cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
შილუკები
შილუკები — სამხრეთ სუდანში მცხოვრები ეთნიკური ჯგუფი. მათ 1490–1865 წლებში სამხრეთ სუდანის ტერიტორიაზე ჰქონდათ შილუკების სამეფო. სამეფო 1800–იანი წლებიდან განიცდიდა ოსმალების თავდასხმებს, ხოლო მოგვიანებით ის გახდა ანგლო-ეგვიპტური სუდანის ნაწილი. მათი მეფე ტრადიციულად წინასწარმეტყველად მიიჩნეოდა, დღეს ის წარმოადგენს არაოფიციალურ ტომის ლიდერს როგორც სუდანში ასევე სამხრეთ სუდანის ზემო ნილოსის შტატში. შუუკების უმეტესობა ქტისტიანია. 381,000 ადამიანის რაოდენობით შილუკები მიიჩნევა სამხრეთ სუდანის სიდიდით V ეთნიკურ ჯგუფად.
ქალაქი კოდოკი წარმოადგენს შულუკების მეფის საცერემონიო ქალაქს სადაც მათი კურთხევა ხდება. კოდოკი მიიჩნევა დგილად სადაც ჯუოკის (შულუკების ტრადიციული ღმერთი), ნიიკანგოს (შულუკების სამეფოს დამაარსებელი და მათი სულიერი წანამძღოლი) ასევე გარდაცლილი და ცოცხალი მეფეების სულები იკრიბებიან მედიაციისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხრეთ სუდანის ეთნიკური ჯგუფები
წინაწარმეტყველება მიქიასი
წინაწარმეტყველება მიქიასი  — ძველი აღთქმის ერთ-ერთი წიგნი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი აღთქმის წიგნები
სანრემოს მუსიკალური ფესტივალი 1951
სანრემოს მუსიკალური ფესტივალი 1951 — სანრემოს იტალიური მუსიკის რიგით პირველი ფესტივალი, რომელიც გაიმართა 1951 წლის 29-31 იანვარს სან-რემოში.
ფესტივალს უძღვებოდა ფილოგამო ნუნზიო.
ფესტივალის ფინალისტები იყვნენ (ნილა პიზი (Nilla Pizzi), აქილე თოლიანი (Achille Togliani) და დუო ფაზანო (Duo Fasano).
ფესტივალის გამარჯვებული გახდა ნილა პიზი სიმღერისთვის — „მადლობა ყვავილებისათვის“ («Grazie dei fiori»).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-რემოს მუსიკალური ფესტივალები კატეგორია:1951 წლის მუსიკალური ფესტივალები
ტუჩკოვის ხიდი
ტუჩკოვის ხიდი (Тучков мост) — ტრამვაის, საფეხმავლო და საავტომობილო გასახსნელი ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე პატარა ნევაზე, პეტროგრადის რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს ვასილევსკისა და პეტროგრადის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 226,2 მეტრი, ხოლო სიგანე — 36 მეტრი.
მდებარეობა
ხიდი ერთმანეთთან აკავშირებს პეტროგადის დიდ პროსპექტსა და ვასილევსკის კუნძულს.
ხიდთან ახლოს განთავესბულია სანქტ-პეტერბურგის მოციქულთასწორ ვლადიმირის ტაძარი, სტადიონი „პეტროვსკი“, სპორტის სასახლე „საიუბილეო“ და წმინდა ეკატერინეს ეკლესია.
დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს ბირჟის ხიდი, ხოლო ქვემო მიმართულებით ბეტანკურის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურია „სპორტივნაია“.
სახელწოდება
ამ ადგილზე აგებულ პირველ ხის ხიდს ერქვა ნიკოლსკის ხიდი. ხიდის ისტორიაში მისი სახელწოდებაზე ორი განსხვავებული ვერსია არსებობს. ისტორიკოსების აზრით: ერთი ვერსიით ხიდს სახელი ეწოდა ვაჭარ აბრაამ ტუჩკოვის გამო, ხოლო მეორე ვერსიით ხიდს სახელი ეწოდა ინჟინერ ა. ვ. ტუჩკოვის გვარის მიხედვით, რომელმაც ხიდი ააგო XVIII საუკუნეში.
ისტორია
1833-1835 წლებში იგი გადააკეთეს და გახდა მრავალმალიანი, რომლის შუა მალები იხსნებოდა. 1839 წელს ტუჩკოვის ხიდთან, რუსეთში პირველად, დააგეს ხელოვნური ასფალტი. 1870 წელს ხიდი დაიწვა ჩაუქრობელი სიგარეტისაგან გაჩენილი ხანძრის შედეგად. 1920 წელს ხიდი გადააკეთეს 20-მალიანად. 1948 წელს ხის მალები შეცვალეს მეტალის მალებით.
ვოლგა-ბალტიის არხის საბოლოო დასრულების შემდეგ ნევაში და მის ტოტში მსხვილგაბარიტიანი და მსხვილტონაჟიანმა გემებმა დაიწყეს სიარული. ხიდის გაბარიტი და ტვირთგამტარობა ვერ აკმაყოფილებდა მოთხოვნებს. ამიტომ დადგა საკითხი ხიდის რეკონსტრუქციის შესახებ. 1962-1965 წლებში ხიდი საფუძვლიანად გადააკეთეს. პროექტის ავტორები იყვნენ ინჟინრები ვ. ვ. დემჩენკო და ბ. ბ. ლევინი, არქიტექტორები პ. ა. არეშევი და ლ. ა. ნოსკოვი.
კაპიტალური რემონტი მიმდინარეობდა ასევე 1997-1998 წლებში. ასევე სარემონტო სამუშაოები დაიწყო 2016 წლის 7 ივნისს, რომელიც უნდა გაგრძელებულიყო 2018 წლამდე, მაგრამ ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატის გამო დასრულების თარიღად განსაზღვრეს 2017 წელი. ხიდი გაიხსნა 2017 წლის 18 ნოემბერს. 19 ნოემბერს ხიდი ასევე გაიხსნა საზოგადოებრივი ტრანსპორტისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ყოლის ნაეკლესიარი
ყოლის ნაეკლესიარი — არქიტექტურის ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ყოლაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
რუხი ფლეთილი ქვით ნაგები ეკლესია ფრაგმენტულად არის შემორჩენილი. იკითხება ჩრდილო-აღმოსავლეთი კუთხე 1,5 მეტრის სიმაღლეზე. დანარჩენი მიწით არის დაფარული. სქემატური გეგმის შედგენა შეუძლებელია გაწმენდის გარეშე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კარლო ხურციძე
კარლო ხურციძე (დ. 15 მაისი, 1923, ქუთაისი — გ. 27 იანვარი, 1996, იქვე) — ქართველი ფეხბურთელი, პოზიციით თავდამსხმელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი (1973).
ბიოგრაფია
კარლო ხურციძე დაიბადა ქუთაისში. თამაშობდა ქუთაისის ახალგაზრდულ ნაკრებში. 1939–1941 და 1945–1949 წლებში იყო ქუთაისის ფიზიკური კულტურისა და სპორტის საქალაქო კომიტეტის ინსტრუქტორი. 1950–1954 წლებში ასრულებდა ქუთაისის სოფლის მეურნეობის გუნდის მწვრთნელის მოვალეობას. 1969–1991 წლებში იყო ქუთაისის ცენტრალური სტადიონის დირექტორი და ქუთაისის „ტორპედოს“ საფეხბურთო სკოლის მთავარი მწვრთნელი.
მისი აღზრდილები არიან: ჯემალ ხერხაძე, რევაზ ძოძუაშვილი, სერგო კუტივაძე, გივი და ლევან ნოდიები, რამაზ შენგელია, თენგიზ სულაქველიძე და თამაზ კოსტავა. საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი (1973).
კარლო ხურციძე გარდაიცვალა 1996 წლის 17 იანვარს, 72 წლის ასაკში, ქუთაისში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კარლო
ჩუტეშტი
ჩუტეშტი (Ciuteşti) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 178 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 495 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნისპორენის რაიონის სოფლები
ბრაზორიის ოლქი
ბრაზორიის ოლქი (Brazoria County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ანგლტონი. შეიქმნა 1836 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ჩიკიანის რაიონი
ჩიკიანის რაიონი (Distrito de Chiquián) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის ბოლონესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3.374 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 087 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22.19 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 184.16 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ბოლონესის პროვინციის რაიონები
საიმონ ჰელბერგი
საიმონ მაქსველ ჰელბერგი (Simon Maxwell Helberg; დ. 9 დეკემბერი, 1980) — ამერიკელი მსახიობი, კომიკოსი და მუსიკოსი. ცნობილია ჰოვარდ უოლოვითზის შესრულებული როლით, ამერიკულ სატელევიზიო სიტკომში „დიდი აფეთქების თეორია“ (2007-2019). 2016 წელს, კოსმე მაკმუნის როლი მოირგო ბიოგრაფიულ დრამაში, „ფლორენს ფოსტერ ჯენკინსი“, ამ როლის შესრულებით მან მოიგო ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში.
გარდა ამისა, საიმონს მონაწილეობა მიღებული აქვს ამერიკულ კომედიურ სერიალში, „MADtv“. ასევე ცნობილია მოისტის როლის შესრულებით, ჯოს უიდონის ვებ მინისერიალში „Dr. Horrible's Sing-Along Blog“. მას მონაწილეობა მიღებული აქვს რამდენიმე ფილმში, მათ შორისაა: „ძველებურები“ (2003), „ძილი ნებისა და იღლბალს გისურვებ“ (2005), „დიუ კოქსის ისტორია“ (2007), „სერიოზული ადამიანი“ (2009) და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი კომიკოსები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1980
უზომოდ შეყვარებული (ფილმი)
უზომოდ შეყვარებული ( Innamorato pazzo) - იტალიური კინოკომედია, გადაღებული 1981 წელს, რეჟისორეთა დუეტის „კასტელანო და პიპოლოს“ მიერ (ფრანკო კასტელანო და ჯუზეპე მოჩია (პიპოლო)). მთავარ როლებში ადრიანო ჩელენტანო და ორნელა მუტი
საინტერესო ამბები
ფილმი ითვლება, ვარიაცია 1953 წელს გადაღებული ფილმისა „რომაული არდადეგები“
კარლო ემანუელე II (სავოია)
კარლო ემანუელე II სავოიელი (Carlo Emanuele II di Savoia; დ. 20 ივნისი, 1634 — გ. 12 ივნისი, 1675) — სავოიის ჰერცოგი 1638-1675 წლებში. სავოიის ჰერცოგ ვიტორიო ამადეო I-ის ვაჟი. 1638-1648 წლებში ქვეყანას დედის, კრისტინა მარია ფრანგის რეგენტობის ქვეშ მართავდა. სავოიის ჰერცოგის, შემდგომში კი სიცილიისა და სარდინიის მეფე ვიტორიო ამადეო II-ის მამა.
ბიოგრაფია
კარლო ემანუელე დაიბადა 1634 წლის 20 ივნისს ტურინში. იგი იყო სავოიის ჰერცოგ ვიტორიო ამადეო I-ისა და მისი მეუღლის, კრისტინა მარია ფრანგის შუათანა ვაჟი. მას სახელი პაპის, სავოიის ჰერცოგ კარლო ემანუელე I-ის პატივსაცემად დაარქვეს. დედის ხაზით იგი საფრანგეთის მეფე ანრი IV-ისა და დედოფალ მარია მედიჩის შვილიშვილი იყო. მისი დაბადებიდან სამ წელიწადში, 1637 წელს მამამისი დაიღუპა, რის გამოც ჰერცოგი მისი უფროსი ძმა, ფრანჩესკო ჯაკინტო გახდა, რომელსაც რეგენტად მათი დედა, კრისტინა მარია დაენიშნა. სულ რამდენიმე თვეში, 1638 წელს 6 წლის ფრანჩესკო ჯაკინტო დაიღუპა, რის გამოც ახალი ჰერცოგი კარლო ემანუელე II გახდა, რომელსაც მცირეწლოვანების გამო რეგენტად ასევე დედამისი დაენიშნა. კრისტინა მარია ქვეყანას 1648 წლამდე მართავდა, რა დროსაც სავოიაში საოცრად გაიზარდა ფრანგული გავლენა.
1648 წლიდან კარლო ემანუელემ დამოუკიდებელი მმართველობა დაიწყო. იგი ცნობილი გახდა იმით, რომ დაიწყო რელიგიური უმცირესობის — ვალდენსების სასტიკი დევნა, რაც საბოლოოდ 1655 წლის დიდი ხოცვა-ჟლეტით, რომელიც ისტორიაში „პიემონტის აღდგომის“ სახელითაა ცნობილი, რადგან აღდგომას დაამთხვიეს. მისი აზრით, მათი ამოხოცვით ისევე აღზევდებოდა კათოლიკური რწმენა მწვალებლობაზე როგორც ქრისტე აღზევდა სიკვდილზე. ხოცვა-ჟლეტა იმდენად სასტიკი და უმოწყალო იყო, რომ ინგლისელმა პოეტმა ჯონ მილტონმა მას სონეტაც კი მიუძღვნა. ინგლისის ლორდ-პროტექტორმა ოლივერ კრომველმა დაგმო მისი ქმედება და ვალდენსებს დასახმარებლად ბრიტანული გემები გაუგზავნა. მათი დახმარება პირადად დაავალა სერ სამუელ მორლანდს. მოგვიანებით სამუელმა დაწერა ქრონიკები პიემონტის ხეობების ევანგელისტური ეკლესიების შესახებ. 1655 წლის ხოცვა მხოლოდ დასაწყისი იყო სავოიელ-ვალდენსების ომებისა (1655-1690), რომელიც შემდეგ განვითარდა. ვალდენსებმა პარტიზანული ომი წამოიწყეს და თავს ესხმოდნენ კათოლიკურ ეკლესია-მონასტრებს.
უზომოდ შეყვარებული (ფილმი)
შემოსავალი
ფილმი კომერციულად წარმატებული გამოდგა
რესურსები ინტერნეტში
https://www.imdb.com/title/tt0082562/
კარლო ემანუელე II (სავოია)
ბიოგრაფია
კარლო ემანუელე II გარდაიცვალა 1675 წლის 12 ივნისს ტურინში, სრულიად მოულოდნელად, თავის ორმოცდამეერთე დაბადების დღემდე სულ ერთი კვირით ადრე. იგი დაკრძალულია ტურინის საკათედრო ტაძარში.
უზომოდ შეყვარებული (ფილმი)
რესურსები ინტერნეტში
http://www.celentano.ru/films/pazzo.htm
კარლო ემანუელე II (სავოია)
ცოლები და შვილები
1659 წლიდან დედამისმა მისთვის საცოლის ძებნა დაიწყო. თავდაპირველად კრისტინა მარიამ არჩევანი იტალიური წარმოშობის ფრანგ დიდგვაროვანზე, მარია ჯოვანა ბატისკა სავოიელ-ნემურელზე შეაჩერა. იგი ტურინშიც კი ჩაიყვანა, რა დროსაც წყვილს ერთმანეთი შეუყვარდა, მაგრამ კარლო ემანუელეს დედამ მათი ქორწინება ჩაშალა. დედის გავლენით იგი 1663 წლის 3 აპრილს დაქორწინდა თავისი ბიძის, ორლეანის ჰერცოგ გასტონ დე ბურბონის შუათანა ასულ ფრანსუაზ მადლენ ორლეანელზე. წყვილს შვილები არ ჰყოლია. ფრანსუაზ მადლენი ქორწილიდან მალევე, 1664 წლის 14 იანვარს გარდაიცვალა 15 წლის ასაკში. ვინაიდან ამ დროს კრისტინა მარია უკვე გარდაცვლილი იყო, კარლო ემანუელემ 1665 წლის 20 მაისს იქორწინა თავის საყვარელ მარია ჯოვანა ბატისტა სავოიელ-ნემურელზე, რომელთანაც შეეძინა თავისი ერთადერთი ვაჟი:
რინგსტედის მუნიციპალიტეტი
რინგსტედის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, ზელანდიის რეგიონში, კუნძულ ზელანდიაზე. მუნიციპალიტეტის ფართობია 295,48 კმ², ხოლო მოსახლეობა 33 062 (2012). შეიქმნა 2007 წლის 1 იანვარს.
კარლო ემანუელე II (სავოია)
ცოლები და შვილები
რამდენადაც ცნობილია, თავისი საყვარლებისაგან კარლო ემანუელეს რამდენიმე უკანონო შვილი ჰყავდა:
უზომოდ შეყვარებული (ფილმი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კომედია კატეგორია:იტალიური ფილმები კატეგორია:რომანტიკული კომედია კატეგორია:1981 წლის ფილმები
კარლო ემანუელე II (სავოია)
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1634 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1675 კატეგორია:სავოიის ჰერცოგები კატეგორია:XVII საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:სავოიელთა დინასტია
გორკა ირაისოსი
გორკა ირაისოსი მორენო (Gorka Iraizoz Moreno; დ. 6 მარტი 1981, პამპლონა, ესპანეთი) — ესპანელი ფეხბურთელი, თამაშობს მეკარის პოზიციაზე, საფეხბურთო კლუბ „ატლეტიკ ბილბაოში“.
რინგსტედის მუნიციპალიტეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზელანდიის რეგიონის მუნიციპალიტეტები
გორკა ირაისოსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბასკი ფეხბურთელები კატეგორია:ბასკონიის ფეხბურთელები კატეგორია:ბილბაოს ატლეტიკის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანიოლის ფეხბურთელები კატეგორია:ეიბარის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 6 მარტი
იოველ ქუთათელაძე
იოველ კონსტანტინეს ასული ქუთათელაძე (დ. 21 სექტემბერი, 1887, ხონი — გ. 15 დეკემბერი, 1963, თბილისი) — ქართველი ფარმაკო-ქიმიკოსი, საქართველოში უმაღლესი ფარმაცევტული განათლების ფუძემდებელი, საქართველოში ქიმიურ-ფარმაცევტული და ფარმაკო-ქიმიური მეცნირების ფუძემდებელი, პროფესორი (1921), ბიოლოგიის მეცენიერებათა დოქტორი (1935), საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1941), საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1946).
ბიოგრაფია
1910 წელს დაამთავრა ნოვოროსიის უნივერსიტეტის ფარმაცევტული ფაკულტეტი. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ ოდესაში აფთიაქის მმართველად დაიწყო მუშაობა. 1911 წელს გამოცდები ჩააბარა ნოვოროსიის უნივერსიტეტში ფარმაციის მაგისტრის წოდებაზე; იმავე წელს მუშაობა დაიწყო ნოვოროსიის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტის ფარმაციისა და ფარმაკოგნოზიის კათედრის შტატგარეშე ასისტენტად. აქედან დაიწყო მისი მეცნიერული და პედაგოგიური მოღვაწეობა; 1913 წელს იგი გადავიდა ფარმაკოლოგიის კათედრაზე; 1919 წელს საჯაროდ დაიცვა დისერტაცია; 1915 წელს ნოვოროსიის უნივერსიტეტის სამეცნიერო საბჭომ აირჩია იგი ფარმაკოლოგიის კათედრის პროზექტორის თანაშემწედ, შემდეგ პროზექტორად; 1920 წელს ჯერ პირავტ-დოცენტის, ხოლო შემდეგ დოცენტის წოდება მიანიჭეს; 1920 წელს ოდესის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი ჯერ სამედიცინო ინსტიტუტად, შემდეგ კი სამედიცინო აკადემიად გადაკეთდა. იოველ ქუთათელაძე ინსტიტუტის მდივნად და აკადემიის პრორექტორად აირჩიეს; 1921 წელს სამედიცინო აკადემიის საბჭომ იგი ფარმაციისა და ფარმაკოგნოზიის კათედრის გამგედ დანიშნა და პროფესორის წოდება მიანიჭა; ამავე პერიოდში იგი დაუსწრებლად სწავლობდა ნოვოროსიის სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტზე; 1921 წელს იგი მიიწვიეს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფარმაციისა და ფარმაკოგნოზიის კათედრის პროფესორად; 1924 წლიდან განაგებდა უნივერსიტეტის ანალიზური და სასამართლო ქიმიის კათედრებს; 1927-1930წწ. სათავეში ედგა ბიოლოგიური ქიმიის კათედრასაც და კითხულობდა ლექციებს შესაბამის დისციპლინებში. 1930 წელს უნივერსიტეტს გამოეყო და ცალკე ჩამოყალიბდა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი, რომელშიც შედიოდა ფარმაკო-ქიმიური ფაკულტეტიც; 1937 წლიდან იგი გამოუკიდებელ ფარმაცევტულ ინსტიტუტად გადაკეთდა; ფარმაკო-ქიმიური ფაკულტეტის დეკანად, ხოლო შემდეგ ფარმაცევტული ინსტიტუტის დირექტორად პროფესორი ი. ქუთათელაძე დაინიშნა; 1948 წელს ფარმაცევტული ინსტიტუტი შეუერთდა სამედიცინო ინსტიტუტს და იგი კვლავ განაგებდა სასამართლო და ანალიზური ქიმიის კათედრებს და სიცოცხლის ბოლომდე არ შეუწყვეტია პედაგოგიური მოღვაწეობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:დაბადებული 21 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 დეკემბერი კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები კატეგორია:ხონში დაბადებულები ი
საშა გრეი
საშა გრეი (Sasha Grey; მარინა ენ ჰენცისი; დ. 14 მარტი, 1988) — ამერიკელი მსახიობი, მოდელი, ავტორი, მუსიკოსი და ყოფილი პორნოვარსკვლავი. იგი გაეცნო მსოფლიოს როგორც ჰარდკორდ პორნოში მონაწილე ახალგაზრდა. საშა ასევე გამოჩნდა ფილმებში, ვიდეოებსა და რეკლამებში. მან არაერთი ჯილდოს მოგება მოასწრო მისი პორნოვარსკვლავობის პერიოდში, 2007 წლიდან 2010-მდე. მოგებული აქვს 10 ჯილდო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მოდელები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი
იგორ კლიმენკო
მინი|იგორ კლიმენკო იგორ კლიმენკო (დ. 25 ოქტომბერი, 1972) — უკრაინელი თანამდებობის პირი, პოლიციის გენერალი. არის უკრაინის პოლიციის მეორე რანგის გენერალი. 2019 წლის 25 სექტემბრიდან არის უკრაინის ეროვნული პოლიციის უფროსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:უკრაინის პოლიციის გენერლები
შუა ერმანის მეოთხე აკლდამა
შუა ერმანის მეოთხე აკლდამა — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ შუა ერმანში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ტიპური, გეგმით ოთხკუთხა აკლდამა ნაგებია დამუშავებული ფლეთილი ქვით. ნაგებობა ჩრდილოეთი კედლით შეჭრილია მიწაში. კვადრატული ღიობი გახსნილია სამხრეთით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
პოდოლსკის სამების ტაძარი
პოდოლსკის სამების ტაძარი (Свято-Троицкий собор) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვის ოლქში, ქალაქ პოდოლსკში, ეკლესიის მოედანზე.
ტაძარი მეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს, არის პოდოლსკის საეპარქიო ოლქის ცენტრი. წინამძღვარია დეკანოზი ალექსანდრე განაბა.
ტაძარს აქვს სამი საკურთხეველი, რომელთაგან მთავარი ნაკურთხია ყოვლადწმინდა სამების სახელზე, ჩრდილოეთისა ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე, ხოლო სამხრეთისა წმინდა მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე.
ისტორია
ეკლესია აგებულია 1819-1832 წლებში, საფრანგეთ-რუსეთის 1812 წლის ომში გამარჯვების აღსანიშნავად ოსიპ ბოვეს სკოლის ხელოსნების პროექტის მიხედვით, რომელიც იყო მოსკოვის ცნობილი რესტავრატორი 1812 წლის ხანძრის შემდეგ. სავაჭრო რიგი, რომლის ანსამბლშიც შედიოდა ეკლესია, საბჭოთა კავშირის პერიოდში დაანგრიეს.
1880-იან წლებში ტაძარი დაათბუნეს, დააყენეს ახალი კანკელი, რომელი მორთული იყო ვერცხლის ძვირფასი ხატებით. 1898 წელს განაახლეს სატრაპეზო, კანკელი და შეიძინეს ახალი საეკლესიო ჭურჭელი.
საბჭოთა ხელისუფლების მმართველობის პერიოდში იყო ერთადერთი მოქმედი საქალაქო ტაძარი მოსკოვის ოლქში.
1920 წელს ეკლესია გახდა მოსკოვის ეპარქიის ერთ-ერთი საკათედრო ტაძარი. პოდოლსკის ტაძრის პირველი ეპისკოპოსი იყო პეტრე პოლიანსკი, რომელიც დროებით პატრიარქის მოვალეობასაც ასრულებდა. ტაძრის წინამძღვარი 1940-იანი წლების დასაწყისიდან 1954 წლის 7 იანვრამდე იყო არქიმანდრიტი გავრილ გრიგორიევი.
1912 წელს რუსეთ-საფრანგეთის ომის 100 წლისთავთან დაკავშირებით ეკლესიის ეზოში აღმართეს გრენადერ მიხაილ მილორადოვიჩის ძეგლი. საბჭოთა მმართველობის პერიოდში მის ადგილზე კარლ მარქსის ძეგლი დადგეს, ხოლო 1995 წელს კვლავ აღადგინეს თავდაპირველი ძეგლი. ძეგლზე ფირფიტაა მიმაგრებული სამახსოვრო წარწერით.
არქიტექტურა
იგი წარმოადგენს ხუთგუმბათიანი ტაძრის არქიტექტურულ ტიპს და აგებულია ამპირის სტილში. შელესილი ეკლესია აგებულია წითელი აგურით და გაფორმებულია თეთრი ქვის დეტალებით. დასავლეთის მხარე ტაძარს ეკვრის სამნავიანი სატრაპეზო და სამსართულიანი სამრეკლო.
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის ოლქის მართლმადიდებლური ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვის ოლქში
დოდო აბაშიძის ქუჩა
დოდო აბაშიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში, (ძველი კუკია). დავით აღმაშენებლის გამზირიდან ნიკოლოზ ბარათაშვილის სანაპირომდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის II ნახევარში. მას თავდაპირველად ფონის შესახვევს (დატანილია თბილისის 1867 წლის გეგმაზე). შემდეგ კი ელექტრონის ქუჩა (აერთებდა ყოფილ პლეხანოვის პროსპექტზე გამავალ ტრამვაის ხაზს ქალაქის ტრამვაის ელექტროსადგურთან) ერქვა. თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცნობარში შეტანილია როგორც ილია მეჩნიკოვის ქუჩა. 1990 წელს დავით (დოდო) აბაშიძის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
აბაშიძე
შენდრენი
შენდრენი (Şendreni) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 248 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 428 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნისპორენის რაიონის სოფლები
კოლკიოკის რაიონი
კოლკიოკის რაიონი (Distrito de Colquioc) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის ბოლონესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 743 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 078 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11.21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 274.61 კმ²-ია.
სტემფორდ ბრიჯი
სტემფორდ ბრიჯი (Stamford Bridge) — საფეხბურთო სტადიონი, რომელიც მდებარეობს ფულემში (ლონდონი). ეს არის ჩელსის საშინაო სტადიონი. ამ სტადიონზე ეტევა 41,798 ადამიანი, მე-8 ყველაზე დიდი სტადიონი პრემიერლიგაში, მაგრამ აპირებენ მისი ტევადობის გაზრდას 60,000-მდე.
სქოლიო
კატეგორია:ჩელსი (საფეხბურთო კლუბი)
მუნისტები
მინი|მინდინარეობის დამაარსებელი [[სონ მიუონგ მუნი.]] მუნიზმი — რელიგიური მიმდინარეობა, რომელიც თავისი საპროგრამო დოქტრინით ნახევრად სოციალურ-პოლიტიკური გაერთიანებაა.
ისტორია
მუნისტთა სექტის დამაარსებელია სონ მიუონგ მუნი. იგი ჩრდილოეთ კორეაში, პრესვიტერიანულ ოჯახში დაიბადა. ახალგაზრდობაში სხვადასხვა სექტის წევრი იყო. 1950 წელს დამოუკიდებელ რელიგიურ მოღვაწეობას იწყებს და სამხრეთ კორეაში აარსებს თავის ორგანიზაციას. მსოფლიოში პირველმა კონსერვის ცარიელი ქილებისგან ააგო საკუთარი ეკლესია. ოთხჯერ გაასამართლეს და ოთხჯერ იჯდა ციხეში, მაგრამ ამას ხელი არ შეუშლია ხუთჯერ დაქორწინებულიყო. მეხუთედ ცოლად შეირთო სეულის უნივერსიტეტის სტუდენტი, 18 წლის ქალიშვილი, რომელთანაც მრავალი შვილი გააჩინა.
აბანოსღელე
საკუთარი სახელი აბანოსღელე შეიძლება აღნიშნავდეს:
მუნისტები
ისტორია
თავისი მისიის აღსასრულებლად მუნის კონკრეტულად უნდა გაერკვია ქრისტეს მეორედ მოსვლის ადგილსამყოფელი, რადგანაც ეს ახალი "აღთქმული მიწა" მისი რელიგიური სიდიადის დასტურიც უნდა გამხდარიყო. ამ მიზნით ბევრი "იმუშავა" ახალი აღთქმის წიგნებზე და განაცხადა, ეს ადგილსამყოფელი აღმოსავლეთის რომელიმე ქვეყანა იქნება: ან კორეა, ან იაპონია, ან ჩინეთიო. თუმცა იაპონია ვერ იქნება "აღთქმული მიწა", ვინაიდან მთელი ისტორიის მანძილზე მზის ქალღმერთს ეთაყვანებოდა, ხოლო როგორც ფაშისტური სახელმწიფო, კორაში ქრისტიანობას დევნიდა; ჩინეთი კომუნიზმის კერაა და ამიტომ ვერც ის გამოდგება "აღთქმულ მიწად"' სამაგიეროდ კორეა იქნება ის ქვეყანა, სადაც ქრისტე მეორედ მოვაო.
მუნმა მალე ყურადღება მიაპყრო ახალგაზრდობის პრობლემებს. სათავე დაუდო ასობით და ათასობით ახალგაზრდა წყვილთა ერთდროულ ჯგუფურ ქორწინებებს სტადიონებსა და დიდ სასახლეებში. მუნის მოწოდებით ადამიანი ერთადერთ ნამდვილ ოჯახს მხოლოდ მის რელიგიურ გაერთიანებაში შექმნიდა. სხვადასხვა ქვეყანაში მოქმედი მუნისტური ორგანიზაციები თავიანთ თავსაც "ოჯახს" უწოდებდნენ, ხოლო ხელმძღვანელებს - მუნსა და მის მეუღლეს - "მამას და დედას".
მუნის ორგანიზაცია
მუნის ორგანიზაცია ყოველ წელს 100 მილიონ დოლარზე მეტს ხარჯავს თავისი "ეკლესიის" საჭიროებისათვის. ამერიკაში, ევროპასა და აზიაში უზარნაზად ქიბებას ფლობს, აქვს მრავალი ბეჭდვითი ორგანო, რომლებიც უმაღლეს პოლიგრაფიულ დონეზეა შესრულებული და სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხვა ენაზე ვრცელდება, აქვს ასევე საარაკო კაპიტალის მქონე საწარმოო გაერთიანებები.
მუნის მიზანი
მუნის დაბადების 80 წლისთავი ქ. სეულში დიდი ზარ-ზეიმით ჩატარდა. მან სიტყვაში ხაზი გაუსვა თავის მესიანურ მისიას და განაცხადა, რომ ჯერ კიდევ 16 წლისამ ლოცვითი კავშირი დაამყარა უფალთან. ამქვეყნად კი იმისთვის მოვიდა, გაეგო კაცობრიობის უბედურების მიზეზი(შეიძლება პარალელი გავავლოთ გაუტამა ბუდას მოღვაწეობის დასაწყისთან), გაიგო კიდევაც ეს მიზეზი და ახლა კაცობრიობის დასახსნელად იბრძვის, გახდა კაცობრიობის ნამდვილი მშობელი მამა და მხოლოდ სხვებისთვის ცხოვრობდა, როგორც ღმერთის წარმოგზავნილი.
მუნისტები საქართველოში
მუნისტური სექტა გარკვეულწილად საქართველოშიც შემოვიდა. მათ სცადეს "განათლების საერთაშორისო ფონდის" სახელით ქართულ სკოლებში თავიანთი სწავლების გავრცელება დაეწყოთ. დაგეგმეს კიდევაც "საგანმანათლებლო" კონფერენციის ჩატარება თბილისის სკოლების მასწავლებელთათვის, მაგრამ კონფერენცია ჩაიშალა. მუნისტები ქუჩებში უფასოდ არიგებენ ფურცლებს, რომელთაც ასეთი სათაური აქვთ: "ჭეშმარიტი ოჯახის პირობა", ხოლო ორგანიზაციას უწოდებენ ოჯახის ფედერაციას. .
სქოლიო
კატეგორია:რელიგიური ორგანიზაციები
კოზიმო III მედიჩი
კოზიმო III დე’ მედიჩი (Cosimo III de' Medici; დ. 14 აგვისტო, 1642 — გ. 31 ოქტომბერი, 1723) — მედიჩთა დინასტიის წარმომადგენელი. ტოსკანის ჰერცოგ ფერდინანდო II-ისა და ვიტორია დელა როვერეს ვაჟი. ტოსკანის დიდი ჰერცოგი 1670-1723 წლებში. იგი ტოსკანის ისტორიაში ყველაზე გრძელვადიანი მმართველი იყო. ცოლად ჰყავდა საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის ბიძაშვილი, მარგარიტა ლუიზა ორლეანელი, რომელთანაც უიღბლო ქორწინების მიუხედავად სამი შვილი ჰყავდა. მისი უფროსი ვაჟი ნაადრევად დაიღუპა, რის გამოც მის მემკვიდრედ მისივე ასული, ანა მარია ლუიზა და ვაჟი, ჯან გასტონე მოიაზრებოდნენ. მისი დაღუპვის შემდეგ ტახტზე მისი ვაჟი ავიდა, რომელიც მალევე უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც შეწყდა მედიჩების დინასტია და ტოსკანაში ჰაბსბურგ-ლოთარინგიელები გამეფდნენ.
ბიოგრაფია
კოზიმო დაიბადა 1642 წლის 14 აგვისტოს პიტის სამეფო სასახლეში, ფლორენციაში. იგი იყო ტოსკანის ჰერცოგ ფერდინანდო II-ისა და მისი მეუღლის, ჰერცოგინია ვიტორია დელა როვერეს უფროსი ვაჟი. აღსანიშნავია, რომ მისი მშობლები ღვიძლი ბიძაშვილ-მამიდაშვილები იყვნენ. იგი ღრმა ბავშვობიდანვე გამოირჩეოდა მეტად რელიგიური და ზოგჯერ ფანატიკური ხასიათითაც კი. ამასთან, მას ძალიან უყვარდა ხელოვნებაც, რაც დამახასიათებელი ნიშან-თვისება იყო მედიჩებისთვის. როდესაც გაიზარდა, მამის მსგავსად ევროპის გარშემო იმოგზაურა.
1661 წლის 20 ივნისს, კვირა დღეს, ლუვრის სამეფო სასახლეში კოზიმომ ცოლად შეირთო საფრანგეთის მეფე ანრი IV-ისა და მარია მედიჩის უმცროსი ვაჟის, ორლეანის ჰერცოგ გასტონ დე ბურბონისა და მისი მეორე ცოლის, მარგარიტა ლოთარინგიელის უფროსი ასული — მარგარიტა ლუიზა ორლეანელი. მათ სულ სამი შვილი შეეძინათ, აქედან ორი ვაჟი და ერთი გოგონა. აღსანიშნავია, რომ ამ ქორწინებით ორივენი ძალიან უკმაყოფილონი იყვნენ.
კოზიმო შეშფოთებული იყო გაზულუქებული სამღვდელოებით, რომლებიც სულ უფრო მეტ გადასახადებს უწესებდნენ და მის ოჯახსაც კი ემუქრებოდნენ. ბევრი მიიჩნევს, რომ სწორედ ამ დროს მომხდარი კონფლიქტისას დაწყევლეს ბერებმა იგი, რამაც გამოიწვია ის, რომ შემდგომში მისი სამივე შვილი უშვილოდ დაიღუპა, თუმცა ეს ვერსია ცხადია ისტორიულად დადასტურებული არაა. ცნობილია, რომ კოზიმო ასევე თავისი ასულის მითხოვებას აპირებდა თავის 50 წლის ძმაზე, ფრანჩესკოზე, რომელმაც საბოლოოდ 21 წლის ელეონორა გონძაგა შეირთო. აღსანიშნავია, რომ ფრანჩესკო გამოუსწორებელი ალკოჰოლიკი იყო, როს გამოც საბრალო ელეონორამ მთელი ცხოვრება მისი გამოსწორების მცდელობაში განვლო, თუმცა ამაოდ.
მას შემდეგ, რაც მისი უფროსი ვაჟი, ფერდინანდო უშვილოდ აღესრულა, კოზიმო ცდილობდა, რომ მემკვიდრედ თავისი ასული ანა მარია ლუიზა ექცია, თუმცა პრობლემას ის ქმნიდა, რომ მისი მეორე ვაჟი, ჯან გასტონე ამას აპროტესტებდა. საბოლოოდ მემკვიდრედ მაინც ჯან გასტონე დამტკიცდა, მის შემდეგ კი ანა მარია ლუიზა. კოზიმო III გარდაიცვალა 1723 წლის 31 ოქტომბერს, 81 წლის ასაკში. ჰერცოგი მართლაც ჯან გასტონე გახდა, თუმცა იგი 1737 წელს უშვილოდ დაიღუპა და მართალია ანა მარია ლუიზა გათხოვილი იყო, თუმცა შვილები არც მას უჩნდებოდა, რის გამოც მედიჩების დინასტია სამუდამოდ შეწყდა. ამით ისარგებლა საღვთო რომის იმპერატორმა კარლ VI-მ, რომელმაც ტოსკანის ტახტი თავის სიძეს, ფრანც I ლოთარინგიელს მისცა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 14 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1642 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1723 კატეგორია:მედიჩები კატეგორია:ფლორენციელები კატეგორია:ტოსკანის ჰერცოგები
კრისტოფერ პლამერი
კრისტოფერ პლამერი (Christopher Plummer; 13 დეკემბერი, 1929 — გ. 5 თებერვალი, 2021) — კანადელი თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის მსახიობი. არის ოსკარის, ემმის, ტონის, ოქროს გლობუსისა და BAFTAს ჯილდოების მფლობელი. ის ყველაზე უხუცესია ოსკარის გამარჯვებულთა შორის.
სქოლიო
კატეგორია:კანადელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 13 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2021 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
ანგარიშთა გეგმა
ბუღალტრული აღრიცხვის ანგარიშთა გეგმის სტრუქტურა იმ ქვეყნებში, სადაც მოქმედებს ბუღალტრული აღრიცხვის საერთაშორისო სტანდარტები ერთი და იგივეა. საქართველოში ასევე გამოყენებულია ანგარიშის დასახელების პარალელურად ანგარიშთა კოდები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბუღალტრო აღრიცხვა
ფადიევის კოშკი
დიდი ზომის ფლეთილი ქვით ნაშენი კოშკი შემორჩენილია ხუთი სართულის დონეზე. ჩრდილო-დასავლეთი კუთხე მთლიანად დანგრეულია. მეორე სართულის აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილია თაღოვანი შესასვლელი. შეინიშნება დუღაბის კვალი. სამხრეთ ფასადის მეხუთე სართულზე შვერილი სალოდეა შემორჩენილი. კოშკი ავსებულია მიწითა და ჩამონაშალი ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ვანო გოგიტიძე
ივანე (ვანო) გოგიტიძე (დ. 25 იანვარი, 1952 — გ. 2 იანვარი, 2020) — ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი. საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი.
დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. 1973 წლიდან რუსთაველის თეატრის მსახიობი იყო. ამ თეატრში ნათამაშევი აქვს როლები: კოტე („ხანუმა“), ტატიშჩევი („ივანე მრისხანეს სიკვდილი“), პარისი („რომეო და ჯულიეტა“), ჯიმი („დაკრძალვა კალიფორნიაში“), ამერიკელი ჯარისკაცი („ას ერგასის დღე“), რაშიდა („მეშვიდე ცა“), რეგვენი, იოსები („კავკასიური ცარცის წრე“), კოსტა („თავისუფალი თემა“), კორნუოლი („მეფე ლირი“), დევინსონი („მარიამ სტიუარტი“), მეთორმეტი მსაჯული („თორმეტი განრისხებული მამაკაცი“) და სხვა. გადაღებულია რამდენიმე ფილმშიც.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები ვანო
შიშკანი
შიშკანი (Şişcani) — სოფელი მოლდოვაში, ნისპორენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 112 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 233 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნისპორენის რაიონის სოფლები
ტაბარე ვასკესი
ტაბარე რამონ ვასკეს როსასი (Tabaré Ramón Vázquez Rosas; დ. 17 იანვარი 1940 — გ. 6 დეკემბერი, 2020) — ურუგვაის პოლიტიკური მოღვაწე. ურუგვაის პრეზიდენტი 2015-2020 წლებში. პირველი ვადით ქვეყნის პრეზიდენტის პოსტს იკავებდა 2005-2010 წლებში. 2009 წლის 29 ნოემბერს არჩევნებში დამარცხდა ხოსე მუხიკასთან, რომელსაც 2010-2015 წლებში ეკავა სახელმწიფოს მეთაურის პოსტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ურუგვაის პრეზიდენტები კატეგორია:ურუგვაელი პოლიტიკოსები კატეგორია:გალისიელი ურუგვაელები
ხირდალანი
ხირდალანი (Xırdalan) — ქალაქი აზერბაიჯანში და აფშერონის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს აფშერონის ნახევარკუნძულის დასავლეთ ნაწილში, ბაქოდან ჩრდილო–დასავლეთით 5 კილომეტრში.
ისტორია
ხირდალანი მე –20 საუკუნის დასაწყისში ატარებდა სოფლის სტატუსს. 1936 წელს მან მიიღო ქალაქის ტიპის დასახლების სტატუსი, შემდეგ კი აზერბაიჯანის სსრ-ს გადაწყვეტილებით გახდა რაიონის საოლქო ცენტრი.
2006 წლის 2 ოქტომბერს აზერბაიჯანის პარლამენტმა გადაწყვიტა მხარი დაეჭირა ხირდალანისთვის ქალაქის სტატუსის მინიჭებას, ხოლო 30 ნოემბერს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა ხელი მოაწერა ბრძანებულებას, რაც ქალაქის სტატუსის მინიჭებას ეხებოდა. .
გეოგრაფია
ქალაქი ხირდალანი მდებარეობს აბშერონის ნახევარკუნძულის დასავლეთ ნაწილში, ქალაქ ბაქოსა და ქალაქ სუმგაითს შორის, ზღვის დონიდან 71 მეტრის სიმაღლეზე. ქალაქის სეისმური აქტივობა 8 ქულას შეადგენს.
რეგიონში ძირითადად გვხვდება თბილი ზომიერი ნახევრად უდაბნო და მშრალი სტეპური კლიმატი. ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურა 13,1 გრადუსია, თვიური მაქსიმალური საშუალო ტემპერატურა 24,6, ხოლო საშუალო მინიმალური ტემპერატურა კი 2,4 გრადუსია. ტენიანობა 76%-ია, წლიური ნალექი 163 მმ-ს შეადგენს. ქარის ძირითადი მიმართულებებია: ჩრდილოეთი, ჩრდილო–დასავლეთი, სამხრეთი და სამხრეთ–დასავლეთი. ქარის საშუალო სიჩქარე წამში 6,8 მეტრის ტოლია.
ტექნიკური და ეკონომიკური მაჩვენებლები
ქალაქი ხირდალანის მთავარი გეგმა, რომელიც 2011 წელს მომზადდა და განხორციელება 2030 წლამდე იყო გათვლილი, დამტკიცდა 2013 წლის 8 აპრილს. ქალაქის საერთო ფართობი, ამ გეგმის თანახმად, უნდა შეადგენდეს 1702 ჰექტარს.
ქალაქში არის 20 სამრეწველო საწარმო, სადაც მუშათა მთლიანი რაოდენობა 1698 ადამიანია. საგანმანათლებლო დაწესებულებებს შორის აღსანიშნავია საბავშვო ბაღები და სკოლები, რომლებშიც, შესაბამისად, სწავლობს 920 და 7 304 ბავშვი. ჯანდაცვის სისტემაში შედის საავადმყოფოები, რომლებიც გათვლილია დღეში 575 ვიზიტორზე.
ოდშერედის მუნიციპალიტეტი
ოდშერედის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, ზელანდიის რეგიონში, კუნძულ ზელანდიაზე. მუნიციპალიტეტის ფართობია 355,3 კმ², ხოლო მოსახლეობა 32 710 (2012). შეიქმნა 2007 წლის 1 იანვარს.
ხირდალანი
ტექნიკური და ეკონომიკური მაჩვენებლები
ქალაქის წყალმომარაგება უზრუნველყოფილია ჯეირანბანის წყალსაცავის, რომელიც მდებარეობს სოფელ მასაზირთან ახლოს. კანალიზაციის სისტემის ძირითადი ობიექტებია: საკანალიზაციო სატუმბი სადგური, კანალიზაციის შემგროვებელი და სიმძიმის კანალიზაციის ხაზები.
ოდშერედის მუნიციპალიტეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზელანდიის რეგიონის მუნიციპალიტეტები
ხირდალანი
ტექნიკური და ეკონომიკური მაჩვენებლები
ელექტრო ენერგიის ძირითადი წყარო ხირდალანის და ალიგას სადგურებია. ქალაქში დღესდღეობით არ არის ცენტრალური გათბობის სისტემა. გაზმომარაგებით სარგებლობს სოფელი მასაზირი და 71 ბენზინგასამართ სადგურზე.
გალერეა
ხირდალანის სხვადასხვა ხედები:
სქოლიო
კატეგორია:აფშერონის რეგიონის ქალაქები
ბრაზოსის ოლქი
ბრაზოსის ოლქი (Brazos County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ბრაიანი. შეიქმნა 1841 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ბეტანკურის ხიდი
ბეტანკურის ხიდი (Мост Бетанкура) —  საფეხმავლო და საავტომობილო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდინარე პატარა ნევაზე, პეტროგრადის რაიონში. ერთმანეთთან აკავშირებს დეკაბრისტებისა და პეტროგრადის კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა 1227 მეტრი, ხოლო სიგანე — 38 მეტრი.
ხიდი მოძრაობისათვის გაიხსნა 2018 წლის 13 მაისს.
სახელწოდება
პრესა ამ არქიტეტურულ ნაგებობას უწოდებს „ხიდი კუნძულ სერნისთან“.
2017 წლის 24 ნოემბერს შედგა სანქტ-პეტერბურგის გუბერნატორთან არსებული ტოპონიმიკური კომისიის სხდომა, რომელზეც მიიღეს გადაწყვეტილება ქალაქის ადმინისტრაციაში გაეგზავნათ სარეკომენდაციო გადაწყვეტილება ეწოდებინათ ხიდისთვის „ხიდი სერნის კუნძულთან“ და ამასთან ერთად გამოეყენებინათ ასევე რუსეთში საინჟინრო განათლების ორგანიზატორის, მრავალი რუსული შენობა-ნაგებობის დამპროექტებლის ავგუსტინ ბეტანკური სახელი. საბოლოოდ ხიდს უწოდეს თანამედროვე სახელი.
2018 წლის 29 მარტს ხიდს ოფიციალურად უწოდეს ბეტანკურის ხიდი.
ისტორია
2012 წლის 18 ივლისს სანქტ-პეტერბურგის გუბერნატორმა გიორგი პოლტავჩენკომ განაცხადა პროექტის აღდგენის აუცილებლობის შესახებ 2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატისათვის მზადების პროგრამის ფარგლებში. ხიდის მშენებლობის დასრულების ახალ ვავად გამოაცხადეს 2017 წელი.
წრუს მეორე კოშკი
წრუს მეორე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ წრუში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ფლეთილი ქვით ნაგები კოშკი შემორჩენილია ორი სართულის სიმაღლეზე. პირველი სართული ამოვსებულია მიწით და ქვით. მეორე სართულის დასავლეთ კედელში გაჭრილია თაღოვანი შესასვლელი.კედლები დაბზარულია, კოშკის გარშემო მიწის დონე აწეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
დოი-სუთეფ-პუის ეროვნული პარკი
დოი-სუთეფ-პუის ეროვნული პარკი (อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ-ปุย) — ეროვნული პარკი ტაილანდში, ჩიანგმაის პროვინციაში. პარკში მდებარეობს ბუდისტური ტაძარი ვატ ფრა თათ დოი სუთეფი და პჰუბინგის სასახლე, მეფე პუმიპონ ადულიადეტისა და მისი ოჯახის ზამთრის რეზიდენცია. პარკი შეიქმნა ფლორის, ფაუნისა და ჰაბიტატის დაცვის მიზნით.
ისტორია
პარკის სახელწოდება დაკავშირებულია განდეგილ პრარუსივასუთეფის სახელთან, რომელიც ერთ დროს ადგილობრივ ტყეში ცხოვრობდა. 1973 წელს სამეფო სატყეო დეპარტამენტის ინიციატივით ეს და კიდევ 13 ტყე ეროვნულ პარკად გადაკეთდა. დოი-სუთეფ-პუის ეროვნული პარკი 1981 წელს შეიქმნ და ტაილანდის 24-ე ეროვნული პარკი იყო.
გეოგრაფია და ეკოლოგია
მთიანი ლანდშაფტი თანონ თონგ ჩაის ქედის ნაწილია. სამი მთავარი მწვერვალია; დოი სეთუფი, დოი ბუაკ კა და დოი პუი. ეს უკანასნელი 1685 მეტრის სიმაღლისაა. კლიმატი გრილია, საშუალო ტემპერატურა 20-23 °C. ზამთარში ტემპერატურა 6 °C-ც ეცემა. ზაფხულის ბოლო წვიმის სეზონია. ნალექი ძირითადად დღის განმავლობაში მოდის.
პარკი ტყითაა დაფარული. 1000 მეტრზე მაღლა მარადმწვანე ტყე, ხოლო დაბლა ფოთლოვანი ტყეა. შერეული ფოთლოვანი-მარადმწვანე ტყე ხეობებსა და მდინარეების ნაპირებზეა გავრცელებული. ძირითადად გვხვდება მუხა და მაგნოლიის ოჯახის ხეები. პარკში რამდენიმე ჩანჩქერია.
პარკის ტერიტორიაზე ბინადარ ცხოველებს შორის აღსანიშნავია Tylototriton verrucosus, ინდური მუნჯაკი და გარეული ღორი. პარკში 300-ზე მეტი სახეობის ფრინველია დაფიქსირებული, მათ შორის: არწივები, თუთიყუშები, ბულბულები და ხოხბები. რეპტილიებს შორის აღსანიშნავია: Platysternon megacephalum, Calotes emma, Pseudocalotes kakhienensis, Pseudocalotes microlepis, Gekko gecko, Ptychozoon kaengkrachanense, Tropidophorus thai და Cyrtodactylus doisuthep.
რეკრეაცია
პარკის ტერიტორიაზე შესაძლებელია ლაშქრობა, ველოსიპედის ტარება, კემპინგი, მღვიმეების, ჩანჩქერებისა და სხვა წარმონაქმნების ტურებში მონაწილეობა, მცენარეებზე, ფრინველებზე, პეპლებზე დაკვირვება, კულტურული და ისტორიული ღირსშესანიშნაობების დათვალიერება და ვარსკვლავებზე დაკვირვება.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის ეროვნული პარკები კატეგორია:IUCN კატეგორია II კატეგორია:1981 დაარსებული დაცული ტერიტორიები
იზაბელა დ’ესტე
იზაბელა დ’ესტე (Isabella d'Este; დ. 3 ოქტომბერი, 1635, მოდენა, იტალია — გ. 21 აგვისტო, 1666, პარმა, იტალია) — ესტეს დინასტიის წარმომადგენელი. მოდენის ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ის ასული. პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგინია 1664-1666 წლებში როგორც რანუჩო II-ის მეორე მეუღლე. ესპანეთის დედოფალ ისაბელ ფარნეზეს ბებია.
ბიოგრაფია
იზაბელა დაიბადა 1635 წლის 3 ოქტომბერს მოდენაში. იგი იყო მოდენის ჰერცოგ ფრანჩესკო I-ისა და მისი პირველი ცოლის, მარია კატერინა ფარნეზეს ქალიშვილი, რომელიც თავის მხრივ პარმის ჰერცოგ რანუჩო I-ის ასული იყო. იგი მოდენის ორი ჰერცოგის: ალფონსო IV-ისა და რინალდო I-ის ღვიძლი და იყო.
იზაბელას დედა 1646 წელს გარდაიცვალა, რის შემდეგაც მამამისმა კიდევ ორჯერ იქორწინა: 1648 წელს თავისსავე ცოლის დაზე, ვიტორია ფარნეზეზე, ხოლო 1649 წელს, მეორედ დაქვირვდა, რის გამოც 1654 წელს მესამედ დაქორწინდა ლუკრეცია ბარბერინიზე, რომელთან ერთადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრება.
1663 წელს იზაბელას ბიძაშვილი, პარმისა და პიაჩენცის ჰერცოგი რანუჩო II ფარნეზეს მეუღლე, პრინცესა მარგერიტა ვიოლანტე სავოიელი გარდაიცვალა. ჰერცოგს მისგან ბავშვები არ დარჩა, ამიტომაც მემკვიდრის გასაჩენად მეორედ დაქორწინება განიზრახა. იზაბელას მამამ, რომელმაც მთელი თავისი ცხოვრება პარმასთან კავშირის გამყარებას შეალია, მაშინვე შესთავაზა თავისი ასულის ხელი რანუჩოს, რომელიც სიხარულით დასთანხმდა წინადადებას.
იზაბელამ და რანუჩომ ერთმანეთი მხოლოდ 1664 წლის 18 თებერვალს, თავიანთ ქორწილში ნახეს პირველად, როდესაც საპატარძლო პარმაში ჩავიდა. ქორწილს დიდი ზეიმი და მუსიკალური წარმოდგენები მოჰყვა. იზაბელამ ჰერცოგს სამი ბავშვი გაუჩინა, რომელთაგან სამივე გადაურჩა ჩვილობაში სიკვდილს, განსხვავებით მისი პირველ ცოლთან შეძენილი ბავშვებისგან. მისი სამი შვილიდან აღსანიშნავია ოდოარდო ფარნეზე, რომელიც მართალია ვერ ავიდა პარმის ტახტზე, მაგრამ მისი ქალიშვილი ისაბელი იყო ფარნეზეთა გვარის უკანასკნელი წარმომადგენელი, რომლის მემკვიდრეობითაც პარმას ესპანელი ბურბონები დაეპატრონნენ.
იზაბელასათვის ოდოარდოს გაჩენა საბედისწერო აღმოჩნდა. პრინცი ოდოარდო 1666 წლის 12 აგვისტოს დაიბადა. მასზე მშობიარობა ჰერცოგინიას განსაკუთრებულად გაუჭირდა, რის შემდეგაც სხვადასხვა გართულებამ იჩინა თავი. ცხრადღიანი წვალების შემდეგ, იზაბელა 1666 წლის 21 აგვისტოს, 30 წლის ასაკში გარდაიცვალა. იგი ორ დღეში, 23 აგვისტოს დაკრძალეს პარმაში, სანტა მარია დელა სტრაჩეტას სამეფო მავზოლეუმში.
რანუჩოს მეორე ცოლის დაკარგვა, ისევე როგორც პირველის, დიდად არ განუცდია და სულ მალე დაიწყო ახალი თანამეცხედრის ძიება. პარმასთან კავშირის შესანარჩუნებლად ახალი საქორწინო წინადადება ისევ იზაბელას მამის მხრიდან წამოვიდა, რომელმაც სიძეს თავის მეორე ქალიშვილზე დაქორწინება შესთავაზა, რაზეც ჰერცოგი დასთანხმდა. ამრიგად, 1668 წელს რანუჩომ ცოლად იზაბელას და, მარია შეირთო, რომელთანაც კიდევ შვიდი შვილი შეეძინა, მათ შორის პარმის მომავალი ორი ჰერცოგი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1635 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1666 კატეგორია:დ’ესტე კატეგორია:პარმის ჰერცოგინიები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:მოდენის პრინცესები
უილიამ ჰოლმან ჰანტი
უილიამ ჰოლმან ჰანტი (დ. 2 აპრილი, 1827 — გ. 7 სექტემბერი, 1910) — ინგლისელი მხატვარი და პრერეფაელიტების საძმოს ერთ-ერთი დამფუძნებელი. მისი ნახატები გამოირჩეოდა დეტალებისადმი ყურადღებით, ცოცხალი ფერებითა და რთული სიმბოლიზმით. ამ მახასიათებლების შთაგონების წყარო მხატვრისთვის იყო ჯონ რესკინისა და თომას კარლაილის ტექსტები, რომელთა მიხედვითაც სამყარო უნდა წავიკითხოთ, როგორც ვიზუალური ნიშნების სისტემა. ჰანტისთვის ხელოვანის მოვალეობას წარმოადგენდა ნიშანსა და ფაქტს შორის შესაბამისობის დამყარება. პრერაფაელიტების საძმოს წარმომადგენლებს შორის ჰანტი ყველაზე ერთგულად ინარჩუნებდა მის იდეალებს მთელი თავისი კარიერის განმავლობაში. იგი ყოველთვის ცდილობდა თავისი ნამუშევრების პოპულარობისა და საჯარო ხილვადობის მაქსიმიზაციას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1827 კატეგორია:გარდაცვლილი 1910 კატეგორია:პრერაფაელიტები
სენ-რემის თავშესაფრისა და სამლოცველოს ხედი
სენ-რემის თავშესაფრისა და სამლოცველოს ხედი — ნიდერლანდელი პოსტიმრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი. შესრულებული ზეთის საღებავებით ტილოზე, 1889 წელს, მხატვრის სენ-რემი-დე-პროვანსის ფსიქიკურად დაავადებულთა თავშესაფარში ნებაყოფლობით ცხოვრების პერიოდში.
მიჩნეული იყო, რომ ნახატზე გამოსახულია ლაბევილის ტაძარი, სადაც ვან გოგი სენ-რემის თავშესაფარში ჩაწერის შემდეგ გაემგზავრა, მაგრამ შემდეგ გაირკვა, რომ ნახატზე სენ-რემის სამლოცველოა გამოსახული. ის შესაძლოა შესრულებული იყოს „შემოდგომის სწავლების“ პერიოდში, რომელთა შესახებაც ვინსენტი ძმის, თეო ვან გოგისადმი 1889 წლის 7 დეკემბერს მიწერილ წერილში საუბრობს.
ნახატი იყო მსახიობ ელიზაბეთ ტეილორის პირად კოლექციაში, გამოფენილი მისავე მისაღებ ოთახში, რის შემდეგაც 2012 წელს გატანილი იქნა აუქციონზე, სადაც ის $15 991 575-ად გაიყიდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვინსენტ ვან გოგის ნახატები კატეგორია:1889 წლის ნახატები კატეგორია:ნახატები ანბანის მიხედვით
კარლოს გურპეგი
კარლოს გურპეგი ნაუსია (Carlos Gurpegui Nausia; 19 აგვისტო, 1980, პამპლონა, ესპანეთი) — ყოფილი ესპანელი ფეხბურთელი, რომელსაც შეეძლო თამაში როგორც ცენტრალური მცველის, ისე საყრდენი ნახევარმცველის პოზიციაზე.
მან თავისი კარიერის უმეტესი დრო კლუბ „ატლეტიკ“ ბილბაოში გაატარა. ესპანეთის პრიმერა დივიზიონიში სულ ჩაატარა 14 სეზონი, მონაწილეობა მიიღო 393 მატჩში და გაიტანა 22 გოლი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:სეგუნდა დივიზიონი B-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ტერსერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ბასკი ფეხბურთელები კატეგორია:ბილბაოს ატლეტიკის ფეხბურთელები კატეგორია:ბასკონიის ფეხბურთელები
ფისტინოის სახლი
ფისტინოის სახლი (Дом Фистиной) — ორსართულიანი სახლი, არქიტექტურული ძეგლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. როსტოვის ოლქის საბჭოს 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 გადაწყვეტილებით სახლი განეკუთვნება რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიას.
მისამართი: ტაგანროგი, ბერძნების ქუჩა № 65.
ისტორია
ცნობილია მისი მფლობელები და მაცხოვრებლები. თავდაპირველად სახლს ფლობდა ვაჭარი ანა ფისტინოი, მისი გარდაცვალების შემდეგ სახლი მისი მემკვიდრეების ხელში გადავიდა. 1870-იან წლებში სახლი იყიდა შტაბს-კაპიტან ს. პეკუნევიჩის ცოლმა, შემდეგ მისგან კი კურსკელმა მეშჩანინმა ვასილი ტიჩინინმა. 1890-იანი წლების ბოლოს სახლი პეტრე ევგრაფოვიჩის ცოლის, ლუდმილა ლუკინას, კუთვნილებაა. მათ ჯვარი დაიწერეს 1891 წლის 27 იანვარს. 6 ოქტომბერს შეეძინათ ნიკოლოზი. შემდეგ გიორგი და 1899 წელს - ვალენტინი. რამდენიმე ხანი პეტრე ევგრაფოვიჩი მსახურობდა ტომსკის ჟანდარმერიის სამმართველოში. 1910 წელს გადადგა სამსახურიდან.
1910 წელს სახლი იყიდა ანტონინა დომიანოვნამ. 1910-იან წლებში სახლი იქირავა ადვოკატის თანაშემწემ, ტაგანროგის საქველმოქმედო საზოგადოების მდივანმა ჰერმან ემანუელის ძე შტეინფინკელმა.
სამოქალაქო ომის პერიოდში შენობა შეიძინა ბრულ გრეპერმა. საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ კი მოხდა სახლის ნაციონალიზაცია.
არქიტექტურა
სახლს აქვს ხუთი ფანჯარა ფასადზე. პირველი სართული რუსტირებულია. სახურავი ოთხფერდაა. მეორე სართულის ფანჯრები გაფორმებულია სწორკუთხა სანდრიკებით.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ბელგიის ისტორია
ბელგიის ისტორია გადაჯაჭვულია მისი მეზობლების ისტორიასთან. ისტორიის უმეტეს დროს დღევანდელი ბელგიის ტერიტორია წარმოადგენდა ისეთი დიდი პოლიტიკური ერთეულების ნაწილს როგორიც იყო კაროლინგების იმპერია ან დანაწევრებული იყო ისეთ მცირე სამთავროებად როგორების იყვნენ: ბრაბანტის საჰერცოგო, ფლანდრიის საგრაფო, ლეჟიის საეპისკოპოსო და ლუქსემბურგის საგრაფო. მის ტერიტორიაზე მიმდინარე მრავალი საომარი მოქმედებების გამო ოცდაათწლიანი ომის (1618-1648) შემდეგ მას „ევროპის ბრძოლის ველს“ ან „ევროპის მამლების ჩხუბის ადგილს“ უწოდებდნენ.
პრეისტორია
ისტორიამდელი პერიოდი ბელგიის ისტორიაში მოიცავს დროს მის ტერიტორიაზე პირველი ადამიანების გაჩენიდან რომაელების დაპყრობებამდე.
ქვედა და შუა პალეოლითი
200px|მინიატიურა|მარცხნივ|ბელგიაში აღმოჩენილი უძველესი ქვის იარაღები მომავალი ბელგიის სახელმწიფოს ტერიტორიაზე უძველესი ჰომინიდების არსებობის კვალი აღმოჩენილია ლიეჟის პროვინციაში, ალამბის გორაზე სენ-პიერის (სინტ-პიტერსბერგი) მთების შემოგარენში. იგი თარიღდება დაახლოებით 800 ათასი წლით. მოგვიანებით, დაახლოებით 400 ათასი წლის წინ ჰომინიდები მკვიდრდებიან მდინარე მაასის სანაპიროზე. ძვ. წ. 250-35 ათასი წლის წინ ბელგიის ტერიტორიაზე დასახლდნენ ნეანდერტალელი ადამიანები ძირითადად ლიეჟის და ნამიურის პროვინციების ტერიტორიაზე. ამას მოწმობს საკურორტო ქალაქ სპას ხეობაში აღმოჩენილი თავის ქალები.
ზედა პალეოლითი
დაახლოებით ძვ. წ. 30 000 წლის წინ ნეანდერტალელი იკარგება. ჩნდება ახალი ადამიანის სახეობა ე.წ. კრომანიონელი ადამიანი.
ძვ. წ. 10000 წლამდე გრძელდებოდა უკანასკნელი გამყნვარება. იმ პერიოდისათვის ზღვის დონე ბევრად უფრო დაბლა იყო. ბელგიასა და თანამედროვე ინგლისს შორის საფეხმავლო კავშირი არსებობდა, თუმცა ჩრდილოეთის ტერიტორიები საცხოვრებლად გამოუსადეგარი იყო.
ნეოლითი და ენეოლითი
ნეოლითის ხანის ადამიანები ბელგიის ტერიტორიაზე უკვე აქტიურად ეწეოდნენ კაჟის მოპოვებას, რასაც ადასტურებს ისტორიამდელი ეპოქის მაღაროს არსებობა მონსის მუნიციპალიტეტის სოფელ სპიენში.
ბრინჯაოს ხანა
ბრინჯაოს ხანის პირველი ნიშნები ბელგიის ტერიტორიაზე თარიღდება ძვ. წ. 1750 წლით.
რკინის ხანა რომაელებამდე
ძვ. წ. მე-5 საუკუნიდან ჩვენს ერამდე ბელგიის ტერიტორიაზე ყვავის გალურენოვანი ლატენური კულტურა, რომელიც ინარჩუნებდა სავაჭრო და კულტურულ ურთიერთობებს ხმელთაშუა ზღვისპირეთთან. აქედან გალურენოვანი ტომები ახორციელებდნენ ექსპანსიას აღმოსავლეთით მცირე აზიის ნაპირებამდე. თვით სახელწოდება „ბელგია“ მომდინარეობს კელტური წარმოშობის ტომების ბელგებისაგან, რომლებიც ამ ტერიტორიაზე დასახლდნენ ჩვენი წელთაღრიცხვის დასაწყისში.
ამ ტერიტორიაზე გასახლებულ ტომთა შორის ისტორიულ წყაროებში ვხვდებით, აგრეთვე, ებურონებს, ადუატიკებს, ნერვიებს, მენაპებს, მორინებს, ტრევერებს. ძვ. წ. 150 წელს აქ ჩნდება პირველი გალიური მონეტები.
რომაული პერიოდი
220px|მარცხნივ|მინიატიურა|ბელგიის ტერიტორიის რუკა ძვ. წ. 54 წელს ჩრდილოეთ გალია, ადგილი, რომელზეც თანამედროვე ბელგიაა განლაგებული დაიპყრეს რომაელებმა იულიუს ცეზარის მეთაურობით. კონსული თავის ისტორიულ ნაშრომში „კომენტარები გალიის ომზე” აღნიშნავს, რომ ბელგების ნახევარი გაწყვიტეს, ხოლო ცოცხლად გადარჩენილები დაატყვევეს და დაიმონეს. დასავლეთ რომის იმპერიის დაცემის შემდეგ V საუკუნეში რომის პროვინცია - გალია დაიპყრეს გერმანული წარმოშობის ფრანკთა ტომებმა, რომლებმაც ამ ტერიტორიაზე შექმნეს საკუთარი სამეფო - ფრანკთა სახელმწიფო
შუა საუკუნეები
შუა საუკუნეებში ბელგია შედიოდა ბურგუნდიის საჰერცოგოს შემადგენლობაში.
1477—1556 — მარია ბურგუნდიელზე დინასტიური ქორწინებით ბურგუნდიის სამფლობელოები შევიდა საღვთო რომის იმპერიის შემადგენლობაში.
XIX საუკუნე
220px|მინიატიურა|ბელგიის რევოლუციის მეომრები
XIX საუკუნის ბოლოს ბელგია გახდა კოლონიური სახელმწიფო. 1885 — 1908 წლებში ბელგიის მეფის ლეოპოლდ II-ის სამფლობელოებს წარმოადგენდა კონგო სახელწოდებით „კონგოს დამოუკიდებელი სახელმწიფო“ (ამჟამად, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა), რომელიც ბელგიასთან შედარებით 78-ჯერ დიდ ტერიტორიებს ფლობდა. კოლონიის ექსპლუატაცია იყო ბელგიის ეკონომიკის განვითარების და კაპიტალის დაგროვების საარსებო წყარო. 1908 წელს კოლონია იღებს სახელწოდებას ბელგიის კონგო.
XX
200px|მინიატიურა|ბელგია და ჰოლანდია ბელგია ძალიან ძლიერ დაზიანდა პირველი მსოფლიო ომის დროს, რომელსაც ამ ქვეყანაში დღემდე „დიდი ომის“ სახელწოდებით მოიხსენიებენ. მიუხედავად იმისა, რომ ქვეყნის დიდი ნაწილი იყო დაპყრობილი, მთელი მსოფლიო ომის მსვლელობის მანძილზე ბელგიური და ინგლისური ჯარები მაინც ინარჩუნებდნენ მცირე ტერიტორიას, რომელიც მოქცეული იყო ჩრდილოეთის ზღვასა და მდინარე იზერს შორის.
ტრაგიკულია ქალაქ იპრის ისტორია — ომის მსვლელობაში ის თითქმის პრაქტიკულად განადგურდა. პირველად ომების ისტორიაში 1915 წელს აქ გამოყენებული იქნა მასობრივი განადგურების მომწამვლელი გაზი იპრიტი.