cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სან-ჟოზე-დუს-კორდეირუსი
სან-ჟოზე-დუს-კორდეირუსი (São José dos Cordeiros) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 545 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 985 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.58 კმ²-ზე. ფართობი 376 793 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
საგილზაზის ნაეკლესიარი
საგილზაზის ნაეკლესიარი - არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ საგილზაზში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ძეგლი წარმოადგენდა საშუალო ზომის დარბაზულ ეკლესიას სამხრეთის ვიწრო, თანადროული მინაშენით. ეკლესია ძირითადად შირიმის კარგად გათლილი კვადრებით იყო ნაგები. შენობა მთლიანადაა დანგრეული. კედლების სიმაღლე ზოგან 1,5-2 მეტრამდე აღწევს. გეგმა კარგად იკითხება. მნიშვნელოვანი არქიტექტურული დეტალები არ შეინიშნება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თუდა-მენგუ
სამეფო ტახტზე ავიდა თავისი ძმის, მენგუ-თემურის გარდაცვალების შემდეგ. ჭრიდა მონეტას. იგი იყო სუსტი ხანი. მისი მმართველობის დროს გაძლიერდა ბეგლარბეგი ნოღაი, ურდოს დასავლეთი ნაწილის ნახევრად დამოუკიდებელი მმართველი.
1283 წელს მიიღო ისლამი. თუდა-მენგუმ და ნოღაიმ 1285 წელს ილაშქრეს ტრანსკარპატიაში, ხოლო 1286 და 1287 წლებში პოლონეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოქროს ურდოს ხანები
ქემერტელიძე
კატეგორია:ქართული გვარები
აგროქიმია
აგროქიმია, აგრონომიული ქიმია — მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის ნიადაგსა და მცენარეში მიმდინარე ქიმიურ და ბიოქიმიურ პროცესებს, მცენარეთა მინერალურ კვებას, სასუქებისა და ნიადაგის ქიმიური მელიორაციის საშუალებათა გამოყენებას ნიადაგის ნაყოფიერების გასაუმჯობესებლად და მოსავლიანობის გასადიდებლად. აგროქიმია სოფლის მეურნეობის ქიმიზაციის მეცნიერული საფუძველია და ერთდროულად მიეკუთვნება ქიმიურ და ბიოქიმიურ მეცნიერებებს. იგი მჭიდროდ უკავშირდება ნიადაგთმცოდნეობას, მიწათმოქმედებას, მეტეოროლოგიას, მცენარეთა ფიზიოლოგიასა და ბიოქიმიას, სასოფლო-სამეურნეო მიკრობიოლოგიას, ფიზიკას, ქიმიას. აგროქიმია მოიცავს მცენარის კვების, ნიადაგისა და სასუქების ურთიერთქმედების, სასუქის სახეებისა და ფორმების ეფექტურობის, აგრეთვე ნიადაგის ქიმური მელიორაციის საკითხებს, შეისწავლის სარეველათა წინააღმდეგ ქიმიურ საშუალებათა გამოყენების მეთოდებსაც. პირველი ნაშრომი აგროქიმიაში 1761 წელს გამოაქვეყნა შვედმა მეცნიერმა ი. ვალერიუსმა. XIX საუკუნის 30-იან წლები ფრანგმა მეცნიერმა ჟ. ბუსენგომ შეისწავლა მიწათმოქმედებაში ნივთიერებათა მიმოქცევის საკითხები. გერმანელმა მეცნიერმა ი. ლიბიხმა 1840 წელს წამოაყენა ნაცრის ელემენტებით მცენარის კვების თეორია და შეიმუშავა სუპერფოსფატის მიღების რეცეპტურა. ინგლისში როტემსტედის საცდელი სადგურის დამაარსებელმა ჯ. ლოსმა 1843 წელს ააგო მსოფლიოში პირელი სუპერფოსფატის ქარხანა. 1859 წელს ი. საქსმა და ვ. კნოპმა გერმანიაში შექმნეს საკვები ხსნარები ხელოვნურ პირობებში მცენარეთა გამოზრდისათვის. 1889 წელს გერმანელმა აგროქიმიკოსმა ჰ. ჰელრიგელმა პირველმა დაამტკიცა, თუ რა მნიშვნელობა აქვს პარკოსანთა კოჟრის ბაქტერიებს ატმოსფეროს თავისუფალი აზოტის შეთვისებისათვის. აგროქიმიის განვითარებაში დიდი წვლილი შეიტანეს ე. რასელმა, ა. დემოლონმა, ა. მიჩერლიხმა, ფ. ბირიმ და სხვა.
რუსეთში პირველი მეცნიერული მოსაზრებები აგროქიმიის საკითხებზე მ. ლომონოსოვმა გამოთქვა. მ. პავვლოვმა 1825 წელს გამოაქვეყნა პირველი სახელმძღვანელო „სამიწათმოქმედო ქიმია“. XIX საუკუნის 60-იანი წლებში ა. ენგელგარდტმა პეტერბურგის მიწათმოქმედების ინსტიტუტტში მოაწყო აგროქიმიური ლაბორატორია და შეისწავლა ფოსფორიტის ფქვილის სასუქად გამოყენების პირობები. ამავე პერიოდს განეკუთვნება დ. მენდელეევის საქმიანობა აგროქიმიის დარგში დ. მენდელეევის საქმიანობა აგროქიმიის დარგში. კ. ტიმირიაზევმა ჩაატარა პირველი სავეგეტაციო ცდები მცენარის კვებისა და სასუქების გამოყენების შესასწავლად. დ. პრიანიშნიკოვმა გამოაქვეყნა ნაშრომები მცენარის კვებისა და სასუქის მოქმედების საკითხებზე. მანვე პირველმა შეადგინა აგროქიმიის სრული კურსი. კ. გედროიცმა შეისწავლა ნიადაგის შთანთქმის უნარიანობა და მისი როლი მცენარის კვებაში, შეიმუშავა მჟავე და ბიცობი ნიადაგების ქიმიური მელიორაციის ღონისძიებები. 1919 წელს რუსეთში დ. პრიანიშნიკოვის, ე. ბრიცკესა და ი. სამოილოვის ინიციატივით შეიქმნა სასუქების სამეცნიერო ინსტიტუტი, რომელსაც 1933 წელს ი. სამოილოვის ინიციატივით შეიქმნა სასუქების სამეცნიერო სასუქებისა და ინსექტიფუნგიციდების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი ეწოდა. 1931 წელს ჩამოყალიბდა სასუქებისა და აგრონიადაგთმცოდნეობის საკავშირო ინსტიტუტი. 1944 წელს ვ. დოკუჩაევის სახელმწიფო ნიადაგის ინსტიტუტთან შეიქმნა აგროქიმიური ლაბორატორია. 1963-1965 წლებში ამავე ინსტიტუტში შეადგინეს სსრკ ნიადაგურ-აგროქიმიური რუკა. 1964 წელს სსრკ-ში შეიქმნა ერთიანი აგროქიმიური სამსახური.
საქართველოში აგროქიმურ გამოკვლევებს საფუძველი ჩაუყარეს პ. მელიქიშვილმა და მისმა მოწაფემ შ. ცინცაემ, რომელმაც მიიღო სავეგეტაციო ცდებისათვის ხელოვნური საკვები ხსნარები და შეიმუშავა ნიადაგში, სასუქებსა და სხვა მასალაში ფოსფორის განსაზღვრის ორიგინალური მეთოდი.
საქართველოში საბჭოტა ხელისუფლების დამყარებამდე აგროქიმიური სამუშაოები ტარდებოდა ყარაიაზისა და ქუთაისის საცდელ მინდვრებზე, თბილისის ბოტანიკურ ბაღში. 1929 წელს თბილისში მიწათმოქმედების სახალხო კომისარიატთან დაარსდა სასუქებისა და ნიადაგმცოდნეობის ცენტრალური საცდელი სადგური. 1930 წელს ანასეულში შეიქმნა ჩაის მეურნეობის საკავშირო ინსტიტუტი და მასთან აგროქიმიის განყოფილება. იმავე წელს თბილისში დაარსდა სასუქების საკავშირო ინსტიტუტის ამიერკავკასიის ფილიალი, რომელიც 1933 გადაკეთდა სასუქების, აგროტექნიკისა და ნაიადაგთმცოდნეობის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალად. 30-იანი წლებიდან საქართველოს სასოფლო სამეურნეო ინსტიტუტის აგროქიმიის კათედრამ დაამუშავა წითელმიწა ნიადაგების მოკირიანების საკითხები, დაადგინა საქართველოს ტორფის ფონდი და მისი სასუქად გამოყენების წესები, შეისწავლა ვაზის ქლოროზის გამომწვევი მიზეზები და მის წინააღმდეგ ბრძოლის ღონისძიებები. შეიმუშავა აგროქიმიური კატეგორიების შედგენის საკითხები და სხვა. აგროქიმიის საკითხებზე ნაშრომები აქვთ ა. მენაღარიშვილს, ი. სარიშვილს, შ. ჭანიშვილს, ი. ნაკაისძეს, ი. გამყრელიძეს, მ. ბზიავას, ო. ონიანსა და სხვა.
აგროქიმიის თანამედროვე პრობლემებია: მცენარეთა კვების თეორიული და პრაქტიკული საკითხები, სასუქების გამოყენების კოეფიციენტის ამაღლება, მცენარის მიერ ნიადაგის საკვები ნივთიერებების შეთვისების ხარისხის ამაღლება, სასუქების ახალი, ეფექტური ფორმების შექმნა. აგროქიმიას უდიდესი მნიშვნელობა აქვს სახალხო მეურნეობისათვის. მეცნიერთა მიერ შემუშავებული რეკომენდაციები საშუალებას გვაძლევს ავააღლოთ ნიადაგის ნაყოფიერება და გავზარდოტ მოსავლიანობა. აგროქიმიის მიღწევათა საფუძველზე სსრკ-ში და საზღვარგარეთ სექმნილია მინერალური სასუქების მრეწველობა.
Parklife
Parklife — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Blur-ის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1994 წლის 25 აპრილს, ლეიბლებზე Food/SBK. მას შემდეგ, რაც წინა ალბომი Modern Life Is Rubbish (1993) ცუდად იყიდებოდა, Parklife-მა ჯგუფს ბრიტანეთში პოპულარობა დაუბრუნა. წარმატება იქონია მისმა ოთხმა სინგლმა - „Girls & Boys“, „End of a Century“, „Parklife“ და „To the End“. ალბომმა ბრიტანეთში ოთხი გზის პლატინა მიიღო.
სქოლიო
კატეგორია:1994 წლის ალბომები კატეგორია:Blur-ის ალბომები კატეგორია:Food Records-ის ალბომები კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები კატეგორია:ალბომები სტივენ ჰეიგის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები სტივენ სტრიტის პროდიუსერობით
შეწებებული ხის ძელი
მინი|შეწებებული ხის ძელი მინი|შეწებებული ხის ძელი შეწებებული ხის ძელი — ხის სამშენებლო მასალა. ტერმინი გამოიყენება მცირე დეტალების შეწებების გზით წარმოებული სამშენებლო, სადურგლო მონოლითური მასალებისა და კონსტრუქციის დეტალების აღსანიშნავად, წარმოადგენს შეწებებული ხის მასალის ერთ-ერთ ნაირსახეობას.
შეწებებული ძელის წარმოება ხდება ცალკეული ფიცრების ერთ კონსტრუქციაში შეწებების გზით. ძირითადად იწარმოება წიწვოვანი ხის მასალებიასაგან — ნაძვი, ფიჭვი, შედარებით იშვიათად — ციმბირული კედარისებრი ფიჭვისა ან ლარიქსისაგან.
აშშ-ში, კანადასა და იაპონიაში ასევე ხშირად გამოიყენება ცრუცუგა. შეწებებული ხის მასალის ძირითად უპირატესობას მასიური დაუმუშავებელი ხის მასალასთან შედარებით წარმოადგენს შესაძლებლობა მივიღოთ პროგნოზირებულად მაღალი ხარისხის მასალა როგორც ვიზუალური ასევე სიმტკიცის მაჩვენებლებით, რაც მიიღწევა წარმოების ეტაპზე მასალის გადარჩევისა და დეფექტების ამოჭრის გზით. უმაღლესი გამძლეობის მაჩვენებლებით გამოირჩევა კონსტრუქციები, რომელიც წარმოებულია ჩრდილოეთში მოპოვებული ხის მასალისაგან.
შეწებებული ხის ძელი მთელს მსოფლიოში ფართოდ გამოიყენება ხის სახლების მშენებლობაში. ტექნოლოგია მიჩნეულია ერთ-ერთ ყველაზე პერსპექტიულ მიმართულებად ხის გადამამუშავებელ სფეროში პროდუქციის მაღალი ხარისხისა და გამოყენების ფართო არეალის ხარჯზე. ხის შეწებებული მზიდი კონსტრუქციები ფართოდ გამოიყენება რთული სახურავების მონტაჟისას, საციგურაო მოედნების გადასახურად, სავაჭრო ცენტრების, ხიდების, ავტოსადგურების მშენებლობისას და ა.შ. კედლის პროფილირებული შეწებებული ხის ძელი გამოიყენება თანამედროვე ხის სახლების, აბანოების, სასტუმროების, ეკლესიებისა და სხვა მრავალი დანიშნულების რთული ნაგებობების მშენებლობისას.
საქართველოში პირველად 2015 წლის გაზაფხულზე დაიწყო შეწებებული ხის ძელებით ორი სახლის მშენებლობა ბაკურიანში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომპოზიტური მასალები კატეგორია:მერქნული მასალები კატეგორია:ფახვერკი
ნატერსია
ნატერსია (Natércia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1019 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სანტა-რიტა-დუ-საპუკაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 658 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.68 კმ²-ზე. ფართობი 4 658 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტაგანროგის ცენტრალური პლაჟი
ტაგანროგის ცენტრალური პლაჟი (Центральный пляж Таганрога) — ყველაზე ძველი პლაჟი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. პლაჟი გაიხსნა 1934 წელს. პლაჟი მდებარეობს ქალაქის ცენტრალურ, ძველ ნაწილში.
ისტორია
ტაგანროგის ცენტრალური პარკის მშენებლობა მიმდიონარეობდა 1920-იანი წლების ბოლოს და 1930-იანი წლების დასაწყისში. მისი საზეიმო ოფიციალური გახსნა გაიმართა 1934 წლის 25 მაისს. პლაჟი მდებარეობს კომპანია „Тагжилсоюз“-ის დაქვემდებარებაში და მის ტერიტორიაზე შესვლა ფასიანი არის. მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ აქტიურად დაიწყო მუშაობა ქალაქის ცენტრალური პლაჟის კეთილმოწყობისათვის. 1962 წელს შესრულდა მთელი რიგი ღონისძიებები. სანაპირო კლდის ქვეშ აშენდა საყრდენი კედელი, რომლის სიგრძეც შეადგენდა 360 მეტრს, ხოლო სიმაღლე — 2,5 მეტრს. მოეწყო ტერასები, რომელთა სიგანეც იყო 10 მეტრი. ტერასები უნდა გამოეყენებინათ სოლარიუმისთვის, უნდა დაარსებულიყო სამედიცინო პუნქტი, ბუფეტი და შემნახველი საკანი. გაიზარდა დამონტაჟებული ტენტების, გრძელი სკამებისა და ქოლგების რაოდენობა. მოხდა პლაჟის მიმდებარე ტერიტორიის გამწვანება. 1980-იან წლებში მოეწყო ავტოსადგომი. მუშაობა დაიწყო სავაჭრო პავილიონმა და გაზიანი წყლის ავტომატურმა დანადგარებმა. პლაჟზე ფუნქციონირება დაიწყო საბავშვო ქალაქმა, გასაქირავებელმა პუნქტმა და სპორტულმა მოედანმა.
2014 წელს პლაჟი სერიოზულად დაზარალდა შტორმის შედეგად. 2015 წლის ივლისში როსტოვის გუბერნატორის მოვალეობის შემსრულებელმა ვასილი გოლუბევმა გასცა ბრძანება მისი კეთილმოწყობისათვის. ცენტრალური პლაჟი 2015 წელს გამოცხადდა ავარიულად და სახიფათო ზონად. გაუკეთდა შემოღობვა და დააყენეს საინფორმაციო დაფები მთელს ტერიტორიაზე. 2016 წლის მონაცემებით ცენტრალური პლაჟი იმყოფება კეთილმოწყობის სამსახურის ბალანსზე და მისი კეთილმოწყობისათვის ჯერ კიდევ არ არის ბიუჯეტიდან გამოყოფილი თანხა.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ითხვისის არქეოლოგიური ძეგლები
ითხვისის არქეოლოგიური ძეგლები — არქეოლოგიური ძეგლი ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფელ ითხვისთან, ადგილ ჩილათაზე.
გათხრები ჩატარდა 1962–1963 წლებში (ხელმძღვანელი რ. აბრამი­­შვილი). ნამოსახლარის უძველესი ფენა ადრინდელი ბრინჯაოს ხანისაა. მასში აღმოჩნდა მტკვარ-არაქსის კულტურისათვის დამახასიათებელი მასალა. გვიანდელი ბრინჯაოსა და ადრინდელი რკინის ხანის ფენებში (ძვ. წ. II–I ­ათასწლეული) ნაპოვნია დიდი რაოდენობით შავად გამომწვარი კოლხური კერამიკა, ბრინჯაოსა და რკინის იარაღი, ბრინჯაოს ნივთების ჩამოსასხმელი ყალიბები, წიდა და ა. შ. ადრინდელი ანტიკური ხანის კულტურულ ფენებში ად­გილობრივ მასალასთან ერთად აღმოჩნდა უცხოური ნივთებიც (­ბერძნული შავლაქიანი კერამიკა, აღმოსავლეთ სა­ქართვე­ლოდან შემოტანილი მოხატული ჭურჭელი და სხვ.). გა­ით­ხა­რა 12 სამარხი, რომელთაგან სიმდიდრით გამოირჩევა ძვ. წ. IV საუკუნის ერთ-ერთი სამარხი. ხის სარკოფაგში დაკრძალული იყო წარჩინებული ქალი მოახლითურთ, რომელსაც ჩატა­ნებული ჰქონდა მრა­ვა­ლი ნივთი. ძვ. წ. V საუკუნის მდიდრულ სამარხში სხვა ნივთებთან ერთად აღმოჩნდა ძვ. წ. V საუკუნის II მეოთხედის ანტიკური შავფიგურებიანი კილიკი და შავლაქიანი ჯამი. ჯამზე და ერთ ადგილობრივ თი­ხის დოქზე ­ბერძნული ასოებით ამოკაწრულია მფლობელის სა­ხე­ლი – „მეტოს“. ეს წარწერა ­ბერძნული დამწერლობის გამოყენების უძველესი მაგალითია სა­ქარ­თვე­ლო­ში. ჩილათის სამოსახლომ ადრინდელ ფეოდალურ ხანამდე იარსება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ჩეჩნეთის რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემია
მინი|300პქ ჩეჩნეთის რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემია (Нохчийн Республикан Ӏилманийн академи) — ჩეჩნეთის რესპუბლიკის სახელმწიფო აკადემია, სამეცნიერო კვლევების ცენტრი. მდებარეობს გროზნოში.
ისტორია
2006 წლის ივლისში ხამზათ იბრაგიმოვის გარდაცვალების შემდეგ ჩეჩნეთის რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის ახალ პრეზიდენტად აირჩიეს, ისტორიის ემცნიერებათა დოქტორი შახრუდინ გაფუროვი.
სტრუქტურა
ჩეჩნეთის რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემია მოიცავს შემდეგ ქვედანაყოფებს:
ასევე მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმეის ქვედანაყოფები:
დღევანდელობა
ამჟამად მეცნიერებათ აკადემიაში მუშაობს 16 მოქმედი წევრი, 13 წევრ-კორესპონდენტი, 37 დოქტორი და 58 მეცნიერებათა კანდიდატი. მათი ნაშრომები ქვეყნდება დიდ ბრიტანეთში, გერმანიაში, იტალიაში, ჩინეთში, პოლონეთში და აშშ-ში.
2008-2011 წლებში ჰუმანიტარული მიმართულების მკვლევარებმა გამოსცეს 49 მონოგრაფია და საავტორო კრებული, დაახლოებით ათასი სტატია, გაიმართა 14 საერთაშორისო და რუსეთის სამეცნიერო და სასწავლო-პრაქტიკული კონფერენცია. მოამზადეს ოთხტომიანი ნაშრომი „ჩეჩნეთის ისტორია უძველესი დროიდან დღემდე“; დაიწყეს მუშაობა „ჩეჩნური ენის დიდ ლექსიკონზე“; გრძელდება მრავალტომიანი სერიის გამოცემა ჩეჩნური ფოლკლორის შესახებ.
გამოიცა „ჩეჩნური ენის გრამატიკა“, რომელზეც 10 წლის განმავლობაში მუშაობდნენ ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორები, პროფესორები ა. ხალიდოვი, ვ. ტიმაევი და მ. ოვხადოვი.
2006 წლიდან საერთო ჯამში გამოსცეს 500 წიგნი, მათ შორის მონოგრაფიები, სახელმძღვანელოები, სტატიები და მასალების კრებულები.
სქოლიო
კატეგორია:გროზნოს ღირსშესანიშნაობები
ვეჯინის საერისთავო
ვეჯინის საერისთავო, ვეჟინის საერისთავო — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული XI საუკუნის კახეთ-ჰერეთის სამეფოში. შექმნა კვირიკე III-მ. ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით, ვეჯინის (ვეჟინის) ერისთავს ექვემდებარებოდა ტერიტორია სავარაუდოა, რომ ვეჯინის საერისთავო დავით აღმაშენებელმა კახეთ-ჰერეთის შემოერთების შემდეგ გააუქმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთ-ჰერეთის საერისთავოები
ნოფალ გულიევი
ნოფალ გულიევი (დ. 4 ოქტომბერი, 1963, ალი-ბაირამლი, აზერბაიჯანი — გ. 13 დეკემბერი, თოდანი, გორანბოის რაიონი, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანის შეიარაღებული ძალების სამხედრო მოსამსახურე, დაიღუპა ყარაბაღის ომში.
ცხოვრება
ნოფალ ზაჰიდ ოღლუ გულიევი დაიბადა 1963 წლის 4 ოქტომბერს ქალაქ ალი-ბაირამლიში. 1981 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა. 1982-1983 წლებში მსახურობდა ჯარში. სამხედრო სამსახურის შემდეგ, 1984 წლიდან 1990 წლამდე მუშაობდა ქალაქ ტიუმენში. 1990 წლის დეკემბრის თვეში აზერბაიჯანის ტერიტორიული მთლიანობის დაცვაში მონაწილეობისთვის შევიდა შსს-ის სპეციალიზებული დანიშნულების მილიციის ჯგუფში.
ომში მონაწილეობა
ნოფალ გულიევმა მოკლე ხანში თავი აქტიურად გამოიჩინა ფიზულიში, გორანბოიში, მთიან ყარაბაღში სომხური შეიარაღებული ძალების წინააღმდეგ ბრძოლებში. ყოველ ბრძოლაში ირჩევდა ყველაზე ძნელ პოზიციას. გამოირჩეოდა სანიმუშო ყოფაქცევით. 1991 წლის 15 ივლისს სომხურმა შეიარაღებულმა ძალები დიდი ძალებითა და ტექნიკით თავს დაესხნენ სოფელ ტოდანს. საჭირო იყო მშვიდობიანი მოსახლეობის გაყვანა საბრძოლო ზონიდან. ნოფალ გულიევი სოფლიდან მშვიდობიანი მოსახლების გაყვანით და მათი უსაფრთხო ადგილზე წაყვანით იყო დაკავებული. დაღლილობის მიუხედავად, დახმარების საჭიროება არსებობდა, ამიტომ კვლავ უკან დაბრუნდა. იმ დროს, სომხურმა შეიარაღებულმა ძალებმა თავიანთი პოზიციები წინ წამოწიეს. ნოფალი სოფელში დარჩენილი დაუცველი ადამიანების გადასარჩენად აქტიურად ჩაერთო ბრძოლაში, სადაც დაიღუპა კიდეც.
ოჯახი
იყო დაოჯახებული. მას დარჩა ერთი ვაჟიშვილი.
ჯილდოები
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 1992 წლის 6 ივნისის № 831 ბრძანებულების საფუძველზე აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სუვერენობისა და ტერიტორიული მთლიანობის დაცვის, მშვიდობიანი მოსახლეობის უსაფრთხოების უზრუნველყოფის, გმირობისა და სიმამაცისთვის ნოფალ ზაჰიდ ოღლუ გულიევს მიენიჭა „აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის“ წოდება.
ქალაქ ალი-ბაირამლის № 9 საშუალო სკოლა, სადაც იგი სწავლობდა, მიენიჭა მისი სახელი, სკოლის ეზოში დადგმულია მისი ბიუსტი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:აზერბაიჯანელი სამხედრო მოღვაწეები
კათარინა ვიურტემბერგელი
ბიოგრაფია
კათარინა დაიბადა 1783 წლის 21 თებერვალს სანქტ-პეტერბურგში. იგი იყო პრინც ფრიდრიხ ვიურტემბერგელისა და მისი პირველი ცოლის, პრინცესა ავგუსტა ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელის ქალიშვილი. დედამისი იყო დიდი ბრიტანეთის დედოფალ კაროლინა ბრაუნშვაიგელის ღვიძლი და და ასევე მეფე ჯორჯ III-ის დისწული. მისი მშობლები რუსეთის საიმპერატორო კარზე იმიტომ ცხოვრობდნენ, რომ კათარინას მამიდა, მარია ფიოდოროვნა (ქალიშვილობაში სოფია დოროთეა ვიურტემბერგელი) დაქორწინებული იყო რუსეთის ცარევიჩ პავლე პეტროვიჩზე (შემდეგში პავლე I) და იგი მფარველობდა თავის ძმას და მის ოჯახს. თავად კათარინას სახელი მამიდამისის დედამთილის, იმპერატრიცა ეკატერინე II-ის პატივსაცემად დაარქვეს.
1788 წელს კათარინას დედა მშობიარობას გადაჰყვა, თუმცა მანამდე მისი მშობლები გაშორდნენ და იგი მამასთან ერთად დაბრუნდა ვიურტემბერგში. 1797 წლიდან ვიურტემბერგის ტახტს მამამისი იკავებს და იმავე წელს ცოლად ირთავს ჯორჯ III-ის ასულ შარლოტა ბრიტანელს, რომელიც გერებს კარგად ეპყრობოდა. 1803 წლიდან ფრიდრიხმა ნაპოლეონთან ალიანსი გააფორმა, რის განსამტკიცებლადაც გადაწყდა კათარინას მითხოვება ჟერომ ბონაპარტზე, რომელიც ნაპოლეონის უმცროსი ძმა იყო. მარცხნივ|მინი|340x340პქ|ჟერომი და კათარინა 1810 წელს 1807 წლის 22 აგვისტოს საფრანგეთში, პარიზში, ფონტენბლოს სასახლეში შედგა კათარინასა და ჟერომის ქორწილი, რის შემდეგაც იგი ვესტფალიის დედოფალი გახდა. იგი ისტორიაში ვესტფალიის პირველი და უკანასკნელი დედოფალი იყო, რადგან სამეფო ნაპოლეონმა თავისი ძმისთვის შექმნა და მის დამხობასთან ერთად გაუქმდა.
მიუხედავად იმისა, რომ წყვილს ბედნიერი და მყარი ქორწინება ჰქონდა, ჟერომი ერთგული ქმარი არასოდეს ყოფილა და გამუდმებით ღალატობდა კათარინას. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი სამწლიანი რომანი დიანა ფონ პაპენჰაიმთან, თუმდა დედოფალი მეფის ქმედებებზე თვალის დახუჭვას ამჯობინებდა.
1814 წელს, ნაპოლეონის ჩამოგდების შემდეგ სიტუაცია უფრო დამძიმდა. მამამისმა კათარინა სასწრაფოდ დააბრუნა ვიურტემბერგში, ოღონდ ჟერომის გარეშე. მის მსგავსად დედოფალი მარი ლუიზიც მშობლიურ ავსტრიაში დაბრუნდა და მიატოვა ნაპოლეონი.
1815 წლის ასი დღის განმავლობაში იგი ჟერომს ნაპოლეონთან დაკავშირებაში ეხმარებოდა, თუმცა იგი საფრანგეთიდან გაადეპორტეს. იგი იძულებული გახდა ვიურტემბერგში დაბრუნებულიყო, სადაც მამამისმა დააპატიმრა. ნაპოლეონის დაცემის შემდეგ პატიმრობაში მისი ქმარიც შეუერთდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1783 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1835 კატეგორია:ბონაპარტები
იენიჯა (ევლახი)
იენიჯა  (Yenicə) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
ცქიტიშვილი
საკუთარი სახელი ცქიტიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
სამხარაძე
კატეგორია:ქართული გვარები
ნინო ამილახვარი
იღუმენი ნინო (ერობაში ანა ამილახვარი; დ. 16 იანვარი, 1816, გორის მაზრა, საამილახვრო ჭალა — გ. 30 დეკემბერი, 1904) — ქართველი სასულიერო მოღვაწე.
მშობლები ადრე გარდაეცვალა და მისი აღზრდა მამიდამ, მონაზონმა ნინო ამილახვარმა ითავა, რომელიც მცხეთის სამთავროს წმ. ნინოს სახელობის დედათა მონასტრის წინამძღვარი იყო და ბუნებრივია ძმისწული მონასტრული წესით აღზარდა. 1839 წელს მამიდა გარდაიცვალა, მაგრამ ახალგაზრდა მორჩილმა მონასტერი არ მიატოვა. იგი მონაზვნებს საკუთარი ხარჯით აცხოვრებდა და წმინდა წერილსა და ხელსაქმეს ასწავლიდა.
2016 წლის 22 დეკემბერს ქართულმა მართლმადიდებელმა ეკლესიამ იღუმენია ნინო წმინდანად შერაცხა.
მონასტრული ცხოვრება
თავადის ასული ანნა ამილახვარი (მომავალში მონასტრის წინამძღვარი, იღუმენია ნინო) სამთავროში იმ დროს მივიდა, როდესაც საქართველოში თითქმის ყველა ეკლესია-მონასტერი დახურული იყო. სამთავროს მონასტერი ოფიციალურად ჯერ კიდევ არ იყო გაფორმებული, ხოლო საეკლესიო ქონება - განიავებული. თითქმის ორმოცწლიანი მმართველობის განმავლობაში ნინო ამილახვარმა შეძლო სამთავრო ექცია საქართველოს დედა-მონასტრად, მისი წინამძღვრობის პერიოდი კი, მონასტრის ისტორიაში „ოქროს ხანად“ შერაცხულიყო.
ნინო ამილახვრის ცხოვრება ადრეულ წლებშივე მჭიდროდ დაუკავშირდა მონასტერს. იგი დაიბადა 1815 წლის 26 იანვარს ქალაქ გორის სოფელ საამილახვრო ჭალაში. ადრე დაობლებულის აღზრდა მამიდამ, მცხეთის წმიდა ნინოს დედათა მონასტრის წინამძღვარმა ნინო ამილახვარმა ითავა. დედა ნინომ პატარა ანას მონასტერში საღმრთო წერილი შეასწავლა, მონასტრულად გაზარდა. ანა ამილახვარი მამიდის გარდაცვალების (1839 წლის 11 თებერვალი) შემდეგაც არ განშორებია მონასტერს; იგი აგრძელებდა მონოზვნებისთვის წმინდა წერილისა და ხელსაქმის შესწავლას და როგორც ერთ–ერთი საისტორიო წყარო მოგვითხრობს, „მონოზვნებმაც ძალიან შეიყვარეს იგი, რადგან ანა ამილახვარი იყო მათი დამრიგებელი და ხელმძღვანელი ჭირში და ლხინში, მაგალითი კეთილმსახურებისა, სიმშვიდისა და გამწვრთნელ–განმანათლებელი მათი გონებისა“.
მინი|მარცხნივ|ნინო [[ამილახვარი 1816-1904]]
მამიდის გარდაცვალების (1839 წლის 11 თებერვალი) შემდეგაც არ განშორებია მონასტერს; იგი აგრძელებდა მონოზვნებისთვის წმინდა წერილისა და ხელსაქმის შესწავლას და როგორც ერთ–ერთი საისტორიო წყარო მოგვითხრობს, „მონოზვნებმაც ძალიან შეიყვარეს იგი, რადგან ანა ამილახვარი იყო მათი დამრიგებელი და ხელმძღვანელი ჭირში და ლხინში, მაგალითი კეთილმსახურებისა, სიმშვიდისა და გამწვრთნელ–განმანათლებელი მათი გონებისა“.
მაღალი ზნეობითა და სათნოებებით გამორჩეული ანა ამლახვარი 40 წლის ასაკში (1855 წლის 19 ივნისს) აღიკვეცა მონოზვნად სამთავროს წმიდა ნინოს დედათა მონასტერში, ნინოს სახელით. როდესაც  ეგზარქოსმა იგი  ერთ–ერთ დასთან ერთად შტატში აიყვანა,  ნინო ამილახვარმა მადლობა გადაუხადა ყურადღებისთვის, ხელფასზე კი თავაზიანი უარი თქვა: „..''.ნიადაგ თითქმის შეპყრობილ უძლურებითა, არ ძალმიძს აღსრულება მონასტრულის სამსახურისა თანასწორ სხვათა დათა თანა. ამა მიზეზით  სინდისი არ მაძლევს ნებას განცხადებად თანხმობისა მიღებასა ზედა მასსა“. '' 1863 წელს მონაზონ ნინოს წმინდა ნინოს მონასტრის გამგებლობა მიანდეს. იმ დროს მონასტერს ძალიან უჭირდა, ეკლესიას შეკეთება სჭირდებოდა. ნინომ მაშინვე ტაძრისა და მონასტრის რესტავრაციაზე დაიწყო ზრუნვა. ეგზარქოსის ნებართვით ნინომ მთელი თბილისი, მოზდოკი, პიატიგორსკი, ახალციხე და აბასთუმანი მოიარა და ქველმოქმედი ქრისტიანებისგან შემწეობა ითხოვა. შეგროვილი შემოწირულებით მან მონასტერი გაამშვენიერა, ტაძრისთვის კი საეკლესიო და სამღვდელმსახურო ნივთები შეიძინა.
იღუმენია ნინო სამთავროს მონასტრის რიგით მეოთხე წინამძღვარი (დადგინდა 1863 წლიდან) და მესამე იღუმენია იყო. ისევე როგორც მისი წინამორბედნი, იღუმენია ნინოც დიდად ზრუნავდა მონასტრის აღდგენა–გამშვენებისთვის. მის მიერ  განახლდა „მაყვლოვანში“ წმიდა ნინოს მინიატურული ეკლესია, აიგო წმინდა ნინოს გუმბათიანი ტაძარი, აშენდა კარიბჭე. გაპარტახებული მონასტრის აღსადგენად  ვის აღარ უხმობდა წინამძღვარი. ერთ-ერთი მინისტრისადმი მიწერილ წერილში, იგი ბრძნულად მოუწოდებს მთავრობას კულტურული სიწმინდეების გადასარჩენად: ''„მონასტერი არის არა მარტო ქართველ მონოზონთა თავშესაფარი-სავანე, არამედ ისტორიული და არქეოლოგიური ძეგლი ქართველი ერის ქრისტიანიზაციისა და ამიტომ მისი სათანადო მოვლა და დაცვა უნდა შეადგენდეს არა მხოლოდ წმიდა სარწმუნოებრივ საქმეს. ქართველი ერის წარსულის დიდებული სახელით კიდევ მოგმართავთ, დაიცავით ეს ისტორიული ღვაწლშემოსილი შესანიშნავი არქეოლოგიური ნაშთი. ნუ დაუშვებთ, რომ ადგილი, სადაც 1600 წლის წინათ ქართველთ განმანათლებელმა წმიდა ნინომ პირველად დადვა კერა მაყვლის ბუჩქნარში, რომლიდანაც შემდეგ მოეფინა ქრისტიანობის ნათელი უკუნეთში მყოფ საქართველოს, გადაიქცეს ძღარბთა და ქვემძრომთა საყოფელად“.''
1866 წელს მონასტერში იღუმენიას მეცადინეობით დაარსდა დედათა სასწავლებელი, რომლის მმართველი და „პირველი წევრი რჩევისა“ თავად იყო. 1879 წელს განაახლა წმინდა ნინოს სახელობის ეკლესია, 1883 წელს დედათა მონასტრის ტაძრის გუმბათი განაახლა და ეკლესია გადახურა, ხოლო მოგვიანებით მთავარი ტაძრის კედლებიც შეაკეთა.
იღუმენია ნინო ამილახვრის წინამძღვრობის პერიოდში მონასტერში განსაკუთრებით მოწესრიგებული იყო საფინანსო-ეკონომიკური საქმიანობა. სამონასტრო წესრიგის დამყარებისა და სამთავროში სამონასტრო ცხოვრების აღმავლობაზე ზრუნვისათვის უწმიდესმა სინოდმა ნინო ამილახვარი ოქროსჯვრიანი ბეჭდით დააჯილდოვა; 1865 წელს კი იღუმენიას ხარისხი ებოძა. ორი ჯვრის მატარებელი იღუმენია ნინო ამილახვარი თავისი დროის ტიტულოვანი დედაა დაჯილდოვებული ძვირფასი თვლებით შემკული კაბინეტის ჯვრით; 1883 წელს კი, ომში დაჭრილებისადმი გაწეული მზრუნველობისათვის - წითელი ჯვრით. იღუმენია ნინო ამილახვარი საქართველოს დიდი და სახელოვანი დედების საქმის ღირსეული გამგრძელებელია.
იღუმენია ნინოს მეცადინეობითა და რუსეთის უწმიდესი სინოდის ბრძანებით, 1866 წლის 20 იანვარს  სამთავროს დედათა მონასტერში სასულიერო წოდების გოგონათა სასწავლებელი გაიხსნა. მოგვიანებით, მცხეთიდან დედათა სასწავლებელი გადაიტანეს, წინამძღვარმა კი მის ნაცვლად მონასტერში დედათა სკოლა დააარსა. მინი|წმინდა ნინოს ეკლესია სასწავლებელმა სამაგალითო წესრიგით იმთავითვე მიიქცია საზოგადოების ყურადღება. „ბევრ ქართველ ქალს მიეცა ამ მონასტრის ქალთა სასწავლებელში ნამდვილი ქრისტიანული აღზრდა, დარბაისლური მიმართულება, რიგიანი განათლება, ცოდნა მშვენიერი ხელსაქმისა და მოუმზადა ჩვენს ქვეყანას შეგნებულნი მშობელნი, ჭეშმარიტნი დედანი“, - ბრძანებს იაკობ გოგებაშვილი სამთავროს სკოლის შესახებ. სასწავლებელში საქართველოს მომავალი დედები ეუფლებოდნენ: საღვთო სჯულს, ეკლესიის ისტორიას, საქართველოსა (ვრცლად) და რუსეთის (მოკლედ) ისტორიასა და გეოგრაფიას, ქართულ და სლავურ საეკლესიო გალობას, ხელსაქმეს, - ყველაფერს, რაც მათ ეროვნული თვითშეგნების ჩამოყალიბებაში დაეხმარებოდათ.
1890 წლის 2 ოქტომბერს ქართველმა საზოგადოებამ იღუმენია ნინოს მოღვაწეობის 25 წლის იუბილე აღნიშნა, რომელიც მცხეთის დედათა სავანეში გაიმართა. დღესასწაულს უამრავი ხალხი დაესწრო. წირვა აღასრულა ალავერდელმა ეპისკოპოსმა ბესარიონმა, არქიმანდრიტ კესარიოსისა და მღვდელ–მონაზონ ლეონიდე ოქროპირიძის თანამწირველობით. ცნობილია ამ დღეს მღვდელ–მონაზონ ლეონიდეს მიერ წარმოთქმული ქადაგება, რომელშიც ზუსტად იყო გადმოცემული იღუმენიას ღვაწლი.
იღუმენია ნინო იყო არა მარტო სამთავროს წმინდა ნინოს ეკლესიის შემნახველი და დამცველი, არამედ ქართველ ქალთა არაერთი თაობის აღმზრდელი და მათთვის კეთილი მაგალითის მიმცემი.
იღუმენია ნინო 1904 წლის 30 დეკემბერს 88 წლის ასაკში აღესრულა და დაიკრძალა წმინდა ნინოს მაყვლოვანთან თავისივე აგებულ ეკლესიაში. კომუნისტების დროს ეს ტაძარი დაინგრა და დღეს შემორჩენილია მხოლოდ ტაძრის იატაკი და საძირკველი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1816 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1904 კატეგორია:ქართველი იღუმენები კატეგორია:ქართველი წმინდანები ნ
კვეტერის საერისთავო
კვეტერის საერისთავო — ტერიტორიულ-ადმინისტრაციული ერთეული შუა საუკუნეების საქართველოში. სავარაუდოდ, მოიცავდა მდინარე ილტოს ხეობას. ცენტრს წარმოადგენდა კვეტერის ციხე-ქალაქი (საერისთავოს სახელწოდებაც აქედან მომდინარეობს). საერისთავო შეიქმნა 1014 წლის შემდეგ, როდესაც კახეთ-ჰერეთის მეფე კვირიკე III დიდმა ადმინისტრაციული რეფორმა განახორციელა და სამეფო დაყო შვიდ საერისთავოდ. მათ შორის ერთ-ერთი სწორედ კვეტერის საერისთავო იყო. ერისთავთა ვინაობა უცნობია. საერისთავოს უნდა ეარსება XII საუკუნის დასაწყისამდე, სანამ დავით IV აღმაშენებელმა კვლავ არ შემოიერთა კახეთ-ჰერეთი და არსებული საერისთავოების ნაცვლად აღადგინა კა­ხე­თისა და ჰერეთის საერისთავოები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთ-ჰერეთის საერისთავოები
Nintendo Switch
კონსოლი გამოიყენებს Joy-Con-ის უსადენო კონტროლერს, რომელიც შეიცავს სტანდარტულ ღილაკებს, მოძრაობის დეტექტორს და ახასიათებს მაღალი გარჩევადობის ტაქტილური უკუკავშირი. Joy-Con-ს შეუძლია მუშაობა როგორც პლანეშეტურ, ასევე კონსოლის რეჟიმში და აგრეთვე გამოიყენება Wii Remote-ის მსგავს ხელსაწყოდ. Switch-ს გააჩნია ონლაინ გეიმინგის მხარდაჭერა სტანდარტული ინტერნეტ კავშირის მეშვეობით, ისევე როგორც ლოკალური უსადენო ad-hoc ქსელის მხარდაჭერა Switch-ის სხვა კონსოლებთან დასაკავშირებლად. მისი თამაშები ვრცელდება სათამაშო კარტრიჯითა და ციფრული დისტრიბუციით და არ აქვს რეგიონალური ბლოკირება. სისტემა ბაზარზე კონკურენციას უწევს მის თანამედროვეებს, Sony-ის PlayStation 4-ს და Microsoft-ის Xbox One-ს.
ნინტენდოს ახალი კონსოლის შექმნა აიძულა 2014 წელს განცდილმა ფინანსურმა დანაკარგებმა, გამოწვეული წინა კონსოლის, Wii U-ის ცუდი გაყიდვებით და ასევე მობილური თამაშების მხრიდან კონკურენციით. პრეზიდენტმა სატორუ ივატამ კომპანიას უბიძგა მობილური გეიმინგისა და ახალი ტექნოლოგიების შემუშავებისკენ. კონსოლის დიზაინი მიმართულია მოთამაშეების ფართო დემოგარაფიის მოსაზიდად. ნინტენდომ გადაწყვიტა აერჩია უფრო სტანდარტული ელექტრონული კომპონენტები, როგორიც არის ჩიპსეტზე დაფუძნებული Nvidia-ს Tegra-ს ხაზი, რათა გაეადვილებინა კონსოლთან მუშაობა პროგრამისტებისთვის და თავსებადი ყოფილიყო ყველა არსებულ თამაშის ძრავებთან. Wii U-ისგან განსხვავებით, რომელიც ყველანაირად ცდილობდა გარე დეველოპერების მხარდაჭერას, თუმცა ამ მხრივ კრახი განიცადა, ნინტენდომ წინასწარ დაიწყო მესამე მხარის დეველოპერებისა და გამომცემლების ძებნა, რათა დახმარებოდნენ Switch-ის ვიდეო თამაშების ბიბლიოთეკის გამდიდრებაში. გამოსვლამდე კომპანიამ განაცხადა, რომ დაახლოებით 100 თამაში 70 დეველოპერის მიერ შემუშავების სტადიაში იმყოფებოდა.
გამოსვლიდან ერთ თვეში გაიყიდა სისტემის 2.74 მილიონი ასლი და იქცა ყველაზე სწრაფად გაყიდვად კონსოლად ნინტენდოს ისტორიაში. ხოლო 2022 წლის ივნისის მონაცემით გაყიდულია 111 მილიონი ასლი. კონსოლის ყველაზე გაყიდვადი თამაშია 2017 წელს გამოსული „Mario Kart 8 Deluxe“ 46.82 მილიონი გაყიდული ეგზმპლარით, რომელსაც უმაღლესი შეფასებები ჰხვდა წილად ვიდეო თამაშების კრიტიკოსებისგან. 2020 წლის სექტემბერში გამოვიდა კონსოლის პორტატიული ვერსია Nintendo Switch Lite.
სქოლიო
კატეგორია:2010-იანი წლების სათამაშოები კატეგორია:მერვე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:ARM-ზე დაფუძნებული კონსოლები კატეგორია:2017 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:Nintendo Switch
კოუკის ოლქი
კოუკის ოლქი (Coke County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. რობერტ-ლი. შეიქმნა 1889 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ვალეჰ მუსლუმოვი
ცხოვრება
ვალეჰ ალიზაიდ ოღლუ მუსლუმოვი დაიბადა 1968 წლის 2 სექტემბერს ლერიკის რაიონში. 1983 წელს დაამთავრა ლერიკის რაიონის საშუალო სკოლის მერვე კლასი და შემდეგ დაამთავრა ქალაქ სუმგაითის პროფესიული სკოლა № 17 დურგალის სპეციალობით. მუშაობდა სამშენებლო ტრესტის მობილურ მექანიზირებულ ჯგუფში. 1986 წელს გაწვეული იყო სამხედრო სამსახურში. 1988 წელს სამხედრო სამსახურიდან დათხოვნის.
ოჯახი
იყო დაუოჯახებელი.
ომში მონაწილეობა
1991 წლის აგვისტოში იწყებს სამსახურს შსს-ს სპეციალიზებული დანიშნულების მილიციის ჯგუფში. იღებს მონაწილეობას შუშაში, თოვუზში და გუბადლიში საომარ ბრძოლებში. 1992 წლის 14 აგვისტოს აქტიურად მონაწილეობდა სოფელ მარგუშევანში საომარ მოქმედებებში, დაჭრილი იყო არათანაბარ ბრძოლაში, დაკარგა ბევრი სისხლი და მისი სიცოცხლის გადარჩენა ვერ მოხერხდა.
ჯილდოები
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 1992 წლის 6 ივნისის № 831 ბრძანებულებით ვალეჰ ალიზაიდ ოღლუ მუსლუმოვს დაღუპვის შემდეგ მიენიჭა „აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის“ წოდება. ის დაასაფლავეს ლერიკის რაიონში. ქალაქ ლერიკში საშუალო სკოლა № 2-ში, რომელიც ატარებს მის სახელს, სამახსოვროდ გახსნილია მუზეუმი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
შაქარიშვილი
საკუთარი სახელი შაქარიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
მონტენეგროს ტურიზმი
მონტენეგრო არის პატარა ხმელთაშუაზღვისპირა ქვეყანა მდიდარი არქიტექტურული და კულტურული მემკვიდრეობით, მრავალფეროვანი კლიმატითა და ბუნებით. მონტენეგრო ცდილობს გახდეს ელიტური ტურიზმის ზონა. ის არის სწრაფად მზარდი ტურისტული დანიშნულების ადგილი. 2007 წელს ქვეყანას დაახლოებით მილიონ ტურისტი ეწვია, რამაც ქვეყანას დაახლოებით 480 მილიონი ევროს შემოსავალი მოუტანა (წინა წელთან შედარებით 39%–ით მეტი.).
მიუხედავად მთავრობის მცდელობისა, მონტენეგროში ტურისტებისთვის ყველაზე დიდ პრობლემას მოუწესრიგებელი ინფრასტრუქტურა წარმოადგენს. ყველაზე ხშირად ეს არის მოძველებული გზები და პრობლემები წყლის და ელექტრო ენერგიის მიწოდებაზე.
ზღვის სანაპიროს ჩრდილოეთი რეგიონი
მონტენეგროს ადრიატიკის ზღვის სანაპირო ზოლი შეადგენს 295 კილომეტრს. საიდანაც 72 კილომეტრი არის პლაჟები. ამ ზოლში მრავლადაა შემორჩენილი ძველი ანტიკური ციხე ქალაქები. ჩრდილოეთი სანაპიროს მთავარი სანახაობები არის:
ზღვის სანაპიროს სამხრეთი რეგიონი
სამხრეთი სანაპიროს რეგიონი ცნობილია მისი ქვიშის პლაჟებით, ღამის ცხოვრებით და ანტიკუტრი ციხე–ქალაქებით:
ჩრდილოეთი რეგიონი
ჩრდილოეთი რეგიონი არის მონტენეგროს სამთო ტურიზმის ცენტრი. აქ არის სათხილამურო კურორტები. დურმიტორის მთათა მასივის დიდი ტერიტორია გამოცხადებულია ეროვნულ პარკად. ჩრდილოეთში მდებარე ტურისტული დანიშნულების ადგილებია:
ცენტრალური რეგიონი
ცენტრალურ რეგიონი არის ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული, იქ შედარებით ნაკლები ტურისტული დანიშნულების ადგილებია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტურიზმი ქვეყნების მიხედვით
მარასის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუსკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ურუბამბის პროვინციის რაიონები
შიშნიაშვილი
საკუთარი სახელი შიშნიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
აჰმადნაგარი (ქალაქი)
აჰმადნაგარი, აჰმედნაგარი (Ahmednagar) — ქალაქი დასავლეთ ინდოეთში, მაჰარაშტრის შტატში, მდინარე სინაზე.
მოსახლეობა — 350 905 კაცი (2011). ქალაქში მდებარეობს რკინიგზის სადგური. განვითარებულია ბამბსაწმენდი, ბამბეულის, ტრიკოტაჟის, ტყავის მრეწველობა, საყოფაცხოვრებო საგნების (სპილენძის ჭურჭლისა და სხვ.) ხელოსნური წარმოება.
დაარსდა 1493 /1494 წელს მისი დამაარსებელია აჰმად ნიზამ-შაჰი, ბაჰმანის სასულთნოს ერთ-ერთი მხედართმთავარი, რომელმაც თავი დამოუკიდებლად გამოაცხადა და აჰმადნაგარი თავის დედაქალაქად აქცია. ოდესღაც იყო აურანგაბადის სამეფოს მეორე დედაქალაქი.
სქოლიო
კატეგორია:მაჰარაშტრის ქალაქები
არანლი (იმიშლი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
დავაო
დავაო — ქალაქი და ნავსადგური ფილიპინებში, კუნძულ მინდანაოზე. დავაოს ყურის ნაპირას. დავაოს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 1,530,365 კაცს შეადგინა. ქალაქის ფართობი 2,444 კმ²-ს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფილიპინების ქალაქები
ასლანიკაშვილი
საკუთარი სახელი ასლანიკაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
გურული დღიურები
„გურული დღიურები“ — გიორგი კეკელიძის 2014 წლის წიგნი გურულების შესახებ. წიგნი კრებულია გურული ხალხის სხვადასხვა მხიარული ისტორიების, რომლებიც თავად ავტორმა შეაგროვა. ავტორის მოგზაურობა გურიაში ოთხ თვეს გრძელდებოდა და ის პირადად იწერდა ძველი დროის ამბებს ადგილობრივი წეს-ჩვეულებებისა და რიტუალების შესახებ გურული გლეხებისგან. „გურული დღიურები“ 2014 წლის ბესტსელერად დასახელდა. წიგნის გამოსვლიდან ერთ თვეში გაყიდვების რეკორდული მაჩვენებელი დაფიქსირდა. ეს გიორგი კეკელიძის პირველი ცდაა პროზაში.
ავტორი წიგნზე:
2014 წლის 5 თებერვალს, გიორგი კეკელიძის „გურული დღიურების“ რეპრეზენტაცია და შემოქმედებითი საღამო „ბიბლუსი გალერეაში“ გაიმართა. 2015 წელს ავტორს წიგნისთვის გადაეცა ჟურნალ სახე(ლ)ების, ჟურნალ ეგოს და გურამ რჩეულიშვილის სახელობის პრემიები. ამ წელსვე წიგნი ითარგმნა აზერბაიჯანულ ენაზე (მთარგმნელი იმირ მამედლი).
2015 წლისთვის ბაზარზე გამოჩნდა წიგნის მეკობრული ვერსიები.
სქოლიო
კატეგორია:გიორგი კეკელიძის ნაწარმოებები კატეგორია:2014 წლის რომანები კატეგორია:ქართული რომანები
შუა ერმანის მერვე კოშკი
შუა ერმანის მერვე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა, მდებარეობს ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუა ერმანში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
კოშკი ნაგებია საშუალო ზომის ფლეთილი ქვით. შემორჩენილია ხუთი სართული. შედარებით კარგადაა შემონახული დასავლეთისა და ჩრდილოეთის კედლები. აღმოსავლეთით, მეორე სართულზე გაჭრილია კარი. მეხუთე სართულზე დასავლეთით და ჩრდილოეთით შვერილი ქვის სარკმლებია. კოშკს გარშემო მიშენებული აქვს თანამედროვე საცხოვრებელი და სხვა საყოფაცხოვრებო დანიშნულების ნაგებობები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ხელეჩო
ხელეჩო — ხის დასამუშავებელი ხელჭურჭელი. აქვს პირი — წინა და უკანა, და ხის ტარი. იყენებენ ჯამების, ხონჩების, გობებისა და სხვადასხვა რიგის ხის ჭურჭელთა სახვეწად, ამოსათლელად, „სადაც ცული ვერ უდგება, იქ ხელეჩო მუშაობს“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეთნოგრაფია
გეხტმანი
საკუთარი სახელი გეხტმანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ბერუჩაშვილი
საკუთარი სახელი ბერუჩაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ჯაფარლი (იმიშლი)
ჯაფარლი (Cəfərli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 3 509 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
სან-სებასტიან-დუ-უმბუზეირუ
სან-სებასტიან-დუ-უმბუზეირუ (São Sebastião do Umbuzeiro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 641 მეტრზე. მიეკუთვნება ბორბორემის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარირი-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფიფა-ს საუკეთესოთა საფეხბურთო დაჯილდოება
ფიფა-ს საუკეთესოთა საფეხბურთო დაჯილდოება (The Best FIFA Football Awards), ან უბრალოდ The Best — საფეხბურთო დაჯილდოება, რომელსაც წარმოადგენს მსოფლიო ფეხბურთის მმართველი ორგანო, ფიფა.
ფიფა 1991 წლიდან ატარებდა საფეხბურთო დაჯილდოებას სახელწოდებით ფიფა-ს წლის ფეხბურთელი (FIFA World Player of the Year), რომელიც თავდაპირველად მხოლოდ ვაჟ ფეხბურთელებს გადაეცემოდა, ხოლო 2001 წლიდან ასევე აჯილდოებდნენ ფეხბურთელ ქალებსაც.
2016 წლიდან France Football-ის და ფიფა-ს ერთობლივი დაჯილდოება შეწყდა, რის შემდეგაც ფიფა-მ დამოუკიდებელი დაჯილდოება დააარსა The Best სახელწოდებით, სადაც შენარჩუნდა ყველა მანამდე არსებული დაჯილდოების პრინციპი.
პირველი დაჯილდოების ცერემონიალი გაიმართა 2017 წლის 7 იანვარს, ციურიხში, შვეიცარია.
სქოლიო
კატეგორია:საფეხბურთო ჯილდოები
ქვემო ერმანის წმინდა გიორგის ეკლესია
ქვემო ერმანის წმინდა გიორგის ეკლესია - არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებიბა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ერმანში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ნიში წარმოადგენს ფლეთილი ქვითა და ფიქალით ამოყვანილ მცირე მართკუთხა მშრალ წყობას. სავარაუდოდ ნიში აგებულია ძველი ეკლესიის ადგილზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ხარასნაირი წყალმცენარეები
ხარასნაირი წყალმცენარეები (Charophyta) — წყალმცენარეთა განყოფილება. მათი მწვანე ფერის რთული თალუსი შედგება მთავარი ღერძისა და მასზე რგოლურა განლაგებული გვერდითი ტოტისებრი წარმონაქმნებისაგან. რგოლებს შორის ერთუჯრედიანი მუხლთშორისები აქვთ. სუბსტრატს ემაგრებიან ფესვისმაგვარი წარმონაქმნებით – რიზოიდებით. მცენარე 1 მ-მდე იზრდება. ვეგეტატიური გამრავლება სხეულის ნაწილებად დაყოფით ან ერთ- და მრავალუჯრედიანი კოჟრებით ხდება. სქესობრივი გამრავლების ორგანოები – ოოგონიუმი და ანთერიდიუმი მრავალუჯრედიანია. ცნობილია ხარასნაირი წყალმცენარეების 300-მდე სახეობა. ბინადრობენ მტკნარ წყალსა და ზღვის გამტკნარებულ ნაწილებში. ნამარხი ფორმები ცნობილია დევონური პერიოდიდან.
სქოლიო
კატეგორია:წყალმცენარეები
მკვლელობა (1956 წლის ფილმი)
მკვლელობა (The Killing) — სტენლი კუბრიკის 1956 წლის ფილმი. ფილმში ერთ-ერთ მეორეხარისხოვან როლს ქართველი მოკრივე კოლა ქვარიანი ასრულებს.
სიუჟეტი
ვეტერანი დამნაშავე ჯონი კლეი გეგმავს უკანასკნელ ძარცვას, რის შემდეგაც აპირებს ნორმალურ ცხოვრებას მოეკიდოს და ცოლად ფეი მოიყვანოს. ის საკუთარ გეგმებს ფეის აცნობს. ის დოღის სალაროს გაძარცვას აპირებს. ჯონის თანამზრახველებიდან ერთ-ერთი, ჯორჯი, საიდუმლოს გაანდობს საკუთარ ცოლს, რათა ამ უკანასკნელს ასიამოვნოს. როდესაც ჯონის და მისი თანამზრახველები დეტალურად გაწერილი გეგმას განიხილავენ, ხმაურს გაიგებენ და აღმოაჩენენ, რომ მათ ჯორჯის ცოლი ფარულად უსმენდა. ისინი ჯორჯის ერთგულებაში ეჭვს შეიტანენ. ჯონი შერის გაფრთხილებას მისცემს. დოღის დროს ჯონის მიერ დაქირავებული მორისი არეულობას შექმნის, რათა დაცვის ყურადღება მიიპყროს. ასეთივე მიზნით დაქირავებული სნაიპერი ნიკი ესვრის დაწინაურებულ ცხენს, მაგრამ გაქცევის მცდელობისას მას დაცვა მოკლავს. ჯონი ამ დროს სალაროს დააყაჩაღებს. ჯონის თანამზრახველები ბინაში ელოდებიან, როდესაც მათ თავს ვალი და მისი მეგობარი დაესხმიან. ატყდება სროლა და ყველა კვდება, გარდა ჯორჯისა, რომელიც მძიმედ დაჭრილია. ჯორჯი სახლში მიდის და კლავს ცოლს, რომელმაც, როგორც აღმოჩნდება, გააგებინა ვალს ძარცვის შესახებ. ჯონი და ფეი კი გატაცებული ფულით თვითმფრინავში სხდებიან. ჩასხდომამდე, ბარგის გადატანისას, მათი ჩემოდანი სატვირთო მანქანიდან გადმოვარდება და ფულს ქარი წაიღებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1956 წლის ფილმები კატეგორია:ნუარის ჟანრის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:სტენლი კუბრიკის ფილმები კატეგორია:ამერიკული შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:United Artists-ის ფილმები
ვენის წრე
ვენის წრე (Wiener Kreis) — მეცნიერებისა და ფილოსოფოსების ჯგუფი, რომელიც რეგულარულად იკრიბებოდა ვენაში 1924 წლიდან 1936 წლამდე. წრეს ხელმძღვანელობდა ინდუქციურ მეცნიერებათა კათედრის პროფესორი მორიც შლიკი. „ვენის წრის“ მოღვაწეობასთან ტრადიციულად აკავშირებენ ფილოსოფიური ლოგიკური პოზიტივიზმის წარმოშობას.
ვენის პირველი წრე
ვენის წრის ისტორია დაიწყო ავსტრიაში, ვენის უნივერსიტეტში. 1895 წელს იქ შეიქმნა ინდუქციურ მეცნიერებათა კათედრა, რომლის გამგე 1901 წლამდე ერნესტ მახი იყო, რის გამოც ვენაში ემპირიული ფილოსოფიური ტრადიცია ყალიბდებოდა. 1907 წელს ვენის კაფე ცენტრალში ეწყობოდა ვენის უნივერსიტეტის სტუდენტებისა და მასწავლებლების შეკრებები; ისინი ძირითადად ჰანს ჰანის სტუდენტები და ფიზიკისა და მათემატიკის ახალგაზრდა მასწავლებლები იყვნენ. ეს შეკრებები ითვლებიან პირველ ვენის წრედ ან პროტო-წრედ.
ვენის პირველი წრის „ბირთვად“ ითვლებიან მათემატიკოსი ჰანს ჰანი, სოციოლოგი და ეკონომისტი ოტო ნოირატი, მათემატიკოსი და მექანიკოსი რიხარდ ფონ მიზესი, ფიზიკოსი და ფილოსოფოსი ფილიპ ფრანკი. იმყოფებოდნენ რა  მთელ რიგ ავტორთა იდეების გავლენის ქვეშ (ე. მახი, ლ.ბოლცმანი, ა. პუანკარე და სხვ.), პროტო-წრის მონაწილეები ცდილობდნენ გაეერთიანებინათ ემპირიზმი, სიმბოლური ლოგიკა და ფრანგული კონვენციონალიზმი. პროტო-წრის შეკრებები გრძელდებოდა 1912 წლამდე, როდესაც წრის ბევრმა მონაწილემ დატოვა ვენა.
ვენის მეორე წრე
პირველი მსოფლიო ომისა და ბონში პედაგოგიური მოღვაწეობის დამთავრების შემდეგ ჰანს ჰანი 1921 წელს ვენის უნივერსიტეტში დაბრუნდა პროტო-წრის მოღვაწეობის განახლების განზრახვით. ამავდროულად ჰანმა დაარწმუნა უნივერსიტეტის კომიტეტი, რომ ინდუქციურ მეცნიერებათა კათედრის პროფესორის ვაკანტურ თანამდებობაზე მორიც შლიკი, - კილის უნივერსიტეტის ფილოსოფიის მასწავლებელი, - მიეღოთ და ორგანიზება გაუკეთა მის გადმოსვლას ვენაში.
ლუდვიგ ვიტგენშტაინის „ლოგიკურ-ფილოსოფიური ტრაქტატი“ (1921) წრეში ფართოდ განიხილებოდა 1926-1927 აკადემიურ წელს, ხოლო 1927 წლის ზაფხულში წრის მონაწილეები ვიტგენშტაინს პირადად ხვდებოდნენ.
წრის მოღვაწეობის დამთავრება
1936 წელს, უნიფიცირებული მეცნიერების საერთაშორისო კონგრესის დახურვის მეორე დღეს, ვენის უნივერსიტეტის საფეხურებზე მორიც შლიკი მოკლულ იქნა საკუთარი ასპირანტის მიერ, რის შემდეგაც წრემ შეხვედრები შეწყვიტა, მაგრამ კონგრესები ჯერ კიდევ ტარდებოდა. შემდეგი ორი კონგრესი ჩატარდა 1937 წელს პარიზში და 1938 წელს კემბრიჯში (ევროპაში უკანასკნელად).
1938 წელს ვენის წრის დაშლა იწყება, ხოლო ნაცისტური გერმანიის მიერ ავსტრიის მიერთების შემდეგ მან საბოლოოდ შეწყვიტა არსებობა. მისი მონაწილეების უმრავლესობა აშშ-ში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც მათი წყალობით თანდათან ჩამოყალიბდა ლოგიკური პოზიტივიზმის მძლავრი მიმდინარეობა. ასე მაგალითად, უნიფიცირებული მეცნიერების მეხუთე (1939) და მეექვსე (1941) საერთაშორისო კონგრესები ჩატარდა კემბრიჯში (მასაჩუსეტსი) და ჩიკაგოში. კონგრესების ჩატარება შეწყდა მეორე მსოფლიო ომთან დაკავშირებით.
აშშ-ს გარდა წრის იდეებმა გავრცელება ჰპოვეს მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში: ინგლისში, საფრანგეთში, ფინეთში და სხვა ქვეყნებშიც. მაგრამ გერმანიაში წრის მოღვაწეობა აიკრძალა და ითვლებოდა „ძირგამომთხრელად“.
ვენის წრის წარმომადგენლები
წრე შედგებოდა მრავალი გამოჩენილი პიროვნებისაგან და იქცა ნეოპოზიტივიზმის იდეურ ცენტრად. წრის დამფუძნებლად ფილოსოფოსი მორიც შლიკი ითვლება. წრის სხვა საკვანძო ფიგურები იყვნენ ლოგიკოსი და მათემატიკოსი კურტ გიოდელი, ცნობილი მის მიერ ფორმულირებული და დამტკიცებული თეორემით არასისრულის შესახებ; ფილოსოფოსი რუდოლფ კარნაპი, მათემატიკოსი ჰანს ჰანი, ფილოსოფოსი, სოციოლოგი და ეკონომისტი ოტო ნოირატი, ფილოსოფოსი კარლ ჰემპელი, ფიზიკოსი-მათემატიკოსი ფილიპ ფრანკი და ფილოსოფოსი ჰანს რაიხენბახი, აგრეთვე ჰერბერტ ფეიგლი, ფიზიკოსი-მათემატიკოსი ფრიდრიხ ვაისმანი და ფილოსოფოსი ვიქტორ კრაფტი. წრის წევრები იყვნენ აგრეთვე გუსტავ ბერგმანი, ეკონომისტი კარლ მენგერი, შლიკის სტუდენტი მარსელ ნატკინი, მათემატიკოსები თეოდორ რადაკოვიჩი და ოლგა ჰან-ნოირატი (ოტო ნოირატის მეუღლე და ჰანს ჰანის და). მცირე ხნით ვენის წრის წევრები და ამავდროულად მისი იდეების გულმხურვალე მხარდამჭერები და პოპულარიზატორები იყვნენ ინგლისელი ალფრედ აიერი და ამერიკელი კუაინი. განსაკუთრებული მდგომარეობა წრეში ეკავათ ლუდვიგ ვიტგენშტაინსა და კარლ პოპერს. პირველი აღიქმებოდა როგორც სულიერი მასწავლებელი, რომელთანაც აუდიენციებზე პროფესორი შლიკი მიემგზავრებოდა ხოლმე, ხოლო მეორე კი როგორც წრის „ოფიციალური ოპონენტი“ (როგორც ცნობილია, პოპერმა 1934 წელს თავის ძირითად შრომაში გააკრიტიკა ვერიფიკაციის პრინციპი და მის ალტერნატივად ფალსიფიკაციის პრინციპი წამოაყენა.
წანამძღვრებები
პროტო-წრის შეკრებების დაწყების დროისათვის ვენის უნივერსიტეტში უკვე არსებობდა ბაზა მეცნიერულ-ემპირიული ფილოსოფიისათვის, რომელიც მახისა და ბოლცმანის მიერ იყო შექმნილი. ვენის წრის იდეები რამდენიმე ფილოსოფიური იდეისა და წარმმართველი თეზისის გავლენით ჩამოყალიბდა. ასე მაგალითად, წრის პოზიტივისტური და ემპირიული თეზისები ყალიბდებოდა ე. მახის, დ. იუმის, ო. კონტის, ჯ. მილის, რ. ავენარიუსის და განმანათლებლობის ფილოსოფოსთა შრომების გავლენით. თავის შრომაში „შემეცნება და შეცდომა“ ე. მახმა ჩამოაყალიბა მოთხოვნა ყველა მეცნიერული დებულებისადმი: ფიზიკის მეცნიერების დებულებები შემოწმებადი უნდა იყვნენ ცდით, წინააღმდეგ შემთხვევაში ისინი უაზროა. ეს იდეა საფუძვლად დაედო ვენის წრის წევრების ანტიმეტაფიზიკურ პოზიციას.
გარდა ამისა წრის წევრები გაეცნენ ისეთი ავტორების შრომებს ლოგიკაში, როგორებიც იყვნენ გ. ლეიბნიცი, პეანო, გ. ფრეგე, ე. შროდერი, ბ. რასელი, ა. უაიტჰედი, ლ. ვინგენშტაინი. ასე მაგალითად, წრეში აქტიურად განიხილებოდა რასელისა და უაიტჰედის შრომა მათემატიკის საფუძვლების შესახებ „Principia mathematica”. მეორე მნიშვნელოვანი შრომა მათემატიკის საფუძვლების შესახებ ფრეგეს შრომაა, რომელიც ცდილობდა ეჩვენებინა, რომ მათემატიკის საფუძველი სწორედ ლოგიკაა.
მეთოდოლოგია და უნიფიცირებული მეცნიერება
წრის წევრები თუმცა კი ყოფდნენ მეცნიერებებს ბუნებისმეცნიერულ და ჰუმანიტარულ მეცნიერებებად, თვლიდნენ, რომ ორივეს ერთიანი საბუნებისმეტყველო მეთოდოლოგია უნდა ჰქონოდა. წრის წევრები ასეთნაირად ცდილობდნენ  შეექმნათ უნიფიცირებული მეცნიერება, რომელიც თანხმობაში იქნებოდა  მათ მონისტურ პოზიციასთან.