cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვლადიმერ გუცაევი
საკლუბო კარიერა
ფეხბურთის თამაში დაიწყო 1965 წელს თბილისის „ნორჩ დინამოელში“, მწვრთნელების — გ. გაგუას და ჯ. უშვერიძის ხელმძღვანელობით. თბილისის „დინამოშია“ 1971 წლიდან, რომლის ძირითად შემადგენლობაში დებიუტი ჰქონდა იმავე წლის 2 სექტემბერს საკავშირო ჩემპიონატის 22-ე ტურის კალენდარულ მატჩში ლვოვის „კარპატის“ წინააღმდეგ, რომელიც „ლოკომოტივის“ სტადიონზე გაიმართა. ვლადიმერ გუცაევი თბილისის „დინამოს“ მაისურით პირველად მატჩის მეორე ტაიმში დავით ყიფიანის ნაცვლად გამოვიდა მინდორზე. შეხვედრა უგოლო ფრით (0–0) დასრულდა.
1973 წელს თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საერთაშორისო ამხანაგური საფეხბურთო ტურნირის ე. წ. „კარაველას თასის“ — ტროფეო კოლომბინოს (Trofeo Colombino de fútbol) გამარჯვებული ხდება, სადაც ტურნირის ფინალში თბილისის დინამოელები ლისაბონის „ბენფიკას“ ანგარიშით 3–1 ამარცხებენ. ამ შეხვედრაში ვლადიმერ გუცაევს ორი გოლი გააქვს, მატჩის 21-ე და 46-ე წუთებზე.
გუნდთან ერთად სამჯერ — 1976 წლის საგაზაფხულო და საშემოდგომო, ასევე, 1981 წლის პირველობის გათამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი გახდა, 1977 წლის პირველობაზე — ვიცე-ჩემპიონის, ხოლო 1978 წელს — საბჭოთა კავშირის ჩემპიონის ტიტული მოიპოვა. ასევე, ორჯერ იყო საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი — 1976 და 1979 წლებში. სულ თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში უმაღლესი ლიგის საკავშირო პირველობის 303 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 47 ბურთი გაიტანა. ამას გარდა, ევროპული საერთაშორისო საფეხბურთო ტურნირების ფარგლებში „დინამოს“ ღირსება 34 შეხვედრაში დაიცვა და 8 ბურთი გაიტანა, აქედან 17 მატჩი და 6 გოლი — თასების მფლობელთა თასის, 13 მატჩი — უეფა-ს თასის და 4 მატჩი და 2 გოლი — ევროპის ჩემპიონთა თასის გათამაშებაში.
1981 წლის 13 მაისს, ვლადიმერ გუცაევს თავის საფეხბურთო კარიერაში ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი გოლი გააქვს. თასების მფლობელთა თასის ფინალში თბილისის „დინამო“ იენის „კარლ ცაისს“ უპირისპირდება. ამ დრამატული შეხვედრის ანგარიშს გერმანელი ფეხბურთელები ხსნიან. კერძოდ, მატჩის 63-ე წუთზე გერჰარდ ჰოპე უძლიერესი დარტყმით ახლო მანძილიდან იღებს თბილისელთა კარს. მიუხედავად ამისა, ზუსტად ოთხ წუთში „დინამოელები“ ახერხებენ ანგარიშის გაქვითვას. თბილისელთა მორიგი შეტევის დამამთავრებელ ფაზაში რამაზ შენგელიას გადაცემის შემდეგ დასარტყმელ პოზიციაზე გასული ვლადიმერ გუცაევი უძლიერესი და უზუსტესი დარტყმით ათანაბრებს შეხვედრის ანგარიშს. გუცაევის მიერ გატანილი გოლი იმედს უსახავს „დინამოელებს“ და მატჩის დამთავრებამდე სამი წუთით ადრე ვიტალი დარასელიას გამარჯვების მომტანი გოლის წყალობით თბილისის „დინამო“ თასების მფლობელთა თასს ეუფლება.
ვლადიმერ გუცაევმა თბილისის „დინამოში“ თექვსმეტი საფეხბურთო სეზონი გაატარა. 1986 წელს მან ამავე კლუბში დაასრულა თავისი სათამაშო კარიერა.
სანაკრებო კარიერა
1972–1982 წლებში იყო საბჭოთა კავშირის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი, რომლის შემადგენლობაში 11 მატჩი ითამაშა და ერთი ბურთი გაიტანა. ასევე, იყო საბჭოთა კავშირის ახალგაზრდულ ნაკრების წევრი, რომელთან ერთად 1976 წლის ევროპის ახალგაზრდული საფეხბურთო ჩემპიონატის გამარჯვებული გახდა.
NGC 403
NGC 403 — გალაქტიკა თევზების თანავარსკვლავედში. აღმოჩენის თარიღია 1862 წლის 29 აგვისტო. ეს ობიექტი შედის ახალ საერთო კატალოგში.
ვლადიმერ გუცაევი
მიღწევები
thumb|right|200პქ| გაზ. „ლელო“, 16 მაისი, 1981
NGC 403
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალაქტიკები კატეგორია:თევზების თანავარსკვლავედი
ვლადიმერ გუცაევი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ნორჩი დინამოელის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ერთი კლუბის ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:ანორთოსისის მწვრთნელები კატეგორია:ვიტ ჯორჯიას მწვრთნელები კატეგორია:ვლადიკავკაზის ალანიას მწვრთნელები კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მწვრთნელები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოში დაბადებული ოსები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ბავარიის ტყე
ბავარიის ტყე (Bayerischer Wald) — დაბალმთიანი ტყიანი ზონა გერმანიაში, ბავარიაში. იშლება ჩეხეთის საზღვართან და გრძელდება ჩეხეთის მხარეს, ბოჰემიის ტყეში. გეოგრაფიულად, ბავარიისა და ბოჰემიის ტყეები ერთი მთის მასივის ნაწილებია. ბავარიის ტყის ნაწილი მიეკუთვნება ბავარიის ტყის ეროვნულ პარკს (Nationalpark Bayerischer Wald), მისი ფართობი (240 კმ²)-ს შეადგენს, დაარსდა 1970 წელს და გერმანიის პირველ ეროვნულ პარკს წარმოადგენს. სხვა 3 008 კმ² ტერიტორია ბავარიის ბუნების პარკს მიეკუთვნება და ის 1967 წელს შეიქმნა, ასევე, 1738 კმ² მიეკუთვნება 1965 წელს შექმნილ აღმოსავლეთ ბავარიის ტყის ეროვნულ პარკს. ბავარიის ტყე ჰერსინის ტყის ნაშთს წარმოადგენს, რომელიც რომაულ ეპოქაში სამხრეთ გერმანიის გასწვრივ იყო გადაჭიმული. დღეისათვის ის ცენტრალური ევროპის უდიდესი დაცული ტყიანი არეალია. რეგიონის უმაღლესი მწვერვალია გრობერ-არბერი (1 456). მთავარი მდინარეა რეგენი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ეროვნული პარკები
ეკოლოგიური მშენებლობა
ეკოლოგიური მშენებლობა (ასევე მწვანე მშენებლობა; Green building) — პრაქტიკა მშენებლობაში, რომელიც შენობის მიერ ბუნებრივი რესურსების — ენერგიის, წყლისა და მასალების — ეფექტურად გამოყენებაზე ამახვილებს ყურადღებას და ამავე დროს ამცირებს შენობის ზეგავლენას ადამიანის ჯანმრთელობაზე და ზოგადად გარემოზე, შენობის ცხოვრებისეული ციკლის განმავლობაში, უკეთესი დაგეგმვის, პროექტირების, მშენებლობის, მართვის, რემონტისა და დაშლისას. მჭიდრო კავშირშია ეკოლოგიურ არქიტქტურასთან.
კარგად გააზრებული ეკოლოგიური მშენებლობა შემდეგ შედეგს იძლევა: (1) პროდუქტიულობის ზრდა და ნაკლები ენერგიისა და წყლის ხარჯი ამცირებს ოპერატიულ დანახარჯებს, (2) მობინადრეთა და საზოგადოების უკეთესი ჯანმრთელობა გაუმჯობესებული ჰაერის ცირკულაციის გამო, (3) შემცირებული უარყოფითი გავლენა გარემოზე, მაგ., სანიაღვრე წყლის ჩამონადენისა და მხურვალე კუნძულის ეფექტის შემცირება.
ეკოლოგიური მშენებლობა ასევე შენობის კონსტრუქციასა და გარემოს შორის ესთეტიკური ჰარმონიის მიღწევის საშუალებას იძლევა, მიუხედავად იმისა, რომ ასეთი შენობები გარეგნობითა და სტილით სხვა ნაკლებად ეკოლოგიური შენობებისგან ნაკლებად გამოირჩევა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეკოლოგიური მშენებლობა კატეგორია:მშენებლობა კატეგორია:ეკოლოგიური არქიტექტურა კატეგორია:ეკოლოგია
ანჩარი
ანჩარი (Antiaris toxicaria) — ხე თუთისებრთა ოჯახისა. გვხვდება აზიის ტროპიკებში. მისი ძლიერ შხამიანი რძეწვენი, რომელიც გლიკოზიდ ანტიარინსა და ანტიოზიდინს შეიცავს, კანზე აჩენს წყლულებს. ადგილობრივი მოსახლეობა მას ხმარობდა ისრების მოსაწამლავად.
ლიტერატურა
კატეგორია:თუთისებრნი
ახალქალაქის წმინდა თევდორეს ეკლესია
ახალქალაქის წმინდა თევდორეს ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალქალაქის დასავლეთ ნაწილში. თარიღდება XIX საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია (15,2 X 7,7 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით, კონსტრუქციული ნაწილები ამოყვანილია თლილი კვადრებით. ეკლესიას სამი შესასვლელი აქვს - დასავლეთით, ჩრდილოეთითა და სამხრეთით. ღრმა ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე ფართო სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს ნიშებია. დარბაზი გადახურულია ნახევაწრიული კამარით, რომელიც ერთსაფეხურიან პილასტრებზე ამოყვანილ საბჯენ თაღებს ეყრდნობა. ნაგებობის დასავლეთ ნაწილში ყოფილა ხის პატრონიკე (არ შემორჩენილა). გრძივ კედლებში გაჭრილია ორ-ორი ფართო თაღოვანი სარკმელი. ფასადებზე კარ-სარკმლების საპირეები და ნახევარწრიული თაღები თლილი ქვისაა და ამოწეულია კედლის საერთო სიბრტყიდან. მორთულობაში შეიმჩნევა კლასიცისტური ელემენტები. თლილი ქვით არის ამოყვანილი ეკლესიის კუთხეებიც, რაც ქმნის რუსტიკის იმიტაციას. ეკლესიის დასავლეთ კარს მიშენებული აქვს სამ მხარეს ნახევარწრიული თაღებით გახსნილი სვეტებიანი პორტიკი, რომლის რვაწახნაგა ქვის სვეტებს მარტივი პროფილის ბაზისები და კაპიტელები აქვს. პორტიკი გადახურულია პირამიდული კამარით. პორტიკის ზევით, ეკლესიის ფასადზე საგანგებოდ მორთული პორტალია, რომელიც პატრონიკეში გადის ( აქ ალბათ ხის კიბით ადიოდნენ). ნაგებობის განივი ფასადების ფრონტონები ძლიერ მახვილკუთხოვანია. ფრონტონების ძირში, მათი ქვედა დონის გასწვრივ, გრძივ ფასადებს გასდევს თლილი ქვის სარტყლები. მის ზევით დაშენებულია კიდევ ერთი საფეხური, რომელიც ბრტყელი პილასტრებითაა დანაწევრებული. ეკლესიას შემოვლებული აქვს თლილი ქვის, თაროსა და წრეთა რიგისაგან შემდგარი, ვიწრო ლავგარდანი. ორფერდა სახურავი გადახურულია კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
The Book of Taliesyn
The Book of Taliesyn (ტელიისინის წიგნი) — მძიმე როკ ჯგუფ Deep Purple-ის მეორე სტუდიური ალბომი. იგი 1968 წელს დიდ ბრიტანეთში ლეიბლმა Harvest Records გამოუშვა, ხოლო აშშ-ში - ლეიბლმა Tetragrammaton Records.
სქოლიო
კატეგორია:Deep Purple-ის ალბომები კატეგორია:1968 წლის ალბომები კატეგორია:Tetragrammaton Records-ის ალბომები კატეგორია:Harvest Records-ის ალბომები კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები დერეკ ლოურენსის პროდიუსერობით
In Search of Sunrise: Summer Tour 2008
In Search of Sunrise: Summer Tour 2008 — ტიესტოს მიერ გამართული ტურნე Armani Exchange-თან პარტნიორობით, In Search of Sunrise-ის სერიების მეშვიდე ალბომს, In Search of Sunrise 7: Asia-ის მხარდასაჭერად. ტურნე გაგრძელდა 23 მაისიდან 4 ივნისამდე. ბონაროს მუსიკალურ ფესტივალზე, რომელიც გაიმართა ტენესში, აშშ. ტიესტო გამოვიდა ქერი ბრაზერსთან ერთად.
სქოლიო
კატეგორია:ტიესტოს ტურნეები
პუდინგი
მინი|პუდინგი ხილთან და კრემთან ერთად პუდინგი (pudding) — ინგლისური დესერტი. ამზადებენ ბურღულის, ფქვილის, ხაჭოს ან სხვა მასალისაგან – შაქრის, კვერცხის, რძის და მისთანების დამატებით. პუდინგს უმატებენ ხილსა და სხვადასხვა არომატებს. ინგლისში პუდინგი ითვლებოდა შობის ტრადიციულ კერძად. ამერიკის შეერთებულ შტატებში პუდინგი აღნიშნავს ტკბილ რძიან დესერტს, რომელიც წააგავს კვერცხის კონსისტენციას, რომელსაც საფუძვლად უდევს ნადუღის კრემი, თუმცა ასევე უკავშირდება სხვა სახეობებს, როგორებიცაა პურის ან ბრინჯის პუდინგი. აშშ-ში იგი მზადდება ან რძისაგან ან ხილის წვენისაგან. ტერმინი „პუდინგი“ რამდენიმე მნიშვნელობით იხმარება.
სიტყვა პუდინგი მიიჩნევა, რომ წარმოსდგება ფრანგული „ბუდინისაგან“ (botellus) რაც ნიშნავს „პატარა ძეხვს“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანული სამზარეულო კატეგორია:ამერიკული დესერტები
მიწის რწყილები
მიწის რწყილები (Halticinae) — ხოჭოების ქვეოჯახი ფოთლიჭამიასებრთა ოჯახისა. მათი სხეულის სიგრძე 1,5-5 მმ აღწევს. ყველა მიწის რწყილები მცენარიჭამიაა. ხოჭოები აზიანებენ ფოთლებს, მატლები — ფესვებსა და ღეროებს. ცნობილია მიწის რწყილების 5000-მდე სახეობა. გავრცელებულია მთელ დედამიწაზე. საქართველოში ფართოდ არიან გავრცელებული. აღსანიშნავია ჭია-წურბელა, სატაცურის ჭახია, წიწმატის ფოთლიჭამია, მჟაუნას ფოთლიჭამია, თხილის რწყილი, ვაზის რწყილი, პურის რწყილი და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხოჭოები
მალკა
მალკა ან ბალიქსუ (Балъкъ, Балыкъ суу) — მდინარე ყაბარდო-ბალყარეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, მდინარე თერგის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე (მდინარე ყიზილქოლის სათავიდან) 210 კილომეტრი. აუზის ფართობი 10 ათასი კმ². სათავე აქვს იალბუზის ჩრდილოეთ კალთაზე მდებარე მყინვარებში. ზემოთში მთის მდინარეა, ქვემოთ ვაკეზე მიედინება. იყენებენ სარწყავად. შერეული საზრდოობის მდინარეა. წყალდიდობა იცის წლის თბილ პერიოდში. საშუალო ხარჯი შესართავიდან 28 კილომეტრზე 97,8 მ³/წმ. იყინება ქვემოთში. მარჯვნიდან უერთდება მდინარე ბაქსანი. მალკის ნაპირზეა ქალაქი პროხლადნი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თერგის შენაკადები კატეგორია:ყაბარდო-ბალყარეთის მდინარეები კატეგორია:სტავროპოლის მხარის მდინარეები
Stone Cold Classics
Stone Cold Classics — ინგლისური როკ ჯგუფ Queen-ის მიერ 2006 წელს გამოშვებული კრებული. დისკის გამოსვლა დაემთხვა შოუს American Idol ეთერში გასვლას, სადაც მონაწილეები Queen-ის სიმღერებს ასრულებდნენ. ალბომი გამოსცა ლეიბლმა Hollywood Records.
სქოლიო
კატეგორია:2006 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Queen-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Hollywood Records-ის კომპილაციური ალბომები
ჰარცის ეროვნული პარკი
მინი|290პქ ჰარცის ეროვნული პარკი (Nationalpark Harz) — ბუნების ნაკრძალი გერმანიაში, ქვემო საქსონიისა და საქსონია-ანჰალტის ტერიტორიებზე. მოიცავს დასავლეთ ჰარცის მთის მასივის დიდ ნაწილს და იშლება ქალაქ ჰერცბერგიდან და ბად-ლაუტერბერგიდან ბად-ჰარცბურგისა და ილსენბურგის სამხრეთ კიდეებამდე. არეალის 95 % ტყითაა დაფარული, ძირითადად ნაძვისა და წიფლის ხეებით, მოიცავს რამდენიმე ჭაობს, გრანიტის კლდეებსა და უბეებს. პარკი ევროკავშირის Natura 2000-ის ქსელის ნაწილია.
ამჟამინდელი ფორმით, პარკი 2006 წლის 1 იანვარს შეიქმნა, ქვემო საქსონიის ჰარცის ეროვნული პარკისა და საქსონია-ანჰალტის ზემო ჰარცის ეროვნული პარკის შერწყმის შედეგად. იქიდან გამომდინარე, რომ ჰარცს კვეთდა შიდაგერმანული საზღვარი, მასივის დიდი ნაწილი აკრძალულ არეალს წარმოადგენდა, გარდა საფორტიფიკაციო ნაგებობებისა, რომლებიც ხელუხლებელი გადარჩა.
ლუსი მოდ მონტგომერი
პირველი რომანის გამოქვეყნების შემდეგ, გამოსცა წიგნის სხვა ნაწილებიც. მონტგომერის გამოქვეყნებული აქვს 20 რომანი, ასევე 530 მოთხრობა, 500 ლექსი და 30 ესე. რომანების უმეტესობა დაიწერა პრინს-ედუარდის კუნძულზე, კანადის ყველაზე პატარა პროვინცია იქცა ლიტერატურულ ღირსშესანიშნაობად და პოპულარულ ტურისტულ ადგილად - კერძოდ, Green Gables-ის ფერმა, პრინც ედუარდის კუნძულის ეროვნული პარკის გენეზისი. 1935 წელს მონტგომერი ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის ოფიცერი გახდა.
ჰარცის ეროვნული პარკი
ეროვნული პარკის უიშვიათეს ცხოველთა შორისაა Cinclus, შავი ყარყატი, შავარდენი, ევროპული გარეული კატა და ევრაზიული ფოცხვერი. უკანასკნელი ფოცხვერი ჰარცის მთებში 1818 წელს მოკლეს, მაგრამ 1999 წელს ამუშავდა ხელახლა მათი ხელახლა გაშენების პროექტი. 2002 წლიდან დაიბადა რამდენიმე ფოცხვერი, მაგრამ წარუმატებელი აღმოჩნდა Auerhuhn-ის დაბრუნების მცდელობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ეროვნული პარკები კატეგორია:ჰარცი კატეგორია:ქვემო საქსონიის დაცული ტერიტორიები კატეგორია:საქსონია-ანჰალტის დაცული ტერიტორიები კატეგორია:1990 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:1994 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:2006 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:1990 წელს დაარსებულები გერმანიაში კატეგორია:1994 წელს დაარსებულები გერმანიაში კატეგორია:2006 წელს დაარსებულები გერმანიაში
ლუსი მოდ მონტგომერი
მონტგომერის ნაშრომები, დღიურები და წერილები მთელი მსოფლიოს მასშტაბით, სხვადასხვა მეცნიერების და მკითხველების მიერ იქნა წაკითხული და შესწავლილი.
ადრეული ცხოვრება
ლუსი მოდ მონტგომერი დაიბადა კლიფტონში (დღევანდელი ახალი ლონდონი) პრინს-ედუარდის კუნძულზე, 1874 წლის 30 ნოემბერს. დედამისი, კლარა ვულნერ მაკნეილ მონტგომერი, გარდაიცვალა ტუბერკულოზით, მაშინ, როდესაც მოდი 21 თვის იყო. მწუხარებით შეძრწუნებულმა მამამ, ჰიუ ჯონ მონტგომერიმ, ლუსი ბებია-ბაბუას ჩააბარა აღსაზრდელად. როდესაც ლუსი 7 წლის იყო, გადავიდნენ პრინს ალბერტში, ჩრდილო-დასავლეთის ტერიტორიაზე. მას შემდეგ მოდი იზრდებოდა მისი ბებია-ბაბუის, ალექსანდრე მარკიზ მაკნეილისა და ლუსი ვულნერ მაკნეილის მიერ, პრინც ედუარდის კუნძულის კავენდიშის საზოგადოებაში.
მონტგომერი კავენდიშში ცხოვრებისას თავს ძალიან მარტოსულად გრძნობდა. მიუხედავად იმისა, რომ ნათესავები ახლო-მახლო ჰყავდა, ბავშვობის დიდი ნაწილი მარტომ გაატარა. მან შექმნა წარმოსახვითი მეგობრები და სამყაროები, რათა გამკლავებოდა თავის მარტოობას და მონტგომერიმ თავისი ცხოვრების ეს პერიოდი შემოქმედებითობის განვითარებას მიაწერა. მის წარმოსახვით მეგობრებს ერქვა ქეთი მორისი და ლუსი გრეი და ცხოვრობდნენ მისაღების წიგნების კარადის უკან, „ზღაპრულ ოთახში“.
კავენდიშში სწავლის დასრულების შემდეგ, მონტგომერიმ ერთი წელი (1890) გაატარა პრინს ალბერტში მამასთან და დედინაცვალთან, მერი ენ მაკრეთან ერთად. იქ ყოფნისას, მონტგომერის პირველი ნაწარმოები, ლექსი სახელწოდებით „კეიპ ლეფორსზე“ გამოქვეყნდა შარლოტტაუნის გაზეთში, The Daily Patriot. იგი ისეთივე აღელვებული იყო ამით, როგორც 1891 წელს პრინს ედუარდის კუნძულზე დაბრუნებასთან დაკავშირებით. კავენდიშში დაბრუნებამდე მონტგომერის გაზეთში კიდევ ერთი სტატია გამოქვეყნდა, სადაც აღწერილი იყო მისი ვიზიტი პირველი ერების ბანაკში.
მონტგომერის კავენდიშში დაბრუნება მისთვის დიდი შვება იყო, ვინაიდან პრინც ალბერტში ყოფნისას დედინაცვალს ვერ ეწყობოდა. მისი თქმით, მამამისი ქორწინებაში ბედნიერი არ იყო.
1893 წელს მონტგომერი დადიოდა უელსის პრინცის კოლეჯში, შარლოტტაუნში, რათა მიეღო მასწავლებლის ლიცენზია. მას უყვარდა პრინც ედუარდის კუნძული და კუნძულზე მარტო სეირნობა.
ერთ წელიწადში დაასრულა ორწლიანი სასწავლო პროგრამა. 1895 და 1896 წლებში ლიტერატურას სწავლობდა დალჰაუზის უნივერსიტეტში, ჰალიფაქსში, ახალი შოტლანდია.
კარიერა, სასიყვარულო ინტერესები, ოჯახი
დალჰაუზის დატოვების შემდეგ, მონტგომერი მუშაობდა მასწავლებლად პრინს ედუარდის კუნძულის სხვადასხვა სკოლაში. თუმცა, რომ მას არ უყვარდა მასწავლებლობა, რადგან ეს საქმიანობა ხელს უშლიდა წერაში. 1897 წლიდან მისი მოთხრობები იბეჭდებოდა ჟურნალ-გაზეთებში. ნაყოფიერმა მწერალმა, მონტგომერიმ გამოაქვეყნა 100-ზე მეტი მოთხრობა 1897-1907 წლებში.
1898 წელს მონტგომერი დაბრუნდა კავენდიშში, რათა დაქვრივებულ ბებიასთან ეცხოვრა. 1901-დან 1902 წლამდე ცხრა თვის განმავლობაში მუშაობდა ჰალიფაქსში გაზეთების Morning Chronicle-სა და The Daily Echo-ს კორექტორად. მონტგომერი ამ პერიოდში წიგნების წერით გახდა შთაგონებული. ბებიის გარდაცვალებამდე, 1911 წლის მარტში, მონტგომერი კავენდიშში ბებიაზე ზრუნავდა. ეს დაემთხვა მისი პუბლიკაციებიდან მნიშვნელოვანი შემოსავლის პერიოდს.
ქორწინება
1908 წელს მონტგომერიმ გამოაქვეყნა თავისი პირველი წიგნი, ანა მწვანე გეიბლები. წიგნმა დიდი წარმატება მოუტანა და მისი კარიერა შექმნა. მან მოგვიანებით დაწერა წიგნის სხვა ნაწილებიც. ანა მწვანე გეიბლები გამოიცა 1908 წლის ივნისში, ხოლო 1909 წლის ნოემბრისთვის 6-ჯერ იყო დაბეჭდილი.
ბებიას გარდაცვალებიდან მალევე, 1911 წელს, მონტგომერი დაქორწინდა ივენ მაკდონალდზე (მის ჩანაწერებში და წერილებში წერია როგორც „ევანი“) (1870–1943). ისინი გადავიდნენ ონტარიოში, სადაც ის დანიშნეს წმინდა პავლეს პრესვიტერიანული ეკლესიის მინისტრის თანამდებობაზე. მაკდონალდი არ იყო განსაკუთრებით ინტელექტუალური და არც ლიტერატურით იყო დაინტერესებული. მონტგომერი თავის დღიურში წერდა: „მე არ ვისურვებდი მას მეორე ნახევრად, მაგრამ იმედი მაქვს, რომ თავიდან ვიპოვი მასში მეგობარს.“ მათი ქორწინების შემდეგ თაფლობის თვე გაატარა ინგლისსა და შოტლანდიაში, ეს უკანასკნელი მისთვის განსაკუთრებით საინტერესო იყო, რადგან შოტლანდია მისი წინაპრების სამშობლო იყო. გარდა ამისა, მონტგომერი კითხულობდა შოტლანდიელი მწერლების ნაწარმოებებს, მათ შორის მწერლებს, რობი ბერნსის და სერ უოლტერ სკოტს. ინგლისში ყოფნისას მონტგომერი ეწვია იმ ადგილებს, რომლებიც დაკავშირებულია მის საყვარელ მწერლებთან, მიდიოდა უილიამ შექსპირის სახლში სტრატფორდ-ონ-ეივონში, ასევე ინახულა ბრონტეების (ენ, შარლოტა, ემილი და ბრანუელი) საცხოვრებელი სახლები.
მაკდონალდებს ჰყავდათ სამი ვაჟი; 1909–1010 წლებში მონტგომერიმ გამოიყენა თავისი შოტლანდიურ-კანადური მემკვიდრეობა და მისი თინეიჯერობის მოგონებები, რათა დაწერა 1911 წლის რომანი 'The Story Girl. ახალგაზრდობა გატარებული ჰქონდა შოტლანდიურ-კანადურ ოჯახში, სადაც შოტლანდიურ ზღაპრებს, მითებსა და ლეგენდებს ხშირად ყვებოდნენ, მონტგომერიმ გამოიყენა ეს ყველაფერი, რათა შეექმნა 14 წლის სარა სტენლის პერსონაჟი, გამოცდილი მთხრობელი, რომელიც იყო მისი მოზარდი მე-ს იდეალიზებული ვერსია.
გარდაცვალება
1942 წლის 24 აპრილს მონტგომერი ტორონტოში საკუთარ სახლში საწოლში გარდაცვლილი იპოვეს. მისი გარდაცვალების მოწმობაში დაფიქსირებული გარდაცვალების ძირითადი მიზეზი იყო კორონარული თრომბოზი. თუმცა, 2008 წლის სექტემბერში, მისმა შვილიშვილმა, ქეით მაკდონალდ ბატლერმა, განაცხადა, რომ მონტგომერი განიცდიდა დეპრესიას — შესაძლოა ათწლეულების განმავლობაში ფსიქიკურად დაავადებულ ქმარზე ზრუნვის შედეგად — და შესაძლოა სიცოცხლე დაასრულა ნარკოტიკების გადაჭარბებული დოზით.
მონტგომერი დაკრძალეს კავენდიშის სათემო სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 1942 კატეგორია:კანადელი ქალი მწერლები კატეგორია:კანადელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის მწერლები
ივანე ოსაძე
ივანე ოსაძე (დ. 1 ოქტომბერი, 1919, ხაშური) — ქართველი მსახიობი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი. კოტე მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მსახიობი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1 ოქტომბერს, 1919 წელს ხაშურში.ვ1938 წელს დაამთავრა ხაშურის საშუალო სკოლა. 1939 წელს სწავლა განაგრძო შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალურ ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტზე, რომელიც არ დაუმთავრებია. სხვადასხვა წლებში მუშაობდა ქუთაისის (1940-1943), გორის (1943-1964) თეატრებში; 1964 წლიდან მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მსახიობია. მან 1961 წელს საქართველოს დამსახურებული არტისტისტის წოდება მიიღო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
სან-ხოსე
სან ხოსე (San José) — კოსტა რიკის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი. მდებარეობს კოსტა რიკის ცენტრალურ ხეობაში და წარმოადგენს ქვეყნის პოლიტიკურ და ეკონომიკურ ცენტრს.
1736 წელს კაბილდო დე ლეონის მიერ დაარსებული სან ხოსე ლათინური ამერიკის ყველაზე ახალგაზრდა დედაქალაქს წარმოადგენს. კოსტა რიკის დედაქალაქის სტატუსი მან 1823 წელს მიიღო. დღეს ის თანამედროვე ქალაქია ჩვეული ფუსფუსით, შთამბეჭდავი არქიტექტურითა და ხელოვნებით, რაც უამრავ ტურისტს იზიდავს, სწორედ ტურიზმია ქალაქის ეკონომიკის ერთ-ერთი მთავარი საყრდენი.
2006 წლის მონაცემებით, სან ხოსეს მოსახლეობა 365 799 ადამიანს შეადგენს. ქალაქი ზღვის დონიდან 1 161 მეტრზე მდებარეობს და გამოირჩევა სტაბილური კლიმატით მთელი წლის მანძილზე. საშუალო ტემპერატურა 25° C-ია, ნალექების მაჩვენებელი 1800 მმ.
ისტორია
სან ხოსე 1736 წელს კაბილდო დე ლეონის ბრძანების მიხედვით დაარსდა, რომელიც ესპანური ადმინისტრაციული საკონსულო იყო და მუნიციპალიტეტებს განაგებდა. ასევე მათი ბრძანებით, იმავე წელს აშენდა სამლოცველო და მრევლის წმინდანად წმ.იოსები აირჩა, აქედან მოდის ქალაქის სახელწოდებაც (იოსები-Joseph-Jose). სამლოცველო, რომელიც ძალიან მოკრძალებული იყო, მეზობელი ქალაქის კართაგოს ეკლესიის დახმარებით აშენდა. მინი|329x329პქ მეზობელი კართაგოსგან განსხვავებით, სან ხოსე ოფიციალური ბრძანებულებით არ იყო დაარსებული და შესაბამისად არც ქალაქის მთავრობა ჰყავდა. ასეთად დარჩა მანამდე, სანამ 1812 წელს კადიზის კონსტიტუცია არ შევიდა ძალაში. 1813 წლის 18 ოქტომბერს, ეს ადგილი პირველად აღიწერა როგორც ქალაქი. ეს მოხდა მღვდელ ფლორენსიო დელ კასტიოს მიერ ესპანეთის მთავრობის უფლებით. 1820 წელს მუნიციპალური მმართველობა აღდგა, 1823 წელს კი სან ხოსე კოსტა რიკის დედაქალაქი გახდა. ის ერთ-ერთი ყველაზე "ახალგაზრდა" დედაქალაქია ლათინური ამერიკაში.
მოსახლეობის და ეკონომიკის ზრდას საფუძველი მისცა თამბაქოს ქარხნის აშენებამ 1782 წელს. თამბაქოს პლანტაციებიდან მიღებული შემოსავლის დაგროვებამ, ქალაქს საშუალება მისცა მეზობელი პროვინციები ეკონომიკურად დაეჩრდილა.
კლიმატი
სან ხოსეში კიოპენის კლასიფიკაციით ე.წ მშრალი და სველი ტროპიკული კლიმატია. ნალექის რაოდენობა ფართო დიაპაზონშია მოქცეული - ყველაზე მშრალი თვიდან (6.3მმ ნალექი) ყველაზე უხვ ნალექიანამდე (355.1მმ). რაც შეეხება საშუალო ტემპერატურას, ის ძალიან მცირე ფარგლებში მერყეობს. ყველაზე ცხელი თვე აპრილია, როცა საშუალო ტემპერატურა 23.7°C-ს შეადგენს, ხოლო ყველაზე გრილი თვე ოქტომბერია. ამ დროს სან-ხოსეში საშუალოდ 21.8°C-ია.
განათლება
კოსტა რიკის განათლების სფერო მაღალ დონეზე განვითარდა. 2011 წლის მონაცემებით, 10 წელზე უფროსი ასაკის მოსახლეობაში წერა-კითხვის ცოდნა 97.6%-ს შეადგენს. 6-დან 11 წლამდე ბავშვების 96% დადის სკოლაში, ხოლო უფროსკლასელების - 71%. ზოგადად ქვეყანას საუკეთესო განათლების დონე აქვს ცენტრალურ ამერიკაში და ერთ-ერთი საუკეთესო სამხრეთ ამერიკაში. ამას განსაკუთრებით ამართლებს თვითონ სან ხოსე, რომელიც ქვეყნის საგანმანათლებლო ცენტრია უამრავი სახელმწიფო და კერძო უნივერსიტეტით.
სანტო ტომასის უნივერსიტეტი, რომელიც პირველია კოსტა რიკაში 1843 წელს დაარსდა. აღნიშნული უნივერსირეტი ახლო კავშირს ინარჩუნებდა კათოლიკურ ეკლესიასთან. ის დაიხურა 1888 წელს, პროგრესული ანტი-საეკლესიო მთავრობის მეთაურის, პრეზიდენტ ბერნარდო სოფო ალფაროს მიერ, როგორც ნაწილი სახელმწიფო განათლების მოდერნიზების კამპანიისა. იურიდიულმა, აგრონომიულმა, ფარმაციულმა და ხელოვნების ფაკულტეტებმა დამოუკიდებლად გააგრძელეს სწავლება, მაგრამ კოსტა რიკაში აღარ იყო უნივერსიტეტი 1940 წლამდე, სანამ ეს 4 ფაკულტეტი ისევ არ გაერთიანდა და შეიქმნა კოსტა რიკის უნივერსიტეტი. ეს უკანასკნელი რეფორმისტი პრეზიდენტის რაფაელ გუარდიას დროს მოხდა.
სან ხოსეს სახელმწიფო განათლების სისტემა შედგება სკოლამდელი დაწესებულებებისგან და უმცროსკლასელების და უფროსკლასელების (მე-7 კლასიდან მე-11-მდე) სკოლებისგან, რომლებიც ქალაქის ყველა ნაწილშია და რომლებსაც განათლების სამინისტრო განაგებს. მიუხედავად ამისა, ქალაქში კერძო ინსტიტუციებიც არსებობს, სკოლამდელი დაწესებულებებიდან დაწყებული უნივერსიტეტებით დამთავრებული. მათი უმეტესობა ორენოვანია, სადაც სწავლების პროცესი ესპანურთან ერთად ინგლისურად ან ფრანგულადაც მიმდინარეობს.
უსაფრთოება
სან ხოსე ლათინური ამერიკის ერთ-ერთი ყველაზე უსაფრთხო ქალაქია. 2012 წლის მონაცემებით, ქალაქმაც და ქვეყანამაც, ორივემ მნიშვნელოვნად შეამცირეს კრიმინალის რაოდენობა. ქვეყნის მასშტაბით კრიმინალის დონე 12.5-დან 9.5 შემთხვევამდე ჩამოვიდა ყოველ 100 000 მოსახლეზე.
2012 წელს მთავრობამ ახალი აღჭურვილობა გამოყო პოლიციისთვის და თავდაცვის ბიუჯეტი გაზარდა. პრეზიდენტ ლაურა ჩინჩიას და მის გუნდს მინიმუმ ორჯერ აქვთ პოლიციის დეპარტამენტისთვის ახალი მანქანები და აღჭურვილობა გადაცემული.
თეატრები
სან ხოსეში უამრავი თეატრია, ბევრი მათგანი ევროპული არქიტექტურის შთაგონებითაა შექმნილი. ეს ნაგებობები ქალაქის მთავარი ტურისტული ღირსშესანიშნაობები არა მარტო არქიტექტურული ღირებულების გამო არიან. აქ იმართება სხვადასხვა მუსიკალური და კულტურული ღონისძიებები, ეწყობა ხელოვნების ნიმუშთა გამოფენები და ა.შ მათ შორის ყველაზე ცნობილებია: მინი|303x303პქ|სან ხოსეს ეროვნული თეატრი • კოსტა რიკის ეროვნული თეატრი
• მელიკო სალასარის თეატრი
• კოსტა რიკის ბავშვთა მუზეუმის ეროვნული დარბაზი
კოსტა რიკის ეროვნული თეატრი (დედაქალაქის ყველაზე მშვენიერ ისტორიულ შენობად აღიარებული, ცნობილი მისი დახვეწილი ინტერიერითა და უხვი იტალიური ავეჯით) და მელიკო სალასარის თეატრი დგამენ დრამებს, მაყურებელს სთავაზობენ ცეკვების წარმოდგენებსა და კონცერტებს მთელი წლის განმავლობაში. მიუხედავად ამისა, შედარებით მომცრო თეატრების ნახვა მთელი ქალაქის მასშტაბითაა შესაძლებელი და ისინიც გართობის ფართო სპექტრს სთავაზობენ ხალხს.
ელ ტეატრო ბარიედადესი, აშენებული 1892 წელს, ქალაქის ყველაზე ძველი თეატრია.
მუზეუმები
სან ხოსეში ასევე მრავალი მუზეუმია. ისინი ვიზიტორებს კოსტა რიკის ისტორიას, სამეცნიერო აღმოჩენებს, კოლუმბამდელი პერიოდის კულტურას, ხელოვნებას და თანამედროვე კოსტა რიკულ ხელოვნების ნიმუშებს უჩვენებენ. ქალაქში ასევე შეხვდებით ოქროსა და ნეფრიტის მუზეუმებს. ქალაქის ძირითადი მუზეუმებია:
• ბავშვების მუზეუმი
• კოსტა რიკის ეროვნული მუზეუმი
• კოლუმბამდელი ოქროს მუზეუმი
• კოსტა რიკული ხელოვნების მუზეუმი
• თანამედროვე ხელოვნებისა და დიზაინის მუზეუმი
• ნეფრიტის მუზეუმი
პარკები და მოედნები
სან ხოსეში თავმოყრილია უამრავი პარკი და მოედანი. სადაც შეგიძლიათ ნახოთ ღია გამწვანებული სივრცეები, ფანჩატურები, რეკრეაციული ზონები, ტბები, შადრევნები და კოსტა რიკელი არტისტების სკულპტურები, ასევე სხვადასხვა ჯიშის ფრინველები და მცენარეები.
ქალაქის ძირითად პარკებს ეკუთვნის:
• ეროვნული პარკი
• მორასანის პარკი - ნეოკლასიკური მუსიკის პავილიონით
• ლა საბანას მეტროპოლიტანური პარკი - ყველაზე დიდი პარკი ქალაქში. ადგილობრივები მას სან ხოსეს ფილტვებს უწოდებენ. მდებარეობს ქალაქის დასავლეთ ნაწილში.
• ოკაიამა პარკი - აქ არის იაპონური სტილის ეზო და არქიტექტურული ელემენტები, ორნამენტული წყალსატევები და ა.შ
აქვე შეიძლება აღინიშნოს სიმონ ბოლივარის ზოოპარკი, რომელიც ერთადერთია ქალაქში და როგორც ადგილობრივი ისე ეგზოტიკური ცხოველებისა და მცენარეების ფართო სპექტრს აერთიანებს.
ტრანსპორტი
სან ხოსეში რამდენიმე შიდა სატრანსპორტო ქსელია, რომლებიც ქალაქის სხვადასხვა ნაწილებს ერთმანეთთან აკავშირებენ. ასევე არსებობს სახელმწიფო ტრანსპორტირების სისტემა რომლითაც სან ხოსე კოსტა რიკის სხვა ქალაქებსა თუ სოფლებს უკავშირდება. მინი|339x339პქ|ქალაქის საქმიანი ნაწილი სან ხოსეში სატრანსპორტო სისტემების მოდერნიზაცია მიმდინარეობს. მაიორმა ჯონი არაიამ ქალაქის ტრამვაის სისტემის დააფუძნა, რომელიც დასაწყისისთვის ქალაქის ცენტრალურ ბირთვს - დასავლეთიდან აღმოსავლეთისკენ დაფარავს. მთლიანი გეგმა საზოგადოებისთვის 2011 წლის თებერვალში გამოცხადდა ქალაქის მაიორისა და კოსტა რიკის პრეზიდენტის ლაურა ჩინჩიას მიერ.
2012 წლის 27 სექტემბერს, ცნობილი გახდა გეგმა ქალაქში სხვადასხვა ქუჩის ნიშნების დაყენების თაობაზე. საუბარია დაახლოებით 22 000 ნიშანსა და დაფაზე. ინტერ-ამერიკული განვითარების ბანკმა 2008 წელს დაადგინა, რომ შესაფერისი ქუჩის სახელების, ნიშნებისა და მიმართულებების არარსებობის გამო, ყოველწლიურად 720$ აშშ დოლარი იკარგება, რასაც ადგილზე ვერ მისული, უკან გამობრუნებული ან ხელახლა გაგზავნილი ფოსტა იწვევს.
ავტობუსები
კერძო ავტობუსის კომპანიები ქალაქის სხვადასხვა ნაწილებს ერთმანეთთან და გარეუბნებთან აკავშირებენ. ქვეყნის დანარჩენ ნაწილებში წასასვლელად სხვა კომპანიების გამოყენებაა საჭირო, თუმცა მათი ავტობუსების გაჩერებები ქალაქის მთელს ცენტრშია მიმოფანტული.
ტაქსები
სან ხოსეს საზოგადოებრივი ტაქსები ქალაქის სატრანსპორტო სისტემას კარგად ავსებენ. აქ ტაქსები წითელი ფერისაა და ისინი სხვადასხვა რეგისტრირებულ კომპანიებს ეკუთვნიან. ასევე არსებობენ არარეგისტრირებული ტაქსებიც, აეროპორტში კი უმეტესად სტაფილოსფერ ტაქსებს შეხვდებით.
აეროპორტები
ქალაქს ხუან სანტამარიას საერთაშორისო აეროპორტი ემსახურება, რომელიც ქალაქის საქმიანი ნაწილიდან 23 კილომეტრით დასავლეთით მდებარეობს და ერთ-ერთი ყველაზე დატვირთული აეროპორტია ცენტრალურ ამერიკაში. 2010 წელს, ხუან სანტამარიას საერთაშორისო აეროპორტმა 4.3 მილიონი მგზავრი მიიღო, მათი უმეტესობა კი საერთაშორისო ფრენებიდან იყო.
სამზარეულო
კოსტა რიკული სამზარეულო ანუ "''comida típica" რაც ესპანურიდან ტიპურ საჭმელს ნიშნავს, როგორც წესი ცხარე არ არის. მთელს სან ხოსეში ყველაზე პოპულარული და ეროვნული კერძია გაიო პინტო (gallo pinto), რომელიც შავი, ლობიოსმაგვარი მარცვლეულითა და მოხრაკული ბრინჯით მზადდება. მას როგორც წესი საუზმედ მიირთმევენ და თან ტორტიასა (თხელი, მრგვალი პური) და ნატიასაც (ადგილობრივი სახეობის თხელი არაჟანი) აყოლებენ. კოსტა რიკულ რესტორნებს "სოდა" ჰქვია და აქ ტრადიციული კერძების დაგემოვნება მისაღებ ფასებში შეგიძლიათ. ეს დაწესებულებები ლანჩისა და სადილის დროს სტუმრებს "კასადოებს" სთავაზობენ. კასადო (რაც ესპანურად დაქორწინებულს ნიშნავს) შედგება ბრინჯის, ლობიოსა და ხორცისგან და როგორც წესი მორთმეულია კომბოსტო-პომიდვრის სალათთან, შემწვარ ბანანთან ან ტორტიასთან ერთად.''
სპორტი
ქალაქის მთავარი საფეხბურთო კლუბია "დეპორტივო საპრისა, რომელსაც რეკორდული რაოდენობის (33) შიდა ჩემპიონატის ტიტული აქვს მოპოვებული. გუნდი საშინაო შეხვედრებს ესტადიო რიკარდო საპრისაზე მართავს, რომელიც 23 112 მაყურებელს იტევს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოსტა-რიკის ქალაქები კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის დედაქალაქები კატეგორია:ცენტრალური ამერიკის დედაქალაქები
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1971)
აფხაზეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს 1971 წლის არჩევნები — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების რიგით მერვე არჩევნები, რომელიც გაიმართა 1971 წლის 13 ივნისს. კენჭისყრის შედეგად ავტონომიური რესპუბლიკის მოსახლეობამ უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანოს შემადგენლობა დააკომპლექტა. აფხაზეთის ასსრ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია შედგა 1971 წლის 5 ივლისს ქალაქ სოხუმში.
ისტორია
1971 წლის 18 მარტის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილებით, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები დაინიშნა 1971 წლის 13 ივნისს.
25 მარტს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 36 და 37 მუხლების საფუძველზე — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა დაადგინა: დამტკიცებულ იქნეს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების ცენტრალური საარჩევნო კომისია საზოგადოებრივი ორგანიზაციებისა და მშრომელთა საზოგადოებების შემდეგი შემადგენლობით:
ბეთლემი (ჯგუფი)
ბეთლემი — ქართული როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული 1987 წელს.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1971)
ისტორია
აფხაზეთის ასსრ-ის კონსტიტუციის 22 მუხლის და „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 25-ე და 26-ე მუხლების საფუძველზე, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა 9 დეკემბერს დაადგინა შექმნილიყო აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების 130 საარჩევნო ოლქი.
ბეთლემი (ჯგუფი)
ადრეული პერიოდი
ჯგუფი დაბა ქედაში ჩამოყალიბდა. მისი წევრები საღამოობით იკრიბებოდნენ ბაღში, აკრძალულ რადიოსადგურებს ისმენდნენ, გვიანობამდე საუბრობდნენ ჰიპებზე, დასავლური ქვეყნების ახალგაზრდობაზე, მათ მოდაზე, კულტურასა და მუსიკაზე. მათზე გავლენა იქონია The Beatles-ის, როლინგ სტოუნზის, მოგვიანებით კი – Deep Purple-ის, რეინბოუს, Uriah Heep-ის, ნაზარეთის ჩანაწერებმა. მალე მათ ამ შეკრებებზე გაჩნდა გიტარაც, შემდეგ – მიბაძვა და მსგავსი მუსიკის დაკვრის, ჯგუფის შექმნის სურვილი.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1971)
ისტორია
13 ივნისს არჩევნები 130 საარჩევნო ოლქში დილის 6 საათიდან საღამოს 10 საათამდე გრძელდებოდა. ამომრჩეველთა საერთო რიცხვი ყველა საარჩევნო ოლქში შეადგენდა 286.780 კაცს, რომელთაგან აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლეს საბჭოს არჩევნებში გმოცხადდა 286.772, რაც რეგისტრირებულ ამომრჩეველთა 99,99%-ს შეადგენდა. კომუნისტებისა და უპარტიოების ბლოკის კანდიდატებს ყველა საარჩევნო ოლქში ხმა მისცა 286.738 კაცმა, რაც შეადგენდა კენჭისყრის მონაწილეთა რიცხვის 99,98%. დეპუტატობის კანდიდატთა წინააღმდეგ ხმა მისცა 34 კაცმა ანუ კენჭისყრის მონაწილე ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 0,02%-მა.
ბეთლემი (ჯგუფი)
ადრეული პერიოდი
ამ მუსიკოსებს შორის აქტიურები იყვნენ თემურ დიასამიძე (გიტარა), ჯუმბერ ბოლქვაძე, მოგვიანებით კი – მალხაზ დუმბაძე, რომელიც ბათუმში ცხოვრობდა. ამასთან, იგი კლავიშებიანი საკრავებით იყო გატაცებული. მეგობრებს თანამედროვე მუსიკით ამარაგებდა ავთო კაკაბაძე. მისი მაგნიტოფონით პირველად მოსმენილი Deep Purple-ის მუსიკამ იმდენად დიდი შთაბეჭდილება დატოვა, რომ მძიმე როკით დაინტერესდნენ. ქედის კულტურის სახლის ახალმა ადმინისტრაციამ, ბორის ღოღობერიძის სახით, გადაწყვიტა ჯგუფის ჩამოყალიბება. ქორმაისტერ ტარიელ მამალაძის მიერ ამ ახლადშექმნილ საესტრადო ანსამბლში, რომელსაც „ნაკადული“ ეწოდა, პირველად გამოვიდნენ თემურ დიასამიძე (სოლო–გიტარა) და ჯუმბერ ბოლქვაძე  (რიტმ–გიტარა), რომელმაც ამ პერიოდში აითვისა გიტარაზე დაკვრა და მასზე  „The Beatles-ის“ ერთ სიმღერასაც ასრულებდა (მოგვიანებით ამ ანსამბლში მცირე ხნით ბას გიტარისტის ამპლუაში გამოჩნდა კიდევ ერთი მუსიკოსი „რაიკომის ბაღიდან“ – გენო პაპუნიძე.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1971)
ისტორია
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა აფხაზეთის კონსტიტუციის 36-ე მუხლის საფუძველზე, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია მოიწვია 1971 წლის 5 ივლისს ქალაქ სოხუმში.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭო
ბეთლემი (ჯგუფი)
ადრეული პერიოდი
thumb|left| როკ-ჯგუფი „კარაველა“
სამხრეთ – დასავლეთ საქართველოსა და აჭარის სხვადასხვა კულტურის სახლებში გამართული საკონცერტო ერთ წლიანი, საზაფხულო ტურნეს შემდეგ (1978), ჯუმბერ ბოლქვაძემ ბათუმში გადაინაცვლა, რადგან იმ წელს ჩაირიცხა ბათუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორია–ფილოლოგიის ფაკულტეტზე.
მიუხედავად ამისა, მომავალი „ბეთლემის“ წევრები კვლავ ფიქრობდნენ საკუთარი ჯგუფის ჩამოყალიბებაზე. ერთი წლის შემდეგ, 1979 წელს უკვე ბათუმში მყოფმა ჯუმბერ ბოლქვაძემ შემთხვევით გაიცნო გურამ ცინცაძე (ჯაზ–როკის სტილის მესაყვირე და ყოფილი მუსიკოსი), რომელმაც მაშინდელ მეზღვაურთა კლუბის ადმისტრაციისაგან თანხმობა მიიღო. ამ კლუბში არსებობდა პატარა დარბაზი, სარეპეტიციო ოთახი და ინსტრუმენტები. „კარაველა“ დაკომპლექტდა შემდეგი შემადგენლობით: თემურ დიასამიძე (მთავარი გიტარა), მალხაზ დუმბაძე (კლავიშები), ჯუმბერ ბოლქვაძე (ბას-გიტარა, ვოკალი), ავთო კაკაბაძე (რიტმ გიტარა, ვოკალი), ლადო მოისწრაფიშვილი (დასარტყმელი საკრავები, ვოკალი), რომელიც აგრეთვე ამ უნივერსიტეტის სტუდენტი იყო.
ჯგუფი თავიდანვე საკუთარი როკ–კომპოზიციების შექმნას შეუდგა, რაშიც ძირითადად ჩართულნი იყვნენ თემურ დიასამიძე, როგორც მუსიკის ავტორი, და ჯუმბერ ბოლქვაძე, როგორც ტექსტების ავტორი. პარალელურად ჯგუფი ასრულებდა უცხოურ კომპოზიციებს. ჯგუფმა სულ მალე მიოპოვა პოპულარობა ბათუმის ახალგაზრდობაში.
არსებობის მოკლე პერიოდის შემდეგ (1979 – 1981) ჯგუფი დაიშალა, რადგან მისი წევრების მუსიკალური იდეების, თეორიული მხარის რეალიზაცია შეუძლებელი იყო მათ ხელთ არსებული მუსიკალური ინსტრუმენტების ტექნიკური შესაძლებლობების გამო. ჯგუფის დაშლის პროცესი დააჩქარა დრამერის – ლადო მოისწრაფიშვილის წასვლამ (მამის, სპეცსამსახურების მაღალჩინოსნის, კატეგორიული მოთხოვნის გამო – მის შვილს გაეგრძელებინა სხვა სახის, უფრო სტაბილური კარიერა), ასევე, ჯუმბერ ბოლქვაძის საუნივერსიტეტო სწავლების დამთავრებამ და სპეციალობის მიხედვით სოფელში მასწავლებლად გაგზავნამ, და სხვა ფაქტორებმა. მიუხედავად ამისა, „კარაველაში“ მუსიკოსებს საშუალება მიეცა, ემუშავათ დაკვრის ტექნიკაზე, ინსტრუმენტების ჟღერადობასა თუ ტექსტებზე.
„კარაველას“ დაშლის შემდეგ, 1982 წელს, მომავალი ჯგუფის ორმა წევრმა – მალხაზ დუმბაძემ და თემურ დიასამიძემ, დაიწყეს ახალი ჯგუფის შექმნის გზების ძებნის პროცესი. მალე მათ შეუერთდა გურამ ქობულაძე, რომელსაც ახალი დამთავრებული ჰქონდა თბილისის საესტრადო მუსიკის სასწავლებელი დრამერის სპეციალობით. ისინი მალხაზ დუმბაძის სახლში იკრიბებოდნენ. ჯგუფის ლიდერობა და მენეჯმენტი გურამ ქობულაძეს, როგორც უფრო ასაკოვანს, ანდეს. ჯგუფს რამდენიმე წინაღობა ჰქონდა - როგორც კომუნისტური სისტემის მხრიდან არსებული ცენზურა, ასევე მატერიალური პირობები, რაც ნორმალური ინსტრუმენტების, გახმოვანების აპარატურის მოძიებას აფერხებდა. შესაბამისად, 1982-1987 წლებში ჯგუფის ჩამოყალიბების მცდელობები წარუმატებელი იყო.
დაარსება
thumb|left|მალხაზ დუმბაძე 1987 წელს საჭირო მუსიკალური აპარატურის შესაძენად გარკვეული თანხა გაიღო მალხაზ დუმბაძის ოჯახმა. მოგვიანებით, იგივე ნაბიჯი გადადგა მისმა სკოლელმა მეგობარმა, ბეგლარ მიქელაძემ, რომელიც ასევე ფლობდა კლავიშებიან ინსტრუმენტებს და ამ სამკაციან ბირთვს შეუერთდა, როგორც მეორე პლანის კლავიშისტი. საჭირო იყო სხვა ინსტრუმენტები, გახმოვანების სისტემა, სარეგისტრაციო ბაზა, სარეპეტიციო ფართი და ბას-გიტარისტი.
thumb|right|გურამ ქობულაძე
გურამ ქობულაძემ შეძლო ქედის რაიონული კულტურის სახლის მაშინდელი ადმინისტრაციის დარწმუნება როკ–ჯგუფის მის ბაზაზე დაარსებაში. კულტურის სახლის იმდროინდელმა დირექტორმა, ბორის ღოღობერიძემ შეძლო ადგილობრივი კომუნისტური მმართველობის აპარატის – ქედის რაიკომის მესამე მდივნის, იდეოლოგიური დარგის კურატორის, დარიკო თურმანიძის დათანხმება, რამაც გზა გაუხსნა ჯგუფის 1987 წლის ოქტომბერში საბოლოო დაარსებას.
ადრე შეძენილი ზოგიერთი ინსტრუმენტებისა გარდა, საჭირო, მინიმალური გახმოვანის აპარატურის შესაძენად ადგილობრივმა მთავრობამ ჯგუფს გამოუყო გარკვეული თანხა, ნაწილით კი ბეგლარ მიქელაძის ოჯახი დაეხმარათ. ბას გიტარა ჯუმბერ ბოლქვაძემ დედისგან მიიღო საჩუქრად. აპარატურის შოვნაში ჯგუფს დაეხმარა "ქართული როკის მამად" აღიარებული, ვეტერან როკ–ჯგუფ „ბერმუხას“ ერთპიროვნული ლიდერი ბაჩი ქიტიაშვილი. ეს აპარატურა მხოლოდ მინიმალურ მოთხოვნებს აკმაყოფილებდა, რადგან ე.წ. „სამოპალის“, (რუს.Самопал) ანუ თვითნაკეთი აპარატურის კატეგორიას მიეკუთვნებოდა, თუმცა, სარეპეტიციოდ, დასაწყისისათვის, ენთუზიაზმითა და საკუთარი მუსიკის დაკვრის უდიდესი სურვილით გაჯერებული დამწყებ როკ-ჯგუფს მეტი გზა არც ჰქონდა.
საწყის ეტაპზე ჯგუფს არ გააჩნდა რაიმე განსაზღვრული, მყარი მუსიკალური კონცეფცია: ყველაფერი შემოიფარგლებოდა მხოლოდ მძიმე როკის სტილში, საკუთარი მუსიკის დაკვრის აბსტრაქტული იდეით და კომპოზიციების მცირეოდენი მონახაზებით. ამ ეტაპზე ჯგუფის შემოქმედებით, მუსიკალური ევოლუციის, ასპექტში უდიდესი როლი ითამაშა ჯუმბერ ბოლქვაძის მსოფლემხედველობამ, ინფორმაციულმა მომზადებამ, იდეებმა და ჯგუფის სამომავლო ხედვამ. სტუდენტურ როკ-ჯგუფ „კარაველას“ დაშლის შემდეგ (1982 წ.) „ბეთლემში“ მისვლამდე მას უკვე ჩატარებული ჰქონდა დიდი თეორიული მომზადება: თითქმის 4 წლის განმავლობაში ეცნობოდა ახალ მუსიკალურ ინფორმაციებს პრესაში, ჯგუფების ალბომებს, რეცენზიებს, ინტერვიუებსა და ლირიკას. ამ დროისათვის იგი გატაცებული იყო პროგრესული როკით, ჯგუფების – King Crimson, Yes, Genesis, Pink Floyd, Jethro Tull, Soft Machine, Emerson, Lake & Palmer მუსიკით. მან ჯგუფს შესთავაზა იდეა – შეექმნათ ქართული ტიპის, ეროვნულ ფოლკლორულ მუსიკაზე დაფუძნებული, კონცეპტუალური ელემენტების შემცველი „ქართული მუხტის პროგ–როკი“. ეს იდეა ჯგუფმა აიტაცა უმალვე, მით უფრო, რომ ჯგუფის მთავარი კლავიშის, მალხაზ დუმბაძის მუსიკალური გემოვნება ახლოს იდგა ამ იდეასთან.
thumb|right|ბეთლემის პირველი შემადგენლობა ახალმა შემოქმედებითმა ხედვამ, საკუთარი ძალების რწმენამ და პოპულარულობის ამბიციებმა ჯგუფის წევრების წინაშე დააყენა ახალი, გარდაუვალი ამოცანა: შესაბამისი ჟღერადობა. ამ კუთხით, უეჭველი გახდა პროფესიონალური, პოლიფონიური კლავიშებიანი ინსტრუმენტის შოვნა და შეძენა. მალხაზ დუმბაძე ვა–ბანკზე წავიდა, საკმაოდ დიდი თანხა ისესხა მის ოჯახთან დაახლოებული ერთი ქალბატონისაგან და გურამ ქობულაძე ამ ფულით მოსკოვში გაემგზვრა სინთეზატორის საშოვნელად და შესაძენად. მან მიაკვლია ცნობილ რუს კომპოზიტორ ქალ, ალექსანდრა პახმუტოვას, ანსამბლის ერთ-ერთ წევრს და მასგან შეისყიდა იმ დროისათვის საკმაოდ პროგრესული და დღემდე მრავალი პროფესიონალი მუსიკოსისათვის საინტერესო პოლიფონიური სინთეზატორი – „Roland JX 8P“. ამ ინსტრუმენტის პოლიფონიურმა, სპეციფიკური ხასიათის, დინამიურმა და იმავდროულად „თბილმა“ ჟღერადობამ არა მარტო ფსიქოლოგიური სტიმული მისცა ჯგუფის წევრებს, არამედ გახდა შემოქმედებითი პროცესის, ჯგუფის არაერთი როკ კომპოზიციის – საწყისი იდეის შესაბამისი მუსიკის – შთაგონების წყარო. ამ პერიოდის შემოქმედებით პროცესში უაღრესად დიდი როლი ითამაშა მალხაზ დუმბაძის მუსიკალურმა ტალანტმა, თვითნაბდმა კომპოზიტორულმა ნიჭმა, რომელმაც შექმნა არაერთი კომპოზიციის მონახაზი, რამაც შემდგომში განვითარება ჰპოვა საერთო მუშაობით მიღებული საბოლოო ვერსიის კომპოზიციების სახით.
ყოველდღიურ რეპეტიციებზე ნელ–ნელა იკვეთებოდნენ მომავალი – საკუთარი მუსიკის, კომპოზიციების სილუეტები. ნებისმიერი ახალი კომპოზიციის მელოდიური თარგი, სტრუქტურა და განვითარება საერთო ბჭობის და გადაწყვეტილების საგანი იყო, ამნაირად იბადებოდა საერთო იდეით, ენერგიით და აურით გაჯერებული ყოველი ახალი კომპოზიცია. უკვე შექმნილ კომპოზიციის მუსიკალურ სტრუქტურას ჯუმბერ ბოლქვაძე ასრულებდა შესაბამისი თემატიკის საკუთარი ლირიკით, რომელსაც ქმნიდა მუსიკის შექმნის პარალელურად. მან აღმოაჩინა და დანერგა უკვე შექმნილ მუსიკაზე ტექსტის დადების უნიკალური, საკუთარი მეთოდი, რამაც გადაწყვიტა ქართულ ენის როკ–მუსიკაში გამღერების საკმაოდ რთულ პრობლემა მისი მრავალთანხმოვნიანობის გამო.
აქტიური შემოქმედება
სულ მალე, ახლადშექმნილ და ახლადნათლულ ჯგუფს მეორე, სასცენო ნათლობა ხვდა წილად. ქედაში სტუმრად ჩამოვიდა ქართული თეატრალური ხელოვნების ელიტა – ლეგენდარული რუსთაველის თეატრის დასის მთელი შემადგენლობა. ადგილობრივი მთავრობის მაშინდელმა მესვეურობა, საპატიო სტუმრების მიღების კულტურულ პროგრამად მოისაზრეს როკ-ჯგუფ „ბეთლემის“ კონცერტის ჩვენება, რაც, ერთი მხრივ, საკმაოდ არაორდინარული გადაწყვეტილება იყო კომუნისტური იდეოლგიის მატარებელი პარტიული ფუნქციონერებისაგან, მაგრამ, ჯერ ერთი, უკვე სხვა, ზემოთხსენებული „პერესტროიკული“ მოთხოვნები და მენტალიტეტი მუშაობდა და მეორეც, ქედის კულტურის დარგში იმ დროს „ბეთლემზე“ უფრო ნოვატორული სხვა რამ არ არსებობდა, სუხიშვილების მსოფლიოში აღიარებულ ქორეოგრაფიულ ანსამბლის ხელოვნების მცოდნე რუსთაველელებს კი რომელიმე ფოლკლორული ანსამბლის ჩვენებით ვერავინ გააკვირვებდა. „ცდას“ შედეგმა მოლოდინს გადააჭარბა.
რუსთაველის თეატრის დასით, ადგილობრივი მთავრობის მთელი შემადგენლობითა და ჯგუფის გულშემატკივარი ქედელებით გადაჭედილ, ნახევრად ჩაბნელებულ დარბაზში „ბეთლემი“ წარდგა თავისი კონცეპტუალური კომპოზიციების პროგრამით „ხავსმოდებული ზარების ექო“. პირველივე ბგერებიდან, სცენიდან მაყურებლისაკენ გადაედინა ქართული ისტორიის ჰიმნი, საუკუნეების სიმფონია – ომების, დამარცხებისა ტკივილისა და გამარჯვების სიხარულის, მებრძოლთა როკვის, კაცობრიობის სატკივარის, პროტესტის სულისკვეთება. დაახლოებით ნახევარსაათიანი უპაოზო მუსიკის შემდეგ, ბოლო აკორდი უპირობა სიგნალად იქცა აქამდე მოჯადოებულ, აღტაცებით სუნთქვაშეკრულ მაყურებელში აპლოდიმენტებით აფეთქებისა. მთელი რუსთაველის დასი სცენაზე ავიდა და თითოუელმა პერსონალურად გადაეხვია „ბეთლემის“ ყველა წევრს. ეს იყო უეჭველი გამარჯვების, სიხარულის, აღტაცებისა და სიამაყის ერთიანი ტრიუმფი – ახალი, დიდი გზის დასაწყისი.
thumb|left|ნუგზარ გუჩმანიძე
პირველი წარმატებული დებიუტის შემდეგ, ხმები „ბეთლემის“ არაორდინარულობის, საკუთარი ხელწერის მქონე მაღალი კლასის ხელოვნების შესახებ სწრაფად გასცდა პატარა ქედის რაიონის ფარგლებს. პირველი წარმატებით სტიმულირებული „ბეთლემი“ უფრო მაღალი მწვერვალების დასაპყრობად ემზადებოდა. პირველმა გასვლითმა კონცერტებმა კიდევ ერთხელ დაამტკიცა არჩეული გზის სისწორე. კონცერტები სრული ანშლაგებით მიდიოდა.
მალე ჯგუფმა გადაწყვიტა კიდევ უფრო გაეძლირებინა ჯგუფის მუსიკალური მხარე: მთავარი ვოკალი. საკონცერტო გამოცდილებებიდან გამომდინარე, აშკარა იყო, რომ თემურ დიასამიძე ვერ აკმაყოფილებდა ჯგუფის ფრონტმენის მოთხოვნებს. სულ მალე, ჯგუფის დიდ გულშემატკივარ, ირინა დევაძის დახმარებით, გამოიძებნა შესაბამისი კანდიდატურა – ნუგზარ გუჩმანიძე, რომელიც ბათუმის მაშინდელი მუსიკალური სასწავლებლის სტუდენტი (კონტრაბასის სპეციალობით) და როკ – მუსიკის უდიდესი ფანი იყო, შესანიშნავად ფლობდა რამდენიმე ინსტრუმენტს, მღეროდა უცხოელ როკ ვარსკვლავთა რეპერტუარს, მისი ხმა კი განსაკუთრებით დევიდ კოვერდეილის (ჯგუფ უაიტსნეიკიდან) ხმის ტემბრს და სიმღერის სტილს ერგებოდა.
„ბეთლემის“ ერთ-ერთი კონცერტის შემდეგ, წინასწარ გასასინჯად მოწვეულმა ამ პირველივე კანდიდატმა იმდენად წარმატებით ჩაატარა თავისი ყოველმხრივი (ვოკალური და ინსტრუმენტული) შესაძლებლობების „შოუ“, რომ „ბეთლემის“ ყველა წევრმა ერთსულოვნად აღიარა იგი და ჯგუფის მთავარი ვოკალისტობა და ფრონტმენობა მიულოცა.
thumb|left|ბეგლარ მიქელაძე
ჯგუფში ახალი ფრონტმენის, მთავარი ვოკალის, ნუგზარ გუჩმანიძის მოსვლის შემდეგ დაიწყო ახალი ერა მთელი რიგი მოვლენებისა. უპირველეს ყოვლისა, ნუგზარის ხმის ტემბრის ფართო ვოკალურმა დიაპაზონმა ახალ, უფრო დინამიურ რანგში აიყვანა ჯგუფის კომპოზიციები. დამკვიდრდა პოლიფონიური, ქართული სასიმღერო, ტრადიციული სკოლის ხაზი ბეკ-ვოკალის – თემურ დიასამიძის, ჯუმბერ ბოლქვაძისა და ბეგლარ მიქელაძის მონაწილეობით. სტრუქურულად უფრო დაიხვეწა კომპოზიციების წყობა, გამდიდრდა ჰარმონიები, ლირიკის თემატიკა, გიტარის სოლო პარტიები. უფრო სინქრონული გახდა რიტმული სექცია.
1989 წელს ქ. ბათუმში გაიმართა რეპსულიკური კონკურსის „ჩვენ ვეძებთ ტალანტებს“ დასავლეთ საქართველოს ტური. „ბეთლემი“ ჟიურის გადაწყვეტილებით პირველ ადგილზე გავიდა და საუკეთესო ჯგუფად აღიარდა. ერთი წლის შემდეგ, 1990 წელს, დამოუკიდებელმა ტელეკომპანია „ლიბერამ“ ჩაატარა რესპუბლკური ფესტივალი საუკეთესო ქართული როკ–ჯგუფების მონაწილეობით. ჯგუფმა „ბეთლემმა“ ისევ გაიმეორა თავისი ტრიუმფი და მოიპოვა თურქეთში გასტროლებით გამგზავრების უფლება, მაგრამ, საბოლოო ჯამში, ფესტივალის ორგანიზატორების გამოუცდელობის გამო ეს აღარ მოხერხდა.
ამ დროისათვის ჯგუფი უკვე უდიდესი პოპულარობით სარგებლობდა აჭარაში. ძირითადი გულშემატკივრების გარდა, მას ჰყავდა ფანების ერთი ჯგუფი, რომელიც ყოველ კონცერტზე დაქირავებული ავტობუსით თან დაჰყვებოდა ჯგუფს.
ჯგუფმა ისევ გააგრძელა საგატროლო მოღვაწეობა, ამჟამად, აჭარის „დაპყრობის“ შემდეგ, საქართველოს ზოგიერთ სხვა რეგიონებში გადანაცვლების გეგმებით, ეს კი შეუძლებელი შეიქმნა დიდი დარბაზების გასახმოვანებლი აპარატურისა და რეკლამის უქონლობის გამო: ქართულ ტელევიზიას ჯერ კიდევ არ შეეძლო როკის პროპაგანდა. მალე რუსულმა გაზეთმა “Аргументы и факты” გამოაცხადა როკ-აქცია. ათეულში მოხვედრილ ჯგუფებს აშშ–ის პროდიუსერები უნდა დახმარებოდნენ უცხოეთში გასვლით. მიუხედავად იმისა, რომ „ბეთლემი“ ამ ათეულში მოხვდა, საქმე მაინც არ წავიდა წინ: შოუ – ბიზნესი პირველ ნაბიჯებს დგამდა, იყო ათასგვარი შეცდომების, უპირობის, გამოუცდელობის პერიოდი. ლოგიკურია, ძნელადმოსახერხებელი უნდა ყოფილიყო დიდი, შორსმიმავალი გეგმების იმედად ყოფნა, განსაკუთრებით კი პატარა პროვინციული ქალაქების შემოქმედთათვის.
მინი|right|200px|ხავსმოდებული ზარების ექო
1992 წელს ჯგუფმა საჭიროდ მიიჩნია თავისი პირველი ალბომის – „ხავსმოდებული ზარების ექოს“ ჩაწერა რომელიმე პროფესიონალურ სტუდიაში. თბილისის „მელოდიაში“ უშედეგო პირველი მცდელობის შემდეგ, არჩევანი რუსეთზე, კერძოდ, მოსკოვზე გაკეთდა, სადაც უკვე არსებობდნენ ახალი ტექნოლოგიებით აღჭურვილი ხმის ჩამწერი სტუდიები. ჯგუფის დაფინანსება იკისრა ქედის რძის გადამამუშავებელი ქარხნის მაშინდელმა დირექტორმა, კუთხის დიდმა პატრიოტმა ალექსი დიასამიძემ.
ამ დროს მოსკოვში გაჩნდა მუსიკალური ინსტრუმენტებისა და აპარატურის ერთ-ერთი პირველი სავაჭრო ცენტრი – „Petro Shop“, რომლის ბაზაზე შეიქმნა პროფესიონალური ხმის ჩამწერი სტუდია „Petrostudio Vintage Records“-ი. ეს სტუდია, რომელიც საიანსკაიას ქუჩაზე მდებარეობს, საკმაო მაღალი რანგის სტუდიად მიიჩნევა დღესაც. არგუმენტად კმარა ის ფაქტიც, რომ ამ სტუდიაში ნამუშევარი აქვთ როკ მუსიკის ისეთ დიდ ვარსკლავებს, როგორიცაა „Queen“ (ახლანდელი შემადგენლობა), კენ ჰენსლი, „სუპერმაქსი“ და მუდმივი სტუმარი – „Машина времени“.