cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სერაფიმ საროველი
ცხოვრება და მოღვაწეობა
საეკლესიო გადმოცემით, წმ. სერაფიმეს ძლიერ ებრძოდა სატანა, რომელიც ცდილობდა დაეფრთხო იგი, შემდეგ კი ბოროტი ფიქრებით ცდილობდა მისი გონების ამღვრევას. წმ. სერაფიმემ კიდევ უფრო გაამკაცრა ღვაწლი – ყოველ ღამით ის უზარმაზარ ქვაზე ადიოდა და ხელაპყრობით წარმოსთქვამდა იესოს ლოცვას: „უფალო იესო ქრისტე, ძეო ღვთისაო, შემიწყალე მე ცოდვილი.” ასე ლოცულობდა წმიდანი 1000 დღე-ღამის განმავლობაში. ერთხელ ყაჩაღები თავს დაესხნენ უდაბნოში მომუშავე ბერს და ფული მოსთხოვეს. ყაჩაღებმა სასტიკად სცემეს ღირსი მამა, თავი გაუტეხეს, ნეკნები ჩაუმტვრიეს, შემდეგ კი შეკრეს და მდინარეში უპირებდნენ გადაგდებას, მაგრამ როცა მისი ღარიბული კელიის გაჩხრეკის შემდეგ ხატისა და რამდენიმე კარტოფილის მეტი ვერაფერი იპოვეს, დარცხვენილები განერიდნენ იქაურობას. წმინდანი საშინელი ჭრილობებისაგან ღვთისმშობელმა განკურნა გამოცხადებით. ამის შემდეგ წმ. სერაფიმე მუდამ წელში მოხრილი დადიოდა, კვერთხზე ან ნაჯახზე დაყრდნობილი, მაგრამ შეურაცხმყოფელებს გულით შეუნდო შეცოდება და ითხოვა, არ დაესაჯათ ისინი.
thumb|250px|thumb| წმ. სერაფიმე საროველი კვებავს დათვს. ფრაგმენტი ლითოგრაფიიდან ”გზა საროვისკენ”, 1903 წ.
იღუმენ ისაიას გარდაცვალების შემდგომ წმიდა მამამ მდუმარების ღვაწლი იტვირთა 3 წლის განმავლობაში. 1810 წ. გაზაფხულზე, 15 წლიანი განდეგილობის შემდეგ, წმ. სერაფიმე მონასტერში დაბრუნდა. აქ იგი ერთ კელიაში დაეყუდა, საიდანაც არასდროს გამოდიოდა. ეკლესიის გადმოცემით წმ. სერაფიმეს განჭვრეტის და სასწაულთმოქმედების უდიდესი ნიჭი მიემადლა. 1825 წლის 25 ნოემბერს ღვთისმშობელმა მას გამოცხადებით მოუწოდა ხალხის სამსახურისაკენ და ამ დღიდან წმინდანის კელიის კარები ღია იყო ყველა მსურველისათვის. მოძღვარი ჭვრეტდა აღმსარებელთა გულებს და ღვთისადმი აღვლენილი ლოცვებით კურნავდა მათ სულიერ და ხორციელ სნეულებათაგან. წმინდანი განსაკუთრებულად ზრუნავდა თავის საყვარელ დივეევოს დედათა სავანეზე. სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში იგი ლოცვის დროს ჰაერში ამაღლებულიც უხილავთ.
სიცოცხლის უკანასკნელ წელს წმ. სერაფიმე საროველი საგრძნობლად დასუსტდა; ის ბევრს ლაპარაკობდა მოახლოებული აღსასრულის შესახებ. მას ხშირად ხედავდნენ კელიის კარებთან მდგარ კუბოსთან, რომელიც საკუთარი ხელით შეამზადებინა თავისთვის. ღირსმა მამამ ითხოვა, მიძინების ტაძრის საკურთხეველთან დაეკრძალათ, მის მიერ წინასწარ მინიშნებულ ადგილას. 1833 წლის 1 იანვარს უკანასკნელად ეზიარა. 2 იანვარს, დილის ექვსი საათისათვის, წმინდანის მორჩილმა პავლემ მისი კელიიდან გამომავალი დამწვრის სუნი იგრძნო. წმ. სერაფიმე ყოველთვის ანთებდა სანთლებს, მაგრამ ამბობდა: „სანამ ცოცხალი ვარ, ჩემს კელიაში ხანძარი არ გაჩნდება; ჩემი სიკვდილი ხანძრით გაცხადდება.” როდესაც კარები გააღეს, დაინახეს, რომ წიგნებსა და სხვა ნივთებს ცეცხლი მოსდებოდა, მამა სერაფიმე კი ღვთისმშობლის ხატის წინ მუხლმოყრილი აღსრულებულიყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსი ბერები კატეგორია:რუსი ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:დაბადებული 19 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1754 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1833 კატეგორია:XIX საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
უილიამ გოპალავა
უილიამ გოპალავა (ტამილურ ენაზე வில்லியம் கொபல்லாவ, დ. 17 სექტემბერი, 1897, მატალე, ცეილონი — გ. 31 იანვარი, 1981, კოლომბო, შრი-ლანკა) — შრი-ლანკელი პოლიტიკოსი, ცეილონის გენერალ-გუბერნატორი (1962-1972) და ქვეყნის პირველი პრეზიდენტი (1972-1978).
ბიოგრაფია
უილიამ გოპალავა დაიბადა 1897 წლის 17 სექტემბერს მატალეს რაიონის სოფელ დალიუ მაჰა უოლოვაში. დაწყებითი განათლება ამავე სოფლის სკოლაში მიიღო, რის შემდეგაც სწავლობდა კანდის ჯერ წმინდა იოანეს შემდეგ კი ბუდისტურ კოლეჯში. 1920 წელს კი ჩაირიცხა ცეილონის სამართლის სკოლაში.
კარიერა
მისი პოლიტიკური კარიერა დაიწყო მას შემდეგ, რაც 1926 წელს აირჩიეს მატალეს ქალაქის საბჭოში. ამ თანამდებობაზე იგი 1939 წლამდე დარჩა. მის კარიერაში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია დიპლომატიურ კარიერას:1958 წლის 18 ივნისს სოლომონ ბანდარანაიკეს მთავრობამ ელჩად დანიშნა ჩინეთის რესპუბლიკაში. 1961 წლის 7სექტემბერს გამოიწვიეს ჩინეთიდან და ელჩად დანიშნეს აშშ-ში. იქ იმუშავა 1962 წლამდე, რის შემდეგაც დანიშნულ იქნა ცეილონის გენერალ-გუბერნატორად. გუბერნატორის სავარძელი ეკავა 1972 წლამდე. 1972 წელს სირიმავო ბანდარანაიკეს ინიციატივით მიიღეს ახალი კონსტიტუცია, რომლის ძალითაც დამთავრდა დიდი ბრიტანეთის მმართველობა და გამოცხადდდა რესპუბლიკა. 1972 წლის 2 მარტს ქვეყანასაც შეუცვალეს სახელი და დაერქვა შრი-ლანკის რესპუბლიკა, უილიამ გოპალავამ კი დაიკავა რესპუბლიკის პრეზიდენტის სავარძელი და აღნიშნულ თანამდებობაზე დარჩა 1978 წლამდე.
ოჯახი
უილიამ გოპალავა დაქორწინდა სილავათი რამბუკველა გოპალავაზე და შეეძინა 5 შვილი. მისი უფროსი ქალიშვილი ჩანდრიკა ცოლად გაჰყვა სირიმავო ბანდარანაიკეს ძმას მაკი რატვატეს. უფროსი ვაჟი ცნობილი ბიზნესმენია, ხოლო უმცროსი ვაჟი მონტი გოპალავა, რომელიც მოკლეს 2005 წელს, იყო შრი-ლანკის პარლამენტის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შრი-ლანკის პრეზიდენტები კატეგორია:შრი-ლანკელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 17 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1897 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1981
უოტერფორდის საგრაფო
უოტერფორდი (Waterford; Port Láirge) — საგრაფო ირლანდიის სამხრეთით. შედის მანსტერის პროვინციაში. დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი — უოტერფორდი. მოსახლეობა — 113,795 ადამიანი (2011 წლის აღწერის მონაცემები. მე-20 ადგილი საგრაფოებს შორის).
სქოლიო
* კატეგორია:ირლანდიის საგრაფოები
უოტერფორდი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინით უოტერფორდი შეიძლება აღნიშნული იყოს:
1821
თარიღი უცნობია
*
შევცოვო (ვოლოგდის ოლქი)
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
სპიდ-მეტალი
სპიდ-მეტალი — ადრეულ 80-იანებში ჩამოყალიბებული მძიმე მეტალის ქვე-ჟანრი, რომელსაც ფესვები ბრიტანული მძიმე მეტალის ახალ ტალღასა და ჰარდკორ პანკში აქვს. მის ფუძემდებლად ინგლისური ჯგუფი მოუტერჰედი ითვლება. თანდათანობით სპიდ-მეტალი გახდა უფრო აგრესიული და გარდაიქმნა თრეშ მეტალში.
Queen-ის Stone Cold Crazy (რომელიც მოგვიანებით მეტალიკამ შეასრულა და გრემიც მიიღო ამისთვის) მათი 1974 წლის ალბომიდან Sheer Heart Attack, ფაქტიობრივად, მოასწავლებდა სპიდ-მეტალის დაბადებას. Deep Purple-ის სიმღერას Highway Star ალბომიდან Machine Head რობ რეინერმა სპიდ-მეტალ ჯგუფ ენვილიდან ადრეული სპიდ-მეტალის მაგალითი უწოდა. ჟანრში მოღვაწეობდა ორი მეტად გავლენიანი ინგლისური ჯგუფი: მოუტერჰედი და ჯუდას პრისტი.
სქოლიო
კატეგორია:მძიმე მეტალის ჟანრები
სოსო წინწკალაძე
სოსო წინწკალაძე (დ. 28 აპრილი, 1966) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკური ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
იედიოთ ახრონოთი
thumb|იედიოთ ახრონოთის შტაბ-ბინა, [[თელ-ავივი, ისრაელი]] იედიოთ ახრონოთი (ידיעות אחרונות‎ — „უკანასკნელი სიახლეები“) — ყოველდღიური ებრაული გაზეთი, რომელიც ისრაელში გამოდის. 1970 წლიდან ქვეყანაში ყველაზე მაღალტირაჟიანი გამოცემა.
ისტორია
გაზეთი დროებით ტაბლოიდის ფორმატითა და სტილით გამოიცემა, ამის მიუხედავად, უცხოური ტაბლოიდებივით სენსაციურ მასალებზე არ არის აგებული, არამედ ადამიანურ ინტერესთა დრამასა და რთული საკითხების ანალიზს აყენებს წინა პლანზე. ფორმის მიუხედავად, გაზეთი დღემდე შეფასებულია როგორც პირუთვნელი ბეჭდვითი ორგანო. გამოცემის ფურცლები ეთმობა ორივე, მემარცხენე და მემარჯვენე პარტიების აზრის გაშუქებას და მათთვის ფართო დიაპაზონის მიცემას. როგორც ერთ-ერთი პირველი კერძო ებრაული გაზეთი იედიოთ აჰრონოთი 1937 წელს დაფუძნდა ნახუმ კამაროვის მიერ. მოკლე ხანში ჲეჰუდა მოსემ შეიძინა. გაზეთის პირველი ხელმძღვანელი რედაქტორი ჲეჰუდას ვაჟი, ნოე მოსე იყო.
1948 წელს ჟურნალისტთა დიდმა ჯგუფმა გაზეთი დატოვა და იედიოთ მაარივში, შემდგომ მაარივი, გადავიდა. ამან კონკურენტ გაზეთებში ტირაჟისა და ხარისხის თვალსაზრისით სერიოზული ომი გამოიწვია. კონკურენციამ პიკს 90-იან წლებში მიაღწია, როდესაც გაირკვა, რომ ორივე გამოცემის რედაქცია ერთიმეორის ტელეფონებს უსმენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისრაელის გაზეთები კატეგორია:ებრაულენოვანი გაზეთები
მუგუდა
მუგუდა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ჭართლის თემში.
ისტორია
XVII-XVIII საუკუნეებში მუგუდაზე გადიოდა ქსნის ხეობისა და მთიულეთის დამაკავშირებელი გზა, რომელიც გარკვეულ როლს ასრულებდა სოფლის ეკონომიკურ და პოლიტიკურ ცხოვრებაში. XVIII საუკუნის 50-იან წლებში მუგუდას ლეკები შემოესივნენ. მოხდა შეტაკება ლეკთა რაზმსა და ქართლ-კახეთის სამეფო კარის ლაშქარს შორის. ქართველთა ლაშქარმა სასტიკად დაამარცხა მტერი. მიუხედავად გამარჯვებისა სოფელი ძლიერ დაზარალდა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 60 ადამიანი.
იმერეთის მაღლობი
იმერეთის მაღლობი, ზემო იმერეთის მაღლობი (პლატო) — საქართველოს მთათაშორისო ბარის ამაღლებული ნაწილი ზესტაფონის, ხარაგაულის, საჩხერის, ჭიათურის, ხაშურის ტერიტორიებზე და ყოფილ ზნაურის რაიონზე. გეოლოგიურად ემთხვევა ძირულის კრისტალურ მასივს — კავკასიონისა და მცირე კავკასიონის ნაოჭა ზონებს შორის მოქცეულ შუალედურ მასივს, რომელიც აგებულია პალეოზოური გრანტოიდებით, კრისტალური ფიქლებით და ნაწილობრივ დაფარულია სუსტად დანაოჭებული მეზო-კაინოზოური დანალექი ქანებით. გეომორფოლოგიურად იყოფა ორ ძირითად ნაწილად: გაშიშვლებული კრისტალური სუბსტატის არეში (სამხრეთ-აღმოსავლეთი ნაწილი) გაბატონებულია საშუალმთიაბნი ეროზიული რელიეფი (აბსოლუტური სიმაღლე 150 მ) ძვ. პენეპლენიზებული ზედაპირის ნაშთებით (ლიხის ქედის თხემზე, გედსამანიის ქედზე და სოფ. გეზრულის მიდამოებში) და მეზოკაინოზოური დანალექი წყებებით აგებულ არეში (ჩრდილოეთი ნაწილი) განვითარებულია სუსტად დანაწევრებული პლატო კანიონისებრი ხეობებითა და კარსტით ზედაცარცულ კირქვებში (აქაა მღვიმეები — დევისხვრელი, ამაშუკეთი, ნიგოზეთი, გვარჯილასკლდე, მღვიმევი და სხვა, კარსტული ძაბრები, უწყლო ხეობები). პლატოზე ამართულია გორასძირის ორი ვულკანური კონუსი. ჰავა — ზღვიური ნოტიო სუბტროპიკულია, იცის შედარებით ცივი და უხვნალექიანი ზამთარი. მთავარი მდინარეების ყვირილა, ძირულა, ჩხერიმელა. გაშიშვლებული კრისტალური სუბსტრატის არეში გავრცელებულია კოლხური ტიპის ფოთლოვანი ტყეები; დანალექი ქანებით აგებულ ნაწილში ტყე გაჩეხილია, შემორჩენილია მხოლოდ ხეობათა ციცაბო ფერდობებზე. იმერეთის მაღლობზეა ქალაქები: ჭიათურა, საჩხერე, დაბა ხარაგაული.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს პლატოები
დღვანა
დღვანა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში, კურზუს თემი (სოფლები: გოდოგანი, დობერაზენი, დღვანა, კურზუ, საბერულავო, სანაჭყებიო). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 350 მეტრი, მარტვილიდან 27 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 253 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოლადაური
ოლადაური — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: ოლადაური, გორი, კარაპეტი, მაწყვალთა, მახალაკიძეები, პაპოშვილები, ჯუმუშაური). 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 146 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰაინრიხ III (სრი)
thumb|ჰაინრიხ III ჰაინრიხ III (დ. 28 ოქტომბერი, 1017 — გ. 5 ოქტომბერი, 1056, ბოდფელდი (ჰარცი)) — გერმანიის მეფე 1039 წლიდან, იმპერატორი 1046 წლიდან, ფრანკონიული (სალიკური) დინასტიის წარმომადგენელი, კონრად II-ის ძე. მსხვილ ფეოდალებთან ბრძოლაში ეყრდნობოდა მინისტერიალებს და რაინდობას. 1046-1047 ილაშქრა იტალიაში, გადააყენა 3 პაპი და პაპის ტახტზე გერმანელი ეპისკოპოსი დასვა. ჰაინრიხ III მფარველობდა კლიუნიელთა ორდენის საეკლესიო რეფორმებს. იმპერიას დაუქვემდებარა ჩეხეთი და უნგრეთი. მასვე მორჩილებდა ლოთარინგიის საჰერცოგო.
დასაფლავებულია შპაიერის კათედრალში, შპაიერი, გერმანია.
მეუღლეები
2) ∞ ნოემბერი 1043, ინგელჰაიმი – აგნესა დე პუატუ, აქვიტანიის ჰერცოგის გიიომ V-ის ასული.
შვილები
1)გუნჰილდთან
ლიტერატურა
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატორები კატეგორია:ბავარიის ჰერცოგები კატეგორია:დაბადებული 28 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1017 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1056
იუდით-სოფი (სრი)
იუდით-სოფი (გერმ.: Judith-Sophie) (* 1047; † 14 მარტი, 1093 ან 1095) – საღვთო რომის იმპერიის იმპერატორის ჰაინრიხ III-ის ასული.
1058 წელს იუდით-სოფი დაინიშნა უნგრეთის ტახტის მემკვიდრე სალომონზე. 1060 წელს სალომონი იძულებული გახდა თავის საცოლესთან ერთად უნგრეთიდან ბავარიაში გაქცეულიყო. 1063 წელს სალომონი და იუდით-სოფი გერმანელთა არმიის დახმარებით უნგრეთში დაბრუნდნენ და იქორწინეს კიდეც. 1074 წელს სალომონი ტახდიდან ჩამოაგდეს და 1087 წელს გარდაიცვალა.
1088 წელს იუდით-სოფიმ მეორედ იქორწინა. ამჯერად პოლონეთის ჰერცოგ ვლადისლავ I ჰერმანზე, რითაც ხელი შეუწყო გერმანულ-პოლონური ურთიერთობების გაუმჯობესებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საღვთო რომის იმპერია კატეგორია:უნგრეთის დედოფლები კატეგორია:დაბადებული 1047
მწვერვალი
ლიტერატურა
კატეგორია:ფიზიკური გეოგრაფია *
Kid A
Kid A — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Radiohead-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2000 წლის 2 ოქტომბერს, ლეიბლზე Parlophone. იგი ჩაიწერა პროდიუსერ ნაიჯელ გოდრიჩის ხელმძღვანელობით. მსოფლიო მასშტაბით კომერციულად წარმატებულმა ამ დისკმა ბრიტანეთში გამოსვლის პირველ კვირაში პლატინის სტატუსი მოიპოვა. მიუხედავად იმისა, რომ ალბომიდან ოფიციალური სინგლი ან მუსიკალური ვიდეო არ გამოსულა, Kid A იქცა ჯგუფის პირველ ალბომად, რომელიც აშშ-ს ჩარტებში #1 ადგილზე მოხვდა. წარმატებაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა უნიკალურმა მარკეტინგულმა კამპანიამ, ალბომის ინტერნეტში გაჟონვამ და ჯგუფის 1997 წლის ალბომის OK Computer შემდგომ არსებულმა მოლოდინმა.
Kid A ჩაიწერა პარიზში, კოპენჰაგენში, გლოსტერშირსა და ოქსფორდში, პროდიუსერ ნაიჯელ გოდრიჩის მონაწილეობით. ალბომისთვის სიმღერის წერისა და ჩაწერის პროცესი ჯგუფისათვის ექსპერიმენტულ ხასიათს ატარებდა, ვინაიდან მათი ადრეული „ჰიმნისებრი“ როკ-სტილი შეიცვალა უფრო მეტი ელექტრონული ჟღერადობით. კრაუტროკის, ჯაზის, და XX საუკუნის კლასიკური მუსიკის გავლენით, Radiohead-მა სამგიტარიანი სპექტრი შეცვალა ინსტრუმენტების უფრო დიდი რაოდენობით. მათ შორის იყო კლავიშებიანი საკრავები, მარტენოს ტალღები და თით­ბე­რი. სტენლი დონვუდისა და ტომ იორკის ორიგინალური ყდა და მოკლემეტრაჟიანი ანიმაციური რგოლები, რომლებსაც „blips“-ს უწოდებდნენ, თან ახლდა ალბომის გამოცემას.
გრემის დაჯილდოებაზე ალბომმა მოიპოვა ჯილდო საუკეთესო ალტერნატიული ალბომისთვის და ნომინირებული იყო წლის ალბომის კატეგორიაშიც. მან მოიპოვა აღიარება მსმენელთა წინაშე ანდერგრაუნდული მუსიკის სხვადასხვა ფორმების წარდგენისათვის. მიუხედავად ჯგუფის ახალი მიმართულებისა, რომელმაც მას არა ერთი მსმენელი თუ კრიტიკოსი დააშორა, Kid A-მ აღსანიშნავი მუსიკალური გამოცემებისგან ძირითადად დადებითი შეფასებები მიიღო. სხვადასხვა გამოცემამ მას 2000-იანი წლების საუკეთესო ალბომი უწოდა და ყველა დროის უდიდეს ალბომებს შორის დაასახელა.
ისტორია
1999 წლის ბოლოს Radiohead-მა მომდევნო ალბომზე დაიწყო მუშაობა. მიუხედავად იმისა რომ ხმის ჩამწერი სტუდიისგან არც ზეწოლას და არც დაწესებულ ვადებს ჰქონია ადგილი, დაძაბულობა მაინც დიდი იყო. Radiohead-ის მომავალთან დაკავშირებით ჯგუფის ყველა წევრს განსხვავებული მოსაზრება ჰქონდა. საბოლოოდ, უკლებლივ ყველა შეთანხმდა ახალ მუსიკალურ მიმდინარეობაზე, რომელიც თავიდან გადაანაწილებდა როლებს ინსტრუმენტების გამოყენების მიხედვით. თავდაპირველად Radiohead-მა ცოცხალ შესრულებას დროებით თავი მიანება და პროდიუსერ ნაიჯელ გოდრიჩთან ერთად იზოლირებულად დაიწყო მოგზაურობა პარიზის, კოპენჰაგენისა და გლოჩესტერის სტუდიებში, სანამ, საბოლოოდ, ოქსფორდის ახალ სტუდიაში არ დასახლდა. აქ 40 ახლადჩაწერილი სიმღერა 30-მდე იქნა შემცირებული, რომლებიც შემდგომ ორ ალბომში და ბი-საიდებში იქნა წარმოდგენილი. OK Computer-ისგან განსხვავებით Radiohead-ის ახალ ტრეკებში ასახული მინიმალისტური სტრუქტურა (სასიმღერო ბგერათა გამეორება, ვიბრაცია) სრულიად განსხვავებულ სტილს სთავზობდა მსმენელს, სადაც გიტარის როლი ნაკლებად იყო წარმოჩენილი. სიმღერებს მრავალფეროვანი ინსტრუმენტალური დავირთვა აქვთ – ტრადიციული როკ-საშემსრულებლო კომპონენტების – გიტარის, ბასის, დოლისა და კლავიშების გვერდის ავლით Radiohead-მა დაიწყო ორგანის, დაპროგრამებული ელექტრონული ბითების, სტრინგისა და ჯაზის ჩასაბერი ინსტრუმენტების გამოყენება. ჯონი გრინვუდმა – ჯგუფის ერთადერთმა წევრმა, რომელსაც თეორიულ მუსიკაში ჰქონდა მიღებული განათლება – სწორედ სტრინგის გამოყენებით ჩაწერა ცნობილი How to Disappear Completely, დორჩესტერის წმ. ჯონის სახელობის სააბატო ორკესტრის დახმარებით, სადაც თავად გრინვუდმა ორგანის პარტია შეასრულა. აღსანიშნავია თანამედროვე ჯაზისა და ელექტრონიკის მეტად ორიგინალური შეხამება ტრეკში The National Anthem, სადაც ტომის განზრახვით, ჩარლზ მინგესის მიმსგავსებით ჩასაბერი ინსტრუმენტების პარტია დომინირებს. მისივე ინიციატვით, ჯონიმ ამ სიმღერაში უკიდურესად თავისუფალი ჟღერადობის მუსიკა შექმნა, რომელიც “სატრანსპორტო საცობს” ჰგავს. ასევეა Idioteque – ტრეკი სადაც ორივე გრინვუდმა ექსპერიმენტულ “სემპლინგს” (ამონაჭრები სხვადასხვა სტილის მუსიკიდან) მიმართა.
ლირიკა
რაც შეეხება ლირიკას, ამ ალბომში ყველაზე ნაკლები შინაარსობრივი დატვირთვა სწორედ სიმღერის ტექსტებს აქვს. თავად იორკს ესიმპატიურებოდა აზრი, რომ მისი ხმა კიდევ ერთი ინსტრუმენტი იყო ჯგუფისთვის და ნაკლებად ენიჭებოდა წამყვანი როლი. შესაბამისად, ნაკლები აქცენტი გაკეთდა ტექსტებზე – ზოგი მათგანი სიზმრებისგან მოდიოდა, ზოგი ოცნებებისგან, ზოგიც თავად ჯგუფის წევრებისა და მათი მეგობრების რჩევებით იქმნებოდა (მაგალითად სიტყვები “If you try the best you can, the best you can is good enough” სიმღერიდან Optimistic იორკს თავისივე მეგობარმა გოგონამ რეიჩელ ოუენმა შთააგონა). ალბომის სახელწოდებას “Kid A” მრავალი ქვეტექსტი შეუთავსეს, მაგრამ თავად ჯგუფის ლიდერის განცხადებით, ეს ნებისმიერი რიგითობის ამსახველი დეფინიციაა, რაც კი თავში სპონტანურად შეიძლება მოუვიდეს ადამიანს. Radiohead-ის ამ პირველ ფსიქოდელიურ ალბომს შესაბამისი გარეკანი ამშვენებს – ისევდაისევ სტენლი დონვუდისა და “თჩოკის” (ტომ იორკის მეტსახელი) ფანტაზიით, მასზე გამოსახულია შემთხვევითი კომპიუტერული წესით შერჩეული მთა, რომლის ძირიც აბდაუბდა ნახატით არის “გაფუჭებული”, შუაში კი წითელი გუბეც მოჩანს (გამოხატავს ტერორისტთა და ომის შედეგად დაღუპული ადამიანების სისხლს). ეს სიმბოლურად ასახავს კოსოვოს 1999 წლის ზამთრის ომს. ამ ალბომშიც ჩაიდო იორკისა და ჯგუფის დანარჩენი წევრების პოლიტიკური იდეოლოგია – დისკის ქვეშ მოთავსდა ბუკლეტი, რომელიც მოიცავდა პოლიტიკურ მოწოდებებსა და ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრის – ტონი ბლერის დემონურ პორტრეტს.
გამოცემა და წარმატება
18 თვის შემდეგ, 2000 წლის აპრილში Kid A-ს ჩაწერა დასრულდა. იდუმალებისა და კლაუსტროფიული ელემენტების სინთეზმა შოკში ჩააგდო ინდუსტრიული სამყარო. მიუხედავად იმისა რომ ალბომის არც ერთი სინგლი არ გამოსულა, იქმნებოდა “ბლიფები” (ანიმაციური სახის კლიპები) და ე.წ. “ანტი-ვიდეოები” რეჟისორ კრის ბრანისა და ჯგუფის დიზაინერ სტენლი დონვუდის მიერ. ყოველივე ეს უფასოდ ვრცელდებოდა ინტერნეტით. მუსიკალური ინდუსტრიის ბოსები გაოცებას ვერ მალავდნენ, რადგან ეს ყველაფერი ალბომის გაყიდვების დონეს მკვეთრად შეამცირებდა. ტომს სთხოვდნენ, დაბრუნებოდა ალტერნატიულ როკს და კომერციული მუსიკა შეექმნა. ყველაფერი პირიქით მოხდა – როცა ჯგუფი ბარსელონაში მართავდა კონცერტს, სამი კვირის შემდეგ ისრაელის კონცერტზე ხალხი უკვე ზეპირად მღეოდა Kid A-ს სიმღერებს. ალბომმა აშშ-სა და ბრიტანეთის ჩარტებში პირველი ადგილი დაიკავა. ასევე მოწინავეთა შორის იყო საფრანგეთში, კანადაში, ირლანდიასა და ახალ ზელანდიაში. ამერიკული ბილბორდის სათავეში მოქცევამ კი Radiohead იმ იშვიათი თანამედროვე ბრიტანული ჯგუფების გვერდით დააყენა, რომლებმაც ამერიკულ ბაზარზე შეღწევა მოახერხეს. 2001 წელს Kid A-მ გრემი აიღო საუკეთესო ალტერნატიული ალბომისთვის. მრავალმა კრიტიკოსმა აღიარა Radiohead, უკვე როგორც მსოფლიო მნიშვნელობის ჯგუფი, თუმცა ახალი ალბომის წარმატებას მსოფლიო მასშტაბები არ მოუპოვებია. იყვნენ ისინიც ვინც Radiohead-ს მუსიკალური “ანდერგრაუნდის” სტილის მიმდევრებად მიიჩნევდა და ჯგუფის მიმართ გამოხატულ ქებას დაუმსახურებულად აფასებდა. Radiohead-ის თაყვანისმცემლებიც შესაბამისი ნიშნით დაიყვნენ – ისინი ვისაც თავზარი დასცა Kid A-მ და ისინი ვინც Kid A-ს Radiohead-ის საუკეთესო ნამუშევრად მოიაზრებდა.
სქოლიო
კატეგორია:2000 წლის ალბომები კატეგორია:Radiohead-ის ალბომები კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:ალბომები ნაიჯელ გოდრიჩის პროდიუსერობით კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები
ტელუგუ ენა
მინი|გავრცელების არეალი ტელუგუ, იგივე ანდჰრა — ტელუგუს ენა, მიეკუთვნება დრავიდულ ენებს.
ეტიმოლოგია
ტელუგუს ეტიმოლოგია არ არის ზუსტად განსაზღვრული, ის, სავარაუდოდ, უნდა მომდინარეობდეს ტრილინგა დესა -დან, რაც „სამი ლინგა ქვეყანას“ ნიშნავს. ინდუისტური ლეგენდის მიხედვით შივამ სამ მთაზე ჩამოუშვა სამი ლინგამი: კალესვარა, სრისაილა და ბიმესვარა რომლებმაც შექმნეს ტელუგუს ქვეყნის საზღვრები.
ზოგადი ცნობები
უძველესი წერილობითი ძეგლები (რენატი-ჩოდას დინასტიის წარწერები) დათარიღებულია 575-600 წლებით. ლიტერატურული ენა ჩამოყალიბდა IX-XI სს-ში და საკუთარი ნორმები გამოიმუშავა XIV-XVII საუკუნეებში. ტელუგუს ენაზე დიდია სანსკრიტისა და პრაკრიტების ზეგავლენა. იგი იყენებს ტელუგუს ანბანს, რომელიც მომდინარეობს ბრაჰმისაგან.
სტატუსი
ოფიციალური ენა:
გავრცელების არეალი: ტელუგუ-ენოვანი ხალხი ცხოვრობს აგრეთვე შრი-ლანკაში, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში, მიანმარში, მალაიზიაში, სინგაპურში, მავრიკის და ფიჯის კუნძულებზე.
ლექსიკა
ფრაზები და სიტყვები
რიცხვები
სქოლიო
კატეგორია:ტელუგუ ენა
შიხოვო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
შიხოვო (Шихово) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, უსტ-კუბინსკის რაიონში. სოფელი შედის ზადნესელსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 19 ადამიანს შეადგენდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კაბესას-დელ-პოსო
კაბესას-დელ-პოსო (Cabezas del Pozo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18 კმ². მოსახლეობა — 68 კაცი (2021 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
ეშტრემოში
რესურსები ინტერნეტში
მუნიციპალიტეტის ოფიციალური საიტი
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
დატუ-მონტავალი
დატუ-მონტავალი (ოფიციალურად დატუ-მონტავალის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Datu Montawal) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 37 314 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ მაგინდანაოს მუნიციპალიტეტები
ოულუ
ოულუ (Oulu) — ფინეთის სიდიდით მეხუთე ქალაქი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, ოულუს პროვინციაში, ბოტნიის ყურის აღმოსავლეთ ნაპირზე. 2016 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 200 526 ადამიანი. ოულუ ცნობილია მაღალი ტექნოლოგიების კერად. ქალაქში ამჟამად მდებარეობს ორი სამეცნიერო პარკი და ტექნოლოგიის ცენტრი „იი მიკროპოლისი“.
ოულუში ასევე განლაგებულია რამდენიმე ტექნოლოგიური კომპანიის (მათ შორის ნოკიის) ოფისი. ოულუს მაღალი ტექნოლოგიების ინდუსტრია ამჟამად 10 000-მდე ადამიანს ასაქმებს. ოულუს უნივერსიტეტმა დიდი გავლენა იქონია ქალაქის ტექნოლოგიურ განვითარებაზე, დღესდღეობით უნივერსიტეტის ერთ-ერთი ძირითადი მიმართულება ახალი ტექნოლოგიების კვლევა და განვითარებაა. ოულუ ასევე ითვლება ე.წ. „ცოცხალ ლაბორატორიად“, სადაც მოსახლეობის დიდი ნაწილი მონდომებით ითვისებს უახლეს ტექნოლოგიებს (მაგ.: NFC).
სახელის წარმოშობა
თავად სიტყვა ოულუს წარმოშობის ზუსტი წყარო უცნობია. ერთ-ერთი გავრცელებული ვერსიით სიტყვა ოულუ მომდინარებს ლოპური სიტყვიდან åulo, რომელიც ქართულად ნიშნავს გამდნარ თოვლს. მეორე ვერსიით ქალაქის სახელი ჩრდილოეთ სავონიის დიალექტიდან, სიტყვა uula-დან (არხი) მოდის. ქალაქს სახელი დიდი ალბათობით ახლოს მდებარე მდინარე ოულუიოკის და ტბა ოულუიარვის სახელებიდან გამომდინარე დაერქვა, რაც იმდროინდელ ფინეთში გავრცელებული პრაქტიკა იყო.
ისტორია
ოულუ დაფუძნდა 1605 წელს შვედეთის მეფის კარლ IX-ს ბრძანებით, მდინარე ოულუიოკის ნაპირზე. ქალაქის დაფუძნებამდე, XIV-XVII საუკუნეებში, ოულუს რეგიონი მორიგეობით იმყოფებოდა ნოვგოროდის და შვედეთის სამეფოს შემადგენლობაში. ამ პერიოდში ოულუს რეგიონში შვედებმა, ნოვგოროდის და შემდეგში რუსეთის მოსაგერიებლად, ააგეს ოულუს და კასტელის ციხე-სიმაგრეები. 1595 წელს ტაიუსსინას ზავის შედეგად რუსეთმა საბოლოოდ აღიარა ოულუს რეგიონი შვედეთის სამეფოს ნაწილად.
ოულუსთვის განსაკუთრებით რთული აღმოჩნდა XVIII საუკუნის დასაწყისი. 1714 წელს შვედეთის და რუსეთის სამეფოებს შორის დაწყებულმა კონფლიქტმა ქალაქი გააპარტახა. „დიდი რისხვის“ სახელით ცნობილი რუსული სამხედრო კამპანიის შედეგად გადაიწვა ოულუს ციხე-სიმაგრე, მიტოვებულ იქნა სასოფლო-სამეურნეო ნაკვეთების 40%, ხოლო მოსახლეობის დიდი ნაწილი დაიღუპა ან რუსების მიერ იქნა დატყვევებული.
1721 წლის ზავის შემდეგ, დაიწყო ქალაქის აღდგენა და XVIII საუკუნის ბოლოსთვის ქალაქის მოსახლეობამ 3400-ს მიაღწია. 1765 წელს ოულუს მიენიჭა საერთაშორისო ვაჭრობის უფლება, რის შედეგადაც ქალაქმა დაიწყო ხე-ტყის მასალის, თევზის და ქარაქის ექსპორტი. 1776 წელს კი, ქალაქი გახდა ოულუს პროვინციის დედაქალაქი. პროვინციის დედაქალაქის პირველი მმართველი ვიცე-პოლკოვნიკი კარლ მაგნუს იაგერჰორნი გახდა.
1809 წელს მორიგი რუსულ-შვედური ომის შედეგად დაიდო ჰამინას ზავი. ზავის მიხედვით ფინეთი შეუერთდა რუსეთის იმპერიას ავტონომიური საჰერცოგოს სახით. ამ პერიოდში ოულუში გამოიცა ფინურენოვანი გაზეთი Oulun Wiikko-Sanomat (ოულუს კვირეული ამბები) და პირველი ფინურენოვანი ჟურნალი Mehiläinen (ფუტკარი). XX საუკუნის დასაწყისისთვის ოულუში განვითარდა წარმოება და ქალაქის მოსახლეობა 17 850-მდე გაიზარდა.
ოულუმ შედარებით სიმშვიდეში გაატარა ფინეთის დამოუკიდებლობის გამოცხადება, ზამთრის, სამოქალაქო და ორი მსოფლიო ომი. თავისი გეოგრაფიული მდებარეობის წყალობით ოულუ ამ მოვლენების პერიფერიაზე აღმოჩნდა, რის შედეგადაც ქალაქმა გააგრძელა სწრაფი ზრდა. XX საუკუნის 50-იანი წლებისთვის ოულუს მოსახლეობამ 50 000 ადამიანს გადააჭარბა, დაფუძნდა მრავალი საწარმო, და უნივერსიტეტი.
2013 წელს შეიქმნა ახალი ადმინისტრაციული ერთეული, ე.წ. ახალი ოულუ, რომელიც წარმოიქმნა ოულუს და მის ახლოსმდებარე დასახლებების, ჰაუკიპუდასის, კიიმინკის, ოულუნსალოს და ული-იის შეერთებით.
დემოგრაფია
2016 წლის ბოლოსთვის ოულუს მოსახლეობა 200 526 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქის მოსახლეობის 49,8% მამაკაცია, ხოლო 50,2% ქალი. მოსახლეობის 97,4% ფინეთის მოქალაქეა. ოულუს მოსახლეობის უმრავლესობა ფინურენოვანია, შვედურად მოსაუბრე მოქალაქეების რაოდენობა უმნიშვნელოა.
მმართველობა
ოულუს მერი 2017 წლის აპრილიდან პაივი ლააიალაა. ოულუს საკრებულო 67 დეპუტატისგან შედგება. 2017 წლის ადგილობრივი არჩევნების შედეგად, საკრებულოს შემადგენლობა შემდეგნაირად გამოიყურება:
ეკონომიკა
ტრადიციულად ოულუში განვითარებული იყო ხე-ტყის მასალის წარმოება და ვაჭრობა. მის შემდეგ რაც 1970-იან წლებში ქალაქში შემოვიდა ნოკია, ოულუ თანდათანობით გარდაიქმნა მაღალი ტექნოლოგიების ქალაქად. ნოკიის პოპულარობის ზენიტში, კომპანიის კვლევის და განვითარების განყოფილებას ოულუში 5 000-მდე ადამიანი ჰყავდა დასაქმებული. ნოკიას ფინანსურმა სირთულეებმა 2008-2014 წლებში დიდი დარტყმა მიაყენა ოულუს ეკონომიკას. შემცირებების რამდენიმე ციკლის შედეგად ოულუში ნოკიას მიერ დასაქმებულთა ნახევარზე მეტი სამუშაოს გარეშე დარჩა. 2014 წლის მონაცემებით ქალაქის უმუშევრობამ რეკორდულ ნიშნულს, 17,2%-ს მიაღწია.
ოულუს ეკონომიკური სტრუქტურა დასაქმებულთა რაოდენობის მიხედვით შემდეგნაირად გამოიყურება:
განათლება
ოულუში განთავსებულია ორი უმაღლესი განათლების სასწავლებელი: ოულუს უნივერსიტეტი და ოულუს გამოყენებით მეცნიერებათა უნივერსიტეტი. ოულუს უნივერსიტეტი მოქმედებს 1958 წლიდან. ამჟამად ოულუს უნივერსიტეტს ჰყავს 16 000-მდე სტუდენტი, და 3 000-მდე თანამშრომელი. უნივერსიტეტი მოიცავს ბიზენსის, ინჟინერიის, ინფორმაციული ტექნოლოგიის, ბიოქიმიის, მედიცინის, არქიტექტურის და ჰუმანიტარული მეცნიერებების ფაკულტეტებს.
ოულუს გამოყენებით მეცნიერებათა უნივერსიტეტი ფუნქციონირებს 1996 წლიდან. ოულუს გამოყენებით მეცნიერებათა უნივერსიტეტი ფინეთის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი გამოყენებით მეცნიერებათა უნივერსიტეტია. უნივერსიტეტს ამჟამად ესწრება 8 800 სტუდენტი. უნივერსიტეტი სტუდენტებს სთავაზობს საბაკალავრო და სამაგისტრო პროგრამებს ბიზნესის ადმინისტრირების, ინფორმაციული ტექნოლოგიების, ჯანდაცვის და კულტურის განხრით.
კულტურა
ოულუ ცნობილია რამდენიმე კულტურული პროდუქტით, მათ შორისა: საჰაერო გიტარის მსოფლიო ჩემპტიონატი, Mieskuoro Huutajat (მყვირალა კაცთა გუნდი) და აწ უკვე დაშლილი მეტალ-ჯგუფი Sentenced. ქალაქში ყოველწლიურად იმართება კლასიკური მუსიკის, როკის და ჯაზის ფესტივალები. ოულუში მოქმედებს რამდენიმე მუზეუმი, მათ შორის: ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის მუზეუმი, ოულუს ხელოვნების მუზეუმი, ოულუს საავტომობილო მუზეუმი, ტიეტომაას სამეცნიერო ცენტრი და ტურკანსაარის ღია მუზეუმი.
ტრანსპორტი
ოულუში განლაგებულია ოულუს აეროპორტი, რომელიც ფინეთში, ჰელსინკის აეროპორტის შემდეგ, მეორეა გადაყვანილი მგზავრების რაოდენობით. აეროპორტი მდებარეობს ქალაქის ცენტრიდან 15 კილომეტრში. ქალაქში ასევე მოქმედებს სატვირთო პორტი, და რკინისგის სადგული რომელიც ჰელსინკისთან, ტამპერესთან და როვანიემთან არის დაკავშირებული.
დაძმობილებული ქალაქები
ოულუს დაძმობილებული ქალაქები:
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქალაქები
ცემენტაცია
ცემენტაცია ფერად მეტალურგიაში, ჰიდრომეტალურგიული პროცესი, რომელიც ემყარება უფრო მეტად ელექტროდადებითი ლითონების გამოძევებას მათი ნაერთების ხსნარიდან ნაკლებად ელექტროდადებითი ლითონებით, რომლებიც მყარ მდგომარეობაშია. ცემენტაციას ძირითადად იყენებენ ოქროსა და სპილენძის დასალექავად და ელექტროლიტის გასაწმენდად ნიკელის წარმოების დროს.
ცემენტაცია შავ მეტალურგიაში, ფოლადის ცემენტაცია, ლითონის ნაკეთობათა ქიმიურ-თერმული დამუშავება ზედაპირული შრის ნახშირბადით გაჯერების შედეგად 900-950C° ტემპერატურის პირობებში. ცემენტაციის მიზანია ნაკეთობის სისალის, ცვეთამედეგობისა და დაღლილობითი სიმტკიცის გაზრდა.
ცემენტაცია მშენებლობაში, გრუნტების, ქანების, ქვისა და ბეტონის წყობის გამაგრება სიცარიელეებში, ბზარებსა და ფორებში თხევადი ცემენტის ხსნარის ან ცემენტის სუსპენზიის დაჭირხნით. იყენებენ ნაგებობების საძირკვლის გასამაგრებლად, ფილტრაციასაწინაღოფარდის შესაქმნელად, ქანებისთვის წყალშეუღწეობის მისანიჭებლად და მიწისქვეშა გვირაბის გაყვანისას, ქვისა და ბეტონის წყობის მონოლითურობისა და წყალშეუღწევობის ასამაღლებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეტალურგია კატეგორია:მანქანათმშენებლობა კატეგორია:მშენებლობა
ოქროპილაური
ოქროპილაური — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, შუახევის თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 213 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სარა სამპაიო
სარა პინტუ სამპაიო (Sara Pinto Sampaio; დ. 21 ივლისი 1991, პორტუ, პორტუგალია) — პორტუგალიელი მოდელი, რომელიც ცნობილია, როგორც „Victoria's Secret“-ის „ანგელოზი“ და მუშაობს „Calzedonia“-ში. 2014 წელს პორტუგალიელ სუპერმოდელებს შორის პირველი გამოჩნდა „Sports Illustrated Swimsuit Issue“-ში. სამპაიოს ფოტოსურათები გამოქვეყნებულია ჟურნალებში „GQ“, „Elle“, „Vogue“, „Glamour“ და „Sports Illustrated“. საუკეთესო ფოტომოდელი ქალის კატეგორიაში მან 2011, 2012, 2014, 2015 და 2016 წლებში პორტუგალიის ოქროს გლობუსი მიიღო.
სქოლიო
კატეგორია:პორტუგალიელი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 21 ივლისი
სენტ-პიტერ-პორტი
სენტ-პიტერ-პორტი (Saint Peter Port, Saint-Pierre-Port) — დიდი ბრიტანეთის გვირგვინის მიწა — გერნზის უდიდესი დასახლებული პუნქტი და დედაქალაქი.
ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 18 207 ადამიანს (2014), დასახლებული პუნქტი მდებარეობს აღმოსავლეთ გერნზიში, ქალაქის ფართობი — 6,5 კმ². აქ მდებარეობს კუნძულის მცირე პორტი. სენტ-პიტერ-პორტის გარშემო მდებარეობს მცირე ბორცვები, სამხრეთით არის კლდოვანი ადგილები.
სენტ-პიტერ-პორტი არის კუნძულის ათი ადმინისტრაციული ერთეულიდან ერთ-ერთი, ქალაქი იყოფა ორ ოლქად.
ქალაქში საკმაოდ ბევრი შუასაუკუნოვანი ნაგებობაა, სწორედ ამიტომ აქ განვითარებულია ტურიზმი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ქალაქები კატეგორია:გერნზი
დაკარგული ქვეყანა
დაკარგული ქვეყანა (The Lost World) — ართურ კონან დოილის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და სახელგანთქმული მოთხრობა, რომელზეც გადაღებულია მრავალი ფილმი თუ სერიალი. გამოქვეყნდა 1912 წელს და დღეისათვის მრავალ ენაზეა ნათარგმნი.
სიუჟეტი
პროფესორი ჩელენჯერი სამხრეთ ამერიკაში, ამაზონთან აღმოაჩენს ტაფობს, რომელზეც მისი თქმით დინოზავრები ბინადრობენ. მას ყველა გიჟად თვლის. შესაბამისად, თავისი სიმართლის დასამტკიცებლად ის ექსპედიციას დაგეგმავს, რომლის მიზანიც იქნება დაამტკიცოს ტაფობისა და დინოზავრების არსებობა. ექსპედიციის მონაწილეები არიან: პროფესორი ჯორჯ ედუარდ ჩელენჯერი, ედუარდ მელოუნი, რომლის მოვალეობაა გააშუქოს გაზეთში იქ მომხდარი ამბები (მისი პირითაა მოთხრობილი თვით მოთხრობაც), ლორდი ჯონ როქსტონი, რომელიც გამოცდილი მონადირე და მეომარია და პროფესორი სამერლი, რომელიც ექსპედიაციას მოწმის როლში ახლავს და პროფესორი ჩელენჯერის მუდმივი მოწინააღმდეგეა.
ექსპედიციაში ისინი თან წაიყვანენ ორ მეტისს, ერთ ზანგსა და რამდენიმე ინდიელს. როდესაც ისინი უკვე ტაფობს მიადგებიან, ცდიან გზით წასვლას, რომლითაც ტაფობზე მეპლ-უატი მოხვედრილა (მეპლ-უატი იყო ალბინოსი მხატვარი, რომელიც პროფესორმა ჩელენჯერმა მომაკვდავი იპოვა პირველი ექსპედიციის დროს ინდიელების სოფელში და სწორედ მისი ჩანახატების მიხედვით იპოვა ტაფობი), მაგრამ მეპლ-უატის გზა ჩახერგილიყო და შეუძლებელი იყო ამ გზით ტაფობზე მოხვედრა. ამის შემდეგ ექსპედიციამ გადაწყვიტა ტაფობის გვერდზე მყოფი პირამიდისმაგვარ კლდეზე ასულიყო და იქიდან გადამძვრალიყო ტაფობზე. ასეც მოიქცნენ: ავიდნენ კლდეზე, მოჭრეს ხე, რომელიც ხიდად გამოიყენეს, გადავიდნენ ტაფობზე და ხიდიც ჩაენგრათ. ის ერთ-ერთმა მეტისმა ჩაანგრია, რომლის ძმაც მოუკლავს ლორდ ჯონს ომის დროს და მანაც გადაწყვიტა შური ეძია. ლორდ ჯონმა ამის შემდეგ ისიც შაშხანით მოკლა. მეორე მეტისი კი ერთგულმა ზანგმა - სამბომ მოახრჩო, რომელიც ქვემოთ იმყოფებოდა და ცივილიზებულ სამყაროსთან ერთადერთი კავშირის საშუალება იყო. სამბოს ყოველდღე მიჰქონდა ტაფობის გვერდზე მყოფი კლდიდან თოკის საშუალებით ჟურნალისტი ედუარდ მელოუნის წერილები და მოჰქონდა საჭირო აღჭურვილობა.
ტაფობზე ისინი იხილავენ დიდი ხნის წინ გადაშენებულ მრავალ დინოზავრსა თუ მცენარეს, თუმცა ასევე იხილავენ თანამედროვე ირემს და სხვა თანამედროვე ცხოველსა და მცენარეს. რადგან ამ ქვეყნის პირველი აღმომჩენი მეპლ-უატი იყო, ისინი გადაწყვეტენ „დაკარგულ ქვეყანას“ დაარქვან „მეპლ-უატის ქვეყანა“. ექსპედიცია ტაფობზე ასევე იხილავს კაცმაიმუნებს, რომლებიც ადამიანების უფსკრულში გადაყრით ერთობიან, სადაც ბამბუკებია და მათი სიკვდილით ხალისობენ, ასევე გაუკეთეს მეპლ-უატის ერთ-ერთ თანამგზავრს. ერთ ღამეს ისინი ასევე დაიჭერენ და იგივეს დაუპირებენ მთელ ექსპედიციას, გარდა მელოუნისა, რომელიც ამ დროს ტაფობის შუაგულში მყოფი ტბის გამოსაკვლევადაა გაპარული. დილას ის შეხვდება ლორდ ჯონ როქსტონს, რომელიც გამოიპარა და რომელსაც ტანსაცმელი სულ მთლად დახეოდა. შემდეგ ის და მელოუნი მოიმარაგებენ იარაღს და წავლენ მეგობრების გადასარჩენად. ისინი ამოხოცავენ კაცმაიმუნების დიდ ნაწილს და გადაარჩენენ თავიანთ მეგობრებსა და ინდიელებს, რომლებიც, როგორც გაირკვა, იქვე, ტაფობის ქვაბულებში ცხოვრობენ, დიდი ხნის წინ მოსულან „მეპლ-უატის გზით“ და დიდი ხანია მტრობენ კაცმაიმუნებთან. ექსპედიციის წევრები მიეხმარებიან მათ კაცმაიმუნების გაწყვეტაში და მადლობის ნიშნად ტომის ბელადის შვილი ტაფობიდან ჩასასვლელ გზას მიუთითებს. ისინი ამ გზით წავლენ და მალევე ლონდონში დაბრუნდებიან.
პაულ პეეტერსი
პაულ პეეტერსი (დ. 20 სექტემბერი, 1870, ტურნე — გ. 18 აგვისტო, 1950, ბრიუსელი) — ბელგიელი აღმოსავლეთმცოდნე, ქართველოლოგი. ფილოსოფიის დოქტორი (1894), ბოლანდისტთა საზოგადოების წევრი (1905). ამავე საზოგადოების პრეზიდენტი (1941), ბელგიის სამეფო აკადემიის წევრი (1933), საფრანგეთის კოლეჟის საპატიო პროფესორი (1943), საფრანგეთის მხატვრული ლიტერატურის ინსტიტუტის წევრი (1945), სტრასბურისა და ლევენის უნივერსიტეტების საპატიო დოქტორი (1946, 1947).
პაულ პეეტერსმა დიდი ამაგი დასდო ქართული ჰაგიოგრაფიული ძეგლების კვლევისა და გამოცემის საქმეს. მას ეკუთვნის 160-მდე სამეცნიერო გამოკვლევა, მათ შორის „ქართულ ხელნაწერთა ისტორია“ (1942), „ძიებანი აღმოსავლური ფილოლოგიის ისტორიიდან“ ორტომად (1951), „დიონისე არეოპაგელის ავტობიოგრაფიის ქართული თარგმანი“ (1912), „წმინდა ილარიონ იბერიელი“ (1914), „ქართული მონასტრების ისტორია“ (1917-1919), „დიონისე არეოპაგელის ავტოიოგრაფიის იბერიულ-სომხური ვერსია“ (1921), „ქრისტიანობის გავრცელება საქართველოში ჰაგიოგრაფიული წყაროების მიხედვით“ (1923), „თორნიკე ბერის ქართული მინაწერი“ (1932), „წმინდა შუშანიკი — ქართველებისა და სომხების მარტვილი“ (ქართული და სომხური ტექსტების ლათინური თარგმანითურთ, 1935), „ხაზარები აბო თბილელის მარტვილობაში“ (1934) და სხვა. ავტორია რეცენზიებისა ივანე ჯავახიშვილის, კორნელი კეკელიძის, აკაკი შანიძის და სხვათა გამოკვლევების შესახებ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბელგიელი ქართველოლოგები კატეგორია:დაბადებული 20 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1870 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1950
გიზის დინასტია
მინი|საგვარეულო გერბი გიზის დინასტია (Guise) — ფრანგ ჰერცოგთა დინასტია, რომელთა წარმომადგენლებმა XVI საუკუნეში საფრანგეთის ისტორიაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს. დინასტია ლოთარინგიის ჰერცოგების უმცროს შტოს წარმოადგენდა. მისი დამაარსებელი იყო ლოთარნიგიის ჰერცოგის რენე II-ის ვაჟი კლოდი (დ. 1496 — გ. 1550), რომელიც 1527 წელს I-ლი ჰერცოგი დე გიზი გახდა. მისი ქორწინებით ანტუანეტა დე ბურბონ-ვანდომზე გიზები საფრანგეთის სამეფო დინასტიას დაუნათესავდნენ.
გიზები ჰუგენოტების მთავარი მოწინააღმდეგეები და კათოლიკური ლიგის მეთაურები იყვნენ საფრანგეთის რელიგიური ომების დროს. 1675 წელს დინასტიამ არსებობა შეწყვიტა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია
პეკანი
thumb|მარცხნივ|Carya illinoinensis
პეკანი (Carya illinoensis, ადრე Carya olivaeformis, Carya pecan) — ხე კაკლისებრთა ოჯახისა. მისი სიმაღლე 50 მ აღწევს, დიამეტრი 2-2,5 მ. კენტფრთისებრი ფოთლები აქვს. ნაყოფი კურკიანასებრია („კაკალი“).
თესლი იჭმება, შეიცავს 70%-მდე ზეთს. ბუნებრივად იზრდება ჩრდილოეთი ამერიკის ტყეებში. ძველთაგანვე ბევრ ქვეყანაშია კულტივირებული.
მოჰყავთ კავკასიაში (დასავლეთ საქართველოშიც), იშვიათად უკრაინასა და შუა აზიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კაკლისებრნი
მწიგნობართუხუცესი
მწიგნობართუხუცესი — მწიგნობართა უფროსი, სამეფო კარის სამდივნოს მეთაური ფეოდალურ საქართველოში. მწიგნობართუხუცესი პირველად X-XI საუკუნეების ძეგლში იხსენიება. დავით აღმაშენებელმა საეკლესიო ფეოდალების თავგასულობის ალაგმვისა და ცენტრალური ხელისუფლების გაძლიერების მიზნით მწიგნობართუხუცესობა ჭყონდიდელობასთან შეაერთა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თანამდებობები ძველ საქართველოში
შოლოხოვო (უსტ-კუბინსკის რაიონი)
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:უსტ-კუბინსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კაბისუელა
კაბისუელა (Cabizuela) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19 კმ². მოსახლეობა — 80 კაცი (2021 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ავილის მუნიციპალიტეტები
მწითურები
მწითურები — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ლაფანაანთკარის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 25 ადამიანი.
ნორვეგიის გეოგრაფია
ნორვეგია მდებარეობს ჩრდილოეთ ევროპაში, სკანდინავიის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთ და დასავლეთ ნაწილებში. ესაზღვრება ჩრდილოეთის ზღვას სამხრეთ-დასავლეთით და სკაგერაკის ყურეს სამხრეთით, ატლანტის ოკეანეს (ნორვეგიის ზღვა) დასავლეთით და ბარენცის ზღვას ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ნორვეგიას აღმოსავლეთით გრძელი სახმელეთო საზღვარი აქვს შვედეთთან და ჩრდილო-აღმოსავლეთით მოკლე მონაკვეთები ფინეთთან და რუსეთთან.
სტატისტიკა
გეოგრაფიული კოორდინატები: 62°N, 10°W
მდებარეობა: ევროპა
ფართობი: სულ: 324,220 კმ² ხმელეთი: 307,860 კმ² წყალი: 16,360 კმ² შპიცბერგენისა და იან-მაიენი ჩთვლით: 385,199 კმ²
სახმელეთო საზღვრები: ჯამში: 2,515 კმ მოსაზღვრე ქვეყნები:'' ფინეთი 729 კმ, შვედეთი 1,619 კმ, რუსეთი 196 კმ.
სანაპირო ზოლი: 25,148 კმ (კონტინენტური); 83,281 კმ (კუნძულების ჩთვლით)
საზღვაო ტერიტორიები რომლებზეც ნორვეგია აცხადებს პრეტენზიას: ტერიტორიული ზღვა: (10 საზღვაო მილი, 18,5 კმ) კონტინენტური შელფი: (200 საზღვაო მილი, 370.4 კმ) განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა: (200 საზღვაო მილი, 370.4 კმ) ტერიტორიული წყლები: (12 საზღვაო მილი, 22.2) ნორვეგიის განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა (გეზ) ჯამში 1 979 179 კმ², არის დასავლეთ ევროპაში უდიდესი. გეზ სანაპიროს გასწვრივ იკავებს 878 575 კმ²-ს, იან-მაიენის გეზ შეადგენსს 293 049 კმ²-ს, 1977 წლიდან ნორვეგია შპიცბერგენის ირგვლივ ითხოვს 803 993 კმ² გეზ-ს.
სქოლიო
კატეგორია:ნორვეგიის გეოგრაფია
დავით წულუკიძე
დავით წულუკიძე (დ. 25 მარტი, 1960, ქობულეთი) — ქართველი ისტორიკოსი, პედაგოგი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა ბათუმის შოთა რუსთაველის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ბათუმის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ბოლდოგი
ბოლდოგი ეწოდება ორკების მხედართმთავარს ჯ.რ.რ. ტოლკინის მიერ მოგონილ შუახმელეთის ისტორიებში.
ბოლდოგს, მორგოთის ბრძანების თანახმად, ორკების ჯარი მიჰყავდა დორიათისაკენ, სადაც უნდა შეეპყრო ლუთიენი, მეფე თინგოლისა და დედოფალ მელიანის ქალიშვილი. თინგოლი მას წინ აღუდგება, ბელეგისა და მაბლუნგის დახმარებით. მეფე და ბოლდოგი ერთი ერთზე იბრძვიან და ბოლდოგი მარცხდება.
კატეგორია:შუახმელეთის მაიარები
ფაფი
ფაფი (Fafe) — ქალაქი პორტუგალიაში. მდებარეობს ფაფის მუნიციპალიტეტში. ქალაქის მოსახლეობა 2004 წლის აღწერით შეადგენდა 15323 კაცს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის ქალაქები
პეკინური იხვი
250პქpx|მინი|მარჯვნივ|პეკინური იხვი პეკინური იხვი — სახორცე მიმართულების იხვის ჯიში. გამოყვანილია ჩინეთში. თეთრადაა შებუმბვლილი; ოდნავ დაკრავს კრემისფერი. მამალი პეკინური იხვის მასა დაახლოებით 4 კგ, დედლისა 3,5 კგ. 50-60 დღის იხვის ჭუჭულის მასა 2,2-2,5 კგ აღწევს, გემრიელი ხორცი აქვს. მეკვერცულობა წელიწადში 130-150 კვერცხია. ამრავლებენ ბევრ ქვეყანაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:იხვის ჯიშები
პეკარი
პეკარი (Tayassu) — წყვილჩლიქოსანი ცხოველების გვარი ღორისებრთა ოჯახისა, მათი სხეულის სიგრძე 75-100 სმ, მასა 16-30 კგ აღწევს.ზურგზე აქვთ ჯირკვალი, რომელიც მუშკისებურ სეკრეტს გამოყოფს. გვარში 2 სახეობაა. საყელოიანი პეკარი და თეთრწვერა პეკარი. გავრცელებულია სამხრეთ და ცენტრალურ ამერიკაში. ბინადრობენ სხვადასხვა პირობებში — მშრალი ველებიდან ტენიან ტროპიკულ ტყეებამდე. ქმნიან პატარა კოლტებს. იკვებებიან ბალახით, ფესვებით, ნაყოფებით, ზოგჯერ მწერებით, ხვლიკებით, წვრილი ძუძუმწოვრებით, ლეშით. შობენ 1-2 ნაშიერს. იყენებენ პეკარის ხორცსა და ტყავს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ღორისებრნი
ეწერი (მარტვილის მუნიციპალიტეტი)
ეწერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში, ტალერის თემში (სოფლები: ეწერი, ნობულევი, პატარა ოჩე, ტალერი). მდებარეობს მდინარე ტეხურის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 310 მეტრი, მარტვილიდან 25 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 494 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სებორგა
ვალუტა
ლუიჯინო — ასე ეწოდება სებორგას ვალუტას, რომელიც არცერთ ქვეყანაში არაა აქცეპტირებული. ადგილობრივი „ფინანსური განყოფილების“ მიხედვით 1 ლუიჯინოს კურსი 6 აშშ-დოლარის ექვივალენტია.
Aventura
ჯგუფი უკრავს მუსიკას, რომელიც ბაჩატას სახელით არის ცნობილი. მათი სიმღერები ძირითადად ესპანურად არის დაწერილი. ევროპაში მათ ყველაზე დიდ პოპულარობა მოუტანა ალბომმა We Broke the Rules, განსაკუთრებით სიმღერამ — „Obsesión“.
პინაბაკდაო
პინაბაკდაო (ოფიციალურად პინაბაკდაოს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Pinabacdao; Bayan ng Pinabacdao) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამარის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 136 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 24 ბარანგაის.
Aventura
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ჯგუფები
პინაბაკდაო
სქოლიო
კატეგორია:სამარის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
დატუ-პაგლასი
დატუ-პაგლასი (ოფიციალურად დატუ-პაგლასის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Datu Paglas) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ მაგინდანაოს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 33 682 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 23 ბარანგაის.
მენლი II გირეი
მენლი II გირეი (II Meñli Geray, منكلى كراى; დ. 1678 — გ. 1740, ბახჩისარაი, ყირიმის სახანო) — ყირიმის ხანი ორჯერ: 1724–1730 და 1737–1740 წლებში, სელიმ I გირეის ვაჟი.
ბიოგრაფია
მენლი გირეი თავისი ძმის, გაზი III-ის მმართველობისას ნურედინად, ხოლო 1707–1708 და 1713–1715 წლებში მეორე ძმის, ყაფლანის კალგად იყო დანიშნული. ყირიმის ხელისუფლებაში მას შემდეგ მოვიდა, რაც მისი ძმა საადეთ IV გირეი დიდებულების მოთხოვნით ტახტიდან გადადგა. მენლის ტახტზე ასვლის შემდეგ მოუწია ძალაუფლების განმტკიცების მიზნით თავადაზნაურობის დამშვიდება. პირველივე შესაძლებლობისთანავე მან ქვეყნიდან აჯანყებისკენ მიდრეკილი დიდებულები გაგზავნა სპარსეთში ოსმალთა ლაშქრობაში და სცადა დარჩენილების ხელში ჩაგდება, მაგრამ მათმა დიდმა ნაწილმა მოახერხა ყირიმიდან თავის დაღწევა. ოსმალეთის სარდლებმა მენლი II-ის თხოვნით გაანადგურეს სპარსეთში ჩასული მეამბოხე ყირიმელების ჯგუფი. მენგლი II-მ ასევე შეძლო ბუჯაკის ნოღაელებზე კონტროლის დამყარება. 1728 წელს გააუქმა გარკვეული გადასახადები და სახანოში არსებული დიდი არეულობა შეაჩერა.
1730 წელს სტამბოლში მოხდა გადატრიალება, რომლის დროსაც აჰმედ III მისმა ძმისშვილმა მაჰმუდ I-მა ტახტიდან ჩამოაგდო. იგივე დღე დაადგა ყირიმსაც. მენლი გირეი სულთნის მსგავსად მისმა მოწინააღმდეგეებმა გადააყენეს სწორედ მაჰმუდ I-ის ბრძანებით.
მენლი გირეი 1737 წელს მეორედ დაინიშნა ყირიმის ხანად, უდიდესი კრიზისის დროს, რაც გამოიწვია 1736 წელს რუსეთის იმპერიის გამანადგურებელმა შემოსევამ. მენლიმ მოაწესრიგა თავდაცვის საკითხი და რუსების წინააღმდეგ აგრესიული პოლიტიკა წამოიწყო. გამუდმებით აწუხებდა მათ თავისი თავდასხმებით და დიდ ზიანს აყენებდა აზოვის ზღვის პირას.
გარდაიცვალა ბახჩისარაიში, 1740 წელს, 62 წლის ასაკში. მის შემდეგ ყირიმის ტახტზე ოსმალებმა დაამტკიცეს მისი უმცროსი ძმა, სელამეთ II გირეი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1678 კატეგორია:გარდაცვლილი 1740 კატეგორია:დამხობილი მონარქები
პაპოშვილები (შუახევის მუნიციპალიტეტი)
პაპოშვილები — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შუახევის მუნიციპალიტეტში, ოლადაურის თემში. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 86 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კოქსი
მინი|250პქ|კოქსი კოქსი (Koks < coke) — მყარი ხელოვნური საწვავი; მიიღება სხვადასხვა ბუნებრივი საწვავის ან მათი გადამუშავების შედეგად მიღებული პროდუქტების გახურებისას მაღალ ტემპერატურაზე (950-1050 °C) ჰაერის შეუღწევლად. განარჩევენ ქვანახშირის, ელექტროდულ სქელფისოვან და ნავთობის კოქსს. კოქსს ძირითადად აწარმოებენ ქვანახშირისაგან.
ქვანახშირის კოქსს იყენებენ ძირითადად ბრძმედულ პროცესში თუჯის გამოდნობისას (ბრძმედის კოქსი), კოქსი აქ ერთდროულად საწვავი და რკინის მადნის აღმდგენელია. გაცილებით მცირე რაოდენობით კოქსს იყენებენ სამსხმელო წარმოებაში (სამსხმელო კოქსი), მადნების აგლომერაციისთვის, ქიმიურ მრეწველობაში, ფერად და შავ მეტალურგიაში და სხვა.
ქვანახშირის კოქსის წარმოება დაიწყეს XVIII საუკუნეში, როცა საჭირო გახდა ბრძმედული ღუმელებისთვის საჭირო დეფიციტური ხის ნახშირის შეცვლა.
ქვანახშირის კოქსი წარმოადგენს რუხი ფერის მყარ ნატეხებს; კოქსის ჭეშმარიტი და ფარდობითი სიმკვრივეა 1,80÷1,95, მოჩვენებითი (ფორების ჩათვლით) - 0,8÷1,0, ფორიანობა - საშუალოდ ≈50 %, წვის სითბო - დაახლოებით 29 მეგ.ჯ/კგ (დაახლოებით 7000 კკალ/კგ).
ელექტროდული სქელფისოვანი და ნავთობის კოქსისთვის დამახასიათებელია ქვანახშირის კოქსთან შედარებით დაბალი (არაუმეტეს 0,3 %) ნაცრიანობა (ნავთობის კოქსისთვის 0,8 %-მდე). ელექტროდულ სქელფისოვან კოქსებს იღებენ მაღალლღობადი ქვანახშირის სქელფისის კოქსვით კამერულ დინასურ ღუმელებში; ნავთობის კოქსი კი - ნავთობის თხევადი ნარჩენებისა და სქელფისების კოქსვით ლითონურ საკოქსავ კუბებში ან სპეციალურ ღუმელებში. ნავთობის კოქსი მიიღება აგრათვე ნავთობპროდუქტების პიროლიზისა და კრეკინგის დროსაც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტალურგია კატეგორია:საწვავი
პელამიდა
პელამიდა (Pelamis platurus) — ქვეწარმავალი ზღვისგველისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 1 მ აღწევს. ზედა მხარე მუქია, ქვედა — ბაცი; კუდზე დიდი შავი ლაქები აქვს. სხეული და კუდი გვერდებიდან შებრტყელებულია. პელამიდა ფართოდაა გავრცელებული ტროპიკულ სარტყელში — აფრიკის აღმოსავლეთ სანაპიროებიდან ამერიკის დასავლეთ სანაპიროებამდე. ბინადრობს ნაპირებთან და ღია ზღვაშიც. იკვებება თევზით, რომელსაც კლავს ძლიერ ტოქსიკური შხამით. ზოგიერთ კუნძულზე პელამიდას საკვებად იყენებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ზღვისგველისებრნი
ნიკოლოზ კვერნაძე
ნიკოლოზ (კოლია) ნიკოლოზის ძე კვერნაძე (დ. მაისი, 1893, სამტრედია, — გ. 1 სექტემბერი, 1924) — ქართველი დრამატურგი, მწერალი, პოლიტიკური მოღვაწე. იყენებდა ფსევდონიმებს: „გერგესელი“, „გედი“.
დაიბადა ქუთაისის გუბერნიის გლეხის ოჯახში. 1913 წელს გაწევრიანდა საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიაში. ასევე იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების სამტრედიის განყოფილების წევრი. 1914-1918 წლებში მუშაობდა ჭიათურაში „კავკასიური საზოგადოების“ მეტაბელედ, შემდეგ — სამტრედიაში, კოოპერატივში. 1916-1917 წლებში სამხედრო სამსახურში იყო. 1917-1921 წლებში მსახურობდა სამტრედიის სახალხო გვარდიის შტაბის თავმჯდომარის თანაშემწედ. 1922-1924 წლებში იყო სახალხო თეატრის გამგეობის წევრი. 1924 წელს მუშაობდა ქართული დრამატული საზოგადოების გამგეობის მდივნად. დაწერილი აქვს პიესები: „პირველი გრძნობა“ (ფსიქოლოგიური დრამა 3 მოქმედებად), „ნიღაბქვეშ“ (დაიდგა მუშათა კლუბში 1920 წლის 18 იანვარს), „ელისო“ (ალექსანდრე ყაზბეგის მოთხრობის მიხედვით) და სხვ. აქვეყნებდა პუბლიცისტურ წერილებს ხელოვნების შესახებ (ჟურნ. „თეატრი და ცხოვრება“, 1920, №1,4, 5). 1924 წლის იანვარში ბოლშევიკურმა ჩეკამ დააპატიმრა ანტისაბჭოთა აჯანყების მომზადებაში მონაწილეობის ბრალდებით. აგვისტოს აჯანყების დღეებში დახვრიტეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1893 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:ქართველი დრამატურგები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:სამტრედიის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:საქართველოს სახალხო გვარდიის წევრები
კანალესი
კანალესი (Canales) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კასტილია და ლეონის ავტონომიური გაერთიანების ავილის პროვინციის ლა-მორანიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7 კმ². მოსახლეობა — 39 კაცი (2021 წ.).