cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლუდვიგ IV ბავარიელი
ზემო ბავარიის საჰერცოგოს მმართველობა
1301 წელს, ჰაბსბურგი დედის, მატილდასა და მისი ძმის მეფე ალბერტ I-ის მხარდაჭერით ლუდვიგი გახდა ძმის, რუდოლფ I-ის რეგენტი (მეურვე) ზემო ბავარიაში; თუმცა, 1307 წლიდან ის დაუპირისპირდა ჰაბსბურგთა საგვარეულოს ქვემო ბავარიაზე კონტროლის გამო. რუდოლფის წინააღმდეგ წარმოებული სამოქალაქო ომი დასრულდა 1313 წლის მიუნხენის ზავითა და სადავო მიწების გაყოფით.
გერმანიის მეფედ კურთხევა და ჰაბსბურგებთან დაპირისპირება
საღვთო რომის იმპერატორ ჰენრი VII-ის სიკვდილის შემდეგ, ახალი იმპერატორის არჩევის დროს ლუქსემბურგთა საგვარეულოს წარმომადგენლებმა უარი თქვეს ჯონ ლუქსემბურგის გამეფებაზე, რადგანაც ის ზედმეტად ახალგაზრდად მიიჩნიეს (თუმცა ამ დროს უკვე 17 წლის იყო) და არჩიეს ლუდვიგის გამეფება, რომელსაც სათანადო წინააღმდეგობის გაწევის უნარი ჰქონდა ფრიდრიხ სამართლიანის მიმართ. 1314 წლის 20 ოქტომბერს ლუდვიგი შვიდიდან ხუთი ხმით რომაელთა (გერმანიის) მეფედ აირჩიეს. პარალელურად, ამავე არჩევნებში ფრიდრიხმა მიიღო შვიდიდან ოთხი ხმა. თუმცა ამ ოთხიდან ერთი ეკუთვნოდა უკვე ჩამოგდებულ ჰერცოგს, რომელსაც ხმის მიცემის უფლება არ ჰქონდა.
მაშინ როცა ლუდვიგი არჩევიდან მალევე მაინცის არქიეპისკოპოსმა პეტერ ასპელტელმა აახენში მეფედ აკურთხა, ამავე დროს ფრიდრიხი ბონში ეკურთხა მეფედ. ორ მეფეს შორის კონფლიქტის განმავლობაში ლუდვიგმა 1316 წელს აღიარა შვეიცარიის ჰაბსბურგთა მმართველობისგან დამოუკიდებლობა. ამ რამდენიმეწლიანი სისხლიანი ომის შემდეგ გამოჩნდა, რომ საბოლოო გამარჯვება ფრიდრიხს უნდა დარჩენოდა, რომელსაც მხარს უჭერდა მისი ძმა, ავსტრიის ჰერცოგი ლეოპოლდ I. თუმცა, 1322 წლის 28 სექტემბერს მიულდორფის ბრძოლაში ლუდვიგის არმიამ დაამარცხა ფრიდრიხი, სადაც ის და მისი მხარდამჭერი 1300-მდე ავსტრიელი და ზალცბურგელი არისტოკრატი ტყვედ ჩავარდა.
ლუდვიგს სამი წლის განმავლობაში ჰყავდა ფრიდრიხი დატყვევებული, თუმცა ლეოპოლდის მტკიცე წინააღმდეგობის, მოკავშირე ბოჰემიის საჰერცოგოს ჩამოშორებისა და რომის პაპის მოთხოვნის შემდეგ, 1325 წლის 13 მარტს ლუდვიგი იძულებული გახდა თავისი ტყვე გაეთავისუფლებინა. შეთანხმების მიხედვით ფრიდრიხმა სცნო ლუდვიგის მმართველობის კანონიერება სამეფოში. ამის მიუხედავად, ლუდვიგმა გამოიჩინა კეთილშობილება და განაახლა ფრიდრიხთან ძველი მეგობრობა, რის შემდეგაც შეთანხმდნენ, რომ ერთობლივი ძალებით ემართათ იმპერია.
მას შემდეგ, რაც რომის პაპი და კურფიურსტები შეეწინააღმდეგნენ მსგავს შეთანხმებას, 1326 წლის 7 იანვარს ახალი შეთანხმება დაიდო ქალაქ ულმში, რომლითაც ფრიდრიხს უნდა გადასცემოდა გერმანიის მმართველობა რომაელთა მეფის ტიტულით, ხოლო ლუდვიგი ეკურთხებინათ საღვთო რომის იმპერატორად იტალიაში.
თუმა, 1326 წელს, ლეოპოლდის სიკვდილის შემდეგ, ფრიდრიხმა უარი თქვა გერმანიის იმპერიაზე და დაუბრუნდა ავსტრიის მმართველობას. 1330 წლის 13 იანვარს ფრიდრიხი გარდაიცვალა.
იმპერატორად კურთხევა და პაპის ძალაუფლებასთან დაპირისპირება
1326 წელს, ჰაბსბურგებთან შერიგების შემდეგ, ლუდვიგი გაემართა იტალიისკენ და 1327 წელს მილანში იტალიის მეფედ ეკურთხა. ჯერ კიდევ 1323 წელს ჰყავდა ლუდვიგს გაგზავნილი არმია რათა მილანი დაეცვა ნაპოლისაგან, რომელიც საფრანგეთთან ერთად პაპთან ძლიერ ალიანსს ქმნიდა. თუმცა უკვე მას შემდეგ აჩქარდა, რაც შეიტყო რომ მილანის მმართველი პაპთან ერთად მის წინააღმდეგ შეთქმულებას გეგმავდა.
1328 წლის იანვარში ლუდვიგი შევიდა რომში და „რომის მოსახლეობის წინამძღოლ“, ხანში შესულ სენატორ სიერა კოლონას მიერ, რომელიც პაპებთან კონფლიქტში იყო ჩართული, იმპერატორად ეკურთხა.
ლუდვიგი ასევე დაუკავშირდა ინგლისის მეფეს ედუარდ III-ს საფრანგეთის მეფის, ფილიპ VI-ის წინააღმდეგ, რომელიც თავის მხრივ იყო ავინიონში მყოფ ბენედიქტე XII-ს მხარდამჭერი. მანამ ფილიპემ მოახერხა თავიდან აერიდებინა ნებისმიერი შეთანხმება პაპსა და ლუდვიგს შორის. 1338 წელს ედუარდი იყო ლუდვიგის სტუმარი იმპერიულ კონფერენციაზე, სადაც მან მიიღო საღვთო რომის იმპერიის ვიცე-გენერლის წოდება. თუმცა, 1341 წელს ლუდვიგი გავიდა ედუარდთან დადებული კავშირისგან და დაიწყო პაპთან ხელშეკრულების დადებისთვის სხვა გზების ძიება.
ლუქსემბურგების საგვარეულოსთან კონფლიქტი
ახალი ტერიტორიების დაუფლებამ და შეუსვენებელმა საგარეო პოლიტიკამ ლუდვიგს მრავალი მტერი შესძინა. 1346 წლის ზაფხულში ლუქსემბურგელთა წარმომადგენელი კარლ IV, პაპ კლემენტ VI-ის მხარდაჭერით ლუდვიგის წინააღმდეგ მეფედ იქნა დანიშნული. ლუდვიგს, თავის მხრივ, მრავალი მხარდამჭერი ჰყავდა იმპერიის თავისუფალ ქალაქთა და რაინდობის სახით, ამიტომ წარმატებით უმკლავდებოდა კარლს, რომელიც ცნობილი იყო, როგორც პაპის მარიონეტი. ამასთან, ჰაბსბურგი ჰერცოგები შედარებით ლოიალურად იყვნენ განწყობილნი ლუდვიგის მიმართ. კრესის ბრძოლაში დაიღუპა კარლის მამა ჯონ ლუქსემბურგი; კარლიც მონაწილეობდა ამ შეტაკებაში, თუმცა მან გაქცევით უშველა თავს.
მომავალი სამოქალაქო ომი ლუდვიგის უეცარი სიკვდილით იქნა თავიდან არიდებული. ის დაიღუპა 1347 წლის ოქტომბერში დათვზე ნადირობის დროს ტვინში სისხლჩაქცევით. დაკრძალეს ფრაუენკირხეს ტაძარში, მიუნხენში.
ლუდვიგის შვილის კარლის საწინააღმდეგოდ გამეფებას მხარს უჭერდა გიუნტერ შვარცბურგელი, თუმცა 1349 წელს, გიუნტერის ნაადრევი სიკვდილის შემდეგ შვარცბურგელებმა ლუქსემბურგთა მხარე დაიჭირეს, ხოლო ვიტელსბახთა სამფლობელო საგვარეულოს წარმომადგენელთა შორის გადანაწილდა. კონფლიქტი ვიტელსბახებსა და ლუქსემბურგებს შორის მომავალშიც გაგრძელდა. 1400 წელს ვიტელსბახებმა დაიბრუნეს ძალაუფლება, მას შემდეგ, რაც ლუდვიგის ძმის შვილიშვილი რუპერტ გერმანელი გახდა რომაელთა (გერმანიის) მეფე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1282 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1347
მალხაზ ასათიანი
მალხაზ ასათიანი (დ. 4 აგვისტო, 1981, ქუთაისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ფეხბურთელი, საქართველოს ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების ყოფილი ცენტრალური მცველი, ასევე თამაშობდა საყრდენი ნახევარმცველის პოზიციაზე.
საკლუბო
მალხაზ ასათიანმა კარიერა მშობლიური ქუთაისის და საერთოდ ქართული ფეხბურთის ერთ–ერთ ფლაგმან ქუთაისის „ტორპედოში“ დაიწყო. თავდაპირველად მალხაზი გამთამაშებლის პოზიციაზე ირჯებოდა, თუმცა „ტორპედოს“ მაშინდელი მწვრთნელები დავით ყიფიანი და რევაზ ძოძუაშვილი სხვა  პოზიციაზეც ათამაშებდნენ. ასათიანმა 2000–2001 წლების სეზონი ჩინებულად ჩაატარა. „ტორპედოსთან“ ერთად საქართველოს ჩემპიონი გახდა და ჩემპიონთა ლიგაზე ასპარეზობის უფლება მოიპოვა. პირველ მატჩში ჩრდილო ირლანდიურ „ლინფილდთან“ მალხაზი ჩინებულად გაისარჯა, ხოლო მეორე ეტაპზე დანიურ „კოპენჰაგენთან“ მეტად მნიშვნელოვანი გოლი გაიტანა. ის შეხვედრა ფრედ, 1–1 დასრულდა, თუმცა ორი მატჩის ჯამში „ტორპედო“  დამარცხდა და ასპარეზობას გამოეთიშა. 2002 წელს კი სწორედ ასკას გოლმა თბილისის „დინამოს“ კარში საკუთარ გუნდს ზედიზედ მესამე ჩემპიონობა მოუტანა.
მალხაზ ასათიანი შემდეგ სეზონშიც აგრძელებდა წარმატებულ თამაშს და მალე მოსკოვის „ლოკომოტივის“ ყურადღების ცენტრში მოექცა. 2003 წელს მალხაზმა კარიერის რუსეთში გაგრძელება გადაწყვიტა. რკინიგზელთა იმდროინდელმა მწვრთნელმა ნახევარმცველ მალხაზ ასათიანს დაცვის ცენტრში მიუჩინა ადგილი, რასაც ასათიანმა შესანიშნავად გაართვა თავი, იგი უნივერსალობით გამოირჩეოდა. 2007–2008 წლებში „ლოკომოტივის“ შემადგენლობაში 10 მატჩი ჩაატარა, ყველაში ყვითელი ბარათი მიიღო, გაიტანა 2 გოლი. 2008 წელს კლუბმა კიევის „დინამოში“ გაანათხოვრა, 2008–2009 წლების სეზონში ასათიანმა „დინამოს“ შემადგენლობაში 16 მატჩი ჩაატარა. 2009 წელს კი იგი  ლოკომოტივში  დაბრუნდა და  მოსკოველთა მაისურით 36 უგოლო მატჩი ჩაატარა.
სანაკრებო
მალხაზ ასათიანი ნაკრებში 2003 წლიდან თამაშობდა. ამ წლის 30 აპრილის რუსეთის ეროვნულ ნაკრებთან გასამართი შეხვედრისთვის ეროვნული ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა ივო შუშაკმა ქვეყნის უმთავრეს გუნდში გამოიძახა. მალხაზმა დებიუტი გოლით აღნიშნა, სწორედ მისი ერთადერთი გოლის წყლობით მოიგეს ქართველებმა მატჩი. ამ დღიდან ასათიანი რეგულარულად თამაშობდა ეროვნულ გუნდში, ნახევარმცველის პოზიციაზე.
2004 წელს მას საუკეთესო პერიოდი დაუდგა, 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ციკლის ყველა საწყის მატჩში გოლი გაიტანა. მის მიერ გატანილი გოლების უმეტესობა  გადამწყვეტი იყო და სწორედ ამიტომ მალხაზს იმდროინდელ ქართულ პრესაში გადამწყვეტი გოლების ავტორად მოიხსენიებდნენ, 2008 წლის ევროპის ჩემპიონატის შესარჩევ ციკლში მალხაზმა თითქმის ყველა შეხვედრა ჩაატარა ნაკრებში. ერთ-ერთ საწყის მატჩში საფრანგეთის ნაკრებთან ავტოგოლი გაიტანა. ამ შესარჩევი ტურნირიდან ასკამ დაცვის ცენტრში გადაიწია და ნაკრებშიც მცველი გახდა.
2008 წლის სექტემბერში მალხაზს  უთანხმოება მოუვიდა ნაკრების მწვრთნელ ექტორ რაულ კუპერთან და დროებით ნაკრებში აღარ უასპარეზია.
გუნდური
ტორპედო ქუთაისი
ლოკომოტივი მოსკოვი
დინამო კიევი
სქოლიო
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:დაბადებული 4 აგვისტო კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საქართველოს ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:რუსეთის პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის ლოკომოტივის ფეხბურთელები კატეგორია:უკრაინის საფეხბურთო პრემიერლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:კიევის დინამოს ფეხბურთელები მალხაზ
გეილ დევერსი
იოლანდა გეილ დევერსი ( DEE -vərz; დ. 19 ნოემბერი, 1966) — ამერიკელი ყოფილი სპრინტერი, რომელიც ასპარეზობდა 60 და 100 მეტრზე სპრინტსა და 60 და 100 მეტრზე დაბრკოლებების გადალახვაში. ყველა დროის ერთ-ერთი საუკეთესო და ყველაზე ტიტულოვანი ქალი სპრინტერი. ის იყო 1993, 1997 და 2004 წლების მსოფლიო ჩემპიონი დახურულ სივრცეში 60 მეტრზე სპრინტში, ხოლო 60 მეტრზე დაბრკოლების გადალახვაში 2003 წლის მსოფლიოს ჩემპიონი და 2004 წლის ვერცხლის მედალოსანი. 100 მეტრზე ის არის მეორე ქალი ისტორიაში, რომელმაც დაიცვა ოლიმპიური ტიტული და მოიგო ოქრო 1992 და 1996 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე. პარალელურად ასევე იყო 1993 წლის მსოფლიო ჩემპიონი. შედეგად, იგი გახდა პირველი ქალი სპრინტერი, რომელსაც ერთდროულად ეკავა მსოფლიო და ოლიმპიური ტიტულები 100 მეტრზე. 100 მ დაბრკოლებით რბოლაში ის იყო 1993, 1995 და 1999 წლების მსოფლიო ჩემპიონი და 1991 და 2001 წლების მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის მედალოსანი. 2011 წელს იგი შეიყვანეს ძალოსნობის ეროვნულ დიდების დარბაზში.
ცხოვრება და კარიერა
დევერსი დაიბადა სიეტლში, ვაშინგტონში და გაიზარდა ნეიშენალ სიტის მახლობლად, კალიფორნიაში. მან დაამთავრა სვიტვოთერის საშუალო სკოლა 1984 წელს. სკოლის სტადიონს მოგვიანებით ეწოდა გეილ დევერსის სახელი. იგი იყო ახალგაზრდა ნიჭი 100 მ სპრინტსა და 100 მ დაბრკოლებებით რვოლაში. დევერსი ვარჯიშობდა 1988 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებისთვის, როცა დაეწყო ჯანმრთელობის პრობლემები. აწუხებდა შაკიკი და მხედველობის დაკარგვა. მან მოიპოვა კვალიფიკაცია ოლიმპიადაზე 100 მეტრზე დაბრკოლებით რბოლაში, რომელსაც ის ნახევარფინალში გამოეთიშა. მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა კიდევ უფრო გაუარესდა.
დევერსმა საშუალო სკოლაში 800 მეტრზე დისტანციით დაიწყო და დააფიქსირა პირადი საუკეთესო შედეგი 2:08.
1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე დევერსი გამოვიდა. მან მოიპოვა 100 მეტრის ფინალში კვალიფიკაცია, რომელიც დასრულდა საინტერესო ფინიშით, სადაც ხუთმა ქალმა დაასრულა ახლო ინტერვალში (0,06 წამში). ფოტოთი შემოწმებამ აჩვენა, რომ დევერსმა დაამარცხა იამაიკელი ჯულიეტ კატბერტი. 100 მეტრზე დაბრკოლებების ფინალში, დევერსის მთავარ ღონისძიებაში, ის თითქოს მეორე ოქროს მედალს იგებდა, როდესაც ბოლო დაბრკოლებას გამოედო და ფინიშის ხაზი მეხუთემ გადაკვეთა, რის შედეგადაც საბერძნეთიდან ვულა პატულიდუმ გაიმარჯვა.
1993 წელს, დევერსმა მოიგო 1993 წლის მსოფლიო ჩემპიონატი მძლეოსნობაში 100 მეტრზე სპრინტში, სადაც ფოტოთი შემოწმების შედეგად დაამარცხა მერლენ ოტეი. მან ასევე 100 მეტრზე დაბრკოლებებით სირბილშიც გაიმარჯვა და შეინარჩუნა გამარჯვებულის ტიტული 1995 წელს.
1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე 100 მეტრის ფინალი სამი წლის წინ ჩატარებული მსოფლიო ჩემპიონატის მსგავსად წარიმართა. ოტეიმ და დევერსმა კვლავ ერთი და იგივე დრო დააფიქსირეს და არ იცოდნენ, ვინ მოიგო რბოლა. ისევ ორივეს მიენიჭა ერთნაირი დრო, 10,94 წამი, მაგრამ შეაფასეს, რომ დევერსმა პირველმა დაასრულა რბოლა და გახდა პირველი ქალი, რომელმაც შეინარჩუნა ოლიმპიური ტიტული 100 მეტრზე ვაიომია ტიუსის შემდეგ. შელი-ენ ფრეიზერ-პრაისმა 2012 წელს გაიმეორა ეს შედეგი, ხოლო ელეინ ტომპსონ-ჰერამ 2021 წელს. თავისი საყვარელი ღონისძიების ფინალში დევერსი კვლავ დამარცდა, რადგან მეოთხე ადგილი დაიკავა. 4 × 100 მ ესტაფეტის გუნდთან ერთად, დევერსმა მოიპოვა მესამე ოლიმპიური ოქროს მედალი.
დევერსმა იასპარეზა იმავე სპორტულ სახეობებში 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ათენში, თავის მეხუთე ოლიმპიურ თამაშებზე.
დევერსმა სპორტი 2005 წელს დატოვა, რადგან ქმართან შვილი შეეძინა. იგი 2006 წელს დაბრუნდა.
2007 წლის 2 თებერვალს, 40 წლის ასაკში, დევერსმა დაამარცხა 2004 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი ჯოანა ჰეისი და მოიგო 60 მეტრზე დაბრკოლებების რბოლა მილროუზის თამაშებზე 7.86 წამში. ეს იყო საუკეთესო დრო მსოფლიოში იმ სეზონში და მხოლოდ 0.12 წამით ჩამორჩებოდა თავისივე, 2003 წელს დამყარებულ რეკორდს. გარდა ამისა, დაფიქსირებული დრო 40 წლის ასაკოვან კატეგორიაში იყო მსოფლიო რეკორდი (წინა რეკორდთან შედარებით 0.7 წამით ნაკლები).ref>
თავისი კარიერის განმავლობაში, დევერსი გამოირჩეოდა განსაკუთრებული გრძელი, მორთული ფრჩხილებით. იგი იყო მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე სწრაფი დამწყები. დევერსს მოუწია საწყისი პოზიციის შეცვლა თავის გრძელი ფრჩხილების გამო.
მიღწევები და აღიარება
2011 წელს იგი აირჩიეს მძლეოსნობის ეროვნული დიდების დარბაზში. მომდევნო წელს იგი აირჩიეს ამერიკის შეერთებული შტატების ოლიმპიურ დიდების დარბაზში. 2012 წლის ნოემბერში დევერსი გამოცხადდა ათლეტიზმის კოლეგიატის ეროვნული ასოციაციის (NCAA) ვერცხლის საიუბილეო ჯილდოს მისაღებად, რომელიც ყოველწლიურად გადაეცემა ექვს გამორჩეულ ყოფილ კოლეჯის სტუდენტ ათლეტს მათი კოლეჯის სპორტული კარიერის დასრულების 25 წლისთავზე.
სქოლიო
კატეგორია:1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:დაბადებული 19 ნოემბერი კატეგორია:ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი სპორტსმენები კატეგორია:ამერიკელი ქალი სპორტსმენები
Plagiolepis exigua
Plagiolepis exigua — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Plagiolepis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ამირ აბას ჰოვეიდა
ამირ აბას ჰოვეიდა  (სპარს. امیرعباس هویدا‎ დ.18 თებერვალი, 1919, თეირანი — გ. 7 აპრილი, 1979, თეირანი) — ირანელი პოლიტიკოსი და სახელმწიფო მოღვაწე, პრემიერ-მინისტრი შაჰ მოჰამედ რეზა ფეჰლევის მმართველობის დროს 1965 წლიდან 1977 წლამდე.
ადრეული წლები
მარცხნივ|მინი|ჰოვეიდა (მარცხნივ) ოჯახთან ერთად. [[ბეირუთი, 1929]] ამირ აბას ჰოვეიდა დაიბადა 1919 წლის 18 თებერვალს თეირანში დიპლომატ ჰაბიბულა ჰოვეიდას (ირანის ელჩი ლიბანსა და საუდის არაბეთში)  და აშრაფ ოლ-მოლუქ სარდარის ოჯახში. 1938 წელს ბეირუთში დაამთავრა ფრანგული სკოლა. სწავლა განაგრძო  ჯერ ბეირუთის ამერიკულ უნივერსიტეტში, შემდეგ ბრიუსელსა და ლონდონში. 1941 წელს ბრიუსელის თავისუფალ უნივერსიტეტში დაამთავრა პოლიტიკური მეცნიერების ფაკულტეტი. ამ დროს  ქვეყანა ოკუპირებული იყო გერმანიის მიერ.
ირანში დაბრუნებისთანავე ჩაირიცხა ოფიცერთა აკადემიაში, სადაც 8 თვე სწავლობდა. მინი|ჰოვეიდა და [[იორდანია|იორდანიი ს მეფე ჰუსეინი]] დიპლომატიური საქმიანობა დაიწყო 1942 წელს ირანის საგარეო საქმეთა სამინისტროში. მუშაობდა პარიზში (1945 წლიდან 1947 წლამდე), ბონში (1947 წლიდან 1950 წლამდე), ანკარაში (1957 წ.). 1950 წელს დაინიშნა საგარეო საქმეთა სამინისტროს საზოგადოებასთან ურთიერთობის დირექტორის თანაშემწედ, შემდეგ საგარეო საქმეთა მინისტრის აბდულა ენთეზამის მდივნად და რამდენიმე თვის შემდეგ ირანის წარმომადგენლად გაეროს ლტოლვილთა დახმარების კომიტეტში ჟენევასა და ნიუ-იორკში (1951 — 1956 წლებში).
1958 წელს აირჩიეს ირანის ეროვნული ნავთობკომპანიის (NIOC) დირექტორთა საბჭოს წევრად, შემდეგ — NIOC-ის მმართველ დირექტორად. მან შემოიტანა მენეჯმენტის დასავლური მეთოდები, ითვლებოდა ინოვაციურ მენეჯერად, ჩამოაყალიბა მუშებთან უკუკავშირის — წაახალისა საჩივრები, რეგულარულად მიირთმევდა საერთო სასადილოში, სადაც პირადად ესაუბრებოდა კოლექტივს.
იგი ემხრობოდა ადგილობრივი მაღალკვალიფიციური მუშათა კლასის ჩამოყალიბებას ირანში — უამრავი უცხოელი სპეციალისტის სანაცვლოდ. ჰოვეიდა და ჰასან ალი მანსური გარშემორტყმული იყვნენ პროგრესული მოაზროვნე ახალგაზრდა ტექნოკრატებით დასავლური განათლებით, რომლებთანაც ჰოვეიდა და მანსური განიხილავდნენ ეკონომიკური რეფორმების გზებს. შემდგომში ეს ელემენტები შეადგენდნენ  1963 წელს ჩამოყალიბებული ირანე ნოვინის პარტიის მხარდამჭერთა ბაზას.
1964 წლის 7 მარტიდან 1965 წლის 1 თებერვლამდე — ფინანსთა მინისტრი ჰასან ალი მანსურის მთავრობაში.
სიკვდილით დასჯა
მინი|ჰოვეიდას ცხედარი, სიკვდილით დასჯის შემდეგ 1979 წლის თებერვალში ისლამური რევოლუციის შედეგად  შაჰის რეჟიმი დაემხო. მოჰამედ რეზა ფეჰლევის ქვეყნიდან წასვლისა და სავაქის მცველების გაქცევის შემდეგ შეწყალების იმედით  ჰოვეიდა ახალ ხელისუფლებას ჩაბარდა. 1979 წლის 7 აპრილს ბრალი წაუყენეს 17 დანაშაულში. მათ შორის იყო: „დედამიწაზე კორუფციის გავრცელება“, „ომი ღვთის წინააღმდეგ“, „ამბოხის აქტები“, „შეთქმულება ქვეყნის სუვერენიტეტის წინააღმდეგ მეჯლისის არჩევნებში ჩარევით. მინისტრების თანამდებობიდან დანიშვნა და გათავისუფლება უცხოური საელჩოების მითითებით“, „ნავთობის, სპილენძის და ურანის უცხოელებისთვის გადაცემა“, „პირდაპირი მონაწილეობა ჯაშუშობაში დასავლეთისა და სიონიზმის სასარგებლოდ“. და ა.შ. სადექ ხალხალის ისლამური რევოლუციური სასამართლოს მიერ მიუსაჯეს სიკვდილი. დახვრიტეს იმავე დღეს. გაკვეთის დასკვნის მიხედვით, ის ასევე სავარაუდოდ სცემეს სიკვდილით დასჯამდე ცოტა ხნით ადრე. ამირ აბას ჰოვეიდა  სამი თვის შემდეგ  ნათესავებმა დაკრძალეს ბეჰეშტე-ზაჰრას სასაფლაოზე უსახელო საფლავში.
პირადი ცხოვრება
მინი|ჰოვიდა და მისი მეუღლე ლაილა ემამი 1966 წლის 19 ივლისს ჰოვეიდა დაქორწინდა ლაილა ემამიზე (1932– 2018). გაიმართა მოკრძალებული საქორწინო ცერემონია, რომელსაც ესწრებოდნენ შაჰი, დედოფალი ფარაჰ ფეჰლევი, ლაილას მშობლები, ჰოვეიდას დედა, მისი მეგობარი მანუჩეჰრ შაჰღოლი და მისი მეუღლე. ქორწინება დასრულდა ხუთი წლის შემდეგ, 1971 წელს, თუმცა ისინი  მეგობრებად დარჩნენ და ხშირად ერთად მოგზაურობდნენ.
ამირ აბას ჰოვეიდა საუბრობდა სპარსულ, ფრანგულ, ინგლისურ, იტალიურ, გერმანულ და არაბულ ენებზე. დაწერა რამდენიმე წიგნი ფრანგულად და ინგლისურად, რომელთა უმეტესობა ითარგმნა სპარსულ ენაზე.
იყო მასონი (1960 წლიდან). ჭორების თანახმად, გახლდათ   ბაჰაიზმის მიმდევარი (თავად ჰოვეიდამ უარყო ეს).
ხსოვნა
2000 წელს აბას მილანმა გამოაქვეყნა ჰოვეიდას ბიოგრაფია სათაურით "სპარსელი სფინქსი" ინგლისურად, 2001 და 2002 წლებშიგამოვიდა სპარსულ ენაზე.
ჰოვეიდას სიკვდილის შემდეგ მიენიჭა საპატიო ლეგიონის მეთაურის წოდება
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979 კატეგორია:ირანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ირანელი დიპლომატები კატეგორია:ირანის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:სიკვდილით დასჯა ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი პოლიტიკოსები კატეგორია:ირანელი მონარქისტები კატეგორია:მასონობა ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:ირანელი მასონები კატეგორია:ბაჰაიზმი
მალანგასი
მალანგასი (ოფიციალურად მალანგასის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Malangas; Bayan ng Malangas) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ზამბოანგა-სიბუგაის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 022 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 25 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ზამბოანგა-სიბუგაის მუნიციპალიტეტები
ბეღლეთი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ბეღლეთი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სპონსიანე
320პქ|მინი|მარჯვნივ|სპონსიანეს [[აურეუსი ტრანსილვანიიდან]] სპონსიანე (Sponsianus) — ახ. წ. III საუკუნის რომაელი მხედართმთავარი, რომელმაც თავი დაკიის იმპერატორად გამოაცხადა. მის შესახებ ცნობილი გახდა 1713 წელს აღმოჩენილი მონეტის წყალობით, თუმცა 2022 წლამდე მონეტას — ყალბად, ხოლო სპონსიანეს გამოგონილ პერსონაჟად თვლიდნენ.
მონეტა
ოქროს მონეტა აღმოაჩინეს 1713 წელს ტრანსილვანიაში, იყო მცირე განძის ნაწილი. XIX საუკუნის შუა ხანებამდე მას ნამდვილ რომაულ მონეტად თვლიდნენ, თუმცა შემდეგ იმდროინდელმა ექსპერტებმა უხეში დამზადების გამო ის ცრუ ოსტატის ნახელავად მიიჩნიეს. 1863 წელს საფრანგეთის ეროვნული ბიბლიოთეკის ექსპერტმა, ნუმიზმატმა ანრი კოენმა საკუთარი კატალოგისთვის შეისწავლა მონეტა და მივიდა დასკვნამდე, რომ ის ცუდად შესრულებული თანამედროვე ნაყალბევი იყო. სხვა სპეციალისტები მას დაეთანხმნენ. ამ დროიდან სპონსიანე აღარ იხსენიებოდა სამეცნიერო კატალოგებში.
XXI საუკუნეში მონეტის შესწავლით დაკავდა ლონდონის საუნივერსიტეტო კოლეჯის პროფესორი პოლ პირსონი. მან მონეტის ფოტოს ნახვისას ყურადღება გაამახვილა ნაკაწრებზე, რაც, მისი აზრით, შესაძლოა მის მიმოქცევაში ყოფნას მიუთითებდეს. პირსონი დაუკავშირდა გლაზგოს ჰანტერის მუზეუმს, სადაც მონეტა ინახებოდა ტრანსილვანიის განძის სამ სხვა მონეტასთან ერთად, და დაამტკიცა, რომ მასზე არსებული ნაკაწრები და სხვა დაზიანებები შეესაბამება იმ ზემოქმედებას (ნჯღრევას), რასაც ქისაში განიცდის მონეტა. ჰანტერის მუზეუმის მონეტების მცველი, იასპერ ერიქსონის თანახმად, ქიმიურმა ანალიზმა აჩვენა, რომ მონეტები მიწაში ასეულობით წლის წინ ჩაიფლო.
ისტორია
მკვლევართა აზრით, სპონსიანე იყო მხედართმთავარი, რომელიც იძულებული გახდა თავი გამოეცხადებინა რომის იმპერიის ყველაზე განცალკევებული და რთულად დასაცავი პროვინციის, დაკიის (ახლანდ. რუმინეთი) იმპერატორად. არქეოლოგიურმა კვლევებმა დაადასტურა, რომ დაკია იმპერიის დანარჩენ ნაწილს დაახლ. ახ. წ. 260 წელს მოწყდა. მძვინვარებდა ჭირის პანდემია, მიდიოდა სამოქალაქო ომი, იმპერია იშლებოდა. იასპერ ერიქსონის თანახმად, მტრებით გარშემორტყმულმა და რომისგან მოწყვეტილმა სპონსიანემ ქაოსისა და სამოქალაქო ომის პერიოდში, სავარაუდოდ, თავის თავზე აიღო მეთაურობა და დაკიის სამხედრო და სამოქალაქო მოსახლეობის დაცვა წესრიგის აღდგენამდე და პროვინციის ევაკუაციამდე (271–275 წლებს შორის). საკუთარი მონეტები პროვინციაში ფუნქციონირებადი ეკონომიკის შესაქმნელად უნდა მოეჭრა.
მონეტებისა და სპონსიანეს ნამდვილობის დამტკიცების შემდეგ, ბრიტანელმა მკვლევრებმა მიმართეს რუმინეთის ქალაქ სიბიუს ბრუკენთალის მუზეუმს, სადაც სპონსიანეს კიდევ ერთი მონეტა ინახება. ის ჰაბსბურგების მონარქიის დროს ტრანსილვანიის გუბერნატორის, ბარონ სამუელ ფონ ბრუკენთალის მემკვიდრეობის ნაწილს წარმოადგენს. სიკვდილამდე ბარონმა შეისწავლა მონეტა და, გადმოცემის თანახმად, მინაწერი დატოვა — „ნამდვილია“.
სქოლიო
კატეგორია:რომაელი მხედართმთავრები კატეგორია:რომაელი უზურპატორები
ეზატის ნათლისმცემლის ეკლესია
ეზატის ნათლისმცემლის ეკლესია — ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ ეზატის ჩივაანთ უბანში, ამაღლებულ ადგილზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Plagiolepis flavescens
Plagiolepis flavescens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Plagiolepis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მირნი (ბაშკირეთი)
მირნი  (Мирный; Мирный) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
გარგარი (ნასოფლარი)
გარგარი – ნასოფლარი კასპის მუნიციპალიტეტში მდებარეობს სოფელ ერთაწმინდიდან 1,5 კმ-ზე, საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს. ნასოფლარი ფეოდალური ხანისაა. აქ დასტურდება ნასახლარი ბუდეები, არის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიაც. ჩრდილო-დასავლეთით 250 მეტრზე აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ დამხრობილი გორაა (25X15 მ). მას სამხრეთით ტერასა გასდევს. მისგან დასავლეთით, მინდორზე ქვაყუთის ფილები ყრია.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტი
აძხიდა (აგუბედიის თემი)
აძხიდა — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში (აგუბედიის თემი), მდინარე ოხოჯის (ოქუმის შენაკადი) ორივე ნაპირზე, სამურზაყანოს დაბლობზე. ზღვის დონიდან 160 მ, ოჩამჩირიდან 29 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:აგუბედიის თემის სოფლები
ბეღელი
250პქ|მინი|ბეღელი მინი|250პქ|ბეღელი ბეღელი — მშრალი თაველის, მარცვლეული კულტურების და ფქვილის შესანახი ნაგებობა, უმთავრესად ხისა (წაბლი, ცაცხვი, თელა). ბეღელი საქართველოს სხვადასხვა კუთხეში სხვადასხვა სახელითაა ცნობილი; სვანეთში — ხულა, სამეგრელოში — ბაღ-ბაღე და ა. შ.
ბეღელი მეტწილად ეზოში დგას. იგი კვადრატული ფორმის ერთსართულიანი ან ორსართულიანი (სხვა სამეურნეო ნაგებობაზე საშენებული), ოთხ მაღალ ბოკონზე შემდგარი, ისლით, ჩალით, ყავრით ან კრამიტით გადახურული ნაგებობაა. ერთსართულიანი ბეღელი ერთ- ან ოროთახიანია. ერთოთახიანის რამდენიმე ვარიანტია ცნობილი: უაივნო, კვადრატული („კოთხო“), აივნიანი. უკანასკნელი სამგვარია: ღიააივნიანი (ორსვეტიანი), მოაჯირიანი, რომელსაც დაჩარხული რიკულებიანი მოაჯირი და სვეტის ზედა ნაწილზე დაფანჯრული ჩუქურთმები აქვს, და გადახურულაივნიანი, რომელსაც საჰაეროდ ღიობებს უკეთებენ. ოროთახიანი ბეღელის ერთი ოთახი კვადრატული იყო, თვლებად (ტიხარით) დაყოფილი, მეორე კი („ბეღელ-ოთახი“ ან „ხულა“) — სასტუმროდ, ზოგჯერ ახალდაქორწინებულთა დასაძინებლად განკუთვნილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:სასოფლო-სამეურნეო შენობები
Plagiolepis funicularis
Plagiolepis funicularis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Plagiolepis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სანტა-კრუს-დელ-ნორტე
სანტა-კრუს-დელ-ნორტე — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მაიაბეკეს პროვინციაში. 2011 წლამდე მიეკუთვნებოდა ლა-ჰაბანის პროვინციას. მდებარეობს ჩრდილოეთ სანაპიროზე, ქალაქ ჰავანასა და მატანსასს შორის, მდინარე სანტა-კრუსის შესართავთან. ქალაქი 1800 წელს დაარსდა და იმ დროისთვის წარმოადგენდა მეთევზეთა საზოგადოებას, მუნიციპალიტეტის სტატუსი 1931 წელს მიიღო.
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე მდებარეობს რომის ბრენდის „Havana Club“-ის საწარმო. მრეწველობის სხვა დარგებს შორისაა ენერგის წარმოება, ნავთობმოპოვება და მეთევზეობა.
დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 576 ადამიანს შეადგენდა. 376 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 86,6 ადამიანი კმ²-ზე.
მუნიციპალიტეტი იყოფა ათ რაიონად (barrio).
სქოლიო
კატეგორია:კუბის ქალაქები
ბაილარის სახლი
ბაილარის სახლი (Bəylərin evi) — ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლი ქალაქ შუშაში.
შენობის არტიტექტურა დამახასიათებელია, როგორც ყარაბაღული არქიტექტურისთვის, ასევე აზერბაიჯანის სხვა მთიანი რეგიონებისთვის. ორსართულიანი სახლის პირველ სართულზე მოსამსახურეების ოთახები მდებარეობს. მეორე სართულზე ასასვლელი კიბე ქვისგანაა დამზადებული, რომელსაც ლოჯამდე მივყავართ. ლოჯიის ორ მხარეს საცხოვრებელი ოთახებია, ხოლო მესამე მხარეს კედელი. ლოჯიამდე მიმავალი ოთახების კედლებს ამშვენებს მოჩუქურთმებული ხის კარები და დიდი გისოსებიანი ფანჯრები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
თეოდორე I (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
წმინდა თეოდორე (დ. უცნობია — გ. 28 იანვარი, 687) — კონსტანტინოპოლელი პატრიარქი (677–679; 686–687), მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 27 დეკემბერი, ახალი სტილით — 9 იანვარი. კონსტანტინოპოლის მკვიდრი იყო. კეთილმსახური ცხოვრებისათვის იგი ხუცესად აკურთხეს. უფლის რჩეული წმინდა სოფიას ტაძარში მღვდელმსახურებდა და საჭურჭლის მცველის მოვალეობასაც აღასრულებდა. 676 წელს თეოდორე კონსტანტინოპოლის პატრიარქად აირჩიეს, მაგრამ ორი წლის შემდეგ, ცილისმწამებელთაგან დასმენილი, ტახტიდან ჩამოაგდეს. 683 წელს სიმართლემ იზეიმა და ნეტარი თავის ხარისხში აღადგინეს. აქედან მოყოლებული, სიკვდილის დღემდე იგი მშვიდად მართავდა კონსტანტინოპოლის ეკლესიას; გარდაიცვალა 687 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:VII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:კონსტანტინოპოლის პატრიარქები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 28 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 687
მოისეევო (ბაშკირეთი)
მოისეევო  (Моисеев; Моисеево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 48 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (100 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
ნაგა (ზამბოანგა-სიბუგაი)
სქოლიო
კატეგორია:ზამბოანგა-სიბუგაის მუნიციპალიტეტები
ნიუ-იორკის სამზარეულო
ნიუ-იორკის სამზარეულო - ნიუ-იორკში გავრცელებული კერძების და მათი მომზადების ტრადიციების ერთობლიობა. ქალაქის ეთნიკური მრავალფეროვნება მის სამზარეულოზე ძლიერად აისახება როგორც ცალკეულ ეთნიკულ რაიონებში, ასევე მთელ ტერიტორიაზეც. მათ შორისაა ლათინური ამერიკის, ევროული, ჩინური, ებრაული და ამერიკელი აბორიგენების სამზარეულო. ნიუ-იორკში წარმოიშვა ნიუ-იორკის რესტორანტთა კვირეული - მთელ მსოფლიოში გავრცელებული მოვლენა, როდესაც ერთი ან ორი კვირით ქალაქის ან ქვეყნის მასშტაბით რესტორნებში დიდი ფასდაკლებები მოქმედებს.
ნიუ-იორკის კერძები
ნიუ-იორკში პოპულარული კერძები ხშირად რაიმე მთელ მსოფლიოში პოპულარული კერძების სპეციფიური ნიუ-იორკული ვერსიებია, მაგ. ნიუ-იორკული პიცა (მზადდება თხელი ცომისგან სქელი კიდეებით, ტომატის სოუზით და დაჭრილი მოცარელათი), ნიუ-იორკული ჩიზქეიკი (განსხვავდება კრემის დიდი რაოდენობით, უმატებენ არაჟანს და ვანილის ექსტრაქტს), ნიუ-იორკული ჰოთ-დოგი, ნიუ-იოეკული პასტრამი (სუნელებში შებოლილი ზორცი). ნიუ-იორკთან ასოცირებულია ასევე კვერცხები ბენედიქტი, დონატი, ლობსტერი ნიუბერგი, ვალდორფის სალათა, სტეიკი დელმონიკო, შავ-თეთრი ორცხობილა, ბეკონის, კვერცხის და ყველის სენდვიჩი, დაჭრილი ყველი, კნიში, გამომცხვარი ბრეცელები, ჩაუდერი და სხვა კერძები.
ებრაული სამზარეულო
ნიუ-იორკში ებრაელთა დიდი რაოდენობა ცხოვრობს და ებრაული სამზარეულო ქალაქის სამზარეულოს ნაწილი გახდა, რის შემდეგაც ზოგმა კერძმა პოპულარობა მთელ მსოფლიოში მოიპოვა. არსებობს ბოსაზრება, რომ ნიუ-იორკში გავრცელებული "დელიკატესენები" (შემოკლებით "დელი") - უჩვეულო, დელიკატესული საკვების და სუნელების მაღაზიები თავდაპირველად ებრაელობის გამოგონება იყო. ნიუ-იორკში ებრაელები ასევე ჩინურ სამზარეულოს ითვისებენ, ებრაელების ნაწილი მას უკვე საკუთარი ეთნიკური სამზარეულოს ნაწილად მიიჩნევს. ნიუ იორკში გავრცელებული ებრაული კერძებია ბიგლი (მათ შორის ნიუ-იორკული ბიგლი), ხბოს ნეკნები, ხბოს ენა, კნიში, ლოქსი, სხვადასხვა სახეობის თევზის ფარში, კარტოფილის ღვეზელი, მაცა, მაცას წვნიანი, ჩალა და სხვა.
იტალიური სამზარეულო
ასევე, როგორც ებრაელების შემთხვევაში, ნიუ-იორკთან ასოცირებული კერძების ნაწილი მოდის ქალაქში მცხოვრები დიდი რაოდენობის იტალიელი იმიგრანტებისგან. ამ კერძებში შედის ნიუ-იორკული პიცა, სიცილიური პიცა, პასტა პრიმავერა, კაპუჩინო, სპაგეტი ფრიკადელით, შემწვარი კალმარი, კანოლი, ყველიანი ქათამი, იტალიური პური, სიცილიური პური, ცისარტყელას ორცხობილები, არანჩინი, პენნე ალა ვოდკა, სფოგლატელა და სხვა.
ჩინური და ლათინური სამზარეულო
ლათინური ამერიკელი და ჩინელი, მათ შორის ჩინური კუბელი იმიგრანტების დიდი რაოდენობა მთელ შეერთებულ შტატებში აღინიშნება და მათი სამზარეულო პოპულარობით მთელ ქვეყანაში სარგებლობს. მათ შორის ასეთი კერძები, როგორც შემწვარი ფლავი, ქათამი სეზამი, ლუმპანგ შანხაი, ქათამი ბროკოლით, კვერცხის წვნიანი, კუბური ჩიჩარონე დე პოლო, ფლავი ლობიოთი და სხვა.
წყაროები
კატეგორია:კულიბარია კატეგორია:გასტრონომია
ჩენგხიანგის ნამარხი ადგილები
ჩენგხიანგის ნამარხი ადგილები — 512 ჰექტარის მქონე გორაკ-ბორცვიანი ტერიტორია იუნანის პროვინციაში, ჩინეთში. წარმოადგენს კამბრიული პერიოდის ყველაზე სრულად შემონახულ ძეგლს, სადაც დაცულია ხერხემლიანი და უხერხემლო ცხოვილების გაქვავებული ქსოვილები. სულ 196 სახეობა.
2012 წელს ჩენგხიანგის ნამარხი ადგილები შეიტანეს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩინეთში
Images - The Best of Jean Michel Jarre
Images - The Best of Jean Michel Jarre — ფრანგი ელექტრონული მუსიკოს ჟან-მიშელ ჟარის 1991 წლის კომპილაციური ალბომი.
განსხვავებით მუსიკოსის სხვა ალბომებისგან, ეს კომპილაცია არ არის მხოლოდ სხვადასხვა კომპოზიის ნაკრები. ჟარმა შექმნა მათი ერთგვარი მიქსი, ხოლო ზოგიერთი მათგანი ახალი სახით ჩაწერა. ალბომზე ასევე წარმოდგენილია რამდენიმე ახალი და იშვიათი, მანამდე გამოუცემელი კომპოზიციაც.
1991 წელს აგრეთვე გამოვიდა ალბომის ვიდეოვერსია, ჟარის მუსიკალური ვიდეოებით, რომლებიც გადაღებულია 1976-1991 წლებში.
სიმღერების სია
1991 წლის ფრანგული გამოცემა <OL>
1997 წლის საერთაშორისო გამოცემა <OL>
სქოლიო
კატეგორია:ჟან-მიშელ ჟარის ალბომები კატეგორია:1991 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1997 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1997 წლის ვიდეო ალბომები
გარგარის წმინდა გიორგის ეკლესია
გარგარის წმინდა გიორგის ეკლესია – ეკლესია კასპის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარ გარგარის სასაფლაოზე, სოფელ ერთაწმინდიდან 1,5 კმ-ზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
ტარასი მგალობლიშვილი
ტარასი მგალობლიშვილი (დ. 20 ივლისი, 1877, ქუთაისი — გ. 1939) — ქართველი რევოლუციონერი.
ბიოგრაფია
1894 წლიდან საქმიანობდა ბათუმში. 1902 წელს მონაწილეობა მიიღო ბათუმის მუშათა გაფიცვაში. 1903 წლიდან იყო რსდმპ-ის წევრი. 1906 წლიდან თბილისში განაგრძო პარტიული მუშაობა. რეაქციის წლებში რამდენჯერმე დააპატიმრეს. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ პარტიის ერკეთის რაიკომის თავმჯდომარედ აირჩიეს. 1918 წელს იყო ბოლშევიკების გურიის სამაზრო და დასავლეთ ამიერკავკასიის კომიტეტის წევრი. თანამშრომლობდა ბოლშევიკურ გაზეთებში. 1919 წლის ნოემბერში ხელმძღვანელობდა აჯანყებას ჩოხატაურის რაიონში, რომლის დამარცხების შემდეგ არალეგალურად გაემგზავრა ბაქოში და განაგრძო პარტიული მუშაობა. საქართველოს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ პარტიულ სამუშაოზე იყო გურიასა და იმერეთში. 1926 წლიდან სხვადასხვა დროს მუშაობდა სახალხო მოსამართლედ, უმაღლესი სასამართლოს წევრად, დამცველთა კოლეგიის წევრად.
რაულის კუნძული
რაული ანუ სანდი (Raoul, Sunday) — კუნძული წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში, კერმადეკის კუნძულების შემადგენლობაში. რამდენიმე ათასწლეულის წინ მომხდარა ძლიერი ვულკანური აქტივობა, სადაც დომინირებდა დაციტის ამოფრქვევები.
გეოგრაფია
ფართობი 29,38 კმ²-ს შეადგენს. (არქიპელაგ კერმადეკის მთლიანი ფართობია — დაახლოებით 33 კმ²). მდებარეობს არქიპელაგის ჩრდილოეთ ნაწილში. უმაღლესი წერტილი — მთა მუმუკაი (516 მეტრი ზღვის დონიდან), რომელიც ასევე მთელი არქიპელაგის უმაღლესი წერტილიცაა.
ლუიზ მიშელი
ლუიზ მიშელი (დ. 29 მაისი, 1830, ვრონკური ― გ. 10 იანვარი, 1905, მარსელი) — ფრანგი მწერალი, რევოლუციონერი.
რაულის კუნძული
გეოგრაფია
გეოლოგიურად სტრატოვულკანია.
ლუიზ მიშელი
ბიოგრაფია
1871 წელს იყო პარიზის კომუნის აქტიური მონაწილე. კომუნის დაცემის შემდეგ დააპატიმრეს. 1873 წელს გადაასახლეს ახალ კალედონიაში. ქალაქ ნუმეაში გახსნა სკოლა და ადგილობრივი კანაკების ბავშვებს ასწავლიდა წერა-კითხვას. 1880 წელს ამნისტიის შედეგად დაბრუნდა საფრანგეთში. მონაწილეობდა მუშათა მოძრაობაში. იყო ლონდონში. წერდა რომანებს, პიესებს, ნოველებს, პუბლიცისტურ წერილებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1830 კატეგორია:გარდაცვლილი 1905 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 29 მაისი კატეგორია:ფრანგი რევოლუციონერები კატეგორია:ფრანგი ქალები
რაულის კუნძული
ისტორია
კუნძულზე აღმოჩენილია პოლინეზიური ტიპის ქვის იარაღები, რაც მის პრეისტორიულ დასახლებებზე მიუთითებს, თუმცა დასავლეთელი მეზღვაურების მიერ აღმოჩენის მომენტში, კუნძული დაუსახლებელი იყო.
მოსახლეობა
კუნძულის მოსახლეობა შედგება სამეცნიერო სადგურის რამდენიმე პერსონალისგან. თუმცა XX საუკუნის დასაწყისში კუნძულებზე ცხოვრობდა 8 ათასამდე პოლინეზიელი ადამიანი, მაგრამ 1934 წლიდან არქიპელაგი რეზერვატია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალი ზელანდიის კუნძულები
მაგადჰა
ქვეყნის დედაქალაქი იყო რაჯაგრიჰა, ხოლო შემდეგ პატალიპუტრა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მაგადჰა კატეგორია:ინდოეთის ისტორია კატეგორია:სახელმწიფოები ინდოეთის ისტორიაში კატეგორია:მაჰაჯანაპადები
ფარამაზოვების სახლი
ფარამაზოვების სახლი (Fərəməzovların evi) ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლია, რომელიც მდებარეობს ქალაქ შუშაში. შენობის პირველ სართულზე განთავსებულია კომერციული ფართები. სახლი დამახასიათებელის შუშას ძველი არქიტექტურისთვის.
სახლის კედლები დამზადებულია ქვის და კირ-თიხის ხსნარით, რაც შენობის ფასადს განსაკუთრებულ ფერს ანიჭებს; პირველ სართულზე, შენობის ფასადს აქვს სამი დიდი თაღოვანი შესასვლელი, მეორე სართულზე სამი სიმეტრიული სარკმელია.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
ჰელსინგლანდის ფერმერთა სახლები
ჰელსინგლანდის ფერმერთა სახლები —  ხის დეკორაციული სახლები, რომელიც მდებარეობს ჰელსინგლანდში, შვედეთი. წარმოადგენს რეგიონის ხის შენობების ტრადიციულ ნიმუშს. თარიღდება შუა საუკუნეებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები შვედეთში
ლაფნიჭამიები
ლაფნიჭამიები, ხოჭოების ჯგუფი ქერქიჭამიასებრთა ოჯახისა. მათი ცილინდრული, შავი ან მურა ფერის სხეულის სიგრძე 1-2 მმ აღწევს, კვერცხის დასადებად მცენარის ქერქში ღრღნიან ხვრელს. მათი შეჭრის ადგილას გამოიყოფა ფისი. ლაფნიჭამიები იჭუპრებენ „ჭუპრის აკვანში“, ჭუპრიდან გამოსული ხოჭოები ღრღნიან ქერქს და გარეთ გამოდიან, უმთავრესად წიწვოვანი ჯიშების ღეროს და ტოტების მავნებლებია, სახლდებიან უმთავრესად დასუსტებულ ან ხმობადაწყებულ ხეებზე. მასობრივი გამრავლების დროს მათ შეუძლიათ საღი ხეებიც დააზიანონ. საქართველოს ენდემია Phocopthorus vinogradovi, რომელსაც სამეურნეო მნიშვნელობა არ აქვს, ზოგი სახეობა მეტად საშიში მავნებელია. საქართველოში აღსანიშნავია ნაძვის დიდი ლაფნიჭამია (Dendroctonus micans), რომელიც პირველად შეამჩნიეს 1956 წელს ბორჯომის სატყეო მეურნეობაში. მოკლე დროში იგი ფართოდ გავრცელდა კასპის, ამბროლაურისა და ხულოს სატყეო მეურნეობებში. ძირითადად აზიანებს ნაძვს, იშვიათად ფიჭვს.
ბრძოლის ღონისძიებები: აპრილიდან ოქტომბრამდე ლაფნიჭამიებით დასახლებული ხეების ღეროს შესხურება პრეპარატ „პლკ“-ს ემულსიით. მათ წინააღმდეგ იყენებენ აგრეთვე მტაცებელ ხოჭო რიზოფაგუსს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქერქიჭამიასებრნი
Plagiolepis fuscula
Plagiolepis fuscula — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Plagiolepis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ეიბარი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი „ეიბარი“ (Eibar Kirol Elkartea, Sociedad Deportiva Eibar, S.A.D.) — ესპანური საფეხბურთო კლუბი. დაარსდა 1940 წლის 1 იანვარს, ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ქალაქ ეიბარში.
ასპარეზობს ესპანეთის პრიმერა დივიზიონში. საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონ იპურუაზე. კლუბის ფორმის ფერებია კლარეტი და ლურჯი, ლურჯი შორტებით. „ეიბარის“ აქციები ეკუთვნით ფანებს, 10 000-ზე მეტ აქციონერს მსოფლიოს 69 ქვეყნის მასშტაბით.
„ეიბარი“ არის ერთადერთი კლუბი, რომელსაც მინიჭებული აქვს ხარისხის სერთიფიკატი - UNE-EN-ISO 9001.
ისტორია
„ეიბარი“ ჩამოყალიბდა 2 კლუბის, „დეპორტივო გალიოს“ და „იუნიონ დპორტივა ეიბარესას“ შერწყმის შედეგად. კლუბის თავდაპირველი სახელი იყო საფეხბურთო კლუბი „ეიბარი“, შემდეგ ეწოდა „სოსიედად დეპორტივო ეიბარი“. 1943-44 წლების სეზონამდე იყო არარეგულარული, შემდეგ რეორგანიზაციის შემდეგ გუნდი სრულ-განაკვეთიანი გახდა.
1950 წელს კლუბი შეუერთდა ტერსერა დივიზიონს. 3 სეზონის შემდეგ აღზევდა სეგუნდა დივიზიონში, სადაც 5 სეზონი იასპარეზა. შემდეგ, 1957-58 წლების სეზონში დაქვეითდა დონით მესამე ჩემპიონატში, სადაც მომავალი 28 წლიდან 25 გაატარა (1977 წელს, სეგუნდა დივიზიონი ბ-ს დაარსების გამო ტერსერა დივიზიონი დონით მე-4 ჩემპიონატი გახდა, რის გამოც 3 წელი 1 დონით დაბალ ჩემპიონატში გაატარა.). 1987-88 წლების სეზონში გახდა სეგუნდა დივიზიონ ბ-ს გამარჯვებული და აღზევდა „ვერცხლის კატეგორიაში“.
სეგუნდა დივიზიონში გატარებული 18 წლის შემდეგ, 2005-06 წლების სეზონში დაიკავა ბოლო ადგილი და ისევ დონით მე-3 ჩემპიონატში დაქვეითდა, თუმცა 2006-07 წლების სეზონშივე დაბუნდა სეგუნდა დივიზიონში, პლეი-ოფებში დაამარცხა ჯერ „ჰოსპიტალეტი“ (2-0), შემდეგ გადამწყვეტ ეტაპზე „რაიო ვალიეკანო“, ორი მატჩის ჯამში 2-1. 2008-09 წლების სეზონში „ეიბარმა“ დაიკავა 21-ე ადგილი და ისევ დაქვეითდა სეგუნდა დივიზიონ ბ-ში.
მომდევნო 3 სეზონის მანძილზე, „ეიბარმა“ 3-ჯერ ითამაშა სეგუნდა დივიზიონის პლეი-ფებში, მაგრამ სამივეჯერ დამარცხდა. მე-4 ცდაზე, 2012-13 წლების სეზონში შეძლო დონით მე-2 ჩემპიონატში აღზევება. ამავე სეზონში, ესპანეთის თასის გათამაშების 1/6 ეტაპზე, ეიბარმა ასევე ბასკური „ატლეტიკ ბილბაო“, სტუმრად გატანილი გოლის წესით დაამარცხა სან მამესზე (1-1). გადამწყვეტი გოლი გაიტანა მიკელ არუაბარენამ.
სეგუნდა დივიზიონის 2013-14 წლების გათამაშებაში, „ეიბარი“ ისტორიაში პირველად აღზევდა პრიმერა დივიზიონში. 2014 წლის 25 მაისს, „ალავესთან“ 1-0 მოგებული მატჩის შემდეგ დაიკავა პირველი ადგილი ჩემპიონატში. თუმცა, „ეიბარს“ ამავდროულად, ფინანსური კრიზისის გამო ემუქრებოდა დაქვეითება. კლუბმა აუცილებელი კაპიტალის მიღების მიზნით, დაიწყო კამპანია „დაიცავი ეიბარი“ (Defiende al Eibar), რომლის ფარგლებში ყველას შეეძლო მისი აქციების ყიდვა. 2014 წლის 15 ივლისს, კლუბმა განაცხადა, რომ საკმარისი რაოდენობის კაპიტალი უკვე დაგროვებული იყო.
პრიმერა დივიზიონში „ეიბარმა“ მე-18 ადგილზე დაასრულა ასპარეზობა. თუმცა, სეზონის დამთავრების შემდეგ კლუბმა შეინარჩუნა ადგილი პრიმერა დივიზიონში იმის გამო, რომ მე-13 ადგილოსანმა „ელჩემ არასწორი ფინანსური მართვის შედეგად დაკარგა ადგილი ჩემპიონატში.
მოედანზე გაიმართა საინაუგურაციო ცერემონია, მე-19 საუკუნის დროინდელი ბასკური ჯარისკაცის ფორმებში გამოწყოფილი, გუდასტვირიანი ჯარისკაცები უკრავდნენ სიმღერად Scotland the Brave. ასევე ორივე კლუბის წარმომადგენლებმა აისროლეს 350 კილოგრამიანი მე-19 საუკუნის დროინდელი ზარბაზანი.„ეიბარის“ წარმომადგენლებმა განაცხადეს, რომ „სელტიკის“ მოწვევის მიზანი იყო ძლიერი კავშირი, ბასკეთსა და შოტლანდიას შორის, ასევე შოტლანდიელების ყოფნა ქალაქ ეიბარში, წლების მანძილზე (მათ ძირითად მხარდამჭერ ჯგუფს ეწოდება „Eskozia la Brava“, ინგ. „Scotland the Brave“).
მაიონი (ვულკანი)
მაიონი (Bulkang Mayon; ასევე ცნობილი როგორც მაიონის მთა და მაიონის ვულკანი; Monte Mayón, Volcán Mayón) ― აქტიური სტრატოვულკანი ალბაის პროვინციაში, ბიკოლის რეგიონში, ფილიპინებში. პოპულარული ტურისტული დანიშნულების ადგილი „სრულყოფილი კონუსითაა“ ცნობილი, რადგანაც ვულკანს სიმეტრიული კონუსის ფორმა აქვს და ფილიპინურ მითოლოგიაში წმინდა ადგილად ითვლება.
ეიბარი (საფეხბურთო კლუბი)
ტიტულები
სეგუნდა დივიზიონი სეგუნდა ბ ტერსერა
მაიონი (ვულკანი)
1938 წლის 20 იანვარს მაიონის ვულკანი და მიმდებარე ტერიტორიები ფილიპინების მასშტაბით პირველ ეროვნულ პარკად გამოცხადდა. 2000 წელს პარკი ხელახლა კლასიფიცირდა ბუნების პარკად და ვულკან მაიონის ბუნების პარკი ეწოდა. ვულკანი ალბაის ბიოსფერული ნაკრძალის ცენტრალური ობიექტია, რომელიც 2016 წელს იუნესკოს ეგიდით შეიქმნა და დღეისთვის მსოფლიოს მემკვიდრეობის ძეგლთა ნუსხაში შესატანადაა ნომინირებული.
ეიბარი (საფეხბურთო კლუბი)
სქოლიო
კატეგორია:ესპანეთის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:ეიბარი (საფეხბურთო კლუბი)
მაიონი (ვულკანი)
მაიონი ფილიპინების ყველაზე აქტიური ვულკანია და მის აქტივობას რეგულარულად აკვირდება ფილიპინების ვულკანოლოგიისა და სეისმოლოგიის ინსტიტუტი, რომლის პროვინციული შტაბ-ბინა მწვერვალიდან 12 კმ-ის დაშორებით, ლიგნიონ-ჰილში მდებარეობს.
გეოგრაფია
მაიონი ალბაის პროვინციისა და ბიკოლის რეგიონის უმაღლესი წერტილი და მთავარი ღირსშესანიშნაობაა. ვულკანის სიმაღლე 2 463 მეტრია და ალბაის ყურედან 10 კმ-ითაა დაშორებული. გეოგრაფიულად, ვულკანი რვა ქალაქისა და მუნიციპალიტეტის ტერიტორიას მოიცავს: ლეგასპის, დარაგის, კამალიგის, გინობატანის, ლიგაოს, ტაბაკოს, მალილიპოტის და სანტო-დომინგოს.
გეოლოგია
წყნარი ოკეანის ირგვლივ არსებული სხვა ვულკანების მსგავსად, მაიონიც ცეცხლოვან სარტყელს მიეკუთვნება. ვულკანი ლუსონის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს. ბიკოლის თაღი ერთ-ერთია ღრმა ზღვის 7 ღარს შორის. ბიკოლის თაღის ვულკანიზმი ფილიპინების ღრმულის გასწვრივ ფილიპინების ფილის დასავლეთ სუბდუქციასთანაა დაკავშირებული. თაღი 12 აქტიურ და მიძინებულ ვულკანს მოიცავს. მაიონთან ერთად თაღის შემადგენლობაშია: ისაროგის, ირიგას, მალინაოსა და მასარაგის მთებიც, რომლებიც ძირითადად ბაზალტის, ანდეზიტისა და ბაზალტური ანდეზიტისგანაა აგებული.
2021 წლის აგვისტოში მაიონის ნიადაგში ანტიბიოტიკებისა და კიბოს საწინააღმდეგო ბაქტერიების სახეობები აღმოაჩინეს.
ამოფრქვევები
მაიონი ფილიპინების ყველაზე აქტიური ვულკანია, რომელიც ბოლო 500 წლის მანძილზე 47-ჯერ ამოიფრქვა. ვულკანის ამოფრქვევის შესახებ პირველი ჩანაწერები 1616 წლით თარიღდება. პირველი ამოფრქვევა, რომლის შესახებაც ვრცელი ჩანაწერები არსებობს, 1766 წლის 20 ივლისითაა დათარიღებული და ექვს დღეს გაგრძელდა.
მაიონი ყველაზე მასშტაბურად 1814 წლის 1-ელ თებერვალს ამოიფრქვა. ამოფრქვევის დროს ვულკანური ექსპლუზიურობის ინდექსი 4-ს გაუტოლდა. ვულკანიდან ამოფრქვეულმა მუქმა ფერფლმა ქალაქი კაგსავა მთლიანად დაფარა. ქალაქის 1 200 მკვიდრი დაიღუპა. ფილიპინების ვულკანოლოგიისა და სეისმოლოგიის ინსტიტუტის შეფასებით, ეს იყო მაიონის ისტორიაში ყველაზე ლეტალური ამოფრქვევა.
1881 წლის 6 ივლისიდან 1882 წლის აგვისტომდე პერიოდში მაიონი კიდევ ერთხელ ამოიფრქვა. ვულკანური ექსპლოზიურობის ინდექსი 3-ს გაუტოლდა. 1881 წლის 25 დეკემბერს ვულკანის აქტივობას ბუნებისმეტყველი, პროფესორი და გეოლოგი, სემიუელ კნილენდი დააკვირდა.
მაიონის ყველაზე ხანგრძლივი უწყვეტი ამოფრქვევა 1897 წლის 23 ივნისს დაფიქსირდა (ვულკანური ექსპლოზიურობის ინდექსი 3) და შვიდ დღეს გაგრძელდა. 11 კმ-ით აღმოსავლეთით სოფელი ბაკაკაი 15 მეტრის სიმაღლის ლავით დაიფარა. სანტო-დომინგოში 100 ადამიანი ვულკანიდან ამოფრქვეულმა ორთქლმა და ჩამოცვენილმა ქვებმა და კენჭებმა იმსხვერპლა.
ფილიპინების ვულკანოლოგიისა და სეისმოლოგიის ინსტიუტის მეცნიერების რეკომენდაციით, სახიფატო ზონიდან 73 000 ადამიანის ევაკუაციის შემდეგ 1984 წლის ამოფრქვევას მსხვერპლი არ მოჰყოლია. 1993 წელს პიროკლასტიკურ ამოფრქვევას 79 ადამიანი იმსხვერპლა, მეტწილად, ფერმერები. ამოფრქვევის შემდეგ ალბაის პროვინციულმა მთავრობამ 50 000 მკვიდრის ევაკუაცია მოახდინა.
მითოლოგია
გადმოცემების თანახმად, ვულკანი შეყვარებულების: მაგაიონისა და პანგანორონის საფლავზე ამოიზარდა. ანტიკურ ხანაში ბიკოლანოებმა ვულკანს ლეგენდარული გმირი პრინცესას, დარაგანგ მაგაიონის („მშვენიერი ქალბატონი“) სახელი უწოდეს. დროთა განმავლობაში ბიკოლანოებმა ვულკანი უზენაესი ღმერთის, გუგურანგის სამყოფელად მიიჩნიეს. ვულკანთან და მის ლანდშაფტთან არაერთი ფესტივალი და რიტუალია დაკავშირებული.
სქოლიო
კატეგორია:ფილიპინების აქტიური ვულკანები კატეგორია:ფილიპინების მთები კატეგორია:ფილიპინების სტრატოვულკანები კატეგორია:ლუსონის ვულკანები
ქურთა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ქურთა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნეიფელდი (ბაშკირეთი)
ნეიფელდი  (Нейфельд; Нейфельд) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 33 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 43 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 58 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
Microsoft
2013 წლის მონაცემებით Microsoft Corporation-ში დასაქმებულთა რაოდენობა, მთელი მსოფლიოს მასშტაბით 97,000 ადამიანს აღემატება, 105 ქვეყანაში.მისი ყველაზე პოპულარული პროდუქტია Microsoft Windows საოპერაციო სისტემა და Microsoft Office პროგრამული პაკეტი – ორივე მათგანი თითქმის შეუცვლელი პროდუქტი გახდა მთელ მსოფლიოში პერსონალური კომპიუტერების ბაზარზე. კომპანია ასევე აწარმოებს ფართო სპექტრის კომპიუტერულ უზრუნველყოფებს, მათ შორის არის საძიებო სისტემა Bing, Xbox და Kinect, რომლებმაც დიდი პოპულარობა ჰპოვეს ვიდეო თამაშების ინდუსტრიაში, ლიდერია ციფრულ მომსახურებაშიც MSN-ს მეშვეობით, ასევე Microsoft Corporation-მა ახლახან დაიწყო მობილური ტელეფონის საოპერაციო სისტემის, Windows Phone OS-ის წარმოებაც. 2012 წლის ივნისს კომპანია Microsoft-მა განაცხადა, რომ იგი მალე გაყიდვაში ჩაუშვებს პლანშეტურ კომპიუტერს Microsoft Surface-ს. 2013 წლის მონაცემებით Microsoft Corporation-ის შემოსავალი 77.85 მილიარდ ამერიკულ დოლარს შეადგენს, ხოლო კომპანიის დამაარესებელი, ბილ გეითსი, პლანეტის უმდიდრეს ადამიანთა სიაში მეორე ადგილზეა (რამდენიმე წლის განმავლობაში ის იყო პირველ ადგილზე).
სახელი Microsoft შედგება სიტყვებისგან „microcomputer-software“. პირველად 1975 წელს, ბილ გეიტსის მიერ პოლ ალენისთვის ერთ-ერთ მიწერილ წერილში იქნა სიტყვა „micro-soft“ გამოყენებული. ამჟამინდელი სახელწოდება „Microsoft“ იქნა დადგენილი 1976 წლის 26 ნოემბერს ნიუ-მექსიკოს შტატში. 2010 წლის 27 მაისიდან, მაიკროსოფტი არის NASDAQ-ის მეორე კაპიტალიზაცია Apple-ის შემდეგ. კომპანიაში დასაქმებულია დაახლოებით 97 ათასი ადამიანი მთელს მსოფლიოში. 2014 წლის 4 თებერვლიდან მას ხელმძღვანელობს სატია ნადელა.