cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ხაზარული ენა
ხაზარული ენა IV-X საუკუნეებში ხაზართა ენა. გავრცელებული იყო ჩრდილოკავკასიაში, აზოვისა და კასპიის ზღვის სანაპიროებზე, დონისა და ვოლგისპირეთში. ისტორიული ცნობებისა და ბიზანტიურ, სომხურ, ქართულ, არაბულ, სპარსულ და ებრაულ წერილობით ძეგლებში შემორჩენილი ტერმინების საფუძველზე მიაკუთვნებენ თურქული ენების ბულგარულ შტოს. არაბი გეოგრაფ-მოგზაურები ალ-ისტახრი და იბნ ჰაუკალი ასევე მიუთითებენ ხაზარული ენის ზემოაღნიშნულ ბულგარულ შტოსთან სიახლოვეზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქული ენები
სომხეთის მდინარეები
[[არფა (მდინარე)|არფა|მინიატიურა]] მინიატიურა|[[სომხეთის მდინარეებისა და მათი აუზების რუკა]] სომხეთის ტერიტორიაზე დაახლოებით 9480 მცირე და დიდი მდინარე არსებობს, რომელთა საერთო სიგრძე 23000 კილომეტრია, ხოლო 379 მათგანის სიგრძე 10 კილომეტრს აჭარბებს. სომხეთში მიწისქვეშა წყლებით მოსაზრდოვე მდინარეებს განეკუთვნებიან: მეწამორი, შაქი, ლიჩქი, ზედაპირული — დებედა, აღსთაფა, ახუმი, მეღრი, ვოღჯი.
სომხეთის მდინარეები სამხრეთ კავკასიის ორი უდიდესი მდინარის არაქსისა და მტკვრის შენაკადებია. სომხეთის უდიდესი მდინარეა — არაქსი, რომელიც სომხეთ-ირანისა და სომხეთ-თურქეთის საზღვარზე გაედინება. მისი მთავარი შენაკადებია — ახურიანი, ქასაღი, რაზდანი, აზატი, არფა, ვოროტანი და ვოღჯი. ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მდებარე შედარებით დიდი მდინარეებია — დებედა და აღსთაფა, შედარებით მცირე — ძორაგეტი და ფამბაკი.
მდინარეების სია
ამ ცხრილში მოცემულია სომხეთის ტერიტორიაზე გამდინარე ზოგიერთი მდინარის სია.
ჯეიმზ უოტანა
ჯეიმზ უოტანა, รัชพล ภู่โอบอ้อม რატჩაპოლ პუ ობ ორმი (James Wattana, Ratchapol Pu-Ob-Orm; დ. 17 იანვარი, 1970) — ტაილანდელი პროფესიონალი სნუკერისტი. ერთ-ერთი უპირველესი პროფესიონალი სნუკერისტი შორეული აღმოსავლეთიდან. 1990-იან წლებში ერთ-ერთი წამყვანი მოთამაშე იყო ამ თამაშში. მის ანგარიშზე 150-ზე მეტი სენჩერი-ბრეიკია, რომელთაგანაც 3 მაქსიმალურია. თავისი მიღწევებისა და სნუკერის პოპულარიზაციაში შეტანილი უდიდესი წვლილისთვის შორეულ აღმოსავლეთში იგი გახდა მეორე მოთამაშე ტაილანდიდან, რომელმაც მიიღო ტაილანდის გვირგვინის ორდენი. გარდა ამისა, უოტანა სამჯერ გახდა თავისი ქვეყნის საუკეთესო სპორტსმენი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:ტაილანდელი სნუკერისტები კატეგორია:სნუკერისტები 100-ზე მეტი სენჩერი-ბრეიკით კატეგორია:დაბადებული 17 იანვარი
ინტერჰალოგენები
ინტერჰალოგენები (ინტერჰალოგენები) — არაორგანული მოლეკულები, რომლებიც შეიცავენ ორ ან მეტ განსხვავებულ ჰალოგენების ატომებს (ფტორს, ქლორს, ბრომს, იოდს, იშვიათად ასტატს) და არ შეიცავს არცერთ სხვა ელემენტების ატომებს. ცნობილი არის, რომ ინტერჰალოგენების უმრავლესობა ბინარულია (მხოლოდ ორი განსხვავებულ ჰალოგენის ატომისაგან შედგება). მათი ზოგადი ფორმულაა XYn სადაც n=1,3,5 ან 7-ს. X არის ორი ჰალოგენიდან ნაკლებად ელექტროუარყოითი ჰალოგენის ატომი. ყველა მათი ნაერთი ექვემდებარება ჰიდროლიზის რეაქციას და წარმოქმნიან პოლიჰალოგენურ იონს.
ცნობილი არ არის, რომ ინტერჰალოგენების რომელიმე ნაერთი შეიცავს სამზე მეტ სხვადასხვა ჰოლოგენს, მაგრამ ძალიან ცოტა წიგნში მოცემულია, რომ არსებობს IFCl2 და IF2Cl და ისინი მიღებულიც კი იქნა. თეორიული კვლევები BrClFn მიუთითებს, რომ ეს ნაერთი ძლივს სტაბილურია და ძალზე მარტივად იშლება.
ინტერჰალოგენების ტიპები
დიატომური ჰალოგენები XY-ფორმის ინტერჰალოგენებში კოვალენტური ბმას იონური თვისებები გააჩნია.ნაკლებად ელექტროუარყფითი ჰალოგენის ატომი X- რომელიც ამჟღავნებს ნაწილობრივ დადებით მუხტს. ყველა კომბინაცია შემდეგი ჰალოგენების როგორიცაა ფტორი, ქლორი, ბრომი და იოდი შესწავლილია და მათი ზოგადი ფორმულებიც დადგენილია, მაგრამ მათგან ყველა არ არის სტაბილური, ხოლო რაც შეეხება ასტატს, მის მიერ წარმოქმნილი ყველა ინტერჰალოგენის ზოგადი ფორმულა არ არის დადგენილი, მაგრამ ცნობილი არის, რომ მისი ნაერთები ძალზე არასტაბილურები არიან.
ტეტრაატომური ინტერჰალოგენები
ასეთ მოლეკულებში ცენტრალურ ატომს უკავშირდება სამი ატომი.
ჰექსაატომური ინტერჰალოგენები
ასეთ მოლეკულებში ცენტრალურ ატომს უკავშირდება ხუთი ატომი.
მიღება:Cl2+ 5F2 → 2ClF5 ქლორის ფტორიზაცია მიმდინარეობს მაღალი წნეხის და ტემპერატურის თანაობისას.
მიიღება კალიუმის ბრომიდზე სამი მოლი ფტორის მოქმედებით
ოქტაატომური ინტერჰალოგენები
ასეთ მოლეკულაში ცენტრალურ ატომს უკავშირდება შვიდი სხვადასხვა ატომი.
მას აქვს პენტაგონალურ ბიპირამიდული მოლეკულურ გეომეტრიული ფორმა.
თვისებები
როგორც წესი ინტერჰალოგენები უფრო აქტიურები არიან, ვიდრე დიატომური ჰალოგენები, რადგანაც ინტერჰალოგენებში ბევრად უფრო სუსტი ბმებია დიატომურ ჰალოგენებთან შედარებით, რაც განაპირობებს მათ მარტივად დაშლას. როდესაც ცენტრალური ატომს უკავშირდება ერთი ან სამი სხვა ატომი ეს ჰალოგენები მკვეთრად არ არიან ელექტროუარყოფითობით ერთმანეთისაგან დიდად განსხვავებულნი როგორიც არის მაგალითად: იოდის მონოქლორიდი ან ქლორის ტრიფტორიდი, ხოლო როდესაც ცენტრალურ ატომს უკვე უკავშირდება ხუთი და შვიდი ატომი ამ შემთხვევაში მკვეთრად უნდა იყოს ჰალოგენების ზომები ერთმანეთისაგან განსხვავებული, რადგან თუ ცენტრალური ატომი მცირე რადიუსის მქონეა მის გარშემო ხუთი ან შვიდი ატომი ვერ შეძლებს განთავსებას, მაგალითად, არ არსებობს ნაერთი ქლორის პენტაბრომიდი, რადგან ქლორს მცირე რადიუსი აქვს, ბრომს კი მასზე დიდი, ამიტომაც ქლორის გარშემო სივრცეში ხუთი ბრომის ატომი ფიზიკურად ვერ განთავსდება მისი ზომისა და მასის გამო, ხოლო თავისუფლად არის დასაშვები, მაგ., ბრომის პენტაფტორიდის მოლეკულა, რადგან ბრომის დიდ რადიუსიანი ატომის გარშემო ფტორის ხუთი ატომი თავისუფლად შეძლებს განთავსებას.
სქოლიო
კატეგორია:ჰალოგენები
არედელი
არედელი — ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში ბნელი ელფის, ეოლის ცოლი და მაეგლინის დედა. იგი დაიბადა უკვდავ მიწებზე, ხეების ეპოქის 1362 წელს. ასევე იყო ფინგოლფინისა და ანაირეს ასული. ჰყავდა ორი ძმა - ფინგონი და ტურგონი. ჰქონდა ნათელი ფერის კანი და ბნელი თმა, ატარებდა ვერცხლისა და თეთრი ფერის სამოსს. მას უწოდებდნენ არ-ფეინიელს, ნოლდორთა თეთრ დედოფალს. იყო მაღალი, ძლიერი და უშიშარი, უყვარდა ნადირობა და მოგზაურობა. ხშირად დაჰყვებოდა ფეანორის ვაჟებს, მაგრამ არც ერთი არ შეჰყვარებია.
1495 წელს ნოლდორთა დიდი ნაკადი გაემართა შუახმელეთისკენ, რათა მორგოთის მიერ მიტაცებული სილმარილები დაებრუნებინა. არედელი მიჰყვებოდა მამასა და ძმებს, მაგრამ მათი დედა შინ დარჩა. მას შემდეგ, რაც ნოლდორთა გადასაყვანად საკმარისი გემი არ მოიძებნა, ფინგოლფინის ოჯახი და სხვები ფეანორმა ნაპირზე დატოვა - მისივე თქმით, იმიტომ, რომ მათ არაერთგულ ხალხად თვლიდა. ფინგოლფინის მიმდევრები გადავიდნენ ყინულებზე და შუახმელეთში პირველ ეპოქაში შევიდნენ.
არედელი ძმა ტურგონთან ერთად ვინიამარის დარბაზებში, ნევრასტის ნაპირებთან დასახლდა. 53 წელს ტურგონმა იპოვა ტუმლადენის დამალული ველი და დაიწყო გონდოლინის, დამალული სამეფოს მშენებლობა, რომელიც დასრულებული იქნა 116 წელს. მოგვიანებით არედელი სწორედ აქ გადასახლდა.
მაგრამ 316 წელს, 200 წლის შემდეგ, არედელმა იგრძნო, რომ მთების გარემოცვაში აღარ შეეძლო ყოფნა, მას სურდა თავისუფლად გარე მიწებზე მოძრაობა. ტურგონი დათანხმდა მის ჰითლუმში, ძმა ფინგონთან სტუმრად გაშვებაზე და სამი ესკორტიც გააყოლა.
თუმცა არედელს სხვა გეგმები ჰქონდა. ბრითიახის ფონთან მან განაცხადა, რომ გადაწყვიტა აღმოსავლეთ ბელერიანდში გადასვლა და ფეანორის შვილების მონახულება. ამის გამო ესკორტიც უხალისოდ მიჰყვებოდა. დორიათის ჭაობთა მცველებმა ის არ გაატარეს, ვინაიდან მეფე თინგოლი არ ენდობოდა ნოლდორებს, განსაკუთრებით ფეანორის ძმების შვილებს.
ამრიგად, არედელი გაემართა აღმოსავლეთით, ნან დუნგორთების საშიში ველის გავლით, რომელიც დასახლებული იყო დიდი ობობებით. ესკორტი მას ჩამორჩა - მისი წევრები დაბრუნდნენ გონდოლინში და განაცხადეს, რომ არედელი დაიღუპა. ის კი სინამდვილეში ეულად, ჰიმლადით მოძრაობდა, სადაც შეხვდნენ სახლიდან შორს წასულები კელეგორმი და კურუფინი. მათ ხალხმა არედელი თბილად მიიღო და ისიც სიამოვნებით დარჩა მათ შორის.
მაგრამ გავიდა დრო და არედელი კვლავ მოუსვენრად იყო. იგი გადავიდა სამხრეთით, კელონში, ნან ელმოთის ბნელ ტყეში. ეოლმა, ბნელმა ელფმა, სწორედ იქ იხილა არედელი და ისურვა მასთან ყოფნა. თავისი ბნელი ხელოვნება მან გამოიყენა არედელის თავისთან მისაზიდად.
არედელი ნან ელმოთში დარჩა და ეოლთან იქორწინა. მიუხედავად იმისა, რომ ეოლი მას სრულად არ ზღუდავდა, იგი არც ბედნიერად გრძნობდა თავს. ბნელში ეოლთან ერთად ყველგან მოგზაურობდა, მაგრამ დღის სინათლეზე გასვლა ეკრძალებოდა. მან აგრეთვე აუკრძალა არედელს ფეანორის შვილებთან ან სხვა ნოლდორებთან ურთიერთობა, რომლებსაც აბრალებდა მორგოთის დაბრუნებას და შემდგომ ომებს.
პეიზაჟი თოვლით
პეიზაჟი თოვლით — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული 1888 წელს, ზეთის საღებავებით ტილოზე. ითვლება, რომ ნახატი ერთ-ერთი პირველია მხატვრის მიერ არლში შექმნილი ტილოებიდან. ასევე ცნობილია, რომ ვან გოგი არცთუ ხშირად ხატავდა თოვლიან პეიზაჟებს, ეს პეიზაჟიც სწორედ იმ მცირე რაოდენობის ტილოებს ეკუთვნის, რომელიც 1882-1888 წლებში ვინსენტმა ამ თემაზე შექმნა.
არედელი
320 წელს არედელს ეყოლა შვილი, რომელსაც ფარულად ლომიონი, ბინდის ძე უწოდა. ფარულად მან ეს სახელი იმიტომ შეარჩია, რომ იგი ქუენიურად ჟღერდა, ეოლი კი მას ამ ენის გამოყენებას უკრძალავდა. როდესაც ბიჭუნა 12 წლის გახდა, ეოლმა მას მაეგლინი შეარქვა (ელფთა ტრადიციის მიხედვით, მამა კიდევ ერთ სახელს ირჩევდა). ეოლმა, რომელიც თავად მჭედლობის დიდი ოსტატი იყო, შვილს თავისი ცოდნა გადასცა. არედელი შინ რჩებოდა, ხოლო ეოლი და მაეგლინი ხშირად მოგზაურობდნენ ჯუჯების ქალაქებში - ბელეგოსტსა და ნოგროდში, ვინაიდან ჯუჯებიც დიდი ხელოსნები იყვნენ.
პეიზაჟი თოვლით
არლი
მაშინ, როცა ვან გოგმა პეიზაჟი თოვლით დახატა, ის 35 წლის იყო. არლში, სამხრეთ საფრანგეთში ცხოვრებისას, მან კარიერის მწვერვალს მიაღწია, შექმნა დღეისათვის მისი ყველაზე ცნობილი და ძვირადღირებული ნამუშევრები, მათ შორის პურის ყანების, ფერმებისა და არლელი, ნიმელი და ავინიონელი ხალხის ნახატები.
არედელი
თუმცა, მაეგლინი ასევე დიდი ინტერესით უსმენდა დედის ისტორიებს მათი ხალხის წარსულის შესახებ. იგი განსაკუთრებით დაინტერესდა იმით, რომ მის ბიძა ტურგონს არ ჰყავდა მემკვიდრე მამაკაცი. ამავე დროს არედელიც გონდოლინზე ფიქრობდა და ენატრებოდა ეს მხარე. მაეგლინმა დაარწმუნა დედა, რომ ღირდა ნან ელმოთიდან გაპარვა.
პეიზაჟი თოვლით
არლი
ეს ადგილები სავსებით განსხვავდებოდა ნიდერლანდებისა და პარიზისაგან, ადგილებისგან სადაც ვან გოგი უწინ ცხოვრობდა. ხალხს მუქი თმა და კანისფერი ჰქონდათ, საუბრობდნენ ენაზე, რომელიც ესპანურს მეტად ჰგავდა, ვიდრე ფრანგულს. იქ ფერები უფრო ხასხასა იყო. განსხვავებული იყო ბუნებაც, უფრო მთიანი და ნაყოფიერი.
სქოლიო
კატეგორია:ვინსენტ ვან გოგის ნახატები კატეგორია:1888 წლის ნახატები კატეგორია:ნახატები ანბანის მიხედვით
არედელი
400 წლის ზაფხულის შუა დღეს, როდესაც ეოლი ნოგროდში ჯუჯებთან ერთად ღრეობაზე იმყოფებოდა, არედელმა და მაეგლინმა გადალახეს ნან დუნგორთები და მიადგნენ გონდოლინის ფარულ ბილიკს. ტურგონს გაუხარდა დის კვლავ ხილვა და თბილად მიიღო მისი ვაჟიც. მაგრამ ეოლი მათ კვალს დაადგა და გონდოლინის გზაც მოძებნა. არედელის თხოვნით ეოლი არ მოკლეს და ტურგონს მიჰგვარეს.
ტურგონის ბრძანებით ნებისმიერი, ვინც გონდოლინის გზას იპოვნიდა, სამუდამოდ უნდა დარჩენილიყო იქ. ეოლმა უარი თქვა ამაზე, თუმცა მეორე გზა იყო სიკვდილი. მაშინ მას უბრძანეს წასვლა და შვილის წაყვანაც. მან ზურგი შეაქცია ყველას, მაგრამ გასვლისას მაეგლინს შუბი ესროლა. არედელი მათ შორის დადგა და შუბი მას მოხვდა. მან სთხოვა ტურგონს ეოლის პატიება, მაგრამ ჭრილობა შხამიანი იყო და ღამით არედელი აღესრულა. ეოლის სიცოცხლე აღასრულეს სასიკვდილო განაჩენით მეორე დღეს. მაეგლინი დარჩა გონდოლინში, მაგრამ მოგვიანებით სწორედ მან ამცნო მორგოთს ქალაქის ადგილსამყოფელი - რასაც გონდოლინის დანგრევა მოჰყვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შუახმელეთის ელფები
რატომ კლავენ ქალები (სერიალი)
რატომ კლავენ ქალები (Why Women Kill) - ამერიკული შავი კომედიურ-დრამატული სატელევიზიო სერიალი, რომელიც შექმნა მარკ ჩერიმ CBS All Access- ისთვის. სერიალი ასახავს სხვადასხვა დროს მომხდარ მოვლენებს, რაც ხდება მას შემდეგ, რაც სამი დაქორწინებული ქალის ქმრები მრუშობენ (ღალატობენ მეუღლეებს). მისი პრემიერა შედგა 2019 წლის 15 აგვისტოს და მისი პირველი სეზონი შედგებოდა 10 ეპიზოდისგან. პირველი სეზონის დასრულებამდე ცოტა ხნით ადრე, სერიალის მეორე სეზონი დამტკიცდა.
ნინო გომართელი
ნინო ნიკოლოზის ასული გომართელი (დ. 24 იანვარი, 1953, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი. ისტორიულ მეცნიერებათა დოქტორი (2002), პროფესორი (2004).
რატომ კლავენ ქალები (სერიალი)
შინაარსი
სერიალში მოთხრობილია სხვადასხვა ათწლეულში მცხოვრებ სამ ქალზე, რომლებიც ერთმანეთთან დაკავშირებულები არიან, რადგან ყველანი პასადენაში ცხოვრობდნენ და მეუღლემ უღალატათ. ბეტ ენ სტენტონი დიასახლისია რომელიც 1963 წელში ცხოვრობს, მის ოჯახში ყველაფერი კარგადაა სანამ შეიტყობს ქმრის რობის ღალატის შესახებ. 1984 წელს მცხოვრები სიმონ გროუვი აღმოაჩენს თავისი მესამე მეუღლეს კარლის ჰომოსექსუალობას. 2019 წელს, ადვოკატი ტეილორ ჰარდინგის ისტორია იწყება იქედან რომ მან და მისმა მეუღლემ ელიმ სახლში დროებით შეიფარეს ჯეიდი. ტეილორს და ელის ღია ქორწინება აქვთ, ტეილორი ჰომოსექსუალია და ჯეიდი მოსწონს, ჯეიდი კი დროებით ჰყავთ სახლში რადგან ყოფილი შეყვარებული დასდევს.
ნინო გომართელი
ბიოგრაფია
1975 წელს დაამთავრა თსუ-ის ისტორიის ფაკულტეტი. 1978-2006 წლებში მუშაობდა თბილისის სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში სხვადასხვა თანამდებობაზე, 2006-2009 წლებში კი — ი. ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. 2009 წლიდან საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის საქართველოს ისტორიისა და ქართული კულტურის მიმართულების სრული პროფესორია. გამოქვეყნებული აქვს მრავალი სამეცნიერო ნაშრომი, მ. შ. სამი სახელმძღვანელო და სამი მონოგრაფია.
რატომ კლავენ ქალები (სერიალი)
წარმოება
2018 წლის 24 სექტემბერს ცნობილი გახდა, რომ CBS All Access– მა დაამტკიცა სერიალი. სერიალი შეიქმნა მარკ ჩერის მიერ, რომელიც ასევე აპირებდა აღმასრულებელ პროდიუსერობას ბრაიან გრეიზერის, ფრენსის კალფოს, მაიკლ ჰანელისა და მინდი შულთეისის გვერდით. ჩერიმ 2019 წლის სატელევიზიო კრიტიკოსთა ასოციაციაზე თქვა, რომ სერიალის ბოლოს "სამი ადამიანი დაიღუპება, და ყველა მათგანი ქალის მიერ იქნება მოკლული."
ნინო გომართელი
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:გომართელები კატეგორია:ქალი მეცნიერები
რატომ კლავენ ქალები (სერიალი)
წარმოება
2019 წლის 16 ოქტომბერს, პირველი სეზონის ფინალის წინა დღეს, ცნობილი გახდა, რომ სერიალს დაუმტკიცდა მეორე სეზონი, რომელშიც იქნება ახალი პერსონაჟები. პირველი სეზონი 2019 წლის თებერვალში ცნობილი გახდა, რომ ჯენიფერ გუდვინი და ლუსი ლიუ მონაწილეობდნენ მთავარ როლებში. 2019 წლის 27 თებერვალს ცნობილი გახდა, რომ რიდ სკოტი შეუერთდა მსახიობებს. 2019 წლის 4 მარტს ცნობილი გახდა, რომ სემ ჯეიგერი შეუერთდა მსახიობებს. 2019 წლის 7 მარტს ცნობილი გახდა, რომ ალექსანდრა დადდარიო შეუერთდა მსახიობებს. 2019 წლის 11 მარტს კირბი ჰოუელ-ბატისტი შეუერთდა მსახიობთა სიას. 2019 წლის 19 მარტს სადი კალვანო შეუერთდა მსახიობებს.
2020 წლის ოქტომბერში, ალისონ ტოლმანი, ნიკ ფროსტი, ლანა პარილა, ჯორდან კრისტი, მეთიუ დადდარიო და ვერონიკა ფალკონი დაამტკიცეს მეორე სეზონში. 2020 წლის ნოემბერში ვირჯინია უილიამსი, ჯესიკა ფილიპსი, ეილინ გალინდო, სინტია ქვილეზი და კერი ო'მალეი დაამტკიცეს მეორე სეზონის განმეორებად როლებში.
გამოხმაურება
Rotten Tomatoes-ზე, სერიალს აქვს 67% რეიტინგი 27 მიმოხილვის საფუძველზე, საშუალო ქულა7.6 / 10. Metacritic-ზე სერიალს აქვს საშუალო 100 ქულიდან 62, 15 კრიტიკოსის შეფასების მიხედვით.
IMDb-ზე სერიალს აქვს 8.3 / 10-დან.
სქოლიო
კატეგორია:ტელესერიალები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ტელეპროგრამები კატეგორია:2010-იანი წლების ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:ამერიკული კინო კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით
᠙
— მონღოლური ვერტიკალური დამწერლობის ასო. აღნიშნავდა ციფრ 9 (ცხრას).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონღოლური ასოები
გომართა
გომართა — ძველი ნასოფლარი ფრონის ხეობაში, სოფელ ვახტანადან (თიღვის მუნიციპალიტეტი) 10 კმ -ზე, ქართლ-იმერეთის საზღვარზე. აქ გადიოდა კორბოულისა და ჭიათურისაკენ მიმავალი გზა. ვახუშტი ბატონიშვილი დაცარიელებულ სოფლად მოიხსენიებს. ნასოფლარის მახლობლად, მაღალი მთის თავზე, შემორჩენილია დარბაზული ეკლესიის ნანგრევი. ნაგებია კლდის ქვით, ურევია აგურიც. შესასვლელი სამხრიდან აქვს. ინტერიერში აგურის კანკელია. შელესილი კედლები მოხატული იყო, რომლის ფრაგმენტებიც აქა-იქ არის შემორჩენილი. გადახურული იყო ქვა-ფიქალით. მოხატულობის მიხედვით ძეგლი თარიღდება XV-XVI საუკუნეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიღვის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ჰირბოვეცულ-ნოუ
ჰირბოვეცულ-ნოუ (Hîrbovăţul Nou) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 30 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 484 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
51 (რიცხვი)
ორმოცდათერთმეტი — ორმოცდამეთერთმეტე ნატურალური რიცხვი. არის ორმოცდაათის მომდევნო და ორმოცდათორმეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 51. 51 არის კენტი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ორმოცდათერთმეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ორი ოცი და ათ-ერთ-მეტი (იგულისხმება ორმოცდაათზე ერთი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
ხაინდრავა
საკუთარი სახელი ხაინდრავა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
APF-MP1000
APF Microcomputer System — 8 ბიტიანი კარტრიჯული მეორე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი შექმნილი APF Electronics Inc-ის მიერ 1978 წელს, რომელსაც თან მოჰყვებოდა 6 ცალი თამაში.
APF-MP1000 სათამაშო ბიბლიოთეკა მოიცავდა მეტად მწირი რაოდენობით სათაურებს (არაუმეტეს 15 თამაში). კონსოლი ასევე ცნობილი არის M-1000-სა და MP-1000-ის სახელწოდებებით. იგი აღჭურვილი იყო 12 ღილაკიანი მოუხსნადი ჯოისტიკით (კონტროლერის სახეობა), Motorola 6800-ის ცენტრალური პროცესორით, 1 კილობაიტიანი ოპერატიული მეხსიერებით და გააჩნდა გაფართოების მხარდაჭერა 256 x 192-ზე.
სქოლიო
კატეგორია:მეორე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:1978 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები
ივანე გომართელი
ივანე გედეონის ძე გომართელი (დ. 14 ოქტომბერი, [ძვ. სტ. 2 ოქტომბერი ], 1875, სოფ. გორისა, შორაპნის მაზრა — გ. 19 აპრილი, 1938, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მწერალი, პუბლიცისტი, კრიტიკოსი, პოლიტიკოსი, საზოგადო მოღვაწე, საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრი. იყენებდა ფსევდონიმებს „ანასინი“, „ახელი“, „ჭ“, „ა“, „ექიმი“, „ივ. გუმართელი“, „ივ. გ-ლი“, „ივ გე-ლი“, „ი. გე-ლი“ და „ი.-გ-ლი.“
ბიოგრაფია
დაიბადა საშუალო შეძლების აზნაურების ოჯახში. გაიზარდა თბილისში, თავად ელისაბედ წერეთლის ოჯახში, რადგან მამამისი ამ ოჯახში მუშაობდა. მეოთხე კლასამდე სწავლობდა თბილისის სათავადაზნაურო სასწავლებელში. 1894 წელს ოქროს მედლით დაამთავრა თბილისის მეორე გიმნაზია. იმავე წელს ჩაირიცხა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. პარალელურად შეუდგა ფსიქოლოგიის, ისტორიის, ლიტერატურის, ფილოსოფიის შესწავლას და დაიწყო პუბლიცისტური საქმიანობა. თანამშრომლობდა ქართულ გამოცემებთან „ივერია“, „კვალი“, „ჯეჯილი“ და „მოამბე“, რომლებშიც აქვეყნებდა მხატვრულ და ისტორიულ-პუბლიცისტურ სტატიებს. აქტიურად მონაწილეობდა „ქართველ სტუდენტთა სათვისტომოს“ წრეში, რომელსაც ა. ხახანაშვილი ხელმძღვანელობდა. 1897 წელს თბილისში გამოვიდა მისი წიგნი „ისტორია აღმოსავლეთისა“. ამავე წელს გახდა რსდმპ წევრი. 1899 წელს დაასრულა უმაღლესი განათლება და სამშობლოში დაბრუნდა.
1900 წლის თებერვლიდან 1902 წლამდე მუშაობდა ახალქალაქის მაზრის სოფელ ბარალეთის სამედიცინო პუნქტში, თუმცა პოპულარული იყო მთელი მაზრის მასშტაბით. პარალელურად აქვეყნებდა ლიტერატურულ წერილებს. შემდეგ მუშაობდა თბილისში, მიხეილის საავადმყოფოში, საიდანაც გაგზავნეს დიდ ჯიხაიშში. დიდი ჯიხაიშის სამკურანლომ გომართელის წყალობით სახელი გაითქვა. 1901 წლიდან ქართულ პერიოდულ პრესაში სისტემატურად აქვეყნებდა პოპულარულ წერილებს სამედიცინო საკითხებზე. 1902 წლიდან იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის წევრი. 1905 წლიდან თანამშრომლობდა ლეგალურ სოციალისტურ-დემოკრატიულ ჟურნალ „მოგზაურთან“. 1905 წელს ცოტა ხნით დატოვა პარტია თანაგუნდელებთან ეროვნულ საკითხზე უთანხმოების გამო, თუმცა შემდეგ კვლავ დაუბრუნდა მას. საკუთარი პოზიციები ეროვნულ საკითხთან მიმართებაში ასახა 1906 წელს გამოცემულ წიგნში „ეროვნული საკითხი“. 1906 წელს რსდმპ სიით არჩეულ იქნა რუსეთის იმპერიის I მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატად ქუთაისის გუბერნიიდან. 10 ივლის სათათბიროს სხვა ოპოზიციონერ დეპუტატებთან ერთად ხელი მოაწერა ვიბორგის მოწოდებას, რის გამოც 1907 წელს სამი თვით იყო დაპატიმრებული. ამის შემდეგ ცოტა ხნით მუშაობდა მოსკოვის კლინიკებში და 1907 წელსვე დაბრუნდა თბილისში, სადაც პროფესიულ საქმიანობას ეწეოდა, თუმცა არც რევოლუციურ მოძრაობას არ ჩამოშორებია. პოლიტიკური საბაბით დააპატიმრეს ასევე 1908 და 1910 წლებში. ამ უკანასკნელ შემთხვევაში ერთი წელი გაატარა მეტეხის ციხეში.
1910 წლიდან გახდა რსდმპ-ს ფრაქცია „ალიონის“ წევრი. 1917 წელს კი დააარსა გაზეთი „ალიონი“, სადაც დაბეჭდა წერილები „დედა სამშობლო“ (N59), „ეროვნული და საერთაშორისო პოლიტიკა“, „ჩვენებური ბოლშევიკები და ეროვნული საკითხი“, „ერის უფლება და თავისუფლება“, „აბხაზები და ჩვენ“. 1917 წელს თბილისში გამოსცა წიგნი „საქართველოს ტერიტორიული ავტონომია, ანუ ეროვნულ-ტერიტორიული თვითმმართველობა“.
1917 წელს აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს პარლამენტის წევრი. 1919 წელს საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული პარტიის სიით გახდა დამფუძნებელი კრების წევრი. იმერეთში საარჩევნო კამპანიისას წარმოთქმული მისი სიტყვები იბეჭდებოდა გაზეთ „ერთობაში“. კრებაში იყო სარედაქციო, ხელოვნების და სახალხო ჯანმრთელობის კომისიების თავმჯდომარე. სარგებლობდა მაღალი ავტორიტეტითა და ხალხის პატივისცემით. იყო მმართველი პარტიის ერთ-ერთი გამორჩეული იდეოლოგი. პირველი რესპუბლიკის არსებობის წლებში ცხოვრობდა თბილისში, ვერაზე, ანასტასიას ქ. N21-ში.
1921 წელს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ ჩამოშორდა პოლიტიკას. ეწეოდა ლიტერატურულ მოღვაწეობას და საექიმო პრაქტიკას. 1923 წელს შვილები გაგზავნა სასწავლებლად საფრანგეთში, რის შემდეგაც ისინი უკან არ დაბრუნებულან. 1924 წელს მომხდარი ანტისაბჭოთა აჯანყების შემდეგ ხელისუფლებამ დახვრიტა მისი მეუღლის ორი ნათესავი, ვიქტორ ცენტერაძე და გიორგი ციციშვილი. ამის გამო 21 სექტემბერს გაზეთ „კომუნისტში“ გამოაქვეყნა წერილი, სადაც დაგმო აჯანყება და ქართველი ერის ერთადერთ სწორ გზად საბჭოთა რეჟიმთან თანამშრომლობა მიიჩნია. 1925 წელს გარიცხეს სოციალ-დემოკრატიული პარტიიდან. 1937-1938 წლებში დიდი ტერორის დროს მას ბრალდებოდა ანტისაბჭოთა კონტრრევოლუციური საქმიანობა. მოულოდნელად გარდაიცვალა 1938 წელს საკუთარ სახლში. არსებობს ვერსია, რომ სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა. დაკრძალულია თბილისში, ვაკის სასაფლაოზე.
ლიტერატურული მოღვაწეობა
გომართელის პიესები „ქოხში“ და „წამხდარი სისხლი“ (ორივე 1905) წარმატებით იდგმებოდა ქართულ თეატრების სცენაზე. დრამატურგიაში გომართელი აგრძელებდა „ნატურალისტური დრამის“ ტრადიციებს. მას ეკუთვნის აგრეთვე რომანი-ქრონიკა „სამი დროება“ (1931), კრიტიკული წერილები ი. ჭავჭავაძის, ა. წერეთლის, ნ. ბარათაშვილის, ა. ჭავჭავაძის, ე. ნინოშვილის, რ. ერისთავის, დ. კლდიაშვილის, ი. გრიშაშვილის, პოეტ-სიმბოლისტებისა და პროლეტარ მწერლების, ასევე ფ. შილერის, მ. გორკის, ჯ. გარიბალდის ცხოვრებასა და შემოქმედებაზე. აღსანიშნავია გომართელის „გლეხის კარაბადინი“ (1928), „საუბარი ჯანმრთელობის საკითხებზე“ (1937).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ქართველი მწერლები ი კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის I მოწვევის სახელმწიფო სათათბიროს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ლეისა
ლეისა (Leiza; Leitza) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ნორტე-დე-არალარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 58,49 კმ². მოსახლეობა — 2965 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
52 (რიცხვი)
ორმოცდათორმეტი — ორმოცდამეთორმეტე ნატურალური რიცხვი. არის ორმოცდათერთმეტის მომდევნო და ორმოცდაცამეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 52. 52 არის ლუწი და შედგენილი რიცხვი. სიტყვა „ორმოცდათორმეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ორი ოცი და ათ-ორ-მეტი (იგულისხმება ორმოცდაათზე ორი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
ცეუნგ-კვან-ო (სადგური)
ცეუნგ-კვან-ო — სადგური ჰონგ-კონგში, ცეუნგ-კვან-ოს ხაზზე. მდებარეობს ცეუნგ-კვან-ოში, საი-კუნგის რაიონში. სადგური გაიხსნა 2002 წლის 18 აგვისტოს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცეუნგ-კვან-ოს ხაზი
მარია ბრაბანტელი
ადრეული წლები
მარია დაიბადა 1254 წლის 13 მაისს ბრაბანტის საჰერცოგოს დედაქალაქ ლუვენში. მამამისი იყო ჰერცოგი ჰაინრიხ III-ისა და მისი ცოლის, ადელაიდ ბურგუნდიელის ნაბოლარა ქალიშვილი.
დედოფალი
1274 წლის 21 აგვისტოს მარია მიათხოვეს საფრანგეთის დაქვრივებულ მეფე ფილიპ III-ს. მისი მიპრველი მეუღლე, დედოფალი ისაბელა არაგონელი 1271 წელს გადაჰყვა მეხუთე ბავშვზე მშობიარობას. ამ დროისათვის ფილიპს უკვე ჰყავდა ოთხი ვაჟი.
ქვრივი დედოფალი
მარიამ დედოფალ ჟანა ნავარელთან და ბლანკა არტუელთან ერთად 1294 წელს აწარმოა სამშვიდობო მოლაპარაკებები ინგლისთან, რის აღსანიშნავადაც მარიამ ინგლისის მეფე ედუარდ I-ს თავისი ნაბოლარა ქალიშვილი, პრინცესა მარგარიტა მიათხოვა.
მარია ცხოვრობდა სამეფო კარზე ფილიპ IV-სთან და შვილებთან ერთად. 1316 წლიდან იგი მოცილდა სამეფო კარს და ქალაქ გარეთ გადასახლდა, სადაც 1322 წლის 12 იანვარს, 67 წლის ასაკში გარდაიცვალა. 1580 წელს რელიგიური ომების დროს, ჰუგენოტებმა გადაწვეს და მიწასთან გაასწორეს ტაძარი სადაც მარია იყო დაკრძალული.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1254 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1322 კატეგორია:საფრანგეთის დედოფლები
53 (რიცხვი)
ორმოცდაცამეტი — ორმოცდამეცამეტე ნატურალური რიცხვი. არის ორმოცდათორმეტის მომდევნო და ორმოცდათოთხმეტის წინამდგომი. აღინიშნება სიმბოლოთი 53. 53 არის კენტი და მარტივი რიცხვი. სიტყვა „ორმოცდაცამეტი“ რთული შედგენილობისაა და მისი პირვანდელი ვარიანტია ორი ოცი და ათ-სამ-მეტი (იგულისხმება ორმოცდაათზე სამი ერთეულით მეტი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიცხვები
ცინცერენი (ანენი-ნოის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
ირინა ენუქიძე
ირინა ენუქიძე (გ. 24 აგვისტო, 2007) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე, სიკვდილის შემდეგ ქვეყნისა და ერის წინაშე განსაკუთრებული ღვაწლისთვის, გამორჩეული საზოგადოებრივი მოღვაწეობისთვის და სამოქალაქო თავდადებისთვის თამარ მეფის ორდენით დაჯილდოებული, 2006 წლის 28 იანვარს პოლიციელების მიერ ოქროყანის სასაფლაოზე მოკლული სანდრო გირგვლიანის დედა.
საზოგადოებამ ირინა ენუქიძე 2006 წელს გაიცნო. მისი შვილი, 27 წლის სანდრო გირგვლიანი, 2006 წლის 28 იანვარს ოქროყანის სასაფლაოზე მოკლული იპოვეს. მკვლელობაში ეჭვმიტანილები - საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტროს თანამშრომლები - 6 მარტს დააკავეს, თუმცა ირინა ენუქიძე თბილისის საქალაქო სასამართლოში გამართულ პროცესზე ამტკიცებდა, რომ მკვლელობის ყველა მონაწილე არ დასჯილა.
2007 წლის ივლისში მოსამართლე ლევან მურუსიძემ შეუმცირა სასჯელი სანდრო გირგვლიანის მკვლელებს. ევროსასამართლომ გირგვლიანის მკვლელობის საქმეზე აღნიშნა, რომ „გაოგნებულია იმ შეთანხმებული ქმედებებით, რომლითაც ხელისუფლების სხვადასხვა შტოები (მათ შორის სასამართლო) მოქმედებდნენ, რათა ამ საშინელ მკვლელობის საქმეზე მართლმსაჯულება არ აღსრულებულიყო“.
როგორ საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა განაცხადა დაჯილდოებისას,
ირინა ენუქიძე 2007 წლის 24 აგვისტოს, ხანგრძლივი ავადმყოფობის შედეგად გარდაიცვალა. ირინა ენუქიძე 28 აგვისტოს საბურთალოს სასაფლაოზე შვილის, სანდრო გირგვლიანის, გვერდით დაკრძალეს.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:თამარ მეფის ორდენის მფლობელები
დაგლას ვიკი
დაგლას ვიკი (Douglas Wick; დ. 7 აპრილი, 1954) — ამერიკელი კინოპროდიუსერი. მის ნამუშევრებს შორის შედის ოსკაროსანი ფილმები „გლადიატორი“ და „გეიშას მემუარები“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:დაბადებული 7 აპრილი
სარკელი
250px|right|thumb|ბელაია-ვეჟის ექსკლავები [[ოლეშიე და ტმუტარაკანი XI საუკუნის რუსეთის რუკაზე.]] სარკელი (ხაზარ. „თეთრი სახლი“), შემდეგ ბელაია-ვეჟა — ხაზარების, მოგვიანებით კი ძველი რუსული ქალაქი-ციხესიმაგრე მდინარე დონის მარცხენა ნაპირზე. ამჟამად მდებარეობს ციმლიანსკის წყალსაცავის ფსკერზე.
ისტორია
ციხესიმაგრე ააშენეს 834 და 837 წლებს შორის მდინარე დონზე დასავლეთ მხარეს, იქ სადაც მდებარეობდა ვოლგა-დონის ტვირთგადამზიდი. ხაზართა ხაკანის თხოვნით, რომლითაც მიმართა ბიზანტიის იმპერატორ თეოფილეს, ციხესიმაგრე ააშენეს ბიზანტიელმა მშენებლებმა, რომელთაც სათავეში ედგა პეტრონ კამატირი.
სარკელი იყო ხაზართა სახაკანოს მთავარი ფორპოსტი სამხრეთ-დასავლეთ საზღვარზე. ციხესიმაგრეში რეგულარულად იდგა გარნიზონი 300 ადამიანის ოდენობით. ხაზარულ ენაზე ქალქის სახელწოდება ჟღერდა როგორც „შარკილი“. 300px|მინი|მარცხნივ|სარკელის ხედი კოსმოსიდან 965 წელს სარკილს თავს დაესხა თავადი სვიატოსლავ I. ამის შემდეგ მოსახლეობა გადავიდა კიევის რუსეთის მფლობელობაში და ციხესიმაგრეს ეწოდა რუსული სახელი - ბელაია-ვეჟა. კიევის წმინდა სოფიას საკათედრო ტაძრის კედელზე არის წარწერა, სადაც მოიხსენიება „ტიატკიუში, ბელოვეჟის მღვდელი“. წარწერა შეიცავს როგორც სლავურ ისე თურქულ სიტყვებს. წარწერიდან ცნობილი ხდება, რომ სარკელის ოსმალურ მოსახლეობას შორის ცხოვრობნენ ქრისტიანები და მოღვაწეობდა ქრისტიანი მღვდელიც. 1103 წელს ვლადიმერ მონომახმა ტყვედ წაიყვანა პეჩენგები და ტორკები, რომელთა დახმარებითაც ჩამოაყალიბა ბელაია-ვეჟის გარნიზონი, რომელიც ქალაქს იცავდა 1117 წლამდე, როდესაც ყივჩაყები დაესხნენ თავს და მოსახლეობამ მიატოვა ციხესიმაგრე.
დასახლების დაცემის შემდეგ აგური ადგილობრივმა მოსახლეობამ გამოიყენა საკუთარი საცხოვრებლების ასაშენებლად. 1952 წელს სარკელის დასახლება დატბორეს ციმლიანსკის წყალსაცავის მშენებლობის გამო. აღმოჩენილი ნივთები ნახება ერმიტაჟში და ნოვოჩერკასკის მუზეუმში.
ლეკუმბერი
ლეკუმბერი (Lecumberri; Lekunberri) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის ნორტე-დე-არალარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 6,61 კმ². მოსახლეობა — 1574 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ლევან ხაინდრავა
ბიოგრაფია
1941 წლიდან მუშაობდა ხარბინის საბჭოთა პრესაში. 1948 წლიდან ცხოვრობდა საქართველოში. 1938 წლიდან დაიწყო ლიტერატურული მოღვაწეობა. მის თხზულებებში აისახა უცხოეთის ცხოვრება. ეკუთვნის პროზაული კრებულები: „პირველი შეხვედრა“ (1962), „ტყეში“ (1972), „კვამლი ჰორიზონტზე“ (1977), რომანები „მშობლიური ოჯახი“ (1985), „ვიწრო არს კარნი შენნი“ (1985). ქართულ ენაზე გამოაქვეყნა კრებულები „მოთხრობები“ (1973) და „მოკრძალებული მოწმე“ (1980).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1916 კატეგორია:გარდაცვლილი 1996 ლევან
ველიკიე-ლუკი
ველიკიე-ლუკი (Великие Луки) — ქალაქი ფსკოვის ოლქში, რუსეთის ფედერაცია. დიდი მრავალპროფილიანი სავაჭრო, სამრეწველო, კულტურული და საგანმანათლებლო ცენტრი ფსკოვის ოლქის სამხრეთ ნაწილში. საოლქო დაქვემდებარების ქალაქი, სადაც განთავსებულია ველიკიე-ლუკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. თავად ქალაქი ქმნის თვითმმართველ მუნიციპალიტეტს.
გეოგრაფია
ქალაქი ველიკიე-ლუკი სასაზღვრო ქალაქია, იგი მდებარეობს ბელარუსის საზღვრიდან 80 კილომეტრში, ხოლო ლატვიის საზღვრიდან — 150 კილომეტრში. ფსკოვიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 250 კილომეტრში, მდინარე ლოვატის (ილმენის ტბის აუზი) ნაპირებზე.
ისტორია
დიდი ძველი რუსული დასახლება IX-XII საუკუნეებში, მდებარეობდა თანამედროვე ქალაქიდან 30 კილომეტრში. პირველად 1166 წელს მოიხსენიება ნოვგოროდულ მატიანეებში სახელწოდებით ლუკი და მდებარეობს მდინარე ლოვატზე. ქალაქი მოხსენიებულია იმ ამბებთან დაკავშირებით, როდესაც აქ ჩავიდა კიევის თავადი როსტისლავ I ნოვგოროდელ ბოიარელებთან მოსალაპარაკებლად. ველიკიე-რუსი მოიხსენიება არყის ქერქის № 675 და № 1005 წიგნებში.
1211 წელს ააშენეს ველიკოლუკის ციხესიმაგრე ნოვგოროდისა და ფსკოვის მისადგომების დასაცავად.
ლივონიის ომის დროს აქ განთავსებული იყო ივანე მრისხანის ბანაკი. 1580 წელს ქალაქი აიღო პოლონურ-ლიტვურმა ძალებმა მეფე სტეფანე ბატორის მეთაურობით. სამი წლის შემდეგ იამ-ზაპოლსკის ზავის მიხედვით დაუბრუნდა რუსეთს. ველიკიე-ლუკი ძლიერ დაზარალდა რუსეთში მიმდინარე არეულობის ხანაში. 1727 წლიდან ნოვგოროდის გუბერნიის ველიკოლუკის პროვინციის ცენტრია.
XVIII საუკუნეში ქალაქზე გაიარა ბელორუსის სახელმწიფო გზატკეცილმა. XIX საუკუნის ბოლოს ქალაქზე გადიოდა საფოსტო გზა. 1901 წელს ქალაქში მოსკოვი-რჟევი-რიგა-ვინდავის რკინიგზის ხაზმაც გაიარა.
დიდი სამამულო ომის დროს ბრძოლები ველიკიე-ლუკის განთავისუფლებისთვის იმდენად სასტიკი იყო, რომ ქალაქს მეტსახელად „მცირე სტალინგრადიც“ კი უწოდეს. ომის შემდეგ ქალაქში საბჭოთა კავშირის გმირის ალექსანდრე მატროსოვის მუზეუმი გახსნეს და ძეგლი დადგეს.
1944 წლის აგვისტოდან 1957 წლის ოქტომბრამდე იყო რსფსრ-ის ველიკოლუკის ოლქის ცენტრი. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ ქალაქში ეკონომიკური და დემოგრაფიული კრიზისი დაიწყო. მოსახლეობა შემცირდა 23 %-ით. 2008 წელს მიენიჭა „საბრძოლო დიდების ქალაქის“ სტატუსი.
კლიმატი
ჰავა ზომიერი კონტინენტურია, გრძელი, თოვლიანი ზამთრით და ზომიერად თბილი, ხშირად წვიმიანი ზაფხულით. მთელი წლის განმავლობაში ქრის სამხრეთის ქარი.
ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული მოწყობა
მინი|250პქ|ქალაქის გენგეგმა
ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოები
მუნიციპალური ერთეულების მოქმედი კანონი მიღებულია 2005 წლის 12 ივლისს ველიკიე-ლუკის მესამე მოწვევის საქალაქო დუმის მიერ. მისი მიხედვით ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების სტრუქტურა ასეთია:
ადმინისტრაციული დაყოფა
ველიკიე-ლუკის საქალაქო ოლქი არის ურბანიზებული ტერიტორია, რომელიც შედგება შერეული მრავალსართულიანი კვარტალებითა და ქალაქის გარეუბანში მდებარე მამულებით. ქალაქი იყოფა ოთხ მიკრორაიონად:
ქალაქის შემადგენლობაში შედის ასევე 12 ყოფილი სოფლის ტერიტორია. ქალაქ ველიკიე-ლუკის ისტორიის განმავლობაში, ქუჩების სახელები რამდენჯერმე შეიცვალა, ამ დროისთვის მათი რიცხვი სულ მცირე ორასია.
სქოლიო
კატეგორია:ფსკოვის ოლქის ქალაქები
ბაიაზიდი (შეჰზადე)
შეჰზადე ბაიაზიდი (დ. 1525 — გ. 25 სექტემბერი, 1561) — სულეიმან დიდებულისა და მისი კანონიერი ცოლის, ჰიურემ სულთნის მეოთხე ვაჟი და მეხუთე შვილი. კონიის, ქუთაჰიისა და ამასიის სანჯაყების მმართველი.
ბიოგრაფია
შეჰზადე ბაიაზიდი 1525 წელს სულთან სულეიმანისა და ჰიურემ სულთნის ოჯახში დაიბადა. 1541 წელს უნგრეთის ლაშქრობაში მიიღო მონაწილეობა. 1546 წელს კონიის სანჯაყის მმართველად დაინიშნა. 1548 წელს ძმა, მუსტაფასთან ერთად სპარსეთის მეორე ლაშქრობაში მიიღო მონაწილეობა.
ამბოხება
1558 წელს, ჰიურემ სულთნის გარდაცვალების შემდეგ ბაიაზიდის ძმასთან დაპირისპირება უფრო გამძაფრდა. მნიშვნელოვანი როლი ამ საქმეში ლალა მუსტაფამ ითამაშა (ორივე შეჰზადეს დამრიგებელი). სულთან სულეიმანმა გადატრიალების შიშით ორივე შვილი სტამბოლიდან მოშორებით გაგზავნა. სელიმი მანისიდან კონიაში გაუშვა, ხოლო ბაიაზიდი — ამასიაში. თავიდან ბაიაზიდი მამის გადაწყვეტილების წინააღმდეგი იყო, რადგან ადრე ამასიას მისი გარდაცვლილი ძმა მუსტაფა მართავდა, ამიტომაც გარკვეული დრო ქუთაჰიაში დარჩა. მაგრამ საბოლოოდ 1558 წლის 21 დეკემბერს სულეიმანის ბრძანებით ამასიაში გაემგზავრა.
ბაიაზიდი, როგორც მისი უფრო ძმა, მხარდამჭერებს აგროვებდა. ამასთან ერთად იგი იანიჩარების დიდი სიყვარულითა და ერთგულებით სარგებლობდა. სელიმის მხარეს აღმოჩნდა სოკოლუ. სულეიმანმა მიიჩნია, რომ ბაიაზიდი ამბოხებას აპირებდა, რის გამოც დიდი მხარდაჭერა უფროს ვაჟს, სელიმს გამოუცხადა. 1559 წლის 29 მაისს კონიის ერთ-ერთ რაიონში ბაიაზიდის არმია სელიმის არმიას დაუპირისპირდა. სელიმის მრავალრიცხოვანმა ჯარმა ბაიაზიდის დამარცხება გამოიწვია. ბაიაზიდი დაბრუნდა ამასიაში, საიდანაც მუფტი მუჰიდინ ჯურჯანმა სულთან სულეიმანს მისწერა წერილი, სადაც სთხოვდა, რომ ბაიაზიდი შეეწყალებინა.
სიკვდილით დასჯა
სულეიმანმა უარი განაცხადა ბაიაზიდის შეწყალების მოთხოვნაზე. 7 ივლისს ბაიაზიდმა ოთხ ვაჟთან ერთად ამასია დატოვა, ხოლო მისი ქალიშვილები და მცირეწლოვანი მურადი ამასიაში დარჩნენ. აგვისტოს შუა რიცხვებში ბაიაზიდი იძულებული გახდა თავი სპარსეთის შაჰის თამაზის სასახლეში შეეფარებინა. როდესაც სულეიმანმა ეს შეიტყო შაჰთან ელჩები გაგზავნა, რომ დაეყოლიებინათ თამაზი ბაიაზიდის სიკვდილით დასჯაზე. 2 წლის შემდეგ შაჰ თამაზმა ბაიზიდი სულეიმანს გადასცა. სულეიმანმა მადლობის ნიშნად შაჰ-თამაზს 400 000 ოქრო გაუგზავნა.
1561 წელს ბაიაზიდი მამას გადასცეს, ხოლო მისი მხარდამჭერები ერთ მწკრივზე განლაგებულები ამოხოცეს. გარდა ამისა, ბაიზიდთან ერთად მისი ხუთივე ვაჟი დასაჯეს სიკვდილით. ყველაზე უმცროსი — სამი წლის მურადი სულეიმანის ბრძანებით სიკვდილით ბურსაში დასაჯეს. ბაიაზიდი, მის ოთხ შვილთან ერთად სივასში დასაჯეს. ბაიაზიდი ხუთივე შვილთან ერთად შეჰზადე მუსტაფას გვერდით არის დაკრძალული ბურსაში.
ოჯახი
ბაიაზიდს ჰყავდა ცხრა შვილი. აქედან ხუთი შვილის დედა ფატმა სულთანი იყო.
შაჰი
შეჰზადე ბაიაზიდი წერდა ლექსებს შაჰის სახელით ოსმალურ-თურქულ და სპარსულ ენებზე.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმანების დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1525 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1561 კატეგორია:შეჰზადეები
საყელოიანი გვრიტი
საყელოიანი გვრიტი ან რგოლებიანი გვრიტი (Streptopelia decaocto) — ფრინველი მტრედისებრთა ოჯახისა. ზომებით გარეული მტრედის ტოლია, მისი სხეულის სიგრძეა 31–33 სმ, ფრთის შლილი 47–55 სმ, მასა 150–200 გ. შეფერილია ერთფეროვნად, ღია კრემისფერ-ყავისფრად, ფრთის ბოლოები მუქია, თავი და სხეულის ზედა ნაწილი შედარებით ღია. კისერზე მკვეთრადაა გამოხატული მუქი „საყელო“. ახასიათებს სქესობრივი დიმორფიზმი. გააჩნია საკმაოდ გრძელი კუდი. ფართოდაა გავრცელებული ევროპაში, ხმელთაშუა ზღვის გარშემო, შუამდინარეთში, ცენტრალურ აზიაში, ინდოეთსა და ჩინეთში, ინტროდუცირებულია იაპონიასა და ჩრდილოეთ ამერიკაში. ბინადრობს დასახლებულ რაიონებშიც, პარკებში, ბაღებში. ბუდეს იკეთებს ხეზე, რომელშიც დებს 1–2 კვერცხს. ინკუბაცია 13–14 დღე-ღამე გრძელდება. დედალი ხშირად წელიწადში რამდენჯერმე კრუხობს, რადგან დიდი რაოდენობით ნადგურდება მტაცებელთა მიერ (კატა, კაჭკაჭი, ჩხიკვი, ციყვი).
ლიტერატურა
კატეგორია:გვრიტი
რაზამბეი აგრბა
რაზამბეი მიხეილის ძე აგრბა (დ. 9 მაისი, 1913, სოფ. ყულანურხვა, ახლანდელი გუდაუთის რაიონი — გ. 10 სექტემბერი, 1980, სოხუმი) — აფხაზი საბჭოთა მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1958). სკკპ წევრი 1946 წლიდან.
ბიოგრაფია
1934 წელს დაამთავრა სოხუმის თეატრალური სტუდია. 1931 წლიდან სოხუმის თეატრის აფხაზური დასის მსახიობია. აფხაზურ სცენაზე ლენინის სახე პირველად აგრბამ შექმნა (დადიანის „ნაპერწკლიდან“, პოგოდინის „კრემლის კურანტები“). განასახიერა აფხაზი რევოლუციონერის ლაკობას (ჭანბას „ქერაზი“), პოლკოვნიკ ზახაროვის (ლაკერბაის „დანაყაი“), ქვანათის (ფაჩალიას „გუნდა“), ბატალბეის (სარქისიანის „უბრწყინვალესი მხეცები“), ძანთემირის (შავლოხოვის „სასიძო“) და სხვა დრამატული და კომედიური როლები.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 9 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:აფხაზი მსახიობები კატეგორია:აგრბები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
მარიამ მამადაშვილი
მარიამ მამადაშვილი (დ. 16 ნოემბერი, 2005) — ქართველი მომღერალი. 2016 წლის 20 ნოემბერს, მალტის დედაქალაქ ვალეტაში, იგი გახდა საბავშვო ევროვიზია 2016-ის გამარჯვებული, სადაც ის საქართველოს წარადგენდა სიმღერით „მზეო“.
მარიამი ოთხი წლიდან მღერის. სწავლობდა „ბზიკების სტუდიაში“ და ევგენი მიქელაძის სახელობის თბილისის ცენტრალურ სამუსიკო სასწავლებელში. 2015 წლიდან ცხოვრობს ამერიკის შეერთებულ შტატებში და სწავლობს ბროდვეის მეთოდურ აკადემიაში.
საქართველო საბავშვო ევროფესტივალის გამარჯვებული 2016 წელს მესამედ გახდა და საბავშვო ევროვიზიის გამარჯვებულ ქვეყნებს შორის რეკორდი დაამყარა. მსგავსი შედეგი ამ დრომდე არცერთ ქვეყანას ჰქონია.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:ევროვიზიის ბავშვთა სიმღერის კონკურსის მონაწილეები კატეგორია:დაბადებული 16 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 2005
NBA-ის ყველა დაცვითი გუნდი
NBA-ის ყველა-დაცვითი გუნდი — ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის ყოველ წლიური წოდებაა ლიგის საუკეთესო დაცვით-მოთამაშეებს შორის, რომელიც 1968-69 წლებიდან, სეზონის დასრულების შემდეგ სახელდება. ყველა-დაცვითი გუნდი ძირითადად შედგება 10 მოთამაშისაგან რომელიც ორ ნაწილად, პირველ და მეორე გუნდად იყოფა. გუნდების არჩევანი ხდება 123 სპორტული სტატიების მწერლისა და ტელე-წამყვანების მიერ. 2013-14 წლების სეზონის დაწყებამდე ხმის მიცემა შეეძლოდ NBA-ის მწვრთნელებსაც, თუმცა საკუთარი გუნდის მოთამაშისთვის არ იყო ნებადართული. მოთამაშეებს პირველ გუნდში ასარჩევად შეეძლოთ მიეღოთ ორი ქულა, ხოლო მეორე გუნდში - ერთი. ყველაზე მეტი ქულის მქონე ხუთეული პირველ გუნდში ხვდებოდა, ხოლ შემდეგი ხუთი - მეორეში. თუ მეხუთე პოზიციაზე ორ მოთამაშეს ქულების თანაბარი რაოდენობა ექნება მაშინ გუნდი ფართოვდება. თუ პირველი გუნდი შედგება ექვსი მოთამაშისაგან მაშინ მეორე გუნდში კვლავ ხუთი მოთამაშე აირჩევა; იგივე პრინციპით შესაძლებელია მეორე გუნდის გაფართოებაც. გუნდის გაფართოების შემთვევა რამდენიმეჯერ მოხდა; ბოლოს აღნიშნული შემთხვევა 2013 წელს მოხდა, როდესაც ტაისონ ჩენდლერმა და ჯოაკიმ ნოამ ხმების ერთნაირი რაოდენობა რაოდენობა მიიღეს.
ტიმ დანკანი დღემდე ფლობს ყველაზე მეტ - 15 არჩევანს. მას მოყვება კობი ბრაიანტი და კევინ გარნეტი 12-არჩევით, ხოლო შემდგომია კარიმ აბდულ-ჯაბარი 11 არჩევით. ყველა-დაცვითი პირველი გუნდის არჩევაში რეკორდულ მაჩვენებელს (ცხრა არჩევა) იზიარებენ მაიკლ ჯორდანი, გარი პეიტონი, გარნეტი და ბრაიანტი. სკოტი პიპენი, ბობი ჯონსი და დანკანი პირველ გუნდში რვაჯერ აირჩნენ. პირველ გუნდში შვიდჯერ მოხვდნენ შემდეგი მოთამაშეები: უოლტ ფრეზიერი, დენის როდმანი და კრის პოლი.
როდესაც მწვრთნელები კენჭისყრაზე პასუხისმგებლობას იღებდნენ, დროდადრო წლის დაცვით გუნდსა და NBA-ს წლის მცველის ჯილდო მფლობელს შორის შეუსაბამობა ხდებოდა; ამაზე მედია ღიად საუბრობდა. ოთხჯერ მოხდა ისე რომ წლის დაცვითი მოთამაშის ტიტულის მფლობელი წლის დაცვით პირველ გუნდში ვერ მოხვდა. წლის საუკეთესო მცველის ჯილდოს მფლობელნი: ალვინ რობერტსონი, დიკემბე მატომბო, ტაისონ ჩენდლერი და მარკ გასოლი წლის მეორე დაცვით გუნდში.
ყველაზე მეტჯერ არჩეული
მიმდინარე ცხრილში შესულია ის მოთამაშეები, რომლებიც ყველაე მეტჯერ შეირჩნენ ყველა-დაცვით გუნდებში.
სქოლიო
კატეგორია:NBA-ს ჯილდოები
ბოსტონ-ტერიერი
ბოსტონ ტერიერი (Boston Terrier) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია აშშ-ში XIX საუკუნეში.
ინგლისური ბულდოგის, ბულტერიერის, ბოქსიორის და დღეს გადაშენებული თეთრი ტერიერის შეჯვარების გზით მიღებული ბოსტონი თავდაპირველად დაახლოებით 20 კილოგრამს იწონიდა, მაგრამ სელექციის შედეგად ის შესამჩნევად „გახდა“ და ზომაშიც დაპატარავდა. თავდაჭერილი, ჩაფიქრებული და ტაქტიანი, ახალი ინგლისის ეს მკვიდრი დიდი პოპულარობით სარგებლობს ჩრდილოეთ ამერიკაში, ის ჭკვიანი, ალერსიანი და საიმედო კომპანიონია.
წინაპარი ტერიერების მოჩხუბარე ხასიათი ბოსტონს არ დაჰყვა, ის აშკარა უპირატესობას ადამიანების კომპანიას ანიჭებს, თუმცა სიამოვნებით დაიცავს თავის ტერიტორიას სხვა ძაღლისგან. ყველა დიდთავიანი ჯიშის მსგავსად ბოსტონს მშობიარობისას საკეისრო კვეთა უკეთდება. თუმცა, ბოლო დროს მოხერხდა მისი თავის ზომების შემცირება ისე, რომ შენარჩუნდა მისი თავისებურება და კეთილი გარეგნული იერი. ბოსტონ ტერიერი ვერ იტანს სიცხეს, ადვილად ეგუება ბავშვებს და ქალაქის პირობებში ცხოვრებას, არ სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა. აქვს ზომიერად ღრმა მკერდი, ზომიერი სიგრძის კისერი, თზელი, დაცქვეტილი ყურები. ბალანი თXელია. შეიძლება იყოს ვეფხვისებრი თეთრით ახ მუქი ვეფხვისებრი თეთრით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტერიერები კატეგორია:ამერიკული წარმოშობის ძაღლის ჯიშები კატეგორია:მოლოსერები
პავლე თებაიდელი
ღირსი პავლე თებაიდელი ეგვიპტის ქალაქ თებაიდაში დაიბადა. მას შემდეგ, რაც ყმაწვილს მშობლები გარდაეცვალა, ერთმა ვერცხლისმოყვარე ნათესავმა გადაწყვიტა, მიესაკუთრებინა მისი ქონება. სიხარბით გონებადაბინდულმა შევიწროება დაუწყო ობოლს, ბოლოს კი, იმპერატორ დეკიუსის (249-251) დროინდელი დევნულობისას, მისი უსჯულოთა ხელში ჩაგდებაც განიზრახა. როცა პავლემ ამ მზაკვრობის შესახებ შეიტყო, დატოვა ქალაქი და უდაბნოში გავიდა.
ღირსი მამა მთის ძირში მდებარე ერთ გამოქვაბულში დამკვიდრდა და აქ 91 წელი დაჰყო დაუდუმებელი ლოცვითა და მარხვით: მისი ერთადერთი საკვები იყო ფინიკები და პური, რომელსაც ყვავი უზიდავდა, სუსხისა და პაპანაქებისგან მხოლოდ პალმის ფოთლების სამოსელი იცავდა. როცა წმიდანის აღსასრული მოახლოვდა, ღმერთმა ინება, რომ მის შესახებ ანტონი დიდისთვის (ხს. 17 იანვარი) ეუწყებინა. ერთხელ, ანტონს გონებაში გაურბინა ფიქრმა, რომ ალბათ არსად იპოვება სხვა მისი მსგავსი მეუდაბნოე, მაგრამ უეცრად ჩაესმა ხმა: "ანტონი, არის ღვთის მონა, რომელიც შენზე სრულყოფილია და აქ შენზე ადრე დასახლდა. შედი უდაბნოს სიღრმეში და ჰპოვებ მას”. ნეტარი მეუდაბნოე მიჰყვა უფლის მოწოდებას და წმიდა პავლეს გამოქვაბულს გადააწყდა. ღირსი მამა წინ გამოეგება სტუმარს, რითაც მას თავმდაბლობის მაგალითი აჩვენა. ბერებმა სახელებით მოიკითხეს და ამბორს უყვეს ურთიერთას, შემდეგ კი დიდხანს საუბრობდნენ. ამ დროს ყვავი მიფრინდა და ორივეს პური მიართვა. ღირსმა პავლემ განუცხადა ანტონს, რომ მოწევნული იყო მისი მიცვალების ჟამი და დაკრძალვა სთხოვა. ნეტარი მამა მუხლმოყრილი აღესრულა, ლოცვის დროს. ანტონი ხედავდა, თუ როგორ მაღლდებოდა მისი სული ზეცად ანგელოზების, წინასწარმეტყველების და მოციქულების თანხლებით. უდაბნოდან გამოსულმა ორმა ლომმა წმიდანს თათებით გაუთხარა სამარე. ღირსმა ანტონიმ მიწას მიაბარა უფლის სათნომყოფელის ცხედარი, თან წამოიღო პალმის ფოთლებისგან შემზადებული მისი სამოსელი და თავის სავანეს დაუბრუნდა. ამ სამოსს ანტონი ინახავდა, როგორც უდიდეს სიწმინდეს და იცვამდა წელიწადში მხოლოდ ორჯერ – აღდგომას და სულთმოფენობას. ღირსი პავლე თებაიდელი გარდაიცვალა 341 წელს, 113 წლის ასაკში. წმიდანს სავანე არ დაუარსებია, მაგრამ მისი მიცვალების შემდეგ მომრავლებულმა მისმა მიმბაძველებმა მონასტრებით გადაფარეს მთელი უდაბნო. ღირსი პავლე მართლმადიდებლური ბერ-მონაზვნობის მამად ითვლება.
XII საუკუნეში, იმპერატორ მანუელის (1143-1180 წწ.) ბრძანებით, წმიდანის უხრწნელი ნაწილები კონსტანტინეპოლში გადააბრძანეს. შემდგომში ისინი ვენეციაში იქნა გადასვენებული, აქედან კი – უნგრეთში. ღირსი პავლეს პატიოსანი თავის ნაწილი რომშია დაცული.
ლიტერატურა
კატეგორია:XII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
ლოჰას-პარკი (სადგური)
ლოჰას-პარკი — სადგური ჰონგ-კონგში, ცეუნგ-კვან-ოს ხაზზე. მდებარეობს ცეუნგ-კვან-ოში, საი-კუნგის რაიონში. სადგური გაიხსნა 2009 წლის 26 ივლისს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცეუნგ-კვან-ოს ხაზი
Meduza
მედუზა (Медуза, Meduza) — რუსულ და ინგლისურენოვანი დამოუკიდებელი  საინფორმაციო ვებგვერდი, რომლის ოფისი ლატვიაში მდებარეობს. მედუზა 2014 წელს დაარსდა საინფორმაციო ვებსაიტის Lenta.ru-ს ყოფილი თანამშრომლების ჯგუფის მიერ. არსებობს მედიის მობილური აპლიკაციები iOS- ისთვის, Windows Phone-ისა და Android- ისთვის.
2014 წელს Lenta.ru-ს მთავარი რედაქტორის თანამდებობიდან გალინა ტიმჩენკო გაათავისუფლეს, რომელმაც 2014 წლის ოქტომბერში შექმნა ახალი ვებგვერდი მედუზა. ახალ ონლაინ საიტს Lenta.ru-ს ყოფილი ჟურნალისტების დიდი ნაწილი შეუერთდა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის საინფორმაციო სააგენტოები
ჩიობანოვკა
ჩიობანოვკა (Ciobanovca) — სოფელი მოლდოვაში, ანენი-ნოის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 70 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 072 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანენი-ნოის რაიონის სოფლები
ნიგერიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
ნიგერიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — აფრიკის კონფედერაციისა და ფიფა-ს წევრი საფეხბურთო ნაკრები. ნაკრები იმყოფება ნიგერიის ფეხბურთის ფედერაციის კონტროლის ქვეშ. 1994 წლის აპრილში ფიფა-ს მსოფლიო ნაკრებების რეიტინგში დაიკავა მე-5 ადგილი, რაც საუკეთესო შედეგია აფრიკის ეროვნულ ნაკრებებს შორის. ნიგერია არის აფრიკის ერთა თასის 2013 წლის გამარჯვებული. ერთა თასი 3-ჯერ მოიგეს, ხოლო მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატზე სამჯერ შეძლეს მერვედფინალში გასვლა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფრიკის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები
Follas novas
მინი|Follas novas 1880 წლის გამიცემის გარეკანი. Follas novas (ახალი ფოთლები) — 1880 წელს გამოცემული, გალისიელი მწერლის როსალია დე კასტროს ლექსების კრებული. ის არის გალისიურად გამოცემული მეორე და ბოლო კრებული. ლექსების უმეტესობა დაწერილია 1869-1970 წლებში, კრებულში ასევე შესულია 1870-იანების ლექსები რომლებიც პერიოდულად გაზეთებში იბეჭდებოდა. ეს წიგნი მიიჩნევა გალისიური ლიტერატურის ფუნდამენტურ ნაშრომად, რომელმაც რეხურდიმენტოს (გალისიური ენის გამოცოცხლება XIX საუკუნეში.) დაწყება გამოიწვია.
Follas novas კასტროს შემოქმედების მწვერვალად მიიჩნევა. ის ასევე არის გარდამავალი ნაშრომი პირველ გალისიურ კრებულ: Cantares gallegos (1863)-სა და კასტილიურ ესპანურზე დაწერილ ნოველას En las orillas del Sar-შორის. ლექსებში რომანტიზმის გარდა ასევე წამოწეულია ქალის და გალისიელი ემიგრანტების საკითხებიც. კრებულის ბოლო წიგნი As viuvas dos vivos e as viuvas dos mortos (სიცოცხლის და სიკვდილის ქვრივები) დაწერილია ეკონომიკური მიზეზების გამო წასული ემიგრანტის ცოლზე. შესავალში კასტრო წერს, რომ წიგნის გამოცემა და გავრცელება დაფინანსებულია კუბაში მცხოვრები გალისიელების მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანური ლიტერატურა
არანასი
არანასი (Aranaz; Arantza) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის სინკო-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 31,2 კმ². მოსახლეობა — 608 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
თეატრალური მოედანი
ტერმინი თეატრალური მოედანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
თეატრალური მოედანი (სანქტ-პეტერბურგი)
300პქ|მინი|თეატრალური მოედანი თეატრალური მოედანი (Театральная площадь; 1780-იან წლებამდე ეწოდებოდა კარუსელის მოედანი) — სანქტ-პეტერბურგის ერთ-ერთი მოედანი. მდებარეობს გრიბოედოვისა და კრიუკოვის არხებს, ასევე დეკაბრისტების, გლინკას, გამომცემელთა ქუჩებს შორის. მოედანი ჩამოყალიბდა 1762 წელს.
ისტორია
1783 წელს ააშენეს დიდი ქვის თეატრი რომელიც არაერთხელ გადააკეთეს. ამჟამად ამ ადგილზე გადაკეთებულ და გაფართოებულ შენობაში განთავსებულია სანქტ-პეტერბურგის სახელმწიფო კონსერვატორია.
1845 წელს ააგეს ხის ცირკი, ხოლო 1847-1849 წლებში ქვის თეატრი-ცირკი, რომლის არქიტექტორიც იყო ალბერტ კავოსი. თეატრი 1859 წელს დაიწვა, რომლის ადგილზე იმავე არქიტექტორმა ააგო მარიინსკის თეატრი (საბჭოთა პერიოდში სერგეი კიროვის სახელობის ოპერისა და ბელტის თეატრი, ამჟამად მარიინსკის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი).
1906 წელს კონსერვატორიის წინ დადგეს მიხეილ გლინკას ძეგლი (მოქანდაკე რობერტ ბახი, არქიტექტორი ალექსანდრე ბახი). 1925 წელს გადაიტანეს კონსერვატორიის მარჯვნივ. 1952 წელს ააგეს ნიკოლოზ რიმსკი-კორსაკოვის ძეგლი (არქიტექტორი მოდესტ შეპილევსკი, მოქანდაკეები ბენიამინ ბოგოლიუბოვი და ვლადიმირ ინგალი). 2010 წლიდან მოედანზე აღარ მოძრაობს ტრამვაი.