cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საქართველოს ენერგეტიკისა და წყალმომარაგების მარეგულირებელი ეროვნული კომისია
სემეკის თავმჯდომარისა და წევრების დანიშვნის წესი
კომისიის წევრი კომისია შედგება საქართველოს პარლამენტის მიერ არჩეული 5 წევრისგან. კომისიის წევრობის კანდიდატს ასახელებს საქართველოს მთავრობა ღია, გამჭვირვალე და არადისკრიმინაციული კონკურსის საფუძველზე. კონკურსის ორგანიზებასა და ჩატარებას უზრუნველყოფს სპეციალურად შექმნილი შესარჩევი კომისია. კომისიის წევრობის შერჩეულ კანდიდატს საქართველოს მთავრობა ითანხმებს შესარჩევი კომისიის მიერ შესაბამისი კანდიდატის წარდგენიდან არაუგვიანეს 10 დღისა. საქართველოს მთავრობის წარდგინებით კომისიის წევრობის კანდიდატს საქართველოს პარლამენტს ასარჩევად წარუდგენს საქართველოს პრეზიდენტი საქართველოს პრემიერ -მინისტრის თანახელმოწერით. საქართველოს პარლამენტი კომისიის წევრებს ირჩევს საქართველოს პარლამენტის რეგლამენტით დადგენილი წესით. კომისიის წევრი თანამდებობაზე აირჩევა 6 წლის ვადით. ერთი და იგივე პირი კომისიის წევრად შეიძლება აირჩეს მხოლოდ ორჯერ.
კომისიის თავმჯდომარე
თავმჯდომარეს კომისიის არანაკლებ 2 წევრის წარდგინებით, ფარული კენჭისყრით ირჩევს კომისია საკუთარი შემადგენლობიდან, სრული შემადგენლობის უმრავლესობით, 3 წლის ვადით.
სემეკის მოქმედი შემადგენლობა
2019 წლის 1 ოქტომბრიდან სემეკის თავმჯდომარეა დავით ნარმანია. სემეკის ამჟამინდელი წევრები არიან: გიორგი ფანგანი; გოჩა შონია; მაია მელიქიძე ; გიორგი ფრუიძე.
სემეკის მისამართი
2008 წლის ივლისიდან 2014 წლის 31 იანვრის ჩათვლით კომისია ქ. ქუთაისში ფუნქციონირებდა. 2014 წლის 1 თებერვლიდან კომისიამ მუშაობა გააგრძელა ქ. თბილისში და მისი იურიდიული მისამართია ადამ მიცკევიჩის N19.
სემეკის ვებგვერდი
www.gnerc.org
არგოხი
არგოხი — სოფელი საქართველოში, ახმეტის მუნიციპალიტეტში, (მაღრაანის თემი). მდებარეობს მდინარე მაჭარეულის (ალაზნის მარცხენა შენაკადი) მარცხენა მხარეზე. ზღვის დონიდან 500 მეტრი, ახმეტიდან 23 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 224 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გალიჩის მაღლობი
გალიჩის მაღლობი, გალიჩ-ჩუხლომის მაღლობი (Галичская возвышенность) — ბორცვებიანი მორენული სერი რუსეთში, კოსტრომისა და ვოლოგდის ოლქებში. შედის ჩრდილოეთ უვალების სისტემაში. გადაჭიმულია თითქმის მერიდიანულად 250 კმ-ზე. სიმაღლე 150–200 მ (უდიდესი 293 მ). ჭარბობს დამრეცი განცალკევებული დადაბლებებიანი სერები. დასავლეთ კალთაზე კოსტრომის მარცხენა შენაკადები ჩამოედინება, აღმოსავლეთ კალთას კი უნჟისა და ვოლგის შენაკადები კვეთენ. მაღლობზეა ორი დიდი ზომის ტბა — გალიჩის და ჩუხლომის. დაფარულია შერეული წიწვოვან-ფართოფოთლოვანი ტყეებით.
კონსკოვოლა
კონსკოვოლა (Końskowola), სოფელი სამხრეთაღმოსავლეთ პოლონეთში, მდებარეობს პულავსა და ლიუბლინს შორის კუროვთან ახლოს, მდინარე კუროვკაზე. ცალკეული კომუნის (გრიმნა) ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 2188 ადამიანი (2004 წლისთვის).
კატეგორია:პოლონეთის სოფლები
ბოვერი
thumb|300px|ხედი ჰიუსტონ-სტრიტიდან.
1807 წლამდე, როგორც ქუჩა, ბოვერი ცნობილი იყო სახელით "ბოვერი ლეინი" (Bowery Lane) და პიტერ სტაივეზანის ფერმისკენ (ან ბუვერიჯი - bouwerij) მისასვლელი გზის როლს ასრულებდა. ამჟამად ის ჩეთამის ქუჩიდან იწყება სამხრეთით და კუპერის მოედანზე მთავრდება ჩრდილოეთით. მნიშვნელოვანი ქუჩები, რომლებიც ბოვერის კვეთს, არის კანალის ქუჩა, დელანსის ქუჩა, ჰაუსტონის ქუჩა და ბლიკერის ქუჩა. ნიუ-იორკის მეტროს სადგური სახელად "ბოვერი" (J, M და Z ხახები) მდებარეობს ბოვერისა და დელანსის ქუჩების გადაკვეთაზე.
სქოლიო
კატეგორია:მანჰეტენის უბნები კატეგორია:ნიუ-იორკი
ავღანეთის ისლამური საამირო
რელიგია
მოსახლეობის 99,7% მუსლიმია. მათი უმრავლესობა სუნიტია. კვლევის ცენტრ „Pew“-ზე დაყრდნობით, ქვეყანაში ისლამის მიმდევართა 90% სუნიტია ხოლო 7% შიიტი. CIA-ზე დაყრდნობით, მოსახლეობს 89,7% სუნიტია ხოლო 15% შიიტი.
საჩიქობავო
საჩიქობავო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ძველი სენაკის თემი (სოფლები: ზედა სორტა, კოტიანეთი, პირველი ნოსირი, საჩიქობავო, ქვედა სორტა, ძველი სენაკი). მდებარეობს ეკის მთის აღმოსავლეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 220 მ. სენაკიდან 5 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბედნიერება
მინი|ბედნიერება ბედნიერება — სულიერი და ემოციური მდგომარეობა, რომელიც სასიამოვნო შეგრძნებას იწვევს ადამიანში. ბედნიერების გამომწვევი ზოგადი მიზეზებია ყოფიერების პირობებით, ცხოვრების შინაარსიანობით, საკუთარი მიღწევებით შინაგანი კმაყოფილება. მის საწინააღმდეგო მდგომარეობად ითვლება უბედობა, რომლის ნიშნებად ძველბერძნული ფილოსოფიის დროებიდან ითვლება მოუსვენრობა, რომელით, თავის მხრივ აუცილებელი პირობაა რაიმე მოქმედებისთვის გადაწყვეტილების მისაღებად.
კატეგორია:პირადი ცხოვრება
პეუენჩესის დეპარტამენტი
პეუენჩესის დეპარტამენტი (Departamento Pehuenches) — დეპარტამენტი არგენტინაში, ნეუკენის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 13 765 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 8 720 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რინკონ-დე-ლოს-საუსესი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეუკენის პროვინციის დეპარტამენტები
საბის სამეფო
მინი|საბის სამეფოს პრინცესა, სავარაუდოდ I საუკუნე. საბა, სავა ან შება (არაბ. سبأ, ებრ. שבא) — ძველი სახელმწიფო, რომელმაც ძვ. წ. II ათასწლეულის ბოლოდან ახ. წ. III საუკუნემდე იარსება არაბეთის ნახევარკუნძულის სამხრეთ ნაწილში, თანამედროვე იემენის ტერიტორიაზე, თუმცა ისტორიული საწყისი ეთიოპიაში ჰქონდა.
საბის სამეფო დასახლებული იყო სემიტური ტომებით, რომელთაც საკუთარი დამწერლობა ჰქონდათ. შემორჩენილია საბური დამწერლობის მრავალი ძეგლი. სამეფოს მმართველთა რეზიდენცია იყო ქალაქ მარიბში. წარმოიშვა ძვ.წ. X საუკუნეში. სამეფოს აყვავება ძვ. წ. 900-450 წწ. მოდის. სამეფოს წარმოქმნის პირველ ხანებში საბა სავაჭრო პუნქტის ფუნქციას ასრულებდა: საბაში საქონელი ჰადრამავთიდან შეჰქონდათ, აქედან კი შუამდინარეთში, სირიასა და ეგვიპტეში გადაჰქონდათ. (ის.60:6; იო.6:19). გარდა სატრანზიტო დერეფნიდან მიღებული სარგებლისა, საბა ადგილობრივ ნელსაცხებელს ამზადებდა და უცხოეთში გაჰქონდა, რაც არანაკლებ სარფიანი იყო.
სამეფოს სათავეში იდგენ მუქარიბები (ქურუმები). ისინი ახორციელებდნენ სამეურნეო, საკრალურ და სახელმწიფო-პპოლიტიკურ ფუნქციებს. მნიშვნელოვანი პირები იყვნენ აგრეთვე ეპონიმები, რომლებსაც უხუცესთა საბჭო ირჩევდა შვიდი წლით. მეფეები ასრულებდნენ სამხედრო და სამშენებლო ფუნქციებს.
საბას სამეფოს ისტორია სამ ძირითად ეტაპად იყოფა: მუქარიბების პერიოდი: (ძვ. წ. I ათასწლეულის I ნახევარი), ამ ეტაპზე ჭარბობდა პირველყოფილი თემური წყობილების გადმონაშთები და სამეფო ძალაუფლება შეზღუდული იყო მუქარიბებით. დაახლოებით ძვ. წ. II ათასწლეულის I ნახევრიდან სამეფო ხელისუფლება გაძ₾იერდა მუქარიბების უნქციების მითვისების ხარჯზე. ძვ. წ. I ათასწლეულის დასასრულისთვის საბის სამეფო სამხრეთ არაბეთის სხვა ქვეყნებთან ერთად დასუსტდა. ახ. წ. I საუკუნეში საბის მეფეებმა შეძლეს სამხრეთ არაბეთის გაერთიანება, განიცადეს ძლიერი ელინისტური გავლენა, განსაკუთრებით სკულპტურასა და სამონეტო საქმეში. III-IV საუკუნეებში საქარავნო ვააჭრობის დაცემასთან ერთად სამხრეთ არაბეთის სახელმწიფოები დასუსტდნენ. IV საუკუნიდან მთელი ეს ტერიტორია ჰიმიარიტების სამეფოში მოექცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იემენის ისტორია კატეგორია:ეთიოპიის ისტორია კატეგორია:ბიბლიური ადგილები კატეგორია:აზიის ყოფილი მონარქიები
ენრიკე პენიარანდა
ენრიკე პენიარანდა (Enrique Peñaranda del Castillo, დ. 15 ნოემბერი, 1892, ლა-პასი, ბოლივია — გ. 22 დეკემბერი, 1969, მადრიდი, ესპანეთი) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1940-1943 წწ. ბოლივიის პრეზიდენტი 1940 წლის 15 აპრილიდან — 1943 წლის 20 დეკემბრამდე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969 კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები
ფულხენსიო ბატისტა
ფულხენსიო ბატისტა ი სალდივარი (Fulgencio Batista y Zaldívar; დ. 16 იანვარი, 1901, ბანესი, კუბა — გ. 6 აგვისტო, 1973, გუადალმინა, ესპანეთი) — კუბის მმართველი. კუბის ლეგიტიმური პრეზიდენტი 1940–1944 წლებში და დიქტატორი 1952–1959 წწ. მეორედ ხელისუფლებაში მოვიდა სახელმწიფო გადატრიალების გზით. დაამხეს კუბის რევოლუციის შედეგად 1959 წლის 1 იანვარს.
დაიბადა 1901 წლის 16 იანვარს ოლგინის პროვინციის ქალაქ ბანესში. მამა - ბელისარიო ბატისტა პალერმო, დედა - კარმელა სალდივარ გონსალესი მონაწილეობდნენ კუბის ესპანეთისაგან დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში. დაბადებისას დედამისმა უწოდა რუბენი და მისცა თავისი გვარი სალდივარი, მაგრამ მამამისს არ სურდა ამ სახელით დაერეგისტრირებინა თავისი შვილი. 1939 წლამდე ქალაქ ბანესის ყველა მონაცემში ბატისტა მოხსენიებულია, როგორც რუბენ სალდივარი, მაგრამ 1939 წელს საპრეზიდენტო არჩევნებზე კანდიდატურა წააყენა ფულხენსიო ბატისტას სახელითა და გვარით, თუმცა აღმოჩნდა, რომ ასეთი პირი იურიდიულად არ არსებობდა, ამისათვის სასამართლოს გადაუხადა 15 000 კუბური პესო, რათა იურიდიულად დარეგისტრირებულიყო ფულხენსიო ბატისტას სახელწოდებით.
1933 წელს სათავეში ჩაუდგა სახელმწიფო გადატრიალებას. გახდა ქვეყნის დე-ფაქტო მმართველი 1940 წელს კი ქვეყნის მეთაურის თანამდებობა დე-იურედაც დაიკავა. 1944 წელს დამარცხდა საპრეზიდენტო არჩევნებში რამონ გრაუსთან და თანამდებობას დაემშვიდობა 8 წლით.
მისი ხელისუფლებაში მოსვლიდან მალევე დაიწყო ბრძოლა მისი მმართველობის წინააღმდეგ. საბოლოოდ მისი მმართველობა დამხობილ იქნა 1959 წელს კუბის რევოლუციის შედეგად. ბატისტა კუბიდან სანტო-დომინგოში გაიქცა, საიდანაც პორტუგალიაში, შემდეგ კი ესპანეთში გადავიდა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1973 წელს გულის შეტევით. დაკრძალულია მადრიდში სან-ისიდოროს სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:კუბის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 16 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები
ანადია
ანადია (Anadia) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს ანადიის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 3533 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
ჩორო-ელ-ინდიოს ეროვნული პარკი
სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის ეროვნული პარკები კატეგორია:ტაჩირის შტატის გეოგრაფია კატეგორია:1989 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:1989 წელს დაარსებულები ვენესუელაში კატეგორია:ტაჩირის შტატის ღირსშესანიშნაობები
კატალანური ენა
კატალანური ენა (catalá) — რომანული ენა, რომელიც ერთადერთი ოფიციალური ენაა ჯუჯა სახელმწიფო ანდორაში. ასევე ესპანურთან ერთად ოფიციალური ენაა კატალონიაში, ბალეარის კუნძულებზე და ვალენსიაში სადაც მას მოიხსენიებენ როგორც, ვალენსიურ ენას.
ლექსიკა
ფრაზები და სიტყვები
ლიტერატურა
კატეგორია:კატალანური ენა
კურიანიხა (ვოლოგდის ოლქი)
კურიანიხა (Курьяниха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 50 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ზურაბ ჩხეიძე
ზურაბ ამბროსის ძე ჩხეიძე (დ. 13 მაისი, 1930, დაბა შორაპანი, ახლანდ. ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი — გ. ნოემბერი, 2007) — ქართველი საბჭოთა პარტიული და სახელმწიფო მოხელე, ინჟინერ-მეტალურგისტი. სკკპ წევრი.
ბიოგრაფია
ზურაბ ჩხეიძე დაიბადა 1930 წელს შორაპანში.
1954 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის მეტალურგიის ფაკულტეტი. მუშაობდა მეფოლადის შეგირდად, შემდეგ ეკავა სხვადასხვა სამეცნიერო, სამეურნეო და პარტიული თანამდებობები, იყო ქარხნის დირექტორი, საქალაქო კომიტეტის მდივანი, კავშირგაბმულობის მინისტრი, საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივანი, გარდაქმნის წლებში — რესპუბლიკის სახელმწიფო საგეგმო კომიტეტის თავჯდომარე, რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს თავჯდომარის პირველი მოადგილე. 1989 წლის 29 მარტს დაინიშნა მინისტრთა საბჭოს თავჯდომარედ, გადადგა 1989 წლის აპრილში.
1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ზესტაფონის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1954) კატეგორია:საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარეები
მინიმალიზმი
thumb|უსახელო სკულპტურა, [[ჯუდი, დონალდ|დონალდ ჯუდი, 1990]] მინიმალიზმი (ასევე მინიმალური ხელოვნება) — მიუთითებს ხელოვნებისა და დიზაინის სხვადასხვა ფორმების მიმდინარეობებზე, განსაკუთრებით ვიზუალურ ხელოვნებასა და მუსიკაში, სადაც ნამუშევარს შემოცლილი აქვს სტრუქტურული დეტალები მის ყველაზე უმარტივეს ფუნდამენტალურ საწყისებამდე. მინიმალიზმისთვის დამახასიათებელია განდგომა სუბიექტივიზმის, რეპრეზენტაციისა და ილუზიონიზმისაგან.
უარჰყოფენ რა კლასიკურ და ტრადიციული მხატვრულ მასალებს, თავიანთ ნამუშევრებში მინიმალისტები იყენებენ მარტივი გეომეტრიული ფორმისა და ნეიტრალური ფერების, მცირე მოცულობის საწარმოო და ბუნებრივ ობიექტებს. კონცენტრაცია ხდება მხოლოდ თვით ნამუშევარზე და მის განლაგებაზე სივრცეში, ყოველგვარი ქვეტექსტის ან დამატებითი მნიშვნელობის მინიჭების გარეშე. მხატვრის პირადი ხელწერა განზრახ არ იკვეთება. შესაბამისად, მინიმალისტური ნამუშევრები სამგანზომილებიანი არქიტექტურული სტრუქტურის ფორმას იღებს, უშუალო ზემოქმედებაში გარშემო მყოფ სივრცესთან, შუქთან და მაყურებელთან. ის უარყოფს ყოველგვარ მნიშვნელობას და ემოციას და მხოლოდ საკუთარ თავს წარმოადგენს.
მინიმალიზმი, როგორც გამოკვეთილი მიმდინარეობა, უკავშირდება მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი პერიოდის დასავლურ ვიზუალურ ხელოვნებას. მიმდინარეობა შემდგომში გავრცელდა მუსიკაში (მაგ. სტივ რეიხის, ფილიპ გლასის, ედვარდ რიჩარდსონისა და ტერი რაილის შემოქმედება), თეატრსა და კინემატოგრაფიაშიც. საფუძვლად მოდერნიზმის ცალკეული ასპექტები დაედო და მას ხშირად პოსტმოდერნიზმთან და ექსპრესიონიზმის საწინააღმდეგო რეაქციასთან აკავშირებენ ფერწერასა და კომპოზიციაში.
მინიმალიზმის თვალსაჩინო წარმომადგენლები არიან: კარლ ანდრე, დენ ფლავინი, დონალდ ჯუდი, სოლ ლიუიტი, ტობერტ მორისი, ფრენკ სტელა. მინიმალისტებზე გავლენა იქონიეს მარკ როჰკომ, ბერნეტ ნიუმანმა და მარსელ დიუშანმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხელოვნების მიმდინარეობები კატეგორია:სახვითი ხელოვნება * კატეგორია:მოდერნიზმი კატეგორია:მუსიკა
რივალდო
რივალდო ვიტორ ბორბა ფერეირა (პორტ.-ბრაზ. Rivaldo Vítor Borba Ferreira; დ. 19 აპრილი 1972, პაულისტა, პერნამბუკუ) — ყოფილი ბრაზილიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა შემტევი ნახევარმცველისა და თავდამსხმელის პოზიციაზე. ბრაზილიური ფეხბურთის მუზეუმის დიდების დარბაზის წევრი.
კარიერა
რივალდომ თავისი კარიერა ბრაზილიურ საფეხბურთო კლუბ „სანტა-კრუზში“ დაიწყო. შემდეგ გადაბარგდა კლუბ „მოჟი-მირინში“, რომელიც ბრაზილიის ჩემპიონატის ქვედა დივიზიონში ასპარეზობდა. 1993 წელს რივალდო „კორინთიანსის“ წარმომადგენლებმა შენიშნეს და კლუბში მიიწვიეს. საბოლოოდ ბრაზილიელი „კორინთიანსში“ მხოლოდ 1 წელიწადს გაჩერდა, საიდანაც „პალმეირასში“ გადაბარგდა. „პალმეირასში“ ჩატარებული 104 მატჩში რივალდომ 53 ბურთის გატანა შეძლო და ბრაზილიის სერია A-ში გაიმარჯვა. 1996 წელს რივალდომ დატოვა სამშობლო და საბურთაოდ ევროპაში გაემგზავრა. რივალდოს კარგი თამაშით „დეპორტივოს“ წარმომადგენლები დაინტერესდნენ. სწორედ აქედან იწყება რივალდოს აპოგეა. „დეპორტივოში“ რივალდო დიდი მონდომებით თამაშობდა და ერთ სეზონში 21 ბურთის გატანა შეძლო. რივალდოს ასეთი კარგი თამაში და შედეგიანობა მხედველობაში არც კატალონიურ „ბარსელონას“ გამორჩენია.
1997 წელს რივალდო კატალონიურმა „ბარსელონამ“ შეიძინა. „ბარსელონაში“ რივალდომ ბევრს მიაღწია, კლუბში მრავალი ჯილდო მოიგო და გულშემატკივართა დიდი სიყვარულიც დაიმსახურა. რივალდომ „ბარსელონაში“ 5 წელი იასპარეზა. ჩაატარა 157 თამაში და გაიტანა 86 გოლი, რომელთაგან გადამწყვეტი არაერთი აღმოჩნდა კლუბისთვის. 1999 წელს რივალდომ ოქროს ბურთი მოიგო და გახდა ფიფა-ს წლის ფეხბურთელი. ასევე მოიგო ორჯერ ჩემპიონატი და ერთხელ უეფა-ს სუპერთასი.
რივალდოს „ბარსელონას“ მთავარ მწვრთნელთან (ლუი ვან გალთან) არაერთხელ მოუვიდა კონფლიქტი. 2002 წელს რივალდომ დატოვა კატალონიური „ბარსელონა“ და სათამაშოდ იტალიურ „მილანში“ გადავიდა. რივალდომ იტალიაში ფეხი ვერ მოიკიდა. სულ „მილანში“ ბრაზილიელმა 22 თამაში ჩაატარა და მხოლოდ 5-ჯერ მოახერხა მეტოქის კარის აღება. 2003 წელს რივალდო სამშობლოში ბრუნდება. თუმცა აქაც ცოტახნით ჩერდება. 2004 წლიდან 2007 წლებში რივალდო საბერძნეთის ჩემპიონატში თამაშობდა, ჯერ „ოლიმპიაკოსის“, ხოლო შემდეგ „აეკის“ შემადგენლობაში. შემდეგ სათამაშოდ წავიდა უზბეკეთის „ბუნიოდკორში“. 2011 წლის 22 იანვარს რივალდო იჯარით გადაბარგდა „სან-პაულუში“. საფეხბურთო კარიერა დაასრულა 2014 წელს „მოჟი-მირინში“.
ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში რივალდო ორჯერ მსოფლიო ჩემპიონატის მონაწილეა. პირველი მატჩი ეროვნული ნაკრების მაისურით ჩაატარა 1993 წლის 16 დეკემბერს მექსიკის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ. უკანასკნელი კი — 2003 წლის 19 ნოემბერს ურუგვაის წინააღმდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:პალმეირასის ფეხბურთელები კატეგორია:კორინთიანსის ფეხბურთელები კატეგორია:სან-პაულუს ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:დეპორტივო ლა-კორუნიას ფეხბურთელები კატეგორია:საბერძნეთის სუპერლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ათენის აეკის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ოქროს ბურთის მფლობელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:1997 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:1998 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1999 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
მეგაზოსტროდონი
მეგაზოსტროდონი (Megazostrodon) — აწ გადაშენებული ძუძუმწოვარი ცხოველი; ზოგადად მოიაზრება როგორც ერთ-ერთი პირველი ძუძუმწოვარი გაჩენილი დედამიწაზე დაახ. 200 მილიონი წლის წინ. მას ჰქონდა ზოგიერთი არაძუძუმწოვართათვის დამახასიათებელი ნიშნები, თუმცა ისინი უმნიშვნელო იყო, რაც საშუალებას იძლევა დავასკვნათ, რომ ეს ცხოველი წარმოადგენს ცინოდონტებსა ან ძუძუმწოვართა მსგავს რეპტილიებსა და ნამდვილ ძუძუმწოვრებს შორის გარდაქმნის ბოლო სტადიას.
კატეგორია:გადაშენებული ძუძუმწოვრები
კონსტანტინ ბრინკუში
კონსტანტინ ბრინკუში (ასევე ბრანკუზი, Brâncuşi/Brîncuşi, Brancus; დ. 21 თებერვალი, 1876 — გ. 16 მარტი, 1957) — რუმინელი სკულპტორი. მისი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარია „უსასრულო სვეტი“.
სწავლობდა სახვითი ხელოვნების სკოლებში ბუქარესტსა (1898–1902) და პარიზში (1904–1907). ცხოვრების მნიშვნელოვანი ნაწილი პარიზში მუშაობდა. ოგიუსტ როდენის გავლენით მისი სტილი ნატურალისტური რეპრეზენტაციიდან სტილიზებულ ელეგანტურ ფორმებში გადადის. როდენს შეუთავაზებია კიდეც მისი შეგირდი ყოფილიყო, თუმცა ბრინკუშს განუცხადებია — დიდი ხის ძირში მეორე ხე ვერ გაიხარებსო. ბინკუში ერთ-ერთი პირველი სკულპტორთაგანი იყო, რომელმაც აბსტრაქტული ხელოვნებით ექსპერიმენტირება დაიწყო. დროთა განმავლობაში მისი ნამუშევრები უფრო დახვეწილი და ნაკლებად ფიგურატიული ხდება, იმ დონემდე, რომ ბოლოს თავდაპირველი ობიექტის მხოლოდ შიშველი ჩონჩხიღა რჩება.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინელი მოქანდაკეები
კაწალხევი
კაწალხევი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მაღაროსკარის თემში. მდებარეობს გუდამაყრის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე ფშავის არაგვის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1200 მ. დუშეთიდან 47 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 63 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
In the Cage
In the Cage — ჯგუფ ჯენესისის სიმღერა კონცეპტუალური ალბომიდან The Lamb Lies Down on Broadway. ეს არის მეხუთე სიმღერა ალბომზე, საიდანაც მსმენელი შეიტყობს, რომ ალბომის გმირი, რაელი, მიწისქვეშ, უამრავი სტალაქტიტითა და სტალაგმიტით სავსე გამოქვაბულშია მოქცეული. რაელი ხედავს თავის ძმას, ჯონს, რომელიც გაურბის.
საკონცერტო ვერსიები
საკონცერტო შესრულებების დროს, გარდა ტურისა The Lamb Lies Down On Broadway, სიმღერას სხვა ცნობილი კომპოზიციებიც ერთვოდა. როგორც წესი, ეს იყო The Cinema Show, The Colony of Slippermen, Apocalypse in 9/8 და ა.შ.
2007 წელს სიმღერა სრულდებოდა ტურის Turn It On Again ფარგლებში.
წყარო
კატეგორია:ჯენესისის სიმღერები
In the Cage (song)
ჯორკვალი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 40 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Abbey Road
Abbey Road — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის მეთერთმეტე სტუდიური ალბომი. მიუხედავად იმისა, რომ მასზე მუშაობა დაიწყეს 1969 წლის აპრილში, შემდეგი ალბომი კი იყო Let It Be, იგი ჩაიწერა უფრო გვიან, ვიდრე Let It Be, მაგრამ Let It Be გამოცემული იქნა ამ დისკის შემდეგ.
ალბომის პროდიუსერი და ორკესტრირების ავტორი კვლავ ჯორჯ მარტინი იყო. ჯეფ ემერიკი იყო ალბომის ხმის ინჟინერი, ალან პარსონსი - დამხმარე ინჟინერი, ხოლო ტონი ბენკსი - ფირების ოპერატორი.
წარმოშობა
ალბომის Get Back ჩაწერის დროს (მას ეწოდა Let It Be) ჯგუფში უამრავ კონფლიქტს ჰქონდა ადგილი. ამის შემდეგ მაკ-კარტნი უკმაყოფილო იყო და სურდა ისეთი ალბომის ჩაწერა, რომელიც ძველი The Beatles-ის სტილში იქნებოდა და ამ ალბომზე The Beatles იქნებოდა ისეთი, როგორიც ოდესღაც იყო.
Let It Be ნაწილობრივ დასრულებული იყო, როდესაც დაიწყო ახალი სესიები, სინგლის „Ballad of John and Yoko“/„Old Brown Shoe“ გამოცემის შემდეგ. ხმის ჩაწერის პროცესი გაგრძელდა 2 ივლისიდან 1 აგვისტომდე. ალბომის დასრულების შემდეგ ჯგუფი დაუბრუნდა პროექტს „Get Back“/„Let It Be“, მაგრამ საბოლოოდ გამოსცა Abbey Road.
ალბომის ერთი მხარე სტილისტურად განსხვავდება მეორე ნახევრისგან. პირველი არის ცალკეული სიმღერების კომპილაციური ალბომი, ხოლო მეორეზე სიმღერები ერთმანეთს უერთდება. გარკვეულწილად, აქ შესრულებულია კონკრეტული ამოცანა - ლენონსაც და მაკ-კარტნისაც ჰქონდათ საკუთარი სიმღერები, რომელთა შეერთება უფრო საინტერესო შედეგს იძლეოდა.
სერტიფიცირებები
† BPI-ს სერტიფიცირება შეეხო მხოლოდ 1994 წლიდან გაყიდულ დისკებს.
ლაბირინთიანები
ლაბირინთიანები (Anabantoidei) — თევზების ქვერიგი ქორჭილასნაირთა რიგისა. მათთვის დამახასიათებელია ლაყუჩზედა ორგანო, ე. წ. ლაბირინთული აპარატი (ქვერიგის სახელწოდებაც აქედანაა), რომელიც ატმოსფერული ჰაერით სუნთქვას ემსახურება. ქვერიგში 4 ოჯახის (Anabantidae, Belontidae, Helostomatidae და Osphonemidae) 30-ზე მეტი სახეობაა. გავრცელებული არიან ტროპიკულ და სამხრეთ აფრიკის, სამხრეთაზიის და ინდომალაის არქიპელაგის მტკნარ და მომლაშო წლებში. ტანად ყველაზე დიდია ანაბასი (სიგრძე 20 სმ-მდე), ზოგ ქვეყანაში გურამის ტბორებში აშენებენ. ლაბირინთიანები ჩვეულებრივ ბინადრობენ დამდგარ და მდორე წყლებში. ლაბირინთიანებს დიდი ხნის განმავლობაში შეუძლიათ უწყლოდ არსებობა. ამ დროს ისინი ლამში ძვრებიან ან ხმელეთზე ცოცვით გადადიან ახალ წყალსატევებში. გამრავლების პერიოდში მრავალი სახეობის ლაბირინთიანები იშენებს ბუდეს. ზოგიერთ სახეობას, მაგ., მაკროპოდს, ბრძოლია თევზს, გურამის აკვარეუმებში ამრავლებენ.
ლიტერატურა
*
ავსტრია 1896 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1896 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ავსტრია ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ლობანოვო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
ლობანოვო (Лобаново) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
იმამყული-ხანი
ცხოვრება და მოღვაწეობა
მისი მეთაურებით ირანელებმა პორტუგალიელები განდევნეს კ. ჰორმუზიდან (1623). იმამყული-ხანმა ირანში დიდი საირიგაციო და სამშენებლო სამუშაოები ჩაატარა (გაიყვანა გზები, არხები, ააგო, ხიდები, კაშხლები). იგი ძალზე გონიერი და მწიგნობარი კაცი იყო, აინტერესებდა პლატონისა და არისტოტელეს თხზულებებიც. დანათესავებული იყო ქართველ ფეოდალებთან ირანსა თუ საქართველოში (მისი ერთი ქალიშვილი ანდუყაფარ ამილახორის ცოლი იყო და საქართველოში ცხოვრობდა, მეორე დაუდ-ბეგ გურჯზე იყო გათხოვილი, ხოლო მესამე ალიყილი-ბეგს, როსტომ-ხან სააკაძის ძმას ჰყავდა ცოლად). იმამყული-ხანის შესახებ საინტერესო ცნობებია სპარსულ, ქართულ და ევროპულ წყაროებში, სადაც იგი დადებით პიროვნებადაა წარმოდგენილი. პიეტრო დელა ვალე ხაზგასმით აღნიშნავს, რომ იმამყული-ხანი მფარველობდა ქეთევან დედოფალს, ლუარსაბ II-ს, თეიმურაზის შვილებს. იმამყული-ხანის ცხოვრებასა და მოღვაწეობაზე სპარსულად მხატვრული ნაწარმოებებიც დაიწერა („ჯანგნამეი ყეშმ“, „ფარუხნამე“). მნიშვნელოვანი ადგილი ეთმობა იმამყული-ხანის პიროვნებასა და მოღვაწეობას თეიმურაზ I-ის პოემაში „წამება ქეთვან დედოფლისა“. იმამყული-ხანს დაბრალდა თავისი ძმის, დაუდ-ხან უნდილაძის, აჯანყებაში მონაწილეობა და ოჯახთან ერთად შაჰ-სეფი I-ის ბრძანებით სიკვდილით დასაჯეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:გარდაცვლილი 1633 კატეგორია:ქართველები ირანში
პიკუნ-ლეუფუს დეპარტამენტი
პიკუნ-ლეუფუს დეპარტამენტი (Departamento Picún Leufú) — დეპარტამენტი არგენტინაში, ნეუკენის პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 4 272 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4 580 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პიკუნ-ლეუფუ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეუკენის პროვინციის დეპარტამენტები
1837
თარიღი უცნობია
thumb|right|150px|ალექსანდრე პუშკინი
*
ეპარსეს კუნძულები
მინი|მარჯვნივ|275px|ეპარსეს კუნძულების განლაგება და დეტალური რუკა მინი|მარჯვნივ|275px|საფრანგეთის სამხრეთული და ანტარქტიდული ტერიტორიის დროშა ეპარსეს კუნძულები (Îles Éparses — მიმოფანტული კუნძულები ან Îles éparses de l'océan indien — მიმოფანტული კუნძულები ინდოეთის ოკეანეში) — კუნძულთა ჯგუფი ინდოეთის ოკეანეში. შედგება ოთხი მცირე მარჯნის კუნძულისგან და რამდენიმე ატოლისაგან. ტერიტორია 2007 წლიდან წარმოადგენს საფრანგეთის სამხრეთული და ანტარქტიდული ტერიტორიის მეხუთე რაიონს, რომელიც რეიუნიონიდან იმართება. . აქ მუდმივი მოსახლეობა არ სახლობს. სამი კუნძული გლორიოსი, ჟუან-დი-ნოვა, ევროპა და ატოლი ბასას-და-ინდიას მდებარეობს მოზამბიკის სრუტიდან დასავლეთით, მადაგასკარის სიახლოვეს, ხოლო მეოთხე კუნძული ტრომელინი მადაგასკარიდან 450 კმ-ით (280 მილი) აღმოსავლეთით მდებარეობს. მოზამბიკის სრუტეშივე მდებარეობს ბანკ-დიუ-ჟეზერის რიფიც, რომელიც 1976 წლიდან მადაგასკარის მიერ ანექსირებულია.
ეს კუნძულები უკვე კლასიფიცირდება, როგორც ნაკრძალი. ამ კლასიფიცირებას არ მიეკუთვნება ბასას-და-ინდია, რადგანაც აქ არის მეტეოროლოგიური სადგურები, რომლებიც ავტომატიზირებულია. ტრომელენის კუნძულზე მდებარეობს სპეციალური სადგური, საიდანაც ციკლონის მოახლოების შემთხვევაში გაფრთხილება ეგზავნება მადაგასკარს, რეიუნიონს და მავრიკს. თითოეულ კუნძულს, ბასას-და-ინდიასა და ბანს-დუ-გეისერის გარდა აქვს 1000 მეტრიანი თვითმფრინავის დასაჯდომი მოედანი. ეპარსეს კუნძულებზე დავა მიმდინარეობს რამდენიმე სახელმწიფოს შორის.
ეპარსეს კუნძულების შემადგენლობა
შედგება მარჯნის კუნძულებისაგან:
ტერიტორიის საერთო ფართობია — 38,6 კმ², მუდმივი მოსახლეობა არ არსებობს, იმყოფებიან მხოლოდ სამეცნიერო სადგურების თანამშრომლები — 56 ადამიანი. ყველაზე დიდი კუნძულია — ევროპა, რომლის ფართობი შეადგენს 28 კმ²-ს.
ტრომელინი (Tromelin) ოფიციალურად აღმოჩენილი იქნა 1722 წელს. 1761 წელს კუნძულზე გემის ჩაძირვის გამო აღმოჩნდა გემის ეკიპაჟის 125 ადამიანი და 89 მონა. გემის ნამსხვრევებისაგან გადარჩენილმა მატროსებმა ააშენეს პატარა გემი და ორი თვის შემდეგ გაემგზავრნენ კუნძულიდან. კუნძულზე მათ დატოვეს 60 მალაგასიელი მონა, რომელთაც შეპირდნენ, რომ მათ წასაყვანად მალე დაბრუნდებოდნენ. 1776 წლის 29 ნოემბერს ფლოტის ლეიტენანტმა ტრომელინმა, რომელიც ხელმძღვანელობდა გემ La Dauphine-ს, გადაარჩინა ცოცხლად გადარჩენილები — 7 ქალი და რვა თვის ჩვილი. ამ ხალხმა კუნძულზე გაატარა 15 წელი. ლეიტენანტის პატივსაცემად ყოფილ ქვიშიან კუნძულს დაერქვა მისი სახელი.
ევროპის კუნძულმა (Europa) სახელი მიიღო ბრიტანულ გემ «ევროპასაგან», რომელიც კუნძულზე იმყოფებოდა 1774 წელს. კუნძული საფრანგეთს ეკუთვნის 1897 წლიდან, მაგრამ მადაგასკარი მას საკუთრად თვლის იმის საფუძველზე, რომ კუნძული ადმინისტრაციულად იყო გამოყოფილი საფრანგეთის კოლონია მადაგასკარიდან უშუალოდ დამოუკიდებლობის გამოცხადების წინ. კუნძულზე არსებული ნანგრევები და საფლავები ამტკიცებენ მათი დასახლების უნაყოფო ცდებზე 1860-იან და 1920-იან წლებში. კუნძული ევროპა გამოცხადებულია ბუნებრივ ნაკრძალად. კუნძულზე ბუდობენ ზღვის ფრინველები. კუნძული მწვანე ზღვის კუების (Chelonia mydas) გამრავლების ერთ-ერთი მთავარი ადგილია, რომლებიც კვერცხებს დებენ მის პლაჟებზე. აქ ასევე ცხოვრობს რამდენიმე ასეული აფრიკული თხა, რომლებიც კუნძულზე შემოიყვანეს XVIII საუკუნეში.
ბასას-და-ინდია (Bassas da India) — ვულკანური წარმოშობის დაუსახლებელი მომცრო კუნძულებისაგან შემდგარი ატოლი ინდოეთის ოკეანის სამხრეთ ნაწილში, მოზამბიკის სრუტეში, მადაგასკარიდან მოზამბიკს შორის შუაგზაში, კუნძულ ევროპიდან 80 კმ-ში ჩრდილოეთით. ფართობი — 0,2 კმ². სანაპირო ხაზის სიგრძეა — 35,2 კმ. ეს წყალქვეშა მთაა სიმაღლით 3000 მეტრი, რომელიც სულ ცოტათია ამოშვერილი ოკეანის დონიდან. ძლიერი მიქცევების პერიოდში კუნძულის რიფული ზესაპირი მთლიანად ექცევა წყლის ქვეშ. ზუსტად ამიტომ მის გარშემო ხდებოდა ბევრი გემების ჩაძირვა, რაზეც მოწმობს ჩაძირული გემების დიდი რაოდენობა. უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 2,4 მეტრზე მდებარეობს, უმდაბლესი — ინდოეთის ოკეანის სანაპირო — 0 მეტრი. კლიმატი ტროპიკულია. ჩვეულებრივი მოვლენაა ციკლონები. იგი აღმოაჩინა პორტუგალიელმა მოგზაურებმა XVI საუკუნეში, ფრანგული მმართველობის ქვეშაა 1897 წლიდან.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის სამხრეთული და ანტარქტიდული ტერიტორია კატეგორია:აფრიკის სადავო ტერიტორიები
კოტე დაუშვილი
კონსტანტინე (კოტე) დავითის ძე დაუშვილი (დ. 19 მარტი [ძვ. სტ. 6 მარტი] 1909, ბაქო — გ. 5 ივლისი, 1980) — ქართველი თეატრისა და კინოს მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1958). სომხეთის სსრ სახალხო არტისტი (1979). სცენაზე გამოდიოდა 1927 წლიდან.
1928–1931 წლებში მუშაობდა წითელი არმიის ქართულ თეატრში (თბილისი). 1931–1934 წლებში იყო მარჯანიშვილის სახალხო თეატრის, 1934–1935 წლებში — ბაქოს ქართული თეატრის, 1935–1938 წლებში თბილისის კინოსტუდიის მსახიობი. 1942–1958 წლებში კვლავ მარჯანიშვილის სახალხო თეატრშია.
თეატრში შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: ბეგლარი (კალაძის „როგორ“), კვეჟენაძე (შალვა დადიანის „კაკალ გულში“), ჯიბილო (პოლიკარპე კაკაბაძის „კოლმეურნის ქორწინება“), კნუროვი (ალექსანდრე ოსტროვსკის „უმზითვო“), გელა (ალექსანდრე ყაზბეგის „მოძღვრის“ ინსცენირება), გიჟუა (აქვსენტი ცაგარლის „რაც გინახავს ვეღარ ნახავ“) და სხვა.
კინოში შესრულებული როლებიდან აღსანიშნავია: მწყემსი ბიჭი („უდაბნო“, 1932), ბიგაი („მდინარის იქით“, 1934), ნიკო („გაზაფხული საკენში“, 1950), მოურავი („აკაკის აკვანი“, 1947), სელიმ-ხანი („ბაში-აჩუკი“, 1956), გიგია („პაპა გიგია“, 1960), ბოდოკია („დიდოსტატის მარჯვენა“, 1970), კაც ზვამბაია („მთვარის მოტაცება“, I სერია 1972, II სერია 1973), ციციკორე („ნატვრის ხე“, 1976) და სხვა.
დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1909 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:სომხეთის სახალხო არტისტები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კ
ტავტოლოგია
ტავტოლოგია (ბერძნ. tautologis<tautos - იგივე da logos - სიტყვა), ერთი და იმავე ცნების, აზრის ან გრძნობის გამოხატვა სხვა, აზრობრივად ახლო მდგომი სიტყვებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლოგიკა კატეგორია:ლიტერატურული ტერმინები
ალავერდი (ახმეტის მუნიციპალიტეტი)
ალავერდი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, კახეთის მხარის ახმეტის მუნიციპალიტეტში, ოჟიოს თემში. მდებარეობს მდინარე ალაზნის მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 430 მეტრზე, ახმეტიდან დაშორებულია 25 კილომეტრით. სოფელში დგას ალავერდის მონასტერი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 141 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფლები
საშურღაიო
საშურღაიო — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ზანის თემის შემადგენლობაში (სოფლები: ეწერი, ზანა, საესებუო, სატყებუჩავო, საშურღაიო). მდებარეობს მდინარე ცივის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 160 მ. სენაკიდან 14 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 199 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კარინ მიხაელისი
კარინ მიხაელისი (დ. 20 მარტი, 1872 – გ. 11 იანვარი, 1950) – დანიელი ჟურნალისტი და ავტორი. იგი ცნობილია თავისი რომანებით, მოთხრობებითა და საბავშვო წიგნებით. 50 წლის განმავლობაში კარინ მიხაელისმა დაწერა 50-ზე მეტი წიგნი დანიურ, გერმანულ და ინგლისურ ენებზე. მისი ნამუშევრები ითარგმნა 23-ზე მეტ ენაზე დანიურიდან. მისი ნამუშევრები გამოქვეყნებულია რამდენიმე სახელით, მათ შორის მისი გვარით მეორე ქორწინებიდან: კარინ მიხაელის სტენგლენდი.
მიხაელისის ყველაზე ცნობილი რომანი, „საშიში ხანა“ (Den farlige Alder), აპრობირებულია, როგორც ინოვაციური ნაშრომი ქალთა უფლებებზე. მას შემდეგ რამდენჯერმე იქნა ადაპტირებული ფილმისთვის.
პირადი ცხოვრება
მიხაელისი დაიბადა 1872 წლის მარტში რანდერსში, დანიაში. მისი დაბადების სახელი იყო კატარინა ბეჩ-ბრონდუმი. ის იყო ტელეგრაფის მცოდნე თანამდებობის პირისა და ცნობილი მასონის, იაკობ ანტონიუს ბრონდუმის (1837-1921) და ნილსინ პეტრინ ბეხის (1839-1932) ქალიშვილი. იგი გაიზარდა თავის უმცროს დასთან, მოგვიანებით ქველმოქმედ ალმა დალერუპთან ერთად, მოკრძალებულ სახლში რანდერსში. დედას წვლილი შეიტანა ოჯახის მწირ შემოსავალში ყვავილების დეკორატიული გვირგვინების კეთებით. მის ადრეულ აღზრდაში დიდი როლი ითამაშეს ბებიამ და დეიდამ. სკოლაში მას დასცინოდნენ, რადგან ის იყო პატარა, ჭარბწონიანი და სტრაბიზმით იყო დაავადებული.
გალბერტო ვილიაროელი
გალბერტო ვილიაროელი (Gualberto Villarroel López, დ. 15 დეკემბერი, 1908, კოჩაბამბა, ბოლივია — გ. 21 ივლისი, 1946, ლა-პასი, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1943-1946 წწ. ბოლივიის პრეზიდენტი 1943 წლის 20 დეკემბრიდან — მის გარდაცვალებამდე, 1946 წლის 21 ივლისამდე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 15 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1946 კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის პოლიტიკური ლიდერები
კარინ მიხაელისი
პირადი ცხოვრება
ახალგაზრდობაში მიხაელისი რამდენიმე წლის განმავლობაში კერძო მასწავლებელი იყო, ნაწილობრივ ლესეში და ნაწილობრივ რანდერსის ჩრდილოეთით მდებარე სასახლეში. 1892 წელს იგი გადავიდა კოპენჰაგენში ფორტეპიანოს მასწავლებლად მოსამზადებლად. იქ ყოფნისას მან გაიცნო მწერალი სოფუს მიხაელისი (1865–1932), რომელზეც 1895 წელს დაქორწინდა. წყვილი საარსებო მინიმუმს ძირითადად თეატრალური რეცენზიებით შოულობდა. ისინი 1911 წელს დაშორდნენ.
მომდევნო წელს მიხაელისი ცოლად გაჰყვა ნორვეგიელ-ამერიკელ დიპლომატ ჩარლზ ემილ სტენგლენდს ნიუ როშელში, ნიუ-იორკში. მან გაიცნო სტენგლენდი ერთი წლით ადრე, როდესაც შეერთებული შტატებიდან დანიაში ბრუნდებოდა გემზე. ის იყო პოლიტეკონომისტი, განათლება მიიღო კოლუმბიის უნივერსიტეტში. მათი ქორწინების დროს ის ბოლივიაში დაინიშნა ამერიკის ლეგაციის მდივნად. სტენგლენდი უკმაყოფილო იყო თავისი მეუღლის ლიტერატურული და პოლიტიკური საქმიანობით, რომელმაც ცოტა ხნით ადრე მოიპოვა აღიარება ნაწარმოების, „სახიფათო ხანაში“ გამოშვებით. ისინი დაშორდნენ 1917 წელს.
კარიერა
1910 წელს მან გამოაქვეყნა სახიფათო ხანა (Den farlige Alder). ეს არის ელსი ლინდტნერის ისტორია, რომელიც ქმრის განქორწინების შემდეგ ცდილობს აღადგინოს ურთიერთობა ახალგაზრდა მამაკაცთან, რომელიც ოდესღაც მას შორიდან ეთაყვანებოდა. როდესაც ეს ურთიერთობაც წარუმატებელია, ის გადაწყვეტს, რომ თავისი ცხოვრება გაატაროს მსოფლიოს გარშემო მოგზაურობაში ქალ მეგობართან ერთად. წიგნმა დიდი სენსაცია გამოიწვია, რადგან ეხებოდა ტაბუირებულ თემებს, როგორიცაა 40 წლის ქალის სექსუალური სურვილები. რომანი ითარგმნა რამდენიმე ენაზე, მათ შორის ინგლისურად. იგი რამდენჯერმე იქნა ადაპტირებული ფილმში: Den farlige Alder - 1911 წლის ვერსია, რეჟისორი ავგუსტ ბლომი და 1927 წლის გერმანული ვერსია, რეჟისორი ევგენ ილესი, სათაურით ის საშიში ხანა. 1912 წელს მიხაელისმა გამოაქვეყნა რომანის გაგრძელება, რომელსაც წიგნის გმირის სახელი ეწოდა: ელსი ლინდტნერი.
სტატიებს შორის, რომლებიც მან დაწერა ამერიკული ჟურნალებისთვის, იყო 1913 წელს Munsey's Magazine-ისთვის შექმნილი ორნაწილიანი სერია, სათაურით „რატომ არიან ქალები კაცებზე ნაკლებად მართალნი“ და ინტერვიუ ვუდრო ვილსონთან Living Age Magazine-სთვის 1925 წელს: „პრეზიდენტი ვილსონის ბილიკზე“.
1914 წელს გამოიცა Glaedens Skole - სიხარულის სკოლა. სიუჟეტი ფოკუსირდებოდა ვენის რეფორმის სკოლაზე, რომელსაც ხელმძღვანელობდა მისი მეგობარი, ავსტრიელი პედაგოგი ევგენი შვარცვალდი. მიხაელისმა ასევე დაწერა მოზარდობის წიგნების სერია გოგონაზე, სახელად ბიბი. ბიბის წიგნები გამოვიდა შვიდ ტომად 1929-1939 წლებში და მიაღწია საერთაშორისო წარმატებას. მოზარდთა ამ რომანებში მკითხველი ხვდება სადგურის უფროსის ქალიშვილ ბიბის, რომელიც დედის გარეშეა, მაგრამ ამის შედეგად გარკვეული თავისუფლებით სარგებლობს. ის იდეალისტური ბიჭია, რომელიც დამოუკიდებლად დადის მატარებლის ექსკურსიებზე (უფასო ბილეთით მამის სამსახურის გამო) და განუწყვეტლივ იბრძვის ცხოველებისთვის. ბიბის მთარგმნელები არიან ინგლისელი პოეტი როუზ ფაილმანი და ავსტრიელი რომანისტი და დრამატურგი მარია ლაზარი.
1927 წელს დაჯილდოვდა Tagea Brandts Rejselegat- ის სამოგზაურო სტიპენდიით.
პირველი მსოფლიო ომის დროს მიხაელისი აქტიურად ეწეოდა ჰუმანიტარულ საქმიანობას ავსტრიაში. ევგენი შვარცვალდთან მისი მეგობრობა არა მხოლოდ ვენასთან კავშირით, არამედ ამ ქვეყანაში მის სოციალური ჩართულობით იყო განპირობებული. იგი თავიდანვე საუბრობდა მუსოლინისა და ჰიტლერისგან წარმოქმნილი საშიშროების შესახებ. 1932 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ომის საწინააღმდეგო კონგრესში ამსტერდამში, სადაც იგი მხარს უჭერდა კეთილსინდისიერების წინააღმდეგობას. 1933 წლიდან მან მიიღო გერმანელი ემიგრანტები ტუროში, მათ შორის ბერტოლტ ბრეხტი, მისი ცოლი ჰელენ ვეიგელი და მათი მეგობარი მარია ლაზარი, რომლებიც დარჩნენ დანიაში 1939 წლამდე. ფაშიზმის აღზევების შემდეგ მისი წიგნები აკრძალეს გერმანიასა და იტალიაში. 1940 წელს, დანიის ოკუპაციისას, იგი ემიგრაციაში წავიდა ამერიკაში. დანიაში დაბრუნდა 1946 წელს მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ.
მიხაელისის ორი ავტობიოგრაფია, პატარა ტროლი და მშვენიერი სამყარო გამოიცა 1940-იან წლებში. მან ადრე დაწერა თავისი ბავშვობის გამოცდილების შესახებ Pigen med Glasskaarene-ში. ეს იყო მისი სერიის Træet på Godt og Ondt-ის პირველი ტომი, რომელიც დაიწერა 1924-დან 1930 წლამდე პერიოდში. სერია ასევე მოიცავდა ნაწილებს: Lille Løgnerske, Hemmeligheden, Synd og Sorg og Fare და Følgerne.
ბიბლიოგრაფია
• Højt Spil, 1898
• Birkedommeren, 1901
• Barnet, 1902
• Lillemor, 1902
• Sønnen: Fortælling, 1903
• Hellig Enfold, 1903
• Backfische, sommerfortælling af Trold, 1904
• Gyda, 1904
• Munken gaar i Enge, 1905
• De smaa Mennesker, 1906
• Over al Forstand: Fortælling, 1907
• Kyllinesorger: En lille Roman, 1907
• Betty Rosa: En ung Kvindes Roman, 1908
• Tro som Guld: Fortælling, 1909
• Kvindehjerter, 1910 (გამოშვებული ანონიმურად, ბეტი ნანსენთან ერთად)
• Danske Forgangsmand i Amerika, 1911
• Elsie Lindtner, 1912
• Grev Sylvains Hævn, 1913
• Glædens Skole, 1914
• Hjertets Drømme: Fortælling, 1915
• En Mo'rs Øjne: Skuespil i fire Akter, 1915
• Krigens Øfre, 1916
• Atter det skilte—Novelle, 1918
• Don Juan—efter Døden, 1919
• Lille unge Kone, 1921
• Syv Søstre sad, 1923
• Træet paa Godt og Ondt, 1924–1930 (სერია)
• Kvindelil din Tror er stor, 1925
• Bibi, a Little Danish Girl, 1927
• Perlerne, 1927
• Familie Worm, 1928
• Pigen der smilede, 1929
• Bibis store Rejse, en lille Piges Liv, 1930
• Hjertets Vagabond, 1930
• Justine, 1931
• Bibi og Ole, en lille Piges Liv, 1931
• Bibi og de Sammensvorne, 1932
• Mor, 1935
• The Green Island, 1935
• Bibi paa Ferie, 1935
• Lotte Ligeglad, 1936
• Bibi bliver Landmand, 1939
• Bibi og Valborg, 1939
• Little Troll, 1946
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1950 კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:დაბადებული 20 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 11 იანვარი კატეგორია:დანიელები კატეგორია:მწერალი ქალები კატეგორია:დანიელი მწერლები
ბარსელუში
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
S&P 500
S&P 500 (აბრევიატურა Standard and Poor’s 500-გან) აშშ-ში წარმოადგენს 500 ადგილობრივი კომპანიის აქციისგან შემდგარ საფონდო ბაზრის ინდექსს. ბევრი ინვესტორი მას ამერიკული საფონდო ბაზრის საუკეთესო მაჩვენებლად მიიჩნევს. ინდექსი მოიცავს 500 წამყვან კომპანიას და ფარავს ხელმისაწვდომი საბაზრო კაპიტალიზაციის დაახლოებით 80%. პრაქტიკაზე 500 ლისტინგური კომპანიიდან ბევრ კომპანიას გააჩნია მხოლოდ შეზღუდული გავლენა ინდექსის დინამიკაზე. აქციების ათ უმსხვილეს ფონდს S&P 500-ში 2021 წლის ივნისის ბოლოსთვის გააჩნდათ დაახლოებით 26,6% საერთო წონა ინდექსში.
კომპანიების შერჩევის ძირითადი კრიტერიუმია საბაზრო კაპიტალიზაცია, მაგრამ მხედველობაში მიიღება აქციების ლიკვიდურობა, ზრდის ტემპები, კომპანიის საქმიანობის სახეობა. ფინანსური სექტორის, საინფორმაციო ტექნოლოგიებისა და ენერგეტიკის აქციები შეადგენენ ინდექსის ღირებულების თითქმის ნახევარს. თუ კომპანია აღარ შეესაბამება ზემოაღნიშნულ მოთხოვნებს, ეს არ იწვევს დაუყოვნებლივ მოხსნას. ინდექსიდან მოხსნის ძირითადი მიზეზია გაყიდვა ან შერწყმა.
2003 წლის დასაწყისიდან არსებობს ინდექსი S&P 500 EWI, რომელშიც 500-ვე მონაწილეს აქვს თანაბარი წონა 0,2%. ინდექსის კორექტირება ხდება ყოველ კვარტალში.
სქოლიო
კატეგორია:1957 წლის სიახლეები კატეგორია:საფოსტო ინდექსები
ლაბოდა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ლაბოდა შეიძლება აღნიშნავდეს:
Locked Up
Locked Up — ეიკონის სადებიუტო სინგლი, რომელიც შედის ალბომ Trouble-ში.
ჩარტები
კატეგორია:ეიკონის სიმღერები კატეგორია:2004 წლის სინგლები კატეგორია:2004 წლის სადებიუტო სინგლები
ლაბირინთოდონტები
ლაბირინთოდონტები (Labyrinthodontia) — დიდი ზომის (5 მ სიგრძის) ნამარხი ამფიბიების ზერიგი. კბილის ჰორიზონტალურ კვეთში დენტინის შრე ლაბირინთის მსგავსად იყო დანაოჭებული. ცხოვრობდნენ დაჭაობებულ ტყეებში, ტბებსა და მდინარეებში, ზოგიერთი — ნაპირებზე. გავრცელებული იყვნენ გვიანდელი დევონურიდან ადრინდელი იურულ ეპოქამდე. ცნობილია ევროპიდან, აზიიდან, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკიდან. ყველაზე პრიმიტიული წარმომადგენლები აგებულებით ახლოს დგანან ქვეწარმავლების წინაპარ ფორმებთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:გადაშენებული ამფიბიები
მაიმუნის ჯადვარი
მაიმუნის ჯადვარი (Orchis simia) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. მცენარის ღერო 20-50 სმ სიმაღლისაა, 4-5-ფოთლიანი, მოყვანილობით – მოგრძოლანცეტა, მობლაგვო, ვაგინიანი ფოთოლი 1-2-ია. ყვავილედი ხშირია, მრავალყვავილიანი, კვერცხისებური. ყვავილსაფრის გარეთა ფოთლები მონაცრისფრო-იისფერია. ტუჩი ღია ვარდისფერია, მისი შუა ნაკვთი წინწკლებიანია, გვერდითი ნაკვთები ვიწროხაზური და მოღუნული. შუა ნაკვთი გაყოფილია ორ ვიწროხაზურ ნაწილად და მათ შორის სადგისისებური კბილია. იზრდება მთის შუა სარტყლის ტყეებსა და ბუჩქნარებში. გავრცელებულია მთელ საქართველოში, გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს ცენტრალურ და სამხრეთ ევროპასა და ახლო აღმოსავლეთს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერთლებნიანები კატეგორია:ჯადვარისებრნი
გაიოზ იმედაშვილი
გაიოზ იოსების ძე იმედაშვილი (დ. 11 თებერვალი, 1906, სოფელი ხაშმი, ახლანდელი საგარეჯოს რაიონი) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1961), მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1969).
ბიოგრაფია
1929 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიბრძნისმეტყველების ფაკულტეტი. 1935 წლიდან მუშაობდა შოთა რუსთაველის სახელობის ქართული ლიტერატურის ისტორიის ინსტიტუტში. იმედაშვილის კვლევის საგანი ძველი ქართული საერო და სასულიერო მწერლობის, უპირატესად ვეფხისტყაოსნის პოეტიკისა და სტილის საკითხებია. მის წიგნში „რუსთველოლოგია“ (1941) ისტორიულ-კრიტიკულ მიმოხილვასთან ერთად შეჯამებულია კვლევის ძირითადი ისტორიული ეტაპები და უმთავრესი პრობლემატიკა. იმედაშვილის ფუნდამენტური ნაშრომი „რუსთველოლოგიური ლიტერატურა“ (1957) შეიცავს 1712-1956 წლების ბიბლიოგრაფიულ ანოტაციებს. მისი მუშაობის შედეგები განზოგადებულია გამოკვლევაში „ვეფხისტყაოსანი და ქართული კულტურა“ (1968). აღსანიშნავია იმედაშვილის მონოგრაფიები: „ქართული საგალობლის პოეტიკის საკითხები“ (1960), „რაინდული რომანი ქართულ მწერლობაში“ (1965) და გამოკვლევები ძველ ქართულ ეპიკურ ძეგლებზე („ამირანდარეჯანიანი“, სეილანიანი, „სირინოზიანი“).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი კატეგორია:ქართველი რუსთველოლოგები
ანჩაბაძე
საკუთარი სახელი ანჩაბაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კლაივ ლუისი
კლაივ სტეპლზ ლუისი (Clive Staples Lewis; დ. 29 ნოემბერი, 1898 – გ. 22 ნოემბერი, 1963) — ინგლისელი მწერალი, ყველაზე მეტად ცნობილი რომანების სერიით „ნარნიის ქრონიკები“. იგი ასევე იყო ჯ.რ.რ. ტოლკინის ერთ-ერთი ახლო მეგობარი და ინკლინგების წევრი. ლუისის წიგნები გამოირჩევა რელიგიური მოტივების გავლენით.
ცნობილია, რომ ლუისი ქრისტიანული წესით იყო მონათლული, მაგრამ მოზარდობისას სარწმუნოებას დაშორდა. ტოლკინისა და სხვა მეგობრების გავლენით, დაახლოებით 30 წლის ასაკში იგი კვლავ დაუბრუნდა რელიგიას, რამაც გავლენა იქონია მის შემოქმედებაზე. რელიგიური მოტივებით სავსეა „ნარნიის ქრონიკებიც“. გარდა ამისა, იგი მონაწილეობდა რადიო-გადაცემებში, სადაც ქვეყნის მასშტაბით საუბრობდა ქრისტიანობაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:ინკლინგები კატეგორია:ბრიტანელი ფენტეზი მწერლები კატეგორია:ბრიტანელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები
ნეაპოლური ენა
ნეაპოლური ენა (lengua napulitana, nnapulitano, lingua napoletana, napoletano) — რომანული ენა. გავრცელებულია სამხრეთ იტალიაში, კერძოდ კამპანიაში, ნეაპოლში, გაეტეში და სორეში. ასევე ლაციოს სამხრეთ რაიონებში და ჩრდილოეთ კალაბრიაში, აპულიის ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ნაწილში. ცნობილი სიმღერა ’O sole mio სრულდება ნეაპოლურ ენაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნეაპოლური ენა
გალისიური ენა
გალისიური ენა (თვითსახელწოდება — galego) — გალისიელების ენა. გალისიის ავტონომიური ოლქის (ესპანეთი) ერთ-ერთი ოფიციალური ენა. გავრცელებულია აგრეთვე ასტურიის ავტონომიური ოლქის, ლეონისა და სამორის პროვინციების გალისიასთან მოსაზღვრე რაიონებში. შემორჩენილია გალისიელ ემიგრანტთა შორის, რომლებიც ესპანეთის სხვადასხვა კუთხეში, ლათინურ ამერიკაში (კუბა, არგენტინა, ურუგვაი, ბრაზილია) და აშშ-ში ცხოვრობენ. XXI საუკუნის დასაწყისისათვის, სავარაუდოდ, არაუმეტეს 4 მილიონი ადამიანი საუბრობდა გალისიურ ენაზე, მათგან 3 მილიონი ესპანეთის მცხოვრებია. ზუსტი მონაცემების დადგენა რთულია, რადგან გალისიელთა მეტყველებაში შეინიშნება ესპანური და გალისიური ენათა სისტემების ინტერფერენცია (ყველა გალისიელი ფლობს ესპანურს), გაჩნდა შერეული სამეტყველო ფორმები.
გალისიური ენა განეკუთვნება რომანული ენების იბერიულ-რომანული ჯგუფის დასავლურ ქვეჯგუფს. დიალექტური განსხვავებები სუსტადაა გამოხატული, ძირითადად ფონეტიკური ხასიათისაა; გამოიყოფა 3 დიალექტური ბლოკი — დასავლური, ცენტრალური და აღმოსავლური.
ფონეტიკის მხრივ გალისიური ენა ესპანურს ჰგავს (არ არსებობს პორტუგალიურისათვის დამახასიათებელი ფონემები /z/ და /ʒ/ და ცხვირისმიერი ხმოვნები; არსებობს ფონემები /tʃ/ და /ө/, არ განსხვავდება /b/ და /v/). გრამატიკული სტრუქტურა ახლოსაა პორტუგალიურთან. გალისიური ენის ლიტერატურაში არ არსებობს ზმნების ანალიტიკური ფორმები, მაგრამ აქვს დიდი რაოდენობით პერიფრაზები ზმნების მოდალური და ასპექტურ-დროული მნიშვნელობების გამოსასახად.
სქოლიო
კატეგორია:გალისიური ენა
ხერარდო მაჩადო
ხერარდო მაჩადო (Gerardo Machado y Morales; დ. 28 სექტემბერი, 1871, კამახუანი, კუბა — გ. 29 მარტი, 1939, მაიამი, აშშ) —  კუბელი პოლიტიკოსი. კუბის პრეზიდენტი 1925 წლის 20 მაისიდან 1933 წლის 24 აგვისტომდე (თუმცა ჯერ კიდევ 12 აგვისტოს გაიქცა კუბიდან).
მონაწილეობდა კუბის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში. პოლიტიკური კარიერა დაიწყო ქალაქ სანატა-ანას მერობიდან. 1924 წელს გაიმარჯვა საპრეზიდენტო არჩევნებში და 1925 წლის 20 მაისს დაიკავა თანამდებობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუბის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1871 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
რეტის რკინიგზა
რეტის რკინიგზა (შემოკლებით – RhB, Rhätische Bahn, Ferrovia Retica, რომან. Viafier retica) — ვიწროლიანდაგებიანი რკინიგზების ქსელი შვეიცარიასა და იტალიაში, წარმოადგენს უდიდეს აქციონერულ რკინიგზას. კომპანიის რკინიგზების უდიდესი ნაწილი განლაგებულია გრაუბიუნდენის კანტონის ფარგლებში.
RhB ხაზი წარმოადგენს უდიდეს გადამზიდავს მსხვილი ტურისტული რაიონის სანქტ-მორიცი–დავოსის ფარგლებში გასასვლელით იტალიის საზღვართან. რკინიგზის ნაწილი, ალბულის და ბერნინის შორის, წარმოადგენს იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ობიექტებს.