cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნიკოს კაზანძაკისი
ნიკოს კაზანძაკისი (Νίκος Καζαντζάκης; დ. 2 მარტი, [ ძვ. სტ. 18 თებერვალი], 1883 — გ. 26 ოქტომბერი, 1957) — ბერძენი მწერალი. თანამედროვე ბერძნული პროზის ერთ-ერთი საუკეთესო წარმომადგენელი. ცხრაჯერ იყო წარდგენილი ნობელის პრემიაზე.
კაზანძაკისი ავტორია რომანებისა: „ალექსი ზორბასის ცხოვრება“ (1946), „ქრისტე კვლავ ჯვარს ეცმის“ (1948), „კაპიტანი მიხალისი“ (1950) და „ქრისტეს უკანასკნელი ცდუნება“ (1955). დაწერილი აქვს მრავალი პიესა, მემუარული თხზულება და ფილოსოფიური ესე.
კაზანძაკისს თანამედროვე ბერძნულ ენაზე თარგმნილი აქვს არაერთი კლასიკური თხზულება, როგორებიცაა: „ღვთაებრივი კომედია“, „ესე იტყოდა ზარატუსტრა“ და „ილიადა“.
ბიოგრაფია
მინი|ეპიტაფია კაზანძაკისის საფლავის ქვაზე: „არაფერს იმედი არ მაქვს. არაფრის მეშინია. თავისუფალი ვარ.“ კაზანძაკისი დაიბადა 1883 წელს ჰერაკლიონში, კუნძულ კრეტაზე. ამ დროისთვის კუნძული ჯერ კიდევ არ შედიოდა საბერძნეთის შემადგენლობაში და ოსმალეთის იმპერიის ნაწილს წარმოადგენდა. 1902 წლიდან 1906 წლამდე კაზანძაკისი ათენის უნივერსიტეტში იურისპრუდენციას სწავლობდა, სადაც 1906 წელს იურისტის დოქტორის ხარისხი დაიცვა თემაზე: „Ο Φρειδερίκος Νίτσε εν τη φιλοσοφία του δικαίου και της πολιτείας“ („ფრიდრიხ ნიცშე სამართლისა და სახელმწიფოს ფილოსოფიის შესახებ“). 1907 წელს ჩაირიცხა სორბონის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის ფაკულტეტზე. სწავლის პერიოდში ანრი ბერგსონის გავლენის ქვეშ მოექცა. 1909 წელს სორბონაში დაცული დისერტაცია იყო 1906 წელს დაწერილი დისერტაციის გადამუშავებული ვერსია: „Friedrich Nietzsche dans la philosophie du droit et de la cité“ („ფრიდრიხ ნიცშე სამართლისა და სახელმწიფოს ფილოსოფიის შესახებ“). საბერძნეთში დაბრუნებისას დაიწყო ფილოსოფიური ლიტერატურის თარგმნა. 1914 წელს შეხვდა ანგელოს სიკელიანოსს, რომელთან ერთადაც ორი წლის განმავლობაში იმოგზაურა იმ ადგილებში, სადაც ბერძნული მართლმადიდებელი ქრისტიანული კულტურა აღმავლობას განიცდიდა. მისი ეს ქმედება უმეტესწილად შთაგონებული იყო სიკელიანოსის ეროვნული მოტივებით.
კაზანძაკისი დაქორწინდა გალატია ალექსიუზე 1911 წელს; ერთმანეთს დაშორდნენ 1926 წელს. 1945 წელს კაზანძაკისი დაქორწინდა ელენი სამიუზე. 1922 წლიდან გარდაცვალებამდე იმოგზაურა პარიზსა და ბერლინში (სადაც დაჰყო ორი წელიწადი: 1922-დან 1924 წლამდე), იტალიაში, რუსეთში (1925), ესპანეთში (1932), მოგვიანებით: კვიპროსში, ალჟირში, ეგინაზე, ეგვიპტეში, სინას მთაზე, ჩეხოსლოვაკიაში, ნიცაში, ჩინეთსა და იაპონიაში.
ბერლინში ყოფნის დროს აქტიურად გაეცნო კომუნისტურ იდეოლოგიას. მიუხედავად იმისა, რომ აქტიური კომუნისტი არასდროს ყოფილა, იმოგზაურა საბჭოთა კავშირში და შეხვდა იმ დროის მემარცხენე პოლიტიკოსსა და მწერალს, ვიქტორ სერჟს. ამ პერიოდში მისი, როგორც ნაციონალისტის, იდეოლოგია მეტნაკლებად სუსტდება. 1916 წელს ჟურნალისტის ამპლუაში ინტერვიუს იღებს მიგელ პრიმო დე რივერასა და ბენიტო მუსოლინისგან.
მეორე მსოფლიო ომის დროს ათენში, ფილოლოგ იოანის კაკრიდისთან ერთად, თარგმნიდა „ილიადას“. 1945 წელს სათავეში ჩაუდგა არაკომუნისტ მემარცხენეთა პარტიას და შევიდა საბერძნეთის პარლამენტში. 1946 წელს საბერძნეთის მწერალთა კავშირში კაზანძაკისისა და ანგელოს სიკელიანოსის ნობელის პრემიაზე ლიტერატურის დარგში წარდგენის სურვილი გამოითქვა. 1957 წელს კაზანძაკისმა ნობელის ჯილდო 1 ხმით დაკარგა ალბერ კამიუსთან. კამიუმ მოგვიანებით თქვა, რომ კაზანძაკისს „ასჯერ მეტად“ ეკუთვნოდა ეს პატივი, ვიდრე — მას. საერთო ჯამში, კაზანძაკისი ნობელის პრემიაზე ნომინირებული იყო ცხრაჯერ, სხვადასხვა წლის განმავლობაში.
1957 წელს იმოგზაურა შორეულ აღმოსავლეთში, მიუხედავად იმისა, რომ ლეიკემიით იყო დაავადებული. უკან დაბრუნებისას თვითმფრინავი გერმანიის ქალაქ ფრაიბურგში დაეშვა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც. დაკრძალულია ჰერაკლიონის ძვალთშესალაგ კედელში. მის ეპიტაფიაზე იკითხება: „არაფრის იმედი არ მაქვს. არაფრის მეშინია. თავისუფალი ვარ“ („Δεν ελπίζω τίποτα. Δε φοβούμαι τίποτα. Είμαι λέφτερος.“).
საქართველოში მოგზაურობა
კაზანძაკისი საქართველოს სამჯერ ესტუმრა: 1919, 1927 და 1928 წლებში. პირველად იგი დამოუკიდებელ საქართველოსთან აწარმოებდა მოლაპარაკებებს საქართველოში მცხოვრები ბერძენი ლტოლვილების საკითხებთან დაკავშირებით, ხოლო 1927 და 28 წლებში კი ტურისტად იმყოფებოდა. ამ მოგზაურობებს აღწერს თავის წიგნებში: „რუსული დღიური“ და „აღსარება გრეკოსთან“. განსაკუთრებული ურთიერთობა ჰქონდა ქართველ მწერალ გრიგოლ რობაქიძესთან, რომლის შესახებაც წერს „ტოდა-რაბაში“.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძენი მწერლები კატეგორია:ბერძენი მთარგმნელები კატეგორია:ნიკოს კაზანძაკისი კატეგორია:XX საუკუნის ბერძენი ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის ბერძენი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის ბერძენი რომანისტები კატეგორია:ბერძენი ნაციონალისტები კატეგორია:XX საუკუნის ბერძენი დრამატურგები კატეგორია:ბერძენი ათეისტები კატეგორია:ბერძენი ჟურნალისტები კატეგორია:კრეტელი მწერლები კატეგორია:ბერძენი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:ბერძენი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ბერძენი სოციალისტები კატეგორია:მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:ბერძენი რომანისტები
ეიკოზანი
სქოლიო
კატეგორია:ორგანული ნაერთები
ფრიდრიხ ბაიერნი
ფრიდრიხ ბაიერნი (Friedrich Bayern; დ. 8 ოქტომბერი, 1817, ავსტრია — გ. 20 თებერვალი, 1886 თბილისი) — ავსტრიელი ნატურალისტი და არქეოლოგი, კავკასიის მუზეუმის ფონდების ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
1849 წლიდან მოღვაწეობდა კავკასიაში. 1855 წელს დასახლდა თბილისში და დიდუბეში გახსნა „ნატურალისტ ბაიერნის მუზეუმი“. 1859-1863 წლებში იყო კავკასიის მუზეუმის საბუნებისმეტყველო განყოფილების კურატორი, გეოლოგი და ბოტანიკოსი. მასალის შეგროვების მიზნით მოიარა სომხეთი, დაღესტანი და თითქმის მთელი საქართველო. მისი შეკრებილი მასალის მიხედვით აღწერეს მეცნიერებისათვის მანამდე უცნობ მცენარეთა რამდენიმე სახეობა. ზოგიერთს ბაიერნის სახელი ეწოდა. 1868 წელს ბაიერნმა თავისი კოლექცია (32686 ექსპონატი) გადასცა ახლად გახსნილ კავკასიის მუზეუმს.
ბაიერნი არქეოლოგიით დაინტერესდა 1859 წელს, როდესაც არარატის ფერდობზე, იგდირთან აღმოაჩინეს ურარტულ-ლურსმული წარწერები. სიცოცხლის ბოლო 20 წელი მან არქეოლოგიურ კვლევას მოახმარა: აფხაზეთში აღმოაჩინა დოლმენები, გათხარა ადრინდელი შუა საუკუნეების სამაროვნები შავი ზღვის პირას, სართიჭალასთან და დუშეთთან. არქეოლოგიური ძიება ჩაატარა ყაზბეგში, ურბნისსა და ნიჩბისში. 1872 წელს დაიწყო სამთავროს სამაროვნის გათხრა, სადაც გამოავლინა გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრინდელი რკინის, ანტიკური ადრინდელი ფეოდალური ხნის სამარხები და აგრეთვე, მინის საწარმოს ნაშთი. გათხრების ანგარიშებს აქვეყნებდა რუსულად (თბილისში), გერმანულად (ბერლინსა და ვენაში) და ფრანგულად (ლიონში). ბაიერნის გათხრებით მსოფლიო მეცნიერება პირველად გაეცნო საქართველოს არქეოლოგიურ სიძველეებს.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი არქეოლოგები
ვახტანის ძველი ნაგებობის ნაშთი
ვახტანის ძველი ნაგებობის ნაშთი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ ვახტანაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ღვთისმშობლის ეკლესიის აღმოსავლეთით 200 მ-ის მოშორებით შემორჩენილია ნაგებობის ნაშთი. ნაგებობა გეგმით ოთხკუთხაა. სამხრეთი კედელი მთლიანად ჩამონგრეულია. დანარჩენი კედლების სიმაღლე 50-სმ-ს აღწევს.
სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ყორექვა. ტერიტორიაზე მიმობნეულია ჩამონაშალი ქვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მიიჩინა
მიიჩინა — ქალაქი მიანმარში, მდინარე ირავადის ნაპირზე. კაჩინის შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქში არის რკინიგზის სადგური, მიმდინარეობს ხე-ტყის ხერხვა, ხოლო მის მახლობლად არის ძვრიფასი ქვების ქვიშრობები.
სქოლიო
კატეგორია:მიანმარის ქალაქები
ჯემალ აბალაკი
ჯემალ აბალაკი (დ. 8 იანვარი, 1940, ბერბუკი, გორის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი ინჟინერი.
1970 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი საავტომობილო გზების მშენებლობის სპეციალობით. 1962-1968 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N9 სამშენებლო ტრესტის, N10 მოძრავ-მექანიზებულ კოლონაში, ხოლო 1968 წლიდან სპეცსამშენებლო N5 მოძრავ-მექანიზებულ კოლონაში მექანიკოსად; 1969-1970 წლებში „საქსოფლტექნიკის“ ჟანგბადის სადგურის უფროსად, ხოლო 1970 წლიდან „საქსოფლტექნიკის“ ხის დამამუშავებელი საამქროს ინჟინრად; 1973 წლიდან „საქსოფლტექნიკის“ გორის რაიგანყოფილების ხე-ტყის გადამამუშავებელი საამქროს უფროსია; 1974 წლიდან ტრესტ „საქსოფლმშენინდუსტრიის“ რკინა-ბეტონის ქარხნის დირექტორი; 1975-1978 წლებში მუშაობდა ინდივიდუალური ბინათმშენებლობის სარაიონთაშორისი სამმართველოს უბნის უფროსად; 1978-1984 წლებში სასოფლო-საბინაო კომუნალური მეურნეობის სამეურნეობათაშორისი გაერთიანების დირექტორად; 1984-1998 წლებში იყო საქართველოს საავტომობილო გზების სამინისტროს გორის მუნიციპალიტეტის საწარმოო-საგზაო უბნის უფროსი; 1998-2010 წლებში შპს საგზაო „სამშენებლო სამმართველო N1“ -ის დირექტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
სან-ჟოზე-დუ-ბელმონტი
სან-ჟოზე-დუ-ბელმონტი (São José do Belmonte) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პერნამბუკუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 486 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პერნამბუკანუს მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალგეირუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
სან-ჟუან-დუ-მანტენინია
სან-ჟუან-დუ-მანტენინია (São João do Manteninha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მანტენის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 188 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37.61 კმ²-ზე. ფართობი 137 928 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ხორეშანი
მინიატიურა|თეიმურაზ I-ის მეუღლე დედოფალი ხორეშანი (კასტელის ნახატი) ხორეშანი — ლუარსაბ II-ის და, თეიმურაზ I-ის მეორე მეუღლე.
ბიოგრაფია
არაქელ დავრიჟეცის ცნობით, ლუარსაბის დას, რომელიც თეიმურაზმა ითხოვა ფარი რქმევია. შარდენიც გვიმოწმებს, რომ სპარსული გადმოცემით, მას ფარი ერქვა. ფარი —, ფერია, ტურფა, შვენიერი ხორეშანის ზედსახელია, რაც მისთვის სილამაზის გამო შეურქმევიათ, — განმარტავს არაქელ დავრიჟეცისცნობების გამომცემელი კ. კუცია.
ქართული წყაროების მიხედვით, შაჰ-აბასმა თეიმურაზს წინადადება მისცა ცოლად შეერთო ლუარსაბ მეფის და ხორეშანი. „შეირთევ და ლუარსაბ მეფისა და იქმენ ქვისლ ჩემდა და მოყვარე მისი, რათა არღარა იყოს თქვენ შორის შური“, წერს ვახუშტი. იგივეს იმეორებს ბერი ეგნატაშვილიც და არჩილიც.
თეიმურაზი ძლიერ შეაწუხა ამ ამბავმა, რადგანაც ხორეშანი მისი ახლო ნათესავი იყო. ხორეშანის ბებია ნესტან-დარეჯანი თეიმურაზის პაპის ალექსანდრეს და იყო. უარი არ გავიდა და თეიმურაზი დათანხმდა. ბერი ეგნატაშვილისა და ვახუშტის ცნობით, ყაენმა ლუარსაბს მისწერა, რათა მიეცა და თეიმურაზისათვის, მის სიტყვას ვერც ლუარსაბი გადავიდა და თეიმურაზმა ხორეშანი შეირთო. ოღონდ ეს შეუღლება მოხდა მას შემდეგ, რაც თეიმურაზმა „საკანონო“ გაიღო. „პატრიარქმა და ეპისკოპოსმა კრება და რჩევა ქნეს, საქრისტიანოს გასაძლიერებლად ნება დართეს ბატონს თეიმურაზს და ხორეშან წაიყვანა ბატონმა თეიმურაზ და შეირთო“, — მოგვითხრობს პარიზის ქრონიკა. ამასვე ადასტურებს ფარსადან გორგიჯანიძეც: „ბატონის თეიმურაზის პაპა ბატონი ალექსანდრე და ხორეშან დედოფლის ბებია ნესტან დარეჯან დედოფალი და ძმანი იყვნენ, ბატონის ლევანის შვილები არიან და ქრისტიანობაში უმხდურნი ყოფილან და მერჯულენიც ნებას არ ყოფილან და არაგვის ერისთავის შვილისათვის ნაქადები ყოფილა და კრება უქნიათ ამაზედ, რომ დაძმათ შვილიშვილები ერთმანეთს ვით შერთონ. ასრე არჩივეს და საქრისტიანოს გაერთიანებისა და გაძლიერებისათვის, მერჯულეთ ნება დართვეს“. ამრიგად, თეიმურაზისთვის ხორეშანის მითხოება დარბაზმა გადაწყვიტა. საფუძველი შაჰ-აბასის მოთხოვნის გარდა საქრისტიანოს გაძლიერება ყოფილა. მართლაც, ამ აქტით ორი სამეფოს — ქართლისა და კახეთის ძალები ერთიანდებოდა და ამდენად შეიძლება დიდი მნიშვნელობა ჰქონოდა ქვეყნის თავდაცვისათვის. სხვაგვარად ფიქრობს პლატონ იოსელიანი. მისი აზრით, შაჰი ამ აქტით ქრისტიანული ეკლესიის სიმტკიცის შერყევას სცდილობდა. „ხორეშანი თეიმურაზის ნათესავი იყო და შაჰმა კარგად იცოდა, რომ მათ მართლმადიდებელი ეკლესიის წესით ეკრძალებოდათ შეუღლება. ეკლესიის მოძღვარნი, მეფე და ხალხი წინასწარ ხედავდნენ შაჰის საზარელ განზრახვას, იმას, რომ შაჰს სურდა ეკლესიის წესების დარღვევით თანდათან შეერყია ქრისტიანთა სიმტკიცე, ქართველები მაჰმადიანებთან დაეახლოვებინა“.
1612 წელს ხორეშანი კახეთის მეფე თეიმურაზ I-ს გაჰყვა ცოლად.
ზოგიერთი წყაროს ცნობით, ხორეშანის შერთვა შაჰ-აბასსაც ჰქონია განზრახული. არჩილ მეფე ათქმევინებს შაჰ-აბასს:
ბესარიონ კათალიკოსი, ანტონ კათალიკოსი, იოანე ბატონიშვილი და ვახუშტი ადასტურებენ, რომ შაჰ-აბასს სურდა ხორეშანის შერთვა.მაგრამ საქმე ისაა, რომ შაჰ-აბასს უკვე ჰყავდა ცოლად ლუარსაბის ერთი და. არაქელ დავრიჟეციც გვეუბნება, რომ შაჰი ხორეშანის გულისათვის „მრავალრიცხოვანი ჯარით მოვიდა, მაგრამ არ მისცეს და თეიმურაზს მიათხოვეს“. ჟან შარდენის ცნობითაც, „შაჰ-აბასმა მოითხოვა ცოლად ლუარსაბის და დარეჯანი (იგულისხმება ხორეშანი), რომლის სილამაზე სპარსეთის ყველა პოეტის მიერ იყო შექებული და რომლის სიყვარული დიდმა მოურავმა შთააგონა დიდ შაჰს“.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორია კატეგორია:ქართლის სამეფოს ბაგრატიონები
ნოვოსაიტოვო
ნოვოსაიტოვო (Новосаитово; Яңы Сәйет) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება კულგუნინის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 105 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სტერლითამაქიდან 101 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 111 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
გალილეისეული მთვარეები
გალილეისეული მთვარეები — გალილეო გალილეის მიერ 1610 წლის იანვარში აღმოჩენილი იუპიტერის ოთხი მთვარე. ისინი იუპიტერის ყველაზე დიდი მთვარეებია. ესენია: იო, ევროპა, განიმედე და კალისტო. მათი სახელები ზევსის სატრფოებიდან მომდინარეობს. ისინი მზის სისტემაში ყველაზე მასიურ ობიექტებს შორის არიან, გამოკლებით მზისა და რვა პლანეტისა. მათი რადიუსები კი ნებისმიერი ჯუჯა პლანეტის რადიუსს აღემატება. განიმედე მზის სისტემაში ყველაზე დიდი მთვარეა და პლანეტა მერკურიზე დიდიც კია. სამი შიდა მთვარე — იო, ევროპა და განიმედე — 4:2:1 ორბიტალურ რეზონანსშია ერთმანეთთან.
ეს ოთხი მთვარე ან 1609 წელს ან 1610 წელს აღმოაჩინა გალილეომ, როდესაც მანდ თავისი ტელესკოპი გააძლიერა, რამაც საშუალება მისცა, ციური სხეულები უპრეცედენტო სიზუსტით შეესწავლა. გალილეოს აღმოჩენამ ტელესკოპის, როგორც ხელსაწყოს, მნიშვნელობა გამოავლინა ასტრონომებისთვის იმის დამტკიცებით, რომ არსებობს ისეთი ობიექტები, რომელთა შეუიარაღებელი თვალით დანახვა შეუძლებელია. უფრო მნიშვნელოვანი კი ის იყო, რომ გალილეომ აღმოაჩინა ციური სხეულები, რომლებიც დედამიწის გარშემო არ ბრუნავდა, რამაც სერიოზული ზიანი მიაყენა იმდროინდელ პტოლემეს სამყაროს სისტემას, ან გეოცენტრულ თეორიას, რომლის მიხედვითაც ყველაფერი დედამიწის ირგვლივ მოძრაობს.
გალილეომ თავდაპირველად თავის აღმოჩენას Cosmica Sidera („კოსიმოს ვარსკვალვები“) უწოდა, მაგრამ ის სახელები, რომლებიც საბოლოოდ გაბატონდა, სიმონ მარიუსმა შეარჩია. მარიუსმა მთვარეები გალილეოსგან დამოუკიდებლად აღმოაჩინა და მათ ამჟამინდელი სახელები დაარქვა, რომლებიც იოჰანეს კეპლერმა შესთავაზა. მარიუსმა 1614 წელს თავის Mundus Jovialis-ში გამოაქვეყნა ეს სახელები.
სქოლიო
კატეგორია:იუპიტერის თანამგზავრები
ივანე ცხოვრებოვი
დაიბადა გლეხის ოჯახში. ეროვნებით ოსი. დაამთავრა 7 კლასი. შემდგომ კოლმეურნეობაში მუშაობდა მოანგარიშედ. 1936–1938 წლებში მსახურობდა წითელ არმიაში. 1939–1941 მუშაობდა ზნაურის საშუალო სკოლაში მასწავლებლად (სამხედრო ხელმძღვანელად).
დაიღუპა ბრძოლაში, 1943 წლის 18 დეკემბერს. დაკრძალულია კანევსკოეში.
დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1913 კატეგორია:თიღვის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1943 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები კატეგორია:საქართველოში დაბადებული ოსები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან ივანე
რცხილაფოთლიანი ძელქვა
იზრდება ტენიან ტყეებში, ჩვეულებრივ მდინარეთა ნაპირებზე და ხეობების გაყოლებით ზღვისპირა დაბლობებსა და მთის ქვედა სარტყელში. კახეთში მისი ნახვა შესაძლებელია ბაბანეურის ნაკრძალში. საქართველოში გავრცელებულია სამეგრელოში, იმერეთში და გურიაში. მცენარე შესულია  საქართველოს წითელ ნუსხაში როგორც მოწყვლადი (VU) სახეობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელისებრნი
რუსლან დიბირგაჯიევი
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{მედალიშეჯიბრი |ევროპული თამაშები}} {{ბრინჯაოს მედალი |ბაქო 2015 | -70 კგ}} {{მედალიშეჯიბრი |ევროპის ჩემპიონატი}} {{ოქროს მედალი |ვანტაა 2014 | -70 კგ}} {{ბრინჯაოს მედალი |ნოვი-სადი 2017 | -70 კგ}} }} რუსლან დიბირგაჯიევი (Ruslan Dibirhacıyev, Руслан Адилханович Дибиргаджиев; დ. 20 ივლისი, 1988, დაღესტნის ასსრ, რსფსრ) — ხუნძური წარმოშობის აზერბაიჯანელი მოჭიდავე. 2014 წლის ევროპის ჩემპიონატზე, 70 კგ წონით კატეგორიაში მან სომეხი გრიგორ გრიგორიანი დაამარცხა და ოქროს მედალი მოიპოვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
სერიტა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 331 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.92 კმ²-ზე. ფართობი 1 538 437 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერნამბუკუს შტატის მუნიციპალიტეტები
როსალია დე კასტრო
წერდა გალისიურ ენაზე. Séculos Escuros (ბნელი საუკუნეები) გამოქვეყნების შემდეგ როსალია გახდა გალისიური რომანტიზმის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი წევრი, რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა გალისიურ რენესანსს. მისი ნაწარმოებები სავსეა ნოსტალგიით, სევდით და მელანქოლიური ხასიათით.
სიღარიბემ და სევდამ მის ცხოვრებას დიდი დაღი დაასვა. იყო ქალთა უფლებების დამცველი. გარდაიცვალა სიმსივნის შედეგად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1837 კატეგორია:გარდაცვლილი 1885 კატეგორია:გალისიელი მწერლები
კეხვის წმინდა გიორგის ეკლესია
კეხვის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი,საკულტო ნაგებობა ქურთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კეხვში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში. ეკლესია ნაგებია რიყის ქვით, რომელიც მოგვიანებით შეუბათქაშებიათ.
დარბაზული ეკლესია გეგმით სწორკუთხედს წარმოადგენს, აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია მაღალი, თაღოვანი სარკმელი. მის ძირში ხის ტრაპეზია. აბსიდის ჩრდილოეთ მხარეს თაღოვანი, ხოლო სამხრეთით სწორკუთხა ნიშაა მოთავსებული. სატრიუმფო თაღი მარტივპროფილიან კრონშტეინებს ეყრდნობა. კონქი ნახევარსფერულია. საკურთხევლის წინ ხის კანკელი და ერთსაფეხურიანი სოლეაა. კანკელი მოხატულია. ნახევარცილინდრული კამარის საბრჯენი თაღები, პილასტრების მარტივად პროფილირებულ კაპიტელებს ეყრდნობა. დასავლეთით მოწყობილია ხის პატრონიკე. ინტერიერი ნათდება აღმოსავლეთის, სამხრეთის და დასავლეთის თაღოვანი სარკმლებით, იატაკი მიწურია. ინტერიერი შებათქაშებულ-შეთეთრებულია. თაღოვანი შესასვლელები დასავლეთიდან და სამხრეთიდანაა. სამხრეთი შესასვ-ლელის ზედა ნაწილი მორთულია აგურის კბილანისებრი წყობით. კარის თავზე ამოკვეთილი ჯვარი დაფერილია ყავისფერი ზეთის საღებავით.
ანალოგიური მორთულობა აქვს დასავლეთ ფასადსაც. ჩრდილოეთი და აღმოსა-ვლეთი ფასადები სადაა. ლავგარდანი აგურისაა. საბურავად გამოყენებულია თუნუქი. სამხრეთი ფასადი-სათვის შექმნილია რიყის ქვის ხელოვნური სუბსტრუქცია. ინტერიერში ბათქაში მრავალ ადგილას ჩამოცვენილია. იატაკი დაზიანებულია. კონქი დაბზარულია.
გურგენ II
გურგენ II — აშოტ კეკელას უფროსი ძე. სუმბატ II ანთიპატრიკის ძმა.
კეხვის წმინდა გიორგის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:ქურთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გურგენ II
აშოტ კეკელას შვილები, გურგენ II კურაპალატი და სუმბატ II ანთიპატრიკი ბროსეს ტაბულაზე აღნიშნულნი არ არიან, თუმცა მის მიერ გამოცემული თეიმურაზისეული ვარიანტის ტექსტში ისინი იკითხებიან (ქართ. ცხოვ. I, გვ. 198–200=Hist. de la Géorgie, I, p. 282). მარკვარტი ამ შეცდომას ასწორებს (გვ. 434). ვახუშტი ბატონიშვილი არ იცნობს არც სუმბატის ქრონიკას და არც თეიმურაზისეულ ვარიანტს. და ამით აიხსნება მისი განცხადება, აშოტ კეკელა უძეოდ გარდაიცვალაო (ქართლ. ცხოვ., ტ. II, გვ. 150).
ზემოთ (გვ. 43) უკვე აღვნიშნეთ, რომ გურგენ II შეცდომით უნდა იყოს კურაპალატად მოხსენებული და ამაში ეგებ გურგენ I კურაპალატობის გავლენასაც მიუძღვოდეს წილი.
სქოლიო
კატეგორია: ტაო-კლარჯეთის სამეფოს ბაგრატიონები
ნიტრირება
ნიტრირება, ნიტვრა — ჩვეულებრივი ქიმიური რეაქცია, რომელიც ორგანული ქიმიური ნივთიერების მოლეკულაში ნიტროჯგუფის შეტანას გულისხმობს სხვადასხვა მანიტვრელი აგენტის მოქმედებით. ძალიან ხშირად ამ სახელს არასწორად ეძახიან ესტერების ნიტრატების წარმოქმნას სპირტებისა და აზოტმჟავის ურთიერთქმედებისას, როგორც ეს ნიტროგლიცერინის წარმოქმნისას ხდება. ნიტრატები და ნიტრირებული ნაერთები ძალიან განსხვავდებიან ერთმანეთისაგან იმით, რომ ნიტრირებულ პროდუქტებში ნიტროჯგუფში აზოტი პირდაპირ ებმება არა-ჟანგბადურ ატომს, რომელიც ჩვეულებრივ ნახშირბადის ატომია ხოლმე მაშინ, როცა ნიტრატებში აზოტის ატომი ჩაბმულია ჟანგბადის ატომებთან და ჟანგბადი თავის მხრივ ებმება ნახშირბადის ატომს.
პირველი შეხედვითაც კი ინდუსტრიაში ნიტრირების პროცესს ძალიან დიდი გამოყენება გააჩნია; ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი პროცესია ნიტრობენზოლის წარმოება. ასევე აღსანიშნავია ნიტრირების პროცესის გამოყენება ისეთ სფეროში, როგორიცაა ასაფეთქებელი ნივთიერებების წარმოება. მაგალითად გუანიდინის გარდაქმნა ნიტროგუანიდინად და ტოლუოლის გარდაქმნა ტრინიტროტოლუოლად. ამის გარდა ნიტრირების პროცესით იწარმოება შუალედური პროდუქტები და პრეკურსორები. წლიურად მილიონობით ტონა ნიტროარომატული ნაერთები იწარმოება. ასევე ცნობილია ცელულოზას ნიტრირება, რომლიდანაც მიიღება ნიტროცელულოზა. განასხვავებენ ნიტროცელულოზის ორ სახეს: დინიტროცელულოზა ანუ კოლოკსილინი (არაფეთქებადი) და ტრინიტროცელულოზა ანუ პიროკსილინი (ფეთქებადი). დინიტროცელულოზასგან მზადდება კოლოდიონი და გამოიყენება მედიცინასა და ფოტოგრაფიაში, ხოლო ტრინიტროცელულოზა თავისი თვისებებიდან გამომდინარე გამოიყენება ასაფეთქებელი საშუალებების წარმოებაში.
არომატული ნიტრირება
არომატული ნაერთების ნიტვრა ხორციელდება აზოტმჟავათი, მანიტვრელი ნარევებით ან ნიტრონიუმის არაორგანული მარილებით. უშუალო ნიტვრის დროს შეიძლება არომატულ ბირთვში შევიყვანოთ არაუმეტეს სამი ნიტროჯგუფისა. ფუნქციური ჯგუფები (მაგ., ამინო-, სულფო-, ოქსიჯგუფები), რომლებიც ბირთვს ელექტრონებით ამდიდრებენ, აადვილებს ნიტვრას, ამავე დროს ზოგიერთ შემთხვევაში ამ ჯგუფების ჩანაცვლებაც შეიძლება ნიტროჯგუფით.
ტიპური ნიტრირების სინთეზი ხორციელდება ე.წ. „შერეული მჟავით“, რომელიც კონცენტრირებული აზოტმჟავისა და გოგირდმჟავის ნარევს წარმოადგენს. ამ მიქსტურაში წარმოიქმნება ნიტრონიუმის იონი (NO2+), რომელიც აქტიურია არომატულ ნიტრირებაში. ის აქტიური ინგრედიენტია, რომელიც ნიტრონიუმის ტეტრაფტორბორატის შემთხვევაში თავისუფალი სახითაც შეიძლება იქნეს გამოთავისუფლებული. ამ სახით მიღებული ნიტრონიუმის იონი ასევე ატარებს მანიტრირებელ თვისებებს შერეული მჟავის საჭიროების გარეშე. შერეულმჟავიანი სინთეზის დროს გოგირდმჟავა არ იხარჯება, რადგან ის კატალიზატორისა და წყლის შთანქმელის როლში გამოდის. ბენზოლის ნიტრირების შემთხვევაში რეაქცია 50 °C-ზე მიმდინარეობს. ეს პროცესი ელექტროფილური არომატული ჩანაცვლების ერთ-ერთი მაგალითია, რომელიც ელექტრონების მდიდარი ბენზოლის ციკლზე შეტევის მაგალითია:
ასევე შემუშავებულია სხვა, ალტერნატიული მექანიზმებიც, მაგალითად 1 ელექტრონის გადაცემის პრინციპზე დამყარებული რეაქცია.
ალიფატური ნაერთების ნიტვრა
უჯერი რიგის ალიფატური ნაერთების ნიტვრა ხორციელდება, მაგალითად, ძმრის ანჰიდრიდისა და აზოტმჟავას ნარევით; რეაქციის პროდუქტებია ჩვეულებრივ ნიტრონაერთების ნარევები.
პარაფინული რიგის ნახშირწყალბადების ნიტვრა განზავებული აზოტმჟავათი პირველად რუსმა მეცნიერმა მ. კონოვალოვმა განახორციელა 1888 წელს. ალკანების ნიტვრა აზოტის ჟანგეულებით ან კონცენტრირებული აზოტმჟავათი ძირითადად მიმდინარეობს რადიკალური მექანიზმით:
ჩვეულებრივად ალიფატური ნაერთების ნიტვრას თან სდევს ჟანგვითი და დესტრუქციული პროცესები, რის შედეგადაც წარმოიქმნება ნიტრო- და ჟანგბადშემცველი ნაერთების ნარევი. ნიტვრის რეაქცია აფეთქებასაფრთხიანია.
სფეროები
ნიტრირების მიმდინარეობისას საბოლოო პროდუქტების შერჩევადობა საკმაოდ რთულია. რეაქციის გამოსავალ პროდუქტებში სასურველი შედეგი შეიძლება იყოს მხოლოდ ერთი ნაერთი, ასე რომ სხვა სასრული პროდუქტები ან ნარჩენებია, ან რეაქციის არის დამაბინძურებლებს წარმოადგენენ. შესაბამისად ძალიან მნიშვნელოვანია, რომ სინთეზი სასურველი შერჩევადობით მიმდინარეობდეს. ეს კი რეაქციის არის ფრთხილი კონტროლით ხორციელდება. მაგალითად ფთორენონი შეიძლება სურვილისამებრ იქნეს ტრინიტრირებული ან ტეტრანიტრირებული.
არომატული ციკლების ჩამნაცვლებლები დიდ გავლენას ახდენენ ელექტროფილური არომატული რეაქციების სიჩქარეზე. დეაქტივატორ ჯგუფებს, ისეთებს, როგორიცაა მაგ. სხვა ნიტროჯგუფები, ელექტრონის განდევნის ეფექტი გააჩნიათ. ასეთი ჯგუფები ანელებენ რეაქციას და ელექტროფილურ ნიტრონიუმის იონს არომატული ბეტა პოზიციისაკენ მიმართავენ. შემანელებელ მეტა-მიმმართველ ჩამნაცვლებლებს მიეკუთვნება მაგალითად სულფონილი, ციანო ჯგუფები, კეტო, ესტერები და კარბოქსილატები. ნიტრირება შეიძლება აჩქარდეს ისეთი აქტივაციის ჯგუფების მიერ, როგორიცაა ამინო, ჰიდროქსილ და მეთილ ჯგუფების მიერი, ისევე როგორც ამიდისა და ეთერების მიერ, რომლებიც შესაბამისად პარა და ორთო იზომერების წარმოქმნიან.
ანილინის პირდაპირი ნიტრირება აზოტისა და გოგირდის მჟავების ნარევით ერთი წყაროს მიხედვით შედეგად 50/50 პარა და მეტა ნიტროანილინის ნარევს წარმოქმნის. ეს რეაქცია სწრაფად მიმდინარეობს. აქტივირებული ანილინი (ArNH2) 50/50 შედარებითაა უფრო გაბნეულ, მაგრამ ნაკლებად რეაქტიულ ანილინიუმის იონთან შედარებით (ArNH3+), რასაც შეუძლია რეაქციის პროდუქტების შინაარსიც ახსნა. სხვა წყაროზე დაყრდნობით ანილინის უფრო კარგად კონტროლირებადი ნიტრირება იწყება აცეტანილიდის წარმოქმნით აცეტატის ანჰიდრიდიდან და შემდგომი ნიტრირებით. იმის გამო, რომ ამიდი რეგულარული აქტიური ჯგუფია, რეაქციის პროდუქტები პარა და ორთო იზომერებს წარმოადგენენ. რეაქციის მიქსტურის საკმარისად გაცხელებისას ხდება ჰიდროლიზი და ამიდი ნიტრირებულ ანილინად იქცევა
Ipso ნიტრირება
არილის ქლორიდებთან ერთად ტრიფლატისა და არაფლატების ipso ჩანაცვლება შეიძლება მოხდეს ე.წ. ipso ნიტრირებით. ეს ფრაზა პირველად პერინმა და სკინერმა გამოიყენეს 1971 წელს ქლოროანიზოლის ნიტრირების კვლევისას სტატიაში 4-ქლორო-n-ბუტილბენზილი რეაგირებს ნატრიუმის ნიტრატთან t-ბუტანოლთან  0.5 მოლ% Pd2(დბა)3-თან, დიარილფოსფინის ლიგანდთან, ფაზურად-გადამტან კატალიზატორთან 4-ნიტრო-n-ბუტილბენზოლის წარმოსაქმნელად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქიმიური რეაქციები
დიდი ბრიტანეთი 1924 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეშვიდედ იასპარეზა 1924 წელს, საფრანგეთის დედაქალაქ პარიზში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 34 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1924 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ქარამანი
ქარამანი (Karaman) — ქარამანის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ცენტრალურ ანატოლიაში, სამხრეთ თურქეთში. მისი ფართობი შეადგენს 3,685.73 კმ²-ს. ქარამანში, 2012 წლის მონაცემებით, მოსახლეობის რიცხვი აღწევს 132,064 ადამიანს.
ისტორია
ძველად ქარამანი ცნობილი იყო როგორც ლარანდა (Λάρανδα) — VI საუკუნეში გადავიდა აქემენიანთა იმპერიის მმართველობაში, შემდეგ ეკუთვნოდა ბიზანტიის იმპერიასაც. XII საუკუნეში იგი დაიპყრეს თურქ-სეულჩუკებმა. თურქეთის ბეგ ქარამანოღლუს პატივსაცემად ეწოდა ქარამანს ეს სახელი. 1299 წელს, მაშინ, როდესაც პირველად ჩამოყალიბდა ოსმალეთის სასულთნო, ქარამანი მის შემადგენლობაში არ იმყოფებოდა, მაგრამ იგი ოსმალებმა მალევე დაიპყრეს. 1483 წელს, ოსმალეთის იმპერიის სულთანმა, ბაიაზიდ II-მ, იგი შეიყვანა კონიის პროვინციის შემადგენლობაში. შემდეგში შეიქმნა ცალკე პროვინცია — ქარამანის პროვინცია, რომლის ადმინისტრაციული ცენტრი გახდა ქალაქი ქარამანი. ოსმალეთის დაშლის მიუხედავად, ქარამანი თურქეთის რესპუბლიკაში დარჩა.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები კატეგორია:ძველბერძნული ქალაქები
სფინტუ-გეორგე
სფინტუ-გეორგე (Sfântu Gheorghe) — ქალაქი ცენტრალურ რუმინეთში, ტრანსილვანიის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში, კოვასნის ჟუდეცში. 2011 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 54,312 ადამიანი. მდებარეობს მდინარე ოლტის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 555 მ სიმაღლეზე. ტრანსილვანიის ერთ-ერთი უძველესი ქალაქია. პირველად მოიხსენიება 1332 წელს. ქალაქი ეკონომიკურად განვითარდა XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
ლომისის წმინდა გიორგის ეკლესია (ახალისი)
ლომისის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ახალისის სამხრეთ-დასავლეთით 3 კმ-ზე მთაზე. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ძეგლი ნაგებია სხვადასხვა ზომის ფიქალით სქელ დუღაბზე. დარბაზული ეკლესია გეგმით ტრაპეციას უახლოვდება, აღმოსავლეთით კოლოფა აბსიდით, რომლის ცენტრში სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. ჩრდილოეთით ორი სწორკუთხა ნიშაა. ტრიუმფალური თაღის საყრდენი პილასტრების ქვედა ნახევარი მთლიანი, სქელი ფიქალია, ზედა ნაწილი შირიმის თლილი კვადრებითაა ამოყვანილი. გრძივი კედლები შემორჩენილია 3 მეტრის სიმაღლეზე. სამხრეთ შესასვლელის წირთხლები მორღვეულია. ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე მიდგმულია გეგმით სწორკუთხა კოშკი, რომლისგანაც ორი სართულია შემორჩენილი. კოშკს დასავლეთიდან ორმაგი კედელი აქვს. მეორე სართულის დასავლეთ კედელში ვიწრო სარკმელია. ნაგებობა შიგნიდან ამოვსებულია ნანგრევებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ქოჯა დავუდ-ფაშა
ქოჯა დავუდ-ფაშა (Koca Davud Paşa; გ. 20 ოქტომბერი, 1498, დიდიმოტიკა) — ოსმალეთის სახელმწიფო მოღვაწე. ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირი 1482-1497 წლებში, სულთან ბაიაზიდ II-ის დროს. დავუდა ფაშა გახდა ოსმალების დინასტიის სიძე (დამატი) მას შემდეგ, რაც ოსმლეთის პრინცესასთან იქორწინა.
1473 წელს მისი ხელმძღვანელობით ოსმალეთის ჯარმა გადამწყვეტი გამარჯვება მოიპოვა ოტლუკბელის ბრძოლაში. მან ხელში ჩაიგდო ქალაქი შკოდერი, რომელიც ბოლო დასაყრდენს წარმოადგენდა ალბანეთისთვის. 1479 წელს იგი გახდა ბოსნიის სანჯაყ-ბეი და დიდი ჯარით განახორციელა თავდასხმა უნგრეთის სამეფოზე. როგორც ძლიერმა ვეზირმა, მან 1487 წელს წამოიწყო ომი მამლუქებთან. თავდაპირველად მან დაგეგმა ექსპედიცია მამლუქების წინააღმდეგ, მაგრამ მისი გეგმა გააუქმა ბაიაზიდ II-მ.
დავუდა-ფაშა გარდაიცვალა დიდიმოტიკაში 1498 წლის 20 ოქტომბერს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი  20 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1498
არაგუაიანა
არაგუაიანა (Araguaiana) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 269 მეტრზე. მიეკუთვნება მარანიანის შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ მედიუ-არაგუაიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 197 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 0.5 კმ²-ზე. ფართობი 6 439 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ენდომეტრიოზი
ენდომეტრიოზი — დაავადება, რომლის დროსაც ედომეტრიუმის ანუ საშვილოსნოს შიგნითა გარსის მსგავსი ქსოვილი არაბუნებრივ ადგილას ვითარდება. ეს არის არა ჭეშმარიტი სიმსივნე, არამედ ენდომეტრიუმის ჰორმონდამოკიდებული ჰიპერპლაზია (ენდომეტრიუმის უჯრედების არანორმალური გამრავლება). ენდომეტროიდულ წარმონაქმნებს უმეტესად უკონტურო ინფილტრატის ფორმა აქვს, ზოგჯერ კი კვანძს ან სქელი, ყავისფერი სითხით სავსე კისტურ წარმონაქმნს წააგავს. ენდომეტრიოზის დროს შეიძლება დაზიანდეს ნებისმიერი ორგანო და სისტემა (სასქესო ორგანოების ჩათვლით), რის გამოც მას პოლისისტემური დაავადებების რიცხვს მიაკუთვნებენ.
მიზეზები
ენდომეტრიოზის მიზეზები დღემდე დაუდგენელია. არსებობს მისი განვითარების რამდენიმე თეორია, მაგრამ დაავადებების პათოგენეზს სრულყოფილად ვერც ერთი მათგანი ვერ ხსნის.
ენდომეტრიოზის განვითარებაში გარკვეულ როლს ასრულებს სასქესო ორგანოების მექანიკური ტრავმა, რომლის დროსაც სასქესო სისტემის ტრავმირებულ უბნებში ენდომეტრიუმის ომპლატაციის პირობები იქმნება. მაგალითად, აბორტი, საშვილოსნოს ლორწოვანი გარსის დიაგნოსტიკური გამოფხეკა, საშვილოსნოს ყელის დიათერმოკოაგულაცია, საკეისრო კვეთა, საშვილოსნოს ღრუს გახსნით ჩატარებული მიომექტომია.
ზოგიერთი ავტორის აზრით, ენდომეტრიუმის ლოკალიზაცია მუცლის ღრუს გარეთ (ჭიპის არეში, შარდის ბუშტში, ფილტვებსა და სხვა ორგანოებში) ენდომეტრიუმის ნაწილაკების ლიმფოგენური და ჰემატოგენური (სისხლის) გზით გამოთსვით არის განპირობებული.
ენდომეტრიოზის პათოგენეზის მნიშვნელოვანი ფაქტორია ჰიპოთალამუს-ჰიპოფიზ-საკვერცხეების სისტემაში მომხდარი ჰორმონული ცვლილებებიც.
ენდომეტრიოზის სახეები
განასხვავებენ გენიტალურ (95%) და ესქტრაგენიტალურ (5%) ენდომეტრიოზს. გენიტალური ენდომეტრიოზი, თავის მხრივ, შეიძლება იყოს შინაგანის და გარეგანიც. შინაგანია ენდომეტრიოზის საშვილოსნოსა და მილის ფორმები, გარეგანი — საკვერცხეების, საშვილოსნოს ყელის საშოსმხრივი ნაწილის, საშვილოსნოს მრგვალი იოგების, გარეთა სასქესო ორგანოების, საშვილოსნოს ყელის უკან განვითარებული რეტროცერვიკალური ენდომეტროზი. ხშირად შინაგანი ენდომეტრიოზი გარეგანის რომელიმე ფორმასთან არის შერწყმული.
ექსტრაგენიტალური ენდომეტრიოზი ყველაზე ხშირად ლოკოლიზდება მსხვილ ნაწლავში, ოპერაციის შემდგომ ნაწიბურში, ჭიპში და სხვა. შესაძლოა, ორგანიზმში ერთდროულად არსებობდეს დაავადების რამდენიმე კვრა, რომლებიც მენსტრუაციული ციკლის შესაბამის ციკლურ ცვლილებებს განიცდის.
კლასიფიკაცია
1. გარე გენიტალური ენდომეტრიოზი, რომელსაც განეკუთვნება საკვერცხლებისა და მუცლის ქვედა ნაწილის ენდომეტრიოზი.
2. შიდა გენიტალური ენდომეტრიოზი (ადენომიოზი), რომლის დროსაც ენდომეტრი შეიზრდება მიომეტრში. ამასთანავე საშვილოსნო იღებს მომრგვალებულ ან ბუშტისებურ ფორმას, შესაძლებელია გაიზარდოს 5-6 კვირის ორსულისთვის დამახასიათებელ ზომამდე. ხშირად ადენომიოზი ავადმყოფს საშვილოსნოს მიომაში ეხამება, რადგანაც ამ პროცესებს მსგავსი განვითარების მექანიზმი აქვთ.
ანტონინ ნოვოტნი
ანტონინ ნოვოტნი (Antonín Novotný; დ. 10 დეკემბერი, 1904, ლეტნიანი, ავსტრია-უნგრეთი — გ. 28 იანვარი, 1975, პრაღა, ჩეხოსლოვაკია) — ჩეხოსლოვაკიის პოლიტიკური მოღვაწე. ჩეხოსლოვაკიის პრეზიდენტი 1957-1968 წლებში.
ენდომეტრიოზი
კლასიფიკაცია
გავრცელებისა და ქსოვილების დაზიანების სიღრმის მიხედვით ენდომეტრიოზიდს 4 სტადიად ყოფენ:
ანტონინ ნოვოტნი
დაიბადა ღარიბ ოჯახში. 1921 წელს შევიდა ჩეხოსლოვაკიის კომუნისტურ პარტიაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს იატაკქვეშა მორვაწეობას ეწეოდა. 1941-1945 წლებში მაუტჰაუზენის საკონცენტრაციო ბანაკშია. 1951 წლიდან ჩეხოსლოვაკიის კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრია, ხოლო 1953 წლიდან პირველი მდივანი. 1968 წელს კულტურის მღვაწეებმა და ახალგაზრდებმა მოითხოვეს მისი გადადგომა. 28 მარტს ნოვოტნი გადადგა, ახალ პრეზიდენტად აირჩიეს ლუდვიკ სვობოდა. ნოვოტნის გადადგომა გახდა პრაღის გაზაფხულის დასაწყისი.
ენდომეტრიოზი
კლასიფიკაცია
I სტადია — ერთშრიანი ცენტრი.
ანტონინ ნოვოტნი
გარდაიცვალა 1975 წლის 28 იანვარს.
ენდომეტრიოზი
კლასიფიკაცია
II სტადია — რამდენიმე უფრო ღრმა ცენტრი.
III სტადია — ენდომეტრიოზის ბევრი უფრო ღრმა საწყისი, პატარა ენდომეტიური კისტა ერთი ან რამდენიმე საწყისით.
ანტონინ ნოვოტნი
სქოლიო
კატეგორია:ჩეხოსლოვაკიის პრეზიდენტები კატეგორია:ჩეხოსლოვაკიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 10 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1975
ენდომეტრიოზი
კლასიფიკაცია
IV სტადია — ძალიან ბევრი ღრმა საწყისი, დიდი ორმხრივი ენდომეტური კისტა, ორგანოების მჭიდრო დაკავშირება.
სიმპტომები და მიმდინარეობა
thumb|ენდომეტრიოზი ენდომეტრიოზი უპირატესად ახალგაზრდა ასაკში გვხვდება. დაავადება ხშირად იწვევს ქალის მენსტრუაციული და რეპროდუქციული ფუნქციების დარღვევას და შრომისუნარიანობის დაქვეითებას.
დაავადების მთავარი ნიშანია პროგრესირებადი ტკივილი, რომელიც მენსტრუაციის წინა პერიოდში იჩენს თავს და განსაკუთრებით მწვავედ მენსტრუაციის დროს ვლინდება. ტკივილი ლოკალიზდება მუცლის ქვემოთ, გავის არეში, მუდმივი ინტენსიური ხასიათისაა, ზოგჯერ მწვავე მუცლის სურათს იძლევა. ენდომეტრიოზული წარმონაქმნების შიგთავსის (სისხლი, ჯირკვლების სეკრეტი) გარემომცველ ქსოვილებში მოხვედრა ტკივილს, ანთებით რეაქციას, ნაწიბურების, შეხორცებების განვითარებას იწვევს.
ენდომეტრიოზის დროს ირღვევა მენსტრუაციული ციკლი. კერძოდ, აღინიშნება გახანგრძლივებული და ჭარბი მენსტრუაცია, რომელსაც ხშირად წინ უსწრებს მცირეოდენი მუქსისხლიანი გამონადენი სასქესო ორგანოებიდან.
ენდომეტრიოზის კლინიკურ სურათს მნიშვნელოვნად განსაზღვრავს პათოლოგიური პროცესის უპირატესი ლოკოლიზაცია და მისი გავრცელების ხარისხი.
შინაგანი ენდომეტრიოზი (ანენომიოზი) საშვილოსნოს დაზიანებისას ვითარდება. ენდომეტრიოზის ასეთი ლოკოლიზაცია ყველაზე ხშირია. გამოყოფენ საშვილოსნოს სხეულისა და ყელის ენდომეტროზს. საშვილოსნოს სხეულის ყელის ენდომეტრიოზს. საშვილოსნოს სხეულის ჭარბი და ძლიერ მტკივნეული მენსტრუაცია ვითარდება. საშვილოსნოდან გამოხატული სისხლდენა იწვეს ანემიას, რომელსაც თან ახლავს სისუსტე, ადვილად დაღლა, ზოგჯერ თავბრუხვევა, შრომის უნარის დაქვეითება. საშვილოსნოს ყელის ენდომეტრიოზი ხშირია იმ ქალებში, რომელთაც ფსევდოეროზიის გამო დიათერმოკოაგულაცია აქვთ ჩატარებული.
საკვერცხეების ენდომეტრიოზი გენიტალიური ენდომეტიოზის საკმაოდ გავრცელებული ფორმაა. მისთვის დამახასიათებელია ჰორმონული დარღვევები, რომლის დროსაც ენდომეტტრიუმის ნაწილები (მენსტრუაციის დროს ჩამოფცქვნილი ქსოვილი) საშვილოსნოს მილის პერისტალტიკის დარღვევის გამო ხვდება მუცლის ღრუში, მათ შორის საკვერცხეზე. ეს პროცესი ჯანმრთელ ორგანიზმშიც მიმდინარეობს, მაგრამ ჰორმონული ფონის დარღვევის (ჰიპერვსტროგენემია), სპეციალური უჯრედების (მუცლის ღრუს მაკროფაგების, რომლებმაც უნდა გაანადგურონ ენდომეტრიუმის ნაწილები) არასათანადო აქტიურობის, ასევე მემკვიდრული წინასწარგანწყობის და სტრესის გამო საკვერცხის ენდომეტრიოზი ვითარდება. თავდაპირველად საკვერცხის ზედაპირზე ენდომეტრიოზული კვრები, შემდეგ კი კისტა ჩნდება.
ენდომეტრიოზული კისტები სხვადასხვაგვარია:
დიაგნოსტირება
thumb thumb უკანასკნელ წლებში ფართოდ გამოიყენება ულტრაბგერითი გამოკვლევა, რომელიც ამ დაავადებისთვის დამახასიათებელ სითხის შემცველ სიმსივნურ წარმონაქმნს გამოავლენს. დიაგნოსტიკის მაღალინფორმაციული მეთოდი, განსაკუთრებით — დაავადების ადრეულ სტადიაში არის ლაპარასკოპია. თუ დიაგნოზის დასმა ჭირს, აიროვან პელვიოგრაფიას (მენჯის ღრუს დათვალიერება) მიმართავენ.
საშვილოსნოს ყელის ენდომეტრიოზის დიაგნოსტიკის ძირითადი მეთოდია კოლპოსკოია (საშოს თვალივრება), რომელსაც მენსტრუაციული ციკლის დროს რამდენიმეჯერ ატარებენ. საბოლოო დიაგნოზს საშვილოსნოს ყელის ბიოპტატის მორფოლოგიური გამოკვლევის საფუძველზე სვამენ.
მკურნალობა
ენდომეტრიოზის დროს ჰორმონულ, სიმპტომურ და ფიზიოთერაპიულ მკურნალობას აწარმოებენ.
საშვილოსნოს სხეულის ენდომეტრიოზის საწყისი სტადიისას ესტროგენ-გესტაგენურ პრეპარატებს ნიშნავენ. მკურნალობის შედეგად ტკივილები მცირდება და საბოლოოდ სრულებით წყდება. კონსერვატიული მკურნალობის უშედეგობისს შემთხვევაში მიმართავენ ოპერაციულ მკურნალობას ესტროგენ-გესტაგენური პრეპარატების შემდგომი დაიშვნით.
მრავალი მეცნიერის აზრით, ენდომეტრიოზის სამკურნალოდ იდეალური პრეპარატებია ანტიგონადოტროპები, მაგალითად, დანაზოლი.
საკვერცხეების ენდომეტრიოზული კისტის მკურნალობა ოპერაციულია.
ენდომეტრიოზის მკურნალობას ავადმყოფის ასაკის, პათოლოგიური პროცესის ლოკალიზაციისა და გავრცელების ხარისხის მიხედვით აწარმოებენ. პროგნოზი შედარებით კეთილსაიმედოა. ავთვისებიანი ენდომეტრიოზის შემთხვევები შედარებით იშვიათია.
პროფილაქტიკა
ენდომეტრიოზის თავიდან ასაცილებლად, უპირველეს ყოვლისა, ენდომეტრიუმის ნაწილების საშვილოსნოს ღრუდან სასქესო ორგანოების სხვა ნაწილებში მოხვედრა უნდა შეფერხდეს. ამიტომ ენდომეტრიოზის პროფილაქტიკის ქმვდით ღონისძიებებს წარმოადგენს:
ორსულობის დაგეგმვა ენდომეტრიოზისას
არსებობს მოსაზრება, რომ ენდომეტრიოზს შეუძლია დაარღვიოს კვერცხუჯრედის მომწიფება და მისი ოვულაციის პროცესი. რა თქმა უნდა, ეს დარღვევები მოქმედებს კონცეფციის შესაძლებლობაზე და, შესაბამისად, ორსულობის შანსები მცირდება. გარდა ამის, ენდომეტრიოზის სასქესო ორგანოებში ხანგრძლივი დინებისას ფორმირდება სპირები, რაც ასევე ზრდის უნაყოფობის რისკს.
მაგრამ, ამასთანავე, ენდომეტრიოზი არ არის უნაყოფობის გარანტია. არსებობს ფაქტები ავადმყოფობის შემთხვევითი აღმოჩენის შესახებ ქალებში, რომელთაც არასდროს ჰქონიათ პრობლემა კონცეფციასთან. ასევე, ენდომეტრიოზის მკურნალობის შემდეგ ბევრ ქალს გამოსდის წარმატებული არსებობა.
სქოლიო
კატეგორია:მენსტრუალური ციკლი კატეგორია:გინეკოლოგია კატეგორია:დაავადებები
მცხეთის ებრაული ეპიტაფია (1938)
მინი|ებრაული წარწერა. სამთავროს სამაროვანი. ს. ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმი. თბილისი. მცხეთის ებრაული ეპიტაფია — ებრაული დამწერლობით შესრულებული წარწერა საფლავის ქვაზე, აღმოჩენილი მცხეთაში ბებრის ციხესთან 1938 წლის შემოდგომაზე. წარწერები ნაპოვნია საბეითლო პუნქტისათვის შენობის საძირკვლის ჩასაყრელად მუშაობის დროს. წარწერის პირვანდელი ადგილსამყოფელი დადგენილი არ არის.
აღწერა
წარწერა მოთავსებულია საფლავის ქვაზე, რომლის სიგრძე 82 სმ-ს აღწევს. სიგანე მერყეობს 36-46 სმ შორის. ქვის სისქე 12 სმ-ია. ქვა, რომელზედაც წარწერაა მოთავსებული, თავის ზედა ნაწილში წააგავს სამკუთხედს, რომელიც ბოლოვდება ზევით აშვერილი, დაახლოებით 2 სმ სიმაღლის მქონე წაწვეტილი თავებით.
ქვაზე ქვევით, მარცხენა მხარეს, ამოკვეთილია გამოსახულება პურისა, თასისა და სურისა. ქვის ზედა ნაწილში გამოსახული უნდა იყოს ხონჩა, რომლის ფარგლებშიაც მოთავსებულია წარწერა.
წარწერა, რომელსაც 18X21 სმ სივრცე უჭირავს, ხუთი სტრიქონისაგან შედგება. სტრიქონების სიგრძე თანაბარი არ არის, მაშინ როდესაც პირველი ორი სტრიქონის სიგრძე 23-24 სმ-ს უდრის, მესამე სტრიქონის სიგრძე 22 სმ-ს არ აღემატება, ხოლო მეოთხისა — 16-ს. ყველაზე მოკლეა უკანასკნელი (მეხუთე) სტრიქონი, რომლის სიგრძე 12 სმ-ს უდრის.
הדן קברה דיוסף בר האון (?) דבור למב ואף שלום אההו דכור בשלמה
ეს საფლავი (არის) იოსებ ბარ ჰაზანისა (?). ხსენებულ (იყავნ იგი) ნეტარად; და აგრეთვე შალლუმ, ძმა მისი, ხსენებულ (იყავნ) მშვიდობით.
აღნიშნული წარწერები გაშიფრულია აკადემიკოს გიორგი წერეთლის მიერ, რომელმაც მართლწერაში რიგი სხვაობები შეამჩნია და თავისსავე კვლევაში აღნიშნა.
სქოლიო
კატეგორია:ებრაული დამწერლობა კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
დიდი ბრიტანეთი 1928 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
დიდი ბრიტანეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მერვედ იასპარეზა 1928 წელს, ნიდერლანდების დედაქალაქ ამსტერდამში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 20 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1928 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:დიდი ბრიტანეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ოქტიაბრი (ბაშკირეთი)
ოქტიაბრი (Октябрь; Октябрь) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იშიმბაის რაიონში. მიეკუთვნება იშეევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იშიმბაიდან განლაგებულია 30 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სტერლითამაქიდან 8 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 91 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:იშიმბაის რაიონის სოფლები
იზოპრენი
იზოპრენი, ასევე ცნობილი როგორც 2-მეთილ-1,3-ბუტადიენი — უჯერი ორგანული ნივთიერება. მიეკუთნება დიენური ნახშირწყალბადების კლასს. სუფთა იზოპრენი არის უფერო, არასტაბილური სითხე, მას მრავალი ცხოველი და მცენარე გამოიმუშავებს. მისი ქიმიური ფორმულაა CH2=C(CH3)−CH=CH2, ემპირიული ფორმულა კი.
სქოლიო
კატეგორია:ორგანული ნაერთები
იაშარ ალიევი
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{მედალიშეჯიბრი |ევროპის ჩემპიონატი}} {{ბრინჯაოს მედალი |თბილისი 2013 | -55 კგ}} }} იაშარ ალიევი (Yaşar Əliyev, დ. 31 აგვისტო, 1989, აზერბაიჯანის სსრ) — აზერბაიჯანელი თავისუფალი სტილით მოჭიდავე. მან 2013 წელს თბილისში გამართულ ევროპის ჩემპიონატზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა.
გელა კობერიძე
გელა კობერიძე (დ. 15 ოქტომბერი, 1952, სოფ. ცხმორი, ონის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1970-1975 წლებში იყო ონის რაიონის სოფელ ცხმორის კოლმეურნეობის წევრი, საქართველოს მიწათმოწყობის სახელმწიფო საპროექტო ინსტიტუტის ასლის გადამღები, თბილისის სამგორის რაიონის სახელმწიფო დაზღვევის ინსპექციის ინსპექტორი, 1975 წლიდან იყო ამავე რაიონის საფინანსო განყოფილების ეკონომისტი, ისნის რაიონის საფინანსო განყოფილების უფროსი ეკონომისტი, გლდანის რაიონის საფინანსო განყოფილების გამგის მოადგილე, ქ. თბილისის საფინანსო სამმართველოს განყოფილების უფროსი, კრწანისის რაიონის საფინანსო განყოფილების გამგე, ამავე რაიონის სახელმწიფო საგადასახადო ინსპექციის უფროსი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა — თავისუფალი საქართველოდან“, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი). 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ქარტია – 91“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები გ
ვატრა-დორნეი
ვატრა-დორნეი (Vatra Dornei) — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ რუმინეთში, სუჩავის ჟუდეცში. 2011 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 13,659 ადამიანი. მდებარეობს მდინარეების ბისტრიცისა და დორნის შეერთების ადგილას, ზღვის დონიდან 800 მ სიმაღლეზე. ვატრა-დორნეი ცნობილი სამთო-სათხილამურო კურორტია. განვითარებულია ტურიზმი. გარშემორტყმულია ტყეებით. არის ოტელები, მუზეუმები და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
ბოლცმანის ტვინი
მინი|ლუდვიგ ბოლცმანი ბოლცმანის ტვინი (Boltzmann brain) — ჰიპოთეტური ობიექტი, რომელიც წარმოიქმნება რაიმე სისტემაში ფლუქტუაციის შედეგად და რომელსაც შეუძლია თავისი არსებობის გაცნობიერება. სახელი ეწოდა ლუდვიგ ბოლცმანის პატივსაცემად, რომელმაც დიდი წვლილი შეიტანა სტატისტიკური ფიზიკის განვითარებაში.
დე სიტერის ვაკუუმში ასეთ ობიექტს შეუძლია წარმოქმნა, თუმცა ამ მოვლენის ალბათობა ძალიან მცირეა. ანდრეი ლინდეს ნაშრომის თანახმად, მსგავსი მოვლენა შეიძლება მოხდეს ერთხელ 1010 50 წელიწადში. მაგრამ თუკი სამყაროს არსებობის დრო უსასრულოა, მაშინ სამყაროში ამგვარი ობიექტების რაოდენობაც უსასრულოდ დიდია. აქედან მომდინარეობს პარადოქსი („Boltzmann brain paradox/problem“ თანამედროვე კოსმოლოგიაში): სამყაროში შემთხვევით არჩეული ობიექტი, რომელსაც აქვს ცნობიერება, გაცილებით დიდი ალბათობით აღმოჩნდება ფლუქტუაციის შედეგი, ვიდრე ევოლუციის პროდუქტი. მიუხედავად ამისა, უსასრულო სამყაროს შემთხვევაში ბოლცმანის ტვინებისა და ევოლუციის პროდუქტების რაოდენობა თანაბრად ტოლი იქნება უსასრულობისა; თუმცა ევოლუციის პროდუქტის წარმოქმნის ალბათობის სიმჭიდროვე უფრო მეტია, ვიდრე ბოლცმანის ტვინისა, ამიტომ უფრო ალბათურია შეგვხვდეს სწორედ ევოლუციის პროდუქტი, ვიდრე ბოლცმანის ტვინი.
სქოლიო
კატეგორია:ფიზიკური პარადოქსები კატეგორია:ფიზიკური ჰიპოთეზები კატეგორია:ასტრონომიული ჰიპოთეზები კატეგორია:ლოგიკური ჰიპოთეზები კატეგორია:აზრითი ექსპერიმენტები
The Saints Are Coming
სიმღერა იქცა მსოფლიო #1 ჰიტად, როდესაც მისი საკუთარი ვერსია 2006 წელს ჩაწერეს U2-მ და Green Day-მ. 2008 წელს ახალი ვერსია ჩაწერა Von Thronstahl-მა.
U2-ს და Green Day-ს ვერსია
სიმღერის ტექსტი, რომელშიც ნახსენებია შტორმები და წყალდიდობები, უფრო აქტუალური გახდა ქარიშხალ კატრინას შემდეგ. 2006 წლის სექტემბერში ცნობილი გახდა, რომ U2-მ და Green Day-მ ჩაწერეს მისი საკუთარი ვერსია, რომელიც საქველმოქმედო ფარგლებში გაიყიდებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:Skids-ის სიმღერები კატეგორია:U2-ს სიმღერები კატეგორია:Green Day-ს სიმღერები კატეგორია:1978 წლის სიმღერები კატეგორია:1978 წლის სინგლები კატეგორია:2006 წლის სიმღერები კატეგორია:2006 წლის სინგლები კატეგორია:Mercury Records-ის სინგლები კატეგორია:სიმღერები ჯეკნაიფ ლის პროდიუსერობით კატეგორია:სიმღერები რიკ რუბინის პროდიუსერობით კატეგორია:საქველმოქმედო სინგლები
მთვლემარე ხეობა
„მთვლემარე ხეობა“ (Sleepy Hollow) — ტიმ ბარტონის 1999 წლის გოთიკური ჰორორი. ფილმი წარმოადგენს ვაშინგტონ ირვინგის ნოველის „მთვლემარე ხეობის ლეგენდები“ ეკრანიზაციას. მთავარ როლებს ასრულებენ ჯონი დეპი და კრისტინა რიჩი. მსოფლიო პრემიერა შედგა 1999 წლის 17 ნოემბერს. ფილმმა მოიპოვა ოსკარი საუკეთესო მხატვრული გაფორმებისთვის.
სიუჟეტი
მოქმედება ხდება 1799 წლის ამერიკაში. ნიუ-ორკელ კონსტებლს, იქაბოდ კრეინს, აგზავნიან სოფელ მთვლემარე ხეობაში მისტიკური მკვლელობათა სერიის გამოსაძიებლად. ადგილობრივების რწმენით დამნაშავე ლეგენდარული უთავო მხედარია.
სქოლიო
კატეგორია:1999 წლის ფილმები კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1999 წლის საშინელებათა ფილმები კატეგორია:ამერიკული დეტექტიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული მისტიკური ფილმები კატეგორია:BAFTA-ს გამარჯვებულები (ფილმები) კატეგორია:ამერიკული ზებუნებრივი საშინელებათა ფილმები კატეგორია:კრიმინალური საშინელებათა ფილმები კატეგორია:ბნელი ფენტეზი ფილმები კატეგორია:ვაშინგტონ ირვინგის ნაწარმოებებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:მოთხრობებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ტიმ ბარტონის ფილმები კატეგორია:Paramount Pictures-ის ფილმები კატეგორია:საშინელებათა ფილმები კატეგორია:ამერიკული საშინელებათა ფილმები კატეგორია:ამერიკულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:საშინელებათა რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:გოთიკური საშინელებათა ფილმები კატეგორია:ჯოჯოხეთი მასობრივ კულტურაში კატეგორია:Mandalay Pictures-ის ფილმები
მიხეილ გრიგორიანი
მიხეილ კარაპეტის ძე გრიგორიანი (დ. 2 ოქტომბერი, 1940, თბილისი) — საქართველოში მოღვაწე სომეხი რეჟისორი, საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1984).
1965 წელს დაამთავრა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სარეჟისორო ფაკულტეტი. 1959 წლიდან მუშაობდა თბილისის სომხურ დრამატულ თეატრში მსახიობად, შემდეგ დამდგმელ რეჟისორად და მთავარ რეჟისორად. ძირითადი დადგმებია: ნ. ზარიანის „მშვენიერი არა“, ა. კასონას „ხეები ზეზეურად კვდებიან“, გ. სუნდუკიანის „ხათაბალა“, ა. შირვანზადეს „ავი სული“, ვ. ჰიუგოს „ანჟელო“, ი. ჭავჭავაძის „კაცია-ადამიანი?!“, ნ. მაკიაველის „მანდრაგორა“, ნ. დუმბაძის „მარადისობის კანონი“, ევრიპიდეს „მედეა“ და სხვ. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1998).