cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ტიბო კურტუა
იჯარით ატლეტიკო მადრიდში
კურტუას დებიუტი „ატლეტიკო მადრიდში“ შედგა უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის მატჩში „ვიტორია გიმარაეშის“ წინააღმდეგ, რის შემდეგაც შედგა მისი დებიუტი ლა ლიგაშიც „ოსასუნასთან“ ფრედ, 0-0 დასრულებულ მატჩში. კურტუა გახდა გუნდის პირველი მეკარე, რომელმაც ლა ლიგის პირველ ექვს მატჩში კარი მშრალად შეინახა. 2011 წლის 26 ნოემბერს, კურტუამ მიიღო პირველი წითელი ბარათი მის პროფესიონალურ კარიერაში მადრიდის „რეალის“ ფეხბურთელ ქარიმ ბენზემას წინააღმდეგ უხეში თამაშის გამო, სადაც მისი კლუბი დამარცხდა მადრიდულ დერბიში, ანგარიშით 4-1. „ატლეტიკომ“ მიაღწია უეფა-ს ევროპის ლიგის ფინალამდე 2012 წელს, სადაც კურტუამ მშრალად შეინახა კარი ბილბაოს „ატლეტიკთან“ 3-0 მოგებულ მატჩში.
ანდრეი შეპტიცკი
საერო ცხოვრება
ანდრეი შეპტიცკი დაიბადა როგორც გრაფი რომან ალექსანდრ მარია შეპტიცკი ლვოვიდან 40 კილომეტრით ჩრდილო-დასავლეთით მდებარე სოფელ პრილბიჩში, გალიციისა და ლოდომერიის სამოფოში, ავსტრიის იმპერიაში.
შეპტიცკები არისტოკრატი რუთენიელები არიან, რომლებიც XIX საუკუნეში პოლონელები, კათოლიკური ეკლესიის მიმდევრები და ფრანგულ ენაზე მოსაუბრეები გახდნენ. ცნობილი პოლონური გვარია შეპტიცკის დედის გვარი ფრედრო. მის წინაპრებს შორის მრავალი მნიშვნელოვანი საეკლესიო ფიგურაა, მათ შორის კიევის ორი მიტროპოლიტი, ათანაზი და ლევი. ანდრეის დედის მამა იყო პოლონელი მწერალი ალექსანდრე ფრედრო. მისი ერთ-ერთი ძმა, კლიმენტი შეპტიცკი ბერი გახდა, ხოლო მეორე ძმა,სტანისლავ შეპტიცკი სამხედრო გენერალი გახდა პოლონეთის სახმელეთო ძალებში. ანდრეი შეპტინცკის სიმაღლე 2 მეტრი და 10 სანტიმეტრი იყო.
ტიბო კურტუა
იჯარით ატლეტიკო მადრიდში
კურტუას იჯარა „ატლეტიკოში“ გაგრძელდა 2012-2013 წლების სეზონში. იჯარის ვადის გახანგრძილვების შემდეგ პირველი მატჩი ჩაატარა მის მფლობელ კლუბ „ჩელსისთან“ უეფა-ს სუპერთასის მატჩში მონაკოში, რომელიც დასრულდა 4-1, „ატლეტიკოს“ გამარჯვებით. მოგვიანებით კურტუამ დაამყარა „ატლეტიკოს“ ახალი რეკორდი, 820 წუთის განმავლობაში გოლი არ გაუშვია „ვისენტე კალდერონზე“. სერია შეწყდა „რეალ სოსიედადთან“ 1-0 წაგებულ მატჩში. „ატლეტიკო“ გავიდა ესპანეთის თასის ფინალში 2013 წელს, სადაც კურტუა დაასახელეს მატჩის საუკეთესო ფეხბურთელად „რელათან“ 2-1 მოგევულ მატჩში, სადაც პირველად გაიმარჯვა თანაქალაქელ კლუბთან მატჩში ბოლო 14 წლის განმავლობაში „ატლეტიკომ“. 2013-2014 წლების სეზონში, კურტუამ კვლავ გაახანგრძლივა იჯარა „ატლეტიკოსთან“ 12 თვით.
2014 წლის აპრილში „ატლეტიკო“ ჩემპიონთა ლიგის ნახევარფინალში შეხვდა კურტუას სატრანსფერო უფლებების მქონე კლუბ „ჩელსის“. „ჩელსიმ“ განაცხადა, რომ „ატლეტიკოს“ დამატებით 3 მილიონი ევრო უნდა გადაეხადა კურტუას მიერ გამართული თითო მატჩისთვის „ჩელსის“ წინააღმდეგ. უეფამ განაცხადა, რომ კურტუას შეეძლო „ჩელსისთან“ თამაში ყოველგვარი დამატებითი გადასახადების გადახდის გარეშე.
სანაკრებო კარიერა
ბელგიის ეროვნულ ნაკრებში კურტუა პირველად გამოიძახეს 2011 წლის ოქტომბერში და მისი დებიუტი შედგა შემდეგ თვეს საფრანგეთის ეროვნულ ნაკრებთან 0-0 დასრულებულ ამხანაგურ მატჩში. ის გახდა ყველაზე ახალგაზრდა მეკარე, ვინც ითამაშა ბელგიის ეროვნულ ნაკრებში.
ანდრეი შეპტიცკი
საერო ცხოვრება
thumb|შეპტიცკის მემორიალური დაბა [[კრაკოვი|კრაკოვში, სადაც აღნიშნულია ის ადგილი, სადაც ანდრეი ცხოვრობდა]]
სასულიერო ცხოვრება
ანდრეი შეპტიცკი, მამის წინააღმდეგობის მიუხედავად, დობრომილის წმინდა ბასილის სახელობის მონასტერში აღიკვეცა (1888), რათა უკრაინის ბერძნული კათოლიკური ეკლესიისთვის ემსახურა. მან სახელი ანდრია დაირქვა პეტრე მოციქულის ძმის, ანდრია მოციქულის პატივსაცემად, რადგან ითვლება, რომ სწორედ ანდრიამ ჩამოაყალიბა ბიზანტიური ეკლესია და ის ასევე ითვლება უკრაინული ეკლესიის დამაარსებლად. ამის შემდეგ ანდრეი სწავლობდა იეზუიტთა ორდენის სემინარიაში კრაკოვში და მან 1894 წელს დოქტორის ხარისხი მიიღო თეოლოგიაში. 1892 წელს იგი მღვდლად აკურთხეს ფშემისლში.
ტიბო კურტუა
სანაკრებო კარიერა
2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის ყველა მატჩში შეუცვლელად ითამაშა კურტუამ ნაკრებში, რის შემდეგაც ბელგია მოსფლიო ჩემპიონატზე პირველად გავიდა 2002 წლის შემდეგ. შესარჩევი ეტაპის განმავლობაში, მან ექვს მატჩში შეძლო კარის მშრალად შენახვა.
პირადი ცხოვრება
ტიბო კურტუა დაიბადა ფრენბურთელების ოჯახში. მისი მამა ტიერი, რომელიც ამჟამად მისი საფეხბურთო აგენტია, 1990-იან წლებში თამაშობდა „გენკის“ ფრენბურთის კლუბში. მისი დედაც იყო პროფესიონალი ფრენბურთელი, ისევე როგორც მისი და, რომელიც ამჟამად თამაშობს „გენკში“ და ბელგიის ეროვნულ ნაკრებში. .
ანდრეი შეპტიცკი
სასულიერო ცხოვრება
1899 წელს, კარდინალ სილვესტერ სემბრატოვიჩის გარდაცვალების შემდეგ, იმპერატორმა ფრანც იოზეფ I-მა ანდრეი შეპტიცკი უკრაინის ბერძნული ეკლესიის სტანილასლავიის საეპისკოპოსოს ვაკანტური თანამდებობის დასაკავებლად წარადგინა. (ამჟამინდელი ივანო-ფრანკოვსკი), რაზეც პაპი ლეო XIII თანახმა იყო. ამრიგად, იგი 1899 წლის 17 სექტემბერს მიტროპოლიტმა იულიან სას-კუილოვსკიმ ეპისკოპოსად აკურთხა. ერთი წლის შემდეგ, 1900 წლის 12 დეკემბერს, სემბრატოვიჩის მემკვიდრის გარდაცვალების შემდეგ, სამოცდაექვსი წლის ასაკში შეპეცკი დაინიშნა ლვოვის მიტროპოლიტად.
ტიბო კურტუა
სანაკრებო
thumb|right|250px|ბელგიის ნაკრები იცავს კარს [[სერბეთის ეროვნული აფეხბურთო ნაკრები|სერბეთის ნაკრებთან მატჩში 2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევ მატში; კურტუამ (ყვითელ მაისურში) შეუცვლელად ითამაშა საკვალიფიკაციო ეტაპის ყველა მატჩში.]]
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ბელგიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ჩელსის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები კატეგორია:გენკის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 11 მაისი კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
შემდეგი ხმა შენ გესმის...
შემდეგი ხმა შენ გესმის... (The Next Voice You Hear) — უილიამ უელმენის 1950 წლის დრამა, რომლის სიუჟეტშიც მთელი კვირის განმავლობაში მთელს მსოფლიოში ყველა რადიო პროგრამაში ღმერთის ხმა ესმით. მასში მონწილეობენ ჯეიმზ უაიტმორი და ნენსი დეივისი (შემდეგში ცნობილი, როგორც ნენსი რეიგანი და ჯოსა და მერი სმიტის, ტიპური ამერიკელი წყვილის როლს ასრულებენ.  ფილმი ჯორჯ სამნერ ალბის იმავე სახელწოდების მცირე მოთხრობის საფუძველზეა გადაღებული. რადიოს ხმა ფილმის მაყურებელს არც ერთხელ ესმის.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1950 წლის ფილმები კატეგორია:1950-იანი წლების ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული დრამატული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ამერიკული შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ფილმები რელიგიის შესახებ კატეგორია:უილიამ უელმენის ფილმები კატეგორია:MGM-ის ფილმები
რანუჩო II ფარნეზე
რანუჩო II ფარნეზე (Ranuccio II Farnese; დ. 17 სექტემბერი, 1630, პარმა, იტალია — გ. 11 დეკემბერი, 1694, პარმა, იტალია) — ფარნეზეების დინასტიის წარმომადგენელი. პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგი 1646-1694 წლებში. ჰერცოგ ოდოარდო ფარნეზესა და მარგერიტა მედიჩის ვაჟი. კასტროს უკანასკნელი ჰერცოგი 1646-1649 წლებში.
ბიოგრაფია
რანუჩო ფარნეზე დაიბადა 1630 წლის 17 სექტემბერს პარმაში. იგი იყო პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგ ოდოარდო ფარნეზესა და მისი მეუღლის, მარგერიტა მედიჩის უფროსი ვაჟი. მას სახელი პაპის, ჰერცოგი რანუჩო I-ის პატივსაცემად დაარქვეს. უკვე 1646 წელს მამამისი გარდაიცვალა და მიუხედავად იმისა, რომ რანუჩო II სრულწლოვანი იყო, რეგენტად დედამისი, მარგერიტა ფარნეზე და ბიძამისი, ფრანჩესკო მარია ფარნეზე დაენიშნენ.
დედამისისა და ბიძამისის რეგენტობა დიდ ხანს არ გაგრძელებულა და უკვე 1648 წლიდან რანუჩომ დამოუკიდებელი მმართველობა დაიწყო. იმის გამო, რომ მის დიდ პაპას, პიერო ლუიჯი ფარნეზეს პარმის, პიაჩენცისა და კასტროს ტახტი მამამისმა, პაპმა პავლე III-მ მისცა, პაპებს ყოველთვის ჰქონდათ ამ ტერიტორიაზე პრეტენზია და მის დაბრუნებას ცდილობდნენ.
ფარნეზეებსა და პაპებს შორის მიმდინარე ომები ცნობილია, როგორც კასტროს ომი. ბარბერინების საგვარეულოს წარმომადგენელმა რომის პაპმა ურბან VIII-მ, რომელსაც ამ ტერიტორიების თავისი გვარისათვის დამკვიდრება სურდა, რანუჩოს ომი გამოუცხადა. ეს ომები ჯერ კიდევ რანუჩო I-ის დროს დაიწყო და ოდოარდოს დროსაც გრძელდებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ პაპის არმიამ კასტროს ანექსირება მოახდინეს, საბოლოოდ მაინც ფარნეზეებმა გაიმარჯვეს.
1649 წელს რომის პაპმა ინოკენტი X-მ განაახლა კასტროს ომი, მიზეზი კი ქალაქ კასტროში კარდინალ კრისტოფორო გიარდას მკვლელობა გახდა. პაპის არმიამ მალევე დაიპყრო მთელი კასტროს საჰერცოგო, რის სანაცვლოდაც პარმელებმა ბოლონიის აღება სცადეს, მაგრამ ამაოდ. საბოლოოდ ინოკენტი X-მ რანუჩოს დიდძალი თანხა გადაუხადა, რის სანაცვლოდაც პარმელებმა კასტრო რომაელებს დაუთმეს.
1672 წელს რანუჩო II-მ გაღატაკებული ჯანანდრეა დორია ლანდისაგან ბარდისა და კომპიანოს სამთავროები შეისყიდა. მისი მმართველობის დამლევს პარმის საჰერცოგო საფრანგეთ-ჰაბსბურგების საბრძოლო პოლიგონად იყო გადაქცეული, რის გამოც მის სამფლობელოებში ფრანგებისა და სავოიელების ჯარები იყო განლაგებული.
რანუჩო II გარდაიცვალა 1694 წლის 11 დეკემბერს პარმაში, რის გამოც ტახტი მისმა ვაჟმა, ფრანჩესკო ფარნეზემ დაიკავა.
ცოლები და შვილები
1660 წლის 29 აპრილს რანუჩომ ცოლად შეირთო მარგერიტა ვიოლანტე სავოიელი (1635-1663), სავოიის ჰერცოგ ვიტორიო ამადეო I-ისა და კრისტინა მარია ფრანგის ასული, რომელთანაც შეეძინა ორი შვილი:
პირველი ცოლის გარდაცვალების გამო, 1664 წლის 18 თებერვალს რანუჩომ ცოლად შეირთო თავისი მამიდაშვილი იზაბელა დ’ესტე (1635-1666), მოდენის ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ისა და მარია კატერინა ფარნეზეს უფროსი ასული, რომელთანაც შეეძინა სამი შვილი:
მეორედ დაქვრივების შემდეგ, 1668 წლის 1 იანვარს რანუჩო მესამედ დაქორწინდა თავისი მეორე ცოლის დასა და მამიდაშვილ მარია დ’ესტეზე (1644-1684), რომელთანაც შეეძინა ცხრა შვილი:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1630 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1694 კატეგორია:ფარნეზეები კატეგორია:პარმის ჰერცოგები კატეგორია:XVII საუკუნის ევროპის მონარქები
ჩურჩული და კივილი
ჩურჩული და კივილი (Viskningar och rop) — ინგმარ ბერგმანის 1972 წლის ფილმი. ფილმი ასახავს ორი დის ცხოვრებას. რამდენიმე ექსპერიმენტული ფილმის შემდეგ გადაღებული ეს ფილმი კომერციულად წარმატებული გამოვიდა და კრიტიკამაც კარგად მიიღო.
ჯილდოები
სვენ ნიკვისტმა მიიღო ოსკარის და BAFTA-ს ჯილდოები საუკეთესო ოპერატურისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვედური ფილმები კატეგორია:შვედურენოვანი ფილმები კატეგორია:1972 წლის ფილმები კატეგორია:ინგმარ ბერგმანის ფილმები
სინგურენი
სინგურენი (Singureni) — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 97 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 620 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
ფორტალენი
ფორტალენი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4,57 კმ². მოსახლეობა — 1020 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
სენექერიმი
სენექერიმი (Սենեքերիմ; დ. უცნობია — გ. 1094 ან 1096) — სიუნიქის სამეფოს მეხუთე მეფე 1072—1094/1096 წლებში.
ქვეყანას მართავდა თავის და შაჰანდუხტთან ერთად. მეცენატობდა ტათევის მონასტერს. ძალაუფლების განტკიცების მიზნით იგი ჩავიდა ისპაანში და მელიქ-შაჰის ვასალობა იკისრა. მელიქ-შაჰის გარდაცვალების შემდეგ სიუნიქში სელჩუკები შემოიჭრნენ და სენექერიმი მოკლეს.
სტეფანოს ორბელიანის მიხედვით სენექერიმი თავს სომხეთის მეფეს უწოდებდა.
სქოლიო
კატეგორია:სიუნიქის მეფეები
მორუენი
ცხოვრება
დაიბადა დორთონიონში და იყო მათ შორის, ვინც ემელდირის მიერ დაგორ ბრაგოლახის შემდგომ იქნა გადარჩენილი. შემდეგ დასახლდა ჰითლუმში (სხვადასხვა ვერსიით, ბრძოლის დროს იგი უკვე ჰითლუმში ცხოვრობდა, ვინაიდან იმ პერიოდში იქ ახლობლებს სტუმრობდა). მორუენი იყო ჰურინის ცოლი და ტურინის, ლალაითისა და ნიენორის (ნინიელის) დედა. ისევე, როგორც ჰურინის მთელი საგვარეულო და ახლობლობა, მორუენიც დაწყევლილი იქნა მორგოთის მიერ.
თინგოლმა დორიათში დასახლება მორუენსაც შესთავაზა, მაგრამ მან იუარა. სავარაუდოდ, არ სურდა ჰურინის საგვარეულოს მიტოვება, ვინაიდან სწამდა, რომ ქმარი ადრე თუ გვიან დაბრუნდებოდა. ამასთან, იგი მეტად ამაყი იყო. ცხოვრობდა თავის ასულთან ერთად დორ-ლომინში. მოგვიანებით აპირებდა დორიათში გამგზავრებას, მაგრამ გზა მეტად სახიფათო იყო. მხოლოდ წლების შემდეგ, როდესაც ტურინი ნარგოთრონდში იმყოფებოდა და სირიონის დასავლეთით მდებარე მიწები გათავისუფლებული იქნა, მორუენი და ნიენორი გადავიდნენ დორიათში, მაგრამ ტურინი იქ აღარ დახვდათ.
როდესაც დორიათში ცნობილი გახდა ნარგოთრონდის დანგრევის შესახებ და ის, რომ ტურინი მორმეგილის სახელს ატარებდა, მელიანის აკრძალვის მიუხედავად მორუენმა დატოვა დორიათი და შვილის საძებნელად გაემგზავრა. თინგოლმა მას ფეხდაფეხ გაუგზავნა მაბლუნგი. ამ უკანასკნელმა, თავის თანმხლებებთან ერთად, სცადა მორუენის დარწმუნება, რომ უმჯობესი იყო დორიათში დაბრუნება. აღმოჩნდა, რომ რაზმთან ერთად ასევე ფარულად იმგზავრა ნიენორმაც. მაგრამ დედის გადარწმუნება შეუძლებელი იყო.
დორიათიდან მორუენის გამგზავრების სხვა ვერსია წარმოდგენილია „დაკარგული მოთხრობების წიგნში“. ამ ვერსიის მიხედვით, მორუენმა თინველინტს (თინგოლის სახელის ვარიანტი) სთხოვა დრაკონთან ბრძოლაში დახმარება და უკანასკნელი დათანხმდა, ვინაიდან თინველინტს სურდა დრაკონის განძეულის მითვისება. ნაგროთრონდთან გლაურუნგმა, რომელმაც უკვე შეიტყო ლაშქრის მოახლოების შესახებ, იგრვლივ გაავრცელა ნისლი. ადრეული ტექსტების მიხედვით, მორუენი ჩამორჩა სხვებს და მოჯადოებული იქნა დრაკონის მიერ (უცნობია, თუ როგორ). „ქუენტა ნოლდორინვას“ მიხედვით, ყველაფერი ასე ხდებოდა - დრაკონის მიერ წარმოქმნილი ორთქლის დანახვისას მორუენი დააბრუნეს დორიათში და მან მხოლოდ იქ შეიტყო ნიენორის გაქრობის შესახებ - სწორედ ამის შემდეგ დატოვა მან დორიათი კიდევ ერთხელ. მაგრამ არსებობს კიდევ უფრო ძველი ჩანაწერები („ბელერიანდის მატიანე“ / „Narn i Chîn Húrin“), სადაც მითითებულია, რომ ის ნისლში დაიკარგა. ერთ-ერთ გვიანდელ ტექსტში, „რუხ მატიანეებში“ მოყვანილია ორივე ვერსია - დორიათში დაბრუნებით და მის გარეშე, რომელიმე ვერსიისათვის უპირატესობის მინიჭების გარეშე.
„სილმარილიონის“ თანახმად, წლების შემდეგ ჰურინმა დატოვა ანგბანდი და მორუენი ტურინის საფლავთან ამოიცნო. ქალი მის კალთაში აღესრულა და ჰურინმა იგი იქვე დაასაფლავა.
„დაკარგული მოთხრობების წიგნში“ ნახსენებია, რომ ტურინის საფლავთან ერთხელ გამოჩნდა ქალი, რომელიც იქ დიდ ხანს დადიოდა და თავს მორუენს უწოდებდა. ადრეულ „სილმარილიონში“ მოყვანილია მსგავსი ვარიანტი, რომლის თანახმად იგი და ჰურინი უნახავთ ტყეში. „რუხ მატიანეებში“ მხოლოდ ის არის მითითებული, რომ მისი შემდგომი ბედი უცნობია. „რუხი მატიანეების“ სამუშაო ვარიანტებში აგრეთვე წერია, რომ ნიენორის დაღუპვის შემდეგ მორუენი შეხვდა ტურინს, რომელიც ვერ იცნო, მაგრამ ტურინმა იგი საუბრით ამოიცნო.
გლირჰუინმა, მგოსანმა ბრეთილიდან, დატოვა სიმღერა, რომელშიც საუბარი იყო იმაზე, რომ ტურინის და მორუენის საფლავის ქვას მორგოთი ვერ ეხებოდა. პირველი ეპოქის დასრულების შემდეგ ეს ადგილი ნამდვილად ხელშეუხებელი დარჩა (რისხვის ომის შემდეგაც კი). ადგილს ტოლ მორუენი ეწოდა.
სქოლიო
კატეგორია:შუახმელეთის ედაინები კატეგორია:სილმარილიონის პერსონაჟები კატეგორია:ჰურინის შვილების პერსონაჟები
ელიზაბეტ კიუბლერ-როსი
ელიზაბეტ კიუბლერ-როსი (Elisabeth Kübler-Ross; დ. 8 ივლისი, 1926, ციურიხი, შვეიცარია, — გ. 24 აგვისტო, 2004, სკოტსდეილი, არიზონა, ამერიკის შეერთებული შტატები) — შვეიცარიული წარმოშობის ამერიკელი ფსიქიატრი, ადამიანის სიკვდილისა და კვდომის პროცესის პიონერი მკვლევარი. მისმა კვლევებმა მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა ტერმინალურ მდგომარეობაში მყოფი პაციენტების მართვის პრინციპებზე, ასევე შეცვალა მიდგომა ტკივილის კონტროლის და ზოგადად სიკვდილთან დაკავშირებული საკითხების მიმართ. ცნობილია სიკვდილზე ადამიანის ფსიქოლოგიური რეაგირების კიუბლერ-როსის მიერ შემუშავებული მოდელი.
ბიოგრაფია
ელიზაბეტ კიუბლერი 1926 წელს დაიბადა ციურიხში. ის სამი იდენტური ტყუპიდან ერთ-ერთი იყო და მის გადარჩენას სათუოდაც კი თვლიდნენ. მამას ქალიშვილის საკუთარი ბიზნესის მართვაში ჩართვა სურდა, მაგრამ ელიზაბეტს ექიმობა ჰქონდა გადაწყვეტილი. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მოხალისედ მუშაობდა პოლონეთში, სადაც ომისგან დაზარალებულებს ეხმარებოდა. 1957 წელს დაამთავრა ციურიხის უნივერსიტეტი. მომდევნო წელს ცოლად გაჰყვა ამერიკელ მედიკოს სტუდენტ ემანუელ როსს და მასთან ერთად ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადასახლდა. 1963 წელს დაასრულა კოლორადოს უნივერსიტეტის სამედიცინო სკოლის რეზიდენტურის პროგრამა ფსიქიატრიაში, 1965 წელს კი სამუშაოდ ჩიკაგოში გადავიდა. კიუბლერ-როსი თვლიდა, რომ იმდროინდელი სამედიცინო საზოგადოება ვერ უზრუნველყოფდა იმ დახმარებას, რაც ტერმინალურად დაავადებულ პაციენტებს სჭირდებოდათ იმისთვის, რომ მიეღოთ მოახლოებული სიკვდილის რეალობა და გამკლავებოდნენ მასთან დაკავშირებულ განცდებს. კოლორადოს უნივერსიტეტში მუშაობის დროს პირველი ნაბიჯები გადადგა ამ საკითხებზე მუშაობის მხრივ თავის სტუდენტებთან, ჩიკაგოში კი რეგულარულად აწყობდა სემინარებს, სადაც ესაუბრებოდნენ სასიკვდილოდ დაავადებულ პაციენტებს და აძლევდნენ მათ საკუთარი ემოციების გამოხატვის საშუალებას. ამ გამოცდილებაზე დაყრდნობით კიუბლერ-როსმა ჩამოაყალიბა სიკვდილზე ფსიქოლოგიური რეაგირების მოდელი, რომელიც ეტაპობრივად ცვალებადი 5 სტადიისგან შედგება: უარყოფა, ბრაზი, შევაჭრება, დეპრესია და მიღება (შეგუება). ეს მოდელი მან აღწერა წიგნში „სიკვდილისა და კვდომის შესახებ“ (ინგლ. On Death and Dying, 1969), რომელიც საერთაშორისო ბესტსელერი გახდა.
მიხაილო ოლეკსიენკო
მიხაილო ოლეკსიენკო ((Михайло Володимирович Олексієнко), (Mykhaylo Oleksiyenko) დ. 30 სექტემბერი, 1986, ლვივი, უკრაინის სსრ, სსრკ) ― უკრაინელი მოჭადრაკე, დიდოსტატი (2005), უკრაინის ჩემპიონი 2016 წელს.
ბიოგრაფია
მიხაილო 1986 წლის 30 სექტემბერს ლვივში დაიბადა. ჭადრაკის თამაში ადრეულ ასაკში ისწავლა და ასაკობრივ შეჯიბრებებზე გამოდიოდა. 2002 წელს უკრაინის 16 წლამდელთა ჩემპიონატზე ვერცხლის მედალი აიღო, ხოლო ევროპის 16 წლამდელებში მეხუთე იყო.
ელიზაბეტ კიუბლერ-როსი
ბიოგრაფია
1995 წელს გადატანილი რამდენიმე ინსულტის შემდეგ ელიზაბეტ კიუბლერ-როსმა ცხოვრების დარჩენილი წლები ინვალიდის სავარძელში გაატარა, თუმცა ბოლომდე ინარჩუნებდა ცნობიერებას და განაგრძობდა წერას. მის მიერ დაწერილ 20-ზე მეტ წიგნს შორის არის ავტობიოგრაფია „სიცოცხლის ბორბალი: მოგონება სიცოცხლესა და სიკვდილზე“ (The Wheel of Life: A Memoir of Living and Dying, 1997) და „მწუხარებისა და წუხილის შესახებ“ (On Grief and Grieving; თანაავტორი: დევიდ კესლერი, 2005).
მიხაილო ოლეკსიენკო
ბიოგრაფია
2004 წელს უკრაინის 20 წლამდელთა ჩემპიონატზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. ვასილიშნის მემორიალზე 15 პარტიაში 11,5 ქულა დააგროვა, მეორე ადგილი დაიკავა და დიდოსტატის პირველი ნორმა შეასრულა. უკრაინის ჩემპიონატზე ნახევარფინალამდე მივიდა, პაველ ელიანოვი და სერგეი ფედორჩუკი გამოთიშა ასპარეზობას, თუმც ანტონ კორობოვთან გამოვარდა.
ელიზაბეტ კიუბლერ-როსი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:შვეიცარიელი ფსიქიატრები კატეგორია:ამერიკელი ფსიქოლოგები
მიხაილო ოლეკსიენკო
ბიოგრაფია
2007-ში საფრანგეთში Cinquieme Breizh Masters-ზე კვლავ პირველი ადგილი აიღო, 9 შესაძლებლობიდან 7 ქულით. მეექვსე იყო Pardubice Open-ზე 9-დან 7 ქულით. პირველ-მეორე ადგილები გაიყო ვასილიშინის მემორიალზე 15-დან 11 ქულით. 2009 წელს დამსახურებული მწვრთნელის ვიკტორ კარტის 80 წლისთავისადმი მიძღვნილ საერთაშორისო ტურნირზე იღოჩაღა, 9 პარტიაში 6,5 ქულა დააგროვა და პირველ-მესამე ადგილები გაიყო. მეორე-მესამე იყო უნგრეთში First Saturday-ის საერთაშორისო ტურნირზე, სადაც 12 შესაძლებლობიდან 8 ქულა დააგროვა.
2016 წლის დეკემბერში რივნოში უკრაინის ჩემპიონი გახდა. 6 პარტია მოიგო, 1 წააგო, 4 ყაიმით დაასრულა და უახლოეს მდევარს ქულით გაუსწრო. მას მწვრთნელი ვლადიმირ გრაბინსკი ავარჯიშებს. thumb|მიხაილო ოლეკსიენკო
განათლება
2003 წელს ლვივის ფიზიკა-მათემატიკის ლიცეუმი დაამთავრა, 2008 წელს ლვივის ეროვნულ უნივერსიტეტში მექანიკა-მათემატიკის ფაკულტეტი, ხოლო 2011-ში მექანიკა-მათემატიკის გამოყენებითი ამოცანების ინსტიტუტის ასპირანტურა. 2012 წელს დაიცვა დისერტაცია და მიიღო ფიზიკა-მათემატიკის მეცნიერებათა კანდიდატის წოდება. .
სქოლიო
კატეგორია:მოჭადრაკეები კატეგორია:ჭადრაკი კატეგორია:უკრაინელი მოჭადრაკეები კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები კატეგორია:30 სექტემბერი კატეგორია:1986 წელი სპორტში კატეგორია:უკრაინელი სპორტსმენები
კრახუნა შავი
კრახუნა შავი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
სახელწოდება მიღებული აქვს მუქი კრახუნა რბილობისა და კრახუნა თეთრის მსგავსი მარცვლების ფორმის გამო.
ჯერ კიდევ ნახევარი საუკუნის წინ, გვხვდებოდა დღევანდელი ზესტაფონისა და ბაღდათის მუნიციპალიტეტებში ცალკეული ძირების სახით. არის საკოლექციო ჯიში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი დიდი ზომისაა, მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი, იშვიათად თითქმის მთლიანი. ფოთლის ქვედა მხარე დაფარულია სქელი აბლაბუდისებრ-ქეჩისებრი შებუსვით. ყვავილი მდედრობითი სქესისაა. მტევანი საშუალო ან საშუალოზე დიდია, კონუსური, ზოგჯერ ცილინდრული ფორმის, დატოტვილი, საშუალო სიკუმსის. მარცვალი დიდი ან ძალიან დიდია, ოვალური, მუქი-ვარდისფერი. ცვილისებრი ფიფქით დაფარული. კანი უხეში აქვს, საშუალო სიმკვრივის, რბილობს ადვილად სცილდება. რბილობი მკვრივი და კნატუნაა, გემო — სასიამოვნო.
კნატუნა შავი საშუალო ზრდისაა, სავეგეტაციო პერიოდი 160-170 დღეა, სრულსიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს, ოქტომბრის დასაწყისში შედის. მტევნის წონა 125-150 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 7.0-8.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-21%, ხოლო მჟავიანობა — 8.5 გ/ლ-ს.
მიიღება სუფრის წითელი მშრალი ღვინო. გამოიყენება სხვა ჯიშებთან ერთად დასაწურად და სასუფრე ყურძნად.
ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ალპური თოვლა მემინდვრია
ალპური თოვლა მემინდვრია (Chionomys nivalis) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ზაზუნასებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 13 სმ-მდეა, კუდისა — 7 სმ. სხეული შეფერილია ჩალისფერ-რუხად. კუდი ერთი ფერისაა, ბაცია. ფეხებიც უფრო ბაცი შეფერილობისაა, ვიდრე სხეული. გავრცელებულია დასავლეთ ევროპაში, ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე, მცირე აზიაში, სირიაში, პალესტინაში, ამიერკავკასიაში. საქართველოში ზღვის დონიდან 3800 მ სიმაღლემდე გვხვდება ბორჯომის ხეობაში, თრიალეთის ქედზე, კავკასიონის სამხრეთ კალთებზე და სხვაგან. ძირითადად სუბალპური და ალპური ზონების ბინადარია. ცხოვრობს მდელოებზე, კლდოვან ადგილებზე, ქვაყრილებზე, სადაც იკეთებს ბუდეს. იკვებება ნაირგვარი ბალახებით. საზამთროდ იმარაგებს ბალახოვან მცენარეებს და მათ თესლებს. მრავლდება წლის თბილ პერიოდში და ორჯერ გამრავლებას ასწრებს. თითოეულ ჯერზე შობს ექვსამდე ნაშიერს. აზიანებს მთის მდელოების მცენარეულობას, მაგრამ მცირე რაოდენობის გამო უმნიშვნელო ზარალი მოაქვს.
სქოლიო
კატეგორია:თოვლა მემინდვრია
ბურშტინი
სქოლიო
კატეგორია:ივანო-ფრანკივსკის ოლქის ქალაქები
ნიუასის კუნძულები
გეოგრაფია
thumb|left|175px|ნიუაფოოუს რუკა thumb|left|175px|ნიუატოპუტაპუს რუკა მოიცავს სამ ვულკანურ კუნძულს:
ისტორია
ნიუასის კუნძულები 1616 წელს აღმოაჩინეს ნიდერლანდელმა მოგზაურებმა იაკობ ლემერმა და ვილემ სხაუტენმა.
მოსახლეობა
2011 წელს მოსახლეობამ შეადგინა 1282 ადამიანი, რაც შეადგენს ტონგის სამეფოს მთელი მოსახლეობის 1,24 %-ს. ნიუასის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ჰიჰიფო, რომელიც მდებარეობს კუნძულ ნიუატოპუტაპუზე.
სქოლიო
კატეგორია:ტონგა კატეგორია:ტონგის კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
იქინჯი-ნუგადი
იქინჯი-ნუგადი (İkinci Nügədi) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 8774 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
სლობოზია-რეჩა
სლობოზია-რეჩა (Slobozia-Recea) — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 136 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 78 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
ოხტირკა
ოხტირკა, ახტირკა (Охтирка) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 49349 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:სუმის ოლქის ქალაქები
თოვლა მემინდვრია
სქოლიო
*
კუატრუ-პონტისი
კუატრუ-პონტისი (Quatro Pontes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 427 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტოლედუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 803 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33.25 კმ²-ზე. ფართობი 114 393 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მათიას შანდორი
ჟიულ ვერნმა ეს ნაწარმოები ალექსანდრ დიუმას შვილს, ასევე ალექსანდრ დიუმას მიუძღვნა.
რომანი ქართულად პირველად 1972 წელს გამომცემლობა ნაკადულმა გამოსცა. მთარგმელი კი ნუნუ ქადეიშვილი იყო.
სიუჟეტი
მოქმედება იწყება 1867 18 მაისს, უნგრეთში. ორი მოხეტიალე მეგობარი, სარკანი და ძირონე საფოსტო მტრედს იპოვიან. წერილში მათთვის აბსოლუტურად გაუგებარი ბგერები წერია. სარკანი დაეჭვდება და გადაწყვეტს, რომ მტრედს გაჰყვეს და გაიგოს წერილის ადრესატის ვინაობა. მტრედი მათ გრაფ ლადისლას ზათმარის სახლამდე მიიყვანს. სარკანი იმ წერილი ასლს გააკეთებს და შეინახავს.
ამ პერიოდში, კარლოვიცის ზავი კვლავ მოქმედებდა და უნგრეთი ავსტრიის შემადგენლობაში რჩებოდა. სამ მეგობარს: გრაფ მათიას შანდორს, გრაფ ლადისლას ზათმარსა და იშტვან ბათორს გადაწყვეტილი აქვთ, რომ შეთქმულება მოაწყონ უნგრეთის გათავისუფლებისათვის. მათ მთელი უნგრეთი აიყოლიეს ისე, რომ შეთქმულების არსებობას ვერავინ მიხვდა. ეს წერილი სწორედ შეთქმულთა მიერაა დაწერილი და მისი წაკითხვა მხოლოდ ბადითაა შესაძლებელი.
სარკანი სამივე მათგანს რამდენიმე დღის განმავლობაში უთვალთვალებს და რაღაცას ხვდება. ხვდება, რომ იქ შეთქმულება მზადდება და სურს, რომ შეთქმულები გასცეს, რადგან მან იცის, რომ გრაფი მათიას შანდორი დიდი ქონების პატრონია და თუ იგი შეთქმულებაში ამხილეს, მისი ქონების ნახევარი სწორედ გამცემს გადაეცემა.
გრაფი მათიას შანდორი თავის ფულს ბანკირ სილას ტორონთალთან ინახავს. სილას ტორონთალი და სარკანი ერთმანეთს იცნობენ. სარკანი სწორედ მასთან მიდის და ყველაფერს ეუბნება, რაც იცის. მას სურს ბადის მოპარვა ლადისლას ზათმარის სახლიდან, რათა იმ წერილის წაკითხვა მოახერხოს, ხოლო ტორონთალს სთხოვს, რომ როგორმე მოახვედროს მის სახლში.
სილას ტორონთალის დახმარებით, სარკანი ლადისლას ზათმარის სახლში შეაღწევს და ბადის პოვნას მოახერხებს. ის ბადის ზუსტ ასლს გადაიღებს და მეორე დღეს სილას ტორონთალთან წერილის წასაკითხად მიდის. სარკანი ბადის დახმარებითაც კი ვერ ახერხებს წერილის გაშიფვრას, მაგრამ ტორონთალი დაეხმარება მას და წერილი გაიშიფრება. ეს წერილი ამტკიცებს შეთქმულების არსებობას. სარკანი მას პოლიციაში მიიტანს. შეთქმულების მოთავეებსა და ლადისლას ზათმარის სახლში მომუშავე სარკანის შეთქმულების დაწყების წინა დღეს აკავებენ და მათთვის აბსოლუტურად უცნობ ციხესიმაგრეში მიჰყავთ.
რამდენიმე დღეში სასამართლო პროცესზე მათიასს, იშტვანსა და ლადისლასს დახვრეტას მიუსჯიან, ხოლო სარკანის უდანაშაულოდ სცნობენ. მეგობრები შეეგუებიან თავიანთ ბედს, მაგრამ აწუხებთ კითხვა, თუ ვინ გასცა ისინი. ამაზე პასუხს ისინი მაშინ იღებენ, როცა ყურს მოჰკრავენ სილას ტორონთალისა და სარკანის საუბარს მათი საკნის გვერდით. ამ საუბრით მათთვის ყველაფერი აშკარა ხდება და გადაწყვეტენ გაქცევას. იშტვანი და მათიასი გარბიან, მაგრამ ლადისლასს პოლიციელები მოუსწრებენ და გაქცევას ვეღარ ახერხებს. ორი მეგობარი ზღვაში ვარდებიან და ტალღებთან მათი ხანგრძლივი ბრძოლის შემდეგ ხმელეთზე ამოყოფენ თავს. ჟანდარმები ყველგან დაძრწიან და ეძებენ. მათი მპოვნელისთვის 5 000 ფლორინია დაწესებული. მათიასი და იშტვანი თავს მებადურ ანდრეა ფერატოს სახლს შეაფარებენ, მაგრამ მათ ყველგან დაჰყვება ერთი პიროვნება გვარად კარპენა. როცა დაინახავს, რომ გაქცეულებმა ანდრეა ფერატოს სახლს შეაფარეს თავი, მაშინვე მივა მასთან და მისი ქალიშვილის მარიას ხელს სთხოვს. ანდრეა ფერატო მტკიცე უარს ეტყვის მას, ხოლო კარპენა შურისძიებას დაჰპირდება და რამდენიმე წუთში ფერატოს სახლში ჟანდარმებს მოიყვანს. მათიასი და იშტვანი ძლივს ახერხებენ გაქცევას, ხოლო ანდრეა ფერატოს სამუდამოდ ციხეში გზავნიან. ჟანდარმები გაქცევის დროს იშტვან ბათორის დაჭრას, ხოლო შემდეგ დაჭერას მოახერხებენ. მათიას შანდორი კი ზღვაში შევა და ისიც მკვდარი ეგონებათ, თუმცა მისი გვამის პოვნასაც ვერ ახერხებენ. მეორე დღეს იშტვანსა და ლადისლასს დახვრეტენ.
ამ ამბიდან 15 წელი გავა. უნგრეთში ვინმე პესკადისა და მატიფუს კონცერტი იმართება. პესკადი ჩხირივით გამხდარი და სუსტი პიროვნებაა, ხოლო მატიფუ - ჰერკულესივით ძლიერი. ამ დროს, ნავსადგურში ღუზას ვინმე ექიმ ანტეკირტის (მათიას შანდორის) იახტა ჩაუშვებს. ის მათიას შანდორია, თუმცა ინკოგნიტოდ სურს დარჩენა და თავისი კუნძულის, ანტეკირტას სახელს ირქმევს. ის მსახურად აიყვანს ამ ორ ჟონგლიორს.
ცოტა ხანში ანტეკირტი შეიტყობს, რომ იშტვან ბათორის ვაჟს, პიერ ბათორის უყვარს სილას ტორონთალის ქალიშვილი, სავა ტორონთალი. იგი მაშინვე მათი ურთიერთობის ჩაშლას მოინდომებს და ამისათვის ყველაფერს აკეთებს. თანაც, სავას ცოლად მოყვანა სურს სარკანის, რათა დიდი ქონების მფლობელი გახდეს. როცა პიერი სავასა და სარკანის დანიშვნის შესახებ გაიგებს, მაშინვე სადღაც მიდის და უკან მძიმედ დაჭრილი ბრუნდება ყველას ჰგონია, რომ მან თავის მოკვლა სცადა. სინამდვილეში კი იგი სარკანიმ დაჭრა. ექიმ ანტეკირტის ჰიპნოზის საშუალებით, ბათორი იძინებს ისე, რომ ყველას მკვდარი ჰგონია და ასაფლავებენ. ექიმი ანტეკირტი კი მატიფუს მის კუბუს ამოაღებინებს, პიერს გააცოცხლებს და თავის იახტაზე მიჰყავს. აქ იგი ყველაფერს უყვება მას, იმასაც, რომ სავა ტორონთალი არის შეთქმულთა გამცების შვილი და ქორწინდება მეორე შეთქმულთა გამცემზე. მართალია, პიერს ეს ყველაფერი ძალიან ატკენს გულს, მაგრამ მამის გულისთვის შურისძიების დაწყება სურს. ექიმს იგი მიჰყავს კუნძულ ანტეკირტაზე.
ცოტა ხანში, ექიმი ანტეკირტი მოახერხებს ანდრეა ფერატოს შვილების, ლუიჯისა და მარიას პოვნასაც. ლუიჯის თავის იახტა "ელექტროზე" კაპიტნის თანაშემწედ ნიშნავს და ორივე საკუთარ კუნძულზე მიჰყავს.
სინამდვილეში, სავა ტორონთალი სილას ტორონთალის შვილი არ არის. იგი გრაფ მათიას შანდორის შვილია, რომელიც 15 წლის წინ გაიტაცეს და სილას ტორონთლს მიუყვანეს. სასამართლოს გადაწყვეტილებით, როცა გრაფის ქონება დააყადაღეს, ერთი ნახევარი გამცემებმა მიიღეს, ხოლო მეორე ნახევარს სავა შანდორი მაშინ მიიღებდა, როცა 18 წლის გახდებოდა. სარკანის იმიტომ სურდა მისი ცოლის მოყვანა, რომ, როცა სარას 18 წელი შეუსრულდებოდა, მას სავა შანდორად აღიარებდა და მიიღებდა ქონებას. ეს ყველაფერი სილასის ცოლმა პიერ ბათორის დედას სიკვდილის წინ მისწერა. როცა ამას ექიმი გაიგებს, ძალიან ინანებს თავის გადაწყვეტილებას და სარას საძებნელად წასვლას გადაწყვეტს. ამ დროს, მას ტყვედ ჩაგდებული ჰყავს ანდრეა ფერატოს გამცემი, კარპენა და სილას ტორონთალი. ის სასწრაფოდ მიდის სილასსთან და ეკითხება, თუ სადაა სავა შანდორი. ის პასუხს ეუბნება, მაგრამ ადგილზე მისულთ სავა და სარკანი არ დახვდებათ, მაგრამ სავას წერილიდან მიხვდებიან, რომ ისინი ტრიპოლში წავიდნენ.
ყველანი ტრიპოლში წავლენ. პესკადს დაევალება სარას იმ სახლიდან გამოყვანა, სადაც მასთან ერთად სარკანი და მისი აგენტი ნამირი არიან. პესკადს თითქმის მიღწეული ჰქონდა მიზანი, როცა სარკანი და ნამირი მივიდნენ მათთან. სავა აივნიდან ხტება და მას მატიფუ იჭერს, შემდეგ ჩამოდის პესკადიც და ყველანი ერთად გარბიან სავა შანდორთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სათავგადასავლო რომანები კატეგორია:ჟიულ ვერნის რომანები კატეგორია:1885 წლის რომანები კატეგორია:ფრანგული რომანები
აილენდედი
აილენდედი (Islandeady; Oileán Éadaígh) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში, კასლბარსა და უესტპორტს შორის.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
კალუში
კალუში (Калуш) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ივანო-ფრანკივსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 67624 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ივანო-ფრანკივსკის ოლქის ქალაქები
The Great Shake
The Great Shake — იტალიური ელექტრონული ჯგუფ Planet Funk-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2011 წელს. ალბომი ჩაიწერა ვოკალისტ სერჯიო დელა მონიკას მონაწილეობით.
სიმღერების სია
* - ვოკალი - ჯულიანო სანჯორჯი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Planet Funk-ის ალბომები კატეგორია:2012 წლის ალბომები კატეგორია:Universal Records-ის ალბომები
ხაბელაშვილების ხიდი
300px|მინი ხაბელაშვილების ხიდი — ხიდი შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხაბელაშვილებში. აუშენებია გვარად ბერიძეს, ხაბელაშვილების მკვიდრს XVIII საუკუნეში. ხიდი სიგრძით 26 მეტრს აღწევს და დაახლოებით სამი საუკუნისაა. იგი ოსტატს სოფლების ერთმანეთთან დასაკავშირებლად აუგია, თუმცა არსებობს მოსაზრებაც, რომ ხიდს წარსულში სატრანზიტო მნიშვნელობა ჰქონდა და შუახევის მუნიციპალიტეტის ჭვანისწყლის ხეობის სოფლების — ბრილის, ზემო ხევისა და ბარათაულის დამაკავშირებელი გზა იყო, რომელიც ასევე უკავშირდებოდა ხულოს მუნიციპალიტეტთან დამაკავშირებელ გზას.
ხიდი თავისი ავთენტურობით, მშენებლობისას გამოყენებული ელემენტებითა და გადახურვით უნიკალური და უიშვიათესია მთელ დასავლეთ საქართველოში. ხის კოჭებიანი ხიდი ქვის ბურჯებზეა დაყრდნობილი, მშენებლობისას გამოყენებულია ხის უნიკალური ჯიშები: წაბლი — ხიდის მზიდ და საყრდენ მალებად, ურთხმელი — მალებად ბურჯებში, ჭერის ქვეშ (გადახურვისას) და მუხა — საყრდენ ბოძებად. იატაკი, მოაჯირი და გადახურვის კოჭები ხისაა. იგი სახურავით მთლიან სიგრძეზეა გადახურული, ხოლო ბოლოები სამკუთხა ფრონტონებით ბოლოვდება. გადახურვის დამჭერი ძელები რკალური ფორმისაა. გადახურვა ეყრდნობა ხიდის მიმყოლად განლაგებულ ბოძებს, რომლებიც გამაგრებულია დახრილად, განლაგებული ძელებით. ხიდის ბალავარო ქვითკირითაა ნაგები. ასევე აღსანიშნავია, ისიც, რომ ხიდი ბზის მასალითაცაა აგებული. ადრე იგი ხის კოჭებიანი ყავრით იყო გადახურული, მაგრამ XX საუკუნის ბოლოს თუნუქით გადახურეს, დაზიანებების გამო.
2013 წელს, საქართველოს კულტურისა და ძეგლთა დაცვის მინისტრის №3/182 ბრძანებით, ხაბელაშვილების ხიდს კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ხიდები კატეგორია:საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები
იგრიყი
იგრიყი (İqriq) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1598 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
პრეტიბიალური მიქსედემა
პრეტიბიალური მიქსედემა (მიქსოედემა (UK), ასევე ცნობილია როგორც, გრეივსის დერმოპათია, თიროიდული დერმატოპათია, ჯადასონ-დოზეკერის დაავადება ან მიქსოედემა tuberosum) არის ინფილტრაციული დერმოპათია, გრეივსის დაავადების იშვიათი გართულება. სიხშირე გრეივსის დაავადებიან პაციენტებში 1-5 %.
გამოვლინება
ის ჩვეულებრივ გამოვლინდება თავისით, როგორც ცვილი, კანის გაუფერულებით და გამკვრივებით — კლასიკური აღწერილობით მას ეწოდება — ფორთოხლის ქერქი, ქვედა კიდურის წინა ზედაპირზე, ვრცელდება ტერფის დორსალურ ზედაპირამდე, არა სიმსივნური ედემა კანის სხვა და სხვა ადგილას. გავრცელებულ შემთხვევებში, ის შეიძლება გავრცელდეს ტორსზე, ზედა კიდურებზე, სახეზე, კისერზე, ზურგზე, მკერდზე და ყურებზე.
დაზიანებები, როგორც ცნობილია ძალიან ნელა იკურნება. მალამოს წასმით დაზიანებულ ადგილას მსუბუქდება წვის შეგრძნება და ტკივილი. იგი ზოგჯერ თან ერთვის არა-ტოქსიკურ გრეივსის დაავადებას, ჰაშიმოტოს თიროიდიტს და stasis dermatitis-ს. შრატი შეიცავ მოცირკულირე ფაქტორებს, რომლებიც ასტიმულირებს ფიბრობლასტებს გაზარდოს გლიკოზამინოგლიკანების სინთეზი.
რისკ ფაქტორები
არსებობს სამედიცინო ლიტერატურაში ასეთი მოსაზრება რომ, გრეივსის დაავადების დროს ჰიპერთირეოდიზმის შემთხვევაში რადიოაქტიური იოდით მკურნალობა არის გამშვები მექანიზმი პრეტიბიალური მიქსედემის  განვითარებაში. გრეივსის ოთალმოპათიას და პრეტიბიალურ მიქსედემას აქვთ განვითარების ერთი და იგივე მექანიზმი.
სხვა გამშვები მექანიზმი ოფთალმოპათიის მოიცავს თირეოიდული ჰორმონების დისბალანსს, თამბაქოს წევას, მაგრამ ამ ფაქტორებს, როგორც კვლებებით დამტკიცდა აქვთ მცირე დამამტკიცებელი საფუძველი პრეტიბიალური მიქსედემის განვითარებაში.
დიაგნოზი
ბიოფსიით დაზიანებულ კანში ვლინდება მუცინი დერმაში. ის არ იზრდება ფიბრობლსტებში. დროთა განმავლობაში შესაძლოა განვითარდეს მეორადი ჰიპერკერატოზი. ბევრ პაციენტს აღენიშნება თანა არსებული stasis dermatitis. ელასტიური ლაქები გამოვლინდება შემცირებით ელასტიურ ქსოვილში.
სქოლიო
კატეგორია:კანის დაავადებები
ათბასარი
სქოლიო
კატეგორია:ათბასარის რაიონის დასახლებული პუნქტები კატეგორია:ყაზახეთის ქალაქები
განდჰარი (მაჰაბჰარატა)
მინი განდჰარი' - ინდური ეპოსის "მაჰაბჰარატას" პერსონაჟი. გჰანდარას სამეფოს პრინცესა, შაკუნის და, ჰასტინაპურას ბრმა მეფის, დჰრიტრაშტრას ცოლი და ასი ვაჟის და ერთი ქალიშვილის, კაურავების დედა.
ახალგაზრდობა და ქორწინება
განჰდარი სუბალაშის, განდჰარას მეფის ქალიშვილი იყო. ბავშვობიდანვე განდჰარი გამოირჩეოდა ღვთისმოსაობითა და სათნო ბუნებით. განდჰარი ითვლებოდა მატის ინკარნაციად. ნათქვამია, რომ ქალიშვილობაში მან შთაბეჭდილება მოახდინა შივაზე და მან ასი შვილის ყოლის ძღვენი მისცა - ამის ზუსტი მიზეზები უცნობია. ბჰიშმასთვის განდჰარის ეს უნარი მისი კურუს სამეფო ოჯახის უფროს რძლად არჩევის მთავარი მიზეზი გახდა - მათ აღარ მოუწევდათ ტახტის მემკვიდრის გარეშე დარჩენის ფიქრი.
ბჰიშმას შუამდგომლობით განდჰარი ცოლად დჰრიტარაშტრაზე, კურუს სამეფოს უფროს მემკვიდრეს მისცეს. მაჰაბჰარატა მის სათნოებას და თავდადებას გამოსახავს - როდესაც მან შეიტყო, რომ მისი მომავალი მეუღლე ბრმად დაიბადა, მან თვალები ნაჭრით გადაიკრა და ნაჭერი შემდგომში მხოლოდ ერთხელ მოიხსნა. რომ ქმრის სწორი გამხდარიყო. სხვა ვერსიით ეს პროტესტის გამოხატვა იყო. განდჰარის ქორწინება აღინიშნება, როგორც პოემის მთავარი კონფლიქტის ერთ-ერთი მიზეზი - გჰანდარის ძმა ქორწინებით განრისხებული იყო, რადგან კურუს სამეფომ, რომელმაც აქამდე განდჰარა დაამარცხა და სხვა უფლისწულები ბრძოლაში მოკლა, მოგებული პრინცესა ბრმაზე დააქორწინა. მას ეზიზღებოდა კურუს სამეფო ოჯახი და მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ბიძაშვილების შორის კონფლიქტის გამწვავებაში. მარცხნივ|მინი ბრმა უფლისწულს ტახტზე უარი ათქმევინეს, მაგრამ მისმა ძმამაც ტახტზე უარი თქვა და ის ფაქტიურ მეფედ დარჩა, განდჰარი კი - ფაქტიურ დედოფლად. განდჰარი ორსულდება, მაგრამ ორი წელიწადის განმავლობაში შვილი არ უჩნდება. როდესაც მან უთხრეს, რომ მისი ქმრის ძმის პანდავის ცოლმა კუნტიმ მემკვიდრე გააჩინა, გაღიზიანებულმა განდჰარიმ მუცელში ხელი ჩაირტყა და მშობიარობა დაეწყო. შვილის მაგივრად მას ხორცის ბურთი გაუჩნდა. ერთ-ერთმა ყოვლისმცოდნე ბრძენმა ხორვი ას ერთ ნაწილად დაჰყო და კარაქში ჩადო - ერთ თვეში მათგან ასი ვაჟი გაიზარდა და ერთი ქალიშვილი, რომლის კარაქს ბრძენმა წყალიც შეასხა. უფროსი ვაჟის - დურიოდჰანას (პოემის მთავარი ანტაგონისტი) გაჩენა ცუდი ნიშნებით სავსე იყო, ის "ვირივით ტიროდა, ცეცხლს ისროდა და ქარიშხალი მოაწყო". ბრაჰმანებმა მეფეს მისი მიტოვება ურჩია, მაგრამ მან ვერ შეძლო საყვარელ შვილზე უარის თქმა. ითვლება, რომ ქორწინების შემდეგ განდჰარიმ თვალები მხოლოდ ერთხელ - უფროსი შვილის სანახავად გაახილა და ერთი მზერით მისი სხეული საუცხოო ძალით აავსო.
შემდგომი წლები
კურუკშეტრას ომში მისი ასივე ვაჟი დაიხოცა. ნათქვამია, რომ ამის გაგების შემდეგ ის ისეთი რისხვით აღივსო, რომ მისმა მზერამ ნაჭრიდან უფროსი პანდავის თითი გააშავა. მან ღმერთი კრიშნა დაწყევლა, რომ მისი შთამომავლობა განდჰარის შვილების მსგავდსად დაიხოცება და მისი სამეფო განადგურდება. კრიშნამ წყევლა უყოყმანებლად მიიღო და ომიდან 36 წელიწადში წყევლა ახდა. ის გარდაიცვალა ჰიმალაებში სალოცავად წასვლისას ტყის ხანძარში.
წყაროები
კატეგორია:ინდოეთი კატეგორია:ლიტერატურა კატეგორია:მითოლოგია
მაურო გევგეოზიანი
მაურო გევგეოზიანო (Մաուրո Գևգեոզյան; დ. 10 მაისი, 1986, მონტევიდეო, ურუგვაი) — სომეხი-ურუგვაელი ფეხბურთელი. პოზიციით თავდამსხმელი. იგი 2014 წელს თამაშობდა სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში. ამჟამად თამაშობს კლუბ ატლეტიკო ტემპერლეიში.
საკლუბო კარიერა
მონტევიდოში დაბადებულმა მაურო გევგეოზიანმა პროფესიონალური საფეხბურთო კარიერა კლუბ ფენიქს მონტევიდოში დაიწყო. ამ კლუბში იგი გახდა Cerrito-ს ბომბარდირი და კლუბთან ერთად ურუგვაის მეორე დივიზიონის ჩემპიონი. სომხეთის კლუბ პიუნიკ ერევანში მცირე დროით (2007) ყოფნისას მან მოიგო 2007 წლის სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგა. შემდგომ, 2008 წელს, იგი დაბურნდა ფენიქსში და საკუთარი თავი წარმოაჩინა, როგორც მეორე დივიზიონის ერთ-ერთი მთავარი ბომბარდირი. ასეთმა თამაშმა იგი 2009 წლის ჩილეს პირემერა დივიზიონის დასრულებისას, მიიყვანა ჩილეს კლუბ „ევერტონი ვინია-დელ-მარში“. ტრავმის მიუხედავად, მან მაინც მოახერხა „პლეი-ოფ“-ში შესვლა. 2010 წელს გევგეოზიანი იყო კლუბის ძირითადი ბომბარდირი.
2011 წელს იგი შეუერთდა კლუბ პენაროლის, რომელთან ერთადაც მოიგო 2011-12 წლების ურუგვაის პრიმერა დივიზიონის სეზონი. იგი ბომბარდირების სიაში, 7 გოლით, მე-10 ადგილზე იყო. ამის მიუხედავად, იგი მოედანზე მცირე დროს იღებდა. აქედან გამომდინარე, კვლავ დაბრუნდა ფენიქსში 2012 წელს და კვლავ გახდა გუნდის მნიშვნელოვანი ბომბარდირი; აღსანიშნავია პერაროლთან გამართული შეხვედრა, რომლის წინააღმდეგაც 2 თამაშში 3 გოლი გაიტანა.
2013 წლის იანვარში, იგი გაყიდეს პარაგვაის კლუბ ლიბერტადში. კლუბში მისი დებიუტი შედგა 2013 წლის 11 თებერვალს, პარაგვაის პრიმერა დივიზიონის ეგიდით გამართულ შეხვედრაში, რომელშიც ლიბერტადი გუარანის დაუპირისპირდა.
საერთაშორისო კარიერა
სპეკულაცია, იმის შესახებ რომ მაურო გევგეოზიანი სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებს შეუერთდებოდა 2012 წლის ნოემბერში დაიწყო. მთავარმა მწვრთნელმა ვარდა მინასიანმა სატელევიზიო ინტერვიუს დროს თქვა რომ გევგეოზიანის მოწვევა სურდა; თავად გევგეოზიანი ამ ფაქტს სიხარულით შეხვდა და თქვა, რომ თუ იგი სომხეთის ეროვნულ ნაკრებში ითამაშებდა ეს მისთვის და მისი ოჯახისთვის დიდად სასიხარულო იქნებოდა.
პირადი ცხოვრება
გევგეოზიანი დაიბადა სომხეურ ოჯახში, ურუგვაიში. მიუხედავად იმისა, რომ პერუელმა გულშემატკივრებმა მას სხვა ზედმეტსახელი დაარქვეს, მას მისი თანაგონდელეები მოიხსენიებენ როგორც El Armenio. გევგეოზიანი პირადად ამაყობს საკუთარი მეტსახელით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები კატეგორია:ურუგვაელი ფეხბურთელები
ისნოვი
ისნოვი (İsnov) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 399 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
მარია ზახაროვა
მარია ზახაროვა (Мари́я Влади́мировна Заха́рова; დ. 24 დეკემბერი, 1975, მოსკოვი ) — რუსი დიპლომატი, რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციის და ბეჭდვის დეპარტამენტის დირექტორი (რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ოფიციალური წარმომადგენელი) 2017 წლის 26 დეკემბრიდან. რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტროს კოლეგიის წევრი, ისტორიულ მეცნიერებათა კანდიდატი.
კარიერა
1998 წელს მარია ზახაროვამ დაამთავრა მოსკოვის სახელმწიფო საერთაშორისო ურთიერთობების ინსტიტუტის საერთაშორისო ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი, აღმოსავლეთმცოდნეობისა და ჟურნალისტიკის სპეციალობით. სტუდენტობის წლებში ზახაროვა მუშაობდა რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ზუბოვსკის ბულვარის პრეს-ცენტრში, უნივერსიტეტის ბოლო კურსზე გადიოდა პრაქტიკას რუსეთის საელჩოში ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკაში.
1998 წლიდან ზახაროვა შედიოდა ჟურნალ „დიპლომატიური ცნობარის“ რედაქციაში (გაზეთს გამოსცემს რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტრო), შემდეგ კი მუშაობდა რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციის და ბეჭდვის დეპარტამენტში.
2003—2005 წლებში ზახაროვა იყო რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციისა და ბეჭდვის დეპარტამენტის მედიის ოპერატიული მონიტორინგის განყოფილების ხელმძღვანელი.
2005—2008 წლებში ზახაროვა იყო გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში (ქალაქ ნიუ-იორკში) რუსეთის მუდმივი წარმომადგენლობის პრეს-სამსახურის ხელმძღვანელი.
2008—2011 წლებში ზახაროვა კვლავ რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციის დეპარტამენტის განყფილების ხელმძღვანელია, ხოლო 2011 წლის 10 აგვისტოდან 2015 წლამდე იკავებდა რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ინფორმაციისა და ბეჭდვის დეპარტამენტის დირექტორის მოადგილის პოსტს. მის მოვალეობებში შედიოდა საგარეო საქმეთა სამინისტროს ოფიციალური წარმომადგენლის ბრიფინგების ორგანიზაცია და ჩატარება, საგარეო საქმეთა სამინისტროს სოციალური ქსელების მუშაობის ორგანიზება და საგარეო საქმეთა მინისტრის, სერგეი ლავროვის უცხოური ვიზიტების შესახებ ინფორმაციის გავრცელება.
2014 წელს, როდესაც დეპარტამენტი გახდა „რუნეტის პრემიის“ ლაურეატი „კულტურის, მედიის და მასობრივი კომუნიკაციების“ ნომინაციაში, ოფიციალურ ცერემონიაზე ჯილდო მარია ზახაროვას გადაეცა.
2015 წლის 24-25 სექტემბერს, სანქტ-პეტერბურგში ჩატარებული ქალთა ევრაზიული ფორუმის მომზადების საორგანიზაციო კომიტეტის ერთ-ერთი წევრი მარია ზახაროვა იყო.
იგი არის რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა სამინისტროს კოლეგიის წევრი, რუსეთის საგარეო და თავდაცვითი პოლიტიკის საბჭოს წევრი.
რუსულის გარდა, იცის ინგლისური და ჩინური ენები.
2017 წლის 26 იანვარს ზახაროვამ მიიღო პირველი ორდენი თავის კარიერაში. კრემლში მეგობრობის ორდენი მას პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა გადასცა. 30 ცნობილი სახელმწიფო და საზოადოებრივი დაჯილდოების ცერემონიაზე პრეზიდენტმა პუტინმა აღნიშნა, რომ ყველა დაჯილდოებული გამოირჩეოდა ოსტატობის უმაღლესი დონით, სრული თავდავიწყებით მუშაობის შესძლებლობით, და, რაც მთავარია, დასახული მიზნების განხორციელებით.
ოჯახი
ზახაროვას მეუღლე არის ანდრეი მაკაროვი, მუშაობს მენეჯერად ერთ-ერთ რუსულ კომპანიაში, განათლებით არის ინჟინერი. ისინი დაქორწინდნენ 2005 წლის 7 ნოემბერს, როდესაც ზახაროვა იქ მუშაობდა. 2010 წლის 30 ივნისს შეეძინათ ქალიშვილი მარიანა.
კრიტიკა
სოფიაში წითელი არმიის ძეგლზე ანტისემიტური წარწერების გამოჩენის შემდეგ, ზახაროვამ 2017 წლის 2 ნოემბერს საგარეო საქმეთა სამინისტროს ბრიფინგზე განაცხადა: „ეს გამოხტომა არის განსაკუთრებით ცინიკური იმის გათვალისწინებით, რომ მეორე მსოფლიო ომის დროს ჩვენი მეომრების წყალობით მოხერხდა ბულგარეთიდან ებრაელების დეპორტაციის პრევენცია და შესაბამისად, 50 000 ადამიანის გარდაუვალი სიკვდილისგან დახსნა“. საპასუხოდ, ბულგარეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროში აღნიშნეს, რომ „როდესაც ბულგარელი მოქალაქეები დგებოდნენ ნაცისტთა სიკვდილის ბანაკებში მიმავალი მატარებლების რელსებზე, როდესაც ბულგარული პოლიტიკური, ეკონომიკური და ინტელექტუალური ელიტის წარმომადგენლები წერდნენ ბულგარელი ებრაელების დასაცავ წერილებს, ხოლო ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის უმაღლესი იერარქები უერთდებოდნენ ებრაელებს, რომელთაც დეპორტაცია ემუქრებოდათ და ამბობდნენ, რომ მათი თანამემამულეები ბანაკში მხოლოდ მათთან ერთად გაემგზავრებოდნენ, წითელი არმია ბულგარეთის საზღვრებისგან ათასი კილომეტრით იყო დაშორებული“, ხოლო ბულგარელი ებრაელების ორგანიზაცია „შალომში“ ხაზი გაუსვეს, რომ „ებრაელების გადარჩენა დიდწილად არის ბულგარელი ხალხის, ბულგარული მართლმადიდებლური ეკლესიის და ბულგარული ანტიფაშისტური მოძრაობის დამსახურება“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:რუსი დიპლომატები კატეგორია:XXI საუკუნის დიპლომატები კატეგორია:აღმოსავლეთმცოდნეები კატეგორია:რუსი ჟურნალისტები კატეგორია:რუსი ისტორიკოსები კატეგორია:XXI საუკუნის ისტორიკოსები კატეგორია:რუსი სინოლოგები
სტურზენი
სტურზენი (Sturzeni) — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 212 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 526 ადამიანს შეადგენდა.
ჯენის პორტრეტი
ჯენის პორტრეტი — უილიამ დიტერლის 1948 წლის ფენტეზის ჟანრის ფილმი, რომელიც რობერტ ნათანის ნოველაზეა დაფუძნებული. ფილმში მონაწილეობენ ჯენიფერ ჯოუნსი და ჯოზეფ კოტენი.
სტურზენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
ჯენის პორტრეტი
ადაპტაციები
1946 წლის 4 დეკემბერს, „ჯენის პორტრეტი“ რადიო პროგრამაში - „Academy Award“ - წარმოადგინეს. ამ ადაპტაციაში ჯოან ფონტეინი მონაწილეობდა. 1949 წლის 31 ოქტომბერს რადიოთეატრმა - Lux Radio Theatre - ფილმის ერთსაათიანი ადაპტაცია წარმოადგინა, რომელშიც კვლავ ჯოზეფ კოტენი მონაწილეობდა, მაგრამ ჯენის როლი ენ ბაქსტერმა მოირგო.
კოლომია
კოლომია (Коломия) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ივანო-ფრანკივსკის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 61429 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ივანო-ფრანკივსკის ოლქის ქალაქები
სანტა-ელენა (პარანა)
სანტა-ელენა (პარანა) (Santa Helena) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 258 მეტრზე. მიეკუთვნება დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ტოლედუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 23 413 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 30.88 კმ²-ზე. ფართობი 758 227 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მოლალანი (ლერიქი)
მოლალანი (Molalan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1035 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ისნოვყიშლაყი
ისნოვყიშლაყი (İsnovqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 955 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
გლენამოი
გლენამოი (Glenamoy; Gleann na Muaidhe) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
რომნი
ისტორია
პირველად იხსენიება 1096 წელს. 1239 წელს დაიპყრეს მონღოლებმა. 1362 წლიდან შევიდა ლიტვის დიდ სამთავროში. პოლონეთის დიდი დანაწილების შემდეგ დაიკავა რუსეთის სამეფომ. 1781 წელს მიენიჭა ქალაქის სტატუსი. 1941-1943 წლებში ოკუპირებული იყო მესამე რაიხის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:სუმის ოლქის ქალაქები
უშურეი
უშურეი (Uşurei) — სოფელი მოლდოვაში, რიშკანის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 149 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 458 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიშკანის რაიონის სოფლები
ბილოპილია
ბილოპილია (Білопілля) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს სუმის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 16880 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:სუმის ოლქის ქალაქები
ისფიქი
ისფიქი (İspik) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1278 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები