cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გელოვანები
ამ ჯარის დახმარებით, სოლომონმა (დავით არჩილის ძე) და გრიგოლ დადიანმა 1789 წლის 11 ივლისს, მათხოჯთან გამართულ ბრძოლაში დაამარცხეს იმერეთის მეფე დავითი, რომელმაც ახალციხის საფაშოს შეაფარა თავი. იმერეთის ტახტი კი სოლომონ II-ის სახელით დავით არჩილის ძემ დაიკავა. გრიგოლ დადიანმაც დაიბრუნა ოდიშის ტახტი.
მიუხედავად გრიგოლ დადიანის დამსახურებისა სოლომონ II-ის წინაშე, მათ შორის ძალიან მალე ლეჩხუმის საკითხზე განხეთქილება ჩამოვარდა. ლეჩხუმის სამოურავო ამ დროს ცალკე ადმინისტრაციულ-პოლიტიკურ ერთეულს წარმოადგენდა იმერეთის სამეფოში. მას განაგებდა სარდალ-მოურავი, რომლებიც უმთავრესად გელოვანთა საგვარეულოდან იყვნენ.
ტურნეელვენი
მინი|300პქ|ტურნეელვენის მდებარეობა ტურნეელვენი (შვედ. Torne älv) ან ტორნიონიოკი (ფინ. Tornionjoki) — მდინარე ჩრდილოეთ შვედეთსა და ფინეთში. ვხვდებით დასახელების სხვადასხვა ვარიანტს : ტურნეელვი, ტორნიელვი (შვედ.) ტორნიოიოკი, ტორნიო-იოკი (ფინ.).
გელოვანები
დადიანს ლეჩხუმი ოდიშის სამთავროს ნაწილად მიაჩნდა, სოლომონს კი, რომელიც მთელი დასავლეთ საქართველოს გაერთიანებას ცდილობდა, არ შეეძლო ოდიშის მთავრის ვიწრო ფეოდალური ინტერესების დაკმაყოფილება. მეფემ გრიგოლ დადიანს მისი ძმა მანუჩარი დაუპირისპირა, რომელსაც 1792 წელს გამთავრებაში დაეხმარა. გრიგოლმა დახმარებისათვის ჯერ ახალციხის ფაშას მიმართა, შემდეგ ერეკლე II-ს, რადგან გრიგოლის მეუღლე ნინო ბაგრატიონი ერეკლეს შვილიშვილი იყო. ერეკლემ იკისრა კიდეც შუამდგომლობა გრიგოლსა და სოლომონს შორის, მაგრამ იმერეთის მეფე არ აპირებდა გრიგოლისთვის ტახტის დაბრუნებას. ამ ვითარებაში მანუჩარმა 7 წლის მანძილზე იმთავრა. ბოლოს, 1799 წელს, გრიგოლმა თავისი ბიძის გიორგი დადიანისა და ლეჩხუმის სარდალ-მოურავის ქაიხოსრო გელოვანის დახმარებით შეძლო სამეგრელოში გადასვლა. ისინი ნოღას ციხეში გამაგრდნენ, სოლომონმა და მანუჩარმა ალყა შემოარტყეს ნოღას ციხეს, მაგრამ ვერ აიღეს და იმერეთის მეფე იძულებული შეიქნა გარიგებოდა გრიგოლს. ამ უკანასკნელმა დადიანობა მიიღო, ხოლო მანუჩარმა – სალიპარტიანო. სოლომონსა და დადიანს შორის ამ ბრძოლაში ქართლ-კახეთის მეფე გიორგი XII თავის სიძეს, გრიგოლ დადიანს, უმაგრებდა ზურგს და საქართველოს გამოხსნისათვის მებრძოლ სოლომონს ამით ნიადაგს აცლიდა.
ტურნეელვენი
მდინარის სიგრძე 565 კმ-ია, აუზი კი — 40,2 ათ. კმ². ტურნეელვენი სათავეს ტბა ტურნეტრესკიდან იღებს სკანდინავიის მთებში შვედეთ-ნორვეგიის საზღვარზე და სამხრეთ-აღმოსავლეთით მიედინება ლაპლანდიის პლატოზე ბოტნიის ყურემდე. ზემო დინებაში ჩანჩქერები, ჩქერალები და მრავალრიცხოვანი ტბებია. იყინება ნოემბრიდან მაისამდე.
გელოვანები
ოდიშის სამთავროს ტახტის დაბრუნების მიუხედავად გრიგოლის ხელისუფლება სუსტი იყო, რადგანაც ლეჩხუმის სარდალ-მოურავი ქაიხოსრო გელოვანი, რომლის დახმარებითაც ხელახლა გამთავრდა, რეალურად უფრო დიდი ავტორიტეტით სარგებლობდა მთელს ოდიშში. ამ გარემოებას გრიგოლმა თავი იმით დააღწია, რომ იმავე წელს მოაკვლევინა ქაიხოსრო გელოვანი. არც იმერეთის მეფესა და გრიგოლს შორის იყო მშვიდობა, მათი ფარული მტრობა კვლავაც გრძელდებოდა.
ტურნეელვენი
სქოლიო
კატეგორია:შვედეთის მდინარეები კატეგორია:ფინეთის მდინარეები კატეგორია:ნორვეგიის მდინარეები კატეგორია:სასაზღვრო მდინარეები
გელოვანები
გელოვანები ლეჩხუმის სარდალ მოურავები იყვნენ 1780-1803 წწ-ში.
რესურსები ინტერნეტში
*
.cz
.cz — ზედა დონის ეროვნული დომენი (ccTLD) ჩეხეთისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
cz კატეგორია:კომუნიკაციები ჩეხეთში
Toppdomän
ლომბარდიული სამზარეულო
მინი|251x251პქ|მილანური კატლეტი ლომბარდიული სამზარეულო (Cucina lombarda) — იტალიის რეგიონის, ლომბარდიის ტრადიციული კერძების ერთობლიობა, რომლის ყველაზე ხშირად გამოყენებადი ინგრედიენტებია: ბრინჯი, საქონლის ხორცი, კარაქი და ღორის ქონი. მიუხედავად იმისა, რომ იგი იტალიური სამზარეულოს შემადგენელი ნაწილია, მას სხვა იტალიურ გასტრონომიებთან არც ისე ბევრი საერთო აქვს. მათგან განსხვავებით ლომბარდიელები ტომატისა და ზეითუნის ზეთის მაგივრად კარაქსა და ქონს იყენებენ. ბევრ ასპექტში ლომბარდიული სამზარეულო ავსტრიულსა და ცენტრალურ ევროპულს უფრო ჰგავს, ვიდრე იტალიურს. ტრადიციული კერძებიდან აღსანიშნავია მილანური სკალოპი, შპაცლი და სპეცატინო, იგივე გულიაში.
ქალაქების გასტრონომიები
მინი|248x248პქ|ოსობუკო
მილანი
მილანში, ანუ ლომბარდიის დედაქალაქში, მრავალი ავთენტური კერძი აქვთ. ერთ-ერთი ასეთია მილანური კატლეტი (Cotoletta alla milanese, მომზადების წესითა და გემოთი ძალიან ჰგავს ვენურ შნიცელს, განსხვავება ისაა, რომ მილანელები ხორცს ძვლიანად ამზადებენ) და მილანური ოსობუკო (ორიგინალი ოსობუკოსგან განსხვავებით მისი მომზადებისას ხბოს ხორცს თეთრ ღვინოსთან ერთადაც შუშავენ და ბოსტნეულთანაც). სხვა ადგილობრივი კერძებიდან აღსანიშნავია კასოეულა (კომბოსტოთი და ღორის ხორცით მოსამზადებელი კერძი, რომელსაც ძირითადად ზამთარში მიირთმევენ), რუსტინ-ნეგა (თეთრ ღვინოში მომზადებული ხბოს ხორცი, რომელიც, როგორც მილანელები ამბობენ, „ღვინოში უნდა იძირებოდეს“) და პანეტონე (პასკის მსგავსი ტკბილი პური შიგნით ქიშმიშით, ან ცედრით. ვინაიდან მის ბისკვიტს არ ჟღენთავენ, იგი თავისებური სიმშრალით ხასიათდება).
ბრეშა
მინი|327x327პქ|კაზონჩელი ბრეშის პროვინცია მთელს ლომბარდიაში ყველაზე დიდი და მრავალფეროვანია, რაც მის სამზარეულოზეც ახდენს გავლენას. იგი აერთიანებს ტიპურ გლეხურ კერძებს, ტბების, მთისა და ხეობებისათვის დამახასიათებელ გასტრონომიებს, რომლებშიც პოპულარულია ზღვის პროდუქტები, ზეთისხილი და ციტრუსი. ყველაზე ცნობილი კერძი ე.წ. ბრეშული მწვადია. აქაურები ხორცსა და ბოსტნეულს ერთად აგებენ შამფურზე და ისე წვავენ. სხვა პოპულარული კერძებიდან აღსანიშნავია: რიზო-ალა-პიტოკა, ბროფადეი, კაზონჩელი, ლუჩო-ე-პოლენტა, ტინკა-ალ-ფორნო, ვერძატა, პოლენტა-პასტიციატა და ასევე დესერტები: ბოსოლა, ჩისოლი, სპონგადა და პერსიკატა.
კომო
კომოს სამზარეულოზე დიდი გავლენა აქვს მიმდებარედ მდებარე ტბას. ტიპური კომოური კერძია მისულტინი, რაც გულისხმობს დამარილებულ და მზეზე გამხმარ თევზს. აღსანიშნავია ისიც, რომ აქაურები კერძებში ხშირად იყენებენ სიმინდის ფქვილს, კარაქსა და ყველს. ტბის მიმდებარე ტერიტორიაზე გაშენებულია ზეთისხილის პლანტაციები, რომელსაც ადგილობრივები „ზეთისხილის ხეობას“ უწოდებენ. კიდევ ერთი ცნობილი კერძია თხილის ფქვილითა და ლიქიორ ვესპეტროთი მომზადებული ნიკოლინი.
მანტუა
მანტუის სამზარეულო ხასიათდება შუა საუკუნეებში გამოგონებული კერძებით, რომელთაც ტკბილი და მჟავე არომატები აქვთ. ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილია რავიოლი გოგრის შიგთავსით, რომელსაც თან ახლავს მდნარი კარაქი და შემწვარი ინდაური, ქათამი ან სხვა რომელიმე ხორცი. იგი ამ პროვინციის ყველაზე პოპულარული, ცნობილი და გავრცელებული საჭმელია.
ეტრანი
ეტრანი (შვედ. Ätran) — მდინარე შვედეთში, რომლის სიგრძე 240 კილომეტრს შეადგენს. მდინარე კატეგატის სრუტეში ჩაედინება დაბა ფალკენბერგთან ახლოს. მდინარეს 1000 წლის წინ გაყვანილი გზა მიუყვება. შუა საუკუნეებში ეტრანის ნაპირებზე არაერთი ძლიერი შეტაკება მომხდარა.
ლიტერატურა
კატეგორია:შვედეთის მდინარეები
Vollenhovia irenea
Vollenhovia irenea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Vollenhovia-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
224
თარიღი უცნობია
*
DES ალგორითმი
DES (Data Encryption Standard) — მონაცემთა დაშიფრვის სიმეტრიული ალგორითმი, რომელშიც ერთი და იგივე გასაღები გამოიყენება როგორც მონაცემთა დასაშიფრად, აგრეთვე მის გასაშიფრად.
DES-ი მუშაობს მონაცემთა 64-ბიტიან ბლოკებზე, დაშიფრვისთვის იყენებს 56-ბიტიან გასაღებს, აქვს  ფეისტელის ქსელის ტიპის 16-ციკლიანი სტრუქტურა.
ალგორითმი იყენებს წრფივ (E, P, IP, FP გადანაცვლებები) და არაწრფივ (S-box) კომბინირებულ გარდაქმნებს. DES-ისთვის რეკომენდებულია რამდენიმე რეჟიმი, მაგ., Electronic Code Book (ECB) და Cipher Block Chaining (CBC). აგრეთვე ცნობილია, როგორც მონაცემთა დაშიფრვის ალგორითმი DEA (ინგ. Data Encryption Algorithm). დღესდღეობით მისი გმოყენება აღარ არის რეკომენდებული, მისი შესრულების სინელისა და მოკლე გასაღების გამო, რის გამოც იგი მუდმივი თავდასხმის საშიშროების ქვეშ დგას. DES-მეთოდი ძირითადად გამოიყენებოდა Unix-პაროლების დასაშიფრად. მისი ყველაზე გავრცელებული ნაირსახეობა იყო Triple DES.
DES-ის პირველი სტანდარტი გამოქვეყნდა FIPS(Federal Information Processing Standard)-ის მიერ 1977 წლის 15 იანვარს, ცნობილია "FIPS PUB 46-3"-ის სახელით.
ისტორიული მასალა
ამერიკულმა NBS-მ (National Bureau of Standards), რომელიც დღეისათვის NIST-ის (National Institute of Standards and Technology) სახელით არის ცნობილი, მოითხოვა ისეთი დაშიფვრის შექმნა, რომელიც ვარგისი იქნებოდა დაწესებულებებში გამოსაყენებლად. 1973 წლის 15 მაისს, შეერთებული შტატების უშიშროების ეროვნულ სააგენტოსთან (NSA, National Security Agency) კონსულტაციის შემდეგ, NBS-ნა გამოაცხადა კონკურსი დაშიფრვის მეთოდებზე, რომელშიც ვერც ერთმა კონკურსანტმა ვერ დააკმაყოფილა წამოყენებული საკმაოდ მკაცრი მოთხოვნები.1974 წლის 27 აგვისტოს ჩატარდა მეორე კონკურსი. ამჯერად, IBM-ის მიერ წარმოდგენილმა დაშიფრვის მეთოდი, სახელად Lucifer, ჩათვლეს მისაღებად. ეს იყო უფრო ადრეულ პერიოდში ჰორსტ ფეისტელის მიერ შემუშავებული დაშიფრვის მეთოდზე ''(ფეისტელის ქსელი, Feistel scheme, Feistel cipher) დაფუძნებული ალგორითმი. 1975 წლის 17 მარტს შემოთავაზებული იყო ალგორითმი DES, Lucifer-ის მოდიფიკაცია, რომელიც მიღებულ იქნა ფედერალურ ბიუროში. მომდევნო წელს გაიმართა 2 ღია სიმპოზიუმი, რომლებზეც განიხილებოდა DES-სტანდარტი. ამ სიმპოზიუმებზე მკაცრად გააკრიტიკეს NSA-ს მიერ ალგორითმში შეტანილი ცვლილებები: გასაღების პირვანდელი სიგრძის შემცირება, S-ბლოკების შექმნა. გავრცელდა ჭორები, იმის თაობაზე რომ NSA-მ განზრახ გაამარტივა და შეასუსტა ალგორითმი, რათა საშუალება ჰქონოდა მარტივად ეწარმოებინა კონტროლი დაშიფრულ მონაცემებზე. როგორც შემდგომში გაირკვა, DES-ის შემუშავების პროცესში, NSA-მ დაარწმუნა IBM-ი, რომ გასაღების შემცირებული სიგრძე აუცილებელსა დ საკმარისზე მეტია ნებისმიერი კომერციული application-ისთვის, გავლენა იქონია S-გადანაცვლებათა შემუშავებაზე და რომ DES-ის საბოლოო დასრულებული ვარიანტი, მათი აზრით, იყო დაშიფრვის საუკეთესო ალგორითმი, რომელშიც აღმოფხვრილი იყო სტატისტიკური ეა მათემატიკური ხარვეზები. აგრეთვე დადგინდა, რომ არასოდეს, NSA უშუალოდ არ ჩარეულა ალგორითმის შემუშავებში.
სტრუქტურა და გამოყენება
DES-ის ალგორითმი მონაცემთა 64-ბიტიან ბლოკებს გარდაქმნის 64-ბიტიან განსხვავებულ ბლოკად. დასაშიფრად გამოიყენება 56-ბიტიანი სიმეტრიული გასაღები, წარმოდგენილი 64 ბიტში (ყოველი ბაიტის თითო ბიტი საკონტროლოა). დაშიფრვა ბლოკურ-იტერაციულია, რომელსაც ფეისტელის ქსელის სტრუქტურა აქვს.
DES-ში გამოიყოფა 3 ძირითადი ეტაპი:
ბლოკის საწყისი და საბოლოო პერმუტაცია. ბიტურ გადანაცვლებათა 16 იტერაციიანი ციკლი, რის შესრულების შემდეგ გენერირდება საბოლოო შედეგი.
გამოყენების მაგალითი
გაფართოების სქემა მოცემულია ქვემოთ(რიცხვები შეესაბაება შემავალ 32-ბიტიან ბლოკში ბიტების რიგით ნომრებს):
მიღებული 48-ბიტიანი ბლოკი გარდაიკმნება 32-იანად S-ბლოკის საშუალებით. შემდეგ სქემის მიხედვით სრულდება კიდევ ერთი გდანაცვლება(რიცხვები წარმოადგენენ ბიტების რიგით ნომრებს):
არსებობს DES-სტანდარტი აპარატული რეალიზაცია, რომელიც უზრუნველჰყოფს მაღალ მწარმოებლურობას.
თავდასხმა
მიუხედავად იმისა, რომ ამ ალგორთმზე გაცილებით მეტი კრიპტოანალიზია ჩატარებული, ვიდრე სხვებზე, მისი გატეხვის საუკეთესო გზად უხეში ძალის მეთოდი რჩება. მცირედი კრიპტოგრაფიული სისუსტეები და სამი თეორიული შეტევის შესაძლებლობა, რეალიზაციისათვის მოითხოვს ძალიან დიდი რაოდენობის მასალას ცნობილი და არჩეული ღია ტექსტით შეტევისათვის, რაც პრაქტიკულად შეუძლებლად მიიჩნევა.
შეტევა უხეში ძალით
ნებისმიერი შიფრისათვის არსებობს შეტევის მეთოდი - ყველა შესაძლო გასაღების გადარჩევა. შესაძლო გასაღებების სიმრავლეს განსაზღვრავს მისი სიგრძე. DES-ისთვის იგი წარმოადგენს 256 სიმბოლოს. ალგორითმის პროექტირების პროცესში წამოიჭრა საკითხი გასაღების სიმოკლის გამო, რაც საფრთხეს წარმოადგენდა მომავალი კრიპტოანალიზის კუთხით. მაგრამ კონსულტაციების შედეგად, რომელშიც მონაწილეობას NSA-ც იღებდა, საბოლოოდ გადაწყდა, რომ გასაღების ზომა თავდაპირველი 128 ბიტიდან 56 ბიტამდე შემცირებულიყო.
DES-ის უხეში ძალით გასატეხად რამდენიმე მანქანა იქნა დაპროექტებული. 1977 წელს უიტფილდ დიფიმ და მარტინ ჰელმანმა დააპროექტეს 20 მილიონ დოლარად ღირებული მანქანა, რომელსაც შეეძლო შიფრაციის გასაღების პოვნა ერთ დღეში. 1997 წელს ვინერმა წარმოადგინა მანქანის პროექტი, რომელსაც შეეძლო იგივეს გაკეთება 7 საათში. თუმცა არც ერთი ეს მანქანა არ ყოფილა პრაქტიკულად რეალიზებული. 1997 წელს RSA Security-ის მიერ გამოცხდებულ იქნა კონკურსი ალგორითმის გასატეხად, 100 ათასდოლარიანი პრიზით, რომელიც მოიგო DESCHALL Project-ის ჯგუფმა, რომელთაც ინტერნეტში განაწილებული გამოთვლების ქსელი გამოიყენეს. 1998 წელს გატეხვა მოახდინეს 250 ათას დოლარად ღირებული სპეციალურად აგებული მანქანით (EFF DES cracker), რომელმაც შიფრაციის გასაღების პოვნა 2 დღეში შეძლო.
გაუმჯობესებული შეტევა
არსებობს სამი შეტევის მეთოდი, რომლებიც თეორიულად უმჯობესია გასატეხად, ვიდრე უხეში ძალის მეთოდი: დიფერენციალური კრიპტოანალიზი, წრფივი კრიპტოანალიზი და დეივისის შეტევა.
სხვა სისუსტეები
არსებობს DES-ის 4 გასაღები (ე.წ. სუსტი გასაღები), რომელთათვისაც სრულდება პირობა ასევე არსებობს 6 ე.წ. ნახევრად სუსტი გასაღები, რომელთათვისაც ამ შემთხვევაში ერთი გასაღებით დაშიფრული ინფორმაციის მეორე გასაღებით ხელახლა შიფრაციას მივყავართ საწყის ღია ტექსტზე.
ამ გასაღებების თავიდან აცილება შეიძლება შიფრაციის დროს გასაღების შემთხვევითი არჩევით და წინასწარი შემოწმებით. თავად ამ სუსტი გასაღებების ამორჩევის ალბათობა გასაღებების მთელი სიმრავლიდან მიზერულია, ასევე არ აძლევენ ისინი რაიმე უპირატესობას კრიპტოანალიტიკოსს.
დამტკიცებულია, რომ DES-ის მაქსიმალური დაცვა 64 ბიტს შეადგენს, თუნდაც ციკლებში გამოყენებული ქვეგასაღებები ძირითადი გასაღებისგან დამოუკიდებლად იყოს არჩეული (როდესაც საერთო გასაღების სიგრძე 768 ბიტი იქნებოდა).
სტატუსი
თავდაპირველად IBM (International Business Machines Corporation)-ის მიერ შემუშავებული ალგორითმი იყენებდა 112-ბიტიან გსაღებს.
შემდგომ NSA-ს გავლენით გასაღების სიგრძე შემცირდა და დავიდა 56-ბიტამდე. დღემდე, Triple DES რჩება ძალზედ გავრცელებული და რაც შეეხება "მარტივ" DES-ალგორითმებს,ის გამოიყენება მხოლოდ მოძველებულ application-ებში.
2001 წელს DES სტნდარტი შეიცვალა AES(Advanced Encryption Standard)-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კრიპტოგრაფია
კაზაკლაროვო
კაზაკლაროვო (Ҡаҙаклар; Казакларово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის დიურტიულის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 223 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ დიურტიულიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 139 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები (92 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:დიურტიულის რაიონის სოფლები
ივანოვი (პიესა)
ივანოვი (Ива́нов) — ანტონ ჩეხოვის პიესა, რომელიც 1887 წელს დაიწერა. პირველად 1889 წლის მარტში, ჟურნალ „Северный вестник“-ში გამოქვეყნდა.
პირველი დადგმა
ანტონ ჩეხოვის ძმა მიხეილ ჩეხოვი, კორშის თეატრის პრემიერის შესახებ: „თეატრი გადავსებული იყო. „ივანოვში“ ისინი ჩეხოვის იმდროინდელი მოთხრობების მსგავსად სახუმარო ფარსის ნახვას ელოდნენ, სხვები მისგან რაღაც უფრო განსხვავებულს, ახალსა და სერიოზულს ელოდნენ — და არც შემცდარან. წარმატება ნაირფეროვანი აღმოჩნდა: ზოგი უსტვენდა, ხოლო მეორე ნაწილი კი რომელიც უმრავლესობასი იყო, ხმაურიანად უკრავდა ტაშს და ავტორს იხმობდნენ, მაგრამ მთლიანობაში „ივანოვს“ ვერ გაუგეს…“.
ცნობილი დადგმები
ივან ლეონტიევ-შჩეგლოვი ალექსანდრინსკის პრემიერაზე: „შესანიშნავი ანსამბლი გამოვიდა და უდიდესი წარმატებაც მოიტანა. საზოგადოებამ პიესა ფხიზლად და ხმაურიანად მიიღო… ავტორს მოუწყო… აღფრთოვანებული ოვაცია. მიუხედავად მრავალი სასცენო გაუგებრობისა, „ივანოვმა“ თავისი სიახლითა და ორიგინალურობით მტკიცედ დაიპყრო მაყურებელი და მეორე დღეს ყველა გაზეთი ერთდროულად აქებდა პიესის ავტორსა და მის შესრულებას“.
სქოლიო
კატეგორია:ანტონ ჩეხოვის პიესები
მაზერი
მაზერი  — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ბეჩოს თემში. (სოფლები: ბაგვდანარი, გალაში, დოლასვიფი, დოლი, ლანხვრი, მაზერი, ნაშთქოლი, ტვებიში, უშხვანარი, ქართვანი, ცხეკვანი, ჭკიდანარი, ჭოხულდი) მდებარეობს მდინარე დოლრაჭალის (ენგურის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1660 მ, მესტიიდან 25 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 159 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ელენე გედევანიშვილი
ელენე გედევანიშვილი (დ. 7 იანვარი, 1990, თბილისი) — ქართველი მოციგურავე. ასპარეზობდა ერთეულთა თანრიგში. საქართველოს 2003 წლის ჩემპიონი ფიგურულ სრიალში. პირველი და ერთადერთი ქართველი მოციგურავე, რომელმაც ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლები მოიპოვა — 2010 და 2012 წლებში. ტურინის 2006 წლის, ვანკუვერის 2010 წლის და სოჭის 2014 წლის ზამთრის ოლიმპიური თამაშების მონაწილე. არის ღირსების ორდენის კავალერი.
ბიოგრაფია
ელენე გედევანიშვილი დაიბადა 1990 წლის 7 იანვარს ქალაქ თბილისში. სპორტის ამ სახეობაში ვარჯიში ხუთი წლის ასაკში მწვრთნელ თამარ ანჯაფარიძის ხელმძღვანელობით დაიწყო. 2000 წლიდან ემზადებოდა მოსკოვში, ელენა ბუიანოვასა და ტატიანა ტარასოვასთან. 2006 წელს ესტონეთის გრან-პრის, ხოლო 2007 წელს კარლ შაფერის მემორიალის გამარჯვებული ხდება.
2006 წლის ევროპის ჩემპიონატზე შედგა მისი დებიუტი უფროსი ასაკის მოციგურავეებს შორის, სადაც მან მეხუთე ადგილი დაიკავა. 2006 წელს ტურინის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზე იგი მეექვსე ადგილს იკავებს მოკლე პროგრამის შემდეგ და გამოსვლას მეათე ადგილზე ასრულებს. 2007 წლის ევროპის ჩემპიონატზე ვარშავაში მან მესამე (მოკლე პროგრამის შემდეგ) და შემდგომ მერვე ადგილზე დაამთავრა გამოსვლა. 2009, 2011 და 2012 წლების მსოფლიოს ჩემპიონატებზე ასპარეზობისას თავის გამოსვლებს იგი მეათე ადგილზე ამთავრებს. იგი ცნობილია ურთულესი ილეთის — „ბილმანის ორმაგი ბრუნის“ შესრულებით.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მოციგურავეები კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:დაბადებული 7 იანვარი კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
მაღალი ტაუერნი
მაღალი ტაუერნი (Hohe Tauern) — ქედი აღმოსავლეთ ალპებში. ვრცელდება ავსტრიის სამხრეთ ნაწილში. გადაჭიმულია დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ 110 კმ-ზე. მაქსიმალური სიმაღლე 3798 მ (გროსგლოკნერი, ავსტრიის უმაღლესი წერტილი). დამახასიათებელია ალპური ტიპის რელიეფის ფორმები. დასავლეთ ნაწილში არის მრავალრიცხოვანი კარული და ხეობის ტიპის მყინვარები. ჩრდილოეთი კალთებიდან სათავეს იღებენ მდინარე ზალცახის მარჯვენა შენაკადები, ხოლო სამხრეთი კალთებიდან — მდინარე დრავის მარცხენა შენაკადები. მაღალი ტაუერნის ღერძული ნაწილი აგებულია გრანიტებითა და გნაისებით. მთავარი ქედიდან დაახლოებით 100 კილომეტრში მდებარეობს მაღალი ტაუერნის ეროვნული პარკი (ფართობი დაახლოებით 1834 კმ²), რომელიც წარმოადგენს ალპების უდიდეს ნაკრძალს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპების ქედები კატეგორია:ავსტრიის ქედები
ოლდ ტრაფორდი
ოლდ ტრაფორდი (Old Trafford), ასევე ცნობილია როგორც „ოცნებების თეატრი“ (Theatre of Dreams) — საფეხბურთო სტადიონი, რომელიც მდებარეობს ტრაფორდში (დიდი მანჩესტერი, ინგლისი). სტადიონი 75,643 მაყურებელს იტევს. მიღებული აქვს უეფას 5 ვარსკვლავიანი, ელიტური ნიშანი. სტადიონიდან დაახლოებით 800 მეტრში მდებარეობს ამავე დასახელების კრიკეტის სტადიონი და იქვეა მანჩესტერის სადგური.
„ოლდ ტრაფორდი“ საფეხბურთო კლუბ „მანჩესტერ იუნაიტედის“ საშინაო სტადიონია 1910 წლიდან. მეორე მსოფლიო ომის დროს „ოლდ ტრაფორდი“ გერმანულმა ავიაციამ დაბომბა და შედეგად სტადიონი სერიოზულად დაზიანდა. კლუბი რამდენიმე წლით თანაქალაქელი „მანჩესტერ სიტის“ მოედან „მეინ როუდზე“ გადავიდა. „მანჩესტერ იუნაიტედი“ აღდგენილ „ოლდ ტრაფორდზე“ 1949 წლის 24 აგვისტოს დაბრუნდა, როდესაც მათ „ბოლტონ უონდერერსი“ 3–0 დაამარცხეს.
„ოლდ ტრაფორდმა“ ბევრჯერ განიცადა რეკონსტრუქცია და მოდერნიზაცია. სტადიონის ტევადობა თანდათან იზრდებოდა და ის დღეს ერთ-ერთი უდიდესი სტადიონია ევროპაში, ხოლო ინგლისში ტევადობით მხოლოდ „უემბლის“ ჩამორჩება. სტადიონმა უმასპინძლა 1966 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატის მატჩებს. ასევე აქ გაიმართა 2003 წლის ჩემპიონთა ლიგის ფინალი „მილანსა“ და „იუვენტუსს“ შორის. ინგლისის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები ახალი „უემბლის“ აშენებამდე, ძირითადად „ოლდ ტრაფორდზე“ მასპინძლობდა მეტოქეებს.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის საფეხბურთო სტადიონები კატეგორია:მანჩესტერ იუნაიტედი (საფეხბურთო კლუბი) კატეგორია:მანჩესტერი
ტუ-160
ტუ-160 (Туполев Ту-160, ნატოს კლასიფიკაციით Blackjack) — ზებგერითი, მძიმე ბომბდამშენი რომელიც შეიქმნა სსრკ-ში. თავისი კონფიგურაციით თვითმფრინავი წააგავს ამერიკულ B-1 Lancer-ს, მაგრამ ბევრად დიდი და სწრაფია ვიდრე B-1B გააჩნია საბრძოლო მოქმედების უფრო დიდი დიაპაზონი. ეს უდიდესი კეცვადფრთიანი თვითმფრინავია, რომელიც ოდესმე შექმნილა.
ექსპლუატაციაში შევიდა 1987 წელს, 184-ე ბომბდამშენი ლეგიონის შემადგენლობაში, რომელიც მდებარეობდა სსრკ-ში პრილუკის ბაზაზე, ტუ-160 იყო უკანასკნელი სტრატეგიული ბომბდამშენი რომელიც საბჭოთა კავშირში აიწყო, მაგრამ კვლავ იწარმოება. დღეისათვის სულ მცირე 16 ერთეული ტუ-160 არის რუსეთის სამხედრო-საჰაერო ძალების შეიარაღებაზე.
ტუ-160 პილოტები მას „თეთრ გედს“ უწოდებენ მისი მანევრირების და თვითმფრინავის ბოლოზე თეთრი ცეცხლის იზოლატორის გამო.
მიუხედავად იმისა, რომ რამდენიმე სამგზავრო და სამხედრო-სატრანსპორტო თვითმფრინავი უფრო დიდია, ტუ-160 გააჩნია ყველაზე დიდი ასაფრენი წონა სამხედრო თვითმფრინავებს შორის, აგრეთვე ყველაზე მაღალი მაქსიმალური სიჩქარე.
განვითარება
პირველი შეჯიბრი ზებგერითი მძიმე სტრატეგიული ბომბდამშენისათვის დაიწყო სსრკ-ში 1967 წელს. ახალ თვითმფრინავს უნდა ჰქონოდა კრეისერული სიჩქარე 3 მახზე მეტი, ამერიკულ B-70 Valkyrie-ზე პასუხად. მალე ნათელი გახდა, რომ მსგავსი თვითმფინავი ძალიან ძვირადღირებული და რთული შესაქმნელი იქნებოდა, ამიტომ გადაწყდა მოთხოვნილებების შემცირება (აშშ-ში ბომბდამშენ B-70 პროექტი უკვე შეჩერებული იყო).
thumb|right|ბომბდამშენი ტუ-160 thumb|right|ტუ-160, ნომერი 02 „ვასილი რეშეტნიკოვი“ ენგელსის ავიაბაზაზე.
ვარიანტები
რამდენიმე ვარიანტი იქნა შეთავაზებული, თუმცა ისინი არ შეუქმნიათ:
ოპერატორები
thumb|400px|ტუ-160-ის ოპერატორები: {{legend|#FF0000|მოქმედი ოპერატორი}} {{legend|#FFFF00|ყოფილი ოპერატორი}}
ტექნიკური მახასიათებლები
400px|right|Orthographic projection of the Tupolev Tu-160. ძირითადი მაჩვენებლები
მოქმედება
შეიარაღება
იხილეთ აგრეთვე
მსგავსი თვითმფრინავები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტუპოლევის თვითმფრინავები კატეგორია:საბრძოლო თვითმფრინავები კატეგორია:საბჭოთა თვითმფრინავები კატეგორია:რუსული თვითმფრინავები
ალფონსო VIII (კასტილია)
thumb|ალფონსო VIII ალფონსო VIII (ესპ. Alfonso VIII) (11 ნოემბერი 1155 - 6 ოქტომბერი 1214) კასტილიის მეფე 1158 - 1214 წლებში. სანჩო III-სა და ბლანკა ნავარელის ვაჟი. იქორწინა 1177 წელს ელეონორაზე, ინგლისის მეფის ჰენრი II-ს ასულზე.
ბიოგრაფია
როდესაც მამა გარდაიცვალა, ალფონსო ჯერ არ იყო სრულწლოვანი. მისი მეურვეობისთვის და რეგენტობისთვის სასტიკი ომი დაიწყო კასტილიელ საგვარეულოებს შორის, რომელიც 7 წელი გრძელდებოდა. კასტროებმა დასახმარებლად ალფონსოს ბიძას, ლეონის მეფეს, ფერდინანდ II-ს, უხმეს. როდესაც ალფონსო გაიზარდა, იგი ავილას მოქალაქეებისა და ერთგული აზნაურების თანხლებით კასტილიის ქალაქების სანახად წავიდა, თავისი უფლებების აღიარების მოსათხოვნად. როდესაც იგი 1166 წელს ტოლედოში ჩავიდა, მას ხალხი სიხარულით შეეგება. მისი მომხრეების რიცხვი მატულობდა. მან დაიწყო ციხესიმაგრეების დაბრუნება, რომლებიც კასტროების, ლარების, ლეონისა და სხვა დამოუკიდებელი მთავრების ხელში იყო. ეს ომი, რომლის მიზანიც კასტილიაში წესრიგის დამყარება იყო, დამთავრდა 1180 წელს ფერდინანდთან სამშვიდობო ხელშეკრულებით.
ამასობაში ალფონსოს არ ავიწყდებოდა მავრებთან ომიც. არაგონის მეფის ალფონსო II-ს დახმარებით მან აიღო ქალაქი კუენკა. ამის შემდეგ 15 წლის მანძილზე კასტილიელები ილაშქრებდნენ ანდალუსიაში. 1195 წელს ალმოჰადების მმართველმა იაკუბ ალმანსორმა აფრიკაში ჯარები მოაგროვა და ალფონსოს წინააღმდეგ გაილაშქრა. 1195 წლის 1 ივლისს ალარკოსის ბრძოლაში კასტილიელები სასტიკად დამარცხდნენ. ხერსის ბრძოლის შემდეგ, რომლის შედეგადაც მუსლიმები გაბატონდნენ ესპანეთში, ქრისტიანები ასე სასტიკად არ დამარცხებულან. მავრებმა დაიკავეს თითქმის მთელი ახალი კასტილია და დაიწყეს ტოლედოს ალყა, მაგრამ ვერ აიღეს იგი. მხოლოდ გვადარაის ხეობის სირთულეებმა არ მისცეს მავრებს ასტურიის მთებამდე ჩასვლის საშუალება.
ასეთი სავალალო მდგომარეობის მიუხედავად ლეონსა და კასტილიას შორის ომი არ შეწყდა. მაშინ, როდესაც, იაკუბს ალყა ჰქონდა შემორტყმული ტოლედოსთვის, მადრიდისთვის და სხვა ქალაქებისთვის, დაიწყო ლეონთან და ნავარის სამეფოსთან ომი. ალფონსომ მხნეობა არ დაკარგა. მან ზავი დადო მავრებთან, გაამყარა კავშირი არაგონის მეფესთან, და სამი წელი ეომებოდა თავის ბიძაშვილს ალფონსო ლეონელს. ომი 1197 წელს დასრულდა ლეონელი ალფონსოს კასტილიის მეფის ასულზე ქორწინებით. ამის შემდეგ ალფონსომ ნავარის წინააღმდეგ გაილაშქრა და დაიპყრო ალავე და გილუსკოას პროვინცია, რომლის სენიორიც 1200 წელს გახდა.
1198 წელს ამოიწურა მავრებთან დადებული ზავი და ომი განახლდა. კასტილიელთა წარმატება განაპირობა იაკუბის სიკვდილის შემდეგ მავრებში დაწყებული სამოქალაქო ომებმა. ახალმა ემირმა ალ-ნასრმა მხოლოდ 1211 წელს მოახერხა ტარიფაში ჩასვლა. მას დიდი არმია ახლდა. მაგრამ ქრისტიანები კარგად იყვნენ შემოჭრისთვის მომზადებულები. რომის პაპის ინოკენტი IIIს მოწოდებას ყური უგდეს რა, ბევრი ორდენის რაინდი და ასევე რაინდები სამხრეთ საფრანგეთიდან შეუერთდნენ კასტილიის და არაგონის გაერთიანებულ ჯარებს. ესპანელებს და მუსულმანებს ჯერ არასდროს არ ჰყოლიათ ამხელა ლაშქარი. თუმცა მუსლიმები ფლობდნენ უპირატესობას რაოდენობითაც და დისციპლინითაც. ალ-ნასრის შეცდომა ის იყო, რომ იგი მაშინვე არ შეებრძოლა ქრისტიანებს, არამედ დაღალა ჯარი სალვატიერას ხანგძლივი ალყით. ბოლო ბოლო მან გაილაშქრა ალფონსოს წინააღმდეგ და ჩაკეტა სიერა მორენას გადასასვლელები. ერთმა მწყემსმა ანახა ესპანელებს ბილიკი, რომლითაც მათ შეძლეს ლოზას საშიში გადასასვლელის მოვლით ნოვას დე ტოლოსას პლატოზე გასვლა, სადაც შეეძლოთ თავისუფლად გაშლა. აქ 1212 წლის 16 ივნისს მოხდა გადამწყვეტი ბრძოლა, რომელმაც ესპანეთის შემდეგი ბედი განაპირობა. დიდი ხანი გაურკვეველი იყო გამარჯვებული. მხოლოდ მას შემდეგ როდესაც მავრების რიგები ანდალუსიელებმა მიატოვეს, ქრისტიანებმა შეუტიეს. როდესაც ემირმა დაინახა რომ ბრძოლა წაგებულია, იგი გაიქცა. ესპანელი მემატიანეების თანახმად ბრძოლის ველზე 100 000ზე მეტი გვამი იყო. გამარჯვებულებმა დიდძალი ნადავლი ჩაიგდეს ხელში. ამ დამარცხებამ დაღუპა ალმოგადების სახელმწიფო და შეარყია ესპანეთში მუსულმანთა ძალაუფლება. ალფონსო ამ დიდებული გამარჯვების შემდეგ 2 წელიწადში მოკვდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასტილიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1155 კატეგორია:გარდაცვლილი 1214
Vollenhovia kaselela
Vollenhovia kaselela — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Vollenhovia-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ეილინ უორნოსი
ბიოგრაფია
დაიბადა 1956 წლის 29 თებერვალს, როგორც ეილინ კეროლ პიტმენი. ეილინის დედა — დიანა უორნოსი გათხოვდა 15 წლის ასაკში ლეო დეილი პიტმენზე 1954 წლის 3 ივნისს. დაახლოებით 2 წლის შემდეგ, მანამ სანამ ეილინი დაიბადა, წყვილი ერთმანეთს გაშორდა. ეილინს ჰყავდა უფროსი ძმა სახელად კითი (დ. 1955 წლის თებერვალს). მშობელ მამას ეილინი არასოდეს არ შეხვედრილა, მეტიც, ლეო პიტმენი ბავშვთა მიმართ სექსუალური ძალადობისათვის გაასამართლეს. მიაჩნდათ, რომ იგი შიზოფრენიით იყო დაავადებული, ხოლო 1969 წელს მან ციხეში თავი მოიკლა.
1960 წლის იანვარს, როდესაც ეილინს თითქმის 4 წელი შეუსრულდა, დიანამ შვილები ბებიასა და ბაბუას მიაბარა. 1960 წლის 18 მარტს მათ ეილინი და კითი იშვილეს. 11 წლის ასაკში სიგარეტების, ნარკოტიკებისა და საკვების სანაცვლოდ სკოლაში სექსუალურ კავშირს ამყარებდა. აგრეთვე, სექსუალურ ურთიერთობაში იმყოფებოდა საკუთარ ძმასთან. ეილინი ამტკიცებდა, რომ პატარა ასაკში იგი საკუთარმა ბაბუამ გააუპატიურა. ბრალდებების თანახმად, ბაბუამისი მანამ სანამ ეილინს გააუპატურებდა, აიძულებდა მას ტანსაცმლის გახდას.
1970 წელს 14 წლის ასაკში იგი დაფეხმძიმდა. იმშობიარა მარტოხელა დედებისათვის განკუთვნილ სახლში და ახალშობილი მალევე მოამზადეს შვილად აყვანისათვის. შვილის გაჩენიდან რამდენიმე თვის შემდეგ, ეილინმა სკოლა მიატოვა. ამავე პერიოდში გარდაეცვალა ბებია. მოგვიანებით სასამართლომ და-ძმა მფარველობის ქვეშ აიყვანა. როდესაც ეილინს 15 წელი შეუსრულდა ბაბუამ იგი სახლიდან გააგდო, რის შემდეგ ეილინი პროსტიტუციით დაკავდა.
1976 წელს ეილინმა გაიცნო 69 წლის ბიზნესმენი, რომელთანაც იქორწინა. იმავე წლის 21 ივლისს ე.ი. დაქორწინებიდან 9 კვირის შემდეგ წყვილი ერთმანეთს გაშორდა. ამ პერიოდში არაერთხელ იყო დაპატიმრებული, ამასთანავე ძმაც გარდაეცვალა. 1986 წელს ქალაქ დაიტონ-ბიჩში ადგილობრივ გეი კლუბში ეილინმა გაიცნო ლესბოსელი სახელად ტირია მური, რომელთანაც ურთიერთობა დაამყარა და პროსტიტუციის გზით ნაშოვნ ფულს მასთან ერთად იყოფდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2002 კატეგორია:ამერიკელი სერიული მკვლელები
არსენ გალსტიანი
არსენ გალსტიანი (Арсен Жораевич Галстян; დ. 19 თებერვალი, 1989) — სომხური წარმოშობის რუსი ძიუდოისტი. 2012 წლის ლონდონის ოლიმპიური ჩემპიონი 60 კგ. წონით კატეგორიაში. აგრეთვე ევროპის 2009 წლის ჩემპიონი და 2011 და 2016 წლების ბრინჯაოს პრიზიორი, მსოფლიოს 2010 წლის ბრინჯაოს პრიზიორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი ძიუდოისტები კატეგორია:სომეხი ძიუდოისტები კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი
აისენის რეგიონი
აისენის რეგიონი (Región de Aisén) — ადმინისტრაციული რეგიონი ჩილეს სამხრეთში. მოიცავს 4 პროვინციასა და 9 კომუნას.
ფართობი — 108 494,4 კმ². მოსახლეობა — 91 492 კაცი (2002). მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 0,84 ად./კმ². ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. კოიაიკე.
მდებარეობა
რეგიონი მდებარეობს ჩილეს სამხრეთში და ესაზღვრება:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს რეგიონები
მონაკო
მონაკო (Monaco; Monaco; Mónegue), ოფიციალურად მონაკოს სამთავრო (Principauté de Monaco; Principato di Monaco; Principat de Mónegue) — სუვერენული ქალაქ-სახელმწიფო და ჯუჯა ქვეყანა დასავლეთ ევროპაში, საფრანგეთის რივიერაზე. ჩრდილოეთიდან, აღმოსავლეთიდან და დასავლეთიდან საფრანგეთი, ხოლო სამხრეთიდან ხმელთაშუა ზღვა ესაზღვრება. ქვეყნის მცხოვრებთა რიცხვი 38,682-ია. ოფიციალური ენაა ფრანგული, ასევ ფართოდ გამოიყენება ინგლისური და იტალიური ენები და მონეგასკური დიალექტი. მონაკო მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე მდიდრულ ადგილად ითვლება.
ქვეყნის ფართობი 2.1 კმ²-ია, რითაც მსოფლიოში ტერიტორიის სიმცირის მიხედვით ვატიკანის შემდეგ მეორე სუვერენული სახელმწიფოა. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1 კმ²-ზე 19,009 მცხოვრებია, რითაც მონაკო მსოფლიოში პირველ ადგილს იკავებს. ქვეყნის სახმელეთო საზღვარი 5.47 კილომეტრია, ხოლო სანაპირო ხაზის სიგრძე, რომელიც ყველაზე მოკლეა მსოფლიოში, 3.83 კილომეტრს უდრის. მონაკო იტალიის საზღვრიდან 15 კილომეტრითაა დაშორებული. ქვეყნის ყველაზე პოპულარული კვარტალია მონტე-კარლო.
მონაკოს სამთავროს მმართველობის ფორმაა კონსტიტუციური მონარქია, რომლის სათავეში პრინცი ალბერ II დგას. იგი დიდ პოლიტიკურ ძალაუფლებას ფლობს. მონაკოს სუვერენიტეტი ოფიციალურად 1861 წლის ფრანგულ-მონეგასკური შეთანხმების შედეგად აღიარეს. ქვეყანა 1993 წელს გაეროს წევრი გახდა. მონაკოს დამოუკიდებელი საგარეო პოლიტიკის მიუხედავად, მის დაცვაზე საფრანგეთია პასუხისმგებელი. ქვეყანას ორი მცირე სამხედრო გაერთიანება ჰყავს.
მონაკოს ეკონომიკური განვითარების პროცესი XIX საუკუნის ბოლოს დაიწყო, როცა ქვეყანაში პირველი კაზინო, მონტე-კარლო და პარიზთან დამაკავშირებელი რკინიგზა გაიხსნა. იმ დროიდან მოყოლებული, ზომიერი ჰავა, გარემო და აზარტული დაწესებულებების სიმრავლე ქვეყანაში უამრავს ტურისტს იზიდავს. მონაკო შეძლებულ ადამიანთა რეკრეაციული ცენტრია. ბოლო წლებში, ქვეყანა ფინანსური ცენტრი გახდა და ეკონომიკის დივერსიფიკაციას სერვისის სექტორსა და ინდუსტრიულ სფეროში ცდილობდა. მონაკოში არ იხდიან საშემოსავლო გადასახადს, ხოლო ბიზნესის გადასახადი საკმაოდ მცირეა, რის გამოც ქვეყანა ცნობილია, როგორც საგადასახადო თავშესაფარი. 2014 წლის მონაცემებით, მონაკოს მცხოვრებთა 30%-ს მილიონერები შეადგენდნენ.
Vollenhovia laevithorax alluaudi
Vollenhovia laevithorax alluaudi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Vollenhovia-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
მონაკო
მონაკო არაა ევროკავშირის წევრი ქვეყანა, თუმცა მონაწილეობას იღებს ორგანიზაციის პოლიტიკის სხვადასხვა ასპექტებში, როგორიცაა საბაჟო და სასაზღვრო კონტროლი. საფრანგეთთან მჭიდრო ურთიერთობის გამო ქვეყნის სავალუტო ერთეულია ევრო. 2004 წელს მონაკო ევროსაბჭოს შეუერთდა, ხოლო 1970 წლიდან ფრანკოფონიის წევრი ქვეყანაა. მონაკოს ჰყავს საფეხბურთო კლუბი, რომელიც საფრანგეთის ჩემპიონატის გამარჯვებული რამდენჯერმე გახდა.
XX საუკუნე
სანამ 1910 წლის მონეგასკური რევოლუციის შედეგად 1911 წელს კონსტიტუციას მიიღებდნენ,  მონაკოს პრინცი ქვეყნის აბსოლუტური მმართველი იყო. ახალმა კონსტიტუციამ გრიმალდების დინასტიის ძალაუფლება და ავტორიტატული რეჟიმი მცირედით შეამცირა, თუმცა ამ უკანასკნელის ლეგიტიმაცია მალევე, პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში შეჩერდა.
Vollenhovia laevithorax alluaudi
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მონაკო
XX საუკუნე
1918 წლის ივლისში მონაკოსა და საფრანგეთს შორის ხელი მოეწერა ხელშეკრულებას, რომლის მიხედვითაც საფრანგეთი პასუხისმგებლობას იღებდა მონაკოს დაცვაზე. ეს შეთანხმება 1919 წელს ვერსალის ხელშეკრულებით დამტკიცდა, რომლის მიხედვითაც მონაკოს საერთაშორისო პოლიტიკა საფრანგეთის პოლიტიკურ, სამხედრო და ეკონომიკურ ინტერესებთან უნდა ყოფილიყო თანხვედრაში. 1942 წელს მონაკოში შეიჭრა იტალია და მისი ოკუპაცია მოახდინა, რის შემდეგაც ქვეყანაში ფაშისტური მმართველობა დამყარდა. 1943 წელს მუსოლინის დაცემის შემდეგ მონაკოს ოკუპაცია ვერმახტმა მოახდინა, რის შემდეგაც ქვეყანაში ებრაელთა დეპორტაცია დაიწყო. რენე ბლუმი, გამოჩენილი ფრანგი ებრაელი, რომელმაც მონტე-კარლოს საბალეტო თეატრი დააარსა, პარიზში, საკუთარ სახლში დააპატიმრეს, რის შემდეგაც ოსვენციმის საკონცენტრაციო ბანაკში გადაიყვანეს, სადაც მოგვიანებით მოკლეს. ბლუმის კოლეგა რაულ განსბურგი, მონტე-კარლოს ოპერის ხელმძღვანელი, ნაცისტების მიერ დაპატიმრებას შვეიცარიაში გაქცევით გადაურჩა, რაშიც მას ფრანგული წინააღმდეგობის მოძრაობა დაეხმარა. 1944 წლის აგვისტოში გერმანელებმა სიკვდილით დასაჯეს წინააღმდეგობის მოძრაობის ლიდერები – რენე ბორგინი, ჯოზეფ-ჰენრი ლაჟუ და ესტერ პოგიო.
1949 პრინც ლუი II-ის სიკვდილის შემდეგ ტახტზე რაინერ III ავიდა, რომელიც 2005 წლამდე მეფობდა. მან 1956 წლის 19 აპრილს ცოლად შეირთო ცნობილი ამერიკელი მსახიობი გრეის კელი. წყვილის ქორწინებამ მსოფლიო მასშტაბით ფართო მედიის ყურადღება მიიპყრო. უნდა აღინიშნოს, რომ ამ ფაქტის პრესასა და ტელევიზიაში ფართომასშტაბიანმა გაშუქებამ მსოფლიოში მონაკოს შესახებ ცნობადობა აამაღლა.
1962 წელს მონაკოში მიიღეს საკონსტიტუციო ცვლილებები, რომლის მიხედვითაც გაუქმდა სიკვდილით დასჯა, ქალებს მიეცათ საარჩევნო უფლება და დაარსდა უმაღლესი სასამართლო.
1993 წელს მონაკო გაეროს წევრი ქვეყანა გახდა.
XXI საუკუნე
2005 წლის 31 მარტს რაინერ III-მ ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო უარი თქვა თავისი მოვალეობების შესრულებაზე, ნებაყოფლობით გადადგა ტახტიდან და თანამდებობა თავის ვაჟსა და მემკვიდრეს, ალბერს გადაულოცა. 56 წლიანი მეფობის შემდეგ იგი 6 აპრილს გარდაიცვალა.
საყოველთაო გლოვის დასრულების შემდეგ, მონაკოს სამეფო ტახტი პრინცმა ალბერ II-მ ოფიციალურად 2005 წლის 12 ივლისს დაიკავა. მისი გამეფების აღსანიშნავად საზეიმო მესა წმინდა ნიკოლოზის საკათედრო ტაძარში გაიმართა, ხოლო გვირგვინის დადგმის ცერემონიალი ამავე წლის 18 ნოემბერს პრინცის სასახლეში შედგა.
2015 წლის 27 აგვისტოს ალბერ II-მ ოფიციალურად მოიხადა ბოდიში მეორე მსოფლიო ომში მონაკოს მონაწილეობაზე, რაც 90 ებრაელისა და გერმანიის მოწინააღმდეგე მებრძოლების დეპორტაციაში ხელის შეწყობაში გამოიხატა, რომელთაგან სიკვდილს მხოლოდ ცხრა გადაურჩა. „ჩვენ გამოუსწორებელი შეცდომა დავუშვით, როცა მეზობელ ავტორიტეტულ ძალებს ქალები, მამაკაცები და ბავშვები გადავეცით, რომლებიც საფრანგეთიდან დევნასა და შევიწროებას გამოქცეულები ჩვენთან თავშესაფარს ეძებდნენ და მონაკოს ნეიტრალიტეტის იმედი ჰქონდათ,“ – თქვა პრინცმა მონაკოს სასაფლაოზე გამართულ ცერემონიაზე, სადაც გარდაცვლილთა ხსოვნის პატივსაცემად მონუმენტი აღიმართა.
გეოგრაფია
thumb|left|185px|მონაკო მონაკო სუვერენული ქალაქ-სახელმწიფოა, რომელიც ხუთი კვარტლისა და ათი საარჩევნო ოლქისგან შედგება. მდებარეობს დასავლეთ ევროპაში, საფრანგეთის რივიერაზე. აღმოსავლეთიდან, ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან ესაზღვრება ზღვისპირა ალპები, ხოლო სამხრეთიდან – ხმელთაშუა ზღვა. მონაკოს ცენტრი იტალიიდან 16 კილომეტრით, ხოლო საფრანგეთის ქალაქ ნიციდან 13 კილომეტრითაა დაშორებული.
მონაკოს ფართობი 2.1 კმ², ხოლო მოსახლეობა 38,400-ია, რითაც მსოფლიოში ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული ქვეყანაა. სახმელეთო საზღვარი 5.47, ხოლო საზღვაო 3.83 კმ-ია. ქვეყნის საზღვაო სივრცე 22.2 კმ-ზე ვრცელდება.
მონაკოს უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 164.4 მეტრზე მდებარეობს, ხოლო ქვეყნის ყველაზე დაბალი წერტილი ხმელთაშუა ზღვაა.
მონაკოს წყლის მთავარი არტერია მდინარე სენტ-ჟანია, რომლის კალაპოტიც  0.19 კმ-ია. უდიდესი ტბაა ფონტვეილი, რომლის ფართობიც 0.5 ჰექტარია. ქვეყნის ყველაზე მჭიდროდ დასახლეობული კვარტალია მონტე-კარლო.
მონაკოს ერთადერთი ბუნებრივი რესურსი თევზაობაა. რადგანაც ურბანული სივრცე ქვეყნის მთელ ტერიტორიას მოიცავს, მონაკოში არ არსებობს სასოფლო-სამეურნეო კომერცია.
ჰავა
მონაკოში ხმელთაშუა ზღვის ჰავიდან ოკეანურზე და ნოტიო სუბტროპიკულზე გარდამავალი ჰავაა. ზაფხული ცხელი და მშრალია, ხოლო ზამთარი – ზომიერი და წვიმიანი. ატმოსფერული ნალექის სახით თოვლი და ყინვა ზამთრის პერიოდში საშუალოდ ათ წელიწადში ერთხელ ფიქსირდება.
არქიტექტურა
მონაკოში მრავალი სტილის არქიტექტურული ნიმუშებია წარმოდგენილი, თუმცა ძირითადად ქალაქის იერსახე, განსაკუთრებით კი მონტე-კარლოს კვარტალი, მშვენიერი ეპოქის სტილის არქიტექტურითაა დამშვენებული. ყველაზე კარგად არქიტექტურის ეს სტილი კაზინო მონტე-კარლოს შენობაშია წარმოდგენილი, რომელიც 1878-1879 წლებში აშენდა. შენობა დეკორატიული ელემენტების სიმრავლის საშუალებით სიმდიდრისა და ფუფუნუნების გამოხატულებაა, რაც მონაკოს არქიტექტურის მთავარი დამახასიათებელი ნიშანია.
ხელისუფლება
მონაკოს მმართველობის ფორმა 1911 წლიდან კონსტიტუციური მონარქიაა, რომლის სათავეშიც მონაკოს პრინცი დგას. აღმასრულებელი ხელისუფლების შემადგენლობაში შედის სახელმწიფო მინისტრი, რომელიც უმაღლესი ხელისუფლის წარმომადგენელია. იგი მთავრობის საბჭოს და ამასთანავე ამ საბჭოს ხუთი წევრის, ოთხი მრჩევლისა და ერთი დელეგატის თავმჯდომარეა. 2002 წლამდე სახელმწიფო მინისტრი საფრანგეთის მოქალაქე იყო, რომელსაც მონაკოს პრინცი საფრანგეთის მიერ წარდგენილი კანდიდატებიდან ირჩევდა. 2002 წელს საკონსტიტუციო ცვლილების მიღების შემდეგ სახელმწიფო მინისტრი შესაძლებელია იყოს როგორც საფრანგეთის, ასევე მონაკოს მოქალაქე. 2010 წლის 3 მარტს ალბერ II-მ სახელმწიფო მინისტრად ფრანგი მიშელ როჟე დანიშნა.
1962 წლის კონსტიტუციის მიხედვით, მონაკოს პრინცი ვეტოს უფლებას საკანონმდებლო ორგანოს, ეროვნულ საბჭოს უზიარებს. საბჭოს 24 წევრს ხუთ წელიწადში ერთხელ ირჩევენ, მათგან 16-ს მაჟორიტარული, ხოლო 8-ს პროპორციული სისტემით. ეროვნულ საბჭოში ამჟამად წამყვანი ძალა კონსერვატიული პარტიაა, რომელიც 20 წევრითაა წარმოდგენილი. ქალაქის ადგილობრივი საკანონმდებლო ორგანო კომუნალური საბჭოა, რომელიც 14 წევრისგან შედგება და მისი თავმჯდომარე ქალაქის მერია. ეროვნული საბჭოსგან განსხვავებით, კომუნალური საბჭოს არჩევნები ოთხ წელიწადში ერთხელ ტარდება.
ადმინისტრაციული დაყოფა
მონაკო მსოფლიოში ტერიტორიის სიმცირის მიხედვით მეორე, ხოლო მოსახლეობის სიმჭიდროვის მიხედვით პირველ ადგილზე დგას. ქვეყანა ერთი მუნიციპალიტეტისგან შედგება. ქალაქსა და სახელმწიფოს შორის ტერიტორიული საზღვრები არ არსებობს, თუმცა განსხვავდება მთავრობისა და მუნიციპალიტეტის ვალდებულებები, რომელთაგან პირველი სახელმწიფო, ხოლო მეორე ქალაქის ფარგლებში ვრცელდება.
დღეისათვის მონაკო ხუთ კვარტლად და ათ საარჩევნო ოლქადაა დაყოფილი.
დემოგრაფია
2015 წლის მონაცემებით მონაკოს მცხოვრებთა რიცხვი 38,400-ია. მოსახლეობის უმრავლესობა – 28.4% ფრანგია, 21.6% – მონეგასკი, 18.7% – იტალიელი, 7.5% – ბელგიელი, 2.5% – გერმანელი და 2.5% – შვეიცარიელი.
მონაკოს მცხოვრებლებს, რომლებიც ქვეყანაში დაიბადნენ, მონეგასკები ეწოდებათ. 2017 წლის მონაცემების მიხედვით, მონაკოში სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა თითქმის 90 წელია, რითაც ქვეყანა მსოფლიოში პირველ ადგილს იკავებს.
ენა
მონაკოში ოფიციალური ენაა ფრანგული. გავრცელების მიხედვით მეორე ადგილზე იტალიური ენა დგას, ხოლო ინგლისურ ენაზე ამერიკელი, ბრიტანელი, კანადელი და ირლანდიელი მოსახლეობა საუბრობს. მონაკოს ტრადიული ეროვნული ენა მონეგასკურია, რომელიც ლიგურიული ენის ვარიაციაა. აღსანიშნავია, რომ გრიმალდების დინასტიას სწორედ ლიგურიული წარმოშობა აქვს. დღეისათვის მონეგასკურზე მოსახლეობის მცირე ნაწილი საუბრობს, ეს უკანასკნელი მკვიდრ მონაკოელთათვის მეორე ენას წარმოადგენს.
ეკონომიკა
მონაკო მსოფლიოში პირველ ადგილზე დგას მშპ-ს მაჩვენებლით ერთ სულ მოსახლეზე, რომელიც 185,742 დოლარს უდრის, ასევე მშპ-ს მაჩვენებლით მსყიდველობითუნარიანობის პარიტეტთან მიმართებით, რომელიც 183,150 დოლარია. ქვეყანაში უმუშევართა რაოდენობა 2%-ია, ხოლო დასაქმებულთა რიცხვი 48 ათასს შეადგენს, რომელთა მნიშვნელოვანი ნაწილი საფრანგეთისა და იტალიის მოქალაქენი არიან. ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს კვლევის მიხედვით, მსოფლიოს ქვეყნებს შორის მონაკოში სიღარიბის დონე ყველაზე დაბალია, ხოლო მილიონერთა და მილიარდერთა რიცხვით ქვეყანა პირველ ადგილზე დგას.
მონაკოს ეკონომიკის ერთ-ერთი წამმართველი ძალაა ტურიზმი. აზარტული დაწესებულებები და სასიამოვნო ჰავა ყოველწლიურად ქვეყანაში უფრო და უფრო მეტ ტურისტს იზიდავს. მონაკო ასევე ფინანსური ცენტრის სტატუსს ატარებს, სადაც 100 მილიარდზე მეტი ღირებულების ფონდებია თავმოყრილი. ქვეყანამ ეკონომიკური ბაზის დივერსიფიკაცია მომსახურების სფეროსა და მცირე ინდუსტირულ წარმოებაში წარმატებით შეძლო.
კულტურა
მონაკოში ოპერის თეატრი, სიმფონიური ორკესტრი და კლასიკური საბალეტო დასია.
ქვეყნის გამორჩეულ მუზეუმებს შორისაა ნაპოლეონის მუზეუმი, ოკეანოგრაფიის მუზეუმი და მონაკოს ეროვნულ მუზეუმი, რომელშიც თანამედროვე ვიზუალური ხელოვნების ნიმუშებია წარმოდგენილი.
მონაკო მასპინძლობს საერთაშორისო ღონისძიებებს, როგორებიცაა მონტე-კარლოს ცირკის საერთაშორისო ფესტივალი, სამოყვარულო თეატრის მსოფლიო ფესტივალი და მონტე-კარლოს სატელევიზიო ფესტივალი.
მონაკოში ყოველწლიურად 17 სექტემბერს პურის ფესტივალი იმართება.
სქოლიო
კატეგორია:ევროპის ქვეყნები კატეგორია:ფრანგულენოვანი ქვეყნები კატეგორია:კონსტიტუციური მონარქიები კატეგორია:სამეფოები კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები კატეგორია:ჯუჯა სახელმწიფოები
ბაჩკი-პეტროვაცის თემი
ბაჩკი-პეტროვაცის თემი (Бачки Петровац) — თემი სერბეთში, შედის სამხრეთ-ბაჩის ოლქში.
თემის მოსახლეობა შეადგენს 14 108 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 89 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 158 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბაჩკი-პეტროვაცი. ბაჩკი-პეტროვაცის თემი შედგება 4 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 39.5 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
33ა
33ა — ქართული მუსიკალური ჯგუფი, რომელიც 1994 წელს დაარსდა. ასრულებს ძირითადად რეგის, პოპ- და ფოლკ-როკის ჟანრის მუსიკას.
მაკდონელის საგრაფო
მაკდონელის საგრაფო (MacDonnell Shire) — საგრაფო ჩრდილოეთ ტერიტორიაში, ავსტრალიაში. მიეკუთვნება ალის-სპრინგსის რეგიონს. 2006 წლის მონაცემებით საგრაფოს მოსახლეობა შეადგენდა 6554 ადამიანს. ფართობი — 268 784,20 კმ². მაკდონელის საგრაფოს ესაზღვრება ცენტრალური დისირთის საგრაფო და სამი შტატი: დასავლეთი ავსტრალია, კუინზლენდი და სამხრეთი ავსტრალია. მაკდონელის საგრაფოს მერია სიდ ანდერსონი.
33ა
სხვადასხვა დროს ჯგუფს წარმატება მოუტანა სიმღერებმა „ღამე და წვიმა“, „ამოვიდა“, „ნოეს კიდობანი“, „დრო“, „გალაქტიონი“ და სხვებმა.
მაკდონელის საგრაფო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრალიის საგრაფოები
33ა
სახელწოდება
სახელი 33ა მოდის ქუჩის სახელწოდებიდან, “ფალიაშვილის 33ა”-დან, სადაც ჯგუფის ლიდერი ნიაზ დიასამიძე ცხოვრობს.
თანამშრომლობა
33ა-ს აქვს ჩაწერილი ერთობლივი სიმღერები შემდეგ შემსრულებლებთან:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:33ა კატეგორია:ქართული ფოლკ-როკ ჯგუფები კატეგორია:ქართული პოპ-როკ ჯგუფები
ვამპირის დღიურები
ვამპირის დღიურები (The Vampire Diaries) — მწერალ ლიზა ჯეინ სმითის რომანების სერია. ითავსებს ფენტეზის, მისტიკის, საშინელებათა და სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრებს. ეს არის ამბავი გოგონა ელენაზე, რომელიც ერთდროულად ორ ძმა-ვამპირს უყვარს.
რომანების მიხედვით გადაღებულია სატელევიზიო სერიალიც.
სქოლიო
კატეგორია:ვამპირის დღიურები კატეგორია:რომანების სერიები
დღეთა ქაფი
დღეთა ქაფი (L'Écume des jours) 一 ფრანგი მწერლის, ბორის ვიანის 1947 წლის რომანი. მიუხედავად იმისა, რომ თხრობა სწორხაზოვანი ნარატივით მიმდინარეობს, ნაწარმოები შეიცავს სიურრეალისტურ ელემენტებს და მრავალ სიუჟეტურ ხაზს, მათ ცენტრად კი წყვილის 一 კოლინისა და ქლოეს 一 სასიყვარულო ისტორია გვევლინება. მოულოდნელად, ქლოეს უიშვიათესი ფილტვის დაავადება განუვითარდება, მისი მკურნალობა კი მხოლოდ ყვავილებით შემოიფარგლება. ბორის ვიანმა რომანზე მუშაობა 1946 წლის გაზაფხულზე დაასრულა. ერთი წლის შემდეგ, როცა წიგნი პირველად გამოიცა, ნაწარმოებმა კომერციული წარმატება ვერ ჰპოვა, რადგან ავტორმა ის საკუთარი დაბადების სახელით გამოსცა და არა ცნობილი ფსევდონიმის 一 ვერნონ სალივანის 一 ქვეშ.
სიუჟეტი
თაფლობის თვისას ქლოე ავადდება იდუმალი დაავადებით, რომელიც ძირითადად ხველასა და გულმკერდის არეში არსებულ ტკივილს მოიცავს. ამ მიზეზით, კოლინი იძულებულია, რაც შეიძლება მალე დაასრულოს მოგზაურობა. შინ დაბრუნებისას ქლოე უკეთესად გრძნობს თავს, თუმცა მისი ეს გამოჯანმრთელება მხოლოდ დროებითი აღმოჩნდა 一 საყიდლებზე ყოფნისას იგი გონს კარგავს და ხველა კვლავ ეწყება. საბოლოოდ, მას დაუსვეს დიაგნოზი, რომლის მიხედვითაც ფილტვში წყლის შროშანი გააჩნდა. ესაა მტკივნეული და იშვიათი დაავადება, რომლის მკურნალობა მხოლოდ მცენარეული მეთოდებით არის შესაძლებელი. მკურნალობის სახსრები დიდა და კოლინი მალე ამოწურავს მთელ თავის ქონებას, თანდათანობით კი სხვადასხვა ფირმაში იწყებს მუშაობას, რათა მკურნალობის თანხა რაც შეიძლება მალე მოაგროვოს. ქლოს დაავადების პროგრესირებასთან ერთად, კოლინის, ჩიკისა და ნიკოლასის ბინებში მოულოდნელი და ამოუხსნელი ფენომენები ხდება 一 მისი შემადგენელი ნაწილები ნელ-ნელა დეფორმაციას განიცდიან, ხოლო ნიკოლასი ერთ კვირაში ბერდება.
იმავდროულად, ჩიკის გატაცება ფილოსოფოს ჟან-პულს ჰარტრით მას აიძულებს, მთელი თავისი ქონება ამ ფილოსოფოსის ნაშრომების მოგროვებას დაახარჯოს. მისი მეუღლე, ალისუმი, ცდილობს, რომ ფინანსურად გადაარჩინოს ჩიკი და ჰარტრს ავარდებულებს, შეწყვიტოს ნაწარმოებებისა და ტექსტების გამოქვეყნება. როცა ჰარტრი მის ამ წინადადებას უარყოფს, ალისუმი მას კლავს, ამის შემდეგ კი ის თავად მისი წიგნების გამყიდველებზე იძიებს შურს, მოკლავს მათ და მაღაზიებს გადაუწვავს. პარალელურად, ჩიკი მოულოდნელად გადაეყრება პოლიციას გადასახადებისგან თავის არიდებისა და თამბაქოს კონტრაბანდული გადატანის გამო. პოლიციის თავდასხმის შედეგად, მალევე თავად ჩიკიც ემსხვერპლება ცეცხლსასროლ იარაღს.
საბოლოოდ, კოლინი მთელ ძალისხმევას ხარჯავს იმაში, რომ საკუთარი მეუღლე ყვავილებით განკურნოს, თუმცა ის გარდაიცვლება. კოლინი კი საკუთარი სატრფოს გარდაცვალებით იმდენად დამწუხრდება, რომ მისი საყვარელი თაგვიც კი თავს იკლავს ამ სიბნელისგან თავის დასაღწევად.
თემები და სიმბოლიზმი
კოლინის უხვად დახარჯული თანხა, რომელიც მან ქლოეს მკურნალობას მოახმარა, ეხმიანება იმ ფინანსურ ბრძოლას, რომელსაც ბევრი ოჯახი აწყდება საყვარელი ადამიანების მკურნალობისა და სამედიცინო გადასახადების გადახდასთან დაკავშირებით. მისი სასოწარკვეთა, შეინარჩუნოს ცოლის სიცოცხლე და მისი იმედგაცრუება, რომელიც მან მისი სიკვდილის შემდეგ განიცადა, წარმოადგენს სიმბოლოს იმ ემოციური და ფსიქოლოგიური ტანჯვისა, რასაც ადამიანი საკუთარი ახლო ადამიანის გარდაცვალებისას განიცდის. საბოლოო ჯამში, კოლინის მოქმედებები და ბედისწერა ცხადყოფს, რომ ქლოეს კიბოთი დაავადება ანგრევს არა მხოლოდ პაციენტის სიცოცხლეს, არამედ გარშემო მყოფი ადამიანების სიცოცხლესაც.
იმავდროულად, ჩიკის იძულებითი ფიქსაცია ჟან-პულს ჰარტრზე არის ნარკომანიის მეტაფორა. მისი შემდგომი უარყოფა საკუთარ მეუღლესთან და სახსრების ამოწურვა ჰარტრის ნამუშევრების შესყიდვის გამო, ორივე მათგანი ატარებს იმავე თვისებას, რასაც ნარკომანთა უმრავლესობა იზიარებს.
კოლინის, ნიკოლასისა და ჩიკის ბინების მოულოდნელი დეგრადაცია განასახიერებს დეპრესიასა და იმედის თანდათანობით დაკარგვას, რომელიც გამოწვეულია მუდმივი დაავადების გამო 一 როგორც სულიერი, ისე ფიზიკური გაგებით. რაც შეეხება ნიკოლასის ერთ კვირაში დაბერებას, იგი ტრავმასა და სტრესს სიმბოლიზირებს.
ჟან-პულს ჰარტრი წარმოადგენს ფრანგი ეგზისტენციალისტი ფილოსოფოსისა და მწერლის, ჟან-პოლ სარტრის სახელის სპუნერიზმს. მთელი რომანის განმავლობაში ვაწყდებით სხვადასხვა მინიშნებებს სარტრის სხვადასხვა ნაწარმოებზე, მაგრამ, ფილოსოფოსის სახელის მსგავსად, ავტორმა სიტყვებით თამაში ამჯობინებდა, რათა ჰარტრის "ახალი" ნაწარმოებები შეექმნა.
სქოლიო
კატეგორია:1947 წლის რომანები კატეგორია:სიურრეალისტური ნაწარმოებები
თალუსი
თალუსი, თალომი ( thallos — ტოტი, ამონაყარი, ყლორტი) — უმდაბლესი ანუ თალუსოვანი მცენარეების (წყალმცენარეები, სოკოები, მოქსომიცეტები, მღიერები) სხეული, რომელიც არ არის დანაწევრებული ღეროდ და ფოთლად. ზოგიერთ წყალმცენარეს საკმაოდ რთული მორფოლოგიური აგებულება აქვს, მაგრამ ნამდვილი ღერო და ფოთოლი არ გააჩნია. ყველაზე კარგად გამოხატული თალუსი აქვს მღიერებს, რომლებიც თალუსის ფორმის მიხედვით ჯგუფებად იყოფა.
უტსიოკი
უტსიოკი (Utsjoki) — მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ ლაპლანდიის] ქვერეგიონში, ფინეთში. 2023 წლის აღწერის მიხედვით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 1 190 ადამიანს შეადგენს. მუნიციპალიტეტის ფართობი 5 372 კმ²-ია (2018). მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.23 ადამიანია 1 კმ²-ზე. იგი ფინეთის ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე მუნიციპალიტეტია. ესაზღვრება ნორვეგიასა და ინარის მუნიციპალიტეტს. მუნიციპალიტეტს ორი ოფიციალური ენა აქვს: ფინური და ჩრდილოეთ საამური ენა. ნორვეგიასთან საზღვარი მდინარე ტენოს გასდევს, რომელიც არქტიკის ოკეანეში ჩაედინება.
თალუსი
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეთა მორფოლოგია
იუნგანი (მდინარე)
მინი|300პქ|იუნგანის მდებარეობა იუნგანი (შვედ. Ljungan) — მდინარე შვედეთში. სიგრძე 322 კმ, აუზის ფართობი  —  12 851 კმ². სათავეს სილანის მთებში იღებს, ნორვეგიის საზღვართან ახლოს, და ემტლანდისა და ვესტერნორლანდის ლენებში გადის. წელიწადში 6-7 თვე ყინულითაა დაფარული. ჩადის ბოტნიის ყურეში.
უტსიოკი
სქოლიო
კატეგორია:ლაპლანდიის მუნიციპალიტეტები (ფინეთი)
იუნგანი (მდინარე)
მდინარეზე რამდენიმე ჰიდროელექტროსადგურია. მდინარე იუნგანმა ბოლო წლებში მედიის ყურადღება მიიპყრო, რადგან 1990-იან წლებში მის აუზში ე.წ. იუნგანის ვირუსი აღმოაჩინეს.
წყარო
1.^ a b c "Ljungan" (in Swedish). Nationalencyklopedin. http://www.ne.se/ljungan. განახლებულია 14 ივლისი 2010. (ავტორიზაციას მოითხოვს)
2.^ "Län och huvudavrinningsområden i Sverige" (in Swedish). SMHI. http://www.smhi.se/sgn0102/n0205/lan_haro_huvud.pdf. განახლებულია 14 ივლისი 2010.