cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
საბინიანუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესამე საუკუნის კრიზისი კატეგორია:გარდაცვლილი 240 კატეგორია:უზურპატორები
978
თარიღი უცნობია
*
კლარენსი
კლარენსი (Clarence) — ქალაქი სამხრეთ ავსტრალიაში. კლარენსი არის ტასმანიის შტატის დასახლებული პუნქტი. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 51 852 ადამიანს. ფართობი — 386 კმ². კლარენსი მოქცეულია შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრის — ჰობარტის აგლომერაციაში. მდებარეობს კუნძულ ტასმანიის სამხრეთ მხარეში. დაარსდა 1803 წელს. ქალაქის ყველაზე ცხელი თვეებია იანვარი და თებერვალი, ყველაზე ცივი ივლისი და აგვისტო. ნალექების ყოველწლიური რაოდენობა შეადგენს 498.6 მმ-ს.
სქოლიო
კატეგორია:ჰობარტი კატეგორია:ტასმანიის ქალაქები
ყარაყუმი
მინი|250პქ|ყარაყუმის მდებარეობა მინი|250პქ|ყარაყუმის თანამგზავრული ფოტო მინი|250პქ|ყარაყუმი ყარაყუმი (თურქმენ. Garagum, შავი ქვიშა) — უდაბნო ცენტრალურ აზიაში. გადაჭიმულია 350 000 კმ²-ზე და მოიცავს თანამედროვე თურქმენეთის 70 %-ს. მოსახლეობა ძალიან მეჩხერადაა გაფანტული, ერთი ადამიანი 6,5 კმ²-ზე. ნალექები საკმაოდ იშვიათია.
მდებარეობა
მდებარეობს კასპიის ზღვის აღმოსავლეთით, არალის ზღვამდე ჩრდილოეთით, ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდინარე ამუდარიასა და ყიზილყუმის უდაბნომდე. არალის ზღვის დაშრობასთან ერთად, უდაბნოს ფართობი იმატებს.
ჰიდროგრაფია
უდაბნოს კვეთავს მსოფლიოში სიდიდით მეორე საირიგაციო არხი — ყარაყუმის არხი, რომელიც 1954 წელს აშენდა და რომლის სიგრძეც 1375 კმ-ია. მასში ყოველწლიურად 13-20 კმ³ წყალი გაედინება.
არქეოლოგია
ყარაყუმში მდებარე დიდი ბალკანის მთებში, არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს ქვის ხანის ადამიანის ნასახლარები.
ეკონომიკა
უდაბნოში მდებარე მარისა და ტეჯების ოაზისებში მოყავთ ბამბა.
ტრანსპორტი
ყარაყუმის უდაბნოს კვეთს ტრანსკასპიური სარკინიგზო მაგისტრალი.
გეოლოგია
ყარაყუმის ტერიტორიაზე მდებარეობს ნავთობისა და ბუნებრივი აირის უდიდესი მარაგები.
რესურსები ინტერნეტში
40.25233°N, 58.43975°W
სქოლიო
კატეგორია:ცენტრალური აზია კატეგორია:თურქმენეთის უდაბნოები კატეგორია:ყაზახეთის უდაბნოები კატეგორია:უზბეკეთის უდაბნოები
რამაზ ნიკოლაიშვილი
რამაზ ნიკოლაიშვილი (დ. 17 ივნისი, 1965, თბილისი, საქართველოს სსრ ) — ქართველი ეკონომისტი, ინჟინერი, იურისტი, პოლიტიკოსი. საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი 2010-2012 წლებში
კარიერა
ნიკოლაიშვილის სამუშაო გამოცდილება იწყება 1994 წლიდან, როცა მან საგადასახდო ინსპექციაში დაიწყო მუშაობა. 2000-2003 წლებში მუშაობდა საგანგებო ლეგიონში. 2003-2007 წლებში მუშაობდა ფინანსურ პოლიციაში, ხოლო ამ სამსახურის რეორგანიზების შემდეგ - შემოსავლების სამსახურში. 2008 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების შემდეგ დაინიშნა სახელმწიფო რწმუნებულად-გუბერნატორად გურიის მხარეში, სადაც იმუშავა იმავე წლის საპარლამენტო არჩევნებამდე. არჩევნების შემდეგ, ზაფხულში დაინიშნა ჯერ თავდაცვის მინისტრის მოადგილედ, ხოლო მოგვიანებით საქართველოს საავტომობილო გზების დეპარტამენტის თავმჯდომარედ 2010-2012 წლებში იყო რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი. 2012-2016 წლებში იყო საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“. 2016-2020 წლებში — საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა“. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გაერთიანებული ოპოზიცია „ძალა ერთობაშია“.
პირადი ცხოვრება
ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი. ფლობს რუსულ და ინგლისურ ენებს.
ჯილდოები
საქართველოს სამეცნიერო და საინჟინრო საზოგადოებათა კავშირის პრეზიდიუმის 2010 წლის 20 მაისის გადაწყვეტილებით - 2009 წელს ტრანსპორტის და საგზაო მშენებლობის დარგში მიღწეული წარმატებისთვის მიენიჭა „წლის ინჟინრის“ საპატიო წოდება
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:საქართველოს რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრები‎ კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს ღირსების მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები რამაზ კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები
ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი
შალვა ამირანაშვილის სახელობის ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი (შემოკლებით ხელოვნების მუზეუმი) — საქართველოს ეროვნული მუზეუმის შემადგენელი ერთეული, წარმოადგენს ხელოვნების ნიმუშთა უდიდეს სახელმწიფო საცავ-მუზეუმს საქართველოში.
ისტორია
დაარსდა 1920 წელს დიმიტრი შევარდნაძის თაოსნობით როგორც საქართველოს ეროვნული სამხატვრო გალერეა. 1932 წლის 5 აგვისტოს გალერეის ბაზაზე ჩამოყალიბდა სახვითი ხელოვნების ცენტრალური მუზეუმი, სადაც გაერთიანდა საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების და თსუ-ის ძველი ქართული ხელოვნების მუზეუმის კოლექციები. 1933 წლიდან ეწოდებოდა სახვითი ხელოვნების ცენტრალური მუზეუმი „მეტეხი“. 1950 წლიდა ეწოდა საქართველოს სსრ ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმი. 1984 წლისთვის მუზეუმში დაცული იყო 60 ათასამდე ექსპონატი.
ექსპონატები
მუზეუმში ინახება ქართული ხელოვნების ნიმუშები უძველესი დროიდან დღემდე. ფართოდ არის წარმოდგენილი VIII-XIX სს. ქართული ოქრომჭედლობა (ზარზმის ფერისცვალების ხატი, ბედიის ბარძიმი, ანჩისხატისა და ხახულის კარედები, თამარ მეფის ჯვარი, ლაკლაკიძეების ხატი და სხვ.); VIII-XV სს. ტიხრული მინანქრები, საიუველირო ნაწარმი, მხატვრული ქსოვილები. ძველი ქართული ხელოვნების ფონდში შედის შუა საუკუნეების ქართლი არქიტექტურის, მონუმენტური ფერწერისა და მოზაიკის, ქანდაკების, ხატწერის, ხეზე კვეთილობის ნიმუშები. მდიდარია ახალი და თანამედროვე ქართული ფერწერისა და ქანდაკების ნიმუშთა კოლექცია (ნ/ ფიროსმანის, ა. ბერიძის, რ. გველესიანის, შ. ქიქოძის, ა. მრევლიშვილის, გ. გაბაშვილის, ი. ნიკოლაძის, ნ. კანდელაკის, მ. თოიძის, ლ. გუდიაშვილის, დ. კაკაბაძის, ქ. მაღალაშვილის, ე. ახვლედიანის, ს. ქობულაძის და სხვ. ნაწარმოებები).
მუზეუმს აქვს რუსეთის (დ. ლევიცკი, ვ. ტროპინინი, ი. აივაზოვსკი, მ. ვრუბელი და სხვ.), ყოფილი სსრ რესპუბლიკების (ე. ლანსერე, ი. გრაბალი, ა. დეინეკა), დასავლეთ ევროპის ქვეყნების (გერმანია, ნიდერლანდები, იტალია) და აღმოსავლეთის ქვეყნების (განსაკუთრებით ირანის) ხელოვნების კულტურის თვალსაჩინო კოლექციები.
შენობა
შენობა, რომელშიც მუზეუმია, 1835 წელს მდიდარმა ვაჭარმა იაკობ ზუბალაშვილმა ააგებინა შვეიცარიელ არქიტექტორს ჯუზეპე ბერნარდაცის რუსეთში იმ დროს მოდურ კლასიცისტურ სტილში. თავდაპირველად შენობაში სასტუმრო იყო განთავსებული. 1840 წელს იგი საეგზარქოსომ შეიძინა და მასში სასულიერი სემონარია განათავსა. 1905 წლამდე სემინარია ამ შენობაში მდებარეობდა შემდეგ სემინარია გადაიტანეს ვაკეში (შემდგომში მე-9 საავადმყოფოს შენობა). მიუხედავად ამისა, 1917 წლის რევოლუციამდე პუშკინის 4 ნომერში მდებარე შენობა რუსული სასულიერო უწყების განკარგულებაში რჩებოდა. 1921 წელს ყოფილ სასულიერო სემინარიის შენობას პირველადი ფუნქცია დაუბრუნეს და მასში სასტუმრო „პალასი“ განთავსდა. 1950 წელს შენობაში დაიწყო სარეკონსტრუქციო სამუშაოები, რომელთა დასრულების შემდეგაც იქ ბინა დაიდო საქართველოს ხელოვნების მუზეუმმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის მუზეუმები კატეგორია:საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გაერთიანება
Daphnella clathrata
Daphnella clathrata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
შამურამატი
მინი|შამურამატი მეთვრამეტე საუკუნის იტალიურ ილუსტრაციაზე გამოსახულია როგორც შეიარაღებული [[ამორძალები|ამორძალი]] შამურამატი (Σεμίραμις, ܫܡܝܪܡ; აგრეთვე ცნობილი როგორც: სემირამისი, სემირამიდა), ძველი ასურეთის დედოფალი, შამშიადად V-ის (ჩვ. წ.-მდე 823–810 წწ.) მეუღლე იყო. ქმრის სიკვდილის შემდეგ, ჩვ. წ.-მდე 809–806 წლებში ტახტის მცირეწლოვანი მემკვიდრის ადადნირარი III-ის ნაცვლად მართავდა ასურეთს. ეომებოდა მიდიელებს, შემდგომ აქტიურად მონაწილეობდა სახელმწიფოს მართვაში. მის სახელს უკავშირდება ბაბილონის დაკიდებული ბაღების გაშენება. შამურამატის შესახებ ლეგენდები შემოგვინახა ბიბლიამ (შამურამატის და სოლომონ მეფის ამბავი), ჰეროდოტეს, ქტესიოს კნიდოსელის, დიოდორე სიცილიელის, ოვიდიუსის თხზულებებმა.
ალამოს ბრძოლა
მინი|250პქ|ალამო, 1854 წლის ნახატი მინი|250პქ|1903 წლის ნახატი მინი|250პქ|[[ანტონიო ლოპეს დე სანტა-ანა]]
შამურამატი
წყაროები
კატეგორია:ასურეთის დედოფლები
ალამოს ბრძოლა
ალამოს ბრძოლა (Battle of the Alamo, Batalla de El Álamo, 23 თებერვალი — 6 მარტი 1836) წარმოადგენს ტეხასის რევოლუციის, ისტორიულიად გამორჩეულ ეპიზოდს. მექსიკური ტეხასის ნაწილიდან განიდევნა ტეხასის მექსიკური მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი და ამერიკის შეერთებული შტატების არმიამ ეს ბრძოლა მოიგო. მიუხედავად ამისა, ალამოს ბრძოლა ისტორიაში შევიდა, როგორც მოსახლეობის უმცირესობის მხრიდან გმირული თავდაცვის, კრიტიკულ დღეებში მაღალი სულისკვეთებისა და გამბედაობის გამოვლენის ლეგენდარული მაგალითი. მენჩაკის წიგნის«Recovering History, Constructing Race: The Indian, Black, and White Roots of Mexican Americans» და სხვა ისტორიული წყაროების მიხედვით 1834 წელს ტეხასში 30000 ინგლისურენოვანი და 7000 ესპანურ ენაზე მოლაპარაკე მოსახლე აღიწერება. მექსიკის პრეზიდენტი ანტონიო ლოპეს დე სანტა-ანას ხელმძღვანელობით განხორციელდა შეჭრა იმ ტერიტორიებზე, რომლებიც ადრე მის კონტროლს ექვემდებარებოდა. 23 თებერვალს მექსიკური არმია იკავებს ბექარს და იწყებს ტეხასის ჰროიზონტზე ალამოს მისიის გაშლას.
6 მარტის დილას, მექსიკის ჯარი შტურმით იკავებს ალამოს. ტეხასელები ორ შეტევას იგერიებენ და თავდაცვაზე გადადიან, მაგრამ მესამე ბრძოლა მათთვის უმძიმესი შედეგებით მთავრდება. ტეხასელი ჯარისკაცების დარჩენილი ნაწილი ორსართულიანი ქვის შენობის (ალამოს) და მისი სამრეკოლს მიდამოს პოზიციებს იკავებს. აჯანყებულთა ნაწილის მცირერიცხოვანი ჯგუფი ყაზარმებისკენ გაიქცა და ცდიოლბდნენ თავის გადარჩენას, მაგრამ ამ გზაზე მათ ცეცხლი გაუხსნა მრავალრიცხოვანმა მექსიკურმა კავალერიამ. მექსიკელი მებრძოლები, დიდი ძალისხმევით და მსხვერპლით იღებდნენ შენობის თითოეულ ოთახს. ბრძოლის დასასრულას, მრავალრიცხოვანი არმია შენობას იღებს და ამყარებს მასზე კონტროლს; მაგრამ დამარცხებულ აჯანყებულთა მხრიდან წარმოებული გმირული თავდაცვა, საბრძოლო სულისკვეთების გამოვლენის ენციკლოპედიურ, ისტორიულ ნიმუშად იქცა.
დაუზუსტებელი წყაროებით და გადმოცემით ბრძოლის დროს ხუთი თუ შვიდი ტეხასელი დანებდა და ტყვედ ჩაბარდა, მაგრამ სანტა-ანას ბრძანებით ისინი სიკვდილით დასაჯეს. ცალკეული წყაროების მიხედვით დაღუპულ ტეხასელთა რიცხოვნობა 182 - 257 დიაპაზონში ფიქსირდება, ეს მაშინ როდესაც მექსიკური ჯარის დანაკარგი 400-600 დაჭრილსა და დაღუპულს მოითვლის. ალამოს ლეგენდარული ბრძოლის შემდეგ, ტეხასის გარნიზონის მხრიდან გადარჩა ორი მეომარი, რომლებიც შეიწყალა მქსიკურმა მხარემ, ესენია რაბუ ჯო და ტეხასის არმიის დეზერტირი ბრიგიდო ჰერერო. სანტა-ანამ ასევე შეიწყალა ქალები და ბავშვები, რომლებიც გათავისუფლდნენ დაკითხვების შემდეგ.
ალამოს გმირული თავდაცვა და ეს ლეგენდარული ბრძოლა დღეს ამერიკელი მოქლაქეებისთვის წარმოადგენს, ზოგადად პრობლემების მიმართ მდრგადობის და გმირული სულისკვეთების მაგალითს. ფრაზა „გახსოვდეს ალამო!“ - რთული პრობლემების წინაშე მდგომ ადამიანთა ურთიერთ-შთაგონებას და გამხნევებას ემსახურება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის ბრძოლები კატეგორია:აშშ-ის ბრძოლები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრძოლები
ვოლინის ოლქი
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის ოლქები
სამი დათვი
სამი დათვი — ზღაპარი, რომელიც 1837 წელს ჩაწერილი იქნა ბრიტანელ პოეტ რობერ საუზის მიერ. იმავე წელს ბრიტანელმა მწერალმა ჯორჯ ნიკოლმა პროზაული ვერსიის მიხედვით შექმნა ლექსი.
სიუჟეტი
ორიგინალური ვერსიით, ტყეში ცხოვრობს სამი დათვი. ერთ დღეს ისინი სახლიდან გადიან. მათ საცხოვრებელს პოულობს მოხუცი, ბინძური ქალი. იგი შეჭამს მათ სადილს, ჯდება სკამზე და ამტვრევს მას, შემდეგ კი იძინება მათ საწოლში. დათვები შინ ბრუნდებიან და პოულობენ მძინარე ქალს, რომელიც შეშინებული გარბის.
სხვადასხვა ვერსიაში მოხუცი ქალის მაგივრად მონაწილეობს გოგონა.
ნიკოლოზ ფალავანდიშვილი
ნიკოლოზ (ნიკო) იოსების ძე ფალავანდიშვილი (დ. 1790 — გ. 1855) — ქართველი თავადი, რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო მოხელე, ბიბლიოფილი და ხელნაწერთა შემგროვებელი.
რუსეთის ადმინისტრაციის სამსახურში იყო დაახლ. 1804 წლიდან. 1812 წელს კურიერად გაიგზავნა იმპერატორ ალექსანდრე I-თან, რათა ლენქორანის აღების ამბავი ეხარებინა. ფალავანდიშვილი ალექსანდრეს უკვე ევროპაში შეხვდა, ნაპოლეონის წინააღდმდეგ ლაშქრობის დროს, შეუერთდა არმიას და მოკავშირეთა ჯარებთან ერთად 1814 წელს პარიზში შევიდა. კავკასიის თავისებურებებისა და რუსული ენის კარგი ცოდნის გამო ნდობით სარგებლობდა რუსეთის მეფისნაცვალთა კარზე. 1832—1837 წლებში ფალავანდიშვილი იყო თბილისის სამოქალაქო გუბერნატორი. 1832 წელს ძმამ, იესე ფალავანდიშვილმა სცადა ნიკოლოზი ქართველ თავად-აზნაურთა შეთქმულებაში ჩაება, თუმცა ნიკოლოზისვე ზეგავლენით მან შეთქმულები გათქვა. 1853 წელს იყო მეფისნაცვლის მთავარსამმართველოს საბჭოს წევრი. ლუკა ისარლოვის მიერ ჩაწერილი ფალავანდიშვილის მოგონებები 1900 წელს დაიბეჭდა ჟურნალ „კავკაზსკი ვესტნიკში“.
ნიკო ფალავანდიშვილს ცოლად ჰყავდა (1834 წლიდან) მარიამ ლუარსაბის ასული ორბელიანი (დ. 1817 — გ. 1851). მათი ქალიშვილი მაკრინე დაქორწინდა თავად ალექსანდრე ესტატეს ძე ორბელიანზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1790 კატეგორია:გარდაცვლილი 1855 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკური მოსამსახურეები
მერუ-ბეტირის ეროვნული პარკი
მერუ-ბეტირი (Taman Nasional Meru Betiri) — ეროვნული პარკი ინდონეზიაში, აღმოსავლეთ იავის პროვიინციაში. ფართობი 580 კმ²-ს შეადგენს, საიდანაც 8,45 კმ² საზღვაო ტერიტორიაა. პარკის პლაჟებზე ბინადრობენ ტყავისბაკნიანი ზღვის კუები, უკიდურესად საფრთხის ქვეშ მყოფი კუ Eretmochelys imbricata, მწვანე კუები და ზეთისხილისფერი კუები.
მერუ-ბეტირის ეროვნული პარკის ტოპოგრაფია მერყეობს ზღვისპირა დაბლობებიდან 1 200 მ სიმაღლის მაღლობებამდე. ასეთი მრავალფერი ტოპოგრაფიის გამო, გავრცელებულია ვეგეტაციათა ხუთი განსხვავებული ტიპი. ფაუნის წარმომადგენელთაგან გავრცელებულია 29 სახეობის ძუძუმწოვარი და 180 სახეობის ფრინველი.
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ეროვნული პარკები კატეგორია:აღმოსავლეთ იავის გეოგრაფია კატეგორია:აღმოსავლეთ იავის ღირსშესანიშნაობები
ფელიპე კალდერონი
ფელიპე კალდერონი (Felipe de Jesús Calderón Hinojosa; დ.18 აგვისტო 1962, მორელია, მიჩოაკანი, მექსიკა) — მექსიკის პრეზიდენტი 2006-2012 წლებში. აირჩიეს 2006 წელს მემარჯვენე ცენტრისტული ეროვნული მოქმედების პარტიის რიგებიდან. ვისენტე ფოქსის მთავრობაში ეკავა ენერგეტიკის მინისტრის თანამდებობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 18 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1962
ტრიანონის საზავო ხელშეკრულება
მინი|ხელმოწერის პროცესი. ტრიანონის საზავო ხელშეკრულება — საზავო ხელშეკრულება, ერთი მხრივ, პირველ მსოფლიო ომში დამარცხებულ ცენტრალურ სახელმწიფოთა ბლოკის მონაწილე უნგრეთსა და მეორე მხრივ ომში გამარჯვებულ „მოკავშირე და გაერთიანებულ სახელმწიფოებს“ (აშშ, დიდი ბრიტანეთი, საფრანგეთი, იტალია, იაპონია, საბერძნეთი და სხვა) შორის. ხელი მოაწერეს 1920 წლის 4 ივნისს ვერსალის დიდი ტრიანონის სასახლეში. წარმოადგენდა ვერსალ-ვაშინგტონის სისტემის შემადგენელ ნაწილს. ტრიანონის საზავო ხელშეკრულების მიხედვით, რუმინეთს შეუერთდა ტრანსილვანია და ბანატის აღმოსავლეთი ნაწილი; სერბების, ხორვატებისა და სლოვენების სამეფოს - ხორვატია, ბაჩკა და ბანატის დასავლეთი ნაწილი; ჩეხოსლოვაკიას - სლოვაკია და იმიერკარპატების უკრაინა; ავსტრიას გადაეცა ბურგენლანდის პროვინცია. უნგრეთი უარს ამბობდა ნავსადგურ რიეკაზე (ფიუმე), აგრეთვე უარყოფდა ყველა უფლებას და პრეტენზიას ავსტრია-უნგრეთის მონარქიის ან მის მოკავშირეთა ყოფილ ტერიტორიებზე. ვენის არბიტრაჟების (1938 და 1940 წწ.) შედეგად ტრიანონის საზავო ხელშეკრულებამ მნიშვნელობა დაკარგა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:XX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები კატეგორია:ავსტრია-უნგრეთის ისტორია კატეგორია:ავსტრია-უნგრეთის დაშლა
Blackout (სკორპიონსის ალბომი)
Blackout (ჩავარდნა მეხსიერებაში) — გერმანული როკ-ჯგუფ სკორპიონსის მერვე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1982 წელს.
ალბომზე მუშაობის დროს კლაუს მაინემ ხმა დაკარგა და იძულებული იყო, პრობლემა ოპერაციით გადაეწყვიტა. ორიგინალური დემოები ამ ალბომისთვის ჩაიწერეს ვოკალისტ დონ დოკენის მონაწილეობით, თუმცა ისინი დისკში ან მის სხვა გამოცემებში არ არის წარმოდგენილი.
რესურსები ინტერნეტში
ალბომი ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
კატეგორია:სკორპიონსის ალბომები კატეგორია:1982 წლის ალბომები კატეგორია:Harvest Records-ის ალბომები კატეგორია:Mercury Records-ის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები
ჯანლუკა ძამბროტა
ჯანლუკა ძამბროტა (Gianluca Zambrotta; დ. 19 თებერვალი, 1977, კომო, იტალია) — იტალიელი ვეტერანი ფეხბურთელი, მსოფლიო ჩემპიონი (2006), ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედალოსანი (2000).
ბარი
მალე ძამბროტათი უკვე „ბარის“ ხელმძღვანელები დაინტერესდნენ და ჯანლუკამაც კლუბის შეცვლა გადაწყვიტა. იტალიის ჩემპიონატის უმაღლეს ლიგაში მისი დებიუტი 1997 წელს შედგა. გადასვლის პირველ სეზონში მარცხენა განაპირა მცველის პოზიციაზე თამშობდა. 27 მატჩში მიიღო მონაწილეობა და ორი გოლის გატანა მოახერხა. პირველი გოლი ვენეციას გაუტანა, მეორე კი სან სიროზე „ინტერის“ კარში შეაგდო. მალე იტალიის 21 წლამდე ნაკრების მწვრთნელმა დინო ძოფიმ ძამბროტა ნაკრებში გამოიძახა. ჯანლუკა გახდა პირველი ფეხბურთელი „ბარიდან“, რომელმაც ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში ითამაშა.
მომდევნო 1998-1999 წლების სეზონში 32 შეხვდრა ჩაატარა „ბარის“ მაისურით და 4 გოლი გაიტანა. მისი შესანიშნავი თამაში უყურადღებოდ არ დარჩენილა და მალე ძამბროტამ „იუვენტუსისგან“ შემოთავაზება მიიღო. კარლო ანჩელოტის საკუთარი გუნდის შემადგენლობაში სურდა ეხილა.
იუვენტუსი
2000 წელს ზამთრის სატრანსფერო სეზონის გახსნისთანავე ჯანლუკა ძამბროტა „იუვენტუსში“ გადავიდა, „ბებერ ქალბატონს“ მცველის შეძენა 8 მილიონი ევრო დაუჯდა. ამ კლუბში თამაში საშუალებას აძლევდა საკუთარი შესაძლებლობები უმაღლეს ევროპულ ტურნირებში გამოევლინა და სკუდეტოსთვისაც ებრძოლა.
ტურინში გადასვლის პირველივე სეზონში ქვეყნის პირველობის შანსი ჰქონდა, თუმცა ბოლო ტურებში დაკარგეს ქულები. ბოლო მატჩში ძამბროტამ წითელი ბარათიც მიიღო პიერ ლუიჯი კოლინასგან. „იუვენტუსის“ წაფორხიალებით ისარგებლა „ლაციომ“ და საბოლოოდ ჩემპიონის ტიტული სწორედ რომაელებს ერგოთ.
მეორე სეზონში 2000-2001 წლებში ძამბროტამ 29 შეხვედრა ჩაატარა და 3 გოლი გაიტანა. თუმცა ახლაც მხოლოდ მეორე ადგილზე გავიდა. კარიერაში პირველი სკუდეტო 2001-2002 წლების სეზონში მოიპოვა. 32 შეხვედრაში 1 გოლი გაიტანა.
2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ძამბროტა დაშავდა და მომდევნო სეზონის პირველი ნახევარი თითქმის სრულად ჩააგდო. ამ ხნის განმავლობაში მისი ადგილი მარჯვენა ფლანგზე მაურო კამორანეზიმ დაიკავა.
გამოჯანმრთელების შემდეგ „იუვენტუსის“ მაშინდელმა მწვრთნელმა მარჩელო ლიპიმ ძამბროტა მარცხენა მხარეს გაამწესა. პოზიციის შეცვლას ხელი არ შეუშლია და აქაც ისევე კარგად ათამაშდა, როგორც მოპირდაპირე ფრთაზე თამაშობდა. ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთლი იყო მაშინ, როდესაც მეორე სკუდეტო მოიგო და მაშინაც როდესაც „იუვენტუსმა“ ჩემპიონთა ლიგის ფინალში გააღწია. 2003 წელს იტალიური ფინალი გაიმართა ტურინელები „მილანელებს“ ეცილებოდნენ ტიტულის მოგებაში. საბოლოოდ საქმე პენალტების სერიამდე მივიდა. „როსონერის“ ფეხბურთელებმა უკეთ შეასრულეს დარტყმები და „იუვენტუსი“ ვერცხლის მედლებს დასჯერდა.
2005 წელს ძამბროტამ სკუდეტო მეოთხედ მოიგო. იმ პერიოდში ჯონათან ძებინა დაშავდა, გუნდში კი ჯორჯო კიელინი მოვიდა. ჯანლუკამ კვლავ მარცხნივ გადაინაცვლა, მარჯვენა ფლანგი კი ახალწვეულმა ჩაიბარა. იმავე წელს კლუბთან კონტრაქტი 2010 წლამდე გაახანგრძლივა, თუმცა 2006 წელს იტალიურ ფეხბურთში კიდევ ერთი დიდი სკანდალი აგორდა, „იუვენტუსი“ გარიგებულ მატჩებში დაადანაშაულეს, სკუდეტო ჩამოართვეს და სერია ბ-ში დაააქვეითეს.
ტურინში გატარებული შესანიშნავი 7 სეზონის შემდეგ ძამბროტამ კლუბიდან წასვლის გადაწყვეტილება მიიღო და „ბარსელონაში“ გადავიდა ლილიან ტურამთან ერთად.
ბარსელონა
ჯანლუკა ძამბროტა „ბარსელონაში“ 2006 წელს გადავიდა. მსოფლიო ჩემპიონატის დასრულების შემდეგ მცირე შესვენება აიღო. სეზონის დაწყებამდე კატალონიელებმა ამერიკის შეერთებულ შტატებში ტურნე მოაწყვეს, ძამბროტაც იქ შეუერთდა ახალ გუნდს. თუმცა მხოლოდ ბოლო თამაშში, 13 აგვისტოს, „ნიუ იორკ რედ ბულსის“ წინააღმდეგ ითამაშა. ოფიციალური დებიუტი კატალონიური კლუბის შემადგენლობაში მოგვიანებით, 17 აგვისტოს, ესპანეთის სუპერ თასსზე „ესპანიოლის“ წინააღმდეგ შედგა.
ძამბროტამ პირველი გოლი „ბარსელონას“ მაისურით პრიმერა დივიზიონის მორიგ ტურში 2007 წლის 17 მარტს „რეკრიატივო“ გაუტანა. ვისენტე კალდერონზე „ატლეტიკოს“ წინააღმდეგ 6-0 მოგებულ შეხვედრაში ჯანლუკამ თავისი წვლილი შეიტანა და კიდევ ერთი გოლი ჩაიწერა საკუთარ ანგარიშზე.
კატალონიაში ძამბროტამ ორი სეზონი გაატარა ამ ხნის განმავლობაში 58 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და სამი გოლის გატანა შეძლო.
მილანი
thumb|150px|ძამბროტა [[მილანელო|მილანელოში ვარჯიშზე 27 ნოემბერი 2008.]] 2008 წელს ძამბროტამ სამშობლოში დაბრუნება გადაწყვიტა. საბოლოო არჩევანი „მილანზე“ გააკეთა. ახალ კლუბთან სამწლიანი კონტრაქტი საზაფხულო სატრანსფერო ფანჯრის დახურვამდე ცოტა ხნით ადრე გააფორმა. „როსონერიმ“ 9 მილიონი ევრო გადაუხადა ესპანელებს. თავად ძამბროტა კი წელიწადში 4 მილიონ ევროს იღებს. „მილანი“ იმ დროს საკადრო პრობლემებს განიცდიდა. დაცვის მარჯვენა ფლანგი ჯანლუკას ანდეს. პირველი გოლი ახალი კლუბის რიგებში 31 სექტემბერს „ლაციოს“ გაუტანა.
ახალ 2009-2010 წლების სეზონში „მილანში“ დიდი ცვლილებები მოხდა გუნდიდან წავიდა კაპიტანი პაოლო მალდინი, მწვრთნელი კარლო ანჩელოტი ლეონარდომ ჩაანაცვლა, რომელიც კახა კალაძეს არ სწყალობდა, ამიტომ მარცხენა ფლანგზე ძამბროტამ მათი ადგილი დაიკავა. „როსონერი“ ჩემპიონთა ლიგიდან უკვე გამოვარდა, გუნდი არასტაბილურად გამოიყურებოდა სერია A-შიც, ყველაფერი იქითკენ მიდიოდა, რომ ძამბროტა ამ სეზონსაც ტიტულის გარეშე დაასრულებდა.
ახალგაზრდული ნაკრები
ჯანლუკა ძამბროტამ სერია ა-ში გამოჩენისთანავე ეროვნული ნაკრების მესვეურების ყურადღებაც მიიქცია. მალე 21 წლამდე ნაკრებში გამოიძახეს. პირველი მატჩი „აძურას“ მაისურით 1998 წლის 25 მარტს მალტის წინააღმდეგ ჩაატარა. იმავე წლის 22 აპრილს უელსის წინააღმდეგ პირველი გოლი გაიტანა. საერთო ჯამში ნაკრებში გამოჩენის პირველ სეზონში ნაკრებში 6 მატჩი ჩაატარა. „სკუადრა აძურას“ მაისურით მოედანზე ხშირად ჩნდებოდა მომდევნო წელსაც.
Daphnella compsa
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ჯანლუკა ძამბროტა
ახალგაზრდული ნაკრები
ევრო 2000ზე წარუმატებელი გამოსვლის შემდეგ ძამბროტა დაუბრუნდა ახალგაზრდულ ნაკრებს და ოლიმპიურ თამაშებზე მონაწლეობის მისაღებად გუნდთან ერთად გაემგზავრა. საწყის ეტაპზე, ჰონდურასთან და ავსტრალიასთან ძირითად შემადგენლობაში იყო, თუმცა შეცვლაზე შევიდა ნიგერიასთან. ეს ბოლო თამაში აღმოჩნდა ასაკობრივ ნაკრებში.
ეროვნული ნაკრები
მას შემდეგ, რაც 2002 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შემდეგ კაპიტანი პაოლო მალდინი ნაკრებიდან წავიდა, მარცხენა ფლანგისთვის კონკურენცია დაიწყო. იმ პერიოდში ჯანლუკა ძამბროტა იუვენტუსში სწორედ ამ პოზიციაზე თამაშობდა და კარგ სეზონსაც ატარებდა. სწორედ ამიტომ საბოლოო არჩევანი სწორედ მასზე გაკეთდა და ძამბოტამაც მალე მოახერხა ნაკრებში ადგილის დამკვიდრება.
თავისი პირველი გოლი სკუდრა აძურას რიგებში 2004 წლის გაზაფხულზე ტუნისის ნაკრებს გაუტანა.
ევრო 2004-ზე ძამბროტა ძირითადი შემადგენლობის ფეხბურთელად წავიდა. მართალია, ის ჩემპიონატი იტალიის ნაკრებმა სუსტად ჩაატარა, თუმცა ჯანლუკა იმ მცირერიცხოვან იტალიელებს შორის აღმოჩნდა, რომელმაც კარგი შეფასება დაიმსახურა.
გერმანია 2006
ჩემპიონატებზე წარუმატებელი გამოსვლის შემდეგ სკუადრა აძურას მთავარი მწვრთნელი შეიცვალა — ჯოვანი ტრაპატონის შემდეგ მარჩელო ლიპი მოვიდა. ლიპის ფორმაციის ნაკრებში ძამბროტამ დაცვის მარჯვენა ფლანგი ჩაიბარა და შეუცვლელი ფიგურა გახდა. მსოფლიოს 2006 წლის ჩემპიონატის შესარჩვი მატჩებიც სრულად ჩაატარა, ამიტომ მისი გამგზავრება გერმანიაში ეჭვქვეშ არავის დაუყენებია. თუმცა მუნდიალის მოსამზადებელ პერიოდში ტრავმა მიიღო. ლიპიმაც მაშინვე დანიელე ბონერა გამოიძახა და ჯანლუკას შემცვლელად წაიყვანა. ძამბროტამ ფორმის აღდგენა მალე მოახერხა და მსოფლიო ჩემპიოპნატზე მხოლოდ პირველი მატჩი გამოტოვა. მიუხედავად ამისა, იტალიამ განის დამარცხება მოახერხა. 17 ივნისს შეერთებული შტატების წინააღმდეგ მოედანზე ძამბროტა მოედანზე გამოვიდა და მარცხენა ფლანგი ჩაიბარა. ჯგუფურ ეტაპზე ყველა მატჩი შეუცვლელად ჩაატარა.
მომდევნო ეტაპზე ავსტრალიის წინააღმდეგ ძამბროტამ ყვითელი ბარათი მიიღო. იმ შეხვედრაში მსაჯმა მარკო მატერაცი გააძევა, მიუხედავად ამისა კაცნაკლულმა იტალიამ მეტოქის დამარცხება მაინც მოახერხა. 95-ე წუთზე ტოტიმ გაიტანა.
მეოთხედფინალში აპენინელები უკრაინელებს დაუპირისპირდნენ. ძამბროტა მარჯვენა ფლანგზე თამაშობდა, მე-6 წუთზე ანგარიში სწორედ მან გახსნა. ეს მისი პირველი გოლი იყო მსოფლიო ჩემპიონატზე. იმ შეხვედრაში ჯანლუკამ კიდევ ერთხელ გამოიჩინა თავი, როდესაც საკუთარი ნაკრები გაშვებული გოლისგან იხსნა. მარჩელო ლიპიმ ნაკრებში გარკვეული კორექტივები შეიტანა, უკვე მეორე ტაიმში ძამბროტამ ფლანგი შეიცვალა და საგოლე პასიც მიითვალა. 69-ე წუთზე საჯარიმოში პენალტის ნიშნულთან შესანიშნავი გადაცემა გაუკეთა ლუკა ტონის, რომელსაც ანგარიშის ორამდე გაზრდა არ გასჭირვებია.
ნახევარფინალში იტალიელები მასპინძელ გერმანელებს დორტმუნდში დაუპირისპირდნენ. ძამბროტა კვალავ მარჯვენა მცველად გამოვიდა მოედანზე. მატჩის ძირითადი დრო გატანილი გოლების გარეშე დასრულდა. დამატებით დროში კი იტალიელებმა 2:0 დაამარცხეს მეტოქე.
მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალი საფრანგეთისა და იტალიის ნაკრებებს შორის 9 ივლისს გაიმართა. ძამბროტასთვის ეს პირველი ფინალი იყო ნაკრების შემადგენლობაში. ძირითადი დრო ფრედ 1:1 დასრულდა. საქმე პენალტებამდე მივიდა. ჯანლუკას არ დაურტყამს თერთმეტმეტრიანი, სამაგიეროდ მისმა თანაგუნდელებმა ზუსტად შეასრულეს ყველა დარტყმა და იტალიის ნაკრებმა მსოფლიოს ჩემპიონატი მეოთხედ მოიგო.
ჯანლუკა ძამბროტამ მუნდიალზე რამდენიმე პოზიციაზე ითამაშა და დაკისრებულ მოვალეობებს შესანიშნავად გაართვა თავი, ამიტომაც მსოფლიოს 2006 წლის ჩემპიონატის სიმბოლურ ნაკრებში მოხვდა.
საკლუბო
იუვენტუსი სერია ა: 2002, 2003
იტალიის სუპერთასი: 2003
ინტერტოტოს თასი: 1999
ბარესელონა ესპანეთის სუპერთასი: 2006
სანაკრებო
მსოფლიო ჩემპიონი: 2006
პირადი
შედის ევროპის 2004 წლის ჩემპიონატის სიმბოლურ ნაკრებში
შედის უეფას წლის გუნდში: 2006
ფიფპროს მსოფლიო XI: 2006
შედის მსოფლიოს 2006 წლის ჩემპიონატის სიმბოლურ ნაკრებში
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:ბარის ფეხბურთელები კატეგორია:კომოს ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
სალვინია
სალვინია (Salvinia) — განსხვავებულსპორიანი გვიმრების გვარი სალბინიასებრთა ოჯახისა. წყლის ზედაპირზე მოტივტივე ერთ- ან მრავალწლოვანი უფესვო პატარა მცენარეებია. მათი ფოთლები განლაგებულია რგოლურად, 3-3 ერთად; მათგან 2 წყალზე ტივტივებს, მე-3 — წყალშია ჩაყურყუმალებული, ძლიერ დანაწევრებულია და ფესვის მაგივრობას ასრულებს. წყალქვეშა ფოთლების ფუძესთან ჯგუფებად სხედან სპოროკარპიუმები, რომლებიც შეიცავენ მიკრო- და მეგასპორანგიუმებს.
სალვინიას 10 სახეობა ძირითადად ტროპიკულ ამერიკასა და აფრიკაშია გავრცელებული, გვხვდება ჩრდილოეთ ამერიკასა და ევრაზიაშიც. საქართველოში იზრდება მხოლოდ ერთი სახეობა — Salvinia natans. იგი გვხვდება აფხაზეთში, სამეგრელოსა და კახეთში (ალაზნის ქვემო დინებაში), ტბებსა და მდოვრე წყლებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გვიმრები
დაღესტნის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი
მინი|დაღესტნის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი დაღესტნის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი — ქალაქ მახაჩყალაში მდებარე უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება. დაარსდა 1972 წელს ლენინგრადის გემების მშენებლობის ინსტიტუტის ფილიალის ბაზაზე.
უნივერსიტეტში დასაქმებულია 100–ზე მეტი მეცნიერებათა დოქტორი და პროფესორი, 300–ზე მეტი მეცნიერებათა კანდიდატი და ასოცირებული პროფესორი.
სტრუქტურა
დაღესტნის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტში მოქმედებს რამდენიმე ფაკულტეტი, ესენია:
ისტორია
დაღესტნის სახელმწიფო ტექნიკური უნივერსიტეტი რუსეთის სამხრეთის დიდი საგანმანათლებლო, სამეცნიერო და კულტურული ცენტრია, ინოვაციური ტიპის უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება მაღალი ინტელექტუალური და სამეცნიერო პოტენციალით.
დაარსების დღიდან უნივერსიტეტი დაამთავრა 50 ათასზე მეტმა სპეციალისტმა. ერთ-ერთი ყველაზე მოთხოვნად პროფესიებში პირველი, რომელიც უზრუნველყოფს მაღალკვალიფიციური კადრების მომზადებას რესპუბლიკისა და ქვეყნის მრავალ სექტორში.
უნივერსიტეტი-ს შექმნის ისტორია დაიწყო 1970 წლის 24 იანვარს, როდესაც სსრკ მინისტრთა საბჭომ მიიღო დადგენილება დაღესტნის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ორგანიზაციის შესახებ.
1971 წლის 17 აგვისტოს დაღესტნის უმაღლესი და საშუალო საგანმანათლებლო მინისტრის ბრძანებით დაამტკიცა დაღესტნის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სტრუქტურა, განყოფილებების ჩამონათვალი, ლაბორატორიები და ოფისები, აგრეთვე ინსტიტუტის საკონსულტაციო ორგანოები, ხოლო უმაღლესი განათლების მინისტრის ბრძანებით 1972 წლის 24 თებერვლის გადაწყდა ყველა ორგანიზაციული საკითხი და შეიქმნა ინსტიტუტი.
უნივერსიტეტის სტრუქტურაში შედიოდა მექანიკური - უნივერსიტეტის კასპიის ფილიალი, ინსტრუმენტების წარმოების, სამშენებლო და ტექნოლოგიური ფაკულტეტები.
1972 წელს დაღესტნის პოლიტექნიკური ინსტიტუტის რექტორად დაინიშნა კამილ მაგომედოვი, ფიზიკა-მათემატიკის დოქტორი, პროფესორი, რუსი მეცნიერი გაზის გამოთვლითი დინამიკის მიმართულებით. ის ინსტიტუტის დაარსების დღიდან 13 წლის განმავლობაში ხელმძღვანელობდა. მაგომედოვმა მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა უნივერსიტეტის განვითარებაში, რამაც მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია დაღესტანში ტექნიკური მეცნიერების ჩამოყალიბებაზე და ჩრდილოეთ კავკასიის რესპუბლიკებში ინდუსტრიის განვითარებაზე.
1985 წელს კამილ მაგომედოვი დანიშნეს სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის დაღესტნის ფილიალის პრეზიდიუმის თავმჯდომარის პოსტზე, ხოლო ინსტიტუტს ხელმძღვანელობდა ტექნიკური მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი ფოსტა ამინოვი.
ამინოვი, როგორც რექტორი, ავითარებს და აუმჯობესებს კვლევით საქმიანობას ინსტიტუტში, შეისყიდა დიდი რაოდენობით სხვადასხვა სამეცნიერო მოწყობილობა და ინსტრუმენტები.
1995 წელს, რუსეთის ფედერაციის უმაღლესი განათლების სახელმწიფო კომიტეტის ბრძანებით 1995 წლის 5 ივნისის ბრძანებით, დაღესტნის პოლიტექნიკური ინსტიტუტი გადაკეთდა დაღესტნის სახელმწიფო ტექნიკურ უნივერსიტეტად.
უნივერსიტეტის საგანმანათლებლო პოლიტიკამ ორიენტაცია აღო უმაღლესი განათლების მაღალი მსოფლიო სტანდარტებისკენ. დაეყრდნო ღირებულ ტრადიციებს, ინტელექტუალური კაპიტალის შექმნას, უახლესი მეთოდებისა და განვითარების სტრატეგიების მიღებას, მისი საქმიანობის მუდმივად გაუმჯობესებას. უნივერსიტეტმა პირველობა მიიღო მეცნიერებაში, განათლებაში, საგანმანათლებლო სფეროში და რეგიონში პირველი იყო, ვინც ინოვაციურ განვითარებაზე გადავიდა.
სქოლიო
კატეგორია: დაღესტნის უნივერსიტეტები კატეგორია: კავკასია კატეგორია: დაღესტანი
მის სამყარო
მის სამყარო — ყოველწლიური საერთაშორისო სილამაზის კონკურსი, რომელსაც ატარებს მის მსოფლიოს ორგანიზაცია.
კონკურსი დააარსა ტანსაცმლის კომპანიამ "Pacific Mills"–მა, 1952 წელს კალიფორნიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სილამაზის კონკურსები კატეგორია:მის სამყარო
Miss Universe 1964
სამხედრო გალერეა
სამხედრო გალერეა (Военная галерея) - პეტერბურგის ზამთრის სასახლის ერთ-ერთი გალერეაა. იმპერატორ ალექსანდრე I- ის მიერ ჩაფიქრებული გალერეის პროტოტიპი იყო ვინდსორის სასახლის ერთ -ერთი დარბაზი, რომელიც ეძღვნებოდა ვატერლოოს ბრძოლის ხსოვნას, რომელშიც კონცენტრირებული იყო ერთა ბრძოლაში მონაწილეთა პორტრეტები. გალერეა შედგება რუსი გენერლების 332 პორტრეტისგან, რომლებიც მონაწილეობდნენ 1812 წლის სამამულო ომში. პორტრეტები დახატა ჯორჯ დოუმ და მისმა თანაშემწეებმა ა. ვ. პოლიაკოვმა და ვ. ა. გოლიკემ.
დოუს, პოლიაკოვისა და გოლიკეს მიერ დახატული პორტრეტების გარდა, გალერეაში უკვე 1830 -იან წლებში განთავსებული იყო ალექსანდრე I- ისა და მისი მოკავშირეების დიდი საცხენოსნო პორტრეტები - პრუსიის მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ III და ავსტრიის იმპერატორი ფრანც I. პირველი ორი დაიხატა ბერლინის სასამართლოს მხატვარის ფ. კრუგერის, მესამე - ვენის მხატვრის იპ კრაფტის მიერ. თავდაპირველად გალერეაში განთავსებული იყო დოუ -ს მიერ რუსეთის იმპერატორის საცხენოსნო პორტრეტი - ამ პორტრეტმა გამოიწვია მრავალი პრეტენზია და საბოლოოდ კრუგერის პორტრეტით შეიცვალა [1].
საბჭოთა პერიოდში, გალერეა შეავსეს ოთხი პორტრეტით - ოფიცერი (კაპიტანი ვ.მ. ლავრენტიევი) და სამი ქვედა წოდება (გრენადირი ი.გ. იამნიკი, არაკომერციული ოფიცერი, რომლებიც მონაწილეობდნენ 1812 წლის სამამულო ომში და 1813-1814 წლების საზღვარგარეთულ ექსპედიციებში. ეს პორტრეტები ასევე შესრულებულია ჯორჯ დოუს მიერ. მოგვიანებით გალერეას დაემატა პიტერ ფონ ჰესის ორი ნამუშევარი - "ბოროდინოს ბრძოლა" და "ფრანგების უკან დახევა მდინარე ბერეზინას გასწვრივ".
დარბაზი, სადაც განთავსებული იყო გალერეა, დაპროექტებულია არქიტექტორ კარლ როსის მიერ და აშენებულია 1826 წლის ივნისიდან ნოემბრამდე. მან შეცვალა რამდენიმე პატარა ოთახი ზამთრის სასახლის მთავარი ბლოკის შუაგულში - თეთრ გალერეასა და დიდი ტახტის ოთახს შორის, სასახლის ეკლესიიდან რამდენიმე ნაბიჯის მანძილზე. დარბაზის გახსნის ცერემონია შედგა 1826 წლის 25 დეკემბერს. გალერეის გახსნისას ბევრი პორტრეტი ჯერ კიდევ არ იყო დახატული და კედლებზე იყო მოთავსებული ჩარჩოები, დაფარული მწვანე რეპებით, სახელის ფირფიტებით. როგორც ისინი ხატავდნენ, ნახატები მოთავსებული იყო მათ ადგილას. პორტრეტების უმეტესობა დახატულია ცხოვრებიდან, ხოლო ადრე დახატული პორტრეტები გამოიყენებოდა უკვე გარდაცვლილი ან გარდაცვლილი პერსონაჟებისთვის. 1812 წლის ომის ცამეტი დაღუპული გმირის სურათი ვერ იქნა ნაპოვნი; ამასთან დაკავშირებით, მათთვის დაცული ადგილები დაფარულია მწვანე აბრეშუმით.
გალერეა
სამხედრო გალერეაში უნდა განთავსებულიყო ნაპოლეონის ჯარების წინააღმდეგ საომარ მოქმედებებში 1812-1814 წლებში მონაწილე გენერლები. გენერალური შტაბის ინსპექციის დეპარტამენტმა შეადგინა გენერალთა წინასწარი სიები, რომლებსაც შეიძლება მიენიჭათ სამხედრო გალერეაში შესვლის უფლება [3]. 1819 წლის დეკემბერში, გენერალური შტაბის მიერ სიები გადაეცა სპეციალურ სასერტიფიკაციო კომიტეტს, რომელიც შეიქმნა 1814 წლის 18 აგვისტოს (30), სამხედრო გალერეაში შესვლის ღირსი გენერლების დასადასტურებლად. 1820 წლის აგვისტოში სასერტიფიკაციო კომიტეტმა დაასრულა მუშაობა.
თუმცა, ყველა გენერალს, რომელიც აკმაყოფილებს სამხედრო გალერეაში შეყვანის კრიტერიუმებს, არ მიენიჭა მასში წარმომადგენლობის უფლება. მაგალითად, გენერალ-მაიორი გრაფი დიმიტრიევ-მამონოვის კანდიდატურა არ განიხილებოდა, რადგან მისი ოფიციალური სია არ გადაეცა სასერტიფიკაციო კომიტეტს, ორლოვი, რომელმაც მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება პარიზის აღებისათვის, 1814 წელს, გაურკვეველი მიზეზის გამო, უარყოფილ იქნა სასერტიფიკაციო კომიტეტის მიერ, ხოლო პ.პ. პასეკი პირადად იმპერატორმა ალექსანდრე I- მ სიიდან ამოიღო - ახსნის გარეშე. ამავდროულად, გრაფი A.A. არაკჩეევი, რომელიც ომის დროს ეწეოდა არმიის მომარაგებას და ლოჯისტიკურ დახმარებას, მაგრამ არ მონაწილეობდა საომარ მოქმედებებში, შედიოდა სამხედრო გალერეაში.
გენერალ -მაიორი, დეკემბრისტული მოძრაობის აქტიური ფიგურა, ს. ვ. ვოლკონსკი შედიოდა სამხედრო გალერეაში განთავსების სიაში. პორტრეტი, დახატული 1823 წელს, გადაეცა ჯორჯ დოუს სახელოსნოდან საიმპერატორო სასამართლოს მთავარ მარშალს 1825 წლის 7 სექტემბერს. არსებობს მოსაზრება, როგორც მასობრივ ცნობიერებაში, ისე ისტორიკოსებს შორის , რომ დეკემბრისტების აჯანყების შემდეგ დახატული პორტრეტი ამოღებულია გალერეიდან და ცარიელი ჩარჩო აბრეშუმით იყო დაფარული. თუმცა, ეს არ შეესაბამება იმ ფაქტს, რომ სამხედრო გალერეის დიზაინი დაიწყო 1826 წლის გაზაფხულზე, სენატის მოედანზე მომხდარი მოვლენებიდან რამდენიმე თვის შემდეგ. სამხედრო გალერეის დარბაზის მშენებლობა დაიწყო 1826 წლის ივნისში, ხოლო ვოლკონსკი სიკვდილით დასაჯეს (რაც შემდეგ შეიცვალა 20 წლიანი მძიმე შრომით). ბუნებრივია, სამამულო ომის დიდების დარბაზში სახელმწიფო დამნაშავის პორტრეტის განთავსება არ იყო დაგეგმილი. დასრულებული პორტრეტი იდგა ზამთრის სასახლის საწყობებში და აღმოაჩინეს მხოლოდ მე -20 საუკუნის დასაწყისში, როდესაც შეიცვალა საზოგადოების და მმართველი წრეების დამოკიდებულება დეკემბრისტების მიმართ. ვოლკონსკის პორტრეტი 1903 წელს გალერეაში განთავსდა ცარიელი ჩარჩოს ნაცვლად.
სქოლიო
კატეგორია:მუზეუმის ტიპები კატეგორია:მუზეუმები დაარსების წლის მიხედვით კატეგორია:მუზეუმები ევროპაში კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მუზეუმები
979
თარიღი უცნობია
*
Machine Head
Machine Head — მძიმე როკ ჯგუფ Deep Purple-ის მეექვსე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1972 წელს. ჩაიწერა შვეიცარიაში, 1971 წლის დეკემბერში, როლინგ სტოუნზის პორტატულ სტუდიაში და გამოიცა 1972 წლის მარტში.
მსმენელების უმრავლესობა თანხმდება, რომ სწორედ ამ ალბომმა იქონია ყველაზე დიდი გავლენა მძიმე მეტალის, როგორც ჟანრის, ჩამოყალიბებაზე. ეს არის Deep Purple-ის ყველაზე წარმატებული ჩანაწერი, რომელიც გამოსვლისთანავე მოხვდა მსოფლიო რეიტინგებში.
2001 წელს ჟურნალმა Q დისკი დაასახელა ყველა დროის მძიმე ჟანრის 50 საუკეთესო ალბომს შორის.
Machine Head-ს აგრეთვე მიეძღვნა დოკუმენტური ფილმების კლასიკური ალბომები ერთ-ერთი სერია.
2001 წელს ალბომი გამოიცა DVD-აუდიო დისკზე, ხოლო ორი წლის შემდეგ, 2003 წელს — სუპერ-აუდიო დისკის ფორმატში.
სქოლიო
კატეგორია:1972 წლის ალბომები კატეგორია:Deep Purple-ის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის ალბომები კატეგორია:Purple Records-ის ალბომები
მეხილეობა
მეხილეობა — სოფლის მეურნეობის დარგი, რომელიც ეწევა ხილის წარმოებას, გაშენებას, დაცვას და რეალიზაციას. მიზანი არის მაღალი ხარისხის ხილის მიღება დაბალი წარმოების ხარჯებით. ხილის მწარმოებლები ეწევიან ხილის წარმოებას, სარგავი მასალის დაგეგმვიდან და შერჩევიდან დაწყებული სასუქით და დაცვით დამთავრებული ხილის მოსავლით. ხილის წარმოების აგროეკოლოგიური პირობები: კლიმატი, ნიადაგი და ადგილმდებარეობა. ტერიტორიის მომზადება და ბაღის მშენებლობა მოიცავს: ადგილმდებარეობის არჩევანს, ნიადაგის და სასუქების ანალიზს, მოხვნას, ბაღის გეგმის შედგენას და ხეხილის მაღალი ხარისხის ნერგების შეძენას. ბაღში სამუშაოები ხორციელდება ხვნა-თესვაზე, ცუდი ამინდისგან დაცვაზე, მორწყვასა და დამტვერვაზე. ხილის მოყვანისას სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკა გამოიყენება ნიადაგის დასამუშავებლად, გასხვლის ხელსაწყოებად, როგორც ხეხილის დაცვის, ასევე მოსავლის აღებისა და შენახვის საშუალებებად. მწიფე ან ნახევრად მწიფე ხილი იკრიფება, ინახება, ლაგდება კლასისა და ხარისხის მიხედვით, იფუთება და გადააქვთ გასაყიდ ადგილზე.
ბაღი ხილის მოყვანის ტრადიციული ფორმაა. მასში იზრდება სხვადასხვა ასაკისა და სხვადასხვა სახეობის მაღალი ხეები. ისინი ჩვეულებრივ შენარჩუნებულია ხელოვნური დამცავი აღჭურვილობის ან ხელოვნური სასუქების გამოყენების გარეშე. ხილის პლანტაციები არის ერთი ტიპის ხილის მონოკულტურა ხილის დამცავი საშუალებების გამოყენებით.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მეხილეობა
პოსტიმპრესიონიზმი
thumb|[[პოლ გოგენი]] პოსტიმპრესიონიზმი — მხატვრული მიმდინარეობა, რომელიც XIX ს-ის II ნახევარში წარმოიშვა ფრანგულ ფერწერაში, შემდგომ კი გამოვლინდა ხელოვნების სხვა სახეებშიც. მისთვის დამახასიათებელია სამყაროს აღქმასთან დაკავშირებული ხელოვანის წუთიერი შთაბეჭდილებების, სულიერი განწყობილების გადმოცემა. იმპრესიონიზმი 1879 წელს აღმოცენდა, როდესაც ნადარის ფსევდონიმით ცნობილი მხატვარ-ფოტოგრაფის სალონში გამოფენილი ექსპონატებიდან დამთვალიერებელთა თვალთახედვის ობიექტად იქცა კლოდ მონეს პატარა ზომის ნამუშევარი სახელწოდებით „მზის ამოსვლა. შთაბეჭდილება“. სენსაციებზე მონადირე ჟურნალისტმა, ლერუამ, თავის სტატიაში მონე და მისი თანამოაზრენი „შთაბეჭდილების მხატვრებად“ მონათლა. ესენი იყვნენ: ედუარ მანე, კლოდ მონე, ოგიუსტ რენუარი, ედგარ დეგა. სრულიად ახალი თემების გახსნისა და სინამდვილის მხატვრული გააზრების ახალი პრინციპების საფუძველზე, მათ დაინახეს ასახული ცხოვრების ის მხარეები, რომლებიც მანამდე საერთოდ შეუმჩნეველი იყო ხელოვნებისათვის. იმპრესიონისტებმა ახალი სილამაზე და პოეზია აღმოაჩინეს ადამიანის ყოველდღიურ ცხოვრებაში, ბუნებისა და ადამიანის ჰარმონიულ ერთიანობაში. მათ სურათებში გვხიბლავს არა მხოლოდ მზის სინათლით აციმციმებული მრავალფეროვნება, მოძრავი ბუნების ცვალებადობის ეფექტები, არამედ მათდამი ადამიანური დამოკიდებულება, მართლად და დამაჯერებლად ასახული ცხოვრებისეული მოტივები, ხალხმრავალი ქუჩები, მოედნები, სახალხო დღესასწაულები, ქალაქისა და სოფლის პეიზაჟები… ამასთან ერთად, იმპრესიონისტთა ნაწარმოებებში ასახულია არა მხოლოდ ობიექტური ცხოვრებისეული სინამდვილე, არამედ თვით მისი ამსახველიც — ადამიანი, შემოქმედი, მოაზროვნე, მათი ჟანრული კომპოზიციები, პეიზაჟები, პორტრეტები, ნატურმორტები თავისი შინაარსითა და ფორმით ისახავდნენ ყველაზე მთავარ და სასიცოცხლო მიზანს — სილამაზის, ბედნიერებისა და სიხარულის ესთეტიკურ განცდას. იმპრესიონისტთაგან ღირსეულად მიიღეს ესტაფეტა მხატვრებმა, რომელთაც პოსტიმპრესიონისტებს უწოდებენ და რომელთაც იმპრესიონიზმის მიღწევების საფუძველზე, შემდგომი ძიებების შედეგად, შეიმუშავეს ახალი ფერწერული სისტემა. პოსტიმპრესიონიზმის საერთო სახელწოდებით გაერთიანებულ მხატვართაგან თითოეულმა საკუთარი ღირსეული ადგილი დაიმკვიდრა მსოფლიო ხელოვნების ისტორიაში. ეს სახელებია: პოლ სეზანი, პოლ გოგენი, ვინსენტ ვან გოგი, ანრი ტულუზ ლოტრეკი… მკაფიო გამოხატულება პოვა იმპრესიონიზმმა ლიტერატურაში, მუსიკაში. მუსიკალური იმპრესიონიზმისათვის დამახასიათებელია სამყაროს სუბიექტურ აღქმასთან დაკავშირებული წუთიერი შთაბეჭდილებების, ინდივიდის სულიერი განცდების ასახვა. (მეგობრებო ძალიან სამწუხაროა რომ საკმარისი ინფორმაცია არ დევს პოსტიმპრესიონიზმე მაგრამ მე მოკლედ გეტყვით: წუთიერ შთაბეჭდილებას ემატება მხატვრის საკუთარი სტილი ახლა კი განაგრძეთ) მის წარმომადგენელთა (კლოდ დებიუსი, მორის რაველი, მანუელ დე ფალია) შემოქმედებაც ცხოვრების უშუალო აღქმით, ფერადოვანი პეიზაჟური სურათებით, მდიდარი ორკესტრობით გამოირჩევა.
სქოლიო
კატეგორია:მხატვრული მიმდინარეობები
იაგაილო
იაგაილო (ვლადისლავ II იაგაილო; Jogaila Algirdaitis, Władysław II Jagiełło, Ягайла; (დ. დაახლოებით 1351 — გ. 1 ივნისი, 1434) — ვიტებსის მთავარი; ლიტვის დიდი მთავარი (იაგაილო, 1377–1381) კეისტუტთან ერთად (პირველად), (1382–1392, მეორედ); პოლონეთის მეფე (ვლადისლავ II იაგაილო) - 1386–1434) - იაგელონების დინასტიის ფუძემდებელი.
გედიმინასის შვილიშვილი, ოლგრედისა და მართლმადიდებელი თავადის ქალის იულიანა ტვერსკოის საყვარელი შვილი. ჯერ კიდევ ახალგაზრდობაში, ზოგიერთი მკვლევრის მოსაზრებით, მან მიიღო მართლმადიდებლობა და სახელი იაკობი (ამ სახელით მართავდა ვიატებსს); ისტორიკოსთა ნაწილი კი მიიჩნევს, რომ ის იყო წარმართი, მოგვიანებით მიიღო კათოლიციზმი და სახელი ვლადისლავი.
ბრძოლა ძალაუფლებისთვის
იაგაილო მამის (ოლგრედი 1377წ.) გარდაცვალების შემდეგ დიდი მთავარი გახდა. მან ბრძოლა წამოიწყო კეისტუტისთან, რომელიც ბიძამისი იყო. იაგაილომ იგი ეშმაკურად მიიტყუა შეხვედრაზე და კრევსის ციხესიმაგრეში გამოკეტა, სადაც კეისტუტისი, ზოგიერთი ცნობებით დარდისგან დაიღუპა. არსებობს სხვა ვარაუდიც, რომ იგი გაგუდეს იაგაილოს ბრძანებით. ამბობენ, რომ იაგაილომ მისი მეუღლის ბირუტუს დახრჩობის ბრძანებაც გასცა. იაგაილოს ბიძაშვილი ვიტოვტი, მამასთან ერთად, კრევსის ციხესიმაგრეში  იყო დატყვევებული. მან თავს ტევტონთა ორდენის მაგისტრთან გაქცევით უშველა და იაგაილოს წინააღმდეგ საბრძოლველად კავშირი  გერმანელ რაინდებთან დაამყარა. ვიტოვტმა მდ. დუბისაზე შეთანხმებას მიაღწია. მან იაგაილო აიძულა უარი ეთქვა ჟმუდზე და 4 წლის განმავლობაში კათოლიკური სარწმუნოება მიაღებინა(1384).
ლიტერატურა
კატეგორია:ლიტვის დიდი მთავრები კატეგორია:პოლონეთის მეფეები კატეგორია:იაგელონები კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1434
ვიქტორ სოჩავა
ბიოგრაფია
1924 წელს დაამთავრა ლენინგრადის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1931-1936 წლებში და 1943-1964 წლებში მუშაობდა სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ბოტანიკის ინსტიტუტში; 1935-1938 წლებში — არქტიკის ინსტიტუტში; 1938-1958 წლებში — ასწავლიდა ლენინგრადის სახელმწიფო უნივერსიტეტში (1944 წლიდან პროფესორი); 1939-1950 წლებში — ლენინგრადის პედაგოგიურ ინსტიტუტში.
1959 წლიდან იყო სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ციმბირის განყოფილების ციმბირისა და შორეული აღმოსავლეთის გეოგრაფიის ინსტიტუტის (ირკუტსკი) დირექტორი.
გეოგრაფიაში სოჩავას მოღვაწეობის ძირითადი სფერო იყო ლანდშაფტმცოდნეობა. თეორიული და ექსპერიმენტული დამუშავებას მოყვა გეოსისტემებზე მოძღვრების შექმნა და მისი დამუშავება. მისი მთავარი შრომები მიეძღვნა ლანდშაფტებისა და მცენარეულობის კლასიფიკაციას, ბუნებრივ დარაიონებას, გეოსისტემებს, ტაიგის შესწავლისა და ათვისების პრობლემებს. სოჩავამ დაამუშავა გეობოტანიკის კარტირებისა და რუკათა კლასიფიკაციის მთავარი თეორიული დებულებანი. დიდ ყურადღებას უთმობდა გეორაფიული პროგნოზირების შესწავლის საქმეს.
1926-1938 წლებში მის მიერ ჩაატარებული მრავალრიცხოვანი სამეცნიერო ექსპედიციები მოიცავდა ურალს, ჩუკოტკას, პრიმორიეს და ა.შ. ვიქტორ სოჩავას სამეცნიერო შრომები გამოქვეყნებულია სხვადასხვა ენებზე.
დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენითა და მედლებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:საბჭოთა გეოგრაფები კატეგორია:რუსი გეოგრაფები კატეგორია:სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები
ზვართნოცი
thumb|250px|კათედრალის გეგმა.
ზვართნოცი (Զվարթնոց - ზეციური ანგელოზები) — ისტორიული ქალაქი ერევნიდან 10 კმ-ში ეჩმიაძინის სიახლოვეს. ნანგრევები მოიცავს საკათედრო ტაძარს, კათოლიკოსის სასახლეს, რამდენიმე ბაზილიკას, აბანოს, ღვინის მარანს და სხვა. ისტორიული ძეგლის ტერიტორია დაახლოებით 19 ჰექტარია. ზვართნოცმა მოახდინა გავლენა რეგიონის საეკლესიო არქიტექტურაზე.
ზვართნოცის საკათედრო ტაძარი
643-652 წლებში კათოლიკოს ნერსეს III-ის სურვილით აააგეს წმინდა გიორგის საკათედრო ტაძარი ადგილას, სადაც გადმოცემის თანახმად მეფე თრდატ III და გრიგოლ განმანათლებელი შეხვდნენ ერთმანეთს. ტაძარი იყო სამსართულიანი მრგვალი ნაგებობა, მრავალწახნაგა ექსტერიერით. მისისიმაღლე იყო სავარაუდოდ 45 მეტრი. შემკობილი იყო ბარელიეფებით. ზვართნოცის ბარელიეფებში გამოყენებული მოტივები ფართოდ გავრცელდა სომხურ არქიტექტურაში VII საუკუნის მეორე ნახევრიდან.
930 წელს ტაძარი მიწისძვრამ გაანადგურა და დამარხული რჩებოდა XX საუკუნის დასაწყისში ხელახლა აღმოჩენამდე. 1900-1907 წლებში არემარეში მასიური არქეოლოგიური გათხრები მოეწყო, რის შედეგადაც გაწმინდეს კათედრალის ფუნდამენტი კათოლიკოსის სასახლესა და ღვინის მარანათან ერთად.
ფრესკებით მოხატული ეკლესიის ინტერიერი ბერძნული ჯვრის ფორმისაა სამი განშტოებით, ხოლო ექსტერიერი კი 32-გვერდიანი პოლიგონია, რომელიც შორიდან წრული ფორმის შთაბეჭდილებას ტოვებს. თანამედროვე მკვლევრები ეყრდნობიან ტოროს ტორამანიანის (რომელიც გათხრებზე მუშაობდა) მოსაზრებას, რომ შენობას სამი სართული უნდა ჰქონოდა.
ეჩმიაძინის ტაძრებთან ერთად ზვართნოცი იუნესკოს მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაშია შეტანილი 2000 წელს.
ზვართნოცის კათედრალი გამოსახული 100-დინარიან სომხურ ბანკნოტზე, ხოლო ტაძრის მუზეუმის მაკეტის ნახვა შესაძლებელია ერევნის მუზეუმში.
რუსურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სომხეთში
დაღესტნის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი
მინი|დაღესტნის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტის გერბი
დაღესტნის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტი — უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება მახაჩყალაში, დაღესტნის ერთ-ერთი უდიდესი უნივერსიტეტი.
უნივერსიტეტი დაარსდა 1917 წლის 12 ნოემბერს, ხოლო აღდგენილია 1931 წელს.
სტუდენტების რაოდენობა 15 ათასზე მეტი. უნივერსიტეტს აქვს 1 ფილიალი რესპუბლიკაში - ქალაქ დერბენტში. უნივერსიტეტის შემდეგი სტრუქტურას აქვს: 5 ინსტიტუტი, 15 ფაკულტეტი, 70 განყოფილება, 2 საუნივერსიტეტო ცენტრი, ასპირანტურა 42 სპეციალობაში, 5 სამეცნიერო ლაბორატორია, სადისერტაციო საბჭო 4 სპეციალობაში.
ისტორია
პედაგოგიური უნივერსიტეტის ისტორია 1917 წლის 12 ნოემბრიდან იწყება, როდესაც დაღესტანში, ქალაქ თემირხან-შურაში (ახლანდელი ბუინაკსკი) ნამდვილი სკოლის შენობაში პედაგოგიური ინსტიტუტი გაიხსნა. პირველი რექტორი იყო აზერბაიჯანის ისტორიის ფაკულტეტის კურსდამთავრებული ჯავაბექ რაფიკბეგოვი.
უნივერსიტეტის შექმნა დაიწყო დაღესტნის განათლების მინისტრმა ნურმაგომედ შახსუვაროვმა, პოლიტიკურმა და რელიგიურმა მოღვაწეებმა ჯალალედინ კორკმასოვმა, ნაზმუდინ გოტსინსკიმ და გაიდარ ბამატოვმა.
სამოქალაქო ომის დროს დაღესტნის პედაგოგიურმა უნივერსიტეტმა დროებით შეწყვიტა მუშაობა.
1954 წელს უნივერსიტეტს ეწოდა დაღესტნის სახელმწიფო ქალთა პედაგოგიური ინსტიტუტი.
1964 წელს ქალთა პედაგოგიური ინსტიტუტი გადაკეთდა დაღესტნის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტად, ხოლო 1994 წელს დაღესტნის სახელმწიფო პედაგოგიურ უნივერსიტეტად.
1972 წელს პედაგოგიურ ინსტიტუტს მიენიჭა რსფსრ უმაღლესი საბჭოს საპატიო სიგელი და სსრკ 50-ე საიუბილეო მედალი განათლებაში მაღალი მიღწევებისა და პედაგოგიური ტრადიციების გრძელვადიანი განვითარებისათვის.
განათლებისა და მეცნიერების მინისტრმა ანდრეი ფურსენკომ ერთ-ერთ ჟურნალში დაღესტნის სახელმწიფო პედაგოგიურ უნივერსიტეტს სიდიდით მეორე უნივერსიტეტი უწოდა მთელს სამხრეთ ფედერალურ ოლქში.
2008 წელს უნივერსიტეტს მიენიჭა საპატიო დიპლომი სრულიად რუსეთის ეროვნულ რეესტრში „რუსეთის 100 საუკეთესო უნივერსიტეტი“.
მასწავლებელთა პერსონალი 1500-ზე მეტ მასწავლებელს ითვლის, რომელთაგან 262 მეცნიერებათა დოქტორია, 694 მეცნიერებათა კანდიდატი და ასოცირებული პროფესორი.
სქოლიო
კატეგორია: დაღესტნის უნივერსიტეტები კატეგორია: კავკასია კატეგორია: დაღესტანი