow_Vakhtangov_Theatre_asv2018-09_img1.jpg/200px-Moscow_Vakhtangov_Theatre_asv2018-09_img1.jpg|მინი|200x200პქ| ე. ვახტანგოვის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი ([[მოსკოვი) ]] ბმული=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ef/%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9%D1%82%D0%B5%D0%B0%D1%82%D1%80.jpg/200px-%D0%A0%D1%83%D1%81%D1%81%D0%BA%D0%B8%D0%B9%D1%82%D0%B5%D0%B0%D1%82%D1%80.jpg|მინი|200x200პქ| ვახტანგოვის სახელობის აკადემიური რუსული თეატრი ([[ვლადიკავკაზი) ]]
სქოლიო
კატეგორია:ნოვოდევიჩიეს სასაფლაოზე დაკრძალულები კატეგორია:რუსი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის მსახიობები კატეგორია:მსახიობები ანბანის მიხედვით კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:გარდაცვლილი 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:დაბადებული 13 თებერვალი კატეგორია:ჩრდილოეთ ოსეთში დაბადებულები
ვასილი II
ვასილი II ვასილის ძე (Василий II Тёмный; 10 მარტი, 1415 – 27 მარტი, 1462) — მოსკოვის დიდი მთავარი 1425-1462 წლებში. ვასილი I-ის და მარია ბოროვსკის შვილი.
ბიოგრაფია
ვასილის დროს ატყდა ხანგრძლივი შიდაფეოდალური ომი. მას ებრძოდნენ ბიძა, გალიჩის მთავარი იური დიმიტრის ძე და მისი შვილები ვასილი ელამი და დიმიტრი შემიაკა, რომელთაც მხარს უჭერდა ნოვგოროდი და, ერთხანს, ტვერიც. დიდი მთავრის ტახტი რამდენჯერმე გადავიდა ხელიდან ხელში. 1446 წელს დიმიტრი შემიაკამ დააბრმავა ვასილი, მაგრამ საბოლოოდ გამარჯვება მაინც ამ უკანასკნელს დარჩა. ვასილიმ გააუქმა თითქმის ყველა წვრილი საუფლისწულო მოსკოვის სამთავროში და განამტკიცა დიდი მთავრის ხელისუფლება. მისი ბრძანებით მიტროპოლიტად აირჩიეს რუსი ეპისკოპოსი იონა (1448), რაც მოასწავებდა რუსეთის ეკლესიის დამოუკიდებლობას კონსტანტინოპოლის პატრიარქისგან და მოსკოვის სამთავროს საერთაშორისო მდგომარეობის გაუმჯობესებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის მეფეები კატეგორია:რუსეთის მონარქები კატეგორია:დაბადებული 1415 კატეგორია:გარდაცვლილი 1462
ლითოგრაფია
ლითოგრაფია (λίθος და ) — ბეჭდვის ხერხი, რომლის დროს ანაბეჭდის მისაღებად საღებავი დაწნევით გადააქვთ ბრტყელი (არარელიეფური) საბეჭდი ფორმიდან უშუალოდ ქაღალდზე. ლითოგრაფიული ხერხით შესრულებული ნაწარმოები, საწარმო, რომელიც სპეციალიაზებულია ამ ხერხით ბეჭდვაზე. ლითოგრაფია ბრტყელი ბეჭდვის პირველსახეა. ლითოგრაფიაში საბეჭდ ფორმას წარმოადგენს ქვის (კირქვის) გლუვი (კალმის გრაფიკის აღწარმოებისათვის) ან მარცვლოვანი (ფანქრით ნახატის აღწარმოებისათვის) ზედაპირი, რომელზეც გამოსახულება დააქვთ სქელი ტუშით (ფუნჯით ან კალმით) ან ლითოგრაფიული ფანქრით. ხშირად გამოსახულება ქვაზე გადააქვთ სპეციალურ ლითოგრაფიულ ქაღალდზე (კორნპაპირზე) შესრულებული ნახატიდან. ქვის ქიმიური დამუშავების, ფორმის ზედაპირზე წყლისა და საღებავის თანამიმდევრული დატანის შვმდეგ ხდება ბეჭდვა.
მინი|ალიოზ ზენეფელდერი ლთოგრაფია გამოიგონა ა. ზენეფელდერმა 1798 წელს გერმანიაში. მანვე 1806 წელს მიუნხენში გახსნა პირველი ლითოგრაფიული სახელოსნო. მსგავსი სახელოსნოები გაიხსნა 1816 წელს პარიზსა და პეტერბურგში, 1822 წელს — ლონდონში. XIX საუკუნეში ლითოგრაფია ფართოდ გამოიყენებოდა სურათების, პლაკატების, ეტიკეტების, რუკებისა და სხვათა აღწარმოებისათვის. შემდეგში წარმოიშვა ლითოგრაფიის მოდიფიკაციები: ავტოლითოგრაფია, ქრომოლითოგრაფია და სხვა. XX საუკუნის 20-იან წლებში ლითოგრაფია განდევნა უფრო სრულყოფილმა ოფსეტურმა ბეჭდვამ და იგი იქცა დაზგურ ტექნიკად, რომლის ძირითადი სახეობაა ავტოლითოგრაფია.
მხატვრული ლითოგრაფიის სპეციფიკური ენა შეიქმნა 1820-იან წლებში საფრანგეთში რომანტიზმის გავლენით. ლითოგრაფიას მიმართეს ესპანელმა ფ. გოიამ და ინგლისელმა რ. ბონინგტონმა, ფრანგებმა: თ. ჟერიკომ, ნ. შარლემ, ო. რაფემ, ა. დევერიამ, ე. დელაკრუამ და სხვა. ლოგრაფიის ისტორიის ადრინდელ პერიოდში ყველაზე გავრცელებული ჟანრი იყო ზნეობის კარიკატურა (ა. მონიე, ლ. ბუალი), რომელიც ივლისის რვეოლუციის (1830) შემდეგ პოლიტიკურმა და სოციალურმა კარიკატურამ შეცვალა (გრანვილი, შ. ტრავიესი, ა. დეკანი). ო. დომიეს ვირტუოზულმა სერიებმა დიდი გავლვნა იქონიეს ლითოგრაფიის შემდგომ განვითარებაზე. მრავალი ოსტატი ქმნიდა ჟანრულ კარიკტურებს, მათ შორის გამოირჩეოდნენ პ. გავარნი, ა. შამი, ა. მენცელი და სხვა. XIX საუკუნის I ნახვვარში ლითოგრაფიამ დიდი ადგილი დაიჭირა ლათინური ამერიკის მხატვრების, განსაკუთრებით კოსტუპრიზმის წარმომადგენელთა ხელოვნებაში. ამავე პერიოდში რუსეთში ლითოგრაფიის ტექნიკით დაინტერესდნენ მხატვრები ა. ორლოვსკი, ო. კიპრენსკი, ა. ვენეციანოვი, კ. ბრიულოვი და სხვა. 1820-1830-იან წლებში რუსი მხატვრები ძირითადად პეიზაჟის ჟანრში მუშაობდნენ (ს. გალაქტიონოვი, ა. ბრიულოვი და სხვ. XIX საუკუნის შუა წლებში გაჩნდა ჟანრული (ი. შჩედროვსკი) და სატირული (ვ. ტიმი) ლითოგრაფიები. მათი ტრადიციები XX საუკუნის II ნახევარში განაგრძეს ილუსტრატორებმა და ჟანრული კარიკატურის ოსტატებმა პ. შმელკოვმა, პ. ბოკლევსკიმ, ა. ლებედევმა და სხვ. 1840-იანი წლებიდან ჟურნალებში ქსილოგრაფიის გაბატონების გამო ლითოგრაფიის ხელოვნება დაეცა. 1860-იანი წლების დასასრულიდან საფრანგეთში დაიწყო ლითოგრაფიის ახალი აღმავლობა. ე. მანემ იპოვა ლითოგრაფიის ახალი მხატვრული შესაძლებლობები. ლითოგრაფიას ხშირად მიმართავდნენ იმპრესიონისტები, ო. რენუარი, ე. დეგა, კ. პისარო. იმპრესიონიზმი თავისებურად გამომჟღავნდა გერმანელი (ლ. კორინთი, მ. ლიბერმანი, მ. სლეფოგტი) და ამერიკელი (ჯ. უისლერი) ლითოგრაფიებში. XIX საუკუნის დასასრულს ლითოგრაფიაში შესამჩნევი კვალი დატოვა სიმბოლიზმმა და „მოდერნის“ სტილმა (რ. რედონი, ე. კარიერი — საფრანგეთში, ფ. როფსი — ბელგიაში: ე. მუნკი — ნორვეგიაში). XIX-XX საუკუნეების მიჯნაზე ლითოგრაფიაში განსაკუთრებული ადგილი დაიკავა ფერადმა ესტამპმა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ აფიშებში (ა. ტ.ულუზ-ლოტრეკი, მ. დენი, პ. ბონარი, ე. ვიუიარი — საფრანგეთში). ო. დომიეს ტრადიციები გაგრძელდა ჟ. ლ. ფორენისა და თ. სტეინლენის ლითოგრაფიულ ფურცლებში. რუსეთში ლითოგრაფიისადმი ინტერესის განახლება გამომჟღავნდა ი. შიშკინის პეიზაჟებში, ი. რეპინის ჟანრულ სცენებსა და ილუსტრაციებში, ვ. სეროვის პორტრეტებში. 1910-იან წლებში ლითოგრაფიას მიმართავდნენ ნ. გონჩაროვა და მ. ლარიონოვი.
I მსოფლიო ომის (1914-1918) შემდეგ მძაფრი სოციალური პროტესტით განიმსჭვალა გერმანელ ექსპრესიონისტთა ლითოგრაფიები (მ. ბეკმანი, ჯ. გროსი, ე, ბარლახი). ფაშიზმის წინააღმდეგ იყო მიმართული კოლვიცის (30-იანი წლები) ნამუშევრები. XX საუკუნეში ლითოგრაფიას მიმართავდნენ და მიმართავენ დიდი ოსტატები, ა. მატისი, პ. პიკასო და მ. შაგალი — საფრანგეთში; ო. კოკოშა — ავსტრიაში; ჰ. ერნი — შვეიცარიაში; ო. დიქსი — გფრ-ში; ფ. ტოპოლსკი — ინგლისში; მ. შვაბინსკი — ჩეხოსლოვაკიაში; გ. მუკი — იტალიაში; დ. სიკეიროსი — მექსიკაში; მ. დობუჟინსკი, ვ. ვატაგინი, გ. ვერეისკი, ვ. ლებედევი, ე. ჩარუშინი, ე. კიბრიკი და სხვა —რუსეთსა და სსრკ-ში. საქართველოში ლითოგრაფიის ტექნიკაში მუშაობენ, უ. ჯაფარიძე, დ. გაბაშვილი, ე. ანდრონიკაშვილი და სხვა.
ჩელსი კლინტონი
ჩელსი ვიქტორია კლინტონი (ინგლ. Chelsea Victoria Clinton დ. 27 თებერვალი, 1980, ლიტლ-როკი) —ამერიკელი საზოგადოებრივი აქტივისტი და მწერალი.ამერიკის შეერთებული შტატების ყოფილი პრეზიდენტის ბილ კლინტონისა და ყოფილი ყოფილი სახელმწიფო მდივნის და 2016 წლის აშშ-ს პრეზიდენტობის კანდიდატის ჰილარი კლინტონის ერთადერთი შვილი. იგი 2011–2014 წლებში იყო NBC News– ის სპეციალური კორესპოდენტი და ახლა მუშაობს კლინტონის ფონდში Clinton Foundation და  Clinton Global Initiative-ში. ამავე დროს მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ფონდში და შედის მმართველთა საბჭოში.
ბიოგრაფია
მინი|ჩელსი კლინტონი [[ფილადელფია|ფილადელფიაში]] მარცხნივ|მინი|ბილ და ჰილარი კლინტონები ჩელსი კლინტონი დაიბადა 1980 წლის 27 თებერვალს ლიტლ- როკში (არკანზასი). ბავშვობაში მამა- ბილ კლინტონი არკანზასის  შტატის გუბერნატორი იყო. როდესაც ბილ კლინტონი ა მერიკის  შეერთებული შტატების პრეზიდენტი გახდა 1993 წელს, ჩელსი თეთრ სახლში გადავიდა.
1997-2001 წლებში ჩელსი სტენფორდის უნივერსიტეტში სწავლობდა. დაამთავრების შემდეგ აიღო  ბაკალავრის დიპლომი ისტორიაში. 2010 წელს მან მიიღო მაგისტრის ხარისხი მედიცინაში კოლუმბიის უნივერსიტეტის საზოგადოებრივი ჯანდაცვის სკოლაში. 2012 წელს მან დაიწყო მასწავლებლობის კარიერა იმავე უნივერსიტეტში.
ერთი პერიოდი  მუშაობდა ჰეჯ-ფონდ Avenue Capital- სა და საკონსულტაციო ფირმა McKinsey and Company- ში.
საზოგადოებრივი და პოლიტიკური საქმიანობა
12 წლის ასაკიდან ჩელსი მამის იმიჯის მნიშვნელოვანი ნაწილია.მუდმივად საზოგადოების ყურადღების ცენტრში იმყოფებოდა და ტელეკამერების სამიზნე იყო.
დემოკრატიული ბანაკის 2008 და 2016 წლების საარჩევნო კამპანიის დროს ჩელსი აქტიურად უჭერდა მხარს დედას, ჰილარი კლინტონს.
პირადი ცხოვრება
2010 წლის 31 ივლისიდან კლინტონი დაქორწინებულია ბანკირ მარკ მეზვინსკიზე, რომელსაც  ქორწინებამდე   5 წლის განმავლობაში ხვდებოდა. ქორწილში ჩელსი ვერა ვანგის კაბაში იყო გამოწყობილი. შეუღლების შემდეგ წყვილი სამი წლის განმავლობაში ნიუ-იორკში ცხოვრობდა. ჩელსი კლინტონს და მარკ მეზვინსკის ჰყავთ სამი შვილი: ქალიშვილი შარლოტა კლინტონი მეზვინსკი (დაიბადა 26 სექტემბერს, 2014 წ.) და ორი ვაჟი - აიდან კლინტონი მეზვინსკი (დაიბადა 18 ივნისს, 2016 წ.) და ჯასპერ კლინტონ მეზვინსკი (დაიბადა 22 ივლისს, 2019 წ.) მარკ მეზვინსკი ებრაელი, მაგრამ ჩელსი მეთოდისტური ეკლესიის მრევლია და არ მიიღო იუდაიზმი. მეზვინსკის მშობლები კონგრესის ყოფილი წევრები არიან, მარჯორი მარგოლის-მეზვინსკი და ედუარდ მეზვინსკი, რომლებიც კონსერვატიული ებრაული ტრადიციების მიმდევრები არიან
. ჩელსი ბავშვობიდან ვეგანი იყო. 2011 წელს   მამაც დაარწმუნა, დაეცვა ვეგანური დიეტა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:დაბადებული 27 თებერვალი კატეგორია:კოლუმბიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:აშშ პრეზიდენტების შვილები
1302
თარიღი უცნობია
*
ტრიკამარუმის ბრძოლა
ტრიკამარუმის ბრძოლა — ბრძოლა ბიზანტიასა და ვანდალების სამეფოს შორის. გაიმართა 553 წელს. ბიზანტიის ჯარებს ხელმძღვანელობდა იუსტინიანე I-ის სარდალი ველისარიუსი, ხოლო ვანდალების ჯარს მათი უკანასკნელი მეფე გელიმერი. ფაქტობრივად ამ ბრძოლით დასრულდა იუსტინიანეს მიერ ვანდალების დაპყრობა ჩრდილოეთ აფრიკაში. ომის მთავარ წყაროს წარმოადგენს პროკოპი კესარიელის „იუსტინიანეს ომების ისტორია“. აღნიშნულ ამბებს ეხება წიგნის III და IV ნაწილები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიზანტიის ბრძოლები კატეგორია:VI საუკუნის ბრძოლები
Lasioglossum occidentale
Lasioglossum occidentale — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1902 წელს.
სქოლიო
occidentale
პრეშოვი
პრეშოვი (Prešov) – ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ სლოვაკეთში. პრეშოვის მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქში ცხოვრობს 90 805 კაცი (2006) და ამ მაჩვენებლით მესამე ადგილზეა ქვეყნის მასშტაბით.
პრეშოვის არქიეპისკოპოსი არის სლოვაკეთის ბერძნულ-კათოლიკური ეკლესიის მეთაური.
ისტორია
IX-X საუკუნეებში პრეშოვის ტერიტორიაზე მდებარეობდა დიდი მორავიის სლავური დასახლება. დიდი მორავიის დაშლის შემდეგ ქალაქის ტერიტორია შევიდა უნგრეთის სამეფოს შემადგენლობაში. XII საუკუნეში აქ სახლდებიან გერმანელი კოლონისტები, რომლებიც ქალაქის განვითარებაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ.
ქალაქი პირველად მოიხსენიება 1247 წელს ეპურიესის სახელით. 1299 წლიდან შარიშის უმთავრესი დასახლებული პუნქტია. 1374 წლიდან პრეშოვი თავისუფალი სამეფო ქალაქია. 1918 წლიდან ჩეხოსლოვაკიის შემადგენლობაშია. 1993 წლიდან კი სლოვაკეთის ქალაქია.
მოსახლეობა
მოსახლეობის რაოდენობა: 91 498 (2007 წ.)
ეროვნული შემადგენლობა:
რელიგიური შემადგენლობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვაკეთის ქალაქები
ბრიშლიანი
ბრიშლიანი (Бръшлян) — სოფელი ბულგარეთში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 44 კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
პარელიასი
პარელიასი (Parelhas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება ცენტრალური პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერიდო-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 354 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.64 კმ²-ზე. ფართობი 513 507 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
სამი გაიძვერა მიმალულ ციხესიმაგრეში
სამი გაიძვერა მიმალულ ციხესიმაგრეში (იაპონურად: 隠し砦の三悪人) — აკირა კუროსავას ფილმი. მთავარ როლს ასრულებს ტოსირო მიფუნე. აკირა კუროსავამს ფილმისთვის მიღებული აქვს ვერცხლის დათვი საუკეთესო რეჟისორისთვის ბერლინის კინოფესტივალზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონური ფილმები კატეგორია:იაპონურენოვანი ფილმები კატეგორია:აკირა კუროსავას ფილმები კატეგორია:1958 წლის ფილმები კატეგორია:ისტორიული ფილმები
მუზეუმ-ნაკრძალი
მუზეუმ-ნაკრძალი — სამეცნიერო-კვლევითი და კულტურულ-საგანმანათლებლო დაწესებულება; ბუნებისმეტყველების მატერიალური და სულიერი კულტურის ძეგლთა საცავი, რომლის შემადგენლობაში ექსპოზიციის გარდა შედის ნაკრძალის ტერიტორიაზე განლაგებული არქიტექტურული ან ისტორიული ძეგლები. მუზეუმ-ნაკრძალი შეიძლება იყოს ისტორიულ-მხატვრული (მაგ., ზაგორსკის ისტორიულ მხატვრული მუზეუმ-ნაკრძალი), ისტორიულ-არტიტექტურული (ნოვგოროდის ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალი), ისტორიულ-კულტურული (კიევ-პეჩერის ისტორიულ-კულტურული მუზეუმ-ნაკრძალი), სამხედრო-ისტორიული (ბოროდინოს სამხედრო-ისტორიული მუზეუმ-ნაკრძალი), აგრეთვე კომპლექსური (ვლადიმირ-სუზდალის ისტორიული და არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალი).
2020 წლისთვის საქართველოში კომპლექსური ისტორიულ-არქიტექტურული მხატვრული მუზეუმ-ნაკრძალებია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:ნაკრძალები
ჰარკუს მუნიციპალიტეტი
ჰარკუს მუნიციპალიტეტი (Harku vald) — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, ჰარიუმაას მაზრაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰარიუმაას მუნიციპალიტეტები
ქაშვეთი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ქაშვეთი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სკანდოლის ბუნების ნაკრძალი
სკანდოლის ბუნების ნაკრძალი (Réserve naturelle de Scandola) — ნაკრძალი საფრანგეთის კუნძულ კორსიკაზე. დაარსდა 1975 წელს, მისი ფართობი 19.19 კმ²-ია, საიდანაც ხმელეთს 9.19 კმ² უჭირავს, ზღვას 10 კმ². მდებარეობს კორსიკის ცენტრალური ნაწილის დასავლეთ სანაპირო ზოლში. ტერიტორია მოიცავს გრანიტის წითელ კლდეთა სტრუქტურებს, რომლებიც ზოგან 900 მეტრ სიმაღლეს აღწევენ. აქ ბინადრობს ზღვის მრავალი ფრინველის სახეობა, გავრცელებულია არაერთი დაცული, ენდემური მცენარე. პარკის წყალქვეშა ნაწილი ასევე დიდი ბიომრავალფეროვნებით გამოირჩევა.
1983 წლიდან, ნაკრძალი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.
გალერეა
<Center>
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
გუსტავ ემილ ოგი
გუსტავ ემილ ოგი (Gustave Émile Haug; დ. 19 ივნისი, 1861, დრიუზენაიმი, ქვემო რაინი — გ. 28 აგვისტო 1927, ნიდერბრონი, ქვემო რაინი) — ფრანგი გეოლოგი, საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი (1917), პარიზის უნივერსიტეტის პროფესორი (1904).
ოგის ძირითადი შრომები შეეხება სტრატიგრაფიის, ტექტონიკის, პალეონტოლოგიისა და რეგიონული გეოლოგიის საკითხებს (ალპები, პროვანსი). ოგი იზიარებდა დედამიწის კონტრაქციის (შეკუმშვის) და იზოსტაზიის თეორიებს; დიდი წვლილი შეიტანა გეოსინკლინის თეორიის ჩამოყალიბებაში. იგი მუშაობდა აგრეთვე ტრანსგრესიებისა და რეგრესიების თეორიაზე. ფართოდაა ცნობილი ოგის გეოლოგიური სახელმძღვანელო. გუსტავ ემილ ოგი იყო პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1909).
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი გეოლოგები
ბიკონი
ბიკონი (Beacon) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიოვის შტატის მაჰასკის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 494 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიოვის ქალაქები
ბროდილოვო
ბროდილოვო (Бродилово) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 295 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
Lasioglossum occiduum
Lasioglossum occiduum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1999 წელს.
სქოლიო
occiduum
ბართოლომე მარტინესი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1860 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1936 კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ბურუნდი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბურუნდიმ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბურუნდი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ქაქუთი
thumb|ჩოლოქის ბრძოლის (1854) გეგმა. მასზე დატანილია სოფელი ქაქუთი ქაქუთი — ისტორიული სოფელი საქართველოში, გურიაში.
ისტორია
სოფელი ქაქუთი შედიოდა ლიხაურის სასოფლო საზოგადოებაში. სახელწოდება ქაქუთი სავარაუდოდ სვანური წარმოშობისაა. ერთ-ერთი გადმოცემის მიხედვით კი გურიელებს ჰყავდათ ოდიშიდან დაქირავებული მეჯოგე გვარად ქაქუთია, რომელიც ამ ადგილებში აძოვებდა ნახირს. მდინარე ჩოლოქი მას ყოფდა გაღმა და გამოღმა ქაქუთად. ისტორიულ წყაროებში ის მეზობელ სოფელ ჭანიეთზე უფრო ადრე მოიხსენიება. სოფელი ორად გაიყო მას შემდეგ, რაც 1829 წელს ადრიანოპოლის საზავო ხელშეკრულებით ოსმალეთმა მიიღო ტერიტორია მდინარე ჩოლოქის სამხრეთით. სოფლები ერთმანეთთან დაკავშირებულია საცალფეხო ხიდით. 1854 წელს ქაქუთის მიდამოებში გაიმართა ჩოლოქის ბრძოლა. 1874 წელს ქაქუთი მოინახულა და აღწერა დიმიტრი ბაქრაძემ. იმ პერიოდში ქაქუთის მოსახლეობა შეადგენდა 20 კომლს.
ამჟამად საკუთარი სახელი ქაქუთი შეიძლება აღნიშნავდეს.
სქოლიო
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
უმაღლესი ლიგა 2012—2013
უმაღლესი ლიგა 2012-2013 — საქართველოს უმაღლესი ლიგის ოცდამეოთხე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა გორი „დილა“, მესამეზე – ქუთაისის „ტორპედო“.
რეგლამენტი
ჩემპიონატი ორ ეტაპად გაიმართა. პირველ ეტაპზე 12 გუნდმა ორ წრედ, 22 შეხვედრა ჩაატარა, ხოლო შემდეგ გუნდები ორ ექვსეულად დაიყვნენ და 10 ტური ითამაშეს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უმაღლესი ლიგის სეზონები
თრიალეთის ვერცხლის თასი
მინი|250პქ|თრიალეთის ვერცხლი თასი თრიალეთის ვერცხლის თასი — ვერცხლის თასი, რომელიც აღმოჩენილია XX საუკუნის 30-40-იან წლებში თრიალეთში არქეოლოგიური გათხრებისას, ერთ-ერთ ყორღანზე.
თასზე ჭედური წესით შესრულებულია სარიტუალო მსვლელობა, რომელიც წმინდა სასმელის გამოყენებით მიმდინარეობს და ფაქტობრივად ძვ. წ. XVIII-XVII საუკუნეების ქართველთა უძველესი წინაპრების საკულტო და სამეურნეო ურთიერთობაზე მეტად საინტერესო მინიშნებებს შეიცავს.
თრიალეთის თასთან დაკავშირებით მისი საწესო და საკულტო დანიშნულების შესახებ უამრავი  მოსაზრებაა გამოთქმული, გამოკვეთილად დომინირებს ერთი აზრი, რომ აქ საქმე გვაქვს მთავარი ღვთაებისადმი წმინდა სასმელის შეწირვის რიტუალთან.
აღწერა
თრიალეთის ვერცხლის თასი ქვემოთკენ დავიწროებული ცილინდრის ფორმისაა და დაბალყელიანი ფეხით ბოლოვდება. თასის სიმაღლეა 108 მმ, უდიდესი დიამეტრი 91 მმ. თასის ძირითადი, ცილინდრუი ნაწილი მთელი სიმაღლის დაახლოებით ორ მესამედს შეადგენს, დანარჩენი 1/3 დავიწროებულ ფსკერსა და საყრდენ ფეხს უჭირავს.
ზემოდან პირველი სარტყელი ერთმანეთის მომიჯნავე ჩვიდმეტი მართკუთხედისგან შემდგარ დეკორატიულ ზოლს წარმოადგენს. თითოეული მართკუთხედი დაშტრიხულია ირიბი პარალელური ხაზებით, რომელთა მიმართულება ყოველ მომდევნო მართკუთხედში მონაცვლეობს.
ქვედა ორნამენტული ზოლი მოთავსებულია თასის დავიწროებულ, კონუსურ ნაწილში და გრაფიკულად შესრულებული ორმაგი კანელურებით შედგენილ ვარდულს წარმოადგენს. ქვედა დეკორატიული ზოლი ჭურჭლის ფეხისასაგან გრაფკული ხაზით, ხოლო მეორე ფრიზისგგან რელიეფური ზოლითაა გამოყოფილი. პირველ დეკორატიულ ზოლზე განაწილებული ორნამენტი გრაფიკული სიმსუბუქით გამოირჩევა, ქვედა ზოლის დეკორის კონტური კი შედარებით ღრმადაა ამოჭრილი, რის გამოც უფრო მკაფიოდ იკითხება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს არქეოლოგიური ძეგლები
მუკორისნაირი სოკოები
მუკორისნაირი სოკოები (Mucorales) — უმდაბლესი სოკოების რიგი ზიგომიცეტების კლასისა (ადრე მიაკუთვნებდნენ ფიკომიცეტების კლასის ზიგომიცეტების ქვეკლასს). აქვთ უუჯრედო მიცელიუმი. მრავლდებიან უსქესოდ (სპორანგიუმებით) ან სქესობრივად (ზიგოგამია). ცნობილია 250-მდე სახეობა. უმრავლესობა საპროფიტია, ზოგი კი — თავისი მონათესავე სოკოების პარაზიტი. ზოგიერთი სახეობა იწვევს სასოფლო-სამეურნეო კულტურების დაავადება, მაგ., Rhizopus nigricans მზესუმზირას კალათის მშრალ სიდამპლეს, Rhizopus nigricans — სიმინდის ტაროს ნაცრისფერ სიდამპლეს და სხვა. ცნობილია ადამიანისა და ცხოველების მიკოზების გამომწვევი სახეობებიც. მუკორის (Mucor) გვარის ზოგიერთ სახეობას ალკოჰოლური სასმელების დასამზადებლად იყენებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:სოკოები
ჯეიმზ II (ინგლისი)
ჯეიმზ II / VII სტიუარტი (James II and VII Stuart; დ. 14 ოქტომბერი, 1633, სენტ-ჯეიმზის სასახლე, ლონდონი — გ. 16 სექტემბერი, 1701, სენ-ჟერმენი, საფრანგეთი) — ინგლისის, შოტლანდიისა (ჯეიმზ VII-ის სახელით) და ირლანდიის მეფე 1685–1688 წლებში. ჩარლზ I-ის ვაჟი. იგი ბრიტანეთის ბოლო კათოლიკე მეფე იყო. ატარებდა კათოლიკური ეკლესიის პოზიციების განმტკიცების პოლიტიკას. 1685 წელს დაშალა პარლამენტი და ერთპიროვნულად დაიწყო სახელმწიფოს მართვა. 1687 წელს გამოსცა „დეკლარაცია სჯულთშემწყნარებლობის შესახებ“, რომლითაც კათოლიკობა სახელმწიფო რელიგიად უნდა გადაქცეულიყო. მისმა პოლიტიკამ ოპოზიციის გაძლიერება გამოიწვია. ოპოზიციონერებმა ტახტზე მოიწვიეს ჯეიმზ II-ის სიძე ნიდერლანდების შტატჰალტერი უილიამ III ორანელი (1650–1702), რომლის ჩამოსვლის შემდეგ, 1688 წლის დეკემბერში ჯეიმზ II საზღვარგარეთ გაიქცა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინგლისის მეფეები კატეგორია:იორკის ჰერცოგები კატეგორია:შოტლანდიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1633 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1701 კატეგორია:სტიუარტები
მუკუზანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მუკუზანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
1303
თარიღი უცნობია
*
სანტანა-დუ-სერიდო
სანტანა-დუ-სერიდო (Santana do Seridó) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება ცენტრალური პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერიდო-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 526 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.41 კმ²-ზე. ფართობი 188 403 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
პორტრეტი ბინდში
„პორტრეტი ბინდში“ (Портрет в сумерках) — 2011 წლის რუსული ეროტიკული დრამა. რეჟისორი — ანგელინა ნიკონოვა.
სიუჟეტი
მარინა, ახალგაზრდა, მდიდარი, მიმზიდველი გოგონა, რომელიც სოციალური საქმიანობით არის დაკავებული „სულიერებისთვის“, ერთ დღეს როსტოვის გარეუბანში მარტო აღმოჩნდება, ფულისა და მობილური ტელეფონის გარეშე და გატეხილი ქუსლით. მას საგზაო პოლიციის თანამშრომლები გააუპატიურებენ. მარინა გადაწყვეტს შური იძიოს ერთ-ერთ მოძალადეზე და ისევ და ისევ ბრუნდება მისი დამცირების ადგილზე. დამნაშავის თვალყურის დევნების შემდეგ, მას თავს შეაყვარებს, მაგრამ თავადაც უყვარდება მოძალადე.
სქოლიო
კატეგორია:კინორეჟისორების სადებიუტო ფილმები კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:2011 წლის ფილმები
სენ-სავენ-სიურ-გარტამპის სააბატო
სენ-სავენ-სიურ-გარტამპის სააბატო (Abbaye de Saint-Savin-sur-Gartempe) — სააბატო საფრანგეთში, პუატუს ყოფილი პროვინციის კომუნა სენ-სავენ-სიურ-გარტამპში.
რომანული არქიტექტურის ეკლესიის მშენებლობა XI საუკუნეში დაიწყო. იგი მოიცავს ულამზეს, XI - XII საუკუნეების ფრესკებს, რომლებიც მკაცრი სახელმწიფო დაცვის ქვეშ იმყოფება. 1983 წლიდან, ეკლესია შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
ეკლესია ჯვრის ფორმისაა და მასზე აღმართულია კვადრატული ფორმის კოშკი. თავდაპირველად აშენდა ტრანსეპტი. საუკუნეთა განმავლობაში, კომპლექსს სხვადასხვა ნაწილები ემატებოდა. XIV საუკუნეში დაემატა სამრეკლო, რომლის სიმაღლეც 80 მეტრია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ეკლესიები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
ბიკონსფილდი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიოვის ქალაქები
მულტი...
მულტი... (ლათ. multum - ბევრი) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი; მიუთითებს სიმრავლესა და მრავალჯერადობაზე; მაგ., მულტიმილიონერი, მულტიპლექსი და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილები
დებელტი
დებელტი (Дебелт) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 1865 კაცს.
Lasioglossum occultum
სქოლიო
occultum
დობრუჯა
thumb|350px|დობრუჯა (მუქი მწვანე), [[ბულგარეთი და რუმინეთი (ღია მწვანე), ევროპაში ]] დობრუჯა, ან დობრუდჯა (Dobrogea; Добруджа, Dobrudzha; Dobruca; Δοβρουτσά, Dovroutsá) — ისტორიული ოლქი ბულგარეთსა და რუმინეთში, მდებარეობს მდინარე დუნაის და შავ ზღვას შორის, მოიცავს დუნაის დელტას, რუმინეთის სანაპიროს და ყველაზე ჩრდილოურ ნაწილს, აქვე შედის ბულგარეთის სანაპირო ზოლიც. დობრუჯას ტერიტორია მოიცავს ჩრდილოეთ დობრუჯას რუმინეთში და სამხრეთ დობრუჯას ბულგარეთში.
რუმინეთში არსებული დობრუჯას ტერიტორია შედგება, ორი ჟუდეცისგან: კონსტანცა და ტულჩა, ამ ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 15 500 კმ² და აქ მილიონზე მეტი ადამიანი ცხოვრობს. რუმინეთის დობურჯაში არსებული მნიშვნელოვანი ქალაქები: კონსტანცა, ტულჩა, მედგიდია და მანგალია. ბულგარეთის რეგიონი დობრუჯა იყოფა ორ რეგიონად: დობრიჩად და სილისტრად. ამ ტერიტორიის ფართობი შეადგენს 7 565 კმ², აქ მცხოვრებთა რაოდენობა შეადგენს 350 000 ადამიანს, ბულგარული დობრუჯას მნიშვნელოვანი ქალქებია: დობრიჩი და სილისტრა (რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი).
ლიტერატურა
კატეგორია:რუმინეთის ისტორიული ოლქები კატეგორია:ბულგარეთი კატეგორია:რუმინეთი კატეგორია:ბულგარეთის ისტორია
Kinect
280პქ|მინი|Xbox 360 Kinect Kinect (ყოფილი Project Natal) — სათამაშო „კონტროლერი კონტროლერის გარეშე“ Xbox 360-ისთვის, რომელიც შექმნა ფირმა Microsoft-მა. ეს არის მოწყობილობა, რომლის საშუალებითაც Xbox 360-ის მფლობელებს შეეძლება სათამაშო კონტროლერის გარეშე მართონ კონსოლი საუბრით (მაგალითად: Xbox, გამოირთე) და სხეულის პოზებით. პროექტის მიზანია გაზარდოს Xbox 360-ის მომხმარებლების რიცხვი.
სქოლიო
კატეგორია:ტექნიკა კატეგორია:Microsoft-ის ვიდეო თამაშების კონსოლები
ცუდებს მშვიდად სძინავთ
ცუდებს მშვიდად სძინავთ — აკირა კუროსავას ფილმი. გადაღებულია უილიამ შექსპირის ჰამლეტის მიხედვით. ფილმი ამავდროულად წარმოადგენდა ელიტური კორუფციის კრიტიკას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონური ფილმები კატეგორია:იაპონურენოვანი ფილმები კატეგორია:აკირა კუროსავას ფილმები კატეგორია:1960 წლის ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
ბჰუტანი 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბჰუტანი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კარლოს ხოსე სოლორსანო
კარლოს ხოსე სოლორსანო გუტიერესი (Carlos José Solórzano დ. 17 იანვარი, 1860, მანაგუა — გ. 30 აგვისტო, 1936, სან-ხოსე, კოსტა-რიკა) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 37-ე პრეზიდენტი კონსერვატული პარტიის რიგებიდან.
კატეგორია: დაბადებული 17 იანვარი კატეგორია: დაბადებული 1860 კატეგორია: გარდაცვლილი 30 აგვისტო კატეგორია: გარდაცვლილი 1936 კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
Game over
Game over ("თამაში დამთავრებულია") — კომპიუტერული თამაშის წაგების ან დამთავრების სტანდარტული ტერმინი.
ისტორია
შემდეგ ამ ფრაზის გამოყენება დაიწყო არკადებშიც და ადრეულ სათამაშო კონსოლებში, ამ შემთხვევაში წარწერა გამოდიოდა ეკრანზე, და ნებისმიერ ხელმისაწვდომ გრაფიკულ გაფორმებაზე. ახლა "Game over" გამოიყენება გაცილებით იშვიათად, რათგან გაჩნდა ამის სხვაგვარი გამოხატვის შესაძლებლობა.
რესურსები ინტერნეტში
Game over-ის მაგალითი - Alien 3
კაბო-ვერდე 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კაბო-ვერდემ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეხუთედ იასპარეზა 2012 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:კაბო-ვერდე ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჟან ანტუან ჰუდონი
ჟან ანტუან ჰუდონი, უდონი  (Jean-Antoine Houdon; დ. 20 მარტი, 1741, ვერსალი  — გ. 15 ივლისი, 1828, პარიზი) — ფრანგი მოქანდაკე. ევროპის პორტრეტული ხელოვნების ერთ-ერთი უდიდესი წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
1764–1768 იყო საფრანგეთის აკადემიის პენსიონერი რომში, სადაც გაიტაცა ანტიკურმა ხელოვნებამ და ანატომიამ. სახელი გაუთქვა ქანდაკებამ „დიანა“ (1776, თაბაშირი, გოთის სასახლის მუზეუმი, გერმანია), რომელშიც მოდელის არისტოკრატიული დახვეწილობა ერწყმის მკაცრ კლასიცისტურ ფორმებს. შემდომში შექმნა პორტრეტების სერია ჟან-ჟაკ რუსო (1878, თაბაშირი, სამხატვრო მუზეუმი, შვერინი),  ბოსტონი ფრანკლინი (1776),  ონორე გაბრიელ მირაბო (1791, ორივე ტერაკოტა, ლუვრი, პარიზი). ვოლტერის ბიუსტი (1776) და ქანდაკება (1781, მარმარილო, ერმიტაჟი, სანქტ-პეტერბურგი). ჰუდონის პორტრეტებისათვის ნიშანდობლივია ფსიქოლოგიური დახასიათების მრავალმხრივობა და სიმახვილე, ფორმის ცოცხალი ძერწვა, სილუეტის სიცხადე, ექსპრესიულობა. მეტი ლაკონურობითა და ბუნებრივობით ხასიათდება ბავშვებისა და ქალების სახეები („მეუღლის პორტრეტი“, 1787, თაბაშირი, ლუვრი, პარიზი და სხვ.). 1805–1823 წლებში ჰუდონი ასწავლიდა პარიზის ნატიფი ხელოვნების სკოლაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფრანგი მოქანდაკეები კატეგორია:დაბადებული  20 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1741 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1828
კარლ რულიე
ბიოგრაფია
კარლ რულიემ განავითარა იდეა ორგანიზმის გარემოსთან დამოკიდებულების შესახებ. ჩარლზ დარვინის „სახეობათა წარმოშობის“ (1859) გამოსვლამდე რულიე მიუთითებდა (1852), რომ ცხოველთა ახალი ჯიშების გამოყვანისა და მათი აკლიმატიზაციის ცდები მნიშვნელოვანია ბუნებრივ პირობებში მიმდინარე ევოლუციური პროცესების გასაგებად.
რულიემ შექმნა დარვინამდელი პერიოდის ზოოლოგ-ევოლუციონისტების პირველი მეცნიერული სკოლა (ანატოლი ბოგდანოვი, იაკობ ბორზენკოვი, ნიკოლოზ სევერცოვი, სერგეი უსოვი). დასახა ცხოველთა ეკოლოგიური და ზოოფსიქოლოგიური კვლევის ფართო პროგრამა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ბიოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1814 კატეგორია:გარდაცვლილი 1858
Lasioglossum ocellare
Lasioglossum ocellare — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1980 წელს.
სქოლიო
ocellare
ემონა
ემონა (Емона) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 23 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
სებასტიან ურისა
სებასტიან ურისა (Sebastián Uriza) — ნიკარაგუის 39-ე პრეზიდენტი კონსერვატული პარტიის რიგებიდან. თანამდებობა ეჭირა სამი დღის განმავლობაში, 1926 წლის 11 ნოემბრიდან ამავე წლის 14 ნოემბრამდე.
ბიმენი
რესურსები ინტერნეტში
ქალაქის საიტი
კატეგორია:აიოვის ქალაქები
სან-ჟოზე-დუ-სერიდო
სან-ჟოზე-დუ-სერიდო (São José do Seridó) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება ცენტრალური პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერიდო-ორიენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 231 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.25 კმ²-ზე. ფართობი 174 505 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
სამელე კლდე
სამელე კლდე, ნეოლითისა და ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის ძეგლი (ძვ. წ. V - IV ათასწლეულის მინჯა), ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზოდის ტერიტორიაზე, მდინარე ჯრუჭულის მარჯვენა ნაპირას. ძეგლი წარმოადგენს კლდოვან ფარდულს, რომლის სიგანე დაახლოებით 30 მ-ია, სიღრმე - 25 მ, სიმაღლე - 11 მ. ძეგლი გამოვლენილია და გათხრები მიმდინარეობს 1959 წლიდან (გ. ჯავახიშვილი, დ. თუშაბრამიშვილი). დადგენილია კულტურული ჰორიზონტი. აღმოჩენილია კაჟის საფხეკები, სახოკები, სახვრეტები, ქვის სატეხისებრი და სათლელისებრი გახეხილ-გაპრიალებული იარაღი, ხელსაფქვავები, ძვლისა და ირმის რქისაგან გაკეთებული სადგისები, მახათები, საპრიალებლები, საჩიჩქნები და სხვა, აგრეთვე თიხის ჭურჭლის, ძირითადად ქილისებრი მოყვანილობის, თხელ- და სქელკეციანი დაჭდეულზე-დაპირიანი ნატეხები.
სამელე კლდე ადრინდელი სამიწათმოქმედო კულტურული ძეგლია.
სამელე კლდის ანალოგიური ძეგლი მიკვლეულია სოფელ რგანის ტერიტორიაზე (ჭიათურის მუნიციპალიტეტის ტერიტორია), მდინარე ჭერულის ხეობაში. არქეოლოგიური მასალა დაცულია აკადემიკოს ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტის მღვიმეები
Closure / Continuation
Closure/Continuation — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Porcupine Tree-ს მეთერთმეტე სტუდიური ალბომი. იგი არის მათი პირველი ალბომი 2009 წლის The Incident-ის შემდეგ. მიუხედავად იმისა, რომ 2010 წელს ჯგუფის შემქმნელი და ლიდერი სტივენ უილსონი სოლო-კარიერით დაკავდა, ალბომი ფარულად იწერებოდა მის, დრამერ გევინ ჰარისონის და კლავიშისტ რიჩარდ ბარბიერის მიერ, ბასისტ კოლინ უილსონის გარეშე. COVID-19-ის პანდემიის დროს ჯგუფის ცალკეული წევრების გეგმები შეყოვნდა და მათ 2021 წლის სექტემბრისთვის შეძლეს ალბომის დასრულება. წლის ბოლოს ოფიციალურად გახდა ცნობილი ჯგუფის აღდგენის შესახებ, ხოლო ალბომის გამოცემა დაინიშნა 2022 წლის 24 ივნისისთვის. დისკიდან გამოიცა ოთხი სინგლი — „Harridan“, „Of the New Day“, „Herd Culling“ და „Rats Return“.
პერსონალი
პერსონალის სია ალბომის ანოტაციების მიხედვით
Porcupine Tree
დამატებითი პერსონალი
პროდიუსერები
გლორია ლორინგი
გლორია ლორინგ-ლაგლერი (Gloria Loring; დაიბადა 10 დეკემბერი, 1946. ნიუ-იორკ სიტი, აშშ) - ამერიკელი მომღერალი და მსახიობი. იგი ცნობილია ლიზ ჩენდლერის თამაშით Days of Our Lives-ში ექვსი წლის განმავლობაში (1980-86). მან და მომღერალმა მსახიობმა კარლ ანდერსონმა შეასრულეს დუეტი "Friends and Lovers", რომელიც 1986 წელს Billboard Hot 100-ის ჩარტში მეორე ადგილზე გავიდა.
Closure / Continuation
სქოლიო
კატეგორია:Porcupine Tree-ს ალბომები კატეგორია:2022 წლის ალბომები კატეგორია:Music for Nations-ის ალბომები კატეგორია:AIR Studios-ში ჩაწერილი ალბომები
გლორია ლორინგი
ადრეული წლები
ლორინგი დაიბადა ნიუ-იორკში, მომღერლის დოროთი ენ და ჯერალდ ლუის გოფის( პროფესიონალი საყვირის დამკვრელი ტომი დორსის დიდი ჯგუფის წევრი) ქალიშვილი;
კარიერა
სატელევიზიო შოუების ფართო სპექტრზე გადავიდა 1960-იანი და 1970-იანი წლების ბოლოს, კეროლ ბერნეტის შოუდან (სეზონი 1, ეპიზოდი 4, რომელიც პირველად გავიდა 1967 წლის 2 ოქტომბერს, აკადემიის დაჯილდოების ცერემონიალამდე. მან კონტრაქტი დადო Atco Records- სთან,1977 წელს გამოუშვა სინგლი "Brooklyn", პროდიუსერი იყო მაიკ პოსტი, მეტსახელად Cody Jameson და იგი გახდა მისი პირველი სინგლი, რომელიც ავიდა Billboard Hot 100-ის 74-ე ადგილზე და ასევე გამოჩნდა სხვადასხვა ჩარტებში.