cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ელიზაბეთ ბრიტანელი (1770-1840)
ბიოგრაფია
1820 წლის 20 იანვარს ფრიდრიხმა მამისაგან მემკვიდრეობით მიიღო ჰესენ-ჰომბურგის ლანდგრაფობა, რითაც ელიზაბეთი ამ პატარა გერმანული სამთავროს ლანდგრაფინია გახდა. თავისი ბრიტანული პენსიისა და სეფექალების დახმარებით, ელიზაბეთმა მოახერხა იქაური პატარა სასახლისათვის რეკონსტრუქციის ჩატარება და ჰომბურგის დიდებულ სასახლედ გადაქცევა. თავის მხრივ, ეს სამეფო კარი არაფრით ჰგავდა ბრიტანეთისას. აქ ელიზაბეთმა უარი თქვა მკაცრ ინგლისურ ეტიკეტზე და თავის ქმართან ერთად სრულიად თავისუფლად და ბედნიერად დაიწყო ცხოვრება.
მიუხედავად ბედნიერი ქორწინებისა, ფრიდრიხსა და ელიზაბეთს შვილები არ ჰყოლიათ. ფრიდრიხი 1829 წლის 2 აპრილს, 59 წლის ასაკში გარდაიცვალა. ამის შემდეგ ელიზაბეთმა კიდევ თერთმეტი წელი იცოცხლა და გარდაიცვალა 1840 წლის 10 იანვარს ფრანკფურტში, 69 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს ჰომბურგის მავზოლეუმში, მეუღლის გვერდით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 22 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1770 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1840 კატეგორია:ჰანოვერის დინასტია კატეგორია:ბრიტანეთის პრინცესები
ადალარი
ადალარი (Adalar), ასევე ცნობილია, როგორც პრინცის კუნძულები (Prens Adaları), სტამბოლის კუნძულები (İstanbul Adaları) და წითელი კუნძულები (Kızıl Adalar) — არქიპელაგი სტამბოლის სანაპიროზე, თურქეთში, მარმარილოს ზღვაში. კუნძულები ერთობლიობაში წარმოადგენენ სტამბოლის პროვინციის ადალარის რაიონს. ადალარის რაიონის მერია ატილა აითაჩი (სრპ).
რაიონი შედგება ოთხი დიდი კუნძულისგან: ბიუიუქადა („დიდი კუნძული“) 5.46 კმ² ფართობით, ჰეიბელიადა 2.4 კმ² ფართობით, ბურგაზადა („ციხე-კუნძული“) 1.5 კმ² ფართობით, ქინალიადა 1.3 კმ² ფართობით და ხუთი მცირე ზომის კუნძული: სედეფის კუნძული („დედა-მარგალიტი კუნძული“) 0.157 კმ² ფართობით, იასიადა 0.05 კმ² ფართობით, სილივრიადა 0.05 კმ² ფართობით, ქაშიქადასი („კოვზის კუნძული“) 0.006 კმ² ფართობით და თავშანადა („კურდღლის კუნძული“) 0.004 კმ² ფართობით.
ტურიზმი და ტრანსპორტი
ზაფხულის თვეებში, პრინცის კუნძულები პოპულარული მიმართულებაა სტამბოლიდან ერთდღიანი მივლინებისთვის. კუნძულებზე სამანქანო სატრანსპორტო საშუალებები არ არსებობს, ამიტომ სატრანსპორტო საშუალებად გვევლინება ცხენები და საზიდავები, რომლებიც საოცრად მშვიდობიანი არიან სტამბოლისგან განსხვავებით. კუნძულები სტამბოლიდან ბორნით მგზავრობის რამდენიმე წუთის მანძილზე იმყოფებიან, ხოლო ბორნები ქალაქის აზიური ნაწილიდან ბოსტანჯის, ქართალისა და მალთეფეს სადგურებიდან, ევროპული ნაწილიდან კი ქაბათაშის სადგურიდან გადიან. ბორნების უმეტესობა ცხრა კუნძულიდან ოთხის გარშემო მოძრაობენ: ქინალიადას, ბურგაზადას, ჰეიბელიადას და ბოლოს, ბიუიუქადას გარშემო. საბორნე სერვისებს ექვსი სხვადასხვა კომპანია უზრუნველყოფს. გაზაფხულსა და შემოდგომაზე, კუნძულებზე გარემო უფრო მშვიდი და სასიამოვნოა, თუმცა, ზღვა გაზაფხულზე, შემოდგომასა და ზამთარში, შეიძლება უფრო მღელვარე იყო, ხოლო კუნძულები ხანდახან გარე სამყაროდან მოწყვეტილია, როდესაც საბორნე მომსახურება უქმდება წვიმისა და მაღალი ტალღების გამო. ზამთრის პერიოდში, ცივი და ძლიერი ქარისა და საბორნე რეისების გაუქმების შედეგად, კუნძულები თითქმის მიტოვებულია. რაც შეეხება კულტურულ ტურიზმს, ბიუიუქადაზე განლაგებულია სტამბოლის პირველი და ერთადერთი საქალაქო მუზეუმი — „პრინცის კუნძულების მუზეუმი“.
ისტორია
thumb|left|ერთ-ერთი ქუჩა [[ბიუიუქადაზე.]] thumb|[[ბიუიუქადას საბორნე სადგური.]] ბიზანტიურ ეპოქაში, კუნძულს იყენებდნენ მთავრებისა და სამეფო ოჯახის წევრების გადასახლების ადგილად, მოგვიანებით, კუნძულს ამავე მიზნით ოსმალეთის სულთნების ოჯახის წევრების გადასახლებითვისაც იყენებდნენ, ზუსტად აქედან მომდინარეობას კუძულების სახელწოდებაც. კუნძული, 1453 წელს კონსტანტინოპოლის ალყის დროს, ოსმალეთის ფლოტმა დაიპყრო. XIX საუკუნეში, კუნძულები სტამბოლის მდიდარი ოჯახების პოპულარული კურორტი გახდა, სადაც დღემდე შემორჩა ვიქტორიანული ეპოქის კოტეჯები და სახლები.
ჰალკის სემინარია, ოფიციალურად ჰალკიის სასულიერო სკოლა (Ortodoks Ruhban Okulu და Θεολογική Σχολή Χάλκης), დაარსდა 1844 წლის 1 ოქტომბერს კუნძული ჰალკიზე (ჰეიბელიადა), პრინცის კუნძულების სიდიდით მეორე კუნძული მარმარილოს ზღვაში. ეს იყო კონსტანტინოპოლის მართლმადიდებლური ეკლესიის საპატრიარქოს თეოლოგიის ძირითადი სკოლა, სანამ 1971 წელს თურქეთის პარლამენტმა არ აკრძალა კერძო უმაღლესი სასწავლებლები. სასულიერო სკოლა მდებარეობს კუნძულის „იმედის ბორცვზე“, ბიზანტიური ეპოქის წმინდა სამების მონასტერის ადგილას. დღეს სკოლის შენობა ეკუთვნის მონასტერს და გამოიყენება კონფერენციების მასპინძლობისთვის.
1912 წელს, კუნძულებზე 10 250 ბერძენი და 670 თურქი ცხოვრობდა. კუნძულები, დროთა განმავლობაში ეთნიკურად უფრო თურქული გახდნენ, როდესაც მდიდარი თურქი მეიახტეების ჩასახლება დაიწყო, ხოლო ეს პროცესი თურქეთის რესპუბლიკის პირველ დღეებიდან დაიწყო, როდესაც ბიუიუქადის ბრიტანული იახტკლუბი ანადოლუს იახტკლუბს გადაეცა, თურქი პარლამენტარებისთვის სტამბოლში ზაფხულის გასატარებლად. კუნძულები წარმოადგენენ საინტერესო ანომალიას, რადგან ისინი გვთავაზობენ გავიგოთ იშვიათ, თუმცა არასრულ მულტიკულტურულ საზოგადოებას თანამედროვე თურქეთში, შესაძლოა ისეთ მულტიკულტურულ საზოგადოებრივ მიდრეკილებას, რომელიც ოსმალეთის იმპერიის დროს არსებობდა, ისეთ ადგილებში, როგორიცაა სტამბოლი/კონსტანტინოპოლი. 1950-იანი წლების დასაწყისში, თითოეული დასახლებული კუნძული თურქეთის ეთნიკური უმცირესობების უმნიშვნელოვანეს თემებს წარმოადგენდა, რაც ახლა ბევრად მცირეა, ვინაიდან ადგილობრივი მოსახლეობისა და სტუმრების დიდი უმრავლესობა თურქია, ხოლო უმცირესობების მემკვიდრეობა დღეს კულტურული მნიშვნელობისაა და არა დემოგრაფიული.
ბიუიუქადა
thumb|left|ბიუიუქადაზე მდებარე [[ოსმალეთის იმპერია|ოსმალეთის ეპოქის ერთ-ერთი სასახლე.]] thumb|upright|კიდევ ერთი სასახლე.
ბიუიუქადა (ნიშნავს „დიდი კუნძული“, Πρίγκηπος) — მარმარილოს ზღვაში მდებარე პრინცის ცხრა კუნძულიდან ყველაზე დიდი.
სქოლიო
კატეგორია:სტამბოლის რაიონები
გიგანტიზმი
მინი|გიგანტი ქალი გიგანტიზმი — ადამიანის პათოლოგიური ზრდა სიმაღლეში. ჩვეულებრივ 190-200 სმ-ზე მაღალი ადამიანი გიგანტად ითვლება. ლიტერატურაში აღწერილი ყველაზე მაღალი ადამიანის სიმაღლეა 320 სმ. გიგანტიზმი მამაკაცებში უფრო ხშირია. ვლინდება 9-10 წლის ასაკში ან სქესობრივი მომწიფების წინ და გრძელდება ორგანიზმის ზრდის დამთავრებამდე. შეიძლება გამოიწვიოს გენეტიკურმა და ენდოკრინულმა ფაქტორებმა. მკურნალობა დამოკიდებულია გამომწვევ მიზეზებზე. ჩვეულებრივ მიმართავენ რენტგენო და ჰორმონოთერაპიას.
ლიტერატურა
კატეგორია:პათოლოგია კატეგორია:უუნარობა
შიშველის მონახაზი
საწოლის კიდეზე მჯდომი მქსოველი შიშველი ქალის ნახატი გოგენის შემოქმედებისთვის საკმაოდ უჩვეულოა. იგი განსხვავდება იმ პერიოდის ქალთა იდეალიზირებული გამოსახულებებისგან. ტილოზე გამოსახულია ახალგაზრდა შავთმიანი ქალი, რომელიც ოდნავ დახრილია და ქსოვს ისე, რომ იკვეთება ნაკეცები მის მუცელზე. ქალი ზის თეთრ თეთრეულზე, მის ზურგსუკან დევს ცისფერი და მწვანე ზეწრები, კედელზე კი კიდია ზოლებიანი ხალიჩა და მანდოლინა, რომლებიც გოგენის სხვა ნახატებშიც გვხვდება. ხალიჩის ცისფერი, მწვანე და თეთრი ტონები ჰარმონიულად ერწყმის ნახატის ფერთა გამას. ეს ნახატი ქსოვილის ფორმებისა და სტრუქტურისადმი გოგენის ინტერესის ერთ-ერთი ადრეული მაგალითია.
სავარაუდოდ გოგენის შთაგონების წყარო იყო მის მიერ იმავე წელს შეძენილი ედუარ მანეს ნახატი „ქსოვა“ (1879), რომელზეც გამოსახულია მსგავს პოზაში მყოფი შემოსილი მომუშავე ქალი. მსგავსი სიუჟეტის ნახვა შეიძლება აგრეთვე კამილ პისაროს ნახატზე „პორტრეტი მადამ პისაროსი, რომელიც ფანჯარასთან ქსოვს“.
უცნობია, ვინ იყო ნახატზე გამოსახული მოდელი. მკვლევართა ნაწილი მიიჩნევს, რომ ეს იყო მხატვრის მშობლების მოახლე, სხვები კი ფიქრობენ, რომ გოგენისთვის პოზიორობდა პროფესიონალი მენატურე.
1892 წელს „შიშველის მონახაზი“ გამოიფინა კოპენჰაგენში და იგი გოგენის ცოლისგან, მეტესგან, თეოდორ ფილიპსენმა შეიძინა. ფილიპსენს თავიდან ნახატის ლუვრისთვის გადაცემა სურდა, მაგრამ მოგვიანებით უარი თქვა თავის განზრახვაზე და ნახატი კოპენჰაგენის ხელოვნებათა მუზეუმს შესწირა (1920). ამჟამად ნახატი გამოფენილია კარლსბერგის ახალ გლიპტოთეკაში. საინვენტარო ნომერია MIN smk-3453.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1880 წლის ნახატები კატეგორია:პოლ გოგენის ნახატები
ლუი II ანჟუელი
ლუი II ანჟუელი (Louis III d'Anjou, Luigi II d'Angiò; დ. 5 ოქტომბერი, 1377, ტულუზა, საფრანგეთი — გ. 29 აპრილი, 1417, ანჟუ, საფრანგეთი) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. ანჟუს ჰერცოგ ლუი I-ის ძე და საფრანგეთის მეფე ჟან II კეთილის შვილიშვილი. ანჟუს, პროვანსისა და ფოლსანკიერის ჰერცოგი 1384-1417 და ნეაპოლისა და იერუსალიმის მეფე 1389-99 წლებში. 1400 წელს ცოლად შეირთო არაგონის მეფე ხუან I-ის ასული იოლანდა არაგონელი, რომელთანაც შეეძინა შვილები, მათ შორის ანჟუს გრაფი ლუი III, ნეაპოლის მეფე რენე I და საფრანგეთის დედოფალი მარია ანჟუელი.
ბიოგრაფია
ლუი დაიბადა 1377 წლის 5 ოქტომბერს ტულუზაში, საფრანგეთში. იგი იყო ანჟუს ჰერცოგ ლუი I ვალუასა და მისი ცოლის, მარი დე ბლუას ვაჟი. 1384 წელს მამის გარდაცვალების შემდეგ იგი ხდება ანჟუს, პროვანსისა და ფოლსანკიერის ჰერცოგი. მან ასევე განაგრძო მამის წამოწყებული ბრძოლა ნეაპოლის ტახტისათვის, რომელსაც ისინი ლადისლო ნეაპოლელის წინააღმდეგ აწარმოებდნენ.
ტახტზე ასვლიდან მალევე მას პროვანსა განუდგა, რომლის კვლავ დასაბრუნებლადაც მარი დე ბლუა თითოეულ ქალაქში ჩავიდა და მოსახლეობას პირადად შეხვდა, რითაც მათი მხარდაჭერა დაიბრუნა და პროვანსელებმაც ლუი კვლავ თავიანთ გრაფად სცნეს, სადაც მან პროვანსის უნივერსიტეტი დააარსა.
1389 წლის 1 ნოემბერს ავინიონის ანტიპაპ იოანე XXIII-ისა და საფრანგეთის მეფე შარლ VI-ის დახმარებით ლუიმ ნეაპოლის ტახტიდან ჩამოაგდო მეფე ლადისლო და თავად გამეფდა. მისი მმართველობა დიდ ხანს არ გაგრძელებულა და სულ რაღაც ათ წელიწადში ლადისლომ ნეაპოლი დაიბრუნა და ლუი სამეფოდან გააძევა.
1409 წელს ლუიმ რომი ლადისლოს ოკუპაციისაგან გაანთავისუფლა. 1410 წელს თავის მოკავშირე ანტიპაპ იოანე XXIII-თან ერთად ლუი თავს დაესხა ნეაპოლს და როკასეკას ბრძოლაში სასტიკად დაამარცხა ლადისლო. ამის შემდეგ ლუიმ ნეაპოლელების ის მცირედი მხარდაჭერაც დაჰკარგა რაც გააჩნდა, რის გამოც იძულებული გახდა სამუდამოდ დაეთმო ნეაპოლი.
ლუიმ 1400 წელს ცოლად შეირთო თავისი პირველი თაობის ბიძაშვილი, არაგონის, მაიორკის, ვალენსიისა და ბარსელონის მეფე ხუან I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ვიოლანტა ბარელის ასული იოლანდა არაგონელი. ამ დროს მეფე ხუანი უკვე გარდაცვლილი იყო და არაგონს იოლანდას ბიძა, მეფე მარტინი მართავდა, რომელიც 1410 წელს დაიღუპა. ამით ლუი და მის შთამომავლები არაგონის ტახტზე უფლებებს იღებდნენ.
ლუიმ თავისი უფროსი ვაჟი თავისი ბიძაშვილის, ჟან უშიშის ქალიშვილ კატრინ ბურგუნდიელზე დანიშნა. თუმცაღა მალევე ლუიმ თავისი ასული საფრანგეთის დოფინს შერთო ცოლად, რის გამოც მათ კატრინთან ნიშნობა ჩაშალეს და უფრო მაღალი რანგის ქალზე, არმანიაკის ჰერცოგის ასულზე შეაჩერეს არჩევანი. ცხადია მან ჟანი და კატრინი განარისხა, რამაც ბურგუნდიისა და ანჟუს ჰერცოგებს შორის დიდი მტრობა გამოიწვია.
სიცოცხლის ბოლო წლებში მას ბრძოლებში მონაწილეობა აღარ შეეძლო, ვინაიდან შარდის ბუშტის ინფექციით იტანჯებოდა და სიარულსაც ძლივს ახერხებდა. იგი გარდაიცვალა 1417 წელს ანჟუში, რის შემდეგაც ანჟუს ჰერცოგი მისი ვაჟი ლუი III გახდა.
ოჯახი
1400 წელს ლუიმ ცოლად შეირთო პირველი თაობის ბიძაშვილი, არაგონის მეფე ხუან I-ისა და დედოფალ ვიოლანტა ბარელის ასული იოლანდა არაგონელი, რომელთანაც მას ექვსი შვილი შეეძინა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 5 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1377 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1417 კატეგორია:ვალუები კატეგორია:ანჟუს ჰერცოგები კატეგორია:ნეაპოლის მეფეები კატეგორია:იერუსალიმის მეფეები
BlackPink
BLACKPINK (블랙핑크) — სამხრეთ კორეული ჯგუფი, რომელიც შედგება ოთხი წევრისაგან. იგი დაფუძნებულია კომპანია YG Entertainment-ის მიერ 2016 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კორეული ჯგუფები
ერლანგენი
ერლანგენი (Erlangen) — ქალაქი ბავარიაში, სამხრეთ გერმანიაში, მდინარე რეგნიცის შესართავთან. ერლანგენ-ჰეხშტადტის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2013 წლის აღწერის მიხედვით, ქალაქში ცხოვრობს 105 624 ადამიანი, სიმჭიდროვეა 1 400 ადამიანი კმ2-ზე, ფართობი კი 76,90 კმ². ქალაქში მრავალი საგანმანათლებლო და სამეცნიერო-კვლევითი დაწესებულებაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის ქალაქები
ბუმბა
ბუმბა (Bumba) — ქალაქი ჩრდილოეთ კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, მონგალის პროვინციაში, ნავსადგური მდინარე კონგოზე.
2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 103 328.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
ხუან ხავიერ ესპინოსა
ხუან ხავიერ ესპინოსა (Juan Javier Espinosa; დ. 2 დეკემბერი, 1815, კიტო, ეკვადორი — გ. 4 სექტემბერი, 1870) — ეკვადორის პრეზიდენტი 1868 წლის 20 იანვრიდან 1969 წლის 19 იანვრამდე. გარდაიცვალა 1870 წლის 4 სექტემბერს, 55 წლის ასაკში გულის შეტევით კიტოში, ეკვადორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეკვადორის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 2 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1815 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1870
ფხელშეს აკლდამა
ფხელშეს აკლდამა — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს სოფელ ფხელშეში. თარიღდება შუა საუკუნეებით. 1965 წელს შეისწავლა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის ხევის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი გ. გობეჯიშვილი). აკლდამა ნაგებია ანდეზიტ-ბაზალტის ნატეხი ქვით. გადახურულია ბრტყელი ფილაქნით. გეგმით სწორკუთხაა, დამხრობილია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ფამაგუსტის წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ფამაგუსტის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის ტაძარი ფამაგუსტის წმინდა ნიკოლოზის სახელობის საკათედრო ტაძარი — მთავარი შუა საუკუნეების ტაძარი ქალაქ ფამაგუსტაში, კვიპროსის აღმოსავლეთ სანაპიროზე (დე-ფაქტო ჩრდილოეთი კვიპროსი). აგებულია XIV საუკუნეში, რეიმსის საკათედრო ტაძრის მიხედვით, გოტიკურ სტილში. ტურისტულ ბუკლეტებში მოიხსენიება, როგორც „კვიპროსის რეიმსი“.
წმინდა ნიკოლოზის ტაძარი 1328 წელს ეკურთხა და მას შემდეგ გამოიყენებოდა ლუზინიანების იერუსალიმის სამეფო ტახტზე ასვლის დროს, კორონაციისათვის. ძლიერ დაზიანდა ზარბაზნების ჭურვებით 1571 წლის ფამაგუსტის ალყის დროს ოსმალთა მიერ. თურქებმა გაანადგურეს ტაძრის სიმბოლური სკულპტურული გაფორმება და გადააკეთეს მეჩეთად. თავდაპირველად „მაგუსის აია-სოფია“ ეწოდა. 1954 წელს სახელი შეეცვალა და მუსტაფა ლალა-ფაშას მეჩეთი (ან ლალა მუსტაფა-ფაშას მეჩეთი) ეწოდა. მუსტაფა ლალა-ფაშა 1571 წლის ალყას ხელმძღვანელობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კვიპროსის მეჩეთები კატეგორია:გოტიკური არქიტექტურა
დავით I (კათოლიკოსი)
დავით I — ქართლის კათოლიკოსი დაახლოებით 947-955 წლებში; იხსენიება „მოქცევაჲ ქართლისაჲს“ შატბერდის კრებულში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართლის კათოლიკოსები
Zion.T
კიმ ჰე სოლი (자이언티 ცნობილი როგორც Zion.T (დ. 13 აპრილი, 1989) — სამხრეთ კორეელი ჰიპ ჰოპ და R&B მომღერალი. როდესაც მან დატოვა ლეიბლი „Amoeba Culture“, მან გააფორმა კონტრაქტი „YG Entertainment“-თან.
2013 წელს Zion.T-მ გამოაქყვენა თავისსი პირველი სტუდიო ალბომი „Red Light“. შემდგომ ის სიმღერებს წერდა ისეთ ცნობილ კეი-პოპ არტისტებთან როგორებიც არიან G-Dragon, Infinite H და ჯონგჰიუნი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:კორეელი მუსიკოსები
ტრპიმირ I
ტრპიმირ I (Trpimir I; გ. 864) — ხორვატიის თავადი (დაახლ. 845-864).
სოკალის რაიონი
სოკალის რაიონი (Сокальський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ლვივის ოლქში. მისი ფართობი 1 573 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 95 000 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 59 კაცს კმ²-ზე. სოკალის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი სოკალი.
ტრპიმირ I
ცდილობდა გაეძლიერებინა თავისი ქვეყანა. იგი თავის ქვეყანას უწოდებდა „regnum Chroatorum“. მისი გარდაცვალების შემდეგ ხორვატიის ხელისუფლებაში მოდის დომაგოი, დომაგოევიჩების დინასტიის წარმომადგენელი. 892 წლამდე ტრპიმიროვიჩები ხელისუფლებას ჩამოშორდნენ.
სოკალის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:ლვივის ოლქის გაუქმებული რაიონები
ტრპიმირ I
ლიტერატურა
კატეგორია:ხორვატიის მთავრები კატეგორია:გარდაცვლილი 864
გივი გოშაძე
გივი გიორგის ძე გოშაძე (დ. 1 ივნისი, 1928, სოფელი კვაშხიეთი, ახლანდელი ონის მუნიციპალიტეტი — გ. 5 იანვარი, 2004, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი. ეკონონომიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1971), პროფესორი (1973), საქართველოს საინჟინრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (1996), საქართველოს ჟურნალისტთა კავშირის პრემიის ლაურეატი (1982).
ბიოგრაფია
1952 წელს თსუ-ის ეკონომიკური ფაკულტეტის დამთავრების შემდეგ 1957-1960 წლებში მუშაობდა გამომცემლობა „საბჭოთა საქართველოს“ სამრეწველო-ტექნიკური ლიტერატურის რედაქციის გამგედ, 1960–1967 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის პოლიტეკონომიის კათედრის დოცენტი, 1980-1992 წლებში კათედრის გამგე, 1967-1073 წლებში თსუ-ის პოლიტეკონომიია კათედრის დოცენტი, 1973-1980 წლებში პროფესორი, 1992–2004 წლებში ეკონომიკის თეორიის კათედრის პროფესორი. მისი სამეცნიერო შრომები ეხება ეკონომიკური თეორიისა და სარკინიგზო ტრანსპორტის ეკონომიკის საკითხებს. დაჯილდოებულია ივ. ჯავახიშვილის საიუბილეო მედლითა (1976) და ღირსების ორდენით (1998).
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:დაბადებული 1 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 იანვარი კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები გივი კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისში გარდაცვლილები
ვეძისობა
ვეძისობა—XX საუკუნის მიწურულს წარმოქმნილი სახალხო დღესასწაული (დღეობა) თბილისში. დაწესდა და იხდიან ვეძისის უბანში 1993-იდან (შემოდგომით ოქტომბრის პირველ კვირა დღეს). ვეძისობა დამკვიდრდა ამავე უბნის საერო საზოგადოების „გარჯის“ მოღვაწეობის შედეგად. საზოგადოების მიზანია ქრისტიანული რწმენის განმტკიცება, თანაცხოვრების ეროვნული, დემოკრატიული ტრადიციების აღდგენა-შენარჩუნება, ახალგაზრდობის და მოზარდთა აღზრდაში ეროვნული სპორტის სახეობების, მუსიკალური-ქორეოგრაფიული თვითმოქმედების დანერგვა. ვეძისობა იმართება უბნის თავში, „გულიგორის“ სერზე, სადაც 1993 წელს საფუძველი ჩაეყარა წმ. გიორგის სახელობის საყდარს და აგებულია სამლოცველო ნიში (ეკლესიის საძირკველი აკურთხა ცხუმ-აფხაზეთის ეპისკოპოსმა მეუფე დანიელმა). გამართულია საჭიდაო ასპარეზი, საკონცერტო ფიცარნაგი. საერთო ნებაყოფლობითი შეთანხმებით 3-ზე სასურველი არ არის მაგარი სასმელების მიტანა და საკლავის მიყვანა, რაც სრულიად არ ეწინააღმდეგება დღეობის ეროვნულ ხასიათს. 1998-იდან 3-ზე იმართება დოღი, რაშიც მონაწილეობენ ქალაქის და მახლობელი სოფლების ცხენოსნობის მოყვარულები. „გულიგორაზე“ მოწყობილია ხალხის მთის დოღის მოთხოვნებს მისადაგებული საჭენებელი წრე (800 მ), რომელიც სხვადასხვა მანძილზე (1600, 2400, 3200 მ და ა. შ) საზეიმო მხედრული ასპარეზობის ჩატარების ყველა პირობას ქმნის. ვეძისობა აგრძელებს თბილისის ძველ ცხენოსნურ ტრადიციებს (იხ. ცხენოსნობა, ყაბახი); იგი წარმატებით ჩაერთო საზოგადოება „გარჯის“ მიერ შემუშავებულ პროგრამაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დღესასწაულები
ლაჟისი
ლაჟისი (Lages) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 916 მეტრზე. მიეკუთვნება სერანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუს-დი-ლაჟისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 156 727 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 59.56 კმ²-ზე. ფართობი 2 631 504 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
აშაფენბურგი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის ქალაქები
საქართველოს იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტრო
საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან იძულებით გადაადგილებულ პირთა, განსახლებისა და ლტოლვილთა სამინისტრო — წარსულში ცნობილი, როგორც საქართველოს ლტოლვილთა და განსახლების სამინისტრო, საქართველოს სამინისტრო, რომლის ხელმძღვანელი (მინისტრი) საქართველოს მთავრობის წევრია. სამინისტრო პასუხისმგებელია სახელმწიფო პოლიტიკის რეგულირების ლტოლვილთა და თავშესაფრის მაძიებელთა, იძულებით გადაადგილებულ პირთა, რეპატრიანტთა, სტიქიით დაზარალებულთა და მათი განსახლების საკითხებში, ასევე მიგრაციულ კონტროლზე ქვეყანაში.
სტრუქტურა
სამინისტროს ხელმძღვანელობს მინისტრი, რომელსაც ეხმარება პირველი მოადგილე და სამი მინისტრის მოადგილე. სამინისტრო მეთვალყურეობას უწევს სახელმწიფო პოლიტიკის განხორციელებას შესაბამისად 1-ლი მუხლის მე-17 კანონისა, საქართველოს "მთავრობის სტრუქტურის, მისი უფლებამოსილებისა და საქმიანობის წესის განსაზღვრის შესახებ". მას აქვს ოთხი ფუნქციონირების თავები:
ხელისუფლების მოსაზრებით, საქართველოში იყო დაახლოებით 251 000 იძულებით გადაადგილებული პირი ქართულ-აფხაზური და ქართულ-ოსური კონფლიქტების შემდეგ, რიცხობრიობა გაიზარდა თითქმის 26 000-ით 2008 წლის აგვისტოს რუსეთ-საქართველოს კონფლიქტის შემდეგ. სამინისტროს აღმოჩნდა მედიის ყურადღების ცენტრში, როდესაც მან სცადა თბილისიდან გასახლება 1500 იძულებით გადაადგილებულ პირთა სოფლად, შესთავაზა რა 10 000 აშშ დოლარი ან ალტერნატიული საცხოვრებელი სახლი კონფლიქტის შედეგად დაზარალებულ თითოეულ ოჯახს.
მინისტრები
საქართველოს კანონში ცვლილების შეტანის თაობაზე (2018 წლის 14 ივლისი #3141–რს) საქართველოს კანონის შესაბამისად, უწყება გაუქმდა და მისი ფუნქციები სამ სამინისტროზე გადანაწილდა. დევნილთათვის განსახლების ფუნქცია რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის სამინისტროში გადავიდა, მიგრაციის კომპონენტი შსს-მ შეითავსა, ხოლო სოციალური პოლიტიკა შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს გადაეცა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:საქართველოს სამინისტროები
დენის დავიდოვი
მინი|დენის დავიდოვი. მხატვარი ჯორჯ დოუ. [[ზამთრის სასახლე (სანქტ-პეტერბურგი)|ზამთრის სასახლის სამხედრო გალერეა, ს.-პეტერბურგი]] დენის ვასილის ძე დავიდოვი (Дени́с Васи́льевич Давы́дов; დ. 16 ივლისი, 1784, მოსკოვი, — გ. 22 აპრილი, 1839, სოფ. ვერხნიაია-მაზა, ახლანდ. რადიშჩევის რაიონი, ულიანოვსკის ოლქი, რუსეთი) — რუსი სამხედრო მოღვაწე, მწერალი და პოეტი; გენერალ-ლეიტენანტი (1831).
დაიბადა ოფიცრის ოჯახში. 1801 წელს შევიდა სამხედრო სამსახურში. 1806-1812 წლებში იყო გენერალ პეტრე ბაგრატიონის ადიუტანტი და მასთან მონაწილეობდა ომებში საფრანგეთთან (1806-1807), შვედეთთან (1808-1809) და ოსმალეთთან (1806-1812). 1812 წელს რუსეთში ნაპოლეონის არმიის შეჭრის შემდეგ ბაგრატიონის მხარდაჭერით დავიდოვმა შექმნა ჰუსართა და კაზაკთა პარტიზანული რაზმები და აქტიურად მოქმედებდა ფრანგების ზურგში. ევროპაში კამპანიის (1813-1814) დროს მეთაურობდა ჰუსართა პოლკს, თავი გამოიჩინა ლაიფციგის ბრძოლაში (1813) და მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება (1814). შემდგომი წლები ძირითადად ლიტერატურულ მოღვაწეობას დაუთმო. მეგობრობდა დეკაბრისტებთან. 1826-1827 წლებში სამხედრო სამსახურში იყო კავკასიაში, მონაწილეობდა სპარსეთთან ომში. 1830-1831 წლებში იბრძოდა პოლონელი აჯანყებულების წინააღმდეგ. 1832 წელს სამხედრო სამსახურიდან გადადგა.
ავტორია სამხედრო-ისტორიული და პარტიზანული მოქმედებების შესახებ თეორიული ნაშრომებისა (მ.შ. „პარტიზანული მოქმედების თეორიის გამოცდილება“, 1821). შექმნა ე. წ. „ჰუსარული ლირიკა“. აქვს მოგონებები ალექსანდრე სუვოროვზე, მიხეილ კუტუზოვზე, პეტრე ბაგრატიონზე და სხვა მოღვაწეებზე. საქართველოში ჩამოსვლის შთაბეჭდილებანი აღწერა ნაწარმოებში „მოგონება 1826 წელზე“ და ლექსში „ნახევრად სალდათი“.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები კატეგორია:დაბადებული 16 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1784 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1839 კატეგორია:რუსი მწერლები კატეგორია:რუსი პოეტები კატეგორია:უცხოელი ავტორები საქართველოსა და ქართველების შესახებ
ბიოიუქი-დექა
ბიოიუქი-დექა (Böyük Dəkkə) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
ტრენიოვის სახლი
ტრენიოვის სახლი (Дом Тренёва) — ძველი სართულნახევრიანი სახლი კონსტანტინოვსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1895 წელს. ამ სახლში 1914 წლიდან 1916 წლამდე ცხოვრობდა და მუშაობდა საბჭოთა პროზაიკოსი და დრამატურგი, სტალინური პრემიის ლაურეატი კონსტანტინ ტრენიოვი. როსტოვის საოლქო კომიტეტის 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 გადაწვეტილების თანახმად მიენიჭა რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
მისამართი: კონსტანტინოვსკი, ტრენიოვის შესახვევი № 9.
ისტორია
ქალაქ კონსტანტინოვსკში ტრენიოვის შესახვევის ნომერ 9-ში მდებარე სახლი აგურითაა ნაგები. ამ სახლში 1914-1916 წლებში ცხოვრობდა საბჭოთა პროზაიკოსი და დრამატურგი, პირველი ხარისხის სტალინური პრემიის ლაურეატი კონსტანტინე ტრენიოვი.
კონსტანტინე ტრენიოვი დაიბადა ხარკოვის გუბერნიის ხუტორ რომაშოვოში (ამჟამად ხარკოვის ოლქის სოფ. ბაკშეევკა). ტრენიოვი იყო არქეოლოგი, აგრონომი, ისტორიკოსი და მწერალი. იგი მუშაობდა ნოვოჩერკასკის რამდენიმე გაზეთის რედაქციაში. მივლინებით მუშაობდა კონსტანტინოვსკში. აქ მან გაიცნო ნიკოლსკის ეკლესიის წინამძღვრის ქალიშვილი ლარისა სოკოლსკი.
დაქორწინდა მასზე და 1914-1916 წლებში ცხოვრობდა კონსტანტინოვსკში იოანე ნიკოლსკის სახლში. ამ პერიოდში კონსტანტინე ასწავლიდა საეკლესიო-სამრევლო სკოლაში. აქ ამ სახლში მან მრავალი მოთხრობა დაწერა. მან თავისი პირველი კრებული და შემდეგ მრავალი წიგნი აჩუქა ბიბლიოთეკას, მაგრამ მეორე მსოფლიო ომის დროს ბიბლიოთეკას ბომბი დაეცა და ყველა წიგნი დაიწვა.
აღწერა
ნიკოლაევის ეკლესიის წინამძღვრის იოანე სოკოლსკის ორსართულიანი აგურის სახლი ააგეს 1895 წელს და როსტოვის ოლქის 2002 წლის 31 დეკემბრის № 124 ბრძანების თანახმად შეიტანეს ისტორიის ძეგლების სიაში. ტრენიოვის 100 წლის იუბილესთან დაკავშირებით რაიონული აღმასკომის 1977 წლის 23 ოქტომბრის გადაწყვეტილებით სახლის კედელზე დაკიდეს მემორიალური დაფა. დაფა დამზადებულია შავი მარმარილოსაგან, რომელზეც არის წარწერა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ალბერტო გრიმალდი
ალბერტო გრიმალდი (Alberto Grimaldi; დ. 28 მარტი, 1925, ნეაპოლი — გ. 23 იანვარი, 2021) — იტალიელი კინოპროდიუსერი. დაიბადა ნეაპოლში. გამოშვებული აქვს ფილმები 1960-იანი წლებიდან დღემდე. აქტიურად თანამშრომლობდა რეჟისორ პიერ პაოლო პაზოლინისთან, ბერნარდო ბერტოლუჩისა და ფედერიკო ფელინისთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:დაბადებული 28 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2021
სერგეი დავიდოვი
სერგეი ივანეს ძე დავიდოვი (Сергей Иванович Давы́дов; დ. 1793 — გ. 29 მარტი, 1878, სანქტ-პეტერბურგი) — რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, ოფიცერი.
კახეთის მეფე ალექსანდრე I-ის შთამომავალი, თავად დავითიშვილთა გვარის წარმომადგენელი (გვარი მოდის ალექსანდრე I-ის შვილიშვილის დავითის სახელიდან). სერგეი დავიდოვი 1809 წლიდან იყო სამხედო და სახელმწიფო სამსახურში. მონაწილეობდა საფრანგეთთან ომში (1812-1814). 1825 წელს სამხედრო სამსახურიდან დაითხოვეს. შემდგომ წლებში ეკავა სხვადასხვა სამოქალაქო თანამდებობა; იყო ბელოსტოკის ოლქის მმართველი, რუსეთის ჩრდილო-დასავლეთ რამდენიმე გუბერნიის ვიცე-გუბერნატორი და სამოქალაქო გუბერნატორი; მოღვაწეობდა განათლების დარგშიც — 1838 წლიდან კიევის სასწავლო ოლქის მზრუნველი; 1844 წლიდან სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი; 1845 წლიდან სენატორი; 1851 წლიდან სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1793 კატეგორია:გარდაცვლილი 1878 კატეგორია:რუსი სახელმწიფო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველები რუსეთში კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მარტი
სტეფანწმინდის ნათლისმცემლის ეკლესია
სტეფანწმინდის ნათლისმცემლის ეკლესია  — საკულტო ძეგლი, მდებარეობს სტეფანწმინდიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ყოდნის ვაკეზე.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ფიქლისა და ბაზალტის დიდი ქვებით. წყობა მშრალია. კარისა და სარკმლის წირთხლები გამაგრებულია კირით. დაზიანებულია. მთელ სიმაღლეზე შემორჩენილია მხოლოდ დასავლეთ კედელი. ამ კედლებშია მოწყობილი სწორკუთხა შესასვლელი, რომლის ორივე წირთხლში საურდულე ხვრელია.შესასვლელის მარჯვენა მხარეს ოთხკუთხა ნიშია. ნიშის ზემოთ კედლის წყობიდან გამოშვერილია ფიქლის ქვა, რომელიც შუაშია გახვრეტილი. აღმოსავლეთ კედელში სარკმლის მხოლოდ ქვედა ნახევარია შემორჩენილი. შიგნით, დასავლეთ კედლის სამხრეთ ნაწილში და სამხრეთ-დასავლეთ კუთხეში თითო პატარა ნიშია. შენობა ეყრდნობოდა კედლიდან მოგლეჯილ ლოდს. შესასვლელის წინ ლოდის სიმაღლეზე. ბაზალტის წყობით შექმნილია პატარა ბაქანი, რომელსაც წინიდან ქვის კიბე ჰქონდა. ეკლესიის სამხრეთით ფიქლის მშრალი წყობით ნაგები პატარა ნიშია. ეკლესიას გარს ევლება პატარა გალავანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბამინგი-ბანგორანი
ბამინგი-ბანგორანი (Bamingui-Bangoran; სანგო — Sêse tî kömändâ-kötä tî Bamïngï-Bangoran) — პრეფექტურა ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის ჩრდილოეთში.
გეოგრაფია
ჩრდილო-აღმოსავლეთით ესაზღვრება ვაკაგას პრეფექტურას, აღმოსავლეთით ზემო კოტოს პრეფექტურას, სამხრეთით უაკას პრეფექტურას, სამხრეთ-დასავლეთით ნანა-გრებიზის ეკონომიკურ პრეფექტურას, ჩრდილოეთიდან ჩადს.
სქოლიო
კატეგორია:ცენტრალური აფრიკის რესპუბლიკის პრეფექტურები
ღრმაღელის არქეოლოგიური ძეგლები
ღრმაღელის არქეოლოგიური ძეგლები — თბილისის ჩრდილოეთ რაიონში, ღრმაღელის ხევის მიდამოებში, 1935 წელს აღმოჩენილი ბრინჯაოს ხანის ძეგლები. 20 მეტრ სიღრმეზე ადამიანის ჩონჩხთან ერთად აღმოჩნდა შუა ბრინჯაოს ხანის ადრინდელი პერიოდის (ძვ. წ. II ათასწლეულის დასაწყისი) პარადული საბრძოლო ჩუგლუგი, რომელიც ცენტრალურ ამიერკავკასიიდან გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის ჩუგლუგის ტიპის ცულებისა და ადრინდელი კოლხური ცულების პროტოტიპად ითვლება. 1949-1950 ღრმაღელეში აღმოჩნდა გვიანდელი ბრინჯაოს ხანის ორმოსამარხები. ოთხკუთხა ფორმის სამარხი და მის ირგვლივ ფართობი ქვაყრილით იყო დაფარული. ორმოს თავზე ზოგან ძელური გადახურვის ნაშთები შეიმჩნეოდა. სამარხებში მიცვალებულთა ჩონჩხთან და შინაური ცხოველების (მსხვილი რქოსანი საქონელი, ღორი) ძვლებთან ერთად იყო გვიანდელ ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. XIV–XIII საუკუნეებში) ნივთები (შედგენილტარიანი, ფოთლისებურპირიანი ბრინჯაოს სატევარი, რომლის ტარი რელიეფურადაა შემკული, ხელშუბისპირები, თიხის ორნამენტირებული ქილები, ხელადები, ჯამები, ბადიები, სარდიონის მძივები და სხვა). არქეოლოგიური მასალა ადასტურებს, რომ აქ მცხოვრებ ხალხს კავშირი ჰქონია გარე სამყაროსთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის არქეოლოგიური ძეგლები
დივერგენტის სერია: ერთგული
დივერგენტის სერია: ერთგული (ინგლ. Divergent Series: Allegiant) — 2016 წლის ამერიკული დისტოპიური სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მძაფრ-სიუჟტიანი ფილმი, რომლის რეჟისორია რობერტ შვენტკე, ხოლო სცენარის ავტორები: ბილ კოლაჟი, ადამ კუპერი და ნოა ოპენჰეიმი. ფილმი დივერგენტის სერიის მესამე და ბოლო ნაწილია. ერთგული გადაღებულია ვერონიკა როტის დივერგენტის ტრილოგიის ბოლო წიგნზე დაყრდნობით. ეს არის მეამბოხის გაგრძელება.
ფილმში მონაწილეობენ მსახიობები: შაილინ ვუდლი, თეო ჯეიმსი, ჯეფ დენიელსი, მაილს ტელერი, ანსელ ელგორტი, ზოო კრავიცი, მეგი ქიუ, რეი სტივენსონი, ბილ სკარსგარდი, ოქტავია სპენსერი და ნაომი უოტსი. ფილმი პოსტ-აპოკალიფსურ და დისტოპიურ ჩიკაგოში მცხოვრები ტრის პრაიორის და ფორის ისტორიაა, რომლებიც მეგობრებთან ერთად კედლის გარეთ გაიქცევიან გარეთ მოხვედრის შემდეგ ისინი ახალ სიმართლეს აღმოაჩენე. ძირითადი გადაღებები მიმდინარეობდა ატლანტაში, ჯორჯია 2015 წლის მაისიდან იმავე წლის აგვისტომდე.
წარმოება
თავდაპირველად, ფილმი დაფუძნებული იყო ერთგული-ზე, მაგრამ დივერგენტის სერიის პროდიუსერებმა გადაწყვიტეს, რომ ნოველა ორ ფილმად გამოეშვათ. ამ ორი ფილმის თავდაპირველი სახელწოდებები იყო: ერთგული - ნაწილი პირველი და ერთგული - ნაწილი მეორე. მოგვიანებით სახელები შეიცვალა და ორივე მათგანს დამოუკიდებელი სახელები ეწოდა.
2015 წლის მარტისთვის წინა ფილმებში მონაწილე ყველა მსახიობმა დაადასტურა, რომ ახალ ნაწილში მიიღებდა მონაწილეობას. ძველ მსახიობებს ჯეფ დენიელსი და ბილ სკარსგარდი შეუერთდნენ მარტსა და აპრილში.
გადაღებები დაიწყო 2015 წლის 18 მაისს, ატლანტაში, ჯორჯია და დასრულდა 2015 წლის 23 აგვისტოს. 11 ივნისიდან 23 ივნისის ჩათვლით, გადაღებები მიმდინარეობდა ლინდეილში, ჯორჯია, სადაც გადასაღები მოედანი მაისის მიწურულს აშენდა.
შემოსავალი
ერთგულმა 66.2 მილიონი აშშ დოლარი გამოიმუშავა ჩრდილოეთ ამერიკაში და 113.1 მილიონი სხვა ტერიტორიებზე, მსოფლიოში საერთო ჯამში კი 179,2 მილიონი აშშ დოლარი.
აშშ-სა და კანადაში, ფილმის შემოსავალმა დაახლოებით 28–30 მილიონი დოლარი შეადგუნა პრემიერის შაბათ-კვირას 3 740 კინოთეატრის მასშტაბით, რაც მას ფრენჩაიზის ყველაზე დაბალშემოსავლიან ფილმად აქცევს. გახსნის დღეს მან 11,9 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა, 43,6% -ით ნაკლები, ვიდრე მეამბოხემ და გახდა სერიალის პირველი ფილმი, რომელმაც პრემიერისას 20 მილიონ დოლარზე მეტი ვერ გამოიმუშავა. სკოტ მენდელსონმა, Forbes-ის წარმომადგენელმა შემოსავლის კლება ნარნიის ქრონიკების ფილმის სერიის მესამე ფილმს შეადარა, რომელსაც შემოსავლის მსგავსი შედეგი ჰქონდა. Lionsgate– ის შიდა დისტრიბუციის პრეზიდენტმა რიჩარდ ფეიმ ფილმის შემოსავალი შეაფასა, როგორც „საკმაოდ მყარი".
გაუქმებული გაგრძელება
თეატრალური გაგრძელება სახელწოდებით დივერგენტის სერია: აღმავლობა, რომელიც დაფუძნებულია ერთგულის მეორე ნაწილზე, თავდაპირველად სერიის ბოლო ფილმი უნდა ყოფილიყო. თავდაპირველად განაცხადეს, რომ ის თეატრალურად გამოვიდოდა 2017 წლის 24 მარტს, მოგვიანებით კი - გადადეს 2017 წლის 9 ივნისამდე. რეჟისორმა ლი ტოლანდ კრიგერმა  მოგვიანებით ფილმი გაუქმებულად გამოაცხადა.
სქოლიო
კატეგორია:Summit Entertainment-ის ფილმები კატეგორია:2016 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული მოქმედებითი-სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:ამერიკულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკურ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკური სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:პოსტაპოკალიფტური ფილმები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები კატეგორია:Lions Gate Entertainment-ის ფილმები
ოღუზის რაიონი
ოღუზის რაიონი (აზერბაიჯანული. Oğuz rayonu) — ადმინისტრაციული ერთეული აზერბაიჯანის ჩრდილოეთით. ცენტრი ქალაქი ოღუზი.
გეოგრაფია
ოღუზის ტერიტორია მდებარეობს კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე. რეგიონის ყველაზე მაღალი წერტილი არის მალკამუდის მთა (3879 მეტრი). ჩრდილოეთით, რეგიონს ესაზღვრება რუსეთის ფედერაცია (დაღესტანი), აღმოსავლეთით გაბალას რეგიონი, დასავლეთით კი შეკის რაიონი, სამხრეთით ოღუზს - აგდაშის რეგიონთან აქვს საზღვარი.
ისტორია
არქეოლოგიური გათხრების შედეგად, სოფლები კარიმლისა და გარაბალდირის მახლობლად, აღმოჩენილია ანტიკური ადამიანის ნაშთები. აქ ასევე აღმოაჩინეს სხვადასხვა იარაღები, ქვის ფიგურები და საყოფაცხოვრებო ნივთები. 1948 წელს, არქეოლოგი სალეჰ გაზიევმა სოფელ ვარდანში (ახლანდელი კარიმილი), არქეოლოგიური გათხრების შედეგად, მან აღმოაჩინა უძველესი ხალხის საცხოვრებელი ადგილი და მათი სასაფლაო. 1956-1959 წლებში, გათხრების შედეგად, არქეოლოგმა გამოავლინა, რომ პრიმიტიული ხალხი აქ კოლექტიურად ცხოვრობდა ნეოლითისა და ენეოლითის ხანაში.
ჩვენი ეპოქის დასაწყისში, რეგიონის ტერიტორია იყო კავკასიის ალბანეთის ნაწილი, IX - XVI საუკუნეებში - შირვანშაჰების სახელმწიფოები, ხოლო XVIII საუკუნის შუა ხანებში - XIX საუკუნის დასაწყისში - შეიკის სახანო. XVIII საუკუნის შუა ხანებში შეიკის სახანო დაიყო 8 პროვინციად, რომელთა შორის პადარი და ხაჩმაზი იმყოფებოდნენ დღევანდელი ოგუზის რეგიონის ტერიტორიაზე.
აზერბაიჯანელმა მწერალმა და ისტორიკოსმა აბასგულუ აღა ბაკიხანოვმა, რომელიც მე -18-მე -19 საუკუნეებში ცხოვრობდა, თავის ისტორიულ ნაშრომში "გულისტანი-ირეემი" ახსენა ხაჩმას პროვინცია და რაიონის სოფელი ტარკესი.
ამჟამინდელი ოღუზის რეგიონი ჩამოყალიბდა სსრკ-ს ბრძანებულებით 1930 წლის 8 აგვისტოს ვარტარშსკის სახელწოდებით. სოფელი ვარტანშენი, რომელიც საოლქო ცენტრად იქცა, ვარტანშენი სოფლის თემის ცხრა სოფელში შედის.
1991 წლის თებერვალში, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს პირველ სხდომაზე, რაიონის სახელი დაერქვა ოღუზ.
2010 წელს სოფელ კარიმლის ტერიტორიაზე მშენებლობის დროს აღმოაჩინეს ჭაობიანი ველი, სადაც ნაპოვნი იქნა ადამიანის ჩონჩხი და ხარის ოქროს ნიღაბი, ასევე სამეფო ატრიბუტები და ოქროს სამკაულები.
ღირსშესანიშნაობები
რეგიონში 39 არქეოლოგიური და სკულპტურული ძეგლია, რომელთაგან 32 რეგისტრირებულია. შეყვანილი იქნა სახელმწიფო დაცვის ქვეშ და მოხვდა იმ უძრავი ისტორიულ-კულტურული ძეგლის ჩამონათვალში, რომელიც დამტკიცებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მინისტრთა კაბინეტის 2001 წლის 2 აგვისტოს განკარგულებით.
ამ ძეგლებიდან 17 (რომელთაგან 15 არქეოლოგიურია, 2 - სკულპტურული) ეროვნული მნიშვნელობისაა, ხოლო 15 (რომელთაგან 13 სკულპტურა, 2 მათგანი არქეოლოგიურია) ადგილობრივი მნიშვნელობისაა.
რაიონის ტერიტორიაზე არის XIV საუკუნის მუჰასის კოშკი და XVIII საუკუნის სურხაიხანის ციხის ნანგრევებია განთავსებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: აზერბაიჯანის რაიონები
ბურუნლუ (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბურუნლუ შეიძლება აღნიშნავდეს:
ცისი
ცისი (慈禧太后; დ. 29 ნოემბერი, 1835 — გ. 15 ნოემბერი, 1908, პეკინი) — ჩინეთის იმპერატორი ქალი.
ბიოგრაფია
მართალია, ცისი თავდაპირველად, უბრალო ხარჭა იყო, მაგრამ საბოლოოდ, ისეთ სიმაღლეზე ავიდა, რომ შემდგომ 50 წელიწადზე მეტხანს მართავდა ჩინეთს. ეს ყველაფერი კი იმით დაიწყო, რომ თავისი სილამაზით იმპერატორი სიენ ფენი მოხიბლა, შემდეგ კი მას ერთადერთი მემკვიდრე — ტუნ ჩინი გაუჩინა. როცა სიენ ფენი გარდაიცვალა, ტუნ ჩინი მხოლოდ 6 წლის იყო, ამიტომ ცისი რეგენტი გახდა. მან სასტიკად ჩაახშო ტაიპინის აჯანყება 1864 წელს და წიანის აჯანყება 1868 წელს.
1889 წელს კუან სიუს სრულწლოვანების მიღწევის შემდეგ, ცისი გადაბარგდა საზაფხულო სასახლეში, რომელიც ფლოტის განახლებისთვის განკუთვნილი სახსრებით აიშენა. მაგრამ როცა კუან სიმ რადიკალური რეფორმების გატარება დაიწყო, ცისიმ სახელმწიფო გადატრიალება მოაწყო, იმპერატორი მისივე სასახლეში გამოკეტა და სახელმწიფოს მართვა-გამგეობა საკუთარ ხელში აიღო.
1900 წელს ხელი შეწყო ბოქსერთა (ნაციონალისტური მოძრაობა) ამბოხებას, რომელიც ჩინეთიდან ყველა უცხოელის გაძევებას ისახავდა მიზნად. როცა ევროპულმა ჯარებმა ეს მოძრაობა სასტიკად დაამარცხეს, ცისი ჰსი პეკინში გაიქცა, 1902 წელს კი იჩულებული გახდა, დამამცირებელი სამშვიდობო ხელშეკრულებისთვის მოეწერა ხელი. ცისის გარდაცვალების წინა დღეს, 1908 წლის 15 ნოემბერს მისი დავალებით, კუან სიუ მოკლეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩინეთის იმპერატორები კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:დაბადებული 29 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1835 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1908 კატეგორია:წმინდა ეკატერინეს ორდენის კავალრები
ოგიუსტ კონტი
ისიდორ მარი ოგიუსტ ფრანსუა ქსავიე კონტი (Isidore Marie Auguste François Xavier Comte; დ. მონპელიე, 19 თებერვალი, 1798 — გ. პარიზი, 5 სექტემბერი, 1857) — ფრანგი ფილოსოფოსი. პოზიტივიზმის დამაარსებელი. სოციოლოგიის, როგორც დამოუკიდებელი მეცნიერების ფუძემდებელი. უმნიშვნელოვანესი ნაშრომები — მისთვის დიდი პოპულარობის მომტანი „პოზიტიური ფილოსოფიის კურსი“ („Cours de philosophie positive“) ტ. 1-6, 1830-1842) და „პოზიტიური პოლიტიკის სისტემა, ან სოციოლოგიის ტრაქტატი, კაცობრიობის ჩამომაყალიბებელი რელიგია“ (ტ.1-4 1851-1854)
ბიოგრაფია
დაიბადა მონპელეში კათოლიკურ ოჯახში. მამამისი იყო მებაჟე.
მას შემდეგ რაც ოგიუსტ კონტმა დაამთავრა ჯოფრის ლიცეუმი შემდეგ კი მონტპელიერის უნივერსიტეტი ის ჩაირიცხა პარიზის პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში. სასწავლებლის ღირებულებები სრულიად განსხვავდებოდა კონტის იდეოლოგიური ღირებულებებისგან რესპუბლიკანიზმისა და პროგრესის თემებზე. როდესაც ეს სასწავლებელი 1816 წელს დაიხურა, კონტმა სწავლა განაგრძო მონტპელერის სამედიცინო სასწავლებელში და როდესაც პოლიტექნიკური სკოლა განახლდა მან არ ისურვა ახალი სასწავლებლის მიტოვება.
მონტპელერში კკონტი კარგად ხედავდა მისი კათოლიკე და მონარქისტული ოჯახის ნამდვილ სახეს, ამიტომ პარიზში გამგზავრება განიზრახა და მიზნის მისაღწევად მუშაობა დაიწყო. მალევე მან პარიზში, ბონაპარტის ქუჩის 36 ნომერში აპარტამენტი იპოვნა, სადაც 1822 წლამდე ცხოვრობა. 1822 წელს კი ის ანრი სენ-სიმონის პირადი მდივანი გახდა, რომელმაც მას არისტოკრატული საზოგადოება გააცნო. ამან დიდი გავლენა იქონია კონტის მომავალზე. ამ პერიოდში ოგიუსტმა სენ-სიმონის დახმარებით გამოაქვეყნა თავისი პირველი ნაშრომები.
ოგიუსტ კონტი და მისი წინამორბედები
საზოგადოების მექანისტური თეორიის წინააღმდეგ რეაქცია ყველაზე ადრე ინგლისში დაიწყო, სადაც საზოგადოების გაგებაში ახალი ტენდენციების გამომხატველად XVIII-ე საუკუნეში მოგვევლინა ადამ ფერგიუსონი, რომელმაც საფუძვლიანად გააკრიტიკა სახელმწიფოს წარმოშობის ჰობსისეული და რუსოსეული ხელშეკრულებიტი თეორია. ფერგიუსონი ამტკიცებს, რომ ადამიანი თავიდანვე თავისი ბუნებით სოციალური – საზოგადოებრივი არსებაა, ამიტომ „კაცობრიობა უნდა განიხილებოდეს ჯგუფების სახით, რომლებშიც არსებობდა იგი მთელი თავისი არსებობის მანძილზე. ცალკეული ადამიანის ისტორია, – ამ ადამიანის გვართან კავშირურთიერთობის პროცესში შეძენილი გრძნობებისა და აზრების მხოლოდ ერთეული გამოვლენაა და ამ საგნის – კაცობრიობის ყოველი გამოვლენა უნდა ამოდიოდეს საზოგადოებისა და არა ერთეული ადამიანებისაგან“. კონტი უფრო აღრმავებს ამ აზრს და ამოსავალ პრინციპად საზოგადოებას როგორც ორგანულ მთლიანობას იღებს.
ოგიუსტ კონტი მეცნიერებათა კლასიფიკაციის შესახებ
სანამ კონტის სოციოლოგიის პრინციპებს განვიხილავდეთ, აუცილებელია მეცნიერებათა კლასიფიკაციის გაგება გავაანალიზოთ. არისტოტელეს შემდეგ კონტი პირველია, ვინც შეეცადა ამ გრანდიოზული ამოცანის გადაწყვეტას. იგი ცდილობს მეცნიერება გამოყოს თეოლოგიისა და მეტაფიზიკისაგან. მეცნიერების ამოცანა კანონების აღმოჩენაა, რომლებიც გაგებულია როგორც მოვლენებს შორის მყარი და განმეორებადი კავშირი. კონტი გვევლინება ფილოსოფიის ტრადიციული გაგების გამაუქმებლად, მისი აზრით ფილოსოფიას არ აქვს არც განსაკუთრებული საგანი და არც კვლევის მეთოდი, რომელიც განსხვავებული იქნებოდა მეცნიერებათა მეთოდებისაგან. თუ ფილოსოფიას სურს დარჩეს მეცნიერებად, მაშინ იგი უნდა ჩაერთოს მეცნიერებათა რიგში და ყოველ მეცნიერებათა გამაერთიანებელ პოზიციური ფილოსოფიის სისტემად უნდა იქცეს. კონტმა მეცნიერებები დაყო აბსტრაქტული და კონკრეტული სახის მეცნიერებებად. პირველნი სწავლობენ მოვლენათა განსაზღვრული კატეგორიების კანონებს. მაგალითად, ბიოლოგია არის ზოგადი, აბსტრაქტული თეორიული მეცნიერება სოციოლოგიის შესახებ. მედიცინა კი კონკრეტული მეცნიერებაა, რომელიც იყენებს ბიოლოგიის ზოგად კანონებს. კონტი გამოყოფს ხუთ აბსტრაქტულ – თეორიულ მეცნიერებას: ასტრონომიას, ფიზიკას, ქიმიას, ბიოლოგიასა და სოციოლოგიას. მეცნიერებათა კლასიფიკაციას ასევე საფუძვლად უდევს შესასწავლი მოვლენების სირთულის ზრდის პრინციპი. სოციალური მოვლენები ხასიათდებიან დიდი სირთულით და ამავე დროს დამოკიდებულნი არიან ყველა დანარჩენზე, რაც გვიხსნის სოციოლოგიის ყველაზე გვიანდელ წარმოშობას. სწორედ სოციოლოგია ასრულებს ამ პოზიტიური ფილოსოფიის სისტემას, რაც მოასწავებს საზოგადოების განვითარებაში პოზიტიური სტადიის დადგომას. მეცნიერული მიდგომის მთავარი მახასიათებელია მთლიანობითი, ანუ ჰოლისტური ხედვა, იმისათვის, რომ ვიცოდეთ რაიმე ნაწილი, აუცილებელია მთელის ცოდნა, ადამიანების გაგება შესაძლებელია მხოლოდ კაცობრიობასთან, ეპოქასთან მიმართებაში. სოციოლოგია იმიტომ ხდება აბსოლუტური და ლოგიკურად სრული, რომ მისი შესასწავლი საგანი კცობრიობა, ყველაზე მეტად ეხება ადამიანს და მისი შემეცნებაც მისთვის უფრო მისადგომია.
სოციოლოგიის მთავარი მიზნები
სოციოლოგია ერთის მხრივ უპირისპირდება თეოლოგიურ შეხედულებებს, მეორეს მხრივ მეტაფიზიკურ შეხედულებებს, რომელთა მიხედვით საზოგადოება ადამიანთა გონიერი ნების პროდუქტია. სოციოლოგია კი არის ის ერთადერთი მეცნიერება, რომელიც სწავლობს იმას, თუ როგორ ხდება ადამიანის გონება და ფსიქიკა სრულყოფილი საზოგადოებრივი ცხოვრების გავლენით. ინდივიდი აბსტრაქციაა, საზოგადოება კი სინამდვილი, რომელიც კანონებს ექვემდებარება. ბიოლოგიურისაგან განსხვავებით სიტუაციური მოვლენები მუდმივ განვითარებაში იმყოფებიან – ამიტომ მათი არსება ისტორიულობაში გამოიხატება. საზოგადოებრივი განვითარების მთავარი შინაარსი მეცნიერული გონის პროგრესია. ამის შესატყვისად მიმდინარეობს კიდეც საზოგადოების ისტორიის განვითარების პროცესი. ძირითადი და პირველადი სინამდვილე, რომლისაგანაც უნდა ამოვიდეს სოციოლგი, არის საზოგადოება მთლიანობაში. ესაა მთელი კაცობრიობის ან მისი რომელიმე დიდი ნაწილის ორგანული ერთიანობა, რომელიც დაკავშირებულია „საყოველთაო თანხმობით“. მათ ახასიათებთ მისი სტრუქტურული ელემენტების ჰარმონიული ფუნქციონირება. საზოგადოების სირთულე აიხსნება იმით, რომ მასში მოქმედი თანამედროვე ფაქტორები ერწყმიან ისტორიულს, წარსული თაობები გავლენას ახდენენ თანამედროვე თაობებზე. საზოგადოება – კაცობრიობა უმაღლესი სინამდვილეა. ერთგვარი უმაღლესი არსებაა. ისაა თავისებური რეალობის მქონე, მაგრამ ამგვარი თვალსაზრისი არ არის სოციალური რეალიზმი, რომელიც აფეტიშებს და რეიფიკაციას უკეთებს სოციალურ მოვლენებს.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 1798 კატეგორია:გარდაცვლილი 1857
ყურბან-ბაირამი
ყურბან-ბაირამი დაკავშირებული ბიბლიურ თქმულებასთან — აბრაამისთვის წმინდა ცხოველის შეწირვასთან. იგი მთელ ისლამურ სამყაროშია გავრცელებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ადათ-წესები
დიზდიფოქი
დიზდიფოქი (Dızdipok) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 320 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ბუზავეთის ეკლესია
ბუზავეთის ეკლესია — ერთნავიანი ეკლესია საქართველოში, სოფელ ბუზავეთში, ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში, ახალქალაქიდან 11 კმ-ის დაშორებით. თარიღდება VI-VII საუკუნეებით. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1950 მეტრზე. კედლის წყობაში ჩართულია ძველი სტელის სვეტების ფრაგმენტები. მის მახლობლად სტელების სანახევროდ მიწაში ჩაფლული ორი ბაზაა. ერთ-ერთი მათგანი მოწითალო ტუფისგანაა გამოკვეთილი და შემკულია ჯვრის და ადამიანების გამოსახულებებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სტარი-სამბირის რაიონი
სტარი-სამბირის რაიონი (Старосамбірський район) — გაუქმებული რაიონი უკრაინაში, ლვივის ოლქში. მისი ფართობი 1 245 კმ² იყო. 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 78 172 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 63 კაცს კმ²-ზე. სტარი-სამბირის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი იყო ქალაქი სტარი-სამბირი.
სქოლიო
კატეგორია:ლვივის ოლქის გაუქმებული რაიონები
ეპისტროფი
ეპისტროფი (ἐπιστροφή — ბრუნვა) — პოეტური ფიგურა, რიტორიკული ხერხი; ერთი და იმავე სიტყვის, გამოთქმის, ფრაზის გამეორება აზრის გამოსაკვეთად და ემოციის გასაძლიერებლად. მაგ.:
მტრედისებრნი
მტრედისებრნი (Columbidae) — ფრინველთა ერთადერთი თანამედროვე ოჯახი მტრედისნაირთა რიგისა. შედგება „დიდი“ და „მცირე“ მტრედებისაგან. მოიცავს 310 სახეობას. მტრედისებრნში ყველაზე გავრცელებულია ე.წ. გარეული მტრედი.
ეპისტროფი
ლიტერატურა
კატეგორია:რიტორიკული ფიგურები
მტრედისებრნი
მტრედისებრნი გამოირჩევიან სიმსუქნით. ბინადრობენ ხეებზე. ისინი აშენებენ შედარებით სუსტ ბუდეებს — ხშირად იყენებენ ჩხირებს და სხვა ნარჩენებს — რომელიც შეიძლება განთავსდეს ხეებზე, შენობებზე და სხვა. დებენ ერთ ან ორ კვერცხს, რომლებზეც ორივე მშობელი ზრუნავს. იკვებებიან მარცვლეულითა და ხილით. როგორც დედალი, ასევე მამალი საჭმლის მომნელებელი სისტემის დასაწყისში არსებული ჩიჩახვიდან გამოყოფენ სქელ, რძისმაგვარ ნივთიერებას — ე.წ. „ჩიტის რძეს“, რითაც ხუნდებს (ბარტყებს) კვებავენ. ისინი ბუდეს 7-28 დღეში ტოვებენ.
პაროვ სტელარი
მარკუს ფიურედერი ( Marcus Füreder) ცნობილი როგორც პაროვ სტელარი (Parov Stelar)  (დ. 27 ნოემბერი, 1974)  — ავსტრიელი მუსიკოსი, პროდიუსერი და დიჯეი. მისი მუსიკალური სტილი არის ჯაზის, ჰაუსის, ელექტრო და ბრეიქბითის კომბინაცია. პაროვი ერთ-ერთი პირველი პიონერია ელექტრო სვინგის სფეროში. იგი თანამშრომლობდა ლანა დელ რეისთან, ბრაიან ფერისთან და ლედი გაგასთან. გამოცემული აქვს ექვსი ალბომი.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 27 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1974
ვიტორიო სტორარო
ვიტორიო სტორარო (Vittorio Storaro; 24 ივნისი, 1940, რომი ) — იტალიელი კინოოპერატორი. შეფასებულია მსოფლიო ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან ოპერატორად.
ალფრედო ბაკერისო
200პქ|მინი|ალფრედო ბაკერისოს ძეგლი [[მალეკონი|მალეკონში, ჰავანა]] ალფრედო ბაკერისო მორენო (Alfredo Baquerizo Moreno; დ. 28 სექტემბერი, 1859,  გუაიაკილი, ეკვადორი — გ. 20 მარტი, 1951) — ეკვადორელი პოლიტიკოსი. მას ორჯერ ეკავა ეკვადორის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა (1901–1905; 1905–1906) და სამჯერ იყო ეკვადორის პრეზიდენტი (1912 წლის აგვისტო/სექტემბერი; 1916–1920; 1931–1932).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეკვადორის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1859 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1951
დურღანი
დურღანი (Durğan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 441 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
გაშუნ-ნური
გაშუნ-ნური (嘎顺诺尔; აგრეთვე ცნობილი როგორც დასავლეთ ძიუიანხაი) — გაუდინარი მარილიანი ტბა ჩინეთში, შიდა მონღოლეთში. გაწოლილია ალაშანის უდაბნოს ჩრდილო კიდეზე, ზღვის დონიდან 820 მ სიმაღლეზე. გაშუნ-ნური ისევე როგორც მეზობლად მდებარე სოგო-ნურის ტბა, რომელიც მისგან გამოყოფილია დიუნებისა და ბარხანების სერით, იკვებება მდინარე ჟოშუის წყლებით. ტბის ზედაპირის ფართობი უდრის დაახლოებით 262,2 კმ²-ს. სარკის ფართობი და სიღრმე რყევადია მდინარე ჟოშუის ჩამონადენის მიმართულების შესაბამისად.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის ტბები
ერ-თარღინი
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზახური ეპოსები
იპორანი
იპორანი (Iporã) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 450 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ უმაუარამის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 981 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.12 კმ²-ზე. ფართობი 647 894 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ცოცოლთის წმინდა გიორგის ეკლესია
ცოცოლთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ცოცოლთაში, დგას შუა სოფელში მოსწორებულ ადგილას, აგებულია XIX საუკუნეში.
ეკლესია დარბაზულია გეგმით შიგნით და გარედან სწორკუთხაა. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა. აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილია დაბალი და განიერი, სწორკუთხა სარკმელი. ჩრდილოეთ კედელში სამი მცირე ნიშანია. მსგავსი ორი ნიშანი დასავლეთ კედელშიცაა. ეკლესიის შიდა სივრცე დასრულებულია ხის შეფიცრული ბრტყელი ჭერით. ჭერის ზემოთ სხვენია, რომელიც ნათდება აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებში გაჭრილი თითო მცირე თაღოვანი სარკმლით. გარედან ეკლესის კედლები ინტერიერის მსგავსად შელესილი და შეთეთრებულია. სახურავი ორ ფერდაა. თუნუქის ეკლესიას გარს აკრავს დაბალი სწორ კუთხა მოხაზულობის გალავანი, რომელიც ნაგებია ქვის მშრალი წყობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბაიროითი
ბაიროითი (Bayreuth) — ქალაქი ჩრდილოეთ ბავარიაში, სამხრეთ გერმანიაში, ბაიროითის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2013 წლის აღწერის მიხედვით, ქალაქში ცხოვრობს 71 572 ადამიანი, სიმჭიდროვეა 1 100 ადამიანი კმ²-ზე, ფართობი კი 66,92 კმ².
მდებარეობს მდინარე როტერ-მაინზე. არის ქვეყნის სატრანსპორტო კვანძი. განვითარებულია საფეიქრო, სამკერვალო, მანქანათსამშენებლო, ფაიფურის, მუსიკალური საკრავების, ქაღალდისა და მინის წარმოება.