cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბომბდამშენი ზარბაზანი
ბომბდამშენი ზარბაზანი — გლუვ-ლულიანი იარაღი, რომელიც მიეკუთვნება გრძელი ჰაუბიცის ტიპს. რუსეთში ბომბდამშენი ზარბაზნები პირველად გამოჩნდა XVIII საუკუნეში და იყო სანაპირო ციხესიმაგრეების ძირითადი დამცავი ძალა. XIX საუკუნის დასაწყისში საფრანგეთსა და ინგლისში ბომბდამშენი ზაბაზნები გამოიყემენოდა სამეფო კარზე და იწონიდა 5x16,8 კილოგრამს. რუსეთში, ისინი დააყენეს ზღვისპირა ციხესიმაგრეებში, რადგან მათ გააჩნდათ ძლიერი ჭურვები და ისროდნენ საკმაოდ შორ მანძილზე. XIX საუკუნის ბოლოს ბომბდამშენი ზარბაზნები მთლიანად მოიხსნა მოხმარებიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არტილერია
Lasioglossum mose
Lasioglossum mose — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1974 წელს.
სქოლიო
mose
რიდალის მუნიციპალიტეტი
რიდალის მუნიციპალიტეტი (Ridala vald) — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, ლიაენემაას მაზრაში.
სერა-ნეგრა-დუ-ნორტი
სერა-ნეგრა-დუ-ნორტი (Serra Negra do Norte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 553 მეტრზე. მიეკუთვნება ცენტრალური პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერიდო-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 770 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.82 კმ²-ზე. ფართობი 562 396 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
დიდი ბულგარეთი
მინი|ძველი დიდი ბულგარეთის გავლენის სფერო დაახ. 650 წელს. მინიატიურა|ბულგარელების განსახლება VI-VII საუკუნეებში.
ძველი დიდი ბულგარეთი, ან დიდი ბულგარეთი (ალტერნატ. სახელი: ონოგურია) — ბულგართა სახელმწიფო, დაფუძნებული კუბრატის მიერ, რომელმაც მცირე ხანი იარსება VII საუკუნეში ჩრდილოეთ კავკასიის სტეპში მდინარეებს დნესტრსა და ქვემო ვოლგას შორის.
კუბრატის გარდაცვალება კონსტანტინე IV-ს მეფობის პერიოდში ნიკიფორე I-მა აღწერა. კუბრატის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე მისი ხუთი ვაჟიდან უფროსი ბატბაიანი ავიდა. კუბრატის სხვა შვილებმა არ გაითვალისწინეს მამის რჩევა შეენარჩუნებინათ ერთიანობა და თავის ტომებთან ერთად მიატოვეს სამეფო. 668 წელს ხაზარების წნეხის ქვეშ დიდი ბულგარეთი დაიშალა.
სქოლიო
კატეგორია:ბულგარეთის ისტორია კატეგორია:რუსეთის ისტორია კატეგორია:უკრაინის ისტორია კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები
შრომისუბანი (ონის მუნიციპალიტეტი)
შრომისუბანი — ნასოფლარი საქართველოში, ონის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს რაჭის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ზეორის ნაპირას, ზღვის დონიდან 1100 მეტრზე, ონიდან 10 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა. შედიოდა კვაშხიეთის თემში. XXI საუკუნის დასაწყისში სოფელი დაიცალა. შემორჩენილია „მცხეთის წმინდა გიორგის“ X საუკუნის ეკლესია, კედლებზე ლაპირდარული წარწერებით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში არავინ ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
1428
თარიღი უცნობია
*
კრასნოდარის უმაღლესი სამხედრო საავიაციო სასწავლებელი
კრასნოდარის უმაღლესი სამხედრო საავიაციო სასწავლებელი (Краснодарское высшее военное авиационное училище) — უმაღლესი სამხედრო საავიაციო სკოლა კრასნოდარში. სკოლამ მუშაობა ფუნქციონირება დაიწყო 1938 წლის 19 აგვისტოს.
სკოლის ისტორია
1938 წლის 19 აგვისტოს სსრკ თავდაცვის სახალხო კომისრის ბრძანებით ქალაქ ჩიტაში შეიქმნა მფრინავების 30-ე სამხედრო სკოლა, საიდანაც დაიწყო კრასნოდარის მფრინავების უმაღლესი სამხედრო საავიაციო სკოლის ისტორია. 1939 წლის 22 ივნისს სსრკ თავდაცვის სახალხო კომისრის No120 ბრძანებით სკოლას საბჭოთა კავშირის გმირის ა.კ.სეროვის სახელი მიენიჭა. 1939 წლის ოქტომბერში მფრინავების სკოლა გადაიტანეს ბატაისკში, ბარანოვის სახელობის სამოქალაქო საჰაერო ფლოტის ბატაისკაიას პირველი წითელი სკოლის ბაზაზე.
სკოლა მეორე მსოფლიო ომის დასაწყისისთვის მას უკვე გაწვრთნილი ჰყავდა 1414 მებრძოლი პილოტი I-5, I-15, I-16 თვითმფრინავებზე. დიდი სამამულო ომის დაწყებიდან, 1940 წლიდან 1944 წლამდე პერიოდში, ფრენის სწავლება დაჩქარდა - სწავლება 6 თვე გრძელდებოდა. 1941 წლის ოქტომბერში, ფრონტის მოახლოების გამო, ბატაის სამხედრო საავიაციო სკოლა გადაიტანეს ევლახში, აზერბაიჯანის სსრ.
1944 წლის მარტში სკოლა დაუბრუნდა თავის ყოფილ ადგილს, ბატაისკში. 1946 წლიდან 1959 წლამდე იუნკერები ვარჯიშობდნენ La-7, La-9, Yak-11, Yak-18, PO-2, Yak-12 თვითმფრინავებზე. 1952 წლიდან იუნკრები ასევე გადიოდნენ წვრთნას MiG-15bis რეაქტიულ გამანადგურებლებზე. 1960 წლის 18 აპრილს ა.კ. სეროვის სახელობის ბატაისკის მფრინავების სამხედრო საავიაციო სკოლა გადაკეთდა კრასნოდარის ხალხთა მეგობრობის ფრენის ტექნიკურ სკოლად.
1960 წლის 14 მაისს სკოლამ დაიწყო უცხოელი მფრინავების მომზადება. სწავლება ჩატარდა 18 ტიპის იარაღზე, მათ შორის MiG-29 და Su-27. 1991 წლიდან სკოლამ კვლავ დაიწყო რუსეთის საჰაერო ძალების პერსონალის მომზადება (საშუალო საავიაციო ტექნიკური სკოლის პროგრამით 1991-2003 წლებში, ფრენის სკოლის პროგრამით 2001 წლიდან), ხოლო 1993 წლიდან დსთ-სთვის.
1994 წლის 19 დეკემბერს რუსეთის ფედერაციის მთავრობის No1404 განკარგულებით სკოლას ეწოდა კრასნოდარის ა.კ.სეროვის სახელობის უმაღლესი სამხედრო საავიაციო სკოლა. 1998 წლის 29 აგვისტოს რუსეთის ფედერაციის მთავრობის No1009 დადგენილებით სკოლა გადაკეთდა კრასნოდარის სამხედრო საავიაციო ინსტიტუტად. რუსეთის ფედერაციის მთავრობის 2001 წლის 10 მაისის დადგენილებით, არმავირისა და ბალაშოვის სამხედრო ინსტიტუტი მიეერთა კრასნოდარის სამხედრო საავიაციო ინსტიტუტს. ამ მომენტიდან დაიწყო ფრენის მომზადება კუშჩევსკაიას, კოტელნიკოვოს, ტიხორეცკის აეროდრომებზე.
2012 წლის 23 აპრილს, რუსეთის ფედერაციის თავდაცვის მინისტრის 29 იანვრის დირექტივისა და რუსეთის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის მითითებების შესაბამისად, კრასნოდარის მფრინავების უმაღლეს სამხედრო საავიაციო სკოლას ეწოდა „როფესორ ნ.ე.ჟუკოვსკისა და იუ.ა.გაგარინის სახელობის საჰაერო ძალების აკადემია“.
2011 წლიდან Як-130 თვითმფრინავი გამოიყენებოდა იუნკერების მოსამზადებლად, ხოლო 2016 წლის ბოლოს მიიღეს ამ ტიპის 70-ზე მეტი საბრძოლო სასწავლო თვითმფრინავი. ძირითადი ფლოტი შედგებოდა თვითმფრინავებისგან: L-39, L-410, An-26, MiG-29, Su-27, Su-25. სწავლება მიმდინარეობდა შემდეგ აეროდრომებზე: კუშჩევსკაია, კოტელნიკოვო, ტიხორეცკი, არმავირი, მაიკოპი, ბორისოგლებსკი, მიჩურინსკი, ბალაშოვი, რტიშჩევო.
სქოლიო
კატეგორია:საავიაციო სკოლები კატეგორია:საავიაციო სკოლები რუსეთში კატეგორია:სამხედრო სკოლები კატეგორია:რუსეთის სამხედრო-საჰაერო ძალები
ჰალე (ზაალე)
thumb|right|ჰალე ჰალე — ქალაქი გერმანიაში საქსონია-ანჰალტის მხარეში. მდინარე ზაალეს ნაპირზე. მოსახლეობა 237 ათასი მაცხოვრებელი (2005). ჰალე არის ერთ-ერთი დიდი ქალაქი ამ მხარეში. ჰალესთან ახლოს შემდეგი ქალაქები არის: ლაიფციგი - 30 კმ სამხრეთ-აღმოსავლეთით, დრეზდენი - 10 კმ სამხრეთ-აღმოსავლეთით და ბერლინი - 150 კმ ჩრდილო-აღმოსავლეთით. რკინიგზის სატრანსპორტო კვანძი, სამდინარო ნავსადგური. გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკის დროს ქიმიურ მრეწველობამ თავისი დაღი დაამჩნია. გერმანიის შეერთების შემდეგ ქალაქი კონცენტრირებას აკეთებს ტექნოლოგიის, კვების მრეწველობის (ჰალეში არის გერმანიაში უძველესი შოკოლადის ფაბრიკა- ჰალორენი) მიმართ. საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა აკადემია (1652), უნივერსიტეტი (1694). ზოოპარკი. მუზეუმები. ჰალეს საპატიო მოქალაქე არის ჰანს გენშერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
ბენჯამინ ფრანსისკო სელედონ როდრიგესი
ბენჯამინ ფრანსისკო სელედონ როდრიგესი (Benjamín Francisco Zeledón Rodríguez) — ნიკარაგუელი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე. ნიკარაგუის პრეზიდენტი ლიბერალური პარტიიდან.
1912 წლის 23 სექტემბრიდან 4 ოქტომბრამდე, აჯანყების დროს იგი იყო მთავრობის მეთაური.
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
რენე დეკარტი
მინი|250პქ|რენე დეკარტი რენე დეკარტი (René Descartes; დ. 31 მარტი, 1596, ლაე (ტურენი) ― გ. 11 თებერვალი, 1650, სტოკჰოლმი), აგრეთვე ცნობილი როგორც კარტესიუსი — ფრანგი ფილოსოფოსი, მათემატიკოსი და მეცნიერი. საყოველთაოდ აღიარებული, როგორც თანამედროვე ფილოსოფიის ფუძემდებელი და „თანამედროვე მათემატიკის მამა“. დეკარტმა შექმნა ანალიზური გეომეტრიის საფუძვლები, შემოიღო ცვლადი სიდიდის ცნება, დაამუშავა კოორდინატთა მეთოდი და აგრეთვე, დაამყარა კავშირი ალგებრასა და გეომეტრიას შორის.
ბიოგრაფია
მინი|მარცხნივ|რენე დეკარტი შვედეთის დედოფალ [[კრისტინა (შვედეთი)|კრისტინასთან]] რენე დეკარტი დაიბადა საფრანგეთის ქალაქ ლაეში 1596 წელს. მისი ლათინიზირებული სახელია რენატუს კარტეზიუსი. მომავალ მათემატიკოსს, ფიზიკოსსა და ფიზიოლოგს ლოგიკური მსჯელობისადმი სიყვარულის გამო ჯერ კიდევ ბავშვობიდან შეარქვეს პატარა ფილოსოფოსი. 1604-1612 წლებში სწავლობდა ლა ფლეშის სკოლაში. იგი სწრაფად და იოლად ასრულებდა საშინაო დავალებებს ყველა საგანში, განსაკუთრებით კი მათემატიკა უყვარდა. სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩაირიცხა ქალაქ პუატიეს უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე, რომელიც წარჩინებით დაამთავრა.
ახალგაზრდა დეკარტი წარმატებით ეუფლებოდა მეცნიერების საფუძვლებს. მისი ინტერესები მხოლოდ მათემატიკით არ შემოიფარგლებოდა. აინტერესებდა მექანიკა, ოპტიკა, ბიოლოგია, ფილოსოფია. ამ დროს დეკარტი უკვე პარიზში ცხოვრობდა. ზოგჯერ საქმე პარიზის ქუჩებში დუელამდეც მიდიოდა.
1618 წელს რენე დეკარტი მოხალისე მუშკეტერად ჩაეწერა ესპანეთის წინააღმდეგ მებრძოლთა რიგებში, მაგრამ ბრძოლებში მონაწილეობა არ მიუღია. სანამ მოხალისე მუშკეტერების არმია ქალაქ ბრედში იდგა, უსაქმურობისაგან გაბრაზებული ახალგაზრდა მეცნიერები იმით ერთობოდნენ, რომ თავსატეხ ამოცანებს იგონებდნენ, ქალაქის ქუჩებში აკრავდნენ და ყველას იწვევდნენ მათ ამოსახსნელად. ასეთ შეჯიბრებებში რენე დეკარტიც მონაწილეობდა და ამ გზით მალე გაეცნო ადგილობრივ მეცნიერებს. 1619 წლის 10 ნოემბერს, შთაგონების წუთებში მეცნიერს მოეჩვენა, რომ აღმოაჩინა უნივერსალური მეთოდი_ კოორდინატთა მეთოდი. ამ აღმოჩენამ მასზე უდიდესი შთაბეჭდილება მოახდინა. 1621 წელს დეკარტმა არმიაში სამსახური მიატოვა და მთელი სიცოცხლე მხოლოდ მათემატიკის პრობლემებზე მუშაობას მიუძღვნა.
სახელგანთქმული ფრანგი სწავლული შვედეთის დედოფალმა მიიწვია, რომელსაც სურდა მისი ხელმძღვანელობით მეცნიერებას დაუფლებოდა. იგი შვედეთის მეცნიერებათა აკადემიის შექმნასაც აპირებდა და ამ საქმეში დეკარტის დახმარების იმედი ჰქონდა. დეკარტი 1629-49 წლებში ცხოვრობდა სტოკჰოლმში, სადაც 1649 წელს დასტამბული გეომეტრია გამოსცა.
რენე დეკარტი გარდაიცვალა 1650 წლის 11 თებერვალს სტოკჰოლმში. ითვლება რომ გარდაცვალების მიზეზი იყო პნევმონია. გერმანელი ფილოსოფოსი თეოდორ ებერტი მიიჩნევს რომ ის მოწამლა რომის კათოლიკური ეკლესიის წარმომადგენლობამ სტოკჰოლმში, რადგან მის რადიკალურ შეხედულებებს თეოლოგიაზე შეეძლო ხელი შეეშლა ლუთერანი შვედეთის მონარქის კათოლიციზმისკენ შემობრუნების საქმეში.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მათემატიკოსები კატეგორია:ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1596 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1650 კატეგორია:გონების ფილოსოფოსები
ტიმბაუბა-დუს-ბატისტასი
ტიმბაუბა-დუს-ბატისტასი (Timbaúba dos Batistas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება ცენტრალური პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერიდო-ოსიდენტალის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 295 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.94 კმ²-ზე. ფართობი 135 454 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
იელის უნივერსიტეტი
იელის უნივერსიტეტი (Yale University) — კერძო უნივერსიტეტი ნიუ-ჰეივენში, კონექტიკუტი. დაარსდა 1701 წელს როგორც კოლეგიატის სკოლა, აივი-ლიგის წევრია და სიძველით მესამე უმაღლესი განათლების კერაა აშშ-ში. განსაკუთრებით ცნობილია მისი საბაკალავრო სკოლა, იელის კოლეჯი და იელის იურიდიული ფაკულტეტი, ორივე მათგანს აღზრდილი ჰყავს რამდენიმე აშშ-ის პრეზიდენტი და სხვა სახელმწიფოების მეთაურები. 1861 წელს იელის ხელოვნებათა და მეცნიერებათა პოსტსაბაკალავრო სკოლამ პირველი ფილოსოფიის დოქტორის დიპლომი გასცა აშშ-ში. ასევე გამოირჩევა იელის დრამატული სკოლა, რომელმაც მრავალი ჰოლივუდის და ბროდვეის გამოჩენილი მსახიობი აღზარდა. იელის ხელოვნების, მუსიკის, სამედიცინო და არქიტექტურის სკოლები ამ სფეროებში ერთ-ერთ საუკეთესოდ მიიჩნევა ქვეყანაში.
2016 წელს U.S. News & World Report-მა იელი აშშ-ში მესამე საუკეთესო სასწავლო დაწესებულებად დაასახელა (ამ სიაში იელი სამეულში შედის ბოლო თექვსმეტი წელი). QS World University Rankings-ის თანახმად ის მე-15-ა მსოფლიოში, Times Higher Education World University Rankings-ის რეიტინგში კი მე-12. 2015 წელს Academic Ranking of World Universities-მა იელს მე-11 ადგილი მიანიჭა.
იელის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულებს შორის არიან: უილიამ ჰოვარდ ტაფტი, ჯერალდ ფორდი, ჯორჯ ჰერბერტ უოლკერ ბუში, ბილ კლინტონი, ჯორჯ უოლკერ ბუში, მარიო მონტი, თანსუ ჩილერი, ერნესტო სედილიო, კარლ კარსტენსი, ჯონ კერი, ჰილარი კლინტონი.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის უნივერსიტეტები კატეგორია:კონექტიკუტი
ინვესტიტურა
ინვესტიტურა (ლათ. investio, ვმოსავ) – შუა საუკუნეების ევროპაში სენიორის მიერ თავისი ვასალისთვის მიწის ან რაიმე თანამდებობის გადაცემა სათანადო ცერემონიის შესრულებით.
ძველ გერმანულ საზოგადოებაში უძრავი ქონების გადასვლა ერთი მფლობელიდან მეორესთან სიმბოლურად განმტკიცებული იყო რაიმე საგნის, მაგალითად, ბალახის ღეროს სიმბოლური გადაცემით. X-XI საუკუნეებში ამ ჩვეულებიდან ახალი წესი განვითარდა – განსაზღვრული სიმბოლიზებული საგნის საჯაროდ გადაცემა ერთი პირიდან მეორე, მასზე იერარქიულად დაბლა მდგომ პირზე. ეს მოქმედება ნიშნავდა ძალაუფლების, უფლებამოსილების ნაწილისა და აგრეთვე მასთან დაკავშირებული მიწის, შემოსავლისა და უფლებების გადაცემას. ამ აქტმა მიიღო ინვესტიტურის სახელწოდება. გერმანიის იმპერატორი საერო მთავრებს ინვესტირებდა (გადასცემდა) ჩვეულებრივ, დროშებს, საეკლესიო მთავრებს კი ბეჭედსა და კვერთხს. ყოველ ახალ დანიშნულ ეპისკოპოსს ეს საგნები აუცილებლად მეფის ხელიდან უნდა მიეღო ან მისი წარმომადგენლისგან. შემდეგ მათ საეკლესიო კურთხევის მსვლელობის დროს ხელახლა გადასცემდნენ.
XI საუკუნის ბოლოსა და XII საუკუნის დასაწყისში ურთიერთობა პაპებსა და იმპერატორებს შორის გამწვავდა და ინვესტიტურის საკითხთან დაკავშირებულ კონფლიქტში გადაიზარდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამართალი შუა საუკუნეებში კატეგორია:ცერემონიები
რონის დეპარტამენტი
რონა — დეპარტამენტი საფრანგეთის დასავლეთ ნაწილში, რონა-ალპებში.
ისტორია
რონა არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
რონის ფართობია 3,249 კმ². 2006 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 1,669,655 ადამიანს შეადგენს და მას 4-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 513 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. რონის მმართველია მიშელ მერსიე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
ბრიოში
thumb|250px|ბრიოში ბრიოში (brioche) — ტკბილი ფუნთუშა კარაქ დამატებული, ლუდის საფუარიანი, ცომსაკაზმიანი ცომისგან. ჯერ კიდევ საუკუნეების წინ მზადდებოდა დასავლეთ საფრანგეთში, XVI საუკუნეში ნორმანდიაში და XVII საუკუნეში ვანდეაში. ტრადიციულად 6 მომრგვალო ფორმის რბილი ცომსაკაზმიანი ცომისგან მზადდება, რომლებსაც გამოცხობამდე აერთებენ.
პარიზული ბრიოში (brioche à tête, თავით) — ზემოდან მცირედ მორთული ცომის დიდი ბუშტი. ხშირად ცომში ჩამიჩსა და დაფხვნილ შოკოლადსაც ურევენ. მიირთმევენ ჩაისთან ერთად.
ბრიოშების მომზადების პროცესის ხანგრძლივობამ თანდათანობით მისი ტექნოლოგიის გამარტივება გამოიწვია (აქედან გემოს ცვლაც). დღესდღეობით ბრიოშად ხშირად იწოდება 3-4 პატარა ბურთულებიანი ნახევრად ცომსაკაზმიანი პური ან ფუნთუშა.
მსოფლიო პოპულარულობა ბრიოშებმა ფრანგი მხატვრის ედუარდ მანეს გულწრფელი სიყვარულის წყალობით მოიხვეჭეს. ნატიურმორტებსა და ჟანრულ სცენებში  ის ხშირად უთმობდა ყურადღებას ამ ტკბილეულს. მუსიკალურ საღამოებზე, რომლებსაც მისი მეუღლე მართავდა, ბრიოშები ყოველთვის ამშვენებდნენ ჩაის მაგიდებს. ბურჟუას საუკეთესო ტრადიციებში ბრიოშებს ცოცხალი ვარდით რთავდნენ და მიართმევდნენ მარმელადით ან ხილის ნაყინის ბურთულით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პურფუნთუშეული კატეგორია:ფრანგული პურები კატეგორია:საკონდიტრო ნაწარმი
რისტის მუნიციპალიტეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიაენემაას მუნიციპალიტეტები
რიო-დე-ჟანეიროს მეტროპოლიტენი
thumb|right|280px||მეტროს სადგური კანტაგალუ რიო-დე-ჟანეიროს მეტროპოლიტენი (პორტ. Metrô Rio) — მეტროპოლიტენის სისტემა რიო-დე-ჟანეიროში. სიდიდით მე-2 მეტროპოლიტენია ბრაზილიაში, (სან-პაულუს მეტროპოლიტენის შემდეგ.)
გაიხსნა 1979 წელს და შედგება სამი ხაზისგან: 1, 2 და 4. სამივე ხაზი ქალაქს კვირის შვიდივე დღეს ემსახურება. პირველი ხაზი მიემართება იპანემაში მდებარე გენერალ-ოსორიოდან ტიჟუკაში მდებარე სეანს-პენიასკენ. მეორე ხაზს კი პირველ ხაზთან ათი სადგური აქვს საერთო და მიემართება ბოტაფოგოდან ჩრდილოეთ რიოსკენ, პავუნამდე. ორშაბათიდან შაბათამდე მეტრო დილის 05:00 საათიდან ღამის 12:00 საათამდე მუშაობს, შაბათ კვირასა და დასვენების დღეებში კი დილის 07:00-დან ღამის 11:00-მდე.
ტარიფი
ბილეთების შეძენა შესაძლებელია სადგურებზე, თუმცა მგზავრობა ასევე შესაძლებელია სპეციალურ ბარათებზე თანხის ჩატვირთვით. ასევე, მგზავრებს მეტროს ბილეთების შეძენა ავტობუსებშიც შეუძლიათ. არსებობს მეტროსა და ავტობუსის ბილეთის გაერთიანების რამდენიმე შესაძლებლობა. მათ შორის, ასეთი მგზავრობაში მხოლოდ ერთხელ გამოყენებისათვის საჭიროა დამატებითი გადასახადი.
მოძრავი შემადგენლობა
მეტროს მატარებლები შედგება ერთსექციური ვაგონებისგან (მონობლოკებისგან), რომლებიც უჟანგავი ფოლადითაა დამზადებული. მატარებლები შედგება 6 ვაგონისგან. 1 ვაგონის მაქს. ტევადობა 351 მგზავრია (40 დასაჯდომი ადგილი). მთელი მატარებლის მაქს. ტევადობა 2 214 მგზავრია. ვაგონებში არის კონდიცირება.
ქსელი
მეტროს სისტემა შედგება სამი ხაზისგან:
SuperVia
რიოში ასევე არის მიწისზედა მატარებლის ქსელი: SuperVia, რომელიც რიო-დე-ჟანეიროს აგლომერაციის დანარჩენ ადგილებთან აკავშირებს.
წყარო
კატეგორია:ბრაზილიის მეტროპოლიტენები მეტროპოლიტენი
Lasioglossum mosselinum
Lasioglossum mosselinum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1945 წელს.
სქოლიო
mosselinum
სავოიის დეპარტამენტი
სავოია — დეპარტამენტი საფრანგეთის დასავლეთ ნაწილში, რონა-ალპებში.
ისტორია
სავოია არის იმ 83 დეპარტამენტიდან ერთ-ერთი, რომლებიც შეიქმნა საფრანგეთის რევოლუციის დროს 1790 წლის 4 მარტს.
გეოგრაფია
სავოიის ფართობია 6028 კმ². 1999 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობა 373,258 ადამიანს შეადგენს და მას 61-ე ადგილი უკავია, დეპარტამენტში მცხოვრებთა საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე შეადგენს 62 ადამიანს.
აქ ყველაზე გავრცელებული ენაა ფრანგული. სავოიის მმართველია ერვე გაიმარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის დეპარტამენტები
მელისა მანჩესტერი
მელისა მანჩესტერი (Melissa Manchester; დაიბადა 15 თებერვალი, 1951. ბრონქსი, ნიუ-იორკი, აშშ) - ამერიკელი მომღერალი, კომპოზიტორი და მსახიობი. 1970-იანი წლებიდან მის სიმღერებს უშებდნენ თანამედროვე რადიოსადგურები. ის ასევე გამოჩნდა ტელევიზიაში, ფილმებსა და სცენაზე.
ადრეული წლები
მანჩესტერი დაიბადა ბრონქსი, ნიუ-იორკი, აშშ -  მუსიკალურ ოჯახში. მისი მამა იყო ნიუ იორკის მეტროპოლიტენ ოპერის ფაგოტი. დედამისი იყო ერთ-ერთი პირველი ქალი, ვინც შექმნა და დააფუძნა საკუთარი დიზაინერული ფირმა - Ruth Manchester Ltd. მანჩესტერმა სიმღერის კარიერა ადრეულ ასაკში დაიწყო. მან მანჰეტენის მუსიკალურ სკოლაში ისწავლა ფორტეპიანო და კლაპიკორდი, 15 წლის ასაკში დაიწყო კომერციული ჯინგლების სიმღერა და გახდა Chappell Music- ის პერსონალის მწერალი მანჰეტენის საშუალო საშემსრულებლო ხელოვნების სკოლაში სწავლის დროს.
იგი სწავლობდა სიმღერების წერას ნიუ იორკის უნივერსიტეტში პოლ სიმონთან. მანჩესტერმა ითამაშა მანჰეტენის კლუბის სცენაზე, სადაც იგი აღმოაჩინა ბარი მანილომ, რომელმაც იგი გააცნო ბეტი მიდლერს. 1971 წელს იგი გახდა ჰარლეტსის წევრი, მიდლერის ბექ ვოკალში.
მანჩესტერი მოკლედ გამოვიდა სიტყვით როგორც "Yoko Ono" 1972 წლის ალბომში National Lampoon Radio Dinner, სიმღერაზე სახელწოდებით "Magical Misery Tour" და როგორც მომღერალი "Deteriorata".
კარიერა
მისი სადებიუტო ალბომი Home to Myself გამოვიდა 1973 წელს; მანჩესტერმა Carole Bayer Sager- თან ერთად დაწერა მრავალი სიმღერა. ორი წლის შემდეგ მანჩესტერის ალბომმა Melissa წარმოშვა მისი პირველი ჰიტი ათეულში, "Midnight Blue", რომელიც 17 კვირის განმავლობაში ადგილს იკავებდა Billboard Hot 100 ჩარტში. სიმღერის მაქსიმალური პოზიცია იყო # 6 1975 წლის 9 აგვისტოს კვირისთვის.
1974 წელს მან შეასრულა სიმღერები "O Heaven" და "Home to Myself" სატელევიზიო შოუს Woman Alive! საპილოტე ეპიზოდზე - ფემინისტური პროგრამა.
მან ასევე შეასრულა სიმღერა პირდაპირ ეთერში Burt Sugarman- ის სატელევიზიო სერიალში Midnight Special 1974 წელს. მანჩესტერი გამოჩნდა რიჩი ჰეივენსთა ნ, მელანთან და ფრენკი ვალისთან ერთად, როგორც 1977 წლის NBC- ის სპეციალური დოკუმენტური ფილმის "როგორ შეცვალა ბითლზმა მსოფლიო" მონაწილე და შემსრულებელი. მანჩესტერი თანამშრომლობდა კენი ლოგინსთან, რათა დაეწერა ლოგინსის 1978 წლის ჰიტ დუეტი სტივი ნიკსთან, "Whenever I Call You 'Friend". მან მიიღო მონაწილეობა CBS-TV- ის დღის საპნის ოპერაში Search for Tomorrow, სადაც ასწავლის მთავარ პერსონაჟს (ასრულებს მაიკლ ნური), რომელიც ასრულებდა მომღერალ-კომპოზიტორის როლს. 1979 წელს მანჩესტერმა მე-10 ადგილს მიაღწია პიტერ ალენის "ნუ ტირი ხმამაღლა" ვერსიით, რისთვისაც მან მიიღო გრემის ნომინაცია საუკეთესო პოპ ქალის ვოკალური შესრულებისთვის.
1979 წელს მან შეასრულა ორი ნომინირებული სიმღერა ოსკარის შოუზე: "მე ვერასდროს დავემშვიდობები" ("დაპირებიდან") და "სიყვარულის თვალით" (თემა სიმღერა ყინულის ციხესიმაგრეებიდან). იმ წელს გამარჯვებული სიმღერა იყო "It Goes Like It Goes", Norma Rae- სგან.
1980 წელს იგი გამოჩნდა The Muppet Show- ზე.
1982 წელს მან გამოაქვეყნა "You Will Hear How She Lakes About You", რომელმაც 1983 წელს მოიგო გრემი საუკეთესო პოპ ქალის ვოკალური შესრულებისთვის, და დაამარცხა ლინდა როსტადტი, ოლივია ნიუტონ-ჯონი, ჯუის ნიუტონი და ლორა ბრანგანი. თავად სიმღერამ Cash Box- ში და # 5 შევიდა Billboard Hot 100 ჩარტში ,
მანჩესტერმა განაგრძო სინგლების განთავსება თანამედროვე ჩარტებში 1980-იანი წლების განმავლობაში. კიდევ ერთი ათეულში შესვლა AC ჩარტში იყო 1989 წელს დიონ უორვიკის "Walk by By". სინგლი მისი Mika / Polygram ალბომიდან Tribute იყო, რომელიც პატივს მიაგებს ზოგიერთ მომღერალს, რომლებმაც გავლენა მოახდინეს მის სტილზე. 1992 წელს მან იმღერა სიმღერა ანიმაციური მიუზიკლისთვის Little Nemo: Adventures in Slumberland, დაწერილი ძმები შერმანის მიერ და ლონდონის სიმფონიური ორკესტრის თანხლებით.
1995 წელს მან Atlantic Records- ის ეტიკეტზე გამოუშვა ალბომი "If My Heart Wings".
ის გამოჩნდა ABC-TV- ის დღის საპნის ოპერაში  General Hospital, რომ ემღერა რობინ მორიელისა და მისი შიდსით დაავადებული მეგობრის, სტოუნ ქეითსისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:ამერიკელი ქალი მუსიკოსები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები
წმენდაური
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 39 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ქალაქის კოლორიტი
ქალაქის კოლორიტი — ადამიანი, რომელიც ასოციალურ, მარგინალურ ცხოვრებას ეწევა. ხშირად ახასიათებთ სხვადასხვა სახის ფსიქიკური გადახრები, ან ფიზიკური ნაკლი (ინვალიდობა). „ქალაქის კოლორიტი“ შეიძლება იყოს, როგორც მუდმივი საცხოვრებელი ადგილის არმქონე პიროვნება, ასევე – უბრალოდ ის პიროვნება, რომელიც გამოირჩევა ექსცენტრული ქცევით, უჩვეულო ფიზიკური გარეგნობით, ან ჩაცმის მანერით.
საზოგადოებებში
ტერმინი „ქალაქის“, „სოფლის“ ან „ადგილობრივი“ ნიშნავს, რომ ასეთი პიროვნებები არ მოგზაურობენ, არამედ ცხოვრობენ ერთ გარკვეულ დასახლებულ პუნქტში – ქალაქში, რაიონში, სოფელში და სხვა. მათი ხასიათის წყალობით ისინი საკმაოდ პოპულარულები არიან ამა თუ იმ ადგილას და წარმოადგენენ ამ ადგილის ღირსშესანიშნაობას, ატარებენ სხვადასხვა მეტსახელებს, რომლებიც მიუთითებენ მათ ფიზიკურ ნაკლზე ან განმასხვავებელ ნიშნებზე.
ქალაქის კოლორიტები, როგორც წესი, საკმაოდ მშვიდობისმოყვარე და უწყინარი ხალხია, ეწევიან მათხოვრობას ხალხმრავალ ადგილებში: ეკლესიებთან, სადგურებზე, ბაზრებზე და სხვადასხვა კვების დაწესებულებებთან. აგროვებენ შუშის ტარას, ჯართის ნაჭრებს და ასრულებენ მსუბუქ სამუშაოებს.
კულტურაში, მეცნიერებაში და ხელოვნებაში
ხშირად „ქალაქის კოლორიტს“ უწოდებენ პიროვნებას, რომლის შეხედულებებიც, ამა თუ იმ პრობლემაზე, კარდინალურად განსხვავდება საზოგადოებაში არსებულისგან. საკუთარი აზრის განმტკიცებაში მსგავსი პიროვნებები ავლენენ სიჯიუტეს, ყურადღებას არ აქცევენ საზოგადოებრივი აზრს და ქცევის დაწესებულ ნორმებს. არც თუ იშვიათად, მსგავსი პიროვნებების მიერ გამოთქმულმა შეხედულებებმა და აზრებმა შეიძლება გამოიწვიოს გარკვეული გარღვევა საქმიანობის ამა თუ იმ სფეროში (იხ. გენიალურობა).
ინტერნეტში
„ქალაქის კოლორიტი“, „ქალაქის გიჟი“ ინტერნეტში შეიძლება ეწოდოს იმ ადამიანს, რომელიც სისტემატურად სტუმრობს რომელიმე ფორუმს ან სოციალურ ქსელს და თავს არაადეკვატური გამონათქვამებისა და ქცევის ნებას აძლევს. მაგალითად ყოველთვის უარყოფითად ან პირიქით, დადებითად ექსპრესიულად გამოდის სხვადასხვა საკითხზე და ავლენს მკვეთრ შეხედულებებსა, ხშირად – ექსტრემისტული ხასიათისას (ფლუდი, ტროლინგი).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქალაქის კოლორიტები კატეგორია:სოციალური ჯგუფები
გეღარდის მონასტერი
გეღარდი, აირივანქი (Գեղարդ „კლდეში ნაკვეთი მონასტერი“) — ისტორიული ძეგლი სომხეთში, შუა საუკუნეების სომხური არქიტექტურის მნიშვნელოვანი ნიმუში, შეტანილია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში. მონასტერი მოიცავს მრავალ კლდეშია ნაკვეთ ეკლესიას და სამარხს, რომლებიც თარიღდება IV-XIII საუკუნეებით.
მდებარეობს მდინარე აზატის ხეობაში, ერევნის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 40 კმ-ზე. კომპლექსს ჩრდილოეთის მხრიდან აკრავს მაღალი კლდეები, ხოლო დანარჩენი მხრიდან თავდაცვითი გალავანი.
მონასტერი გადმოცემის მიხედვით მონასტერი დააარსა წმინდა გრიგოლ განმანათლებელმა სომხეთში ქრისტიანობის სახელმწიფო რელიგიად მიღების შემდეგ. თავდაპირველად მისი სახელწოდება იყო აირივანქი (კლდეში ნაკვეთი მონასტერი).
მთავარი არქიტექტურული კომპლექსი განეკუთვნება XIII საუკუნეს. მასში შედის საკათედრო ტაძარი, გავითი, კლდეში გამოკვეთილი ორი გუმბათიანი ეკლესია, პროშიანების საოჯახო სამარხები, კლდეში ნაკვეთი ხაჩქარები.
კომპლექსის უძველესი ძეგლია წმინდა ასტვაწაწინის სამლოცველო. ის მდებარეობს გალავნის გარეთ, მის დასავლეთით და ნაწილობრივ კლდეშია ამოკვეთილი. კედლებზე წარწერებია, რომელთაგან ყველაზე ადრეული თარიღდება 1177 და 1181 წლებით. საკათედრო ტაძარი ჯვაროვან-გუმბათოვანი ფორმისაა. შიდა კედლებზე შემოწირულობების ამსახველი მრავალი წარწერაა. მთავარი ტაძარი აშენდა საქართველოს სამეფოს კარის დიდგვაროვნების, ძმების, ივანე და ზაქარია მხარგრძელების მეოხებით 1215 წელს, როცა სომხეთი საქართველოს სამეფოს შემადგენლობაში შედიოდა.
მთავარ ტაძარს კლდეში ნაკვეთ პირველ ეკლესიასთან აკავშირეს რელიეფებითა და ჩუქურთმებით შემკული 4-სვეტიანი შესასვლელი დარბაზი გავითი (1225). პირველი კლდეში ნაკვეთი ეკლესია აშენებულია 1250 წლამდე. მის აღმოსავლეთ ნაწილში პროფიანების საგვარეულოს წარმომადგენლის სამარხია (ჟამატუნი). აქედან გასასვლელია 1283 წელს აშენებულ მეორე კლდეში ნაკვეთ ეკლესიაში. მეორე ჟამატუნი, რომელში შესასვლელიც გარე კიბითაა მოწყობილი, შეიცავს მთავრების მერიკისა და გრიგორის სამარხებს. გალავანი აშენებულია XII-XIII საუკუნეებში. მონასტრის ბერების უმრავლესობა გალავნის გარეთ კლდეში ნაკვეთ კელიებში ცხოვრობდა. საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობები აშენდა მოგვიანებით, XVII საუკუნეში.
გეღარდის მონასტერი შუა საუკუნეების სომხეთის ცნობილი საეკლესიო და კულტურული ცენტრია, სადაც რელიგიური ნაგებობების გარდა იყო სკოლა, სკრიპტორიუმი, ბიბლიოთეკა. XIII საუკუნეში მონასტერში ცხოვრობდნენ და მოღვაწეობდნენ ისტორიკოსები მხითარ და სიმეონ აირივანეცები, რომლებმაც წვლილი შეიტანეს სომხური ხელნაწერი ხელოვნების განვითარებაში. მონასტერი ასევე ცნობილი იყო იქ განთავსებული რელიქვიებით. მათგან ყველაზე სახელგანთქმული იყო შუბი, რომლითაც დაჭრეს ჯვარცმული იესო ქრისტე და რომელიც, გადმოცემის თანახმად იქ მიიტანა მოციქულმა თადეოსმა. აქედან მომდინარეობს მონასტერის სახელწოდება გეღარდვანქი (შუბის მონასტერი). შუბი მონასტერში 500 წლის განმავლობაში ინახებოდა. XII საუკუნეში მონასტერს შესწირეს მოციქულების ანდრიას და იოანეს რელიქვიები
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის მონასტრები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სომხეთში
Kula Shaker
Kula Shaker — ინგლისური ფსიქოდელიური როკ ჯგუფი. კრისპიენ მილზის ლიდერობით პოსტ-ბრიტპოპის პოპულარობის პერიოდში, 1990-იანი წლების ბოლოს ჯგუფმა მიაღწია მნიშვნელოვან წარმატებას. 1996-1999 წლებში მან გამოსცა რამდენიმე სინგლი, რომელთა ნაწილი მოხვდა ბრიტანული ჩარტის საუკეთესო 10-ეულებში, მათ შორის - "Tattva", "Hey Dude", "Govinda", "Hush" და "Sound of Drums". გარდა ამისა, მისი სადებიუტო ალბომი K მოხვდა ბრიტანული ჩარტის პირველ ადგილზე და Oasis-ის ალბომის Definitely Maybe შემდეგ იქცა ყველაზე სწრაფად გაყიდვად სადებიუტო ალბომად. ბრიტანეთში მან 1997 წლის იანვარში შეიძინა ორმაგი პლატინის სტატუსი.
Kula Shaker ცნობილია იმით, რომ საკუთარ მუსიკაში ინდური მუსიკის, კულტურისა და ფილოსოფიის ელემენტებს იყენებს. მათი სიმღერების ნაწილი, მაგალითად "Tattva" და "Govinda", დაწერილია სანსკრიტზე. თავად ჯგუფის სახელი მომდინარეობს მეფე კულასეკჰარასგან, VIII საუკუნის ცნობილი იმპერატორისგან. ამასთან, ჯგუფის მრავალი სიმღერა შეიცავს ინდური ხალხური ინსტრუმენტების (მაგალითად, სიტარისა და ტაბლას) ჟღერადობას, აღრეულს როკ-მუსიკისათვის ტრადიციულ ინსტრუმენტებთან. გარდა იმისა, რომ ინტერესმა ინდური კულტურისადმი ჯგუფის წევრებში გაიღვიძა 1990-იან წლებში ინდოეთში მოგზაურობის შედეგად, მასზე გავლენა იქონია The Beatles-ს და 1960-იანი წლების სხვა ჯგუფების მუსიკაში გამოყენებულმა ინდურმა ჰანგებმა.
მეორე ალბომის გამოცემამდე სკანდალი გამოიწვია მილზის ინტერვიუებმა ჟურნალებთან NME და Melody Maker, სადაც იგი საუბრობდა ნაციზმსა და სვასტიკის სიმბოლოზე. 1997 წელს გამოცემამ The Independent on Sunday ამას მიუძღვნა პირველ გვერდზე გამოტანილი პუბლიკაცია მილზის კომენტარებით და მტკიცებულებებით, რომ მას უბრალოდ ნაცისტური იდეების მიმდევრობა დააბრალეს. ჯგუფის იმიჯზე ამან რადიკალური გავლენა იქონია და მისმა ალბომების გაყიდვებმა იკლეს. მიუხედავად ამისა, მეორე სტუდიური დისკი Peasants, Pigs & Astronauts მოხვდა ბრიტანეთის საუკეთესო 10-ეულში.
1999 წლის სექტემბერში Kula Shaker დაიშალა. , მაგრამ დაბრუნდა 2004 წელს, რათ შეედგინა კრებული School of Braja. ამას მოჰყვა სრულყოფილი დაბრუნება, თუმცა ამ გეგმების შესახებ უცნობი იყო 2006 წლამდე. ჯგუფის მესამე ალბომი Strangefolk გამოიცა 2007, ხოლო მეოთხე, Pilgrims Progress - 2010 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2010-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური როკ-ჯგუფები კატეგორია:1995 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
Lasioglossum mu
Lasioglossum mu — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1995 წელს.
სქოლიო
mu
კვარცი
კვარცი (Quarz) — ჟანგეულთა კლასის მინერალი. არსებობს ორი კრისტალური მოდიფიკაციის კვარცი: ჰექსაგონური კვარცი (a-კვარცი), რომელიც მდგრადია 1 ატმ. წნევისას 870-573 °C ტემპერატურულ ინტერვალში, და ტრიგონური კვარცი (ანუ b-კვარცი), რომელიც მდგრადია 573 °C-ზე დაბალ ტემპერატურაზე.
ბუნებაში გავრცელებულია b-კვარცი. კვარცის კრისტალებს, ჩვეულებრივ, პრიზმული იერი აქვს, იშვიათად — ბიპირამიდული. კვარცის კრისტალების, მარცვლებისა და აგრეგატების ფერი მეტად ცვალებადია. ჩვეულებრივ, უფერო და გამჭვირვალე, თეთრი ან ნაცრისფერია. კრისტალების ფერის მიხედვით კვარცს სხვადასხვა სახელი აქვს: უფეროსა და გამჭირვალეს ჰქვია — მთისბროლი, იისფერს — ამეთვისტო, ბოლის ფერს — რაუხტოპაზი, შავს — მორიონი, ყვითელს — ციტრინი.
აქტინოლინისა და ქლორიტის ჩანართები იძლევა მწვანე ფერის სახესხვაობას — პრაზემს, ქარსისა და ჰემატიტისა — ოქროსფრად მოციმციმე ავანტიურინს. კვარცის ფარულკრისტალური სახესხვაობანი — აქატი და ქალცედონი — ბოჭკოვანი აგებულებისაა. კვარცს აქვს პიეზოელექტრული თვისებები. სიმაგრე მინერალოგიური სკალით 7, სიმკვრივე 2650 კგ/მ³.
კვარცი მეტად გავრცელებული მინერალია. წარმოიქმნება მაგმური, პეგმატიტური, ჰიდროთერმული და დანალექი გზით. დამუშავებულია კვარცის ხელოვნურად მიღების სამრეწველო ტექნოლოგია. კვარცის ქვიშა და კვარციტი კერამიკისა და მინის წარმოების ძირითადი ნედლეულია, მონოკრისტალური კვარცს იყენებენ რადიოტექნიკაში, ოპტიკურ ხელსაწყოთმშენებლობაში; ნალღობ კვარცს ქიმიური ჭურჭლის დასამზადებლად. კვარცისგან იღებენ si-ის. კვარცის გამჭვირვალე ფერადი სახეობანი, აგრეთვე აქატი, ონიქსი, სარდიონი და სხვა ნახევრადძვირფასი ქვებია.
საქართველოში მთის ბროლი არის ხდის ხეობაში (ყაზბეგის მუნიციპალიტეტი) და შოდა-კედელას ქედზე (ონის მუნიციპალიტეტი), კვარცის ქვიშა — სურამის, ჭიათურის, ხარაგაულის მიდამოებში, კვარციტები — ბოლნისის მუნიციპალიტეტში, ქალცედონი და აქატი — ახალციხისა და კასპის მუნიციპალიტეტებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კვარცის სახესხვაობები კატეგორია:დიელექტრიკები კატეგორია:პიეზოელექტრიკები კატეგორია:ტრიგონური მინერალები
ბენდელა (სტადიონი)
ზაზა ბენდელიანის სახელობის სტადიონი „ბენდელა“ — საფეხბურთო სტადიონი თბილისში, საბურთალოზე, მიხეილ ასათიანის ქუჩაზე (სამედიცინო უნივერსიტეტის მიმდებარე ტერიტორიაზე). „ბენდელაზე“ საშინაო მატჩებს ატარებს საფეხბურთო კლუბი „საბურთალო“, აქვეა განლაგებული მისი ადმინისტრაცია.
2011 წლის დეკემბერში „საბურთალოს“ ხელმძღვანელობის ინიციატივით სტადიონზე გაიმართა „ვოლკსვაგენის თასი“, სადაც ტურნირის მასპინძელ „საბურთალოს“ ჰოლანდიური „ვიტესი“ გაეჯიბრა. შემდეგ წელს „ვოლკსვაგენის თასი“ „სალერის თასმა“ ჩაანაცვლა, სადაც მონაწილეებს დაემატნენ ესპანური „მალაგა“ და თბილისური „ლოკომოტივი“, 2013 წლის კი იგივე ტურნირზე „საბურთალოს“ და „ლოკომოტივს“ ამჯერად მადრიდის „ატლეტიკო“, უკრაინის „დნიპრო“ და ისრაელის „მაკაბი“ შეეჯიბრნენ. ეს საერთაშორისო ახალგაზრდული ტურნირები დადებითად შეაფასეს როგორც უცხოური, ასევე ადგილობრივი გუნდების მწვრთნელებმა. სამივე წელიწადს გამარჯვებული „საბურთალო“ გახდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო სტადიონები კატეგორია:თბილისის სტადიონები კატეგორია:საფეხბურთო უმაღლესი ლიგის კლუბების სტადიონები
Cross Purposes
Cross Purposes — ინგლისური როკ-ჯგუფ Black Sabbath-ის მეჩვიდმეტე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1994 წელს. ალბომი გამოსცა ლეიბლმა I.R.S..
აზერბაიჯანფილმი
მინი|270პქ|მარჯვნივ| კინოსტუდიის შენობა „აზერჯაიბანფილმი“ („Azərbaycanfilm“) — ჯაფარ ჯაბარლის სახელობის მხატვრული, ანიმაციური და დოკუმენტური ფილმების აზერბაიჯანის სახელმწიფო კინოსტუდია, დაარსებული 1923 წელს სახელწოდებით „აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის სამხატვრო დეპარტამენტი“. დაწესებულება ამჟამად შედის აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტროს დაქვემდებარებაში.
კინოსტუდიაში გადაღებულია მუნჯი და ხმოვანი ფილმები, მიუზიკლები და კინოკომედიები. მათ შორისაა: „ბუ“ (1924), „სხვადასხვა ნაპირებზე“ (1926), „სევილი“ (1929), „მეექვსე გრძნობა“ (1935), „ალმაზი“ (1936); „ბაქოელები“ (1938), „სამშობლოს შვილი“ (1941), „შავი მთები“ (1956), „ნამდვილი მეგობარი“ (1959), „სად არის ახმედი?“ (1963), „გამოძება გრძელდება“ (1966), „ფირანგიზი“ (1975), „ბაბექი“ (1979), „ხანგრძლივი ცხოვრების აკორდები“ (1981), „შავი ტბის რაინდები“ (1984), „ხაფანგი“ (1990) და სხვა.
ისტორია
სტრუქტურის პირველ შემქმნელად უნდა მივიჩნიოთ XIX საუკუნის ბოლოს ბაქოში დასახლებული ფრანგი ოპერატორი და ფოტოგრაფი, რომლის საკუთრებაში იყო ფოტოსტუდია. იგი იღებდა ყოველდღიური ცხოვრების ამსახველ დოკუმენტურ ფილმებს.
საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, 1920 წელს აზერბაიჯანის რევოლუციური კომიტეტის თავმჯდომარემ ნარიმან ნარიმანოვმა ხელი მოაწერა ბრძანებას კინემატოგრაფიის ოფისების ნაციონალიზაციის შესახებ და კულტურის სახალხო კომისარიატში შეიქმნა ფოტო-კინოს განყოფილება (აზერბაიჯანის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ხელოვნების განყოფილება). 1923 წელს ეს დაწესებულება ჩაანაცვლა I სახელმწიფო კინოს ქარხანამ („აზერბაიჯანის ფოტო-კინო დეპარტამენტი“ — AFKI).
აზერბაიჯანული კინოს სტრუქტურას მომდევნო წლებში სხვანაირად ეძახდნენ. მაგალითად, 1926-1930 წლებში „აზდევლატკინო“ (აზერბაიჯანის ფოტო-კინოინდუსტრია და პროფკავშირი), 1930-1931 წლებში „აზერკინო“, 1934-1935 წლებში „აზდევლატკინოსანაიე“, „აზერფილმი“ (აზერბაიჯანის ფოტო-ფილმების ინდუსტრიის დეპარტამენტი) 1932-1941 წლებში, „ბაქოს კინოსტუდია“ 1939-1959 წლებში (სახალხო კომისართა საბჭოს 1938 წლის 2 მარტის გადაწყვეტილებით, დამტკიცდა ბაქოს მხატვრული ფილმების კინოსტუდიის წესდება. 1938 წლის 30 ივნისს სახალხო კომისრებთან არსებული კინემატოგრაფიის კომიტეტის ბრძანებით კინოსტუდიას 1938 წლიდან ეწოდა მხატვრული ფილმების ბაქოს კინოსტუდია და 1944 წლამდე იყო კომიტეტის კონტროლის ქვეშ).
შემდეგ კინოსტუდია მოექცა აზერბაიჯანის სსრ სახალხო კომისართა საბჭოსთან არსებული კინემატოგრაფიის განყოფილების კონტროლის ქვეშ. აზერბაიჯანის სსრ კინემატოგრაფიის სამინისტროს 1948 წლის 25.05.1948 წ. ბრძანებით, კინოსტუდია გადაკეთდა ასსრ კინემატოგრაფიის სამინისტროს დაქვემდებარებული მხატვრული და ქრონიკული ფილმების ბაქოს კინოსტუდიად. 1953 წლის 25 მაისიდან კინოსტუდია გადავიდა აზერბაიჯანის სსრ კულტურის სამინისტროს განკარგულებაში.
1958 წლიდან კინოსტუდიას ეწოდა კინოსტუდია „აზერბაიჯანფილმი“ (კულტურის სამინისტროს 22.08.1958 წ. ბრძანებით).
აზერბაიჯანის სსრ მინისტრთა საბჭოს 20.04.1959 წ. გადაწყვეტილებით კინოსტუდიას მიენიჭა დრამატურგ ჯაფარ ჯაბარლის სახელი და 1960 წლის 20 აპრილიდან მის სახელს ატარებს. კინოსტუდიის ახალ შენობას საფუძველი 1951 წელს ჩაეყარა და 15 წლის შემდეგ დასრულდა. 1966 წელს ამ შენობაში დაიწყო ფილმის წარმოება. კინოსტუდიის შენობის წინ დამონტაჟებულია აზერბაიჯანელი პოეტისა და დრამატურგის ჯაფარ ჯაბარლის ძეგლი, რომელიც არქიტექტორ ქამალ ალექფეროვს ეკუთვნის.
აზერბაიჯანის სსრ მინისტრთა საბჭოს 10.07.1963 წ. გადაწყვეტილებით, კინოსტუდია გადაეცა ასსრ მინისტრთა საბჭოსთან არსებულ სახელმწიფო კინემატოგრაფიის კომიტეტს. მოგვიანებით, ასსრ მინისტრთა საბჭოს სახელმწიფო კინემატოგრაფიის კომიტეტის 23.12.1965 წ. ბრძანების თანახმად, ასსრ მინისტრთა საბჭოსთან არსებული სახელმწიფო კინემატოგრაფიის კომიტეტის რეორგანიზაცია მოხდა.
აზერბაიჯანის სსრ მინისტრთა საბჭოს პრეზიდიუმის 23.09.1988 წ ბრძანებულებით აზერბაიჯანის სახელმწიფო კინემატოგრაფიის კომიტეტი გაუქმდა და ასსრ კულტურის სამინისტროს განკარგულებაში გადავიდა. ასსრ მინისტრთა საბჭოს 19.09.1988 წ. გადაწყვეტილებით სამინისტროს შეუერთდა ყველა კინოორგანიზაცია, მათ შორის კინოსტუდიაც. 1989 წლის დასაწყისში კულტურის სამინისტროში დაარსდა „აზერკინოვიდეო“. ასსრ მინისტრთა საბჭოს 20.05.1989 წ. განკარგულებითა და აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტროს 31.05.1989 წ. გადაწყვეტილებით კინოსტუდია შევიდა „აზერკინოვიდეოს“ შემადგენლობაში.
1991 წელს „აზერკინოვიდეო“ გამოეყო კულტურის სამინისტროს და დამოუკიდებლად მუშაობდა. 2001 წლის აპრილში პრეზიდენტის ბრძანებით გაუქმდა „აზერკინოვიდეო“ და მის ნაცვლად კულტურის სამინისტროში შეიქმნა კინოს საქმეთა გენერალური დეპარტამენტი.
01.09.2003 წლიდან მთავარი განყოფილების სახელწოდება შეიცვალა და გახდა კინოს საქმეთა დეპარტამენტი.
თანამედროვე პერიოდი
ამჟამად აზერბაიჯანში კინოს დაწესებულება აზერბაიჯანის კულტურის სამინისტროს შემადგენლობაში მუშაობს. კინოსტუდიის ამჟამინდელი დირექტორი ნაზიმ ჰუსეინოვია.
ტაებლის მუნიციპალიტეტი
ტაებლის მუნიციპალიტეტი (Taebla vald) — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, ლიაენემაას მაზრაში.
აზერბაიჯანფილმი
თანამედროვე პერიოდი
„აზერბაიჯანფილმს“ ჰყავს სამხატვრო საბჭო (BŞ), რომელიც ამტკიცებს მხატვრული ფილმების სცენარს. საბჭოს შემადგენლობას ყოველწლიურად ხელახლა ირჩევენ და ამტკიცებენ. წარდგენილი სცენარი საბჭოს თანამშრომლების მიერ მიღების შემდეგ გადაეცემა კულტურის სამინისტროს. ბოლო სიტყვა კულტურის სამინისტროს ეკუთვნის.
ტაებლის მუნიციპალიტეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიაენემაას მუნიციპალიტეტები
აზერბაიჯანფილმი
სტუდიები
„აზერბაიჯანფილმთან“ სხვადასხვა დროს ფუნქციონირებდა სტუდიები: „აზანფილმი“ (ანიმაციური), „ერთობა“ (დოკუმენტური და ანიმაციური), „დებიუტი“, „მოზალანი“, „რაკურსი“ (დოკუმენტური), „ქრონიკა“ (დოკუმენტური), „მეხსიერება“.
დირექტორები
„აზერბაიჯანფილმს“ სხვადასხვა წლებში მართავდნენ:
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის კინოკომპანიები კატეგორია:აზერბაიჯანული კინოსტუდიები კატეგორია:აზერბაიჯანული ანიმაციური სტუდიები კატეგორია:საბჭოური კინო კატეგორია:1923 წელს დაარსებულები კატეგორია:კინოსტუდიები ანბანის მიხედვით
პაულუს ოროზიუსი
ბიოგრაფია
ოროზიუსის ცხოვრების შესახებ მცირე დოკუმენტური ინფორმაციაა შემორჩენილი. ცნობები მისი ცხოვრების შესახებ ისტორიულ წყაროებში 414 წლიდან 418 წლამდე მოგვეპოვება, არსებობს ოროზიუსის ავტობიოგრაფიული ჩანაწერები. მეცნიერთა უმრავლესობა მისი დაბადების ადგილად რომის პროვინცია გალიციას (თანამედროვე გალისია) ასახელებს, კერძოდ ქალაქ ბრაგას სიახლოვეს. ამას ადასტურებენ იმის საფულძველზე, რომ იგი ავგუსტინაში გამგზავრებამდე ეპისკოპოსის კათედრას იკავებდა. მისი სახელის ერთი ნაწილი „ოროზი“ ბერძნულიდან წარმოდგება და ნიშნავს მთას, ხოლო მეორე ნაწილი „იუსი“ ემატება ლათინურიდან. ოროზის სამშობლოს დასადგენად ყველაზე გაბედული ნაბიჯი გადადგა არნო-ლინდემ ციტატის „ისტორია წარმართთა წინააღმდეგ“ დახმარებით, სადაც ოროზიუსი გასაოცარი სიზუსტით გამოირჩეოდა ბრიტანული კუნძულების აღწერისას. ამიტომ არნო-ლინდე აკეთებდა დასკვნას ოროზის ბრიტანული წარმოშობის შესახებ. პირველად ოროზიუსი ისტორიულ სცენაზე გამოჩნდა 414 წელს, როცა ის გიპონში ნეტარ ავგუსტინთან ჩავიდა. მისი გამგზავრების მიზანი იყო გაერკვია „ეკლესიის მასწავლებელთან“ ერისიარხ პრისცილინიანთან დაკავშირებული სადავო მომენტები, რომლებსაც ოროზიუსმა ფორმულირება გაუკეთა თავის პირველ ნაშრომში „ორიგენისტების და პრისცილიანების წინააღმდეგ“, ამ ყველაფერში კი მას მხარი დაუჭირა ნეტარმა ავგუსტინმა. ამის შემდეგ ოროზიუსი ნეტარი ავგუსტინის რჩევით და რეკომენდაციით მიემართება ნეტარ იერონინთან, ბეით-ლაჰმში, სადაც მოხვდება პელაგიასთან და მის დოქტრინასთან ბრძოლის გულში. 411 წელს პელაგიას მომხრეები კარფაგენის ტაძარში გამაგრების შემდეგ პალესტინაში გამაგრდნენ, სადაც ჰქონდათ მნიშვნელოვანი მხარდაჭერა. 415 წელს იერუსალიმში, ტაძარში, სადაც განიხილებოდა ბრალდება პელაგიას წინააღმდეგ, ოროზიუსი დადგა ბრალმდებლის მხარეს, კერძოდ წაიკითხა ნეტარი ავგუსტინის წერილი „პელაგიანიზმის“ წინააღმდეგ, რომელზეც პელაგიამ ცნობილი პასუხი გასცა „ვინ არის ჩემთვის ავგუსტინი?!“, მაგრამ ორთოდოქსევის პოზიციამ ვერ ჰპოვა სათანადო მხარდაჭერა და პელაგიას მოეხსნა ბრალდება. ოროზიუსმა ამას თხზულებით უპასუხა „აპოლოგეტიკა პელაგიანთა წინააღმდეგ“. ამის შემდეგ ოროზიუსი ბრუნდება ჩრდილოეთ აფრიკაში, მას გზად მიაქვს იერუსალიმის ეპისკოპოსის წერილები პაპ ინოკენტი პირველთან და იერონიმის წერილი ნეტარი ავგუსტინისთვის. დაბრუნებისას ოროზიუსი სახლდება კარფაგენში სადაც ერთი წლის მანძილზე თავისი სიცოცხლის ძირითად ნაშრომებს წერს „ისტორია წარმართების წინააღმდეგ“. წიგნის დამთავრებისას 417 წლის შემოდგომაზე პაულუს ოროზიუსი მიემართება ბალეარის კუნძულებზე. კუნძულზე მცირე დროის გატარების შემდეგ 418 წლის დასაწყისში ის კვლავ მიემართება აფრიკაში, ამის შემდეგ ოროზიუსი აღარ ჩნდება ქრისტიან სწავლულებში და აღარც მის სხვა ნაწარმოებებზე გვაქვს ინფორმაცია, რის საფუძველზეც კეთდება დასკვნა, რომ ოროზიუსი მალევე გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი რომაელი ისტორიკოსები
იუდა ჰალევი
იუდა ჰალევი (დ. დაახლოებით 1080/1086, ტოლედო — გ. 1142, ეგვიპტე) — ებრაელი პოეტი და ფილოსოფოსი.
არაბულ ესპანეთში (ანდალუსიაში) შეისწავლა ღვთისმეტყველება, მედიცინა, ბერძნულ-არაბული ფილოსოფია. სრულყოფილად ფლობდა რამდენიმე ენას. ბევრს მოგზაურობდა. 1109 წლიდან ცხოვრობდა კორდოვაში. პალესტინისკენ მიმავალი გზაში დაიკარგა. ლექსებს წერდა ებრაულ, ნაწილობრივ არაბულ ენაზე, ფილოსოფიურ თხზულებებს - არაბულ ენაზე. პირველი ლექსები, რომლებმაც ჰალევს გაუთქვა სახელი, დაწერა 15 წლისამ. თავის გრძნობებს იგი ბუნების მადიდებელ ჰიმნებში ("ზღვის სიმღერები") და მგზნებარე სატრფიალო ლექსებში გამოხატავდა. უმღეროდა მეგობრობას. დროთა განმავლობაში ჰალევის სიცოცხლით სავსე პოეზია რელიგიური-ფილოსოფიური სულისკვეთებით განიმსჭვალა, ჰედონისტური განწყობილება მძაფრმა ტრაგიზმა შეცვალა.
ჰალევის ფილოსოფიურმა თხზულებამ "ქუზარი" ("ხაზარი"), რომელიც დიალოგის ფორმითაა დაწერილი, დიდი გავლენა მოახდინა შუა საუკუნის თეოლოგიურ აზროვნებაზე, კერძოდ, კაბალისტურ თეოსოფიაზე.
ჰალევი პოპულარული იყო შუა საუკუნისა და ახალი დროის პოეტთა შორის. მას დიდად აფასებდნენ იბნ ეზრა, ალჰარიზი, ჰ. ჰაინე. ჰალევის შემოქმედებამ დიდი გავლენა მოახდინა ებრაულ პოეტურ აზროვნებაზე, განსაზღვრა მისი შემდგომი განვითარების გზები. არსებობს ჰალევის თხზულებათა მრავალი თარგმანი და კომენტარი მსოფლიოს სხვადასხვა ენაზე. მისი ბევრი ნაწარმოები თარგმნილია ქართულ ენაზეც. ჰალევის ლექსების ტექსტებზე შექმნილია მუსიკალური ნაწარმოებები, მ. შ. საქართველოშიც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ებრაელი პოეტები კატეგორია:ებრაელი ფილოსოფოსები კატეგორია:ებრაული ენის პოეტები
თბილისის წმინდა ნექტარიოს პენტაპოლელის ეკლესია
წმინდა ნექტარიოს პენტაპოლელის ეკლესია — ქართული მართლმადიდებლური ეკლესია თბილისში, ზაჰესში. ეკლესია დგას ხათუნა ჭოლაძის ოჯახის ეზოში. ეკლესია გუმბათიანია.
ისტორია
ეკლესიის მშენებლობა 2007 წლის შემოდგომას დაიწყო. ეკლესიის აშენდა ოჯახის მოძღვრის მამა გიორგი რაზმაძის კურთხევით.
ლიტერატურა
ნექტარიოს პენტაპოლელის ეკლესია
ვართან გრიგორიანი
ვართან გრიგორიანი (დ. 8 აპრილი, 1934 — გ. 15 აპრილი, 2021) — სომეხი-ამერიკელი აკადემიკოსი, განმანათლებელი და ისტორიკოსი.
ირანში დაბადებული სომეხი ვართან გრიგორიანი ამერიკის შეერთებულ შტატებში 22 წლის ასაკში გადავიდა საცხოვრებლად. დაამთავრა სტენფორდის უნივერსიტეტის დოქტორანტურა. შემდგომში ის ასწავლიდა რამდენიმე უნივერსიტეტში და მისი, როგორც ისტორიკოსის მოღვაწეობა, ძირითადად მუსულმანურ სამყაროზე იყო ორიენტირებული. იგი შეუერთდა პენსილვანიის უნივერსიტეტის ფაკულტეტს. 1981 წლიდან 1989 წლამდე ის იყო ნიუ-იორკის საჯარო ბიბლიოთეკის პრეზიდენტი, რომლის დროსაც მან შეძლო დაწესებულების ფინანსური მდგრადობის შენარჩუნება და მისი კულტურის გაღვიძება. 1989 წლიდან 1997 წლამდე ის იყო ბრაუნის უნივერსიტეტის პირველი უცხოეთში დაბადებული პრეზიდენტი. გრიგორიანის შემოქმედება ფართოდ იქნა აღიარებული. მან მიიღო ათეულობით საპატიო დოქტორის ხარისხი, ეროვნული ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა მედალი (1998) და პრეზიდენტის მედლის თავისუფლება (2004).
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ვართან გრიგორიანული დაიბადა 8 აპრილს, 1934 წელს, ქალაქ თავრიზში, ქრისტიანული სომეხი მშობლების მიერ. მამამისი სამუელ ბ გრიგორიანი იყო, ხოლო დედამისს შუშანიკი. მის ორივე მშობელს მიღებული ჰქონდა საშუალო განათლება. მისი მამა მუშაობდა ანგლო-ირანის ნავთობკომპანიაში აბადანში და ძირითადად სამუშოზე იყო. მისი დედა გარდაიცვალა პნევმონიით, 26 წლის ასაკში, ამ დროს ვარდანი 6 წლის იყო, ხოლო მამამისმა მოგვიანებით ხელმეორედ იქორწინა. ვართანი და მისი უმცროსი და, ოჯიკი, გაიზარდა დედამისის ბებიის, ვოსკი მირზაიანის მიერ. ის მწიგნობართა ოჯახიდან იყო მაგრამ გაუნათლებელი გლეხი იყო. მისი ბაბუა ფლობდა სასტუმროს აქლემების ქარავნებისთვის. ოჯახის წარმომავლობასთან დაკავშირებით, მან თქვა, რომ მას არ შეუძლია დაადგინოს, იყვნენ თუ არა ისინი თავიდანვე ამ რეგიონის მკვიდრნი, თუ დასახლდნენ იქ მე-15, მე-16 ან მე-19 საუკუნეებში, თუმცა ისინი ძირითადად იყვნენ გლეხური სოფლებიდან, რომლებიც იმიგრირდნენ თავრიზში.
ის ჯერ დადიოდა თავრიზის სომხურ დაწყებით სკოლაში, შემდეგ როდესაც ჩრდილოეთ ირანი საბჭოთა ოკუპაციის ქვეშ იყო, დადიოდა რუსულ სკოლაში. როდესაც ირანმა დამოუკიდებლობა დაიბრუნა, გრიგორიანმა შეძლო სპარსულის სწავლა. ედგარ მალოიანმა, სომხური წარმოშობის თავრიზმა გრიგორიანს განუცხადა რომ იგი ბეირუთში, ლიბანში უნდა წასულიყო, რადგან „ის თავრიზში დასარჩენად ძალიან ჭკვიანი იყო“. მან მიიღო მისი რჩევა და სწავლა ბეირუთის სომხეთის კოლეჯში დაიწყო, რომელიც დაამთავრა 1955 წელს. სანამ ბეირუთში გადავიდოდა საცხოვრებლად, ის ლაპარაკობდა აღმოსავლეთ სომხურ ენაზე, რუსულ, სპარსულ და თურქულ ენებზე. მან ერთ წელიწადში ისწავლა ფრანგული ენა. მის მასწავლებლებს შორის იყო სიმონ ვრაციანი, სომხეთის პირველი რესპუბლიკის ბოლო პრემიერ მინისტრი (1918–1920). ვრაციანი გრიგორიანის მენტორი იყო. ის ასევე რეპორტიორად მუშაობდა ბეირუთში, 1956 წელს, შეერთებულ შტატებში ემიგრაციამდე. გრიგორიანი შეერთებულ შტატებში ჩავიდა, თუმცა მას განზრახული ჰქონდა, რომ ბეირუთში დაბრუნდებოდა და სომხეთის ისტორიას საშუალო სკოლაში ასწავლიდა. ერთ-ერთ ინტერვიუში გრიგორიანმა თქვა, რომ ის სწავლობდა პორტუგალიურს, რათა ბრაზილიაში, სან-პაულოში, სომხური საშუალო სკოლის დირექტორი გამხდარიყო. 1956 წელს იგი ჩაირიცხა სტენფორდის უნივერსიტეტში და ორ წელიწადში აიღო ბაკალავრის ხარისხი ისტორიასა და ჰუმანიტარულ მეცნიერებებში.
პედაგოგიური კარიერა
გრიგორიანმა მიიღო ორმაგი დოქტორის ხარისხი ისტორიასა და ჰუმანიტარულ მეცნიერებებში სტენფორდის უნივერსიტეტიდან, 1964 წელს. დაწერა დისერტაცია, სახელწოდებით „ტრადიციონალიზმი და მოდერნიზმი ისლამში“. მან დაიწყო პედაგოგიური კარიერა კალიფორნიის უნივერსიტეტში, ბერკლიში, სადაც 1960 წელს იყო სომხეთის ისტორიისა და კულტურის ინსტრუქტორი. 1962 და 1968 წლებში ის ასწავლიდა ევროპისა და ახლო აღმოსავლეთის ისტორიას, სან ფრანცისკოს სახელმწიფო კოლეჯში. თავდაპირველად იყო ინსტრუქტორი, შემდეგ 1964 წელს დაასახელეს ასისტენტ-პროფესორად, ხოლო 1966 წელს, ისტორიის ასოცირებულ პროფესორად. 1968 წელს, გრიგორიანი იყო ისტორიის მოწვეული ასოცირებული პროფესორი კალიფორნიის უნივერსიტეტში, ლოს ანჯელესში. შემდეგ, 1968-1970 წლებში გახდა ტეხასის ოსტინის უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი, ხოლო ისტორიის პროფესორი 1970-1972 წლებში.
გრიგორიანი შეუერთდა პენსილვანიის უნივერსიტეტის ფაკულტეტს 1972 წელს, როგორც სომხეთისა და კავკასიის ისტორიის და სამხრეთ აზიის ისტორიის პროფესორი. 1974 წელს იგი გახდა პენის ხელოვნებისა და მეცნიერების ფაკულტეტის დამფუძნებელი დეკანი, ამ თანამდებობაზე იყო 1978 წლამდე. 1980 წელს გრიგორიანი განიხილებოდა პენსილვანიის უნივერსიტეტის პრეზიდენტობის კანდიდატად. თუმცა, უნივერსიტეტის რწმუნებულებმა მის ნაცვლად შელდონ ჰეკნი აირჩიეს.