cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აზერბაიჯან-პოლონეთის ურთიერთობები
პოლიტიკური ურთიერთობები
2007 წელს პოლონეთის მაშინდელი პრეზიდენტი ლეხ კაჩინსკი ეწვია აზერბაიჯანს, ხოლო 2008 წლის 26 თებერვალს აზერბაიჯანის პრეზიდენტი ილჰამ ალიევი იმყოფებოდა პოლონეთში. ვიზიტის დროს ხელი მოეწერა ორივეს ქვეყნის ერთობლივ განცხადებას. განცხადებაში აღინიშნა, რომ პოლონეთი მხარს უჭერს კონფლიქტის მშვიდობიან მოგვარებას. კაჩინსკი ჰეიდარ ალიევის ორდენით დააჯილდოვეს მისი მეხუთე ვიზიტის დროს, ურთიერთობების განვითარების საქმეში სპეციალური წვლილისთვის.
ეკონიმიკური ურთიერთობები
2008 წელს, პირველად ეკონომიკური ურთიერთობების ისტორიაში, აზერბაიჯანმა მოიპოვა ვაჭრობის ჭარბი წილი, ხოლო პროდუქტის ბრუნვავ ორ ქვეყანას შორის 166,9 მილიონ დოლარს მიაღწია. კომპანია „Sarmatiya“ დაარსდა ბაქო-ოდესა-ბროუდი-პლოკი-გდანსკი მილსადენის ტექნიკური დეტალების მოსამზადებლად. ეს პროექტი აჩვენებს აზერბაიჯანის მზარდ როლს პოლონეთის ენერგეტიკული უსაფრთხოების უზრუნველყოფაში.
კულტურული ურთიერთობები
XIX საუკუნის შუა წლებში აზერბაიჯანული გმირული ეპოსი „Koroghlu“ თარგმნა ალექსანდრე ჩოდიჩკომ, რომელიც შემდგომ გამოქვეყნდა ინგლისურ და ფრანგულ ენებზე. ვარშავა ასევე არის, ბოლო ადგილი, რომელიც აზერბაიჯანელმა მეცნიერმა და მწერალმა აბასყული-აღა ბაქიხანოვმა გადადგომამდე მოინახულა. მან ვარშავაში დაწერა მრავალი ლექსი და მისი ცნობილი პოემა „ცათა საიდუმლოებები“ არაბულ ენაზე.
ბაქოს სლავური უნივერსიტეტის პოლონური ენისა და კულტურის ცენტრი გაიხსნა 2006 წლის 9 ნოემბერს. პოლონელმა ინჟინერმა პაველ პოტოტსკიმ წარმოადგინა კასპიის ზღვაში ნავთობის მოპოვების პირველი პროექტი და უზრუნველყო მისი შესრულება.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:პოლონეთის დიპლომატიური ურთიერთობები
GamesRadar+
„GamesRadar+“ (ადრე GamesRadar) — ვიდეო თამაშებისადმი მიძღვნილი მრავალფორმატიანი ვებსაიტი, სადაც რეგულარულად თავსდება სიახლეები, მიმოხილვები, რეცენზიები და ვიდეოები კომპიუტერული თამაშების შესახებ. საიტის მფლობელი არის Future plc. ოფისები განთავსებულია აშშ-სა და დიდ ბრიტანეთში. საიტს ყოველთვიურად ჰყავს 3.25 მილიონი ვიზიტორი.
საიტი განთქმული არის თავისი პროფესიონალური და, ამავე დროს იუმორისტული მიდგომით თამაშების აღწერისას. ჩვეულებრივ სიახლეებთან ერთად, მასში ქვეყნდება კომიკური სტატიები და ვიდეოები. ასევე საიტს აქვს iTunes-დან სიახლებიის გადმოწერის შესაძლებლობა, სადაც წარმოდგენილი არის ბოლოს დროს მომხდარი სიახლეები ვიდეო თამაშების ინდუსტრიიდან.
სტილი და ფორმატი
GamesRadar აქვეყნებს უამრავ სტატიას ყოველდღე, რომელიც მოიცავს ოფიციალური სიახლეებს ვიდეო თამაშების შესახებ, მიმოხილვებს, პრევიუებს და ა.შ. სტატიების სტილი, ძირითად იუმორისტული ხასიათის არის, ზოგ შემთხვევაში მასალებს თან ახლავს სურათები და ვიდეო მასალები. ზოგიერთი სტატია სრულად სატირიული სტილით არის შედგენილი. ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სექცია არის "ტოპ 7", რომელიც ყოველ კვირეულად ნახლდება. მასში აისახება, როგორც პოზიტიური, ასევე ნეგატიური შეხედულებები თამაშების შესახებ.
TalkRadar
2008 წლის 19 მაისიდან აშშ-ში საიტი ყოველ ხუთშაბათს ახორციელებს პოდკასტს სახელწოდებით TalkRadar. ის სწრაფად გახდა ყველაზე პოპულარული სერვისი საიტზე. პოდკასტის დროს, ერთი კვირის განმავლობაში განიხილება ტოპ 7 თამაში, ასევე განიხილება საიტზე არსებული ზოგიერთი სტატია, ცოტა ხნის წინ გამოსული თამაშები, და ასევე კითხვები GamesRadar-ის საზოგადოებასთან დაკავშირებით. არის შემთხვევები, როდესაც TalkRadar -ში მონაწილეობენ ჟურნალისტები სხვა საიტებიდან, ასევე ადამიანები, რომლებსაც არ აქვთ შეხება ვიდეო თამაშების ინდუსტრასთან. პოდკასტი ხელმისაწვდომია, როგორც ოფიციალური საიტიდან, ასევე iTunes-დანაც. ფართო პოპულარობიდან გამომდინარე, TalkRadar-ის ფანებმა შექმნეს ვიკი-საიტი სახელწოდებით tdar.wikia.com. სადაც ტეკსტური ფორმით თავსდება პოდკასტის ყველა გამოშვება.
აშშ-ში TalkRadar-ის პოპულარობის შედეგად, დიდი ბრიტანეთის საიტის შემქმნელთა ჯგუფმაც გაუშვა მსგავსი ყოველკვირეული პოდკასტი. გადაწყდა აუდიო შოუს ფორმატის გამოყენება, რათა სრულად არ დამსგავსებოდა ორიგინალურ ფორმატს.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული საიტები კატეგორია:ბრიტანული ვებსაიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიახლეების საიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების განხილვების საიტები
ვენეციის თავდაცვითი ნაგებობები
XVI-XVII საუკუნეების ვენეციის თავდაცვითი ნაგებობები — იუნესკოს ოფიციალური ნომინაცია, რომლის შემადგენლობაშიც შედის ვენეციის დღევანდელი სამი ქვეყნის ექვსი თავდაცვითი ნაგებობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მონტენეგროში კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები ხორვატიაში
რანშუ-ალეგრი (პარანა)
რანშუ-ალეგრი (Rancho Alegre) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ასაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 955 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.59 კმ²-ზე. ფართობი 167 646 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ანცირანანის პროვინცია
ანცირანანის პროვინცია (Antsiranana) — მადაგასკარის პროვინცია. ფართობი — 44 784 კმ². მოსახლეობა — 1 680 828 ადამიანი (2013 წელი). ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ანცირანანა.
პროვინცია მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში და აქვს ზღვაზე გასასვლელი. სამხრეთ-დასავლეთით ესაზღვრება მაჰაძანგის პროვინცია, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ტუამასინის პროვინცია. პროვინციის სამხრეთში მასუალას ნახევარკუნძულზე მდებარეობს ქვეყნის ყველაზე დიდი ეროვნული პარკი მასუალა, ჩრდილოეთით — ეროვნული პარკი მონტან დ’ამბრე. პროვინციის აღმოსავლეთით მდებარეობს კუნძული ნოსი-ბე.
პროვინცია ადმინისტრაციულად იყოფა 2 რეგიონად და 9 დეპარტამენტად.
სქოლიო
კატეგორია:მადაგასკარის პროვინციები
გაბრიელ პალეტა
გაბრიელ პალეტა (Gabriel Paletta; დ. 15 თებერვალი, 1986, ბუენოს-აირესი, იტალია) — არგენტინაში დაბადებული იტალიელი ფეხბურთელი. იტალიის სერია C-ს მონაწილე საფეხბურთო კლუბ „მონცას“ ნახევარმცველი.
საკლუბო კარიერა
პალეტამ კარიერა არგენტინულ კლუბ „ბანფილდში“ 2005 წელს დაიწყო. მომდევნო წელს „ლივერპულის“ ყურადღება მიიპყრო და უკვე ზაფხულში გუნდის წევრი გახდა. 2007 წელს „ბოკა ხუნიორსში“ გადავიდა, სადაც სამი წელი დაჰყო, რის შემდეგაც, 2015 წელს იტალიურ საფეხბურთო კლუბ „მილანს“ შეუერთდა.
სანაკრებო კარიერა
2005 წელს 7 მატჩი ჩაატარა არგენტინის 20 წლამდელთა ნაკრებში, ხოლო 2014 წელს სამჯერ დაიცვა იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსება. მისი დებიუტი იტალიელთა რიგებში ესპანელთა წინააღმდეგ ამხანაგურ მატჩში შედგა. იმავე წელს მონაწილეობა მიიღო ბრაზილიის მსოფლიოს ჩემპიონატში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:ლივერპულის ფეხბურთელები კატეგორია:ბოკა ხუნიორსის ფეხბურთელები კატეგორია:პარმის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:ატალანტას ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიელი არგენტინელები კატეგორია:ძიანსუ სუნინის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
დავით მელიქიშვილი
დავით მელიქიშვილი (დ. 5 ივნისი, 1960) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 5 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
მერი-როუზი
მერი-როუზი — ევროპაში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ჩაძირული ხომალდი. ის ინგლისის მეფის, ჰენრი VII-ის ფლაგმანი იყო. „მერი-როუზის“ აგება 1509 წელს დაიწყო. 1536 წელს იგი ახალი და მძლავრი ქვემეხით აღჭურვეს. 1545 წელს ხალხმა და მეფემ „მერი-როუზი“ საბრძოლველად გააცილა, თუმცა მოკლე ხანში ჩაიძირა.
ზედა გემბანზე ხალხისა და შეიარაღების წონამ „მერი-როუზის“ ბალანსი შეარყია. მოულოდნელად ერთ მხარეს გადაიხარა და სათოფურებიდან წყალმა დაიწყო შეღწევა. გემმა წონასწორობა ვეღარ აღიდგინა, წყლით დამძიმდა და ფსკერისკენ დაეშვა.
ნუგზარ ტატალაშვილი
ნუგზარ ტატალაშვილი (დ. 20 მარტი, 1990, გორი) — ქართველი ძიუდოისტი. ევროპის ჩემპიონატისა (2013 წელს ვერცხლის, 2016 წელს — ბრინჯაოსი) და ევროპული თამაშების (2015 წელს ვერცხლის) პრიზიორი. მონაწილეობა მიიღო 2012 წლის ლონდონის ოლიმპიურ თამაშებში. გუნდურში ევროპის ოთხგზის ჩემპიონი (2012, ჩელიაბინსკი, რუსეთი; 2013, ბუდაპეშტი, უნგრეთი; 2014, მონპელიე, საფრანგეთი, 2016, ყაზანი, რუსეთი), მსოფლიო ჩემპიონი (2013, რიო დე ჟანეირო, ბრაზილია).
არის საქართველოს ორგზის ჩემპიონი (2012, 2014; -73 კგ), ორგზის ვერცხლისა (2016, -73 კგ; 2017, -81 კგ) და ბრინჯაოს პრიზიორი (2009, -73 კგ); ახალგაზრდებს შორის საქართველოს ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2009, -73 კგ); ახალგაზრდებს შორის საქართველოს ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2009, -73 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:დაბადებული 20 მარტი
სილოვან ნარიმანიძე
სილოვან ნარიმანიძე (დ. 15 მარტი, 1925, მაღრაანი, ახმეტის რაიონი — გ. 13 აგვისტო, 2007) — ქართველი მწერალი. მწერალთა ასოციაცია „მწერალი“-ს თავჯდომარე. გამომცემლობა „მწერალი“-ს დირექტორი.
ბიოგრაფია
1952 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:ქართველი მწერლები
ჟოაიმა
ჟოაიმა (Joaíma) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალმენარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 941 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.98 კმ²-ზე. ფართობი 1 664 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
დილმუნი
დილმუნი — ბიბლიური ადგილის შესაბამისი ადგილი შუმერული მითოლოგიის თანახმად. შესაძლოა, კუნძული, სადაც ადამიანი უზრუნველად ცხოვრობდა. აქ იყო შუმერული წარღვნის გმირის, უთნაფიშთიმის საცხოვრისი, რომელიც უკვდავების მაძიებელმა გილგამეშმა მოინახულა.
მეცნიერები ფიქრობენ, რომ სამოთხის იდეა შუმერში ჩაისახა. შუმერული სამოთხე, პოემის თანახმად, მდებარეობდა ქვეყანა დილმუნში, რომელიც ირანის სამხრეთ-დასავლეთით უნდა ყოფილიყო. აქვე მოათავსეს მოგვიანებით თავიანთი „სიცოცხლის ქვეყანა“ — უკვდავების მხარე — სემიტმა ბაბილონელებმა, რომელთაც დაიპყრეს შუმერი. არსებობს საბუთი იმისა, რომ ბიბლიური სამოთხე იგივე დილმუნი იყო.
ტიგრან ესაიანი
ტიგრან ესაიანი (Տիգրան Եսայան; დ. 2 ივნისი, 1972, ერევანი, სომხეთის სსრ, საბჭოთა კავშირი) — კარიერადასრულებული სომეხი ფეხბურთელი. პოზიციით სტრაიკერი. იგი თამაშობდა სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებსა და სომხეთის საფეხბურთო პრემიერლიგის რამდენიმე კლუბში.
საერთაშორისო კარიერა
ტიგრან ესაიანის დებიუტი სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში შედგა 1996 წლის 20 თებერვალს, პერუს წინააღმდეგ გამათრულ ამხანაგურ შეხვედრაში. ამ დღიდან მოყოლებული მან 21 ნაკრების თამაშში მიიღო მონაწილეობა და მთლიანობაში 4 გოლი გაიტანა. 1999 წელს მან დატოვა ეროვნული ნაკრები. იგი სომხეთის ნაკრების ყველა დროის საუკეთესო ბომბარდირთა სიაში მე-10 ადგილს იკავებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:სომეხი ფეხბურთელები
ინჩუკალნსის მხარე
ინჩუკალნსის მხარე (Inčukalna novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 1 თემს და ქალაქ ვანგაჟს. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ინჩუკალნსი.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულების შემდეგ რიგის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 8 510 კაცს. მხარის ფართობია 112,2 კმ².
ეროვნული შემადგენლობა
ინჩუკალნსის მხარის ეროვნული შემადგენლობა 2010 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით ასე გამოიყურება :
ჰიდროპონიკა
მინი|მარჯვნივ
ჰიდროპონიკა — მცენარეების გაზრდის მეთოდი. მცენარეებს ფესვები გადგმული აქვთ ქვიშაში ან ხრეშში, ხოლო წყალი და საკვები ნივთიერებები კი ავტომატურად, კომპიუტერული სისტემის საშუალებით მიეწოდებათ. ასეთ მცენარეებს არ ემუქრებათ მავნებლები და ვერ დაჩაგრავენ სარეველები. ისინი ზუსტად იმდენ წყალსა და საკვებს იღებენ, რამდენიც სჭირდებათ. მშვენივრად ეგუებიან სინათლის ხელოვნურ წყაროსაც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მემცენარეობა
ფრედერიკა დოროთეა ბრანდენბურგ-შვედტელი
ფრედერიკა დოროთეა სოფია ბრანდენბურგ-შვედტელი (Friederike Dorothea Sophia von Brandenburg-Schwedt; დ. 18 დეკემბერი, 1736, შვედტი, გერმანია — გ. 9 მარტი, 1798, შტუტგარტი, გერმანია) — ჰოენცოლერნთა დინასტიის წარმომადგენელი. პრუსიის მეფე ფრიდრიხ II დიდის დისწული. ვიურტემბერგის ჰერცოგინია 1795-1797 წლებში როგორც ფრიდრიხ II ევგენის მეუღლე. ვიურტემბერგის მეფე ფრიდრიხ I-ისა და რუსეთის იმპერატრიცა მარია ფიოდოროვნას დედა.
ბიოგრაფია
ფრედერიკა დოროთეა დაიბადა 1736 წლის 18 დეკემბერს შვედტში. იგი იყო ბრანდენბურგ-შვედტის მარკგრაფ ფრიდრიხ ვილჰელმისა და მისი მეუღლის, პრინცესა სოფია დოროთეა პრუსიელის უფროსი ქალიშვილი. დედის მხრიდან იგი იყო პრუსიის მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ I-ის შვილიშვილი და დისწული პრუსიის მეფე ფრიდრიხ II დიდისა და შვედეთის დედოფალ ლუიზა ულრიკა პრუსიელისა.
1753 წლის 2 ნოემბერს იგი დაქორწინდა პრინც ფრიდრიხ ევგენ ვიურტემბერგელზე, რომელთანაც თორმეტი შვილი შეეძინა. 1769 წელს ფრიდრიხ ევგენს პრუსიის მეფემ მონბელიარის სასახლე აჩუქა, სადაც წყვილი შემდეგი წლების განმავლობაში ცხოვრობდა. 1793 წელს მონბელიარი ფრანგების მიერ ანექსირებულ მიწებში მოყვა, რის გამოც ცოლ-ქმარმა დატოვეს იგი და შტუტგარტში გადავიდნენ.
ფრედერიკა დოროთეას ორი მაზლის უმემკვიდრეოდ გარდაცვალების შემდეგ, 1795 წელს ფრიდრიხ II ევგენმა დაიკავა ვიურტემბერგის ტახტი, რითაც იგი ჰერცოგინია ხდება.
ცნობილია, რომ ფრედერიკა დოროთეაზე ყოველთვის დიდი გავლენა ჰქონდა კათოლიციზმს, რის გამოც ქორწინების შემდეგ იგი კათოლიკედ მოინათლა, თუმცა შვილებს ლუთერანებად ზრდიდა, რათა სახალხო აგრესია აეცილებინა თავიდან.
1797 წლის 23 დეკემბერს ფრედერიკა დოროთეას მეუღლე გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი მათმა ვაჟმა, ფრიდრიხმა დაიკავა. ამ ამბიდან სულ რამდენიმე თვეში, 1798 წლის 9 მარტს 61 წლის ფრედერიკა დოროთეაც გარდაიცვალა.
ცნობილი შთამომავლები
ფრედერიკა დოროთეა ევროპის მრავალი მონარქის წინაპარია. თავისი ქალიშვილის, სოფია დოროთეას, იგივე მარია ფიოდოროვნას ხაზით იგი იყო რუსეთის იმპერატორების: ალექსანდრე I-ის, ნიკოლოზ I-ის, ალექსანდრე II-ის, ალექსანდრე III-ისა და ნიკოლოზ II-ის წინაპარი. გარდა ამისა, ასევე მისი ხაზით ფრედერიკა დოროთეა იყო დედოფალ ანა პავლოვნას პაპა, რომლის შთამომავლებიც არიან ნიდერლანდების მეფე ვილემ III, დედოფალი ვილჰელმინა, დედოფალი იულიანა, დედოფალი ბეატრიქსი და მეფე ვილემ-ალექსანდერი. მარია ფიოდოროვნას მეორე ქალიშვილის, მარია პავლოვნას ხაზით იგი იყო გერმანიის იმპერატრიცა ავგუსტას პაპა, მისი ხაზით კი ფრედერიკა დოროთეა არის გერმანიის იმპერატორ ფრიდრიხ III-ისა და ვილჰელმ II-ის წინაპარი, აგრეთვე საბერძნეთის დედოფალ სოფია პრუსიელისა, მისი ხაზით კი საბერძნეთის მეფეების: ალექსანდროსის, გეორგიოს II-ის, პავლოსისა და კონსტანტინოს II-ის, ასევე ესპანეთის დედოფალ სოფია ბერძენისა, რომელიც არის დედა ესპანეთის მეფე ფილიპე VI-ისა. აღსანიშნავია ისიც, რომ თავის ქალიშვილ ფრედერიკას ხაზით ფრედერიკა დოროთეა საბერძნეთის დედოფალ ამალია ოლდენბურგელის დიდი ბაბუაც იყო.
თავისი ვაჟის, ფრიდრიხ I-ის ხაზით ფრედერიკა არის ვიურტემბერგის მეფეების: ვილჰელმ I-ისა და კარლ I-ის წინაპარი, ასევე დიდი ბრიტანეთის დედოფალ მარია ტეკელის დიდი ბაბუა, რომლის ხაზითაც მისი შთამომავლები გამოდიან დიდი ბრიტანეთის მეფე ედუარდ VIII, ჯორჯ VI და დედოფალი ელისაბედ II. ასევე ფრედერიკას ხაზით იგი არის დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრ ბორის ჯონსონის წინაპარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 18 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1736 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1798 კატეგორია:ჰოენცოლერნები კატეგორია:ვიურტემბერგის ჰერცოგინიები
სანტა-სესილია-დუ-პავანი
სანტა-სესილია-დუ-პავანი (Santa Cecília do Pavão) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 640 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ასაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 646 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33.09 კმ²-ზე. ფართობი 110 199 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
გიორგი ჭუმბურიძე
გიორგი ჭუმბურიძე (დ. თარიღი უცნობია, ქუთაისი)  — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (2016, ტულუზა, საფრანგეთი). ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის პრიზიორი (2018, პრაღა, ჩეხეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ჯეიმზ ნიუტონ ჰოვარდი
ჯეიმზ ნიუტონ ჰოვარდი (James Newton Howard; დ. 9 ივნისი, 1951, ლოს-ანჯელესი) — ამერიკელი კინოკომპოზიტორი. შექმნილი აქვს მუსიკა ასზე მეტი ფილმისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:დაბადებული 9 ივნისი
ლომონოსოვსკი-პროსპექტი (მოსკოვის მეტრო)
ლომონოსოვსკი-პროსპექტი (Ломоно́совский проспе́кт) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოლნცევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2017 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ვოლტა
ვოლტა (Volta River, Fleuve Volta) — მდინარე დასავლეთ აფრიკაში და განაში. წარმოიქმნება თეთრი და შავი ვოლტის შეერთებით. სიგრძე — 1500 კმ, აუზის ფართობი — 407 093 კმ². თეთრი ვოლტის შეერთებამდე მდინარე მიედინება განიერ ხეობაში, ქვემოთ ჭორომიანია. ერთვის გვინეის ყურეს. წყალდიდობა იცის წვიმიან ზაფხულში, წყალმცირობა თებერვალ-მარტში. წყლის დონე სექტემბერ-ოქტომბერში 14 მეტრით მაღლდება. სანაოსნოა შესართავიდან 400 კილომეტრზე. მთავარი შენაკადია ოტი. განვითარებულია თევზჭერა. ვოლტის აუზში გვხვდება თევზის დაახლოებით 400-მდე სახეობა. მთავარი დასახლებული პუნქტებია: კეტე-კრაჩი, აკოსომბო და კპანდუ. ვოლტაზე აგებულია მსოფლიოს უდიდესი წყალსაცავი ვოლტის წყალსაცავი. მდინარეზე გაშენებულია აკოსომბოს ჰიდროელექტოსადგური.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:განის მდინარეები
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის აგრარული რეფორმა
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის აგრარული რეფორმა — აგრარული რეფორმა საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში.
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროგრესი დიდწილად აგრარულ რეფორმას უკავშირდებოდა. მისი მთავარი შემოქმედი სოფლის მეურნეობის მინისტრი ნოე ხომერიკი იყო. მაშინ ქვეყნის მოსახლეობის 80%-ზე მეტი სოფლად ცხოვრობდა; გლეხობის 60-64 % ძირითადად იჯარით აღებული მიწით სარგებლობდა. 1917 წლის მონაცემებით, საქართველოს მიწის ფონდი სულ 5 537 207 დესეტინას შეადგენდა. 1918 წლის 1 იანვრის მონაცემებით, თავადაზნაურობას ეკუთვნოდა აღმოსავლეთ საქართველოში (თბილისის გუბერნია) 511 538 დესეტინა მიწა, დასავლეთ საქართველოში (ქუთაისის გუბერნია) კი — 110 157 დესეტინა მიწა.
საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში განხორციელებული აგრარული რეფორმა თავისთავად უკავშირდებოდა 1860-იანი წლების რეფორმას, რომელმაც გლეხობის ეკონომიკური მდგომარეობა ვერ გააუმჯობესა. რუსეთში, თებერვლის რევოლუციის შემდეგ, აგრარულ რეფორმასთან დაკავშირებული ერთ-ერთი პირველი აქტით (12 ივლისი, 1917) მიწების ყიდვა-გაყიდვა აიკრძალა. ასევე, 1918 წლის 23 თებერვალს ამიერკავკასიის კომისარიატის გადაწყვეტილებით, მიწის,  ტყეების,  წყლების ყიდვა-გაყიდვა აიკრძალა; 1918 წლის 7 მარტის კანონით დადგინდა მიწების ჩამორთმევის წესი და მემამულეთათვის მიწების დატოვების ნორმები. განისაზღვრა მამულების მეპატრონეთათვის დასატოვებელი მიწის მაქსიმალური ნორმა სამი კატეგორიის მიხედვით: 1-7 დესეტინა — ძვირფასი კულტურების მეურნეობაში; 2-15 დესეტინა მარცვლეულ კულტურათა მხარეში; 3-40 დესეტინა — მესაქონლეობისა და მეცხოველობის ზონებში. განსაკუთრებულ შემთხვევაში საადგილმამულო კომიტეტებს შეეძლოთ დაწესებული ნორმის გაზრდა, შესაბამისად — 10, 20 და 40 დესეტინამდე. ამ საკითხისადმი ერთგვაროვანი მიდგომა არ არსებობდა: ნოე ჟორდანია დიდ მამულებზე - 15 დესეტინას, ხოლო ნოე ხომერიკი  7 დესეტინა  სახნავ-სათესი მიწის ფართობის დატოვებას მოითხოვდა. დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ აგრარული რეფორმა ორი ძირითადი საფეხურისგან შედგებოდა:  პირველი — მიწების ნორმის ზევით ჩამორთმევა და მეორე — მიწების კერძო საკუთრებაში გადაცემა. ამიერკავკასიის სეიმის 1918 წლის 7 მარტის კანონის თანახმად, აგრარული რეფორმის ცხოვრებაში გატარება დაევალა მიწათმოქმედების სამინისტროს.
რეფორმის პირველი ეტაპი - მესაკუთრეთათვის ნორმაზე მეტი მიწების ჩამორთმევა - 1918 წლის აგვისტოში დაიწყო და 1919 წლის შემოდგომაზე დასრულდა. გლეხობას უფრო აინტერესებდა ჩამორთმეული მიწების განაწილების ფორმა. სოციალ-დემოკრატთა პროგრამა მიწების მუნიციპალიზაციას ითვალისწინებდა, მაგრამ არა დოგმატური თვალსაზრისით. მათი ტაქტიკა ყოველთვის ადგილობრივი პირობების მიხედვით ყალიბდებოდა. მთლიანობაში, მიუხედავად სირთულეებისა, მიწების კერძო საკუთრებაში გადაცემა მისაღები იყო როგორც ეკონიმიკური, ასევე პოლიტიკური თვალსაზრისით.ამასთან მიწის ფონდიდან ტყეები, წყლები, საძოვრები, მდინარეები, ბუნებრივი წიაღისეული და ზოგიერთი მეურნეობა სახელმწიფო საკუთრებაში დარჩა და განაწილებას არ დაექვემდებარა.
აგრარული რეფორმის შედარებით უფრო რთული მეორე ეტაპი — მიწის ფონდის განაწილება და გლეხობის საკუთრებაში განაწილება და გლეხობის საკუთრებაში გადაცემა- კანონმდებლობის შესაბამისად უნდა წარმართულიყო. მიწა ახალ მესაკუთრეს ეძლეოდა და არა უფასოდ, არამედ შეღავათიან ფასში.ამონაგები თანხები ხმარდებოდა რეფორმის გატარებას და მიწაზე ზოგიერთ ვალდებულებათა გასტუმრებას. 1919 წლის 28 იანვრის სხდომაზე საქართველოს პარლამენტმა მიიირო კანონები „სახელმწიფო საადგილმამულო ფონდიდა მცხოვრებთათვის მამულის კერძო საკუთრებად მიცემისა“ და „ყოფილ სანადელო, სახაზინო და სხვა მიწების კერძო საკუთრებად გამოცხადების“ შესახებ. ასევე, აგრარული რეფორმის სრულყოფილად ჩატარების მიზნით, 1917 წლის 23 თებერვლის დადგენილებაში შეიტანეს ცვლილებები, რომლითაც შეჩერდა მიწების ყიდვა-გაყიდვა. მიწის მესაკუთრეს არ შეეძლო ნორმის ფარგლებში დატოვებული მიწების გაყიდვა-დაგირავება. ეს მოთხოვნა გავრცელდა უცხო ქვეყნის მოქალაქეებზეც. დამფუძნებელი კრების 1920 წლის 10 თებერვალს მიღებული გადაწყვეტილებით, მოხსნა მამულების ყიდვა-გაყიდვაზე აკრძალვები — იმ რაიონებში, სადაც დამთავრდა მემამულეთა მიწების ჩაბარების პროცესი — 1918 წლის 7 მარტის კანონის შესაბამისად.
მთლიანობაში, საქართველოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში დროის მოკლე მონაკვეთში გატარებულმა აგრარულმა რეფორმამ, დროის სიმცირის გამო, მოსახლეობის ფართო ფენების მდგომარეობა არსებითად ვერ გააუმჯობესა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
კიბოჭამია სელაპი
კიბოჭამია სელაპი (Lobodon carcinophagus) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ნამდვილი სელაპების ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 2,2–2,6 მეტრი, მასა 300 კილოგრამამდე, დედალი მამალს მცირედ აღემატება. სხეული და დინგი ზომიერად წაგრძელებულია. ზედა და ქვედა ყბის მრავალწვერიანი კბილები მჭიდროდაა მიჯრილი ერთმანეთზე, რაც წარმოქმნის ე. წ. „ცხაურას“, რომელიც საკვების გაფილტვრის საშუალებას იძლევა. ყოველწლიური ბეწვის ცვენის შემდეგ (იანვარ-მარტში) მოზარდი კიბოჭამიების ბეწვი ზურგზე რუხ-ყავისფერია, გვერდებზე, მხრებსა და ფარფლებზე ლაქებითა და რგოლებით, მუცელზე — ღია რუხი; ზაფხულისთვის ბეწვი ფერს იცვლის და კრემისფერ-თეთრი ხდება. ასაკთან ერთად ბეწვი ფერმკრთალდება, მუცელსა და ზურგს შორის კონტრასტი ქრება. ცირკუმპოლარულადაა გავრცელებული ანტარქტიკის წყლებში; მიჰყვება პაკის ყინულის საზღვარს და მიგრირებს მის სეზონურ ცვლილებასთან ერთად. ჩვეულებრივ, იკვებება ღამე, უმთავრესად კრილით, იშვიათად თევზითა და ფსკერის კიბოსნაირებით, რომელთა მოსაპოვებლადაც შეუძლია 400 მეტრზე მეტ სიღრმეზე ჩაყვინთვა და წყალქვეშ 11 წუთამდე გაჩერება. ხმელეთზე სწრაფად გადაადგილდება (25 კმ/სთ სიჩქარემდე), შეუძლია წყლიდან მაღალ ხორგებზე ან კლდეებზე ახტომა. ყინულზე (იშვიათად სანაპიროზე) გროვდებიან 3 ათასზე მეტი სულისაგან შემდგარ ჯგუფებად. კიბოჭამია სელაპის ბუნებრივი მტერია ზღვის ლეოპარდი და ცელნამგალა ვეშაპი. სარეწაო მნიშვნელობა არ გააჩნია. მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვანი სელაპის სახეობაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კიბოჭამია სელაპი
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ამნისტიები
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ამნისტიები — საქართველოს პირველ რესპუბლიკაში ამინისტია დამფუძნებელი კრების მიერ გატარდა ორჯერ: 1920 წლის 27 იანვარს და 1921 წლის 11 თებერვალს. 27 იანვრის ამინისტია დადგენილების შრომით იქნა მიღებული. ორივე აქტი მიეძღვნა საქართველოს დამოუკიდებლობის საერთაშორისოდ აღიარების ფაქტს. პასუხისმგებლობისაგან გათავისუფლდნენ ან სასჯელი შეუმსუბუქდა სასამართლოს მიერ პოლიტიკურ, სისხლის სამართლისა და სამხედრო სფეროში დამნაშავედ ცნობილ პირებს, ასევე, ამინისტიები შეხოთ იმ პირებსაც, რომლებიც კანონით დადგენილი წესით არ იყვნენ მსჯავრდებულნი, მაგრამ მათი საკითხი იხილებოდა სასამართლო წესით.
1920 წლის დადგენილების მიხედვით, სიკვდილით დასჯა შეიცვალა 15 წლით თავისუფლების აღკვეთით. მე-4 პუნქტის თანახმად, ყველა მსჯავრდებული პირი განთავისუფლდა სასჯელისაგან, თუ დანაშაული 1918 წლის 26 მაისამდე ჰქონდათ ჩადენილი, გარდა იმ პირებისა რომლებსაც თავისუფლების აღკვეთა კატორღით ჰქონდათ მისჯილი. ამინისტიის მიხედვით, სასჯელისაგან განთავისუფლება პირს არ ათავისუფლებდა ზიანისა და ზარალის ანაზღაურებისგან, გადასახადის გადახდის ან სასამართლოს ხარჯების დაფარვისგან, დადგენილება ითვალისწინებდა შეღავათებს ციხიდან გაქცეული პირებისათვის, რომლებსაც კვლავ დაუბრუნდებოდნენ ციხეს ან საცხოვრებელ სახლს. დადგენილების მე-17 მუხლის მიხედვით,თუ პირი, რომელიც მსჯავრდებული იყო ან მისი საქმეს საგამოძიებო ორგანოები იკვლევდენ, უარს იტყოდა დადგენილებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობისაგან განთავისუფლებაზე, უფლება ჰქონდა, შუამდგომლობა წარედგინა „გამოძიებისა და სამართლის განახლებისათვის“, გამამტყუნებელი განაჩენის დადგომის შემთხვევაში, დაუშვებელი იყო დადგენილებით გათვალისწინებული ნორმების მათზე გავრცელება. აღსანიშნავია ის გარემოება, რომ დადგენილების მე-18 მუხლის თანახმად, არ შეიძლებოდა სასჯელისაგან განთავისუფლება ან სასჯელის შემსუბუქება, თუ პირს „სპეკულაციასთან ბრძოლის შესახებ“ საქართველოს დემოკრატიული რესბუბლიკის 1918 წლის 17 სექტემბრის კანონის ძალით სასჯელი ჰქონდა დადგენილი. ასევე, ამინისტია არ შეეხო იმ პირებს, რომლებიც გასამართლებულნი იყვნენ ანგრების მიზნით ჩადენილი თანამდებობრივი  დანაშაულისათვის.
საქართველოს 1921 წლის 21 თებერვლის კონსტიტუცის 54-ე მუხლის (ე) ქვეპუნქტის თანახმად, ამინისტიის უფლება საქართველოს პარლამენტს ჰქონდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
აეროპონიკა
მინი|მარჯვნივ აეროპონიკა — მცენარეთა გაზრდის მეთოდი, როდესაც მცენარეების ფესვები ჰაერშია გამოკიდებული. საკვები ნივთიერებები და წყალი მიეწოდება წვრილი წვეთების საშუალებით, რასაც სისტემის მიერ ავტომატურად გაფრქვეული წყალი ქმნის. მცენარეთა ჰაერში გამოკიდებული ფესვები სველდება წყლით, რომელშიც გახსნილია საკვები ნივთიერებები; შესაძლებელია წყლის ხელმეორედ გამოყენებაც. ამ შემთხვევაში საერთოდ ზედმეტია ნიადაგი, ქვიშა, ხრეში და ქოთნებიც კი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მემცენარეობა
ანა ლეოპოლდის ასული
ანა ლეოპოლდის ასული (А́нна Леопо́льдовна), დაბადების სახელია ელიზაბეთ კათარინა კრისტინა მეკლენბურგ-შვერინელი (Elisabeth Katharina Christine von Mecklenburg-Schwerin), აგრეთვე ცნობილია როგორც ანა კარლოვნა (А́нна Ка́рловна; დ. 18 დეკემბერი, 1718, როსტოკი, გერმანია — გ. 19 მარტი, 1746, არხანგელსკი, რუსეთი) — გერმანელი პრინცესა. მეკლენბურგ-შვერინის ჰერცოგ კარლ ლეოპოლდისა და ეკატერინა ივანოვნას ქალიშვილი. რუსეთის იმპერატორ ივანე V-ის შვილიშვილი. იმპერატორ ივანე VI-ის დედა და მისი რეგენტი 1740-1741 წლებში.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|320x320პქ|ანა ლეოპოლდოვნა 1740 წელს. ანა ლეოპოლდის ასული დაიბადა 1718 წლის 18 დეკემბერს როსტოკში. იგი იყო მეკლენბურგ-შვერინის ჰერცოგ კარლ ლეოპოლდისა და მისი მესამე ცოლის, დიდ მთავარ ეკატერინა იოანეს ასულ რომანოვას ერთადერთი ქალიშვილი. დედის მხრიდან იგი თავად რუსეთის იმპერატორ ივანე V-ის შვილიშვილი და იმპერატორ პეტრე I-ის ძმის შვილიშვილი იყო.
1722 წელს დედამისმა მიატოვა ოჯახი და რუსეთში დაბრუნდა. სულ მალე ეკატერინამ ასევე რუსეთში წაიყვანა ანაც, რომელიც 1734 წელს მართლმადიდებლად გადანათლა. 1739 წელს დედამისმა ანა ლეოპოლდოვნა ცოლად შერთო ბრაუნშვაიგის ჰერცოგ ანტონ ულრიხს. ქორწინებიდან ერთ წელიწადში, 1740 წელს ანამ ვაჟი გააჩინა, რომელსაც ბაბუის პატივსაცემად ივანე დაარქვა. ამ პერიოდში რუსეთში მამრობითი სქესის მემკვიდრის კრიზისი იყო. ამავე წელს, უშვილოდ გარდაიცვალა იმპერატრიცა ანაც, რის გამოც ეკატერინა ივანოვნამ რუს დიდებულებს თავისი შვილიშვილი რუსეთის იმპერატორად გამოაცხადებინათ ივანე VI-ის სახელით. მისი მცირეწლოვანების გამო, იმპერატორს რეგენტად დედამისი, ანა ლეოპოლდის ასული დაენიშნა.
თავისი ხანმოკლე რეგენტობის პერიოდში ანა საერთოდ არ ერეოდა პოლიტიკაში, თუმცა უთანხმოება ჰქონდა პრემიერ-მინისტრთან. მოგვიანებით ცნობილი გახდა, რომ მას რომანი ჰქონდა საქსონიის ელჩ მორიც კარლ ცუ ლინართან. ამ ფაქტმა რუსებში საშინელი უკმაყოფილება გამოიწვია და სულ მალე იმ აზრმაც დაიწყო მუსირება, რომ შესაძლოა იმპერატორიც საყვარლისგან ჰყოლოდა გაჩენილი. ამის გამო რუსებმა შეთქმულების მზადება დაიწყეს ანას ბიძაშვილის, ელიზავეტა პეტროვნას მეთაურობით, რომელსაც ტახტზე ასვლა სურდა. 1741 წლის 5-6 დეკემბერს რუსეთში სახელმწიფო გადატრიალება განხორციელდა, რა დროსაც დაამხეს იმპერატორ ივანე VI-ისა და დედამისის, ანა ლეოპოლდოვნას მმართველობა და ტახტზე იმპერატორ პეტრე I-ის ქალიშვილი, ელიზავეტა I დასვეს.
ელიზავეტა I-ის ბრძანებით ანა ლეოპოლდოვნა ქმარ-შვილთან ერთად გადაასახლეს რიგაში, სადაც მათ შინა პატიმრობაში ამყოფებდნენ. მოგვიანებით ისინი არხანგელსკის ოლქში გადაასახლეს, სადაც 1746 წლის 19 მარტს, 27 წლის ანა ლეოპოლდოვნა მეხუთე მშობიარობას გადაჰყვა. ამის შემდეგ ელიზავეტამ მისი შვილები რუსეთიდან გააძევა, რის შემდეგაც მისი შვილები დანიაში გადასახლდნენ და იქ გარდაიცვალნენ, შთამომავლების გარეშე.
ელიზაბეთ ვიურტემბერგელი
ელიზაბეთ ვიურტემბერგელი (Elisabeth von Württemberg; დ. 21 აპრილი, 1767, ტრეპტოვ-ან-დერ-რეგა, პრუსიის სამეფო — გ. 18 თებერვალი, 1790, ვენა, ავსტრიის იმპერია) — ვიურტემბერგის ჰერცოგ ფრიდრიხ II ევგენის უმცროსი ქალიშვილი. საღვთო რომისა და ავსტრიის იმპერატორ ფრანც II-ის პირველი მეუღლე.
ბიოგრაფია
ელიზაბეთი დაიბადა 1767 წლის 21 აპრილს ტრეპტოვ-ან-დერ-რეგაში, პრუსიის სამეფოში, თანამედროვე ტრჟებიატოვში, პოლონეთში. იგი იყო პრინც ფრიდრიხ ევგენ ვიურტემბერგელისა და მისი ცოლის, პრინცესა ფრედერიკა დოროთეა ბრანდენბურგ-შვედტელის უმცროსი ქალიშვილი. დედის ხაზით იგი პრუსიის მეფე ფრიდრიხ II დიდისა და შვედეთის დედოფალ ლუიზა ულრიკა პრუსიელის დის შვილიშვილი იყო.
15 წლის ასაკში ელიზაბეთი ავსტრიისა და საღვთო რომის იმპერატორმა იოზეფ II-მ ვენაში, თავის კარზე ჩაიყვანა განათლების მისაღებად, სადაც მისი გავლენით იგი კათოლიკე გახდა. ამის შემდეგ უნაყოფო იმპერატორმა წამოჭრა ახალგაზრდა ელიზაბეთისა და თავისი ძმისწულის, ერცჰერცოგი ფრანცის ქორწინების იდეა, რომელიც მომავალი იმპერატორი იყო.
1788 წლის 6 იანვარს ვენაში ელიზაბეთი და ფრანცი დაქორწინდნენ. ამ დროისათვის იმპერატორ იოზეფის ჯანმრთელობის მდგომარეობა უკვე საგრძნობლად იყო შერყეული. ახალგაზრდა ერცჰერცოგინია მალევე დაუახლოვდა იოზეფს, რომელსაც იგი თავისი შარმითა და ქარიზმით ხიბლავდა. 1789 წელს ელიზაბეთი დაორსულდა. მიუხედავად იმისა, რომ ასაკი ხელს უწყობდა, მისი ორგანიზმი არ აღმოჩნდა მზად მსგავსი დიდი ცვლილებებისათვის, რის გამოც სიტუაცია გართულდა. 1790 წლის 18 თებერვალს 22 წლის ელიზაბეთი მშობიარობას გადაჰყვა. ცნობილია, რომ ბავშვის დაბადების პროცესი 24 საათზე მეტ ხანს გაიწელა, რასაც ვეღარ გაუძლო. მან გოგონა გააჩინა, რომელსაც ლუდოვიკა ელიზაბეთი უწოდეს და რომელიც 1791 წლის ივნისში გარდაიცვალა.
იგი დაკრძალეს ვენაში, საიმპერატორო მავზოლეუმში. მის შემდეგ ფრანცი კიდევ სამჯერ დაქორწინდა და მრავალი შვილიც შეეძინა. თავად იმპერატორი იოზეფი ელიზაბეთის გარდაცვალებიდან რამდენიმე დღეში თავადაც გარდაიცვალა, რითაც იმპერატორი ელიზაბეთის მამამთილი ხდება.
ბატავია (გემი)
ბატავია — ავსტრალიის ნაპირებთან ჩაძირული ჰოლანდიური სავაჭრო კომპანიის კუთვნილი ერთ-ერთი პირველი გემი. ის ავსტრალიასა და ინდონეზიას შორის რიფზე შეჯდა. ამ მხარის სახიფათო ზღვებში 1600-დან 1800 წლამდე ასობით მსგავსი გემი შთანთქა ზღვამ. ოსტინდოეთის მეზღვაურებს პირველად მთელი წელი დასჭირდათ ევროპიდან ინდოეთამდე ჩასაღწევად. 1613 წელს ჰოლანდიელმა კაპიტანმა ჰენდრიკ ბროუერმა ინდოეთის ოკეანის სამხრეთში პირველმა გაიკვალა ახალი გზა.
„ბატავიის“ დაღუპვის შესახებ ბევრი რამაა ცნობილი, რადგან კაპიტანი გადარჩა. მან დეტალურად აღწერა, თუ როგორ შეეჯახა გემი კლდეს და შემდგომ რა მოხდა. რამდენიმე ოფიცერთან ერთად მან პატარა ნავით დატოვა ხომალდი, ეკიპაჟი, კუნძულებს შეფარებული 268 მგზავრი და დახმარების საძებრად გაცურა.
ჩაძირულ „ბატავიას“ 1963 წელს მიაკვლიეს. „ბატავიის“ ჩაძირვის ადგილზე რამდენიმე საგანი იქნა აღმოჩენილი. მათ შორის: ვერცხლის სამაგიდე სერვიზი ინდოეთის იმპერატორ ჯეჰანგირისთვის და ჰოლანდიურ ფორტ ბატავიისათვის. გარდა ამისა, აღმოჩნდა 4 ასტროლაბი და გლობუსის ნაწილი, რომელიც 1600 წელს ევროპელთათვის ცნობილ მსოფლიოს გამოსახავდა.
წყარო
კატეგორია:გემები
დვანის მეორე სამაროვანი
დვანის მეორე სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში, სამნიფერდას ჩრდილო–აღმოსავლეთით, 100 მეტრზე, მთის ფერდობზე. თარიღდება გვიანი ფეოდალური ხანით. წვიმისგან ჩამორეცხილ ფერდობებზე გამოჩნდა რამდენიმე სამარხი – კლდის ბრტყელი ფილაქვებით შედგენილი ქვაყუთები. სამარხში მიცვალებულები დაკრძალულია უინვენტაროდ ქრისტეს წესით, გამართული თავით დასავლეთისკენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ზურაბ მელქაძე
ზურაბ მელქაძე (დ. 30 ნოემბერი, 1928 – გ. 2 მაისი, 1993) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:გარდაცვლილი 2 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
არაბთა დაპყრობითი ომები
მინი|ისლამის გავრცელება:{{legend|#a1584e|[[მაჰმადის მეთაურობით, 622–632}}{{legend|#ef9070|ოთხი მართლმორწმუნე ხალიფას პერიოდი, 632–661}}{{legend|#fad07d|ომაიანთა სახალიფოს პერიოდი, 661–750}}]] არაბთა დაპყრობითი ომები — დიდი სამხედრო კოლონიზაციური მოძრაობა აზიაში, აფრიკასა და ევროპაში VII საუკუნის 30-იან — VIII საუკუნის 30-იან წლებში. არაბთა დაპყრობითი ომები ორგანულად იყო დაკავშირებული პირველყოფილი წყობილების რღვევასა და კლასობრივ ურთიერთობათა ჩამოყალიბებასთან არაბეთის ნახევარკუნძულის ტომებში, რაც VII საუკუნის 30-იან წლებში მათი პოლიტიკური გაერთიანებით დასრულდა. არაბთა დაპყრობითი ომების ორგანიზატორი იყო არაბთა თეოკრატიული სახელმწიფოს სათავეში მოქცეული გვაროვნული არისტოკრატია.
სასანიდური ირანის დაპყრობა
არაბთა დაპყრობითი ომები გაჩაღდა საღვთო ომების ლოზუნგით (იხ. ღაზავათი) 633 წლის ბოლოს, როცა სასანიანთა ირანისა და ბიზანტიის ტერიტორიაზე არაბები შეიჭრნენ. 637 წელს კადისიასთან დაამარცხეს ირანული ლაშქარი და დაიკავეს სასანიანთა ირანის დედაქალაქი ქტესიფონი. 641 წელს აიღეს ქალაქი მოსული, ხოლო 642 წელს გადამწყვეტი გამარჯვება მოიპოვეს ნაჰავანდთან. 652 წელს მთლიანად დაიმორჩილეს ირანი და შუა აზიის დაპყრობას შეუდგნენ.
არაბები კავკასიაში
640 წელს არაბები შეიჭრნენ სომხეთში, 642–643 წლებში საქართველოში, მაგრამ იძულებული გახდნენ უკან გაბრუნებულიყვნენ. 654 არაბები მეორედ შეესივნენ საქართველოს და აიღეს თბილისი (იხ. არაბობა საქართველოში).
ბრძოლა ბიზანტიის წინააღმდეგ
არაბთა დაპყრობითი ომების მეორე ასპარეზი იყო ბიზანტიის სამფლობელოები. 635 წელს არაბებმა აიღეს დამასკო, ხოლო 636 წელს დაამარცხეს ბიზანტიის ჯარები მდინარე იარმუქზე. 640 წელს მთელი სირია და პალესტინა არაბთა ხელში აღმოჩნდა. VII საუკუნის 40-იან წლებში არაბები შეიჭრნენ ჩრდილოეთ აფრიკაში და 646 წელს დაეუფლნენ ეგვიპტეს. მათ დაიმორჩილეს ბერბერთა ტომები, რომლებიც შემდეგ არაბთა დაპყრობით ომებში მონაწილეობდნენ. არაბთა დაპყრობითი ომების წარმატებას მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი მწვავე კლასობრივმა ბრძოლამ ბიზანტიასა და ირანში, აგრეთვე ხანგრძლივმა ომებმა (602–629) ამ ორ ქვეყანას შორის. არაბთა დაპყრობითი ომები დროებით შეფერხდა VII საუკუნის მეორე ნახევარში, რაც გამოიწვია სახალიფოში დაწყებულმა შინაპოლიტიკურმა კრიზისმა და სამოქალაქო ომებმა.
ესპანეთის დაპყრობა და არაბები ევროპაში
VIII საუკუნის დამდეგიდან დაიწყო არაბთა დაპყრობითი ომების მეორე ეტაპი. 709 წელს არაბებმა ატლანტის ოკეანის ნაპირებს მიაღწიეს. მუსლიმთა მიერ პირენეს ნახევარკუნძულის დაპყრობა გამოირჩევა ხანმოკლეობითა და იმდროინდელი წყაროების არასანდოობით. ვესტგუთების მეფე ვიტიცას გარდაცვალების შემდეგ (710) მისმა სახელმწიფომ პოლიტიკური დაქუცმაცება განიცადა. ვესტგოთი დიდგვაროვნები ორ დაჯგუფებად გაიყო: მეფე ვიტიცას მიმდევრები და ახალი მეფის, როდერიკის მხარდამჭერები. აგილა, ვიტიცას ვაჟი მაროკოში გაიქცა მას შემდეგ, რაც მემკვიდრეობისათვის ბრძოლაში დამარცხდა და მუსლიმებს ესპანეთის დაკავება სთხოვა. 710 წლის გაზაფხულზე არაბებმა რამდენიმე თავდასხმა მოაწყეს ნახევარკუნძულზე და მიხვდნენ, რომ ვესტგოთები სუსტები იყვნენ. მათ 711 წელს გადალახეს გიბრალტარის სრუტე და ესპანეთში ტარიქ იბნ ზიადის მეთაურობით შეიჭრნენ. 711 წელსვე არაბებმა და ბერბერებმა ფეხი მოიკიდეს პირენეს ნახევარკუნძულზე, გაანადგურეს ვესტგუთების სახელმწიფო და 718 წელს დაიმორჩილეს პირენეს ნახევარკუნძულის უდიდესი ნაწილი, 720 წელს შეიჭრნენ გალიაში. მათი შემდგომი წინსვლა ევროპაში შეაჩერა ფრანკების ლაშქარმა მაიორდომ კარლ მარტელის მეთაურობით პუატიეს ბრძოლაში.
ბრძოლა აღმოსავლეთით და ხმელთაშუა ზღვაში
აღმოსავლეთით 711–713 წლებში არაბებმა დაიმორჩილეს შუა აზია და მიაღწიეს ტანის იმპერიის საზღვრებს. მათ დაიპყრეს მდინარე ინდის ხეობის ქვემოწელი. VIII საუკუნის პირველ ნახევარში არაბები საბოლოოდ გაბატონდნენ ამიერკავკასიაში, შეიჭრნენ ჩრდილოეთ კავკასიაშიც, მაგრამ ხაზართა სახელმწიფოს დამარცხება ვერ შეძლეს. IX საუკუნის პირველ ნახევარში დაიკავეს კრეტა, მალტა, სიცილია. IX საუკუნის მეორე ნახევარში არაბთა დაპყრობითი ომები თითქმის შეწყდა.
შედეგები
არაბთა სახალიფო შინაგან სიმტკიცეს მოკლებული ადმინისტრაციული გაერთიანება იყო. ძალდატანებით დამორჩილებული ხალხები და ტომები სოციალურ და პოლიტიკურ განვითარების სხვადასხვა საფეხურზე იდგნენ. თვით არაბულ არისტოკრატიას არ შესწევდა დამორჩილებული ქვეყნების დამოუკიდებლად მართვის უნარი. იგი იძულებული იყო დაპყრობილ ქვეყნებში ხელუხლებლად დაეტოვებინა ადგილობრივი მმართველობის სისტემა. არაბთა ბატონობამ დროებით შეაფერხა ირანის, ამიერკავკასიის, შუა აზიისა და სხვა ხალხების საზოგადოებრივი განვითარების ბუნებრივი პროცესი. მათი ბატონობის დროს მრავალ ქვეყანაში გავრცელდა ისლამი და არაბული ენა, წარმოიშვა არაბული კულტურა, რომელშიც უდიდესი წვლილი შეიტანეს დაპყრობილმა ხალხებმაც. ფეოდალურ ურთიერთობათა განვითარებამ და სახალხო-განმათავისუფლებელმა მოძრაობამ ამიერკავკასიაში, შუა აზიასა და ირანში IX–X საუკუნეებში განაპირობა სახალიფოს დაშლა. არაბთა ბატონობა უფრო დიდხანს გაგრძელდა პირენეს ნახევარკუნძულზე (მოისპო რეკონკისტის შედეგად).
სქოლიო
* კატეგორია:VII საუკუნის ომები კატეგორია:VIII საუკუნის ომები
კანდავის მხარე
მხარე დაარსდა 1999 წლის თებერვალში. 2009 წლის 1 ივლისიდან, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულების შემდეგ შეუერთდა ვანეს და ზანტეს თემები.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 9 897 კაცს. მხარის ფართობია 649 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
დვანის ქვაყუთი
დვანის ქვაყუთი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში, ადგილ გამარჯობათახოში. თარიღდება ფეოდალური ხანით. აღმოჩენილია შემთხვევით, მიწის სამუშაოების დროს. შედგენილია მოზრდილი ფილაქვებისაგან, სამარხში დაკრძლულია შვიდი მიცვალებული ქრისტეს წესით – უინვენტაროდ, გამართული, თავით დასავლეთისკენ. სამარხი დაზიანებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სან-ჟერონიმუ-და-სერა
სან-ჟერონიმუ-და-სერა (São Jerônimo da Serra) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 976 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ასაის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სერგეი სიდორჩუკი
სერგეი ოლექსანდრის ძე სიდორჩუკი (Сергій Олександрович Сидорчук; დ. 2 მაისი, 1991) — უკრაინელი ფეხბურთელი, გამოდის კიევის „დინამოსა“ და უკრაინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების რიგებში. თამაშობს ნახევარმცველის პოზიციაზე.
დინამო კიევი
2012 წლის 21 დეკემბერს სიდორჩუკმა კიევის „დინამოსთან“ 5-წლიანი კონტრაქტი გააფორმა. 2013 წლის 11 აგვისტოს გაიტანა პირველი გოლი გუნდის რიგებში, ოდესის „ჩორნომორეცის“ წინააღმდეგ. 2015 წლის 29 სექტემბერს შედგა მისი დებიუტი უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე, თელ-ავივის „მაქაბის“ წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში რომელიც კიეველთა გამარჯვებით 2–0 დასრულდა.
საერთაშორისო კარიერა
სიდორჩუკის დებიუტი საერთაშორისო დონეზე შედგა 2014 წლის 9 ოქტომბერს, ბელარუსის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებთან გამართულ შეხვედრაში, სადაც მან 64-ე წუთზე რუსლან როტანი შეცვალა. დამატებით დროში მოახერხა გოლის გატანა და საბოლოო ანგარიში 2-0 დააფიქსირა.. სამი დღის შემდეგ ჩრდილოეთ მაკედონიასთან გამართულ შეხვედრაში მან კიდევ ერთხელ მოახერხა გოლის გატანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:კიევის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:უკრაინელი ფეხბურთელები
ჟორდანია (მინას-ჟერაისი)
ჟორდანია (Jordânia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 198 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალმენარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 324 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.88 კმ²-ზე. ფართობი 546 705 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ზვიად ხაჩიძე
ზვიად ხაჩიძე (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). შეზღუდულ შესაძლებლობათა მქონე პირთა შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი. ეს ჩემპიონატი ჩატარდა 2018 წელს სოფიაში (ბულგარეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ყაზახეთის ტურიზმი
ყაზახეთი მსოფლიოში ტერიტორიის სიდიდის მიხედვით მეცხრე და ზღვაზე გასასვლელის არმქონე უდიდესი სახელმწიფოა. დღესდღეობით, ტურიზმის წვლილი ქვეყნის ეკონომიკაში ძალიან მცირეა. 2014 წლის მონაცემებით, ტურიზმის სექტორის წილი ყაზახეთის მშპ-ში 0.3%-ს შეადგენდა, თუმცა ქვეყანა 2020 წლისთის ამ რიცხვის 3%-მდე გაზრდას გეგმავდა. ყაზახეთის კულტურის ჩამოყალიბებაზე გავლენა აბრეშუმის გზამ, მომთაბარე ცხოვრების სტილმა და საბჭოთა კავშირმა მოახდინა, რაც ქვეყანას ტურისტებისთვის საინტერესოს ხდის.
2016 წლეს ყაზახეთს 6.5 მილიონი ტურისტი ეწვია. მსოფლიო ეკონომიკური ფორუმის მოგზაურობისა და ტურიზმის კონკურენტუნარიანობის 2017 წლის ანგარიშის მიხედვით, ყაზახეთში ტურისტული ინდუსტრიის მშპ 3.08 მილიონი დოლარი იყო, რაც ქვეყნის მთლიანი მშპ-ს 1.6%-ს შეადგენდა. ფორუმის ანგარიშში მსოფლიოს ქვეყნებს შორის ყაზახეთი 81-ე ადგილს იკავებდა, რაც წინა წლის შედეგს ოთხი მაჩვენებლით აღემატებოდა.
ინდუსტრია
2000 წელს ყაზახეთმა 1.47 მილიონ საერთაშორისო ტურისტს უმასპინძლა. 2012 წლისთვის ეს რიცხვი 4.81 მილიონამდე გაიზარდა, რა მონაცემითაც ყაზახეთმა მსოფლიოს ქვეყნებს შორის 51-ე ადგილი დაიკავა. ბრიტანული გაზეთი The Guardian აღნიშნავს, რომ მიუხედავად მაღალი მწვერვალებისა, ტბებისა და უდაბნოს ლანდშაფტებისა, ყაზახეთში ტურიზმის ინდუსტრია „საკმაოდ განუვითარებელია“. ქვეყანაში ტურისტების ზრდის ხელისშემშლელ ფაქტორებად „განუვითარებელი ინფრასტრუქტურა“ და „მომსახურების დაბალი დონე“ ითვლება. ასევე ფაქტორებს შორის ქვეყანაში გადაადგილების სირთულე სახელდება. ადგილობრივი მოსახლეობისთვისაც კი საზღვარგარეთ დასვენება ორჯერ უფრო იაფია, ვიდრე სამშობლოში.
მთავრობის ინიციატივა
ყაზახეთის მთავრობამ, რომელიც ადამიანის უფლებების დარღვევისა და პოლიტიკური ოპოზიციის ჩახშობის ხანგრძლივი ისტორიის გამო ავტორიტარულად მიიჩნევა, ინიციატივა სახელწოდებით „ტურიზმის ინდუსტრიის განვითარების გეგმა 2020“ წამოიწყო, რომელიც ქვეყანაში ხუთი ტურისტული ლოკაციის შექმნას ისახავდა მიზნად, ესენია: ასტანა, ალმათი, აღმოსავლეთ ყაზახეთის, სამხრეთ ყაზახეთის და დასავლეთ ყაზახეთის ოლქები. ინიციატივა ოთხი მილიარდი დოლარის ინვესტიციას და 2020 წლისთვის ტურიზმის სექტორში 300 ათასი ახალი სამუშაო ადგილის შექმნას ითვალისწინებდა.
1999 წელის მაისში ქვეყნის პრეზიდენტი ნურსულთან ნაზარბაევის თანხმობითა და მხარდაჭერით ყაზახეთის ტურიზმის ასოციაცია დაარსდა. ასოციაცია არაკომერციული, არასამთავრობო ორგანიზაციაა, რომლის შემადგენლობაშიც ყაზახეთის სასტუმროებისა და რესტორნების ასოციაცია, სადაზღვევო და ავიაკომპანიები შედის. ასოციაციის მიზანი ყაზახეთში ტურიზმის განვითარების ხელშეწყობაა.
ყაზახეთში ტურისტთა რაოდენობა მნიშვნელოვნად გაზარდა 2006 წლის კომედიურმა ფილმმა „ბორატი“, რომელშიც ყაზახეთი წარმოდგენილია, როგორც ჩამორჩენილი, რასისტული და ანტისემიტური განწყობის მქონე ქვეყანა. ერის ღირსების დაცვის მიზნით ყაზახეთის მთავრობამ ფილმი აკრძალა. 2020 წელს „ბორატის“ ახალი ნაწილი სახელწოდებით „ბორატის მომდევნო კინოფილმი“ გამოვიდა, რაზეც ყაზახეთის მთავრობას ამჯერად საპირისპირო რეაქცია ჰქონდა. ყაზახეთის ეროვნულმა ტურიზმის სააგენტომ ფილმის ცნობილი ფრაზა ''„– ყაზახეთი! შესანიშნავია!“'' თავის სლოგანად აქცია და არაერთ სარეკლამო ვიდეორგოლში გააჟღერა.
სავიზო პოლიტიკა
ყაზახეთს 90-დღიანი უვიზო მიმოსვლის რეჟიმი აქვს შემდეგი ქვეყნებისთვის: სომხეთი, ბელარუსი, საქართველო, მოლდოვა, ყირგიზეთი, მონღოლეთი, რუსეთი და უკრაინა, ხოლო 30-დღიანი შემდეგი ქვეყნებისთვის: არგენტინა, აზერბაიჯანი, სერბეთი, სამხრეთ კორეა, ტაჯიკეთი, თურქეთი და უზბეკეთი.
2020 წლის სექტემბერში ყაზახეთმა ვიზების ელექტრონული ფორმით გაცემა დაიწყო. ასევე ყაზახეთმა გაზარდა იმ ქვეყნების რიცხვი, რომელთა მოქალაქეებსაც შეუძლიათ ისარგებლონ ერთჯერადი ვიზით საქმიანი, ტურისტული ან სამკურნალო მიზნით. სიაში 109 ქვეყანა შედის.
სქოლიო
კატეგორია:აზიის ტურიზმი
რამენკი (მოსკოვის მეტრო)
რამენკი (Ра́менки) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს სოლნცევსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2017 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
დვანის პირველი ქვევრსამარხი
დვანის პირველი ქვევრსამარხი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში. აღმოაჩინეს შემთხვევით, მიწის სამუშაოების დროს, სოფელში, ადგილ საკვირიკეში. თარიღდება ელინისტური ხანით. მიწაში ჰორიზონტალურად იყო ჩაფლული. მიცვალებული ესვენა ხელ-ფეხმოკეცილი, თავით ჩრდილო–დასავლეთისკენ, უინვენტაროდ. ქვევრსამარხი დაზიანებულია. შემორჩენილია ქვევრის ნამტვრევები და ადამიანის ჩონჩხის რამდენიმე ფრაგმენტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ფრანსისთაუნი
thumb|right|250px|ქალაქის და შემოგარენის ხედი თანამგზავრიდან ფრანსისთაუნი (Francistown) — ბოტსვანის სიდიდით მეორე ქალაქი მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით, მდებარეობს ჩრდილო-აღმოსავლეთის ოლქის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, გაბორონედან 400 კმ-ში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 98 963 ადამიანს. ქალაქში მდებარეობს ფრანსისთაუნის საერთაშორისო აეროპორტი და რკინიგზის სადგური. ფრანსისთაუნი მდებარეობს მდინარე ლიმპოპოს შენაკადების — ტატის და ინჩვეს ერთმანეთთან შეერთების ადგილას, 90 კმ-ში ზიმბაბვესთან სახელმწიფო საზღვრიდან. ქალაქი იყო პირველი ოქროს ციებ-ცხელების ცენტრი სამხრეთ აფრიკაში და დღემდე შემორტყმულია ძველი და მიტოვებული შახტებით და ოქროს საბადოებით.
ეკონომიკა
ფრანსისთაუნი მდებარეობს ქვეყნის მთავარ საჰაერო და საავტომობილო მარშრუტზე. სამთომომპოვებელი მრეწველობა და სოფლის მეურნეობა — მთავარ როლს ასრულებენ ქალაქის ეკონომიკაში. მინერალური რესურსების მოპოვების ძირითადი კომპანიებია: ტატი ნიკელი (ეკუთვნის ნორილსკის ნიკელს), რომელიც ამუშავებს სელკირკის და ფენიქსის ნიკელით, სპილენძით და კობალტით მდიდარ საბადოებს ; დუმელას სამრეწველო კომპლექსი, რომელიც მსხვილი დამსაქმებელია; ბოტსვანის ლითონის გამწმენდი ქარხანა, მდებარეობს ქალაქთან ახლოს, 2008 წლიდან ერთობლივად იმართება ტატისთან. ფრანსისთაუნის მასმედიის ერთ-ერთი ელემენტია — გაზეთი „ხმა“.
განათლება
ფრანსისთაუნის პედაგოგიური სასწავლებელი გახდა ბოტსვანის უნივერსიტეტის ერთ-ერთი საუნივერსიტეტო ქალაქი 1973 წელს. ფრანსისთაუნის უმაღლესი საშუალო სკოლა გაიხსნა 1978 წელს და დღეისათვის იქ სწავლობს 1200 სტუდენტი. ასევე არსებობს ორი კერძო სკოლა: ჯონ მაკენზის საშუალო და დაწყებითი სკოლა და კლიფტონის დაწყებითი სკოლა. 2008 წლის 10 ოქტომბერს იან კჰამამ გახსნა ტექნიკური და პროფესიული მიმართულების ფრანსისთაუნის კოლეჯი. კოლეჯი აშენდა 1500 მოსწავლის ტექნიკური და პროფესიულ-ტექნიკური კურსებისათვის და პედაგოგიური პროგრამებისათვის. კოლეჯის შენობა მდებარეობს ექსტენსიურად კეთილმოწყობილ 4 ჰექტარიან მონაკვეთში.
კულტურა
ფრანსისთაუნი სუპა ნგვაოს მუზეუმის სამშობლოა, გამოფენებით, რომელიც დაკავშირებულია რეგიონის ისტორიასთან და მემკვიდრეობასთან. ახალი ნაკრძალი ტაჩილა, რომელიც მდებარეობს 5 კმ-ში ქალაქის ცენტრალური ნაწილიდან, ტატი ნიკელის ძველ ფერმა ლედი მერიში.
სქოლიო
კატეგორია:ბოტსვანის ქალაქები
სინგაპურის გერბი
სინგაპურის გერბი — სინგაპურის ოფოციალური სიმბოლო. გერბი მიიღეს 1959 წელს, როდესაც სინგაპურმა მიიღო თვითმმართველობა დიდი ბრიტანეთის ფარგლებში. კომიტეტმა, რომელსაც სათავეში ედგა ვიცე-პრემიერი, ასევე მიიღო სახელმწიფო დროშა და ჰიმნი. სახელმწიფო გერბი შესაძლებელია გამოიყენოს მხოლოდ მთავრობამ, მაგრამ იგი ფართოდ გამოიყენება ფულის ნიშნებზე და ასევე სინგაპურის მოქალაქის პასპორტზე. 1963 წელს სინგაპური შეუერთდა მალაიზიის ფედერეციას. 1965 წელს სინგაპურმა დამოუკიდებლობა მიიღო და აღდგა ძველი გერბი.