cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბრინჯაოსფერი დათვისსოკო
კვებითი ღირებულება
იხმარება ახალი, გამხმარი, დამწნილებული და დამუჟუჟებული. გახმობის შემდეგ მისი გემო და არომატი კიდევ უფრო ძლიერდება. მცირე რაოდენობის გამშრალ ბრინჯაოსფერ დათვისსოკოს შეუძლია ნაკლებად არომატული სოკოებისგან მომზადებული კერძის გემოს გაუმჯობესება.
მოსკოვის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (დერბენიოვსკი)
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძრები რუსეთში კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ბრინჯაოსფერი დათვისსოკო
სქოლიო
კატეგორია:ბოლეტუსისებრნი კატეგორია:საჭმელი სოკოები
სიკაიის რაიონი
სიკაიის რაიონი (Distrito de Sicaya) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის უანკაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 282 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 274 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 170 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 42.3 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაიოს პროვინციის რაიონები
ბარლის ტბა
ბარლის ტბა (Lake Barlee) — პერიოდული მლაშე ტბა ავსტრალიაში, დასავლეთ ავსტრალიაში. მდებარეობს იილგარნის კრატონში, ზღვის დონიდან 382 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 1980 კმ². დასავლეთიდან აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია 80 კმ-ზე, ხოლო ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 100 კმ-ზე. ბარლისა და ამ არეალის ფარგლებში მყოფი ტბები კაინოზოური ასაკის პალეოხეობებს წარმოადგენენ, რომლებიც უმეტესწილად მიწისქვეშა წყლებით იკვებებიან, რომლებიც თავის მხრივ, ძველი პალეოარხების გავლით მიედინებიან. არხები ამოვსებულია კალიჩეთი და ალუვიური თიხოვან-კვარციანი ქანებით. ბარლის ტბა ჩვეულებრივ გამშრალია, თუმცა 10 წელიწადში ერთხელ წყლით ივსება ხოლმე, რის შედეგადაც ქვაბულში წყალი 1 წელიწადზე ნაკლები ხნის განმავლობაში რჩება. საზრდოობს წვიმის წყლითა და მრავალრიცხოვანი კრიკებით. ფსკერი მოშიშვლებულია, ბევრია კუნძული, რომელთა სიმაღლე 10 მ-ზე ნაკლებია. წყლის ფრინველების გამრავლების მნიშვნელოვანი ადგილია. როდესაც ტბა ავსებულია ან გადავსებულია სულ მცირე ხუთი კუნძულია ისეთი, სადაც ფრინველები ბუდობენ.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთი ავსტრალიის ტბები
გეისარიე
გაისარე (Qeysəriyyə) — ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკაში მდებარე ქალაქ ორდუბადეს ცენტრში ბაზრის მოედანზე განლაგებული XVII საუკუნის ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლი. ის არის ერთ-ერთი თურქულ-ისლამური ძეგლი ნახიჩევანში. გაისარიეს საერთო ფართი შეადგენს 540 მ². ის შედგება ერთი დიდი და მის გარშემო განლაგებული 16 პატარა გუმბათისაგან. ძეგლი აგებულია გამომწვარი აგურისაგან და სიმაღლით 8,5 მეტრია. ისტორიული ნაგებობის ფანჯრები ფიჭური სისტემით არის განლაგებულ.
ისტორია
სიტყვა «გეისარიე» გადახურულ აღმოსავლურ ბაზარს ნიშნავს, რომელიც აგებულია ძველი ძვირფასეულობისა და ძვირფასი ქვების გასაყიდად. ასეთი ნაგებობები მსოფლიოში სამ ადგილზე შეიძლება მოიძებნოს — სამარყანდში, თებრიზში და ორდუბადეში. აქ ძირითადად ოქროს სამკაულები იყიდებოდა. ასევე გასაყიდად გამოფენილია შაჰების რამდენიმე ნივთი, ისეთები როგორიცაა ძვირფასეულობები, წითელი ძვირფასი ქვები. ამიტომ ამ ძეგლს კიდევ «ბაზარ შახა» ეწოდება[1]. შაჰ აბასმა ეს შენობა თავისი ცოლისათვის ააშენა. ნაგებობის მიზანი იყო შაჰ აბასის კუთვნილი ოქროსა და ძვირფასეულობების გაყიდვა.
მოგვიანებით შენობა გამოიყენებოდა როგორც ზორხანა. ზორხანის მოქმედების პერიოდში თავის ძალებს სცდიდნენ მოჭიდავეები ირანიდან, თურქეთიდან, ხამადანადან და სხვადასხვა ადგილებიდან. გამარჯვებული ღებულობდა მუჭა ოქროს ხანის კელიაში მყოფისაგან. დაახლოებით 19 საუკუნის შუა წლებში ამ შენობაში იკრიბებოდნენ ორდუბადეში დაარსებული ლიტერატურული კრების «ანკუმანი-შუარა»-ს წევრები, კითხულობდნენ საკუთარ ნაწარმოებებს და ლიტერატურულ დისკუსიებს მართავდნენ. ХХ საუკუნეში ძეგლი მოქმედებდა როგორც აბრეშუმის ქსოვილის წარმოების საამქრო, ხოლო 1978 წელს აღდგენილი იქნა არქიტექტორ ზაქირ ბაბაევის მიერ. ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარის ბრძანების თანახმად 2010 წელს გეისარიეში ჩატარდა აღდგენითი სამუშაოები.
1991 წლიდან ამ შენობაში მოქმედებს ორდუბადის რაიონის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი[1]. 2011 წლის 14 იანვარს რესტავრაციის შემდეგ ხელახლა გაიხსნა ისტორიული ძეგლი გეისარიე.
ექსპონატები
მუზეუმში გამოფენილია უძველესი დროის მხატვრული ექსპონატები, მათ შორის აბრეშუმის ნაკეთობები. მასში დაცულია 4000-ზე მეტი ექსპონარი, 150 ექსპონატთან დაწყებულია აღდგენითი სამუშაოები. 2016 წელს მუზეუმში XIV-XV საუკუნის დროინდელი იარაღის, სპილენძის ტარასა და ისტორიული ლიტერატურის სახით წარმოდგენილი 30-ზე მეტი ახალი ექსპონატი გაჩნდა. მუზეუმში ინახება რკინის ინსტრუმენტები. რაიონში მცხოვრები ასაკოვანი ადამიანების გადმოცემის თანახმად, XVII საუკუნეში ორდუბადში სახლების კარებზე ეკიდა ორი სხვადასხვა რკინის ჩაქუჩი. ერთი მათგანით აკაკუნებდნენ ქალები, და შესაბამისად სახლის კარებს ქალი აღებდა. მეორე ინსტრუმენტით კი აკაკუნებდნენ მამაკაცები.
ჩვენს ერამდე II-I ათასწლეულს მიკუთვნებლი გამიგაიას გრანიტის ქვები მუზეუმის უძველეს ექსპონატებს წარმოადგენს. აქ ასევე შენახულია ყურანის 32 ხელნაწერის კოპია.
ორდუბადის მუზეუმში ასევე არის სკივრი ზანზალაკით. ორდუბადელმა მდიდარმა სახელად არბუბმა საფრანგეთიდან ჩამოიტანა თავისი ძვირფასი ნივთების შესანახად. სკივრის წონა 347 კილოგრამია. ასევე არის სეიფი ოქროს შესანახად. ზანზალაკს სკივრის მოპარვისაგან დაცვის დანიშნულება აქვს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის შენობა-ნაგებობები კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
არიეჟული ბრაკი
არიეჟული ბრაკი (Braque de l'Ariège) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში XIX საუკუნეში.
ვერსალში გამოფენილ ჟ.უდრის ნახატებს თუ დააკვირდებით, შეამჩნევთ, რომ ოდესღაც მძიმეწონიანი და ნელი არიეჟული ბრაკი "მეფის თეთრი ძაღლისგან" იღებს სათავეს. თანამედროვე მოხდენილი და სწრაფი არიეჟი XX საუკუნეში გაჩნდა, როდესაც ამ ჯიშს დაემატა მსუბუქი სენ-ჟერმენული ბრაკის სისხლი. არიეჟი - ერთ-ერთი ყველაზე მსხვილი და ძლიერი ფრანგული მეძებარია. ის კარგად მუშაობს კვალზე, სიხარულით დარბის მდელოებსა და ჭაობებში.
ორიეჟს მუდმივი ფიზიკური დატვირთვა სჭირდება: ოთხ კედელში გამოკეტილმა ამ ძაღლმა შეიძლება დესტრუქციულად იმოქმედოს, ან ხმამაღლა იყმუვლოს. თუ არიეჟის ყოლა მხოლოდ კომპანიონის სახით გინდათ, სულ პატარა ასაკში უნდა შეიძინოთ: მას პატარაობიდანვე სჭირდება პატრონთან შეჩვევა. არიეჟისგან ცუდი მოდარაჯე გამოდის, თუმცა მისი ზომები ნებისმიერ დამნაშავეს დააბნევს.
არიეჟულ ბრაკის აქვს საკმაოდ ვიწრო, ოდნავ მომრგვალებული, თავის ქალა, სწორი ძლიერი უკანა ფეხები, სწორი და საკმაოდ განიერი მხრები. ძირითადად თეთრ ფონზე მიმობნეულია ჟღალი ლაქები. არიეჟული ბრაკი კარგად ეგუება სიცივეს და სიცხეს, ასევე არ უჭირს ქალაქის პირობებში ცხოვრება. ადვილად იწვრთნება. ადვილად ეგუება ბავშვებს და სხვა ძაღლებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონადირე ძაღლები კატეგორია:ფრანგული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ეროვნული მუსიკის დღე
„ეროვნული მუსიკის დღე“ (Milli musiqi günü) — დღესასწაული, რომელიც აზერბაიჯანში ყოველწლიურად 18 სექტემბერს, აზერბაიჯანის თანამედროვე პროფესიონალური მუსიკალური ხელოვნების დამაარსებლის უზეირ ჰაჯიბეკოვის დაბადების დღეს, აღინიშნება. . ის სამუშაო დღედ არის გამოცხადებული.
ტრადიციულად ამ დღეს აზერბაიჯანის სახელმწიფო კონსერვატორიის შენობის წინ (ამჟამად — ბაქოს მუსიკალური აკადემია), რომელიც ჰაჯიბეკოვის სახელს ატარებს, ბევრი ადამიანი იკრიბებოდა. აქ აზერბაიჯანის სახელმწიფო სიმფონიური ორკესტრი, რომელიც ასევე ჰაჯიბეკოვის სახელს ატარებს, ნიაზის ხელმძღვანელობით კომპოზიტორის ნაწარმოებებს ასრულებდა. ამ ტრადიციას სწორედ ნიაზმა ჩაუყარა საფუძველი. 1995 წელს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ჰეიდარ ალიევი გამოსცა განკარგულება, რომლის საფუძველზე ამ დღის აღნიშვნა სახელმწიფო დონეზე დაიწყო. აზერბაიჯანის კულტურისა და ტურიზმის სამაინსტრო ეროვნული მუსიკის დღის ზეიმთან დაკავშირებით მთელ რიგ ღონისძიებებს ატარებს: ბაქოს მუსიკალური აკადემიის წინ ამ დღესთან დაკავშირებული სადღესასწაულო ცერემონიალი მიმდინარეობს, უზეირ ჰაჯიბეკოვის სახლ-მუზეუმის შენობაში კულტურული
ღონისძიებები ტარდება, ჰეიდარ ალიევის სახელობის სასახლეში ეწყობა უზიერ ჰაჯიბეკოვის ხსოვნისადმი მიძღვნილი სადღსასწაულო საღამო.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის დღესასწაულები
ალექსანდრე I (შოტლანდია)
ალექსანდრე I (Alexander I of Scotland; დ. 1078, დანფერმლინი — გ. 23 აპრილი, 1124, სტირლინგი) — შოტლანდიის მეფე 1107–1124 წლებში. დანკელდების დინასტიის წარმომადგენელი.
ალექსანდრე I 1078 წელს დანფერმლინში დაიბადა. მამამისი იყო მალკოლმ III, ხოლო დედა — მარგარეტ უესექსელი. იგი მალკოლმისთვის მეხუთე ვაჟი იყო, მაგრამ სამი მათგანი ადრეულ ასეკში გარდაიცვალა. მალკოლმ III-ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე მისი ძმა დონალდ III ავიდა, ხოლო მისი სიკვდილის შემდეგ შოტლანდიაში ალექსანდრეს უფროსი ძმა, ედგარი გამეფდა.
1107 წელს ედგარი გარდაიცვალა. მას მემკვიდრე არ დარჩენია, ამიტომ ტახტზე ალექსანდრე ავიდა ალექსანდრე I-ის სახელით. ტახტზე ასვლის შემდეგ, მან თავის ძმასა და მემკვიდრეს, პრინცა დეივიდს სამხრეთ შოტლანდიის მართვის ნება დართო.
ალექსანდრე I ფაქტობრივად, აღიარებდა ინგლისის მეფე ჰენრი I-ისადმი მორჩილებას. მან იქორწინა ჰენრის არალეგალურ შვილზე, სიბილაზე. 1114 წელს ალექსანდრე I პირადად მეთაურობდა შოტლანდიის არმიას, რომელიც მან ჰენრის მიერ მოწყობილ უელსის წინააღმდეგ განხორციელებული კამპანიისთვის დასახმარებლად შეკრიბა. მიუხედავად ასეთი მორჩილებისა, ალექსანდრე ცდილობდა შეენარჩუნებინა შოტლანდიის ეკლესიის დამოუკიდებლობა. ალექსანდრე I გარდაიცვალა 1124 წელს. ძმის მსგავსად, არც მას დარჩენია მემკვიდრე და ტახტზე მისი უმცროსი ძმა დეივიდ I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შოტლანდიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1078 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1124
საბუის წმინდა გიორგის ეკლესია (ყვარელი)
საბუის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ საბუის საბავშვო ბაღის ეზოში. მთლიანად დანგრეული. შემორჩენილია საძირკვლის ფრაგმენტები და გროვად დაყრილი მოზრდილი ნატეხი ქვები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მენტორი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მენტორი (მომდინარეობს ბერძნულიდან „Mentor“) — ხელმძღვანელი, აღმზრდელი, დამრიგებელი.
ბერძნული მითოლოგიის თანახმად, მენტორი ერქვა ოდისევსის შვილის, ტელემაქეს აღმზრდელს. დღეს მენტორი არის სპეციალურად მომზადებული მასწავლებელი, რომელსაც შეუძლია დაეხმაროს:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი
თიმირზაევი
თიმირზაევი (Timirzayev) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1584 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
ევრობასკეტი 2015: ჯგუფი D
ჯგუფი D — ევრობასკეტი 2015-ის მეოთხე ჯგუფი, სადაც მატჩები გაიმართა 2015 წლის 5 სექტემბრიდან — 10 სექტემბრის ჩათვლით. ჯგუფის ყველა თამაში ჩატარდა არენა რიგაზე ქალაქ რიგაში, ლატვია.
ჯგუფში წარმოდგენილნი იყვნენ ჩეხეთის, ლიეტუვის, ბელგიის, ლატვიის, უკრაინის და ესტონეთის ნაკრებები. ამათგან ოთხი საუკეთესო ნაკრები გადავიდა მეორე რაუნდში.
ცხრილი
ყველა დრო მოცემულია ადგილობრივი დროით (UTC+2).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევრობასკეტი 2015
არნორი
არნორი — ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში დუნედაინთა სამეფო ერიადორში. მოიცავდა ბრუინენს, გვათლოსა და ლუნს. დანგრეული იქნა მესამე ეპოქაში, ანგმართან ბრძოლისას.
ართედაინი
ართედაინის უკანასკნელი მმართველი, არვედუი, ტრაგიკულად დაიღუპა, დაიკარგა რა ზღვაში.
ხველიანდრო
ხველიანდრო — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში (ზემო ხოდაშნისს თემი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოტო დილსი
ოტო პოლ ჰერმან დილსი (Otto Paul Hermann Diels; დ. 23 იანვარი, 1876 — გ. 7 მარტი, 1954) — გერმანელი ქიმიკოსი. 1950 წელს, გერმანელ ქიმიკოსთან კურტ ალდერთან ერთად მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში. განათლება მიიღო ბერლინის უნივერსიტეტში, სადაც მოგვიანებით მუშაობაც დაიწყო. კიელის უნივერსიტეტში მუშაობისას გახდა ნობელის პრემიის ლაურეატი, იგი პენსიაზე გასვლამდე ამ უნივერსიტეტში იყო დასაქმებული.
ადრეული ცხოვრება
დიელსი 1876 წლის 23 იანვარსს დაიაბადა ჰამბურგში, გერმანიაში. ორი წლის ასაკში ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა ბერლინში. ბერლინის უნივერსიტეტში სწავლამდე დადიოდა ბერლინის ერთ-ერთ გიმნაზიაში. ქიმია შეისწავლა გერმანელი ქიმიკოსის და ნობელის პრემიის ლაურეატის ემილ ფიშერის მეთვალყურეობის ქვეშ, სწავლა დაამთავრა 1899 წელს.
პირადი ცხოვრება
დილსი 1909 წელს დაქორწინდა პაულა გეიერზე. წყვილს ეყოლა 5 შვილი, სამი ვაჟი და ორი ქალიშვილი. მათი ორი შვილი მეორე მსოფლიო ომის დროს გარდაიცვალა. თავისუფალ დროს დილსი კითხულობდა, უსმენდა მუსიკას და მოგზაურობდა. გარდაიცვალა 1954 წლის 7 მარტს.
გეორგიოს II
გიორგიოს II ( Γεώργιος Βʹ, დ. 7 ივლისი, 1890 - გ. 1 აპრილი, 1947 ) მეფობდა საბერძნეთის მეფედ 1922 წლიდან 1924 წლამდე და 1935 წლიდან 1947 წლამდე. იგი იყო პრინცი ფილიპეს, ედინბურგის ჰერცოგის ბიძაშვილი მამის მხრიდან და  ვილჰელმ II- ის,გერმანიის უკანასკნელი იმპერატორის, დისშვილი.
ადრინდელი ცხოვრება, მეფობის პირველი პერიოდი და გადასახლება
მარცხნივ|მინი| პორტრეტი ფილიპ დე ლაზლოს მიერ, 1914 მინი|169x169პქ| გეორგიოსი [[პრუსია|პრუსიის ფორმაში (1914) ]] გეორგიოსი დაიბადა სამეფო ვილა ტატოიში, ათენის მახლობლად, საბერძნეთის გვირგვინოსან პრინც კონსტანტინოსის და მისი მეუღლის, პრუსიის პრინცესა სოფიას უფროსი ვაჟი. გეორგიოსმა სამხედრო კარიერა გააგრძელა, პრუსიის გვარდიასთან ვარჯიშობდა 18 წლის ასაკში, შემდეგ კი ბალკანეთის ომებში მსახურობდა, როგორც პირველი ბერძნული ქვეითი. როდესაც ბაბუა მოკლეს 1913 წელს, მისი მამა გახდა მეფე კონსტანტინოს I, ხოლო გიორგი გახდა გვირგვინოსანი პრინცი.
მას შემდეგ, რაც პირველი მსოფლიო ომის დროს მეფე კონსტანტინოს I გადააყენეს გადატრიალების შედეგად, გვირგვინოსანი პრინცი გეორგიოსი, მაშინდელი მაიორი, 1917 წელს გაყვა მამამისს გადასახლებაში. გეორგიოსის უმცროსი ძმა, ალექსანდროსი, მეფედ დანიშნა პრემიერ-მინისტრმა ელეფთერიოს ვენიზელოსმა, როგორც რჩეული რესპუბლიკელი. როდესაც ალექსანდროსი I  გარდაიცვალა 1920 წელს მაიმუნის ნაკბენისგან ინფიცირების შედეგად, ხმა მისცეს ვენიზელოსის კაბინეტიდან გაშვებას, ხოლო პლებისციტმა აღადგინა კონსტანტინოსი ტახტზე. გვირგვინოსანი პრინცი გეორგიოსი მსახურობდა პოლკოვნიკად, შემდეგ კი მთავარ გენერლად თურქეთის წინააღმდეგ ომში. ამ ხნის განმავლობაში იგი დაქორწინდა თავის მეორე ბიძაშვილზე, 1921 წლის 27 თებერვალს ბუქარესტში, რუმინეთის პრინცესა ელისაბედზე, მეფე ფერდინანდის და რუმინეთის დედოფალ მარის ქალიშვილზე. როდესაც თურქებმა დაამარცხეს საბერძნეთი დუმლუპინარის ბრძოლაში, სამხედროებმა იძულებული გახადეს კონსტანტინოსი, რომ გადამდგარიყო, ხოლო საბერძნეთის სამეფო გადაიბარა გეორგიოსმა 1922 წლის 27 სექტემბერს.
1923 წლის ოქტომბერში სამეფო გადატრიალების შემდეგ, რევოლუციურმა კომიტეტმა სთხოვა მას, დაეტოვებინა საბერძნეთი, იქამდე ვიდრე ეროვნული ასამბლეა არ განიხილავდა მთავრობის მომავალი ფორმის შესახებ გადაწყვეტილებას. თავიდან იგი უარს ამბობდა გადადგომაზე მაგრამ გადადგა და  1923 წლის 19 დეკემბერს გადასახლდა რუმინეთში მეუღლესთან ერთად. როდესაც 1924 წლის 25 მარტს გამოცხადდა რესპუბლიკა, იგი ოფიციალურად ჩამოაგდეს სამეფო ტახტიდან და ჩამოართვეს საბერძნეთის მოქალაქეობა, ხოლო მისი ქონება ჩამორთმეული იქნა. როგორც ცივი, ბრაზიანი ადამიანი, გეორგიოსი იშვიათად გამოხატავდა სიყვარულს ან სითბოს მათ მიმართ, ვინც მას იცნობდა და, რა თქმა უნდა, მათი უმეტესი ნაწილი სამეფო კარის სუბიექტები იყვნენ. ბევრი აღნიშნავდა, რომ მისი განწყობები, სულიერი პიროვნება, უფრო შეესაბამებოდა დანიის წინაპრების ხასიათს, ვიდრე საბერძნეთის წინაპრებს. გარდა ამისა, გეორგიოსმა მისი ცხოვრების დიდი ნაწილი გაატარა უცხოეთში და ამ გამოცდილებამ იგი დასავლეთ ევროპელად აქცია. ის საბერძნეთს ხედავდა, როგორც დასავლეთ ევროპას, ჩამორჩენილ ბალკანეთის სახელმწიფოს კი განიხილავდა როგორც პრიმიტივს, რომელიც დასახლებული იყო რომანტიკულ, მაგრამ არაცივილური ადამიანებით.
მისი გადასახლების დროს, გეორგიოსის ცოლი დარჩა ბუქარესტში, ხოლო მან უფრო მეტი დრო გაატარა უცხოეთში, ბრიტანეთში ან  დედასთან ფლორენციაში. 1932 წელს მან სამუდამოდ დატოვა რუმინეთი და გადავიდა ბრიტანეთში. მას და ელიზაბეტს შვილები არ ჰყოლიათ და განქორწინდნენ 1935 წლის 6 ივლისს. გეორგიოსის მთავარი სიყვარული იყო მისი ინგლისელი ქალბატონი, ჯოის ბრიტინ-ჯონსი იყო, რომელსაც მან უწოდა ჯეი (J).
მონარქიის აღდგენა და მეტაქსას რეჟიმი
მინი| გეორგიოსი და მისი ცოლი [[ელიზაბეტა რუმინელი|ელიზაბეტი, რუმინეთის დევნილობაში, ლონდონი (1931) ]] 1924-1935 წლებში საბერძნეთში შეიცვალა მთავრობა, დამყარდა დიქტატურა, რასაც მოჰყვა 13 გადატრიალება. გენერალი გეორგიოს კონდილისი, ყოფილი ვენიზელისტი, რომელმაც მოულოდნელად გადაწყვიტა თავისი კავშირების გადატანა მონარქისტულ ძალებთან, 1935 წლის ოქტომბერში დაამხეს მთავრობა და თავად დაინიშნა პრემიერ-მინისტრად. შემდეგ მან მოაწყო პლებისციტი, რომ დაემტკიცებინა თავისი მთავრობა და დასრულებულიყო რესპუბლიკა. 1935 წლის 3 ნოემბერს, ხმების თითქმის 98% -მა მხარი დაუჭირა მონარქიის აღდგენას. კენჭისყრა არ იყო საიდუმლო, ხოლო მონაწილეობა სავალდებულო იყო. როგორც ტაიმმა აღწერა: „როგორც ამომრჩეველს, თითოეულ მათგანს, შეეძლო ყუთში ჩაეგდო ლურჯი ხმა გეორგიოს II- სთვის და წითელი - რესპუბლიკისათვის." ''
გეორგიოსი, რომელიც ლონდონის ბრაუნის სასტუმროში ცხოვრობდა, 25 ნოემბერს ბერძნულ მიწაზე დაბრუნდა. თითქმის მაშინვე იჩინა თავი უთანხმოებამ მასსა და კონდილისს შორის ზოგადი ამნისტიის პირობების შესახებ, რომლის გამოცხადებაც სურდა მეფეს, და გეორგიოსმა დანიშნა დროებითი პრემიერ-მინისტრი კონსტანტინო დემერზისი. ახალი არჩევნები ჩატარდა იანვარში, რის შედეგადაც მიიღეს hung parliament (პარლამენტი, რომელშიც არც ერთ პოლიტიკურ პარტიას არ აქვს უმრავლესობა). პარლამენტში მოხვდნენ კომუნისტები, რომლებიც, ბუნებრივია, ანტი-მონარქისტული პოლიტიკით გამოირჩეოდნენ. მოულოდნელად დაიღუპნენ სხვადასხვა პოლიტიკოსები (კონდილისა და დემერზის ჩათვლით), ისევე როგორც გაურკვეველმა პოლიტიკურმა ვითარებამ, განაპირობა ვეტერანი ჯარის ოფიცრის იოანის მეტაქსას ძალაუფლების ამაღლება. 1936 წლის 4 აგვისტოს გეორგიოსმა დაამტკიცა მეტაქსას დიქტატურის დამყარება - „ 4 აგვისტოს რეჟიმი ”, ხელმოწერილი ბრძანებულებებით დაიშალა პარლამენტი, აიკრძალა პოლიტიკური პარტიები, გაუქმდა კონსტიტუცია და გამოცხადდა „მესამე ელინური ცივილიზაციის“ შექმნა. მეფემ, რომელიც პრემიერ – მინისტრ მეტაქსასთან ერთად მმართველობდა, აკონტროლებდა მემარჯვენე რეჟიმს, რომლის დროსაც დააპატიმრეს პოლიტიკური ოპონენტები და დაწესდა მკაცრი ცენზურა. ამ პერიოდში აკრძალული წიგნების ინდექსი მოიცავდა პლატონის, თუკიდიდესა და ქსენოფონტის შრომებს. გეორგიოსს არ მოსწონდა ბერძენი პოლიტიკოსების და რიგითი ბერძნების ურთიერთობა და ამჯობინა მეტაქსას გაეკონტროლებინა პროვინციებში არსებული მდგომარეობა. მისმა მხარდაჭერამ 4 აგვისტოს რეჟიმისადმი ბოლო მოუღო გეორგიოსის პოპულარობას საბერძნეთში.
მეორე მსოფლიო ომი
მარცხნივ|მინი|220x220პქ| გეორგიოს II ეგვიპტეში, 1942
1941 წლის აპრილის კრიზისი და ევაკუაცია კრეტაზე
1941 წლის 18 აპრილს პრემიერ-მინისტრის ალექსანდრო კორეზისის თვითმკვლელობის შემდეგ, გერმანიის სწრაფი წინსვლის შედეგად, გეორგიოსმა რამდენიმე დღის განმავლობაში, თავი ცნო მთავრობის დე ფაქტო უფროსად (ისევე, როგორც სამი შეიარაღებული სამსახურის მინისტრის ხელმძღვანელად). ამრიგად, მეფეს ჰქონდა უნიკალური შესაძლებლობა, შეექმნა ეროვნული მთავრობა და გაუქმებულიყო საძულველი დიქტატორული რეჟიმი, რომლის მხარდაჭერის ერთადერთი საფუძველი ახლა იყო. მიუხედავად იმისა, რომ მას ამ ნაბიჯისკენ მოუწოდებდა ბრიტანეთის გავლენიანი ელჩი, მაიკლ პალარეტი, გეორგიოსმა უარი თქვა. ქვეყანაში შექმნილი არეულობების გამო მონარქსა და მთავრობას მოუხდათ კრეტაზე წასვლა ევაკუაციისათვის. თუმცა გერმანიამ საჰაერო შეტევები განახორციელა კუნძულ კრეტაზე და მეფე ეგვიპტეში გაიქცა.
გადასახლებაში
ომის დროს იგი დარჩა საერთაშორისო დონეზე აღიარებული სახელმწიფოს მეთაურად, რომელსაც მხარს უჭერდნენ გადასახლებული მთავრობა და ბერძნული ძალები, რომლებიც მსახურობდნენ შუა აღმოსავლეთში. ბრიტანეთის საგარეო უწყებამ მეფეს მოუწოდა, 4 აგვისტოს რეჟიმის გაუქმებისკენ. გეორგიოსმა დიდხანს გაუწია წინააღმდეგობა ბრიტანეთის ზეწოლას. მეტაქსას რეჟიმიც ინარჩუნებდა ძალაუფლებას. მაგრამ დიდი ბრიტანეთის ზეწოლის პირობებში, გეორგიოსმა 1941 წლის 28 ოქტომბერს რადიოს საშუალებით გამოაცხადა, რომ 4 აგვისტოს რეჟიმი დასრულდა და მან პირობა დადო,რომ აღარდგენდა 1911 წლის კონსტიტუციის მუხლებს.
საბერძნეთში დაბრუნება და გარდაცვალება
26 სექტემბერს გეორგიოსი დაბრუნდა საბერძნეთში და აღმოაჩინა, რომ სამეფო სასახლე გაძარცვული იყო,  ტატოის ტყეები კი გაჩეხილი საწვავისთვის და ცხედრებისთვის. მის ქვეყანაში ეკონომიკური კოლაფსი და პოლიტიკური არასტაბილურობა იყო შექმნილი.
იგი გარდაიცვალა ათეროსკლეროზით, 1947 წლის 1 აპრილს, მას შემდეგ რაც უგონო მდგომარეობაში აღმოაჩინეს ათენის სამეფო სასახლეში, მის საკუთარ ოთახში. როდესაც ახალი ამბავი გამოცხადდა, ბევრმა იფიქრა, რომ ეს იყო საპირველაპრილო ხუმრობა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:დაბადებული 7 ივლისი] [[კატეგორია:საბერძნეთის მთავრობა კატეგორია:საბერძნეთის მეფეები კატეგორია:საბერძნეთის სამეფო ოჯახი კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები კატეგორია:გარდაცვლილი 1947 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აპრილი კატეგორია:საბერძნეთის ისტორია კატეგორია:საბერძნეთის პოლიტიკა
დავინოპოლისი (გოიასი)
დავინოპოლისი (Davinópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 771 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კატალანის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბიოგეოგრაფია
მინი|350პქ|ევროპის ქვეყნების ბიოგეოგრაფიული განაწილება. ბიოგეოგრაფია (ბიო... და გეოგრაფია) — მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის დედამიწის ზედაპირზე სხვადასხვაგვარი ბიოცენოზის, აგრეთვე ცხოველების, მცენარეებისა და მიკროორგანიზმების გავრცელებისა და განსახლების კანონზომიერებებს. ბიოგეოგრაფია ბიოლოგიისა და გეოგრაფიის მოსაზღვრე მეცნიერებაა. იგი მოიცავს ორგანიზმების გეოგრაფიას, მცენარეული საფრისა და ცხოველთა მოსახლეობის გეოგრაფიას. ორგანიზმების გეოგრაფია თავის მხრივ, მოიცავს მიკროორგანიზმების გეოგრაფიას, მცენარეთა გეოგრაფიას, ცხოველთა გეოგრაფიას, ორგანიზმების ზოგად გეოგრაფიას; მცენარეული გეოგრაფია მოიცავს მიკროორგანიზმების გეოგრაფიას, ფიტოცენოზების გეოგრაფიას; ცხოველთა მოსახლეობის გეოგრაფია აერთიანებს ზოოცენოზების გეოგრაფიასა და ბიოცენოზების გეოგრაფიას.
ბიოგეოგრაფიის ძირითადი მიმართულებებია: არეალოლოგიური, ფლორისტიკული და ფაუნისტიკური, რეგიონული, ეკოლოგიური და ისტორიული ბიოგეოგრაფია; არეალოლოგიის დარგში დადგენილია მნიშვნელოვანი რაოდენობის სახეობათა არეალები; ფლორისტიკული და ფაუნისტიკური თვალთახედვით უკეთაა გამოკვლეული უმაღლესი მცენარეები და ხერხემლიანი ცხოველები. ფლორისტიკული და ფაუნისტიკური რეგიონების გამოყოფისას რეგიონული ბიოგეოგრაფიისთვის აშკარა გახდა, რომ საჭიროა არა მხოლოდ ენდემური, არამედ დამახასიათებელი ტაქსონების აღრიცხვა და ამა თუ იმ სახეობის სიუხვის შეფასება. გამოყოფილია დიდი რეგიონები, რომლებიც საერთოა ცხოველების, მცენარეებისა და მიკროორგანიზმების ყველა სისტემატიკური ჯგუფისათვის.
ყოველთვის არ ხერხდება უფრო მცირე ზომის რეგიონების გამოყოფა, რადგან ორგანიზმების სხვადასხვა ჯგუფს განსხვავებული განსახლების კანონზომიერებანი აქვს. ეკოლოგიურ ბიოგეოგრაფიაში მნიშვნელობა ენიჭება ორგანიზმების როლს ბიომასის, ბიოლოგიური პორდუქტიულობისა და ბუნებრივ-ტერიტორიული კომპლექსების ცხოვრებაში, კერძოდ, ენერგიის გარდაქმნის შესწავლას. ისტორიული ბიოგეოგრაფია იკვლევს თანამედროვე ბიოცენოზებსა და ორგანიზმებზე დედამიწის გეოლოგიური წარსულის ზეგავლენას.
ბიოგეოგრაფიას აქვს შემდეგი მეთოდები: შედარებით-გეოგრაფიული, ეკოლოგიური, რაოდენობრივი, ისტორიული და კარტოგრაფიული. ბიოგეოგრაფიას მიაკუთვნებენ მეცნიერებას, რომლებიც ბიოსფეროს შეეხება. მოძღვრება ბიოსფეროს შესახებ დაამუშავა ვლადიმერ ვერნადსკიმ. ბიოგეოგრაფია მჭიდროდ არის დაკავშირებული ბიოცენოლოგიასთან, ეკოლოგიასა და ბიოგეოცენოლოგიასთან. ბიოგეოგრაფიის შემადგენლობაში შედის ბიოცენოზთა გეოგრაფიაც.
ბიოგეოგრაფია წარმოადგენს მცენარეული საფრისა და ცხოველთა სამყაროს რაციონალური გამოყენების თეორიულ საფუძველს. იგი ადგენს რესურსების გამოყენების ნორმებსა და ვადებს გეოგრაფიული გარემოს თავისებურებებთან დაკავშირებით. ბუნების დაცვის სწორი ორგანიზაცია დაფუძნებულია სხვადასხვა ფიზიკურ-გეოგრაფიული ოლქებისა და ნაირგვარი ზონების ბიოგეოგრაფიულ თავისებურებათა ცოდნაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბიოგეოგრაფია კატეგორია:ეკოლოგია
ქსოვილი
საკუთარი სახელი ქსოვილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ულრიკა ელეონორა დანიელი
ულრიკა ელეონორა დანიელი (Ulrikke Eleonore af Danmark, Ulrika Eleonora av Danmark; დ. 11 სექტემბერი, 1656 — გ. 26 ივლისი, 1693) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ III-ისა და დედოფალ სოფია ამალია ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელის ქალიშვილი. შვედეთის დედოფალი 1680-93 წლებში როგორც კარლ XI-ის მეუღლე. შვედეთის მეფე კარლ XII-ისა და შვედეთის დედოფალ ულრიკა ელეონორას დედა.
ადრეული წლები
ულრიკა ელეონორა დაიბადა 1656 წლის 11 სექტემბერს კოპენჰაგენში. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე ფრედერიკ III-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ სოფია ამალია ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელის ნაბოლარა ქალიშვილი. 1675 წლიდან, მისმა ძმამ, მეფე კრისტიან V-მ იგი შვედეთის მეფე კარლ XI-ზე დანიშნა. ქორწინება ითვალისწინებდა 1675-79 წლებში, დანიასა და შვედეთს შორის მიმდინარე სკანდინავიის ომის დასასრულს, რომელსაც ეს ორი სამეფო მოკავშირეებად უნდა ექცია. აღსანიშნავია, რომ ქორწინებამდე ცოტა ხნით ადრე, მისი ხელი თვით საღვთო რომის იმპერატორმა ლეოპოლდ I-მა ითხოვა, მაგრამ კრისტიანს შვედებთან ომის განახლების შეეშინდა, რის გამოც მას უარი უთხრა. აღსანიშნავია, რომ საქორწინო კონტრაქტის მიხედვით, ულრიკა ელეონორას შვედეთში გადასვლის შემდეგ, შვედები ომის დროს დატყვევებულ დანიელებსა და ნორვეგიის დაკავებულ ნაწილს აბრუნებდნენ. აქედან გამომდინარე, იგი ფაქტიურად გამოსასყიდი იყო.
დედოფლობა
ულრიკა ელეონორა აღწერილია როგორც ლამაზი და კეთილი ქალი, რომელიც სტოკჰოლმში შესვლისთანავე დიდი ენთუზიაზმით მიესალმა შვედებს. მან კარგად იცოდა თავისი მოვალეობა — დანიასა და შვედეთს შორის მშვიდობის შენარჩუნება — რომლის შესრულებასაც ყველანაირად ცდილობდა. მისი მეუღლე, მეფე კარლ XI მეტად გულცივი კაცი იყო, რომელსაც არ სჩვეოდა თავისი გრძნობების გამოხატვა, ამიტომაც ულრიკას ყოველთვის ეგონა, რომ ქმარს იგი არ უყვარდა. როგორც ცნობილია, მისი გარდაცვალების შემდეგ, კარლმა დედამისს გაუმხილა, რომ ცოლის გარდაცვალების გამო ძალიან დარდობდა, რაც იმაზე მიანიშნებს, რომ მეფეს მისდამი გრძნობები ჰქონდა. აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ კარლი პირველ ადგილას ყოველთვის დედამისს, დედოფალ ჰედვიგ ელეონორა ჰოლშტაინ-გოტორპელს აყენებდა, ულრიკა კი ყოველთვის მის შემდეგ იყო. ამრიგად, ულრიკას არასდროს ეკავა ნამდვილი დედოფლის პოზიცია, რაც ქვეყნის პირველ, ყველაზე დიდი ძალაუფლების მქონე ქალობას ნიშნავს. დანიელთა მოძულე ჰედვიგ ელეონორა და მისი მომხრე შვედი დიდებულები სკეპტიკურად იყვნენ განწყობილი ულრიკა ელეონორასადმი. აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ მეფე ულრიკას ყოველთვის „ჩემი ცოლი“-თ მოიხსენიებდა, მაშინ როცა ჰედვიგ ელეონორას „დედოფალს“ ეძახდა. ამის გამო, უცხოელი ელჩები ყოველთვის ჯერ ჰედვიგ ელეონორას ესალმებოდნენ, შემდეგ კი ულრიკა ელეონორას.
აღსანიშნავია, რომ ულრიკა ელეონორას სოციალური ცხოვრება უბედური იყო, მაგრამ მისი ურთიერთობა ქმარ-შვილთან პირიქით, ძალიან ბედნიერი. ცნობილია, რომ მას ყველაზე მეტად კალბერგის სასახლეში ყოფნა უყვარდა თავის ოჯახთან ერთად. ეს იყო პატარა სასახლე სამეფო კარიდან მოშორებით, სადაც ყველაფერი მარტივი და ხელმისაწვდომი იყო. აქ იგი ხშირად დადიოდა თავის ქმართან ერთად დასასვენებლად. აქ ულრიკა ივიწყებდა თავის წოდებრივ მდგომარეობას და უბრალო ქალივით იქცეოდა, მეტიც, როგორც ცნობილია იგი ბოსტანშიც საქმიანობდა ხოლმე. იგი დიდად იყო დაინტერესებული ხელოვნებით, განსაკუთრებით კი თეატრითა და ცეკვით. იგი თავის საყვარელ სეფექალებთან ერთად ხშირად ესწრებოდა სპექტაკლებს.
ცნობილია, რომ ულრიკა ელეონორამ არაერთხელ სცადა თავის ქმარზე პოლიტიკური გავლენა მოეხდინა, როგორც ეს გათხოვების წინ დაარიგეს, მაგრამ სულ ამაოდ. მტრულად განწყობილი დიდებულები და სამეფო საბჭოს წევრები ამას არაფრით უშვებდნენ. ამის გამო, მან უბრალოდ ქველმოქმედებას მიჰყო ხელი და ასე შეეცადა გაეუმჯობესებინა თავისი ხალხის ცხოვრება. იგი შვედეთის ისტორიაში სწორედ ქველმოქმედი დედოფლის სახელითაა შესული, რომელმაც დააარსა არაერთი ბავშვთა სახლი, უსახლ-კაროთა თავშესაფარი, სკოლა და სხვა ინსტიტუტები. მან დააფინანსა რამდენიმე საჯარო სკოლის გახსნა მთელი ქვეყნის მასშტაბით, რათა დაბალი ფენის ადამიანებსაც შესძლებოდათ ელემენტარული განათლების მიღება. ამის გამო, იგი ხალხს ძალიან უყვარდა, რის გამოც გარკვეული პოლიტიკური გავლენა მაინც ჰქონდა. მისი განსაკუთრებულად კარგი და ცნობილი პროექტი 1686 წელს გაიხსნა და „დედოფლის სახლი“ ეწოდა, სადაც ქვრივებსა და ღარიბ გოგონებს შეეძლოთ თავშესაფრისა და განათლების მიღება. თავისი სადედოფლო და რეგულარული პენსიის უმეტესობას იგი ქველმოქმედებას ახმარდა. იგი პირადად ზრუნავდა დაინვალიდებულ ჯარისკაცებსა და მაც ცოლ-შვილზე. ამას გარდა, მის დროს შვედეთში აიკრძალა კათოლიკეების, მართლმადიდებლების, მუსულმანებისა და იუდაისტების დევნა, იმ შემთხვევაში, თუ ისინი შვედეთის არმიაში იმსახურებდნენ.
გარდაცვალება და ლეგენდა
1690 წელს, კარლ XI-მ გამოაცხადა, რომ თუ იგი ნაადრევად გარდაიცვლებოდა, მათი მცირეწლოვანი ვაჟის რეგენტი ულრიკა ელეონორა უნდა გამხდარიყო. ამან გაახარა დედოფალი, თუმცა ამის შემდეგ დაიწყო მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობის დამძიმება. შვიდმა მშობიარობამ და აქედან ოთხი ვაჟის ნაადრევმა გარდაცვალებამ შეარყია დედოფლის ჯანმრთელობა, რაც განსაკუთრებით 1692-93 წლებში დამძიმდა. ამის გამო, ამ წლის ზამთარი მან მთლიანად საწოლი გახდა. დასუსტებული ულრიკა ელეონორა 1693 წლის 26 ივლისს, 36 წლის ასაკში გარდაიცვალა, თავის საყვარელ კარლბერგის სასახლეში. აღსანიშნავია, რომ კარლმა მხოლოდ მისი გარდაცვალების შემდეგ უწოდა მას დედოფალი.
მისი გარდაცვალების შესახებ ერთი ძველი შვედური ლეგენდა არსებობს. ამ ლეგენდის მიხედვით, დედოფალი ულრიკა ელეონორა კარლბერგის სასახლეში, თავის საწოლში გარდაიცვალა. როდესაც ამის შესახებ მისმა საყვარელმა მეგობარმა, გრაფინია მარია ელიზაბეთ სტენბოკმა შეიტყო, რომელიც სტოკჰოლმში იყო და ასევე ავადმყოფობდა, დაუყოვნებლივ ჩავიდა კარლბერგში. იგი ღამით ჩუმად შევიდა დედოფლის საძინებელში, სადაც მისი ცხედარი იყო. იქვე მყოფმა მცველმა, რომელმაც გარდაცვლილი დედოფლის ოთახიდან გამოსული საუბარი გაიგონა დაუყოვნებლივ იქით გაეშურა. ოთახში შესულმა მცველმა კი დაინახა, რომ დედოფალი და გრაფინია ფანჯრის პირას საუბრობდნენ. როგორც შემდეგ გაირკვა, გრაფინიას იმ ღამით სტოკჰოლმი არ დაუტოვებია, რადგან მატარებელმა ერთი წუთით გაასწრო. როდესაც მცველმა გაიგო, რომ იქ გრაფინია არ ყოფილა და გააანალიზა, რომ მოეჩვენა, იმდენად შეეშინდა რომ გულის შეტევა განუვითარდა და გარდაიცვალა. ამის შემდეგ, თქმულების მიხედვით, კარლბერგის სასახლეში დედოფლის სული დადის, რომელიც ფანჯარასთან თავის მეგობარს ესაუბრება და ვინც მათ მოუსმენს ყველას კლავს. ცხადია ეს ყოველივე უბრალო გამონაგონია, რომელიც შემდგომში სასახლის პოპულარიზაციისათვის გამოიყენეს. უნდა აღინიშნოს, რომ ფანდმა გაამართლა და ლეგენდის გამო, კარლბერგის სასახლეს ყოველწლიურად უამრავი ტურისტი სტუმრობს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 11 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1656 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1693 კატეგორია:ოლდენბურგები კატეგორია:დანიის პრინცესები კატეგორია:ნორვეგიის პრინცესები კატეგორია:შვედეთის დედოფლები
თაჰმარი
თაჰმარი (Təhmər) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 73 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
ვიკესის რაიონი
ვიკესის რაიონი (Distrito de Viques) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის უანკაიოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 195 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 465 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 410 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.57 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უანკაიოს პროვინციის რაიონები
ანგმარი
ანგმარი — ბნელი სახელმწიფო ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში, შუახმელეთის ჩრდილო-დასავლეთში, რომელიც ჩამოყალიბდა მესამე ეპოქის 1300 წელს, ნისლიანი მთებისა და ანგმარის ქედს შუა, უზენაესი ნაზგულის მიერ.
დაახლოებით 1300 წელს ნაზგულთა მეთაური ჩრდილოეთში წავიდა, რათა შეექმნა სამეფო, რომლითაც ჩრდილოეთ დუნედაინების სახელმწიფო, არნორს ერთხელ და სამუდამოდ გაავლებდა მუსრს.
ნაზგულთა მეთაურმა შეკრიბა მთის ორკები, ტროლები, განდგომილი დუნედაინები და სხვა, გაცილებით ბნელი და სასტიკი არსებები, იქ ჩამოაყალიბა სახელმწიფო და იწოდა გრძნეულ მეფედ. მისი სატახტო ქალაქი კარნ დუმი გახდა, რომელიც ნისლიანი მთების უკიდურეს ჩრდილოეთ კალთებში მდებარეობდა.
დაახლოებით იგივე დროს, როცა ანგმარი ჩამოყალიბდა, არნორში სამოქალაქო ომები მძვინვარებდა, რამაც დუნედაინთა ჩრდილო სამეფო სამ დამოუკიდებელ სამმართველოდ დაყო. ესენია ართედაინი, რუდაური და კარდოლანი. რუდაური პირველი იყო, სადაც გრძნეულმა მეფემ გაილაშქრა, მან დაამარცხა დუნედაინების მეფე და მის მაგივრად ველური მთიელი გაამეფა, რომელიც მას ემორჩილებოდა თავის ხალხთან ერთად. რუდაური მთლიანად ემორჩილებოდა ანგმარს და 1356 წელს ართედაინს დაარტყა. ბრძოლაში მეფე არგელებ I დაეცა.
მიუხედავად დანაკლისისა, ართედაინი გადარჩა კარდოლანის დახმარებით, მისი საზღვარი რუდაურთან, დარის გორაკების ქედზე გადიოდა. შემდეგი ორმოცდაათი წლის განმავლობაში, რუდაურმა თავისით შეწყვიტა არსებობა, ხოლო ანგმარი იმდენად გაძლიერდა, რომ კარდოლანი მთლიანად ააოხრა და გაანადგურა (ეს 1409 წელს მოხდა), ამით ართედაინი დარჩა დასავლელ კაცთა უკანასკნელ სამეფოდ ერიადორში. შემდგომ 500 წლის განმავლობაში, დაუნდობელი ბრძოლები მიმდინარეობდა ანგმარსა და ართედაინის შორის, ეს უკანასკნელი კი უფრო და უფრო სუსტდებოდა და დახმარება გონდორის სამეფოს სთხოვა, რომელიც ამავე დროს მისი ძლიერების ზენიტზე იყო, მაგრამ, თავად ჰყავდა მტერი გადაკიდებული, კერძოდ აღმოსავლეთიდან წამოსული მეურმეები, ამიტომ დახმარება ვერ მოდიოდა მოძმე სახელმწიფოდან. მესამე ეპოქის 1974 წელს გრძნეულმა მეფემ ხელახლა შეუტია ართედაინს, ამჯერად მის დედაქალაქზე, ფორნოსტზე მიიტანა იერიში და დაუნდობელი ბრძოლის შემდეგ ქალაქი დაიკავა და ისე ააოხრა, რომ ნანგრევების გარდა აღარაფერი შემორჩა. რასაკვირველია, ასეთ დარტყმას ვეღარ გაუძლო ართედაინის სამეფომ და არსებობა შეწყვიტა. უკანასკნელი მეფე, არვედუი, ფოროხელში გაიხიზნა, სადაც იქაურმა თოვლის ხალხმა დახმარება გაუწია, რის გამოც არვედუიმ მათ ბარაჰირის ბეჭედი უბოძა.
როცა უფლისწულმა არანართმა გაიგო მამამისის ადგილსამყოფელის შესახებ, გემები გააგზავნინა კირდანს, რათა მეფე არვედუი გადაერჩინათ, მაგრამ გემი, რომელშიც ის იმყოფებოდა, ჩაიძირა, მასთან ერთად კი – ანუმინასისა და ამონ სულის პალანტირები.
მოგვიანებით, 1975 წელს, ჩამოვიდა გონდორის ჯარი ართედაინში, უფლისწულ ეარნურის ხელმძღვანელობით, მაგრამ ზედმეტად გვიანი იყო. მან შეკრიბა ჯარი, დაიმატა ლინდონელი ელფები, ასევე შუაველელი ელფები, რომელთაც გლორფინდელი მეთაურობდა და იერიში მიიტანა ანგმარზე. ბრძოლა ფორნოსტში გაჩაღდა. იქ აგრეთვე მშვილდოსანი ჰობიტებიც მონაწილეობდნენ, ისინი მაზრიდან გაგზავნეს დასახმარებლად. გამარჯვება თავისუფალ ერებს დარჩათ. ანგმარის ჯარები დაიშალა და მუსრი გაევლო, თუმცა გრძნეული მეფე ვერ მოკლეს, იგი ჩრდილოეთით, კარნ დუმისკენ გაიქცა, გზაში ეარნური აეკიდა, მაგრამ როცა პირისპირ დადგნენ, მისი ცხენი დაფრთხა და გაიქცა, რაზეც იგი აბუჩად აიგდო ნაზგულმა. საბოლოოდ გლორფინდელის დახმარებით გრძნეული მეფე გააქციეს. სწორედ მაშინ იწინასწარმეტყველა გლორფინდელმა, რომ გრძნეული მეფე მამაკაცის ხელით არ განიგმირებოდა. ეს წინასწარმეტყველება ახდა ბეჭდის ომის დროს („მეფის დაბრუნება“), როდესაც ეოვინმა გრძნეული მეფე გაანადგურა.
ამით ანგმარმა შეწყვიტა არსებობა, გრძნეული ხელმწიფე მორდორში გაიქცა, თუმცა შეასრულა, რაც იყო დაგეგმილი - მან გაანადგურა არნორის სამეფო და ადამიანთა წინააღმდეგობა შეასუსტა. ჩრდილოელი დუნედაინები ვეღარ შეძლებდნენ ახალი სახელმწიფოს შექმნას, ისინი მოლაშქრეები გახდნენ და ერიადორის ველებზე, მათ სამეფოს ნანგრევებზე მომთაბარეობდნენ.
ამის შემდეგ დიდ ხანს აღარ გამოჩენილა გრძნეული მეფე, იგი მინას მორგულში იმყოფებოდა და სანამ ახალი დავალება არ მიიღო, რომ ბეჭედი ეპოვა მაზრაში, მანამდე არ გამოსულა.
სქოლიო
Platser i Tolkiens värld
ნერვული ქსოვილი
მინი|ნერვული ქსოვილის ჭრილი ნერვული ქსოვილი (textus nervosus) — ქსოვილი, რომელიც ქმნის ნერვულ სისტემას. შედგება იმპულსების გამტარი სპეციალიზებული რთულად დიფერენცირებული უჯრედებისაგან — ნეირონებისგან. მათი ფორმა მთლიანადაა დამოკიდებული შესრულებულ ფუნქციაზე. ყოველ ნეირონს გააჩნია სხეული, რაც წარმოდგენილია, როგორც გაფართოებული ნაწილი, სადაც ლოკალიზებულია ბირთვი და ორი ან მეტი გამონაზარდი, მორჩი (აქსონი და დენდრიტები). აქსონები ატარებენ იმპულსს ნეირონის სხეულიდან პერიფერიისაკენ, ხოლო დენდრიტები — უჯრედის სხეულისაკენ.
ნეირონებთან ერთად ნერვულ ქსოვილს შეადგენენ ნეიროგლიის უჯრედები, რომლებიც უმთავრესად საყრდენ, ტროფიკულ და სხვა ფუნქციას ასრულებენ.
ნერვული ქსოვილის ყველა უჯრედი ვითარდება ერთი და იმავე ექტოდერმული უჯრედების დიფერენცირების შედეგად ნეირონების წარმომქმნელ (ნეირობლასტები) და გლიის წარმომქმნელ (გლიობლასტები ანუ სპონგიობლასტები) უჯრედებად. ნერვული ბოჭკოები და ნერვული დაბოლოებები ნერვული ქსოვილის შემადგენელი კომპონენტებია.
სლოვაკური მეძებარი
სლოვაკური მეძებარი (Slovenský hrubosrstý stavač) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია სლოვაკეთში 1950-იან წლებში.
ეს ჯიში გამოიყვანეს მეორე მსოფლიო ომის დროს ჩეხური ფოუსეკის და გერმანული უხეშბალნიანი მეძებრის შეჯვარებით, შემდეგ შეაჯვარეს ვეიმარანერების შთამომავლებთან. 1975 წელს სლოვაკური მეძებარი ოფიციალურად აღიარეს ჩეხოსლოვაკიაში, ხოლო 1983 წელს ის აღიარა სარერთაშორისო კინოლოგიურმა ფედერაციამ. ეს ახალგაზრდა, თავისებური გარეგნობის ძაღლი იმ რთული და დაძაბული მუშაობის შედეგია, რომელიც აი, უკვე 50 წელია ჩეხეთსა დასლოვაკეთში მიმდინარეობს. გამგებიანი, შეუპოვარი სლოვაკური მეძებარი შესანიშნავად გამოადგება როგორც დამწყებ, ასევეგამოცდილ მონადირეს და ოთახის ძაღლის ყველა მოყვარულს.
სლოვაკური მეძებარის ბალნის შეფერილობით ვეიმარანერს ჰგავს, მაგრამ მისი სხეული უფრო დაცულია სიცივისგან. ჩეხეთისა და სლოვაკეთის საზღვრებს გარეთ ეს ჯიში იშვიათად გვხვდება, რამდენიმე ძაღლი გაიყვანეს შვეიცარიაში, სადაც სპეციალური წვრთნის კურსი გაიარეს თოვლში ადამიანის პოვნასთან დაკავშირებით. სასიამოვნო ხასიათი, კარგი გარეგნული და მუშაა თვისებები - ეს ყველაფერი სლოვაკური მეძებრის კარგ მომავალს უზრუნველყოფს. ის კარგად ეგუება სიცივეს და სიცხეს, ადვილად იწვრთნება, კარგად ეგუება ბავშვებს, სხვა ცხოველებს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. სლოვაკური მეძებარს აქვს უხეში, სწორი, ბალანი, სწორი და დაკუნთული წინა ფეხები, გრძელი ყურები, დრუნჩზე გრძელი რბილი ბალანი ულვაშებს და წვერს ქმნის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონადირე ძაღლები კატეგორია:სლოვაკური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ბავშვთა შრომა ინდოეთში
ბავშვთა შრომა ინდოეთში — 2011 წელს ინდოეთის ეროვნული აღწერის თანახმად, 5-იდან 14 წლამდე მშრომელ ბავშვთა საერთო რაოდენობა 10,1 მილიონი იყო, ამ ასაკობრივი ჯგუფის 259,64 მილიონი ბავშვიდან. ბავშვთა შრომის პრობლემა არ არის მხოლოდ ინდოეთი: მსოფლიოში 217 მილიონი ბავშვი მუშაობს, უმეტესი ნაწილი სრულ განაკვეთზე.
14-დან 18 წლამდე ასაკის ბავშვები განისაზღვრებიან როგორც „მოზარდი“ და კანონი საშუალებას აძლევს მოზარდს დასაქმდეს, გარდა ჩამოთვლილი სახიფათო სამსახურების გარდა, რომლებიც მოიცავს სამთო მოპოვებას, აალებადი ნივთიერებებით და ასაფეთქებლებთან დაკავშირებულ სამუშაოებსა და სხვა საშიშ პროცესებს. 2001 წელს, მშრომელთა დაახლოებით 1%, ანუ დაახლოებით 120,000 ბავშვი, ინდოეთში სახიფათო სამსახურში იმყოფებოდა. აღსანიშნავია, რომ ინდოეთის კონსტიტუცია კრძალავს ბავშვთა შრომას საშიშ მრეწველობაში (მაგრამ არა არასაშიშ მრეწველობაში). გაეროს ბავშვთა ფონდის შეფასებით, ინდოეთში 14 წლამდე ასაკის მშრომელ ბავშვთა ყველაზე მეტი რაოდენობაა დასაქმებული მსოფლიოში. შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციის შეფასებით, სოფლის მეურნეობა, 60 პროცენტით, არის ბავშვთა შრომის უდიდესი დამსაქმებელი მსოფლიოში, გაეროს სურსათისა და სოფლის მეურნეობის ორგანიზაციის შეფასებით, ბავშვთა შრომის 70% განლაგებულია სოფლის მეურნეობაში და მასთან დაკავშირებულ საქმიანობაში. სოფლის მეურნეობის მიღმა, ბავშვთა შრომა შეიმჩნევა ინდოეთის ეკონომიკის თითქმის ყველა არაფორმალურ სექტორში.
მიზეზები
კაცობრიობის ისტორიის უმეტესი ნაწილისა და სხვადასხვა კულტურის სხვადასხვა პერიოდში, 18 წელზე ნაკლები ასაკის ბავშვები სხვადასხვა ფორმით მონაწილეობდნენ ოჯახის კეთილდღეობაში. გაეროს ბავშვთა ფონდის ვარაუდით, სიღარიბე ბავშვთა შრომის ყველაზე დიდი მიზეზია. მოხსენებაში ასევე აღნიშნულია, რომ მსოფლიოს განვითარებად და განუვითარებელ ნაწილებში სოფლად და ღარიბ ნაწილებში ბავშვებს არ აქვთ რეალური და მნიშვნელოვანი ალტერნატივა. სკოლები და მასწავლებლები მათთვის მიუწვდომელია. ბავშვთა შრომა არაბუნებრივი შედეგია.
გაეროს ბავშვთა ფონდის თანახმად, ბიჭებსა და გოგონებს შორის გოგონების რაოდენობა ორჯერ მეტია, რომლებიც არ დადიან სკოლაში და მუშაობენ სახლში. მშობლებს, რომლებსაც შეზღუდული რესურსი აქვთ, უნდა აირჩიონ სკოლის ხარჯები თუ გადასახადები. გოგონების განათლება მთელ მსოფლიოში, ინდოეთის ჩათვლით, ნაკლებად პრიორიტეტულია. გაეროს ბავშვთა ფონდის (UNICEF) თანახმად, სკოლებში გოგონებს ავიწროვებენ და ატერორებენ.
ბავშვთა შრომის შედეგები
მინი| ახალგაზრდა ხილის გამყიდველი ქუჩაში, [[კოლკატა]] მშრომელ ბავშვთა დიდი რაოდენობა განიხილება, როგორც სერიოზული საკითხი ეკონომიკური კეთილდღეობის თვალსაზრისით. ბავშვები, რომლებიც მუშაობენ, ვერ იღებენ საჭირო განათლებას. მათ არ აქვთ შესაძლებლობა განივითარონ უნარ-ჩვევები ფიზიკურად, ინტელექტუალურად, ემოციურად და ფსიქოლოგიურად. ბავშვების ფიზიკური მდგომარეობის თვალსაზრისით, ისინი მზად არ არიან ხანგრძლივი ერთფეროვანი მუშაობისთვის. ეს აზიანებს მათ ფიზიკურ ჯანმრთელობას და ბავშვებს უფრო დაუცველებს ხდის დაავადების წინაშე.
ბრილიანტის ინდუსტრია
1999 წელს შრომის საერთაშორისო ორგანიზაციამ გამოაქვეყნა მოხსენება, რომელშიც ირწმუნებოდა, რომ ინდოეთის ალმასის ინდუსტრიაში გამოიყენება ბავშვთა შრომა. სამხრეთ გუჯარეთის ბრილიანტის მუშათა ასოციაციამ აღიარა, რომ ბავშვთა შრომა არსებობს, მაგრამ ეს არ არის სისტემატური, 1%-ზე ნაკლებია და ეწინააღმდეგება ადგილობრივი ინდუსტრიის ნორმებს. ბრილიანტის ინდუსტრიის ადგილობრივმა ბიზნესმენებმა დაგმეს ეს ბრალდებები.
ინიციატივები ბავშვთა შრომის წინააღმდეგ ინდოეთში
1979 წელს ინდოეთის მთავრობამ ჩამოაყალიბა გურუპადსვამიის კომიტეტი, რომელიც გაეცნო ბავშვთა შრომას და მის მოგვარებასთან დაკავშირებულ საშუალებებს. ბავშვთა შრომის აკრძალვისა და რეგულირების შესახებ კანონი მიიღეს კომიტეტის რეკომენდაციების საფუძველზე 1986 წელს. 1987 წელს ჩამოყალიბდა ბავშვთა შრომის ეროვნული პოლიტიკა, რომელიც მიზნად ისახავდა საშიში პროფესიებით მომუშავე ბავშვების რეაბილიტაციას.
აქტიურად მუშაობენ არასამთავრობო ორგანიზაციებიც.
სქოლიო
კატეგორია:ბავშვთა უფლებები ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:ინდოეთი კატეგორია:ბავშვთა უფლებები
Strangeways, Here We Come
Strangeways, Here We Come — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Smiths-ის მეოთხე და უკანასკნელი სტუდიური ალბომი. იგი ბრიტანეთში გამოვიდა 1987 წლის 28 სექტემბერს, ლეიბლზე Rough Trade Records გამოვიდა. ბრიტანეთის ჩარტში ალბომი 17 კვირის განმავლობაში მეორე პოზიციაზე იმყოფებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:The Smiths-ის ალბომები კატეგორია:1987 წლის ალბომები კატეგორია:Rough Trade Records-ის ალბომები კატეგორია:Sire Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები სტივენ სტრიტის პროდიუსერობით
გოიანდირა
გოიანდირა (Goiandira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 848 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კატალანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 265 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.32 კმ²-ზე. ფართობი 564 687 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
A Man and His Music
A Man and His Music — ამერიკელი მომღერალ ფრენკ სინატრას ალბომი, გამოცემული 1965 წელს. გამოვიდა ლეიბლზე Reprise. ალბომს 1967 მიღებული აქვს გრემი წლის ალბომის კატეგორიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ფრენკ სინატრას ალბომები კატეგორია:1965 წლის ალბომები
სახარის ჯვარი
შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი გარედან თაღოვანია, შიგნიდან სწორკუთხა. ეკლესია უაფსიდოა. აღმოსავლეთით დასრულებულია სწორი კედლით, რომელშიც ვიწრო, ოთხკუთხა სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ქვემოთ დგას ოთხკუთხა ტრაპეზი. ჩრდდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ კუთხეში ნიშაა.
შენობას ხის ნივნივებზე მოწყობილი კრამიტის გადახურვა აქვს.
პულინის რაიონი
პულინის რაიონი (Пулинський район) — რაიონი უკრაინაში, ჟიტომირის ოლქში. მისი ფართობია 853 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 23 200 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 28 კაცს კმ²-ზე. პულინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პულინი.
სქოლიო
კატეგორია:ჟიტომირის ოლქის რაიონები
მუკუზნის საცხოვრებელი ნაგებობა
მუკუზნის საცხოვრებელი ნაგებობა – არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ მუკუზანში.
დგას სოფლის დასავლეთით 3 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ადგილობრივი მოსახლეობა მას ნადარბაზევს, ცხრააკვანას და ყარალაანთ ნასახლარს უწოდებს. ნაგებობა დიდი ზომის ყოფილა, მისგან მხოლოდ სამი კედელიღაა შემორჩენილი სხვადასხვა სიმაღლეზე, შენობა ნაგები ყოფილა რიყის ქვითა და კირის ხსნარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ჟაყანქოლი
ჟაყანქოლი (Жақанкөл) — ტბა ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში, მდინარე იშიმის აუზში. რკინიგზის სადგურ სარიობადან 5 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით. დიდი სარიობის ტბის ჩრდილოეთით, ზღვის დონიდან 382 მ-ზე.
ტბის ფართობია 1,2 კმ², სიგრძე 1,5 კმ, სიგანე 1,2 კმ; სანაპირო ხაზის სიგრძე 4 კმ.
სანაპირო სწორია. იყინება ნოემბერში, ხოლო აპრილისთვის ლღვება. დაფარულია ლერწმითა და ლაქაშის გროვებით. წყალი მტკნარია. იყენებენ მეცხოველეობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არშალის რაიონის ტბები
ქურა
ქურა — ლითონის გამოსადნობი, გადასადნობი, გასახურებელი, მინის სალღობი, კერამიკული ნაკეთობების გამოსაწვავი ღუმელი. ქურა თავღია, აგურით ამოვსებული ფოლადის სათავსოა, მას გვერდით კედლებში ჰაერის მისაწოდებელი ნახვრეტები — ქშინები — აქვს. ქვის აირადი პროდუქტები ქურის ღია თავიდან ან გამწოვი მილით გადის. ქურა მუშაობს ხის ნახშირით, კოქსით, ნავთობით ან აირით. მისი მარგი ქმედების კოეფიციენტი 5 %-ს არ აღემატება.
ისტორია კავკასიაში
საქართველოს ტერიტორიაზე უძველესი ლითონდამსხმელი ქურების ნაშთები აღმოჩენილია ამირანის გორაზე (ადრინდელი ბრინჯაოს ხანა), წაღვერის სახელოსნოში, ნაცარგორაზე. ასევე დიდი მეტალურგიული კომპლექსი გათხრილია მეწმორის ბორცვზე. ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სხვადასხვა პოუნქტში შესწალილია ძვ. წ. IX-ახ. წ. XVII-XVIII საუკუნეების ცივი ბერვის რკინის საწურიქურა-სახელოსნოთა ნაშთები. სახელოსნო შედგებოდა მადნის გამოსაწავავი დიდი ქურისა და ორსექციიანი პატარა ქურისაგან, რომელშიც ხდებოდა რკინის გაწურვა (ზედა სექცია), ნახშირში მისი აღდგენა და გუნდის სახით დაგროვება (ქვედა სექცია). ჰაერის ნაკადს საბერველით აწოდებდნენ. რკინის გამოდნობა მაგნეტიტური ქვიშებიდან სავარაუდოა ყულევისა და ანასეულის წინანატიკური ხანის სახელოსნოთა ქურებში. საქართველოს სხვადასხვა ადგილას გამოვლენილია წინაანტიკური ხანის, ანტიკური ხანის, X-XI საუკუნის და XIX საუკუნის ლითონის სადნობი ქურა-სახელსნოთა ნაშთები. მათგან მნიშვნელოვანია ქვემო ქედის სახელოსნო, სარკინე ბამბების ნამოსახლარი, წედისის სახელოსნოები.
უძველესი სამეთუნეო ქურის ნაშთი კავკასიაში შემორჩენიილა ყუბანის დოლმენური კულტურიდან. კერამიკული სახელოსნოები შესწავლილია ხოვლეგორის ნამოსახლართან, სადაც წარმოება ცალკე დარგად იყო გამოყოფილი. სამეთუნეო ქურების ნაშთები აღმნოჩენილია კახეთში, ხირსაში, კარსნისხევში, თბილისში, დმანისის ნაქალაქარზე, თელავში, ახალქალაქში, ჟინვალის ნაქალაქარზე, თრანში.
მინის სადნობი ღუმელების (თაკარების) ნაშთები შესწავლილია ორბეთთან და ნატბეურში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლითონის დამუშავება
კოლხური ხრამული
სქოლიო
კატეგორია:კობრისებრნი
თულარი (ყუბის რაიონი)
თულარი (Tülər) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1110 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
ყიშლაყი (ვიჟაქერი)
ყიშლაყი (Qışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ნათელა ვაჩნაძე
ბიოგრაფია
ნათელა ვაჩნაძე დაიბადა 1940 წლის 21 ნოემბერს, თბილისში. 1962 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორის, პროფესორის ხარისხი მიიღო 1993 წელს.
1963-2006 წლებში პედაგოგიურ და სამეცნიერო მუშაობას ეწეოდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის შუა საუკუნეებისა და საქართველოს ისტორიის კათედრებზე; წმიდა ანდრია პირველწოდებულის სახელობის ქართული უნივერსიტეტის მოწვეული პროფესორი; მისი კვლევის საგანია შუა საუკუნეების ქართული საზოგადოების მენტალიტეტი, ქართული და ბერძნული ჰაგიოგრაფიული თხზულებები, ქრისტიანული სიმბოლიკა, ქართულ-ბიზანტიური ურთიერთობები, წარმართული სააზროვნო სისტემის რელიქტები, საქართველოსა და რუსეთის მუზეუმებისა და წიგნსაცავების ისტორია (XX ს. II ნახ.), ძველი ქართული ჰაგიოგრაფიული თხზულებების რუსულ ენაზე თარგმნა და კომენტარები, „ქართლის ცხოვრების“ სახისმეტყველება, ბერძნული ეპისტოლოგრაფია.
ნათელა ვაჩნაძე არის მრავალი სამეცნიერო ნაშრომის, მათ შორის 5 მონოგრაფიის ავტორი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტის „შრომების“ შემდგენელი, საქართველოს ისტორიის პირველი საუნივერსიტეტო სახელმძღვანელოს (ტომი I) თანაავტორი. მისი სამეცნიერო ნაშრომები გამოქვეყნებულია ქართულ, გერმანულ, ინგლისურ და ფრანგულ ენებზე.
ნათელა ვაჩნაძის მეუღლე იყო რეჟისორი გიზო ჟორდანია, რუსთაველის თეატრის დამდგმელი რეჟისორი; თბილისის ოპერისა და ბალეტისა და გრიბოედოვის თეატრების მთავარი რეჟისორი, თეატრისა და კინოს ინსტიტუტის რექტორი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1940