cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სიმონა დოლიძე
ლექსი სიმონა დოლიძეზე
თან დამისუსტდა გულია
ანდროს ვთხოვე გამეგზავნე
მიყიდე ცოტა პურია
ამოვიღე და მივეცი
რაც რომ მშიოდა ფულია
არ ველოდი მისგან ღალატს
ძმად მყავდა შეფიცულია
ჯაფარიძე ურიადნიკი
ცნობილია გურიაში
სტრაჟნიკებით მერიაში.
ყაჩაღი მყავს ყანაშიო,
ეხლა არის ნალიაში
ვერ გადიან დღე კარშიო
[ანდრომ უთხრა თურმე მაშინ
აუცილებლად დაიჭერთ
დღე ვერ გამოდიან კარში]
ვუყურეთ აღარ გამოჩნდა
დაგვიგვიანდა სადილი
ბურჭულაძე მეუბნება
გამოვიცვალოთ ადგილი
თურმე ანდრომ აისრულა
დიდი ხნის გულის წადილი
ღალატს თუ გამიკეთებდა
მე არ ვიცოდი ნამდვილი
გავიხედეთ მოდიოდა
გულზე დაგვესო ნემსია
სადილად დავჯექით თვარა
სტრაჟები შემოგვესია
[გავიხედეთ, თავს დაგვესხა
ჩაფრები შემოგვესია]
ისე დაგვაყარეს ტყვია
მომტეხეს ორივ ფეხია
მასთან ძალა შევიძინე:
ერთი ტყვია გავისროლე
თან გემოზე გავიცინე
ამ ჩემ გვერდზედ მოვიწვინე
მგელივით ავაღრიალე
ოფიცრობის მოლოდინე
აწ მშვიდობით ძმაბიჭებო
ნუ იქნებით ჩემს ლოდინზე
ჩემს მტერს პასუხი გაეცით
ფეხი არ დამადგათ გულზე
ლექსს გიტოვებთ სამახსოვროდ
დაამღერეთ ის ჩონგურზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1885 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1911 კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ფირალები კატეგორია:მოკლული ქართველები სიმონა
ქვემო სარაბუკის ნაგებობის ნაშთი
ქვემო სარაბუკის ნაგებობის ნაშთი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, მდებარეობს გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო სარაბუკში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
პიტერ კრაუჩი
პიტერ კრაუჩი (Peter Crouch; დ. 30 იანვარი, 1981) — ინგლისელი ფეხბურთელი. კარიერის მანძილზე თამაშობდა თავდამსხმელის პოზიციაზე. კრაუჩი შედის იმ 29 ფეხბურთელს შორის რომლებმაც პრემიერ ლიგაში 100 ან მეტი გოლი გაიტანეს. მას გატანილი აქვს ყველაზე მეტი თავური პრემიერლიგის ისტორიაში. კრაუჩის მეუღლე არის მოდელი, აბი კლენსი.
ქვემო სარაბუკის ნაგებობის ნაშთი
სოფელში შემაღლებულ ბორცვზე შემორჩენილია ძველი ნაგებობის საძირკველი. ადგილობრივი მოსახლეობის გადმოცემით აქ ეკლესია იყო. მიმოფანტული ქვა მეტწილად ფლეთილია. გეგმა არ იკითხება. დათარიღება შეუძლებელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
პიტერ კრაუჩი
კარიერა
პეტერ კრაუჩმა კარიერა „ტოტენჰემში“ დაიწყო, მას შემდეგ თამაშობდა ბევრ პრემიერლიგის კლუბში მათ შორის „ასტონ ვილაში“, „საუთჰემპტონში“, „ლივერპულში“ და „სტოკში“.
ინგლისის ნაკრებში კრაუჩის დებიუტო 2005 წელს შედგა, მონაწილეობა აქვს მიღებული 2006 და 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატებზე.
კოკიჩი მიკიმოტო
250px|მინიატიურა|კოკიჩი მიკიმოტო მუშაობის დროს კოკიჩი მიკიმოტო (御木本 幸吉; დ. 10 მარტი, 1858 — გ. 21 სექტემბერი, 1954) — იაპონელი მეწარმე. ცნობილია იმით, რომ პირველმა მიიღო ხელოვნური მარგალიტი, ზღვების მოლუსკებისაგან.
პიტერ კრაუჩი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი ფეხბურთელები კატეგორია:ლივერპულის ფეხბურთელები კატეგორია:ასტონ ვილას ფეხბურთელები კატეგორია:საუთჰემპტონის ფეხბურთელები კატეგორია:ტოტენჰემ ჰოტსპურის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:სტოკ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 30 იანვარი კატეგორია:ბარნლის ფეხბურთელები კატეგორია:პორტსმუთის ფეხბურთელები
კოკიჩი მიკიმოტო
დაიბადა 1858 წელს იაპონიის სოფელ ოსატოში (ამჟამად ქალაქი ტობა, მიეს პრეფექტურა). 1893 წელს მიიღო ხელოვნური მარგალიტი, რომელზეც პატენტი 1896 წლის 27 იანვარს მოიპოვა.
გარდაიცვალა 96 წლის ასაკში 1954 წლის 21 სექტემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონელი მეწარმეები კატეგორია:დაბადებული 10 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1858 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1954
დვალიანთკარის ეკლესია
დვალიაანთკარის ეკლესია — არქიტექტურის ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ერედვის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვალიანთკარში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ეკლესია ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფიქალით დუღაბზე. ფასადების კუთხეები ამოყვანილია თლილი ქვის კვადრებით. დარბაზული ეკლესია გეგმით უაბსიდო სწორკუთხედს წარმოადგენს. საკურთხევლის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში სწორკუთხა ნიშებია. კამარა ნახევარცილინდრულია. ინტერიერი ნათდება აღმოსავლეთის და დასავ-ლეთის სწორკუთხა სარკმლებით. სამხრეთ კედელზე ერთი კრონშტეინია. სამხრე-თიდან არქიტრავული შესასვლელია, მასზე ამოკვეთილი მხედრული წარწერა და-ზიანების გამო აღარ იკითხება. ეკლესიის ფასადები სრულიად სადაა. დასავლეთის კეხზე ღია თაღოვანი აგურ-ის სამრეკლოა. საბურავად გამოყენებულია თუნუქი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დიალექტები ზაარლანდში
ზაარლანდის დიალექტები — ურთიერთგანსხვავებული დიალექტების ერთობლიობა, რომელიც გერმანიის ამ შედარებით ახალგაზრდა ფედერალური მხარის ტერიტორიის ფარგლებშია მოქცეული.
ზაარლანდს არ აქვს მხოლოდ ერთი დიალექტი, რომელსაც ზაარული, ან ზაარლანდური ერქმეოდა, არამედ აქ, ამ მხარეში გარკვეულწილად თავმოყრილია ფართო სპექტრი დიალექტების ვარიანტებისა, რომელიც ზაარის მხარისთვის ტიპურად მიიჩნევა.
ზაარის მხარეში ლაპარაკობენ რაინის ფრანკულსა და აგრეთვე მოზელის ფრანკულ დიალექტებზე, რომლებსაც ენათმეცნიერები დასავლეთ შუაგერმანულს მიაკუთვებენ. ჩვეულებრივ მეტყველებაში ზაარის მხარეში მცხოვრებნი თავიანთ დიალექტს ე.წ. „პლატს“ უწოდებენ, თუმცა მას „პლატგერმანულთან“ საერთო არაფერი არ აქვს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანული ენა
Scoundrel Days
Scoundrel Days — ნორვეგიული პოპ-ჯგუფ a-ha-ს მეორე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1986 წლის 6 ოქტომბერს, ლეიბლზე Warner Bros. Records. მისი დელუქს-გაფართოებული გამოცემა გამოვიდა 2010 წელს.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი – ვოქტორი/ფურუჰოლმენი, გარდა მითითებულისა.
2010 წლის დელუქს გამოცემა
შენიშვნა: ბევრ ქვეყანაში დამატებების სახით გამოცემაში შეტანილია:
სქოლიო
კატეგორია:1986 წლის ალბომები კატეგორია:A-ha-ს ალბომები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის ალბომები
პუერტო-ბერმუდესის რაიონი
პუერტო-ბერმუდესის რაიონი (Distrito de Puerto Bermúdez) — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის ოსაპამპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 250 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 474 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1.9 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 10 988 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პასკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ოსაპამპის პროვინციის რაიონები
დამატი იბრაჰიმ-ფაშა
დამატი იბრაჰიმ-ფაშა (Damat İbrahim Paşa; დ. 1517 — გ. 1601) —  ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი (1596, 1596-1597, 1599-1601 წწ.), ეგვიპტის ბეილერბეი (1583-1585 წწ.). ცნობილია ასევე, როგორც კანიჟეს დამპყრობელი. დამატი (სულთნის სიძე). სულთან მურად III-ის დის, აიშეს ქმარი.
თურქული წყაროების მიხედვით იგი არის „ბოსნიელი ან ხორვატი“. სავარაუდოდ დაიბადა ბოსნიის სანჯაყის ქალაქ დომისლიკაში. სულნის კარზე დაწინაურდა სოკოლუ მეჰმედ-ფაშას მმართველობის პერიოდში. 1581 წელს სოკოლუს გარდაცვალების შემდეგ მალევე, დაქორწინდა სულთნის დაზე, აიშეზე და დაინიშნა ეგვიპტის ბეილერბეიდ. 1596 წელს პირველად გახდა დიდი ვეზირი. მან თავი გამოიჩინა თავისი გონივრულობით და მოწესრიგებულობით დაიწყო მომზადება მთლიანი თურქული ლაშქარის შექმნისთვის ავსტრიის წინააღმდეგ. ლაშქრობა წარმატებით მიდიოდა. იბრაჰიმ ფაშამ მიიღო სულთნისგან ახალი სახელი „ეგერის დამპყრობელი“ ასევე ის იყო ერთ- ერთი დიდი ვეზირი, რომელიც ფლობდა კარგ სამხედრო ძალას. მან ხელი შეუწყო სახელმწიფოს განმტკიცებას და სახელმწიფოს შემოსავლების კონტროლს.
1599 წელს დაიპყრო კანიჟე და მის მმართველად დანიშნა თირიაქი ჰასან-ფაშა. კანიჟე გარდაიქმნა თურქული თავდასხმების ცენტრად ცენტრალურ ევროპაში. 1601 წლის სექტემბერში, უზარმაზარი ავსტრიული არმიის მცდელოდა დაებრუნებინათ ციხე თირიაქი ჰასან ფაშამ ჩაშალა. დამატ იბრაჰიმ-აშა გარდაიცვალა ამავე წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები კატეგორია:დაბადებული 1517 კატეგორია:გარდაცვლილი 1601
სარჩუვარი
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
საბერძნეთი 1932 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საბერძნეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 1932 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
ვენკატრამან რამაკრიშნანი
ვენკატრამან „ვენკი“ რამაკრიშნანი (დ. 1952) — ინდური წარმოშობის ამერიკელი და ბრიტანელი სტრუქტურული ბიოლოგი. 2009 წელს ტომას სტეიცთან და ადა იონათთან ერთად ქიმიის დარგში ნობელის პრემია მიენიჭა „რიბოსომის სტრუქტურული და ფუნქციური შესწავლისათვის“. 2015 წელს აირჩიეს სამეფო საზოგადოების პრეზიდენტად. .
1999 წლიდან მუშაობს კემბრიჯის ბიოსამედიცინო კამპუსის მოლეკულური ბიოლოგიის ლაბორატორიის სამედიცინო კვლევითი საბჭოს ჯგუფის ხელმძღვანელად.
განათლება და ადრეული წლები
რამაკრიშნანი ინდოეთში, ტამილნადუს შტატში, კუდალორის რაიონში, ჩიდამბარამში დაიბადა. მისი ორივე მშობელი მეცნიერი იყო. მამამისი ბაროდას მაჰარაჯა საიაჯირაოს უნივერსიტეტის ბიოქიმიის დეპარტამენტს ხელმძღვანელობდა. ვენკატრამანის დაბადებისას მამამისი აშშ-ში, უისკონსინ-მედისონის უნივერსიტეტში პოსდოქტორანტ მკვლევრად მუშაობდა.
რამაკრიშნანის დედამ მაკგილის უნივერსიტეტში ფსიქოლოგიაში ფილოსოფიის დოქტორის წოდება 1959 წელს მიიღო. მან ეს კურსი 18 თვეში დაასრულა დონალ ჰიბის ხელმძღვანელობით. მისი უმცროსი და, ლალია რამაკრიშნანი კემბრიჯის უნივერსიტეტის მედიცინის დეპარტამენტის იმუნოლოგიისა და ინფექციური დაავადებების პროფესორი და მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრია.
3 წლის ასაკში რამაკრიშნანის ოჯახი გუჯარათის რაიონში, ვადოდარაში გადავიდა საცხოვრებლად. ბაკალავრიატისა და მაგისტრატურის დასრულების შემდეგ რამაკრიშნანი აშშ-ში გადავიდა და ფიზიკაში ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი 1976 წელს ოჰაიოს უნივერსიტეტისგან მიიღო „მონოკალიუმის ფოსფატის ფეროელექტრული ფაზური გადასვლის“ კვლევისთვის. რამაკრიშნანის ხელმძღვანელი ტომოიასუ ტანაკა იყო. შემდეგ რამაკრიშნანი 2 წელი სან-დიეგოს კალიფორნიის უნივერსიტეტში ბიოლოგიაზე სწავლობდა და თეორიული ფიზიკიდან ბიოლოგიაზე გადაერთო.
კარიერა
რამაკრიშნანმა რიბოსომებზე მუშაობა იელის უნივერსიტეტში დაიწყო. 1983-1995 წლებში ქიმიკოსმა რიბოსომებზე მუშაობა ბრუკჰევენის ეროვნულ ლაბორატორიაში გააგრძელა. }} 1995 წელს ის იუტას უნივერსიტეტში ბიოქიმიის პროფესორად დაინიშნა, ხოლო 1999 წელს ინგლისში,კემბრიჯის უნივერსიტეტის მოლეკულური ბიოლოგიის ლაბორატორიის სამედიცინო კვლევის საბჭოს წევრი გახდა.
ჯილდოები და წოდებები
2002 წელს რამაკრიშნანი ევროპის მოლეკულური ბიოლოგიის ორგანიზაციის წევრად აირჩიეს, 2003 წელს კი სამეფო საზოგადოების წევრად.2004 წელს მეცნიერი აშშ-ის მეცნიერების ეროვნული აკადემიის წევრი გახდა. 2007 წელს ლუის ჟანეტის პრიზით, ხოლო ევროპის ბიოქიმიური საზოგადოებების ფედერაციისგან მედლით დაჯილდოვდა. 2008 წელს ბრიტანეთის ბიოქიმიის საზოგადოებისგან ჰითლის მედალი მიიღო. იმავე წელს კემბრიჯის ტრინიტის კოლეჯის წევრად აირჩიეს, მოგიანებით კი ინდოეთის ეროვნული სამეცნიერო აკადემიის უცხოელ წევრად. 2010 წელს სამედიცინო მეცნიერებების აკადემიის საპატიო წევრად აირჩიეს და ბაროდასმაჰარაჯა საიაჯირაოს უნივერსიტეტის, იუტის უნივერსიტეტისა და კემბრიჯის უნივერსიტეტის საპატიო ხარისხი მიენიჭა. არის ოქსფორდის სამერვილის კოლეჯის საპატიო წევრიც.
პირადი ცხოვრება
რამაკრიშნანი 1975 წელს საბავშვო წიგნების ავტორსა და ილუსტრატორ ვერა როზენბერიზე დაქორწინდა. მისი შვილიშვილი, ტანია კაპკა ორეგონში მეცნიერია, ხოლო მისი ვაჟი, რამან რამაკრიშნანი ნიუ-იორკში მოღვაწეობს და ჩელოისტია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:ამერიკელი ქიმიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ბიოფიზიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ბრიტანელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ბრიტანელი ბიოფიზიკოსები კატეგორია:ინდოელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ურნიაკი (იშიმბაის რაიონი)
ურნიაკი (Урняк; Үрнәк) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება იშეევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 33 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სტერლითამაქიდან 12 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 119 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
ანტონივკა (ოლექსანდრივკის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს კიროვოჰრადის ოლქის ოლექსანდრივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 53 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოლექსანდრივკის რაიონის სოფლები (კიროვოჰრადის ოლქი)
ალექსანდრე რაზმაძე
ალექსანდრე რაზმაძე (დ. 2 თებერვალი, 1845, პენზა — გ. 14 მარტი, 1896) — ქართველი მუსიკოსი.
ბიოგრაფია
ალექსანდრე რაზმაძის მამა, პოეტი სოლომონ რაზმაძე იყო 1832 წლის შეთქმულების აქტიური მონაწილე. იგი 1833 წელს დააპატიმრეს თეირანში, სადაც რუსეთის საკონსულოს მთარგმნელად მუშაობდა. გასამართლების შემდეგ, 1934 წელს, გადაასახლეს ქალაქ პენზაში. რუსეთში სამუდამოდ გადასახლებულ სოლომონ რაზმაძეს ცოლად შეურთავს პენზის მაზრის სოფლების პურის სამარქაფო მაღაზიათა მზრუნველის, კოლეჟსკი ასესორის ივანე ივანეს ძე მეშკოვის უმცროსი ქალიშვილი ელისაბედ მეშკოვა, რომელთანაც შესძენია ვაჟი ალექსანდრე. მიუხედავად ხელმოკლეობისა სოლომონს საფუძვლიანი განათლება მიუცია ერთადერთი შვილისთვის.
ალექსანდრე რაზმაძის მოღვაწეობა მეტად მრავალმხრივია. იგი იყო მუსიკისმცოდნე, პიანისტი, კომპოზიტორი, ლიტერატორი და მთარგმნელი. მისი პუბლიცისტურ–კრიტიკული წერილები უხვადაა გაბნეული მოსკოვისა და პეტერბურგის იმდროინდელ ჟურნალ–გაზეთებში. ალექსანდრე რაზმაძემ მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა 1870-1880-იანი წლების მოსკოვის მუსიკალურ ცხოვრებაში. ბიოგრაფიული ცნობები მის შესახებ შეტანილია რიმანის, ბროკჰაუზისა და სხვათა ენციკლოპედიურ ლექსიკონებში.
ალექსანდრე ყმაწვილობიდანვე გამოირჩეოდა ცოცხალი გონებით და მუყაითობით. 1862 წელს მან ბრწყინვალედ – ქების სიგელითა და ოქროს მედლით დაამთავრა პენზის გიმნაზიის სრული კურსი და იმავე წელს, 17 წლის ასაკში შევიდა მოსკოვის უნივერსიტეტში იურიდიულ ფაკულტეტზე. ამავე დროს ბავშვობიდანვე ეუფლებოდა ფორტეპიანოზე დაკვრას. 1860-იან წლებში მოსკოვში მუსიკალური ცხოვრება ჩქეფდა. „რუსული მუსიკალური საზოგადოების“ მიერ მოწყობილ კონცერტებში მონაწილეობდნენ რუსეთისა და ევროპის გამოჩენილი მუსიკოსები. მოსკოვის მრავალფეროვანმა და ინტენსიურმა საკონცერტო პროგრამებმა იმდენად დიდი გავლენა მოახდინა ახალგაზრდა ალექსანდრეზე, რომ მან თავი დაანება იურისპრუდენციის შესწავლას და 1867 წელს გაემგზავრა გერმანიაში, სადაც ქალაქ ლაიპციგის კონსერვატორიაში შეისწავლა მუსიკის თეორია და ფორტეპიანოზე დაკვრა.
1869 წელს ალექსანდრე რაზმაძემ წარმატებით დაამთავრა ლაიპციგის კონსერვატორიის ფორტეპიანოსა და მუსიკათმცოდნეობის დარგი. იმავე წელს დაბრუნდა მოსკოვში და ნიკოლაი რუბინშტეინის მიწვევით მუშაობა დაიწყო კონსერვატორიაში ფორტეპიანოს კლასის უმცროს პედაგოგად; ამასთანავე, როგორც მეცნიერულად მომზადებულს, კონსერვატორიის პედაგოგიურმა სამხატვრო საბჭომ 1870 წელს ჩააბარა მუსიკის ისტორიის კათედრა; იმავე წელს იგი ამ საგნის პროფესორად და კონსერვატორიის საერთო (სამხატვრო) საბჭოს წევრად აირჩიეს. 1875 წლამდე ალექსანდრე რაზმაძე ინტენსიურად იღვწოდა ორივე კათედრაზე და ამავე დროს ითვლებოდა დირექტორის, ნ. რუბინშტეინის მოადგილედაც.
1875 წელს ხშირი ავადმყოფობის გამო ალექსანდრე რაზმაძემ თავი დაანება კონსერვატორიაში მუშაობას და მთლიანად ლიტერატურულ მოღვაწეობაზე გადავიდა. პარალელურად ქმნიდა მუსიკასაც. მას ეკუთვნის მრავალი სასიმღერო რომანსი და მცირე ფორმის საფორტეპიანო ნაწარმოები, რომლის ნაწილიც ინახება საქართველოს თეატრალური მუზეუმის მუსიკალურ განყოფილებაში; 1888 წელს, მოსკოვში, რუსულ ენაზე გამოვიდა მისი კაპიტალური ნაშრომი „მუსიკის ისტორიის ნარკვევები დაწყებული უძველესი ხანიდან მეცხრამეტე საუკუნემდე“, ოთხ ნაწილად: 1. წინასაქრისტიანო ხალხების მუსიკა; 2. დასავლეთ ევროპის მუსიკა საოპერო სტილის განვითარებამდე; 3. საოპერო სტილი და მუსიკალური ხელოვნების განვითარება XVIII საუკუნის დამლევამდე; 4. მუსიკის კლასიკოსები, რომანტიკოსები და დასავლეთ ევროპის ოპერა XIX საუკუნის მეორე ნახევრამდე.
ალექსანდრე რაზმაძე ღრმად ფლობდა მუსიკის თეორიულ საგნებს, განსაკუთრებით ჰარმონიას. კონსერვატორიაში მოღვაწეობის წლებში მას შეუდგენია ჰარმონიის ამოცანათა კრებული, რომელშიც 109 მაგალითი იყო შეტანილი. ეს წიგნი 1880 წელს დაიბეჭდა მოსკოვში. გარდა ამისა, ხშირად აქვეყნებდა წერილებს მუსიკასა თუ სხვა თემებზე სხვადასხვა პერიოდულ გაზეთებსა და ჟურნალებში: „Музыкальный вестник“, „Музыкальный сезон”, „Музыкальный листок”,  „Русское слово“, „Русский курьер“, „Русские ведомости“; თარგმნიდა მუსიკალურ ტექსტებს ფრანგულიდან, გერმანულიდან და ლათინურიდან; მის კალამს ეკუთვნის დიდი მოცულობის ნაშრომი „ვოლგა“, რომელიც 1896 წელს დაიბეჭდა კიევში. ეს ისტორიულ–ლიტერატურული ნარკვევი მოგვითხრობს ვოლგისპირა ქალაქებზე, მოსახლეობის ყოფაცხოვრებასა და წარსულზე.
სამწუხაროდ ალექსანდრე რაზმაძის პირადი არქივი, ავტოგრაფები და ეპისტოლარული დოკუმენტები დაკარგულია. გადარჩა მხოლოდ მცირე რაოდენობის კერძო წერილები, რომლებიც ინახება საკავშირო მუსიკალური კულტურის მუზეუმში და თბილისის თეატრალურ მუზეუმში. ალექსანდრე რაზმაძე გარდაიცვალა მოსკოვში, 1896 წლის 14 მარტს, 51 წლის ასაკში, ისე რომ ვერ მოესწრო უცნობი სამშობლოს, საქართველოს ნახვას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1845 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1896 კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები
შარაფა
შარაფა (Şərəfə) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2331 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ანდორეთის ღვთისმშობლის ეკლესია
ანდორეთის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ერედვის მუნიციპალიტეტის სოფელ ანდორეთში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ძეგლის აღწერა
დარბაზული ეკლესია ნაგებია რიყის ქვითა და სხვადასხვა ზომის ფილაქნებით. გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში სარკმელია გაჭრილი. სამხრეთით სწორკუთხა ნიშაა. აბსიდი დარბაზისაგან გამოყოფილია შვერილებით. კამარა და კონქი ჩამოქცეულია. ჩრდილოეთი კედლის სიმაღლე 2-3 მეტრს აღწევს, ხოლო დასავლეთისა და სამხრეთის 1-2 მეტრს. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარის წირთხლები მორღვეულია. ინტერიერი ამოვსებულია ჩამონაშალი ქვაღორღით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნატრიუმის ჰიპოქლორიტი
ნატრიუმის ჰიპოქლორიტი — არაორგანული ნივთიერება, ქიმიური ფორმულით LiClO ან NaOCl. ანჰიდრიტი ნაერთი არის არასტაბილური და შეიძლება დაიშალოს აფეთქებით. იგი კრისტალირდება როგორც პენტაჰიდრატი ·5. არის მომწვანო-მოყვითალო ფერის, მყარი, რომელიც არ არის ფეთქებადი და სტაბილურია, თუ კი ინახება მაცივარში.
ნატრიუმის ჰიპოქლორიტი ყველაზე ხშირად გვხვდება, როგორც ღია ფერის მომწვანო-მოყვითელი განზავებული ხსნარი, რომელიც ცნობილია როგორც მათეთრებელი. იგი საყოფაცხოვრებო ქიმიკატია, რომელიც ფართოდ გამოიყენება მე -18 საუკუნიდან, სადეზინფექციო საშუალებად ან მათეთრებლად. ხსნარში ნივთიერება არასტაბილურია და ადვილად იშლება, ქლორის გამოთავისუფლებით. ნატრიუმის ჰიპოქლორიტი არის ყველაზე ძველი და ყველაზე მნიშვნელოვანი ქლორიანი მათეთრებელი.
ჩაფახურის ეკლესია
ჩაფახურის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩაფარუხში, „როენთას“ მიდამოებში. აგებულია გარდამავალი ხანაში, VIII-IX სს. ძეგლი ნაგებია უხეშად დამუშავებული ქვით, წყობა მშრალია. ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ასევე სწორკუთხა საკურთხევლით დასრულებულს, რომლის ცენტრში შემორჩენილია სარკმლის კვალი. მხოლოდ ჩრდილოეთი კედელია 4 მეტრის სიმაღლეზე, დანარჩენი კედლები 50-100 სმ-ს აღწევს.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გაო სინძიანი
გაო სინძიანი (დ. 4 იანვარი, 1940) — საფრანგეთში მცხოვრები ჩინელი მწერალი, დრამატურგი, სცენარისტი, კრიტიკოსი, მთარგმნელი და მხატვარი. 2000 წელს მიენიჭა ნობელის პრემია ლიტერატურაში.
გაო ჩინურ ლიტერატურაში აბსურდის ფუძემდებელია. მისი პროზა ნაკლებად ცნობილია ჩინეთში, თუმცა ფართოდ აღიარებულია დასავლურ სამყაროში.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1940 წელს ძიანსის პროვინციის ქალაქ განძუოში, იაპონია-ჩინეთის მეორე ომის პერიოდში. მისი მამა ბანკის კლერკი იყო, დედა კი - ახალგაზრდული ორგანიზაცია YMCA-ს წევრი. ეს უკანასკნელი ომის წლებში თეატრში სამსახიობო მოღვაწეობას ეწეოდა. გაომ დედის ზეგავლენით ხატვის, წერისა და თეატრის მიმართ ინტერესი ბავშვობის ასაკიდანვე გამოამჟღავნა. სკოლის წლებში გაო აქტიურად ეცნობოდა დასავლური ლიტერატურის თარგმანებს, ასევე ბევრს ხატავდა და ძერწავდა. 1950 წელს გაოს ოჯახი ქალაქ ნანძინში გადავიდა საცხოვრებლად.
1957 წელს გაომ სკოლა დაამთავრა. მიუხედავად იმისა, რომ ნიჭიერი მხატვარი იყო, მან დედის რჩევით სწავლის გაგრძელება ცენტრალური ხელოვნების აკადემიის (CAFA) ნაცვლად ბეიჯინგის უცხოური ენების უნივერსიტეტში (BFSU) გადაწყვიტა. 1962 წელს სინძიანმა უნივერსიტეტის ფრანგული ენის პროგრამა ბაკალავრის ხარისხით დაამთავრა და ჩინეთის საერთაშორისო წიგნების მაღაზიაში დაიწყო მუშაობა.
1970-იანი წლების დასაწყისში, ჩინეთის კულტურული რევოლუციის პერიოდში გაოს დევნიდნენ როგორც ინტელექტუალს, რის გამოც იგი გარკვეული პერიოდის მანძილზე ქალაქგარეთ ცხოვრობდა, სამეურნეო საქმიანობას ეწეოდა და სოფლის სკოლაში ჩინური ენის მასწავლებლად მუშაობდა. რეპრესიულმა რეჟიმმა იგი იძულებული გახადა საკუთარი ხელნაწერებით სავსე ჩემოდანი დაეწვა. 1975 წელს მწერალს ბეიჯინგში ცხოვრების უფლება მისცეს. 1977 წლიდან გაო ჩინელ მწერალთა ასოციაციაში საერთაშორისო ურთიერთობების კომიტეტში მუშაობდა. 1979 წლამდე მას არ ჰქონდა ნაშრომების გამოქვეყნების და ქვეყნიდან გასვლის უფლება. 1979 წლის მაისში ის სხვა ჩინელ მწერლებთან ერთად პარიზს ეწვია. 1980 წლიდან გაომ ბეიჯინგის თეატრში პიესების დადგმა დაიწყო.
1986 წელს სინძიანის პიესა „სხვა ნაპირი“ ჩინეთის ხელისუფლებამ აკრძალა, რადგან იგი ღიად აკრიტიკებდა მთავრობის პოლიტიკას. ამის შემდეგ ჩინეთში გაოს არცერთი პიესა აღარ დადგმულა. 1987 წელს გაომ სამშობლო დატოვა და საფრანგეთში პოლიტიკური დევნილის სტატუსით დასახლდა. 1989 წელს ტიანმენის მოედანზე დემონსტრანტთა დარბევის შემდეგ მან ჩინეთის კომუნისტური პარტია დატოვა. აღნიშნული დემონსტაციათა სერიის შესახებაა მისი პიესა „გადახვეწილი“, რომლის გამოსვლის შემდეგაც ჩინეთში იგი რეჟიმის მოწინააღმდეგედ გამოაცხადეს და მისი ყველანაირი ნამუშევარი აკრძალეს. მწერალმა საფრანგეთის მოქალაქეობა 1998 წელს მიიღო.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინელი მწერლები კატეგორია:ჩინელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ჩინელი მხატვრები კატეგორია:XX საუკუნის ჩინელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:დაბადებული 4 იანვარი კატეგორია:XX საუკუნის ჩინელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ჩინელი დრამატურგები
ჯეიმი ლინ სპირსი
ჯეიმი ლინ სპირსი (Jamie Lynn Spears; დ. 4 აპრილი, 1991) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი და სიმღერების ავტორი. მომღერალ ბრიტნი სპირსის უმცროსი და. იგი ცნობილია ზოი ბრუკსის როლით Nickelodeon-ის კომედიურ სერიალში Zoey 101, რომელშიც მან ითამაშა 2005 წლიდან 2008 წლამდე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:ამერიკელი ქალი მომღერლები კატეგორია:ბრიტნი სპირსი კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი
მარინა ოვსიანიკოვა
მარინა ოვსიანიკოვა (Мари́на Овся́нникова) (დ. 1978) — რუსი სატელევიზიო პროდიუსერი, დასაქმებული იყო რუსეთის პირველ არხზე. 2000-იანი წლების დასაწყისიდან მუშაობდა რუსეთის მთავარ საინფორმაციო გამოშვებაში „ვრემია“. 2022 წელს შეწყვიტა რუსეთის სახელმწიფოს მიერ კონტროლირებადი ახალი ამბების სატელევიზიო გადაცემა უკრაინაში რუსეთის შეჭრის გასაპროტესტებლად. იგი დააკავეს, არ მისცეს ადვოკატთან წვდომის უფლება, დააჯარიმეს და მოგვიანებით გაათავისუფლეს.
ომის საწინააღმდეგო პროტესტი
ოვსიანიკოვა თავდაპირველად მხარს უჭერდა პუტინს. აპირებდა კრემლის მახლობლად საპროტესტო აქციის გამართვას, თუმცა გადაწყვიტა, რომ ეს არ იქნებოდა შედეგიანი.
2022 წლის 14 მარტს, საინფორმაციო გადაცემაზე ვრემიაზე, სადაც იმ დროს პირდაპირი ეთერი გადაიცემოდა უკრაინაში რუსეთის შეჭრასთან დაკავშირებით, მარინა გამოჩნდა ახალი ამბების წამყვანის, ეკატერინა ანდრეევას უკან. მას ეჭირა პლაკატი რუსული და ინგლისური ენების ნაზავით, სადაც ეწერა :
[შეწყვიტეთ ომი, არ დაუჯეროთ პროპაგანდას, აქ თქვენ გატყუებენ.]
რუსები ომის წინააღმდეგ.
მან დაიყვირა: Остановите войну! Нет войне! [შეწყვიტეთ ომი! არა ომს!]
რამდენიმე წამის შემდეგ პირდაპირი ეთერი ჩაანაცვლეს წინასწარ მომზადებული ჩანაწერით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:რუსი ჟურნალისტები
ვილია-რიკის რაიონი
ვილია-რიკის რაიონი (Distrito de Villa Rica) — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის ოსაპამპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 500 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 931 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 896.42 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პასკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ოსაპამპის პროვინციის რაიონები
აზნვაძორი
აზნვაძორი (Ազնվաձոր) — სოფელი სომხეთში, მდებარეობს ლორეს პროვინციაში, ბაზუმის მთის სამხრეთ ფერდობზე, ზღვის დონიდან 1675 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 304 კაცი.
კლიმატი ზომიერი მაღალმთიანია, ხანგრძლივი და ცივი ზამთრით.ზაფხული ცხელი და ნოტიო. წლიური ნალექების რაოდენობა 600-700 მმ.
გეზალდარაში დაიბადა საბჭოთა კავშირის გმირი ხიდირ მუსტაფაევი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
ხოსროვის ტახტზე ასვლა
„ხოსროვის ტახტზე ასვლა“ (Xosrovun taxta çıxması) — აღა მირექ მირზა გიასის მიერ შექმნილი მხატვრული ნაწარმოები, რომელიც შევიდა ნიზამი განჯევის „ხამსის“ ხელნაწერში. 1539 – 1543 წლებში შაჰ თაჰმასიბ I-ის დაკვეთით დამზადებული ნაწარმოები გაფორმებულია თებრიზის მინიატურის სკოლის ოსტატების ნახატებით. აღნიშნული ხელნაწერი ამჟამად ინახება ბრიტანეთის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
ვერსი
ვერსი — სიგრძისა და მანძილის საზომი ძველებური რუსული ერთეული. უდრის 1,06 კილომეტრს. იხმარებოდა მეტრული სისტემის შემოღებამდე. პირველად გვხვდება XI საუკუნის ისტორიულ წყაროებში. მიუხედავად იმისა, რომ ვერსი დღეს უკვე აღარ გამოიყენაბა, იმის გამო, რომ მისი სიდიდე ახლოსაა კილომეტრის სიდიდესთან, რუსეთში მას ახლაც ხმარობენ სალაპარაკო ენაში.
სქოლიო
კატეგორია:სიგრძის საზომი ერთეულები
ანტონივკა (როზდილნის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქის როზდილნის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 55 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როზდილნის რაიონის სოფლები
სეიბათინი
სეიბათინი (Seybətin) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის გაუქმებული სოფლები
სემიკარაკორსკის ცენტრალური ბიბლიოთეკა
სემიკარაკორსკის ცენტრალური ბიბლიოთეკა (Семикаракорская Центральная библиотека) — ბიბლიოთეკა სემიკარაკორსკში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
მისამართი: 346630, როსტოვის ოლქი, სემიკარაკორსკის რაიონი, ქალაქი სემიკარაკორსკი, მე-4-ე შესახვევი, სახლი 17.
ისტორია
პირველი ცნობები სემიკარაკორსკში ბიბლიოთეკის გახსნის შესახებ განეკუთვნება 1870 წელს. სტატისტიკურ მონაცემებში აღნიშნულია, რომ სტანიცაში არის ერთი საეკლესიო-სამრევლო სკოლა, ხუთი სასმელი დაწესებულება, ორი ეკლესია და ერთი ბიბლიოთეკა 225 წიგნით. შემდეგი მონაცემები ბიბლიოთეკის შესახებ დაკავშირებულია მეთევზეობის არტელის ბაზაზე კოლმეურნეობა „წითელი ოქტომბრის“ დაარსებასთან. კოლმეურნეობის მმართველობა გაკულაკებული გლეხის სახლში მდებარეობდა, ამ სახლში კი ერთი ოთახი დაუთმეს ბიბლიოთეკას.
სემიკარაკორსკში ბიბლიოთეკის გახსნის ოფიციალურ თარიღად ითველება 1938 წელი.
მეორე მსოფლიო ომის დროს ბიბლიოთეკა განთავსებული იყო კულტურის სახლის მეორე სართულზე. ამ პერიოდში ბიბლიოთეკაში გაიხსნა გამწვევი პუნქტი. ომის შემდგომ პერიოდში ბიბლიოთეკა გადავიდა ქალაქის საბჭოს შენობის სარდაფში, ბიბლიოთეკარები ფიქრობდნენ ახალ შენობაზე. 1952 წელს ბიბლიოთეკის შენობა ააგეს ლენინის ქუჩაზე, კულტურის სახლთან ახლოს.
რაიონული საბჭოს სახალხო დეპუტატების აღმასკომის 1977 წლის № 12 ბრძანების შესაბამისად ჩამოყალიბდა ცენტრალიზებული საბიბლიოთეკო სისტემა. 80-იან წლებში ბიბლიოთეკაში ეწყობოდა წიგნების პრემიერები, საუბრები „მრგვალ მაგიდასთან“, მუშაობდა კლუბები ინტერესების მიხედვით, მოყვარულთა გაერთიანებები, იმართებოდა მკითხვეთა ბენეფისები და სხვა.
1986 წლის 12 მარტს რსფსრ-ის მინისტრთა საბჭოსთან შეთანხმებით სემკარაკორსკის ბიბლიოთეკკას ეწოდა დონელი მწერლის ვიტალი ზაკრუტკინის სახელი.
2016 წლის 1 იანვრის მონაცემებით ბიბლიოთეკის ფონდი მოიცავდა 66 635 ეგზემპლარს. მკითხველთა რაოდენობა იყო - 8 943. ბიბლიოთეკის დირექტორი არის ირინა ბელოკური.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ბიბლიოთეკები
საბერძნეთი 1936 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საბერძნეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეათედ იასპარეზა 1936 წელს, გერმანიის დედაქალაქ ბერლინში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
სრებრენიცა
სრებრენიცა — ქალაქი სერბთა რესპუბლიკაში (ბოსნია და ჰერცეგოვინა). სრებრენიცა მეშახტეების მცირე დასახლებული პუნქტია, რომლის მოსახლეობაა 2607 კაცი (2013).
მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდინარე კრლევიცის ხეობაში. ზღვის დონიდან 448 მ. სარაევოდან 160 კმ-ში.
მოსახლეობა
1991 წლის აღწერის მიხედვით:
ისტორია
ქალაქი მსოფლიოსთვის ცნობილი გახდა ბოსნიის ომის პერიოდში, როდესაც 1995 წლის 6 ივლისს ბოსნიელი სერბები რატკო მლადიჩის მეთაურობით შეიჭრნენ და ხუთ დღეში მთლიანად დაიკავეს მთელი სრებრენიცა. ქალაქიდან 30 000 ქალისა და ბავშვის დეპორტაცია მოხდა. საერთაშორისო ტრიბუნალმა ყოფილი იუგოსლავიის საკითხებზე და გაეროს საერთაშორისო სასამართლომ აღიარა, რომ 1995 წლის ივლისში 8 000 ბოსნიელი-მუსლიმი დაიღუპა მლატკო მლადიჩის ხელმძღვანელობით. სერბეთის მხარე სადავოს ხდის დაღუპულთა რაოდენობას.
სქოლიო
კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ქალაქები
სიღდაში
სიღდაში (Sığdaş) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ლენქორანის რეგიონის  მასალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1505 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:მასალის რაიონის სოფლები
ჰილი
ჰილი (Hil) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 5 022 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
ანტონივკა (როზივკის რაიონი)
ანტონივკა (Антонівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ზაპორიჟიის ოლქის როზივკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 260 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როზივკის რაიონის სოფლები
ციხესიმაგრე კარასუ
ციხესიმაგრე კარასუ (Qarasu qalası) — ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის შარურის რაიონის სოფელ გიუმიშლის მახლობლად მდებარე ჩვენს ერამდე II – I ათასწლეულების კუთვნილი ციხესიმაგრე, რომლის ფართობი შეადგენს 5 ჰექტარს.
ტერასებზე აგებული დიდებული კედლები ციხეს ორად ყოფს. ქვედა ტერასაზე მდებარე ნაწილის კედლები აგებულია დიდი ქვებისგან. შიდა ციხესიმაგრე (ნარინკალა) განლაგებულია მთაზე, 50 – 60 მეტრის მოშორებით. ნარინკალას კედლები მცირე ზომის ქვებისგან არის აგებული. ციხის შიგნით აღმოჩენილია გათლილი ქვისგან აგებული შენობის ნაშთები.
ციხესიმაგრე კარასუ მიეკუთვნება აზერბაიჯანის ძველ ციკლოპიურ შენობებს.ციხის შიგნით კლდეებს შორის ასევე აღმოაჩინეს რამდენიმე წყალსაცავი აუზი.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკა კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა
გაიოზ კორძაძე
გაიოზ კორძაძე (დ. 19 მარტი, 1938, ჩოხატაური — გ. ოქტომბერი,  2016) — ქართველი პოლიტიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ორტევის წმინდა გიორგი ეკლესია
ორტევის წმინდა გიორგი ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ორტევში, სასაფლაოზე. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ეკლესია ნაგებია როგორც რიყის, ისე ფლეთილი ქვით სქელ დუღაბზე. კუთხეებში გამოყენებულია კარგად თლილი ქვა. დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით დასრულებულია კოლოფა აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია თაღოვანი სარკმელი. მის ორსავე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშაა. სატრიუმფო თაღი კრონშტეინებს ეყრდნობა. აბსიდის იატაკის დონე ერთი საფეხურით მაღალია დარბაზის იატაკთან შედარებით. ეკლესიის კამარა ნახევარცილინდრული ფორმისაა. კამარის საბრჯენი თაღი კრონშტეინებს ეყრდნობა. პილასტრების საშუალებით გრძივი კედლები თითქმის ორ ტოლ ნაწილად იყოფა. პილასტრების კაპიტელები მარტივპროფილიანია. კაპიტელებს და აბსიდის მხრებს კედლის თაღები ეყრდნობა. დარბაზი ნათდება აღმოსავლეთის და დასავლეთის თაღოვანი და სამხრეთის სწორკუთხა სარკმლებით. დასავლეთი სარკმელი შიგნიდან გარეთ ვიწროვდება. ინტერიერი შეთეთრებულია, იატაკი დაგებულია ქართული აგურით.
სამხრეთი შესასვლელი თაღოვანია, ტიმპანი სადაა. შესასვლელის ორივე მხარეს კრონშტეინებია. სამხრეთ ფასადის ქვედა ნაწილში ჩაყოლებულია თლილი ქვის დიდი კვადრები, რომლებზეც ტოლმკლავა ჯვრების რელიეფური გამოსახულებაა. დასავლეთის სარკმელს შირიმის ქვა აჩარჩოებს. ეკლესიის ფასადები სადაა. კარნიზი მარტივპროფილიანია. ეკლესია ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ გადახურულია შიფერით.
ეკლესიაში იატაკი ბევრგან აყრილია. ინტერიერში ნალესობა ჩამოცვენილია. აღმოსავლეთი სარკმელი ძლიერ დაზიანებულია.
საბერძნეთი 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საბერძნეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეთერთმეტედ იასპარეზა 1948 წელს, დიდი ბრიტანეთის დედაქალაქ ლონდონში. ამ თამაშებზე მათ ვერცერთი მედალი ვერ მოიპოვეს.
ორტევის წმინდა გიორგი ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
საბერძნეთი 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1948 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:საბერძნეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ხაზინოვო
ხაზინოვო (Хазиново; Хажы) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება საირანოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 27 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სალავათიდან 46 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 62 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
ჩაუპიმარკის რაიონი
ჩაუპიმარკის რაიონი (Distrito de Chaupimarca) — რაიონი პერუში, პასკოს რეგიონის პასკოს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 338 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29 101 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4 400 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 6.66 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პასკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:პასკოს პროვინციის რაიონები
ამრაკიცი
ამრაკიცი (Ամրակից) — სოფელი სომხეთში, მდებარეობს ლორეს პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 675 კაცი.
ისტორია
სოფელი დააარსეს უკრაინელმა კაზაკებმა XIX საუკუნეში და უწოდეს ნიკოლაევკა. სომხეთის გასაჭოების შემდეგ უწოდეს კიროვი. 2011 წლის 27 ივნისს ექსპლუატაციაში შევიდა ორი ჰესი „ამრაკიცი-1“ და „ამრაკიცი-2“, რომელიც წელიწადში გამოიმუშავებს 7 მლნ კვ/სთ-ს.
ამრაკიცში მდებარეობს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელობის რუსული ეკლესია, რომელიც დაარსდა 1846 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
ჰილობა
ჰილობა (Hiloba) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუსარის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	460 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
თერეგვანის მაცხოვრის ეკლესია
თერეგვანის მაცხოვრის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა თიღვის მუნიციპალიტეტის სოფელ თერეგვანში, სოფლიდან სამხრეთ-დასავლეთით 2 კმ-ზე, მდინარე ოჟორას მარცხენა ნაპირი ძველ სასაფლაოზე. აგებულია შუა საუკუნეებში.
სოფლიდან სამხრეთ-დასავლეთით 2 კმ-ზე, მდ. ოჟორას მარცხენა ნაპირზე მდებარე დარბაზული ეკლესია ნაგებია ფლეთილი და რიყის ქვით. კუთხეებში გამოყენებულია ნაცრისფერი შირიმის ქვა, ხოლო მარკანტული ნაწილებისათვის გამოყენებულია ნაცრისფერი, კარგად თლილი ქვა.
ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს. აღმოსავლეთით დასრულებულია ღრმა ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია მაღალი, შეისრულთაღიანი სარკმელი. აბსიდის ჩრდილოეთით, ასევე შეისრულთაღიანი და სწორკუთხა ნიშებია. სამხრეთით ორი სწორკუთხა ნიშია. გრძივი კედლების აღმოსავლეთ, ზედა მონაკვეთში სამალავებია. მათში განათება თითო სწორკუთხა სარკმლით ხდება. სფერული კონქის მხოლოდ ჩრდილოეთი ნაწილია შემორჩენილი. სატრიუმფო თაღი იმპოსტებს ეყრდნობოდა. ინტერიერში პილასტრი ჩრდილოეთ კედელს ორ თანაბარ მონაკვეთად ჰყოფს. კამარის საბრჯენი თაღი იმპოსტებს ეყრდნობოდა, რომელიც თავის მხრივ პილასტრზეა დაბჯენილი. პილასტრს ეყრდნობა კედლის თაღებიც. ერთ-ერთი თაღის მალში მაღალი, შეისრულთაღიანი სარკმელია გაჭრილი.
ეკლესია დაზიანებულია, ჩამოქცეულია კამარა; შემორჩენილია ჩრდილოეთი კედელი და დასავლეთი კედლის ფრაგმენტები. ჩრდილოეთი კედლის სიმაღლე 10 მეტრს აღწევს.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიღვის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
უდონთანის პროვინცია
უდონთანის პროვინცია (ტაი: อุดรธานี) — ტაილანდის სამოცდათექვსმეტი პროვინციიდან (ჩანვატი) ერთ-ერთი. უდონ ტჰანი ტაილანდის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში მდებარეობს. ტაილანდის ამ ნაწილს ისანის რეგოინსაც უწოდებენ. ესაზღვრება ჩრდილოეთით ნონგ ხაის, აღმოსავლეთით საკონ ნახონს, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან კალასინის პროვინციის, სამხრეთით ხონ კაენის და დასავლეთით ლოეისა და ნონგ ბუა ლამფუს პროვინციებს. მისი ფართობია 11 730 კვ. კმ. პროვინციის დედაქალაქი არის უდონ ტჰანი, რომელიც პროვინციის უმნიშვნელოვანეს ქალაქს წარმოადგენს.
სახელწოდება
უდონ ტჰანი ,,ჩრდილოეთის ქალაქს" ნიშნავს. ტერმინი უდონი სანსკრიტული უტარადანაა მიღებული, სადაც ის ,,ჩრდილოეთის მიმართულებას" ნიშნავს. შესაძლებელია ეს ტერმინი იქიდან მომდინარებდეს, რომ პროვინცია ბანგკოკის ჩრდილო- აღმოსავლეთით მდებარეობს.
ისტორია
უდონ ტჰანი ისტორიულ წყაროებში რატტანაკოსინის ეპოქაში მოიხსენიება, როდესაც ვივენტიანელმა ანვონგმა აჯანყება მოაწყო ტაილანდის მმართველობის წინააღმდეგ და 1826 წელს თავისი ჯარი ნახონ რატჩასიმასთან განალაგა. მან ქალაქი აიღო. ტაის არმია დაედევნა მას და მეტოქე ძალები შეხვდნენ ბრძოლაში ნონგ ბუა ლამფუში, რომელიც დღევანდელ უდონ ტჰანთან ახლოს მდებარე ქალაქია. ორი დღის სასტიკი ბრძოლის შემდეგ, ანუონგის ჯარი დამარცხდა და ლაოსში გაიქცა.
ოდესღაც ბან მაკ-კაენგის სახელით ცნობილი, უდონ ტჰანიში თავდაპირველი დასახლება სამხედრო სახის იყო, რომელიც პრინც პრაჩაკმა დააარსა აჯანყების ჩასახშობად ჩრდილო-აღმოსავლეთ ქალაქ ლაო-პუანში. ბან მაკ-კაენგის მოსახლეობა თანდათან გაიზარდა, პატარა სოფლიდან ქალაქი გახდა, საბოლოო ჯამში კი უდონ ტჰანად ჩამოყაილბდა.
პროვინცია ყველაზე ცნობილია პრეისტორიული არქეოლოგიური უბნით ბან ჩიანგით და მისი ბრინჯაოს ხანის სიწმინდეებით, რომელიც მდებარეობს უდონ ტჰანიდან აღმოსავლეთით 50 კილომეტრში. უდონ ტჰანი არის ტაილანდის სხვა პროვინციებთან შედაგრებით მეტად მშრალი ნაწილი, სადაც ძალიან განვითარებულია სოფლის მეურნეობა. მარცხნივ|მინი|305x305პქ|უდორნის ამერიკული საჰაერო ბაზაუდონ ტჰანიში ეკონომიკური აყვავება 1960-იანი წლებიდან დაიწყო, როდესაც ვიეტნამის ომის დროს შეერთებულმა შტატებმა ,,უდონის სამეფო ტაილანდური საჰაერო ძალების ბაზა '' ააშენა. მელ გიბსონის ფილმი Air America უდონის საჰაერო ბაზაზე გადაღებულ ელემენტებს მოიცავს. უდონ ტჰანიში ასევე იყო რეგიონში ყველაზე დიდი ბაზა CIA- ს ანტიკომუნიზმის კამპანიისთვის. შეერთებულმა შტატებმა ბაზა გადასცა ტაილანდის სამეფო საჰაერო ძალებს 1976 წელს. პირველ რიგში, სამხედრო ბაზის არსებობის შემდეგად ადგილობრივების დიდმა ნაწილმა შედარებით კარგი ანაზღაურება მიიღო და ისწავლა ძირითადი სასაუბრო ინგლისური. ამან ისინი უფრო რეალიზებული გახადა გარე სამყაროსთვის და მნიშვნელოვანი ნაწილი წავიდა სამუშაოდ შუა აღმოსავლეთის ნავთობგადამამუშავებელ ობიექტებზე. მეორე, ბაზამ შექმნა ხანგრძლივი კავშირები შეერთებულ შტატებთან, მათ შორის აშშ-ს საკონსულო უდონში (დაიხურა 1995 წელს) და აშშ-ს საგარეო ომების ვეტერანებთან. ბოლო წლებში უდონმა საერთაშორისო ყურადღება მიიპყრო დიდი პოტაშის საბადოების აღმოჩენის გამო. ზოგი ფიქრობს, რომ რეგიონი ამის გამო მინერალების მთავარი ექსპორტიორი გახდება. საზოგადოების წინააღმდეგობის გამო სამთო მოპოვების ნებართვის გაცემა მნიშვნელოვნად შემცირდა. აღნიშნულ მაღაროსთან მდებარე სოფლების მოსახლეობა ფიქრობს, რომ ამან შეიძლება მიწისქვეშა წყლებისა და ნიადაგის დამლაშება გამოიწვიოს, ასევე მიწის გამოუსადეგარობა. ორივე სერიოზულად შეუქმნის საფრთხეს ადგილობრივი თემების ეკონომიკურ სტაბილურობას, რომელთა შემოსავალიც, ძირითადად, ბრინჯის მოყვანაზეა დამოკიდებული.
შავი ობიექტი
პროვინცია დასახელდა, როგორც აშშ-ს CIA- ს ,,შავი ობიექტის" ადგილი, რომელიც გამოიყენება ეჭვმიტანილი ტერორისტების დასაკითხად. საეჭვო ადგილებში შედის რამასუნის სადგური, ასევე მე –7 რადიო–კვლევითი საველე სადგური, მუეანგ უდონ თანის რაიონში, ასევე მე-13 საჰაერო ბატალიონის დაბანაკების ადგილი (რამასუნიდან 13 კმ – ის დაშორებით), უდონის სამეფო ტაილანდური საჰაერო ძალების ბაზა და ამერიკის ხმის (VOA) სამაუწყებლო სადგური ბან დუნგის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის პროვინციები
სოლოდოვის სახლი
სოლოდოვის სახლი (Дом Солодова) — შენობა დონის როსტოვში. მდებარეობს გაზეთის შესახვევში (სახლი 47). აგებულია XIX საუკუნეში არქიტექტორ ნიკალაი დოროშენკოს მიერ. სოლოდოვის სახლს გააჩნია რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
1880-იან წლებში სახლის ტერიტორია გაფართოვდა და გახდა ორსართულიანი. გაფართოებული შენობის პროექტის ავტორი იყო არქიტექტორი ნიკალაი დოროშენკო. სახლის მფლობელი იყო ხორბალსაფქვავი ფაბრიკის მეპატრონე ფ. სოლოდოვი. XX საუკუნის დოკუმენტების მიხედვით სახლი ითვლებოდა სოლოდოვის ცოლის ეკატერინე ნიკოლოზის ასული სოლოდოვას კუთვნილებად. მოგვიანებით შენობაში განათავსეს „განათლების მუშაკთა სახლი“, რომელსაც ასევე ეწოდებოდა „მასწავლებელთა სახლი“. შენობაში ამავდროულად იყო დიდი ბიბლიოთეკა, რომელსაც იყენებდნენ მასწავლბლები და მოსწავლეები.
არქიტექტურა
სოლოდოვის სახლი აგებულია ეკლექტიკის სტილში. იგი პრაქტიკულად სართულნახევრიანია. პირველი სართული ნახევრად სარდაფშია განთავსებული. ზედა სართულის ფანჯრის ღიობები გაფორმებულია სწორკუთხა ფორმის სანდრიკებით. ფანჯრის ქვემოთ მდებარე ნიშა კი - ვარდულებით. ნაგებობას გააჩნია სხვენი, რომელიც სრულდება ორი ოთკუთხა დაშენებით. სახლი არის თაბაშირით გალესილი. ნახევარწრიული ფანჯრის ღიობები გაფორმებულია მარტივი თამასებით. პარაპეტს აქვს მეტალის გაფორმება.სახლის კედლები, სხვენი და ფანჯრის მიმდებარე ტერიტორიები უხვადაა დატვირთული მასკარონებით (ადამიანის თავის გამოსახულებიანი ჰორელიეფებით), რომლებიც დამზაადებულია ციხესიმაგრის ქვით და კრონშტეინებით, რომლებიც ასევე გვხვდება ატიკების გაფორმებაშიც. სარემონტო სამუშაოების მიმდინარეობის გამო სახურავი რამდენიმეჯერ გამოუცვალეს. ამჟამად პირველი ნახევრად სარდაფის ფანჯრები და კარებები ამოქოლილია.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
სოზარ იაკობაშვილი
სოზარ იაკობაშვილი (დ. 22 აგვისტო, 1933, კიევი — გ. 25 ნოემბერი, 2008) — ქართველი მეცნიერი, მეტალურგი, ტექიკის მეცნიერებათა დოქტორი (1975), პროფესორი (1978) და გამომგონებელი (1983).
ბიოგრაფია
1956 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის მეტალურგიის ფაკულტეტი.
1958-1965 წლებში მუ­შა­ობ­და რუსთავის მეტალურგიულ ქარხანაში მეფოლადედ. 1965-1969 წლებში უკრაინის ე. პატონის სახელობის ელექტროშედუღების უნივერსიტეტში იყო შედუღების ლაბორატორიის გამგე. 1969-1973 წლებში სა­ქართველოს მეტალურგიის ინსტიტუტტში ხელმძღვანელობდა ამავე დასახელების ლაბორატორიას. იყო საერთაშორისო ასოციაცია „შედუღების“ ერთ-ერთი დამაარსებელი. საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტში ჩამოაყალიბა შედუღების მეტალურ­გიის კათედრა და მასთან სამეცნიერო კვლევითი ლაბორატორია. 1989-1993 წლებში იყო შედუღების მეტალურგიისა და ტექნოლოგიის კა­თედ­რის გამგე; დააარსა სა­ქარ­თვე­ლო-უკრაინის საერთაშორისო სამეცნიერო ტექიკის ცენტრი შედუღებასა და მონათესავე ტექნოლოგიებში გადამზადებისათვის; მისი ნაშრომები ეძღვნება საშემდუღებლო ტექნოლოგიების ყვე­ლა მიმართულებას. მისმა გამოგონებამ (ფოლადის დამუშავების ახალი ტექნოლოგია და ღუმლის კონსტრუქცია) ლაიფციგის საერთაშორისო ბაზრობაზე (1975) დიდი ოქროს მედალი დაიმსახურა; მისი ხელმძღვანელობით შეიქმნა ახალი თაობის „ცს“ სერიის ციკლოკონვერტორული საშემდუღებლო კვების წყარო­ე­ბი; კვების წყა­როს ცს–200-ის დამუშავებისა და დანერგვისათვის (ლიცენზია გაიყიდა გერმანიაში), იყო საერთაშორისო სამეცნიერო ტექნიკის ჟურნალ „მეტალურგიის, შედუღებისა და მასალათმცოდნეობის პრობლემების“ მთავარი რედაქტო­რი. გამოქვეყნებული აქვს მრავა­ლი სამეცნიერო შრომა, ­მონოგრაფია, სა­ხელმ­ძღვა­ნე­ლო. მიღებული აქვს სა­ხელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:კიევში დაბადებულები ს კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ზაურ კოსტავა
ზაურ კოსტავა (დ. 27 იანვარი, 1953)  — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1970-1972 წლებში იყო „საქმთავარენერგოს“ ოზურგეთის სამშენებლო-სარემონტო სამმართველოს ბათუმის უბნის მუშა, ოსტატი. 1980-1986 წლებში იყო ტრესტ „საქკომუნსპეცმშენის“ ოზურგეთის სპეციალიზებულ სამშენებლო-სამონტაჟო სამმართველოს სამუშაოთა მწარმოებელი, უფროსი სამუშაოთა მწარმოებელი. 1986-1990 წლებში იყო ბუნების დაცვის ოზურგეთის სარაიონთაშორისო კომიტეტის უფროსი ინჟინერი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
ელმირა ჰუსეინოვა
ელმირა მეჰრალის ასული ჰუსეინოვა (Elmira Hüseynova; 12 თებერვალი 1933 – 23 იანვარი 1995) — მოქანდაკე, აზერბაიჯანის დამსახურებული მხატვარი (1967).
1954 წელს დაამთავრა აზიმ აზიმოვის სახელობის ბაქოს სამხატვრო სკოლა, ხოლო 1960 წელს - ი.რეპინის სახელობის ფერწერის, ქანდაკებისა და არქიტექტურის ინსტიტუტი. მუშაობდა ქანდაკების საყოფაცხოვრებო და პორტრეტის ჟანრში.
1967 წელს ე.ჰუსეინოვას მიენიჭა აზერბაიჯანის დამსახურებული მხატვრის წოდება.
გარდაიცვალა 1995 წლის 23 იანვარს ქალაქ ბაქოში.
თეატრალური მოღვაწის, პოეტ სამედ მანსურის შვილიშვილია.
შემოქმედება
„კოლმეურნე გოგონა“ (1957), „მუშა“ (1958), „ოჯახი“ (1960), „ჯაფარ ჯაბარლი“ (1968), „დედა“ (1970), „რასული რზა“ (1970) და სხვ.
ე. ჰუსეინოვას ნაწარმოებები გამოირჩევა პლასტიკური ფორმების ლაკონიურობითა და კომპოზიციის ორიგინალობით. იგი ასევე მუშაობდა მონუმენტური ქანდაკების დარგში (ჯაფარ ჯაბარლის ძეგლი სუმგაითში, 1966; ჰასან ბეკ ზარდაბის ძეგლი ბაქოში, 1983).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მხატვრები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მოქანდაკეები კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები
ანტონივკა (დნიპროს რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დნიპროს რაიონის სოფლები (დნიპროპეტროვსკის ოლქი)
მარიამ საჯაია
მარიამ საჯაია (დ. 15 მარტი, 1991, თბილისი ) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1991 წლის 15 მარტს. დაამთავრა კავკასიის უნივერსიტეტი სამართალმცოდნეობის სპეციალობით. 2010 წელს დაიწყო მუშაობა ორგანიზაციაში „ადამიანის უფლებათა დაცვა და 21-ე საუკუნე“. 2012 წელს მუშაობდა სპეციალისტად განათლების ხარისხის განვითარების ეროვნული ცენტრში. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.
ამ პერიოდში ის იყო 4 საპრალამენტო კომიტეტისა და საქართველოს პარლამენტის გენდერული თანასწორობის საბჭოს წევრი. 2015-2016 წლებში იყო იურიდიულ საკითხთა კომიტეტის წევრი. 2012-2015 წლებში იყო ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის წევრი. 2013-2016 წლებში — საპროცედურო საკითხთა და წესების კომიტეტის წევრი. 2016 წლის თებერვლიდან ნოემბრამდე — სპორტისა და ახალგაზრდულ საქმეთა კომიტეტის წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:კავკასიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები მაია
ბიყარის კოშკი
ისტორია
ვახუშტის მიხედვით: „მერეს ევს ქუეით ერთვის მეჯვდის ბიყრის ხევი აღმოსავლეთიდამ, გამოსდის უსანეთს, და ამ ბიყარს ზეით არს ისრულის ხევი, ვითარცა სხუანი და ამ მარის მთის ადგილნი, იწრო, ტყიანი და მწირი“.