cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლესტერ პირსონი
დიპლომატიური სამსახური
1957 წელს მიენიჭა ნობელის მშვიდობის პრემია სუეცის კრიზისის მშვიდობიანი დარეგულირების გამო. შემდეგ მან წამოიწყო გაეროს სამშვიდობო ძალების შექმნაზე მუშაობა, რამაც ხელი შეუწყო 1956 წლის არაბეთ-ისრაელის ომის დასრულებას.
დეპუტატი, მინისტრი, პრემიერი
1948 წლიდან პარლამენტის წევრია ლიბერალური პარტიის რიგებიდან, მუშაობდა ლუი სენ-ლორანის კაბინეტში, ხოლო შემდეგ სახელმწიფო მდივნად საგარეო საქმეთა საკითხებში (საგარეო საქმეთა მინისტრი). 1958 წლის არჩევნებზე ლიბერალების გამანადგურებელი დამარცხების შემდეგ, იგი გახდა პარტიის ხელმძღვანელი.
პირსონის როგროც ოპოზიციის ლიდერის პირველი საპარლამენტო სხდომა მძიმედ დაიწყო. ჯონ დიფენბეკერთან დებატების დროს პირსონმა ხელისუფლების დათმობა არჩევნების გარეშე მოსთხოვა, ვინაიდან ქვეყანაში ეკონომიკური კრიზისი იყო. საპასუხოდ დიფენბეკერმა ლიბერალების საიდუმლო დოკუმენტი გაასაჯაროვა, რომლის მიხედვითაც კრიზისი წლის ბოლოს იყო მოსალოდნელი. დოკუმენტის გასაჯაროვებამ 1957 წლის ლიბერალების საარჩევნო კამპანიისგან მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდა.
დოკუმენტის გასაჯაროვების შემდგომ 1958 წლის არჩევნებში ლიბერალურმა პარტიამ მნიშვნელოვანი მარცხი განიცადა. არჩევნებში პარტიამ ადგილების ნახევარი დაკარგა, დიფენბაკერის კონსერვატიულმა პარტიამ 265 ადგილიდან 208 მოიპოვა. არჩევნებში ლიბერალურმა პარტიამ მათთვის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი რეგიონი კვებეკი წააგო, რომელიც 1917 წლიდან მუდმივად ლიბერალური პარტიის კონტროლის ქვეშ იყო.
1960 წელს არჩევნების კატასტროფული წაგების შემდგომ პირსონმა მოაზროვნეები შეკრიბა, რომლებმაც ლიბერალური პარტიის მომავალი პოლიტიკა შეიმუშავეს. ლიბერალური პარტიის ხელისუფლებაში დაბრუნების შემდგომ პირსონმა აღნიშნული პოლიტიკათა უმრავლესობის იმპლემენტაცია განახორციელა.
1962 წლის არჩევნებში კონსერვატიულმა პარტიამ მნიშვნელოვანი დანაკლისი განიცადა, მმართველმა პარტიამ ხელისუფლების ფორმირებისთვის საჭირო მანდატები ვერ მოიპოვა და უმცირესობაში მყოფი მთავრობა ჩამოაყალიბა. არჩევნებიდან მალევე პირსონმა კონსერვატორების მერყეობა აშშ-ს ატომური იარაღის კანადურ რაკეტებზე გამოყენებასთან დაკავშირებით მის სასარგებლოდ გამოყენა. კანადის თავდაცვის მინისტრი დუგლას ჰარკენსი გადადგა, ხოლო მეორე დღეს კანადის მთავრობამ უნდობლობის ვოტუმი ორჯერ წააგო, რამაც ვადამდელი არჩევნების დანიშვნა გამოიწვია. არჩევნებში ლიბერალებმა 129 მანდატი მოიპოვეს, აქედან 95 კონსერვატორებისგან. არჩევნებში ლიბერალურმა პარტიამ ხმების 41 პროცენტი მიიღო, მაგრამ უმრავლესობისთვის საჭირო 5 ხმა ვერ მოიპოვა. სოციალური კრედიტის პარტიის მხარდაჭერის შედეგად პირსონს მთავრობის ფორმირების საშუალება მიეცა, რის შემდგომაც დიფენბაკერი თანამდებობიდან გადადგა.
1963 წლის საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ პარლამენტის რამდენიმე მცირე პარტიის მხარდაჭერით ჩამოაყალიბა ლიბერალების უმცირესობის მთავრობა. ტომი დუგლასთან და რეგიონალური დონის სხვა პოლიტიკოსებთან ერთად, იგი ითვლება კანადის თანამედროვე სოციალური უსაფრთხოების სისტემის ერთ-ერთ შემქმნელად, კერძოდ, 40-საათიანი სამუშაო კვირა და ორკვირიანი ანაზღაურებადი შვებულების გარანტია, ახალი მინიმალური ხელფასის შემოღება, ფედერალური საყოველთაო ჯანდაცვის პროგრამა სახელმწიფოს ხარჯზე, კანადის საპენსიო პროგრამა და სახელმწიფო სტუდენტური სესხები. მის დროს მიიღეს კანონი, რომელმაც ფაქტობრივად გააუქმა სიკვდილით დასჯა ქვეყანაში.
1965 წელს პრემიერმა წარმოადგინა კანადის ახალი დროშა (დაამატა ნეკერჩხლის წითელი ფოთოლი). ასევე შეცვალა ჰიმნი. ყველაფერი ეს და ასევე 1967 წელს კანადის კონფედერაციის ასი წლის იუბილის აღნიშვნა მოწმობდა ეროვნული თვითშეგნების ზრდას.
კვებეკის პროვინციაში მღელვარებების პერიოდში, რომელიც გამოწვეული იყო ფრანკო-კანადური სეპარატიზმით, მან გაატარა „კოოპერატიული ფედერალიზმის“ პოლიტიკა, შექმნა სამეფო კომისია, შემოიღო ბილიგვიზმი და ბიკულტურალიზმი, კვებეკელ მეამბოხეებთან გარკვეულ დათმობებზე წავიდა. პირსონის პრემიერობის დროს, 1967 წლის ივლისში შედგა საფრანგეთის პრეზიდენტ შარლ დე გოლის სკანდალური ვიზიტი, როდესაც მან წარმოთქვა ცნობილი სიტყვა „გაუმარჯოს დამოუკიდებელ კვებეკს!“
მიუხედავად იმისა, რომ პირსონი ხელისუფლებაში მოვიდა უფრო პრო-ამერიკული პროგრამით, ვიდრე მისი კონსერვატიული მოწინააღმდეგე დიფენბეიკერი, იგი აშშ-საგან დამოუკიდებელ პოლიტიკას ატარებდა. კერძოდ პირსონი ეწინააღმდეგებოდა კანადის მონაწილეობას ვიეტნამის ომში და მისმა მთავრობამ პირველად შემოიღო დამატებითი გადასახადი უცხოური კაპიტალით კონტროლირებადი კომპანიების შემოსავალზე.
გადადგომა და პოლიტიკიდან წასვლა
1967 წელს პირსონმა პოლიტიკიდან წასვლის შესახებ განაცხადა, რასაც მალევე პარტიის ყრილობა და ახალი ლიდერის არჩევა მოჰყვა. პარტიის მიერ პირსონის შემცვლელად პიერ ტრუდო იყო არჩეული, რომელიც პირსონის კაბინეტში იუსტიციის მინისტრის პოსტს იკავებდა. ტრუდოს მსგავსად პირსონის კაბინეტის წევრები ჯონ ტერნერი და ჟან შეტიენიც კანადის პრემიერმინისტრები გახდნენ.
ავადმყოფობა და გარდაცვალება
პოლიტიკიდან წასვლის შემდგომ პირსონი მისი კარიერის შესახებ 3 ნაწილიან ავტობიოგრაფიის დაწერას აპირებდა, 1972 წლის ნობერისთვის მან მისი მეორე წიგნის რამდენიმე თავის დაწერა მოახერხა, მაგრამ მისი ჯანმრთელობა გაუარესდა. პირსონი შეეცადა მემუარების წერა გაეგრძელებინა, მაგრამ მისი ჯანმრთელობა ეტაპობრივად უარესდებოდა, რაც მის მუშაობას ხელს უშლიდა.
1972 წლის 27 დეკემბერს გამოაცხადეს, რომ კიბო ღვიძლში გავრცელდა და პერსონი კომაში ჩავარდა. გარდაიცვალა ამავე დღის ბოლოს, ოტავაში. დაკრძალეს მაკლარენის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:კანადის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:კანადელი პოლიტიკოსები
ფოილუ (სამუხის რაიონი)
ფოილუ (Poylu) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის სამუხის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1715 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:სამუხის რაიონის სოფლები
მადაგასკარული ყანჩა
მადაგასკარული ყანჩა (Ardea humbloti) — ფრინველი ყანჩისებრთა ოჯახისა. ლათინური სახელი ეწოდა ფრანგი ბოტანიკოსის, ლეონ უმბლოს (1852—1914) პატივსაცემად. მადაგასკარული ყანჩა სიმაღლეში 90 სმ-მდე აღწევს. შეფერილია ფიქალისფერ-ნაცრისფრად. ბუდობს მხოლოდ კუნძულ მადაგასკარზე, უპირატესად მის ჩრდილოეთ და დასავლეთ სანაპიროზე, აგრეთვე ტბა ალაოტრას ნაპირებზე. შემჩნეულია კომორის კუნძულებზე მაიოტასა და ალდაბრაზე. ბინადრობს ნოტიო რეგიონებსა და მანგროს ტყეებში. სახეობის სრული პოპულაცია 1000-დან 3000-მდე ინდივიდს შეადგენს. იმყოფება გადაშენების საფრთხის ქვეშ, რის მიზეზიც ერთის მხრივ ადგილობრივების ნადირობა და მეორეს მხრივ ჰაბიტატის განადგურებაა (ხეების ჭრა და ჭაობების შრობა).
ლიტერატურა
კატეგორია:ყანჩა
დემერი (დემერის მწვერვალი)
დემერი (Դեմեր) — მთა სომხეთში. მდებარეობს გეღარქუნიქის პროვინციაში, სოფელ აკუნქიდან სამხრეთ-დასავლეთით 2 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2198 მეტრია და წარმოადგენს დემერის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
Amstrad PCW-ის თამაშების სია
მინი|250პქ|Amstrad PCW ამ სიაში წარმოდგნილია პერსონალური კომპიუტერების სერია Amstrad PCW-ის თამაშები, დალაგებული ანბანის მიხედვით. Amstrad PCW-ის კომპიუტერები იწარმოებოდა ბრიტანული კომპანია Amstrad-ის მიერ 1985 წლიდან 1998 წლამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Amstrad PCW-ის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიები პლატფორმების მიხედვით
პირანგა
პირანგა (Piranga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვისოზის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 232 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 26.16 კმ²-ზე. ფართობი 658 812 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფრედერიკ ჰოპკინზი
სერ ფრედერიკ გოულენდ ჰოპკინზი (Frederick Gowland Hopkins; დ. 20 ივნისი, 1861, ისტბორნი — გ. 16 მაისი, 1947, კემბრიჯი) — ინგლისელი ბიოქიმიკოსი. აღმოაჩინა ცხოველური ორგანიზმისთვის აუცილებელი დიეტური კომპონენტები, რომელსაც მოგვიანებით ვიტამინები ეწოდა. 1929 წელს კრისტიან ეიკმანთან მიენიჭა ნობელის პრემია ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში.
ჰოპერი (ვაგონი)
მინიატიურა|სატვირთო ვაგონი — ჰოპერი ჰოპერი (hopper) — ბუნკერისებრი ძარის მქონე თვითმცლელი სატვირთო ვაგონი. იყენებენ ნახშირის მადნისა და სხვა ფხვიერი ტვირთის გადასაზიდად. ვაგონში ჩატვირთვა ხდება ზემოდან, განტვირთვა კი — ქვემოთ განთავსებული ლუკებიდან.
ფრედერიკ ჰოპკინზი
დაამთავრა ლონდონის უნივერსიტეტი (ფილოსოფიის დოქტორი, 1894), სადაც მუშაობდა 1898 წლამდე. 1914 წლიდან იყო კემბრიჯის უნივერსიტეტის ბიოქიმიის პროფესორი. მისი ძირითადი შრომები ეხება ორგანიზმში აზოტური ცვლის ბიოქიმიას. აღმოაჩინა ტრიფტოფანი (1901), გლუტათიონი (1921). 1906 წელს ჩამოაყალიბა დებულება კვების შეუცვლელი ფაქტორების შესახებ (შეუცვლელი ამინომჟავები). პირველმა დაადგინა კუნთში მუშაობისას რძემჟავის დაგროვება. ვიტამინოლოგიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. აღმოაჩინა რძის შემადგენლობაში ზრდის მასტიმულირებელი A და D ვიტამინები. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელი საპატიო წევრი (1934). ნობელის პრემია (1929, კ. ეიკმანთან ერთად). ჰოპკინზი იყო ლონდონის სამეფო საზოგადოების წევრი (1905-დან; 1930-1935 წლებში — პრეზიდენტი). 1925 მიანიჭეს ბრიტანეთის იმპერიის რაინდობა, 1935 წელს — ღირსების ორდენი.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი ბიოქიმიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1861 კატეგორია:გარდაცვლილი 1947 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ქობარი
ქობარი (Köbər) (ყოფილი ლუქსემბურგი Lüksemburq) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის  სამუხის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 947 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:სამუხის რაიონის სოფლები
ვოსკეთასი
ვოსკეთასი (Ոսկեթաս) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 544 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 50 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 10.82 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
მესიკო (პამპანგა)
მესიკო (ოფიციალურად მესიკოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Mexico) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი პამპანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 173 403 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 43 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:პამპანგის მუნიციპალიტეტები
მარკო ვერატი
მარკო ვერატი (Marco Verratti; დ. 5 ნოემბერი, 1992, პესკარა, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, კლუბ „პარი სენ-ჟერმენისა“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ნახევარმცველი, მონაწილეობა მიიღო 2014 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში
ვესტგუთების სამეფო
ვესტგუთების სამეფო — სამეფო, რომელსაც ეკავა საფრანგეთის სამხრეთ-დასავლეთი ნაწილი და პირენეს ნახევარკუნძული V საუკუნიდან VIII საუკუნემდე (418 – 720 წლები). ვესტგუთები ძველი გერმანული მოდგმის ტომი გახლდათ, რომელმაც სამშობლო სხვადასხვა მიზეზის გამო მიატოვა და, თანამედროვე პოლონეთის ტერიტორიიდან დაძრული, 378 წლისთვის, დუნაის გადალახვის შემდეგ, აღმოსავლეთ რომის იმპერიის ტერიტორიაზე დასახლდა. რომაელებს მათი ეშინოდათ და ისინი დამარცხდნენ კიდეც ვესტგუთებთან ბრძოლაში. 410 წელს რომი ვესტგუთებმა აიღეს მეფე ალარიკის (370-410) მეთაურობით. იგი თავდაპირველად შეიქმნა მეფის ქვეშევრდომი ვესტგუთების დასახლებით, რომლებმაც დაიკავეს აკვიტანია და აიძულეს რომაელები, ეცნოთ მათი ძალაუფლება ამ მხარეში, შემდეგ კი გააგრძელეს დაპყრობები მთელ პირენეს ნახევარკუნძულზე. სამეფომ შეინარჩუნა დამოუკიდებლობა აღმოსავლეთ რომის/ბიზანტიის იმპერიისგან, რომლის მცდელობები რომის ხელისუფლების დაბრუნებისა პირენეს ნახევარკუნძულზე, მხოლოდ ნაწილობრივ წარმატებული და ხანმოკლე აღმოჩნდა. თითქმის სამასი წლის განმავლობაში ვესტგუთთა სამეფო პირენეს ნახევარკუნძულს და გალიის ხმელთაშუა ზღვის სანაპირო ზოლს მართავდა. მდგომარეობა VI საუკუნის დასაწყისში შეიცვალა, როდესაც აღმოსავლეთ რომის იმპერიამ/ბიზანტიამ ნახევარკუნძულის სამხრეთ-აღმოსავლეთი სანაპირო ზოლი დაიკავა, თუმცა მისი ოკუპაცია დიდხანს არ გაგრძელებულა. მალევე დაიწყო მუსლიმთა დაპყრობა, რამაც ვესტგუთთა სამეფოს მარცხი გამოიწვია.
ტულუზის სამეფო
466 წელს ეურიკმა, თეოდორიკ I-ის უმცროსმა ვაჟმა მიიღო სამეფო ტახტი. ის ცნობილი იყო მისი უფროსი ძმის თეოდორიკ II-ის მკვლელობით, რომელმაც ასევე მოკლა მისი უფროსი ძმა თორისმუნდი. მეფე ეურიკის მმართველობით, რომელმაც ფედერატის სტატუსი გააუქმა, ვესტგუთების ტრიუმფალური წინსვლა დაიწყო. 469 წელს დეოლსში გალო-რომაულ და ბრეტონულ არმიების გამარჯვების შემდეგ, იმდროინდელი ვესტგუთების სამეფოს ცენტრს წარმოადგენდა ტულუზი. სწორედ, ამიტომ მას ტულუზის სამეფოს სახელითაც მოიხსენიებენ. დასავლეთ რომის იმპერატორმა ანთიმოზმა ალპებში ახალი არმია გაგზავნა ეურიკის წინააღმდეგ, რომელიც ალყაში მოაქციეს არლისთან. შეიარაღებული რომაული არმია არლის მახლობლად გამართულ ბრძოლაში დამარცხდა და ეურიკმა დაიპყრო არლი და სამხრეთ გალიის დიდი ნაწილი. ტულუზის სამეფომ, რომლის დედაქალაქიც იყო ტულუზი, დაკარგა თავისი ტერიტორიის დიდი ნაწილი გალიაში, ფრანკებამდე, VI საუკუნის დასაწყისში, შეინარჩუნა სეპტიმიანიის ვიწრო სანაპირო ზოლი. VI და VII საუკუნეების სამეფოს ზოგჯერ უწოდებენ regnum Toletanum ახალი დედაქალაქის ტოლედოს შემდეგ. 476 წელს დაარსდა დასავლეთ რომის იმპერია; ამრიგად, ვესტგუთებს მიაჩნდათ, რომ მათ ჰქონდათ უფლება მიეღოთ ის ტერიტორიები, რომლებსაც რომი დაჰპირდათ პირენეს ნახევარკუნძულზე რომაული წესრიგის აღდგენის სანაცვლოდ. 508 წლისათვის ვესტგუთებმა დაკარგეს დედაქალაქიც და სხვა ტერიტორიებიც.
ესპანეთის არიული სამეფო
ალარიკის II-ის სიკვდილის შემდეგ მისი ლეგიტიმური მემკვიდრე იყო მისი ვაჟი გესალეკი, რომელმაც აიღო ძალაუფლება თეოდორიკ დიდის რეგენტობის ქვეშ, რომელმაც დაიპყრო ბარსელონა. ამ დროისათვის უკვე ვესტგუთები თითქმის მთელ ესპანეთს აკონტროლებდნენ. 549 წელს ვესტგუთ ათანაგილდის მიერ დაწყებულმა სამოქალაქო ომმა შედეგი გამოიღო, მან უზურპაცია მოახდინა სამეფოში და ბიზანტიის იმპერატორ იუსტინიანე I-ის მოსაკლავად ჯარისკაცები გააგზავნა. ათანგილდმა გაიმარჯვა ამ ომში, მაგრამ ბიზანტიელებმა აიღეს კართაგენი და პირენეს ნახევარკუნძულის სამხრეთ ნაწილი და მათი განდევნა შეუძლებელი გახდა. 570-იანი წლებიდან ათანგილდის ძმამ, ლიუვიგილდმა ამ დანაკარგის ანაზღაურება სვევების სამეფოს (უახლოეს თანამედროვე გალისიასა და პორტუგალიის ჩრდილოეთ ნაწილში) დაპყრობით და მისი ანექსიით სცადა და განმეორებით გაილაშქრა ბასკების წინააღმდეგ. 585 წელს მეფე ლიუვიგილდმა გააერთიანა პირენეს ნახევარკუნძული და მეგობრობას დაუდო სათავე სამეფო ქორწინებებით. ლიუვიგილდმა ასევე დააარსა ახალი ქალაქები.
კათოლიკური ტოლედოს სამეფო
ამ დროისთვის არსებითად გაქრა ეთნიკური განსხვავება ესპანელ-რომაელ მოსახლეობასა და ვესტგუთებს შორის (გოთურმა ენამ დაკარგა თავისი ბოლო და ალბათ უკვე დაკნინებული ფუნქცია, როგორც საეკლესიო ენისა, როდესაც 589 წელს ვესტგუთები გადავიდნენ კათოლიციზმზე). ამ ახლებურმა ერთიანობამ უცხოელთა მიმართ მკაცრი ზომების გატარება გამოიწვია, განსაკუთრებით იუდეველთა მიმართ, რამაც უფრო და უფრო მძიმე დევნის სახე მიიღო. ვესტგუთების კოდექსმა (დასრულდა 654 წელს) გააუქმა რომაელთა და ვესტგუთების განსხვავებული კანონების არსებობის ძველი ტრადიცია. VII საუკუნეში განხორციელდა მრავალი სამოქალაქო ომი არისტოკრატიის შიდა ჯგუფებს შორის. მიუხედავად იმდროინდელი ეპისკოპოსების, როგორიცაა ისიდორე და სევილიის ლეანდერი, კარგი ჩანაწერებისა, გოთების ესპანელ-რომაელებისგან განასხვავება უფრო რთული ხდება, რადგან ეს ორი ერთმანეთზე ურთიერთდამოკიდებული გახდა. მიუხედავად ამ სამოქალაქო ომებისა, 625 წლისთვის ვესტგუთებმა წარმატებას მიაღწიეს და ბიზანტიელები განდევნეს ესპანეთიდან და შექმნეს დასაყრდენი აფრიკის სეუტას პორტში. ვესტგუთები და მათი ადრინდელი მეფეები არიანელები იყვნენ და კონფლიქტში მოვიდნენ კათოლიკურ ეკლესიასთან, მაგრამ მას შემდეგ, რაც ისინი ქრისტიანობაზე დაბრუნდნენ, ეკლესია უზარმაზარ გავლენას ახდენდა საერო საქმეებზე ტოლედოს საბჭოების საშუალებით. ვესტგუთებმა ასევე შეიმუშავეს უაღრესად გავლენიანი სამართლის კოდექსი, რომელიც ცნობილია დასავლეთ ევროპაში, როგორც ვესტგოთური კოდექსი (Liber Iudiciorum), რომელიც ესპანეთის სამართლის საფუძველი გახდა შუა საუკუნეებში.
მუსლიმთა დაპყრობა
მიუხედავად წარმატებული გადატრიალებისა, როდერიკის მმართველობა ნახევარკუნძულის მხოლოდ სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილს მოიცავდა (ლუზიტანიისა და კართაგინენსისის პროვინციებს, რომლის შემადგენლობაშიც იყო დედაქალაქი ტოლედო), ხოლო ახილასი, უკანასკნელი მეფის ვიტიცას ვაჟი, სამეფოს ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილს აკონტროლებდა (ტარაკონესსა და სეპტიმანიას). ქვეყნის დანარჩენი ნაწილი ადგილობრივი ჰერცოგების ხელში იყო. 712 წლის გაზაფხულზე, მეფე როდერიკმა ვესტგოთური არმიის დიდ ნაწილზე მოიპოვა კონტროლი (როგორც საკუთარ და ერთგულ დიდებულთა ამალაზე) და წამოიწყო კამპანია აჯანყებული ბასკების დასამორჩილებლად, ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში. ამავე დროს, გრძელდებოდა მუსლიმთა წინსვლა ჩრდილოეთ აფრიკაში. 710 წლისთვის ხმელთაშუა ზღვის აფრიკული სანაპირო ზოლი თითქმის სრულად კონტროლდებოდა მათ მიერ. 710 წელს ვესტგუთების ერთ-ერთმა სეპარატისტულმა დაჯგუფებამ და ტოლედოს არქიეპისკოპოსმა დახმარება სთხოვეს ჩრდილოეთ აფრიკაში მცხოვრებ არაბებსა და ბერბერებს, რომლებსაც შემდეგ მავრებს უწოდებდნენ. მავრიტანიული კორპუსის ხელმძღვანელი ტარიკ იბნ ზიადი 711 წელს გადავიდა ესპანეთში, დაამარცხა ვესტგუთების მეფე როდერიკი, ტყვედ ჩაიგდო იგი და სიკვდილით დასაჯა, მისი სახელმწიფო კი მთლიანად დაიმორჩილა 718 წელს.
კულტურული და კლასიკური მემკვიდრეობა
ვესტგუთური მმართველობა ხშირად მიეკუთვნება ეგრეთ წოდებულ ბნელი პერიოდის ნაწილს, კულტურული და მეცნიერული დაშლის დროს, რომელიც უკუაგდო მუსლიმურმა ანდალუსიამ. მათი არსებობის განმავლობაში ვესტგუთები, სავარაუდოდ, დარჩნენ „ტყის კაცებად, რომლებიც არასოდეს მიდიოდნენ იქიდან შორს“, როგორც ამას თომას ფ. გლიქი ამბობს. თუმცა, ფაქტია, რომ ვესტგუთებმა კარგად შემოინახეს კლასიკური კულტურა. კარგი მაგალითია, ანდალუსიური აბაზანები, რომელიც ხშირად მუსლიმურ მიგნებად ითვლება, თუმცა პირდაპირი გაგრძელება რომაულ-ვესტგუთური ტრადიციისა. გათხრები ადასტურებენ, რომ რეკოპოლისი და ტოლედო, ვესტგუთის დედაქალაქი, დიდ გავლენას ახდენდნენ თანამედროვე ბიზანტიურ არქიტექტურაზე. როდესაც მუსლიმებმა გაძარცვეს ესპანეთი მათი დაპყრობის დროს, ისინი გაოცდნენ შესანიშნავი და მრავალრიცხოვანი ვესტგუთური საგანძურით. ამ საგანძურიდან რამდენიმე შეინარჩუნებულ იქნა, რადგან ისინი შემოჭრის დროს დამარხეს - მაგ., გუარაზარის საგანძურიდან ამოღებული გვირგვინები.
მეფეთა ჩამონათვალი
ეს მეფეები და ლიდერები - ფრიტიგერნის და სავარაუდოდ, ალავივუსის გამოკლებით - იყვნენ წარმართები
ბალტის დინასტია
ბალტის დინასტიის მეფეები იყვნენ არიანელები (მისდევდნენ არიუსის თეოლოგიურ სწავლებას). ისინი სამეფო გვირგვინს მემკვიდრეობით იღებდნენ მამისგან ან უახლოესი ნათესავისგან.
მეფეები ბალტის შემდეგ
ბალტიის დაცემით ვესტგუთების მონარქიამ მთლიანად არჩევითი ხასიათი მიიღო, მაგრამ მონარქია დარჩა. ამ პერიოდში მხოლოდ რამდენიმე ვაჟმა მიაღწია თავის მამის ტახტზე.
სქოლიო
კატეგორია:ვესტგუთები კატეგორია:ადრეული შუა საუკუნეები კატეგორია:საფრანგეთი შუა საუკუნეებში კატეგორია:ესპანეთის ისტორია კატეგორია:პორტუგალიის ისტორია კატეგორია:ვესტგუთები კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:გერმანული ტომები კატეგორია:ძველი ხალხები
გოგელია
საკუთარი სახელი  გოგელია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ბობოწვერა
ბობოწვერა (Usnea barbata) — ხის მღიერი პარმელიასებრთა ოჯახისა. არის მოყვითალო-მომწვანო ფერის ძლიერ დატოტვილი მოგრძო ბუჩქისებრი ლიქენი. გრძელი ძაფების ფორმის ტოტებს სორალები ან აპოთეციუმები აქვს. უმთავრესად ხეებზეა დაკიდებული. გავრცელებულია შერეულ და წიწვოვან ტყეებში. გამოიყენება ფარმაკოლოგიაში.
სქოლიო
კატეგორია:უსნეა
ივლისის დილა
მინი|ივლისის დილა 2007 წელს ივლისის დილა (Джулай, ჯულაი) — ტრადიცია და დღესასწაული ბულგარეთში. აღინიშნება შავი ზღვის სანაპიროზე 1986 წლიდან მოყოლებული, 1 ივლისს. ამ დღეს ათასობით ახალგაზრდა მუსიკით, სიმღერებითა და ცეკვებით ეგებება ზაფხულის მეორე თვის პირველ დილას.
მიიჩნევა რომ ტრადიცია 1960-1980-იანი წლების ჰიპური კულტურის გამოძახილია. სახელწოდება მომდინარეობს ინგლისური როკ-ჯგუფ Uriah Heep-ის ჰიტიდან, — „July Morning“.
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკალური ფესტივალები
სნუკერის სეზონი 1992-1993
სნუკერის სეზონი 1992-1993 — სნუკერის პროფესიონალური ტურნირების სერია 1992-1993 წლებში. მიმდინარეობა — აგვისტო 1992 — 30 მაისი 1993. სეზონის სამი მთავარი ტურნირის გამარჯვებულები: დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი — ჯიმი უაიტი (ინგლისი), მასტერსი — სტივენ ჰენდრი (შოტლანდია), მსოფლიო ჩემპიონატი — სტივენ ჰენდრი (შოტლანდია). ქვემოთ მოყვანილია სეზონის განმავლობაში გამართული შეჯიბრების განრიგი. სულ გაიმართა 26 შეჯიბრი.
სქოლიო
კატეგორია:სნუკერის სეზონები კატეგორია:1992 წელი სნუკერში კატეგორია:1993 წელი სნუკერში
ყარაარხი
ყარაარხი (Qaraarx) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის  სამუხის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 500 კაცი.
კატეგორია:სამუხის რაიონის სოფლები
ფუკუის პრეფექტურა
ფუკუის პრეფექტურა (იაპ. 福井県) — იაპონიის პრეფექტურა, რომელიც მდებარეობს ტიუბუს რეგიონში,  კუნძულ ჰონსიუზე. ფუკუის პრეფექტურის მოსახლეობა 778 943 ადამიანს შეადგენს (2017 წლის 1 ივნისის მონაცემებით) და უკავია 4 190 კვ. კმ.-ის ფართობი. ფუკუის პრეფექტურას ესაზღვრება: ისიკავას პრეფექტურა - სამხრეთით, გიფუს პრეფექტურა - აღმოსავლეთით, შიგას პრეფექტურა - სამხრეთით და კიოტოს პრეფექტურა - სამხრეთ-დასავლეთით.
პრეისტორია
კიტადანის დინოზავრის კარიერზე, მდინარე სუგიამაზე, კაცუიამის ქალაქის საზღვრებში, აღმოჩენილია ცხოველები, როგორიცაა: ფუკუირაპტორი, ფუკუაზაური, ნიპონოსაური, კოშიასაური, ფუკუივენატორი, ფუკუიტიანი და ტამბატიტანისი, ასევე უსახელო დრომეოსაურიდი.
ისტორია
თავდაპირველად ფუკუი შედგებოდა ვაკასასა და ეჩიზენის ძველი პროვინციებისგან, სანამ 1871 წელს ფრეფექტურა არ ჩამოყალიბდებოდა.
ედოს პერიოდში რეგიონის დაიმიო ერქვა მაწუდაირას და იყო ტოკუგავა იეიასუს შთამომავალი.
მეორე მსოფლიო ომის დროს ფუკუი ძლიერ დაიბომბა და მისი სასახლე, ფუკუის ციხე, რომელიც თხრილით იყო გარშემორტყმული, დაანგრიეს. ფუკუის პრეფექტურის მთავრობის თანამედროვე შენობები სწორედ ამ ისტორიული ციხის ადგილზეა აშენებული. მარცხნივ|მინი|ტოჯინბო, იაპონია
გეოგრაფია
ფუკუის გასასვლელი აქვს იაპონიის ზღვაზე. მისი ტერიტორია მთებსა და ზღვას შორის ვიწრო ვაკეებითაა დაფარული. ფუკუის აღმოსავლეთი ნაწილი კი - (ყოფილი ეჩიზენი) უფრო ფართო ვაკეებით ხასიათდება, სადაც მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი ცხოვრობს. პროვინცია მდებარეობს იაპონიის „თოვლის ქვეყანაში“.
2008 წლის 31 მარტის მონაცემებით, პრეფექტურის მთლიანი მიწის 15% ბუნებრივ პარკების ეკავა, კერძოდ ჰაკუსანის ეროვნული პარკი; ეჩიზენ-კაგა კაიგანი და ვაკასა ვან ეროვნული პარკები; ასევე ოქუეცუ კიგენის პრეფექტურული ბუნებრივი პარკი.
ქალაქები
ფუკუის პრეფექტურაში ცხრა ქალაქი მდებარეობს:
დემოგრაფია
ფუკუი იაპონიის ერთ-ერთი ნაკლებად დასახლებული პრეფექტურაა; 2015 წლის სექტემბერში დაახლოებით 785,508 ადამიანი ცხოვრობდა 281,394 ოჯახში. იაპონიის უმეტესი ნაწილის მსგავსად, ფუკუის პრეფექტუაშიც შეინიშნება მოსახლეობის დაბერებისა და შემცირების პრობლემა. 2015 წლის ივლისში პრეფექტურის მოსახლეობის 28,6% 65 წელს გადაცილებული იყო და მოსახლეობა 2.6%-ით შემცირდა 2010 წლის ოქტომბრის ეროვნული აღწერის მონაცემთან შედარებით (806,000).
კულტურა
იჩიჯოდანის ოჯახის ისტორიული ნანგრევები ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია იაპონიაში.
ეჰეი-ჯი არის ტაძარი, რომელიც ბუდისტ ბერებს გადამზადებასა და განათლების მიღებას სთავაზობს. ის დოგენ ზენჯიმ დააარსა 1244 წელს. ეიჰეი-ჯი მდებარეობს მიწის ნაკვეთზე, რომლის ფართობიც დაახლოებით 33 ჰექტარია.
ფუკუიში მდებარეობს მარუოკას ციხე, იაპონიის უძველესი ციხე, რომელიც არ დანგრეულა. იგი აშენდა 1576 წელს.
ფუკუიში აღმოჩენილია დინოზავრების ნამარხები, რომლებიც ფუკუის პრეფექტურალური დინოზავრის მუზეუმშია განთავსებული.
ფუკუის პრეფექტურის მაცხოვრებლებს აქვთ გამორჩეული აქცენტი, ფუკუი-ბენი.
ფუკუი დიდი ხანია იაპონიაში (კიოტოსთან ერთად) ქაღალდის დამზადების ერთ-ერთი მთავარი ცენტრია. მისი ეჩიძების ქაღალდის დამზადების კორპორაცია არის მსოფლიოში ცნობილი ქაღალდის მწარმოებელთა კოლექცია, რომელიც ამზადებს ქაღალდს ტრადიციულ ეჩიძენურ სტილში.
ფუკუი ასევე ცნობილია სუფთა წყლითა და კერძებით, განსაკუთრებით საკეს, ბრინჯით და სობას მაკარონებით.
2010 წლის აგვისტოში ფუკუიმ შექმნა საკუთარი გაცნობითი სახის ვებგვერდი, სახელწოდებით ფუკუის ქორწინება-ნადირობის კაფე, იმ იმედით, რომ იაპონიის მოსახლეობის შემცირებას აღმოფხვრიდნენ. წყვილები, რომლებიც საიტზე იცნობენ ერთმანეთს და ოჯახდებიან, მთავრობისგან იღებენ ფულად დახმარებას და საჩუქრებს. მინი|საკურას ყვავილობა ქალაქ ფუკუიში
უნივერსიტეტი
ფუკუის უნივერსიტეტი
ფუკუის ტექნოლოგიური უნივერსიტეტი
ჩქაროსნული მაგისტრალები
ჰოკურიკუს ჩქაროსნული მაგისტრალი
მაიზურუ-ვაკასას ჩქაროსნული მაგისტრალი
ჩუბუ ჯუკანის ჩქაროსნული გზა
მიქატა ტბის ცისარტყელას გზა
ჰუნჯის მთის ფასიანი გზა
ეროვნული გზატკეცილიები
მარშრუტი 8
მარშრუტი 27
მარშრუტი 157
მარშრუტი 158
მარშრუტი 161
მარშრუტი 162
მარშრუტი 303
მარშრუტი 305
მარშრუტი 364
მარშრუტი 365
მარშრუტი 367
მარშრუტი 416
მარშრუტი 417
მარშრუტი 418
პორტი
მარჯვნივ|მინი| ცურუგას პორტი|299x299პქ
ტურიზმი
იჩიჯოდანი ასაკურას ოჯახის ისტორიული ნანგრევები
ტოჯინბო, სანაპირო ზოლის ნაწილი, რომელიც ასევე თვითმკვლელობისთვის ცნობილი ადგილია.
ეჩიძენი კრაბსი ადგილობრივი დელიკატესია მთელი წლის განმავლობაში, განსაკუთრებით კი ზამთრობით.
კიდევ ერთი ტრადიციული ზღვის ფუკუიური კერძი არის ჟენჟი, პატარა გუპის მსგავსი თევზი, რომელსაც ნედლად მიირთმევენ, საშიმის მსგავსად. კერძი სხეულს ხანძრის შეგრძნებას ანიჭებს.
ავარა ცნობილი ონსენია პრეფექტურის ჩრდილოეთით.
სქოლიო
კატეგორია:ტიუბუს რეგიონის პრეფექტურები
ეღიპატრუში
ეღიპატრუში (Եղիպատրուշ) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 000 მეტრზე. 2009 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 847 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 33 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 25.7 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
პორტუ-ფირმი
პორტუ-ფირმი (Porto Firme) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 640 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვისოზის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 417 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 36.58 კმ²-ზე. ფართობი 284 777 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
პრიშტინის უნივერსიტეტი
პრიშტინის უნივერსიტეტი (Universiteti i Prishtinës) — საჯარო უმაღლესი სასწავლებელი პრიშტინაში. ის 1969–1999 წლებში არსებული პრიშტინის უნივერსიტეტის დაშლის შემდეგ წარმოიქმნა, რომელიც კოსოვოს ომის შედეგად დაიშალა. ახალ დაარსებულ უნივერსიტეტში იყო შემდეგი ფაკულტეტები: ფილოსოფიის, სამართლისა და ეკონომიკის, საინჟინრო და სამედიცინო. დღეის მდგომარეობით უნივეერსიტეტში ფუნქციონირებს 17 ფაკულტეტი, საიდანაც 14 არის აკადემიური ხოლო 3 გამოყენებითი მეცნიერებების.
ფაკულტეტები
უნივერსიტეტის აკადემიური ფაკულტეტებია:
სქოლიო
კატეგორია:კოსოვოს საზოგადოება კატეგორია:კოსოვო
პირ-პანჯალი
პირ-პანჯალი, პანჩალადევა (Pir Panjal Range) — ქედი ინდოეთის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილსა და პაკისტანის ჩრდილოეთში. წარმოადგენს მცირე ჰიმალაის დასავლეთ მხარეს. გადაჭიმულია ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ 450 კმ-ზე, მდინარე კიშანგანგიდან მდინარე ბიასამდე. აბსოლუტური სიმაღლე 6221 მ (მთა ინდრასანი). მაღალი მწვერვალია აგრეთვე დეო-ტიბა (6001 მ). უღელტეხილებიდან მნიშვნელოვანია პირ-პანჯალი (3485 მ) და ბანიჰალი (2832 მ). ჰიმალაისაგან გამოყოფილია ქაშმირის ხეობით. აგებულია კირქვებით, ანდეზიტებითა და ბაზალტებით. კალთები ციცაბოა, დანაწევრებულია ღრმა ხეობებით. თხემი ბასრად დაკბილულია, მწვერვალები თოვლიანი. ბევრია მყინვარული ტბა, კარული მყინვარები უმეტესად ჩრდილოეთ კალთაზეა. შემოსილია ხშირი, უმთავრესად წიწვოვანი ტყით.
სქოლიო
კატეგორია:ინდოეთის ქედები კატეგორია:პაკისტანის ქედები
შავთავა ყანჩა
შავთავა ყანჩა (Ardea melanocephala) — ფრინველი ყანჩისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 85 სმ, ფრთის შლილი — 150 სმ. იგივე ზომისაა, როგორიც რუხი ყანჩა და მისგან ოდნავ განსხვავდება შეფერილობით (შედარებით მუქია). სხეულის ზედა ნაწილი მუქი ნაცრისფერია, ქვედა კი — ღია. გავრცელებულია აფრიკაში, საჰარის სამხრეთით, აგრეთვე მადაგასკარზე. დასავლეთაფრიკული პოპულაციის ფრინველები წვიმების სეზონის დროს მიგრირებენ ჩრდილოეთით. ბუდობენ კოლონიებად წყალსატევებთან ახლოს მდებარე ხეებსა და ლელქაშის ბუჩქნარებში, ისეთ ადგილებშიც, სადაც ვხვდებით რუხ წეროს, ისინი შერეულ კოლონიებადაც კი ბუდობენ. დედალი დებს 2–4 კვერცხს. ინკუბაცია გრძელდება 25–28 დღე-ღამე. შავთავა ყანჩა ნადირობს როგორც წყალთან ახლოს, ასევე მისგან მოშორებით. იკვებება უმთავრესად თევზითა და ბაყაყებით, აგრეთვე მცირე ძუძუმწოვრებითა და სხვა ფრინველებით. ხშირად შეიძლება დაკვირვება, თუ როგორ ყარაულობს შავთავა ყანჩა მსხვერპლს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყანჩა
იასემინ ადარი
იასემინ ადარი (Yasemin Adar; დ. 6 დეკემბერი, 1991, ბალიქესირი, თურქეთი) — თურქი მოჭიდავე, ქალთა შორის მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონი თავისუფალ ჭიდაობაში, 75 კილოგრამის წონით კატეგორიაში.
კარიერა
ადარი თურქეთის ყოფილი ჩემპიონის, ასლან სეიჰანლის მიერ აღმოჩენილ იქნა, როდესაც ის ბირთვის ტყორცნით იყო დაკავებული უმაღლეს სასწავლებელში და საუნივერსიტეტო წლებში. შემდგომში ის დაკავდა ჭიდაობით მის მშობლიურ ქალაქში. იგი ასპარეზობს „Trakya Birlik SK“-ის სახელით.
ადარი მონაწილეობდა კანადის ალბერტაში მიმდინარე 2012 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე თავისუფალი ჭიდაობის 72 კგ წონით კატეგორიაში, სადაც წარუმატებლად იასპარეზა.
მონაწილეობა მიიღო თბილისში გამართულ 2013 წლის ევროპის ჩემპიონატზე, სადაც წარუმატებლად იასპარეზა. 2013 წლის თურქეთის ქალაქ მერსინში გამართულ ხმელთაშუაზღვისპირეთის ჩემპიონატზე, მან 72 კილოგრამის წონით კატეგორიაში ოქროს მედალოსანი გახდა. უნგრეთის დედაქალაქ ბუდაპეშტში ჩატარებულ 2013 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე მეხუთე ადგილი დაიკავა, სადაც ნახევარფინალში ჩინელ ჩჟან ფენლიუსთან დამარცხდა და ამერიკელ ადელაინ გრეისთან მესამე ადგილისთვის ბრძოლაში დამარცხდა.
2014 წელს ტაშკენტში ჩატარებულ მსოფლიო ჩემპიონატზე კი მხოლოდ მე-16 რაუნდს მიაღწია.
2015 წელს ბაქოში ჩატარებულ ევროპულ თამაშებზე 75 კგ წონით კატეგორიაში მან ვერ მოახერხა ფინალში გასავლა, სადაც რუს ეკატერინე ბუკინასთან დამარცხდა. ამის შემდეგ, მოლდოველ სვეტლანა საენკოს წააგო ბრინჯაოს მედლის მატჩში. ლას-ვეგასში ჩატარებულ 2015 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, ადარმა მეოთხედფინალში კოლუმბიელ ანდრეა ოლაიასთან დამარცხდა.
ლატვიის დედაქალაქ რიგაში ჩატარებულ 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატზე, 75 კილოგრამის წონით კატეგორიაში გამართულ ტურნირში, მან პირველად გაიმარჯვა ქვეყნის სახელით ქალთა ჭიდაობაში და ოქროს მედალი მოიპოვა, რომელმაც მანამდე რუსი ალიონა სტოროდუბტცევა დაამარცხა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:თურქი ქალი მოჭიდავეები კატეგორია:თურქეთის ოლიმპიური მოჭიდავეები კატეგორია:თურქი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
გურგენიძეები
მინი|გურგენიძეების გერბი გურგენიძეები — კახეთის თავადების საგვარეულო. იოანე ბატონიშვილის მიხედვით საგვარეულოს წინაპარს — სოლომონს, აზნაურსა და „მორდლის შვილს“, თავადობა და გურგენიძეობა ძველ „შილდისან“ გურგენისძეთა ამოწყდომის შემდეგ მიუღია 1740-იან წლებში. მოღწეულია თეიმურაზ II-ისა და ერეკლე ბატონიშვილის გურგენიძეთადმი ბოძებული წყალობის სიგელი, რომელიც 1740 წლითაა დათარიღებული. სოლომონის შვილი — მორდალი გიორგი (გოგია) აღა-მაჰმად-ხანის თბილისზე ლაშქრობის დროს დაიღუპა 1795 წელს. გიორგი XII-ის მეფობაში მორდლობა და თელავის მოურავობა ჰქონდა ასევე გიორგის ძეს — იროდიონს. გურგენიძეების საგვარეულო თავადთა შორის ნაჩვენებია გეორგიევსკის ტრაქტატზე (1783) დართულ თავადაზნაურთა ნუსხაში და 1850 წლის 6 დეკემბრის საიმპერატორო დადგენილებაში. მამული შილდაში ჰქონდათ. თავადური შტოს მამრობითი ხაზი XIX საუკუნეში შეწყდა. ცნობილია გურგენიძეების საგვარეულო გერბის გამოსახულება, თუმცა ის ოფიციალურად დამტკიცებული არ ყოფილა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
გალაქტიკის მცველები (ფილმი)
„გალაქტიკის მცველები“ (Guardians of the Galaxy) — 2014 წლის ამერიკული სუპერგმირული ფილმი, რომელიც ეფუძნება Marvel Comics-ის ამავე სახელწოდების სუპერგმირების გუნდის თავგადასავლებს. იგი გადაღებულია Marvel Studios-ის მიერ, ხოლო დისტრიბუტორია Walt Disney Studios Motion Pictures. ფილმი არის რიგით მეათე მარველის კინემატოგრაფიული სამყაროს სერიებში. მისი რეჟისორია ჯეიმზ განი, რომელმაც სცენარი ნიკოლ პერლმანთან ერთად დაწერა. როლებს ასრულებენ კრის პრეტი, ზოი სალდანა, დეივ ბაუტისტა, ვინ დიზელი, ბრედლი კუპერი, ლი პეისი, მაიკლ რუკერი, კერენ გილანი, ჯიმონ ჰონსუ, ჯონ კ. რაილი, გლენ კლოუზი და ბენისიო დელ ტორო. ფილმის სიუჟეტის მიხედვით, პიტერ კვილი აყალიბებს უცხოპლანეტური წარმოშობის არსებების მონაწილეობით.
სცენარზე მუშაობა ნიკოლ პერლმანმა 2009 წელს დაიწყო. პროდიუსერი კევინ ფაიგი ფილმის პროექტს ახსენებდა 2010 წელს, ხოლო Marvel Studios-ისგან მისი შემუშავების შესახებ ცნობილი გახდა San Diego Comic-Con International-ზე, 2012 წელს. განი გუნდს სცენარისტის სახით იმავე წლის სექტემბერში დაემატა. 2013 წლის თებერვალში პრეტი მიიღეს პიტერ კვილის როლზე, სხვა როლების შემსრულებლები გუნდს დაემატა შემდგომ თვეებში. გადაღება დაიწყო 2013 წლის ივლისში, შეპერტონის სტუდიებში (ინგლისი). გადაღებები გაგრძელდა ლონდონში და დასრულდა 2013 წლის ოქტომბერში. წარმოების შემდგომი პროცესი მიმდინარეობდა 2014 წლის 7 ივლისამდე.
გალაქტიკის მცველების პრემიერა გაიმართა ჰოლივუდში, 2014 წლის 21 ივლისს. იგი აშშ-ის კინოთეატრებში 2014 წლის 1 აგვისტოს გამოვიდა, 3D და IMAX 3D ფორმატებში. ძირითადად მას კრიტიკოსთა მაღალი შეფასება და ფინანსური წარმატება ხვდა წილად, დღეისთვის 770 მილიონი დოლარის შემოსავლის სახით. იგი იქცა 2014 წლის ყველაზე შემოსავლიან სუპერგმირულ ფილმად. აღიარება ძირითად ჰპოვეს ფილმის იუმორმა და ნოსტალგიურმა საუნდტრეკმა, განის რეჟისორულმა წვლილმა და როლების შესრულებამ. ფილმის გაგრძელება, გალაქტიკის მცველები: ნაწილი 2, გამოვიდა 2017 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:2014 წლის 3D ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომედიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები კატეგორია:ჯეიმზ განის ფილმები კატეგორია:გალაქტიკის მცველები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები კატეგორია:Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმები
ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასი 2018
ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასი 2018 — ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასის რიგით 35-ე გათამაშება, რომელშიც ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ კოპა დელ რეის ფინალისტი და ლა ლიგისა და კოპა დელ რეის გამარჯვებული გუნდები. ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ „სევილია“ და „ბარსელონა“. შეხვედრას უყურა 4,785 000-მა ადამიანმა.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის საფეხბურთო სუპერთასი
კაო დე კასტრო ლაბორეირო
კაო დე კასტრო ლაბორეირო (Cão de Castro Laboreiro) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია პორტუგალიაში XVI საუკუნეში.
ეს დაკუნთული და უშიშარი მოდარაჯე ცხოველების მასტიფების და ადგილობრივი ძაღლების შეჯვარების შედეგად გაჩნდნენ. ქალაქ კასტრო ლაბორეიროს რაიონში, პენედასა და სუახოს მთებს შორის. კაო დე კასტრო ლაბორეირო გარეგნულად შეიძლება სრულიად ჩვეულებრივად მოგეჩვენოთ, თუმცა ის არც ისე ჩვეულებრივია. აქვს განუმეორებელი ხმა, რომელიც ჩუმი, ყრუ ღრენიდან მკაფიო, ხანგრძლივ ყეფაში გადადის, დამაჯერებელი ზომები და ბუნებრივი უნდობლობა. ყველაფერი ამის წყალობით კაო დე კასტრო ლაბორეირო დღესაც წარმატებით იცავს ცხვრებს და მსხვილ რქოსან საქონელს მგლებისგან და სხვა ხიფათისაგან, ასევე ქურდებისგანაც. გარდა ამისა, ის კარგი მოდარაჯეა. ამ ჯიშის ძაღლების ქცევის გაკონტროლება ზოგჯერ ძნელია, მათ პროფესიული სწავლება და მტკიცე ხელი სჭირდებათ.
კაო დე კასტრო ლაბორეიროს აქვს ძლიერი წინა ფეხები, გრძელი, სქელი კუდი, საშუალო ზომის ყურები. ბალანი მძიმე, უხეში, გლუვი და ხშირია, მისი შეფერილობა შეიძლება იყოს ჟღალი, ნაცრისფერი, ზონარული, შავი, მუქი-ვეფხვისებრი. კარგად უძლებს სიცივეს, ბალანს განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას და სხვა ძაღლებს. კარგი მოდარაჯეა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:პორტუგალიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები კატეგორია:მოლოსერები
ჰანს ჰოპი
მინიატიურა|ჰანს ჰოპი ჰანს ჰოპი (Hanns Hopp; დ. 9 თებერვალი, 1890, ლიუბეკი — გ. 21 თებერვალი, 1971, ბერლინი) — გერმანელი არქიტექტორი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი არქიტექტორები კატეგორია:დაბადებული 9 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1971
ჰონორიუსი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელი ჰონორიუსი შეიძლება აღნიშნავდეს შემდეგს:
პიროფობია
პიროფობია (πῦρ — ცეცხლი; — შიში) — ცეცხლის გაჩენის ავადმყოფური შიში. გარკვეულწილად ხანძრის შიში ნორმალურია, თუმცა პიროფობიის დროს შიში ბევრად უფრო მძაფრია და გამოიხატება ოდნავი და კონტროლირებადი ცეცხლის არანორმალური შიშით.
პრეზიდენტი-ბერნარდისი
პრეზიდენტი-ბერნარდისი (Presidente Bernardes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 591 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვისოზის შემადგენლობაში.
პიროფობია
სიმპტომები
პიროფობიით დაავადებულ პიროვნებას ცეცხლის დანახვისას ხშირად ახასიათებს თავბრუსხვევა, ჰაერის უკმარისობა, გულისრევა, პირის გამოშრობა, კანკალი და არარეგულარული გულისცემა. ასევე პიროფობიის სიმპტომია თავს გრძნობდე, როგორც ხაფანგში მომწყვდეული.
სქოლიო
კატეგორია:ფობიები
პრეზიდენტი-ბერნარდისი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მინალინი
მინალინი (ოფიციალურად მინალინის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Minalin) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი პამპანგის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 48 380 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:პამპანგის მუნიციპალიტეტები
ჩარლზ ჰორტონ პეკი
ჩარლზ ჰორტონ პეკი (Charles Horton Peck; დ. 30 მარტი, 1833, სენ-ლეიკი — გ. 11 ივლისი, 1917, მენანდსი) — ამერიკელი მიკოლოგი, ბოტანიკოსი და ბიოლოგი. მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Peck.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1833 წლის 30 მარტს ქალაქ სენდ-ლეიკში, ნიუ-იორკის შტატში. სწავლობდა ნიუ-იორკის პედაგოგიურ სასწავლებელში (დღეს ალბანის ნიუ-იორკის შტატის უნივერსიტეტი), შემდეგ — იუნიონის კოლეჯში ქალაქ სკენეკდატში, სადაც მიიღო ბაკალავრის ხარისხი. 1859 წელს პეკი ასწავლიდა მათემატიკას, ბოტანიკას, ლათინურ და ძველბერძნულ ენებს სენდ-ლეიკის ინსტიტუტში. 1861 წელს იგი დაქორწინდა მერი კატრინ სლაიტერზე. იმავე წელს მიიღო ჰუმანიტარული მეცნიერებების მაგისტრის ხარისხი. ცოლის გარდაცვალების შემდეგ, 1912 და 1913 წელს ორჯერ გადაიტანა ინსულტი.
პეკი იყო ამერიკის ბოტანიკური საზოგადოების, ეროვნული გეოგრაფიული საზოგადოების, ტორის ბოტანიკური კლუბისა და სხვა სამეცნიერო საზოგადოებების წევრი. აღწერილი აქვს 2700-ზე მეტი ჩრდილოეთ ამერიკული სახეობის სოკო.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მიკოლოგები კატეგორია:ამერიკელი ბოტანიკოსები
წითელნისკარტა მაღრანი
წითელნისკარტა მაღრანი, სუღლუკი (Pyrrhocorax pyrrhocorax) — ფრინველი ყორნისებრთა ოჯახისა.
მისი სხეულის სიგრძეა 37–42 სმ, მასა 220–450 გრამი; მამალი დედალზე დიდია. ნისკარტი გრძელი, ვიწრო, ქვევითკენ ნამგლისებურად მოხრილია; ფრთები გრძელი, წაწვეტებული. შეფერილია შავად, დასდევს მწვანე, ლურჯი და მეწამული ელფერი; ფეხები და ნისკარტი წითელია. გავრცელებულია ცენტრალური და სამხრეთ ევროპის, ჩრდილო-დასავლეთ და აღმოსავლეთ აფრიკის (ეთიოპია), სამხრეთ ციმბირის, სამხრეთ-დასავლეთ, შუა და ცენტრალური აზიის მთების ველებსა და სტეპებზე; გვხვდება საქართველოშიც. ბუდობს ზღვის დონიდან ნივალურ სარტყლამდე, ჩვეულებრივ დამახასიათებელია 1200–4800 მეტრ სიმაღლისთვის; მთებში სეზონურად ვერტიკალურად გადაადგილდება.
ფრენს მაღალმანევრულად. ეწევა გუნდური ცხოვრების წესს. ყოვლისმჭამელია; რაციონის ძირითად ნაწილს შეადგენს ნიადაგის მწერები, მცენარეთა თესლები (მ. შ. კულტურული მარცვლოვნების), კენკრა; ჭამს მცირე ზომის ქვეწარმავლებს, ფრინველებსა და მათ კვერცხებს, ნარჩენებს, ლეშს. ბუდობს ცალკეულ წყვილებად და კოლონიებად ციცაბო კლდეებს შორის, ნაპირის ბექებსა და შენობებში. ბუდე მასიურია, ჯამისებრი ან ფლატფორმის მსგავსი, უხვადაა ჩაფენილი ბეწვი და თმა. დედალი დებს 1–6 (ჩვეულებრივ 3–5) კვერცხს; კრუხობს 17–18 დღე; მამალი ამ პერიოდში მას კვებავს. ბარტყები ბუდეში 31–41 დღე რჩებიან.
სქოლიო
კატეგორია:მაღრანი
ეღნიკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
რესპუბლიკის მოედანი (ერევანი)
რესპუბლიკის მოედანი (Հանրապետության հրապարակ ჰანრაპეტუ'ტიან ჰრაპარაკ) — დიდი საქალაქო მოედანი სომხეთის დედაქალაქ ერევანში. მდებარეობს ტიგრან მეცის ავენიუსა და აბოვიანის, ნალბანდიანის, ვაზგენ სარქისიანისა და ამირიანის ქუჩების კვეთაზე.
ისტორია და არქიტექტურა
მოედანი დააპროექტა არქიტექტორმა ალექსანდრე თამანიანმა 1924 წლის ერევნის მთავარი გეგმის ფარგლებში. მოედნის მშენებლობა 1926 წელს დაიწყო და მშენებლობის პირველი ეტაპი 1929 წელს დასრულდა. 1952 წლამდე სამუშაოები გრძელდებოდა და საბოლოოდ, დასრულდა 1958 წელს.
მოედანს ლენინის მოედანი ეწოდებოდა (Լենինի հրապարակ; Площадь Ленина). საბჭოთა ლიდერის, ვლადიმერ ლენინის ქანდაკება მოედნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში 1940 წელს აღიმართა და 1990 წელს, სომხეთის დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე, აიღეს. ამჟამად მის ადგილას დიდი სატელევიზიო ეკრანია.
ოვალური ფორმის მოედნის ცენტრში ქვის ნიმუშებია, რის გამოც იგი ზემოდან ტრადიციულ სომხურ ხალიჩას ჰგავს. ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ეროვნული გალერეის წინ განთავსებულია მოცეკვავე შადრევნები. მოედნის ირგვლივ მდებარე შენობები აგებულია ვარდისფერი და თეთრი სომხური ტუფის ქვით. მთავრობის სახლის კოშკის საათი მოსკოვში დაამზადეს და 1941 წელს ერევანში ჩაიტანეს. საათის დიამეტრი 4 მეტრია, დიდი ისრის სიგრძეა 188 სმ, ხოლო პატარის — 170 სმ.
რესპუბლიკის მოედანი ის ადგილია, სადაც მრავალი ღონისძიება იმართება, მათ შორის ყველაზე მნიშვნელოვანია დამოუკიდებლობის დღისადმი მიძღვნილი ყოველწლიური სამხედრო აღლუმი.
შენობები მოედნის ირგვლივ
მოედანი გარშემორტყმულია შვიდი მთავარი შენობით:
სქოლიო
კატეგორია:ერევნის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:ერევნის შენობა-ნაგებობები
ფამბაი
ფამბაი (Pambəyi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ნადეჟდა
ისტორია
ლეგენდის მიხედვით, იყვნენ წამებული დები: ქარისი ანუ აგათე „სიყვარული“, პისტის „რწმენა“ და ელპის ანუ ელპიდე „იმედი“. მათ დედას ერქვა სოფიო „სიბრძნე“. ეს სახელები (სოფიო, აგათია, პისტი, ელპიდე) უთარგმნელადაც გავრცელდა ქრისტიან ხალხებში, ზოგან კი ითარგმნება კიდეც. ამგვარი თარგმანის ნიმუშია რუსული ვერა „რწმენა“, ლიუბოვ „სიყვარული“, ნადეჟდა „იმედი“, რომლებიც ბოლო საუკუნეებში შემოვიდა ქართულშიც.
აღნიშვნა
მართლმადიდებლური ტრადიციით:
სიუფჰანი
სიუფჰანი, აგრეთვე სიუფჰან-დაღი (Süphan Dağı; Sîpana Xelatê; Սիփան) — ჩამქრალი სტრატოვულკანი აღმოსავლეთ თურქეთში, ბითლისის პროვინციაში, უშუალოდ ვანის ტბის ჩრდილოეთით. თურქეთში არსებულ ვულკანებს შორის სიმაღლით მეორე ადგილს იკავებს. სიმაღლე 4058 მ. მდებარეობს სომხეთის მთიანეთზე. ვეებერთელა გუმბათი აგებულია ანდეზიტური ლავებით, კრატერში ფირნი და მყინვარებია. მწვერვალი მთელი წლის განმავლობაში თოვლით არის დაფარული. ფერდობებზე გვხვდება მთის სტეპი. მეცნიერთა გაანგარიშებით, უკანასკნელი ამოფრქვევა მოხდა 100 ათასი წლის წინ (± 20 ათასი წელი). სიუფჰანი განლაგებულია არაბეთისა და ევრაზიის ტექტონიკური ფილების შეჯახების ზონაში, რომელიც განსაზღვრავს რეგიონის სეისმურ და ვულკანურ აქტივობას.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ვულკანები
ყარაბაღლარი (სამუხის რაიონი)
ყარაბაღლარი (Qarabağlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, განჯა-ყაზახის რეგიონის სამუხის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1595 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:სამუხის რაიონის სოფლები
ხუან ნეგრინი
ხუან ნეგრინ ლოპესი (Juan Negrín López; დ. 3 თებერვალი, 1892 — 12 ნოემბერი, 1956) — ესპანელი პოლიტიკოსი და ფიზიკოსი. ის იყო ესპანეთის სოციალისტური მუშათა პარტიის ლიდერი და ფინანსთა მინისტრი. 1937-1945 წლებში (ემიგრაციაში) იკავებდა ესპანეთის მეორე რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს პრეზიდენტის თანამდებობას. ნეგრინი ესპანეთის უკანასკნელი ლოიალისტი პრემიერი იყო და მასთან არის დაკავშირებული ესპანეთის სამოქალაქო ომში რესპუბლიკური ძალების დამარცხება ფრანსისკო ფრანკოს და ნაციონალისტების წინააღმდეგ. ნეგრინი საფრანგეთის დედაქალაქ პარიზში გადასახლებაში გარდაიცვალა.
ესპანეთის მეორე რესპუბლიკის არცერთი ლიდერი ისე მკაცრად არის არის გაკრიტიკებული, როგორც ნეგრინი. კრიტიკის ავტორები არა მარტო ფრანკოსტი ისტორიკოსები, არამედ გადასახლებული ესპანეთის მემარცხენე მნიშვნელოვანი ნაწილი არიან, მათ შორის სოციალისტური პარტიის ლიდერი და მისი მტრად გადაქცეული მეგობარი ინდალესიო პრიეტო. მას დაეკისრა პრინციპული პასუხისმგებლობა სამოქალაქო ომის წაგებისთვისა და ესპანეთის საგანძურის გაყიდვისთვის.
ადრეული წლები
ხუან ნეგრინი ლას-პალმასში საშუალო კლასის რელიგიურ ოჯახში დაიბადა. ის ნობელის პრიზის ლაურიანტის მედიცინის დარგში, სანტიგო რამონ-ი-კახალის მოსწავლე იყო. ნეგრინმა ექიმის დოქტორის ხარისხი მიიღო გერმანიაში და მოგვიანებით, 29 წლის ასაკში მადრიდის კომპლუტენსეს უნივერსიტეტში ფიზიოლოგიის პროფესორი გახდა. ის გარდა თავისი მშობლიური ესპანურისა, ინგლისურ, ფრანგულ, გერმანულ და რუსულ ენებზე საუბრობდა. 1914 წლის 21 ივლისს მან სტუდენტ პიანისტზე, მარია ფიდელმან ბროდსკიზე იქორწინა. მათ სამი ვაჟი - ხუანი, რომულო და მიგელი შეეძინათ.
1929 წელს ნეგრინი ესპანეთის სოციალისტური მუშათა პარტიაში გაწევრიანდა. ის ინდალესიო პრეიტოს ფრაქციას ეკუთვნოთა, რომელიც ფრნასისკო ლარგო კაბალეროს მემარცხენე ექსტრემისტებს უპირისპირდებოდა. 1931 წელს ნეგრინი კანარის კუნძულების ქალაქ ლას-პალმასიდან დეპუტატად აირჩიეს. 1936 წლის ივლისსა და აგვისტოში ის ბევრ ადამიანს დაეხმარა რევოლუციურ ჩეკას გაქცეოდა. ნეგრინის ამ საქმეში პირადი მონაწილეობის შესახებ მისი მეგობარიც ადასტურებდა, რომელმაც აღნიშნა, რომ მადრიდში სხვების გადასარჩენად ხუანმა საკუთარი სიცოცხლე საფრთხეში ჩააგდო. შედეგად ნეგრინი ანარქისტებმა ლამის მოკლეს, მაგრამ ფინანსთა მინისტრი დაცვის სამსახურმა შეძლო მისი გადარჩენა.
ფინანსთა მინისტრი
1936 წლის სექტემბერში ხუან ნეგრინი ფრანსისკო ლარგო კაბალეროს მთავრობის ფინანსთა მინისტრად დასახელდა. თანამდებობაზე ყოფნის დროს, მან კარაბინეროს (მესაზღვრე მცველები) რიცხვი 20 000 კაცამდე გაზარდა, რომელთაც მოგვიანებით ,,ნეგრინის ასი ათასი ვაჟი" ეწოდათ. ამ რეფორმის მიზეზი ის გახდა, რომ საფრანგეთის საზღვართან საჭირო იყო კონტროლსი აღდგენა, რომელიც მუშათა ნაციონალური კონფედერაციის მიერ კონტროლირებადი ტერიტორია იყო. კამათის საგანი გახდა ნეგრინის გადაწყვეტილება, როდესაც ესპანური ოქროს საცავები, ჯარების სანაცვლოდ, საბჭოთა კავშირს გადაეცა. იმ დროის ღირებულებით ეს 500 მილიონი დოლარი (კიდევ სხვა 240 მილიონი ივლისში საფრანგეთში გაიგზავნა) იყო. ისტორიკოსთა აზრით, რესპუბლიკური მთავრობის ამ გადაწყვეტილებამ იოსებ სტალინის კონტროლი მათზე მნიშვნელოვნად გაზარდა.
პრემიერ-მინისტრი
1937 წლის 17 მაისს მანუელ ასანიამ, ლარგოს კაბინეტის დათხოვნის შემდეგ, ნეგრინი ესპანეთის 135-ე პრემიერ-მინისტრად დაასახელა. ნეგრინის მთავრობაში შედიოდნენ: სოციალისტები — ომის, საზღვაო და საჰაერო ძალების მინისტრი ინდალესიო პრიესტო და შინაგან საქმეთა მინისტრი ხულიან სუგასაგოიტია, კომუნისტები — განათლების მინისტრი ხესუს ერნანდეს ტომასი და სოფლის-მეურნეობის მინსიტრი ვინსენტე ურიბე, რესპუბლიკელები — საგარეო საქმეთა მინისტრი ხოსე გირალი და საზოგადეობრივ საქმეთა მინისტრი ბერნარდო გინერ დე ლოს რიოსი, ბასკი იუსტიციის მინისტრი მანუელ ირუხო და კატალანი ნაციონალისტი შრომის მინსიტრი ჟაუმე აიგუადე.
მიზნები
ნეგრინის მთავარი მისწრაფებები იყო ცენტრალური მთავრობის განმტკიცება, ესპანეთის რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების ცნობა და გაძლიერება და რესპუბლიკელების კონტროლის ქვეშ არსებულ ტერიტორიაზე კანონისა და წესრიგის დამყარება. ეს ყველაფერი იმ მუშათა გაერთიანებებისა და პარტიების სამხედრო დაჯგუფებების წინააღმდეგ იყო წამოწყებული, რომლებიც რესპუბლიკის შიგნით რევოლუციას ედგნენ სათავეში. მას ასევე სურდა რესპუბლიკის საერთაშორისო იზოლაცია დაერღვია, რათა სამხედრო ემბარგო დაძლეულიყო და 1938 წლიდან საერთაშორისო შუამავალი მოეძებნა, რომელიც ომს დაასრულებდა. ნეგრინის ერთ-ერთი სურვილი იყო რესპუბლიკის შიგნით კათოლიკური ეკლესიის პოზიცია მოეწესრიგებინა. ეს ყველაფერი იმისთვის, რომ ესპანური კონფლიქტი, მეორე მსოფლიო ომისთვის დაეკავშირებინა, რადგან მისი აზრით, მიუხედავად იმისა, რომ მიუნხენის შეთანხმებით გარეშე დახმარება იკრძალებოდა, აღნიშნული ომი გარდაუვალი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ესპანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ესპანეთის მთავრობის მინისტრები კატეგორია:ესპანეთის თავდაცვის მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:დაბადებული 3 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1956 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ნოემბერი
შრომის საერთაშორისო ორგანიზაცია
შრომის საერთაშორისო ორგანიზაცია (International Labour Organization, ILO) — გაეროს სპეციალიზებული სააგენტო, საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელიც დაკავებულია შრომითი ურთიერთობის საკითხების დარეგულირებით. დღევანდელი მონაცემებით შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის წევრია 187 ქვეყანა. 1920 წლიდან ორგანიზაციის შტაბ-ბინა — შრომის საერთაშორისო ბიურო მდებარეობს ჟენევაში. აქვს საკუთარი წესდება, ჰყავს წევრები, საკუთარი ორგანოები, ბიუჯეტი და მომსახურე პერსონალი; მას გაეროსთან დადებული აქვს ხელშეკრულება, რომელიც განსაზღვავს მათ ორმხრივ ურთიერთობებსა და თანამშრომლობას. 1969 წელს შრომის საერთაშორისო ორგანიზაცია დაჯილოვდა ნობელის მშვიდობის პრემიით.