cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იბნ რუსთა
ავტორია „ძვირფასი ყელსაბამების წიგნისა“, რომლის მხოლოდ მე-7 ტომმა მოაღწია ჩვენამდე. მასში დაცულია საყურადღებო ცნობები შუა საუკუნეების ახლო და შუა აღმოსავლეთის, აღმოსავლეთ ევროპის, ამიერკავკასიისა და, კერძოდ, საქართველოს შესახებ.
ლიტერატურა
კატეგორია:სპარსელები კატეგორია:სპარსელი გეოგრაფები
SN 1604
thumb|ზეახალი ვარსკვლავის ნარჩენი, როგორც ის ამჟამად გამოიყურება (ფერები პირობითია). SN 1604 ან კეპლერის ზეახალი — ზეახალი ვარსკვლავი ჩვენს გალაქტიკაში, რომელიც გველისმჭერის თანავარსკვლავედში აღმოცენდა 1604 წელს, მზის სისტემიდან დაახლოებით 6000 პარსეკში. მისმა მაქსიმალურმა ხილვადმა ვარსკვლავურმა სიდიდემ 2,5-ს მიაღწია.
პირველად ამ ზეახალ ვარსკლავზე დაკვირვება 1604 წლის 9 ოქტომბერს მოახდინეს. კეპლერის ზეახალი მას დაარქვეს, ვინაიდან 17 ოქტომბრიდან მასზე დაკვირვებებს ახდენდა გერმანელი ასტრონომი იოჰანეს კეპლერი, რომელმაც შემდგომში იგი დაწვრილებით აღწერა.
ტყლაპივაკე
ტყლაპივაკე — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში (ქვედა საზანოს თემი). მდებარეობს მდინარე ბუჯას (ყვირილის აუზი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 180 მეტრი, ზესტაფონიდან 12 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1080 ადამიანი.
ისტორია
სოფლის ტერიტორია ნაწილი იყო ჭალატყის ნაქალაქარისა, რომელშიც შედიოდნენ სოფლები ჭალატყე, ზოვრეთი, ქვედა საზანო, შიმშილაქედი და ამჟამინდელი თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები: ზედა საზანო და შიმშილაქედი. ლეგენდებში ნაქალაქარი "ბალიასტომად" მოიხსენიება.
კავკასიური პანტა
კავკასიური პანტა (Pyrus caucasica) — მცენარე ვარდისებრთა ოჯახისა. იზრდება ზღვის დონიდან 1600 მ სიმაღლემდე. კავკასიის ფლორის ენდემია, მაგრამ საქართველოში ფართოდ არის გავრცელებული. სწრაფმზარდი ეკლიანი ხეა, მრგვალი ან შებრტყელებულსფეროსებრი ნაყოფი აქვს; იჭმება, ხდიან არაყს, ამზადებენ ძმარს. მერქანი მაღალი ღირსებისაა, იყენებენ მსხლის კულტურის ჯიშების საძირედ. ზემორაჭულად ეწოდება პანტა-მსხალი.
სქოლიო
კატეგორია:ვარდისებრნი
ბაღდადი (თავსაბურავი)
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსაბურავები კატეგორია:ქართული ტანსაცმელი
ჯოელ მაკივერი
ჯოელ მაკივერი (Joel McIver; დ. 1971) — ბრიტანელი ავტორი და ჟურნალისტი. ცნობილია თხუტმეტი საკუთარი ინგლისურენოვანი წიგნით მუსიკოსებზე და მუსიკალურ ჯგუფებზე. მისი ბესტ-სელერი „სამართლიანობა ყველასათვის: სიმართლე მეტალიკის შესახებ“, რომელიც პირველად 2004 წელს დაიბეჭდა, გაიყიდა დაახლოებით 50 000 ეგზემპლარი და ითარგმნა ცხრა ენაზე. მაკივერის დანარჩენი ნაშრომები მოიცავს სლეიერის, Black Sabbath-ის, Slipknot-ის, Ice Cube-ის, Red Hot Chili Peppers-ის, Queens Of The Stone Age-ისა და სექს პისტოლზის ბიოგრაფიებს. მისი ნაშრომები იყიდება მრავალ მუსიკალურ მაღაზიაში, მათ შორისაა Metal Hammer, Classic Rock, Rolling Stone, Rhythm და Record Collector.
ნილ დენიელზის 2009 წლის წიგნის „ყველა კალამი იწვის: მძიმე მეტალის აღმწერლის სახელმძღვანელო“ შესავალში ვეტერანი მწერალი მარტინ პუპოფი ახასიათებს მაკივერს, როგორც „ჩვენი დროის, ალბათ, საუკეთესო [მუსიკალურ] მწერალს“.
2007 წლის მაისში Blabbermouth.com-ის საშუალებით ჯოელ მაკივერმა გამოაცხადა, რომ წერდა სლეიერის პირველ ბიოგრაფიას, რომელიც გამოქვეყნდებოდა Omnibus Press-ის მხარდაჭერით. ნაწყვეტი ამ წიგნიდან, „სლეიერის სისხლიანი მეფობა“, გამოჩნდა მაკივერის საიტზე 2008 წლის აპრილში. მესამე საბოლოო ნაწილი გამოჩნდა ივნისში. იმავე თვეში წიგნიც გამოჩნდა და დადებითი შეფასებები მიიღო ისეთი გამოცემებისგან, როგორებიცაა Kerrang!, Metal Hammer, Classic Rock, Rock Sound და მრავალი სხვა.
2008 წლის ივლისში მომღერალმა გლენ ჰიუზმა, Deep Purple-ისა და Black Sabbath-ის ყოფილმა წევრმა, გამოაცხადა, რომ ის მაკივერთან ერთად წერდა ავტობიოგრაფიას. 15 აგვისტოს მაკივერი განსაკუთრებული სტუმრის სტატუსით იყო მიწვეული აირონ მეიდენის ვოკალისტის ბრიუს დიკინსონის ბი ბი სი 6 მუსიკალურ რადიო პროგრამაში, პარასკევის როკ შოუ, სადაც სხვა პროექტებთან ერთად განიხილეს გლენ ჰიუზის მომავალი ავტობიოგრაფიაც.
მაკივერის შემდეგი წიგნი იყო „ასი უდიდესი მეტალ გიტარისტი“, რომელიც გამოიცა 2009 წლის იანვარში Jawbone Press-ის მიერ. მაკივერმა Blabbermouth-თან ინტერვიუში განაცხადა:
წიგნში პირველ ადგილზე დეივ მასტეინია დასახელებული ჯგუფიდან Megadeth. მან ამ წიგნის შესახებ ჟურნალ Classic Rock-თან 2009 წლის სექტემბრის ინტერვიუში აღნიშნა:
2009 წლის თებერვალში მაკივერმა გამოაცხადა, რომ მუშაობდა კიდევ ორ წიგნზე: ერთი იყო ჯგუფ ტულის ბიოგრაფია, ხოლო მეორე მეტალიკის გადაცვლილი ბასისტის, კლიფ ბარტონის, პირველი ბიოგრაფია, რომელსაც შესავალი კირკ ჰემეტმა დაურთო. წიგნები დაიბეჭდა აპრილსა და ივნისსში, შესაბამისად, წერილთან ერთად, რომელიც ხელმისაწვდომია მეტალიკის საიტზედაც. კლიფ ბარტონის ბიოგრაფიამ „იცხოვრო, ნიშნავს, მოკვდე. მეტალიკის კლიფ ბარტონის ცხოვრება და სიკვდილი“ დიდ საერთაშორისო აღიარებას მიაღწია. იტალიურ პრეზენტაციაზე მაკივერმა წაიკითხა რამდენიმე აბზაცი წიგნიდან და დაუკრა ბას გიტარაზე სიმღერა No Remorse მეტალიკისადმი მიძღვნილ ჯგუფთან ერთად. ამ შესრულების ხილვა შესაძლებელია საიტზე Youtube.
2010 წლის ოქტომბერში მაკივერმა მომავალში კიდევ ორი წიგნის დაბეჭვდა გამოაცხადა: გიტარისტ რენდი როუდსისა და Motörhead-ის ბიოგრაფიები, ორივეს გამოჩენა მოსალოდნელია 2011 წლის გაზაფხულზე. წიგნებს წინასიტყვაობას დაურთავენ ზაკ ვაილდი და გლენ ჰიუზი, შესაბამისად.
2011 წლის მაისში გამოიცა გლენ ჰიუზის დაპირებული ავტობიოგრაფია სახელწოდებით „Deep Purple და მის მიღმა: მომენტები როკ-ვარსკვლავის ცხოვრებიდან“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:მუსიკალური ჟურნალისტები
ბერიოზოვკა (აურგაზის რაიონი)
ბერიოზოვკა (Берёзовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 7 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ტერლიტამაკი, რომელიც დაშორებულია 41 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (85 %).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ნაცული
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 61 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტიუანაკოს მუნიციპალიტეტი
ტიუანაკოს მუნიციპალიტეტი (Tiwanaku) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ინგავის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 14 351 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 472 კმ²-ია. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ტიუანაკო, რომელიც იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაშია შესული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
მთავარი სახალხო სასწავლებლები
მთავარი სახალხო სასწავლებლები (Главные народные училища) — მაღალი ტიპის დაწყებითი სკოლები რუსეთის იმპერიაში მოსახლეობის ყველა თავისუფალი წოდებისათვის. 1786 წლის წესდების საფუძველზე შეიქმნა 25 საგუბერნიო ქალაქში. ინახავდნენ საზოგადო მზრუნველობის უწყების სახსრებით. სწავლება უფასო იყო. მასწავლებლები მომზადებული იყვნენ სანქტ-პეტერბურგის მთავარ სახალხო სასწავლებელში (შეიქმნა 1783 წელს; დირექტორი — თედორე იანკოვიჩ დე მირიევო). არსებობდა 4 კლასი სწავლების 5-წლიანი კურსით. I საფეხური (I–II კლასები) შეესაბამებოდა მცირე სახალხო სასწავლებლის კურსს, II საფეხურზე (III–IV კლასები) მიმდინარეობდა მასწავლებელთა მომზადება; ასწავლიდნენ ისტორიას, გეოგრაფიას, მათემატიკას, მექანიკას, ფიზიკას, ბუნების ისტორიას, სამოქალაქო არქიტექტურას, რუსულ და უცხოურ ენებს, „სწავლების ხერხებს“ (სწავლების მეთოდიკა), გიმნაზიაში სწავლის გაგრძელების მსურველთათვის — ლათინურ ენას. 1804 წლის წესდების საფუძველზე გადაკეთდნენ გიმნაზიებად.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის იმპერიის სასწავლებლები
ზედა ღელე
ზედა ღელე — დასახლება ქალაქ ბათუმში, კახაბრის უბანში. 2011 წლამდე წარმოადგენდა სოფელს და შედიოდა ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში.
მდებარეობს კახაბრის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 80 მ სიმაღლეზე.
ოქროს წვიმა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ოქროს წვიმა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კენძი მიძოგუტი
thumb|მიძოგუტი კენძი
კენძი მიძოგუტი (溝口 健二) — იაპონელი კინორეჟისორი. დაამთავრა ტოკიოს სამხატვრო სასწავლებელი. მიძოგუტის სადებიუტო ფილმი იყო „დღე, როდესაც სიყვერული ბრუნდება“ (1922). ომამდელ იაპონურ ფილმებში რეალიზმის მწვერვალად ითვლება ფილმები: „ნანივას ელეგია“ და „გიონელი დები“ (ორივე 1936).
რეჟისორს საერთაშორისო აღიარება მოუტანა 1953 წლის ფილმმა „ნისლიანი მთვარე წვიმის შემდეგ“. მისი სხვა ფართოდ გახმაურებული ნამუშევრებია „უკანასკნელი ქრიზანთემების ამბავი“ (1939), „ოჰარუს ცხოვრება“ (1952), „სანსოს მმართველი“ (1954) და „ჯვარცმული საყვარლები“ (1954). დღესდღეობით, მიძოგუტი კინოს ისტორიაში ერთ-ერთ ყველაზე აღიარებულ რეჟისორად მიიჩნევა.
ადრეული წლები
მიძოგუტი ტოკიოში, მოკრძალებულ საშუალო ფენის ოჯახში დაიბადა. მისი მამა დურგალი იყო. რუსეთ-იაპონიის ომის პერიოდში იგი ფულის შოვნას შოვნას ჯარისკაცებისთან ლაბადებით ვაჭრობით ცდილობდა, თუმცა ოჯახის ინვესტიცია წარუმატებელი გამოდგა, რადგან ომი მალევე დამთავრდა. გაღარიბებული მიძოგუტები იძულებულნი გახდნენ კენძის უფროსი და გაეშვილებინათ და საცხოვრებლად დედაქალაქის სხვა რაიონში გადასულიყვნენ.
მთელი ცხოვრების მანძილზე მიძოგუტი დედისა და დის მიმართ სასტიკი მოპყრობის გამო მტკიცე წინააღმდეგობას უწევდა მამამისს. მისი და, სუზუკო გეიშების სახლს მიყიდეს, რამაც მომავალი რეჟისორის მსოფლმხედველობის ჩამოყალიბებაზე დიდი გავლენა იქონია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 1956
სესილია ნორმანდიელი
სესილია ნორმანდიელი (Cecilia of Normandy; დაახლოებით 1054, ნორმანდია - 30 ივლისი, 1126, კანი) — ინგლისელი პრინცესა ნორმანთა დინასტიიდან, უილიამ დამპყრობლისა და მატილდა ფლანდრიელის ასული, მეფეების უილიამ II და ჰენრი I და. 1112 წლიდან კანის წმინდა სამების მონასტრის წინამძღვარი.
ბიოგრაფია
პრინცესას ძმებს შორის იყვნენ ინგლისის მომავალი მეფეები უილიამ II და ჰენრი I, მაგრამ მთელი თავისი ცხოვრების განმავლობაში სესილია აშკარად ყველაზე ახლოს იყო ძმასთან რობერტთან, რომელიც მუდმივად სტუმრობდა თავის დას სააბატოში და ასევე მდიდრული ძღვენი გადასცა მის მონასტერს.
ადრეულ ბავშვობაში სესილია გადაეცა კანში მდებარე ყოვლადწმიდა სამების მონასტერს, რომელიც დააარსეს 1066 წელს გოგონას მშობლებმა. სესილიამ მიიღო კარგი განათლება: მან შეისწავლა ლათინური გრამატიკა, რიტორიკა და ლოგიკა - ფლემინგ არნულფ შოკის ხელმძღვანელობით, რომელიც მსახურობდა წმინდა სამების მონასტერში, როგორც მოძღვარი. მოგვიანებით გახდა სესილიას ძმის რობერტის კანცლერი. 1075 წელს პრინცესა აკურთხეს მონაზვნად და შემდგომში 1112 წლიდან ამ მონასტრის წინამძღვრად დანიშნეს. იმდროინდელი გვაროვანი ქალისთვის ასეთი პოზიცია იშვიათი არ იყო. გარდა ამისა, სამეფო წყვილს იმდენი შვილი ჰყავდა, რომ ერთ-ერთი ქალიშვილი გათავისუფლდა საქორწინო გეგმებისაგან და თავად დედოფალმა მატილდამ მოისურვა, რომ მის მიერ დაარსებულ მონასტერში ყოფილიყო მისი ერთგული ადამიანი. ორდერიკ ვიტალიუსი წერს, რომ სესილიამ შეცვალა თავისი და მატილდა, რომელიც გარდაიცვალა 1113 წლის 6 ივლისს.
სესილია ნორმანდიელი გარდაიცვალა 1126 წლის 30 ივლისს. ის კანის სამების მონასტერში დაკრძალეს.
სქოლიო
კატეგორია:ნორმანდების დინასტია კატეგორია:გარდაცვლილი 30 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1126
იბნ შადადი
იბნ შადადი ბაჰა ალ-დინ აბუ ლ-მაჰასინ იუსუფ (დ. 5 მარტი,1145, მოსული — გ. 8 ნოემბერი, 1234, ჰალაბი) — არაბი ისტორიკოსი და მწერალი.
ავტორია რამდენიმე შრომისა, რომელთაგან მნიშვნელოვანი „სალაჰ ალ-დინის ბიოგრაფია“. ნაშრომში ვრცელდება წარმოდგენილი ეგვიპტის ურთიერთობა სხვა ქვეყნებთან პირველი აიუბიდი სულთნის დროა; მოთხრობილია 1192/1193 სალაჰ ალ-დინის კარზე საქართველოს მეფის ელჩების გამოცხადების, მისთვის თამარის წერილის მირთმევისა და მუსლიმთა მიერ 1187 წელს მიტაცებული ჯვრის მონასტრის გამოსახსნელად 200 ათასი დინარის გადაცემის ამბავი.
გიული სამხარაძე
გიული სამხარაძე (დ. 9 ნოემბერი, 1948, გორი) — ქართველი ეკონომისტი, თანამდებობის პირი.
1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 9 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
ბარბარა ბუში
ბარბარა პირს ბუში (Barbara Bush; დ. 8 ივნისი, 1925 — გ. 17 აპრილი, 2018) —  აშშ-ის ორმოცდამეერთე პრეზიდენტის, ჯორჯ ჰერბერტ უოლკერ ბუშის მეუღლე, აშშ-ის ორმოცდამესამე პრეზიდენტის, ჯორჯ უოლკერ ბუშის დედა და აშშ-ის პირველი ლედი 1989 წლიდან 1993 წლამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:აშშ-ის პირველი ქალბატონები
Scion
სქაიონი (Scion) არის საავტომობილო მარკა Toyota Motor Corporation-ის მიერ წარმოებული, მარკა დაარსდა 2002 წელს. სქაიონის გრძელვადიანი მიზანი არის ახალგაზრდა თაობის მიზიდვა. სქაიონი წარმოიქმნა Toyota Project Genesis-ისგან, რომელიც იყო წარუმატებელი მცდელობა ტოიოტასთვის, მიეზიდათ ახალგაზრდა კლიენტები ამერიკაში.
კატეგორია:ავტომობილები
გვატემალის დეპარტამენტი
გვატემალა — ერთ-ერთი დეპარტამენტი გვატემალაში. დედაქალაქია გვატემალა, რომელიც ამავე დროს ქვეყნის დედაქალაქიცაა.
დეპარტამენტის ფართობი 2 126 კმ²-ია, მოსახლეობა კი 2 541 581 ადამიანი (2002).
დეპარტამენტს ტურიზმის დიდი პოტენციალი გააჩნია, აქ მდებარეობს ამატიტლანის ტბა.
მინი|250პქ|ქალაქი გვატემალა და ვულკანები — აგუა, ფუეგო და აკატენენგო
მუნიციპალიტეტები
გვატემალის დეპარტამენტი 17 მუნიციპალიტეტისგან შედგება:
სქოლიო
კატეგორია:გვატემალის დეპარტამენტები
ჯენსონ ბატონი
მინი|250px|ჯენსონ ბატონი [[2007 წელს]] ჯენსონ ბატონი (Jenson Alexander Lyons Button; დ. 19 იანვარი, 1980) — ბრიტანელი ფორმულა ერთის მრბოლი ინგლისიდან. ამჟამად McLaren-ის გუნდშია. იგი არის 2009 წლის ფორმულა ერთის მსოფლიო ჩემპიონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფორმულა 1-ის ინგლისელი მრბოლელები კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ფორმულა 1-ის მსოფლიო ჩემპიონები კატეგორია:ბენეტონის მრბოლელები (ფორმულა 1)‎ კატეგორია:უილიამსის მრბოლელები (ფორმულა 1)‎ კატეგორია:დაბადებული 19 იანვარი
ტიპუანის მუნიციპალიტეტი
ტიპუანის მუნიციპალიტეტი (Tipuani) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის ლარეკახის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 6 155 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 276 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
ანტვერპენი
ანტვერპენი (ნიდერლ. Antwerpen; Anvers) — ქალაქი ბელგიაში, ფლანდრიის რეგიონში. ქვეყანაში ბრიუსელის შემდეგ მეორე უდიდესი, ხოლო ფლანდრიაში ყველაზე დიდი ქალაქია. პროვინცია ანტვერპენის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქი მდინარე შელდის ორივე ნაპირზეა გაშენებული. საზღვაო პორტი მსოფლიოში ათ უდიდეს პორტს შორის იხსენიება.
ისტორია
სიმაგრე სტენის აგების ზუსტი თარიღი უცნობია, სავარაუდოდ, VII საუკუნეზე ნაადრევი არ უნდა იყოს. ჰერცოგმა ბრამანელმა ინგლისელ, ვენეციელ და გენუელ ვაჭრებს ანტვერპენში თავისუფალი ვაჭრობის ნება დართო, რამაც დადებითი გავლენა მოახდინა ადგილობრივ ბაზრობაზე. თავდაპირველად ანტვერპენი ახლომდებარე ჰორტჰენბოსსა და ბერგენს, შემდეგ კი ლევენსა და ბრიუსელს უწევდა მეტოქეობას. XII საუკუნეში ბრიუგეს დაცემის შემდეგ ოთხმოცწლიან ომამდე ანტვერპენი არა მხოლოდ ნიდერლანედის, არამედ, მთელი ჩრდილოეთი ევროპის უმდიდრესი სავაჭრო ქალაქი იყო. XV საუკუნეში, როდესაც ნიდერლანდს ბურგუნდიელთა გვარი მართავდა, ბრიუგედან თითქმის ყველა უცხოური ქარვასლა ანტვერპენში გადავიდა. ამერიკის აღმოჩენასთან და ბურგუნდიის სამკვიდროს ესპანელი ჰაბსბურგების ხელში გადასვლის შემდეგ ახალი სამყაროს ოქრომ ანტვერპენის ბანკებში მოიყარა თავი. 1531 წელს ქალაქში ბირჟა გაიხსნა, რამაც ბიძგი მისცა მსგავსი ხასიათის დაწესებულებების ლონდონსა და ამსტერდამში გახსნასაც. XVI საუკუნის შუა ხანებში ანტვერპენის მოსახლეობა 100 ათასს აჭარბებდა. ხსენებული დროის მკაფიო ძეგლია ანტვერპენის რენესანსული რატუშა (1561-1565).
როდესაც ნიდერლანდების რევოლუცია დაიწყო, ანტვერპენმა ამბოხებულთა მხარე დაიჭირა, რამეთუ ქალაქის სავაჭრო გილდიის უმეტესობა პროტესტანტები იყვნენ. 1585 წელს ქალაქს ალექსანდრე პარმელის ჯარი შემოეწყო და აიღო, მას მერე კი მეფის ერთგული ქალაქი გახდა. ამის პასუხად ჩრდილოეთის პროვინციებმა მდინარე შელდზე მიმოსვლა შეაფერხეს, რამაც ანტვერპენს ზღვაზე გასასვლელი მოუშალა. ამ მიზეზით, ეკონომიკურმა აქტივობამ მოკლე ვადებში ჩრდილოეთით გადაინაცვლა, მეტწილად კი ამსტერდამში. 1589 წელს ანტვერპენის მოსახლეობა 42 ათასამდე შემცირდა.
ეკონომიკური როლის დაქვეითების მიუხედავად, ანტვერპენი ესპანური ნიდერლანდების მსხვილი სამხატვრო და კულტურული ცენტრის ფუნქციებს ითავსებდა. ადგილობრივ ფერმწერთა - რუბენსისა და ვან დეიკის სახელები მთელს ევროპაში ჰქუხდა. XIX საუკუნის მიწურულიდან ეკონომიკური აღმავლობის ახალი ხანა დაიწყო, რაც პორტის გაფართოებასთან იყო დაკავშირებული. 1920 წელს ანტვერპენში საზაფხულო ოლიპიური თამაშები გაიმართა.
ტრანსპორტი
ჩქაროსნული ავტომაგისტრალები ანტვერპენს გენტთან, ბრიუსელთან, ჰესელტთან და ბრედასთან (ნიდერლანდები) აკავშირებენ. ბოლო ხანებში მიმდინარეობს სამუშაოები ანტვერპენის რკინიგზის უსწრაფეს სარკინიგზო ქსელში ჩართვისათვის. საქალაქო საზოგადოებრივი ტრანსპორტი წარმოდგენილია ავტობუსებითა და ჩვეულებრივი მიწისქვეშა ტრამვაის ხაზებით (რასაც ანტვერპენელები ხშირად მეტროს უწოდებენ). პერსპექტივაში ანტვერპენის მიწისქვეშა ტრამვაის სრულფასოვან მეტროპოლიტენად გადაკეთების შესაძლებლობაც არის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელგიის ქალაქები კატეგორია:ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მასპინძელი ქალაქები კატეგორია:ევროპის კულტურული დედაქალაქები
ტუალეტის ქაღალდის დამჭერი
ტუალეტის ქაღალდის დამჭერი — მოწყობილობა გამოიყენება ტუალეტის ქაღალდის გრაგნილის დასაჭერად. არსებობს ტუალეტის ქაღალდის დამჭერის როგორც მინიმუმ ხუთი ნაირსახეობა:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტუალეტები
არტეჩე
არტეჩე (ოფიციალურად არტეჩეს მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa Arteche; Bayan ng Arteche) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 16 360 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 20 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
მეორე ავენიუს მეტროს ხაზი
thumb|120px|მეორე ავენიუს ხაზის სქემა მეორე ავენიუს მეტროს ხაზი (ინგლ. The Second Avenue Subway; SAS) — ამჟამად მშენებარე სწრაფი ტრანზიტის მეტროს ხაზი მეორე ავენიუს ქვეშ, მანჰეტენზე, ნიუ-იორკი.
თითქმის 75 წლის განმავლობაში ოცნებად ქცეული მეტროს ხაზისთვის გვირაბის გაყვანის კონტრაქტი საქალაქო სატრანსპორტო სამმართველომ (Metropolitan Transportation Authority) 2007 წლის 20 მარტს კონსორციუმს Schiavone/Shea/Skanska-ს მიაკუთვნა. წინასწარ საინჟინრო გათვლებსა და საპროექტო სამუშაოებს ასრულებს ერთობლივი საწარმო DMJM Harris და Arup. ამ კონტრაქტს რამდენიმე თვეში მოჰყვა შეთანხმება დაფინანსებაზე ფედერალური სატრანზიტო ადმინისტრაციისგან პროექტის პირველი ფაზისთვის, რომელიც Q ხაზის (Broadway Express) გაგრძელებაა მეორე ავენიუზე 96-ე ქუჩამდე. სამშენებლო სამუშაოების გახსნის ოფიციალური ცერემონია 2007 წლის აპრილში ჩატარდა 96-ე ქუჩაზე მდებარე საწყის სამშენებლო ობიექტზე.
კატეგორია:ნიუ-იორკის მეტრო
ღვინიანთ საყდარი
ღვინიანთ საყდარი — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხიდისთავიდან აღმოსავლეთით სამი კილომეტრის დაშორებით, ღვინიანთეულებში. თარიღდება გვიანფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (10,8 X 7,7 მ.), ნაგებია რიყის ქვით და აგურით. ნახევრად დანგრეულია. ეკლესიას შესასვლელები სამხრეთით და დასავლეთით აქვს. თითო სარკმელი ოთხივე მხარეს. ნახევარწრიული აფსიდის სარკმლის ორივე მხარეს თითო მოზრდილი ნიშია. ეკლესია გადახურული იყო ცილინდრული კამარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნოვი-კალჩირი
ნოვი-კალჩირი  (Яңы Кәлсер) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 187 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 36 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენდნენ (58%).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ერქვანი
მინი|ფშაური გუთანი ერქვანი — ერთ-ერთი უძველესი სახვნელი იარაღი; იყენებდნენ ანეულის გადასახნავად. შედგება მხრის, ხელნის, კბილას, ხმალასა და სახნისაგან. გავრცელებული იყო უმთავრესად აღმოსავლეთ საქართველოში. ეთნიკურ ყოფაში შემოინახა ქვემო ქართლში, ჯავახეთსა და მესხეთში.
თუშეთში, იმერეთში, გურიაში გუთნის ხელნა-სახელური, რაზედაც ხვნის პროცესში გუთნისდედას ხელი ეკიდა და მართავდა გუთანს.
სულხან-საბა ორბელიანი განმარტავს შემდეგნაირად:
სქოლიო
კატეგორია:სასოფლო-სამეურნეო იარაღები
ფუთი (ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი)
ფუთი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში, (თემის ცენტრი). მდებარეობს მდინარე ძირულის ხეობაში. ზღვის დონიდან 320 მეტრი, ზესტაფონიდან 9 კილომეტრი.
სოფელში არის საჯარო სკოლა. სოფლის ტერიტორიაზე შემორჩენილია VIII საუკუნის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია და XII საუკუნის ციხე დარბაზი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1564 ადამიანი.
პიროვნებები
სოფელში დაიბადა ნიკოლოზ ჩხეიძე, ქართველი სახელმწიფო და პარტიული მოღვაწე, სოციალ-დემოკრატი, რუსეთის 1917 წლის თებერვალ-მარტის რევოლუციის ერთ-ერთი ლიდერი, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის (1918-1921 წ.) დამფუძნებელი კრების თავმჯდომარე.
ფუთშივე დაიბადა ასევე ცნობილი ქართველი მსახიობი უშანგი ჩხეიძე.
სქოლიო
კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნიკოლოზ გვარაძე
ნიკოლოზ გვარაძე (დ. 16 დეკემბერი, 1883, თბილისი — გ. 7 ივლისი, 1960) — ქართველი მსახიობი და რეჟისორი, საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტი (1950) ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1966), პროფესორი (1973).
ბიოგრაფია
1903 წლიდან სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო თბილისის ქართულ დრამატულ დასში; 1904–1906 წლებშიმოღვაწეობდა ქუთაისის ლადო მესხიშვილის სახელობის თეატრში; სხვადასხვა დროს მუშაობდა მსახიობად და რეჟისორად თბილისის, ფოთის, სოხუმის და ბაქოს ქართულ თეატრებში. რამდენიმე წელი გამოდიოდა თბილისის რუსთაველის სახელობის თეატრის სცენაზე. 1931–1948 წლებში მუშაობდა თბილისის მოზარდ მაყურებელთა თეატრში. 1916 წლიდან იღებდნენ კინოში.
იბრაჰიმ-ფაშა
იბრაჰიმი, იბრაჰიმ ჯაყელი, ახალციხის ფაშა 1759-1761 წლებში, იუსუფ III-ის ძე. მოითხოვდა ტყვეებით ვაჭრობის თავისუფლებას დასავლეთ საქართველოში. 1760 წლის შემოდგომაზე დიდი ლაშქრით იმერეთში შეიჭრა, მაგრამ დამარცხდა. ახალციხეში დაბრუნებულს ხალხი აუჯანყდა, ფაშობიდან გადააყენეს და ქალაქიდან გააძევეს. ოსმალთა სულთანმა მუსტაფა III-მ იგი ყარსის ფაშად გადაიყვანა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალციხის ფაშები კატეგორია:ჯაყელები კატეგორია:გარდაცვლილი 1780
ღვარების წმინდა გიორგის ეკლესია
300px|მინი|ღვარების წმინდა გიორგის ეკლესია ღვარების წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ღვარებში, მთის ფერდობზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (7,86 X 5 მ), ნაგებია ბაზალტის ქვებით. კედლების ზედა ნაწილში გამოყენებულია შირიმის მომცრო კვადრატებიც. ძლიერ დაზიანებულია: ჩანგრეულია კამარა, კონქის ნახევარი, ჩამოშლილია კედლების ზედა ნაწილები; შემორჩენილი კედლები გამოფიტული და დაბზარულია. შიგნით და გარეთ დაზიანებულია შელესილობა. შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა, არქიტრავიანი შესასვლელი სამხრეთის კედლის დასავლეთ ნაწილშია. ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, მაღლა, შიგნიდან თაღოვანი, გარედან სწორკუთხა სარკმელია, რომლის ორივე მხარე ბრტყელი ქვით გადახურული სწორკუთხა ნიშებია. აფსიდის წინ შემორჩენილია კანკელის ხის კოჭი. აფსიდის იატაკი წამოწეულია წინ და დარბაზის იატაკიდან ამაღლებულია ერთი დაბალი საფეხურით. ეკლესიას თითო სარკმელი დასავლეთ და სამხრეთ კედლებშიც აქვს. დასავლეთის სარკმელი სწორკუთხაა. სამხრეთისა შიგნიდან თაღოვანია, გარედან სწორკუთხა. აღმოსავლეთ ფასადის ზედა ნაწილში ორი ჯვარია გამოსახული: ერთი - ფასადის სამხრეთ ნაწილში, მეორე - ფრონტონის ძირში. ჩრდილოეთის ფასადზე შირიმის ლავგარდნის ფრაგმენტებია შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
მოლდოვის სამზარეულო
მინი|283x283პქ| სარმალეს - პოპულარული მოლდოვური კერძი (დაქუცმაცებული კომბოსტოს რულონები), რომელსაც თან ახლავს sauerkraut და მამალიგა მოლდოვური სამზარეულო - სამზარეულოს სტილი, რომელიც დაკავშირებულია მოლდოვის და მისი სეპარატისტული რეგიონის დნესტრისპირეთის მოსახლეობასთან. იგი ძირითადად შედგება ინგრედიენტებისგან, როგორიცაა საქონლის ხორცი, ღორის ხორცი, კარტოფილი, კომბოსტო და მრავალფეროვანი მარცვლეული. ადგილობრივი სამზარეულო ძალიან ჰგავს რუმინულს და ასევე შთაგონებას და ელემენტებს იღებს რეგიონის სხვა სამზარეულოებისგან, მათ შორის ბერძნული, პოლონური, უკრაინული და რუსული, დიდი გავლენა აქვს ოსმალეთის სამზარეულოს.
ფონი
მოლდოვას ნაყოფიერი ნიადაგზე ( ჩერნოზემი ) აწარმოებენ უხვად ყურძენს, ხილს, ბოსტნეულს, მარცვლეულს, ხორცსა და რძის პროდუქტებს, რომლებმიც გამოყენებას პოულობს ეროვნულ სამზარეულოში. ნაყოფიერი შავი ნიადაგი, ტრადიციული სოფლის მეურნეობის მეთოდების გამოყენებასთან ერთად, იძლევა მოლდოვაში საკვები პროდუქტების ფართო ასორტიმენტს.
კერძები
შესაძლოა, ყველაზე ცნობილი მოლდოვური კერძი არის კარგად ცნობილი რუმინული კერძი, მამალიგა ( სიმინდის ფქვილი ან ფაფა ). ეს არის პოლენტას მსგავსი საკვები მოლდოვური სუფრიდან, მიირთმევენ ხორცის კერძებთან, ხაჭოსთან, არაჟანთან, ან ღორის ხორცთან ერთად. რეგიონალურ კერძებში შედის brânză ( მარილიანი ყველი ) და ghiveci ( ცხვრის ან თხის ჩაშუშული). ადგილობრივი ღვინოები საჭმელების უმეტესობას თან ახლავს.
მოლდავური სამზარეულოსთვის ტრადიციულია კერძები, რომლებიც აერთიანებს მრავალფეროვან ბოსტნეულს, როგორიცაა პომიდორი, ბულგარული წიწაკა, ბადრიჯანი, კომბოსტო, ლობიო, ხახვი, ნიორი და პრასი. ბოსტნეულს იყენებენ სალათებსა და სოუსებში და აცხობენ ორთქლზე, ასხამენ მწნილს (ე.წ. მურტურს ), ამარილებენ ან ამარინადებენ.
სხვადასხვა სახის ბორი ( ciorbă ) შეიცავს სუპების ფართო სპექტრს დამახასიათებელი მჟავე გემოთი. ეს შეიძლება იყოს ხორცი და ბოსტნეულის სუპები ან თევზის წვნიანი ან ლიმონის წვენი. დიდი პოპულარობით სარგებლობს ქათმის სუპი ხორცით, რომელიც ცნობილია როგორც zeamă.
მუწდი
მუწდი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ლენტეხის მუნიციპალიტეტში (ჩოლურის თემი), სვანეთის ქედის სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1400 მეტრი, ლენტეხიდან 18 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 4 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლენტეხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მოლდოვის სამზარეულო
კერძები
ტრადიციული სადღესასწაულო კერძები მოიცავსკომბოსტოს რულონებს დანაყილი ხორცით (მოლდოვაში / რუმინეთში ცნობილია როგორც " სარმალე ", ხოლო თურქეთში " დოლმა "), პილაფი ( ბრინჯის კერძი), ღორის ჟელე, ლაფშუშები, ქათამი და ა.შ. სადღესასწაულო სუფრას ჩვეულებრივ ამშვენებს გამომცხვარი საგნები, როგორიცაა ნამცხვრები, რულონები და ფუნთუშები, მრავალფეროვანი შიგთავსით ( ყველი, ხილი, ბოსტნეული, კაკალი და ა.შ.), რომელსაც (ასევე რუმინეთში) უწოდებენ კოზონაკს, პასკას, brânzoaice ( Poale-n brâu ), sfințișori, papanași, colțunași და cornulețe.
გარკვეულ ადგილებში, სხვადასხვა ეთნიკური უმცირესობების სამზარეულო ჭარბობს. აღმოსავლეთის რაიონებში უკრაინელები ბორშს ჭამენ; სამხრეთში ბესარაბიელი ბულგარელები მიირთმევენ ტრადიციულ mangea-ს (ქათამი სოუსით), ხოლო გაგაუზები ამზადებენ shorpa-ს. რუსულ თემებში პოპულარულია პელმენი (ხორცით სავსე პელმენი). სხვადასხვა წლის საახალწლო სუფრაზე ძირითადად შედის რუსული გავლენის მქონე კერძები, როგორიცაა შუბა და Salată de boeuf.
სხვა ძალიან პოპულარულ კერძებია პიეროგის ვარიანტი, სახელწოდებით კოლტუნასი, სავსე ახალი თეთრი ყველით ( colțunași cu brînză ), ხორცით ( colțunași cu carne ) ან ალუბლით.
Სასმელი
ევროპული ყურძენი გამოიყენება ღვინის წარმოებაში. პოპულარული ყურძენია სოვინიონი, კაბერნე და მუსკატი. მოლდოვის მთავარ შიდა ჯიშებში შედის Fetească, Rara neagră და Busuioacă albă.
ცქრიალა ღვინოს განსაკუთრებული ადგილი უკავია მოლდოვურ სამზარეულოში. ქვეყანა აწარმოებს დიდი რაოდენობით კლასიკურ თეთრ და ვარდისფერ ცქრიალა ღვინოებს, ასევე წითელ ცქრიალა ღვინოებს, რომლებიც თავდაპირველად მოლდოვაში იქნა შემოღებული. ყველაზე ცნობილი ცქრიალა ღვინოებია Cricova- ს ღვინის ქარხანაში დამზადებული. მოლდოვის ცქრიალა ღვინოების ცნობილი ბრენდებია Negru de Purcari, Moldova, Chişinău, Cricova, Muscat spumant, National, Nisporeni და ა.შ. ისინი მზადდება ევროპული ყურძნის მრავალფეროვანი ჯიშისგან, მათ შორის შარდონე, Pinot blanc, Pinot gris, Pinot menie, Sauvignon, Aligote, Traminer pink, Muscat blanc, Cabernet Sauvignon და Pinot noir. ადგილობრივი ჯიში Feteasca Albă, რომელიც ასევე გამოიყენება ცქრიალა ღვინოებში, გაშენებულია მოლდოვაში ძველი დაკიის დროიდან.
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვური სამზარეულო
ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის დრამაში
ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის დრამაში — ოქროს გლობუსის დაჯილდოების ერთ-ერთი ნომინაცია. გაიცემა 1951 წლიდან. მანამდე გაიცემოდა ერთიანი ჯილდო კაცის როლის საუკეთესო შესრულებისთვის. ჯილდო ყველაზე მეტჯერ მიღებული აქვს ჯეკ ნიკოლსონს (1974, 1975 და 2002 წლებში) და ტომ ჰენქსს (1993, 1994 და 2000 წწ).
ოქროს წვიმა (მითოლოგია)
ოქროს წვიმა — უეცარი, მოულოდნელი ბედნიერება, რაც ბერძენთა წარმოდგენით ადამიანს ციდან მოევლინება. სიმბოლორად ასეთ სიკეთეს განასახიერებდა ზევსი, რომელიც ოქროს წვიმის სახით მოევლინა მიწისქვეშ ჩამწყვდეულ დანაეს, რის შემდეგაც იშვა ნახევრად ღმერთი პერსევსი.
ვაშინგტონ უიზარდსის სეზონები
ვაშინგტონ უიზარდსი (Washington Wizards), ყოფილი ვაშინგტონ ბულეტსი (Washington Bullets) — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი, რომელიც ვაშინგტონში მდებარეობს აშშ-ში. გუნდი ასპარეზობს ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში (NBA), ხოლო საშინაო მატჩებს მართავს Verizon Center-ში. უიზარდსი თამაშობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ დივიზიონში, რომელიც აღმოსავლეთ კონფერენციას ეკუთვნის.
სეზონის შედეგები
შენიშვნა: პლეი-ოფში ცარიელი გრაფა - გუნდი ვერ გავიდა პლეი-ოფში
ყველა დროის შედეგი
შენიშვნა: სტატისტიკის ბოლო შესწორების თარიღი 2011-12 წლის სეზონის დასრულება
სქოლიო
კატეგორია:ვაშინგტონ უიზარდსი კატეგორია:NBA გუნდების სეზონები
ტიტო-იუპანკის მუნიციპალიტეტი
ტიტო-იუპანკის მუნიციპალიტეტი (Tito Yupanqui) — მუნიციპალიტეტი ბოლივიაში, ლა-პასის დეპარტამენტის მანკო-კაპაკის პროვინციაში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 3 160 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 16 კმ²-ია.
მუნიციპალიტეტი თავის მხრივ კანტონებად იყოფა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-პასის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები
კოტის ალპები
2000-2200 მ სიმაღლეზე სუბალპური და ალპური მდელოებია, უფრო ზევით — მუდმივი თოვლი და პატარა მყინვარები. ჩრდილოეთით კვეთს ტურინ-გრენობლის რკინიგზა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპების ქედები კატეგორია:საფრანგეთის ქედები კატეგორია:იტალიის ქედები
ყელქცეულის წმინდა გიორგის ეკლესია
ყელქცეულის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყელქცეულის ქვემო უბანში. თარიღდება XVIII-XIX საუკუნეებით.
ეკლესია დარბაზულია (13 X 7,6 მ), ნაგებია აგურით, გამოყენებულია რიყის ქვაც. შესასვლელები სამხრეთით და დასავლეთითაა. ნახევარწრიულ აფსიდის ღერძზე სარკმელია, რომლის ორივე მხარეს თითო მოზრდილი ნიშია. კონქში რვა სარეზონატორო ქვევრია ჩატანებული. ხის კანკელზე შემორჩენილია XIX საუკუნის მხატვრობა. სამხრეთ კედელში ორი სარკმელია, დასავლეთისაში - ერთი, ჩრდილოეთისაში - სამი. დარბაზის გრძივ კედლებზე პილასტრები, რომლებსაც ეყრდნობა ცილინდრული კამარის საბჯენი თაღი. სახურავი ორფერდაა, გადახურულია კრამიტით. დასავლეთ კედელზე მიშენებულია აგურის სამსართულიანი სამრეკლო.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
ერწო
საკუთარი სახელი ერწო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ოქროქსოვილი
ოქროქსოვილი — ჯადოსნური ქსოვილი, რომელსაც ღთისშვილები (კოპალა, იახსარი) ჰაერში ჰფენდნენ, ზედ დგებოდნენ და იქიდან ებრძოდნენ დევებს.
კატეგორია:ქართული მითოლოგია
ნოვოჩელატკანოვო
ნოვოჩელატკანოვო  (Яңы Сылатҡан) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 59 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 12 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
ანიმაციური ფილმების მონაცემთა დიდი ბაზა
ანიმაციური ფილმების მონაცემთა დიდი ბაზა (The Big Cartoon DataBase, შემოკლებით BCDB) — ინტერნეტ-მონაცემთა ბაზა ანიმაციური მოკლემეტრაჟიანი და სრულმეტრაჟიანი, აგრეთვე ტელესერიალების შესახებ.
პროექტი დაიწყო 1996 წელს, ავტორის, დევი კოხის კომპიუტერში სიის შექმნით. მასალით სხვების მხრიდან დაინტერესების გამო, 1998 წელს ბაზა ინტერნეტში გამოქვეყნდა, როგორც ძიებას დაქვემდებარებული რესურსი, მიძღვნილი ანიმაციური ნამუშევრების შესახებ ინფორმაციის მოძიებისადმი. გარდა ამისა, საიტზე წარმოდგენილია გამხმოვანებლების, პროდიუსერების, რეჟისორების და ფილმების მიმოხილვების სექციები. 2003 წელს BCDB არაკომერციულ კორპორაციად ჩამოყალიბდა. 2009 წელს, კოხის განცხადებით, მასზე წარმოდგენილი იყო 100 000-მდე ფილმის მონაცემი.
სქოლიო
კატეგორია:ონლაინ მონაცემთა ბაზები კატეგორია:საიტები ანიმაციის შესახებ
თავად იაროსლავ ბრძენის ორდენი
თავად იაროსლავ ბრძენის ორდენი — უკრაინის  სახელმწიფო ჯილდო. მიენიჭება პირს უკრაინის წინაშე გამოჩენილი დამსახურებისათვის უკრაინის სახელმწიფოებრიობის მშენებლობის სფეროში, უკრაინის საერთაშორისო ავტორიტეტის განმტკიცებაში, ეკონომიკის, მეცნიერების, განათლების, კულტურის, ხელოვნების, ჯანმრთელობის დაცვის განვითარებაში, საქველმოქმედო, ჰუმანიტარული და საზოგადოებრივი საქმიქნობისათვის. დაარსების მომენტიდან (1995 წელი) არის უკრაინის უმაღლესი ჯილდო უკრაინის მოქალაქეთა, უცხოელთა და მოქალაქეობის არმქონე პირთა დასაჯილდოებლად. 1998 წლიდან უკრაინის უმაღლეს ჯილდოს წარმოადგენს წოდება „უკრაინის გმირი“ „ოქროს ვარსკვლავის“ ორდენთან ან სახელმწიფო ორდენთან ერთად. უცხოელებსა და მოქალაქეობის არმქონე პირთათვის რჩებოდა თავად იაროსლავ ბრძენის ორდენი უმაღლეს სახელმწიფო ორდენად 2008 წლამდე თავისუფლების ორდენის დაარსებამდე.
ისტორია
დაარსდა 1995 წლის 23 აგვისტოს, უკრაინის პრეზიდენტის ლეონიდ კუჩმას ბრძანებულებით. არსებობს თავად იაროსლავ ბრძენის I, II, III, IV და V ხარისხის ორდენი. 1998 წლის 19 ივნისის კანონით განისაზღვრა და დამტკიცდა, რომ შემდეგი საფეხურის ორდენის გადაცემამდე 3 წელი მაინც უნდა იყოს გასული.
ინფორმაცია დაჯილდოების შესახებ
უცხოელი მოქალაქეები და მოქალაქეობის არმქონე პირები ჯილდოვდებიანː
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: უკრაინის ჯილდოები კატეგორია: უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდოები
ბალანხიგა
ბალანხიგა (ოფიციალურად ბალანხიგის მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa Balangiga; Bayan ng Balangiga) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 341 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ სამარის მუნიციპალიტეტები
რონა
რონა (Rhône, Rhodanus) — მდინარე შვეიცარიასა და საფრანგეთში. სათავე აქვს ლეპონტის ალპებში, რონის მყინვარზე. გაედინება ჟენევის ტბაში და გადის რონის დაბლობზე. ორი ტოტით ერთვის ხმელთაშუა ზღვის ლიონის ყურეს და აჩენს დელტას. რონას მთავარი შენაკადებია: მარჯვენა - ენი, სონა, არდეში; მარცხენა - იზერი, დიურანსი. უმთავრესად საზრდოობს თოვლისა და მყინვარების წყლით. მდინარე სონას შეერთების შემდეგ მდინარის წყლიანობა მკვეთრად იზრდება. რონა საფრანგეთის ყველაზე წყალუხვი მდინარეა. შესართავთან წყლის ხარჯი 1780 მ3/წმ. სანაოსნოა მდინარე ენის შესართავამდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვეიცარიის მდინარეები კატეგორია:საფრანგეთის მდინარეები
იცხაკ რაბინი
იცხაკ რაბინი (יצחק רבין; დ. 1 მარტი, 1922, იერუსალიმი — გ. 4 ნოემბერი, 1995, თელ-ავივი) —  ისრაელის პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე, გენერალი. ისრაელის მე-5 და მე-11 პრემიერ-მინისტრი. 1994 წელს ნობელის პრემიის ლაურეატი მშვიდობის დარგში.
რაბინი 27 წლის განმავლობაში მსახურობდა, როგორც ჯარისკაცი. თავდაპირველად ის აქტიურად ჩაება ელიტური საბრძოლო დანაყოფის, პალმახის, მოქმედებებსა და ოპერაციებში, რომელიც მიზნად ისახავდა ისრაელის სახელმწიფოს დაცვას ისრაელ-არაბეთის ომების მიმდინარეობისას. ასევე, იგი დაინიშნა გენერალური შტაბის უფროსად 6 დღიანი ომის დროს და მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ისრაელის გამარჯვებაში.
რაბინი მსახურობდა ისრაელის ელჩად შეერთებულ შტატებში 1968-1973 წლებში, აშშ-ისრაელის ურთიერთობების გაღრმავების პერიოდში. 1974 წელს იკავებს პრემიერ-მინისტრის თანამდებობას და მალევე ხელს აწერს „სინას“ ხელშეკრულებას, რომლითაც ისრაელის  შეიარაღებული თავდაცვის ძალებთან ერთად ახორციელებს ორგანიზებულ ოპერაციას ტერორისტების წინააღმდეგ უგანდაში. რაბინს პრემიერ-მინისტრის პოსტის დაკავება მოუწია პირველი პალესტინური პროტესტის პერიოდშიც, რომელიც მიმართული იყო ისრაელის სახელმწიფოს წინააღმდეგ. 1992 წელს, უკვე ხელმეორედ აირჩიეს პრემიერ-მინისტრად, რათა ხელი შეეწყო პლატფორმის წარმატებით განხორციელებისათვის, რომელიც ისრაელ-პალესტინის ურთიერთობის მშვიდობიანად  მოგვარებას ისახავდა მიზნად. პალესტინასთან დადებული სამშვიდობო ხელშეკრულებების შემდეგ იცხაკ რაბინი და პალესტინის რამდენიმე ლიდერი მშვიდობის დარგში ნობელის პრემიით დააჯილდოვეს. 1995 წელს, ის მოკლულ იქნა ექსტრემისტ იგალ ამირის მიერ, რომელიც აქტიურად გმობდა და ეწინააღმდეგებოდა სამშვიდობო ხელშეკრულებების მიღწევის პროცესს ისრაელსა და პალესტინას შორის, თუმცა საბოლოო ჯამში, იცხაკ რაბინი დღესდღეობით ისრაელ-პალესტინური მშვიდობის  სიმბოლოს წარმოადგენს.
ბავშვობა და ადრეული წლები
დაიბადა ქალაქ იერუსალიმში 1922 წლის 1 მარტს, სიონისტების ოჯახში, რომლებსაც ებრაელთა ემიგრაციის მესამე ტალღის დროს ევროპიდან პალესტინაში გადასახლება მოუწიათ. მამა ადრეული წლებიდან გაწევრიანებული იყო მარქსისტულ-სიონისტურ პარტიაში და დედაც ძალზედ აქტიურად იყო დაინტერესებული სხვადასხვა პოლიტიკური თუ სოციალური პროცესებით, რომელიც მაშინ მიმდინარეობდა, იყო სიონისტ ქალთა ლიდერი, ერკვეოდა სოფლის მეურნეობის საკითხებშიც, რაც კარგად გამოიყენა იმის მიზეზად, რომ რამდენჯერმე ჩასულიყო პალესტინასა და იერუსალიმში და გაცნობოდა იქ არსებულ სიტუაციას. რაბინი სწავლობდა კადურის სასოფლო-სამეურნეო სკოლაში, სადაც ის გამოირჩეოდა საკუთარი აკადემიური მოსწრებითა და სამაგალითო პიროვნული თვისებებით. თავდაპირველად, მისი ინტერესის სფეროს წარმოადგენდა საირიგაციო სისტემები და ზოგადად ამ სფეროსთან დაკავშირებული ყველა ასპექტი, თუმცა ამის პარალელურად, სამხედრო სფეროსადმი ინტერესი მასში გაძლიერდა 1938 წლის არაბთა აჯანყებების გაუარესების ფონზე. რაბინს და სხვა კადურის სკოლის დაინტერესებულ ახალგაზრდებს სამხედრო საქმეებში გარკვეულ ცოდნას და გამოცდილებას უზიარებდა სერჟანტი, პოლიტიკოსი და ისრაელის შეიარაღებული ძალების მაშინდელი გენერალი იგალ ალონი. 1940 წელს, სკოლის დამთავრებისთანავე, რაბინმა არ მიატოვა საკუთარი პროფესია, დაფინანსებით ჩააბარა კალიფორნიის უნივერსიტეტში და ამავდროულად ის რჩებოდა ერთ-ერთ აქტიურ მებრძოლად პალესტინის საკითხებში.
საწყისი ნაბიჯები სამხედრო კარიერაში
1941 წელს, ჩრდილოეთ ისრაელში პრაქტიკული სამხედრო წვრთნების შემდეგ, იცხაკ რაბინი უერთდება ახლად ფორმირებულ ელიტურ საბრძოლო დანაყოფს-პალმახს, რომელიც იბრძოდა პალესტინის მანდატისათვის. მას ხელმძღვანელობდა აწ უკვე ზემოხსენებული სერჟანტი იგალ ალონი. ისინი გადიოდნენ წვრთნებს სხვადასხვა მცირე ზომის ოპერაციებში და არ იქცეოდნენ შესამჩნევად, რადგან ეს გამოიწვევდა დამატებით სახიფათო სცენარებს, გარკვეულ დროს ატარებდნენ ასევე მიწათმოქმედებაშიც, დადიოდნენ ყოველდღიური ტანსაცმლით, უნიფორმის გარეშე და ასევე ერიდებოდნენ საკუთარი საქმიანობის გაზიარებას საზოგადოების სხვა ჯგუფებისათვის. 1943 წელს რაბინი გახდა კომანდორი, რომელიც აქტიურად წვრთნიდა საკუთარ დანაყოფს და ასწავლიდა თანამედროვე ომისა და ელვისებური შეტევების ტაქტიკებს. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ პალმახსა და ბრიტანეთის ხელისუფლებას შორის ურთიერთობა დაიძაბა, განსაკუთრებით ებრაელთა ემიგრაციის საკითხთან დაკავშირებით. 1945 წელს კი რაბინი დაინიშნა პასუხისმგებელ პირად, რომელსაც ევალებოდა იძულებით ემიგრირებული ებრაელების სპეციალური ბანაკებიდან განთავისუფლება. ამის გამო, ის და რამდენიმე ხელშემწყობი პირი დიდი ბრიტანეთის ხელისუფლებამ ხუთი თვით პატიმრობაში ამყოფა, ხოლო განთავისუფლების შემდეგ კი, 1947 წელს დაინიშნა პალმახის ელიტური დანაყოფის კომანდორად და ასევე მთავარ ოფიცრად ოპერაციების განხორციელების დროს.
ქორწინება და ოჯახი
1948 წელს, არაბეთ-ისრაელის ომი დროს, იცხაკ რაბინი დაქორწინდა ლეა შლუზბერგზე, თელ-ავივში. როდესაც ლეამ სკოლა დაამთავრა ის შეუერთდა პალმახის იმ ჯგუფს, რომელსაც რაბინი მეთაურობდა, ამავდროულად მუშაობდა პალმახის ჟურნალისტ-რეპორტიორად. ისინი თავდაპირველად ცხოვრობდნენ ლეას მშობლებთან ერთად, ხოლო მას შემდეგ, რაც სამხედრო საცხოვრებელი ერგოთ, უკვე ცალკე ცხოვრობდნენ თავიანთ შვილებთან ერთად. ჰყავდათ ორი შვილი. რაბინი იყო არარელიგიური პიროვნება, რომელზეც ამერიკელმა დიპლომატმა დენის როსმა თქვა,
ოპერაციული ქმედებები ისრაელის თავდაცვის ძალებში
1948 წლის არაბეთ-ისრაელის ომის დროს რაბინმა ოპერაციები ჩაატარა იერუსალიმში და ეგვიპტურ არმიას ებრძოდა ნეგევში. თავდაპირველად ის იყო ჰარელის ბრიგადის, იგივე სამხრეთ იერუსალიმის მხარის კომანდორი, ხელმძღვანელობდა სხვა სამხედრო დანაყოფებსაც, მოგვიანებით შეითავსა შეფის თანამდებობა და სამხრეთის ფრონტზე მოუწია ძალიან ბერვი საომარი მოქმედებების წარმართვა, როგორებიც იყო მაგალითად  „იოვი“-სა და „ჰორევი“-ს ოპერაციები ნეგევის უდაბნოში. 1949 წლიდან რაბინი შედიოდა დელეგაციაში, რომელიც აწარმოებდა სამხედრო მოლაპარაკებებს ეგვიპტესთან, რუდის კუნძულზე, დღევანდელი საბერძნეთის განაპირა ტერიტორიაზე. საბოლოო ჯამში, მიაღწიეს შეთანხმებას დემობილიზაციის თაობაზე და ამის შემდეგ, რაბინი გახლდათ პალმახის დანაყოფის ყველაზე გავლენიანი პიროვნება, რომელიც რჩებოდა ისრაელის თავდაცვის ძალებში. აქვე მნიშვნელოვანია ხაზი გავუსვათ მის პოლიტიკურ შეხედულებებსაც, რომ ის იყო მემარცხენე სოციალისტური იდეების მიმდევარი, ემხრობოდა ოპოზიციურ პარტიას, რომელიც ეწინააღმდეგებოდა ისრაელის იმდროინდელ პრემიერ-მინისტრს, დევიდ-ბენ გურიონს, რის გამოც რაბინს და მის ზოგიერთ თანამოაზრე სამხედრო პირს, გარკვეული პერიოდის განმავლობაში, კარიერული წინსვლის პრობლემები შეექმნათ სხვადასხვა სახელმწიფოებრივ სფეროში. მაგრამ 1963 წლიდან, ისრაელის ახალმა პრემიერ-მინისტრმა რაბინი დანიშნა ისრაელის თავდაცვის ძალების შეფად, მას ებარა მთელი სამხედრო სფერო და მასთან დაკავშირებული ყველა საკითხი, პრემიერ-მინისტრი თვალდახუჭული ენდობოდა და მას საკუთარ მარჯენა ხელად მიიჩნევდა.
1967 წელს, რაბინის მეთაურობით ისრაელის არმიამ გამარჯვება მოიპოვა 6 დღიან ომში ეგვიპტესთან, იორდანიასთნ და სირიასთან. სწორედ ამ ომის შემდგომ შეიძლება ითქვას, რომ მან მიაღწია მნიშვნელოვან კარიერულ წარმატებას შეიარაღებულ ძალებში და ამაღლდა მისი რეპუტაცია, როგორც „ბატონი სახელად - ეროვნული უსაფრთხოება“(Mr. National Security).
ელჩობა და შრომის მინისტრის პოსტი
1968 წელს, როდესაც იცხაკ რაბინი შეიარაღებულ ძალებში მსახურების შემდგომ პენსიაზე გავიდა, დაინიშნა სრულუფლებიან ელჩად ამერიკის შეერტებულ შტატებში, სადაც მან 5 წელი იმსახურა. სწორედ ამ პერიოდში გახდა ამერიკა ისრაელის მთავარი იარაღმიმწოდებელი სახელმწიფო, რომელზეც არანაირი ემბარგო და სხვა დამატებითი ხასიათის შემზღუდველი ფაქტორები არ მოქმედებდა. რაბინი წარმატებულად ართმევდა თავს იმ მისიას, რასაც ისრაელში ტერიტორიული სტატუ-ქვოს მხარდაჭერა ერქვა ვაშინგტონის მხრიდან. 1973 წლის ბოლოს კი არჩეულ იქნა ისრაელის საკანონმდებლო ორგანოს, ქნესეტის, შრომითი პარტიის წევრად, ხოლო მალევე, ერთ წელში კი დაინიშნა შრომის მინისტრად.
პრემიერ-მინისტრობა პირველი ვადით
1974 წელს, გოლდა მეიერი ტოვებს პრემიერ-მინისტრის პოსტს და მის ნაცვლად თანამდებობაზე ინიშნება იცხაკ რაბინი. აქვე აღვნიშნოთ, რომ პოსტზე საქმიანობის საწყისი ეტაპიდან მოყოლებული მის მთავარ მიზანს წარმოადგენდა ეკონომიკური სიძლიერე, სოციალური პროგრამების ხელშეწყობა და შეიარაღებული ძალების განვითარება. დაკომპლექტდა კოალიციური მთავრობა, რომელშიც შედიოდა სამოქალაქო უფლებებისათვის მებრძოლი პარტია „რატზ“-ი, დამოუკიდებელი ლიბერალები და სხვა. რელიგიურ ნიადაგზე შექმნილ პარტიებს საწყის ეტაპზე არ ქონდათ გაერთიანებაში შესვლის უფლება, მაგრამ 1974 წლის ზაფხულზე კოალიციას შეუერთდა „ეროვნულ-რელიგიური“ პარტიაც.
საქმიანობის საწყის ეტაპზე რაბინმა გააფორმა „სინას“ ხელშეკრულება ეგვიპტესთან, 1975 წლის 4 სექტემბერს, რითაც ხაზი გაუსვეს იმას, რომ საჭირო იყო კონფლიქტის მშვიდობიანად მოგვარება და არა სამხედრო მოქმედებებითა და საშუალებებით, თუმცა შეთანხმების მიღწევას მნიშვნელოვანი ბიძგი მისცა ამერიკის შეერთებული შტატების მაშინდელმა პრეზიდენტმა, ჰენრი კისინჯერმა, კერძოდ, მან თამამად განაცხადა, რომ წინააღმდეგ შემთხვევაში, ამერიკის რეგიონული პოლიტიკა და დიპლომატიური მიმართულებები შეიცვლებოდა ისრაელთან მიმართებაში. ამ შეთანხმებით მოხდა მხარეების მიერ სამხედრო შენაერთების დემილიტარიზაცია, ტერიტორიების გაყოფა, მაგალითად შემდეგნაირად, რომ ისრაელს შეეძლო საკუთარი ზედამხედველობის განხორციელება სუეცის არხზე, გარდა ამისა, აშშ ხელშეკრულების საფუძველზე ისრაელს დაჰპირდა, რომ დიდი რაოდენობით მატერიალურ დახმარებას გაუწევდა. სამშვიდობო მოლაპარაკებათა სერიები მოიცავდა ასევე 1978 წლის „კემპ-დევიდი“-სა და 1979 წლის ეგვიპტესთან სამშვიდობო ხელშეკრულებების გაფორმების პროცედურებს. იცხაკ რაბინმა მნიშვნელოვანი ოპერაცია ჩაატარა ასევე უგანდაში პალესტინელი შეიარაღებული მებრძოლებისა და ტერორისტული დაჯგუფებების წინააღმდეგ, მათ გვერდს უმაგრებდა ასევე გერმანიის რევოლუციური ჯგუფებიც, რომლებსაც თვითმფრინავით ჩვეულებრივი მოქალაქეები, მგზავრები ჰყავდათ გატაცებული, მაგრამ საბედნიეროდ, რაბინის ბრძანებით ისრაელის თავდაცვის ძალებმა მყისი და ეფექტიანი დისტანციური დაზვერვა განახორციელეს, რომლითაც საბოლოო ჯამში წარმატებით მოახერხეს მშვიდობიანი მოქალაქეების ამ დესტრუქციული ძალებისგან დახსნა.
ამ ყველაფრის შემდგომ, 1977 წელს, იმართება შეხვედრები რაბინსა და ამერიკის პრეზიდენტ ჯიმი კარტერს შორის, თუმცა დადგა გარკვეული გაუგებრობის პერიოდი, რაც გამოწვეული იყო შემდეგი ფაქტით, რომ ამავე წელს ისრაელის ერთ-ერთი ტელევიზიის ჟურნალისტმა გამოაქვეყნა იცხაკ რაბინის ანგარიშები, რომელიც გახსნილი იყო აშშ-ს ეროვნულ ბანკში ისრაელის სავალუტო კანონის დარღვევით, რომლის მიხედვითაც მოქალაქეებისათვის აკრძალული იყო უცხოური საბანკო ანგარიშების შენარჩუნება იმ კონკრეტული პერიოდისათვის, რაბინს კი გამოუაშკარავეს ორი ასეთი შემთხვევა, დააკისრეს გარკვეული რაოდენობის ფულადი ჯარიმები. ამ ფაქტმა მის კარიერაზე უარყოფითი ზეგავლენა იქონია. მუშათა პარტია არჩევნებში დამარცხდა. რაბინი ჯერ გადადგა პარტიული ლიდერობიდან, ხოლო 1977 წლის 8 აპრილს კი დატოვა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაც. ის საკუთარ საქმიანობას განაგრძობდა მხოლოდ თავდაცვის მინისტრის თანამდებობაზე.
პრემიერ-მინისტრობა მეორე ვადით
1992 წელს რაბინი აირჩიეს ლეიბორისტული პარტიის თავმჯდომარედ და ამავე წელს პარტიულ არჩევნებში მოახერხა დაემარცხებინა არსებული ხელისუფლება. ეს იყო დრო, როდესაც ხანგრძლივი პოლიტიკური მოღვაწეობის განმავლობაში, რაბინმა პირველად მოახერხა და ჩამოაყალიბა მემარცხენე ლეიბორისტული პარტია, რომელსაც მხარდაჭერას აღუთქვამდა ასევე სოციალ-დემოკრატიული და მწვანეთა პარტიები, თითქმის ყველა მემარცხე და ასევე ულტრაორთოდოქსული რელიგიური პარტიაც. სწორედ 1992 წლიდან ბრუნდება რაბინი პრემიერ-მინისტრის პოსტზე მეორე ვადით და შეიძლება ითქვას, რომ ამ დროისათვის მას უკვე შედარებით უკეთესად აქვს გააზრებული ისრაელის სახელმწიფოებრივი მიზნები და ინტერესები და ზოგადად, ის სიტუაცია, რომელიც მიმდინარეობდა ისრაელ-პალესტინის საკითხთან დაკავშირებით. მას შემდეგ, რაც 1993 წელს ჰეზბოლამ შეტევები მიიტანა ჩრდილოეთ ისრაელზე, რაბინს მოუწია გარკვეული საპასუხო სამხედრო ქმედებების განხორციელება, მაგრამ საბოლოო ჯამში, პალესტინელ მეთაურებთან გააფორმა ოსლოს ხელშეკრულება, რომლითაც მათ მიანიჭა უფლება ღაზას სექტორის, იორდანიისა და ჩრდილოეთ მკვდარი ზღვის სანაპიროების კონტროლისა. გარდა ამისა, პალესტინის ე.წ. გათავისუფლების ორგანიზაციის მეთაურმა, იასერ არაფატმა, რომელიც მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა ამ კონფლიქტის პერიოდში პალესტინის მხრიდან, აღიარა ისრაელის დამოუკიდებლობა და რაბინმაც ცნო პალესტინის დროებითი შეზღუდული ხელისუფლება, რომელსაც სათავეში იასერ არაფატი ედგა. შეთანხმების გაფორმებას ეჭვის თვალით უყურებდა ისრაელის მოსახლეობა და გარკვეულწილად, არ იყვნენ მომხრე მასში გაწერილი ვალდებულებებისა, თვლიდნენ, რომ ისრაელს ამით შეეზღუდებოდა სუვერენიტეტი, მოაწყვეს რამდენიმე საპროტესტო გამოსვლა, მაგრამ იცხაკ რაბინმა კარგად გათვალა ისიც, რომ ამ ხელშეკრულებით ისევ და ისევ მისი მოსახლეობის კეთლდღეობას შეინარჩუნებდა იმ საფრთხის აღკვეთის კუთხით, რასაც ერქვა მაშინდელი ისლამური ტერორიზმის განხორციელება ისრაელის ტერიტორიაზე. იქედან გამომდინარე, რომ რაბინი პარლამენტში უმრავლესობას წარმოადგენდა, მალევე მოახერხა ამ ბერკეტით ოპოზიციური პარტიების მხრიდან წაქეზებული საპროტესტო გამოსვლების ჩახშობა და მშვიდობის შენარჩუნება. 1994 წელს კი დამატებით გაფორმდა ისრაელ-იორდანული სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომელიც ითვალისწინებდა ამ ორ მხარეს შორის სხვადასხვა სახელმწიფოებრივ სფეროში თანამშრომლობას.
განხორციელებული პოლიტიკური რეფორმები
რაბინმა მნიშვნელოვნად შეცვალა ისრაელის ეკონომიკური სისტემა, განათლებისა და ჯანდაცვის სისტემებიც. მან გადაუხვია ვექტორი ქვეყნის ტრადიციული სოციალური ეკონომიკიდან და გააფართოვა ბიზნესის პრივატიზაციის ხარისხი. მისმა გუნდმა შეიმუშავა სპეციალური პროგრამა, რომელიც უცხოური ქვეყნის საწარმოებს პირდებოდა ეფექტურ საინვესტიციო პირობებს, როგორიცაა მაგალითად, მთავრობის დაფინანსებით გარკვეულ დონზეზე ინვესტორების მიერ ჩადებული ინვესტიციების გაორმაგება და სხვა. სწორედ ამ სფერომ გამოიწვია მაღალ-ტექნოლოგიური წარმოების პროგრესი ისრაელში, რომლითაც ის ერთ-ერთი ლიდერი გახდა მსოფლიოში და შესაბამისად გაიზარდა ქვეყნის ეკონომიკაც. 1995 წელს გატარდა კანონი ეროვნული ჯანდაცვის უზრუნველყოფის შესახებ. სამედიცინო პერსონალს ხელფასები გაუორმაგდა და ისრაელის პერიფერიულ რეგიონებში მასწავლებლების ხელფასებიც 70%-ით გაიზარდა. რაბინის მოღვაწეობის პერიოდში დაიწყო ისრაელის მთავარი გზატკეცილისა და „ბენ გურიონი“-ს აეროპორტის მშენებლობა, რამაც შესაბამისად გამოიწვია სამუშაო ადგილებისა და დასაქმებულთა რიცხვის ზრდა.