cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ტერენს კაუფმანი
ბიოგრაფია
კაუფმანის-ს  სამუშაოების სია შედარებით მცირეა  სხვა ექსპერტების სამუშაოებთან შედარებით ინდური ენების შესახებ, შესაძლოა, იმ მიზეზით, რომ მისი ინტერესი იმაში მდგომარეობს,რომ შეკრიბოს  დაუწერელი ენებზე შექმნილი ემპირიული დოკუმენტაცია. მიუხედავად ამისა, ბევრი მისი სტატიები, რომელთაგან ზოგიერთი დაწერილია ისეთ ლინგვისტეთანამშრომლობითბთან, როგორებიც არიან მაგალითად ლაილ კემპბელი, სარა ტომასონი და ჯონ ჯასტენონი, რომლებმაც დიდი გავლენა მოახდინეს ამერიკულ და მსოფლიო ენათმეცნიერებაზე.
კვლევის დროს 1976 წელს თანამშრომლობით ლაილ კემპბელთან ერთად, მან წამოაყენა თეორია, რომ ოლმეკები საუბრობდნენ  მიქსე-სოკეს ენაზე,რის საფუძველზეც არსებობს  მიქსე-სოკედან ნასესხები დიდი რაოდენობით სიტყვები თანამედროვე ინდურ ენებში მესოამერიკაში, განსაკუთრებით იმ სფეროებში, რომლებიც კულტურასთანაა დაკავშირებული. თეორია ფართოდ არის გავრცელებული და ხშირად მოხსენიებულია, როგორც კვაზი-ფაქტი.
ლაილ კემპბელთან და თომას სმიტ-სტარკთან ერთად, მან ჩაატარა კვლევა,რომელიც გამოქვეყნდა 1986 წელს ამერიკული ლინგვისტური საზოგადოების ჟურნალ language-ში. მუშაობის დროს დადასტურდა იდეა  მესოამერიკის ენობრივი კავშირის შესახებ, რომელიც მალე  აღიარეს მეცნიერებმა.
" კონტაქტურ ენაზე და გენეტიკურ ლინგვისტიკაზე " მუშაობის დროს(Language contact, creolization, and genetic linguistics, 1988), რომლის თანაავტორია სარა ტომასონი მან პირველად ჩაუყარა მყარი თეორიული ბაზა  ენის პროცესების ცვლილებების გაგებას რომელიც გამოწვეული კონტაქტური ენით.
კაუფმანის მიერ შემოთავაზებული გენეალოგია  სამხრეთ ამერიკის ინდური ენების შესახებ (Kaufman 1990), რომელიც ითვლება უფრო მეტად დამაჯერებელად და არგუმენტირებულად ვიდრე ლაილ კემპბელის მიერ შემოთავაზებული  კლასიფიკაცია  ამერიკელი ენების შესახებ (Campbell 1996). ავტორმა (კემპბელთან ერთად ) აღადგინა წინარე-პროტო მაიას ენა.
ჯონ ჯასტენსონს კაუფმანმა  შესთავაზაოლმეკური  წერილების გაშიფვრა (Justeson &  Kaufman 1993). ამ გაშიფვრას, თავდაპირველად,  კრიტიკული დამოკიდებულებით შეხვდნენ ლინგვისტები, მათ შორის  მაიკლ კოი და სტივენ ჰაუსტონი (Houston & Coe 2004, and Press Release).
ამჟამად, კაუფმანი მონაწილეობს პროექტ  მესოამერიკული ენების დოკუმენტაციაში (Project for the Documentation of the Languages of Mesoamerica, PDLMA).
წიგნები
კატეგორია:ამერიკელი ანთროპოლოგები კატეგორია:ამერიკელი ენათმეცნიერები კატეგორია:დაბადებული 1937
ატალიდები
ატალიდები (Δυναστεία των Ατταλιδών)) — პერგამონის სამეფოს მმართველი დინასტია ძვ.წ. 283-133 წლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია: მმართველთა სიები
სუნჯონგი (კორეის იმპერატორი)
სუნჯონგი (დ. 25 მარტი, 1874 — გ. 25 აპრილი, 1926) — კორეის იმპერიის მეორე და უკანასკნელი იმპერატორი. იგი იყო იმპერატორ კოჯონის მეოთხე ვაჟი. ორი წლის ასაკში უკვე გამოცხადებული იყო სამეფო პრინცად, ანუ მომავალ იმპერატორად. კორეის იმპერიის დაარსების შემდეგ 1897, იმპერატორი გოჯონგი იაპონიის იმპერია იძულებული გახადა გადამდგარიყო, რის შემდეგაც სუნჯონგმა შექმნა კორეის იმპერია. სუნჯონგის მმართველობა კორეაში, თანდათანობით იზღუდებოდა იაპონიის მიერ. მართალია იგი 1907 წელს გამოცხადდა კორეის იმპერატორად, მაგრამ იაპონიამ იმავე წელს აიძულა სუნჯონგს ხელი მოეწერა იაპონია-კორეის ხელშეკრულებაზე. ამ ხელშეკრულებით იაპონია ერეოდა კორეის მმართველობასა და ადმინისტრაციულ რეფორმებში. იაპონიის ზედამხედველობის ქვეშ, კორეის არმია გათავისუფლდა საჯარო ფინანსების რეგლამენტის არქონის გამო. 1909 წელს იაპონიამ განახორციელა იაპონია-კორეის პროტოკოლი რითაც მოიხსნა კორეის სასამართლო ხელისუფლება. მიუხედავად იმისა, რომ ჯერ კიდევ არსებობდა ქაღალდი იაპონია-კორეის ხელშეკრულებისა, სუნჯონგმა მოახერხა და ბოლო მოუღო იაპონიის ძალაუფლებას კორეაში. კორეის ტახტზე სხვა იმპერატორის ასვლის შემდეგ, ყოფილი იმპერატორი სუნჯონგი და მისი მეუღლე, მთელი დანარჩენი ცხოვრება იმყოფებოდნენ ჩანკდეოკუნგის სასახლეში, რომელიც პირობებით არ განსხვავდებოდა ციხისგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1926 კატეგორია:კორეის იმპერატორები კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
მეორე სალამალექი
მეორე სალამალეიქი, მეორე სალამალექი, ქარვასლა, სალამალეიქი , სალამალექი — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის დმანისის მუნიციპალიტეტში (ყარაბულახის თემი).
ისტორია
სოფლის სახელწოდება „მურსაკულოვა“ დაფიქსირებულია 1898 წლის რუსეთის ერთვერსიან რუკაზე „хут. Мурсакулова“ სახით.
სქოლიო
კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტომ ჯონსი
ტომ ჯონსი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ბალტები
250px|მინიატიურა|ბალტების განსახლების რუკა [[XII საუკუნეში. ]] ბალტები — თანამედროვე ბალტიის ქვეყნების (ესტონეთი, ლატვია, ლიეტუვა), ბელარუსის, პოლონეთისა და რუსეთის ტერიტორიაზე მცხოვრები ინდოევროპული წარმოშობის ხალხების საერთო სახელწოდება. ეთნონიმი ბალტი ნეოლოგიზმია და უკავშირდება ბალტიის ზღვას.
პირველად მოიხსენიებიან რომაელი ისტორიკოსის ტაციტუსის ნაშრომში „გერმანელთა წარმოშობისა და განსახლების შესახებ“ (98 წელი), სადაც მათ ესტები ეწოდებათ. გარდა ამისა, ჰეროდოტე მოიხსენიებს ბუდინებს, რომლებიც ცხოვრობენ დონის ზემოთში, ვოლგასა და დნეპრს შორის. მოგვიანებით ესტების ტომები სხვადასხვა სახელებით მოიხსენიებიან ოსტგოთ ისტორიკოს კასიოდორუსთან (523 წ.), გუთ ისტორიკოს იორდანისთან (552 წ.), ანგლოსაქს მოგზაურ ვულფსტანთან (900 წ.) და ჩრდილო გერმანელ ქრონისტ, მთავარეპისკოპოს ადამ ბრემენელთან (1075 წ.).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდოევროპელები
იატვიაგები
250px|მინიატიურა|იატვიაგები VIII საუკუნის რუკაზე იატვიაგები — ბალტიური წარმოშობის ტომები, ახლოს დგანან პრუსებთან. იატვიგები მონაწილეობდნენ, ლატვიელების, ლიეტუველების, პოლონელებისა და ბელორუსების ეთნოგენეზში.
XVII საუკუნეში იატვიაგების ტომები ცხოვრობდნენ მდინარეების ნარევისა და ნემანის შუამდინარეთში. XVII საუკუნიდან მთლიანად მოხდა იატვიაგების ასიმილაცია ლიეტუველებთან, ბელორუსებთან და მაზოვიელებთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიეტუვის ისტორია კატეგორია:პოლონეთის ისტორია კატეგორია:ბელარუსის ისტორია
პატარა დათვის თანავარსკვლავედი
მინი|პატარა დათვის თანავარსკვლავედი პატარა დათვის თანავარსკვლავედი (Ursa Minor) — თანავარსკვლავედი ცის ჩრდილოეთ პოლუსის ახლოს. მისი ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავებია α (პოლარული), β (ქოხაბი) და γ, რომელთა ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდეებია: 2,0; 2,0; 3,0. ჩვენს ეპოქაში პატარა დათვის თანავარსკვლავედშია დედამიწის ჩრდილოეთი პოლუსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თანავარსკვლავედები კატეგორია:ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
მიურიცის რაიონი
მიურიცის რაიონი (Landkreis Müritz) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი ვარენი. რაიონი შედის მეკლენბურგ-წინა პომერანიის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 1.713 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 67 316 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 39 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 13 0 56.
კატეგორია:მეკლენბურგ-წინა პომერანიის რაიონები
დემურ მეგენეიშვილი
დემურ მეგენეიშვილი (დაბადების თარიღი უცნობია, სამტრედია) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). 23-წლამდელებს შორის საერთაშორისსო ტურნირის ოქროს მედლის მფლობელი (2019, ბლაგოევგრადი, ბულგარეთი). ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის ვერცხლის მედლის პრიზიორი (2018, რიგა, ლატვია).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ველიკი-სოროჩინცი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მირჰოროდის რაიონის სოფლები
ივან ვასილენკოს მუზეუმი
ივან ვასილენკოს მუზეუმი (Музей И. Д. Василенко) — სახელმწიფო მემორიალური მუზეუმი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მდებარეობს ჩეხოვის ქუჩა № 88-ში. მუზეუმი განთავსებულია შენობაში, სადაც 1923 წლიდან 1966 წლამდე ცხოვრობდა მწერალი, სტალინური პრემიის ლაურეატი ივან ვასილენკო. შედის ტაგანროგის სახელმწიფო ლიტერატურული და ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალის შემადგენლობაში.
ისტორია
სახლი სადაც ივან ვასილენკო ცხოვრობდა თავის მრავალრიცხოვან ოჯახთან ერთად 1923 წლიდან 1966 წლამდე, აგებულია 1906 წელს და წარმოადგენს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლს.
1988 წელს მწერლის ყოფილი სახლი გადაეცა მუზეუმ-ნაკრძალს. 2004 წელს გაიხსნა გამოფენა: კაბინეტი, სადაც მწერალი მუშაობდა და დერეფანი. მუზეუმის ექსპოზიცია მოგვითხრობს მწერლის პირად და საზოგადოებრივ მოღვაწეობაზე.
მუზეუმის ტერიტორიაზე ასევე წარმოდგენილია მხატვარ მ. სიჩიოვის გამოფენა, რომელიც იყო მწერლის მეგობარი.
სახლ-მუზეუმთან დგას „არტიომკას“, მწერლის მოთხრობების მთავარი გმირის, ძეგლი. ძეგლი დადგეს გაიხსნა 2010 წელს და მისი ავტორია დავიდ ბეგალოვი.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის მუზეუმები
სულხან-საბა ორბელიანის უნივერსიტეტი
სულხან-საბა ორბელიანის უნივერსიტეტი — მრავალპროფილიანი უმაღლესი სასწავლებელი თბილისში.
ისტორია
სულხან-საბა ორბელიანის უნივერსიტეტი (საბაუნი) დაარსდა 2002 წელს. იმ დროისთვის უნივერსიტეტის სახელწოდება იყო „სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის ფილოსოფიის, თეოლოგიის, ისტორიისა და კულტურის ინსტიტუტი“, სადაც მოქმედებდა მხოლოდ თეოლოგიის ფაკულტეტი. ფაკულტეტზე ისწავლებოდა ფართო პროფილის ქრისტიანული ღვთისმეტყველება, იმართებოდა საერთაშორისო სიმპოზიუმები, კონფერენციები, სემინარები. უნივერსიტეტი ამზადებდა და გამოსცემდა საღვთისმეტყველო, ფილოსოფიურ, ისტორიულ წიგნებისა და სახელმძღვანელოებს. თანდათან ჩამოყალიბდა პარტნიორული ურთიერთობები ევროპის სხვადასხვა უნივერსიტეტებთან.
2009 წელს უნივერსიტეტმა მოიპოვა მორიგი ინსტიტუციური ავტორიზაცია. იმავე წელს, სულხან-საბა ორბელიანის უნივერსიტეტის საგანმანათლებლო სტრუქტურულ ერთეულს შეემატა სამართლის ფაკულტეტი, ხოლო თეოლოგიის მიმართულებას საბაკალავრო პროგრამის გარდა (ჰუმანიტარული ფაკულტეტის ფარგლებში) დაემატა სამაგისტრო პროგრამა. 2012-2013 სასწავლო წლიდან, თეოლოგიის საბაკალავრო პროგრამას დაემატა დამატებითი სპეციალობა (მაინორი) კულტურული ტურიზმი. 2013-2014 სასწავლო წლიდან უნივერსიტეტში ამოქმედდა ახალი აკრედიტებული პროგრამები: ტურიზმის საბაკალავრო პროგრამა (ტურიზმის ფაკულტეტი), ბიზნესის ადმინისტრირების საბაკალავრო პროგრამა (ბიზნესის ფაკულტეტი). 2014-2015 სასწავლო წლისათვის ამოქმედდა სამართლის სამაგისტრო პროგრამა (სამართლის ფაკულტეტი). 2016-2017 წელს კი სოციალურ და ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ფაკულტეტზე აკრედიტაცია მიიღო საერთაშორისო ურთიერთობების საბაკალავრო პროგრამამ. 2017-2018 წელს კი აკრედიტაცია მიიღო ბიზნესის ადმინისტრირების სამაგისტრო პროგრამამ (ბიზნესის ფაკულტეტი).
2018 წელს აკრედიტაცია მიიღო ბიზნესის ადმინისტრირების ინგლისურენოვანმა პროგრამამ.
2021 წელს უნივერსიტეტმა ხელახალი ავტორიზაცია გაიარა და მოიპოვა სადოქტორო პროგრამების განხორციელების უფლება, რის შედეგად ის სასწავლო უნივერსიტეტიდან სრულ უნივერსიტეტად გადაკეთდა.
ამჟამად, საბაუნიში 9 საბაკალავრო (სამართალი, ტურიზმი, ბიზნესის ადმინისტრირება, ბიზნესის ადმინისტრირების ინგლისურენოვანი პროგრამა, საერთაშორისო ურთიერთობები, თეოლოგია, სოციოლოგია, ფსიქოლოგია, პოლიტიკის მეცნიერება), 4 სამაგისტრო (სამართალი, საჯარო მმართველობა, თეოლოგია, ბიზნესი) და 2 სადოქტორო (სამართალი და თეოლოგია) პროგრამა მოქმედებს. ყველა მათგანი აკრედიტებულია. უნივერსიტეტი გასცემს სახელმწიფოს მიერ აღიარებულ დიპლომს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის უნივერსიტეტები
პონტოს მეფეების სია
აქ წარმოდგენილია პონტოს მეფეთა სია. პონტოს სამეფო მდებარეობდა მცირე აზიაში.
გუარამ III
გუარამ III, გუარამიდების დინასტიიდან, იყო ქართლის წარმომადგენელი ერისმთავარი (ქართლი, აღმოსავლეთ საქართველო) დაახლოებით 693-დან 748 წლამდე.
გუარამ III-ეს მიენიჭა კუროპალატის ბიზანტიური ტიტული, და ამ გზით, მას უნდა შეეცვალა მისი მამა ან პაპა გუარამ II 693 წლამდე ცოტა ხნით ადრე, სანამ აჯანყებული ხალიფატი ბაზანტიელებს განდევნიდა კავკასიის რეგიონიდან.
დაახ. 800 წლის ფსევრო-ჯუანშერის ქრონიკებში ასევე მოიხსენიებიან ერისმთავრები მირი, არჩილი, და ამ უკანასკნელის ძეები – იოვანე და ჯუანშერი – ამ პერიოდში. თუმცა, ამ პირთაგან არცერთი არ ყოფილა ქართლის წარმომადგენელი ერისმთავარი, არამედ კახეთის პროვინციელი მმართველები აღმოსავლეთში.
გუარამ III-ეს ჰყავდა შვილი სახელად ასევე გუარამი (ან გურგენი, მომავალი გუარამ IV), და ორი ანონიმური ასული, ერთი მათგანი დაქორწინდა ხოსროიდ უფლისწულ არჩილზე, მეორე – ბაგრატიდ უფლისწულ ვასაკზე. მისი ძე, გუარამი/გურგენი დაქორწინებულ იქნა ნერსიანიდ პრინცესაზე, ადარნასე III-ის ქალიშვილზე, და ეყოლა ძე, სტეფანოზი.
ნილ პატრიკ ჰარისი
ნილ პატრიკ ჰარისი (Neil Patrick Harris; დ. 15 ივნისი, 1973) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი და რეჟისორი. ცნობილია ბარნი სტინსენის როლიდან სატელევიზიო კომედიურ სერიალში „როგორ შევხვდი დედათქვენს“ (2005-2014), რისთვისაც იგი ემის ოთხ ჯილდოზე იყო წარდგენილი. დაიბადა ნიუ-მექსიკოს შტატში, ქალაქ ალბუკერკეში, აშშ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:დაბადებული 15 ივნისი კატეგორია:ამერიკელი აგნოსტიკოსები კატეგორია:გეი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი კომიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი კომიკოსები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის მამაკაცი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი ავტობიოგრაფები კატეგორია:ამერიკელი ილუზიონისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კომიკოსები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ვიდეო თამაშების მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:ამერიკელი ტელერეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი ტელესცენარისტები კატეგორია:დრამა დესკის მფლობელები კატეგორია:გეი მწერლები კატეგორია:ლგბტ რეჟისორები კატეგორია:ლგბტ პროდიუსერები კატეგორია:პრაიმტაიმის ემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:ტონის ჯილდოს მფლობელები
პარხიმის რაიონი
პარხიმის რაიონი (Landkreis Parchim) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი პარხიმი. რაიონი შედის მეკლენბურგ-წინა პომერანიის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 2.233 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 102 136 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 46 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 13 0 60.
კატეგორია:მეკლენბურგ-წინა პომერანიის რაიონები
ქიმიური კინეტიკა
ქიმიური კინეტიკა — ქიმიური რეაქციების კინეტიკა, მოძღვრება ქიმიურ რეაქციათა სიჩქარეებისა და მათი მექანიზმების შესახებ. გარდაქმნების პირველი გამოკვლევები ჩატარდა XX საუკუნის შუა წლებში. გერმანელმა ქიმიკოსმა ლუდვიგ ვილჰელმიმ (Ludwig Ferdinand Wilhelmy) შეისწავლა შაქრის ლერწმის ინვერსიის სიჩქარე.
1884 წელს ვანტ-ჰოფმა განაზოგადა იმ დროისთვის დაგროვილი ფაქტობრივი მასალა და თავის შრომაში ჩამოაყალიბა კლასიკური კინეტიკის საფუძვლები. მან მათემატიკურად გამოსახა ქიმიური კინეტიკის ძირითადი კანონები (ვანტ-ჰოფის კანონი). მანვე დაადგინა რეაქციის სიჩქარის მუდმივას თერმოდინამიკური დამოკიდებულება ტემპერატურაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეცნიერება კატეგორია:ქიმია
კიროვის რაიონი (ჩრდილოეთ ოსეთი)
კიროვის რაიონი (ოსურ.Кировы район) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული და მუნიციპალიტეტი (მუნიციპალური ოლქი), რომელიც შედის ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკა - ალანიას შემადგენლობაში. მისი ადმინისტრაციული ცენტრია ელხოტოვო. აღნიშნული სოფელი მდებარეობს მდინარე თერგის მარჯვენა ნაპირზე, ვლადიკავკაზის ჩრდილო-დასავლეთით 55 კმ-ში. ის მდებარეობს ელხოტოვის კარიბჭესთან, ყაბარდო-ბალყარეთის რესპუბლიკის საზღვართან. კიროვის რაიონში შედის 7 დასახლება. ელხოტოვოს მოსახლეობა რაიონის მთლიანი მოსახლეობის 45.4 %-ს შეადგენს.
გეოგრაფია
კიროვის ოლქი მდებარეობს რესპუბლიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ყაბარდო-ბალყარეთის რესპუბლიკის საზღვართან. რაიონის ტერიტორია 410.74 კმ².
კიროვს ესაზღვრება მუნიციპალურ რაიონები. მისი მეზობლები ასე გამოიყურება - მოზდოკის რაიონს ჩრდილო-აღმოსავლეთით, სამხრეთით არდონისა და დიგორის რაიონები, ასევე ყაბარდო-ბალყარეთის 3 მუნიციპალური უბანი დასავლეთ და ჩრდილოეთით.
რაიონის ჰიდროგრაფიული ქსელი წარმოდგენილია მდინარეების თერგის, კამბლიევკას, ურუხის და მათი შენაკადების მიერ. ასევე არის რეგიონში, არაერთი სარეკონსტრუქციო არხი.
1935 წლის 17 მარტის სსრკ-ის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის დადგენილებით, ელხოტოვის ოლქს დაარქვეს კიროვის ოლქი. 2004 წელს ოლქმა აღნიშნა 70 წლის იუბილე. მეორე მსოფლიო ომის დროს, ელხოტოვოს სოფლიდან, რომელიც არის კიროვის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი დაიღუპა 614 ადამიანი.
ეკონომიკა
კიროვის ოლქი ხასიათდება, როგორც სასოფლო-სამეურნეო და ასევე სამრეწველო წარმოებით. რაიონის ტერიტორიაზე არის 39 საწარმო, მათ შორის 6 კოლექტიური მეურნეობა, 1 სახელმწიფო მეურნეობა, 4 სამრეწველო საწარმო, 2 სამშენებლო და სამონტაჟო კომპანია და ასევე 1 საგზაო დეპარტამენტი.
მრეწველობა
რეგიონში მოქმედებს არაერთი ცნობილი სამრეწველო ქარხანა. ძირითადად აწარმოებენ: ალკოჰოლურ სასმელებს, საკონსერვო ხილსა და ბოსტნეულს. ცნობილია კიროვის პურის და თევზის სამრეწველო ქარხანა.
რელიგია
რელიგიის კუთხით კიროვში არის, რამდენიმე მნიშვნელოვანი კულტურული ძეგლი. სოფელ ელოტოვოში და კარჟინში არის მეჩეთი. გამორჩეულია მართმადიდებლური ეკლესიებიც, მათ შორის: წმინდა მოციქულთა პეტრე და პავლეს ეკლესია (სოფელი ელხოტოვოში) და სამების მართლმადიდებლური ეკლესია (სოფელ დარგ-კოხში).
ცნობილი ადგილობრივები
ყარსანოვი ყაზბეკი - საბჭოთა კავშირის სამხედრო ლიდერი, საარტილერიო გენერალ-მაიორი. საბჭოთა კავშირის გმირი.
აკიმ ალიმბევიჩი - კინორეჟისორი, მსახიობი, პროდიუსერი, სცენარის ავტორი, მომღერალი; რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული არტისტი, ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთ ოსეთის რაიონები
ერევნის გუბერნია
ერევნის გუბერნია (Эриванская губерния; 21 ივნისი — 29 ნოემბერი, 1920) — რუსეთის იმპერიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული 1849-1917 წლებში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ერევანი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ერევნის გუბერნია შეიქმნა 1849 წლის 9 ივნისს თბილისის გუბერნიის მაზრებისა და შემახის გუბერნიისა მიგრინის უბნისა და შუშის მაზრის სოფლელ კანაკისაგან.
ერევნის გუბერნია შეიქმნა ერევნის, ნახჩევანის, ალექსანდროპოლისა და შუშის მაზრის მიგრენსკის მონაკვეთის ბაზაზე, ხოლო მათგან შეიმნა შემდეგი მაზრები :
ბუკავუ
ბუკავუ (Bukavu, ადრე— კოსტერმანვილი, Costermansville, Costermansstad) — ქალაქი-პორტი კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში, სამხრეთი კივუს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2009 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 241 690 ადამიანს.
ძველი გავაზის ეკლესია
მინი|მარჯვნივ|250პქ|ძველი გავაზის ღვთისმშობლის ეკლესია ძველი გავაზის ღვთისმშობლის ეკლესია — VI საუკუნის ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი კახეთში, ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფლის მიდამოებში, ისტორიული გავაზის ტერიტორიაზე, XIX საუკუნის რესტავრაციის გამო ჩვენამდე შეცვლილი სახით მოაღწია. ეკლესიის სამხრეთ შესასვლელთან ჩასმულ მოწითალო ქვაზე არსებული წარწერის თანახმად, 1852 წელს ძველი ეკლესია შეუკეთებია თავად ივანე ამილახვარს. XX საუკუნის დასაწყისში ძეგლი კვლავ გაურემონტებიათ, სხვადასხვა დროს გარედან შეულესავთ და შეუთეთრებიათ.
ბუკავუ
გეოგრაფია
ქალაქიდან რამდენიმე კილომეტრში (რუანდის სახელმწიფო საზღვართან) მდებარეობს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის სამშვიდობო ბაზა.
ძველი გავაზის ეკლესია
ეკლესია გეგმით ტეტრაკონქია — ცენტრ. კვადრატს ოთხივე მხრიდან ეკვრის ნალისებრი ფორმის აფსიდებით დაბოლოებული კონქები, რომელთა გუმბათქვეშა თაღებიც აგრეთვე ნალისებრი ფორმისაა. ეკლესიას შესასვლელი სამხრეთისა და დასავლეთის მხრიდან აქვს. რვაკუთხა გუმბათის ყელი, რომელიც უფრო გვიანდელ ხანას მიეკუთვენბა, საგრძნობლად წაგრძელებულია, აქვს სამი სარკმელი (აღმ., სამხრ. და დას.). კონსტრუქციულად ცენტრალური კვადრატიდან გუმბათის წრეზე გადასვლა განხორციელებულია ტრომპების მეშვეობით. ეკლესიას მოგვიანებით მიაშენეს გარშემოსასვლელი, რომელიც, როგორც ჩანს, მთელ ტეტრაკონქს ეკვროდა, მაგრამ შემდეგ დაზიანდა და ნაწილობრივ დაინგრა; ამჟამად იგი ჩრდ. კონქთან წყდება. ეკლესია და გარშემოსასვლელი რიყის ქვითაა აგებული.
ბუკავუ
ისტორია
ბუკავუ 1901 წელს დააარსა ბელგიის კოლონიალურმა მმართველობამ და 1966 წლამდე ერქვა კოსტერმანვილი. 1960 წლამდე ქალაქი ბელგიელებისათვის საყვარელი დასასახლებელი ადგილი იყო, რომლებსაც იზიდავდა გრილი კლიმატი (კივუს ტბა მდებარეობს ზღვის დონიდან 1500 მეტრ სიმაღლეზე). ტბის ნაპირზე აშენდა ბევრი ვილა.
ძველი გავაზის ეკლესია
1850 წელს, როდესაც ხელმეორედ დაასახლეს მიტოვებული სოფელი ძველი გავაზი და ახალსოფელი უწოდეს, აღადგინეს და საფუძვლიანად შეაკეთეს გავაზის ეკლესიაც. სამხრეთ ფასადზე, გარშემოსასვლელის კარების თავზე, მოთავსებულია წითელი ქვის ფილა წარწერით, რომელშიც ნათქვამია, რომ 1852 წ., თავადმა ივანე ამილახვარმა აღაშენა და დაასახლა ძველადვე განთქმული სოფელი გავაზი და განაახლა ტაძარი.
ბუკავუ
ისტორია
ბუკავუ იყო კივუს მთლიანი პროვინციის მთავარი სატრანსპორტო და ადმინისტრაციული ცენტრი. მაგრამ 1960-იანი წლების კონგოს კრიზისის დროს ქალაქის როლი დაკნინდა.
ძველი გავაზის ეკლესია
1985-1987 წლებში სარეაბილიტაციო სამუშაოები ჩაატარა სპეციალურმა სამეცნიერო-სარესტავრაციო საწარმოო სახელოსნომ. ეკლესიის კედლებზე მოიხსნა გვიანდელი ნალესობა. თავდაპირველი სახით აღდგა საკურთხევლის და ჩრდილოეთ აფსიდების მოგვიანებით გაფართოებული სარკმლები, მოიხსნა XX საუკუნის დასაწყისში შიგნით აქა-იქ ჩაშენებული კედლები და თუნუქის სახურავი. ეკლესია გადაიხურა კრამიტით.
ბუკავუ
ისტორია
ომის მიმდინარეობისას და რუანდის გენოციდის დროს რუანდელმა დევნილებმა დიდი პრობლემები შეუქმნეს აფრიკის დიდი ტბების რეგიონის დევნილებს. ბუკავუ გახდა ჰუტუს ხალხის აჯანყების ცენტრი რუანდაში ტუტსის ხალხის ხელისუფლების წინააღმდეგ. რუანდის ჯარი თავს დაესხა ბუკავუს 1996 წლის ნოემბერში, რამაც გამოიწვია კონგოს პირველი ომი. ბუკავუსთან შორიახლოს მოხდა შეტაკება აჯანყებულებსა და კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლების ძალებს შორის.
ძველი გავაზის ეკლესია
2008 წელს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნულმა სააგენტომ ძეგლზე ჩაატარა მცირე სარეაბილიტაციო სამუშაოები. მოიხსნა კრამიტის სახურავი და მის ქვეშ არსებული ცემენტის ხსნარის ფენა; სახურავზე დაიგო ღარისებრი კრამიტი. შენობას ორი შესასვლელი აქვს, დასავლეთიდან და სამხრეთიდან. ორივე შესაბამისი აფსიდების ღერძებზეა გაჭრილი და ნალისებრი თაღი ხურავს.
ბუკავუ
2004 წლის შეიარაღებული კონფლიქტი
შეიარაღებული კონფლიქტის დასაწყისი დაკავშირებულია აჯანყებულ გენერალ ლორან ნკუნდას მოქმედებებთან, რომელმაც გამოიყვანა მის დაქვემდებარებაში მყოფი დაახლოებით ათასი ჯარისკაცი — ჩრდილოეთ კივუს პროვინციის ყოფილი ამბოხებულები და 2004 წლის 2 ივნისს დაიპყრო სამხრეთი კივუს პროვინციის მთავარი ცენტრი — ქალაქი ბუკავუ. ეს ოპერაცია ლორან ნკუნდამ განახორციელა მეორე ყოფილ აჯანყებულთა ლიდერ — იმავე ბანიამულენგეს ხალხის წარმომადგენელ (ქვეყანაში მათ ეძახიან კონგოელ ტუტსებს რუანდელ ტუტსის ხალხთან ენობრივი მსგავსების გამო) პოლკოვნიკ ჟ. მუტებუსისთან ერთად, რომელიც სულ ცოტა ხნის წინ ქვეყნის 10-ე სამხედრო რეგიონის მეთაურის თანამდებობიდან იყო განთავისუფლებული. აჯანყებულთა მეთაურები ამტკიცებდნენ, რომ მათი მოქმედებები ნაკარნახები იყო კონგოელი ტუტსების — ბანიამულენგეს ხალხის დაცვის განსაკუთრებული აუცილებლობით.
ძველი გავაზის ეკლესია
არქიტექტურა
საკურთხეველსა და დასავლეთ აფსიდებში კონქის ქუსლები ერთიანი შვერილი ლილვით იყო გამოყოფილი. სამხრეთ და ჩრდილოეთ აფსიდებში აღმოსავლეთ მხრიდან გაჭრილია თითო კარი. სამხრეთის კარი ამჟამად გადის გარშემოსავლელის აღმოსავლეთ კიდეში მოწყობილ აფსიდიან სადგომში. ჩრდილოეთ აფსიდში მდებარე კარი კი მოგვიანებით ამოუშენებიათ და შიგნიდან ნიშა მოუწყვიათ.
ბუკავუ
2004 წლის შეიარაღებული კონფლიქტი
თვითონ კინშასაში აჯანყებულების მიერ ბუკავუს აღებამ გამოიწვია დიდი უწესრიგობები და დემონსტრანტების მცდელობები დაეკავებინათ გაეროს შენობის კომპლექსი. შტაბ-ბინის დაცვა და ქვეყნის პოლიცია იძულები იყვნენ გამოეყენებინათ ცრემლსადენი აირი და იარაღი. შედეგად დაიღუპა 12 ადამიანი. ანალოგიური დემონსტრაციები გაიმართა ქალაქებში გომა, ლუბუმბაში და კისი.
ძველი გავაზის ეკლესია
არქიტექტურა
ტაძრის რვაწახნაგა გუმბათის ყელში სამი სარკმელია გაჭრილი: აღმოსავლეთით, დასავლეთით და სამხრეთით. გარშემოსასვლელი შეკეთება-გადაკეთებებით მნიშვნელოვნადაა სახეშეცვლილი. თავდაპირველად იგი გარეთკენ მასიურ სვეტებზე დაყრდნობილი თაღედით იყო გახსნილი. გარშემოსასვლელის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში ორი მცირე ზომის, აფსიდიანი სათავსია. აღმოსავლეთ სადგომში შესასვლელი ეკლესიის სამხრეთ აფსიდიდანაა. სამხრეთ სადგომში კი - დასავლეთიდან, გარშემოსასვლელიდან. აღმოსავლეთ სადგომს ნალისებრი აფსიდი აქვს, რომლის ღერძზე გაჭრილია მცირე სარკმელი.
ბუკავუ
2004 წლის შეიარაღებული კონფლიქტი
ზოგიერთი მონაცემებით გაუპატიურებული იქნა დაახლოებით 10 ათასი ქალი, როდესაც გენერალმა ლორან ნკუნდამ ჯარისკაცებს მისცა სამი დღე ქალაქის გასაძარცვავად.
2004 წლის 9 ივნისს ხელისუფლების ჯარი ყოველგვარი წინააღმდეგობის გარეშე შევიდა ქალაქ ბუკავუში. დაქვემდებარების გარეშე მყოფმა ყოფილმა აჯანყებულმა ჯარისკაცებმა მანამდე დატოვეს ეს ქალაქი. ქვეყნის აღმოსავლეთში (ქალაქ კამანიოლას რაიონში) დაიწყო ბრძოლები სახელმწიფო ჯარსა და აჯანყებულებს შორის. ყველაზე უფრო მძაფრი ბრძოლები ხდებოდა ქალაქის ხიდთან, რომელიც მდებარეობს სულ რამდენიმე ასეულ მეტრში რუანდის სახელმწიფო საზღვრიდან. იქ სახელისუფლებო ჯარმა გადაკეტა ავტოგზა, რომელიც ქალაქიდან მიემართებოდა ქვეყნის ჩრდილოეთით და სამხრეთით. საბრძოლო მოქმედებების დროს კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში გაეროს სამშვიდობო ძალების ვერტმფრენებმა ცეცხლი გაუხსნეს აჯანყებულთა პოზიციებს.
ძველი გავაზის ეკლესია
არქიტექტურა
გარშემოსასვლელის მხრიდან, სამხრეთ და დასავლეთ აფსიდთა შეერთების ადგილას აღმართულია სვეტი, რომელსაც კედლის მიმდებარე ორი თაღი ემყარება. მათ ზემოთ იწყება გარშემოსასვლელის კამარა, რომელსაც ელიფსური საფუძველი აქვს და გადადის ნახევარწრეში. გარედან კედლები და გუმბათის ყელი დასრულებულია თაროსებრი, ორსაფეხუროვანი ლავგარდნით.
ბუკავუ
2004 წლის შეიარაღებული კონფლიქტი
2004 წლის 25 ივნისს ნიგერიის დედაქალაქ აბუჯაში შემდგარ მოლაპარაკებებზე კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის და რუანდის პრეზიდენტებმა ჟოზეფ კაბილამ და პოლ კაგამემ გამოხატეს მისწრაფება არ დაეშვათ ახალი შეიარაღებული კონფლიქტის წარმოქმნა და დაადასტურეს პრეტორიის სამშვიდობო ხელშეკრულების შესრულების აუცილებლობა.
ძველი გავაზის ეკლესია
არქიტექტურა
ტაძრის ეზოში 1971 წელს საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ გათხარა 35 სამარხი, სადაც გამოვლინდა X-XVIII საუკუნეების არქეოლოგიური ნივთები.
ბუკავუ
ღირსშესანიშნაობები
thumb|right|275px|ნოტრ-დამ-დე-ლა-პეს კათედრალური ტაძარი ბუკავუში ცოტათი შემაღლებულ ადგილზე მდგარი ნოტრ-დამ-დე-ლა-პეს კათედრალური ტაძარი — ქვეყნის მთავარი კათოლიკური ეკლესიაა. ბუკავუ ამაყობს, როგორც ქრისტიანობის ბურჯი კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. ქალაქში მდებარეობს არქიეპისკოპოსის რეზიდენცია და კათოლიკური უნივერსიტეტი.
ძველი გავაზის ეკლესია
სქოლიო
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები კახეთის მხარეში
ბუკავუ
ღირსშესანიშნაობები
კოლონიალური დროიდან შემორჩა ორსართულიანი თეთრი სახლი ბაღით — გუბერნატორის რეზიდენცია. ქალაქში მოქმედებს ცენტრალური აფრიკის სამეცნიერო კვლევების ინსტიტუტი, რუზიზის ჰიდროელექტროსადგური («მურურუ»).
მდინარე რუზიზიზე გადებული განთქმული საფეხმავლო ხიდი «ჩოპო» (დამაკავშირებელი ძაფი კივუსა და ტანგანიიკის ტბებს შორის), რომელზეც 1990-იანი წლების შუა პერიოდში გადაიარა რუანდიდან დევნილმა მილიონმა ადამიანმა ორივე მიმართულებით.
ეკონომიკა
ქალაქის მრეწველობა შენარჩუნებულია ჯერ კიდევ კოლონიალური დროიდან და წარმოდგენილია ქიმიური (ფარმაცევტიკა, ინსეკტიციდები), ლუდსახარში და პოლიგრაფიული საწარმოებით. საწარმოებში ხორციელდება ქინის ხის ქერქის, პირეტრუმის, ყავის პირველადი გადამუშავება. არსებობს საფეიქრო და გემების სარემონტო საწარმოები, მიმდინარეობს საშენი მასალების დამზადება.
არსებობს დილერთა კანტორების ქსელი, რომლებიც ყიდიან ბუკავუსთან შორიახლოს მდებარე რაიონის საბადოებში მოპოვებულ კასიტერიტის და კოლტანის მადანს, რომლებსაც ცნობილი კომპანიები და ბრენდები იყენებენ მობილური ტელეფონების, DVD-მოწყობილობების და კომპიუტერების დასამზადებლად.
აეროპორტი
საერთაშორისო აეროპორტი მდებარეობს ქალაქიდან 30 კმ-ში.
საავტომობილო ტრანსპორტი
ასფალტირებული ავტოგზა ბუკავუს აკავშირებს ქალაქ უვირასთან, რომელიც მდებარეობს 20 კმ-ზე ცოტა ახლოს. მასზე გადაყვანები ხორციელდება სამარშრუტო ტაქსების საშუალებით (გზას სჭირდება 2,5 საათი; ღირებულება — 6$ ერთი ადამიანი). ტრასის ნაწილი გადის რუანდის ტერიტორიაზე. ქალაქ უვირამდე ასევე არსებობს გრუნტიანი ავტოგზა რუანდის ავლით, ქალაქ ნგომის გავლით. მარშრუტით დილის 6 საათზე მიემგზავრება ავტობუსი.
საბორნე კავშირი
ყველა კავშირი ქალაქ გომასთან ხორციელდება კივუს ტბის წყლების მეშვეობით.
რელიგია
ქალაქი ბუკავუს კათოლიკური არქიეპარქიის ცენტრია.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
ზაქათი
ზაქათი (زكاة; აზ–ზაქათ; განწმენდა) — სავალდებულო მოწყალება, რომლის გაღება სავალდებულოა გარკვეული ქონების მფლობელი მუსლიმებისთვის.
ზაქათი სავალდებულო მოწყალებაა, რომელსაც წლიურად გასცემენ, ხოლო ნებაყოფლობითი მოწყალების აღმნიშვნელი ტერმინია სადაყა.
ეტიმოლოგია
არაბულად ზაქათი განწმენდას ნიშნავს. ისლამის მიხედვით, ზაქათი ადამიანის ქონების განწმენდაა. ისლამის შეხედულებით, როგორც განბანვა განწმენდს ადამიანის სხეულს და ლოცვა განწმენდს ადამიანის სულს, იგივენაირად ზაქათი განწმენდს მის ქონებასა და მის სულს სიხარბისა და მომხვეჭელობისგან.
მნიშვნელობა
ისლამში ზაქათი არის საშუალება, რომ ადამიანმა, რომელსაც ღმერთმა მიანიჭა ნივთიერი დოვლათი, განწმინდოს ის და განიმტკიცოს მისი მფლობელობა. აღსანიშნავია, რომ აკრძალული გზით ნაშოვნი ქონებით ზაქათი არ მიიღება. ზაქათის გაღება ამშვიდებს გამცემის სულს, ამცირებს სიხარბესა და მომხვეჭელობას, აძლიერებს თანაგრძნობასა და მოწყალებას ადამიანებს შორის. გარდა სულიერი მოგებისა, ზაქათი ხელს უწყობს საზოგადოებაში დოვლათის თანაბარ განაწილებას, ამცირებს საზოგადოების კლასობრივ ფენებად დაყოფას და ანტაგონიზმს, ეხმარება ნივთიერად შეჭირვებულ ფენებს. ზაქათის ნორმად წლიური დანაზოგის (და არა შემოსავლის) 2,5% ითვლება.
ბენეფიციარები
ზაქათს ყურანი აწესებს და იგი აკონკრეტებს მის მიმღებებს :
ზაქათ ალ–ფიტრი
ზაქათ ალ–ფიტრი არის მოწყალება, რომელსაც მუსლიმები მარხვის დამთავრებისას, 'იდ ალ-ფიტრის დადგომისას იხდიან, საიდანაც მოდის მისი სახელი. მისი ოდენობა ერთი ადამიანის გამოსაკვებად საკმარისი რაოდენობის საჭმელი ან მისი ექვივალენტური ფულადი თანხაა. ითვლება, რომ ზაქათ ალ–ფიტრი მარხვისას უნებლიე დანაკლისებს ავსებს, მაგალითად მარხვის დროს გაბრაზებასა და უქმ მეტყველებას.
სქოლიო
კატეგორია:ისლამი კატეგორია:ისლამური ეკონომიკა კატეგორია:გადასახადები
ჰერმან იუნკერი
ჰერმან იუნკერი (Hermann Junker დ. 29 ნოემბერი, 1877, მაიენ-კობლენცის რაიონი, რაინლანდ-პფალცი — გ. 9 იანვარი, 1962, ვენა, ავსტრია) — გერმანელი ეგვიპტოლოგი.
ბიოგრაფია
ჰერმან იუნკერი იყო ვენის უნივერსიტეტის პროფესორი 1909 წლიდან. 1910-1912 წლებში ხელმძღვანელობდა არქეოლოგიურ გათხრებს ჩრდილოეთ ნუბიაში (აფრიკა).
1912-1929 წლებში გიზაში ხოლო 1929-1938 წლებში იყო გერმანული არქეოლოგიური ინსტიტუტის ქაიროს განყოფილების დირექტორი და ქაიროს უნივერსიტეტის პროფესორი.
1919 წელს ავსტრიის, 1922 წელს პრუსიის, 1932 წელს ბავარიის, 1957 წელს საქსონიის და სხვადასხვა მეცნიერებათა აკადეემიის წევრი.
გარდაიცვალა 1962 წლის 9 იანვარს, ვენაში.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი ეგვიპტოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1877 კატეგორია:გარდაცვლილი 1962
უვე რადოკი
უვე რადოკი (Uwe Radok; დ. 8 თებერვალი, 1916 — გ. 28 აგვისტო, 2009) — ავსტრალიელი და ამერიკელი მეცნიერი, სპეციალისტი პოლარული მეტეოროლოგიისა და გლაციოლოგიის დარგში. 1944 წლიდან ფრიც ლევეს ხელმძღვანელობით მუშაობდა მელბურნის უნივერსიტეტის მეტეოროლოგიის კათედრაზე, ხოლო 1961 წლიდან კათედრის გამგე. პოლარულ განედებში იკვლევდა ატმოსფეროს ცირკულაციას, მყინვარული საფარის ქარბუქიან გადაადგილებასა და ტემპერატურულ რეჟიმს. ხელმძღვანელობდა ავსტრალიის ანტარქტიდული ექსპედიციის ფარგლებში მოპოვებული საერთაშორისო გეოფიზიკური წლის მასალების დამუშავებას. 70-იანი წლებიდან მუშაობდა აშშ-ში, ბოულდერის მეტეოროლოგიურ ინსტიტუტში, სადაც ამუშავებდა პოლარული გლაციოლოგიის ზოგად საკითხებს. 1971-75 წლებში იყო თოვლისა და ყინულის საერთაშორისო კომისიის ვიცე-პრეზიდენტი, ხოლო 1975-79 წლებში — პრეზიდენტი. მრავალი წელი იყო გლაციოლოგიის საერთაშორისო კომიტეტის ანტარქტიდული კვლევების სამუშაო ჯგუფის მდივანი, ხოლო 1970-82 წლებში საერთაშორისო ანტარქტიდული გლაციოლოგიური პროექტის საბჭოს მდივანი. თავისი მოღვაწეობის ბოლო წლები გაატარა კოლორადოს შტატის ქალაქ ბოულდერში, ხოლო საბოლოოდ ავსტრალიაში დაბრუნდა. მისი სახელობისაა ტბა ანტარქტიდაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1916 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2009 კატეგორია:ავსტრალიელი მეტეოროლოგები კატეგორია:ავსტრალიელი გეოგრაფები კატეგორია:ამერიკელი მეტეოროლოგები კატეგორია:ამერიკელი გეოგრაფები
ელიზეუ-მარტინსი
ელიზეუ-მარტინსი (Eliseu Martins) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 258 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბერტოლინიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 665 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.28 კმ²-ზე. ფართობი 1 090 450 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
ხახერეუერე
ხახერეუერე — ძველი ეგვიპტის მეფე (ფარაონი) მეთოთხმეტე დინასტიიდან, რომელიც მეფობდა მეორე გარდამავალი პერიოდის დროს. ხახერეუერე დაახლოებით ძვ.წ. 1705 წლისთვის მეფობდა, უცნობია თუ რამდენ ხანს იმეფა მან, როდის დაიწყო ან როდის დასრულდა მისი მმართველობა.
ველიკოსელეცკე
ველიკოსელეცკე (Великоселецьке) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ორჟიციის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 703 კაცს შეადგენდა.
ხახერეუერე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის მეთოთხმეტე დინასტიის ფარაონები
ველიკოსელეცკე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორჟიციის რაიონის სოფლები
ბერძნულ-ბაქტრიული სამეფო
მინიატიურა ბერძნულ-ბაქტრიული სამეფო — მონათმფლობელური სახელმწიფო ძირითადად შუა აზიის ტერიტორიაზე. თავდაპირველად ის მოიცავდა ბაქტრიას, სოგდიანას, მარგიანეს და როგორც ჩანს, ნაწილობრივ შაშსა და ფერღანას. ბერძნულ-ბაქტრიული სამეფო წარმოიქმნა დაახლ. ძვ.წ. 250 წელს, როცა დასუსტებულ სელევკიდების სახელმწიფოს ჩამოსცილდა შუა აზიის სამფლობელოები. სამეფო დააარსა ბაქტრიის ნაცვალმა (ეპარქოსმა) დიოდოტე I-მა, რომელიც დაეყრდნო ადგილობრივ ელინიზებულ წარჩინებულებს, თავისი მიზნებისათვის გამოიყენა შუა აზიის ხალხების განმათავისუფლებელი მოძრაობა ბერძენ-მაკედონელთა ბატონობის წინააღმდეგ და თავი დამოუკიდებელ მეფედ გამოაცხადა. ეს სახელმწიფო შინაგანად მყარი არ იყო და დაახლ. ძვ.წ. 175 წელს იგი ბერძნულ-ბაქტრიულ და ბერძნულ-ინდურ სამეფოებად დაიშალა. ბერძნულ-ბაქტრიულ სამეფოში ძალაუფლება ხელთ იგდო ევკრატიდემ, რომლის მეფობა სახელმწიფოს ძლიერების უკანასკნელ ეტაპს დაემთხვა. დაახლოებით ძვ.წ. 155 წელს ევკრატიდე მოკლა მისმავე შვილმა ჰელიოკლემ, რომლის სამფლობელო შუა აზიაში მხოლოდ ბაქტრია იყო.
ტონი კაკო
ტონი კრისტიან კაკო (ფინ.:Toni Kristian Kakko, დ. 16 მაისი, 1975) — ფინელი მუსიკოსი, ვოკალისტი და კომპოზიტორი, ცნობილია როგორც ფინური პაუერ მეტალ ჯგუფ სონატა არქტიკას ვოკალისტი და თანადამაარსებელი წევრი. იგი არის ძირითადი შემოქმედებითი ძალა ჯგუფში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სონატა არქტიკას წევრები კატეგორია:ფინელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:დაბადებული 16 მაისი
სნუკერისტების ოფიციალური რეიტინგი 2011-2012 წლების სეზონზე
სნუკერისტების ოფიციალური რეიტინგი 2011-2012 წლების სეზონზე წარმოადგენს სნუკერისტების მიერ სეზონის განმავლობაში დაგროვებული რეიტინგული ქულების ჯამს.
სქოლიო
კატეგორია:სნუკერისტების მსოფლიო რეიტინგი კატეგორია:2011 წელი სნუკერში კატეგორია:2012 წელი სნუკერში
ფრაიზინგი
ფრაიზინგი (Freising) — ქალაქი ბავარიაში, სამხრეთ გერმანიაში; მდებარეობს მიუნხენიდან ჩრდილოეთით, მდინარე იზარზე, მიუნხენის საერთაშორისო აეროპორტთან ახლოს. ფრაიზინგის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის ქალაქები
ლულუ დადიანი
ლულუ სევერიანის ასული დადიანი (დ. 14 ივნისი, 1942, თბილისი) — ქართველი ფერმწერი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის დასავლეთ ევროპის ენებისა და ლიტერატურის ფაკულტეტი (1964) და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტი (1973). ამავე წლიდან მონაწილეობს სამხატვრო გამოფენებში. პერსონალური გამოფენები: თბილისი (1988), შტუტგარტი (გერმანია, 1989, 1991), ოიპენი (ბელგია, 1992), მაინცი (გერმანია, 1995) და სხვ. მნიშვნელოვანი ნამუშევრები: „კითხვის ნიშანი“ (1988, მხატვრის კუთვნილება), „ნიღბები“ (1990, კერძო კუთვნილება), „შემოდგომის ყვავილი“ (1994, კერძო კუთვნილება), „რილკეს X ელეგია“ (1994, მხატვრის კუთვნილება), „ხის დაბადება“, „კარიატიდა“ (1990, კერძო კუთვნილება) და სხვ. თარგმნა რაინერ მარია რილკეს „დუინური ელეგიები“ (ვენა, 1998; ავსტრიის სახელმწიფო კანცელარიის პრემია, 2000). დადიანის ნამუშევრები ინახება საქართველოს ეროვნულ გალერეაში, ქ. ჰალეს მხატვართა კავშირის მუზეუმში, ბოსენის ხელოვნ. ცენტრში (გერმანია) და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მხატვრები ლულუ კატეგორია:დაბადებული 14 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
როსტოკის რაიონი
როსტოკის რაიონი (Landkreis Rostock) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი გიუსტროვი. რაიონი შედის მეკლენბურგ-წინა პომერანიის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 3 421 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 216 189 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 63 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 13 0 72.
კატეგორია:მეკლენბურგ-წინა პომერანიის რაიონები
იოსებ დადიანი
იოსებ იულონის ძე დადიანი (დ. 1863, სენაკი, — გ. 30 მარტი, 1937, პარიზი ) — ქართველი პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე.
დაამთავრა პეტერბურგის სამთო ინსტიტუტი 1886 წელს. იმავე წლიდან ჩაება საქართველოს ეკონომიკურ და საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. 1901 წელს იყო საქართველოს სოციალ-ფედერალისტთა პარტიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი და წევრი (1917 წლამდე). 1910-იან წლებში უშაობდა ბაქოში ნობელების ნავთობ-გადამამუშავებელი ფირმის ინჟინრად. იყო ბაქოს ქართული სათვისტომოს ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ბაქოსა და თბილისის განყოფილებათა წევრი. 1917 წელს მონაწილეობდა მიიღო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის დაარსებაში. ამავე პარტიიდან არჩეული იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს და საქართველოს პარლამენტის წევრად. 1921 წელს ბოლშევიკური რუსეთის მიერ საქართველოს ოკუპაციის შემდეგ ცხოვრობდა პარიზში. 1921–1937 წლებში იყო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის საზღვარგარეთის ბიუროს ერთ-ერთი ხელმძღვანელი, არჩეული იყო „ანტიბოლშევიკ ერთა ბლოკის“ წევრად. 1924 წელს დადიანის აქტიური მონაწილეობით პარიზში დაარსდა ქართული პოლიტიკური ორგანიზაცია თეთრი გიორგი. თანამშრომლობდა ქართულ ემიგრანტულ პრესასთან.
იოსებ დადიანს ცოლად ჰყავდა თამარ გრიგოლის ასული თარხან-მოურავი (1876–1942). მათი შვილები იყვნენ: ელისაბედი (ელისო; 1902–1944), ირინა (ბება; 1904–1944) და სალომე (1912–1957). ელისაბედი დაქორწინებული იყო ბრიტანელ არქიტექტორ არნოლდ ზარბზე (საქართველოს ეროვნულ მუზეუმში ინახება ელისოს საველი სორინის მიერ შესრულებული პორტრეტი), ირინა — საფრანგეთის არმიის ოფიცერ დიმიტრი ამილახვარზე, სალომე — ალექსი გიორგის ძე ბაგრატიონ-მუხრანელზე. 1944 წელს პარიზში დიმიტრი ამილახვარის ხსოვნის საღამოზე მიმავალი ელისაბედი და სალომე ავტოკატასტროფაში დაიღუპნენ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1863 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები კატეგორია:ქართველები საფრანგეთში კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები იოსებ
ვეჯინის მესამე ნაგებობა
ვეჯინის მესამე ნაგებობა — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, გურჯაანის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ვეჯინის დასავლეთით, 1,5 კილომეტრზე ვეჯინის ხევის მარცხენა ნაპირზე. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია მხოლოდ ზურგის ჩრდილოეთ კედელი, სიგრძე — 17,84 მეტრი, მაქსიმალური სიმაღლე მიწის ზედაპირიდან 8,5 მეტრზე, კედლის სისქე 0,9 მეტრია, და მასთან დაკავშირებული სამი კედელის ნაწიბურები — ბოლოებში და დასავლეთ ნაწილსი იგი ნაგებია რიყის ქვითა და კირის დუღაბით; არქიტექტურული ელემენტების წყობაში გამოყენებულია კვადრატული აგუროც. ნაგებობა სამსართულიანი ყოფილა (კედელზე შემორჩენილია სართულშუა გადახურვის კოჭების დასაყრდნობი საფეხურები).
პირველი სართულის დონეზე კედელი თითქმის მთლიანად დაფარულია მიწითა და ნანგრევებით. კედლის აღმოსავლეთ ნაწილის შუაში მოჩანს ისრულთაღოვანის თაღის მცირე ნაწილი.
მეორე სართულის დონეზე. აღმოსავლეთ ნაწილში, სამი შეისრულთაღოვანი ნიშაა, რომელთა თაღები აგურისაა. მათგან აღმოსავლეთით მდებარე ნიშაში მოწყობილია ისრული თაღით გადახურული ღრმა უბე. კედლის აღმოსავლეთ ბოლოში. გვერდიგვერდ, ორი სწორკუთხა, ნიშაა მათ ქვემოთ კი - მცირე ისრულთაღოვანი ნიშაა. რომელიც ვიწრო და დაბალი ჰორიზონტალური ხვრელით დაკავშირებულია კედლის სისქეში მოწყობილ ცილინდრულ, ნახევარსფერული კამარით გადახურულ სათავსთან (დიამეტრი — 1,8 მეტრი სიმაღლე — დაახლოებით 2,5 მეტრი). სათავსი მთლიანად შელესილია: მის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში პატარა სწორკუთხა ნიშაა. სართულის კედლის დასავლეთ ნაწილი ყრუა.
მესამე სართულზე. აღმოსავლეთ ნაწილში, ორი შეისრულთაღოვანი ნიშაა. მათ აღმოსავლეთით. კი - ერთი საკმაოდ დიდი და ღრმა სწორკუთხა ნიშაა (სიგრძე 1,92 სანტიმეტრი სიმაღლე 1,5 მეტრი სიღრმე — 1,3 მეტრი), მის გვერდებში თითო ისრულთაღოვანი ნიშაა მოწყობილი. ხოლო ძირში — ხვრელი (დიამეტრი — 0,55 მეტრი სიმაღლე 1,3 მეტრი), რომელიც დაკავშირებულია მეორე სართულის დონეზე მოწყობილ სათავსოსთან. კედლის დასავლეთ ნაწილი ამ სართულზეც ყრუა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
Progeny: Seven Shows from Seventy-Two
Progeny: Seven Shows from Seventy-Two — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის 14 CD-ისგან შემდგარი საკონცერტო ალბომების კომპილაცია. იგი გამოვიდა 2015 წლის 25 მაისს, ლეიბლზე Rhino Records. ალმომში შეტანილია ჯგუფის მიერ 1972 წლის ტურნეს Close to the Edge ფარგლებში გამართული შვიდი კონცერტის სრული აუდიო ჩანაწერები. აგრეთვე გამოიცა კომპილაციის შემოკლებული ვერსია, Progeny: Highlights from Seventy-Two.
სქოლიო
კატეგორია:Yes-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:ალბომები როჯერ დინის გარეკანის დიზაინით კატეგორია:2015 წლის საკონცერტო ალბომები
უიტნი სმითი
უიტნი სმითი (Whitney Smith; დ. 26 თებერვალი, 1940 — გ. 17 ნოემბერი, 2016) — ამერიკელი ვექსილოლოგი.
ბიოგრაფია
უიტნი სმითმა ბოსტონის უნივერსიტეტში მიიღო მაგისტრის და დოქტორის ხარისხი, შემდეგ კი ამავე უნივერსიტეტში ასწავლიდა პოლიტიკურ მეცნიერებას (1964-1970).
უიტნი სმითი არის 27 წიგნის ავტორი, თითოეული მათგანი ეხება ვექსილოლოგიას. მან მონაწილეობა მიიღო გაიანას დროშის შექმნაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ვექსილოლოგები
ველიჩკივკა (ლუბნის რაიონი)
ველიჩკივკა (Величківка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ლუბნის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 165 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლუბნის რაიონის სოფლები
გარეული იხვი
გარეული იხვი (Anas platyrhynchos) — ფრინველი იხვისებრთა ოჯახისა. შინაური იხვის წინაპარი.
მისი სხეულის სიგრძეა 50–56 სმ, მასა — 1–1,5 კგ. ახასიათებს სქესობრივი დიმორფიზმი; დედალი ფერად მოყავისფროა, შეჯვარების სეზონზე მამალს მწვანე თავი, თეთრი საყელო, მურა-რუხი ზურგი, შავი კუდის ზედა ნაწილი, შოკოლადისებრ-ყავისფერი მკერდი და მორუხო მუცელი აქვს; ფთებს გასდევს კაშკაშა ფერის (თეთრი, შავი და ლურჯი) ზოლები. მამალს კუდზე საჭის აპრეხილი ბუმბული აქვს. თითებს შორის აპკი აქვს გადაკრული, რაც ცურვაში ეხმარება. მამლის ნისკარტი ყვითელია.
გამრავლებას 2 წლის ასაკიდან იწყებს. დედალი დებს 7–16 ცალ თეთრ, მომწვანო-ჩალისფერი ელფერის მქონე კვერცხს. ინკუბაცია 28 დღე-ღამე გრძელდება. დედალთა რიცხვის შემცირების შემთხვევაში, მამრები სხვა სახეობის იხვებს ეჯვარებიან. ცოცხლობენ 7–10 წელი.
იკვებება მცენარეებით, უხერხემლოებით; დასახლებულ ადგილებში — ადამიანის მიერ მიცემული საკვებითაც, განსაკუთრებით პურით. საკვებს მოიპოვებს წყალშიც და ხმელეთზეც. წყალში საკვების ძიებისას შეუძლია ჩაყვინთვა, რა დროსაც მთელი ტანით ამოყირავდებიან ხოლმე.
ნადირობის ობიექტია, იყენებენ მის ხორცს. საქართველოს კანონმდებლობით, მასზე ნადირობა 10 სექტემბრიდან 10 ნოემბრამდე ნებადართულია მხოლოდ ახალქალაქის, ნინოწმინდის, წალკისა და დმანისის მუნიციპალიტეტების ტერიტორიებზე, დღიური ლიმიტი — 5 ცალი; ხოლო 1 ნოემბრიდან 1 მარტამდე ყველგან, გარდა ახალქალაქის, ნინოწმინდის, წალკისა და დმანისის მუნიციპალიტეტების ტერიტორიებისა, დღიური ლიმიტი — 6 ცალი.
სქოლიო
კატეგორია:იხვი
რიუგენის რაიონი
რიუგენის რაიონი (Landkreis Rügen) — რაიონი გერმანიაში. რაიონის ცენტრი — ქალაქი რიუგენის ბერგენი. რაიონი შედის მეკლენბურგ-წინა პომერანიის ფედერალურ მხარეში. იკავებს 973,92 კვ. კმ. ფართობს. მოსახლეობა შეადგენს 70 848 ადამიანს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე — 73 ადამიანი/კვ.კმ-ზე. რაიონის ოფიციალური კოდი — 13 0 61.
კატეგორია:მეკლენბურგ-წინა პომერანიის რაიონები
ალი-საბიეს რეგიონი
ალი-საბიეს რეგიონი (d'Ali Sabieh; على صبيح) — რეგიონი ჯიბუტის სამხრეთ ნაწილში.
რეგიონს აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება სომალის რეგიონი აუდალი, რომელზეც პრეტენზიას აცხადებს არაღიარებული სახელმწიფო სომალილენდი, სამხრეთიდან ეთიოპიის — სომალის რეგიონი, დასავლეთიდან ჯიბუტის — დიკილის რეგიონი, ხოლო ჩრდილოეთიდან ასევე ჯიბუტის — არტის რეგიონი.
სქოლიო
კატეგორია:ჯიბუტის რეგიონები
სარა აშურბეილი
ბიოგრაფია
სარა აშურბეილი დაიბადა ბაქოში 1906 წლის 27 იანვარს ნავთობმრეწველისა და მეცენატის ბალაბეგ აშურბეკოვისა და მისი მეუღლის ისმეთ-ხანუმის ოჯახში. აშურბეკოვები მიეკუთვნებოდნენ აფშართა დინასტიას. აზერბაიჯანში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ სარის ოჯახი წავიდა  ემიგრაციაში თურქეთში. სტამბოლში სარი სწავლობდა ჟანა დარკის ფრანგულ კოლეჯში. ნეპის დროს მისი ოჯახი დაბრუნდა საბჭოთა აზერბაიჯანში. აქ მამამისი დააპატიმრეს და გადაასახლეს ყარაგანდაში. 1937 წლის 25 მარტს იგი ყარაგანდას ოლქის ნკვდ-ს მიერ დაპატიმრებულ იქნა. იმავე წლის 13 აგვისტოს სამეულის  მიერ
რსფსრ-ს სისხლის სამართლის კოდექსის  58-10 მუხლით მიუსაჯეს  სასჯელის უმაღლესი ზომა — დახვრეტა.
1941 წელს აშურბეილიმ დაამთავრა ა.აზიმზადეს სახელობის სამხატვრო სასწავლებელი. ომის დროს იგი მუშაობდა აზერბაიჯანის დრამის თეატრში მხატვარ-დეკორატორად. .
1942 წლის ოქტომბერში  სარა აშურბეილის მეუღლე - ბაჰრამ ჰუსეინზადე დააპატიმრეს. იმასაც, ისგივე მუხლით, რომლითაც იქნა გასამართლებული ბალაბეგ აშურბეკოვი, გამოუტანეს სასჯელის უმაღლესი ზომა - დახვრეტა, მაგრამ 1943 წელს განაჩენი შეუცვალეს 10 წლის თავისუფლების აღკვეთით. .
სარა აშურბეილიმ დაამთავრა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტის ისტორიულ-ფილოლოგიური განყოფილება. დიდი ხნის განმავლობაში, თავისი წარმომავლობის გამო, იგი ვერ ახერხებდა სამსახურის პოვნას თავისი სპეციალობით. ამ ხნის განმავლობაში მან მოასწრო მუშაობა სკოლაში მასწავლებლად, თეატრში მხატვარ-დეკორატორად, აზერბაიჯანის კონსერვატორიაში უცხო ენების მასწავლებლად.
ნოი-ულმი
ნოი-ულმი (Neu-Ulm) — ქალაქი ბავარიაში, სამხრეთ გერმანიაში. ნოი-ულმის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2013 წლის აღწერის მიხედვით, ქალაქში ცხოვრობს 54 969 ადამიანი, სიმჭიდროვეა 680 ადამიანი კმ2-ზე, ფართობი კი 80,50 კმ2.
სარა აშურბეილი
ბიოგრაფია
ამ დროს მან დაწერა საკანდიდატო დისერტაცია, რომელიც 1949 წელს წარმატებით დაიცვა ლენინგრადის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში. 1956 წელს სამედ ვურგუნის დახმარების შედეგად, რომელიც იმ დროს იყო მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი, სარა აშურბეილიმ შესძლო სამსახურში მოწყობა თავისი სპეციალობით. იგი დაინიშნა აზერბაიჯანის ისტორიის მუზეუმიოს შუა საუკუნეების განყოფილების უფროსად, სადაც მუშაობდა 1958 წლამდე. მას მიეცა საშუალება, როგორც ისტორიკოსს, თავი გამოეჩინა.
ნოი-ულმი
დაძმობილებული ქალაქები
შტრაუბინგი დაძმობილებულია შემდეგ ქალაქებთან:
სარა აშურბეილი
ბიოგრაფია
1964 წელს სარა აშურბეილიმ დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ინსტიტუტში. ჯერ იგი მოეწყო აზერბაიჯანის ისტორიის მუზეუმში აზერბაიჯანის შუა საუკუნეების ისტორიის განყოფილების უფროსად, შემდეგ იგი მუშაობდა აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტში  უფროს მეცნიერ-მუშაკად, შემდეგ კი ისტორიის ინსტიტუტის წამყვან სპეციალისტად, 1993 წლედან სიცოცხლის ბოლომდე იგი იყო აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკდემიის არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის უფროსი მეცნიერ-მუშაკი. სარა აშურბეილიმ დაწერა ას თემატიკაზე მეტი ნაშრომი აზერბაიჯანის ენციკლოპედიისთვის.
ნოი-ულმი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბავარიის ქალაქები
სარა აშურბეილი
სქოლიო
კატეგორია:ხალხთა მეგობრობის ორდენის კავალრები
პოლ კადენი
პოლ კადენი (Paul Cadden დ. 1964) — შოტლანდიელი ჰიპერრეალისტი მხატვარი.
შემოქმედება
კადენი მის შთაგონებად ფრაზა „ნორმალურის გამძაფრებას“ ციტირებს და 2012 წელს განაცხადა, რომ ის ესწრაფვის ისეთი ნახატების შექმნას, რომელნიც უბრალო „ადამიანური სცენების და ყოველდღიური ყოფის“ ემოციურ დატვირთვას გადმოსცემენ. მისი ნამუშევრების შესახებ ის ამბობს, რომ „მართალია სურათები და ნახატები, რომლებსაც მე ვქმნი დაფუძნებულნი არიან ფოტოსურათებზე, ვიდეოების კადრებზე და ა.შ., იდეა ფოტოგრაფიის საზღვრებს გარეთ გასვლაში მდგომარეობს“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:მხატვრები
ბაშარ ალ-ასადი
ბაშარ ალ-ასადი (بشار حافظ الأسد; დ. 11 სექტემბერი 1965, დამასკო, სირია) — სირიელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, 2000 წლის 17 ივლისიდან სირიის პრეზიდენტი, სირიის შეიარაღებული ძალების მთავარსარდალი. მარშალი.
მოიგო უალტერნატივო საპრეზიდენტო არჩევნები 2000 წელს და 2007 წელს, და 2014 წლის 3 ივნისს არჩეულ იქნა პრეზიდენტად პირველი ალტერნატიულ არჩევნებში, ოფიციალური შედეგით 88,7% -ით. 2014 წლის არჩევნები მიმდინარეობდა სამოქალაქო ომის პირობებში და ბოიკოტირებულ იქნა ოპოზიციის მიერ. შედეგები არ არის აღიარებული ოპოზიციის მომხრე სახელმწიფოების მიერ.