cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰიდროლიზი
ესთერები და ამიდები
მჟავა-ფუძე-კატალიზის ჰიდროლიზი ჩვეულებრივია. ერთ-ერთი მაგალითია ამიდებისა და ესთერების ჰიდროლიზი. მათი ჰიდროლიზი მაშინ ხდება, როდესაც ნუკეოფილი (ბირთვის მძებნელი აგენტი, მაგ, წყალი ან ჰიდროქსილის იონი) ესთერების ან ამიდების კარბონილის ჯგუფის ნახშირბადს უტევს. წყლის ფუძე, ჰიდროქსილის იონები უკეთესი ნუკლეოფილები არიან, ვიდრე პოლარული მოლეკულები, მაგალითად, წყალი. ჰიდროლიზის პროდუქტები კარბოქსილის მჟავის ჯგუფის ნივთიერებებია.
ესთერის ჰიდროლიზის უძველესი კომერციული პრაქტიკული მაგალითია საპონიფიკაცია (საპნის შექმნა). საპონიფიკაცია ტრიგლიცერიდის (ცხიმი) წყლის ფუძესთან, როგორიცაა ნატრიუმის ჰიდროქსიდი, ჰიდროლიზია. პროცესის დროს გლიცერინი წარმოიქმნება და ცხიმოვანი მჟავები ფუძესთან რეაგირებით მარილებს წარმოქმნიან. ამ მარილებს საპონს უწოდებენ და ხშირადგამოიყენება საშინაო მეურნეობაში.
ცოცხალ ორგანიზმებში, უმეტესწილად ბიოქიმიური რეაქციების (შეიცავს ATP ჰიდროლიზსაც) ფერმენტების კატალიზისას ხდება. ფერმენტების კატალიზური მოქმედება ცილების, ცხიმების, ზეთებისა და ნახშირწყლების ჰიდროლიზს მოიცავს. ამის მაგალითია პროტეაზა, ფერმენტი, რომელიც ცილებში პეპტიდური ბმების ჰიდროლიზის მეშვეობით მონელების ფუნქციას ასრულებს. უნდა აღინიშნოს, რომ პროტეაზები ყველა სახის ცილის ჰიდროლიზის კატალიზატორი არ არიან. მათი მოქმედება სტერეო-სელექციურია: მხოლოდ მესამეული სტრუქტურის მქონე ცილები ხდებიან სამიზნე.
ჰიდროლიზის მეშვეობით ამიდები კარბოქსილის მჟავად, ამინად და ამიაკად გარდაიქმნებიან. კარბოქსილის მჟავის ჟანგბადის ორი ჯგუფიდან ერთ-ერთი წყლის მოლეკულიდანაა მიღებული და ამინი (ან ამიაკი) წყალბადის იონს ინარჩუნებს. პეპტიდების ჰიდროლიზი ამინომჟავებს წარმოქმნის.
ბიბლიოგრაფია
კატეგორია:ქიმიური რეაქციები
ბუტოვა-დოლინა
ბუტოვა-დოლინა (Бутова Долина) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 444 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ველიკა-ბაჰაჩკის რაიონის სოფლები
ელიზაბეთ ლუდოვიკა ბავარიელი
ელიზაბეთ ლუდოვიკა ბავარიელი (Elisabeth Ludovika von Bayern; დ. 13 ნოემბერი, 1801, მიუნხენი, გერმანია — გ. 14 დეკემბერი, 1873, დრეზდენი, გერმანია) — ვიტელსბახების დინასტიის წარმომადგენელი. ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ისა და დედოფალ კაროლინა ბადენელის ასული. პრუსიის დედოფალი 1840-1861 წლებში. მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ IV-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ელიზაბეთ ლუდოვიკა დაიბადა 1801 წლის 13 ნოემბერს მიუნხენში. იგი იყო ბავარიის კურფიურსტ მაქსიმილიან I-ისა და მისი მეუღლის, პრინცესა კაროლინა ბადენელის ქალიშვილი. იგი იყო ამალია ავგუსტა ბავარიელის ტყუპისცალი და, რომელიც შემდგომში იოჰან I-ს გაჰყვა ცოლად და საქსონიის დედოფალი გახდა. მისი სხვა და-ძმებიდან აღსანიშნავია სოფია ბავარიელი, ავსტრიის ერცჰერცოგინია, რომელიც ავსტრია-უნგრეთის იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ისა და მექსიკის იმპერატორ მაქსიმილიან I-ის დედა გახდა. ასევე მისი და იყო პრინცესა ლუდოვიკა ბავარიელი, რომლის ქალიშვილი, ელისაბედიც ცოლად ავსტრია-უნგრეთის იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ს გაჰყვა. აღსანიშნავია, რომ დედოფალი ელისაბედ ბავარიელი ელიზაბეთ ლუდოვიკას ნათლული იყო.
1823 წლის 29 ნოემბერს ელიზაბეთ ლუდოვიკა ცოლად შერთეს კრონპრინც ფრიდრიხ ვილჰელმ პრუსიელს, პრუსიის მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ III-ისა და დედოფალ ლუიზა მეკლენბურგ-შტრელიცელის უფროს ვაჟს. ხელოვნებისა და ლიტერატურის მოყვარე ცოლ-ქმარმა მალევე გაუგო ერთმანეთს და ჰარმონიულად ცხოვრობდნენ. ელიზაბეთი მხარს უჭერდა მის სამხატვრო პროექტებსა და მიდრეკილებებს. აღსანიშნავია ისიც, რომ იგი ქორწინების პირველი შვიდი წელი კათოლიკე იყო და მხოლოდ 1830 წლის 5 მაისს მოინათლა ლუთერანად. მარცხნივ|მინი|259x259პქ|ფრიდრიხ ვილჰელმ IV და დედოფალი ელიზაბეთ ლუდოვიკა 1840 წლის 7 ივნისს მისი ქმარი პრუსიის ტახტზე ადის ფრიდრიხ ვილჰელმ IV-ის სახელით, რითაც ელიზაბეთ ლუდოვიკა პრუსიის დედოფალი გახდა. მართალია იგი არასოდეს ერეოდა პრუსიის პოლიტიკაში, თუმცა ყოველთვის ღიად უჭერდა მხარს მის დაახლოვებას ავსტრიასთან.
როგორც ცოლი, იგი „მეტად ყურადღებიანი და მოსიყვარულე“ იყო. ფრიდრიხ ვილჰელმის ხანგრძლივი ავადმყოფობის პერიოდში, დედოფალი თავად მუშაობდა მისთვის მედდად. თავდაპირველად იგი არ მიესალმებოდა თავისი ქმრის ძმისწულის, პრინცი ფრიდრიხის დაქორწინებით პრინცესა ვიქტორია ბრიტანელზე, რომელიც დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიას უფროსი ქალიშვილი იყო. მისდამი დამოკიდებულება მხოლოდ მას შემდეგ შეიცვალა, რაც 1861 წელს ვიქტორია ელიზაბეთს დაქვრივების შემდგომ რთულ დღეებში დაეხმარა და ცდილობდა მის გამხნევებას. გამოჩენილი მხარდაჭერის სანაცვლოდ ელიზაბეთ ლუდოვიკამ ვიქტორიას რამდენიმე უძვირფასესი სამკაული აჩუქა. აღსანიშნავია, რომ თავიდან მან ეს სამკაულები ახალი დედოფლისთვის, ავგუსტა საქსენ-ვაიმარ-აიზენახელისათვის იყიდა, თუმცა მასთანაც არასახარბიელო ურთიერთობა ჰქონდა, ამიტომაც მათი ვიქტორიასთვის ჩუქება არჩია. აღსანიშნავია, რომ ელიზაბეთის ამ საქციელში ავგუსტა ვიქტორიას სდებდა ბრალს და ამის შემდეგ რძალ-დედამთილს შორის არსებული ისედაც არეული ურთიერთობა კიდევ უფრო აირია.
ელიზაბეთ ლუდოვიკას მეუღლე, მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ IV 1861 წლის 2 იანვარს გარდაიცვალა უშვილოდ, რის გამოც ტახტი მისმა უმცროსმა ძმამ, ვილჰელმ I-მა დაიკავა. ქმრის ხსოვნის განსადიდებლად, მან მისი სახელით მიჰყო ქველმოქმედებას ხელი. იგი ქმრისგან დატოვებულ სასახლეებში მშვიდად ცხოვრობდა და აღარ ერეოდა სამეფო კარის ინტრიგებში. აღსანიშნავია, რომ რძლისგან, დედოფალ ავგუსტასგან განსხვავებით, ელიზაბეთს ახლო და მეგობრული ურთიერთობა ჰქონდა მაზლთან, მეფე ვილჰელმ I-თან.
1873 წელს ელიზაბეთ ლუდოვიკა თავის ტყუპისცალ დას ეწვია დრეზდენში, საქსონიაში, სადაც იგი 14 დეკემბერს სრულიად მოულოდნელად გარდაიცვალა 72 წლის ასაკში. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს პოტსდამში, განსვენებული მეუღლის გვერდით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1801 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1873 კატეგორია:ვიტელსბახები კატეგორია:პრუსიის დედოფლები კატეგორია:წმინდა ეკატერინეს ორდენის კავალრები კატეგორია:ბავარიის პრინცესები
შტენდალის რაიონი
შტენდალის რაიონი (Landkreis Stendal) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი შტენდალი. რაიონი შედის საქსონია-ანჰალტისფედერალურ მხარეში. იკავებს 2.422,96 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 131 267 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 54 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 15 3 63.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქსონია-ანჰალტის რაიონები
ჩეკის რაიონი
ჩეკის რაიონი (Distrito de Checca) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 810 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 490 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 503.76 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:კანასის პროვინციის რაიონები
სანტა-კრუს-დი-მონტი-კასტელუ
სანტა-კრუს-დი-მონტი-კასტელუ (Santa Cruz de Monte Castelo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 382 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანავაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 092 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.31 კმ²-ზე. ფართობი 442013 კმ²-ია.
ილია ლომიძე
ილია ლომიძე (დ. 4 ნოემბერი, 1989) — ქართველი ფეხბურთელი, გორის „დილას“ მცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:გორის დილას ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 4 ნოემბერი ი
სპილენძის(II) ნიტრატი
სპილენძი(II) ნიტრატი — არაორგანული ნივთიერება ფორმულით, ორვალენტიანი სპილენძის და აზოტმჟავის მარილია. უწყლო სპილენძი(II) ნიტრატი წარმოადგენს უფერო გიგროსკოპულ კრისტალებს. სინოტივის შეწოვისას ქმნის ცისფერი ფერის კრისტალოჰიდრატებს.
ბუნებაში არსებობა
სპილენძი(II) ნიტრატი (ძირითადი მარილის ფორმით) ბუნებაში გვხვდება გერჰარდტიტის მინერალებისა და რუაიტის სახით. მინერალების თვისებები წარმოდგენილია ცხრილში:
სქოლიო
კატეგორია:ტრიკლინური მინერალები კატეგორია:ორთორომბული მინერალები კატეგორია:მონოკლინური მინერალები კატეგორია:არაორგანული ნივთიერებები
ალკუდია-დე-კრესპინსი
ალკუდია-დე-კრესპინსი (Alcudia de Crespins, L'Alcúdia de Crespins) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კოსტერის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 5,2 კმ². მოსახლეობა — 5113 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
Resident Evil 2
Resident Evil 2 (ბოროტების სავანე 2), იაპონიაში ცნობილი, როგორც Biohazard 2 — survival horror-ის ჟანრის ვიდეო თამაში, რიგით მეორე თამაში Resident Evil-ის სერიიდან, რომელიც შექმნა და გამოსცა იაპონურმა კომპანია Capcom-მა. თავდაპირველად გამოვიდა PlayStation-ზე 1998 წელს.
სიუჟეტი ვითარდება პირველი ნაწილის მოვლენებიდან ორი თვის შემდეგ, ამერიკის გამოგონილ ქალაქ რაკუნ-სიტში, რომლის მოსახლეობაც T-ვირუსის შედეგად გადაიქცა საშინელ ზომბებად — ბიოლოგიური იარაღი, რომელიც შექმნა ფარმაცევტულმა კომპანია Umbrella-მ. თამაშის პროტაგონისტები ლეონ სკოტ კენედი და კლერ რედფილდი ცდილობენ დატოვონ ქალაქი. გზადაგზა ისინი ნახულობენ სხვა გადარჩენილებს და ხვდებიან G-ვირუსის (T-ვირუსის უფრო მძლავრი სახეობა) შემქმნელს, უილიამ ბირკინს, რომელიც გადაიქცა მუტანტად.
Resident Evil 2-ის გეიმპლეი მოიცავს ტერიტორიის გამოკვლევას, თავსატეხების გადაჭრასა და მტერთან შებრძოლებას. მასში გაერთიანებულია survival horror-ის ჟანრის ძირითად ელემენტები, როგორიც არის ტყვია-წამლის ნაკლებობა და თამაშის პროცესის შენახვის ლიმიტი. თამაში იქმნებოდა 40-50 კაცისგან შემდგარი ჯგუფის მიერ ერთი წლისა და 9 თვის განმავლობაში. პროექტის ხელმძღვანელი იყო ჰიდეკი კამია, ხოლო პროდიუსერი — სინძი მიკამი.
Resident Evil 2-მა მიიღო უმაღლესი შეფასებები კრიტიკოსებისგან, რომლებმაც შეაქეს თამაშის ატმოსფერო, გრაფიკა და აუდიო ეფექტები. თუმცა გააკრიტიკეს მართვის სისტემის, პერსონაჟების გახმოვანებისა და ინვენტარის სისტემის გამო, ასევე ზოგიერთ კრიტიკოსს არ მოეწონა თავსატეხებიც. Resident Evil 2 ფართოდ არის აღიარებული ერთ-ერთ საუკეთესო ვიდეო თამაშად რაც კი ოდესმე შექმნილა. საერთო განხილვების საიტებზე შედეგები ამგვარად გადანაწილდა: GameRankings; PlayStation: (PS): 93%, Windows 9x: 80%, Nintendo 64 (N64): 87%, Dreamcast: 80%,, GameCube (GCN): 63%, Dreamcast: 80%, Metacritic; PS: 89/100, N64: 89/100, DC: 77/100,  GCN: 59/100. ის ასევე წარმატებული აღმოჩნდა კომერციულადაც; დღეის მონაცემით გაყიდული არის PlayStation ვერსიის 4.96 მილიონი ასლი. გარკვეული ხნის შემდეგ, თამაში პორტირებული იქნა Microsoft Windows, Nintendo 64, Dreamcast, GameCube-სა და Game.com-ზე. 1999 წელს Capcom-მა გამოუშვა სიკველი სახელწოდებით Resident Evil 3: Nemesis. 2015 წელს დაანონსდა Resident Evil 2-ის რიმეიკი, რომელიც შემუშავების სტადიაშია.
სქოლიო
კატეგორია:1998 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:მოქმედებითი-სათავგადასავლო თამაშები კატეგორია:Sega Saturn-ის გაუქმებული თამაშები კატეგორია:Dreamcast-ის თამაშები კატეგორია:Game.com-ის თამაშები კატეგორია:GameCube-ის თამაშები კატეგორია:Nintendo 64-ის თამაშები კატეგორია:PlayStation-ის თამაშები კატეგორია:PlayStation Network-ის თამაშები კატეგორია:Resident Evil-ის თამაშები კატეგორია:ერთმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების გაგრძელებები კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული იაპონიაში კატეგორია:1998 წელს მიმდინარე ვიდეო თამაშები კატეგორია:აშშ-ში მიმდინარე ვიდეო თამაშები კატეგორია:Virgin Interactive-ის თამაშები კატეგორია:Windows-ის თამაშები
პიტალი
პიტალი (Pital) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14.670 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 203 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბაჰატე (ნოვომოსკოვსკის რაიონი)
ბაჰატე (Багате) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს დნიპროპეტროვსკის ოლქის ნოვომოსკოვსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 662 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნოვომოსკოვსკის რაიონის სოფლები
მილოვეს რაიონი
მილოვეს რაიონი (Міловський район) — რაიონი უკრაინაში, ლუჰანსკის ოლქში. მისი ფართობია 971 კმ². 2014 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 15 456 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 16 კაცს კმ²-ზე. მილოვეს რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მილოვე.
სქოლიო
კატეგორია:ლუჰანსკის ოლქის რაიონები
ლუბა (აბრა)
ლუბა (ოფიციალურად ლუბის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Luba) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აბრის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 518 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აბრის მუნიციპალიტეტები
ახალსოფლის კვირაცხოვლის ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია აგურით. იგი დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარა, მორღვეულია კედლების ზედა ნაწილი. შესასვლელი ორია - სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ეკლესია უაფსიდოა. აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რომლის შუაში სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. მსგავსი, ერთმანეთის მიმართ სიმეტრიულად განლაგებული სარკმელები ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებშიცაა. სარკმლებს აგურით გამოყვანილი თაღები შემოუყვება. საკურთხეველი დარბაზისგან გამოყოფილია მარტივი პილასტრების წყვილით, რომელთა გარდა, გრძივ კედლებზე, კიდევ ორ-ორი პილასტრია.
ეკლესიას დასავლეთიდან მიშენებული ჰქონდა აგურით ნაშენი კარიბჭე, რომელსაც კამაროვანი გადახურვა ჰქონია.
მერციგ-ვადერნის რაიონი
მერციგ-ვადერნის რაიონი (Landkreis Merzig-Wadern) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი მერციგი. რაიონი შედის ზაარლანდის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 556,12 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 105 095 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 189 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 10 0 42.
ახალსოფლის კვირაცხოვლის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მერციგ-ვადერნის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაარლანდის რაიონები
ახალსოფლის ღვთისმშობლის პირველი ეკლესია
ახალსოფლის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის განაპირას. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს. მოგვიანებით გადაუკეთებიათ. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის ქვით და აგურით. აქვს სამი შესასვლელი - დასავლეთით, სამხრეთით და ჩრდილოეთით. მათგან ბოლო ორი ამოშენებულია. აღმოსავლეთით ნალისებრი აფსიდია, რომლის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო, სწორკუთხა სარკმელი. თითო მსგავსი სარკმელი სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშიცაა. აფსიდში, სარკმლის სამრეთით, ერთი სწორკუთხა ნიშაა. ეკლესიას სამხრეთით მთელ სიგრძეზე ეკვრის გეგმით სწორკუთხა, ნალისებრ-აფსიდიანი მინაშენი, რომელიც სამხრეთით მრგვალ სვეტზე დაყრდნობილი ორი ვიწრო თაღით იყო გახსნილი. მოგვიანებით სამხრეთი კედლის შუაში განიერი, სწორკუთხა შესასვლელი მოუწყვიათ. ერთი მსგავსი კარი დასავლეთ კედელშიცაა, რომლითაც მინაშენი მასზე დასავლეთიდან მიდგმულ სათავსს უკავშირდებოდა. მინაშენის ჩრდილოეთ კედელში გამოყვანილია ორ სწორკუთხა ბოძზე დაყრდნობილი სამი სხვადასხვა სიგანის თაღი. მათგან შუა თაღის გვერდები ეკლესიის შესასვლელის წირთხლებთან ერთ სიბრტყეშია.
ბუტოვიჩესკე
ბუტოვიჩესკე (Бутовичеське) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჰადიაჩის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 43 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰადიაჩის რაიონის სოფლები
პიტალიტო
პიტალიტო (Pitalito) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 118 677 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 591 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კარლოს ლუის დე ბურბონი
კარლოს ლუის დე ბურბონი (Carlos Luis de Bourbón; დ. 31 იანვარი, 1818 — გ. 13 იანვარი, 1861) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ესპანეთის მეფე კარლ IV-ის უმცროსი ვაჟის, მონილას გრაფ დონ კარლოსისა და მარია ფრანსისკა პორტუგალიელის უფროსი ვაჟი. ესპანეთის ინფანტი და მონტემოლინის გრაფი. ესპანეთის დე ფაქტო მეფე კარლ VI-ის სახელით. მას მეფედ მხოლოდ კარლისტები მიიჩნევდნენ, თუმცა მას რეალურად არ ჰქონდა ეს წოდება და არც არანაირი ძალაუფლება გააჩნდა. ცოლად ჰყავდა თავისი მამიდაშვილი მარია კაროლინა დე ბურბონ-სიცილიელი, თუმცა შვილები არ ჰყოლია.
ბიოგრაფია
კარლოს ლუისი დაიბადა 1818 წლის 31 იანვარს მადრიდში, ესპანეთში. იგი იყო ესპანეთის მეფე კარლ IV-ისა და დედოფალ მარია ლუიზა პარმელის უმცროსი ვაჟის, მონილას გრაფ დონ კარლოსისა და მისი პირველი მეუღლის, პორტუგალიის მეფე ჟუან VI-ისა და დედოფალ კარლოტა ხოაკინა ესპანელის შუათანა ასულ მარია ფრანსისკა პორტუგალიელის პირველი შვილი. 1845 წლიდან იგი წარმოადგენდა კარლისტების კანდიდატს ესპანეთის ტახტზე.
1850 წლის 10 ივლისს იგი დაქორწინდა თავის ღვიძლ მამიდაშვილზე, ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფრანჩესკო I-ისა და მარია ისაბელ ესპანელის შუათანა ასულ მარია კაროლინა დე ბურბონ-სიცილიელზე. წყვილს შვილები არ ჰყოლია.
1861 წლის 13 იანვარს, ავსტრიის ქალაქ ტრიესტში, 42 წლის ასაკში კარლოს ლუისი გარდაიცვალა. მისმა დაკარგვამ დიდი გავლენა იქონია მის ცოლზე, რომელიც ამავე წლის 14 იანვარს გარდაიცვალა. ისინი დაკრძალეს ტრიესტის წმინდა კარლო ბორომეოს სახელობის კათედრალში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1818 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1861 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ბურბონები
ასტამურ თარბა
ბიოგრაფია
დაიბადა 1961 წლის 13 იანვარს. 1978 წელს დაამთავრა სოხუმის მე-10 საჯარო სკოლა. 1983 წელს დაამთავრა ინსტიტუტი ტექნოლოგიის ფაკულტეტით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:დაბადებული 13 იანვარი კატეგორია:აფხაზი პოლიტიკოსები ასტამურ
სათამაშო (ფილმი)
სათამაშო (Le Jouet) - 1976 წელს გამოსული ფრანგული კინოკომედია, გადაღებული რეჟისორ ფრანსის ვებერის მიერ. მთავარ როლში პიერ რიშარი
სიუჟეტი
ფილმის მთავარი გმირი ჟურნალისტი ფრანსუა პერენია (პიერ რიშარი). 15 თვიანი უმუშევრობის შემდეგ გაზეთ «France Hebdo»-ში დასაქმდება, რომლის  მმართველი პიერ ლამბარ-კოშეა. იგი ნამდვილი დიქტატორია, პატივმოყვარეა და არ სცემს პატივს თანამშრომლებს. ერთს სამსახურიდან იმიტომ გააგდებს რომ ოფლიანი ხელი აქვს. პირველ დავალებაზე ფრანსუა, რეპორტაჟის გასაკეთებლად თავისი უფროსის სათამაშოების მაღაზიაში წავა. ამ დროს მაღაზიაში ლამბარ-კოშეს შვილი ერიკი შევა, დაბადების დღის საჩუქრის საყიდლად და ფრანსუას აირჩევს. მაღაზიის შეშინებული თანამშრომლები ფრანსუას თხოვენ რომ სათამაშოს როლი ითამაშოს, თუ არადა მისი მფლობელი სამსახურიდან გაუშვებს. პერენი ბანკის ვალების გამო, იძულებულია დათანხმდეს თავხედი ბავშვის კაპრიზებს. ფრანსუას ერიკი მამამისის მდიდრულ სახლში წაიყვანს. პიერი ბოდიშს მოუხდის თანამშრომელს, პრემიას გამოუწერს და სახლში გაუშვებს, მაგრამ ერიკი დაიჩემებს, ჩემი საჩუქარია და აქ დარჩებაო. პიერს ბავშვი ყოფილი ცოლისგან ერთი კვირით ყავს გამოშვებული და სურს რომ ყველა პირობა შეუსრულოს, რის გამოც ფრანსუას შესაბამისი ანაზრაურებით დარჩენას სთხოვს. ერიკს თავისი თავხედური თამაშებით გაწამებული ჰყავს სახლის მოსამსახურეები. მალე ფრანსუასაც გამოიყვანს წყობიდან და ისიც ოთახში ჩაკეტავს. ხმაურზე გაბრაზებული მამამისი გამოვა და მიზეზს იკითხავს, ერიკი კი გადაარჩენს, ვთამაშობთო. ფრანსუა თანდათან ეჩვევა სიტუაციას და ბავშვს დაუმეგობრდება, რის გამოც მამამისს დიდ პატივში ჰყავს. პიერის მეორე ცოლი კრისტინი, იმავე საღამოს ხალხთან დაამცირებს ფრანსუას, რის გამოც ყველაფერი ყელში ამოუვა და უფროსის სახლს დატოვებს. სახლში მისულს ცოლი შეაქებს, ნუ გეშინია ყველაფერს გავუმკლავდებითო. რამდენიმე საათში გაზეთის მთავარი რედაქტორი ბლენაკი თხოვს, დაბრუნდეს ერიკთან და გააგრძელოს თამაში. ფრანსუა დაბრუნდება და გააგრძელებს ბავშვთან ერთად თამაშს. მათ ბევრის უფლებებს აძლებს პიერი და ორივეც სარგებლოს. ისინი ყველგან როგორც უნდათ ისე იქცევიან და ფრანსუა კრისტიანს წინა საღამოს შერცხვენისთვის აუზში ჩააგდებს. მოიმატებს ლამბალ-კოშეთი უკმაყოფილო ჟურნალისტების რიცხვი. ფრანსუა და ერიკი გადაწყვეტენ გამოუშვან გაზეთი „სათამაშო“, სადაც პიერის შავ-ბნელ საქმეებს გამოაშკარავებენ და «France Hebdo»-ს ყველა თანამშრომლის სურათს დაბეჭდავენ, როგორც მისი სათამაშოები. უფროსს არ მოეწონება მათი საქციელი და ფრანსუას გაესაუბრება. მის მოსყიდვას გადაწყვეტს, ეტყვის რომ ასეთ თამაშს დაანებოს თავი და კარგ თანამდებობაზე დანიშნავს. ერიკიც თანდათან გამოსწორდება, აღარაა ისეთი თავხედი. ფრანსუა არ მიიღებს უფროსის წინადადებას, თავისი გაზეთის  გამოცემას გააგრძელებს და «France Hebdo»-ს თანამშრომლებს დაურიგებს. ლამბარ-კოშე გადაწყვეტს ბავშვს წაიყვანოს პირველ ცოლთან, თუმც ერიკი არ გაჩერდება, ავტომობილიდან გადმოხტება და პერენს ჩაეხუტება.
საინტერესო ფაქტები
1982 წელს წელს ამერიკელმა რეჟისორმა რიჩარდ დონერმა გადაიღო ფილმის რემეიკი იგივე სახელწოდებით, რომელიც იმ წელს 20 საუკეთესო ფილმს შორის მოხვდა
რესურსები ინტერნეტში
https://www.imdb.com/title/tt0074720/?ref_=ttawd_awd_tt
კატეგორია:კომედია კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:1976 წლის ფილმები
ალდაია
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
კუნტურკანკის რაიონი
კუნტურკანკის რაიონი (Distrito de Kunturkanki) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 940 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 256 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 376.19 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:კანასის პროვინციის რაიონები
ალბორზის ოსტანი
ალბორზის ოსტანი — ირანის 31 ოსტანიდან ერთ-ერთი. იგი 2010 წელს გამოეყო თეირანის ოსტანს და ცალკე ერთეულად ჩამოყალიბდა.
ალბორზის ოსტანის ფართობია 5 833 კმ². მოსახლეობის რაოდენობა 2006 წლის მონაცემებით შეადგენს 1 375 450 კაცს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ქარაჯი. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება მაზანდარანის ოსტანი, სამხრეთიდან მარკაზის ოსტანი, აღმოსავლეთიდან თეირანის ოსტანი, ხოლო დასავლეთიდან ყაზვინის ოსტანი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ალბორზის ოსტანი იყოფა 4 შაჰრესტანად:
სქოლიო
კატეგორია:ირანის ოსტანები
სანტა-იზაბელ-დუ-ივაი
სანტა-იზაბელ-დუ-ივაი (Santa Isabel do Ivaí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 470 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანავაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 760 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 25.06 კმ²-ზე. ფართობი 349 497 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ორგანული რეაქცია
ქიმიური რეაქცია — ქიმიური რეაქციები, რომლებშიც რთული ნივთიერებებია ჩართული. ორგანული ქიმიის ძირეული რეაქციის ტიპებია დამტებითი რეაქციები, ჩანაცვლების რეაქციები, პერიციკლური რეაქციები, აღდგენის რეაქციები და ფოტოქიმიური რეაქციები. ორგანულ სინთეზში ორგანული რეაქციები ახალი ორგანული მოლეკულების შესაქმნელად გამოიყენება. ადამიანის მიერ დამზადებული ქიმიური პროდუქციები ნარკოტიკები, პლასტმასი, საკვები დანამატები და ფაბრიკატები ორგანული რეაქციების შედეგად მიიღება.
უძველესი ორგანული რეაქციებია ორგანული საწვავის აალება და ცხიმებისგან საპონიფიკაციით საპნის დამზადება. თანამედროვე ორგანული ქიმია 1828 წელს ვიოჰლერის სინთეზიდან იწყება. ქიმის დარგში ნობელის პრემიის ისტორიაში რამდენჯერმე ჯილდო ორგანული რეაქციების გამოგონებისთვის გადაეცათ, როგორიცაა გრინიარის რეაქცია (1912), დილსი-ალდერის რეაქცია (1950), ვიტიგის რეაქცია (1979) და ოლეფინის მეტათეზისი (2005).
კლასიფიკაციები
ორგანულ ქიმიაში სპეციფიკური რეაქციებისთვის სახელწოდებების მინიჭების ტრადიცია არსებობს, რომლის მიხედვითაც რეაქციებს გამომგონებლის ან გამომგონებლების სახელი ეწოდება. ერთ-ერთი უძველესი სახელწოდებაა კლაისენის რეოგრანიზაცია (1912) და თანამედროვე სახელწოდება - ბინგელის რეაქცია (1993). როდესაც რეაქციის სახელწოდება რთულია წარმოასთქმელად ან როცა გრძელია, მაგალითაც კორი-ჰაუზი-პოსნერი-უაითსაიდის რეაქცია, სახელწოდების გამარტივებისთვის აბრევიატურები გამოიყენება: როგორც CBS (კორი-ბაკში-შიბატა) რედუქციის შემთხვევაშია.
ორგანული რეაქციებისადმი კიდევ ერთი მიდგომაა მათი კლასიფიცირება ორგანული რეაგენტების მიხედვით, ზოგჯერ არაორგანული რეაგენტების მიხედვით სპეციფიკური ტრანსპორმაციაა საჭირო. მთავარი ტიპებია ჟანგბადის აგენტები, როგორიცაა ოსმიუმის ოქსიდი(IV), შემამცირებელი აგენტები, როგორიცაა ლითიუმის ალუმინის ჰიდრიდი, ფუძეები, როგორიცაა ლითიუმის დიზოპროპილამიდი და მჟავები, როგორიცაა გოგირდმჟავა.
რეაქციების კლასიფიცირებას ახდენენ მექანისტური მახასიათებლებითაც. ჩვეულებრივ ეს კლასებია: 1. პოლარული, 2. რადიკალური, 3. პერიციკლური. პოლარული რეაქციები ხასიათდება ელექტრონთა წყვილების მოძრაობით გკარგად განსაზღვრული წყაროდან (ნულკეოფილური წერილი) კარგად განსაზღვრული ცენტრისკენ (ელექტროფილური ცენტრი). ორგანული რეაქციების უმრავლესობა ამ კატეგორიაში ერთიანდება. რადიკალური რეაქციები ხასიათდება დაუწყვილებელი ელექტონებით (რადიკალები) და ცალკეული ელექტრონების მოძრაობით. რადიკალური რეაქციები თავის მხრივ იყოფა ჯაჭვურ და არაჯაჭვურ პროცესებად. პერიციკლური რეაქციები წრიულ გარდამავალ მდგომარეობაში ქიმიური ბმების რედისტრიბუციას მოიცავს. მართალია ელექტრონების წყვილი ფორმალურად წრის ირგვლივ მოძრაობს, მაგრამ ნამდვილი წყაროსა და ცენტრის გარეშე. ეს რეაქციები ვუდვორდი-ჰოფმანის წესების მიხედვით მიმდინარეობს. ზოგიერთი ქიმიური პროცესი ორი ან სამივე კატეგორიის ეტაპს შეიძლება მოიცავდეს, ასე რომ საკლასიფიკაციო სქემა აუცილებლლად სწორხაზოვანი და ზუსტი ყველა შემთხვევაში არ არის. ამ კლასების გარდა, რეაქციების მეოთხე კატეგორიად ზოგჯერ გადასვლა-ლითონის შუამავლობით რეაქციებს გამოყოფენ.
შესაძლო ორგანული რეაქციებისა და მექანიზმების რაოდენობა უსაზღვროა. გარდა ამისა, გარკვეული ზოგადი ნიმუშის მიხედვით ბევრი საერთო ან მოსახერხებელი რეაქციის აღწერაა შესაძლებელი. ყოველ რეაქციას მიმდევრობითი მეაქნიზმი აქვს, რომელიც ხსნის თუ როგორ ხდება, ასევე ამგვარი ნაბიჯების დეტალური აღწერა ყოველთვის ზუსტი არ არის. ორგანული რეაქციების ორგანიზება სხვადასხვა ძირეულ ტიპად შეიძლება. ზოგიერთი რეაქცია ერთზე მეტ კატეგორიას ერგება, მაგალითად, შენაცვლების ზოგიერთი რეაქცია დამატების რეაქციის ეტაპებსაც მოიცავს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორგანული ქიმია კატეგორია:ორგანული რეაქციები
ჩობანქოლი
ჩობანქოლი (Çobankol) — სოფელი აზერბაიჯანში,   ზაქათალის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 4,212 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
გავაზის მეორე კოშკი
გავაზის მეორე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ გავაზში, იმედიანთ უბანში. მიეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კოშკი თავდაცვითია, გეგმით კვარდატი. ნაგებია რიყის ქვით კირის ხსნარზე. შემორჩენილია სამი სართულის სიმაღლეზე, ჩაქცეულია სართულშუა გადახურვები-შემორჩენილია კოჭების ბუდეები. პირველი სართული ამოვსებულია მიწით. მეორე სართულზე, ჩრდილოეთ კედლის შუაში, შესასვლელის კვალია. აღმოსავლეთ კედელში მოწყობილია გეგმით ნახევარწრიული ბუხარი, რომლის ორივე მხარეს ორმაგი სათოფურებია გაჭრილი. სართულის დანარჩენ კედლებში ორ-ორი სათოფურია. სათოფურები კოშკის დანარჩენ სართულებზეცაა.
ბუტოიარივკა
ბუტოიარივკა (Бутоярівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კოზელშჩინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 55 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოზელშჩინის რაიონის სოფლები
ფაქსეს მუნიციპალიტეტი
ფაქსეს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, ზელანდიის რეგიონში, კუნძულ ზელანდიაზე. მუნიციპალიტეტის ფართობია 405,09 კმ², ხოლო მოსახლეობა 35 195 (2015).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზელანდიის რეგიონის მუნიციპალიტეტები
რივერა (უილა)
რივერა (Rivera) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14.082 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 435 კმ²-ია.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მარია კაროლინა დე ბურბონ-სიცილიელი
ბიოგრაფია
მარია კაროლინა დაიბადა 1820 წლის 29 ნოემბერს ნეაპოლში. იგი იყო ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე ფრანჩესკო I-ისა და მისი მეორე ცოლის, მარია ისაბელ ესპანელის შუათანა ასული. 1850 წლის 10 ივლისს კასერტაში იგი დაქორწინდა ესპანეთის მეფე კარლ IV-ის შვილიშვილზე, მონტემოლინის გრაფ კარლოს ლუის დე ბურბონზე. წყვილს შვილები არ შეეძინა.
ბაჰატე (პოლოჰის რაიონი)
ბაჰატე (Багате) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ზაპორიჟიის ოლქის პოლოჰის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 339 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლოჰის რაიონის სოფლები
ალფაფარი
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
აბასთუმნის ქუჩა
აბასთუმნის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. დიდუბის რაიონში (დიდუბე). მიხეილ წინამძღვრიშვილის ქუჩიდან ვაგზლის მოედნამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. 1947 წლამდე მის ერთ მონაკვეთს საბაჟოს ქუჩა ერქვა (ორივე ქუჩა შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წლის შედგენილ ქუჩების სიაში).
ლიტერატურა
კატეგორია:დიდუბის რაიონის ქუჩები
სალადობლანკო
სალადობლანკო (Saladoblanco) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10.262 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 290 კმ²-ია.
ნოინკირხენის რაიონი
ნოინკირხენის რაიონი (Landkreis Neunkirchen) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ოტვაილერი. რაიონი შედის ზაარლანდის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 249,24 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 137 727 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 553 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 10 0 43.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაარლანდის რაიონები
ბუხალივკა
ბუხალივკა (Бухалівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ზინკივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 38 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზინკივის რაიონის სოფლები
სიღნაღის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
სიღნაღის მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ სიღნაღის რაიონში. რაიონის მონადირეთა საზოგადოებაზე მიწერილი იყო 27 000 ჰექტარი სანადირო სავარგული, რომელიც რაიონის სხვადასხვა ადგილებზე იყო განლაგებული შემდეგ საზღვრებში: აღმოსავლეთით — აზერბაიჯანის სსრ და წითელწყაროს რაიონი, დასავლეთით — საგარეჯოსა და გურჯაანის რაიონები, ჩრდილოეთით — აზერბაიჯანის სსრ და ლაგოდეხის რაიონი, სამხრეთით — აზერბაიჯანის სსრ. რაიონის უმეტესი ნაწილი მკვეთრად ეშვებოდა ცივ–გომბორის ქედის სამხრეთი კალთიდან ალაზნისაკენ და სადგურ წნორისწყლიდან გადადის ალაზნის ველებზე.
ალაზნის მარჯვენა სანაპიროზე მდებარე ჭალის ტყეები აქა-იქ კორომებად იდგა, ხოლო მარცხენა მხარეზე ტყე დიდი სიგანით მისდევდა ალაზანს. აქ იყო საჩვენებელი სანადირო მეურნეობა „ჭიაური“, რომელიც თავისი ბუნებრივი პირობებით, სანადირო ცხოველების სახეობათა და რაოდენობის მიხედვით ყველაზე უფრო სრულყოფილი იყპ მონადირეთა კავშირის სისტემაში არსებულ ყველა მეურნეობაში. იგი 1962 წელს შეიქმნა.
კარგმა დაცვამ, საკვები ბაზის შექმნამ, ზამთრობით დამატებითი საკვების მიცემამ, საბუდარი ადგილების ხელუხლებლობამ თავისი შედეგი გამოიღო და აქ მალე გაიზარდა ხოხბის რაოდენობა, რის შემდეგ უკვე შესაძლებელი გახდა ერთდროული ნებართვით ნადირობაც კი. ნადირ-ფრინვლის აღრიცხვებმა შემდეგ წლებში, რა თქმა უნდა, უკეთესი შედეგები მოიტანა. იმატა ხოხბისა და გარეული ღორის რაოდენობამ, მომრავლდა კურდღელი; მცირე რაოდენობით იყო ირემი და შველი.
აქ აშენებული იყო ორსართულიანი მონადირის სახლი, აგრეთვე სტანდარტული სახლი მეურნეობის მომსახურე პერსონალისათვის. ყოველწლიურად ითესებოდა სხვადასხვა კულტურა საკვები ბაზის გასამტკიცებლად და ნადირ-ფრინვლის თავშესაფარად.
გარდა აღნიშნულისა, მიწერილი მეურნეობის დანარჩენ ტერიტორიაზე მოიპოვებოდა დათვი, კვერნა, ციყვი, მაჩვი, მგელი, ტურა, მელა, გარეული კატა, ხოხობი, დურაჯი, კაკაბი და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
გრემის ყოჩისთავის ეკლესია
გრემის ყოჩისთავის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, დგას ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ  გრემის სასაფლაოზე. დათარიღებულია შუა საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვით, კირის ხსნარზე. ახლა დაზიანებულია: ჩამოცლილია სახურავი, ჩამონგრეულია ლავგარდანი, დაბზარულია კედლები. შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი თარაზულადაა გადახურული.
აღმოსავლეთით ღრმა ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი, სარკმლის ჩრდილოეთით და სამხრეთით მოწყობილია თითო ოთკუთხა ნიშა. თითო ვიწრო სწორკუთხა სარკმელი სამხრეთ და დასავლეთ კედლებშიცაა. აღმოსავლეთ სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, მიდგმულია ტრაპეზი. კონქის თაღი ნახევარწრიულია. დარბაზი გადახურულია ნახევარცილინდრული, ქარგილზე სხმული კამარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გიორგი II (კათოლიკოსი)
გიორგი II — ქართველი მღვდელმთავარი, ქართლის კათოლიკოსი დაახლ. 826–838 წლებში. მას იხსენიებს „მოქცევაჲ ქართლისაჲ”.
ახალსოფლის მეორე სამაროვანი
ახალსოფლის მეორე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფლის მახლობლად, ვ. ლომიძის ვენახში. თარიღდება VI-VII საუკუნეებით. აღმოჩნდა მიწის დამუშავების დროს. გამოვლინდა ქვის ფილებით შედგენილი სამარხი ინვენტარით - ბრინჯაოს აბზინდა, ბალთა და მინის მძივები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სანტა-მონიკა (პარანა)
სანტა-მონიკა (Santa Mônica) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 470 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანავაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 571 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.74 კმ²-ზე. ფართობი 259 957 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჩოხატაურის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ჩოხატაურის მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ ჩოხატაურის რაიონში. რაიონის მონადირეთა საზოგადოებაზე მიწერილი იყო 61 000 ჰექტარი სანადირო სავარგული. მისი საზღვრები იყო: აღმოსავლეთით — ვანის რაიონი, დასავლეთით — მახარაძისა და ლანჩხუთის რაიონები, ჩრდილოეთით — სამტრედიისა და ლანჩხუთის რაიონები, სამხრეთით — აჭარის ასსრ და ადიგენის რაიონი.
სანადირო მეურნეობის განვითარებისათვის აქ დიდი შესაძლებლობა იყო. ამ რაიონის სანადირო ფაუნის შემადგენლობაში იყო არჩვი, შველი, მაჩვი, ციყვი, კვერნა, დათვი, ტურა, მელა, გარეული კატა და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
გურამ გაბესკირია
გურამ გაბესკირია (დ. 2 მარტი, 1947, სოხუმი, აფხაზეთის ასსრ, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 27 სექტემბერი, 1993, სოხუმი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო) — ქართველი პოლიტიკოსი და ფეხბურთელი, პოლკოვნიკი, ქალაქ სოხუმის მერი, რომელიც აფხაზმა სეპარატისტებმა 1993 წელს ქართველების ეთნიკური წმენდის დროს მოკლეს. საქართველოს ეროვნული გმირი.
ბიოგრაფია
გურამ გაბესკირია დაიბადა 1947 წლის 2 მარტს, ქალაქ სოხუმში. დაამთავრა მაქსიმ გორკის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ისტორიკოსის სპეციალობით, თუმცა თავი გამოიჩინა როგორც ფეხბურთელმა. 1960-იანი წლების ბოლოს თამაშობდა სოხუმის „დინამოში“, მოგვიანებით კი თავისი კარიერა გააგრძელა სტავროპოლში, მინსკსა და კისლოვოდსკში, ბოლოს კი — თბილისის „ცსკა“-ში. 1972 წელს დაამთავრა სოხუმის პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტი. იმავე წლიდან იგი გახდა რესპუბლიკური დონის, 1974 წელს კი — საკავშირო დონის ფეხბურთის მსაჯი. 1973 წელს იგი მიიწვიეს ლანჩხუთის „გურიის“ ოსტატ ფეხბურთელთა გუნდში.
1989 წელს სსრკ-ში არსებული პოლიტიკური დაძაბულობის შედეგად ყველა ქართულმა გუნდმა, სოხუმის „დინამოს“ გარდა, დატოვა საბჭოთა ჩემპიონატი. გურამ გაბესკირიამ მონაწილეობა მიიღო საფეხბურთო კლუბ სოხუმის „ცხუმის“ დაარსებაში, რომელიც თამაშობდა ახლადშექმნილ საქართველოს საფეხბურთო ლიგაში. გურამ გაბესკირია აგრეთვე გახდა კლუბის პრეზიდენტი. 1991 წელს იგი მონაწილეობდა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის პარლამენტის არჩევნებში, თუმცა თავისი კანდიდატურა მოხსნა თამაზ ნადარეიშვილის სასარგებლოდ.
1992 წელს გურამ გაბესკირია გახდა სოხუმის მერი და 1993 წელს, აფხაზეთში მიმდინარე ომის დროს, გაწევრიანდა აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ლეგიტიმურ მინისტრთა საბჭოსა და თავდაცვის საბჭოში. 1993 წლის 27 სექტემბერს, როდესაც ქალაქი სოხუმი რუსეთის მიერ მხარდაჭერილმა აფხაზმა სეპარატისტებმა აიღეს, მან, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ლეგიტიმური მთავრობის სხვა წარმომადგენლებთან (ჟიული შარტავა, რაულ ეშბა, მამია ალასანია და სხვები) ერთად, უარი განაცხადა ალყაში მოქცეული ქალაქის დატოვებაზე და აფხაზი და დაქირავებული ჩრდილოკავკასიელი ბოევიკიების მიერ ტყვედ იქნა აყვანილი. ვიდეო-მასალების, ადამიანის უფლებათა დაცვის დოკუმენტებისა და მოვლენათა შესახებ თვითმხილველთა გადმოცემების მიხედვით, დატყვევებული მთავრობის წევრები და მათი თანმხლები პირები აფხაზმა და დაქირავებულმა ჩრდილოკავკასიელმა ბოევიკიებმა ძალით გაიყვანეს პარლამენტის შენობის გარეთ და მოსთხოვეს დაჩოქება, რაზეც გურამ გაბესკირიამ მათ რუსულად უპასუხა: „არასდროს ჩემს სიცოცხლეში!“ (Никогда в жизни!).
ტყვედ აყვანილი მთავრობის ყველა წევრი, მათ შორის გურამ გაბესკირია, აფხაზმა ბოევიკებმა დახვრიტეს. 2005 წელს ამერიკელმა ჟურნალისტმა მალკოლმ ლინტონმა თბილისის არტ-გალერეაში მოაწყო მის მიერ აფხაზეთის ომის დროს გადაღებული ფოტომასალების გამოფენა, სადაც გურამ გაბესკირიას შვილმა ვლადიმერ გაბესკირიამ ცხედრებს (ჟიული შარტავასა და მთავრობის სხვა წევრებთან ერთად) შორის ამოიცნო მამამისი, რომელიც აშკარად ჩანს ერთ-ერთ ფოტოსურათზე.
2017 წლის 27 სექტემბერს, გურამ გაბესკირია სიკვდილის შემდეგ, პრეზიდენტ გიორგი მარგველაშვილის მიერ დაჯილდოებულ იქნა საქართველოს უმაღლესი ჯილდოთი — საქართველოს ეროვნული გმირის წოდებითა და ორდენით. 2017 წლის ოქტომბერში გურამ გაბესკირიას ნეშტი იდენტიფიცირებულ იქნა და სამხედრო პატივით დაიკრძალა თბილისში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:საქართველოს ეროვნული გმირები კატეგორია:დახოცილი პოლიტიკოსები კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:აფხაზი ფეხბურთელები კატეგორია:სოხუმის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:სოხუმში დაბადებულები
მურადხანლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მურადხანლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალფაუირი
ალფაუირი (Alfahuir, Alfauir) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6,2 კმ². მოსახლეობა — 449 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
მალიბკონგი
მალიბკონგი (ოფიციალურად მალიბკონგის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Malibcong) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აბრის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 4 027 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის.
კლიმატი
S
სქოლიო
კატეგორია:აბრის მუნიციპალიტეტები
მარია ფრანსისკა დე სალეს პორტოკარერო
მარია ფრანსისკა დე სალეს პორტოკარერო (María Francisca de Sales Portocarrero), მეტსახელად პაკა დე ალბა (Paca de Alba; დ. 29 იანვარი, 1825, გრანადა, ესპანეთი — გ. 16 სექტემბერი, 1860, პარიზი, საფრანგეთი) — ესპანელი არისტოკრატი. საფრანგეთის იმპერატრიცა ეუხენია დე მონტიხოს ერთადერთი და. მარკიზა, გრაფინია, ვიკონტესა და ჰერცოგინია მამის დანატოვარი უზარმაზარი პროვინციებისა. ალბას ჰერცოგინია როგორც იაკობ ფიც-ჯეიმზ სტიუარტის მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარია ფრანსისკა დაიბადა 1825 წლის 29 იანვარს გრანადაში. იგი იყო ადგილობრივი ესპანელი დიდებულის, სიპრინაო პალაფოქს ი პორტოკარეროსა და მისი მეუღლის, მარია მანუელა კირკპატრიკის უფროსი ქალიშვილი. მას მხოლოდ ერთი უმცროსი და, ეუხენია ჰყავდა, რის გამოც იგი მამამისის უზარმაზარი ქონების მემკვიდრე იყო. დედამისი წარმოშობით შოტლანდიელი, თუმცა გაესპანელებული მალაგას კონსულის ასული იყო, რომელიც იქცა პროსპერ მერიმეს ნოველა „კარმენის “ ინსპირაციად.
როდესაც იგი ბავშვი იყო, მისი მშობლები საფრანგეთში გადასახლდნენ, სადაც 1839 წელს სიპრიანო გარდაიცვალა. ამის გამო მარია მანუელა თავის ქალიშვილებთან ერთად დაბრუნდა ესპანეთში, სადაც მარია ფრანსისკამ მემკვიდრეობით მიიღო მამის მთელი ქონება. მარია მანუელა სასოწარკვეთაში იყო ჩავარდნილი, რადგან ქალიშვილების გათხოვება მეტად გაუპრობლემდა. თავიანთი სილამაზისა და დახვეწილობის გამო მარია ფრანსისკა და ეუხენია მადრიდულ არისტოკრატიაში დიდი პოპულარობით სარგებლობდნენ. მოგვიანებით მისი ხელი ალკანიესის მარკიზმა თავისი ვაჟის, ალბუკერკეს ჰერცოგ ხოსე ოსორიოსთვის ითხოვა. სამწუხაროდ მათი ნიშნობა მალევე ჩაიშალა, მაგრამ მარია და ხოსე მთელი დარჩენილი ცხოვრების მანძილზე ახლო მეგობრებად დარჩნენ. რამდენადაც ცნობილია, ხოსეს შეუყვარდა მარია ფრანსისკა, ხოლო როდესაც მისგან პასუხად იგივე ვერ მიიღო თვითმკვლელობა სცადა ფოსფორიანი რძით, თუმცა კუჭი ამოურეცხეს და გადარჩა. მარცხნივ|მინი|356x356პქ|მარია ფრანსისკა 1854 წელს მარია ფრანსისკას მამისაგან მემკვიდრეობით ერგო შემდეგი წოდებები: პენიარანდა-დე-დუეროს მე-12 ჰერცოგინია, ვალდერაბანოს მე-10 მარკიზა, ვილანუევა-დელ-ფრანკოსა და ბარკაროტას მე-17 მარკიზა, ლა-ალგაბას მე-13 მარკიზა, ლა-ბანიესას მე-15 მარკიზა, მირაიოს მე-15 მარკიზა, ვალდუნკიოს მე-14 მარკიზა, მონტიხოს მე-9 გრაფინია, მირანდა-დელ-კასტანიარის მე-17 გრაფინია, ფუენტიდუენიას მე-18 გრაფინია, კასარუბიოს-დელ-მონტეს მე-13 გრაფინია, სან-ესტებან-დე-გორმასის მე-20 გრაფინია და პალასიოს-დე-ლა-ვალდუერნას მე-18 მარკიზა. 1848 წლის 14 თებერვალს, მადრიდში მარია ფრანსისკა დაქორწინდა ალბას ჰერცოგ იაკობ ფიც-ჯეიმზ სტიუარტზე, რის შემდეგაც მთელი ეს ტიტულები და მიწები ალბას ოჯახს გადაეცა. მარია ფრანსისკასა და იაკობს სულ სამი შვილი შეეძინათ:
1853 წელს მისი უმცროსი და, ეუხენია დე მონტიხო ცოლად გაჰყვა საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ III-ს, რითაც მათი ოჯახი მსოფლიო მონარქთა ასპარეზზე გამოვიდა. ერთმანეთს დაშორებული დები ხშირად სწერდნენ წერილებს და ერთხელ ერთმანეთს თავ-თავიანთი პორტრეტებიც კი გაუგზავნეს. თავისი კეთილშობილური წარმომავლობის გამო, მარია ფრანსისკა გახდა რიგით ას მეცხრამეტე ქალი (1194-დან) რომელსაც მიენიჭა დედოფალ მარია ლუიზას სახელობის ორდენი, რომელიც მხოლოდ დიდგვაროვან ესპანელ ქალებსა და სამეფო ოჯახის წევრებს ენიჭებათ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1825 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1860 კატეგორია:ესპანელი არისტოკრატები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
ნოვოაიდარის რაიონი
ნოვოაიდარის რაიონი (Новоайдарський район) — რაიონი უკრაინაში, ლუჰანსკის ოლქში. მისი ფართობია 1 536 კმ². 2014 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 25 160 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 16 კაცს კმ²-ზე. ნოვოაიდარის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნოვოაიდარი.
ზაარბრიუკენის მუნიციპალიტეტი
ზაარბრიუკენის მუნიციპალიტეტი (Stadtverband Saarbrücken) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ზაარბრიუკენი. რაიონი შედის ზაარლანდის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 410,64 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 332 252 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 809 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 10 0 41.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაარლანდის რაიონები
ბაჰატირი
ბაჰატირი (Багатир) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქის ველიკა-ნოვოსილკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1695 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ველიკა-ნოვოსილკის რაიონის სოფლები
ლანგუის რაიონი
ლანგუის რაიონი (Distrito de Langui) — რაიონი პერუში, კუსკოს რეგიონის კანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 969 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 032 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 187.1 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:კანასის პროვინციის რაიონები
ახალსოფლის სამების ეკლესია
ახალსოფლის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტში, ახალსოფელში, ყვარელ-ლაგოდეხის სამანქანო გზის პირას, 15 მეტრში. ეკლესია დარბაზულია, აღმოსავლეთით აქვს შვერილი, სწორკუთხა საკურთხეველი, რომელიც დარბაზისგან განიერი მხრებითაა გამოყოფილი. ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვით კირის ხსნარზე. დანგრეულია - კედლები, შემორჩენილია 0,5-1 მეტრ სიმაღლეზე. შესასვლელი სამხრეთიდან და დასავლეთიდან ჰქონია. საკურთხეველი დარბაზის იატაკის მიმართ ერთი საფეხურით მაღალია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბუხალოვე (ჰადიაჩის რაიონი)
ბუხალოვე (Бухалове) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ჰადიაჩის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 172 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰადიაჩის რაიონის სოფლები
ყარაჯალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყარაჯალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლაკიერის სახლი
ლაკიერის სახლი (Дом Лакиера) — ორსართულიანი სახლი, არქიტექტურული ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველი ნახევარში, კლასიციზმის არქიტექტურულ სტილში შენობა გაფორმებულია ნეხევარ კოლონებით].
ალექსი კომნენოსი (ანდონიკე I-ის ვაჟი)
ალექსი კომნენოსი (Ἀλέξιος Κομνηνός; დ. 1170, ალეპო — 1199, კახეთი, საქართველოს სამეფო) — ბიზანტიელი იმპერატორის ანდრონიკე I-ისა და იერუსალიმის დედოფლის თეოდორა კომნენოსის უკანონო შვილი, მიიჩნევა კომნენოსთა დინასტიის ქართული შტოს — ანდრონიკაშვილების დამაარსებლად.
ლაკიერის სახლი
მისამართი: ტაგანროგი, ტურგენევის შესახვევი № 5.
ალექსი კომნენოსი (ანდონიკე I-ის ვაჟი)
ალექსი კომნენოსი საქართველოში
ბიზანტიელი იმპერატორის მანუელ I კომნენოსის ზეობის დროს (1143-1180 წწ.), მომავალი იმპერატორი ანდრონიკე ვაჟებთან ერთად ხშირად სტუმრობდა საქართველოს. აღსანიშნავია, რომ ანდრონიკე ენათესავებოდა ქართველ მეფეებს, კერძოდ კი დედამისი იყო დავით აღმაშენებლის ასული კატაჲ, რომელიც დაახლოებით XII საუკუნის 10-იან წლებში ბიზანტიელი იმპერატორის ალექსი I-ის უმცროსს ვაჟზე — ისააკ კომნენოსზე იქორწინა. შესაბამისად, ანდრონიკე I საქართველოს მეფის გიორგი III-ის მამიდაშვილი იყო. საქართველოს მეფემ თავის ნათესავს კახეთში სამფლობელოები აჩუქა. 1180 წლის შემდეგ ანდრონიკე ბრუნდება კონსტანტინეპოლში და 1183 წელს იმპერატორის ტახტს იკავებს, ხოლო მისი უკანანო შვილი ალექსი რჩება საქართველოში, კერძოდ კი მამის ქართულ სამფლობელოებში. კირილ თუმანოვი მიიჩნევს, რომ ქართველ დიდგვაროვანთა შორის არსებობდა ალექსისა და თამარის დაქორწინების სურვილი. აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ ანდრონიკეს უფროსი ვაჟი მანუელი უკვე დაქორწინებული იყო თამარის უმცროს დაზე რუსუდანზე.
კირილ თუმანოვი ასევე მიიჩნევს, რომ მას შემდეგ რაც ალექსი დამკვიდრდა კახეთში, მან საფუძველი ჩაუყარა ანდრონიკაშვილების საგვარეულოს — კომნენოსთა დინასტიის ქართულ შტოს. იმავე აზრის იყო იოანე ბატონიშვილი, ანდრონიკაშვილებზე ის წერდა:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1170 კატეგორია:გარდაცვლილი 1199 კატეგორია:კომნენოსები ა კატეგორია:ბიზანტიელები
ლაკიერის სახლი
ისტორია
1860-იან წლებში სახლმა გამოიცვალა მესაკუთრე, ახალი მფლობელი გახდა კოლეჯის მრჩეველი მარკ ვარვაცი. 1882 წელს სახლის მფლობელობა გადავიდა მისი მემკვიდრის ალექსანდრე პოპუდოვისა და ელენა ლაკიერის ხელში. ისინი სახლს ფლობდნენ 1920 წლამდე. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარებამდე ასევე მათ ხელში იყო ბერძნების ქუჩა № 42-ში მდებარე სახლი. ამ პერიოდისათვის ლაკიერის სახლი შეფასებული იყო 24 ათას რუბლად. ამავე სახლში ოთახი ჰქონდა ნაქირაები მადამ ფაის. სხვა წყაროებით „მოდური სახელოსნო“ შენობაში ფუნქციონირებდა 1892 წლიდან და იგი ეკუთვნოდა ი. ფივიჩს. 1992 წლიდან სახლი არქიტექტურული ძეგლია, იცავს კანონი. 2003 წლისთვის სახლში ფუნქციონირებს საბავშვიო ბაღი „Тополек“-ი.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ყვარლის მიწერილი სანადირო მეურნეობა
ყვარლის მიწერილი სანადირო მეურნეობა — მიწერილი სანადირო მეურნეობა საქართველოს სსრ ყვარლის რაიონში. რაიონის მონადირეთა საზოგადოებაზე მიწერილი იყო 45 000 ჰექტარი სანადირო სავარგული. სანადირო მეურნეობის ტერიტორია ძირითადად მთაგორიანი იყო. მისი საზღვრები იყო: აღმოსავლეთით — ლაგოდეხის რაიონი, დასავლეთით — თელავის რაიონი, ჩრდილოეთით — აზერბაიჯანის სსრ და სამხრეთით — თელავისა და გურჯაანის რაიონები. მდინარე ალაზნის მარცხენა სანაპიროზე მდებარე ველები თანდათან გადადის კავკასიონის სამხრეთ კალთებისაკენ ტყიან ზოლში, აქედან კი ალაზნისაკენ მიედინება პატარა მდინარეები და ქმნიან ვიწრო ხეობებს. ტყე წარმოდგენილი იყო ძირითადად ფოთლოვანი ჯიშებით. ალაზნის პირას კი აქა-იქ შემორჩენილი იყო ჭალის ტყის ტიპები.
მიუხედავად იმისა, რომ აქ წინათ ბევრი იყო კავკასიური ხოხობი, იმჟამად მათი რიცხვი მეტად მცირე იყო. მიწერილ მეურნეობაში მოიპოვებოდა ჯიხვი, არჩვი, შველი, კურდღელი, ხოხობი, კაკაბი, მაჩვი, ციყვი, კვერნა, დათვი, როჭო, შურთხი, მგელი, ტურა, მელა, გარეული კატა და სხვ., გადაფრენის დროს — მწყერი, ტყის ქათამი და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ მიწერილი სანადირო მეურნეობები
სანტუ-ანტონიუ-დუ-კაიუა
სანტუ-ანტონიუ-დუ-კაიუა (Santo Antônio do Caiuá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 440 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პარანავაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 727 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.45 კმ²-ზე. ფართობი 219 068 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
პალერმო (მრავალმნიშვნელოვანი)
პალერმო შეიძება აღნიშნავდეს:
ყაზიანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქაზიანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალექსანდრე II-ის ძეგლი (შახტი)
ალექსანდრე II-ის ძეგლი (Памятник Александру II) — ძეგლი როსტოვის ოლქის ქალაქ შახტიში. მდებარეობს შევჩენკოსა და პუშკინის ქუჩის გადაკვეთაზე.
ისტორია
იმპერატორ ალექსანდრე II-ის ძეგლი გაიხსნა 2015 წლის 29 აპრილს დონის სახელმწიფო ტექნოლოგიური ინსტიტუტის ფილიალის მომსახურების სფეროსა და მრეწველობის ინსტიტუტის შენობის წინ. ძეგლი ააშენეს შემოწირულობების საფუძველზე. ძეგლის გახსნის უფლება მისცეს რომანოვების დინასტიის წარმომადგენელს, ალექსანდრე III-ის შთამომავალს პავლე ედუარდის ძე კულიკოვსკ-რომანოვს და შახტის კაზაკების კადეტთა კორპუსის კადეტს კირილ პოვეჩეროვს.
აღწერა
იმპერატორი ალექსანდრე II გამოსახულია ფეხზე მდგომი სრული ტანით, მუნდირში და ორდენებით. მარცხენა ხელით ეყრდნობა კვარცხლბეკს.
კვარცხლბეკი დამზადებულია მუქი გრანიტისაგან, ხოლო ალექსანდრე II-ის გამოსახულება ბრინჯაოსაგან. ძეგლის სიმაღლეა - 5,7 მეტრი, საიდანაც 2,4 მეტრია იმპერატორის ფიგურა. ძეგლის წინა მხარე მიმართულია პუშკინის ქუჩის მხარეს.
ძეგლის წინა მხარეს წარწერაა „ალექსანდრე II. მეფე - განმათავისუფლებელი“. ძეგლი ააგეს ქალაქ შახტის ისტორიული საბჭოს ინიციატივით. ძეგლის მოქანდაკეა იური ალექსის ძე ლევოჩკინი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ძეგლები