cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფერდინანდ ფილიპ ორლეანელი
ბიოგრაფია
1842 წელს ფერდინანდ ფილიპმა სან-ომარში გამგზავრება გადაწყვიტა, რათა ჯარში მიმდინარე მოვლენები შეეტყო. ამ წლის 13 ივლისს იგი ტიუილრის სასახლეში მივიდა, ოჯახს გამოემშვიდობა და გაემგზავრა, თუმცა საბლონვილში გავლისას მისი ეტლი მწყობრიდან გამოვიდა. ფერდინანდ ფილიპი ამის გამო ეტლიდან გადმოვარდა და თავის ქალა იმდენად მძიმედ დაიზიანა, რომ მიუხედავად ექიმების მცდელობისა, იგი იმავე დღეს, 31 წლის ასაკში გარდაიცვალა. იგი 16 ივლისს დაკრძალეს დრეს სამეფო სამლოცველოში. მისი დაღუპვიდან 6 წელიწადში საფრანგეთში მამამისის მმართველობაც დაემხო და მისი ცოლ-შვილი ბრიტანეთში წავიდა ემიგრაციაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 3 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1810 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1842 კატეგორია:ორლეანები კატეგორია:ორლეანის ჰერცოგები კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა
იზაბელა ენოელი
იზაბელა ენოელი (Isabelle de Hainault; დ. 5 აპრილი, 1170 — გ. 15 მარტი, 1190) — ენოს გრაფ ბალდვინ V-ისა და ფლანდრიის გრაფინია მარგარეტე I-ის უფროსი ასული. არტუას საგრაფოს ფორმალური დე იურე მმართველი 1180-90 წლებში. აგრეთვე საფრანგეთის დედოფალი 1180-1190 წლებში როგორც ფილიპ II-ის პირველი ცოლი. საფრანგეთის მეფე ლუი VIII-ის დედა.
ადრეული წლები
იზაბელა დაიბადა 1170 წლის 5 აპრილს, ენოს საგრაფოს დედაქალაქ ვალენსიენში. იგი იყო ენოს გრაფ ბალდვინ V-ისა და მისი ცოლის, ფლანდრიის გრაფინია მარგარეტე I-ის პირველი ასული. როდესაც იგი ერთი წლის გახდა, მამამისმა იზაბელა დანიშნა მომავალში შამპანის გრაფ ანრიზე. ანრი იყო თვით საფრანგეთის დედოფალ ადელ შამპანელის ძმის შვილი. 1779 წელს ორივე მამაკაცმა ფიცი დადო, რომ ამ ქორწინებით უნდა გაემყარებინათ შამპან-ენოს ალიანსი. თუმცაღა შემდგომში იზაბელას მამამ ეს ნიშნობა მაინც ჩაშალა და იგი საფრანგეთის მეფე ფილიპ II-ზე დანიშნა.
საფრანგეთის დედოფალი
იზაბელასა და ფილიპის ქორწილს არ დაესწრო დედა-დედოფალი ადელ შამპანელი, რადგანაც ქვეყანაში ახალი დედოფლის მოსვლა მისი გავლენის სერიოზულ შერყევას ნიშნავდა და თავიდანვე უნახავად შეიძულა იზაბელა. მიუხედავად იმისა, რომ ახალგაზრდა დედოფალი ძალიან ლამაზი, გონიერი და ექსტრავაგანტური იყო, მან ვერ შესძლო მეფისთვის თავის შეყვარება, რადგან იგი ამ დროს მხოლოდ 14 წლის გოგონა იყო. იმავდროულად, 1184 წელს ფილიპმა ომი გამოუცხადა ფლანდრიას, რაც ამ ალიანსის დარღვევა იყო. ამან ცხადია განაცხადა იზაბელა და ბალდვინ ენოელი, ვინაიდან ფლანდრიის მმართველი იზაბელას დედა იყო. სწორედ ამ დროს იზაბელამ თავისი დიდი ძალა გამოიყენა. იგი ძალიან უყვარდათ ფრანგების დაბალ ფენებში, რომელიც მოსახლეობის დიდ ნაწილს წარმოადგენდა. დედოფალმა ამის შესახებ ხალხში ჭორები გაავრცელა, რის გამოც აბობოქრებული ბრბო პირდაპირ სასახლეში მივარდა და ფლანდრიასთან ომის შეწყვეტას ყვირილით მოითხოვდა.
რობერმა, ანუ მეფის ბიძამ მას ურჩია ცოლს მოლაპარაკებოდა. ფილიპი და იზაბელაც შეთანხმდნენ და ფლანდრიაში ომის შეწყვეტის სანაცვლოდ იზაბელას კუთვნილი არტუა საფრანგეთის შემადგენლობაში გადავიდა.
საბოლოოდ, 1187 წლის 5 სექტემბერს იზაბელამ გააჩინა თავისი პირველი და უკანასკნელი შვილი, ტახტის მემკვიდრე ლუი კაპეტი (შემდგომში ლუი VIII).
გარდაცვალება
მისი მეორე ორსულობა კატასტროფულად მძიმე იყო. 1190 წლის 14 მარტს მან უმძიმესი მშობიარობით ტყუპი ვაჟები გააჩინა — რობერი და ფილიპი. საშინლად გართულებული მშობიარობის გამო დედოფალი იზაბელა მეორე დღესვე, 1190 წლის 15 მარტს, 19 წლის ასაკში გარდაიცვალა. იგი ნოტრ დამის კათედრალში დაკრძალეს. როგორც ფრანგების უსაყვარლესი დედოფალს, მას ხალხი მთელი შემდგომი 20 წლის მანძილზე გლოვობდნენ ფილიპის შემდგომის ცოლი, დედოფალი ინგებორგ დანიელი კი საშინლად შეიძულეს.
მისი ტყუპი ბიჭები მხოლოდ ოთხი დღის მანძილზე ცხოვრობდნენ და 18 მარტს ორივენი დაიხოცნენ. მისი ვაჟი ლუი ჯერ არტუას გრაფი, შემდეგ კი საფრანგეთის მეფე გახდა. ფილიპმა კი კიდევ სამჯერ იქორწინა: მალევე ცოლად შეირთო ინგებორგ დანიელი, რომელსაც გასცილდა და ცოლად შეირთო აგნეს მერანიელი, რომელსაც ასევე გასცილდა და კვლავ ინგებორგ დანიელი შეირთო ცოლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 5 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1170 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1190 კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
ჰაე (პრაღის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
ორმაგი ფორსაჟი
ორმაგი ფორსაჟი (ინგლ. 2 Fast 2 Furious) — 2003 წლის მძაფრ-სიუჟეტიანი ფილმი, რომლის რეჟისორია ჯონ სინგლტონი, ხოლო სცენარის ავტორი მაიკლ ბრანდტი და დერეკ ჰაასი. ფილმი ფორსაჟი-ის (2001) პირდაპირი გაგრძელებაა, ასევე ფორსაჟის ფრანჩაიზის მეორე ნაწილი. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ პოლ უოკერი, ტირეი გიბსონი, ევა მენდესი, კოლ ჰაუზერი, კრის ,,ლუდაკრის" ბრიჯსი და ჯეიმზ რემარი. ორმაგი ფორსაჟი მიჰყვება ბრაიან ო’კონერისა (უოკერი) და რომან პირსის (გიბსონი) ისტორიას, რომლებიც საიდუმლოდ მიდიან აშშ – ს საბაჟო სამსახურში, რომ დააპატიმრონ ნარკობარონი კარტერ ვერონე (ჰაუზერი).
ფორსაჟი-ის გაგრძელების იდეა ფილმის მომგებიანობამ განაპირობა. თავდაპირველად მოიაზრებოდა, რომ ფილმში მონაწილეობას მიიღებდა ვინ დიზელიც და პოლ უოკერიც. დიზელმა ფილმში მონაწილეობაზე უარი თქვა და სანაცვლოდ რიდიკის ქრონიკები-ში (2004) მიიღო მონაწილეობა.
2002 წლის აგვისტოში გამოცხადდა, რომ ფილმის დირექტორი იქნებოდა ჯონ სინგლტონი, რომელმაც პირველი ფილმი კრიტიკულად შეაფასა. რობ კოენმა ფილმი პირველი ნაწილის შემდეგ დატოვა. ძირითადი გადაღებები მაიამიში დაიწყო 2002 წლის ოქტომბერში, მეტწილად მაიამისა და სამხრეთ ფლორიდაში.
ორმაგი ფორსაჟი გამოვიდა შეერთებულ შტატებში 2003 წლის 6 ივნისს და მთელ მსოფლიოში 236 მილიონი აშშ დოლარი გამოიმუშავა. მან მიიღო უარყოფითი შეფასებები Metacritic–სა და Rotten Tomatoes– ზე. ის იყო ნომინირებული ოქროს ჟოლოს 24-ე დაჯილდოებაზე ორ ნომინაციაში.
განვითარება
ფილმის, ფორსაჟი სალაროებში წარმატების შემდეგ, რომელმაც მთელ მსოფლიოში 200 მილიონ დოლარზე მეტი შემოსავალი მიიღო, რეჟისორებმა ახალი ნაწილის გადაღება გადაწყვიტეს. ჯონ სინგლტონს ჰქონდა ნანახი პირველი ფილმი და ის ძალიან მოსწონდა: „როდესაც ვნახე ფორსაჟი, გამიკვირდა თუ მე რატომ ვერ მოვიფიქრე ეს, სადაც ვიზრდებოდი, სამხრეთ-ცენტრალურ ლოს-ანჯელესში, ყოველთვის ვუყურებდი ქუჩის რბოლებს. სინგლტონი მოგვიანებით ფილმის რეჟისორი გახდა.
სცენარი დაწერეს მაიკლ ბრანდტმა და დერეკ ჰაასმა, გარი სკოტ ტომპსონთან (პირველი ფილმის მწერალი) ერთად. ფილმი წინა ნაწილის გაგრძელებას წარმოადგენს, იმ განსხვავებით, რომ აქ მონაწილეობას ვინ დიზელი არ იღებს.
წარმოებამდელი პერიოდი
მინი| [[პოლ უოკერი ბრაიან ო’კონერის როლში ]] ვინი დიზელს 25 მილიონი დოლარი შესთავაზეს ფილმის შემდეგ ნაწილში დომინიკ ტორეტოს როლის შესრულებისთვის. მიუხედავად ამისა, მან სცენარის წაკითხვის შემდეგ მონაწილეობაზე უარი განაცხადა. მან სანაცვლოდ მონაწილეობა მიიღო ფილმში ''რიდიკის ქრონიკები. ''
პოლ უოკერმა, რომელსაც დროის ხაფანგი-ში თამაში ახალი დასრულებული ჰქონდა, მიიღო ბრაიან ო’კონერის როლი ფორსაჟის ფრანჩაიზის მეორე ნაწილში.
გადაღებები
ძირითადი გადაღებები დაიწყო 2002 წლის შემოდგომაზე, მეთიუ ლეონეტი გადაღებების დირექტორად მუშაობდა. გადაღებები ძირითადად სამხრეთ ფლორიდის სხვადასხვა ნაწილში მიმდინარეობდა. ჰაუზერის პერსონაჟის სასახლე გადაღებულია კორალ გაბლესში, რომელიც სილვესტერ სტალონეს ეკუთვნის.
თვითონ ავტომობილების ენთუზიასტი უოლკერმა ფილმის გახსნის სცენებში Nissan Skyline GT-R მოდელი R-34 აიღო ფილმის ტექნიკური მრჩეველის, კრეგ ლიბერმანისგან ნასესხები. აოკის არ ჰქონდა მართვის მოწმობა ან მართვის არანაირი გამოცდილება ფილმის წარმოებამდე და გადაღებების დროს ატარებდა მართვის გაკვეთილებს; მან ფილმში მიიღო ვარდისფერი 2001 წლის Honda S2000 AP1. გიბსონმა მართა კონვერტირებადი Mitsubishi Eclipse Spyder, მაიკლ ელი კი Toyota Supra Turbo MkIV მოდელი JZA80, რომელიც ხელახლა გამოიყენა უოლკერმა ფილმში The Fast and Furious.
მუსიკა
ფილმის პროდიუსერი იყო დევიდ არნოლდი. საუნდტრეკი გამოვიდა 2003 წლის 27 მაისს Def Jam Recordings- ზე.
შემოსავალი
ორმაგი ფორსაჟი-მ აშშ – ში პრემიერისას 50.5 მილიონი აშშ დოლარი გამოიმუშავა, 3408 კინოთეატრში. ფილმი კვირეების განმავლობაში პოპულარობით პირველ ადგილს იკავებდა ნემოს ძიებაში–ის გამოსვლამდე. აშშ-ის მასშტაბით ფილმს მე-15 ყველაზე მაღალი შემოსავალი ჰქონდა., მსოფლიოს მასშტაბით კი მე-16. საერთო ჯამში, მსოფლიოს მასშტაბით ფილმმა 236.4 მილიონი აშშ დოლარი გამოიმუშავა.
ჯილდოები და ნომინაციები
ფილმმა მიიღო ორი ნომინაცია ოქროს ჟოლოს ჯილდოებზე ყველაზე ცუდი რიმეიქისა და ფილმის შექმნის ყველაზე ცუდი საბაბის ნომინაციებში.
სქოლიო
კატეგორია:Universal Pictures-ის ფილმები კატეგორია:Original Film-ის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები ძარცვის შესახებ კატეგორია:ამერიკული კრიმინალური თრილერი ფილმები კატეგორია:ამერიკული მოქმედებითი თრილერი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2003 წლის ფილმები
ჰემატოლოგია
ჰემატოლოგია (ჰემატო... და ...ლოგია) — მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის სისხლს, სისხლმბად სისტემას, მათ აგებულებას, ფუნქციებს, დაავადებებსა და მკურნალობის მეთოდებს, აგრეთვე სისხლის წარმოქმნის პროცესებს და მათ ცვლილებებს ორგანიზმის პათოლოგიური მდგომარეობის დროს, ამ პროცესებზე ენდო- და ეგზოგენური ფაქტორების გავლენას, მორფოლოგიასა და უჯრედშიდა პროცესებს, პლაზმის თვისებებს, სისხლის სისტემურ ეტიოლოგიას, პათოგენეზს, კლინიკასა და მკურნალობას.
ჰემატოლოგია, როგორც მეცნიერება, ჩაისახა XVII ს-ში, რაც დაკავშირებულია სხვა და სხვა მეცნიერების (მ.შ. ანტონ ვან ლევენჰუკი) მიერ სისხლის უჯრედების აღმოჩენასთან. ჰემატოლოგიური დაავადებების შედარებით სრულყოფილი აღწერა XIX ს-ის 30-იანი წლებიდან დაიწყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:მედიცინა
კოშენი
კოშენი (Coşeni) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 97 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 387 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
გრემის ნაქალაქარის მეოთხე ეკლესია
გრემის ნაქალაქარის მეოთხე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელ გრემის ნაქალაქარის სავაჭრო უბნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ განაპირას, მთის ფერდობზე. იგი თარიღდება XVI-XVII საუკუნეებით.
აღწერა
ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია ნატეხი ქვით, რომელთა წყობაც არის ტლანქი. შესასვლელი აქვს დასავლეთის მხრიდან. აღმოსავლეთით არის ნახევარწრიული აფსიდი, რომლის ღერძზეც არის სწორკუთხა სარკმელი, ხოლო მის ორივე მხარეს თითო ნიშა მდებარეობს. ერთი სწორკუთხა ნიშა ასევე არის ჩრდილოეთ კედელშიც. აფსიდი გადახურულია ტლანქად ნაწყობი არაწესიერი ფორმის კონქით. კონქის თავი არის მოისრული და ასეთივე ფორმისაა კამარაც. დასავლეთ კედელში, შესასვლელის ზემოთ, არის სწორკუთხა სარკმელი. ეკლესიის დასავლეთ კედელზე დადგმულია მასიური და ტლანქად ნაგები სამრეკლო, რომლის უმეტესი ნაწილი ნატეხი ქვის არის, დანარჩენი კი-აგურის. სამრეკლოს ოთხოვე კუთხეში არის თითო ვიწრო, შეისრული თაღოთ გადახურული ღიობი. სამრეკლოს პირამიდული ფორმის სახურავი აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ქორაფი
გავრცელებულია მცირე აზიაში, ჩრდილოეთ ირანში, თურქეთში და სომხეთში. საქართველოში გვხვდება თითქმის ყველგან, შერეულია ფართოფოთლოვან ტყეში დაბლობიდან 1600 მეტრამდე. ქორაფი თაფლოვანი, დეკორატიული ხეა. აქვს კარგი მერქანი.
ხმარობენ სადურგლო და სახარატო საქმეში. ნამარხი ქორაფი ნაპოვნია სამხრეთ საქართველოს პლიოცენური ფლორის კომპლექსში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნეკერჩხლისებრნი
ლჭკაძორი
ლჭკაძორი (Լճկաձոր) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 402 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
ბოსერონი
ბოსერონი (Berger de Beauce) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში შუა საუკუნეებში.
ეს ჯიში წარმოშობით პროვინცია ბრიდანაა. გარეგნულად ბოსერონი გამოიყურება როგორც მასტიფის და დობერმანის ნარევი, მაგრამ მისი ანატომიური აღნაგობა ძალიან ჰგავს იმ ძაღლების აღნაგობას, რომლის 2000 წლის წინანდელი ნარჩენები იპოვეს აღმოსავლეთ საფრანგეთში. ეს აქტიური, ძლიერი ნებისყოფის მქონე ძაღლია, სჭირდება მკაცრი, გამოცდილი მწვრთნელი - მხოლოდ ამ შემთხვევაში იქნება სიცოცხლის ბოლომდე მისი ერთგული მეგობარი და დამცველი. ბოსერონს მოძრავი, ძლიერი სხეული აქვს. გაწვრთნა შეიძლება ძნელად წარიმართოს, ამიტომ სხვა ზრდასრულ ძაღლებთან შეხვედრა მეთვალყურეობის ქვეშ უნდა მოხდეს. თუმცა, ბრიარების მსგავსად, ბოსერონი ოჯახის საიმედო წევრი ხდება. ეს შესანიშნავი მუშა ძაღლი სულ უფრო მეტ პოპულარობას იძენს ევროპულ გამოფენებზე. ეს ჯიში გავრცელებული იყო ბოსის პროვინციაში - სწორედ აქედანაა მისი დასახელება.
ბოსერონს აქვს უხეში, მოკლე (არანაკლებ 3 სმ.), ხშირი ბალანი, რომლის შეფერილობა შეიძლება იყოს შავი-ხორბლისფრით, შავი, არლეკინნი (ნაცრისფერი-მარმარილოსებრი-ჟღალი). ბოსერონი კარგად უძლებს სიცივეს და სიცხეს. ბალანს განსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება. ვერ ეგუება ქალაქის პირობებს. სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. აქვს გრძელი, ოდნავ ამობურცული თავის ქალა. თვალების ფერი შეიძლება იცვლებოდეს ბალნის შეფერილობის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:ფრანგული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
საგარეჯოს კვირაცხოვლის ეკლესია
300px|მინი საგარეჯოს კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს ქვლივიძეების უბანში, სასაფლაოზე. სავარაუდოდ განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია მოზრდილი ზომის რიყის ქვით და კირის ხსნარით. წყობა ირეგულარულია. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილი კედლების მაქსიმალური სიმაღლეა 2,5 მ. სამხრეთი კედლის დასავლეთ ნაწილში შესასვლელია გაჭრილი, რომელიც გარედან გვერდებზე რიყის ქვებითაა გამოყვანილი.
ეკლესიის გარშემო ქვლივიძეების საგვარეულო სასაფლაოა. ზოგიერთ საფლავზე ეპიტაფიაა შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
არაქელოცვანქის მონასტრის ბრძოლა
არაქელოცვანქის მონასტრის ბრძოლა (Առաքելոց վանքի կռիվը) — 1901 წელს მომხდარი შეიარაღებული დაპირისპირება ოსმალეთის იმპერიის ძალებსა და სომეხ ფედაებს შორის. კონფლიქტი მოხდა მუშისთან ახლოს არაქელოცვანქის მონასტრის ტერიტორიაზე.
წინაისტორია
1899 წელს სომეხი ფედაების რამდენიმე ხელმძღვანელი მოკლეს და სასუნის ოლქში მოქმედი ყველა ამ ჯგუფის ხელმძღვანელობა ანდრანიკ ოზანიანს გადაეცა. ანდრანიკის ხელმძღვანელობის ქვეს 38 სოფელი შედიოდა.
ბრძოლა
1901 წელს ანდარანიკი მთებიდან ჩამოვიდა რამდენიმე გამოცდილ თანამერძოლთან ერთად (მათ შორის კევორკ ჩავუში და იაკობ კოტოიანი), მათ სოფელ წროკონიდან 10-მდე გლეხი შეუერთდათ. 20 ნოემბერს თურქმა შეიარაღებულმა ძალებმა შეძლეს ანდარანიკის ხალხის ალყაში მოქცევა, რომლებმაც მუშის აღმოსავლეთით მდებარე არაქელოცვანქის მონასტერთან გაამაგრეს პოზიციები.
ხუთი თურქული ბატალიონისგან შემდგარი პოლკი, დაახლოებით 1200 ადამიანი, ფაშების ფერიკის და ლის ხელმძღვანელობით გამაგრებულ მონასტერს გარს შემოეწყვნენ. ამ პერიოდში თურქეთის არმიას ცივი ამინდის და პანდემიის გამო დიდი დანაკარგი ქონდა. 19 დღიანი ალყის და მოლაპარაკებების შემდეგ რომელშიც მონაწილეობას ღებულობდა სომხური სამღვდელოება, მუშის მმართველი და უცხოელი კონსულები, ანდარნიკმა და მისმა ხალხმა მცირე ჯდუფებად ალყიდან გაპარვა და მთებში თავის შეფარება შეძლო. ლევ ტროცკის მიხედვით ანდარანკმა თურქი ოფიცირის ფორმა გადაიცვა და ისე დააღწია თავი ალყას: „მან მთელი დამცველი ჯარის პოზიციები შემოიარა, მათ შესანიშნავი თურქულით ესაუბრებოდა და ამავდროულად ნახულობდა ალყიდან თავისი ხალხის გაყვანის გზებს“.
შედეგები
არაქელოცვანქის მონასტრის ალყიდან თავის დაღწევის შემდეგ ანდარანიკმა ლეგენდარული რეპურაცია მოიპოვა სომხურ ენოვან პროვინციებში. მისი გაქრობისსემდეგ თურქები ამბობდნენ: „ანდარანიკი ადამიანი არაა ის მოჩვენებაა“. ქურთებს ჯეროდათ, რომ როდესაც ღამით ანდარანიკმა მოსასხამი მოისხა ტყვიები აღარ ეკარებოდნენ. 1904 წელს ანდარანიკი ხელმძღვანელობდა სასუნის აჯანყებას. დამარცხების შემდეგ თავის ხალხთან ერთად ირანში გადავიდა. მოგვიანებით ჩმოშორდა დაშნაკცუთიუნებს და ევროპაში წავიდა სადაც ბალკანეთის პირველი ომში მონაწილეობდა. 1924 წელს ბოსტონში მემუარები გამოსცა.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის ბრძოლები კატეგორია:ოსმალეთის ბრძოლები
ნემოცნიცე-მოტოლი (პრაღის მეტრო)
ნემოცნიცე-მოტოლი (Nemocnice Motol) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს A ხაზზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2015 წელს.
ვერხოტურეს კრემლი
ვერხოტურეს კრემლი (Верхотурский кремль) — ციხესიმაგრე, კრემლი, ქალაქ ვერხოტურეში, სვერდლოვსკის ოლქი, რუსეთს ფედერაცია. ვერხოტურეს კრემლი ტობოლსკის კრემლთან ერთად ერთადერთი ქვის ციხესიმაგრეა ცენტრალური ურალის ტერიტორიაზე. ვერხოტურეს კრემლი რუსეთის კრემლებს შორის ყველაზე პატარაა.
ვერხოტურეს კრემლი მდებარეობს ქალაქის ცენტრიდან 8 კმ-ის დაშორებით. სვერდლოვსკის ოლქის ცენტრ, ქალაქ ეკატერინბურგიდან დაშორებულია 300 კმ-ით, ხოლო პერმიდან - 382 კმ-ით.
ისტორია
ვერხოტურეს პირველი კრემლი ააგეს 1598 წელს და იგი ხისგან იყო აგებული. მისი მშენებლობა უკავშირდებოდა ციმბირისკენ მიმავალი მოკლე გზის მშენებლობას. შემთხვევით გაჩენილი ხანძრებისაგან კრემლი რამდენჯერმე დაიწვა და ყოველ ჯერზე ხელახლა აგებდნენ. 1699 წელს პეტრე I დიდის ბრძანებით ვერხოტურეში დაიწყო ქვის კრემლის მშენებლობა, რომელიც უკანასკნელი იყო რუსეთში. ქვის კრემლის მშენებლობასთან ერთად დაიწყეს წმინდა სამების ტაძრის მშენებლობაც, რომელიც შენდებოდა მოსკოვური ბაროკოს სტილში, რომელიც დღესაც კრემლის მთავარ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. სამების საკათედრო ტაძარი ურალის საეკლესიო არქიტექტურის გამოჩენილი ძეგლია. კრემლის ტერიტორიაზე ასევე აგებული იყო ბეღელი, სადარაჯო და სამზრეულო. ვერხოტურეს კრემლის არქიტექტურული ანსამბლი 1712 წლისთვის უკვე ჩამოყალიბებული იყო.
1880-იან წლებში ვერხოტურეს კრემლის ტერიტორიაზე ააგეს სახანძრო დეპო. უკანასკნელი, რევოლუციამდელი ნაგებობა კრემლის ტერიტორიაზე გახდა ერთსართულიანი აგურის კორპუსი, რომელიც ეკუთვნოდა სამაზრო ხაზინას, იგი ააგეს 1912 წელს.
ამჟამად ვერხოტურის კრემლი წარმოადგენს არქიტექტურულ ანსამბლს და არის სამუზეუმო-ისტორიული კომპლექსი. კრემლის ტერიტორიაზე მდებარეობს მუზეუმი „მეფის ბეღლები“. მსურველებს ასევე შეუძლიათ სამების საკათედრო ტაძრის სამრეკლოზე ასვლა.
უღურ შაჰინი
უღურ შაჰინი (წარმოთქმა: ; დაბადებული 1965) — თურქული წარმოშობის გერმანელი იმუნოლოგი და ექიმი. ის არის მაინცის უნივერსიტეტის ონკოლოგიის პროფესორი და ბიოტექნიკური კომპანია „BioNTech“ თანადამფუძნებელი (საკუთარ მეუღლე, ოზლემ თურეჯისთან ერთად) და აღმასრულებელი დირექტორი. ჰყავს მეუღლე და ერთი შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:თურქული წარმოშობის გერმანელები კატეგორია:თურქი ექიმები კატეგორია:გერმანელი ექიმები
კუკსინო (ვოლოგდის ოლქი)
კუკსინო (Куксино) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 5 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 51 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 8 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: ხუტოროკი, ოსეევსკაია, სტუპინო.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები
სემელე
250px|მინი|მარჯვნივ|„სემელეს სიკვდილი“, [[პეტერ პაულ რუბენსი]] სემელე (Σεμέλη) ბერძნულ მითოლოგიაში — თებეს მეფის, კადმოსისა და ჰარმონიას ასული; ინოს და, ზევსის სატრფო და დიონისეს დედა. ვარაუდობენ, რომ სემელე მიწის უძველესი ფრიგიული ქალღმერთი იყო.
ბიოგრაფია
ყველაზე ცნობილი მითი სემელეზე, დიონისეს დაბადების ამბავს გვამცნობს: ზევსს შეუყვარდა მშვენიერი სელმე და მოკვდავის სახით იწყო მასთან გამოცხადება. მუცლადღებული მეფის ასული ეჭვიანმა ჰერამ იმსხვერპლა. იგი მეხისტეხაში დაიღუპა. მაგრამ გადარჩა მისი შვილი დიონისე და როდესაც წამოიზარდა, მიწისქვეშა სამეფოდან ამოიყვანა ძვირფასი დედა, მას თიონე უწოდა და ოლიმპოსზე დაავანა უკვდავთა შორის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
Yellow Hedgerow Dreamscape
Yellow Hedgerow Dreamscape — სტივენ უილსონის კრებული, რომელშიც შეტანილია Porcupine Tree-ს სახელით გამოცემული სოლო-ჩანაწერები. ეს არის პროექტის პირველი სამი დემო-ფირის, Tarquin's Seaweed Farm, Love, Death & Mussolini და The Nostalgia Factory შემაჯამებელი გამოცემა. მასში შეტანილია ყველა კომპოზიცია, რომელიც არ მოხვდა Porcupine Tree-ს სადებიუტო ალბომ On the Sunday of Life...-ში.
ალბომი პირველად გამოვიდა 1994 წელს, CD-ზე, 2500 ასლის ოდენობით. ვრცელდებოდა მისი მეკობრული ვერსიებიც.
2000 წელს ლეიბლმა Gates of Dawn ალბომი ხელახლა გამოსცა, ორმაგი ყვითელი ფერის გრამფირფიტის სახით, 1000 ასლის ოდენობით. 150 ასლის სახით გამოიცა შეზღუდული რაოდენობის შავი ფერის გრამფირფიტაც. 300 ასლი 2005 წელს მწვანე გრამფირფიტაზე დაიბეჭდა.
გრამფირფიტაზე არ არის შეტანილი პრინსის სიმღერის "The Cross" ქავერ-ვერსია და ენაცვლება "Out", კასეტიდან Love, Death & Mussolini.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Porcupine Tree-ს კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1994 წლის კომპილაციური ალბომები
გიორგი გორდელაძე
გიორგი ერასტის ძე გორდელაძე (დ. 17 თებერვალი, 1912, თბილისი — გ. 11 თებერვალი, 1990, იქვე) — ქართველი გრაფიკოსი. საქართველოს დამსახურებული მხატვარი (1965).
ბიოგრაფია
1940 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. მისი პედაგოგები იყვნენ ი. შარლემანი, ს. ქობულაძე, ვ. გრიგოლია. იქვე ეწეოდა პედ. მოღვაწეობას (1968 წლიდან, 1988 წლიდან — პროფესორი). სამხატვრო გამოფენებში მონაწილეობდა 1944 წლიდან. იყო ნაყოფიერი გრაფიკოს-ილუსტრატორი, გამომცემლობა „სახელგამის“ (1933-1968) და „ნაკადულის“ (1968-1970) მთავარი მხატვარი. მაღალმხატვრულად გააფორმა წიგნები: „დედაენა“ (1955), გ. ჩუბინაშვილის „ქართული ოქრომჭედლობა“ (ალბომი), „ვეფხისტყაოსნის დასურათება“ (ორ წიგნად), ა. ანტონოვსკაიას „დიდი მოურავი“, დ. გურამიშვილის „დავითიანი“, რ. დანიბეგაშვილის „თვრამეტი წელი აზიის ქვეყნებში“, მ. ჯავახიშვილის „არსენა მარაბდელი“, ა. ფურცელაძის „მაცი ხვიტია“, ზღაპარი „ნაცარქექია“ და სხვ. წარმატებით მუშაობდა დაზგურ გრაფიკასა და ფერწერაში. შექმნა ისტორიულ პირთა პორტრეტები. მნიშვნელოვანი ნამუშევრები: „ჭიდაობა ანანურში“ (1957), „ცხრა ძმა ხერხეულიძე“ (1964), „დავით აღმაშენებელი“ (1980), „მეფე ერეკლე II“ (1982), „თამარ მეფე ვარძიაში“ (1987) და სხვ. საერთო აღიარება მოიპოვა მხატვრის მიერ შექმნილმა პლაკატებმა: „ტელეხედვა სვანეთში“, „ოცნება და სინამდვილე“, „ტყე ჩვენი სიმდიდრეა“ და სხვ. გორდელაძე წლების მანძილზე მუშაობდა ქართულ შრიფტზე. ავტორია ქართული, რუსული და ლათინური შრიფტის ორიგინალური ნიმუშებისა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი გრაფიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1912 კატეგორია:დაბადებული 17 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 თებერვალი გიორგი
ალექსანდრე აფხაზის საფლავი
ალექსანდრე აფხაზის საფლავი — ისტორიული ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალსოფლის სასაფლაოს შესასვლელში. შემოზღუდულია რიყის ქვით. საფლავზე, შუაში ძევს თლილი ქვა. ფიქლის კვარცხლბეკზე (სიმაღლე 2 მეტრი) დგას თეთრი მარმარილოს ბიუსტი, საფლავის ქვაზე კი არის წარწერა: „აქ განისვენებს ამ ახალსოფლის დამაარსებელი თავადი ალექსანდრე სვიმონის ძე აფხაზი, რომელიც დაიბადა 1823 წელსა 21 მარტსა და გარდაიცვალა 1885 წელსა 2-სა დეკემბერს".
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
კურტოაია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
ლუსაძორი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
არომატი (სოფელი)
არომატი (Аромат) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის ბახჩისარაის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 295 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბახჩისარაის რაიონის სოფლები
აიმან შოლფანი
„აიმან შოლფანი“ (Айман-Шолпан) — XIX საუკუნის I ნახევრის ყაზახური ხალხური ლირიკულ-ეპიკური პოემა. ნაწარმოების მთავარი გმირია ქალიშვილი აიმანი, რომელიც კეთილშობილებაზე, ღირსებასა და პატიოსნებაზე ყაზახი ხალხის წარმოდგენის პოეტური განსახიერებაა. პოემა ამათრახებდა მაღალი საზოგადოების წარმომადგენლებს, იცავდა ქალის უფლებებს.
აპოსტოლოპულოს სახლი
აპოსტოლოპულოს სახლი (Дом Апостолопуло) — უძველესი სახლი ტაგანროგში. მდებარეობს მიწის ნაკვეთზე, რომელიც მდებარეობს ფრუნზეს ქუჩისა და იტალიის შესახვევის კუთხეში.
მისამართი: ტაგანროგი, ფრუნზეს ქუჩა № 26.
ისტორია
1806 წელს იმპერატორ ალექსანდრე I-ის მიერ გამოცემული ბრძანების მიხედვით, ტაგანროგი გარეუბანში მიწების განაწილების დროს ივან აპოსტოლოპულოს გადაეცა 150 დესეტინა მიწის ნაკვეთი.
ნიკოლაევის ქუჩის 28 ნოემრში (ამჟამად ფრუნზეს ქუჩა № 26) მიმდინარე მშენებლობას ხელმძღვანელობდა საშუალო ფენის ქალი მარია აპოსტოლოპულო.
1880-იანი წლების ბოლოს სახლი შეიძინა პროვიზორმა იაკობ პარნოხმა. აქედან გამომდინარე დიდი ალბათობით ამ სახლში დაიბადა მისი შვილები ვალენტინ პარნახი (1891-1951 წწ.) და ელიზავეტა ტარახოვსკაია (1891-1968 წწ.).
1890-იანი წლების დასაწყისში სახლი შეიძინა მდიდარმა გლეხმა კლეოპატრა კრასნოკურტსკაიამ, ხოლო XX საუკუნის დასაწყისში სახლს ფლობდა რაიონული სასამართლოს ადვოკატი კონსტანტინ პოპანდოპულო.
დაახლოებით 1910-იან წლებში სახლი შეიძინა მემკვიდრეობით საპატიო მოქალაქემ ნიკოლაი ალაფუზოვმა. წყაროებში ამ სახლს ზოგჯერ უწოდებენ ალაფუზოვის სახლს, უკანასკნელი მფლობელის გვარის მიხედვით. 1914 წელს მის ბინაზე მოხდა შეიარარებული თავდასხმა, მაგრამ მიუხედავად ბინის საფუძვლიანი ჩხრეკისა თავდამსხმელებმა ვერაფერი წაიღეს გარდა 115 მანეთის, ოქრო საათისა და მასიური ძეწკვისა.
1980-იან წლებში სახლის სარდაფში გაიხსნა მხატვრების, ტაგანროგის ბავშვთა სამხატვრო სკოლის მასწავლებლების, ლეონიდ სტუკანოვისა და იური შაბელნიკოვის სახელოსნოები.
1990-იან წლებში შენობაში განათავსეს აფთიაქი.
2000-იან წლებში სახლი შეიძინა კომპეუტერების ტექნიკის ბიზნესით დაკავებულმა ფირმამ და შენობაში გახსნა კომპიუტერებისა და საოფისე ტექნიკის მაღაზია.
არქიტექტურა
შენობა აშენდა 1870-1880 შერეული სტილით. ტაგანროგის მესამე კვარტალში XIX საუკუნის შენობები აღნიშნული სტილით შენდებოდა.
პეტრშინი (პრაღის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
აპოსტოლოპულოს სახლი
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ჯიმ კურიე
ჯეიმზ სპენსერ კურიე უმცროსი (James Spencer Courier Jr.; დ. 17 აგვისტო, 1970, სანფორდი, ფლორიდა, აშშ) — ამერიკელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი.
კურიეს მოგებული აქვს 4 დიდი სლემის ტურნირი – 2 საფრანგეთის ღია პირველობა და 2 ავსტრალიის ღია პირველობა. მას დღემდე ეკუთვნის მნიშვნელოვანი რეკორდი მამაკაცთა ჩოგბურთში – 22 წლის და 11 თვის ასაკში, იგი გახდა ყველაზე ახალგაზრდა ჩოგბურთელი, რომელმაც ყველა დიდი სლემის ტურნირის ფინალამდე მიაღწია. აღსანიშნავია, რომ 1992-დან 2016 წლამდე, კურიე იყო უკანასკნელი მამაკაცი ჩოგბურთელი, რომელსაც ავსტრალიის და საფრანგეთის ღია პირველობები ჰქონდა მოგებული ერთ კალენდარულ წელიწადში. 2016 წელს, ეს შედეგი ნოვაკ ჯოკოვიჩმა გაიმეორა.
სანაკრებო დონეზე, მან 2-ჯერ მოიგო დეივისის თასი აშშ-ის ნაკრებთან ერთად. 2000 წელს საჩოგბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ, იგი სხვადასხვა ტელევიზიებზე მუშაობდა ჩოგბურთის ექპერტად და კომენტატორად. 2005 წელს, კურიე საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზში შეიყვანეს.
წლის შემაჯამებელი ტურნირის ფინალები: 2 (0–2)
(დ) – დახურული კორტი
ერთეულები: 36 (23 გამარჯვება, 13 მარცხი)
(დ) – დახურული კორტი
მთავარ ტურნირებზე ასპარეზობის შედეგები ერთეულებში
ჯე – ჯგუფური ეტაპი
ურთიერთშეხვედრების შედეგები
კურიეს ურთიერთშეხვედრების შედეგები ჩამოთვლილ მეტოქეებთან (რეიტინგში პირველი ჩოგნები გამუქებულია):
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ჩოგბურთელები კატეგორია:ავსტრალიის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:საფრანგეთის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:მსოფლიოს პირველი ჩოგნები კატეგორია:ჩოგბურთის კომენტატორები კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო
სნუკერის სეზონი 2001-2002
სნუკერის სეზონი 2001-2002 — სნუკერის პროფესიონალური ტურნირების სერია 2001-2002 წლებში. მიმდინარეობა — 11 აგვისტო 2001 — 12 მაისი 2002. სეზონის სამი მთავარი ტურნირის გამარჯვებულები: დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი — რონი ო’სალივანი (ინგლისი), მასტერსი — პოლ ჰანტერი (ინგლისი), მსოფლიო ჩემპიონატი — პიტერ ებდონი (ინგლისი). ქვემოთ მოყვანილია სეზონის განმავლობაში გამართული შეჯიბრების განრიგი. სულ გაიმართა 20 შეჯიბრი.
ოფიციალური რეიტინგი
ქვემოთ მოცემულია 2001-2002 წლების მსოფლიო რეიტინგის ტოპ-16 სნუკერისტი. ეს მოთამაშეები ავტომატურად მონაწილეობდა ტურნირების ფინალურ სტადიებში და მოწვეულნი იყვნენ მასტერსზე.
სქოლიო
კატეგორია:სნუკერის სეზონები კატეგორია:2001 წელი სნუკერში კატეგორია:2002 წელი სნუკერში
ქვლივიძეანთ ციხე
ქვლივიძეანთ ციხე — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ქვლივიძეების უბანში. განეკუთვნება XVIII საუკუნის II ნახევარს.
კოშკის პირველი სართული დამხმარეა. იგი ხის კოჭებით თარაზულად იყო გადახურული. მეორე სართული საცხოვრებელია. გადახურულია სხმული, დადაბლებული პროპორციების მქონე, გუმბათოვანი კამარით. შესასვლელის მოპირდაპირედ ბუხარია. მეორე სართული მესამეს კედლის სისქეში მოწყობილი კიბით უკავშირდება. მესამე სართულის შემორჩენილ კედელში ხუთი შეღრმავებაა, რომლებიც ცალმაგი და შეწყვილებული სათოფურებითაა აღჭურვილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის კოშკები
ლეორდოაია (უნგენის რაიონი)
ლეორდოაია (Leordoaia) — სოფელი მოლდოვაში, უნგენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 291 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 38 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნგენის რაიონის სოფლები
არომატნოე (ბახჩისარაის რაიონი)
არომატნოე (Ароматне) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის ბახჩისარაის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 965 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბახჩისარაის რაიონის სოფლები
ლუსაჰოვიტი
ლუსაჰოვიტი (Լուսահովիտ) — სოფელი სომხეთში, ტავუშის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 000 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 390 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტავუშის პროვინციის სოფლები
პიკარდიული ნაგაზი
პიკარდიული ნაგაზი (Berger picard) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია საფრანგეთში შუა საუკუნეებში.
ცხადია, რომ ეს ყველაზე ძველი ფრანგული მეცხვარე ძაღლია, რომლებიც IX საუკუნეში პიკარდიასა და პა-დე-კალეში კელტებთან ერთად მოვიდნენ. XX საუკუნის პირველ ნახევარში ევროპაში მიმდინარე ომებმა ჯიში გადაშენების პირას მიიყვანეს. პიკარდის პოპულაცია კონცენტრირებული იყო ჩრდილო-აღმოსავლეთ საფრანგეთის ფერმებში და სომაში მიმდინარე სამხედრო მოქმედებების შემდეგ მათი რაოდენობა ძალიან შემცირდა. მას შემდეგ ამ ძლიერმა, საიმედო ძაღლმა ვერ შეძლო დანაკარგების სრულად აღდგენა და დღესაც ძალიან იშვიათი ჯიშია. ომის შემდეგ ეს მეცხვარე ძაღლი ჰყავდათ ცალკეულ ფერმებში, მაგრამ არასოდეს ყოფილა პოპულარული არც ფრანგულ გამოფენებზე და არც საფრანგეთის საზღვრებს გარეთ.
პიკარდის აქვს ხშირი, უხეში 5-6 სმ სიგრძის ბალანი, რომელიც იცავს უამინდობისაგან. ბალანი შეიძლება იყოს ხორბლისფერი, ან ნაცრისფერი და განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. პიკარდი ადვილად იწვრთნება და საიმედო ოჯახის წევრი ხდებიან. პიკარდი, ასევე, კარგი მეცხვარე და მსხვილი რქოსანი საქონლის მწყემსია. კარგი მოდარაჯეა, ადვილად ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას და ბავშვებს. ავს ხშირი წარბები, თუმცა თვალებს არ ფარავს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:ფრანგული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ნადრაჟი-ველესლავინი (პრაღის მეტრო)
ნადრაჟი-ველესლავინი (Nádraží Veleslavín) — პრაღის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს A ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2015 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღის მეტროსადგურები
უჯარმის კვირაცხოვლის ეკლესია
უჯარმის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის განაპირას, თავმოსწორებულ ბორცვზე. ძეგლი სხვადასხვა პერიოტის თითქმის თანაბარი ზომის, ორი დარბაზული ეკლესიისაგან შედეგება, რომელბიც ერთმანეთზე გრძივი კედლებითაა მიყრდნობილი. მათგან სამხრეთით მდებარე, შედარებით უფრო ადრინდელი და სავარაუდოდ, შუა საუკუნეებით თარიღდება. სამხრეთით მდგარი ეკლესიის ქვეშ კამაროვანი სათავსია მოწყობილი, რომლის კედლების მაწილი მიწის ზემოთაა. ამის გამო, ეკლესიის იატაკი მიწის დონიდან დაახლოებით 1 მეტრის სიმაღლეზეა. შესასვლელის წინ, როგროც ჩანს, ხის კიბე იყო მოწყობილი.
ორივე შენობა ქვიშაქვის სრულიად დამუშავებული ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბითაა ნაგები. გარეთა კუთხეები ამოყვანილია ოდნავ მოზრდილი ქვებით. ჩრდილოეთით მდგარ ეკელსიაში, არქიტექტურული ელემენტების წყობაში, ქვიშაქვასთან ერთად, კვადრატული აგურიცაა გამოყენებული. ორივე ეკლესიის ფასადები გასწორებულია წმინდა დუღაბით, რომელიც ქვებს შორის არსებულ არეეს ავსებს და წვრილი ქვების ზედაპირის მნიშვნელოვან ნაწილს ფარავს.
სამხრეთით მდგარ ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით ოდნავ ნალისებრი აფსიდაა, რომლის ღერძზე ვიწრო, გარეთკენ შევიწროვებული სარკმელია გაჭრილი. სარკმელი შიგნიდან ბრტყელი თაღითაა გადახურული, გარედან კი ოთხკუთხაა. სარკმლის რაფა ღარისებრია. სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, ოთხწახნაგა წახნაგა ტრაპეზია მიდგმული. აფსიდი კონქითაა გადახურული, ხოლო დარბაზი კამარით, რომელშიც კრამიტის ნატეხები და რიყის ქვაცაა შერეული. დარბაზის გრძივ კედლებს, მცირე სიმაღლის, უსწორმასწორო ხარისხი გაუყვება. დასავლეთ კედლთან დაახლოებით 40 სანტიმეტრის დიამეტრის მქონე ხვრელია, რომლის მეშვეობითაც ეკლესიის ქვემოთ მოწყობილ წყალსაცავში ვხვდებით.
ჩრდილოეთით მდგარ ეკლესიაში შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს, რომელიც ღერძიდან ოდნავ სამხრეთითაა გადაადგილებული. კარი გარედან აგურით ნაწყობი, ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული. შიგნიდან კი ფიცრით. აფსიდა ოდნავ გაბრტყელებული ნახევარწრიული ფორმისაა. აფსიდაში გაჭრილია ოთხკუთხა, ბრტყლად გადახურული სარკმელი, რომელიც გერეთკენ მკვეთრად ვიწროვდება და თითქმის თარაზული ძირი აქვს. აფისდას გვერდებში, სხვადასხვა ზომის, თითო ოთხკუთხა ნიშია, რომელთა შორის ჩრდილოეთისა თითქმის ოთხჯერ უფრო დიდია. აფსიდაში, სარკმლის ქვემოთ, მოზრდილი ტრაპეზი დგას. დარბაზის სამივე კედელი ყრუა. სამივე კედელს დაახლოებით 30 სანტიმეტრის სიმაღლის ხარისხი გაუყვება. აფსიდი ტლანქად სხმული, უსწორმასწორო კონქითაა გადახურული. უსწორმასწორო ზედაპირი აქვთ კედლებსაც. კონქის თაღი კვერცხისებრი ფორმისაა. მსგავსი ფორმისაა კამარაც. იგი ნატეხი, თხელი ქვებითაა გამოყვანილი და შელესილია. იატაკი თითქმის მთლიანად თანამედროვე აგურითაა მოგებული. ასევე გამოყენებულია ბაზალტის ფილები.
გარედან ორივე ეკლესიის კედლები სადაა და მოკლებულია დეკორატიულ სამკაულს.
ხოუ იფანი
ხოუ იფანი (დ. 27 თებერვალი 1994) — ჩინელი ჭადრაკის დიდოსტატი. მსოფლიო ჩემპიონი ჭადრაკში ქალთა შორის 2010–2012 და 2013-2015 წლებში.
უჯარმის კვირაცხოვლის ეკლესია
ჩრდილოეთით მდგარი ეკლესიის საკურთხევლის სარკმლის ღიობის გვერდები სხვადასხვა სიგრძის მქონე აგურითაა ნაწყობი.
ხოუ იფანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები კატეგორია:ჭადრაკის დიდოსტატები ქალთა შორის კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ჭადრაკში ქალთა შორის კატეგორია:ჩინელი მოჭადრაკეები
უჯარმის კვირაცხოვლის ეკლესია
1990-იანი წლების მეორე ნახევარში, ადგილობრივმა მოსახლეობამ ეკლესია თვითნებურად განაახლა, რის გამოც ეკლესიამ დაკარგა საყურადღებო დეტალები.
ეკლესიის მიმდებარე ტერიტორიაზე საფლავის ქვებია. ეკლესიის აღმოსავლეთით ოციოდე მეტრზე გალავნის ნაშთია. გალავნის გარეთ ათიოდე მეტრზე შეიმჩნევა კედლის კვალი.
კურცევო (ვოლოგდის ოლქი)
კურცევო (Курцево) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ჩერეპოვეცის რაიონში. სოფელი შედის აბაკანოვოს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, ასევე ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის მიხედვით მიეკუთვნება აბაკანოვოს სოფსაბჭოს. 2002 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 4 ადამიანს შეადგენდა. საავტომობილო გზით რაიონული ცენტრიდან დაშორებულია 37 კილომეტრით, ხოლო სასოფლო დასახლების ცენტრიდან — 7 კილომეტრით. უახლოესი დასახლებული პუნქტებია: განინო, ლადიგინო, აკსენევო.
აღმოსავლეთი რეგიონი (ბურკინა-ფასო)
აღმოსავლეთი რეგიონი (Est) — რეგიონი ბურკინა-ფასოს აღმოსავლეთში.
კურცევო (ვოლოგდის ოლქი)
სქოლიო
კატეგორია:ჩერეპოვეცის რაიონის დასახლებული პუნქტები
აღმოსავლეთი რეგიონი (ბურკინა-ფასო)
გეოგრაფია
რეგიონს სამხრეთ-დასავლეთიდან ესაზღვრება აღმოსავლეთ-ცენტრალური რეგიონი, ჩრდილო-დასავლეთიდან ჩრდილო-ცენტრალური რეგიონი, ჩრდილოეთიდან საჰელის რეგიონი, ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ნიგერი, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან ბენინი, სამხრეთიდან ტოგო.
აღმოსავლეთით მდებარე საკმაოდ მეჩხერად დასახლებულ რაიონში განლაგებულია ბურკინა-ფასოს დიდი ეროვნული პარკები და ბუნებრივი რეზერვატები, მათ შორის არლის ეროვნული პარკი. ქალაქ პამას დასავლეთით მდებარეობს კომპიენგას წყალსაცავი.
მოსახლეობა
მკვიდრი მოსახლეობა ძირითადად მიეკუთვნება გურმას ხალხს. დღეისათვის რეგიონის აღმოსავლეთ ნაწილში ასევე ცხოვრობენ მოსის და ფულბეს ეთნიკური ჯგუფების მრავალრიცხოვანი მიგრანტები.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით რეგიონი დაყოფილია 5 პროვინციად:
ეკონომიკა
მიუხედავად იმისა, რომ რეგიონში მოიპოვება სასარგებლო წიაღისეული, მათ შორის ოქრო და სპილენძი, მოსახლეობის მთავარ საქმიანობად რჩება სოფლის მეურნეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ბურკინა-ფასოს რეგიონები
უჯარმის პირველი ნაგებობა
უჯარმის პირველი ნაგებობა — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ უჯარმის ციხე-დარბაზის დასავლეთით, ასიოდე მეტრზე თბილისი-თელავის საავტომობილო გზის მარცხენა მხარეს. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
შენობა თითქმის მთლიანად დანგრეულია. შემორჩენილი ნაშთბის მიხედვით, შენობის გეგმარებასა და დანიშნულების გარკვევა გათხრა-გასუფთავების გარეშე - არ ხერხდება. ნაგებობა გეგმით ოთხკუთხაა და სამხრეთიდან-ჩრდილოეთის მიმართულებითაა წაგრძლეებული (ზომები გარედან: სიგრძე 7,8 მეტრი, სიგანე - 4,3 მეტრი). შემორჩენილია: დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლები (მთელ სიგრძეზე), აღმოსავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ბოლო და სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნახევარი (შემორჩენილი კედლების მაქსიმალური სიმაღლე - 1,5 მეტრი). საშენ მასალად წვრილი, ნატეხი ქვა და კირის დუღაბია გამოყენებული. წყობა არაწესიერია. სამხრეთ კედლის (სისქე - 1,6 მეტრი, დანარჩენი კედლების სიგრძე - 0,65 მეტრი) შემორჩენილი ნაწილის წინა მხარე კვადრატული აგურითაა (22X22X5/6 სანტომეტრზე) გამოყვანილი და რკალისებრადაა შეზნექილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ალბანოლოგიური კვლევების აკადემია
ალბანოლოგიური კვლევების აკადემია (Akademia e Studimeve Albanologjike) — ალბანოლოგიის მთავარი ინსტიტუტი ალბანეთში.
ისტორია
ალბანოლოგიური კვლევების აკადემია შეიქმნა ალბანეთის აკადემიური და საუნივერსიტეტო რეფორმის პროცესში. გადაწყვეტილება ალბანეთის მთავრობამ 2007 წლის აგვისტოში დაამტკიცა. ის შეიქმნა შემდეგი ოთხი ინსტიტუტის შერწყმით: არქეოლოგიის, ენათმეცნიერების და ლიტერატურის, ისტორიის და კულტურული ანტროპოლოგიის. ინსტიტუტში ფუნქციონირებდა ორი კვლევითი მიმართულება: ხელოვნების და ალბანური ენციკლოპედიის, რომელიც მანამდე ალბანეთის მეცნიერებათა აკადემიაში მიმდინარეობდა.
ცენტრი 2008 წელს ჩამოყალიბდა როგორც სამეცნიერო დაწესებულება და მიიღო ინსტიტუტის სტატუსი. ის აერთიანებს სპეციალისტებს და მდიდარ საარქივო მასალებს. ცენტრი კვლევების გარდა ასევე ეწევა ალბანური კულტურის პოპულარზაციას. ინსტიტუტი ასევე ახორცილელებს სამაგისტრო და სადოქტორო პროგრამებს.
აკადემიური სენატი
• ბექირ მეტა
• მიასერ დიბრა
• ვალტერ მიმიშა
• შპრესა გიონგეჩ
• ფერიდ მუდრი
• მარენგლი ვერლი
• არბენ შკენდერი
• რაიმონდ პეროლა
შილდის წმინდა გიორგის მეორე ეკლესია
შილდის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ შილდის ტერიტორიაზე, უკანჭალად წოდებულ ადგილას. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია არის დარბაზული. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი და ფიქლის ქვით კირის ხსნარზე. დაზიანებულია, დეფორმირებულია და ბევრ ადგილზე დანგრეულია ეკლესიის კედლები. აყრილია სახურავის საფარი, ჩამოშლილია ლავგარდანი. შესასვლელი აქვს სამხრეთიდან. კარ გარედან თარაზულადაა გადახურული, შიგნიდან თაღოვანია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე ვიწრო, ოთხკუთხა სარკმელია გაჭრილი, რომელსაც საფეხურებიანი რაფა აქვს. სარკმლის სამხრეთით და ჩრდილოეთით თითო ოთხკუთხა ნიშაა მოწყობილი. თითო ვიწრო, სწორკუთხა სარკმელი ეკლესიის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებშიცაა. აღმოსავლეთ სარკმლის ქვემოთ, კედელზე, მიდგმულია ტრაპეზი. აფსიდი დარბაზისგან გამოყოფილია მხრებით, რომელსაც კონქის თაღი ეყრდნობა. შიგნით ეკლესია გადახურულია ქარგილზე სხმული, ნახევარცილინდრული კამარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სჰაპენდუსი
სჰაპენდუსი (Schapendoes) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ნიდერლანდებში შუა საუკუნეები/1940-იანი წლები.
მონაცემები ამ ჯიშის წარმოშობის შესახებ არ არსებობს. სჰაპენდუსი დღესდღეობით გადაშენებული ჩრდილო-გერმანული მეცხვარე პუდელის ნათესავია და ორივე ეს ჯიში, როგორც ჩანს, ახლოსაა უნგრული პულის, იტალიური ბერგამასკოსა და პოლონურ ნაგაზთან. იმის მიუხედავად, რომ სჰაპენდუსი ყოველთვის იყო შესანიშნავი მეცხვარე ძაღლი, მისი რაოდენობა მკვეთრად შემცირდა XX საუკუნის დასაწყისში. ეს განაპირობა როგორც ომებმა, ასევე ნიდერლანდებში ბორდერ კოლის ფართომასშტაბიანმა შემოყვანამ. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ეს ჯიში დანიელებმა აღადგინეს, ამასთან მათ შეძლეს აღმოეფხვრათ თვალის დაავადებები (ბადურის პროგრესირებადი ატროფია), რომელიც ზოგიერთ სახეობას აღენიშნებოდა. მიუხედავად ყველაფრისა, სჰაპენდუსების რაოდენობა მაინც მცირეა - წელიწადში დაახლოებით 250 ლეკვი იბადება.
დღესდღეობით სჰაპენდუსი კომპანიონის სახით ჰყავთ. აქვს ღრმა მკერდი, გრძელი კუდი. მთელი სხეული დაფარულია გრძელი, ოდნავ დატალღული, ხშირი ბალნით. ბალნით დაფარულია ყურები, ძაღლს აქვს წვერი და ულვაშები. გრძელი ბალანი ფარავს თვალებსაც. ბალნის შეფერილობა შეიძლება იყოს მრავალნაირი და განსაკუთრებული მოვლა სჭირდება. სჰაპენდუსი კარგად ეგუება ქალაქის პირობებს, სიცივეს, ბავშვებს და სხვა ძაღლებს. ადვილად იწვრთნება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეცხვარე და მოდარაჯე ძაღლები კატეგორია:ნიდერლანდური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
ჰალშტაინის დოქტრინა
250px|მინი|[[ვალტერ ჰალშტაინი]] ჰალშტაინის დოქტრინა — 1950-1970 წლებში გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის (დასავლეთი გერმანია) საგარეო პოლიტიკის ძირითადი პრინციპი, უკავშირდება ვალტერ ჰალშტაინის სახელს. ჩვეულებრივ, ის გულისხმობს, რომ ფედერალური რესპუბლიკა არ დაამყარებს დიპლომატიურ ურთიერთობას არც ერთ სახელმწიფოსთან, რომელიც ცნობს გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკას (აღმოსავლეთი გერმანია). თავდაპირველად, დოქტრინა თავისი შინაარსით უფრო ბუნდოვანი იყო, რადგან არ არსებობდა ოფიციალური ტექსტი. თუმცა, შემდგომში მისმა მთავარმა მიმდევარმა, ვილჰელმ გრიუმ საჯაროდ განმარტა ხედვის ძირითადი დებულებები რადიოს საშუალებით. კონრად ადენაუერმა, რომელიც გერმანიის კანცლერი იყო 1949-1963 წლებში, მკაფიოდ განსაზღვრა პოლიტიკური კურსის ცენტრალური პრინციპები და საფუძვლები, გერმანიის პარლამენტის სხდომაზე, 1955 წლის 22 სექტემბერს.
ჰალშტაინის დოქტრინა გულისხმობდა, რომ გერმანიის ფედერალური მთავრობა არამეგობრულ ქმედებად აღიქვამდა, თუ სხვა სახელმწიფოები აღიარებდნენ გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის (აღმოსავლეთი გერმანია) სუვერენიტეტს ან შეინარჩუნებდნენ დიპლომატიურ ურთიერთობებს მასთან. შეზღუდვა არ ვრცელდებოდა საბჭოთა კავშირზე, როგორც მეორე მსოფლიო ომში გამარჯვებულ ერთ-ერთ ძალაზე. დასავლეთ გერმანია დოქტრინის მიხედვით ერთგვარ ულტიმატმს უყენებდა გდრ-ს აღიარებით დაინტერესებულ სახელმწიფოეს და მათ ოფიციალური აღმოსავლეთ ბერლინის ცნობის შემთხვევაში დიპლომატიური ურთიერთობების გაწყვეტით ემუქრებოდა.
გერმანიის დაყოფა
მეორე მსოფლიო ომში გერმანიის დამარცხების შემდეგ, ოდერ-ნაისის ხაზის აღმოსავლეთით მდებარე ტერიტორია საბჭოთა ან პოლონეთის ადმინისტრაციის ქვეშ იყო და დე-ფაქტოდ ანექსირებული გახლდათ. დასავლეთით მდებარე დანარჩენი ტერიტორია დაყოფილი იყო მოკავშირეების მიერ კონტროლირებად ოთხ საოკუპაციო ზონად. ყოფილი დედაქალაქი ბერლინიც ანალოგიურად იყოფოდა ოთხ სექტორად.
საფრანგეთის, გაერთიანებული სამეფოსა და ამერიკის შეერთებული შტატების მიერ კონტროლირებადი დასავლური ზონები გაერთიანდა 1949 წლის მაისში და გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა (Bundesrepublik Deutschland) ჩამოყალიბდა; 1949 წლის ოქტომბერში კი საბჭოთა ზონა გახდა გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა (Deutsche Demokratische Republik). მათ არაფორმალურად უწოდებდნენ „დასავლეთ გერმანიასა“ და „აღმოსავლეთ გერმანიას“. თუმცა, 1954 წლამდე, მოკავშირეები ოფიციალურად ინარჩუნებდნენ პასუხისმგებლობას მთელ გერმანიაზე და ამ დროისთვის არც აღმოსავლეთ გერმანიას და არც დასავლეთ გერმანიას სუვერენიტეტი არ ჰქონდა.
გერმანიის ფედერალური რესპუბლიკის ძირითადი კანონი, რომელიც ძალაში შევიდა 1949 წელს, დაიწერა როგორც კონსტიტუცია მთელი გერმანიისთვის, ანუ დასავლეთ გერმანიისთვისაც და აღმოსავლეთ გერმანიისთვისაც. მან დაადგინა გერმანიის გაერთიანება როგორც მიზანი და მოთხოვნა მთელი გერმანელი ხალხის სახელით.
სსრკ-ს აღიარება
1954 წლის 23 მარტს საბჭოთა კავშირმა განაცხადა, რომ იგი დაამყარებს დიპლომატიურ ურთიერთობებს გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკასთან. სსრკ-ის აღნიშნული ნაბიჯი გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკას (აღმოსავლეთ გერმანია) აძლევდა ლეგიტიმაციას, როგორც ცალკე სახელმწიფოს. დასავლეთ გერმანია კი უარყოფდა ამას და ამბობდა, რომ სწორედ გერმანიის ფედერალური რესპუბლიკა იყო კანონიერი და ერთადერთი მემკვიდრე გერმანიის რაიხის ერთადერთი.
გერმანიის სუვერენიტეტი
1955 წლის 5 მაისის პარიზის ხელშეკრულებების რატიფიკაციის შემდეგ ძალაში შევიდა ზოგადი ხელშეკრულება, რომელმაც მეტწილად აღადგინადასავლეთ გერმანიის სუვერენიტეტი.
ექსკლუზიური მანდატი
გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკის მთავრობა ყოველთვის ხაზს უსვამდა, რომ საუბრობდა მთელი გერმანელი ხალხის სახელით. თავიანთ მტკიცებას ისინი ხელახლა იმეორებდნენ სხვადასხვა დეკლარაციებში. 1951 წლის 18 სექტემბრის ნიუ-იორკის დეკლარაციაში, დასავლეთის საოკუპაციო ძალებმა განაცხადეს, რომ ისინი გერმანიის ფედერაციულმა რესპუბლიკამ არ სცნო გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა და დიპლომატიური ურთიერთობები აკრძალა გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკასთან და აღმოსავლეთ ევროპის სხვა კომუნისტურ სახელმწიფოებთანაც.
დოქტრინის შექმნა
250px|მინი|[[კონრად ადენაუერი მოსკოვში, 1955 წელი]] 1955 წელს კონრად ადენაუერი ეწვია მოსკოვს, სადაც შეთანხმება შედგა გერმანიის ფედერალური რესპუბლიკასა და საბჭოთა კავშირს შორის, დამყარდა დიპლომატოიური ურთიერთობა. ცხადია, ეს გერმანიის ფედერალური რესპუბლიკის ინტერესებში შედიოდა, თუმცა საბჭოთა კავშირი დიპლომატიური ურთიერთობას ინარჩუნებდა გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკასთანაც. ირღვეოდა ექსკლუზიური სამანდატო პოლიტიკა, რაც კრძალავდა, სხვა სახელმწიფოების მიერ გერმანიის ორივე „სახელწიფოსთან“ დიპლომატიურ ურთიერათობას. ამრიგად, საჭირო გახდა იმ პრინციპის საჯაროდ და მკაფიოდ განსაზღვრა, რომ ფედერალური რესპუბლიკა არ დაუშვებს სხვა სახელმწიფოებმა შეინარჩუნონ დიპლომატიური ურთიერთობა გერმანიის ორივე მხარესთან ე. ი. როგორც, გერმანიის ფედერალურ რესპუბლიკასთან ისე დემოკრატიულ რესპუბლიკასთანაც. სწორედ ვალტერ ჰალშტაინი და ვილჰელმ გრიუ იყვნენ იმ დელეგაციის წევრები, რომელმაც კონრად ადენაუერი გააცილა მოსკოვში. პოლიტიკის ძირითადი ელემენტები მოსკოვიდან უკან დაბრუნებისას დაისახეს, მიუხედავად იმისა, რომ მანამდე უკვე იყო შემუშავებული გარკვეული ელემენტები საგარეო საქმეთა სამინისტროს მიერ. ჰალშტაინი გულისხმობდა საბჭოთა კავშირთან დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარებას, მიუხედავად იმისა, რომ ამ უკანასკნელმა აღიარა აღმოსავლეთ გერმანია, როგორც დამოუკიდებელი მხარე. მისი აზრით, საბჭოთა კავშირს, როგორც მეორე მსოფლიო ომში გამარჯვებულ ძალას, თავისი სტატუსის გამო პრივილეგია ჰქონდა.
კონრად ადენაუერმა პოლიტიკის შესახებ ისაუბრა, როგორც 1955 წლის 16 სექტემბრის, ასევე 22 სექტემბრის პრესკონფერენციებზე, სადაც აფრთხილებდა სახელმწიფოებს, რომ გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკასთან დიპლომატიური ურთიერთობის დაჭერა არამეგობრულ ქმედებად განიხილებოდა. 1955 წლის 8 დეკემბერს, გაიმართა შეხვედრა გერმანიის საელჩოებისა და საგარეო საქმეთა სამინისტროს ხელმძღვანელებს შორის. გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის არაღიარების პოლიტიკა იყო დღის წესრიგის მთავარი თემა. საგარეო საქმეთა მინისტრ ბრენტანოს, ჰალშტაინისა და გრიუს გამოსვლების ტექსტები მოგვიანებით მთელი მსოფლიოს საელჩოებში განაწილდა.
შინაარსი და საფუძველი
ფედერალური რესპუბლიკისეული ჰალშტაინის დოქტრინა ექკლუზიურ მანდატს ითხოვდა ერთიანი გერმანიის წარსადგენად. მკაფიოდ განსაზღვრავდა, რომ ფედერალური გერმანია არამეგობრულ ქმედებად აღიქვამდა იმას, თუ მესამე სახელწიფოები დიპლომატიურ ურთიერთობას დაიჭერდნენ გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკასთან (აღმოსავლეთ გერმანია), ან შეინარჩუნებდნენ დიპომატიურ ურთიერთობას მასთან. გამონაკლისი იყო მხოლოდ საბჭოთა კავშირი, როგორც ერთ-ერთი იმ ოთხი ძალიდან, რომლებიც პასუხისმგებლობას იღებდნენ გერმანიაზე. არამეგობრული ქმედების საპასუხოდ გფრ ხისტად და საბოლოოდ წყვეტდა დიპლომატიურ კავშირებს.
იურიდიული საფუძველი
1950-იან წლებში იურისტებმა გამოთქვეს მოსაზრება, რომ საბჭოთა დეკლარაციამ (გერმანიის დემოკრატიულ რესპუბლიკასთან დიპლომატიური ურთიერთობების წამოწყება) საბოლოოდ გამოყო კომუნისტური ზონა სამი დასავლური ზონიდან, თუმცა, რადგან ის საბჭოთა კავშირის კონტროლის ქვეშ იყო, მას არ ჰქონდა დამოუკიდებელი მთავრობა და, შესაბამისად, არ აკმაყოფილებდა სახელმწიფოებრიობის მინიმალურ მოთხოვნებს. იურიდიული მოსაზრება ირწმუნებოდა, რომ ნებისმიერი სახელმწიფო, რომელმაც დაამყარა დიპლომატიური ურთიერთობა გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკასთან ან გამოაცხადა ომის დასრულება, აღიარებს გერმანიის ფედერალურ რესპუბლიკის მიერ ექსკლუზიური მანდატის ფლობას გერმანიის წარმომადგენლობის შესახებ.
დასავლელი მოკავშირეები, სხვადასხვა ხელშეკრულებით, მათ შორის, 1955 წლის გენერალური ხელშეკრულების თანახმად, შეთანხმდნენ, რომ აღიარებდნენ მხოლოდ გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკას.