cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საბრძოლო დიდების ქალაქის სტელა (დონის როსტოვი)
ისტორია
ქალაქის დუმამ სტელის ასაგებად გამოყო 19 მლნ რუბლი. ძეგლი საზეიმოდ გაიხსნა 2010 წლის 6 მაისს და მოედანს სადაც სტელა დადგეს ეწოდა საბრძოლო დიდების მოედანი.
ოქროს დუბლი (ფეხბურთი)
ინგლისი
ინგლისის შვიდმა კლუბმა მოახერხა დუბლის შესრულება და ერთ სეზონში ინგლისის პირველი დივიზიონი/პრემიერ ლიგისა და ინგლისის საფეხბურთო თასის მოგება.
საბრძოლო დიდების ქალაქის სტელა (დონის როსტოვი)
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
ოქროს დუბლი (ფეხბურთი)
იტალია
იტალიის ხუთმა კლუბმა მოახერხა დუბლის შესრულება და ერთ სეზონში იტალიის საფეხბურთო ჩემპიონატისასა და საფეხბურთო თასის მოგება.
სქოლიო
კატეგორია:საფეხბურთო რეკორდები კატეგორია:ფეხბურთის ტერმინოლოგია
ჯუზეპე დე სანტისი
ჯუზეპე დე სანტისი (Giuseppe De Santis; დ. 11 თებერვალი, 1917 — გ. 16 მაისი, 1997) — იტალიელი კინორეჟისორი, სცენარისტი და კინოკრიტიკოსი. ნეორეალიზმის ერთ-ერთი წამომწყები და ლიდერი. მისი ძმა პასკუალინო დე სანტისი იყო კინოოპერატორი, ხოლო მეუღლე ჯორდანა მილეტიჩი მსახიობი და ბალეტის ყოფილი მოცეკვავე.
ბიოგრაფია
ჯუზეპე დე სანტისი დაიბადა 1917 წლის 11 თებერვალს, ქალაქ ფონდიში. რომის უნივერსიტეტში სწავლობდა ფილოსოფიას, სამართალსა და ჟურნალისტიკას. სწავლობდა „Centro Spe­ri­men­ta­le“-ის უმაღლეს კინოსკოლაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს ასისტენტად მუშაობდა ლუკინო ვისკონტისთან, რობერტო როსელინისთან და სხვებთან. იბეჭდებოდა ჟურნალ „Cinema“-ში. წინააღმდეგობის მოძრაობის მონაწილე. იყო იტალიის კომუნისტური პარტიის წევრი.
1945 წელს ლუკინო ვისკონტისთან და მარიო სერანდრეისთან ერთად დადგა ფაშისტური გერმანიისგან იტალიის განთავისუფლების შესახებ დოკუმენტური ფილმი „დიდების დღეები“. პირველი სარეჟისორო ნამუშევარი გახდა ფილმი „ტრაგიკული ნადირობა“ (1947), რომელმაც ვენეციის კინოფესტივალზე მოიგო ვერცხლის ბაბთა. ფილმები „მწარე ბრინჯი“ (1949) და „არ არის სიმშვიდე ზეთის ხილისხეებქვეშ“ (1950) განასახიერებენ ნეორეალიზმის იდეურ და მხატვრულ პროგრამას. დე სანტისის გმირები არიან სოციალური ქვედა ფენების წარმომადგენლები, დაჩაგრულები, რომლებსაც შენარჩუნებული აქვთ ღირსება და ბრძოლის ენერგია. დე სანტისი ძირითადად მუშაობდა არაპროფესიონალ შემსრულებლებთან, აღწევდა უკიდურეს უტყუარობასა და სოციალურ დამაჯერებლობას.
ჯუზეპე დე სანტისის შემოქმედების მწვერვალია ფილმი „რომი, 11 საათი“ (1952), რომელიც გახდა ნეორეალისტური კინოწარმოების ერთ-ერთი საუკეთესო მაგალითი. ხელისუფლებამ ფილმი რეჟისორ-კომუნისტის რადიკალური და უკომპრომისო პოზიციის გამო აკრძალა და შესაბამისად არ ყოფილა წარდგენილი კანის კინოფესტივალზე. 1964 წელს გადაიღო სსრკ-იტალიის ერთობლივი ფილმი „ისინი აღმოსავლეთისაკენ მიდიოდნენ“ (1964), სადაც ერთ-ერთ როლს ასრულებს ქართველი მსახიობი ოთარ კობერიძე. ჯუზეპე დე სანტისი თითქმის ყველა თავისი ფილმის სცენარის ავტორიცაა. 1995 წელს ვენეციის კინოფესტივალზე მსოფლიო კინემატოგრაფში შეტანილი წვლილისთვის მიიღო ოქროს ლომი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1997 კატეგორია:იტალიელი კინორეჟისორები კატეგორია:იტალიელი სცენარისტები კატეგორია:იტალიელი კინოკრიტიკოსები
აზერბაიჯანის საფოსტო ინდექსები
thumb|300px|აზერბაიჯანის 2-ციფრიანი საფოსტო ინდექსები (განისაზღვრება პირველი ორი საფოსტო ციფრით) აზერბაიჯანის საფოსტო ინდექსები შედგება ოთხი ციფრისგან.
ოთხნიშნა საფოსტო ინდექსი მიუთითებს ქვეყნის მასშტაბით საერთო საფოსტო ფორმატს AZ NNNN. ინდექსის პირველი ორი ციფრი აღნიშნავს აზერბაიჯანის კონკრეტულ რეგიონს, თანამედროვე ადმინისტრაციული დაყოფის მიხედვით, მათ შორის ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკისა და მთიანი ყარაბაღის ჩათვლით.
სქოლიო
კატეგორია:საფოსტო ინდექსები ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:აზერბაიჯანის საფოსტო სისტემა
მსოფლიო აზერბაიჯანელთა ყრილობა
მსოფლიო აზერბაიჯანელთა ყრილობა (Dünya Azərbaycanlılarının Qurultayı) — მაღალი დონის ღონისძიება საზღვარგარეთ მცხოვრებ აზერბაიჯანელებთან კავშირების გაღრმავების მიზნით, რათა უზრუნველყოს ერთიანობა და სოლიდარობა მსოფლიო აზერბაიჯანელებს შორის, ასევე ყრილობის მიზანია აზერბაიჯანელთა თემების, ასოციაციებისა და გაერთიანებების გაძლიერებისა და კოორდინაციისთვის გაწევა.
ისტორია
პირველი ინიციატივა მსოფლიოს აზერბაიჯანელთა ყრილობისა 1992 წელს გაჩნდა. გადაწყდა, რომ ბაქოში მსოფლიო აზერბაიჯანელთა ყრილობის მოწვევა შესაძლებელი გახდება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ბრძანებით.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის აბულფაზ ელჩიბეის ბრძანებით შეიქმნა მსოფლიო აზერბაიჯანელთა ყრილობის საორგანიზაციო კომიტეტი. მაგრამ ყრილობა არ ჩატარდა.
I ყრილობა
2001 წელს ბაქოში მსოფლიო აზერბაიჯანელთა პირველი ყრილობა ჩატარდა. ეს ყრილობა მნიშვნელოვანი ნაბიჯი იყო საზღვარგარეთ მცხოვრებ აზერბაიჯანელთა ინტეგრაციისთვის ერთ მიზანისკენ, „აზერბაიჯანელობის“ იდეოლოგიისათვის, რომელმაც საფუძველი ჩაუყარა კონსტრუქციული მშენებლობისა და დიასპორული ისტორიის ორგანიზების ახალ ეტაპს.
რესპუბლიკის მაცხოვრებლებთან ერთად, ყრილობაში მონაწილეობდა 36 ქვეყნის 540 თანამემამულემ მიიღო მონაწილეობა. უნდა აღინიშნოს, რომ ესენი არ იყვნენ მხოლოდ ეთნიკური აზერბაიჯანელები, არამედ აზერბაიჯანში მცხოვრები სხვა ეროვნების წარმომადგენლებიც, რომლებიც წარმოადგენენ უცხოელ აზერბაიჯანულ დიასპორათა ყველაზე აქტიურ ნაწილს.
კონგრესის მონაწილეთა წინადადებების გათვალისწინებით, დიასპორის სფეროში სახელმწიფო პოლიტიკის განხორციელების უზრუნველსაყოფად სახელმწიფო კომიტეტი შეიქმნა საზღვარგარეთ მცხოვრებ აზერბაიჯანელებთან მუშაობა. ყრილობის მიზანი იყო აზერბაიჯანის დიასპორის ჩამოყალიბება და განმტკიცება, ისევე როგორც თანამემამულეების დაახლოება ერთი მიზნის ქვეშ, რომლის საფუძველიცაა ძლიერი აზერბაიჯანის სახელმწიფოს ჩამოყალიბება.
ყრილობაზე განსაზღვრული იყო მსოფლიო აზერბაიჯანელთა საკოორდინაციო საბჭოს წევრები და ჰეიდარ ალიევი საბჭოს თავმჯდომარედ იქნა არჩეული.
II ყრილობა
2006 წლის 16 მარტს ჩატარდა მსოფლიო აზერბაიჯანელთა მეორე ყრილობა, რომელიც კიდევ ერთი ნაბიჯი გახდა დიასპორის შექმნის პროცესში. კონგრესს ესწრებოდა 50 ქვეყნის 600 დელეგატი და 350 სტუმარი. ყველაზე დიდი დელეგაცია რუსეთიდან იყო და ითვლიდა 170 ადამიანს.
ყრილობის მიერ მიღებულi დოკუმენტებია - აზერბაიჯანის მეორე მსოფლიო ყრილობის განკარგულება, ყრილობის მიმართა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტსა და მსოფლიო აზერბაიჯანელებს, ყრილობის მიმართვა სომხეთ-აზერბაიჯანს შორის არსებული მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტთან დაკავშირებით მიმართვა მსოფლიო თანამეგობრობას, საერთაშორისო ორგანიზაციებს, პარლამენტებს, სახელმწიფოს მეთაურებსა და უცხოეთის მთავრობებს, გაეროს საგანმანათლებლო, სამეცნიერო და კულტურულ ორგანიზაციას (იუნესკო), აზერბაიჯანისა და თურქეთის დიასპორებს მიმართვა. ეს ყველაფერი არის უცხოეთში მცხოვრებ აზერბაიჯანელთა სამოქმედო პროგრამა.
ამ ყრილობაზე  აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი აირჩიეს მსოფლიო აზერბაიჯანელთა ყრილობის საკოორდინაციო საბჭოს თავმჯდომარედ.
III ყრილობა
მსოფლიო აზერბაიჯანელთა მესამე ყრილობა ჩატარდა 2011 წლის 5 ივლისს, ქალაქ ბაქოში, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის ბრძანებით.
მესამე ყრილობაში მონაწილეობა მიიღეს 1272 მონაწილემ. ღონისძიებაში მონაწილეობდნენ დელეგატები 42 ქვეყნიდან, ასევე სტუმრები. ყველაზე მეტად იყვნენ დელეგატები რუსეთიდან - 155. შემდეგი სია ასეთია: თურქეთი - 101, უკრაინა - 49, გერმანია -43, საქართველო - 41, აშშ - 25, შვედეთი - 23, ნიდერლანდები - 21, ისრაელი - 17, უზბეკეთი - 13, საფრანგეთი - 12, დიდი ბრიტანეთი - 11, კანადა - 10.
ილჰამ ალიევი კვლავ აირჩიეს მსოფლიო აზერბაიჯანელების საკოორდინაციო საბჭოს თავმჯდომარედ.
IV ყრილობა
2016 წლის 3 ივნისს ბაქოში ჰეიდარ ალიევის სახელობის ცენტრში გაიმართა მსოფლიო აზერბაიჯანელთა IV მსოფლიო ყრილობის ოფიციალური გახსნის ცერემონიალი. მსოფლიო აზერბაიჯანელთა IV კონგრესში მონაწილეობა მიიღო დიასპორის 500-ზე მეტმა წარმომადგენელმა და 49 ქვეყნის სტუმრებმა.
კონგრესის მუშაობაში მონაწილეობდა 360-კაციანი დელეგაცია, მათ შორის სხვადასხვა სახელმწიფო და სამთავრობო, არასამთავრობო ორგანიზაციების, სამეცნიერო, საგანმანათლებლო, კულტურული და სხვა შემოქმედებითი სტრუქტურების დელეგატები, აზერბაიჯანის პოლიტიკური პარტიები.
კონგრესის დელეგატებმა კიდევ ერთხელ ერთხმად აირჩიეს პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი, როგორც მსოფლიო აზერბაიჯანელების საკოორდინაციო საბჭოს თავმჯდომარე.
საკოორდინაციო საბჭო 109 წევრის მიერ იქნა დამტკიცებული.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული დიასპორა კატეგორია:აზერბაიჯანის პოლიტიკა
პლუმების ტექტონიკა
პლუმების ტექტონიკა, პლუმ-ტექტონიკა — გეომეცნიერების თეორია, რომლის თანახმად დედამიწის მანტიაში არსებობს პლუმები — ცხელი მანტიური ნაკადები, რომლებიც დედამიწის ზედაპირთან მიახლოებისას, კერძოდ, დედამიწის ქერქსა და ზედა მანტიაში ქმნიან ლღობის კერებსა და განსაზღვრული გეოქიმიური ტიპების ვულკანიზმს, რასაც თან სდევს ბაზალტების ხანმოკლე ამონთხევა ან ვულკანთა ჯაჭვების წარმოქმნა. პლუმების ტექტონიკა წარმოადგენს დედამიწის ლითოსფეროში არსებული მაგმური და ტექტონიკური პროცესების ერთობლიობას, რომელიც განპირობებულია მასზე მანტიური პლუმების ზემოქმედებითა და აგრეთვე გეოლოგიური კონცეფციით, რომელიც ხსნის ამ პროცესებს. პლუმების ტექტონიკის მნიშვნელოვანი შემადგენელი ნაწილია ეგრეთ წოდებული პლუმური მაგმატიზმი, რომელიც შეიცავს ინტრუზიას დედამიწის ქერქისა და მანტიის საზღვრის გასწვრივ და დედამიწის ქერქში, ბაზალტების (ხშირად ტუტე შედგენილობის) ამონთხევას ზედაპირზე.
ლითოსფერული ფილების კონტინენტური ნაწილის ფარგლებში მანტიური პლუმის თავზე წარმოიქმნება ტრაპული პროვინციები; ფილების ოკეანურ ნაწილში — შიდაფილური ოკეანური ბაზალტური პლატო დედამიწის ქერქის გაზრდილი სიმძლავრით ან წყალქვეშა ვულკანებისა და ვულკანური კუნძულების ჯაჭვებით. მანტიური პლუმების აზევებას უკავშირებენ კონტინენტის პასიური კიდის წარმოქმნას. პლუმების ტექტონიკის გამოვლინება დიდ როლს თამაშობს კონტინენტური და ოკეანური ლითოსფეროს მასების შეზრდაში. გარდა ამისა, პლუმების ტექტონიკას მიაკუთვნებენ ზოგიერთ შიდაფილურ ტექტონიკურ პროცესს, მათ შორის დედამიწის ქერქის შიდაფილურ აზევებებსა და კონტინენტურ რიფტულ სისტემებს.
მანტიური პლუმების აზევება საბოლოო ჯამში ხელს უწყობს ლითოსფერული ფილების გაპობასა და სპრედინგის ღერძის წარმოქმნას. შესაძლოა, რომ მანტიური პლუმები არსებით გავლენას ახდენენ კონვექციური უჯრედების გარდაქმნაზე დედამიწის მანტიაში. პლუმების ტექტონიკა მნიშვნელოვან როლს თამაშობს დედამიწის გეოდინამიკაში პალეოარქეულიდან მოყოლებული, შესაძლოა, უფრო ადრეული დროიდანაც. ჩვეულებრივ, ითვლება, რომ გლობალური მანტიური კონვექცია, რომელიც წარმოადგენს ლითოსფერული ფილების მოძრაობის მთავარ მექანიზმს და მანტიური პლუმების აზევება არსებობს ერთდროულად და პლუმების ტექტონიკა ავსებს ფილების ტექტონიკას. რიგი მკვლევრის აზრით, ფილების ტექტონიკა და პლუმების ტექტონიკა დროში ცვლიან ერთმანეთს.
მზის სისტემის სხვა პლანეტებზე — კერძოდ მარსსა და ვენერაზე არ არის ფილების ტექტონიკა, თუმცა სამაგიეროდ გვხვდება პლუმების ტექტონიკის სხვადასხვა გამოვლინებები. პლუმების ტექტონიკის კონცეფციის ავტორია იაპონელი მეცნიერი მარუიამა სიგენორი.
სქოლიო
კატეგორია:ფილების ტექტონიკა კატეგორია:გეოდინამიკა
ფრიდა პინტო
ფრიდა სელენა პინტო (დ.18 ოქტომბერი, 1984, მუმბაი, ინდოეთი) — ინდოელი კინომსახიობი, მონაწილეობს უმეტესად ამერიკულ და ბრიტანულ ფილმებში. პირველი სამსახიობო გამოცდილება კოლეჯში სწავლისას, სამოყვარულო თეატრალურ დადგმებში მონაწილეობისას მიიღო. სწავლის დასრულების შემდეგ მუშაობდა მოდელად და ინდოეთის ტელევიზიაში წამყვანად.
2008 წელს სამოდელო სააგენტოს წყალობით ფრიდამ როლი მიიღო ბრიტანულ დრამაში „ღარიბი მილიონერი“, სადაც მისი დებიუტი შედგა. ფილმი ბევრი ჯილდოსა და მათ შორის ოსკარის მფლობელი გახდა და მსახიობს პოპულარობა მოუტანა. ამის შემდეგ პინტომ რამდენიმე მეორეხარისხოვანი როლი შეასრულა ამერიკულ და ბრიტანულ ფილმებში. მის ყველაზე ცნობილ ნამუშევრად სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის „აჯანყება მაიმუნების პლანეტაზე“ იქცა. არანაკლები წარმატება მოუტანა 2014 წლის ფილმმა „უდაბნოში მოცეკვავე“.
ფრიდა ჩართულია ჰუმანიტარულ აქციებში, აქტიურად მონაწილეობს ქალთა უფლებების დაცვის საკითხში. იგი სამშობლოში ნაკლებადაა ცნობილი, რადგანაც ბოლივუდურ ფილმებში არ მონაწილეობს. ინდური მასმედია აღნიშნავს, რომ მან უცხოურ ფილმებში ინდოელი ქალის სტერეოტიპი დაამსხვრია.
მინი|მარცხნივ|ფრიდა პინტო [[კანის კინოფესტივალი|კანის კინოფესტივალზე]]
ბიოგრაფია
ფრიდას მსახიობობის სურვილი ხუთი წლის ასაკიდან გაუჩნდა. ის გაიზარდა და სწავლობდა მუმბაის გარეუბნის, მალადას სკოლაში; სწავლა განაგრძო მუმბაის კოლეჯში, მის მთავარ სასწავლო მიმართულებას ინგლისური ფილოლოგია წარმოადგენდა. ფრიდა დაკავებული იყო ინდური კლასიკური ცეკვებითა და სალსათი.
მიუხედავად სურვილისი, მის მსახიობობაზე გადამწყვეტი როლი ფილმ მონსტრის ნახვამ იქონია. 2005 წელს მან ხელშეკრულება დადო სამოდელო სააგენტოს Elite Model Management ინდურ ფიფლიალთან და ორ წელიწადზე მეტხანს იმუშავა. იმ დროისთვის მონაწილეობა Wrigley-ს, Škoda-ს, De Beers-ის სარეკლამო რგოლებში, გამოდიოდა მოდის ჩვენებებზე და ჩნდებოდა სხვადასხვა ჟურნალის გარეკანზე. პარალელურად ქასტინგებზე დადიოდა და ამ პერიოდში გახდა ინგლისურენოვანი ტელეგადაცემა Full Circle-ის წამყვანი, რომელიც მოგზაურობას ეხებოდა. გადაღებებიდან გამომდინარე ის ბევრი ქვეყანაში იმყოფებოდა, მათ შორისაა: ავღანეთი, ტაილანდი, მალაიზია, სინგაპური, ფიჯი. ფრიდას ჰქონდა აწრუმატებელი მცდელობები მიეღო როლი ბოლივუდისა თუ ჰოლივუდის ფილმებში, მათ შორის იმყოფებოდა ჯეიმზ ბონდის გოგოსა და უმნიშვნელო ნუგეშის ქასტინგებზე.
პირადი ცხოვრება
პინტო სამსახიობო კარიერის დაწყებამდე დანიშნული იყო როჰან ანტაოზე, რომელსაც 2002 წელს შეხვდა კოლეჯში სწალისას. მათი ურთიერთობა 2007 წელს დაიწყო და დეკემბრის თვეში გოაზე ნიშნობაც შედგა, თუმცა 2009 წლის იანვარში ისინი დაშორდნენ და ფრიდამ ახალი ურთიერთობა დაიწყო მის პარტნიორთან, ფილმიდან ღარიბი მილიონერი, დევ პატელთან. წარმატებული ფილმების შემდეგ მსახიობი უმეტეს დროს გადაღებებზე ატარებდა, ცხოვრობდა როგორც მუმბაიში, ლონდონსა და ლოს-ანჯელესში. 2015 წლის ინტერვიუში, USA Today-სთან საუბრისას მან აღნიშნა, რომ პატელთან დაშორების შემდეგ ლოს-ანჯელესში დასახლდა.
პინტო აქტიურადაა ჩართული საქველმოქმედო აქციებში, ქალთა უფლებების დაცვის საკითხებში და ის აღნიშნავს, რომ მაგალითს ანჯელინა ჯოლისა და მალალა იუსაფზაისგან იღებს. 2010 წელს ანდრე აგასისა და შტეფი გრაფთან ერთად გამოდიოდა მათ საქველმოქმედო ორგანიზაციის Agassi Foundation მხარდასაჭერად და მან 75 ათასი დოლარის შეგროვება შეძლო სიღარიბის ზღვარს მიღმა მყოფი ოჯახებისა და ბავშვთა დახმარების პროგრამისთვის. ორი წლის შემდეგ კი დაინიშნა ორგანიზაცია Plan-ის მსოფლიო ელჩად.
2016 წლის თებერვალში ფრიდამ განაცხადა, რომ შეუერთდა არასამთავრობო ორგანიზაციას - We Do It Together, რომელიც აფინანსებს მხატვრულ და დოკუმენტურ ფილმებს, ასევე ქალთა განვითარებისკენ მიმართულ სატელევიზიო გადაცემებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:ინდოელი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის მსახიობი ქალები
ვალენტინა რაძიმოვსკაია
ვალენტინა რაძიმოვსკაია (დ. 1 ოქტომბერი, 1886 — გ. 22 დეკემბერი, 1953 ) — ბიოლოგი, უკრაინაში ფიზიოლოგიის და ბიოქიმიის სკოლის დამფუძნებელი, საზოგადო მოღვაწე. მისი ვაჟი გახლდათ მეცნიერი საინჟინრო მექანიკის დარგში ევგენი რაძიმოვსკი.
ბიოგრაფია
ვალენტინა რაძიმოვსკაია დაიბადა პოლტავას რაიონის ქალაქ ლუბნიში, ვასილი და ლიუბოვ იანოვსკების ოჯახში. დაწყებითი განათლება სახლში მიიღო, 1902 წელს კი წარჩინებით დაამთავრა ლუბნის გიმნაზია. ლუბნის გიმნაზიაში ირიცხებოდა უკრაინის რევოლუციური პარტიის წრის შემადგენლობაში,   კიევში — უკრაინის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის დაჯგუფებაში.
1909 წლიდან იყო ტარას შევჩენკოს სახელობის კიევის საზოგადოება "პროსვიტას" წევრი. 1913 წელს დაამთავრა კიევის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტი, მოგვიანებით კიევის სამედიცინო ინსტიტუტში იყო ასისტენტი და დოქტორი, ხოლო შემდეგ — პროფესორი (1924 წლიდან), კიევის სახალხო განათლების ინსტიტუტის ფიზიოლოგიისა და ბიოქიმიის  (1924-1929 წწ.) და მელიტოპოლის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტების (1939-1941 წწ.) პროფესორი, ამავდროულად იგი გახლდათ კიევის ინსტიტუტებში  (უკრაინის სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ფიზიოლოგიის ინსტიტუტი, ტუბერკულოზის ინსტიტუტი და სხვა) ფიზიოლოგიის და ბიოქიმიის რიგი კვლევითი განყოფილებების თანამშრომელი და ხელმძღვანელი.
1918 წლის 27 მარტს იგი აირჩიეს კიევის საქალაქო უკრაინის საბჭოს ხელმძღვანელად. მინი|სახლი [[კიევი|კიევში ოლესია გონჩარის ქუჩაზე, სადაც ცხოვრობდა ვალენტინა რაძიმოვსკაია]] 1921 წელს გახლდათ კიევის პედოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი კათედრის ერთ-ერთი დამფუძნებელი. თავდაპირველად იგი ხელმძღვანელობდა ბავშვთა ფიზიოლოგიისა და ჰიგიენის განყოფილებას, იყო განყოფილების მდივანი. 1925 წლიდან ქვეგანყოფილება გადაკეთდა ბავშვთა ფიზიოლოგიის განყოფილებად და რეფლექსოლოგიის ქვეგანყოფილებად.
1929-1930 წლებში დააპატიმრეს „უკრაინის განთავისუფლების კავშირის“ საქმეზე, რის შემდეგაც იგი რეპრესირებულ იქნა. 1941-1943 წლებში იყო კიევის უკრაინის ტუბერკულოზის ცენტრალური კვლევითი ინსტიტუტისა და ლვოვის სამედიცინო ინსტიტუტის პროფესორი. 1945 წელს იგი გაემგზავრა გერმანიაში, სადაც აირჩიეს მიუნხენის საერთაშორისო უნივერსიტეტის (ბავარია) პროფესორად და ფიზიოლოგიის კათედრის ხელმძღვანელად, მოგვიანებით  —-უკრაინის ტექნიკური ეკონომიკური ინსტიტუტის ვეტერინარულ ფაკულტეტზე.
1950 წლიდან   ამერიკის შეერთებულ შტატებ-ში გაემგზავრა. გახლდათ  შევჩენკოს სახელობის სამეცნიერო საზოგადოების და UVAN-ის სრულუფლებიანი წევრი. ავტორია 70-მდე ნაშრომისა ფიზიოლოგიაში, ბიოქიმიაში, პათოფიზიოლოგიაში, ფსიქონევროლოგიაში, ფთიზიატრიასა  და პედიატრიაში.
სამეცნიერო საქმიანობა
ვალენტინა  რაძიმოვსკაიამ და მისმა  კოლეგებმა აჩვენეს, რომ ძვლის ტუბერკულოზით დაავადებულთა სისხლში ფოსფორის რაოდენობა მცირდება. მათ ასევე დაადგინეს, რომ ასეთ პაციენტებში ჰელიოთერაპიის განმეორებითი სესიები გავლენას ახდენს სხეულის ტემპერატურაზე.
ბასილ III (კონსტანტინოპოლის პატრიარქი)
პატრიარქი ბასილ III (Πατριάρχης Βασίλειος Γ΄; ერისკაცობაში ბასილიოს გეორგიადისი, Βασίλειος Γεωργιάδης; დ. 1846, იუსქიუდარი, კონსტანტინოპოლი, ოსმალეთის იმპერია — გ. 29 სექტემბერი, 1929, სტამბოლი, თურქეთი) — კონსტანტინოპოლის პატრიარქი 1925 წლის 30 ივნისიდან 1929 წლის 25 სექტემბრამდე.
ბიოგრაფია
1871 წელს, ბასილ III-მ დაამთავრა ათენის უნივერსიტეტი, სადაც იგი თეოლოგიას და ლიტერატურას სწავლობდა. 1872 წელს, იგი ხალკის სასულიერო სემინარიის პროფესორად დაინიშნა, სადაც 8 წლის განმავლობაში ასწავლიდა ებრაულ ენას, ჰერმენევტიკას და ძველ და ახალ აღთქმებს. ბასილ III კვლევებს ატარებდა ისტორიულ ხელნაწერებზე და შემდეგ მათ აქვეყნებდა. იგი მუშაობდა რომის, ბერლინის, ლაიფციგის, ლონდონის და ვენის ბიბლიოთეკებში. 1884 წლიდან, მას ფილოსოფიის დოქტორის წოდება მიენიჭა, მიუნხენის უნივერსიტეტში. 1884 წელს, ბასილ III დაბრუნდა კონსტანტინოპოლში და დაინიშნა გალატაში მდებარე საპატრიარქო-სასულიერო სემინარიის დირექტორად. ამავე წლის დეკემბერში, იგი დიაკვნად და მღვდლად აკურთხეს, ხოლო 1889 წელს, ცენტრალური საბერძნეთის ეპისკოპოსად აირჩიეს.
1906 წელს, ბასილ III გახდა იმ ხანძრის თვითმხილველი, რომელმაც გაანადგურა პომორიე, მისი სახლი და დიდი ბიბლიოთეკა. 1909 წელს, იგი პელაგონიის ეპისკოპოსად აირჩიეს.
გარდაცვალება
ბასილ III გარდაიცვალა პატრიარქობის პერიოდში, 1929 წლის 29 სექტემბერს, სტამბოლში, თურქეთი.
ჰასანლი (თოუზი)
ჰასანლი (Həsənli) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	988 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ვილემ III (ნიდერლანდები)
ბიოგრაფია
ვილემი დაიბადა 1817 წლის 19 თებერვალს ბრიუსელში, რომელიც იმხანად ნიდერლანდების შემადგენლობაში იყო. იგი იყო ორანის პრინც ვილემისა და მისი მეუღლის, დიდ მთავარ ანა პავლეს ასულ რომანოვას უფროსი ვაჟი. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია ნიდერლანდების მეფე ვილემ I (ვის პატივსაცემადაც დაარქვეს სახელი) და დედოფალი ვილჰელმინა პრუსიელი ერგებოდნენ, ხოლო დედის მხრიდან რუსეთის იმპერატორი პავლე I და დედოფალი სოფია დოროთეა ვიურტემბერგელი.
1839 წელს ვილემი თავის დეიდაშვილ სოფია ვიურტემბერგელზე დააქორწინეს, რომელთანაც ხანგრძლივი და უიღბლო ქორწინება ჰქონდა. 1840 წელს მამამისი მეფე გახდა ვილემ II-ის სახელით, რითაც ვილემი ორანის პრინცი ხდება. მისი მეუღლე, პრინცესა სოფია დიდ დროს ატარებდა მშობლიურ შტუტგარტში ოჯახთან ერთად, რა დროსაც ვილემი ხშირად ღალატობდა. ამის გამო წყვილს შორის გამუდმებული უთანხმოება მძვინვარებდა. მარცხნივ|მინი|ვილემ III 1859 წელს 1849 წლის 17 მარტს, მამის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ვილემ III ადის. 1851 წელს მეფე-დედოფალს შორის არსებულმა დაძაბულობამ პიკს მიაღწია და კინაღამ განქორწინებით დაგვირგვინდა, თუმცა საქმეში ვილემის ბიძა, პრინცი ფრედერიკი ჩაერია, რომელმაც მოახერხა სიტუაციის განმუხტვა. მიუხედავად იმისა, რომ ქორწინება შენარჩუნდა, დედოფალმა დატოვა სამეფო კარი და ჰააგას გარეუბანში მდებარე სასახლეში გადასახლდა.
1848 წელს ნიდერლანდებში ლიბერალური რევოლუცია განხორციელდა, რის შედეგადაც ქვეყანაში კონსტიტუციური მონარქია დამყარდა. ამას ვილემი კატეგორიულად ეწინააღმდეგებოდა, რის გამოც 1849 წელს, გამეფებისთანავე სცადა ძველი რეჟიმის აღდგენა. მისი მცდელობა რამდენიმე წელს გაგრძელდა, მაგრამ უშედეგოდ დასრულდა, რის გამოც ვილემმა საერთოდ დაკარგა ინტერესი პოლიტიკისადმი, ამგვარ პირობებში კი პარლამენტმა უფრო დიდი გავლენები მოიპოვა. მიუხედავად იმისა, რომ ქვეყნის მართვაში იგი საერთოდ არ ერეოდა, მოახერხა და ლიბერალური კონსტიტუციის შემოღება 1887 წლამდე გადადო.
მეფე ვილემი სრულიად ამორალურ და აღვირახსნილ ცხოვრების წესს მისდევდა, რის გამოც ხალხმა მას „მეფე გორილა“ შეარქვა. მას სხვადასხვა საყვარლისგან უამრავი შვილი ჰყავდა და 1875 წელს შვეიცარიაში, გამოფენაზე უტაქტო ქცევის გამო დააჯარიმეს. მას შემდეგ, რაც დედოფალი სოფია გარდაიცვალა, ვილემი 67 წლის ასაკში მეორედ დაქორწინდა 20 წლის გერმანელ პრინცესა ემა ცუ ვალდეკ უნდ პირმონტზე, რომელთანაც შეეძინა ნიდერლანდების მომდევნო მონარქი — დედოფალი ვილჰელმინა.
ვილემ III გარდაიცვალა 1890 წლის 23 ნოემბერს ჰეტ ლოში, 73 წლის ასაკში. ამის შემდეგ ნიდერლანდების ტახტზე მისი ათი წლის ქალიშვილი, ვილჰელმინა ავიდა, რომელსაც რეგენტად დედოფალი ემა დაენიშნა. მისი გარდაცვალებისთანავე ლუქსემბურგმა ნიდერლანდებისგან დამოუკიდებლობა გახდა, მისი დიდი ჰერცოგი კი ემას ბიძა, ადოლფ ნასაუელი გახდა.
ოჯახი
1877 წლის 3 ივნისს, 58 წლის დედოფალი სოფია ვიურტემბერგელი გარდაიცვალა. ამ ამბიდან ორ წელიწადში, 1879 წლის მინი|ვილემი თავის მეორე ცოლთან, დედოფალ ემასთან ერთად 7 იანვარს აროლსენში ვილემი მეორედ დაქორწინდა გერმანელ დიდგვაროვან ემა ცუ ვალდეკ უნდ პირმონტზე, რომელთანაც ერთი ქალიშვილი შეეძინა:
გარდა ამისა, ვილემს სხვადასხვა საყვარლისაგან თერთმეტი უკანონო შვილი ჰყავდა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1817 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1890 კატეგორია:ნიდერლანდების მონარქები კატეგორია:ორანის პრინცები კატეგორია:ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგები
ლიამ ჰემსვორთი
ლიამ ჰემსვორთი (Liam Hemsworth; დ. 13 იანვარი, 1990) — ავსტრალიელი მსახიობი. მას ჯოშ ტეილორის როლი ნათამაშები აქვს ავსტრალიურ სიტკომიში, — „მეზობლები“, ხოლო მარკუსის როლი საბავშვო სატელევიზიო სერიალში, „პრინცესა სპილო“. გადაღებულია სხვა რამდენიმე ფილმშიც, მათ შორისაა: „უკანასკნელი სიმღერა“ (2010), „შიმშილის თამაშები“ (2012-2015), „დამოუკიდებლობის დღე: აღზევება“ (2016).
ჰემსვორთის უფროსი ძმები, ლუკა და კრის ჰემსვორთი, ლიამის მსგავსად მსახიობები არიან.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:დაბადებული 13 იანვარი
ოსიპოვიჩი
ოსიპოვიჩი — ქალაქი ბელარუსში, მოგილევის ოლქში. არის ამავე სახელწოდების რაიონის ცენტრი. არის სარკინიგზო კვანძი. მოსახლეობა 29 900 ადამიანი (2020).
სქოლიო
კატეგორია:ბელარუსის ქალაქები
მორალესი (ბოლივარი)
მორალესი (Morales) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13.254 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1.765 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იამბოლის თემი
იამბოლის თემი (Община Ямбол) — თემი სამხრეთ-აღმოსავლეთ ბულგარეთში, შედის იამბოლის ოლქის შემადგენლობაში. თემის ფართობია 90,724 კმ², ხოლო მოსახლეობა შეადგენს 76 599 ადამიანს. იამბოლის თემის შემადგენლობაში შედის ერთადერთი დასახლებული პუნქტი — ქალაქი იამბოლი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იამბოლის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
პოლინა ოსიპენკო
პოლინა ოსიპენკო (დ. 25 სექტემბერი, 1907 — გ. 11 მაისი, 1939) — საბჭოთა სამხედრო მფრინავი, საბჭოთა კავშირის გმირი (1938), მაიორი (1939). 1932 წელს დაამთავრა კაჩის საავიაციო სკოლა. მსახურობდა გამანადგურებელ ავიაციაში. დაამყარა ხუთი საერთაშორისო რეკორდი ქალთა შორის. დაიღუპა სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულების დროს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1939 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:რუსეთის ქალები კატეგორია:სსრკ-ის სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:მუშურ-გლეხური წითელი არმიის XX წლის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები
The Endless River
The Endless River (უსასრულო მდინარე) — ბრიტანული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის მეთხუთმეტე და უკანასკნელი სტუდიური ალბომი. იგი ჩაწერილია დეივიდ გილმორის, მარტინ გლოვერის, ენდი ჯექსონის და ფილ მანზანერას პროდიუსერობით. გამოიცა ლეიბლებზე Parlophone და Columbia Records, 2014 წლის 7 და 10 ნოემბერს. The Endless River 1994 წლის The Division Bell-ის შემდეგ პინკ ფლოიდის პირველი სტუდიური ალბომია. იგი აგრეთვე არის კლავიშისტ რიჩარდ რაიტის გარდაცვალების შემდეგ ჩაწერილი პირველი ალბომი და მესამე, რომელიც ჯგუფმა როჯერ უოტერსის წასვლის შემდეგ გამოუშვა.
The Endless River აღწერილია, როგორც „გედის სიმღერა“ და ძირითადად წარმოადგენს ინსტრუმენტული, ემბიენტური მუსიკის კრებულს. იგი იწერებოდა 2013-2014 წლებში და ნაწილობრივ ეფუძნება გამოუცემელ მასალას, რომელიც ჯგუფს დარჩა The Division Bell-ის 1994 წელს ჩაწერის შემდეგ და თავდაპირველად ცნობილი იყო, როგორც The Big Spliff. ალბომის გარეკანზე გამოყენებული ნახატი ეკუთვნის მხატვარ აჰმედ ემად ელდინს, გარეკანის დიზაინი - სტუდიას Stylorouge, ხოლო სამხატვრო ხელმძღვანელი არის ობრი პაუელი.
ოფიციალურ გამოცემამდე ერთი კვირით ადრე The Endless River-მა დაამყარა Amazon UK-ის ყველა დროის რეკორდი და იქცა ამ საიტზე ყველა დროის ყველაზე გაყიდვად ალბომად.
წარმოშობა
ერთ-ერთი დამაარსებლის, როჯერ უოტერსის 1985 წელს წასვლის და მისი მხრიდან ჯგუფის დაშლის მცდელობის შემდეგ, როდესაც მან პინკ ფლოიდს „ამოწურული ძალა“ უწოდა, გიტარისტმა დეივიდ გილმორმა განაგრძო ჯგუფის დრამერ ნიკ მეისონთან ერთად მართვა. მიუხედავად იმისა, რომ კლავიშისტი რიჩარდ რაიტი ალბომ The Wall-ის ჩაწერის დროს გაგდებული იქნა პინკ ფლოიდიდან, გილმორმა და მეისონმა იგი უოტერსის წასვლის შემდეგ კვლავ მიიწვიეს. იმ დროისთვის, როდესაც ჩაიწერა მე-14 სტუდიური ალბომი, 1994 წლის The Division Bell, იგი კვლავ იქცა ჯგუფის სრულუფლებიან წევრად. ჯგუფმა გილმორის ლიდერობით ორი ალბომი ჩაწერა, აქედან პირველი იყო 1987 წლის A Momentary Lapse of Reason. ალბომის შექმნისას მიზანი იყო „ადრეული, ტექსტისა და მუსიკის“ შორის არსებული ბალანსის შენარჩუნება. გილმორი ამტკიცებდა, რომ „The Dark Side of the Moon და Wish You Were Here წარმატებული იყო არა როჯერის წვლილის გამო, არამედ იმიტომ, რომ მუსიკასა და ტექსტს შორის უფრო სწორი ბალანსი იყო (ვიდრე შემდგომ ალბომებზე)“. მიუხედავად იმისა, რომ ალბომს გამოსვლისთანავე არაერთგვაროვანი კრიტიკული შეფასება ხვდა წილად, მან ისეთივე მეინსტრიმული ყურადღება გამოიწვია, როგორც წინამორბედებმა, ავიდა რა ბრიტანეთის ალბომების ჩარტის და ბილბორდის #3 პოზიციებზე.
The Division Bell, გილმორის ხელმძღვანელობით გამოცემული მეორე ალბომი The Endless River-ამდე უკანასკნელ სტუდიურ ალბომად რჩებოდა. მიუხედავად იმისა, რომ მან არაერთგვაროვანებიდან უარყოფით შეფასებებამდე მიიღო, ბრიტანეთსა და აშშ-ში #1 ადგილზე აღმოჩნდა. ალბომში რიჩარდ რაიტის უფრო მეტი წვლილი აღინიშნა, იმის გათვალისწინებით, რომ წინა სამ ალბომზე მისი, როგორც მუსიკის თანაავტორის როლი არ ყოფილა. ამასთან, მან 1975 წლის Wish You Were Here-ის შემდეგ არა მხოლოდ თანაავტორის სახით მითითება მიიღო, არამედ 1973 წლის შემდეგ ჩაწერა პირველი სიმღერა წამყვანი ვოკალით. გილმორის თხოვნით, პინკ ფლოიდი ყოველგვარი განცხადებების გარეშე ტურნეს The Division Bell შემდეგ დაიშალა, რითაც დაასრულა თითქმის 30 წლიანი არსებობა მუსიკალურ ინდუსტრიაში.
რიჩარდ რაიტმა 1996 წელს ჩაწერა და გამოსცა Broken China. ეს კონცეპტუალური ალბომი, ძირითად დაწერილი ენტონი მურის თანამონაწილეობით შინეიდ ო’კონორის ვოკალების დამატებით, შეუმჩნეველი დარჩა, თუმცა გარკვეული დროის შემდეგ კრიტიკოსების მიერ დადებითად იქნა შეფასებული. რაიტი გილმორს დაეხმარა 2006 წელს ალბომის On an Island ჩაწერისას და მონაწილეობდა მის იმავე წელს გამართულ ტურნეში. იგი გარდაიცვალა 2008 წლის 15 სექტემბერს, 65 წლის ასაკში, კიბოს უცნობი ფორმით. სიდ ბარეტის შემდეგ იგი იყო ჯგუფის მეორე გარდაცვლილი დამაარსებელი წევრი. გილმორმა, მეისონმა და უოტერსმა საკუთარი მოგონებები და განცდები გამოხატეს სპეციალური განცხადებებით. სხვადასხვა მუსიკოსებმა, როგორიც არის ელტონ ჯონი, გამოხატეს რაიტის ხსოვნისადმი საკუთარი პატივისცემა. ეთერში გავიდა რიჩარდისადმი მიძღვნილი რამდენიმე სატელევიზიო და რადიო გადაცემაც.
ჩაწერა
The Endless River ეფუძნება მასალას, რომელიც ჩაწერილი იქნა 1993 და 1994 წლებში, ალბომზე The Division Bell მუშაობისას, სტუდიებში Britannia Row Studios და Astoria, სადაც აგრეთვე ჩაწერილი იქნა პინკ ფლოიდის A Momentary Lapse of Reason და დეივიდ გილმორის On an Island. ეს მასალა, რომელსაც ნიკ მეისონი აღწერდა, როგორც ემბიენტურ მუსიკას, თავდაპირველად ჩაფიქრებული იყო, როგორც ალბომი და ერქვა The Big Spliff. ჯგუფი ნამდვილად აპირებდა მის გამოცემას, მაგრამ პროექტი გადადებული იქნა. რიჩარდ რაიტის გარდაცვალების შემდეგ დეივიდ გილმორი და ნიკ მეისონი დაბრუნდნენ სტუდიაში და მიიწვიეს მუსიკოსები და პროდიუსერები პინკ ფლოიდის ახალ ალბომზე სამუშაოდ. The Endless River თავდაპირველად უნდა ყოფილიყო ინსტრუმენტული ალბომი The Big Spliff-ის ემბიენტურ სტილში. თუმცა, მიწვეული იქნა რამდენიმე ბეკ-ვოკალისტი, მათ შორის, დურგა მაკბრუმი. 2013 წლის დეკემბერში მათ და დეივიდ გილმორმა ჩაწერეს სულ მცირე, ერთი სიმღერა, რომელსაც ვოკალები ახლდა, ხოლო ტექსტის ავტორი იყო პოლი სემსონი.
1994 წლის მარტში Redbeard-თან საუბრისას რიჩარდ რაიტმა ისაუბრა The Division Bell-ის ჩაწერის შესახებ:
დენ ვუტონის, ბრიტანული გამოცემიდან The Sun და მაკბრუმის მიერ დადასტურებული იქნა, რომ როჯერ უოტერსი არ მონაწილეობს ამ პროექტში. გაი პრეტი, სესიური მუსიკოსი, რომელიც პინკ ფლოიდთან და დეივიდ გილმორთან 1987 წლიდან მუშაობდა და რაიტის შვილის, გალას მეუღლეა, ალბომისთვის ბას-გიტარის პარტიებს იწერდა. ფილ მანზანერა ალბომის ერთ-ერთი პროდიუსერია. იგი თანამშრომლობდა A Momentary Lapse of Reason-ის ჩაწერისას და არის On an Island-ის თანაპროდიუსერი. ვუტონის თანახმად, ალბომს ტურნე არ მოჰყვება.
ჟურნალის Uncut ნოემბრის გამოცემაში გილმორმა და მეისონმა განმარტეს, რომ საბოლოო ჩანაწერზე მოხვდა The Big Spliff-ის მხოლოდ მცირე ნაწილი. დასრულებული ალბომი შედგება ოთხი სხვადასხვა ნაწილისგან, რომელიც მოიცავს გრამფირფიტის ერთ მხარეს. აგრეთვე შეტანილია რიჩარდ რაიტის 1969 წლის რეპეტიციის ნაწილიც, ისევე, როგორც დასარტყმელი საკრავების და გიტარების დამატებები. ცნობილი გახდა ერთ-ერთი სიმღერის სახელიც - „Louder than Words“, პოლი სემსონის ტექსით, ისევე, როგორც 2014 წლის 10 ნოემბერს ალბომის გამოცემის შესახებ.
გილმორმა, კითხვაზე იმის შესახებ, თუ არა The Endless River ჯგუფის უკანასკნელი ალბომი, განაცხადა: „კი, დარწმუნებული ვარ, ამის შემდეგ აღარაფერი იქნება.“ მან აგრეთვე დაამატა, რომ გილმორის სოლო პროექტების სესიების გამოუცემელი ჩანაწერები შევიდოდა გილმორის მომავალ ალბომზე.
დეივიდ გილმორმა განაცხადა, რომ ალბომის ჩაწერას მხარდამჭერი ტურნე არ მოჰყვება, ვინაიდან, მისივე თქმით, ეს რაიტის გარეშე შეუძლებელია.
გარეკანი
ალბომის გარეკანს ენტონი ბარნსი (Press Association) ასე აღწერს: „გარეკანზე გამოსახულია ახალგაზრდა მამაკაცი ღია პერანგით, რომლებიც მზის მიმართულებით ღრუბლებში ნავით მოგზაურობს“. გარეკანის ავტორია 18 წლის ეგვიპტელი მხატვარი აჰმედ ემად ელდინი. ციფრული დამუშავება გარეკანმა გაიარა დიზაინერულ სტუდიაში Stylorouge. ეს არის ჯგუფის რიგით მეექვსე ალბომი, რომელზეც არ არის გამოყენებული სტორმ თორგერსონის, Hipgnosis-ის თანადამაარსებელის დიზაინი. თორგერსონი გარდაიცვალა 2013 წელს, ამიტომ გილმორი, მეისონი და ობრი პაუელი ეძებდნენ სხვა მხატვარს.
აჰმედ ემად ელდინი პაუელმა და მისმა გუნდმა იპოვეს, მას შემდეგ, რაც იხილეს მისი ნამუშევრები Behance-ის მსგავს ონლაინ-გალერეებში. ელდინს დაუკავშირდნენ და სთხოვეს ახალი ალბომის გარეკანის ნახატის შექმნა. ელდინს პინკ ფლოიდი უყვარდა და შემოთავაზებას ენთუზიაზმით შეხვდა. თავისი შთაგონების შესახებ იგი ესაუბრა ლონდონურ გაზეთ The Independent-ს: „საკმარისია იფიქრო სიცოცხლესა და ბუნებაზე და იმაზე, თუ რა იმალება მომხიბვლელი ფაქტორებს სამყაროს მიღმა, რათა მილიონი საოცარი შეგრძნება გქონდეს. თავდაპირველად ვხატავ იმის მონახაზს, თუ რა მაქვს ფიქრებში, შემდეგ ვიწყებ მის სიმულირებას და რეალური გამოსახულებებით მუშაობას, სწორედ ეს არის ფოტო მანიპულირება. “ პაუელმა დადებითად აღიქვა ნამუშევარი, რომელმაც განაცხადა, რომ როდესაც გუნდთან ერთად აჰმედის ნახატი იხილა, „მყისვე შეამჩნია ფლოიდური რეზონანსი“ და აღწერა იგი, როგორც „იდუმალი და ინტერპრეტაციისთვის თავისუფალი“.
ალბომის სახელწოდება მომდინარეობს The Division Bell-ის უკანასკნელი სიმღერის „High Hopes“ სტრიქონიდან „The water flowing / The endless river / Forever and ever“. გილმორმა აღნიშნა, რომ The Endless River გარკვეული ერთობლიობაა ორ ჩანაწერს შორის, ვინაიდან ორივე ერთი პერიოდის სესიიდან მომდინარეობს.
პრომოკამპანია
2014 წლის 5 ივლისს Twitter-ზე გამოქვეყნებულ გზავნილში პინკ ფლოიდის ტექსტების ავტორი და დეივიდ გილმორის მეუღლე, პოლი სემსონი წერდა, რომ პინკ ფლოიდის ახალი ალბომი The Endless River გამოვიდოდა 2014 წლის ოქტომბერში. ინფორმაციის გაჟონვამდე ახალი ალბომის შესახებ არაფერი იყო ცნობილი. სემსონის განცხადებას გამოეხმაურა ბეკ-ვოკალისტი დურგა მაკბრუმიც, რომელმაც გამოაქვეყნა ფოტოსურათი, მასზე ასახული გილმორთან ერთად სტუდიაში მუშაობით, რამაც დაადასტურა სემსონის განცხადება. მან აგრეთვე თქვა, რომ ალბომი მთლიანად შედგებოდა გამოუცემელი მასალისგან. The Endless River-ის შესახებ ჯგუფმა ფორმალურად გამოაცხადა 7 ივლისს, ოფიციალურ საიტზე გამოქვეყნებულ მცირე სტატიაში.
ფორმალურად The Endless River-ის შესახებ ჯგუფისა და Parlophone-ისგან ცნობილი გახდა 2014 წლის 22 სექტემბერს. გამოქვეყნებული იქნა ალბომის გამოსვლის თარიღი, გარეკანი და სიმღერების სია. ხელმისაწვდომი გახდა ალბომის ფიზიკურ და ციფრულ ფორმატებში წინასწარი შეკვეთები. დეტალების გავრცელებას ახლდა ალბომის შესახებ პრომო, ჯგუფის ოფიციალური საიტის ქვეგვერდის გახსნა. საიტზე გამოქვეყნებული იქნა ანონსი, ფოტოსურათები 1993-1994 წლების სესიებიდან, წინასწარი შეკვეთის დეტალები და ორი მუსიკალური ფრაგმენტი - ერთ-ერთი იყო აუდიო კლიპი სიმღერის „It's What We Do“ 30 წამიანი ნაწყვეტით, ხოლო მეორე - სატელევიზიო რგოლი ალბომის გეომეტრიული გრაფიკით. ალბომის შემდგომი პრომოკამპანიის ფარგლებში მისი გარეკანის დიდი ვერსიები მსოფლიოს ქალაქების ქუჩებში იქნა გამოფენილი. მათ შორის იყო 8 მეტრის სიმაღლის ბილბორდი ლონდონში. დიდი პოსტერები გამოტანილი იქნა ბერლინის, პარიზის, მილანის, ნიუ-იორკის და სიდნეის ქუჩებში.
სიმღერამ „Louder than Words“ პირველად გაიჟღერა BBC Radio 2-ის ეთერში, კრის ევანსის დილის შოუში. იგი წარმოდგენილი იქნა შემოკლებული ფორმით. 31 ოქტომბერს გილმორი კვლავ ეწვია ევანსს და ინტერვიუსთან ერთად, ეთერში გაიჟღერა „Anisina“-მ. კომპოზიცია „Allons-y (1)“ გამოქვეყნდა Spotify-სა და iTunes-ის მაღაზიებში 2014 წლის 3 ნოემბერს.
გამოცემა
ალბომი გამოიცა რამდენიმე ფორმატში და სხვადასხვა დამატებითი მასალით.
შეფასებები
2014 წლის ნოემბერში გამოცემისას The Endless River-ს მოჰყვა არაერთგვაროვანი განხილვები, რაც განსხვავდებოდა The Division Bell-ის 1994 წელს გამოცემისას თავდაპირველი უარყოფითი შეფასებისგან. Metacritic-ზე, რომელზეც ქულები ეფუძნება მეინსტრიმული კრიტიკოსების 100 მიმოხილვას, ალბომმა საშუალოდ 53 ქულა მიიღო, რაც ნიშნავს „არაერთგვაროვან ან საშუალო შეფასებას“, ეფუძნებოდა რა 2014 წლის 8 ნოემბრისთვის დაწერილ 6 მიმოხილვას.
ლუდოვიკ ჰანტერ-ტილნი, ბრიტანული Financial Times-იდან, თავის ვრცელ და დადებით მიმოხილვაში აღნიშნავდა ალბომის ნოსტალგიურ „ფლოიდურ“ ჟღერადობას, რომელიც მსმენელს მოაგონებს ჯგუფის ნამუშევრებს The Wall-ამდე. მან აგრეთვე აღნიშნა ალბომში გამოკვეთილი დაკარგვის თემა: „რაოდენ ღირსეულია, რომ ჯგუფი, რომლისთვის ასე ნაცნობია დაკარგვა, ასრულებს არსებობას საკუთარი წარსულის შთანმთქმელი ელეგიით.“ კემერონ კუპერი, სიდნეიში დაფუძნებული საიტიდან The Music, ალბომს რბილი დადებითი მიმოხილვით აღწერს. მისი აზრით, ალბომი ნაკლებად „გედის სიმღერაა და უფრო საბოლოო დამშვიდობებას ჰგავს“. მან აგრეთვე რბილად მიმოიხილა ალბომის ინსტრუმენტული არსი, აღნიშნა რა, რომ „ვოკალის ნაკლებობა (გარდა ალბომის ბოლო სიმღერისა) მუსიკას მეტ თავისუფლებას ანიჭებს, აძლევს რა საშუალებას, თავად ისაუბროს.“ The Guardian-ში ალექს პეტრიდისი ალბომს ხუთიდან სამი ვარსკვლავით აფასებდა: „ეს არ არის არსებული ჯგუფის ალბომი, ეს არის ექო წარსულიდან, ან ჯგუფის უკანასკნელი, თბილი, მაგრამ ოდნავ უხეში ჩახუტება...ამ მხრივ, იგი კარგია“. მან აგრეთვე აღნიშნა წამყვანი და ფინალური სიმღერა „Louder than Words“, როგორც „დიდებული, მწარე და გულწრფელი.“ დეივიდ ფრიკი Rolling Stone-ში ალბომს სამ-ნახევარი ვარსკვლავით აფასებდა და აღნიშნავდა: „ფლოიდის ექსპერიმენტებში რაიტი იყო მტკიცე, და­მა­კავ­ში­რე­ბე­ლი სიდიადე. ეს ალბომი მოულოდნელი და სასიამოვნო ეპიტაფია არის.“
ენდი გილმა (The Independent) დაწერა მკაცრი მიმოხილვა, განაცხადა რა, რომ „ყველაფერი არის მხოლოდ უაზრო ჯემი, გილმორის გიტარის ხანგრძლივი თემა რიკ რაიტის პასტელური კლავიშებიანებისა და ნიკ მეისონის ექსპერიმენტული დასარტყმელი საკრავების ფონზე, არც ერთი გამორჩეული მელოდიით, რომელიც დიდი ხნით დაგამახსოვრდება.“ მან აგრეთვე გააკრიტიკა გილმორის, რაიტისა და მეისონის მხრიდან შემოქმედების უკმარისობა. „საჭიროა ბარეტის მსგავსი ნარკოტიკი, რომ ეს ჟღერდეს ოდნავ საინტერესოდ, თუმცა ამას არავის ვურჩევდი. მაგრამ დამაბრმავებლად აშკარაა, რომ სიდის ან როჯერის შემოქმედებითი მუხტის გარეშე რჩება საშინელი ხელოვნურად ფსიქოდელიური საღამოს წვეულების იაფი მუსიკა.“ წინასწარი შეფასებისას ჯოშუა ოსტროფი, ნიუ-იორკის The Huffington Post-ს მთავარი რედაქტორი, კრიტიკულად აფასებდა გილმორისა და მეისონის უოტერსის გარეშე ალბომის ჩაწერის გადაწყვეტილებას. მან გამოცემაში გამოაქვეყნა სტატია „პინკ ფლოიდის „ახალი“ ალბომის ბნელი მხარე“, სადაც წერდა: „თუ ჯგუფის კიდევ ერთი შემოქმედებითი ძალა არ შემოუერთდება მათ სტუდიაში ალბომის დასასრულებლად, მას შეიძლება ეწოდოს Wish Waters Was Here (ნეტავ აქ უოტერსი ყოფილიყო.“ NME-მ მას 10-დან 5 ვარსკვლავი მიანიჭა და აღნიშნა: „The Endless River ისეთია, როგორიც არის: მოწესრიგებული ნარჩენების კოლექცია 1994 წლის Division Bell-იდან. ამ ფარგლებში იგი საკმაოდ კარგია და საინტერესოა ჯგუფის მოყვარულის პოზიციიდან, მაგრამ არ არის დამაკმაყოფილებელი და ისეთი შესამჩნევი, როგორსაც ისურვებდით.“ 10-დან 5.7 ქულა ალბომს მიანიჭა Pitchfork-მა: „The Endless River არის საფუძვლიანი და შეგნებული პინკ ფლოიდი, კარგია ეს თუ ცუდია...იგი წარმოადგენს ერთ-ერთს პინკ ფლოიდის ალბომების მცირე რიცხვიდან, რომელიც ჟღერს, როგორც უკან გადადგმული ნაბიჯი, სიახლეების და ახალი საზღვრების შესწავლის გარეშე.“ მიკაელ ვუდი (LA Times) ალბომს 4-დან 1 ვარსკვლავით აფასებს. მისი აზრით, იგი „აუტანელად სულელურია (პინკ ფლოიდის დროდადრო სულელური სტანდარტებითაც), რომ ჯგუფის სახელწოდება გარეკანზე პირდაპირი სიცრუეა.“
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის პროდიუსერები: დეივიდ გილმორი, ფილ მანზანერა, Youth და ენდი ჯექსონი.
ბიბლიოგრაფია
კატეგორია:2014 წლის ალბომები კატეგორია:ალბომები დეივიდ გილმორის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ფილ მანზანერას პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები მარტინ გლოვერის პროდიუსერობით კატეგორია:Warner Bros. Records-ის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები კატეგორია:პინკ ფლოიდის ალბომები კატეგორია:გარდაცვალების შემდეგ გამოცემული ალბომები
ლიალის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:მელგარის პროვინციის რაიონები
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ჩრდილოეთ კორეაში
2013 წლის მონაცემებით ჩრდილოეთ კორეაში იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის 2 ძეგლია. ეს არის მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების საერთო რაოდენობის (1052) 0,2 %. გარდა ამისა, ჩრდილოეთ კორეაში მდებარე 5 ძეგლია შეტანილი იუნესკოს საცდელ სიაში. ჩრდილოეთ კორეამ მსოფლიო კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის კონვენციის რატიფიცირება მოახდინა 1998 წლის 21 ივლისს.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ კორეის კულტურა ჩრდილოეთი კორეა *
ოკანიის რაიონი
ოკანიის რაიონი (Distrito de Ocaña) — რაიონი პერუში, აიაკუჩოს რეგიონის ლუკანასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 660 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 685 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.3 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 848.36 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აიაკუჩოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლუკანასის პროვინციის რაიონები
ოსლოს უნივერსიტეტი
ოსლოს უნივერსიტეტი — პირველი უნივერსიტეტი ნორვეგიაში. დაარსდა 1811 წელს. მის შემადგენლობაშია თეოლოგიის, სამართლის, მედიცინის, საზოგადოებრივი მეცნიერებების, მათემატიკის და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებების, სტომატოლოგიის,, ისტორიის და ფილოსოფიის, განათლების ფაკულტეტები.
ოსლოს უნივერსიტეტში სხვადასხვა დროს მოღვაწეობდნენ რაგნარ ფრიში, იუჰან ჰერმან ლი ფოგტი, თურ ჰეიერდალი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნორვეგიის უმაღლესი სასწავლებლები კატეგორია:ოსლო
ნოროსი
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14.928 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 412 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ოსლო-ფიორდი
ოსლო-ფიორდი — ყურე ნორვეგიის სამხრეთ ნაპირთან, ბოჰუსის ყურის ჩრდილო ნაწილი. სიგრძე შეადგენს 102 კმ-ს, სიგანე შესასვლელთან 15-30 კმ. მაქსიმალური სიღრმე 354 მ. ჩრდილოეთ ნაწილში ბევრია კუნძული, სიმაღლე 0,5 მ-მდე. ოსლო-ფიორდის ნაპირზეა გაშენებული ქალაქი ოსლო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნორვეგიის ყურეები
ედუარდ ლივინგსტონი
ედუარდ ლივინგსტონი (Edward Livingston; დ. 28 მაისი, 1764 — გ. 23 მაისი, 1836) — ამერიკელი იურისტი და სახელმწიფო მოღვაწე. დიდი როლი ითამაშა 1825 წლის ლუიზიანას სამოქალაქო კოდექსის ჩამოყალიბებაში, რომელიც უმეტესწილად ნაპოლეონის კოდექსზე დაყრდნობით შეიქმნა. კონგრესში წარმოადგენდა როგორც ნიუ-იორკს, ასევე ლუიზიანას, იყო აშშ-ს სახელმწიფო მდივანი 1831 წლიდან 1833 წლამდე.
სქოლიო
კატეგორია:პრინსტონის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:XIX საუკუნის ამერიკელი დიპლომატები კატეგორია:აშშ-ის სახელმწიფო მდივნები კატეგორია:გარდაცვლილი 1836 კატეგორია:დაბადებული 1764
ნევმირებული საგალობლები
მინი|მარჯვნივ|250პქ|ნევმირებული საგალობლები, X-XI სს. ნევმირებული საგალობლები, X-XI სს. (საქართველოს ეროვნული არქივის ფონდი #1446, ხელნაწერი #172, 2 ფ. ეტრატი; ფრაგმენტი; ზომა: 143x105; ნუსხური; მელანი – ყავისფერი; სათაური და საზედაო გრაფემები – სინგურით.) — ულამაზესი კალიგრაფიით გადაწერილი ეტრატის 2 პატარა ფურცელი ქართული სანოტო ნიშნების უნიკალურ სისტემას ინახავს. ამგვარი სანოტო სისტემა მხოლოდ რამდენიმე ძველ ქართულ ხელნაწერშია შემონახული (მიქაელ მოდრეკილის ჰიმნები, ნევმირებული ძლისპირი და სხვა). გადმოცემის მიხედვით, ამ ნოტების ამოცნობა ცალკეულ გვარებში შემონახული ზეპირი ტრადიციის საფუძველზე მეცხრამეტე საუკუნის ჩათვლით ხერხდებოდა. დღეისათვის, ეს ტრადიცია დაკარგულია და გაშიფვრის არაერთგზისი მცდელობის მიუხედავად, ამ ეტაპზე ამოკითხვა შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
http://www.unesco.org/new/en/communication-and-information/memory-of-the-world/register/full-list-of-registered-heritage/registered-heritage-page-8/the-oldest-manuscripts-preserved-at-the-national-archives-of-georgia/ http://www.archives.gov.ge/ge/page/erovnuli-arqivis-rva-xelnaweri-iuneskos-msoflio-mexsierebis-saertashoriso-reestrshi-sheitanes
კატეგორია:საგალობლები კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:საქართველოს ეროვნულ არქივში დაცული ხელნაწერები კატეგორია:X საუკუნის ხელნაწერები
აზერბაიჯანი-ეუთოს ურთიერთობები
ევროპის უშიშროებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაცია — პირველი ევროპული ორგანიზაცია, რომელსაც აზერბაიჯანი შეუერთდა. 1992 წლის 30 იანვარს აზერბაიჯანი ეუთოს წევრი გახდა. სომხურ-აზერბაიჯანული კონფლიქტი გახდა ამ ორგანიზაციის წევრი ქვეყნების ყურადღების ობიექტი.
დიპლომატიური ურთიერთობები
1992 წლის 8-10 ივნისს, ჰელსინკში, აზერბაიჯანი პირველად ეუთო-ს სამიტზე მონაწილეობდა.
აზერბაიჯანი 1993 წლის 20 დეკემბერს ეუთო-ს პარიზის ქარტიას შეუერთდა.
1994 წლის 5-6 დეკემბერს გაიმართა ბუდაპეშტის სამიტი. ბუდაპეშტის სამიტის შედეგების საფუძველზე 1995 წლის 20 იანვარს ვენაში შეიქმნა მაღალი დონის დაგეგმვის ჯგუფი, რომელშიც შედიოდნენ სომხეთ-აზერბაიჯანის კონფლიქტში წევრი სახელმწიფოების მიერ დანიშნული სამხედრო წარმომადგენლები.
1999 წლის 18-19 ნოემბერს სტამბოლში გამართული ეუთო-ს წევრი სახელმწიფოების სახელმწიფოთა და მთავრობის ხელმძღვანელების სამიტზე აზერბაიჯანი შეუერთდა სტამბოლის დეკლარაციასა და ევროპის უსაფრთხოების ქარტიას.
1999 წლის ნოემბერში, ეუთო-ს მუდმივმა საბჭომ გადაწყვიტა ეუთო-ს ოფისის შექმნა ბაქოში.
2000 წლის 18 ივლისს ეუთო-ს ოფისის ოფიციალური გახსნა შედგა ბაქოში.
2001 წლის დეკემბერში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა სამინისტროს ერთობლივი ინიციატივით და ბაქოში გაიმართა სემინარი “პრესის თავისუფლებისა და პასუხისმგებლობის განვითარება აზერბაიჯანში”.
2002 წლის 7 დეკემბერს პორტუში ჩატარდა ევროპის უსაფრთხოებისა და თანამშრომლობის ორგანიზაციის მინისტრთა საბჭოს მე -10 სხდომა, სადაც აზერბაიჯანიც მონაწილეობდა. სამიტზე ხაზი გაესვა მშვიდობიანი დიალოგის გაგრძელების მნიშვნელობას და ყარაბაღის კონფლიქტის მოგვარებას საერთაშორისო ნორმებისა და პრინციპების საფუძველზე.
2014 წლის 28 ივნისიდან 2 ივლისამდე ბაქოში გაიმართა ეუთო-ს საპარლამენტო ასამბლეის სხდომა. სამიტის დროს, ეუთო-ს საპარლამენტო ასამბლეაში რუსეთისა და უკრაინის დელეგაციებმა შეხვედრები გამართეს და დიალოგის გაგრძელებაზე შეთანხმდნენ.
2015 წლის ივნისში, აზერბაიჯანის მთავრობამ გადაწყვიტა, გააუქმოს ეუთოსთან ხელმოწერილ მემორანდუმს ურთიერთგაგების შესახებ ბაქოში ორგანიზაციის ოფისის ფუნქციონირების შესახებ და ეუთო-ს ერთი თვე მისცა ოფისის დასახურად.
2016 წლის 11 ივლისს ვენაში ეუთო-ს მინსკის ჯგუფის მონაწილეობით გაიმართა დისკუსია მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტთან დაკავშირებით.
2016 წლის 7 სექტემბერს აზერბაიჯანისა და სომხეთის შეხების ხაზზე, გოიგოლის რაიონის ომარის უღელტეხილზე, მომდევნო მონიტორინგი გაიმართა.
ეუთო-ს მოქმედი თავმჯდომარის მანდატის შესაბამისად, 21 დეკემბერს, აზერბაიჯანისა და სომხეთის სახელმწიფო საზღვარზე ყაზახის რაიონის მიმართულებით რეგულარული მონიტორინგი ჩატარდა.
2017 წლის ივლისში ეუთო-ს საპარლამენტო ასამბლეის 26-ე სესია გაიმართა. მინსკში ეუთოს საპარლამენტო ასამბლეის ყოველწლიურ სხდომაზე რეზოლუციის „მულტიკულტურალიზმი - კულტურული ფასეულობების როლი დემოკრატიის განვითარებაში გლობალიზაციის პირობებში“ პროექტი განიხილეს. პროექტის ავტორი იყო იყო აზერბაიჯანის დელეგაციის წარმომადგენელი თაჰირ მირქიშლი. რეზოლუციის პროექტი მიღებულ იქნა. რეზოლუციის პროექტი მიზნად ისახავს სხვადასხვა კულტურული ფასეულობების შემუშავებასა და შენარჩუნებას, ეუთოს რეგიონში დემოკრატიის განვითარების ხელშეწყობასა და საერთაშორისო არენაზე მულტიკულტურალიზმის აზერბაიჯანული ტრადიციების გავრცელებას.
2017 წლის 8 ნოემბერს აზერბაიჯანისა და სომხეთის ჯარების შეხების ხაზზე თერ-თერის რაინში განხორციელდა მონიტორინგი.
ეუთოს მინსკის ჯგუფი
მინსკის ჯგუფის მიერ ყარაბაღის კონფლიქტის მოგვარება ეფუძნება სამ ძირითად პრინციპს: ძალის გამოუყენებლობა, ხალხთა თვითგამორკვევის უფლება და ტერიტორიული მთლიანობის შენარჩუნება.
მინსკის ჯგუფის პირველი შეხვედრა 1992 წლის 1 ივნისს რომში ჩატარდა.
1994 წლის 4-5 მაისს ბიშკეკში, დსთ-ს ქვეყნების საპარლამენტო ასამბლეის ინიციატივით, ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმება გაფორმდა აზერბაიჯან, სომხეთსა და მთიან ყარაბაღს შორის.
1997 წლის 1 იანვრიდან აშშ, რუსეთი და საფრანგეთი ეუთოს მინსკის პროცესს ხელმძღვანელობენ. ეუთო-ს პირადი წარმომადგენლის თანამდებობას ამ კონფლიქტის მოსაგვარებლად იკავებს ელჩი ანჯეი კასპრჩიკი.
2016 წლის აპრილის დასაწყისში მთიანი ყარაბაღში აზერბაიჯანისა და სომხეთის ძალებს შორის შეიარაღებული შეტაკებები მოხდა, რის შედეგადაც ორივე მხარეს მრავალი მსხვერპლი მოჰყვა.
2017 წლის 28 აპრილს მოსკოვში გაიმართა რუსეთის, აზერბაიჯანის და სომხეთის საგარეო საქმეთა მინისტრების შეხვედრა. ეუთო-ს მინსკის ჯგუფის თანათავმჯდომარეებიც მოლაპარაკებებს შეუერთდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის პოლიტიკა კატეგორია:აზერბაიჯანის საგარეო პოლიტიკა კატეგორია:ეუთო