cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მალპიგის მილაკები
მალპიგის მილაკები — მწერების გამომყოფი სისტემაა, რომლებიც ერთი ბოლთი სხეულის ღრუს სითხეშია ჩაფლული. სითხიდან დაშლის პროდუქტები მილაკში ხვდება. მეორე ბოლოთი მილაკები ერთმანეთს უერთდება და მწერის სწორ ნაწლავში იხსნება. ნივთიერებათა ცვლის პროდუქტები და მოუნელებელი საკვები გამოიყოფა ერთად. ეს მხოლოდ იმიტომ ხდება ასე, რომ მალპიგის მილაკებს დამოუკიდებელი გამომტანი ხვრელი არ აქვს.
წყარო
კატეგორია:ფეხსახსრიანთა ანატომია კატეგორია:ენტომოლოგია კატეგორია:ფიზიოლოგია კატეგორია:გამომყოფი სისტემები
ბლაგოევგრადის ოლქი
მინი|მარჯვნივ|200px|ბლაგოევგრადის ოლქი ბლაგოევგრადი (област Благоевград), აგრეთვე ეძახიან მაკედონიის პირინს   (Пиринска Македония) მდებარეობს ბულგარეთის სამხრეთ-დასავლეთით. ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით, საზღვრავს ოთხი ბულგარული ოლქი, სამხრეთით მდებარეობს ბულგარეთის და საბერძნეთის ოფიციალური საზღვარი, ხოლო დასავლეთით ჩრდილოეთ მაკედონია-ბულგარეთის ოფიციალური საზღვარი. ოლქი იყოფა 14 თემად, ბლაგოევგრადში მდებარეობს 12 ქალაქი. ოლქის ყველაზე დიდი ქალაქია ბლაგოევგრადი, სხვა მნიშვნელოვანი ქალაქებია: ბანსკო, გოცე-დელჩევი, მელნიკი, პეტრიჩი, პაზლოგი, სანდანსკი და სიმიტლი.
გეოგრაფია
ოლქის ფართობი შეადგენს 6,449.5 კმ², ხოლო აქ ცხოვრობს 341,245 ადამიანი. ბლაგოევგრადის ტერიტორიაზე მდებარეობს რილას მთათა სისტემა, უმაღლესი წერტილია მთა მუსალა (2925 მ), პროვინციის ტერიტორიაზე ასევე მდებარეობს პირინის მთათა სისტემა, უმაღლესი წერტილია მთა ვიჰრენი (2914 მ). ბლაგოევგრადის მნიშვნელოვანი ქედებია: როდოპი, სლავიანკა, ბელასიცა, ვლაჰინია, მალეშევო, ოგრაჟდენი და სტაგაჩი. აქ მიედინება ორი დიდი მდინარე სტრუმა და მესტა.
ამ ტერიტორიაზე ძირითადად არის ხმელთაშუაზღვისპირული ჰავა. ბლაგოევგრადში არის მარმარილოს და გრანიტის მნიშვნელოვანი საბადოები.
ისტორია
ბლაგოევრგრადის ოლქი უძველესი დროიდან შედიოდა თრაკიის შემადგენლობაში, აქ ძირითადად თრაკიელები ცხოვრობდნენ. ალექსანდრე მაკედონელმა აქ დააარსა პირველი დასახლება ძვ.წ 340 წელს, მას ერქვა ალექსანდროპოლისი. ეს ქალაქი დაინგრა თრაკიელების სახელმწიფოს დაცემის შემდეგ.
თემები
right|thumb|ბლაგოევგრადის ოლქის რუკა, ნაჩვენებია თემების საზღვრები და მნიშვნელოვანი ქალაქები ბლაგოევგრადის ოლქი (област) იყოფა 14 თემად. აქ მოცემულ სიაში ნაჩვენებია თემების ქართული და კირილიცური სახელწოდებები, მნიშვნელოვანი ქალაქები და სოფლები და აგრეთვე 2009 წლის აღწერის შედეგად თემების მოსახლეობა.
სქოლიო
კატეგორია:ბულგარეთის ოლქები
მაკედონცი
მაკედონცი (Македонци) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 146 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ მაკედონცის საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის მაკედონცი, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს დურგუტ დურალი ახმედი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
Lasioglossum platychilum
Lasioglossum platychilum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1999 წელს.
სქოლიო
platychilum
კუზნეჩეევსკაია
კუზნეჩეევსკაია (Кузнечеевская) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 14 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ესკორიალი
ესკორიალი (Monasterio San Lorenzo de El Escorial) — მონასტერი, სასახლე და ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ის რეზიდენცია. მას უწოდებენ: „მსოფლიოს საოცრებას“, „მონოტონურ სიმფონიას ქვაში“ და „არქიტექტურულ კოშმარს“.
ისტორია
1557 წელს წმინდა ლავრენტის ხსენების დღეს, 10 აგვისტოს, იმ დროისათვის მსოფლიო იმპერიის — ესპანეთის მეფე ფილიპე II-მ (1527-1598 წწ.) ფლანდრიულ სენტ-კანტენთან ბრძოლაში ფრანგები პირველად დაამარცხა. ღრმად მორწმუნე მონარქმა მისი დამხმარე ზეციურ ძალთა პატივისცემის ნიშნად ამ წმინდანის სახელობის სასახლე-მონასტრის აგება გადაწყვიტა.
ადგილის საგულდაგულოდ შესარჩევად მეფემ ორი არქიტექტორის, ორი მეცნიერისა და ორი ქვისმთლელისაგან ჩამოაყალიბა ჯგუფი, რათა მის წევრებს ეპოვათ ისეთი ადგილი, რომელიც იქნებოდა არც ძალიან ცხელი, არც ძალიან ცივი და არც ძალიან შორს ახალი დედაქალაქიდან. ერთი წლის ძებნის შემდეგ არჩევანი მადრიდიდან 50 კილომეტრით სამხრეთით, სიერა-დე გვადემარას ფერდობებზე შეაჩერეს.
ღრმად მორწმუნე და მელანქოლიური მეფე, რომელსაც სუსტი ჯანმრთელობა ჰქონდა, მუდამ ეძებდა ადგილს, სადაც მსოფლიოში ყველაზე მძლავრი იმპერიის საქმეებისაგან დასვენებას მოახერხებდა. მას სურდა ეცხოვრა ბერებისა და არა სასახლის დიდებულების გარემოცვაში, ამიტომ სამეფო რეზიდენციის გარდა, ესკორიალი უპირველეს ყოვლისა ,,წმინდა იერონიმეს ორდენის" ბერთა მონასტერიც უნდა გამხდარიყო. ფილიპე II ამბობდა, რომ მას სურდა აეგო ,,სასახლე ღმერთისათვის და ქოხი მეფისათვის". მისი მეფობის დროს, მომდევნო ბურბონებისაგან განსხვავებით, სამეფო ოთახები უზარმაზარი სამხედრო დარბაზებისა და მდიდრული პანთეონის პალატების ფონზე, მეტისმეტად უბრალოდ იყო გაწყობილი. მონარქს სურდა არა მარტო საკუთარი საძინებლიდან მუდამ შეძლებოდა საკურთხევლის დანახვა, არამედ მონაწილეობის მიღებაც საღვთო მსახურებაში. ბერები კი მისი თხოვნით, დღე და ღამე ლოცულობდნენ მეფის ოჯახისათვის. კომპლექსის ნაგებობათა შიდა მორთულობისათვის მოზიდეს საუკეთესო მასალები, მუშაობდნენ რჩეული ოსტატები სხვადასხვა ქვეყვიდან, მხატვრებსა და დეკორატორებს შორის მრავლად იყვნენ იტალიელები - ტაბალდინი, კამბიაზო, კასტელო და სხვები. ხეზე კვეთის სამუშაოები კუენკასა და ავილში შესრულდა, მარმარილო არასენიდან ჩამოიტანეს, ქანდაკებები მილანში შეუკვეთეს, ბრინჯაოსა და ვერცხლის ნაკეთობები კი - სარაგოსაში, ტოლედოსა და ფლანდრიაში დამზადდა. ფილიპე II-მ ესკორიალში თავი მოუყარა ესპანელი და ევროპელი ფერმწერების შედევრებს, ძვირფას წიგნებსა თუ ხელნაწერებს. მისი გარდაცვალების შემდეგ კოლექციების შევსებას მისი მემკვიდრეები განაგრძობდნენ.
არქიტექტურა
მართკუთხა ფორმის კომპლექსი, რომლის კედლის სიგრძე 208, ხოლო სიგანე 162 მეტრია, თავადაც კვადრატებადაა დაყოფილი, რის გამოც იმ გავარვარებულ ცხაურს გვაგონებს, რომელზეც აღესრულა წმინდა ლავრენტი. ასევე ცხაურს ჰგავს ფასადებიც მრავალრიცხოვანი ფანჯრებით.
მთავარი პორტალი გამოირჩევა ერთმანეთზე მდგომი კოლონებით და აქვეა გამოხატული ესკორიალის იდეაც - სამეფო გერბი წმინდა ლავრენტის ქანდაკების ქვეშაა განთავსებული. პორტალის უკან ,,მეფეთა ეზოა", რომელსაც მარცხნიდან სემინარია ეკვრის, მარჯვნიდან კი მონასტერი ბიბლიოთეკით, თუმცა მზერას უმალ იპყრობს მონასტრის ეკლესია, რომლის პროექტირებისას ბაუტისტა დე ტოლედოს ორიენტირად ვატიკანის წმინდა პეტრეს ტაძარი ჰქონდა აღებული. კვადრატულ მთავარ ნაგებობას 90 მეტრის სიმაღლის გუმბათი ასრულებს. შენობა უბრალო ნაცრისფერი გრანიტითაა აგებული, მდიდრულად მორთული მხოლოდ საკურთხევლის სივრცეა, რომელიც ოქროთი, ბრინჯაოთი, მარმარილოთი, სულიერი და შემეცნებითი მნიშვნელობის წარწერებიანი პანელებითაა გაწყობილი. საკურთხევლის თავზე კი მეფეთა პანთეონია. ამ მთავარ ეკლესიაში ლოცულობდნენ მხოლოდ მეფესთან დაახლოებული პირები. უბრალო ხალხისათვის კი უფრო მომცრო ეკლესია, რომელიც დიდის ასლია, სამრეკლოებს შორისაა აგებული. ეკლესიის ჩრდილოეთით სამეფო სასახლეა. მართალია ფილიპეს ოთახები მეტად სადად იყო მოწყობილი, სამაგიეროდ, აქედან დიდი პანორამა იშლება. თავის მსოფლიო იმპერიას მონარქი ერთი პატარა ოთახიდან მართავდა, სადაც ამჟამად მხოლოდ საწოლი და საწერი მაგიდაა (მომდევნო ბურბონების სამყოფელი პალატები კი გოიასა და რუბენსის გობელენებითაა მორთული). სამხრეთიდან ეკლესიას ეკვრის ე.წ. ევანგელისტების ეზო, რომელიც გარშემორტყმულია მონასტრის დარბაზით შეკრებებისათვის. ამ დარბაზის ყველაზე ცნობილი ტილოები ამჟამად პრადოში ინახება, თუმცა აქაც დარჩენილია ელ გრეკოს, ველასკესის, სურბარანის, ტინტორეტოს, ტიციანისა და ვერონეზეს ნამუშევრები.
ესკორიალში სულ 15 გალერეა, 16 შიდა ეზო, 13 სამრეკლო, 300 სენაკი, 86 კიბე, 9 კოშკი, 9 ორგანი, 2673 ფანჯარა და 1200 კარია. კოლექციებში კი ტილოების რაოდენობა 1600-ზე მეტია.
მეფეთა ნეშტები
ფილიპეს ნების თანახმად, ესკორიალი ესპანელ მეფეთა მავზოლეულის ფუნქციასაც ასრულებდა. აქ უნდა გადმოეტანათ ჰაბსბურგებისა და ბურბონების სახლებიდან გამოსული ყველა მონარქის ნეშტი ევროპის ნებისმიერი კუთხიდან. საბოლოოდ, ფილიპე II-ის ნება აღსრულდა: მხოლოდ ფილიპე V და ფერდინანდ VI არიან სხვა ადგილზე დაკრძალულნი. 1984 წელს ესკორიალის მონასტერი შეიტანეს იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში (კრიტერიუმი:I, II, VI).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის არქიტექტურა კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ესპანეთში
რუსეთის იმპერიის კანონთა სრული კრებული
მინი|რუსეთის იმპერიის კანონთა სრული კრებული. ტ. I. 1649-1825 წლები რუსეთის იმპერიის კანონთა სრული კრებული (Полное собрание законов Российской империи) — რუსეთის იმპერიის საკანონმდებლო ატების ქრონოლოგიურად დალაგებული ყველაზე სრული ნაკრები 1649-1913 წლებში.
კრებული შედგება სამი ნაწილისაგან
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამართალი საკითხისა და ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:ძველი რუსული სამართალი
ტრესტიკლანის ეროვნული პარკი
ტრესტიკლანი (Tresticklan) — ეროვნული პარკი შვედეთში, დალსლანდის პროვინციაში, ნორვეგიასთან საზღვრის სიახლოვეს. „ტრესტიკლანი“ სამთითას ნიშნავს და შესაძლოა უკავშირდებოდეს სტორა-ტრესტიკლანის ტბის ფორმას. ეროვნული პარკი მოიცავს სამხრეთ სკანდინავიის უძველესი ტყეების დარჩენილ უიშვიათეს არეალებს. პარკი 1996 წელს შეიქმნა და მისი ფართობი 28,97 კმ²-ია.
სქოლიო
კატეგორია:შვედეთის ეროვნული პარკები
მდინარის დელფინისებრნი
ლიტერატურა
კატეგორია:კბილიანი ვეშაპები
Platanistidae โลมาแม่น้ำ
პიტერ ჯენერი
პიტერ ჯენერი (დ. 1943) — ბრიტანელი როკ-ჯგუფების მენეჯერი და ჩანაწერების პროდიუსერი. ენდრიუ კინგთან ერთად ის იყო Blackhill Enterprises-ის თანამფლობელი, რომელიც მენეჯერობას უწევდა პინკ ფლოიდს, სიდ ბარეტის სოლო-კარიერას, მარკ ბოლანს, როი ჰარპერს, ედგარ ბრაფტონის ბენდსა და The Clash-ს.
ჯენერმა ეკონომისტის დიპლომი მიიღო კემბრიჯის უნივერსიტეტიდან, 21 წლის ასაკში კი ლონდონის ეკონომიკის სკოლის ლექტორი გახდა. მისი, როგორც მუსიკის დიდი მოყვარულის, ყურადღება მიიპყრო პინკ ფლოიდმა და 4 წლის ლექტორობის შემდეგ მან უნივერსიტეტი მიატოვა, რათა მათი მენეჯერი გამხდარიყო. მისი ხმა ისმის პინკ ფლოიდის 1967 წლის კომპოზიციაში „Astronomy Domine“, ალბომის The Piper at the Gates of Dawn პირველ სიმღერაში. ჯენერი დროდადრო მონაწილეობს სხვადასხვა დოკუმენტურ ფილმში, რომელიც ჯგუფს უკავშირდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:პინკ ფლოიდი
კარსტის პლატო
კარსტის პლატო, კრასი (Kras; Carso) — კირქვული პლატო სლოვენიის სამხრეთ-დასავლეთ და იტალიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. გადაჭიმულია ისტრიის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთით, ტრიესტის ყურესა და ფრიულის დაბლობს შორის. წარმოადგენს დინარის მთიანეთის ნაწილს. სიმაღლე 250–600 მ, მაქსიმალური სიმაღლე 643 მ (მთა ტრსტელი). ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 60 კმ-ზე, სიგანე 15–20 კმ. ფართობი დაახლოებით 800 კმ², საიდანაც სლოვენიაზე მოდის 440 კმ².
კარსტის პლატო აგებულია კირქვებით. კარსტული რელიეფის ფორმების გავრცელების კლასიკური მხარეა, რომლებიც აქ პირველად იყო შესწავლილი და აღწერილი. ზედაპირულ ჩამონადენს თითქმის მოკლებულია. გვხვდება მრავალრიცხოვანი და სხვადასხვაგვარი ზედაპირული და მიწისქვეშა გეომორფოლოგიური კარსტული წარმონაქმნები, რომელთა შორის ყველაზე ხშირია კარსტული ძაბრები. 1 კმ²-ზე მოდის 100-მდე კარსტული ძაბრი, რომლებიც მოიცავენ პლატოს ტერიტორიის დაახლოებით 10 %-ს. რელიეფის სხვა ფორმებიდან მნიშვნელოვანია კარები, პოლიები, ჭები, ბრმა ხეობები, მშრალი ხეობები და ვეებერთელა დანგრეული დოლინები.
მნიშვნელოვანი გეომორფოლოგიური ელემენტია კარსტული მღვიმეები, რომელთა შორის გამოიყოფა პოსტოინსკა-იამა, შკოციანის მღვიმეები, ვილენიცა, გროტა-გიგანტე და სხვა. ამჟამად კარსტის პლატოს ფარგლებში გამოვლინებულია 1500-ზე მეტი სპელეოლოგიური წარმონაქმნი. მნიშვნელოვანია მყვინთავი მდინარე რეკა და კარსტული ტბა ცერკნიცა. ძლიერი ზამთრის ქარებისგან დაცულ ქვაბულებში, სადაც კირქვის გამოფიტვის პროდუქტები გროვდება და ნაყოფიერი ნიადაგია ჩამოყალიბებული განვითარებულია მევენახეობა. დამახასიათებელია ღარიბი ბალახოვანი მცენარეულობა. ფაუნა ნაპოვნია მღვიმეებში.
პლატოს სახელწოდება საფუძვლად დაედო კარსტული მოვლენების საზოგადო სახელწოდებას.
სქოლიო
კატეგორია:სლოვენიის პლატოები კატეგორია:იტალიის პლატოები
ყივჩაყები
ყივჩაყები, ასევე ყივჩაღები — თურქულენოვანი ტომი შუა საუკუნეებში (რუსეთში „პოლოვცებს“ უწოდებენ, ხოლო ევროპაში — „კუმანებს“). პირველსაცხოვრისი ვოლგის აღმოსავლეთით ჰქონდათ, XI საუკუნეში შავიზღვისპირეთში გადასახლდნენ. მისდევდნენ მომთაბარე მესაქონლეობას, ცხოვრობდნენ კარვებში (იურტები). ჰქონდათ წარმართული რწმენები. გავრცელებული იყო სისხლის აღების წესი.
XI საუკუნეში პირველყოფილი თემური წყობილება დაიშალა და ფეოდალური საზოგადოება ჩამოყალიბდა. ფეოდალურ ზედაფენას ბაებს უწოდებდნენ. ცხოვრობდნენ ოჯახებად. ოჯახები ერთიანდებოდნენ გვარებად. გვარები ურდოებად, რომელთაც სულთნები ედგნენ სათავეში. რამდენიმე ურდო ქმნიდა ტომს, რომელსაც ხანი მართავდა. ჰყავდათ ცხენოსანი ჯარი. ლაშქრობებში ქალებიც მონაწილეობდნენ. ყივჩაყებმა გაილაშქრეს რუსეთზე (1068, 1092, 1093, 1096), უნგრეთზე (1070, 1091, 1094), ბიზანტიაზე (1087, 1095). მშვიდობიანობის დროს რუსი მთავრები უნათესავდებოდნენ ყივჩაყ მთავრებს. რუსეთის ბრძოლა ყივჩაყებთან დამთავრდა მათი დიდი ნაწილის განადგურებით (1103-1116). ამის შემდეგ დონის ნაპირებზე დარჩა მხოლოდ სარჩაქ-ხანის პატარა ურდო, რომელსაც მისი ძმა ათრაქა მართავდა. დავით IV აღმაშენებელმა 1118 წელს საქართველოში 40 ათასი ყივჩაყი გადმოასახლა. აღმაშენებელმა ცოლად შეირთო ყოვჩაყთა ერთ-ერთი მთავრის, ათრაქა შარაღანის ძის ასული გურანდუხტი.
XII საუკუნის 80-იან წლებში ყივჩაყები მომძლავრდნენ და რუსეთს შეუტიეს, მაგრამ რუსეთის მთავრების ლაშქრისგან, ხოლო 1223 წელს კალკასთან ბრძოლაში მონღოლებისაგან განცდილი მარცხის (რუსებთან ერთად) შემდეგ დაკარგეს ძალა და გავლენა. ყივჩაყების ნაწილი უნგრეთში გადასახლდა, სხვები ოქროს ურდოს შემადგენლობაში გაითქვიფნენ. რუსების ბრძოლას ყივჩაყებთან აღწერს „ამბავი იგორის ლაშქრობისა“.
ლიტერატურა
* კატეგორია:ცენტრალური აზიის ხალხები
ძვ. წ. 1
გარდაიცვალნენ
*
ელა გოჩიაშვილი
ელა გოჩიაშვილი (დ. 28 იანვარი, 1959) — ქართველი პოეტი, ჟურნალისტი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი.
მუშაობს გალაკტიონ ტაბიძის მემორიალურ ბინა-მუზეუმში. ავტორია ლექსების ექვსი წიგნისა: „მწუხარი მშვიდობისა“ (1989), „ფრაგმენტები ანამნეზიდან“ (1996), „პარასკევი ჩემი დღეა“ (2003), „შაბიამანი“ (2005), „მათქმევინე, დე!“ (2010), „ცხოვრებაგაუმტარი“ (2013). მისი ლექსები თარგმნილია იტალიურ, გერმანულ, ფრანგულ, ლიეტუვურ, რუსულ, სომხურ, აზერბაიჯანულ, ჰოლანდიურ, ინგლისურ, სპარსულ ენებზე და შესულია უცხოურ ანთოლოგიებსა და გამოცემებში. მონაწილეობდა საერთაშორისო ლიტერატურულ ღონისძიებაში: პოეზიის ფესტივალებზე — ლიეტუვა (2010), საფრანგეთი (2011), იტალია (2017), ლაიფციგის წიგნის საერთაშორისო ფესტივალი (2016).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1959
ტალღებთან მებრძოლი
ტალღებთან მებრძოლი — რეჟისორ ლარს ფონ ტრიერის 1996 წლის დრამა, ტრილოგია „ოქროს გულის“ პირველი ფილმი. ფილმმა მიიღო კანის კინოფესტივალის გრან პრი და სეზარი საუკეთესო უცხოური ფილმისთვის.
სიუჟეტი
ბესი შოტლანდიის ჩრდილო-დასავლეთში მდებარე შორეული, მორწმუნე თემის წევრია. ის გაიცნობს ზღვაში ჭაბურღილზე მომუშავე იანს, შეუყვარდება ის და ცოლადაც გაჰყვება, მიუხედავად იმისა, რომ ოჯახი და თემი წინააღმდეგია. იანი ქორწინების შემდეგ გემზე მიდის სამუშაოდ. ბესი ღმერთს შესთხოვს, რომ იანი მუდსმ მასთან იყოს და იანი ბრუნდება კიდეც, ჭაბურღილზე მომხდარი უბედური შემთხვევის გამო ის მძიმედ დაშავდა და შესაძლოა სამუდამოდ ინვალიდად დარჩეს. ბესი გადაწყეტს, თავი გაწიროს იანის გადასარჩენად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1996 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:დანიური ფილმები კატეგორია:ლარს ფონ ტრიერის ფილმები
ნაადრევი
ნაადრევი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი სასუფრე და საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე აბლაბუდისებრად სუსტადაა დაფარული. ძარღვების გასწვრივ გასდევს ჯაგრისებრი შებუსვა. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული, ზოგჯერ კონუსური ფორმის, კუმსი, იშვიათად მეჩხერი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, თეთრი ფერის, მოყავისფრო ლაქებითა და წვრილი ყავისფერი წერტილებით. თხელი და მკვრივკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით საშუალოდ დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, სასიამოვნო გემოთი და ხილის არომატით.
ნაადრევის სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 140 დღეა. სრულ სიმწიფეში აგვისტოს ბოლოს ან სექტემბრის დასაწყისში შედის. ვაზი ძლიერი ზრდისაა, მტევნის საშუალო წონა 100 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა 4.2 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 21%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5-8 გ/ლ-ს.
აქვს ლამაზი მტევნები, ჰარმონიული გემო და კარგად იტანს ტრანსპორტირებას. მისი ღვინო კი ხასიათდება მუქი ჩალისფერი ელფერით, ხილის არომატითა და სასიამოვნო გემოთი. გამოიყენება სასუფრე ყურძნად და საკმაოდ ხარისხიანი სუფრის თეთრი მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
წვეტიანი ბოჭკოვანა
წვეტიანი ბოჭკოვანა (Inocybe rimosa) — სოკოს სახეობა ბოჭკოვანასებრთა ოჯახისა, რომლის გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპას, აზიას, ჩრდილოეთ ამერიკას, სამხრეთ ამერიკას, ჩრდილოეთ აფრიკას, ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიას.
მომაკვდინებლად შხამიანი სოკოა, რომელიც შეიცავს მომწამვლელ ნივთიერება მუსკარინს. იზრდება ფოთლოვან და წიწვიან ტყეებში, ტყის გზისპირებში, პარკებსა და ბაღებში.
აღწერა
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები ფეხთან შეზრდილი ან თითქმის თავისუფალი, ხშირი, თეთრი დაკბილული კიდეებით, ნორჩობაში მოთეთროა, შემდეგ მონაცრისფრო-მოყვითალო, მომწვანო ელფერით, გადაბერებული ეგზემპლარები ყავისფერია.
ფეხის სიგრძე — 4-9(11) სმ, სისქე — 0,5-1 სმ, ცილინდრული, იშვიათად ძირში შევიწროებული, გლუვი, გრძივ ბოჭკოვანი, მოთეთრო, მოგვიანებით ქუდის ფერია.
სპორების ფხვნილი — ყავისფერი. სპორები — ელიფსისებრი, მკრთალ-ყავისფერი, 10-12×6-8 მკმ.
ტოქსიკურობა
ძლიერ შხამიანი სოკოა, რომელიც შეიცავს მომწამვლელ ნივთიერება მუსკარინს. მოწამვლა იწყება 0.5-3 საათის შემდეგ და მოიცავს სიმპტომებს — მომატებული ოფლიანობა, გულისრევა, ღებინება, დიარეა, ჰალუცინაცია, ცრემლდენა, სისხლის მიმოქცევის დარღვევა, გონების დაკარგვა და ბოლოს, სიკვდილიც კი. ავადმყოფს მკურნალობენ ატროპინით.
ეკოლოგია და გავრცელება
ფართოდაა გავრცელებული ევროპა, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. გავრცელების არეალი აგრეთვე მოიცავს სამხრეთ ამერიკას, (ბრაზილია, არგენტინა), ჩრდილოეთ აფრიკას, ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიას.
იზრდება ფოთლოვან და წიწვიან ტყეებში, ტყის გზისპირებში, პარკებსა და ბაღებში. უპირატესობას ანიჭებს თიხიან და ტუტე ნიადაგს.
სეზონი — ზაფხულის დასაწყისიდან გვიან შემოდგომამდე.
სქოლიო
კატეგორია:შხამიანი სოკოები კატეგორია:ბოჭკოვანა
ძვ. წ. 2
გარდაიცვალნენ
*
გალენშტოკი
გალენშტოკი (Galenstock) — მეოთხე უმაღლესი მთა ურნერის ალპებში, შვეიცარიაში. მისი მწვერვალი აღმართულია ურისა და ვალეს კანტონების საზღვარზე.
მთა პირველად 1845 წლის 18 აგვისტოს დალაშქრეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
Lasioglossum platyparium
Lasioglossum platyparium — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1895 წელს.
სქოლიო
platyparium
კუზმინსკაია (ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლება)
კუზმინსკაია (Кузьминская) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
მალაკის სრუტე
მინი|250პქ მალაკის სრუტე მდებარეობს მალაკის ნახევარკუნძულსა და ინდონეზიის კუნძულ სუმატრას შორის, სრუტე საკმაოდ ვიწროა, ხოლო მისი სიგრძე 805 კმ-ია. სახელი ეწოდა მალაკის სასულთნოდან გამომდინარე, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდა მიმდებარე არქიპელაგი 1414 - 1511 წლებში.
ეკონომიკური და სტრატეგიული თვალსაზრისით, მალაკის სრუტე მსოფლიოს ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი საზღვაო გზაა. სრუტე წარმოადგენს უმნიშვნელოვანეს სანაოსნო გზას ინდოეთისა და წყნარ ოკეანეებს შორის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზიის სრუტეები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის სრუტეები
ტაივანის სრუტე
მინი|250პქ ტაივანის, იგივე ფორმოზის სრუტე მდებარეობს კუნძულ ტაივანსა და კონტინენტურ ჩინეთს შორის. სრუტე სამხრეთ ჩინეთის ზღვის ნაწილია და ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან აკავშირებს მას აღმოსავლეთ ჩინეთის ზღვასთან. სრუტის სიგანეა 180 კმ, ხოლო ყველაზე ვიწრო ადგილი 131 კმ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზიის სრუტეები
ფუძე ქანები
ფუძე ქანები — მაგმური ქანები, რომლებიც საშუალო ქანებთან შედარებით ღარიბია კაჟმიწით (45-55%) და მდიდარია მაგნიუმით, კალციუმითა და რკინით. ფუძე ქანების მინერალური შედგენილობისათვის დამახასიათებელია ფუძე პლაგიოკლაზები და კაჟმიწით უჯერი მინერალები (მაგ., ოლივინი), აგრეთვე პიროქსენები და სხვა. ინტრუზიულ (სიღრმულ) ფუძე ქანებს განეკუთვნება გაბრო, ნორიტი და სხვა. ეფუზიურს (ამონთხეულს) — ბაზალტი, დოლერიტი და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მაგმური ქანები
პანტანალი
პანტანალი (Pantanal) — ბუნებრივ-ტერიტორიული კომპლექსი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში, ასევე ვრცელდება ბოლივიისა და პარაგვაის ტერიტორიებზეც. მოიცავს მსოფლიოში უდიდეს ტროპიკულ ჭარბტენიან ტერიტორიებს. მისი ფართობი მერყეობს 140 000 კმ²-სა და 195 000 კმ²-ს შორის. აქ არსებობს ცვალებადი სუბ-რეგიონული ეკოსისტემა, თითოეული დამახასიათებელია თავის ჰიდროლოგიური, გეოლოგიური თუ ეკოლოგიური თავისებურებანი. მათ შორის 12 ეკოსისტემა ბრაზილიის მხარის მიერ უკვე განსაზღვრულია.
პანტანალის ჭალების 80% წყლით წვიმიანი სეზონისას ივსება, რომლის ფარგლებში იზრდება განსაცვიფრებელი სილამაზის უამრავი წყალმცენარე.
უდავოა, რომ პანტანალი ვერ შეედრება მის ჩრდილოეთით მდებარე ამაზონის წვიმიან ტყეებს, მაგრამ მათი ეკოსისტემები ერთნაირად ძვირფასია.
პანტანალის ეკოსისტემაში ბინადრობს 1000 სახეობის ფრინველი, 400 სახეობის თევზი, 300 სახეობის ძუძუმწოვარი, 480 სახეობის რეპტილია და 9000-მდე სახეობის სხვადასხვა უხერხემლო ცხოველი. პანტანალი ასევე სამშობლოა 3 500 სახეობის მცენარისა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ბრაზილიაში კატეგორია:ბრაზილიის გეოგრაფია კატეგორია:ბოლივიის გეოგრაფია კატეგორია:პარაგვაის გეოგრაფია
იაქტი-კული (აბზელილოვოს რაიონი)
იაქტი-კული (Яҡты Күл; Якты-Куль) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 418 ადამიანი.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (60%).
სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
ივანა მილიჩევიჩი
ივანა მილიჩევიჩი ( დ. 26 აპრილი 1974, სარაევო, ბოსნია და ჰერცეგოვინა) — ამერიკელი მსახიობი და მოდელი. ეროვნებით ხორვატი.
დაიბადა 1974 წლის 26 აპრილს, ქალაქ სარაევოში, დედამისის — დიასახლისის ტონკას, და მამამისის — მეწარმის დამირ მილიჩევიჩის ოჯახში. 5 წლის ასაკში ივანა ემიგრირებული იყო ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სადაც აღიზარდა მიჩიგანში. ჰყავს ორი უმცროსი ძმა, ტომო და ფილიპი. 1992 წელს დაამთავრა სკოლა, შემდეგ საცხოვრებლად გადავიდა ლოს-ანჯელესში.
ივანა მილიჩევიჩის კინოდებიუტი შედგა 1998 წელს ფილმში „სახელმწიფო მტერი“. შემდეგ გამოჩნდა სატელევიზიო შოუებში, როგორებიცაა: „მოჯადოებული“, „საინფელდი“, „ფელისიტი“, „დეტექტივი ნეშ ბრიჯესი“, „ძიძა“, „ბაფი-ვამპირების გამანადგურებელი“, „ჩაკი“, „ექიმი ჰაუსი“, „მეგობრები და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:ხორვატი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:დაბადებული 26 აპრილი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
მერიდა (ესპანეთი)
მერიდა (Mérida, Méria) — ქალაქი ესპანეთში, ავტონომიური რეგიონის ესტრემადურის დედაქალაქი. ცნობილია რომაელების ეპოქიდან, როგორც ემერიტა-ავგუსტა Emerita Augusta. 1993 წელს შეიტანეს იუნესკოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში (კრიტერიუმი:III, IV).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბადახოსის ქალაქები კატეგორია:ბადახოსის მუნიციპალიტეტები
ლეგიტიმიზმი
ლეგიტიმიზმი (ლათ. legitimus კანონიერი) - მე-19 საუკუნეში დასავლეთ ევროპაში (განსაკუთრებით საფრანგეთში): პოლიტიკური მიმართულბა, რომელსაც სახელმწიფო წესწყობილების მთავარ პრინციპად მიაჩნდა ხელისუფლებაზე რომელიმე დინასტიის მემკვიდრეობის უფლება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იდეოლოგიები კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია კატეგორია:მონარქიზმი
ბათიბიონტები
ბათიბიონტები — ზღვის ცხოველები, რომლებიც ბინადრობენ წყლის სიღრმეში (500 მ-ს ქვემოთ).
ლიტერატურა
კატეგორია:ცხოველები
კავკასიური რივიერა
thumb|250პქ|ბათუმის ქუჩები კავკასიური რივიერა (Caucasian Riviera, Кавказская Ривьера) — მდებარეობს შავი ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე, კავკასიის მთების ქვემოთ. კავკასიური რივიერა იწყება რუსეთის ქალაქ ნოვოროსიისკიდან და მთავრდება სარფში, საქართველოში. კავკასიური რივიერა 5 რეგიონად იყოფა, რომელთაგან 4 საქართველოში მდებარეობს და 1 რუსეთში. ეს რეგიონებია: აჭარა, გურია, სამეგრელო, აფხაზეთი და კრასნოდარის მხარე. კავკასიური რივიერის სიგრძე 600 კმ-ს შეადგენს, აქედან 350 კმ მდებარეობს რუსეთში, ხოლო 250 კმ საქართველოში. სანაპირო მდებარეობს იმავე განედში (42°—45° ჩ.გ.) რომლებშიც ლაჟვარდოვანი სანაპირო და იტალიური რივიერაა და მათთან მსგავსი კლიმატი აქვს.
ისტორია
thumb|250პქ|XIX საუკუნის ბათუმის პორტი კავკასიური რივიერა ანტიკური პერიოდიდან იყო დასახლებული, თუმცა ტურისტულ დესტინაციად გვიანი XIX საუკუნიდან გახდა, როდესაც მან დიდი პოპულარობა მოიპოვა რუს არისტოკრატებს შორის. საბჭოთა პერიოდში ეს რეგიონი მოიხსენიებოდა, როგორც საბჭოთა რივიერა. კავკასიური რივიერა თავისი თბილი კლიმატით, ქვიშიანი სანაპიროებითა და ულამაზესი ხედებით საბჭოთა პერიოდში ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ტურისტული რეგიონი იყო, რომელიც დამსვენებლებს საბჭოთა კავშირის ყველა კუთხიდან იზიდავდა. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ კავკასიურმა რივიერამ პოპულარობა შედარებით დაკარგა, რაც გამოწვეული იყო აფხაზეთის ომით და მთლიანად რეგიონში არსებული ეკონომიკური არასტაბილურობით, თუმცა კავკასიური რივიერა დღესაც ინარჩუნებს თავის პოტენციალს და ზაფხულობით ასიათასობით დამსვენებელს იზიდავს, განსაკუთრებით აღსანიშნავია შავი ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე მიმდინარე ინფრასტრუქტურის განახლების პროცესები. ამ მხრივ დიდად აღნიშვნის ღირსია ბათუმის განახლება და 2014 წლის ზამთრის ოლიმპიადა, რომელიც სოჭში გაიმართება.
ეკონომიკა
thumb|250პქ|სოჭის სანაპირო, 1973 წელი thumb|მარცხნივ|180პქ|ჩაის მკრეფავი ქალები. [[ჩაქვი, დაახ. 1909-1915 წწ.]] რეგიონის ეკონომიკა ეფუძნება ტურიზმს, სოფლის მეურნეობასა და ტრანსპორტს. ტურისტული სეზონი გრძელდება მაისის შუა რიცხვებიდან ოქტომბრის შუა რიცხვებამდე. მნიშვნელოვანი ტურისტული ცენტებია აჭარა, აფხაზეთი და სოჭის რაიონი. ასევე ზღვისპირთან ახლოს აქ არის 3 სათხილამურო ზონა. სოფლის მეურნეობაც ასევე მნიშვნელოვანი ელემენტია აქაურ ეკონომიკაში, აქ შეხვდებით სხვადასხვა ბოსტნეულის, ხორბლეულისა და ხილეულის მრავალსახეობას. ასევე უნდა აღინიშნოს მეჩაიეობა, რომელიც კავკასიის რივიერის სამხრეთში ერთ-ერთი წამყვანი დარგია, კავკასია მსოფლიოში ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე რეგიონია სადაც ჩაი მოდის. ჩაი პირველად აქ 1885 წელს ბათუმთან ახლოს დარგეს და 1915 წლისთვის ჩაის ბაღების რაოდენობა უკვე 170-ს აღწევდა, რომელნიც 1000 ჰა მიწას ფარავდნენ. 1932 წლისთვის აქ იყო 19 სახელმწიფო პლანტაცია და 9 საწარმო, ხოლო ჩაის მოყვანის არელმა 25,500 ჰა შეადგინა. 1993 წელს საქართველომ ჩაის კულტურა დაახლოებით 56,000 ჰა მიწაზე დათესა და 70 საწარმო ყოველწლიურად 75 მლნ კილოგრამ ჩაის ამზადებს. შავ ზღვას მეორენაირად „მკვდარ ზღვასაც“ უწოდებენ, რადგან წყლის ზედაპირიდან 200 მეტრის ქვემოთ აქ სიცოცხლე აღარ არის, თუმცაღა ზღვაში სხადხვა სახეობის თევზები მაინც არის და მეთევზეობაც ეკონომიკის ერთ-ერთი შემადგენელი ნაწილია ამ რეგიონში. ასევე აღსანიშნავია კავკასიის რივიერის რამდენიმე საზღვაო პორტი, ესენია: ბათუმის, ფოთის, სოხუმის, სოჭის, ტუაფსესა და ნოვოროსიისკის.
ქალაქები და კურორტები
რეგიონის შედარებით ყველაზე მეტად მნიშვნელოვანი ქალაქებია: ბათუმი, ბიჭვინთა, გაგრა, გელენჯიკი, გუდაუთა, ნოვოროსიისკი, ოჩამჩირე, სოჭი, სოხუმი, ტუაფსე, ფოთი, ქობულეთი. ამას გარდა კურორტული მნიშვნელობის დასახლებებია: აბრაუ-დურსო, ადლერი, ანაკლია, ახალი ათონი, განმუხური, გონიო, გულრიფში, დაგომისი, ვარდანე, ლაზარევსკოე, ლოო, მაცესტა, მახინჯაური, სარფი, ურეკი, ჩაქვი, ციხისძირი, ხოსტა.
ბათუმი
thumb|200px|სასტუმრო Sheraton Batumi ბათუმი — ქალაქი საქართველოში, კავკასიური რივიერის სამხრეთ ნაწილში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ადმინისტრაციული ცენტრი, ქალაქი 1878 წლიდან. მოსახლეობა — 160 ათასი. ბათუმი მსხვილი საერთაშორისო ნავსადგურია შავი ზღვის სამხრეთ-აღმოსავლეთ სანაპიროზე, ბაქო-ბათუმის რკინიგზისა და ნავთობსადენის ბოლო პუნქტი და საავტომობილო გზების კვანძი. მდებარეობს ზღვის დონიდან 5 მ, თბილისიდან 350 კმ-ში (რკინიგზით).
ტურიზმი
ბოლო წლებში ბათუმი იქცა ერთ-ერთ ყველაზე მოთხოვნად ტურისტულ ადგილად საქართველოში. ის პოპულარობით სარგებლობს არა მარტო რესპუბლიკის, არამედ რეგიონის მასშტაბითაც. დიდია ტურისტული ნაკადი ევროპიდან და ამერიკის კონტინენტებიდანაც. 2009 წლის აგვისტოში დაფიქსირდა რეკორდული მაჩვენებლი დამსვენებლებისა - 400 000 ათასი ადამიანი. ბათუმში ინტენსიურად ხდება თანამედრო სასტუმროებისა და გასართობი ცენტრების მშენებლობა. 2010 წელს იხსნება დელფინარიუმი. ასევე 2009 წელს მოხდა ბათუმის ბულვარის 1.5 კილომეტრით დაგრძელება, რომლის საერთო სიგრძე 7 კილომეტრს აღემატება. ბათუმში მოქმედებს შერატონისა და სხვა ბრენდების სასტუმროები.
ღირსშესანიშნაობანი
აჭარის მუზეუმი, ბათუმის აკვარიუმი, ბოტანიკური ბაღი, დელფინარიუმი, ცირკი და „ბათუმის რივიერა“ — დასასვენებელი და გასართობი კომპლექსი შავი ზღვის სანაპიროზე. ბათუმში არის ყველა მთავარი რელიგიური მიმდინარეობის საკულტო ნაგებობები: მართლმადიდებლობის, კათოლიციზმის, ისლამის, იუდაიზმის. ბათუმში არის ბათუმისა და სხალთის ეპარქიის კათედრა და რეზიდენცია.
სოჭი
thumb|200px|სანაპირო სოჭში სოჭი — ზღვისპირა საკურორტო ქალაქი რუსეთში, კრასნოდარის მხარეში, საქართველოს საზღვართან. დიდი სოჭი 147 კმ-ის სიგრძეზე მიუყვება შავი ზღვის სანაპიროს. 2002 წლის აღწერის მიხედვით ქალაქის მოსახლეობა 328.809 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი დაფუძნდა 1838 წელს როგორც ალექსანდრიის დასახლება. ქალაქის სტატუსი და ამჟამინდელი სახელი 1896 წელს მიენიჭა. პოპულარული საკურორტო ქალაქი საბჭოთა პერიოდში ხდება, როდესაც სტალინმა აქ საკუთარი აგარაკი აიგო.
ქალაქი სუბტროპიკული კლიმატის ზონაში მდებარეობს და აქ მრავალი სანატორიუმი და მინერალური აბანოებია გაშენებული. რეგიონში გაშენებული ჩაის პლანტაციები ევროპაში ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარეობს. ზაფხულობით ქალაქს და მის შემოგარენს მილიონობით დამსვენებელი აწყდება. კავკასიის ბიოსფეროს ნაკრძალი, რომელიც იუნესკოს მსოფლიო მემკვირეობის სიაშია შეტანილი ქალაქის ჩრდილოეთით მდებარეობს.
სოჭში (დასახლება კრასნაია პოლიანასთან ერთად, რომელიც 39 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს) 2014 წელს გაიმართა ზამთრის ოლიმპიური თამაშები. სათხილამურო კურორტი „კრასნაია პოლიანა“ 2007 წელს გაიხსნა და უნდა მიიღოს ღია ცის ქვეშ გასამართი ღონისძიებები (სათხილამურო რბოლა, სწრაფი დაშვება, ბობსლეი და სხვა), მაშინ როდესაც სოჭში გაიმართება დახურულ სივრცეში ჩასატარებელი შეჯიბრებები (ჰოკეი, ფიგურული სრიალი, შეჯიბრი ციგურებზე და სხვა).
კლიმატი
ნოვოროსიისკიდან ტუაფსემდე იანვრის საშუალო ტემპერატურაა 3 °C, ხოლო ივლისში 23 °C. ტუაფსედან სამხრეთით გავრცელებულია ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი, რომლის ფორმირებასაც 1000 მეტრზე მაღალი მთების არსებობა უწყობს ხელს. ეს მთები საშუალებას არ აძლევენ ნოტიო შავი ზღვის ჰაერს აღმოსავლეთით გავრცელდეს, რაც ამ რეგიონში გარკვეულ მიკრო კლიმატს ქმნის, რომლის საშუალო ტემპერატურა იანვარში 5 °C, ხოლო ივლისსში 28 °C-ა. ტუაფსედან ჩრდილოეთით საშუალო წლიური ნალექი 500 მმ შეადგენს, ხოლო ტუაფსეს სამხრეთით აჭარის სანაპირომდე ეს მაჩვენებელი 2800 მმ უტოლდება, რომლის უმეტესობაც ზამთარში მოდის. წელიწადში მზიანი საათების საშუალო რაოდენობა 2200-2400 საათს შეადგენს და ზაფხულობით მხოლოდ 12 დღეა წვიმიანი.
სქოლიო
კატეგორია:შავი ზღვა
ძვ. წ. 3
გარდაიცვალნენ
*
ჰამზა ალ-ისფაჰანი
ჰამზა ალ-ისფაჰანი აბუ აბდ ალ-ლაჰ იბნ ალ-ჰასან (დ., დაახლოებით, 893 — გ., დაახლოებით, 961-სა და 971-ს შორის), ირანელი ისტორიკოსი და ფილოლოგ-ლექსიკოგრაფი. შუუბიას მიმდინარეობის მომხრე. მისი 12 თხზულებიდან (არაბულ ენაზე) ჩვენამდე მოაღწია სამმა, მ. შ. „მსოფლიო ისტორიამ“ (შეიცავს ფაქტობრივ მასალას ირანის ისტორიისათვის 961-მდე). ჰამზა ალ-ისფაჰანიმ გამოიყენა არაბული წყაროები, ჩვენამდე მოუღწეველი სპარსული ეპიკური თქმულებებისა და სასახლის ქრონიკების „ხვატაინამაკის“ ფალაური კრებული, წერილობითი და ზეპირი ცნობები ისლამამდელი ირანის შესახებ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ირანელი ისტორიკოსები
ჰაქიმ-ზადე ნიაზი ჰამზა
ჰაქიმ-ზადე ნიაზი ჰამზა (Hamza Hakimzoda Niyoziy, Ҳамза Ҳакимзода Ниёзий; Хамза Хакимзаде Ниязи), (დ. 6 მარტი, 1889, კოკანდი — გ. 18 მარტი, 1929, შაჰიმარდანი) — უზბეკი მწერალი, დრამატურგი, საზოგადო მოღვაწე. უზბეკეთის სახალხო პოეტი (1926). უზბეკეთის საბჭოთა ლიტერატურის ფუძემდებელი.
მის რევოლუციამდელ ნაწარმოებთაგან მნიშვნელოვანია ხელნაწერი "დივანი" (1905-1914, გამოვიდა პოეტის სიკვდილის შემდეგ). 1916-1919 წლებში გამოქვეყნებულ ლექსებში (7 კრებული) აისახა პოეტის გადასვლა რევოლუციური ბრძოლის პოზიციებზე. ჰამზა იბრძოდა ქალის უფლებებისათვის, ამხელდა ნაციონალისტებს, რეაქციულ სასულიერო პირებს. მოკლა რელიგიის ფანატიკოსების გააფთრებულმა ჯგუფმა.
ჰამზა უზბეკეთის ლიტერატურაში სოციალური რეალიზმის ფუძემდებელია. კლასიკური პოეტური მეტრიკა (არუზი) გაამდიდრა ხალხური სალექსო ფორმებით. უზბეკეთის კულტურის ისტორიაში მნიშვნელოვანი კვალი დატოვა როგორც თეატრალურმა მოღვაწემ, კომპოზიტორმა და მუსიკოსმა. ჰამზას სახელობისაა უზბეკეთის სახელმწიფო აკადემიური დრამატული თეატრი.
სქოლიო
კატეგორია:უზბეკი მწერლები კატეგორია:უზბეკი პოეტები კატეგორია:უზბეკი დრამატურგები კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 1929
მდინარის კიბოები
მდინარის კიბოები — უხერხემლო ცხოველები ათფეხა კიბოების რიგისა. მათი სხეულის სიგრძე 6-30 სმ, ზოგჯერ 80 სმ (მაგადასკარული კიბო) აღწევს. უმრავლესობა მტკნარ წყალში ბინადრობს. ღამის ცხოველებია. იკვებებიან სანაპირო წყლის მცენარეულობით, აგრეთვე ცხოველური საკვებით. მრავლდებიან შემოდგომაზე. მდინარის კიბოები გაერთიანებული არიან 3 ოჯახში. გავრცელებული არიან ზომიერ სარტყელში აფრიკის გარდა. ყოფილ სსრკ-ში გვხვდება 8 სახეობა. ყველაზე დიდი მნიშვნელობა აქვს 2 სახეობას: ვიწროფეხა მდინარის კიბოები (Astacus leptodactylus) და ფართოფეხა მდინარის კიბოები (Astacus astacus). მდინარის კიბოების რეწვის ძირითადი რაიონია აზოვ-შავი ზღვის აუზი (ნადავლის 90%-მდე).
ლიტერატურა
კატეგორია:ათფეხა კიბოები
ბოდორნის ღვთისმშობლის ეკლესია
ბოდორნის ღვთისმშობლის ეკლესიის სამხრეთი ფასადის წარწერის მიხედვით, ადრე ამ ადგილას მდგარი დანგრეული ეკლესია, 1717 წელს არაგვის ერისთავის შვილს მიტროფანეს და სახლთუხუცეს ქაიყუბათ კობიაშვილს განუახლებიათ. მოგვიანებით, XVIII საუკუნის შუა ხანებში, ქაიყუბათის შვილმა ეკლესიისთვის სამხრეთიდან მცირე სამლოცველო მიაშენა, რომელიც ამჟამად აღარ არსებობს. 1912 წელს ეკლესია ძირეულად შეუკეთებიათ.
ეკლესია გუმბათით აღჭურვილი დარბაზული ეკლესიაა (10.4X7.1 მ), ნაშენია რიყის ქვითა და აგურით. წყობა ძირითადად შერეულია, მხოლოდ ჩრდილოეთ კედელზეა ქვისა და აგურის რიგების წესიერი მონაცვლეობა. გუმბათის ყელი მთლიანად აგურისაა. გუმბათის დასაყრდნობად გრძივი კელდების შეკიდებულ პილასტრებზე გადაყვანილია ორი შეისრული საბჯენი თაღი. ამ თაღებზე დაყრდნობილია მათი პერპენდიკულარული, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების მიმდებარე, ორ-ორსაფეხურიანი საბჯენი თაღები, რომლებიც გუმბათქვეშა კვადრატს ქმნიან. კვადრატიდან გუმბათის წრიულ ყელზე გადასასვლელად გამოყენებულია აფრები. კედლები შიგნით და გარედან შელესილი და შეთეთრებულია. შესასვლელები სამხრეთიდან და დასავლეთიდანაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:კუპელჰალე საქართველოში
ნაცარა (ვაზის ჯიში)
ნაცარა — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭიდან.
სახელწოდება მიღებული აქვს უხვი ცვილისებრი ფიფქის გამო, რომელიც სრულ სიმწიფეში მესულ მტევამს ნაცრისფერ ელფერს აძლევს.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი კვერცხისებური ფორმის და საშუალო ან პატარა ზომისაა. ყვავილი ორსქესიანია. ფოთლის ქვედა მხარე თითქმის შეუბუსავია ან სუსტი ჯაგრისებრი შებუსვითაა. მტევანი მცირე ზომისაა, ცილინდრულ-კონუსური, იშვიათად ცილინდრული ფორმის, მკვრივი ან საშუალო სიმკვრივის, ზოგჯერ ფრთიანი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, შავი ან მუქი წითელი. თხელკანიანია. რბილობი წვნიანი აქვს, წვენი — შეუფერავი.
ნაცარას სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 159 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველი ნახევრიდან შედის. ვაზი საშუალო ზრდისა და საშუალომოსავლიანია. მტევნის წონა საშუალოდ 77 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 6.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 17-28%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 7-9 გ/ლ-ს.
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
მარტინო
მარტინო (Мартино) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 9 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
სანთელა
სანთელა (Melampyrum) — ერთწლოვან ბალახოვან მცენარეთა გვარი შავწამალასებრთა ოჯახისა. ნახევრად პარაზიტებია, მოპირისპირედ განლაგებული მწვანე ფოთოლი აქვთ.
ყვავილები განლაგებულია მფარავი ფოთლების იღლიებში და შეკრებილია თავთავის მსგავს ყვავილედებად. ნაყოფი კოლოფია. ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში გავრცელებულია 30-მდე სახეობა, მათგან საქართველოში იზრდება 4, მათ შორის ერთი   (Melampyrum alboviana) საქართველოს ენდემია, მეორე (Melampyrum caucasicum) — კავკასიისა.
უფრო გავრცელებულია ყანის სანთელა (Melampyrum arvense), რომელიც ზოგჯერ ნათესებშიც იზრდება სარეველად.
ლიტერატურა
კატეგორია:შავწამალასებრნი
ჟან ლუი კაბანისი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1816 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1906 კატეგორია:ბერლინის ჰუმბოლდტის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გერმანელი ორნითოლოგები
ნამიკ ალასკაროვი
ნამიკ ალასკაროვი (Namiq Əvəz oğlu Ələsgərov; დ. 3 თებერვალი, 1995, ჩილაგირი, გუსარის რაიონი, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ფეხბურთელი. თურქეთის პირველი ლიგის კლუბ „ბურსასპორისა“ და აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი. თამაშობს შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე.
საკლუბო კარიერა
ალასკაროვი საფეხბურთო კლუბ „ბაქოს“ ახალგაზრდული კლუბის აღზრდილია. მისი დებიუტი გუნდის რიგებში 17 წლის ასაკში შედგა. 2014 წლის ზაფხულში ალასკაროვი საფეხბურთო კლუბ „ყარაბაღს“ შუერთდა. ძლიერი სტარტის მიუხედავად 2015 წლის მარტში მიღებული ტრავმის გამო გუნდის რიგებში დაბრუნება მთელი წლის განმავლობაში ვერ მოახერხა. 2016 წელს იჯარით გაუშვეს საფეხბურთო კლუბ „კაპაზში“.
2020-2021 წლების სეზონში ნამიკ ასკაროვმა აზერბაიჯანის პრემიერ ლიგაში ჩატარებულ 26 შეხვედრაში 19 გოლი გაიტანა, რითაც ტურნირის საუკეთესო ბომბარდირი გახდა და დაეხმარა ბაქოს „ნეფთჩის“ 2013 წლის შემდეგ პირველად ჩემპიონობის მოპოვებაში.
საერთაშორისო კარიერა
2010-2011 წლებში იყო აზერბაიჯანის 17 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნული ნაკრების წევრი. ჩატარებულ 6 შეხვედრაში მოახერხა 1 გოლის გატანა. სადებიუტო შეხვედრა გამართა 2010 წლის 22 ოქტომბერს, პორტუგალიის 17 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების წინააღმდეგ. შეხვედრა პორტუგალიელთა გამარჯვებით, ანგარიშით 2-0 დასრულდა. 2012-2013 წლებში იყო აზერბაიჯანის 19 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნული ნაკრების წევრი, სადაც 5 შეხვედრა ჩაატარა. დებიუტი ჰქონდა 2012 წლის 26 ოქტომბერს, ისლანდიის 19 წლამდე ფეხბურთელთა ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ. მატჩი ისლანდიელთა გამარჯვებით, ანგარიშით 1-2 დასრულდა. 2014-2016 წლებში აზერბაიჯანის 21 წლამდე ფეხბურთელთა ნაკრების წევრი. გამართულ 5 შეხვედრაში მოახერხა სამი გოლის გატანა. დებიუტი ჰქონდა 2016 წლის 9 სექტემბერს, ფარერების 21 წლამდე ფეხბურთელთ ნაკრების წინააღმდეგ. შეხვედრა ფრედ, ანგარიშით 1-1 დასრულდა. 2015 წლის 28 მარტს შედგა ალასკაროვის დებიუტი აზერბაიჯანის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების რიგებში. ითამაშა მალტასთან გამართულ შეხვედრაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფეხბურთელები კატეგორია:აღდამის ყარაბაღის ფეხბურთელები კატეგორია:ბაქოს ნეფთჩის ფეხბურთელები
გურგენ IV
გურგენ IV (გ. 14 თებერვალი, 941) — ბაგრატიონთა კლარჯეთის შტოს წარმომადგენელი, ადარნასე II-ის ძე, ერისთავთერისთავი (918-941). ერისთავთერისთავობა მიიღო მისი ბიძის აშოტ კუხის გარდაცვალების შემდეგ. ისტორიკოსი სუმბატ დავითის ძე მას მოიხსენიებს როგორც დიდ ერისთავთერისთავსა და მაგისტროსს. გიორგი მერჩულის (X ს.) სიტყვით, გურგენი იყო „დიდი ხელმწიფე ფრიადთა ნათესავთაჲ“, ხოლო სომეხი ისტორიკოსი იოანე დრასხანაკერტცი მას უწოდებდა „ქართველთა დიდ მთავარს“. გურგენი (გუარამი) ებრძოდა თავის სიმამრს აშოტს (გ. 939), რომელსაც წაართვა არტანუჯის ციხე და რათა განემტკიცებინა საკუთარი მდგომარეობა, ის ბიზანტიელებს გადასცა. ამან ოჯახის ყველა წევრთა უკმაყოფილება გაოიწვია. ერთ-ერთი უძლიერესი და უმთავრესი ციხის იმპერიის ხელში გადასვლა დიდი მარცხი იქნებოდა ბაგრატიონებისთვის და ამიტომ მათ ერთხმად განაცხადეს, თუ იმპერატორი ხელს არ აიღებდა არტანუჯის ციხეზე, ისინი ყველანი უარს იტყოდნენ მისდამი მორჩილებაზე, გადავიდოდნენ არაბთა მხარეზე და მათთან ერთად გაილაშქრებდნენ მასზე. იმპერატორი იძულებული იყო უკან დაეხია. დაახლ. 921 წელს გურგენმა უშედეგოდ სცადა სომეხი ბაგრატუნებისთვის სამშვილდე წაერთმია. ის ასევე ჩარეული აფხაზთა სამეფოს ტახტისათვის ბრძოლაში, რომელიც კონსტანტინე III აფხაზთა მეფის გარდაცვალების შემდეგ მის შვილებს — გიორგისა და ბაგრატს შორის მიმდინარეობდა (ეს უკანასკნელი გურგენის სიძე იყო). გურგენ IV-მ დაასრულა ხანძთის ახალი ეკლესიის მშენებლობა.
სქოლიო
კატეგორია:ტაო-კლარჯეთის სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:გარდაცვლილი 14 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 941
ლუსიენ გრივზი
დაგლას მესნერი (Douglas Mesner), უფრო ცნობილი, როგორც ლუსიენ გრივზი (ინგლ. Lucien Greaves)  — სახალხო აქტივისტი, სატანური ტაძრის თანადამაარსებელი (მალკოლმ ჯერისთან ერთად) და წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
გრივზი დაიბადა მიჩიგანის შტატის ქალაქ დეტროიტში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში. დედამისი იყო პროტესტანტი, რომელსაც იგი კვირის სკოლაში დაჰყავდა. შეისწავლა ნეირომეცნიერება ყალბი მოგონების სინდრომის განხრით.
გრივზმა შეერთებული შტატების მრავალ უნივერსიტეტში განიხილა სატანიზმის, სეკულარიზმისა და სატანური ტაძრის საკითხები,  და მიიწვიეს ამერიკელ ათეისტთა, ამერიკელ ჰუმანისტთა ასოციაციისა და სეკულარ სტუდენტთა ალიანსის მიერ მოწყობილ კონფერენციებზე.
გრივზმა გადამწყვეტი როლი შეასრულა ბავშვთა დაცვისა და სკოლის შემდგომი სატანური ჯგუფის პროექტების, აგრეთვე, რელიგიის თავისუფლებასა და ეკლესიისა და სახელმწიფოს განცალკევებასთან დაკავშირებული მრავალი პოლიტიკური დემონსტრაციისა და ლეგალური მოქმედებების ორგანიზებაში.
მისი თქმით, სასიკვდილო მუქარა მრავალჯერ მიიღო, ხოლო თავის კანონიერ სახელს ოჯახის წევრთა უსაფრთხოების გამო არ იყენებს.
ინტერვიუში გრივზმა განიხილა, თუ როგორ დაიბადა სატანური ტაძრის იდეა. მან და თავისმა კოლეგებმა სატანური ტაძარი შეადარეს ეკლესიისა და შტატის დავისთვის გამიზნულ „საწამლავ აბს“. მათი იდეა იყო, რომ იქ, სადაც ტრადიციულმა რელიგიებმა უფლებები და პრივილეგიები მოიპოვა, სატანისტებს შეეძლოთ რელიგიური ნორმის ამჟამინდელი გაგების განვრცობა. გრივზი და სატანური ტაძრის მიმდევრები სატანას არ ეთაყვანებიან და არც მისი არსებობის სწამთ; ამის ნაცვლად, თანამედროვე სატანური რწმენები ყურადღებას ამახვილებს პირად სუვერენობაზე, დამოუკიდებლობასა და არჩევანის თავისუფლებაზე.
გრივზმა მონაწილეობა მიიღო 2019 წლის დოკუმენტურ ფილმში „Hail Satan?“ („დიდება სატანას?“), რომელიც სატანური ტაძრისა და რელიგიის თავისუფლების შესახებაა. მან დაწერა ლა კარმინას წიგნის „სატანიზმის პატარა წიგნი“ (The Little Book of Satanism) წინასიტყვაობა. წიგნი Simon & Schuster-მა 2022 წლის 25 ოქტომბერს გამოსცა.
სქოლიო
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:რელიგიური ლიდერები მიჩიგანიდან კატეგორია:ამერიკელი სატანისტები კატეგორია:სატანისტური რელიგიების ლიდერები კატეგორია:სატანური ტაძარი კატეგორია:ახალი რელიგიური მოძრაობების დამაარსებლები კატეგორია:ჰარვარდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:აქტივისტები მიჩიგანიდან
Lasioglossum plebeium
Lasioglossum plebeium — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1914 წელს.
სქოლიო
plebeium
ემილი უოტსონი
ემილი მარგარეტ უოტსონი (Emily Watson; 14 იანვარი, 1967, ლონდონი) — ინგლისელი მსახიობი. სახლი გაითქვა სადებიუტო ფილმით „ტალღებთან მებრძოლი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1967
ბათილამა
ბათილამა, ბათილამის წიგნი (არაბ. - სპარს. ბათილნამე - გაუქმების წიგნი, ხელწერილი), ვალდებულების რაიმე გზით განაღდების საბუთი. კრედიტორი ან ცალკე, საგანგებო ხელწერილად გასცემდა ბათილამას, ან ვალდებულების საბუთსვე წააწერდა. ტერმინი ფართოდ იყო გავრცელებული XVIII საუკუნის საქართველოში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი
ძვ. წ. 4
გარდაიცვალნენ
*
კულაკოვო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
კულაკოვო (Кулаково) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ბოგოროდსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 1 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
მონ-ბრიულე
მონ-ბრიულე (Mont Brulé დამწვარი მთა) — მთა პენინის ალპებში. მდებარეობს შვეიცარია-იტალიის საზღვარზე, კოლ-კოლონის მთის აღმოსავლეთით. მის ჩრდილოეთი კალთაზე გაწოლილია აროლის მყინვარის ზედა ნაწილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები კატეგორია:იტალიის მთები
Dr. Dre Presents the Aftermath
Dr. Dre Presents the Aftermath — Dr. Dre-ს მიერ წარმოდგენილი კრებული, გამოცემული 1996 წლის 26 ნოემბერს. მასში შეტანილია სხვადასხვა შემსრულებლის სიმღერები. ალბომი გამოიცა ლეიბლებზე Aftermath და Interscope.
სქოლიო
კატეგორია:Dr. Dre-ს ალბომები კატეგორია:1996 წლის ალბომები კატეგორია:ალბომები Dr. Dre-ს პროდიუსერობით
იისალმი
იისალმი (Iisalmen kaupunki) — ქალაქი ფინეთში, ჩრდილოეთ სავონიის რეგიონში. ქალაქში ცხოვრობს 20 960 კაცი.
ქალაქ იისალმიში არის ფინეთის ბოლო დიდი დამოუკიდებელი ლუდსახარში ოლვის სათავო ოფისი. ასევე, აქვე მდებარეობს გინესის მსოფლიო რეკორდების წიგნი მიხედვით, მსოფლიოში ყველაზე პატარა რესტორანი კუაპი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფინეთის ქალაქები კატეგორია:იისალმი
The Geese and the Ghost
The Geese and the Ghost — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ ჯენესისის გიტარისტ ენტონი ფილიპსის სადებიუტო სოლო-ალბომი, გამოცემული 1977 წელს.
მიმოხილვა
ალბომზე მუშაობა დასრულებული იქნა 1976 წლისათვის Charisma Records აღარ იყო დაინტერესებული ფილიპსის სოლო-ნაშრომების გამოცემით, მაგრამ გამოჩნდა ლეიბლი Passport Records, რომელმაც გამოხატა სურვილი, ეთანამშრომლა ფილიპსთან.
სქოლიო
კატეგორია:ენტონი ფილიპსის ალბომები კატეგორია:1977 წლის სადებიუტო ალბომები
კატეგორია:ალბომები მაიკ რეზერფორდის პროდიუსერობით
ძვ. წ. 5
გარდაიცვალნენ
*
რევაზ ლაგვილავა
რევაზ ლაგვილავა (დ.19 სექტემბერი, 1952, თბილისი) — ქართველი მომღერალი.
1971 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი (ფიზიკური),1976 წელს ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია (ვოკალური).
1980–2004 წლებში იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა  და  ბალეტის თეატრის წამყვანი სოლისტი (ბარიტონი). 1980 წელს შედგა დებიუტი, რობერტი (ჩაიკოვსკი  „იოლანტა“). 1981 წელს სტაჟირება გაიარა მოსკოვის დიდ თეატრში. ქართული რეპერტუარი: ქართველ კომპოზიტორთა საოპერო არიები, რომანსები. სხვა რეპერტუარი: რიგოლეტო, ამონასრო, დიდი ინკვიზიტორი (ჯუზეპე ვერდი „რიგოლეტო“, „აიდა“, „დონ კარლოსი“), სკარპია (პუჩინი „ტოსკა“), ესკამილიო (ჟორჟ ბიზე „კარმენი“), ტონიო (ლეონკავალო „ჯამბაზები“), ალფიო (პიეტრო მასკანი „სოფლის პატიოსნება“), იოქანაანი (იოჰან შტრაუსი „სალომე“), შჩელკალოვი (მოდესტ მუსორგსკი „ბორის გოდუნოვი“), რობერტი, ებნ–ხაკია, ტომსკი (ჩაიკოვსკი „იოლანტა“, „პიკის ქალი“). კამერული რეპერტუარი: მოცარტი, ბეთჰოვენი, შუბერტი, შუმანი, ჩაიკოვსკი, რიმსკი–კორსაკოვი, მუსორგსკი, ბოროდინი. რევაზ ლაგვილავას ვაჟიშვილია საოპერო მომღერალი ნიკოლოზ ლაგვილავა (ბარიტონი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:ქართველი საოპერო მომღერლები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
პოვიატი
პოვიატი — მეორე დონის თვითმმართველობის ერთეული პოლონეთში. ის აერთიანებს პირველად თვითმმართველ ერთეულებს გმინას. საშუალოდ, ერთ პოვიატში 5-დან 15-მდე გმინა შედის. რამდენიმე პოვიატი ერთიანდება სავოევოდოში.
ამჟამად პოლონეთში 379 (65 საქალაქო და 314 სასოფლო) პოვიატია. პოვიატს მართავს წარმომადგენლობითი ორგანო - პოვიატის რადა. რადა ირჩევს აღმასრულებელი ხლისუფლების მეთაურს სტაროსტას
Lasioglossum pleurospeculum
Lasioglossum pleurospeculum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 2001 წელს.
სქოლიო
pleurospeculum
კენიის ქალაქები
აქ წარმოდგენილია კენიის ქალაქების სია.
გალერეა
*
ქეშალო (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ქეშალო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ძვ. წ. 6
გარდაიცვალნენ
*
ხოზანიხეთი
ხოზანიხეთი, შუა საუკუნეებში ჩრდილოეთ დაღესტანის ტერიტორიაზე არსებული სახელმწიფოს — სერირის ძველი ქართული სახელწოდება.