cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აზერიშიქი
სქოლიო
კატეგორია:ელექტროენერგია კატეგორია:ელექტროენერგეტიკა კატეგორია:კომპანიები დაარსების წლების მიხედვით კატეგორია:აზერიშიქი
თავშუტი
თავშუტი (Թավշուտ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 050 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 431 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 211 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2.04 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ბარდალიური
ბარდალიური  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ვალდეხალონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 27,344176 კმ². მოსახლეობა — 254 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
სნუკერის სეზონი 1973-1974
სნუკერის სეზონი 1973-1974 — სნუკერის პროფესიონალური ტურნირების სერია 1973-1974 წლებში. მიმდინარეობდა 1973-1974 წლებში. სეზონის მთავარი ტურნირის, სნუკერის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული გახდა უელსელი რეი რიარდონი. სულ გაიმართა 4 შეჯიბრი.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:სნუკერის სეზონები კატეგორია:1973 წელი სნუკერში კატეგორია:1974 წელი სნუკერში
ტარასოვა
ტარასოვა (Tarasova) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 42 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 584 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
მარცვლეული კულტურები
მინი|250პქ|ხორბალი მარცვლეული კულტურები — მცენარეების ჯგუფი, რომლებსაც ადამიანის სამეურნეო საქმიანობაში უმნიშვნელოვანესი ადგილი უკავია. იძლევა ადამიანის კვების ძირითად პროდუქტს — მარცვალს, ნედლეულს მრეწველობის მრავალი დარგისათვის და საკვებს სასოფლო-სამეურნეო ცხოველებისათვის. ძირითადი მარცვლეული კულტურებია: ხორბალი, ქერი, შვრია, ჭვავი, ფეტვი, სიმინდი, სორგო და სხვა; ფსევდომარცვლეული კულტურებია: წიწიბურა, შირბახტი და სხვა.
პურეული მარცვლეული კულტურების დიდი ნაწილი, როგორებიცაა ხორბალი, ჭვავი, ბრინჯი, შვრია, ქერი, სიმინდი, სორგო, ფეტვი, ღომი, ურიში, დაგუსა და სხვა მიეკუთვნება მარცვლოვანთა ოჯახს; ფსევდომარცვლეული კულტურა — წიწიბურა ეკუთვნის მატიტელასებრთა ოჯახს. პურეული მარცვლეული კულტურების მარცვალი დიდი რაოდენობით შეიცავს ნახშირწყალს (მშრალ ნივთიერებაზე 60-80% ), ცილებს (მშრალ ნივთიერებაზე 7-20%), ფერმენტებს, В ვიტამინის კომპლექსებს (B1, B2, B6), PP და პროვიტამინ А-ს, რითაც განისაზღვრება მაღალი ყუათიანობა და ღირებულება ადამიანისათვის და საკვებად გამოყენებისათვის. მარცვლეული კულტურების კულტივირება დაიწყო 12 000 წლის წინ.
რესურსები ინტერნეტში
*
თაჯ ოლ-მოლუქი
თაჯ ოლ-მოლუქი (დ. 17 მარტი, 1896, ბაქო, აზერბაიჯანი — გ. 10 მარტი, 1982, აკაპულკო, მექსიკა) — ფეჰლევიანთა დინასტიის წარმომადგენელი და ირანის დედოფალი 1925-1941 წლებში როგორც დინასტიის დამაარსებელ რეზა-შაჰ ფეჰლევის მეუღლე. მეშვიდე საუკუნის შემდეგ, იგი ირანის პირველი დედოფალი გახდა, რადგან მუსლიმურ ქვეყნებში მმართველთა ცოლებს სამეფო ტიტულები არ ენიჭებოდათ, თუმცა მან ეს შეცვალა. იგი ასევე იყო ირანის უკანასკნელი შაჰის, მოჰამედ რეზა ფეჰლევის დედა.
ადრეული წლები
თაჯ ოლ-მოლუქი დაიბადა 1896 წლის 17 მარტს ბაქოში, აზერბაიჯანში, რუსეთის იმპერიაში. იგი იყო აზერბაიჯანელი ბრიგადირ-გენერლის, თემურ ხან აირომლუსა და მისი ცოლის, ზეჰრა ხანუმის ქალიშვილი. 1916 წელს, მამის კავშირების გამოყენებით იგი დაქორწინდა გავლენიან ირანელ სამხედრო რეზა ფეჰლევზე.
1921 წლის 23 თებერვლის სამხედრო გადატრიალების შედეგაც რეზამ დაამხო ყარაჯაელთა დინასტია და ძალაუფლება ხელში აიღო.
ირანის დედოფალი
მარცხნივ|მინი|356x356პქ|დედოფალი თაჯ ოლ-მოლუქი, ფოტო გადაღებულია 1926-1941 წლების შუალედში 1925 წლის 15 დეკემბერს მისმა ქმარმა თავი ირანის შაჰანშაჰად გამოაცხადა, თაჯ ოლ-მოლუქს კი დედოფლის წოდება უბოძა.
მიუხედავად დედოფლობისა, თაჯ ოლ-მოლუქი რეზა შაჰთან ერთად არ ცხოვრობდა, რადგან ეს პატივი მან მის სხვა ცოლებს — თურან ამირ სოლეიმანსა და ესმათ დულატშაჰს დაუთმო, თუმცა დედოფლის წოდება მხოლოდ მას ჰქონდა. მიუხედავად იმისა, რომ იგი აბსოლუტურად აპოლიტიკური პიროვნება იყო, მაინც დიდ როლს ასრულებდა ქვეყნის მართვაში. მან დაამკვიდრა ეგრეთ წოდებული „ისლამური ფემინიზმი“. იგი ირანის ისტორიაში პირველი დედოფალი იყო, რომელმაც გარკვეული საზოგადოებრივი როლი შეასრულა და ოფიციალური პოზიციაც დაიკავა.
თაჯ ოლ-მოლუქი განაგრძობდა სხვადასხვა საზოგადოებრივ ღონისძიებებში მონაწილეობას და ამით ირიბ როლს ასრულებდა პოლიტიკაში, თუმცა დედოფალი თავის თავზე არასდროს იღებდა რაიმე ახალ წამოწყებასა და პოლიტიკურ აქტივობას. 1939 წელს იგი დაესწრო თავისი უფროსი ვაჟის ქორწინებას ეგვიპტის მეფე ფარუკის დაზე, ფავზია ეგვიპტელზე, რომელსაც თაჯ ოლ-მოლუქთან და მის ქალიშვილებთან მეტად არასახარბიელო ურთიერთობა ჩამოუყალიბდა.
დარჩენილი ცხოვრება
1941 წელს რეზა შაჰი ჩამოაგდეს და სამხრეთ აფრიკაში გადაასახლეს, ტახტი კი მისმა ვაჟმა, მოჰამედ რეზა ფეჰლევმა დაიკავა. დედოფალი თაჯი ქმარს გადასახლებაში არ გაჰყოლია და ირანში ვაჟთან დარჩა.
როგორც დედას, მას დიდი გავლენა ჰქონდა შაჰზე, რის გამოც მისი გავლენები კიდევ უფრო გაიზარდა. სამეფო კარზე გაბატონებულ თაჯსა და მის რძალს, დედოფალ ფავზიას შორის კონფლიქტი კიდევ უფრო გამწვავდა, რასაც საბოლოოდ 1945 წელს ფავზიას ეგვიპტეში დაბრუნება მოჰყვა. რეზა და ფავზია ერთმანეთს 1948 წელს გაეყარნენ, მაგრამ თაჯ ოლ-მოლუქის გავლენით მათი საერთო ქალიშვილი მამასთან დარჩა ირანში.
1950 წელს მან თავისი ვაჟი მეორედ დააქორწინა სორაია ისფანდიარი ბაჰთიარზე. 1952 წელს, ირანში პრემიერ-მინისტრად მოზადეღის დანიშვნისთანავე დედა-დედოფალმა და მისმა ქალიშვილებმა დატოვეს სამეფო კარი და მხოლოდ 1953 წელს, მისი თანამდებობიდან მოხსნის შემდეგ დაბრუნდნენ.
ვაჟის მმართველობისას თაჯი არ მონაწილეობდა სამეფო წარმომადგენლობით ღონისძიებებში და ქალიშვილებისა და რძლისგან განსხვავებით არც ქველმოქმედებას ეწეოდა. მეტიც, 1967 წლის 26 ოქტომბერს იგი არ დაესწრო თავისი ვაჟის შაჰად კორონაციას. იგი სამეფო კარზე ყოველწლიურად ორ დიდ ღონისძიებას მართავდა: 1. თავისი შვილიშვილის დაბადების დღეს და 2. მოზადეღის დაცემის დღეს. 1971 წელს, როცა რეზა შაჰის ჯანმრთელობა შეირყა, ექიმებმა თაჯ ოლ-მოლუქს მისი ნახვა აუკრძალეს.
1979 წლის ისლამურ რევოლუციამდე დედა-დედოფალი ბევერლი ჰილზში, აშშ-ში ცხოვრობდა. იგი ლოს-ანჯელესში 1978 წლის 30 დეკემბერს ჩაიყვანა ირანის საიმპერატორო საჰაერო ძალების 747-მა კაპიტანმა. მისი ჩასვლიდან მალევე, 1979 წლის 2 იანვარს, ირანიდან დევნილმა ორმა სტუდენტმა დედა-დედოფლის სახლის გადაწვა სცადა. ამის შემდეგ მან თავის ქალიშვილთან ერთად დატოვა საკუთარი სახლი და თავი დიდი ბრიტანეთის ყოფილი ელჩის, უოლტერ ანენბერგის რეზიდენციას შეაფარა.
თაჯ ოლ-მოლუქი გარდაიცვალა 1982 წლის 10 მარტს აკაპულკოში, მექსიკაში, 85 წლის ასაკში, ლეიკემიასთან ხანგრძლივი ბრძოლის შემდეგ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 17 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 10 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1982 კატეგორია:ირანის ისტორია
იურული პარკი
2011 წლის 25 ოქტომბერს ჩრდილოეთ ამერიკაში გამოვიდა ტრილოგიის DVD და Blu-ray ვერსია. 2013 წლის 5 აპრილს გამოვიდა ფილმის ხელახალი გამოცემა 3D-ში.
მეოთხე ნაწილის, „იურული სამყაროს“ გამოსვლა დაგეგმილი იყო 2005 წელს, მაგრამ მასზე მუშაობა რამდენიმეჯერ შეწყდა და საბოლოოდ ფილმმა მზის შუქი იხილა 2015 წლის ივნისში. ის იქცა პირველ ფილმად, რომლის შემოსავალმა პირველ შაბათ-კვირას 500 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა, ხოლო მთლიანი შემოსავალი 1.6 მილიარდ დოლარს აღწევს, რაც ხდის მეხუთე ყველაზე შემოსავლიან ფილმად მსოფლიოში. 2016-2018 წლებში გამოვიდა სერიაზე დაფუძნებული Lego-ს სამი ანიმაციური ფილმი: „Lego Jurassic World: The Indominus Escape“, „Lego Jurassic World: Employee Safety Video“ და „Lego Jurassic World: Rescue Blue“
2018 წლის ივნისში გამოვიდა სერიის მეხუთე ნაწილი „იურული სამყარო: დაცემული სამეფო“. 2021 წლის 11 ივნისისთვის დაგეგმილია მეექვსე ფილმის გამოცემა, რომლის სავარაუდო სახელწოდება იქნება „იურული პარკი 3“. დღეის მონაცემებით, ფრენჩაიზის მთლიანი შემოსავალი შეადგენს 7 მილიარდ აშშ-დოლარს.
სქოლიო
კატეგორია:იურული პარკი კატეგორია:დინოზავრები მხატვრულ ლიტერატურაში კატეგორია:Universal Studios-ის ფრენჩაიზები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები სერიის მიხედვით კატეგორია:ტექნო-თრილერი ფილმები კატეგორია:ვიდეო თამაშებად ადაპტირებული ფილმები კატეგორია:კომიქსებად ადაპტირებული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმების სერიები
ახმეტის ქუჩა
ახმეტის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ავლაბარი); ბადიაურის ქუჩიდან წინანდლის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. 1902 წლამდე ზაქათალის ქუჩა ერქვა. ამ სახელითაა დატანილი თბილისის 1876 წლის გეგმაზე. შემდეგ ახმეტის ქუჩა დაერქვა. 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც თიანეთის ქუჩა [იწყებოდა თელავის ქუჩიდან, ხოლო ქუჩის მონაკვეთი თელავის ქუჩიდან ხევამდე (ახლანდელი ილიკო ქურხულის შესახვევის ნაწილი) დატანილია როგორც ჩინგილის შესახვევი]. თბილისის ქუჩების 1940 წლის ცნობარში შეტანილია როგორც ახმეტის ქუჩა. აქვს 1 ჩიხი (ყოფილი ჩინგილის ჩიხი).
ლიტერატურა
კატეგორია: ისნის რაიონის ქუჩები
სოტირ კუნეშკა
სოტირ კუნეშკა (Sotir Kuneshka; დ. 15 ივლისი, 1912, ოსმალეთის იმპერია — გ. 1991, ტირანა, ალბანეთი) — ალბანელი ფიზიკოსი და აკადემიკოსი. იგი ცნობილია, როგორც პირველი ალბანელი მკვლევარი ფიზიკის სფეროში, საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის დამაარსებელი ტირანის უნივერსიტეტში, ალბანეთის მეცნიერებათა აკადემიის პირველი ფიზიკოსი წევრი და ფიზიკის ძირითადი აკადემიური ტექსტების ავტორი ალბანურ ენაზე.
იტოკუ
იმპერატორი იტოკუ (懿徳天皇; დ. ძვ. წ. 553 — გ. 6 ოქტომბერი ძვ. წ. 477) — იაპონიის მე-4 იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. ისტორიკოსები იმპერატორ იტოკუს მოიხსენიებენ, როგორც ლეგენდარულ პიროვნებას.
სოტირ კუნეშკა
ბიოგრაფია
სოტირ კუნეშკა დაიბადა 1912 წლის 15 ივლისს, ბობოშიცაში, კორჩასთან ახლოს, ოსმალეთის იმპერიაში. დაწყებითი სკოლის დამთავრების შემდეგ, 1924 წელს, მან სწავლა ალბანეთის ეროვნულ ლიცეუმში (აგრეთვე ცნობილი როგორც ფრანგული ლიცეუმი) განაგრძო, სადაც 9 წლის განმავლობაში სწავლობდა. ფინანსური სირთულეების გამო, ყოველდღიურად, მას ფეხით 14 კილომეტრის გავლა უწევდა, მაგრამ ამ ფაქტს მის სწავლასა და სასწავლო შედეგებზე გავლენა არ მოუხდენია. იგი ყოველთვის გამოირჩეოდა სხვა სტუდენტებისგან, განსაკუთრებით, ზუსტ მეცნიერებებში. მიუხედავად მისი წარჩინებული სწავლისა, ალბანეთის მაშინდელმა მთავრობამ მას სტიპენდია არ მიანიჭა. ფრანგი მეცნიერი და სლავთმცოდნე ანდრე მაზონი კუნეშკას მშობლიურ სოფელს ეწვია, სადაც მისმა ოჯახმა უმასპინძლა. ანდრე მაზონისა და ფრანგული ლიცეუმის დირექტორის მხარდაჭერით, სოტირ კუნეშკამ საფრანგეთის მთავრობისგან სტიპენდიის ნახევარი მოიპოვა და სწავლა საფრანგეთში, პარიზის უნივერსიტეტში, ფიზიკის ფაკულტეტზე განაგრძო.
სწავლის მთლიანად დაფინანსების მოპოვებისთვის, კუნეშკამ უმაღლესი სკოლის სტუდენტებს კერძო კურსები ჩაუტარა ფიზიკაში. ამასთანავე, მან პარიზის აღმოსავლეთმცოდენობის სკოლაში, ალბანური ენის გრამატიკაში ლექციები წაიკითხა. მან პარიზის უნივერსიტეტში სწავლა 3 წლის შემდეგ დაამთავრა. 1936 წელს, კუნეშკამ „License d’enseignement“ — მათემატიკის, ფიზიკის, ზოგადი ქიმიის და კლასიკური მექანიკის სწავლების ლიცენზია მიიღო. ამავე წელს, მან გამოყენებით მექანიკასა და ელექტრომაგნეტიზმში სერტიფიკატი მიიღო. 1937 წელს, ალბანეთის განათლების მინისტრმა, კუნეშკა ფრანგული ლიცეუმის დირექტორად დანიშნა. ეს თანამდებობა მას 1940 წლამდე ეკავა. 1940 წლის აგვისტოში, იტალიის ალბანეთში შეჭრის პერიოდში, იგი იძულებული გახდა, თანამდებობა დაეტოვა, რადგან მისი ჩანაწერები აჩვენებდა, რომ მას არ შეუსრულებია სამხედრო სამსახური. იგი პეზაროში გაგზავნეს, არტილერიის სკოლაში. იტალიაში მოკავშირეთა შეჭრის შემდეგ, სოტირ კუნეშკას სამხედრო განათლების მიღება შეწყდა. 1944 წელს, იგი ბარში წავიდა — ალბანეთში დასაბრუნებელი გზის საძიებლად. ამავდროულად, იგი მეცნიერების კერძო გაკვეთილებს ატარებდა. ალბანეთის სამხედრო დელეგაციამ, იგი ალბანეთში დააბრუნა.
იტოკუ
იმპერატორის ცხოვრების და მმართველობის წელი უცნობია. ადრეული ხანის იმპერატორების პირობითი სახელები არ იყო მიღებული „ტრადიციული წესით“ იმპერატორ კამუს მმართველობამდე, რომელიც იამატოს დინასტიის 50-ე მონარქი იყო.
გუკანშო წერდა, რომ ანეი მართავდა მიგარიო უკენა ნო მიას სასახლიდან, რომელიც დღეს იამატოს პროვინციის სახელით არის ცნობილი.
სოტირ კუნეშკა
ბიოგრაფია
მეორე მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, ფრანგული ლიცეუმი მეორედ გაიხსნა და სოტირ კუნეშკა მის დირექტორად დაინიშნა. მიუხედავად ამისა, ეს თანამდებობა მან ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში ვერ შეინარჩუნა. განათლების მინისტრმა, მას ალბანეთის სასკოლო სისტემა დაუქვემდებარა და მასზე პასუხისმგებლობა დააკისრა. მისი ერთ-ერთი წარმატება იყო ის, რომ იგი უძღვებოდა უმაღლესი პედაგოგიური ინსტიტუტის დამაარსებელ კომისიას (Instituti i Lartë Pedagogjik). აღნიშნული ინსტიტუტის დაარსებამ, ალბანეთის უმაღლესი განათლების სისტემა აღადგინა, რომელიც წლების განმავლობაში დაკნინებული იყო. 1948 წელს, კუნეშკა ინსტიტუტის ლექტორად, ხოლო 1949 წელს — დირექტორად დაინიშნა. 1951 წელს, ტირანაში 4 წლიანი სასწავლო გეგმის მქონე პედაგოგიური ინსტიტუტი დაარსდა. 1957 წლამდე, მას ტირანის პედაგოგიური ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილის თანამდებობა ეკავა. 1957-1958 წლებში, კუნეშკა ტირანის უნივერსიტეტში, საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის პირველი დეკანი, ხოლო 1957 წელს — ფიზიკის კათედრის პირველი თავმჯდომარე იყო.
სოტირ კუნეშკა ძირითადი პირი იყო, რომელმაც ალბანეთის სკოლებში ფიზიკის სწავლების სასწავლო გეგმის განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა. ამასთანავე, იგი იყო ერთ-ერთი პირველი ადამიანი, რომელმაც ალბანურ ენაზე შექმნა ფიზიკის სახელმძღვანელოები, როგორიცაა: Kurs i fizikës së përgjithshme  (ფიზიკის ძირითადი კურსი) 1974 წელს,  Kurs i mekanikës teorike (მექანიკის კურსი) 1981 წელს და ა.შ. მისი მუდმივი შრომის დამსახურებაა, რომ პირველი ფიზიკოსთა ჯგუფი ალბანეთში ჩამოყალიბდა.
იტოკუ
ისტორიკოსების აზრით იტოკუ უდავოდ ლეგენდის ნაწილია. კოძიკი მის შესახებ მარტო სახელს და გენეოლოგიას წერს. ნიჰონ შოკი იტოკუს იხსენიებს, როგორც მეორე იმპერატორს „რვა არადარეგისტრირებული მონარქიდან“ (欠史八代). გუკანშო წერს, რომ იტოკუ იმპერატორ ანეის შვილი იყო.
იმპერატორ იტოკუს მმართველობის დროს იაპონიის დედაქალაქი კარუ იყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 553 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 477 კატეგორია:იაპონიის მითური იმპერატორები
სნუკერის სეზონი 1974-1975
სნუკერის სეზონი 1974-1975 — სნუკერის პროფესიონალური ტურნირების სერია 1974-1975 წლებში. მიმდინარეობდა 1974-1975 წლებში. სეზონის მთავარი ტურნირის, სნუკერის მსოფლიო ჩემპიონატის გამარჯვებული გახდა უელსელი რეი რიარდონი, ხოლო მასტერსის გამარჯვებული — ინგლისელი ჯონ სპენსერი. სულ გაიმართა 7 შეჯიბრი.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:სნუკერის სეზონები კატეგორია:1974 წელი სნუკერში კატეგორია:1975 წელი სნუკერში
თურქული ისტორიული ორგანიზაცია
თურქული ისტორიული ორგანიზაცია (Türk Tarih Kurumu) — საზოგადოებრივი ორგანიზაცია, რომელიც ექვემდებარება თურქეთის მთავრობას. დაარსდა თუქი ხალხისა და თურქეთის ისტორიის კვლევის მიზნით.
თურქული ისტორიული ორგანიზაცია დაარსდა 1931 წლის 15 აპრილს მუსტაფა ქემალ ათათურქის ინიციატივით. მთავარი ოფისი მდებარეობს ანკარაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ისტორია
კურტ კობეინი: შვილის შესახებ
კურტ კობეინი შვილის შესახებ — დოკუმენტური ფილმი კურტ კობეინზე. პრემიერა შედგა 2006 წელს ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე. ფილმი აგებულია კობეინის ინტერვიუების აუდიო ჩანაწერებზე, რომლებიც მასთან მუსიკალურმა ჟურნალისტმა მაიკლ აზერადმა ჩაწერა თავისი წიგნისთვის „Come as You Are: The Story of Nirvana“. ფილმისთვის ვიდეომასალა გადაღებულია აბერდინში, ოლიმპიასა და სიეტლში — ეს ადგილები კურტს საკუთარ სახლად მიაჩნდა. ფილმმა სან-დიეგოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე გაიმარჯვა ნომინაციაში საუკეთესო დოკუმენტური ფილმი.
Life Goes On (Sash!-ის ალბომი)
Life Goes On — გერმანელი დიჯეი და პროდიუსერ Sash!-ის მეორე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1998 წლის 17 აგვისტოს, ლეიბლზე Mighty. ალბომში შეტანილია ჰიტებად ქცეული "La Primavera" და "Mysterious Times". სულ ალბომიდან გამოიცა ოთხი სინგლი - "La Primavera", "Mysterious Times", "Move Mania" და "Colour the World". ბრიტანეთში ალბომმა პლატინის სტატუსი მიიღო.
კურტ კობეინი: შვილის შესახებ
სქოლიო
კატეგორია:ბიოგრაფიული ფილმები კატეგორია:დოკუმენტური ფილმები მუსიკისა და მუსიკოსების შესახებ
Life Goes On (Sash!-ის ალბომი)
სქოლიო
კატეგორია:1998 წლის ალბომები კატეგორია:Sash!-ის ალბომები
თოროსგიუღი
თოროსგიუღი (Թորոսգյուղ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 950 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 296 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 148 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 კმ²-ია.
ბელჩიტე
ბელჩიტე (Belchite, Belchit) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კამპო-დე-ბელჩიტეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 273,680076 კმ². მოსახლეობა — 1526 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ქაბადუზის რაიონი
ქაბადუზი (Kabadüz) — ქალაქი და რაიონი ორდუს პროვინციაში, შავი ზღვის რეგიონში, თურქეთში. ზღვის დონიდან 329 მეტრზე. 2000 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 4,018  ადამიანი, ხოლო რაიონში 11,049.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
თეიმურაზ ბერიძე
თეიმურაზ ბერიძე (დ. 16 ნოემბერი, 1956, თბილისი) — ქართველი ეკონომისტი. 1978 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1988-1992 წლებში სწავლობდა სსრკ აკადემიის ეკონომიკის ინსტიტუტში. 1993-1995 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ეკონომიკის ინსტიტუტში, 1995-1996 წლებში — მერილენდის უნივერსიტეტში; შემდგომ საქართველოს სტატისტიკის სახელმწიფო დეპარტამენტის თავმჯდომარედ. ამჟამად მუშაობს შავი ზღვის საერთაშორისო უნივერსიტეტში. ეკონომიურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1983 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია, 1992 წელს — სადოქტორო.
რუმინეთის ნაციონალ-ლიბერალური პარტია
რუმინეთის ნაციონალ-ლიბერალური პარტია — ლიბერალური პარტია რუმინეთში. პარტია მხარს უჭერს კლასიკურ ლიბერალიზმს. უკანასკნელ პერიოდში ფოკუსირებულია ეკონომიკაზე.
რუმინეთის ყველაზე ძველი პარტია. დაარსდა 1875 წელს. პარტია აღდგა 1989 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის პოლიტიკური პარტიები
I Wonder If Heaven Got a Ghetto
„I Wonder If Heaven Got a Ghetto“ — ამერიკელი რეპერ ტუპაკ შაკურის პირველი სიკვდილშემდგომი სინგლი. იგი გამოვიდა 1997 წლის 26 აგვისტოს და შეტანილია ალბომში R U Still Down? (Remember Me). მისი ორიგინალური ვერსია გამოვიდა სინგლზე „Keep Ya Head Up“. სიმღერაში გამოყენებული ტექსტის ნაწილი აგრეთვე ჟღერს „Changes“-ში.
სქოლიო
კატეგორია:ტუპაკ შაკურის სიმღერები კატეგორია:1997 წლის სიმღერები კატეგორია:1997 წლის სინგლები
ლუსიენ ფევრი
ლუსიენ ფევრი (დ. 22 ივლისი, 1878 — გ. 11 სექტემბერი, 1956) — ფრანგი ისტორიკოსი. იგი ცნობილია თავისი როლით, რომელიც ითამაშა ანალების სკოლის ისტორიის შექმნაში. ის ანატოლ დე მონსისთან ერთად იყო Encyclopédie française-ის მთავარი რედაქტორი.
ბიოგრაფია
დაიბადა და გაიზარდა ნანსში. მისი მამა იყო ფილოლოგი, რომელმაც ფევრს გააცნო უძველესი თემები და ენები, რამაც გავლენა მოახდინა ფევრის აზროვნებაზე. ოცი წლის ასაკში ის გაემგზავრა პარიზში, რათა ჩაწერილიყო პარიზის უმაღლეს ნორმალურ სკოლაში. 1899 და 1902 წლების მონაკვეთში იგი ძირითადად სწავლობდა ისტორიასა და გეოგრაფიას. სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ (1902) ისწავლა lycée, სადაც მან დაიცვა დისერტაცია ფილიპე II-სა (ესპანეთი) და ფრანშ-კონტეზე. როდესაც პირველი მსოფლიო ომი დაიწყო 1914 წელს, ფევრი იძულებული გახდა დაეტოვებინა სამსახურეობრივი პოსტი და ჯარში წასულიყო, სადაც ოთხი წელი იმსახურა. 1911-1919 წლებში ის იყო ბურგუნდიის უნივერსიტეტის პროფესორი, 1919-1933 წლებში სტრასბურგის უნივერსიტეტის პროფესორი. ის დაუახლოვდა მარკ ბლოკს და ახლო ურთიერთობა დაამყარეს. ბლოკმა ფევრს თავისი ფილოსოფიური და პოლიტიკური შეხედულებები გააცნო. ფევრმა დიდი როლი ითამაშა მსოფლიო მხედველობის გარდაქმნაში.
1929 წელს ლუსიენ ფევრმა თავის კოლეგასთან და ახლო მეგობართან, მარკ ბლოკთან ერთად გამოაქვეყნა ჟურნალი, Annales d'histoire économique et sociale (ცნობილია, როგორც ანალები).
ლუსიენ ფევრი იყო ენციკლოპედიური განათლების და ინტერესთა ფართო წრის მეცნიერი. მან დაწერა სამეცნიერო შრომები XVI საუკუნის ისტორიის შესახებ: „მარტინ ლუთერის ბედი“ (1928), „ორიგენი და დეპერიე“ (1942), „ჰეპტამერონის შესახებ“ (1944), „ურწმუნოების პრობლემა XVI საუკუნეში, რაბლეს რელიგია“ (1942). მისი საქმიანობა არ შემოიფარგლებოდა XVI საუკუნის ხალხთა ფსიქოლოგიის და კულტურის შესახებ. ფევრმა ბევრი იღვაწა ისტორიული შემეცნების ახალი ცნობიერების დასამკვიდრებლად. თავისი შემოქმედება მიუძღვნა „ისტორიისთვის ბრძოლას“, ახალ ისტორიულ მეცნოერებას-მეცნიერებას ადამიანის, მისი მენტალობის შესახებ, აზროვნების, გრძნობათა სტერეოტიპის შესახებ.
ლუსიენ ფევრმა შეასრულა მნიშვნელოვანი როლი ახალი დისციპლინის „წიგნის ისტორიის“ დამკვიდრებაში. 1950 წლიდან იგი იკვლევდა წიგნის ბეჭდვის გამოგონების მიზეზებს და შედეგებს. მან მოიწვია ახალგაზრდა ბიბლიოგრაფი, ისტორიკოსი ანრი-ჟან მარტენი და მიანდო მას გამოცემის რედაქტირება და დასაბეჭდად გამზადება. ფევრის სიკვდილის შემდეგ (1956) მარტენმა გააგრძელა მუშაობა და 1958 წელს გამოსცა „L’apparition du livre“ („წიგნის დაბადება“).
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 1956
მშვიდობის მშენებლობა
მშვიდობის მშენებლობა — ქმედება, რომელსაც ადგილი აქვს საშინაო თუ საერთაშორისო კონფლიქტის დასრულების შემდეგ და მიზნად ისახავს მშვიდობის აღდგენას. გულისხმობს იმ ქმედებების და ინსტიტუტების მხარდაჭერას, რომლებიც ხელს უწყობენ მშვიდობის გამყარებას, ყოფილ მტრებს შორის ხელშეკრულებების გაფორმებას და ურთიერთობების განახლებას, არჩევნების ჩატარებას ან მის მონიტორინგს, სამოქალაქო ინფრასტრუქტურის და ეკონომიკური თანამშრომლობის აღდგენას.
ცნების ისტორია
ცნება „მშვიდობის მშენებლობა“ ან „პოსტკონფლიქტური მშვიდობის მშენებლობა“ პირველად მშვიდობის საკითხების ნორვეგიელი მკვლევარის იოოჰან გალტუნგის ნაშრომებში გამოჩნდა. 1976 წელს გალტუნგმა, რომელიც კონფლიქტურ და პოსტკონფლიქტურ სიტუაციებში ძალადობის გადალახვის გზებს იკვლევდა, ჩამოაყალიბა ამ მიზნის განპირობებული სამი ძირითადი ინსტრუმენტი: მშვიდობის მხარდაჭერა, მშვიდობის დამყარება და მშვიდობის მშენებლობა. . მოგვიანებით ცნება გაეროს ოფიციალურ პოლიტიკურ-დიპლომატიურ დოკუმენტებშიც აისახა. კერძოდ, ყველაზე ვრცლად იგი ფორმულირებული იყო 1992 წელს გაეროს გენერალური მდივნის ბუტროს ბუტროს-გალის „მშვიდობის დღის წესრიგში“. .
ამ საპროგრამო დოკუმენტში პირველად გამოჩნდა განსხვავება „პრევენციულ დიპლომატიას“ (რომელიც მნიშვნელოვანია კონფლიქტის დაწყების თავიდან ასაცილებლად), „მშვიდობის დამყარებას“ (რომელიც გამოიყენება მიმდინარე კონფლიქტის შესაჩერებლად), „მშვიდობის მხარდაჭერას“ (რომელიც მიმართულია დაპირისპირებული მხარეების განცალკევებისა და მოკლე თუ საშუალოვადიან პერსპექტივაში ძალადობის შეჩერებისკენ) და „მშვიდობის მშენებლობას“ შორის. მშვიდობის მშენებლობა განისაზღვრა „კონცეფციად ქმედებისთვის იმ სტრუქტურების აღმოჩენისა და მხარდაჭერისთვის, რომლებიც მიმართული არიან ხელი შეუწყონ მშვიდობის გამყარებას კონფლიქტის რეციდივების თავიდან აცილების მიზნით“. .
აზრი, ჩადებული ამ ცნებაში, მრავალგზის შეიცვალა. თავდაპირველად მშვიდობის მშენებლობად მიიჩნეოდა დემობილიზაციის, დაპირისპირებული მხარეების რეინტეგრაციის და დემოკრატიული ტრანზიციის მიმართულებით გადადგმული ნაბიჯების კომპლექსი, რომლის დასრულების შემდეგაც წარმოქმნილი კონფლიქტები გადაიჭრებოდა არა სამხედრო, არამედ პოლიტიკური გზებით. 1990-იანი წლების ბოლოს მშვიდობის მშენებლობის კონცეფცია მნიშვნელოვნად გაფართოვდა.
მშვიდობის მშენებლობის ძირითადი მიზნები და ამოცანები
პოსტკონფლიქტური მშვიდობის მშენებლობის ძირითადი მიზნებია:
ამ მიზნების მისაღწევად მშვიდობის მშენებლობის პროცესი გულისხმობს მრავალი პოლიტიკური და ტექნიკური ამოცანების გადაჭრას, რომელიც მოიცავს:
პოსტკონფლიქტური აღდგენა
აღდგენის ჩარჩოებში ხდება ეკონომიკური, პოლიტიკური და სოციალური სტრუქტურების რეკონსტრუქცია სამართლიანი და ნაკლებად კონფლიქტური საზოგადოების შესაქმნელად. ამ პროცესის ეკონომიკური ასპექტი გულისხმობს დანგრეული მატერიალური ინფრასტრუქტურის აღდგენას, განაღმვას, რესურსებისადმი თანაბარი წვდომის უზრუნველყოფას, ეკონომიკური შესაძლებლობების უზრუნველყოფას მარგინალიზებული სოციალური ჯგუფებისთვის. პოლიტიკური თვალსაზრისით აუცილებელია პოლიტიკური ძალაუფლების და სამოქალაქო საზოგადოების ინსტიტუტების შექმნა, სასამართლო სისტემის გაუმჯობესება, კანონის უზენაესობის დამყარება და სამართლიანი, ღია და თანასწორი არჩევნების ჩატარება. მნიშვნელოვანი ამოცანაა საკონსტიტუციო რეფორმის გატარება და საჭიროების შემთხვევაში ახალი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის შემოღება.
საზოგადოებრივი შერიგება
მყარი მშვიდობისთვის სხვა მნიშვნელოვანი კომპონენტია დაპირისპირებული ეთნიკური ჯგუფების შერიგება და სოციალურ-ფსიქოლოგიური სოციალური რეაბილიტაცია კონსოლიდაცია. საზოგადოებრივი შერიგების საკვანძო ასპექტია საამრთლიანობის და პასუხისმგებლობის პრობლემების გადაწყვეტა სამართლის და შერიგების სპეციალური კომისიების შექმნით, ამნისტიების გაცემა, დამნაშავეების მიმართ სასამართლო პროცესების ჩატარება და დაზარალებულთათვის კომპენსაციების გადახდა. შერიგების პროცესის მნიშვნელოვანი ნაწილია სოციალური ურთიერთობების და პიროვნული ნდობის აღდგენა საერთო დანაშაულის განცდის გააზრებით და წარსულიდან მომავლისკენ სწრაფვის საერთო მიზნის ფორმირებით.
სქოლიო
კატეგორია:ომის შედეგები კატეგორია:ჰუმანიტარული დამხარება კატეგორია:მშვიდობა კატეგორია:გლობალური მოქალაქეობა
ბელმონტე-დე-გრასიანი
ბელმონტე-დე-გრასიანი (Belmonte de Gracián, Belmont de Gracián) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 43,679107 კმ². მოსახლეობა — 194 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
მოსკოვის წმინდა ვლადიმირის ეკლესია
მოსკოვის წმინდა ვლადიმირის ეკლესია (Церковь Святого Владимира) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XV საუკუნეში. იგი შენდებოდა 1677-1689 წლებში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალურ ადმინისტრაციულ ოლქში ბასმანის რაიონში. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია მოციქულთასწორ, თავად ვლადიმირის სახელზე სახელზე, ეგვტერები კი ბორისისა და გლების და წმინდა მოწამენის კვირიკე და ივლიტას სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ტაძრის მშენებლობა
1514 წელს ვასილი III-მ მოსკოვში 11 ეკლესიის მშენებლობა ბრძანა, ყველა ეკლესიის ხელოსანი უნდა ყოფილიყო ალევიზ ფრიაზინი. წმინდა ვლადიმირის ახალი ქვის ეკლესია ააგო ფრიაზინმა, რომელსაც უკვე აგებული ჰქონდა მოსკოვის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი. ტაძრის კურთხევა მოხდა 1516 წელს. XV საუკუნის ბოლოს ვლადიმირის ეკლესიასთან ახლოს დაარსდა მოსკოვის იოანე ნათლსიმცემლის მონასტერი.
XVII საუკუნის დასაწყისში წმინდა მთავრის სახელობის მონასტერი გადაიტანეს სოფელ რუბცოვო-პოკროვსკოეში, იმასთან დაკავშირებით, რომ ბელი-გოროდში აქტიურად ხვებოდა მოსახლეობის განსახლება. ეკლესია, რომელშიც ადრე რეზიდენცია იყო განთავსებული, სამრევლო გახდა და მასთან ჩამოყალიბდა პოგოსტი.
XVII საუკუნის მეორე ნახევარში დაზიანებული ვლადიმირის ეკლესია სერიოზულად გადააკეთეს (ივან ვერვეროვსკის ოჯახის ფინანსებით). ეკლესია დაიყვანეს ბოლო იარუსამდე და ხელახლა ამოაშენეს კედლები, ეგვტერთან და სამრეკლოსთან ერთად. ჯამში ალევიზა ნოვის მიერ აგებული ტაძრიდან შემორჩა მხოლოდ ტაძრის ქვედა ნაწილი და სამხრეთის ფრთა. XVIII საუკუნეში გადააკეთეს სამრეკლოც. ტაძარი კიდევ რამდენჯერმე გადააკეთეს რადგან დაზიანდა მოსკოვის დიდი ხანძრის, სამების ხანძრისა (1737 წ.) და 1812 წლის ხანძრის შედეგად.
საბჭოთა პერიოდი
ეკლესია დახურეს 1933 წელს. 1937 წელს დაიწყეს ეკლესიის დაშლა. დაანგრიეს ხუთივე გუმბათი, გაანადგურეს შიდა მოწყობილობა. სრული განადგურებისგან, ეკლესია გადაარჩინა მოსკოვის ძეგლთა სახელმწიფო დაცვის ორგანოს ჩარევამ. ეკლესიის შენობა გადაეცა რუსეთის სახელმწიფო ისტორიულ ბიბლიოთეკას. რომელმაც აქ განათავსა თავისი სარეზერვო ფონდები. 1980 წელს შენობაში გაჩნდა ხანძარი. განადგურდა წიგნები და მხატვრობის შემორჩენილი კვალიც.
აღორძინება
ამჟამად ეკლესასთან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, მართლმადიდებლური ეკლესია, საბავშვო ბაღი, საეკლესიო გალობის სკოლა, მოციქულთასწორ თავად ვლადიმირის სახელობის საქველმოქმედო გაერთიანება და გამომცემლობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ტრიფეშტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
ესმერალდასი (მდინარე)
ესმერალდასი  (Río Esmeraldas) — მდინარე ჩრდილო-დასავლეთ ეკვადორში. სათავეს ოღებს მდინარე გუაილაბამბადან, მისი სიგრძეა 320 კილომეტრი და ქალაქ ესმერალდასთან წყნარ ოკეანეში ჩედინება.
1735 წელს შარლ მარი დე ლა კანდამინმა მდინარეზე მოაწყო ექსპედიციადა მისი სათავე გამოიკვლია.
სქოლიო
კატეგორია:ეკვადორის მდინარეები
ცოღამარგი
ცოღამარგი (Ցողամարգ) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 950 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 566 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 298 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1.9 კმ²-ია.
ნორავანქი
ნორავანქი (Նորավանք; სომხურად „ახალი მონასტერი“) — სამონსტრო კომპლექსი სომხეთში. მდებარეობს ვაიოცძორის პროვინციის ქალაქ ეღეგნაძორთან. აგებულია XIII-XIV საუკუნეებში. მონასტერს ზოგჯერ უწოდებენ ამაგუ-ნორავანქს, რათა განასხვავონ ბღენო-ნორავანქისაგან, რომელიც მდებარეობს ქალაქ გორისში. XIII-XIV საუკუნეებში მონასტერი წარმოადგენდა სიუნიქის ეპარქიის ცენტრს, ხოლო მოგვიანებით სომხეთის კულტურული ცენტრი გახდა.
1996 წლიდან ნორავანქი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაშია.
ისტორია
მონასტერი 1205 წელს დააარსა ვაჰანავანქის მონასტრის ყოფილმა წინამძღვარმა ჰოვანესმა. სამონასტრო კომპლექსი მოიცავს სურბ-კარაპეტის (იოანე ნათლისმცემლის) ეკლესიას, სურბ-გრიგორის სამლოცველოს და სურბ-ასტვაწაწინის (ღვთისმშობლის) ეკლესიას. ნორავანქი იყო სომეხი მთავრების, ორბელიანების რეზიდენცია. XIII-XIV საუკუნეების მიჯნაზე აქ მოღვაწეობდნენ არქიტექტორი სირანესი და მოქანდაკე და მინიატურისტი მომიკი. მონასტრის გალავანი აგებულია XVII-XVIII საუკუნეებში.
სურბ-ასტვაწაწინის ეკლესია
thumb|left|250px|სურბ-ასტვაწაწინის ეკლესიის საერთო ხედი სამონასტრო კომპლექსის ყველაზე დიდებული ეკლესიაა სურბ-ასტვაწაწინის (ღვთისმშობლის) ორსართულიანი ეკლესია, რომელსაც ზოგჯერ ბურტელაშენს უწოდებენ, რადგან მისი მშენებლობისათვის ფინანსები გაიღო თავადმა ბურტელ ორბელიანმა. იგი მდებარეობს სურბ-კარაპეტისა და მისი გავიტის კუთხეში. ეს ეკლესია, რომლის მშენებლობაც დასრულდა 1339 წელს ითვლება მომიკის უკანასკნელ შედევრად.
ეკლესიის პირველ სართულზე მოწყობილია ბურტელისა და მისი ოჯახის განსასვენებელი. პირველი სართულის კარის თავზე გამოსახულია ღვთისმშობელი ყრმა იესოთი და მთავარანგელოზებით, ხოლო მეორე სართულის შესასვლელის თავზე გამოსახულია იესო და მოციქულები პეტრე და პავლე.
ეკლესიის დასავლეთი ფასადი განსაკუთრებულად დიდებულია. აქ მთავარ როლს თამაშობს ორი კიბე პროფილირებული სახეებით, რომლებიც მეორე სართულის კარებისკენ მიემართება. დასავლეთი ფასადის მესამე იარუსზე გამოსახულია ბურტალაშენის დამაარსებელი. აქვე ასევე ღვთისმშობელი ყრმა იესოთი და მის ორივე მხარეს თითო ადამიანის სილუეტით, რომელთაგან ერთ-ერთს ხელში უჭირავს ეკლესიის მაკეტი.
ბურტალაშენის ეკლესია ნორავანქის სამონასტრო კომპლექსის დომინანტი ნაგებობაა.
სურბ-კარაპეტის ეკლესია
thumb|right|320px|სურბ-კარაპეტის ეკლესიის საერთო ხედი, 1216-1227 მონასტრის მეორე მნიშვნელოვანი ნაგებობაა სურბ-კარაპეტის (იოანე ნათლისმცემლის) ეკლესია, რომელიც ჯვარ გუმბათოვანი ნაგებობაა. ტაძარი აშენებულია 1216-1227 წლებში, თავად ლიპარიტ ორბელიანის ბრძანებით ძველი, მიწისძვრისაგან განადგურებული ტაძრის ადგილზე.
ტაძროს გუმბათი ჩამოინგრა 1240 წლის მიწისძვრის შედეგად და 1261 წელს არქიტექტორმა სირანესმა აღადგინა. 1931 წელს გუმბათი კიევ ერთმა მიწისძვრამ დააზიანა. 1949 წელს სახურავი და კედლები შეაკეთეს, ხოლო 1998 წელს მთლიანად რესტავრაცია ჩაუტარეს.
1261 წელს დასავლეთის კედელზე მიაშენეს გავიტი, რომელიც გაფორმებულია რამდენიმე ხაჩკარით. იატაკზე გვხვდება საფლავის ქვები. გავიტის შესასვლელის თავზე ღვთისმშობლისა და ყრმა იესოს გამოსახულებაა, გარშემო სომხური წარწერით. უნდა აღინიშნოს, რომ XVII–XVIII საუკუნეებში სიუნიქის ეკლესიებში ღვთისმშობლის კულტი ფართოდ გამოიყენება. იგი გამოსახულია ბარელიეფებზე, მის სახელზე შენდებოდა მრავალი ეკლესია. ეკლესიაში მდებარეობს თავად სმბატ ორბელიანის საფლავი.
გავიტის შესასვლელის თავზე არსებული სარკმელის ტიმპანზე გამოსახულია მამა ღმერთის უნიკალური ბარელიეფი დიდი ნუშის ფორმის თვალებით, რომელიც მარჯვენა ხელით ლოცავს ხელს ქვემოთ ჯვარზე გაკრულ ძე-ღმერთს, მარჯვენა ხელში უჭირავს ადამის თავი, იქვეა მტრედიც სულიწმინდის ნიშანი.
სურბ-გრიგორის სალოცავი
სურბ-გრიგორის სამლოცველო ჩრდილოეთის მხრიდან მიაშენეს სურბ-კარაპეტის ეკლესიას 1275 წელს. შესასვლელი თაღოვანია, საკურთხევლის გარშემო ხაჩკარებია. სალოცავშია ასევე ორბელიანთა საგვარეულო სამარხები, ერთ-ერთ საფლავის ქვაზე გამოსახულია ადამიანი-ლომის ფიგურა და თარიღდება 1300 წლით. იგი ეკუთვნის ტარსაიჭ ორბელიანის ვაჟს ელიკუმს.
ხაჩკარები
კომპლექსში შემონახულია რამდენიმე ხაჩკარი. მათ შორის ყველაზე დახვეწილია 1308 წელს მომიკის მიერ შესრულებული ხაჩკარი.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მონასტრები
ქაბათაშის რაიონი
ქაბადუზი (Kabataş) — ქალაქი და რაიონი ორდუს პროვინციაში, შავი ზღვის რეგიონში, თურქეთში. ზღვის დონიდან 701 მეტრზე. 2000 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 9,211 ადამიანი, ხოლო რაიონში 20,644.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
იარომირ ვაინბერგერი
იარომირ ვაინბერგერი (Jaromír Weinberger; დ. 8 იანვარი, 1896 წელი, პრაღა, ავსტრია-უნგრეთის იმპერია - გ. 8 აგვისტო, 1967 წელი, სანქტ-პეტერბურგი, ფლორიდა, აშშ) — ჩეხური წარმოშობის ამერიკელი კომპოზიტორი.
ბიოგრაფია
იარომირ ვაინბერგერი დაიბადა პრაღაში, ავსტრია-უნგრეთის იმპერიაში, ებრაული წარმოშობის ოჯახში. მას პატარაობიდან კავშირი ჰქონდა ჩეხურ ხალხურ მუსიკასთან, რომელსაც ის უსმენდა ბაბუის ფერმაში. მან ფორტეპიანოზე დაკვრა 5 წლის ასაკში დაიწყო, კომპოზიტორობა და დირიჟორობა კი 10 წლის ასაკში. მან მუსიკალური განათლება მიიღო იაროსლავ კრიჩკასთან, შემდეგ კი სწავლა განაგრძო ვაცლავ ტალიჩთან და რუდოლფ კარელთან. იგი გახდა პრაღის კონსერვატორიის სტუდენტი 14 წლის ასაკში, სადაც სწავლობდა კომპოზიციას ვიტესლავ ნოვაკთან და კარელ ჰოფმაისტერთან. მოგვიანებით, ლაიფციგში ის სწავლობდა მაქს რეგერთან. 1922 წლის სექტემბერში ვაინბერგერი გადავიდა შეერთებულ შტატებში, სადაც გახდა ინსტრუქტორი კორნელის უნივერსიტეტში. 1922-1926 წლებში ვაინბერგერი იყო კომპოზიციის პროფესორი ითაკას კონსერვატორიაში (ახლანდელი ითაკას კოლეჯის მუსიკალური სკოლა), ნიუ-იორკში.
როდესაც ის ჩეხოსლოვაკიაში დაბრუნდა, დაინიშნა ბრატისლავის ეროვნული თეატრის დირექტორად. 1926 წელს ვაინბერგერმა დაასრულა თავისი ოპერა Schwanda the Bagpiper (Švanda Dudák), რომელიც ძალიან წარმატებული გახდა, ათასობით სპექტაკლით ასობით თეატრში, მათ შორის მეტროპოლიტენ ოპერაში ნიუ-იორკში. მისი ოპერეტა Frühlingsstürme პირველად შესრულდა 1933 წლის 19 იანვარს ბერლინის Admiralspalast-ის თეატრში, სადაც მთავარ როლებს ასრულებდნენ ჯარმილა ნოვოტნა და რიჩარდ ტაუბერი. ოპერა მერი ლოსეფი თებერვალში დაიდგა, მაგრამ შოუ მარტში ნაცისტურმა მთავრობამ დახურა. მისი შემდგომი ევროპული ნამუშევრები მოიცავს Passacaglia ორკესტრისთვის და ორგანისთვის, ექვს ბოჰემური ცეკვას ვიოლინოსა და ფორტეპიანოსთვის, ოპერა The Outcasts of Poker Flat-ს და გრანდიოზულ ორატორიო შობას, თუმცა არცერთი მათგანი არ გამხდარა წარმატებული.
1939 წელს, შეერთებულ შტატებში, ბრატისლავასა და ვენაში დიდი მოგზაურობის შემდეგ, მან დატოვა ჩეხოსლოვაკია ნაცისტებისგან თავის დასაღწევად და გადავიდა ნიუ-იორკის შტატში. მან დაწერა მრავალი ნაწარმოები ამერიკული ორკესტრების შეკვეთით. 1948 წელს გახდა ამერიკის მოქალაქე. 1949 წლის იანვარში ვაინბერგერი გადავიდა სანქტ-პეტერბურგში, ფლორიდა. მოგვიანებით, მას განუვითარდა თავის ტვინის სიმსივნე. 1967 წელს კომპოზიტორმა თავისი სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. მისი მეუღლე, ჯეინ ლემბერგერ ვაინბერგერი (ასევე ცნობილი როგორც ჰანსი), გარდაიცვალა 1968 წლის 31 ივლისს. 2004 წელს ჩეხმა პიანისტმა ტომაშ ვიშეკმა და ვიოლონჩელისტმა ფრანტიშეკ ბრიკიუსმა მოაწყვეს ტური ვაინბერგერის შემოქმედების აღსანიშნავად.
ნამუშევრები
ვაინბერგერმა დაწერა 100-ზე მეტი ნაწარმოები, მათ შორის ოპერები, ოპერეტები, საგუნდო ნაწარმოებები და ნაწარმოებები ორკესტრისთვის. მისი ყველაზე წარმატებული ოპერაა Schwanda the Bagpiper (Švanda dudák). უოლტ დისნეის სტუდიას უნდოდა ამ ოპერის გამოყენება ფანტაზია 2000-ში, თუმცა სამაგიეროდ აირჩიეს შოსტაკოვიჩის საფორტეპიანო კონცერტი No2 F-მაჟორი. 2019 წელს დაიდგა Frühlingsstürme-ის განახლებული ვერსია, ხოლო 2012 წელს დაიდგა Wallenstein-ის განახლებული ვერსია, რაც მიუთითებს იმას, რომ მუსიკის მოყვარულებს კვლავ უჩნდებათ ინტერესი ვაინბერგერის ნამუშევრების მიმართ
ვაინბერგერი იყენებდა მრავალფეროვან მუსიკალურ ენას. მისი სწავლება პრაღასა და ლაიფციგში ხაზს უსვამდა ფორმალურ კონტროლს და კონტრაპუნტალურ ოსტატობას; მისი მასწავლებლების, კრიჩკას, ნოვაკის და რეგერის მაგალითზე, ვაინბერგერის ნამუშევრები ავლენს კონტროლს, მაგრამ ასევე მხიარულია. ამ კომბინაციამ მიიღო შექებაც და კრიტიკაც.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აგვისტო კატეგორია:ჩეხი კომპოზიტორები
ედუარდ სმიტ-სტენლი
სქოლიო
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს კონსერვატიული პარტიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს კონსერვატიული პარტიის ლიდერები კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:გარდაცვლილი 1869 კატეგორია:დაბადებული 1799
ნოგყაუ
ნოგყაუ შეიძლება აღნიშნავდეს:
გროდნოს ახალი ციხესიმაგრე
გროდნოს ახალი ციხესიმაგრე — ახალი სამეფო სასახლე, აშენებული გროდნოში, ძველი სასახლის (ძველი ციხესიმაგრე) მოპირდაპირედ, 1734-1751 წლების განმავლობაში, პოლონეთის და ლიტვის დიდი მთავრის აუგუსტოს III მეფობის დროს, აშენდა როგორც პოლონეთის მეფეთა და ლიტვის დიდი მთავრების საზაფხულო რეზიდენცია. შექმნილია კარლ ფრიდრიხ პეპელმანის მიერ. ციხესიმაგრეზე მუშაობდნენ ასევე ჯოჰან ფრიედრიჩჰ კნებელი, ჯოაჩიმ დანიელ ჯაუჩი და 1789 წლამდე ჯუზეპე დე საკო. აქ ტარდებოდა რეჩ პოსპოლიტას გენერალური სეიმები.
ამ შენობაში, 1793 წელს უკანასკნელად ჩატარდა რეჩ პოსპოლიტას საერთო სეიმი, სადაც ხელი მოეწერა შეთანხმებას რეჩ პოსპოლიტას დაყოფაზე რუსეთისა და პრუსიას შორის, სადაც 1795 წელს პოლონეთის მეფე და ლიტვის დიდი მთავარი სტანისლავ ავგუსტ პონიატოვსკიმ ხელი მოაწერა გადადგომის აქტს. მეფე 1797 წლამდე ცხოვრობდა აქ.
სასახლის ერთ ნაწილში განლაგებული იყო სამეფო ბინები, ხოლო მეორე ნაწილი განკუთვნილი იყო სეიმისთვის. სეიმის საჭიროებებისთვის სასახლის ეზოში 1726 წელს აშენდა სპეციალური შენობა. 1750 წლის შემდეგ აშენდა სამლოცველო დაფარული გუმბათით, ასევე ნაწილობრივ შემორჩენილია შესასვლელი კარიბჭე. რეჩ პოსპოლიტას დაყოფის შემდეგ რუსეთის ხელისუფლებამ სასახლეში მოაწყო საავადმყოფო და ყაზარმები.
1944 წლის ივლისში სამხედრო მოქმედებების შედეგად შენობა დაიწვა. აღადგინეს 1952 წელს საბჭოთა ნეოკლასიციზმის სტილში. მასში განთავსებული იყო სკკპ-ს რეგიონული კომიტეტი. ამჟამად, აქ განთავსებულია გროდნოს ისტორიული და არქეოლოგიური მუზეუმის გამოფენის ნაწილი. 1994 წელს, ციხესიმგრის კედელზე განთავსდა მემორიალური დაფა 1794 წელს ტადეუშ კოსციუშკოს ხელმძღვანელობით მომხდარ ეროვნულ-განმათავისუფლებელი აჯანყების პატივსაცემად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბელარუსის ციხესიმაგრეები
კოლომენსკოეს ამაღლების ეკლესია
კოლომენსკოეს ამაღლების ეკლესია (Церковь Вознесения) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVI საუკუნეში. იგი შენდებოდა 1528-1532 წლებში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთის ადმინისტრაციულ ოლქში ნაგატინსკი-ზატონის რაიონში, სოფელ კოლომენსკოეში. ეკლესია 1994 წლიდან არის იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლი.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ეკლესია შენდებოდა 1528-1832 წლებში. იგი სავარაუდოდ ააგო იტალეელმა არქიტექტორმა პეტროკ ანიბალმა, მდინარე მოსკოვის ნაპირზე. ეკლესიის ქტიტორია მოსკოვის დიდი მთავარი ვასილი III.
ამაღლების ეკლესია ჩვენამდე მოღწეულ უძველეს ნაგებობას წარმოადგენს, რომელიც 1532 წელს, ტახტის მემკვიდრის, მომავალი მეფე ივანე მრისხანის დაბადების ზეიმის აღსანიშნავად ააგეს. სრულიად განსხვავებული, არაკანონიკური თეთრი ეკლესია, იმ დროისათვის ნამდვილი გარღვევა იყო, რადგან ის ბიზანტიური ტრადიციებით აშენდა.
ეკლესიას ზემოდან ჯვრის ფორმა აქვს. ვიწრო პილასტრები, ისრისებური ფანჯრის ჩარჩოები, საკმაოდ რიტმული კიბის პასაჟები და ღია გალერეები ხაზს უსვამენ რუსული არქიტექტურის შედევრის დინამიურ ტენდენციას. მიჩნეულია, რომ მთლიანობაში ვერტიკალური კომპოზიცია, ნასესხებია ჩრდილოეთ რუსეთის ხის ეკლესიებისგან.
სტატუსი
ეკლესიის შენობა შედის მუზეუმ-ნაკრძალ კოლომენსკოეს შემადგენლობაში.
1994 წელს, აღიარა რა კაცობრიობის თვალსაჩინო ფასეულობის ნიმუშად, იუნესკომ კოლომენსკოეს ამაღლების თეთრი ეკლესია მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა.
2000 წლის 8 დეკემბერს ეკლესია კვლავ აკურთხეს. 1994 წლიდან, ეკლესიას აქვს საპატრიარქო კომპლექსის ტაძრის სტატუსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუსეთში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ბერდეხო
ბერდეხო (Berdejo, Verdello) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის კომუნიდად-დე-კალატაიუდის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 19,386529 კმ². მოსახლეობა — 40 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
შაქის ჰალვა
მინიშაქის ჰალვა ან ფახლავა (Şəki halvası və ya Şəki paxlavası) — დესერტი, რომელიც დამახასიათებელი აზერბაიჯანის შაქის რაიონისთვის.
წარმოშობა
შაქის ჰალვას გააჩნია საკუთარი რეცეპტი. არსებობს ჰალვის წარმოშობის სხვადასხვა ვერსია. ერთ-ერთი ვერსიის მიხედვით, ჰალვა მომზადებული იყო შაქის ხანის მზარეულების მიერ, რის შემდეგაც ის ძალიან პოპულარული გახდა ამ რეგიონში. სხვა ცნებების მიხედვით, ჰალვა წარმოიშვა თავრიზიდან. თავრიზელი ვაჭარი მაშადი ჰუსეინი ჩამოვიდა თავრიზიდან შაქიში და ჰალვის რეცეპტი გაავრცელა.
მომზადება
შაქის ჰალვის მომზადების ბევრი რეცეპტი არსებობს. ჰალვის მომზადების საიდუმლოებები მხოლოდ იმ მზარეულებმა იციან, რომელთა ოჯახებიც საუკუნეების მანძილზე ამზადებდნენ მას. ამ ადამიანებს „ჰალვაჩის" უწოდებენ. ისინი რეცეპტებს არავის უხილავენ.
ზედა ფენა ზაფრანითაა მორთული კვადრატული ფორმით. მომზადების შემდეგ მას ზედ შაქარს ან თაფლს ასხავენ. მეორე დღეს, ჰალვა ყველაფერს იწოვს და ამის შემდეგ იძენს თავის ცნობილ თვისებებს და მზად არის საჭმელად.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული სამზარეულო
ქორგანის რაიონი
ქორგანი (Korgan) — ქალაქი და რაიონი ორდუს პროვინციაში, შავი ზღვის რეგიონში, თურქეთში. ზღვის დონიდან 673 მეტრზე. 2000 წლის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 15,587 ადამიანი, ხოლო რაიონში 41,628.
ჰოროდიშტე (რეზინის რაიონი)
ჰოროდიშტე (Horodişte) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 144 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 781 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
საქართველოს საპრეზიდენტო არჩევნები 2018
საქართველოს საპრეზიდენტო არჩევნები 2018 — რიგით მეშვიდე საპრეზიდენტო არჩევნები საქართველოში. არჩევნები ორ ტურად ჩატარდა. პირველი ტური 2018 წლის 28 ოქტომბერს გაიმართა, ხოლო მეორე ტური - 28 ნოემბერს. არჩევნებში გაიმარჯვა სალომე ზურაბიშვილმა.
არჩევნები
საქართველოს პრეზიდენტი ირჩევა საყოველთაო, თანასწორი და პირდაპირი საარჩევნო უფლების საფუძველზე, ფარული კენჭისყრით, 5 წლის ვადით. არჩევნების თარიღს ნიშნავს საქართველოს პრეზიდენტი საქართველოს პრემიერ-მინისტრის კონტრასიგნაციით, არჩევნებამდე არაუგვიანეს 60 დღისა.
საქართველოს პრეზიდენტად შეიძლება აირჩეს საარჩევნო უფლების მქონე საქართველოს მოქალაქე 35 წლის ასაკიდან. ამავდროულად, მას საქართველოში 5 წელი მაინც უნდა ჰქონდეს ნაცხოვრები და არჩევნების დანიშვნის დღისთვის კი ბოლო 3 წელი. ერთი და იგივე პირი საქართველოს პრეზიდენტად შეიძლება აირჩეს ზედიზედ მხოლოდ ორჯერ. არჩეულად ჩაითვლება საქართველოს პრეზიდენტობის ის კანდიდატი, რომელსაც ხმა მისცა არჩევნებში მონაწილეთა ნახევარზე მეტმა.
აქტივობა
10:00 საათის მდგომარეობით ამომრჩეველთა აქტივობამ შეადგინა 6.15% ( 215 329 ამომრჩეველი). 12:00 საათის მდგომარეობით ამომრჩეველთა აქტივობამ შეადგინა 15.95%, (558 755 ამომრჩეველი). 17:00 საათის მდგომარეობით ყველა საარჩევნო უბანზე ამომრჩეველთა აქტივობამ შეადგინა 38.16% (1 337 284 ამომრჩეველი).
მეორე ტური
საქართველოს პრეზიდენტის არჩვენების მეორე ტურში მონაწილეობას იღებს პირველ ტურში საუკეთესო შედეგის მქონე 2 კანდიდატი. 28 ნოემბრის არჩევნებისთვის ცესკოს მიერ იმ დღესვე დამტკიცდა საარჩევნო ბიულეტენის ტექსტი. ბიულეტენში იქნება პრეზიდენტობის ორი კანდიდატი: №5 გრიგოლ ვაშაძე და №48 სალომე ზურაბიშვილი.
თარიღი
საქართველოს პრეზიდენტის არჩევნების მეორე ტური მიმდინარე წლის 28 ნოემბერს გაიმართება. განკარგულება მეორე ტურის დანიშვნის შესახებ ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ 14 ნოემბერს გამართულ სხდომაზე, 2018 წლის 28 ოქტომბრის საქართველოს პრეზიდენტის არჩევნების შედეგების შეჯამების შემდეგ მიიღო.
სხდომა, რომელიც თავდაპირველად 13:00 საათზე იყო ჩანიშნული, გადაიდო და ამავე დღოს 19:00 საათზე ჩატარდა.
ცესკოს სხდომამდე რამდენიმე საათით ადრე, ჟურნალისტებთან სხვა თემაზე გაკეთებულ კომენტარში დედაქალაქის მერმა, კახა კალაძემ, არჩევნების მეორე ტურის თარიღად 28 ნოემბერი დაასახელა, მიუხედავად იმისა, რომ ცესკოს კონკრეტული თარიღი ჯერ არ ჰქონდა გამოცხადებული.
საქართველოს წამყვანმა არასამთავრობო ორგანიზაციებმა - სამართლიანი არჩევნებისა და დემოკრატიის საერთაშორისო საზოგადოებამ (ISFED), საქართველოს ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციამ (GYLA) და საერთაშორისო გამჭვირვალობა - საქართველომ (TI) გაავრცელეს განცხადება, რომლის თანახმად საპრეზიდენტო არჩევნების მეორე ტურის კენჭისყრის დღედ შაბათი დღის განსაზღვრა საქართველოსა და უცხოეთში მცხოვრები თანამოქალაქეების საარჩევნო უფლებების რეალიზების მნიშვნელოვან წინაპირობას წარმოადგენს; მათ მოვუწოდეს ცესკოს პირველი ტურის შედეგების ოფიციალურად გამოცხადების თარიღთან დაკავშირებული გადაწყვეტილების მიღებისას მაქსიმალურად გაითვალისწინოს საქართველოს თითოეული მოქალაქის საარჩევნო უფლების რეალიზების მნიშვნელობა.
„ქართული ოცნების“ მხარდაჭერილი დამოუკიდებელი პრეზიდენტობის კანდიდატის, სალომე ზურაბიშვილის მოსაზრებით, ოთხშაბათ დღეს არჩევნების გამართვა ემიგრანტებს პრობლემებს შეუქმნის, თუმცა განმარტავს, რომ ცენტრალური საარჩევნო კომისიის გადაწყვეტილებაში ვერ ჩაერევა.
არჩევნების მეორე ტური 3 705 საარჩევნო უბანზე ჩატარდება. მათ შორის 55 საარჩევნო უბანი საქართველოს ფარგლებს გარეთ მყოფი საქართველოს მოქალაქეებისთვის იმუშავებს. ავღანეთში დისლოცირებულ საქართველოს შეიარაღებულ ნაწილებში მოსამსახურე მოქალაქეებს, მათთვის ავღანეთში საქართველოს პრეზიდენტის არჩევნების მეორე ტური 2 საარჩევნო უბანზე 26 ნოემბერს გაიმართება, ხოლო ემიგრანტებს არჩევნების მეორე ტურში ხმის მიცემის საშუალება (ადგილმდებარეობის დროის) ღამის 12 საათამდე ექნებათ
არჩევნების სამუშაო დღეს გამოცხადებას მოყვა ოპოზიციის პროტესტი, რომელმაც ცესკოს სხდომა პროტესტის ნიშნად დატოვა. საქართველოს პარლამენტის დეპუტატმა და „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ წევრმა თინა ბოკუჩავამ ცესკოს თავდმჯდომარე ბიძინა ივანიშვილის „პოლიტიკურ ხუშტურების“ დაქვემდებარებაში დაადანაშაულა. მისი თქმით, არჩევნების თარიღი წინასწარ შეთანხმებულია კახი კალაძესა და ბიძინა ივანიშვილს შორის. დეპუტატის მოსაზრებით, „მათთვის იმიტომ არის ეს დღე მიუღებელი, რომ ერთი დღე დათო სარალიძის გარდაცვალებას, ხოლო მეორე დღე თემირლან მაჩალიკაშვილის დაბადების დღეს ემთხვევა.
თამარ ჟვანიას განცხადებით თინა ბოკუშავას პროტესტი იყო პოლიტიკური გამოსვლა და დეპუტატს მოუწოდა, თავი შეეკავებინა პოლიტიკური განცხადებებისგან. მისი თქმით, ცესკო კანონის დაცვით ასრულებს თავის საქმიანობას.
ცენტრალური საარჩევნო კომისიის სხდომა ასევე „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ სხვა წევრმა, დავით კირთაძემ, პროტესტის ნიშნად დატოვა.
არჩევნების თარიღის გამოცხადების დღეს ცენტრალურ საარჩევნო კომისიასთან გაერთიანების „ძალა ერთობაშია“ ლიდერებმა და მხარდამჭერებმა მცირერიცხოვანი აქცია გამართეს. აქციის მონაწილეები აპროტესტებდნენ ცესკოს მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებას, არჩევნების მეორე ტურის 28 ნოემბერს დანიშვნასთან დაკავშირებით.
მათი შეფასებით, საარჩევნო კომისია „ქართული ოცნებისა“ და პირადად ბიძინა ივანიშვილის დაკვეთებს ასრულებს. პროტესტის მონაწილეთა განცხადებით, ამას ადასტურებს ის განცხადებებიც, რომლებიც დილიდან „ქართულ ოცნებაში“ კეთდებოდა არჩევნების 28 ნოემბერს დანიშვნასთან დაკავშირებით.
ოპოზიციური გაერთიანების წარმომადგენლების თქმით, არჩევნების სამუშაო დღეს დანიშვნა ამომრჩეველთათვის ხელოვნური ბარიერის შექმნას ისახავს მიზნად, რათა „ქართული ოცნებისა“ მარტივად მოახერხოს არჩევნების გაყალბება და ელექტორატის დიდმა ნაწილმა არჩევნებში მონაწილეობა ვერ მოახერხოს.
„სამართლიანი არჩევნების“, „ახალგაზრდა იურისტთა ასოციაციისა“ და „საერთაშორისო გამჭვირვალობა - საქართველოს“ ერთობლივი განცხადების თანახმად, ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ არ გაითვალისწინა არასამთავრობო ორგანიზაციების არაერთი მოწოდება და არჩევნების მეორე ტური სამუშაო დღეს, 28 ნოემბერს დანიშნა.