cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კორონავირუსის პანდემია საქართველოში (2020)
25 მარტი
25 მარტს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის საპატრიარქომ გაავრცელა განცხადება, რომლის თანახმადა, ერთი ბარძიმიდან ზიარება მრევლის ქრისტესთან და ერთმანეთთან ერთობის და სიყვარულის უმაღლესი დადასტურებაა და ვინც ამაზე ამბობს უარს, „უარს ამბობს მაცხოვარზე!“.
კორონავირუსის გავრცელების პირობებში საპატრიარქო წერს, რომ ვისაც ჯანმრთელობა არ უწყობს ხელს, დარჩნენ სახლში სრულ განკურნებამდე, ხოლო ტაძრებში ადამიანებს შორის მანძილი დაცულ იქნას 2 მეტრით, ეზოში კი — 1,5 მეტრით. მათივე ინფორმაციით, ამისთვის მიმდინარეობს დასადგომი ადგილების მონიშვნა და ტაძრების რადიოფიცირება.
26 მარტი
26 მარტს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის სასულიერო პირებისა და თეოლოგების ნაწილმა საქართველოს საპატრიარქოს განცხადებას უპასუხა. საპატრიარქოს განცხადება საერთო ბარძიმიდან ზიარებასა და ეკლესიაში ღვთისმსახურებაზე დასწრებას ეხებოდა. საპასუხო განცხადება დიაკონმა ირაკლი ჯინჯოლავამ გაავრცელა.
თეოლოგები და სასულიერო პირები გამოეხმაურნენ ერთი ბარძიმიდან ზიარების ტრადიციას და აღნიშნეს, რომ „ერთი ბარძიმიდან ზიარება გულისხმობს ზიარების სამივე ტრადიციული ფორმა: კოვზითაც, ხელზე მიღებითაც და ჩალტობითაც. მაშასადამე, „ერთ ბარძიმზე უარის თქმის მოთხოვნა“ წმინდა წყლის ინტერპოლაციაა და ამჟღავნებს საკითხის მცდარად წარმოჩენის ტენდენციას. ამასთანავე, მნიშვნელოვანია ითქვას, რომ ერთი ბარძიმიდან ზიარება, უპირველეს ყოვლისა, მისტიური მნიშვნელობისაა, რადგანაც ის ქრისტეს გამომსყიდველობითი მსხვერპლისა და საიდუმლო სერობაზე კურთხეული სასმისის სახეა. რა თქმა უნდა „ერთი ბარძიმის“ ბუკვალური გაგებაც დაუშვებელია. მსოფლიოს ყველა ადგილას აღვლენილი წმინდა ევქარისტია იმ ერთი ბარძიმის თანაზიარია.“ ასევე წერილის ავტორები გამოეხმაურნენ ტაძრებში დასწრების შეზღუდვას და აღნიშნეს, რომ „თუ ტაძარში მსახურებებზე დასწრების შეზღუდვა „არის გაუმართლებელი და დანაშაული ღვთის წინაშე“, როგორც ეს განცხადებაშია ნათქვამი, ეს იმას ნიშნავს, რომ მსოფლიოში განფენილი მართლმადიდებელი ეკლესიის უდიდესი ნაწილი გაუმართლებელ დანაშაულს სჩადის, რაც მართლმადიდებელი ეკლესიის სხეულისადმი წაყენებული მწვავე ბრალდებაა“.
წერილს ხელს სასულიერო პირები: არქიმანდრიტი დემეტრე თეთრუაშვილი, იღუმენი ლუკა ფალავანდიშვილი, დეკანოზი ზაზა თევზაძე, დეკანოზი ლევან მათეშვილი, დეკანოზი ილია ჭიღლაძე, დეკანოზი ლევან ნაცვლიშვილი, დეკანოზი ალექსანდრე გიორგაძე, დეკანოზი გიორგი ჯულუხაძე, მღვდელ-მონაზონი ლეონიდე ებრალიძე, მღვდელ-მონაზონი ირინეოს შენგელია, მღვდელ-მონაზონი იერონიმე ქათამაძე, მღვდელი გიორგი ცქიტიშვილი, მღვდელი ალექსი აბულაშვილი, მღვდელი მირიან მესხაძე, მღვდელი გრიგოლ ჭეჟია, დიაკონი გიორგი ღიბრაძე, დიაკონი ირაკლი ჯინჯოლავა; და თეოლოგები: ნინო საყვარელიძე, თამარ გოგუაძე, ლევან ბუკია, შოთა კინწურაშვილი, გიორგი გეგუჩაძე (აიხშტეტი), გიორგი ხუბულური, მიქაელ ბაქრაძე, საბა კევლიშვილი, ეკა ჭყოიძე, ვლადიმერ წითლიძე, კახა კურტანიძე, ვლადიმერ ნარსია, გურამ ლურსმანაშვილი, ლაშა ჯიხვაშვილი, დავით ჩიკვაიძე, ბექა მინდიაშვილი, ზურაბ ჯაში აწერენ.
26 მარტს საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის ილია II-ის კურთხევით, ბოდბელმა მთავარეპისკოპოსმა იაკობმა (იაკობიშვილი) იერუსალიმის ღვთისმშობლის ხატით ვერტმფრენით შემოუფრინა თბილისს და დალოცა ქალაქი.
26 მარტს ერთიანმა ნაციონალურმა მოძრაობამ ქალაქ ზუგდიდში პირბადეების დარიგების აქცია ჩაატარა. ხალხმრავალი ღონისძიების დროს დაირღვა ის რეკომენდაციები, რომელიც ვირუსის პრევენციისთვის იყო გაცემული.
27 მარტი
27 მარტს საქართველოში ინფიცირებულთა რაოდენობა 83-მდე გაიზარდა, ხოლო გამოჯანმრთელებულთა რაოდენობამ 14 შეადგინა.
მიუხედავად ჩინურ კომპანია Shenzhen Bioeasy Biotechnology-სთან ხელშეკრულების გაფორმებისა, რომელსაც საქართველოში 215 000 სწრაფი ტესტი უნდა ჩამოეტანა, ესპანეთის მიერ კომპანიის პროდუქციის დაწუნების შემდეგ საქართველომ ასევე გააუქმა ამ კომპანიასთან ხელშეკრულება.
28 მარტი
28 მარტს ამირან გამყრელიძისა და პაატა იმნაძის განცხადებებს საზოგადოებაში განხილვა მოჰყვა, ასევე გამოვლინდა დაავადებულთა ახალი კლასტერი - გვარდიის დასუფთავების სამსახურის ექვს თანამშრომელს. სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში შეიზღუდა საზოგადოებრივი ტრანსპორტის მოძრაობა.
აშშ-მა საქართველოს ჯანდაცვის სფეროსთვის $1,1 მილიონი აშშ დოლარი გამოყო.
29 მარტი
29 მარტს საქართველოში ინფიცირებულთა რაოდენობა 91-მდე გაიზარდა, ამათგან 18 უკვე გამოჯანმრთელდა, მათ შორის 2 ბავშვია.
29 მარტს განხილვის საკითხი იყო საკვირაო ქადაგებები, რომელთა მთავარი თემა კორონავირუსის გარცელების გამომწვევი მიზეზები და მისგან მომავალი საფრთხეები იყო. შემოქმედის მიტროპოლიტმა, მეუფე იოსებმა (კიკვაძე), კორონავირუსის ღმერთის მიერ მოვლენილ განსაცდელს შეადარა, რომელიც ღმერთმა იმიტომ მოავლინა, რომ „ხალხმა გაიგოს და უზიარებელი არ დარჩეს“. მისივე თქმით კორონავირუსის გავრცელება ფულის ერთეულების გაქრობას ემსახურება, მან ასევე მრევლს საკვების მოსაყვანად მიწების დამუშავების კურთხევა მისცა.
სენაკისა და ჩხოროწყუს ეპარქიის მიტროპოლიტმა, ავსტრალიისა და ახალი ზელანდიის ქართული სამრევლოების მმართველმა მღვდელმთავარმა და საქართველოს სამოციქულო მართლმადიდებელი ეკლესიის საპატრიაქო ტახტის მოსაყდრე, მეუფე შიომ (მუჯირი) კორონავირუსი ადამიანთა ცოდვებისთვის მოვლენილ „მწარე წამლად“ შეაფასა და განაცხადა, რომ „ამ დიდი უბედურების მიზეზი ერის ისეთი ცოდვებია, როგორიცაა: ჩვილთა მკვლელობა, აბორტები, სოდომიის ნორმალურ მდგომარეობად“.
30 მარტი
საქართველოს პრემიერ-მინისტრმა გიორგი გახარიამ ქვვეყანაში „ფაქტობრივად, საყოველთაო კარანტინი“ გამოაცხადა.
დასაშვებად გამოცხადდა მხოლოდ მსუბუქი ავტომობილებით (მათ შორის ტაქსებით) მგზავრობა, მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ გათვალისწინებული იქნება ჯანდაცვის სამინისტროს რეკომენდაცია და ავტომობილში იქნება მხოლოდ 3 ადამიანი, მათ შორის, მხოლოდ და მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ ორი ადამიანი იქნება უკანა სავარძელზე.
მგზავრთა გადაყვანა დასაშვებია მხოლოდ სტრატეგიული მნიშვნელობის ობიექტების თანამშრომელთა ორგანიზებულად და უსაფრთხოდ გადაყვანის მიზნით.
აიკრძალა 3-ზე მეტი პირის თავშეყრა, გარდა სასურსათო მაღაზიებისა და აფთიაქისა, სადაც სავალდებულოა დაცული იყოს 2 მეტრიანი სოციალური დისტანცია.
პრემიერის განცხადებით, მთავრობის მიერ ნებადართულ საწარმოებში მუშაობის წესი ცალკე იქნება გაწერილი და ექნებათ ცალკე პროტოკოლები, ჯანდაცვის სამინისტროსთან შეთანხმებული. ჩვენ ამას ვაკეთებთ იმისთვის, რომ ეკონომიკამ განაგრძოს ფუნქციონირება და ის პოტენციალი, რომელიც გააჩნია საქართველოს ეკონომიკას, სრულად არ იყოს გაჩერებული. ასევე, რა თქმა უნდა იმისთვის, რომ ჩვენმა მოქალაქეებმა მაქსიმალურად შეძლონ სამუშაო ადგილების შენარჩუნება.
აიკრძალა 70 წელს ზემოთ ჩვენი მოქალაქეების სახლიდან გასვლა გარდა იმ შემთხვევებისა როდესაც ისინი მიდიან უახლოეს სასურსათო მაღაზიებში, უახლოეს აფთიაქსა ან უახლოეს სამედიცინო დაწესებულებაში.
პრემიერმა დაავალა ეკონომიკისა და ჯანდაცვის სამინისტროებს, დახმარება გაუწიონ 70 წელს გადაცილებულ მოქალაქეებს.
21:00 საათიდან აიკრძალა როგორც ქვეითად, ისე – სატრანსპორტო საშუალებით ქალაქებში და ქვეყნის მასშტაბით გადაადგილება დილის 06:00 საათამდე. პრემიერის განცხადეით, ფაქტობრივად, ქვეყნის მასშტაბით, 21:00 საათიდან დილის 06:00 საათამდე, ცხადდება ე.წ. კომენდანტის საათი.
პირთა გადაადგილების კონტროლის და საგანგებო მდგომარეობის გამკაცრებული პირობებისა და ამ პირობების შესრულების მიზნით, ასევე პირველადი თერმოსკრინინგის მიზნით, პრემიერმა შინაგან საქმეთა სამინისტროსა და თავდაცვის სამინისტროს შესაბამის უწყებებს დაავალა საკონტროლო პუნქტების მოწყობა თბილისში, ბათუმში, ქუთაისში, რუსთავში, ფოთში, ზუგდიდსა და გორში.
ნებისმიერ მოქალაქეს ნებისმიერ დროს ქალაქში გადაადგილებისას თან უნდა ჰქონდეს პირადობის დამადასტურებელი დოკუმენტი.
შეზღუდვები 31 მარტის დილის 8 საათიდან შევიდა ძალაში.
ცხინვალის რეგიონი
27 თებერვალს, საქართველოში კორონავირუსის პირველი შემთხვევის დაფიქსირების შემდეგ, დე ფაქტო ხელისუფლების მიერ აიკრძალა ოკუპირებული რეგიონიდან საქართველოს ცენტრალური ხელისუფლების მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე მიმოსვლა. 16 მარტიდან 15 აპრილამდე ჩაიკეტა დე ფაქტო საზღვარი ყველა ქვეყნის მოქალაქისათვის გარდა რუსეთისა. 18 მარტიდან დაიხურა ყველა სახის საგანმანათლებლო დაწესებულება. აიკრძალა კულტურულ-მასობრივი და სპორტული ღონისძიებები (26 მარტიდან). უცხოელებისთვის დაწესდა შეზღუდვა ე. წ. სამხრეთ ოსეთის დატოვებაზე, ხოლო ადგილობრივებისთვის — საქართველოში სამკურნალოდ წასვლაზე.
6 მაისს დე ფაქტო პრეზიდენტმა ანატოლი ბიბილოვმა დაადასტურა COVID-19-ის პირველი დადასტურებული შემთხვევის შესახებ. იგი დაუფიქსირდა რუსეთიდან ცხინვალში დაბრუნებულ არასრულწლოვანს. ამავე დღესვე ცნობილი გახდა ე. წ. „ლენინგორის რაიონის“ (ახალგორის მუნიციპალიტეტის) მკვიდრი დედა-შვილის ინფიცირების შესახებ.
7 მაისს ახალი კორონავირუსის ინფექცია დაუფიქსირდა კიდევ 8 ადამიანს და საერთო რიცხვმა 11-ს მიაღწია. 8 მაისს დაავადებულთა რაოდენობა 15-მდე გაიზარდა. 10 მაისისათვის კი 20 შეადგინა.
სქოლიო
საქართველო
ნეპალური ენა
ნეპალური ენა — ინდოარიული ენების ოჯახის წარმოამადგენელი. ის ნეპალის გარდა ფართოდაა გავრცელებული ინდოეთის ზოგიერთ ნაწილში, ასევე ბჰუტანსა და მიანმარში. მას ოფიციალური სტატუსი აქვს ნეპალსა და ინდოეთის შემდეგ შტატებში: სიკიმი; დასავლეთი ბენგალი; დარჯილინგი. ნეპალურს ლექსიკის 40% ბენგალური ენის იდენტური აქვს.
ისტორიულად მას თავიდან ერქვა ხასი, შემდეგ გორხალი ან გურხალი (გორხალის სამეფოს ენა).
სქოლიო
კატეგორია:ნეპალური ენა
აგრიდია
აგრიდია (Αγρίδια) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 104 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმასოლის რაიონის სოფლები
სოციალური კლასი
მინი| [[სამურაი|სამურაი და მისი მსახური ]]
სოციალური კლასი — სოციალურ მეცნიერებებსა და პოლიტიკურ თეორიებში გამოყენებული კონცეფციების ერთობლიობა, რომელიც ემყარება სოციალური სტრატიფიკაციის მოდელებს. ეს მოდელები კი გვხვდება კლასის საზოგადოებაში, რომელშიც ადამიანები ჯგუფდებიან იერარქიული სოციალური კატეგორიების ერთობლიობად, ყველაზე გავრცელებულია ზემო, საშუალო და ქვედა კლასები.
„კლასი“ არის ანალიზის საგანი სოციოლოგებისთვის, პოლიტოლოგებისთვის, ანთროპოლოგებისა და სოციალური ისტორიკოსებისთვის. ამასთან, არ არსებობს კონსენსუსი „კლასის“ განმარტებასთან დაკავშირებით და ტერმინს ზოგჯერ წინააღმდეგობრივი მნიშვნელობის ფართო სპექტრი აქვს. ზოგი ამტკიცებს, რომ სოციალური მობილობის გამო, კლასობრივი საზღვრები არ არსებობს. ტერმინი "სოციალური კლასი", როგორც წესი, სინონიმია " სოციო-ეკონომიკური კლასისა" და განმარტებულია, როგორც "ადამიანები, რომლებსაც აქვთ იგივე სოციალური, ეკონომიკური, კულტურული, პოლიტიკური ან საგანმანათლებლო სტატუსი", მაგალითად: " მუშათა კლასი "; ”განვითარებადი პროფესიონალი კლასი”. ამასთან, აკადემიკოსები განასხვავებენ სოციალურ კლასს და სოციალურ-ეკონომიკურ სტატუსს, მათგან პირველი ეხმიანება შედარებით სტაბილურ სოციოკულტურულ ფონს, ხოლო ეს უკანასკნელნი ეხმიანებიან სხვის ამჟამინდელ სოციალურ და ეკონომიკურ მდგომარეობას. შესაბამისად, ეს ტერმინი დროთა განმავლობაში უფრო და უფრო ცვალებადი ხდება.
ზუსტი საზომი, თუ რა განსაზღვრავს საზოგადოებაში სოციალურ კლასს არ არსებობს და იგი დროთა განმავლობაში იცლვებოდა. კარლ მარქსის აზრით, "კლასი" განისაზღვრა ერთი ადამიანის ურთიერთმიმართებით წარმოების საშუალებებთან (წარმოებულის ურთიერთობები). თანამედროვე კაპიტალისტურ საზოგადოებაში კლასები, მარტივი გაგებით არის პროლეტარიატი, ვინც მუშაობს, მაგრამ არ ფლობს წარმოების საშუალებებს და ბურჟუაზია, ისინი, ვინც ინვესტიციას ახორციელებენ და ცხოვრობენ პროლეტარიატის მიერ ჭარბად წარმოებული საშუალებებით. ეს ეწინააღმდეგება სოციოლოგ მაქს ვებერის მოსაზრებას, რომელიც ამტკიცებდა, რომ "კლასი" განპირობებულია ეკონომიკური პოზიციით, "სოციალური სტატუსისგან განსხვავებით, რომელიც განპირობებულია სოციალური პრესტიჟით და არა უბრალოდ წარმოების საშუალებით. ტერმინი "კლასი" ეტიმოლოგიურად მომდინარეობს ლათინური classis-დან, რომელიც გამოყენებულ იქნა მოსახლეობის აღწერის დროს. აღმწერები მოქალაქეების სიმდიდრის კატეგორიებად დალაგების მიზნით და სამხედრო სამსახურის ვალდებულებების დასადგენად სწორედ კლასობრივ დანაწილებას იყენებდნენ.
მე -18 საუკუნის ბოლოს, ტერმინმა ”კლასი” დაიწყო ისეთი კლასიფიკაციების ჩანაცვლებით, როგორიცაა ქონება, წოდება და დავალებები, როგორც საზოგადოების იერარქიულ დანაყოფებად ორგანიზების ძირითადი საშუალება. ეს ნიშნავდა ისეთი ზოგადი მნიშვნელობების შემცირებას, როგორიც იყო მემკვიდრეობითი მახასიათებლები. ამის ნაცვლად კი წინა პლანზე გადმოვიდა სიმდიდრე და შემოსავლიები, როგორც სოციალურ იერარქიაში პოზიციის ინდიკატორები.
ისტორია
მინი| [[მიანმარი|ბირმული დიდგვაროვნები და მსახურები ]] ისტორიულად, სოციალური კლასი და ქცევა კანონით იყო დადგენილი. მაგალითად, ზოგიერთ დროსა და ადგილზე ჩაცმის სტილი მკაცრად იყო რეგულირებული. დახვეწილი ჩაცმულობა მხოლოდ საზოგადოების მაღალი წოდებისა და არისტოკრატიისათვის იყო ნებადართული. სამეწარმეო კანონმდებლობით გათვალისწინებული იყო ჩაცმულობა და სამკაულები, რომლებიც შესაფერისი კლასის პირს შეეძლო მოეხმარა მისი სოციალური წოდებიდან გამომდიანრე. ევროპაში ეს კანონები უფრო გავრცელებული იყო შუა საუკუნეების განმავლობაში. ამასთან, ეს კანონები მიდრეკილინი იყვნენ ცვლილებებისკენ საზოგადოებაში მიმდინარე ცვლილებების გამო და ხშირ შემთხვევაში, ეს განსხვავებები თითქმის გაქრა. მაგალითად, პატრიციანისა და პლებეის შორის განსხვავება, რომელიც თითქმის სრულიად წაიშალა გვიანი რომის რესპუბლიკის პერიოდში.
ჟან-ჟაკ რუსოს დიდი გავლენა ჰქონდა საფრანგეთის რევოლუციის პოლიტიკურ იდეალებზე, უთანასწორობისა და კლასებისადმი მისი შეხედულებების გამო. რუსომ დაინახა ადამიანები, როგორც "ბუნებრივად სუფთა და კარგი", რაც იმას ნიშნავს, რომ დაბადებიდან ადამიანები უდანაშაულოებად აღიქმებოდნენ და ნებისმიერ ბოროტებას სწავლობდნენ. მათ არსებაში ბუნებრივად არ იყო ბოროტება და ისინი ამას მხოლოდ ხელოვნურად იღებდნენ შემდგომ ცხოვრებაში. მას სჯეროდა, რომ სოციალური პრობლემები წარმოიქმნება საზოგადოების განვითარებით და კაცობრიობის თანდაყოლილი სისუფთავის ჩახშობით. იგი ასევე თვლიდა, რომ კერძო საკუთრება არის საზოგადოებაში სოციალური კონფლიქტების მთავარი მიზეზი, რადგან კერძო საკუთრება ქმნის უთანასწორობას ქონების ღირებულების საშუალებით. მიუხედავად იმისა, რომ მისი თეორია წინასწარმეტყველებდა, რომ კერძო საკუთრების არარსებობის პირობებში იქნებოდა ფართოდ გავრცელებული თანასწორობა, რუსო აღიარებდა, რომ ყოველთვის იქნება სოციალური უთანასწორობა, იმის გამო, თუ როგორ აღიქმება და მუშაობს საზოგადოება.
მოგვიანებით განმანათლებლობის მოაზროვნეები უთანასწორობას თვლიდნენ როგორც მნიშვნელოვან და გადამწყვეტს საზოგადოების განვითარებისა და კეთილდღეობისთვის. მათი აზრით, კერძო საკუთრება საბოლოოდ გამოიწვევს უთანასწორობას, რადგან კერძო რესურსები შეიძლება იყოს დაბინავებული და შენახული, მფლობელებმა კი ეს შეიძლება გამოიყენონ რესურსის დეფიციტით გამოწვეული სარგებელის მიღებისთვის. ამან შეიძლება შექმნას კონკურენცია კლასებს შორის, რასაც აღნიშნული მოაზროვნეების მხრიდან უთუო აუცილებლობად იქნა მიჩნეული. ეს ასევე ქმნის კლასებს შორის განსხვავებას და ჰყოფს მათ ქვედა, ღარიბ და უფრო მაღალ, უფრო მდიდარ კლასებად.
თეორიული მოდელები
კიდევ ერთი განსხვავება სოციალური კლასის ანალიტიკურ კონცეფციებს შორის არის მარქსისტული და ვეებერიული ტრადიციები. ასევე უფრო ემპირიული ტრადიცია, როგორიცაა სოციალურ-ეკონომიკური სტატუსის მიდგომა, რომელიც აღნიშნავს შემოსავლის, განათლებისა და სიმდიდრის კორელაციას სოციალურ შედეგებთან, სოციალური სტრუქტურის განსაკუთრებული თეორიის გარეშე.
მარქსისტული შეხედულება
მარქსისთვის კლასი წარმოადგენდა ობიექტური და სუბიექტური ფაქტორების ერთობლიობას. ობიექტურად, კლასი იზიარებს საერთო ურთიერთობას წარმოების საშუალებებთან. სუბიექტურად, წევრებს აუცილებლად ექნებათ გარკვეული აღქმა (" კლასობრივი ცნობიერება ") მათი მსგავსებისა და საერთო ინტერესის შესახებ. კლასობრივი ცნობიერება არ არის მხოლოდ საკუთარი კლასის ინტერესის გაცნობიერება, არამედ წარმოადგენს საერთო შეხედულებების ერთობლიობას იმის შესახებ, თუ როგორ უნდა ორგანიზდეს საზოგადოება ლეგალურად, კულტურულად, სოციალურად და პოლიტიკურად. ეს კლასობრივი ურთიერთობა ვითრდება დროთა განმავლობაში.
მარქსისტულ თეორიაში, კაპიტალისტური წარმოების რეჟიმის კლასობრივი სტრუქტურა ხასიათდება ორი ძირითადი კლასის კონფლიქტით: ბურჟუა, კაპიტალისტებით, რომლებიც წარმოების საშუალებებს ფლობენ. მეორე გაცილებით უფრო დიდი ჯგუფია პროლეტარიატი (ან „მშრომელი კლასი“), რომლებმაც უნდა გაყიდონ თავიანთი საკუთარი შრომითი ძალა ( სახელფასო შრომა). ეს არის მუშაობის და საკუთრების ფუნდამენტური ეკონომიკური სტრუქტურა, უთანასწორობის მდგომარეობა, რომელიც ნორმალიზდება და ხდება მისი კულტურული იდეოლოგიის რეპროდუქცია.
მარქსისტებისთვის, წარმოების პროცესში ყველა ადამიანს აქვს ცალკეული სოციალური ურთიერთობები და პრობლემები. ამასთან, ყველა ადამიანი იყოფა სხვადასხვა ჯგუფებად, რომლებსაც აქვთ მსგავსი ინტერესები და ფასეულობები, რომლებიც შეიძლება მკვეთრად განსხვავდებოდეს სხვა ჯგუფისგან. კლასი განსაკუთრებულია იმით, რომ ეს არ ეხება ცალკეულ პირებს, არამედ კონკრეტულ როლს.
ვეებერიანული შეხედულება
მაქს ვებერმა ჩამოაყალიბა სტრატიფიკაციის სამ კომპონენტიანი თეორია, რომელიც სოციალურ კლასს ჰყოფს როგორც "კლასი", "სტატუსი" და "ძალა", მისი აზრით ისინი ერთმანეთთან არიან დაკავშირებული. ვებერი თვლიდა, რომ კლასის პოზიცია განისაზღვრებოდა პირის ურთიერთობით წარმოების საშუალებებთან, ხოლო სტატუსი წარმოიშვა პატივისა და პრესტიჟის განსაზღვრით.
ვებერი კლასს უყურებს, როგორც ადამიანთა ჯგუფს, რომელსაც აქვს საერთო, მათთვის ხელმისაწვდომი მიზნები და შესაძლებლობები. ეს ნიშნავს, რომ ის, რაც თითოეულ კლასს ერთმანეთისგან გამოჰყოფს არის მათი ღირებულება ბაზარზე, საკუთარი საქონლისა და მომსახურების მეშვეობით. ეს ქმნის კლასებს შორის დაყოფას მათ მიერ გატარებული აქტივების საშუალებით, როგორიცაა ქონება და კომპეტენცია.
ვებერმა უამრავი კონცეფცია შეიმუშავა სოციალურ სტრატიფიკაციაზე დაყრდნობითა და მრავალი ქვეყნის სოციალური სტრუქტურის ანალიზით. მან მარქსის თეორიების საწინააღმდეგოდ, აღნიშნა რომ სტრატიფიკაცია ემყარებოდა უფრო მეტს, ვიდრე კაპიტალის საკუთრებაა. ვებერმა აღნიშნა, რომ არისტოკრატული საზოგადოების ზოგიერთ წევრს ეკონომიკური სიმდიდრე აკლია, თუმცა, შესაძლოა, მას ჰქონდეს პოლიტიკური ძალა. ანალოგიურად ევროპაში, მრავალ მდიდარ ებრაულ ოჯახს არ ჰქონდა პრესტიჟი და პატივი, რადგან ისინი მიიჩნეოდნენ "პარიჰა ჯგუფის" წევრებად.
სქოლიო
კატეგორია:საზოგადოებრივი დანაყოფები კატეგორია:ანთროპოლოგია კატეგორია:საზოგადოებრივი კლასები კატეგორია:მარქსიზმი კატეგორია:ვებერიანიზმი კატეგორია:იერარქია
პი-მეზონები
პი-მეზონები, -მეზონები, პიონები (mesos) — სამი სახის სუბატომური ნაწილაკები. პიონებს მიეკუთვნება +, - და 0. სამივე მათგანი შედის ძლიერად ურთიერთქმედი ნაწილაკების, ჰადრონების კლასში. ჰადრონების კლასის ნაწილაკებს შორის ისინი ყველაზე მსუბუქები არიან. პიონები ელექტრონებზე დაახლოებით ორასსამოცდაათჯერ მძიმენი არიან ხოლო პროტონზე შვიდჯერჯერ მსუბუქენი. ვინაიდან და რადგანაც პიონების სპინი არის ნულის ტოლი ისინი მიეკუთვნებიან ბოზონებს ანუ ემორჩილებიან ბოზე-აინშტაინის სტატისტიკას.
ისტორია
იაპონელმა მეცნიერმა ჰიდეკი იუკავამ იწინასწარმეტყველა მათი, როგორც ბირთვული ძალების გადამტანის არსებობა 1935 წელს. 1947 წელს პირველი დამუხტული პიონები კოსმოსურ სხივებში იპოვეს ინგლისელმა მეცნიერებმა ბრისტოლის უნივერსიტეტში, ინგლისში. ეს მეცნიერები იყვნენ:ცეზარ ლატესი, სესილ ფრენკ პაუელი და ჯუზეპე ოკიალინი. დამუხტული პიონებისაგან განსხვავებით (+, -) ნეიტრალური პიონის აღმოჩენა და დაკვირვება შედარებით რთული იყო, რადგან მას არ ჰქონდა მუხტი. პირველად 0-მეზონზე დაკვირვება მოახერხეს 1950 წელს კალიფორნიის უნივერსიტეტში.
მეზონების არსებობის თეორიის შემუშავებისათვის, 1949 წელს ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიკის დარგში გახდა ჰიდეკი იუკავა .ლაბორატორიულ პირობებში პიონები პირველად მიიღეს ბერკლის ამაჩქარებელზე 1948 წელს აშშ-ში.
პიონების ძირითადი თვისებები
პიონები მონაწილეობენ ელექტრულ ნაწილაკთა შორის არსებულ ყველა ურთიერთქმედებაში:ძლიერში, ელექტრომაგნიტურში, სუსტსა და გრავიტაციულში. პიონების ელემენტარული მუხტი Q განსხვავებულია სამივე პიონთა ჯგუფის შემთხვევაში:+-მეზონებისათვის უდრის +1; --მეზონებისათვის იგი არის -1; ხოლო 0-მეზონებისთვის 0-ის ტოლია. პიონების შინაგანი ლუწობა P = 1, ხოლო B ბარიონული მუხტი და S უცნაურობა 0-ის ტოლია. + და - ერთმანეთის ანტინაწილაკებია. სწორედ ამის გამო მათი მასები და სიცოცხლის ხანგრძლიოვა ერთნაირია: სადაც c არის სინათლის სიჩქარე, ხოლო me არის ელექტრონის მასა.
პიონების იზოტოპური სპინი I = 1 და ისინი ტრიპლეტს წარმოქმნიან.
პიონთა ურთიერთქმედება
ყველაზე მეტად პიონებისათვის ძლიერი ურთიერთქმედებაა დამახასიათებელი, რაც ხასიათდება მაქსიმალური სიმეტრიით და ძალთა ქმედების მცირე რადიუსით. ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედება პიონების ძალთა ურთერთქმედებაზე რამდენიმე ათასჯერ მცირეა.
პიონთა ელექტრომაგნიტურ ურთიერთქმედებათა შორის ყველაზე სრულად შესწავლილია ელექტრონების და ფოტონების მეშვეობით მათი დაბადების პროცესები. 0-მეზონების დაშლის ანუ არასტაბილურობის გამომწვევი მიზეზი არის ელექტრომაგნიტური ურთიერთქმედება.
მნიშვნელოვან როლს ასრულებს -მეზონების ფიზიკაში სუსტი ურთიერთქმედება, რომელთა გამოც განპირობებულია + და --მეზონების არასტაბილურობა. ასევე სუსტი ურთიერთქმედება არის უცნაური ნაწილაკების პიონებად დაშლის მიზეზი. დაშლის პროცესების შესწავლამ მრავალ ფუნდამენტურ აღმოჩენამდე მიგვიყვანა. სუსტი ურთიერთქმედების ზეგავლენით მიმდინარე პროცესებში ირღვევა სივრცითი ლუწობის შენახვის კანონი, სიცოცხლის დიდი ხანგრძლივობის მქონე RoL-მეზონის დაშლის პროცესში ირღვევა კომბინირებული ლუწობის შენახვის კანონი.
სქოლიო
კატეგორია:კვანტური ფიზიკა
კაკაბეთის ყველაწმინდის ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია, შემორჩენილია აფსიდის ჩრდილოეთ ნაწილი და ჩრდილოეთ კედლის მცირე მონაკვეთი 1 მეტრის სიმაღლემდე, ეკლესიის მთლიანი გეგმა არ იკითხება.
ეკლესის შენებისას გამოყენებული იყო სხვადასხვა ზომის რიყის ქვა და კირის დუღაბი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მონღოლეთის გეოგრაფია
მინი|400px|მონღოლეთი და მისი მეზობლები
მონღოლეთის რესპუბლიკა (ყოფილი გარე რესპუბლიკა და მონღოლეთის სახალხო რესპუბლიკა), რომელიც მდებარეობს ცენტრალური აზიის აღმოსავლეთით,ზომიერი სარტყლის სტეპის, ნახევრად უდაბნოსა და უდაბნოს ზონებში-მსოფლიოში ყველაზე მეჩხრად დასახლებული ქვეყანაა. იგი ჩრდილოეთით 3000 კმ-ის მანძილზე რუსეთს ესაზღვრება, ხოლო სამხრეთით 4760 კმ-ით - ჩინეთს. დასავლეთით, ძალიან მცირე ტერიტორია (150 კმ) ესაზღვრება ყაზახეთს. მთლიანად ტერიტორია შეადგენს 1 564 116 კვ.კმ-ს, დაახლოებით იმდენს, რასაც ალასკა.
მინი|ალთაის მთები
თითქმის მთელი მონღოლეთი ზღვის დონიდან 1000 მ-ის სიმაღლეზე მდებარეობს. იგი ცენტრალური აზიის პლატოზეა განლაგებული. დასავლეთით ალთაის მთებია, რომელიც მუდმივად თოვლის საფარის ქვეშაა. ქვეყნის ყველაზე მაღალი მწვერვალიც აქ მდებარეობს (4374 მ.). მნიშვნელოვანი ქედებია ასევე გობის ალთაი და ხენტეი. ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს ხანგაის მთიანეთი. ალთაის ქედის აღმოსავლეთით ტბების ხეობაა (დაახლოებით 300-ზე მეტი ტბა), რომელიც შემოსაზღვრავს მდინარეების, სელენგასა და ტუულის ნაყოფიერ აუზს. ამ აუზის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს ულან-ბატორი (ულაანბაატარი), მონღოლეთის დედაქალაქი და კომერციული ცენტრი. მნიშვნელოვანი მდინარეებია: სელენგა, კერულენი, ონონი, ძაბხანი, კობდო. ქვეყნის ტერიტორიის 60 %-ზე მეტი უჭირავს წაბლა ნიადაგებს. გავრცელებულია აგრეთვე მურა, დამლაშებული, შავმიწა და მდელოს ნიადაგები. მთიანი რაიონებისათვის დამახასიათებელია ტყესტეპის ლანდშაფტები. ტყეს მონღოლეთის ტერიტორიის 10 % უჭირავს. ამ ტერიტორიაზე 100-ზე მეტი სახეობის ძუძუმწოვარია. ყველაზე გავრცელებულია მღრღნელები, გვხვდება კურდღელი ტოლაი, აკლიმატიზებულია ონდატრა. ტყეებში ბინადრობს მგელი, სიასამური,ციყვი, ბურუნდუკი. ჩლიქოსნებიდან აღსანიშნავია კულანი, ანტილოპები, შველი, მარალი, ხემტეის მთებში — ლოსი, მუშკი. მონღოლეთის ტერიტორიაზე ბინადრობენ ისეთი ცხოველებიც (ველური აქლემი, პრჟევალსკის ცხენი, გობის დათვი) რომლებიც სხვა ქვეყნებში თითქმის არ გვხვდება. მინი|გობის უდაბნო მონღოლეთის სამხრეთ-აღმოსავლეთ და სამხრეთ ნაწილს ფარავს გობის უდაბნო. ქვეყნის უდიდესი ნაწილი მოქცეულია აქტიურ სეისმურ ზონაში, რის გამოც, მიწისძვრები აქ საკმაოდ ხშირია.
ბუნებრივი რესურსები
მიუხედავად იმისა რომ გობის რეგიონი უმეტესად ქვიაშიან უდაბნოს წარმოადგენს, არსებობს ნახევრად უდაბნო ადგილები, რომელიც მრავალრიცხოვანი ცხვრისთვის, აქლემისთვის და ცხენისთვის საძოვრად გამოიყენება. ბალახოვანი სტეპი საშუალებას იძლევა გამოიკვებოს 28 მილიონი სული საქონელი. ერდენეტში მოიპოვებენ სპილენძსა და მოლიბდენს, აგრეთვე ქვანახშირს. არსებობს ნავთობის საბადოებიც, რომელიც ათვისებული არაა. ქვეყანაში დიდია ფოსფატის დეპოზიტი, მაგრამ უმეტესი ნაწილი აუთვისებელია გარემოს დაცვითი პრობლემების გამო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონღოლეთი კატეგორია:მონღოლეთის გეოგრაფია
კოჭბაანის ეკლესია
ტერმინი კოჭბაანის ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლევონ III
ლევონ III (Լեւոն Բ; დ. 1236 — გ. 1289) — კილიკიის სომეხთა სამეფოს მეფე 1269/1270-1289 წლებში, ჰეთუმიანების მეორე წარმომადგენელი, ჰეთუმ I-ისა და მისი მეუღლის, ზაბელის ვაჟი.
ლევონი დაიბადა 1236 წელს. ბავშვობაში, იგი გაიტაცეს, ტყვედ გაყიდეს და მამლუქი გახდა. მისმა მამამ, ჰეთუმ I-მა დიდი თანხა გადაიხადა იმისათვის, რომ შვილი გამოესყიდა.
ლევონ III ტახტზე ავიდა 1269 ან 1270 წელს. ლევონი იყო ძალიან მორწმუნე ადამიანი. მას სურდა განეახლებინა სავაჭრო ხელშეკრულება იტალიელებსა და კატალონიელებთან. ცდილობდა, რომ გაეძლიერებინა მონღოლეთ-სომხეთის ალიანსი.
1271 წელს მარკო პოლო ეწვია კილიკიის სომეხთა სამეფოს და დადებითად შეაფასა ლევონის მეფობა, თუმცა ამასთან ერთად აღნიშნა, რომ სამეფოს სამხედრო ძალები იყო ძალიან დემორალიზებული.
1275 წელს მამლუქთა სულთანი კიდევ ერთხელ შეიჭრა ლევონის სამეფოში. მათთან ბრძოლის დროს გარდაიცვალა ჰეთუმ I-ის ძმა და ლევონის ბიძა სმპადი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კილიკიის სომეხთა სამეფოს მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1236 კატეგორია:გარდაცვლილი 1289
სტარიე-კაზანჩი
სტარიე-კაზანჩი (Иҫке Ҡаҙансы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 331 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 79 კმ-ით.
რაბათის უბანი
რაბათის უბანი — გამორჩეული ისტორიული უბანი, სამცხე-ჯავახეთში, ახალციხის მუნიციპალიტეტში. ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი.
სტარიე-კაზანჩი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
რაბათის უბანი
ისტორია
ადგილი სადაც ქართველები, სომხები, ბერძნები, პოლონელები, უკრაინელები, რუსები და ებრაელები ერთად ცხოვრობდნენ. 1990 წელს საქართველოში დაწყებული არეულობის გამო, დიდმა ნაწილმა ქვეყანა დატოვა. ახალციხეში დარჩენილი ებრალების ორი ოჯახი სინაგოგას ტურისტების მიერ გაღებული შემოწირულობით ინახავს. გასულ წელს ახლციხის ციხეს 75 314 უცხოელი ტურისტი ესტუმრა. მათ შორის, ყველაზე მეტი ტურისტი პოლონეთიდან, ისრაელიდან, რუსეთიდან და სომხეთიდან იყო. რაბათი ერთადერთი უბანია, სადაც კათოლიკეების, მართლმადიდებლების, მაჰმადიანების, ებრაელებისა და სომხების სალოცავებია გაშენებული.
ახალციხეში უმნიშვნელოვანეს ისტორიულ-კულტურულ ძეგლს წარმოადგენს ციხესიმაგრე რაბათი რომელიც შვიდ ჰექტარზეა გაშლილი, სადაც ქართული, თურქული და რუსული არქიტექტურის ნიმუშები გვხვდება, მნახველს რამდენიმე საათი სჭირდება, რომ მთელი კომპლექსი საგულდაგულოდ დაათვალიეროს. არქიტექტორთა და რესტარვატორთა ჩანაფიქრით, რაბათის ციხე-ქალაქი პირობითად ორ ნაწილად დაიყო. ისტორიული ნაწილი შედარებით მაღლა მდებარეობს, სადაც ეროვნული მნიშვნელობის ძეგლების რესტარვაცია-რეაბილიტაცია განხორციელდა. კომპლექსის მეორე ნაწილში თანამედროვე დაწესებულებებია, მაგ., ტურისტული საინფორმაციო ცენტრი, რესტორანი, კაფე, სუვენირებისა და ტანსაცმლის მაღაზიები, მუზეუმი, ოთახი, სადაც ტურისტებმა შეიძლება იხილონ ქალაქ ახალციხის მაკეტი, ქორწინების სახლი, თურქული აბანოები, ამფითეატრი, ღვინის მარანი, სადაც შეიძლება ქართული ღვინოს დაგემოვნება და ყიდვა, აქ წარმოდგენილია 24-ზე მეტი ქართული ღვინის ბრენდი. იმ ტურისტებისათვის, ვისაც ძვირფასეულობა აინტერესებს, გახსნილია საიუველირო მაღაზია ქართული ეროვნული ნაკეთობებით. რაბათის მთელ ტერიტორიას გარს არტყია ტრადიციული ოთხი კოშკი, რომელზედაც შეიძლება ასვლა შიდა კიბეებით და იშლება ფანტასტიკური ხედი. რაბათი მნახველის ყურადღებას იპყრობს დარბაზული ტიპის ძველი შენობებით.
ახალციხის ისტორია IX საუკუნიდან, სწორედ რაბათიდან იწყება.
რაბათის ციხის ტერიტორიაზე განთავსებული იყო ჰოსპიტალი, რომლის ტერიტორიაზე ახლა ამფითეატრი, მუზეუმი, რესტორნები, კაფეები, კარიბჭიდან ხელმარცხნივ კი, მარანი გაკეთდა.
რაბათის უბანი 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამცხე-ჯავახეთის მხარეში
ბეტულია (სანტანდერი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მოსკოვის სამების ეკლესია (კოჟევნიკი)
მოსკოვის სამების ეკლესია (Церковь Троицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთის ადმინისტრაციული ოლქის დანილოვის რაიონში. ტაძართან ფუნქციონირებს სამოტივაციო საკონსულტაციო ცენტრი, რომელიც მორწუნეებს უწევს სასულიერო დახმარებას.
ტაძრის წინამძღვარია ოლეგ ტოგობეცკი.
აღწერა
ეკლესია არის ხუთგუმბათიანი კვადრატული ნაგებობა, რომელსაც გააჩნია სამი საკურთხეველი. მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია წმინდა სამების სახელზე, ხოლო ეგვტერები ნაკურთხია წმინდა საკვირველმოქმედნის, უვეცხლონი, კვიროსისა და იოანეს, ასევე პარასკევას სახელზე. ეკლესიის სამრეკლო წარმოადგენს რვაკუთხა ნაგებობას, რომელიც დგას ოთხკუთხედზე.
ისტორია
პირველი ხის ეკლესია სამების სახელზე ნაკურთხი, ააშენეს სლობოდაში დაახლოებით 1625 წელს. ამჟამად არსებული ნაგებობა კი შენდებოდა 1686 წლიდან 1689 წლამდე, შემდეგ 1722 წელს დააშენეს სამრეკლო, რომლის ზუსტი ავტორიც უცნობია. სავარაუდოდ იგი უნდა იყოს არქიტექტორი ივან ზარუდნი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ადიშის მთავარანგელოზის ეკლესია (ზაგრალის უბანი)
ადიშის მთავარანგელოზის ეკლესია (თარინგზელ) — სოფელ ადიშში ზაგრალის უბანში, სვანეთში, მესტიის მუნიციპალიტეტში, მდინარე ენგურის შენაკადის — ადიშჭალის მარჯვენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 2040 მეტრის სიმაღლეზე მდებარეობს.
ისტორია
ადიში მდიდარია ისტორიული ძეგლებით. სოფელში კედლის მხატვრობით შემკული ოთხი ეკლესიაა: მაცხოვრის ეკლესია (X–XI საუკუნეები), წმინდა გიორგის (სვანურად - ჯგრაგ) ორი ეკლესია (XI - XII საუკუნეები) და მთავარანგელოზის ეკლესია (XII საუკუნე). ეკლესიები დარბაზული ტიპისაა და განვითარებული შუა საუკუნეების ხანას განეკუთვნება.
ადიშში იყო დაცული ძველი ქართული ენისა და მწერლობის უმნიშვნელოვანესი ძეგლი, 897 წელს კლარჯეთში, შატბერდის ლავრაში გადაწერილი ოთხთავი. აქედან წარმოდგება მისი სახელწოდებაც - ადიშის ოთხთავი. ოთხთავი ამჟამად სვანეთის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მუზეუმში ინახება.
ადიშში ამჟამად 60-მდე ადამიანი ცხოვრობს. ადიში სვანეთის ერთ - ერთი უძველესი სოფელია. მასში შედიოდა სოფელი ზაგარიც, რომელიც 1811-2812 წლების ჟამიანობამ მოსპო.
მთავარანგელოზის ეკლესიის პრიმიტიული მხატვრობა (XII საუკუნის) ყურადღებას იპყრობს ნახატის გამომსახველობით.
ადიშის მთავარანგელოზის ეკლესია 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
აგროსი (კვიპროსი)
აგროსი (Αγρός) — სოფელი კვიპროსში. მდებარეობს ლიმასოლის რაიონში. 2001 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 804 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიმასოლის რაიონის სოფლები
იაკობ ფუტკარაძე
იაკობ ფუტკარაძე (დ. 23 სექტემბერი, 1935 — გ. 29 დეკემბერი, 2015) — ქართველი იურისტი, მოსამართლე.
დაიბადა 1935 წლის 23 სექტემბერს ვანის რაიონის სოფელ ინაშაურში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი 1959 წელს. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ასპირანტურა. საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „ქართველ მთიელთა სამართლის ისტორიისათვის“, დაიცვა 1965 წელს.
1996 წლის 25 ივნისს საქართველოს პარლამენტმა აირჩია საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს წევრად. 1996 წლის 15 აგვისტოს აირჩიეს საკონსტიტუციო სასამართლოს მოადგილედ და იმავდროულად პირველი კოლეგიის თავმჯდომარედ 5 წლის ვადით. 1999 წელს საქართველოს პრეზიდენტის განკარგულებით მიენიჭა უმაღლესი საკვალიფიკაციო კლასის მოსამართლის საკლასო ჩინი. 2002 წლიდან არის იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორი.
2004 წლის 25 ნოემბერს აირჩიეს საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს მდივნად.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ოქროს გლობუსის მე-10 დაჯილდოება
ოქროს გლობუსის მე-10 დაჯილდოება გაიმართა 1953 წლის 26 თებერვალს. მასში 1952 წლის ფილმები მონაწილეობდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოქროს გლობუსი
ხალიფაჰონი
ხალიფაჰონი (Xəlifəhoni) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 78 კაცი
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
სტარი-მუტაბაში
სტარი-მუტაბაში (Иҫке Мутабаш) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
ნინო ხურციძე
ნინო ხურციძე (დ. 28 სექტემბერი, 1975 — გ. 22 აპრილი, 2018, თბილისი)  — ქართველი მოჭადრაკე.
საერთაშორისო დიდოსტატი (1993), საერთაშორისო ოსტატი კაცთა შორის (1996). საქართველოს ორგზის ჩემპიონი ქალთა (1989, 1993) და კაცთა შორის (1998). ევროპის ჩემპიონი (1992), ორგზის მსოფლიო ჩემპიონი (1993, 95) 20-წლამდელთა შორის. მსოფლიოს საჭადრაკო ოლიმპიადების მეორე (2000, თავის დაფაძე მოიპოვა მცირე ოქროს მედალი) და მესამე (1998) პრიზიორი. მსოფლიო უნივერსიადის სამგზის ჩემპიონი (1994, 1996 — გუნდური, 1998 — პირადი). მსოფლიოს ჩემპიონატის დასკვნითი ეტაპის მონაწილე (2004) და ზონალური ტურნირების მონაწილე (1993, 1996).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მოჭადრაკეები კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:ქალები სპორტში
ყარა ყარაევის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კამერული ორკესტრი
ყარა ყკარაევის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კამერული ორკესტრი — კამერული ორკესტრი, რომელიც შეიქმნა 1964 წელს აზერბაიჯანელი კომპოზიტორების ფიქრეტ ამიროვისა და ყარა ყარაევის ინიციატივით.
ისტორია
350px|right|thumb
აზერბაიჯანის კარა კარაევის სახელობის სახელმწიფო კამერული ორკესტრი შეიქმნა 1964 წელს გამოჩენილი აზერბაიჯანული კომპოზიტორების ფიკრეტი ამიროვისა და ყარა ყარაევის ინიციატივით.
ნაზიმ რზაევი გახდა სახელმწიფო კამერული ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი და მთავარი დირიჟორი. 1992 წლამდე იგი იყო ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი. 1964-1992 წლებში პერიოდის განმავლობაში, სახელმწიფო კამერულმა ორკესტრმა ღირსეული ადგილი მოიპოვა ქვეყნის წამყვან კოლექტივთა შორის. ასევე ამ პერიოდის განმავლობაში, ორკესტრმა დაათვალიერა [[რუსეთი
1992 წლიდან 1995 წლამდე ორკესტრს ხელმძღვანელობდა რამიზ მელიკასლანოვი.
1995-1997 წლებიდან ყარა ყარაევის სახელობის აზერბაიჯანის სახელმწიფო კამერული ორკესტრის ხელმძღვანელი იყო კომპოზიტორი, დირიჟორი, აზერბაიჯანის სახალხო არტისტი იაშარ იმანოვი.
1998 წლიდან დღემდე, ორკესტრის სამხატვრო ხელმძღვანელი არის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი, ტიმურ გეოკჩაევი. 1998 წლის ივლისში, ორკესტრმა წარმატებით წარმოადგინა აზერბაიჯანი ლონდონში. 1998 წლის სექტემბერში პარიზში გაიმართა კონცერტი, რომელიც ეძღვნებოდა ყარა ყარაევის 80 წლის იუბილეს. ჰეიდარ ალიევის ფონდის და ჰეიდარ ალიევის ფონდის პრეზიდენტის, იუნესკოს და ISESKO კეთილი ნების ელჩის, დეპუტატი მეჰრიბან ალიევას ინიციატივით აზერბაიჯანის დამოუკიდებლობის 20 წლის იუბილეს აღსანიშნავად გაიმართა კონცერტები პარიზში, ბერლინსა და რომში.
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1964 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:აზერბაიჯანული მუსიკა
ოსკარ ფელცმანი
ოსკარ ბორისის ძე ფელცმანი (Оскар Борисович Фельцман; დ. 18 თებერვალი, 1921, ოდესა, უკრაინის სსრ, საბჭოთა კავშირი — გ. 3 თებერვალი, 2013, მოსკოვი, რუსეთი) — უკრაინაში დაბადებული საბჭოთა და რუსი კომპოზიტორი, ვლადიმირ ფელცმანის მამა.
ბიოგრაფია
ოსკარ ფელცმანი დაიბადა 1921 წლის 18 თებერვალს ოდესაში. არის ბორის ოსიპოვის ძე ფელცმანის ვაჟი (ლიტველი ებრაელი ორთოპედიული ქირურგი, რომელიც ასევე ფორტეპიანოზე პროფესიონალურად უკრავდა). ხუთი წლის ასაკიდან სწავლობდა მუსიკას. ვიოლინოს სწავლობდა პიოტრ სტოლიარსკი ასწავლიდა, ხოლო ფორტეპიანოს ბერტა რეინბალდთან, რომელიც ასევე ასწავლიდა ემილ გილელსს და ტატიანა გოლდბარკს. 6 წლის ასაკში, მან პირველი მუსიკალური კომპოზიცია შექმნა ფორტეპიანოსთვის სახელად „შემოდგომა“.
ფელცმანმა 1939 წელს დაამთავრა ოდესის პიოტრ სტოლიარსკის მუსიკალური სკოლა, სადაც კომპოზიტორ ნიკოლაი ვილინსკისთან ერთად სწავლობდა კომპოზიციებს. შემდეგ ფელცმანი ჩაირიცხა მოსკოვის კონსერვატორიაში, სწავლობდა ვიისარიონ შებლინის ზედამხედველობის ქვეშ, რომელმაც ფელცმანის კომპოზიციის სწავლებისთვის ვილისკის მოსკოვის კონსერვატორიის სახელით მადლობის წერილი დაწერა.
მეორე მსოფლიო ომის დროს, ფელტსმანი ევაკუირებულ იქნა ნოვოსიბირსკში, 20 წლის ასაკში გახდა ციმბირის კომპოზიტორთა კავშირის აღმასრულებელი მდივანი, სადაც მან დაწერა მუსიკა ფილარმონიის, ლენინგრადის ალექსანდრიინსკის თეატრისა და ბელორუსის ებრაული თეატრისათვის. ამავე პერიოდში ფელცმანმა დაწერა ოპერეტა, რომელიც დაფუძნებულია ვალენტინ კატაევის პიესის მიხედვით „ცისფერი შარფი“; იგი გაზეთ „პრავდაში“ გააკრიტიკეს. 1941 წელს ოსკარ ფელცმანი დაქორწინდა ევგენია კაიდანოვკაიაზე — მოსკოვის კონსერვატორიის საგუნდო დირიჟორული ფაკულტეტის სტუდენტზე. იგი მოსკოვში ნოვისბირსკიდან 1945 წელს დაბრუნდა.
მისი ყველაზე პოპულარული სიმღერა იყო „ხეობის შროშანი“ («Ландыши»), რომელიც ოლგა ფადეევას ლექსებით დაიწერა და პრემიერაზე ჟელენა ელიკანოვამ იმღერა.
ოსკარ ფელცმანი გარდაიცვალა 2013 წლის 3 თებერვალს, 91 წლის ასაკში, მოსკოვში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:მოსკოვში გარდაცვლილები კატეგორია:რუსი კომპოზიტორები კატეგორია:საბჭოელი კომპოზიტორები
განძანის ნათლისმცემლის ეკლესია
განძანის ნათლისმცემლის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი. მდებარეობს ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (განძანი, საღამო). მდებარეობს ჯავახეთის ზეგანზე, ფარავნის ტბის სამხრეთით, მდინარე ფარავნის ორივე ნაპირზე. ზღვის დონიდან 2020 მ. ნინოწმინდიდან დაშორებულია 22 კმ-ით.
იოზეფ ლოშმიდტი
იოზეფ ლოშმიდტი (Josef Loschmidt დ. 15 მარტი, 1821, ვენა — გ. 8 ივლისი, 1895, ვენა) — ავსტრიელი ფიზიკოსი.
განძანის ნათლისმცემლის ეკლესია
განძანის ნათლისმცემლის ეკლესია 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამცხე-ჯავახეთის მხარეში
იოზეფ ლოშმიდტი
ბიოგრაფია
XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ფიზიკაში აღინიშნა დაძაბული მუშაობით მოლეკულური მუდმივების (მოლეკულების ზომების, მათი რიცხვის და მასის და სხვა) განსაზღვრის მიმართულებით. ჯერ კიდევ მ. ლომონოსოვი ცდილობდა ნაწილაკთა ზომების ზედა ზღვრების დადგენას, ეყრდნობოდა რა ნივთიერების ხსნადობას, ლითონის ნაჭრების ფურცლად გაბრტყელების უნარს და სხვა მსგავსი განსაზღვრები გრძელდებოდა XIX საუკუნეშიც. ასეთი სახის სამუშაოებში თავისი ავტორიტეტული წვლილი შეიტანეს დიდმა ფიზიკოსებმა: ჰ. ჰელმჰოლცი, მ. ფარადეიმ, გ. კირხჰოფი, მაგრამ საკითხისადმი ექსპერიმენტული მიდგომა იძლეოდა მხოლოდ ზედა ზღვარს, ესე იგი რიცხვს, რომელიც აღემატებოდა მოლეკულის ზომებს. მოლეკულის ზუსტი ზომის განსაზღვრა და ზოგიერთ შემთხვევაში ამ ზომების ქვედა ზღვარის შეფასება შეძლო მხოლოდ თეორიამ.
მოლეკულების ზომების განსაზღვრის ახალი მეთოდები მოგვცა აირების კინეტიკურმა თეორიამ. მოლეკულურ-კინეტიკური თეორიის შედეგებმა საშუალება მისცა მეცნიერებს გაეკეთებინათ სათანადო დასკვნები მოლეკულური სამყაროს ისეთი მუდმივების შესახებ, როგორიცაა თავისუფალი განარბენის სიგრძე და დაჯახების რიცხვი წამში. ლოშმიდტმა 1865 წელს პირველმა გამოიყვანა ეს მონაცემები მოლეკულის დიამეტრის განსაზღვრისათვის და მოცულობის ერთეულში მოლეკულლების რაოდენობის დადგენისათვის. იგი ამ დროისათვის უკვე ვენის უნივერსიტეტის პროფესორი იყო.
ლოშმიდტმა თავის თანამემამულე ლ.ბოლცმან თან ერთად დიდად შეუწყო ხელი თეორიული ფიზიკის ახალი მეთოდის -სტატისტიკური მეთოდის- წარმოშობასა და ჩამოყალიბებას. ამ მეთოდის სისტემატური გაფართოებით ამერიკელმა ფიზიკოსმა ვ. გიბსი შექმნა ეგრეთ წოდებული სტატისტიკური მექანიკა. აღსანიშნავია, რომ ფიზიკისგანვითარების შედეგად XIX საუკუნის დასაწყისში აღმოცენდა თეორიული ფიზიკის ისეთი ფუნდამენტური დარგი, როგორიცაა სტატისტიკური ფიზიკა, რომელიც მეცნიერება აღჭურვა შემეცნების ახალი მძლავრი იარაღით. ამ დარგის გამოჩენამ ხელი შეუწყო ფიზიკისა და ფილოსოფიის ინტერესების დაახლოების პროცესს, რაც საკმაოდ დამახასიათებელია ბუნებისმეტყველების განვითარების ახალი ეტაპისათვის. 1870 წელს ლოშმიდტს ირჩევენ ავსტრიის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილ წევრად. ლოშმიდტმა თავისი წვლილი შეიტანა მეცნიერების სხვა დარგებშიც. არანაკლებ საყურადღებოა მისი შრომები კრისტალოგრაფიისა და სტერეოქიმიის საკითხებში. ლოშმიდტი ცდილობდა დაედგინა მრავალი ორგანული ნაერთის გრაფიკული ფორმულები. მის მიერ შექმნილი ბენზოლის ფორმულა ანალოგიურია კეკულეს ფორმულისა, რომელიც დღეს ყველაზე დახვეწილ გამოსახულებას წარმოადგენს.
იოზეფ ლოშმიდტი გარდაიცვალა 1895 წლის 8 ივლისს.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრიელი ფიზიკოსები
ალექსანდრ ლოკშინი
ალექსანდრ ლაზარეს ძე ლოკშინი (Алекса́ндр Ла́заревич Локши́н; დ. 19 სექტემბერი, 1920, ბიისკი, ალთაის მხარე, დასავლეთ ციმბირი — გ. 11 ივნისი, 1987) — რუსი კლასიკური მუსიკის კომპოზიტორი.
მაჰლერისა და ალბან ბერგის თაყვანისმცემელმა, შექმნა საკუთარი მუსიკალური ენა; მან დაწერა თერთმეტი სიმფონია და სიმფონიური ნამუშევრები, მათ შორის: Les Fleurs du Mal (1939, ბოდლერის ლექსებზე), სამი სცენა გოეთეს ფაუსტიდან (1973, 1980 წწ.), კანტატა Mater Dolorosa (1977, ახმატოვას ლექსებზე რექვიემი). მხოლოდ მისი ნომერ 4 სიმფონიაა წმინდა ინსტრუმენტული; მისი ყველა სხვა სიმფონია მოიცავს ვოკალურ ნაწილებს. ლოშკინის ნომერ 3 სიმფონია დაიწერა კიპლინგის ლექსებზე, ხოლო ბალეტი Fedra დაიდგა ნომერ 4 სიმოფიის მუსიკიდან. ლოქსინმა ასევე დაწერა საფორტეპიანო ვარიაცის ციკლი მარია გრინბერგისთვის (1953) და კიდევ ერთი - ელენა კუშნეროვასთვის (1982).
ადრეული წლები
კომპოზიტორის მამა, ლაზარ ლოქშინი, იყო ბუღალტერი, ხოლო დედამისი, მარია კოროტკინა - ბებიაქალი.
ლოკშინის და, მარია, 1914 წელს დაიბადა. ოჯახი კომუნისტური რეპრესიების შედეგად დაზარალდა, ლოქსინის მამა მცირე მეურნეობის ბიზნესის გამო კაპიტალისტად კლასიფიცირდა. მათი მიწა და მესაქონლეობა ჩამორთმეული იყო და მარია სამედიცინო სკოლიდან გააძევეს იმის გამო, რომ ხუმრობდა.
მას შემდეგ, რაც ოჯახი ნოვოსიბირსკში გადავიდა, ახალგაზრდა ლოქშინის სკოლაში ასწავლიდნენ შესანიშნავი მასწავლებლები, რომლებიც მოსკოვიდან და სანქტ-პეტერბურგიდან ციმბირში გადაასახლეს. ცნობილმა პიანისტმა ალექსეი შტეინმა, სანქტ-პეტერბურგის კონსერვატორიის ყოფილმა პროფესორმა, ლოქშინს ფორტეპიანოს დაკვრის სწავლებას საფუძველი ჩაუყარა. 1936 წელს, შტინის სარეკომენდაციო წერილით ლოკშინი მოსკოვში ჩავიდა და შემოწმდა მოსკოვის კონსერვატორიის დირექტორის, გენრიხ ნეიგუას მიერ. იგი მოსკოვის მუსიკის ცენტრალურ სკოლაში ჩაირიცხა; ექვსი თვის შემდეგ სტუდენტად მიიღეს კონსერვატორიაში, სადაც კომპოზიტორ ნიკოლაი მიასკოვსკისთან ერთად სწავლობდა კომპოზიციას.
1941 წელს ლოქშინმა წარმოადგინა თავისი სიმფონიური ნაშრომი Les Fleurs du Mal (ჩაწერა BIS-მა, 2010 ), (როგორც მისი სადიპლომო ნამუშევარი მოსკოვის კონსერვატორიის დამთავრებისთვის). თუმცა, რადგან ჩარლზ ბოდელერის ლექსები ცენზორებმა კომუნისტური იდეოლოგიის საწინააღმდეგოდ მიიჩნიეს, ლოქშინს უარი ეთქვა მოსკოვის კონსერვატორიის დიპლომზე და არ მისცეს სახელმწიფო გამოცდების ჩაბარების უფლება. მიუხედავად ამისა, ის უკვე კომპოზიტორთა კავშირის წევრი იყო.
მეორე მსოფლიო ომი
მეორე მსოფლიო ომის დროს ლოქშინი მოსკოვში იმყოფებოდა, მოგვიანებით კი ნოვოსიბირსკში დაბრუნდა. 1941 წლის ივლისში იგი ჩაირიცხა ხალხის მოხალისეთა კორპუსში, მაგრამ კუჭის წყლულების ძლიერი შეტევების შემდეგ იგი სამხედრო სამსახურისთვის უვარგისად გამოცხადდა. ზაფხულის განმავლობაში და 1941 წლის შემოდგომის დასაწყისში მსახურობდა როგორც მეხანძრე, რომელიც საჰაერო დაბომბვის დროს მოსკოვის კონსერვატორიის სახურავზე ცეცხლგამჩენ ბომბებს აქრობდა; შემდეგ ის ნოვოსიბირსკში იქნა ევაკუირებული.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1987 კატეგორია:რუსი კომპოზიტორები
ილია თავაძე
ილია თავაძე (დ. 26 დეკემბერი, 1905, ნატანები — გ. 9 ნოემბერი, 1973, თბილისი) — ქართველი ფილოსოფოსი. ფილოსოფიის მეცნიერებათა დოქტორი (1964), პროფესორი (1965). საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1967).
ბიოგრაფია
სკკპ-ის წევრი 1931 წლიდან. დაამთავრა მოსკოვის პედაგოგიური ინსტიტუტი (1934). 1938 წლიდან იყო საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის მდივანი აგიტაციისა და პროპაგანდის დარგში, 1943–1946 წლებში — საქართველოს სახელმწიფო კონტროლის სახალხო კომისარი, 1946-1949 წლებში – სსრკ-ის საელჩოს პირველი მდივანი პარიზში, 1951-1953 წლებში სსრკ-ის ელჩი სირიასა და ლიბანში, 1953–1955 წლებში სსრკ-ის საგარეო საქმეთა სამინისტროს პრესის განყოფილების გამგე, 1955-1973 წლებში — შოთა რუსთაველის სახელმწიფო თეატრის ინტსტიტუტის რექტორი. საქართველოს სსრ I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, საქართველოს კომპარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი (1938–1947), ცენტრალური კომიტეტის ბიუროს წევრი (1938–1943). იკვლევდა მატერიალისტური დიალექტიკისა და მარქსისტული ესთეტიკის პრობლემებს. მიღებული აქვს სახელმწიფო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 26 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1905 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:ქართველი დიპლომატები კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:სსრკ-ის I მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები ილია კატეგორია:საკავშირო კპ-ის (ბ) XVIII ყრილობის დელეგატები
კირინო (ისაბელა)
კირინო (ოფიციალურად კირინოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Quirino) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 023 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 21 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ისაბელას მუნიციპალიტეტები
ბოლივარი (სანტანდერი)
ბოლივარი (Bolívar) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2.064 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 858 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9.06 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 419 კმ²-ია.
ხალიფაქიუჯა
ხალიფაქიუჯა (Xəlifəkücə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 205 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
კლინტ დემპსი
კლინტ დემპსი (Clint Dempsey; დ. 9 მარტი, 1983, ნეკოდოუჩესი) — ყოფილი ამერიკელი ფეხბურთელი. ძირითადად ასპარეზობდა პრემიერ-ლიგაში. უკანასკნელად თამაშობდა ამერიკულ კლუბ „სიეტლ საუნდერსში“.
მონაწილეობა აქვს მიღებული მსოფლიოს 2006, 2010 და 2014 წლის ჩემპიონატებზე. დემპსის მსოფლიო ჩემპიონატებზე გატანილი აქვს ოთხი გოლი და ამ მაჩვენებლით ამერიკელთაგან ჩამორჩება მხოლოდ ლინდონ დონოვანს, რომელსაც ერთით მეტი გოლი აქვს გატანილი. ამავდროულად, ის არის პირველი ამერიკელი ფეხბურთელი, რომელმაც მიყოლებით სამ მუნდიალზე შეძლო გოლის გატანა. დემპსიმ კლუბთან ერთად შეძლო 2016 წლის კონფედერაციის თასი ფინალში გასვლა, თუმცა ბრაზილიის ნაკრებთან დამარცხდა. იგი მიჩნეული ყველა დროის საუკეთესო ამერიკელ ფეხბურთელად.
აკლუბო
მახუნცეთის ხიდი
მახუნცეთის ხიდი — ქვისთაღოვანი ხიდი მდინარე აჭარისწყალზე, ქედის მუნიციპალიტეტში სოფ. მახუნცეთის ტერიტორიაზე.