cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საბჭოთა კავშირის შენარჩუნების რეფერენდუმი (აფხაზეთი)
შემდგომი განვითარება
1991 წლის 22 მარტს საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმმა ბათილად სცნო აფხაზეთში საკავშირო რეფერენდუმის შედეგები.
ვლადისლავ არძინბა თავის ავტობიოგრაფიაში წერდა, რომ იქედან გამომდინარე რომ საქართველოს მაშინდელი მთავრობისაგან არსებობდა რეფერენდუმის მასალების ხელში ჩაგდების საშიშროება, წინასწარი თადარიგის დაჭერით მასალები ადრევე გადაიგზავნა სსრკ ცსკ-შიო.
12 სექტემბერს გაზეთ „Свободная Грузия“-ში, გამოქვეყნდა საქართველოს პროკურორის წერილი სსრკ ცსკ-ს თავჯდომარის ვ. ორლოვის მიმართ, რომელშიც იგი სთხოვდა რეფერენდუმის შედეგების ბათილად ცნობას.
წლის ბოლოს, როდესაც საბჭოთა კავშირის დაშლა გარდაუვალი იყო, სსრკ სახალხო დეპუტატთა ბოლო კრებაზე ორლოვმა საქმის კურსში ჩააყენა არძინბა, რომ აპირებდა რეფერენდუმის შედეგების გადაცემას თბილისისთვის. აღნიშნულის უფლება არძინბამ არ მისცა და მისი დამხმარის ხელით გამოითხოვა ცსკ-დან რეფერენდუმის მასალები და გაანადგურა.
რესპუბლიკებში რომელშიც ჩატარდა რეფერენდუმი, ამომრჩეველთა უმრავლესობის სურვილით დადგინდა სსკ-ს შექმნა, თუმცა მის შესრულებას ხელი შეუშალა ჯერ 1991 წლის აგვისტოში განვითარებულმა მოსკოვის პუტჩმა, ხოლო შემდგომ უკვე საბჭოთა კავშირის დაშლამ 26 დეკემბერს.
კომენტარები
<references group="კ"/>
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს პოლიტიკა კატეგორია:საბჭოთა კავშირის ისტორია კატეგორია:აფხაზეთის ისტორია
მარ-დი-ესპანია
მარ-დი-ესპანია (Mar de Espanha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟუის-დი-ფორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 749 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.62 კმ²-ზე. ფართობი 371 600 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
დავით გრძელიძე
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი (1948), მოსკოვის არქიტექტურის ინსტიტუტის კვალიფიკაციის ამაღლების კურსები (1952). მუშაობდა „თბილქალაქპროექტში" (1956–1958), ტიპობრივი და ექსპერიმენტული დაპროექტების თბილისის ზონალურ სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში (1964–1991); ამავდროულად 1989 წლიდან იყო არქიტექტურისა და ქალაქთმშენებლობის თეორიის ინსტიტუტის თბილისის ფილიალის დირექტორის მოადგილე სამეცნიერო ნაწილში; 1979 წლიდან ასწავლიდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. გრძელიძის მთავარია ნამუშევრებია: თბილისის საბურთალოს რაიონის დეტალური დაგეგმარების პროექტი (1958; ალექსანდრე ბაქრაძესთან, ი. და შოთა ყავლაშვილებთან ერთად); ტიპური სერია 5–9-სართულიანი მონოლითური რკინაბეტონის საცხოვრებელი სახლებისა (1977; ზაურ ბერუაშვილთან და გურამ ხიზანიშვილთან ერთად); გვინეის რესპუბლიკაში ქ. დებელეს დაგეგმარებისა და 173 განაშენიანების პროექტი (1978; გ. ბერიძესთან ერთად); თბილისში 16-სართულიანი მონოლითური რკინაბეტონის საცხოვრებელი სახლი (1987, მუხიანი) და სხვ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 30 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1948)
ბანთარეულის ნამოსახლარი
ბანთარეულის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩინთიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 250 მეტრზე, მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირას. დაზიანდა გაზსადენის მშენებლობისას. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. ძეგლი 1985-86 წლებში გათხარა ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის აღმოსავლეთ საქართველოს მთიანეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი რ. რამიშვილი). ნამოსახლარზე გამოვლინდა სამი სწორკუთხა ნაგებობის ნაშთი და ორი საწნახელი. ნაგებობათა შემორჩენილი კედლები ნაშენია მოზრდილი ბრტყელი ქვითა და დუღაბით. ერთ-ერთი ნაგებობის იატაკზე მოფენილია ქვის ფილები. საწნახლები ნამოსახლარის სამხრეთ ნაწილშია, ნაგებია ნატეხი ქვის ორპირა წყობითა და დუღაბით. ორივე საწნახლის ფსკერზე (თავსა და ბოლოში) ლასტის დასაგებად ჩამაგრებულია თითო ბრტყელი ქვა. ერთ-ერთი საწნახლის ფსკერი დაღარულია თევზისფხურად და შიგნით შელესილია. აქვს ტკბილის გასასვლელი ხვრელი. ერთ საწნახელს აქვს თაღარი. გამოვლინდა მოუჭიქავი და მოჭიქული თიხის სასმისების, ქოთნების, ჩაფების, ჯამების, დერგების ნატეხები. ნამოსახლარიდან აღმოსავლეთით, 250 მეტრზე, გადათხრილია ერთი სწოკუთხა სათავსი, რომლის ერთ-ერთ კედელთან მოწყობილია ნატეხი ქვით ნაგები საწნახელი. საწნახელს აქვს ტკბილის გასასვლელი ხვრელი, რომელიც ჩადის თაღარში. იქვე, სათავსის დასავლეთ კედელთან, შემორჩენილია მეორე საწნახლის ფსკერი. სათავსთან ახლოს, სამხრეთით, სწორკუთხა კოშკის ნანგრევებია.
დარჩეთის წმინდა ესტატეს ეკლესია
დარჩეთის წმინდა ესტატეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ დარჩეთის დასავლეთით 1 კილომეტრზე, სასაფლაოზე. სავარაუდოდ განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (4,9x3,5 მეტრი), ნაგებია რიყის ქვით. კარ–სარკმელთა ღიობები გამოყვანილია აგურით. 2001–2002 წლებში ეკლესია სოფლის მოსახლეობამ დაუდევრად აღადგინა – რის გამოც თავდაპირველი სახე შეცვლილი აქვს. ეკლესია გარედან შებათქაშებული და შეთეთრებულია.
შესასვლელი დასავლეთიდანაა. კარი შიგნით სწორკუთხაა, გარედან – თაღოვანი. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც თაღოვანი სარკმელი და ორი პატარა კვადრატული ნიშაა. დარბაზი გადახურულია ხის კამარით (აღდგენილია). იატაკი ცემენტითაა მოლესილი.
დედოფლისწყაროს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
დედოფლისწყაროს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი — მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი ქალაქ დედოფლისწყაროში. დაარსდა 1975 წელს. მუზეუმში ძირითადად დაცულია დედოფლისწყაროს ტერიტორიაზე არქეოლოგიური გათხრების შედეგად აღმოჩენილი თიხისა და ბრინჯაოს მასალა (ძვ. წ. VI–I საუკუნეებიდან გვიანფეოდალურ ხანამდე): საბეჭდავები, სამკაული, სამედიცინო დანიშნულების თიხის ჭურჭელი, ბრინჯაოს პინცეტი, საკულტო სკულპტურები, კამეჩის ნიღბები, სკვითური ისრისპირები; ნუმიზმატიკა: VI ს. ვერცხლისა და ოქროს სასანური მონეტები, ქართული, ჰულაგუიდური, რუსული, გერმანული მონეტები; ეთნოგრაფიული მასალა: ქიზიყური ფარდაგები, ხურჯინები, ჯეჯიმები; ფიანდაზი, ოქრომკედით ნაქარგი ყაჯარი, საყოფაცხოვრებო დანიშნულების ნივთები. მუზეუმში ინახება აგრეთვე XX საუკუნის ქართველ მხატვართა ფერწერული ნამუშევრები (რ. სტურუა, ა. პოპიაშვილი, ჯ. გვიმრაძე, რ. თორდია, ვ. ალბიროვი). დედოფლისწყაროს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში დაცულია დაახლოებით 10 ათასი ექსპონატი. მუზეუმის პარტნიორი ორგანიზაციებია ბერლინისა და ჰალეს არქეოლოგიური ინსტიტუტები.
დარჩეთის წმინდა ესტატეს ეკლესია
ეკლესია გადახურულია ღარისებრი კრამიტით დაბურული ორკალთა სახურავით, რომელიც დასავლეთ კედლიდან დაახლოებით 1 მეტრითაა გადმოშვერილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დედოფლისწყაროს მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
ჩახავა
საკუთარი სახელი ჩახავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
* კატეგორია:ქართული გვარები
პოტამოი (მრავალმნიშვნელოვანი)
პოტამოი (Ποταμοί) შეიძლება ასევე ნიშნავდეს:
იქინჯი-ჰაჯალი
იქინჯი-ჰაჯალი (İkinci Hacallı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   1 330 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
სან-ანტონის რაიონი
სან-ანტონის რაიონი (Distrito de San Antón) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ასანგაროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 960 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 128 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 514.84 კმ²-ია.
მეხუთე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები
მეხუთე თაობის ეპოქას (აგრეთვე ცნობილი როგორც 32/64-ბიტიანების ეპოქა, ან 3D განზმოლების ეპოქა) საფუძველი ჩაეყარა 1993 წლის ოქტომბერში, მას შემდეგ რაც ბაზარზე გამოჩნდა კომპანია Panasonic-ის კონსოლი 3DO Interactive Multiplayer.
ამ პერიოდში დომინირებდა სამი კონსოლი: Sega Saturn (1994), Sony PlayStation (1994) და Nintendo 64. ამ თაობაში, აგრეთვე შედიოდნენ FM Towns Marty, 3DO, PC-FX და Atari Jaguar, თუმცა მცირე გაყიდვების გამო, მათ ვერ მოახდინეს შესამჩნევი გავლენა ბაზარზე.
მეხუთე თაობის ეპოქა ხასიათდება პორტატიული კონსოლების ფრაგმენტაციით, ვინაიდან ამ თაობის პირველი პორტატიული სისტემა Sega Nomad-ის წარმოება გამოსვლიდან ორ წელიწადში შეწყდა, ხოლო SNK-ის The Neo Geo Pocket-ის არსებობამ მხოლოდ ერთი წელი გასტანა. მეხუთე თაობის პორატიულ კონსოლებს შორის ლიდერობდა Nintendo-ს Game Boy Color (1998). აგრეთვე გამოვიდა ორიგინალი Game Boy-ის ორი ვერსია — Game Boy Light (მხოლოდ იაპონიაში) და Game Boy Pocket, რომლებიც დიდად არ განსხვავდებოდნენ ორიგინალისგან.
სწორედ ამ პერიოდში 2D კომპიუტერული გრაფიკა სრულად ჩაანაცვლა 3D გრაფიკამ. ვიდეო თამაშები კარტრიჯების ნაცვლად ინახებოდა ოპტიკურ დისკზე. Nintendo 64 არის უკანასკნელი კონსოლი რომელიც გამოიყენებდა კარტრიჯს. მეხუთე თაობის ეპოქა ოფიციალურად დასრულდა, მას შემდეგ რაც შეწყდა PlayStation-ის წარმოება 2006 წლის ბოლოს.
სქოლიო
კატეგორია:მეხუთე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:ვიდეო თამაშების ისტორია კატეგორია:ვიდეო თამაშების კონსოლები თაობების მიხედვით კატეგორია:1990-იანი წლები ვიდეო თამაშებში კატეგორია:2000-იანი წლები ვიდეო თამაშებში კატეგორია:1990-იანი წლების ვიდეო თამაშები კატეგორია:2000-იანი წლების ვიდეო თამაშები კატეგორია:1990-იანების სათამაშოები კატეგორია:2000-იანების სათამაშოები
საიდუმლო მასალები (სეზონი 4)
სამეცნიერო ფანტასტიკური ტელესერიალ „საიდუმლო მასალების“ მეოთხე სეზონი აშშ-ში, Fox-ის ეთერში 1996 წლის 4 ოქტომბერს გავიდა და დასრულდა 1997 წლის 18 მაისს, 24 ეპიზოდის შემდეგ.
სერიალის მეოთხე სეზონში დანა სკალის დაუდგინეს ონკოლოგიური დაავადება, რაც მისი გატაცების შედეგია. ამავე სეზონში მალდერს უჩნდება ეჭვი უცხო რასის არსებობა-არარსებობის შესახებ.
ამ სეზონის შემთხვევაში მაყურებელთა რაოდენობა იყო უფრო მაღალი, ვიდრე წინა სეზონების დროს – თითო ეპიზოდზე 20 მილიონი ადამიანით. ამრიგად, ეს იყო „საიდუმლო მასალების“ ყველაზე რეიტინგული სეზონი. მისი მეთორმეტე ეპიზოდი „ლეონარდ ბეტსი“ სუპერ-ბოულ XXXI-ს დაემთხვა და მაყურებელთა რაოდენობამ 29.1 მილიონი შეადგინა. სეზონმა აგრეთვე კრიტიკოსების დადებითი შეფასებები მიიღო.
ეპიზოდები
ეპიზოდები, აღნიშნული ორმაგი ჯვრით, წარმოადგენენ სერიალის მითოლოგიის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:1996 წლის ამერიკული ტელესეზონები კატეგორია:1997 წლის ამერიკული ტელესეზონები
მარშალ ჰერსკოვიცი
მარშალ ჰერსკოვიცი (Marshall Herskovitz; დ. 23 თებერვალი, 1952, ფილადელფია) — ამერიკელი სცენარისტი, რეჟისორი და პროდიუსერი. გადაღებული აქვს ორი ფილმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი პროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი
კიმ ჯონ ფილი
ბიოგრაფია
კიმ ჯონ ფილი დაიბადა 1926 წლის 7 იანვარს პუიოს მაზრაში. სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა გააგრძელა სეულის ეროვნულ უნივერსიტეტში, თუმცა მოგვიანებით მიატოვა იგი და დაასრულა კორეის სამხედრო აკადემია. კორეის ომის დროს იგი დააწინაურეს და გახდა პოდპოლკოვნიკი.
1960 წლის სექტემბერში იგი იყო იმ 12 პოდპოლკოვნიკისა და 4 პოლკოვნიკის დაჯგუფების წევრი, რომლებიც შეიჭრნენ გენერალური შტაბის შენობაში და მოითხოვეს სამხედრო ელიტის უმრავლესობის ცვლილება, რის გამოც დააპატიმრეს და გადააყენეს სამხედრო სამსახურიდან, თუმცა მალევე აღადგინეს და მისცეს პოლკოვნიკის წოდება.
ცოლის მხრიდან ენათესავებოდა პრეზიდენტ პაკ ჩონ ჰის. აქტიურად მონაწილეობდა 1961 წლის მაისის სახელმწიფო გადატრიალებაში. რასაც მოჰყვა პრეზიდენტის დავალება რათა შეექმნა კორეის ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტო, რომელსაც ხელმძღვანელობდა 1963 წლამდე.
1963 წლის დასაწყისში პაკ ჩონ ჰიმ კიმ ჯონ ფილი გადაიყვანა ახალ პარტიულ თანამდებობაზე. ახალი დემოკრატიული რესპუბლიკური პარტიის პირველი ყრილობა გაიმართა 1963 წლის 26 თებერვალს. ახალი პარტიის პროგრამა ასახავდა ადმინისტრაციული დემოკრატიის პრინციპებს. ახალი რეჟიმი სულიერად დაკავშირებული იყო 1919 წლის 1 მარტის მოძრაობასთან და 1960 წლის აპრილის რევოლუციასთან.
1960-იან წლებში კიმ ჯონ ფილის გარშემო აგორდა სკანდალების სერია საფონდო ბირჟაზე მაქინაციებისა და უცხოური ინვესტიციების ბოიოროტად გამოყენნების გამო. თUმცა ოფიციალურად ბრალდება არასოდეს არ წაუყენებიათ.
1960-იანი წლების ბოლოს, როდესაც პაკ ჩონ ჰიმ დაიწყო კონსტიტუციის შეცვლა იმისათვის, რომ მესამე ვადით წამოეყენებინა თავის კანდიდატურა, კიმ ჯონ ფილი მას დაუპირისპირდა, რადგან საკუთარ თავს მოიაზრებდა პრეზიდენტის მემკვიდრედ. სწორედ ამის გამო 1968 წელს დატოვა ყველა სახელმწიფო და პოლიტიკური თანამდებობა. თავისი პოლიტიკური კარიერის განმავლობაში არაერთხელ გადააყენეს თანამდებობიდან, თუმცა კვლავ უბრუნდებოდა როგორც პარტიულ ისე პოლიტიკურ თანამდებობებს.
1971-1975 წლებში კიმ ჯონ ფილი სამხრეთ კორეის პრემიერ-მინისტრია. 1975 წელს პაკ ჩონ ჰიმ გადააყენა თანამდებობიდან და მის მემკვიდრედ დანიშნა ჩჰვე გიუ ჰა, რომელიც იყო პროფესიონალი ბიუროკრატი, მაგრამ წინამორბედისაგან განსხვავებით არ ჰქონდა პოლიტიკური ამბიციები.
პაკ ჩონ ჰის გარდაცვალებისა და ჩონ დუ ჰვანის ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ კიმ ჯონ ფილი გააძევეს პარტიიდან და მცირე ხნით პატიმრობაშიც იმყოფებოდა.
1987 წელს მონაწილეობდა საპრეზიდენტო არჩევნებში, მაგრამ მიიღო ხმების 8 % და დაიკავა მეოთხე ადგილი. 1992 წლის არჩევნებში კიმ იონ სამის გამარჯვების შემდეგ მასთან კოალიციაშია, თუმცა ერთი წლის შემდეგ კოლაიცია დაიშლება და კიმ ჯონ ფილი აყალიბებს გაერთიანებული ლიბერალ-დემოკრატების პარტიას, რომელიც 1996 წლის საპარლამენტო არჩევნების პერიოდში მიირებს 50 მანდატს ეროვნულ ასამბლეაში.
1998-2000 წლებში კვლავ პრემიერ-მინისტრია. 2002 წელს გამოთქვა სურვილი საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობის შესახებ, მაგრამ დაინახა, რომ გამარჯვების შანსები არ ჰქონდა და საარჩევნო კამპანია არ უწარმოებია. მას შემდეგ, რაც 2004 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მისმა პარტიამ მიიღო მხოლოდ 4 მანდატი, განაცხადა პოლიტიკური ცხოვრებიდან ჩამოშორების შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კორეის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 7 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2018
კოზმანის სალოცავი
კოზმანის სალოცავი — საკულტო ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭერემში. ითვლება ბარბაქაძეების საგვარეულო სალოცავად.
შენობა გეგმით სწორკუთხაა (4x3 მეტრი), უაფსიდო. ნაგებია მსხვილი, დაკუთხული ქვითა და თიხით.
შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. კარი ხის ძელებითაა გადახურული. აღმოსავლეთ კედლის შუაში ბრტყელი რიყის ქვით თარაზულად გადახურული სარკმელია.
ნაგებობის ორკალთიანი კრამიტის სახურავი ხის კოჭებზეა გამართული.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ძეგლები
ერკოლე III დ’ესტე
ერკოლე III დ’ესტე (Ercole III d'Este; დ. 22 ნოემბერი, 1727, მოდენა, იტალია — გ. 14 ოქტომბერი, 1803, ტრევიზო, იტალია) — დ’ესტეს დინასტიის წარმომადგენელი. მოდენისა და რეჯიოს ჰერცოგი 1780-1796 წლებში. ჰერცოგ ფრანჩესკო III-ისა და შარლოტ აგლაე ორლეანელის ვაჟი.
ბიოგრაფია
1741 წელს ერკოლე იძულებით დააქორწინეს პრინცესა მარია ტერეზა ჩიბო-მალასპინაზე, მასასა და კარარას ჰერცოგინიაზე, რათა შემდეგში ესტეები მის საჰერცოგოებსაც დაპატრონებოდნენ. წყვილს სულ ორი შვილი შეეძინა, თუმცა მათი ქორწინება იმდენად უიღბლო იყო, რომ ისინი წლების განმავლობაში ცალ-ცალკე ცხოვრობდნენ.
1780 წლის 22 თებერვალს იგი მოდენისა და რეჯიოს ახალი ჰერცოგი ხდება ერკოლე III-ის სახელით. ახალმა ჰერცოგმა მამის მიერ წამოწყებული რეფორმების გაგრძელება დაიწყო. მან ააშენა ორი ახალი ხიდი რუბიერასა და სანტო-ამბროჯიოში და ვია-ემილიაში გაიყვანა გზები, რომლებიც მეზობელ საჰერცოგოებთან აკავშირებდა. 1785 წელს დააარსა ატესინის ხელოვნების აკადემია. მისი მმართველობის დროს მოდენაში აღორძინდა ხელოვნება და კულტურა. იგი მფარველობდა ისეთ ხელოვანებს, როგორებიც იყვნენ: ლაცარო სპალანცანი, ჯამბატისტა ვენტური, ჯიროლამო ტირაბოში, ლუდოვიკო რიჩი და ა.შ.
ნგუენები
ნგუენები — მმართველი ფეოდალური გვარი 1558-1802 წლებში ახლანდელი ცენტრალური და სამხრეთ ვიეტნამის ტერიტორიაზე, 1802-1945 წლებში მთელი ვიეტნამის (1884-1945 წლებში პროტექტორი საფრანგეთი) იმპერატორთა დინასტია. ტეიშონთა აჯანყების დროს, XVIII საუკუნის ბოლო მესამედში, ნგუენის ხელისუფლება გაუქმდა. 1802 წელს იგი აღადგინა ნგუენ ანმა (ზია ლონგი), რომელმაც გაიმარჯვა ტეიშონეზე და გააერთიანა მთელი ვიეტნამი. 1860-იან წლებში ნგუენის ტერიტორიის ნაწილი დაიპყრეს ფრანგებმა (სამხრეთ ვიეტნამი). 1884 წელს ნგუენები დამარცხდნენ ფრანგებთან ომში და აღიარეს საფრანგეთის პროტექტორატი. 1945 წელს ნგუენების დინასტიას ბოლო მოუღო ვიეტნამის აგვისტოს რევოლუციამ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვიეტნამის ფეოდალური საგვარეულოები კატეგორია:ომებსშორისი პერიოდის ყოფილი სახელმწიფოები
ერკოლე III დ’ესტე
ბიოგრაფია
1790 წელს ერკოლე დაქვრივდა, 1795 წელს კი მორგანატიკულად დაქორწინდა თავის საყვარელ ჩიარა მარინიზე.
1796 წლის 7 მაისს ფრანგულმა ჯარებმა ნაპოლეონის სარდლობით მთელი მოდენის საჰერცოგოს ანექსია მოახდინეს, რამაც ერკოლე აიძულა, რომ ვენეციაში გაქცეულიყო. მალევე ფრანგმა ჯარისკაცებმა იგი ვენეციაში დაიჭირეს და მისი სასახლიდან 200,000 ზეჩინის ღირებულების ქონება გაიტანეს. 1797 წელს გაფორმებული კამპოფორმიოს ხელშეკრულებით მას ბადენში მდებარე ბრაიზგაუს საჰერცოგო გადაეცა სამართავად, მაგრამ იგი გერმანიაში არასოდეს ჩასულა და არც ამ წოდებით უსარგებლია.
ამის შემდეგ იგი საცხოვრებლად ტრევიზოში გადავიდა, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრება და გარდაიცვალა 1803 წლის 14 ოქტომბერს, 75 წლის ასაკში. იგი ესტეს დინასტიის უკანასკნელი მონარქი იყო მოდენის ტახტზე, მის შემდეგ კი ტახტი ერკოლეს შვილიშვილ ჰაბსბურგებს დარჩათ.
შვილები
მეორე ცოლისგან:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 22 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1727 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1803 კატეგორია:დ’ესტე კატეგორია:მოდენასა და რეჯოს ჰერცოგები კატეგორია:დამხობილი მონარქები კატეგორია:ოქროს საწმისის ორდენის კავალრები
ფარი (ბოტანიკა)
ფარი — აქვს ორი მნიშვნელობა:
თეიმურაზ გრძელიძე
თეიმურაზ ივანეს ძე გრძელიძე (დ. 5 აგვისტო, 1956, ბათუმი) — ქართველი უშიშროების სამსახურის გენერალ-მაიორი (1994).
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი 1978 წელს. 1978–1980 წლებში მუშაობდა საკავშირო სამეცნიერო-კვლევით და საპროექტო-საკონსტრუქტორო ინსტიტუტში ინჟინრად. სწავლობდა საბჭოთა სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის ქ. მინსკის უმაღლეს კურსებზე 1980-1981 წლებში. 1981 წლიდან მუშაობდა საქართველოს სახელმწიფო უშიშროების ორგანოებში. საქართველოს მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ იყო დაზვერვის სახელმწიფო დეპარტამენტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე (1997-2000), უშიშროების მინისტრის მოადგილე (2000-2001), დაზვერვის სახელმწიფო დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილე (2001-2004). იყო პანკისის ხეობაში საქართველოს შინაგან საქმეთა და უშიშროების ძალების ოპერაციის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. დაჯილდოებულია ვახტანგ გორგასლის III (1996) და II ხარისხის (2001) და ღირსების (1996) ორდენებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 5 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1978) კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალრები
ხოვლეგორა
მინი|ხოვლეგორა ხოვლეგორა — გვიანდელი ბრინჯაოსა და ადრინდელი რკინის ხანის არქეოლოგიური ძეგლი, სოფელ ხოვლეს (კასპის მუნიციპალიტეტი) ჩრდილო-დასავლეთით 2,5 კილომეტრზე. გათხრები მიმდინარეობდა 1954-1961 წლებში (ნ. ბერძენიშვილი, გ. ცქიტიშვილი, დ. მუსხელიშვილი, ტ. ჩუბინიშვილი, დ. ხახუტაიშვილი). გამოვლინდა ნამოსახლარის 8 სტრატიგრაფიული ჰორიზონტი.
ძველ ხოვლეგორელთა (VIII-IV ჰორიზონტები) საცხოვრებელი სახლები ძელურია. საძირკველი ნაგებია ნატეხი ქვით ტალახის ხსნარზე, ხოლო კედლები ორივე მხრიდან ბათქაშითაა შელესილი. იატაკი თიხატკეპნილია. ძირითადად ერთოთახიანია. როგორც წესი, შესასვლელის მარცხენა უკანა კუთხეში პურის საცხობი ღუმელია მოწყობილი. მარჯვენა კუთხეში საკურთხეველია, რომელიც უმეტეს შემთხვევაში თიხის ვერძის თავის ქანდაკებითაა შემკული. ამ დროს ხოვლეგორას თხრილი ჰქონდა შემოვლებული. ძვ. წ. VI საუკუნეში დასახლება გასცდა ბუნებრივი გორის ფარგლებს და თხრილთან ერთად მას უკვე ქვის განიერი გალავანი შემოავლეს. ამ დროს დასახლება დადასტურებულია გალავნის შიგნით გორის ფუძესთან. რამდენიმეოთახიანი სახლები 1 მეტრ სიმაღლეზე ნაგებია ქვით ტალახის ხსნარზე, შემდეგ კედლები ტკეპნილი თიხით ან ალიზითაა ამოყვანილი. ამ დროს გორის თხემზე გაჩნდა ერთი საერთო სალოცავი – ქვით ნაგები, გეგმით კვადრატული მაღალი საკურთხეველი. ძვ. წ. IX-VII საუკუნეებში (IV ჰორიზონტი) ხოვლეგრის მოსახლეობას გაუჩნდა საერთო ბოსელი. ხოვლეგორის ყველა პერიოდის სახლები ბანურგადახურვიანია და გორის ფერდობებზე ტერასულად განლაგებული იყო.
ხოვლეგორის კომპლექსში შედის გორის გარშემო განლაგებული ნასოფლარი, სადაც მოსახლეობა ძვ. წ. XII-X საუკუნეებში გაჩნდა და ძვ. წ. IV საუკუნემდე იარსება. ერთოთახიანი, ბანურგადახურვიანი სახლები ტალახის ხსნარზე ქვითაა ნაგები. ზოგი ნახევრად მიწურულია. სახლები სიგრძივ ღერძზე ორადაა გაყოფილი. ერთი ნაწილი ბოსლად იყო გამოყენებული. ყველა სახლში, საცხოვრებელი ნაწილის კუთხეში, პურის საცხობი ღუმელია მოწყობილი, მოპირდაპირე მხარეს საკურთხეველია. ძვ. წ. VI-V საუკუნეებიდან ამის ნაცვლად გაჩნდა ახალი ელემენტი – შუაცეცხლი. ხოვლეგორის ნასახლარებზე მოპოვებული მასალის უდიდესი ნაწილი კერამიკაა: შავად და ლეგად გამომწვარი ჭურჭელი (VIII–IV ჰორიზონტი), წითლად გამომწვარი ჭურჭელი (IV ჰორიზონტის დასასრულიდან). ნაკლები რაოდენობითაა ქვის სამეურნეო იარაღი, უფრო ნაკლები - ლითონისა და ძვლის იარაღ-სამკაული.
ცალკე აღსანიშნავია უნიკალური აღმოჩენები: 2 კევრი (IV ჰორიზონტი) და გამომწვარი თიხის სამეთუნეო ჩარხი (III ჰორიზონტი).
ნასოფლარის მახლობლად გათხარეს მეჭურჭლეთა ცალკე უბანი. გამოვლინდა ქრონოლოგიურად ერთმანეთის მომდევნო 3 სახელოსნო, რომლებშიც ერთმანეთისაგან განსხვავებული კონსტრუქციის, მაგრამ გენეტიკურად ერთმანეთთან დაკავშირებული ქურები იყო მოწყობილი. სახელოსნოში შედიოდა ჭურჭლის საწვავი ქურა, სამუშაო მაგიდა, თიხის შესანახი ორმო, წყლის შესანახი დერგები და ხელოსნის საცხოვრებელი სახლი. სახელოსნო უბნის ტერიტორიის გამოყოფა დასახლების ძირითადი ნაწილისაგან იმაზე მიუთიტებს, რომ ძვ. წ. I ათასწლეულის  ნახევარში ქართლის ბარში მიწათმოქმედებისაგან ხელოსნობის გამოყოფის პროცესი ღრმად იყო წასული.
ხოვლეგორის სამხრეთით 0,5 კმ-ზე გათხარეს ძვ. წ. VII–V საუკუნეების სამაროვანის ნაწილი. მიცვალებულები დაკრძალული იყვნენ ორმოებში მოკუნტულად მარჯვენა ან მარცხენა გვერდზე. სამარხები ჯგუფურად იყო განლაგებული და ქრონოლოგიურ-ტიპობრივი ნაირსახეობის მიხედვით ჩანს ხოვლეგორის ყოფაში მომხდარი დიფერენციაცია.
სხვადასხვა ჰორიზონტის არქეოლოგიური მასალა არსებითად თითოეულის შემდგომი განვითარებაა და მიუთითებს ხოვლეგორის მოსახლეობის როგორც კულტურულ, ისე ეთნიკურ ერთიანობასა და თანამიმდევრობაზე. ხოვლეგორის არქეოლოგიური კულტურა აღმოსავლეთ ამიერკავკასიის კულტურულ არეში შედის და ბევრი ნიშნით მომიჯნავე მხარეების ლოკალურ კულტურულ წრეებს (ქვემო ქართლი, თრიალეთი, შიდა ქართლი, სამთავრო) ენათესავება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები შიდა ქართლის მხარეში
ლატავრი ბაგრატიონი
ლატავრი ბაგრატიონი — ადარნასეს ქალიშვილი, რომელიც ცოლად ჰყავდა ქართლის ერისმთავარ ჯუანშერ არჩილის ძეს.
„მატიანე ქართლისაჲს“ ცნობით, ჯუანშერის დედა თავდაპირველად ამ ქორწინების წინააღმდეგი იყო, რადგან არ იცოდა, რომ ბაგრატიონები იყვნენ „ნათესავნი დავით წინასწარმეტყუელისანი“. ამ ქორწინებამ ბაგრატიონები ხოსროიანებს და ვახტანგ გორგასლის შთამომავლობას დაუნათესავა და ხელი შეუწყო მათ დაწინაურებას ქართლის პოლიტიკურ ასპარეზზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტაო-კლარჯეთის სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:საქართველოს დედოფლები
ჭოპორტის ხატის ეკლესია
ჭოპორტის ხატის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭოპორტის აღმოსავლეთით, ტყით დაფარულ ფერდობზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია. ნაგებია რიყის ქვისა და ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. ჩამოშლილია სახურავის საფარი და ლავგარდანი. კედლების ზედა ნაწილი და საპირე წყობა დაზიანებულია. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი ბრტყლადაა გადახურული. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე, თარაზულად გადახურული ვიწრო სარკმელია. მეორე ასეთივე სარკმელი დასავლეთ კედლის ზედა ნაწილშია, სარკმლის ქვემოთ, კედლეზე, ტრაპეზია მიშენებული. დასავლეთ კედელს 0,25 მეტრ სიმაღლის საფეხური გასდევს. ეკლესიის ფასადები სადაა. სამხრეთ და დასავლეთის ფასადებზე თითო მწვანედ მოჭიქული ქვაა ჩასმული. კედლებზე აქა-იქ შემორჩენილია შირიმის თაროსებრი ლავგარდნის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კლოტილდა ბურგუნდიელი
კლოტილდა ბურგუნდიელი (Clotilde de Burgondie), აგრეთვე ცნობილია როგორც წმინდა კლოტილდა (Sainte Clotilde; დ. 474, ლიონი, ბურგუნდიის სამეფო — გ. 545, ტური, ფრანკთა სახელმწიფო) — ბურგუნდიელი პრინცესა. ფრანკთა სახელმწიფოს დედოფალი 493-511 წლებში როგორც ხლოდვიგ I-ის მეუღლე. ორლეანის მეფე ხლოდომერის, პარიზის მეფე ხილდებერტისა და სუასონის მეფე ხლოტარის დედა.
მან დიდი როლი ითამაშა 496 წელს ფრანკების გაქრისტიანების საქმეში, რის გამოც კლოტილდა წმინდანადაა შერაცხული სრულიად ქრისტიანული სამყაროს მიერ. იგი ითვლება პატარძლების, ნაშვილები ბავშვების, მშობლების, ქვრივების, დევნილებისა და კოჭლი ადამიანების მფარველ წმინდანად.
ბიოგრაფია
კლოტილდა დაიბადა 474 წელს ლიონში. იგი იყო ბურგუნდიის მეფე ხილპერიკ II-ისა და დედოფალ კარეტენას ქალიშვილი. აღსანიშნავია, რომ ხილპერიკ II-მ 473 წელს დიდი ტერიტორიები დაკარგა თავის ძმებთან ბრძოლაში, რის გამოც მხოლოდ ტიტულარულადღა იყო ბურგუნდიის მეფე, რეალურად კი მისი ძალაუფლება მხოლოდ ლიონზე, ჟენევასა და ვიენაზე ვრცელდებოდა. მარცხნივ|მინი|დედოფალი კლოტილდა ლოცვისას 493 წელს ხილპერიკ II თავისმა ძმამ ტახტის გამო მოკლა. ამგვარ ვითარებაში კლოტილდასა და დედამისს საფრთხე დაემუქრათ, რის გამოც ჟენევაში შეიკეტნენ. შესაძლოა ითქვას, რომ ამ რთული სიტუაციით ისარგებლა ფრანკთა მეფე ხლოდვიგმა და დედოფალ კარეტენას პრინცესა კლოტილდას ხელი სთხოვა. მართალია კლოტილდა ღრმადმორწმუნე ქრისტიანი იყო, ხლოდვიგი კი წარმართი, მაგრამ დახმარების მოსაპოვებლად ისინი დაინიშნენ. ამავე წელს შედგა მათი ქორწინებაც, რის შემდეგაც კლოტილდა ფრანკთა დედოფლად გამოაცხადეს.
ქრისტიანული რწმენით აღზრდილმა კლოტილდამ ვერ მოისვენა მანამ, სანამ თავის ქმარსა და მთელ ფრანკთა სახელმწიფოს ქრისტიანობა არ მიაღებინა. 496 წლის 25 დეკემბერს ხლოდვიგი და 300,000 ფრანკი ჯარისკაცი სწორედ დედოფალ კლოტილდას გავლენით მოინათლა, რაც ითვლება ფრანკთა გაქრისტიანებად. კლოტილდამ ჯერ კიდევ 494 წელს მონათლა თავიანთი პირველი შვილი, თუმცა იგი მალევე დაიღუპა. იგი მეორე ბავშვის გაქრისტიანებასაც მოითხოვდა, თუმცა ხლოდვიგმა უარი უთხრა და პირველი შვილის სიკვდილიც მონათვლას მიაწერა, თუმცა დედოფალმა კლოტილდამ პრინცი ხლოდომერი, რომელიც ძალიან ავადმყოფობდა ჩუმად მონათლა, რის შემდეგაც იგი განიკურნა. ამ და კიდევ სხვა მოვლენებმა აიძულა ხლოდვიგი ეწამა ქრისტიანობა და მთელი ქვეყანა მოექცია ახალ რელიგიაზე.
გაქრისტიანების შემდეგ ფრანკთა სახელმწიფო უფრო დაუახლოვდა დანარჩენ ქრისტიანულ სამყაროს. ტრადიციული ლეგენდის თანახმად, ალემანების წინააღმდეგ ბრძოლის წინ ხლოდვიგი ღმერთს დახმარებას ევედრებოდა და გამარჯვების შემთხვევაში ქრისტიანობის მიღებას ჰპირდებოდა. მან ბრძოლაში გაიმარჯვა, რის შემდეგაც ქრისტიანობა იწამა. დედოფალ კლოტილდას ბრძანებით პარიზში სასწრაფოდ ააგეს წმინდა ჟენევიევას სახელობის ეკლესია, სადაც მეფე უნდა მონათლულიყო. კიდევ ერთი ლეგენდის მიხედვით, „ღვთის გამოგზავნილმა“ მტრედმა ნათლობისას რეიმსის ტაძარში ღვთიური მირონი მიიტანა, რითაც დამტკიცდა, რომ ხლოდვიგი კანონიერი მეფე იყო. ამის შემდეგ საფრანგეთის ყველა მეფე ამ მირონით ეკურთხებოდა, თუმცა ეს წმინდა ჭურჭელი საფრანგეთის რევოლუციის დროს დაამსხვრიეს. მარცხნივ|მინი|დედოფალი კლოტილდა ესწრება თავისი ვაჟების მიერ ფრანკთა სახელმწიფოს გადანაწილების პროცესს 511 წელს ხლოდვიგი გარდაიცვალა, რის შემდეგაც მათმა ვაჟებმა ფრანკული ტრადიციის მიხედვით სამეფო გადაინაწილეს. ხლოდომერს ორლეანი ერგო, ხილდებერტს პარიზი, ხოლო ხლოტარს რეიმსი და სუასონი.
523 წელს კლოტილდას ვაჟებმა ერთიანად გამოუცხადეს ომი მის ბიძაშვილს, ბურგუნდიის მეფე სიგიზმუნდის ვაჟ გუნდობადს. მომდევნო წელს მათ სიგიზმუნდი მოკლეს, ტახტი კი გუნდობადმა დაიკავა, რომელიც მალევე დაამხეს. მათი მხრიდან ეს იყო სიმბოლური შურისძიება კლოტილდას მშობლების დამხობისათვის. ბევრი მატიანე წერს, რომ ამ ომისაკენ ვაჟებს თავად კლოტილდამ უბიძგა. აღსანიშნავია, რომ 524 წელს გუნდობადმა კლოტილდას უფროსი ვაჟი, ხლოდომერი ბრძოლაში მოკლა. ამ ამბიდან მალევე გარდაიცვალა კლოტილდას ნაბოლარა ქალიშვილი და მისი სეხნიაც, ვესტგუთების დედოფალი კლოტილდაც. დედოფალი კლოტილდა ბურგუნდიელი ამაოდ ცდილობდა ხლოდომერის სამი ვაჟის უფლებების დაცვას ორლეანის ტახტზე, რომელიც მისმა მეორე ვაჟმა, ხილდებერტ I-მა დაიკავა. იმისათვის,რომ მათი პრეტენზიები თავიდან აეცილებინათ, ხლოტარმა ორი მათგანი მოკლა, მესამემ კი ძლივს მოაღწია თავის დაღწევა, რის შემდეგაც სასულიერო ცხოვრებას გაჰყვა.
ამ უდიდესი ოჯახური ტრაგედიის შემდეგ კლოტილდამ წმინდა ცხოვრებას მიუძღვნა თავი. მან მთელი სამეფოს მასშტაბით წამოიწყო მრავალი ეკლესია-მონასტრის მშენებლობა. ამის შემდეგ იგი ჩამოსცილდა სამეფო კარის შავბნელ ცხოვრებას და ტურში დასახლდა, თავისსავე აშენებულ მონასტერში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 474 კატეგორია:გარდაცვლილი 545 კატეგორია:მეროვინგები კატეგორია:ფრანკთა დედოფლები კატეგორია:წმინდანები
იუხარი-არალიქი
იუხარი-არალიქი  (Yuxarı Aralıq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	1 074 კაცი.
გალნერიუსი
გალნერიუსი (Galneryus) — იაპონური პაუერ მეტალ ჯგუფი, დაარსებული ოსაკაში 2001 წელს.
იუხარი-არალიქი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
გალნერიუსი
ადრეული წლები (2001-2002)
ჯგუფი 2001 წლის დასაწყისში გიტარისტმა შუმ (Valkyr, Animetal, Aushvitz, Masaki Projectე ) და ვოკალისტმა იამაბიიმ (AxBites, Rekion, River End, Gunbridge) ჩამოაყალიბეს. არსი საკუთარი იდეების და მუსიკალური გემოვნების წარმომადგენელი ჯგუფის დაფუძნება იყო, ასე დაიწყო ჯგუფის სრული შემადგენლობის ძიება. შოგო ჰიმურო ბასზე გამწესდა, ტოშიჰირო იუი (Cemetery, Honey Quest) დასარტყმელი საკრავებზე და ეი (შუს ჯგუფ Valkyr-ის წევრი) — კლავიშებიანებზე.
2001 წლის ოქტომბერში ჯგუფმა გამოსცა ორსიმღერიანი დემო-EP "United Flag", რომელიც დამოუკიდებლად შექმნა და გამოაქვეყნა.
2002 წლის აგვისტოში ჯგუფი სტუდიას დაუბრუნდა მეორე მინი-ალბომის, "Rebel Flag" ჩასაწერად, რომელიც ისევ დამოუკიდებლად შექმნა ლეიბლ Iron Shock-თან ერთად. ჯგუფის წინა მინი-ალბომის შემადგენლობის ერთადერთი ცვლილება კლავიშისტ ეის იოშინორი კატაოკათი შეცვლა იყო.
მეორე მინი-ალბომმა ჯგუფს რამდენიმე ჩამწერი კომპანიიდან არაერთი წინადადება და ტურნეების შემოთავაზება მოუტანა. 2003 წელს ისინი იაპონიაში "Melodic Metal Festival"-ში სამონაწილეოდ მიიწვიეს, რომელიც შვედური მეტალ ჯგუფ Dragonland-ის ხელმძღვანელობით გაიმართა. ფესტივალის ბოლოს Dragonland-მა გალნერიუსი თავის მომდევნო იაპონურ ტურნეში დასაკრავად მიიწვია.
გარდა ამისა, ჯგუფმა სხვა სახის მოსაწვევებიც მიიღო, მაგალითად, ქავერ ალბომების კრებულებისთვის ორი სიმღერა ჩაეწერა. ორი სიმღერიდან პირველი "Black Diamond" იყო (ფინური ჯგუფის სტრატოვარიუსის დაწერილი), გამოქვეყნებული ალბომში ''Stand Proud! III''. მეორე "Soldier of Fortune" იყო (იაპონური ჯგუფ Loudness-ის მიერ შესრულებული) Japanese Heavy Metal Tribute Tamashii II-ში. სიმღერების ჩასაწერად ჯგუფი ახლად შედგა იუსუკეით ბას-გიტარაზე (შოგო ჰიმუროს შეცვლით), იუკით (Ark Storm) კლავიშებზე (იოშინორი კატაოკას შეცვლით) ჯგუფში დარჩენილ მუსიკოსებთან ერთად (იამაბიი, შუ და ტოშიჰირო იუი). ლეიბლმა VAP ორივე ალბომი 2002 წლის დეკემბერს ერთდროულად გამოაქვეყნა და ჯგუფს ხელშეკრულება შესთავაზა.
The Flag of Punishment, Advance to the Fall და Beyond the End of Despair... (2003-2006)
ჩამწერ ლეიბლთან ხელშეკრულებით ჯგუფს პირველი საკუთარი ალბომის ჩაწერის შესაძლებლობა მიეცა. The Flag of Punishment-ში (ოქტომბერი 2003) ჯგუფის (ხელახლა დაწერილი და ჩაწერილი) ხუთივე სიმღერა გამოქვეყნდა, აგრეთვე ახალი კომპოზიციები, იაპონელი ილუსტრატორის, იუშიტაკა ამანოს შექმნილი გარეკანით. ამ დროს ჯგუფში შემადგენლობაც შეიცვალა - იუკის კლავიშებზე, ცუის ბას-გიტარაზე და ჯუნიჩი სატოის დასარტყმელი საკრავებზე საბოლოოდ დადგინებით.
2005 წლის მარტში მეორე ალბომი, Advance to the Fall გამოქვეყნდა, რომელმაც განსაკუთრებით მნიშვნელოვან წარმატებებს სიმღერით "Silent Revelation" მიაღწია.
არაუკის დეპარტამენტი
არაუკა (Departamento de Arauca) — კოლუმბიის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. მდებარეობს მდინარე ორინოკოს აუზის კოლუმბიაში მდებარე ნაწილის უკიდურეს ჩრდილოეთში, ვენესუელის საზღვართან. სამხრეთით ესაზღვრება მდინარე კასანარე და მეტა, რომლებიც მას კასანარესა და ვიჩადის დეპარტამენტებისგან გამოჰყოფს. დასავლეთით ესაზღვრება ბოიაკის დეპარტამენტი. არაუკის ტერიტორიაზე მდებარეობს კანიო-ლიმონის ნავთობის საბადო, რომელიც კოლომბიის ნავთობის მარაგის 30 %-ს შეიცავს. დედაქალაქია არაუკა. არაუკის დეპარტამენტი 2011 წლის მონაცემებით, კოლუმბიის შეიარაღებული კონფლიქტების დროს ერთ-ერთ ყველაზე მეტად დაზარალაბულ რეგიონად მიიჩნევა.
გალნერიუსი
The Flag of Punishment, Advance to the Fall და Beyond the End of Despair... (2003-2006)
გამოსვლების რიგის შემდეგ ჯგუფი მესამე ალბომზე სამუშაოდ სტუდიაში დაბრუნდა და 2006 წლის ივლისში სახელით Beyond the End of Despair... გამოაქვეყნა. რამდენიმე თვის შემდეგ მათ პირველი DVD გამოუშვეს, Live for Rebirth, რომელიც ტურნეს "Die for Rebirth" ერთ-ერთ გამოსვლას მოიცავს.
არაუკის დეპარტამენტი
ისტორია
არაუკის ტერიტორიაზე პირველი დამპყრობლები 1539 წელს გამოჩნდნენ. XVIII საუკუნეში გააქტიურდა იეზუიტთა მისიონერული საქმიანობა. 1810 წელს არაუკა ახლად შექმნილი კასანარეს პროვინციის ნაწილი გახდა, 1819 წელს კუნდინამარკის დეპარტამენტის შემადგენლობაში შევიდა. საბოლოოდ, კონსტიტუციით დეპარტამენტის სტატუსი არაუკას 1991 წლის 5 ივლისს მიენიჭა.
გეოგრაფია
დეპარტამენტის ფართობი 23 818 კმ²-ია და ძირითადად ვაკეებისაგან შედგება.
გალნერიუსი
One for All - All for One და Reincarnation (2007-2008)
2007 წელს ჯგუფმა ბასზე ცუის შემცვლელად იუტო გამოაცხადა და მეოთხე ალბომი One for All - All for One გამოსცა, რომელშიც ყველა სიმღერა იაპონურად შეასრულა და ამით ჯგუფისთვის სრულიად ახალი ეპოქა დაამყარა, რადგანაც მესამე ალბომამდე ყველა სიმღერა ინგლისურად იყო დაწერილი. გარდა ამისა, დისკი Voices from the past გამოიცა, რომელშიც ჯგუფის თითოეული წევრისგან შერჩეული ხუთი ქავერ სიმღერა წარმოადგინეს.
არაუკის დეპარტამენტი
ეკონომიკა
არაუკის ეკონომიკა ნავთობის ინდუსტრიას ეფუძნება. რეგიონის ნიადაგი ხელსაყრელია კაკაოს, ბანანის, კასავას, ბრინჯის, ხორბლისა და ხილის მოსაყვანად. დეპარტამენტის ეკონომიკისთვის ასევე მნიშვნელოვანია მესაქონლეობა.
გალნერიუსი
One for All - All for One და Reincarnation (2007-2008)
2008 წელს ჯგუფმა ახალი დისკი გამოაქვეყნა, რომლის ორი სიმღერა, "Alsatia" და "Cause Disarray" საწყის და დამხურველ თემებად გამოიყენეს ანიმეში "მნემოსინის ქალიშვილები". აგრეთვე გამოქვეყნდა ახალი DVD, Live for All - Live for One, რომელიც ჯგუფის 2007 წლის ტურნეს დროს ჩაიწერა.
არაუკის დეპარტამენტი
მუნიციპალიტეტები
არაუკა შედგება შვიდი მუნიციპალიტეტისგან:
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბიის დეპარტამენტები
გალნერიუსი
One for All - All for One და Reincarnation (2007-2008)
10 სექტემბერს ჯგუფმა სახელით Reincarnation მეხუთე ალბომი გამოუშვა (პროდიუსერ ტენ იანსენის ხელმძღვანელობით, რომელიც MUCC-თან, სეპულტურასთან და აირონ მეიდენთან თანამშრომლობით იყო ცნობილი). ჯგუფმა აგრეთვე მორიგი ქავერ დისკი გამოაქვეყნა - Voices from the Past II, რომელიც 2007 წელს გამოქვეყნებული დისკის კონცეფციას განაგრძობს.
მეხუთე ალბომის გამოცემის ერთი თვის თავზე ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე მოულოდნელი სიახლე გამოქვეყნდა: ვოკალისტმა იამაბიიმ ჯგუფი დატოვა. იამაბიისთან შეთანხმებით, მისი წასვლით ჯგუფს სტილის შეცვლის დრო დაუდგა. მისი წასვლა შეთანხმებული იყო და ყველა მიხვდა, რომ ეს ორივე მხარისთვის საუკეთესო იქნებოდა. იამაბიიმ გალნერიუსი ტურნეს "Back to the Flag" შემდეგ დატოვა, რომელიც 23 ოქტომბრიდან 6 დეკემბრამდე გაგრძელდა.
Resurrection (2009-დან დღემდე)
2009 წელი ახალ ვოკალისტის ვინაობაზე უამრავი ჭორით და მწირი ინფორმაციით გამოირჩეოდა. რამდენიმე თვის შემდეგ გადაწყდა, რომ იამაბიის შოუ შეცვლიდა. იმავე წელს შოუმ ჯგუფთან ერთად პირველად დაუკრა "Loud Park Festival"-ზე. ჯგუფი აგრეთვე ბასისტმა იუტომ დატოვა და ის ტაკათი შეიცვალა.
2009 წელს ასევე მათი ორი საუკეთესო ჰიტების ალბომი გამოქვეყნდა - Best Of The Braving Days და Best Of The Awakening Days.
2010 წლის 21 აპრილს ჯგუფმა შოუსთან ერთად პირველი ჩანაწერი გამოსცა - Beginning Of The Resurrection სამსიმღერიანი დისკი, რომლის ერთ-ერთიც - "A Far-off Distance" - ანიმეს "ცისარტყელა: შვიდი მეორე ბლოკის მეექვსე კამერიდან" დამასრულებელი თემაა.
23 ივნისს მეექვსე ალბომი Resurrection გამოიცა. იამაბიის და შოუს შორის სხვაობა აშკარა იყო; თუმცა ჯგუფი ამ ალბომის ჟღერადობით და რამდენიმე დამატებითი ელემენტით თავის პირველ გამოშვებულ ალბომებს ემსგავსება.
სქოლიო
კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2010-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2001 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:იაპონური მეტალ ჯგუფები
ლატავრი ჩორჩანელი
ლატავრი ჩორჩანელი — VIII ს. დიდი ფეოდალის გიორგი ჩორჩანელის და. მოხსენიებულია „სერაპიონ ზარზმელის ცხოვრებაში“.
დაქორწინებული იყო მირიან ბაჰლაუნდზე. უშვილო გიორგი ჩორჩანელმა მირიანისა და ლატავრის სამ ვაჟს თავისი ვრცელი მამულები დაუტოვა, რაც შემდგომში მათ შორის შუღლის მიზეზი გახდა. მოგვიანებით ლატავრი მონაზვნად აღკვეცილა თეკლას სახელით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩორჩანელები კატეგორია:ქართველი დიდი ფეოდალები
პოტამები
პოტამები (Ποταμοί — „მდინარეები“) — დედამიწის მდინარეებისა და ნაკადულების ღმერთები, ბერძნული მითოლოგიის მიხედვით.
მითოლოგია
პოტამები (ძველბერძნული მდინარის ღმერთები) — მდინარეების და ნაკადულების ვაჟი ღმერთები, დიდ დედამიწას გარსშემორტყმული მდინარეები, ოკეანოსის და ტეთისის ძეები. მათი დები იყვნენ ოკეანიდები, მცირე ნაკადების, ღრუბლების და წვიმის ქალღმერთები. მათი ქალიშვილები – ნაიადები, გაზაფხულის წყაროების და შადრევნების ნიმფები.
მდინარის ღმერთი გამოისახებოდა სამიდან ერთ-ერთი ფორმით: როგორც ადამინისთავიანი ხარი; ხარის რქიანი კაცი, გველთევზას კუდით ფეხების ნაცვლად; ან, როგორც მოსასვენებლად დამჯდარი, იდაყვით წამოქცეულ დოქს დაყრდნობილი კაცი ღვრის წყალს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია
იქინჯი-ყარადამირჩი
იქინჯი-ყარადამირჩი (İkinci Qaradəmirçi) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   	385 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
სან-ხოსეს რაიონი (ასანგარო)
სან-ხოსეს რაიონი (Distrito de San José) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ასანგაროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 082 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 183 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 372.73 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუნოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ასანგაროს პროვინციის რაიონები
ჯიმითის ნამოსახლარი
ძეგლს მიაკვლია კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ ხელმძღვანელი კიაზო ფიცხელაური, რაზმის ხელმძღვანელი ვ.ვარაზაშვილი. მიუხედავად იმისა, რომ განვითარებულ და გვიანდელ შუა საუკუნეებში როგორც გორაზე, ისე მის ირგვლივ მჭიდრო დასახლება ყოფილა. დღესაც კარგად ჩანს გორანამოსახლარისათის ამოთხრილი თავდაცვითი თხრილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ტასოს პაპადოპულოსი
ტასოს ნიკოლაუ პაპადოპულოსი (Τάσσος Νικολάου Παπαδόπουλος; დ. 7 იანვარი, 1934, ნიქოზია — გ. 12 დეკემბერი, 2008, ნიქოზია) — კვიპროსელი პოლიტიკოსი, ქვეყნის პრეზიდენტი 2003-2008 წლებში.
1950-იანი წლების ბოლოდან კვიპროსის დამოუკიდებლობის აქტივისტია. დამოუკდებლობის მიღების შემდეგ მსახურობდა მაღალ პოლიტიკურ თანამდებობებზე. 2003 წელს აირჩიეს კვიპროსის პრეზიდენტად. 2004 წელს პრეზიდენტი პაპადოპულოსი გამოვიდა გაეროს გენრალური მდივნის კოფი ანანის მიერ შემუშავებული კონფლიქტის მოგვარების გეგმის წინააღმდეგ. ითვლება, რომ პრეზიდენტის პოზიციია გახდა ანანის გეგმის წარუმატებლობის მიზეზი. 2008 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში დამარცხდა დიმიტრის ქრისტოფიასის წინააღმდეგ ბრძოლაში.
2009 წლის 11 დეკემბერს, პრეზიდენტის გარდაცვალებიდან ერთი წლის თავზე საფლავიდან მოიპარეს მისი სხეული. 2010 წლის 8 მარტს ის ქვეყნის დედაქალაქთან ახლოს მდებარე სასაფლაოზე იპოვეს. დანაშაულის მოტივი დღემდე გაურკვეველია.
სქოლიო
კატეგორია:კვიპროსის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 7 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2008
კარაშ-სევერინის ჟუდეცი
კარაშ-სევერინის ჟუდეცი (Judeţul Caraş-Severin) — ჟუდეცი სამხრეთ-დასავლეთ რუმინეთში, ტრანსილვანიის ოლქში. მოქცეულია მეტწილად ბანატის მთების ფარგლებში. ფართობი 8520 კმ². მოსახლეობა 274 277 ადამიანი (2011). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი რეშიცა. სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება სერბეთი, აღმოსავლეთით ჰუნედოარისა და გორჟის ჟუდეცები, ჩრდილოეთით ტიმიშის ჟუდეცი, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთით მეჰედინცის ჟუდეცი. კარაშ-სევერინის ჟუდეცის ფარგლებშია ქალაქი და ბალნეოლოგიური კურორტი ბეილე-ერკულანე, რომლის წყაროებით სარგებლობდნენ ჯერ კიდევ ძველი რომაელები. არის ღირსშესანიშნავი ობიექტები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ჟუდეცები
სირაქლემასებრნი
სირაქლემასებრნი (Struthionidae) — ფრინველთა ოჯახი სირაქლემასნაირთა რიგისა. მოიცავს ერთი თანამედროვე გვარის 2 სახეობას (მათ ქვესახეობებსაც) და აგრეთვე რამდენიმე ამომწყდარ გვარს. უტროპო, დიდი ზომის ფრინველებია (აფრიკული სირაქლემა მსოფლიოს უდიდესი თანამედროვე ფრინველია). შეუძლიათ სწრაფად სირბილი. სხვადასხვა მონაცემებით ახლოს დგანან ტინამუებთან.
სქოლიო
* კატეგორია:სირაქლემასნაირნი
პატარძეულის წმინდა გიორგის ნიში
პატარძეულის წმინდა გიორგის ნიში — საკულტო ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულში, სოფლის განაპირას. ადგილობრივი მოსახლეობის გადმოცემით აგებულია XX საუკუნის 80-იან წლებში, ნაეკლესიარზე ნიში კვადრატული გეგმის მქონე, ზემოთკენ ოდნავ შევიწროებული, თავმომრგვალებული, მასიური ნაგებობაა. ნაშენია რიყის ქვით. დგას ბეტონის კვადრატულ საფუძველზე. ერთ-ერთ წახნაგში მოწყობილი აქვს ოთხკუთხა სასანთლე ნიშა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
აბდრახმანოვო (აურგაზის რაიონი)
აბდრახმანოვო  (Абдрахман) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 147 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 29 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 53 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (60%), ხოლო ბაშკირები 40 %.
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
სან-ხუან-დე-სალინასის რაიონი
სან-ხუან-დე-სალინასის რაიონი (Distrito de San Juan de Salinas) — რაიონი პერუში, პუნოს რეგიონის ასანგაროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 840 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 823 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 36 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 106 კმ²-ია.
გრძელთითა წყლის ბიგა
გრძელთითა წყლის ბიგა (Neomys teres) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ბიგასებრთა ოჯახისა. ტანად პატარაა, გარეგნულად სახლის თაგვს წააგავს. სხეული დაფარულია გრძელი ბალნით. გავრცელებულია ზღვის დონიდან 2600 მეტრამდე. ბინადრობს ტყეებში, წყალსატევებთან ახლოს. კარგად ცურავს და ყვინთავს. ცხოვრობს სოროში, რომელსაც თვითონ თხრის, ან სხვის მიტოვებულში სახლდება. წელიწადში შობს 3–8 ნაშიერს. იკვებება მწერებით, მათი მატლებით, კიბოსნაირებით, ლიფსიტებით, პატარა თევზებით. საქართველოს ფარგლებში გვხვდება ახალქალაქისა და ბაკურიანის მიდამოებში, ფშავში, სვანეთში. საქართველოს გარდა, გავრცელებულია ჩრდილოეთ კავკასიაში, რუსეთის ევროპულ ნაწილში, აზერბაიჯანში. ქვირითისა და ლიფსიტების საკვებად გამოყენების გამო ზიანს აყენებს თევზის მეურნეობებს.
ზოგიერთი წყარო მოიხსენიებს როგორც წყლის ბიგის ქვესახეობას — Neomys fodiens leptodactylus.
სქოლიო
კატეგორია:ბიგა
პატარა ჩაილურის კვირაცხოვლის სალოცავი
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
მეტალისტი ხარკივი (საფეხბურთო კლუბი)
მეტალისტი ხარკივი (ФК «Металіст» Харків) — უკრაინული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ხარკივიდან. ჩამოყალიბდა 1925 წლის 	11 დეკემბერს და იარსება 2016 წლის 19 აპრილამდე. საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი (1988), უკრაინის ვიცე-ჩემპიონი (2013) და შვიდგზის ბრინჯაოს პრიზიორი, უკრაინის თასის გათამაშების ფინალისტი (1992). 2015–16 წლის სეზონის დასრულების შემდეგ ფინანსური პრობლემებიდან გამომდინარე კლუბმა დაკარგა პროფესიონალური საფეხბურთო კლუბის სტატუსი. 2016 წლის 19 აპრილს ხარკივის „მეტალისტმა“ ფაქტობრივად შეწყვიტა არსებობა.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:სსრ კავშირის საფეხბურთო კლუბები
იუხარი-დაშარხი
იუხარი-დაშარხი  (Yuxarı Daşarx) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 	1 499 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
ხოტინის ბრძოლა
ტერმინი ხოტინის ბრძოლა შეიძლება აღნიშნავდეს:
პოლ სამუელსონი
პოლ ენტონი სამუელსონი (Paul Anthony Samuelson; დ. 15 მაისი, 1915, გერი (ინდიანა) — გ. 13 დეკემბერი, 2009, ბელმონტი) — ამერიკელი ეკონომისტი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკაში (1970) „სამეცნიერო ნაშრომისთვის, რომელშიც განავითარა სტატისტიკური და დინამიკური ეკონომიკური თეორიები და ეკონომიკური მეცნიერებების სფეროში ანალიზის საერთო დონის ამაღლებაში შეტანილი წვლილისთვის.“ ავტორია პოპულარული წიგნისა „ეკონომიკა: წინასწარი ანალიზი“, რომელიც 1948 წელს გამოიცა და კეინსიანიზმის პრინციპების შესახებ არსებული რიგით მეორე წიგნი გახდა.
პოლი დაიბადა ინდიანას შტატის პატარა ქალაქ გერიში, პოლონეთიდან ემიგრირებული ებრაელების — ფრენკ სამუელსონისა და ელა ლიპტონის ოჯახში. სწავლობდა ჩიკაგოს უნივერსიტეტში, დოქტორის ხარისხი მიიღო ჰარვარდის უნივერსიტეტში. ითვლება „ნეოკლასიკური სინთეზის“ ინიციატორად, რომელიც ერთ კონცეფციაში აერთიანებს ნეოკლასიკურ და კეინსიანისტურ მაკროეკონომიკას. ნეოკეინსიანიზმის მიმართულების დამფუძნებელი. საერთაშორისო ეკონომიკური ასოციაციის პრეზიდენტი (1956—59). გარდაიცვალა საკუთარ სახლში ბელმონტში (მასაჩუსეტსი) 2009 წლის 13 დეკემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2009
პაკ ტე ჯუნი
პაკ ტე ჯუნი (박태준; დ. 24 ოქტომბერი, 1927, პუსანი — გ. 13 დეკემბერი, 2011, სეული) — სამხრეთ კორელი სახელმწიფო და სამხედრო მოღვაწე, გენერალი, პოლიტიკოსი, ეკონომიკური ლიდერი და მწერალი. 25 წლის განმავლობაში მსოფლიოს წამყვანი რკინის კომპანია „POSCO-ს“ დამაარსებელი. ქვეყნის 33-ე პრემიერ მინისტრი 2000 წლის 14 იანვრიდან 19 მაისამდე.
მას როგორც პოლიტიკურ ლიდერს შეარქვეს „სამხრეთ კორეის ენდრიუ კარნეგი“. მისი სამწერლობო ფსევდონიმი იყო „ჩუნგამი“.
ბიოგრაფია
იგი დაიბადა 1927 წლის 24 ოქტომბერს პუსანში. როდესაც იგი იყო ექვსი წლის, ოჯახთან ერთად გადავიდა იაპონიაში, სადაც მამამისი მუშაობდა. კორეაში დაბრუნდნენ კორეის იაპონური ოკუპაციისაგან გათავისუფლების შემდეგ.
იაპონიაში ცხოვრების პერიოდში სწავლა დაიწყო ქვეყნის ერთ-ერთ პრესტიჟულ ვასედის უნივერსიტეტში. თუმცა ვერ დაასრულა იგი სამშოობლოში დაბრუნების გამო. კორეაში დაბრუნების შემდეგ სწავლა გააგრძელა კორეის სამხედრო აკადემიაში, ხოლო შემდეგ თავდაცვის ეროვნულ სკოლაში. 1963 წელს დაამთავრა ტანგუკის უნივერსიტეტის პოლიტოლოგიისა და სამართლის ფაკულტეტი პოლიტიკური მეცნიერებების სპეციალობით.
1948 წელს სამხედრო აკადემიის დასრულების შემდეგ დააჯილდოვეს სიმამაცის ორდენით. ჩან მიონის ხელისუფლების წინააღმდეგ მიმართული სამხედრო გადატრიალების შემდეგ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა პაკ ჩონ ჰი, გახდა კორეის ვაჭრობისა და მრეწველობის აღორძინების უზენაესი საბჭოს წევრი. 1963 წელს ჩამოართვეს თადარიგის გენერალ-მაიორის წოდება.
წარმატებით მოღვაწეობდა ბიზნესში. 1964 წელს გახდა კომპანია „TaeguTec“-ის პრეზიდენტი. 1968 წელს მან დააარსა სამხრეთ კორეის რესპუბლიკაში პირველი ფოლადისა და რკინის კომპანია POSCO, რომლის პრეზიდენტიც თავად გახდა. 2010 წლისათვის აღნიშნული კომპანია ქვეყანაში პირველი, ხოლო მსოფლიოში მესამე იყო. პაკ ტე ჯუნი კომპანიის პრეზიდენტი იყო 1992 წლამდე.
1980 წლიდან მონიწილეობს პოლიტიკურ ცხოვრებაში. აირჩიეს ეროვნული ასამბლეის პრეზიდენტად, იყო ლიბერალურ-დემოკრატიული პარტიის თავმჯდომარე. დიდი ხნის განმავლობაში იყო პრეზიდენტ კიმ იონ სამის მომხრე, მაგრამ შემდეგ ორ პოლიტიკოსს შორის მოხდა კონფლიქტი, პაკ ტე ჯუნი იძულებული იყო გადამდგარიყო სამსახურიდან და დაეტოვებინა ეროვნული ასამბლეა. წავიდა საზღვარგარეთ კორუფციაში ბრალდების გამო.
2000 წელს დანიშნეს პრემიერ-მინისტრის თანამდებობაზე, მაგრამ მალე იძულებული გახდა გადამდგარიყო თაღლითობაში ბრალდების გამო.
სამხრეთ კორეის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი პაკ ტე ჯუნი გარდაიცვალა 2011 წლის 13 დეკემბერს. დაკრძალულია ქვეყნის ეროვნულ სასაფლაოზე.