cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იოლანდა არაგონელი
ოჯახი
იოლანდა იყო არაგონის მეფე ხუან I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ იოლანდა ბარელის ასული, ხოლო მას შემდეგ რაც მამამისი და შემდეგ უკვე ბიძამისი მარტინი 1410 წელს დაიღუპნენ, სწორედ იოლანდა გახდა ბარსელონელთა დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი. მან მამა ადრევე დაკარგა, რის გამოც ტახტზე ბიძამისი ავიდა, რომელმაც იგი თავისი პოლიტიკური კავშირების გასამყარებლად მიათხოვა საფრანგეთის მეფის ბიძაშვილს, ანჟუს ჰერცოგსა და ნეაპოლისა და იერუსალიმის ტიტულოვან მეფე ლუი II ანჟუელს. იოლანდასა და ლუის ქორწინება 1400 წლის 2 დეკემბერს შედგა ქალაქ არლში, რითაც ანჟუსა და ბარსელონას დინასტიები გაერთიანდნენ სიცილიის ტახტისათვის საბრძოლველად. ლუისა და იოლანდას არც თუ ისე ხანგრძლივი და უიღბლო ქორწინებიდან ექვსი შვილი შეეძინათ:
ბიოგრაფია
სწორედ იოლანდამ მოახერხა თავისი ვაჟისათვის ბარის საჰერცოგოს ხელში ჩაგდება. იოლანდას განსაკუთრებულად ეხმარებოდა ბიძამისი, კარდინალი ლუი ბარელი, რომელმაც 1419 წელს თავისი ნებით დაუთმო იოლადას ვაჟს ბარი.
1413 წელს იოლანდამ თავისი უფროსი ასული მარია ცოლად შერთო საფრანგეთის დოფინ შარლ დე ვალუას. ამით იგი საფრანგეთის მეფე შარლ VI-ის მძახალი და საფრანგეთის მომავალი დედოფლის დედა გახდა, რითაც ცხადია მისი ძალაუფლება ერთი — ორად გაიზარდა. მას შემდეგ, რაც ასწლიან ომში ფრანგებმა პარიზი და მთლიანად ნახევარი საფრანგეთი დაკარგეს ინგლისელებთან ბრძოლისას, იოლანდა სამეფო ოჯახთან ერთად ჯერ პროვანსში, შემდეგ კი შინონში გაიქცა. 1422 წელს მეფე შარლი გარდაიცვალა და საფრანგეთის მეფე იოლანდას სიძე შარლ VII გახდა.
ახალ მეფეზე, ყველას გასაკვირად, ძალიან დიდი გავლენა ჰქონდა მის სიდედრ იოლანდა არაგონელს. იგი ბრმად ენდობოდა მას და დახმარებისთვისაც ყოველთვის იოლანდას აკითხავდა. სწორედ იოლანდას დიპლომატიურობის დამსახურებით დაუზავდა საფრანგეთი ინგლისს და ალიანსი გააფორმა ლოთარინგიასთან. მალევე იოლანდას დამსახურებით საფრანგეთი ბურგუნდიის მოკავშირეც გახდა და ასევე გადმოიბირა ინგლისელთა მოკავშირე ფრანგი დიდგვაროვნები — ჟორჟ დე ლა ტრემუალი და ჟან ლუვეტი, რითაც ინგლისი ფაქტობრივად იზოლაციაში და მოკავშირეების გარეშე აღმოჩნდა.
მეფისათვის საფრანგეთის მხსნელის, ყველასათვის კარგად ნაცნობი ჟანა დ'არკის წარდგენაზეც სწორედ იოლანდამ იმუშავა, რის შემდეგაც ჟანა საფრანგეთის ჯარების მთავარსარდლად გვევლინება და ათავისუფლებს ინგლისელთა მიერ ოკუპირებულ ფრანგულ მიწებს. სიცოცხლის ბოლომდე, იოლანდას დიდი გავლენა ჰქონდა ფრანგულ პოლიტიკაზე. იგი გარდაიცვალა 1442 წელს, 58 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 11 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1384 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1442 კატეგორია:ბარსელონის დინასტია კატეგორია:არაგონის ინფანტები
ქიურდმაში
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
ტანტამაიოს რაიონი
ტანტამაიოს რაიონი (Distrito de Tantamayo) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის უამალიესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 495 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 780 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 249.95 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანუკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უამალიესის პროვინციის რაიონები
მარია დელ პილარ ესპანელი
მარია დელ პილარ ესპანელი (María del Pilar de España; დ. 6 აპრილი, 1861 — გ. 5 აგვისტო, 1879) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ესპანეთის დედოფალ ისაბელ II-ისა და მისი მეუღლის, კადისის ჰერცოგ ფრანსისკო დე ასისის შუათანა ასული. განიხილებოდა საფრანგეთის იმპერატორ ნაპოლეონ III-ის ერთადერთი ვაჟის საცოლედ, რომელიც საფრანგეთ-ზულუს ომში დაიღუპა.
ბიოგრაფია
მარია დელ პილარი დაიბადა 1861 წლის 6 აპრილს მადრიდის სამეფო სასახლეში. იგი იყო ესპანეთის დედოფალ ისაბელ II-ისა და მისი ქმრის, კადისის ჰერცოგ ფრანსისკო დე ასისის მესამე შვილი და მეორე ქალიშვილი. იგი მხოლოდ შვიდი წლის იყო, როდესაც 1868 წელს ესპანელებმა დედამისის, ისაბელ II-ის მმართველობა დაამხეს და მთელი სამეფო ოჯახი ქვეყნიდან გააძევეს. ამ დროს მათ საფრანგეთის სამეფო კარს შეაფარეს თავი. სწორედ აქ, პარიზის სასულიერო სასწავლებელში მიიღო განათლება მარია დელ პილარმა. მალევე, მისი გარეგნობითა და თვისებებით მოხიბლულმა საფრანგეთის იმპერატორმა ნაპოლეონ III-მ წამოჭრა მარია დელ პილარისა და თავისი ერთადერთი ვაჟის, საიმპერატორო პრინც ნაპოლეონის ქორწინების იდეა, რომელიც მალევე დაადასტურა რომის პაპმა პიუს IX-მ. ამის შემდეგ, საქორწინო მოლაპარაკებები აქტიურად გაჩაღდა დედოფალ ისაბელსა და საფრანგეთის იმპერატრიცა ეუხენია დე მონტიხოს შორის, რომელიც ასევე ესპანელი ქალბატონი იყო.
ამ ამიდან ორ წელიწადში ესპანეთში ბურბონთა რესტავრაცია განხორციელდა და მეფე მისი ძმა ალფონსო XII ხდება, რის გამოც მარია დელ პილარი სამშობლოში დაბრუნდა, თუმცა მისი მშობლები კვლავ საფრანგეთში დარჩნენ. ესპანეთში მარია დელ პილარი თავის დებთან ერთად ძალიან ბედნიერად ცხოვრობდა სევილიასა და მადრიდში. 1879 წლის ივლისში მარია დელ პილარი და მისი და-ძმები: ისაბელი, ალფონსო, მარია დე ლა პასი და ეულალია ჩრდილო ესპანეთის საზღვაო კურორტ გიპუსკოაში წავიდნენ დასასვენებლად. ამ ბედნიერი დასვენებისას, 3 აგვისტოს, გამთენიისას საკუთარ საწოლში მარია დელ პილარი კრუნჭხვებში ჩავარდა და ცნობიერება დაკარგა. არსებობს მოსაზრება, რომ ეს მზის ძლიერი დარტყმის მიზეზით მოხდა. ამ ამბიდან ორ დღეში, 5 აგვისტოს 18 წლის მარია დელ პილარი გარდაიცვალა, თუმცა ექიმებმა განაცხადეს, რომ მისი გარდაცვალება ტუბერკულოზმა, ან მენინგიტმა გამოიწვია.
ამ ამბამდე სულ ორ თვით ადრე, მარია დელ პილარის საქმრო, პრინცი ნაპოლეონი საფრანგეთ-ზულუს ომში წავიდა, სადაც იგი ადგილობრივმა აბორიგენებმა მოკლეს ბრძოლაში, 23 წლის ასაკში. მარია დელ პილარი დაკრძალეს ესკორიალის სამეფო აკლდამაში. მის დაკრძალვას საფრანგეთის იმპერატრიცა და მისი სადედამთილო ეუხენია დე მონტიხოც დაესწრო.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1861 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1879 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ინფანტები
ვენტსპილსი
ვენტსპილსი (Ventspils) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ ლატვიაში, კურლანდიაში. სიდიდით მეექვსე ქალაქი ლატვიაში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 42 509 კაცი შეადგინა. ქალაქის ფართობი 55,4 კმ²-ს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლატვიის ქალაქები
ალბერ დემანჟონი
ალბერ დემანჟონი (Albert Demangeon; დ. 13 ივნისი 1872, გაიონი — გ. 25 ივლისი 1940, პარიზი) — ფრანგი გეოგრაფი. ადამიანის გეოგრაფიის ფრანგული სკოლის წარმომადგენელი. გეოგრაფიისა და გეოგრაფიული განათლების რეფორმატორი. პარიზისა და ლილის უნივერსიტეტების პროფესორი. „გეოგრაფიული მატიანეს“ ერთ-ერთი რედაქტორი. მისი ძირითადი შრომები მიეძღვნა გეოგრაფიის ზოგად საკითხებს, სასოფლო განსახლებას, საფრანგეთის, დიდი ბრიტანეთის, ბელგიის, ნიდერლანდისა და ლუქსემბურგის ეკონომიკურ გეოგრაფიას. იყო პოლ ვიდალ დე ლა ბლაშის მოწაფე.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი გეოგრაფები
ლაგომი
ლაგომი (წარმოითქმის ) — შვედური წარმოშობის სიტყვა, რომელიც ნიშნავს „ზომიერებას“, „ზუსტ რაოდენობას“.
სიტყვა შესაძლოა ვთარგმნოთ, როგორც დაბალანსება, შესაფერისად მოქმედება. მაშინ როდესაც სიტყვები „საკმაო“ და „საშუალო“ ზომიერების კონკრეტულ ხარისხს გამოხატავენ, ლაგომი გულისხმობს მიზანშეწონილობას. ტერმინის პირველსახე არის შვედური ანდაზა: „ზომიერება საუკეთესო რამაა“ („Lagom är bäst“). ასევე ითარგმნება როგორც „ზომიერებაში არის მადლი“.
ეტიმოლოგია
ტერმინის წარმოშობა უკავშირდება არქაულ მიცემითი ბრუნვის ფორმას სიტყვისა lag (კანონი). ამ შემთხვევაში საუბარია არა სამართლებრივ კანონზე, არამედ საღი აზრის გამომხატველი ნორმების ერთობლიობაზე. ყველაზე ადრე ტერმინი გვხვდება მე-17 საუკუნის ჩანაწერებში.
გამოყენება
ლაგომი ყველაზე ხშირად გამოიყენება როგორც ზმნიზედა, როგორც წინადადებაში " Han är lagom lång " (სიტყვასიტყვით „ის ზუსწორი სიმაღლეა“). ლაგომი ასევე შეიძლება გამოყენებული იქნას როგორც ზედსართავი სახელი: " Klänningen var lagom för henne " (სიტყვასიტყვით „კაბა სწორედ მისთვის იყო შესაფერისი“), რაც „კაბა ჯდება მას“ ექვივალენტური იქნება. ზედსართავი ფორმა არასოდეს ირეკლება.
ლაგომი გამოხატავს უმნიშვნელოვანეს ბალანსს ცხოვრებისა, რომ ყველაფერი უნდა გაკეთდეს ზომიერების ფარგლებში. ლაგომი მატერიალიზმისა და კონსუმერიზმის საპირისპირო ცნებაა. ტერმინი მოიცავს რესურსების ეკონომიურად, ზომიერად გამოყენებას, საქმესა და გართობას შორის ბალანსის დაცვას, გარემოსდაცვით საკითხებზე ზრუნვას.
კულტურული მნიშვნელობა
ტერმინი ასახავს ძირითად შვედურ ნაციონალურ ცნობიერებას, ფსიქოლოგიას, კონსენსუსისა და თანასწორობის მიღწევის პათოსს.
ლაგომი არის შვედური ცხოვრებისეული ფილოსოფია, ეროვნული მსოფლმხედველობის გამოხატულება. შვედებისთვის ლაგომი არის ცხოვრების წესი, თანდაყოლილი ჩვეულება, რომელიც გამოხატავს იდეას, რომ ყველაფერი უნდა იყოს ზომიერად, არც ძალიან ბევრი და არც ძალიან ცოტა. ის გულისხმობს უკიდურესობათაგან თავის დაღწევას, ოქროს საშუალის პოვნას.
ბოლო პერიოდში შვედეთში გამოჩნდა რისკის ტოლერანტობა (ინვესტიციის შედეგად მიღებული მოგების არამდგრადობა, ცვალებადობა), მწვავე კრიზისმა გამოიწვია წარუმატებლობა ადრეულ 1990-იან წლებში. მიუხედავად ამისა, მიიჩნევა, რომ მოქალაქისათვის იდეალი არის მოკრძალებულობა, უკიდურესობებისაგან თავის დაღწევა.
მსგავსი ტერმინები სხვა ენებიდან
სიტყვა ლაგომი არსებობს ნორვეგიულ ენაშიც. ნორვეგიულში ამ სიტყვის სინონიმია მორგებული, შესაფერისი, კომფორტული, სასიამოვნო, რიგიანი. ნორვეგიული სიტყვა „passelig“ და მისი გავრცელებული ფორმა „passe“ ითარგმნება, როგორც შესაფერისი, ადეკვატური. „passe“ გამოიყენება ყველა იმ კონტექსტში, რომელშიც გამოვიყენებთ შვედურ სიტყვას „lagom“. მაგალითად: „passe varm“ (ზუსტი, დაბალანსებული ტემპერატურა).
ფინურ ენაში არსებობს სიტყვა „Sopivasti“, რომელიც ითარგმნება, როგორც „ზუსტი ზომის“.
შვედური ტერმინის ძირითადი აზრი დაახლოებით იგივეა, რაც რუსული სიტყვა „нормально“, რომელიც გამოხატავს მტკიცე, ნორმალურ მდგომარეობას. მაგალითად, ეს ტერმინი გამოიყენება „როგორ ხარ“ კითხვაზე პასუხის გასაცემად.
ალბანურ ენაში არსებობს სიტყვა „taman“, რომელიც წარმოდგება თურქული სიტყვისგან „tamam“ (ზუსტად). ალბანურ ენაში ამ სიტყვას იგივე გამოყენება აქვს, რაც „lagom“-ს.
ტაილანდურ ენაში სიტყვა พอ เพียง (phor phiang) მსგავსი მნიშვნელობის მატარებელია.
სქოლიო
კატეგორია:შვედური კულტურა
ჰიდრის თანავარსკვლავედი
მინი|ჰიდრის თანავარსკვლავედი ჰიდრის თანავარსკვლავედი (Hydra) — ცის სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედი. მისი ყველაზე ბრწყივნალე ვარსკვლავის, ალფარდის ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდეა 2,0. დაკვირვებისათვის ყველაზე ხელსაყრელი პირობები თებერვალსა და მარტშია. ჩანს საქართველოდანაც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თანავარსკვლავედები კატეგორია:სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
ნოვა-ტებასი
ნოვა-ტებასი (Nova Tebas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 650 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ივაიპორანის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ინგრიდ ბეტანკური
ინგრიდ ბეტანკური (Ingrid Betancourt Pulecio; დ. 25 დეკემბერი 1961, ბოგოტა, კოლუმბია) — კოლუმბიელი პოლიტიკოსი, კოლუმბიის სენატის წევრი (1998—2002 წწ.), კოლუმბიის წარმომადგენელთა პალატის წევრი, 2002 წელს იყო საპრეზიდენტო არჩევნების კანდიდატი. ექვს წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იმყოფებოდა კოლუმბიის შეაიარაღებული რევოლუციური ძალების მძევლობაში.
ბიოგრაფია
ინგრიდ ბეტანკური დაიბადა 1961 წლის 25 დეკემბერს ბოგოტაში, დიპლომატის, იუნესკოში საფრანგეთის მუდმივი წარმომადგენლისა და კოლუმბიის სილამაზის კონკურსის გამარჯვებულის ოჯახში.
დაამთავრა ფრანგული ლიცეუმი ბოგოტაში, გახდა პარიზის პოლიტიკურ მეცნიერებათა ინსტიტუტის სტუდენტი. 1980 წელს გაიცნო ფრანგი დიპლომატი ფაბრის დელოე. 1983 წელს ისინი დაოჯახდნენ. მას უკვე ჰყავდა ერთი შვილი წინა ქორწინებიდან, ინგრიდსა და ფაბრისიოს შეეძინათ გოგო მელანი (1985 წ.) და ბიჭი ლორენცო (1988 წ.). მიუხედავად ამისა ცოლ-ქმარი მალევე დაშორდნენ ერთმანეთს. გაშორების შემდეგ ინგრიდი ბავშვებთან ერთად დაბრუნდა კოლუმბიაში, თუმცა შეინარჩუნა საფრანგეთის მოქალაქეობა. მეორე იგი დაოჯახდა 1997 წელს.
1990 წლიდან ინგრიდ ბეტანკური მუშაობდა რესპუბლიკის ფინანსთა სამინისტროში, ხოლო 1994 წელს გახდა წარმომადგენელთა პალატის წევრი. იყო ლიბერალური პარტიის აქტივისტი, თუმცა პრეზიდენტ ერნესტო სამპერას კორუმპირებული რეჟიმის პროტესტის ნიშნად დატოვა პარტია, რომლის შემდეგ ჩამოაყალიბა და სათავეში ჩაუდგა ეკოლოგიურ მოძრაობას „მწვანე ჟანგბადი“.
1998 წელს ინგრიდ ბეტანკურმა გაიმარჯვა სენატის არჩევნებში, დამოუკიდებელ კანდიდატებს შორის ყველაზე მეტი ხმა მიიღო და 20 ივლისს დაიკავა სენატორის სავარძელი. 2002 წელს წამოაყენა საკუთარი კანდიდატურა კოლუმბიის საპრეზიდენტო არჩევნებში. თუმცა მიიღო ხმების მხოლოდ 1 %.
მძევლად აყვანა
2002 წლის 23 თებერვალს ქვეყნის სამხრეთ რაიონებში მოგზაურობის დროს ბეტანკური მძევლად აიყვანა ეროვნუ-განმათავისუფლებელმა ორგანიზაციამ კოლუმბიის შეაიარაღებულმა რევოლუციურმა ძალებმა. ინგრიდთან ერთად ტყვეობაში იმყოფებოდა ბეტანკურის ასისტენტი კლარა როხასი.
2002 წლის 26 მაისს საპრეზიდენტო მარათონში გამარჯვებული ალვარო ურიბე, ვენესუელის პრეზიდენტი უგო ჩავესი და ასევე მთელი რიგი ფრანგი ჩინოვნიკების ზედა ფენა ძალ-ღონეს არ იშურებდნენ ინგრიდ ბეტანკურის ტყვეობიდან გასათავისუფლებლად.
2007 წლის ოქტომბერში, პირველად დიდი ხნის განმავლობაში გამოაქვეყნეს მძევლების ფოტოები. ბეტანკური სახეზე საკმაოდ გაწითლებული და ძალიან გამხდარი იყო. ამავდროულად, პრესაში გაჟონა ინფორმაციამ, რომ იგი ჰეპატიტის ერთ-ერთი ფორმით იყო დაავადებული. 2008 წელს კოლუმბიის შეაიარაღებულმა რევოლუციურმა ძალებმა გაათავისუფლეს მძევლები, მათ შორის კლარა როხასიც, თუმცა მათ შორის არ იყო ინგრიდ ბეტანკური.
2008 წლის აპრილში, საფრანგეთის ახლადარჩეულმა პრეზიდენტმა ნიკოლა სარკოზიმ კოლუმბიაში გააგზავნა ჰუმანიტარული მისია ბეტანკურის განთავისუფლების მიზნით, მაგრამ კვლავ უშედეგოდ.
იმ დროს, როდესაც ბეტანკური იმყოფებოდა ტყვეობაში, მისი შვილები ლორენცო და მელანი გამოდიოდნენ დედის მხარდამჭერ მიტინგზე, აკეთებდნენ განცხადებებს პრესისათვის. 2008 წლის აპრილის დასაწყისში ლორენცი დელოე-ბეტანკურმა რადიო Radio France International-ის ეთერში განაცხადა, რომ ყველა ღონეს იხმარდა დედის გასათავისუფლებლად.
გათავისუფლება
2008 წლის 2 ივლიის გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ინგრიდ ბეტანკური გაათავისუფლეს სპეცოპერაცია „ჟაკის“ (Opération Jaque, Operación Jaque) დროს. გათავისუფლების შემდეგ პრესკონფერენციაზე ბეტანკურმა მწვავე განცხადებებისაგან თავი შეიკავა, არ უსაუბრია საკუთარ მდგომარეობაზე რევოლუციური ძალების ტყვეობაში ყოფნისას. ასევე არ უსაუბრია გააგრძელებდა თუ არა პოლიტიკურ ცხოვრებას. მან ასევე განაცხადა რომ ექვსწლიანი ტყვეობის დროს შეეცვალა შეხედულება წმინდა წერილის მიმართ: „წარმატებისათვის არსებობს ინსტრუქცია და მას ეწოდება ბიბლია“ — განაცხადა პრესკონფერენციისას ინგრიდ ბეტანკურმა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:კოლუმბიელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:კოლუმბიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:პარიზის საპატიო მოქალაქეები კატეგორია:კოლუმბიის სენატის წევრები
ლუი III ანჟუელი
ლუი III ანჟუელი (Louis III d'Anjou; დ. 25 სექტემბერი, 1403, ანჟე, საფრანგეთი — გ. 12 ნოემბერი, 1434, კოსენცა, იტალია) — ვალუას დინასტიის ანჟუს განშტოების წარმომადგენელი. ანჟუს ჰერცოგ ლუი II-ისა და მისი ცოლის, ჰერცოგინია იოლანდა არაგონელის უფროსი ვაჟი. საფრანგეთის მეფე ჟან II ვალუას შვილთაშვილი. ანჟუს, პროვანსის, ფოლსანკიერისა და მაინის ჰერცოგი 1417-31 წლებში. 1431 წელს ცოლად შეირთო მარგერიტა სავოიელი, თუმცა ქორწინებიდან სამ წელიწადში მალარიით გარდაიცვალა, მემკვიდრის გარეშე, რის გამოც ტახტზე მისი ძმა რენე I ავიდა.
ბიოგრაფია
ლუი დაიბადა 1403 წლის 25 სექტემბერს ანჟეში, საფრანგეთში. იგი იყო ანჟუს ჰერცოგ ლუი II-ისა და მისი ცოლის, ჰერცოგინია იოლანდა არაგონელის პირველი შვილი და შესაბამისად მათი მემკვიდრე.
1410 წელს არაგონის მეფე მარტინ I გარდაიცვალა, როდესაც ლუი 6 წლის იყო. მარტინი იოლანდას ღვიძლი ბიძა იყო და ვინაიდან ამ დროისათვის იოლანდა ბარსელონას დინასტიის უკანასკნელი წარმომადგენელი იყო, ფრანგები აცხადებდნენ, რომ არაგონის ტახტი ლუის ეკუთვნოდა.
მომდევნო ორი წლის მანძილზე არაგონის ტახტი ვაკანტური იყო, ვინაიდან ვერ გადაწყდა, თუ ვინ ავიდოდა მასზე. ფრანგ ანჟუებთან და ლუისთან ერთად მასზე პრეტენზიას აცხადებდნენ მარტინის მონათესავე კასტილიელი ტრასტამარებიც. 1412 წელს არაგონელმა დიდებულებმა თავიანთ მეფედ სწორედ ფერდინანდ I კასტილიელი აირჩიეს, ვინაიდან იგი ესპანელი იყო, ლუი კი ფრანგი, არაგონელებს კი თავიანთ ტახტზე უცხოელის ხილვა არ სურდათ. გარდა ამისა, ფერდინანდი იყო არაგონის მეფე პედრო IV-ის ასულ ელეანორ არაგონელის უფროსი ვაჟი, რითაც ტახტზე კანონიერი უფლება მასაც ისევე ჰქონდა როგორც ლუის. ყველაფერთან ერთად, ტახტზე ასულმა ფერდინანდმა ისარგებლა ფრანგების დასუსტებული მდგომარეობით და მათ რუსოლინი და მონპელიე ჩამოაჭრა.
1417 წელს მამის გარდაცვალების შემდეგ იგი ანჟუს ჰერცოგი ხდება. 1419 წელს მან რომის პაპ მარტინ V-გან მიიღო კურთხევა სიცილიის ტახტზე, რომელიც ჯერ კიდევ ნეაპოლის დედოფალ ჯოვანა II-ის დაქვემდებარებაში იყო. ვინაიდან ჯოვანა უნაყოფო ქალი იყო, იგი ტახტს არაგონის მეფე ალფონსო V-ს ჰპირდებოდა და ესპანელთა გავლენის ზრდა იტალიაში, არც პაპს არ აწყობდა. სწორედ ამიტომ მისცა მან ლუის ნებართვა. მალევე ფრანგების არმია ნეაპოლის სამეფოში შეიჭრა და ალყა შემოარტყეს დედაქალაქს. ალყა დიდ ხანს გაიწელა, რაც საბოლოოდ ალფონსოს დამხმარე ჯარების შემოსვლითა და ლუის მარცხით დაგვირგვინდა. თუმცაღა მალევე თავად დედოფალსა და ალფონსოს შორის დაიძაბა ურთიერთობა, რის გამოც ჯოვანამ ნეაპოლი დატოვა და ლუისთან ერთად ავერსაში გადავიდა. ანჟუელმა იცოდა, რომ ალფონსოს ვერ დაამარცხებდა, ამიტომაც ტახტზე პრეტენზიის სანაცვლოდ კალაბრიის ჰერცოგის წოდება მიიღო. მალე ალფონსოს ნეაპოლის დატოვება და არაგონში დაბრუნება მოუწია. კალაბრიაში (რომელიც ნეაპოლის დაქვემდებარებაში იყო) მყოფი ლუი კი ტახტზე ასასვლელად ძალებს იკრეფდა. სწორედ ამ მიზნით, 1431 წელს ლუიმ ცოლად შეირთო ერთ-ერთი უძლიერესი იტალიური სახელმწიფოს, სავოიის ჰერცოგ ამადეო VIII-ის ასული მარგერიტა სავოიელი. თუმცაღა მათ შვილები არ ჰყოლიათ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1403 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1434 კატეგორია:ვალუები კატეგორია:ანჟუს ჰერცოგები
დილიჟანსი (1939 წლის ფილმი)
დილიჟანსი (Stagecoach) − ჯონ ფორდის 1939 წლის ვესტერნი. ფილმი ასახავს დილიჟანსის მოგზაურობას აპაჩების მიერ კონტროლირებად სახიფათო ტერიტორიაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1939 წლის ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ვესტერნები კატეგორია:ჯონ ფორდის ფილმები კატეგორია:United Artists-ის ფილმები
მზის დაბნელება (1760 წლის 13 ივნისი)
მზის დაბნელება 1760 წლის 13 ივნისს — მზის სრული დაბნელება (13 ივნისი), რომელმაც დასავლეთი საქართველოს ტერიტორია მოიცვა.
აღნიშნული მზის დაბნელება მოხსენიებულია შემოქმედის გულანშიც:
1760 წელს აღდგომა (კვირა დღე) იყო ძვ. სტილით 26 მარტს, შესაბამისად ძვ. სტილით 2 ივნისი იყო პარასკევი.
1700 წლის 12 მარტიდან — 1800 წლის 12 მარტამდე პერიოდში, გრიგორიანულსა და იულიუსის კლაენდრებს შორის სხვაობა 11 დღეს შეადგენდა, შესაბამისად ძველი სტილით 2 ივნისი შეესაბამება გრიგორიანულ 13 ივნისს.
ქიურდიუვანი
ქიურდიუვანი (Kürdüvan) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  264  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
ედრიან უეიდვიცი
ედრიან უეიდვიცი (Adrianne Wadewitz; დ. 6 იანვარი, 1977, ომაჰა, ნებრასკა, აშშ — გ. 8 აპრილი, 2014, პალმ-სპრინგსი, კალიფორნია, აშშ) — XVIII საუკუნის ბრიტანული ლიტერატურის ამერიკელი ფემინისტი მეცნიერი და ცნობილი ვიკიპედიელი, ასევე ვიკიპედიის კომენტატორი, რომელიც განსაკუთრებით გენდერულ საკითხებზე მუშაობდა. გარდაიცვალა 2014 წლის აპრილში, კლდიდან ჩამოვარდნის შედეგად, თავის ტრავმით.
ადრეული წლები
ედრიან უეიდვიცი, როგორც ბეტი მ.-ს, მედდისა და ადვოკატის, და ნატან უეიდვიცის, ლუტერანი პასტორის ერთადერთი შვილი, დაიბადა 1977 წლის 6 იანვარს, ნებრასკის ქალაქ ომაჰაში. 1995 წელს დაამთავრა ნორტ-პლატის უმაღლესი სკოლა. უეიდვიცი სწავლობდა ინგლისურ ლიტერატურას და 1999 წელს დოქტორის ხარისხი მიიღო კოლუმბიის უნივერსიტეტში. 2011 წელს, უეიდვიცმა მიიღო ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი ინდიანის უნივერსიტეტში და გახდა ოქსიდენტალის კოლეჯის ციფრული სწავლებისა და კვლევის ცენტრის დოქტორანტი. მოგვიანებით, იგი მიიღო HASTAC-ის დაფინანსება.
განათლება
უეიდვიცმა დაამთავრა კოლუმბიის უნივერსიტეტი, ხოლო მაგისტრისა და დოქტორის ხარისხი, მოგვიანებით, ინდიანას უნივერსიტეტში მიიღო, ბრიტანული ლიტერატურის განხრით, მას შემდეგ, რაც გამოიკვლია XVIII საუკუნის ლიტერატურა. მისი სამაგისტრო ნაშრომი „ტომასის ეჭვი: რელიგიური მიკუთვნების შეჩერება მიზეზთა ასაკში“ (2003), ხოლო სადოქტორო დისერტაცია „მგრძნობელობა, თვითმყოფადობა და მტკიცე მკითხველი, 1775-1815“ (2011) გახდა.
მისი სადისერტაციო მასალა მიეძღვნა საარქივო ნაწარმოებების, საბავშვო ლიტერატურასა და გენდერული საკითხების კვლევებს. მასში უეიდვიცმა შეისწავლა ენისა და დისკურსიული სტრატეგიების გამოყენება, როგორიცაა ჩამატებული ნარატივები ბავშვთა წიგნებში მერი უოლსტოუნკრაფტის, ანა ლეტიცია ბარბოს, შარლოტა ტერნერ სმიტის, მარია ედჟუორტისა და სხვების.
ციფრული ჰუმანიტარული მეცნიერებები
სწავლის პროცესში ვიკიპედიის გამოყენების შესახებ წერდა, რომ ტრადიციულ წერილობითი და სამეცნიერო უნარების გარდა, მოსწავლეებმა უნდა შეიმუშაონ უნარი მედიისა და ტექნოლოგიური ცოდნაში. ცოდნის მშენებლობის გზაზე, იგი ყურადღების წყაროების შეფასების აუცილებლობაზე ამახვილებდა.
ვიკიპედიის რედაქტირება და ადვოკატირება
thumb|350px|უეიდვიცი ვიკიმანია 2012-ზე, „ვიკიპედიის გავლენა“ უეიდვიცმა თავისი პირველი რედაქტირება ვიკიპედიაში, 2004 წელს გააკეთა და განაგრძო სტატიების შექმნა ქალი მწერლებისა და მკვლევარების შესახებ, რომელთაგან რამდენიმე რჩეული სტატია გახდა. მან თავდაპირველად ანონიმურად მუშაობდა, მხოლოდ რამდენიმე წლის შემდეგ გახდა ცნობილი მისი სქესი. უეიდვიცი, თითქმის 50 000-მდე რედაქტირება გააკეთა.
ვიკიპედიაში უფრო მეტი ქალი რედაქტორის მოსაზიდად და არსებული სისტემატიური გენდერული უთანასწორობის აღმოსაფხვრელად, მან შემდეგი თქვა: „ჩვენ გვჭირდება მეტი ქალი რედაქტორები, მეტი ფემინისტები (ეს შეიძლება იყოს ნებისმიერი გენდერის რედაქტორი) და უფრო მეტი რედაქტორი, რომლებიც იმუშავებენ ქალების სტატიებზე. ვიკიპედიაში ერთ-ერთი ყველაზე ნაკლებად წარმოდგენილი ჯგუფია ბავშვებიანი დაქორწინებული ქალბატონები“.
სიკვდილი
thumb|ოქსიდენტალის კოლეჯის განცხადება უეიდვიცის გარდაცვალებასთან დაკავშირებით
უეიდვიცი გარდაიცვალა 2014 წლის 8 აპრილს, მას შემდეგ, რაც ერთი კვირით ადრე თავის ტრავმა მიიღო ჯოშუას ეროვნულ პარკში კლდიდან ჩამოვარდნის შედეგად. ფონდ ვიკიმედიის აღმასრულებელმა დირექტორმა, სიუ გარდნერმა, უეიდვიცის სიკვდილი აღწერა, როგორც „უზარმაზარი დანაკლისი“ და თქვა, რომ ის შეიძლება იყო ვიკიპედიის „უდიდესი ავტორი ქალთა სტატიებსა და ისტორიების წერის განხრივ“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:ვიკიპედიელები კატეგორია:ამერიკელი ფემინისტები
იგუატამა
იგუატამა (Iguatama) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 664 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუმის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლიბერტის ოლქი (ტეხასი)
ლიბერტის ოლქი (Liberty County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ლიბერტი. შეიქმნა 1836 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
გლოგოვაცის თემი
გლოგოვაცის თემი (Општина Глоговац) — თემი სერბეთში, კოსოვოსა და მეტოხიის ავტონომიური მხარის კოსოვოს ოლქში. ფართობი შეადგენს 290 კმ²-ს. აქვს სადავო ადმინისტრაციული კუთვნილება.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი გლოგოვაცი. შეიცავს 37 დასახლებულ პუნქტს. დასახლებული პუნქტების საშუალო ფართობია 7,8 კმ².
ლუსიენ გალუა
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი გეოგრაფები
ელგავა
ელგავა (Jelgava) — ქალაქი ცენტრალურ ლატვიაში. ზემგალეს რეგიონში. ქვეყნის დედაქალაქ რიგიდან, ელგავა დაშორებულია 41 კილომეტრით. 2012 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 63,534 კაცს შეადგენდა.
რიუ-ბრანკუ-დუ-ივაი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 898 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 10.2 კმ²-ზე. ფართობი 382 329 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ანგელოზები და დემონები
ანგელოზები და დემონები (Angels and Demons) — დენ ბრაუნის ბესტსელერად ქცეული რომანი. წიგნი მოგვითხრობს ჰარვარდის პროფესორ რობერტ ლენგდონის თავგადასავლის შესახებ. წიგნი გამოიცა 2000 წელს. 2009 წელს გამოვიდა ამავე სახელწოდების ფილმი, რომლის რეჟისორია რონ ჰოვარდი.
წიგნის შესახებ
ჰარვარდის ცნობილი სიმბოლოების ექსპერტი პროფესორი რობერტ ლენგდონი ჩადის რომში, რათა ამოხსნას ერთ-ერთი ფიზიკოსის სიკვდილი. მოკლულს მკერდზე ამოტვიფრული აქვს მისტერიული სიმბოლო. პროფესორი ფიქრობს, რომ ეს შეიძლება იყოს ძველი საძმოს — ილუმინატების საიდუმლო ორდენის აღორძინება. ეს იყო ყველაზე ძლიერი მიწისქვეშა ორგანიზაცია, რომელიც ოდესმე არსებობდა. ილუმინატებმა მოიპარეს საშიში იარაღით აღჭურვილი კონტეინერი და მზად არიან გამოუცხადონ ომი მათ დაუძინებელ მტერს — კათოლიკურ ეკლესიას. ლენგდონის ეჭვები მაშინ დასტურდება, როდესაც ვატიკანის ცენტრში მოხდება აფეთქება, სადაც შეკრებილია კონკლავი ახალი რომის პაპის ასარჩევად. ლენგდონს გამოძიებაში ეხმარება იტალიელი პროფესორი ვიტორია ვეტრა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დენ ბრაუნი კატეგორია:დენ ბრაუნის ნაწარმოებები კატეგორია:ბესტსელერები
მაჩახი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
პალმნიკენის კირხე
პალმნიკენის კირხე (Кирха Пальмникена) — ყოფილი ლუთერანული კირხე აღმოსავლეთ პრუსიაში (1946 წლიდან დასახლება იანტარნი, კალინინგრადის ოლქი) ამჟამად მართლმადიდებლური ტაძარი, რომელიც აგებულია ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე.
ისტორია
პალმნიკენის ლუთერანული კირხეს მშენებლობა დაიწყეს 1887 წლის 8 სექტემბერს წარმოშობით ებრაელი მორიც ბეკერის ინიციატივით, რომელიც დაკავებული იყო ქარვის ბიზნესით. მშენებლობას აფინანსებდა ფირმა „შტანტიენი და ბეკერი“, ხოლო მიმდინარეობდა ვილჰელმ ლორენც ბესელ-ლორკის პროექტის მიხედვით. კირხე ააშენეს კაჭარისა და ფიგურული აგურისაგან და წარმოადგენს ბერლინის გარეუბანში მდებარე მონბიჟუს ციხესიმაგრის წმინდა გიორგის სახელობის კაპელის შემცირებულ ვარიანტს. კირხეს აქვს ორი სამრეკლო, შიდა მოწყობილობა გაფორმებულია რომანულ სტილში, ვიტრაჟები შექმნეს ადგილობრივი სიუჟეტების თემაზე. კირხეში დაამონტაჟეს ორღანი.
კირხე აკურთხეს 1892 წლის 3 იანვარს თავდაპირველად საეკლესიო თემი მიეკუთვნებოდა გერმაუს (ამჟამად სოფელი რუსკოე, კალინინგრადის ოლქი). საკუთარი დამოუკიდებელი თემი პალმინკენში ჩამოყალიბდა 1906 წელს. ეკლესიის უკანასკნელმა წინამძღვარმა ქალაქი მიატოვა 1947 წელს და შემდეგში გახდა მაგდებურგის ეპისკოპოსი.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ კირხეს შენობაში თანმიმდევრობით განათავსეს კლუბი, შემდეგ საბილიარდო, სპორტული დარბაზი, საწყობი. ორღანი და ვიტრაჟები განადგურდა.
თანამედროვე სტატუსი
1990 წელს კირხეს შენობა გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1991 წელს სმოლენსკისა და კალინინგრადის მიტროპოლიტმა კირილემ (რომელიც შემდეგ გახდა მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი) აკურთხა ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. 2008 წელს ეკლესიის თავდაპირველ ადგილზე დაბრუნდა გარემონტებული ზარი.
კალინინგრადის ოლქის მთავრობის 2007 წლის 23 მარტის № 132 დადგენილების მიხედვით კირხემ მიიღო რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები კალინინგრადის ოლქში კატეგორია:რუსეთის მართლმადიდებლური ტაძრები კატეგორია:კალინინგრადის ტაძრები
მილეროვოს პანტელეიმონ მკურნალის ეკლესია
მილეროვოს პანტელეიმონ მკურნალის ეკლესია (Церковь Пантелеимона Целителя) — მართლმადიდებლური ტაძარი ქალაქ მილეროვოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს შახტინის ეპარქიას. ეკლესია განთავსებულია ძველ შენობაში, რომელიც ქალაქის ადმინისტრაციამ გამოუყო.
მისამართი: 346130, როსტოვის ოლქი, მილეოროვოს რაიონი, ქალაქი მილეროვო, მესამე ინტერნაციონალიის ქუჩა, № 66.
ისტორია
თანამედროვე ეკლესიის ისტორია იწყება 1998 წლიდან, როდესაც როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა დალოცა მისი გახსნა. მრევლის დაბადების თარიღი გახდა ამავე წლის 9 აგვისტო, როდესაც ეკლესიაში პირველად აღევლინა საღვთო ლიტურგია. ასევე 1998 წელს პანტელეიმონ მკურნალის ეკლესიასთან დაარსდა საკვირაო სკოლა.
ტაძრის წმინდანის, პანტელეიმონ მკურნალის სახელზე დაწერილი მთავარი ხატი შეიცავს მის წმინდა ნაწილს. ეკლესიაში ასევე ინახება ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, ფილარეტ მოსკოველის, წმინდა თეოფანესა და სხვა წმინდანთა წმინდა ნაწილები.
როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიის მთავარეპისკოპოს პანტელეიმონის კურთხევით 2001 წლის 29 სექტემბერს საზეიმოდ ჩაიდო ახალი ეკლესიის პირველი ქვა საძირკველში. ტაძარი აიგება დიდმოწამე პანტელეიმონ მკურნალის სახელზე. მშენებლობა მიმდინარეობს რთულად და გრძელდება დღევანდელ დღემდე. მიმდინარეობს თანხების შეგროვება ტაძრის მშენებლობის დასასრულებლად.
პანტელეიმონ მკურნალის ეკლესიის წინამძღვარია მღვდელმონაზონი დიმიტრი იაროცკი.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ჩუკისის რაიონი
ჩუკისის რაიონი (Distrito de Chuquis) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის დოს-დე-მაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 355 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 333 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 29 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 151.25 კმ²-ია.
ნახიჩევანის ეკონომიკა
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ეკონომიკა —  აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ეკონომიკის ერთ-ერთი სტრატეგიული ნაწილი. თვითონ ავტონომია იკავებს ამიერკავკასიის მაღალმთიანეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილს. ტერიტორიის თითქმის 75% მდებარეობს 1000 მეტრზე მეტ სიმაღლეზე. რესპუბლიკაში არსებობს ისეთი მინერალები, როგორიცაა პოლიმეტრიული საბადოები, კლდის მარილი, მოსაპირკეთებელი ქვა, სამშენებლო მასალები. არის მინერალური წყლის წყაროები.
ისტორია
XIX საუკუნეში ნახიჩევანის მხარეში იზრდებოდა ხორბალი, ქერი, ფეტვი, ბამბა, სელის, კანაფი, ბრინჯი, თამბაქო, ბოსტნეულის, ოსპი, ყურძენი და სხვადასხვა ხილი. ორდუბადის რაიონში განვითარდა მებაღეობა და მეაბრეშუმეობა.
ავტონომიური რესპუბლიკის ეკონომიკის განვითარებაში განსაკუთრებული როლი შეასრულა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა ჰეიდარ ალიევმა. ნახიჩევანის თანამედროვე ეკონომიკა განსხვავებულია აზერბაიჯანის სხვა რეგიონებისგან თავისი დივერსიფიცირებული სტრუქტურის მიხედვით. ეს განპირობებულია მისი გეოგრაფიული მდებარეობით - იზოლირებულია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ტერიტორიიდან, ამასთან დაკავშირებით იგი იძულებულია დააკმაყოფილოს საკუთარი საჭიროებები შიდა შესაძლებლობების გამო.
ინდუსტრიაში განსაკუთრებული ადგილი უკავია სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტების გადამუშავებასა და სასარგებლო წიაღისეულს. არსებობს საწარმოები ელექტრონიკის, მეტალების, სამშენებლო მასალების და მსუბუქი მრეწველობის სფეროში. სოფლის მეურნეობა ძირითადად სპეციალიზირებულია მარცვლეულის მეურნეობაში, მეცხოველეობაში, ბოსტნეულის მოყვანასა და მებაღეობაში.
ავტონომიური რესპუბლიკის ეკონომიკის შეფასება
ნახჩევანის ავტონომიური რესოუბლიკის ეკონომიკა ბოლო ათწლეულების განმავლობაში ხასიათდება ეკონომიკური განვითარების ყველა ინდიკატორის ზრდით. მიზნობრივი ღონისძიებების შედეგად, მხოლოდ 2003 წლის ოქტომბრიდან 2007 წლის ბოლომდე, ავტონომიაში გაიხსნა 30,639 ახალი სამუშაო ადგილი, რომელთაგან 19,213, ანუ 62,7%, მუდმივია. საბაჟო ინფრასტრუქტურის გაუმჯობესებამ, საგარეო ვაჭრობის ლიბერალიზაციამ და ინვესტორებისთვის ხელსაყრელი პირობების შექმნამ ნაყოფი გამოიღო.
2009 წლის 14 აპრილს, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა დაამტკიცა „აზერბაიჯანის რესპუბლიკების რეგიონების სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების სახელმწიფო პროგრამა 2009-2013 წლებში“ სახელმწიფო ეკონომიკური პროგრესის ხანგრძლივობის, აგრეთვე ბუნებრივი რესურსების და შრომის პოტენციალის მდგრადი და ეფექტურად გამოყენების უზრუნველსაყოფად.
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის განვითარების მნიშვნელოვანი ზომების განხორციელება ასევე გათვალისწინებულია სახელმწიფო პროგრამის ფარგლებში. 2009 წელს, როგორც წინა პერიოდებში, მნიშვნელოვნად გაიზარდა მაკროეკონომიკური მაჩვენებლები, რომლებიც ასახავს საქმიანობას ეკონომიკის სფეროში. სინამდვილეში, მშპ, როგორც ავტონომიის ეკონომიკური განვითარების მთავარი მაჩვენებელი, 2009 წელს გაიზარდა 974 მილიონ მანათამდე, რაც 21% –ით გაიზარდა 2008 წელთან შედარებით. ამ პერიოდის განმავლობაში, ერთ სულ მოსახლეზე მშპ ასევე გაიზარდა. თუ 2008 წელს ეს მაჩვენებელი შეადგენდა 2057 მანათს, მაშინ 2009 წელს იგი გაიზარდა 2435 მანათამდე, გაიზარდა 18% -მდე.
2013 წელს, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში მშპ შეადგენდა 2 მილიარდ 338 მილიონ 928 მანათს. 2013 წელს მრეჭველობის შეადგენდა მშპ 28.5%, სამშენებლო სექტორისთვის 25.5%, მატერიალური წარმოებისთვის 64.8%. 2013 წელს თითოეული ადამიანი მშპ-ს 5423 მანათს (6911.8 აშშ დოლარს) შეადგენდა.
მოსახლეობის რაოდენობა და მოგება
მოსახლეობა 427.2 ათასი ადამიანია (2013 წ.), მათ შორის 123.9 ათასი ადამიანი. ქალაქის მოსახლეობა, 303.3 ათასი ადამიანი სოფლის მოსახლეობაა. 2013 წელს მოსახლეობის შემადგენლობა შეადგენდა - კაცები 49,7% -ს (212.5 ათასი ადამიანი) და ქალები 50.3% (214.7 ათასი ადამიანი).
2013 წელს მოსახლეობის მოგებამ შეადგინა 1 მილიარდი 737 მილიონი 58 ათასი მანათი, ხოლო ერთ ადამიანზე შეადგენს 4028 მანათს. საშუალო თვიური ანაზღაურებაა 376.6 მანათი. 2013 წელს გაიხსნა 2,260 ახალი სამუშაო ადგილი, რომელთაგან 2,092 (92.6%) მუდმივი სამუშაო იყო. 2003 წელს ნახიჩევანის საავტომობილო ქარხნა ექსპლუატაციაში შევიდა.
ტურიზმი ვითარდება, საერთაშორისო აეროპორტი მოქმედებს ავტონომიურ რესპუბლიკაში. ბოლო წლების განმავლობაში ტურიზმის სექტორი ვითარდება, რაც ხასიათდება ტურისტთა შემოდინებით რესპუბლიკაში, რისთვისაც შეიქმნა სასტუმროები.
თანამედროვე ვითარება
ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე არის ოქროსა და პოლიმეტრიული საბადოები, მარილის მარაგი, ქვისა კუნძულები. ამჟამად უცხოური კომპანიები ინვესტიციას იღებენ ოქროს და პოლიმეტალური საბადოების განვითარებაში.
ორდუბადის რაიონის ტერიტორიაზე აშენდა ჰიდროელექტროსადგური. ნახიჩევანში მოქმედებს ვაიხირის ჰიდროარხიც. დაგეგმილია კაშხლის აშენება მდინარე არაქსზე, რათა ავტონომიური რესპუბლიკა ელექტროენერგიით და სარწყავი წყლით მომარაგდეს.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის ბრძანებით, 2002 წელს ნახჩივანის საჰაერო სადგური აღდგა, აეროპორტი აშენდა.
2008 წლის გაზაფხულზე აშენებულა ნახჩივან - სადარაკის მაგისტრალი. ნახიჩევან - ჯულფას მთავარი გზა აშენდა 2010 წელს.
2010 წელს გაიმართა „გემიგაიას“ ქვის მომპოვებელი კომპლექსის გახსნის ცერემონია. კომპლექსი აღჭურვილია კომპანია "Sesemak" (თურქეთი) მიერ.
2012 წლის გაზაფხულზე გაიმართა ნახიჩევანის ცემენტის ქარხნის გახსნის ცერემონია. მინერალური წყლის "ბადალის" სახელწოდებით ქალაქში ახალი ქარხანა აშენდა. ქარხანა აღჭურვილია ფრანგულია კომპანია „Sidel“-ის აღჭურვილობით.
2013 წლის აპრილში კომერციულ კომპანიათა კავშირის ხელმძღვანელობამ ექსპლუატაციაში მისცა ინდუსტრიული კომპლექსი „ჯაჰან ინშაათი“.
თანამშრომლობა
ამჟამად ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა უკავშირდება თურქეთის რესპუბლიკის ენერგეტიკულ სისტემას. თურქული კაპიტალი თანდათანობით ინვესტირდება ნახიჩევანის ეკონომიკაში (კერძოდ, ორდუბადსა და ჯულფაში). ვითარდება ისეთი ინდუსტრიები, როგორიცაა ექსპორტის მეურნეობა და მებაღეობა.
1992 წელს ნახჩივანის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობამ, თურქეთმა და ირანმა ხელი მოაწერეს ოქმს მდინარე არაქსზე ხიდების მშენებლობის შესახებ.
2003 წელს აზერბაიჯანისა და ირანის მთავრობებმა ხელი მოაწერეს მემორანდუმს ახალი ხიდის მშენებლობის შესახებ შახტახტისა და პოლდაშტის პუნქტებზე. 2005 წლიდან 2007 წლამდე ხიდის სამშენებლო სამუშაოები მიმდინარეობდა.
2005 წლის დეკემბრიდან ირანი ამარაგებს ნახიჩევანს გაზით. აქ აშენდა გაზსადენი.
2017 წლის ზაფხულში, თურქეთის ეკონომიკის სამინისტროს ინიციატივით, შეიქმნა თავისუფალი ვაჭრობის ზონა ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკასთან.
2018 წელს ხელი მოეწერა ურთიერთგაგების მემორანდუმს ირანის საბაჟო ადმინისტრაციას (IRICA), აზერბაიჯანის მთავრობასა და ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის მთავრობებს შორის.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ეკონომიკა კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა
მადეირუსი
მადეირუსი (Medeiros) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 930 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუმის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 444 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.64 კმ²-ზე. ფართობი 946 437 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
კაჩანიკის თემი
კაჩანიკის თემი (Општина Качаник) — თემი სერბეთში, კოსოვოსა და მეტოხიის ავტონომიური მხარის კოსოვოს ოლქში. ფართობი შეადგენს 294 კმ²-ს. აქვს სადავო ადმინისტრაციული კუთვნილება.
თემის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კაჩანიკი. შეიცავს 30 დასახლებულ პუნქტს. დასახლებული პუნქტების საშუალო ფართობია 7,0 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:კოსოვოს ოლქის თემები
თაიღანი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|თაიღანი თაიღანი, ყირგიზული მწევარი — მწევარი ძაღლის ჯიში. ჩამოყალიბდა ყირგიზეთის მთიან რაიონებში ადგილობრივი ძაღლების შეჯვარებით მომთაბარეთა მწევრებთან (სალუკებთან) VIII–IX საუკუნეში. თაიღანით ნადირობენ ვირზაზუნაზე, მელაზე, მაჩვზე, ჩლიქოსნებზე, გარეულ კატაზე, მგელზე (გუნდით); გამოიყენება წყვილში მთის არწივთან ერთად. დიდი (სიმაღლე მინდაოში 60–70 სმ), მკვირცხლი, ამტანი, მხეცების მიმართ ავი ძაღლია. თავი წაგრძელებულია, ყურები თხელი, ჩამოკიდებული. მკერდი ფართო და ღრმა; მუცელი აწეული. ბეწვი ხშირი, რბილი, გრძელი (უფრო გრძელი აქვს კეფაზე, ყურებზე, კისერზე, მხრებზე, კიდურებსა და ხმლისმაგვარ კუდზე). შეფერილი არიან შავად, წითურად, რუხად, ჩალისფრად, თეთრად ან ვეფხვისებრად, ზოგჯერ თეთრი ნიშნებითა და თრთვილებით. ჯიში თანდათან ქრება.
სქოლიო
კატეგორია:მწევარი ძაღლები
სანქტ-პეტერბურგის კვართის სტაროობრიადცული ეკლესია
სანქტ-პეტერბურგის კვართის სტაროობრიადცული ეკლესია (Покровская церковь) — მოქმედი მართლმადიდებლური სტაროობრიადცული ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობს ალექსანდრეს ფერმების პროსპექტზე.
ისტორია
ეკლესია ააგეს 1895-1896 წლებს შორის არქიტექტორ ვ. კოლიანკოვსკის პროექტის მიხედვით ამჟამინდელი 9 იანვრის მსხვერპლთა სახელობის სასაფლაოს ეზოში და აკურთხეს წმინდა ალექსანდრე ნეველის სახელზე. ღვთისმსახურება მასში მიმდინარეობდა 1937 წლის დეკემბრამდე. ამ დროს დააპატიმრეს ეკლესიის ხანგრძლივად მმართველი წინამძღვარი ალექსანდრე ჩუჟბოვსკი (დახვრიტეს 1937 წლის 28 დეკემბერს).
სტარორობრიადცებს ბელოკრინიცკის შეთანხმებით ჩამოართვეს ტაძრები ლენინგრადში ჯერ კიდევ 1930-იანი წლების შუა წლებიდან და 1982 წლამდე ისინი არალეგალურად მოქმედებდნენ. მორწმუნეები საიდუმლოდ იკრიბებოდნენ სხვადასხვა ბინებში და აღავლენდნენ ღვთისმსახურებას. 1975 წელს სსრკ-მ ჰელსინკის აქტს მოაწერა ხელი და მათაც დაიწყეს თავიანთი უფლებებისათვის ბრძოლა.
1982 წლის 30 სექტემბერს ხუთწლიანი მიწერ-მოწერის შემდეგ ლენინგრადის ქალაქის საბჭოს აღმასკომმა რეგისტრაციაში გაატარა სტაროობრიადცელების რელიგიური საზოგადოება. 1982 წლის ნოემბერში მიაღწიეს შეთანხმებას ალექსანდრე ნეველის სახელობის ყოფილი ეკლესიის შენობის გადაცემის შესახებ, რომელიც მდებარეობდა 9 იანვრის მსხვერპლთა სასაფლაოზე, მეტროსადგურ ობუხოვოსთან ახლოს.
1984 წლიდან ტაძარში მოღვაწეობდა ლეონიდ გუსევი ქალაქ გორკიდან (ამჟამად ნიჟნი-ნოვგოროდი), 1992 წლის იანვრიდან მრევლს საკუთარი წინამძღვარი ჰყავს - გენადი ჩუნინი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის სტაროობრიადცული ტაძრები
ჯავშნოსნისებრნი
ჯავშნოსნისებრნი (Dasypodidae) — ძუძუმწოვრების ოჯახი ამერიკული არასრულკბილიანების რიგისა. მათი სხეული (12-100 სმ) ზემოდან და გვერდებიდან დაფარულია სქელი ჯავშნით, რომელიც შედგება რქოვანი ფარებისაგან. აქვთ ძალზე დიდი ბრჭყალები, გრძელი, ჭიისებრი, წებოვანი ენა, 8-100 კბილი. გავრცელებული არიან სამხრეთ და ცენტრალურ ამერიკაში. მხოლოდ 1 სახეობა — ცხრასარტყლიანი ჯავშნოსანი გვხვდება ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთით. ოჯახში 2 ქვეოჯახი, 9 გვარი და 20 სახეობაა. აქტიური არიან ღამით. იკვებებიან წვრილი ხერხემლიანებით, მწერებით და მათი მატლებით, მოლუსკებით და სხვა. შობენ 2-4 ნაშიერს. ჯავშნოსნისებრნზე ნადირობენ, იყენებენ ხორცს, ჯავშანს და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:არასრულკბილიანები
ლაზარე ართაზოვი
მინი|ლ. ართაზოვი. „მძინარე გოგონა“. 1903 წ. ლაზარე ვასილის ძე ართაზოვი (ართაზიანი; დ. 1857 – გ. 1924) — სომეხი მხატვარი; მოღვაწეობდა თბილისში.
1880 წლიდან სწავლობდა პარიზში. ძირითადად ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა თბილისში, მცირე ხნით — სანქტ-პეტერბურგსა და სომხეთში. 1888 წლიდან მონაწილეობდა გამოფენებში. იყო თბილისში მოქმედი ნატიფი ხელოვნების წამახალისებელი კავკასიური საზოგადოების წევრი. 1895 წლის მარტში ართაზოვის ნაქირავებ სახლში გაიმართა ტფილისის ფოტოგრაფ-მოყვარულთა საზოგადოების პირველი გამოფენა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1857 კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:სომეხი მხატვრები კატეგორია:თბილისელები
ლაიმსტოუნის ოლქი (ტეხასი)
ლაიმსტოუნის ოლქი (Limestone County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. გროსბეკი. შეიქმნა 1846 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
როზარიუ-დუ-ივაი
როზარიუ-დუ-ივაი (Rosário do Ivaí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 750 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ივაიპორანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 588 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.05 კმ²-ზე. ფართობი 371 250 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
პიუი
პიუი (Piumhi) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პიუმის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 31 883 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35.33 კმ²-ზე. ფართობი 902 468 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
შერენ ბჰანი
ცხოვრება
შერენის ოჯახმა მრავალი საცხოვრებელი გამოიცვალა შერენის ბავშვობის განმავლობაში და ბოლოს მეშვიდედ გამოიცვალა ოჯახმა საცხოვრებელი და  დასახლდა დელიში.შერენ ბჰანმა სკოლა  ნიუ დელიში დაამთავრა.შერენს სკოლის პერიოდში სურდა გამხდარიყო ექიმი, სკოლის შემდეგ ქ. სტეფანის სახელობის კოლეჯი დაამთავრა ,მოიპოვა ფილოსოფიის ხარისხი და მაგისტრის კომუნიკაციური კვლევების მაგისტრის ხარისხი პუნის უნივერსიტეტიდან.
კარიერა
შრეინ ბჰანს აქვს 15 წლიანი გამოცდილება, თავისი კარიერის დიდი ნაწილი გაატარა 14 პოლიტიკური სიახლეების  და ზოგადი მოვლენების გადმოცემაში. როდესაც მან დაიწყო თავისი კარიერა თავდაპირველად მუშაობდა ახალი ამბების მკვლევარ კარან თაპარისთვის,  კარენ თეპარის დაარსებულ ტელევიზიაში Infotainment Television-ში.
Infotainment Television-ში მუშაობის შემდეგ იგი შეუერთდა UTV- ს სიახლეებისა და მიმდინარე საკითხების განყოფილებას და მუშაობდა ისეთ შოუებზე, როგორიცაა We the People,  Star TV-სთვის და Line of Fire ,  SAB TV-სთვის.
შერენ ბჰანი შეუერთდა CNBC-TV18- ს 2000 წლის დეკემბერში. შერენი პასუხისმგებელია ახალი ამბების სპექტრზე, შერენის სიახლების სპექტრი მოიცავს ინდოეთის ეკონომიკური ლანდშაფტის და ასევე ზოგადად ბიზნეს და პოლიტიკას, როგორც შიდას, ასევე გლობალურს. შერენი ასევე არის Young Turk-ის რედაქტორი.
შერენ ბჰანს მიჰყავდა გადაცემა Overdrive, გადაცემა ზედიზედ სამი წლის განმავლობაში იღებდა ჯილდოს "საუკეთესო ავტო შოუსთვის". შერენ ბჰანი ხელმძღვანელობს არხის სპეციალურ მხატვრულ პროგრამას, რომელიც მოიცავს რამდენიმე შოუს, როგორიცაა Ministers of Change და What Women Want. ბიზნეს ჟურნალისტიკის სფეროში 14 წლიანი გამოცდილების განმავლობაში, შერენმა ორი წლის განმავლობაში, ზედიზედ, მიიღო პრემია  "საუკეთესო ბიზნეს ტოქშოუ" ჯილდოზე. მან ასევე მოიპოვა "წლის ქალი FICCI" ჯილდო. 2005 წელს მედიაში შეტანილი წვლილისთვის მსოფლიო ეკონომიკურმა ფორუმმა დაასახელა "Young Global Leader". მან მოიპოვა "საუკეთესო ბიზნეს წამყვანის ჯილდო" 2013 წელს "News Television Awards" - სგამ.
შერენი ამბობს რომ ის ბოლომდე არის ერთგული თავისი პროფესიის,ის თვითონვე არის ყველა თავის შოუს რეჟისორი და თავისი ხელით არის გაკეთებული ყველა მისი გადაცემა
ჩაის ფოთლის კრეფა
ჩაის ფოთლის კრეფა — ჩაის მოსავლის აღების აგროტექნიკური ღონისძიება. შრომატევადი სამუშაოა. მასზეა დამოკიდებული არა მარტო მოსავლის რაოდენობა, ნედლეულის ხარისხი, მკრეფავთა შრომისნაყოფიერება, ასევე ამ მცენარის ცხოველმყოფელობა და სიცოცხლის ხანგრძლივობა. ჩაის ფოთლის კრეფის ბიოლოგიური საფუძველი ისაა, რომ კრეფის მთელი სეზონის განმავლობაში (აპრილიდან ოქტომბრის ჩათვლით) შერჩევით მოიკრიფოს 2–3-ფოთლიანი ნაზი დუყები იმ ანგარიშით, რომ ჩაის დასამზადებლად მაღალხარისხოვანი ნედლეული მიიღონ. გარდა ამისა, ბუჩქზე ფოთლებს იმ რაოდენობით ტოვებენ, რამდენიც საჭიროა მრავალი წლის განმავლობაში მცენარის არსებობისა და ცხოველმყოფელობის შესანარჩუნებლად.
ჩაის ფოთლის კრეფას იწყებენ პლანტაციის გაშენებიდან მე-4–მე-5 წელს, ბუჩქების მესამე ფორმირებითი გასხვლის დროს. ამასთანავე ცდილობენ ვარჯის საბოლოო ფორმირებას. ამ მიზნით გვერდით ტოტებზე ფოთოლს მანამ არ კრეფენ, სანამ ტოტი ბუჩქის საერთო სიმაღლეს (50 სმ) არ მიაღწევს. 10-12 წლის ჩაის პლანტაცია უკვე სრულმოსავლიანია. საქართველოში ჩაის ფოთლის კრეფა აპრილ-მაისში იწყება, მაშინ როცა ბუჩქზე განვითარდება 4–5-ფოთლიანი დუყები (15-20 %). კრეფენ 2–3-ფოთლიან ნაზ დუყებს, ხოლო ნეკებზე ტოვებენ ორ-ორ ნორმალურ ფოთოლს და თევზა ფოთოლს. ივნისში 3–4-ფოთლიანი ყლორტებიდან იკრიფება 2–3-ფოთლიანი დუყები. ნეკზე კი ტოვებენ თითო ნორმალურ ფოთოლს და თევზა ფოთოლს. ივლისიდან სეზონის ბოლომდე იკრიფება 2–3-ფოთლიანი ნაზი დუყები და ნეკზე ტოვებენ მხოლოდ თევზა ფოთოლს.
მსოფლიოში ჩაის ფოთლის კრეფა ძირითადად ხელით წარმოებს. ყოფილ სსრკ-სა და იაპონიაში მანქანური წესით ჩაის ფოთლის კრეფაში მნიშვნელოვანი შედეგები იყო და არის მიღწეული. საქართველოში შექმნილია ჩაის ფოთლის შერჩევით პრინციპზე კრეფის რამდენიმე ტიპის მანქანა.
ლიტერატურა
კატეგორია:აგროტექნიკური ღონისძიებები კატეგორია:მეჩაიეობა
პონარტის კირხე
პონარტის კირხე (Кирха Понарт; Ponarther Kirche) — ყოფილი ევანგელისტური კირხე კენიგსბეგში, აგებულია 1897 წელს. სახელწოდება მიიღო ქალაქის ერთ-ერთი უძველესი უბნის პონარტისაგან. ამჟამად მართლმადიდებლური ტაძარი, რომელიც აგებულია ღვთისმშობლის შობის სახელზე.
მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს კალინინგრადის ეპარქიას.
ისტორია
აგურის ნაგებობას, რომელიც აგებულია ნეოგოთიკურ სტილში, ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში აქვს ოთხსართულიანი სამრეკლო და ფრონტონები აღმოსავლეთით და სამხრეთით. ნაგებობის ორ მხარეს კი განთავსებულია კონფორსტები. სამხრეთით განთავსებულია საკურთხევლის ნაწილი, რომელსაც ესაზღვრება შიფერდეკერების საგვარეულო სამარხი. კირხეს ჩრდილოეთ ნაწილში განლაგებულია ლამაზი ფრონტონი ხუთი ფანჯრით, აქვე განთავსებულია კარიბჭე, რომელიც გაერთიანებულია სამრეკლოს კოშკთან. აღმოსავლეთის მხარეს ფანჯრები ფართო და მაღალია. ორფერდა სახურავზე დაყენებული იყო ფანარი მაღალი წვეტით (არაა შემონახული ჩვენს ეპოქამდე).
პირველი საეკლესიო ორღანი ქრისტიანულ ეკლესიაში მოიტანეს ქალაქის სინაგოგიდან. ისტრუმენტი მოქმედებდა 1929 წლამდე, ხოლო შემდეგ შეცვალეს ახლით, რომელიც იყო ცნობილი ჰანოვერული ფირმის „ფურტვენგლერი და ჰამერის“ ნამუშევარი (წარმატებით მუშაობს დღემდე).
1991 წელს პონარტის კირხე გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. შენობა გაარემონტეს და 1992 წლის 21 სექტემბერს აკურთხეს როგორც ღვთისმშობლის შობის სახელობის ეკლესია.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები კალინინგრადის ოლქში კატეგორია:კალინინგრადის ტაძრები
ლა-უნიონის რაიონი (დოს-დე-მაიო)
ლა-უნიონის რაიონი (Distrito de La Unión) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის დოს-დე-მაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 204 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 145 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 37 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 167.1 კმ²-ია.
ეგვიპტის მეოთხე დინასტია
ეგვიპტის მეოთხე დინასტია (ასევე დინასტია 4 ან დინასტია IV) — ძველი ეგვიპტის სამეფო დინასტია. მათი მმართველობა მოიხსენიება, როგორც ეგვიპტის ძველი სამეფოს „ოქროს ხანა“. დინასტია IV-ის მმართველობა დაიწყო ძვ.წ. 2613 წელს და გაგრძელდა ძვ.წ. 2498 წლამდე. ეს იყო დრო როდესაც ეგვიპტეში მშვიდობა და კეთილდღეობა სუფევდა.
ხშირად III, IV, V და VI დინასტიებს ერთი ჯგუფის ქვეშ აერთიანებენ და მას „ძველ სამეფოს“ უწოდებენ. იგი აღწერილია, როგორც „პირამიდების ხანა“. მეოთხე დინასტიის მმართველობის დროს ეგვიპტის დედაქალაქი იყო მემფისი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დინასტიები კატეგორია:ეგვიპტის მეოთხე დინასტია