cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ხორვატიის რესპუბლიკაში ეროვნულ უმცირესობათა უფლებების კონსტიტუციური აქტი
კონსტიტუციური აქტი ეროვნული თემების და უმცირესობების შესახებ
მარჯვნივ|მინი| მუქი მწვანე ფერით ნაჩვენებია ხორვატიის ორი ავტონომიური ოლქი. 1991 წლის დეკემბერში, ხორვატიის პარლამენტმა მიიღო "კონსტიტუციური აქტი ხორვატიის რესპუბლიკაში ადამიანის უფლებების და თავისუფლებების და ეროვნული და ეთნიკური თემების და უმცირესობების უფლებების შესახებ", რაც იყო ხორვატიის საერთაშორისო აღიარების წინაპირობა.
იუგოსლავიის სოციალისტური ფედერაციული რესპუბლიკის პერიოდიდან მოყოლებული, ხორვატიამ მემკვიდრეობით მიიღო და აღიარა კოლექტიური უმცირესობების უფლებების დაცვის შედარებით მაღალი დონე. გაჩნდა პრობლემა "ახალი უმცირესობების" დაცვასთან დაკავშირებით, სახელდობრ, ყოფილი სახელმწიფოს წარმომადგენელი 6 ერი, ხორვატების გამოკლებით (ესენი იყვნენ: სერბები, სლოვენები, ბოსნიელები, მაკედონელები და მონტენეგროელები). პრობლემა განსაკუთრებით წარმოიშვა ხორვატიის სერბებთან მიმართებაში, რომლებსაც ჰქონდათ ავტონომიური ხალხის სტატუსი ხორვატიის სოციალისტური რესპუბლიკის შიგნით.
1992 წელს ხორვატიამ შეცვალა კანონი იმ მიზნით, რომ მიენიჭებინა პოლიტიკური ავტონომიის უფლება ადგილებისთვის, სადაც მოსახლეობის უმრავლესობას რეალურად უმცირესობები შეადგენდნენ. წარმომადგენლობის უფლებისა და ფართო კულტურული ავტონომიის გარდა, კანონი ახლა უზრუნველყოფდა ავტონომიური ოლქების შექმნასაც იმ სივრცეებში, სადაც 1981 წელს იუგოსლავიაში ჩატარებული აღწერის მიხედვით, უმცირესობები მობინადრეების უმრავლეოსობას წარმოადგენდნენ. მიუხედავად ამისა, პრაქტიკაში ეს დადგენილება არასდროს განხორციელებულა, რადგან ტერიტორიები, რომელიც აკმაყოფილებდა ამ პირობებს, სერბთა რესპუბლიკა კრაინას ნაწილი იყო.
კონსტიტუციური კანონი უზრუნველყოფდა მისი განხორციელებისთვის საჭირო 2 სახის მონიტორინგს - პირველი იყო საერთაშორისო მონიტორინგი, ხოლო მეორე - მისი განხორციელებისთვის საჭირო თანამშრობლობა ავტონომიურ ოლქებთან.
1995 წლის სექტემბრის მიწურულს, ოპერაცია შტორმის შემდეგ, ხორვატიამ დაიბრუნა კონტროლი მთელ მის ტერიტორიაზე, გარდა აღმოსავლეთ სლავონიის, ბარანჯასა და დასავლეთ სირმიის რეგიონისა, რომელიც მოექცა გაეროს მშვიდობიანი გარდამავალი ადმინისტრაციის (UNTAES) მმართველობის ქვეშ. თავდაპირველად, ხორვატიის პარლამენტმა დროებით შეაჩერა პოლიტიკური ავტონომიის მინიჭების უფლების თაობაზე საკანონმდებლო დადგენილების განაცხადის წარმოება, რამაც საერთაშორისო კრიტიკა გამოიწვია.
ხორვატიის ევროკავშირში გაწევრიანების დაწყების ერთ-ერთი პირველი წინაპირობა იყო ეროვნულ უმცირესობათა უფლებების შესახებ ახალი კანონის მიღება.
ხორვატიის პარლამენტი
მინი|222x222პქ| მილორად პუპოვაცი, [[ხორვატიის სერბები|ხორვატიის სერბების ერთ-ერთი საპარლამენტო წარმომადგენელია.]] "ეროვნული უმცირესობების უფლებების შესახებ კონსტიტუციური აქტის" თანახმად, ეროვნულ უმცირესობებს, რომლებიც ხორვატიის მთელი მოსახლეობის 1,5%-ზე მეტს შეადგენენ (მხოლოდ ხორვატიის სერბები), მინიჭებული აქვთ ხორვატიის პარლამენტში მინიმუმ 1 და მაქსიმუმ 3 ადგილის დაკავების უფლება. ხოლო უმცირესობებს, რომლებიც წარმოადგენენ მთელი მოსაახლეობის 1,5%-ზე ნაკლებს (ე.ი. ხორვატიის სერბების გარდა სხვა უმცირესობები), შეუძლიათ ჯამში პარლამენტის 4 წევრის არჩევა.
კანონმა აკრძალა ეროვნული უმცირესობების წარმომადგენლებისთვის პარლამენტის სპეციალური საარჩევნო ოლქების დაწესება.
რეგიონული და ადგილობრივი დონე
"ეროვნულ უმცირესობათა უფლებების კონსტიტუციური აქტის" მიხედვით, მუნიციპალიტეტებში, ქალაქებსა და დაბებში, სადაც უმცირესობების წევრების რაოდენობა მერყეობს 5%-დან 15%-მდე, უმცირესობებს უფლება აქვთ ჰყავდეთ ერთი წარმომადგენელი ადგილობრივ საბჭოში. თუ ეს მაჩვენებელი არის 15%-ზე მეტი, ან ოლქის დონეზე მოსახლეობის 5%-ზე მეტი, მაშინ მათ უფლება ენიჭებათ მოითხოვონ ადგილობრივ და რეგიონულ საბჭოებში პროპორციული წარმომადგენლობა.
იმ ადმინისტრაციულ ერთეულებში, სადაც ეროვნულ უმცირესობებს წარმომადგენლობით საბჭოებში აქვთ პროპორციული სისტემით ყოფნის უფლება, მათ იგივე უფლებები ენიჭებათ აღმასრულებელ ორგანოებშიც. უმცირესობებს აქვთ მუნიციპალიტეტის/დაბის/ქალაქის მერის ან ოლქის პრეფექტების მოადგილეების არჩევის უფლება.
ეროვნულ უმცირესობებს აქვთ მთავრობის ორგანოებსა და მართლმსაჯულების სისტემაში იმ პროპორციით წარმომადგენლობის ყოლის უფლება, რა პროპორციითაც ისინი არიან წარმოდგენილნი მათი ორგანოს მიერ მართული დასახლების მობინადრეებში.
იმ მიზნით, რომ მოხდეს ამ უფლებების რეალიზება, ეროვნული უმცირესობის წევრებს აქვთ დასაქმების ბაზარზე მათთვის პრიორიტეტის მინიჭების უფლება. ეს ხდება, მაშინ, როცა ისინი ცალსახად იყენებენ ამ უფლებას განაცხადის წარდგენის დროს, ან მაშინაც, როცა სხვა კანდიდატების მსგავსად აკმაყოფილებენ ყველა სხვა კრიტერიუმს.
სახელმწიფო საბჭო ეროვნული უმცირესობებისთვის
"სახელმწიფო საბჭო ეროვნული უმცირესობებისთვის" არის ავტონომიური ქოლგა ორგანო სახელმწიფო დონეზე, რომელიც აერთიანებს ხორვატიაში ეროვნული უმცირესობების ინსტიტუტებსა და ინტერესებს. ის არის ორგანო, რომელიც "ეროვნული უმცირესობების კონსტიტუციური კანონის" ფარგლებში უმკლავდება უმცირესობების ყოვლისმომცველ საკითხებს და, ასევე, ეროვნულ უმცირესობებთან დაკავშირებულ სხვა კანონებსაც.
საბჭო უფლებამოსილია ხორვატიის პარლამენტსა და მთავრობას შესთავაზოს ეროვნული უმცირესობების შესახებ დისკუსიები, განსაკუთრებით, როცა საქმე ეხება საკონსტიტუციო კანონის და ეროვნული უმცირესობების უფლებების მარეგულირებელი სპეციალური კანონების აღსრულებას. საბჭოს უფლება აქვს გამოთქვას საკუთარი მოსაზრებები და წინადადებები სახალხო რადიო და სატელევიზიო სადგურების პროგრამების შესახებ, ისევე, როგორც წარადგინოს წინადადებები ეკონომიკური, სოციალური და სხვა ზომების განხორციელების შესახებ იმ რეგიონში, რომელიც ტრადიციულად ან უმეტესწილად დასახლებულია ეროვნული უმცირესობებით. გარდა ამისა, საბჭოს უფლება აქვს მოიძიოს და მიიღოს მოთხოვნილი მონაცემები და ანგარიშები სამთავრობო ორგანოებიდან, ისევე, როგორც ადგილობრივი ან რეგიონული თვითმართველობებიდან.
აღსანიშნავია, რომ საბჭოში არის სამი სახის წარმომადგენლობა: 1) ყველანაირი უმცირესობის დეპუტატები ავტომატურად შედიან საბჭოში; 2) მეორე ჯგუფი, რომელიც შედგება 5 წევრისგან, ერთი მხრივ, არის პროფესიული, კულტურული, რელიგიური და სამეცნიერო საზოგადობებიდან წამოსული ეროვნული უმცირესობების წევრთა ნაკრები, ხოლო, მეორე მხრივ - უმცირესობების ასოციაციების წარმომადგენელთა ნაკრები. თავის მხრივ, ეს ასოციაციები ინიშნება მთავრობის მიერ და მასში წევრიანდებიან ეროვნულ უმცირესობებს მიკუთვნებული მოქალაქეები და სამართლებრივი გაერთიანებები; და ბოლოს, 3) მესამე ჯგუფი, რომელიც შედგება ეროვნული უმცირესობების საბჭოს 7 წევრისგან.
სერბების ეროვნული საბჭო
სერბების ეროვნული საბჭო (ხორვატიულ ენაზე: Srpsko narodno vijeće, სერბული კირილიცა: Српско народно вијеће) არის არჩეული პოლიტიკური, საკონსულტაციო და საკოორდინაციო ორგანო, რომელიც მოქმედებს, როგორც ხორვატიის სერბების კულტურული ავტონომიის ინსტიტუტი და თვითმმართველობის ფორმა. საბჭოს მიზანია ხორვატიის სერბების სამოქალაქო უფლებებისა და კულტურული იდენტობის დაცვა. საბჭოს ძირითადი ფოკუსი არის ადამიანური, სამოქალაქო და ეროვნული უფლებები, ისევე, როგორც ხორვატიულ საზოგადოებაში სერბების მონაწილეობა, ინტეგრაცია და ხორვატიული იდენტობის დღის წესრიგში სერბების საკითხები. საოლქო დონის საბჭო არსებობს ქალაქ ზაგრებში და ყველა ოლქში, გარდა კრაპინა-ზაგორჯის ოლქისა.
მუნიციპალიტეტების გაერთიანებული საბჭო
"სერბების ეროვნული საბჭოს" გარდა, ოსიეკ-ბარანჯასა და ვუკოვარ-სირმიის ოლქებში სერბული ეთნიკური თემის ინტერესებს დამატებით წარმოადგენს "მუნიციპალიტეტების გაერთიანებული საბჭო", უნიკალური ორგანო, რომელიც შეიქმნა "ერდუტის შეთანხმების" საფუძველზე. ორგანიზაცია ფუნქციონირებს, როგორც ეროვნული მაკოორდინირებელი ორგანო ამ ორ ქვეყანაში (სერბეთი და ხორვატია).
კანონის განხორციელების სამოქმედო გეგმა
ხელისუფლებამ მიიღო რეგულარული 2 წლიანი სამოქმედო გეგმა ზემოთ აღნიშნული საკონსტიტუციო კანონის განსახორციელებლად. მაგალითად, 2011-2013 წლების სამოქმედო გეგმისთვის მთავრობამ გამოყო 143 704 348 ხორვატული კუნა.
კრიტიკა
საკონსტიტუციო კანონის მიღებიდან 10 წლის თავზე, "სერბთა დემოკრატიულმა ფორუმმა" გააკეთა განცხადება, სადაც ამტკიცებდა, რომ კანონი ემსახურებოდა უბრალოდ უმცირესობების ელიტების და არა - თავად ეროვნული უმცირესობების უფლებების გაძლიერებას. მათი თქმით, საკონსტიტუციო კანონი უბრალოდ იყო კარგი სურვილებისა და ევროპული სტანდარტების კრებული, რომელიც მუდმივ წინააღმდეგობას განიცდის სახელმწიფოს მხრიდან და ადგილობრივ დონეებზეც. მათ ისიც დაამატეს, რომ ეროვნულ უმცირესობათა საბჭოებმა ვერ შეასრულეს საკუთარი როლი და იქცნენ ორგანოებად, რომლებიც ვერ ასრულებენ ვერავითარ რეალურ როლსა და ფუნქციას ადგილობრივ თემებში. და, ეს იმის ფონზე, რომ ეროვნულ უმცირესობათა საბჭო იქცა პოლიტიზირებულ ინსტიტუტად, რომლის მეშვეობითაც უმცირესობის ელიტები ატარებენ პირად და არა საკუთრივ თემის ინტერესებს.
2011 წელს, ხორვატიის საკონსტიტუციო სასამართლომ, "მემარცხენე ხორვატიის", "სერბთა დემოკრატიული ფორუმის", "ხორვატიის ჰელსინკის კომიტეტის" და არასამთავრობო ორგანიზაციის "GONG" მოქმედებების შემდეგ, აკრძალა იმ კანონის წარდგენა, რომელიც იძლეოდა გარანტიას, რომ სერბების უმცირესობა აირჩევდა პარლამენტის 3 წევრს ერთ-ერთ რეგულარულ საარჩევნო ოლქში. ეს დადგენილება მიჩნეული იყო, როგორც კომპრომისი სერბების თემის წარმომადგენლებსა და ხორვატიის პრემიერ-მინისტრ იადრანკა კოსორის მთავრობას შორის, რამდენადაც მანამდე ცენტრალურმა მთავრობამ ყველა უმცირესობას მიანიჭა ორმაგი ხმის მიცემის უფლება, გარდა სერბებისა. სასამართლომ განმარტა, რომ არავის არ უნდა ჰქონოდა პარლამენტში ადგილების დაკავების გარანტია, თუმცა, მთავრობას შეეძლო დაენერგა ორმაგი ხმის მიცემის უფლება ყველა უმცირესობისთვის სპეციალურ უმცირესობათა საარჩევნო და რეგულარულ ტერიტორიულ ოლქში.
სქოლიო
<references group="" responsive="1"> კატეგორია:უმცირესობების უფლებები
Leptogenys watsoni
Leptogenys watsoni — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მარიამ ბოკერია
მარიამ სევერიანეს ასული ბოკერია (დ. 4 იანვარი, 1901 [ძვ. სტ. 22 დეკემბერი, 1900], ბაქო ― გ. 15 ოქტომბერი, 1975, თბილისი) — ქართველი პედიატრი. მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1950), პროფესორი (1950); საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961).
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი 1926 წელს. 1947-1974 წლებში იყო ექიმთა დახელოვნების თბილისის სახელმწიფო ინსტიტუტის პედიატრიის კათედრის გამგე. 1974–1975 წლებში ამავე კათედრის კონსულტანტი, 1960–1971 წლებში საქართველოს პედიატრთა სამეცნიერო საზოგადოების თავმჯდომარე.
მარიამ ბოკერიამ შეისწავლა ქრომაფინული სისტემის განვითარება ბავშვებში და მისი ცვლილებები ბავშვთა ზოგიერთი დაავადების დროს, სასუნთქი გზების დაავადებანი ბავშვებში, ბავშვთა ტუბერკულოზის თავისებურებანი და სხვა. იკვლევდა მუცლადყოფნის დროს განვითარებული ბავშვთა დაავადებებისა და სიკვდილიანობის მიეზეზებს. დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით და მედლებით.
დიდი ქალაქი
მინი|[[შანხაი მსოფლიოს ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული ქალაქი (მის საზღვრებს შიგნით).]] მინი|[[ტოკიო მსოფლიოს ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული აგრლომერაცია]] მინი|[[ტამპერე, ფინეთი]]
დიდ ქალაქად ითვლება ქალაქი, რომლის მცხოვრებთა რიცხვი 100.000 კაცს აღემატება. ცნება მიღებული იქნა 1887 წელს, საერთაშორისო სტატისტიკოსთა კონფერენციის მიერ.
საქართველოს დიდი ქალაქები
2020 წლის აღწერით საქართველოში 4 დიდი ქალაქია:
მეხუთე დიდი ქალაქი 2003 წლამდე სოხუმი იყო, მაგრამ მისი მოსახლეობა კონფლიქტის გამო შემცირებულია (43 700).
გერმანიის დიდი ქალაქები
2006 წლის ბოლოსთვის, გერმანიას 82 დიდი ქალაქი აქვს.
დანარჩენ 8 ქალაქში, XX და XXI საუკუნის გერმანიაში 100.000 მცხოვრებზე მეტი ცხოვრობდა ისე, რომ სულ 90 ქალაქი არსებობდა, რომელსაც დიდი ქალაქი ეწოდებოდა.
გერმანიის 82 დიდ ქალაქში 2006 წლისათვის სულ 25.449.822 კაცი ცხოვრობდა. რაც ნიშნავს გერმანიის საერთო მოსახლეობის 30,9 %–ს. (2006 წლის 31 დეკემბრის მონაცემები: 82.315.000 ).
იხილე ასევე გერმანიის დიდი ქალაქების სია
ავსტრიის დიდი ქალაქები
''2007 წლის 1. იანვარს ავსტრიის სტატისტიკის მიხედვით''
იხილე ასევე ავსტრიის ქალაქების სია
შვეიცარიის დიდი ქალაქი
შვეიცარიის ფედერალური სამსახურის სტატისტიკის 2006 წლის 31 დეკემბრის მონაცემების მიხედვით
იხილე ასევე შვეიცარიის ქალაქები
დიდი ქალაქები მსოფლიოს მასშტაბით
2002 წლისათვის მსოფლიო მასშტაბით დაახლ. 1700 იყო, რომელშიც 100.000 მცხოვრებზე მეტი ცხოვრობდა.
სქოლიო
კატეგორია:დემოგრაფია კატეგორია:ქალაქი
ზაზა კოლელიშვილი
ზაქარია (ზაზა) კოლელიშვილი (დ. 11 იანვარი, 1957, თელავი) ― ქართველი  მსახიობი, რეჟისორი, სცენარისტი, პროდიუსერი, დამდგმელი მხატვარი.
1997 წელს დაამთავრა თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი, 1981 წელს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი, ხოლო 1996 წელს ამავე ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. 1981–1984 წლებში მუშაობდა თელავის სახელმწიფო თეატრში, 1984–1991 წლებში რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრში. 1985 წლიდან მოღვაწეობს კინოსტუდია „ქართულ ფილმში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:ქართველი სცენარისტები კატეგორია:ქართველი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ქართველი დამდგმელი მხატვრები  კატეგორია:თელავში დაბადებულები
122
თარიღი უცნობია
კატეგორია:122 *
ალექსანდრე ციციშვილი
ალექსანდრე კონსტანტინეს ძე ციციშვილი (დ. 24 აპრილი, 1850, გორის მაზრა, თბილისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 13 ივლისი,1885) — ქართველი რევოლუციონერი, ხალხოსნური მოძრაობის მონაწილე.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე ციციშვილი სწავლობდა თბილისის კლასიკურ გიმნაზიაში. 1872 წელს, სასწავლებლად გაემგზავრა შვეიცარიაში, ქ. ციურიხში, სადაც გახდა საზოგადოება „უღელის“ წევრი და რამდენიმე მეგობართან ერთად შეადგინა ამ საზოგადოების მემარცხენე ფრთა. გატაცებული იყო რუს რევოლუციონერ მიხეილ ბაკუნინის მოძღვრებით.
შვეიცარიიდან დაბრუნების შემდეგ აქტიურად მონაწილეობდა „მოსკოვის“ ხალხოსნური ორგანიზაციის საქმიანობაში. ჟანდარმერიის ცნობით, იყო „სრულიად რუსეთის სოციალ-რევოლუციური ორგანიზაციის“ ერთ-ერთი ორგანიზატორი. როგორც ადმინისტრაციის წევრი, იგი მიდიოდა პერიფერიებში იქ არსებული ხალხოსნური წრეებისთვის დახმარების გასაწევად. მან პირადი ქონება გაყიდა 200 ათას მანეთად და თანხა მთლიანად რევოლუციური საზოგადოების სალაროს გადასცა. გარდა ამისა, იგი ფიქტიურად დაქორწინდა ორგანიზაციის წევრ ალექსანდრა ხორჟევსკაიაზე და ქალის მიერ მშობლებისგან მიღებული მზითვი საზოგადოების სალაროში შეიტანა.
ალექსანდრე ციციშვილი იყო ერთ-ერთი მთავარი დამაკავშირებელი რგოლი „სრულიად რუსეთის სოციალ-რევოლუციურ ორგანიზაციასა“ და კავკასიაში მოქმედ რევოლუციონერებს შორის. ხშირად ჩამოდიოდა ამიერკავკასიაში, ადგილობრივი ამხანაგების დასახმარებლად. მან, რუსეთის რევოლუციური მოძრაობის ისტორიაში პირველმა, გაუწია შეიარაღებული წინააღმდეგობა ჟანდარმებს დაპატიმრების დროს (1875, 11 აგვისტო). 1877 წელს გაასამართლეს ორმოცდაათის პროცესზე. მიესაჯა 10 წლით საკატორღო მუშაობა ციხეებში. სენატის საკასაციო სხდომის 1877 წლის მაისის გადაწყვეტილებით სასჯელი შეეცვალა ქარხნებში 8 წლის ვადით საკატორღო მუშაობით. ალექსანდრე ციციშვილმა 1878 წლის აგვისტოში ნოვობელგოროდის საკატორღო ციხეში ადმინისტრაციის წინააღმდეგ პატიმრების აჯანყება სცადა. ამის შემდეგ, ხელისუფლების განკარგულებით სასწრაფოდ გადაიყვანეს აღმოსავლეთ ციმბირის საკატორღო სარეწებში სამუშაოდ.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები
სანთის ტბა
სანთის ტბა — ტბა აღმოსავლეთ საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს წალკის წყალსაცავის ჩრდილოეთით, სოფელ სანთის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ზღვის დონიდან 1736 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0,20 კმ², აუზის ფართობი 0,73 კმ², საშუალო სიღრმე 2,5 მ, მაქსიმალური სიღრმე 4,2 მ, წყლის მოცულობა 0,50 მლნ. მ³.
სქოლიო
კატეგორია:ქვემო ქართლის მხარის ტბები
ჯერდან შაჩირი
ჯერდან შაჩირი (Xherdan Shaqiri [dʒɛrˈdan ʃaˈciɾi]; დ. 10 ოქტომბერი, 1991) — ალბანური წარმოშობის შვეიცარიელი ფეხბურთელი, „ლივერპულის“ და შვეიცარიის ეროვნული ნაკრების ნახევარმცველი.
საკლუბო კარიერა
შაჩირი დაიბადა კოსოვოელი ეთნიკური ალბანელების ოჯახში. როდესაც ის იყო პატარა, გადავიდა შვეიცარიაში, ბაზელში. „ბაზელის“ პირველ გუნდში დაწინაურების შემდეგ, შაჩირი ცნობილი გახდა თავისი სისწრაფის გამო. შაჩირი არის ცაცია. 2012 წლის 1 ივლისს შაჩირი შეუერთდა „მიუნხენის ბაიერნს“.
სანაკრებო კარიერა
შაჩირის დებიუტი ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2010 წელს. იმავე წელს, ოტმარ ჰიცფელდმა, ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა 18 წლის შაჩირი მოულოდნელად მსოფლიო ჩემპიონატზე გამოიძახა. შაჩირი მხოლოდ ერთ, ჯგუფური ეტაპის ბოლო მატჩში შევიდა შეცვლაზე 78-ე წუთზე. 2014 წლის მუნდიალზე შაჩირი უკვე ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთელი იყო, ჯგუფურ ეტაპზე სამი გოლი გაიტანა და ორჯერ დასახელდა მატჩის საუკეთესო მოთამაშედ.
საკლუბო
ბაზელი:(5)
ბაიერნი მიუნხენი:(9)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:შვეიცარიელი ფეხბურთელები კატეგორია:მიუნხენის ბაიერნის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ბაზელის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:სტოკ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:ლივერპულის ფეხბურთელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 10 ოქტომბერი
მიხეილ ბოკუჩავა
ბიოგრაფია
1932 წელს დაამთავრა თბილისის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1953 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ა. ბახის სახელობის ბიოქიმიური ინსტიტუტის ტექნიკური ბიოქიმიური ლაბორატორიის გამგე. შეიმუშავა ლაო ჩაის, შავის ჩაისა და ხსნადი წარმოების ახალი ტექნიკური მეთოდი; ნაშრომები: „ჩაის ფოთლის ფერმენტაციის გამოკვლევა“ (1935, საკავშირო ალკკ ცკ-ის პრემია, 1938), „ლაო ჩაისა და მწვანე აგურა ჩაის წარმოების ბიოქიმიური საფუძველი“ (1955; სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმის პრემია, 1955), „ჩაისა და ჩაის წარმოების ბიოქიმია“ (1958; ა. ბახის სახელობის პრემია); შექმნა საკვებ მცენარეთა საღებავების მიღების ორიგინალური ხერხი, რომელიც დაპატენტებულია უცხოეთის ქვეყნებში. დაჯილდოებულია ორი „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ბიოქიმიკოსები
კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:ქართველი პროფესორები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:აბაშის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები მიხეილ
მოზამბიკის ქალაქები
მოზამბიკის ქალაქები (Cidades em Moçambique) — მოზამბიკის ყველაზე მეტად დასახლებული პუნქტების სია. ცხრილის სახით მოცემულია მოზამბიკის ათი უდიდესი ქალაქი. ინტერნეტ-საიტ World Gazeteer-ის მონაცემებით, მოზამბიკში არის 34 ქალაქი 24 000-ზე მეტი მცხოვრებით.
მოზამბიკის ქალაქების სია
thumb|right|400px|მოზამბიკის ქალაქები
Leptogenys wheeleri
Leptogenys wheeleri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
The Fool on the Hill
The Fool on the Hill — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Magical Mystery Tour, რომელიც გამოვიდა 1967 წელს. სიმღერის ავტორი და შემსრულებელია პოლ მაკ-კარტნი, ხოლო ალბომების ანოტაციებში ავტორებად მითითებულები არიან ლენონი/მაკ-კარტნი.
ისტორია
მაკ-კარტნი იხსენებდა:
'Fool on the Hill' ჩემ მიერ დაიწერა და ვფიქრობ, მე ვწერდი ვინმე მაჰარიშის მსგავსზე. ცილისმწამებლები მას სულელს უწოდებდნენ. თავისი ხითხითის გამო სერიოზულად არ აღიქვამდნენ. მამაჩემის სახლში, ლივერპულში, ფორტეპიანოსთან ვიჯექი და D 6-ე აკორდი ავიღე, ასე მოვიგონე 'Fool on the Hill.'
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1967 წლის სიმღერები
ბელგრადის ოლქი
ბელგრადის ოლქი (Град Београд) — ცალკეული ტერიტორიული ერთეული ცენტრალურ სერბეთში თავისი ადგილობრივი თვითმმართველობით, მოიცავს ქვეყნის დედაქალაქ ბელგრადსა და მის შემოგარენს.
მოსახლეობა
ოლქში ცხოვრობს 1 576,1 ათასი ადამიანი, ანუ მთელი სერბეთის მოსახლეობის 21 % (2002 წლის აღწერის მონაცემებით, კოსოვოსა და მეტოხიის მხარის მონაცემების გარეშე). მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენენ სერბები (1417,2 ათასი., ანუ 90 %). ბელგრადის ოლქში ასევე ცხოვრობენ იუგოსლავები (22,2 ათასი ადამიანი), ჩერნოგორიელები (21,2 ათასი ადამიანი), ბოშები (19,2 ათასი ადამიანი), ხორვატები (10,4 ათასი ადამიანი), მაკედონიელები (8.4 ათასი ადამიანი) და სხვა.
მინი|მარჯვნივ|ოლქის თემები
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის ოლქები
ბელგია
ბელგია (België; Belgique; Belgien), ოფიციალურად ბელგიის სამეფო — სახელმწიფო დასავლეთ ევროპაში. სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება საფრანგეთი (620 კმ), ჩრდილოეთით — ნიდერლანდები (450 კმ), აღმოსავლეთით გერმანია (167 კმ) და ლუქსემბურგი (148 კმ), ჩრდილო-დასავლეთით აკრავს ჩრდილოეთის ზღვა. სანაპირო ხაზის სიგრძეა 66 კმ. ბელგია მდებარეობს დასავლეთი ევროპის ბევრი ქვეყნის დამაკავშირებელი მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო მაგისტრალების გზაჯვარედინზე. ფართობი 30,689 კმ². ქვეყნის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქია ბრიუსელი. ოფიციალური ენებია: ნიდერლანდური, ფრანგული და გერმანული.
ბელგია კონსტიტუციური საპარლამენტო მონარქიაა. ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული მოწყობის ფორმა ფედერაციულია. ფულის ერთეულია ევრო. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით ბელგიაში ცხოვრობდა 11,492,641 ადამიანი. ეროვნული შემადგენლობით ბელგიის მოსახლეობა 2 ძირითად ჯგუფად იყოფა: ფლამანდელები და ვალონები. ამ ორი ჯგუფის ტერიტორიული განსახლების საზღვარი გადის ბრიუსელის სამხრეთით. ბელგიის კონსტიტუცია სარწმუნოების თავისუფლების გარანტიას იძლევა. მოსახლეობის უმეტესობა კათოლიკეა, არიან აგრეთვე პროტესტანტები, იუდეველები და სხვა.
ძველი წელთაღრიცხვის III საუკუნიდან ბელგიის ტერიტორია დასახლებული იყო ბელგების კელტური ტომებით. ქვეყნის სახელწოდება ბელგების სახელწოდებასთან არის დაკავშირებული. ძველი წელთაღრიცხვის 57 წელს რომაელებმა დაიპყრეს. III-V საუკუნეებში ბელგიის ტერიტორიაზე დასახლდნენ გერმანული ტომები — ფრანკები, ფრიზები და საქსები, რამაც გამოიწვია ჩრდილოეთ ბელგიის ადრინდელი ბელგურ-რომაული მოსახლეობის გაგერმანელება. V-IX საუკუნეებში ბელგიის ტერიტორია შედიოდა ფრანკთა სახელმწიფოს შემადგენლობაში. XIV საუკუნის დასასრულს ბელგიის თითქმის მთელი ტერიტორია ბურგუნდიის ჰერცოგთა გამგებლობაში მოექცა, ხოლო 1516 წელს ესპანეთს დაემორჩილა.
1795 წელს ბელგია საფრანგეთს შეუერთდა. შემდეგ, ვენის კონგრესის გადაწყვეტილებით ბელგია ნიდერლანდებს შეუერთდა. ლონდონის კონფერენციამ 1830-1831 წლებში ცნო ბელგიის სუვერენიტეტი და გამოაცხადა მისი სამუდამო ნეიტრალიტეტი. პირველი მსოფლიო ომის დასაწყისში გერმანიამ დაარღვია ბელგიის ნეიტრალიტეტი და თავისი ჯარებით დაიკავა მისი ტერიტორია. 1940 წლის 10 მაისს გერმანიის ფაშისტურმა არმიამ კვლავ დაარღვია ბელგიის ნეიტრალიტეტი. ბელგიის მთავრობა ლონდონში წავიდა.
ბელგია არის ევროპის კავშირის, გაეროსა და ჩრდილოატლანტიკური ხელშეკრულების ორგანიზაციის წევრი ქვეყანა. 1944 წლის 5 სექტემბერს შეიქმნა ეკონომიკური კავშირი ბენილუქსი, რომელიც არის შემოკლებული სახელწოდება ბელგიის, ნიდერლანდისა და ლუქსემბურგისა. ბელგიის დედაქალაქ ბრიუსელში განლაგებულია ევროპის კავშირის შტაბ-ბინა, აგრეთვე ნატოს ოფისი და ბენილუქსის ქვეყნების სეკრეტარიატი.
ისტორია
ბელგიის სამეფო დამოუკიდებელი გახდა 1830 წელს. მსოფლიო ომების დროს იყო გერმანიის აგრესიის ობიექტი. 1945 წლიდან ევროპული თანამშრომლობის (ბენილუქსი, ევროპის საბჭო, ნატო, ევროპის კავშირი) ცენტრია. 1980 წელს - შეიქმნა მმართველობის რეგიონული სტრუქტურები ფლანდრიის, ვალონიისა და ბრიუსელისათვის. 1992 წელს გამოცხადდა, რომ შემოღებული იქნებოდა ფედერაციული სისტემა. 1994 წელს მიღებულ იქნა ახალი კონსტიტუცია.
გეოგრაფია
ქვეყანა დასავლეთ ევროპაში, ევროკავშირის წევრი. მას საზღვრები აქვს: საფრანგეთთან - 620 კმ., გერმანიასთან - 167 კმ., ლუქსემბურგთან - 148 კმ., ნიდერლანდებთან - 450 კმ. ბელგიის ფართობი შეადგენს 30 528 კმ²-ს. ის მდებარეობს 49°30 - 51°30 ჩრდილოეთ განედებსა და 2°33 - 6°24 აღმოსავლეთ გრძედებს შორის.
ბელგიის სანაპირო ზოლი ჩრდილოეთის ზღვასთან ძირითადად წარმოადგენს ქვიშის დიუნებსა და პოლდერებს. ბელგიის ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი წარმოადგენს ტყიან გორაკებს რომელიც დაღარულია ხევებით და კლდოვანი კანიონებით. ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, გერმანიის საზღვართან ახლოს არის მაღალი ჭაობის პლატო, სადაც მდებარეობს ქვეყნის უმაღლესი წერტილი ბოტრანჟი. მისი სიმაღლე შეადგენს 694 მ-ს. ბელგიის უდიდესი მდინარეებია - შელდა 207 (ბელგიაში, სულ 370) და მეზი 183 (ბელგიაში, სულ 933). უდიდესი ტბა - ო-დერი; კლიმატი - ოკეანური.
ბუნებრივი რესურსები - ქვანახშირი, ბუნებრივი აირი.
პროვინციები
ბელგიის ტერიტორია დაყოფილია სამ რეგიონად, რომელთაგან ორი, ფლამანდრიის რეგიონი და ვალონსის რეგიონი, თავის მხრივ, პროვინციებად არის დაყოფილი; მესამე რეგიონი, დედაქალაქ ბრიუსელის რეგიონი, არც პროვინციაა და არც პროვინციის ნაწილი.
დემოგრაფია
2020 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით, ბელგიის მთლიანი მოსახლეობა (რეგისტრირებული მოქალაქეები) შეადგენდა 11,492,641-ს. 2019 წლის იანვრის მდგომარეობით ბელგიის მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 376/კმ2, რაც მას მსოფლიოში 22-ე ყველაზე მჭიდროდ დასახლებულ ქვეყნად და ევროპაში მე-6 ყველაზე მჭიდროდ დასახლებულ ქვეყნად აქცევს. ყველაზე ნაკლებად დასახლებული პროვინციაა ანტვერპენის პროვინცია, ხოლო ყველაზე მჭირდოდ დასახლებული - ლუქსემბურგის პროვინცია. 2019 წლის მონაცემებით, ფლანდრიის მოსახლეობა შეადგენდა 6,589,069-ს (მთლიანი მოსახლეობის 57.6%); მის ყველაზე ხალხმრავალ ადგილებს მიეკუთვნება: ანტვერპენი (523,248), გენტი (260,341) და ბრიუგე (118,284). ვალონიის მოსახლეობა ტოლია 3,633,795-ს (მთლიანი მოსახლეობის 31.8%); ყველაზე ხალხმრავალი ქალაქებია: შარლერუა (201,816), ლიეჟი (197,355) და ნამური (110,939). ქვეყნის დედაქალაქ ბრიუსელში ცხოვრობს 1,208,542 ადამიანი, რომლებიც განაწილებულში არიან 19 მუნიციპალიტეტში (მათგან 3 მუნიციპალიტეტში მოსახლეობა 100,000-ს აღემატება).
მიგრაცია
2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობის დაახლოებით 92%-ს ჰქონდა ბელგიის მოქალაქეობა, ხოლო 6% წარმოადგენდნენ ევროკავშირის წევრი სხვადასხვა ქვეყნის მოქალაქეები. სხვა ქვეყნის მოქალაქეების შორის იყვნენ: იტალიელები (171,918), ფრანგები (125,061), გერმანელები (116,970), მაროკოელები (80,579), პორტუგალიელები (43,509), ესპანელები (42,765), თურქები (39,419) და გერმანელები (37,621). 2007 წელს ბელგიაში 1,38 მილიონი უცხო ქვეყნის მოქალაქე ცხოვრობდა, რაც მთლიანი მოსახლეობის 12.9% -ს შეადგენს. აქედან 685,000 (6.4%) დაიბადა ევროკავშირის გარეთ, ხოლო 695,000 (6,5%) დაიბადა ევროკავშირის სხვა წევრ სახელმწიფოში.
2012 წლის დასაწყისში უცხოური წარმოვავლობის ხალხი და მათი შთამომავლები წარმოადგენდნენ მთლიანი მოსახლეობის დაახლოებით 25%-ს, ანუ 2.8 მილიონ ახალ ბელგიელს. ამ ახალ ბელგიელთაგან 1,200,000 ევროპული წარმოშობისაა და 1,350,000 არადასავლური ქვეყნებიდან (მათი უმეტესობა მაროკოდან, თურქეთიდან და კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკიდან). 1984 წლიდან, ბელგიის მოქალაქეობის შესახებ კანონის შეცვლის შემდეგ, 1.3 მილიონზე მეტმა მიგრანტმა მიიღო ბელგიის მოქალაქეობა. ემიგრანტთა და მათი შთამომავლების უდიდესი ჯგუფს წარმოადგენენ მაროკოელები. ქვეყნის მოქალაქე გახდა თურქული წარმოშობის მოსახლეობის 89.2%, ასევე მაროკოული მოსახლეობის 88.4%, იტალიელების 75.4%, ფრანგების 56.2% და ჰოლანდიელების 47.8%.
ენა
ბელგიას გააჩნია სამი ოფიციალური ენა: ნიდერლანდური, ფრანგული და გერმანული. აგრეთვე ვხვდებით არაოფიციალურ უმცირესობათა ენებს. იმის გათვალისწინებით, რომ აღწერა არ ტარდება, არ არსებობს ოფიციალური სტატისტიკური მონაცემები ბელგიის სამი ოფიციალური ენისა ან მათი დიალექტების განაწილებასთან ან გამოყენებასთან დაკავშირებით. თუმცა, სხვადასხვა კრიტერიუმებით, მათ შორის, მშობლების ენის (ენების), განათლების, სტატუსების გათვალისწინებით, შესაძლებელია დაახლოებითი ციფრების დაწერა. სავარაუდოდ, ბელგიის მოსახლეობის 60%-სთვის მშობლიური ენა ნიდერლანდურია (ხშირად ფლამანდურად მოიხსენიებენ), ხოლო მოსახლეობის 40%-სთვის - ფრანგული. ფრანგულად-მოსაუბრე ბელგიელებს ხშირად უწოდებენ ვალონებს.
ნიდერლანდურ ენაზე მოსაუბრეთა საერთო რიცხვი არის დაახლოებით 6.23 მილიონი, რომლებიც კონცენტრირებულნი არიან ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში; ხოლო ფრანგულ ენაზე მოსაუბრეების რაოდენობა ვალონიაში არის დაახლოებით 3.32 მილიონი; აგრეთვე, ფრანგულენოვან მოსახლეობას (~870,000) ვხვდებით დედაქალაქ ბრიუსელის რეგიონში. გერმანულ-ენაზე მოლაპარაკე საზოგადოება შედგება 73,000 ადამიანისგან (უმეტესად ვალონიის რეგიონის აღმოსავლეთ ნაწილში); აქედან დაახლოებით 10,000 წარმოშობით გერმანელია, ხოლო 60,000 - ბელგიელი, რომელიც გერმანულად საუბრობს.
რელიგია
ბელგია უმეტესწილად სეკულარული ქვეყანაა: მისი კონსტიტუცია ითვალისწინებს რელიგიის თავისუფლებას და მთავრობა პრაქტიკულად პატივს სცემს ამ უფლებას. ალბერტ I-ისა და ბოდუენის მეფობის დროს ბელგიის სამეფო ოჯახს ღრმადმორწმუნე კათოლიკეების რეპუტაცია ჰქონდა. ტრადიციულად, ბელგიის მოსახლეობის დიდი ნაწილის ძირითადი სარწმუნოება კათოლიციზმია; განსაკუთრებული რელიგიურობით გამოირჩევიან ფლანდრიელები. მიუხედავად ამისა, 2009 წლის მონაცემებით, კვირას ტაძარში მოსახლეობის მხოლოდ 5% დადიოდა (3% ბრიუსელში, 5.4% ფლანდრიაში). 1998 წელთან შედარებით, 2009 წელს საკვირაო ეკლესიის დამსწრეთა რაოდენობა თითქმის განახევრებული იყო (1998 წელს ესწრებოდა მთლიანი მოსახლეობის 11%). მიუხედავად ეკლესიაში დასწრეთა რაოდენობის კლებისა, კათოლიკური თვითმყოფადობა ბელგიის კულტურის მნიშვნელოვან ნაწილად რჩება.
ევრობარომეტრის 2010 წლის გამოკითვაში, ბელგიის მოქალაქეების 37%-მა უპასუხა, რომ თვლის, ღმერთი არსებობს. 31%-მა უპასუხა, რომ თვლიან, არსებობს რაიმე სახის სული ან მაცოცხლებეი-ძალა. 27%-მა უპასუხა, რომ მათ არ სჯერათ რაიმე სახის სულის, ღმერთის ან სიცოცხლის ძალის არსებობის. ხოლო 5%-მა გამოკითვაში მონაწილეობაზე თავი შეიკავა. ევრობარომეტრის 2015 წლის მონაცემებით, ბელგიის მთლიანი მოსახლეობის 60.7% მიჰყვებოდა ქრისტიანობას, მათ შორის, ყველაზე ხალხმრავალი (52.9%) მიმდინარეობა იყო რომაული კათოლიციზმი. პროტესტანტები 2.1%-ს შეადგენდნენ, ხოლო მართლმადიდებლები მთლიანობაში - 1.6%-ს. არარელიგიური მოსახლეობის წილი იყო 32.0%, რომელიც ათეისტებად და აგნოსტიკებად იყოფა. დანარჩენი მოსახლეობის 5%-ს წარმოადგენდნენ მაჰმადიანები, ხოლო სხვა, შედარებით მცირე რელიგიურ ჯგუფებს მიეკუთვნებოდა მოსახლეობის 2.1%. 2012 წელს ჩატარებულმა იმავე გამოკითხვამ დაადგინა, რომ ქრისტიანობას ბელგიაში ყველაზე მეტი მიმდევარი ჰყავდა - მოსახლეობის 65%.
2000-იანი წლების დასაწყისში ბელგიაში დაახლოებით 42000 ებრაელი ცხოვრობდა.
2008 წლის აღწერამ დადგინდა, რომ ბელგიის მოსახლეობის დაახლოებით 6% (628.751 ადამიანი) მუსლიმია. მუსულმანები წარმოადგენენ ბრიუსელის მოსახლეობის 23,6%-ს, ვალონიას - 4.9%-ს და ფლანდრიას - 5.1%-ს. ბელგიის მუსლიმთა უმეტესი ნაწილი ცხოვრობს დიდ ქალაქებში, მაგალითად, ანტვერპენიანტვერპენში, ბრიუსელსა და შარლერუაში. ემიგრანტთა ყველაზე დიდ ჯგუფს ბელგიაში წარმოადგენენ მაროკოელები 400,000 ადამიანით. 220,000 წევრით თუქრები ქმნიან ეთნიკურად მესამე, ხოლო რელიგიურად მეორე ყველაზე დიდ ჯგუფს ბელგიაში.
განათლება
განათლება სავალდებულოა 6-დან 18 წლამდე ასაკის ბელგიელებისთვის. 2002 წელს ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაციის წევრ ქვეყნებს შორის, ბელგიას ჰქონდა მესამე უმაღლესი წილი 18-დან 21 წლამდე ასაკის მოზარდებში (42%), რომლებმაც სწავლა სკოლისშემდგომ სასწავლო დაწესებულებებში (მესამე დონის სასწავლებლებში) განაგრძეს. მიუხედავად იმისა, რომ ზრდასრული მოსახლეობის 99%-მა წერა-კითხვა იცის, ფუნქციონალური გაუნათლებლობის (შედის წერის, კითვხის და სხვა ყველდღიური უნარების უცოდინრობა) გამო შეშფოთება იზრდება. სტუდენტთა საერთაშორისო შეფასების პროგრამა (PISA), რომელსაც კოორდინირებას OECD უწევს, ამჟამად ბელგიის განათლებას მსოფლიოში მე-19 საუკეთესოდ ასახელებს, რაც მნიშვნელოვნად აღემატება OECD-ის საშუალო მაჩვენებელს.
ეკონომიკა
ბელგია მაღალგანვითარებული ინდუსტრიული ქვეყანაა, ე.ე.პ. მოცულობით (272 მლრდ $) მსოფლიოში მე-20 ადგილი უკავია.
სპორტი
1970-იანი წლების შემდეგ, სპორტული კლუბები და ფედერაციები ენის მიხედვით ცალ-ცალკე, ერთმანეთისგან დამოუკიდებლად ფუნქციონირებენ. ბელგიის ორივე ნაწილში ყველაზე პოპულარული სპორტის სახეობაა ფეხბურთი; აგრეთვე პოპულარულ სპორტის სახეობებს მიეკუთვნება: ველორბოლა, ჩოგბურთი, ცურვა, ძიუდო და კალათბურთი.
გარდა საფრანგეთისა, ბელგიის წარმომადგენლებს ყველაზე მეტჯერ აქვთ მოგებული ველომრბოლელთა ჩემპიონატი სახელად ტურ-დე-ფრანსი. აგრეთვე, ბელგიის სახელით მოასპარეზეებს, ყველაზე მეტჯერ აქვთ მოგებული „UCI-როდ მსოფლიო ჩემპიონატი“. 2012 წლის მოსლფლიო ჩემპიონია ფილიპ გილბერტი. კიდევ ერთი ცნობილი ბელგიელი ველომრბოლებია ტომ ბუნენი. ხუთჯერ მოგებული ტურ-დე-ფრანსითა და მრავალი სხვა მიღწევით, ბელგიელი ველომრბოლელი ედი მერკსი ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ველომრბოლელად მიიჩნევა.
ლიტერატურა
[Also editions [1913], London, ; (1921) D. Unwin and Co., New York also published (1921) as Belgium from the Roman invasion to the present day, The Story of the nations, 67, T. Fisher Unwin, London, ] Facsimile reprint of a 1909 edition by the author, London
სქოლიო
კატეგორია:ევროპის ქვეყნები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ქვეყნები კატეგორია:კონსტიტუციური მონარქიები კატეგორია:სამეფოები კატეგორია:ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოები კატეგორია:ნატოს წევრი სახელმწიფოები კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები
ზელანდიის რეგიონი
ზელანდიის რეგიონი — რეგიონი  დანიაში, შეიქმნა 2007 წლის 1 იანვარს მუნიციპალური რეფორმის ფარგლებში, რომლის დროსაც ტრადიციული ადმინისტრაციული ერთეული ამტი შეიცვალა 5 მსხვილი რეგიონით. რეგიონი მოიცავს 17 მუნიციპალიტეტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანიის რეგიონები
ყარალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყარალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
კუიაბა
კუიაბა (Cuiabá) — ქალაქი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატის დედაქალაქი. ქალაქი მდებარეობს ამავე სახელწოდების მდინარეზე, სამხრეთ ამერიკის ზუსტ ცენტრში. მეზობელ ქალაქ ვარზეა-გრანდისთან ერთად აყალიბებს შტატის აგლომერაციას.
ქალაქი დაარსდა 1727 წლის 1 იანვარს, ოქროს ციებ-ცხელების დროს; 1818 წელს გახდა შტატის დედაქალაქი. კუიაბა ვაჭრობის მნიშვნელოვანი ცენტრია ვრცელი მესაქონლეობისა და სასოფლო-სამეურნეო არეალისთვის. ეკონომიკურ განვითარებას ხელს უშლიდა კუიაბას იზოლაცია და სამუშაო ძალის ნაკლებობა. კომუნიკაციის მნიშვნელოვან საარსებო საშუალებად რჩება სამდინარო ტრანსპორტი.
კუიაბა ურბანული არეალის გულია, რომელიც ასევე მოიცავს შტატის სიდიდით მეორე ქალაქ ვარზეა-გრანდის. მას შემდეგ, რაც 2000 წელს დასრულდა ბოლივიიდან ბუნებრივი აირის გაზსადენის მშენებლობა, გაიზარდა თერმული და ჰიდროელექტროსადგურების რაოდენობა. ქალაქში მდებარეობს მატუ-გროსუს ფედერალური უნივერსიტეტი და შტატის უდიდესი საფეხბურთო სტადიონი არენა-პანტანალი.
ქალაქი მდიდარია ევროპული, აფრიკული და ადგილობრივი ამერიკული გავლენის ნაზავითა და ამ ფაქტის ამსახველი მუზეუმებით. კუიაბა ასევე გამოირჩევა თავის სამზარეულოთი, ცეკვით, მუსიკითა და ხელოსნობით. „ამაზონის სამხრეთის ჭიშკრის“ სახელით ცნობილ კუიაბაში კლიმატი ტროპიკულია. კუიაბა ფიფა-ს 2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ერთ-ერთი მასპინძელი ქალაქია.
სქოლიო
კატეგორია:ბრაზილიის ქალაქები
ლიდერი (პოლიტიკური პარტია)
პარტია შეიქმნა 2007 წელს, ქენჩო ფილიპოვის ლიდერობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის პოლიტიკური პარტიები კატეგორია:2007 წელს შექმნილი პოლიტიკური პარტიები
ქოჩარლის მეჩეთი
ქოჩარლის მეჩეთი (Köçərli məscidi) — XIX საუკუნეში აშენებული მეჩეთი შუშაში, რომელიც ბაჰმან მირზას სასახლის კომპლექსის ნაწილი იყო.
მეჩეთი დედაქალაქ ბაქოდან დაახლოებით 350 კილომეტრში მდებარეობდა, რომელიც 1992 წლის 8 მაისს, სომხეთის მიერ ქალაქის ოკუპაციის შემდეგ, სომხური ძალების კონტროლ ქვეშ მოიქცა. მეჩეთი მდებარეობდა ქალაქის ქოჩარლის უბანში. XIX საუკუნის ბოლოს, მეჩეთი შუშაში მოქმედი 17 მეჩეთიდან ერთ-ერთი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:შუშის მეჩეთები
ბერების საყდარი
250px|მინი ბერების საყდარი — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წინამძღვრიანთკარში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით ტუხალდის ხევის მარჯვენა ნაპირზე, ხშირ ტყეში. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია აგურით. მისთვის მოგვიანებით სამხრეთის მხრიდან მეორე ეკლესია მიუშენებიათ, ხოლო უფრო გვიან დასავლეთიდან კოშკური ნაგებობა. დარბაზული ეკლესიისგან შემორჩენილია მხოლოდ საკურთხევლის ნახევარწრიული ნაწილი და სამხრეთ კედლის დასავლეთ მონაკვეთი, სამხრეთის ეკლესიიდან - აღმოსავლეთ კედლის მცირე ნაწილი.
დარბაზულ ეკლესიას სამხრეთით ფართო და თაღოვანი შესასვლელი აქვს. საკურთხეველში თაღოვანი სარკმელია, მის ქვემოთ - ნახევარწრიული თაღოვანი ნიში. სამხრეთ ეკლესიაში აფსიდის ღერძზე ვიწრო სწორკუთხა სარკმელია. კოშკური ნაგებობის პირველი სართული ორივე ეკლესიას თაღოვანი გასასვლელებით უკავშირდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
.ge
.ge — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) საქართველოსთვის.
აღნიშნული დომენური სახელები ხელმისაწვდომია საქართველოს მოქალაქეებისთვის (შეუზღუდავად) ან უცხოური დაწესებულებისთვის, წარმომადგენლის მეშვეობით (მხოლოდ ერთი დომენი თითოეულ რეგისტრანტზე). აგრეთვე, ხელმისაწვდომია მოცემული ქვედომენები, ცალკეული სახის რეგისტრანტებისთვის:
ისტორია
.ge დომენის განკარგვის უფლებამოსილება, 1992 წელს გადაეცა ქართულ ინტერნეტ-მომწოდებელს „სანეტს“. 2006 წელს კი „კავკასუს ონლაინი“, რომელიც შეიქმნა სამი კომპანიის (მათ შორის „სანეტის“) გაერთიანების საფუძველზე, გახდა .ge დომენის ფინანსური უზრუნველმყოფი. სარეგისტრაციო მომსახურება თავდაპირველად გაეშვა არამომგებიანი ორგანიზაციის, „ინტერნეტის განვითარების ჯგუფი – საქართველოს“ მეშვეობით, თუმცა „კავკასუს ონლაინის“ შემოსვლის შემდეგ, მმართველობითი და სარეგისტრაციო მომსახურების წარმართვა, მას მიენიჭა ექსკლუზიური უფლებით. 2014 წლიდან კი .gov.ge ქვედომენის განკარგვის უფლება გადაეცა „სმართ ლოჯიქს“, რომელიც არის საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს სსიპ.
სქოლიო
ge კატეგორია:კომუნიკაციები საქართველოში
დომოდედოვოს საერთაშორისო აეროპორტი
მინი|მარჯვნივ|აეროპორტის სამეთაურო-სადისპეჩერო პუნქტი დომოდედოვოს აეროპორტი (аэропорт Домоде́дово) — უდიდესი აეროპორტი რუსეთში, სიდიდით მე-13 ევროპაში. მდებარეობს მოსკოვის ოლქში, ქ. მოსკოვის ცენტრიდან 45 კმ-ში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
Leptogenys yerburyi
Leptogenys yerburyi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
140
თარიღი უცნობია
კატეგორია:140
აგნეს ავსტრიელი (1281-1364)
ოჯახი
მშობლები:
და-ძმები:
აგნეს ფონ ჰაბსბურგი დასაფლავებულია ლავენტალის სანქტ-პაულის მონასტერში (კერნტენი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:დაბადებული 1281 კატეგორია:დაბადებული 18 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1364 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ნოემბერი კატეგორია:უნგრეთის დედოფლები
ალენ ვუდი
ალენ ვუდი (Allen Woody; დ. 3 ოქტომბერი, 1955 — გ. 26 აგვისტო, 2000, კუინზი, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი მუსიკოსი, ბას-გიტარისტი, რომელიც ყველაზე მეტად ცნობილი არის, როგორც Allman Brothers Band-ის წევრი და ჯგუფ Gov’t Mule-ის თანადამაარსებელი.
ბიოგრაფია
ალენი დაიბადა 1955 წლის 3 ოქტომბერს, ქალაქ ნეშვილში, ტენესში. იგი ახალგაზრდობაშივე დაეუფლა მანდოლინასა და ბას-გიტარაზე დაკვრას. 1970-იანი წლებში ვუდი უკრავდა ჯაზ-ფიუჟენ ჯგუფში Montage, ხოლო 1980-იანებში მოღვაწეობდა Kiss-ის ყოფილ დრამერ პიტერ კრისთან ერთად ჯგუფ Criss Penridge Alliance-ში. 1989 წელს გიტარისტ უორენ ჰეინესთან ერთად შეუერთდა The Allman Brothers Band-ს. 1994 წელს ვუდიმ და ჰეინესმა, დიკი ბეტსთან და დრამერ მეტ აბტსთან ერთად ჩამოაყალიბეს გვერდითი პროექტი Govt’t Mule. სამი წლის შემდეგ, 1997 წელს ჰეინესმა და ალენმა გადაწყვიტეს The Allman Brothers-ის დატოვება, რათა დრო მთლიანად დაეთმოთ Gov’t Mule-ისთვის.
2000 წლის 26 აგვისტოს, შაბათს დილით, ალენი გარდაცვლილი იპოვეს სასტუმრო Marriot Countryard Motel-ში, ქუინზში, ნიუ-იორკი.
კანდადურმა ჯგუფმა Big Sugar ალენ ვუდს მიუძღვნა სიმღერა „Nashville Grass“. ხოლო 2002 წელს ბასისტმა მაიკ გორდონმა გადაიღო დოკუმენტური ფილმი „Rising Low“, ალენ ვუდისა და სხვა გამოჩენილი ბასისტების შესახებ.
დისკოგრაფია
The Allman Brothers Band-ში ჩაწერილი ალბომები:
Gov't Mule-ში ჩაწერილი ალბომები:
ლორი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ლორი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გიორგი ლვოვი
thumb|გიორგი ლვოვი გიორგი ლვოვი (Гео́ргий Евге́ньевич Львов; დ. 2 ნოემბერი [ძვ. სტ. 21 ოქტომბერი], 1861, დრეზდენი — გ. 7 მარტი, 1925, პარიზი) — რუსი საზოგადო და სახელმწიფო მოღვაწე; თავადი.
დაამთავრა მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი (1885). მსხვილი მიწათმფლობელი; ტულის გუბერნიის მიწების უპრავის თავმჯდომარე. 1912 წლიდან პარტიის „პროგრესისტები“ მოსკოვის კომიტეტის წევრი.
თებერვლის რევოლუციის შემდეგ პირველი დროებითი მთავობის მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარე და საგარეო საქმეთა მინისტრი, ასევე ხელმძღვანელობდა პირველ კოალიციურ მთავრობას. ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ საფრანგეთში გადაიხვეწა, სადაც 1918–1920 წლებში პარიზში რუსეთის პოლიტიკური კრების მეთაური იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 2 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1861 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1925
კამპუ-გრანდი
კამპუ-გრანდი (Campo Grande) – ქალაქი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის დედაქალაქი. ქალაქი დაარსდა 1899 წელს. ამჟამად ქალაქი მოსახლეობის მიხედვით მესამეა ცენტრალურ-დასავლეთ რეგიონში და 23-ე მთელ ბრაზილიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის ქალაქები
კაპი
კაპი — მსუბუქი საკვების მწარმოებელი კომპანია, რომელიც 2014 წლის იანვარში დაარსდა. ამჟამად უშვებს დაფასოებულ მზესუმზირას. ასორტიმენტში არის დამარილებული და მოხალული მზესუმზირა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს კომპანიები კატეგორია:2014 წელს დაარსებული კომპანიები
ჩრდილოეთ იუტლანდიის რეგიონი
ჩრდილოეთ იუტლანდიის რეგიონი — რეგიონი  დანიაში, შეიქმნა 2007 წლის 1 იანვარს მუნიციპალური რეფორმის ფარგლებში, რომლის დროსაც ტრადიციული ადმინისტრაციული ერთეული ამტი შეიცვალა 5 მსხვილი რეგიონით. რეგიონი მოიცავს 11 მუნიციპალიტეტს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დანიის რეგიონები
Stand by Me (სიმღერა)
Stand by Me — ამერიკელი მომღერლის ბენ კინგის სიმღერა. ამ სიმღერის ტექსტის ავტორებია:ბენ კინგი, ჯერი ლიბერი და მაიკ სტოლერი. ეს სიმღერა შესულია მსოფლიოს საუკეთესო 500 სიმღერას შორის. ჟურნალმა როლინგ სტოუნი ეს სიმღერა შეიყვანა მსოფლიოს ყველა დროის დიდებულ სიმღერებში, 121 პოზიციაზე. მოგვიანებით ეს კომპოზიცია მრავალმა ცნობილმა მომღერალმა შეასრულა. მათგან აღსანიშნავია ჯონ ლენონი, მომღერალმა ეს სიმღერა მის 1975 წლის ალბომში Rock 'n' Roll შეიტანა, ჯონ ლენონმა "Stand by Me" სინგლის სახით გამუშვა. ჯონის გარდა ეს სიმღერა სინგლად გამოუშვეს მარკუს უაიტმა და Mickey Gilley-მა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბენ კინგის სიმღერები კატეგორია:ჯონ ლენონის სიმღერები კატეგორია:მარკუს უაიტის სიმღერები
Leptogenys zapyxis
Leptogenys zapyxis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
საქაროზა
საქაროზა, ჭარხლის ან ლერწმის შაქარი — ორგანული ნივთიერება და ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი დისაქარიდი ქიმიური ფორმულით C12H22O11. უფერული, წყალში კარგად ხსნადი კრისტალებია. შეიცავს ყველა მწვანე მცენარე. tდნ — 185—186°C. მჟავას ან ფერმენტ საქაროზას მოქმედებით იშლება გლუკოზად და ფრუქტოზად. საქაროზა ადვილად შესათვისებელი და უმნიშვნელოვანესი სატრანსპორტო ნახშირწყალია მცენარეებში; ფოტოსინთეზის პროცესში წარმოქმნილი ნახშირწყლები ფოთლებიდან თესლში, ფესვებში, ტუბერებსა და ძირხვენებში გადადის საქაროზას სახით, სადაც ადვილად იქცევა სახამებლად და ინულინად.
შაქრის ლერწმისაგან საქაროზას მიღების წესებს იცნობდნენ ინდოეთში, ჩინეთში, ეგვიპტეში. ამჟამად ზოგიერთ ქვეყანაში საქაროზას შაქრის ჭარხლისაგან იღებენ. მას ფართოდ იყენებენ კვებისა და მიკრობიოლოგიურ მრეწველობაში. საქაროზას დუღილის შედეგად მიიღება ეთილის სპირტი, აცეტონი, ძმარმჟავა, რძემჟავა და სხვა. საქაროზას შაქარსაც უწოდებენ.
ნარნიის ქრონიკები (ფილმების სერია)
ნარნიის ქრონიკები — ფენტეზის ჟანრის ფილმების სერია, რომელიც ეფუძნება მწერალ კლაივ ლუისის ამავე სახელწოდების რომანების სერიას. ფილმები გადაღებულია სტუდიის Walden Media მიერ. დღეისათვის გამოსულია სამი ფილმი: ლომი, კუდიანი და გარდერობი (2005), უფლისწული კასპიანი (2008) და განთიადის დამმორჩილებლის მოგზაურობა (2010).
ფილმების ამ სერიის პირველი ორი ნაწილის რეჟისორია ენდრიუ ადამსონი, ხოლო მესამე ფილმის - მაიკლ ეპტედი. განთიადის დამმორჩილებლის მოგზაურობა ასევე არის ამ ფილმებიდან რიგით პირველი, რომელიც 3D ფორმატში გამოვიდა.
რომანების პოპულარობის გამო ითვლებოდა, რომ ეკრანიზაციაც უდიდესი წარმატებით ისარგებლებდა. მაგრამ, მიუხედავად იმისა, რომ პირველი ფილმი, ლომი, კუდიანი და გარდერობი (2005) კომერციულად წარმატებული აღმოჩნდა და ყველა დროის ყველაზე შემოსავლიანი ფილმის სიის 38-ე ადგილზეც მოექცა, მეორე ფილმმა შემქმნელთა იმედები არ გაამართლა. ამის გამო კომპანიამ Walt Disney Pictures, რომელიც ფილმის დისტრიბუციას ეწეოდა, უარი თქვა დაკისრებულ ვალდებულებებზე - მიუხედავად იმისა, რომ 20th Century Fox (რომელიც ასევე ფილმის დისტრიბუციაზე ზრუნავდა) მას ფინანსურად მხარში ამოუდგა.
სქოლიო
კატეგორია:ფილმების სერიები კატეგორია:ნარნიის ქრონიკები (ფილმების სერია) კატეგორია:ფენტეზი ფილმები კატეგორია:სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმების სერიები
ანა ჰაბსბურგი (1280-1327)
ანა ფონ ჰაბსბურგი (Anna von Habsburg; დ. 1275 — გ. 1327, ბრესლაუ) — ავსტრიის ჰერცოგინია.
ოჯახი
მშობლები:
მეუღლე:
და-ძმები:
ანა ფონ ჰაბსბურგი დასაფლავებულია სანტა-კლარას მონასტერში (ბრესლაუ).
კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:დაბადებული 1280 კატეგორია:გარდაცვლილი 1327
ბიორიოლიოხი
ბიორიოლიოხი (Бёрёлёх, ქვემო წელზე ელონი) — მდინარე რუსეთში, იაკუტიაში (სახაში); მდ. ინდიგირკის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 754 კმ, აუზის ფართობი 17 ათ. კმ². წამოიქმნება მდინარეების ჩამიგა-ოკატინისა და კემელკან-ოკატის შეერთებით (სათავეს იღებენ პოლოუსის ჭიუხზე). მიედინება იანა-ინდიგირკის დაბლობზე. ძირითადი შენაკადებია: ულახან-კილახი/ტიიტი, სელგანახი, არი-მასი (მარჯვენა), უესე-კილახი (მარცხენა). იკვებება თოვლის, წვიმისა და მინაყინების წყლით. წყალმოვარდნა იცის ივლის-აგვისტოში. წყლის საშუალო წლიური ხარჯი შესართავში დაახლ. 80 მ³/წმ-ია. გაყინულია ოქტომბრიდან მაისის შუა რიცხვებამდე. ზამთარში იყინება ფსკერამდე. მდინარის აუზში 9 ათასზე მეტი ტბაა საერთო ფართობით 1,6 ათ. კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სახის მდინარეები
ნაუმ წინასწარმეტყველი
thumb|200px|ნაუმ წინასწარმეტყველიწმინდა ნაუმ წინასწარმეტყველი – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 1 დეკემბერი, ახალი სტილით - 14 დეკემბერი. წინასწარმეტყველი ნაუმი, ერთი თორმეტ მცირე წინასწარმეტყველთაგანი, გალილეაში დაიბადა და ქრისტეს შობამდე VII საუკუნეში მოღვაწეობდა. ნაუმამდე ორასი წლით ადრე იონა წინასწარმეტყველმა უფლის ბრძანებით ნინევიის მცხოვრებლებს აუწყა, რომ ქალაქს მათი უსჯულოების გამო განადგურება ელოდა. მაშინ ნინევიელებმა შეინანეს და უფალმაც შეცვალა მკაცრი განაჩენი. გავიდა ხანი და ნინევიის მკვიდრნი ისევ გაირყვნნენ. ამჯერად ღმერთმა წინასწარმეტყველი ნაუმის მეშვეობით გაუცხადა მათ იმ საშინელ უბედურებათა წყება, რომელიც თავს დაატყდებოდათ. წინასწარმეტყველება ზუსტად ახდა: ძველი მსოფლიოს ეს ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი და უმდიდრესი ქალაქი მტრებმა ერთიანად დაანგრიეს და გაძარცვეს, მდინარე ტიგროსის ადიდებამ კი საბოლოოდ გაანადგურა იგი.
წინასწარმეტყველი ნაუმი ახალი აღთქმის მოვლენებსაც წინასწარ ჭვრეტდა:
სქოლიო
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:ძველი აღთქმის წინასწარმეტყველები
Nahum Nahum Nahum Profeta Naum Nahum
ვლადიმერ კიოპენი
ვლადიმერ კიოპენი (Wladimir Köppen; Владимир Петрович Кёппен; დ. 25 სექტემბერი, 1846 — გ. 22 ივნისი, 1940) — რუსი და გერმანელი გეოგრაფი, მეტეოროლოგი და კლიმატოლოგი. ცნობილია ფართოდ გავრცელებული კლიმატის კლასიფიკაციის შექმნით. მისმა პრაქტიკულმა და თეორიულმა მიღწევებმა სიღრმისეული გავლენა მოახდინა ატმოსფერული მეცნიერებების განვითარებაზე. იყო სტატისტიკოსის, ეთნოგრაფისა და ბიბლიოგრაფის — პეტრე კიოპენის შვილი.
ვლადიმერ კიოპენი 1864 წლიდან სწავლობდა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტში, ისმენდა ლექციების კურსს ჰაიდელბერგისა და ლაიფციგის უნივერსიტეტებში; 1871 წელს მიენიჭა ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი. 1872–75 წლებში სანქტ-პეტერბურგის მთავარი ფიზიკური ობსერვატორიის სამსახურშია. 1875–1919 წლებში ცხოვრობდა გერმანიაში და მუშაობდა ქალაქ ჰამბურგში გერმანიის საზღვაო ობსერვატორიაში, სადაც განაგებდა ბიულეტენისა და სინოპტიკური რუკების განყოფილებას. 1884–1891 წლებში იყო ჟურნალ „Meteorologische Zeitschrift“-ის რედაქტორი.