cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მოსკოვის ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი (ვორონცოვის ველი)
ისტორია
1653 წლის ზაფხული მოსკოვში გვალვიანი იყო. მოსახლეობა შიშმა მოიცვა. ალექსი მიხეილის ძემ განაცხადა, რომ ააშენებდა ტაძარს იმ წმინდანის სახელზე, რომელ დღესაც წვიმა მოვიდოდა. 1653 წლის 20 ივლისს გაწვიმდა. ალექსი მიხეილის ძემ ძველი ტაძრის ადგილზე ააშენა ელია წინასწარმეტყველის სახელობის ახალი ეკლესია. XVIII საუკუნის დასაწყისში ხარების ეკლესია დაანგრიეს. იგი შეცვალა ეკლესიამ, რომელსაც ჰქონდა ხუთი გუმბათი და აშენებული იყო ბაროკოს სტილში. ამავე საუკუნის შუა წლებში ააშენეს სამრეკლო. XIX საუკუნეში ეკლესია ორჯერ გადააკეთეს.
1929 წელს ეკლესია საბჭოთა ხელისუფლებამ დახურა. მასში განათავსეს აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი. XXI საუკუნეში ეკლესიაში განთავსებული იყო ფონდსაცავი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ტაჯიკეთი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ტაჯიკეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოთხედ 2008 წელს, ჩინეთის დედაქალაქ პეკინში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ 2 სხვადასხვა სინჯის მედალი მოიპოვეს.
ამ თამაშებზე ტაჯიკეთმა მოიპოვა თავისი პირველი ოლიმპიური მედალი. 2008 წლის 11 აგვისტოს რასულ ბოქიევმა მოიგო ბრინჯაოს მედალი ძიუდოში, -73კგ წონით კატეგორიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ტაჯიკეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აზიის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბელინსკის ხიდი
ბელინსკის ხიდი (Мост Белинского) — ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, ცენტრალურ რაიონში. მდინარე ფონტანკაზე. აკავშირებს სპასკისა და უსახელო კუნძულებს. ხიდის სიგრძეა - 56,6 მეტრი, სიგანე - 19,06 მ. ხიდი არის რეგიონალური მნიშვნელობის არქიტექტურული ძეგლი და იცავს სახელმწიფო.
ერმა-ელანი
ერმა-ელანი (Йырмаялан) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
ბელინსკის ხიდი
მდებარეობა
ხიდის ახლოს მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის დიდი სახელმწიფო ცირკი და სანქტ-პეტერბურგის სვიმეონისა და ანას ეკლესია.
ერმა-ელანი
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 85 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 94 კმ-ით.
ბელინსკის ხიდი
მდებარეობა
დინების ზემოთ მდებარეობს პანტელეიმონის ხიდი, ქვემოთ კი — ანიჩკოვის ხიდი.
ერმა-ელანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
ბელინსკის ხიდი
მდებარეობა
უახლოესი მეტროსადგურებია — „გოსტინი-დვორი“.
სახელწოდება
თავდაპირველად, 1739 წლის 20 აგვისტოდან ხიდს ეწოდებოდა სიმეონოვსკის ხიდი, გვერდით მდებარე წმინდა სიმეონისა და ანას ეკლესიის გამო. ხიდმა თანამედროვე სახელწოდება მიიღო 1923 წლის 6 ოქტომბერს და ეწოდა მწერალ ბელინსკის ხიდი. ხოლო სიტყვა „მწერლის“ გარეშე სახელი გამოიყენება 1929 წლიდან.
ისტორია
1733 წელს ააგეს ხის ხიდი. 1784-1785 წლებში იგი შეცვალეს ქვის, სამმალიანი ხიდით, რომელიც მდინარე ფონტანკაზე აგებული შვიდი ტიპური ხიდიდან ერთ-ერთი იყო (შემორჩენილია მხოლოდ ორი მათგანი ლომონოსოვის ხიდი და სტარო-კალინკინის ხიდი), რომელიც ხასიათდებოდა კოშკებით. პროექტის ავტორი სავარაუდოდ იყო ფრანგი ინჟინერი ჟან როდოლფ პერონე. ფაქტობრივად ეს ხიდი იყო მათ შორის პირველი. 1859 წელს კოშკები მოანგრიეს.
1890 წელს სავალი ნაწილის გაფართოების მიზნით ხიდი მცირედ გადააკეთეს. დაამონტაჟეს თუჯის მოაჯირები. 1908 წელს ხიდზე გაიყვანეს ტრამვაის ხაზი. 1988 წელს მოიწონეს პროექტი, რომლის მიხედვითაც იგეგმებოდა ხიდისათვის ისტორიული სახის დაბრუნება (ინჟინერი გ. მ. ტოლსტოპიატოვი, არქიტექტორი ი. გ. შინდინი), თუმცა ეკონომიკური სიდუხჭირის დაწყების გამო აღნიშნული პროექტი არ განხორციელებულა. 1997-1999 წლებში მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი. 2003 წელს პროგრამა „ნათელი ქალაქის“ ფარგლებში დაამონტაჟეს დეკორატიული განათება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
მრავალძლის წმინდა გიორგის ნიში
მრავალძლის წმინდა გიორგის ნიში — საკულტო ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტუშურების სამხრეთით. აგებულია XX საუკუნეში. სიმაღლე 3,2 მეტრია. მისი ქვედა მასიური კორპუსი (1x1 მეტრი) ნატეხი ქვითაა ნაშენი. ჩრდილო, აღმოსავლეთ და დასავლეთ წახნაგებში სწორკუთხა ნიშებია. მათგან ჩრდილოეთის ნიშის ზემოთ თიხის მილია ჩასმული. ზედა ნაწილი აგურით ნაგებია. ოთხ კვადრატულ ბურჯზე დაყრდნობილი თაღებით გახსნილი ფანჩატურია (შიგ ბრინჯაოს ზარი კიდია). სახურავი ოთხფერდაა, თუნუქის, წვერზე ლითონის ჯვარი ადგას. ნაგებობა შელესილი და შეთეთრებულია.
ლიტერატულა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ქალაქთა კავშირი
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორია
სუსა (სირია)
სუსაX (არაბ. السوسة‎‎) — ქალაქი სირიაში, რომელიც დეირ-ელ-ზორის მუჰაფაზაში (რეგიონში) მდებარეობს. 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით სუსისX პროვინციაში დაახლოებით 45 986 ადამიანი ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ქალაქები
გომერის ქედი
გომერის ქედი — ქედი ქვემო ქართლში, მდინარეების ალგეთისა (მტკვრის მარჯვ. შენაკადი) და ჭივჭავას (ხრამის მარცხ. შენაკადი) წყალგამყოფი, გამოეყოფა ბედენის ქედს სამხრ. მიმართულებით. აგებულია ცარცული ვულკანოგენური ფაციესის კირქვებით, მერგელებით, იშვიათად — სხვადა სხვა შედგენილობის ვულკანოგენური ქანებით. ჩრდილოეთ ნაწილში ქედის კალთები საკმაოდ დახრილი და დასერილია. ქედის სიმაღლე ზ. დ. 1800 მ აღწევს, სამხრეთ-აღმოსავლეთით თანდათან დაბლდება (მთები გომერი – ზ. დ. 1458 მ და სამება – ზ. დ. 1199 მ ). დაფარულია ფართოფოთლოვანი ტყით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქვემო ქართლის მხარის ქედები
იაკობ დე ლა რეი
იაკობ დე ლა რეი (Koos de la Rey; დ. 22 ოქტომბერი, 1847, ვინბურგი — გ. 15 სექტემბერი, 1914, ლანგლახტი) — ბური გენერალი ბურების მეორე ომში, იგი მიიჩნეოდა ყველაზე გამჭრიახ და ეშმაკ სამხედრო ხელმძღვანელად ბრიტანელებთან კონფლიქტში.
ბიოგრაფია
250პქ|მინი|იაკობ დე ლა რეი იაკობ დე ლა რეი იყო მეექვსე ბავშვი ადრიან იოჰან დე ლა რეისა და ადრიანა ვან როიენის ოჯახში. მისის მშობლები ფერმერები იყვნენ და ცხოვრობდნენ ქალაქ ვინბურგში, ორანჟის თავისუფალ სახელმწიფოში. ბრიტანეთთან კონფლიქტის გამო 1848 წელს, თანამედროვე სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკის მაშინდელ ტერიტორიაზე მცხოვრები მრავალი ბური წავიდა ემიგრაციაში. მათ შორის იყო დე ლა რეის ოჯახი, რომელიც ტრანსვაალში ქალაქ ლიხტენბურგში დასახლდა. იაკობ დე ლა რეის სასკოლო განათლება ბოლომდე არ მიუღია. მოგვიანებით, როდესაც ტრანსვაალში ალმასი აღმოაჩინეს, ოჯახი საცხოვრებლად გადადის ქალაქ კიმბერლიში, სადაც იაკობი ტრანსპორტირებაზე მუშაობდა. 1865-1868 წლებში იგი მონაწილეობას იღებდა ბასოთოს წინააღმდეგ ომში, რომელშიც ტრანსვაალისა და ორანჟის რესპუბლიკებმა დაამარცხეს ბასოთოელები. მოგვიანებით იგი აირჩიეს ლიხტენბურგის კომენდანტად, 1883 წელს კი გახდა პარლამენტარი. 1899 წელს კრაიპანის ბრძოლაში მან სასტიკად დაამარცხა ინგლისელები. ამ გამარჯვებამ დე ლა რეი პოპულარული გახადა. მან ასევე თავი ისახელა გრასპანის ბრძოლაში, სადაც დე ლა რეი დაუპირისპირდა ბრიტანელთა პირველ დივიზიას, რომელსაც ლორდი მეთიუენი სარდლობდა. მეთიუენის მიზანი იყო ბოლო მოეღო ქალაქ კიმბერლის ალყისთვის. ამისათვის მან 8000 ბრიტანელი ჯარისკაცი დაძრა ქალაქისაკენ. ბურების 2000-იანმა არმიამ ვერ გაუძლო ბრიტანელთა შეტევას და მდელოს უკან განლაგდა. მოგვიანებით ისინი გაერთიანდნენ ტრანსვაალისა და ორანჟის 3000 ჯარისკაცთან, რომლებსაც დე ლა რეი სარდლობდა. ბურები შეტევაზე გადავიდნენ და მდელოს დიდი ნაწილი დაიკავეს. ასევე ააფეთქეს რკინიგზა, საიდანაც ბრიტანელები დახმარებას ელოდნენ.
ბურების დამარცხება
მიუხედავად დე ლა რეის გამარჯვებებისა, ბურებს უჭირდათ ბრიტანელთა ჭარბი ძალების წინააღმდეგ ბრძოლა და მარცხი განიცადეს პარდებერგის ბრძოლაში, სადაც უიმედო მდგომარეობაში მყოფი გენერალი კრონიე იძულებული გახდა ბრიტანელებს დანებებოდა. 13 მარტს ბრიტანელება ბლუმფონტეინი აიღეს, 5 ივნისს დაეცა ტრანსვაალის დედაქალაქი პრეტორიაც. ტრანსვაალის პრეზიდენტი სტეფანუს კრიუგერი ევროპულ ემიგრაციაში წავიდა. მიუხედავად ამისა, ბურები აგრძელებდნენ პარტიზანულ ბრძოლას. დე ლა რეი ლუი ბოტა და სხვა გენერლები შეიკრიბნენ ქალაქ კრონშტადში, სადაც დასახეს ბრძოლის ტაქტიკა. დე ლა რეიმ თავიდან ჩამოაყალიბა არმია და მომდევნო 2 წელში რამდენიმე მცირე ბრძოლაში დაამარცხა ბრიტანელები. დე ლა რეის ჰქონდა დიდი ტალანტი შეუმჩნევლად ემოძრავა არმიით ბრიტანელების არმიებს შორის და როცა ბრძოლას აზრი არ ჰქონდა თავიდან აეცილებინა იგი. ამის გამო ბევრი მას წინასწარმეტყველად მიიჩნევდა. 1902 წელს ომში დამარცხებული დე ლა რეი და ბოტა მიდიან ემიგრაციაში, თავდაპირველად ევროპაში, შემდეგ კი ამერიკაში, რათა ომისგან დაზარალებული ბური ფერმერებისათვის თანხა შეეგროვებინათ. 1907 წელს დე ლა რეი შედის ტრანსვაალის ახალ პარლამენტში და პირველ პრემიერმინისტრ ბოტასთან ერთად ცდილობს ბურებისა და ინგლისელების შერიგებას. იაკობ დე ლა რეი 1914 წელს ერთ-ერთ შეტაკებაში დაიღუპა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1847 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1914
ანდოასის რაიონი
ანდოასის რაიონი (Distrito de Andoas) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის დატემ-დელ-მარანიონის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 210 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 448 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.82 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11 549 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეტოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:დატემ-დელ-მარანიონის პროვინციის რაიონები
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 2013
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 2013 (2013 UK Championship) — სნუკერის პროფესიონალური რეიტინგული ტურნირი, რომელიც ტარდებოდა 2013 წლის 26 ნოემბრიდან 8 დეკემბრამდე ინგლისში, იორკში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა ნილ რობერტსონი, რომელმაც ფინალში მარკ სელბი დაამარცხა ანგარიშით 10:7.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:2013 წელი სნუკერში
ფესვის წნევა
ფესვის წნევა — ძალა, რომელსაც ფესვების მიერ შეწოვილიი წყალი და მასში გახსნილიი მინერალური ნივთიერებები ღეროს გამტარი კონებით აჰყავს მცენარის ზედა ნაწილებში. ფესვის წნევას საფუძვლად უდევს ოსმოსური წნევა. ფესვის წნევა განაპირობებს უჯრედთა მიერ წყლის აქტიურ გადადენას გარკვეული მიმართულებით — ქვემოდან ზემოთ. ფესვის უჯრედთა მიერ წყლის აქტიური გადადენა ადვილად შეიმჩნევა გადაჭრილ ღეროზე. ამ მოვლენას მცენარის ტირილი ეწოდება. ჰაერის მაღალი ტენიანობის დროს წყლის წვეთები გამოიყოფა ფოთლის კიდეებიდანაც (გუტაცია). ფესვის წნევა დაახლოებით 1—3 ატმოსფეროს უდრის. იგი დამოკიდებულია ფესვის ცხოველმოქმედებაზე. დაბალ ტემპერატურაზე და ჟანგბადის უკმარისობისას ფესვის წნევა მცირდება. ფესვის წნევის მაქსიმუმიი აღინიშნება დღისით, მინიმუმი — ღამით.
საქართველოს საპატრიარქოს ხიჭაურის წმინდა გრიგოლ ხანძთელის სახელობის სკოლა
საქართველოს საპატრიარქოს ხიჭაურის წმინდა გრიგოლ ხანძთელის სახელობის სკოლა, დაარსდა 2011 წელს. სკოლის დამფუძნებელია სრულიად საქართველოს სამოციქულო ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია (საქართველოს საპატრიარქო).
ისტორია
სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, ილია II-ის თანხმობით და სხალთის მთავარეპისკოპოსის მეუფე სპირიდონის უშუალო ხელმძღვანელობით, 2011 წელს შუახევის მუნიციპალიტეტში სოფელ ტაკიძეებში (ხიჭაური), დაარსდა საქართველოს საპატრიარქოს ხიჭაურის წმინდა გრიგოლ ხანძთელის სახელობის სკოლა.
სკოლის ადმინისტრაცია
დირექტორი: პედაგოგიკის მეცნიერებათა დოქტორი სამონაზვნე ბარბარე (ციალა მეგრელაძე);
დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო და საკონფერენციო მუშაობის დარგში: ფიზიკა მათემატიკის მეცნიერებათა კანდიდატი გივი ჭუმბურიძე;
დირექტორის მოადგილე კულტურისა და ხელოვნების დარგში: ხელოვნების ისტორიისა და თეორიის აკადემიური დოქტორი ნონა შუშანიძე;
სასწავლო ნაწილი: უმაღლესი კატეგორიის მასწავლებელი, საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაციის წევრი იოსებ დიასამიძე;
დირექტორის თანაშემწე: განათლების მაგისტრანტი გოგიტა მშვენიერაძე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: აჭარის განათლების ცენტრები კატეგორია:საქართველოს სკოლები
ჰროსვითა განდერსჰაიმელი
სქოლიო
კატეგორია:მონაზვნები კატეგორია:გერმანელი მწერლები კატეგორია:გარდაცვლილი 973 კატეგორია:გერმანელი ქალი ისტორიკოსები კატეგორია:X საუკუნის გერმანელი ქალი მწერლები კატეგორია:X საუკუნის გერმანელი ისტორიკოსები კატეგორია:გერმანელი დრამატურგები კატეგორია:გერმანელი ქალი დრამატურგები კატეგორია:X საუკუნის გერმანელი პოეტები კატეგორია:გერმანელი ქალი პოეტები
მუყაო
მინი|ფერადი მუყაოს ნიმუშები მუყაო — ქაღალდის სახეობა. ის არის სპეციალურად დამზადებული სქელი ქაღალდი.
მუყაო ფართოდ გამოიყენება წარმოების სხვადასხვა სფეროში.
არსებობს მუყაოს სახეობათა სამი ჯგუფი:
მუყაო გამოიყენება, ძირითადად, წიგნების, ბლოკნოტების, კატალოგების ყდების დასამზადებლად. მუყაოს იყენებენ, სასწავლო პროცესისათვის ხელშეწყობის მიზნით სივრცითი და წარმოსახვითი უნარების განსავითარებლად. მისგან ამზადებენ ტექნიკური საგნების (მათემატიკა, გეომეტრია, ფიზიკა და სხვ.) შესასწავლად აუცილებელ გეომეტრიულ ფიგურებს (სამკუთხედი, ოთხკუთხედი, პრიზმა, პარალელოგრამი და სხვ.). მუყაოს იყენებენ მაკეტების და მოდელების დასამზადებლად. უკანასკნელ პერიოდში მუყაოს ფართოდ გამოყენება აქვს სამშენებლო სფეროში. მისგან იქმნება ჰიბრიდული მასალა - თაბაშირ-მუყაოს ფილები, რომლისგანაც ამზადებენ ნესტგამძლე, ცეცხლგამძლე ფილებს და სხვა პროდუქტებს.
მუყაო განსხვავდება ერთმანეთისაგან ფერის, ზომის და წონის მიხედვით. დასაშვებია სხვადასხვა ნორმები. მაგ:
ზომაში მუყაო შეიძლება იყოს
გრამაჟის (წონის) მიზედვით ასევე, შეიძლება იყოს განსხვავებული. კერძოდ,
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქაღალდი კატეგორია:ქაღალდის პროდუქტები კატეგორია:სამშენებლო მასალები
მეტეხის I გასასვლელი
მეტეხის I გასასვლელი — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (მეტეხი). მდებარეობდა მეფე სოლომონ ბრძენისა და ვიქტორ ჯორბენაძის ქუჩებს შორის. ამჟამად აღარ არსებობს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
პლასტიკურობა
პლასტიკურობა (plastikos - საძერწად გამოსადეგი, პლასტიკური) — მყარი სხეულების თვისება შეუქცევად შეიცვალოს ზომა და ფორმა მექანიკური დატვირთვის შედეგად. კრისტალური სხეულების პლასტიკურობა დაკავშირებულია პლასტიკური დეფორმაციის იმ სხვადასხვა მიკროსკოპული მექანიზმების მოქმედებასთან, რომელთა ფარდობითი როლი ძლიერაა დამოკიდებული გარე პირობებზე როგორიცაა ტემპერატურა, დატვირთვა, დეფორმაციის სიჩქარე. კრისტალური სხეულების პლასტიკური დეფორმაციის ძირითადი მექანიზმებია:თვითდიფუზური და დიფუზური პლასტიკურობა, კრაუდიონული პლასტიკურობა, დისლოკაციური პლასტიკურობა, ორეულის წარმოქმნა, ფაზური გარდაქმნით გამოწვეული პლასტიკურობა, პლასტიკურობა პოლიკრისტალებში და ამორფული სხეულების პლასტიკურობა.
ჩირიბიკეტეს ეროვნული პარკი
ჩირიბიკეტეს ეროვნული პარკი (Parque nacional natural Sierra de Chiribiquete) — კოლუმბიის უდიდესი ეროვნული პარკი. მდებარეობს კოლუმბიის ამაზონის ბუნებრივ-ტერიტორიულ კომპლექსში, ადმინისტრაციულად განთავსებულია კაკეტისა და გუავიარეს დეპარტამენტებში. 1993 წლიდან არის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის კანდიდატი, ხოლო 2018 წლის 1 ივლისს უკვე მიიღო აღნიშნული სტატუსი.
პლასტიკურობა
თვითდიფუზური და დიფუზური პლასტიკურობა
ეს მექანიზმი მკუმშავი ძალების მოქმედებით გადაადგილდება გამჭიმი ძალების მოქმედების უბნებში. ატომების თვითდიფუზიით ზედაპირზე ან მოცულობაში ხდება მასის გადატანა. თუ კრისტალი არაა ძალიან მცირე, ისე რომ მისი კუთრი ზედაპირი ძალიან დიდი არ არის, ყველაზე ეფექტიანი მექანიზმია მოცულობითი თვითდიფუზია. იგი ხორციელდება შეკუმშულ არეებში ზედაპირული შრის ატომების „გახსნით“ და მათი „გამოყოფით“ იმ არეებში, სადაც მოქმედებს გამჭიმი ძალები. ერთდროულად საწინააღმდეგო მიმართულებით მიედინება ნაკადი ვაკანსიებისა, რომლებიც ისახებიან გამჭიმი ძალების მოქმედების არეებში და განიცდიან ანიჰილაციას მკუმშავი ძალების მოქმედების არეებში. რეალურ შემთხვევათა უმეტეს ნაწილში დიფუზური ინფორმაცია განპირობებულია ვაკანსიათა მიმართული ნაკადებით, ვინაიდან ისინი უფრო ადვილად წარმოიქმნებიან, ვიდრე კვანძთაშორისი ატომები. დიფუზური პლასტიკურობის კერძო შემთხვევაა დიფუზურ-დისლოკაციური მექანიზმი, რომელშიც მასის დიფუზური გადატანა ხდება არა ზედაპირის უბნებს შორის, არამედ კიდურა დისლოკაციებს შორის, რომლებიც დატვირთვის მიმართ სხვადასხვანაირადაა ორიენტირებული.
ჩირიბიკეტეს ეროვნული პარკი
პარკი დაარსდა 1989 წლის 21 სექტემბერს. იმ დროისათვის მისი ფართობი იყო 12 000 კმ². 2013 წელს მისი ფართობი გაიზარდა 2,5-ჯერ და გახდა 27 900 კმ². პარკის ცენტრია ამავე სახელწოდების მთაგრეხილი, რომლის სიმაღლე არის ზღვის დონიდან 200-1000 მეტრი. მის გამოქვაბულებში კარგად არის შემონახული პირველყოფილი ადამიანის მიერ შესრულებული კლდის მხატვრობა, რომელიც ძვ. წ. XX საუკუნით თარიღდება.
პლასტიკურობა
კრაუდიონული პლასტიკურობა
კრაუდიონული პლასტიკურობა დაკავშირებულია კრაუდიონების წარმოქმნასა და გადაადგილებასთან. კრისტალის ზედაპირზე წვეტიანი სხეულით მოქმედებისას ნივთიერება წვეტის მოქმედების არიდან გადადის კრისტალის სიღრმეში კრაუდიონების საშუალებით, რის გამოც დაწოლის წერტილიდან გარკვეულ მანძილზე ჩნდება კვანძთაშორისი ატომების გაზრდილი კონცენტრაციის არე.
დისლოკაციური პლასტიკურობა
ამ მექანიზმის დეფორმაციის ტიპური სახეა სრიალი კრისტალოგრაფიული სიბრტყეების გასწვრივ. პარალელური სიბრტყეების სისტემაში სრიალი იწვევს მაკროსკოპულ ძვრის დეფორმაციას, ხოლო სხვადასხვა სისტემის შესაბამისი ძვრის დეფორმაციების ერთობლიობა იძლევა კრისტალის მთელ დეფორმაციას. კრისტალოგრაფიულ სიბრტყეში სრიალი ხდება არაერთგვაროვნად. იგი იწყება სრიალის სიბრტყის ერთ გარკვეულ არეში, შემდეგ კი ამ არის საზღვარი ვრცელდება მთელ სიბრტყეში. სრიალის არის საზღვარია დისლოკაცია. ამიტომ სრიალი შეიძლება განხილულ იქნას როგორც დისლოკაციების გადაადგილებისა და წარმოქმნის პროცესი. დისლოკაციური პლასტიკური დეფორმაციის სიჩქარე პროპორციულია დისლოკაციების სიმკვრივისა (ჯამური სიგრძე მოცულობის ერთეულში) და მათი გადაადგილების სიჩქარისა. რეალურ კრისტალებში მათი ჩასახვისა და ზრდის პროცესშივე ჩნდება დისლოკაციები, რომლებსაც ძაბვების მოქმედებით შეუძლიათ სიგრძის გაზრდა ანუ დისლოკაციების გამრავლება. ამიტომ პლასტიკური დეფორმაციის პროცესში ახალი დისლოკაციების ჩასახვა არ არის აუცილებელი (გარდა გამონაკლისი შემთხვევისა, მაგ:დეფორმაცია უდისლოკაციო მონოკრისტალებში) და სრიალის განვითარება მხოლოდ დისლოკაციების მოძრაობით განისაზღვრება.
ჩირიბიკეტეს ეროვნული პარკი
წლის განმავლობაში ტემპერატურა პრაქტიკულად მუდმივია და შეადგენს 24°C. ნალექების წლიური საშუალო მაჩვენებელია 4 500 მმ.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები კოლუმბიაში კატეგორია:კოლუმბიის ეროვნული პარკები
პლასტიკურობა
ორეულის წარმოქმნა
ეს მექანიზმი დაკავშირებულია კრისტალის ელემენტარული ნაწილაკის დეფორმაციასთან, რომლესაც იწვევს მოქმედი ძალების მიმართ კრისტალის რომელიმე ნაწილის ორიენტაციის შეცვლა. კრისტალის ის ნაწილი, რომელიც იცვლის ორიენტაციას, განიცდის საწყისი კრისტალის მიმართ ორეულების წარმოქმნით გამოწვეულ ძვრას.
ფაზური გარდაქმნებით გამოწვეული პლასტიკურობა
ფაზური გარდაქმნებით გამოწვეული პლასტიკურობა დაკავშირებულია დატვირთვის ქვეშ საწყისი კრისტალისაგან განსხვავებული კრისტალური მესრის მქონე ახალი ფაზის წარმოქმნასთან.
პლასტიკურობა პოლიკრისტალებში
პოლიკრისტალებში მარცვლების შიგნით პლასტიკური დეფორმაციების ზემოთ აღნიშნული მექანიზმების მოქმედება ამ მარცვლებს შორის ურთიერთქმედებითაა გართულებული. პოლიკრისტალის დეფორმაცია არის დატვირთვის მიმართ სხვადასხვანაირად ორიენტირებულ და სხვადასხვა პრიობებში მყოფ მრავალ მარცვალში დეფორმაციის ჯამური ეფექტი. ამიტომ დეფორმაციის განვითარება ისე მკაფიოდ არ არის გამოხატული, როგორც მონოკრისტალების დეფორმაციის შემთხვევებში.
ამორფული სხეულების პლასტიკურობა
ეს მექანიზმი დაკავშირებულია მოლეკულებისა და ატომების დიფუზურ გადაჯგუფებასთან. ზოგიერთი ნივთიერების პლასტიკურობა განაპირობებულია არადეფორმირებადი მყარი ნაწილაკების გადაადგილებით ერთმანეთის მიმართ რაიმე ბლანტ გარემოში (მაგალითად თიხის პლასტიკურობა).
სქოლიო
კატეგორია:მყარი სხეულის ფიზიკა
ჰრომანის (რომანის) ქართველთა მონასტერი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
დონის როსტოვის წმინდა კარაპეტის ეკლესია
დონის როსტოვის წმინდა კარაპეტის ეკლესია (Церковь Святого Карапета; Դոնի Ռոստովի Սուրբ Կարապետ եկեղեցի) — სომხური ეკლესია დონის როსტოვში. დონის ნახიჭევანის ტერიტორიაზე არსებული ერთადერთი დღემდე შემორჩენილი სომხური ეკლესია (თუ არ ჩავთვლით სურბ-ხაჩის ეკლესიას, რომელიც მდებარეობს ქალაქის ფარგლებს გარეთ).
წმინდა კარაპეტის ეკლესია მდებარეობს ქალაქის სომხური სასაფლაოს ტერიტორიაზე.
ისტორია
დონის როსტოვის წმინდა კარაპეტის ეკლესია ააგეს 1875 წელს. ეკლესიის არქიტექტორი იყო ვ. საზონოვი. ტაძარი ეკურთხა 1881 წლის 11 ივლისს. საეკლესიო ანსამბლის მშენებლობის ისტორია დაკავშირებულია დონის ნახიჭევანის თავად აკულინ ალაჯალოვთან, რომელიც გარდაიცვალა 1871 წელს. მან ანდერძად დატოვა, რომ სომხურ სასაფლაოზე აეშენებინათ იოანე ნათლისმცემლის სახელობის ქვის ეკლესია. ა. ალაჯალოვი დაკრძალულია ეკლესიის სამხრეთ-დასავლეთ კედელთან.
ექსტერიერი
სივრცითი კომპოზიციის მიხედვით წმინდა კარაპეტის ეკლესია აგებულია, როგორც ბაზილიკური და ჯვარ-გუმბათოვანი ტაძარი. ფასადებზე გამოკვეთილია ტრადიციული სომხური მოტივებით მოჩუქურთმებული ფრაგმენტები.
ეკლესიის ფასადების გაფორმებაში დომინირებს თაღედის სტილი. თაღედის სტილი გამოყენებულია ტაძრის ჩრდილოეთ და სამხრეთ ფასადებზე. ეკლესიაში სამი შესასვლელია: სამხრეთის, დასავლეთისა და ჩრდილოეთის. თითოეული შესასვლელი დასრულებულია ბარელიეფური თეთრი ჯვრებით.
ინტერიერი
წმინდა კარაპეტის ეკლესია დიდი ხნის განმავლობაში რჩებოდა ქალაქის ერთადერთ ეკლესიად, რომელიც აგებული იყო სომხურ სტილში (2011 წელს გაიხსნა სურბ-არუთიუნის ეკლესია საბჭოთა პერიოდში დანგრეული საკათედრო ეკლესიის ადგილზე). ეკლესიის შიდა ხედი ისეთივეა, როგორც სხვა სომხურ ეკლესიებში. ეკლესიის კანკელი კაკლის ხისგან არის დამზადებული. კედელი მორთულია თაბაშირის ორნამენტებით, რომელთა შორისაც განთავსებულია ფრესკები.
ტაძრის ცენტრალური ხატია „ღვთისმშობელი“.
რელიქვია
გარკვეული დროის განმავლობაში ეკლესიაში ინახებოდა VI საუკუნის ხაჩქარი სურბ-ხაჩი.
წინწყაროს დედაღვთისა
წინწყაროს დედაღვთისა — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი აღმოსავლეთ საქართველოში, თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის სოფელ წინწყაროში. ტაძარი დარბაზული ტიპისაა სამხრეთის მინაშენით. აგებულია VIII-IX სს. ეკლესია ნაგებია მოზრდილი ღია ნაცრისფერი, ალაგ-ალაგ ჟანგისფერი კვადრატებით, სამხრეთის სარკმლები ნაკაწრი წარბებითაა შემკული. კონქი და სატრიუმფო თაღი ნალისებურია.
ჩრდილოეთ კარი მიწიდან 1 მ. სიმაღლის საყრდენით კედლის ზემოთაა დატანებული. ნაგებობა დაზიანებულია, ჩამონგრეულია კამარის ნაწილი, მიწის დონეზეა დანგრეული სამხრეთის მინაშენი.
ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:თეთრიწყაროს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კამაშადი
კამაშადი (Ҡамашиҙе) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 10 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 45 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ჩერნუშკა, რომელიც დაშორებულია 135 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
მეტეხის II გასასვლელი
ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
გიორგიწმინდის წმინდა გიორგის პირველი ეკლესია
გიორგიწმინდის წმინდა გიორგის პირველი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ გიორგიწმინდის ჩრდილო-აღმოსავლეთით დაახლოებით 1,5 კილომეტრზე, სოფელ ანთოკსა და გიორგიწმინდას შორის მდებარე მთაზე. სავრაუდოდ თარიღდება XVIII საუკუნით.
შესასვლელი ეკლესიას სამხრეთიდან აქვს. კარი გარედან გამოყვანილია აგურით და ნახევარწრიული ტიმპანითაა (შემორჩენილია მცირე ნაწილი) დასრულებული, შიგნით კი თარაზული გადახურვა აქვს. კარის ზღურბლი მიწიდან სამოციოდე სანტიმეტრის სიმაღლეზეა. რის გამოც, შესასვლელი წინ რამდენიმე საფეხურიანი კიბე უნდა ყოფილიყო მოწყობილი (ამჟამინდელი კიბე XX საუკუნის მიწურულს, ადგილობრივი მაცხოვრებლების მიერაა გაკეთებული).
ეკლესიის გეგმა შიგნითაც ოთხკუთხა. საკურთხევლის ნაწილი იატაკის მიმართ თხუთმეტიოდე სანტიმეტრითაა შემაღლებული. აღმოსავლეთ კედლეში გაჭრილია ოდნავ შევიწროვებული, ნახევარწრიულთაღოვანი სარკმელი, რომლის წირთხლები და თაღიც აგურითაა გამოყვანილი. სარკმლის ძირის დონეზე, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ბოლოში, თითო პატარა, ოთკუთხა ნიშაა. სარკმლის ჩამოსწვრივ კი, აგურით ნაშენი, ოთხწახნაგა ტრაპეზი დგას.
ეკელსიის ფასადები სადაა. სამხრეთ შესასვლელის თავზე, წყობაში, ჩასმულია საფლავის ოთხკუთხა ქვა. კედლები დასრულებულია აგურის ოთხწახნაგა ლავგარდანით, რომლიც შედგენილია დაკბილული და ჩვეულებრივი წყობით გამოყვანილი რიგების მონაცვლეობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჯერემი კლაინერი
მიღებული აქვს ოსკარის ორი, BAFTA-ს ერთი და ამერიკის კინოინსტიტუტის სამი ჯილდო.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ებრაელები კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები
ვალერიან გომელაური
ვალერიან ბაგრატის ძე გომელაური (დ. 1 იანვარი, 1933, თელავი) — ქართველი საბჭოთა არმიის გენერალ-მაიორი (1982).
ბიოგრაფია
1952 წელს დაამთავრა ნოვოჩერკასკის ა. სუვოროვის სამხედრო სასწავლებელი, ხოლო 1954 წელს მოსკოვის რსფსრ უმაღლესი საბჭოს სახელმწიფო უმაღლესი საჯარისოსამეთაურო სასწავლებელი, 1967 წელს კი — ლენინგრადის ზურგისა და ტრანსპორტის სამხედრო აკადემია. 1979–1985 წლებში იყო შორეული აღმოსავლეთის სამხედრო ოლქის სარდლის მოადგილე; 1985-1988 წლებში სამხედრო მრჩეველი ეთიოპიაში; 1988–1991 წლებში ამიერკავკასიის სამხედრო ოლქის სარდლის მოადგილე, 1992–2005 წლებში საქართველოს შეიარაღებული ძალების გენშტაბის მრჩეველი-კონსულტანტი. ამჟამად თადარიგშია. დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენით (2001).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:ქართველი გენერლები ვ კატეგორია:საბჭოთა გენერალ-მაიორები
Т̌
Т̌, т̌ — კირილური დამწერლობის ასო „Т“ დიაკრიტიკული ნიშანი — აკუტით. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „Т“-სა და „აკუტი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
მელენი (უისკონსინი)
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 4,84 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთს ფართობის მთლიანი ნაწილი უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:აშლენდის ოლქის ქალაქები
ქართული ხალხური დედოფალები
ქართული ხალხური დედოფალები — ადამიანთა მიმსგავსებით გაკეთებული თოჯინები. მრავალი საუკუნის მანძილზე მათ მაგიური წეს-ჩვეულების შესრულებისას იყენებდნენ. რაჭაში ბზობის კვირას ბავშვების მსვლელობა იმართებოდა, ეწოდებოდა „დედოფლობანა“. ერთ-ერთ ბავშვს ხელში დედოფალა ეჭირა, დანარჩენები სიმღერით ჩამოივლიდნენ მეზობლის სახლ-კარს, დალოცავდნენ მათ და სანაცვლოდ კვერცხებს აძლევდნენ.დედოფალებს სამეურნეო დანიშნულებაც ჰქონდა. ბოსტანში ფრინველების შესაშინებლად იყენებდნენ ე. წ. „საფრთხოლის“ (საფრთხობელა, ქართლში მოხსენებულია, როგორც „ბოსტნის დედოფალა“, კახეთში — „ბოსტნის კუკი“. მათ დიასახლისები ნათესის მოვლა-პატრონობას ეხვეწებოდნენ. ცნობილი იყო ე. წ. „სურდოს დედოფალა“, რომელსაც აკეთებდნენ „ბატონების“, „ყივანახველას“ და სხვა დაავადებების დროს. გადაჯვარედინებულ ჯოხებზე ღილს აკერებდნენ, ზედ გადააკრავდნენ თეთრს ქსოვილს; შავი ძაფით ამოქარგავდნენ თვალ-წარბს, ხოლო თავზე ახურავდნენ რკოს ქუდს. კალთაზე დაკერებულ ჯიბეში ჩაუდებდნენ შაქარს, დედოფალას შორს გადააგდებდნენ. ასე „გაისტუმრებდნენ“ ხოლმე ავადმყოფობას.
სათამაშო დედოფალათა განსაკუთრებულ ჯგუფს წარმოადგენს მოძრავი დედოფალები. მკვლევრები ვარაუდობენ, რომ VII საუკუნეში უკვე არსებობდა „კუკების თამაში“ (თოჯინების თამაში). თუშეთში, კახეთში, სამეგრელოსა და ხევსურეთში კუკა-მარიონეტების თეატრის არსებობაც არის დამოწმებული. მთიულეთში თოჯინებს „ძიძი-ქალებს“ უწოდებდნენ, სვანეთში-„მოშპარდალ“. მათაც ან ჯოხისგან აკეთებდნენ, ან — მატყლისგან. ზოგ მათგანს სახსრებში ზონარი ჰქონდა გამობმული, რისი გამოწევითაც ამოძრავებდნენ დედოფალებს.
დედოფალებს ნაირნაირი სახელწოდება გააჩნდა: „თოჯა-გოგო“, „ტიკინა“, „გუგა“, „კუკნა“, „კუკი“, „ძონძი-კუკი“, „თოჯა-ბიჭი“, „შვილიკა“ და სხვ. თოჯინის სვანური სახელწოდება „დალ“, რომელიც იქაური ნადირობის ქალღმერთის სახელია, მოწმობს იმაზე, რომ დედოფალები თავდაპირველად ღვთაებათა გამოსახულებას წარმოადგენდნენ.
იკვლიგორანის ღვთისმშობლის ეკლესია
იკვლიგორანის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიიცპალიტეტის სოფელ იკვლივგორანის აღმოსავლეთით. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიულ აფსიდში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი, რომლის წირთხლები შირიმის ქვისაა. სარკმელის ორივე მხარეს თითო ოთხკუთხა ნიშია, ხოლო ქვემოთ, კედელზე მიდგმულია ტრაპეზი. აფისდა დარბაზისაგან მხრებითაა გამოყოფილი. კონქის თაღი ნახევარწრიულია და შირიმის თაროსებრივ იმპოსტებს ეყრდნობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თალე ნოის არასამონადირეო სივრცე
თალე ნოის არასამონადირეო სივრცე — მტკნარი წყლის ჭაობიანი დაცული ტერიტორიატაილანდის სამხრეთში, ფატალუნგის პროვინციაში. სივრცის ფართობი 460 კმ²-ია. ჭაობი მდებარეობს ტაილანდის ყურის აღამოსავლეთ სანაპიროდან 20 კმ-ის დაშორებით და მალაიზიის ჩრდილოეთ საზღვრის, სატუნის პროვიციიდან 115 კმ-ის მოშორებით მდებარეობს. თალე ნოის არასამონადირეო სივრცე სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში ერთ-ერთი ყველაზე დიდი ბუნებრივი მტკნარი წყლის სისტემაა. არასამონადირეო სივრცე ყველაზე პატარაა ლაგუნათა აუზში, რომელიც თალელუანგს აყალიბებს და სამი პროვინციის: ნახონ სი თამარატის, ფათალუნგისა და სონგხლას საზღვარზეა გადაჭიმული. თალე ნოის არასამონადირეო სივრცეში ბინადრობს კრიტიკული საფრთხის ქვეშ მყოფი ირავადის დელფინი (Orcaella brevirostris).
ისტორია
არასამონადირეო სივრცის სახელწოდება მომდინარეობს ტაი ენიდან და „პატარა ზღვას“ ნიშნავს. 1975 წელს ბუნებრივი რესურსებისა და გარემოს დაცვის სამინისტროს ხელმძღვანელობით ეროვნული პარკების, ველური ბუებისა და ფლორის დეპარტამენტის გადაწყვეტილებით ჭაობიანი ტერიტორია საერთაშორისოდ აღიარეს ბიომრავალფეროვნების ცხელ წერტილად. ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის გადაწყვეტილებით აღნიშნული ტერიტორია დაცული ტერიტორიების III კატეგორიას მიაკუთვნეს, რაც მცირე ტერიტორიაზე მაღალი ღირებულების მქონე კონკრეტული ბუნებრივი რესურსების დაცვას ისახავდა მიზნად. ჭაობიანი ტერიტორიის ღირებულებაზე მიუთითებს მრავალფეროვანი ჰაბიტატების არსებობა, რომლებიც შესაფერისია ათეულობით და ასეულობით ათასი ადგილობრივი და მიგრატორი ფრინველთა სახეობებისთვის. თალე ნოის არასამონადირეო სივრცე პირველი ოფიციალური არასამონადირეო სივრცე იყო ტაილანდში. 1998 წელს რამსარის კონვენციის შესაბამისად სივრცის ფარგლებში 4.94 კმ²-ის სიდიდის კუან კი სიანი გამოიყო, რომელიც ფლორისა და ფაუის სახეობათა მრავალფეროვნების გამო საერთაშორისო მნიშვნელობის ჭაობიან ტერიტორიად აღიარეს. არასამონადირეო სივრცეს ამჟამად სამეფო სატყეო დეპარტამენტი მართავს, რომელიც ნაკრძალის სამართავად ადგილობრივ თემებთან და ხელისუფლებასთან თანამშრომლობს.
კლიმატი
თალე ნოის არასამონადირეო სივრცეში ტროპიკული მუსონური ამინდია და მთელი წლის მანძილზე ტემპერატურა მცირედ იცვლება. ტაილანდის სამცრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე სველი და მშრალი სეზონებია. წვიმების სეზონი ოქტომბრიდან მარტამდე გრძელდება, ხოლო მშრალი სეზონი აპრილიდან სექტემბრამდე. წლის ყველაზე წვიმიანი თვე ნოემბერია, ხოლო ყველაზე მშრალი — ივლისი.
ეკოსისტემა
თალე ნოის არასამონადირეო სივრცე დიდი თალელუანგის აუზის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც უდიდესი ლაგუნაა ტაილანდში და 8 000 კმ² ტერიტორიას მოიცავს. ტბა აერთიანებს თალა ლუანგს (473 კმ²) სამი არხით - ნაანგ რიამი, ბან კლანგი და იუანი. 1956 წეს სამეფო ირიგაციის დეპარტამენტის ღონისძიებების შედეგად ტბაში მტკნარი წყლის პირობები შეინარჩუნეს, რათა ბრინჯის მოყვანა შეძლებოდათ. თალე ლუანგი აერთებს თალე საპის (360 კმ²), რომელიც ყველაზე სამხრეთით მდებარე ტბას უერთდება და ტაილანდის ყურეში 380 მეტრის სიგანის სრუტით გადის. ნაკრძალის 94% ხმელეთს უკავია, ხოლო 6 % — წყალს. თალე ნოის ტბის სიგანი დაახლოებით 5 კმ, ხოლო სიგრძე 6 კმ-ია, ხოლო სიღრმე 1.2 მ.წყლის დონე სეზონების მიხედვით იცვლება. მშრალი სეზონის დროს წყლის სიღრმე 80 სმ-მდე მცირდება, ხოლო წვიმების სეზონის დროს ზოგიერთ ადგილას სიღრმე 3 მეტრსაც აღწევს.
ბარანკის რაიონი (დატემ-დელ-მარანიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეტოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:დატემ-დელ-მარანიონის პროვინციის რაიონები
თალე ნოის არასამონადირეო სივრცე
ფაუნა
თალე ნოის არასამონადირეო სივრცე საერთაშორისო აღიარებულია, როგორც ღირებული ჰაბიტატი, რომელიც ადგილობრივი და მიგრატორი ფრიველების სახეობათა მრავალფეროვნებით გამოირჩევა. ეკოსისტემაში ბინადრობენ ძუძუმწოვრბეი, ქვეწარმავლები, ამფიბიები და თევზები. ჭაობიან ტერიტორიებზე ბინადრობს არაერთი დაუცველი, საფრთხის ქვეშ და კრიტიკული საფრთხის ქვეშ მყოფი სახეობა, რომლებიც წითელ წიგნშია შეტანილი.
არასამონადირეო სივრცეში 15 სახეობის ქვეწარმავალია დაფიქსირებული, რომელთაგან 4 სახეობა ბუნების დაცვის საერთაშორისო კავშირის მიერ დაუცველ სახეობათა სიაშია შეყვანილი: სამხრეთ-აღმოსავლური აზიური კუ, გიგანტური აზიური კუ, შავი კუ დ სამხრეთ-აზიური რბილბაკნიანი კუ. ორი სახეობა სააფრთხის ქვეშაა : ყვითელთავა კუ და Indotestudo elongate. აღნიშნული სახეობების რაოდენობის შემცირე გამოიწვია ბრინჯის მოსაყვანად მიწების ათვისების შემდეგ ჰაბიტატების დაკარგვამ. არასამონადირეო სივრცის ტერიტორიაზე შენიშნეს Batagur baska, რომელიც სახმელეთო და მტკნარი წყლის ჰაბიტატებში ბინადრობს, თუმცა ამჟამად ტაილანდში ეს სახეობა გადაშენებულია.
სქოლიო
კატეგორია:IUCN კატეგორია III კატეგორია:ტაილანდის არასამონადირეო სივრცეები კატეგორია:ტაილანდის ტურისტული ღირსშესანიშნაობები
აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი
აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი (Музей искусства народов Востока) — მუზეუმი მოსკოვში. ფლობს რუსეთში ყველაზე უდიდეს ხელოვნების კოლექციას აღმოსავლეთის ქვეყნებიდან, კავკასიიდან და ამიერკავკასიიდან, ყაზახეთიდან და შუა აზიიდან. მუზეუმში ასევე განთავსებულია ჩრდილოეთის ხალხებისა და ციმბირის ხალხთა ხელოვნების ნიმუშები. ნიკოლოზ და სვიატოსლავ რერიხების სურათები.
მუზეუმის ისტორიული სახელწოდებებია: Ars Asiatica (1918-1925 წწ.), აღმოსავლეთის კულტურის სახელმწიფო მუზეუმი (1925-1962 წწ.), აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი (1962—1992 წწ.), აღმოსავლეთის სახელმწიფო მუზეუმი (1992 წლიდან).
ჯონ პილი
მინი
აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი
შენობა
მუზეუმი განთავსებულია ლუნინების სახლში, რომელიც აგებულია 1822 წელს კლასიციზმის სტილში. აღნიშნულ შენობაში მუზეუმი განათავსეს 1970 წელს.
ჯონ პილი
ჯონ რობერტ პარკერ რეივენსკროფტი (John Robert Parker Ravenscroft, უფრო მეტად ცნობილი, როგორც ჯონ პილი John Peel დ. 30 აგვისტო, 1939 — გ.  25 ოქტომბერი, 2004) — ინგლისელი რადიოწამყვანი, დიჯეი, პროდიუსერი და ჟურნალისტი. იგი იყო BBC Radio 1-ის ერთ-ერთი ვეტერანი წამყვანი — მუშაობდა 1967 წლიდან 2004 წელს გარდაცვალებამდე. 1980-იანებში ხშირად მიჰყავდა Top of the Pops.
აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი
ისტორია
thumb| thumb thumb|იაპონური დარბაზი მუზეუმი Ars Asiatica დააარსეს 1918 წლის 30 ოქტომბერს პავლე მურატოვის ინიციატივით. მისი პირველი დირექტორი იყო ფიოდორ გოგელი (1879-1951 წწ.).
ჯონ პილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:დაბადებული 30 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ოქტომბერი კატეგორია:ინგლისელი დიჯეები კატეგორია:ინგლისელი პროდიუსერები კატეგორია:ინგლისელი ჟურნალისტები კატეგორია:ინგლისელი რადიოწამყვანები
აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი
ისტორია
თავისი არსებობის განმავლობაში მუზეუმმა არაერთხელ შეიცვალა მდებარეობა: გრიშმანის სახლი წითელ ჭიშკართან, სახელმწიფო ისტორიული მუზეუმი წითელ მოედანზე, შენობა როჟდესტვენსკის ქუჩაზე, ცვეტკოვების გალერეა კროპოტკინის სანაპიროზე, ეთნოგრაფიის ცენტრალური მუზეუმი.
სამუზეუმო კოლექცია შეივსო ნაციონალური მუზეუმის ფონდებიდან საგნებისა და კოლექციების გადმოცემის ხარჯზე, კერძოდ მუზეუმს გადაეცა ნ. მოსოლოვის, პავლე ხარიტონენკოს, ალექსი პოზდნეევის, ა. ბროკარის, პეტრე შჩუკინის კოლექციები.
1926-1928 წლებში მუზეუმის მეორე დირექტორმა ბორის დენიკემ სამი არქეოლოგიური ექსპედიცია განახორციელა ძველ ქალაქ ტერმეზში. მათ მუზეუმს გადასცეს XII საუკუნის სასახლის გათხრებისას აღმოჩენილი უნიკალური სამუზეუმო მასალები. 1929 წელს ვ. გურკო-კრიაჟინმა და ვ. კაცაუროვმა განახორციელეს შესყიდვითი ექსპედიცია მთიან ქურთისტანში და თუშეთში.
1930 წელს მუზეუმს გადაეცა ელია წინასწარმეტყველის ტაძარი, რომელიც მისი პირველი მუდმივი ნაგებობა.
1941წელს მუზეუის ექსპოზიცია და ფონდები ჩამოინგრა, ყველაზე ღირებული ექსპონატები ნოვოსიბირსკში და სოლიკამსკში გაიტანეს. 1942 წლის მაისში მუზეუმის დარბაზებში გამოფინეს ყაზახი და უზბეკი მხატვრების ფერწერა და გრაფიკა. გრძელდებოდა სამეცნიერო და საგამოფენო საქმიანობა, კომპლექტდებოდა კოლექცია და ბიბლიოთეკა.
1944 წლის დასასრულს ექსპონატები დააბრუნეს ევაკუაციიდან. გამოჩენილი თანამშრომლები დააჯილდოეს მედლებით „მოსკოვის დაცვისათვის“. 1945 წლის 25 მაისს მოსკოვის მუზეუმებს შორის პირველად აღმოსავლეთის ხალხთა მუზეუმი გაიხსნა ვიზიტორებისათვის.
1980-იანი წლები შემგროვებლობის კუთხით მუზეუმისთვის ყველაზე წარმატებული აღმოჩნდა.
2016 წელს დაარსდა კიდევ ერთი ფილიალი რერიხების მუზეუმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მუზეუმები
სომხეთის საპარლამენტო არჩევნები (1990)
სომხეთის საპარლამენტო არჩევნები 1990 — საპარლამენტო არჩევნები სომხეთში, რომელიც გაიმართა 1990 წლის 20 მაისს, ამომრჩეველთა დაბალი აქტივობის გამო, მოგვიანებით 3 ივნისსა და 15 ივლისს შემდეგი რაუნდები გაიმართა. არჩევნების შედეგად გამარჯვება სომხეთის კომუნისტურმა პარტიამ მოიპოვა და 259-დან 136 ადგილი მოიპოვა. დანარჩენი კანდიდატები ოფიციალურად დამოუკიდებლები იყვნენ, მაგრამ თითქმის ყველა მათგანი პან-სომხური ეროვნული მოძრაობის წევრები იყვნენ. არჩევნებზე ამომრჩეველთა გამოცხადებამ 60.2% შეადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:1990 წლის არჩევნები კატეგორია:სომხეთის არჩევნები
მანავის ქაშვეთის ეკლესია
მანავის ქაშვეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ მანავში, სასაფლაოზე. სავარაუდოდ განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
თითქმის მთლიანადაა დანგრეული. შემორჩენილია: საკურთხევლის აფსიდი და გრძივი კედლების აღმოსავლეთ ნაწილი. აფსიდის შუაში განგრეულია, ჩრდილოეთ კედლის შემორჩენილი ნაწილი მოცილებულია აფსიდს და ჩრდილოეთითაა გადახრილი. ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. აფსიდი მოკლეა, განიერი. აფსიდის სამხრეთ გვერდში ორი ოთხკუთხა ნიშაა მოწყობილი, ჩრდილოეთ გვერდში კი ერთი. აფსიდის კედელში თიხის ჭურჭელია ჩატანებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პანჩევო
პანჩევო (Pánčevo) — ქალაქი სერბეთში. მდებარეობს ვოევოდინის ავტონომიურ მხარეში, სამხრეთ-ბანატის ოლქისა და პანჩევოს თემის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2011 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 76 203 კაცი. ბელგრადიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით.
ისტორია
უძველესი სახელწოდება დასახლებისა, რომელიც მდებარეობდა მდინარე ტიმიშისა და დუნაის შერთების ადგილზე, იყო პანუკა. ისტორიის მანძილზე ამ სტრატეგიული ადგილის მფლობელები (რომაელები, კელტები, ჰუნები, ვარები, სლავები, უნგრელები, თატრები, თურქები, გერმანელები) უცვლიდნენ სახელს დასახლებულ პუნქტს და მისი მნიშვნელობაც იცვლებოდა. X საუკუნეში ქალაქს ერქვა პანუცეა ან პანუჩა, XII საუკუნეში — ბანსიფი, XV საუკუნეში — პანჩელი და პენსეი, XVII საუკუნეში — პაიჩოვა და ბანჩოვა, XVIII საუკუნის დასაწყისში — ჩომბა.
პირველად მოიხსენიება 1153 წელს, როგორც სავაჭრო ქალაქი. XV საუკუნეში ქალაქი დაიპყრეს ოსმალებმა და მათი მმართველბის ქვეშ დარჩა 1716 წლამდე. შემდეგ შევიდა ავსტრია-უნგრეთის შემადგენლობაში. 1918 წელს შევიდა იუგოლსავიის შემადგენლობაში და ეწოდა თანამედროვე სახელი. 1999 წელს არაერთხელ დაბომბა ნატოს ავიაციამ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სერბეთის ქალაქები
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 2014
დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში 2014 (2014 UK Championship) — სნუკერის პროფესიონალური რეიტინგული ტურნირი, რომელიც ტარდებოდა 2014 წლის 25 ნოემბრიდან 7 დეკემბრამდე ინგლისში, იორკში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა რონი ო’სალივანი, რომელმაც ფინალში ჯად ტრამპი დაამარცხა ანგარიშით 10:9.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:2014 წელი სნუკერში
ფურტიო (შუახევის მუნიციპალიტეტი)
ფურტიო — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის შუახევის მუნიციპალიტეტში, ზამლეთის თემში. მდებარეობს მდინარე აჭარისწყლის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 590 მ. დაბა შუახევიდან 12 კმ-ში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 787 კაცი. საბჭოთა პერიოდში სოფელში განვითარებული იყო მეთამბაქოეობა, მევენახეობა, მეცხოველეობა.
სქოლიო
კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კარტკისიაკი
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 423 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 135 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
ალ-შეიხ-მასქინი
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ქალაქები
კიკიბოს ციხე
კიკიბოს ციხე — ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლი საქართველოში, ადიგენის მუნიციპალიტეტის დერცელის თემის სოფელ კიკიბოში. ციხე დათარიღებულია X-XI საუკუნეებით. მდებარეობს სამცხის უკიდურეს დასავლეთით, აჭარის საზღვართან, ღაღვისწყლის ხეობაში, სოფლის გარეთ, ტყით დაბურულ მთაზე, მიწური გზის ახლოს.
ციხე ნაგებია თითქმის თანაბარი ზომის, პირმოსწორებული მოზრდილი ქვით. კომპლექსში უკეთ ციხე-კოშკია შემორჩენილი. მისი კუთხეები მოზრდილი ქვებითაა შეკრული, ძირითადი კედლები კი მათთან შედარებით პატარა კვადრებისაა. ზემოთ შევიწროვებული, 10 მ-მდე სიმაღლის კოშკი ინტერიერის მხრიდან ჩანგრეული სართულშუა გადახურვის ბუდეებითა და სათვალთვალო ხვრელობებითაა დანაწევრებული. ძალზე სპეციფიკურია, რომ მისი საკმაოდ სრულად (თითქმის მთელ სიმაღლეზე) შემორჩენილ კედლებზე არც ერთი სარკმელი და შესასვლელი კარი არაა დაყოლებული, რაც საფიქრებელს ხდის რომ კოშკში ხის მისადგმელი კიბით, ან მიწისქვეშა გვირაბით შეიძლებოდა შესვლა.
ციხის წინ სწორკუთხა ეზოს მომფარგვლელი გალავნის კედლები მის სამხრეთის კუთხეებთან იკვრება და ამით კოშკის კედელს გალავნის კედლის გაგრძელებად აქცევს. ეზოში შესასვლელი კარის წინ ამოყვანილია ვიწრო დერეფანივით კუთხე, რომელიც მომხვდურისათვის "წინაღობას" წარმოადგენდა, დამცველისათვის კი მცირე სივრცეში მოხვედრილების მოგერიების საუკეთესო საშუალებას.
ავენიუ
220px|მინი|თბილისი. ი. ჭავჭავაძის გამზირი ავენიუ (ქართ. — გამზირი. ფრ. - avenue) — საფრანგეთის, ამერიკის შეერთებული შტატების და ზოგი სხვა ქვეყნის ქალაქებში: ფართო ქუჩა, რომლის გაყოლებაზედაც, ჩვეულებრივ ხეებია დარგული; პროსპექტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ქუჩები კატეგორია: ქუჩები ქალაქების მიხედვით
ზენუბნის სამების კომპლექსი
ზენუბანის სამების კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზენუბნის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 3 კილომეტრზე, მთის წვერზე. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს და გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
კომპლექსში შედის სამების ეკლესია, მცირე ეკლესია, კოშკი, სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობები და გალავანი. სამების ეკლესია დარბაზულია. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს. ნაგებია კირის ხსნარზე ნაწყობი, შერჩეული დიდი ზომის ნატეხი ქვით. ჩამოშლილია კამარის ჩრდილოეთის გვერდის ნაწილი და აქა-იქ ფიქლის საბურავი. შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია. კარი ორივე მხრიდან ქვის არქიტრავითაა გადახურული - თარაზულად. ეკლესია უაფსიდოა, აღმოსავლეთით სწორკუთხა საკურთხეველია, რომელიც ფართო მხრებითა და მათზე დაყრდნობილი ნახევარწრიული თაღითაა გამოყოფილი. საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილია ვიწრო და მაღალი, სწორკუთხა სარკმელი, რომელსაც საფეხურებიანი რაფა აქვს. თითო სარკმელია დასავლეთ და სამხრეთ კედლებშიც. საკურთხეველი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით, რომლის ნახევარწრიული საფუძველი შექმნილია საკურთხევლის კუთხეებში გარდიგარდმო დაწყობილი და ერთმანეთის მიმართ თანდათან გადმოშვერილი თხელი ქვების წყობით. კონქის არეში მოწყობილია მცირე ზომის თაღოვანი სარკმელი. საკურთხევლის გვერდის კედლებში, კუთხეებთან ახლოს, თითო მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია. ერთი თაღოვანი ნიშია სამხრეთ კედელში, შესასვლელის თავზე. ეკლესიის გრძივი კედლები და კამარა პილასტრითა და მათზე დაყრდნობილი საბჯენი თაღით, გაყოფილია ორ თანაბარ ნაწილად. დარბაზისა და საკურთხევლის კედლებს მთელ სიგრძეზე ფართო საფეხური გასდევს.
ეკლესიაზე დასავლეთიდან მოგვიანებით მიუდგამთ ნატეხი ქვით ნაგები მცირე დარბაზული ეკლესია, ამჟამად მისი მხოლოდ ნაწილია შემორჩენილი. რელიეფიდან გამომდინარე, იგი სამების ეკლესიასთან შედარებით მაღალ ადგილზე დგას. უფრო გვიანდელ შუასაუკუნეებში ორივე ნაგებობისათვის სამხრეთიდან მიუშენებიათ ერთიანი ვიწრო, დაბალი სათავსი. იგი მცირე ეკლესიის შესაბამის კედელს მთლიანად, ხოლო დიდი ეკლესიისას ნაწილობრივ ფარავს. შესასვლელი მცირე ეკლესიას სამხრეთ მინაშენიდან აქვს. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა, რომლის სამხრეთ გვერდში ელიფსის ფორმის პატარა ნიშია. აფსიდის ღერძზე სარკმელია მოწყობილი. იგი დიდი ეკლესიის დასავლეთ სარკმლის გაგრძელებაზეა. სამხრეთ მინაშენი სანახევროდაა შემორჩენილი, განათებული იყო ღმოსავლეთ და სამხრეთ კედლებში გაჭრილი თითო სწორკუთხა სარკმლით. მინაშენის იატაკი სამების ეკლესიის იატაკზე რამდენადმე მაღლაა, რის გამოც ეკლესიის კარის ღიობში კიბის რამდენიმე საფეხურია მოწყობილი. მინაშენი ეკლესიას თავდაპირველადაც ჰქონია. სამხრეთ კედლის თითქმის მთელ სიგრძეზე შემორჩენილია წყობიდან შვერილი ქებით გამოყვანილი თარო, რომელსაც, როგორც ჩანს, მინაშენის კამარა ეყრდნობოდა.
კოშკი ხუთწახნაგაა, დგას დიდი ეკლესიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ კუთხესთან. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. კოშკი გეგმით არაწესიერი ხუთკუთხედის ფორმისაა, ნაგებია ნატეხი ქვით. ზედა ნაწილი მორღვეული აქვს. შემორჩენილია მისი მხოლოდ ორი სართული. I სართულზე დასავლეთ კედელში ფართო თაღოვანი კარია გაჭრილი. სართული ორი სხვადასხვა ზომის სადგომისგან შედგება, რომლებიც ერთმანეთს უკავშირდება გამმიჯნავ კედელში გაჭრილი ვიწრო გასასვლელით. სადგომის მოზრდილი ნაწილის ჩრდილოეთ კედელში ვიწრო სარკმელია, სამხრეთ კედელში - კარი, რომლითც იგი კოშკზე მიშენებულ მოგრძო სადგომს უკავშირდებოდა. სრთულის მცირე სადგომის კედლები ყრუა. კოშკის II სართულის კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი დანგრეულია. სამხრეთ კედელში კარის წირთხლია შემორჩენილი. ამ კარით II სართული მინაშენის II სართულთან იყო დაკავშირებული. კოშკის აღმოსავლეთით, გალავნის გარეთ, კედლიდან I მეტრზე, ერთმანეთისგან თანაბარი მანძილით დაცილებული სამი სწორკუთხა ბურჯია, რომლებიც, როგორც ჩანს, კოშკის ზედა, ამჟამად მონგრეული ნაწილის საყრდენს ქმნიდა. იქვე ახლოს ნანგრევებად ქცეული ორი სწორკუთხა ნაგებობაა. კომპლექსის დანარჩენ ნაგებობათაგან მხოლოდ კვალია შემორჩენილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აგრესორის დაშოშმინების პოლიტიკა
მინი|289x289პქ|დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრი [[ნევილ ჩემბერლენი ესალმება ადოლფ ჰიტლერს.]] აგრესორის დაშოშმინების პოლიტიკა — მშვიდობისმოყვარე სახელმწიფოების შიდა სამხედრო პოლიტიკის თავისებური სახესხვაობა, რომელიც დაფუძნებულია კომპრომისებზე აგრესორის მიმართ. შედგება სახელმწიფო-აგრესორის მიერ ხელოვნურად გაჩაღებული კონფლიქტების და საერთაშორისო დავების მოგვარებით. იმედოვნებს აგრესორისთვის უმნიშვნელო, ან კიდევ ნაკლებად მნიშვნელოვან საკითხებში დათმობასაც. ტერმინს ძირითადად იყენებენ ნევილ ჩემბერლენის და ბოლდუინ მაკდონალდის პოლიტიკის აღსანიშნავად, რომელსაც ისინი ნაცისტური გერმანიის მიმართებაში 1933-1939 წლებში. ამ პოლიტიკამ საბოლოოდ ვერსალის სისტემის და ერთა ლიგის საბოლოო დეგრადაცია გამოიწვია, ასევე დაასუსტა საფრანგეთის და ბრიტანეთის პოზიციები მსოფლიო არენაზე. რადიკალურად შეიცვალა ვითარება ევროპაში.
პოლიტიკური ვითარება პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ
პირველ მსოფლიო ომში გამარჯვებულმა ქვეყნებმა (დიდი ბრიტანეთი, საფრანგეთი, იტალია) ევროპაში საკუთარი წესრიგის დამყარება შეძლეს. თავიანთი პოზიცია მათ განიმტკიცეს 1919 წელს გაფორმებული ვერსალის შეთანხმებით. ეს შეთანხმება ზღუდავდა გერმანიას. შეთანხმების გამო გერმანიამ დაკარგა ტერიტორიები სხვა ქვეყნების სასარგებლოდ. ასევე საგრძნობლად დასუსტდა გერმანული ეკნომიკა, რამაც, საბოლოოდ, ქვეყნის შიგნით დაბაძა სოციალური და პოლიტიკური სიტუაცია. გაძლიერდა რევანშისტული და რადიკალური პოლიტიკური პარტიების გავლენა. ავსტრია-უნგრეთის იმპერიამ არსებობა შეწყვიტა და რამდენიმე პატარა ქვეყნად დაიყო.რუსეთის იმპერიაში, რომელიც ომის დროს ანტანტას მხარეზე იბრძოდა მოხდა რევოლუცია, რომლის შედეგადაც ხელისუფლებაში ბოლშევიკები მოვიდნენ. კაპიტალისტური ქვეყნები კომუნისტურ იდეოლოგიას მტრულად თვლიდნენ, ამიტომ, რუსეთს არ განიხილავდნენ როგორც სრულფასოვან პარტნიორს. ასევე, გერმანიასთან ბრესტის ზავის დადების შედეგად რუსეთმა დაკარგა შესაძლებლომა მიეღო მონაწილეობა ტერიტორიის გაყოფაში. იტალიაში გავრცელებული იყო აზრი, რომ იტალიამ არასაკმარისი კომპენსაცია მიიღო ომში მონაწილეობისთვის. გამოვიდა, რომ ევროპის სამი წამყვანი სახელმწიფო უკმაყოფილო დარჩა ვერსალის კონფერენციის შედეგებით. გარდა ამისა, ევროპაში გაჩნდა რამდენიმე კონფლიქტი პატარა სახელმწიფოებს შორის. ერთმანეთთან მათ გააჩნდათ ტერიტორიული პრეტენზიები. ასევე თავს იჩენდნენ პოლიტიკური, ეკონომიკური და იდეოლოგიური უთანხმოები.
აგრესორის დაშოშმინების პოლიტიკის წინაპირობები
ინგლისი და საფრანგეთი იმედოვნებდნენ, რომ აგრესორის დაშოშმინების პოლიტიკის გატარების შემთხვევაში ისინი შეძლებდნენ გერმანიის დაშოშმინებას. გამოვიდა, რომ დიდი ბრიტანეთი და საფრანგეთი თვალებს დახუჭავდნენ გერმანიის აგრესიაზე და შეეცდებოდნენ ნაციზმის ამბიციები უფრო პატარა ქვეყნების (მაგ : ავსტრია, ჩეხოსლოვაკია) ხარჯზე დაეკმაყოფილებინათ. ასევე, 1937-38 წლებში ბრიტანეთის ხელისუფლებაში აქტიური დისკუსია მიდიოდა გერმანიისთვის ბელგიის და პორტუგალიის კოლონიების ნაწილის გადაცემაზე. მიუხედავად ასეთი პოლიტიკისა, ჰიტლერი მაინც უნდა წასულიყო დათმობებზე. ამის გამო, გერმანიის ფიურერმა ამ პოლიტიკაზე საბოლოოდ უარი თქვა.