cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბიყარის კოშკი
აღწერა
კოშკი ნაგებია რიყისა და ფლეთილი ქვით სქელ დუღაბზე. იგი ორფენოვანია. პირველ ნაგებობას ზურგიანი კოშკი წარმოადგენდა. შემდეგ XVIII საუკუნეში ზურგიანი კოშკის გამოყენებით ააგეს ხუთსართულიანი კოშკი; სართულების გეგმა უსწოროა, ზურგის მხარე უფორმო მოხაზულობისაა. კარ-სარკმლები მხოლოდ სწორ კედელშია განლაგებული. პირველ და მეოთხე სართულზე კარებია, დანარჩენში კი სარკმლები. მეორე სართულის სარკმლები თაღოვანია, დანარჩენი სარკმლები სწორკუთხაა.
მცირე ზომის ციხეს ტრაპეციული ფორმა აქვს. შემორჩენილია აღმოსავლეთი და სამხრეთი კედლის ნაწილები. აღმოსავლეთ კედლის მიხედვით გალავნის სიმაღლე 5-6 მეტრს აღწევს. ცალმაგი სათოფურები მაღლაა განლაგებული. მათ ქვეშ გასდევდა ხის საბრძოლო ბილიკი.
სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხეში ცილინდრული, გარედან წრიული, შიგნით კი ოთხკუთხა კოშკის ნანგრევია, რომელსაც შესასვლელი ჩრდილოეთიდან აქვს. მეორე სართულის კედლებში სათოფურებია, აღმოსავლეთით ბუხარი. კოშკების სართულშუა გადახურვები მოშლილია. ცილინდრული კოშკი ძლიერ არის დაზიანებული. ტერიტორია სავსეა ჩამონაშალი ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
არტური ილმარი ვირტანენი
არტური ილმარი ვირტანენი (Artturi Ilmari Virtanen; დ. 15 იანვარი 1895, ჰელსინკი — გ. 11 ნოემბერი 1973, იქვე) — ფინელი ბიოქიმიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ქიმიის დარგში (1945 წელი). XX საუკუნის ყველაზე ცნობილი ფინელი ქიმიკოსი. პრემია მიენიჭა მიღწევებისათვის სოფლის მეურნეობისა და მკვებავი ნაერთების ქიმიაში, განსაკუთრებით საკვების კონსერვაციის მეთოდისათვის.
ადრეული წლები
არტური ილმარი ვირტანენი დაიბადა გელსინგფორსეში (ახლანდელი ჰელსინკი) რკინიგზის მემანქანის ძალიან ღარიბ ოჯახში. არტუტის მშობლება სულ შვიდი შვილი ჰყავდათ, მაგრამ ოთხი მათგანი ბავშვობაში გარდაიცვალა (როგორც შემდეგ არტური თვლიდა ვიტამინი A-ს უკმარისობის გამო, რაც გამოიწვია ცხიმგამოცლილი იაფი რძის ყიდვამ). არტურის დაბადების შემდეგ ძალიან მალევე ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა ვიბორგში.
ვიბორგის სკოლაში სწავლის დროს ვირტანენი ძალიან ბევრს კითხულობდა (ცნობილია, რომ იგი იყი ქალაქის ბიბლიოთეკის ყველაზე ერთგული მკითხველი), გარდა ამისა იგი დაინტერესდა ბოტანიკით (მის ჰერბარიუმში დაახლოებით 700 სახეობა იყო).
სწავლა
ვირტანენმა დისერტაცია დაიცვა 1919 წელს, რის შემდეგაც ციურიხში განაგრძო განათლება ფიზიკურ ქიმიისა დარგში (1920 წელი), ხოლო სტოკჰოლმში ბაქტერიოლოგიის დარგში (1921 წელი).
კარიერა
1919 წლიდან მუშაობდა ფინეთის ყველის ქარხანა „ვალიოში“ ლაბორანტად, ხოლო 1921 წელს გახდა ამავე ლაბორატორიის დირექტორი. 1931 წელს ვირტანენი დაინიშნა ჰელსინკის ბიოქიმიური სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორად და ამავდროულად გახდა ფინეთის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის ბიოქიმიის პროფესორი.
1948 წელს გახდა ფინეთის მეცნირებისა და ხელოვნების აკადემიის პრეზიდენტად.
ოჯახი
1920 წელს არტური ილმარი ვირტანენი დაოჯახდა ლილი მოიზიოზე. მათ შეეძინათ ორი შვილი.
ნობელის პრემია
ვირტანენი ნობელის პრემიის ლაურეატია. მას 1945 წელს პრემია მიენიჭა სოფლის მეურნეობისა და მკვებავი ნაერთების ქიმიაში მიღწევებისათვის, განსაკუთრებით საკვების კონსერვაციის მეთოდისათვის.
ხსოვნა
150 px|right|thumb|1980 წელს გამოშვებული საფოსტო მარკა ვირტანენის გამოსახულებით ვირტანენი იყო ძალიან ნაყოფიერი მეცნიერი, მისი სამეცნიერო ნაშრომების რიცხვი 1 300-ს შეადგენდა. მისი მოსწავლეებიდან 44-მა ადამიანმა დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია.
არტური ილმარი ვირტანენის პატივისცემის ნიშნად მისი სახელი ეწოდა 1995 წელს შექმნილ კუოპიოს უნივერსიტეტის მოლეკულური კვლევის ინსტიტუტს.
ფინეთში გამოუშვეს საფსტო მარკა მისი გამოსახულებით.
ვირტანენის პატივისცემის ნიშნად 1979 წელს მისი სახელი უწოდეს კრატერს, რომელიც მთვარის მეორე მხარეს მდებარეობს.
საბერძნეთი 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საბერძნეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთორმეტედ იასპარეზა 1952 წელს, ფინეთის დედაქალაქ ჰელსინკიში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1952 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:საბერძნეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
არევაშოღი
არევაშოღი (Արևաշող) — სოფელი სომხეთში, მდებარეობს ლორეს პროვინციაში, მდინარე ოციძორის (პამბაკის შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. 2008 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 645 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
ინაურის მეორე ზურგიანი კოშკი
ინაურის მეორე ზურგიანი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ინაურში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. კოშკი დგას სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით მთის ბორცვზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
უაჩონის რაიონი
უაჩონის რაიონი (Distrito de Huachón) — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის პასკოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 400 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 511 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 12 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 471.68 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პასკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:პასკოს პროვინციის რაიონები
იმამქულუქენდი
იმამქულუქენდი (İmamqulukənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	2 798  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
შრეკი სამუდამოდ
შრეკი სამუდამოდ (თავდაპირველად შრეკი: ბოლო თავი და შრეკი სამუდამოდ: ბოლო თავი; ასევე შრეკი 4) — 2010 წლის ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციური კომედიური ფილმი, რომელიც წარმოებული DreamWorks Animation– ის მიერ და როლის დისტრიბუტორია Paramount Pictures. ეს არის შრეკის ფილმების სერიის მეოთხე ნაწილი და შრეკი 3-ის (2007) გაგრძელება. ფილმის რეჟისორი იყო მაიკ მიტჩელი, ხოლო სცენარის ავტორები იყვნენ ჯოშ კლაუსნერი და დარენ ლემკე. მთავარ როლებს ასრულებენ მაიკ მაიერსი, ედი მერფი, კამერონ დიაზი, ანტონიო ბანდერასი, ჯული ენდრიუსი და ჯონ კლიზი, რომლებიც მონაწილეობენ წინა ნაწილებში.
ფილმის პრემიერა შედგა ტრიბეკას კინოფესტივალზე 2010 წლის 21 აპრილს, ხოლო თეატრალურად გამოვიდა შეერთებულ შტატებში 2010 წლის 21 მაისს 2D, 3D და IMAX 3D ფორმატებში. ფილმი დასახელებულია ყველაზე შემოსავლიან ფილმად, რომელმაც სამი კვირის განმავლობაში ამერიკასა და კანადაში რეკორდული რაოდენობის თანხა გამოიმუშავა. მას არაერთგვაროვანი შეფასება მოჰყვა კრიტიკოსებისგან. მთელს მსოფლიოში კი 752 მილიონი აშშ დოლარი გამოიმუშავა, რომელიც 2010 მეხუთე ყველაზე მაღალ შემოსავილიანი ფილმია. გარდა ამისა, შრეკი სამუდამოდ გახდა DreamWorks Animation– ის მეორე ყველაზე მაღალ შემოსავლიანი ფილმი საერთაშორისო ბაზარზე. მიუხედავად იმისა, რომ თავდაპირველად გაიყიდა, როგორც ფილმის ფრანჩაიზის ბოლო ნაწილი, შრეკის მეხუთე ნაწილი იწარმოება შრეკი სამუდამოდ- ის გამოსვლიდან წლების განმავლობაში.
წარმოება
შრეკი 2- ის წარმატების შემდეგ, დაიგეგმა შრეკის მესამე და მეოთხე ნაწილები, ასევე მეხუთე, საბოლოო ფილმი, რის შესახებაც ჯეფრი კაცენბერგმა 2004 წლის მაისში განაცხადა. 2006 წლის ოქტომბერში, DreamWorks Animation- მა განაცხადა, რომ მეოთხე ფილმი გამოვიდოდა 2010 წელს.
2007 წლის ოქტომბერში, კაცენბერგმა გამოაცხადა მეოთხე ფილმის სათაური, შრეკი მეოთხე, განმარტა, რომ სათაური ,,მსოფლიო შრეკს მეოთხედ ხვდება" აღნიშნავს. 2009 წლის მაისში, DreamWorks Animation- მა ფილმის ოფიციალურ სახელად შრეკი სამუდამოდ დაასახელა რაც მიუთითებს იმაზე, რომ ის უკანასკნელი იქნებოდა შრეკის ფილმების სერიაში.  2009 წლის ნოემბერში, DreamWorks Animation- ის შემოქმედებითი წარმოების ხელმძღვანელმა ბილ დამშკემ დაადასტურა: ,,ყველაფერი, რაც პირველ ფილმში შრეკის შესახებ ხალხს შეუყვარდა, საბოლოო ფილმში განახლდება".
ფილმის გამოსვლა
შრეკი სამუდამოდ-ის პრემიერა შედგა ტრიბეკას კინოფესტივალზე, 2010 წლის 21 აპრილს. იგი საჯაროდ გამოვიდა 2010 წლის 20 მაისს, რუსეთში, ხოლო ამერიკულაში მეორე დღეს. ფილმი ასევე გამოვიდა IMAX 3D ფორმატით. 2014 წლის ივლისში ფილმის დისტრიბუციის უფლებები შეიძინა DreamWorks Animation– მა Paramount Pictures– ისგან და გადაეცა 20th Century Fox– ს, სანამ 2018 წელს Universal Pictures– ს არ გადაეცემოდა.
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის კომედიური ფილმები კატეგორია:შრეკი (ანიმაციური ფილმი) კატეგორია:Paramount Pictures-ის ფილმები კატეგორია:IMAX-ის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:DreamWorks Animation-ის ფილმები კატეგორია:ძმები გრიმები კატეგორია:ანიმაციური კომედიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომედიური ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომპიუტერული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული საბავშვო ანიმაციური ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ამერიკული საბავშვო ანიმაციური კომედიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული 3D ფილმები კატეგორია:3D ანიმაციური ფილმები კატეგორია:2010 წლის 3D ფილმები კატეგორია:2010 წლის კომპიუტერული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების კომედიური ფენტეზი ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:2010 წლის ფილმები
ემბერ როუზი
ემბერ ლევონჩუკი დაიბადა 1983 წლის 21 ოქტომბერს პენსილვანიის შტატის ქალაქ ფილადელფიაში. მამა მიქაელ ლევონჩუკი და დედა, დოროთი როუზი. მამა არის წარმოშობით ირლანდიელი და იტალიელი. დედა არის კაბოვერდელი და დედის მხრივ შოტლანდიური წარმოშობის, აიშირიდან. მას ჰყავს ერთი ძმა, სახელად ანტონიო ჰიულეტი. როუზი გაიზარდა სამხრეთ ფილადელფიაში. 15 წლის ასაკში, ემბერ როუზმა დაიწყო გაშიშვლება, ფსევდონიმით „Paris“, რათა უზრუნველყო მისი ოჯახი მშობლების განქორწინების შემდგომ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:იტალო-ამერიკელები კატეგორია:შოტლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი რეპერები კატეგორია:ამერიკელი მოდელები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 21 ოქტომბერი
ნულის ეკლესიის ნანგრევი
ნულის ეკლესიის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა თიღვის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნულში. აგებულია VIII-IX საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია ნაგებია უხეშად თლილი, დიდი ზომის ქვით.
კედლების სიმაღლე 2-3 მეტრს აღწევს. კამარა და კონქის ნაწილი ჩამოქცეულია. გრძივი კედლებისა და დასავლეთი კედლის სარკმლები არ იკითხება. ინტერიერში და ძეგლის გარშემო ყრია ჩამონაშალი ქვა.
აღმოსავლეთ ფასადზე შემორჩენილია მარტივპროფილიანი კარნიზის ნაწილი. ძეგლს მრავალჯერ შეკეთების კვალი ემჩნევა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიღვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეთერ ქემერტელიძე
ეთერ პეტრეს ასული ქემერტელიძე (დ. 23 მარტი, 1926, საჩხერე) — ქართველი ფარმაკოქიმიკოსი. პროფესორი (1977), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1979), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1993), საქართველოს ეკოლოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1995), საქართველოს მედიკო-ბიოლოგიურ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1994), რუსეთის ფედერაციის მედიკო-ტექნიკური აკადემიის წევრი (2004), საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1984). სკკპ წევრი 1946 წლიდან. საჩხერის რაიონის საპატიო მოქალაქე (1983), თბილისის საპატიო მოქალაქე (2017).
ბიოგრაფია
ეთერ ქემერტელიძემ 1942 წელს წარჩინებით დაამთავრა საჩხერის აკაკი წერეთლის სახელობის საშუალო სკოლა, 1946 წელს — თბილისის სახელმწიფო ფარმაცევტული ინსტიტუტი, 1951 წელს კი თბილისის სამეცნიერო-კვლევითი ქიმიურ-ფარმაცევტული ინსტიტუტის ასპირატურა და იქვე განაგრძო მუშაობა. 1961 წლიდან იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის იოველ ქუთათელაძის სახელობის ფარმაკოქიმიის ინსტიტუტის ფიტოქიმიის განყოფილების გამგე. 1972-2006 წლებში იმავე ინსტიტუტის დირექტორი. სადოქტორო დისერტაცია დაიცვა 1973 წელს თემაზე: „საქართველოს მცენარეთა ფიტოქიმიური შესწავლა და სამკურნალო პრეპარატები“. არის 4 საერთაშორისო სამეცნიერო ჟურნალის სარედაქციო კოლეგიის წევრი.
ეთერ ქემერტელიძის შრომები ეხება მცენარეულო წარმოშობის სხვადასხვა კლასის ბიოლოგიურად აქტიურ ნივთიერებებს, ახალი სამკურნალო პრეპარატების მიღებას, მათი ანალიზის მეთოდებსა და ტექნოლოგიურ შემუშავებას, საქართველოს ფლორის მცენარეთა ქიმიურ გამოკვლევას მედიცინაში გამოყენების მიზნით, ნახევრად სინთეზური სამკურნალო პრეპარატების მიღებას. მან, მოწაფეებთან ერთად, გამოავლინა საინტერესო ქიმიური შედგენილობის და ბიოლოგიური ეფექტურობის მქონე მრვალი მცენარე. გამოყო და დაახასიათა 3 ათასამდე ინდივიდუალური კონპონენტი, მათ შორის 250-ზე მეტი ახალი ბუნებრივი ორგანული ნივთიერება. აკადემიკოსმა ეთერ ქემერეტელიძემ ხანგრძლივი ნაყოფიერი მოღვაწეობის მანძილზე მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა მცენარეული ბიოლოგიურად აქტიურ ნივთიარებათა შესწავლის საქმეში, ღრმა ქიმიური, ბიოლოგიური, ანალიზური, ტექნოლოგიური კვლევის საფუძველზე შექმნა სხვადასხვა დანიშნულების 25 ორიგინალური სამკურნალო პრეპარატი, ბიოქიმიური რეაქტივი, სრტეროიდული ჰორმონალური პრეპარატების სინთეზის ნედლეული, სოფლის მეურნეობის კულტურების ზრდა-განვითარების სტიმულატორი, რომლებიც ნებადართულია პრაქტიკაში გამოყენებისათვის. პროდუქციის რეალიზაცია ყოფილ საბჭოთა კავშირში, შემდეგ რუსეთის ფერდერაციაში და საქართველოში მიმდინარეობდა.
ეთერ ქემერტელიძე 9 მონოგრაფიის, 530 სამეცნიერო ნაშრომის, 75 საავტორო მოწმობისა და პატენტის, 35 ახალი სამკურნალო პრეპარატის ავტორია. იყო სსრკ XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი (1984). დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშისა და „საპატიო ნიშნის“ ორდენებითა და მედლებით. საქართველოში მედიცინის განვითარებისთვის გაწეული ღვაწლისთვის მიენიჭა ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილის სახელობის მედალი (1989). არის პეტრე მელიქიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატი (1995) და ღირსების ორდენის კავალერი (1996). აშშ-ის ბიოგრაფიული კვლევის ინსტიტუტის მიერ დასახელდა როგორც 1997 წლის გამორჩეული პიროვნება მცენარეთა ქიმიის მეცნიერების დარგში. მიენიჭა საპატიო ნიშნის მედალი „საქართველოს 1998 წლის საუკეთესო მედიცინის მუშაკი“ (1998), კემბრიჯის უნივერსიტეტის საერთაშორისო ცენტრის ჯილდო, „1900-2000 საუკუნის პიროვნება“ (XX საუკუნეში გაწეული განსაკუთრებული ღვაწლისათვის, 1999), საქართველოს სახელმწიფო პრემია საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა დარგში (2004), იოველ ქუთათელაძის სახელობის პრემია (2010).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ფარმაკოლოგები კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2017) კატეგორია:სსრკ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
პენსნე
პენსნე (Pince-nez) — სათვალე, რომელსაც საყურე რკალების ნაცვლად აქვს ზამბარაკი ცხვირზე დასამაგრებლად. ლორნეტისგან განსხვავებით აქვს მაფიქსირებელი მოწყობილობა. გამოიყენებოდა XV საუკუნიდან, მაგრამ განსკაუთრებით პოპულარული იყო XIX საუკუნეში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოფთალმოლოგია კატეგორია:ოპტიკა
ხათუნა კალაძე
ხათუნა კალაძე (დ. 11 მარტი, 1972) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1995 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1995-1999 წლებში ქალაქი თბილისის მე-9 საავადმყოფო, მორიგე ექიმი-ქირურგი. 1998-2001 წლებში საქართველოს სახელმწიფო მეცნიერებათა აკადემიის პოლიკლინიკა, ექიმი-ქირურგი და ექიმი-რენტგენოლოგი. 2002-2004 წლებში ქირურგის სამუშაო ადგილზე სეჩენოვის სახელობის მოსკოვის სამედიცინო აკადემიის ღვიძლისა და სანაღვლე გზების ქირურგიის კლინიკაში ქალაქის მე-7 საავადმყოფოს ბაზაზე. 2003-2005 წლებში. მოსკოვის №5 ცენტრალური კლინიკური ჰოსპიტალი (5ЦВКГ ВВС), ექიმი-ქირურგი, დოქტორანტი. 2001-2003 წლებში — თბილისის სამედიცინო აკადემიის ქირურგიის კათედრის ასისტენტი. 2001-2004 წლებში ამავე კათედრის უფროსი ლაბორანტი, ექიმი-ქირურგი. 2004-2006 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის თორაკოაბდომინური კათედრის ასისტენტი, ექიმი-ქირურგი. 2006-2009 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის III ქირურგიული დეპარტამენტი, ქალაქის №1 საავადმყოფოს თორაკოაბდომინური კლინიკის ბაზაზე, ქირურგი. 2008-2009 წლებში Nuovo Ospedale Sant’Agostino Estense di Baggiovara a Modena, dal direttore Dr. Gianluigi Melotti. ქალაქი მოდენა, იტალია. ზოგადი და ენდოვიდეო ქირურგიის განყოფილება (სტაჟირება). 2009-2013 წლებში შპს „ჯანმრთელობის ცენტრი“ — ქირურგი. 2011 წლიდან — შპს „სამგორი მედი“ — ზოგადი ქირურგი. 2001-2006 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტი, ასისტენტ-პროფესორი. 2009-2011 წლებში ევროპული საერთაშორისო სასწავლო უნივერსიტეტი, პროგრამა „სამედიცინო საქმე“-ს ხელმძღვანელი. 2010-2012 წლებში ჰ. ალიევის სახ. ქართულ-აზერბაიჯანული სასწავლო უნივერსიტეტი, მოწვეული პროფესორი. 2010 წლიდან თბილისის ჰუმანიტარული უნივერსიტეტი, ასოცირებული პროფესორი. 2009-2012 წლებში — თბილისის დავით აღმაშენებლის სახელობის უნივერსიტეტის ჯანდაცვისა და სოციალური უზრუნველყოფის ფაკულტეტის საბაზისო და კლინიკური მედიცინის კათედრის გამგე, სრული პროფესორი, აკადემიური საბჭოს წევრი. 2006-2013 წლებში თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის III ქირურგიული დეპარტამენტი, დიპლომის შემდგომი სამედიცინო და უწყვეტი პროფესიული განვითარების პროგრამების განმახორციელებელი (მოწვეული მასწავლებელი), ქალაქის №1 საავადმყოფოს თორაკოაბდომინური კლინიკის ბაზაზე. 2002 წლიდან თბილისის სამედიცინო აკადემიის ქირურგიის დეპარტამენტი, ასოცირებული პროფესორი. 51 სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი. კვლევის თემა: ჰეპატობილიოპანკრეატოდუოდენური მიდამოს ქირურგიული პათოლოგიების დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის ოპტიმიზება მცირეინვაზიური ჩარევების გამოყენებით. ექიმი-ქირურგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (2006), პროფესორი.
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „ჰეპატობილიოპანკრეატოდუოდენური მიდამოს ქირურგიული პათოლოგიების დიაგნოსტიკისა და მკურნალობის ოპტიმიზება მცირეინვაზიური ჩარევების გამოყენებით“, დაიცვა 2006 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები
შიხანი (ბაშკირეთი)
შიხანი (Шихан; Шихан) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება ურმან-ბიშკადაკის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 15 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სტერლითამაქიდან 17 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 11 ადამიანი. სოფელში შემორჩენილია ერთი ქუჩა: ოზიორნაია.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
ქაზიობა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
ანტონივკა (სტავიშჩეს რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს კიევის ოლქის სტავიშჩეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 548 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტავიშჩეს რაიონის სოფლები
დვალეთის ზურგიანი კოშკი
კოშკი ნაგებია სხვადასხვა ზომის უხეშად დამუშავებული ქვით, სქელ დუღაბზე.
ზურგიანი კოშკისაგან შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთი კედელი, აღმოსავლეთ კედლის ფრაგმენტები და სამხრეთ-დასავლეთი კუთხე. ნაგებობა ხუთსართულიანი იყო, აღმოსავლეთ კედელზე ჩანს სართულშუა გადახურვის კოჭების ბუდეები. მეხუთე სართულიდან მხოლოდ ქვედა ქვებია შემორჩენილი.
კოშკის ტერიტორია სავსეა ჩამონაშალი ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
საბერძნეთი 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1956 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:საბერძნეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
პაატა კოღუაშვილი
პაატა კოღუაშვილი (დ. 5 სექტემბერი, 1956) — ქართველი პოლიტიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
აგრიკოლა
საკუთარი სახელი აგრიკოლა (agricola — მიწათმოქმედი) შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ჯეიმზ V (შოტლანდია)
ჯეიმზ V (James V; დ. 10 აპრილი, 1512 — გ. 14 დეკემბერი, 1542) — შოტლანდიის მეფე სტიუარტების გვარიდან.
ადრეული წლები
ჯეიმზ V იყო შოტლანდიის მეფის, ჯეიმზ IV-ის და მარგარეტ ტიუდორის ვაჟი.
1513 წელს ჯეიმზ IV-ის ფლოდენის ბრძოლაში გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ავიდა მისი ვაჟი ჯეიმზ V, რომელსაც ჯერ კიდევ არ შესრულებოდა 2 წელი. მცირეწლოვანი მეფის რეგენტთა საბჭოს თავდაპირველად ხელმძღვანელობდა დედოფალი მარგარეტ ტიუდორი, თუმცა მისმა პროინგლისურმა სიმპატიებმა და ანგუსის გრაფთან ახალმა ქორწინებამ შოტლანდიის მაღალსაზოგადოებაში უკმაყოფილება გამოიწვია. ამის შედეგად 1515 წელს რეგენტობა გადაეცა ოლბანის ჰერცოგს, ჯონ სტიუარტს. ოლბანის ფერცოგის მმართველობის ხანა ხასიათდებოდა თანმიმდევრული პოლიტიკით საფრანგეთის მიმართ და ქვეყნის შიგნით შედარებითი სტაბილურობით. ჰერცოგის სახელმწიფოებრივი ნიჭი და პირადი ავტორიტეტი ხელს უწყობდა წონასწორობა შეენარჩუნებინა ბარონების ორ მტრულად განწყობილ დაჯგუფებას, არანომის და ანგუსების საგრაფოებს შორის.
1524 წელს ანგლოფილების განწყობის ტალღაზე ოლბანის ჰერცოგი გადაყენებულ იქნა რეგენტობიდან. ჯეიმზ V-ს მიეცა დამოუკიდებელად მართვის უფლება, თუმცა ხელისუფლება ფაქტობრივად ხელში ჩაიგდო ანგუსის ჰერცოგმა ჩაგიდო, რომელსაც ახალგაზრდა მეფე ედინბურგის სასახლეში შინაპატიმრობაში ჰყავდა. შოტლანდიელი ბარონების უმრავლესობამ უარი თქვა მხარი დაეჭია ჰერცოგის მმართველობისთვის, თუმცა 1526 წლის აჯანყება გრაფ ლენოკსის მეთაურობით, რომელსაც სურდა ახალგაზრდა მეფის განთავისუფლება, დამარცხდა, ხოლო თვითონ ლენოკსი კი მოკლეს. ჯეიმზ V-მ მხოლოდ 1528 წელს შესძლო დედის დახმარებით ედინბურგის სასახლიდან გაქცევა.
ინგლისთან დაპირისპირება და მეფის სიკვდილი
ჯეიმზ V-მ, რომელიც ბავშვობაში იჩაგრებოდა ანგუსის გრაფის ანგლოფილური პარტიის მხრიდან, მთელი თავისი ცხოვრების მანძილზე შეინარჩუნა მტრული დამოკიდებულება ინგლისის მიმართ. თუმცა,პირველ ხანებში, სანამ მოქმედებდა ინგლის-საფრანგეთის ზავი, ეს მტრობა არ გამომჟღავნებულა, პირიქით მიმდინარეობდა მოლაპარაკება მეფისა და ჰენრი VII უფროს ქალაიშვილის მერის ქორწინების შესახებ. თუმცა ჰენრი VIII-ს განხეთქიელბამ რომის პაპთან კათოლიკების სასტიკმა დევნამ და ჯეიმზ V-ის დინასტიურმა კავშირმა საფრანგეთთან, 1530-იანი წლების ბოლოს მკვეთრად დაძაბა ინგლის-შოტლანდიის ურთიერთობა.
thumb|left|ფოლკლენდის სასახლე, სადაც მეფე ჯეიმზ V გარდაიცვალა 1541 წლის სექტემბერში ინგლისის მეფის წინადადებით ორგანიზება გაუკეთდა ორივე ბრიტანული სახელმწიფოს მონარქის შეხვედრას იორკში. თუმცა ჯეიმზ V-მ ტყვეობის შიშით უარი განაცხადა მოლაპარაკებაზე ჩასულიყო, რამაც ჰენრი VIII-ის აღშფოთება გამოიწვია, რომელიც პირველად იყო ასეთ შორ ვიზიტზე ჩასული. გამოცხადდა ინგლისის არმიის მობილიზება და 1542 წლის აგვისტოში ინგლისის არმია შეიჭრა შოტლანდიის ტერიტორიაზე, მაგრამ ჰანტლის გრაფთან ჰადონ-რიგის ბრძოლაში სასტიკად დამარცხდა. ჯეიმზ V-მ შეკრიბა შოტლანდიის ლაშქარი, თუმცა შოტლანდიის წარჩინებულთა უმრავლესობამ, რომლებიც უკმაყოფილო იყვნენ ქვეყნის შიდა პოლიტიკით, უარი განაცხადა მასში მონაწილეობაში. განრისხებულმა მეფემ ჰანტლის გრაფი მოხსნა სარდლის თანამდებობიდან და 20 000-იანი არმიით დაიძრა ინგლისის საზღვრებისკენ. 1542 წლის 24 ნოემბერს შოტლანდიელთა მცირე რაზმი მეფის ფავორიტის ოლივერ სინკლერის მეთაურობით დამარცხდა სოლუე-მოსესთან ბრძოლაში. შოტლანდიელთა დანაკარგი უმნიშვნელო იყო, თუმცა მარცხმა გამოიწვია ჯარისკაცების მხრიდან მასობრივი დეზერტირობა და რამდენიმე ბარონის ინგლისის მხარეზე გადასვლა. იმედგაცრუებული და ყველასგან მიტოვებული მეფე დაბრუნდა თავის ფოლკლენდის სასახლეში, სადაც 1542 წლის 14 დეკემბერს გარდაიცვალა.
ლიტერაუტრა
კატეგორია:შოტლანდიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1512 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1542 კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები
უარიაკის რაიონი
უარიაკის რაიონი (Distrito de Huariaca) — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის პასკოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 941 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 897 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 59 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 133.07 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პასკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:პასკოს პროვინციის რაიონები
გაიათი
გაიათი (Qaytaqı) — აზერბაიჯანელთა ხალხური ცეკვა.
მამაკაცი, რომელიც არწივის ამსახველია, მუხლებზე ეცემა, ხტომა მიდის, ცეკვავდა მოკლე ნაბიჯებით და ხელებისა და სხეულის ძლიერი, მკვეთრი მოძრაობებით. როდესაც ცეკვა პარალელურად ტარდება, წყვილი არ ეხება; ქალი მშვიდად ცეკვავს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
შემქირის ციხესიმაგრე
ციხესიმაგრე სავარაუდოდ აგებულია ანტიკურ ხანაში აბრეშუმის დიდი გზის გასწვრივ მდებარე ქალაქ შემქირის თავდასხმებისგან დაცვის მიზნით. ციხის ნანგრევები ამჟამინდელი შემქირის მახლობლად მდებარეობს. ციხესიმაგრე ასახულია XIII საუკუნის არაბი მოგზაურის იაგუთ ელ ჰამავის ნაწარმოებში „მუჯამალბულდანი“.
ბოლო დროს ნანგრევებში მიმდინარე არქეოლოგიური გათხრებების შედეგად აქ აღმოაჩინეს აჰამენიდების სახელმწიფოს პერიოდს კუთვნილი სასახლე.
შემქირის რაიონის სოფელ მუხტარიაში მდებარე „შუა საუკუნეების ძველი ციხე-ქალაქი შემქირი“, რომელიც VI საუკუნეში დიდ ქალაქად იქცა, აღმოაჩინეს აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის მიერ ჩატარებული გათხრებების დროს. ქალაქის ნაშთები მოიცავს 30ჰა ტერიტორიას. მტრებისგან თავის დაღწევის მიზნით ციხეს ჰქონდა რვა კოშკი და ოთხი ჭიშკარი.
როგორც არის ცნობილი, სასახლე აიგო აჰამენიდების სახელმწიფოს პერიოდში. ძველი კედლების მშენებლობის დროს გამოყენებულია არანის არქიტექტურული სტილი. კედლები აგებულია წითელი აგურისგან, რომელიც იყო დამზადებული ამავე ტერიტორიაზე კუსტარული მეთოდით (კედლების სიმაღლე შვიდი, ხოლო სიგანე - დაახლოებით ორი მეტრია). დანარჩენი თეთრი ქვა და კენჭი მოგროვებულია შემქირის ტერიტორიასა და მდინარე შემქირში.
არქეოლოგიური გათხრებები უკვე შვიდი წელია გრძელდება. 2013 წლის პირველი მეოთხედის ბოლოს ტერიტორიაზე აღმოაჩინეს ძველი ადმინისტრაციული შენობა - „შეჰრისტანი“, წყალსადენი, გარშემო კი - ქალაქის სხვა ნაშთები. ექსპედიციის ხელმძღვანელის რაშიდ ბაშიროვის თქმით, წარსულში აბრეშუმის დიდი გზა ზუსტად ამ ტერიტორიაზე გადიოდა. ამას ადასტურებს დაახლოებით XI საუკუნის კუთვნილი ძველი ხიდიც.
არაბეთის, ბიზანტიის, ჰულაგუსა და ატაბეკების შემდეგ ტერიტორიას თავს დაესხა რუსეთი. გათხრებების დროს აღმოჩენილ იქნა რუსების მიერ აქ შექმნილი სამხედრო გარნიზონი, საცხოვრებელი სახლები და ფულადი ერთეულები.
ამჟამად ტერიტორიაზე გრძელდება გათხრებები დანარჩენი ნაშთების გამოვლენის მიზნით.
კატეგორია:აზერბაიჯანის ციხესიმაგრეები კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
არჯუტი
არჯუტი (Արջուտ) — სოფელი სომხეთში, მდებარეობს ლორეს პროვინციაში, ვანაძორიდან ჩრდილო-დასავლეთით 12 კმ-ში. ბაზუმის ქედის სამხრეთ მთისწინეთზე 2008 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 432 კაცი.
ისტორია
1995 წლამდე შედიოდა გუგარქის რაიონში და იყო სასოფლო საბჭოს ცენტრი. ადმინისტრაციული რეფორმის შემდეგ შევიდა ლორეს პროვინციის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
ნაზ ელემა
ნაზ ელემა (Naz eləmə) — აზერბაიჯანული ხალხური ცეკვა. დაწერილია გილმან სალახოვის მიერ. ცეკვავენ წყვილში. მისი სახელი აზერბაიჯანულიდან ითარგმნა როგორც „ნუ იქნები კაპრიზული“, რაც ასახულია ქორეოგრაფიაში, რომელიც შემსრულებლებისგან მოითხოვს დახვეწილობას, იმპულსურობას და განსაკუთრებულ ექსპრესიულობას.
„ნაზ ელემა“ პოპულარული გახდა ამინა დილბაზის სპექტაკლის წყალობით, რომლისთვისაც ალიბაბა აბდულაევმა დადგა ეს ცეკვა. ითვლებოდა მხატვრის საუკეთესო ნომრად, მასთან ერთად მან იმოგზაურა მთელ მსოფლიოში.
ანტონივკა (სტარობილსკის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ლუჰანსკის ოლქის სტარობილსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 160 კაცს შეადგენდა.
ქალჰატი
ქალჰატი (قلهات) — იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ომანში. მდებარეობს ქალაქ სურიდან 20 კილომეტრში, ეშ-შარქიის რეგიონში, ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში. ქალაქი იყო არაბეთის ნახევარკუნძულის უმთავრესი ნავსადგური, რომელიც აქტიურად ვითარდებოდა XI-XV საუკუნეების განმავლობაში.
ქალაქი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში იყო 1988 წლის 4 ივლისიდან, ხოლო მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი გახდა 2018 წელს.
ჰუნედოარა
ჰუნედოარა (Hunedoara) — ქალაქი რუმინეთში, ჰუნედოარის ჟუდეცში. მდებარეობს ტრანსილვანიის ისტორიული ოლქის ტერიტორიაზე, მდინარე მურეშის შენაკადის ჩერნის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 278 მ სიმაღლეზე. შავი მეტალურგიის ცენტრია. არის ისტორიული ძეგლი — ჰუნიადის ციხე-დარბაზი. დაარსდა 1265 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
Counter-Strike: Source
Counter-Strike: Source — პირველი პირის შუტერი ვიდეო თამაში, რომელიც შეიქმნა Valve და Turtle Rock Studios-ის მიერ. გამოვიდა 2004 წლის 1 ნოემბერს Windows-ისთვის, ეს არის Counter-Strike-ის რიმეიკი. თამაში Source ძრავზეა აწყობილი. Counter-Strike-ის მსგავსად Counter-Strike: Source-ც იგივე პრინციპს მიყვება. თამაში თავიდან მოყვებოდა Half-Life 2-ს, სანამ მისი დამოუკიდებლად წარმოება დაიწყებოდა.
თამაშის პროცესი
თამაშის დროს შესაძლებელია სასურველი სახელისა და ლოგოს (სპრაის) არჩევა. არის მრავალფეროვანი რუკების არჩევანი და საერთო ჩატის ფუნქცია.
სქოლიო
კატეგორია:Counter-Strike:Source კატეგორია:2004 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:კიბერსპორტის თამაშები კატეგორია:პირველი პირის შუტერი თამაშები კატეგორია:ასიმეტრიული მრავალმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები კატეგორია:Source ძრავის თამაშები კატეგორია:Linux-ის თამაშები კატეგორია:Microsoft-ის თამაშები კატეგორია:მრავალმოთამაშიანი ონლაინ თამაშები კატეგორია:Mac OS X-ის თამაშები კატეგორია:Valve Corporation-ის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშები ცენზურის ქვეშ კატეგორია:Windows-ის თამაშები
ყორნისის გაგიევების კოშკი
ყორნისის გაგიევების კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყორნისში. მდებარეობს მდინარე ტილიანის მარჯვენა ნაპირზე. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში (XVII-XVIII სს.).
სამსართულიანი კოშკი ნაგებია ფლეთილი, რიყის და ალაგ-ალაგ თლილი ქვითაც, სქელ დუღაბზე. კედლები საკმაოდ განიერია.
კოშკი გეგმით 5,7X4,7 მ, ოთხკუთხედს წარმოადგენს. პირველი სართული ყრუა. მეორე სართულის დასავლეთ კედელში არქიტრავული შესასვლელია. კარის წირთხლებზე შემორჩენილია საურდელეები. აღმოსავლეთ, ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედელში თითო სათოფურია. ასეთივე სათოფურებია მესამე სართულის ჩრდილოეთ და აღმოსავლეთ კედელში.
კოშკის მესამე სართული დაზიანებულია; შიგნით სუფევს ანტისანიტარია. სამხრეთ კედლის საძირკველს საპირე ქვა შემოცლილი აქვს. მონგრეულია სამხრეთ-აღმოსავლეთი კედლის კუთხე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის კოშკები
გაბარაანთკარის კოშკის ნანგრევები
გაბარაანთკარის კოშკის ნანგრევები — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო-თავდაცვითი ნაგებობა, გორის მუნიციპალიტეტის სოფ. გაბარაანთკარში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
გზის პირას, ხეობის თავზე შემორჩენილია კოშკის ნანგრევი. ძეგლი ნაგები იყო ადგილობრივი წარმოშობის ფლეთილი ქვით. წყობა მშრალია. კოშკი გეგმით კვადრატს უახლოვდება. შემორჩენილია: ჩრდილოეთი კედელი, აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლების მცირე ნაწილი. ჩრდილო-აღმოსავლეთი კუთხე ფასადზე ოდნავ მომრგვალებულია. კოშკს დასავლეთიდან მინაშენი ჰქონდა. შემორჩენილია მისი ჩრდილოეთი და დასავლეთი კედელი. მინაშენის ჩრდილოეთ კედელში ერთი სათოფურია. დასავლეთით იკითხება შესასვლელის კვალი. კოშკის დანარჩენი კედლები განადგურებულია. მიწის დონე ძლიერ აწეულია. ტერიტორიაზე მიმოფანტულია ჩამონაშალი ქვები.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ლაგოდეხბინა
სქოლიო
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
სანდრო მრევლიშვილი (რეჟისორი)
ალექსანდრე (სანდრო) მრევლიშვილი (დ. 10 თებერვალი, 1941, თბილისი — გ. 24 ივნისი, 2019) — ქართველი რეჟისორი, დრამატურგი, პროფესორი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე მრევლიშვილის მამა იყო ქართველი მწერალი მიხეილ მრევლიშვილი, დედა – ფაინა კილაძე. მისი ძმა არის ფიზიკოსი, პროფესორი გია მრევლიშვილი. შვილი მიხეილ მრევლიშვილი — რეჟისორი, სცენარისტი.
1958 წელს დაამთავრა თბილისის პირველი საშუალო სკოლა. 1958 წელს ჩაირიცხა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტში. 1959 წელს გიორგი ტოვსტონოგოვის რჩევით სწავლა განაგრძო ლენინგრადის ა. ოსტროვსკის სახელობის თეატრალურ ინსტიტუტში (რომელიც 1963 წლიდან გახდა თეატრის, მუსიკის და კინემატოგრაფიის ინსტიტუტი, ამჟამად – პეტერბურგის თეატრალური აკადემია). 1963 წელს დაასრულა აღნიშნული ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი, ტოვსტონოგოვის სახელოსნო.
1963-1966 წლებში დამდგმელ რეჟისორად მუშაობდა სოხუმის სახელმწიფო დრამატულ თეატრში. 1966-1973 წლებში იყო კოტე მარჯანიშვილის სახელობის თეატრის დამდგმელი რეჟისორი. 1973 წელს დააარსა სახელმწიფო ახალგაზრდული თეატრ-სტუდია „მეტეხის თეატრი“, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 2007 წლამდე. 1994 წელს დააარსა თეატრი „ძველი სახლი“ – პირველი დამოუკიდებელი თეატრი ქართული თეატრის ისტორიაში. 2004 წელს რეჟისორის ინიციატივით და მისი პროექტის მიხედვით აშენდა თეატრი „გლობუსი“, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 2007 წლამდე.
2014 წელს დააარსა თეატრი „რუსთაველის 19„, რომლის სამხატვრო ხელმძღვანელი გარდაცვალებამდე იყო. 2021 წელს თეატრ „გლობუსს“ თბილისის მუნიციპალიტეტის გადაწყვეტილებით მიენიჭა სანდრო მრევლიშვილის სახელი.
მეტეხის თეატრი (1974-2004)
„მოდი ვნახოთ ვენახი“, „ჰამლეტი“, „42-72“, „ბაღლინჯო“, „უბედურება“, „მოსაწყენი დღეების ქრონიკა“, „განკითხვის დღე“ კოლაელ ყმათა წამება“, „კეცხოველი“, „დაელოდე ვარსკვლავთცვენას“ მწუხარე სახის რაინდი“, „მაკბეტი“, „ჯამი განწმენდისა“, „განდეგილი“, „პარტახი“, „საბა ხუროთმოძღვარი“, „სიკვდილმისჯილთა თეატრი“, „შვეიკი“, „დიკტატორი აბაზანაში“, „სოლომონ ისაკიჩ მეჯღანუაშვილი“, „დიდრო“, „ჭინჭრაქა“, „შეშლილთა ხომალდი“, „გზა“, „უფანდუროდ სამღერი“, „იესო ნაზარეველი“
პიესები
„მოდი, ვნახოთ ვენახი“, „განკითხვის დღე“, „ლადო კეცხოველი“, „კოლაელ ყრმათა წამება“, „ჟამი განწმენდისა“, „საბა ხუროთმოძღვარი“, „42–74“, „შეშლილთა ხომალდი“, „ქართული პარადოქსი“, „მარტორქები ორკესტრში“, „მაგალითად, ჟორჟი“, „თეატრის მოტაცება“, „უსაზღვრობა დროთა“, „სკამი“ და სხვ.
პედაგოგიური მოღვაწეობა
1966 წლიდან ასწავლის თეატრალურ ხელოვნებას. არის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს უნივერსიტეტის პროფესორი. 1996–2006 წლებში ხელმძღვანელობდა თეატრალურ სახელოსნოს (კათედრას) ექვთიმე თაყაიშვილის სახელობის კულტურის და ხელოვნების უნივერსიტეტში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:ქართველი დრამატურგები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები სანდრო
მიქაელ აგრიკოლა
მიქაელ აგრიკოლა (Mikael Agricola, ნამდვილი გვარი სიმონსონი; დ. დაახლ. 1510 — გ. 9 აპრილი, 1557) — რეფორმაციის მეთაური ფინეთში. ფინური ლიტერატურის მამამთავარი.
ბიოგრაფია
1536-1539 წლებში იყო ლუთერისა და მელანთქორის მოწაფე ვიტერნბერგის უნივერსიტეტში. 1556-1557 წლებში მონაწილეობდა შვედეთის ელჩობაში მოსკოვს. 1542 წელს გამოსცა პირველი ფინური „ანბანი“, 1548 წელს თარგმნა ახალი აღთქმა, 1551-1552 წლებში — ძველი აღთქმის ნაწილი. შეიმუშავა ფინური დამწერლობის პრინციპები და საფუძველი ჩაუყარა სალიტერატურო ენას. ქრისტიანული ლიტერატურის მნიშვნელოვან ნაწარმოებათა თარგმანებს დაურთო ნარკვევები, ფინეთის ისტორიის, კულტურისა და წარმართული სარწმუნოების შესახებ.
საბერძნეთი 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საბერძნეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთოთხმეტედ იასპარეზა 1960 წელს, იტალიის დედაქალაქ რომში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ ერთი ოქროს მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1960 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:საბერძნეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
კუარი-ბეი (სადგური)
კუარი-ბეი — სადგური ჰონგ-კონგში, კუნძულისა და ცეუნგ-კვან-ოს ხაზზე. მდებარეობს კუარი-ბეიში, აღმოსავლეთ რაიონში. სადგური კუნძულის ხაზზე გაიხსნა 1985 წლის 31 მაისს, ხოლო ცეუნგ-კვან-ოს ხაზზე 1989 წლის 6 აგვისტოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუნძულის ხაზი კატეგორია:ცეუნგ-კვან-ოს ხაზი
იულდაშევო (იშიმბაის რაიონი)
იულდაშევო (Юлдашево; Юлдаш) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება სკვორჩიხინის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 35 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სალავათიდან 6 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 16 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
კრაკატაუს ამოფრქვევა (1883)
ადრეული ფაზა
ამოფრქვევამდე წლებით ადრე შეინიშნებოდა სეისმური აქტივობა კრაკატაუს გარშემო. ამით გამოწვეული მიწისძვრები ავსტრალიამდეც აღწევდნენ. 1883 წლის 20 მაისს დაწყო ერთ-ერთი ვულკანური კონუსიდან — პერბოევატანიდან დაიწყო კვამლის ამოშვება. ფერფლის სიმაღლემ 6 კმ-ს მიაღწია. ამოფრქვევის ხმამ დღევანდელ ჯაკარტამდე მიაღწია, რომელიც 160 კმ-ის მოშორებით მდებარეობდა. მაისის ბოლო ყველანაირი აქტივობა შეწყდა და მომდევნო რამდენიმე კვირაში მსგავს ფაქტებს ადგილი აღარ ჰქონია.
კრაკატაუს ხელახალი ამოფრქვევები 16 ივნისს დაიწყო, რასაც თან ახლდა სქელი შავი ღრუბელი და ხმამაღალი აფეთქებები მომდევნო ხუთი დღე. 24 ივნისს აღმოსავლეთის ქარმა გაფანტა ღრუბელი და ვულკანიდან ამომავალი ორი ფერფლის სვეტი ადვილად დასანახი გახდა. გაჩნდა ახალი ვულკანური ყელი პერბოევატანსა და დანანს შორის. ამოფრქვევის ძალა იმდენად დიდი იყო, რომ უჩვეულოდ მაღალი მიქცევა-მოქცევა გამოიწვია მიმდებარე ტერიტორიებზე და პორტებში გემების ჯაჭვებით დამაგრება გახდა საჭირო. მიწისძვრები იგრძნობოდა ანიერში და ბანტენში. გემებმა აღნიშნეს პემზის დიდი მასები დასავლეთ ინდოეთის ოკეანეში.
11 აგვისტოს, ჰოლანდიელმა ტოპოგრაფიის ინჟინერმა კაპიტანმა ფერზენაარმა გამოიკვლია კრაკატაუს კუნძულები. მან აღნიშნა სამი კვამლის სვეტი (მესამე ახალი უკვე დანანიდან), რომლებიც კუნძულის დასავლეთ მხარეს ფარავდნენ, და კვამლის ნაკადები სულ მცირე თერთმეტი ახალი ვულკანური ყელიდან (უმთავრექად დანანსა და რაკატას შორის). ხმელეთზე გადასვლის შემდეგ აღნიშნა 0,5 მ სისქის ფერფლი და მთლიანად განადგურებული მცენარეულობა (დარჩენილი იყო მხოლოდ სამი კუნძი). იგი კუნძულის სხვა ადგილას ხმელეთზე გადასვლის წინააღმდეგი იყო. მეორე დღეს, ჩრდილოეთით გავლილმა გემმა აღნიშნა ახალი ვულკანური ყელი „ზღვის დონიდან რამდენიმე მეტრის ზემოთ“; ეს შეიძლება ყოფილიყო ფერზენაატის რუკის უკიდურესი ჩრდილოეთი წერტილი. სეისმური აქტივობა აგვისტოს შუა რიცხვებამდე გაგრძელდა.
კულმინაციური ფაზა
27 აგვისტოს ოთხი უზარმაზარი აფეთქება მოხდა. პირველი აფეთქება მოხდა პერბოევატანზე, დილის 5 საათსა და 30 წუთზე, რამაც წარმოქმნა ცუნამი ტელოკ-ბეტონგის (ბანდარ-ლამპუნგის) მიმართულებით. 6 საათსა და 44 წუთზე ახალი აფეთქება მოხდა დანანთან, რომელსაც მოჰყვა ცუნამის ტალღები აღმოსავლეთისა და დასავლეთის მიმართულებით. უდიდესი აფეთქება მოხდა 10 საათსა და 2 წუთზე. ის იმდენად ძლიერი იყო, რომ მისი ხმა 3110 კმ-ის მოშორებით, ქალაქ პერთში (დასავლეთი ავსტრალია) და 4800 კმ-ის მოშორებით კუნძულ როდრიგესზე (მავრიკთან ახლოს; აქ ეს ხმა ახლოს მყოფი გემიდან გასროლილი ზარბაზნის ხმა ეგონათ) ისმოდა. მესამე აფეთქების ხმა ცნობილია, როგორც ყველაზე მაღალი ხმა, რომელიც ისტორიაში გაუგიათ: გამოთვლილია, რომ 160 კმ-ით დაშორებით გაგონილი ხმა 180 დეციბელს უდრიდა. თითოეულ აფეთქებას თან ახლდა ცუნამი, რომელიც დაახლოებით 30 მ სიმაღლისა იყო. ზონდის ყურესა და სუმატრის ზოგიერთ ნაწილს ზიანი მიადგა პიროკლასტიკური ნაკადის მიერ. აფეთქების შედეგად გამოთავისუფლებული ენერგია დაახლოებით 200 მეგატონ TNT-ს უდრიდა და ცარ-ბომბაზე, ყველაზე ძლიერი ბირთვულ იარაღზე ოთხჯერ ძლიერი იყო. 10 საათსა და 41 წუთზე მეწყერმა მოგლიჯა ვულკან რაკატის ნახევარი, რამაც საბოლოო აფეთქება გამოიწვია.
საბოლოო ფეთქებადი ამოფრქვევა
250პქ|მინი|მარჯვნივ|კრაკატაუს მიმდებარე კუნძულების ევოლუცია მეოთხე კოლოსაური აფეთქების შედეგად წარმოქმნილი ტალღის სიჩქარე 1 086 კმ/სთ იყო. შეფასების შედეგად დადგინდა, რომ ამოფრქვევის ხმამ 5000 კმ-ში 310 დეციბელს მიაღწია. ეს იმდენად ძლიერი იყო, რომ 64 კმ-ის მოშორებით, ზონდის ყურეში გემებზე მყოფ მეზღვაურთა დაფის აპკები გაარღვია, ხოლო 160 კმ-ით მოშორებულ ობიექტებს 8.5 მეგაპასკალი წნევით დაარტყა, მაგ., ბატავიაში გაზის მომპოვებლები დარტყმამ ბორტიდან გადაყარა.
წნევის ტალღა სხვადასხვა ბაროგრაფებმა ჩაიწერე მსოფლიოს მასშტაბით. ხუთი დღის განმავლობაში რამდენიმე ბაროგრაფმა 7-ჯერ აღწერა ტალღა: 4-ჯერ, როდესაც ტალღა ვულკანიდან მის ანტიპოდალური წერტილისაკენ მიდიოდა, და 3-ჯერ, როდესაც უკან დაბრუნდა. აქედან გამომდინარე ტალღამ სამნახევარჯერ შემოუარა დედამიწას. სვეტის სიმაღლემ 80 კმ-ს მიაღწია.
სქოლიო
კატეგორია:კრაკატაუ კატეგორია:ცუნამი ინდონეზიაში კატეგორია:ბუნებრივი კატასტროფები ინდონეზიაში
ლევან რამიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
გრდემლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
უაიალაის რაიონი
უაიალაის რაიონი (Distrito de Huayllay) — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის პასკოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 310 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 592 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 026 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პასკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:პასკოს პროვინციის რაიონები
ახპატი
ახპატში მდებარეობს ახპატის მონასტერი, რომელიც იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლია 1996 წლიდან.
ლევან ნოდია
ლევან ნოდია (დ. 5 იანვარი, 1949, ქუთაისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. იცავდა ქუთაისის „ტორპედოსა“ და თბილისის „დინამოს“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის სამგზის (1969, 1971, 1972) ბრინჯაოს პრიზიორი და საბჭოთა კავშირის თასის ფინალისტი (1970) თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1967), ღირსების ორდენის კავალერი.
ბიოგრაფია
ლევან ნოდია 1949 წლის 5 იანვარს, ქუთაისში დაიბადა.
1966–1967 წლებში ქუთაისის „ტორპედოს“ შემადგენლობაშია, სადაც საკავშირო პირველობის უმაღლესი ლიგის 8 შეხვედრას თამაშობს. 1967 წლიდან თბილისის „დინამოს“ სათადარიგო შემადგენლობაში ირიცხება. იმავე წელს „დინამოს“ დუბლშემადგენლობის 13 მატჩს ატარებს და ორი გოლი გააქვს. ამას გარდა, „დინამოს“ მაისურით სამ საერთაშორისო ამხანაგურ შეხვედრაშიც იღებს მონაწილეობას.
ლევან ნოდიასთვის 1967 წლის საფეხბურთო სეზონი დიდ ფეხბურთში მისი ათწლიანი კარიერის პირველი, საეტაპო და ამდენად, განსაკუთრებული სეზონია. თუმცა, იმავე წელს მის საფეხბურთო ბიოგრაფიაში კიდევ ერთი, არანაკლებ მნიშვნელოვანი მოვლენა ხდება — დინამოელთა ახალბედა თავდამსხმელი საბჭოთა კავშირის იუნიორთა ნაკრების შემადგენლობაში ევროპის ჩემპიონის ტიტულს ისაკუთრებს. აღნიშნული ნაკრების ღირსებას ლევან ნოდიას გარდა, კიდევ ორი ჩვენი თანამემამულე იცავს — ფირუზ კანთელაძე და რეზო ჭოხონელიძე.
1968 წლიდან ლევან ნოდია თბილისის „დინამოს“ ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთელი ხდება. მიმდინარე სეზონში საკავშირო პირველობის სამ შეხვედრას და საკავშირო თასის გათამაშების ერთ მატჩს თამაშობს.
1972 წლის 13 სექტემბერს მონაწილეობას იღებს ჰოლანდიური საფეხბურთო კლუბის — ენსხედეს „ტვენტეს“ წინააღმდეგ უეფა-ს თასის გათამაშების ფარგლებში გამართულ თბილისის „დინამოს“ პირველ ოფიციალურ საერთაშორისო შეხვედრაში.
1973 წელს თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში საერთაშორისო ამხანაგური საფეხბურთო ტურნირის ე.წ. „კარაველას თასის“ — ტროფეო კოლომბინოს გამარჯვებული ხდება. აღნიშნული ტურნირის ფინალში თბილისის დინამოელები ლისაბონის „ბენფიკას“ ანგარიშით 3–1 ამარცხებენ.
1976 წლიდან კვლავ ქუთაისის „ტორპედოს“ უბრუნდება, სადაც საკავშირო პირველობის პირველი ლიგის 13 შეხვედრას თამაშობს და ერთი გოლი გააქვს. სათამაშო კარიერასაც იმავე წელს, ამავე კლუბში ამთავრებს.
საერთაშორისო მატჩები
ქვემოთ მოყვანილია, როგორც ოფიციალური, ისე არაოფიციალური მატჩების ჩამონათვალი, სადაც ლევან ნოდიამ მიიღო მონაწილეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 5 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ლერიდა
ლერიდა (Lérida) ასევე ცნობილი, როგორც ლეიდა (Lleida) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, ლერიდის პროვინციის დედაქალაქი, კატალონიის ავტონომიურ რეგიონში. მუნიციპალიტეტი მდებარეობს სეგრიას რაიონში. მისი ფართობია 211.7 კმ². ქალაქის მოსახლეობა 139 176 ადამიანს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიდის პროვინციის ქალაქები კატეგორია:ესპანეთის ქალაქები
ანტონივკა (ზვენიჰოროდკის რაიონი, ტალნეს საქალაქო საბჭო)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერკასის ოლქის ზვენიჰოროდკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 322 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზვენიჰოროდკის რაიონის სოფლები
ედუარდო მალეა
ედუარდო მალეა (დ. 14 აგვისტო, 1903 — გ. 12 ნოემბერი, 1982) — არგენტინელი მწერალი, ლათინური ამერიკის მოდერნისტული ლიტერატურის წარმომადგენელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ნოემბერი კატეგორია:XX საუკუნის არგენტინელი მწერლები
ტიურინგის იდეოლოგიური ტესტი
ტიურინგის იდეოლოგიურ ტესტს ეს სახელი ეწოდა ტიურინგის ტესტის ანალოგიით, რომლის გასავლელადაც პროგრამამ უნდა მოატყუოს დამოუკიდებელ მსაჯულს და თავი ადამიანად გაასაღოს.
ბარიუმის ჰიპოქლორიტი
ბარიუმის ჰიპოქლორიტი — არაორგანული ნივთიერება, ქიმიური ფორმულით Ba(ClO)2. გამოიყენება როგორც გამწმენდი საშუალება და მისგან იღებენ ქლოროპიკრინს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბარიუმის ნაერთები კატეგორია:ჰიპოქლორიტები კატეგორია:მარილები
ტიურინგის იდეოლოგიური ტესტი
ისტორია
იდეა პირველად გამოთქვა კაპლანმა 2011 წელს, რითიც პასუხი გასცა პოლ კრუგმანის განცხადებას იმის თაობაზე, რომ აშშ-ის პოლიტიკის კონტექსტში ლიბერალებს უკეთ ესმით კონსერვატორების (და ლიბერტარიანელების), ვიდრე კონსერვატორებს (და ლიბერტარიანელებს) — ლიბერალების. ტიურინტის ტესტზე დაყრდნობით, რომელიც განკუთვნილია იმის შესამოწმებლად, შეძლებს თუ არა პროგრამა თავის ადამიანად გასაღებას, კაპლანმა შემოგვთავაზა ტიურინგის იდეოლოგიური ტესტი, როგორც კრუგმანის განცხადების შემოწმების ობიექტური ხერხი: იმ მხარემ, რომელსაც უკეთ ესმის თავისი ოპონენტების, უკეთაც უნდა გაიაროს ტიურინგის იდეოლოგიური ტესტი. კაპლანმა აგრეთვე საკუთარი კანდიდატურა წამოაყენა გამოსაცდელის როლში და დადო ნაძლევი იმაზე, რომ ლიბერტარიანელები უკეთ გაასაღებენ თავს ლიბერალებად, ვიდრე პირიქით.
კაპლანის იდეა დადებითად შეაფასა ილია სომინმა ბლოგში Volokh Conspiracy.
ნოე სმიტმა თავის ბლოგში გააკრიტიკა ტიურინგის იდეოლოგიური ტესტი იმის საფუძველზე, რომ იგი, ტესტი, იდეოლოგიის ზედაპირულ გაგებასა და იდეოლოგიაში წინააღმდეგობებისა და შეუსაბამობების ძებნის პროცესს ზრდის. ადამ გურიმ კრიტიკას პასუხი გასცა სტატიაში The Umlaut.
მალეგაონი
მალეგაონი — ქალაქი ინდოეთში, მაჰარაშტრის შტატში. მდებარეობს მდინარე გირნის ნაპირზე. მოსახლეობა 1,2 მილიონი ადამიანი. განვითარებულია სამკერვალო წარმოება.
ტიურინგის იდეოლოგიური ტესტი
სქოლიო
კატეგორია:აზრითი ექსპერიმენტები
მალეგაონი
ლიტერატურა
კატეგორია:ინდოეთის ქალაქები
შინდარის წმინდა გიორგის ეკლესია
შინდარის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა თიღვის მუნიციპალიტეტის სოფელ შინდარაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
დარბაზული ეკლესია ნაგებია მოყვითალო ქვიშაქვით. ნაგებობა გეგმით სწორკუთხაა. აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ძირში ტრაპეზის ქვა დევს. აბსიდის ჩრდილოეთით ორი, ხოლო სამხრეთით ერთი სწორკუთხა ნიშაა. აბსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია შვერილებით.
ეკლესიის კედლები შემორჩენილია 3-4 მეტრის სიმაღლეზე. სამხრეთ კედელში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთიდანაა.
ეკლესიის კამარა და კონქი ჩამოქცეულია. კედლები დაბზარული და პერანგშემოცლილია. ტერიტორიაზე ყრია ჩამონაშალი ქვა. მიწის დონე აწეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიღვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ვენედიქტ ეროფეევი
ვენედიქტ ეროფეევი (Венедикт Ерофеев; დ. 24 ოქტომბერი, 1938, გ. 11 მაისი, 1990) — რუსი მწერალი და საბჭოთა დისიდენტი.
შემოქმედება
ეროფეევის ყველაზე გახმაურებული ნაშრომია „პოეტური პროზის“ ჟანრის ფსევდო-ავტობიოგრაფიული რომანი „მოსკოვი-პეტუშკი“ (1969). წიგნი მოგვითხრობს მოსკოვიდან პეტუშკამდე მატარებლით მოგზაურობაზე, ესაა პროტაგონისტის, ალკოჰოლიკი ინტელექტუალის, მიერ მცირეწლოვანი ვაჟის მონახულების მრავლიდან ერთ-ერთ უშედეგო მცდელობა, რომლიდანაც ყოველი ალკოჰოლის გამოისობით კრახით მთავრდება. რომანი პირველად იერუსალიმში 1973 წელს რუსულენოვან ჟურნალში გამოქვეყნდა, 1977 წელს კი პარიზში გამოიცა. მწერლის სამშობლოში წიგნი მხოლოდ 1989 წელს გამოქვეყნდა, რადგან ცენზურის მიერ იგი საბჭოთა სისტემის სარკასტულად, გროტესკულ ფერებში აღწერის გამო იყო აკრძალული. მწერალმა დევიდ რემნიკმა რომანს „ბრეჟნევის პერიოდის კომიკური ნიშანსვეტი“ უწოდა.
1972 წელს ეროფეევმა დაწერა რომანი რუსი კომპოზიტორის დიმიტრი შოსტაკოვიჩის შესახებ, რომლის ხელნაწერიც სავარაუდოდ მას მატარებელში მოჰპარეს. მწერლის უკანასკნელი ნაშრომია პიესა „ვალპურგის ღამე“, რომელიც მან სიკვდილამდე დაწერა. აგრეთვე იგი წერდა პიესას ფანი კაპლანის შესახებ, რომლის დასრულებაც ვერ მოასწრო.
სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა დისიდენტები კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მწერლები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები კატეგორია:საბჭოთა რომანისტები კატეგორია:რუსი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:საბჭოთა მამაკაცი მწერლები
საბერძნეთი 1964 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საბერძნეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთხუთმეტედ იასპარეზა 1964 წელს, იაპონიის დედაქალაქ ტოკიოში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
მანკოვო-ბერიოზოვსკაიის წისქვილი
მანკოვო-ბერიოზოვსკაიის წისქვილი (Маньково-Березовская мельница) — XX საუკუნის სამრეწველო არქიტექტურის ძეგლი. მდებარეობს სლობოდა მანკოვო-ბერიოზოვსკაიაში, მილიუტინის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.