cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
A-GPS
GPS-ისა და A-GPS-ის შედარება
A-GPS ტექნოლოგიის სიზუსტე დამოკიდებულია მის ირგვლივ არსებულ ინფორმაციის საბაზო სადგურების სიმჭიდროვეზე. ქალაქის პირობებში სიზუსტე 20-500 მეტრის ფარგლებში მერყეობს, მაშინ როცა ქალაქგარეთ ის 1500-2000 მეტრს შეიძლება აღწევდეს.
GPS მოწყობილობაში ინფორმაციის განსაახლებლად მოწყობილობას სჭირდება დაახლოებით 1 წამი, ასევე იზრდება A-GPS მიმღების მგრძნობელობა.
ახალუბანი (ხაშურის მუნიციპალიტეტი)
ახალუბანი — სოფელი საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის ხაშურის მუნიციპალიტეტში (ალის თემში), შიდა ქართლის ვაკეზე, მდინარე ჭერათხევის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 800 მეტრი, ხაშურიდან სოფელ გომზე გავლით 27 კმ. სოფელ კლდისწყაროზე გავლით - 12 კმ. სოფელში 2006 წლის 1 იანვრის მონაცემებით ცხოვრობს 32 ოჯახი, სულ 79 ადამიანი.
A-GPS
GPS-ისა და A-GPS-ის შედარება
A-GPS-ს გააჩნია რიგი განსხვავებები სტანდარტული GPS-გან, რომლითაც იხსნება მისი უპირატესობები. ყველაზე მთავარი ესაა კოორდინატების სწრაფი დადგენა მოწყობილობის ჩართვისას. ასევე მის უპირატესობას წარმოადგენს „მკვდარ ზონებში“ (გვირაბები, ქალაქის ვიწრო ქუჩები, შენობები, ბურანი ტყე) სუსტი სიგნალების გაძლიერება.
A-GPS არ მუშაობს ფიჭური კავშირგაბმულობისთვის მიუწვდენელ ზონაში.
A-GPS-ის მოდულები სტარტისას იყენებენ მცირე ტრაფიკს (5-7 კბ); სიგნალის დაკარგვის შემთხვევაში როგორც წესი საჭიროაგანმეორებითი სინქრონიზაცია, რაც დაკავშირებულია ხარჯებთან განსაკუთრებით მაშინ როდესაც იმყოფებით როუმინგში.
სქოლიო
კატეგორია:GPS
განთიადი (რომანი)
„განთიადი“ (Breaking Dawn) — მეოთხე და ბოლო ნაწილი სტეფანი მეიერის რომანების სერიიდან „ბინდი“. წიგნი ამერიკაში პირველად გამოიცა 2008 წლის 2 აგვისტოს. გაყიდვა დაიწყო შუაღამისას და მიმდინარეობდა წვეულების თანხლებით, რომელიც წიგნის მაღაზიის ადმინისტრაციამ რომანის ერთგულ მკითხველს მოუწყო. წიგნის ტირაჟი იყო 3.7 მილიონი, საიდანაც 1.3 მილიონი პირველ 24 საათში გაიყიდა. წინა რომანებისგან განსხვავებით, „განთიადი“ შედგება 3 ნაწილისგან და აქედან მეორე ნაწილი ჯეიკობის მიერაა მოთხრობილი.
„განთიადის“ ეკრანიზაცია გამოვიდა ორი ნაწილის სახით. 2011 წელს გამოვიდა პირველი ნაწილი, ხოლო 2012 წელს - მეორე.
წიგნი მეორე (ჯეიკობი)
ჯეიკი ხროვის წევრებისგან შეიტყობს, რომ ბელა საშინლად ავადმყოფობს და კალენები მას კარანტინში ამყოფებენ. ის ფიქრობს, რომ ეს ტყუილია და ედვარდმა მისი მეგობარი უკვე ვამპირად აქცია. ჯეიკობი მალევე შეიტყობს ბელას ავადმყოფობის მიზეზს და მთელი გულით იძულებს ნაყოფს, რომელიც ბელას სისხლს სწოვს. ხროვა შეთანხმდება, რომ ნაყოფი, რომელიც ბელა სუონის მუცელში იზრდება, შეიძლება ძალიან სახიფათო იყოს ფორკსის მაცხოვრებელთათვის, ამიტომ ის უნდა განადგურდეს ვიდრე დაიბადება. აცნობიერებს რა, რომ ბელა უნდა მოკლან მისმა მეგობრებმა, რათა ბავშვი არ დაიბადოს, ჯეიკი ტოვებს სემის ხროვას და მიდის კალენების დასაცავად. ჯეიკობს მიჰყვება სეთ კლირუოტერი, რადგან მას კარგი ურთიერთობა აქვს კალენების ოჯახთან. როდესაც სეთი უერთდება ჯეიკის ხროვას, მას მიჰყვა და, ლეა. ამის შემდეგ ჯეიკის სამი მაქციისაგან შემდგარი ხროვა კალენების სახლის პატრულირებას იწყებს. მეორე წიგნის ბოლოს ბელას ეწყება მშობიარობა. ნაყოფი მას შუაზე გლეჯს, ამიტომ ედვარდი ცდილობს, ნერწყვით მანამ შეუხორცოს ჭრილობები, სანამ ბელა სისხლისგან დაიცლება. ბელა უკვე გონებას კარგავს და ედვარდი მიიღებს გადაწყვეტილებას, გარდაქმნას იგი. გულში ნემსით შეყვანილი ვამპირის შხამი ბელას ვამპირად აქცევს.
წიგნი მესამე (ბელა)
რამდენიმე დღიანი ძლიერი ტკივილის შემდეგ ბელა გონს მოდის და სამყაროს ვამპირის თვალით ხედავს. პირველი, რასაც იგი ამჩნევს, არის სპექტრის მერვე ფერი, რომელსაც მანამდე ვერ აღიქვამდა. ედვარდი სთავაზობს სანადიროდ წასვლას, რათა მათი ნახევრად ვამპირი ნახევრად ადამიანი შვილის ნახვისას ბელა სუნმა არ შეაცდინოს. პირველი ნადირობისას ბელა პუმას მოინადირებს. ნადირობის პროცესში დაბერული ნიავი ადამიანის სუნს მოიტანს, რაც ბელას აცდუნებს და მისკენ გაიქცევა, თუმცა შუა გზაში, ედვარდის დანახვისას გადაიფიქრებს და ჩერდება. თვითკონტროლის ასეთი შემთხვევა ედვარდს და კალენების მთელ ოჯახს აოცებს, ვინაიდან ეს არ შეუძლია გამოცდილ ვამპირებს. საბოლოოდ, როდესაც ედვარდი დარწმუნდება, რომ ბელასთვის შვილთან, რენესმისთან მიახლოება საშიშროებას არ წარმოადგენს, მას სახლში წაიყვანს, სადაც ბელა აღმოაჩენს, რომ მომავალში ჯეიკობს მისი შვილი შეუყვარდება, რაც გააცოფებს და მდგომარეობიდან გამოიყვანს. ამავდროულად, ლორანის მკვლელობის გამო გაბრაზებული ირინა ჩამოდის ალასკიდან, რათა კალენებს ბოდიში მოუხადოს ქორწილზე არ მისვლისთვის. თუმცა, სახლთან მისული, რენესმის ხედავს და კალენების მიერ შექმნილი ვამპირი ბავშვი ჰგონია. ვინაიდან მათი შექმნა აკრძალულია, იგი ამის შესახებ ვოლტურებს ატყობინებს. ხილვაში ელისი ხედავს, რომ ვოლტურები მათთან ჩამოსვლას აპირებენ, რათა გაარკვიონ ბავშვის ამბავი და კალენები მიიღებენ ყველა ნაცნობი ვამპირის მოწმეებად გამოყენების გადაწყვეტილებას. ამიტომ მათ მსოფლიოს სხვადასხვა კუთხიდან იწვევენ. საბოლოოდ ყველაფერი მათ სასარგებლოდ სრულდება და ვოლტურები კვლავ იტალიაში დაბრუნდებიან. კალენების ოჯახი ცხოვრების ჩვეულ რიტმს უბრუნდება.
გარეკანი
წიგნის ავტორის თქმით, გარეკანს რამდენიმე სიმბოლური დატვირთვა აქვს.
ჭადრაკის დაფა აღნიშნავს წიგნის დასასრულს. იქ სისხლიანი დასასრულის ნაცვლად ვოლტურები მარცხდებიან, რადგან ჭადრაკი არის გონივრული თამაში და მოგება შესაძლებელია იმ შემთხვევაშიც, თუ შანსი ცოტა არის. ჭადრაკის ეს ორი ფიგურა ბელას წარსულსა და მომავალს აღნიშნავს: წითელი პაიკი მისი ადამიანური ცხოვრებაა - როდესაც ბელა იყო ძალიან სუსტი, რადგან პაიკი ყველაზე დაბალი რანგისაა ფიგურებს შორის. ხოლო თეთრი ლაზიერი (გარეკანზე ის პაიკზე წინ დგას) მისი ვამპირული ცხოვრების აღმნიშვნელია, როგორც ჭადრაკის ყველაზე ძლიერი ფიგურა.
სქოლიო
კატეგორია:ბინდი (რომანების სერია) კატეგორია:2008 წლის რომანები კატეგორია:სტეფანი მეიერის ნაწარმოებები
ლილიბეუმის ბრძოლა
ლილიბეუმის ბრძოლა — ბრძოლა, რომელიც გაიმართა პირველი პუნიკური ომის მეთოთხმეტე წელს სიცილიაში, ქალაქ ლილიბეუმთან.
პანორმუსის ბრძოლის შემდეგ, რომაელები ისევ გათამამდნენ და განიძრახეს წარმატების განვითარება და ქალაქ ლილიბეუმის აღება, ვინაიდან ამ ქალაქის ხელში ჩაგდების შემდეგ ადვილად შეძლებდნენ ომის ისევ ლივიაში გადატანას.
ალყის დასაწყისი
პანორმაში ჩავიდა რომაული ფლოტი აქედან კონსულები გაიუს ატილიუს რეგულუსი და ლუციუს მანლიუს ვულსონ ლონგუსი დასავლეთისკენ წავიდნენ და ლილიბეუმს ალყა შემოარტყეს. ქალაქს მაგარი გალავანი ჰქონდა და გარშემო თხრილით იყო დაცული. ქალაქთან რომაელები ორი მხრიდან დაბანაკდნენ. ბანაკებს შორის კი თხრილი და კედელი ააგეს. პორტი კი 15 მსუბუქი გემით დაბლოკეს. შემდეგ ზღვისპირა კოშკს მიუდგეს ალყის ხელსაწყოები. ტარანების, კატაპულტების და სხვა იარაღების მეშვეობით, მათ დაანგრიეს 6 კოშკი.
ქალაქში მშვიდობიანი მოსახლეობის გარდა 10 000 დაქირავებული ჯარისკაცი იყო, რომლებსაც ჰიმილკონი მეთაურობდა. ეს უკანასკნელი მტკიცედ იდგა თავის პოზიციებზე, იგი ან ახალ კედლებს აგებდა, ან თხრილებს აკეთებდა რომაელთა ნაგებობების ქვეშ. მისი რაზმები ხშირად გადიოდნენ დასაზვერად, თუ რისი დაწვა შეეძლოთ რომაელებისთვის. ამ რაზმებს ხშირად მოსდიოდა სისხლისმღვრელი შეტაკებები. კართაგენელებმა მიწით ნახევარმთვარის ფორმის კედელი ააშენეს. რომაელებმა მის ქვეშ გვირაბი გააკეთეს, მაგრამ კართაგენული გვირაბით იყვნენ ნეიტრალიზებულნი. რომაელი მთხრელები დაიღუპნენ, რადგან კართაგენელებმა მათი გვირაბის ხის ბოძები დაწვეს.
კართაგენელთა ესკადრის ძირითადი ნაწილი დრეპანაში იდგა, მას ატარბალი მეთაურობდა. ჰანიბალმა მოახერხა შესაფერისი ქარის დროს 50 გემით ქალაქში შეღწევა ჯარებით, საკვებით და ფულით. რომაელებმა ვერ მოახერხეს მისთვის ხელის შეშლა. ჰანიბალის წარმატებამ გაათამამა ალყა შემოტყმულები. ჰიმილკონმა გადაწყვიტა ესარგებლა ამ მომენტით და დაიწყო ბრძოლისთვის მზადება.
ბრძოლა
გამთენიისას ჰიმილკონმა გამოიყვანა ჯარი და თავს დაესხნენ რომაულ ნაგებობებს. რომაელებისთვის ეს არ იყო მოულოდნელობა. მათ მტკიცე წინააღმდეგობა გაუწიეს კართაგენელებს. მალე ხელჩართული ბრძოლა გაიმართა. ქალაქიდან დაახლოებით 20 000 ჯარისკაცი იყო გამოსული. ბრძოლა მით უფრო სასტიკი იყო, რომ არანაირი საბრძოლო წყობა არ იყო დაცული. განსაკუთრებით ცხარე ბრძოლა ნაგებობებთან იყო. კართაგენელები ნაგებობებს ნაკვერჩხლებს და ჩირაღდნებს ესროდნენ, რომაელების მდგომარეობა ძალიან გართულდა, მათ უკვე ძალიან უჭირდათ კართაგენელების შეკავება. ჰამილკონი ხედავდა, რომ ძალიან ბევრი მეომარი დაიღუპა, მაგრამ მიზანი მიღწეული არ იყო, ამიტომ ბრძანა უკან დახევა.
პარალელურად, დიოდორეს თანახმად რომაელები მეორე მხრიდან კედლის აღებას ცდილობდნენ, მაგრამ კართაგენული ჯარი დროულად მოვიდა და უკუაქცია რომაელები. პოლიბიუსი ამის შესახებ არაფერს არ წერს.
ბევრი კართაგენელი ცდილობდა რომაული ბლოკადის გემებით გარღვევას. ზოგს გამოსდიოდა კიდეც, ყველაზე წარმატებული ჰანიბალ როდოსელი იყო, რომელმაც არაერთხელ შეაღწია ლილიბეუმში. თუმცა, რომაელებმა კაშხალი ააღენეს და ორი გემი დაიჭირეს, ერთ-ერთი როდოსელის იყო, ჰანიბალიც ტყვედ ჩავარდა.
რომაელები ანგრევდნენ კედელს, კართაგენელები აღადგენდნენ, მათ უკვე უარი თქვეს რომაული ნაგებობების აღებაზე. ქარიშხალი ამოვარდა და დააზიანა რომაული მანქანები. ამით ისარგებლეს კართაგენელებმა და ცეცხლი დაუშინეს ნაგებობებს და მანქანებს. ხანძარი მალე გავრცელდა. რომაელებს ამ კატასტროფამ ელდა დასცა, მათ ვერაფრით ვერ შეაჩერეს ხანძარი. ცეცხლმა სრულიად გაანადგურა რომაული ნაგებობები და მანქანები.
ალყის გაჭიანურება
კონსული ლუციუს იუნიუს პული კი სიცილიაში წამოვიდა არმიისთვის სურსათის მოსატანად. იგი სიტაკუზებში გაჩერდა, საიდანაც კვესტორებს გაატანა სატვირთო გემები ლილიბეუმში სურსათის ჩასატანად.
საზღვაო მოქმედებები ლილიბეუმთან
ჰიმილკონმა ამით ისარგებლა და ქალაქიდან ჯარისკაცები გამოუშვა. კართაგენის ფლოტის მეთაური კი ლილიბეუმიდან ჰერაკლიუმისკენ დაიძვრა, რათა გზა ჩაეკეტა რომაული გემებისთვის. კართაგენელებმა მათთან შებრძოლება განიძრახეს. კვესტორებმა შორიდან შეიტყვეს კართაგენული საშიშრიოების შესახებ, მათ ჩათვალეს, რომ არ არიან ბრძოლისთვის მზად და თავი უახლოეს რომაულ ქალაქს შეაფარეს. იქიდან მათ ნაპირზე კატაპულტები და ქვების სასროლები გადმოიტანეს.
კართაგენელებმა ჩათვალეს რომ ადვილად დაეუფლებოდნენ რომაულ ფლოტს. მაგრამ რომაელები თავდადებით იბრძოდნენ და კართაგენელთა ნადავლი საკმაოდ მცირე აღმოჩნდა. მათ თავი იქვე მდინარის შესართავს შეაფარეს. ამ დროს სირაკუზებიდან კონსული გამოვიდა დანარჩენი ფლოტით. მან არაფერი იცოდა წინ წასული გემების შესახებ. კართაგენის ფლოტის მეთაურმა როდესაც შეიტყო რომაელთა მოახლოვების შესახებ, გავიდა ზღვაში, რათა მეორე ფლოტისგან მოშორებით შებრძოლებოდა მათ.
იუნიუსნმა რომ დაინახა კართაგენული ფლოტი, ამჯობინა ბრძოლისთვის თავი აეცილებინა და გაჩერდა კლდოვანმ ნაპირებთან. საბოლოოდ რომაულ ფლოტს ბოლო კართაგენელებმა კი არა შტორმმა მოუღო.
მოიხედავად ასეთი მძიმე მდგომარეობისა, რომაელებმა მაინც არ მოხსნეს ლილიბეუმის ალყა.
ძვ. წ. 242 წლის ზაფხულში კართაგენული ფლოტის სადგომები ქალაქთან გაიუს ლუტაციუს კატულუსმა ახალი ფლოტის მეშვეობით აიღო.
ჩიხში შესულ დაპირისპირებას ლილიბეუმთან ბოლო მხოლოდ ომის დასრულებამ მოუღო.
სქოლიო
კატეგორია:პუნიკური ომები კატეგორია:ძვ. წ. III საუკუნის ბრძოლები
ეკლესია უმზეური
ეკლესია უმზეური — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ნიჩბისში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით 1,5 კილომეტრზე, ტყეში. 1975 წელს ძეგლი შეუკეთებიათ და მისთვის პირვანდელი სახე შეუცვლიათ.
ეკლესია დარბაზულია (7,7 X 4,9 მ), ნაგებია საშუალო ზომის ქვიშაქვით. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთის ნახევარწრიულ აფსიდში ერთი სარკმელია. ოდნავ შემაღლებული საკურთხეველი დარბაზისაგან გამოყოფილია ქვის კანკელით. ეკლესია გადახურულია ნახევარწრიული კამარით, რომელშიც შეკიდულ კაპიტელებზე დაყრდნობილ საბჯენ თაღს ემყარება. დასავლეთ კედელში ერთი თაღოვანი სარკმელია. ინტერიერი და ფასადები შეთეთრებულია. ეკლესიაზე სამხრეთით და ჩრდილოეთით სწორკუთხა სათავსოებია მიშენებული. სამხრეთის მინაშენს კარი სამხრეთით აქვს, ხოლო ჩრდილოეთ მინაშენში შესასვლელი ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელშია გაჭრილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ლიტვის მეტრიკა
ლიტვის მეტრიკა (პოლ. metryka — არქივი) — ლიტვის დიდი სამთავროს არქივი, რომელიც ინახება მოსკოვში, ძველი აქტების ცენტრალურ სახელმწიფო არქივში. ლიტვის მეტრიკა ლიეტუვის ისტორიის უმნიშვნელოვანესი წყაროა. დიდი მნიშვნელობა აქვს მას აგრეთვე ბელორუსის, უკრაინისა და რუსული მიწების ისტორიისათვის. ლიტვის მეტრიკის საბუთები შეკრულია დაახლოებით 600 წიგნად და დალაგებულია თემატურად. XV-XVI სს. საბუთები შედგენილია ძირითადად ბელორუსულ ენაზე, შემდეგი პერიოდისა — ლათინურნარევ პოლონურ ენაზე. ლიტვური მეტრიკის ბევრი მასალა გამოქვეყნებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლიეტუვის ისტორია
მესანის ბრძოლა
მესანის ბრძოლა — პირველი პუნიკური ომის პირველი ბრძოლა სიცილიის ქალაქ მესანისთვის.
წინარეისტორია
სირაკუზის ტირანის, აგათოკლეს გარდაცვალების შემდეგ, მის სამსახურში მყოფი კამპანიელი დაქირავებული მეომრები უნდა დაბრუნებულიყვნენ იტალიაში, თუმცა ამის ნაცვლად, მათ თვალი დაადგეს სიცილიურ ქალაქ მესანას. კამპანიელებმა, რომლებიც მესანელებმა ქალაქში შეუშვეს, იქაურები დახოცეს და ქალაქს დაეპატრონნენ. იგივე ბედი ეწია მესინის სრუტის აღმოსავლეთით მდებარე იტალიურ ქალაქ რეგიუმს. რეგიუმის მოსახლეობამ, რომელთაც იტალიაში შემოჭრილი ეპიროსელი პიროსის ეშენოდათ, დაცვა და დახმარება რომს სთხოვა. რომაელებმა გამოგზავნეს 4000 კაციანი გარნიზონი დეციუს იუბელიუს კამპანუსის მეთაურობით. გარნიზონი, რომელიც ასევე კამპანიელებისგან შედგებოდა, თავიანთი მესანელი თანამემამულეების მიბაძვითა და დახმარებით ცოტა ხანში აჯანყდა და რეგიუმის მოსახლეობა დაარბია. ძვ. წ. 271 წელს აჯანყების ჩასახშობად რომაელებმა ჯარი გააგზავნეს. აჯანყებულთა დამარცხების შემდეგ, ისინი სამაგალითოდ დასაჯეს, ხოლო ქალაქი მის მკვიდრ მოსახლეობას დაუბრუნეს.
მესანაში გამაგრებული კამპანიელების წინააღმდეგ კი სირაკუზელების ახალი ტირანი ჰიერონ II იბრძოდა. საბოლოოდ მან მდინარე ლონგანუსთან გამართულ ბრძოლაში კამპანიელები დაამარცხა. დამარცხებულ იტალიელთა ნაწილმა დახმარება კართაგენს სთხოვა, ნაწილმა კი რომს. კონფლიქტში თავდაპირველად კართაგენელები ჩაერივნენ. ჰიერონმა, რომელსაც არ სურდა კართაგენთან ღია დაპირისპირება მესანას თავი დაანება და სირაკუზაში დაბრუნდა. ქალაქს კვლავ კამპანიელები განაგებდნენ, თუმცა იქ უკვე კართაგენული გარნიზონიც ჩადგა.
სიცილიაზე მიმდინარე მოვლენებმა რომის ყურადღებაც მიიპყრო. რომაელები თავდაპირველად ორჭოფობდნენ, ვინაიდან არ ამართლებდნენ კამპანიელებს, მაგრამ მათი არ დახმარება ნიშნავდა კუნძულზე კართაგენის ჰეგემონიას. ამიტომ ძვ. წ. 264 წელს რომაელები დათანხმდნენ დახმარების აღმოჩენაზე. პრო-კართაგენელი ისტორიკოსის, ფილინუსის მიხედვით, ამით მათ დაარღვიეს ძვ. წ. 306 წლის შეთანხმება, რომლის თანახმად მათ ჯარებს არ უნდა დაედგათ ფეხი სიცილიაზე, თუმცა ბერძენი ისტორიკოსი პოლიბიოსი უარყოფს ასეთი შეთანხმების არსებობას.
ბრძოლის მიმდინარეობა
სიცილიაში გაგზავნილ იქნა არმია კონსულ აპიუს კლავდიუს კაუდექსის მეთაურობით. მიუხედავად იმისა, რომ კართაგენელები მესინის სრუტეს აკონტროლებდნენ და ყველანაირად ცდილობდნენ აღეკვეთათ რომაელთა მცდელობები მისი გადაკვეთისა, კონსულმა მაინც შეძლო ღამის საფარქვეშ სიცილიაზე გადასვლა მოკავშირე იტალიური ქალაქების ფლოტის გამოყენებით. მამერტინელებს ამასობაში უკვე განედევნათ კართაგენელები და ქალაქი რომაელებს გადასცეს. კართაგენელებმა გარნიზონის მეთაური ჰანონი ქალაქის დაკარგვისთვის ჯვარს აცვეს. სხვა წყაროების მიხედვით, რომაელი სამხედროები, რომელთაც პირველად გადაკვეთეს სრუტე იყვნენ ძირითადი არმიის წინ გამოგზავნილი რაზმი ტრიბუნი გაიუს კლავდიუსის მეთაურობით. სწორედ ისინი დაეხმარნენ მამერტინელებს ქალაქიდან ჰანოს განდევნაში.
პირველად შეტევაზე რომაული არმია გადავიდა. კლავდიუსმა ჯერ სირაკუზელებს შეუტია და ჰიერონი აიძულა, რომ არმიასთან ერთად სირაკუზაში გაბრუნებულიყო. ზონარას და დიონის გადმოცემით, ამ ბრძოლაში რომაული მხედრობა დამარცხდა, თუმცა ლეგიონერმა ქვეითებმა გაიმარჯვეს. მეორე დღეს, გამთენიისას, სირაკუზელების ბედი გაიზიარეს კართაგენელებმაც. ბრძოლას უფრო დეტალურად კვლავ ზონარა აღწერს. მისი თქმით, კართაგენელთა ბანაკს ცალი მხრიდან ზღვა იცავდა, მეორე მხრიდან - ჭაობი, შუალედში კი კედელი იყო აშენებული. რომაელთა თავდაპირველი შეტევა წარუმატებლად დამთავრდა და მათ უკან დახევა მოუწიათ. კართაგენელები მტერს დაედევნენ, თუმცა რომაელები შემობრუნდნენ და შეებრძოლნენ. ბრძოლაში კართაგენელები დამარცხდნენ და კლავდიუსის მესანადან წასვლამდე ბანაკიდან გასვლას ვეღარ ბედავდნენ.
მესანასთან ბრძოლების მიმდინარეობაზე ზოგიერთი ისტორიკოსის მონათხრობი რადიკალურად განსხვავებულია. დიოდორე სიცილიელის ვერსიით, სირაკუზელებმა ჩათვალეს, რომ კართაგენელებმა მათ უღალატეს და რომაელებს სრუტის გადმოლახვის ნება დართეს. ამიტომ ჰიერონი თავისი არმიით უბრძოლველად დაბრუნდა სირაკუზაში. რომაელთა წინააღმდეგ ბრძოლა მხოლოდ კართაგენელებს მოუწიათ, რომლებიც დამარცხდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:პუნიკური ომები კატეგორია:ძვ. წ. III საუკუნის ბრძოლები
ცეზიუმი
ცეზიუმი (Caesium < ; ქიმიური სიმბოლო — ) — ელემენტთა პერიოდული სისტემის მეექვსე პერიოდის, პირველი ჯგუფის (მოძველებული კლასიფიკაციით — პირველი ჯგუფის მთავარი ქვეჯგუფის, Iა) ქიმიური ელემენტი. მისი ატომური ნომერია — 55, ატომური მასა — 132.90, tდნ — 28.5 °C, tდუღ — 671 °C, სიმკვრივე — 1.93 გ/სმ3. ძლიერ რბილი, მოვერცხლისფრო-თეთრი ფერის ლითონი, მიეკუთვნება ტუტე ლითონებს. ბუნებაში გვხვდება სტაბილური იზოტოპის სახით. ხელოვნურად მიღებულია ცეზიუმის რადიოაქტიური იზოტოპები, რომელთა მასიური რიცხვებია 123-142, მათ შორის შედარებით მდგრადია (T1/2=30.17 წ). 1860 წელს ცეზიუმი აღმოჩენილია რ. ბუნზენისა და გ. კირხჰოფის მიერ. 1882 წელს ლითონური ცეზიუმი პირველად გამოყო შვედმა ქიმიკოსმა კ. სეტერბერგმა. ცეზიუმი ტიპური იშვიათი და გაბნეული ელემენტია. დედამიწის ქერქში ცეზიუმის საშუალო შემცველობაა 3.7 (მასის მიხედვით). ცნობილია ცეზიუმის მინერალები, რომელთაგან მნიშვნელოვანია პოლუციტი და ავოგადრიტი. ნაერთებში ცეზიუმის ჟანგვის ხარისხია +1. ცეზიუმი ძლიერ აქტიური ლითონია, მასზე აქტიური შეიძლება იყოს მხოლოდ ფრანციუმი. მისი ძლიერ აქტიურობის გამო მას ინახავენ წყალბადის ან არგონის ინერტული აირით ამპულებში. ჰაერზე სწრაფად აალებადია და წარმოქმნის ზეჟანგს — და ჭარბზეჟანგს. ჰაერის ნაკლებობისას მიიღება ოქსიდი. ცნობილია აგრეთვე ოზონიდი. წყალს, ჰალოგენებს, გოგირდს ცეზიუმი უერთდება აფეთქებით და წარმოქმნის შესაბამის ნაერთებს. გახურებისას ცეზიუმი ურთიერთქმედებს ფოსფორთან, სილიციუმთან, გრაფიტთან და სხვა. მაღალი ტემპერატურისა და წნევის დროს — წყალბადთან. ცეზიუმს ღებულობენ უშუალოდ მისივე მარილებიდან ვაკუუმთერმული აღდგენით. ცეზიუმს იყენებენ ფოტოკათოდების, ელექტროვაკუუმური ფოტოელემენტებისა და სხვათა დასამზადებლად.
აღმოჩენის ისტორია
ცეზიუმი პირველი ელემენტია, რომელიც აღმოჩენილ იქნა სპექტრული ანალიზის მეთოდით 1860 წელს გერმანიაში, გუსტავ კირხჰოფისა და რობერტ ბუნზენის მიერ, მინერალების ანალიზის დროს. 1882 წელს კარლ სეტერბერგმა ლითონური ცეზიუმი მიიღო ცეზიუმის ციანიდიდისა (CsCN) და ბარიუმის ნალღობის ელექტროლიზით.
სტანდარტული ატომური მასა
ცეზიუმის სტანდარტულ ატომურ მასად მიღებულია — 132.90, რომელიც როგორც წესი იანგარიშება ბუნებაში არსებულ ყველა სტაბილურ იზოტოპტთა საშუალო შეწონილი მასით, მათი დედამიწის ქერქსა და ატმოსფეროში გავრცელების პროპორციულად. ბუნებაში არსებობს ცეზიუმის მხოლოდ ერთი სტაბილური იზოტოპი, რომლის ატომური მასაც შეადგენს 132.905451933.
მოპოვება
thumb|left|მინერალი პოლუციტი ბუნებაში ცეზიუნი გვხვდება ძლიერ განბნეული ელემენტის სახით. დედამიწის ქერქში მისი რაოდენობა არ აღემატება 1,0.10-3 წონით პროცენტს. მცირე რაოდენობით მას პოულობენ კალიუმისა და რადიუმის შემცველ სილაკატებში და ალუმოსილიკატებში.
ელემენტური ცეზიუმის მისაღებად პოლუციტს ამუშავებენ ფტორწყალბადმჟავათი ადუღებენ, ტუტე ლითონები გადადიან ხსნადი მარილების - ფტორიდის მდგომარეობაში, მიღებულ ნარევს უმატებენ  და ნარევს გამოწვავენ. ნალღობში რჩება, რომელიც მინარევის სახით შეიცავს და. მათი ერთმანეთისაგან დასაცილებლად მასას გახსნიან სპირტში, რომელიც ხსნის მხოლოდ, აორთქლებენ და მიიღებენ ცეზიუმის კარბონატს, რომელიც შეიძლება გადაყვანილ იქნეს ნებისმიერი მარილის მდგომარეობაში.
ცეზიუმის მისაღებად მის ნაერთებს: ოქსიდს, ჰიდროქსიდს, ქლორიდს, ბრომიდს აღადგენენ ძლიერი აღმდგენელებით ან კიდევ ახდენენ მისი მარილის (ქლორიდის)ნალღობის ელექტროლიზს:
ლითონური ცეზიუმის ფიზიკურ-ქიმიური თვისებები
ის თეთრი ფერის ცენტრირებული კუბური მესერის მქონე ნივთიერებაა, d=1,87გ/სმ³, ტუტე მეტელებიდან ყველაზე რბილი ლითონია, t=28,45 °C.სუსტად პარამაგნიტურია, მასზე სინათლის მოქმედებით გამიოყოფა ელექტრონების ნაკადი. ცნობილია ცეზიუმის შენადნობები ნატრიუმთან, კალიუმთან, რუბიდიუმთან, ანთიმონთან და სხვა ლითონებთან. ცეზიუმი ყველა ელემენტზე ელექტროდადებითი ელემენტია. ის ძალიან ადვილად უერთდება ჟანგბადს, ამიტომაც მას ინახავენ ვაკუუმირებული მინის მილებში. ჰაერში ცეზიუმი აალებით იწვის, ის ადვილად უერთდება ჰალოგენებს, ფოსფორს, გოგირდს და სხვა ელემენტებს. აღსანიშნავია, რომ ცეზიუმის ორთქლი 300° ტემპერატურაზე მინიდან აძევებს ელემენტ სილიციუმს თავისუფალ მდგომარეობაში. ის ენერგიულად შლის წყალს.
ქიმიური ნაერთები
CsH - თეთრი ფერის კრისტალური კუბური ფორმის ნივთიერებაა.
82,1 კკალ/მოლი
— მეწამური ფერის კრისტალური ნივთიერებაა, 250 °C შავი ფერისაა, ხოლო 180 °C-ზე ყვითელია.
— გაცხელებით იშლება, მიიღება ლითონური ცეზიუმი და მისი ზეჟანგი:
იღებენ აგრეთვე ცეზიუმის კარბონატის კონცენტრირებული ხსნარის ელექტროლიზით, სადაც კათოდად გამოყენებულია ვერცხლისწყლის ელექტროდი, ხოლო ანოდად პლატინის ელექტროდი, ან კიდევ ცეზიუმის ქლორიდის კონცენტრირებული ხსნარის ელექტროლიზით, სადაც კათოდად გამოყენებულია ვერცხლისწყლის ელექტროდი, ანოდად კი-გრაფიტი.
კუბური მესერის მქონე თეთრი ნივთიერებაა, იონთაშორისი მანძილი r=3.1, A, d=3,59გ/სმ³,  tლღ=684 °C, tდუღ=1251 °C, კარგად იხსნება წყალში და ცუდად სპირტში.
თეთრი ფერის კრისტალური ნივთიერებაა, გადაიდნება დაუშლელად, ცნობილია ცეზიუმის პლისულფიდები, როგორიცაა: და. პოლისულფიდები შეფერილია ყვითლად, იასამნისა და წითელ ფერებად.
ცნობილია ცეზიუმის მჟავასულფატი. ის კრისტალური ნივთიერებაა, d=3,35გ/სმ³ tლღ=150-200 °C.
დამუხტული ნაწილაკების მრიცხველი
ცეზიუმის იოდიდი მონოკრისტალის სახით, წარმოადგენს მეტად მგრძნობიარე და მნიშვნელოვან ელემენტს გამოსხივების რეგისტრაციის დარგში (ამისათვის ის აქტივირდება თალიუმით). ნაწილაკების დეტექტორები მასზე დაყრდნობით გამოიყენება ატომურ ტექნიკაში, გეოლოგიაში, მედიცინაში, კოსმოსში. მაგალითად მარსის ზედაპირის ელემენტური შემადგენლობის განსაზღვრა მოხდა გამა სპექტომეტრის მიერ  საფუძველზე, რომელიც კოსმოსურ ორბიტალურ აპარატზე «Марс-5»-ზეა დამონტაჟებული.
სინათლის წყაროები
ელექტროტექნიკაში ცეზიუმისაგან ამზადებენ ნათურის მილაკებს, სადაც ცირკონიუმისა და კალის ნაერთის სახითაა (მეტაცირკონატები და ცეზიუმის ორთოსტანატი). ასევე მეტალოჰალოდენურ ნათურებში.
კატალიზატორი
ცეზიუმი ფართოდ გამოიყენება ქიმიაში როგორც კატალიზატორი (ორგანული და არაორგანული სინთეზი). გამოიყენება ამიაკის, გოგირდმჟავას ბუთილის სპირტის, ჭიანჭველმჟავას მისაღებად. დიდი მნიშვნელობა აქვს რუთენიუმ-ცეზიუმ-ნახშირბადიან კატალიზატორს. მთელ რიგ კატალიზატორებში ის რუბიდიუმთან ერთად გამოიყენება.
დენის ქიმიური წყარო
ცეზიუმის საფუძველზეა შექმნილი მაღალეფექტური მყარი ელექტროლიტი აკუმულატორებისათვის (ცეზიუმის ალუმინატი).
იზოტოპი
რადიოაქტიული ნუკლიდი ცეზიუმი-137 განიცდის ბეტა-დაშლას (ნახევრად დაშლის პერიოდი 30,17 წ. დაშლის პროდუქტები ბარიუმი-137 და ბარიუმი-137m) გამოიყენება გამა-დეფექტოსკოპიაში, საზომ ტექნიკაში და საკვების სტერილიზაციის დროს, ასევე მედიცინის პრეპარატებისა და წამლების სტერილიზაციის დროსაც. ავქმედებიანი სიმსივნეების მკურნალობისათვის. ცეზიუმ-137 გამოიყენება ნუკლიდი ცეზიუმი-133 გამოიყენება ატომურ საათებში.
მედიცინა
ცზიუმის საფუძველზე შექმნილია სამკურნალო საშუალებები წყლულების, დიფთერიის, შეზოფრენიის სამკურნალოდ.
ენერგრტიკა და კოსმოსი
ცეზიუმის პლაზმა წარმოადგენს ემნიშვნელოვანეს და აუცილებელ კომპონენტს МГД-გენერატორებში, მაღალი მ.ქ.კ. 65-70 %. ცეზიუმის იონიზირებული წყვილები საუკეთესო მუშა სხეულებია იონურ ძრავებში — კოსმოსში.
ცეზიუმისა და ბარიუმის შენადნობი საუკეთესოა ყველა ცნობილ მატერიებს შორის.
ელექტროდების წარმოება
ფართოდ გამოიყენება ვოლფრამთან ერთად მძლავრი ნათურების ელექტროდების და ალუმინის, მაგნიუმის, ტიტანის, უჟანგავი ფოლადის შედუღებებისათის გამოსაყენებელ ელექტროდებში. მისი რეაქტივები გამოიყენება რაოდენობრივ მიკროანალიზში, ინდიუმის Cs[JnCl6],ტყვიის Cs2Pb[Cu(NO2)6], ბისმუტის Cs2BiCl5*2H2O და მეტალების რაოდენობრივ განსაზღვრისას.
გიორგი III გურიელი
გიორგი III გურიელი (გ. 1684, როკითი) — გურიის მთავარი 1664-1684, იმერეთის მეფე 1681-1683, ქაიხოსრო I გურიელის ძე. აქტიურად მონაწილეობდა დასავლეთ საქართველოს ფეოდალურ შინაომებში. მისი მმართველობის დროს სამთავრო ეკონომიკურად მძიმე მდგომარეობაში იყო ჩავარდნილი. სამთავრო შეინარჩუნა ოსმალეთის მოხარკეობის ფასად.
ბიოგრაფია
გიორგი III-ის მმართველობის დასაწყისში გურიის სამთავროს რამდენჯერმე თავს დაესხნენ აფხაზი მეკობრეები. 1664 წელს გიორგი III-მ დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის თხოვნით მოაწესრიგა გურიის საეკლესიო საქმეები.
იმერეთის მეფე ბაგრატ მეოთხემ მას თავისი ასული დარეჯანი მისცა ცოლად, მაგრამ გიორგი გურიელს, ლევან III დადიანის ნაცოლარის, ბაგრატ IV-ის ცოლის თამარის ხელში ჩაგდება სურდა. ის დაუკავშირდა ახალციხის ფაშა ასლან I-ს და ბაგრატის ცოლის წართმევაში დახმარება სთხოვა. 1672 წელს გურიელი და ასლან I იმერეთში შეიჭრნენ, უსინათლო ბაგრატ მეფე დაამარცხეს და ტყვედ ჩაიგდეს. დედოფალი თამარი კვარის ციხეში გახიზნა, რომლის აღებაც ოსმალებმა ვერ შეძლეს. იმერეთში ლაშქრობის შემდეგ ასლან I ოსმალთა ჯარით გიორგი გურიელთან ერთად ოდიშის სამთავროს შეესია და აიკლო. ოსმალების წასვლის შემდეგ ბაგრატ მეფემ იმავე წელს შურისძიების გამო გაილაშქრა გურიელის წინააღმდეგ. დაამარცხა, ააოხრა გურია და ალაფით ქუთაისში დაბრუნდა. ამის შემდეგ მან კვლავ გადაწყვიტა, შემოემტკიცებინა გიორგი გურიელი და მას 1674 წელს თავისი ქალიშვილი, თამარის შვილი, დარეჯანი მისცა ცოლად.
1677 წელს გიორგი გურიელი და მაქსიმე ჯუმათელი გორში მყოფ კაპუცინელ მისიონრებს, მკურნალობისა და ქირურგიის მცდონე პატრებს სთოხვდნენ გურიაში ჩასვლას და ჰპირდებოდნენ მათ თეატინელების დანატოვას მამულებს, ეკლესიას, საქონელსა და ერთ სოფელს, სადაც 20 მოსახლე იყო. 1678 წელს იმერეთში არჩილ II-ის გამეფების შემდეგ ბაგრატი სწორედ გურიელს შეეკედლა. ბაგრატ მეფემ და გურიელმა დახმარებისათვის ოსმალეთის სულთანს მიმართეს და არზრუმის ფაშას დახმარებით გაიმარჯვეს. გიორგი III გურიელი მფარველობდა სამცხიდან გურიაში დევნილ თავდგირიძეებს. მისცა მათ მამულები ქვემო გურიაში და სოფელი აცანა.
1681 წელს გურიელმა ისარგებლა იმით, რომ ახლად გარდაცვლილი იმერეთის მეფის ბაგრატ IV-ის შვილი ქართლში იყო მძევლად და დაიპყრო იმერეთის ტახტი. გაუშვა თავისი კანონიერი ცოლი, ასული ბაგრატ მეფისა და თამარისა — დარეჯანი და ცოლად შეირთო თავისი სიდედრი დედოფალი თამარი. ამ დროს გიორგი III განაგებდა ოდიშის სამთავროსაც. ლევან III დადიანი უკვე გარდაცვლილი იყო, მისი ერთადერთი კანონიერი ვაჟი მანუჩარი კი გურიელს ჰყავდა მძევლად. ოდიშს ფაქტობრივად ჩიქოვანები განაგებდნენ. გურილმა დროებით მაინც მოახერხა ოდიშის დაუფლება. გიორგი III საქმეებს მართავდა ქუთაისიდან და ოზურგეთიდან.
1683 წელს სულთანის ბრძანებით მეფობიდან გადააყენეს. მეფობის დაკარგვის შემდეგ გიორგი III გურიელი სათავეში ჩაუდგა დასავლეთ საქართველოს მთავართა და მსხვილ ფეოდალთა კოალიციას იმერეთის მეფის ალექსანდრე IV-ის წინააღმდეგ, მას მიემხრნენ რაჭის ერისთავი შოშიტა III, ოდიშის ფაქტობრივი მმართველი გიორგი ლიპარტიანი, ბეჟან ლორთქიფანიძე, ჩიჯავაძეები, ლეჩხუმელი ფეოდალები და სხვები. ალექსანდრე IV-ს მხარი დაუჭირეს გიორგი მიქელაძემ, აბაშიძეებმა, მარგველებმა, როკითის ბრძოლაში კოალიცია დამარცხდა, ხოლო გიორგი გურიელი დაიღუპა.
სქოლიო
კატეგორია:გურიის მთავრები კატეგორია:იმერეთის მეფეები კატეგორია:გარდაცვლილი 1684 კატეგორია:უზურპატორები კატეგორია:ბრძოლის ველზე დაღუპული მონარქები
Cardiocondyla weserka
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კოსოვო-მიტროვიცის ოლქი
კოსოვო-მიტროვიცის ოლქი (Косовскомитровачки управни округ) — სერბეთის ავტონომიურ მხარე კოსოვოსა და მეტოხიის ერთ-ერთი ოლქი ხუთიდან (ფაქტობრივად კონტროლირდება ნახევრად აღიარებული კოსოვოს რესპუბლიკის ხელისუფლების მიერ).
ოლქი მოიცავს 6 თემს. მისი ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კოსოვსკა-მიტროვიცა. 2002 წლის აღწერის მონაცემებით ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 275 904 ადამიანს. სიმჭიდროვე — 134.3 კაცი/კმ²-ზე. ფართობი — 2054 კმ².
მინი|მარცხნივ|ოლქის თემები
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის ოლქები
კარდიფი
კარდიფი (Cardiff, Caerdydd) — ქალაქი გაერთიანებულ სამეფოში. უელსის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უელსის ქალაქები
White Rabbit
White Rabbit — ამერიკული როკ-ჯგუფ Jefferson Airplane-ის სიმღერა. იგი სინგლის სახით 1967 წელს გამოიცა. შეტანილია ალბომში Surrealistic Pillow.
სქოლიო
კატეგორია:Jefferson Airplane-ის სიმღერები კატეგორია:1967 წლის სიმღერები
თეიმურაზ ბუაჩიძე
თეიმურაზ ბუაჩიძე (დ. 12 ოქტომბერი, 1944, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
მუშაობდა თელავის რაისაავადმყოფოში, მოსკოვის ვიშნევსკის სახელობის ქირურგიის ინსტიტუტში. იყო თბილისის I კლინიკური საავადმყოფოს სისხლძარღვთა და საველე ქირურგიის განყოფილების თანამშრომელი. სისხლძარღვთა და გადაუდებელი მიკროქირურგიული კლინიკა „კარაბადინის“ დირექტორი. ავტორია 32 სამეცნიერო ნაშრომის, გამოქვეყნებული აქვს ერთი მონოგრაფია „კანქვეშა ვენების ვარიკოზული გაგანიერება.“
1987 წელს მოსკოვში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ემბოლიისა და თრომბოზის კომბინირებული მკურნალობა.“
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:ქართველი ექიმები
ვანთების ეკლესია
ვანთების ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზემო ნიჩბისში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით 2 კილომეტრზე. აგებულია IX-X საუკუნეებში.
ეკლესია სამეკლესიანი ბაზილიკაა (11,6 X 10,8 მ), დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე, ნაგებია ნატეხი ქვით. სამივე ეკლესიას აღმოსავლეთით მართკუთხედში ჩახაზული ნახევარწრიული აფსიდი აქვს. შუა ეკლესია (სიგრძე 3,3 მ) გვერდით ეკლესიებთან (ჩრდილოეთ ეკლესიის სიგრძე 2,3 მ, სამხრეთ ეკლესიის სიგრძე 2,6 მ) შედარებით განიერია. მის აფსიდში შემორჩენილია ერთი სარკმელი, ხოლო დარბაზის ჩრდილოეთ კედელთან - ორი პილასტრი. შუა ეკლესია გვერდით ეკლესიებს თითო კარით უკავშირდებოდა. ეკლესია გადახურული ყოფილა ბრტყელი კრამიტით. ეკლესიის გარშემო გამოვლინდა სამაროვანი და ნასოფლარი.
ბურსა (მდინარე)
ბურსა — მდინარე საქართველოში, კახეთის მხარეში (ყვარლის მუნიციპალიტეტში), ალაზნის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 27 კმ. სათავე აქვს დიდგორის მთის კალთაზე. ვაკეზე გამოდის ქალაქ ყვარელთან. საზრდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლებით. საშუალო წლის ხარჯი 1,4 მ³/წმ.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის მდინარეები კატეგორია:ალაზნის შენაკადები
MacOS
მაკ ოს X სერვერი არქიტექტურულად მისი დესკტოპ თანამოძმის იდენტურია და განკუთვნილია ეპლის მიერ გამოშვებული მაკინტოშის სერვერებისთვის. მასში შედის სამუშაო ჯგუფთა მართვისა და ადმინისტრაციის პროგრამული ხელსაწყოები, რომელიც უზრუნველყოფს მნიშვნელოვან ქსელურ მომსახურებასთან (მაგ. საფოსტო სერვერი, სამბა სერვერი, დირექტორიული სერვერი და დომენის სახელთა სერვერი) გაადვილებულ კომუნიკაციას.
ისტორია
thumb|left|180px|მაკ ოს X ვ.10.4 (ვეფხვი), კოლოფი მიუხედავად იმისა, რომ მაკ ოს-ის ეს ვერსია “მეათედ” არის მონათლული, მისი ისტორია მაკინტოშის ადრეულ საოპერაციო სისტემათაგან თითქმის სრულიად დამოუკიდებლად განვითარდა. ის ეფუძნება კარნეგი-მელონისა (მახ-კერნელი) და ბერკლის უნივერსიტეტების (ბსდ) მიერ იუნიქსის ბაზაზე დამუშავებულ ოპერაციათა სისტემებს, რომელიც სტივ ჯობსის კომპანია ნექსტის (NeXT) მიერ დამუშავებულ მრავალფუნქციონალურ სისტემაში "ნექსტსტეპ" (NEXTSTEP) იყო გაერთიანებული. პარალელურად, ეპლიც ცდილობდა საკუთარი “მომავალი თაობის” საოპერაციო სისტემის დამუშავებას, თუმცა წარუმატებლად. საბოლოოდ, ნექსტის ოს (რომელსაც უკვე OPENSTEP ერქვა) შეირჩა ეპლის მომდევნო ოს-ის ბაზად და კომპანიამ მასზე სრული უფლება შეისყიდა. გარიგების თანახმად ჯობსი ეპლში დაბრუნდა და მალევე კომპანიის ლიდერიც გახდა. მისი მეთაურობით განხორციელდა პროგრამისტებისთვის ღია ოპენსტეპის ეპლის ძირითადი ბაზრისთვის (საშინაო მომხმარებელთა და შემოქმედებით პროფესიონალთათვის) მისაღებ სისტემად გარდაქმნა - პროექტი, რომელიც ცნობილია სახელით - რაფსოდი. რამდენიმე მცირე იმედგაცრუების შემდეგ საბოლოოდ რაფსოდი "მაკ ოს X"-ად გარდაიქმნა.
სახელწოდება
მაკ ოს X-ის ვერსიები კატისებრთა ოჯახის დიდ წარმომადგენელთა სახელებს ატარებს. გამოშვებამდე ვ.10.0-ს არაოფიციალურად კოდური სახელი “Cheetah” დაერქვა, ვ.10.1-ს კი, ასევე არაოფიციალურად - “პუმა”. ვ.10.2 “იაგუარი”-თან დაკავშირებული დიდი მითქმა-მოთქმის საპასუხოდ ეპლი პროდუქტის მარკეტინგში ღიად იწყებს კოდური სახელების გამოყენებას საოპერაციო სისტემის პოპულარიზებისთვის. ვ.10.3-ს “პანტერა” დაერქვა, ვ.10.4-ს “ვეფხვი”, ხოლო მომდევნო საოპერაციო სისტემა, როგორც აცხადებენ, “ლეოპარდი” უნდა გახდეს.
განხილვა
მაკ ოს X რადიკალური გადახვევაა მაკინტოშის წინა საოპერაციო სისტემებისგან, რადგან მისი ძირეული კოდთა ბაზა სრულიად განსხვავდება ადრინდელი ვერსიებისგან. მიუხედავად იმისა, რომ ყველაზე მნიშვნელოვანი არქიტექტურული ცვლილებები ზედაპირს ქვეშაა, აქუა გრაფიკული ინტერფეისი ყველაზე თვალშისაცემი სიახლეა. შერბილებული კუთხეები, ტრანსლუსენტური ფერები, ვიწროხაზოვანი გრაფიკა ფანჯრებსა და დესკტოპ კონტროლს უფრო მრავალფეროვანს ხდის ოს 9-ის “პლატინის” გარეგნობასთან შედარებით. თავდაპირველად ამგვარმა გარდაქმნად მომხმარებელთა შორის დიდი აზრთა წინააღმდეგობა გამოიწვია - ძველ სისტემას მიჩვეული მომხმარებლები მას სათამაშოს ამსგავსებდნენ და არაპროფესიონალურად მიიჩნევდნენ, თუმცა უმრავლესობის მიერ ახალი ინტერფეისი მყისვე ეპლის რევოლუციურ ინოვაციად მოინათლა. დეველოპერებმა სწრაფად აიტაცეს ეს სიახლე და ოს X-ის ბაზაზე საკუთარი პროგრამებისთვისაც დაიწყეს აქუას ინტერფეისის მსგავსი მოდიფიცირებული სკინების გამოშვება.
მაკ ოს X-ის ფუძეა იუნიქსის მსგავსი საოპერაციო სისტემა ღია პროგრამული კოდით (open source), რომელიც დაშენებულია XNU ბირთვზე (kernel) სტანდარტული იუნიქსის საკომანდო ხაზის (command line) ინტერფეისით. ეპლი ამ ბირთვს, სახელწოდებით დარვინი, თვით საოპერაციო სისტემის გამოშვებამდე ხდის მისაწვდომს გარე დეველოპერებისთვის. სისტემის ფუძეზე ეპლი ამუშავებს რამდენიმე ლიცენზირებულ კომპონენტს დახურული კოდით - აქუა მომხმარებლის ინტერფეისი და ფაინდერი (ფაილთა მართვის სისტემა). ამგვარმა კომბინაციამ მაკ ოს X ყველაზე წარმატებული (და გაყიდვადი) იუნიქსის მსგავსი სამუშაო ინტერფეისი გახადა (გაყიდულ სისტემათა რაოდენობის მიხედვით).
სქოლიო
კატეგორია:Apple Inc.-ის ოპერაციული სისტემები კატეგორია:Apple-ის პროგრამული უზრუნველყოფა  კატეგორია:Mach (ბირთვი) კატეგორია:ოპერაციული სისტემების ოჯახები კატეგორია:1999 წლის პროგრამული უზრუნველყოფა
ეროსი (მითოლოგია)
thumb|thumb|right|279პქ| ეროსი, პომპეუსის მარმარილო, [[ეროვნული არქეოლოგიური მუზეუმი (ნეაპოლი)|ნეაპოლის არქეოლოგიური მუზეუმი ]] ეროსი (Έρως) — ძველი ბერძნული მითოლოგიის ერთ-ერთი უძველესი ღვთაება. იგი სამყაროს საწყისად მიაჩნდათ. ითვლებოდა ბუნების სტიქიური, შემოქმედებითი ძალების ღვთაებად. ეროსის მშობლებად ქაოსი და ურანოსი (ზოგჯერ ქაოსი და გეა) ითვლებოდა. მოგვიანებით ეროსი არესის და აფროდიტეს ვაჟად მიიჩნიეს. გვიანდელი მითების თანახმად ახლადშობილი ეროსი კინაღამ მოკლა ზევსმა, მაგრამ აფროდიტემ იხსნა იგი და უღრან, დაბურულ ტყეში გადამალა, სადაც მას ძუ ლომი ზრდიდა.
ზოგჯერ ეროსი გაზაფხულის ღმერთადაც მიაჩნდათ. ეროსი განაგებდა და მფარველობდა ადამიანების და ღმერთების შინაგან ბუნებას და ზნეობას. ეროსის სიძლიერის წინაშე უკან იხევდნენ როგორც ადამიანები, ასევე ღმერთები. შედარებით გვიან ეროსი ხდება სიყვარულის ღმერთი, აფროდიტეს თანამგზავრი და მოციქული. ეროსის მშვილდიდან ნასროლი ოქროს ისარი არ ცდება არც ღმერთებს და არც ადამიანებს. შეაქვს მათს სულსა და ხორცში სიყვარულის მძაფრი გრძნობა, რომელსაც თან ახლავს სიხარული, ბედნიერება, ტკივილი და ზოგჯერ დაღუპვაც. ეროსი ითვლება არა მხოლოდ ქალ–ვაჟის, არამედ მეგობრული სიყვარულის ღმერთადაც. ელინისტურ ეპოქაში წარმოიშვა აზრი მრავალი ეროსის არსებობის შესახებ. რომში ეროსს ხან ამურს უწოდებდნენ (ლათ. amor – სიყვარული, ქართულში ფრანგულიდანაა შემოსული და ამური ეწოდება), ხან კუპიდონს (cupido — გულით ნდობა, ვნებიანი სიყვარული). თანდათანობით ეროსი გახდა მწუხარებაში დამშვიდების ღვთაება. ამიტომ საფლავებზე ზოგჯერ მისი პატარა ქანდაკებები გვხვდება. მართალია საბერძნეთში ფართოდ იყო გავრცელებული ეროსის კულტი, მაგრამ არა მისი ტაძრები. ეროსის ყველაზე მეტად ცნობილი ტაძარი განლაგებული იყო თესპიაში, სადაც ხუთ წელიწადში ერთხელ ეროსისადმი მიძღვნილი დღესასწაულები ეროტიდიები იმართებოდა.
ცნობილია ლისიპეს ეროსის ქანდაკება. ეროსის სახე ხშირადაა კორეჯოს, ტიციანის და რუბენსის შემოქმედებაში.
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:ბერძნული ღმერთები კატეგორია:სიყვარულის და ვნების ღმერთები კატეგორია:ნაყოფიერების ღმერთები კატეგორია:პედერასტი გმირები და ღვთაებები კატეგორია:არესის შვილები
დენ ქუეილი
ჯეიმზ დენფორთ „დენ“ ქუეილი (James Danforth „Dan“ Quayl; დ. 4 თებერვალი, 1947) — ამერიკელი ადვოკატი და აშშ-ის 44-ე ვიცე-პრეზიდენტი (1989–1993) რესპუბლიკური პარტიიდან. ის აგრეთვე იყო აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრი 1977-1981 წლებში და აშშ-ის სენატორი 1981-1989 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები კატეგორია:დაბადებული 4 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1947
ეროსი (ფროიდი)
ეროსი ფროიდისეულ ფსიქოლოგიაში ყველა ადამიანში არსებული ბუნებრივი ცხოვრების ინსტინქტია. ეს არის ცხოვრების შექმნის სურვილი და ის პროდუქტიულობისა და აღმშენებლობის წამახალისებელი ძალაა. ეროსი ებრძვის თანატოსის დესტრუქციულ, მომაკვდინებელ ინსტინქტს. ამ სიტყვას ასევე მოიხსენიებენ ტერმინ „ლიბიდო“-სთან კავშირშიც.
კატეგორია:ფსიქოლოგია
Pride (In the Name of Love)
„Pride (In the Name of Love)“ — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს სიმღერა და სინგლი 1984 წლის ალბომიდან The Unforgettable Fire. ეს სიმღერა მარტინ ლუთერ კინგის შესახებ მოგვითხრობს. მიუხედავად იმისა, რომ მას დიდი კრიტიკა ხვდა წილად, წარმატება ასევე არანაკლები ჰქონდა და იქცა ჯგუფის ერთ-ერთ ცნობილ კომპოზიციად. იგი ხშირად სრულდება კონცერტებზე და ერთგვარი ჰიმნის განწყობას ატარებს.
იოსებ კობზონი
რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო დუმის II—VII მოწვევების დეპუტატი (1995—2018). რუსეთის ფედერაციის სახელმწიფო დუმის კულტურის კომიტეტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე (2011—2018). პარტია „ერთიანი რუსეთის“ წევრი (2003—2018).
რუსეთის ფედერაციის შრომის გმირი (2016). სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1987). სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიის (1984), ლენინური კომკავშირის პრემიის (1976), და რუსეთის ფედერაციის სამთავრობო პრემიის ლაურეატი (2011).
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის რუსი მომღერლები კატეგორია:საბჭოთა მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 11 სექტემბერი
მაკინტოში
სიტყვა მაკინტოში რამდენიმე მნიშვნელობით არსებობს:
ტანგატაროვო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 421 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 100 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (90 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
Cardiocondyla wheeleri
Cardiocondyla wheeleri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cardiocondyla-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
რაისა გორბაჩოვა
მინი|270 პქ|მარჯვნივ|რაისა გორბაჩოვა რაისა გორბაჩოვა (ტიტარენკო) (დ. 5 იანვარი, 1953, რუბცოვსკი, დასავლეთ ციმბირის მხარე — გ. 20 სექტემბერი, 1999, მიუნსტერი, გერმანია) — საბჭოთა და რუსი საზოგადო მოღვაწე, სკკპ გენერალური მდივნის, სსრკ პრეზიდენტის მიხეილ გორბაჩოვის მეუღლე. რამდენიმე საზოგადოებრივი პრემიის ლაურეატი, ევროპის, ამერიკის, აზიის უნივერსიტეტების საპატიო პროფესორი. ფილოსოფიური მეცნიერებების კანდიდატი.
რაისას მამა რკინიგზის მუშაკი იყო და ოჯახს ხშირად უწევდა ქალაქიდან ქალაქში გადასვლა. ამის გამო სკოლების ხშირი ცვლის მიუხედავად, შესანიშნავად სწავლობდა და 1949 წ. ბაშკირეთის ქალაქ სტერლითამაქში სკოლა ოქროს მედალზე დაამთავრა, რაც საბჭოთა კავშირის ნებისმიერ უმაღლეს სასწავლებელში უგამოცდოდ მოწყობის უფლებას აძლევდა. მან მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი აირჩია. მისი თანაკურსელები იყვნენ შემდგომში ცნობილი ფილოსოფოსი მერაბ მამარდაშვილი და მომავალი სამამულო სოციოლოგიის ლიდერი იური ლევადა. აქვე გაიცნო მომავალი მეუღლე მიხეილ გორბაჩოვი, რომელიც იურიდიულ ფაკულტეტზე სწავლობდა. 1953 წლის 25 სექტემბერს დაქორწინდნენ. 1955 წლიდან მიხეილის სტავროპოლის პროკურატურაში განაწილების გამო გადავიდნენ სტავროპოლში. 1957 წლის იანვარში მათ გოგონა — ირინა შეეძინათ.
1967 წ. მოსკოვის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე: „კოლმეურნე გლეხების ყოფის ახალი შტრიხების ჩამოყალიბება“.
1978 წლის დეკემბრიდან გორბაჩოვები მოსკოვში გადავიდნენ. მეუღლის გენერალურ მდივნად არჩევამდე რაისა გორბაჩოვა ლექციებს კითხულობდა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 1985 წლიდან კი გადაერთო საზოგადოებრივ საქმიანობაზე. დ. ლიხაჩოვთან, გ. მიასნიკოვთან და კულტურის სხვა მუშაკებთან ერთად ჩამოაყალიბა კულტურის საბჭოთა ფონდი და გახდა ფონდის პრეზიდიუმის წევრი. მისი დამსახურებით ფონდის მხარდაჭერა მიიღეს ანდრეი რუბლიოვის სახელობის ძველრუსული კულტურისა და ხელოვნების, რუსეთის დეკორატიულ-გამოყენებითი და სახალხო ხელოვნების, მარინა ცვეტაევას, პუშკინის სახელობის, ბენუების ოჯახის (პეტერგოფში) და რერიხების მუზეუმებმა. ფონდი ხელს უწყობდა ასევე ეკლესიების და სამოქალაქო არქიტექტურული ძეგლების აღდგენას, საბჭოთა კავშირიდან გატანილი კულტურული ფასეულობების, ბიბლიოთეკებისა და არქივების დაბრუნებას. 1986-1991 წლებში ფონდის მიერ კულტურული მოღვაწეობისათვის მოზიდული და დახარჯული თანხა 100 მილიონი ამერიკული დოლარის ეკვივალენტური იყო.
რაისა გორბაჩოვამ კარგად იცოდა ინგლისური ენა და თავისუფლად საუბრობდა მარგარეტ ტეტჩერთან და დასავლეთის სხვა პოლიტიკურ მოღვაწეებთან. 1991 წ. აგვისტოს პუტჩის შედეგად რაისა გორბაჩოვამ, რომელიც მეუღლეს უჭერდა მხარს რთულ დღეებში, მიკროინსულტი გადაიტანა და მხედველობა დაუქვეითდა. მიხეილ გორბაჩოვის მიერ პრეზიდენტის პოსტის დატოვების შემდეგ იგი ჩამოშორდა აქტიურ საზოგადოებრივ საქმიანობას და მეუღლესთან ერთად ცხოვრობდა დაჩაზე. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ მიხეილ გორბაჩოვმა რამდენიმე წიგნი დაწერა, სადაც ფაქტებისა და რიცხვების დადგენაზე რაისამ უდიდესი სამუშაო შეასრულა. 1997 წელს ჩამოაყალიბა რაისა მაქსიმოვნას კლუბი და ხელმძღვანელობდა მას. კლუბი ეხმარებოდა ბავშვთა საავადმყოფოებს, პროვინციებში მცხოვრებ პედაგოგებს, რომლებიც მუშაობდნენ „რთულ ბავშვებთან“. ამჟამად კლუბის პრეზიდენტი მისი ქალიშვილია.
1999 წლის ივლისში აღმოაჩნდა სისხლის მძიმე დაავადება — ლეიკოზი. მკურნალობდა გერმანიაში, მიუნსტერის სამედიცინო კლინიკაში. ქიმიოთერაპიის კურსის ჩატარების შემდეგ მკვეთრად დაუქვეითდა იმუნიტეტი და მდგომარეობა გაუუარესდა. 20 სექტემბერს კი გარდაიცვალა. დაკრძალულია მოსკოვში, ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1999 კატეგორია:ნოვოდევიჩიეს სასაფლაოზე დაკრძალულები კატეგორია:რუსი ფილოსოფოსები კატეგორია:სსრკ-ის პოლიტიკოსები
DOM Inspector
thumb|right|No Preview.png
DOM Inspector — ინსტრუმენტი, რომლის გამოყენება შეიძლება ნებისმიერი ვებ დოკუმენტის, ან XUL პროგრამის პირდაპირი DOM-ის ინსპექციისათვის და რედაქტირებისათვის.
შენიშვნა: ეს გაფართოება დამოკიდებულია Firefox-ის ბინარულ ცვლილებაზე და არ იმუშავებს Firefox 2.x ვერსიაზე.
გადმოწერა
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:Mozilla-ს დამატებითი მოწყობილობები
მოზამბიკის ჰიმნი
1975 წელს მოზამბიკის მიერ დამოუკიდებლობის მიღებიდან 2002 წლამდე მისი ჰიმნი იყო „Viva, Viva a FRELIMO“ (გაუმარჯოს მოზამბიკის განმანთავისუფლებელ ფონდს).
2002 წელს ჰიმნი შეიცვალა „Pátria Amada“-თი („საყვარელი სამშობლო“).
კატეგორია:მოზამბიკის სახელმწიფო სიმბოლოები
Somebody to Love (Jefferson Airplane-ის სიმღერა)
სქოლიო
კატეგორია:Jefferson Airplane-ის სიმღერები კატეგორია:1967 წლის სიმღერები
Maxwell's Silver Hammer
Maxwell's Silver Hammer — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Beatles-ის სიმღერა 1969 წლის ალბომიდან „Abbey Road“. ავტორი და სოლისტი — პოლ მაკ-კარტნი, თუმცა ოფიციალურ ავტორებად მოიხსენიებიან ლენონი და მაკ-კარტნი.
წარმოშობა
სიმღერა დაწერილია 1968 წლის ოქტომბერში და თავდაპირველად უნდა შესულიყო ალბომში The Beatles, თუმცა დროის უკმარისობის გამო ჩანაფიქრი არ განხორციელდა. 3 თვის შემდეგ, 1969 წლის იანვარში, ტვიკენჰემის სტუდიაში Get Back-ის სესიების დროს ხელახლად ჩატარდა ამ სიმღერის რეპეტიციები, თუმცა იგი შემდეგი 6 თვის მანძილზე არ ჩაწერილა.
ჩაწერა
სიმღერის ჩაწერა დაიწყო 1969 წლის 9 ივლისს ები-როუდის სტუდიებში. ჯონ ლენონი, რომელიც 8 დღე იყო ჰოსპიტალიზირებული ავტოკატასტროფაში მოხვედრის გამო, დაუბრუნდა ჯგუფს თავის ცოლ იოკო ონოსთან ერთად, რომელიც უფრო მეტად დაზარალდა ავტოკატასტროფაში, ვიდრე თვით ლენონი. რითმული ჩანაწერის 16 ვერსია გაკეთდა, რომელთაც მოჰყვა გიტარის ჩანაწერების დაშრევების სერია. გამოუყენებელი მე-5 ვერსია შესულია ალბომში Anthology 3. მომდევნო 2 დღის განმავლობაში ჯგუფის წევრებმა დაადეს ვოკალის, ფორტეპიანოს, ჰემონდის ორგანის, გრდემლისა და გიტარის ხმოვანებები. სიმღერის ჩაწერა დასრულდა 6 აგვისტოს, როდესაც მაკ-კარტნიმ ჩაიწერა სოლო მუგის სინთეზატორზე.
სქოლიო
კატეგორია:The Beatles-ის სიმღერები კატეგორია:1969 წლის სიმღერები
ესპანიოლი (საფეხბურთო კლუბი)
„ესპანიოლი“ (RCD Espanyol de Barcelona; Reial Club Deportiu Espanyol de Barcelona) — ესპანეთის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ბარსელონადან. მიუხედავად იმისა, რომ საფეხბურთო კლუბ „ბარსელონის“ ჩრდილქვეშ მოექცა, ის მეექვსე ყველაზე წარმატებული საფეხბურთო კლუბია ესპანეთში. 2007 წლის 13 იანვარს მათ პირველად გაიმარჯვეს თანაქალაქელ „ბარსელონასთან“ 2001 წლის შემდეგ, ანგარიშით 3-1.
დაარსდა 1900 წელს. ასპარეზობს ესპანეთის პრიმერა დივიზიონში. „ესპანიოლი“ 4-ჯერ გახდა ესპანეთის თასის გამარჯვებული, უკანასკნელად 2006 წელს. 2-ჯერ შეძლო უეფა-ს თასის ფინლში გასვლა, 1988 და 2007 წლებში. ადგილობრივ დაპირისპირებას „ბარსელონასთან“ ეწოდება ბარსელონის დერბი.
საშინაო მატჩებს ატარებს 40,500 მაყურებლის ადგილიან კორნელია-ელ პრატზე. მანამდე კლუბის საშინაო არენა იყო ლუის კომპანის ოლიმპიური სტადიონი, რომელიც 1992 წლის ოლიმპიურ თამაშებს მასპინძლობდა.
დაარსება და საკლუბო კულტურა
1910 წელს, კლუბს დაერქვა „Club Deportivo Español“. საშინაო ფერებად არიჩიეს ლურჯი და თეთრი ზოლევი, გამოჩენილი კატალონიელი ადმირალის, როხერა დე ლიურიას (Admiral Roger de Llúria) საპატივსაცმოდ, რომელიც შუა საუკუნეებში ხმელთაშუა ზღვაში იცავდა კატალონიის ინტერესებს. კლუბმა არსებობის დასაწყისშივე მიაღწია წარმატებას, 1903 წელს მოიგო კატალონიის ჩემპიონატი და კოპა მაკაია („Copa Macaya“).
კლუბის სახელის განვითარება
1906 წელს, კლუბს ფინანსური პრობლემები შეექმნა, რის გამოც „ესპანიოლი“ ფეხბურთელეთა დიდმა ნაწილმა დატოვა და შეუერთდა „X Sporting Club“-ს, რომელიც 3-ჯერ გახდა კატალონიის ჩემპიონი, 1906, 1908 და 1909 წლებში. 1909 წელს კლუბი განახლდა როგორც „Club Deportivo Español“. 1910 წელს მიიღეს ტრადიციული ფერები, რომელსაც კლუბი დღემდე იყენებს. „ესპანიოლი“ არის იმ ესპანურ კლუბებს შორის, რომელიც არის სამეფო ოჯახის მფარველობის ქვეშ, რის გამოც უფლება აქვს სახელში გამოიყენოს „რეალი“, ხოლო ლოგოზე სამეფო გვირგვინი. ეს პრივილეგია „ესპანიოლს“ მიენიჭა 1912 წელს, ალფონსო XIII-ის მიერ, ამის შემდეგ კლუბის ოფიციალურ სახელია „Real Club Deportivo Español“ (აბრევიატურა - „RCD Espanyol“).
1995 წლის თებერვალში მოხდა კლუბის სახელის გაკატალონიურება. სახელწოდებას დაემატა კატალონიური სიტყვა - „Deportiu“ („Reial Club Deportiu Espanyol de Barcelona“). სიტყვა ნაწარმოებია ესპანური სიტყვისგან „დეპორტივო“, თუმცა კატალონიურ ენაზე სწორად გამოითქმის, როგორც „Esportiu“. ახალი სიტყვის არჩევა განაპირობა იმან, რომ კლუბში სურდათ ინიციალების „RCD“ კლუბის სახელში შენარჩუნება. 1994 წელს შეიქმნა „ესპანიოლის“ დუბლშემადგენლობა, რომელსაც ეწოდა „ესპანიოლი ბ“.
უეფა-ს თასი 2006-07
წინა სეზონში ესპანეთის თასის მოგების შედეგად „ესპანიოლმა“ მოიპოვა უეფა-ს თასის 2006-07 წლების სეზონში თამაშის უფლება. მას შემდეგ, რაც პირველ ეტაპზე დაამარცხა სოვაკური „არტმედია“ 2 მატჩის ჯამში 5-3, „ესპანიოლი“ მოხვდა F ჯგუფში, სადაც ოთხივე მატჩში იმარჯვა და დაიკავა პირველი ადგილი. ჯგუფურ ეტაპზე დაამარცხა |ამსტერდამის „აიაქსი“, ბელგიური „ზიულტე-ვარეგემი“, ჩეხური პრაღის „სპარტა“ და ვენის „ავსტრია“.
1/32 ეტაპზე „ესპანიოლის“ მეტოქე იყო „ლივორნო“, რომელიც 2 მატჩის ჯამში 4-1 დაამარცხა, გასვლაზე 2-1 იმარჯვა, ხოლო შინ 2-0. შემდეგ ეტაპზე მეტოქე იყო ესრაელის „მაკაბი“, გასვლაზე 0-0 ფრედ დასრულებული მატჩის შემდეგ, ბარსელონაში მატჩი 4-0 დასრულდა. „ესპანიოლი“ ტურნირის ფავორიტად ჩამოყალიბდა.
შემდეგ ეტაპზე ბარსელონელებმა ევროპის თასის 2-გზის გამარჯვებული ლისაბონის „ბენფიკა დაამარცხეს. შინ გამართულ მატჩში, „ესპანიოლი“ 3-0 ლიდერობდა, საბოლოოდ მატჩი 3-2 დასრულდა. განმეორებით შეხვედრა ლისაბონში 0-0 დასრულდა.
ნახევარფინალში „ესპანიოლმა“ გერმანული ბრემენის „ვერდერი“ ჯერ საკუთარ მოედანზე 3-0 დაამარცხა, შემდეგ ბრემენში 2-1 მოუგო. ფინალი გაიმართა 16 მაისს, გლაზგოში. „სევილიასთან“ მატჩში ძირითადი დრო 1-1 დასრულდა, დამატებულ ტაიმებში გუნდებმა კიდევ თითო გოლი გაიტანეს. საბოლოოდ პენალტების სერიაში „სევილიამ“ იმარჯვა, ანგარიშით 1-3. კლუბი გახდა ერთადერთი უეფა-ს ტურნირების ისტორიაში, რომელმაც ტურნირი წაუგებლად დაასრულა, მაგრამ თასს ვერ დაეუფლა. ვალტერ პანდიანიმ, რომელმაც სეზონის ბოლოს „ესპანიოლი“ დატოვა, გაიტანა ტურნირის საუკეთესო გოლი.
2007 წლის 9 ივნისს, რაულ ტამუდო გახდა „ესპანიოლის“ ყველა დროის ბომბარდირი 113 გოლით, რომელმაც გადაასწრო რაფაელ მარანიონს (111 გოლი). ტამუდოს ერთ-ერთი ყველაზე დასამახსოვრებელი გოლი იყო 2006-07 წლების სეზონში, კამპ ნოუზე „ბარსელონას“ წინააღმდეგ 90-ე წუთზე გატანილი გოლი. გოლი, რომელმაც დააფიქსირა საბოლოო ანგარიში 2-2 და „ბარსელონას“ დააკარგინა ჩემპიონის ტიტული. მატჩის შემდეგ კატალონიურმა კლუბმა დააგროვა 76 ქულა, ისევე როგორც მადრიდის „რეალმა“, მაგრამ ურთიერთშეხვედრების უპირატესობით ჩემპიონი მადრიდული კლუბი გახდა.