cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თურქეთის სრუტეების კრიზისი
თურქეთის სრუტეების კრიზისი — ცივი ომის პერიოდის ტერიტორიული კონფლიქტი სსრკ-ისა და თურქეთს შორის. თურქეთი ოფიციალურად ნეიტრალური რჩებოდა მეორე მსოფლიო ომში 1945 წლამდე. ომის დასრულების შემდეგ, სსრკ თურქეთის მთავრობას აიძულებდა დარდანელის და ბოსფორის სრუტეებში საბჭოთა გემების თავისუფალ გატარებას. როდესაც თურქეთმა სსრკ-ის მოთხოვნა უარყო, დაძაბულობა რეგიონში მკვეთრად გაიზარდა რასაც სსრკ-ის საზღვაო ძალების შესაძლებლობების დემონსტრირება მოჰყვა. კრიზისი იყო ტრუმენის დოქტრინას ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი სამიზნე. კრიზისის პიკში, თურქეთის მთავრობამ NATO-ს წევრობით სცადა აშშ-ისგან დახმარების მიღება.
სრუტეების მნიშვნელობა
ორი სრუტე (ბოსფორის და დარდანელი) ერთადერთი გასასვლელი კარიბჭეა შავ და ხმელთაშუა ზღვებს შორის, სწორედ ამიტომ დარდანელის და ბოსფორის სრუტეები უმნიშვნელოვანესი სავაჭრო დანიშნულების წერტილები იყო. სრუტეების ასევე მნიშვნელოვანი იყვნენ სამხედრო სტრატეგიის თვალსაზრისითაც, ის ვინც ამ სრუტეებს აკონტროლებს შეუძლია სრუტეების ჩაკეტვით მოწინააღმდეგის სახელმწიფოსათვის ბლოკადის მოწყობა, ისე როგორც პირველ მსოფლიო ომში ოსმალეთის იმპერიამ „აშიმშილა“ რუსეთის იმპერია.
პოლიტიკური ფონი
სრუტეების შეჟიმის მონტრეს კონვენცია 1936 წელს ჩატარდა, ავსტრალიის, ბულგარეთის სამეფოს, საფრანგეთის, ნაცისტური გერმანიის, საბერძნეთის, იაპონიის იმპერიის, საბჭოთა კავშირის, თურქეთის, დიდი ბრიტანეთის და იუგოსლავიის სამეფოს დასწრებით, რათა გადაეწყვიტათ ბოსფორის და დარდანელის სრუტეების თურქეთისათვის გადაცემის სამხედრო და რეგულატორული გზები.
1930-იანების ბოლოს და 1940-იანებში, სტალინი ეწინააღმდეგებოდა 1936 წლის კონვენციის შემდეგ მიღწეულ შეთანხმებას და უკვე 1939 წელს ითხოვდა ალტერნატიულ გადაწყვეტას. სტალინმა წამოაყენა სრუტეების სსრკ-ისა და თურქეთის მიერ საერთო კონტროლი. მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტის ხელმოწერის შემდეგ ნაცისტურ გერმანიასთან, სსრკ-ის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ვიაჩასლევ მოლოტოვმა გერმანელ კოლეგებს სსრკ-ის მიერ სრუტეების ძალით აღების სურვილი გაუმხილა.
საზღვრების შეუთანხმებლობა თურქეთთან
სსრკ-ის ლიდერ სტალინს თურქეთთან საზღვრის ნორმალიზაცია აღმოსავლეთ ანატოლიის რეგიონში სომხეთის და საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების სასარგებლოდ. საბჭოთა კავშირის შინაგან საქმეთა მინისტრმა და წარსულში საქართველოს კომუნისტური პარტიის ცკ-ს პირველმა მდივანმა, ლავრენტი ბერიამ სტალინს გაუზიარა იდეა, რომ თურქეთის ტერიტორია საქართველოს სამხრეთ-დასავლეთში მოპარული იქნა ოსმალეთის იმპერიის მიერ. ბერიას თეორიას და შეთავაზებას თურქეთი რომ დათანხმებულიყო, სსრკ-ის გავლენა შავ ზღვასა და ახლო აღმოსავლეთში საგრძნობლად გაიზრდებოდა და თან რეგიონში დააჩქარებდა ბრიტანეთის იმპერიის გავლენის სფეროების განადგურებას ერაყში, ეგვიპტეში, იორდანიასა და პალესტინაში
გაღვივება
სსრკ-სა და თურქეთს შორის დაძაბულობები გაიზარდა რადგან თურქეთი სრუტეებში გასვლის უფლებას აძლევდა იტალიის სამეფოს და ნაცისტური გერმანიის გემებს მეორე მსოფლიო ომში. ნაცისტური გერმანიის დამარცხების შემდეგ სსრკ საკითხს 1945 და 1946 წლებში დაუბრუნდა. 1946 წლის 6 აპრილს სრუტეებს ამერიკული საბრძოლო ხომალდი USS მისური ესტუმრა, რამაც კიდევ უფრო გააღიზიანა სსრკ-ს ლიდერები.
სსრკ-ის შეტყობინება თურქეთს
1946 წლის 7 აგვისტოს, საბჭოთა კავშირის ოფიციალურმა პირებმა თურქეთის საგარეო საქმეთა მინისტრს მისწერეს წერილი რომ, თურქეთის მიერ სრუტეების მართვა აღარ ემსახურებოდა შავი ზღვის სახელმწიფოების ნაციონალური თავდაცვის ინტერესებს და მაგალითად მოიყვანეს იტალიური და გერმანული საბრძოლო ხომალდები რომლებიც დარდანელის და ბოსფორის სრუტეების გავლით შავ ზღვაში თურქული წინააღმდეგობის გარეშე შევიდნენ (თურქეთმა გერმანული ხომალდები და მათი ეკიპაჟები მხოლოდ 1945 წლის 23 თებერვლის შემდეგ, თურქეთის ომში ჩაბმის შემდეგ, დააკავეს). წერილში ეწერა რომ სრუტის თურქული გამგებლობა აღარ იყო სანდო, მონტროს ხელშეკრულება გაუქმებული იყო და უნდა მოწვეულიყო ახალი საერთაშორისო კონფერენცია.
აშშ-ის პოზიცია
როდესაც თურქეთის სრუტეების პრობლემა პოტსდამის კონფერენციაზე წინ წამოიწია, აშშ-ის პრეზიდენტმა, ჰარი ტრუმენმა განაცხადა რომ სრუტეების საკითხი იყო საშინაო პოლიტიკური პრობლემა როგორც თურქეთისათვის, ასევე სსრკ-ისათვის და საკითხი მხოლოდ ამ ორმა სახელმწიფომ უნდა გადაწყვიტონ. პოტსდამის კონფერენციის შემდეგ დღეებში, როდესაც კრიზისი პიკში შევიდა, აშშ-მ გადაწყვიტა რომ ბოსფორის და დარდანელის სრუტეების არ უნდა ჩავარდეს სსრკ-ის ხელში რადგანაც ამას შეიძლება თურქეთში კომუნისტური რეჟიმის დამყარება გამოეწვია. საიდუმლო ტელეგრამაში, რომელიც აშშ-ის სახელმწიფო მდივნის მოადგილემ და შემდგომში აშშ-ის სახელმწიფო მდივანმა, დინ აჩესონმა დიპლომატებისათვის პარიზში, დინ აჩესონი ხსნის ამერიკულ პოზიციას სრუტეების საკითხზე.
1946 წლის 20 აგვისტოს, დინ აჩესონი შეხვდა თხუთმეტ ჟურნალისტს, რომლებსაც აუხსნა არსებული სიტუაცია და საკითხზე აშშ-ის პოზიცია საჯაროდ ცნობილი გახადა.
NATO-ს მხარდაჭერა თურქეთს და დე-ესკალაცია
1946 წლის ზაფხულსა და შემოდგომაზე, სსრკ-მ გაზარდა საზღვაო ძალების რაოდენობა შავ ზღვაში, სადაც საბჭოთა გემები უამრავ მანევრებს ასრულებდნენ თურქეთის სანაპიროებთან და უცნობი რაოდენობის ქვეითი სამხედროები იქნა გაგზავნილი ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე. სსრკ-ისაგან დიდი ზეწოლის ქვეშ მყოფმა თურქეთმა დახმარებისათვის აშშ-ს მიმართა. პრეზიდენტმა ტრუმენმა, საკუთარ ადმინისტრაციასთან შეთანხმებითა და რჩევით თურქეთში საზღვაო დავალებათა ძალა გაგზავნა. 1946 წლის 9 ოქტომბერს, აშშ-ისა და დიდი ბრიტანეთის მთავრობებმა კიდევ ერთხელ დაადასტურეს მხარდაჭერა თურქეთისათვის. 1946 წლის 26 ოქტომბერს, საბჭოთა კავშირმა გააუქმა ახალი კონფერენციის მოწვევის მოთხოვნა და ცოტა ხნის შემდეგ რეგიონიდან სამხედრო ძალების უმრავლესობა გამოიყვანა. თურქეთმა მიატოვა ნეიტრალიტეტის პოლიტიკა და მიიღო 100 000 000 აშშ დოლარი ეკონომიკური და სამხედრო დახმარებისათვის ტრუმენის დოქტრინას მიხედვით, რომლის მიზანიც საბერძნეთში და თურქეთში კომუნიზმის გავლენების განადგურება იყო, ორი სახელმწიფო 1952 წელს NATO-ს შეუერთდა.
სქოლიო
კატეგორია:ცივი ომი კატეგორია:თურქეთის ისტორია კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ისტორია კატეგორია:აშშ-ის ისტორია კატეგორია:ჰარი ტრუმენის პრეზიდენტობა კატეგორია:XX საუკუნის კონფლიქტები კატეგორია:ანტიკომუნიზმი
იაჰმეს ინჰაპი
იაჰმეს ინჰაპი (ასევე იაჰმეს ინჰეპი და ანჰაპოუ) — ძველი ეგვიპტის დედოფალი მეჩვიდმეტე დინასტიის ბოლოს და მეთვრამეტე დინასტიის, მეორე გარდამავალი და ახალი სამეფოს პერიოდების დროს. შესაძლოა იაჰმესი ეგვიპტის ფარაონის სენახტერნას ქალიშვილი იყო. ჯოისის, დოდსონისა და დაიანის აზრით მან მეჩვიდმეტე დინასტიის ფარაონზე სეკენენრა ტააზე იქორწინა. შესაძლოა, მოგვიანებით იაჰმეს ინჰაპის იაჰმეს I-თან ან ამენჰოტეპ I-თან ჰქონდა ურთიერთობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის მეჩვიდმეტე დინასტიის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის დედოფლები
გოდელიეტა
გოდელიეტა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის ოია-დე-ბუნიოლის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 37,5 კმ². მოსახლეობა — 3584 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ქალაბაღი
ქალაბაღი (Kələbağ) — სოფელი აზერბაიჯანში ყუბა-ხაჩმაზის რეგიონის ყუბის რაიონში. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 727 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
ალბანეთის გაყოფა
right|150px|thumb|ალბანეთის ოკუპაცია სერბეთის, მონტენეგროსა და საბერძნეთის მიერ, [[ბალკანეთის პირველი ომის დროს.]]
thumb|150px|ალბანური სახელმწიფოს რუკა შემოთავაზებული ალბანეთის სამთავრობოს დროებითი მთავრობის მიერ, შედარებით ბალკანეთის ლიგის, საფრანგეთისა და რუსეთის მიერ შემოთავაზებულთან.
ალბანეთის გაყოფა (Copëtimi i Shqipërisë) — ტერმინი, რომელიც გამოიყენებოდა ალბანანური სახელმწიფოს დაყოფისას, რომელმაც 1912 წლის 28 ნოემბერს გამოაცხადა თავისი დამოუკიდებლობა. ახლადშექმნილი ალბანეთის სამთავროს მოწყობა 1912-1913 წლების ლონდონის სამშვიდობო კონფერენციის (29 ივლისი 1913) მიერ და დროის ექვსი დიდი სახელმწიფოს ელჩების (დიდი ბრიტანეთი, საფრანგეთი, გერმანია, ავსტრია-უნგრეთი, რუსეთი და იტალია) მონაწილეობით, ალბანელი მოსახლეობა დატოვეს ახლადგაყვანილი საზღვრის ორივე მხარეს. ალბენეთის ნაციონალური მოძრაობის წარმომადგენლები განიხილავდნენ ამას, როგორც ალბანელი მოსახლეობით დასახლებული ტერიტორიების დაყოფას, ასევე იმ ტერიტორიების, რომელიც შეიცავდა ალბანეთის ვილაიეთი.
ალბანეთის სახელმწიფოს შექმნის შემდეგ, იგეგმებოდა ალბანეთის გაყოფა პირველი მსოფლიო ომის დროს. თუმცა, ალბანეთი არ იყო დანაწევრებული და შეინარჩუნა თავისი დამოუკიდებელი არსებობა. ალბანეთის დაყოფის დამატებითი გეგმები მეორე მსოფლიო ომის დროს შემდეგაც იყო.
საწყისი
thumb|150px|აშკარად დაყოფილი ოსმალეთის ოთხი ვილაიეთი (იშკოდრა, იანინა, მონასტირისა და კოსოვო, რომელიც პრიზრენის ლიგის მიერ, მიენიჭა სრული ავტონომია)
1877-1878 წლების რუსეთ-თურქეთის ომმა საგრძნობლად შეამცირა ოსმალეთის ტერიტორიები ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე, რის გამოც იმპერიას მხოლოდ მცირედი ძალაუფლება გააჩნდა მაკედონიასა და დასავლეთ ბალკანეთზე. ალბანელები ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში 1479 წლიდან, შკოდერის დაცემიდან იყვნენ. რეგიონი, რომლის შემოერთება უნდოდა ალბანელების ეროვნულ ლიდერს, ეთნიკურად არაერთგვაროვანი იყო, რომელიც შედგებოდა ასევე ბულგარელებისგან, ბერძნებისგან, სერბებისგან, თურქებისგან და არომანიელებისგან, თუმცა სამი ფრაშერი (ან შემსედინ სამი) ამტკიცებდა, რომ ალბანელები წარმოადგენდნენ მოსახლეობის უმრავლესობას ოთხ ვილაიეთში: იშკოდრას, იანინას, მონასტირისა და კოსოვოს. პირველი ომის შემდგომი ხელშეკრულება, სან-სტეფანოს საზავო ხელშეკრულება 1878 წლის 3 მარტს დაიდო, რომლის მიხედვით, ალბანელებით დასახლებული მიწები სერბეთს, მონტენეგროსა და ბულგარეთს გადაეცა. ავსტრია-უნგრეთმა და გაერთიანებულმა სამეფომ დაბლოკა ეს ხელშეკრულება, რადგან იგი რუსეთს უპირატეს პოზიციას აძლევდა ბალკანეთში და ამით არღვევდა ევროპის ძალთა ბალანსს. ამ დავაზე სამშვიდობო კონფერენცია, მოგვიანებით იმავე წელს ბერლინში გაიმართა. ბერლინის კონგრესმა, მონტენეგროს დაუთმო ქალაქი ბარი და პოდგორიცა, ასევე სამთო სოფლების, გუსინიესა და პლავის გარშემო მდებარე ტერიტორიები, რომლებსაც ალბანელი ლიდერები, ალბანეთის ტერიტორიად მიიჩნევდნენ და ზუსტად ეს ჩათვალეს, როგორც ალბანელებით დასახლებული ტერიტორიების გაყოფა. 1879 წლის თებერვალში, ძალებმა მოითხოვეს, რომ პორტას უარი ეთქვა ალბანელების მოთხოვნილ ტერიტორიებზე: პლავზე, პოდგორიცაზე, გუსიასა და ბარზე და გაიყვანა ოსმალეთის ჯარი სადავო ზონებიდან.
ბერლინის კონგრესი
ალბანელები ბერლინის კონგრესს აფასებენ, როგორც ალბანელებით დასახლებული ზოგიერთი ტერიტორიის გაყოფას, რომლებიც ითვლება ალბანეთის ვილაიეთის ნაწილად. კონგრესმა მონტენეგროს გადასცა ქალაქები ბარი და პოდგორიცა, ასევე და მთიანი სოფლები გუსინიე და პლავი და მის გარშემო არსებული ტერიტორიები. ალბანელებმა, რომ შეაჩერონ ტერიტორიების დაკარგვა, სადაც ისინი უმრავლესობას წარმოადგენდნენ, შექმნეს პრიზრენის ლიგა და უწევდნენ ორგანიზებულ შეიარაღებულ წინააღმდეგობას გუსენიესა და პლავში, სადაც მონტენეგროს ძალებმა სასტიკ წინააღმდეგობას გადააწყდნენ. იმ დროის მესაზღვრემ სიტუაცია აღწერა, როგორც „მცურავი სისხლი“. წინააღმდეგობის შედეგად, კონგრესმა გადაწყვიტა ულცინი გადაეცა მონტენეგროსთვის. პრიზრენის ლიგის ძალები, იძულებული იყო უკან დაეხია ულცინიდან, მას შემდეგ, რაც ოსმალეთის ჯარებმა გაანადგურა ისინი, დერვიშ ფაშას ხელმძღვანელობით.
ბალკანეთის ომები
thumb|150px|ალბანეთის დამოუკიდებლობის დეკლარაციის მიღება, [[ვლორა, 1912 წელი.]]
1912 წლის 8 ოქტომბერს, მონტენეგროს ჯარმა შკოდრას ვილაიეთში შევიდა. ამას მოჰყვა სერბეთის, ბულგარეთისა და საბერძნეთის ოსმალეთის იმპერიისათვის ომის გამოცხადება, რითაც დაიწყო ბალკანეთის პირველი ომი. მონტენეგროს, სერბეთისა და საბერძნეთის შეიარაღებულმა ძალებმა, შეაღწიეს მკვეთრად ალბანელებით დასახლებულ ტერიტორიებს და შეეცადეს შეეცვალათ ეთნიკური რეალობა ალბანელი მოსახლეობის განადგურებით, სადაც 1913 წლის დასაწყისითვის დაახლოებით 25 000 ალბანელი მოკლეს. მონტენეგროს, სერბეთისა და საბერძნეთის მიერ, დასავლეთ ბალკანეთის ტერიტორიების გაყოფის გეგმებით შეშფოთებული ალბანელი დელეგატები შეიკრიბნენ ვლორის კონგრესზე, სადაც 1912 წლის 28 ნოემბერს, ალბანეთის დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს.
1912 წლის 3 დეკემბერს, იმ დროის ექვსი დიდი სახელმწიფოს ელჩები (დიდი ბრიტანეთი, საფრანგეთი, გერმანია, ავსტრია-უნგრეთი, რუსეთი და იტალია), ერთმანეთს ლონდონში შეხვდნენ, რომ გადაწყვიტონ ალბანელებით დასახლებული ტერიტორიების ბედი. დიდი განხილვების შემდეგ, ელჩებმა მიაღწიეს ფორმალურ გადაწყვეტილებას, რომ 1913 წლის 29 ივლისს შეექმნათ ალბანეთის სამთავრო, რომლის დამოუკიდებლობა აღიარებული იქნებოდა, მაგრამ ამ დროს, დამოუკიდებელი ალბანეთის ტერიტორიის ნახევარზე მეტი და ეთნიკურად ალბანელი მოსახლეობის დაახლოებით 30%-40%, გადაეცემოდა სერბეთს, მონტენეგროსა და საბერძნეთს. მიუხედავად იმისა, რომ ალბანეთი მოკლებული იქნებოდა მისი ეთნიკური ტერიტორიების ნახევარზე მეტს, ალბანეთი გახდებოდა სუვერენული სახელმწიფო და დამოუკიდებელი ოსმალეთის იმპერიისგან.
ალბანეთის საზღვრის განსაზღვრა
ალბანეთში გაიგზავნა რიგი საზღვრის დამდგენი კომისია, რომ განისაზღვროს ახალი სახელმწიფოს საზღვრები, ეთნოგრაფიულ საფუძველზე, ლონდონის მშვიდობის კონფერენციის პირობების შესაბამისად. თუმცა კომისიამ, რომელიც ვერ განსაზღვრა სამხრეთ ალბანეთის საზღვარი ამ საფუძველზე, მოიშველია ისეთი საფუძვლები, როგორიცაა ეკონომიკური, სტრატეგიული და გეოგრაფიული არგუმენტები, რომ მოეხდინა სამხრეთი საზღვრის დელიმიტაცია. შედეგად, სადავო ტერიტორიების დიდი ნაწილი ალბანეთს დარჩა. ამ გადაწყვეტილებამ გამოიწვია ადგილობრივი ბერძნული მოსახლეობის აჯანყება, რომელიც რეგიონის ადგილობრივი მოსახლეობა იყო, ხოლო ეს დავა კორფუს პროტოკოლმა დაარეგულირა.
ალბანეთის შემდგომი გაყოფის გეგმები
1912 წელს ალბანეთის სახელმწიფოს დაარსების შემდეგ, პირველი მსოფლიო ომის დროს არსებობდა ალბანეთის გაყოფის გეგმები. 1915 წელს, ლონდონში ხელმოწერილ საიდუმლო ხელშეკრულებაში შედიოდა ქვეყნის გაყოფა. ამ ხელშეკრულების მიხედვით, 1919 წელს იტალიამ და საბერძნეთმა ხელი მოაწერეს ხელშეკრულებას, რომლის მიხედვით იგეგმებოდა ალბანეთის ანექსია, ხელმომწერი ორი ქვეყნის მიერ. ამ ხელშეკრულების თანახმად, რომელიც ცნობილია როგორც „ვენიზელოს-ტიტონის შეთანხმება“, გაფორმებული 1919 წლის 20 ივლისს, ჩრდილოეთ ეპირუსი (სამხრეთ ალბანეთის ნაწილი) იქნებოდა ჩართული საბერძნეთის შემადგენლობაში, ხოლო საბერძნეთს უნდა ეღიარა იტალიური მანდატი ცენტრალურ ალბანეთზე.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, როდესაც ალბანეთი იმყოფებოდა იტალიის პირად გაერთიანებაში, იგეგმებოდა ქვეყნის გაყოფა იუგოსლავიასა და იტალიას შორის. მეორეს მხრივ, 1944 წელს, როდესაც ალბანეთი მოექცა კომუნისტური კონტროლის ქვეშ, აშშ-ის სენატის რეზოლუციამ, მხარი დაუჭირა ჩრდილოეთ ეპირუსის საბერძნეთის შემადგენლობაში შესვლას.
შედეგი
ალბანეთის საზღვრები დაარსდა 1913 წელს, რომელმაც დიდი რაოდენობით ეთნიკური ალბანელი მის ფარგლებს გარეთ დატოვა, შედეგად ბევრი მათგანი გადმოვიდა ან და იძულებით გააძევეს ალბანეთის აღიარებულ საზღვრებში. კოსოვოში, სერბეთის ჯარი ცდილობდა შეეცვალა დემოგრაფიული რეალობა, მასობრივი გაძევების მეშვეობით. შედეგად, 1918-1941 წლებში, 100 000-ზე მეტმა ალბანელმა დატოვა კოსოვო.
სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთის ისტორია კატეგორია:ოსმალეთის ალბანეთი
ნიკა კენჭაძე
ნიკა კენჭაძე (დ. 17 აპრილი,1997, ამბროლაური) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა), საქართველოს ჩემპიონი (2019, 79 კგ), ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2017, 74 კგ), 23-წლამდელებს შორის მსოფლიო ჩემპიონი (2018, ბუქარესტი, რუმინეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
სემერუ
სემერუ (Gunung Semeru) — მოქმედი ვულკანი ინდონეზიაში, კუნძულ იავაზე. სიმაღლე 3676 მ. წარმოადგენს კუნძულ იავის უმაღლეს წერტილს. მკვეთრად არის აზევებული აღმოსავლეთ იავის სანაპირო ვაკეების ფონზე. მაარები შეიცავს კრატერულ ტბებს. სემერუ გაწოლილია ტენგერის ვულკანური კომპლექსის სამხრეთით.
გეოლოგიურად მდებარეობს მეოთხეული ვულკანური სარტყელის ფარგლებში, კუნძულის შუა სტრუქტურულ ზონაში. აგებულია ბაზალტებითა და ანდეზიტებით. მეტად მდიდარია სემერუს ამოფრქვევების ისტორია. დაწყებული 1818 წლიდან მოხდა სულ მცირე 55 ამოფრქვევა, რომელთაგან 10 უბედური შემთხვევით დამთავრდა. ამოფრქვევებს თან ახლდა ლავური და პიროკლასტური ნაკადები. ყველა ისტორიულ ამოფრქვევას ჰქონდა ვულკანური ექსპლოზიური ინდექსი 2 ან 3.
სემერუ 1967 წლიდან მოყოლებული დღემდე არის თითქმის მუდმივი ამოფრქვევის მდგომარეობაში. დროგამოშვებით, მცირე ამოფრქვევები ხდება ყოველი 20 წუთის განმავლობაში. სემერუზე რეგულარულად ადიან ტურისტები, ჩვეულებრივ, სვლას იწყებენ სოფელ რანუდან, თუმცა არატექნიკური აღჭურვილობა შესაძლოა სახიფათოც იყოს. 2014 წლისათვის სემერუს მთის ეროვნულ პარკში იყო 25 არაადგილობრივი მცენარე, რომლებიც ემუქრებიან ენდემურ, ლოკალურ მცენარულობას.
არაადგილობრივი მცენარეები შემოიტანა ნიდერლანდელმა ბოტანიკოსმა ვან სტეენისმა კოლონიალურ ერაში; ეს მცენარეებია: დიდი კამა (Foeniculum vulgare), ბრაზილიური ვერბენა (Verbena brasiliensis), Chromolaena odorata და Salvinia molesta. კალთებზე ხშირი ტროპიკული ტყეებია. სემერუ მოქცეულია ბრომო-ტენგერ-სემერუს ეროვნული პარკის ტერიტორიაზე. მთისძირში მდებარეობს ტბა რანუ-კუმბოლო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინდონეზიის ვულკანები
თბილისური ხმალი
თბილისური ხმალი — უქარქაშო ხმალი, მთლიანი სიგრძე - 95სმ., პირი - 81,5 სმ. ნივთი 1941 წელს აგრაფინე ჭეიშვილისგან არის შეძენილი.
ხმლის პირი დამზადებულია დამასკული ფოლადისაგან. ცალლესული, ორღარიანი, ოდნავ მოხრილი, აქვს 21 სმ.სიგრძის შაშარი (ორლესული პირი). პირის ორივე მხარეს ყუასთან ახლოს ვადიდან შაშარამდე ორ-ორი ღარი მიჰყვება. ზედა შედარებით ვიწრო, ხოლო ქვედა ფართო. ხმლის ღარებში ვიზუალური დაკვირვებით კარგად ჩანს დამასკული ფოლადის სტრუქტურა, რომელიც ხმალს თითქოს ორნამენტად მიუყვება. პირის ზედა მხარეს შტამპით რვაწახნაგიანი დამღაა შესრულებული. აღნიშნული ტიპის დამღები იმ თბილისელ ოსტატებს ეკუთვნოდა, რომლებიც XIX საუკუნის I ნახევარში მოღვაწეობდნენ. დამღიდან გამომდინარე ასეთი ხმლები თბილისური ხმლების კატეგორიში ერთიანდება.
ხმალზე დაგებულია ფოლდის ვადაჯვარი, რომლის ზედაპირზე თითბის ზარნიშით შესრულებული ორნამენტის კვალი ჩანს, იკითხება გეომეტრიული ფიგურებიც. ტარი დამზადებულია ხისგან, რომელზეც გადაკრული უნდა ყოფილიყო შავი ტყავი, ტყავი დაზიანებულია. ტყავს ზემოდან გადაკრული აქვს დაბალი სინჯის ვერცხლის ორნამენტირებული სამი ფირფიტა, ვერცხლის ფირფიტითაა დაფარული ტარის მოხრილი ადგილი (ვაშლი). „ვაშლის“ ბოლო ორკაპაა და პირდაღებულ ცხოველს მოგვაგონებს. ტარის ზედაპირი, სალტეების გარშემო შეჭედილია 12 გობაკით. ასეთი ტარები ქართული ხმლებისთვისაა დამახასიათებელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ხმლები
ლუი I (ბურბონის ჰერცოგი)
ლუი I დე ბურბონი (Louis I de Bourbon; დ. 1279 — გ. 22 იანვარი, 1341) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. კლერმონის გრაფ რობერ კლერმონელისა და ბეატრის ბურგუნდიელის ვაჟი. ბურბონის ჰერცოგი, კლერმონისა და ლა მარშის გრაფი.
ოჯახი და შვილები
1310 წელს ლუი დაქორწინდა ჰოლანდიისა და ენოს გრაფ იოჰან II-ისა და ფილიპა ლუქსემბურგელის ასულ მარი ავესნისზე, რომელთანაც რვა შვილი შეეძინა:
ცნობილია, რომ ლუის წლების მანძილზე ჰქონდა რომანი კლისის გრაფინია ჟანა დე ლანსთან, რომელთანაც მას ოთხი უკანონო შვილი შეეძინა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1279 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1341 კატეგორია:ბურბონები
მატჩი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში (2018)
2018 წლის მატჩი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში (56-ე ჭადრაკის ისტორიაში) ჩატარდა დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში.
მატჩში მონაწილეობა მიიღეს მოქმედმა ჩემპიონმა, ნორვეგიელმა მაგნუს კარლსენმა და ამერიკელმა ფაბიანო კარუანამ.
12 პარტიისგან შემდგარი მატჩი უნდა ჩატარებულიყო 9 ნოემბრიდან 28 ნოემბრამდე.
პრეტენდენტთა ტურნირი
პრეტენდენტი მსოფლიოს ჩემპიონის ტიტულზე გახდა ფაბიანო კარუანა — 2018 წლის პრეტენდენტთა ტურნირის გამარჯვებული, რომელიც ჩატარდა გერმანიის დედაქალაქ ბერლინში 2018 წლის 10 მარტიდან 27 მარტამდე. ფაბიანო კარუანამ 14 შესაძლებელი ქულიდან 9 დააგროვა (+5 -1 =8), რაც ერთი ქულით მეტია, ვიდრე აზერბაიჯანელი დიდოსტატის შაჰრიარ მამედიაროვის და რუსი სერგეი კარიაკინის შედეგი.
ორგანიზაცია და ჩატარების ადგილი
მატჩი ჩატარდა ფიდეს ეგიდის ქვეშ, ხოლო ორგანიზაციის უფლება ჰქონდა კომპანია „აგონს“, ფიდეს კომერციულ პარტნიორს. 2018 წლის მატჩის ჩატარებაზე განაცხადი შეიტანა არაერთმა აზიურმა ქვეყანამ, იაპონია, სინგაპური, ტაილანდი, ჩინეთი და სხვა. 2017 წლის გაზაფხულზე გახდა ცნობილი ლონდონის კანდიდატურაზე. 2017 წლის ნოემბერში გამოცხადდა, რომ მატჩი ლონდონში ჩატარდებოდა.
რეგლამენტი
ოპონენტებმა უნდა ითამაშონ 12 პარტია იმ შემთხვევაში, თუ არც ერთი მათგანი არ გაინაღდებს გამარჯვებას დროზე ადრე. რაც შეეხება დროი კონტროლს, პირველ 40 სვლაზე გამოყოფილი იყო 100 წუთი, 50 წუთი შემდეგ 20 სვლაზე და 15 წუთი პარტიის დამთავრებამდე ყოველი სვლის შემდეგ 30 წამის დამატებით. მოთამაშეებს არ ჰქონდათ დაზავების უფლება შავების ოცდამეათე სვლამდე.
თუ მეთორმეტე პარტიის შემდეგაც ანგარიში თანაბარი იქნებოდა, ბოლო სათამაშო დღეს ჩატარდებოდა ტაი-ბრეიკი:
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში
სანტა-ელენა (ჩრდილოეთი კამარინესი)
სანტა-ელენა (ოფიციალურად სანტა-ელენას მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Santa Elena) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 43 582 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
როგირ ვან დერ ვეიდენი
როგირ ვან დერ ვეიდენი (დ. 1399 ან 1400 — გ. 18 ივნისი, 1464) — ნიდერლანდელი მხატვარი. აღიარებულია როგორც XV საუკუნის ერთ-ერთ საუკეთესო მხატვრად. ხშირად ხატავდა რელიგიურ ტრიპტიქებს. მისმა ნამუშევრებმა დიდი გავლენა იქონია ევროპულ მხატვრობაზე არა მარტო საფრანგეთსა და გერმანიაში არამედ ესპანეთშიც და იტალიაშიც. გარდაიცვალა ქალაქ ბრიუსელში და დაკრძალულია წმინდა მიხეილის და წმინდა გუდულას საკათედრო ტაძარში.
სანტა-ელენა (ჩრდილოეთი კამარინესი)
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
როგირ ვან დერ ვეიდენი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1399 კატეგორია:დაბადებული  1400 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1464 კატეგორია:ნიდერლანდელი მხატვრები
ნამექიაში
ნამექიაში (Namekyash) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
დოღსი
დოღსი (Դողս) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 494 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 391 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 3.82 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
არჩილ ქიქოძე
არჩილ ქიქოძე (დ. 9 ივლისი 1972, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი მწერალი, ფოტოგრაფი და მოგზაური.
ბიოგრაფია
არჩილ ქიქოძე დაიბადა 1972 წლის 9 ივლისს, თბილისში. 1989 წელს დაამთავრა თბილისის მესამე ექსპერიმენტული სკოლა. 1989 წლიდან 1992 წლამდე სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერისტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე, 1992 წლიდან სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო თეატრისა და კინოს ინსტიტუტში ჯერ კონოსაოპერატორო, შემდეგ კი კინოდრამატურგიის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1999 წელს. 1991-1994 წლებში იყო სამაშველო სამსახურ “სანთელის” წევრი და მონაწილეობას იღებდა სამთო სამაშველო ოპერაციებში. გატაცებული იყო ალპინიზმით. 21 წლის ასაკიდან დაკავებულია ლიტერატურული მოღვაწეობით.
არჩილ ქიქოძის მოთხრობები, ესსეები, სტატიები და ფოტოები უკანასკნელი ათი წელია იბეჭდება ქართულ ჟურნალებში და ლიტერატურულ პერიოდიკაში. არის შვეიცარიაში გამოსული ორი ბროშურის ავტორი სვანეთსა და ხევის შესახებ და გარემოს დაცვის სამინისტროს დაკვეთით დაწერილი აქვს ტურისტული გზამკვლევი თუშეთის ეროვნული პარკის და ლაგოდეხის ნაკრძალის შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები კატეგორია:გალას პრემიის ლაურეატები
ლარგიდონელი
ლარგიდონელი (Learga Uí Dhónaill) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს ლიტრიმის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. 2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა * ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიტრიმის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
Different Class
Different Class — ინგლისური ბრიტპოპ-ჯგუფ Pulp-ის მეხუთე სტუდიური ალბომი. ბრიტანეთში გამოვიდა ლეიბლზე Island Records, 1995 წლის 30 ოქტომბერს, ხოლო აშშ-ში - 1996 წლის 27 თებერვალს. მან ჯგუფს დიდი წარმატება მოუტანა, ბრიტანეთის ალბომების ჩარტში #1 პოზიციით, ოთხმაგი პლატინის სტატუსით და 1996 წელს Mercury-ს ჯილდოთი. 2011 წლის სექტემრისთვის ბრიტანეთში მისი 1.255.000 ასლი გაიყიდა. In 2013, NME-ს ყველა დროის 500 უდიდესი ალბომის სიაში იგი #6 ადგილს იკავებდა.
სიმღერების სია
ყველა ტექსტის ავტორი -
Different Class 1995 წლის 16 ნოემბერს იაპონიაში გამოვიდა სახელწოდებით Common People
სიმღერები 4, 5, 6, 7, 8 and 10 დელუქს-გამოცემის დამატებითი დისკიდან მანამდე არსად გამოცემულა.
სქოლიო
კატეგორია:Pulp-ის ალბომები კატეგორია:1995 წლის ალბომები კატეგორია:Island Records-ის ალბომები კატეგორია:Universal-ის დელუქს-გამოცემები
ჰელენა კრისტენსენი
ჰელენა კრისტენსენი (დ. 25 დეკემბერი, 1968) — დანიელი სუპერმოდელი და ფოტოგრაფი. კრისტენსენი ყოფილი ანგელოზი Victoria's Secret Angel- ის, ტანსაცმლის დიზაინერი და სილამაზის დედოფალი. კრისტენსენი ასევე იყო ჟურნალის Nylon-ის თანადამფუძნებელი და კრეატიული დირექტორი, კრისტენსენი არის მკერდის კიბოსთან ბრძოლის ორგანიზაციის წევრი  და სხვადასხვა საქველმოქმედო ორგანიზაციების დამფინანსებელი.
ადრეული ცხოვრება
კრისტენსენი დაიბადა კოპენჰაგენში,დანიაში.კრისტენსენი დანიელი მამა და პერუელი დედა ჰყავს. კრისტენსენი კარგად ფლობს დანიურ, ესპანურ და ინგლისურ ენებს, ასევე ფრანგულ და გერმანულ ენებს. 1986 წელს 17 წლის ასაკში კრისტენსენმა მოიგო დანიის Miss Universe-ის გვირგვინი. მომდევნო წელს მან მონაწილეობა მიიღო Look of the Year 1987 კონკურსში,მოახერხა და გავიდა კონკურსის ფინალში. 1987 წლის შემდეგ კრისტენსენმა დატოვა დანია და სამოდელო კარიერის გასაგრძელებლად პარიზში წავიდა.
კარიერა
კრისტენსენმა პოპულარობა მოიპოვა 90-იან წლებში, გახდა მისი დროის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული მოდელი. 1990 წელს, მან ითამაშა მუსიკალურ ვიდეორგოლში კრის აიზეკის სიმღერისთვის "Wicked Game". ვიდეო მოგვიანებით გამოიცა MTV- ს "All-Time Sexiest Video" - ზე. ჰელენა კრისტენსენი გახდა Revlon-ის კოსმეტიკური საშუალების სახე 1992 წელს. კრისტენსენი გამოჩნდა ჟურნალის გარეკანებში, ბრენდებისთვის Vogue, Elle, Harper's Bazaar და W, და სარეკლამო კამპანიებში, კომპანიებისთვის Revlon, Chanel, Versace, Lanvin, Prada, Sonia Rykiel, Hermes, Valentino და Karl Lagerfeld.
1996 წელს New York Times- ის ფრანკ დეკარომ მოიხსენია კრისტენსენი, ლინდა ევანგელისტასთან, კრისტი ტურლინგტონთან, სინდი კროუფორდთან, ნაომი კემპბელთან, ელლე მაკპერსონთან და კლაუდია შიფფერთან ერთად, როგორც "დიდებული შვიდეული". კრისტენსენს მოიხსენიბენ როგორც "პოდიუმის სუპერმოდელი ლეგენდა".
კრისტენსენმა განაგრძო მოდელირება. მან მოიპოვა Vogue Italia (2016), Portuguese Vogue (2016), ბრიტანელი Tatler (2018), French Elle (2018) გადასაფარებლები. 2017 წლის სექტემბერში კრისტენსენმა, შიფფერთან, კემპბოლთან, კროუფორდთან და კარლა ბრუნთან ერთად, დახურეს ვერსაჩეს გაზაფხული / ზაფხული 2018 წლის შოუ. კრისტენსენმა გაირა პოდიუმზე  Dolce & Gabanna– სთვის და გამოჩნდა 2019 წლის გაზაფხული / ზაფხული სარეკლამო კამპანიაში კარლა ბრუნთან, ევა ჰერციგოვასა და მარპესა ჰენინკთან ერთად.
კრისტენსენი იყო Nylon ჟურნალის თანადამფუძნებელი და კრეატიული დირექტორი 1999 წელს Raygun-ის (ჟურნალის) გამომცემელ მარვინ სკოტ ჯარეტთან, და სატელევიზიო სერიალის  Kung Faux-ის შემქმნელთან მიკ ნეუმანთან ერთად. რამდენიმე წლის შემდეგ კრისტენსენმა გამოუშვა საკუთარი ტანსაცმლის ხაზი, Christensen & Sigersen, ბავშვობის მეგობრათან Leif Sigersen- თან ერთად.
გარდა სამოდელო საქმიანობისა, კრისტენსენი არის თავად ფოტოგრაფი, რომლის ნამუშევრებიც გამოჩნდა ჟურნალ Nylon-ში, ჟურნალ Marie Claire-ში  და ELLE– ში. მისი ნამუშევრების  გამოფენა "Dactyl Foundation- ში 2008– 2009 წლებში მოხდა გამოფენის სახელწოდება იყო "Far From, Close"
ქორწინება
კრისტენსენი დაქორწინებული იყო და ცხოვრობდა INXS– ის ვოკალისტთან მაიკლ ჰუტჩენესთან ერთად, 90 – იანი წლების დასაწყისში ხუთი წლის განმავლობაში გაგრძელდა წყვილის ურთიერთობა, 5 წლიანი ქორწინების მანძილზე წყვილი ცხოვრობდა საფრანგეთსა და დანიაში. იგი ხუთი წლის განმავლობაში იყო ურთიერთობაში მსახიობ ნორმან რიდუსთან; მათ ერთად ჰყავთ ვაჟი, მინგუს ლუსიენე რედუსი (დაიბადა 1999 წლის 13 ოქტომბერი). რიდუსი და კრისტენსენი დაშორდნენ 2003 წელს. მოგვიანებით, იგი ჯგუფ Interpol-ის მომღერალ პოლ ბანკთან 7 წლით დაქროწინდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:დაბადებული 25 დეკემბერი კატეგორია:დანიელი მოდელები
ლუდვიგ იორანსონი
ლუდვიგ იორანსონი ((Ludwig Göransson; დ. 1 სექტემბერი, 1984) — სამი გრემის მფლობელი შვედი კომპოზიტორი, დირიჟორი და ჩანაწერის პროდიუსერი. შექმნილი აქვს მუსიკა ფილმებისთვის: „სადგური ფრუტვეილი“, „ქრიდი“, „ქრიდი 2“, „ვენომი“ და „შავი პანტერა“, ისევე როგორც სატელევიზიო სიტკომებისთვის: „საზოგადოება“, „ბედნიერი დასასრული“ და „ახალი გოგონა“.
როგორც პროდიუსერი ხშირად თანამშრომლობდა ჩაილდიშ გამბინოსთან. იორანსონი არის გამბინოს სინგლის „This Is America“ პროდიუსერი, რისთვისაც გადაეცა გრემის ორი ჯილდო. საერთო ჯამში მიღებული აქვს გრემის ექვსი ნომინაცია. 2019 წელს მიიღო ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური მუსიკისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:კინოკომპოზიტორები კატეგორია:ტელეკომპოზიტორები
ძველი დიკლო
ძველი დიკლო — ნასოფლარი საქართველოში, მდებარეობს ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე, კახეთის მხარეში, ისტორიულ მხარე თუშეთში. ციხე-სოფელი ძველი დიკლო, რომელიც ამჟამად მიტოვებულია სოფელ დიკლოს აღმოსავლეთითაა, სოფლიდან ორიოდე კმ-ის მანძილზე. სამანქანო გზა სოფელ დილკოსთან წყდება და ძველი დიკლოსკენ საცალფეხო ბილიკი მიუყვება. საკუთრივ ნასოფლარი მაღალი, კლდოვანი მთის ერთ-ერთ განშტოებაზეა განლაგებული. აღმოსავლეთ და ჩრდილოეთ მხრიდან მას დიდი, ფრიალო კლდეები ესაზღვრება და სრულიად მიუდგომელია. დასავლეთით და ნაწილობრივ სამხრეთითაც რელიეფი შედარებით მისადგომია. ერთადერთი ბილიკი ნასოფლარს სწორედ ამ მხრიდან, დასავლეთიდან აუყვება.
გეგმარებითი თვალსაზრისით, ნაგებობები მაღალი კლდეების თავზე საკმაოდ მოხერხებულადაა განლაგებული და ერთ მთლიან, საფორტიფიკაციო, სათავდაცვო სისტემას ქმნის. იგი ამ ისტორიული მხარის ჩრდილოეთი საზღვრის დამცველ ავან-პოსტს წარმოადგენდა. ციხე-სოფელი გაშენებულია საკმაოდ რთული რელიეფის მქონე სამ ტერასაზე. რომელთაგანაც ქვედა, ძირითადად სამეურნეო დანიშნულებისათვის გამოიყენებოდა. ზედა ორ ტერასაზე კი, რომლებიც ერთმანეთს ვიწრო ქუჩით უკავშირდებიან, მთლიანად საცხოვრებელი ნაგებობით იყო განაშენიანებული.
შენობები ერთმანეთის მიჯრით დგას, მათი გარეთა კედლები საბრძოლო ზღუდეს ქმნის. ტერასის შუა, ყველაზე მაღალ ადგილას, კლდის წვერზე, ოთხკუთხა კოშკია აღმართული, რომელიც ამჟამად შემორჩენილია ორი სართულის სიმაღლეზე და მთელი კომპლექსის დომინანტს წარმოადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კარენ ასრიანი
კარენ ასრიანი (Կարեն Ասրյան; დ. 24 აპრილი, 1980, ერევანი, სომხეთი — გ. 9 იანვარი, 2008, იქვე) — სომეხი მოჭადრაკე. 1998 წელს ფიდეს მიერ მიენიჭა გრანდმასტერის ტიტული. იგი არის სომხეთის 3-გზის ჩემპიონი. 37-ე ჭადრაკის ოლიმპიადაზე იგი იყო ოქროს მედალოსანთა სომხეთის ნაკრების შემადგენლობაში.
კარიერა
ასრიანმა ჭადრაკის თამაში დაიწყო 1985 წელს. საერთაშორისო მასტერი გახდა 1997 წელს, ხოლო გრანდმასტერი - 1998 წელს. 2001 წელს დაამთავრა სომხეთის ფიზიკური კულტურისა და სპორტის სახელმწიფო ინსტიტუტი.
მან სომხეთის ჭადრაკის ჩემპიონატი მოიგო 1999, 2007 და 2008 წლებში, ხოლო 2001 და 2004 წლებში - ტიგრან პეტროსიანის მემორიალური ტურნირი.
სომხეთში, 2006 და 2007 წელს, იგი ბანკ კინგ ერევანთან ერთად გახდა გუნდური შეჯიბრებების ჩემპიონი. რუსეთში იგი თამაშობდა სამხრეთ ურალის ჩელიაბინსკის შემადგენლობაში 2006-2007 წლებში, ხოლო მოსკოვის საჭადრაკო ფედერაციისთვის თამაშობდა 2008 წელს. საფრანგეთის პირველ დივიზიონში, ტოპ 16-ში, იგი „ბისჩვილერისთვის“ თამაშობდა 2006-07 და 2007-08 წლებში.
2008 წლის 9 ივნისს სომხეთის ჭადრაკის ფედერაციამ განაცხადა, რომ ასრიანი გარდაიცვალა გულის შეტევით, მანქანის მართვის დროს, რაც დადასტურდა მომდევნო დღეს. მისი ფინალური „elo რეიტინგი“ იყო 2630 (2008 წლის აპრილი).
გარდაცვალება
2008 წლის 9 ივნისს სომხეთის ჭადრაკის ფედერაციამ განაცხადა, რომ ასრიანი გარდაიცვალა გულის შეტევით, მანქანის მართვის დროს, რაც დადასტურდა მომდევნო დღეს. სასწრაფო დახმარების ეკიპაჟმა ადგილზე მისვლის დროს ასრიანი გარდაცვლილად გამოაცხადა და მიზეზად გულის შეტევას ასახელებდნენ.
მემკვიდრეობა
ასრიანის მოულოდნელი და ტრაგიკული გარდაცვალების შემდეგ, 2008 წლის 9 ივნისს, იმავე დღეს, ტურნირი დაიწყო, სომხეთის ჭადრაკის ფედერაციამ გადაწყვიტა შეჩერებულიყო ღონისძიება რამდენიმე დღის განმავლობაში, შემდეგ კი სახელი შეუცვალა და კარენ ასრიანის მემორიალი. მისი დასახელების პირველი ტურნირი ასრიანის თანამემამულემ, ლევან არონიანმა მოიგო. ასრიანი და არონიანი ორივე იყვნენ 37-ე საჭადრაკო ოლიმპიადის ოქროს მედლის მფლობელ გუნდში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:სომეხი მოჭადრაკეები კატეგორია:ჭადრაკის გრანდმასტერები
ბათუმის ქუჩა
ბათუმის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიდუბე); რკინიგზიდან დავით ყიფიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის ბოლოს. შეტანილია თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. აქვს 1 შესახვევი, 1 ჩიხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დიდუბის რაიონის ქუჩები
ალექსანდრე მამუჩაშვილი
ალექსანდრე გიორგის ძე მამუჩაშვილი (მამუჩევი) — ქართველი ფოტოგრაფი, ცნობილი თბილისელი ფოტოგრაფის — დიმიტრი ერმაკოვის მოწაფე. ვლადიკავკაზელი ფოტოგრაფის ლეონტი როგოზინსკის დამხმარე.
1902 წელს მონაწილეობდა ექვთიმე თაყაიშვილის არქეოლოგიური ექსპედიციაში ფოტოგრაფად. ექვთიმე თაყაიშვილი ძალიან დადებითად იხსენიებს მას „მაშინ ფოტოგრაფი გამომადგა ძალიან მარჯვე და შესაანიშნავად იმუშავა: ერმაკოვის მოწაფე იყო დიღმელი, გვარად მამუჩაშვილი“. იმავე ექსპედიციის ანგარიშში მამუჩაშვილზე თაყაიშვილი წერს, რომ ის იყო როინაშვილის ფოტოგრაფიის გამგე.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ფოტოგრაფები
ტალისაი (ჩრდილოეთი კამარინესი)
ტალისაი (ოფიციალურად ტალისაის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Talisay) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ჩრდილოეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 244 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
იაჰმეს-ნეფერტარი
იაჰმეს-ნეფერტარი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი მეთვრამეტე დინასტიიდან, ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. იაჰმეს-ნეფერტარი ეგვიპტის ფარაონის იაჰმეს I-ის მეუღლე იყო. მას და იაჰმესს ჰყავდათ შვილები ამენჰოტეპ I, იაჰმეს-ანხი, სიამუნი, იაჰმეს-მერიტამონი და იაჰმეს-სიტამუნი, შესაძლოა მათი შვილები იყვნენ რამოსე და მუტნოფრეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის დედოფლები
ამინა გურიბ-ფაკიმი
ამინა გურიბ-ფაკიმი (Ameenah Gurib-Fakim; დ. 17 ოქტომბერი, 1959) —  მავრიკელი ბიოლოგი და  პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის პრეზიდენტი 2015 წლის 5 ივნისიდან 2018 წლის 23 მარტამდე.
პრეზიდენტად აირჩია ქვეყნის პარლამენტმა პრეზიდენტ რაჯკესვურ პურიაგის გადადგომის შემდეგ. მავრიკის ისტორიაში მეორე ქალი პრეზიდენტია მონიკ ოჰსან ბელეპოს (ორჯერ ასრულებდა პრეზიდენტის მოვალეობას) შემდეგ, თუმცა პირველი ქალი პრეზიდენტია, რომელიც არჩევნების გზით მოვიდა ხელისუფლებაში.
ამინა გურიბი გათხოვილია ანვარ ფაკიმზე, ჰყავს ორი შვილი: ადამი და იმაანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მავრიკის პრეზიდენტები კატეგორია:ქალი პრეზიდენტები კატეგორია:მავრიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი
ბრანდბერგი
thumb|right|ბრანდბერგის ინზელბერგის ხედი თვითმფრინავიდან ბრანდბერგი (Brandberg — ცეცხლოვანი მთა) — ნამიბიაში მდებარე ინზელბერგი, ნამიბის უდაბნოს კიდეზე. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2573 მეტრ სიმაღლეზე.
1920 წელს ორმა გერმანელმა ტოპოგრაფმა რ. მააკმა და გ. შულცმა გარემოს გადაღების სამუშაოების დროს აღმოაჩინეს, რომ მთის კედლები დაფარული იყო პეტროგლიფებით. მათზე გამოსახული იყო შუბებით და მშვილდებით მორბენალი ადამიანების და ანტილოპების ფიგურები. მათ ასევე, იპოვეს „თეთრი მანდილოსანის“ გამოსახულება. ნახატების თავდაპირველი შეფასებით, მისი ასაკი დაახლოებით, — 3500 წელს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:ნამიბიის მთები
მარი ავესნისი
მარი ავესნისი (Marie d'Avesnes; დ. 1280 — გ. 1354) — ჰოლანდიის გრაფ იოჰან II-ისა და ფილიპა ლუქსემბურგელის ასული. ბურბონის ჰერცოგინია როგორც ლუი I-ის მეუღლე.
ოჯახი
1310 წელს მარი ცოლად შერთეს ბურბონის ჰერცოგ რობერ კლერმონელისა და ბეატრის ბურგუნდიელის უფროს ვაჟს, ჰერცოგ ლუი I-ს, რომელთანაც რვა შვილი შეეძინა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1280 კატეგორია:გარდაცვლილი 1354
ფერიკი
ფერიკი (Ֆերիկ) — სოფელი სომხეთში, არმავირის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 312 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 78 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 4 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არმავირის პროვინციის სოფლები
ნაკუთვნეული
ნაკუთვნეული, მრგვალოპორთა (მრგვალფოთლიანი), ნაგუთნეული, ნაგუთნოური, ნაკუთნოული, ნაკუთნოური — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საყურძნე ვაზის ჯიში რაჭა-ლეჩხუმიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო და მცირე ზომის და მომრგვალო ფორმისაა, სამნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ხშირქეჩისებრადაა შებუსული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, კონუსური ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის, გვხვდება ცილინდრული მტევნებიც, საშუალო სიკუმსის, ფრთიანი. მარცვალი მომრგვალოა, საშუალო ზომის, მუქი ან ღია წითელი, ზოგჯერ მოშავო. კანი სქელი და მკვრივი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით საკმაოდ დაფარული. რბილობი წვნიანია, წვენი — შეუფერავი.
ნაკუთვნეულის სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 160 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მტევნის საშუალო წონა 100-დან 200 გრამამდეა, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 12.0-12.5 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17-20%, ხოლო მჟავიანობა — 6.5-7.5 გ/ლ-ს.
ნაკუთვნეული გამოიყენება სუფრის წითელი მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
როსინვერი
როსინვერი (Ros Inbhir) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს ლიტრიმის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. 2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა * ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიტრიმის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ბაკურიანის ქუჩა
ბაკურიანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); ვიქტორ დოლიძის ქუჩიდან ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. 1925–1926 წლების ცნობათა წიგნში „მთელი ტფილისი“ შეტანილია საბურთალოს ახალი ქუჩების სიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საბურთალოს რაიონის ქუჩები
სამხრეთის გაზის დერეფანი
მინი|550px|სამხრეთის გაზის დერეფანი სამხრეთის გაზის დერეფანი — სამხრეთ კავკასიის გაზსადენის (ბაქო-თბილისი-ერზურუმის) გაფართოების პროექტი. სამხრეთ გაზის დერეფნის მიზანია, რომ შეამციროს ევროპის დამოკიდებულება რუსულ გაზზე და დაამატოს ენერგომომარაგების მრავალფეროვანი წყაროები. აზერბაიჯანიდან ევროპაში მარშრუტი შედგება შემდეგნაირად: სამხრეთ კავკასიის გაზსადენი, ტრანს-ანატოლიური მილსადენი და ტრანს-ადრიატიკული მილსადენი. ამ მარშრუტის მთლიანი ინვესტიცია 45 მილიარდ აშშ დოლარს შეადგენს. მისი სიგრძე 3500 კილომეტრი იქნება. მთავარი წყარო იქნება კასპიის ზღვაში მდებარე შაჰ-დენიზის გაზსადენი. ტრანსანატოლიური მილსადენის გახსნის ცერემონიაზე აღინიშნა, რომ 2019 წლიდან დაიწყება გაზის მიწოდება საბერძნეთის საზღვრებზე.
ისტორია
ინიციატივა შემოთავაზებული იყო ევროკომისიის მიერ 2008 წელს. 2009 წლის 8 მაისს, პრაღაში ჩატარდა სამიტი „სამხრეთის დერეფანი - ახალი აბრეშუმის გზა“, რომელიც მიძღვნილი იყო კორიდორის მიზნის ჩამოყალიბებისთვის. 2011 წლის დასაწყისში ხელი მოეწერა „სამხრეთ გაზის დერეფნის“ ერთობლივ დეკლარაციას აზერბაიჯანის პრეზიდენტს და ევროკომისიის თავმჯდომარეს შორის. 2015 წელს, სამხრეთ გაზის კორიდორ კონფერენციას მასპინძლობდა ჰიუსტონის უნივერსიტეტი. გაზის კომპანიების, საკონსულოებისა და სხვა საორგანიზაციო ხელისუფლების წარმომადგენლები მონაწილეობდნენ ურთიერთობების განვითარებისა და გაანგარიშების პროცესში. კონფერენციაში მონაწილე ქვეყნები იყვნენ შეერთებული შტატები, აზერბაიჯანი, თურქეთი, საბერძნეთი და იტალია.
„სამხრეთის გაზის დერეფანი“ შედგება სამი ძირითადი პროექტისაგან:
2017 წელს, პროექტის ფარლებში მარაგმა დაახლოებით 1.2 ტრილიონი კუბურ მეტრ გაზსა და 2.2 კონდენსატ ბარელს მიაღწია. გაზის პირველი მიწოდება 2018 წლის შუა რიცხვებში დაიწყება ჯერ თურქეთში, შემდეგ კი 2020 წლისთვის - ევროპაში.
2018 წლის 29 მაისს ბაქოში, სანგაჩალის ტერმინალზე, აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა სამხრეთ გაზის დერეფნის პირველი ეტაპის მუშაობას მისცა სტარტი. 2018 წლის 12 ივნისს, აზერბაიჯანის, თურქეთის, უკრაინის ა და სერბეთის პრეზიდენტების მონაწილეობით თურქეთის ქალაქ ესქიშეჰირში ტრანს-ანატოლიური მილსადენის გახსნის ცერემონია შედგა.
დაფინანსება
მსოფლიო ბანკმა, 2017 წლის 16 იანვარს ხელმოწერილი სესხისა და გარანტიების საფუძველზე, 30 მილიონი დოლარის ოდენობით აზერბაიჯანისთვის 400 მილიონი დოლარი გამოყო.იმავე წლის ოქტომბერში, ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკმა ტრანს-ანატოლიური მილსადენის მშენებლობისთვის 500 მილიონი დოლარის სესხი გამოყო. 2018 წლის თებერვალში, სამხრეთ კავკასიური მილსადენის სისტემის გაფართოების პროექტის ფარგლებში, ევროპის რეკონსტრუქციისა და განვითარების ბანკმა, BRUA- ს გაზსადენის (რუმინეთი, ბულგარეთი, უნგრეთი და ავსტრია) მშენებლობისთვის 60 მლნ ევრო გამოყო. მიმდინარე წლის მარტში აზერბაიჯანისა და გერმანიის მთავრობები შეთანხმდნენ საკრედიტო გარანტიით 1.5 მილიარდი დოლარის ოდენობით სამხრეთ გაზის დერეფნის დასაფინანსებლად. ევროპის საინვესტიციო ბანკმა ასევე გამოაცხადა TANAP- ის გაზსადენის მშენებლობისთვის 932 მილიონი ევროს გადახდა.
რაბა (დუნაის შენაკადი)
რაბა, რაბი (Rába, Raab) — მდინარე ავსტრიასა და უნგრეთში; დუნაის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 398 კმ, წყალშემკრები აუზის ფართობი 18 ათ. კმ². სათავეს იღებს ალპებში, მიედინება შუა დუნაის დაბლობის დასავლეთ ნაწილში. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, ზაფხულში — წვიმით გამოწვეული წყალმოვარდნები. იანვარ-თებერვალში არამდგრადი გაძვიფვა ახასიათებს. ჩადინება დარეგულირებულია, ქვემო დინებაში კალაპოტი — კანალიზირებული. წყლის საშუალო წლიური ხარჯი 70 მ³/წმ. იყენებენ სარწყავად, ქვემოთში (ქ. კერმენდის ქვემოთ) სანაოსნოა. შესართავთან სიახლოვეს მდებარეობს ქალაქი დიორი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ავსტრიის მდინარეები კატეგორია:უნგრეთის მდინარეები კატეგორია:დუნაის აუზი
ტომების ტერიტორიების ფედერალური მმართველობა
ტომების ტერიტორიების ფედერალური მმართველობა (Federally Administered Tribal Areas FATA; قبایلي سیمې، منځنۍ پښتونخوا; ) — ნახევრად-ავტონომიური ტომების ტერიტორიული ერთეული პაკისტანში. შედგება რამდენიმე ტომური სააგენტოსგან (ტერიტორიული ერთეული) და სასაზღვრო რეგიონისგან. რეგიონი პირდაპირ ფედერალურ ხელისუფლებას ექვემდებარება და იმართება სპეციალური კანონით, რომელსაც სასაზღვრო კრიმინალის რეგულაციები (FCR) ჰქვია. აღმოსავლეთით და სამხრეთით მას ესაზღვრება პაკისტანის ხაიბერ-პახტუნხვას და ბელუჯისტანის პროვინციები, ხოლო დასავლეთიდან და ჩრდილოეთიდან ავღანეთის შემდეგი პროვინციები: ქუნარი, ნანგარჰარი, ფაქთიი, ხოსტი და ფაქთიკი.
ტერიტორია თითქმის სრულად პუშტუნებითაა დასახლებული. ისინი ძირითადად მუსლიმანები არიან. ტერიტორიის მთავარი ქალაქებია: პარაჩინარი, მირანშაჰი, რაზმაკი, ვანა, ჯამრუდი და ლანდი-კოტალი.
2017 წლის 2 მარტს, ფედერალურმა ხელისუფლებამ ტერიტორიასთან მიმართებაში მიიღო რეკომენდაციები, რომლებიც მოიცავდა შემდეგს: ტომების ტერიტორიების ხაიბერ-პახტუნხვასთან გაერთიანება და სასაზღვრო კრიმინალის რეგულაციების (FCR) გამოშვება. მოიაზრება, რომ პროცესს დასჭირდება 5 წელი და 2022 წლისთვის დასრულდება.
ისტორია
1947 წელს, პაკისტანის მიერ დამოუკიდებლობის მიღების შემდეგ ტერიტორია იგივე კანონით იმართებოდა. 1970-იან წლებში ხაიბერის გასასვლელზე გამავალი ხიპების ბილიკით მიმავალ მოგზაურებს აფრთხილებდნენ, რომ უსაფრთხოებისთვის გზიდან არ გადაეხვიათ.
2001 წელს რეგიონში ტეჰრიკ-ე-თალიბანის მებრძოლები შევიდნენ. 2003 წლიდან მათ დაიწყეს ავღანეთიდან მასიურად გადმოსვლა. ამერიკის შეერთებული შტატების დახმარებით, 2004 წელს რეგიონში 80 000 პაკისტანელი ჯარისკაცი შევიდა. იქ ისინი პაკისტანის თალიბანის წინააღმდეგობას შეხვდნენ. 2006 წელს მიღწეული შეთანხმებით, ტომების მეომრები აღარ დაესხმებოდნენ თავს ჯარის ნაწილებთ, ხოლო მთავრობა თავის მხრივ გაათავისუფლებდა ყველა დატყვევებულს და ადგილობრივებს მიცემდა საშუალებას ეტარებინათ მცირე კალიბრის იარაღი.
დემოგრაფიული მაჩვენებლები
ტომების ტერიტორიების მთლიანი მოსახლეობა 2000 წლის მიხედვით შეადგენდა დაახლოებით 3 341 080 ადამიანს, რაც უხეშად პაკისტანის მოსახლეობის 2 %-ს შეადგენს. რეგიონის მოსახლეობის მხოლოდ 3,1 % ცხოვრობს ქალაქური ტიპის დასახლებებში. ეს არის პაკისტანის ყველაზე სასოფლო დასახლების რეგიონი. 2011 წლის შეფასებისთ რეგიონის მოსახლეობა 1998 წელთან შედარებით 62,1 %-ით გაიზარდა და 4 452 913 ადამიანს შეადგენდა. ეს ქვეყნის მასშტაბით ზრის სიდიდით მიხედვით მეოთხე მაჩვენებელია. მოსახლეობის 99,1 % საუბრობს პუშტუზე.
სქოლიო
კატეგორია:პაკისტანის პროვინციები
ნიუატოპუტაპუ
ისტორია
ნიუატოპუტაპუს კუნძული 1616 წელს აღმოაჩინეს ნიდერლანდელმა მოგზაურებმა იაკობ ლემერმა და ვილემ სხაუტენმა. მათ კუნძულს სახელად დაარქვეს Verraders Eylandt (ნიდერლანდური ენიდან თარგმანში — «მოღალატეთა კუნძული»). 1767 წელს კუნძულზე იმყოფებოდა ინგლისელი მოგზაური სამუელ უოლისი, რომელმაც მას სახელად დაარქვა კეპელის კუნძული (Keppel Island), ბრიტანეთის საადმირალოს პირველი ლორდის — ოგასტეს კეპელის პატივსაცემად.
მოსახლეობა
2011 წელს კუნძულ ნიუატოპუტაპუს მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა 716 ადამიანი. მთავარი დასახლება — სოფელი ჰიჰიფო, რომელიც მდებარეობს კუნძულის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. ნიუატოპუტაპუს კუნძულზე მოქმედებს აეროპორტი.
სქოლიო
კატეგორია:ტონგა კატეგორია:ტონგის კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
დავით ქუბრიაშვილი
დავით ქუბრიაშვილი (დ. 12 მარტი, 1986, თბილისი, საქართველო) — საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების პირველხაზელი. დღეისათვის დავითი ფრანგული „მონპელიეს“ ღირსებას იცავს „ტოპ 14-ში“. რაგბის 2011 და 2015 წლების ჩემპიონატებზე ქუბრიაშვილი საქართველოს ნაკრების შემადგენლობაში იყო.
საკლუბო კარიერა
საფრანგეთში ჩასული დავითი თავდაპირველად გუნდ „მასიში“ მხვდა, საიდანაც მალევე ტოპ 14-ის გუნდ „მონპელიეში“ გადავიდა. თუმცა იმის გამო, რომ სათამაშო დროის სიმცირის გამო, „ტულონში“ გადაბარგება არჩია, სადაც 120-ზე მეტი თამაში ითამაშა და პროფესიონალ მორაგბედ ჩამოყალიბდა.
მოგვიანებით 2 წლით „საფრანგეთის სთეიდში“ ითამაშა, 2015 წლიდან კი „მონპელიეში“ დაბრუნდა.
საერთაშორისო კარიერა
საქართველოს ეროვნული ნაკრების მაისურით ქუბრიაშვილის დებიუტი 2008 წელს პორტუგალიის წინააღმდეგ შედგა. სულ ნაკრების შემადგენლობაში 40 კეპი და 5 ქულა მოიხვეჭა.
2011 წელს დავითი ოფიციალურად გახდა პირველი ქართველი, რომელმაც „ბარბაროსების”, მსოფლიოს სხვადასხვა გუნდების საუკეთესო მორაგბეებისგან შემდგარი ნაკრების შემადგენლობაში ითამაშა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები კატეგორია:დაბადებული 1986
კავალკანტი
კავალკანტი (Cavalcante) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 823 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ შაპადა-დუს-ვეადეირუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 392 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.35 კმ²-ზე. ფართობი 6 953 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვარსკვლავებიანი ღამე
ვარსკვლავებიანი ღამე (De sterrennacht) — ნიდერლანდელი პოსტ-იმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული ზეთის საღებავებით, ტილოზე, 1889 წლის ივნისში. სურათზე გამოსახულია სოფლისა და ცის ხედი მზის ამოსვლამდე, სენ-რეიმ-დე-პროვანსის თავშესაფრის აღმოსავლეთ ფანჯრიდან. ნახატი 1941 წლიდან ნიუ-იორკის თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმში ინახება. ის აღიარებულია დასავლური ხელოვნების ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან ნამუშევრად.
ისტორია
შეიძლება ამიტომაცაა, რომ სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში, კერძოდ არლში ყოფნისას, ვან გოგი ხშირად უბრუნდებოდა ღამის თემას. არლში მან ღამის ორი შესანიშნავი პეიზაჟი დახატა: „კაფეს ტერასა საღამოს ფორუმის მოედანზე“ და „ვარსკვლავებიანი ღამე მდინარე რონაზე“. ორივე ტილო 1888 წლის სექტემბერშია შექმნილი.
ცხრა თვის შემდეგ მან კიდევ ერთი უმნიშვნელოვანესი სურათი შექმნა. მაისი იყო და იგი უკვე ერთი თვის განმავლობაში ნებაყოფლობით მკურნალობდა სენ-რემი-დე-პროვანსის სანატორიუმში, საიდანაც ახლობლებს წერილებს სწერდა. მათ ერთმანეთს ენაცვლებოდა სიმშვიდე და თანაგრძნობა სხვა პაციენტებისადმი. იგი ისე აუღელვებლად ყვება თავისი დეპრესიის შესახებ, თითქოს ქრონიკას წერდეს, რომლის მთავარი გმირიც თითონ არ არის და ეს მით უფრო გასაკვირია, რომ იმ დროს მწვავე შეტვა ხშირად უმეორდება. სამაგიეროდ მისმა ტილოებმა ახალი თავისებურება შეიძინა, რაც მისი მდგომარეობის ლოგიკური შედეგი იყო. სწირედ ამ ახალი სტილითაა შესრულებული ნახატი „ვარსკვლავებიანი ღამე“