cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ქართველი ღულამები ინდოეთში
„ინდუსი ქართველები“ მოგოლების წინააღმდეგ
1460-იანი წლების მიწურულს უსუფი სპარსეთიდან ინდოეთში წაიყვანეს, სადაც მას ყურადღება მიაქცია მაჰმუდ ღავანმა, დეკანის ბაჰმანის სასულთნოს დიდმა ვეზირმა, რომელიც წარმოშობით ირანიდან იყო და ჩანს კარგად იცნობდა ქართელებს. ღავანმა უმალვე იყიდა ქართველი მონა და თავის პირად ამალაში გააწესა. უსუფმა დიდი მხნეობა და ნიჭი გმაოიჩინა, ვინაიდან რამდენიმე წელიწადში ღავანმა იგი გაათავისუფლა და დაიახლოვა. უსუფმა თავი გამოიჩინა დეკანის სულთნისგან განდგომი ციხესიმაგრეების დაპყრობაში და სახელი მოიხვეჭა ვერაგურის ციხესიმაგრის, რომელიც აუღებლად ითვლებოდა, დალაშქვრით. ამ ლაშქრობების შედეგად უსუფმა უზარმაზარი ნადავლი ჩაიგდო ხელთ, მაგრამ ყველაფერი უკლებრივ გადასცა სულთან მუჰამედ შაჰ ბაჰამანი II-ს, რომელიც აღფრთოვანებული დარჩა უსუფის საქციელით და უხვად დაასაჩუქრა იგი. გამარჯვებების აღსანიშნავად ღავანმა და უსუფმა სულთნისთვის დიდი ნადიმი გამართეს, სადაც, სხვა ძღვენთან ერთად, მიართვეს „100 ჩერქეზი, ქართველი და აბისინიელი მომღერალი და მოცეკვავე“. სულთანმა დაიახლოვა უსუფი და მისი მამობილი და მათი დახმარებით ხელისუფლების განმტკიცებას შეუდგა.
უსუფი ბიჯაპურის გამგებელი გახდა და სახელი მოიხვეჭა, როგორც ნიჭიერმა და სამართლიანმა მმართველმა. გადამთიელთა აღზევებამ და სულთნის გაძლიერებამ დეკანის წარჩინებულთა შორის დიდი უკმაყოფილება გამოიწვია. გაყალბებული საბუთების მეშვეობთ მათ დაასმინეს ღავანი და 1481 წელს სულთანმა მისი სიკვდილით დასჯა ბრძანა. მამობილის სიკვდილი მეტად მძიმე დარტყმა იყო უსუფისთვის, მაგრამ სულთნისგან განდგომას მოერიდა და ხელსაყრელი დროისთვის მოცდა არჩია. ერთი წლის თავზე სულთანი გარდაიცვალა და ტახტი ერგო მის შვილს, თორმეტი წლის მუჰამედ შაჰ ბაჰმანს. ყმაწვილი ხელმწიფე მალევე პოლიტიკური ინტრიგების ქსელში მოექცა და მცირე ხანში ქართველი მონის, კასიმ ბარიდის, ზეგავლენის ქვეშ აღმოჩნდა. უსუფმა ისარგებლა პოლიტიკური არეულობით, 1489 წლისთვის განუდგა სულთანს და თავი დამოუკიდებელ ხელმწიფედ გამოაცხადა.
მომდევნო ოცი წლის განმავლობაში მან მეტად წარმატებული საშინაო და საგარეო პოლიტიკა წარმართა, რის შედეგად ბიჯაპურის სამეფო ინდოეთში ერთ-ერთი ყველაზე ძლიერ სახელმწიფოდ ჩამოყალიბდა. უსუფმა ჩაატარა დიდი არმაშენებლობითი სამუშაოები. ბიჯაპურში დღემდეა შემონახული მის მიერ აგებული შენობები. 1500 - 1511 წლებში იგი შეუპოვრად იბრძოდა ახლად გამოჩენილი პორტუგალიელების წინააღმდეგ და წარმატებებსაც მიაღწია. 1510 წელს პორტუგალიელებმა, ალფონსო ალბუკერის მეთაურობით, იერიში მიიტანეს უსუფის ერთ-ერთ საკვანძო ქალაქზე, გოაზე, მაგრამ უსუფმა უკუაგდო ისინი. გოასთან პორტუგალიელთა მარცხი იმითაც არის აღსანიშნავი, რომ ის გვაძლევს დამატებით ცნობას უსუფის ქართველობაზე. გოასთან განცდილი მარცხით გაწბილებული პორტუგალიელები არაერთხელ აღნიშნავენ, რომ გოას დაცვას მეთაურობდა ვინმე საბაიო ან იაკუბ გურჯი, რომელმაც 400-კაციანი გარნიზონით წარმატებით მოიგერია პორტუგლაიელთა შემოტევები. ამ ინფორმაციას ასევე ადასტურებს იტალიელი მოგზაური ლოდოვიკო დე ვართემა, რომელიც აცხადებს, რომ გოას დაცვას „მეთაურობდა ვინმე სავანი, რომელიც თავადაც მამლუქი იყო და 400 მამლუქს მეთაურობდა. როდესაც ეს მეთაური თეთრ კაცს შეიძენს, მას მუდამ მაღალ ხელფასს უნიშნავს და თვეში სულ ცოტა 15 ან 20 პარდაის (ოქროს მონეტა) უხდის“. სავანი ან საბაიო სწორედ პორტუგალიელთა მიერ უსუფ ადილ შაჰისთვის წოდებული სახელია. 1518 წელს პორტუგალიელმა დუარტე ბარბოსამ დაასრულა თავისი ვრცელი ნამუშევარი, რომელშიც ის აღწერს ინდოეთის ოკეანის სანაპიროზე მდებარე ქვეყნებს და მათ ბინადრებს. გოას აღწერისას ბარბოსა, საუბრობს საბაიოს შესახებ და მას თურქად მოიხსენიებს. უსუფ ადილ-შაჰის შვილებთან სტუმრობისას პორტუგალიელმა მწერალმა დიოგო დე კუტომ მათ წაუკითხა ბარბაროსას ნაწარმოების ნაწყვეტები, სადაც საუბარი იყო საბაიოზე. კუტოს თქმი, უსუფ ადილის შვილებმა გულიანად იცინეს და განუცხადეს, რომ მათი მამა არც თურქი იყო და არც სუფი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინდოეთის დინასტიები კატეგორია:დინასტიები კატეგორია:მამლუქები კატეგორია:ინდოელები კატეგორია:ქართველები ინდოეთში
ნეძიხის კოშკი
კოშკი გეგმით სწორკუთხაა, ოთხსართულიანი, ნაგებია ნატეხი ქვითა და დუღაბით. კოშკის I სართული ყრუკედლებიანია. შესასვლელი სამხრეთ-აღმოსავლეთიდანაა, II სართულის დონეზე, მიწიდან 2,5 მეტრის სიმაღლეზე. კარის წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. კედლებში შემორჩენილია ხის სართულშუა გადახურვის ძელების ბუდეები. კოშკს სამხრეთიდან ეკვრის გალავანით შემოზღუდული პატარა ეზო. ეზოში მცირე ზომის ნაგებობის ნანგრევია. კოშკის მახლობლად ნამოსახლარის ნაშთია.
ჰუმბან-ტაჰრაჰ I
ჰუმბან-ტაჰრაჰ I — ელამის მეფე, რომელიც ითვლება ჰუმბან-ტაჰრიდების დინასტიის დამაარსებლად. მიის მმართველობა სავარაუდოდ დაიწყო ძვ. წ. 760 და დარულდა ძვ. წ. 743 წელს, მისი გარდაცვალების შემდეგ ელამის სამეფო ტახტზე მისი ვაჟი ჰუმბან-ნიკაშ I ავიდა.
სქოლიო
კატეგორია:ელამის მეფეები
იქინჯი-ალიბეილი (ზანგილანი)
იქინჯი-ალიბეილი (İkinci Alıbəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
ჩიხის სამების ეკლესია
300px|მინი ჩიხის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩიხაში, მდებარეობს სოფლის ცენტრში, ახალ სასაფლაოზე.
სამრეკლოს პირველი სართული კვადრატული გეგმარების სათავსს წარმოადგენს დასავლეთიდან თაღოვანი კარითა და ჩრდილოეთიდან და სამხრეთიდან თითო თაღოვანი სარკმლით, ხოლო მეორე სართული სვეტებზეა დაყრდნობილი. სამ მხარეზე თაღებით გახსნილი ფანჩატურია. სამრეკლოს ოთხფერდა სახურავს თუნუქის საბურავი აქვს მოწყობილი. ეკლესია მოხატულია, იატაკი დამუშავებული, თლილი ქვისაა, გუმბათის შიდა მხარე ხითაა მოპირკეთებული. ექსტერიერის მხატვრული სახის მისაღწევად უხვადაა გამოყენებული არქიტექტურული გაფორმების საშუალებები. ხაზგასმულია და გამოკვეთილია ყველა კონსტრუქციული ნაწილი. გარეგნულ სახეში განსაკუთრებულ ყურადღებას იპყრობს სამი მთავარი მასის ურთიერთობა: ცენტრში დარბაზისა, რომელიც ყველაზე დიდი ზომისაა და განსაკუთრებითაა გაფორმებული, აღმოსავლეთით საკურთხევლისა, მცირე ზომითა და სადა დეკორით და დასავლეთით სამრეკლოსი, რომელიც ვიწრო, მაღალი და ყველაზე უფრო დინამიკურია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ქუთაისის ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალი
ქუთაისის ისტორიულ-არქიტექტურული მუზეუმ-ნაკრძალი — შეიქმნა 2008 წელს. 1981-2007 წლებში ფუნქციონირებდა ქუთაის-გელათის მუზეუმ-ნაკრძალის სახელწოდებით. სამოქმედო არეალი ფარავს იმერეთის, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის 15 მუნიციპალიტეტის ტერიტორიას. მუზეუმ-ნაკრძალის სამოქმედო არეალში არსებულ საიტებს შორის გამორჩეული ადგილი უჭირავს ქუთაისს (უძველესი ნაქალაქარით, ბაგრატის ტაძრითა და XIX-XX საუკუნეთა მიჯნის ურბანული განაშენიანებით), გელათს, მოწამეთასა და გეგუთის სასახლეს. მუზეუმ-ნაკრძალის ოფისი ქუთაისის ცენტრში, ცნობილი ქუთაისელი ექიმისა და საზოგადო მოღვაწის დიმიტრი ნაზარიშვილის მემორიალურ სახლ-მუზეუმში მდებარეობს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქუთაისის მუზეუმები
ენტრერიოსი
ენტრერიოსი (Entrerríos) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.443 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 452 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 219 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ლევან ნათაძე
ლევან (ლეო) იასონის ძე ნათაძე (დ. 1880, კასპი, გორის მაზრა — გ. 1922, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი, პედაგოგი, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
1899 წელს ოქროს მედლით დაამთავრა თბილისის მესამე გიმნაზია და ჩაირიცხა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორია ფილოლოგიის ფაკულტეტზე, მაგრამ სტუდენტთა პოლიტიკურ აქციებში მონაწილეობისათვის გარიცხეს და დააპატიმრეს. უნივერისტეტის დამთავრების შემდეგ, ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას, კითხულობდა ლექციებს სახალხო უნივერსიტეტში. ერთხანს ერევნის გიმნაზიაში იყო მასწავლებლად. სამშობლოში დაბრუნებული თანამშრომლობდა სხვადასხვა გაზეთებში და სახალხო განათლების ორგანოებში. 1919-1921 წლებში იყო საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან და განათლების კომისიის თავმჯდომარე.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 1922 კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:კასპში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები ლ
ბასა ჯანიკაშვილი
ბასა ჯანიკაშვილი (დ. 24 მაისი, 1974, თბილისი) — ქართველი მწერალი და დრამატურგი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:საბას პრემიის ლაურეატები
ჟორჟ კლემანსო
ჟორჟ ბენჟამინ კლემანსო (Georges Benjamin Clemenceau; დ. 28 სექტემბერი, 1841, მუირონანპარე — გ. 24 ნოემბერი, 1929, პარიზი) — საფრანგეთის რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრი. საფრანგეთის რადიკალური პარტიის ლიდერი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ფრანგი პოლიტიკური აქტივისტის ოჯახში. ფიზიკის განხრით უმაღლესი განათლება ნანტის უნივერისტეტში მიიღო. შემდგომში პარიზში მოიპოვა მედიცინის დოქტორის ხარისხი. ადრეული ასაკიდან ჩაება პოლიტიკურ საქმიანობაში, იყო ანტიკლერიკალური რადიკალური მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი. 1861 პარიზში თანამებრძოლებთან ერთად დააარსა ყოველკვირეული გაზეთი „Le Travail“. 1862 დააპატიმრეს დემონსტრაციის გამართვისათვის. ნაპოლეონ მესამის რეჟიმთან დაპირისპირების შემდეგ იძულებული გახდა, ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადასულიყო საცხოვრებლად და სამუშაოდ. მესამე რესპუბლიკის პერიოდში დაბრუნდა სამშობლოში, აირჩიეს წარმომადგენელთა საბჭოს წევრად. შემდგომში აგრძელებდა პოლიტიკურ და ჟურნალისტურ საქმიანობას. ეწინააღმდეგებოდა სინო-ფრანგულ ომს. 1906 რადიკალურ პარტიასთან ერთად მოიგო არჩევნები და გახდა ქვეყნის პრემიერ მინისტრი. 1909 წელს დატოვა პრემიერ-მინისტრის პოსტი. 1917 წლის ნოემბერში კლემანსო მეორე ვადით გახდა ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი, ამავდროულად იკავებდა ომის მინისტრის პოსტსაც.
პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრ ლოიდ ჯორჯთან და აშშ-ის პრეზიდენტ ვუდრო უილსონთან ერთად გახსნა პარიზის სამშვიდობო კონფერენცია. კლემანსოსა და ზოგადად საფრანგეთის მთავრობას კავკასიის რეგიონისადმი ინტერესი არ გამოუხატავს, იმპერიული რუსეთისთვის გაცემული მილიონობით ფრანკის ვალის დაბრუნების იმედით, მხარს უჭერდა დენიკინის არმიას. საფრანგეთი ამიერ კავკასიაში მხოლოდ სომხეთისადმი ინტერესს გამოხატავდა, ისიც კონკრეტული მიზნის მისაღწევად - კილიკიაში საფრანგეთის დაფუძნებისათვის და საიქს-პიკოს შეთანხმების სარეალიზაციოდ. კლემანსოს კაბინეტის საგარეო საქმეთა მინისტრი პიშონი რამდენი- მეჯერ შეხვდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დელეგაციას, თუმცა უშედეგოდ, რადგანაც საფრანგეთის ინტერესები არ ემთხვეოდა დამოუკიდებელი საქართველოს ინტერესებს. 1919 წლის ბოლოს გამართულ არჩევნებზე კლემანსოს პარტია დამარცხდა, 1920 წლის დასაწყისში კი ხელისუფლების სათავეში სოციალისტი ალექსანდრე მილეირანი მოვიდა. 1920 წლის სექტემბრიდან მილეირანმა საფრანგეთის პრეზიდენტის პოსტი დაიკავა, პრემიერ-მინისტრის პოსტს კი ჯერ - ჟორჟ ლეიგი, ხოლო შემდეგ არისტიდ ბრიანი იკავებდა. კლემანსოს შემდგომი საფრანგეთის სოციალისტი პრემიერ-მინისტრები საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მიმართ ბევრად უფრო კეთილგანწყობილი აღმოჩნდნენ, 1920 წლის იანვარში სწორედ არისტიდ ბრიანმა ითამაშა მთავარი როლი მოკავშირეთა მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დე იურედ აღიარების საკითხში. პრემიერ-მინისტრის პოსტის დატოვების შემდეგ იმოგზაურა აფრიკაში. 1921 მიანიჭეს ოქსფორდის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორის ხარისხი. სიცოცხლის ბოლომდე აგრძელებდა პუბლიცისტურ საქმიანობას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1841 კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ნოემბერი კატეგორია:საფრანგეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ფრანგი პოლიტიკოსები
კულგანინო
კულგანინო (Ҡолғана) — სოფელი ბაშკირეთში, ბურზიანის რაიონში. კულგანინოს სოფსაბჭოს ცენტრი. რაიონულ ცენტრ სტაროსუბხანგულოვოდან განლაგებულია 74 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ ბელორეცკიდან 127 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 288 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბურზიანის რაიონის სოფლები
ჯორჯო პეტროსიანი
ჯორჯო „გევორგ“ პეტროსიანი (Գևորգ Պետրոսյան; დ. 10 დეკემბერი, 1985, ერევანი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — სომეხი-იტალიელი კიკბოქსერი, რომელიც ასპარეზობს საშუალო წონით დივიზიონში. მედსახელად „ექიმი“.
13 წლის ასაკში სომხეთიდან იტალიაში ემიგრაციის შემდეგ, პეტროსიანმა პროფესიონალური კარიერა დაიწყო 16 წლის ასაკში, როგორც მუაი-თაის მერძოლმა; მან ასპარეზობა 54 კილოგრამ კატეგორიაში დაიწყო, ხოლო მოგვიანებით 70 კილოგრამ კატეგორიაში გადაინაცვა; ამ პერიოდის გამნავლობაში პეტროსიანი მრავალი ტიტულის მფლობელი გახდა. 2007 წლის იანვარში ლუმპინეს ბოქსის სტადიონზე ნოსანან პორ. პრამუკთან მარცხის შემდეგ, ჯორჯო პეტორიანი 6 წლის განმავლობაში დაუმარცხებელი იყო; ამ პერიოდში მას ორმოცდაორ ბრძოლიანი მოგებათა სერია ჰქონდა. მოგებათა სერია შეწყდა 2013 წლის ნოემბერში, Glory 12: New York-ის ბრძოლაში, რომელშიც პეტროსიანს ანდი რისტე დაუპირისპირდა და დაამარცხა.
ადრეული ცხოვრება
ჯორჯო პეტროსიანი დაიბადა 1985 წლის 10 დეკემბერს, ერევანში, სომხეთის სსრ-ში (ახლანდელი სომხეთი), საბჭოთა კავშირში; მისი დაბადების სახელი იყო გევორგ პეტროსიანი; იგი მამამისთან, ანდრანიკთან და უფროს ძმასთან, სტეპანთან ერთად, ცამეტი წლის ასაკში ემიგრაციაში წავიდა იტალიაში (მათ ქვეყანაში უკანონოდ, სატვირთო მანქანის უკანა ნაწილში მყოფებმა მიაღწიეს. ისინი თავდაპირველად მილანში უსახლკაროდ ცხოვრობდნენ ცხოვრობდნენ, იძინებდნენ მატარებლების სადგურებსა და ქუჩებში, მაგრამ მოგვიანებით ისინი გორიზიაში ოჯახმა მიიღო, რომელმაც მათ ქარხანაში ღამის დარაჯად მუშაობა შესთავაზა. იტალიაში დასახლების შემდეგ ოჯახს მალევე შეუერთდა ჯორჯო პეტროსიანის დედა, სახელად კარინე, და სახელად ლიანა და უმცროსი ძმა სახეალდ არმენი (არმენი ძმის მსგავსად არის მსოფლიო ჩემპიონი კიკბოქსში).
ბრიუს ლისა და ჟან-კლოდ ვან დამი საბრძოლო ხელოვნების ფილმებით შთაგონებულმა პეტროსიანმა გადაწყვიტა თოთხმეტი წლის ასაკში ვარჯიში მუაი თაიში დაეწყო, თუმცა თავდაპირველად დარბაზსს მცირე ზომის გამო ჩამოშორდა. იგი ჯიუტობდა და საბოლოოდ, 16 წლის ასაკში ვარჯიში განაახლა; ამჯერად იგი ალფიო რომანუტის ზედამხედველობის ქვეშ ვარჯიშობდა; მისი სავარჯიშო დარბაზი იყო „Satori Gladiatorium Nemesis“; პირველი ბრძოლა 16 წლის ასაკში გამართა. იგი ცხოვრებას გორიზიაში, ჩრდილოეთ იტალიაში განაგრძობდა; კარიერის საწყის წლებში მუშაობდა აგურების მწყობელად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:სომეხი კიკბოქსერები კატეგორია:იტალიელი კიკბოქსერები კატეგორია:იტალიელი სპორტსმენები
რიკი პუჩი
რიკარდ „რიკი“ პუჩი-მარტი (Ricard „Riqui” Puig Martí; დ. 13 აგვისტო, 1999) — ესპანელი ფეხბურთელი. „ლოს-ანჯელეს გალაქსის“ ნახევარმცველი.
პირადი ცხოვრება
რიკი პუჩის მამა, კარლოსი იყო ფეხბურთელი. იგი თამაშობდა მარცხვენა მცველის პოზიციაზე და მთელი თავისი კარიერა საფეხბურთო კლუბ „ტერასაში“ გაატარა.
მიღწევები
ბარსელონა:(2)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 13 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1999 კატეგორია:ბარსელონა B-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:სეგუნდა დივიზიონი B-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:კატალონიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:MLS-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ლოს-ანჯელეს გალაქსის ფეხბურთელები
პასაკაო
პასაკაო (ოფიციალურად პასაკაოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Pasacao) ― მეამე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 53 461 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
ფრედონია (კოლუმბია)
ფრედონია (Fredonia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.567 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 581 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 247 კმ²-ია.
დულაბის სასაფლაო
დულაბის სასაფლაო — სასაფლაოების ისტორიული კომპლექსი თეირანის აღმოსავლეთ გარეუბანში, ირანში. ქვეყნის ერთ-ერთი უმთავრესი ქრისტიანული სასაფლაო. შედგება ხუთი სექტორისაგან, ესენია:
ფრედონია (კოლუმბია)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
დულაბის სასაფლაო
მინადორა ხოშტარიას აკლდამა
2017 წელს რუსთაველის სამეცნიერო ფონდმა გასცა გრანტი ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროექტზე, რომელმაც ფოტო მასალა, აკლდამის და ყველა ქართული საფლავის ანაზომები შეაგროვა და ძეგლის გადარჩენისათვის სხვადასხვა ღონისძიებები გაატარა. 2019 წელს იწყება მისი სარეაბილიტაციო სამუშაოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირანის სასაფლაოები
ტამარა ტეილორი
ტამარა ტეილორი (ინგლ. Tamara Taylor; დ. 27 სექტემბერი, 1970, ტორონტო, ონტარიო, კანადა) — კანადელი მსახიობი. სახელი გაითქვა სერიალში „ძვლები“ შესრულებული დოქტორი კამილ საროიანის როლით.
პირადი ცხოვრება
ტამარა ტეილორი დაიბადა 1970 წლის 27 სექტემბერს ტორონტოში, ონტარიოში, კანადაში. მამამისი წარმოშობით აფრიკელი კანადელია, ხოლო დედამისი შოტლანდიელი კანადელია. მას საშუალო სკოლაში სწავლა მიატოვა, რათა სამოდელო კარიერა აეწყო და მსოფლიოში ემოგზაურა. აღსანიშნავია, რომ მის ამ გადაწყვეტილებას მხარი დედამისმაც დაუჭირა, რომელმაც ერთ-ერთ ინტერვიუში განაცხადა: „სკოლა ყოველთვის მანდ იქნება, მითხრა მან.“
2007 წელს ტამარა ტეილორი ადვოკატ მაილს კულიზე დაქორწინდა, რომელსაც 2012 წლის მაისში გაეყარა. მას შვილები არ ჰყავს.
კარიერა
მარცხნივ|მინი|324x324პქ|ტამარა ტეილორი სერიალ „ძვლების“ თანავარსკვლავებთან ერთად. ტამარა ტეილორის სამსახიობო დებიუტი 1991 წელს შედგა სერიალში „განსხვავებული სამყარო“ შესრულებული როასტ ატენდის როლით. ამას 1992 წელს მოჰყვა კიდევ ერთი როლი სერიალში „ჯანმრთელი კაცების საერთო საცხოვრებელი“.
ოთხწლიანი პაუზის შემდეგ, 1996 წელს სერიალში „ხუთის წვეულება“ დაამტკიცეს გრეის უილკოქსის როლზე, რომელსაც 1997 წლამდე ასრულებდა. აქ იგი 16 ეპიზოდში გადაიღეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:კანადელი ქალი მსახიობები
ნეძიხის სამაროვანი
ნეძიხის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ნეძიხში, მდინარე არაგვის მარჯვენა ნაპირას, გზის გასწვრივ, ახალი დასახლების ტერიტორიაზე. 1885-1988 წლებში გაითხარა ისტორიის, არქიტექტურისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ჟინვალის და აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპერდიციამ. განეკუთვნება ორ ქრონოლოგიურ პერიოდს III-IV და V-VII საუკუნეებს. ქვედა ქრონოლოგიური ფენა შეიცავს 223 ორმოსამარხს. ორმოსამარხები სხვადასხვა ტიპისაა: ქვემოთ შემოზღუდული, ძელებით გადახურული, ფიქლის იატაკიანი, ქვაყრილიანი და ფილაქვებით გადახურული. ინდივიდუალურ სამარხებში მიცვალებულები ევენა კიდურებმოხრილი, მარჯვენა ან მარცხება გვერძე, თავით დასავლეთისკენ ან სამხრეთისკენ.
სამარხებში აღმოჩენილია თიხის ხელადები, სასმისები, კოჭობები, ქოთნები, მინის სასმისი, მძივები, ბრინჯაოს ქამრები, მშვილდსაკინძები, გემიანი ბეჭდები, საყურეები, უმბონები, რკინის დანები, შუაბისპირები, ბრინჯაოსა და ცხოველთა გამოსახულებიანი ვერცხლის სამაჯურები, ვერცხლის პინაკი, ვერცხლის რომაული მონეტები და სხვა. სამარხებში აღმოჩნდა ცხოველთა ძვლები. ზედა ქრონოლოგიურ ფენაში გაითხარა ქვისსამარხები და ორმოსამარხების მცირე ნაწილი. დაკრძალვა ქრისტიანული წესითაა - ინდივიდუალური. გვხვდება წყვილადი და კოლექტიურიც. ქრისტიანულ პოზასთან ერთად გვხვდება წინაქრისტიანულიც. აღმოჩენილია თიხის ხელადები, ბეჭდები, საყურეები, ბრინჯაოსა და ვერცხლის სასანური მონეტები და სხვა. აღმოჩენილი არქეოლოგიური მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში და საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
იოჰანა ელიზაბეთ ჰოლშტაინ-გოტორპელი
იოჰანა ელიზაბეთ ჰოლშტაინ-გოტორპელი (Johanna Elisabeth von Holstein-Gottorf; დ. 24 ოქტომბერი, 1712 — გ. 30 მაისი, 1760) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. ოტინის მთავარ კრისტიან ავგუსტ ჰოლშტაინ-გოტორპელისა და ალბერტინა ფრედერიკა ბადენ-დურლახელის ასული. შვედეთის მეფე ადოლფ ფრედერიკის და. ანჰალტ-ცერბსტის მთავარ კრისტიან ავგუსტის მეუღლე. რუსეთის იმპერატრიცა ეკატერინე II-ის დედა.
ახალი ტალღა 2013
ახალი ტალღა 2013 — ახალგაზრდა შემსრულებელთა მე-12 საერთაშორისო კონკურსი, რომელიც მიმდინარეობდა 2013 წლის 24 ივლისიდან 28 ივლისის ჩათვლით, ძინტარში, იურმალა.
იოჰანა ელიზაბეთ ჰოლშტაინ-გოტორპელი
ბიოგრაფია
მინი|მარცხნივ|იოჰანა ელიზაბეთი 1752 წელს იოჰანა ელიზაბეთი დაიბადა 1712 წლის 24 ოქტომბერს. იყო ოტინის მთავარ კრისტიან ავგუსტ ჰოლშტაინ-გოტორპელისა და მისი ცოლის, ალბერტინა ფრედერიკა ბადენ-დურლახელის ერთადერთი გადარჩენილი ქალიშვილი. აღსანიშნავია, რომ მისი მშობლები ღვიძლი ბიძაშვილ-მამიდაშვილები იყვნენ. მისი უფროსი ძმა, ადოლფ ფრედერიკი შვედეთის მეფედ იქნა არჩეული, რამაც მათი მდგომარეობა დიდად გააუმჯობესა.
ახალი ტალღა 2013
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუსიკალური კონკურსები
იოჰანა ელიზაბეთ ჰოლშტაინ-გოტორპელი
ბიოგრაფია
1727 წლის 8 ნოემბერს, 15 წლის იოჰანა ცოლად გაჰყვა ანჰალტ-ცერბსტის მთავარ კრისტიან ავგუსტს. 1729 წელს ის და მისი ქმარი პრუსიაში გადასახლდნენ, სადაც დაიბადა მათი ხუთი შვილი.
1744 წელს, პრუსიის მეფე ფრიდრიხ II-სა და რუსეთის იმპერატრიცა ელისაბედ I-ს შორის მშვიდობის დასამყარებლად, ელისაბედის დისწული და ტახტის მემკვიდრე, დიდი მთავარი პეტრე ჰოლშტაინ-გოტორპელი დაქორწინდა იოჰანა ელიზაბეთის ასულ სოფია ფრედერიკაზე, რომელიც მართლმადიდებლად მოინათლა და ეკატერინე ეწოდა. მომდევნო ორი წლის მანძილზე, შვილის პოზიციების გასამყარებლად იოჰანა რუსეთის საიმპერატორო კარზე ცხოვრობდა. მოსკოვში იგი უამრავ ინტრიგას ხლართავდა, რაშიც იმპერატრიცა ელისაბედმა გამოააშკარავა და რუსეთიდან გააძევა. ამის შემდეგ იგი თავის ქალიშვილთან კონტაქტს მაინც არ წყვეტდა და უამრავ წერილს წერდა.
რუსეთიდან დაბრუნებიდან მალევე, მისი ქმარი გარდაიცვალა და ტახტზე მისი არასრულწლოვანი ვაჟი, ფრიდრიხ ავგუსტი ავიდა, რომელსაც 1747 წელს რეგენტად იოჰანა დაენიშნა. იგი თავის ნებაზე მართავდა ანჰალტ-ცერბსტს. 1751 წელს მისი ძმა შვედეთის მეფე გახდა, რომელმაც იოჰანას მისივე თხოვნით ანჰალტში გრანდიოზული სასახლის მშენებლობა დაუფინანსა.
შვიდწლიანი ომის განმავლობაში, მეფე ფრიდრიხ II-მ იოჰანა ელიზაბეთი ფრანგების ჯაშუშობაში გამოააშკარავა. როგორც აღმოჩნდა, მას ფრანგ გენერალთან ჰქონდა რომანი, რომელიც ინფორმაციას სტყუებდა. ღალატის გამო მას სიკვდილით დასჯა ელოდა, რის გამოც იგი 1758 წელს თავის საყვარელთან ერთად პარიზში გაიქცა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1760 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 24 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1712 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1760 კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:ჰოლშტაინ-გოტორპები
ლა-გიხაროსა
2018 წლამდე შედიოდა სანტაელიის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში. 2018 წლიდან დამოუკიდებელი მუნიციპალიტეტია.
სქოლიო
კატეგორია:კორდობის მუნიციპალიტეტები
კეინარი-ვეკი
კეინარი-ვეკი (Căinarii Vechi) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 128 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 041 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
აშაღი-იემაზლი
აშაღი-იემაზლი (Aşağı Yeməzli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
უორენ კრისტოფერი
უორენ მაინორ კრისტოფერი(დ.27 ოქტომბერი, 1925 – გ.18 მარტი, 2011) — ამერიკელი იურისტი, დიპლომატი და პოლიტიკოსი. ბილ კლინტონის პრეზიდენტობის პერიოდში რიგით სამოცდამესამე სახელმწიფო მდივანი.
დაიბადა ჩრდილოეთ დაკოტას შტატის ქალაქ სკრანტონში. სტენფორდის სამართლის სკოლის დასრულების შემდეგ კრისტოფერი უზენაეს სასამართლოში მუშაობდა მოსამართლე უილიამ დუგლასის კლერკად. ის გახდა O'Melveny & Myers ფირმის პარტნიორი და 1967 - 1969 წლებში მუშაობდა ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტის ლინდონ ჯონსონის გენერალური პროკურორის მოადგილედ. ის იკავებდა სახელმწიფო მდივნის მოადგილის თანამდებობას ჯიმი კარტერის პრეზიდენტობის პერიოდში 1977 წლიდან 1981 წლამდე. 1991 წელს ის ხელმძღაველობდა ე.წ. კრისტოფერის კომისიას, რომელიც იძიებდა ლოს-ანჯელესის პოლიციის დეპარტამენტსა და როდნი კინგს შორის მომხდარ ინციდენტს.
1992 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების პერიოდში კრისტოფერი სათავეში ედგა ბილ კლინტონის ვიცე პრეზიდენტის კანდიდატურების არჩევის კამპანიას. საბოლოოდ ბილ კლინტონმა ვიცე პრეზიდენტის პოსტზე აირჩია სენატორი ალბერტ გორი. როდესაც, 1992 წელს, კლინტონმა არჩევნებში გაიმარჯვა კრისტოფერი სათავეში ჩაუდგა კლინტონის ადმინისტრაციის შეცვლის პროცესს და მან 1993 წელს დაიკავა სახელმწიფო მდივნის თანამდებობა. როგორც სახელმწიფო მდივანი, კრისტოფერი, ცდილობდა ნატოს გაფართოებას, ისრაელი-პალესტინის კონფლიქტის მშვიდობიან მოგვარებას და ზეწოლას ახდენდა ჩინეთზე ადამიანის უფლებების დაცვის საკითხებთან დაკავშირებით. მან ასევე დიდი წვლილი შეიტანა იმ მოლაპარაკებების წარმოებაში, რომელმაც დეიტონის ხელშეკრულების ხელმოწერას დაუდო საფუძველი, სწორედ ამ ხელშეკრულებით დასრულდა ბოსნიის ომი. კრისტოფერმა პოსტი დატოვა 1997 წელს, მისი მემკვიდრე კი მადლენ ოლბრაიტი გახდა.
2000 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების დროს მომხდარ დავაში კრისტოფერი მეთვალყურეობდა გორის კამპანიის გადახედვის საკითხს ფლორიდაში. ლოს-ანჯელესში ის ასევე იყო კალიფორნიის უნივერსიტეტის პროფესორი.
ადრეული ცხოვრება
მან დაამთავრა ჰოლივუდის უმაღლესი სკოლა ლოს ანჯელესში და სწავლა განაგრძო რედლანდის უნივერსიტეტში, შემდგომ გადავიდა სახმრეთ კალიფორნიიის უნივერსიტეტში (USC). ის იყო ერთ-ერთი სტუდენტური სოციალური გაერთიანების Kappa Sigma Sigma-ს წევრი. მან დიდი წარმატებით დაასრულა USC 1945 წლის თებერვალში. 1943 წლის ივლისიდან 1946 წლის სექტემბრამდე უორენი მსახურობდა ამერიკის შეერთებული შტატების სამხედრო-საზღვაო რეზერვში, როგორც ძალიან აქტიური ლეიტენანტი წყნარი ოკეანის აუზში. 1946 წელს მან ჩააბარა სტენფორდის სამართლის სკოლაში, სადაც მან დააარსა და გახდა პირველი რედაქტორი ახალი იურიდიული ჟურნალის Stanford Law Review.
იურისტის კარიერა
კრისტოფერი იყო პირველი სტუდენტი, რომელმაც დაამთავრა სტენფორდის სამართლის სკოლა და გახდა ამერიკის შეერთებული შტატის უზენაესი სასამართლოს კლერკი (1949 წლის ოქტომბრიდან 1950 წლის სექტემბრამდე), მოსამართლე უილიამ დუგლასთან მუშაობის პერიოდში. 1950 წლიდან 1967 წლამდე მუშაობდა O'Melveny & Myers ფირმის ადვოკატად, რასაც შემდგომში, 1958 წელს, მოჰყვა მისი დანიშვნა ფირმის პარტნიორად, ამასთანავე მუშაობდა გუბერნატორ პეტ ბრაუნის საგანგებო მრჩევლად. 1967 წლის ივნისიდან 1969 წლის 10 იანვრამდე ეკავა აშშ-ს გენერალური პროკურორის მოადგილის თანამდებობა. პრეზიდენტმა ლინდონ ჯონსონმა კრისტოფერი აირჩია ფედერალური ძალების, რომლებიც ცდილობდნენ ჩაეხშოთ აჯანყება დეტროიტში 1967 წლის ივლისში და 1968 წელს ჩიკაგოში, დამხმარედ. 1974 წელს დანიშნული იყო ლოს-ანჯელესის ადვოკატთა ასოციაციის პრეზიდენტად.
კარტერის პრეზიდენტობისას სახელმწიფო მდივნის მოადგილე
კრისტოფერი 1977 წლის 26 თებერვალს დაინიშნა სახელმწიფო მდივნის მოადგილედ და ამ პოსტზე 1981 წლის 20 იანვრამდე იმყოფებოდა. მისი მოადგილეობის პერიოდში აქტიურად მონაწილეობა ალჟირის შეთანხმებების ხელმოწერაში და ასევე ხელი შეუწყო მშვიდობიანად 52 ამერიკელი ტყვის განთავისუფლებას ირანიდან. ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკასთან ერთად ის სათავეში ედგა სინო-ამერიკული ურთიერთობების გაღრმავებას, ასევე სწორედ მისი დახმარებით მოხდა პანამის არხის ხელშეკრულებების რატიფიკაცია და ასევე სათავეში ჩაუდგა ადამიანის უფლებების დაცვის საკითხზე შექმნილ პირველ უწყებათაშორის საბჭოს. პრეზიდენტმა ჯიმი კარტერმა 1981 წლის 16 იანვარს კრისტოფერი თავისუფლების საპრეზიდენტო მედლით დააჯილდოვა, რომელიც ამერიკის მოქალაქისთვის უმაღლესი ჯილდოა.
პროფესიული საქმიანობა და მიღწევები
1974-1975 წლებში კრისტოფერი ლოს-ანჯელესის ადვოკატთა ასოციაციას ედგა სათავეში; 1975-1976 წლებში ამერიკის ადვოკატთა ასოციაციის ფედერალური მართლმსაჯულების მუდმივი კომიტეტის თავმჯდომარე იყო, 1975-1976 წლებში კი კალიფორნიის შტატის ადვოკატთა ასოციაციის ბორდის გუბერნატორი, ასევე 1959 წელს კალიფორნიის გუბერნატორის ედმუნდ ბრაუნის სპეციალური მრჩეველი.
1991 წელს კრისტოფერი იკავებდა ლოს-ანჯელესის პოლიციის დამოუკიდებელი დეპარტამენტის თავმჯდომარის პოსტს, რომელიც შემდგომ ცნობილი გახდა როგორც კრისტოფერის კომისია. კომისიამ გაატარა ძირეული რეფორმები ლოს-ანჯელესის პოლიციის დეპარტამენტში, რაც გამოწვია როდნი ქინგის ინციდენტმა. 1992 წელს კრისტოფერი სათავეში ედგა „ვიცე პრეზიდენტის ძიებას“ ბილ კლინტონის დეპარტამენტისთვის. ის ასევე სათავეში ედგა კლინტონის „პრეზიდენტის ძალაუფლების გადასვლის“ პროცესს.
სახელმწიფო მდივანი
სახელმწიფო მდივნის რანგში მისი მთავარი მიზნები იყო გაეფართოვებინა ნატო, დაემყარებინა მშვიდობა ისრაელსა და მის მეზობელ სახელმწიფოებს შორის და ეკონომიკური ზეწოლის გზით ცდილობდა შეეცვალა ჩინეთის პრაქტიკა ადამიანის უფლებების დაცვის საკითხში. მისი ამ თანამდებობაზე ყოფნის დროს გაფორდმა ოსლოს შეთანხმებები და დეიტონის ხელშეკრულება, აშშ-სა და ვიეტნამის ურთიერთობები დალაგდა, მოხდა რუანდის გენოციდი, ჰაიტიზე ჩატარდა დემოკრატიული ოპერაცია და დაიბომბა ხობარის ცათამბჯენები.
ჯორჯ ჰერბერტ უოკერ ბუშის მკვლელობის მცდელობა, 1993 წლის აპრილი
1993 წლის 13 აპრილს თერთმეტმა ერაყელმა სადაზვერვო აგენტმა კონტრაბანდის სახით ქუვეითში ჩამოიტანეს ბომბი და დაამონტაჟეს მანქანაში იმ მიზნით რომ მოეკლათ აშშ-ს ყოფილი პრეზიდენტი ჯორჯ ბუში, როდესაც ის ქუვეითის უნივერსიტეტში სიტყვით გამოდიოდა. კრისტოფერი, სხვებთან ერთად, მოუწოდებდა პრეზიდენტ კლინტონს საპასუხო დარტყმა განეხორციელებინა ერაყზე. 1993 წლის 26 ივნისს ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა 23 ტომაჰაუკის რაკეტა გაუშვა ბაღდადის სადაზვერვო შტაბის წინააღმდეგ.
ოსლოს შეთანხმებები, 1993 წლის სექტემბერი
1993 წელს ისრაელსა და პალესტინას შორის მოლაპარაკებები დასრულდა ოსლოს შეთანხმებების მიღებით (ნორვეგიაში მიმდინარეობდა და ამიტომ დაერქვა ასე), რომელმაც შესაბამისად პალესტინის ხელისუფლების შექმნას დაუდო საფუძველი იმის საპირწონედ რომ მათ ისრაელის სახელმწიფო აღიარეს. სახელწმიფო მდივანმა კრისტოფერმა მოიწვია ისრაელის საგარეო მინისტრი შიმონ პერესი ხელმოწერის ფერემონიალზე როგორც მასპინძელი. ცერემონიალი გაიმართა ვაშინგტონში 1993 წლის 13 სექტემბერს, მაჰმუდ აბასმა ხელი მოაწერა პალესტინის თავისუფლების ორგანიზაციის სახელით, ხოლო პერესმა ისრაელის სახელწმიფოს სახელით, კრისტოფერმა ხელი მოაწერა აშშ-ს სახელით (კლინტონის თანდასწრებით), ხოლო ანდრეი კოზირევმა რუსეთის სახელით. კრისტოფერი იყო ერთ-ერთი მთავარი პიროვნება, რომელიც იბრძოდა და ადვოკატირებდა ცენტრალური აზიის ერთიანობას და კონფლიქტების დასრულებას.
პარტნიორობა მშვიდობისთვის ნატოს გაფართოება, 1994 წლის იანვარი
იმისათვის რომ კრისტოფერს ხელი შეეწყო ნატოს შემდგომი გაფართოებისთვის, რუსეთის მინიმალური რეაგირებით, შეიმუშავა თანამშრომლობა მშვიდობისთვის პროგრამა, რომელიც იყო ერთ-ერთი ნაბიჯი ნატოში სრულუფლებიან გაწევრიანებამდე. ეს რეალურად ეწინააღმდეგებოდა პენტაგონის პროტესტს.
Love (ჯგუფი)
Love — 1960-იანების და 1970-იანების ამერიკული როკ-ჯგუფი. მისი ლიდერი იყო ვოკალისტი და სიმღერების ავტორი ართურ ლი.
უორენ კრისტოფერი
რუანდის გენოციდი, 1994
ამერიკის შეერთებული შტატებისა და გაეროს ჩაურევლობა 1994 წლის რუანდის გენოციდის შესაჩერებლად ითვლება საერთაშორისო თანამეგობრობის ერთ-ერთ ყველაზე საშინელ წარუმატებლობად. დაახლოებით ასი დღის განმავლობაში 800 000-მდე ტუსისი ამოხოცა ჰუტუს მილიციამ.
ჩინეთი: ადამიანის უფლებების შეზღუდვა და ვაჭრობის საკითხი, 1994 მაისი
1992 წელს ამერიკის შეერთებულ შტატებში საპრეზიდენტო კამპანიის პერიოდში პრეზიდენტობის კანდიდატმა კლინტონმა გააკრიტიკა პრეზიდენტი ბუში იმის გამო, რომ მიუხედავად ჩინეთში ადამაინის უფლებების შევიწროებისა, მან ჩინეთს დაუწესა სავაჭრო პრივილეგიები, რაც დაბალ ტარიფებში იყო გამოხატული. კრისტოფერს, როგორც სახელმწიფო მდივანს მიაჩნდა, რომ ამერიკის შეერთებულ შტატებს უნდა გამოეყენებინა ჩინეთის წინააღმდეგ ეკონომიკური ზეწოლა და ამით ხელი შეეწყო ამ ქვეყანაში ადამიანის უფლებების მდგომარეობის გაუმჯობესებისთვის. მიუხედავად ამისა, 1994 წლიდან კლინტონმა განაახლა ჩინეთის დაბალტარიფიანი სავაჭრო ურთიერთობები და ერთმანეთისგან გაიმიჯნა ზოგადად ვაჭრობა და ადამიანის უფლებების საკითხი. სინო-ამერიკული ურთიერთობების გაუმჯობესების შედეგი იყო 1997 წლის ნოემბერში ჩინეთის პრეზიდენტის ძიანგ წ მინის ვიზიტი ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ხოლო 1998 წლის ივნისში ამერიკის პრეზიდენტის კლინტონის ვიზიტი ჩინეთში.
Love (ჯგუფი)
ჯგუფი ორჯერ დაიშალა და აღდგა. გარდაქმნილი სახით იგი არსებობს, როგორც Love Revisited.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფოლკ-როკ ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული ფსიქოდელიური როკ-ჯგუფები კატეგორია:Elektra Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Harvest Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:1965 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:1996 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:2002 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:2005 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:2009 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:პროტოპანკ-ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული ფსიქოდელიური პოპ-ჯგუფები კატეგორია:RSO Records-ის შემსრულებლები
უორენ კრისტოფერი
ოპერაცია „დემოკრატიის მხარდაჭერა“ ჰაიტიში, 1994 წლის სექტემბერი
1994 წლის 19 სექტემბერს აშშ-ს ხელშეწყობით კუალიციამ ჰაიტის ცნობილ პრეზიდენტს ჯინ-ბერტრანდ არისტიდეს აღუდგინეს ჩამორთმეული პრეზიდენტის თანამდებობა. ამერიკის შეერთებული შტატების სამხედრო ძალისხმევით ჩატარდება ოპერაცია სახელით - დემოკრატიის მხარდაჭერა. ამ ოპერაციაში დიდი წვლილი შეიტანა დიპლომატმა კოლინ პოუელმა და უორენ კრისტოფერმა.
ისრაელ-იორდანიის სამშვიდობო შეთანხმება, 1994 წლის ოქტომბერი
1993 წლის ოსლოს შეთანხმებების შემდეგ სახელმწიფო მდივანმა კრისტოფერმა მოუწოდა იორდანიის მეფეს, ჰუსეინს, ისრაელთან გაეფორმებინა სამშვიდობო შეთანხმება. საბოლოოდ ჰუსეინს კრისტოფერმა სამხედრო აღჭურვილობისთვის 200 მილიონი დოლარი, ხოლო 700 მილიონი დოლარი მოლაპარაკების შესამსუბუქებლად შესთავაზა. 1994 წლის 27 ოქტომბერს ისრაელის პრემიერ-მინისტრმა ითჯაკ რაბინმა და იორდანიის პრემიერ-მინისტრმა აბდელსალამ ალ-მაჯალიმ ხელი მოაწერეს ისრაელ-იორდანიის სამშვიდობო შეთანხმებას. ხელისმოწერის ცერემონიას ესწრებოდნენ პრეზიდენტი კლინტონი და სახელმწიფო მდივანი კრისტოფერი. ეს უკანასკნელი გეგმავდა რომ ასეთივე შეთანხმების დადებისთვის შეეწყო ხელი რაბინსა და სირიელ პრეზიდენტ ჰაფეზ ალ-ასადს შორის, მაგრამ უშედეგოდ.
ვიეტნამი: ურთიერთობების დალაგება, 1995 წლის ივლისი
1994 წელს სახელმწიფო მდივანი კრისტოფერი სენატორ ჯონ მაკ-კეინთან ერთად აქტიურად მუშაობდა აშშ-ვიეტნამის ურთიერთობების დალაგებაზე. 1975 წლიდან ამერიკის შეერთებულ შტატებს არ ჰქონდა საელჩო ვიეტნამში. მთავარი წინააღმდეგობა რაც ხვდებოდათ მათ ამ საქმეში მოდიოდა, პირველ რიგში, ომის ვეტერანებისაგან და POW/MIA მხარდამჭერი ჯგუფებისგან, რომლებიც ირწმუნებოდნენ რომ ჰანოი არ თანამშრომლობდა ამერიკის შეერთებული შტატებთან ვიეტნამში აშშ-ს ჯარისკაცების ძიების საქმეში. მიუხედავად ამ დაბრკოლებისა კრისტოფერმა დააარწმუნა პრეზიდენტი კლინტონი, რომ ვიეტნამის მთავრობა ძიების საქმეში სრულად თანამშრომლობდა მათთან. პრეზიდენტმა 1995 წლის 11 ივლისს გამოაცხადა ვიეტნამთან ოფიციალური დიპლომატიური ურთიერთობების აღდგენა.
ხობარის ცათამბჯენების დაბომბვა
ხობარის ცათამბჯენების დაბომბვის შემდეგ სახელმწიფო მდივანი კრისტოფერი გაემგზავრა საუდის არაბეთში, რათა ენახა თავდასხმის ადგილი. დაჰრანში, სადაც ეს ცათამბჯენები მდებარეობდა, საგარეო საქმეთა მინისტრი პრინცი საუდ ალ-ფაისალი თითქოს შეჰპირდა კრისტოფერს, რომ გამოძიების ფედერალურ ბიუროს საუდის არაბეთის მთავრობის სრული მხარდაჭერა ექნებოდათ. მიუხედავად ამისა, გამოძიების პროცესში საუდის არაბეთის მთავრობასა და გამოძიების ევრონულ ბიუროს შორის მუდმივი დაპირისპირება მიმდინარეობდა.
სამსახურიდან გადადგომა
200px|მინი|უორენ კრისტოფერი 2000 წელს კრისტოფერმა შემდეგი საპატიო ჯილდოები მიიღო: ამერიკის ინსტიტუტის ჯეფერსონის ჯილდო საზოგადოებრივი საქმიანობისთვის, როგორც ყველაზე თვალსაჩინო წარმომადგენელი, რომელიც ამავდროულად თანამდებობის პირი იყო; კალიფორნიის უნივერსიტეტის მედალი; ნიუ-იორკის უნივერსიტეტიდან მიიღო ჰაროლდ უეილის მედალი; ჯეიმზ გარფილდის ბალერის ჯილდო; ვირჯინიის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლიდან მიიღო თომას ჯეფერსონის სამართლის ჯილდო; და ფორდჰემის სამართლის სკოლიდან ლუის შტაინის ჯილდო.
ქალაქ ხოშიმინში ომის ნაშთების მუზეუმში ჯონ კერის, რობერტ მაკნამარის, ელმო ცუმვოლტისა და სხვა პატივსაცემი ამერიკელების სურათების გვერდით ჰკიდია კრისტოფერის სურათი მისი ვიეტნამში სტუმრობის აღსანიშნავად, რადგან სწორედ ამ პერიოდში მოწესრიგდა ვიეტნამისა და ამერიკის ურთიერთობები.
1999 წელს როდესაც კრისტოფერის პორტრეტის წარდგენის ცერემონიალი მიმდინარეობდა დეპარტამენტში, ამ ცერემონიალს ესწრებოდა პრეზიდენტი კლინტონი, კრისტოფერმა აღნიშნა: „ყველასთვის, ვინც ვაშინგტონში მსახურობდა, ნაცნობია მისი პორტრეტის დახატვის პროცესი. თავდაპირველად პროფილში გხატავენ, შემდეგ გასაშრობად გკიდებენ და ბოლოს ჩარჩოში გსვამენ.“
ყოფილი სახელმწიფო მდივანი ჯეიმზ ბეიკერი და კრისტოფერ უორენი მილერის ცენტრის ეროვნული ომის ძალების კომისიის თანათავმჯდომარეები იყვნენ. 5 მარტს სანამ საგარეო ურთიერთობების კომიტეტი გამოაცხადებდა ბეიკერმა და კრისტოფერმა დაამტკიცეს, რომ 2009 წლის ომის ძალების საკონსულტაციო აქტი არსებობდა - სტატუტი კომისიამ ანონიმურად განაცხადა 2008 წლის ივლისში. სტატუტი შეიმუშავეს რათა ჩაენაცვლებინა 1973 წლის ომის ძალების რეზოლუცია. სტატუტი პრეზიდენტსა და კონგრესს ომის საკითხებზე შინაარსობრივ კონსულტაციებს წარუდგენდა.
ოჯახი
1956 წელს მან იქორწინა მერი უილისზე და მასთან გარდაცვალებამდე იყო. წყვილს ორი ვაჟი შეეძინათ - სკოტი და ტომასი და ერთი ქალიშვილი კრისტენი.
მან დაწერა In the Stream of History: Shaping Foreign Policy for a New Era (1998) და Chances of a Lifetime (2001).
გარდაცვალება
პრეზიდენტი ობამა, შუა აღმოსავლეთსა და ბალკანეთში კრისტოფერის მოღვაწეობის აღსანიშნავად მას აღწერდა როგორც „მშვიდობისთვის მტკიცე მებრძოლს“. ჰილარი კლინტონი უორენ კრისტოფერს აღწერდა როგორც „დიპლომატთა დიპლომატს - ნიჭიერ, მიზანდასახულ და გამორჩეულად ბრძენ პიროვნებას“. ჯიმი კარტერი თავის მემუარებში კრისტოფერს უწოდებდა „საუკეთესო საზოგადო მოღვაწეს, რომელსაც კი იცნობდა“. 2011 წლის 19 მარტს კარტერმა განაცხადა, რომ „ამერიკამ დაკარგა უდიდესი და ფასდაუდებელი ლიდერი“.
ვაგიფ მუსტაფა-ზადე
ვაგიფ აზიზ ოღლუ მუსტაფა-ზადე (Vaqif Əziz oğlu Mustafazadə; დ. 16 მარტი, 1940, ბაქო — გ. 16 დეკემბერი, 1979, ტაშკენტი) — აზერბაიჯანელი საბჭოთა ჯაზის კომპოზიტორი და პიანისტი, აზერბაიჯანის სსრ დამსახურებული არტისტი (1979), აზერბაიჯანის სსრ სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი.
ბიოგრაფია
ვაგიფ აზიზ ოღლუ მუსტაფა-ზადე დაიბადა 1940 წლის 16 მარტს, ბაქოში, მედიცინის მაიორის ოჯახში. მამის გარდაცვალების შემდეგ, მის აღზრდას შეუდგა დედამისი, რომელიც ასწავლიდა აზერბაიჯანულ ხალხურ მუსიკას. 1957 წელს ვაგიფმა ჩააბარა ა. ზეინალლის სახელობის ბაქოს მუსიკალურ სასწავლებელში. სწავლობდა მუსლიმ მაგომაევთან ერთად. ვაგიფ მუსტაფა-ზადე ხიბლავდა თავის მსმენელს თავისი თვითყოფადობით, ვირტუოზული შესრულების ტექნიკით, თავისებური ჰარმონიით. მან პირველმა გამოიყენა აზერბაიჯანული კოლორიტი, მუღამი და გახდა აზერბაიჯანული ჯაზის ფუძემდებელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 16 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979 კატეგორია:საბჭოთა კომპოზიტორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი კომპოზიტორები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები
პრესენტასიონი
პრესენტასიონი (ოფიციალურად პრესენტასიონის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Presentacion) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 22 591 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 18 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
აღმასრულებელი ფუნქცია
აღმასრულებელი ფუნქციები - წარმოადგენს კოგნიტური პროცესების წყებას, რომელიც პასუხისმგებელია ისეთ პროცესებზე როგორიცაა დაგეგმვა, კონტროლი, ორგანიზება, სოციალური ქცევა სხვადასხვა ქცევითი სტრატეგიის განხორციელება შინაგანი და გარეგანი სტიმულების საპასუხოდ და ზოგადად ყველა პროცესს, რომელიც მეტაკოგნიტური კონტროლისთვისაა საჭირო.
ანატომიურ სტრუქტურას, რომელშიც შეიძლება ითქვას, რომ თავმოყრილია აღმასრულებელი ფუნქციები წარმოადგენს შუბლის წილი. უფრო კონკრეტულად, შუბლის წილის სპეციფიკურ ერთეულს, რომელიც პასუხისმგებელია აღმასრულებელ ფუნქციებზე წარმოადგენს პრეფრონტალური ქერქი. ლურიას (1973) მიხედვით, პრეფრონტალური ქერქი მნიშვნელოვანია დაგეგმვისთვის, მიზნის ჩამოყალიბებისა და ქცევის რეგულაციისთვის - პროცესები, რომელიც ერთობლივად ცნობილია, როგორც აღმასრულებელი ფუნქციები :
• ყურადღების განაწილება;
• ყურადღების შენარჩუნება;
•გადამუშავების სისწრაფე;
•ინიცირება;
•თანმიმდევრობის დაცვა;
•გადართვადობა (set shifting);
•კოგნიტური მოქნილობა
სქოლიო
კატეგორია:კოგნიტური მეცნიერება კატეგორია:ნეიროფსიქოლოგია კატეგორია:ფსიქოლოგიური კონცეფციები კატეგორია:მე
ფრონტინო (კოლუმბია)
ფრონტინო (Frontino) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.484 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 573 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 263 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბიზანტიის ოქსფორდის ლექსიკონი
ბიზანტიის ოქსფორდის ლექსიკონი (The Oxford Dictionary of Byzantium, შემოკლებით ODB) — ისტორიის ლექსიკონის სამტომეული. გამოცემულია ინგლისის ოქსფორდის უნივერსიტეტის პრესის მიერ. შედგება 5,000-ზე მეტი ჩანაწერისგან და ინგლისურ ენაზე მოიცავს ამომწურავ ინფორმაციას ბიზანტიის იმპერიასთან დაკავშირებულ ყველა მნიშვნელოვან თემაზე. გამოიცა 1991 წელს, ალექსანდრე კაჟდანის რედაქციით. პრინსტონის უნივერსიტეტის პროფესორი, კაჟდანი გარდაცვალებამდე დუმბარტონ-ოქსის (ვაშინგტონი) უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი იყო. მან უზარმაზარი წვლილი შეიტანა ლექსიკონისთვის სტატიების შედგენაში. კაჟდანის ყოველი სტატია ბოლოში A.K. ინიციალით არის მონიშნული.
აღწერა
ლექსიკონი ხელმისაწვდომია ბეჭდური და ელექტრონული ფორმატით Oxford Reference Online-დან. ის მოიცავს ბიზანტიის იმპერიის ყველა მნიშვნელოვან ისტორიულ მოვლენას, მათ შორის მნიშვნელოვან სოციალურ და რელიგიურ მოვლენებს. ის ასევე მოიცავს ბიოგრაფიებს იმპერიის წამყვანი პოლიტიკური თუ ლიტერატურული სფეროს წარმომადგენლებზე და დეტალურად აღწერს რელიგიურ, სოციალურ, კულტურულ, სამართლებრივ და პოლიტიკურ თემებს. კულტურის თემები მოიცავს მუსიკას, თეოლოგიას და ხელოვნებას. სხვა თემები შეეხება ომებს, დემოგრაფიას, განათლებას, აგრიკულტურას, ვაჭრობას, მეცნიერებას, ფილოსოფიას და მედიცინას, რაც უზრუნველყოფს პოლიტიკურად და სოციალურად განვითარებული ბიზანტიური საზოგადოების შესახებ საერთო კომპლექსური წარმოდგენის შექმნას.
გარე ბმულები
კატეგორია:წიგნები ბიზანტიის იმპერიაზე
Genesis Nomad
Genesis Nomad (აგრეთვე ცნობილი როგორც Sega Nomad) — მეოთხე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული კომპანია Sega-ს მიერ 1995 წლის ოქტომბერში ჩრდილოეთ ამერიკაში. Nomad არის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლის, Sega Genesis პორტატიული ვერსია (ჩრდილოეთ ამერიკის გარეთ ცნობილი როგორც Sega Mega Drive). Nomad Sega-ს მიერ გამოცემული უკანასკნელი პორტატიული კონსოლია.
Genesis-სა და Mega Jet-ის მსგავსად, Nomad მოიხმარდა 16/32-ბიტიან Motorola 68000-ის მიკროპროცესორს და ექვს ცალ AA-ბატარეებს ორიდან სამ საათამდე ხანგრძლივობით. მასში ჩაშენებული იყო 3,25-დიუმიანი ფერადი ეკრანი, ასევე გააჩნდა სტანდარტულ ტელევიზორზე მიერთების ფუნქცია.
კონსოლი ექსკლუზიურად იყიდებოდა ჩრდილოეთ ამერიკაში და ოფიციალურად არსდროს გამოსულა სხვა რეგიონში, გარდა ერთი შემთხვევისა, როდესაც იაპონიაში კონსოლი გამოიცა შეზღუდული რაოდენობით, თუმცა ვერ ჰპოვა სათანადო წარმატება. მასზე არათავსებადი იყო Genesis-ის პერიფერიბი, მათ შორის Power Base Converter, Sega CD და 32X.
საგულისმხმო ის არის, რონ Sega Nomad-ს არ გააჩნდა თამაშების საკუთარი ბიბლიოთეკა, ამის ნაცვლად მასზე თავსებადი იყო Genesis-ის თამაშები. გამოსვლისთანავე მასზე ხელმისაწვდომი იყო 500-მდე თამაში. მას აგრეთვე შეეძლო Genesis-ისთვის შექმნილი არალიცენზირებული Hombrew და მეკობრული თამაშების გაშვება.
კონსოლმა ვერ შეძლო პოპულარობის მოპოვება მომხმარებლებში. ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი ამისა იყო ის, რომ ბაზარზე დომინირებდა Nintendo-ს პორტატიული კონსოლი Game Boy, ხოლო ვიდეო თამაშის „Pokémon Red and Blue“-ის გამოსვლის შემდეგ Game Boy-ს პოზიციები კიდევ უფრო გაძლიერდა, რამაც უარყოფითად იმოქმედა Nomad-ის გაყიდვებზე, აქედან გამომდინარე, 1999 წელს Nomad თავდაპირველ ფასთან შედარებით სამჯერ ნაკლებ ფასად იყიდებოდა. საბოლოო ჯამში, იმავე წელს კომპანია Sega-მ შეწყვიტა კონსოლის წარმოება.
სქოლიო
კატეგორია:1990-იანების სათამაშოები კატეგორია:პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:1995 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:1995 წელი ვიდეო თამაშებში Nomad კატეგორია:მეხუთე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები
ჯულფის ქარავან-სარაი
ჯულფის ქარავან-სარაი (Culfa kаrvаnsаrаyı) — ისტორიული ძეგლი ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ჯულფის რაიონის სოფელ გულისტანში. 1974 წელს აღმოჩენილი იქნა ქარავან-სარაის ნანგრევები. 1939-1940 წლებში ბაქო-ჯულფის სარკინიგზო მაგისტრალის მშენებლობის დროს, ქარავან-სარაის დაახლოებით ნახევარი დანგრეული იქნა სამშენებლო სამუშაოების მსვლელობის დროს. ქარავან-სარაის სიგრძე 37 მეტრს აღემატება. სიახლოვეს აღმოჩენილია ხიდის ნანგრევები, რომელიც აშენებული იყო ნახიჩევანის მმართველის ჰაქიმ ზია ად დინის ბრძანებით XIV საუკუნის დასაწყისში.
ლიტერატურა
კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა კატეგორია:ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
ლივეზი (სოროკის რაიონი)
ლივეზი (Livezi) — სოფელი მოლდოვაში, სოროკის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 136 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოროკის რაიონის სოფლები
გამოღმა არგვეთის ოქონის ღვთისმშობლის ეკლესია
300px|მინი გამოღმა არგვეთის ოქონის ღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფელ გამოღმა არგვეთში. აგებულია XIX საუკუნეში.
ეკლესია დარბაზულია, დასავლეთიდან გვიანი პერიოდის მინაშენით. ნაგებია კირქვის ნათალი ქვით. აღმოსავლეთით ღრმა აფსიდია, რომლის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. საკურთხეველი გამოყოფილია ორსაფეხურიანი მხრებით, რომელზეც კონქის საბჯენი თაღია გადასული. გრძივი კედლები დანაწევრებულია ორი წყვილი ორსაფეხურიანი პილასტრით, რომლებზეც კამარის საბჯენი ორსაფეხურიანივე თაღები გადადის. ჩრდილოეთის და სამხრეთის კედლებში არქიტრავული კარია გაჭრილი. სამხრეთის კედელში ორი სწორკუთხა სარკმელია. ერთი სარკმელი აქვს დასავლეთის კარის თავზეც. ამჟამად ის მინაშენშია მოქცეული. ტაძრის ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კართა გაფორმება გვიანია. ტაძარს მარტივი თაროსებრი ლავგარდანი აქვს. ფასადები გალესილი ყოფილა კირით. ახლა უკვე ჩამოცვენილია. მინაშენი ნატეხი ქვითაა აგებული. შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. კარის მოჩარჩოება იდენტურია ტაძრის დანარჩენი კარების მოჩარჩოებისა. ტაძარს სამხრეთიდან მინაშენი ჰქონია, ასევე შემდგომი პერიოდის. ის დღეს აღარ არსებობს. ტაძრის მორთულობა მწირია. მთავარი დატვირთვა აღმოსავლეთ ფასადზე მოდის. მორთულია სარკმლის მოჩარჩოება და მის ზემოთ მოცემულია რელიეფური დიდი ჯვარი. ჯვრის თავზე ვერძის ჰორელიეფი იყო, რომელიც ახლა ჩამომტვრეულია.
ტაძრის დასავლეთით რამდენიმე მეტრში დგას სამსართულიანი სამრეკლო. პირველი და მეორე სართულები ყრუა და მათში მესამე სართულზე ასასვლელი კიბეა მოქცეული. მესამე სართული ფანჩატურია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Forever Changes
Forever Changes — ამერიკული როკ-ჯგუფ Love-ის მესამე სტუდიური ალბომი. იგი Elektra Records-მა 1967 წლის ნოემბერში გამოსცა. Forever Changes არის ჯგუფის ორიგინალური შემადგენლობის უკანასკნელი ალბომი, ვინაიდან შემდეგ ალბომებში ძირითადად მონაწილეობდა ართურ ლი, დამატებით მუსიკოსებთან ერთად.
Forever Changes-ს გამოცემის შემდეგ კომერციული წარმატება არ ჰქონია, მაგრამ შემდგომში იქცა სიყვარულის ზაფხულის პერიოდის ერთ-ერთ აღიარებულ ალბომად. 2003 წელს მან Rolling Stone-ის „ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომის“ სიაში #40 პოზიცია დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:Love-ის ალბომები კატეგორია:1967 წლის ალბომები კატეგორია:Elektra Records-ის ალბომები კატეგორია:Rhino Records-ის ალბომები
კაპიტონ გოგოლაძე
კაპიტონ ალექსანდრეს ძე გოგოლაძე (დ. უცნობია — გ. 1942) — ქართველი ჟურნალისტი, პოეტი.
მიეკუთვნებოდა სოციალ-დემოკრატების პარტიას. ეწეოდა აქტიურ ჟურნალისტურ საქმიანობას. განსაკუთრებით აღსანიშნავია მისი მოღვაწეობა სატირულ ჟურნალ „ეშმაკის მათრახში”. გარდა ამისა, იგი წერდა „მათრახში“, „მათრახი და სალამურში“, აგრეთვე, გაზეთ „კვალში”. აქტიურად იყო ჩაბმული პოლემიკაში ილია ჭავჭავაძესთან და მის მომხრეებთან. 1909-1915 წლებში იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ბათუმის განყოფილების სარევიზიო კომისიის წევრი. მუშაობდა ბათუმის საურთიერთო ნდობის საზოგადოებაში მოანგარიშედ. 1911 წელს არჩეული იყო ბათუმის ქალაქის საბჭოს წევრად (ხმოსნად). 1918 წელს იყო საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გარდაცვლილი 1942 კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კ
ნიკოლოზ ბარათაშვილის ხიდი
ნიკოლოზ ბარათაშვილის ხიდი — ხიდი თბილისში, ქალაქის ცენტრისა და ისტორიული· უბნების — ავლაბრისა და ჩუღურეთის დამაკავშირებელი ხიდი მდინარე მტკვარზე, ნიკოლოზ ბარათაშვილის ქუჩის გაგრძელებაზე (1965; არქიტექტორები: შოთა ყავლაშვილი, ვლადიმერ ქურთიშვილი. ინჟინერი: გ. ქარცივაძე). ადრე ბარათაშვილის ხიდის ადგილას იყო ლითონის ერთმალიანი მუხრანის ხიდი (1911; აკადემიკოს ევგენი პატონის პროექტი).
მუხრანის ხიდი
XIX საუკუნეში ამ ადგილას მუშაობდა ბორანი, რომელიც ახლანდელი ბარათაშვილის ქუჩას რიყესა და ავლაბართან აკავშირებდა. მას დღე-ღამეში დაახლოებით 2000 კაცი გადაჰყავდა. ბორნით ერთ საათში უფრო მეტი ხალხი გადადიოდა, ვიდრე ვერის ხიდით დღე-ღამის განმავლობაში. მუხრანის ხიდის პირველი პროექტი 1882 წელს შეიმუშავა ს. უმანსკიმ (ვერის ხიდის ავტორმა), მაგრამ ის მეტად ძვირადღირებული აღმოჩნდა. შემდგომში ასევე დაიწუნეს სხვა ინჟინრების, ლორმანის, სილიანერისა და კარელინის პროექტები. საბოლოოდ ხიდი თითქმის 30 წლით გვიან აშენდა ევგენი პატონის პროექტით. პატონმა ქალაქის მმართველებს პირობა მისცა, რომ ჰონორარს მხოლოდ იმ შემთხვევაში აიღებდა, თუ დამკვეთი მის პროექტს მოიწონებდა. საბოლოო პროექტში მან ორიგინალური თაღოვანი კონსტრუქციები გამოიყენა. ეს იყო შედუღების წესით აგებული პირველი ხიდი რუსეთის იმპერიაში.