cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Iron Maiden
ბიოგრაფია
ჯგუფის პირველი შემადგენლობა მოიცავდა ვოლაკისტ პოლ დეის, გიტარისტებს- ტერი რენსს და დეივ სალივანს, დრამერ რონ მეთიუსს, ბასისტ და დამაარსებელ სტივ ჰარისს. მათი პირველივე გამოსვლის შემდეგ ჯგუფის წევრებმა გაიგეს ბენდზე, რომელსაც ამავე სახელი ერქვა და გადაწყვიტეს დაუყოვნებლივ დაერეგისტრირებინათ თავი ამ სახელით. ჯგუფმა მალევე დაიწყო სხვადასხვა კლუბებში კონცერტების გამართვა, თუმცა ჰონორარები და მასშტაბი მცირე იყო, ჯგუფის პოპულარობა უფრო და უფრო იზრდებოდა. იმ დროს Iron Maiden-ის მუსიკა სხვა ბევრ ბენდზე უფრო მძიმე იყო.ასევე კონცერტებზე ვიზუალური ეფექტებისთვის გამოიყენებოდა ე.წ. bubble machine and smoke machine, რაც უფრო და უფრო მეტ თაყვანისმცემელს ჰმატებდა ჯგუფს.
მალევე, მორიგი გამოსვლის შემდეგ პაბში cart and heroes ჯგუფი დატოვა პოლ დეიმ(ვოკალისტმა), რომელმაც Iron Maiden-თან ერთად 26 კონცერტი გამართა. ის წავიდა ჯგუფიდან ჯგუფში უქარიზმობის გამო. ის შეცვალა დენის უილკოკმა,რომელიც იქამდე ჯგუფ "სმილერის" ვოკალისტი იყო. დენისს ჰქონდა ნაკლებად ძლიერი ხმა, მაგრამ ის სცენაზე მეტ არტისტიზმს აჩენდა.ის ხშირად იყენებდა "კაფსულის ფოკუსს". ის იხმევდა ხანჯლის პირს ტუჩებზე და ამავდროულად კაფსულას ხეთქავდა მის პირში, რის შედეგადაც "სისხლი" მოდიოდა. უილკოკთან ერთად "მოსმენებს" გადიოდა დეივ მიულრეიც, რომელსაც სურდა ჯგუფში ყოფილიყო მეორე გიტარისტი. ჯგუფი აანალიზებდა, რომ მას ჟღერადობა უნდა შეეცვალა, რისთვისაც აუცილებელი იყო ახალი წევრების დამატება. ჯგუფში დეივის დამატებით იქნებოდა 6 წევრი, მაგრამ დეივ სალივანს და ტერი რენსს თავიანთი ოჯახების გამოკვება არ შეეძლოთ ამ შემთხვევაში, რადგან ჯგუფი მხოლოდ პაბებში უკრავდა. მათ განაცხადეს ჯგუფიდან წასვლის შესახებ. მალევე Iron Maiden-ს დაემატა ახალი გიტარისტი რობ (ბობ სოიერ) ეინჯელო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Iron Maiden კატეგორია:ინგლისური როკ-ჯგუფები კატეგორია:მძიმე მეტალ ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური მძიმე მეტალ ჯგუფები
ლარინგო...
ლარინგო... (ბერძნ. larynx, ნათესაობითი ბრუნვა laringos — ხორხი) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი. აღნიშნავს ხორხთან დამოკიდებულებას. მაგ., ლარინგოლოგია, ლარინგოფონი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები
სან-ხოსე (აღმოსავლეთი ნეგროსი)
სან-ხოსე (ოფიციალურად სან-ხოსეს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa San Jose; Bayan ng San Jose) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ ნეგროსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 21 956 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ ნეგროსის მუნიციპალიტეტები
ზურაბ ნოღაიდელი
ბიოგრაფია
1988 წელს დაამთავრა მოსკოვის ლომონოსოვის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი. 1988-1989 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვახუშტის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტის უფროსი ლაბორანტი. 1989-1990 წლებში ესტონეთის მეცნიერებათა აკადემიის გეოლოგიის ინსტიტუტის სტაჟიორი. 1989-1992 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ბათუმის ნიკო ბერძენიშვილის სახელობის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად, მეცნიერ-თანამშრომლად, ლაბორატორიის ხელმძღვანელად.1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ საქართველოს მწვანეთა პარტია “, საქართველოს პარლამენტის გარემოს დაცვისა და ბუნებრივი რესურსების კომიტეტის თავმჯდომარე. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1996-1997 წლებში აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი. 1999 წლის ნოემბრიდან — 2000 წლის მაისამდე იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“, გადასახადებისა და შემოსავლების კომიტეტის თავმჯდომარე. 2000, მაისი - 2001, 1 ნოემბერი — საქართველოს ფინანსთა მინისტრი. 2002-2003 წლებში სააქციო საზოგადოების „სახალხო ბანკი“ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი. 2003, აპრილი - ნოემბერი — სოლიდარული პასუხისმგებლობის საზოგადოების „დამენია, ვარშალომიძე, ნოღაიდელი და ქავთარაძე“ პარტნიორი. 2003, ნოემბერი - 2005, თებერვალი —- საქართველოს ფინანსთა მინისტრი.
საქართველოს პრემიერ-მინისტრი
2005 წელს ზურაბ ჟვანიას მოულოდნელი დაღუპვის შემდეგ საქართველოს პრეზიდენტმა, მიხეილ სააკაშვილმა ნოღაიდელი დანიშნა საქართველოს პრემიერ-მინისტრად. ამ პოსტზე ნოღაიდელმა 2007 წლის 16 ნოემბრამდე იმუშავა.
ამის შემდეგ ის დროებით ჩამოშორდა პოლიტიკას და კახა კალაძის ბიზნესს ჩაუდგა სათავეში. 2008 წლის შემოდგომაზე ნოღაიდელმა პოლიტიკაში დაბრუნება გადაწყვიტა და დაიწყო პარტიის - მოძრაობა სამართლიანი საქართველოსთვის - ჩამოყალიბება. ნოღაიდელის პარტიის მიზანი ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნების ჩატარება იყო. ის განსაკუთრებით აქტიურობდა აჭარასა და გურიაში. 2010 წლის 23 დეკემბერს პარტიის რიგგარეშე ყრილობამ  ზურაბ ნოღაიდელი პარტიის თავმჯდომარის პოსტიდან გადააყენა ფინანსური პრობლემის გამო, თუმცა დავალიანების გასტუმრებამდე გამგეობის რიგით წევრად დატოვა. მოგვიანებით ზურაბ ნოღაიდელმა განცხადება გააკეთა ახალი მოძრაობის დაფუძნებასთან დაკავშირებით.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ფინანსთა მინისტრები კატეგორია:საქართველოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:დაბადებული 22 ოქტომბერი კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:მწვანეთა პარტიის პოლიტიკოსები
კორონელ-პორტილიოს პროვინცია
thumb|right|250px|კორონელ-პორტილიოს პროვინცია. კორონელ-პორტილიო — პროვინცია პერუში, პერუს უკაიალის რეგიონში. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ბრაზილია, ხოლო ჩრდილოეთიდან ლორეტოს რეგიონი. კორონელ-პორტილიოსის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი პუკალიპა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 316,546 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 8,7 ადამიანს. კორონელ-პორტილიოსი ფართობია 36 235,953 კმ². კორონელ-პორტილიოსი იყოფა 7 რაიონად.
იხილეთ აგრეთვე
პერუს პროვინციები
კატეგორია:უკაიალის რეგიონის პროვინციები
ჟორჟი ამადუ
ჟორჟი ლეალ ამადუ დი ფარია (Jorge Amado de Faria; დ. 10 აგვისტო, 1912, იტაბუნა, ბაიის შტატი, — გ. 6 აგვისტო, 2001) — თანამედროვე ბრაზილიელი მწერალი, ბრაზილიური ლიტერატურის კლასიკოსი. აღიარებულია „ბრაზილიური კულტურის მსოფლიო დესპანად“.
ოჯახი, განათლება
ჟორჟი ამადუ დაიბადა 1912 წელს, ბაიის შტატის ქალაქ იტაბუნას ახლომდებარე ფაზენდა აურისიდიაში, ჟოაო ამადუ დი ფარიასა და ეულალია ლეაოს ოჯახში. მწერლის მამა კაკაოს პლანტაციის მფლობელი იყო. 1914 წელს, ყვავილის ეპიდემიის გამო, ამადუები გადასახლდნენ მეზობელ ქალაქ ილეუსში, სადაც გაიარა მომავალი მწერლის ბავშვობამ. ამის გამო, იგი მთელი ცხოვრება ილეუსელად თვლიდა თავს. საშუალო განათლება ამადუმ ბაიას დედაქალაქ სალვადორ დე ბაიაში, იეზუიტთა კოლეჯში მიიღო,  შემდეგ კი რიო დე ჟანეიროს ფედერალური უნივერსიტეტის სამართლის სკოლაში დაეუფლა იურისტის პროფესიას, თუმცა, თავისი განათლებით არასოდეს უმუშავია და მთელი ცხოვრება ლიტერატურას მიუძღვნა.
ლიტერატურული მოღვაწეობის ადრეული ხანა
ამადუ ადრევე ჩაება ლიტერატურულ ცხოვრებაში-14 წლის ასაკიდან უკვე აქტიურად თანამშრომლობდა რამდენიმე ჟურნალთან და იყო ახალგაზრდა ავტორთა ე.წ. "„მეამბოხეთა აკადემიის“ ერთ-ერთი დამაარსებელი . პირველი რომანი, „კარნავალის ქვეყანა“, მწერალმა 18 წლის ასაკში, 1931 წელს გამოაქვეყნა. ორი წლის შემდეგ ერთმანეთის მიყოლებით გამოვიდა „კაკაო“, „ოფლი“, „მკვდარი ზღვა“, „ჟუბიაბა“, „ქვიშის კაპიტნები“, რომელშიც მწერალი ეხებოდა სოციალურ თემებს, რასობრივ საკითხებს. ამ დროიდანვე გამოვლინდა ამადუს ინტერესი აფრო-ბრაზილიური კულტურისა და საზოგადოების ცხოვრებასა და მსოფლმხედველობაზე მისი გავლენის მიმართ.
ამადუ ახალგაზრდობიდანვე უდიდესი თანაგრძნობით იყო გამსჭვალული დაბალი სოციალური ფენის ადამიანების მიმართ, რომელთა მძიმე ცხოვრებას და შრომას პლანტაციებში ჯერ კიდევ ბავშვობიდან იცნობდა. ეს შეხედულებები ნათლად აისახა მის ადრეულ ლიტერატურულ ქმნილებებსა და პოლიტიკურ მრწამსში-მემარცხენე მიმართულების ამადუ ბრაზილიის კომუნისტური პარტიის წევრი გახდა, რამაც მნიშვნელოვნად გაართულა მისი ცხოვრება, განსაკუთრებით 1935 წლიდან, დიქტატორ ჟეტულიუ ვარგასის მმართველობის პირობებში. ამ წელს იგი დააპატიმრეს კიდეც, 1937 წელს მისი ნაწარმოებები საჯაროდ დაწვეს. ბრაზილიასა და პორტუგალიაში მისი წიგნები აიკრძალა, თუმცა, მწერლის პოპულარობას ამან ხელი ვერ შეუშალა-„ჟუბიაბას“ ფრანგულ თარგმანს აღფრთოვანებული გამოხმაურებები მოჰყვა ევროპაში. ალბერ კამიუმ, რომელიც იმხანად უკვე ნობელის პრემიის ლაურეატი და სახელმოხვეჭილი მწერალი იყო, მაღალი შეფასება მისცა რომანს.
პოლიტიკური მოღვაწეობა, განდევნილობა
40-იან წლებში, დიქტატორული რეჟიმის მხრიდან დევნის გამო, მწერალი იძულებული გახდა, ბრაზილია მიეტოვებინა და ურუგვაისა და არგენტინაში ეძებნა თავშესაფარი, თუმცა, წერისათვის თავი მაინც არ დაუნებებია — შექმნა გამოჩენილი ბრაზილიელი პოეტის, რესპუბლიკელისა და აბოლიციონისტის ანტონიუ კასტრუ ალვისისა და თავისი თანამედროვე ბრაზილიელი პოლიტიკოსის, იმხანად პატიმრობაში მყოფი ლუიშ კარლუშ პრესტეშის ბიოგრაფიები („კასტრუ ალვისის ანბანთქება“ (1941), „იმედის მხედარი“ (1942, ესპანურ ენაზე), რაც მკაფიოდ გამოკვეთილ პოლიტიკურ ხასიათს ატარებდა. 1945 წელს, ვარგასის მმართველობის დასრულების შემდეგ, ამადუმ მოახერხა ბრაზილიაში დაბრუნება. იგი კომპარტიის სიით აირჩიეს ეროვნულ საკონსტიტუციო ანსამბლეაში. მწერალი აქტიურ მონაწილეობას იღებდა საკანონმდებლო საქმიანობაში, მხარს უჭერდა კანონს აღმსარებლობის თავისუფლების შესახებ. 2 წლის შემდეგ კომუნისტური პარტია არალეგალურად გამოცხადდა და წევრების დევნა დაიწყო. ამადუ ისევ იძულებული გახდა, რომ მიეტოვებინა სამშობლო. ერთხანს იგი საფრანგეთში ცხოვრობდა ოჯახთან ერთად, თუმცა 1950 წელს ქვეყნიდან გააძევეს (საფრანგეთში ჩასვლის უფლება ამადუს მხოლოდ 15 წლის შემდეგ დაუბრუნეს, იმხანად საფრანგეთის კულტურის მინისტრის, მწერალ ანდრე მალროს ჩარევის შემდეგ) და ჩეხოსლოვაკიაში მოუწია გადასვლა, შემდეგ კი — სსრკ-ს ეწვია, სადაც 1951 წელს სტალინური პრემია მიანიჭეს.
ლიტერატურული მოღვაწეობის მეორე პერიოდი
შემოქმედების მეორე პერიოდში ამადუმ რომანებთან ერთად, მოგონებების რამდენიმე წიგნიც გამოსცა. იგი მოღვაწეობდა საბავშვო ლიტერატურის დარგშიც.
აღიარება
ამადუს რომანები მის სიცოცხლეშივე 49 ენაზე ითარგმნა და 55 სხვადასხვა ქვეყანაში გამოიცა, საფუძვლად დაედო თეატრალურ დადგმებს და კინოფილმებს. 1984 წელს მწერალს საფრანგეთის საპატიო ლეგიონის ორდენი მიენიჭა. 1987 წელს სალვადორ-დე-ბაიაში შეიქმნა ჟორჟი ამადუს ფონდი, რომელიც მისი ლიტერატურული მემკვიდრეობის მფარველობას ისახავდა მიზნად, დაარსდა მისი შემოქმედების მუზეუმი, სადაც ამადუს წიგნების სხვადასხვა გამოცემებია გამოფენილი.
საყოველთაო პატივისცემით მოცული მწერალი გარდაიცვალა 2001 წელს, 87 წლის ასაკში, გულის უკმარისობით. მისი ანდერძისამებრ, სხეული დაწვეს და ფერფლი მის ბაღში გაფანტეს.
პირადი ცხოვრება
ამადუ ორჯერ იყო დაქორწინებული. პირველად იგი 20 წლის ასაკში დაოჯხდა მატილდე გარსია როსაზე, რომელთაგანაც ქალიშვილი ეულალია დალილა (ლილა) შეეძინა. 1944 წელს მეუღლეები განქორწინდნენ.
მალე ამადუმ გაიცნო მწერალი და ფოტოგრაფი ზელია გატაი, რომელთანაც გაატარა მთელი დარჩენილი ცხოვრება, თუმცა, ოფიციალური ქორწინება ამადუმ და გატაიმ მხოლოდ 1978 წელს გააფორმეს, როცა უკვე შვილიშვილებიც ჰყავდათ. ამ ქორწინებიდან 1947 წელს დაიბადა ვაჟიშვილი ჟოაო ჟორჟი, რამდენიმე წლის შემდეგ კი-ქალიშვილი პალომა. ამავდროულად, 1949 წელს 14 წლის ასაკში გარდაიცვალა ლილა-ამადუს და გარსია როსას ქალიშვილი.
ჟორჟი ამადუს შვილიშვილია რეჟისორი სესილია ამადუ, რომელმაც 2011 წელს გადაიღო „ქვიშის კაპიტნების“ ეკრანიზაცია
სქოლიო
კატეგორია:ბრაზილიელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1912 კატეგორია:დაბადებული 10 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2001 კატეგორია:ბრაზილიელი სოციალისტები კატეგორია:XX საუკუნის ბრაზილიელი დრამატურგები კატეგორია:ბრაზილიელი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:მოდერნისტი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ბრაზილიელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ბრაზილიელი მემუარისტები კატეგორია:XX საუკუნის მემუარისტები
Chaos and Creation in the Backyard
Chaos and Creation in the Backyard — ინგლისელი მუსიკოს პოლ მაკ-კარტნის მეცამეტე სტუდიური სოლო-ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2005 წელს. მისი პროდიუსერია ნაიჯელ გოდრიჩი.
მაკ-კარტნი ამ ალბომზე თავად უკრავს თითქმის ყველა საკრავზე, როგორც ალბომებზე McCartney და McCartney II. თუმცა აქ მუსიკოსი, პირველად 1984 წლის დისკის Give My Regards to Broad Street შემდეგ არ იყო საკუთარი ალბომის პროდიუსერი.
Chaos and Creation in the Backyard იყო მაკ-კარტნის უკანასკნელი როკ-ალბომი, რომელიც EMI-ზე გამოვიდა. მოგვიანებით, 2007 წლის მარტში მან გააფორმა კონტრაქტი ლეიბლთან Hear Music, რომელსაც ფლობს Starbucks.
სიმღერების სია
შენიშვნები
სქოლიო
კატეგორია:2005 წლის ალბომები კატეგორია:პოლ მაკ-კარტნის ალბომები კატეგორია:ალბომები ნაიჯელ გოდრიჩის პროდიუსერობით კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები
უნივერსიტეტი
მინი|[[ხარისხის მიღება|ხარისხის მიღების ცერემონიალი ოქსფორდის უნივერსიტეტში]] მინი|[[თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი]] მინი|[[ბოლონიის უნივერსიტეტის ძველი შენობები]] მინი|დოქტორების შეხვედრა [[პარიზის უნივერსიტეტი|პარიზის უნივერსიტეტში, შუა საუკუნეების მანუსკრიპტი]] უნივერსიტეტი — უმაღლესი განათლებისა და კვლევის დაწესებულება, სადაც კურსდამთავრებულებს აკადემიური ხარისხი ენიჭება. საფუძვლად უდევს ლათინური სიტყვა universitas, რაც კორპორაციას ნიშნავს (ვინაიდან თავდაპირველად შუა საუკუნეებში უნივერსიტეტები მხოლოდ მეცნიერ-მასწავლებელთა გაერთიანება იყო).
ისტორია
ამ განსაზღვრების გამო მსოფლიოს უძველესი უნივერსიტეტები ევროპაში იყო, ვინაიდან აკადემიური ხარისხის გაცემა არ იყო მიღებული აზიისა და აფრიკის უძველეს სასწავლო დაწესებულებებში. მიუხედავად ამისა, უმაღლესი სასწავლებლები გაცილებით ადრეც არსებობდა ისეთ ქვეყნებში, როგორებიცაა ჩინეთი, ეგვიპტე და ინდოეთი.
აკადემია დაფუძნებული ძვ. წ. 387 წელს ბერძენი ფილოსოფოსი პლატონის მიერ აკადემოსში ათენთან ახლოს ასწავლიდა სტუდენტებს ფილოსოფიას, მათემატიკას და ტანვარჯიშს და მიიჩნევა თანამედროვე ევროპული უნივერსიტეტების წინაპრად. სხვა ბერძნული ქალაქები მნიშვნელოვანი საგანმანათლებლო ინსტიტუტებით იყვნენ: კოსი (ჰიპოკრატეს სამშობლო), რომელსაც სამადიცინო სკოლა ჰქონდა და როდოსი, სადაც ფილოსოფიური სკოლები არსებობდა. განთქმული კლასიკური უნივერსიტეტი იყო ალექსანდრიის მუზეუმი და ბიბლიოთეკა.
პლატონიდან დაახლოებით ათას წელიწადში თანამედროვე უნივერსიტეტების მსგავსი დაწესებულებები გაჩნდა სპარსეთში და ისლამურ სამყაროში, სადაც განსაკუთრებით აღსანიშნავია გუნდიშაფურის აკადემია და უფრო გვიანდელი ალ-აზჰარის უნივერსიტეტი ქაიროში.
ევროპამდე მრავალი საუკუნით ადრე აზიაში არსებობდა რამდენიმე სასწავლო დაწესებულება, რომელიც მიემსგავსებოდა დასავლური ტიპის უნივერსიტეტებს. მაგ. ადრეულ ჩინურ სახელმწიფოში სახელმწიფო სამსახურისთვის მოხელეები შესარჩევ გამოცდებს აბარებდნენ იმპერიული საგამოცდო და განათლების სისტემის სტანდარტების მიხედვით, რომელიც ჰანის დინასტიის დროს იქნა შემოღებული (ძვ. წ. 206 – 220).
უძველესი ქალაქები ნალანდა, ვიკრამასილა, კანჩიპურა და ტაკშასილა აღმოსავლეთში განთქმული სასწავლო ცენტრების წარმოადგენდნენ და აქ სტუდენტები მთელი აზიიდან ჩამოდიოდნენ. აღსანიშნავია, რომ ნალანდა ბუდისტური განათლების უმნიშვნელოვანესი ცენტრი იყო, სადაც სწავლობდნენ ბუდისტები ჩინეთიდან, ცენტრალური და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიიდან.
კაროლინგების პერიოდში, შარლემანი აყალიბებს შემდგომში სახელგანთქმულ აკადემიას არისტოკრათა შვილების განათლებისათვის, რათა ხელი შეწყობოდა იმპერიისთვის საჭირო პროფესიონალთა მომზადებას. ეს საჭიროება მე-11 საუკუნეში უნივერსიტეტის აღმასვლის წინაპირობა გახდა.
შუასაუკუნეების ევროპის პირველი უნივერსიტეტი იყო მანგანის უნივერსიტეტი კონსტანტინოპოლში (ამჟ. სტამბოლი, თურქეთი), დაფუძნებული 849 წელს, შემდეგ მას მოჰქყვა ბოლონიის უნივერსიტეტი ბოლონიაში, იტალია, და პარიზის უნივერსიტეტი პარიზში, საფრანგეთი. შუასაუკუნეების უნივერსიტეტთა უმრავლესობა კათოლიკური ეკლესიის კათედრალური სკოლების მფარველობით იქმნებოდა. ისტორიკოსები მიიჩნევენ, რომ უნივერსიტეტებისა და კათედრალური სკოლების გაჩენა ადრეულ მონასტერთა მიერ სწავლებისადმი ინტერესის წახალისების შედეგი იყო.
ევროპაში ახალგაზრდა მამაკაცები უნივერსიტეტში შედიოდნენ ტრივიუმისა და ქუადრივიუმის შესწავლის დასრულების შემდეგ. ტრივიუმი წარმოადგენდა მოსამზადებელ კლასს გრამატიკაში, რიტორიკაში და ლოგიკაში, ხოლო კვადრივიუმი — არითმეტიკაში, გეომეტრიაში, მუსიკასა და ასტრონომიაში.
უნივერსიტეტები, როგორც წესი ყალიბდებოდა ჩარტერის მიღების შედეგად. მაგ. ბრიტანეთში უნივერსიტეტი ყალიბდება საპარლამენტო აქტისა ან სამეფო ჩარტერის საფუძველზე. ორივე შემთხვევაში საჭიროა უზენასი საკონსულოს თანხმობა და მხოლოდ მის წევრებს შეუძლიათ რაიმე სახის ხარისხის მინიჭება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უმაღლესი სასწავლებლები *
ტაკაკო დოი
ტაკაკო დოი (იაპონ. 土井 た か 子, 30 ნოემბერი, 1928, კობი, იაპონია—20 სექტემბერი, 2014, ჰიოგოს პრეფექტურა, იაპონია) — იაპონელი სახელმწიფო მოღვაწე, იაპონიის პარლამენტის წარმომადგენელთა პალატის თავმჯდომარე (1993-1996 წწ). ქვეყნის ისტორიაში პირველი ქალი ამ თანამდებობაზე. იაპონიის სოციალისტური (მაშინდელი სოციალ-დემოკრატიული) პარტიის თავმჯდომარე (1986-1991 და 1996-2003 წლებში).
ბიოგრაფია
ტაკაკო დოიმ 1945 წელს დაამთავრა ქალთა სკოლა, შემდეგ დოსისას (კიოტო) უნივერსიტეტის  იურიდიული ფაკულტეტი 1956 წელს. ასწავლიდა კონსტიტუციურ სამართალს იმავე (1958-1970 წწ.) და ორ სხვა უნივერსიტეტში. იგი გახდა  აქტივისტი  ომის შემდგომი  კონსტიტუციის დამცავი მოძრაობისა.
1969 წელს იგი პირველად აირჩიეს პარლამენტის წარმომადგენელთა პალატაში იაპონიის სოციალისტური პარტიიდან (ზედიზედ ხელახლა იქნა არჩეული   11 ვადით). იგი იყო ფასების სპეციალური საპარლამენტო კომისიის თავმჯდომარე. სოციალური, საერთაშორისო და უსაფრთხოების საკითხების სპეციალისტი. მრავალი წლის განმავლობაში მამაკაცი პოლიტიკოსების "ჩრდილში“ იყო მოქცეული, მაგრამ 1980 წელს  აქტიურად ჩაერთო  გენდერული თანასწორობის პოლიტიკის დაცვაში და 1985 წელს მიაღწია  პარლამენტის მიერ კონვენციის რატიფიცირებას ქალთა დისკრიმინაციის ყველა ფორმის აღმოფხვრის შესახებ (CEDAW).
ტაკაკო დოიმ კარიერა გაიკეთა იაპონიის სოციალისტურ პარტიაში: იგი იყო პარტიის საგარეო საქმეთა კომიტეტის ხელმძღვანელი, 1983 წელს აირჩიეს თავმჯდომარის მოადგილედ, ხოლო 1986 წლის 9 სექტემბრიდან 1991 წლის 31 ივლისამდე —პარტიის თავმჯდომარე. ტაკაკო  დოი  გახდა პირველი ქალი იაპონიის პოლიტიკის ისტორიაში, რომელმაც  მსგავსი თანამდებობა დაიკავა. (გადადგა 1991 წელს ადგილობრივი არჩევნებზე განცდილი მარცხის   შემდეგ). 1989 წელს, სხვა ოპოზიციურ პარტიებთან კოალიციაში, სოციალისტურმა პარტიამ მოიპოვა ფინალური გამარჯვება პარლამენტის მრჩეველთა პალატის არჩევნებში. ამ არჩევნებში მან წარმატებული  კამპანია წარმართა სამომხმარებლო გადასახადის წინააღმდეგ, რის შედეგადაც მმართველმა ლიბერალ -დემოკრატიულმა პარტიამ დაკარგა უმრავლესობა.
1993-1996 წლებში ტაკაკო დოი იაპონიის პარლამენტის წარმომადგენელთა პალატის თავმჯდომარე გახლდათ. 1996 წლის 28 სექტემბერს იგი ხელმძღვანელობდა სოციალ -დემოკრატიულ პარტიას, რომელშიც არჩევნებში დიდი მარცხის შემდეგ გადაიზარდა იაპონიის სოციალისტურ პარტიაში თუმცა, მან ვერ შეცვალა პოლიტიკური ძალების განლაგება და დემოკრატიული პარტია გახდა მთავარი ოპოზიციური პარტია, რომელსაც შეუერთდა იაპონიის სოციალისტური პარტიის ზოგიერთი ყოფილი წევრი.
ტაკაკო დოი პოპულარული ოპოზიციური პოლიტიკოსი იყო. მას სურდა უფრო ზომიერი პარტიის შექმნა და  მეტი ქალის მოზიდვა პოლიტიკაში. იგი იყო პასუხისმგებელი  უბრალო აქტივისტებისგან პარტიაში ახალგაზრდა ქალების მიღებაზე. ერთ-ერთი ასეთი  იყო   კიიომი ცუჯიმოტო.
2003 წლის საყოველთაო არჩევნებში სოციალ-დემოკრატებმა მოიპოვეს მხოლოდ 6 ადგილი, ხოლო დოიმ ხელახლა არჩევა დეპუტატთა პალატაში მხოლოდ  პარტიული სიით შეძლო, იგი დამარცხდა თავისივე ოლქში. პოლიტიკოსის რეპუტაციას სერიოზული დარტყმა მიაყენა  1987 წელს, ჩრდილოეთ კორეი ს ლიდერის კიმ ირ სუნგის დაბადების დღის აღსანიშნავად  განცხადების გამოქვეყნებამ, სადაც  ამბობდა, რომ იაპონიის სოციალისტური პარტიის წევრებმა პატივი უნდა სცენ ჩრდილოეთ კორეის რესპუბლიკის მიერ მიღწეულ ბრწყინვალე წარმატებებს დიდი ლიდერის კიმ ირ სენის ხელმძღვანელობით. 1989 წელს მან და 129 სხვა გამოჩენილმა პარტიულმა წევრმა ხელი მოაწერეს პეტიციას სამხრეთ კორეის პრეზიდენტ რო დაე ვუსადმი, სადაც ითხოვდნენ ჯაშუშობაში ნასამართლევი ჩრდილოეთ კორეელი მოქალაქეების გათავისუფლებას, მათ შორის შინ კვანგ სოოს, რომელიც მონაწილეობდა 1980 წლის ივნისში იაპონიის მოქალაქეების გატაცებაში. 2003 წლის ნოემბერში ამ დიდი ჩავარდნის შემდეგ ტაკაკო დოიმ აიღო პასუხისმგებლობა პარტიაში არსებულ მდგომარეობაზე და გადადგა  თავმჯდომარის თანამდებობიდან.
2005 წლის არჩევნების შემდეგ მან დაკარგა ადგილი პარლამენტში; 2006 წლიდან იკავებდა   იაპონიის სოციალ -დემოკრატიული პარტიის საპატიო თავმჯდომარის თანამდებობას.
გარდაცვალება
ტაკაკო დოი გარდაიცვალა პნევმონიით ჰიოგოს პრეფექტურის საავადმყოფოში 2014 წლის 20 სექტემბერს 85 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 20 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:იაპონელი პოლიტიკოსები კატეგორია:იაპონელი პოლიტიკოსი ქალები
ამანდა პიტი
ამანდა პიტი (Amanda Peet; დ. 11 იანვარი 1972, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი კინომსახიობი.
ბიოგრაფია
ამანდა პიტი დაიბადა 1972 წლის 11 იანვარს, ნიუ-იორკში (აშშ). მშობლების განქორწინებდამდე, რომელიც 1990 წელს მოხდა, ამანდას მამა ჩარლზი ზრდიდა, რომელიც ადვოკატური პრაქტიკით იყო დაკავებული და დედა პენი, ყოფილი სოციალური მუშაკი. სკოლის დამთავრების შემდეგ ამანდა სასწავლებლად კოლუმბიის უნივერსიტეტში წავიდა ისტორიულ ფაკულტეტზე. რაც შეხება მისი სამსახიობო ნიჭის გამოვლენას, ეს აშკარა გახდა, როდესაც დედასთან ერთად ერთ-ერთ სპექაკლზე ყოფნისას ის წარმოდგენის დროს ავიდა სცენაზე და იმპროვიზება დაიწყო.
რამდენიმე წლის შემდეგ, ბოლო კურსზე, ის აღმოჩნდა მოსმენაზე დრამატულ ხელოვნების ლეგენდარულ მასწავლებელთან უტა ჰაგენთან. გოგონამ დაიწყო მის გაკვეთილებზე სიარული. ჰაგენთან მან სხვა მომავალი ახალგაზრდა ვარსკვლავები გაიცნო. მის თავისებურ დამრიგებლად იქცა მომავალი მსახიობი ჰოუპ დეივისი. ერთად გოგონებმა გადააგზავნეს ამანდას 80 ფოტო ყველასთან ვისთანაც შეიძლებოდა, სააგენტო 'Ross Report' ჩათვლით, რომელიც უამრავი აღიარებული ნიჭიერი ადამიანისთვის და დამწყები მსახიობისთვის „წმინდა“ ადგილია.
კარიერა
კარიერის პირველ ეტაპებზე ამანდამ მთელი ძალები მიალია ოცამდე პერსონაჟს საკმაოდ დაბალბიუჯეტიან და დაბალხარისხიან პროექტებში, სანამ თავის ცხოვრებაში პირველ ბლოგბასტერში „ცხრა იარდი“ მონაწილეობაზე მიიღო წინადადება. თუმცა საქმე გაჩერებული წერტილიდან ცოტათი ადრე დაიძრა. მაყურებლებმა და კრიტიკოსებმა დადებითად მიიღეს მისი ნამუშევარი სატელევიზიო მრავალსერიან კომედიაში „ჯეკი და დეპი“. ჟაკლინ ბარეტის როლისთვის მეტსახელად ჯეკი ამ სერიალში ის აღმოჩნდა მსოფლიოს 50 ყველაზე ლამაზი ადამიანების სიაში ჟურნალ 'People' მონაცემებით. მოგვიანებით კი მიიღო როლი სუპერმოდური და თავხედი ჯუდიტ ფისბეგლერის როლი კომედიაში „სილვერმანის გადარჩენა“.
„ცხრა იარდმა“ ამანდას უამრავი კარი გაუღო. ამ კომედიის შემდეგ მას დიდბიუჯეტიან ფილმებში იწვევდნენ. სხვა მნიშვნელოვანი კინოროლებიდან აღსანიშნავია : „განსაკუთრებით მძიმე დანაშაული“ (2002), „სიყვარული წესების მიხედვით და მათ გარეშეც“ (2000), „ იდენტიფიკაცია“ (2003), „2012“ (2009).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:დაბადებული 11 იანვარი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
სკანდინავიის ნახევარკუნძული
სკანდინავიის ნახევარკუნძული — გეოგრაფიული რეგიონი ჩრდილოეთ ევროპაში, რომელიც მოიცავს ნორვეგიას და შვედეთს, აგრეთვე ფინეთის ჩრდილო ნაწილს. სახელი სკანდინავია სკანიადან მოდის, რეგიონი, რომელიც ნახევარკუნძულის სამხრეთშია. სკანდინავიის ნახევარკუნძული ევროპაში ყველაზე დიდი ნახევარკუნძულია. იგი ფენოსკანდიის თავისებური ნაწილია, რომელიც ჩრდილო-აღმოსავლეთით რუსეთ-ფინეთიდან იწყება და სამხრეთ-დასავლეთით დანია-გერმანიისკენ მიემართება.
გეოგრაფია
მისი უმაღლესი მწვერვალი იყო გლიტერტინდენი ნორვეგიაში, რომლის სიმაღლეც ზღვის დონიდან, დაახლოებით, 2470 მეტრი იყო, თუმცა მყინვარის დნობის შემდეგ, უმაღლეს მწვერვალად გალდიოპიგენი სახელდება 2469 მეტრით ზღვის დონიდან (აგრეთვე ნორვეგიაში). ამ მთებშია კონტინენტური ევროპის ყველაზე დიდი მყინვარი იოსტედალსბრეენი. ნახევარკუნძულის ერთი მეოთხედი არქტიკული წრის ჩრდილოეთით არის განლაგებული. აქ უკიდურესი ჩრდილოეთის წერტილი კონცხი ნორდკინი მდებარეობს.
ჰავა — ნახევარკუნძულზე კლიმატი მერყეობს ჩრდილაღმოსავლეთში ტუნდრულიდან და სუბარქტიკულიდან, ნოტიო კონტინენტურით ცენტრალურ ნაწილში და დასავლეთსა და სამხრეთში ცივი ზღვიურით.
წიაღისეული — რეგიონი მდიდარია ხე-ტყით, რკინითა და სპილენძით. ნავთობისა და ბუნებრივი აირის უზარმაზარი საბადოები იქნა აღმოჩენილი ნორვეგიის სანაპიროებთან და ატლანტის ოკეანეში. სამხრეთ შვედეთში კარგად არის განვითარებული ფერმერული მეურნეობა.
ხალხი
ადამიანის არსებობის პირველი დადასტურებული კვალი ნახევარკუნძულის სამხრეთსა და დანიაში 12 000 წლის წინ გამოჩნდა. როგორც კი ყინულის საფარმა დნობა, ხოლო ტუნდრამ ჩამოყალიბება იწყო, პირველი მონადირეებიც გამოჩნდნენ. ჰავის დათბობამ ხე-ტყის განვითარება გამოიწვია, სიმწვანემ კი ცხოველები მიიზიდა. მონადირე-მეთევზე-შემგროვებელთა პირველი კვალი მეზოლითის ხანას (8200 ძვ.წ.აღ.) უკავშირდება და გრძელდება ნეოლითში სასოფლო-სამეურნეო კულტურის ჩასახვამდე (3200 ჩვ.წ.აღ.).
ნახევარკუნძულის ჩრდილო და ცენტრალური ნაწილი საამების, ანუ ლაპლანდიელების მიერ დასახლდა. ისინი მეტწილად სუბარქტიკულ და არქტიკულ ზონებში ცხოვრობდნენ. ისინი საამთა ენაზე საუბრობენ, რომელიც არ არის ინდოევროპული, არამედ ფინო-უგორულია და ფინურსა და ესტონურს ენათესავება.
ნახევარკუნძულის სხვა მკვიდრთა შორის უკვე IX საუკუნის ჩანაწერებიდან ნორვეგიელები ჩნდებიან ნორვეგიის დასავლეთ სანაპიროზე, დანიელები კი თანამედროვე შვედეთის სამხრეთ ნაწილში, აღმოსავლეთ ნორვეგიის მოსაზღვრე ტერიტორიებზე კი შვედები იწყებენ გამოჩენას. ისინი მსგავს, მონათესავე ინდოევროპულ ენაზე საუბრობდნენ, რომელსაც ძველისლანდიური ენა ეწოდება. მართალია მას მერე პოლიტიკური საზღვრები არაერთხელ შეიცვალა, მაგრამ ეს ხალხი XXI საუკუნის სკანდინავიის მოსახლეობაში უმრავლესობას წარმოადგენს.
პოლიტიკური განვითარება
thumb|left|სკანდინავიის ნახევარკუნძულზე პოლიტიკური საზღვრები 1888 წლისთვის იმის მიუხედავად, რომ სკანდინავიის ქვეყნების სახელმწიფოებრიობა უკვე ათას წელს მოითვლის, პოლიტიკური საერთაშორისო საზღვრები XVII საუკუნემდე არ იყო განსაზღვრული. იმხანად შვედეთმა კატეგატზე გაავლო საზღვარი და ბალტიის ზღვაზე განავრცო კონტროლი. შვედეთ-ნორვეგიის საზღვრები საბოლოოდ 1751 წელს განისაზღვრა. ფინეთ-ნორვეგიის საზღვრები ხანგრძლივი მოლაპარაკებების მერე 1809 წელსღა დადგინდა. ნორვეგია-რუსეთს შორის კი 1826 წელს გაევლო საბოლოო საზღვარი. 1920 წლამდე ყველა საზღვარი ბოლომდე არ იყო გავლებული, ამდენად, ფინეთს ბარენცის ზღვაზე ჰქონდა გასასვლელი, თუმცა, 1944 წელს ამ ტერიტორიების რუსეთისთვის დათმობა მოუწია.
დანია და შვედეთი საუკუნეთა მანძილე დომინანტის როლს ასრულებდნენ სკანდინავიაში, ბოლო საუკუნეებში მათ რიცხვს რუსეთიც მიემატა. რაც შეეხება ნორვეგიას, ფინეთსა და ისლანდიას, ამ ქვეყნებმა საბოლოო დამოუკიდებლობა XX საუკუნეში მიიღეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ევროპის ნახევარკუნძულები კატეგორია:სკანდინავია
პლაია-ხირონი
პლაია-ხირონი (Playa Girón) — პლაჟი კუბის სამხრეთ სანაპიროზე, ღორების ყურეში. ტურისტული და ისტორიული ცენტრი. პლაია-ხირონი მდებარეობს საპატის ჭაობების ტერიტორიაზე. 1961 წლის აპრილში აშშ-ის ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს დაფინანსებით საგანგებოდ გაწვრთნილ კუბელ ემიგრანტთა ჯგუფი ღორების ყურის გავლით გადასხდა კუნძულზე (პლაია-ხირონის რაიონში), რათა მოეხდინათ ახლად არჩეული პრემიერ-მინისტრის ფიდელ კასტროს გადაყენება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კუბის გეოგრაფია
თორნიკე თარხნიშვილი
თორნიკე თარხნიშვილი (30 ივნისი 1990, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „ვენტსპილსის“ ცენტრალური ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ბოლნისის სიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ცხინვალის ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ვენტსპილსის ფეხბურთელები
აკაინოვო
აკაინოვო (Аҡҡайын; Аккаиново) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 53 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 40 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 52 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (71 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბირსკის რაიონის სოფლები
13 თებერვალი
13 თებერვალი — გრიგორიანული კალენდრის 44-ე დღე. წლის ბოლომდე დარჩენილია 321 დღე (ნაკიან წელში - 322).
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
0213
სარუმილიის პროვინცია
thumb|right|250px|ატალაიას პროვინცია. ატალაია — პროვინცია პერუში, ტუმბესის რეგიონში. დასავლეთიდან ესაზღვრება წყნარი ოკეანე. პროვინციას ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება ეკვადორი. სარუმილიას ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სარუმილია. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 36 669 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 49,2 ადამიანს. პროვინციის ფართობია 745,13 კმ². სარუმილია იყოფა 4 რაიონად. სარუმილიას პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1942 წლის 17 ნოემბერი.
Formica oculata
Formica oculata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ხარხეთი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 31 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გამგეობა (მერია)
გამგეობა — სოფლის, თემის, დაბის, ქალაქისა და რაიონის საკრებულოს აღმასრულებელი ორგანო, ხოლო იმ ქალაქის აღმოსრულებელი ორგანო, რომელიც არ შედის რაიონის შემადგენლობაში, არის მერია. სოფლის, თემის, დაბისა და ქალაქის გამგებელი, რომელსაც ირჩევს შესაბამისი საკრებულო თავისი შემადგენლობიდან, იმავდროულად არის საკრებულოს თავმჯდომარე. სოფლის, თემის, დაბის, ქალაქის გამგეობის შემადგენლობა განისაზღვრება 3-7 წევრის შემადგენლობით.
იმ სოფელსა და თემში, რომელთა მოსახლეობის რაოდენობა არ აღემატება 3,000 კაცს, გამგეობა არ იქმნება და მის ფუნქციას უშუალოდ გამგებელი ახორციელებს. რაიონის გამგეობის შემადგნელობა განისაზღვრება 5-11, ხოლო მერიის შემადგენლობა 7-15 წევრით. გამგებელი/მერი აირჩევა 4 წლის ვადით, პირდაპირი არჩევნებით, საყოველთაო, თანასწორი საარჩევნო უფლების საფუძველზე, ფარული კენჭისყრით, საქართველოს ორგანული კანონით „საქართველოს საარჩევნო კოდექსი“ დადგენილი წესით. გამგებლად/მერად შეიძლება აირჩეს საარჩევნო უფლების მქონე საქართველოს მოქალაქე 25 წლის ასაკიდან, რომელსაც საქართველოში უცხოვრია 5 წელს მაინც.
გამგეობა (მერია) უზრუნველყოფს საკრებულოსა და გამგებლის (მერის) მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებათა შესრულებას, შეიმუშავებს მიუჯეტისა და სოციალურ-ეკონომიკური განვითარების პროგრამების პროექტებს, ხოლო საკრებულოს მიერ დამტკიცების შემდეგ უზრუნველყოფს მათ შესრულებას, იღებს გადაწყვეტილებებს მიწათსარგებლობის საკითხებთან დაკავშრებით, ახორციელებს კანონით მინიჭებულ სხვა უფლებამოსილებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სახელმწიფო მმართველობის ფორმები
სვია (მრავალმნიშვნელოვანი)
სვია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ოთარ მეღვინეთუხუცესი
ოთარ მეღვინეთუხუცესი (დ. 16 იანვარი, 1932, თბილისი — გ. 9 მაისი, 2013, იქვე ) — ქართველი მსახიობი, საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1979), ორგზის საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1981, 2001), ტოკიოს საერთაშორისო კინოფესტივალის პრიზის ლაურეატი (1991).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:კოტე მარჯანიშვილის სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:შოთა რუსთაველის სახელობის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ჯონ ტაილერი
ჯონ ტაილერი (John Tyler; დ. 29 მარტი, 1790 — გ. 18 იანვარი, 1862) — ამერიკის შეერთებული შტატების რიგით მე-10 პრეზიდენტი 1841-1845 წლებში. ვიცე-პრეზიდენტი 1841 წელს ვიგების პარტიიდან. იგი იყო პირველი პრეზიდენტი, რომელმაც თანამდებობა წინამორბედის გარდაცვალების შემდეგ დაიკავა. 1825-27 წლებში იყო ვირჯინიის შტატის გუბერნატორი.
პრეზიდენტი უილიამ ჰენრი ჰარისონი ინაუგურაციიდან ერთ თვეში, 1841 წლის 4 აპრილს გარდაიცვალა, რამაც ქვეყანაში დაბნეულობა გამოიწვია. იმ დროს აშშ-ის კონსტიტუციის მიხედვით ზუსტად არ იყო განსაზღვრული პრეზიდენტის გარდაცვალების შემთხვევაში ვიცე-პრეზიდენტი ხდებოდა პრეზიდენტი, თუ პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი მომავალ არჩევნებამდე. ვიცე-პრეზიდენტმა ტაილერმა 1841 წლის 6 აპრილს დადო პრეზიდენტის ფიცი, რითაც შეიქმნა პრეცედენტი მომავალი შემთხვევებისთვის. ეს პროცედურა საბოლოოდ დარეგულირდა კონსტიტუციის 26-ე შესწორებით 1967 წელს. 51 წლის ტაილერი იმ დროისთვის ყველაზე ახალგაზრდა პრეზიდენტი იყო (მაშინ როდესაც ჰარისონი იყო ყველაზე ხნიერი).
იგი იყო პირველი პრეზიდენტი, ვინც აშშ-ის კონსტიტუციის მიღების შემდეგ დაიბადა. მისი ადმინისტრაციის ყველაზე მნიშვნელოვან მიღწევად შეიძლება ჩაითვალოს ტეხასის რესპუბლიკის ანექსია 1845 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის პრეზიდენტები კატეგორია:აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები კატეგორია:ვირჯინიის გუბერნატორები კატეგორია:დაბადებული 1790 კატეგორია:გარდაცვლილი 1862 კატეგორია:დაბადებული 29 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 18 იანვარი
სვია (თევზი)
სვია (Huso huso) — თევზი ზუთხისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 9 მ, მასა 1,5 ტ აღწევს. აქვს უზარმაზარი, ნახევარმთვარისებური პირი და ერთმანეთთან შეზრდილი ლაყუჩის აპკები. სვია ბინადრობს კასპიის, შავ, აზოვისა და ადრიატიკის ზღვებში. საქართველოში შავი ზღვის სანაპიროებთან ყველგან გვხვდება. გამსვლელი თევზია, გასამრავლებლად მდინარეებში შედის. იკვებება თევზით. სვიის ქვირითისაგან მარცვლოვან ხიზილალას ამზადებენ. სვიის რაოდენობა თანდათან მცირდება, რის გამოც ტარდება ღონისძიებები მისი მარაგის აღსადგენად.
შეტანილია საქართველოს „წითელ ნუსხაში“, მინიჭებული აქვს EN კატეგორია.
ალესანდრო ნესტა
ალესანდრო ნესტა (Alessandro Nesta; დ. 19 მარტი, 1976) — იტალიელი ფეხბურთელი, ცენტრალური მცველი. სხვადასხვა დროს იცავდა „ლაციოს“, „მილანის“, „მონრეალ იმპაქტის“, „ჩენაიინისა“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ჩემპიონი (2000) და იტალიის თასის ორგზის მფლობელი (1998, 2000), იტალიის სუპერთასის მფლობელი (2000), თასების მფლობელთა თასისა (1999) და ევროპის სუპერთასის მფლობელი (1999) „ლაციოს“ შემადგენლობაში. იტალიის ორგზის ჩემპიონი (2004, 2011), იტალიის თასის მფლობელი (2003) და იტალიის სუპერთასის ორგზის მფლობელი (2004, 2011), ფიფა-ს მსოფლიო საკლუბო ჩემპიონატისა (2007) და უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის ორგზის გამარჯვებული (2004, 2011), უეფა-ს სუპერთასის ორგზის მფლობელი (2003, 2007) „მილანის“ შემადგენლობაში. კანადის ჩემპიონი „მონრეალ იმპაქტის“ შემადგენლობაში (2013). 2006 წლის მსოფლიო ჩემპიონი და 2000 წლის ევროპის ვიცე-ჩემპიონი, 1998 წლის საფრანგეთის მსოფლიო ჩემპიონატისა და 2002 წლის სამხრეთ კორეა-იაპონიის მსოფლიო ჩემპიონატის, აგრეთვე, 1996 და 2004 წლის ევროპის ჩემპიონატების მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
ბავშვობის წლები
ალესანდრო ნესტა რომში დაიბადა. ჯუზეპე და მარია-ლაურა ნესტას ოჯახში. მისი და კატია 2000 წელს უბედური შემთხვევის შედეგად დაიღუპა, ხოლო ძმა ებდინი ამჟამად ნესტას აგენტია და მის საქმეებს აგვარებს.
ბავშვობაში ალესანდრომ ნეკნი გაიტეხა, მკურნალობის დასრულების შემდეგ ექიმმა სპორტით დაკავება ურჩია. ძმის ინიციატივით კი ადგილობრივ საფეხბურთო გუნდში დაიწყო ვარჯიში. ნესტას ტალანტი შეუმჩნეველი არ დარჩენიათ და მალე „რომას“ სკაუტებმა საკუთარ ბავშვთა გუნდში გადასვლა შესთავაზეს. „ჯალოროსი“ 6 წლის ბიჭუნაში 6 ათას დოლარს იხდიდა. თუმცა, ამ ტრანსფერის წინააღმდეგ წავიდა სანდროს მამა, რომელიც „ლაციოს“ თავგადაკლული ფანი იყო და არ სურდა საკუთარ შვილს საყვარელი გუნდის წინააღმდეგ ეთამაშა.
სულ მალე ადგილობრივ გაზეთში გამოქვეყნდა განცხადება — „ლაციო“ ახალ ტალანტებს ეძებდა.
ჯუზეპესაც ბევრი არ უფიქრია და მეორე დღესვე შვილი „ბიანკოჩელესტეს“ ბაზაზე წაიყვანა. მწვრთნელებმა სამასამდე ბავშვს შორის ალესანდროც გასინჯეს. სამი კვირის შემდეგ უმცროსი ნესტა უკვე „ლაციოს“ ბავშვთა გუნდის ძირითადი წევრი იყო.
ლაციო
ალესანდრო ნესტას დებიუტი დიდ ფეხბურთში 1994 წელს შედგა. ლეგენდარული მცველის პაოლო მალდინის მსგავსად სერია A-ში პირველი შეხვედრა „უდინეზეს“ წინააღმდეგ ჩაატარა. იმ დროს „ლაციოს“ დინო ძოფი წვრთნიდა. პირველი შეხვედრა არცთუ ურიგოდ ითამაშა. კარიერის დასაწყისში სანდრო პოზიციებს ხშირად იცვლიდა, თამაშობდა როგორც ნახევარმცველის, ისე თავდამსხმელის პოზიციაზე.
დებიუტიდან არც ისე დიდი დრო იყო გასული, როდესაც ნესტამ გუშემატკივრების და პრესის ყურადღება მიიპყრო. ერთ-ერთ ვარჯიშზე სწორედ სანდროსთან შეჯახებისას მოიტეხა ფეხი პოლ გასკოინმა. ინგლისელი მაშინ „ლაციოს“ ნომერ პირველი ვარსკვლავი იყო, ამიტომ ნესტას დიდი რისხვა დაატყდა. როგორც მაშინდელი პრესა იტყობინებოდა, თავად ფეხბურთელმა ძლიერ განიცადა ეს ფაქტი და ცრემლებიც კი მოსდგომია, როდესაც გაზა საკაცით საავადმყოფოში მიჰყავდათ. იქაც ხშირად აკითხავდა თანაგუნდელს და პატიებას სთხოვდა. თუმცა გასკონმა შემდეგ აღიარა, რომ თვითონ ვარდნა შეასრულა უხეიროდ, რაც ტრავმის მიზეზი გახდა და სანდროს ბრალი არ მიუძღოდა.
სერია A ვერ მოიგო, მაგრამ იმ წელს ნესტა ტიტულის გარეშე მაინც არ დარჩენილა. 1999 წელს თასების მფლობელთა თასის ბოლო გათამაშებაში სწორედ „ლაციომ“ იმარჯვა. მაშინ ნესტა უკვე კლუბის კაპიტანი იყო, რომაული გუნდი კი გრანდად ყალიბდებოდა.
მომდევნო წელს ლაციომ სეზონი ბრწყინვალედ ჩაატარა და ქვეყნის ჩემპიონატის მოგება არ გასჭირვებია. კაპიტანმაც კიდევ ერთი ტიტული მიითვალა. თუმცა, მალე კლუბში ხელმძღვანელობა შეიცვალა, კრიზისიდან გამოსავალი კი ფეხბურთელების გაყიდვაში ნახეს. ალესანდრო ნესტა კი ბერლუსკონის „მილანში“ აღმოჩნდა.
მილანი
„მილანის“ ხელმძღვანელობას მცველის შეძენა 35 მილიონი დოლარი დაუჯდა. 2002 წელს ნესტას მისვლით ანჩელოტის გუნდში მცველის პრობლემა საბოლოოდ მოგვარდა. ფრანკო ბარეზის წასვლის შემდეგ მილანურ კლუბს დაცვის ცენტრში მუდმივად უჭირდა. ალესანდრომ კი სრულფასოვნად ჩაანაცვლა ლეგენდარული ფეხბურთელი და პაოლო მალდინის გვერდით დაცვის ცენტრში დაიკავა ადგილი. დაცვის ოთხეულს კალაძე და კაფუ ავსებდნენ. „მილანში“ გადასვლის პირველივე სეზონში ნესტამ ჩემპიონთა ლიგა, ევროპის სუპერთასი და იტალიის თასი მოიგო. ლიგის ფინალში პენალტების სერიაში უზადოდ შესარულა თერთმეტმეტრიანი და აუღებელი დაურტყა თანამემამულე ბუფონს.
მომდევნო წელს კი ევროპისა და იტალიის სუპერთასს კარიერაში მეორე სკუდეტოც მიაყოლა.
ნესტა და კომპანია ორი წლის შემდეგაც გავიდა ჩემპიონთა ლიგის ფინალში, თუმცა დრამატულ მატჩში „ლივერპულთან“ პენალტების სერიაში დამარცხდა.
გაივლის კიდევ ორი წელი და ევროპული ფეხბურთის ეს ორი გრანდი კიდევ ერთხელ შეხვდება ამ პრესტიჟული გათამაშების ფინალში, სადაც უკვე „მილანი“ აღიდგენს შელახულ რეპუტაციას. ნესტაც მეორედ იგებს ჩემპიონთა ლიგას. 2007 წელი ტრიუმფალური აღმოჩნდა მილანელთათვის. ბევრისთვის მოულოდნელად იტალიელებმა ლიგის თასს ევროპის სუპერთასი და მსოფლიოს საკლუბო ჩემპიონატიც დაუმატეს. 13 ნომრის რეგალიებიც კიდევ ერთხელ გაიზარდა.
იმ სეზონში ნესტას მხრის ტრავმა აწუხებდა, რის გამოც არაერთი თამაშის გამოტოვება მოუწია. ექიმებთან სიარული მომდევნო წლებშიც მოუწია. ზურგის ტკივილი პერიოდულად ახსენებდა თავს. თუმცა 2009 წლის 25 ოქტომბერს სერია A-ს მორიგ ტურში ბრწყინვალე მატჩი ჩაატარა „კიევოს“ წინააღმდეგ და კარიერაში პირველი დუბლი გაიფორმა. „მილანმა“ ის თამაში სწორედ მის მიერ გატანილი გოლების წყალობით მოიგო.
ნესტამ კიდევ ერთი ტიტული 2010–2011 წლის სეზონში მოიპოვა. იმ წელს „მილანმა“ იტალიის ჩემპიონობა ორი ტურით ადრე „რომასთან“ ფრედ დასრულებულ მატჩში მოიპოვა და სკუდეტოს დაეუფლა.
სანაკრებო კარიერა
ქვეყნის ნაკრების მაისური ალესანდრო ნესტამ ჯერ კიდევ 21 წლამდე ასაკის ნაკრებში მოირგო. სანდრო მეგობრებთან ერთად დასასვენებლად აპირებდა წასვლას, როდესაც დაურეკეს და შეტყობინეს, რომ ჩეზარე მალდინიმ ის ახლგაზრდულ ნაკრებში გამოიძახა. 1996 წლის ევროპის ჩემპიონატზე იტალიის გაიმარჯვებაში ნესტამ დიდი როლი ითამაშა, სწორედ მან გაიტანა გადამწყვეტი, ბოლო თერთმეტმეტრიანი ესპანელთა კარში და სანდრო თანატოლ ახალგაზრდებთან ერთად ჩემპიონი გახდა, გარდა ამისა მუნდიალის საუკეთესო მცველის ტიტულიც მოიპოვა.
1998 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ნესტა „სკუადრა აძურას“ ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთელი იყო, თუმცა იტალიამ არც ისე კარგად ჩაატარა ჩემპიონატი. ნესტა ავსტრიასთან შეხვედრაში დაშავდა, „აძურას“ საქმე უკან სწორედ მას შემდეგ წავიდა.
2000 წლის ევროპის ჩემპიონატზე აპენინელებმა ფინალში გააღწიეს, რაც უპირველესად შესანიშნავი დაცვის დამსახურებაა. გულშემატკივარი აღფრთოვანებული იყო იტალიური კალჩოს დიდოსტატებით. ნესტა-მალდინი-კანავაროს ტრიო გაუვალ დაცვას ქმნიდა.
ჰოლანდიასთან შეხვედრაში მარკუს მერკმა ნესტასა და კლუივერტის ორთაბრძოლაში არარსებული პენალტი დანიშნა. თუმცა ჰოლანდიელმა ვერ გაიტანა — ტოლდომ აუღო, იტალია კი ფინალში გავიდა, სადაც ბრწყინვალე ფორმაში მყოფ ზინედინ ზიდანის საფრანგეთს დაუპირისპირდა. ჩემპიონატის ბოლო თამაში საკმაოდ დრამატული გამოდგა. „სკუადრა აძურამ“ ტიტული თამაშის დასრულებამდე რამდენიმე წამით ადრე დაკარგა. ჯერ ვილტორდმა გაათანაბრა 89 წუთზე, დამატებით დროში კი ტერეზეგემ გაიტანა ოქროს გოლი. ნესტაც მხოლოდ ვერცხლის მედალს დასჯერდა.
2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე იტალიელებმა კიდევ ერთხელ შეუკურთხეს “ოქროს ბურთის” წესის მომგონს. მერვედფინალში აპენინელები მასპინძელ სამხრეთ კორეას შეხვდნენ. მსაჯის აშკარა შეცდომების წყალობით „სკუადრა აძურამ“ ვერ მოახერხა ძირითად დროში გამარჯვება. დამატებით დროში კი აზიელებმა გაიტანეს. ნესტა და მისი თანაგუნდელებიც სახლში იმედგაცრუებულები დაბრუნდნენ.
მომდევნო ევროპის ჩემპიონატიც ფაქტობრივად ჩააგდეს, სამაგიეროდ იღბლიანი გამოდგა გერმანიაში გამართული მსოფლიოს 2006 წლის ჩემპიონატი. დაცვის ცენტრში ნესტა გამოცდილ კანავაროს დაუწყვილდა. თუმცა როგორც წინა მუნდიალებზე, ალესანდრო გერმანიაშიც ჯერ კიდევ ჯგუფურ ეტაპზე ჩეხების წინააღმდეგ დაშავდა და „სკუადრა აძურას“ მის გარეშე მოუწია ასპარეზობის გგრძელება.
ამ ფინალის შემდეგ მილანელი მცველი ნაკრებიდან წავიდა, მონაწილეობა არ მიუღია ევრო 2008-ზე, მაშინ იტალიას დონადონი წვრთნიდა. ახლა ნაკრებში ისევ მარჩელო ლიპი დაბრუნდა და საუბარია იმაზეც, რომ მსოფლიოს 2010 წლის ჩემპიონატზე სამხრეთ აფრიკაში ნაკრებს ნესტაც გაჰყვება და კანავაროსთან ერთად დაცვას გაამაგრებს. თუმცა ოფიციალური განცხადება ნაკრების მესვეურებს ჯერ არ გაუკეთებიათ.
ნესტაზე ამბობენ
კალაძე: ალესანდრო ნესტა მსოფლიოს ერთ-ერთი უძლიერესი ცენტრალური მცველია, გამორჩეული ყველასგან. ნესტას ყველაზე კარგად გავუგე და მასთან ერთად თამაში მიადვილდება.
ტასოტი: ნესტასთვის არავითარი პრობელმა არ არსებობს. გასაოცარი სიიოლით ართმევს თავს ურთულეს დავალებებს. ის ძალიან ჭკვიანია და გამოცდილია, შესანიშნავად ირჩევს პოზიციას და ნებისმიერი ტიპის ფორვარდის შეჩერება ძალუძს, ალესანდრო დიდებულ ფრანკო ბარეზის მაგონებს
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ლაციოს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:1996 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2000 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2004 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1998 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:ფიფას 100-ეული
ვერონიკა ავლავი
ვერონიკა ავლავი (Veronica Avluv; დ. 23 ნოემბერი, 1972, ტეხასი, აშშ) — ამერიკელი პორნომსახიობი. პორნოინდუსტრიაში მოღვაწეობდა 2010-2020 წლებში, ამ დროის მანძილზე მონაწილეობა მიიღო 686 ფილმში. მოგებული აქვს სამი ჯილდო.
პირადი ცხოვრება
ავლავი ახასიათებს თავის თავს როგორც „ძალიან ბისექსუალს“ და ადასტურებს, რომ ჰქონია სექსუალური კონტაქტი ქალთან. 1996 წელს დაქორწინდა ჰანს ავლუვზე, რომელიც 2013 წელს გულის შეტევით გარდაიცვალა.
ფილმოგრაფია
და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:დაბადებული 23 ნოემბერი კატეგორია:ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი
ასლანბეკ ბულაცევი
ასლანბეკ ბულაცევი (Асланбек Булацев) (დ. 1963) — რუსეთის ფედერაციის უშიშროების სამსახურის უფროსი ოფიცერი, სამხრეთ ოსეთის სეპარატისტული მთავრობის პრემიერ-მინისტრი 2008 წლის 22 ოქტომბრიდან.
დაამთავრა ჩრდილოეთ ოსეთის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ბუხჰალტრის სპეციალობით. 1986-2006 წლებში სხვადასხვა თანამდებობებზე მუშაობდა ჯერ საბჭოთა სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტში („კა-გე-ბე“), შემდეგ რუსეთის ფედერალური უშიშროების სამსახურში („ეფ-ეს-ბე“); წლების მანძილზე იყო ჩრდილოეთ ოსეთის უშიშროების ფედერალური სამსახურის ფინანსური დეპარტამენტის უფროსი. 2006-2008 წლ;ებში ჩრდილოეთ ოსეთის საგადასახადო სამსახურის ხელმძღვანელის თანამდებობა ეკავა.
წყაროები
კატეგორია:დაბადებული 1963
არქტიკული წრე
thumb|მსოფლიო რუკაზე არქტიკული წრე ნაჩვენებია წითლად არქტიკული წრე ანუ ჩრდილოეთის პოლარული წრე — დედამიწის რუკაზე აღნიშნული ხუთი უმთავრესი პარალელიდან ერთ-ერთი. არქტიკული წრე მდებარეობს ეკვატორიდან ჩრდილოეთით 66° 33′39″ (66.56083°)-ში. ჩრდილოპოლარული წრის ჩრდილოეთით მდებარე მხარეს არქტიკა ეწოდება, მის სამხრეთით ზომიერი კლიმატის ჩრდილოეთი სარტყელი მდებარეობს. სამხრეთ ნახევარსფეროში ანალოგიურ პარალელს სამხრეთის პოლარული წრე ეწოდება.
არქტიკის მკაცრი ჰავის გამო აქ ძალიან მცირე რაოდენობით ცხოვრობს ხალხი. ყველაზე მსხვილი ქალაქები, რომლებიც პოლარული წრის ჩრდილოეთით მდებარეობენ, ესენია: მურმანსკი (304000 მცხოვრებით), ნორილსკი (13 500 მცხოვრებით) და ვორკუტა (85 000 მცხოვრებით) რუსეთში და ტრომსე (62 00 მცხოვრებით) ნორვეგიაში.
thumb|[[არქტიკა|არქტიკის რუკა]]
ჰერბერტ სპენსერი
ჰერბერტ სპენსერი (დ. 27 აპრილი, 1820 – გ. 8 დეკემბერი, 1903) — ინგლისელი ფილოსოფოსი-პოზიტივისტი, სოციოლოგი, ანთროპოლოგი და ბიოლოგი. ცნობილია თავისი მოსაზრებით სოციალური დარვინიზმის შესახებ. „ევოლუციური ასოციაციონიზმის” მოძღვრების შემქმნელი.
სპენსერი აფართოვებს ასოციაციონისტური ფსიქოლოგიის საგნის გაგებას და მასში მოიაზრებს არამარტო ასოციაციებს შინაგან ფაქტორებს შორის, არამედ კავშირებს ცნობიერებასა და გარე სამყაროს შორის. ფსიქიკური ცხოვრება, როგორც შინაგანის გარეგანთან შეგუების პროცესი, ასოციაციის პრინციპს ემორჩილება. გარეგანი მიმართებები ასოციაციურად იწვევენ შინაგან მიმართებებს. ეს კავშირები სულ უფრო რთულდება და ონტოგენეზში მთელ ინდივიდუალურ გამოცდილებას ქმნის. აგრეთვე არსებობს აგრეთვე მემკვიდრული (სახეობრივი, ფილოგენეზური) გამოცდილება. ასოციაციის კანონების მოქმედება ვრცელდება ფილოგენზზე და ანთროპოგენეზზე. ხშირი გამეორების შედეგად ასოციაციები მემკვიდრეობითი მიდრეკილების სახეს იღებს და მომდევნო თაობათა ნერვულ სისტემაში ფიქსირდება, როგორც თანდაყოლილი ასოციაციები. ასეთებია რეფლექსები, ინსტინქტები, გარკვეული ცოდნა-ჩვევები და უნარ-თვისებები. მათ მიეკუთვნება აგრეთვე ცნობიერების ისეთი აპრიორული ფორმები როგორიცაა სივრცე და დრო.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი ფილოსოფოსები კატეგორია:ინგლისელი სოციოლოგები კატეგორია:ინგლისელი ანთროპოლოგები კატეგორია:ინგლისელი ბიოლოგები
ეჰანისებრნი
ეჰანისებრნი (Echenidae), ზღვის თევზების ოჯახი ეჰანისნაირთა რიგისა. აქვთ თითისტარისებრი სხეული, თავზე — მისაწოვარი, რომელიც სახეცვლილ ზურგის პირველ ფარფლს წარმოადგენს. გავრცელებული არიან ყველა თბილ ზღვაში. ცნობილია 10 სახეობა, რომელთაგან ყველაზე საყურადღებოა ჩვეულებრივი ეჰანი (Echenis naucrates), რომლის სხეულის სიგრძე 90 სმ აღწევს. ეჰანი მისაწოვრით მუცელზე ემაგრება ზვიგენს, ზღვის ვეშაპს. გემის ძირს და ამგვარად დიდ მანძილს გადის. გზადაგზა შოულობს საკვებს. ზოგან მოსახლეობა ეჰამის ხორცს საკვებად იყენებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეჰანისნაირნი
コバンザメ
გენო პეტრიაშვილი
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{მედალისპორტი |ჭიდაობა}} {{მედალიშეჯიბრი |ოლიმპიადა}} {{ბრინჯაოს მედალი |რიო-დე-ჟანეირო 2016 | 125 კგ.}} {{ვერცხლის მედალი |ტოკიო 2020 | 125 კგ.}} {{მედალიშეჯიბრი | მსოფლიო ჩემპიონატი}} {{ბრინჯაოს მედალი | ბუდაპეშტი 2013 | 120 კგ.}} {{ბრინჯაოს მედალი | ლას-ვეგასი 2015 | 125 კგ.}} {{ოქროს მედალი | პარიზი 2017 | 125 კგ.}} {{ოქროს მედალი | ბუდაპეშტი 2018 | 125 კგ.}} {{ოქროს მედალი | ნურ-სულთანი 2019 | 125 კგ.}} {{ვერცხლის მედალი|ოსლო 2021|125 კგ.}} {{მედალიშეჯიბრი | ევროპული}} {{ბრინჯაოს მედალი | ბაქო 2015 | 125 კგ.}} {{მედალიშეჯიბრი | ევროპის ჩემპიონატი}} {{ბრინჯაოს მედალი | თბილისი 2013 | 120 კგ.}} {{ოქროს მედალი | რიგა 2016 | 125 კგ.}} {{ბრინჯაოს მედალი | ნოვი-სადი 2017 | 125 კგ.}} {{ვერცხლის მედალი | კასპიისკი 2018 | 125 კგ.}} {{ვერცხლის მედალი | ბუქარესტი 2019 | 125 კგ.}} {{ოქროს მედალი | რომი 2020 | 125 კგ.}} {{ბრინჯაოს მედალი | ვარშავა 2021 | 125 კგ.}} }} გენო პეტრიაშვილი (დ. 1 აპრილი, 1994, გორი ) — ქართველი მოჭიდავე (თავისუფალი სტილი). 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ოლიმპიური თამაშების ბრინჯაოსა და 2020 წლის ტოკიოს ოლიმპიური თამაშების ვერცხლის პრიზიორი. ევროპის 2-გზის ჩემპიონი (2016, 2020) და 3-გზის ბრინჯაოსა (2013, 2017, 2021 და 2-გზის ვერცხლის (2018, 2019), ასევე 3-გზის მსოფლიოს ჩემპიონი (2017, 2018, 2019) და 2-გზის ბრინჯაოსა (2013, 2015) და ვერცხლის (2021) პრიზიორი.
მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (120 კგ.).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:გორში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები
ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის დროშა
მარჯვნივ|200 პქ ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის დროშა — ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია ყაზბეგის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2010 წლის 31 აგვისტოს №63 დადგენილებით.