cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნიკეის ალყა (1097)
ბრძოლა ქილიჩ-არსლანთან
16 მაისს თურქები თავს დაესხნენ ჯვაროსნებს, თუმცა დამარცხდნენ და შეტაკებებში 200 კაცი დაკარგეს. თურქებმა მომხდარი ქილიჩ-არსლანს შეატყობინეს და დაბრუნება სთხოვეს. ჯვაროსნების ძალის შეფასების შემდეგ სულთანი სასწრაფოდ დაბრუნდა. ჯვაროსნებმა, რაიმონდისა და რობერტ ფლანდრიელის მეთაურობით 20 მაისს მეწინავე ლაშქარი დაამარცხეს, ხოლო 21 მაისს თავად ქილიჩ-არსლანს შეებრძოლნენ გაშლილ ბრძოლაში, რომელიც დაღამებამდე გაგრძელდა. დანაკარგები ორივე მხარისათვის დიდი იყო, თუმცა საბოლოოდ, სულთანმა უკან დაიხია და ქალაქში გამაგრდა. მაისის განმავლობაში ბრძოლის ველს დანარჩენი ჯვაროსნებიც შეუერთდნენ და ქალაქის ირგვლივ სიმაგრეების სისტემის აგება დაიწყეს.
ბიზანტიელების მოსვლა
ბიზანტიის იმპერატორმა ალექსი I კომნენოსმა არჩია ჯვაროსნებს არ შეერთებოდა, თუმცა მათ მარშრუტს გაჰყვა და პელაკანუმთან დაბანაკდა. მან აქედან კატარღები გაგზავნა, რომლებსაც ევალებოდათ ხმელეთისათვის შემოევლოთ და ჯვაროსნებს ასკანიუსის ტბის ბლოკადაში დახმარებოდნენ, რომლის მეშვეობითაც ნიკეაში მყოფთათვის საკვების მიწოდება უნდა აღეკვეთათ. ნავები 17 ივნისს, მანუელ ბოტანიატესის მეთაურობით მოვიდნენ. ასევე გაიგზავნა გენერალი ტატიკიოსი 2 000 მეომრით. იმპერატორმა მანუელ ბოტანიატესს ქალაქის მცველებთან ქალაქის გადაცემაზე ჯვაროსნებისაგან ფარული მოლაპარაკების წარმოება დაავალა. ამავდროულად, ტატიკიოსს ებრძანა თავისი მეომრებით იერიში მიეტანა ქალაქის კედლებზე, რათა ისეთი შთაბეჭდილება შექმნილიყო, რომ ქალაქი ბიზანტიელებმა ბრძოლით აიღეს. გეგმა წარმატებით განხორციელდა და 19 ივნისს თურქებმა ქალაქი ბოტანიატესს ჩააბარეს.
ჯვაროსნები ძალიან განაწყენდნენ, მას შემდეგ, რაც ბიზანტიელების ნამოქმედარის შესახებ შეიტყვეს, რადგან იმედოვნებდნენ, რომ ქალაქის გაძარცვით დიდ სარგებელს ნახავდნენ. მანუელ ბოტანიატესს ქალაქში ჯვაროსნების მეგზურობა დაევალა. მან მათ ერთდროულად 10 კაცზე მეტის შესვლა აუკრძალა. ქილიჩ-არსლანის ოჯახი კონსტანტინოპოლში გადაიყვანეს, შემდეგ კი გამოსასყიდის გადახდის გარეშე გაათავისუფლეს. იმპერატორმა ჯვაროსნებს ცხენები, ფული და სხვა საჩუქრები დაურიგა, თუმცა ისინი მაინც უკმაყოფილოები იყვნენ, რადგან ფიქრობდნენ, რომ ქალაქის საკუთარი ძალით აღების შემთხვევაში უფრო მეტს მოიგებდნენ. საბოლოოდ ქალაქი ბიზანტიის იმპერიას დაუბრუნდა, ჯვაროსნებმა კი ლაშქრობა განაგრძეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:XI საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის ბრძოლები
ლელუ
300px|მინი|ქალაქ ლელუს ნანგრევები ლელუ — კოსრაეს კუნძულებში შემავალ კუნძულ ლელუზე მდებარე პრეისტორიული და ისტორიული ძეგლი. მდებარეობს მიკრონეზიის ფედერაციულ შტატებში.
ნანგრევები მიეკუთვნება ცივილიზაციას, რომელმაც თავის პიკს მიაღწია XIV-XV საუკუნეებში. აღნიშნული ცივილიზაცია ჩანს XIX საუკუნის დასაწყისამდე.
ლელუს მმართველებმა თანდათანობით დაიპყრეს და გააერთიანეს კუნძული კოსრაე. კუნძულზე უნდა ყოფილიყო მონარქია, რომელიც არქეოლოგების აზრით ტონგასა და ჰავაის წააგავდა.
ქალაქი აგებულია მარჯნისა და ბაზალტის ბლოკებით. იგი შედგება საცხოვრებელი ადგილების, სამეფო სამარხებისა და წმინდა ადგილებისაგან. დასახლებული ადგილები დაჯგუფებულია წარმომავლობის მიხედვით. აქ განირჩევა მეფის და მისი ოჯახის, დაბალი და მაღალი არისტოკრატიის და მდაბიო ხალხის საცხოვრებლები. ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში ცხოვრობდა მეფე და მისი ოჯახი, ასევე არისტოკრატია (ისევე როგორც ნან-მადოლში), დასავლეთ მხარეს მცირე არისტოკრატია ცხოვრობდა, ხოლო დაბალი ფენა უბრალო ქოხმახებში.
ევროპელებთან კონტაქტის პერიოდში ქალაქში ცხვრობდა 6 000 ადამიანი. 1870 წლისათვის მისი მოსახლეობა 200 კაცამდე შემცირდა.
1983 წლიდან ძეგლი შედის აშშ-ის ისტორიული ადგილების ეროვნულ რეესტრში, ხოლო 2012 წლიდან იუნესკოს საცდელ სიაშია.
სქოლიო
კატეგორია:მიკრონეზიის ფედერაციული შტატების არქეოლოგიური ძეგლები
So - The Definitive Authorised Story of the Album
ფილმში წარმოდგენილია ინტერვიუები თითქმის ყველა პიროვნებასთან, რომელიც მონაწილეობდა ორიგინალური ალბომის ჩაწერაში, მათ შორის პროდიუსერებთან. ეს დოკუმენტური მასალა შედის სერიაში Classic Albums.
პიტილიასი
პიტილიასი (Pitillas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ტაფალიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 42,3 კმ². მოსახლეობა — 502 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ჩორტნა
ჩორტნა — ლითონის ზედაპირიდან უხეში უსწორობების მექანიკურად მოცილება. ჩორტნით ამუშავებენ მიწის ყალიბებში ჩამოსხმულ დეტალებს, უხეშ ნაშტამპს, შენადუღ ნაკერებს და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეტალურგია
ჩერნომორეცი ოდესა (საფეხბურთო კლუბი)
„ჩორნომორეცი“ ოდესა (Футбольний клуб «Чорномо́рець» Одеса) — უკრაინული საფეხბურთო კლუბი, ქალაქ ოდესიდან. ჩამოყალიბდა 1936 წლის 26 მარტს. ასპარეზობს უკრაინის პირველ ლიგაში.
სსრ კავშირი
სსრკ-ის ჩემპიონატი (უმაღლესი ლიგა) სსრკ-ის თასი ფეხბურთის ფედერაციის თასი
უკრაინა
უკრაინის ჩემპიონატი (უმაღლესი ლიგა / პრემიერ-ლიგა) უკრაინის თასი უკრაინის სუპერთასი
უეფა-ს საკლუბო ტურნირები
ინტერტოტოს თასი 15px უეფა-ს თასი / ევროპის ლიგა 15px თასების მფლობელთა თასი
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:სსრ კავშირის საფეხბურთო კლუბები
ნოვუ-ორიზონტი-დუ-სული
ნოვუ-ორიზონტი-დუ-სული (Novo Horizonte do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 320 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იგუატემის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 940 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.82 კმ²-ზე. ფართობი 849 094 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
ინგლისის პრემიერლიგა 2015-2016
ინგლისის პრემიერლიგა 2015-16 — ინგლისის პრემიერლიგის 24-ე გათამაშება (1992 წლიდან). სეზონი დაიწყო 2015 წლის 8 აგვისტოს „მანჩესტერ იუნაიტედის“ და „ტოტენჰემ ჰოტსპურის“ მატჩით,ხოლო უნდა დასრულებულიყო 2016 წლის 15 მაისს, თუმცა „მანჩესტერ იუნაიტედის“ და ,,ბორნმუთის“ მატჩი გადაიოდა და ჩატარდა 17 მაისს, რადგან სტადიონზე აღმოაჩინეს საეჭვო ნივთიერება, რომელიც წააგავდა ბომბს, რაც არ აღმოჩნდა სიმართლე  .ტურნირის გამარჯვებული გახდა „ლესტერ სიტი“, რომელმაც ტიტული პირველად მოიგო. მეორე ადგილი დაიკავა ლონდონის „არსენალმა“, რომელიც ჩემპიონს ათი ქულით ჩამორჩა.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის პრემიერლიგის სეზონები
To Pimp a Butterfly
To Pimp a Butterfly — ამერიკელი რეპერ კენდრიკ ლამარის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2015 წლის 15 მარტს Top Dawg Entertainment-ზე და Aftermath Entertainment-ზე და გავრცელდა Interscope Records-ის მიერ. ალბომი ჩაიწერა სტუდიებში მთელი აშშ–ის მასშტაბით, Dr. Dre-ს და ენტონი „Top Dawg“ ტიფითის აღმასრულებელი პროდიუსირებით. Boi-1da, Flying Lotus, Thundercat, ფარელ უილიამსი და რამდენიმე სხვა ჰიპ–ჰოპ პროდიუსერმა შეიტანა თავისი წვლილი. მის მუსიკაზე გავლენა მოახდინეს ფანკის, ჯაზის და დეკლამაციის ასპექტებმა.
iTunes Store-ზე და Spotify-ზე ალბომი გამოიცა დაგეგმილზე ერთი კვირით ადრე, Intersope-ის მხრიდან შეცდომის გამო. გამოცემისთანავე მოხვდა Billboard 200–ის სათავეში და მიიღო ფართო აღიარება კრიტიკოსებისგან, რომლებმაც შეაქეს მუსიკალური მრავალფეროვნება და ლამარის ტექსტების სოციალური აქტუალურობა. გარდა ამისა, რამდენიმე გამომცემლობამ ის 2015 წლის საუკეთესო ალბომად აღიარა, მათ შორის იყვნენ Rolling Stone, Billboard, და Pitchfork Media. 2016 წლის იანვარში, გრემის 58-ე ყოველწლიურ დაჯილდოებაზე იყო ნომინირებული კატეგორიებში წლის ალბომი და წლის საუკეთესო რეპ–ალბომი. 2016 წლის იანვრის მიხედვით აშშ–ში გაიყიდა ალბომის 788,000 ასლი.
სქოლიო
კატეგორია:2015 წლის ალბომები კატეგორია:Aftermath Entertainment-ის ალბომები კატეგორია:Interscope Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები Dr. Dre-ს პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ფარელ უილიამსის პროდიუსერობით კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ალბომები კატეგორია:ალბომები ტერეს მარტინის პროდიუსერობით კატეგორია:კენდრიკ ლამარის ალბომები
მარი ლუიზ ელიზაბეტ ორლეანელი
მარი ლუიზ ელიზაბეტ ორლეანელი (Marie Louise Élisabeth d'Orléans; დ. 20 აგვისტო, 1695 — გ. 21 ივლისი, 1719) — ორლეანელთა დინასტიის წარმომადგენელი. ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ II-ისა და ფრანსუაზ მარი დე ბურბონის უფროსი ქალიშვილი. ბერის ჰერცოგინია როგორც შარლ დე ბურბონის მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარი ლუიზ ელიზაბეტი დაიბადა 1695 წლის 20 აგვისტოს ვერსალის სასახლეში. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ II-ისა და მისი ცოლის, ფრანსუაზ მარი დე ბურბონის პირველი ქალიშვილი. აღსანიშნავია, რომ ფილიპ II ჰერცოგ ფილიპ I-ის ვაჟი იყო, ხოლო ფრანსუაზ მარი საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის უკანონო ასული იყო, რის გამოც მისი მშობლები ერთმანეთს ღვიძლ ბიძაშვილებად ერგებოდნენ, როგორც მეფე ლუი XIII-ის შვილიშვილები. ასეთი წარმომავლობის გამო იგი ბავშვობიდანვე იზრდებოდა სამეფო კარზე.
პარიზის ღვთისმშობლის ტაძრის ხანძარი (2019)
წინაპირობა
სავარაუდოდ, ხანძარი გამოიწვია შენობაში მიმდინარე სარეკონსტრუქციო სამუშაოებმა, რომელიც 2018 წელს კათოლოკურმა ეკლესიამ მოითხოვა და მიზნად ისახავდა ტაძრის გადარჩენას. ჰაერის დაბინძურების მიზეზით შეჭმული ქვების გამო, 850 წლის გოტიკურ შედევრს ნაპრალები ჰქონდა გაჩენილი. სარესტავრაციო სამუშაოების მზადების დროს ტაძრიდან ჩამოხსნეს ბრინჯაოს ქანდაკებები.
მარი ლუიზ ელიზაბეტ ორლეანელი
ბიოგრაფია
1710 წლის 6 ივლისს, 14 წლის მარი ლუიზ ელიზაბეტი დააქორწინეს საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის ვაჟის, დოფინ ლუი დე ბურბონისა და მარია ანა ვიქტორია ბავარიელის უმცროს ვაჟზე, ბერის ჰერცოგ შარლ დე ბურბონზე.
პარიზის ღვთისმშობლის ტაძრის ხანძარი (2019)
ინციდენტი
ალმა შთანთქა საკათედრო ტაძრის ზედა ნაწილი, მათ შორის ორი ზარის კოშკი და ცენტრალური შპილი, რომელიც ჩამოინგრა. კუნძულ ილ-დე-ლა-სიტედან, რომელზეც დგას ღვთისმშობლის ტაძარი, მოსახლეობა ევაკუირებულია. პარიზის მერმა, ან იდალგომ მოვლენა მოიხსენია როგორც „საშინელი ხანძარი“. ტაძრის საიტზე განთავსებული ინფორმაციით, ხანძრის გაჩენის დროს, 18:15 და 19:00 საათს შორის, შენობაში მიმდინარეობდა მესა.
ტაძრის სპიკერმა განაცხადა:
ზიანი
ტაძრის შპილს ცეცხლი მოედო და ჩამოიქცა. სახურავის უდიდესი ნაწილი დაიწვა.
მარი ლუიზ ელიზაბეტ ორლეანელი
წინაპრები
მარი ლუიზ ელიზაბეტ ორლეანელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1695 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1719 კატეგორია:ორლეანები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
პარიზის ღვთისმშობლის ტაძრის ხანძარი (2019)
რეაქცია
პარიზის ღვთისმშობლის ტაძრის ხანძრის გამო, საფრანგეთის პრეზიდენტმა ემანუელ მაკრონმა ორშაბათს საღამოს მთავარი გამოსვლა გადადო. პარიზის მერმა, რომელმაც ამ მოვლენას „საშინელი“ უწოდა, ხალხს მოუწოდა, თავი შორს დაეჭირათ ხანძრის ზონიდან, მეხანძრეთა მიერ მონიშნული ადგილიდან.
საერთაშორისო
აშშ-ის პრეზიდენტმა, დონალდ ტრამპმა Twitter-ის ოფიციალურ გვერდზე დაპოსტა:
პირველმა ლედიმ, მელანია ტრამპმა დაპოსტა:
ლონდონის მერმა, სადიქ ამან ხანმა დაპოსტა:
ევროსაბჭოს პრეზიდენტმა დონალდ ტუსკმა ტვიტერზე დაწერა:
დონის როსტოვის გიმნაზია № 36
გიმნაზია № 36 (Гимназия № 36) — მუნიციპალური ზოგადასაგანმანათლებლო დაწესებულება დონის როსტოვში. ნაგებობა ააგეს 1915 წელს მოდერნის სტილში არქიტექტორ პ. ლიუბიმოვის პროექტის მიხედვით. გიმნაზიის შენობას გააჩნია რუსეთის ფედერაციის ადგილობრივი მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
პარიზის ღვთისმშობლის ტაძრის ხანძარი (2019)
სქოლიო
კატეგორია:პარიზის ღვთისმშობლის ტაძარი
დონის როსტოვის გიმნაზია № 36
ისტორია
250px|მინი|მარცხნივ|გიმნაზიის შენობა ძველი სახით. 1906 წელს სახელმწიფო მრჩეველმა ნიკოლაი სტეფანოვმა როსტოვში გახსნა ოთხკლასიანი ვაჟთა გიმნაზია. თავდაპირველად იგი განთავსებული იყო ყოფილ საბავშვო სახლში, რამდენიმე წლის შემდეგ კი სტეფანოვმა გადაწყვიტა გიმნაზიისათვის აეშენებინა ახალი შენობა. გიმნაზიის ახალი შენობა ააგეს 1915 წელს როსტოველი არქიტექტორის პ. ლიუბომოვის პროექტის მიხედვით. გიმნაზიაში ღებულობდნენ 14-15 წლიდან. სწავლის გადასახადი მოსამზადებელ კლასში იყო 100 რუბლი, ხოლო პირველ კლასში - 130 რუბლი. 1916 წლიდან გიმნაზიაში სწავლა შეეძლოთ, როგორც ბიჭებს, ასევე გოგონებსაც.
რუსეთის სამოქალაქო ომის პერიოდში გიმნაზია მოქმედი იყო. 1920 წელს იგი გადააკეთეს № 95 პირველი დონის დაწყებით სასწავლებლად. 1922 წელს მის ბაზაზე გაიხსნა ტროცკის სახელობის № 24 სკოლა პირველი და მეორე საფეხურისათვის. 1926 წლიდან ეს არის ტროცკის სახელობის № 5 შვიდწლიანი სკოლა. 1938 წლიდან კი მას ეწოდება გორკის სახელობის № 36 საშუალო სკოლა. 1962 წელს სკოლაში რამდენიმე საგანი ინგლისურ ენაზე ისწავლებოდა. 1997 წელს სკოლას ეწოდა გიმნაზია № 36.
2007 წელს სკოლა გახდა კონკურს „რუსეთის საუკეთესო სკოლის“ ლაურეატი.
არქიტექტურა
აგურის სამსართულიანი შენობა აგებულია მოდერნის სტილში. მდებარეობს გორკის ქუჩისა და სობორნის შესახვევის კუთხეში. მას აქვს დაგეგმარების რთული კონფიგურაცია.
2011 წლის 1 სექტემბერს შესასვლელის წინ გაიხსნა ძეგლი „ბიჭი გლობუსზე“.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ნიორა სოკო
ნიორა სოკო (Mycetinis scorodonius) — სოკო Marasmiaceae-ის ოჯახისა. ქუდის დიამეტრი 0,5-2,5 სმ აღწევს. ნორჩი სოკო გამობურცულ-კონუსური ან ნახევარსფეროსებრია, გადაბრუნებული კიდით. ქუდის ზედაპირი შიშველი და გლუვია, იშვიათად დაღარული. ნოტიო ამინდში მოვარდისფრო-მოყავისფროა ან ჟანგმიწოვან-წითელი, შეშრობისას კრემისფერი ან ჟანგმიწოვანი. რბილობი ძალიან თხელია ნივრის ძლიერი სუნითა და გემოთი. ჰიმენოფორის ფირფიტები მეჩხერია.
ფეხის სიგრძე 0,5-5 სმ, ხოლო სისქე 1-2 მმ აღწევს; ცენტრალური, ცილინდრული, მაგარი, ზოგჯერ დაღარულია, ზედა ნაწილში ნარინჯისფერი, ქვემოთ მოწითალო-მოყავისფრო ან შავი, შიშველი და კრიალაა. სპორული ფხვნილი თეთრია. სპორების ზომებია 8,5-10×3,5-4,5 მკმ, ელიფსური. ბაზიდიუმი ოთხსპორიანია, რომლის ზომებია 25-35×6-8 მკმ.
ნიორა სოკო ფართოდ არის გავრცელებული ჩრდილოეთ ამერიკასა და ევროპაში. იზრდება წიწვოვან და ფოთლოვან ტყეებში წიწვებზე, ტოტებსა და ლპობად ქერქზე, ჩვეულებრივი მანანას ღეროებსა და იშვიათად ბალახებს შორის. პატარა სოკოა ნივრის ძლიერი სუნით, რომელიც გამოიყენება როგორც საკაზმ-სანელებელი. ნივრის სუნი სოკოს გამოშრობის დროსაც დაჰკრავს. საჭმელად ვარგისი სოკოა. ნიორა სოკო გვხვდება საქართველოშიც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაზიდიუმიანი სოკოები კატეგორია:საჭმელი სოკოები
სან-ანდრეასის რღვევა
მინიატიურა|სან-ანდრეასის რღვევის აეროფოტოსურათი სან-ანდრეასის რღვევა (San Andreas Fault) — ტრანსფორმული რღვევა წყნარი ოკეანეს და ჩრდილოეთი ამერიკის ლითოსფერულ ფილაქნებს შორის. აღნიშნული რღვევა 1200 კმ სიგრძისაა და გადის უმეტესწილად ხმელეთზე, სანაპიროს გასწვრივ კალიფორნიის შტატის ტერიტორიაზე. წარმოიქმნა ფარალონის ფილის გაქრობის შედეგად.
სან-ანდრეასის პარალელურად გადიან სან-გაბრიელის და სან-ხასინტოს რღვევები. რღვევასთან დაკავშირებულია 8,1 მაგნიტუდის სიმძლავრის მიწისძვრები, რომლებიც 7 მეტრამდე ზედაპირულ გადაადგილებებს იწვევდნენ. ყველაზე ცნობილებია სან-ფრანცისკოს და ლომა-პრიეტის მიწისძვრა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის გეოგრაფია
კარლო გრიგოლია
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 14 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოქანდაკეები კატეგორია:გარდაცვლილი 2014
კოლუმბიის პრეზიდენტი
thumb|კოლუმბიის პრეზიდენტის ბეჭედი
კოლუმბიის პრეზიდენტი (Presidente de la República de Colombia) — კოლუმბიის სახელმწიფო მეთაური. პრეზიდენტის თანამდებობა დადგენილ იქნა 1819 წლის დეკემბერში მიღებული კონსტიტუციით. ქვეყნის პირველმა პრეზიდენტმა, გენერალმა სიმონ ბოლივარმა თანამდებობა 1819 წელს ჩაიბარა. თავდაპირველად პრეზიდენტის თაბამდებობა თვითგამოცხადებული იყო, ხოლო შემდეგ უკვე კონგრესის რატიფიცირებით იღებდა.
კოლუმბიის ამჟამინდელი პრეზიდენტი ივან მარკესია, 2018 წლის 7 აგვისტოდან.
ფუნქციები
კოლუმბიის 1991 წლის კონსტიტუციის, 188-ე მუხლის მიხედვით: კოლუმბიის პრეზიდენტი სახელმწიფოსა და მთავრობის მეთაური და ქვეყნის უმაღლესი აღმასრულებლი ორგანოა. ქვეყნის პრეზიდენტი ეროვნული ერთიანობის სიმბოლოა. კოლუმბიის კონსტიტუციაზე ფიცის დადების შემდეგ, ის ვალდებულია უზრუნველყოს და დაიცვას კოლუმბიელი ხალხის უფლებები და თავისუფლება.
კოლუმბიის 1991 წლის კონსტიტუციის, 115-ე მუხლის მიხედვით: ქვეყნის მთავრობა ყალიბდება კოლუმბიის პრეზიდენტის, კოლუმბიის ვიცე-პრეზიდენტის, კოლუმბიის მინისტრთა საბჭოსა და კოლუმბიის ადმინისტრაციული დეპარტამენტებისგან.
არჩევნებისა და მუშაობის ვადა
კოლუმბიის პრეზიდენტი და ვიცე-პრეზიდენტი აირჩევა ყოველ ოთხ წელში ერთხელ. პრეზიდენტის ხელახლა არჩევა ნებადართული არ იყო 2005 წლის 24 ნოემბრამდე, სანამ კოლუმბიის კონგრესმა კონსტიტუციაში ცვლილება არ შეიტანა და მეორედ არჩევის ნება არ დართო პრეზიდენტებს.
2010 წელს კოლუმბიის საკონსტიტუციო სასამართლოში გაიმართა რეფერენდუმი, უნდა შესძლებოდა თუ არა პრეზიდენტს ზედიზედ მესამედ არჩევა. რეფერენდუმის დასრულების შემდეგ გადაწყდა, რომ კოლუმბიის პრეზიდენტის სამჯერ არჩევა არაა დაშვებული, მაშინაც კი თუ კანდიდატი ზედიზედ მესამედ არ ირჩევა.
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბიის პოლიტიკა კატეგორია:კოლუმბიის პრეზიდენტები
ხიზანი
ხიზანი — მიწის არმქონე გლეხი, რომელიც სარჩო-საბადებელს იჯარით აღებული მიწის დამუშავებით იღებდა.
ისტორია
XVIII საუკუნის დასაწყისში, როდესაც კავკასია მოცული იყო სამოქალაქო ომებით და მთიელ ხალხთა მიერ გამუდმებული ძარცვა-დაწიოკება მშვიდი სამეურნეო საქმიანობის განვითარებას აფერხებდა, ძირითადად სამეგრელოდან და ოსეთიდან იმერეთსა და ქართლში ჩამოსახლებული გლეხები შეძლებულ მემამულეებთან ეძებდნენ თავშესაფარს, რომლებიც თავის მხრივ სიამოვნებით სთავაზობდნენ მიწებს „მუდმივი იჯარის“ პირობით.
„გლეხთა განთავისუფლების“ კანონი, ხიზნებს არ შეხებია. ისინი ყმებისაგან განსხვავებით უფრო მძიმე ვითარებაში აღმოჩნდნენ.
ერთადერთი უფლება რომელიც ხიზნებს გააჩნდათ, იყო მიწის თვითნებური მიტოვება, რის შედეგადაც ისინი კარგავდნენ, როგორც აუღებელ მოსავალს ისე იჯარით აღებულ მიწაზე აშენებულ შენობა-ნაგებობებს.
მეფის რუსეთის დროს „თავისუფალ ხიზნებს“ აწევდათ რიგი გადასახადების გადახდა:
აღსანიშნავია ის, რომ, ხიზნების მიერ გაშენებული ბაღი 10-15 წლის შემდეგ სრულად (უკეთს შემთხვევაში ნახევარი) გადადიოდა მემამულეთა ხელში.
იქედან გამომდინარე რომ მემამულე იყო ერთადერთი მეპატრონე მიწისა, ისინი დაინტერესბულნი იყვნენ მიწა დასამუშავებლად მიეცათ და ხეხილი გაეშენებინათ ხიზნებს, ხოლო დროთა განმავლობაში მათზე გადასახადების აწევით განედევნათ ხიზნები მათივე მიწებიდან.
ხიზნების გამოსახლების პერსპექტივა მათ მიერ დაკავებული მიწებიდან დროთა განმავლობაში უფრო და უფრო მაცდუნებელი ხდებოდა, ხოლო უკვე XIX საუკუნის 70-იან წლებიდან, ხიზენების დევნამ მკვეთრი ხასიათი მიიღო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფეოდალიზმი კატეგორია:გლეხობა
ფილიპინების ადმინისტრაციული დაყოფა
ფილიპინებში ოთხი დონის ადმინისტრაციული დანაყოფი არსებობს, რომელთაგანაც ქვედა სამი დონის ერთეულები 1991 წლის ადგილობრივი მმართველობის კოდის თანახმად განსაზღვრულია როგორც ადგილობრივი მმართველობის ერთეულები. ფილიპინების ადმინისტრაციული ერთეულებია:
სპეციფიკური დანიშნულების მქონე დანაყოფებს მიეკუთვნება: კუნძულთა ჯგუფები, ადგილობრივი ადმინისტრაციული რაიონები, იურიდიული რეგიონები (რეგიონული სასამართლოებისთვის), საკანონმდებლო რაიონები (ეროვნული, რეგიონული და ადგილობრივი დონის საკანონმდებლო არჩევნებისთვის) და სპეციალური დანიშნულების მქონე რაიონები (სხვადასხვა სამთავრობო სააგენტოსთვის).
ადმინისტრაციული რეგიონები
ადმინისტრაციული რეგიონები ფილიპინების ადგილობრივი მმართველობის იმ ერთეულების ჯგუფებია, რომლებიც დაარსდა, გაუქმდა და შეიცვალა ფილიპინების პრეზიდენტის ბრძანებით, პროვინციულზე მაღალ დონეზე ეკონომიკის უფრო მრავალმხრივი განვითარებისა და ნაციონალური სამთავრობო მომსახურებების უზრუნველყოფის კოორდინირებისთვის. დღემდე რეგულარული ადმინისტრაციული რეგიონების საზღვრების დასაგდენად, გასაუქმებლად ან შესაცვლელად პლებისციტები არ ჩატარებულა, რადგანაც კონსტიტუციით ეს არ არის სავალდებულო.
ადმინისტრაციული რეგიონი არ შედის ადგილობრივი მმართველობის ერთეულებში, არამედ ის ამე-ბის ჯგუფია, რომელშიც პრეზიდენტი ქმნის საჯარო-პოლიტიკურ-მმართველობით და საკოორდინაციო სტრუქტურას, რეგიონული განვითარების საბჭოს. დიდი მანილას იურიდიულად „სპეციალური განვითარებისა და ადმინისტრაციული რეგიონის“ სტატუსი აქვს და მეტროპოლიის ავტორიტეტი მიენიჭა. მანილის მეტროპოლიის განვითარების სააგენტოს ფარგლებში დიდი მანილის საბჭო ფუნქციონირებს როგორც ნაციონალური დედაქალაქის რეგიონის რეგიონული განვითარების საბჭო.
ადმინისტრაციული რეგიონები პროვინციების ან/და დამოუკიდებელის ქალაქებისგან/მუნიციპალიტეტისგან შედგება. მხოლოდ პარეტოსს აქვს დამოუკიდებელი მუნიციპალიტეტის სტატუსი. ფილიპინების სტატისტიკის სააგენტო სტატისტიკური მიზნით, მანილის მეტროპოლიის ადგილობრივი მმართველობის ერთეულებს ოთხ გეოგრაფიულ რაიონად ჰყოფს.
ავტონომიური რეგიონები
დღეისთვის ფილიპინების ერთადერთი ავტონომიური რეგიონი მუსლიმურ მინდანაოში ბანგსამოროს ავტონომიური რეგიონია, რომელიც ადგილობრივი მმართველობის იმ ერთეულებისგან შედგება, რომლებმაც 2019 წლის ბანგსამოროს ავტონომიის პლებისციტზე ბანგსამოროს რეგიონული მთავრობის დაქვემდებარებაში შესვლას დაუჭირეს მხარი. ავტონომიური რეგიონი, რომელსაც თავისი მთავრობა ჰყავს, ადგილობრივი მმართველობის ერთეული არაა, რადგანაც ავტონომიური რეგიონის მთავრობის ორგანიზაცია და სტრუქტურა 1991 წელს მიღებულ ადგილობრივი მმართველობის კოდში არაა განსაზღრული, როგორც ეს პროვინციების, ქალაქების, მუნიციპალიტეტებისა და ბარანგაიებისთვისაა. ავტონომიური რეგიონი ადგილობრივი მმართველობის ერთეულთა ჯგუფია, რომელსაც კონგრესისგან რეგიონული მმართველობის სტრუქტურის სპეციფიკური სტატუტი აქვს მინიჭებული, კონკრეტული ძალაუფლებითა და პასუხისმგებლობებით.
ადგილობრივი მმართველობის ერთეულები
1991 წელს მიღებული ადგილობრივი მმართველობის კოდის თანახმად, ადგილობრივი მმართველობის ერთეული შეიძლება არსებობდეს პროვინციის, ქალაქის, მუნიციპალიტეტის ან ბარანგაის სახით. ყველა ადგილობრივ მმართველობით ერთეულს საკუთარი კანონმდებლები (Sanggunian) და აღმასრულებლები (გუბერნატორი, მერი ან ბარანგაის კაპიტანი) ჰყავს, რომლებსაც შესაბამისი ამე-ის მოსახლეობა ირჩევს. 25-ე სექციის თანახმად, ფილიპინების პრეზიდენტი პროვინციებსა და დამოუკიდებელ ქალაქებს სააგენტოების მეშვეობით ზედამხედველობს. ადგილობრივი მმართველობის ერთეულები, რომლებიც ამ კატეგორიას მიეკუთვნებიან, ფილიპინების ამე-ის მთავარ დონეს წარმოადგენენ. პატეროსი არც ერთ პროვინციას მიეკუთვნება, მაგრამ ისიც ამე-ის პირველადი დონის ერთეულია.
პროვინციები
ფილიპინების პროვინციები შედგება შემადგენელი ქალაქებისა და მუნიციპალიტეტებისგან. ყოველ პროვინციას გუბერნატორი ხელმძღვანელობს, ხოლო საკანონმდებლო ორგანო პროვინციული საბჭოა (Sangguniang Panlalawigan).
ქალაქები და მუნიციპალიტეტები
ფილიპინებში ქალაქები სამ კლასად იყოფა: დამოუკიდებელი ქალაქები, რომელთა რაოდენობაც ამჟამად 38-ია, კლასიფიცირდება როგორც მაღალურბანიზირებული (33) და დამოუკიდებელი შემადგენენლი ქალაქები (5), ის ქალაქებია, რომლებიც არცერთი პროვინციის დაქვემდებარაში შედიან. ასე რომ, ეს ქალაქები ავტონომიურად იმართებიან, გადასახადებიდან მიღებულ შემოსავლებს პროვინციებთან არ ინაწილებენ და უმეტესწილად, მათი მოსახლეობა არც პროვინციის მოხელეებს ირჩევს და არც მოხელეებად არჩევის უფლება აქვთ. ქალაქები, რომლებიც პროვინციების პოლიტიკური იურისდიქციის ქვეშ არიანმ მესამე დონის იურიდიულ კლასს შეადგენენ და შემადგენელ ქალაქებად იწოდებიან. შემადგენელი ქალაქების მაცხოვრებლებს პროვინციის მოხელეების არჩევის უფლებაც აქვთ და თავადაც შეიძლება იყვნენ არჩეული თანამდებობებზე.
ქალაქი ან მუნიციპალიტეტი იყოფა ბარანგაიებად. ქალაქებსა და მუნიციპალიტეტებს მერები ხელმძღვანელობენ. ქალაქების საკანონმდებლო ორგანოებია  Sangguniang Panlungsod (ქალაქის საბჭო), ხოლო მუნიციპალიტეტების - Sangguniang Bayan (მუნიციპალიტეტის საბჭო).
ბარანგაიები
ფილიპინების ყველაზე მცირე ადგილობრივი ერთეულებიაბარანგაიები. ზოგჯერ ბარანგაის „სოფლად“ თარგმნიან, თუმცა იგი შეიძლება იყოს: ურბანული სამეზობლო, ფართო ურბანული რაიონი, პატარა სოფელი, პატარა ქალაქი ან გაფანტული დასახლებების სასოფლო რაიონი. ყოველ ბარანგაის ბარანგაის კაპიტანი ხელმძღვანელობს, ხოლო საკანონმდებლო ორგანოს Sangguniang Barangay (ბარანგაის საბჭო) ჰქვია.
კუნძულთა ჯგუფები
ფილიპინები იყოფა კუნძულთა სამ ჯგუფად: ლუსონი, მინდანაო და ვისაიასი. ფილიპინების დროშაზე გამოსახული სამი ვარსკვლავი ამ გეოგრაფიულ დაჯგუფებებს აღნიშნავს. კუნძულთა ჯგუფებს რაიმე სპეციფიკური ადმინისტრაციული ორგანო არ ჰყავთ. ბევრი სამთავრობო თუ კერძო სააგენტო და ინსტიტუტი კუნძულთა ამგვარ დაჯგუფებას კონკრეტული მიზნებისთვის ახდენს.
გეოგრაფიული რაიონები და ზონები
ზოგიერთი ქალაქი მათ ბარანგაიებს ოფიციალურად აერთიანებს გეოგრაფიულ რაიონებში. სამი ქალაქი ბარანგაიების ორგანზიებას რიცხვითი დასახელებსი მქონე ზონებით ახდენს: კალოოკანი (ზონები 1-16), მანილა (ზონები 1-100) და პასაი (ზონები 1-20). არაერთი ბარანგაის დასახელებაში ფიგურირებს სიტყვა „რაიონი“ (170 ბარანგაი) ან „ზონა“ (264 ბარანგაი), თუმცა ყველა მათგანი სრულფუნქციური ბარანგაია და არა განსხვავებული ადმინისტრაციული კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:აზიის ქვეყნების ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:ფილიპინების ადმინისტრაციული დაყოფა
კონსტანტინოს კავაფისი
კავაფისი ავტორია 154 პოეტური ქმნილებისა, რომელთაგანაც დიდი ნაწილი დაუსრულებელია ან ჩანახატის ფორმა აქვს. ცხოვრების განმავლობაში ხშირად ცდილობდა, გამოექვეყნებინა თავისი შემოქმედება ადგილობრივ ჟურნალ-გაზეთებში ან საკუთარი ხარჯებით გამოეცა. მისი ყველაზე მნიშვნელოვანი ლექსები ორმოცი წლის ასაკის შემდგომ პერიოდშია შექმნილი და გამოიცა მხოლოდ გარდაცვალებიდან ორი წლის შემდეგ.
ბიოგრაფია
კავაფისი დაიბადა 1863 წელს ალექსანდრიაში, ბერძნულ ოჯახში და მოინათლა ბერძნულ მართლმადიდებლურ ეკლესიაში. მისი მშობლები იყვნენ პეტროს იოანისი (Πέτρος Ἰωάννης) და ქარიკლეა (Χαρίκλεια). მამამისი დაკავებული იყო სავაჭრო საქმით, ადრეული პეროდიდანვე ცხოვრობდა ინგლისში და მიიღო ბრიტანეთის მოქალაქეობა. მას შემდეგ, რაც კონსტანტინოსს მამა გარდაეცვალა, 1870 წლიდან დედასთან ერთად ლივერპულში გადადის საცხოვრებლად. 1877 წელს ფინანსური პრობლემების გამო კავაფისი ოჯახთან ერთად ალექსანდრიაში ბრუნდება საცხოვრებლად.
1882 წელს ალექსანდრიაში განვითარებული საომარი მოქმედებების გამო ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად მიემგზავრება კონსტანტინოპოლში. 1885 წელს კავაფისი ისევ ალექსანდრიაში ბრუნდება, სადაც დარჩენილი წლები გაატარა. თავდაპირველად ჟურნალისტიკაში იწყებს მოღვაწეობას, შემდეგ კი ეგვიპტის საზოგადოებრივი სამუშაოების სამინისტროში, სადაც ოცდაათ წელს გაატარებს. 1891 წლიდან 1904 წლამდე კავაფისი თავის პოეტურ შემოქმედებას ავრცელებდა ხელნაწერის სახით, მხოლოდ ვიწრო სამეგობრო წრეში. გარდაიცვალა ხორხის კიბოთი 1933 წლის 29 აპრილს, საკუთარ სამოცდამეათე დაბადების დღეზე. მხოლოდ გარდაცვალების შემდგომ გახდა კავაფისი პოპულარული, რასაც მოწმობს მისი პოეტური კრებულების გამოცემები როგორც ბერძნულ ენაზე, ისე — თარგმანები.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძენი პოეტები კატეგორია:თანამედროვე ბერძენი პოეტები კატეგორია:ბერძენი ჟურნალისტები კატეგორია:XIX საუკუნის ბერძენი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის ბერძენი პოეტები კატეგორია:ეგვიპტელი ჟურნალისტები კატეგორია:XIX საუკუნის ეგვიპტელი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის ეგვიპტელი პოეტები კატეგორია:ეგვიპტელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:XIX საუკუნის მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ბერძენი მამაკაცი მწერლები
პუეიო
პუეიო (Pueyo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ტაფალიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 21,22 კმ². მოსახლეობა — 361 კაცი (2020 წ.).
პარანიუსი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 350 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.43 კმ²-ზე. ფართობი 1 309 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
კირხჰაიმ-ამ-რისი
კირხჰაიმ-ამ-რისი (Kirchheim am Ries) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, აღმოსავლეთ ალბის რაიონში. თემის ფართობია 21,05 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 1 866 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
კოპენჰაგენის ხელშეკრულება (1709)
კოპენჰაგენის საკავშირო ხელშეკრულება — ხელშეკრულება, რომელიც დაიდო კოპენჰაგენში 1709 წლის 11 ოქტომბერს, რუსეთის ელჩის თავადი ვასილ დოლგორუკის და დანიის მინისტრის ოტო გრაბეს მიერ. შეთანხმება ანახლებდა რუსულ-დანიურ კავშირს შვედეთის წინააღმდეგ. ამით კი აღადგენდა ჩრდილოეთის კავშირს. ხელშეკრულება იყო პირდაპირ შედეგი პოლტავის გამარჯვების. თუ აქამდე დოლგორუკიმ ვერ მოახერხა დანიის დაყოლიება კავშირისკენ მსხვილი სუბსიდიების შეპირებებითაც კი, პოლტავის შემდეგ ინიციატივა ხელშეკრულების ხელმოწერასთან დაკავშირებით მოდიოდა უკვე დანიის მხრიდან. ანგლო-ჰოლანდიური დიპლომატიის ხრიკების მიუხედავად, დოლგორუკმა წარმატებულად დაასრულა მოლაპარაკება და ხელშეკრულების ხელმოწერა, ამასთანავე თავიდან აიცილა სუბსიდიური მოვალეობები.
შუბლი
შუბლი (sinciput) — ადამიანის თავის ნაწილი, რომელიც შემოსაზღვრულია თავის ქალითა (ორი მხრიდან) და სკალპით. შუბლის ზედა ზღვარი მონიშნულია იმ ზოლით, საიდანაც თმის საფარი იწყება. მარჯვნივ და მარცხნივ შუბლის საზღვარია საფეთქლები.
სტრუქტურა
შუბლი შედგება კუნთებისაგან და კანისაგან, რომელიც ფარავს მას. შუბლის სენსორული ნერვები დაკავშირებულია სამწვერა ნერვთან, ხოლო მოტორული ნერვები სახის ნერვებთან.
შუბლის კუნთებს მთლიანად სახის ნერვები აკონტროლებენ.
ფუნქციები
შუბლის კუნთები მონაწილეობს მიმიკის ფორმირებაში. კუნთები ამოძრავებენ წარბებს. წარბების მოძრაობით კი ადამიანმა შეიძლება გამოხატოს გაოცება, ბრაზი, მოწყენილობა და სხვა ემოციები. შუბლის კუნთების მეშვეობით მოძრაობენ ნაოჭებიც.
სქოლიო
კატეგორია:თავის ქალა
მაგარციხე
მაგარციხე, კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქოროღოს ჩრდილოეთით, 1,5 კილომეტრზე, მთის კალთაზე. თარიღდება IX-X საუკუნეებით. კოშკი ზურგიანია (8,2 x 5,7 მეტრი), ხუთსართულიანი. ნაგებია მოზრდილი, ტლანქად დამუშავებული ქვით. კარ-სარკმლის ღიობები გამოყვანილია მოწითალო თლილი ქვით. კოშკის პირველი სართული მიწიდან 6,5 მეტრ სიმაღლეზეა. შესასვლელი გაჭრილია პირველ სართულზე, სწორ კედელში. კარი სწორკუთხაა, გადახურულია მოზრდილი ქვით, რომელზეც მარტივი ჯვარია ამოკვეთილი. გარედან, შესასვლელის ოდნავ ქვემოთ, შემორჩენილია მის წინ არსებული პატარა ბაქნის საყრდენი ორი კონსოლი. კოშკის მომდევნო სართულების სწორ კედელში ერთ ვერტიკალზე განლაგებული თითო სარკმელია. სართულშუა გადახურვა ქვის ფილებისაა, რომლებშიც სართულებს შორის კავშირისთვის ოთხკუთხა ხვრელებია დატანებული. კოშკის მეხუთე სართულის უმეტესი ნაწილი დანგრეულია. შემორჩენილია სწორი კედლის მხარეს მოწყობილი აივნის საყრდენი კონსოლების ნაწილები.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
სეტი-კედასი
სეტი-კედასი (Sete Quedas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 407 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იგუატემის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 780 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.93 კმ²-ზე. ფართობი 833 733 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვილემ-ალექსანდერი
ვილემ-ალექსანდერ კლაუს გეორგ ფერდინანდი (Willem-Alexander Claus George Ferdinand; დ. 27 აპრილი, 1967) — ნიდერლანდების მეფე 2013 წლიდან. 2002 წლის თებერვალს იქორწინა მაქსიმა სორეგიეტაზე.
ვილემ-ალექსანდერს დამთავრებული აქვს ლეიდენის უნივერსიტეტი. იგი განათლებით ისტორიკოსია. ის მშობლიური ენის გარდა საუბრობს ინგლისურად, ესპანურად და გერმანულად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიდერლანდების მონარქები კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1967
ზაზა ლომინაძე
ზაზა ლომინაძე (დ. 26 თებერვალი, 1965) — ქართველი ექიმი და პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1965 წლის 26 თებერვალს, ქუთაისში. დაამთავრა სტავროპოლის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 2018 წლიდან არის თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის დოქტორანტი.
1990–2003 წლებში მუშაობდა კარდიოლოგად ქუთაისის რეგიონულ კლინიკურ საავადმყოფოში. 2003 წლიდან არის კარდიოლოგი, შპს „კლინიკა-ლჯ-ის“ კარდიოლოგიური სამსახურის ხელმძღვანელი, „კლინიკა ლჯ-ის“ დამფუძნებელი. 2016 წლიდან დღემდე არის შპს კლინიკა „ლჯ და კომპანიის“ დასავლეთ საქართველოს ტუბერკულოზისა და ინფექციურ პათოლოგიათა ცენტრის დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. 2014-2017 წლებში იყო ქუთაისის საკრებულოს მაჟორიტარი წევრი „ქართული ოცნებიდან“.
2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქუთაისის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
ლუიზ ადელაიდა ორლეანელი
ლუიზ ადელაიდა ორლეანელი (Louise Adélaïde d'Orléans; დ. 13 აგვისტო, 1698 — გ. 10 თებერვალი, 1744) — ორლეანელების დინასტიის წარმომადგენელი. ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ II-ისა და ფრანსუაზ მარი დე ბურბონის შუათანა ქალიშვილი.
ბიოგრაფია
ლუიზ ადელაიდა დაიბადა 1698 წლის 13 აგვისტოს ვერსალის სასახლეში. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ II-ისა და მისი ცოლის, ფრანსუაზ მარი დე ბურბონის შუათანა ქალიშვილი. მამის მხრიდან მისი პაპა-ბებია ორლეანის ჰერცოგი ფილიპ I და ელიზაბეტ შარლოტა კურპფალცელი, ხოლო დედის ზახით საფრანგეთის მეფე ლუი XIV და მისი საყვარელი, მადამ დე მონტესპანი იყვნენ.
ლუიზ ადელაიდა დასთან, შარლოტ აგლაესთან ერთად იზრდებოდა შელის სააბატოში, სადაც დაუახლოვდა სასულიერო ცხოვრებას. იგი აღწერილია ლამაზი ქალბატონი, რომელიც დებისაგან განსხვავებით უფრო მეტად იყო დაინტერესებული განათლებით, კერძოდ კი თეოლოგიითა და ქირურგიით. როგორც ცნობილია, მას ინგლისის მეფე ჯეიმზ II-ის ვაჟზე, პრინც ჯეიმზ ედუარდ სტიუარტზე დაქორწინება შესთავაზეს, მაგრამ უარი განაცხადა. 1716 წელს იგი თავისი სურვილით დაინიშნა ფრანგ დიდგვაროვან ლუი ავგუსტ დე ბურბონზე, რომელიც ამავე წელს მოულოდნელად გარდაიცვალა ნადირობისას ცხენიდან გადმოვარდნის შედეგად. მისი მშობლები აღშფოთებულნი იყვნენ, რომ ლუიზ ადელაიდას ასეთი დაბალი წარმოშობის მამაკაცზე დაქორწინება სურდა, მისმა დაღუპვამ კი შეიძლება ითქვას, რომ ისინი გაახარა. პარალელურად, ლუიზ ადელაიდამ საყვარელი მამაკაცის გარდაცვალება იმდენად განიცადა, რომ ქორწინებაზე საერთოდ უარი განაცხადა, რის გამოც მონასტერში წასვლა გადაწყვიტა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1698 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1744 კატეგორია:ორლეანები კატეგორია:ყვავილით გარდაცვლილები
დონის როსტოვის მთავარი საგუნდო სინაგოგა
ისტორია
პირველი დროებითი ხის სინაგოგა დონის როსტოვში ააშენეს 1855 წელს. იგი მდებარეობდა ულიანოვსკისა და ბაუმანის თანამედროვე ქუჩებს შორის. ვოროშილოვის პროსპექტის ახლოს. 1863 წელს ახლოს აშენდა აგურის სამლოცველო. მაგრამ შენობა იყო მყიფე და 1866 წელს დაანგრიეს. 1868 წელს, მის ადგილზე ააშენეს ახალი ორსართულიანი სინაგოგა ..
პროექტის ავტორობა მიეწერება ქალაქის მთავარ არქიტექტორს სავიცკის. სინაგოგის მშენებლები იყვნენ ა. კაპლუნი, ს. ფრეი-შისტი, ა. დანცინგერი. მშენებელობისათვის შემოწირულობების ორგანიზება მოახდინა რაბინმა ფაბიან გნესინმა, კომპოზიტორ მ. გნესინის მამამ. მისი ძალისხმევით შეგროვდა16 342 რუბლი 87 კაპიკი.
მთავარი საგუნდო სინაგოგა საზეიმოდ გაიხსნა 1868 წლის 30 აგვისტოს. 1881 წელს სინაგოგას მიაშენეს სამლოცველო ოთახი. 1903 წელს სინაგოგასთან გაიხსნა ებრაული ბიბლიოთეკა-სამკითხველო. გარდა ამისა აქ განათავსეს თალმუდ-თორას სკოლა. ასე, რომ მთავარი საგუნდო სინაგოგა გახდა საკულტო-სასწავლო კომპლექსი. სინაგოგის უკანასკნელი რაბინი რევოლუციამდე იყო მ. გოლდენბერგი.
1935 წელს მხდა სინაგოგის ნაციონალიზაცია და იქ განათავსეს კანისა და ვენერიული დისპანსერი, 1998 წლის 9 ოქტომბრიდან ნაგებობაკულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია.
2016 წელს როსტოვის ოლქის მთავრობამ მიიღო გადაწყვეტილება სინაგოგის შენობა დაუბრუნოს ქალაქის ებრაულ საზოგადოებას ..
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ქვითკირისწყაროს წმინდა გიორგის ეკლესია და კოშკი
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
V (მომღერალი)
კიმ თე ჰიონი (뷔, ცნობილი, როგორც V;  დ. 30 დეკემბერი, 1995) — სამხრეთ კორეელი მომღერალი, მსახიობი, ცნობილი ჰიპ-ჰოპ ჯგუფ BTS-ის წევრი.
ბიოგრაფია
კიმ თე ჰიონი დაიბადა 1995 წლის 30 დეკემბერს, დეგუში, სამხრეთ კორეაში. ოჯახში არსებული სამი შვილიდან ყველაზე უფროსია. საშუალო სკოლაში დაიწყო საქსოფონზე დაკვრა, თუმცა სამ წელიწადში თავი დაანება მის შესწავლას, რადგანაც დაკვრის ტექნიკის გაუმჯობესებას ვერ ახერხებდა. 2014 წელს ხელოვნების უმაღლესი სასწავლებელი დაამთავრა და გლობალურ კიბერუნივერსიტეტში ჩააბარა.
Bangtan Boys
2013 წლის 13 ივნისს შედგა თეჰიონის დებიუტი, როგორც BTS-ის წევრის, სინგლით «No More Dream», ალბომიდან «2 Cool 4 Skool».
სან-მარტინ-დე-უნქსი
სან-მარტინ-დე-უნქსი (San Martín de Unx) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ტაფალიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 50,14 კმ². მოსახლეობა — 389 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ბალასინეშტი
ბალასინეშტი (Balasineşti) — სოფელი მოლდოვაში, ბრიჩენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 162 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 472 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიჩენის რაიონის სოფლები
ბრიენის ბრძოლა
ბრიენის ბრძოლა — გაიმართა 1814 წლის 29 იანვარს ბრიენში, ერთი მხრივ საფრანგეთის არმიასა და მეორე მხრივ რუსეთის არმიას შორის. ფრანგებს მეთაურობდა ნაპოლეონი, ხოლო რუსებს ფელდმარშალი გებჰარდ ბლიუხერი. ეს იყო 1814 წლის კამპანიის პირველი ბრძოლა.
ღამის ბრძოლების შედეგად ფრანგებმა შეძლეს და აიღეს ქალაქი ბრიენი. ბლიუხერმა მიიღო გადაწყვეტილება დაეხია უკან და გადასულიყო უფრო ხელსაყრელ პოზიციაზე. იგი შეუერთდა მოკავშირე ავსტრიის ძალებს, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ფელდმარშალი კარლ შვარცენბერგი. ორი დღის შემდეგ გაერთიანებული ძალები გადავიდნენ შეტევაზე და აიძულა ფრანგები უკან დაეხიათ.
საბოლოო ჯამში გამარჯვება ფრანგებს დარჩათ. რუსების დანაკარგი იყო 3 ათასი ჯარისკაცი, ამდენივე დანაკარგი განიცადა ფრანგების ჯარმაც, თუმცა მათ შორის იყო ორი გენერალი.
სქოლიო
კატეგორია:ნაპოლეონის ომების ბრძოლები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრძოლები
ქართულ-ოსური დინასტიური ქორწინებები
ისტორიიდან ცნობილია ქართველებსა და ოსებს შორის დინასტიური ქორწინებების რამდენიმე ფაქტი, რაც კიდევ უფრო ხელს უწყობდა ამ ორი ერის უფრო მეტად დაახლოებას. ქართველი მეფები ხშირად ქორწინდებოდნენ პოლიტიკური მიზნით, რათა დამოყვრებული ქვეყნის იმედი ჰქონოდათ მტრებთან ბრძოლაში. მათ შორის გამოსარჩევია ქართულ-ოსური დინასტიური ქორწინებები.
ჩრდილოეთ კავკასიელ ხალხებს შორის ქართველებთან ყველაზე მეტად დაკავშირებულები ისტორიულად ოსები იყვნენ. ოსეთზე საქართველოს გავლენა განსაკუთრებით გაიზარდა მეფე დავით IV აღმაშენებლის (1089-1125 წწ.) დროს. მისი ზეობის ხანაში ოსები უკვე ყმადნაფიცები იყვნენ. ჩრდილო კავკასიის ხალხებს და მათ შორის ოსებსაც, საკუთარი ინტერესი ამოძრავებდა საქართველოს მიმართ. განვითარებული მეურნეობის მქონე და ძლიერი საქართველო სულ უფრო მეტად იზიდავდა თავისკენ მთის მოსახლეობას.
ფარნავაზის და და ოვსთა მეფე
ქართულ-ოსური დინასტიური ქორწინების პირველ ფაქტად შეიძლება მივიჩნიოთ ფარნავაზ მეფის დისა და „ოვსთა მეფის“ შეუღლება.
გიორგი I და ალდე
გაერთიანებული საქართველოს მეორე მეფე გიორგი I (1014-1027 წწ.) ორჯერ იყო დაოჯახებული. მისი პირველი მეუღლე იყო ვასპურაკანის სომხური სახელმწიფოს მეფის, სენექერიმ ჰოვანეს არწრუნის (1003-1021) ქალიშვილი მარიამი. მეფე გიორგი I მეორედ იყო დაოჯახებული. მისი მეორე მეუღლე ოსთა მეფის ქალიშვილი ალდე იყო. ოსთა დამოყვრება პოლიტიკური მიზნით იყო განპირობებული. დედოფლის სახელი შემორჩენილია მხოლოდ XI საუკუნის ბიზანტიელ ისტორიკოს გიორგი კედრენესთან. ისტორიკოს ჯაბა სამუშიას ვარაუდით, ეს ქორწინება უნდა შემდგარიყო 1026 წლის დასაწყისში. ამ ქორწინების შედეგად გიორგი I-სა და ალდეს შეეძინათ ვაჟი დემეტრე. ბრიტანელი ისტორიკოს დონალდ რეიფილდის მოსაზრებით, ალდე უბრალო ხარჭა არ ყოფილა. იგი ეყრდნობა ბიზანტიელ მემატიანეთა ცნობებს და ამბობს:
გიორგი I მეორე ქორწინებიდან მალევე გარდაიცვალა (1027 წლის 16 აგვისტოს, თრიალეთში) და სამეფო ტახტზე ავიდა მისივე მცირეწლოვანი ძე ბაგრატ IV. მამის გარდაცვალების შემდეგ, დემეტრე უფლისწული და დედამისი საუფლისწულო მამულში ანაკოფიაში ცხოვრობდნენ. აღსანიშნავია, რომ „მატიანე ქართლისაის“ ავტორი ალდესა და დემეტრეზე საუბარს მას შემდეგ იწყებს, როდსაც გადმოგვცემს, რომ ბაგრატ IV-ის პირველი მეუღლე ელენე, ქორწინებიდან მალევე გარდაიცვალა და მეფემ მეორედ იქორწინა. ავტორი დასძენს,  დემეტრემ იმპერატორისაგან მაგისტროსის ტიტული მიიღო.
ალდე დედოფლის ქორწინება მეფე გიორგი I-თან არცთუ წარმატებული გამოდგა. მას შემდეგ, რაც ალდე დედოფალმა ანაკოფია ბიზანტიას გადასცა, მის შესახებ თითქმის აღარ მოგვეპოვება ცნობები. ვახუშტი ბატონიშვილთან დაცული ცნობის მიხედვით, ირკვევა, რომ დემეტრე უფლისწულს დარჩა ძე, რომელიც თავის ბებია ალდესთან ერთად ოსეთში გაემგზავრა. მისი შთამომავლები აარსებენ ოს ბაგრატიონთა შტოს, რომლის წარმომადგენელი, დავით სოსლანი, შემდეგ საუკუნეში ხდება თამარ მეფის მეუღლე.
ბაგრატ IV და ბორენა
ბაგრატ IV ისევე, როგორც გიორგი I ორჯერ იყო დაქორწინებული. მისი პირველი მეუღლე იყო ბიზანტიის იმპერატორ რომანოზ III-ის (1028-1034 წწ.) ძმის, ბასილის ქალიშვილი ელენე არგიროსი (არგიროპაულაინა). მათ ტაოში, ბანას ტაძარში დაიწერეს ჯვარი 1032 წელს. თუმცა ეს დიპლომატიური ქორწინება წარუმატებელი აღმოჩნდა. ქორწინებიდან ერთ წელიწადში ელენე დედოფალი ქუთაისში გარდაიცვალა. ბაგრატ IV-მ მეორედ იქორწინა ბორენა დედოფალზე, რომელიც იყო „ოვსთ მეფისა ასული, დაი დორღოლელისა“. მათი ქორწინება უნდა მომხდარიყო XI საუკუნის 30-იან წლებში. ბორენასა და ბაგრატ IV-ს ეყოლათ ორი შვილი: ძე გიორგი II, შემდგომში საქართველოს მეფე და ასული, მართა-მარიამი, ბიზანტიის მომავალი დედოფალი. ბორენა დედოფალი მფარველობდა ეკლესია-მონასტრებს. XI საუკუნის 70-იან წლებში ბორენა დედოფალმა თავის ასულ მართა-მარიამთან ერთად იერუსალიმში, სინას მთაზე, დააარსა კაპპათას დედათა მონასტერი.
გიორგი III და ბურდუხანი
მეფე გიორგი III-ს (1156-1184 წწ.) ცოლად ჰყავდა ოსთა მეფე ხუდანის ასული ბურდუხანი. სამწუხაროდ, ბევრი ცნობები არ მოგვეპოვება მეფე-ქალის თამარის დედის შესახებ. ვიცით, რომ ეს ქორწინება XII საუკუნის 50-იან წლებში შედგა და მას გარკვეული პოლიტიკური მიზანიც ჰქონდა — ჩრდილოეთის მეზობლებთან კავშირის განმტკიცება. თავისთავად ბურდუხანი გამორჩეული ქალი ყოფილა. „ისტორიანი და აზმანი შარავანდედთანის“ უცნობი ავტორი შემდეგნაირად ახასიათებს ბურდუხან დედოფალს: ბურდუხან დედოფალი გარდაიცვალა 1180-იანი წლების დასაწყისში.
თამარი და დავით სოსლანი
თამარ მეფე ორჯერ იყო გათხოვილი. მისი პირველი მეუღლე იყო ვლადიმირ-სუზდალის მთავრის, ანდრეი ბოგოლიუბსკის ვაჟი იური, რომელსაც საქართველოში გიორგი რუსი უწოდეს. მათი ქორწინება შედგა დაახლოებით 1185 წელს. ეს ქორწინება ორ წელიწადში გაუქმდა. ამის შემდეგ თამარ მეფემ მეორედ იქორწინა. მან თავად ამოარჩია საქმრო. ეს იყო ოსი უფლისწული დავით სოსლანი. ქორწინება დაახლოებით 1188/9 წელს შედგა. მათ ორი შვილი ეყოლათ: ძე ლაშა-გიორგი და ასული რუსუდანი. სამეცნიერო ლიტერატურში გავრცელებული ვერსიის თანახმად, დავით სოსლანი იყო ოსეთში დამკვიდრებული ბაგრატიონთა ერთ-ერთი შტოს წარმომადგენელი. ზოგი მიიჩნევს, რომ დავით სოსლანი იყო ცარაზონების გვარიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ბაგრატიონები
NEC
NEC Corporation (日本電気株式会社) — საინფორმაციო ტექნოლოგიური სერვისებისა და პროდუქტების პროვაიდერი იაპონური ტრანსნაციონალური კომპანია, რომლის შტაბ-ბინა მდებარეობს ქალაქ ტოკიოს მინატოს რაიონში. იგი მსოფლიოში სატელეკომუნიკაციო მოწყობილობების ერთ-ერთი უმსხვილესი მწარმოებელია. 1983 წლამდე კომპანია ცნობილი იყო Nippon Electric Company, Limited-ის სახელწოდებით. ის ასევე Sumitomo Group-ის წევრია.
დაარსდა 1889 წელს ტოკიოში. მისი უცხოური პარტნიორი იყო Western Electric Company of Illinois. თავდაპირველად კომპანია დაკავებული იყო სატელეფონო მოწყობილობების წარმოებით. თუმცა 1920-იანი წლებიდან მოყოლებული მოიცვა პრაქტიკულად სატელეკომუნიკაციო სფეროს ყველა მიმართულება.
2013 წლის მონაცემით კომპანიის შემოსავალი 3.0716 ტრილიონ იაპონურ იენას შეადგენდა, ხოლო იმავე წლის მდგომარეობით თანამშრომლების რაოდენობა 102 000-ს აღწევდა. NEC Corporation თავისი შვილობილი კომპანიების მეშვეობით საქმიანობას ეწევა მსოფლიოს რამდენიმე ქვეყანაში.
ხრაშუნასოკოსნაირნი
ხრაშუნასოკოსნაირნი (Russulales) — აგარიკომიცეტების სოკოს კლასის რიგი. რიგი შედგება 12 ოჯახისგან, 80 გვარისგან და 1767 სახეობისგან.
ჩოქელები
ჩოქელები (Mantodea, Mantoptera) — მტაცებელი მწერების რიგი; ენათესავებიან ტარაკანებს. ნადავლის მისატაცებელი კიდურების წინა წყვილზე ძლიერი ქაცვები აქვთ. წინა მკერდი დაგრძელებულია, თავი მეტად მოძრავი; ფრთები ჩვეულებრივ, კარგად არის განვითარებული, ზოგჯერ რუდიმენტულია ან სულ არ არის განვითარებული. ბინადრობენ ძირითადად ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ქვეყნებში. ცნობილია ჩოქელების 2000-ზე მეტი სახეობა. საქართველოში გვხდება ჩოქელების 20-მდე სახეობა. ყველაზე მეტად გავრცელებულია 4-7 სმ სიგრძის ჩვეულებრივი ჩოქელა (Mantis religiosa). ზოგი ჩოქელა მავნებელია — სასარგებლო მწერებითაც იკვებება.
ხრაშუნასოკოსნაირნი
კატეგორია:აგარიკომიცეტები
ჩოქელები
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩოქელები
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2019: ჯგუფი B
2019 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის B ჯგუფში თამაშები დაიწყება 21 სეტემბერს და დასრულდება 13 ოქტომბერს. ჯგუფში წარმოდგენილნი არიან ახალი ზელანდია, სამხრეთი აფრიკა და იტალია. აგრეთვე ორი საკვალიფიკაციო ეტაპის გავლის შედეგად გასული გუნდი, ნამიბია და კანადა.
ცხრილი
ყველა დრო მოცემულია ადგილობრივი JST — (UTC+09:00) და თბილისის დროით — (UTC+04:00)
ტაკურუ
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 215 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 5.72 კმ²-ზე. ფართობი 1 785 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
ორი კიბორჩხალა
ორი კიბორჩხალა — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი. შესრულებული 1889 წელს, ზეთის საღებავებით ტილოზე. ნახატზე გამოხახულია ორი კიბორჩხალა, ერთი ზურგზე მეორე კი მუცელზე. ტილოს ზომებია 47 × 61 სმ.
ვან გოგმა ნახატი 1889 წლის იანვარში დახატა, მას შემდეგ, რაც საავადმყოფოდან გაეწერა. შესაძლოა ვინსენტს ნახატის დახატვა კაცუსიკა ჰოკუსაის მსგავსი ტიპის ნამუშევარმა შთააგონა, რომელიც მან Le Japon Artistique-ს მაღაზიაში ნახა და შემდგომში, 1888 წელს ძმამ, თეო ვან გოგმა გამოუგზავნა.
ნამუშევარი ლონდონის ეროვნული გალერეის 45 ოთახის ექსპონატია, რომელიც გალერეას პირადი კოლექციონერისგან აქვს ნაქირავები.
მსგავსი ნამუშევარი
thumb|left|[[კიბორჩხალა ზურგზე (1888)]]
სქოლიო
კატეგორია:ვინსენტ ვან გოგის ნახატები კატეგორია:1889 წლის ნახატები კატეგორია:ნახატები ანბანის მიხედვით
იგინგენი
იგინგენი (Iggingen) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, აღმოსავლეთ ალბის რაიონში. თემის ფართობია 11,44 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 2 538 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
ნიკოლოზ ნეკრასოვის სახლ-მუზეუმი
ნიკოლოზ ნეკრასოვის სახლ-მუზეუმი (Музей-квартира Н. А. Некрасова) — სახლ-მუზეუმი საქნტ-პეტერბურგში. იგი მემორიალურია და ეძღვნება რუს მწერალს ნიკოლოზ ნეკრასოვს.
მუზეუმის აღწერა
მუზეუმი მდებარეობს კრაევსკის სახლში, რომლის კედლებშიც განთავსებულია XIX საუკუნის რუსული ლიტერატურის ცენტრი. მუზეუმი დაარსდა 1946 წელს საბჭოთა კავშირის მინისტრთა კაბინეტის დადგენილების მიხედვით პოეტის უკანასკნელ საცხოვრებელ სახლში. ამ სახლში ნეკრასოვი ცხოვრობდა 1857 წლიდან გარდაცვალებამდე, ანუ 1877 წლამდე. მთელი ამ ხნის განმავლობაში პოეტის ბინაში განთავსებული იყო ორი პროგრესული ჟურნალის: „Современник“-ის და „Отечественных записок“-ის რედაქციები. 1850-1870-იან წლებში ნეკრასოვის სახლი გახდა პეტერბურგის კულტურული და ლიტერატურული ცხოვრების ცენტრი. აქ ხშირად სტუმრობდნენ ცნობილი რუსი ლიტერატურის მოღვაწეები: ი. ტურგენევი, ლევ ტოლსტოი, ა. ოსტროვსკი, თედორე დოსტოევსკი, მ. სალტიკოვ-შჩედრინი, ი. გონჩარევი და სხვ., რომლებიც თანამშრომლობდნენ ჟურნალებთან. რედაქციაში მუშაობდნენ: ი. პანაევი, ნ. ჩერნიშევსკი, ნ. დობროლიუბოვი. ერთ-ერთი თანამედროვე წერდა:
სწორედ ამიტომ ნეკრასოვის სახლ-მუზეუმის ექსპოზიცია მოგვითხრობს არ მხოლოდ პოეტის ცხოვრებაზე და შემოქმედებაზე, არამედ რუსული ლიტერატურისა და მისი პუშკინის შემდგომი პერიოდის წარმომადგენლების ბედზე. მუზეუმში შესაძლებელია პოეტისა და მისი ცნობილი თანამედროვეების პორტრეტების ხილვა, რომელიც შესრულებულია გამოჩენილი რუსი მხატვრების ი. კრამსკისა და კ. გორბუნოვის მიერ. ასევე შესაძლებელია იშვიათი დოკუმენტალური ფოტოების ხილვა. ერთ-ერთი ექსპოზიცია მიძღვნილია პანაევისადმი, რადგან 1857 წლიდან 1862 წლამდე ამ ოთახში ცხოვრობდა და მიოღვაწეობდა ივანე პანაევი, ნეკრასოვის თანარედაქტორი და მეგობარი. წარმოდგენილი ექსპონატები მოგვითხრობს ამ ცნობილი მწერლის, პოეტისა და ჟურნალისტის ცხოვრებასა და შემოქმედებზე. სახლ-მუზეუმის მთელი ფონდი მოიცავს 11 ათასზე მეტ ექსპონატს.
ექსპონტების გარკვეული ნაწილი ეძღვნება ანდრეი კრაევსკის, ცნობილ მწერალს, გამომცემელსა და პუბლიცისტს. 1990 წლის დასაწყისიდან კრაევსკის შენობაში განთავსდა საგამოფენო დარბაზები, სადაც წარმოდგენილი პეტერბურგელი მხატვრებისა და კოლექციონერების ნამუშევრები. აქვე იმართება მუსიკალური და პოეტური საღამოები.
სახლის ფოლკლორული სახელწოდებაა „ხუთი ნიკოლოზი“ რადგან მასზე განთავსებულია ხუთი ნიკოლოზის მემორიალური დაფა (ნიკოლოზ ნეკრასოვი, ნიკოლოზ ჩერნიშევსკი, ნიკოლოზ დობროლიუბოვი, ნიკოლოზ პიროგოვი და ნიკოლოზ ფინგერი)
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მუზეუმები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სანქტ-პეტერბურგში
ლიზოციმი
ლიზოციმი, მურამიდაზა — ჰიდროლაზების კლასის ფერმენტი.