cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
უილიამ გოლდინგი
1940 წელს ჩაეწერა საზღვაო ფლოტში. უილიამ გოლდინგმა 6 წელი ზღვაში გაატარა. ომის შემდეგ მუშაობდა მასწავლებლად. შემდეგ ხელმეორედ დაუბრუნდა თავის ძველ საქმიანობას და წერა დაიწყო. მწერლის ინტერესის სფეროებმა გავლენა მის ნაწარმოებებზეც მოახდინა. უკვე 40 წელს გადაცილებულმა დაწერა რომანი ბუზთა ბატონი (1954) — უამრავი სიმბოლიკით დატვირთული ერთგვარი ლიტერატურული პაროდია, „რობინზონიადას“ ერთ-ერთი ვარიანტი, რომელშიც ველური კუნძულის ერთადერთი ცივილიზებული წარმომადგენლები ბავშვები არიან. ამ რომანით მწერალმა არაერთი სტერეოტიპი დაანგრია და უკაცრიელ კუნძულზე მოხვედრილი სკოლის მოსწავლეების მაგალითზე შეულამაზებლად ასახა ადამიანის ქვეცნობიერში ცივილიზებულობის მიღმა მიმალული ურჩხული. 1963 წელს ნაწარმოების მიხედვით ფილმიც გადაიღეს.
უილიამ გოლდინგი 1993 წლის 19 ივნისს გარდაიცვალა. 2008 წელს ჟურნალმა „ტაიმმა“ მას 50 საუკეთესო თანამედროვე ბრიტანელ ავტორთა სიაში მესამე ადგილი მიაკუთვნა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1911 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:ბუკერის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ბრიტანეთიდან კატეგორია:ინგლისელი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის ბრიტანელი დრამატურგები კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:ინგლისელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ინგლისელი ისტორიული რომანისტები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ფრანსუა ვიეტი
ფრანსუა ვიეტი (ნამდვილი სახელი — ფრანცისკუს ვიეტა,, დ. 1540 — გ. 23 თებერვალი ან 13 დეკემბერი, 1603) — ფრანგი მათემატიკოსი, ცნობილი ალგებრაში შეტანილი მნიშვნელოვანი წვლილით. აგრეთვე იურისტი.
დაიბადა ფონტენე-ლე-კონტში (პუატუ). სწავლობდა ადგილობრივ მონასტერში, მოგვიანებით კი — პუატრეს უნივერსიტეტში, სადაც 1560 წელს ბაკალავრის ხარისხი მიიღო. ცხრამეტი წლისა მუშაობდა ადვოკატად. მის სიცოცხლეში რამდენიმე ნაშრომი გამოქვეყნდა, რამაც დიდი წვრილი შეიტანა მათემატიკის განვითარებაში. მისი ნაშრომები გამოიცა მისი სიკვდილის შემდეგ, 1646 წელს, ლეიდენში.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მათემატიკოსები
ჯონ პეროტი
ჯონ პეროტი (John Parrott; დ., ლივერპული, ინგლისი) — ინგლისელი ყოფილი პროფესიონალი სნუკერისტი. 1991 წლის სნუკერის მსოფლიო ჩემპიონატი-ისა და სხვა 8 რეიტინგული ტურნირის გამარჯვებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები სნუკერში კატეგორია:ინგლისელი სნუკერისტები კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრები კატეგორია:სნუკერისტები 100-ზე მეტი სენჩერი-ბრეიკით კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:დაბადებული 11 მაისი
მოსკოვის დიდმოწამე ირინეს ტაძარი (პოკროვსკოე)
მოსკოვის დიდმოწამე ირინეს ტაძარი (Храм Великомученицы Ирины) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVIII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ბასმანის რაიონში. ფრიდრიხ ენგელსის ქუჩა № 38-ში. აქვს საპატრიარქო მეტოქის სტატუსი.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
დიდმოწამე ირინეს ტაძარი პოკროვსკოეში განლაგებულია მდინარე იაუზის ნაპირზე მდებარე ბორცვზე. XVII საუკუნეში სფელი პოკროვსკოე მიეკუთვნებოდა ე. წ. „სასახლის სოფლების“ რიგს. მისი მაცხოვრებლები იღებდნენ შეკვეთებს და დაკავშირებულნი იყვნენ კრემლის სასახლესთან. სოფელმა თავისი სახელწოდება მიიღო ღვთისმშობლის კვართის (Покров) მიხედვით, რომელსაც საფუძველი ჩაუყარა რომანოვების დინასტიის პირველმა მეფემ მიხეილ თევდორეს ძემ.
1635 წელს სოფელ პოკროვსკოეს წმინდა ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარში აკურთხეს დიდმოწამე ირინეს სახელობის ეგვტერი, მეფი ასულის, ირინა მიხეილის ასულის დაბადების აღსანიშნავად. 1763 წელს ტაძარი დაიწვა ხანძრის შედეგად. მრევლმა ახალი ეკლესიის აშენების უფლება მიიღო. 1790-1800 წლებში ხის ეკლესიასთან ერთად ააგეს დიდი ქვის ტაძარი, რომლის მთავარი საკურთხეველიც სამების სახელზე იყო ნაკურთხი, ხოლო ეგვტერები დიდმოწამეების ირინასა და ეკატერინეს სახელზე. მიუხედავად მთავარი საკურთხევლისა ეკლესიას მოსახლეობა დიდმოწამე ირინეს ტაძარს ეძახდა, ასევე აღნიშნული სახელი მიიღო ქუჩამ, რომელზეც მდებარეობდა ტაძარი.
1890-იან წლებში ეკლესია გადააკეთეს (არქიტექტორი პ. ზარუდნი).
1927 წელს საბჭოთა ხელისუფლებამ ეკლესია დახურა. ტაძრის წინამძღვარი რეპრესიების მსხვერპლი გახდა. ეკლესიის შენობა ხელიდან ხელში გადადიოდა. სხვადასხვა დროს შენობაში განთავსებული იყო: ვოროშილოვის მსროლელთა ტირი, ქარხანა, სასურსათო ბაზა.
1992 წელს დიდმოწამე ირინეს სახელობის ტაძარი დაუბრუნეს რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. მასში პარალელურად მიმდინარეობდა ღვთისმსახურებაც და სარემონტო სამუშაოებიც.
2013 წლის 10 ოქტომბერს ტაძარში მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქის, კირილეს კურთხევით გაიხსნა საპატრიარქო მეტოქი. ამავე დღიდან ტაძრის წინამძღვარია მთავარეპისკოპოსი დიმიტრი (დროზდოვი).
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ჰუბლი
ლიტერატურა
კატეგორია:კარნატაკის ქალაქები
ბურდიანის მთავარანგელოზის ეკლესია
ბურდიანის მთავარანგელოზის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ბურდიანის ზემოთ (ჩრდილო დასავლეთით), სამიოდე კილომეტრზე, ტყეში. თარიღდება, სავარაუდოდ გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ძეგლი მცირე ზომის, დარბაზული ეკლესიაა (5X3,65 მეტრზე), ნახევარწრიული აფსიდით და ერთადერთი შესასვლელით დასავლეთიდან, რომელიც გარედან თაღითაა დასრულებული, შიგნით კი თარაზული გადახურვა აქვს.
ეკლესიის კედლების დიდი ნაწილი ნაგებია წვრილი რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. წყობაში, ალაგ-ალაგ, ჩართულია მოზრდილი ზომის, ქვიშაქვის სრულიად დაუმუშავებელი ქვები. გარეთა კუთხეები კი მეტნაკლებად დამუშავებული ქვიშაქვის ლოდებითაა გამოყვანილი.
მოგვიანებით ეკლესია მნიშვნელოვნად შეუკეთებიათ, რომლის დროსაც გარეთა კედლების საპირე წყობის დიდი ნაწილი აღუდგენიათ. XX საუკუნის II ნახევარში ადგილობრივი მოსახლების მიერ ჩატარებული რემონტის დროს, შიგნით, კედლების დიდი ნაწილი ცემენტის და ქვიშის ხსნარით შეულესავთ და შენობა ღარისებრი კრამიტით დაუბურავთ, რომელიც ხის მსხვილ ტოტებზეა დაწყობილი.
მიქაელ აბდულაევი
მიქაელ ჰუსეინ-ოღლუ აბდულაევი (Abdullayev Mikayıl Hüseyn oğlu; დ. 19 დეკემბერი, 1921, ბაქო — გ. 21/22 აგვისტო, 2002) — აზერბაიჯანელი ფერმწერი და გრაფიკოსი. სსრკ სახელმწიფო მხატვარი (1963), სსრკ სამხატვრო აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1958). სსკპ წევრი 1954 წლიდან.
ბურდიანის მთავარანგელოზის ეკლესია
ეკლესიის ინტერიერი განათებულია აფსიდში გაჭრილი ერთადერთი სარკმლით. იგი გარეთკენ შევიწროვებულია. აქვს თარაზული გადახურვა და შიგნითკენ მკვეთრად დახრილი ძირი. სარკმლის გარეთა ღიობი გამოკვეთილია შირიმის ერთ ქვაში, რომლთაც წყობაში თავდაყირა ჩასმული ( დიდი ალბათობით - შეკვეთების დროს), რის გამოც სარკმელს ძირი მომრგვალებული აქვს, ზემოდან კი თხელი, რიყის ქვა ხურავს. აფსიდის სამხრეთ გვერდში მცირე ზომის ოთხკუთხა ნიშაა. ერთი მსგავსი, მაგრამ ოდნავ მომცრო ნიშა, რომელიც აშკარად გვიანდელია, დარბაზის ჩრდილოეთ კედლეშიცაა. აფსიდი გადახურულია ოდნავ დადაბლებული პროპორციების კონქით, რომლის თაღის მოხაზულობა სრულ ნახევარ წრეზე ოდნავ ნაკლებია. მსგავსი ფორმა ჰქონდა კამარასაც (მნიშვნელოვანი ნაწილი აკლია). ინტერიერი შელესილი და შეთეთრებული ყოფილა.
მიქაელ აბდულაევი
ბიოგრაფია
1949 წელს დაამთავრა აზერბაიჯანის სამხატვრო სასწავლებელი და მოსკოვის ვ. სურიკოვის სახელობის სამხატვრო ინსტიტუტი. ცნობილია როგორც ყოფითი ჟანრის, პეიზაჟისა და პორტრეტის ოსტატი. მთავარი ნამუშევრები: „საღამო“ (1947), „მინგეჩაურის ჩირაღდნები“ (1948), „ბედნიერების მშენებლები“ (1951), ტრიპტიქი „აზერბაიჯანის მინდვრებზე“ (1963-1965), „ინდური სერია“ (1957-1960), ნახატების სერია „მდინარე არაქსის გაღმა“ (1950) და სხვა.
ბურდიანის მთავარანგელოზის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მიქაელ აბდულაევი
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფერმწერები კატეგორია:აზერბაიჯანელი გრაფიკოსები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
The Drugs Don't Work
2011 წელს, NME-მ „უკანასკნელი 15 წლის საუკეთესო 150 სიმღერის“ სიაში 78-ე ადგილი მიანიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:The Verve-ის სიმღერები კატეგორია:1997 წლის სინგლები კატეგორია:1997 წლის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები ნარკოტიკებზე
ჯოზეფ ჩემბერლენი
ჯოზეფ ჩემბერლენი (Joseph Chamberlain; დ. 8 ივლისი, 1836, ლონდონი, გაერთიანებული სამეფო — გ. 2 ივლისი, 1914, ბირმინგემი, გაერთიანებული სამეფო) — ბრიტანელი მეწარმე, ვიქტორიას დროინდელი ინგლისის ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი პოლიტიკოსი და მინისტრთა კაბინეტის ერთადერთი წევრი, რომელსაც არ ჰქონდა მიღებული უმაღლესი განათლება. ბურების მეორე ომის ერთ-ერთი სულისჩამდგმელი. იყო ნევილ და ოსტინ ჩემბერლენების მამა. ამ დროისთვის მის სახელს ატარებს ბირმინგემის ცენტრალური მოედანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1836 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1914 კატეგორია:ინგლისელი პოლიტიკოსები
იტაკიტინგა
იტაკიტინგა (Itaquitinga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 88 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-სეტენტრიუნალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 692 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 96.43 კმ²-ზე. ფართობი 162 735 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
მანავის ეკლესია
მანავის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ მანავში, სოფლის ჩრდილოეთით, ოთხიოდე კილომეტრის მანძილზე, ნასოფლარ თარაქის სამხრეთ-აღმოსავლეთ განაპირას, სწორ ადგილზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია მოზრდილი ზომის რიყის ქვითა და ქვიშაქვის ნატეხი ქვით, ალაგ-ალაგ გამოყენებულია შირიმიც. ძლიერ დაზიანებულია: შენობას გადახურვა და კედლების ზედა ნაწილები დანგრეული აქვს. შემორჩენილი კედლებიდან ყველაზე დიდ სიმაღლეზე ჩრდილოეთ კედელი დგას.
აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე გაჭრილია განიერი, გარეთკენ შევიწროვებული სარკმელი. აფსიდის ორივე გვერდში თაღოვანი ნიშაა, რომლებიც იატაკის დონიდან იწება. ორივე ნიშის გვერდით თითო პატარა, სწორკუთხა ნიშაცაა. დარბაზის გრძივი კედლები პილასტრების გარეშეა. გარედან ეკლესიის შემორჩენილი კედლები სადაა. სამხრეთ ფასადის წყობაში ჩატანებულია შირიმის საკმაოდ დიდი, სრულიად დაუმუშავებელი ქვა.
უფლისწული და მათხოვარი
უფლისწული და მათხოვარი (The Prince and the Pauper) — ამერიკელი მწერლის, მარკ ტვენის ერთ-ერთი ყველაზე გავრცელებული ისტორიული ჟანრის რომანი. გამოიცა 1881 წელს. რომანი მოგვითხრობს მე-16 საუკუნის ინგლისში მიმდინარე მოვლენებს.
სიუჟეტი
სიუჟეტი იწყება 1537 წელს, ინგლისის მეფის, ჰენრი VIII-ის ვაჟის, ედუარდისა და მაწანწალა თომასის დაბადებით. ორივე მათგანი ზუსტად ერთ წელს, ზუსტად ერთ დღეს დაიბადა, მაგრამ მათი დაბადებით გამოწვეული სიხარული რადიკალურად განსხვავდება ერთმანეთისაგან. შემდგომში, მარკ ტვენი გვესაუბრენა მათ შორის არსებული არაჩვეულებრივი მსგავსების შესახებ.
თომი მუდმივად ოცნებობს, რომ იყოს მეფე. 1547 წელს, ის შემთხვევით მოხვდება მეფის სასახლესთან, სადაც მას კარისკაცი აგდებს, მაგრამ პრინცი ედუარდი იცავს მას და შეჰყავს თავის ოთახში. თომი უამბობს პრინცს თავისი ცხოვრების შესახებ. ედუარდს გაუჩნდება სურვილი, რომ ჩაიცვას თომის ტანსაცმელი და ქუჩაში გავიდეს. როცა ისინი ტანსაცმელებს გაცვლიან, აღმოაჩენენ არაჩვეულებრივ მსგავსებას მათ შორის. ედუარდი გამოდის სასახლიდან, სადაც კარისკაცი მას აგდებულად ექცევა, რადგან ჰგონია რომ ის მაწანწალა თომია.
ამასობაში, თომი რადიკალურად იცვლება. ის ნანობს თავის გადაწყვეტილებას და იწყებს მტკიცებას, რომ არ არის უფლისწული. სასახლეში მაცხოვრებლებს კი არ სჯერათ მისი, რადგან ის არაფრით განსხვავდება უფლისწულისაგან. მათ ის დაავადებული ჰგონიათ. ჰენრი VIII იღუპება და ტახტი თომს რჩება. ხოლო ნამდვილი უფლისწული თომის მამამ სახლში წაიყვანა, არ მოუსმინა რა მის მტკიცებას, რომ უფლისწულია.
იწყება თომისთვის აუტანელი ცხოვრება. მან არ იცის სასახლეში მოქცევის წესები, არ იცის როგორ უნდა მიირთვას საჭმელი და ა.შ. ეს ყველაფერი ყველაში ეჭვს აჩენს, მაგრამ ვერავინ იჯერებს, რომ შესაძლოა, ვინმე ასე ჰგავდეს ნამდვილ მომავალ მეფეს.
1547 წლის 20 თებერვალს მეფის კორონაციაა დაგეგმილი. ამ დღეს, თომი განსაკუთრებულად განერვიულებია და ნატრობს, რომ ედუარდი დაბრუნდეს და დაიკავოს მისი კუთვნილი ტახტი. ასეც მოხდება: ედუარდი ზუსტად კორონაციის დღეს დაარწმუნებს სამეფო კარს, რომ ის არის ნამდვილი მეფე და თავის ადგილს დაიბრუნებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1881 წლის რომანები კატეგორია:მარკ ტვენის ნაწარმოებები
ქრისტეფორე ჯიოევი
ქრისტეფორე (ფორა) ჯიოევი (დ. 1873, ჯავა — გ. 1935) — ოსი საზოგადო და სასულიერო მოღვაწე, ოსური საგამომცემლო საქმიანობის ხელმძღვანელი.
ბიოგრაფია
ქრისტეფორე (ფორა) ჯიოევი დაიბადა 1873 წელს სოფელ ჯავაში. მამამისი, ზურაბ ჯიოევი, ღარიბი ოჯახიდან იყო. მიუხედავად იმისა, რომ მის ოჯახს არ ჰქონდა არანაირი შესაძლებლობა, იგი მაინც წაიყვანეს თბილისში სასწავლებლად. ქრისტეფორემ წარჩინებით დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია და სურდა სწავლა გაეგრძელებინა მოსკოვის სასულიერო აკადემიაში. დედის კატეგორიული მოთხოვნით, რადგან ის ოჯახის ერთადერთი შვილი იყო, ჩაიყვანეს მშობლიურ სოფელში, მორგოში (ჯავის რაიონი) და გახდა სასულიერო პირი. მოგვიანებით მან ორკლასიანი სკოლა-პანსიონი გახსნა სოფელ ჯავაში. მალე იგი ამ სოფელშივე დაქორწინდა ქეთევან კოკოევზე. ზურაბსა და ქეთევანს შეეძინათ ათი შვილი, მათ შორის იყო ქრისტეფორე. ზურაბ ჯიოევი გარდაიცვალა 1910 წელს. იგი დაკრძალულია თბილისში, კუკიის სასაფლაოზე.
ქრისტეფორე ჯიოევი 1880 წელს შეიყვანეს სოფელ ჯავის დაწყებით სკოლაში. მისი დამთავრების შედეგ კი ჩაიყვანეს თბილისში და მიაბარეს თბილისის სასულიერო სემინარიაში, რომელიც დაამთავრა 1894 წელს ისეთივე წარმატებით, როგორც თავის დროზე - მამამისმა. ფორა ჯიოევმა სწავლა განაგრძო კიევის სასულიერო აკადემიაში, რომელიც დაამთავრა 1897 წელს. იმავე წელს გაგზავნეს ერევანში, ვაჟთა გიმნაზიაში ღვთისმეტყველების მასწავლებლად. მოგვიანებით, 1899 წელს, ქრისტეფორე ჯიოევი საცხოვრებლად გადადის თბილისში და ვაჟთა პირველ გიმნაზიაში ასწავლის საღვთო სჯულს. პარალელურად იგი სიონის ტაძარში მოღვაწეობს და ასრულებს ღვთისმსახურებას რუსულ ენაზე.
1907 წელს თბილისში მისი თაოსნობით გამოიცა ოსური გაზეთი „ახალი ცხოვრება“ („Ног Цард“); მან დიდი წვლილი შეიტანა ოსური ჟურნალის „თავთავის“ („Фсир“) დაარსებაში (რედაქტორი არსენ ქოცოითი), რომელიც გამოიცა თბილისში 1910 წელს; იგი იყო ერთ-ერთი თაოსანი ჟურნალ „მზის სხივისა“ („Хуры Тин“), რომელიც გამოიცა პეტერბურგში 1912 წელს;
ფორა ჯიოევი გარდაიცვალა 1935 წელს. დაკრძალულია კუკიის სასაფლაოზე საგვარეულო ძვალთშესალაგში. მის გვერდით არიან დაკრძალულნი მისი მეუღლე და სხვა ახლობლები.
ქრისტეფორე ჯიოევი და ნიკოლოზ II
ფორა ჯიოევის მოღვაწეობას დაემთხვა ისტორიული ფაქტი. 1913 წელს, რომანოვების დინასტიის 300 წლისთავზე ნიკოლოზ II-მ გადაწყვიტა მთელს იმპერიაში ემოგზაურა. ჩავიდა თბილისშიც. სადღესასწაულო ღვთისმსახურებას უძღვებოდა ფორა ჯიოევი. ღვთისმსახურებისათვის საგანგებოდ შეარჩიეს ღვთისმსახური, რომელიც გამორჩეული იყო როგორც საღად მოაზროვნე, რუსული ენის საუკეთესო მცოდნე, სასიამოვნო გარეგნობისა და ლამაზი ხმის ტემბრით მქონე. ღვთისმსახურების ცერემონიის შემდეგ აღფრთოვანებული ნიკოლოზ II ქრისტეფორეს ხელზე ეამბორა მადლობის ნიშნად.
1912 წელს ფორა ჯიოევმა ცხინვალში დააარსა პედაგოგიური სასწავლებელი, რომელსაც წლების განმავლობაში ხელმძღვანელობდა. საბჭოთა ხელისუფლების დროს საკმაოდ რთული იყო სასულიერო პირთა ყოფა-ცხოვრება. ამ პერიოდში ფორა ეწეოდა კულტურულ-საგანმანათლებლო საქმიანობას. იგი იყო სამხრეთ ოსეთის სამხარეო მუზეუმის დამფუძნებელი და პირველი დირექტორი, რომელსაც სიცოცხლის ბოლომდე განაგებდა.
ცენზორ-რედაქტორი
ფორა ჯიოევი იყო მთავლიტის (მთავარი ლიტერატურული სამმართველოს, Главлит) თანამშრომელი და ყველა პუბლიკაცია თუ გამოცემა, აუცილებლად მის ხელში გადიოდა. ასევე მისი რეცენზირების გარეშე არ დაიდგმებოდა არცერთი სპექტაკლი ოსურ ენაზე. უაღრესად საინტერესოა მისი მოღვაწეობის ეს პერიოდი. ფორა იყო ოსური საგამომცემლო საზოგადოების ხელმძღვანელი. სწორედ მისი თაოსნობით დაიდგა მრავალი პიესა. ამ საზოგადოების შემდეგი ხელმძღვანელი ინალ სობიევი აღნიშნავს: ასევე აღინიშნებოდა, რომ ოსურ ჟურნალ „თავთავში“ ბევრი კრიტიკა იყო გამოთქმული მთავრობის საწინააღმდეგოდ, თუმცა ფორა ჯიოევის, მთავლიტის თანამშრომლის მცდელობით, ამ ჟურნალს დაბრკოლება არ შეხვედრია. მნიშვნელოვანია, რომ ოს ავტორთა მრავალი ნაწარმოები, რომელიც დღეისთვის ითვლება ოსური სულიერი კულტურის შედევრად, სწორედ ფორა ჯიოევის წყალობით გადარჩა.
ფორა ჯიოევმა საგანგებო წვლილი შეიტანა კოსტა ხეთაგუროვის კრებულის „ოსური ლირის“ („Ирон Фандыр“) გამოცემის საქმეში. მან კარგად შეაფასა კოსტას ლექსების მნიშვნელობა ოსური ლიტერატურის ისტორიისათვის და იზრუნა, ისე გამოეცათ, რომ არ შეცვლილიყო ავტორისეული ვარიანტები. მან რაპორტში აღნიშნა:
ოჯახი
ფორა ჯიოევმა თბილისში იქორწინა სოფიო ვარდიაშვილზე (ცნობილი ქართველი მომღერლის — ვარო ვარდიაშვილის ბიძაშვილი). სოფიოც ღვთისმსახურის ოჯახიდან იყო. მამამისი, ბიძამისი და ძმა ღვთისმსახურები იყვნენ.
ფორა და სოფიაც მრავალშვილიანები იყვნენ. მათ შეეძინათ ოთხი ვაჟი და ხუთი გოგონა. მათმა შვილებმა დიდი წვლილი შეიტანეს ქართული და ოსური კულტურის ისტორიაში. მათი ვაჟი, გიორგი ჯიოევი, იყო ოპერის ცნობილი ბარიტონი, დაამთავრა ლენინგრადის კონსერვატორია. იგი იყო ჩერმენის პარტიის პირველი შემსრულებელი ვიქტორ დოლიძის ოპერა „ჩერმენში“. გიორგი ჯიოევი დაიღუპა მეორე მსოფლიო ომში. ომში დაიღუპა აგრეთვე გიორგი ჯიოევის უმცროსი ძმა, ფრუნზეს სახელობის აკადემიის პროფესორი — დიმიტრი ჯიოევი. ფორესა და სოფიოს ქალიშვილმა — ვერა ჯიოევმა დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია. ლინგვისტი იყო მათი ქალიშვილი ნადეჟდა, რომელიც თარგმნიდა ოსურიდან რუსულ ენაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1873 კატეგორია:გარდაცვლილი 1935 კატეგორია:ოსი სასულიერო პირები კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოში დაბადებული ოსები
ბრიტანული აკადემიის თამაშების დაჯილდოება
ბრიტანული აკადემიის თამაშების დაჯილდოება (British Academy Games Awards), ასევე ცნობილია, როგორც BAFTA Games Awards — ყოველწლიური ბრიტანული ვიდეო თამაშების დაჯილდოება, რომელსაც წარადგენს ორგანიზაცია BAFTA და აჯილდოებს საუკეთესო ნამუშევრებს ვიდეო თამაშების ინდუსტრიაში. პირველად ჩატარდა 2004 წელს, როდესაც ის გამოეყო BAFTA Interactive Entertainment Awards და იქცა დამოუკიდებელ დაჯილდოების ცერემონიად.
2004 წლიდან, საერთო ჯამში ცერემონია ჩატარდა 14-ჯერ. ყველაზე ბოლოს ჩატარდა 14-ე დაჯილდოება, რომელიც გაიმართა 2018 წლის 12 აპრილს, Tobacco Dock-ში, ლონდონი.
2002–03
2002–03-ის ცერემონია ჩატარდა 2004 წლის თებერვალში.
2005–06
2005–06 ცერემონია ჩატარდა ლონდონის საკონცერტო დარბაზ Roundhouse-ში, 2006 წლის 5 ოქტომბერს და უმასპინძლა ვერნონ კეიმ.
2006–07
2006–07-ის ცერემონია ჩატარდა 2007 წლის 23 ოქტომბერს და უმასპინძლა ვიკ რივზმა.
2007–08
2007–08-ის ცერემონია ჩატარდა London Hilton-ში, 2009 წლის მარტს და უმასპინძლა დარა'ო ბრაინმა.
2009
2009-ის ცერემონია ჩატარდა London Hilton-ში, 2010 წლის 19 მარტს 19 და უმასპინძლა 2010 დარა'ო ბრაინმა.
2010
2010-ის ცერემონია ჩატარდა London Hilton-ში, 2011 წლის 16 მარტს და უმასპინძლა დარა'ო ბრაიანმა.
2012
2012-ის ცერემონია ჩატარდა London Hilton-ში, 2013 წლის 5 მარტს და უმასპინძლა დარა ო ბრაიანმა.
2013
2013-ის ცერემონია ჩატარდა Tobacco Dock-ში, 2014 წლის 12 მარტს, 2014 და უმასპინძლა დარა'ო ბრაიანმა.
2015
2015-ის ცერემონია ჩატარდა Tobacco Dock-ში, 2016 წლის 16 მარტს 7 და უმასპინძლა დარა'ო ბრაიანმა.
2016
2016-ის ცერემონია ჩატარდა Tobacco Dock-ში, 2017 წლის 6 აპრილს და უმასპინძლა დენი უოლესმა.
2017
2017-ის ცერემონია ჩაატარდა Tobacco Dock-ში 2018 წლის 12 აპრილს და უმასპინძალ დარა'ო ბრაინმა.
ერნესტ დელი
ერნესტ დელი (Ernest Del; დ. 16 იანვარი, 1952, სანტა-მონიკა) — ამერიკელი ადვოკატი და კომპანია ZeniMax-ის უფროსი მრჩეველი 2017 წლიდან. ის ასევე მსახურობდა ამავე კომპანიის პრეზიდენტად 1999 წლიდან 2017 წლამდე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:ამერიკელი ადვოკატები კატეგორია:ZeniMax Media
მანავის დედა ღვთისმშობლის ეკლესია
ტერმინი მანავის დედა ღვთისმშობლის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს:
კათარინა საქსენ-ლაუენბურგელი
კათარინა საქსენ-ლაუენბურგელი (Katharina von Sachsen-Lauenburg, Katarina av Sachsen-Lauenburg; დ. 24 სექტემბერი, 1513 — გ. 23 სექტემბერი, 1535) — შვედეთის დედოფალი 1531-1535 წლებში როგორც მეფე გუსტავ I-ის პირველი მეუღლე. ვაზას დინასტიის პირველი კონსორტი და მეფე ერიკ XIV-ის დედა.
ბიოგრაფია
კათარინა დაიბადა 1513 წლის 24 დეკემბერს რაცებურგში, ჩრდილოეთ გერმანიაში. იგი იყო საქსენ-ლაუენბურგის ჰერცოგ მაგნუს I-ისა და მისი მეუღლის, კათარინა ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელის შუათანა ქალიშვილი. აღსანიშნავია, რომ მისი უფროსი და — დოროთეა, შემდგომში დანიისა და ნორვეგიის დედოფალი გახდა. მას შემდეგ, რაც 1523 წელს შვედეთი კალმარის უნიიდან გავიდა, მისმა მეფე გუსტავ I-მა ცოლის შერთვა განიზრახა, რათა ვაზას დინასტია გაეგრძელებინა. მან თავდაპირველად თვალი კათარინას დას, დოროთეას დაადგა, რომელიც მალევე დანიაში გაათხოვეს. ამის გამო, კათარინასთან ერთად გუსტავის საცოლეებად მოიაზრებოდნენ სოფია მეკლენბურგელი, ანა პომერანიელი (რომელიც ცუდი მანერების გამო დაიწუნეს) და იადვიგა პოლონელი (რომელიც კათოლიკე იყო და რეფორმატორ მეფეზე დაქორწინებაზე უარი თქვა), რის გამოც, საბოლოო არჩევანი სწორედ კათარინაზე შეჩერდა.
მიუხედავად იმისა, რომ საქსენ-ლაუენბურგის საჰერცოგო ღარიბი იყო და იგი მზითევში დიდ ვერაფერს წაიღებდა, მას მაინც ჰქონდა თავისი უპირატესობები. პირველ რიგში, მათ ნათესაური კავშირი ჰქონდათ მრავალ გერმანელ მთავართან, რითაც შვედეთი დიდად იხეირებდა. ამას ემატებოდა ისიც, რომ კათარინას და დანიის დედოფალი იყო, რაც იმის შანსს იძლეოდა, რომ შვედეთ-დანიის არეული ურთიერთობა როგორმე დალაგდებოდა. ამის გამო, 1528 წლიდან საქორწინო მოლაპარაკებები ახალ ფაზაში შევიდა, მაგრამ ქორწილი რამდენიმე წლით გადაიდო. ამის მიზეზი შვედეთში მიმდინარე აჯანყებები იყო, რის გამოც მაგნუს I-მა გადაიფიქრა ქალიშვილის მითხოვება მეფეზე, რომლის მმართველობაც არასტაბილური იყო.
1531 წელს კათარინამ რამდენიმე ხომალდითა და სეფექალით დატოვა სამშობლო და შვედეთისკენ გაემგზავრა. შვედეთში მას თავისი მომავალი მული, პრინცესა მარგარეტა ვაზა დახვდა, რომელმაც გაარკვია ადგილობრივ წეს-ჩვეულებებში და მხოლოდ ამის შემდეგ წარუდგინა იგი ძმას. 1531 წლის 24 სექტემბერს, კათარინას მე-18 დაბადების დღეზე, სტოკჰოლმში შედგა მათი ქორწილი, რითაც იგი შვედეთის დედოფალი გახდა.
კათარინას პიროვნებასა და დედოფლობაზე ცოტა რამაა ცნობილი, ვინაიდან იგი სრულიად აპოლიტიკური ადამიანი იყო, რის გამოც არც ძალაუფლება ჰქონია. რამდენადაც ცნობილია, სიცოცხლეში იგი ძალიან ახლოს იყო გუსტავის მეორე ცოლთან, მარგარეტა ლეიონჰაფვუდთან, რომელიც მისი შვედი სეფექალებიდან ერთ-ერთი იყო. შვედურ წყაროებში დედოფალი კათარინა აღწერილია როგორც ცივი, კაპრიზული, მელანქოლიური და უკმაყოფილო ხასიათის მქონე ქალი, რომელიც ახალ ქვეყანაში თავს უბედურად გრძნობდა და გამუდმებით შფოთავდა. 1533 წლის 13 დეკემბერს მან თავისი პირველი და უკანასკნელი შვილი, შვედეთის მომავალი მეფე ერიკ XIV გააჩინა, რითაც კათარინამ თავისი, როგორც დედოფლის უმთავრესი მოვალეობა შეასრულა.
1535 წლის სექტემბერში, მისი დაბადების დღისთვის შვედეთის სამეფო კარს ეწვივნენ კათარინას და, დედოფალი დოროთეა საქსენ-ლაუენბურგელი და მისი ქმარი, დანიისა და ნორვეგიის მეფე კრისტიან III. მათ პატივსაცემად გამართულ ბალზე, 1535 წლის 23 სექტემბერს, 22-ე დაბადების დღემდე სულ ერთი დღით ადრე, კრისტიანთან ცეკვის დროს ორსული კათარინა წაიქცა და მძიმედ დაშავდა. საშინელი გართულებების გამო, დედოფალი იმავე დღეს, საკუთარ საწოლში სისხლისგან დაიცალა და გარდაიცვალა.
მისი ტრაგიკული გარდაცვალებიდან სულ ერთ წელიწადში, 1536 წლის 1 ოქტომბერს გუსტავი მეორედ დაქორწინდა მარგარეტა ლეიონჰაფვუდზე, რომელიც შვედებისათვის იდეალური დედოფლის განსახიერებას წარმოადგენდა. ბევრი მკვლევარი ამტკიცებს, რომ სწორედ მასთან შედარებისას ჩამოყალიბდა ისტორიაში კათარინას აბსოლუტურად ნეგატიური პიროვნება და რომ იგი არ იყო ისეთი, როგორადაც მემატიანეები აღწერენ.
ჩეჩნეთის ველური ბუნება
მინი|317x317პქ|ტბა კეზენოიამი ჩეჩნეთის ველური ბუნება — ფლორისა და ფაუნის მთელი რიგი, რომელიც გვხვდება ჩეჩნეთის რესპუბლიკაში, რუსეთში.
ჩეჩნეთის ველური ბუნება აისახება მისი სხვადასხვა ტოპოგრაფიული და კლიმატური პირობებით, სამხრეთით - დიდი კავკასიონით, დასავლეთით და აღმოსავლეთით მდინარეების თერეგსა და სუნზას ხეობებით, ხოლო სტეპებით ჩრდილოეთში. ჩეჩნეთში კეზენოიამის ტბა დაღესტნის საზღვართან ახლოს მდებარეობს სადაც, ბინადრობენ პლანქტონებიც. სალმო ეზენამი, კალმახის იშვიათი სახეობა, რომელიც ახლა კრიტიკულად გადაშენების პირას იმყოფება ევროპული კვანძის (Squalius cephalus) შემოჭრის გამო, მხოლოდ ამ ტბის მკვიდრია და ამიტომ კეზენოიამის ტბის ენდემია.
ჩეჩნეთის დაახლოებით ოცი პროცენტი დაფარულია წიფლის, არყის, რცხილისა და მუხის ტყეებით. ჩრდილოეთით მდებარეობს უდაბნო და ნახევარ- უდაბნო. თერგის მარცხენა სანაპიროზე გაშენებულია  გარეული ხილი, კენკროვანი ბუჩქები, სამკურნალო მცენარეები და სოკოები. ფოთლოვანი ტყეები გავრცელებულია 1800-დან 2000 მეტრის სიმაღლეზე (5,900 -6,600 ფუტი), ხოლო სუბალპური და ალპური მდელოები უფრო მაღალ სიმაღლეებზე. თერგ – კუმას დაბლობში დაახლოებით 50 სახეობის ძუძუმწოვარი და 150 ტიპის ფრინველი ბინადრობს.
გეოგრაფია
ჩეჩნეთის რელიეფი აშკარად გამოირჩევა ოთხი ზონით - ჩრდილოეთის დაბლობებით, ტერეკ ზანზუას ქედებით, ჩეჩნეთის დაბლობებით და კავკასიის მთებით.
ძირითადი მდინარეები, რომლებიც ქვეყანაში გაედინაება არის: თერგი, სუნჟა, არგუნი და ასა, რომლებიც მყინვარებში წარმოიქმნებიან. მდინარეები თერგი და სუნჟა გაედინება ქვეყნის მასშტაბით დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ და ქმნის ფართო ხეობებს, რომლებიც ქმნიან ქვეყნის წინა რეგიონს.
ყველაზე მაღალი მთა არის ტებულოსმთა, რომლის სიმაღლეა 14,741 ფუტი (4,493 მეტრი). ნოღაის სტეპის ტალღოვანი ვაკეები ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს. მინი|328x328პქ|სალმო ეზენამი
დაცული ტერიტორიები
სხვა ნაკრძალებში შედის ურუს-მარტანის, შალისა და არგუნის ნაკრძალები.
ფლორა
მარცხნივ|მინი|275x275პქ|მდინარე თერგი ჩეჩნეთსა და დაღესტანს შორის ქვეყანაში მცენარეულობა შედგება ნოღაის სტეპის ნახევრად უდაბნოს მცენარეებისგან. ბუმბულის ბალახის სტეპისა და წაბლის სახეობები გვხვდება შავმიწა ნიადაგებში და მდინარე თერგისა და მდინარე სუნჟას რაიონებში. მთის კალთები შეფენილია წიფლნარით, რცხილნარითა და მუხისგან ფართოფოთლოვანი მკვრივი ტყეებით. 6500 ფუტის ზემოთ, მცენარეულობის ტიპი იცვლება წიწვოვანი ტყეებით, რაც ალპურ მდელოებამდე აღწევს. ქვეყანაში მცენარეთა სხვა სახეობები ფიჭვი, ვაშლი, ალუბალი, მსხალი, კენკრა, გარეული მარწყვი და მრავალი სხვა.
ფაუნა
ჩეჩნეთში დაფიქსირებულ სახეობებს მიეკუთვნება მურა დათვი (500), მგელი (1100), ევრაზიული ფოცხვერი (რამდენიმე), მელა (1300), ჯაყელი (1200), აღმოსავლეთ კავკასიის ტურა, ევროპული გარეული კატები, ჯიხვი, შველი, გარეული ღორი, წავები, ენოტები, კვერნა, კურდღლები, მოლები, ერმინები და ბალახის გველები.
ფრინველები
ჩეჩნეთში დაფიქსირებულია ფრინველის 242 სახეობა, რომელთაგან სამი (წითელწვერა ბატი, თეთრფრთიანი და შავი ლაქი) არიან ენდემური სახლის ფრინველები, 10 არის გლობალური საფრთხის წინაშე მყოფი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეჩნეთის გეოგრაფია კატეგორია:ბუნება ჩეჩნეთში კატეგორია:ბუნება რუსეთში
თედორე ბაილშტაინი
თედორე ბაილშტაინი (Friedrich Konrad Beilstein დ. 17 თებერვალი, 1838, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 18 ოქტომბერი, 1906) — გერმანელი ქიმიკოსი, გეტინგენის უნივერსიტეტის (1865) და სანქტ-პეტერბურგის ტექნოლოგიის ინსტიტუტის (1866-1896) პროფესორი, სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1885). ბაილშტაინი იკვლევდა არომატულ ნაერთებს; სწავლობდა კავკასიის ნავთობის შედგენილობას. მისი ხელმძღვანელობით შეადგინეს მრავალტომიანი ცნობარი, რომელშიც მოცემულია იმ დროისათვის ცნობილი ყველა ორგანული ნაერთის თვისებები, მათი მიღების ხერხები, დამახასიათებელი რეაქციები.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ქიმიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1838 კატეგორია:გარდაცვლილი 1906
დუბკი (ბაშკირეთი)
დუბკი (Дубки; Дубки) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ბულგაკოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 32 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ურშაკიდან 21 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 219 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
სამხრეთ ამერიკის საუკეთესო ფეხბურთელი 2011
სამხრეთ ამერიკის საუკეთესო ფეხბურთელი 2011 — სამხრეთ ამერიკის კონტინენტის 2011 წლის საუკეთესო ფეხბურთელი, რომელიც გამოვლინდა ურუგვაული გაზეთის ელ პაისის მიერ, კონტინენტის მასშტაბით ჟურნალისტთა გამოკითხვის საშუალებით. ჯილდო გადაეცა სანტოსის ფეხბურთელს ნეიმარს, 2011 წლის 31 დეკემბერს.
ნეიმარი გახდა „სანტოსის” მეორე ფეხბურთელი, რომელმაც ჯილდო მოიგო.
ალექსანდრე ლიკოპოლელი
ალექსანდრე ლიკოპოლელი (Αλέξανδρος Λυκοπόλεως) (დ. III ს., ეგვიპტე — გ. IV ს.) — ქრისტიანი ღვთისმეტყველი, ნეოპლატონიკოსი, მანიქეველობის საწინააღმდეგო ტრაქტატის ავტორი. ცნობები ალექსანდრეს ცხოვრების შესახებ არ შემონახულა. მხოლოდ ის ვიცით, რომ პატრიარქი ფოტისი ასახელებს მას ლიკოპოლისის ეპისკოპოსად. არსებობს ცნობები, რომ თავდაპირველად მანიქეიზმს აღიარებდა და მხოლოდ შემდგომ პერიოდში მოექცა ქრისტიანობაზე. არსებობს ორი მოსაზრება ალექსანდრეს ლიკოპოლელად წოდების შესახებ: 1. ლიკოპოლისი აღნიშნავს დაბადების ადგილს ; 2. საეპისკოპოსო ქალაქი.
მისი ტრაქტატი მანიქეველობის წინააღმდეგ შეიცავს ოცდაექვს თავს, შესულია ქრისტიანულ ანტიმანიქეველურ სხვადასხვა კრებულში და ცნობილია თავისი გამოსვლით მანიქეველური კოსმოლოგიის წინააღმდეგ. ალექსანდრეს ეს შრომა შესულია პატროლოგია გრეკას მე-18 ტომში.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძენი ფილოსოფოსები კატეგორია:ნეოპლატონიზმი კატეგორია:ეპისკოპოსები
კოჭბაანის მესამე ეკლესია
კოჭბაანის მესამე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ კოჭბაანის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ნასოფლარ ჭეხილას ტერიტორიაზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (5,7X3,7 მეტრი). ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. ქვა შეურჩევლად, ირეგულარულად არის დაწყობილი. კუთხეები, როგორც ეს სამხრეთ აღმოსავლეთით და სამხრეთ დასავლეთით კუთხეების შემორჩენილი ნაწილებიდან ჩანს, ამოყვანილი ყოფილა შირიმის ტლანქად დამუშავებული ქვებით. შირიმითაა გამოყვანილი საკურთხევლის  სარკმლის გარეთა ღიობიც. ალაგ-ალაგ გამოყენებულია ნატეხი ქვაც. აღმოსავლეთ ფასადის ზედა ნაწილში, ფრონტონის ძირის დონეზე, წყობაში, ჩატანებულია ქვიშაქვის სრულიად დაუმუშავებელი ლოდი (სიგრძე - 1,6 მ, სიმაღლე - 0,8 მ) კედლები გარედან მობათქაშებული ყოფილა. შენობა ძლიერაა დაზიანებული: ჩამონგრეული კამარა. დანგრეულია გრძივი კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილები, გახეთქილია ჩრდილო აღმოსავლეთ კუთხე და აღმოსავლეთ კედელი. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლებს  ზედა ნაწილები მონგრეული აქვს; გარედან სამხრეთ  კედელი,  დაახლოებით 1 მეტრ სიმაღლეზე  ქვებითა და მიწითაა დაფარული, ინტერიერში დგას საკმაოდ დიდი ხე. შესასვლელი სამხრეთიდანაა (შემორჩენილია წირთხლების ქვედა ნაწილი). აღმოსავლეთით ნალისებრი  აფსიდიაა, რომელიც  დადაბლებული  პროპორციული  კონქითაა გადახურული. კონქს თაღისა და წყობის ცენტრ. ნაწილი ჩამოშლილი აქვს თუმცა, თაღს ორივე ქუსლი შემორჩა, რ-თა მიხედვით ჩანს, რომ თაღი ნალისებრი ყოფილა აფსიდში თაღოვანი სარკმელი და მცირე ზომის, ორი ოთხკუთხა  ნიშაა, რ-ებიც  სარკმელის ოროვე მხარესაა განლაგებული. სარკმელი ორივე მხრიდან თაღოვანია და როგორც შიგნიდან  გარეთ, ისე ზემოთკენ, ოდნავ ვიწროვდება. სარკმლის გარეთა თაღი შირიმის ერთ ქვაშია გამოკვეთილი. აფსიდი გრძივი კედლებიდან გამოყოფილია განიდრი მხრებით, ისინი რიყის მოზრდილი ქვითაა ნაწყობი და დასრულებულია რიყის ქვისავე კაპიტელებით რომლეებიც მხრების მიმართ ოდნავაა გამოშვერილი. შიგნით ეკლ. შელესილი ყოფილა. აფსიდში ნალესობის შემორჩენილი  ფრაგმენტებიდან ზოგიერთზე. საღებავის კვალი შეიმჩნევა. ეკლესიის სამხრეთ ფასადის წინ ძლიერ მაღალი მიწაყრილია, რაც ადრე  ამ ადგილას  რაღაც ნაგებიბების არსებობაზე უნდა  მიგვანიშნებდეს (შესაძლოა ეკლესიის  ამ მხრიდან მინაშენი ეკვროდა)თუმცა, გასუფთავების  გარეშე, მისი არსებობის შესახებ შესაძლოა მხოლოდ ვივარაუდოთ.
ჰასან აბდულაევი
ჰასან მამედბაღირ-ოღლუ აბდულაევი (Həsən Məmmədbağır oğlu Abdullayev; დ. 20 აგვისტო, 1918, იაჯი, ნახიჩევანი — გ. 1 სექტემბერი, 1993, ბაქო) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა ფიზიკოსი, აზერბაიჯანის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდენტი (1970) და სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1970). სკკპ წევრი 1942 წლიდან. სსრკ უმაღლესი საბჭოს VIII-IX მოწვევის დეპუტატი.
კოჭბაანის მესამე ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰასან აბდულაევი
ლიტერატურა
კატეგორია:აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფიზიკოსები კატეგორია:სსრკ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
Here I Go (სიდ ბარეტის სიმღერა)
„Here I Go“ — სიდ ბარეტის სიმღერა სადებიუტო სოლო-ალბომიდან The Madcap Laughs.
სიმღერის აკუსტიკური ვერსია 2008 წელს ერთ-ერთ რადიოეთერში დევიდ გილმორმა შეასრულა. მოგვიანებით, კომპილაციაში An Introduction to Syd Barrett მოხვდა კომპოზიციის განსხვავებული მიქსი, გილმორის მიერ ჩაწერილი სპეციალური სოლოს თანხლებით. კომპილაციის პრომო კამპანიის ფარგლებში ინტერნეტში განთავსდა სიმღერის მუსიკალური ვიდეოც.
მაპუტუს ყურე
მინი|250პქ|ხედი კოსმოსიდან მაპუტუს ყურე (ადრინდელი დასახელება დელაგოა; Baía de Maputo, Baía da Lagoa) — ყურე, ერთ-ერთი საუკეთესო ნავსაყუდელი ინდოეთის ოკეანეში. მდებარეობს მოზამბიკის სრუტის სამხრეთში, მოზამბიკის სანაპიროსთან.
ყურის სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 112 კმ-ს, სიგანე — 25-დან 40 კმ-მდეა, სიღრმე — 10-დან 16 მეტრამდე. სანაპირო ვაკიანია, ჭაობიანი, დაფარული ტყით. ყურესთან შეერთების ადგილას ჩამავალი მდინარეები (მაგალითად, ლიმპოპო) წყლითაა ამოვსებული და ქმნიან უბეებს. მოქცევის სიდიდე შეადგენს 1,8-დან 5 მეტრამდე. განვითარებულია თევზაობა (კიბორჩხალების დაჭერა). მთავარი პორტია — მაპუტუ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის ყურეები კატეგორია:მოზამბიკის გეოგრაფია
სტენლი ბოლდუინი
მინი|ბოლდუინი [[1920 წელს]] სტენლი ბოლდუინი (Stanley Baldwin; დ. 3 აგვისტო, 1867 — გ. 14 დეკემბერი, 1947) — ბრიტანელი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე. გაერთიანებული სამეფოს 55-ე, 57-ე და 59-ე პრემიერ-მინისტრი. 1937 წლიდან — გრაფ ბოლდუინ-ბიუდლი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1867 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1947 კატეგორია:ინგლისელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ბრიტანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:XX საუკუნის გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები
მოსკოვის ვლადიმირის ღვთისმშობლის ხატის ტაძარი (კურკინო)
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
სოფელი კურკინო ისტორიულ წყაროებში ხუთ საუკუნეზე მეტია ცნობილია, მაგრამ ერთსაკურთხევლიანი ეკლესია, მასში მხოლოდ 1678 წელს ააშენეს, როდესაც თავადი ივან ვოროტინსკი სოფელში საკუთარ სამფლობელოს აშენებს. ტაძარი იყო სამთავიანი, გააჩნდა სამრეკლო და სატრაპეზო, რომელშიც მოწყობილი იყო ორი ეგვტერი, ერთ-ერთი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, ხოლო მეორე სერგი რადონეჟელის სახელზე.
1743 წლისათვის ეკლესია მოძველდა და საჭიროებდა სასწრაფო რემონტს, სარემონტო თანხები მხოლოდ 1760 წელს გამოჩნდა. არსებობს მოსაზრება, რომ სწორედ ამ რემონტის პერიოდში მნიშვნელოვნად შეიცვალა ტაძრის სახე. სამი გუმბათიდან დატოვეს მხოლოდ ერთი, გააუქმეს ეგვტერები და მოხსნეს დეკორატიული გაფორმების ნაწილი. თანამედროვე სახე ტაძარმა მიიღო გადაკეთების დროს, რომელიც დაიწყო 1840 წელს. შედეგად ეკლესიამ მიიღო ახალი ფასადი, ძველი სამრეკლო დაანგრიეს და მის ადგილზე ააგეს ახალი. ოთხიარუსიანი, რომლის ძირშიც მოაწყვეს თბილი ეგვტერი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ეკლესიის გადაკეთება დასრულდა 1846 წელს.
ტაძრის განახლებაშიდახმარებას უწევდნენ ახლომახლო მდებარე ადამიანები, მათ შორის ცნობილი ექიმ-თერაპევტის გრიგორ ანტონის ძე ზახარინის ოჯახი, რომლის გარდაცვალების შემვეგ ეკლესიასთან მოეწყო საოჯახო სამლოცველო-აკლდამა. სამლოცველოს პროექტი შეადგინა ფედორ შეხტელმა, ხოლო მოზაიკის ესკიზი შექმნა ვიქტორ ვასნეცოვმა.
ტაძარი მოქმედებდა 1938 წლამდე, ხოლო შემდეგ საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა, წინამძღვრის არყოლის მიზეზით. ამის გამო რაიმე ოფიციალურ დოკუმენტი ტაძრის დახურვის შესახებ არ არსებობს. ეკლესიიდან გაიტაცეს საეკლესიო ფასეულობები. ტაძარში ღვთისმსახურება აღსდგა 1946 წლის ივლისში.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
დუბრავა (ბაშკირეთი)
დუბრავა (Дубрава; Дубрава) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ტაპტიკოვის სოფსაბჭოს. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 180 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
ლაგოა-დუ-კარუ
ლაგოა-დუ-კარუ (Lagoa do Carro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 128 მეტრზე. მიეკუთვნება მატა-პერნამბუკანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მატა-სეტენტრიუნალ-პერნამბუკანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 007 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 229.77 კმ²-ზე. ფართობი 69 666 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ასიმა ჩატერჯი
ასიმა ჩატერჯი (ინგლ. Asima Chatterjee; დ. 23 სექტემბერი, 1917, კალკუტა, ბრიტანეთის ინდოეთი — 22 ნოემბერი, 2006, კალკუტა, ინდოეთი) — ინდოელი ქიმიკოსი, მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი ნაშრომი მოიცავს კვლევას ვინკას ალკალოიდებზე, ეპილეფსიის საწინააღმდეგო საშუალებების და მალარიის საწინააღმდეგო პრეპარატების შემუშავებაზე. მან ასევე დაწერა მნიშვნელოვანი ნაშრომი ინდოეთის სუბკონტინენტის სამკურნალო მცენარეებზე. იგი გახლდათ პირველი ქალი, რომელმაც მიიღო ინდოეთის უნივერსიტეტის მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი, ასიმა ჩატერჯიმ დიდი წვლილი შეიტანა მედიცინის განვითარებაში. მისი წყალობით შეიქმნა მრავალი მედიკამენტი, რომელსაც დღესაც იყენებენ.
ადრეული წლები
ასიმა მუხერჯი დაიბადა 1917 წლის 23 სექტემბერს კალკუტაში. მისი ოჯახი საშუალო ფენას ეკუთვნოდა, რაც  იმ პერიოდში ქალებისთვის  განათლების მიღებას ართულებდა. ასიმას ჰყავდა უმცროსი ძმა, რაც იმას ნიშნავდა, რომ მას უფრო მეტი პასუხისმგებლობა ეკისრებოდა ოჯახში. მისი მამა ინდრა ნარაიან მუხერჯი ექიმი გახლდათ და მხარს უჭერდა ასიმასა და მისი ძმისთვის განათლების მიღებას, რაც იმ დროს იშვიათობას წარმოადგენდა. მამას  ბოტანიკა უყვარდა და ასიმას სწორედ ამიტომ  გაუჩნდა ინტერესი მედიცინის მიმართ. თუმცა გოგონას განსაკუთრებული ინტერესი მედიცინისადმი გამოავლინა მისი ცნობისმოყვარეობით მცენარეების სამკურნალო თვისებების შესახებ.
განათლება
ასიმამ 1936 წელს  დაამთავრა კალკუტას უნივერსიტეტის შოტლანდიის საეკლესიო კოლეჯი ქიმიის განხრით. მის კლასში ბევრი გოგონა არ იყო, რადგან იმ დროს ქალებს იშვიათად აიძულებდნენ  სწავლას.
1938 წელს მიიღო მაგისტრის ხარისხი  და 1944 წელს— დოქტორის ხარისხი ორგანულ ქიმიაში კალკუტის უნივერსიტეტიდან, გახდა პირველი ქალი, რომელმაც მიიღო მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი ინდოეთში. მისი სადოქტორო დისერტაცია ეხებოდა მცენარეული პროდუქტების ქიმიას და სინთეზურ ორგანულ ქიმიას. მის აკადემიურ მრჩევლებს შორის გახლდათ შატიენდრანათ ბოზე.
დაახლოებით 40 წლის განმავლობაში იგი დაკავებული იყო სხვადასხვა ალკალოიდური ნაერთების კვლევებით, ფოკუსირებული იყო ბუნებრივი პროდუქტების ქიმიაზე და ანტიმალარიული, ანტიეპილეფსიური და ქიმიოთერაპიული საშუალებების შემუშავებაზე.
ასიმა ჩატერჯი გახლავთ მნიშვნელოვანი მასალების ავტორი ინდოეთის ქვეკონტინენტზე გამოყენებული სამკურნალო მცენარეების შესახებ. მისი დაახლოებით 400 სტატია გამოქვეყნებულია ადგილობრივ და საერთაშორისო ჟურნალებში.
ინდოეთის პრეზიდენტის ბრძანებულებით ასიმა ჩატერჯი დაინიშნა რაჯია საბას დეპუტატად.
გავლენა
ასიმა ჩატერჯი გახლდათ პირველი ქალი, რომელმაც ქვეყანაში დოქტორის ხარისხი მიიღო და ქიმიის განყოფილებაც კი გახსნა ლედი ბრაბურნის კოლეჯში, კალკუტას უნივერსიტეტში, იმდროინდელ   ინდოეთში იგი გახდა შთაგონების წყარო ბევრი ქალისთვის  აესრულებინათ  თავიანთი ოცნებები: ემუშავათ ნოვატორებად და სპეციალისტებად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2006 კატეგორია:ქიმიკოსი ქალები კატეგორია:ქიმიკოსები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:ქიმიკოსები საუკუნის მიხედვით კატეგორია:ბოტანიკოსები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:ბოტანიკოსი ქალები კატეგორია:ინდოეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები
მარკ ფორსტერი
მარკ ფორსტერი (Marc Forster; დ. 30 ნოემბერი, 1969) — გერმანელ-შვეიცარიელი კინორეჟისორი, პროდიუსერი და სცენარისტი.
მარკ ფორსტერი დაიბადა გერმანულ ქალაქ ილერტისენში. სწავლობდა შვეიცარიის კერძო კოლაში. 20 წლის ასაკში გადავიდა ნიუ-იორკში, ხოლო 1995 წელს — ჰოლივუდში, სადაც გადაიღო პირველი მცირებიუჯეტიანი ფილმი „უქნარები“. მისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი იყო „Everything Put Together“, რომელიც ნომინირებული იქნა „სანდენსის კინოფესტივალზე.
ფორსტერის ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია „მონსტრების მეჯლისი“ (2001), „ჯადოსნური ქვეყანა“ (2004), „პერსონაჟი“ (2006), „ქარს დადევნებული“ (2007), „უმნიშვნელო ნუგეში“ (2008), „მსოფლიო ომი Z“ (2013) და „კრისტოფერ რობინი (2018).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:გერმანელი კინორეჟისორები კატეგორია:ჯეიმზ ბონდის ფილმების რეჟისორები კატეგორია:გერმანელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:გერმანელი სცენარისტები
რეკენის რაიონი
რეკენის რაიონი (Distrito de Requena) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის რეკენის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 114 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 969 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 8.9 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3 038 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეტოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:რეკენის პროვინციის რაიონები
ციკლოპროპანი
მინი|ციკლოპროპანი ციკლოპროპანი ტრიმეთილენი — აციკლური რიგის ნახშირწყალბადი. ზოგადი ფორმულაა C3H6.
ფიზიკური და ქიმიური თვისებები
ციკლოპროპანი არის უფერული აირი. სიმკვრივე 720 კგ/მ³. წყალში უხსნადია, ხსნადია ორგანულ გამხსნელებში. არის ადვილად აალებადი. ციკლოპროპანი და ციკლობუტანი შედის მიერთების რეაქციაში, რადგან რეაქციის პროცესში ციკლი იხსნება.
მიღება
ციკლოპროპანს იყენებენ სანარკოზე საშუალებად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ალკანები კატეგორია:ციკლოალკანები კატეგორია:ნახშირწყალბადები კატეგორია:ორგანული ქიმია
ჯორჯ კენანი
მინი|ჯორჯ კენანის ფოტო 1947 წელს ჯორჯ ფროსტ კენანი (George F. Kennan; დ. 16 თებერვალი, 1904 ― გ. 17 მარტი, 2005) ― ამერიკელი დიპლომატი და ისტორიკოსი. კენანი ფართოდ გახდა ცნობილი, როგორც საბჭოთა ექსპანსიონიზმის შეკავების დოქტრინის ავტორი ცივი ომის დროს. კენანი იყო ცნობილი ლექტორი და წიგნების ავტორი, რომელიც იკვლევდა და ბევრს საუბრობდა აშშ - სსრკ-ს ურთიერთობებზე. კენანი შედიოდა საგარეო პოლიტიკის ექსპერტთა ჯგუფში, რომლის ზედმეტსახელი იყო „ბრძენკაცები“.
1940-იანებში მისი გავლენით ჩამოყალიბდა ტრუმენის დოქტრინა და აშშ-ის საგარეო პოლიტიკის სსრკ-ის „შეკავების“ კომპონენტი. 1946 წელს მოსკოვიდან მან გამოაგზავნა „გრძელი ტელეგრამა“. ამ ტელეგრამაში და ერთი წლის შემდეგ გამოქვეყნებულ სტატიაში „საბჭოთა ქცევის წყაროები“ ის ამტკიცებდა, რომ საბჭოთა რეჟიმი თავისი ბუნეით ექსპანსიონისტურია და აუცილებელი იყო მისი „შეკავება“ აშშ-ისთვის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვან სფეროებში. კენანის მოსაზრებები და იდეები საფუძვლად დაედო ტრუმენის დოქტრინას. კენანმა ითამაშა გადამწყვეტი როლი ცივი ომი დროინდელი პროგრამებისა და ინსტიტუტების შექმნაში, მათ შორის ― მარშალის გეგმაში.
მას შემდეგ, რაც კენანის კონცეფციები აშშ-ის საგარეო მიდგომის ნაწილი გახდა, კენანმა მათი შესრულების კრიტიკა დაიწყო. 1948 წლის ბოლოს კენანი შეკავებასთან ერთად სსრკ-ისთან დიალოგის აუცილებლობაზე საუბრობდა. 1949 წელს სახელმწიფო მდივნად დინ აჩესონის დანიშვნის შემდეგ აშშ-ის ფოლისი საბჭოთა კავშირთან მიმართებაში შეიცვალა და მეტად მილიტარიზებული გახდა.
1950 წელს კენანმა დატოვა აშშ სახელმწიფო დეპარტამენტი, თუმცა მოკლევადიანი დიპლომატიური მისიებით იმყოფებოდა მოსკოვსა და იუგოსლავიაში. 1956 წლიდან 2005 წლამდე, 101 წლის ასაკში საკუთარ სიკვდილამდე, კენანი მოღვაწეობას პერსპექტიულ კვლევათა ინსტიტუტში აგრძელებდა.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის ელჩები საბჭოთა კავშირში კატეგორია:აშშ-ის ელჩები იუგოსლავიაში კატეგორია:ამერიკელი დიპლომატები
ლაგოა-დი-იტაენგა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 659 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 360.65 კმ²-ზე. ფართობი 57 282 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
სიონის ციხე
სიონის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის დაბა სიონის ჩრდილოეთით, 1 კილომეტრზე, ნაცისკარის ხევის მარჯვენა ნაპირზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ნაგებია ნატეხი ქვით. შემორჩენილია წრიული გალავნის (დიამეტრი დაახლოებით 25 მეტრი) კედლის წყობის 4-10 რიგი. კედლის სისქეა 1 მეტრი. გალავნის შიგნით რამდენიმე სწორკუთხა შენობის (6x4 მეტრი; 5x3 მეტრი და ასე შემდეგ) ნაშთი ჩანს. მათგან სამი გალავანზეა მიშენებული. ერთ-ერთ შენობაში ჩადგმულია რამდენიმე ქვევრი. შენობები ღარიანი კრამიტით ყოფილა გადახურული. ნანგრევებში მრავლად ჩნდება გვიანდელი შუა საუკუნეების, აგურისფრად გამომწვარი, უხეშკეციანი თიხის ჭურჭლის ნატეხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ალექსანდრე ინწკირველი
ალექსანდრე 'ლექსო' ინწკირველი (დ. 24 აგვისტო 1981, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, ამჟამად ბოლნისის „სიონის“ ცენტრალური მცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ვიტ ჯორჯიას ფეხბურთელები კატეგორია:ქარვანის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ფოთის კოლხეთის ფეხბურთელები კატეგორია:გორის დილას ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:სასკოს ფეხბურთელები კატეგორია:ბოლნისის სიონის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 24 აგვისტო კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ა
ჟუკოვო (ბაშკირეთი)
ჟუკოვო (Жуково; Жуков) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. ჟუკოვის სოფსაბჭოს ცენტრი. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 17 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ავდონიდან 0 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 1685 ადამიანი.
ზეარის ჭაჭა
მინიატიურა|200პქ|ზეარის ჭაჭა ზეარის ჭაჭა — კომპანია ზეარის პროდუქტი. მაღალი ალკოჰოლური შემცველობის სასმელი, რომელიც ტრადიციული მეთოდებით მზადდება. კლასიფიკაციის მიხედვით მიეკუთვნება არყების ჯგუფს.
ზეარის ჭაჭის წარმოება მცირე რაოდენობით 2012 წელს დაიწყო. პროდუქტის შექმნაზე მუშაობდა მეცნიერ-ტექნოლოგების ჯგუფი ლადო უზუნაშვილის ხელმძღვანელობით. ზეარის ჭაჭა სამნახადია და მზადდება საფერავის ჯიშის დაუწურავი ყურძნისგან. ალკოჰოლის შემცხველობა 42%-ია. ზეარის ჭაჭა სხვადასხვა ზომისა და მოცულობის ბოთლებში ისხმევა, ზოგიერთ შეფუთვას თან ახლავს ჭიქა.
ბოთლი ხელნაკეთია და მინის ბერვის ტრადიციული მეთოდით იძერწება. შიდა ჭურჭელი საფერავის ღვინითაა ავსებული და ყურძნის მტევნის ფორმა აქვს. ზოგიერთი სახის შეფუთვას თან ახლავს თემატური ჭიქა, რომელიც იმეორებს ბოთლის დიზაინს. ჭიქის ცენტრში მოთავსებული ყურძნის მტევანი ავსებულია სითხით, რომელიც გაყინვის შემთხვევაში დიდი ხნის განმავლობაში ინარჩუნებს დაბალ ტემპერატურას.
დამზადების წესი
ზეარის ჭაჭა სრული დურდოს (ტკბილისა და ჭაჭის ერთად) ქვევრებში დადუღებით, ქართული ტრადიციისამებრ. დუღილის დასრულების შემდეგ ქვევრები ილუქება ჭაჭის დასავარგებლად და გამოიხდება ადრე გაზაფხულზე. კონკრეტულად ზეარის ჭაჭა მიიღება სამჯერადი გამოხდით. პროდუქტში კარგად იგრძნობა ყურძნის ჯიშური არომატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები
საბირი აბდულა
საბირი აბდულა (Собир Абдулла, Sobir Abdulla, ნამდვილი სახელი საბირჯან აბდულაევი; დ. 18 სექტემბერი [ ძვ. სტ. 5 სექტემბერი], 1905, კოკანდი — გ. 24 ოქტომბერი, 1972, ტაშკენტი) — უზბეკი საბჭოთა პოეტი და დრამატურგი. უზბეკეთის სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1944), უზბეკეთის სსრ სახალხო პოეტი (1965). სკკპ წევრი 1945 წლიდან.
ლექსების პირველი კრება გამოსცა 1929 წელს. ავტორია ლექსებისა და მოთხრობების კრებულისა „გაზაფხული“ (1931), „აღფრთოვანება“ (1933), „მეგობრობა“ (1937), „გულშანი“ (1939), „სიცოცხლის სიმღერები“ (1962), რომანისა „მოვლონო მუყიმი“ (1965), პიესებისა „მებაღის ქალიშვილი“ (1930), „აიხონი“ (1935), „ყურბან უმაროვი“ (1941), „უზბეკეთის მახვილი“ (1943) და სხვა. მასვე ეკუთვნის მუსიკალური დრამები „თაჰირი და ზუჰრა“ (1943), „მუყიმი“ (1954), „ელფამიში“ (1959).
დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენით და ორი საპატიო ნიშნის ორდენით.
სქოლიო
კატეგორია:უზბეკი პოეტები
ოპიტერ ვერგინიუს ტრიკოსტუსი
ოპიტერ ვერგინიუს ტრიკოსტუსი (ლათ. Opiter Verginius Tricostus) — რომის რესპუბლიკის კონსული ძვ. წ. 502 წელს, მისი თანაკონსული იყო სპურიუს კასიუს ვისცელინუსი. ვერგინიუსების ოჯახიდან ოპიტერი პირველი იყო, რომელიც კონსულად აირჩიეს. ოპიტერ ტრიკოსტუსი თანაკონსულ სპურიუს ვისცელინუსთან ერთად ავრუნკების წინაარმდეგ იბრძოდა, მათ ასევე აიღეს ქალაქი პომეცია. ტიტუს ლივიუსი წერს, რომ მოპოვებული გამარჯვების შემდეგ, ორივე კონსული ტრიუმფით დააჯილდოვეს. სავარაუდოდ ოპიტერ ვერგინიუსს ოთში შვილი ჰყავდა: პროკულუს ვერგინიუს ტრიკოსტუს რუტილუსი (კონსული ძვ. წ. 486 წელს) ტიტუს ვერგინიუს ტრიკოსტუს რუტილუსი (კონსული ძვ. წ. 479 წელს) ოპიტერ ვერგინიუს ტრიკოსტუს ესქვილინუსი (კონსული ძვ. წ. 478 წელს) აულუს ვერგინიუს ტრიკოსტუს რუტილუსი (კონსული ძვ. წ. 476 წელს).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის რესპუბლიკის კონსულები კატეგორია:ძვ. წ. VI საუკუნის რომაელები კატეგორია:ძვ. წ. V საუკუნის რომაელები