cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალბანეთის ტურიზმი
ტურისტების ძირითად ნაწილს შეადგენენ ალბანელები თავად ალბანეთიდან, კოსოვოდან, მაკედონიიდან, მონტენეგროდან, საბერძნეთსა და იტალიაში მცხოვრები ემიგრანტები. უცხოელი ტურისტები ძირითადად აღმოსავლეთ ევროპიდან მოდიან, განსაკუთრებით პოლონეთიდან და ჩეხეთიდან. თუმცა ტურისტები ასევე ჩამოდიან დასავლეთ ევროპიდან, მათ შორის შვეიცარიიდან, გერმანიიდან, ბელგიიდან, დიდი ბრიტანეთიდან, სკანდინავიის ქვეყნებიდან და ა. შ. ისინი გაჩერებას ძირითადად ტირანაში ამჯობენებენ ან კემპინგით მიდიან სოფლებსა და პლაჟებზე. ორგანიზებული ჯგუფები ძირითადად მრავალრიცხოვან არქეოლოგიურ ძეგლებსა და ქალაქებს სტუმრობენ. მნიშვნელოვნად იმატა კანიონებში მოგზაურობის, ველოსიპედით ხეტიალის და მთებზე ცოცვის ტენდენციამ. ბოლო დროს, ტურები შესაძლებელი გახდა ალბანეთის სარკინიგზო სისტემის საშუალებითაც. ასევე, მანქანის გამქირავებელმა სააგენტოებმა და ტურისტულმა საინფორმაციო ცენტრებმა ფილიალები გახსნეს ტირანის საერთაშორისო აეროპორტში, დედაქალაქსა და სხვა ქალაქებში. პოპულარული გახდა სამედიცინო ტურიზმი, რადგან ადგილობრივი მედიკოსები დასავლურ სტანდარტებს ბევრად დაბალ ფასად სთავაზობენ. ადგილობრივი საუცხოო სამზარეულოს დაგემოვნება შესაძლებელია ტრადიციულ ალბანურ რესტორნებში, რომლებიც პოპულარული ტურისტული ღირსშესანიშნაობების გვერდითაა განთავსებული მთელი ქვეყნის მასშტაბით. ალბანეთს ზედმეტსახელად „ხმელთაშუა ზღვის ახალ სიყვარულს“ უწოდებენ.
თუმცა, ტურიზმს ხელს უშლის ადგილობრივი მენეჯმენტის საკითხები, მათ შორის ცუდი გზები და საზოგადოებრივი ინფრასტრუქტურა, არალეგალური მშენებლობა და ნადირობა, გაურკვეველი მიწის საკუთრება და სტუმარ-მასპინძლობის სექტორის არაკვალიფიციურობა. მიუხედავად ასეთი ცუდი ვითარებისა, ბოლო წლებში სანაპირო და მთების გზების დიდი ნაწილი შერემონტდა, გაუმჯობესდა ელექტროენერგიითა და სასმელი წყლით მომარაგება. კერძო სექტორი და უცხოელი დონორები მასშტაბურ ინვესტიციებს ახორციელებენ მშენებლობის სექტორსა და ისტორიული ადგილების აღდგენით სამუშაოებში. ამავე დროს, ინვესტორთა გარკვეული ნაწილი ინვესტირებას ტურისტული კურორტების მშენებლობაში ახდენს.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები
ალბანეთში იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის სამი ძეგლი მდებარეობს:
სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთის ტურიზმი
ემილ დიურკემი
დავიდ ემილ დიურკემი (David Émile Durkheim; დ. 15 აპრილი, 1858, ეპინალი, საფრანგეთი — გ. 15 ნოემბერი, 1917, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი სოციოლოგი და ფილოსოფოსი, ფრანგული სოციოლოგიური სკოლისა და სტრუქტურულ-ფუნქციონალისტური ანალიზის, ასევე, სოციოლოგიის, როგორც დამოუკიდებელი მეცნიერების ერთ-ერთი დამაარსებელი.
ბიოგრაფია
1898—1913 წლებში ხელმძღვანელობდა მსოფლიოში პირველი სოციოლოგიური ჟურნალის „სოციოლოგიური წელიწდეულის“ გამოცემას. 1902 წელს პროფესორის წოდების მიღების შემდეგ, დიურკემი გადავიდა სორბონაში, სადაც სათავეში ჩაუდგა „აღზრდის მეცნიერების“ კათედრას (1913 წლიდან კათედრას სახელი გადაერქვა „მეცნიერული აღზრდისა და სოციოლოგიის“ სახელად). ორატორული ნიჭის წყალობით, დიურკემი როგორც მასწავლებელი დამსახურებული წარმატებით სარგებლობდა. ამ პერიოდშივე გამოვიდა მისი ბოლო დიდი ნაშრომი — „რელიგიური ცხოვრების ელემენტარული ფორმები“ (1912).
პირველმა მსოფლიო ომმა საგრძნობი დარტყმა მიაყენა „ფრანგულ სოციოლოგიურ სკოლას“ და თვითონ ფილოსოფოსიც შეარყია. ამ ომში რევოლუციური სოციალიზმის უარმყოფელი დიურკემი მსოფლიოს გახლეჩვას ხედავდა.
250პქ|thumb|right|ემილ დიურკემის საფლავი
ფილოსოფიური და სოციოლოგიური შეხედულებები
დიურკემმა სოციოლოგიის საგნის ზუსტი კონცეფცია შეიმუშავა — ის ითვლება სოციოლოგიური მეთოდის თეორიის კლასიკოსად (მიდგომა — „სოციალური რეალიზმი“). სოციოლოგიის პრინციპები:
დიურკემის აზრით სოციოლოგია უნდა შეისწავლიდეს სოციალურ სინამდვილეს, რომელიც სპეციფიკურ ნიშნებს ფლობს და აქედან გამომდინარე უნდა ჰქონდეს თავისი სპეციფიკური მეთოდები.
სოციოლოგია
სოციოლოგიის საგანი არის სოციალური ფაქტები, რომლებიც არსებობენ ინდივიდის გარეთ და მასთან მიმართებაში ფლობენ ნორმატიულ-იძულებით ძალას.
სოციოლოგიის ამოცანებია — გაიგოს, რა აიძულებს ადამიანებს ერთად ცხოვრებას, რატომ არის რომ მათთვის სტაბილური სოციალური მოწყობა წარმოადგენს ყველაზე დიდ ღირებულებას და რა კანონები მართავენ პიროვნებათაშორის ურთიერთობებს; შესთავაზოს მთავრობას კონკრეტული რეკომენდაციები თანამედროვე ცხოვრების მოწყობისთან დაკავშირებით.
სოციოლოგიური შემეცნების მეთოდოლოგია (კვლევები) — ეფუძნება ინტელექტუალური, მეცნიერული სიმართლის, მეცნიერული კვლევის ყოველგვარი პოლიტიკური, რელიგიური, მეტაფიზიკური და სხვა ცრურწმენისგან განთავისუფლების მოთხოვნას, რომლებიც უშლიან ჭეშმარიტების მიღწევას და პრაქტიკაში მრავალი უბედურების მომტანნი არიან.
სოციოლოგია — მკაცრი ობიექტური მეცნიერებაა, რომელიც თავისუფალია ყველა სახის იდეოლოგიური ცრურწმენებისგან და სპეკულაციებისგან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1858 კატეგორია:გარდაცვლილი 1917 კატეგორია:ფრანგი სოციოლოგები კატეგორია:ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:ემილ დიურკემი კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ფილოსოფოსები
ალბერტ-ჰოლი
ისტორია
ალბერტ-ჰოლი 1871 წლის 28 მარტს გაიხსნა. იგი დედოფალი ვიქტორიას მეუღლის, პრინც–კონსორტ ალბერტის სახელობისაა, რომელიც 1861 წელს გარდაიცვალა. მშენებლობის ბრძანებას 1867 წელს მოეწერა ხელი. დარბაზს თავიდანვე აკუსტიკური პრობლემები აღმოაჩნდა, რომელთა გამოსწორებაც მხოლოდ 1969 წელს მოხერხდა.
ცნობილი კონცერტები
კატეგორია:ბრიტანეთის საკონცერტო დარბაზები კატეგორია:ლონდონის არქიტექტურა
საყდრიონი (თიანეთის მუნიციპალიტეტი)
ისტორია
სოფლის სახელწოდება მერკანი შემორჩენილია ბევრ ისტორიულ საბუთში. ამ სახელით მოხვედრილა სოფელი იოანე ბაგრატიონის „ქართლ-კახეთის აღწერაშიც“. სოფელი ბაგრატიონსაც აქვს ნახსენები, როგორც ერწოს მხარის ერთ-ერთი სასაზღვრო პუნქტი — „ირტო-საყდრიონი“. საყდრიონი ადმინისტრაციულად ჯერ კახეთის საერისთავოში შედიოდა, შემდგომ (XVI-XVIII საუკუნეები) თიანეთის სამოურავოში და ბოლოს თიანეთის მაზრაში. ფეოდალური საკუთრებუს თვალსაზრისით XI-XVI საუკუნეებში სოფლის ტერიტორია უფრო სვეტიცხოვლის მონასტრის ხელდებულად განიხილებოდა, ხოლო XVII-XVIII საუკუნეებში, ძირითადად სახასო საკუთრება გახდა, თუმცა აქ ყმა-მამული ცალკეულ ფეოდალებსა და ალავერდის მონასტერსაც გაუჩენია. XIX საუკუნის შუა წლებიდან მერკანში ქართველი მთიელები უკვე ფართომასშტაბიან მიგრაციას იწყებენ, თუმცა ეს პროცესი XVII-XVIII საუკუნეებშიც შესამჩნევი უნდა იყოს.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 358 ადამიანი.
ღირსშესანიშნაობები
სოფელში შემონახულია ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი — შუა საუკუნეების დარბაზული ეკლესია. აღმოსავლეთ ფასადში სატრაპეზო ქვის დასავლეთ მხარეს ამოკვეთილია მედალიონი „ბოლნური ჯვრით“. ეკლესიის დასავლეთით ეკვრის მოგვიანებით აგებული ორსართულიანი სამრეკლო. სოფლის ჩრდილოეთით, ზეგანზე, დგას ლომისასგორის შუა საუკუნეების დარბაზული ეკლესია. ნაგებია რიყის ქვით, ქვიშაქვისა და კირქვის კვადრებით. ლომისასგორის ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს დიდბატონი ხატი — განვითარებული შუა საუკუნის დარბაზული ეკლესია, რომლის დასავლეთ კედელზე მიდგმულია კოშკი. სოფლის მიდამოებშია აგრეთვე დევენაანთხევის დარბაზული ეკლესია, რომლის მახლობლად შეიმჩნევა ნასაოფლარის ნაშთები; კვირიას ხატი, თამარის საყდრის ნანგრევები და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
აღა-მაჰმად-ხანი
ირანის სატახტო ქალაქი აღა-მაჰმად-ხანმა თეირანში გადაიტანა. 1795 წელს მან გაილაშქრა აზერბაიჯანსა და საქართველოზე, დაარბია თბილისი (კრწანისის ბრძოლა, 1795), ხოლო საქართველოდან დაბრუნებისა და ირანის შაჰინ-შაჰის ტიტულის მიღების შემდეგ (1796) დაიპყრო ხორასანი.
1797 წელს ამიერკავკასიაში მეორედ ლაშქრობისას აღა-მაჰმად-ხანი შუშაში მოკლეს მისმა მსახურებმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1742 კატეგორია:გარდაცვლილი 1797 კატეგორია:ყაჯართა დინასტიის შაჰები კატეგორია:სპარსეთის მოკლული მონარქები
ვერა მუხინა
ვერა მუხინა (Вера Игнатьевна Мухина; დ. 1 ივლისი, 1889, რიგა — გ. 6 ოქტომბერი, 1953, მოსკოვი) — საბჭოთა მოქანდაკე,სსრკ-ის სახალხო მხატვარი (1943), სსრკ-ის სამხატვრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (1947).
ბიოგრაფია
ვერა მუხინა რიგაში დაიბადა მდიდარი ვაჭრის ოჯახში, რომელიც მოგვიანებით მოსკოვში გადავიდა. მოსკოვში ის სხვადასხვა კერძო ხელოვების სკოლაში სწავლობდა, მათ შორის კონსტანტინე იუონისა და ილია მაშკოვის სტუდიებში. განიცადა კუბიზმის გავლენა. 1912 წელს ის პარიზში მოგზაურობს, სადაც გრან შომიერის აკადემიაში ემილ-ანტუან ბურდელის ლექციებს ესწრება. შემდეგ იგი იტალიაში მიემგზავრება, სადაც რენესანსის პერიოდის ფერწერასა და ქანდაკებას ეცნობა. 1918 წელს ალექსეი ზამკოვზე, სამხედრო ექიმზე, იქორწინა.
შემოქმედება
1940-იან წლებში მუხინას მხატვრული სტილი უკვე აღარ ჯდებოდა სტალინის ეპოქის სტანდარტებში. მისი პროექტები ან არასდროს აღუმართავთ, ან მნიშვნელოვნად შეუცვლიათ, როგორც ეს საბჭოთა ლიდერების იაკობ სვერდლოვისა და ვლადიმირ ლენინის, ასევე კომპოზიტორ პეტრე ჩაიკოვსკისა და მწერალი მაქსიმ გორკის მონუმენტების შემთხვევაში იყო.
მუხინას მემკვიდრეობას არც ამჟამად სწყალობს დღევანდელი მოსკოვის ხელმძღვანელობა. მუხინას სახლი და სახელოსნო პრეჩისტენსკის 3-ში დანგრევას ექვემდებარება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი მოქანდაკეები კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1953
Antimelatoma benthicola
Antimelatoma benthicola — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ჰაიტური სამზარეულო
პოპულარული კერძები
მარცხნივ|მინი|256x256პქ|ქათამი სოუსში ჰაიტის სამზარეულოს მრავალი საერთო აქვს კარიბის ზღვის სხვა კუნძულოვანი სახელმწიფოების გასტრონომიებთან, თუმცა გარკვეულწილად იგი მაინც ინარჩუნებს ავთენტურ არომატებს. ჰაიტელები ამ ყველაფერს მწვანილებისა და წიწაკის დიდი რაოდენობით გამოყენებით აღწევენ. ტიპურ ჰაიტურ კერძად შეიძლება მივიჩნიოთ ე.წ. riz collé aux pois, რომელიც მზადდება წითელი ლობიოთი, დამარინადებული პომიდვრითა და ხახვით.
აქ ასევე ერთობ პოპულარულია მოხარშული ბრინჯი, რომელსაც ხშირად მხოლოდ ლობიოსთან ერთად მიირთმევენ ხოლმე. იგი შეიძლება წარმოდგენილი იყოს ხორცის კერძთან ერთადაც. აღსანიშნავია ტრადიციული ჰაიტური სოუსი, რომელიც განსაკუთრებული სიმსუბუქით ხასიათდება და მზადდება შავი ლობიოსაგან. მისი არაერთი ვარიაცია არსებობს, რომლებშიც შავ ლობიოს წითელი ან თეთრი ლობიოთი, ან სულაც ბარდით ანაცვლებენ. აგრეთვე ხშირად იყენებენ ქათმის, თხისა და საქონლის ხორცს. როგორც წესი, ჰაიტელები ხორცს მომზადებამდე კარგად ამარინადებენ ლიმონის წვენით, მჟავე ფორთოხლით, წიწაკით, ნივრითა და სხვა სანელებლებით და წვავენ მანამ, სანამ იგი კარგად ხრაშუნა არ გახდება. მინი|236x236პქ|ჰაიტური პატეები ერთ-ერთი ცნობილი კერძია ჰაიტური ლეგუმი, რომელიც მზადდება ბადრიჯნის, კომბოსტოს, ჩაიოტის, ისპანახისა და სხვა ბოსტნეულისაგან. განსაკუთრებული არომატის მისაცემად უმატებენ ხახვს, ნიორს, ტომატ-პასტას და ზოგჯერ საქონლისა და კრაბის ხორცსაც კი. როგორც წესი, ლეგუმს ბრინჯთან ერთად მიირთმევენ, თუმცა მისი ჭამა ასევე შეიძლება სიმინდის, ფეტვის, ხორბლის, ან პოლენტას ფაფასთან ერთადაც.
სხვა პროდუქტები, რომელთაც კერძებში ხშირად იყენებენ, არის: იამი, ბატატი (რომელიც ხშირად ერევათ ამერიკულ ტკბილ კარტოფილში, თუმცა იგივე არაა), კარტოფილი და ა.შ. ხშირად მათ სპეციალურ სოუსთან ერთად ჭამენ, რომელიც მზადდება ტომატ-პასტით, ხახვით, სანელებლებითა და გამომშრალი თევზით. აღსანიშნავია ბულეტიც, რომელიც არის ხორცის გულსართიანი, ჰაიტური სუნელებით შენელებული პური.
საუზმეზე ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული კერძია სპაგეტი, რომელსაც ადგილობრივი ვარიაციებით ემატება პომიდვრის სოუსი, ნედლი წყალმცენარეები, ხმელი ქაშაყი, ან სანელებლები.
ჰაიტის ყველაზე ცნობილ საჭმელად მაინც პატე (აგრეთვე ცნობილია ჰაიტური ღვეზელის სახელით) რჩება. იგი მზადდება საქონლისა და ქათმის ხორცით, დამარილებული ვირთევზათი, შებოლილი ქაშაყითა და ინდაურის ხორცით, რომელიც ერთიანდება და გუნდის სახით იდება შენელებულ ცომში, შემდეგ ცხვება და იჭმევა ცივად. სხვა ცნობილი წასახემსებლებიდან აღსანიშნავია: აკრა, ბანანის ორცხობილები და ბეინიეტი.
სასმელები
ჰაიტში, ისევე როგორც სხვა ბევრ ქვეყანაში, ყველაზე პოპულარული და გავრცელებული სასმელი ყავაა, რომელსაც ადგილობრივები დღის ნებისმიერ მონაკვეთში სვამენ, აქ ასევე აქტუალურია ხილის (მანგოს, გრეიპფრუტისა და გუავას) ნატურალური წვენები, თუმცა ჰაიტური გასტრონომია უფრო ალკოჰოლური სასმელებითაა მდიდარი. უცხოური სასმელებიდან ყველაზე გავრცელებული ლუდი და რომია, რომელთა რამდენიმე ვარიაციას ჰაიტშივე აკეთებენ. ადგილობრივი ალკოჰოლური სასმელებიდან აღსანიშნავია კლერენი (გამოხდილი ტკბილი სპირტიანი სასმელი, რომელიც გამოიყენება ვუდუს რიტუალებშიც) და კრემასი, რომელიც არის ტკბილი და ნაღებიანი ალკოჰოლური სასმელი, დამზადებული ქოქოსის, ან ჩვეულებრივი რძისგან, რომელსაც ძირითადად დესერტებთან ერთად მიირთმევენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰაიტური სამზარეულო
სტივ ბალმერი
სტივენ ენტონი „სტივ“ ბალმერი (Steve Ballmer; დ. 24 მარტი, 1956) — ამერიკელი ბიზნესმენი, რომელიც იყო Microsoft-ის აღმასრულებელი დირექტორი 2000 წლიდან მოყოლებული 2014 წლამდე, მანამდე სანამ იგი ამ პოსტზე არ შეცვალა სატია ნადელამ.
ბალმერი არის საკალათბურთო კლუბ ლოს-ანჯელეს კლიპერსის მფლობელი, რომელიც 2014 წლის 12 აგვისტოს შეიძინა 2 მილიარდი დოლარის სანაცვლოდ.
ბიოგრაფია
ბალმერი დაიბადა დეტროიტში, ბეატრის დვორკინისა და ფრედერიკ ჰენრი ბალმერის ოჯახში. მამამისი იყო შვეიცარიელი ემიგრანტი და მუშაობდა Ford Motor Company-ის მენეჯერად, ხოლო დედა — ებრაელი, რომელიც ცხოვრობდა ამერიკაში. 1973 წელს ბალმერმა დაამთავრა „Detroit Country Day”-ის სკოლა და განაგრძო თავისი გზა ჰარვარდის უნივერსიტეტისკენ. მან ჩააბარა მათემატიკისა და ეკონომიკის ფაკულტეტზე. სწავლის პერიოდში იგი იყო საფეხბრუთო გუნდის მენეჯერი. აგრეთვე მუშაობდა ჰარვარდის ყოველდღიურ გაზეთში. 1977 წელს მან წარჩინებით დაამთავრა ჰარვარდის უნივერსიტეტი და მიიღო ბაკალავრის ხარისხის წოდება.. შემდეგ ჩააბარა სტენფორდის უნივერსიტეტში მაგისტრის ხარისხზე, თუმცა 1980 წელს მიატოვა სწავლა და დაიწყო მუშაობა მაიკროსოფტში.
2000 წელს ბალმერი გახდა Microsoft-ის გენერალური დირექტორი. ბალმერი ამ პოსტზე მსახურობდა 14 წლის განმავლობაში. 2014 წელს იგი ამ თანამდებობაზე შეცვალა სატია ნადელამ.
პირადი ცხოვრება
1990 წელს მან იქორწინა კონი სნაიდერზე, ვისგანაც ეყოლა სამი შვილი.
ბალმერი მეუღლესთან ერთად ცხოვრობს ჰანტს-პოინტში, ვაშინგტონის შტატში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მილიარდერები კატეგორია:Microsoft-ის თანამშრომლები კატეგორია:დაბადებული 24 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
მასტერბოი
Masterboy — გერმანული ევროდენს-ჯგუფი. მას 1990-იან წლებში ევროპაში, აზიაში, ოკეანიასა და სამხრეთ ამერიკაში დიდი პოპულარობა ჰქონდა. ჯგუფის ცნობილ სიმღერებს შორის არის „Everybody Needs Somebody“, „Feel The Heat Of The Night“ და „Is This The Love“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროდენს ჯგუფები კატეგორია:1990 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:გერმანული ჯგუფები
კენედის კოსმოსური ცენტრის ვიზიტორთა კომპლექსი
კენედის კოსმოსური ცენტრის ვიზიტორთა კომპლექსი (Kennedy Space Center Visitor Complex) — ვიზიტორთა ცენტრი ნასას კენედის კოსმოსურ ცენტრში მერიტის კუნძულზე, ფლორიდაში. აქ წარმოდგენილია ექსპონატები და გამოფენები, ისტორიული კოსმოსური ხომალდები და სამახსოვრო ნივთები, შოუები, ორი IMAX თეატრი და მრავალი ტური კოსმოსურ პორტში. ,,კოსმოსური შატლი ატლანტისის" გამოფენა მოიცავს ატლანტისის ორბიტერს და შატლის გაშვების ექსპერიმენტს, იმიტირებულ მოგზაურობას კოსმოსში. კენედის კოსმოსური ცენტრის ვიზიტორთა კომპლექსი ასევე გთავაზობთ ასტრონავტთა სწავლების გამოცდილებას, მათ შორის მრავალ-ღერძულ სკამს და მარსის ბაზის სიმულატორს. ვიზიტორთა კომპლექსს ასევე აქვს ყოველდღიური პრეზენტაციები NASA– ს ვეტერანი ასტრონავტისგან. ავტობუსის ტური მოიცავს ცალკე აპოლოს/სატურნის V ცენტრს. 2016 წელს ვიზიტორთა კომპლექსს 1.7 მილიონი ვიზიტორი ჰყავდა.
ისტორია
მარცხნივ|მინი|პატარა ტრეილერი იყო [[1960-იანები|1960-იანი წლების დასაწყისში ვიზიტორთა საინფორმაციო ცენტრი]] კომპლექსი დაარსდა 1963 წელს, როდესაც ნასას ადმინისტრატორმა ჯეიმზ ვებმა 1960-იან წლებში შექმნა თვითმართვადი ტურები, რომლის საშუალებითაც საზოგადოებას შეეძლო წინასწარ განსაზღვრული მარშრუტის გავლა კეიპ კანავერალის საჰაერო ძალების სადგურზე. დაახლოებით 100,000 ვიზიტორი მივიდა ამ ტურზე იმ წელს. 1964 წლისთვის ეს რიცხვი 250,000-მდე გაიზარდა.
1965 წელს კომპლესის დირექტორს კურტ დებუსს გადაეცადა 2 მილიონი აშშ დოლარი ვიზიტორთა სრულმასშტაბიანკ ცენტრის შესაქმნელად, რომელიც მოიცავს 42 ჰექტარს. Spaceport USA-მა 500,000 ვიზიტორს უმასპინძლა 1967 წელს, ხოლო 1969 წელს ერთ მილიონს. ათიათასობით ვიზიტორმა დაათვალიერა ცენტრი 1968 წლის 24 დეკემბერს, აპოლო 8-ის მთვარის ორბიტაზე (დისკზე) მისვლის შემდეგ. მარცხნივ|მინი|[[ატლანტისი (შატლი)|ატლანტისი]] 1966 წლის 22 ივლისიდან დაიწყო TWA-ს მიერ ორგანიზებული საჯარო ტურები 40 სამგზავრო ავტობუსით. ტარდებოდა ბილეთები ღირდა 0,50 აშშ დოლარი 12 წლამდე ბავშვებისთვის და 2,50 დოლარი უფროსებისთვის უფრო გრძელი ტურისთვის. პირველ დღეს 1500-ზე მეტმა ადამიანმა იმოგზაურა და დამატებითი ავტობუსებიც სწრაფად დაემატა. TWA–მ განაგრძო ტურები 1976 წლამდე.
1995 წელს დელავერ ნორთის კომპანიები შეირჩა ვიზიტორთა ცენტრის ფუნქციონირებისთვის. 1995 წლიდან 2007 წლამდე ვიზიტორთა ცენტრმა განიცადა მრავალი ცვლილება, მათ შორის რესტორნების, საცალო მაღაზიების, ავტობუსების და ახალი ექსპონატების გაუმჯობესება. ამ დროს მიიღო ვიზიტორთა კომპლექსმა თავისი ამჟამინდელი სახელი, კენედის კოსმოსური ცენტრის ვიზიტორთა კომპლექსი. მას შემდეგ დაწესებულება მთლიანად დამოუკიდებელია და არ იღებს დაფინანსებას. კენედის კოსმოსური ცენტრის ვიზიტორთა კომპლექსი 2016 წელს Trip Advisor– ის მიერ შეერთებულ შტატებში მე-8 საუკეთესო მუზეუმად იქნა მიჩნეული. ვიზიტორთა კომპლექსს ჰქონდა ვიზიტების ზრდა 2010-იან წლებში, ნაწილობრივ იმის გამო, რომ შეიქმნა კოსმოსური შატლი ატლანტის ი. ნასამ განაახლა კონტრაქტი დელავერ ნორთის კომპანიებთან 2028 წლამდე.
ატრაქციონები
მინი|[[რაკეტა|რაკეტების ბაღი 2004 წ.]] ვიზიტორთა კომპლექსი მოიცავს ორ ობიექტს, რომელსაც ასტრონავტების მემორიალური ფონდი მართავს. მათგან ყველაზე თვალსაჩინოა Space Mirror Memorial, რომელიც ასევე ცნობილია როგორც ასტრონავტების მემორიალი, უზარმაზარი შავი გრანიტის სარკე, რომელზეც ამოტვიფრულია ყველა ასტრონავტის სახელი, რომლებიც დაიღუპნენ მოვალეობის შესრულებისას. ვიზიტორთა კომპლექსის ტერიტორიაზე არის ფონდის კოსმოსური განათლების ცენტრი, რომელიც სხვა რესურსებთან ერთად მოიცავს მასწავლებლების რესურსცენტრს. ასევე აქ არის კურტ დებუსის საკონფერენციო ცენტრი. Heroes & Legends, რომელმაც შეცვალა ადრეული კოსმოსური კვლევის ექსპონატი, განთავსებულია აშშ-ს ასტრონავტთა დიდების დარბაზში და ხდება რამდენიმე ექსპონატის ჩვენება. მათ შორისაა Gemini 9A კოსმოსური ხომალდი, ასევე მერკურის კონტროლის ცენტრის დასასვენებელი ოთახი, კონსოლებისა და ავეჯის გამოყენებით, რომელიც გადატანილია ორიგინალური შენობიდან კეიპ კანავერალის კოსმოსურ სადგურზე. ისინი ადრე განთავსებული იყო მერკურის მისიის კონტროლის ობიექტში, რომელიც იყო ისტორიული ადგილების ეროვნულ რეესტრში, მაგრამ ის დაანგრიეს 2010 წლის მაისში აზბესტის გამო შეშფოთების გამო და შენობა განახლდება სავარაუდოდ 40 წლის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები დაარსების წლის მიხედვით კატეგორია:მუზეუმები ამერიკაში კატეგორია:მუზეუმები ფლორიდაში კატეგორია:ვიზიტორთა ცენტრი კატეგორია:მუზეუმის ტიპები
Echoes (სიმღერა)
„Echoes“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის კომპოზიცია, რომელიც ძირითადად ინსტრუმენტული პასაჟებისგან შედგება. მასში, მუსიკალურ იმპროვიზაციასთან ერთად გამოიყენება სხვადასხვა ხმოვანი ეფექტი. კომპოზიციის ავტორია ჯგუფის ოთხივე წევრი - როჯერ უოტერსი, დეივიდ გილმორი, ნიკ მეისონი და რიჩარდ რაიტი. Echoes არის მათი ალბომის Meddle უკანასკნელი, რიგით მეექვსე კომპოზიცია, რომლის ხანგრძლივობაა 23 წუთი და 31 წამი. იგი იკავებს ვინილის ფირფიტის ერთ მხარეს.
კომპოზიცია შემოკლებული ფორმით გამოჩნდა ჯგუფის კომპილაციაში Echoes: The Best of Pink Floyd. სხვა კომპოზიციის, „Atom Heart Mother“ შემდეგ ეს არის პინკ ფლოიდის ყველაზე ხანგრძლივი კომპოზიცია. ამასთან, თუ ჯგუფის ასეთი ხანგრძლივი კომპოზიციები ხშირად იყოფოდა ნაწილებად, „Echoes“ ორ ნაწილად მხოლოდ ფილმისათვის Live at Pompeii დაიყო.
კომპოზიცია აგრეთვე ჟღერს დეივიდ ელფიკის ფილმში „Crystal Voyager“.
ისტორია
პიესის თავდაპირველი სახელწოდება იყო „Nothing, Parts 1-24“ ("არაფერი, ნაწილები 1-24"). უოტერსი მას კონცერტებზე სხვადასხვა უცნაური სახელწოდებით წარადგენდა. მაგალითად, „არსენალის“ გამარჯვების შემდეგ გამოაცხადა, როგორც „We Won the Double“ (ორჯერ მოვიგეთ). სხვა ალტერნატიული სახელწოდებები იყო - „Looking Through the Knothole in Granny's Wooden Leg“ და „The March of the Dam Busters“. ცენტრალურ ნაწილს, რომელშიც გამოიყენება თოლიების ხმები, სტუდიაში „Gull Sounds“-ს უწოდებდნენ. კონცერტებზე „Echoes“-ს აგრეთვე წარადგენდნენ სხვა სახელწოდებებით - „Son of Nothing“, „Nothing To The Sun And Back“ და „The Return of the Son of Nothing“ (იგი სრულდებოდა განსხვავებული ტექსტით). თუმცა, საკონცერტო ბუტლეგებზე თავად გამომცემლებიც სხვა სახელწოდებებს იყენებდნენ.
სონარის ხმა, რომელიც კომპოზიციაში ჟღერს, სრულიად შემთხვევითი მოვლენა იყო - რიჩარდ რაიტმა უბრალოდ შეუერთა ფორტეპიანო Leslie-ს გამაძლიერებელს. მოგვიანებით დროის დიდი მონაკვეთი დაიკარგა, სანამ ჯგუფი ცდილობდა ორიგინალური ხმის გამეორებას სტუდიაში, ამიტომაც გამოიყენეს ჩანაწერი დემო-ფირიდან.
ცენტრალური იმპროვიზაცია (რომლის სამუშაო სახელწოდება იყო „Organ Drone“) გამოიყენებოდა „Embryo“-ს საკონცერტო ვერსიებში. კომპოზიციის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ვერსიაა Pink Floyd Live at Pompeii-ში შეტანილი და ორ ნაწილად დაყოფილი.
სიმღერის სტუდიური ვერსია მიჰყვება ფილმს Crystal Voyager, სერფინგის მოყვარულების შესახებ. იგივე კადრები გამოყენებული იყო საკონცერტო გამოსვლების დროს.
2011 წლის 7 ოქტომბერს BBC-ის ეთერში გასულ გადაცემაში The Record Producers წამყვანებმა წარადგინეს კომპოზიციის მრავალფირიანი ვერსია - ცალკე არხებად დაშლილი ინსტრუმენტებისა და ვოკალების დემონსტრირებით. აქვე გაიჟღერა Nothing-ის ნაწყვეტმა.
2016 წელს „Nothing“-ის მე-14 ნაწილი ოფიციალურად გამოიცა ბოქს-სეტის The Early Years 1965–1972 შემადგენლობაში. იმავე წლის 9 ნოემბერს YouTube-ზე სპეციალური ტრანსლირებისას აჩვენეს პრომო ვიდეო ამ ნაწილით, რომელშიც გამოყენებულია იენ იმსის ანიმაციური ნამუშევრები. ობრი პაუელის შენიშვნები:
იენ იმსთან შეხვედრისას ვიხილე მისი რამდენიმე ანიმაციური რგოლი, რომელზეც 1970-იანებში მუშაობდა. აქამდე ისინი არავის უნახავს, ამიტომ, გადავწყვიტე, ბენი ტრიკეტის და რესტავრისას მეშვეობით, მეცადა, მოერგებოდა თუ არა Nothing-ის #14 ნაწილს. კომპოზიციის რიტმს გარკვეულწილად მშვენივრად მოერგო, იგი იმსის ანიმაციის ორიგინალური და გულმოდგინე სახეს ასახავს. იმსმა შექმნა საათები Time-ისთვის და One Of These Days-ის მიხედვით ვიდეო French Windows.
1971 წელს სამხრეთ აფრიკის რადიოსადგურებისთვის გავრცელა აცეტატური პრომო-გრამფირფიტა კომპოზიციის შემოკლებული ვერსიით.
კომპოზიცია
კომპოზიციის ყოველი ვოკალური მონაკვეთი აგებულია სამ სტროფზე.
პიესას ხსნის რიჩარდ რაიტის ერთი ნოტი, რომელიც მეორდება. მას ემატება სხვა ინსტრუმენტები და ყალიბდება ძირითადი აკორდები. თავდაპირველი ვოკალური ნაწილების შუალედში ჟღერს ინსტრუმენტული ჩანართები. ძირითადი თემის განმეორებითი შესრულების შემდეგ შემოდის შუა, „ფანკური“ ნაწილი, აგებული მტკიცე რიტმზე. რიტმულ ნაწილს მოჰყვება ხმოვანი კოლაჟი სონარის ეფექტით და სხვადასხვა ინსტრუმენტული მანიპულირებით. ამის შემდეგ ყველაფერი ნელ-ნელა უბრუნდება ძირითად თემას და თავის კულმინაციას აღწევს შთამბეჭდავი კრეშენდოს და ერთგვარი ინსტრუმენტული შეტევის დროს. მეორდება პირველი სტროფების თანხლები მელოდია, რომელიც იცლება ინსტრუმენტებისგან, ბოლოს კი რჩება მხოლოდ გუგუნი, რომელიც ასევე ნელი ტემპით ქრება.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:1971 წლის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები დეივიდ გილმორის ავტორობით კატეგორია:სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
ჯულია გილარდი
ჯულია გილარდი, ინგ.Julia Eileen Gillard (დ.1961 წ.) - ავსტრალიელი პოლიტიკური მოღვაწე, მთავრობის მეთაური 2010-13 წწ., ქვეყნის ისტორიაში პირველი პრემიერ-მინისტრი ქალი.
ადრეული პერიოდი
ჯულია გილარდი დაიბადა უელსის ქალაქ ბარიში. ბავშვობაში იგი დაავადებული იყო ბრონქული პრევმონიით, რის გამოც ექიმების რჩევით, საჭირო გახდა თბილ კლიმატურ გარემოში გადასვლა. 1966 წელს ოჯახი გადასახლდა ავსტრალიაში. ადელაიდაში ჯულიამ კოლეჯი დაამთავრა ხელოვნების პროფესიით, შემდეგ კი ჩააბარა მელბურნის უნივერსიტეტში ხელოვნების და სამართლის განხრით. გილარდის პირველი დასაქმების ადგილი იურიდიული ფირმა იყო, სადაც ის სამრეწველო სამართლის კუთხით მუშაობდა.
ჯერ კიდევ სტუდენტობის პერიოდში ჯულია გილარდი გამოირჩეოდა ორგანიზატორული ნიჭით, რომლის წყალობით 1983 წელს გახდა სტუდენტური კავშირის თავმჯდომარე.
პოლიტიკური კარიერის დასაწყისი
1985 წელს გილარდმა პოლიტიკური აქტიურობა დაიწყო. თავდაპირველად ის ოთხი წლის განმავლობაში სათავეში ედგა მელბურნში ლეიბორისტული პარტიის ერთ-ერთ ბიუროს. ჯულიამ რამდენჯერმე სცადა პარლამენტის წევრობის კანდიდატად საკუთარი თავის წარდგენა, თუმცა შიდასელექციის დროს დამარცხდა. 1996 წელს იგი დაინიშნა ოპოზიციაში მყოფ ლეიბორისტთა ლიდერის შტაბის ხელმძღვანელად, ხოლო 1998 წელს არჩეული იქნა წარმომადგენლობითი პალატის დეპუტატად, სადაც დასაქმების, შრომის და განათლების კომიტეტში საქმიანობდა.
ვინაიდან ამ პერიოდში ავსტრალიას ლიბერალური პარტია მართავდა, ლეიბორისტულმა პარტიამ ჩრდილოვანი კაბინეტი ჩამოაყალიბა. მასში ჯულია გილარდიც შევიდა, რომელიც პასუხისმგებელი გახდა განათლების, იმიგრაციის, შემდგომში კი თანასწორობის და აბორიგენი მოსახლეობის საქმეებზე. 2006 წელს პარტიაში გამართული არჩევნების შედეგად ის ოპოზიციის ლიდერის მოადგილე გახდა.
ზედიზედ ოთხი მარცხის შემდეგ 2007 წელს ლეიბორისტულმა პარტიამ შესძლო საპარლამენტო არჩევნებში გამარჯვება. გილარდი პრემიერ კევინ რადის მოადგილე გახდა და ვიცე-პრემიერის რანგში სათავეში ჩაუდგა დასაქმების, სოციალურ საქმეთა და განათლების სამინისტროს, სამი წლის შემდეგ კი შიდაპარტიული კონკურენციის პირობებში არჩევნებში დაამარცხა კევინ რადი და უმაღლესი არჩეული თანამდებობის მქონე პირველი ქალი გახდა ქვეყნის ისტორიაში.
მთავრობის მეთაური
გამარჯვების მიუხედავად, გილარდი არ სარგებლობდა ფართო მხარდაჭერით, რაც თვალსაჩინოდ გამოჩნდა მორიგ საყოველთაო არჩევნებზე - მისი მეთაურობით გასულმა პარტიამ ვერ მოახერხა დამაჯერებელი მოგება, მთავრობის დაკომპლექტება კი მხოლოდ დამოუკიდებელი დეპუტატების დახმარებით გახდა შესაძლებელი. ამ პირობებში საკვანძო მნიშვნელობა მიენიჭა გილარდის უნარს, კომპრომისების გზით მოენახა საერთო ენა სხვა პოლიტიკურ ძალებთან. ოფიციალური კანბერას ერთ-ერთ პრიორიტეტს მსოფლიო ეკონომიკური კრიზისით გამოწვეული შედეგების დაძლევა წარმოადგენდა. ერთობ პრობლემური აღმოჩნდა ასევე საიმიგრაციო სფერო. ევროპის მსგავსად, ამ პერიოდში ავსტრალიასაც არალეგალურ მიგრანტთა ტალღა მიაწყდა. ტრეფიკინგის და არალეგალური მიგრაციის პრობლემის გადაჭრა გილარდის მთავრობამ მკაცრი მეთოდებით სცადა, რომელიც თავშესაფრის ყველა მაძიებლის დეპორტაციის გულისხმობდა, თუმცა ეს გადაწყვეტილება ავსტრალიის უმაღლესმა სასამართლომ გააუქმა. გილარდი თავისი მოღვაწეობისას განსაკუთრებულ ყურადღებას აქცევდა განათლების და სამოქალაქო თანასწორობის სფეროში მდგომარეობის გაუმჯობესებას.
2013 წლის ივნისში პარტიის შიგნით გილარდის მმართველობით უკმაყოფილო ფრთამ მოითხოვა კენჭისყრა ნდობის ვოტუმის საკითხზე. პასუხად პრემიერ-მინისტრმა წინადადება წამოაყენა, რომ წაგებულს პოლიტიკის ასპარეზი საერთოდ დაეტოვებინა. კევინ რადმა რევანშის აღება შესძლო, 12 ხმით მოიგო, რითაც გილარდის პოლიტიკური კარიერა დასრულდა.
გადადგომის შემდეგ
თანამდებობის დატოვების შემდეგ ჯულია გილარდმა საქმიანობა გააგრძელა ჰუმანიტარულ ორგანიზაციაში, რომელიც ფსიქიკური პრობლემების მქონე ადამიანების საკეთილდღეოდ მოღვაწეობდა. აწარმოებს კამპანია განათლების, ჰუმანიტარულ, თამბაქოს საწინააღმდეგო მიმართულებებით. ამჟამად მუშაობს საგანმანათლებლო ორგანიზაციის Global Partnership for Education დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარედ.
2014 წელს ექს-პრემიერმა გამოაქვეყნა ავტობიოგრაფიული ჟანრის წიგნი My Story. ამავე წელს მას მიენიჭა მელბურნში მდებარე ვიქტორიის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორის წოდება.
რესურსები ინტერნეტში
პირადი ვებ-საიტი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:ავსტრალიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალები კატეგორია:ავსტრალიის პრემიერ-მინისტრები
ბაღი
ბაღი ხელოვნების ნიმუშია, მას ასევე განიხილავენ ისტორიის საგანგებო წყაროდ. ბაღი ცივილიზაციის გარიჟრაჟზე, ადამიანის ბინადარ ცხოვრებაზე გადასვლისას, წარმოიშვა. ბაღის თავდაპირველი დანიშნულება იყო საცხოვრებელთან სასარგებლო მცენარეების მოყვანა, კულტურის განვითარების კვალობაზე, თანდათან ნარგავებს მოხდენილ სახეს აძლევდნენ.
დღეისთვის ბაღებს ადამიანის ცხოვრებაში უდიდესი მნიშვნელობა ეკისრება. ამჟამად თითქმის ყველა ქვეყანაში არსებობს ბაღები, მათგან საკმაოდ ბლომად - ბრიტანეთში. ბაღის ერთ-ერთი სახეა ბოტანიკური ბაღი.
ბაღები ძველ აღმოსავლეთში
პირველი ბაღები, რომლებიც უტილიტარულ მიზანს არ ემსახურებოდნენ და სასიამოვნო სანახაობას წარმოადგენდნენ, გაჩნდა ძველ აღმოსავლეთში, სადაც ბაღი კლიმატური პირობების გამო დიდ როლს ასრულებდა. ბრწყინვალე ტროპიკული მცენარეების წყალობით ბაღმა ხელოვნებას ისეთი უმდიდრესი მასალა მიაწოდა, რომ მან უნებლიეთ დაიმსახურა აღმოსავლეთის ხალხთა სიმპათიები და მათი ცხოვრების განუყრელ ნაწილად იქცა. ბაღის გარეშე წარმოუდგენელია აღმოსავლური პოეზია. აღმოსავლურ საბაღო სისტემაში ორ სტილს გამოყოფენ: არიულს და სემიტურს.
არიული წარმოშობის ენერგიული და მებრძოლი ხალხი, აწყობდნენ უზარმაზარ ბაღებს და პარკებს, სადახ ზოგჯერ ცხოველებსაც ათავისუფლებდნენ და ამ შემთხვევაში ისინი სანადიროდაც გამოიყენებდნენ, ნადირობა კი ძველად მხოლოდ გასართობი ღონისძიება არ იყო, იგი ერთგვარ სამხედრო და სალაშქრო წრვთნასაც წარმოადგენდ. "ცხოველთა ბაღები" - "პარადიზები" ბუნებრივ ტყედ აღიქმებოდა, რომლის შექმნისთვის და შენარჩუნებისთვს წყალი საკმაოდ შორი მანძილიდან გამოჰყავდათ.
სემიტური წარმოშობის ხალხი, რომელთაც კარჩაკეტილი ცხოვრებისკენ ჰქონდათ მიდრეკილება. ისინი სახლებთან აწყობდნენ მაღალი კლდით შემოღობილ პატარა ბაღებს, სადაც ისინი არამარტო ულამაზეს მცენარეებს და ყვავილებს, არამედ ხელოვნების ნაწარმოებებსაც ათავსებდნენ. სემიტური ტიპის უძველესი ბაღის ყველაზე გრანდიოზული ნიმუშს წარმოადგენდა სემირამიდას "კიდული ბაღები", რომელიც თითქმის ქრისტეს შობამდე IX საუკუნეებში ასურეთის დედოფლის შამურამატის (ბერძნულად სემირამიდას) სურვილით ბაბილონში იქნა აგებული და რომელიც ძველმა ბერძნებმა მსოფლიოს შვიდი საოცრებიდან ერთ-ერთად აღიარეს. ძველმა ბერძნებმა შეცდომით მიაწერეს ამ ბაღის აგება სემირამიდას. მეცნიერების მიერ მიკვლეული მასალებით "ბაბილონის კიდული ბაღები" ნაბუქოდონოსორ II-ის ბრძანებით ქრისტეს შობამდე VI საუკუნეში მიდიის მეფის ასულის დედოფალ ამიტას პატივსაცემად გაუშენებიათ. მიუხედავად ამისა ტრადიციისამებრ ამ ბაღებს სემირამიდას ბაღებს უწოდებენ.
სემიტების განსაკუთრებული სიყვარული შეიმჩნევა წყლისადმი, ბაღში, ტბორების, შადრევნების, კასკადების და ა.შ სახით.
ბაღები ძველ საბერძნეთსა და რომში
200px|left|thumb|დაკიდებული ბაღები კლასიკურად არის მიჩნეული ძველი საბერძნეთის და რომის საბაღო სტილი. თავდაპირველად ელადის ბაღები ხილისა და ბოსტნეული მცენარეების ნაკრებს წარმოადგენდა, მაგრამ თანდათან ნარგავთა მოწყობისას ესთეტიკური მხარე სულ უფრო მეტ მნიშვნელობას იძენს. ძველ ათენში საზოგადოებრივი ბაღებიც არსესბობდა.
ბაღების ისტორია
thumb|right|270px|ვერსალის ბაღი. thumb|right|270px|ვერსალის ბაღი. thumb|right|170px|ანდრე ლენორტი. ვერსალის ბაღის შემქმნელი შუა საუკუნეების დასაყისში ევროპაში ბაღები მიივიწყეს. დროთა განმავლობაში, როცა მონასტრები კულტურის ცენტრებად გადაიქცა, მათში ბაღების გაშენებაც დაიწყო. ბაღებში უფრო ხშირად, ვიდრე ხელოვნების სხვა ნიმუშებში, ჩნდებოდა ფარული სიმბოლიკა, ფარული იკოლოლოგიური სქემები. შემთხვევით არ იყო, რომ შუა საუკუნეების სამონასტრო ბაღებში, ხეივნები ჯვრისებურად იყო დაყოფილი და ცენტრში თავსდებოდა ან შადრევანი, რაშიც ქრისტეს მოწამეობრივი ცხოვრებას გულისხმობდნენ, ან ვარდის ბუჩქი, რაც ღვთისმშობლის სიმბოლო იყო. სამომასტრო ბაღის ჭასთან დაკავშირებით ამტკიცებდნენ აზრს იმის შესახებ, რომ, როგორც მცენარე წყლის გარეშე, ასევე კაცობრიობა ნათლობის გარეშე დაიღუპებოდა.
ღრმა წარსულიდანვე ბაღთან იყო დაკავშირებული თითქმის ყველა რწმენა, ყველა თქმულება, მისით მოისახებოდა მიწიერი და ზეციური სამოთხე. ბიბლიის მიხედვით კაცობრიობის წინაპრებს საოცარ ბაღში მიუჩინა ღმერთმა ადგილი, ამ ბაღს „ედემი“ ეწოდებოდა, რაც ძველ ებრაულად განცხრომას, ნეტარებას ნიშნავდა. სპარსულ პარდაიზმს, მოგვიანებით დაესეხნენ ბერძნებიც. პარდაიზმი იქცა მიწიური სამოთხის სინონიმად. ინდური მითოლოგია და სამოთხეც ასევე ბაღშია თავმოყრილი. ყველაზე მდიდრული საიქიო სამოთხე კი შექმნა მუჰამედმა. ბაღი, რომელიც ქრისტიანებისთვია საწყისი იყო, მაჰმადიანებისთვის ის ცხოვრების გზის დასასრულს წარმოადგენდა.
სამონასტრო ხილის ბაღები, სააფთიაქო და სამზარეულო ბოსტნები ჩვეულებრივ მონასტრსი გალავნის გარეთ იყო. პატარა ხეხილის ბაღი კი მონასტრის შიგნით, სამოთხის სიმბოლოს წარმოადგენდა. წარმოდგენა ბაღზე, როგორც სამოთხეზე დიდხანს შემორჩა, XIX საუკუნემდე.
საბაღო ხელოვნებას ახალი მძლავრი ბიძგი მისცა აღორძინების ეპოქამ. ამ პერიოდის საბაღო სტილი გაჩნდა "ყვავლთა ქალაქში" - ფლორენციაში, მედიჩების მდიდარი საგვარეულოს ძალისხმევით. რენესანსმა თავისებურად მოხსნა წინააღმდეგობა ადამიანსა და ბუნებას შორის. ბაღებში ერთმანეთს შეერწყა გარდაქმნილი ბუნება და გარდაქმნილი, თავისუფალი ადამიანი. რენესანსის ეპოქიდან მოყოლებული, ბაღის სიმდიდრე თანდათან პრესტიჟულ აუცილებლობად იქცა მაღალი წოდების ყველა წარმომადგენელისთვის, სამეფო ოჯახის ჩათვლით.
ბაღებში არამარტო ერთმანეთის არამედ ოფიციალურ მიღებებსაც აწყობდნენ. თუმცა როგორც ინგლისის დეოფალმა ელისაბედ I-მა უათჰოლის ბაღში მიიღო რუსეთის ელჩობა, მათთვის ეს იმდენად უჩვეულო იყო, რომ შეურაცმყოფადაც მიიჩნიეს, მაგრამ ეს გასაკვირიც არ იყო რადგანაც ბვაღები რუსეთში, პეტრე I-ის ევროპული მოგზაურობის შემდეგ შევიდა.
ლენორტის შემდეგ მისი სტილი ბაღებში გაჩნდა ყველგან, საფრანგეთში, გერმანიაში და თვით იტალიაშიც. საფრანგეთში პეტრე I-ის მოგზაურობობის შემდეგ რუსეთში შეიქმნა პეტერგოფის ბაღები და პეტრეს ბაღი, მოსკოვში.
საფრანგეთში პეტრე I-მა 1717 წელის აპრილში იმოგზაურა. მის პატივსაცემად, ლუი XV-ის ბრძანებით ვერსალის პარკის ყველა შადრევანი აამოქმედეს. პეტრე ყურადღებით ეცნობოდა ვერსალის ყველა კუთხეს, ამ დროს მას გაახსენდა ნევის პირას არსებული ლუსტგარედი და აღელვებით წარმოთქვა:
მეფის დანაპირები არც ისე ადვილი შესასრულებელი იყო, ვერსანი დღემდე რჩება საუკეთესო ბაღად.
საქართველოს ბაღები
საქართველოში ძველად მხატვრული ბაღების არსებობის თაობაზე ცნობები ძირითადად წერილობით წყაროებში მოიპოვება. ძველი კოლხეთის მხატვრული ბაღების შესახებ მასალებს გვაწვდის ძველი ბერძბული თქმულება არგონავტებზე. პოემაში აღწერილი ბაღი ანტიკური კულტურის ნიშნებად არის მიჩნეული, მაგრამ, როგორც ფიქრობენ, ბაღებს კოლხეთში უფრო დიდი ისტორია აქვს.
ვარაუდობენ, რომ მებაღეობის განვითარებისთვის აღმოსავლეთ საქართველოში ხელი უნდა შეეწყო ძველი ასურეთისა და ბაბილონის საბაღო-საპარკო ხელოვნების კულტურას, რომელმაც განვითარების უმაღლეს დონეს ქრისტეს შობამდე VII - VI საუკუნეებში მიაღწია.
ძველ საქართველოში ბაღის შესატყვის სიტყვებად იყენებდნენ ტერნინებს - „სამოთხე“ და „წალკოტი“. სამოთხესა და წალკოტში დეკორატიული მცენარეების გარდა ხეებიც იზრდებოდა. ხოლო ვარდებისათვის ცალკე ადგილი იყო გაკეთებული.
ძველად მცენარეები ტოპონიმიკაშიც აისახებოდა. ბიჭვინთის, როგორც ქართული, ასევე ბერძნული სახელი პიტიუნტი, ფიჭვიდან მომდინარეობს, ვარციხის ძველი სახელი მომდინარეობს ვარდიციხიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაღები
მესტიის მუნიციპალიტეტი
მესტიის მუნიციპალიტეტი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული დასავლეთ საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში. მუნიციპალიტეტი 2014 წლის 30 ოქტომბრიდან. ადმინისტრაციული ცენტრი — დაბა მესტია.
ისტორია
მუნიციპალიტეტის ტერიტორია 1917-მდე შედიოდა ქუთაისის გუბერნიაში სვანეთის საბოქაულოს სახელით, 1921-დან — ზემო სვანეთის მაზრა, 1930-დან — მესტიის რაიონი.
საქართველოს პრეზიდენტის მ. სააკაშვილის 2005 წლის 16 დეკემბრის №2304-რს ბრძანების საფუძველზე მოხდა საქართველოს რაიონების რეორგანიზაცია, რის შედეგადაც არსებული რაიონები შეიცვალა მუნიციპალიტეტებად. სსიპ „მესტიის მუნიციპალიტეტის“ (ს/ნ. 235895046) გადამხდელად რეგისტრაციის თარიღია 2013 წლის 1 მაისი, ხოლო რეგისტრაციის თარიღი — 2014 წლის 30 ოქტომბერი.
ადმინისტრაციული ერთეულები
მუნიციპალიტეტის ადგილობრივი თვითმმართველობის უმაღლესი ორგანოა საკრებულო, აღმასრულებელი თანამდებობის პირი — გამგებელი. მმართველობის ტერიტორიული ორგანოებია:
ეკონომიკა
მკაცრი კლიმატისა და მთიანი რელიეფის გამო უპირატესად განვითარებულია მეცხოველეობა, რომელიც საკვები ბაზაა ბუნებრივი სათიბ-საძოვრები მნიშვნელოვანი. მცირე რაოდენობით ითესება მარცვლეული კულტურები და კარტოფილი. მესტიის მუნიციპალიტეტი ტურიზმისა და ალპინიზმის კერაა — აქ გადის მაღალმთიანი ტურისტული მარშრუტები ნაკრის, ბეჩოს, ლეხზირისა და ლატფარის უღელტეხილებზე.
კულტურა
მუნიციპალიტეტში 51 სახელმწიფო ზოგადსაგანმანათლებლო სკოლაა, 43 ბიბლიოთეკა, მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი.
ღირსშესანიშნაობები
მესტიის მუნიციპალიტეტის ხუროთმოძღვრებისა და ეთნოგრაფიის ღირსშესანიშნავი ძეგლებია შუა საუკუნეების საკულტო, საერო და თავდაცვითი ნაგებობები. აღსანიშნავია ადიშის, იელის, სვიფის, იფარის, წვირმის, ჟაბეშის ეკლესიები, მონასტრები, სვანური კოშკები.
სქოლიო
*
მუხიანი
მუხიანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ყარაჩაი (მდინარე)
ყარაჩაი (Qaraçay — თარგმანში «შავი მდინარე») — კასპიის ზღვაში ჩამდინარე მდინარე აზერბაიჯანის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, რომელიც სათავეს იღებს კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის ჩრდილოეთით მდებარე ფერდებიდან მწვერვალ ბაბადაღის რაიონში, ზღვის დონიდან დაახლოებით 3100 მეტრ სიმაღლეზე. შესართავის სიმაღლე მდებარეობს ზღვის დონიდან −28,5 მეტრ სიმაღლეზე. მდინარე წყალუხვია არამდგრადი რეჟიმით.
ძირითადი შენაკადებია — აზარჩაი (მარცხენა), აგადუკჩაი (მარცხენა).
მდინარის ნაპირებზე ყველაზე უფრო დიდი დასახლებული პუნქტებია — ჰულოვლუ, აშაღი-ზეიდი, ბირინჯი-ნუგადი, იქინჯი-ნუგადი.
წყლის საშუალო ხარჯი სოფელ ალიჯთან შეადგენს 2,35 მ³/წმ-ს. მდინარის ჩამონადენის მაქსიმუმი უწევს მაისიდან ივლისში, ხოლო მინიმუმი — ზამთრის თვეებზე.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მდინარეები
ჰოლანდიის ოსტინდოეთის კომპანია
მინი|250პქ|ნიდერლანდის ოსტინდოეთის კომპანიის გემთსაშენი ამსტერდამში, დაახლ. 1750 წ. ნიდერლანდის ოსტინდოეთის კომპანია (Vereenigde Oost-Indische Compagnie, VOC, "აღმოსავლეთ ინდოეთის გაერთიანებული კომპანია") — 1602 წელს ნიდერლანდის გენერალური შტატების მიერ აზიაში კოლონიური საქმიანობის საწარმოებლად 21 წლიანი მონოპოლიური უფლებით დაარსებული პრივილეგირებული კომპანია. მიიჩნევა მსოფლიოში პირველ ტრანსნაციონალურ კომპანიად და ასევე პირველი კომპანიად რომელმაც აქციები გამოუშვა. ასევე შესაძლოა ის იყო პირველი მეგაკორპორაცია რომელსაც გააჩნდა თითქმის იგივე ძალაუფლება რაც მთვრობას, მათ შორის: ომის, სამართლის ქმნის, მოლაპარაკებების წარმოების, ფულადი ერთულების გამოშების და კოლონიების დაარსების.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდის იმპერია კატეგორია:კომპანიები კატეგორია:ინდონეზიის ისტორია
ცოდნისკარი (ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტი)
ცოდნისკარი — სოფელი საქართველოში, ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს ალაზნის ვაკეზე, თემის ცენტრი (სოფლები: თელა, დავითიანი, შეერთება, ჩადუნიანი, წიფლისწყარო). ზღვის დონიდან 330 მეტრი, ლაგოდეხიდან 13 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 632 ადამიანი.
Valve Hammer Editor
Valve Hammer Editor, ადრე ცნობილი როგორც Worldcraft, შემოკლებით Hammer) — დონეების რედაქტორი, შემნილი Valve Software-ის მიერ Source და GoldSrc ძრავებთნ სამუშაოდ. Worldcraft-ის ძველ ვერსიებს აქვთ id Software-ის Quake engine-სა და id Tech 2-ის მხარდაწერა. 4-მდე ვერსიებს ჰქონდათ აგრეთვე GoldSrc-ს (Source-ის წინამორბედის) მხარდაჭერა. ახლანდელ ვერსიას აქვს მხოლოდ Source-ის მხარდაჭერა. ის უფასოდ ხელმისაწვდომია ნებისმიერი ადამიანისთვის, რომელსაც ნაყიდი აქვს Source-ის ძრავზე მომუშავე თამაში, როგორც Source SDK-ს ნაწილი.
რედაქტორი შეიმუშავა პროგრამისტმა ბენ მორისმა „Quake 1“-ის დონეების შესაქმნელად, რის შემდეგაც მორისმა პროგრამა უფასოდ ატვირთა ინტერნეტში. 1.0 ვერსიიდან მოყოლებული Worldcraft იქცა კომერციულ პროგრამად, რომელიც ვრცელდებოდა კომპანია ACD Systems-ის მიერ. მოგვიანებით მასზე უფლებები მოიპოვა Valve Software-მა. სწორედ ამ პროგრამის მეშვეობით 1998 წელს აიგო ვიდეო თამაშ „Half-Life“-ის დონეები.
ყარაჩაი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყარაჩაი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გორ ვიდალი
იუჯინ ლუთერ გორ ვიდალი (Eugene Luther Gore Vidal; დ. 3 ოქტომბერი, 1925, ვესტ-პოინტი — გ. 31 ივლისი  2012, ჰოლივუდი) — ამერიკელი მწერალი, ესეისტი, კინო- და თეატრალური დრამატურგი, XX საუკუნის ამერიკული ლიტერატურის აღიარებული კლასიკოსი. ამერიკის შეერთებული შტატების კულტურული და პოლიტიკური ცხოვრების მნიშნვენლოვანი ფიგურა ბოლო 60 წლის განმავლობაში. სახელი გაითქვა ბესტსელერებით „ხმაური“, „ლინკოლნი,“ „მირა ბრეკენრიჯი“, ესეებით პოლიტიკაზე, ლიტერატურასა და  რელიგიაზე, ასევე ჰოლივუდის ფილმებისათვის დაწერილი სცენარებით.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ესეისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ჟურნალისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ათეისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი დრამატურგები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ესეისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ჟურნალისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ათეისტები კატეგორია:ამერიკელი ავტობიოგრაფები კატეგორია:ამერიკელი ისტორიული რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი ჰუმანისტები კატეგორია:ამერიკელი ლიტერატურის კრიტიკოსები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ესეისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ჟურნალისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი სცენარისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მემუარისტები კატეგორია:ამერიკელი სატირისტები
Antimitra
Antimitra — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Take That: Nobody Else - The Movie
Take That: Nobody Else - The Movie — ჯგუფ Take That-ის მიერ 1995 წლის ზაფხულში, ლონდონის ერლს კორტსა და მანჩესტერის სტადიონზე ჩატარებული კონცერტების ჩანაწერი. ტურნეს მსვლელობისას სრულდებოდა სიმღერები ალბომიდან Nobody Else. ეს იყო იმ დროისთვის ჯგუფის უკანასკნელი ტურნე, ჩატარებული რობი უილიამსის გარეშე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Take That-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:1995 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:RCA Records-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:BMG-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:საკონცერტო ვიდეო ალბომები
449
თარიღი უცნობია
*
ტაკალიკ-აბახი
thumb|ტაკალიკ-აბახის ნანგრევები right|thumb|სტელა № 5 ტაკალიკ-აბახი (კიჩეს ენაზე Tak’alik A’baj, „მტკიცე ქვა“) — მაიას ცივილიზაციის არქეოლოგიური ძეგლი. მდებარეობს ელ-ასინტალის მუნიციპალიტეტში, რეტალულეუს დეპარტამენტში, გვატემალის სამხრეთ ნაწილში. მიეკუთვნება შუა წინაკლასიკურ პერიოდს, ძვ. წ. VIII — II სს.
ქალაქის არქიტექტურა განიცდიდა ოლმეკების ძლიერ გავლენას, ამავე დროს შეინარჩუნა მაიას კულტურის დამახასიათებელი ნიშნები. იგი ერთადერთი ძეგლია ცენტრალურ ამერიკაში, რომელსაც შემონახული აქვს ორივე კულტურის შტრიხები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მაიას ქალაქები კატეგორია:გვატემალის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:ოლმეკები
ლუის კაბრალი
ლუიშ დე ალმეიდა კაბრალი (დ. 11 აპრილი, 1931,ბისაუ, გვინეა-ბისაუ — გ. 30 მაისი, 2009, ტორეს-ვედრასი, პორტუგალია  ) —  გვინეა-ბისაუს პოლიტიკური მოღვაწე და დამოუკიდებელი გვინეა-ბისაუს სახელმწიფოს პირველი მეთაური 1973-1980 წლებში.
დაიბადა 1931 წელს ქ. ბისაუში. დაწყებითი სკოლა დაამთავრა კაბო-ვერდეში, მოგვიანებით კი დაეუფლა ბუღალტერიას. იყო განმანთავისულებელი მოძრაობისა და გვინეისა და კაბო-ვერდეს დამოუკიდებლობის აფრიკული პარტიის (პაიგკ) აქტიური წევრი. 1973 წლის იანვარში პაიგკ-ის ლიდერი, ლუისის ნახევარძმა, ამილკარ კაბრალი მოკლეს, რის შედეგადაც მოხდა ლუისის დაწინაურება. 1973 წლის 24 სექტემბერს გვინეა-ბისაუმ გამოაცხადა დამოუკიდებლობა. ქვეყანას სათავეში ლუის კაბრალი ჩაუდგა, რომელმაც დაიკავა სახელმწიფო საბჭოს თავმჯდომარის პოსტი.
გვინეა-ბისაუში დამყარდა პაიგკ-ის ერთპარტიული პოლიტიკური სისტემა. 1977 წელს შემოიღებულ იქნა მონოპოლია ეკონომიკაზე, რამაც გააუარესა სოციალური მდგომარეობა ქვეყანაში. ამას ერთვოდა კაბო-ვერდელთა მომძლავრება გვინეა-ბისაუში, რაც განპირობებული იყო ორი ქვეყნის მესვეურთა იდეებით, შექმნილიყო გვინეა-ბისაუსა და  კაბო-ვერდეს ერთიანი სახელმწიფო. ეს იდეა გაქარწყლდა 1980 წელს, როდესაც უსისხლო გადატრიალების შემდეგ ლუის კაბრალი დაამხო ჟოან ბერნარდო ვიეირამ. კაბრალი 1980–1984 წლებში პატიმრობაში იმყოფებოდა. მას გასამართლებასაც უპირებდნენ, მაგრამ გადაიფიქრეს და უფლება მისცეს გაქცეულიყო კუბაში. კაბრალი კუბიდან პორტუგალიაში გადავიდა, სადაც გარდაიცვალა 2009 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:გვინეა-ბისაუს პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 11 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2009
მიმიკა
მიმიკური მოძრაობები უნებლიეა, რეფლექსიური, თუმცა ადამიანს შეუძლია მათი ნებაყოფლობით გამოხატვაც (მაგ. მსახიობებს). მიმიკა ერთ-ერთი დამხმარე საშუალებაა ადამიანთან ურთიერთობისას. საუბრისას ის აზრის გამოხატვაში გვეხმარება. მიმიკა სამსახიობო ხელოვნების მთავარი ნაწილია, მის საშუალებით მსახიობები ქმნიან სხვადასხვა პერსონაჟის სახეს, გამოსცემენ მის იერს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:სხეულის ენა
თეოდორე სტრატილატი
თეოდორე სტრატილატი (Θεόδωρος ο Στρατηλάτης; გ. 319) — ქრისტიანი წმინდანი. ის აწამეს რომის იმპერატორის დიოკლეტიანე დროს. მართლმადიდებლურ ეკლესიაში მისი ხსენების დღეა 21 თებერვალი და 21 ივნისი, ხოლო კათოლიკურში — 7 თებერვალი.
ცხოვრება
წმინდა დიდმოწამე თეოდორე სტრატილატი ჰერაკლიაში ეწამა ქრისტესთვის 319 წლის 8 თებერვალს. წამების დროს წმინდანმა მსახურს - უარს სთხოვა, რომ მისი ცხედარი მშობლების მამულში დაეკრძალა. უარმა შეუსრულა ბატონს უკანასკნელი სურვილი - იმავე წლის 8 ივნისს პატივით გადაასვენა მისი წმინდა ნაწილები ევესიტში.
ამავე დღეს იხსენიება დიდმოწამის წმინდა ხატის მიერ აღსრულებული ერთი სასწაული, რომელიც მისივე სახელობის ტაძარში მოხდა. საყდარი, რომელიც დამასკის მახლობლად, დაბა კარსატაში მდებარეობდა, სარკინოზებს საცხოვრებლად გაეხადათ. ერთმა მათგანმა ისარი სტყორცნა წმინდა თეოდორეს ხატს და მხარში მოარტყა. უეცრად ამ ადგილიდან სისხლმა იფეთქა. მალე ტაძარში დამკვიდრებული ურჯულოები ერთმანეთის მიყოლებით დაიხოცნენ. ამ სასწაულის შესახებ მოგვითხრობენ ანტიოქიის წმინდა პატრიარქი ანასტასი (ხს. 3 მაისს) და ღირსი იოანე დამასკელი (ხს. 27 დეკემბერს).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 319
ჰადსუნი
ჰადსუნი (Hadsund) — ქალაქი დანიაში, ჩრდილოეთ იუტლანდიის რეგიონში. 2018 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 5,003 ადამიანს შეადგენს. ქალაქი დაარსდა 1854 წელს.
Hometown: Live at The G-Mex
Hometown: Live at The G-Mex — ჯგუფ Take That-ის მიერ 1995 წელს მანჩესტერში ჩატარებული კონცერტის ჩანაწერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Take That-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:1995 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:RCA Records-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:BMG-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:საკონცერტო ვიდეო ალბომები
თეთრი ნილოსი
თეთრი ნილოსი (النيل الأبيض, იკითხება როგორც: ან-ნილ ალ-აბიად) — მდინარე აფრიკაში. ცისფერ ნილოსთან ერთად წარმოადგენს ნილოსის უდიდეს შენაკადს. უფრო ზუსტი მნიშვნელობით "თეთრ ნილოსს" უწოდებენ ტბა ნოდან გამომავალ მდინარეს და მის შენაკადებს Bahr al Jabal-ს და Bahr el Ghazal-ს. უფრო ფართო მნიშვნელობით კი "თეთრი ნილოსი" შეესაბამება დაახლოებით 3700 კილომეტრი სიგრძის, ტბა ვიქტორიადან გამომავალ მდინარეებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნილოსი კატეგორია:ნილოსის აუზი კატეგორია:ნილოსის შენაკადები კატეგორია:უგანდის მდინარეები კატეგორია:სუდანის მდინარეები კატეგორია:სამხრეთ სუდანის მდინარეები კატეგორია:ტბა ვიქტორია
რამაზ ჩხიკვაძე
რამაზ გრიგოლის ძე ჩხიკვაძე (დ. 28 თებერვალი, 1928, თბილისი — გ. 17 ოქტომბერი, 2011, იქვე) — ქართველი მსახიობი. სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1980), საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული (1961) და სახალხო (1972), სსრკ სახელმწიფო და შოთა რუსთაველის პრემიების ლაურეატი, სოციალისტური შრომის გმირი (1988), საქართველოს ღირსების ორდენის კავალერი (1998).
ბიოგრაფია
დაიბადა ცნობილი მუსიკათმცოდნის გრიგოლ ჩხიკვაძის და მომღერალ ელენე გაჩეჩილაძის ოჯახში. 1951 წელს დაამთავრა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი (მიხეილ თუმანიშვილის მოწაფე). ამავე წლიდან რუსთაველის თეატრის მსახიობია. ჩხიკვაძის შემოქმედებისათვის დამახასიათებელია მკაფიო ინდივიდუალობა, თვითმყოფობა, დიდი შემოქმედებითი ფანტაზია, იმპროვიზაციისა და გარდასახვის ოსტატობა.