cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აზერბაიჯანის ჯანდაცვის სამინისტრო
განვითარების თანამედროვე ეტაპი
სამინისტროს ძირითადი ფუნქციებია ქვეყანაში ჯანდაცვის სისტემის ორგანიზება და მოწესრიგება, მოსახლეობისთვის სათანადო სამედიცინო დახმარების გაწევის, სახელმწიფო ჯანდაცვის პროგრამების მომზადებისა და განხორციელების, აგრეთვე სახელმწიფო და კერძო სექტორის სამედიცინო კომპანიების მომსახურების გაუმჯობესების მიზნით; ქვეყანაში სანიტარიულ-ეპიდემიოლოგიური სადგურის რეგულირება, მშობიარობისა და ოჯახის დაგეგმვის პროგრამების მომზადება; მედიკამენტების, ბაქტერიოლოგიური და ანტივირუსული საშუალებების საავადმყოფოებში მიტანა, სააფთიაქო ქსელების მართვა და განვითარება, სამედიცინო აღჭურვილობის კვლევა და განვითარება, ქვეყანაში საშიში დაავადებების პროფილაქტიკა და ა.შ. 2007 წლიდან დღემდე სამედიცინო დახმარება უფასოა სახელმწიფო სამედიცინო დაწესებულებებში.
სამინისტროს სტრუქტურა
სამინისტროს დაქვემდებარებაშია შემდეგი ინსტიტუტები:
აზერბაიჯანის სამედიცინო მუზეუმი
1984 წლის 2 ივლისის სპეციალური ბრძანებულებით, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროში შეიქმნა აზერბაიჯანის სამედიცინო მუზეუმი. გახსნის ცერემონია გაიმართა 1986 წლის იანვარში. მუზეუმში განთავსებულია 8000-ზე მეტი ექსპონატი, მათ შორის 16 ქანდაკება. მუზეუმის ექსპოზიცია მოიცავს სხვადასხვა დოკუმენტს, ფოტოებს, წიგნებს, სამედიცინო ინსტრუმენტებს, სააფთიაქო მოწყობილობებს, რომლებიც დაკავშირებულია აზერბაიჯანში მედიცინის ისტორიასთან. მუზეუმის შენობა აშენდა 1889 წელს ჩერნოგოროდის საავადმყოფოსთვის, სადაც ერთ დროს მუშაობდა ნარიმან ნარიმანოვი, რომლის საპატივცემულოდ დღეს მუზეუმის შესასვლელთან არის მემორიალური რელიეფი. მუზეუმი მოიცავს 9 ოთახს, რომელთაგან თითოეული გვიჩვენებს სამედიცინო ისტორიის სხვადასხვა პერიოდს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის სახელმწიფო უწყებები კატეგორია:აზერბაიჯანის სამინისტროები
გოგა შავერზაშვილი
გოგა შავერზაშვილი (დ. 4 აგვისტო, 1950, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1984 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია.
1975–1980 წლებში იყო ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი(პედაგოგ–პრაქტიკანტი). 1973 წლიდან თბილისის „ნიჭიერთა ათწლედის“ პედაგოგი(ფორტეპიანო). 1992 წლიდან ე. მიქელაძის სახელობის მუსიკალური კოლეჯის პედაგოგი(კომპოზიცია). 2006 წლიდან ვანო სარაჯიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის პედაგოგი(კომპოზიცია), 1995 წლიდან ასოცირებული პროფესორი. თხზულებები: „პოემა–ელეგია“ სიმებიანი ორკესტრისათვის(1990), სიმფონია(2010), „პოემა“ სიმებიანი ორკესტრისათვის(2015). ინსტრუმენტული კონცერტები: საფორტეპიანო N1(1984, სამ ნაწილიანი), სავიოლინო N1, N2(1991, 1993), საფორტეპიანო N2(1992), ფანტაზია ფორტეპიანოს, ვიოლინოს, ვიოლონჩელოსა და ორკესტრისათვის(2015, პირველი შესრულება). კამერულ–ინსტრუმენტული ნაწარმოებები: სიმებიანი კვარტეტ N1, N2(1993, 2012), სავიოლინო სონატა(1983), 6 საფორტეპიანო სონატა(1987–2001), „ტრანსკრიფციები მ. ბალანჩივაძის თემებზე“(2013), საფორტეპიანო ტოკატა(2014), საფორტეპიანო პიესები და საფორტეპიანო იმპროვიზაციები ჯაზურ და კლასიკურ თემებზე. 2 პიესა სოლო ალტისათვის(1980), „განწყობილებანი“ ფლეიტის, კლარნეტისა და ფორტეპიანოსათვის(1993), „ჯაზ–ხორუმი“ ვიოლინოსა და ფორტეპიანოსათვის(2015). კამერულ–ვოკალური ნაწარმოებები: „4 სიმღერა ქართულ ხალხურ ლექსებზე“ დაბალი ხმისა და ფორტეპიანოსათვის(1982), ვოკალური ციკლი „ციურნი ხმები“ მაღალი ხმისა და ფორტეპიანოსათვის ი. ჭავჭავაძის ლექსებზე(1993), რომანსი „საყურე“ დაბალი ხმისა და ფორტეპიანოსათვის ნ. ბარათაშვილის ლექსზე(2011), საბავშვო სიმღერები. საგუნდო ნაწარმოებები: 3 გუნდი შერეული გინდისათვის a cappella ვაჟა–ფშაველას ლექსებზე(1984), 3 გუნდი a cappella „გალობანი გიორგისნი“ ქალთა გუნდისათვის(2011). გასტროლები: რუსეთი, უნგრეთი, საფრანგეთი, დანია, ინგლისი, გერმანია; კომპოზიტორ ალექსანდრე შავერზასვილისა და მუსიკისმცოდნე ა. ქავთარაძის ვაჟიშვილი; პიანისტი, კონცერტმაისტერი, ჯაზმენი–იმპროვიზატორი.
ჯილდოები
ნაწარმოებისთვის : საფორტეპიანო ტოკატა ნაწარმოებისთვის : „ნოველეტ“ი კლარნეტისა და გიტარისთვის ნაწარმოებებისთვის : „პასტორალი“ ფლეიტის, ვიოლინოს, ჩელოსა და ორი გიტარისთვის ნაწარმოებებისთვის : სიმებიანი კვარტეტი N2, რომანსი დაბალი ხმისა და ფორტეპიანოსათვის საფორტეპიანო ტრიოსთვის N1 საფორტეპიანო კონცერტისთვის N1
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
მარია ანა ესპანელი
მარია ანა ესპანელი (María Ana de España, Maria Anna von Spanien; დ. 18 აგვისტო, 1606, მადრიდი, ესპანეთი — გ. 13 მაისი, 1646, ლინცი, ავსტრია) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. საღვთო რომის იმპერატრიცა, გერმანიის, უნგრეთის, ხორვატიისა და ბოჰემიის დედოფალი, ავსტრიის ერცჰერცოგინია 1637-46 წლებში, როგორც ფერდინანდ III-ის პირველი მეუღლე.
ესპანეთისა და პორტუგალიის მეფე ფილიპე III-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ მარგარეტ ავსტრიელის ქალიშვილი. იმპერატორთან ქორწინებამდე განიხილებოდა მისი და უელსის პრინცის, მეფე ჯეიმზ I-ის ვაჟ ჩარლზ სტიუარტის ქორწინება. ეს მოვლენა ცნობილია როგორც „ესპანეთის მატჩი“, რასაც უნდა მოჰყოლოდა ესპანეთს, ინგლისსა და შოტლანდიას შორის ალიანსის შექმნა და ურთიერთობების დათბობა, თუმცა ღრმადმორწმუნე კათოლიკე მარია ანამ ანგლიკან ჩარლთან ქორწინებაზე კატეგორიული უარი განაცხადა. ამის შემდეგ იგი მალევე მიათხოვეს მის ბიძაშვილ ფერდინანდს, რომელთანაც მომავალი იმპერატორი ლეოპოლდ I შეეძინა. მისმა ქორწინებამ ხელი შეუწყო ესპანეთსა და ავსტრიას შორის ურთიერთობების დათბობასა და ესპანელი და ავსტრიელი ჰაბსბურგებიც უფრო დააახლოვა.
ადრეული წლები
მარცხნივ|მინი|306x306პქ|მარია ანა 1617 წელს, შესრულებულია ბართოლომე გონსალესის მიერ მარია ანა ესპანელი დაიბადა 1606 წლის 18 აგვისტოს, დედაქალაქ მადრიდის ესკორიალის სასახლეში. იგი იყო ესპანეთისა და პორტუგალიის მეფე ფილიპე III-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ მარგარეტ ავსტრიელის მეოთხე შვილი და მესამე ქალიშვილი. მარგარეტისა და ფილიპეს შვიდი შვილიდან, მხოლოდ ხუთმა შეძლო სრულწლოვანებამდე მიღწევა: 1. ანა (საფრანგეთისა და ნავარის მეფე ლუი XIII-ის ცოლი, ლუი XIV-ის დედა), 2. ფილიპე IV (ესპანეთისა და პორტუგალიის მეფე), 3. კარლოსი (ეპიდემიის დროს გარდაიცვალა) 4. ფერდინანდი (კარდინალი და ესპანური ნიდერლანდების შტატჰალტერი და 5. მარია ანა. მარია ანას მშობლები ძალიან ახლო ნათესავები იყვნენ: ფილიპე მარგარეტს პირველი თაობის ღვიძლ ბიძაშვილად ერგებოდა, თავად ფილიპეს მშობლები, მეფე ფილიპე II და დედოფალი ანა ავსტრიელი ერთმანეთს ბიძად და დიშვილად ერგებოდნენ. თუმცა მარგარეტის მშობლები ნათესავები არ ყოფილან. მამისი ქვემო ავსტრიის ერცჰერცოგი კარლ II, ხოლო დედა ერცჰერცოგინია მარია ანა ბავარიელი იყო.
ადრეული ასაკიდანვე მეფე ფილიპე სერიოზულად ფიქრობდა მარია ანას გათხოვებაზე. 1611 წელს კი დედოფალ მარგარეტ ავსტრიელის გარდაცვალებამ ძლიერ შეასუსტა მისი კავშირი ავსტრიასთან, რის გამოც მარია ანა დანიშნა იმპერატორ ფერდინანდ II-ისა და მარია ანა ბავარიელის უფროს ვაჟზე, ერცჰერცოგ იოზეფ კარლზე, თუმცა ქორწინება 1618 წელს იოზეფ კარლის გარდაცვალების გამო ვერ შედგა. 1621 წელს კი გარდაიცვალა ფილიპე III და ტახტზე მარია ანას ძმა, მეფე ფილიპე IV ავიდა.
1622 წელს ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის მეფე ჯეიმზ I-ისაგან წამოვიდა წამოვიდა წინადადება, რომ ესპანეთისა და ბრიტანეთის ურთიერთობების დასათბობად მის ვაჟს, უელსის პრინც ჩარლზ სტიუარტს ექორწინა ფილიპე IV-ის დაზე, ინფანტა მარია ანა ესპანელზე. მალევე ლონდონსა და მადრიდს შორის აქტიური საქორწინო მოლაპარაკებები დაიწყო. უელსის პრინცისა და ესპანეთის ინფანტას შორის არსებული შესაძლო ქორწინება ისტორიაში შესულია „ესპანური მატჩის“ სახელით, რამაც შიდაპოლიტიკური კრიზისი გამოიწვია ინგლისსა და შოტლანდიაში. 1623 წელს უელსის პრინცი ჩარლზ სტიუარტი ბუკინგემის ჰერცოგ ჯორჯ ვილიელთან ერთად მადრიდს ეწვია თავისი საცოლის სანახავად. ღრმადმორწმუნე მარია ანამ კატეგორიული უარი განაცხადა ანგლიკან კაცთან ქორწინებაზე. მან განაცხადა, რომ ჩარლზზე მხოლოდ მაშინ იქორწინებდა, თუ იგი კათოლიკობას მიიღებდა. ჩარლზიც მყარად იდგა თავის რელიგიაზე, რის გამოც ესპანეთი მალევე დატოვა. ეს მომენტი ფრანგებმა ხელიდან არ გაუშვეს და ჩარლზს ცოლად ლუი XIII-ის უმცროსი და, მადამ როიალი ანრიეტა მარია დე ბურბონი შერთეს, რომელსაც ჩარლზთან არანაირი გართულება არ ჰქონია.
ქორწინება
1626 წლის მიწურულს მარია ანა ერცჰერცოგ ფერდინანდ II-ის მემკვიდრეზე, ფერდინანდ ჰაბსბურგზე დანიშნეს. საქორწინო მოლაპარაკებები ჯერ კიდევ 1625 წლიდან დაიწყო. იმავე წელს პრინც ფერდინანდს ჯერ უნგრეთისა და ხორვატიის, 1627 წელს კი ბოჰემიის მეფის წოდება უბოძეს. საქორწინო მოლაპარაკებების დროს განხილულ იქნა ინფანტას ცხოვრების ყველა ასპექტი, რომელიც მომავალი მეუღლის სამეფო კარზე მოელოდა. ნიშნობიდან მალევე მადრიდში სკანდალი აგორდა, რომ მარია ანამ ფერდინანდთან ქორწინებაზე უარი თქვა და მის ნაცვლად იეზუიტ ამბროსიო პენალოსაზე დაქორწინება მოისურვა, თუმცა ბევრი ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ ეს მხოლოდ სამეფო ოჯახის სახელის შესალახად აგორებული ჭორები იყო. 1628 წელს როგორც ესპანური, ისე ავსტრიული მხარის მიერ ხელმოწერილ იქნა საქორწინო კონტრაქტი, სადაც აღნიშნული იყო, რომ მარია ანასა და მის შთამომავლებს ესპანეთის სამეფო ტახტზე უფლებები ენიჭებოდათ, რომელიც 1615 წელს ლუი XIII-ზე ქორწინებისას მის უფროს დას, დედოფალ ანა ავსტრიელსა და მის შთამომავლებს ჩამოართვეს. მინი|282x282პქ|ფერდინანდ III და მარია ანა ესპანელი 1630 წელს 1629 წლის დეკემბერში მარია ანამ დიდი ამალითა და მზითვებით დატოვა მადრიდი და ვენაში გაემგზავრა. როცა გენუამდე მიაღწია გართულებები შეიქმნა, რაც იტალიაში მოდებული ეპიდემიით იყო გამოწვეული. ამ მიზეზით მარია ანამ გზა ვეღარ განაგრძო და დროებით ბოლონიაში შეჩერდა. აქ ინფანტას კარდინალი ანტონიო ბარბერინი (პაპ ურბან VIII-ის ძმიშვილი), რომელმაც იგი ოქროს ვარდების ორდენით დაასაჩუქრა. მარია ანას ამალის დიდი ნაწილი ნეაპოლში ეპიდემიას ემსხვერპლა, სადაც ინფანტა სამოგზაუროდ ჩავიდა. ამით შეშინებულმა მარია ანამ სასწრაფოდ დატოვა ნეაპოლის სამეფო, გადალახა პაპის ოლქი და ჩრდილო იტალიიკენ გაემგზავრა. მან მოილოცა იტალიური წმინდა ადგილები. ამ დროს მას თან ახლდა რომის პაპის კიდევ ერთი ძმიშვილი — ტადედო ბარბერინი, პალესტინის პრინცი. 1631 წლის 26 იანვარს მარია ანა ტრესტში ჩავიდა სადაც მომავალ რძალს ავსტრიის ერცჰერცოგი ლეოპოლდ ვილჰელმი დახვდა, რომელმაც ინფანტა ვენის სამეფო კარზე ჩაიყვანა. იმავე დღეს შედგა მარია ანასა და ფერდინანდის მარიონეტული ქორწინება, სადაც ფერდინანდის როლი ლეოპოლდ ვილჰემლმმა მოირგო.
1631 წლის 20 თებერვალს მარია ანა ესპანელი და ფერდინანდ ავსტრიელი ოფიციალურად დაქორწინდნენ ვენის საკათედრო ტაძარში. მარია ანას ქმრისადმი დამოკიდებულება აღწერილია როგორც ბედნიერი, მეგობრული და ინტელექტუალური. მან ასევე შესძლო და განმუხტა ფერდინანდის მელანქოლიური ხასიათი.
საღვთო რომის იმპერატრიცა
მარია ანასთან ერთად ვენის სამეფო კარზე მოვიდა ესპანური მოდა, თეატრი, ცეკვა და მუსიკა. სწორედ მან ჩაიტანა და გაავრცელა ავსტრიაში გიტარა. მარია ანა კეთილგანწყობილი იყო სამეფო ოჯახის ყველა წევრის მიმართ. იგი ძალიან თბილი, მეგობრული და უშუალო იყო ფერდინანდის ოჯახის მიმართ, თუმცა მას რთული ურთიერთობა ჰქონდა ფერდინანდის დედინაცვალთან, იმპერატრიცა ელეონორა გონძაგასთან, რაც ძირითადად იმით იყო გამოწვეული, რომ მარია ანასა და ელეონორას შორის კონკურენცია წარმოიშვა საიმპერატორო კარზე ძალაუფლების ჩაგდების საკითხში. მარია ანა ასევე დიდ ყურადღებას უთმობდა ავსტრიაში ხელოვნების, განსაკუთრებით კი ფერწერის აღორძინებას. მან შეაგროვა იტალიელი, ესპანელი და ფლანდრიელი ფერწერთა ნამუშევრები, რომლებიც გვიანი რენესანსისა და ბაროკოს სტილში იყო შესრულებული. მარცხნივ|მინი|მარია ანა 1634 წელს თავის ვაჟთან, ერცჰერცოგ ფერდინანდ ავსტრიელთან ერთად, შესრულებულია უცნობი არტისტის მიერ 1636 წლის 22 დეკემბერს რეგენსბურგში ფერდინანდი რომაელ-გერმანელთა მეფე გახდა, ერთი კვირის შემდეგ კი მისი კორონაცია შედგა მაინცის საეპისკოპოსოში. 1637 წლის 21 იანვარს მარია ანა რომაელ-გერმანელთა დედოფლად ეკურთხა, 15 თებერვალს კი ფერდინანდ II-ის გარდაცვალების შემდეგ მისი ქმარი, ფერდინანდ III საღვთო რომის იმპერატორი გახდა. ამის შემდეგ მარია ანას უამრავ წოდებას საღვთო რომის იმპერატრიცობაც შეემატა. 1637-8 წლებში მარია ანა სპეციალურად უნგრულ დიეტაზე იმყოფებოდა, რათა მისი თქმით უნგრეთის, ბოჰემიისა და ხორვატიის დედოფლად კურთხევაზე ბრწყინვალე ფორმაში ყოფილიყო.
მარია ანა აქტიური პოლიტიკური ფიგურა იყო. იგი ფერდინანდის უახლოესი მრჩეველი გახდა და ხშირად შუამავლის როლსაც ასრულებდა იმპერატორსა და თავის ესპანელ ნათესავებს შორის. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ყოველთვის იცავდა ფერდინანდის ინტერესებს, ამავდროულად არასდროს ივიწყებდა, რომ ფილიპე IV-ის და და ესპანეთის პრინცესა იყო. შესაძლოა ითქვას, რომ ავსტრიაში მან თავისი პატარა ესპანეთი მოიწყო. ვენის სამეფო კარზე უმეტესობას სწორედ ესპანელები შეადგენდნენ, ასევე ხშირად სტუმრობდნენ ესპანეთის ელჩები და დიპლომატები. როდესაც იმპერატორი ქვეყნიდან მიდიოდა მარია ანას რეგენტად ნიშნავდა. მაგალითად 1645 წელს ოცდაათწლიანი ომის დროს, როცა ფერდინანდი ბოჰემიაში იმყოფებოდა.
გარდაცვალება
1645 წლის მარტში მარია ანამ შვილებთან ერთად შვედების პროტესტანტული არმიის მიერ ქალაქის ალყაში მოქცევის გამო დატოვა ლინცი და ვენაში გადავიდა. შვედები მალე ვენისაკენ დაიძრნენ. მან დუნაის გადაკვეთა და უნგრეთში გადასვლა გადაწყვიტა, რადგან ვენას უკვე შვედები ემუქრებოდნენ. თუმცა იმპერატრიცამ უნგრეთში წასვლა გადაიფიქრა. როცა იძულებულნი გახდნენ, საიმპერატორო ოჯახმა გრაცში გადაინაცვლა. ვენაში დაბრუნების შემდეგ მალევე კვლავ იძულებულნი გახდნენ ლინცისთვის შეეფარებინათ თავი, რადგან დედაქალაქში შავი ჭირი მძვინვარებდა. 1646 წლის იანვარში დედოფლის მეექვსე ორსულობის შესახებ გახდა ცნობილი. 1646 წლის 12 მაისს, ლინცის ციხესიმაგრეში მარია ანამ მოულოდნელად თავი საშინლად იგრძნო, რასაც ძლიერი სისხლდენა მოჰყვა. დედოფალი მარია ანა ესპანელი დილით გარდაიცვალა. მან ცოცხალი, თუმცა ძალიან სუსტი გოგონა გააჩინა, რომელსაც სასოწარკვეთილმა ფერდინანდმა ცოლის სახელი დაარქვა. გოგონა სულ რამდენიმე საათში დაიღუპა. 24 მაისს დედაც და შვილიც ოქროს კუბოებში დაასვენეს და ვენის სამეფო საძვალეთში დაკრძალეს. მის დაკრძალვას დაესწრო ესპანეთის ელჩიც, რომელმაც იმპერატორს მიუსამძიმრა. ფერდინანდზე ამ ამბავმა საშინლად იმოქმედა. იგი ღრმა დეპრესიაში ჩავარდა და იმდენად ცუდად იყო, რომ მათ დაკრძალვაზე მისვლაც კი ვერ შესძლო. რამდენიმე წელიწადში ფერდინანდი მეორედ დაქორწინდა, თუმცა მისი მეორე ცოლიც მალევე გარდაიცვალა, რასაც მესამე ქორწინება მოჰყვა.
რამდენიმე წელიწადში ფერდინანდმა გადაწყვიტა მისი და მარია ანას უფროსი ქალიშვილის,  პრინცესა მარიანას მითხოვება ფილიპე IV-ის ვაჟზე, ასტურიის პრინც ბალთაზარ კარლოსზე, თუმცა მალევე ბალთაზარიც და დედამისიც, დედოფალი ელიზაბეტ ფრანგიც დაიღუპნენ. ამან ფილიპე უცოლოდ და უმემკვიდრეოდ დატოვა, რის გამოც მისი მეორე ქორწინება აუცილებელი გახადა. 1649 წელს ფილიპე IV-მ იქორწინა მარია ანასა და ფერდინანდის ასულ მარიანა ავსტრიელზე, რომელთანაც ორი შვილი შეეძინა - ესპანეთის მეფე კარლ II და მარგარიტა ტერეზა ესპანელი, რომელიც ცოლად მარია ანას ვაჟს, იმპერატორ ლეოპოლდ I-ს შერთეს.
წინაპრები
მარია ანა ესპანელის წინაპრები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:დაბადებული 18 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1606 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1646 კატეგორია:ავსტრიის დედოფლები კატეგორია:უნგრეთის დედოფლები კატეგორია:ბოჰემიის დედოფლები კატეგორია:საღვთო რომის იმპერატრიცები კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:ესპანეთის ინფანტები კატეგორია:გერმანიის დედოფლები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
ლათის სასახლე
ლათის სასახლე — სასახლე გულრიფშის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლათაში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
სასახლე აგებულია შუა საუკუნეებში. აშენებულია ქვით და აგურით. კარები აქვს აღმოსავლეთ და ჩდილოეთ კედლებში. სასახლე შედგება 7 განყოფილებისგან. განყოფილებები ერთმანეთს კარებით უკავშირდება. ყველა განყოფილებას აქვს დიდი ზომის ფანჯარა. მეშვიდე განყოფილება რომელიც ყველაზე უკეთ არის დაცული ნაგებია ქვით და სახურავიც ქვით აქვს. იგი შესაძლოა ყოფილიყო წყალსაცავი. სასახლეს ქვის იატაკი ფქონია, რომელიც ადგილ-ადგილ ახლაც არის შემორჩენილი. გადახურვა ჩამოქცეულია. კედლების სიმაღლე 6 მეტრია ხოლო სისქე 1 მეტრი.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც სასახლის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
2019 წლის ივლისში ნაგებობას კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს სასახლეები
სან-ნიკოლასის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის რაიონები კატეგორია:როდრიგეს-დე-მენდოსას პროვინციის რაიონები
მონღოლოიდური რასა
მინი|„[[ესკიმოსების ჯგუფი“, უილიამ დაინვაიდის ფოტო (1894).]] მონღოლოიდური რასა — აზიურ-ამერიკული რასა, თანამედროვე კაცობრიობის ერთ-ერთი უდიდესი რასა. ახასიათებს კანის მუქი, ხშირად მოყვითალო ფერი, სწორი, უხეში თმა, სუსტად განვითარებული წვერ-ულვაში, სუსტად გამოხატული, დაბალუნაგირიანი ცხვირი, ბრტყელი სახე, მკვეთრად გამოხატული ყვრიმალები, ზემო ქუთუთოზე ძლიერ განვითარებული ეპიკანთუსი. გავრცელებულია აღმოსავლეთ და ცენტრალურ აზიაში, ინდონეზიაში, ციმბირსა და ამერიკაში. ამ დიდი რასის ძირითადი ქვედანაყოფებია ჩრდილოაზიური, არქტიკული, შორეულაღმოსავლური, სამხრეთაზიური და ამერიკული რასები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რასები
Peut-être toi
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მილენ ფარმერის სიმღერები კატეგორია:2006 წლის სინგლები
სანდალაშკა
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 0 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ნოვობელოკატაიდან დაშორებულია 57  კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უნკურდა, რომელიც დაშორებულია 94 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელოკატაის რაიონის სოფლები
ჟელიუ ჟელევი
ჟელიუ ჟელევი (Желю Желев; დ. 3 მარტი, 1935 — გ. 30 იანვარი, 2015, სოფია, ბულგარეთი) — ბულგარელი ფილოსოფოსი და პოლიტიკოსი. ბულგარეთის პირველი დემოკრატიულად არჩეული პრეზიდენტი (1990-1997 წწ.)
დაიბადა 1935 წლის 3 მარტს შუმენის ოლქის სოფელ ვესელინოვოში. საშუალო განათლება მიიღო შუმენის მეორე ვაჟთა გიმნაზიაში. 1958 წელს დაამთავრა სოფიის უნივერსიტეტი ფილოსოფიის სპეციალობით. 1990 წელს აირჩიეს ბულგარეთის პრეზიდენტად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის პრეზიდენტები კატეგორია:ბულგარელი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 3 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015
სელენდინის რაიონი
სელენდინის რაიონი (Distrito de Celendín) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის სელენდინის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 620 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 22 476 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 55 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 409 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სელენდინის პროვინციის რაიონები
გაიოზ ცინცაძე
გაიოზ ცინცაძე (დ. 12 იანვარი, 1926, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი. თერაპევტ–კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი, მუნიციპალური გაერთიანებული კარდიოლოგიური კლინიკის დირექტორი, საქართველოს მედიკო–ბიოლოგიური აკადემიის აკადემიკოსი.
ბიოგრაფია
1948 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1948–1951 წლებში იყო თბილისის პირველი კლინიკური საავადმყოფოს ორდინატორი, 1951 წლიდან კი ექიმთა დიპლომის შემდგომი განათლების თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო აკადემიის თერაპიისა და კარდიოლოგიის კათედრის ასისტენტი, დოცენტი, კათედრის გამგე, პროფესორი. ავტორია 92 სამეცნიერო ნაშრომის. მისი ხელმძღვანელობით დაცულია 1 სადოქტორო და 15 საკანდიდატო დისერტაცია. საკანდიდატო დისერტაციის თემა - "ბალისტოკარდიოგრაფიული და ელექტროკარდიოგრაფიული მონაცემების შედარებითი დიაგნოსტიკური მნიშვნელობა კორონალური სისხლის მიმოქცევის უკმარისობის დროს", დაიცვა 1960 წელს, ხოლო სადოქტორო დისერტაციის თემა - "არტერიული ჰიპერტონია და გულის უკმარისობა", 1976 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოში დაბადებულები კატეგორია:თბილისელები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი კარდიოლოგები
აღმოსავლეთი მაიო-კების რეგიონი
აღმოსავლეთი მაიო-კების რეგიონი (Mayo-Kebbi Est, منطقة مايو كيبي الشرقي) — ჩადის რეგიონი. თავისი სახელწოდება რეგიონმა მიიღო აქ ჩამომდინარე მდინარე მაიო-კების გამო. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ბონგორი. ფართობი — 19 000 კმ², მოსახლეობის რაოდენობა 2009 წლის აღწერის მონაცემებით შეადგენს 769 198 ადამიანს.
გეოგრაფია
აღმოსავლეთი მაიო-კების რეგიონი მდებარეობს ჩადის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. რეგიონი ტერიტორიულად შეესაბამება ყოფილი მაიო-კების პრეფექტურის ჩრდილო-აღმოსავლეთ და ცენტრალურ ნაწილებს. რეგიონს ჩრდილო-აღმოსავლეთით ესაზღვრება შარი-ბაგირმის რეგიონი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით ტანჯილეს რეგიონი, სამხრეთ-დასავლეთით დასავლეთი მაიო-კების რეგიონი. დასავლეთით რეგიონზე გადის ჩადის სახელმწიფო საზღვარი კამერუნთან.
მოსახლეობა
აღმოსავლეთი მაიო-კების რეგიონში ცხოვრობენ მუსეის, მასას, ტუპურის, მარბას, კარას ეთნიკური ჯგუფები.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით აღმოსავლეთი მაიო-კების რეგიონი იყოფა 4 დეპარტამენტად: კაბია (შედგება 3 ქვეპრეფექტურისაგან), მაიო-ლემიე (3 ქვეპრეფექტურისაგან), მაიო-ბონეიე (7 ქვეპრეფექტურისაგან) და მონ-დ’ილი (5 ქვეპრეფექტურისაგან).
ეკონომიკა
რეგიონის ადგილობრივი მოსახლეობა ძირითადად დაკავებულია სოფლის მეურნეობით და თევზჭერით.
ლაგუნის ნისლეული
250px|მინი|ლაგუნის ნისლეული ლაგუნის ნისლეული (კატალოგში როგორც მესიე 8 ან M8, NGC 6523, RCW 146 და Gum 72) — გიგანტური ვარსკვლავთშორისი ღრუბელი მშვილდოსნის თანავარსკვლავედში. კლასიფიცირებულია როგორც ემისიონური ნისლეული და H II რეგიონი.
მახასიათებლები
ლაგუნის ნისლეული დედამიწიდან 4000-6000 სინათლის წლის მანძილზე მდებარეობს. დედამიწის ცაზე ის ივრცობა 90'X40'-ზე, რაც ზომებში 110X50 სინათლის წელს უდრის. სხვა მრავალი ნისლეულის მსგავსად, ფოტოებზე ვარდისფრად ჩნდება, თუმცა ადამიანის თვალით, ტელესკოპში ან ბინოკლში ნაცრისფერი ჩანს, რადგან ადამიანის თვალს მაღალ სუსტი მგრძნობელობა აქვს სინათლის დაბალ დონეებზე. შეიცავს გლობულებს (ბნელი, პროტოვარლსვლავური მატერიის კოლაფსირებული ღრუბლები), რომელთა შორის ყველაზე გამორჩეულების კატალოგიზაცია ედუარდ ემერსონ ბერნარდმა მოახდინა როგორც B88, B89 და B296. ნისლეული ასევე შეიცავს ტორნადოს მსგავს სტრუქტურას, რისი მიზეზიც O-ტიპის ვარსკვლავია, რომელიც ულტრაიისფერ შუქს ასხივებს, რას თავის მხრივ ნისლეულის ზედაპირზე გაზებს აცხელებს და აიონიზებს. ცენტრში, ლაგუნის ნისლეული ასევე შეიცავს ქვიშის საათის ნისლეულს (როგორც ჯონ ჰერშელმა უწოდა), რომელიც არ უნდა აგვერიოს ბუზის თანავარსკვლავედში მდებარე უფრო უკეთ ცნობილ გრავირებული ქვიშის საათის ნისლეულში. 2006 წელს, ქვიშის საათში დააფიქსირეს ჰერბიგ-ჰაროს პირველი ოთხი ობიექტი. ეს პირველი პირდაპირი გამოვლინება იყო აქტიური ვარსკვლავის ფორმაციისა მასში მიმდინარე აკრეციით.
სქოლიო
კატეგორია:ნისლეულები კატეგორია:მესიეს ობიექტები
ფსირცხის სვიმონ კანანელის ბაზილიკა
ფსირცხის სვიმონ კანანელის ბაზილიკა — ეკლესია სოფელ ფსირცხაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია X-XI საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
ხორტევანი
ხორტევანი ან ხორცევანი — ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარე სამხრეთ საქართველოში. ექვემდებარებოდა დადაშენის საეპისკოპოსოს, ამ ინფორმაციას გვაწვდის XVI საუკუნის ისტორიული დოკუმენტი „სამცხე-საათაბაგოს მღვდელმთავართა ნუსხა“:
მხარე მოხსენიებულია დავით აღმაშენებლის ანდერძში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
ყულანურხვის ეკლესია
ყულანურხვის ეკლესია — ეკლესია სოფელ აჭანდარაში, გუდაუთის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ,რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუდაუთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
არქეები
არქეები (Archaea; ἀρχαῖος — ძველისძველი, ძველი) — ბირთვისა და მემბრანული ორგანელების არმქონე ერთუჯრედიანი მიკროორგანიზმების დომენი კლასიფიკაციის სამდომენიანი სისტემის მიხედვით. ადრე არქეებს აერთიანებდნენ ერთიან ჯგუფში ბაქტერიებთან და მათ არქიბაქტერიები ეწოდებოდათ, თუმცა ამჟამად ასეთი კლასიფიკაცია მოძველებულად მიიჩნევა: დადგენილია, რომ არქეებს აქვთ დამოუკიდებელი ევოლუციური ისტორია და ხასიათდებიან მრავალი ბიოქიმიური თავისებურებებით, რომლებიც განასხვავებენ მათ სიცოცხლის სხვა ფორმებისაგან. დღეისათვის არქეები იყოფა 5 ტიპად. ამ ჯგუფებიდან ყველაზე მეტად შესწავლილია კრენარქეოტები და ევრიარქეოტები.
არქეები და ბაქტერიები ზომითა და უჯრედების ფორმით ჰგვანან ერთმანეთს, თუმცა ზოგიერთ არქეებს აქვთ მეტად უჩვეული ფორმა, მაგალითად, აღსანიშნავია Haloquadratum walsbyi-ის ბრტყელი და კვადრატული უჯრედები. მათი ზოგიერთი გენი და მეტაბოლიტური გზები აახლოვებს მათ ეუკარიოტებთან. არქეების სხვა ბიოქიმიური ასპექტები უნიკალურია. არქეების დიდი ნაწილი ქემოავტოტროფებია. ისინი ეუკარიოტებზე უფრო მეტ ენერგიის წყაროს იყენებენ.
მარილგამძლე არქეები — ჰალოარქეები ენერგიის წყაროს სახით იყენებენ მზის შუქს, არქეების სხვა სახეობები ფოკუსირებენ ნახშირბადს. არქეები უსქესოდ მრავლდებიან. ბაქტერიებისა და ევკარიოტებისაგან განსხვავებით არქეების არც ერთი ცნობილი სახეობა არ აყალიბებს სპორას. თავდაპირველად არქეებს ექსტრემოფილებად მიიჩნევდნენ, თუმცა შემდეგ ისინი აღმოაჩინეს ნიადაგში, ოკეანეში, ჭაობში, ადამიანის სწორ ნაწლავში. არქეები განსაკუთრებით ბევრია ოკეანეში, და შესაძლოა, პლანქტონური არქეები წარმოადგენენ ამჟამად მცხოვრებ ორგანიზმთა ყველაზე მრავალრიცხოვან ჯგუფს.
ჩვენ დროში არქეები როლს თამაშობენ ნახშირბადისა და აზოტის წრებრუნვაში. არქეების არც ერთი ცნობილი წარმომადგენელი არ არის პარაზიტი თუ პათოგენური ორგანიზმი, თუმცა ხშირად არიან მუტუალისტები და კომენსალები. მათი ზოგიერთი წარმომადგენელი წარმოადგენს მეთანოგენებს და ბინადრობენ ადამიანისა და ცხოველების კუჭ-ნაწლავის ტრაქტში, სადაც მეტად მრავალრიცხოვანნი არიან და ეხმარებიან საჭმლის მონელებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არქეები
უინჩესტერი (ინგლისი)
უინჩესტერი (Winchester) — ქალაქი ინგლისში, ჰემპშირის საგრაფოში. მდებარეობს ლონდონის სამხრეთ-დასავლეთით, 98 კილომეტრში. 2011 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 45,184 ადამიანს შეადგენდა.
მდებარეობს მდინარე იტჩენის ხეობაში. ქალაქი ცნობილია ჯერ კიდევ რომანული ბრიტანეთის დროიდან, მისი მდებარეობიდან გამომდინარე, რომის საგზაო სისტემის მნიშვნელოვან პუნქტს წარმოადგენდა. VIII საუკუნეში უესექსის სამეფოს დედაქალაქი გახდა. ქალაქის განვითარება დაიწყო ამ პერიოდში და გაგრძელდა ნორმანდიელების მიერ ინგლისის დაპყრობამდე (1066 წ.).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისის ქალაქები
ბარიუმის ბრომიდი
ბარიუმის ბრომიდი — ქიმიური ნაერთი ფორმულით BaBr2. ბარიუმის ქლორიდის მსგავსად, ის კარგად იხსნება წყალში და ტოქსიკურია წყალხსნარში.
გამოყენება
ისტორიულად, ბარიუმის ბრომიდი გამოიყენებოდა რადიუმის გასაწმენდად მარი კიურის მიერ. რადიუმის ნალექები ძირითადად ბარიუმის ბრომიდის ხსნარში შეჰყავს, ნალექში რადიუმის და ბარიუმის შეფარდება უფრო მაღალი იქნება, ვიდრე ხსნარში.
უსაფრთხოება
ბარიუმის ბრომიდი, წყალში ხსნად სხვა ბარიუმის მარილებთან ერთად, ტოქსიკურია და შეუძლია გამოიწვიოს მძიმე მოწამვლა.
სქოლიო
კატეგორია:ბრომიდები კატეგორია:არაორგანული ნივთიერებები კატეგორია:ბარიუმის ნაერთები
რენატა კუერტენი
რენატა კუერტენი (დ. 14 სექტემბერი, 1988, ბრასუ-დუ-ნორტი, სანტა-კატარინა, ბრაზილია) — ბრაზილიელი მოდელი და ტელე-წამყვანი. იგი დაიბადა და გაიზარდა სანტა-კატარინაში. 10 წლის ასაკში გადაწყვიტა, რომ მოდელი გამხდარიყო და 16 წლის ასაკში თავისი ოცნება აისრულა. მას მიჰყავს გადაცემა „Conexão Models and Chega Mais“ RedeTV-ზე.
პირადი ცხოვრება
აქვს დიდხნიანი სასიყვარულო ურთიერთობა ადვოკატ ბეტო სენასთან. იგი არის ჩოგბურთელი გუსტავო კუერტენის ბიძაშვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:ბრაზილიელი მოდელები კატეგორია:ბრაზილიელი ტელეწამყვანები
რატი დურგლიშვილი
რატი დურგლიშვილი (დ. 1982, თბილისი) — ქართველი მომღერალი.
ბიოგრაფია
1999 წელს დაამთავრა ა.ვირსალაძის სახელობის ხელოვნების გიმნაზიის სახვითი განყოფილება. 1999—2006 წლებში სწავლობდა თბილისის ა.ქუთათელაძის სახელობის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში, სახვითი ხელოვნების ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა მხატვარ-მოქანდაკის კვალიფიკაციით. 2008 წელს დუეტი „ჯორჯია“ საქართველოს სახელით წარსდგა საერთაშორისო მუსიკალურ კონკურს „ახალი ტალღა 2008“-ზე, სადაც დუეტმა მოიპოვა პირველი ადგილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მომღერლები რ
კეისარ კაშიევა
კეისარ სეიფულა ყიზი კაშიევა (Qeysər Seyfulla qızı Kaşıyeva; დ. 7 ივნისი 1893, ტფილისი — გ. 17 აპრილი 1972, ბაქო) — აზერბაიჯანელი მხატვარი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1893 წლის 7 ივნისს თბილისში, სამხედრო მოსამსახურის ოჯახში. 1907-1908 წლებში სწავლობდა კავკასიის საზოგადოების სახვითი ხელოვნების სამხატვრო კლასში. მოღვაწეობის ადრეულ ეტაპზე, მუშაობდა ამიერკავკასიის ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოებაში, რომელიც აერთიანებდა თბილისის ელიტის თურქ-მუსულმან ქალებს. მუშაობდა აფიშებზე და პლაკატებზე, აფორმებდა სხვადასხვა სახის კულტურულ ღონისძიებების მოსაწვევებს და ა.შ. თავის პირველ ნამუშევრებს ასრულებდა ფანქრით, აკვარელით, ტუშით ან ნახშირით. კეისარ კაშიევას მასწავლებლები იყვნენ გამოჩენილი გერმანელი მხატვრები — მიუნხენის სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები ოსკარ შმერლინგი და კარლ ზუმერი.
1916 წელს იგი ცოლად გაჰყვა ოფიცერ შირინ-ბეგ კესამანსკის, რომელიც დაბრუნდა თბილისში პირველ მსოფლიო ომში მძიმედ დაჭრის შემდეგ და რომელმაც მოგვიანებით პოლკოვნიკის წოდება მიიღო. იმავე წელს მათ შეეძინათ ქალიშვილი ლეა. ოჯახური იდილია დიდხანს არ გაგრძელებულა; მეუღლე გარდაეცვალა 1919 წელს მალარიისგან. მათი ერთადერთი ქალიშვილი მოგვიანებით ქიმიკოსი გახდა და 1994 წელს გარდაიცვალა.
აზერბაიჯანის დამოუკიდებელი დემოკრატიული რესპუბლიკის შექმნის შემდეგ კეისარი საცხოვრებლად ბაქოში გადავიდა (1918 წლის ბოლოს), სადაც ეწეოდა ქალთა საგანმანათლებლო მოღვაწეობას, მონაწილეობას იღებდა ახალგაზრდა რესპუბლიკის კულტურულ ცხოვრებაში. გასაბჭოების შემდეგ კეისარმა მუშაობა დაიწყო ა.ბაირამოვის სახელობის ქალთა სახვითი ხელოვნების კლასის განყოფილების. ამ წლებში კაშიევა ქმნიდა ორიგინალურ ილუსტრაციებს პოპულარული ქალთა ჟურნალისათვის „შიარგ გადინი“ („აღმოსავლეთის ქალბატონი“). 1930 წლებში კაშიევა ცოლად გაჰყვა პარტიულ მუშაკ ზულფუგარ სეიდბეილის. შვილები ამ ქორწინებიდან არ ჰყოლია. 1938 წელს სეიდბეილი პოლიტიკური მიზეზების გამო დააპატიმრეს და ცოლთან ერთად გადაასახლეს. კაშიევა რეაბილიტირებულ იქნა და გადასახლებიდან 1956 წელს დაბრუნდა. იგი კვლავინდებურად აგრძელებდა ხატვას.
1972 წლის 17 აპრილს მხატვარი გარდაიცვალა ბაქოში, 78 წლის ასაკში. კაშიევას ნაშრომები ინახება აზერბაიჯანის ხელოვნების ეროვნულ მუზეუმში.
ხელოვნება
კაშიევას მიერ შექმნილი ნახატების უმნიშვნელო ნაწილი ინახება აზერბაიჯანის სახვითი ხელოვნების მუზეუმში. ისინი წარმოდგენილია ალბომების სახით. აზერბაიჯანის ისტორიის მუზეუმში შენახულია მხატვრის რამდენიმე პირადი ნივთი და ნახატების ესკიზები.
მოღვაწეობის საწყის ეტაპზე კაშიევა აფორმებდა აფიშებსა და პლაკატებს თბილისის ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოების სხვადასხვა ღონისძიებებისათვის. 1905-1915 წლებში შექმნა უამრავი პორტრეტი, ნახატი და პეიზაჟი. მუშაობდა ფანქრით, აკვარელით, ნახშირით. ამ პერიოდის ნაშრომებს მიეკუთვნება „ი. გოვცაროვის პორტრეტი“ (1909), „მუსულმანი ინტელიგენტი“ (1912 ), „ტბის ნაპირი“ (1914), „ბაბა იაგა“ (1915) და სხვა. 1918 წლის შემდეგ კაშიევას მიერ აკვარელებით და ზეთის საღებავებით დაწერილი რეალისტური მიმართულების ნახატები „დიდებული ქალი“, „მოხუცი დარაჯი“, „ქართველი გოგონა“, „მონადირე“, „მეხანძრე“, „გოგოლის პორტრეტი“ და სხვა, განსხვავდებიან თავისი შესრულებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1893 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1972 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მხატვრები კატეგორია:რეპრესირებულები
ბედიის წმინდა გიორგის ეკლესია
ბედიის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ღვადაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია შუა საუკუნეებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შოლოხოვსკი
შოლოხოვსკი (Шолоховский) — დაბა რუსეთში, როსტოვის ოლქში, ბელაია-კალიტვის რაიონში. დაბის სტატუსი მიენიჭა 1955 წელს. 2020 წლის მონაცემებით, შოლოხოვსკში ცხოვრობს 7306 ადამიანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის დაბები
ნიაზი აჰმედ ბანოღლუ
ნიაზი აჰმედ ბანოღლუ (Niyazi Ahmet Banoğlu; დ. 1913, ბათუმი — გ. 6 ოქტომბერი, 1992, სტამბოლი) — ჟურნალისტი, მწერალი, ისტორიული გამოკვლევების ავტორი, თურქულ ენაზე ქართული ლიტერატურის ნიმუშების პირველი მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
ნიაზი აჰმედ ბანოღლუ დაიბადა ბათუმში, 1913 წელს.
1924 წელს ოჯახთან ერთად საქართველოდან თურქეთში გადასახლდა. განათლება თურქეთში დაასრულა.
1929 წელს დაიწყო მუშაობა გაზეთ „ჰარექეთში“. უმუშავია ასევე, სხვა არა ერთ გაზეთსა და ჟურნალში, როგორებიცაა: „ჰალქინ დოსთუ“, „ვაქით“, „ჰერგიუნ“, „თარიჰ-ჯოღრაფია დუნიასი“ და სხვა.
ნიაზი ბანოღლუს რომანები და თარგმანები პრესაში იბეჭდებოდა. იყენებდა ფსევდონიმებს: ა.რეშად, ლებიფ მუამერ, ნიაზი აჰმედ ოქან. რამდენიმე წიგნი მიუძღვნა ათათურქს. მისი რომანებია: „მეციხოვნე კაპიტანი“ (1941), „შაჰინ რეისი“ (1941), „ჩერქეზი ასულები“ (1944). რომანში „სიყვარულისთვის“ გამოჩენილი ქართველი მხედართმთავრის, გიორგი სააკაძის, ცხოვრება და იმდროინდელი ისტორიული მოვლენები აღწერა.
ბანოღლუ ისტორიაში შევიდა, როგორც ქართული ლიტერატურის ნიმუშების თურქულ ენაზე პირველი მთარგმნელი. ქართველი მწერლების, ალექსანდრე ყაზბეგისა და ეგნატე ნინოშვილის ნაწარმოებების მისეული თარგმანების კრებული სახელწოდებით „კავკასიური მოთხრობები“ 1936 წელს გამოიცა. 1941 წელს დაიბეჭდა ალექსანდრე ყაზბეგის რომანის, „ელგუჯას“ შემოკლებული თარგმანი სახელწოდებით „კავკასიური რომანი: ელგუჯა“, ხოლო 1964 წელს – სახელწოდებით „ელგუჯა: კავკასიური სიყვარული“.
ბანოღლუ არა ერთი ბიოგრაფიული თხზულების ავტორიც იყო. 1983 წელს მიიღო ჟურნალისტთა ასოციაციის ჯილდო — „50 წელი ბეჭდურ სიტყვაში“.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:თურქი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:ქართველები უცხოეთში
ჩუმუჩის რაიონი
ჩუმუჩის რაიონი (Distrito de Chumuch) — რაიონი პერუში, კახამარკის რეგიონის სელენდინის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 680 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 248 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 196.3 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კახამარკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სელენდინის პროვინციის რაიონები
სოკოლკი (ბელოკატაის რაიონი)
სოკოლკი  (Соҡалы) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელოკატაის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 256 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ნოვობელოკატაიდან დაშორებულია 6  კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უნკურდა, რომელიც დაშორებულია 42  კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელოკატაის რაიონის სოფლები
სარილი
სარილი (Sarıl) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
ვიქტორია საქსენ-კობურგ-გოთელი
ვიქტორია საქსენ-კობურგ-გოთელი (Viktoria von Sachsen-Coburg und Gotha, Victoire de Saxe-Cobourg-Gotha; დ. 14 თებერვალი, 1822, ვენა, ავსტრიის იმპერია — გ. 10 ნოემბერი, 1857, სარი, დიდი ბრიტანეთის სამეფო) — საქსენ-კობურგისა და გოთას დინასტიის წარმომადგენელი. დედოფალ ვიქტორიას ბიძაშვილი. საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I-ის ძის, ნემურის ჰერცოგ ლუი ორლეანელის ერთადერთი მეუღლე.
ფუნანი
270-280 წლებში ჩამპასთან ერთად მონაწილეობდა ჩრდილოეთ ვიეტნამთან ომში და დამარცხდა. VI საუკუნეში ჩენლა ფუნანისგან დამოუკიდებელი გახდა, VIII საუკუნის I ნახევარში ფუნანი ჩენლის შემადგენლობაში შევიდა. ფუნანში განვითარებული იყო მონათმფლობელობა და მონათვაჭრობა. ფუნანისთვის დამახასიათებელი იყო მმართველობის დესპოტური ფორმა. რელიგია - ბუდიზმი, შემდეგ - ინდუიზმი.
სარილი
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
ფუნანი
ლიტერატურა
კატეგორია:აზიის ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:კამბოჯის ისტორია
ვიქტორია საქსენ-კობურგ-გოთელი
ბიოგრაფია
ვიქტორია დაიბადა 1822 წლის 14 თებერვალს ვენაში. იგი იყო პრინც ფერდინანდ საქსენ-კობურგ-გოთელისა და მისი ცოლის, პრინცესა მარია ანტონია კოჰარის ასული. მამის მხრიდან იგი იყო ბელგიის მეფე ლეოპოლდ I-ის ძმისწული და დედოფალ ვიქტორიას, პორტუგალიის მეფე ფერნანდუ II-ის, პრინცი ალბერტის, ლეოპოლდ II-ისა და მექსიკის იმპერატრიცა შარლოტას ღვიძლი ბიძაშვილი. დედამისის მამა 1826 წელს გარდაიცვალა, რის გამოც, მზითვის სახით კოჰარების უზარმაზარი ქონება ვიქტორიას მამას დარჩა. ეს ქონება მოიცავდა საკმაოდ დიდ მამულებს, სასახლეებსა და ციხესიმაგრეებს უნგრეთსა და სლოვაკეთში.
1840 წლის 27 აპრილს შატო დე სენ-კლოდში პრინცესა ვიქტორია დააქორწინეს საფრანგეთის მეფე ლუი ფილიპ I-ისა და დედოფალ მარია ამალია ნეაპოლელის შუათანა ვაჟზე, ნემურის ჰერცოგ ლუი ორლეანელზე. ვიქტორიას საფრანგეთში ცხოვრება მაინცდამაინც დიდ ხანს არ გაგრძელებულა, რამეთუ 1848 წელს მისი მამამთილის მმართველობა დაამხეს, ამიტომაც ორლეანელების ოჯახმა თავი ვიქტორიას ბიძაშვილს, დედოფალ ვიქტორიას შეაფარა დიდ ბრიტანეთში. ლუი და ვიქტორია აქ სარის საგრაფოში, კლერმონის სახლში დააბინავეს, სადაც გაატარა მან თავისი დარჩენილი ცხოვრება.
ცნობილია, რომ პრინცესა ვიქტორია საკმაოდ ახლოს იყო დედოფალთან, რომელიც მას ხშირად იწვევდა თავისთან, ბაკინგემის სამეფო სასახლეში. პრინცესა ვიქტორია 1857 წლის 10 ნოემბერს კლერმონის სახლში, სარის საგრაფოში 35 წლის ასაკში გადაჰყვა მეოთხე მშობიარობას. მან ჯანმრთელი გოგონა გააჩინა, რომელსაც ბლანში დაარქვეს. ამის შემდეგ მისი ქმარი აღარ დაქორწინებულა. მოგვიანებით, 1979 წელს ვიქტორიას ნეშტი გადაასვენეს საფრანგეთში და იქ ორლეანელთა საგვარეულო აკლდამაში დაკრძალეს.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1287
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1287 მიიღეს ერთხმად 2000 წლის 31 იანვარს. საქართველოს შესახებ გაეროს ყველა რეზოლუციის დამტკიცების შემდეგ, კერძოდ 1255 (1999) რეზოლუციის, საბჭომ გადაავადა საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG) მანდატი 2000 წლის 31 ივლისამდე.
უშიშროების საბჭომ ხაზგასმით აღნიშნა, რომ აფხაზეთის კონფლიქტთან დაკავშირებულ ძირითად საკითხებთან მიმართებით პროგრესის არარსებობა მიუღებელია. საბწომ მიესალმა ორივე მხარის მიერ აღებული ვალდებულება, რომელიც ეხება 1994 წელს ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალთა დაშორიშორების შესახებ შეთანხმების დარღვევას და მოლაპარაკებების განახლებას. გამოითქვა შეშფოთება იმის მიუხედავად, რომ საერთო სიტუაცია რეგიონში მშვიდია, თუმცა მაინც არასტაბილური იყო კონფლიქტის ზონაში. საბჭომ მიესალმა ისეთი დაავადებების პრევენციასა და კონტროლს, როგორიცაა აივ ინფექცია, შიდსი და სხვა.
გენერალურმა მდივანმა, კოფი ანანმა რეგიონში ახალი სპეციალური წარმომადგენელი დანიშნა და მხარეებს მოუწოდა, გამოიყენონ შესაძლებლობა და განაახლონ სამშვიდობო პროცესის აღდგენა. საქართველოს და აფხაზეთს მოუწოდეს მიაღწიონ პროგრესს ისეთ მნიშვნელოვან საკითხებზე, როგორიცაა თბილისსა და სოხუმს შორის კონსტიტუციური კომპეტენციების განაწილება.
რეზოლუციამ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ორივე მხარის მიერ ადამიანის უფლებების პატივისცემის აუცილებლობა, ნდობის აღდგენის მნიშვნელობა და აფხაზეთში ჩატარებული არჩევნების მიუღებლობა და არალეგიტიმურობა. გენერალურ მდივანს მოეთხოვა რეგულარულად ეცნობა საბჭოსთვის, რეგიონში განვითარებული მოვლენები.
სქოლიო
1287 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:2000 წელი საქართველოში
პეტარ სტოიანოვი
პეტარ სტოიანოვი (Петър Стоянов; დ. 25 მაისი, 1952) — ბულგარელი პოლიტიკოსი. ბულგარეთის პრეზიდენტი (1997-2002 წწ.)
ბიოგრაფია
დაიბადა 1952 წლის 25 მაისს პლოვდივში. 1976 წელს დაამთავრა სოფიის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. მუშაობდა ადვოკატად პლოვდივში. 1992 წელს ფილიპ დიმიტროვის კაბინეტში დაიკავა იუსტიციის მინისტრის მოადგილის თანამდებობა. 1994 წელს აირჩიეს ბულგარეთის პარლამენტის წევრად. ამავე წელს გახდა ტურიზმის, ახალგაზრდობისა და სპორტის მინისტრი. 1996 წლის 2 ნოემბერს 59,73 %-ით მოიგო ბულგარეთის საპრეზიდენტო არჩევნები. თანამდებობა დაიკავა 1997 წლის 22 იანვარს. 2001 წელს მეორედ შეეცადა თანამდებობის დაკავებას, მაგრამ მეორე ტურში დამარცხდა გეორგი პარვანოვთან.
2004 წელს ეუთოს საგანგებო დავალებათა ელჩად დაინიშნა დნესტრისპირეთის კონფლიქტის საკითხებში. 2005 წლიდან კვლავ პარლამენტის დეპუტატია.
მშობლიური ბულგარულის გარდა თავისუფლად ფლობს რუსულს, ინგლისურსა და გერმანულს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი
მარის კუჩინსკისი
მარის კუჩინსკისი (Māris Kučinskis; დ. 28 ნოემბერი, 1961, ვალმიერა) — ლატვიელი პოლიტიკოსი. ვალმიერის საკრებულოს რეგიონული განვითარებისა და ადგილობრივი თვითმმართველობის საქმეთა სეიმის ყოფილი წევრი. ლიეპაიის პარტიის წევრი (2014 წლიდან), სახალხო პარტიის წევრი (1998-2011).
ბიოგრაფია
1980 წელს დაამთავრა ვალმიერის №4 საშუალო სკოლა, 1988 წელს ლატვიის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი.
პოლიტიკური საქმიანობა დაიწყო 1994 წელს, როდესაც აირჩიეს ვალმიერის საკრებულოში. 1998 წელს იგი გახდა სახალხო პარტიის წევრი, 1998-2000 წლებში კუჩინსკისი იყო ვალმიერის რაიონული საბჭოს თავმჯდომარე. მალე ის ვალმიერის საკრებულოს თავმჯდომარედ დანიშნეს. ეს პოსტი მან შეინარჩუნა 2003 წლამდე.
2002 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ლატვიის საპარლამენტო არჩევნებში. 2006 წლის ნოემბერში, ლატვიის მინისტრმა რეგიონული მართვის საკითხებში. 2005 წლის 7 დეკემბერს მიენიჭა II ხარისხის ჯვრის ორდენი. მისი მუშაობა ლატვიის მინისტრმა რეგიონული მართვის საკითხებში. 2014 წლის საპარლამენტო არჩევნებში იგი აირჩიეს სეიმში და გლეხთა კავშირის წევრად მწვანეთა სიაში. მას ეკუთვნის ლიეპაიის პარტია. 1998-2011 წლებში იყო სახალხო პარტიის წევრი. 2016 წლის 13 იანვარს ლატვიის პრეზიდენტმა რაიმონდს ვეიონისმა წარადგინა პრემიერ-მინისტრად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:ლატვიელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ლატვიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 28 ნოემბერი
ოქუმის ეკლესია
ეკლესია აგებულია XI საუკუნის დასაწყისსა და XIX საუკუნეში.
სარა პოლი
სარა ელენ პოლი (ინგლ. Sarah Ellen Polley; დ. 8 იანვარი, 1979, ტორონტო, ონტარიო, კანადა) — კანადელი მსახიობი, მწერალი, რეჟისორი, პროდუსერი და პოლიტიკური აქტივისტი. პოლი სამსახიობო საქმიანობით ბავშვობიდან არის დაკავებული. იგი მონაწილეობას იღებდა კანადურ ტელესერიალში, სახელწოდებით „რამონა“ (1988) რომელიც ბევერლი კლერის წიგნებზეა დაფუძნებული. პოლი რამონა ქიმბის როლს ასრულებდა.
ოქუმის ეკლესია
ოქუმის ეკლესიას მინიჭებული აქვს საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
სარა პოლი
მონაწილეობა მიუღია ათეულობით სრულმეტრაჟიან ფილმებში, მათ შორის: „წადი“ (1999), „წყლის წონა“ (2000), „ჩემი ცხოვრება ჩემ გარეშე“ (2003), „მისტერ არავინ“ (2009).
2006 წელს მან თავისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი, „შორს მისგან“ გადაიღო, რომელიც „ოსკარზე“ იყო ნომინირებული საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისათვის.
ოქუმის ეკლესია
ისტორიულ-არქიტექტურული აღწერა
ოქუმის ხარების ეკლესია აშენებულია სრულიად საქართველოს- “აფხაზთა და ქართველთა” მეფის ბაგრატ III-ის მეფობის ბოლო წლეებში, XI საუკუნის დასაწყისში „ერისთავთ-ერისთავების ემხების (ემუხვარების)“ მიერ. XVIII საუკუნის დასწყისში ოსმალო დამპყრობლების შემოსევის შედეგად იქნა გადამწვარი. ეკლესია დღევანდელი სახით, არსებულ საძირკველზე, აღდგა XIX საუკუნეში.
სარა პოლი
მის დოკუმენტურ ფილმს, „ამბები, რომლებსაც ვყვებით“ (2012) ტორონტოს კინოკრიტიკოსების ასოციაციის მიერ საუკეთესო კანადური ფილმისთვის 100 000 $ გადაეცა. პოლი არის სცენარისტი 2017 წელს გამოსული მინისერიალისა, სახელწოდებით „იგივე გრეისი“, რომელიც მარგარეტ ეტვუდის 1996 წელს გამოსულ იგივე სახელწოდების მქონე რომანზეა დაფუძნებული.
ოქუმის ეკლესია
ისტორიულ-არქიტექტურული აღწერა
2008 წელს, საქართველოს საპარტრიარქოსთან შეთანხმებით, ეკლესიის ნაგებობას ჩაუტარდა საკონსერვაციო სამუშაოები - გამაგრდა საძირკველი, ეკლესია გაიწმინდა სარაველებისაგან და წლების განმავლობაში დაგროვილი ნაგვისაგან, მთლიანად გადაიხურა ალუმინის ფურცლებით, ჩამოიკიდა ქართული საეკლესიო არქიტექტურის შესატყვისად დამზადებული რკინის კარები, გამოიცვალა ფანჯრები.
სარა პოლი
ადრეული ცხოვრება
მინი|სარა პოლი 2011 წელს ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე პოლი 1979 წელს ტორონტოში, ონტარიოში (კანადა) დაიბადა. დედამისი, დაიან პოლი მსახიობი და კასტინგის მენეჯერია. სარა პოლი ხუთი დედმამიშვილიდან ყველაზე უმცროსია. სამსახიობო კარიერა 4 წლის ასაკში დაიწყო დებიუტით „ერთი მაგიური შობა“ (1985, რეჟ. ფილიპ ბორსო). ამის შემდეგ იგი რამდენიმე ფილმსა და ტელესერიალში გადაიღეს, მათ შორის არის ტერი გილიამის ცნობილი ნამუშევარი, „ბარონ მიუნჰაუზენის თავგადასავალი“ (1988) და PBS-ის საბავშვო სერიალი „რამონა“ (1988).
ოქუმის ეკლესია
ისტორიულ-არქიტექტურული აღწერა
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
სარა პოლი
ადრეული ცხოვრება
17 წლის ასაკში იგი პოლიტიკით დაინტერესდა და ფილმებში „ეგზოტიკა“ (1994) და „გაუზავებელი“ (1996) თამაშის შემდეგ, პოლმა სკოლაში სწავლა შეწყვიტა, მიატოვა სამსახიობო კარიერა და თავი პოლიტიკას მიუძღვნა, სადაც იგი მემარცხენე ფლანგის აქტივისტად იქცა. ეს პერიოდი რამდენიმე წლის განმავლობაში გაგრძელდა.
ოქუმის ეკლესია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სარა პოლი
კინო-კარიერა
1997 წელს იგი კინემატოგრაფს დაუბრუნდა და ატომ ეგოიანის ფილმში, სახელწოდებით „სახელოვანი მომავალი“, მთავარი როლი ითამაშა. ამ ფილმით მან საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა. „სახელოვანი მომავალი“ „ოსკარზე“ იყო ნომინირებული. მინი|პოლი 2009 წელს ვენეციის საერთაშორისო კინოფესტივალზე პოლის უთამაშია კანადელი რეჟისორების მნიშვნელოვან ფილმებში, როგორებიცაა ტომ ფიცჯერალდის „დაკიდული ბაღი“ (1997), კლემენტ ვირგოს „ჯუნიორ ბრაუნის პლანეტა“ (1997), დონ მაკკელარის „გუშინ ღამით“ (1998).
1999 წელს, 20 წლის ასაკში გადაიღო თავისი პირველი მოკლემეტრაჟიანი ფილმი, სახელწოდებით „არ იფიქრო ორჯერ“ - შავი კომედია კაცის შესახებ, რომელიც იძულებულია, არჩევანი გააკეთოს თავის საყვარელსა და ოჯახს შორის.
2005 წელს ტიმ რობინსთან და ჯული კრისტისთან ერთად ითამაშა ფილმში „სიტყვების საიდუმლო ცხოვრება“. იგი ევროპული კინოაკადემიის მიერ საუკეთესო ევროპელი მსახიობის კატეგორიაში იყო ნომინირებული. პოლი ჰანას როლს ასრულებდა.
2006 წელს პოლმა თავისი პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმი, „შორს მისგან“ გამოუშვა, რომელიც ელის მანროს მოთხრობის ადაპტაციაა. ამ ფილმისთვის პოლმა „ოსკარი“ მოიპოვა საუკეთესო ადაპტირებული სცენარის ნომინაციაში. მთავარ როლებს ჯული კრისტი და გორდონ პინსენტი ასრულებენ.
2007 წელს პოლი კანის კინოფესტივალის ჟიურის წევრი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:კანადელი მსახიობები კატეგორია:კანადელი რეჟისორები კატეგორია:კანადელი ქალი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 8 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:კანადელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:კანადელი ქალი ტელემსახიობები კატეგორია:კანადელი ქალი გამხმოვანებლები კატეგორია:კანადელი ქალი კინორეჟისორები კატეგორია:XX საუკუნის კანადელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის კანადელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ტორონტოელი მწერლები
ადა ნეგრი
ადა ნეგრი (Ada Negri; დ. 3 თებერვალი, 1870, ლოდი — გ. 11 იანვარი, 1945, მილანი) — იტალიელი პოეტი ქალი. სახელი გაითქვა ლექსების კრებულებით „ბედი“ (1892) და „ქარიშხლები“ (1896), რომლებშიც მკაფიოდ გამოვლინდა სოციალური მოტივები და სულისკვეთება. შემდგომ ნეგრის პოეზიაში მომძლავრდა ინტიმური განწყობილებანი. აღსანიშნავია მისი ლექსთა კრებულები „სიღრმიდან“ (1910), „განდევნა“ (1914), „ვესპერტინა“ (1931), „სიყვარულის წყარო“ (1939-1943), ავტობიოგრაფიული რომანი „დილის ვარსკვლავი“ (1921) და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 3  თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1870 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1945
ფალექლი
ფალექლი (Pələkli) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 318 კაცი.
სკანდიუმის ბრომიდი
სკანდიუმის ბრომიდი — ქიმიური ნივთიერება ფორმულით  ScBr3. არის ტრიჰალიდი, ჰიგროსკოპული, წყალში ხსნადი ნაერთი. შედგება სკანდიუმისა და ბრომისგან.
გამოყენება
სკანდიუმის ბრომიდი გამოიყენება მაგალითად Sc19Br28Z4-ის მისაღებად, ( სადაც Z=Mn, Fe, Os ან Ru). მსგავსი ნაერთები საინტერესოა მათი სტრუქტურისა და მაგნიტურობის გამო.
სქოლიო
კატეგორია:სკანდიუმი კატეგორია:ბრომიდები კატეგორია:არაორგანული ნივთიერებები
ურაკანი (საფეხბურთო კლუბი)
ისტორია
კლუბის ჩამოყალიბების გადაწყვეტილება 1907 წლის 25 მაისს იქნა მიღებული. სხვა ვერსიით მისი არსებობის შესახებ პირველი ცნობები 1903 წლის 25 მაისიდან ჩნდება. თუმცა მისი დაარსების ოფიციალურ თარიღად კლუბის ხელახლა რეფორმირების თარიღს — 1908 წლის პირველ ნოემბერს მიიჩნევენ.
1920-იან წლებში „ურაკანი“ არგენტინის ერთ-ერთ უძლიერეს კლუბად ითვლებოდა, ამ პერიოდში ქვეყნის ჩემპიონობა მან ოთხჯერ (1921, 1922, 1925, 1928) მოიპოვა.
არგენტინაში პროფესიული საფეხბურთო ჩემპიონატის გათამაშების დაწყებიდან (1931) დღემდე, კლუბმა მხოლოდ ერთხელ მოიპოვა ქვეყნის ჩემპიონის წოდება. ამ წარმატებას მან 1973 წელს მეტროპოლიტანოს გათამაშებაში, სესარ ლუის მენოტის თავკაცობით მიაღწია. მომდევნო წელს ლიბერტადორესის თასის გათამაშებაში გუნდმა ნახევარფინალში გასვლა მოახერხა.
2014 წელს „ურაკანი“ ნესტორ აპუსოს თავკაცობით არგენტინის თასს დაეუფლა. ამ გამარჯვებით კლუბმა 2015 წლის ლიბერტადორესის თასის გათამაშებაში მონაწილეობის უფლება მოიპოვა. იმ სეზონში იგი არგენტინის მეორე დივიზიონში გამოდიოდა. საბოლოოდ სატურნირო ცხრილში მან მეხუთე ადგილი დაიკავა და დაგროვილ ქულათა რაოდენობით „ატლეტიკო ტუკუმანს“ გაუთანაბრდა. ამ უკანასკნელთან გადამწყვეტი შეხვედრა „ურაკანმა“ დამატებით დროში 4–1 მოიგო და კვლავ არგენტინის პრიმერას დაუბრუნდა.