cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ევროპის ჩემპიონთა თასი ხელბურთში
შედეგები (ვაჟები)
1960 წლის  კონგრესზე   ხელბურთის  საერთაშორისო ფედერაციამ  მიიღო   ბრატისლავის  ჟურნალ  ,,სტარტის’’  და   ჩეხოსლოვაკიის  ხელბურთის  ფედერაციის  წინადადება  ჩაეტარებინა  ანალოგიური  ტურნირი  ქალთა   გუნდებს  შორის. პრიზი, 22 კილოგრამიანი და   80  სანტიმეტრის  სიმაღლის  ლარნაკი  დამზადებული  იქნა   ჩეხი  ბროლის  ოსტატების  მიერ  ქალაქ  ჟელეზნი ბროდიდან. პირველი ტურნირი  უკვე  მომდევნო,  1961,  წელს  გაიმართა  და    რუმინელი  ქალების  გამარჯვებით  დასრულდა.
გამარჯვებულები და ფინალისტები,  ქალები
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|წელი ! s! style="background: #ddffdd;"|თასის მფლობელი ! s! style="background: #ddffdd;"|შედეგი ! s! style="background: #ddffdd;"|ფინალისტი
შენიშვნა: გუნდებს რომლებსაც  უწერიათ  ორი  ქვეყანა (მაგ., ხორვატია), პირველი ნიშნავს იმ ქვეყანას რომელსაც წარმოადგენდა გუნდი მოცემულ წელს, ხოლო მეორე - ქვეყანას რომელასაც გუნდი წარმოადგენს დღევანდელ დღეს
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელბურთი კატეგორია:საერთაშორისო ტურნირები ხელბურთში კატეგორია:ევროპის საკლუბო ტურნირები ხელბურთში
გუჯაბიძეები
გუჯაბიძე — ერთ-ერთი უძველესი ქართული გვარი. გუჯაბიძეები წარმოშობით მესხები არიან, რომლებმაც ლიხის ქედი გადაიარეს და დასახლდნენ გურიაში. გვარი გუჯაბიძე გუჯაბის სამონასტრო კომპლექსიდან უნდა მოდიოდეს. გუჯაბიძეები ნაკაშიძეების ყმები იყვნენ.
სქოლიო
*
რამაზ ხალვაში
რამაზ ხალვაში (დ. 22 აპრილი, 1970, სოფ. ხიხაძირი) — ქართველი ფილოლოგი, ლიტერატურათმცოდნე.
ბიოგრაფია
დაიბადა და საშუალო განათლება მიიღო ისტორიულ სოფელ ხიხაძირში. 1994 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, ქართული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით. 1995 წლიდან ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც 2006 წლიდან ხელმძღვანელობს ქართული ფილოლოგიის საბაკალავრო, ქართული ლიტერატურათმცოდნეობის სამაგისტრო და ლიტერატურათმცოდნეობის სადოქტორო საგანმანათლებლო პროგრამებს. 2019 წლიდან არის ბსუ ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტის სადისერტაციო საბჭოს თავმჯდომარე.
სამეცნიერო-პედაგოგიური მოღვაწეობა
საკვალიფიკაციო ნაშრომები დაიცვა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში პროფ. რევაზ სირაძის ხელმძღვანელობით: პირველი გამოკვლევა დაბეჭდა 1992 წელს. გამოქვეყნებული აქვს 80-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი. ავტორია წიგნებისა: „ტბელ აბუსერისძის სახისმეტყველება“ (1998), „გალობანი მწვალებელთა შეჩუენებისანი“ (2003), „ანდრია პირველწოდებული საქართველოში“ (2011). მისი რედაქციით და წინასიტყვაობით დაიბეჭდა „ვეფხისტყაოსნის“ სრული რედაქციის ბილინგვური გამოცემა (2014). თანაავტორია წიგნებისა „კლარჯეთი“ (2016), რომლის ავტორთა ჯგუფთან ერთად მიენიჭა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის პრემია, და „ტაო“ (2020). არის დიგიტალური ჰუმანიტარიის ერთ-ერთი პიონერი ქართულ საუნივერსიტეტო სივრცეში. 2012 წელს ფრანკფურტის გოეთეს უნივერსიტეტის პროფესორებთან იოსტ გიპერტთან და მანანა თანდაშვილთან ერთად დააარსა ბათუმის საერთაშორისო საზაფხულო სკოლა დიგიტალურ ჰუმანიტარიაში. უძღვება დიგიტალური ჰუმანიტარიის ცენტრს (2016 წლიდან) და ლინგვოკულტუროლოგიურ დიგიტალურ არქივს (2019 წლიდან) ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. მასვე ეკუთვნის სახელმძღვანელო „დიგიტალური ჰუმანიტარიის შესავალი“ (2018). 2013 წლიდან ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მისი რედაქტორობით გამოდის ჟურნალი „ფილოლოგიური მაცნე“.
საზოგადოებრივი მოღვაწეობა
1996-1998 წლებში ხელმძღვანელობდა გაზეთ „რეზონანსის“ აჭარის ბიუროს. მისი ინიციატივით საფუძველი ჩაეყარა საეკლესიო დღესასწაულ „ტბელობას“ (2006) და „ვეფხისტყაოსნის“ საერთაშორისო ფესტივალს (2019).
სქოლიო
კატეგორია:ივანე ჯავახიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ფილოლოგები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:დაბადებული 22 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ფილოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები რამაზ
კახა გეწაძე
კახა გეწაძე (დ. 1 იანვარი, 1972, თბილისი) — ქართველი ექიმი, პოლიტიკოსი.
1997 წელს დაამთავრა თბილისის სამედიცინო აკადემიის სამკურნალო ფაკულტეტი. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ზესტაფონის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“.
2020 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე „ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ“ და გაერთიანებულმა ოპოზიციამ „ძალა ერთობაშია“ ზესტაფონი-ბაღდათი-თერჯოლა-ტყიბულის საარჩევნო ოლქის მაჟორიტარობის კანდიდატად წარადგინა. მან ხმების 26,99% (20764) მიიღო და მეორე ადგილი დაიკავა. მეორე ტურში მონაწილეობაზე და პარლამენტში პარტიული სიით შესვლაზეც უარი განაცხადა (მთლიანად ოპოზიციასთან ერთად, გაყალბებული არჩევნების მოტივით).
რუსთავი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი რუსთავი შეიძლება აღნიშნავდეს:
დასახლებული პუნქტები:
სხვა:
ასევე:
ალკასებრნი
ალკასებრნი (Alcidae) — ფრინველების ოჯახი მეჭვავიასნაირთა რიგისა. ადრე შედიოდა ცალკეულ რიგში — ალკისნაირნი/ალკასნაირნი (Alciformes ან Alcae). 10–11 გვარი 24–25 სახეობას აერთიანებს. მათი სხეულის სიგრძეა 15-50 სმ, წონა — 100-1200 გრამი. ალკისნაირთა სამი თითი ერთიმეორეს საცურავი აპკით უკავშირდება, უკანა თითი კი პატარაა. მამალსა და დედალს ერთნაირი შეფერილობა აქვს. ალკისნაირნი უმთავრესად ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს ცივ და ზომიერ სარტყელში ბინადრობენ და მკაფიოდ გამოხატული ზღვის ფრინველები არიან — კარგად დაცურავენ და ყვინთავენ (10 მ სიღრმემდე). წყალქვეშ ფრთებით მოძრაობენ („წყალქვეშა ფრენა“). ცხოვრობენ კოლონიებად: თოლიებთან ერთად ქმნიან ე. წ. „ფრინველების ბაზრებს“. დებენ 1-2 კვერცხს. ინკუბაციური პერიოდი 24-25 დღეა. მართვეთა გამოკვებაში მონაწილეობს მამალიც. ალკისნაირნი იკვებებიან პატარა თევზებითა და ზღვის უხერხემლო ცხოველებით (კიბოსნაირებით, ჭიებით, მოლუსკებით). საკვების ძებნისას ისინი ზოგჯერ 18-20 კმ შორდებიან სანაპიროს. აღსანიშნავია ატლანტის ოკეანის ჩრდილოეთ სანაპიროზე (ევროპა, ჩრდილოეთ ამერიკა) გავრცელებული ალკა (Alca torda), რომელიც ზამთრობით ხმელთაშუა ზღვის ნაპირამდეც აღწევს. ზოგიერთ რაიონში ალკისნაირნთ სარეწაო მნიშვნელობა აქვთ, იყენებენ მათ კვერცხს, ხორცს, ბუმბულსა და გერმას.
სქოლიო
* კატეგორია:მეჭვავიასნაირნი
Carinodrillia braziliensis
Carinodrillia braziliensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ლეგახარე
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 588 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფლები
კუმურდო (ახალქალაქის მუნიციპალიტეტი)
კუმურდო — სოფელი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (კუმურდო, კიროვაკანი). მდებარეობს ახალქალაქის პლატოზე, ზღვის დონიდან 1740 მეტრზე, ახალქალაქიდან 14 კმ.
ისტორია
წყაროებში პირველად იხსენიება VI საუკუნეში. სოფელთან არის მუსტიეური ეპოქის ნამოსახლარი. სოფელში დგას 964 წელს აშენებული კუმურდოს ეკლესია. საბჭოთა პერიოდში სოფელში მოქმედებდა ოკამის მეხორცეობა-მერძევეობის მეურნეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1950 ადამიანი.
ალმურა შავი
ალმურა შავი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აჭარიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან საშუალოზე მცირე ზომისაა, მოყვანილობით მომრგვალო ან განივოვალური, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე მცირედაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი მცირე ზომისაა, ცილინდრული ფორმის. გვხვდება ცილინდრულ-კონუსური მოყვანილობის, კუმსი ან საშუალო სიკუმსის მტევნებიც. მარცვალი საშუალო ზომის და მომრგვალოა, შავი ფერის. კანი საკმაოდ სქელი და საშუალო სიმკვრივის აქვს, ცვილისებრი ფიფქით უხვად დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი — შეუფერავი.
ალმურა შავი საშუალო ზრდისა და უხვმოსავლიანია, წვენის კარგი გამოსავლიანობით. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის შუა რიცხვებიდან შედის. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე დაახლოებიტ 194 დღეა. მტევნის წონა 138-145 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა — 9.0-10.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18.5-20.4%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.5-9.5 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო, ასევე გამოიყენება ბაქმაზის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:აჭარის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ჩვეულებრივი ხლაკუნა
ჩვეულებრივი ხლაკუნა (Misgurnus fossilis) — თევზი ხლაკუნასებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია საფრანგეთიდან (მდ. ლუარა) ურალამდე. სიგრძეში 35 სმ-ს აღწევს, მასაში 140 გ-ს. ცოცხლობს 7 წლამდე. შეგუებულია წყალში ჟანგბადის დაბალ შემცველობას (იყენებს დამატებით ნაწლავისმიერ სუნთქვას). იტანს წყალსატევის ამოშრობას (იფლობა შლამში და ძილს ეძლევა). ატმოსფერული წნევის დაცემის დროს ხშირად ზედაპირზე ადის და ჰაერს ჩაისუნთქავს. ხშირად ჰყავთ აკვარიუმებში. დასავლეთ ევროპაში იშვიათი სახეობა ხდება.
სქოლიო
კატეგორია:ხლაკუნა
ავანას დინასტია
ავანას დინასტია მართავდა ელამურ ქალაქ ავანში ძვ. წ. XXVI - XXIII საუკუნეებში.
ძვ. წ. XXVII საუკუნის ბოლოს, XXVI საუკუნის პირველ ნახევარში ავნას მეფეები მმართველობდნენ ჩრდილო შუამდინარეთში. დაახ. ძვ. წ. 2500 წელს კიში მმართველებმა მოახერხეს ელამელთაგან გათავისუფლება. ამ დროს ავანაში ახალი დინასტია გაბატონდა, რომლის პირველი წარმომადგენელიც სავარაუდოდ პელი იყო. თუმცა ამ პერიოდის ისტორია თითქმის სრულიად უცნობია. ავანის დინასტიის მერვე მეფე, ლუხიშანი, დაამარცხა აქადის მეფემ სარგონმა, თუმცა ტახტის შენარჩუნება მან მოახერხა. ხოლო მისი შემცვლელის, ხიშეპრატენის დროს ელამიტები აუჯანყდნენ დამპყრობლებს. აქადის ახალ მეფეს რიმუშს ისევ უნდა დაემორჩილებინა ელამი. აქადელებმა ელამელები ორ ბრძოლაში დაამარცხეს და გაძარცვეს ელამი. მეორე ბრძოლა მოხდა მდინარე კაბნიტთან დაბლობზე სუზებსა და ავანს შორის. მხოლოდ კუტიკ-ინშუშინაკის დროს, როდესაც აქადის იმპერია დაიქცა კუტიების შემოსევებისგან, ელამმა დაიბრუნა დამოუკიდებლობა.
ავანას შემდეგ მეფეებზე ცნობები არ არსებობს. შესაძლოა კუტიების შემოსევების შედეგად ელამიც დაიშალა. ქვეყანა თავიდან გაერთიანდა 100 წლის შემდეგ სიმაშკების მეთაურობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ელამი
ვაშალომიძე
საკუთარი სახელი ვაშალომიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
750
თარიღი უცნობია
*
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის მასპინძლები
მინიატიურა|მარჯვნივ|500პქ|[[ფიფა-ს მსოფლიო ჩემპიონატის მასპინძლების რუკა]] აქ მოცემულია ფიფა-ს მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის მასპინძლების სია.
მასპინძლები
ელიზაბეთ შუ
ელისაბეთ ჯადსონ შუე (Elisabeth Shue დაიბადა 6 ოქტომბერი, 1963. Wilmington, Delaware, U.S.) - ამერიკელი მსახიობი, ცნობილია თავისი როლებით ფილმებში: კარატისტი ბავშვი (1984), Adventures in Babysitting (1987), კოქტეილი (1988), უკან მომავალში II, უკან მომავალში III (1990), Soapdish (1991), The Saint (1997), Hollow Man (2000), Piranha 3D (2010), Battle of the Sexes (2017) და Death Wish (2018). Leaving Las Vegas -ში (1995) შესრულებული როლისთვის, იგი ნომინირებული იყო ოსკარზე, როგორც საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის.
ტელევიზიაში მან ითამაშა ჯული ფინლეის როლი CBS- ის პროცედურულ სასამართლო ექსპერტიზის კრიმინალურ დრამაში CSI: Crime Scene Investigation 2012წ-დან 2015 წლამდე, ასევე, შეასრულა მედელინ სტილველის როლი, ამაზონის სერიალში "ბიჭები".
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ელიზაბეთ შუ დაიბადა დელავერში, ვილმინგტონში, ენ ბრიუსტერის და ჯეიმზ უილიამ შუეს ოჯახში, რომელიც იყო კონგრესის ერთგზის კანდიდატი, ადვოკატი და უძრავი ქონების დეველოპერი, ასევე იყო საერთაშორისო კვებისა და სასმელების კორპორაციის პრეზიდენტი. მისი დედა იყო ვიცე-პრეზიდენტი ქიმიური საბანკო კორპორაციის კერძო საბანკო განყოფილებაში. შუ გაიზარდა სამხრეთ ორანჯში, ნიუ ჯერსი. მისი მშობლები განქორწინდნენ, როდესაც ის ცხრა წლის იყო. შუს დედა პილიგრიმების ლიდერის უილიამ ბრუსტერის შთამომავალია, ხოლო მამის ოჯახი მე -19 საუკუნის დასაწყისში გერმანიიდან პენსილვანიაში ემიგრაციაში წავიდა. შუ გაიზარდა სამ ძმასთან (უილიამი, ანდრია და ჯონი) ერთად და ძალიან ახლოს იყო მათთან. მისი უმცროსი ძმა, ენდრიუ, ასევე მსახიობია, რომელიც ყველაზე მეტად ცნობილია ბილი კემპბელის როლით Fox -ის სერიალში Melrose Place. შუმ დაამთავრა კოლუმბიის საშუალო სკოლა 1981 წელს, ნეიტ ჯერსის შტატში, მაპელვუდში. მას ჰყავს ორი ნახევარ და-ძმა მამის ხელახალი ქორწინებიდან, ჯენა და ჰარვი შუები.
საშუალო სკოლის დამთავრების შემდეგ, შუ დადიოდა Wellesley College-ში. 1985 წელს იგი ჰარვარდის უნივერსიტეტში გადავიდა, რასაც სამსახიობო კარიერის გასაგრძელებლად თავი დაანება. ათწლეულის შემდეგ ის დაბრუნდა ჰარვარდში და დაამთავრა პოლიტიკური მეცნიერებების ფაკულტეტი 2000 წელს.
კარიერა
კოლუმბიის საშუალო სკოლაში სწავლის პერიოდში და მშობლების განქორწინების შემდეგ, შუმ დაიწყო სატელევიზიო რეკლამებში მოღვაწეობა, რაც იყო ბურგერ კინგის სარეკლამო რგოლების ჩვეულებრივი მოვლენა, რომელშიც ასევე მონაწილეობდნენ მომავალი ვარსკვლავები სარა მიშელ გელარი და ლეა ტომპსონი. მას ჰქონდა მცირე როლი, რომელსაც ლიზა შუს სახელი უწოდეს, ფილმებში "ჩარლზისა და დიანას სამეფო რომანი" (1982) და სადმე, ხვალ (1983), რომელშიც სარა ჯესიკა პარკერი ასრულებს მთავარ როლს.
შუს მხატვრული ფილმის დებიუტი 1984 წელს შედგა, როდესაც მან ითამაშა რალფ მაკიოსთან ერთად ფილმში "კარატისტი ბავშვი", როგორც ალი მილსი, რომელიც მაჩიოს მთავარი გმირის სიყვარული იყო. მან, ასევე, ითამაშა როლი Cobra Kai-ის მე -3 სეზონში.
იგი იყო სამხედრო ოჯახის თინეიჯერი ქალიშვილი, ხანმოკლე სატელევიზიო სერიალში Call to Glory 1984 და 1985 წლებში. 1987 წელს ელიზაბეთ შუ გამოჩნდა სატელევიზიო ფილმში Double Switch (დისნეის საკვირაო კინოს სერიის ნაწილი) და ითამაშა ჯორჯ ნიუბერნთან ერთად.
1988 წელს შუმ ითამაშა ფილმში კოქტეილი, როგორც ტომ კრუზის მთავარი გმირის სიყვარული. შემდეგ წელს მან ითამაშა მოკლემეტრაჟიან ფილმში Body Wars. მას მოჰყვა სხვა როლები, მათ შორის, ჯენიფერ პარკერის როლი, Back to the Future Part II (1989) და Back to the Future III ნაწილში (1990), სადაც მან შეცვალა კლაუდია უელსი, რომელმაც ოჯახური დაავადების გამო უარი თქვა განმეორებით ეთამაშა როლი. დაახლოებით ამ დროს მისი უფროსი ძმა, უილიამი გარდაიცვალა უბედური შემთხვევის დროს საოჯახო დღესასწაულზე. მიუხედავად იმისა, რომ მისი კარიერა იზრდებოდა მთავარი როლების თამაშით, შუმ აირჩია Jennifer- ის მეორეხარისხოვანი როლის შესრულება ამ გაგრძელებებში, რათა მას შეძლებოდა გამკლავებოდა ოჯახის დანაკარგს.
1990 წლის მაისში შედგა შუს ბროდვეის დებიუტი. შემდეგ წელს იგი დაბრუნდა კინოში, სადაც გამოჩნდა კომედიებში "დაქორწინებული კაცი" კიმ ბეზინჯერთან და ალეკ ბოლდუინთან ერთად და " Soapdish"-ში სალი ფილდთან, რობერტ დაუნი უმცროსთან, კევინ კლაინთან და ვუპი გოლდბერგთან თან ერთად.
1992–1994 წლებში იგი გამოჩნდა სხვადასხვა მეორეხარისხოვან როლებში როგორც კინოში, ასევე ტელევიზიაში. მათ შორის იყო კომედია, The Underneath, Dream On და რომანტიკული კომედია Heart and Souls. იგი ასევე დაბრუნდა ბროდვეიში 1993 წელს და მონაწილეობა მიიღო თინა ჰოუს ფილმში "დაბადება" და "მშობიარობის შემდეგ".
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ცნობილი ქართველები: ბ
ბუ
კატეგორია:ქართველები
გერტრუდ სტაინი
გერტრუდ სტაინი (Gertrude Stein; დ. 3 თებერვალი, 1874, პიტსბურგი, პენსილვანიის შტატი ― გ. 27 ივლისი, 1946, პარიზი) — ამერიკელი მწერალი, პოეტი, ფემინისტი და დრამატურგი. ცხოვრების უმეტესი ნაწილი საფრანგეთში გაატარა.
ბიოგრაფია
thumb|მარცხნივ|გერტრუდ სტაინის პორტრეტი პიკასოს მიერ, 1906. დაიბადა პიტსბურგის ძველ ალეგენის გარეუბანში (პიტსბურგს შემოუერთდა 1907 წელს) ებრაულ-გერმანული წარმოშობის ოჯახში. სამი წლის ასაკში ოჯახი ჯერ ვენაში, შემდეგ კი პარიზში გადავიდა. თითქმის ორი წლის შემდეგ ამერიკაში დაბრუნებულმა განათლება კალიფორნიაში მიიღო, ამთავრებს რა ჯერ რადკლიფის კოლეჯს (1897), შემდეგ კი ჯონს-ჰოპკინზის სამედიცინო სკოლას.
1902 წელს ის საფრანგეთში გადადის მონპარნასზე ხელოვანთა შემოქმედებითი თავყრილობების აპოგეის პერიოდში. 1903-12 წლებში იგი პარიზში ცხოვრობდა ძმა — ლეონთან ერთად, რომელიც იმჟამად ცნობილი ხელოვნების კრიტიკოსი გახდა. 1907 წელს სტაინი თავის ცხოვრებისეულ მეგზურს ელის ტოკლასს ხვდება; სტაინი თითქმის მთელი სიცოცხლის განმავლობაში საკუთარი ძმის — მაიკლის ბიზნესის სტიპენდიით არსებობდა.
ძმასთან ერთად სტაინმა თავი მოუყარა კუბისტური ხელოვნების ერთ-ერთ უპირველეს კოლექციას. ის ფლობდა პაბლო პიკასოს (პაბლო მისი მეგობარი გახდა და გერტრუდის პორტრეტიც აქვს შესრულებული), ანრი მატისის, ანდრე დერენისა და სხვა ახალგაზრდა მხატვართა ადრეულ ნამუშევრებს. პიკასოს ასევე დახატული აქვს გერტრუდის ძმისშვილი ალან სტაინის პორტრეტი.
1920-იან წლებში მისი სალონი რუ-დე-ფლორუსის 27-ში, რომლის კედლები ავანგარდული მიურალებით იყო მოხატული, მრავალი უდიდესი ხელოვანისა და მწერლის თავშეყრის ადგილი იყო, მათ შორის იყვნენ ერნესტ ჰემინგუეი, თორნტონ უილდერი, შერვუდ ანდერსონი და ჟორჟ ბრაქი. გერტურდს ეკუთვნის ტერმინი „დაკარგული თაობა“, რომელიც მან პარიზს შემოხიზნულ ამერიკიდან ჩამოსულ მწერლებს შეარქვა. გამორჩეული შარმით, მახვილსიტყვაობითა და კეთილი ბუნებით გერტრუდს მეგობართა დიდი წრე ჰყავდა. მის შეხედულებებს დიდი გავლენა ჰქონდა თანამედროვე ლიტერატურასა და ხელოვნებაზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 1946 კატეგორია:დაკარგული თაობის მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი ქალები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:ებრაელი ქალი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ავტობიოგრაფები კატეგორია:ამერიკელი ფემინისტი მწერლები კატეგორია:მოდერნისტული ხელოვნება კატეგორია:მოდერნისტული თეატრი კატეგორია:მოდერნისტი ქალი მწერლები კატეგორია:კუბიზმი კატეგორია:მოდერნისტი მწერლები კატეგორია:პენსილვანიელი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:ლგბტ დრამატურგები კატეგორია:ამერიკელი ქალი პოეტები კატეგორია:ქალი ავტობიოგრაფები
Carinodrillia buccooensis
Carinodrillia buccooensis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
ვახანია
საკუთარი სახელი ვახანია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
დეივიდ კამერონი
დეივიდ უილიამ დონალდ კამერონი (David William Donald Cameron; დ. 9 ოქტომბერი, 1966) — ბრიტანელი პოლიტიკოსი, კონსერვატიული პარტიის ლიდერი. გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრი 2010 წლის 11 მაისიდან 2016 წლის 13 ივლისამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 9 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები 21-ე საუკუნეში
კომენდადორ-ლევი-გასპარიანი
კომენდადორ-ლევი-გასპარიანი (Comendador Levy Gasparian) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 315 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ცენტრის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტრეს-რიუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 180 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 76.53 კმ²-ზე. ფართობი 106 891 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
კაისერი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი კაისერი შეიძლება აღნიშნავდეს:
იპოლიტო ნიევო
იპოლიტო ნიევო (Ippolito Nievo Ippolito Nievo ;, პადუა - 4 მარტი, 1961) — იტალიელი მწერალი, პუბლიცისტი და პოლიტიკური მოღვაწე. რისორჯიმენტოს მონაწილე. ჯუზეპე გარიბალდის მხარდამჭერი.
ბიოგრაფია
იპოლიტო იურისტის შვილი იყო. მან დაამთავრა პადუას უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი, მაგრამ უარი თქვა იურიდიულ პრაქტიკაზე, არ სურდა მმართველი ავსტრიული რეჟიმის მხარდაჭერა და მოგვიანებით ჯუზეპე გარიბალდის არმიას შეუერთდა. მონაწილეობა მიიღო მის სიცილიის კამპანიაში.
სიკვდილი
სიცილიიდან სახლში, პენუაში დაბრუნებისას იპოლიტო ნიევო გარდაიცვალა ტირენიის ზღვაში გემის მსხვრევის შედეგად. მისი ტრაგიკული სიკვდილისადმი მიძღვნილ ნაშრომებში არსებობს გემის "ჰერკულესის" განზრახ ჩაძირვის პოპულარული ჰიპოთეზა. გემ "ჰერკულესის"-ზე,რომელზეც მწერალთან ერთად იყო გარიბალდიანების მნიშვნელოვან ფინანსურ ანგარიშები. ამ თვალსაზრისს, უმბერტო ეკო იზიარებს თავის რომანში "პრაღის სასაფლაო".
შემოქმედება
ხანმოკლე ცხოვრების მანძილზე ნიევომ გამოსცა რომანები „სიკეთის ანგელოზი“ (Angelo di bontà; 1856 ) და "გრაფი-მწყემსი" (1857 ), "სოფლის ნოველები" (გამოიცა 50-იან წლებში), ლექსების კრებული "ციცინათელები" (Le lucciole Le lucciole ; 1858) და "გარიბალდიანების სიყვარული" (Gli amori garibaldini; 1860 წ.), რამდენიმე პიესა, პუბლიცისტური სტატიება, ნარკვევი ”ხალხური და სამოქალაქო პოეზიის შესწავლა, განსაკუთრებით იტალიაში” (Studii sopra la poesia popolare e civile massimamente in Italia; 1854), ჰენრიხ ჰაინეს თარგმანები და მრავალი სხვა. პოპულარობა მას მისი სიკვდილის შემდეგ გამოქვეყნებულმა რომანმა „იტალიელის აღსარება“ მოუტანა (Le Confessioni d'un italiano), რომელშიც დაწვრილებით საუბრობდა რისორჯიმენტოს მონაწილეებზე.
თემურ კალანდია
თემურ კალანდია (დ. 1949) — ქართველი პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
თემურ კალანდია დაიბადა 1949 წელს. იყო სახალხო დეპუტატთა სოხუმის რაისაბჭოს აღმასკომის თავმჯდომარე. 1991 წლიდან იყო აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატი ბესლეთის #64 საარჩევნო უბნიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატები
ვერულაშვილი
საკუთარი სახელი ვერულაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Carinodrillia dichroa
Carinodrillia dichroa — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ჩოჩარა (ფილმი)
ჩოჩარა (La ciociara) — ვიტორიო დე სიკას 1960 წლის ფილმი. ცნობილია „ორი ქალის“ სახელწოდებითაც. ფილმი დაფუძნებულია ალბერტო მორავიას ამავე სახელწოდების მოთხრობაზე. ფილმი ეხება ცენტრალური იტალიის პროვინცია ჩოჩარაში მცხოვრებ ქალს, რომელსაც სურს, მეორე მსოფლიო ომის საშინელებებისგან დაიცვას თავისი მცირეწლოვანი შვილი.
ჯილდოები
მთავარი როლის შემსრულებელმა, სოფი ლორენმა, მიიღო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის, ბაფტა საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მთავარ როლში და კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1960 წლის ფილმები კატეგორია:იტალიურენოვანი ფილმები კატეგორია:გერმანულენოვანი ფილმები კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:ვიტორიო დე სიკას ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:იტალიურ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ფილმები მეორე მსოფლიო ომის შესახებ
აჭანდრის წითელი
აჭანდრის წითელი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან.
აჭანდარაში შეცდომით „ამლაკუს“ ეძახიან, მაგრამ შესწავლილია როგორც „აჭანდრის საღვინე“.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი ან თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია აბლაბუდისებრი და თხელი ჯაგრისებრი შებუსვით. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საკმაოდ დიდია, ძლიერ დატოტვილი, კონუსური ფორმის, თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მრგვალი, შავი ფერის. თხელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით სქლად დაფარული. რბილობი წვნიანი და მდნარი აქვს, წვენი — შეუფერავი.
აჭანდრის წითელი საკმაოდ მოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 204 დღეა. აჭანდრის საღვინე დაბალი ღირსების ღვინის მომცემი ჯიშია.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ლედარსალე
ლედარსალე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, ნაფიჩხოვოს თემი (სოფლები: ლედარსალე, ნაფიჩხოვო, ხანწკი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ოჩხომურის ხეობაში. ზღვის დონიდან 230 მ, ჩხოროწყუდან 15 კმ.
სქოლიო
კატეგორია:ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის სოფლები
ვერულეიშვილი
კატეგორია:ქართული გვარები
რუანდა 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რუანდამ ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედლის მოპოვება ვერ შეძლეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:რუანდა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
მანანა ანთაძე
მანანა ანთაძე (დ. 28 აგვისტო, 1945, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მწერალი, მთარგმნელი და თეატრალური მოღვაწე.
ბიოგრაფია
მანანა ანთაძე დაიბადა 1945 წლის 28 აგვისტოს, თბილისში. სწავლობდა თბილისის 54-ე საშუალო სკოლაში.
1967 წელს დაამთავრა  თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის  დასავლეთ ევროპული ენების ფაკულტეტი, ინგლისური ენის სპეციალობით.
ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები მანანა
ალკუნისებრნი
ალკუნისებრნი (Alcedinidae) — ფრინველების ოჯახი ყაპყაპისნაირთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 16-47 სმ, უმრავლესობა მკვეთრი შეფერილობისაა. აქვთ დიდი თავი, გრძელი და სწორი ნისკარტი, მოკლე და სუსტი ფეხები და ხშირი ბუმბული. ბინადრობენ მდინარეებისა და ტბების ნაპირებზე, ზოგი - ტყეებსა და ნახევრად უდაბნოებში. ბუდობენ სორო|სოროებში ან ხის ფუღუროში. ალკუნისებრნი მონოგამები არიან, წელიწადში 1-3-ჯერ მრავლდებიან. დებენ 6-9 (ტროპიკული სახეობანი 2-3) კვერცხს. ინკუბაციის პერიოდი 21 დღემდე გრძელდება. ალკუნისებრნი იკვებებიან პატარა თევზებით და წყლის მწერებით, ტროპიკული სახეობები კი მღრღნელებითა და ქვეწარმავლებითაც. ცნობილია 114 სახეობა, რომლითაგან საქართველოში გვხვდება ცისფერი ალკუნი (Alcedo atthis).
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაპყაპისნაირნი *
751
თარიღი უცნობია
*
ფითრი
ფითრი (Viscum) — მარადმწვანე, ნახევრად პარაზიტული ბუჩქების გვარი ფითრისებრთა ოჯახისა. მწვანე ხორცოვანი ყლორტები აქვს. ფოთლები მთლიანია, ტყავისებური, მოპირისპირედ განლაგებული.
აქვს ერთსქესიანი, წვრილი, მომწვანო, ყვითელი ან თეთრი ყვავილები, რომლებიც შეკრებილია ღეროს ორკაპებში. ნაყოფი მრგვალი, 1—2-თესლიანი, წებოვანი კენკრაა, ფერად თეთრი, მოყვითალო, ნარინჯისფერი ან წითელი, პარაზიტობს სხვადასხვა ფოთლოვან და წიწვოვან ხესა და ბუჩქზე.
70-მდე სახეობა ბუნებრივად არის გავრცელებული ევროპაში, აზიაში, აფრიკასა და ავსტრალიაში. საქართველოში მხოლოდ ერთი სახეობა გვხვდება — თეთრი ფითრი (Viscum album). უხვად დატოტვილი მარადმწვანე ბუჩქია, რომლის სიმაღლე 1 მ აღწევს. პარაზიტობს ვერხვზე, ცაცხვზე, თელაზე, ვაშლზე, მსხალზე, სოჭზე და სხვა. დიდ ზიანს აყენებს ხეხილს. შხამიანი ნაყოფი აქვს. ფოთოლი შეიცავს სამკურნალო ნივთიერებებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფითრისებრნი
აწლიჟი
აწლიჟი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან.
ჯიშის სახელწოდება „ხის ყურძენს“ ნიშნავს. როგორც ჩანს, იგი ხეებზე მაღლარებად იყო გაშვებული.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო ან გულისმაგვარი ფორმის, მთლიანი, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებურადაა შებუსული. ყვავილი მდედრობითია. მტევანი დიდი ან საშუალო ზომის აქვს, კონუსური ფორმის, უმხრო ან დატოტვილი. თხელია, ზოგჯერ საშუალო სიკუმსის. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან შებრტყელებული, შავი ფერის. კანი მკვრივი აქვს, ცვილისებრი ნაფიფქით სქლად დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი — შეფერილი.
აწლიჟი ძლიერი ზრდისაა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს, ნოემბრის დასაწყისში შედის. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 180-200 დღეა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 14-18%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9-13 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სხვა ჯიშებთან საკუპაჟე მასალად სუფრის წიტელი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ამერიკული სვავისებრნი
ამერიკული სვავისებრნი (Cathartidae) — ფრინველების ოჯახი დღის მტაცებელთა რიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 63-112 სმ. ბუმბულის შეფერილობა - მოყავისფრო-შავი. ცნობილია 5 გვარი: კონდორი (Vultur), სამეფო სვავი (Sarcoramphus), შავი სვავი (Soragyps), ინდაურისებრი სვავი (Cathartes) და კალიფორნიული სვავი (Gymnogyps). გავრცელებული არიან სამხრეთ და ცენტრალურ ამერიკაში, ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთში. იკვებებიან მძორით (ბუნებრივი სანიტრები არიან), ზოგჯერ თავს ესხმიან ნორჩ ჩლიქოსნებსაც. ბუდობენ კლდეებსა და ხის ფუღუროებში. დებენ 2-3 თეთრ ან ღია რუხ.მწვანე კვერცხს. კრუხობენ მორიგეობით, დედალიც და მამალიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ამერიკული სვავისნაირნი
პარიზის ალყა (845)
პარიზის ალყა (845) — დასავლეთ ფრანკიაში ვიკინგების შემოსევის კულმინაცია 845 წელს. ვიკინგების ძალებს ხელმძღვანელობდა სკანდინავიელი მეთაური, სახელად "რეგინჰერუსი", ან რაგნარი, რომელიც სავარაუდოდ გაიგივებული იყო ლეგენდარული საგის პერსონაჟთან, რაგნარ ლოდბროკთან. რაგნარის ფლოტი 120 გემისგან შედგებოდა, რომელებსაც ათასობით კაცი და ქალი გადაჰყავდათ, ისინი მარტში შევიდნენ მდინარე სენაში და მას გაყვნენ.
ფრანკთა მეფემ შარლ მელოტმა საპასუხოდ შეკრიბა მცირე ჯარი, მაგრამ მას შემდეგ რაც ვიკინგებმა დაამარცხეს ერთი დივიზია, რომელიც შეადგენდა არმიის ნახევარს, დანარჩენმა ძალებმა უკან დაიხიეს. ვიკინგებმა პარიზი თვის ბოლოს, აღდგომის დროს აიღეს. მათ გაძარცვეს და დაიკავეს ქალაქი, უკან დაიხიეს მას შემდეგ, რაც შარლ მელოტმა გამოსასყიდი გადაიხადა 2,570 კგ (83,000 უნცია) ოქროსა და ვერცხლის სახით.
წინა მოვლენები
ფრანკთა იმპერიას ვიკინგები პირველად თავს დაესხნენ 799 წელს (ინგლისში, პორტლენდში, დორსეტში, ვიკინგების ყველაზე ადრეული შეტევიდან ათი წლის შემდეგ), რის გამოც კარლოს დიდმა 810 წელს ჩრდილოეთ სანაპიროზე თავდაცვის სისტემა შექმნა. თავდაცვის სისტემამ მოიგერია ვიკინგების თავდასხმა სენას შესართავთან 820 წელს კარლოს დიდის სიკვდილის შემდეგ, მაგრამ ვერ გაუძლეს დანიელი ვიკინგების განახლებულ თავდასხმებს ფრიზიასა და დორესტადში 834 წელს. 820 და 834 წლებში მომხდარი თავდასხმები არ იყო დაკავშირებული წინა თავდასხმებთან და შედარებით უმნიშვნელო იყო. სისტემატური დარბევა არ დაწყებულა 830-იანი წლების შუა ხანებამდე, აქტივობა შედარებით ხშირი იყო ინგლისური არხის ორ მხარეს შორის. ვიკინგების თავდასხმები ხშირად იყო სკანდინავიელი თავადაზნაურების შორის ბრძოლა ძალაუფლებისა და სტატუსისთვის. ფრანკების მიმდებარე სხვა ერების მსგავსად, დანიელებიც კარგად იყვნენ ინფორმირებულნი ფრანკიის პოლიტიკური ვითარების შესახებ. 830-იან და 840-იანი წლების დასაწყისში მათ ისარგებლეს ფრანკთა სამოქალაქო ომებით.დიდი თავდასხმები მოხდა ანტვერპენსა და ნუარმუტიეში 836 წელს, რუანში (სენაზე) 841 წელს და კვენტოვიჩსა და ნანტში 842 წელს.
შეჭრა და ალყა
845 წლის მარტში120 გემისგან შემდგარი ფლოტი, რომელიც შეიცავდა 5000-ზე მეტ მეომარს შევიდა სენაში უფროსის მეთაურობით, სახელად „რეგინჰერუსი“, ანუ რაგნარი. ეს რაგნარი გაიგივებულია ლეგენდარული საგის ფიგურასთან რაგნარ ლოდბროკთან, მაგრამ ამის სიზუსტე სადავოა. დაახლოებით 841 წელს, რეგინერუსს მიენიჭა მიწა ტურჰოლტში, ფლანდრიაში, შარლ მელოტის მიერ, მაგრამ მან საბოლოოდ დაკარგა მიწა, ისევე როგორც მეფის კეთილგანწყობა. რაგნარის ვიკინგებმა დაარბიეს რუანი სენასკენ მიმავალ გზაზე 845 წელს, და შემოსევის საპასუხოდ, შარლზს გადაწყვეტილი ჰქონდა არ დაეშვა სენ-დენის სამეფო სააბატოს განადგურება. ჯარი, რომელიც მან ორ ნაწილად დაყო, განლაგებულნი იყვნენ ერთი მდინარის ორ მხარეს. ვიკინგები თავს დაესხნენ და დაამარცხეს მცირე ფრანკთა არმიის ერთ-ერთი დივიზია, ტყვედ აიყვანეს 111 მათი კაცი და ჩამოახრჩვეს კუნძულ სენაზე. ეს გაკეთდა სკანდინავიური ღმერთის, ოდინისპატივისცემის მიზნით, ასევე ფრანკთა დარჩენილ ძალებში ტერორის გასაღვივებლად.
ვიკინგები პარიზში ჩავიდნენ აღდგომის კვირას, 29 მარტს, შევიდნენ ქალაქში და გაძარცვეს იგი. ალყის დროს მათ ბანაკში ჭირი გაჩნდა. სკანდინავიელები ქრისტიანულ რელიგიას ექვემდებარებოდნენ და მას შემდეგ, რაც პირველად სკანდინავიურ ღმერთებზე ლოცულობდნენ, მათ ერთ-ერთი ქრისტიანი პატიმრის რჩევით მარხვა დაიწყეს, რის შემდეგაც ჭირი ჩაცხრა. ფრანკებს არ შეეძლოთ ეფექტური თავდაცვის შეკრება და ვიკინგებმა უკან დაიხიეს მხოლოდ მას შემდეგ, რაც შარლ მელოტის მიერ 7000 ლივრი (ფრანგული ფუნტი) ვერცხლისა და ოქროს გამოსასყიდი გადაიხადეს,  დაახლოებით 2570 კგ (5670 ფუნტი).
ვიკინგების მიერ, შარლისთვის მიწის ადრე დაკარგვის გათვალისწინებით, სოლიდური გადახდა ასევე შეიძლება ჩაითვალოს ვიკინგების ლიდერის კომპენსაციის ერთგვარ ფორმად და თავად შემოსევა შურისძიების აქტად. ეს იყო პირველი შემთხვევა როდესაც ფრანკებმა გამოსასყიდი გადაიხადეს, რათა დაებრუნებინათ თავიანთი მიწა..ვიკინგები დათანხმდნენ პარიზიდან გასვლას და გასვლისას გზად რამდენიმე დასახლებული პუნქტი დაარბიეს, მათ შორის სენტ-ბერტინის სააბატო.
მიუხედავად იმისა, რომ შარლსს მკაცრად აკრიტიკებდნენ ვიკინგებისთვის დიდი გამოსასყიდის გადახდის გამო, მას ჰქონდა სხვა უფრო კრიტიკული საკითხები, მათ შორის ძმებთან დავები, რეგიონალური აჯანყებები და უკმაყოფილო დიდებულები, ისევე როგორც ზეწოლა საზღვარგარეთიდან. იმის გამო, რომ მას გაუჭირდებოდა საკუთარი გრაფების ნდობის მოპოვება, რათა შეკრებილიყვნენ და მათი ჯარებით მეფეს დახმარებოდნენ, ვიკინგებისთვის გადახდა ჩარლზს დროს და შესაძლოა მშვიდობას მოაპოვებინებდა, ვიკინგების შემდგომი თავდასხმებისგან, სულ მცირე უახლოეს მომავალში.
შემდეგ
იმავე წელს, ვიკინგების ფლოტმა დაარბია ჰამბურგი, სადაც მართავდა პაპი გრიგოლ IV 831 წელს რომლის ინიციატივითაც ლუი ღვთისმოსავი, აყვანილი იყო არქიეპისკოპოსად საქსონიის ტერიტორიაზე და სკანდინავიაში ქრისტიანობის შემოღების მხარდასაჭერად. ამის საპასუხოდ, ფრანკთა მეფემ ლუდვიგ გერმანელმა დიპლომატიური მისიის ხელმძღვანელობა გრაფ კობოს დაავალა (ერთ-ერთი სასამართლო გრაფიდან), მან დანიის მეფეს მოსთხოვა დამორჩილებოდა ფრანკთა ბატონობას და გადაეხადა რეპარაცია შემოსევისთვის. ჰორიკი საბოლოოდ დათანხმდა პირობებს და მოითხოვა სამშვიდობო ხელშეკრულება ლუდვიგთან, ამასთანავე დაჰპირდა დარბევისგან განძის და ტყვეების დაბრუნებას. ჰორიკს დიდი ალბათობით სურდა საქსონიასთან საზღვრის დაცვა, რადგან მას შეექმნა კონფლიქტი შვედეთის მეფე ოლოფთან. ხელშეკრულების თანახმად, ლუიმ მოითხოვა ჰორიკის მორჩილება, რაც შემდგომში უზრუნველყოფილი იყო იმით, რომ ჰორიკი რეგულარულად უგზავნიდა საელჩოებს და საჩუქრებს ლუის და აღარ უჭერდა მხარს ვიკინგების თავდასხმებს.
მიუხედავად იმისა, რომ ბევრი ვიკინგები გარდაიცვალა ჭირით პარიზის ალყის დროს, რაგნარმა იცოცხლა იმისთვის, რომ შინ დაბრუნებულიყო მეფე ჰორიკთან. კობოს საელჩოს წევრის მოთხრობის მიხედვით, რაგნარმა, რომელიც თავს დაესხა სენ-ჟერმენ-დე-პრეს სააბატოს, ჭირი მიაწერა სენ-ჟერმენის ძალაუფლებას. სანამ რაგნარმა აჩვენებდა ჰორიკს შეძენილ ოქროს და ვერცხლს და ტრაბახობდა, თუ რამდენად ადვილი იყო მისი აზრით პარიზის დაპყრობა, ჰორიკს სასაცილოდაც არ ყოფნიდა, როდესაც რაგნარი ყვებოდა, რომ ერთადერთი წინააღმდეგობა, რომელსაც შეხვდა დიდი ხნის გარდაცვლილი წმინდანისგან იყო. რაგნარის რამდენიმე კაცი ცოტა ხნის შემდეგ გარდაიცვალა, მეფე იმდენად შეშინებული იყო, რომ გადარჩენილთა სიკვდილით დასჯა და მისი ქრისტიანი ტყვეების გათავისუფლება ბრძანა.{Sfn |Hoops |Beck |2002 |p=90}} ამ მოვლენამ ნაწილობრივ აიძულა ჰორიკი მიეღო არქიეპისკოპოსი ანსგარი, "ჩრდილოეთის მოციქული", მეგობრული ურთიერთობებით საკუთარ სამეფოში.{Sfn |Hoops |Beck |2002 |p=90}}  ვიკინგები ისევ და ისევ დაბრუნდნენ 860-იან წლებში და იპოვეს ნაძარცვი ან გამოსასყიდი, მაგრამ, საფრანგეთის ისტორიის გარდამტეხ მომენტში, ქალაქის კედლები ეწინააღმდეგებოდა ვიკინგების უდიდეს შემტევ ძალებს პარიზის ალყაში (885–86).
პარიზის სინოდი იძულებული გახდა შეკრებილიყო მეოში ალყის გამო, მაგრამ ალყის მოხსნის შემდეგ იგი გადავიდა პარიზში.
სქოლიო
კატეგორია:845 კატეგორია:საფრანგეთის ბრძოლები კატეგორია:ვიკინგები
Carinodrillia halis
Carinodrillia halis — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ვეშაპიძე
საკუთარი სახელი ვეშაპიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
პარაიბა-დუ-სული (რიო-დე-ჟანეირო)
პარაიბა-დუ-სული (Paraíba do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 275 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ცენტრის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტრეს-რიუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 41 084 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 70.77 კმ²-ზე. ფართობი 580 525 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
თაქალო
თაქალო — სოფელი საქართველოში, მარნეულის მუნიციპალიტეტში, ყაჩაღანის თემში. მდებარეობს მარნეულის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 310 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარნეულიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით, შულავრიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 16 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1536 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ზალკალიანი
საკუთარი სახელი ზალკალიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
Carinodrillia hexagona
Carinodrillia hexagona — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ალი ბაბა
მინი|მარჯვნივ|ალი ბაბა ალი ბაბა (علي بابا‎) — პერსონაჟი არაბული ლიტერატურიდან. აღწერილია ზღაპარში „ალი ბაბა და ორმოცი ყაჩაღი“ (علي بابا والأربعون لصا).
ევროპაში ზღაპარი ცნობილი გახდა XVIII საუკუნეში, ფრანგულად ადაპტირების შემდეგ (მას დაემატა შელოცვა „სეზამ“). სიუჟეტის მიხედვით ღარიბ ალი ბაბას ჰყავს წარმატებული ძმა ყასიმი და რძალი ზეინაბი. შეშის ჭრისას, ტყეში, ალი ბაბა მოხვდება ჯადოსნურ გამოქვაბულში, სადაც ყაჩაღები საკუთარ განძს მალავენ და მდიდარი ხდება.
Jump in the Fire
„Jump in the Fire“ — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის მეოთხე სიმღერა და მეორე სინგლი მათი 1983 წლის სადებიუტო ალბომიდან Kill 'Em All. სინგლი გამოიცა მხოლოდ აშშ-ის ფარგლებს გარეთ. იგი მოხვდა ახალი ზელანდიის სინგლების ჩარტში, სადაც მან სამი კვირა გაატარა. მისი საუკეთესო შედეგი ამ ჩარტში ოცდამეათე ადგილი იყო.
მუსიკა
მისი ავტორები არიან ჯეიმზ ჰეტფილდი, ლარს ულრიხი და დეივ მასტეინი. სიმღერასთან Hit the Lights ერთად Jump in the Fire მეტალიკის ერთ-ერთი პირველი სიმღერათაგანია, რომელიც შესულია დემოში Ron McGovney's '82 Garage demo, ხოლო შემდგომ შეტანილია დემოში No Life 'til Leather. ულრიხის განცხადებით, ჰეტფილდმა ეს სიმღერა დაწერა აირონ მეიდენის Run to the Hills ჟღერადობის მსგავსად, რომელიც იმ პერიოდისათვის პოპულარული იყო.
ტექსტი
სიმღერის თავდაპირველი ტექსტი ეთმობოდა სექსს, რომელშიაც ჩაკეტილი იყო მასტეინი. მასტეინის წასვლის შემდეგ, სიმღერის The Four Horsemen მსგავსად, ახალი ტექსტი დაწერა ჰეტფილდმა. ახალი ტექსტი ეშმაკის თვალთახედვიდან არის დაწერილი, რომელიც უყურებს ხალხს, ერთმანეთს როგორ ხოცავენ, და დარწმუნებულია, რომ ისინი განწირულნი არიან ჯოჯოხეთისათვის. აქედან გამომდინარე, ალეგორიულად, ცეცხლში ხტებიან (Jump in the Fire).
საკონცერტო შესრულება
სიმღერა პირველად ცოცხლად შესრულდა 1982 წლის 14 მარტს ანაჰეიმში, კალიფორნია. 1984 წლის შემდეგ კი თითქმის ოცი წელი არ შესრულებულა, თუ არ ჩავთვლით კირკის მიერ jam სესიებში სიმღერის ნაწყვეტების იშვიათად შესრულებას. ამის მიზეზი კი ჯეიმზის მიერ ამ სიმღერის შეჯავრება გახდა დეივ მასტეინთან დაკავშირებული საწყისების გამო. საბოლოოდ, ჯგუფმა ახსნა ტაბუ ამ სიმღერას და შეასრულა იგი 2004 წლის 23 მარტს ედმონტონში, ალბერტა, კანადა. მას მერე 2008-2010 წლებშიც შესრულდა World Magnetic ტურნეს ფარგლებში.
სქოლიო
კატეგორია:1983 წლის სიმღერები კატეგორია:1984 წლის სინგლები კატეგორია:მეტალიკის სიმღერები კატეგორია:თრეშ მეტალ სიმღერები
აწისიჟი
აწისიჟი (Аҵысыжь/Аҵсжь) — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე-სასუფრე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან თირკმლისებური ფორმის, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებურად საშუალოდაა შებუსული. ყვავილი მდედრობითი სქესისაა, მტევანი საშუალო ზომის, კონუსური ფორმის, თხელი. მარცვალი წვრილია, მომრგვალო, მოყავისფრო-მოლურჯო.
აწისიჟი ძლიერი ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. სრულ სიმწიფეში ნოემბრის დასაწყისში შედის. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 16.5-18.0%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 8.5-10 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო და გამოიყენება სასუფრე ყურძნად.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
ლესიჭინე
ლესიჭინე — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ლესიჭინე, მეორე ლესიჭინე, ოჩხომური). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ხობისწყლის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 130 მ, ჩხოროწყუდან 8 კმ, სენაკიდან (უახლოესი რკინიგზის სადგური) 32 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2321 ადამიანი.
მურმან კვარაცხელია
მურმან კვარაცხელია (დ. 7 ოქტომბერი, 1952, სოფელი კოჩარა, ოჩამჩირის რაიონი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ) — ქართველი პოლიტიკოსი და პროფესორი.
ბიოგრაფია
მურმან კვარაცხელია დაიბადა 1952 წელს ოჩამჩირის რაიონის სოფელ კოჩარაში. 1968 წელს ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში ეკონომიკის ფაკულტეტზე. 1973-1977 წლებში სწავლობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეკონომიკისა და სამართლის ინსტიტუტის ასპირანტურაში, რომლის დამთავრების შემდეგ ამავე ინსტიტუტში გააგრძელა მუშაობა. , როგორც უმცროსმა, შემდგომში უფროსმა მეცნიერ თანამშრომელმა. იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დოცენტი, პარტიის ოჩამჩირის რაიკომის საორგანიზაციო განყოფილების ინსტრუქტორი, კინდღის მეფრინველეობის ფაბრიკის საგეგმო-ეკონომიკური განყოფილების უფროსი. 1987 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სუბტროპილკული მეურნეობის ინსტიტუტში დოცენტად. 1990 წლიდან პარალელურად მუშაობდა გაერთიანება „საქსოფლმშენის“ #7 ტრესტის მმართველის მოადგილედ, იყო იმავე ტრესტის განყოფილების უფროსი. 1991 წლიდან იყო აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატი ილორის #59 საარჩევნო უბნიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:დაბადებული 7 ოქტომბერი კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის XII მოწვევის უზენაესი საბჭოს დეპუტატები
სენტ-კლერი (მდინარე)
სენტ-კლერი (ინგ. St. Clair River) — მდინარე ჩრდილოეთ ამერიკაში, დიდი ტბების სისტემაში. სიგრძე - 43 კმ. გამოდის ჰურონის ტბიდან, ჩადის სენტ-კლერის ტბაში. წარმოადგენს საზღვარს აშშ-სა და კანადას შორის. წყლის საშუალო ხარჯი შეადგენს 5270 მ³/წმ-ს. სენტ-კლერი არის დიდი დტების სანაოსნო გზის ნაწილი. შესართავთანაა ქალაქები პორტ-ჰურონი (აშშ) და სარნია (კანადა).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის მდინარეები კატეგორია:კანადის მდინარეები
სენუფო
სენუფო — კოტ-დ’ივუარის ჩრდილოეთ ნაწილში, მალის სამხრეთ-აღმოსავლეთ და ზემო ვოლტის სასაზღვრო რაიონებში მცხოვრები ხალხი. საერთო რაოდენობა 2013 წლის მონაცემებით დაახლოებით 3 მილიონ კაცს შეადგენს. ენა განეკუთვნება გურის (ცენტრალურ ბანტოიდურ) ჯგუფს. უმრავლესობა ინარჩუნებს ძველ, ტრადიციულ რწმენებს, ნაწილი მუსულმანია. ძირითადი საქმიანობაა მიწათმოქმედება და მესაქონლეობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიოს ხალხები
ზამბახიძე
საკუთარი სახელი ზამბახიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
752
თარიღი უცნობია
*
სენუფო (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი „სენუფო“ შეიძლება აღნინავდეს:
აწეიჟი
აწეიჟი (Аҵеижь) — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში აფხაზეთიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო ან გულისებრი (იშვიათად თირკმლისებრი) ფორმის, მთლიანი ან სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრად არის შებუსული. ყვავილი მდედრობითი სქესისაა. მტევანი საშუალო და საშუალოზე დიდი ზომისაა, კონუსური ფორმის, საშუალო სიკუმსის ან მეჩხერი, მხრიანი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან შებრტყელებული, მუქი ლურჯი, შავში გარდამავალი.
მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
საპუკაია (რიო-დე-ჟანეირო)
საპუკაია (Sapucaia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიო-დე-ჟანეიროს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 221 მეტრზე. მიეკუთვნება რიო-დე-ჟანეიროს შტატის ცენტრის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტრეს-რიუსის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიო-დე-ჟანეიროს შტატის მუნიციპალიტეტები
ანჰინგისებრნი
ანჰინგისებრნი (Anhingidae) — ფრინველების ოჯახი რეგვენასნაირთა რიგისა. შეიცავს ერთ გვარს (ანჰინგა, ლათ. Anhinga), რომელიც 4 სახეობას აერთიანებს. გავრცელებულია როგორც აღმოსავლეთ, ისე დასავლეთ ნახევარსფეროს ტროპიკებში. ანჰინგისებრნი ბინადრობენ მდინარეებისა და ტბების ნაპირებზე. ბუდობენ ხეებსა და ბუჩქებზე. დებენ 3-6 მოცისფრო ან მომწვანო კვერცხს. იკვებებიან თევზით და წყლის სხვა ცხოველებით.
სქოლიო
* კატეგორია:რეგვენასნაირნი
ჯალალედინი
ჯალალედინმა თავის დაღწევა მოახერხა და სამი წელი ინდოეთში გაატარა, სანამ სპარსეთში დაბრუნდებოდა. აქ ის საკუთარ არმიას უყრის თავს და იმპერიას იბრუნებს. ჯალალედინი ძალაუფლების კონსოლიდაციას მაინც ვერ ახერხებს და ცხოვრების დანარჩენი ნაწილი მონღოლთა, ტახტის პრეტენდენტთა და თურქ სელჩუკთა წინააღმდეგ ბრძოლებში ატარებს.
საბოლოოდ ის ძალაუფლებას სპარსეთში მონღოლებს უთმობს ალბორზის მთების ბრძოლაში და კავკასიაში გარბის, მანამდე ის ქალაქ თავრიზს, ხოლო კავკასიაში თბილისს იღებს 1226 წელს. ის მცირე ხნით თურქ-სელჩუკებს ამარცხებს და ქალაქ ხლათს იღებს, თუმცა მოგვიანებით სულთანმა ქაიყუბად I-მა დაამარცხა იასი ჩემენის ბრძოლაში 1230 წელს. 1231 წელს იგი სელჩუკების მიერ დაქირავებულმა მკვლელმა მოკლა.
ჯალალედინის მიმდევრები მისი ერთგული დარჩნენ და სელჩუკთა მიწებს არბევდნენ ჯაზირასა და სირიაში მომდევნო რამდენიმე წლის განმავლობაში. აიუბიდის სულთანმა სალი აიუბმა მოგვიანებით ისინი დაიქირავა საკუთარი ბიძის, სალიჰ ისმაილის მოსაკლავად და მათ 1244 წელს იერუსალიმი აიღეს. „ხვარეზმელები“, როგორც ისინი საკუთარ თავს უწოდებდნენ, ეგვიპტის მამლუქებად მსახურობდნენ შემდგომში, სანამ ისინი საბოლოოდ მანსურ იბრაჰიმმა არ გაანადგურა.
1226 წელს, როდესაც ჯალალედინმა აიღო თბილისი, მოხდა უპრეცედენტო შემთხვევა. საკუთარი რწმენა ანუ მართლმადიდებლობა ერდროულად 100 000-მა ქართველმა დაიცვა. მათ თავი გასწირეს და არ გაიარეს ხიდზე გაწყობილ ხატებზე. ვინც არ გაივლიდა, მას თავს კვეთდნენ. 100 000-ზე მეტმა ტყვემ ხატებზე არ გაიარა. საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ ის 100 000 უდიდესი გმირი წმინდანად შერაცხა.
სქოლიო
კატეგორია:ხვარაზმის მმართველები კატეგორია:მუსლიმი მხედართმთავრები კატეგორია:გარდაცვლილი 1231
რბილი ძალა
მინი|ალტ=250|ჯოზეფ ნაის წიგნის გარეკანი, რომელშიც აღწერილია „რბილი ძალის“ კონცეფცია რბილი ძალა (soft power) — საერთაშორისო პოლიტიკაში არსებული ცნება, რომელიც აღწერს ძალაუფლების გამოყენების, გავლენის გაზრდის არაძალადობრივ მეთოდს, როდესაც სამიზნე ობიექტის სურვილებისა და განწყობების განსაზღვრა ხდება მისი კეთილგანწყობის მოპოვების და არა იძულების გზით. უკანასკნელ პერიოდში, ტერმინი ასევე გამოიყენება სამთავრობო და არასამთავრობო პოლიტიკური ორგანიზაციების ლობისტური და ეკონომიკური პოლიტიკების გავლენით საზოგადოებრივი აზრის ცვლილების დახასიათებისას. ცნება 1980-იან წლებში ამერიკელმა პოლიტოლოგმა და მკვლევარმა ჯოზეფ ნაიმ დაამკვიდრა თავის ნაშრომში — „ამერიკული ძალის ცვალებადი ბუნება“.
ნაი აღნიშნავს:
კონცეფცია მალევე აიტაცეს აკადემიკოსებმა და პოლიტიკოსებმა. სახელმწიფოებმა მიიღეს ძალაუფლების ეს ახალი გაგება და აქტიურად დაიწყეს მისი გამოყენება საგარეო პოლიტიკაში. შეიძლება ითქვას, რომ რბილი ძალის ცნებამ მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ცივი ომის შემდგომი საერთაშორისო ურთიერთობებისა და პოლიტიკის ჩამოყალიბებაში. მოგვიანებით, თავის 2004 წლის ნაშრომში „რბილი ძალა: წარმატების საშუალება მსოფლიო პოლიტიკაში“ ნაიმ დამატებით განმარტა, რომ კულტურა, იდეოლოგია და ინსტიტუტები წარმოადგენს რბილი ძალის წყაროებს, რომელთა მეშვეობითაც სახელმწიფო მისი ძალაუფლებისა და პოლიტიკის ლეგიტიმაციას ახდენს სხვების თვალში. რბილი ძალა არის უნარი, განსაზღვრო დღის წესრიგი და თამაშის წესები.
არსებობს არაერთი მედია სააგენტო თუ პოლიტიკური კვლევითი ინსტიტუტი, რომელიც სხვადასხვა კრიტერიუმების საფუძველზე, სახელმწიფოთა „რბილი ძალის“ შეფასებას ახდენს. ამერიკული პოლიტიკური საკონსულტაციო სააგენტოს „Portland Communications“ ყოველწლიური გამოცემა „რბილი ძალა 30“-ის და სამხრეთ კაროლინის საჯარო დიპლომატიის ცენტრის მიერ 2018 წელს „რბილი ძალის“ მოწინავე ლიდერად გაერთიანებული სამეფო დასახელდა. მას მოჰყვება ისეთი ქვეყნები როგორიცაა საფრანგეთი, გერმანია, აშშ, იაპონია, კანადა, შვეიცარია, შვედეთი, ნიდერლანდები, ავსტრალია და დანია. 2016-2017 წლებში საერთაშორისო გამოშვება „Monocle“-ის მიერ განხორციელებული რბილი ძალის კვლევის შედეგად მსოფლიო ლიდერად აშშ დასახელდა. 2019 წელს Monocle და Soft Power 30-ის შეფასებით საფრანგეთი დაწინაურდა.
ცნების აღწერა
ჯოზეფ ნაისთვის, ძალაუფლება არის უნარი, გავლენა მოახდინო სხვების ქცევაზე, რათა მიიღო შენთვის სასურველი შედეგები. არსებობს ამის მიღწევის უამრავი გზა: სამიზნე ობიექტის იძულება შანტაჟით, მოსყიდვა, ან მოხიბვლა, რათა მას მოუნდეს ის, რაც თავად გსურს. ასეთი რბილი ძალა ადამიანებს უბიძგებს თანამშრომლობისკენ. რბილ ძალას განასხვავებენ „ხისტი ძალისგან“, რომელიც მოსყიდვას და იძულებას მოიაზრებს. რბილი ძალა შესაძლოა გამოყენებულ იქნეს არა მხოლოდ სახელმწიფოების, არამედ საერთაშორისო პოლიტიკის სხვა აქტორების მიერ, მაგალითად — არასამთავრობო ორგანიზაციები, საერთაშორისო ინსტიტუტები და სხვა. ნაის განმარტებით, სახელმწიფოს რბილი ძალა სამ წყაროს ეყრდნობა: კულტურას, პოლიტიკურ ღირებულებებსა და საგარეო პოლიტიკას.