cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კუკის კუნძულები
ტურიზმი
ქვეყანაში შესასვლელად 31 დღიანი ვადით პიროვნებას აუცილებლად სჭირდება თან ჰქონდეს მხოლოდ მოქმედი პასპორტი, უკან დასაბრუნებელი ბილეთი და სამყოფი ფინანსები. თუ კუნძულებზე ყოფნის ხანგრძლივობა აჭარბებს ერთ თვეს და ნაკლებია სამ თვეზე, ასევე აუცილებელია 70 ახალზელანდიური დოლარის გადახდა (15 და უფრო მეტი ასაკის პირთათვის). თუ კუნძულებზე ყოფნის ხანგრძლივობა აჭარბებს სამ თვეს და არ აღემატება ხუთ თვეს — აუცილებელია 120 $NZ გადახდა. თუ კუნძულებზე ყოფნის ვადა 6 თვეზე მეტია, აუცილებელია ვიზის მიღება.
საგარეო ეკონომიკური კავშირები
კუკის კუნძულების ექსპორტის ძირითადი სფეროა სასოფლო-სამეურნეო პროდუქცია (კოპრა, პომიდორი, ციტრუსები, ანანასი, ბანანი და სხვა ხილი), მარგალიტი. კუკის კუნძულები დამოკიდებულია საკვების, საწარმოო საქონელის, მანქანებისა და საწვავის იმპორტზე. იმპორტი რამდენიმეჯერ აღემატება ექსპორტს. 2006 წელს ექსპორტის მოცულობამ შეადგინა NZ$ 5,42 მილიონი 2003 წელს NZ$ 14,59 მილიონთან შედარებით, ხოლო იმპორტმა — NZ$ 148,5 მილიონი NZ$ 121,02 მილიონთან შედარებით. შედეგად, სამ წელიწადში ექსპორტი შემცირდა 169 %-ით, ხოლო იმპორტი გაიზარდა 22 %-ით.
ძირითადი სავაჭრო პარტნიორია ახალი ზელანდია, ამასთან ერთად, არსებობს კარგად დალაგებული სავაჭრო კავშირები ავსტრალიასთან, იაპონიასთან, დიდ ბრიტანეთთან და აშშ-სთან.
ფულადი სისტემა და ფინანსები
კუკის კუნძულების ფულის ერთეულია — ახალზელანდიური დოლარი, მაგრამ 1972 წლიდან მიმოქცევაში ასევე მოქმედებს კუკის კუნძულების დოლარი, 1:1-ზე შეფარდებით ახალზელანდიურ დოლართან. ასიგნაციები ბრუნვაში იმყოფება 1987 წლიდან (მანამდე მხოლოდ მონეტები).
2006 წლის ბიუჯეტის მიხედვით გასავალმა შეადგინა NZ$ 92,8 მილიონი, ხოლო შემოსავლებმა — NZ$ 103,2 მილიონი. ბიუჯეტის ყველაზე მსხვილი გასავლის ნაწილი მოდის გასავალი на საბინაო კომუნალურ მეურნეობაზე. გასავალი ქვეყანაში წესრიგის დაცვაზე და უსაფრთხოებაზე შეადგენს NZ$ 4,5 მილიონს. ხარჯების წილმა ჯანდაცვაზე 2006 წელს შეადგინა მთლიანი ხარჯის 12 %, განათლებაზე — 16 %. შემოსავლებში ყველაზე დიდი მნიშვნელობა აქვს გადასახადებიდან და ბაჟიდან მიღებულ მოგებას. ქვეყნის ბიუჯეტის შევსების მთავარი წყაროა საფოსტო მარკები და საკოლექციო მონეტები.
კუკის კუნძულების ტერიტორიაზე დარეგისტრირებულია დიდი რაოდენობით ბანკები, მათ შორის საერთაშორისო. 2003 წლის კანონი საბანკო მეურნეობის შესახებ ითვალისწინებს ლიცენზიის სამ ტიპს: ლიცენზიას საბანკო მოღვაწეობის განხორციელებაზე ქვეყნის შიგნით, ლიცენზიას საერთაშორისო საბანკო მოღვაწეობის განხორციელებაზე და შეზღუდულ ლიცენზიას საერთაშორისო საბანკო მოღვაწეობის განხორციელებაზე. კუკის კუნძულები ერთ-ერთი მსხვილი ოფშორული ცენტრია მსოფლიოში.
ჯანდაცვა
ადგილობრივი მოსახლეობის ჯანმრთელობის პრობლემები დაკავშირებულია უპირატესად არაკონტაგიოზურ დაავადებებთან, ასევე გადაჭარბებულ წონასთან. სიკვდილიანობის ძირითადი მიზეზებია ჰიპერტონია (აწეული სისხლის წნევა), გულის იშემიური დაავადება და შაქრის დიაბეტი. 1980 წელს კუკის კუნძულების მთავრობამ და წყნარი ოკეანის თანამეგობრობის სამდივნომ ჩაატარა გამოკვლევა კუნძულ რაროტონგას 1127 ზრდასრული მოსახლისა. რის შედეგადაც გამოვლინდა, რომ ქალების თითქმის ნახევარს ჰქონდა ჭარბი წონა (წონის ნორმის გადაჭარბება 140 %-ით). განმეორებითი გამოკვლევა ჩატარდა 1987 წელს. ამ გამოკვლევის თანახმად, მამაკაცთა 20 %-ს და ქალთა 50 %-ს ჰქონდათ ჭარბი წონა. 2002 წელს გამოიკვლიეს რაროტონგის 3600 მაცხოვრებელი. ამ გამოკვლევის თანახმად 80 %-მდე მოსახლეობა განიცდიდა ზედმეტ წონას, 12 % — დიაბეტს და გამოკვლეულთა დაახლოებით მესამედს ჰქონდა აწეული სისხლის წნევა. ასეთი სურათი იყო სხვა კუნძულებზეც.
განათლება
კუკის კუნძულებს შედარებით გრძელი განათლების ისტორია აქვს. პირველი სკოლები გაიხსნა 1823 წელს ლონდონიდან კუნძულებზე მისიონერის ჯონ უილიამსის მოსვლისას მისიონერთა საზოგადოებიდან. მეცადინეობებს ატარებდნენ ტაიტელი მასწავლებლები მაორის ენაზე რელიგიის განხრით და ასევე პრაქტიკულ მეცადინეობებს. 1840 წელს ავარუაში გაიხსნა მასწავლებელთა მომზადების სპეციალური ცენტრი, ხოლო 1860 წელს კუკის კუნძულებზე შემოიღეს საყოველთაო საწყისი განათლება.
მთავარი სახელმწიფო დაწესებულება, რომელიც პასუხისმგებელია ქვეყნის საგანმანათლებლო სისტემაზე, არის განათლების სამინისტრო. 2000 წელს კუკის კუნძულებზე მოქმედებდა 28 საწყისი სკოლა, რომლიდანაც 10 მდებარეობდა კუნძულ რაროტონგაზე. 23 სკოლა იყო სახელმწიფო, ერთი — ეკუთვნოდა ეკლესიას, დანარჩენი იყო კერძო. საშუალო სკოლა სულ 23-ა, რომლიდანაც სამი მდებარეობს რაროტონგაზე.
კუკის კუნძულების განათლების სისტემა მჭიდრო ურთიერთობაშია ახალი ზელანდიის საგანმანათლებლო სისტემასთან და ძირითადად აქვს იგივე სასწავლო გეგმა. როგორც ახალ ზელანდიაში, ისევე კუკის კუნძულებზე სწავლა სავალდებულოა 5-დან 15 წლამდე ასაკის ბავშვებისათვის. საწყის და საშუალო სკოლებში განათლება უფასოა და ფინანსდება სახელმწიფოსგან, შედეგად მოსახლეობის განათლება ძალიან მაღალია.
კუკის კუნძულების მოსახლეობის კოლონიამდელი ორგანიზაცია
ევროპელების გამოჩენამდე კუკის კუნძულებზე არსებობდა მოსახლეობის გვაროვნული სოციალური ორგანიზაცია. თითოეულ კუნძულზე ცხოვრობდნენ ტომები, ან ვაკა, რომლებიც წარმოადგენდნენ მსხვილ სოციალურ და ტერიტორიალურ ჯგუფებს. ვაკა ჩამოყალიბდა სხვადასხვა გვარის შეერთების შედეგად, რომელთა წევრები გაერთიანებული იყვნენ საერთო წინაპრებით, რომლებიც ადგილობრივი ლეგენდების მიხედვით მოცურდნენ კანოებით. ტომის ტიტულირებული მეთაური იყო არიკი, რომელსაც დიდი პატივისცემით ეპყრობოდნენ, რადგანაც ტომის წევრების წარმოდგენით მას ჰქონდა ღვთაებრივი წარმოშობა და მინიჭებული ჰქონდა ზებუნებრივი ძალა. ტომის პრობლემები ასევე განიხილებოდა «სამეფო სასამართლოში». ვაკა იყოფოდა ტაპერეებად, რომელიც წარმოადგენდა პატარა მიწის ნაკვეთებს, მატაიაპოს (მთავარი გვარის ბელადი) მეთაურობით, ან არიკით (ტომის უმაღლესი ბელადი) და გადაჭიმული იყო კუნძულის ცენტრიდან კუნძულის რიფამდე. ტაპერეს მაცხოვრებლებს ერქვათ მატაკეინანგა.
მუსიკა და ცეკვები
მუსიკას და ცეკვებს კუკის კუნძულების მაორების ცხოვრებაში უკავიათ ძალიან მნიშვნელოვანი ადგილი. თითოეულ კუნძულზე არსებობს ცეკვის თავისებური ვარიანტი, და დაწყებული ადრეული ბავშვობიდან ზოგიერთ კუნძულელს ასწავლიან ტრადიციულ სიმღერას და ცეკვას. სპეციალურად ტურისტებისათვის მართავენ კონცერტებს, ხოლო პროფესიონალი მოცეკვავეების პატარა ჯგუფი გასტროლებზეა მთელ მსოფლიოში. ტრადიციული კუკის კუნძულების ცეკვა ჰურა (კუკის ენა. hura) გამოირჩევა რიტმულობით და სიძნელით. ყველაზე პოპულარული მუსიკალური ინსტრუმენტია ბარაბანი.
ლიტერატურა
კუკის კუნძულების ლიტერატურა ძირითადად წარმოდგენილია მრავალრიცხოვანი ადგილობრივი ლეგენდებით. თანამედროვე მწერლებიდან ყველაზე ცნობილია კაურაკა კაურაკა (1951—1997), რომელიც დაიბადა კუნძულ რაროტონგაზე და დაკრძალულია კუნძულ მანიჰიკიზე. მან დაწერა 6 ლექსების კრებული და პუბლიცისტური ნაწარმოები ინგლისურ და კუკის კუნძულების მაორების ენაზე. ლიტერატურული მოღვაწეობის გარდა ის დაკავებული იყო მუსიკით, ფოტოგრაფიით. იყო ანტროპოლოგიც.
ტრადიციული ხელსაქმიანობა
ბევრი კუნძული, მაგალითად, ატიუ, ცნობილია თავისი ტექსტილის ნაკეთობებით, ანუ ტივაევაე (კუკის ენა. tivaevae), თავის თავში შერწყმული აპლიკაციით და მორთვით, ასევე ტრადიციული მორთულობით: აღკაზმულობები, ანუ ეი (კუკის ენა. ei) და დიადემებით, ანუ ეი-კატუ (კუკის ენა. ei katu). ძვირფასი ნაკეთობანი იქმნება ძირითადად შავი მარგალიტისაგან. სხვა ტრადიციული ხელსაქმიანობა გამოირჩევა კალათები, ჩანთები, მარაოები. ბევრ კუნძულზე ოსტატები თლიან სტატუეტებს.
სპორტი
კუკის კუნძულები მოსახლეობის სიმცირის გამო სპორტის ბევრ სახეობებში ჩამორჩება თავის მეზობელ სახელმწიფოებს. ყველაზე პოპულარული სპორტული თამაშია რაგბი. ამ სახეობაში ქვეყანაში ჰყავთ თავისი ეროვნული ნაკრებიც. ეროვნულ სტადიონზე «ტერეორა» შაბათობით ივნისიდან აგვისტოს ჩათვლით რეგულარულად იმართება მატჩები რაგბიში. მეორე პოპულარული თამაშია — კრიკეტი (თამაშების სეზონი უწევს დეკემბერ—მარტში). 2001 წლის დეკემბერში კუკის კუნძულებმა მიიღეს მონაწილეობა სამხრეთ წყნარი ოკეანის მინი-თამაშებში ნორფოლკის კუნძულებზე, სადაც რამდენიმე მედალი მოიპოვეს. კუნძულ რაროტონგაზე ასევე არსებობს რამდენიმე ჩოგბურთის კორტი, სქვოშის სათამაშო მოედნები, გოლფის მინდვრები. ძველი დროიდან ადგილობრივ მოსახლეობას შორის პოპულარულია სერფინგი. სექტემბერში ყოველწლიურად იმართება შეჯიბრებები ტრიათლონში.
კუკის კუნძულებს ჰყავს თავისი ეროვნული ნაკრები ფეხბურთში, რომელიც აღიარებულია ფიფასა და ოკეანეთის ფეხბურთის კონფედერაციის მიერ. პირველი საერთაშორისო მატჩი მათი მონაწილეობით შედგა 1971 წლის 2 სექტემბერს, რომელშიც კუკის კუნძულების ნაკრებმა წააგო კუნძულ ტაიტის ნაკრებთან ანგარიშით 0:30.
ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კუკის კუნძულები მონაწილეობს 1988 წლიდან (მიმდინარეობდა სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში). მაგრამ კუკის კუნძულებს ოლიმპიურ მოძრაობაში მონაწილეობის მთელი ისტორიის განმავლობაში არ მიუღიათ არც ერთი მედალი. კუკის კუნძულების ოლიმპიური ნაკრები ოლიმპიადებში გამოდიან შემდეგ სახეობებში: მძლეოსნობა, ძალოსნობა, კრივი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუკის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის ქვეყნები
ნისა (თურქმენეთი)
ნისა — ძველი პართიული ქალაქი თურქმენეთში. მდებარეობს აშხაბადიდან 18 კმ-ში. დააარსეს პართიელებმა კოპეტდაღის მთისწინეთში ძვ. წ. III საუკუნეში. მომდევნო ექვსი საუკუნე იგი იყო არშაკიდების დინასტიის მნიშვნელოვანი დასაყრდენი პუნქტი. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში იყო პართიის დედაქალაქიც სახელწოდებით „მითრიდატკირტი“ (სახელი ეწოდა მეფე მითრიდატე I-ის პატივისცემის ნიშნად).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები თურქმენეთში კატეგორია:ყოფილი დედაქალაქები
ლინკოლნ ელსუორთი
ლინკოლნ ელსუორთი (Lincoln Ellsworth; დ. 12 მაისი, 1880 — გ. 26 მაისი, 1951) — ამერიკელი პოლარეთის მკვლევარი, მფრინავი. 1925 წელს იყო ჩრდილოეთ პოლუსისაკენ მიმავალი რუალ ამუნდსენის ექსპედიციის ერთ-ერთი თვითმფრინავის შტურმანი. 1926 წელს მონაწილეობდა ამუნდსენის ექსპედიციაში დირიჟაბლზე „ნორვეგია“ (მარშრუტი შპიცბერგენი — ჩრდილოეთ პოლუსი — ალასკა). 1935 წლის ნოემბერ-დეკემბერში მფრინავ ჰერბერტ ჰოლიკ-კენიონთან ერთად შეასრალა პირველი ტრანსანტარქტიკული გადაფრენა, რის შედეგადაც აღმოჩენილ იქნა მთათა ჯაჭვი ეტერნიტი, სენტინელის ქედი და ელსუორთის მთები. 1938–1939 წლებში შეასრულა გადაფრენა ანტარქტიდის შიდა ოლქებში. 1928 წელს დაჯილდოვდა აშშ-ის კონგრესის ოქროს მედლით. ელსუორთის სახელობისაა კონცხი კუნძულ იანგზე, მწვერვალი კუინ-მოდის მთებში, ყინულქვეშა ტბა ანტარქტიდაში და ანტარქტიკული სადგური.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1951 კატეგორია:არქტიკის მკვლევრები კატეგორია:ანტარქტიკის მკვლევრები
რიო-კუარტოს დეპარტამენტი
რიო-კუარტოს დეპარტამენტი (Departamento Río Cuarto) — დეპარტამენტი არგენტინაში, კორდობის პროვინციაში.
ვარდისებრნი
ვარდისებრნი (Rosaceae) — ორლებნიან ფურცლებგანცალკევებულ მცენარეთა ოჯახი. ხეები, ბუჩქები და ბალახებია. აქვთ თანაფოთლებიანი და მორიგეობით განლაგებული ფოთლები, ყვავილედებად შეკრებილი ან მარტოული ორსქესიანი, აქტინომორფიული ყვავილები, 5-5 ჯამის ფოთოლი და გვირგვინის ფურცელი. უმრავლესობას ჯამქვეშაც აქვს. ვარდისებრნი იმტვერება მწერებით, ზოგიერთი კი — ქარით. ნაყოფი კრებადი ფოთლურა, კურკიანა, კენკრასებრი, თესლურა და სხვა. თესლი მეტწილად უენდოსპერმოა. აერთიანებს 115 გვარის 3200-მდე სახეობას.
რიო-კუარტოს დეპარტამენტი
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 229 728 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 18 394 კმ²-ია.
ვარდისებრნი
საქართველოში ველურად 35 გვარის 232 სახეობა იზრდება. ოჯახი შეიცავს რამდენიმე ქვეოჯახს: გრაკლოვანნი (Spiraeoideae), ვაშლოვანნი (Maloideae ანუ Pyroideae, Pomoideae), ვარდოვანნი (Rosoideae), ტყემლოვანნი (Prunoideae). ზოგ მათგანს გამოყოფენ ცალკე ოჯახად (Malaceae). ვარდისებრთა შორის ბევრია ხეხილი (ვაშლი, მსხალი, კომში, ალუბალი, ბალი და სხვა), კენკროვანი (ჟოლო, მარწყვი, ხენდრო, მაყვალი და სხვა) და დეკორატიული (ვარდი, კუნელი, გრაკლა, ჩიტაკომშა და სხვა) მცენარე.
ლიტერატურა
*
რიო-კუარტოს დეპარტამენტი
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რიო-კუარტო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კორდობის პროვინციის დეპარტამენტები
დეფ ლეპარდი
დეფ ლეპარდი (Def Leppard) — მძიმე როკ / მძიმე მეტალის ჟანრის ჯგუფი შეფილდიდან (ინგლისი). იგი ჩამოყალიბდა 1977 წელს, ბრიტანული მძიმე მეტალის მოძრაობის ფარგლებში. 1992 წლიდან მასში შედიან: რიკ სევიჯი, ჯო ელიოტი, რიკი ელენი, ფილ კოლენი და ვივიენ კემპბელი.
ჯგუფმა უდიდესი კომერციული წარმატება მოიპოვა 1980-1990-იან წლებში. დიდი პოპულარობა იქონიეს 1985 წლის ალბომმა Pyromania და სინგლმა Photograph. 1987 წელს გამოშვებულმა ალბომმა Hysteria კი განამტკიცა დეფ ლეპარდის პოპულარობა. დღეისათვის დეფ ლეპარდს მსოფლიოში გაყიდული აქვს ალბომების 65 მილიონი ასლი, ხოლო ორი ალბომი RIAA-ს მიერ ალმასის სტატუსით არის შეფასებული.
სქოლიო
კატეგორია:დეფ ლეპარდი კატეგორია:ინგლისური როკ-ჯგუფები კატეგორია:1970-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1980-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2010-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1977 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
გუნუნგ-მულუს ეროვნული პარკი
გუნუნგ-მულუს ეროვნული პარკი — ეროვნული პარკი მალაიზიაში. მდებარეობს კუნძულ ბორნეოზე, ქალაქ მირის სიახლოვეს. 2000 წელს, ის იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიყვანა, რისი მიზეზიც ის გასაცარი მღვიმეები და კარსტული ფორმაციებია, რომლებიც პარკის ტერიტორიაზე, ეკვატორულ ტროპიკულ ტყეებში მდებარეობს.
1977 - 1978 წლებში, პარკს იკველევდა ბრიტანეთის სამეფო გეოგრაფიული საზოგადოების 100 მეცნიერი, 15 თვის განმავლობაში.
პარკს სახელი ეწოდა აქ მდებარე მულუს მთიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მალაიზიაში კატეგორია:მალაიზიის ეროვნული პარკები
ვეიტნამური ენციკლოპედია
ვიეტნამური ენციკლოპედია იგივე ვიეტნამური ენციკლოპედიური ლექსიკონი (Từ điển Bách khoa toàn thư Việt Nam) — სახელმწიფო სუბსიდიით 2005 წელს გამოიცა. ეს პირველი სახელმწიფო ენციკლოპედიაა ვიეტნამის სოციალისტური რესპუბლიკისა. გამოცემისათვის მომზადება 1987 წელს დაიწყო და უკვე 2005 წელს გადაეცა სტამბას.
პირველი ვიეტნამური ენციკლოპედია, რომელიც ვიეტნამური ენციკლოპედიის მთავარმა რედაქციამ გამოსცა, ოთხი ტომისგან შედგება და 40 000 სტატიიას მოიცავს. ვიეტნამური ანბანის მიხედვით დაწყობილი ტერმინ-სტატიები ისტორიის საკითხებით დაწყებული, საბავშვო თემატიკით დამთავრებული აშუქებს მსოფლიო მეცნიერების მიღწევებს.
არსებობს ენციკლოპედიის ელექტრონული ვერსიებიც : გასულია სი-დი დისკებზე და ხელმისაწვდომია ონლაინ მომხმარებლებისთვისაც. ბოლო წლებში მთელი ინფორმაცია შეიტანეს ე.წ. იბუქებშიც — ელექტრონულ წიგნებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენციკლოპედიები
ტორილ-ი-მასეგოსო
ტორილ-ი-მასეგოსო  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების ტერუელის პროვინციის სიერა-დე-ალბარასინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 30,674381 კმ². მოსახლეობა — 33 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ტერუელის მუნიციპალიტეტები
Oecophylla perdita
Oecophylla perdita — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Oecophylla-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
პარიზის პოლიტიკური კვლევების ინსტიტუტი
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის უნივერსიტეტები
უჟმურა
უჟმურა (Geranium robertianum) — ერთ­ ან­ ორწლიანი ბალახოვანი­ მცენარეა. ­სიმაღლე­ –­ 1540 ­სმ. ­ღერო­ სუსტია, ­წამოწეული და­ დატოტვილი, ­ზედა ნაწილში­ ჯირკვლოვანი ბეწვით­ შემოსილი. ფოთლის ფირფიტა ­ხუთკუთხოვანია, ­თითქმის ­ძირამდეა­ გაყოფილი მოგრძო კვერცხისებურ­ 5­ სეგმენტად. საყვავილე­ ღერძები იღლიურია. გვირგვინის ფურცლები ­მეწამული ფერისაა, ზოგჯერ­ მოთეთრო­ ზოლებით.­ ყვ.­ ნაყ.­ V­VIII.­ იზრდება დაბლობიდან­ სუბალპურ­ სარტყლამდე, ტენიან,­ დაჩრდილულ ადგილებში,­ ხევებში, მდინარეთა­ და­ რუების ნაპირებზე.­ გავრცელებულია ­მთელ საქართველოში.­ გავრცელების­ საერთო ­არეალი ­მოიცავს­ კავკასიას, ჩრდილოეთ, ცენტრალურ და სამხრეთ­ ევროპას, ­ირანს.
პეტერ ფიშერი
ერნსტ პეტერ ფიშერი (Ernst Peter Fischer) — გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩი საქართველოში 2022 წლის აგვისტოდან.
პეტერ ფიშერი გერმანიის საგარეო უწყებაში 1986 წლიდან მუშაობს. მისი საქმიანობის მთავარი მიმართულება იყო ეკონომიკა და გლობალური საკითხები. მას სხვადასხვა თანამდებობა ეკავა გერმანიასა და მის ფარგლებს გარეთ, მათ შორის იყო ვაშინგტონში გერმანიის საელჩოს დესპანი და ეკონომიკის განყოფილების უფროსი, თელ-ავივში გერმანიის ელჩის მოადგილე, ასევე მუშაობდა გერმანიის საელჩოებში ლონდონში, შანხაისა და სინგაპურში. გერმანიაში ფიშერი საგარეო საქმეთა სამინისტროს მთავარი ეკონომისტი და გარემოს დაცვის პოლიტიკის დეპარტამენტის უფროსი იყო. იგი ასევე მუშაობდა გერმანიის ფედერალური პრეზიდენტის აპარატის საგარეო პოლიტიკის განყოფილებაში რიხარდ ფონ ვაიცზეკერის პრეზიდენტობის დროს.
2014-2018 წლებში გერმანიის საგარეო საქმეთა სამინისტროში კურირებდა ენერგეტიკისა და კლიმატის პოლიტიკას და ექსპორტის კონტროლისა და საერთაშორისო სანქციების საკითხებს. 2018-2022 წლებში პეტერ ფიშერი ელჩი არაბთა გაერთიანებული საამიროებში გერმანიის ელჩის თანამდებობაზე მსახურობდა და, ამავდროულად, იყო მუდმივი წარმომადგენელი განახლებადი ენერგიების საერთაშორისო სააგენტოში (IRENA) აბუ-დაბიში.
პეტერ ფიშერი ორჯერ მონაწილეობდა თანამშრომელთა გაცვლის პროგრამაში: 1997-98 წლებში ერთი წლის განმავლობაში დიდი ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროში ევროკავშირის გაფართოების საკითხზე მუშაობდა, ხოლო 1987 წელს სამთვიანო პროგრამით იმყოფებოდა საფრანგეთის საგარეო საქმეთა სამინისტროში ევროპის საკითხთა მინისტრის ბიუროში.
სწავლობდა ისტორიის, პოლიტოლოგიისა და საერთაშორისო ურთიერთობების სპეციალობით. ბერლინის თავისუფალი უნივერსიტეტის მაგისტრის წოდების პარალელურად მან მიიღო აშშ-ის ჯორჯტაუნის უნივერსიტეტის მაგისტრის წოდება, სადაც ფულბრაითის სტიპენდიით იმყოფებოდა. ასევე სწავლობდა პარიზის Sciences Po უნივერსიტეტში გერმანიის აკადემიური გაცვლის სამსახურის (DAAD) სტიპენდიით.
ფიშერს ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის ელჩები საქართველოში კატეგორია:გერმანელი დიპლომატები
ტუკუმე
thumb|250px|ტუკუმეს პირამიდა ტუკუმე — კომპლექსი პერუში, მდინარე ლა-რეჩეს სანაპიროზე. წარმოადგენს 220 ჰექტარზე გადაჭიმულ ტერიტორიას, რომელიც შემოსაზღვრულია 26 მთავარი პირამიდითა და მიწაყრილებით.
ეს ძეგლი წარმოადგენდა რეგიონულ ცენტრს ჯერ ლამბაიკეს (ჩვ.წ. 800-1350), შემდეგ ჩიმუს (ჩვ.წ. 1350-1450) და შემდეგ ინკების ცივილიზაციებისთვის (ჩვ.წ. 1450-1532). left|thumb|250px|ტუკუმეს მიწაყრილები ტუკუმეს მიმდებარე ტერიტორიებზე მაცხოვრებლებს, დღემდე სჯერათ, რომ იქ შამანები ცხოვრობენ და ღამე მის ტერიტორიაზე შესვლას ვერავინ ბედავს.
ტუკუმეს ვაკე, ჩრდილოეთ პერუს სანაპირო ზოლის უდიდესი ხეობის, ლამბაიეკეს ხეობის შემადგენელი ნაწილია. ეს ხეობა ცნობილია ადამიანის ხელით გაკეთებული უამრავი წყლის არხით და 250 აგურის პირამიდით.
სქოლიო
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები
ოჰრიდის ტბა
ოჰრიდის ტბა (Охридско Езеро, Liqeni i Ohrit) — ტბა მაკედონიისა და ალბანეთის საზღვარზე. იგი ბალკანეთის ყველაზე ღრმა და ძველი ტბაა. მასში შემონახულია უნიკალური წყლის ეკოსისტემა. ტბაში წარმოდგენილია 200-ზე მეტი მსოფლიო მნიშვნელობის ენდემური სახეობა. 1980 წელს ქალაქი ოჰრიდი და ოჰრიდის ტბა შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის ტბები კატეგორია:ალბანეთის ტბები
კირილო-კარმასანი
კირილო-კარმასანი (Кирилл-Ҡармасан; Кирилло-Кармасан) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 8 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (100 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
საქართველოს საფეხბურთო სუპერთასი
საქართველოს საფეხბურთო სუპერთასი — საფეხბურთო გათამაშება საქართველოში, სადაც ეროვნული ლიგის და საქართველოს თასის გამარჯვებულები ხვდებიან ერთმანეთს. იმ შემთხვევაში, თუ ქვეყნის ჩემპიონატსაც და თასსაც ერთი გუნდი მოიგებს, მაშინ მას სუპერთასზე თასის ფინალში დამარცხებული გუნდი დაუპირისპირდება. სუპერთასი პირველად 1996 წელს გათამაშდა.
გათამაშების ისტორიაში ყველაზე წარმატებული კლუბია „დინამო თბილისი“, რომელმაც 7-ჯერ მოიპოვა ტიტული. მოქმედი გამარჯვებულია „ტორპედო ქუთაისი“.
2023 წლიდან სუპერთასის გათამაშება ახალი ფორმატით გაიმარტება. – სუპერთასისთვის 4 გუნდი იბრძოლებს და იქნება ნახევარფინალები და ფინალი. მინიტურნირში ევროთასების საგზურის მფლობელი სამი გუნდი და საქართველოს თასის გამარჯვებული ითამაშებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ფეხბურთი კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო ტურნირები კატეგორია:ეროვნული საფეხბურთო სუპერთასები
გეტა (ბოლნისის მუნიციპალიტეტი)
გეტა (ყოფ. ქვემო გულავერი) — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის ბოლნისის მუნიციპალიტეტში, აკაურთის თემში. მდინარე გეტისწყლის (მაშავერის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 800 მეტრი. ბოლნისიდან 17 კმ–ზე.
სოფელში მდებარეობს გვიანი შუა საუკუნეების ეკლესია, რომელიც ძლიერ დაზიანებულია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 531 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კალიქსტო გარსია
კალიქსტო გარსია (Calixto García e Iñiguez) (დ. 4 აგვისტო, 1839,   ოლგინი, კუბა  — გ. 11 დეკემბერი, 1898, ნიუ-იორკი, აშშ) — კუბელი გენერალი, ერთ-ერთი გამოჩენილი მოღვაწე ესპანეთისგან  კუბის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში., ათწლიანი ომის, პატარა ომის, კუბის დამოუკიდებლობისათვის ომის  და ესპანეთ-ამერიკის ომის მონაწილე.
ბიოგრაფია
გარსია დაიბადა ქალაქ ოლგინში, კუბელი კრეოლების ოჯახში. ის ოყო კალიქსტო გარსია დე ლუნა ი ისკიერდოს (Calixto Garcia de Luna e Izquierdo) შვილიშვილი, რომელიც იბრძოდა კარაბობოს ბრძოლაში ვენესუელაში. გარსია იყო მაღალი, ძლიერი და განათლებული ადამიანი და როგორც შეეფერებოდა იმ დროისთვის მაღალი რანგის პიროვნებებს, გარდა იმისა, რომ დაქორწინებული იყო, მას ჰყავდა მრავალი საყვარელი და მათგან უკანონო შვილები. მის შვილებიდან უმრავლესობა და მათ შორის კარლოს გარსია და კალიქსტო ენამორადო იბრძოდა მის არმიაში.
მინი|მარცხნივ||300პქ|გარსია (მარცხნივ) ამერიკელ ბრიგადის გენერალ უილიამ ლადლოუსთან ერთად (William Ludlow) ამერიკული არმიის კუბაში შესვლის დროს 1868 წლის ოქტომბერში გარსია შეუერთდა კუბის განმათავისუფლებელ არმიას და მეთაურობდა სამხედრო ოპერაციებს ორიენტეს პროვინციაში. 1874 წლის სექტემბერში ტყვედ ჩავარდა. გარსია გაგზავნეს ესპანეთში, იქიდან ის გაემგზავრა პარიზში და შემდეგ ნიუ იორკში, სადაც სხვა რევოლუციონერებთან ერთად ჩამოაყალიბა კუბის რევოლუციური კომიტეტი, რომლის მიზანი იყო აჯანყების მომზადება. 1880 წელს «ზანხონის შეთანხმების» შემდეგ დაბრუნდა კუბაში და პატარა ომის დროს შეუერთდა ანტონიო მასეოს, ომის დასრულების შემდეგ ის კვლავ გააგზავნეს ესპანეთში. გარსიამ მოახერხა ესპანეთიდან გაქცევა და 1896 წელს ჩავიდა ორიენტეს პროვინციაში. კუბის დამოუკიდებლობისათვის ომის დროს გარსია იყო განმათავისუფლებელი არმიის მეთაურის მოადგილე და ამ რანგში მოიპოვა რამდენიმე მნიშვნელოვანი გამარჯვება.
ესპანეთ-ამერიკის ომის დროს გარსია დაეხმარა ამერიკელებს კუბაში შესვლაში. გარსიას ჯარმა გუანტანამოსთან ამერიკელ საზღვაო ქვეითებს აღმოუჩინა ეფექტიანი მხარდაჭერა. თუმცა გარსიამ აღმოუჩინა ამერიკელებს დახმარება მათ საბრძოლო მოქმედებებში, ამერიკელებმა ის არშეუშვეს სანტიაგო-დე-კუბაში, მას შემდეგ რაც ესპანელები ჩაბარდნენ.
ესპანეთ-ამერიკის ომის დასრულების და ამერიკელების მიერ კუბის ოკუპაციის შემდეგ, გარსია 1898 წლის დეკემბერში გაემგზავრა აშშ-ში განმათავისუფლებელი არმიის ბედის გასარკვევად. კალიქსტო გარსია გარდაიცვალა პლევმონიით 59 წლის ასაკში, ის დროებით დაასაფლავეს შეერთებულ შტატებში არლინგტონის ეროვნულ სასაფლაოზე. მოგვიანებით გარსიას ნეშტი სამხედრო გემით USS Nashville (PG-7) ჩამოასვენეს კუბაში.
სქოლიო
კატეგორია:კუბელები კატეგორია:დაბადებული  4 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1839 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1898 კატეგორია:ესპანელი გენერლები
Oecophylla praeclara
Oecophylla praeclara — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Oecophylla-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კლიმენტოვკა
კლიმენტოვკა (Климентовка; Климентовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 12 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 41 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 61 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (67 %) და თათრები (29 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
იოლფახი
იოლფახი  (Yolpaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   904 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
ბაბლუარა
ბაბლუარა (Swertia iberica Fisch) — მრავალწლიანი ­ბალახოვანი­ მცენარეა.­ სიმაღლე­-­20­70სმ. ღერო­ სწორია, მსხვილი, ­ფუნჯა ­ბეწვით ­შებუსული, მარტივი­ ან­ ზედა­ ნაწილში­ ოდნავ­ დატოტვილი. ­ფესვთანური და ­ქვედა ფოთლები ­ფართო ელიფსურია ­ან ­კვერცხისებური,­ შევიწროებულია­ ბრტყელ­ ყუნწში. ღეროსეული ფოთლები  ლანცეტაა,­ ზედა ­ფოთლები ­დაპატარავებულია. ყვავილედი­ ფარჩხატი საგველაა. ყვავილები ­მოთეთრო-ყვითელია­ ან ­მკრთალი ­ცისფერი­ მუქი ­წინწკლებით. ­ყვ. ნაყ. VII­X. იზრდება სუბალპურ ­და­ ალპურ ­სარტყლებში, ტენიან მდელოებსა ­და ­ფერდობებზე, ­იშვიათად­ – ­კლდეებზე.­ საქართველოში­ გავრცელებულია­ თითქმის­ ყველა რეგიონში. გავრცელების­ საერთო ­არეალი ­მოიცავს ­მთელ კავკასიას, ­მცირე ­აზიას. ­კავკასიის ­ეკორეგიონის­ ენდემია.
ლიტერატურა
კატეგორია:­ნაღველასებრნი
რიო-პრიმეროს დეპარტამენტი
რიო-პრიმეროს დეპარტამენტი (Departamento Río Primero) — დეპარტამენტი არგენტინაში, კორდობის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 42 429 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 6 753 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სანტა-როსა-რიო-პრიმერო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კორდობის პროვინციის დეპარტამენტები
პერანგა (ლიხის ქედი)
ლიტერატურა
კატეგორია:იმერეთის მხარის მთები
Kidz (სიმღერა)
Kidz — ჯგუფ Take That-ის მეორე სინგლი 2010 წლის სტუდიური ალბომიდან Progress. იგი ჩაიწერა 2010 წლის ზაფხულში, როდესაც ჯგუფში დაბრუნდა ყოფილი წევრი რობი უილიამსი. ვოკალს ასრულებენ რობი უილიამსი და მარკ ოუენი.
ჯგუფის შოუს The X Factor ბრიტანული სერიის ფინალში გამოსვლისას ცნობილი გახდა, რომ Kidz გამოვიდოდა ალბომის შემდეგი სინგლის სახით. თუმცა, სიმღერა ამ შოუზე არ შესრულებულა, ვინაიდან ჯგუფის დამხმარე მოცეკვავე კოლექტივს შეექმნა კოსტუმების პრობლემა.
პირველად რადიოეთერში Kidz გაიჟღერებს 2011 წლის 17 იანვარს. სინგლის პრომოკამპანიის ფარგლებში სიმღერა შესრულებული იქნება Brit Awards-ის 2011 წლის დაჯილდოებაზე.
შეფასება
ჟურნალმა Q Magazine სიმღერას თავის მიმოხილვებში უწოდებს სტუდიური ალბომის პიკს. მისი აზრით, Kidz არის შესანიშნავი მომავალი დისკო-ტიტანი. Entertainment.ie ეთანხმება ამ მოსაზრებას და თვლის, რომ ეს არის განსაკუთრებული სიმღერა, სადაც ჟღერს რითმული დასარტყმელი საკრავები, უხეში სინთეზატორი და რეზონატორის ელფერის ფორტეპიანო
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის სიმღერები კატეგორია:Take That-ის სიმღერები
ტუპოლევის საპროექტო ბიურო
ტუპოლევი — რუსული თვითმფრინავთმშენებელი კომპანია რომელიც 1922 წელს დაარსდა. კომპანიის სათავო ოფისი მოსკოვში, რუსეთში მდებარეობს. 2012 წლის 22 ოქტომბერს კომპანიამ 90 წლის თავი აღნიშნა. კომპანია ასევე ცნობილია როგორც:ტუპოლვეის საპროექტო ბიურო და ღია სააქციო საზოგადოება ტუპოლევი. რუსეთის მთავრობამ კომპანია ტუპოლევი მიქოიანთან, სუხოისთან, ირკუტთან, ილუშინთან და იაკოვლევთან გააერთიანა რის შედეგადაც დაარსდა კომპანია ერთიანი საავიაციო კორპორაცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტუპოლევი კატეგორია:რუსეთის კომპანიები
Kaya (ალბომი)
Kaya — Bob Marley and the Wailers-ის 1978 წელს გამოცემული სტუდიური ალბომი. დისკი გამოირჩევა მშვიდი განწყობით, დახვეწილი ლირიკითა და მუსიკით. კრიტიკოსებმა უარყოფითად შეაფასეს დისკი, რადგანაც სიყვარულის გარდა, მასში იყო ღია საუბარი მარიხუანასა და ბობ მარლის მკვლელობის მცდელობაზე. ამ ალბომის გამოცემის შემდეგ მარლი დაბრუნდა ლონდონში და One Love Peace-ის კონცერტში მიიღო მონაწილეობა. დისკიდან გამოსული სინგლებიდან ყველაზე ცნობილია „Is This Love“ და „Sun is Shining“.
ორიგინალური გამოცემა(1978)
ყველა სიმღერის ავტორი - ბობ მარლი. მასტერინგი - ტედ ჯენსენი (Sterling Sound).
The Definitive Remasters-ის გამოცემა (2001)
ყველა სიმღერის ავტორი - ბობ მარლი.
გიორგი ოთარიშვილი
გიორგი ოთარიშვილი (დ. 12 დეკემბერი, 1990) — ქართველი ფეხბურთელი, თბილისის „დინამოს“ მეორე გუნდის ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ცხინვალის ფეხბურთელები კატეგორია:ვიტ ჯორჯიას ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი
საიაკო კუროდა
დაიბადა 1969 წლის 18 აპრილს, როგორც მეფისნაცვალ აკიჰიტოსა (იმ დროს) და გვირგვინის პრინცესა მიჩიკოს მესამე შვილი. ის იწონიდა 2250 გრამს და იყო 45,2 სმ სიმაღლის; ნაადრევი ბავშვი, მაგრამ ჯანმრთელი. ის იყო ერთადერთი პრინცესა წყვილისთვის და განათლება მიიღო იმ ვარაუდით, რომ „ერთ დღეს ის დაქორწინდება და დატოვებს საიმპერატორო ოჯახს“. 1977 წლიდან 1987 წლამდე დედა-შვილი ყოველწლიურად დადიოდნენ ექსკურსიებზე (საიმპერატორო ოჯახთან დაკავშირებული სალოცავების, ტაძრებისა და მავზოლეუმების მონახულების ჩათვლით).
საიმპერატორო პრინცესას ერა
მინი|მარჯვნივ|პრინცესას ემბლემად არჩეული ყვავილი 1992 წელს დაამთავრა გაკუშუინის უნივერსიტეტის იაპონური ლიტერატურის ფაკულტეტი (ამჟამად იაპონური ენისა და ლიტერატურის დეპარტამენტი). მიიღო ბაკალავრის ხარისხი. ამავე წელს იგი იამაშინას ორნითოლოგიის ინსტიტუტში მიიღეს ნახევარ განაკვეთზე მკვლევარად და გახდა პირველი იმპერიული პრინცესა ისტორიაში, რომელმაც მიიღო ხელფასი შრომითი ანაზღაურების საფუძველზე. ინსტიტუტში 2005 წლამდე იმუშავა მეცნიერ-თანამშრომლად. ავტორია სტატიებისა და პუბლიკაციების ჩიტების შესახებ.
2012 წლის 26 აპრილიდან 2013 წლის 6 ოქტომბრამდე მსახურობდა ისე ძინგუს ტაძარში. იგი ეხმარებოდა დეიდას აცუკო იკედას.
2004 წლის იანვარში პრინცესამ მიიღო ქორწინების წინადადება იოშიკი კუროდასგან, ტოკიოს საქალაქო სამმართველოს წარმომადგენელთან, რომელიც იყო მისი მეორე ძმის, იმპერიული პრინცი აკისინოს მეგობარი. მას ბავშვობიდან იცნობდნენ. იმავე წლის თებერვალში გააცნო იგი თავის მშობლებს, იმპერატორ აკიჰიტოს და მის მეუღლეს მიჩიკოს. მათ ნიშნობა 30 დეკემბერს გამოაცხადეს. არაოფიციალური ნიშნობა, რომელიც თავდაპირველად ნოემბერში იყო დაგეგმილი, ერთხელ გადაიდო ნიიგატას პრეფექტურის ჩუეტსუს მიწისძვრის გამო და კვლავ გადაიდო საიმპერატორო პრინცი ნობუჰიტოს მეუღლის კიკუკოს გარდაცვალების გამო, რომელიც მისი დიდი დეიდა იყო.
ქორწინების შემდეგ
პრინცესა საიაკო დიდი ხანი იყო ახლოს მშობლებთან, იმპერატორ აკიჰიტოსა და იმპერატორის მეუღლე მიჩიკოსთან, როგორც საიმპერატორო კარის წევრი. იმპერატორის მეუღლემ პრინცესას ქორწინებამდე გამართულ პრესკონფერენციაზე თქვა, რომ ყოფილი საიმპერატორო პრინცესა იყო ემოციური მხარდაჭერის წყარო.
ქორწინების შემდეგ საიაკომ დატოვა ორინთოლოგის სამსახური, რათა ორიენტირებული ყოფილიყო ახალ ოჯახსა და შვილის გაჩენაზე. მართალია არათანასწორი ქორწინების გამო დაკარგა საიმპერატორო შემოსავალი, მაგრამ, საიმპერატორო სახლის მართვის წარმომადგენლის განცხადებით, მან მზითვად 1200000 ამერიკული დოლარი მიიღო.
2008 წლის აპრილში კუროდას რეზიდენციაში აღნიშნეს იმპერატორისა და იმპერატორის ქორწილის წლისთავი. 2009 წლის დეკემბერში მან და მისმა მეუღლემ მონაწილეობა მიიღეს საიმპერატორო ოჯახის ბავშვების ვიზიტში იაპონიაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:დაბადებული 18 აპრილი კატეგორია:ტოკიოში დაბადებულები კატეგორია:იაპონიის საიმპერატორო ოჯახის წევრები კატეგორია:XX საუკუნის იაპონელი ქალები კატეგორია:XXI საუკუნის იაპონელი ქალები
Oecophylla sicula
Oecophylla sicula — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Oecophylla-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მოჩეს კულტურა
thumb|right|200px|მოჩეს კულტურის გავრცელების არეალი მოჩეს კულტურა — კოლუმბამდელი კულტურა სამხრეთ ამერიკაში. გავრცელებული იყო ახ. წ. I-VIII საუკუნეებში პერუს ჩრდილოეთ სანაპიროზე. მისი ცენტრი მდებარეობდა ქალაქ ტრუხილიოს მახლობლად. მოჩეს კულტურას მიეკუთვნება უაკა-დელ-სოლი, უაკა-დე-ლა-ლუნა, პანიამარკა, სიპანი, ელ-ბრუხო და პერუს სხვა არქეოლოგიური ძეგლები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერუს ისტორია კატეგორია:კოლუმბამდელი კულტურები
ალექსანდრე იაკოვლევი
thumb|220px|ავტოპორტრეტი, 1917
ალექსანდრე აიკოვლევი (ფრანგ. Alexandre Jacovleff, რუს. Александр Евгеньевич Яковлев; დ. 25 ივნისი, 1887 [ძვ. სტ. 13 ივნისი] — გ. 12 მაისი, 1938) — რუსი ნეოკლასიცისტი მხატვარი და დიზაინერი.
დაიბადა ოფიცრის ოჯახში. 1905–1913 წლებში სამხატვრო აკადემიაში სწავლობდა (კერძოდ დ. კარდოვსკისთვან). თანამშრომლობდა ჟურნალებში "სატირიკონი" და "ახალი სატირიკონი" (1909–1918). შემოქმედებითი გაერთიანება "მირ ისკუსტვას" (ხელოვნებათა სამყარო) წევრი (1912-დან).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 25 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938
ჯორჯია ო’კიფი
ჯორჯია ო’კიფი (Georgia O'Keeffe; დ. 15 ნოემბერი, 1887, სან-პრერი, უისკონსინი — გ. 6 მარტი, 1986, სანტა-ფე, ნიუ-მექსიკო) — ამერიკელი მოდერნისტი ფერმწერი.
ადრეული მოღვაწეობა
ო’კიფის ადრეული სურათები ძირითადად იმიტაციები იყო, თუმცა 20-იანი წლების დასაწყისში მას უკვე ხატვის დახვეწილი ინდივიდუალისტური სტილი აქვს. ხშირად მისი ხატვის ობიექტები ცხოველთა ქალისა და ძვლების, ყვავილების, მცენარეთა ორგანოების, ნიჟარების, ქვებისა და სხვა ნატურალური ფორმების გამოსახულება იყო გაზრდილ მასშტაბებში.
1912 წლის ზაფხულში ვირჯინიის უნივერსიტეტის საზაფხულო ლექციებზე ის ეცნობა ართურ დოუს ხატვის უჩვეულო ტექნიკასა და იდეებს, რომელთა მიზანი ხაზებით, ფერებით, მასებით, თემების უსასრულო განმეორებითა და სიმეტრიით მიღებული აბსტრაქტული ხელოვნება იყო. დოუს ტექნიკამ დიდი გავლენა იქონია ო'კიფის შემოქმედებით პროცესზე.
1914-1915 წლებში ო'კიფი კოლუმბიის უნივერსიტეტში (ნიუ-იორკი) სწავლობს. კოლუმბიაში ყოფნის განმავლობაში მან გადაწყვიტა კარიერა ვიზუალურ ხელოვნებაში გაეკეთებინა. ამ პერიოდში მან შავ-თეთრი აბსტრაქციების რამდენიმე სერია შექმნა და ისინი თავის მეგობარ ანიტა პლიტცერს გაუგზავნა, რომელმაც თავის მხრივ ეს აბსტრაქციები ალფრედ შტიგლიცს გააცნო. შტიგლიცი იმდენად მოიხიბლა ამ აბსტრაქციებით, რომ ო'კიფს ამ ნამუშევრების საკუთარ გალერეაში გამოფენის უფლება სთხოვა. ამგვარად, ო'კიფის პირველი ჯგუფური გამოფენა 1916 წლის 23 ივნისს გაიმართა. 1917 წლის 3 აპრილს კი შტიგლიცმა თავის გალერეაში გახსნა შოუ სახელწოდებით "ჯორჯია ო'კიფი", რომელიც პირადად ო'კიფის ნამუშევრებს მიეძღვნა.
მხატვრის კარიერის დასაწყისის პარალელურად ო'კიფი მასწავლებლობას მისდევს. 1916 წლის მარტში ის იღებს კურსს ართურ დოუს სწავლების მეთოდში, შემდეგ კი მასწავლებლად იწყებს მუშაობას დასავლეთ ტეხასის საშტატო კოლეჯში, ქენიონში. 1918 წლის ივნისში ის შტიგლიცის მოწვევით ნიუ-იორკში გადადის სამუშაოდ.
ნიუ-იორკი
1918 წელს ო’კიფის ნიუ-იორკში ჩასვლისას ის შტიგლიცის მიერ შემოთავაზებულ საკუთარი დისწულის თავისუფალ ბინაში სახლდება. იმავე წლის ივლისში შტიგლიცი მეუღლეს ტოვებს და ო’კიფთან გადადის საცხოვრებლად. ამავე დროს ის იწყებს ო’კიფის ფოტოგრაფირებას. მისი 45 ნამუშევარი, რომელთა შირის ო’კიფის რამდენიმე შიშველი ფოტოც იყო, გამოტანილ იქნა ანდერსონის გალერეაში 1921 წლის თებერვალში შტიგლიცის რეტროსპექტიულ გამოფენაზე. ამ ფოტოებმა სახალხო სენსაცია მოახდინა. 1924 წელს ო’კიფი და შტიგლიცი დაქორწინდნენ. წყვილი ზამთარს მანჰეტენზე ატარებდა, ხოლო ზაფხულობით შტიგლიცების მამულში, ჯორჯის ტბასთან ზედა ნიუ-იორკის შტატში.
ო’კიფის ნიუ-იორკისეული წლების განმავლობაში ის უახლოვდება ადრეულ ამერიკელ მოდერნისტებს, ჩარლზ დემუთს, ართურ დოუს, მარსდენ ჰართლის, ჯონ მერინს, პოლ სტრანდსა და ედვარდ შტაიხენს. მათი დისკუსიები შტიგლიცის გალერეაში შემდგომში გავლენას ჰპოულობს ო’კიფის ნამუშევრებშიც. განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო სტრანდის ფოტოგრაფიები, რომლებშიც ყოველდღიური ობიექტებიდან აბსტრაქცირებული პეიზაჟები, გეოგრაფიული ფორმები და ხაზები იყო ასახული. ნიუ-იორკში ჩამოსვლის შემდეგ ო’კიფი ნახშირისა და აქვარელების ნაცვლად ზეთის საღებავებზე გადადის და შუა 20-იან წლებში მასიურ ტილოებზე გადიდებული ობიექტების ხატვას იწყებს.
1920-იან წლებში ო’კიფი უამრავ პეიზაჟსა და ბოტანიკურ მონახაზებს ქმნის ჯორჯის ტბაზე ყოველ წელს გატარებული დროის განმავლობაში. აქვე, 1924 წელს, მან დახატა პირველი უზარმაზარი სიმინდის ყვავილი, რომელიც პირველად 1925 წელს გამოიფინა. 1926 წლიდან კი ის ურბანული პეიზაჟებისა დაცათამბჯენების ხატვას იწყებს, რომელთა შორის აღსანიშნავია "ქალაქის ღამე", "რადიატორის შენობა ღამით" და "ნიუ-იორკი ღამით". ეს ნამუშევრები შენობათა სტრუქტურას აფიქსირებს დღე-ღამის გარკვეულ დროს.
შტიგლიცი ნიუ-იორკის მხატვრებთან პირადი კავშირების წყალობით 1923 წლიდან ორგანიზებას უკეთებს ო'კიფის ყოველწლიურ გამოფენებს. ამ დროინდელი ნამუშევრები დიდ ყურადღებასა და კარგ ანაზღაურებას პოულობს. 1928 წელს მისი კალა-ლილიების 6 ნამუშევარი $25.000 დოლარად გაიყიდა, იმ დროისთვის უდიდესი თანხა რაც კი ოდესმე ცოცხალი ამერიკელი მხატვრისთვის გადაეხადათ.
ნიუ-მექსიკო
1929 წლის ზაფხულში ო'კიფი რებეკა სტრანდთან ერთად ნიუ-მექსიკოში მიემგზავრება. მათ ჯერ სანტა-ფე, შემდეგ კი ტაოსი მოიარეს. მას შემდეგ 1949 წლამდე ის ნიუ-მექსიკოში ყოველწლიურად ჩადის. აქ ის იწყებს ცხოველთა ძვლების შეგროვებას და აქაური პეიზაჟების ხატვას. აქ ის ყოველ წელს სიმარტოვეში სამუშაოდ ჩამოდიოდა და შემდეგ ნიუ-იორკში დაბრუნებისას შტიგლიცი მისთვის გამოფენებს აწყობდა. 1932 წლის ბოლოსთვის ო'კიფს მწვავე ფორმის ფსიქოლოგიური აშლილობა დაემართა და 1933 წლის დასაწყისში ჰოსპიტალიზებულ იქნა, რის გამოც ერთი წლის განმავლობაში აღარ დაუხატავს. 1934 წლის აგვისტოში მან ნიუ-მექსიკოში აბიქუიოს სოფელში ე.წ. სულთა რანჩო (ინგ. Ghost Ranch) მოინახულა - მისი შემდგომი პერიოდის ყველაზე ცნობილი ნამუშევრები ამ რანჩოს პეიზაჟებია.
1930 და 1940-იან წლებში ო'კიფის რეპუტაცია სწრაფად იზრდება. მისი ნამუშევრები გამოფენილ იქნა ამერიკის უდიდეს და ყველაზე პრესტიჟულ გალერეებში. 1942 წელს ამერიკული ხელოვნების უიტნის მუზეუმის პროექტით მომზადდა მისი ნამუშევრების კატალოგი. 1943 წელს ჩიკაგოს ხელოვნების ინსტიტუტში, ხოლო 1946 წელს ნიუ-იორკის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში (მომა) (პირველად მუზეუმის ისტორიაში ქალისთვის) მოეწყო მისი გამოფენა სახელწოდებით ერთი-ქალის რეტროსპექტივა. ამავე პერიოდში მრავალი უნივერსიტეტი მას საპატიო ხარისხს ანიჭებს, რომელთა შორის პირველი უილიამ და მერის კოლეჯი (ვირჯინია) იყო.
1946 წელს შტიგლიცის გარდაცვალების შემდეგ ო'კიფი რამდენიმე წელს ნიუ-იორკის შტატის მამულში ატარებს, 1949 წელს კი ნიუ-მექსიკოში გადადის სამუდამოდ. მისი შტიგლიცის შემდგომი პერიოდის ნამუშევრები არანაკლებ მომხიბლავია, თუმცა, როგორც მიიჩნევენ, მათ აკლია ადრეული ნამუშევრების ემოცია და აღტაცება. ამ პერიოდს განეკუთვნება ნამუშევრები აბიქუიაში მისი მიწური სახლის კედლის გამოსახულებით, 1958 წლის "სიკვდილის კიბე მთვარისკენ", მისი საზღვარგარეთ პირველი მგზავრობის შემდეგ კი ნამუშევართა სერია ღრუბელთა ზემოთ ცის პანორამებით (თვითმფრინავის ფანჯრიდან დანახული).
1962 წელს ის არჩეულ იქნა ამერიკის ხელოვნებისა და მწერლობის აკადემიის წევრად. 60-იანი წლების ბოლოსკენ მისი მხედველობა მკვეთრად უარესდება და 1972 წელს ის უკვე თითქმის ვეღარ ხედავს. 1973 წელს ის ხუან ჰამილტონს ხვდება, რომელიც მას საშინაო საქმეებში ეხმარება. ჰამილტონი შემდგომში მისი ახლო კომპანიონი ხდება. ჰამილტონი ეხმარება ო'კიფს მისი ბოლო ნამუშევრების დასრულებაში. 1976 წელს გამოიცა წიგნი მისი მოღვაწეობის შესახებ, რომელსაც შემდგომში ვიდეო-დანართიც დაემატა. ო'კიფი დაუხმარებლად ზეთოვანი საღებავებით მუშაობას 1972 წლამდე, აქვარელებით და ნახშირით 1978, ხოლო გრაფიტით 1984 წლამდე ახერხებს.
1984 წელს ო'კიფი ჰამილტონთან სანტა-ფეში გადადის სამედიცინო დაწესებულებებთან სიახლოვის გამო. ჰამილტონმა მოამზადა ო'კიფის ანდერძი, რომლის მიხედვითაც მთელი ო'კიფის ქონება მას დარჩა. ო'კიფი გარდაიცვალა სენტ-ვინსენტის საავადმყოფოში, სანტა-ფე, 1986 წლის 6 მარტს. ანდერძის თანახმად კრემაციის შემდეგ მისი ფერფლი სულთა რანჩოზე მიმოაბნიეს.
მემკვიდრეობა
ო'კიფის გარდაცვალების შემდეგ მისი ოჯახი ანდერძის გადახედვას ითხოვს, შედეგად ჰამილტონი მხილებულ იქნა ო'კიფზე უკანონო ზეგავლენის მოხდენაში. სასამართლოს გადაწყვეტილებით შეიქმნა არასამთავრობო ფონდი, რომლის მიზანი ხელოვანის დანატოვარის 2005 წლისთვის ჯორჯია ო'კიფის მუზეუმისთვის გადაცემა იყო. მუზეუმი შეიქმნა სანტა-ფეში 1997 წელს. მისი პირადი წერილები და საქმიანი ქაღალდები იელის ბაინეკის ბიბლიოთეკას გადაეცა.
ჯორჯია ო'კიფს 10 საპატიო დოქტორის ხარისხი მიენიჭა. მის ცხოვრებასა და შემოქმედებაზე რამდენიმე თეატრალური დადგმა და წიგნი დაწერილა. აშშ-ის საფოსტო სერვისმა მას მიუძღვნა საფოსტო მარკა "წითელი მიხაკი (1927)".
ო'კიფის მუდმივი კოლექციები გამოფენილია თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში (მომა), უითნის ამერიკის ხელოვნების მუზეუმში, მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმში, ნიუ-იორკში; ჩიკაგოს ხელოვნების მუზეუმში; ბოსტონის სახვითი ხელოვნების მუზეუმში; ფილადელფიის ხელოვნების მუზეუმში; და ხელოვნების ეროვნულ გალერეაში, ვაშინგტონი, კოლუმბიის ოლქი.
1999 წელს ორ წიგნად გამოცემულ იქნა ჯორჯია ო'კიფის ნამუშევართა კატალოგი სახ. Georgia O'Keeffe : Catalogue Raisonné, მისივე სახელობის მუზეუმის კურატორის ბარბარა ლინის მიერ. კატალოგში აღწერილია 2.045 ობიექტი, შექმნილი ო'კიფის მიერ 1901-1984 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
ჯორჯია ო'კიფის მუზეუმის საიტი
კატეგორია:ამერიკელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1986
ღამის დიდი ფარშევანგთვალა
მინი|273x273პქ|ღამის დიდი ფარშევანგთვალა
ლიტერატურა
კატეგორია:ფარშავანგთვალასებრნი
კურმსუნის დისკი
კურმსუნის დისკი — ჩაზნექილი ოქროს დისკი, რომლის შესახებ მედია წერდა 2014 წელს, მას შემდეგ რაც შვედეთში 11 წლის პოლონელმა გოგონამ აჩვენა ის თავის ისტორიის მასწავლებელს.
დისკი იწონის 25,23 გრამს (0,890 უნცია) და აქვს დიამეტრი 4,5 სანტიმეტრი (1,8 ინჩი). დისკის წარწერაში მოხსენიებულია დანიის ვიკინგების მეფე ჰარალდ ლურჯკბილა. დისკის მახასიათებლებზე გავლენას ახდენს ბიზანტიური მონეტები და ბეჭდები.
კურმსუნი წარმოადგენს მეფის მფარველობას (ძველი გორმის ვაჟი). სტანდარტიზებულ ძველ ნორვეგიაში, გორმსონი.
სქოლიო
კატეგორია:ექსონუმია
ცოლიკოური
ცოლიკოური, ობჩური, ობჩური ცოლიკოური, მელქოს ცოლიკოური, ქვემოური ცოლიკოური, ცოლიკოური კოხიძის — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში იმერეთიდან.
ძველად ცოლიკოური „ობჩურის“ სახელწოდებითაც გახლდათ ცნობილი, რადგან ძირითადად ბაღდათის რაიონის სოფელ ობჩაში იყო გავრცელებული. გადმოცემის თანახმად, ცოლიკოური პირველად ობჩელ მევენახე მელქოს გაუვრცელებია და ამიტომ „მელქოს ცოლიკოურის“ სახელწოდებაც მიუღი.:
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, მომრგვალო, სამნაკვთიანი, გვხვდება ხუთნაკვთიანი ან სრულიად დაუნაკვთავი ფოთლებიც. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა დაფარული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ან განივკონუსური, ხშირად მხრიანი, განტოტვილი ან უფორმო, საშუალო სიკუმსის ან თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო ან ოდნავ ოვალური, მომწვანო-მოყვითალო ფერის, მზის მხრიდან ყავისფერი ლაქებით. რბილობი წვნიანი და ხორციანია, სასიამოვნო ტკბილი გემოთი.
მისი ყურძნისგან მზადდება ადგილობრივი და ევროპული ტიპის მაღალხარისხიანი თეთრი მშრალი სუფრის და ბუნებრივად ნახევრად ტკბილი ცქრიალა ღვინოები, საუკეთესო ღირსების საბრენდე სპირტი, ჭაჭა, ბადაგი და ფელამუში.
აღსანიშნავია ადგილწარმოშობის ბუნებრივად ნახევრად ტკბილი ღვინო „ტვიში“ ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტვიშის ზონიდან. ღვინოს ახასიათებს ნაზი გემო, ხილის არომატი, სიტკბო და ბუნებრივი ცქრიალი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმერეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
სალადინი
მინი|სალადინის ბრძოლები [[ეგვიპტეში]] სალაჰ ად-დინ იუსუფ იბნ აიუბი, ევროპაში ცნობილი როგორც სალადინი (დ. 1137/1138 — გ. 4 მარტი, 1193) — ეგვიპტის სულთანი 1171 წლიდან, აიუბიდების დინასტიის დამაარსებელი; წარმოშობით ქურთი.
დაიბადა ერაყის ქალაქ თიქრითში საიდანაც მისი ოჯახი გააძევეს მოსულში. 1164–1169 წლებში მონაწილეობდა მოსულის მმართველების — ზენგიდების — ლაშქრობაში ეგვიპტეში. 1169 წელს დაინიშნა ეგვიპტის ვეზირად, ხოლო 1171 წელს ფატიმიდების დამხობის შედეგად ხელთ იგდო ერთპიროვნული ძალაუფლება და სულთნის ტიტული მიიღო. ამ დროიდან იწყება ეგვიპტეში მისი სახელობის ფულის მოჭრაც. 1174–1176 წლების დამპყრობლური ომების შედეგად შეიერთა სირია, შუამდინარეთი, იემენი და შექმნა ვრცელი იმპერია, რომელიც წინ აღუდგა ჯვაროსნულ ლაშქრობებს. 1187 წლის 3-4 ივლისს სალადინის ჯარებმა დაამარცხეს ჯვაროსნები სოფელ ჰატინთან (პალესტინა); იმავე წლის 2 ოქტომბერს აიღეს იერუსალიმი და ევროპელები განდევნეს სირიისა და პალესტინის დიდი ნაწილიდან. 1191 წელს სალადინი დაუპირისპირდა ინგლისის მეფის რიჩარდ ლომგულის ახალ ლაშქრობას; სალადინი დამარცხდა, მაგრამ რიჩარდმა იერუსალიმის აღება ვერ შეძლო. ორი მონარქის ურთიერთობა, რომელიც საბრძოლო დაპირისპირების გარდა რაინდულ ურთიერთპატივისცემაზე იყო აგებული, აირეკლა იმდროინდელ ევროპულ რომანსებში. საბოლოოდ, 1192 წელს ზავმა პალესტინაში მუსლიმანებსა და ქრისტიანებს შორის დროებით სიმშვიდე ჩამოაგდო. სალადინი გარდაიცვალა დამასკოში, 1193 წლის 4 მარტს.
სალადინის პოლიტიკის ძირითადი მიმართულება იყო სუნიზმის გავრცელება, სამხედრო მანქანის განუხრელი ზრდა და „საღმრთო ომი“ — ჯიჰადი. ამასთანავე, სალადინს პატივს სცემდნენ როგორც ნიჭიერ მხედართმთავარს და ღირსეულ მებრძოლს.
მისი მმართველობის დროს შეინიშნება ერთგვარი გამოცოცხლება საქართველო-ეგვიპტის ურთიერთობებში. სალადინის ბიოგრაფის ბაჰა ად-დინ იბნ შადადის ცნობით, საქართველოს მეფე თამარს ელჩები გაუგზავნია სულთნისთვის და უთხოვია მუსლიმანთა მიერ მიტაცებული ქრისტიანთა წმინდა სალოცავების გათავისუფლება. სალადინის პასუხი არ შემონახულა, თუმცა თამარის მეცადინეობა, როგორც ჩანს, წარმატებით დასრულებულა: იმდროინდელი ევროპული წყაროებით, ქართველები, სხვა ქრისტიანებისგან განსხვავებით, იერუსალიმში პრივილეგიებით სარგებლობდნენ და ქალაქში შესვლა დაუბრკოლებლად შეეძლოთ გაშლილი დროშებით.
სქოლიო
კატეგორია:ქურთები კატეგორია:აიუბიდების დინასტია კატეგორია:მუსლიმანი მხედართმთავრები კატეგორია:დაბადებული 1138 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1193 კატეგორია:სულთნები
საუდის არაბეთის სამზარეულო
საკვები და კერძები
ალტ=პოპულარული კერძი კაბსა|მინი|პოპულარული კერძი კაბსა კლეეჯა — კარდამონის ორცხობილა, რომელიც ასევე ცნობილია ერაყშიც. საუდის არაბეთის სამზარეულოს ზოგიერთი გავრცელებული პროდუქტია ხორბალი, ბრინჯი, ცხვრის ხორცი, ქათამი, იოგურტი, კარტოფილი, ზღვის პროდუქტები და ფინიკი.
გავრცელებული კერძებია:
სასმელები
ალტ=დალლა -არაბული ყავადანი|მინი|დალლა -არაბული ყავადანი ტრადიციული ყავახანები (მაკჰა) ყველგან გავრცელებული იყო, თუმცა ამჟამად ისინი წარმატებით ჩაანაცვლა „ფუდ ჰოლის“ სტილის კაფეებმა. საუდის არაბეთის კულტურული მისიის თანახმად, ”კაჰვას" (ყავის) მირთმევა საუდის არაბეთში სტუმართმოყვარეობისა და კეთილშობილების ნიშანია”. ტრადიციულად, ყავის მარცვლებს ხალავდნენ აცივებდნენ და სტუმრების წინაშე ფქვავდნენ სპეციალური ყავის საფქვავით. შემდეგ მასპინძელი დაფქვის პროცესში ყავის მარცვლებს უმატებდა კარდამონის ძირებს და ყავის მარცვლებს. როდესაც ყავა წამოდუღდებოდა, სტუმრებს უსხამდნენ. დღეს ყავას აღარ ხალავენ და ადუღებენ სტუმრების თანდასწრებით. ამის მაგივრად, სუფრაზე ელეგანტურად  მიაქვთ დალას საშუალებით (არაბული ყავადანი) და ასხამენ პატარა ჭიქებში. ყავის ჭიქას უწოდებენ ფინჯანს.
ჩვეულებრივ იოგურტს (ადგ. რაფინირებული რძე) იყენებენ სასმელად, რომელსაც ლაბანს უწოდებენ.
სობია არის ცივი სასმელი, რომელიც ჩვეულებრივ მზადდება ჰიჯაზში, მაგრამ ის ახლა მთელ საუდის არაბეთში, განსაკუთრებით რამადანის პერიოდში არის ხელმისაწვდომი. მზადდება მსუბუქი ფერმენტირებული ნაზავისაგან ქერის / შავი პურის, ფინიკის პალმის წვენით, მწვანილებით და სანელებლებით. ეს შეიძლება იყოს თეთრი ან ფერადი, გემოვნებიდან გამომდინარე. ითვლება, რომ ჯანმრთელობისთვის სასარგებლოა.
ისლამური კვების კანონები
ალტ=კლეჯა- ორცხობილა კარდამონიანით|მინი|კლეჯა- ორცხობილა კარდამონიანით საუდის არაბეთი ისლამის ძველი კულტურის ქვეყანაა. აქ აღმოცენდა მაჰმადიანური რელიგია (ისლამი).
შარიათის კანონი კრძალავს ღორის ხორცისა და ალკოჰოლის მიღებას. ეს კანონი სრულდება საუდის არაბეთის მასშტაბით. ისლამური კანონის თანახმად, ცხოველები უნდა დაიკლას ჰალალის (ნიშნავს „კანონით ნებადართული“) წესით  და აკურთხონ, სანამ მოამზადებენ და მიირთმევენ.
ლიტერატურა
Davies, Catriona. "Saudi foodies ditch fast food for fine dining." CNN. Wednesday March 28, 2012.
სქოლიო
კატეგორია:საუდის არაბეთის სამზარეულო
პერი...
პერი... (ბერძნ. peri — ირგვლივ, ახლოს) — რთულის სიტყვის ნაწილი; ნიშნავს ირგვლივ, ახლოს. მაგ., პერიკარდიუმი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები
საიუიტე
thumb|250px|საიუტე საიუიტე – არქეოლოგიური ძეგლი პერუში, ქალაქ აბანკაიდან 47 კილომეტრით აღმოსავლეთით, აპურიმაკის რეგიონის აბანკაის პროვინციაში. მას რელიგიური, დანიშნულება ჰქონდა და წარმოადგენდა წყლის კულტის მონუმენტს. ზედ ამოტვიფრულია სხვადასხვა ბარელიეფები: ცხოველები, გეომეტრიული ფიგურები.
სქოლიო
კატეგორია:პერუს არქეოლოგიური ძეგლები