cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თაფლის სასმელი პოლონეთში
სქოლიო
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები კატეგორია:პოლონური სამზარეულო კატეგორია:პოლონური ალკოჰოლური სასმელები კატეგორია:პოლინური სასმელები კატეგორია:სასმელები კატეგორია:სასმელები ქვეყნის მიხედვით
ჰელვიგ შლეზვიგელი
ჰელვიგ შლეზვიგელი (Helvig af Slesvig; დ. ? — გ. 1374) — ესტრიდსენთა დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე აბელის შვილთაშვილის შვილი და დანიის მეფე ვალდემარ III-ის და. დანიის დედოფალი 1340-74 წლებში როგორც ვალდემარ IV-ის ცოლი. დანიის დედოფალ მარგრეტე I-ის დედა.
ბიოგრაფია
ჰელვიგის დაბადების თარიღი უცნობია. იგი იყო შლეზვიგის ჰერცოგ ერიკ II-ისა და მისი ცოლის, ადელაიდა ჰოლშტაინ-რენდსბურგელის ასული. მამის მხრიდან, იგი დანიის მეფე აბელის შვილთაშვილის შვილი იყო. 1325 წელს, მამამისის გარდაცვალების შემდეგ, შლეზვიგის ჰერცოგი მისი ძმა, ვალდემარი გახდა.
1326 წელს მისმა ძმამ, ბიძამისთან ერთად, ტახტიდან ჩამოაგდო და გააძევა დანიის მეფე კრისტოფერ II, მეფე კი მისი 11 წლის ძმა, ვალდემარ III გახდა. 1329 წელს კრისტოფერმა ტახტი დაიბრუნა, თუმცა ვალდემარი შეიწყალა და კვლავ შლეზვიგის ჰერცოგის რანკში დააბრუნა. კრისტოფერი 1332 წელსგარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტზე მისი ვაჟი, ვალდემარ IV ავიდა. სამეფო ხელისუფლებასთან შერიგებისა და დაახლოების მიზნით, შლეზვიგმა თავისი და, ანუ ჰელვიგი მეფე ვალდემარ IV-ს შერთო ცოლად. მათი ქორწინება 1340 წელს შედგა სონდერბორგის სასახლეში.
ქორწინების შემდეგ ჰელვიგი დანიის დედოფალი გახდა. იგი აბსოლუტურად აპოლიტიკური პიროვნება იყო და არასდროს ერთვებოდა ქვეყნის მართვაში. მაშინაც კი, როდესაც 1346 წელს, როცა მეფე მოსალოცად გაემგზავრა და რეგენტად ჰელვიგი დანიშნეს, მას არაფერი გაუკეთებია. 1353 წელს, მან თავისი უკანასკნელი შვილი, პრინცესა მარგრეტე გააჩინა. როგორც ცნობილია, ამის შემდეგ იგი მხოლოდ ტიტულარულადღა იყო დანიის დედოფალი, რადგანაც მან მიატოვა ქმარი, შვილები, სამეფო კარი და მონასტერში გაემგზავრა.
მეორე ვერსიის თანახმად, დედოფალი ჰელვიგი თავისი ნებით კი არ წავიდა სასახლიდან, არამედ იგი მეფე ვალდემარმა გამოკეტა მონასტერში. მონასტრამდე მეფეს იგი სობორგის ციხესიმაგრეში ჰყავდა გამოკეტილი. ეს თეორია ეფუძვნება ძველ დანიურ ხალხურ სიმღერას, რომლის მიხედვითაც დედოფალმა ჰელვიგმა უღალატა მეფეს, განრისხებულმა ვალდემარმა კი იგი სიცოცხლის ბოლომდე გამოამწყვდია. ზოგი ამტკიცებს, რომ დედოფალი ჰელვიგი პირიქით, ქმრის ღალატსა და მრუშობას ვერ ეგუებოდა და ამიტომ დატოვა სასახლე. რეალური მიზეზი, თუ რატომ ჩამოსცილდა იგი საერო ცხოვრებას უცნობია, თუმცა ის ფაქტი, რომ 1355 წელს მონაზვნად აღიკვეცა და ესრუმის სააბატოში დასახლდა დადასტურებულია.
მან თავისი უკანასკნელი წლები ესრუმის სააბატოში განვლო. იგი სწორედ აქ, 1374 წელს გარდაიცვალა და აქვე დაკრძალეს. ცნობილია, რომ მისი ასული, მარგრეტე მის სამეფო აკლდამაში გადასვენებას მოითხოვდა, მაგრამ ამაოდ. 1387 წელს, ვალდემარის გარდაცვალების შემდეგ, სწორედ მარგრეტე გახდა დანიის მმართველი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1374 კატეგორია:დანიის დედოფლები
მატეო კოვაჩიჩი
მატეო კოვაჩიჩი (Mateo Kovačić; დ. 6 მაისი, 1994, ლინცი, ავსტრია) — ხორვატი ფეხბურთელი, ხორვატიის ეროვნული ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „ჩელსის“ ნახევარმცველი. იმყოფება „რეალ მადრიდის“ საკუთრებაში.
2011 წელს დასახელდა ხორვატიის ჩემპიონატის წლის საუკეთესო ფეხბურთელად. მონაწილეობა მიიღო 2014 წლის მსოფლიო ჩემპინატზე.
საკლუბო
რეალ მადრიდი: (9)
ჩელსი: (4)
სანაკრებო
ხორვატია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:ხორვატი ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:მადრიდის რეალის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
არმუთვერენი (პოსოფის რაიონი)
არმუთვერენი (Armutveren) — სოფელი პოსოფის რაიონში, არტაანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 95 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ პოსოფიდან 14 კილომეტრში. 2019 წლის მონაცემებით სოფელში 82 ადამიანი ცხოვრობს.
აზერბაიჯანის ტურიზმისა და მენეჯმენტის უნივერსიტეტი
thumb|right|200px|აზერბაიჯანის ტურიზმისა და მენეჯმენტის უნივერსიტეტის ლოგო აზერბაიჯანის ტურიზმისა და მენეჯმენტის უნივერსიტეტი (აბრევ. ATMU; Azərbaycan Turizm və Menecment Universiteti) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტროს ზედამხედველობით დაფუძნებული უნივერსიტეტი. აზერბაიჯანის ტურიზმისა და მენეჯმენტის უნივერსიტეტის მიზანია ტურიზმის ინდუსტრიის განვითარება, ტურიზმის სექტორის პერსონალის სათანადო მომზადება და კვალიფიკაციის ამაღლება მოგზაურობის, დასვენებისა და სტუმართმოყვარების სფეროში.
არმუთვერენი (პოსოფის რაიონი)
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა ფაფალო.
აზერბაიჯანის ტურიზმისა და მენეჯმენტის უნივერსიტეტი
2014 წელს ინსტიტუტს აზერბაიჯანის ტურიზმისა და მენეჯმენტის უნივერსიტეტი ეწოდა.
არმუთვერენი (პოსოფის რაიონი)
სქოლიო
კატეგორია:პოსოფის რაიონის სოფლები
აზერბაიჯანის ტურიზმისა და მენეჯმენტის უნივერსიტეტი
ფაკულტეტები
thumb|left|180px|უნივერსიტეტის რექტორი ილჰამ მადათოვი აზერბაიჯანის ტურიზმისა და მენეჯმენტის უნივერსიტეტში 3 ფაკულტეტი ფუნქციონირებს: ტურიზმისა და სტუმართმოყვარეობის, მომსახურების ინჟინერიისა და ბიზნესის ადმინისტრაციის.
ტურიზმისა და სტუმართმოყვარეობის ფაკულტეტზე ფუნქციონირებს ტურიზმისა და სასტუმროს მენეჯმენტის, ტურიზმისა და მენეჯმენტის (ინგლისურენოვანი კურსი) და ლინგვისტიკის საბაკალავრო პროგრამები. საერთო ჯამში ფაკულტეტზე 660 სტუდენტი სწავლობს. ფაკულტეტის აკადემიურ პერსონალს შეადგენს 1 პროფესორი, 12 უფროსი ლექტორი, 2 უფროსი მასწავლებელი და 58 მასწავლებელი. ფაკულტეტის კლუბებსა და ორგანიზაციებს შორისაა: სტუდენტთა ახალგაზრდული ორგანიზაციები, სტუდენტთა სამეცნიერო საზოგადოება და კარიერული ცენტრი.
მომსახურების ინჟინერიის ფაკულტეტზე ფუნქციონირებს სოციალური მუშაობის, საერთაშორისო ურთიერთობების, რეგიონული კვლევების, საარქივო მუშაობისა და ძეგლების მიმოხილვის, სატრანსპორტო მომსახურებისა და საკვების ინჟნერიის საბაკალავრო პროგრამები. ფაკულტეტზე საერთო ჯამში 276 სტუდენტი სწავლობს. აკადემიური პერსონალი შედგება 2 პროფესორის, 21 უფროსი ლექტორი, 12 უფროსი მასწავლებლისა და 23 მასწავლებლისგან. ფაკულტეტის დაქვემდებარებაშია სტუდენტთა სამეცნიერო წრე, სტუდენტთა ახალგაზრდული კავშირი, სტუდენტური კლუბი, დებატების კლუბი, ცეკვის კლუბი და კარიერული ცენტრი.
ბიზნესის ადმინისტრაციის ფაკულტეტი მოიცავს მენეჯმენტის, მარკეტინგის, ბიზნესის ადმინისტრაციის, ფინანსებისა და ბიზნესის ორგანიზებისა და მენეჯმენტის პროგრამებს. ფაკულტეტზე 418 ბაკალავრი, 38 მაგისტრანტი და 17 დოქტორანტი სწავლობს. ფაკულტეტის აკადემიური პერსონალი 2 პროფესორის, 6 უფროსი ლექტორის, 13 უფროსი მასწავლებლისა და 15 მასწავლებლისგან შედგება. ფაკულტეტის დაქვემდებარებაშია ფაკულტეტის მკვლევართა საბჭო, სტუდენტთა სამეცნიერო საზოგადოება და კარიერული ცენტრი.
გაცვლითი პროგრამები
thumb|right|180px|უნივერსიტეტის ჟურნალი აზერბაიჯანის ტურიზმისა და მენეჯმენტის უნივერსიტეტს მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნის უნივერსიტეტთან აქვს ურთიერთობები. ატმუ ძირითადად ავსტიის, თურქეთისა და გერმანიის უნივერსიტეტებთან ერთად ახორციელებს პროგრამებს.
აზერბაიჯანის ტურიზმისა და მენეჯმენტის უნივერსიტეტსა და ჯადეს გამოყენებითი მეცნიერებების უნივერსიტეტს შორის ურთიერთთანამშრომლობის შეთანხმებას 2008 წელს მოეწერა ხელი. თანამშრომლობის მთავარი მიმართულება მიზნად უსახავს უნივერსიტეტებს შორის სტუდენტთა გაცვლას. შეთანხმების მიხედვით, ურთიერთანამშრომლობა მიზანმიმართულია გაცვლითი სტუდენტების კვალიფიკაციის ამაღლებისკენ ტურიზმისა და სტუმართმოყვარეობის, მენეჯმენტისა და მარკეტინგის სფეროებში.
აზერბაიჯანის ტურიზმისა და მენეჯმენტის უნივერსიტეტი მონაწილეობს მელვანას პროგრამაშიც, რომელიც თურქეთის რესპუბლიკისა და უმაღლესი განათლების საბჭოს პროგრამაა. პროგრამის უმთავრესი მიზანია ინტელექტუალური დიალოგის დამყარება და თურქეთის რესპუბლიკის მსოფლიოს სხვა ქვეყნებთან გაცვლითი პროგრამების უზრუნველყოფა. მელვანა პროგრამის მეშვეობით ატმუ თანამშრომლობს ღაზის უნივერსიტეტთან, ყარსის კავკასიის უნივერსიტეტთან, არტაანის უნივერსიტეტთან, სინოპის უნივერსიტეტთან, ამასიის უნივერსიტეტთან, ხმელთაშუა ზღვის უნივერსიტეტთან და ეგეოსის უნივერსიტეტთან.
რესურსები ინტერნეტში
ტურიზმისა და მენეჯმენტი
ამსტერდამ-ნორდი
ამსტერდამ-ნორდი (Amsterdam-Noord) — ქალაქ ამსტერდამის ჩრდილოეთ რაიონი (borough). რაიონს ესაზღვრება ტბა IJ, რომლის ნაწილი მას ამსტერდამ-სენტრუმიდან გამოყოფს. რაიონს ჩრდილოეთით ესაზღვრება მუნიციპალიტეტები - Zaanstad (ქალაქი Zaandam), Oostzaan, Landsmeer და Waterland.
ტრანსპორტი
ამსტერდამ-ნორდი ამსტერდამის დანარჩენ ნაწილთან დაკავშირებული არის მხოლოდ ერთი საავტომობილო ხიდი Schellingwouderbrug-ით, და სამი საავტომობილო გვირაბით: Coentunnel (დასავლეთი), IJtunnel (ცენტრი) და Zeeburgertunnel (აღმოსავლეთით). გარდა ამისა, ფეხით მოსიარულეთათვის და ველოსიპედებისთვის არსებობს 5 სამგზავრო ბორანი. ასევე, არსებობს ავტობუსის ხაზები, რომელიც ამსტერდამ-ნორდს აკავშირებს ამსტერდამ-ცენტრუმთან და ამსტერდამის სხვა ნაწილებთან. ასევე Purmerend-თან, Volendam-თან და Zaandam-თან.
იმის გამო, რომ რაიონი ფიზიკურად გამოყოფილია დანარჩენი ამსტერდამიდან, რაიონს არ ემსახურება ტრამვაი, მაგრამ 2018 წელს დაგეგმილია ჩრდილოეთ-სამხრეთის დამაკავშირებელი მეტროს ხაზის გაყვანა.
Microsoft Hardware
Microsoft Hardware Group, საყოველთაოდ ცნობილი როგორც Microsoft Hardware, არის Microsoft-ის განყოფილება, რომელიც აწარმოებს კომპიუტერულ ტექნიკას, რომელშიც შედის მრავალი სახის პერიფერიული მოწყობილობები, ასევე Xbox სათამაშო კონსოლი, Microsoft Surface პლანშეტი, და Zune ციფრული მედია ფლეიერი. ის ასევე აწარმოებს დრაივერებსა და სხვა პროგრამებს ამ ფიზიკური მოწყობილობების Microsoft Windows-სთან და სხვა პროდუქტებთან თავსებადობისთვის.
პროდუქტები
Microsoft Hardware-ის ზოგიერთი პროდუქტი:
სქოლიო
კატეგორია:Microsoft
სან-ჟუან-დი-რიუ-დუ-პეიში
სან-ჟუან-დი-რიუ-დუ-პეიში (São João do Rio do Peixe) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 245 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაჟაზეირასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 201 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 38.36 კმ²-ზე. ფართობი 474 430 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
მიხეილ თუმანიშვილის ქუჩა
მიხეილ თუმანიშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვერე); იაკობ ნიკოლაძის ქუჩიდან ვარაზისხევის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნეში. ქუჩის კონტური მონიშნულია თბილისის 1902 წლის გეგმაზე ანანურის შესახვევის პარალელურად (ანანურის შესახვევს შემდეგში შიო მღვიმელის სახელი ეწოდა). ეწოდებოდა ანანურის ქუჩა. 2011 წელს მიხეილ თუმანიშვილის სახელი ეწოდა.
სქოლიო
კატეგორია: მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
ვარიანის მეურნეობა
ვარიანის მეურნეობა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, შიდა ქართლის ვაკეზე (ვარიანის თემი).
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ზაურ ჩანქსელიანი
ზაურ ჩანქსელიანი (დ. 1948) — ქართველი აგროქიმიკოსი და სოფლის-მეურნეობის მეცნიერებათა დოქტორი (1994).
ბიოგრაფია
დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის აგრონომიის ფაკულტეტი აგროქიმია-ნიადაგთმცოდნეობის განხრით. 1978 წელს დაიცვა დისერტაცია სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხის მოსაპოვებლად აგროქიმიის სპეციალობით.
1979 წლიდან მცხეთის სარაიონათშორისო საწარმო გაერთიანების „სოფლნაყოფიერების“ თავმჯდომარეა. 1988 წლიდან მუშაობს სასოფლო-სამეურნეო რესურსების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორად. იკვლევს სასუქების გამოყენების პირობებში რადიონუკლიდების მიგრაციას ნიადაგში, მცენარეებსა და პროდუქტებში. 1995 წლებში მუშაობდა პირველი მოწვევის პარლამენტის აპარატის აგრარულ კომიტეტში შეთავსებით. 1998 წლიდან იყო სოფლის მეცნიერებათა აკადემიის საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო რადიოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი — ინსტიტუტის დირექტორი. 2001 წლიდან ამავე ინსტიტუტისა და საქართველოს აგროეკოლოგიური სამეცნიერი-კვლევითი ინსტიტუტის გაერთიანების შედეგად შექმნილი სოფლის მეურნეობის მეცნიერებათა აკადემიის აგრარული რადიოლოგიისა და ეკოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის, ხოლო 2008 წლიდან საქართველოს განათლებისა და მეცნიერების სამინისტროს საჯარო სამართლის იურიდიული პირის აგრარული რადიოლოგიისა და ეკოლოგიის ინსტიტუტის დირექტორად. 2010 წლიდან იყო საქართველოს აგრარული უნივერსიტეტის ამავე ინსტიტუტის დირექტორი. 2000-2006 წლებში მუშაობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში პროფესორის თანამდებობაზე. 2014 წელს არჩეული იქნა სოფლის მეურნეობის სამინისტროს სსიპ სოფლის მეურნეობის სამეცნიერო-კვლევითი ცენტრის ნიადაგის ნაყოფიერების კვლევის სამსახურის უფროსად. გამოქვეყნებული აქვს 150-ზე მეტი ნაშრომი, მათ შორის სამი სახელმღვანელო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი აგროქიმიკოსები კატეგორია:მეცნიერებათა დოქტორები
კორეის ეროვნული ბიბლიოთეკა
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ექსტერიერი კორეის ეროვნული ბიბლიოთეკა სამხრეთ კორეის დედაქალაქ სეულში მდებარეობს. დაარსდა 1945 წელს. მასში 10 მილიონზე მეტი ტომი ინახება, რომელთა შორის 1 134 000 უცხოური წიგნიც არის. ბიბლიოთეკაში აგრეთვე დაცულია სამხრეთ კორეის ეროვნული საგანძური.
1974 წელს იგი გადატანილი იქნა სეულის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ერთეულიდან — სოგონ-დონგიდან (იუნგ-გუ) ნამსან-დონგში, ხოლო 1988 წელს — ამჟამინდელ ადგილზე, ბანპო-დონგში (სეოჩო-გუ). იგი 1991 წელს ბიბლიოთეკა კულტურის სამინისტროს გადაეცა განათლების სამინისტროსაგან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეროვნული ბიბლიოთეკები კატეგორია:სამხრეთ კორეის ბიბლიოთეკები
მარია კლეველი
მარია კლეველი (Maria von Kleve, Marie de Clèves; დ. 19 სექტემბერი, 1426 — გ. 23 აგვისტო, 1487) — ლა მარკთა დინასტიის წარმომადგენელი. კლევის ჰერცოგ ადოლფ I-ისა და მისი ცოლის, მარი ბურგუნდიელის ასული. ორლეანის ჰერცოგინია 1440-65 წლებში როგორც შარლ I-ის მესამე ცოლი. საფრანგეთის მეფე ლუი XII-ის დედა.
ბიოგრაფია
მარია დაიბადა 1426 წლის 19 სექტემბერს. იგი იყო კლევის ჰერცოგ ადოლფ I-ისა და მისი მეორე ცოლის, ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ II-ის ასულ მარი ბურგუნდიელის ქალიშვილი.
1440 წლის 27 ნოემბერს ცოლად შერთეს 32 წლის ორლეანის ჰერცოგ შარლ I-ს, რომელიც უკვე ორჯერ იყო დაქვრივებული, თუმცა მემკვიდრე არ ჰყავდა. მასა და მარიას სამი შვილი შეეძინათ, აქედან მხოლოდ ერთი იყო ვაჟი, რომელის შემდგომში საფრანგეთის მეფე გახდა.
მარია კლეველი იყო პოეზიისა და ფერწერის დიდი პატრონაჟი. ცნობილია, რომ თავისი ქმრის მსგავსად, იგიც ხშირად წერდა ლექსებს. შარლი 1465 წელს გარდაიცვალა 70 წლის ასაკში.
მარია კლეველი გარდაიცვალა 1487 წლის 23 აგვისტოს, 60 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 19 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1426 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1487 კატეგორია:ორლეანის ჰერცოგინიები
Stellaris
Stellaris — კოსმოსური გრანდ სტრატეგია რეალურ დროში, რომელიც შექმნა Paradox Development Studio-მა და გამოსცა Paradox Interactive. თამაში დაანონსდა Gamescom-ზე 2015 წლის 6 აგვისტოს, და გამოვიდა 2016 წლის 9 მაისს.
თამაშის გამოსვლის შემდეგ, Paradox Development Studios-მა გამოაცხადა, რომ თამაშში მოგვიანებით იქნება დამატებები, ასევე უფასო განახლებები რომელიც გაასწორებს შეცდომებს და შემოიტანს ახალ სათამაშო შესაძლებლობებს.
24 საათზე ნაკლებ ხანში თამაშის გამოსვლიდან, Paradox Interactive-მ გამოაცხადა რომ Stellaris-ის 200,000-ზე მეტი ასლი გაიყიდა, რამაც გადააჭარბა ყველა Paradox Interactive-ს წინა თამაშების გაყიდვას ამ დროის მონაკვეთში და გახდა კომპანიის ყველაზე სწრაფად გაყიდვადი თამაში. 21 ივნისს, თამაშის 500,000 ასლი იყო გაყიდული.
გეიმპლეი
თამაშის პირველი ეტაპები ყურადღებას აქცევს კოსმოსის გამოკვლევას, სხვა არსებებთან კონტაქტის დამყარებას, და მით გამოკვლევას. მოგვიანებით, ხდება სხვადასხვა პლანეტების კოლონიზაცია და კოსმოსური იმპერიების საზღვრები ნელ-ნელა ახლოვდება ერთმანეთან. თამაშის ბოლო ეტაპი უფრო წააგავს Europa Universalis IV-ის თამაშის პროცესს.
თამაშის დასაწყისში შესაძლებელია მსოფლიოს შექმნა, რომელსაც შეუძლია 1000-მდე ვარსკვლავის გენერაცია, შემდეგ, მოთამაშეს შეუძლია შექმნას თავისი იმპერია და არსების ჯიში, რომელსშიც ასევე შედის ჯიშის თავისებურებების მორგება, მთავრობა, ლიდერების შექმნა, დროშა, და 3 დასაწყისის იარაღი (ჭურვი, ტყვია, ენერგია. მოგვიანებით ასევე შესაძლებელია მეტი იარაღის გახსნა ტექნოლოგიის განვითარებით), 3 სხვადასხვა სინათლის სიჩქარის მგზავრობის ტიპი, დროშა, პლანეტა და მისი კლიმატი და სხვა.
თამაშის ბოლოს შესაძლებელია "საშიში ტექნოლოგიების" გამოკვლევა, რომელიც შეიძლება სარისკო გახდეს და საშიში პირობები გამოიწვიოს როგორიცაა რობოტების შემოსევა, და სხვა.
კოსმოსში დამარცხებული მტრებისგან შესაძლებელია მათი გადაკონსტრურირება და გამოკვლევა, რაც მოთამაშეს აძლევს ახალ ტექნოლოგიას და შესაძლებლობებს, ზოგი ტექნოლოგიის გამოკვლევა ნორმალური გზებით არ შეიძლება, და მხოლოდ სპეციფიკური გზებით.
მიმოხილვა
Stellaris-მა მიიღო დადებითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან. საერთო განხილვების სატზე Metacritic თამაში ფლობს 100/79.
Stellaris იქცა Paradox Interactive-ის ყველაზე სწრაფად გაყიდვად თამაშად. 2016 წლის 21 ივნისის მონაცემით თამაშის გაყიდვების სრული რაოდენობა შეადგენს 500,000 ეგზემპლარს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2016 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:Paradox Interactive-ის თამაშები კატეგორია:გრანდ სტრატეგიის თამაშები კატეგორია:Linux-ის თამაშები კატეგორია:Mac OS X-ის თამაშები კატეგორია:კოსმოსური ოპერის ვიდეო თამაშები კატეგორია:Steam Workshop-ის თამაშები კატეგორია:XXII საუკუნეში მიმდინარე ვიდეო თამაშები კატეგორია:Windows-ის თამაშები
მანანა სალუქვაძე
მანანა სალუქვაძე (დ. 1 იანვარი, 1949, ლიხაური) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი, გლაციოლოგი, ჰიდრომეტეოროლოგიის უნივერსიტეტის წყლის რესურსებისა და ჰიდროლოგიური პროგნოზების განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი, გეოგრაფიის აკადემიური დოქტორი.
ბიოგრაფია
1974 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი ინჟინერ-მეტეოროლოგის სპეციალობით.
მუშაობა დაიწყო ჰიდრომეტეოროლოგიის უნივერსიტეტში გლაციოლოგიის ლაბორატორიაში. გამოქვეყნებული აქვს სამეცნიერო ნაშრომები. მისი ნაშრომები ეხება თანამედროვე გლაციოლოგიურ საკითხებს, კერძოდ თოვლის ზვავების წარმოქმნის, რეჟიმისა და გავრცელების თავისებურებებს. მუშაობს საქართველოს ტერიტორიაზე თოვლის ზვავების რაოდენობრივი მახასიათებლების ცვალებადობის დადგენაზე, მოსახლეობის საშიში ზვავშემკრებების, ზვავსაშიში დასახლებული პუნქტებისა და სახალხო ობიექტების გამოვლენაზე.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „კატასტროფული ზვავების გავრცელება საქართველოს ტერიტორიაზე და მათი მასიური ჩამოსვლის წინასწარმეტყველების მეთოდები“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
შოთავარი
შოთავარი  (Şotavar) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,008 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
იერვანდ I საკავაკიაცი
იერვანდ I საკავაკიაცი (Երվանդ Ա Սակավակյաց) — სომხეთის სატრაპიის მეფე ერვანდუნების დინასტიიდან. მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 570 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 560 წელს.
ცხოვრება
იერვანდს ზედმეტსახელად საკავაკიაცს, ხანმოკლედ მყოფს ეძახდნენ, რისი მიზეზიც არა მისი ხანმოკლე ცხოვრება, არამედ ხანმოკლე მეფობა იყო. იერვანდ I-ის შემდეგ სამეფო ტახტზე მისი ვაჟი ტიგრანი ავიდა. იერვანდ I-ს ჰყავდა 40 000-იანი ქვეითი ჯარი და 8 000 ცხენოსანი, ასევე 3 000 ტალანტი (40 კგ. 800 გ.) ვერცხლი, რომელთა საერთო წონა 122 400 კგ-ს შეადგენდა. იერვანდმა თავისი ქალიშვილი ტიგრანუჰი მიდიის მეფეს ზაჰაკს მიათხოვა.
პოპულარული ლეგენდების თანახმად, იერვანდ I-ს ჰქონდა 3 000 ტალანტი, რომელთა ნახევარიც მისი საკუთრება იყო, მეორე ნახევარი კი ვანის ტბის ფსკერზე იყო დამალული. მეფის ციხესიმაგრეში არსებობდა საიდუმლო გვირაბი, რომელიც პირდაპირ დამალულ საგანძურთან მიდიოდა, თუმცა მოგვიანებით გვირაბი ჩახერგეს რათა განძი მომავალი თაობებისთვის შემოენახათ. ლეგენდის თანახმად საგანძური დღემდე ტბის ფსკერზეა დამალული.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:ერვანდუნების დინასტია კატეგორია:ძვ. წ. VI საუკუნის მმართველები
პაჰონია
250px|მინიატიურა|ლიტვის დიდი სამთავროს გერბი პაჰონია (Паго́ня, Pogoń, Vytís) — ლიტვის დიდი სამთავროს გერბი XVI საუკუნის ბოლოდან, ასევე გედიმინოვიჩების დინასტიის გერბი. ლიეტუვის სახელმწიფო გერბი (1918-1940 წწ.; 1990 წლიდან), ბელორუსიის სახალხო რესპუბლიკის (1918-1919 წწ.) და ბელარუსის (1991-1995 წწ.) გერბი. სხვადასხვა ქვეყანაში სხვადასხვა ჰერალდიკური სიმბოლოები ჰქონდა დამატებული.
გერბიწარმოადგენს მეწამულ ფარს, რომელზედაც გამოსახულია ვერცხლისფერი მხედარი ვერცხლისფერი ცხენზე ამხედრებული. მხედარს მარჯვენა ხელში ხმალი უჭირავს, მარცხენაში კი ლურჯი ფარი, რომელზედაც გამოსახულია ორმაგი, ლოთარინგიული ჯვარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელარუსის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:ლიეტუვის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:გერბები ცხენის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები ხმლის გამოსახულებით
უფლისციხის გრძელი ნაგებობა
უფლისციხის გრძელი ნაგებობა — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური  ძეგლი გორის მუნიციპალიტეტის ნაქალაქარ უფლისციხეში, დამხრობილია სამხრეთისკენ. თარიღდება ელინისტური ხანის დასაწყისით. როგორც არქიტექტურული თემით, ისე ყოველი დეტალით, მიეკუთვნება უფლისციხის კლდეში ნაკვეთი ანსამბლის ძირითად სამშენებლო  პერიოდს, ამავე დროს გამოირჩევა ფასადის ორიგინალური კომპოზიციით და ზოგიერთი არქაული ელემენტით. სპეციალურმა სამეცნიერო-სარესტავრაციო  საწარმოო სახელოსნომ  1968 წელს ბეტონით ნაწილობრივ აღადგინა ცენტრალური  ბურჯი.
არქიტექტურა
გრძელი ნაგებობა შედგება მწკრივად განლაგებული ოთხი ნაწილისაგან. თითოეული მათგანი წარმოადგენს უფლისციხის ანსამბლის შენობებისათვის მიღებული გეგმარების უმარტივეს ვარიანტს,  წინ ღია დარბაზია, მის უკან კი უფრო მცირე და დაბალი ოთახი. სათავსების ეს მარტივი განლაგება შეკრულია ერთიან, რთულ არქიტექტურლ კომპოზიციად. მასში ჩართულია ნაგებობის წინ მდებარე მოედანიც.
გრძელი ნაგებობა ერთი ფასადითაა გამოვლენილი, იგი მთლიანად ამოკვეთილია კლდეში. შენობა დაზიანებისა და მრავალჯერ გადაკეთების შედეგად სახე შეცვლილია, გამოფიტულია. სრულიად დანგრეულია აღმოსავლეთის განაპირა დარბაზი, მის უკან მდებარე ოთახის წინა კედელი, დასავლეთის განაპირა ღია დარბაზსა და ბრტყელჭერიან დარბაზს შორის მდებარე განივი კედელი ფრონტონის აღმოსავლეთ ნაწილი დაბზარულია. ეს ადგილი შესუსტებულია XVI- XVII საუკუნის გაჭრილი საკვამლე მილითაც. ამავე საუკუნეებში განიერი ნაგებობა  საცხოვრებლად გამოუყენებიათ და ოთახების კედლებში ამოუკვეთიათ თაროები, იატაკში კი  სხვადასხვა დანიშნულების ორმოები, დასავლეთის განაპირა ღია დარბაზის განივ კედლებში ამოუჭრიათ კოჭების ჩასადგმელი ბუდეები. უხეში თლით საგრძნობლად არის ამაღლებული კამარა, რომელშიც თახჩებია გამოკვეთილი. ღია დარბაზები გაყოფილია ორ სართულად. ქვემოთ დიდი ოთახია, რომელშიც ღია დარბაზის ფასადი წინ გამოდის. მის გადახურვაზე (კამარის ფარგლებში) ლოჯიაა წინ აივნით. ამავე ხანაშია ამოშენებული საფასადო კედელიც, განიერი ნაგებობის ცენტრში მდებარე ღია, ბრტყელჭერიანი დარბაზები. მოგვიანებით არის აშენებული რამდენიმე ოთახი (შემორჩენილია კედლების ფრაგმენტები).
ლიტერატურა
კატეგორია:უფლისციხე
სან-ჟოზე-დი-პირანიასი
სან-ჟოზე-დი-პირანიასი (São José de Piranhas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაჟაზეირასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 096 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 28.19 კმ²-ზე. ფართობი 677 305 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
ადამიანის უფლებები სომხეთში
მინი|[[სომხეთის დროშა]] მინი|[[სომხეთის გერბი]] სომხეთში ადამიანის უფლებები — უკეთესი, ვიდრე საბჭოთა კავშირის ყოფილი რესპუბლიკების უმეტეს ნაწილში და უფრო უახლოვდება მისაღებ სტანდარტებს, განსაკუთრებით ეკონომიკურად. მაგრამ ჯერ კიდევ არსებობს რამდენიმე მნიშვნელოვანი პრობლემა.
დემოკრატიისა და თავისუფლების რეიტინგი
2019 წლის ანგარიშში სომხეთი კლასიფიცირებულია როგორც „ნაწილობრივ თავისუფალი“ (2018 წლის მონაცემებით) Freedom House- ის მიერ, რაც მას 100-დან 51 ქულას აძლევს.
სომხეთი 54-ე ადგილზეა ადამიანის თავისუფლების ინდექსის 2017 წლის ანგარიშში (2016 წლის მონაცემებით), რომელიც გამოქვეყნდა კანადის ფრეიზერის ინსტიტუტის მიერ.
სომხეთმა კატოს ინსტიტუტის მიერ გამოქვეყნებულ ადამიანის თავისუფლების ინდექსში 159 ქვეყანას შორის 29-ე ადგილი დაიკავა და პირადი თავისუფლების საკითხში 76-ე ადგილი.
ეს კლასიფიკაცია შეიძლება გაუმჯობესდეს, როდესაც 2018 წლის მონაცემები, ხავერდოვანი რევოლუციის შედეგები გაანალიზდება.
ეკონომიკა და ადამიანის უფლებები
აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტის თანახმად, 2009 წლიდან კორუფცია პრობლემად რჩება.
პოლიტიკური თავისუფლება
ლევონ ტერ-პეტროსიანის პრეზიდენტის პოზიციიდან გადაყენების შემდეგ, 1998 წელს, პოლიტიკურ თავისუფლებაში შეიმჩნევა გარკვეული გაუმჯობესება. ტერ-პეტროსიანის ადმინისტრაციამ განახორციელა კონსტიტუციური ცვლილებები, რამაც პრეზიდენტის მეტი ძალაუფლება უზრუნველყო, ვიდრე პარლამენტის. მან ასევე აკრძალა ცხრა პოლიტიკური პარტია (მათ შორის, სომხეთის რევოლუციური ფედერაცია (დაშნაკცუთიუნი) ). ტერ-პეტროსიანის მმართველობის ნახევრად ავტოკრატიულმა სტილმა და მისმა მიდგომამ მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტის მოგვარებისკენ გამოიწვია მისი გადაყენება და რობერტ ქოჩარიანის მოსვლა პრეზიდენტად. ქოჩარიანი 2008 წელს შეცვალა სერჟ სარქისიანმა.
სომხეთის ყოფილმა პრეზიდენტებმა სერჟ სარქისიანმა და რობერტ ქოჩარიანმა დაადანაშაულეს ფაშინიანი მათ წინააღმდეგ პოლიტიკურ ვენდეტაში. ხელისუფლებაში გადასვლის შემდეგ სომხეთის ექსპრეზიდენტი სერჟ სარგსიანი, მისი ახლო ნათესავები (ძმა - ალექსანდრე სარგისიანი, კიდევ ერთი ძმა - ლევონ სარქისიანი, მისი ვაჟიშვილი ნარეკი და ქალიშვილი ანი ), მინისტრთა კაბინეტის ყოფილი წევრები (სეირან ოჰანიანი, სერგო კარაპეტიანი, გევორგ ჰარუთიანიანი,  არმენ გევორკიანი და სხვები), პარლამენტის ყოფილი წევრები (არსენ ბაბაიანი, გრეირ თოვმასიანი, მანველ გრიგორიანი), ყოფილი მოსამართლე - სამველ უზუმიანი ბრალად წაუყენეს კორუფციის, უკანონო შემოსავლის და გადასახადისგან თავის არიდების ბრალდებები. ზოგიერთი ჟურნალისტი და ა.შ.) და პოლიტიკური აქტივისტი დააკავეს, ბრალი წაუყენეს ნარკოტიკების მოხმარებაში, იარაღის უკანონო შენახვაში, შემდეგ კი გაათავისუფლეს. Associated Press-ის ცნობით, სარქისიანმა უარყო ყველა ბრალდება მის წინააღმდეგ, მის ახლობლებსა და კაბინეტის ყოფილ წევრებზე და ცნო ისინი, როგორც პოლიტიკურად მოტივირებული ბრალდება.
სომხეთის კიდევ ერთ ყოფილ პრეზიდენტს, რობერტ ქოჩარიანს ბრალი დასდეს სარქისიანის სასარგებლოდ საპრეზიდენტო არჩევნების ჩატარებაში და მას ბრალად ედება „კონსტიტუციური წესრიგის დამხობა“.
პოლიცია და სამართალდამცავი ორგანოები
2018 წელს სომხეთის ყველა მეზობელი ქვეყანა 30 ქვეყნის სიაშია, სადაც პატიმრობის ყველაზე მაღალი მაჩვენებელია, ხოლო სომხეთში ეს მაჩვენებლები დაბალია. ანგარიშის შედგენის შემდეგ, მთავრობამ დაიწყო ფართომასშტაბიანი ამნისტია.
2000-იანი წლები და 2010-იანი წლების დასაწყისი
მიუხედავად იმისა, რომ მედიას აქვს დამოუკიდებლობის ხარისხი, სომხეთში პრესის თავისუფლება შეზღუდულია. ზოგიერთ დამოუკიდებელ არხს, როგორიცაა A1 +, Noyan Tapan და რუსული NTV, მთავრობამ წაართვა სიხშირე. ჟურნალისტებმა, რომლებიც აშუქებდნენ პრეზიდენტ რობერტ ქოჩარიანის წინააღმდეგ გამართულ დემონსტრაციას, თავს დაესხნენ, როდესაც პოლიცია ჩაერია მომიტინგეების დასაკავებლად.
ჟურნალისტებზე თავდასხმები
ხშირი შეტევები არასახელმწიფო მედიის ჟურნალისტებზე სერიოზული საფრთხეა და  ემუქრება სომხეთის პრესის თავისუფლებას.
გადაადგილების თავისუფლება
წარსულში სამართალდამცავი ორგანოები ბლოკავდნენ საზოგადოებრივი ტრანსპორტის გადაადგილებას მიმდებარე ქალაქებიდან ერევნისკენ, როდესაც ერევანში დიდი ოპოზიციური მიტინგი იმართებოდა. 2011 წლის 1 მარტს შეჩერდა საზოგადოებრივი ტრანსპორტი ერევანსა და ახლომდებარე რეგიონებს შორის, რათა შეემცირებინათ ხალხის ნაკადი ოპოზიციური სომხეთის ეროვნული კონგრესის (HAK) მიტინგზე.
რელიგიის თავისუფლება
სომხეთის სამოციქულო ეკლესიას მნიშვნელოვანი მონოპოლია აქვს სომხეთში, მას აქვს უფრო მეტი უფლება, ვიდრე ნებისმიერ სხვა რეგისტრირებულ რელიგიას. სხვა რელიგიურ უმცირესობებში შედიან რუსი მართლმადიდებელი ქრისტიანები, სირიელი ქრისტიანები, ბერძენი მართლმადიდებლები, ებრაელები, მუსლიმები, ეზიდები და იეჰოვას მოწმეები. საერთოდ, სომხეთის მუსლიმური თემი (ერთხანს აზერბაიჯანელებისა და ქურთებისგან შედგებოდა) ფაქტობრივად არ არსებობს, სომხეთსა და აზერბაიჯანს შორის მოსახლეობის გაცვლის გამო, მთიანი ყარაბაღის პირველი ომის დროს.
ლგბტ უფლებები სომხეთში
სომხეთში ჰომოსექსუალობა კანონიერია 2003 წლიდან. ამასთან, მიუხედავად იმისა, რომ იგი დეკრიმინალიზებულია, ადგილობრივი ლესბოსელი, გეი, ბისექსუალი და ტრანსგენდერი (ლგბტ) მოქალაქეების მდგომარეობა არსებითად არ შეცვლილა. ლესბოსელის, გეი, ბისექსუალისა და ტრანსგენდერი (ლგბტ) ადამიანების უფლებები სომხეთში ჯერ არ არის დაცული. ჰომოსექსუალობა სომხეთის საზოგადოების ნაწილში კვლავ ტაბუდადებული რჩება, რადგან ერი მიჰყვება სხვა ევროპელ ერებს ლგბტ უფლებების პოპულარიზაციაში. უფრო მეტიც, არ არსებობს სამართლებრივი დაცვა ლგბტ პირებისათვის, რომელთა ადამიანის უფლებები რეგულარულად ირღვევა. ბევრს ეშინია ძალადობის სამუშაო ადგილას ან ოჯახში და, შესაბამისად, ღიად არ გამოხატავს სექსუალურ ორიენტაციას და არც საჩივრებს წარუდგენს ადამიანის უფლებების დარღვევის ან სისხლის სამართლის დანაშაულის შესახებ. სომხეთი 2013 წელს ევროპის 49 ქვეყანას შორის ლგბტ უფლებების მიხედვით 47-ე ადგილზე იყო, ამ მხრივ მხოლოდ რუსეთი და აზერბაიჯანი იყვნენ ადამიანის უფლებებით უარესი.
ტროიანის მონასტერი
მონასტერი დააარსა იღუმენმა კალისტრატემ XVII საუკუნის დასაწყისში. გადმოცემის თანახმად ათონელმა ბერებმა მონასტერში დააბრძანეს სამხელიანი ღვთისმშობლის ხატი, რომლის ორიგინალიც ამჟამად ქილანდარის მონასტერშია. აღნიშნული ხატი ტროიანის მონასტრის მთავარი ღირსშესანიშნაობაა.
ტროიანის მონატერი შედის ბულგარეთის ასი ეროვნული ტურსტული ობიექტის სიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის მონასტრები
სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის (მარაგის) აღრიცხვა
სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის (მარაგის) აღრიცხვა - საწარმოს ეკონომიკური საქმიანობის პროცესში მის ფლობაში არსებული მარაგების გამოყენების შედეგად სახის ცვლილებაა. რადგანც მარაგები დროის მოკლე მონაკვეთში ინარჩუნებს თავის სახეს, მათ მოკლევადიან აქტივებად აღიარებენ.
ბასს 2
ბასს 2-ის მიხედვით,
ისეთი აქტივები, როგორებიცაა: მიწა, შენობა, სატრანსპორტო საშუალება და სხვა, თუ საწარმოსთვის არის ყიდვა-გაყიდვის საგანი, მაშინ მათი აღიარება ხდება, როგორც სასაქონლო-მატერიალური მარაგის.
ხოლო
სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების თვითღირებულება მოიცავს:
სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების შეძენისას მასთან დაკავშირებული სავაჭრო ფასდათმობა და სავაჭრო დანამატი არ ჩაირთვება შეძენის დანახარჯების გაანგარიშებაში.
სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების კლასიფიკაცია
სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობები იყოფა ორ ჯგუფად: საწარმოო მარაგი და სასაქონლო მარაგი.
ა) ნედლეული და ძირითადი მასალები (1620).
ბ) ნახევარფაბრიკატები.
გ) დამხმარე მასალები.
დ) სათბობი.
ე) სათადარიგო ნაწილები.
ვ) ტარა.
ზ) ნარჩენები.
თ) დაუმთავრებელი წარმოება (1630).
საქონელი (1610) - ისეთი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობაა, რომელიც შეძენილია გასაყიდად.
მზა პროდუქცია (1640) - ისეთი მატერიალური ფასეულობაა, რომელმაც გაიარა დამუშავების ყველა სტადია, შეესაბამება დადგენილ სტანდარტებს ან ტექნიკურ პირობებს, მიღებულია ტექნიკური კონტროლის მიერ და გამზადებულია სარეალიზაციოდ.
ბუღალტრული გატარებები
ბუღალტრულ აღრიცხვაში გამოიყენება სასაქონლო მატერიალური ფასეულობების აღრიცხვის ორი მეთდი:
სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის გადაფასება უწყვეტი აღრიცხვისას
წარმოების დროს როდესაც სახეზე გვაქვს უკვე წამოებული მზა პროდუქცია, იმ შემთხვევაში თუ მზა პროდუქციის გასაყიდი ფასი დაბალია მის თვითღირებულებასთან მაშინ:
ლიტერატურა
კატეგორია:საბუღალტრო აღრიცხვა
გაგარინის ძეგლი ლენინის გამზირზე
გაგარინის ძეგლი (Памятник Гагарину) — ძეგლი რუსეთის დედაქალაქ მოსკოვში. ნამუშევარი მოქანდაკე პაველ ბონდარენკოს ეკუთვნის და 1980 წლის 4 ივლისს გაიხსნა. ძეგლი დამზადებულია ტიტანის მასალისაგან. აღსანიშნავია, რომ სწორედ ეს ლითონი გამოიყენება კოსმოსური ხომალდების დასამზადებლად. გაგარინის ძეგლს მინიჭებული აქვს კულტურული მემკვიდრეობის გამოვლენილი ძეგლის სტატუსი.
აღწერა
გაგარინის ძეგლი ლენინის გამზირზე 1980 წელს ზაფხულის ოლიმპიადისთვის დაიდგა. ძეგლის ავტორები არიან: მოქანდაკე პაველ ბონდარენკო, არქიტექტორები იაკობ ბელოპოლსკი, ფ. გაჟევსკი, კონსტრუქტორი ა. სუდაკოვი. მაღალ კვარცხლბეკზე დამონტაჟებულია ტიტანისაგან დამზადებული იური გაგარინის ძეგლი. მისი სიმაღლე - 42,5 მეტრი, ხოლო წონა 12 ტონას შეადგენს. ძეგლის ძირში დამონტაჟებულია ხომალდ „ვოსტოკის“ ჩამოსაშვები აპარატის ასლი, რომლითაც 1961 წლის 12 აპრილს იური გაგარინმა კოსმოსში პირველი ფრენა განახორციელა.
ძეგლის დადგლის ადგილი შემთხვევით არ შერჩეულა — სწორედ ლენინის გამზირის გავლით შემოვიდა ქალაქში ვნუკოვოს აეროპორტიდან დაბრუნებული იური გაგარინი, რათა სკკპ ცკ-სთვის კოსმოსში პირველი ფრენის შედეგების შესახებ მოხსენება გაეკეთებინა. გაგარინის მოედანი მოსკოვში ერთ-ერთი უდიდესია. არქიტექტორების ჩანაფიქრით ძეგლის დანახვა მოსკოვის წრიული საავტომობილო გზიდანაც უნდა ყოფილიყო შესაძლებელი. ითვლება, რომ ძეგლის სხვა მხარეს გადაადგილების შემთხვევაში ავტორის ჩანაფიქრი დაირღვევა.
ავტორებმა დახმარებისათვის რუსეთის საავიაციო მასალების სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სპეციალისტებს მიმართეს, რომელთაც ძეგლისათვის რეკომენდაცია ტიტანის სამსხმელო შენადნობ ВТ5Л-ს გაუწიეს, როგორც ყველაზე ტექნოლოგიურ და მბრწყინავი ზედაპირის მქონეს.
ძეგლი უმოკლეს დროში დამზადდა ბალაშიხის სამსხმელო-მექანიკურ ქარხანაში. შეკვეთაზე მუშაობა 1979 წელს დაიწყო.იური გაგარინის ტიტანის ძეგლი 238 ჩამოსხმული სეგმენტისგან აიწყო, რომლების ერთმანეთს ჭანჭიკებითა და შედუღებით დაუკავშირდა. ყველაზე დიდი პრობლემა ძეგლის ყველაზე დიდ სეგმენტთან — კოსმონავტის სახესთან დაკავშირებით წარმოიშვა. მისი წონა 300 კილოგრამს შეადგენდა, რაც ვაკუუმურ ღუმელში ერთი დნობისათვის დასაშვებ ნორმას მნიშვნელოვნად აჭარბებდა. იური გაგარინის ძეგლი მსოფლიოში პირველი ტიტანისგან დამზადებული დიდგაბარიტიანი ძეგლი გახდა.
გაგარინის ძეგლი მიმართულია ცისკენ. მაღალი კვარცხლბეკი კომპოზიციის მნიშვნელოვანი ნაწილია და კოსმოსური რაკეტის სტარტს გამოხატავს. ძეგლზე გაკეთებული წარწერა გვამცნობს:
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები
მონტენეგროს უნივერსიტეტი
მონტენეგროს უნივერსიტეტი (მონტენ. Универзитет Црнe Горе / Univerzitet Crne Gore) — მონტენეგროს ერთადერთი სახელმწიფო უნივერსიტეტი.
უნივერსიტეტის ცენტრალური ადმინისტრაცია და ფაკულტეტების უმრავლესობა მდებარეობს ქვეყნის დედაქალაქ პოდგორიცაში. დაწესებულება დაარსდა 1974 წელს და ამჟამად ჯამში 19 ფაკულტეტი აქვს.
თეთრი ვარდი
თეთრი ვარდი (Weiße Rose) — ნაციზმის წინააღმდეგ მებრძოლი საიდუმლო ორგანიზაცია გერმანიაში, დაარსდა 1942 წლის ივნისში. ორგანიზაცია მიზნად ისახავდა გერმანელი ხალხის, განსაკუთრებით კი ახალგაზრდობის გამოფხიზლებას ნაცისტური პროპაგანდის გავლენისაგან.
მონტენეგროს უნივერსიტეტი
მონტენეგროს უნივერსიტეტი დაარსდა 1974 წლის 29 აპრილს ტიტოგრადში (ახლანდელი პოდგორიცა). დაარსებიდან ერთი წლის შემდეგ დაწესებულებას, ველკო ვლახოვიჩის, იმ წელს გარდაცვილი კომუნისტი აქტივისტის სახელი დაერქვა. 1992 წელს უნივერსიტეტს მიენიჭა სახელი — მონტენეგროს უნივერსიტეტი.
თეთრი ვარდი
ბრძოლა ნაციზმის წინააღმდეგ
ნაცისტურ გერმანიაში მეორე მსოფლიო ომის დროს არსებობდა ორგანიზებული წინააღმდეგობის ცენტრი, რომელიც "თეთრი ვარდის" სახელწოდებითაა ცნობილი. მისი სულის ჩამდგმელები მიუნხენის უნივერსიტეტის მედიცინის ფაკულტეტის სტუდენტები — ჰანს შოლი და ალექსანდერ შმორელი იყვნენ. "თეთრი ვარდის" საქმიანობა ემსახურებოდა გერმანელი ხალხის გამოფხიზლებას ნაცისური პროპაგანდის გავლენისაგან. 1942 წლის ივნისში შოლმა და შმორელმა დაბეჭდეს ოთხი მოწოდების ფურცელი გერმანელი საზოგადოებისადმი, სადაც ისინი ქრისტიანული მორალისა და ჰუმანისტური ეთიკის პრინციპებიდან გამომდინარე, გმობდნენ ნაციონალ-სოციალისტური პარტიის საქმიანობას. მოგვიანებით შოლს და შმორელს შეუერთდნენ შოლის 21 წლის და სოფი და მეგობრები — კრისტოფ პრობსტი და ვილი გრაფი. 1942 წლის დეკემბერში ორგანიზაციას შეუერთდა სტუდენტების მენტორი, ფილოსოფიის პროფესორი კურტ ჰუბერი. ტოტალიტარული რეჟიმის პირობებში სტუდენტებმა მოწოდების 15 000-მდე ეგზემპლარი დაბეჭდეს. ფურცლები ვრცელდებოდა არა მხოლოდ მიუნხენში, არამედ ვენაში, შტუტგარტსა და ლინცში. "თეთრი ვარდის" მოწოდებათა გავრცელება გესტაპოსთვისაც მალევე გახდა ცნობილი და 1943 წლის თებერვალში შეიქმნა სპეციალური დანაყოფი, რომელსაც ფურცლების წარმომავლობის საკითხი უნდა დაედგინა. 1943 წლის 18 თებერვალს, მიუნხენის უნივერსიტეტში ფურცლების დაყრისას უნივერსიტეტის ზედამხედველმა შენიშნა ჰანს და სოფი შოლები, რომლებიც პოლიციამ მაშინვე დააპატიმრა. გამოძიებამ დაადგინა "თეთრი ვარდის" სხვა წევრთა ვინაობაც. ჰანს შოლს აღმოუჩინეს კრისტოფ პრობსტის ხელწერილი წარწერით "ჰიტლერი და მისი რეჟიმი უნდა დაეცეს, ამით გერმანია გადარჩება". თებერვალს პრობსტი ინსბრუკში დააკავეს. 22 თებერვალს სახალხო სასამართლომ როლანდ ფრაისლერის თავმჯდომარობით,სიკვდილი მიუსაჯა სამივე დაკავებულს. იმავე დღს სამივე მათგანს თავები მოჰკვეთეს. რამდენიმე დღის შემდეგ დააპატიმრეს ორგანიზაციის დანარჩენი წევრებიც, რომელთა სასამართლო 1943 წლის 19 აპრილს გაიმართა. პროფესორი კურტ ჰუბერი, ვილი გრაფი და ალექსანდერ შმორელი სიკვდილით დასაჯეს. "თეთრი ვარდი" სახეცვლილი ფორმით არსებობას განაგრძობდა ჰამბურგში. 1942 წელს შოლისა და შმორელის მეგობარმა გოგონამ ტრაუტე ლაფრენცმა მიუნხენიდან მესამე მოწოდება წაიღო ჰამბურგში და სკოლის მეგობარ ჰაინც კუხარსკისთან ერთად გაავრცელა. გესტაპომ კუხარსკი 1945 წლის 17 აპრილს დაიჭირა. სასამართლომ მას სიკვდილი მიუსაჯა, თუმცა, აღსრულებამდე, ტრანსპორტირებისას, ინგლისელებმა გერმანელებზე შეტევა მოაწყვეს და კუხარსკიმ გაქცევა მოახერხა. მან 2000 წლამდე იცოცხლა. ტრაუტე ლაფრენცი დღესაც ცოცხალია.
მონტენეგროს უნივერსიტეტი
სქოლიო
კატეგორია:მონტენეგროს უმაღლესი სასწავლებლები
თეთრი ვარდი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნაციზმი კატეგორია:გერმანიის ორგანიზაციები კატეგორია:საიდუმლო ორგანიზაციები
დენი ელფმანი
დენი ელფმანი (Danny Elfman; დ. 29 მაისი, 1953) — ამერიკელი კომპოზიტორი, მომღერალი, სიმღერების ავტორი და პროდიუსერი. სახელი გაითქვა თავისი ნამუშევრებით სხვადასხვა ფილმებსა და სატელევიზიო შოუებში, განსაკუთრებით რეჟისორ ტიმ ბარტონთან თანამშრომლობით. 1974-1995 წლებში იყო ამერიკული ბენდის „Oingo Boingo“-ის სიმღერების ავტორი. დენი ელფმანმა კინოინდუსტრიაში მოღვაწეობა დაიწყო როგორც მსახიობმა 1976 წელს.
1980 წელს ითამაშა ფილმში „აკრძალული ზონა“, რომელიც მისმა ძმამ რიჩარდ ელფმანმა გადაიღო. დენი ელფმანი ოთხჯერ იყო ნომინირებული ოსკარის პრემიაზე, მოიპოვა გრემი ფილმისთვის „ბეტმენი“, ემი სატელევიზიო სერიალისთვის „სასოწარკვეთილი დიასახლისები“; 2002 წელს გადასცეს რიჩარდ კირკის და დისნეის ლეგენდის ჯილდო. BAFTA-სა და ოქროს გლობუსის არაერთგზის ნომინანტი, ექვსჯერ აქვს მოგებული სატურნი.
Amtix!
Amtix! — ბრიტანული ჟურნალი, რომელიც 1980-იან წლებში მიმოიხილავდა Amstrad-ის კომპიუტერების პროგრამულ უზრუნველყოფას. გამოდიოდა ყოველთვიურად კომპანია Newsfield Publications Ltd-ის მეშვეობით. იარსება ორი წლის განმავლობაში (1985-1987 წლამდე). გამოირჩეოდა კომიკური სტილის პუბლიკაციებით. ჟურნალის თავკაცი იყო ოლივერ ფრეი.
სქოლიო
კატეგორია:Amstrad-ის ჟურნალები კატეგორია:ყოველთვიური ბრიტანული ჟურნალები კატეგორია:ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალები კატეგორია:გაუქმებული ბრიტანული კომპიუტერული ჟურნალები კატეგორია:1985 წელს დაარსებული ჟურნალები კატეგორია:1987 წელს გაუქმებული ჟურნალები
სიუსქენდი
სიუსქენდი (Süskənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაქი-ზაქათალის რეგიონის კახის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 211 კაცი. სოფლის ქართული სახელია სოსკანი. XX საუკუნის დასაწყისში სოფელში ცხოვრობდნენ ინგილოები.
სქოლიო
კატეგორია:კახის რაიონის სოფლები
ვისი და რამინი
მინი ვისი და რამინი ( სპარსული: ويس و رامين, Vis o Rāmin) - სპარსული კლასიკური სამიჯნურო ეპოსი. დაწერა XII საუკუნეში ფახრ-ალ-დინ ასად გორგანმა. მოგვითხრობს ვისის და რამინის სიყვარულის ისტორიას პრეისლამურ სპარსეთში. გორგანი ისტორიას სასანიდურ წარმოშობას მიაწერდა, მაგრამ ახლა ის პართიისდროინდელ ისტორიად არის მიჩნეული, სავარაუდოდ ჩვენი წელთაღრიცხვის I საუკუნიდან.
სიუჟეტი
პოემა მოგვითხრობს დასავლეთ ირანის შაჰის (მედიას) მმართველი წყვილის - შაჰრუსა და კარენის ქალიშვილზე ვისზე და რამინზე, ჩრდილოეთით ირანის მარვის მეფის მეფის, მუბად მონიკანის ძმაზე. მონიკანი ხედავს შაჰრუს სამეფო წვეულებაზე, ქალის სილამაზე აოცებს მას და ის შაჰრუს ცოლობას სთხოვს. ის პასუხობს, რომ ქმარი უკვე ჰყავს, მაგრამ ჰპირდება, რომ თუ გოგონა შეეძინა აუცილებლად ცოლად მისცემს.
შაჰრუ აჩენს გოგონას - ვისს და აღმზრდელთან აგზავნის, რომელიც ასევე რამინს ზრდის. წამოზრდილ ვისს დედასთან აბრუნებენ და მის ძმაზე - ვირუზე აქორწინებენ, მაგრამ ქორწინების კონსუმმაცია ვერ ხდება ვისის მენსტრუაციის გამო. მუბადი იგებს ქორწილის შესახებ და თავის ძმას ზარდს შაჰრუსთან აგზავნის დაპირების შესახსენებლად. შაჰრუც და ვისიც უარზე არიან და მუბადი ომს იწყებს. ომში იღუპება ვისის მამა, მჯბადი ცდილობს ვისი დაითანხმოს, თუმცა უშედეგოდ. საბოლოოდ მუბადი ვისს იტაცებს.
ვისი გულმოკლულია. სასახლეში ის და რამინი ერთმანეთს იყვარებენ, ვიცი ღალატობს მუბადსს რამინთან. მუბადი ამის შესახებ იგებს და ვისს უბრძანებს გაიაროს ცეცხლით გასამართლება და დაამტკიცოს თავისი ღირსება, მაგრამ ვისი და რამინი იპარებიან. მუბადი და რამინი რიგდებიან და ისინი უკან ბრუნდებიან, მუბადი ცდილობს ვისი სასახლეში გამოკეტის, მაგრამ რამინი მაინც პოულობს მას. მუბადი ცოლს ცემს. რამინი ვისთან განშორებას წყვეტს და სხვა ქალთან ქორწინდება, მაგრამ მაინც ვისთან ბრუნდება. საბოლოოდ ისინი ერთად რჩებიან და ქორწინდებიან, მუბადი კი ნადირობისას იღუპება.
გავლენა
ვისის და რამინის ამბავმა შესამჩნევი გავლენა იქონია სპარსულ ლიტერატურაზე. ნეზამი, სპარსული რომანტიკული ტრადიციის მნიშვნელოვანი პოეტი, თავისი რიტორიკის საფუძველს გორგანისგან იღებს. ნაწარმოებს გავლენა ჰქონდა სპარსეთის გარეთაც - "ვისი და რამინი" პოპულარული გახდა საქართველოში. მისმა XII საუკუნის პროზაულმა თავისუფალმა თარგმანმა "ვისრამიანმა" ქართულ ლიტერატურაზე საგრძნობი გავლენა იქონია. "ვისრამიანი" ნაწარმოების უძველესი ცნობილი ხელნაწერია და ორიგინალზე უკეთ არის შემონახული,, მას უდიდესი მნიშვნელობა აქვს სპარსული ტექსტის ისტორიისთვის და სპარსულ ხელნაწერებში რამდენიმე დაზიანებული სტრიქონის აღდგენას შეუწყო ხელი.
მეცნიერმა ვლადიმირ მინორსკიმ შეისწავლა თხზულება ოთხ ნაწილად და დარწმუნდა მის პართიურ წარმოშობაში. ზოგი მეცნიერი ამ სიუჟეტს "ტრისტანის და იზოლდის" ფუძედ თვლის, თუმცა ამ საკითზე სხვადასხვა აზრი არსებობს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სპარსული ლიტერატურა
სოფიას ალექსანდრე ნეველის საკათედრო ტაძარი
250px|მინიატიურა სოფიას ალექსანდრე ნეველის საკათედრო ტაძარი (Храм-паметник Свети Александър Невски) — ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიიის საკათედრო ტაძარი სოფიაში. მდებარეობს ალექსანდრე ნეველის მოედანზე. აგებულია 1912 წელს. პროექტის ავტორია რუსი არქიტექტორი ალექსანდრ პომერანცევი.
მთავარი გუმბათის სიმაღლეა 45 მეტრი, სამრეკლოს სიმაღლე — 53 მეტრი. ფართობია 3170 მ². ტაძარი ერთდროულად იტევს 5 000 ადამიანს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის ტაძრები კატეგორია:ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესია კატეგორია:სოფია
თამარ ლომოური
თამარ ნიკოლოზის ასული ლომოური (დ. 28 სექტემბერი, 1883, გორი, — გ. 1965) — პირველი ქართველი ისტორიკოსი ქალი, ნუმიზმატიკური მეცნიერების ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში. წამყვანი როლი შეასრულა საქართველოს ეროვნული მუზეუმის ნუმიზმატიკური კოლექციის შექმნის, ინვენტარიზაციისა და სისტემატიზაციის, ახალი ქართული ნუმიზმატიკური ტერმინოლოგიის დახვეწის, შუა საუკუნეების ქართული და საქართველოს ტერიტორიაზე აღმოჩენილი უცხოური (სასანური, არაბული, სელჩუკური, მონღოლური) მონეტების და ახლო აღმოსავლეთთან საქართველოს სავაჭრო და მონეტარული კავშირების შესწავლის საქმეში.
ბიოგრაფია
თამარ ლომოური დაიბადა 1883 წელს გორში (იმხანად რუსეთის იმპერიის ტფილისის გუბერნიის ნაწილი) მწერალ ნიკო ლომოურის და სოფიო ხუდადოვის ოჯახში. სწავლობდა გორის პროგიმნაზიასა და თბილისის ქალთა გიმნაზიაში, შემდეგ მასწავლებლობდა თბილისსა და გორში. 1906-1910 წლებში სწავლობდა სანქტ-პეტერბურგის (ბესტუჟევის) ქალთა უმაღლესი კურსების ისტორიულ-ფილოლოგიურ განყოფილებაზე. სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ თბილისის გიმნაზიაში ასწავლიდა რუსულ ენასა და ისტორიას. 1922 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1924 წლიდან იყო იმავე უნივერსიტეტის ნუმიზმატიკის კაბინეტის გამგე, 1932 წლიდან — დოცენტი. 1931 წელს უნივერსიტეტის ნუმიზმატიკური კაბინეტის მონეტები და ინვენტარი საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმს გადაეცა და მის ბაზაზე აკადემიკოს გიორგი ჩუბინაშვილის ინიციატივით დაარსდა ნუმიზმატიკის განყოფილება, ლომოური კი ჯერ უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად, შემდეგ კი — ნუმიზმატიკის კაბინეტის გამგედ დაინიშნა და მუზეუმში 1952 წლამდე მუშაობდა. ამ პერიოდში ლომოურის თაოსნობით მუზეუმის ნუმიზმატიკურ განყოფილებაში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მონეტების გარდა თავი მოიყარა საქართველოს საისტორიო და ეთნოგრაფიული საზოგადოების და ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების კოლექციებმა.
თამარ ლომოურს დიდი წვლილი მიუძღვის საქართველოს სხვადასხვა სამეცნიერო დაწესებულებებში დაცული ნუმიზმატიკური მასალის ინვენტარიზაციის, კლასიფიციკაციისა და კატალოგიზაციის საქმეში, ახალი ქართული ნუმიზმატიკური ტერმინოლოგიის შექმნაში. ქართულ ისტორიოგრაფიაში პირველმა შეისწავლა საქართველოს ტერიტორიაზე აღმოჩენილი სასანური და არაბული მონეტების მიმოქცევა და მისი გეოგრაფიული არეალი, ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნებთან სავაჭრო-ეკონომიკური ურთიერთობებისა და სავაჭრო-სატრანზიტო გზების საკითხი, რამდენიმე ათეული მანამდე უცნობი არაბული დირჰემის ნიმუშები და საქართველოში გავრცელებული ჯუჩიდური მონეტები, ასევე აღწერა საქართველოში აღმოჩენილი სელჩუკური და მონღოლური მონეტების განძები. გამოიკვლია რუსთაველის ეპოქის ქართული მონეტები, შეისწავლა რამდენიმე მნიშვნელოვანი ისტორიული საკითხი: ვახტანგ III-ის ტახტზე ასვლის თარიღი (1298-1299), XIII-XIV საუკუნეების ახალციხეში ზარაფხანის არსებობა, XV საუკუნეში დასავლეთ საქართველოში ქართული მონეტების მოჭრის ფაქტი და სხვ. მასვე ეკუთვნის მოსაზრება შუა საუკუნეებში საქართველოს მთიანეთში — ჟინვანში, სტეფანწმინდაში — ზარაფხანის არსებობის შესახებ. აკადემიკოს ნიკოლოზ ბერძენიშვილთან ერთად გამოაქვეყნა ვახუშტი ბატონიშვილის „საქართველოს გეოგრაფია“, აგრეთვე დავით და ბაგრატ ბატონიშვილების საისტორიო თხზულებათა კრიტიკული გამოცემა. ლომოური ასევე იყო „ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონის“ მთავარი რედაქციის წევრი და რეცენზენტი. თამარ ლომოური 1965 წელს გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1965 კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:გორში დაბადებულები
ირაკლი ჩირიკაშვილი
ირაკლი ჩირიკაშვილი (დ. 7 ოქტომბერი, 1987, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, ბათუმის „დინამოს“ შემტევი ნახევარმცველი.
ტრიუნფუ (პარაიბა)
ტრიუნფუ (Triunfo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 310 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კაჟაზეირასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 220 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 41.93 კმ²-ზე. ფართობი 219 866 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
სანქტ-პეტერბურგის პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიოს ეკლესია
სანქტ-პეტერბურგის პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიოს ეკლესია (Церковь Святых Мучениц Веры, Надежды, Любови и Матери их Софии) — მოქმედი მართლმადიდებლური ეკლესია სანქტ-პეტერბურგში. აგებულია 1992-1993 წლებში.
მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის, მოსკოვის საპატრიარქოს, სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.