ბადაგა
ეკონომიკა
საარსებო და კომერციულ საქმიანობაში ბადაგები გამოიყენებენ სოფლების გარშემო არსებულ მდელოებს, რომ გამოცადონ შერეული მეურნეობა სხვადასხვა კულტურებზე: ქერზე, ხორბალზე, ევროპული ბოსტნეულის ნაირსახეობებზე, საიდანაც ორმა- კომბოსტომ და კარტოფილმა მოიპოვა კომერციული მნიშვნელობა. ფეტვი ამ საუკუნემდე წამყვანი ხორბლეული იყო და ხანდახან ის ტყეშც კი გამოჰყავდათ. ბაგადას ფერმერები არ იყენებენ სარწყავ სისტემებს. ამის ნაცვლად ისინი ეყრდნობიან რეგულარული მთვარის 2 სეზონზე მოსულ წვიმას. ამ საუკუნის განმავნობაში ისინი თანდათანობით გადავიდნენ ტრადიციული მარცვლეულის მოყვანიდან მებოსტნეობაზე, კარტოფილისა და კომბოსტოს მოყვანაზე. რამდენიმე დაავადებული სეზონის შემდეგ, კარტოფილი შეცვალა დიდი რაოდენობის ჩაის პლანტაციებითა და კომბოსტოს ველებით (რომელიც პირველად იყო წარმოებული ბრიტანეთში 1835 წელს). ევროპული წარმოშობის მარცვლეული ახლა იზრდება მანქანა-დანადგარებით გადამუშავებულ ტერასებზე, სხვადასხვა პესტიციდების დამხარებით, სატვირთო გადატანით, გაუმჯობესებული თესლითა და მოსავლის დაზღვევით. მსგავსი ტექნოლოგიებია გამოყენებული ჩაის პლანტაციების მოვლის დროს. კამეჩებისა და ძროხების ჯგუფები ყავთ რძის პროდუქტების მიღების მიზნით. მათი რიცხვი უფრო ნაკლებია ვიდრე ადრე და იშვიათად ყავთ ისინი ხორცის მიღების მიზნით მიუხედავად იმისა, რომ ვეგეტარიანელი ძალიან ცოტაა ბადაგათა ტომში. ხშირად ყავთ მათ პონი და შინაური ფრინველები. მეფუტკრეობა დღეს-დღეობით სწავლის პროცესშია, მაგრამ წინა პერიოდებში ბადაგები ტყიდან შეგროვებულ გარეულ თაფლს მიირთმევდნენ.მიუხედავად იმისა, რომ კარტოფილი და ბრინჯი წამყვან ადგილს იკავებს დღესდღეობით, ბადაგები ტრადიციულად მიირთმევდნენ ხორბალსა და სხვადასხვა მარცვლეულს. შერეული კულტივირებით ისინი აწარმოებდნენ ფართო ასორტიმენტის ადგილობრივ და ევროპულ მარცვლეულს, მათი დიეტა კი ასევე მოიცავდა რამდენიმე ველური ტყის მცენარეს. ბადაგათა უმრავლესობა არარის ვეგეტარიანელი და მიირთმევს ცხვირსა და ხანდახან ველური ნადირის ხორცს. ცნობები ოპიუმზე დამოკიდებულებისა არარსებობს, თუმცა არის ინფომაცია იმის შესახებ, რომ არსებობდა ოპიუმის მწარმოებელი დაჯგუფებები. არაკანონიერ ლიქიორსაც კი აწარმოებდნენ. რაც შეეხება ინდუსტრიულ ხელოვნებას, ბადაგა აშენებდა სხვადასხვა შენობებსა და საქალაქო სავაჭრო ცენტრებს დაახლოებით 100 წლის განმავლობაში. ბადაგა ცნობილია თავისი რთული სიმბიოზით ტოდას, კოტასა და კურუმბას ტომებთან ნილგირიში. ბადაგას ზოგიერთი სოფელი ინარჩუნებს გაცვლების კავშირს ირულას, ურალის, პანივარისა და ჩეტის დაჯგუფებებთან. ყველაზე ახლო კავშირი მათ აქვთ 7 ახლომდებარე კოტა სოფლებთან. 1930-წლამდე ბადაგას თემს ჰქონდა კოტას ასოციაცია, რომლელიც უზრუნველყოფდა ქორწილს ან პანაშვიდებს მუსიკალური ბედნით და რომელიც რეგულარულად ამარაგებდა ბადაგას კერამიკის, ხის, ტყავისა და მეტალის ნაკეთობებით. სანაცვლოდ კოტას ასოციაცია მომარაგებული იყო ბადაგათა მიერ ტანსაცმლითა და წლიური მოსავლით. ვეგეტარიანელი ტოდა იყო ერთადერთი დაჯგუფება ნილგირის მთებში, ვინც ყველაზე ახლოს იყო ბადაგას დაჯგუფებასთან. ორი დაჯგუფება ცვლიდა ჯამეჩებსა და ესწრებოდნენ ერთმანეთის ცერემონიებზე. ზოგიერთი ტოდა ისევ ამარაგებს თავის პარტნიორებს სხვადასხვა პროდუქტებით ( კარაქი, ჯუნგლებში გაზრდილი პროდუქტი და სხვა).სანაცვლოს ბადაგები აძლევენ თავიანთ მოსავალს. 1930 წლიდან მათი ურთიერთობა გამძაფრდა, ისევე როგორც კოტებთან, ეს კი პირველ რიგში  იმიტომ, რომ ბადაგების მოსახლეობა გაიზარდა და გადააჭარბა ტოდასა და კოტების პროპორციებს; და ასევე იმიტომ რომ ბადაგები არიან ბევრად თანამედროვენი. კურუმბების არიან შვიდ ტომებში ჯუნგლის შემგროვებლებისგან, მებაღეებისგან და გრძნეულებისგან ნილგირის ფერდობებიდან. ყოველი ბადაგას სოფელს ჰყავს თავისი „მეთვალყურე“, კურუმა დაქირავებულია იმისათვის, რომ დაიცვას სხვა კურუმბების ჯადოსნურობებისგან. ის ასევე იღებს მონაწილეობას ბადაგების ცერემონიალებში როგორც დამხმარე მღვდელი და ამარაგებს ბადაგელ მეგობრებს კალათებით, ბადეებით, თაფლითა და სხვა ჯუნგლის პროდუქტებით. მთავარი ბადაგა შეიცავს ფიქსირებული რაოდენობის მარცვლეულობას ყოველივე ოჯახის წევრისათვის სოფელში. ირულები და ურალები არიან ისეთივე ჯადოსნურები, როგორც კურუმბები, თუმცა ნაკლებად ეფექტურები, მაგრამ მათ ებყრობიან იგივენაირად. ზოგი ჩეტი მოხეტიალე მოვაჭრეა, ვინც ყიდის არასაჭირო ნივთებს ბადაგას სოფლების წრედში თვეში ერთხელ, და ამას აკეთებენ ისინი საუკუნეების მანძილზე. მათ ასევე აკავშირებთ ბადაგებთან პატარა ცერემონიები. პანიები არიან სოფლელი ყმები ბადაგისა და ჩეტის მიწის, რომლებიც ბინადრობენ Wainad Plateau-ზე, პირდაპირ დასავლეთში ნილგერიიდან. გარდა ზემოთხსენებული ეკონომიკური გაცვლების ახსნისა, ბადაგას თემი ყიდულობს ყველანაირი სახის საქნელს ქალაქის ბაზარზე, რომელიც დააწესეს ბრიტანელმა ადმინისტრატორებმა 1820 წელს.