cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ზუზანა ჩაპუტოვა
ზუზანა ჩაპუტოვა (Zuzana Čaputová; დ. 21 ივნისი, 1973, ბრატისლავა, ჩეხოსლოვაკია) — სლოვაკი პოლიტიკოსი, ადვოკატი და აქტივისტი. სლოვაკეთის პრეზიდენტი 2019 წლის 15 ივნისიდან. იგი არის არასაპარლამენტო პოლიტიკური პარტიის პროგრესული სლოვაკეთის დამფუძნებელი წევრი და თავმჯდომარის მოადგილე.
ზუზანა ჩაპუტოვა მონაწილეობდა სლოვაკეთის 2019 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში და პირველ ტურში 40,57 %-ით დაიკავა პირველი ადგილი. მეორე ტურში მიიღო ხმების 58,40 % და გახდა ქვეყნის ისტორიაში პირველი პრეზიდენტი ქალი, რომელიც თანამდებობას დაიკავებს 2019 წლის 15 ივნისს.
1991 წელს სწავლა დაიწყო ბრატისლავაში მდებარე კომენსკის სახელობის უნივერსიტეტის სამართალმცოდნეობის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1996 წელს. სწავლის დასრულების შემდეგ იგი მუშაობდა ქალაქ პეზინოკის ადგილობრივ თვითმმართველობაში, ჯერ იურიდიულ განყოფილებაში ასისტენტად, შემდეგ კი ქალაქის მერის მოადგილედ.
2001-2017 წლებში მუშაობდა ერთ-ერთ სამოქალაქო ორგანიზაციაში, ხოლო 2010 წლიდან იყო ამავე ორგანიზაციის იურისტი.
2017 წელს დააარსა პოლიტიკური პარტია პროგრესული სლოვაკეთი და 2018 წლის იანვარში პირველივე კონგრესზე აირჩიეს პარტიის ვიცე-ხელმძღვანელად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:სლოვაკეთის პრეზიდენტები კატეგორია:სლოვაკი პოლიტიკოსები კატეგორია:სლოვაკი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ქალი პრეზიდენტები
ჰიტაჩი
დღეს ჰიტაჩი არის უმსხვილესი ფინანსური და ინდუსტრიული ჯგუფი. იგი მოიცავს 1100-ზე მეტ კომპანიას:
ისტორია
2011 წლის აგვისტოში კომპანიამ გამოაცხადა ერთობლივი საწარმოს შექმნა სახელწოდებით Japan Display, Sony- ისა, Toshiba- ს კომპანიებთან ერთად და იაპონიის საზოგადოებრივ-კერძო კომპანია Innovation Network Corporation-თან ერთად  პორტატული მოწყობილობების კომპიუტერული ეკრანების წარმოებისთვის. როგორც მოსალოდნელია, ერთობლივი საწარმო (INCJ მასში 70% -ს მიიღებს), რომელიც შეიქმნება 2012 წელს, გახდება ამ ბაზრის ყველაზე დიდი მოთამაშე, წლიური შემოსავლით 6,6 მილიარდი დოლარი.
2018 წლის 17 დეკემბერს გამოცხადდა გარიგება, რომლის შედეგადაც ABB- ის ელექტროგადამცემი ქსელები ჰიტაჩიზე გაიყიდა.https://new.abb.com/news/en/detail/12812/abb-formirovaniie-lidiera-v-tsifrovoi-industrii
პროდუქცია
მინი|240x240პქ| ჰიტაჩის ჩქარი მატარებელი ჰიტაჩი აწარმოებს:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტოკიოში დაფუძნებული კომპანიები კატეგორია:ელექტრონიკის მწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:იაპონიის ელექტრონიკის კომპანიები კატეგორია:იაპონიაში ბაზირებული ტრანსნაციონალური კომპანიები კატეგორია:ნიუ-იორკის სააქციო ბირჟის კომპანიები
ზემო კრიხის მთავარანგელოზის ეკლესია
ზემო კრიხის მთავარანგელოზთა ეკლესია — ეკლესია საქართველოში, ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სოფელ ზემო კრიხში, მდინარე კრიხულის მარცხენა სანაპიროზე. ეკლესია აგებულია X საუკუნის ბოლოს და XI საუკუნის დასაწყისში. ნაგებია კარგად გათლილი ქვითა და კირით. 1884 წელს ეკლესია გაანახლეს და დასავლეთის მხრიდან წააგრძელეს.
ეკლესიას აქვს გამოსახულებები და წარწერები, გამოირჩევა ულამაზესი საფარადე დეკორით. ინტერიერში ისტორიული პერსონაჟების ფრესკებია, რომლებიც XI საუკუნის მხატვრულ ნიმუშებს წარმოადგენს.
ქართული ხუროთმოძღვრული ძეგლი შეტანილია ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლების სიაში. (სააღრიცხვო ნომერი-2579)
ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ჰაიკანუშ დანიელიანი
ჰაიკანუშ ბაღდასარის ასული დანიელიანი (Հայկանուշ Դանիյելյան; დ. 3 დეკემბერი (ახ. სტ. 15 დეკემბერი), 1893, თბილისი, — გ. 19 აპრილი, 1958, ერევანი) — სომეხი მომღერალი (ლირიკული კოლორატურული სოპრანო). საბჭოთა კავშირის (1939) და საქართველოს სახალხო არტისტი. სსრკ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1946).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 15 დეკემბერი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1958 კატეგორია:სომეხი მომღერლები კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სომხეთის სსრ-ის III მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
The Queen Is Dead
The Queen Is Dead — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Smiths-ის მესამე სტუდიური ალბომი. იგი ბრიტანეთში გამოვიდა 1986 წლის 16 ივნისს, ლეიბლზე Rough Trade Records, ხოლო აშშ-ში - 1986 წლის 23 ივნისს, Sire Records-ზე. მან ბრიტანეთის ჩარტში მხოლოდ ორი კვირა გაატარა, მეორე პოზიციაზე მოხვედრით, თუმცა მოგვიანებით საკულტო სტატუსი შეიძინა. RIAA-მ მას 1990 წლის ბოლოს ოქროს სტატუსი მიანიჭა.
აშოტ ნადანიანი
აშოტ ნადანიანი (Աշոտ Նադանյան; დ. 19 სექტემბერი, 1972, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — სომეხი მოჭადრაკე. იგი აგრეთვე არის საერთაშორისო მასტერი, ჭადრაკის თეორეტიკოსი და ჭადრაკის მწვრთნელი.
მისი უმაღლესი მიღწევები არის დაწყების და მწვრთნელობაში. მან ჭადრაკის მწვრთნელობა 22 წლის ასაკში დაიწყო და 3 გრანდმასტერი აღზარდა.
მისი წარმოსახვითი შეტევითი სტილის გამო, მას მოიხსენიებენ როგორც: „ჭადრაკის მხატვარი“, „ბრწყინვალე ექსცენტრიული“, „სომხური ტალი“ და „კასპაროვის ნახევარძმა“.
ადრეული წლები
აშოტ ნადანიანი დაიბადა 1972 წლის 19 სექტემბერს, ბაქოში, აზერბაიჯანის სსრ-ში რომელიც საბჭოთა კავშირის შემადგენლობაში შედიოდა; მისი შმობლები იყვნენ სერგეი და ირინა (ორივე პარიკმახერი იყო). შვიდი წლის ასაკაში, აშოტს მამამისმა ჭადრაკის თამაში შეასწავლა. მისი ახალგაზრდობის მწვრთნელი იყო რაფაელ სარკისოვი, რომელმაც იგი სპარტაკში (ბაქოში) მიიჭო. The Voiceless Old Man-თან ინტერვიუში იგი იხსენებს, რომ მისი ბავშვობის პერიოდში არიყო ისეთი ტურნირები, სადაც ახალგაზრდებს უფროსებთან თამაშის საშუალება მიეცემოდათ და ამიტომ, იგი სახლთან ახლო მდებარე პარკში დადიოდა რათა ჭადრაკი უფროსებთან ეთამაშა. იგი იხსენებდა, რომ ერთ-ერთ პარკში ნათამაშებ შეხვედრაში იგი იდუმალ, უცნობ პიროვნებას ეთამაშა; ეს უცნობი პიროვნება ცნობილი ჭადრაკის ჩემპიონი ვლადიმირ მაკოგონოვი აღმოჩნდა. 1986-1987 წლებში ნადანიანმა გაიმარჯვა აზერბაიჯანის 16-წლამდელთა ჩემპიონატში. 1988 წელს მთიანი ყარაბაღის ომის დაწყებისთანავე, მისი ოჯახი იძულებული გახდა დაეტოვებინა ბაქო და გამგზავრებულიყო სომხეთში.
საჭადრაკო კარიერა
ნადანიანი თამაშობდა საბჭოთა კავშირის ჭადრაკის ჩემპიონატებში 1987, 1988, 1989 წლებში. მას მონაწილეობა მიღებული აქვს სომხეთის 1997, 1998, 1999 (მე-7 და მე-8 ადგილებზე) წლების საჭადრაკო ჩემპიონატებში. 1996 წელს იასპარეზა 32-ე ჭადრაკის ოლიმპიადაზე (ერევანში). 1997 წლის ევროპის ჭადრაკის კლუბურ თასზე მე-13 ადგილი დაიკავა. 1998 წელს პალერმოში ჩატარებულ ზონალურ ტურნირში 72 მონაწილიდან მან მე-7 და მე-11 ადგილები გაიზიარა. მან აგრეთვე მონაწილეობა მიიღო: ევროპის ინდივიდუალურ ჭადრაკის ჩემპიონატში (2000 და 2014 წელს ) და 2013 წლის ხანტი-მანსიისკიში ჩატარებულ ფიდეს სწრაფ და ბლიცის მსოფლიო ჩემპიონატში. 2014 წელს, მეოთე დაფაზე თამაშით, იგი დაეხმარა BKMA ერევანს სომხეთის გუნდურ ჭადრაკის ჩემპიონატში ვეცხლის მედლის მოპოვებაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები
გეტაშენი (არმავირი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
ხარაფუელი
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
კლუნი
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ლიტრიმის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ელენ კარერ დ’ანკოსი
ელენ კარერ დ’ანკოსი (Hélène Carrère d'Encausse, ქალიშვილობაში — ელენე გიორგის ასული ზურაბიშვილი) (დ. 6 ივლისი, 1929, პარიზი — გ. 5 აგვისტო, 2023, პარიზი) — ფრანგი პოლიტოლოგი, საბჭოთა კავშირის და რუსეთის პოლიტიკური ისტორიის მკვლევარი. პოლიტიკურ მეცნიერებათა პროფესორი, საფრანგეთის აკადემიის წევრი (1989) და მისი მდივანი.
დაიბადა ქართველი პოლიტიკური ემიგრანტის გიორგი ზურაბიშვილის (ივანე ზურაბიშვილის ვაჟი) და ნატალი ფონ პელკენის ოჯახში; ამგვარად, საქართველოს მეხუთე პრეზიდენტის სალომე ზურაბიშვილის ბიძაშვილია. დაამთავრა პარიზის პოლიტიკურ მეცნიერებათა ინსტიტუტი. 1976 წელს სორბონის უნივერსიტეტში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე — „ბოლშევიკები და ეროვნებები 1929 წლამდე“, სადაც მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია საქართველოს.
კარერ დ’ანკოსი პარიზის უნივერსიტეტში ლექციებს კითხულობდა სსრკ პოლიტიკურ და სოციალურ ისტორიაზე. საერთაშაშორისო ურთიერთობათა კვლევით ცენტრში ხელმძღვანელობდა სსრკ სექციას. იყო კვლევის უფროსი პოლიტიკურ მეცნიერებათა ეროვნულ ინსტიტუტში (საფრანგეთი). 1971 წლიდან მონაწილეობდა ჩიკაგოს უნივერსიტეტის სლავური კომიტეტის სლავურ ჯგუფში. 1972 წელს პარიზში გამოვიდა მისი ფუნდამენტური ნაშრომი „''საბჭოთა კავშირი — ლენინიდან სტალინამდე. 1917–1953 წლები''“. 1978 წელს გამოიცა მისი გახმაურებული ნაშრომი „დამსხვრეული იმპერია“, რომელშიც იწინასწარმეტყველა საბჭოთა კავშირის დაშლა და უჩვენა, რომ საბჭოეთში სრულებითაც არ არის მოგვარებული ეროვნული საკითხი, მწვავედ დგას ეროვნულ უმცირესობათა პრობლემა, რაც ეროვნულ ერთეულებად დაშლის საფრთხეს უქადის მას. 1986 წელს გამოქვეყნდა მისი ნაშრომი „არც ომი, არც ზავი“, რომელიც ეხება ლეონიდ ბრეჟნევის დროინდელ სსრკ-სა და მის პოლიტიკას. 1994-1999 წლებში ის იყო ევროპარლამენტის წევრი მემარჯვენე-კონსერვატული პარტიიდან Rassemblement pour la République. გამოირჩევა ვლადიმერ პუტინის პოლიტიკის მიმართ შემრიგებლური დამოკიდებულებით.
მიღებული აქვს საფრანგეთის უმაღლესი ჯილდოები, მ. შ. საპატიო ლეგიონის რაინდის ორდენი და საფრანგეთის ღირსების ორდენი. 2003 წელს მაისში თბილისში ვიზიტისას თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორმა იგი დააჯილდოვა ივანე ჯავახიშვილის მედლით. დაჯილდოებულია ასევე ლომონოსოვის ოქროს მედლით (რუსეთი, 2008), ღირსების ორდენის ვარსკვლავის დიდი ჯვრით (პოლონეთი, 2011) და სხვ.
ლეოპოლდ VI
ლეოპოლდ VI დიდებული (Leopold VI; დ. 1176 — გ. 28 ივლისი, 1230) — შტირიის ჰერცოგი 1194 წლიდან და ავსტრიის ჰერცოგი 1198 წლიდან გარდაცვალებამდე. ბაბენბერგების დინასტიის წარმომადგენელი.
ლეოპოლდ VI იყო ავსტრიისა და შტირიის ჰერცოგის ლეოპოლდ V-ისა და ელენა არპადის უმცროსი შვილი. 1194 წელს მამის გარდაცვალების შემდეგ გახდა შტირიის ჰერცოგი, ხოლო 4 წლის შემდეგ გარდაიცვალა მისი უფროსი ძმა ფრიდრიხ I და გახდა ავსტრიის ჰერცოგი.
1216 წელს ლეოპოლდ VI გაემგზავრა ეგვიპტეში მეხუთე ჯვაროსნული ლაშქრობის ფარგლებში და მიიღო მონაწილეობა დამიეტის ალყაში.
ლეოპოლდ VI-ის მმართველობა იყო შუა საუკუნეების ავსტრიის საჰერცოგოს დროებითი აყვავების პერიოდი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრიის ჰერცოგები კატეგორია:ბაბენბერგები კატეგორია:მეხუთე ჯვაროსნული ლაშქრობის მონაწილეები კატეგორია:დაბადებული 1177 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1230
შეცდომა (ქართული ტელესერიალი)
„შეცდომა“ — ქართული მოკლემეტრაჟიანი დრამატული სერიალი, რომელიც TV 11-მა გადაიღო 2014 წელს. სერიალი 1 სეზონს და 4 სერიას მოიცავს. სერიალის სერიები 5 წუთისგან შედგება.
ოტოკარ ჩერნინი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ოტოკარ ჩერნინი ოტოკარ ჩერნინი (Ottokar Theobald Otto Maria Graf Czernin von und zu Chudenitz; დ. 26 სექტემბერი, 1872, ბოჰემია, ავსტრია-უნგრეთის იმპერია — გ. 4 აპრილი, 1932, ვენა, ავსტრია) — ავსტრიელი პოლიტიკური მოღვაწე, გრაფი. 1903 წელს ჩეხეთის სეიმის დეპუტატად აირჩიეს შოვინისტური გერმანული პარტიიდან. 1912 წლიდან იყო ავსტრია-უნგრეთის რაიხსრატის ზედა პალატის წევრი. 1916 წლის დეკემბრიდან 1918 წლის აპრილამდე საგარეო საქმეთა მინისტრი; ჰაბსბურგების მონარქიის კრიზისის სიღრმეში გაცნობიერებული, მიისწრაფოდა კომპრომისულ ზავისაკენ ანტანტასთან და ამ მიზნით საიდუმლო მოლაპარაკებები გამართა საფრანგეთთან (მოლაპარაკების შესახებ ინფორმაცია მოგვიანებით პრესამ შეიტყო, რამაც ჩერნინის გადადგომა გამოიწვია). 1920–1923 წლებში ავსტრიის ეროვნული საბჭოს წევრი იყო.
შეცდომა (ქართული ტელესერიალი)
სიუჟეტი
ნოდარი არის კომპანიის თანამშრომელი და წარმატებული მამაკაცი, ერთ დღეს ის გაიცნობს 22 წლის გოგონას და ცოლს მასთან უღალატებს, სახლში დაბრუნებისას კი აღმოაჩენს, რომ ეს გოგო მისი შვილის შეყვარებულია, გოგონა ნოდარს ურეკავს ვალების გამო იძულებული ხდება ფული გამოსძალოს ტყუილით და მისი ტყუპისცალი დის ნინოს სახელი გამოიყენოს, ნოდარი კი მას ჩუმად აედევნება მაგრამ არ იცის, რომ ეკას ტყუპისცალი და ჰყავს და სადარბაზოსთან კამათი მოუვათ, ნოდარი შემთხვევით ხელს ჰკრავს და გოგონა მოკვდება, ნოდარი კი გაიქცევა, აღელვებული სახლში დაბრუნდა და ნინოს ტყუპისცალი და დახვდება მისი შვილი ყველაფერს უამბობს ის კი განერვიულდება, ნინოს სახელით დაბრუნებული ეკა კი შურს იძიებს თავისი დის გამო და ნოდარს საწამლავს დაალევინებს.
ოტოკარ ჩერნინი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 26 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1872 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1932
შეცდომა (ქართული ტელესერიალი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ტელესერიალები კატეგორია:2014 წლის ქართული ტელესერიალები
ბომბონი (სამხრეთი კამარინესი)
ბომბონი (ოფიციალურად ბომბონის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Bombon) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 995 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 8 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
მონტან-პელე
მონტან-პელე (Montagne Pelée — მოტიტვლებული მთა) — მოქმედი ვულკანი ვესტ-ინდოეთში, კუნძულ მარტინიკაზე. სიმაღლე 1397 მ.
ვულკანური კონუსი შედგება ვულკანური ფერფლისა და გამყარებული ლავისაგან. ცნობილია 1902 წლის კატასტროფული ამოფრქვევა, როდესაც მძიმე მხურვალე ღრუბელმა, რომელიც შედგებოდა ფერფლისაგან, ვულკანური ყუმბარისაგან და სხვა პროდუქტებისაგან გაანადგურა იმ დროისათვის კუნძულის უდიდესი ქალაქი სენ-პიერი და შეიწირა დაახლოებით 30 ათასი ადამიანის სიცოცხლე. ეს იყო XX საუკუნის ყველაზე კატასტროფული ვულკანური ამოფრქვევა. ამ ამოფრქვევის გამო მსგავს ვულკანებს პელეს ტიპის ვულკანებს მიაკუთვნებენ.
ვულკანოლოგებმა დაადგინეს მონტან-პელეს ევოლუციის სამი განსხვავებული ფაზა: დაწყებითი, შუალედური და თანამედროვე. დაწყებით ფაზაში, რომელსაც „პალეო-პელე“ ეწოდება მონტან-პელე სტრატოვულკანი იყო. „პალეო-პელეს“ კონუსი შედგება სხვადასხვა ლავური ფენებისაგან. „პალეო-პელეს“ კონუსის ნაშთის ხილვა დღესაც არის შესაძლებელი ვულკანის ჩრდილოეთ მხარეს. მეორე, შუალედური ფაზა დაიწყო დაახლოებით 100,000 წლის წინ. ამ ფაზაში მოხდა რამდენიმე ამოფრქვევა, მათ შორის 1902 წლის ამოფრქვევა. უკანასკნელ თანამედროვე ფაზაში პემზის ბუდობებთან ერთად შეიქმნა ამჟამინდელი კონუსის დიდი ნაწილი.
უკანასკნელი 5,000 წლის განმავლობაში იდენტიფიცირებულია ვულკანის 30-ზე მეტი ამოფრქვევა. შედარებით სუსტი ამოფრქვევები მოხდა 1929-1932 წლებში. მთისძირის სიახლოვეს გახსნილია ვულკანოლოგიური მუზეუმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ვულკანები
მრისხანების მტევნები (მრავალმნიშვნელოვანი)
მრისხანების მტევნები შეიძლება აღნიშნავდეს:
მონტი-ალეგრი-დი-გოიასი
მონტი-ალეგრი-დი-გოიასი (Monte Alegre de Goiás) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 557 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადა-დუს-ვეადეირუსის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბალინცი (სოროკის რაიონი)
ბალინცი (Balinţi) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 81 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 345 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
კუარტ-დე-ლეს-ვალისი
კუარტ-დე-ლეს-ვალისი (Cuart de les Valls, Quart de les Valls) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კამპო-დე-მორვედრეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 8,4 კმ². მოსახლეობა — 1024 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
დრომოდი
დრომოდი (Dromad) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს ლიტრიმის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. 2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა 210 ადამიანს შეადგენდა.
ბატო (სამხრეთი კამარინესი)
ბატო (ოფიციალურად ბატოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Bato) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 52 155 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 33 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
სერბთა რესპუბლიკის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შენობა-ნაგებობები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:სერბთა რესპუბლიკის კულტურა
ზაზა დარასელი
ზაზა ვანიონის ძე დარასელი (დ. 20 ივნისი, 1950, თბილისი — გ. 1 ივლისი, 2001, იქვე) — ქართველი ჟურნალისტი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიური ფაკულტეტი (1972). იმავე წლიდან მუშაობა დაიწყო საქართველოს ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობის სახელმწიფო კომიტეტში, საქართველოს რადიოს სამეცნიერო გადაცემების რედაქტორად, შემდგომ — ლიტერატურისა და ხელოვნების რედაქციაში ახალგაზრდული პროგრამების მთავარ რედაქტორად (1980–1983). 1985 წელს დაინიშნა საქტელერადიომაუწყებლობის თავმჯდომარის პირველ მოადგილედ (გარკვეული პერიოდის განმავლობაში თავმჯდომარის მოვალეობასაც ასრულებდა). 1992 წლიდან გარდაცვალებამდე იყო ტელეკომპანია „მეორე არხის“ გენერალური დირექტორი. წერდა მოთხრობებსა და ნოველებს („უჩინარი“, 1984); თარგმნიდა გაბრიელ გარსია მარკესის ნაწარმოებებს. დარასელის გარდაცვალებისთანავე დაარსდა მისი სახელობის საქველმოქმედო ფონდი „სიცოცხლე მშვენიერია“, რომელიც აფინანსებს კულტურულ, სპორტულ, ხელოვნებისა და განათლების პროექტებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2001 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ჯონ კენედის მკვლელობა
ჯონ ფიცჯერალდ კენედი - ამერიკის შეერთებული შტატების 35-ე პრეზიდენტი, რომელიც მოკლეს 1963 წლის 22 ნოემბერს, 12:30 საათზე, დალასში, ტეხასის შტატში, როდესაც საპრეზიდენტო მოტორიკაში მიდიოდა დილეი პლაზას მეშვეობით. კენედი მეუღლესთან, ჟაკლინთან, ტეხასის გუბერნატორ ჯონ კონალისთან და კონალის მეუღლესთან, ნელისთან ერთად მიდიოდა, როდესაც მას ყოფილი ამერიკელი ლი ჰარვი ოსვალდი დაესხა თავს. ოსვალდს თან ჰქონდა ცეცხლსასროლი იარაღი, რომლითაც ჯონ ფიცჯერალდ კენედს გაუსწორდა. იგი ახლომდებარე შენობიდან ჩასაფრებოდა შეერთებული შტატების პრეზიდენტს. გუბერნატორი ჯონ კონალი თავდასხმის შედეგად მძიმედ დაიჭრა. დაშავებულები სასწრაფოდ პარკლენდის მემორიალურ საავადმყოფოში გადაიყვანეს, მაგრამ კენედი უკვე მკვდარი აღმოჩნდა. იგი გარდაიცვალა სროლიდან დაახლოებით 30 წუთის შემდეგ. მინი|ჯონ ფიცჯერალდ კენედი
ლი ჰარვი ოსვალდი დალას პოლიციის დეპარტამენტმა დააპატიმრა სროლიდან 70 წუთის შემდეგ. ოსვალდს ბრალი წაუყენეს კენედის მკვლელობაში ტეხასის შტატის კანონმდებლობით. 1963 წლის 24 ნოემბერს, 11:21 სთ-ზე, სატელევიზიო კამერები აშუქებდნენ ქალაქის ციხიდან მის ქვეყნის ციხეში გადაყვანას. ამ დროს დალას პოლიციის შტაბის სარდაფში, მას ესროლა დალასის ღამის კლუბის მეპატრონემ, ჯეკ რუბმა. ლი ჰარვი ოსვალდი გადაიყვანეს პარკლანდიის მემორიალურ საავადმყოფოში, სადაც ის მალე გარდაიცვალა. ჯეკ რუბი გაასამართლეს ოსვალდის მკვლელობისთვის, თუმცა მოგვიანებით საჩივარი გააუქმეს. რუბი ციხეში გარდაიცვალა 1967 წელს, ახალი სასამართლო პროცესის მოლოდინში.
გამოძიება
10 თვიანი გამოძიების შემდეგ, უორენის კომისიამ დაასკვნა, რომ ოსვალდმა მოკლა კენედი და რომ იგი მოქმედებდა სრულიად მარტო, დამოუკიდებლად. ასევე ისიც გაარკვიეს, რომ რუბი მარტო მოქმედებდა ოსვალდის მკვლელობაში. კენედი იყო მერვე პრეზიდენტი, რომელიც გარდაიცვალა თანამდებობაზე ყოფნის დროს, ხოლო მეოთხე (ლინკოლნის, გარფილდისა და მაკკინლის შემდეგ) ვინც მოკლეს. ვიცე პრეზიდენტი ლინდონ ჯონსონი ავტომატურად გახდა პრეზიდენტი კენედის გარდაცვალების შემდეგ.
მოგვიანებით გამოძიებამ, შეერთებული შტატების მკვლელობის პალატის კომიტეტმა (HSCA) უორენის კომისიასთან შეთანხმებით დაასკვნა, რომ დაზიანებები, რომლებიც კენედიმ და ჯოკ კონალმა მიიღეს, ლი ჰარვ ოსვალდის მიერ თოფის სამმა გასროლამ გამოიწვია, მაგრამ მათ ასევე დაასკვნეს, რომ კენედი,  სავარაუდოდ, შეთქმულების შედეგად მოკლეს. აუდიოჩანაწერის ანალიზმა მიუთითა დამატებითი ცეცხლსასროლი იარაღის არსებობის შესახებ და, შესაბამისად, დიდი ალბათობაა იმისა, რომ ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტზე თავდასხმა მომხდარიყო არა ერთი, არამედ ორი შეიარაღებული პირის მიერ. კომიტეტმა ვერ შეძლო იმის დადგენა, იყვნენ თუ არა ისინი რაიმე პირთა ან ჯგუფებთა შესაძლო შეთქმულების მონაწილეები. გარდა ამისა, შეერთებული შტატების მკვლელობის პალატის კომიტეტმა, HSCA- მ დაასკვნა, რომ თავდაპირველი ფედერალური გამოძიება არ იყო გამართული. HSCA- ს რეკომენდაციით, დამტკიცებული დამადასტურებელი მტკიცებულებები მოგვიანებით განიხილეს და უარყვეს. დადგინდა, რომ დიქტაფონმა ჩაწერა სხვადასხვა ცეცხლსასროლი იარაღი. ჩაწერა განხორციელდა დალასში სხბადასხვა დროს და სხვადასხვა ადგილას, რაც არ იყო დაკავშირებული მკვლელობასთან.
საგამოძიებო ცნობების გათვალისწინებით, რომ ”სანდო აკუსტიკური მონაცემები არ იძლევა დასკვნას, რომ იყო მეორე იარაღი”, აშშ-ს იუსტიციის დეპარტამენტმა დაასრულა აქტიური გამოძიება და განაცხადა, რომ ”დამაჯერებელი მტკიცებულებების დადგენა შეუძლებელია კონსპირაციის თეორიის მხარდასაჭერად” მკვლელობის საქმეში. ამასთან, კენედის მკვლელობა ჯერ კიდევ ფართო მასშტაბური კამათის საგანია. 1966 წლიდან 2004 წლამდე ჩატარებულმა გამოკითხვებმა დაადგინეს, რომ ამერიკელთა დაახლოებით 80% ფიქრობს, რომ ჯონ ფიცჯერალდ კენედის მკვლელობა შეთქმულების შედეგი იყო.
მკვლელობამდე
ჯონ ფიცჯერალდ კენედი მიემგზავრებოდა ტეხასის შტატში, დემოკრატიულ პარტიაში დაპირისპირებების არსებობის გამო. ეს დაპირისპირება მიმდინარეობდა ლიბერალებს: რალფ იარბორუს, დონ იარბორუს (არავითარი კავშირი) და ტეხასის კონსერვატიულ გუბერნატორ ჯონ კონალს შორის. ვიზიტზე პირველად შეთანხმდნენ ივნისში, ელ-პასოში გამართული შეხვედრის დროს, კენედი, ვიცე-პრეზიდენტი ლინდონ ჯონსონი (ტეხასის მკვიდრი) და კონალი.
მოგვიანებით კენედიმ გადაწყვიტა გამგზავრება სამი ძირითადი მიზნის გამო:
მოგზაურობა დაიწყო 1963 წლის სექტემბერში; და მიმდინარეობდა 18 ნოემბრიდან 22 ნოემბრამდე, ჯონ ფიცჯერალდ კენედის მკვლელობამდე.
მარშრუტი
დალასის ვაჭრობის ცენტრი წინასწარ იყო შერჩეული,ისევე როგორც ლანჩის ადგილი, კენედის მეგობრისა და მდივნის, ოდონელის მიერ. ეს ადგილი გახდა ავტოსატრანსპორტო მარშრუტის საბოლოო დანიშნულების ადგილი. დალასის სიყვარულის მოედნიდან ავტომაგისტრალზე იმგზავრეს 45 წუთის განმავლობაში, სავაჭრო ცენტრამდე მისასვლელად. გაიარეს 16 კილომეტრი. შეხვედრა დაგეგმილი იყო 12:15 საათზე.
სპეციალური აგენტი უინსტონ ლოუსონი, თეთრი სახლის ერთ-ერთი წევრი იყო, რომელიც მოქმედებდა როგორც წინასწარი საიდუმლო სამსახურის აგენტი, იმავე საიდუმლო სამსახურის აგენტ ფორესტ სოროლსთან ერთად. 14 ნოემბერს ორივე მამაკაცი დაესწრო შეხვედრას Love Field- ში და გაიარეს ის მარშრუტი, რომელიც სოროლს მიაჩნდა, რომ ყველაზე შესაფერისი იყო მოტოციკლეტისთვის. სავაჭრო ცენტრამდე ავტომაგისტრალის მოკლე მონაკვეთის გავლით მივიდნენ.
კენედი გეგმავდა Love Field-ში დაბრუნებას, რათა გამგზავრებულიყო აუსტინის ფესტივალზე შემდეგ დღეს. მოგზაურობისთვის, აგენტებმა შეარჩიეს უფრო პირდაპირი მარშრუტი, რომელიც დაახლოებით ოთხი მილი იყო, ანუ 6 ,4 კილომეტრი.
დაცვის უზრუნველსაყოფად, საიდუმლო სამსახურისა და პოლიციისთვის, გამოყოფილი იქნა სამი მანქანა. პირველ მანქანა, თეთრი ფორდი, რომელშიც ისხდნენ დალას პოლიციის უფროსი ჯესი კური, საიდუმლო სამსახურის აგენტი უინ ლოუსონი, შერიფ ბილ დეკერი და ასევე დალას აგენტი ფორესტ სოროლი, შეუმჩნევლად მოძრაობდა,მეორე 1961 წლის მანქანში იყვნენ მძღოლი - აგენტი ბილ გრეერმი, როი კლერმანი, გუბერნატორი ჯონ კონალი, ნელი კონალი, პრეზიდენტი ჯონ ფიცჯერალდ კენედი და ჯეი კენედი.
მესამე ავტომობილი იყო 1955 წელს გამოშვებული Cadillac, რომელშიც ისხდნენ მძღოლი - აგენტი სემ კინი, ემორი რობერტსი, პრეზიდენტის თანაშემწეები კენ ო'დონელი და დეივ პაუერსი, აგენტი ჯორჯ ჰიკი და PRS-ის აგენტი გლენ ბენეტი. საიდუმლო სამსახურის აგენტები კლინტ ჰილი, ჯეკ რედი, ტიმ მაკინტრი და პოლ ლენდისი ცალკე მიდიოდნენ.
მკვლელობა
1961 წლის ღია ცის ქვეშ მდებარე Dealey Plaza– ში 12:30 საათზე შემოვიდა კენედის დიდი ლიმუზინი. ნელი კონალი, ტეხასის პირველი ლედი, მიუბრუნდა კენედის, რომელიც მის უკან იჯდა და უთხრა: ”ბატონო პრეზიდენტო, თქვენ ვერ იტყვით რომ დალასს არ უყვარხართ”. კენედის პასუხი - "არა, ამას ნამდვილად ვერ ვიტყვი" - ეს იყო მისი ბოლო სიტყვები. მინი|ჯონ კონალი
მოწმეთა 80%-მა გაიგონა გასროლის ხმა.
მცირე რაოდენობის ადამიანებმა გაიგონეს პირველი ცეცხლსასროლი იარაღის ხმა, ანუ პირველ გასროლას ხალხის დიდი რეაქცია არ მოჰყოლია. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი ახლო მოწმე იხსენებდა ლიმუზინის შენელებას, თითქმის გაჩერებას, ან მთლიანად გაჩერებას, უორენის კომისიამ, დაადგინა, რომ ლიმუზინი საშუალო სიჩქარით, 11,2 მილის საათში მოძრაობდა.
თანდათანობით ყველა შეშფოთდა. მას შემდეგ რაც ჯონ კონალს ესროლეს, მან შეძახილებით წამოიძახა: "ოჰ, არა, არა, არა, ღმერთო ჩემო, ისინი ყველა ჩვენგანის მოკვლას აპირებენ!"
ქალბატონმა კონალიმ, ჯონ კონალის მეუღლემ, დაამოწმა, მას შემდეგ, რაც პირველი გასროლა გაისმა, კენედისკენ მიიწია, ამასობაში კი მან შემდეგი, კიდევ ერთი გასროლა, გაიგონა, რის მერეც გუბერნატორმა კონალიმ ყვირილი დაიწყო. ამ მომენტში კიდევ ერთი ცეცხლსასროლი იარაღის ხმა გაისმა. შედეგად, ლიმუზინის უკანა ინტერიერი თავის ქალის, სისხლისა და ტვინის ფრაგმენტებით დაიფარა.
კაო
კაო (Kao) — ვულკანური კუნძული ტონგის სამეფოს ჰააპაის კუნძულების ჯგუფში, წყნარ ოკეანეში. მდებარეობს 5 კმ-ში ჩრდილო-აღმოსავლეთით კუნძულ ტოფუადან და 160 კმ-ში ჩრდილოეთით კუნძულ ტონგატაპუდან. ადმინისტრაციულად, კუნძული შედის ჰააპაის ოლქში.
გეოგრაფია
thumb|left|150px|კაიას (პატარა) და ტოფუას (დიდი) კუნძულების ხედი კოსმოსიდან კაოს კუნძულს აქვს სიმეტრიული კონუსის მსგავსი ფორმა. კუნძულის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან აღწევს 1046 მეტრ სიმაღლეს (ეს უმაღლესი წერტილია მთელ ტონგის სამეფოში). ვულკანის პატარა კრატერში მდებარეობს მტკნარი წყლის ტბა. კუნძულის ხმელეთის ფართობი შეადგენს 11,6 კმ²-ს.
ისტორია
კაოს კუნძული 1774 წელს აღმოაჩინა ინგლისელმა მოგზაურმა ჯეიმზ კუკმა.
სქოლიო
კატეგორია:ტონგა კატეგორია:ტონგის კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
ბიუტი
ბიუტი (Butte) — გეოლოგიაში: მთის ქანების იზოლირებული მასივი, რომელიც შემორჩა უფრო არამდგრადი ქანების ნგრევის შემდეგ რაიმე ეგზოგენური ფაქტორებით — გამოქარვით, ეროზიით, წყლის ზემოქმედებით და ა. შ. thumb|250px|[[კაპადოკია|კაპადოკიის ქვის ბოძები]] thumb|250px|«[[დევილზ-ტაუერი (ეროვნული მონუმენტი)|დევილზ-ტაუერი», აშშ]] განასხვავებენ:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბიუტები კატეგორია:გეოგრაფიული ტერმინოლოგიები კატეგორია:რელიეფის ეროზიული ფორმები კატეგორია:რელიეფის დაფერდებული ფორმები
ნოვა-რომა
ნოვა-რომა (Nova Roma) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 610 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადა-დუს-ვეადეირუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 471 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.63 კმ²-ზე. ფართობი 2 135 კმ²-ია.
ბულბოჩი-ნოი
ბულბოჩი-ნოი (Bulbocii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 164 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 325 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
კუარტელი
კუარტელი (Quartell) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კამპო-დე-მორვედრეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 3,2 კმ². მოსახლეობა — 1655 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
გრიბოედოვი (სომხეთი)
გრიბოედოვი (Գրիբոյեդով) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 991 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 273 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 7.28 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
The Stone Roses
The Stone Roses — ინგლისური როკ-ჯგუფი, რომელიც მანჩესტერში 1983 წელს ჩამოყალიბდა. იგი იყო მედჩესტერის მოძრაობის ერთ-ერთი პირველი შემსრულებელი. ჯგუფის ყველაზე ცნობილ და წარმატებულ შემადგენლობაში შედიან იენ ბრაუნი (ვოკალი), ჯონ სკუაირი (გიტარა), მანი (ბასი) და რენი (დასარტყმელი საკრავები).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1983 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:1996 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:2011 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური ალტერნატიული როკ-ჯგუფები კატეგორია:მედჩესტერი
დრამსნა
დრამსნა (Droim ar Snámh) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს ლიტრიმის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. 2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა 217 ადამიანს შეადგენდა.
ქალანოვი
ქალანოვი (Kələnov) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 369 კაცი. ეკონომიკის ძირითადი დარგებია მეცხოველეობა და მიწათმოქმედება. სოფელში არის საშუალო სკოლა, კლუბი, ბიბლიოთეკა და სამედიცინო ცენტრი. 2014-2018 წლებში ქვეყნის რეგიონების სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების სახელმწიფო პროგრამის შესაბამისად, 2018 წელს სოფელში  ასფალტის გზა დაიგო.
დრამსნა
სქოლიო
კატეგორია:ლიტრიმის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ქალანოვი
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
სან-ჟუან-დ’ალიანსა
სან-ჟუან-დ’ალიანსა (São João d'Aliança) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 986 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადა-დუს-ვეადეირუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 257 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.08 კმ²-ზე. ფართობი 3 327 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
იერემია ტაბაი
იერემია ტაბაი (Ieremia Tienang Tabai; დ. 1950) — კირიბატის პირველი პრეზიდენტი.
1978 -1979 წლებში გილბერტის კუნძულების ბრიტანული კოლონიის მთავარი მინისტრი. 1979-1991 წლებში ეკავა პრეზიდენტის თანამდებობა. ხელისუფლებას ჩამოშორდა დროებით 1982-1983 წლებში და მის მოვალეობას ასრულებდა როტა ონორიო. 1991 წელს ხელისუფლებიდან წასვლის შემდეგ 1992-1998 წლებში იყო წყნაროკეანური ფორუმის გენერალური მდივანი. ფლობდა კირიბატში პირველ გაზეთს „Kiribati Newstar“, ასევე რადიოკომპანიას „New Air FM“.
სქოლიო
კატეგორია:კირიბატის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1950
ბუჰი (სამხრეთი კამარინესი)
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
კონიგინის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია
კონიგინის ღვთისმშობლის შობის ეკლესია (Церковь Рождества Богородицы) — მართლმადიდებლური ეკლესია უსტ-დონეცკის რაიონის ხუტორ კონიგინში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. შენობა არის უსტ-დონეცკის რაიონის ყველაზე ძველი ეკლესია, რომელიც შემონახულია დღევანდელ დღემდე.
მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, უსტ-დონეცკის რაიონი, ხუტორი კონიგინი, ეკლესიის შესახვევი 24.
ისტორია
ხუტორი კონიგინი დაარსდა 1788 წელს და დიდი ხნის განმავლობაში არ ჰქონდათ საკუთარი ეკლესია, რის გამოც ადგილობრივი მრევლი დადიოდა 6 კილომეტრით დაშორებულ სტანიცა რაზდორსკაიაში, რათა ელოცათ დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესიაში. მას შემდეგ რაც დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია მრევლისათვის უკვე საკმარისი აღარ იყო ხუტორის მოსახლეობამ თხოვნით მიმართა დონის მთავარეპისკოპოსს, რათა ნება დაერთო აეშენებინათ ახალი ეკლესია. თხოვნაზე დადებითი პასუხი მიიღეს. დაიწყო სახსრების შეგროვება მშენებლობისათვის., მაგრამ 1877 წელს დაიწყო რუსეთ-თურქეთის ომი და კონიგინელების გეგმებს ხელი შეუშალა. მოსახლეობის უმეტესი რაოდენობა ბრძოლის ველზე წავიდა. მეორე წელს კაზაკები დაბრუნდნენ საკუთარ სახლებში და დაიწყეს ერთსაკურთხევლიანი  ეკლესიის მშენებლობა ღვთისმშობლის შობის სახელზე. 1879 წელს ეკლესია ააშენეს და აკურთხეს. 1883 წლისთვის ეკლესიის მრევლში შედიოდა ორი ხუტორის, კონიგინისა და ოლხოვსკის მოსახლეობა. 1889 წელს ეკლესია შემოღობეს ხის მესრით, ხოლო 1914 წელს რკინის მესერი შემოავლეს.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ეკლესიაში მძიმე ვითარება შეიქმნა. 1920-1930-იან წლებში ჩამოხსნეს სამრეკლოს ზარები, გადაწყვიტეს ეკლესიის გადაქცევა საწყობად. 1962 წელს, როდესაც საბჭოთა ხელისუფლებამ რაზდორსაკაიაში ტაძარი დაანგრია და შემდეგ მიადგნენ კონიგინის ეკლესიას, მოსახლეობამ დაიცვა თავისი სალოცავი. ეკლესია არ დახურულა თვით ხრუშჩოვის მმართველობის პერიოდშიც კი.
საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ დაიწყო ეკლესიის ახალი ისტორია. 2003 წელს შეცვალეს მისი ძველი გუმბათი, რომელიც მოაქოროვეს კიდეც.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
ბულბოჩი
ბულბოჩი (Bulboci) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 118 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 959 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
ანისის ქართული ეკლესია
მინი|ანისის ქართული ეკლესიის ნანგრევები ანისის ქართული ეკლესია — ქართული ეკლესიის ნანგრევები თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე მდებარე ისტორიულ ქალაქ ანისში. მდებარეობს ლომების კარიბჭის პირდაპირ, ცეცხლის ტაძრის სიახლოვეს.
ეკლესია იყო დარბაზული ტიპის, ნაგები კარგად ნათალი ქვის კვადრებით. ინტერიერი 3 ნაწილად იყოფა ლილვებითა და თაღნარით. ამჯერად ეკლესია მთლიანად დანგრეულია დარჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთი კედელი. ეკლესია გათხარა და მოგვიანებით გამოაქვეყნა ნიკო მარმა. სამხრეთ კედლის ნანგრევებში მან 1912 წელს აღმოაჩინა ვრცელი წარწერა, რომელიც ახლა დაკარგულია. 30 სტრიქონიანი წარწერა ეკუთვნოდა ეპიფანე მცხეთის კათალიკოსს. წარწერა 1218 წლით თარიღდება და ამის გამო ეკლესიის მშენებლობის პერიოდადაც XIII საუკუნე იყო მიჩნეული. თუმცა ეს წარწერა არ შეიცავს მშენებლობის შესახებ არანაირ ცნობას და დამათარიღებლად ვერ გამოდგება. ზოგიერთი ისტორიკოსის მოსაზრებით ეკლესია XI საუკუნის მეორე ნახევარში უნდა აეგოთ. ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელზე, თაღებს ქვეშ ორი ფიგურული კომპოზიციაა, ქვაში ნაქანდაკევი, ელისაბედის და მარიამის შეხვედრა და ხარება, თეთრი საღებავით მიწერილი აქვს ასომთვრულად განმარტებითი წარწერები. ასომთავრული მინაწერები ეკლესის გარე ფასადზეც არის.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
ვოლგა-დონის არხი
გაიხსნა 1952 წლის 27 ივლისს. თავდაპირველად დონიდან ვოლგაზე ზიდავდნენ ნახშირს (დონის ნახშირი უსტ-დონეცკიდან რკინიგზით მიჰქონდათ და გადატვირთვის შემდეგ არხის გამოყენებით აწვდიდნენ ვოლგის ქალაქებს და ცენტრალურ რაიონებს), მინერალურ სამშენებლო მასალებს, მარცვლეულს, ხოლო ვოლგიდან დონზე — ზემო ვოლგის, კამისა და ციმბირის ტყეს (ეს უკანასკნელი კამის პორტებში რკინიგზით მიჰქონდათ), გოგირდის ალმადანს ურალიდან, ნავთობპროდუქტებს ვოლგისპირეთიდან. ახლა ძირითადად გამოიყენება ხე-ტყის და ნავთობპროდუქტების გადასაზიდად. 1952–2005 წლებში გადაიზიდა 350 მილიონი ტონა ტვირთი, გაიარა 400 ათასზე მეტმა სხვადასხვა ტიპის გემმა. გამოიყენება სამგზავრო გადაზიდებისთვის, მათ შორის ტურისტული მარშრუტებისთვის.
ვოლგა-დონის არხი არქიტექტურული ძეგლია (არქიტექტორთა ჯგუფის ხელმძღვანელი — ლეონიდ პოლიაკოვი), წარმოადგენს ერთიან არქიტექტურულ ანსამბლს. მის სკულპტურულ და დეკორატიულ ელემენტებში ასახულია 1917–1922 წლების სამოქალაქო ომისა და 1942–1943 წლების სტალინგრადის ბრძოლის მოვლენები.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის არხები
კუ ნინძები II: შლამის საიდუმლო
კუ ნინძები II: შლამის საიდუმლო (Teenage Mutant Ninja Turtles II: The Secret of the Ooze) — 1991 წლის ამერიკული ფილმი, რომელიც ეფუძნება კუ ნინძების პერსონაჟების ისტორიებს. მას ასევე მოჰყვა ორი ფილმი - კუ ნინძები III (1993) და სრულმეტრაჟიანი ანიმაციური კუ ნინძები.
ფილმის სიუჟეტით სამი კუ ნინძა, ლეონარდო, მიქელანჯელო, დონატელო და რაფაელი, აგრეთვე მათი სენსეი სპლინტერი, კვლავ ებრძვიან  შრედერს. ამჯერად იგი ბრუნდება, რათა კვლავ მართოს ტერფის კლანი და შური იძიოს კუ ნინძებზე. როდესაც აღმოაჩენს მათი მუტაციის საიდუმლოს, იგი უფრო საშიში ხდება. ფილმში ჩნდება ორი ახალი პერსონაჟი - ტოკა და რაზარი.
განსხვავებით პირველი ფილმისგან, მეორეში კუ ნინძები იარაღს იშვიათად იყენებენ და საბრძოლო ხელოვნების სხვა მეთოდებით იცავენ თავს - ამით ადგილი ჰქონდა წინა ფილმთან შედარებით ძალადობის სცენების შემცირების მცდელობას. ფილმი გამოვიდა 1991 წლის 22 მარტს და არაერთგვაროვანი შეფასებები მიიღო. იგი იყო ნაკლებად ბნელი, ვიდრე 1990 წლის წინამორბედი ნაწილი. ფილმს წარმატება ხვდა წილად, აშშ-ში იგი 1991 წლის რიგით მე-13 ყველაზე შემოსავლიან ფილმად იქცა.
სქოლიო
კატეგორია:ფილმები კუ ნინძებზე კატეგორია:1991 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები
ქართული ენის ეროვნული კორპუსი
ქართული ენის ეროვნული კორპუსი — ვირტუალური სივრცე, რომელიც მოიცავს ქართული ენის ისტორიული არსებობის განმავლობაში შექმნილი წერილობით ძეგლებსა და ქართული ენის ზეპირმეტყველების გაციფრებულ რესურსებს და საშუალებას აძლევს მომხმარებელს, გამოიყენოს იგი ლინგვისტური და ინტერდისციპლინარული -  როგორც დიაქრონიული, ისე სინქრონული - კვლევებისათვის. ქართული ენის ეროვნული კორპუსი შეიქმნა საერთაშორისო სამეცნიერო პროექტების ფარგლებში გერმანელი და ქართველი მეცნიერების თანამშრომლობის შედეგად.
ენის ეროვნული კორპუსი
ენის ეროვნული კორპუსი არის სახელმწიფო ენისათვის შექმნილი ვირტუალური სივრცე, რომელშიც განთავსებულია სახელმწიფო ენის ისტორიული და თანამედროვე მემკვიდრეობა ელექტრონული რესურსების სახით. ენის ეროვნული კორპუსი სახელმწიფო ენის სტატუსით აღჭურვილი ენისათვის შექმნილი კორპუსია, რომელიც გამოიყენება როგორც სახელმწიფო ინტერესებისათვის (სახელმწიფო ენის ნორმალიზაცია-სტანდარტიზაცია, ენის ეკოლოგიის დაცვა, ენობრივი პოლიტიკის დაგეგმვა და ა.შ.), ისე ქვეყანაში მეცნიერების სხვადასხვა დარგის, განსაკუთრებით ციფრული ჰუმანიტარიის განვითარებისათვის. ეროვნული კორპუსი სახელმწიფო ენაზე ზრუნვის განხორციელებისათვის ეფექტიანი და მეთოდურად გამართული საშუალებაა, რაზედაც მეტყველებს, მაგ., ინგლისური ენისათვის შექმნილი სამი კორპუსის არსებობა: ბრიტანული ეროვნული კორპუსი, ამერიკული ეროვნული კორპუსი, ავსტრალიური ეროვნული კორპუსი. მიუხედავად იმისა, რომ სამივე დასახელებული კორპუსი ინგლისური ენის რესურსების ნაკრებს წარმოადგენს, თითოეული მათგანი შესაბამისი ქვეყნის სახელმწიფო ენის (ბრიტანული ინგლისური, ამერიკული ინგლისური, ავსტრალიური ინგლისური) ამსახველი ელექტრონული რესურსების სტრუქტურირებულ მონაცემთა ბანკია.
ქართული ენისათვის ელექტრონული რესურსების შექმნის ისტორია
ქართული ენისათვის პირველი ელექტრონული რესურსების შექმნა და ქართული დამწერლობის უმნიშვნელოვანესი ძეგლების გაციფრება დაკავშირებულია გერმანელი ქართველოლოგის პროფ. იოსტ გიპერტის სახელთან. ინდოევროპული ენების ისტორიული კორპუსის TITUS (Thesaurus Indogermanischer Text- und Sprachmaterialien) შემქმნელი გერმანელი მეცნიერი ქართველური ენებით ჯერ კიდევ გასული საუკუნის 80-იან წლებში დაინტერესდა და სწორედ ამ პერიოდში დაიწყო ქართული ხელნაწერების ბეჭდური გამოცემების პირველი ციფრული ვერსიის შექმნა ქართული ენის თანამედროვე ტექნოლოგიებით კვლევის მიზნით. ამ პერიოდში იოსტ გიპერტი ახორციელებს ძველი ქართული ენის ძეგლების გაციფრებას და იწყებს ქართული ენის ისტორიული კორპუსისათვის საფუძვლის მომზადებას. პირველი ციფრული კორპუსი ძველი ქართული ენისათვის მოიცავდა ძველ ქართულ ბიბლიურ ტექსტებს, აპოკრიფებსა და კომენტარებს, აგიოგრაფიულ და ჰომილეტიკურ ტექსტებს, როგორიცაა ძველი აღთქმის ოშკისა და იერუსალიმის რედაქცია, ფსალმუნნი (A რედაქცია), პარიზის ლექციონარი, ახალი აღთქმის აპოკრიფები და სხვ. ასევე, წამებაჲ წმიდისა შუშანიკისი, მარტვილობაჲ და მოთმინებაჲ წმიდისა ევსტათი მცხეთელისაჲ, წამებაჲ წმიდისა და ნეტარისი მოწამისა ქრისტესა ჰაბოჲსი, მოქცევაჲ ქართლისაჲ, ცხოვრებაჲ და წამებაჲ წმიდისა მოწამისა კოსტანტინისი ქართველისაჲ, წამებაჲ ყრმათა წმიდათაჲ რიცხვით ცხრათაჲ, ცხოვრებაჲ წმიდისა მამისა ჩუენისა იოვანე ზედაზნელისაჲ (A და B რედაქციები), ცხოვრებაჲ და მოქალაქობაჲ მამისა ჩუენისაჲ დავით გარესჯელისაჲ, მოქალაქობაჲ და წამებაჲ წმიდისა აბიბოს ნეკრესელ ეპისკოპოსისაჲ (A და B რედაქციები), ცხოვრებაჲ და მოქალაქობაჲ და ღუაწლი წმიდისა და ღირსისა დედისა ჩუენისა ნინოჲსი და მრავალი სხვა; ასევე ძეგლები ნათარგმნი აგიოგრაფიული, ჰომილეტიკური და ეგზეგეტიკური ტექსტები S-1141 და [http://titus.uni-frankfurt.de/texte/etcs/cauc/ageo/synax/synax.htm Ath-8. (57)] ხელნაწერებიდან და სხვ. იოსტ გიპერტის მიერ მომზადებული ძველი ქართული ენის კორპუსი, რომელშიც 100-მდე ტექსტი გაერთიანდა, აღჭურვილი მეტამონაცემებითა და საძიებო სისტემით, განთავსდა ფრანკფურტის უნივერსიტეტის TITUS-ის პლატფორმაზე და დღემდე მოიხმარება მკვლევართა მიერ, როგორც საერთაშორისო მიმოქცევის პროდუქტი.
ქართული ენის კორპუსის შექმნის ისტორია
ქართული ენის კორპუსისათვის ელექტრონული რესურსების მიზნობრივი შექმნა 1995 წლიდან დაიწყო და რამდენიმე ეტაპად ხორციელდებოდა:
I ეტაპი:
1995-99 წლებში იოსტ გიპერტი ქართველ მეცნიერებთან თანამშრომლობით იწყებს ქართული ენის ისტორიული კორპუსის გაფართოებას და ძველი და საშუალი ქართულის ელექტრონული რესურსების მომზადებას და მათ განთავსებას TITUS-ის პლატფორმაზე. ამ პერიოდში გიპერტთან აქტიურად თანამშრომლობენ ქართველ მეცნიერთა მთელი პლეადა: ვ. იმნაიშვილი, ზ. სარჯველაძე, ლ. ქაჯაია, დ. თვალთვაძე, ა. ხარანაული, ვ. წამალაშვილი, მ. ბაბუხადია, ლ. ბასილაია, ნ. დობორჯგინიძე, თ კარსანიძე, მ. მაჩხანელი, ნ. შარაშენიძე, თ. ცოფურაშვილი, ნ. შუღლაძე, თ. ცქიტიშვილი, ს. სარჯველაძე, ქ. გოჩიტაშვილი, ნ. დათუკიშვილი, ნ. ლოლაძე, ა. მეფისაშვილი და სხვ.
II ეტაპი:
1999-2012 წლებში იოსტ გიპერტი ქართველ მეცნიერებთან თანამშრომლობას ფოლკსვაგენის ფონდის მხარდაჭერით საერთაშორისო პროექტების ფარგლებში აგრძელებს. ქართული ენის კორპუსის შექმნის მეორე ეტაპზე კორპუსის შექმნაში არა მხოლოდ ცალკეული ქართველი მეცნიერები, არამედ ქართული კვლევითი და საგანმანათლებლო ინსტიტუციებიც არიან ჩართული. 1999 წლიდან 2012 წლამდე 8 ჯგუფური საერთაშორისო სამეცნიერო პროექტი და 7 ქართველი მეცნიერის ინდივიდუალური პროექტი განხორციელდა იოსტ გიპერტისა და მანანა თანდაშვილის ხელმძღვანელობით, რომლის საერთო ღირებულება 1, 5 მილიონ ევროს შეადგენს:
1984-2012 წლებში იოსტ გიპერტის ხელმძღვანელობით და ქართველი მეცნიერების აქტიური მონაწილეობით თავი მოეყარა ქართული ენის ისტორიული არსებობის განმავლობაში შექმნილ უზარმაზარ კორპუსს - უძველესი წარწერებიდან მოყოლებული ბესიკის ჩათვლით - და მოიცავს V-XVIII საუკუნეების ქართული დამწერლობის უმნიშვნელოვანეს ძეგლებს, მათ შორის უცხოეთის ბიბლიოთეკებში, უნივერსიტეტებსა და მონასტრებში დაცულ პალიმფსესტურ ხელნაწერებს.
ქართული ენის ეროვნული კორპუსის შექმნის ისტორია და საფუძვლები
ქართული ენის ეროვნული კორპუსის შექმნა დაიწყო 2012 წელს, როდესაც ფოლკსვაგენის ფონდმა დააფინანსა იოსტ გიპერტისა და მანანა თანდაშვილის მიერ წარდგენილი საერთაშორისო სამეცნიერო პროექტი „ქართული ენის ეროვნული კორპუსი: ტექნოლოგიური ჩარჩოს შექმნა“ (2012-2014). ქართული ენის ეროვნული კორპუსის ელექტრონული რესურსების საფუძველს წარმოადგენდა ის ელექტრონული რესურსების ნაკრები, რომელიც იქმნებოდა სამეცნიერო პროექტების სახით ფრანკფურტის გოეთეს სახ. უნივერსიტეტის ემპირიული ენათმეცნიერების ინსტიტუტში გერმანელ და ქართველ მეცნიერთა მონაწილეობით და განთავსებული იყო გერმანიაში (TITUS-სა და ARMAZI-ს ქართული რესურსები), ნორვეგიაში (Clarino), ჰოლანდიასა (Max Plank Institute, Language Archive) და საქართველოში (დიალექტური კორპუსი, Opentext, lib.ge).
ამდენად, ქართული ენის ეროვნული კორპუსი ეყრდნობა დიგიტალურ რესურსებს, რომელიც გასული საუკუნის 80-იანი წლებიდან იქმნებოდა საქართველოსა და მის ფარგლებს გარეთ და მოიცავს როგორც წერილობით, ისე ზეპირმეტყველების წერილობით დოკუმენტირებულ და გაციფრებულ რესურსებს:
ქართული ენის ეროვნული კორპუსის მოცულობა
ქართული ენის ეროვნული კორპუსი დღევანდელი მონაცემების მიხედვით 130 მილიონი ტოკენის, ანუ სიტყვაფორმის მომცველია (შდრ. ბრიტანული ეროვნული კორპუსი - 100 მილიონი ტოკენი, სომხური ეროვნული კორპუსი - 110 მილიონი ტოკენი, რუსული ეროვნული კორპუსი - 150 მილიონი ტოკენი). მასში შესულია როგორც ქართული ენის ისტორიული მემკვიდრეობა (V-XVIII საუკუნეების ლიტერატურული და ისტორიული ძეგლები), ისე XIX-XX საუკუნეების ქართული ლიტერატურა და 90-იანი წლებიდან მოყოლებული ქართული პრესა. ამჟამად მიმდინარეობს ქართული ენის კორპუსის XIX და XX საუკუნეების პრესის მასალებით განვრცობა. კორპუსის შექმნის არსებით მიზანს წარმოადგენს კორპუსის ჟანრობრივი დაბალანსება, კერძოდ სამეცნიერო, იურიდიული, პოლიტიკური და სოციოლექტური მასალებით მისი გაჯერება.
ქართული ენის ეროვნული კორპუსის ეტაპობრივი განვითარება
2013 წლის 29 სექტემბერს ხელი მოეწერა ურთიერთთანამშრომლობის მემორანდუმს ფრანკფურტის გოეთეს სახ. უნივერსიტეტის ემპირიული ენათმეცნიერების ინსტიტუტსა და საქართველოს პარლამენტის ეროვნულ ბიბლიოთეკას შორის, რომელიც ითვალისწინებს ფრანკფურტის უნივერსიტეტში განთავსებული ქართული ენის ეროვნული კორპუსის საქართველოში გადმოტანას და გრძელვადიან თანამშრომლობას ქართული ენის ეროვნული კორპუსის შემდგომი განვითარების მიზნით. ქართული ენის ეროვნული კორპუსის განვითარების შესახებ თანამშრომლობა სამი ეტაპისგან შედგება:
ქართული ენის ეროვნული კორპუსის განვითარების ხელმძღვანელობა
ქართული ენის ეროვნული კორპუსის კონცეფცია და განვითარების გეგმა შედგენილია კორპუსის დირექტორიუმის მიერ, რომელშიც შედიან:
ქართული ენის ეროვნული კორპუსის მნიშვნელობა
ქართული ენის ეროვნული კორპუსის შექმნას აქვს როგორც სახელმწიფოებრივი, ისე სამეცნიერო და საზოგადოებრივი მნიშვნელობა.
საბერეების უდაბნო
საბერეების უდაბნო — დავითგარეჯის უდაბნოს მონასტერთაგან ერთ-ერთი. გამოკვეთილია მდინარე ივრის მარჯვენა ნაპირზე გაჭიმული ბერების სერის სამხრეთ კალთაზე. საბერეების მონასტრის შესახებ რაიმე ცნობა ისტორიულ წყაროებში არ მოიპოვება. დაკარგული მონასტერი XX საუკუნის 60-იან წლებში ხელახლა აღმოაჩინეს.
მოხატულ ტაძრებში ერთ-ერთია დარბაზული ტიპის ეკლესია თავისი მინაშენით. ტაძარი მთლიანად შელესილია, თუმცა მხატვრობა მხოლოდ საკურთხეველში და ჩრდილოეთ კედელზეა შესრულებული. ფრესკა დღეისათვის ძალზე დაზიანებულია. ეკლესიას სამხრეთიდან მიდგმული ქონია სამლოცველო, რომლისგანაც დღეს მხოლოდ საკურთხევლის მცირე ნაწილი და ჩრდილოეთის კედელია შემორჩენილი. კედელში გაკეთებულია ნიშა, რომელშიც ჯვარცმის კომპოზიცია იყო მოცემული. ჯვარცმის კომპოზიცია ყურადღებას იქცევს რამდენიმე დეტალით: ქრისტეს გამოსახვა გრძელი პერანგით — კოლუბიუმით და ავაზაკების ჯვარცმა ჯვარზე უკან გადაწეული ხელებით, რაც იკონოგრაფიის მხოლოდ ადრეული პერიოდისთვისაა დამახასიათებელი (IX ს.) და ავაზაკების სახელებით: დოვიმაქსი და გესტოზი. როგორც ცნობილია, ქრისტესთან ერთად ჯვარცმული ავაზაკების სახელები მხოლოდ ნიკოდიმოსის სახარებაშია დაცული. ჯვარცმული ავაზაკების სახელები საბერეების მოხატულობის გარდა საქართველოში სხვაგან დაფიქსირებული არაა.
დანარჩენი მოხატული ეკლესიები ყველა გუმბათოვანი ტაძარია. მათ შორისაა მკვლევართა მიერ VI, VII და VIII ეკლესიებად დანომრილი ნაგებობები. მხატვრობა ყველაზე ცუდად შემორჩენილია VI ეკლესიაში, რომლის საკურთხევლის სცენა ძნელად იკითხება, ხოლო ჩრდილოეთი კედლის სიუჟეტიდან მხოლოდ ფრაგმენტი შემორჩა. საკურთხეველში აქაც ტახტზე მჯდომი მაცხოვარია მოცემული, აქეთ-იქით მიქაელ და გაბრიელ მთავარანგელოზებით. მაცხოვრის ქვემოთ გამოსახული იყო ღვთისმშობელი მოციქულების თანხლებით. ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელზე შესრულებული იყო ჯვარცმის სცენა.
V და VI ეკლესიების მსგავსი მოხატულობაა VIII ტაძარშიც, რომელშიც გუმბათიც გაფორმებულია. ისევე, როგორც წინა ორში, აქაც საკურთხეველში გამოსახულია საყდარზე მჯდომი ქრისტე, ორი მთავარანგელოზით, ღვთისმშობლით, მოციქულებით, ხარისა და ლომის გამოსახულებებით და ფარშევანგით. საბერეების VIII ეკლესია ამ მონასტრის მხატვრობის ბოლო ეტაპია და X საუკუნით თარიღდება. გაცილებით უკეთ შემოინახა X საუკუნით დათარიღებული VII ეკლესიის მოხატულობა. VII ეკლესია იმითაცაა გამორჩეული საბერეების დანარჩენი ტაძრებისგან, რომ აქ შესრულებულ მხატვრობას თან ახლავს არა მხოლოდ ქართული წარწერები, არამედ ბერძნული და სომხური განმარტებითი წარწერებიც.
ტაჯიკეთის გეოგრაფია
300პქ|მინი|მარჯვნივ|[[ტაჯიკეთის სატელიტური ფოტო.]] ტაჯიკეთი მთიანი ქვეყანაა. მისი ტერიტორიის 93 % უკავია მთებს, რომლებიც ტიან-შანის, ჰისარ-ალაის და პამირის სისტემებს განეკუთვნება. ტერიტორიის თითქმის ნახევარი 3000 მ-ზე მაღლა მდებარეობს. ვაკეებს უკავია ხეობების გაფართოებული ადგილები და მთათაშუა ქვაბულები.
ფიზიკურ-გეოგრაფიული მდებარეობა
რესპუბლიკის უკიდურეს ჩრდილოეთ ნაწილშია ყუსმის ქედი (სიმაღლე 3769 მ-მდე, მწვერვალი ბობოიობი) და მოღოლთაუს მთები (სიმაღლე 1624 მ-მდე), რომლებიც ტიან-შანის სისტემაში შედის; სამხრეთით ფერღანის ქვაბულის დასავლეთი ნაწილია, რომელიც ვიწრო გასასვლელით უერთდება მშიერ სტეპს. ტაჯიკეთის ცენტრალური ნაწილი უკავია ჰისარ-ალაის მთათა სისტემას. ალაის ქედის (სიმაღლე 5539 მ-მდე) დასავლეთით განშტოებულია თურქესტანის (სიმაღლე 5509 მ-მდე), ზარაფშანისა (სიმაღლე 5489 მ-მდე) და ჰისარის ქედები; ტაჯიკეთის სამხრეთ-დასაცლეთ ნაწილში შედარებით დაბალი (2300 მ-მდე) ქედებია, რომელთა შორის 300-400-იდან 1200 მ სიმაღლეზეა ჰისარის, ვახშისა და სხვა ხეობები. ტაჯიკეთის აღმოსავლეთ ნაწილი პამირის ფარგლებშია (კომუნიზმის პიკი, 7495 მ; ლენინის პიკი, 7134 მ). დასავლეთ პამირს ახასიათებს ვიწრო ქედები, რომლებიც ერთმანეთისგან ღრმა და ვიწრო ხეობებითაა გამოყოფილი. მთისძირი 1700-1800 მ სიმაღლეზეა, ხოლო მწვერვალები 6000 მ-ზე მეტს აღწევს. აღმოსავლეთ პამირში 3700-4200 მ სიმაღლეზე ვრცელი ქვაბულები და ფართო ხეობებია, რომლებზედაც აღმართულია 1000-1500 მ შეფარდებითი სიმაღლის დამრეცკალთებიანი ქედები.
ბუნებრივი რესურსები
პამირსა და ჰისარ-ალაიში აღმოჩენილია სტიბიუმის, ვერცხლისწყლის, დარიშხანის, ბორის, პიეზოკვარცის, მთის ბროლის, ოპტიკური ფლუორიტის, ისლ. შპატის, ლაზურიტის, კეთილშობილი შპანელის, ოქროს, ვოლფრამის მადნის საბადოები; ყურამის ზონაში — პოლიმეტალების, იშვიათი ლითონების, შეელიტის, ქვანახშირის საბადოები; ტაჯიკეთისა და ფერღანის დეპრესიებში — ნავთობი, ბუნებრივი აირი, ქვანახშირი, საწვავი ფიქლები, ქვამარილი, საშენი მასალა. ტაჯიკეთი მდიდარია მინერალური წყაროებით.