cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
განახლების ამაღლების ეკლესია
განახლების ამაღლების ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი მდებარეობს დმანისის მუნიციპალიტეტში, სოფელ განახლებაში, გომარეთის პლატოს სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ისტორიული ზურტაკეტის ხეობაში. დმანისიდან დაშორებულია 27 კილომეტრით, ზღვის დონიდან 1340 მეტრზე მდებარეობს.
ისტორია
სოფელს განახლება ეწოდა 1949 წელს, მანამდე მას ერქუშაანთსოფელი ერქვა. XIX საუკუნეში აქ დასახლდნენ თურქეთიდან მოსული ბერძნები, რომლებმაც სოფელს ამბარლო დაარქვეს. გომარეთის პლატოს სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ზღვის დონიდან 1340 მეტრზე,
ამაღლების ეკლესიის აღმოსავლეთ და დასავლეთ სარკმლებს ამკობს დეკორატიული მორთულობა, რომლებიც აადგილობრივი ოსტატების მიერაა შესრულებული. ეკლესიას მთელ სიგრძეზემ სამხრეთიდან მიდგმული აქვს გვიანდელი მინაშენი, რომლის კედლის წყობაში გამოყენებულია საფლავის ქვები და ძველი კანკელის ფრაგმენტები. შენობა ნაგებია ქვის თარაზული წყობით.
მეორე ტაძარი წმინდა ელიას სახელობის, ეკლესიის სამხეთ კარის ბალავრის თავზე ამოკვეთილი ასაომთავრული წარწერის მიხედვით, რომელიც გვაწვდის საკმაოდ მნიშვნელოვან ისტორიულ ცნობას, ეკლესია აშენებულია 1032 წელს.
განახლების ამაღლების ეკლესია 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ოქროს გლობუსის მე-4 დაჯილდოება
ოქროს გლობუსის მე-4 დაჯილდოება გაიმართა 1947 წლის 26 თებერვალს. მონაწილეობა მიიღო 1946 წლის ფილმებმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოქროს გლობუსი
მადი უოტერსი
მადი უოტერსი (Muddy Waters; ნამდვილი სახელი მაკინლი მორგანფილდი (McKinley Morganfield დ. 4 აპრილი, 1913 — გ. 30 აპრილი, 1983), ) — ამერიკელი ბლუზის მუსიკოსი, მომღერალი და გიტარისტი, რომელიც მიჩნეულია „თანამედროვე ჩიკაგო ბლუზის მამად“.
მადი უოტერსმა 17 წლის ასაკში, სონ ჰაუზის და რობერტ ჯონსონის მიბაძვით დაიწყო გიტარასა და ჰარმონიკაზე დაკვრა. 1943 წელს გადავიდა ჩიკაგოში, სადაც იქცა პროფესიონალ მუსიკოსად. 1946 წელს თავისი პირველი ჩანაწერი ჩაწერა Columbia Records-ში და შემდეგ Aristocrat Records-ში.
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006: ჯგუფი D
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006: ჯგუფი D — მუნდიალი 2006-ის ფინალური ტურნირის ერთ-ერთი ჯგუფი.
მადი უოტერსი
1950-იანი წლების დასაწყისში, მადი უოტერსმა და მისმა ჯგუფმა, რომელშიც შედიოდნენ ლიტლ უოლტერი (ჰარმონიკა), ჯიმი როჯერსი (გიტარა), ელგინ ევანსი (დრამი) და ოტის სპენი (პიანინო), ჩაწერეს ბლუზის რამდენიმე განთქმული კომპოზიციები (ზოგიერთი უილ დიქსონთან ერთად), მათ შორის: „Hoochie Coochie Man“, „I Just Want to Make Love to You“ და „I'm Ready“. 1960 წელს გამოვიდა მისი პირველი საკონცერტო ალბომი At Newport 1960.
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 2006: ჯგუფი D
ირანი vs ანგოლა
C
მადი უოტერსი
მადი უოტერსმა გავლენა მოახდინა არა მარტო ბლუზის და რიტმ ენ ბლუზის, არამედ როკ-ენ-როლის, მძიმე როკის, ჯაზისა და ქანთრის განვითარებაზე. 2010 წელს ჟურნალ „Rolling Stone“-მა მადი უოტერსს თავის სიაში „ყველა დროის 100 უდიდესი შემსრულებელი“ 17-ე ადგილი მიუჩინა. 1987 წელს უოტერსი შეყვანილი იქნა როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში. მისი ოთხი სიმღერა „Rollin' Stone“ (1950), „Hoochie Coochie Man“ (1954), „Mannish Boy“ (1955) და „Got My Mojo Working“ (1957) შეყვანილი იქნა როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზის სიაში „500 Songs that Shaped Rock and Roll.“ გარდა ამისა, არის გრემის შვიდ გზის ლაურეატი.
მადი უოტერსი გარდაიცვალა 1983 წლის 30 აპრილს გულის უკმარისობით, საკუთარ სახლში, უესტმონტში, ილინოისის შტატში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ბლუზის მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი გიტარისტები კატეგორია:ჩიკაგო ბლუზის მუსიკოსები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები კატეგორია:დელტა ბლუზის მუსიკოსები კატეგორია:Chess Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Muse Records-ის შემსრულებლები
ატაგენუსი
„ატაგენუსი“ — ქართული დეტექტიურ-მისტერიული ჟანრის ტელესერიალი, რომელიც ტელეკომპანია იმედმა გადაიღო 2006 წელს.
გადაღება
სერიალის ძირითადი გადაღებები მიმდინარეობდა საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკაში. აგრეთვე გადაღებები მიმდინარეობდა: ბათუმის პორტში, რარიტეტის განყოფილებაში, რუსული საცავის განყოფილებაში, თბილისის საერთაშორისო აეროპორტში, სასაზღვრო სამიგრაციო კონტროლის №13 სამმართველოში, ბათუმის ილია ჭავჭავაძის სახელობის დრამატულ თეატრში, გორის გიორგი ერისთავის სახელობის დრამატულ თეატრში, ქალაქ გორის სტალინის მუზეუმში, თბილისის ბოტანიკურ ბაღში, სავაჭრო ცენტრ GTC-ში და ინგლისური ჩაის სახლ Whittard-ში
კოკალ-დუ-სული
კოკალ-დუ-სული (Cocal do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 58 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კრისიუმის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 159 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 213.12 კმ²-ზე. ფართობი 71 130 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
BP
BP plc (ოფიციალური სტილი BP p.l.c., ყოფილი The British Petroleum Company plc და BP Amoco plc ) – ბრიტანული მრავალეროვნული ნავთობისა და ბუნებრივი აირის კომპანია, რომლის სათაო ოფისი მდებარეობს ლონდონში, ინგლისში. ის მსოფლიოს შვიდი უდიდესი ნავთობისა და ბუნებრივი აირის კომპანიიდან ერთ-ერთია. ის არის ვერტიკალურად ინტეგრირებული კომპანია, რომელიც მუშაობს ნავთობისა და გაზის ინდუსტრიის ყველა სფეროში, მათ შორის ძიებისა და მოპოვების, გადამუშავების, დისტრიბუციისა და მარკეტინგის, ელექტროენერგიის გამომუშავებისა და ვაჭრობის ჩათვლით.
2018 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, BP ოპერირებდა მსოფლიოს თითქმის 80 ქვეყანაში, აწარმოებდა დაახლოებით 3,7 მილიონ ბარელს დღეში (590 000 მ3/დღეში) და ჰქონდა 19 945 მილიარდი ბარელის (3.1710×109 მ3) ეკვივალენტი ნავთობი დადასტურებული მარაგის სახით. კომპანიას აქვს დაახლოებით 18 700 ბენზინგასამართი სადგური მთელს მსოფლიოში. მისი უდიდესი განყოფილებაა BP America შეერთებულ შტატებში. 2022 წელს რუსეთის უკრაინაში შეჭრის შემდეგ, BP მ განაცხადა, რომ გაყიდიდა ნახშირწყალბადების მარაგებითა და წარმოებით მსოფლიოში უმსხვილესი ნავთობისა და გაზის საჯარო ვაჭრობის რუსული კომპანია Rosneft- ის 19,75%-იან წილს. ერთ-ერთი შეფასებით, BP არის მსოფლიოში 357-ე უდიდესი საჯარო კომპანია.
BP-ის წარმოშობა თარიღდება 1908 წელს ანგლო-სპარსული ნავთობის კომპანიის დაარსებით, რომელიც დაარსდა როგორც Burmah Oil Company- ის შვილობილი კომპანია ირანში აღმოჩენილი ნავთობის გამოსაყენებლად. 1935 წელს იგი გახდა ანგლო-ირანული ნავთობკომპანია და 1954 წელს მიიღო სახელი British Petroleum. 1959 წელს კომპანია გაფართოვდა ახლო აღმოსავლეთის ფარგლებს გარეთ ალასკამდე. British Petroleum-მა 1978 წელს Standard Oil of Ohio-ს საკონტროლო პაკეტი მოიპოვა. ბრიტანეთის მთავროამ, რომელიც ადრე კომპანიის უმრავლეს წილს ფლობდა, მისი პრივატიზაცია ეტაპობრივად, 1979-1987 წლებში მოახდინა. 1998 წელს British Petroleum Amoco- სთან გაერთიანდა და გახდა BP Amoco plc. 2000 წელს კომპანიამ ARCO და Burmah Castrol შეიძინა. 2001 წელს კომპანიამ კვლავ შეიცვალა სახელი და BP plc გახდა. 2003 წლიდან 2013 წლამდე BP რუსეთში, ერთობლივი საწარმო TNK-BP-ს პარტნიორი იყო.
BP-ს აქციები ძირითადად დალისტულია ლონდონის საფონდო ბირჟაზე და შედის FTSE 100 ინდექსში.
შეკვეთით დაწერილი
(ქრონოლოგიური თანმიმდევრობით)
სქოლიო
კატეგორია:ნიუ-იორკის საფონდო ბირჟის კომპანიები კატეგორია:CS1-ის მხარდაჭერა: მრავალი სახელი: ავტორების სია
ელენა მოსკოველი
ელენა მოსკოველი (Елена Ивановна, Helena Moskiewska; დ. 19 მაისი, 1476 — გ. 20 იანვარი, 1513) — რიურიკების დინასტიის წარმომადგენელი. მოსკოვის დიდ მთავარ ივანე III-ისა და სოფია პალეოლოგინას ასული. ლიტვის დიდი მთავარი 1495-1506 წლებში და პოლონეთის დედოფალი 1501-06 წლებში როგორც ალექსანდრე I-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ელენა დაიბადა 1476 წლის 19 მაისს მოსკოვის დიდი სამთავროს დედაქალაქ კრემლში. იგი იყო მოსკოვის დიდ მთავარ ივანე III-ისა და მისი მეუღლის, სოფია პალეოლოგინას ასული. დედის მხრიდან ელენა ბიზანტიის იმპერატორ მანუელ II-ის შვილთაშვილი იყო.
1492 წელს დაიწყო რუსეთ-ლიტვის ომი, რომელიც რამდენიმე წელიწადში ზავით დასრულდა. ლიტვასთან ალიანსის გასამყარებლად ივანე III-მ ელენა 1495 წლის 18 თებერვალს ლიტვის დიდ მთავარ ალექსანდრე I-ს მიათხოვა. ქორწინებას უნდა მოეწესრიგებინა ლიტვასა და რუსეთს შორის არსებული არეული სიტუაცია, თუმცა უარესი მოხდა. კათოლიკე ალექსანდრე, რომელიც პოლონეთის ტახტის მემკვიდრეც იყო ელენას დაჟინებით სთხოვდა კათოლიციზმის მიღებას, თუმცა დედოფალი მტკიცედ იდგა მართლმადიდებლობაზე და რელიგიის შეცვლას არ აპირებდა. ამას გარდა, ლიტვასა და რუსეთს შორის ომები კვლავ გაგრძელდა 1500-03, 1507-08 და 1512-22 წლებში, რა დროსაც ელენა შუამავლის როლს ასრულებდა ლიტველებსა და რუსებს შორის.
1501 წელს მისი მაზლი, მეფე იან I უშვილოდ აღესრულა, რის გამოც პოლონეთის მეფე მისი ქმარი ხდება, ელენა კი დედოფლად გვევლინება. იგი ძალიან განათლებული ქალი იყო. მიუხედავად რელიგიური განსხვავებისა, პოლონელებს დედოფალი მალევე შეუყვარდათ, რომელსაც გარშემორტყმული ჰყავდა პოლონელი ჰუმანისტები.
ალექსანდრეს გარდაცვალების შემდეგ, ვინაიდან მათ შვილები არ ჰყოლიათ, ტახტზე მისი კიდევ ერთი მაზლი სიგიზმუნდ I ავიდა, რის გამოც ელენამ დატოვა პოლონეთი და 1506 წლიდან ლიტვაში გადასახლდა. მან სწორედ აქ გაატარა სიცოცხლის უკანასკნელი წლები და გარდაიცვალა კიდეც 1513 წლის 20 იანვარს, 36 წლის ასაკში. დაკრძალეს ვილნიუსის საკათედრო ტაძარში.
დუბნიუმი
დუბნიუმი (Dubnium; ქიმიური სიმბოლო — ), ნილსბორიუმი (Nielsbohrium; ქიმიური სიმბოლო — ), უნნილპენტიუმი (Unnilpentium; ქიმიური სიმბოლო — ), ეკა-ტანტალი (Eka-tantalum) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეშვიდე პერიოდის, მეხუთე ჯგუფის (მოძველებული კლასიფიკაციით — მეხუთე ჯგუფის თანაური ქვეჯგუფის, Vბ) ხელოვნურად მიღებული რადიოაქტიური ქიმიური ელემენტი. მისი ატომური ნომერია — 105, სიმკვრივე — 21.6 გ/სმ3. შედარებით მდგრადი იზოტოპია (T1/2=40 წმ).
ისტორია
105-ე ელემენტი პირველად ამაჩქარებელში მიღებულ იქნა ქალაქ დუბნაში 1970 წელს გიორგი ფლიოროვის ჯგუფის მიერ 243Am-ის ბირთვების დაბომბვით 22Ne-ის იონებით და მათგან დამოუკიდებლად ბერკლიში (აშშ-ში) რეაქციით 249Cf + 15N→ 260Db + 4n. თეორიული და გამოყენებითი ქიმიის საერთაშორისო კავშირის სამუშაო ჯგუფმა 1993 წელს დაასკვნა, რომ 105-ე ელემენტის აღმოჩენის პატივი გაყოფილი უნდა იყოს დუბნისა და ბერკლის ჯგუფებს შორის.
სახელწოდების წარმომავლობა
საბჭოთა მეცნიერებმა წამოაყენეს წინადადება ახალი ელემენტისათვის დაერქვათ სახელწოდება - ნილსბორიუმი (Ns) ნილს ბორის პატივსაცემად, ამერიკელებმა — ჰანიუმი (Ha), ოტო ჰანის საპატივცემლოდ, ურანის სპონტანური დაშლის აღმოჩენის ერთ ერთი ავტორისა. 1994 წელს თეორიული და გამოყენებითი ქიმიის საერთაშორისო კავშირის კომისიამ წამოაყენა სახელწოდება ჟოლიოტიუმი (Jl), ჟოლიო-კიურის საპატივცემლოდ ; აქამდე ელემენტს ოფიციალურად ეწოდებოდა ლათინურად მისი რიცხობრივი აბრევიატურა — უნნილპენტიუმი (Unp), ანუ უბრალოდ 105. სიმბოლების Ns, На, Jl ნახვა სხვა და სხვა წლებში გამოცემულ ელემენტების ცხრილებში შეიძლებოდა. თეორიული და გამოყენებითი ქიმიის საერთაშორისო კავშირის საბოლოო გადაწყვეტილებით 1997 წელს ელემენტს ეწოდა დუბნიუმი — ქალაქ დუბნაში რუსეთის ბირთვული ფიზიკის კვლევთი ცენტრის საპატივცემლოდ.
იკატუ
იკატუ (Icatu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 12 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ როზარიუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მოსკოვის წყლის მუზეუმი
წყლის მუზეუმი (Музей Воды) — მუზეუმი და საინფორმაციო-ეკოლოგიური ცენტრი, რომელიც მოგვითხრობს მოსკოვის წყალსადენისა და კანალიზაციის სისტემის განვითარების შესახებ.
ისტორია
წყლის მუზეუმი გაიხსნა 1993 წლის 15 ივნისს, გახსნის თარიღი დაამთხვიეს მოსკოვში მიმდინარე რუსეთის პირველი წყალსადენის ყრილობის 100 წლისთავს.
მუზეუმი მდებარეობს კრუტიცკის მეტოქის გვერდით, მოსკოვის პირველი საკანალიზაციო სატუმბი სადგურის ტერიტორიაზე. იგი ექსპლუატაციაში შევიდა 1898 წელს და 219 ოჯახს ემსახურებოდა.
იულდიბაევო (ზილაირის რაიონი)
იულდიბაევო (Юлдыбаево; Юлдыбай) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. იულდიბაევოს სოფსაბჭოს ცენტრი. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 40 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 95 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 1650 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
მოსკოვის წყლის მუზეუმი
ისტორია
ისტორიული ნაგებობების კომპლექსი შეიქმნა მაქსიმ გეპენერის პროექტის მიხედვით და წარმოადგენს XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნის დასაწყისის სამრეწველო არქიტექტურის ძეგლს. მთავარი საკანალიზაციო სატუმბი სადგურის ყველა შენობა შესრულებულია ე. წ. „აგურის სტილში“, რომელიც ახასიათებს ამ პერიოდის სამრეწველო არქიტექტურას. შენობა, რომელშიც ამჟამად განთავსებულია მუზეუმი ააგეს მოგიანებით 1947-1948 წლებში.
იულდიბაევო (ზილაირის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
მოსკოვის წყლის მუზეუმი
კოლექცია
მინი|მარცხნივ|მუზეუმის ექსპოზიცია სამუზეუმო ექსპოზიცია ლოგიკურად იყოფა ორ ნაწილად: საარქივოდ და აქტუალურად. პირველი მოსკოვში წყალმომარაგების ქსელების წარმოქმნისა და განვითარების ისტორიას წარმოაჩენს. აქ შესაძლებელია კრემლის პირველი წყალსადენი მილების ხილვა, რომელიც მოქმედებდა ივანე კალიტას, ივანე III-სა და მიხეილ I რომანოვის პერიოდში, ასევე მოგვითხრობს მიტიშჩინის წყალსადენის შესახებ, რომელიც დააპროექტეს ეკატერინე II-ის ბრძანებით. აქვე წარმოდგენილია ისტორიული დოკუმენტები - ატლასები, ტექნიკური წიგნები, ხელნაწერთა ალბომები, რუკები და სამუშაო ნახაზები.
ექსპონატების სხვა ნაწილი, როელიც განთავსებულია პირველ სართულზე მოსკოვის კანალიზაციის სისტემის შექმნის ისტორიას წარმოგვიდგენს. ისტორიული დარბაზის ვიტრინებში წარმოდგენილია VIII-XIX საუკუნეების წყლისთვის გამოსაყენებელი საყოფაცხოვრებო საგნები.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის მუზეუმები
What Shall We Do Now?
„What Shall We Do Now?“ (სამუშაო სახელწოდება — „Backs to The Wall“) — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის სიმღერა, რომელიც სრულდებოდა ტურნეს The Wall კონცერტებზე. იგი თავდაპირველად უნდა შესულიყო ალბომში The Wall და წარმოდგენილია მის დემო-ჩანაწერებში, მაგრამ  გრამფირფიტის საერთო ხანგრძლივობის შეზღუდვების გამო ამოიღეს. მისი ადგილი დაიკავა „Empty Spaces“-მა, რომელიც უერთდება „Young Lust“-ს.
კომპოზიციის სტუდიური ვერსია ჟღერს ფილმში „პინკ ფლოიდი: კედელი“, „Young Lust“-ის წინ. ოფიციალური საკონცერტო ჩანაწერი სრულდებოდა ჯგუფის კონცერტებზე და შეტანილია ალბომში Is There Anybody Out There? The Wall Live 1980–81. როჯერ უოტერსის 2010-2013 წლების ტურნეს The Wall Live ჩანაწერები შესულია ვიდეოში და ალბომში Roger Waters: The Wall. იგი აგრეთვე შესრულდა უოტერსის 1990 წლის კონცერტზე, ბერლინში – წამყვან ვოკალს ამ სიმღერაში და „Young Lust“-ში ბრაიან ადამსი ასრულებდა.
სქოლიო
კატეგორია:1980 წლის სიმღერები კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
კრისიუმა
კრისიუმა (Criciúma) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 46 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კრისიუმის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 192 308 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 815.9 კმ²-ზე. ფართობი 235 701 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1986
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1986 (1986 UK Championship) — სნუკერის პროფესიონალური რეიტინგული ტურნირი, რომელიც ტარდებოდა 1986 წლის 22 ნოემბრიდან 30 ნოემბრამდე ინგლისში, პრესტონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა სტივ დეივისი, რომელმაც ფინალში ნილ ფუდსი დაამარცხა ანგარიშით 16:7.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1986 წელი სნუკერში
თეთრი ჯუჯა
თეთრი ჯუჯა (ასევე უწოდებენ გადაგვარებულ ჯუჯას) — ვარსკვლავური ნარჩენი, რომელიც უმეტესად ელექტრონგადაგვარებული მატერიისგან შედგება. თეთრი ჯუჯა ძალიან მკვრივია: მისი მასა მზის მასის ტოლი შეიძლება იყოს, ხოლო მოცულობა — დედამიწისა. მისი მკრთალი ნათება მოდის თერმული ენერგიის მარაგის გამოსხივებიდან. უახლოესი თეთრი ჯუჯა არის 8,6 სინათლის წლით დაშორებული სირიუს B, რომელიც ორმაგი ვარსკვლავის, სირიუსის პატარა კომპანიონია. ამჟამად მიჩნეულია, რომ მზის უახლოეს 100 ვარსკვლავურ სისტემას შორის 8 თეთრი ჯუჯაა. თეთრი ჯუჯის უჩვეულო სიმკრთალე პირველად ჰენრი ნორის რასელმა, ედუარდ ჩარლზ პიკერინგმა და უილიამინა ფლემინგმა 1910 წელს შენიშნეს. , გვ. 1 თეთრი ჯუჯა უილემ ლუიტენმა 1922 წელს უწოდა.
მიჩნეულია, რომ თეთრი ჯუჯა საბოლოო ევოლუციური მდგომარეობაა იმ ვარსკვლავებისა, რომელთა მასა საკმარისი არ არის, რათა ნეიტრონული ვარსკვლავი გახდეს — ირმის ნახტომის გალაქტიკაში არსებული ვარსკვლავების 97%. როდესაც დაბალი ან საშუალო მასის მთავარი მიმდევრობის ვარსკვლავის წყალბადის სინთეზის სიცოცხლის ხანგრძლივობა დასრულდება, ის გაფართოვდება წითელ გიგანტად, რომელიც ჰელიუმს ნახშირბადად და ჟანგბადად ასინთეზირებს ბირთვში სამმაგი ალფა პროცესით. თუ წითელ გიგანტს არასაკმარისი მასა აქვს იმისათვის, რომ ბირთვში ნახშირბადის სინთეზისათვის საჭირო ტემპერატურა (1 მილიარდი კელვინი) წარმოქმნას, მის ცენტრში ნახშირბადისა და ჟანგბადის ინერტული მასა წარმოიქმნება. მისი გარე ფენის მოცილების შემდეგ, როცა პლანეტარული ნისლეული წარმოიქმნება, ის ამ ბირთვის უკან რჩება, რომელიც წარმოქმნის ნარჩენ თეთრ ჯუჯას. აქედან გამომდინარე, ჩვეულებრივ, თეთრი ჯუჯები ნახშირბადისა და ჟანგბადისაგან შედგება. თუ წინაპრის მასა 8-10,5 მზის მასაა, ბირთვის ტემპერატურა საკმარისია ნახშირბადის სინთეზისათვის, მაგრამ არა ნეონისა, ამ შემთხვევაში კი ჟანგბად-ნეონ-მაგნიუმის თეთრი ჯუჯა შეიძლება წარმოიქმნას. როგორც აღმოჩნდა, ჰელიუმის თეთრი ჯუჯები წარმოიქმნება ორმაგ ვარსკვლავურ სისტემებში მასის დაკარგვით.
თეთრ ჯუჯაში არსებული მატერია თერმობირთვულ სინთეზს აღარ განიცდის, არ აქვს ენერგიის წყარო და არც სითბოსი, რომელსაც წარმოქმნიდა თერმობირთვული რეაქციებისა და გრავიტაციის ომი. მას მხოლოდ ელექტრონების გადაგვარების წნევა ამარაგებს, რაც მას უკიდურესად მკვრივს ხდის. გადაგვარების ფიზიკა იძლევა მაქსიმუმ მასას არაბრუნვადი თეთრი ჯუჯისთვის (ჩანდრასეკარის ზღვარი) — მიახლოებით 1,4 მზის მასა, რომლის ზემოთაც ელექტრონული გადაგვარება ვეღარ მოამარაგებს ვარსკვლავს. ნახშირბად-ჟანგბადის თეთრი ჯუჯა, რომელიც ამ ზღვარს უახლოვდება, ჩვეულებრივ კომპანიონიდან მასის მიზიდვით, შესაძლოა Ia ტიპის ზეახლად აფეთქდეს. ამ პროცესს ნახშირბადის დეტონაცია ეწოდება. SN 1006 ამის ყველაზე ცნობილი მაგალითია.
თეთრი ჯუჯა წარმოქმნისას ძალიან ცხელია, მაგრამ რადგანაც მას ენერგიის წყარო არ აქვს, ის თანდათანობით თავის ენერგიას გამოასხივებს და გაგრილდება. ეს ნიშნავს, რომ მისი გამოსხივება, რომელსაც მაღალი ფერის ტემპერატურა აქვს, შემცირდება და გაწითლდება დროთა განმავლობაში. ძალიან დიდი ხნის შემდეგ, თეთრი ჯუჯა იმ ტემპერატურამდე გაცივდება, რომლის შემდეგაც ის ვეღარ შეძლებს შესამჩნევი სითბო ან სინათლე გამოასხივოს, ამიტომ ცივი შავი ჯუჯა გახდება. თუმცა, გამოთვლილია, რომ დროის ხანგრძლივობა, როცა თეთრი ჯუჯა ამ მდგომარეობას აღწევს, სამყაროს ამჟამინდელ ასაკზე (დაახლოებით 13,7 მილიარდი წელიწადი) მეტია და რადგანაც არც ერთი თეთრი ჯუჯა არ შეიძლება სამყაროზე ხნიერი იყოს, მიჩნეულია, რომ შავი ჯუჯები ჯერჯერობით არ არსებობს. ყველაზე ბებერი თეთრი ჯუჯები მაინც ასხივებს რამდენიმე ათას კელვინ სითბოს.
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავები
მინიკესი
მინიკესი (Miñiques) — მასიური ვულკანური კომპლექსი ჩილეში, ანტოფაგასტის რეგიონში. მოიცავს დიდი რაოდენობით კრატერებს, ლავის გუმბათებსა და ნაკადებს. მდებარეობს ვულკან ჩილიკესიდან 21 კმ-ით სამხრეთით და კორდონ-პუნტას-ნეგრასიდან 26 კმ-ით დასავლეთით. მინიკესის ტბასთან, მისკანტის ტბასთან და ვულკან სერო-მისკანტთან ერთად, წარმოადგენს ხშირად მონახულებად ღირსშესანიშნაობას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს მთები კატეგორია:ჩილეს ვულკანები
მორუსი
მორუსი (Morros) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ როზარიუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარანიანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფანი
ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფანი ან ტრასეკა (Transport Corridor Europe-Caucasus-Asia) — საერთაშორისო თანამშრომლობის პროგრამა ევროპის კავშირსა და პარტნიორ ქვეყნებს შორის. ევროპისა და აზიის ქვეყნებს შორის ტვირთის გადაზიდვისა და მგზავრების გადაყვანის ერთიანი სისტემა, რომელიც უზრუნველყოფს ამ რეგიონის სახელმწიფოთა შორის ეკონომიკურ, პოლიტიკურსა და კულტურულ ურთიერთობათა განვითარებას. ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფანი შეიქმნა 1993 წელს ბრიუსელის დეკლარაციის საფუძველზე, საქართველოს, აზერბაიჯანის, სომხეთის, ყაზახეთის, ყირგიზეთის, თურქმენეთისა და უზბეკეთის მონაწილეობით. მალევე პროექტს ეუერთდნენ უკრაინა, მოლდოვა და მონღოლეთი. 2000 წელს შეუერთდა თურქეთი, რუმინეთი და ბულგარეთი, ხოლო 2009 წელს - ირანი.
წევრები
მონაწილე ქვეყნების სია : • 3
გენერალური მდივნები
ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფნის მუდმივმოქმედი სამდივნო შეიქმნა 200 წლის მარტში ბაქოში, ხოლო მისი ინაუგურაცია მოხდა 2001 წლის 21 თებერვალს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევისა და ასევე ხავიერ სოლანას, კრის პატენისა და ანა ლინდის მონაწილეობით. პირველ გერენალურ მდივნად აირჩიეს საქართველოს წარმომადგენელი, ელჩი ზვიად კვაჭანტირაძე.
მოქმედი გენერალური მდივანია მირჩა სიოპრაგა, რომელიც სამტავრობოთაშორისო კომისიამ აირჩია 2015 წლის იანვარში.
ადრეული ისტორია
ისტორიულად ცენტრალური და წინა აზიის ქვეყნების კავშირი ევროპის ტერიტორიაზე მოსახლე ხალხებთან კავკასიის, კერძოდ, საქართველოს მეშვეობითაც ხორციელდებოდა. შემდგომ, ბერძნული კოლონიზაციის დროს (ძვ. წ. VIII–VII სს.), როცა კოლხეთის შავი ზღვის სანაპიროზე მათი სავაჭრო ფაქტორიები დაარსდა, სამხრეთ კავკასიის გზების ხელშეწყობით გაძლიერდა დასავლეთისა და აღმოსავლეთის ქვეყნებს შორის სავაჭრო კონტაქტები. ძვ. წ. IV–III საუკუნეებიდან ვაჭრობამ ფართო საერთაშორისო ხასიათი მიიღო – აღმოცენდა დიდი სავაჭრო-სატრანსპორტო გზა, რომელიც ინდოეთიდან იწყებოდა. ეს გზა შუა აზიიდან (ახლანდ. ცენტრალური აზია) სანაოსნო იყო, შემდეგ – სანაოსნო-სახმელეთო და მდ. ოქსოსის (ახლანდ. ამუდარია), კასპიის ზღვის, მდინარე მტკვრის, სურამის უღელტეხილის, მდ. ფასისის (ახლანდ. რიონი) გავლით ქ. ფასისს (ახლანდ. ფოთი) აღწევდა. იქიდან კი, შავი ზღვით, მცირე აზიისა და ხმელთაშუა ზღვის აუზის ქვეყნებსა და ქალაქებს უკავშირდებოდა. ძვ. წ. II საუკუნიდან დაიწყო ინდოეთიდან მომავალი დიდი სავაჭრო გზის ხელახალი აღორძინება. ამავე საუკუნეში პოლიტიკური და ეკონომიკური აღმავლობის გზაზე მყოფმა ჩინეთმა სავაჭრო გზები გაიკვლია ხმელთაშუა ზღვის სახელმწიფოებისაკენ. ამავე გზით რომის, ხოლო შემდეგ ბიზანტიის იმპერიებმა თავის ქვეყნებში მაღალხარისხოვანი ჩინური აბრეშუმის შეტანა დაიწყეს. ამ მაგისტრალს აბრეშუმის დიდი გზა ეწოდა. შუა საუკუნეების დიდმა გეოგრაფიულმა აღმოჩენებმა აბრეშუმის გზას თავდაპირველი მნიშვნელობა და ეპოქის შესაბამისი აქტუალობა დაუკარგა. თუმცა ცალკეულ მონაკვეთებზე იგი მაინც ფუნქციონირებდა და ამ მარშრუტის ქვეყნების ურთიერთობებში მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა. XX საუკუნის დასასრულსა და III ათასწლეულის დასაწყისში ისე, როგორც ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით ორი-სამი საუკუნით ადრე (დიდი აბრეშუმის გზის ფორმირებისას), კვლავ აქტუალური გახდა აღმოსავლეთისა და დასავლეთის, ევრაზიულ კავშირურთიერთობათა სრულყოფა.
XX საუკუნე
XX საუკუნის დასასრულის უმნიშვნელოვანესმა ისტორიულმა მოვლენებმა, პირველ რიგში, სსრკ-ის დაშლამ, საბჭოთა რესპუბლიკების დამოუკიდებელ სახელმწიფოებად ჩამოყალიბებამ, იაპონიის, სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიისა და ჩინეთის დაჩქარებულმა ეკონომიკურმა აღმავლობამ, ცენტრაური აზიის, ყაზახეთის, სამხრეთ კავკასიის ქვეყნების ეკონომიკის ევროპისა და მსოფლიო ბაზართან ინტეგრირების აუცილებლობამ, ამ ქვეყნებში დამოუკიდებელი ეკონომიკის მშენებლობის დაჩქარებამ და სხვა გარემოებებმა დღის წესრიგში დააყენა ისტორიული აბრეშუმის გზის, დღეს კი ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფნის აღორძინების აუცილებლობა. 1990 წელს ქალაქ ვლადივოსტოკში ჩატარებულ საერთაშორისო კონფერენციაზე („აზია–წყნარი ოკეანის ქვეყნები: დიალოგი, მშვიდობა, თანამშრომლობა“) გამოითქვა ისტორიული აბრეშუმის გზის თანამედროვე მრავალფუნქციურ სატრანსპორტო დერეფნად გარდაქმნის იდეა.
მისი ხორცშესხმა კი მხოლოდ სსრკ-ის დაშლის შემდეგ გახდა შესაძლებელი. აღსანიშნავია დასავლეთის ქვეყნების დიდი დაინტერესება ამ პრობლემით. 1993 წელს ბრიუსელში ევროკავშირის ეგიდით ჩატარდა საერთაშორისო კონფერენცია, რომელმაც დასაბამი მისცა ტასისის (TACIS – ტექნიკური დახმარება დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობის ქვეყნებისათვის) ჩარჩოებში მეტად ფართო მასშტაბის რეგიონული ტექნიკური დახმარების პროგრამების ჩამოყალიბებას, რომელსაც ეწოდა ტრასეკა (TRACECA – სატრანსპორტო დერეფანი ევროპა–კავკასია–აზიისათვის). თავდაპირველად ტრასეკას პროექტში რვა სახელმწიფო მონაწილეობდა (საქართველო, სომხეთი, აზერბაიჯანი, თურქმენეთი, უზბეკეთი, ტაჯიკეთი, ყირგიზეთი და ყაზახეთი), სხვადასხვა დროს შეუერთდნენ სხვა ქვეყნებიც (მოლდოვა, უკრაინა, მონღოლეთი, ბულგარეთი, რუმინეთი, თურქეთი).
1995–2008 წლებში ტასის-ტრასეკას ფარგლებში სამ ათეულამდე ტექიკური დახმარების პროექტი განხორციელდა. ტექნიკური დახმარების პროექტების განხორციელებამ შესაძლებელი გახადა რიგი უმნიშვნელოვანესი ამოცანის გადაწყვეტა: ტრასეკას პროექტის წევრი სახელმწიფოების სატრანსპორტო სისტემების ინსტიტუციონალური მშენებლობა და მართვის სისტემის რეფორმა, საკანონმდებლო-ნორმატიული ბაზის სრულყოფა და მისი ჰარმონიზაცია დასავლურ ანალოგებთან, სატრანსპორტო სისტემების ტექნიკური მდგომარეობის შესწავლა, მათი რეაბილიტაციისა და რეკონსტრუქციის პროექტებისა და განვითარების გეგმების შემუშავება და ა.შ. ტრასეკას განხორციელებული პროექტებიდან განსაკუთრებული აღნიშვნის ღირსია ისეთი საინვესტიციო პროექტები (საერთო რაოდენობა – 10, თანხა – 48 მლნ. ევრო), როგორიცაა: ამიერკავკასიის რკინიგზის რეაბილიტაცია (5 მლნ. ევრო); საქართველო-აზერბაიჯანის საზღვარზე ე. წ. წითელი ხიდის რეაბილიტაცია და იქვე ახალი „ტრასეკას ხიდის“ მშენებლობა (2,5 მლნ. ევრო); საბორნე გადასასვლელი ხიდების მშენებლობა ფოთისა და ილიჩოვსკის (უკრაინა) პორტებში (6,4 მლნ. ევრო); ფოთისა და ილიჩოვსკის პორტების კომპიუტერული სისტემებით უზრუნველყოფა (1,5 მლნ. ევრო); ოპტიკურ-ბოჭკოვანი კაბელის გაყვანა სამხრ. კავკასიის რკინიგზების სასიგნალო სისტემებისათვის (15,0 მლნ. ევრო); საკონტეინერო ტვირთების მომსახურების ხელშეწყობა ფოთის, ბაქოს, თურქმენბაშისა და ილიჩოვსკის პორტებში (5,8 მლნ. ევრო); საბორნე გადასასვლელის ბაქო–აქთაუს მოწყობა და ა. შ.
აღნიშნულმა პროექტებმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა სატრანსპორტო დერეფნის ე. წ. „ვიწრო ადგილების“, „სატრანსპორტო საცობების“ დარეგულირებასა და ახალი მნიშვნელოვანი ობიექტების მშენებლობაში. ამასთან ერთად, საფუძველი ჩაეყარა ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფნის საერთაშორისო სახელშეკრულებო ბაზას. 1996 წელს თურქმენეთის ქ. სერახსში ოთხმა ქვეყანამ – აზერბაიჯანმა, თურქმენეთმა, უზბეკეთმა და საქართველომ – ხელი მოაწერა ცნობილ სერახსის ხელშეკრულებას (შეთანხმება საერთაშორისო ტრანზიტის შესახებ და სარკინიგზო უწყებებს შორის ხელშეკრულება სარკინიგზო ტრანსპორტის კოორდინაციის შესახებ). შემდგომ მათ შეუერთდნენ სომხეთი, ტაჯიკეთი და ყირგიზეთი. ეს იყო პირველი საერთაშორისო ხელშეკრულება, რომელიც მიზნად ისახავდა ტრასეკას პროექტის მონაწილე ქვეყნებისათვის სატრანსპორტო დერეფნის განვითარების ხელშეწყობას. მოგვიანებით, 1998 წ. სექტემბერში, ქალაქ ბაქოში გამართული ტრასეკას პროექტის მონაწილე სახელმწიფოების მეთაურთა სამიტის დროს 12 სახელმწიფოს მეთაურმა ხელი მოაწერა მრავალმხრივ ხელშეკრულებას „ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფანში საერთაშორისო ტრანსპორტის განვითარების შესახებ“. ამ ხელშეკრულებას ახლავს 4 ტექნიკური დანართი: სარკინიგზო ტრანსპორტის, საავტომობილო ტრანსპორტის, საერთაშორისო სავაჭრო-საზღვაო ნაოსნობის, სასაზღვრო-საბაჟო პროცედურებისა და დოკუმენტების შესახებ. აღნიშნულმა ხელშეკრულებამ სატრანსპორტო დერეფნის მონაწილე ქვეყნების საერთაშორისო სატრანზიტო გადაზიდვების, საზღვრის გადაკვეთის გამარტივებისა და სახელმწიფოთაშორისი სატრანსპორტო-ეკონომიკური ურთიერთობების შემდგომი სრულყოფისა და განვითარების ფართომასშტაბიანი საერთაშორისო სახელშეკრულებო საფუძველი შექმნა. ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფნის შემდგომ განვითარებას მნიშვნელოვანი იმპულსი მისცა ევროკავშირის ახალმა ინიციატივამ, რითაც საფუძველი ჩაეყარა სატრანსპორტო დერეფნისა და ტრასეკას პროექტის საერთაშორისო ინსტიტუციონალიზაციას.
XXI საუკუნე
ტრასეკას პროექტის საერთაშშორისო ტრანზიტის შესახებ ხელშეკრულებებისა და სატრანსპორტო დერეფნის მონაწილე ქვეყნების სამთავრობათაშორისო გადაწყვეტილებების კოორდინაციის მიზნით ქალაქ ბაქოში შტაბ-ბინა დაიდო ტრასეკას სამთავრობათაშორისო კომისიის მუდმივმოქმედმა სამდივნომ (2000 წ. აპრ.). პროექტისა და სატრანსპორტო დერეფნის საერთაშორისო კოორდინაციისა და მართვის ამ ახალმა ინსტიტუტმა დააფუძნა პროექტის მონაწილე ქვეყნების სამთავრობო კომისიების ეროვნული სამდივნოები, რასაც სატრანსპორტო დერეფნის საქმიანობის სრულყოფის, პერსპექტიული განვითარების სახელმწიფოთაშორისი თანამშრომლობის ახალი ეტაპი მოჰყვა. თბილისმა, როგორც ტრასეკას პროექტისა და საკუთრივ ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფნის ინიციატორი სახელმწიფოს დედაქალაქმა, სატრანსპორტო დერეფნის, სამხრეთ კავკასიის ქვეყნების ეკონომიკის „საყრდენი კარკასის“ მაინტეგრირებელი როლი ითამაშა, გაიზარდა მისი სადისტრიბუციო-ლოგისტიკური ფუნქცია, რომლის მასშტაბი არა მხოლოდ საქართველოს, არამედ მეზობელი ქვეყნების ტერიტორიასაც მოიცავს. მოეწყო რამდენიმე საერთაშშორისო ფორუმი პროექტის მონაწილე ქვეყნებისა და ევროკავშირის უმაღლეს წარმომადგენელთა მონაწილეობით.
განვითარების ტემპი
შთამბეჭდავია ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფნის თანამედროვე განვითარების ტემპები და შედეგები. 2002–2008 წლებში საქართველოში დაახლოებით 40 %-ით გაიზარდა რკინიგზით გადაზიდული ტვირთების მოცულობა, რაშიც სატრანზიტო ტვირთების ხვედრითი წილი 85 %-ს აღწევდა. ასევე აღმავალია შავიზღვისპირა პორტების მიერ (ბათუმი, ფოთი, სუფსა, ყულევი) გადამუშავებული ტვირთების დინამიკა. ბათუმსა და ფოთში 2004–2008 გადაზიდული ტვირთების რაოდენობა განუხრელად გაიზარდა, მაგ., 2008 გადამუშავებული კონტეინერების რაოდენობამ 209,6 ათასი ერთეული შეადგინა, რაც 129,6 ათასი ერთეულით აღემატება 2004 წლის მაჩვენებელს. 2006 სუფსის ტერმინალზე გადატვირთული ნედლი ნავთობის რაოდენობამ 13,2 მლნ. ტ შეადგინა, რაც 2004 წლის მაჩვენებელს თითქმის 2-ჯერ აღემატება. 2004–2008 დაახლოებით 1,6-ჯერ გაიზარდა აგრეთვე საავტომობილო ტრანსპორტის ტვირთბრუნვა და გადაყვანილი მგზავრების რაოდენობა. მზარდი დინამიკა ახასიათებს საქართველოს ტრანსპორტის განვითარების სხვა ძირითად მახასიათებლებსაც, მაგ., 2002–2008 დარგიდან შემოსული საბიუჯეტო შემოსავლები თითქმის 3-ჯერ გაიზარდა და ამ მაჩვენებლით იგი კვლავაც ინარჩუნებს ქვეყნის ეკონომიკის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი დარგის სახელს.
ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფნის შემდგომი განვითარების მეტად მნიშვნელოვანი ეტაპია საქართველოსა და თურქეთის შემაერთებელი რკინიგზის (ბაქო–თბილისი–ყარსის) ხაზის ექსპლუატაციაში შესვლა. ამ პროექტის განხორციელებას საფუძველი დაუდო 2007 წელს თებერვალში საქართველო-აზერბაიჯანი-თურქეთის სამმხრივი ხელშეკრულების ხელმოწერამ. 2015 წლის 29 იანვარს, ბაქო-თბილისი-ყარსის სარკინიგზო ხაზის ქართულ მონაკვეთზე პირველმა სატესტო მატარებელმა გაიარა. . პირველი ეტაპის სარკინიგზო ხაზის წლიური ტვირთბრუნვა განისაზღვრება 5 მლნ. ტ, ხოლო სამომავლოდ იგი დამატებით 10 მლნ. ტ გაიზრდება. ბაქო-თბილისი-ყარსის რკინიგზის შემაერთებელი მშენებარე ხაზის საერთო სიგრძე შეადგენს 93 კმ, საიდანაც 25 კმ (ახალქალაქი–კარწახი) საქართველოს ტერიტორიაზეა. პროექტის ფარგლებში ნავარაუდევია აგრეთვე მარაბდა–ახალქალაქის 160 კმ სიგრძის რკინიგზის არსებული მონაკვეთის რეკონსტრუქციის სამუშაოებიც. პროექტის პირველი ეტაპის სავარაუდო ინვესტიციების მოცულობა 340 მლნ. ლარია, ხოლო მთლიანად პროექტის განხორციელებას 1 მლრდ. 300 მლნ. ლარის ინვესტიცია დასჭირდება. პროექტის განხორციელება შესაძლებელს გახდის მნიშვნელოვნად გაიზარდოს ევროპა-კავკასია-აზიის სატრანსპორტო დერეფნის ტვირთბრუნვა.
სქოლიო
კატეგორია:ევროპის კავშირის ეკონომიკა კატეგორია:საერთაშორისო ტრანსპორტი კატეგორია:ტრანსპორტი საქართველოში კატეგორია:ტრანსპორტი ბულგარეთში კატეგორია:ტრანსპორტი აზერბაიჯანში კატეგორია:ტრანსპორტი სომხეთში კატეგორია:ტრანსპორტი ირანში კატეგორია:ტრანსპორტი ყაზახეთში კატეგორია:ტრანსპორტი ყირგიზეთში კატეგორია:ტრანსპორტი მოლდოვაში კატეგორია:ტრანსპორტი ტაჯიკეთში კატეგორია:ტრანსპორტი უზბეკეთში კატეგორია:ტრანსპორტი რუმინეთში კატეგორია:ტრანსპორტი თურქეთში კატეგორია:ტრანსპორტი უკრაინაში კატეგორია:ტრანსპორტი თურქმენეთში
ციხისჯვრის ქედი
ციხისჯვრის ქედი — ქედი საქართველოში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, თრიალეთის ქედის განშტოება. ქედი აღმოსავლეთით მთა ჯამჯამასთან უერთდება გვირგვინას ქედს. ციხისჯვრის ქედზეა 2300-2800 მ-იანი მწვერვალები: კოდიანი, სანისლო, ყარაყაია, ცხრაწყარო, საყველო, ქვაჯვარი, კენჭიყარა.
სქოლიო
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის ქედები
Carnival Legend
290px|მინი|Carnival Legend-ი ტოვებს [[ტალინი|ტალინს, 23 ივლისი, 2013]] Carnival Legend — Spirit-კლასის საკრუიზო გემი. უმრავლესი დობილი გემების მსგავსად, შედის Carnival Corporation & plc-ის მფლობელობაში და ოპერირებს კომპანია Carnival Cruise Line-ის მიერ. აგებულია ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკიში, ჰელსინკის ახალ გემთსაშენში, STX Finland-ის მიერ; მშენებლობა 2001 წლის 17 დეკემბერს დასრულდა. 2002 წლის 21 აგვისტოს, ინგლისში, გემი მსახიობმა ჯუდი დენჩმა მონათლა. მისი პირველი მოგზაურობა, რომელიც ამავე დროს Carnival-ის პირველი კრუიზი იყო ევროპაში, იყო სამდღიანი ტურნე ინგლისის ქალაქ ჰარვიჩიდან ამსტერდამისაკენ და უკან დაბრუნება.
Carnival Legend-ის კაიუტების 80%-ს აქვს ხედი ზღვაზე და მათგან 80%-ს კი საკუთარი აივანი. იგი კარნივალის პირველი გემი იყო, რომელსაც ჰქონდა ალტერნატიული კვების შესაძლებლობა და საქორწინო სამლოცველო.
ნავსადგურები
2013 წლის აპრილიდან ნოემბრამდე Carnival Legend-ი ასრულებდა კრუიზებს ბალტიისა და ხმელთაშუა ზღვებში. შემდეგ გადაინაცვლა ფლორიდის ქალაქ ტამპაში, საიდანაც დასავლეთ კარიბების 7-დღიანი კრუიზების შესრულება დაიწყო.
2014 წლის თებერვალში გემს განახლებითი სამუშაოები ჩაუტარდა და შემდეგ ავსტრალიაში გადავიდა. 2015 წლის აპრილამდე ასრულებდა 8-12-დღიან კრუიზებს სიდნეიდან წყნარი ოკეანის კუნძულების მიმართულებით.
ამჟამად, Carnival Legend-ი ავსტრალიის კრუიზებს ასრულებს ზამთარში, ზაფხულში კი ალასკისას.
ბოთლის გახსნა
2002 წლის 21 აგვისტოს, გემის გახსნის ცერემონიაზე, მსახიობმა ჯუდი დენჩმა მხოლოდ მესამე ცდაზე შესძლო შამპანურის ბოთლის გახსნა. „მყავს 13 ნათლული, ახლა კი ამ დიდებული გემის ნათლიაც გავხდი“, — აღნიშნა მსახიობმა.
მგზავრის სიკვდილი
2006 წლის 27 მაისს, ცოლთან შეკამათების შემდეგ, კაიუტის აივნიდან ზღვაში გადახტა 35 წლის პენსილვანიელი მამაკაცი. გემმა 11 საათს დაჰყო გაჩერებულმა. გამოიძახეს სანაპირო დაცვა, თუმცა მამაკაცის ცხედარი ვერ იპოვეს.
შეჯახება Enchantment of the Seas-თან
2009 წლის 30 სექტემბერს, როდესაც Carnival Legend-ი მექსიკის ქალაქ კოსუმელს ტოვებდა, ძლიერმა ქარმა იგი კომპანია Royal Caribbean Cruise Lines-ის გემ Enchantment of the Seas-ს შეაჯახა. დაზიანდა Carnival Legend-ის ღია გემბანი, ასევე ჩამისხვრა მინები, თუმცა გემმა კრუიზის გაგრძელება შესძლო.
იამაგუჟინო
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
თბილისის პედაგოგიური მუზეუმი
1918 წლის სექტემბერში განათლების მინისტრმა გ. ლასხიშვილმა პარლამენტსა და მთავრობას წარუდგინა გეგმა-მოხსენება თბილისში ცენტრალური პედაგოგიური მუზეუმის გახსნის შესახებ. მოხსენებაში ნათქვამი იყო, რომ მუზეუმს უნდა დაეჭირა დიდი ადგილი სახალხო განათლების სფეროში და მეტად დააახლოებოდა ეროვნული სკოლის ინტერესებს. ის წერდა: მუზეუმის რეორგანიზაციისათვის მინისტრი ითხოვდა გარკვეულ თანხებს სახელმწიფო ბიუჯეტიდან და სათანადო მხარდაჭერას.
მთავრობამ და პარლამენტმა მოიწონეს კანონ-პროექტი. 1919 წლის 3 მაისის განკარგულებით, სახალხო განათლების სამინისტრომ ჩაატარა მუზეუმის რევიზია ალექსანდრე ჯავახიშვილის ხელმძღვანელობით. ჯავახიშვილის დასკვნაში აღნიშნული იყო, რომ მუზეუმი წარმოადგენდა ძვირფას განძს საქართველოში სწავლა-განათლებისათვის და განსაკუთრებული ყურადღებას იმსახურებდა, მით უმეტეს იმ დროს, როდესაც ქვეყანაში განათლების ახალ სისტემას ეყრებოდა საფუძველი და ქვეყანა თითქმის მოწყვეტილი იყო გარესამყაროს. კომისიის სახელით, ალ. ჯავახიშვილი ამ მუზეუმის ასაღორძინელად და სწავლა-განათლების სასარგებლო დაწესებულებად მისი გადაქცევისათვის საჭიროდ მიიჩნევდა მის ხელახალ ორგანიზებას, შესაფერისი ბინის გამონახვას, სადაც სამუზეუმო ნივთების შენახვისა და გამოფენის საუკეთესო პირობები იქნებოდა. ყურადღება დაეთმობოდა ნივთების დაცვისა და საგამოფენო ექსპოზიციების მოწყობას.
ლექცია-საუბრებისათვის მუზეუმს სპეციალური აუდიტორია სჭირდებოდა. მუზეუმში შეიქმნებოდა ქართული და, ზოგადად, კავკასიის განყოფილება, სადაც წარმოდგენილი იქნებოდა ადგილობრივი ბუნება, მცხოვრებლები, მოსახლეობის საქმიანობა. აღიწერა მუზეუმის მთელი ქონება, შედგა კატალოგები, ყურადღება მიექცა კოლექციების დაცვას, რომელსაც ეტყობოდა გაზიდვა-გატაცების ბეჭედი. შეიქნა მუზეუმის ახალი მართვა-გამგეობის ორგანო, დაიგეგმა პედაგოგიური მუზეუმის გაფართოება-შევსება, რათა იგი ქცეულიყო რესპუბლიკის სასარგებლო დაწესებულებად. ხელმძღვანელ კომიტეტს სათავეში ჩაუდგა ალექსანდრე ჯავახიშვილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1987
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1987 (1987 UK Championship) — სნუკერის პროფესიონალური რეიტინგული ტურნირი, რომელიც ტარდებოდა 1987 წლის 13 ნოემბრიდან 19 ნოემბრამდე ინგლისში, პრესტონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა სტივ დეივისი, რომელმაც ფინალში ჯიმი უაიტი დაამარცხა ანგარიშით 16:14.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1987 წელი სნუკერში
ეგრისის კომპლექსი
ეგრისის კომპლექსი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი ქვემო ქართლის მხარეში, დმანისის მუნიციპალიტეტში, სოფელ გომარეთის სამხრეთით, დაახლოებით 3 კილომეტრში, მდინარე ყარაბულაღის მარცხენა ნაპირზე, ნასოფლარ ეგრისის ტერიტორიაზე.
სოფელი ეგრისი სამეგრელოდან გადმოსახლებულმა ლარაძეებმა დააარსეს და სამეგრელოს ძველი სახელი უწოდეს. აზნაურ ლარაძეებს ერთმანეთის გვერდით ორი სოფელი, დიდი და პატარა ეგრისი გაუშენებიათ. ამ ნასოფლარებში ამჟამად სამი დარბაზული ეკლესია, ლარაძეების სასახლე და სხვა შენობების ნანგრევებია.
ყველაზე დიდი ეკლესია, რომელიც დროთა განმავლობაში გადაუკეთებიათ, საშუალო ზომის კვადრებითა და კირხსნარითაა აგებული. სამხრეთი შესასვლელის თავზე ერთ ქვაზე ჯვარია გამოსახული. ეკლესია დაზიანებულია: ჩაქცეულია სახურავი და დაფარულია ნანგრევებით. ეკლესიას ეტყობა შელესვისა და მოხატვის კვალი.
განვითარებული ფეოდალური ხანისაა მეორე, ღვთისმშობლის ეკლესიაც. იგი კარგად გათლილი, ერთმანეთზე მჭიდროდ მორგებული დიდი ქვებითაა ნაგები. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს, თითო სარკმელია აღმოსავლეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში. ეკლესიას შერჩენილი აქვს სახურავი, შეიმჩნევა მოხატულობის კვალიც.
ეგრისი კომპლექსს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
მამია დუმბაძე
ბიოგრაფია
1936 წელს დაამთავრა ამიერკავკასიის უმაღლესი სასოფლო-სამეურნეო კომუნისტური კსლა, 1938 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1942 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ი. ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში; 1958-1989 წლებში იგი იყო საქართველოს შუა საუკუნეების ისტორიის განყოფილების გამგე; იკვლევდა საქართველოს ფეოდალური ხანის სოციალურ-ეკონომიკურ, პოლიტიკურ და კულტურული ისტორიის საკითხებს; არის რამდენიმე მონოგრაფიის ავტორი და კოლექტიური გამოკვლევების - „თბილისის ისტორიის“, საქართველოს ისტორიის რამდენიმე სახელმძღვანელოს (ქართულ და რუსულ ენებზე) თანაავტორი, აგრეთვე „საქართველოს ისტორიის ნარკვევების“ რვატომეულის რედკოლეგიის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 3 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ფორკილინია
ფორკილინია (Forquilhinha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 42 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კრისიუმის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 548 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 123.12 კმ²-ზე. ფართობი 183 134 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ალ-მანსურ ბილაჰი
ალ-მანსურ ბილაჰი (სრული სახელი — აბუ ტაჰირ ისმაილ ალ-მანსურ ბილაჰი, المنصور بالله الفاطمي‎‎ დ. 913 — გ. 19 მარტი, 953) — ფატიმიდების სახალიფოს მე-3 ხალიფა 946-953 წლებში, ალ-ქაიმის ვაჟი.
ალ-მანსურმა ხალიფის ტიტულის მიღებისთანავე ტუნისში დაიწყო თავისის სახელობის ქალაქის მშენებლობა, რომელიც 950 წელს დასრულდა. ხალიფამ დედაქალაქი მახდიიდან სწორედ ახლადაშენებულ მანსურიაში გადაიტანა და იქ გაატარა თავისი მმართველობის წლები. მის დროს ფატიმიდებმა აბუ იაზიდის მძვინვარე აჯანყება სასტიკად ჩაახშეს, ომაიანები მაროკოდან განდევნეს, შემოიერთეს აღლაბიდების შემორჩენილი სამთავროები აფრიკაში. 953 წელს ავადმყოფობის შედეგად გარდაიცვალა, სახალიფოს ტახტი კი თავის ახალგაზრდა ვაჟს, ალ-მუიზს ერგო.
დისტოპია
235px|მინი|[[ჰერბერტ უელსის რომან „როდესაც მძინარე გაიღვიძებს“ (1899) ილუსტრაცია, რომელზეც გამოსახულია პროპაგანდის მეგაფონები (ანრი ლანოს ილუსტრაცია).]]
დისტოპიას ხშირად ახასიათებს დეჰუმანიზაცია, ტირანული მმართველობა, გარემოს განადგურება, ან სხვა მახასიათებლები, რომლებიც მიუთითებენ საზოგადოების კატაკლიზმურ დაკნინებაზე. დისტოპიური საზოგადოება ხშირია უტოპიური ჟანრის ნაწარმოებებში, განსაკუთრებით კი თუ მისი მოქმედება მომავალში ვითარდება.
დისტოპიური ჟანრის ყველაზე ცნობილ ნაწარმოებებს მიეკუთვნება ჯორჯ ორუელის „1984“, რეი ბრედბერის „451º ფარენჰაიტით“, ოლდოს ჰაქსლის „საოცარი ახალი სამყარო“ და ევგენი ზამიატინის „ჩვენ“.
სქოლიო
კატეგორია:დისტოპია
კორდონ-პუნტას-ნეგრასი
კორდონ-პუნტას-ნეგრასი (Cordón de Puntas Negras) — 500 კმ² ფართობის ვულკანური ჯაჭვი ჩილეში, ანტოფაგასტის რეგიონში, სალარ-დე-ატაკამის მლაშობის აღმოსავლეთით. გადაჭიმულია ვულკან ჩილიკესიდან ჩრდილოეთით, ვულკან პუნტას-ნეგრასამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს მთები კატეგორია:ჩილეს ვულკანები
ალექსანდრე ჯეჯელავა
ალექსანდრე ჯეჯელავა (დ. 24 მაისი, 1973) — საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების მინისტრი 2016 წლის ივნისიდან — 2017 წლის 13 ნოემბრამდე.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე ჯეჯელავა დაიბადა თბილისში. მან 1990 წელს დაამთავრა კომაროვის სკოლა, ხოლო 1995 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, სპეციალობა — გამოყენებითი მათემატიკა, კომპიუტერული მეცნიერებები. 2003-2005 წლებში მაგისტრის ხარისხი მოიპოვა  ზოგადი მართვის მიმართულებით — ბიზნესის სკოლა (ESM) — თბილისი. 2009-2010 წლებში სწავლობდა ჯორჯ ვაშინგტონის უნივერსიტეტში, სადაც მოიპოვა მაგისტრის ხარისხი პროექტების მართვის მიმართულებით. 2015 წლიდან არის სერტიფიცირებული საერთაშორისო ტრენერი, ტრანსფორმაციული ტრენერი.
2016 წლის 3 ივნისიდან ალექსანდრე ჯეჯელავა იკავებს საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების მინისტრის პოსტს. 2010-2016 წლებში იყო მართვის აკადემიის თავმჯდომარე და მთავარი ტრენერი. ამავდროულად ლექციებს კითხულობდა საქართველოს ბანკის უნივერსიტეტსა და კავკასიის ბიზნესის სკოლაში. იყო ლექტორი თბილისის თავისუფალი უნივერსიტეტში, კავკასიის უნივერსიტეტში და სამაგისტრო პროგრამის ხელმძღვანელი საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტში.
მუშაობდა ბიზნესის განვითარების მიმართულებით ფონდ ღია საზოგადოება საქართველოში, სხვადასხვა პოზიციებზე საქართველოს ეროვნულ ბანკში, თიბისი ბანკსა და ინტელექტ ბანკში.
აქვს გამოცდილება  საინფორმაციო ტექნოლოგიების სტრატეგიული განვითარების მიმართულებით. იყო სპიკერი TEDx თბილისი; 2009-2011 წლებში იყო სამეურვეო საბჭოს თავმჯდომარე ვ. კომაროვის ფიზიკა-მათემატიკის N199 საჯარო სკოლაში. იყო საინფორმაციო ტექნოლოგიების სტრატეგიული განვითარების კონსულტანტი საქართველოს ლატარიის კომპანიაში.
ჰყავს მეუღლე და ორი ქალიშვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი
პრეზიდენტი-ჟასელინუ
პრეზიდენტი-ჟასელინუ (Presidente Juscelino) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მარანიანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ როზარიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 541 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.54 კმ²-ზე. ფართობი 354 696 კმ²-ია.
იამანსაზი
იამანსაზი (Ямансаз; Яманһаҙ) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. იამანსაზის სოფსაბჭოს ცენტრი. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 52 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 107 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 733 ადამიანი.
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1988
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 1988 (1988 UK Championship) — სნუკერის პროფესიონალური რეიტინგული ტურნირი, რომელიც ტარდებოდა 1988 წლის 19 ნოემბრიდან 27 ნოემბრამდე ინგლისში, პრესტონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა დუგ მაუნტჯოი, რომელმაც ფინალში სტივენ ჰენდრი დაამარცხა ანგარიშით 16:12.
ინტელექტუალიზმი
უძველესი მორალური ინტელექტუალიზმი
თანამედროვე ფილოსოფოსები ამტკიცებენ, რომ სოკრატის მიერ წარმოდგენილია ჭეშმარიტების ცოდნა და ეთიკური ქცევის იდეები, რაც შეიძლება თანაბარი იყოს ცოდნის თანამედროვე და პოსტკარტეზიულ კონცეფციებთან და რაციონალური ინტელექტუალიზმთან. როგორც ასეთი, მიშელ ფუკომ აჩვენა, დეტალური ისტორიული გამოკვლევით, რომ კლასიკურ ანტიკურ ხანაში (ძვ. წ. 800 - ძვ. წ. 800 წ.), ”ჭეშმარიტების ცოდნა” არის ”სულიერი ცოდნა”, ამ კონცეფციის თანამედროვე გაგებით. ამრიგად, მხოლოდ რაციონალური ინტელექტის გარეშე, სულიერი ცოდნა ფართო "თვით ზრუნვის" პრინციპის განუყოფელი ნაწილია.
როგორც წესი, თვითდასაქმებულ სპეციფიკურ ასკეტურ ვარჯიშთა ასეთი მოვლა გულისხმობდა იმას, რომ არა მხოლოდ ჭეშმარიტების ცოდნა დაიმახსოვრე, არამედ ისწავლა და შემდეგ საკუთარ თავთან ინტეგრირებულიყო, საკუთარი თავის კარგ ადამიანად გადაქცევის დროს. ამრიგად, ჭეშმარიტების გაგება ნიშნავს „ინტელექტუალურ ცოდნას“, რომელიც მოითხოვს ადამიანის ინტეგრირებას (უნივერსალურ) ჭეშმარიტებასთან და მისი სიტყვის, გულისა და ქცევის ავთენტურად ცხოვრებას. ამ რთული ამოცანის მიღწევა მოითხოვს მუდმივ ზრუნვას საკუთარ თავზე, მაგრამ ეს ასევე გულისხმობდა ჭეშმარიტების განსახორციელებას და, ამავე დროს,  კლასიკური ეპოქის პარეზიის რიტორიკული მოწყობილობის მარტივად გამოყენებას: „გულწრფელად ისაუბროთ და ითხოვოთ პატიება ამ სიტყვებისთვის“; და, უფრო მეტიც, იმოქმედეთ ზნეობრივი ვალდებულებით, სიმართლე უთხრათ საერთო სიკეთისთვის, თუნდაც საკუთარი თავის გარისკვის ფასად. ეს უძველესი, სოკრატული მორალური ფილოსოფიური პერსპექტივა ეწინააღმდეგება ჭეშმარიტებისა და ცოდნის თანამედროვე გაგებას, როგორც რაციონალური ვალდებულებებს.
ანტი-ინტელექტუალიზმიარი ინტელექტის, ინტელექტუალისა და ინტელექტუალიზმის მტრობა და უნდობლობა, რაც ჩვეულებრივ გამოიხატება განათლებისა და ფილოსოფიის ცვეთისა და ხელოვნების, ლიტერატურის და მეცნიერების განთავისუფლებაზე, როგორც არაპრაქტიკულ, პოლიტიკურად მოტივირებულ და, თუნდაც ადამიანის შეურაცხყოფისკენ მიმართული. ანტი-ინტელექტუალები წარმოადგენენ თავს და აღიქმებიან, როგორც უბრალო ხალხის დამცველები, როგორც პოპულისტი პოლიტიკის წინააღმდეგ და აკადემიური ელიზმის წინააღმდეგ და მიაჩნიათ, რომ განათლებულ ადამიანები, როგორც მაღალი კლასის წარმომადგენლები, დომინირებენ პოლიტიკურ დისკურსზე და უმაღლეს განათლებაზე, ხოლო რიგითი ადამიანების შეშფოთებისგან თავი დაღწეული აქვთ. ტოტალიტარული მთავრობები მანიპულირებენ და იყენებენ ანტი-ინტელექტუალიზმს პოლიტიკური განსხვავებულობის ჩასახშობად. ესპანეთის სამოქალაქო ომის დროს (1936–1939) და გენერალ ფრანცისკო ფრანკოს შემდეგი დიქტატურა (1939–1975), თეთრი ტერორის რეაქტიული რეპრესიები (1936–1945) განსაკუთრებით ანტი-იტელექტური იყო, უმეტესობა 200 000 მშვიდობიანი მოქალაქეები დაიღუპნენ, როგორც ესპანელი ინტელიგენცია, პოლიტიკურად აქტიური პედაგოგები და აკადემიკოსები, მხატვრები და ჩამოსახლებული ესპანეთის მეორე რესპუბლიკის მწერლები (1931–1939). დემოკრატიული კამპუჩეის კომუნისტურ სახელმწიფოში (1975–1979), ქმერული რუჟის პოლ პოლტისმა კრიტიკულმა მკვლელობამ, არააკომუნისტური ინტელიგენციის სიკვდილით დასაჯა მკვლელობის სფეროებში.
შუასაუკუნეების სასულიერო ინტელექტუალიზმი
შუასაუკუნეების საღვთისმეტყველო ინტელექტუალიზმი არის ღვთიური მოქმედების დოქტრინა, რომლის დროსაც ინტელექტი ს ფაკულტეტი წინ უსწრებს და უპირატესობას ანიჭებს ნებისყოფის ფაკულტეტს (voluntas intellectum sequitur).ეწინააღმდეგება ნებაყოფლობითობას, რომელიც უპირატესობას ანიჭებს ნებისყოფას ვიდრე ინტელექტსდა ემოციებს; ამრიგად, ის პოზიცია, რომ ”ინტელექტუალიზმის თანახმად, ნებისყოფის არჩევანი გამომდინარეობს იქიდან, რომლითაც ინტელექტი კარგს აღიარებს; თავად ნებისყოფა განსაზღვრულია. ამის საწინააღმდეგოდ, ნებაყოფლობითობა არის ნებისყოფა, რომელიც განსაზღვრავს რომელი საგნები კარგია, ხოლო თავად ნებისყოფა განუსაზღვრელია ”. ამ ფილოსოფიური გადმოსახედიდან და ისტორიული კონტექსტიდან, XII საუკუნეში ესპანელი მაჰმადიანი პოლიმათის ავერროას (1126–1198), იტალიელი ქრისტიანი ღვთისმეტყველის, თომას აკვინელი (1225–1274), და გერმანელი ქრისტიანი ღვთისმეტყველის, მეისტერ ეკქარტის (1260–1327) მე –13 საუკუნეში, აღიარებულნი არიან ინტელექტუალისტებად.