cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლუიზა ბელგიელი
ახალი მეფობის პირობებში
ლუიზა დაუმეგობრდა თავისტოლა ბიძაშვილებს: ორლეანის ბლანშე (ლუი ორლეანელის ქალიშვილი), მარია კრისტინა ავსტრიელი (ესპანეთის მომავალი დედოფალი ) და კიდევ ბეატრის ბრიტანელი (დედოფალი ვიქტორიას ყველაზე უმცროსი ქალიშვილი).
6 წლის ასაკიდან ლუიზა კერძო მასწავლებლებთან ემზადებოდა, სწავლობდა: ფრანგულს, ინგლისურს, გერმანულსა და იტალიურ ენებს, ასევე მათემატიკას, ცხენოსნობას, ისტორიას, რელიგიას და მუსიკას.
ოჯახური და დინასტიური ტრაგედია
1868 წლის გაზაფხულზე, ლუიზას ძმა, თითქმის 9 წლის ლეოპოლდი, ბრაბანტის ჰერცოგი, ტბაში ჩავარდნის შემდეგ ძლიერ გაცივდა. მისი მდგომარეობა სწრაფად გაუარესდა: ექიმმა მწვავე პერიკარდიტის დიაგნოზი დაუსვა. სექტემბერში ბოლო ზიარების მიღების შემდეგ, პატარა პაციენტი თითქოს უკეთ გამოიყურებოდა, თუმცა მისი მდგომარეობა კვლავ გაუარესდა, იგი გარდაიცვალა 1869 წლის 22 იანვარს.
ქორწილი ბრიუსელში
ლუიზა მხოლოდ 14 წლის იყო, როდესაც მას გამოუჩნდა რამდენიმე ხელის მთხოვნელი, რაც განპირობებული იყო მისი სილამაზით და მამამისის სიმდიდრით. მეფე ლეოპოლდს დიდი ხნის განმავლობაში ეშინოდა თავისი შვილის ნაპოლეონ III-ის მემკვიდრეზე დაქორწინება. თუმცა, საფრანგეთის მეორე იმპერიის დაცემის შემდეგ, ლუიზას ორი კანდიდატი გამოუჩნდა: პირველი იყო პრინცი ფრედერიკ ჰოჰენცოლერნ-ზიგმარინგენი, ხოლო მეორე ფილიპ საქსე-კობურგელი და გოთელი.
ფილიპემ ლუიზას ხელი პირველად 1872 წელს ითხოვა, ხოლო მეორედ 1873 წლის ზაფხულში. პრინც ფილიპეს ნათესაური კავშირი ჰქონდა ბელგიის სამეფო ოჯახთან, იყო საქს-კობურგისა და გოთას დინასტიის წევრი და ასევე ლუი-ფილიპ ორლეანელის შვილიშვილი.
ლუიზა ჩართული არ იყო მისი და ფილიპეს ქორწინების მოლაპარაკებებში, თუმცა ის მოუთმენლად ელოდა დაქორწინებას. დაინიშნენ 1874 წლის 25 მარტს, ხოლო ქორწილი შედგა 1875 წლის 4 თებერვალს ბრიუსელის სამეფო სასახლეში.
სქოლიო
კატეგორია:საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტია (ბელგია) კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:დაბადებული 1858 კატეგორია:ბელგიელები კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1 მარტი
აგუას-ფრომოზასი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 479 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 22.53 კმ²-ზე. ფართობი 820 079 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
წინუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია
წინუბნის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესიები ახმეტის მუნიციპალიტეტში, სოფელ წინუბანში. დგას სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით 200 მეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია უაფსიდოა (4,3 X 3,6 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. წყობა ირეგულარულია. შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილო და დასავლეთ კედლების ნაწილები (სიმაღლე 1,3-1,5 მ). ეკლესიას შესასვლელი დასავლეთიდან ჰქონია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
ჯარაბულუსის მინტაკა
ჯარაბულუსი (არაბ.منطقة جرابلس‎) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ალეპოს მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ჯარაბულუსის პროვინციაში დაახლოებით 58 889 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 607,48 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
დასავლეთი პროვინცია (რუანდა)
დასავლეთის პროვინცია (კინიარუანდა: Intara y'Iburengerazuba, Province de l’Ouest) — რუანდის ხუთიდან ერთ-ერთი პროვინცია. შეიქმნა 2006 წლის იანვრის დასაწყისში, როგორც დეცენტრალიზაციის სამთავრობო პროგრამის ნაწილი, რომელმაც რეორგანიზება გაუკეთა ქვეყნის ხელისუფლების ადგილობრივი ორგანოების სტრუქტურებს. ესაზღვრება დანარჩენ ოთხივე პროვინციას. მოსახლეობის რაოდენობა 2012 წლის აღწერით შეადგენს 2 471 239 ადამიანს, ფართობი — 5883 კმ². ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი კიბუე.
დასავლეთის პროვინცია მოიცავს ჩიანგუგუს, გისენის, კიბუეს ყოფილ ოლქებს და რუჰენგერის პატარა ნაწილს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|left|200px|დასავლეთის პროვინციის რაიონები დასავლეთის პროვინციის რაიონები:
სქოლიო
კატეგორია:რუანდის პროვინციები
ბალბრიგანი
ბალბრიგანი (Balbriggan; Baile Brigín) — პატარა ქალაქი ირლანდიაში, ფინგალის საგრაფოში (ლენსტერის პროვინცია).
თერვახარვა
თერვახარვა (Tervakharva) — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში.
ბალბრიგანი
ტრანსპორტი
ბალბრიგანი მდებარეობს დუბლინის ჩრდილოეთით 32 კილომეტრში, ბელფასტი-დუბლინის ქვეყნის ეროვნული სარკინიგზო სისტემის მაგისტრალურ ხაზზე. სადგური ბალბრიგანი გაიხსნა 1844 წლის 25 მაისს, ხოლო 1974 წლის 2 დეკემბერს მასზე შეწყდა სატვირთო შემადგენლობის ფორმირება. ყოველდღიურად ბალბრიგანის სადგურის მომსახურებით სარგებლობს, დაახლოებით, 2200 მცხოვრები, თვითონ სადგური გახსნილია სამუშაო დღეებში.
თერვახარვა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხიზის რაიონის სოფლები
ბალბრიგანი
ტრანსპორტი
ქალაქთან ახლოს გადის M-1 ავტომაგისტრალი, ბალბრიგანზე განშტოება გაკეთდა 1998 წელს და ამჟამად ცნობილია, როგორც „ბალბრიგანის შემოვლითი გზა“. შემოვლის საავტომობილო ხაზის გაკეთებამდე ძირითადი მაგისტრალი ბელფასტიდან დუბლინში გადიოდა ქალაქის ცენტრზე, რაც ყოველდღიურად ქმნიდა საცობებს ბალბრიგანში.
thumb|left|250px|[[მორტელოს კოშკი ბალბრიგანში]]
დემოგრაფია
მოსახლეობა — 15 559 ადამიანი (2006 წლის მონაცემებით). 2002 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 10 294 ადამიანს.
2006 წლის აღწერის მონაცემები:
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე მოპასუხეთა წილი მთელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:ფინგალის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ლოთარ მაიერი
იულიუს ლოთარ მაიერი (დ. 19 აგვისტო, 1830 — გ. 11 აპრილი, 1895) — გერმანელი ქიმიკოსი. 1869 წელს მაიერმა 56 ელემენტი განალაგა არა მარტო ატომური მასის ზრდის მიხედვით, არამედ გაითვალისწინა მათი ატომური მოცულობებიც. მიღებული აქვს დევის მედალი.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ქიმიკოსები
კაასუიტსუპი
კაასუიტსუპი (Qaasuitsup Kommunia, Qaasuitsup Kommune) — 2009 წლიდან გრენლანდიის ერთ-ერთი კომუნა (სულ ოთხიდან).
კაასუიტსუპის კომუნა შედგება ყოფილი კომუნებისგან: კაანააკისგან, უუმანაკისგან, უპერნავიკისგან, კეკერტარსუაკისგან, ილულისატისგან, კასინგიანგუტისგან და ასიაატისგან.
კომუნა იკავებს იმხელა ფართობს, რომ იქ დაეტევა მთელი უკრაინა. ეს არის მსოფლიოში ყველაზე დიდი ადმინისტრაციული ერთეული. კომუნა ჩრდილო-დასავლეთით ესაზღვრება კანადას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გრენლანდიის კომუნები
სიმონ აბაშიძე
სიმონ (კონსტანტინე) ვლადიმერის ძე აბაშიძე (დ. 1884, საჩხერე — გ. 25 აგვისტო, 1955, თბილისი) — ქართველი ექიმი.
ბიოგრაფია
1912 წელს დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი. 1912–1918 წლებში მუშაობდა რუსეთში; 1918 წლიდან დაბრუნდა საქართველოში და მუშაობა დაიწყო ოზურგეთის ერობის მთავარ ექიმად. 1920 წლიდან მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფარმაკოლოგიურ კათედრაზე; თბილისის სასწრაფო დახმარების, სოცუზრუნველყოფის, ტუბერკულოზის საწინააღმდეგო დაწესებულებებში; 1930 წელს მისი თაოსნობით აგუძერაში გაიხსნა ტუბსანატორიუმი. 1935–1955 წლებში იყო საქართველოს ჯანდაცვის სამინისტროს IV სამმართველოს ექიმ კონსულტანტი; 1941 წელს მონაწილეობა მიიღო თბილისის ერთ–ერთი სამხედრო ჰოსპიტლის ორგანიზაციაში; იქვე განაგებდა განყოფილებას და იყო სამხედრო საექიმო კომიისიის თავმჯდომარე; შეისწავლა ფილტვის აბსცესის მკურნალობა დეჰიდრატაციის მეთოდით; სიგმოიდური კოლინჯის დაავადებისას აღწერა მენჯ–ბარძაყისა და მუხლის სახსრების ერთდროული ტკივილის სიმპტომი და შეიმუშავა ამ დაავადების მკურნალობის მეთოდი; დღესაც აქტუალურია მისი გამოკვლევა, რომელიც მიეძღვნა ქუნთრუშიანი ბავშვების მომვლელი დედების ქუნთრუშით დასნებოვნების ფორმის საკითხებს და სხვა; შვილთან ვლადიმერ აბაშიძესთან ერთად შეადგინა პირველი ქართული სამედიცინო განმარტებითი ლექსიკონი. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1844 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1955 კატეგორია:ქართველი ექიმები ს
საფირის მინტაკა
საფირა (არაბ.منطقة السفيرة) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ალეპოს მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით საფირის პროვინციაში დაახლოებით 178 293 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 2 850 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
ბერტოპოლისი
ბერტოპოლისი (Bertópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნანუკის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 498 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.51 კმ²-ზე. ფართობი 427 803 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მაიკლ იმპერიოლი
ჯეიმზ მაიკლ იმპერიოლი (დ. 26 მარტი, 1966) — იტალიელ-ამერიკელი მსახიობი. ყველაზე მეტად ცნობილია „სოპრანოს კლანში“ შესრულებული კრისტოფერ მოლტისანტის როლით, რომლისთვისაც მსახიობმა ემის ჯილდო მიიღო დრამატული სერიალის საუკეთესო მეორეხარისხოვანი მსახიობისთვის. 2008 წელს დაწერა და გადაიღო თავისი პირველი მხატვრული ფილმი „მშიერი მოჩვენებები“. იმპერიოლიმ 2015 წელს ითამაშა „ცოფიან ძაღლებში“.
ახალგაზრდობა
იმპერიოლის დაბადების სახელია ჯეიმზ მაიკლ იმპერიოლი. დაიბადა ნიუ-იორკში, 1966 წლის 26 მარტს. მისი კინემატოგრაფიული მოღვაწეობა 1980-იანი წლების ბოლოს დაიწყო. 1990 წელს, რამაც მას აღიარება მოუტანა, იყო მარტინ სკორსეზეს ფილმი „დიდებული ბიჭები“ (Goodfellas), სადაც მან სპაიდერის როლი შეასრულა. მუშაობდა მთელი 1990-იანი წლების ნიუ-იორკის დამოუკიდებელ კინოინდუსტრიაში, განსაკუთრებით სპაიკ ლის ფილმებში: „ჯუნგლების ციებ–ცხელება“ (1991), „მალკოლმ X“ (1992), „გამსაღებლები“ (1995) და „სემის ზაფხული“ (1999). 90-იანი წლების შუა პერიოდში ასევე მონაწილეობდა ჰოლივუდის ფილმებში: „ცუდი ბიჭები“ (1995) და „მარტოხელა“ (1996).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ლი სტრასბერგის თეტრისა და კინოს ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები
კარლ ლუდვიგ ავსტრიელი (1833-1896)
კარლ ლუდვიგ ავსტრიელი (Karl Ludwig von Österreich; დ. 30 ივლისი, 1833, ვენა, ავსტრია — გ. 19 მაისი, 1896, ვენა, ავსტრია) — ჰაბსბურგ-ლოთარინგიის დინასტიის წარმომადგენელი. ერცჰერცოგ ფრანც კარლის ვაჟი. ავსტრია-უნგრეთის იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ისა და მექსიკის იმპერატორ მაქსიმილიან I-ის ძმა, იმპერატორ ფრანც II-ის შვილიშვილი, ერცჰერცოგ ფრანც ფერდინანდის მამა და ავსტრია-უნგრეთის უკანასკნელი იმპერატორის, კარლ I-ის პაპა.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|264x264პქ|ერცჰერცოგი კარლ ლუდვიგი 1848 წელს კარლ ლუდვიგი დაიბადა 1833 წლის 30 ივლისს შონბრუნის სასახლეში, ვენაში. იგი იყო ერცჰერცოგ ფრანც კარლ ავსტრიელისა და მისი მეუღლის, პრინცესა სოფია ბავარიელის მესამე ვაჟი. მამის მხრიდან იგი იმპერატორ ფრანც II-ის შვილიშვილი და იმპერატორ ფერდინანდ I-ის ძმისწული, ხოლო დედის მხრიდან ბავარიის მეფე მაქსიმილიან I-ის შვილიშვილი და მეფე ლუდვიგ I-ის დისწული იყო.
როდესაც წამოიზარდა დედამ იგი განათლების მისაღებად კათოლიკე ეპისკოპოსს, იოზეფ ოტმარ როიკერს მიაბარა, რომლის გავლენითაც კარლ ლუდვიგს მთელი ცხოვრება ახასიათებდნენ, როგორც ფანატიკოსს.
უკვე 20 წლის ასაკიდან იგი პოლიტიკაშიც ერთვება. 1855 წელს ინსბრუკში მან უმასპინძლა გალიციური მთავრობის დეპუტატს, აგენორ რომოლდ გოლუჩოვსკის. მიუხედავად მისი მცდელობისა, რომ რაიმე სახის პოლიტიკური ძალაუფლება მოეპოვებინა, იგი გამუდმებით უფროსი ძმებისა და ბიძა-ბიძაშვილების ჩრდილში იყო. საბოლოოდ, 1861 წლის თებერვალში მან ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემია დააარსა, რომლის პრეზიდენტიც თავადვე გახდა.
1889 წელს, მას შემდეგ, რაც მისმა ძმისწულმა, კრონპრინცმა რუდოლფმა თავი მოიკლა, რომელსაც ვაჟებიც არ დარჩენია, როგორც უფროსი ძმა, კარლ ლუდვიგი თავისი ძმის, იმპერატორ ფრანც იოზეფ I-ის პირველი მემკვიდრე გახდა (ამ დროს მისი მეორე უფროსი ძმა, მაქსიმილიანი უკვე გარდაცვლილი იყო და შვილები არც მას დარჩენია). თუმცაღა, სულ მალე ერცჰერცოგმა კარლ ლუდვიგმა უარი თქვა ტახტის მემკვიდრეობაზე თავისი უფროსი ძის, ერცჰერცოგ ფრანც ფერდინანდის სასარგებლოდ. იგი გარდაიცვალა 1896 წლის 19 მაისს ვენაში, 62 წლის ასაკში. მისი გარდაცვალების მიზეზი ტიფი გახდა, რომელიც მას სავარაუდოდ პალესტინასა და ეგვიპტეში მოგზაურობის დროს შეეყარა.
ქორწინებები და შვილები
მინი|304x304პქ|კარლ ლუდვიგი და მისი მეორე ცოლი, მარია ანუნსიატა 1864 წელს 1856 წლის 4 ნოემბერს კარლ ლუდვიგმა დრეზდენში ცოლად შეირთო თავისი დეიდაშვილი, პრინცესა მარგარეტ საქსონიელი (1840-1858), მეფე იოჰანისა და დედოფალ ამალია ავგუსტა ბავარიელის ასული, თუმცა იგი 1858 წლის 15 სექტემბერს გარდაიცვალა, უშვილოდ.
ამის გამო 1862 წლის 16 ოქტომბერს რომში მარიონეტულად, ხოლო იმავე წლის 21 ოქტომბერს უკვე ვენეციაში პირადად დაიწერა ჯვარი პრინცესა მარია ანუნსიატა დე ბურბონ-სიცილიელზე (1843-1871), ორი სიცილიის მეფე ფერდინანდ II-ისა და დედოფალ მარია ტერეზია ავსტრიელის ქალიშვილზე, რომელთანაც შეეძინა ოთხი შვილი:
მარია ანუნსიატა 1871 წლის 4 მაისს გარდაიცვალა ტუბერკულოზით, რის გამოც კარლ ლუდვიგი 1873 წლის 23 ივლისს კლაინჰობახში მესამედ და საბოლოოდ დაქორწინდა ინფანტა მარია ტერეზა პორტუგალიელზე (1855-1944), პორტუგალიის მეფე მიგელ I-ისა და დედოფალ ადელაიდა ფონ ლოივენშტაინ-ვერთეიმ-როზენბერგის ქალიშვილზე, რომელთანაც კიდევ ორი გოგონა შეეძინა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 30 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1833 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1896 კატეგორია:ჰაბსბურგ-ლოთარინგიელები კატეგორია:ავსტრიის ერცჰერცოგები
ნესგუნის მაცხოვრის ეკლესია
ნესგუნის მაცხოვრის ტაძარი (სვანურად, მაცხვარ) — ეკლესია საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტის ლენჯერის თემის სოფელ ნესგუნში. იგი ლენჯერის თემის ყველაზე ადრეული ეკლესიაა.
არქიტექტურა
ტაძარი ნაგებია IX-X საუკუნეების მიჯნაზე მოყვითალო ფერის შირიმის კვადრატებით. იგი მოზრდილი, შვერილაფსიდიანი ნაგებობაა ამაღლებული პროპორციებითა და სადა, მონუმენტური ფორმებით. შესასვლელი მას დასავლეთიდან და სამხრეთიდანაც აქვს. ტაძარს სამხრეთით ჰქონია ეკვდერი, რომელიც შემდგომ მოუცილებიათ. ეკლესიაში შემონახულია ქვის კანკელი.სვანეთის სხვა ეკლესიებთან შედარებით, ქვის კანკელი აქ გაცილებით მაღალია - როგორც ჩანს, ეკლესიის სიმაღლესთანაა შეფარდებული.
მოხატულობა
თავდაპირველად, X საუკუნეში მხოლოდ საკურთხეველი შეამკეს მხატვრობით. აფსიდის ასომთავრული წარწერა გადმოგვცემს, რომ მხატვარმა გიორგიმ მოხატა "წმიდაი ესე საკურთხეველი" ბეშგენის სახსრებით - "პურითა და საფასითა". შედარებით უკეთ გაირჩევა მოციქულთა ფიგურები და ოდიტიგრიის ტიპის ჩვილედი ღმრთისმშობელი აფსიდის კედელზე. მოხატულობის სიბრტყობრივ-გრაფიკული ხასიათი, სამოსის ნაკეცების პირობითი, ორნამენტულ-დეკორატიული ნახატი, სახეთა და ჟესტების ხაზგასმული ექსპრესია თავისი დროის მხატვრულ მიდგომას ასახავს.
XII საუკუნეში, როდესაც განაახლეს აფსიდის დაზიანებული მოხატულობა, ამ დროისათვის მონუმენტურ მხატვრობაში ჩამოყალიბებული სისტემის შესაბამისად, კამარა და კედლები მთლიანად დაფარეს ფრესკებით. მოხატულობის ანსამბლის მხატვრული ერთიანობა, ცალკეული სცენების კომპოზიციური აგება, რომელიც ფიგურათა განლაგების და მოძრაობის გარკვეულ რიტმს ექვემდებარება და მასთან ერთად, მოქნილი და პლასტიკურად გამომხატველი ნახატი, არა მარტო ეპოქის ნიშნებს, არამედ, ამასთანავე, მაღალპროფესიული მხატვრის ხელს ამჟღავნებს.
ნესგუნის მოხატულობა ფიგურების მონუმენტურობით გამოირჩევა - ქრისტეს გვერდით წარმოდგენილი ანგელოზები კონქის გვერდებზეა მიწეული, რაც მაცხოვრის ფიგურას მონუმენტურობას უსვამს ხაზს. ტაძრის პატრონის - მაცხოვრის (ტაძარი მაცხოვრის სახელობისაა) მნიშვნელოვნებას ზრდის მეორე რეგისტრის ფიგურათა მცირე ზომაში გამოსახვა.
ნესგუნის ფიგურათა სილუეტებს გამარტივებული, გეომეტრიული, დანაწევრებული ხასიათი აქვს. სქემატური, ტეხილი, კუთხოვანი ხაზით იქმნება დრაპირება, რომელიც ზოგჯერ განყენებულ გეომეტრიულ ნახატს ქმნის. ყოველგვარი მოდელირების გარეშე დადებული ფერადოვანი ლაქები, არ არღვევს ნახატის გრაფიკულ სიმკვეთრეს. ნესგუნის მხატვრობაში ყურადღებას იქცევს აღმოსავლური ტიპის სახეების ექსპრესიული გამომსახველობა, ფართოდ გახელილი თვალებითა და ასიმეტრიულად გადმოცემული თვალის გუგებით. სახეებს სახასიათო, "გულუბრყვილო" გამომსახველობას ანიჭებს უწყვეტი ხაზით გადმოცემული წარბები და ცხვირი. მსგავს გამომსახველობით საშუალებებს ვხვდებით არმაზის კანკელზე (IX) საბერეების მოხატულობაში, VI-XIII საუკუნეების (ხანდისი) ქვის რელიეფებზე. ადრეულ ტრადიციებთან კავშირზე მიუთითებს ღვთისმშობლის უშარავანდედოდ გამოსახვა და ყრმის ფრონტალური ჯდომა, მაგრამ ამასთან ერთად ნესგუნის მხატვრობა თვალსაჩინოს ხდის იმ მკაცრად მონუმენტურ სტილს, რომელიც ქართულ ფრესკულ მხატვრობაში X საუკუნეში ჩამოყალიბდა და განსაკუთრებით კარგად გამოიხატა XI საუკუნის ძეგლებში.
ტაძრის სიწმინდეები
1910 წელს ტაძარი მოინახულა ექვთიმე თაყაიშვილმა. მან იმ დროისათვის იქ არსებული სიწმინდეები ვრცლად აღწერა ექსპედიციის მასალებში. ეკლესიაში დაცული ყოფილა დიდი ხის ჯვრები, დიდი ვერცხლის ფირფიტა ჯვარცმის გამოსახულებით, ღმრთისმშობლის ხატი, მირქმის, ღმრთისმშობლის და ჯვარცმის მცირე ზომის ხატები, მაცხოვრის ვერცხლის ხატები და წინასწარმეტყველ ელიას ვერცხლის ჭედური ხატი წარწერებით.
ჯვრები
ეკლესიაში შესვლისთანავე ყურადღებას იპყრობს კანკელის ანტამბლემენტზე ცენტრში აღმართული ოქროთი დაფერილი ვერცხლით მოჭედილი ჯვარი. თავისი ზომებით იგი კანკელის ჯვრებისთვის ცოტა დიდია, მაგრამ ესეც, ალბათ, ითვალისწინებს ეკლესიის სიმაღლეს. მის გვერდით, ორივე მხარეს, თავდაპირველი ჯვრები იქნებოდა განლაგებული.
ჯვარმა დაზიანებული სახით მოაღწია ჩვენამდე. მას აკლია მოჭედილობის ნაწილი სიგრძივ მკლავებზე, ცენტრალური არის ქვემოთ, მხოლოდ ერთი გამოსახულებაა. მოგვიანებით ცარიელი ადგილი შეუვსიათ ფერწერული მინიატურით - ჯვარცმის კომპოზიციით.
ჯვრის მოჭედილობა იმ ხანას მიეკუთვნება, როდესაც ახალი სკულპტურული გადაწყვეტის ძიების პროცესში, კვლავ განაგრძნობს არსებობას ძველი ეპოქის მხატვრული გააზრების ნიშნებიც. სიგრძივი მკლავის ზემოთა ნაწილზე წარმოდგენილია ღმრთისმშობელი სრული ტანით. ღმრთისმშობლის ეს ადრინდელი იკონოგრაფიული ტიპი ნაკლებადაა გავრცელებული სვანეთის ოქრომჭედლობაში, უმეტესად, ოდიტიგრიისა და ორანტის ტიპის გამოსახულებებია.
იქვე, ტაძარში ინახება ამავე პერიოდის, შედარებით მცირე ზომის ჯვარი, რომელი იმავე ეპოქის ნიშნებს ამჟღავნებს, რაც პირველი ჯვრის მხატვრულ გადაწყვეტაში აღინიშნება. ორივე ჯვრის დამუშავებაში ნათლად შეიგრძნობა, რომ ოსტატისთვის ჯერ კიდევ ბევრი რამ შეუცნობელი და გაუგებარია. ეს შეეხება უპირველესად ჯვრის საერთო კომპოზიციის აგებას, რაც არ ითვალისწინებს ჯვრის მკლავების ერთიან შინაარსობრივ კავშირს. ორნამენტული დეკორით შემოფარგლული ფირფიტები (სხვადასხვა შინაარსისა და სხვადასხვა გამოსახულებით) ცალკეული ხატების მწკრივს წარმოადგენს ჯვრის მკლავებზე და აზრობრივად არ უკავშირდება ერთმანეთს.
ეკლესიას, 2006 წლის საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები
როდრიგო დუტერტე
ბიოგრაფია
როდრიგომ 1956 წელს დაასრულა დავაოს წმინდა ანას სახელობის დაწყებითი სკოლა. ამის შემდეგ იგი ორჯერ გააძევეს სკოლიდან ცუდი საქციელის გამო, მეორე საფეხურის განათლება მიიღო დიგოსეს წმინდა ჯვრის აკადემიაში. 1968 წელს მიიღო ხელოვნების ბაკალავრის სტატუსი მანილის უნივერსიტეტში. 1972 წელს დაასრულა წმინდა ბედას სახელობის იურიდიული კოლეჯი, სადაც მიიღო იურდიული განათლება.
დავაო
1986 წლის ყვითელი რევოლუციის შემდეგ დანიშნეს დავაოს ვიცე-მერად. 1988 წელს ქალაქის მერის არჩევნებში წამოაყენა თავისი კანდიდატურა და მოიგო კიდეც არჩევნები. მის დროს მოხდა მანამდე უპრეცედენტო ამბავი, მერის მოადგილედ დანიშნა მანობოსა და მოროს ტომის წარმომადენლები. 1998 წლიდან 2001 წლამდე იგი დავაოს პირველი საარჩევნო ოლქიდან ფილიპინების წარმომადგენელთა პალატის წევრია. 2001 წლიდან დუტერტე კვლავ დავაოს მერად აირჩიეს მეოთხე ვადით, მისი არჩევა მოხდა ასევე 2004 და 2007 წლებში. 2010 წელს მერის თანამდებობაზე აირჩიეს მისი ქალიშვილი სარა დუტერტე-კაპრიო. 2010-2013 წლებში დავაოს ვიცე-მერია. 2013-2016 წლებში კვლავ ქალაქის მერია.
ფილიპინების პრეზიდენტები ფიდელ რამოსი, ჯოზეფ ესტრადა, გლორია მაკაპაგალ-აროიო და კორასონ აკინო დუტერტეს სთავაზობდნენ შიდა და ადგილობრივი თვითმმართველობის მდივნის თანამდებობას, მაგრამ ყოველ ჯერზე იგი უარს აცხადებდა. მან ასევე უარი თქვა ამერიკის ონკკლოგთა საზოგადოების ჯილდოზე.
დუტერტეს, რომელსაც ჟურნალმა ტაიმმა „ჯალათი“ უწოდა ., ხშირად აკრიტიკებდნენ ადამიანის უფლებათა დამცველი ორგანიზაციები, მათ შორის Amnesty International, სასამართლოს გარეშე დამნაშავეების დახვრეტის მხარდაჭერის გამო. 2009 წელს მასვე აკრიტიკებდა გაეროს გენერალური ასამბლეის დასკვნითი დოკუმენტი. Human Rights Watch მოუწოდებდა დუტერტეს შეეწყვიტა სიკვდილის ესკადრონების მოქმედება დავაოს ტერიტორიაზე.
პრეზიდენტობა
2015 წლის დასაწყისში დუტერტემ განაცხადა, რომ მონაწილეობას აპირებდა 2016 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში და გამარჯვების შემთხვევაში აპირებდა ფედერაციული რესპუბლიკის დამყრებას საპარლამენტო მმართველობით. 2016 წლის 9 მაისს გამართულ საპრეზიდენტო არჩევნებში მიიღო ხმების 39.01% და 30 ივნისს დაიკავა პრეზიდენტის თანამდებობა.
სქოლიო
კატეგორია:ფილიპინების პრეზიდენტები კატეგორია:ფილიპინელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:დაბადებული 28 მარტი
თაზაქენდი (ხიზი)
თაზაქენდი  (Təzəkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხიზის რაიონის სოფლები
PlayStation
PlayStation (プレイステーション) — სათამაშო სავაჭრო მარკა, რომელიც მოიცავს ხუთ სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლს, ისევე როგორც ონლაინ სერვისს, კონტროლერების ხაზს, პორტატიულ მოწყობილობებს, ტელეფონსა და რამდენიმე სახის ჟურნალს. დაარსებიდან დღემდე ქმნის და ფლობს Sony Interactive Entertainment.
კომპანიამ პირველი კონსოლი, სახელწოდებით PlayStation, გამოსცა 1994 წლის 3 დეკემბერს იაპონიაში. ის იქცა პირველ კონსოლად, რომელიც გამოსვლიდან 9 წლისა და 6 თვის შემდეგ გაიყიდა 100 მილიონ ეგზემპლარზე მეტი რაოდენობით, ხოლო სერიის რიგით მეორე კონსოლი PlayStation 2 გახდა (გამოსული 2000 წელს) ყველა დროის ყველაზე გაყიდვად სახლის კონსოლად 155 მილიონი ასლით. Sony-ს მომდევნო კონსოლი PlayStation 3 გამოვიდა 2006 წელს. 2013 წლის ნოემბრის მდგომარეობით მისი გაყიდვები 80 მილიონს აღემატება. 2013 წლის ნოემბერში გამოვიდა PlayStation 4, რომელიც 24 საათის განმავლობაში გაიყიდა 1 მილიონი ასლის ოდენობით და იქცა ყველაზე სწრაფად გაყიდვად კონსოლად ისტორიაში. კომპანიის უახლესი კონსოლია PlayStation 5, რომელიც გამოვიდა 2020 წლის ნოემბერში.
PlayStation სერიის პირველი პორტატიული სათამაშო კონსოლი PlayStation Portable 2013 წლის ნოემბერის მონაცემით (PSP) გაიყიდა 80 მილიონი ასლის რაოდენობით, ხოლო 2011 წლის 17 დეკემბერს გამოსული მისი მემკვიდრის, PlayStation Vita-ს გაყიდვები 2017 წლის მონაცემით 15 მილიონ ეგზემპლარს აღემატება. PlayStation-ის სერიის ერთადერთი მიკროკონსოლია PlayStation TV, რომელიც PlayStation Vita-ს არაპორტატიული ვარიანტია. PlayStation სერიის ფარგლებში, აგრეთვე გამოცემულია სხვადასხვა სახის აპარატურა, მათ შორის არის PSX - ციფრული ვიდეოჩამწერი და ვიდეო თამაშის კონსოლი, თუმცა მისი წარმოება მალევე შეწყდა მაღალი ფასიდან გამომდინარე. PlayStation-ის კონსოლები ძირითადად გამოიყენებენ DualShock-ის სათამაშო კონტროლერების სერიას, რომელიც წარმოადგენს ვიბრაციული უკუკავშირის გეიმპადების ხაზს, რომელთა გაყიდვები 2008 წლის ივნისის მონაცემით მოიცავს 28 მილიონ ასლს.
PlayStation Network არის PlayStation-ის ონლაინ სერვისი, რომლის მომხმარებელთა რიცხვი 110 მილიონს აღწევს და მოიცავს ონლაინ ვირტუალურ ბაზარს, PlayStation Store, (რომელიც იძლევა თამაშების და სხვადასხვა სახის მულტიმედიის შესყიდვის და გადმოტვრითვის საშუალებას), PlayStation Plus და სოციალურ სათამაშო ქსელურ სერვისს სახელად PlayStation Home, რომელსაც 2015 წლამდე, დახურვამდე ჰყავდა დაახლოებით 41 მილიონი მომხამრებელი მსოფლიოში. PlayStation Mobile (ადრე PlayStation Suite) არის პროგრამული უზრუნველყოფის ფრეიმვორკი, რომელიც პასუხისმგებელია PlayStation-ის კონტენტის შემუშავებაზე მობილურ მოწყობილობებზე.
მეშვიდე თაობის PlayStation-ის პროდუქტები გამოიყენებს XrossMediaBar-ის მომხმარებლის გრაფიკულ ინტერფეისს. დამატებით PlayStation 2 და PlayStation 3-ს გააჩნდა Linux-ზე დაფუძნებული ოპერაციული სისტემების მხარდაჭერა.
სერიას, აგრეთვე გააჩნია ექსკლუზიური თამაშების ძლიერი ხაზი, რომელსაც ქმნის Sony Interactive Entertainment-ის მფლობელობაში მყოფი თხუთმეტამდე დეველოპერული ჯგუფი. გარდა ამისა, სერიაზე გამოიცემა თამაშების სხვადასხვა სახის ხელახალი გამოცემები: „Greatest Hits“, „Platinum“, „Essentials“, „Favorites“ და „The Best“.
სქოლიო
კატეგორია:PlayStation (ბრენდი) კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:Sony-ს კონსოლები კატეგორია:Sony Computer Entertainment კატეგორია:1994 წელი ვიდეო თამაშებში კატეგორია:1994 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:იაპონური ბრენდები
შენათაღი
შენათაღი (Շենաթաղ) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 760 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 405 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 5.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 74.04 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
აზერბაიჯანი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე (2015)
აზერბაიჯანი 2015 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე წარსდგა სიმღერით Hour of the Wolf, რომელიც სანდრა ბიურმანის, ნიკოლა რებშერის, ნიკლას ლიფისა და ლინა ჰანსონის მიერ იყო დაწერილი. სიმღერა ელნურ ჰუსეინოვმა წარადგინა, რომელიც აზერბაიჯანის საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა 2015 წლის მარტში შეარჩია იმავე წელს, ვენაში გასამართ კონკურსზე ქვეყნის წარმომადგენლად. ჰუსეინოვმა სამირ ჯავადზადესთან ერთად აზერბაიჯანი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2008-ზეც წარადგინა სიმღერით Day After Day და მერვე ადგილი დაიკავა. ევროვიზიის ნახევარფინალში სიმღერამ „Hour of the Wolf“ 17 მონაწილეს შორის მეათე ადგილი დაიკავა. 23 მაისს, ფინალში აზერბაიჯანმა 49 ქულით მე-12 ადგილი დაიკავა.
მიმოხილვა
2015 წლამდე აზერბაიჯანმა ევროვიზიის სიმღერის კონკურსში 7-ჯერ მიიღო მონაწილეობა (2008 წლიდან). აზერბაიჯანმა 2011 წელს მოიგო კონკურსი სიმღერით Running Scared, რომელიც დუეტმა Eldar & Nigar შეასრულა. 2008 წლის დებიუტის შემდეგ 2014 წლამდე აზერბაიჯანის წარმომადგენლები ყოველწლიურად ხვდებოდნენ კონკურსის პირველ ათეულში, მათ შორის, 2009 წელს სიმღერით „Always“, აისელ თეიმურზადემ და არაშმა მესამე ადგილი დაიკავეს, ხოლო 2013 წელს სიმღერით „Hold Me“, ფარიდ მამადოვმა მეორე ადგილი დაიკავა. 2014 წელს აზერბაიჯანის შედეგი ყველაზე ცუდი იყო: დილარა კაზიმოვამ ფინალში სიმღერით „Start a Fire“ 22-ე ადგილი დაიაკვა.
2015 წელს აზერბაიჯანის წარმომადგენლის შესარჩევი პროცესი აზერბაიჯანის საზოგადობრივი მაუწყებლის ორგანიზებით ჩატარდა. წარსულში აზერბაიჯანის წარმომადგენლების შესარჩევად სხვადასხვა მეთოდი გამოიყენებოდა, მათ შორის შიდა შერჩევები როგორც შემსრულებლების, ისე სიმღერის ასარჩევად, ასევე ეროვნული ფინალები შერჩეული შემსრულებლისთვის სიმღერის ასარჩევად. 2009 წლიდან 2013 წლამდე აზერბაიჯანი მართავდა ნაციონალურ ფინალს სახელწოდებით „Milli Seçim Turu“, რის შედეგად შერჩეულ წარმოამდგენელსაც შემდეგში შიდა შერჩევის შემდეგ არჩეული სიმღერის შესრულება უწევდა. 2014 წელს საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა ტალანტ-შოუ Böyük Səhnə-ის მეშვეობით შეარჩია წარმომადგენელი, რომელმაც კონკურსზე შიდა შერჩევის შემდეგ გამარჯვებული სიმღერა შეასრულა. 2015 წელს საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა თავდაპირველად „Milli Seçim Turu“-ის, როგორც ეროვნული ფინალის ჩატარება გადაწყვიტა, თუმცა შემდეგში გადაიფიქრა და წარმომადგენელიც და სიმღერაც შიდა შერჩევის გზით აირჩიეს.
შიდა შერჩევა
2015 წლის 27 თებერვალს აზერბაიჯანის საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა გამოაცხადა, რომ 2015 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსისთვის როგორც შემსრულებელი, ისე სიმღერაც შიდა წესით შეირჩეოდა. აზერბაიჯანის წარმომადგენლობა აზერბაიჯანის მოქალაქეებსა და ქვეყნის დიასპორის წარმომადგენლებს შეეძლოთ, ხოლო სიმღერების ავტორები ნებისმიერი ქვეყნის წარმომადგენლები შეიძლებოდა ყოფილიყვენ. 13 მარტს აზერბაიჯანის საზგოადოებრივმა მაუწყებელმა ნაციონალური ჟიურის წევრების ვინაობა გაამხილა, რომელთა შორისაც იყვნენ საზოგადოებრივი მაუწყებლისა და რადიო მაუწყებლის გენერალური დირექტორი და დელეგაცია, რომელსაც ტამილა შირინოვა მეთაურობდა. იმ დღესვე წარმოადგინეს პოტენციურ წარმომადგენელთა მოკლე სია: ნარმინა ბეჰბუდოვა, ნარმინა სეიდოვა და ელნურ ჰუსეინოვი. 15 მარტს საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა გამოაცხადა, რომ აზერბაიჯანს ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე ელნურ ჰუსეინოვი წარადგენდა სიმღერით „Hour of the Wolf“. სიმღერის ავტორები სანდრა ბიურმანი, ნიკოლა რებშერი, ნიკლას ლიფი და ლინა ჰანსონი იყვნენ. ჰუსეინოვმა აზერბაიჯანი ადრეც, 2008 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე წარადგინა, სადაც სიმღერა „Day After Day“ შეასრულა სამირ ჯავადზადესთან ერთად და მერვე ადგილი დაიაკვა. 2015 წელს ჰუსეინოვმა თურქულ ტელეშოუში  O Ses Türkiye გაიმარჯვა.
იხილეთ ასევე
აზერბაიჯანი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე
სქოლიო
კატეგორია:ქვეყნები ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე (2015) კატეგორია:2015 წელის აზერბაიჯანში კატეგორია:აზერბაიჯანის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე
ჟანა დე ბურბონი (1465-1511)
ჟანა დე ბურბონი (Jeanne de Bourbon; დ. 1465 — გ. 22 იანვარი, 1511) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ვენდომის გრაფ ჟან VIII-ის ასული. ბურბონის ჰერცოგინია როგორც ჟან II-ის, ხოლო ოვერნის გრაფინია როგორც ჟან III-ის მეუღლე. ურბინოს, ბოლონიისა და ფლორენციის ჰერცოგინია მადლენ ოვერნელის დედა და საფრანგეთის დედოფალ ეკატერინე მედიჩის ბებია.
ბიოგრაფია
ჟანა დაიბადა 1465 წელს საფრანგეთში. იგი იყო ვენდომის გრაფ ჟან VIII-ისა და იზაბელ დე ბუვოს ქალიშვილი. წარმოშობით, იგი საფრანგეთის მეფე ლუი IX-ისა და დედოფალ მარგარიტა პროვანსელის შთამომავალი იყო.
დაქვრივების შემდეგ, ჟანა განიხილებოდა საფრანგეთის ახალგაზრდა მეფე შარლ VIII-ის საცოლედ. მოლაპარაკებები ძალიან კარგად და ინტენსიურად მიმდინარეობდა, თუმცაღა საბოლოოდ შარლმა ცოლად ანა ბრეტონელი შეირთო და ჟანას დედოფლობის იმედი სამუდამოდ გადაეწურა.
1495 წლის 11 იანვარს იგი დაქორწინდა ოვერნის გრაფ ჟან III-ზე, რომელთანაც ორი გოგონა შეეძინა:
ჟან III 1501 წელს გარდაიცვალა, რის შემდეგაც, მეორედ დაქვრივებულმა ჟანამ მესამედ ქორწინება გადაწყვიტა. 1503 წლის 27 მარტს იგი ცოლად გაჰყვა გარდის ბარონ ფრანსუა დე ლა პუზეს, თუმცა მასთან შვილები არ ჰყოლია.
ჟანა გარდაიცვალა 1511 წლის 22 იანვარს, 45-46 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1465 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1511 კატეგორია:ბურბონები
ბუტრინტის ტბა
ბუტრინტის ტბა (Liqeni i Butrintit) — ლაგუნა ალბანეთში, ქალაქ სარანდის მიდამოებში. ზედაპირის ფართობი 16,3 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 21,5 მ. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ გადაჭიმულია 7,1 კმ-ზე, ხოლო აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ 3,2 კმ-ზე. ტბის აღმოსავლეთით აღმართულია — მილეს (845 მ), დასავლეთით — სოტირის (240 მ), ხოლო სამხრეთით — სტილოს დაბალი მთები (240 მ).
ბუტრინტი ტექტონიკური წარმოშობისაა, მაშინ როდესაც მისი წყლის რეჟიმი დამახასიათებელია სანაპირო ლაგუნებისთვის. თავდაპირველად ტბას ერთვოდა მდინარე ბისტრიცა, თუმცა 1958 წელს მდინარის კალაპოტი ხელოვნურად გადაისროლეს იონიის ზღვაში. ტბის სანაპირო შეჭრილ-შემოჭრილია მრავალრიცხოვანი ნახევარკუნძულებითა და პატარა ღრმა უბეებით. ვივარის არხით (სიგრძე 3,6 კმ, სიგანე 60-100 მ, სიღრმე 5-6 მ) შეერთებულია იონიის ზღვასთან.
იმის მიუხედავად, რომ არხის წყალი ყოველი 12 საათის განმავლობაში თავისთავად იცვლის დინების მიმართულებას, წყალი ტბაში ნახევრად მტკნარი, ნახევრად მლაშეა. ტბის ეს უჩვეულო თვისება ოდითგანვე იძლეოდა შესაძლებლობას ადგილობრივი მოსახლეობა მეთევზეობითა და მიტილუსის მოშენებით დაკავებულიყო. დამახასიათებელია რბილი ხმელთაშუაზღვიური კლიმატი. საშუალოწლიური ტემპერატურაა 17,1°C. ტემპერატურას გააჩნია შეფარდებითი ჰომოთერმია (18°C) მთელი წლის განმავლობაში. წყლის ტემპერატურა ზამთარში უდრის 14°C-ს, ხოლო ზაფხულში 25°C-ს.
ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა 1500 მმ წელიწადში. ბუტრინტი ბალკანეთის ერთადერთი მარილიანი ტბაა. მოქცევების დროს (15-20 სმ), ზღვის დონე მატულობს, რა დროსაც როგორც წესი ტბაში იჭრება მარილიანი წყალი. მარილიანობა სეზონის მიხედვით მერყეობს: 15,00 გრ/ლ-იდან ზამთარში 33,00 გრ/ლ-მდე ზაფხულში. ქვედა ფენა მდიდარია გოგირდოვანი აირით. მისი კონცენტრაცია სიღრმესთან ერთად მატულობს და ყველაზე მაღალ დონეს ტბის ფსკერზე აღწევს.
ბუტრინტის ტბა ბუტრინტის ეროვნული პარკის ნაწილია, რომელიც 2000 წლის ნოემბერში შეიქმნა. ტბა შედის რამსარის საერთაშორისო ჭარბტენიანი ტერიტორიების სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთის ტბები კატეგორია:ალბანეთის ლაგუნები
ტაოსკარი
მინი|ისტორიული მესხეთის მხარეები VIII-X საუკუნეებში. ტაოსკარი — ციხე-ქალაქი და ადმინისტრაციული ერთეული ისტორიულ სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში, ტაოს მხარეში, ამჟამად მდებარეობს თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე (ქ. ოლური). ტაოსკარი მოიცავს ფართო დაბლობს მდინარე ტაოსკარსა და სალუჩურის შესართავს შორის. ეს ქვაბული ყოველი მხრით შემოზღუდულია მაღალი კლდოვანი მთებით და მათ გარდა კიდევ სხვა ხუთი პატარა ხევით. აქვე მდებარეობდა ტაოსკარის ეკლესია, რომელიც XVI საუკუნის დოკუმენტის, სამცხე-საათაბაგოს მღვდელმთავართა ნუსხის, ცნობით, ბანის საეპისკოპოსოს სამწყოში შედიოდა.
ექვთიმე თაყაიშვილი, ტაოსკარს აღწერს შემდეგნაირად:
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ისტორიული სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს ციხე-ქალაქები
კეტე კოლვიცი
კეტე კოლვიცი (დაბ. შმიდტი Schmidt) (Käthe Kollwitz; დ. 8 ივლისი, 1867, კენიგსბერგი  — გ. 22 აპრილი, 1945, მორიცბურგი) — გერმანელი მხატვარი, გარფიკოსი და სკულპტორი. დაიბადა ქალაქ კენიგსბერგში (დღევანდელი კალინინგრადი), აღმოსავლეთი პრუსია, კარლ და კატერინა შმიდტების ოჯახში. მისი უფროსი ძმა იყო ცნობილი მარქსისტი კონრად შმიდტი. კოლვიცის ადრინდელ ნამუშევრებს ექპრესიონიზმს მიაკუთვნებენ. იგი გახდა პრუსიის ხელოვნების აკადემიის პირველი ქალი წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1867 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1945 კატეგორია:გერმანელი მხატვრები
კარლუს-შაგასი
კარლუს-შაგასი (Carlos Chagas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 360 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-მუკურის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ნანუკის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 069 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.27 კმ²-ზე. ფართობი 3 202 984 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჟაბეშის მაცხოვრის ეკლესია
ტაძრის სიწმინდეები
ეკლესიას, 2006 წლის საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები
ჯებელ-სიმეონის მინტაკა
ჯებელ-სიმეონი (არაბ.منطقة جبل سمعان) — სირიის არაბული რესპუბლიკის ალეპოს მუჰაფაზის (რეგიონის) ერთ-ერთი მინტაკა (პროვინცია). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ჯებელ-სიმეონის პროვინციაში დაახლოებით 2 412 072 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 2 757 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
Their Law: The Singles 1990–2005
Their Law: The Singles 1990–2005 — ბრიტანული ელექტრონული ჯგუფ The Prodigy-ს 2005 წლის კომპილაციური ალბომი. იგი გამოვიდა 2005 წლის 17 ოქტომბერს. კომპილაცია გამოსვლისთანავე ბრიტანულ ჩარტში #1 პოზიციაზე მოხვდა.
სქოლიო
კატეგორია:The Prodigy-ს ალბომები კატეგორია:2005 წლის კომპილაციური ალბომები
კატეგორია:2005 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:XL Recordings-ის საკონცერტო ალბომები
იფხის წმინდა გიორგის ეკლესია
იფხის წმინდა გიორგის ტაძარი (ჯგრაგ) — ეკლესია საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტის ლატალის თემის სოფელ იფხში.
იფხის დარბაზული ტაძარი აგებულია X საუკუნეში. ტაძრის ინტერიერში შემორჩენილია ფრესკული მხატვრობა ბიბლიური სცენებით. მოხატულობა, სავარაუდოდ, შესრულებულია X საუკუნეში.
მოხატულობა
იფხის წმინდა გიორგის ტაძრის ფრესკები. ფირუზისფერი ფონი საკურთხევლის "ვედრების" კომპოზიციის ფონადაა გამოყენებული, რაც ამ სცენის აქცენტირებას უწყობს ხელს. ფონი მორთულია სტილიზებული ვარსკვლავების გამოსახულებით. ეს მოტივი ფართოდაა გავრცელებული აღმოსავლეთ ქრისტიანულ სამყაროში. თითქმის მთელი კონქი უჭირავს ქრისტეს ფიგურას. აქ "ვედრების" კომპოზიცია თავისებურადაა გადაწყვეტილი - ღვთისმშობლის და იოანეს ფიგურები დაპატარავებულია და შედარებით ქვემოთ სარკმლის გვერდებზეა მოცემული. ანგელოზების ფიგურეიკი, რომელიც ქრისტეს გვერდითაა გამოსახული უფრო მონუმენტურია. მათი აზიდული ფრთები კარგად ეწერება კონქის მოხაზულობაში (ეს კიდევ ერთხელ მინიშნებს სვანეთში მთავარგელოზთა კულტის განსაკუთრებულ პოპულარობაზე).
სამხრეთ კედელზე წმინდა გიორგის (ტაძრის პატრონის) და წმინდა თევდორეს ქვეშ მოცემულია წმინდა მამების გამოსახულებანი, რომელიც საკურთხევლის ნაცვლად აქ მოათავსეს. ჩრდილოეთ კედლის ზედა რეგისტრში მოცემულია "შობა", ქვედა რეგისტრში კი "მიძინების" სცენა, ეს ორი სცენა ღვთისმშობლის ცხოვრების ორ უმნიშვნელოვანეს მომენტს ასახავს. დასავლეთ კედელზე მოცემული "ამაღლების" სცენა კი, ეხმაურება საკურთხევლის "ვედრებას" და საერთო ჯამში აძლიერებს მაცხოვრის დიდების საზეიმო განწყობილებას. აღმოსავლეთქრისტიანულ ტრადიციასთან კავშირზე მიუთეთებს იფხის მოხატულობის "შობის" სცენაში, დიდი ზომის ანგელოზის გამოსახულება, რომელმაც ერთ-ერთი სირიული აპოკრიფის თანახმად ბეთლემამდე მიიყვანა მოგვები (იაკობ მცირის პროტოსახარების სირიული ხელნაწერი). იფხის მოხატულობის ნახატი შედარებით გართულებულია: ტეხილი ხაზების გვერდით, აქ დენადი ან სპირალურად დახვეული ხაზი ჩნდება, ნაკლებად ხისტია მოძრაობები, შედარებით შერბილებულია ცალკეული დეტალების უტრირებაც. აქედან გამომდინარე იფხის მოხატულობაში თავს იჩენს ის ტენდენციები, რომელიც ქართული კედლის მხატვრობის შემდგომი ევოლუციის ნიშნად შეიძლება მივიჩნიოთ.
იფხის მოხატულობა X-XI სს. მიჯნით შეიძლება დავათარიღოთ. მოხატულობაში ყურადღებას იპყრობს ერთი არატრადიციული დეტალი - "შობის" სცენაში მწყემსები და "ყრმის განბანვის" სცენაში კი მონაწილე ქალები შარავანდითაა გამოსახული, რაც პროვინციული წარმოშობის ოსტატის იკონოგრაფიული "თვითნებობად" შეიძლება მივიჩნიოთ. აცისა და იფხის მოხატულობათა მსგავსება წარმოშობს ვარაუდს, რომ შესაძლოა ის ერთი ოსტატის ხელწერას მიეკუთვნებოდეს, თუმცაღა სხვადასხვა პერიოდში იყოს შესრულებული. ყოველ შემთხვევაში ეჭვს არ იწვევს, რომ ეს ორი მხატვრობა ერთი ჰამქრიდან გამოსული მხატვრების მიერაა შესრულებული.
ეკლესიას, 2006 წლის საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
მარია ბეატრიჩე სავოიელი
მარია ბეატრიჩე სავოიელი (Maria Beatrice di Savoia; დ. 6 სექტემბერი, 1792, ტურინი, იტალია — გ. 15 სექტემბერი, 1840, პადუა, იტალია) — სავოიელების დინასტიის წარმომადგენელი. სარდინიის მეფე ვიტორიო ემანუელე I-ისა და დედოფალ მარია ტერეზა დე ჰაბსბურგ-ესტეს ასული. მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგინია 1814-1840 წლებში როგორც ფრანჩესკო IV-ის მეუღლე. მოდენისა და რეჯიოს უკანასკნელი ჰერცოგის, ფრანჩესკო V-ის დედა.
ბიოგრაფია
მარია ბეატრიჩე დაიბადა 1792 წლის 6 სექტემბერს ტურინში. იგი იყო სარდინიის მეფე ვიტორიო ემანუელე I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია ტერეზა დე ჰაბსბურგ-ესტეს პირველი ქალიშვილი ოთხიდან. აღსანიშნავია, რომ მამამისი მეფე მხოლოდ 1802 წელს თავისი ძმის, კარლო ემანუელე IV-ის გადადგომის შემდეგ გახდა.
დედის მხრიდან მისი პაპა-ბებია ერცჰერცოგი ფერდინანდ ავსტრიელი (საფრანგეთის დედოფალ მარი ანტუანეტის ძმა) და მისი მეუღლე, პრინცესა მარია ბეატრიჩე რიკარდა დ’ესტე (ვის პატივსაცემადაც დაარქვეს სახელი) იყვნენ. თავის მხრივ ერცჰერცოგი ფერდინანდი საღვთო რომის იმპერატორ ფრანც I შტეფანისა და ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიას ნაბოლარა ვაჟი, ხოლო დედამისი მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგ ერკოლე III-ის ერთადერთი ქალიშვილი იყო, მათი ქორწინებით კი შეიქმნა მოდენის მმართველი ჰაბსბურგ-ესტეს დინასტია. მარცხნივ|მინი|280x280პქ|პაპ პიუს VII-ის წინაშე მუხლმოყრილი მარია ბეატრიჩე 1798 წელს იტალიაში ნაპოლეონის შემოჭრის გამო მარია ბეატრიჩემ და მისმა ოჯახმა დატოვა ტურინი და ფლორენციაში, შემდეგ პარმაში, საბოლოოდ კი სარდინიაში გაიქცნენ. ამის გამო მარია ბეატრიჩემ თავისი ბავშვობის წლები კალიარში გაატარა.
1812 წლის 20 ივნისს მარია ბეატრიჩე დააქორწინეს დედამისის ღვიძლ ძმაზე, ერცჰერცოგ ფრანჩესკო დე ჰაბსბურგ-ესტეზე. მათი ახლონათესაობის გამო ქორწინებაზე თანხმობის მიღება თავად რომის პაპ პიუს VII-სგან გახდა საჭირო. უკვე 1814 წლის 14 ივლისს მისი ქმარი მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგი გახდა ფრანჩესკო V-ის სახელით. ამის შემდეგ მარია ბეატრიჩემ ოთხი ჯანმრთელი ბავშვი გააჩინა — ორი ვაჟი და ორი გოგონა.
მარია ბეატრიჩემ და ფრანჩესკომ სარდინია 1813 წელს დატოვა, საიდანაც ჯერ საბერძნეთში, იქიდან კი ტრიესტში გადავიდნენ, საბოლოოდ კი ვენაში ჩავიდნენ. მოგვიანებით, ასი დღის პერიოდში იოაჰიმ მიურატის შემოჭრის გამო, 1815 წელს წყვილს კიდევ ერთხელ მოუწია მოდენის დატოვებამ.
მათი მმართველობა არც ისე მშვიდობიანი იყო, რამეთუ ნაპოლეონის დროს თავისუფლებას მიჩვეულ იტალიელებს გაუჭირდათ ისევ მონარქიულ და ტირანულ რეჟიმში დაბრუნება, რის გამო მოგვიანებით დიდი აჯანყების გამო წყვილი კვლავ გაიქცა ვენაში, საიდანაც ისინი მხოლოდ 1831 წელს, ავსტიული ჯარების თანხლებითა და დახმარებით დაბრუნდნენ.
მარია ბეატრიჩე სავოიელი გარდაიცვალა 1840 წლის 15 სექტემბერს კაპუაში, გულის შეტევით, 47 წლის ასაკში.
ცნობილია, რომ ბრიტანელი იაკობინელები მას ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის დედოფლად აცხადებდნენ და მისი სახელით ტახტზე აცხადებდნენ პრეტენზიას, რის გამოც გარკვეულ წრეებში იგი ცნობილია, როგორც დედოფალი მერი III&II. ამის მიზეზი ის გახდა, რომ სტიუარტთა დინასტიის შეწყვეტის გამო მარია ბეატრიჩე მამის პაპის დედის, ანა მარი ორლეანელის დედის, ორლეანის ჰერცოგინია ჰენრიეტა ინგლისელის ხაზით იყო ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის მეფე ჩარლზ I-ის პირდაპირი შთამომავალი და მაშასადამე ტახტის ლეგიტიმური მემკვიდრე იყო, თუმცა თავად ამაზე პრეტენზია არასოდეს ჰქონია.
შვილები
მარია ბეატრიჩეს თავის ქმართან სულ ოთხი შვილი ჰყავდა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1792 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1840 კატეგორია:სავოიელთა დინასტია კატეგორია:მოდენის ჰერცოგინიები
არენა პანტანალი
არენა პანტანალი (Arena Pantanal) — ახალი მრავალფუნქციური სტადიონი ბრაზილიის ქალაქ კუიაბაში. მშენებლობა დასრულდა 2014 წლის 26 აპრილს. ძირითადად გამოყენებულ იქნება ფეხბურთისთვის; ასევე უმასპინძლებს მატჩებს ფიფა-ს 2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატზე. სტადიონის ტევადობა 42 968 ადამიანია.
სქოლიო
კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო სტადიონები
ამერიკული ტბის კუ
ამერიკული ტბის კუ (Emys blandingii ან Emydoidea blandingii) — კუს სახეობა ჭაობის კუების ოჯახისა. გავრცელებულია აშშ-სა და კანადაში. დიდ ინტერესს იწვევს ის ფაქტი, რომ ამერიკულ ტბის კუზე არ მოქმედებს დაბერების პროცესი და შთამომავლობას მთელი სიცოცხლის განმავლობაში ტოვებს. მისი სხეულის სიგრძეა 18–27 სმ. კარაპაქსი ზეთისხილისფერია წვრილი ღია ლაქებით, პლასტრონი კი — ყვითელი. ბინადრობს მცირედ გამდინარე წყალსატევებში. ძირითადად იკვებება კიბოსნაირებითა და მწერებით, უმნიშვნელოდ — თევზითა და მცენარეებით. სქესობრივ სიმწიფეს 14–20 წლის ასაკში აღწევს. წყვილდებიან მარტიდან ოქტომბრამდე. დედალი დებს 6–12 კვერცხს, საიდანაც გამოჩეკილი კუები გაზაფხულამდე მიწის ქვეშ რჩებიან. ცოცხლობენ 77 წელზე მეტს. ამერიკული ტბის კუს ხორცი საჭმელად ვარგისია.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ტბის კუ
თიხლი
თიხლი (Tıxlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ხიზის რაიონში. სოფლის მოსახლეობა შეადგენს 546 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხიზის რაიონის სოფლები
რატნასირი ვიკრემანაიაკე
რატნასირი ვიკრემანაიაკე (රත්නසිරි වික්රමනායක, ரத்னசிறி விக்கிரமநாயக்க, დ. 5 მაისი 1933, შრი-ლანკა — გ. 27 დეკემბერი, 2016, კოლომბო, შრი-ლანკა) — შრი-ლანკის პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი 2000-2001 და 2005-2010 წლებში. იგი არის ასევე შრი-ლანკის პარლამენტის წევრი. 1970 წლიდან მოყოლებული მას სხვადასხვა მინისტრის თანამდებობა ეკავა შრი-ლანკის მთავრობაში. არის შრი-ლანკის თავისუფლების პარტიის წევრი.
ბიოგრაფია
ვიკრემანაიაკე დაიბადა 1933 წლის 5 მაისს ბრიტანეთის ცეილონში. იგი სწავლობდა მილევის დაწყებით სკოლაში, ხოლო მოგვიანებით სწავლა განაგრძო ლონდონის სამართლის სკოლა ლინკოლნს-ინში, სადაც სწავლობდა სამართალს. მან საბოლოოდ მაინც პოლიტიკაში წასვლა არჩია, სამართლის პრაქტიკის გაგრძელების მაგივრად. სამართლის სკოლაში სწავლის პერიოდში, 1955 წელს, აირჩიეს ცეილონელი სტუდენტების ასოციაციის პრეზიდენტად.
1960 წელს დაბრუნდა სამშობლოში და ჩაება პოლიტიკურ ცხოვრებაში. აირჩიეს პარლამენტის წევრად ტროცკისტული პარტიის ლანკა-სამა-სამაჯას რიგებიდან. ამის მერე კი შეუერთდა შრი-ლანკის თავისუფლების პარტიას. ჰორანის ოლქიდან პარლამენტის წევრად აირჩიეს კიდევ ორჯერ (1965 და 1970 წლებში), როგორც თავისუფლების პარტიის წევრი.
1970 წელს სირიმავო ბანდარანაიკეს მთავრობაში ხდება იუსტიციის მინისტრის მოადგილე, 1975 წელს იკავებს პლანტაციური მრეწველობის მინისტრის თანამდებობას, ხოლო 1976 წელს ასევე ხდება იუსტიციის მინისტრი. 1977 წლის საპარლამენტო არჩევნებში თავისუფლების პარტიამ მარცხი განიცადა და ვიკრემანაიაკემ დაკარგა დეპუტატის მანდატი, ხოლო 1978 წელს აირჩიეს შრი-ლანკის თავისუფლების პარტიის გენერალურ მდივნად. 1992 წლის საყოველთაო არჩევნებში, ვიკრემანეიაკმა მოიგო კალუთარას საოლქო ადგილი, შემდეგ კი გახდა პრეზიდენტ ჩენდრიკა კუმარატიუნას მთავრობაში სახელმწიფო ადმინისტრირების, საშინაო საქმეებისა და პლანტაციების ინდუსტრიების მინისტრი. 1994 წელს გახდა ქვეყნის შინაგან საქმეთა მინისტრი და ასევე თავისუფლების პარტიის საპარლამენტო ფრაქციის ლიდერი, ხოლო 2000 წელს პრეზიდენტმა ჩანდრიკა კუმარატუნგამ დანიშნა პრემიერ-მინისტრად სირიმავო ბანდარანაიკეს გადადგომის შემდეგ და ჩამოაყალიბა უმცირესობის მთავრობა. 2001 წელს მის მთავრობას უნდობლობის ვოტუმი გამოუტანა და ოპოზიციის ლიდერი რანილ ვიკრამასინგჰე გახდა ახალი პრემიერ-მინისტრი. 2004 წელს კვლავ შევიდა მთავრობაში, ხოლო 2005 წელს მაჰინდა რაჯაპაკსას ქვეყნის პრეზიდენტად არჩევის შემდეგ ვიკრემანაიაკე გახდა პრემიერ-მინისტრი.
რატნასირი ვიკრემანაიაკე მთელი თავისი პოლიტიკური ცხოვრების განმავლობაში გამოდიოდა ტამილ-ილამის განმათავისუფლებელ ვეფხვებთან მოლაპარაკებებისა და ხელშეკრულების დადების მოწინააღმდეგედ.
გარდაცვალება
2016 წლის 21 დეკემბერს რატნასირი ვიკრემანაიაკე მოხვდა კოლომბოს კერძო ჰოსპიტალში. იგი გარდაიცვალა 2016 წლის 27 დეკემბერს 83 წლის ასაკში დაუდგენელი დაავადებით. გარდაცვალების პერიოდში მუშაობდა პრეზიდენტ მაითრიპალა სირისენას მრჩევლად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:შრი-ლანკის პრემიერ-მინისტრები
სალამიის მინტაკა
სქოლიო
კატეგორია:სირიის მინტაკები
შიკაჰოღი
შიკაჰოღი (Շիկահող) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 980 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 184 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 18.95 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
კრისტოფ კელერი
კრისტოფ მარტინ კელერი (Christoph Martin Keller); ლათინიზირებული ქრისტოფ ცელარიუსი (Christophorus Cellarius; დ. 22 ნოემბერი 1638, შმალკალდენი — გ. 4 ივნისი 1707, გალე) — გალე-ვიტენბერგის უნივერსიტეტის ისტორიისა და რიტორიკის პროფესორი (1693). მან მსოფლიო ისტორია დაყო ძველ, შუა და ახალ პერიოდებად.
ბიოგრაფია
ცელარიუსი დაიბადა სამხრეთ-გერმანულ ქალაქ შმალკალდენში. 18 წლის ასაკში სწავლა გააგრძელა ჯერ იენის, ხოლო შემდეგ ჰისენის უნივერსიტეტში.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1638 კატეგორია:გარდაცვლილი 1707
როზა ტორეს გონსალესი
ადრეული წლები
მარია როზა ტორე გონსალესი დაიბადა 1890 წლის 30 აგვისტოს. მისი დედა იყო სოფია ტორე, ხოლო  მისი ბებია და ბაბუა — პაულა გონსალესი და გრეგორიო ტორე, რომელთა გვარებსაც ის იყენებდა საკუთარი "უკანონოდ დაბადებული ბავშვის" სტატუსის დასაფარად. სწავლობდა გოგონების ლიტერატურულ ინსტიტუტში. სასწავლებელს  ხელმძღვანელობდა  რიტა სეტინა გუტიერესი,  ნოვატორი მასწავლებელი, რომელიც უარს ამბობდა გოგონებისთვის მხოლოდ ყოველდღიური  უნარების სწავლებაზე, ნაცვლად ამისა, ასწავლიდა მოწინავე ფემინისტურ იდეებს. ასევე მისი  სასწავლო პროგრამა მოიცავდა ასტრონომიას, კონსტიტუციურ სამართალს, გეომეტრიას, გეოგრაფიას, ისტორიას და მათემატიკას.
მექსიკის რევოლუცია
1910 წელს ტორემ მუშაობა დაიწყო ქალთა სკოლაში სანტა ანას კოლონიაში. ოთხი წლის შემდეგ იგი გადავიდა საშუალო სკოლასთან არსებულ საბავშვო ბაღში და იქ მუშაობდა 1917 წლამდე..
14 წლის ასაკში, 1910 წელს, ტორე შეუერთდა ფრანსისკო მადეროს მომხრეებს, როგორც აგიტატორი. მადეროს მკვლელობის შემდეგ, 1913 წელს  იგი მონაწილეობდა გადატრიალების ლიდერის ვიქტორიანო უერტას წინააღმდეგ ჯაშუშობაში. როდესაც ვენუსტიანო კარანზამ მიიღო უერტას თანხმობა გადადგომაზე და გაგზავნა სალვადორ ალვარადო იუკატანში აჯანყების ჩასახშობად, ტორე მსახურობდა მედდად ალვარადოს ჯარში. 1915 წლის მარტისთვის ალვარადოს ჯარებმა აიღეს ქალაქი მერიდა და ტორე ჩვეულებრივ სკოლაში შევიდა.
ქალის პირველი გამარჯვება არჩევნებში
1922 წელს, გუბერნატორ ფელიპე კარილიოს მოწოდებით, ელვია კარილო პუერტომ მოუწოდა შტატის საკანონმდებლო ორგანოს, ქალებისთვის ხმის მიცემის უფლება მიეცათ და აერჩიათ თანამდებობებზე. ტორემ კენჭი იყარა მერიდას საქალაქო საბჭოში და გაიმარჯვა, იგი  გახდა პირველი ქალი მექსიკაში, რომელმაც არჩეული თანამდებობა დაიკავა. მისი უფლებამოსილების ვადა შეწყდა კარილო პუერტოს მკვლელობის შემდეგ, მაგრამ ტორე ამაყობდა თავისი მიღწევებით და იცოდა, რომ მისი მაგალითი სხვა ქალებისთვის სტიმულის მიმცემი გახდებოდა.