cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
Stronghold
Duc Truffe (ტახი)
„ტახის“ ბავშობაზე ცოტა რამ არის ცნობილი თუ საერთოდ არის. ერთადერთი რასაც ხალხი ამბობს არის, რომ ის იმდენად მახინჯი დაიბადა, რომ მშობლებმა მასზე უარი თქვეს და ქუჩაში დატოვეს. მართალია, თუ არა ეს არ ვიცით. ხალხს შორის ამას ნახევრად ლეგენდის, ნახევრად ანეგდოტის ფორმა აქვს მიღებული. რადგან მშობლები არ ჰყავდა, „ტახი“ ცუდ გარემოცვაში აღმოჩნდა. მას ზრდიდენ ყაჩაღები და ბანდიტები რომლებიც ძარცვავდნენ სოფლებს და პატარა ქალაქებს, და როგორც ჩანს იმ პერიოდში მას საჭმლით არ ანებივრებდნენ. როცა „ტახი“ წამოიზარდა, მან ააგროვა საკმარისი გამოცდილება სამხედრო საქმეში და სათავეშიც ჩაუდგა ყაჩაღების დაჯგუფებას. დასახლებებზე რეიდების შემდეგ მას პირველ რიგში აინტერესებდა საჭმელი და ამის გამო შესამჩნევად წონაში მოიმატა.
ერთ-ერთი წარმატებული თარეშის შემდეგ „მგელი“ ეწვია მას და განუცხადა, რომ ეძებს ერთგულ მოკავშირეს. გაუგებარია როგორ დაარწმუნა მეფე „მგელმა“, რომ "ტახისთვის" მიენიჭებინა ჰერცოგის წოდება. მას შემდეგ რაც გახდა ცნობილი, რომ მეფე ტყვედ ჩავარდა „ტახმა“ დაიწყო მეზობელი პროვინციების დაპყრობა.
Duc Volpe (მგელი)
ბიოგრაფია
„მგლის“ ცხოვრება იდუმალებითაა მოცული და უმეტესი ნაწილი რასაც მასზე ცნობილი არის მხოლოდ ლეგენდები და ჭორები. მაგრამ ცნობილია, რომ მალევე რაც მას შეუსრულდა თვრამეტი წელი ორივე მისი მშობელი გარდაიცვალა ბუნებრივი მიზეზების გამო. მას მერე რაც მას ერგო ჰერცოგის წოდება ის გაემგზავრა სამოგზაუროდ. არავინ არ იცის სად დახეტიალობდა ამ ერთი წლის განმავლობაში.დაბრუნების შემდეგ მას ახალი მოკავშირე — „ტახი“ გაუჩნდა. მეფესთან ვიზიტის დროს მან შეიტყო ლაშქრობის შესახებ რომელსაც აწყობდა მეფე და მყისვე დაიწყო თავისი მეომრების მომზადება აჯანყებისთვის. თამაში ბოლოს მთავარი გმირი "მგელს" ხმალს უყრის მუცელში და აგდებს მას პარაპეტიდან. ითვლებოდა, რომ იგი მკვდარია სანამ არ გამოჩნდა თამაშის გაგრძელებაში "Stronghold 3"-ში
Lord Manikin
„ლორდ მანიკინიზე“ ცნობები თითქმის არ მოიპოვება. როგორც სხვა ლორდები, სიკვდილის შიშის წინაშე ის დაემორჩილა მეფის წინააღმდეგ ამბოხებულებს და მისი საგრაფო "ვირთხის" კონტროლის ქვეშ მოექცა. ის იყო მრავალი ლორდისგან პირველი ვინც მეამბოხეებს დაუპირისპირდა. ეს უკავშირდებოდა იმას რომ მთავარმა გმირმა ბევრ წარმატებას მიაღწია ბრძოლის ველზე რის შედეგადაც „ვირთხის“ გავლენა საგრძნოებლად შემცირდა. „მგელი“ შიშობდა, რომ თუ ერთი ლორდი მაინც აჯანყდებოდა სხვებიც მიბაძავდნენ მას და ამიტომ უბრძანა „ვირთხას“ მოეკლა აჯანყებული ლორდი, მაგრამ მას ამაში ხელი შეუშალა მთავარმა გმირმა რომელიც იცავს ლორდ მანეკინის სოფელს და ეხმარება მას შეტევის მოგერიებაში.
მეფე
თამაშში არსებული მეფე რიჩარდ ლომგულია. ამაზე მეტყველებს პირდაპირი პარალელები რიჩარდის ცხოვრებასთან, რომლებიც ნათლად შეგვიძლია დავინახოთ მაგალითად: რიჩარდის ტყვედ ჩავარდნა ავსტრიის ჰერცოგთან, რომელიც თმაშშია წარმოდგენილია, როგორც რიჩარდის ტყვედ ჩავარდანა ბარბაროსებთან და შემდგომი მისი სიცოცხლის გამოხსნისთვის დაწესებული თანხის შეგროვება, რომელიც ხდება თამაშის ერთ-ერთი მისიის არსი. ინგლისში ჩამოსვლისთანავე იგი სერ ლონგარმთან ერთად ხსნის მეორე ფრონტს, რითიც ალყაში აქცევს „მგელს“. თვითონ თამაშში იგი მხოლოდ ერთხელ, ბოლო მისიის წინ გველაპარაკება და გვანდობს სერ ლონგარმის და მისის გაერთიანებული ძალების სარდლობას. რიჩარდი ასევე გვხვდება Stronghold-ის სხვა თამაშებში როგორიცაა: Stronghold Crusader, Stronghold Crusader Extreme
Stronghold-ის სერია
თამაშმა გამოსვლისთანავე მოიპოვა დიდი პოპულარობა და მას მალევე გუჩნდა რამდენიმე გაგრძელება და სიკველი:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: 2001 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:რეალური დროის სტრატეგიის თამაშები
უკრაინის სახალხო რესპუბლიკა
უკრაინის სახალხო რესპუბლიკა (Українська Народна Республіка), უსრ — ავტონომიური უკრაინის (რომელიც რუსეთის რესპუბლიკის შემადგენლობაში წარმოიქმნა 1917 წლის 23 ივნისს) სახელწოდება (1917 წლის 20 ნოემბრიდან); 1918 წლის 22 იანვარს უსრ-ის ხელმძღვანელობის მიერ დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ — სახელმწიფო. 1919 წლის 22 იანვრიდან უსრ და დასავლეთ უკრაინის სახალხო რესპუბლიკა (დუსრ), რომელიც მოიცავდა ყოფილი ავსტრო-უნგრეთის მიწებს, ფორმალურად გაერთიანდა. ფაქტობრივად შეწყვიტა არსებობა 1920 წელს წითელი არმიის საზაფხულო იერიშის დროს. 1921 წელს რიგის სამშვიდობო ხელშეკრულებით რეპუბლიკის ტერიტორია გაინაწილეს პოლონეთის მეორე რესპუბლიკამ და უკრაინის საბჭოთა სოციალისტურმა რესპუბლიკამ (უსსრ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის ისტორია კატეგორია:უკრაინის სახალხო რესპუბლიკა კატეგორია:ყოფილი სლავური სახელმწიფოები კატეგორია:ომებსშორისი პერიოდის ყოფილი სახელმწიფოები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის დაშლის შედეგად შექმნილი სახელმწიფოები
სექსუალური იდენტობა
სექსუალური იდენტობა — ტერმინი მომდინარეობს სექსუალობის შესახებ არსებული თანამედროვე დასავლური წარმოდგენებისგან, რომელზეც დიდი ზეგავლენა მოახდინა ადრეული სექსოლოგების ნამუშევრებმა — ისინი სექსუალობას ადამიანის ცენტრალურ კომპონენტად და ჩვენი იდენტობის ინტეგრალურ ნაწილად აღიქვამდნენ. ეს მოდელი სექსუალობის კატეგორიზებას ადამიანის ტიპების (ჰომოსექსუალები, ჰეტეროსექსუალები) და არა მათი ქცევის მიხედვით ახდენს. ტერმინი „სექსუალური იდენტობა“ ადრე ასევე გამოიყენებოდა ფსიქოლოგების მიერ (ბავშვის განვითარების კონტექსტში) სექსუალური ორიენტაციის, გენდერული იდენტობის (საკუთარი თავის განცდა მამაკაცად ან ქალად) და გენდერული როლის (ჩვენი ქცევების და პრაქტიკის შესაბამისობის ხარისხი ფართო კულტურაში მიღებულ ფემინურ ან მასკულინურ მოდელთან).
ლიტერატურა
კატეგორია:ლგბტ ტერმინები
ზაზა ურუშაძე
ზაზა ურუშაძე (დ. 30 ოქტომბერი, 1966, თბილისი — გ. 7 დეკემბერი, 2019) — ქართველი კინორეჟისორი და სცენარისტი.
1987 წელს დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თბილისის თეატრალური ინსტიტუტი. 2002-2004 წლებში იყო საქართველოს კინოცენტრის დირექტორი. 2013 წლის 8 მაისიდან 2019 წლის 11 სექტემბრამდე იყო საქართველოს კინოაკადემიის პრეზიდენტი.
2013 წელს გამოვიდა მის მიერ გადაღებული ესტონურ-ქართული პროდუქცია „მანდარინები“. ფილმი ნომინირებული იყო ოქროს გლობუსის საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმის ჯილდოზე. ასევე ნომინირებული იყო ოსკარი საუკეთესო უცხოენოვანი ფილმის კატეგორიაში.
გარდაიცვალა 2019 წლის 7 დეკემბერს, გულის შეტევით. დაკრძალულია საბურთალოს პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:ქართველი სცენარისტები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ზ
ევსტათი მცხეთელი
ევსტათი მცხეთელი (გ. დაახლოებით 550) — VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანი. ხსენების დღეა 11 აგვისტო (ძველი სტილით 29 ივლისი).
ცხოვრება და მოღვაწეობა
წმიდა ევსტათი მცხეთელი წარმოშობით სპარსი იყო. იგი სპარსეთის არშაკეთის პროვინციის ქალაქ განძაკიდან საქართველოში ჩამოვიდა და ქართლში დასახლდა. გაქრისტიანებამდე ერქვა გვირობანდაკი. მამამისი მოგვი იყო და მასაც მოგვად ზრდიდა, მაგრამ ევსტათი მცხეთელი ჯერ კიდევ სამშობლოში ყოფნისას დაეჭვდა მაზდეანური სარწმუნოების ჭეშმარიტებაში და ქრისტიანობის მხარეზე გადაიხარა. ამ გრძნობით შეპყრობილი 30 წლის ევსტათი მცხეთელი სპარსეთის შაჰის ხოსრო ანუშირვანის (531-579) მეფობის მე-10 წელს ქართლში ჩამოვიდა და მცხეთაში დასახლდა. აქ მან შეისწავლა მეწაღეობა, დაუახლოვდა ადგილობრივ ქრისტიანებს და ცოლად შეირთო ქრისტიანი ქალი. ამის შემდეგ უფრო შეიყვარა ქრისტიანული რჯული და მოინათლა კიდეც კათოლიკოს სამოელის ხელით, რომელმაც მას ევსტათი დაარქვა. ევსტათი მცხეთელმა მცხეთაში მცხოვრებ სპარსელ ხელოსნებს უარი უთხრა, მათთან ერთად მაზდეანთა მთავარ რელიგიურ დღესასწაულში მონაწილეობის მიღებაზე. ამის გამო იგი დააბეზღეს მცხეთის სპარსელ ციხისთავ უსტამთან, რომელმაც ევსტათი მცხეთელი, სხვა შვიდ გაქრისტიანებულ სპარსელთან ერთად, მარზპან არვანდ გუშნასპს თბილისში გაუგზავნა დასასჯელად. ქართლის კათოლიკოსისა და მთავრების თხოვნით იმავე მარზპანმა 6 თვის შემდეგ სპარსეთში გამგზავრების წინ ევსტათი მცხეთელი ციხიდან გაათავისუფლა. სამი წლის შემდეგ, როცა ქართლში ახალი მარზპანი — ვეჟან ბუზმირი მოვიდა, მცხეთელ სპარსელებს ევსტათი მასთანაც დაუსმენიათ. მარზპანი ცდილობდა ევსტათი მცხეთელი მამაპაპეულ სარწმუნოებაზე დაებრუნებინა, მაგრამ ამაოდ. ევსტათი მცხეთელი სიკვდილით დასაჯეს. მარზპანის ბრძანებით, ევსტათი მცხეთელი საპყრობილეში გადაიყვანეს, ღამით კი თავი მოკვეთეს და ქალაქგარეთ დააგდეს ფრინველთა საჯიჯგნად, გვამი კი ღამით გაიტანეს და ქალაქგარეთ დააგდეს. ქრისტიანებმა ევსტათის ცხედარი, მალულად წაასვენეს მცხეთაში. მოწამის ნეშტს წმიდა სამოელ კათოლიკოსი შემოეგება და პატივით დაკრძალა სვეტიცხოველში, წმიდა ტრაპეზის ქვეშ. მისი ცხოვრება აღწერილია VI საუკუნის უცნობი ავტორის თხზულებაში „ევსტათი მცხეთელის მარტვილობა“. საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ წმიდა მოწამე ევსტათი მცხეთელი წმინდანად შერაცხა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:VI საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ბორნის იდენტიფიკაცია
ბორნის იდენტიფიკაცია — 2002 წლის ამერიკულ-გერმანული მოქმედებითი თრილერი. ფილმი ადაპტირებულია რობერტ ლადლუმის იმავე სახელწოდების რომანის მიხედვით. მთავარი პერსონაჟი, ჯეისონ ბორნი, ფსიქოლოგიური ამნეზიისგან იტანჯება და ცდილობს საკუთარი ვინაობის დადგენას ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტოს მიერ მოწყობილი საიდუმლო შეთქმულების კვალდაკვალ. ფილმში მონაწილეობენ მეტ დეიმონი, ფრანკა პოტენტე, კრის კუპერი, კლაივ ოუენი, ჯულია სტაილზი, ბრაიან კოქსი და ადეიალე აკინოუე-აბაჯე. ბორნის იდენთიფიკაცია ფილმების სერიის პირველი ნაწილია. მას მოჰყვება ბორნის უპირატესობა (2004), ბორნის ულტიმატუმი (2007), ბორნის მემკვიდრეობა (2012) და ჯეისონ ბორნი (2016).
ფილმის რეჟისორი დაგ ლიმანია, სცენარის ავტორები კი, ტონი გილროი და უილიამ ბლეიკ ჰერონი. მიუხედავად იმისა, რომ რობერტ ლადლუმი 2001 წელს გარდაიცვალა, ის  ფრენკ მარშალთან ერთად ფილმის აღმასრულებელ პროდიუსერად ითვლება. კინოკომპანიამ Universal Pictures ფილმი კინოეკრანებზე 2002 წლის 14 ივნისს გამოუშვა. ფილმი კრიტიკოსებმა დადებითად შეაფასეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2002 წლის ფილმები კატეგორია:გერმანული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ჯეისონ ბორნის ფილმები კატეგორია:ციურიხში მიმდინარე ფილმები კატეგორია:პარიზში მიმდინარე ფილმები კატეგორია:ვირჯინიაში მიმდინარე ფილმები კატეგორია:გერმანიაში მიმდინარე ფილმები კატეგორია:საფრანგეთში მიმდინარე ფილმები კატეგორია:ჩეხეთში გადაღებული ფილმები კატეგორია:საბერძნეთში გადაღებული ფილმები კატეგორია:იტალიაში გადაღებული ფილმები კატეგორია:შვეიცარიაში აგდაღებული ფილმები კატეგორია:რომში გადაღებული ფილმები კატეგორია:პარიზში გადაღებული ფილმები კატეგორია:Universal Pictures-ის ფილმები
კუხიანიძე
კატეგორია:ქართული გვარები
კემპბელი (უისკონსინი)
კემპბელი (Campbell) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის ლა-კროსის ოლქის შემადგენლობაში.
2012 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 4 357 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 443 2 კაცი/კმ². ფართობი 32,6 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-კროსის ოლქის ქალაქები
ვიაზივკა (კოზელშჩინის რაიონი)
ვიაზივკა (В'язівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის კოზელშჩინის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 39 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოზელშჩინის რაიონის სოფლები
პოლეჟაევსკაია (მოსკოვის მეტრო)
პოლეჟაევსკაია (Полежаевская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 2 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1972 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
კორონელ-ვივიდა
კორონელ-ვივიდა (Coronel Vivida) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 710 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუ-ბრანკუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 21 749 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.78 კმ²-ზე. ფართობი 684 417 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ავდიივკა (სოსნიციის რაიონი)
ავდიივკა (Авдіївка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქის სოსნიციის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 2012 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოსნიციის რაიონის სოფლები
ტორესი (ხაენი)
ტორესი (Torres) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის სიერა-მახინის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 80,04 კმ². მოსახლეობა — 1372 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ხაენის მუნიციპალიტეტები
პირველი ლიგა 2003-2004
პირველი ლიგა 2003-04, იყო დამოუკიდებელი საქართველოს მეთხუთმეტე პირველი ლიგის გათამაშება, ჩატარდა 2003-04 წლებში და მისი გამარჯვებული გახდა სკ „ქობულეთი“ (ამჟამად „შუქურა“ ქობულეთი). ჩემპიონატში მონაწილეობდა 16 კლუბი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პირველი ლიგის სეზონები
თეიმურაზ კუხიანიძე
თეიმურაზ მაქსიმეს ძე კუხიანიძე (დ. 8 ივლისი, 1934, თბილისი — გ. 29 აგვისტო, 1961, ტიან-შანი, მწვერვალი ჟენიშ-ჩოქუსუ) — ქართველი ალპინისტი.
ბიოგრაფია
შესანიშნავი ფიზიკური მომზადების ნიჭიერი მთამსვლელი იმ დროს ჩატარებულ თითქმის ყველა ლაშქრობაში მონაწილეობდა და ორჯერ — 1957 წელს დარვაზის ქედის ტრავერსის, ხოლო 1960 წელს პამირის ზულუმარტისა და იმერალის ტრავერსების დალაშქრისათვის ჩემპიონის ტიტული მიენიჭა და ოქროს მედლით დაჯილდოვდა. 1956 წელს კი მოსკოვის პიკის დაპყრობისათვის ვერცხლის მედალი გადაეცა.
მისთვის უკანასკნელი დაპყრობილი მთიდან დაშვებისას, მოულოდნელი ავადმყოფობით გარდაიცვალა ცნობილი მთამსვლელი ილია გაბლიანი. ცოტა ხნის შემდეგ ციცაბო კედელს მოსწყდა თემურ კუხიანიძე და შემდეგ მოიერიშე ჯგუფის ხელმძღვანელი ჯუმბერ მეძმარიაშვილი, რომელიც გადარჩენილი მეგობრის ამოყვანის გზებს ეძებდა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ფერმინგტონი (უისკონსინი)
2012 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 2 197 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 11 კაცი/კმ². ფართობი 195,8 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-კროსის ოლქის ქალაქები
აკულევო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 5 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 18 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 28 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
ვიაზივოკი (ლუბნის რაიონი)
'ვიაზივოკი (В'язівок) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ლუბნის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 554 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლუბნის რაიონის სოფლები
ავდოტივკა
ავდოტივკა (Авдотівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს დნიპროპეტროვსკის ოლქის კრივი-რიჰის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 393 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კრივი-რიჰის რაიონის სოფლები
ტორედელკამპო
ტორედელკამპო (Torredelcampo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის ხაენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 182 კმ². მოსახლეობა — 14 142 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ხაენის მუნიციპალიტეტები
ზლუკის აქტი
მინი|მარჯვნივ|[[უსრ-ის დირექტორია|უსრ-ის დირექტორიის უნივერსალის ფოტო უსრ-სა და დუსრ-ის გაერთიანების შესახებ]] უკრაინის სახალხო რესპუბლიკისა და დასავლეთ უკრაინის სახალხო რესპუბლიკის გაერთიანების აქტი ან უსრ-ისა და დუსრ-ის გაერთიანების აქტი, ხშირად ეწოდება „ზლუკის აქტი“  — 1919 წლის 22 იანვარს უკრაინის სახალხო რესპუბლიკისა (უსრ) და დასავლეთ უკრაინის სახალხო რესპუბლიკის (დუსრ) ერთიან უკრაინულ სახელმწიფოდ გამოცხადება.
გაერთიანების ისტორია
პოლონელებთან, რომლებიც დასავლეთ უკრაინის სახალხო რესპუბლიკას უტევდნენ, ბრძოლაში დახმარების მიღების მიზნით, უკრაინის სახალხო რესპუბლიკა, 1918 წლის ნოემბრის ბოლოს კიევში ჰეტმან სკოროპადსკისთან გაგზავნა თავისი წარმომადგენლები, ლ. ცეგელსკი და დ. ლევიცკი. თუმცა ამ დროისთვის კიევი უკვე გარშემორტყმული იყო დირექტორიის ჯარებით. მაცნეები ფასტოვში წავიდნენ, სადაც შეხვდნენ დირექტორიის წევრებს, ვლადიმირ ვინიჩენკოს, სიმონ პეტლიურას, ათანასე ანდრიევსკის, ფ. შვეცსა და ა. მაკარენკოს. მოლაპარაკებების შედეგად 1918 წლის 1-ელ დეკემბერს ხელი მოეწერა წინასწარ ხელშეკრულებას (Передвступний договір) სახელმწიფოების შემდგომი გაერთიანების შესახებ.
1919 წლის 3 იანვარს სტანისლავში ფასტოვის ხელშეკრულება უკრაინის ეროვნული რადის მიერ რატიფიცირდა.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის ისტორია
ეჯიდიო მირაგოლი
ეჯიდიო მირაგოლი (Egidio Miragoli; დ. 20 ივლისი, 1955) — მონდოვის ეპისკოპოსი 2017 წლის 29 სექტემბრიდან.
ბიოგრაფია
ეჯიდიო მირაგოლი 1955 წელს, პანდინოს კომუნის სოფელ გრადელაში დაიბადა. 1979 წელს ეპისკოპოს პაოლო მანიანის ხელდასხმით მღვდლად იკურთხა. ის თავის საღვთისმეტყველო სწავლებას ლოდის სემინარიასა და პაპის გრიგორიანულ უნივერსიტეტში განაგრძობდა, სადაც საეკლესიო სამართლის კუთხით სპეციალიზირდებოდა.
1994 წლიდან იყო ფრანცისკა ქსავიე კაბრინის მრევლის პარსონი ლოდიში. 2007 წლიდან იყო ლომბარდიის რეგიონული საეკლესიო ტრიბუნალის მოსამართლე.
2017 წლის 29 სექტემბერს პაპმა ფრანცისკემ მას მონდოვის ეპისკოპოსის წოდება უბოძა. მისი კურთხევა 2013 წლის 11 სექტემბერს ლოდის ეპისკოპოსმა მაურიციო მალვესტიტიმ მოახდინა.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი ეპისკოპოსები კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1955
იტაპეჟარა-დ’უესტი
იტაპეჟარა-დ’უესტი (Itapejara d'Oeste) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 632 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუ-ბრანკუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 531 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 41.46 კმ²-ზე. ფართობი 254 014 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მეჭინჭრია
მეჭინჭრია (Aglais urticae) — დღის პეპელა ნიმფალიდისებრთა ოჯახისა. ფრთების შლილი 40–50 მმ-ს შეადგენს, ფერად ღია წითურია, აყრია შავი და მოყვითალო ლაქები. ფართოდ არის გავრცელებული ევრაზიის ზომიერ სარტყელში. კვერცხებს დებს ჭინჭრის ფოთლებზე (აქედან სახელწოდება), იშვიათად სვიაზე, რომლითაც შემდგომში მუხლუხები იკვებებიან (ცხოვრობენ ჯგუფებად). ჭუპრი თავისუფალი ტიპისაა, თავით ქვემოთ ეკვრება მცენარეებს და სხვადასხვა ვერტიკალურ ზედაპირს. ზრდასრულ ინდივიდებს მიგრაცია შეუძლიათ; ზამთრობენ თავშესაფრებში.
სქოლიო
კატეგორია:ნიმფალიდისებრნი
ბეგოვაია (მოსკოვის მეტრო)
ბეგოვაია (Беговая) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1972 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ალექსეევსკოე (ბაშკირეთი)
ალექსეევსკოე  (Алексеевка; Алексеевское) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
თეონა აქუბარდია
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი დიპლომატიისა და საერთაშორისო ურთიერთობათა ისტორიის სპეციალობით, მინიჭებული აქვს მაგისტრის აკადემიური ხარისხი. მოგვიანებით თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტშივე დაასრულა ასპირანტურა და არის ამავე უნივერსიტეტის დოქტორანტი.
გერმანული იდეალიზმი
გერმანული იდეალიზმი ან გერმანული კლასიკური ფილოსოფია — განვითარების ეტაპი XVIII-XIX საუკუნეების გერმანულ ფილოსოფიაში, რომლის ცნობილი წარმომადგენლებიც იმანუელ კანტი, იოჰან გოტლიბ ფიხტე, ფრიდრი ვილჰელმ იოზეფ შელინგი და გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელი იყვნენ. პერიოდის მთავარ მიღწევად მიიჩნევა განვითარების ლოგიკის — დიალექტიკის შექმნა.
თეონა აქუბარდია
2005 წლიდან მუშაობდა სხვადასხვა არასამთავრობო ორგანიზაციაში. 2008 წლიდან არის თავდაცვისა და უსაფრთხოების სამოქალაქო საბჭოს დამფუძნებელი და გამგეობის წევრი. შეიარაღებული ძალებში დემოკრატიული კონტროლის საკითხებზე რამდენიმე პუბლიკაციის თანაავტორი. ლექციებს კითხულობს საქართველოს საზოგადოებრივ საქმეთა ინსტიტუტში. 2014–2018 წლებში იყო საქართველოს ეროვნული უშიშროების საბჭოს მდივნის მოადგილე.
გერმანული იდეალიზმი
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანული იდეალიზმი კატეგორია:ფილოსოფიური მიმდინარეობები
თეონა აქუბარდია
2020 წლის 30 ივლისს შეუერთდა გიორგი ვაშაძის პარტია „სტრატეგია აღმაშენებელს“. 2020 წლიდან არის საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „გიორგი ვაშაძე — სტრატეგია აღმაშენებელი“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს X მოწვევის პარლამენტის წევრი ქალები
ვიაზივოკი (ხოროლის რაიონი)
ვიაზივოკი (В'язівок) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ხოროლის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 207 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხოროლის რაიონის სოფლები
ხერხეულიძეების დედა
ხერხეულიძეების დედა — ქართველი გმირი ქალი, რომელიც ცხოვრობდა XVII საუკუნეში. უცნობია მისი სახელი, ასევე დაბადებისა და გარდაცვალების წლები.
ბიოგრაფია
340 წელი გავიდა მას შემდეგ, რაც შაჰ-აბასმა საქართველოს წინააღმდეგ გამოგზავნა მრავალათასიანი ჯარი. 1624 წლის ივლისის შუა რიცხვებში, მარადსახსოვარ მარაბდის ველზე განთიადისას ომი დაიწყო. ქართველებმა სძლიეს მტერს, მაგრამ მოწინააღმდეგის სარდალი ყორჩიბაში ბრძოლის ველს არ თმობდა, ამ დაძაბულ ვითარებაში მას მაშველი ჯარი მოუვიდა და ძლიერი შეტევა განავითარა, თან ხმა დაირხა, თვით შაჰი მოვიდაო. მეორე მხრივ მოღალატეებმა ხმა გაავრცელეს — თეიმურაზი მოკლესო. ქართველებს გული გაუტყდათ და პირი იბრუნეს. ყიზილბაშები კი გაქცეულთ უმოწყალოდ ხოცავდნენ. ომში განსაკუთრებით გლეხობა დაიღუპა. ქვეყნის თავისუფლებისათვის თავდადებულთა შორის იყვნენ გლეხთა წრიდან გამოსული ქართველი ქალებიც, რომელთა შესახებ „ქართლის ცხოვრების“ აღმწერნი „სიგრძისათვის“ ენას „იდუმებდნენ“. ამ სახელოვან პლეადას ეკუთვნის XVII საუკუნის პირველ ნახევარში სამშობლოსათვის თავდადებული ცხრა ძმა ხერხეულიძე და მათი დედა, რომელიც მტრის წინააღმდეგ საბრძოლველად ერთი მოკლული შვლის მაგივრად მეორეს გზავნიდა, ვიდრე მეცხრე შვილიც არ გასწირა, ხოლო შემდეგ, როცა საშველი აღარ იყო, თვითონ აიღო იარაღი და მტერს ეკვეთა. მან ბევრი მომხდური გამოასალმა სიცოცხლეს, მაგრამ უთანასწორო ბრძოლაში შვილებთან ერთად თვითონაც დაიღუპა.
გადმოცემები
არსებობს გადმოცემა: დაჭრილი დედა დადიოდა მკვდრებით მოფენილ ველზე და თავის გმირულად დაღუპულ შვილებს ეძებდა, თითოეულს ჭრილობებს უსინჯავდა და წყევლა-კრულვას უგზავნიდა მტერს. ბოლოს, როცა მან მკვდარი შვილები ერთად დაასვენა, ჩამოიარა ორმა სპარსელმა. ისინი დაჭრილებს ხოცავდნენ და მკვდრებს ძარცვავდნენ. ერთმა მათგანმა ცხრა ძმაზე წამოიძახა: ამათ შეხედე, როგორ გოჭებივით ყრიანო. გამწარებულმა დედამ მტარვალს შეხედა და შეევედრა: გეთაყვა, ეგ ხმალი მომაწოდე, თავი მეც უნდა მოვიკლა, ამ შვილების დამკარგავს რაღათ მინდა სიცოცხლეო. სპარსელებს დახოცილთა ქამარ-ხანჯლებსა და სამკაულებზე ეჭირათ თვალი და დედაკაცს სიხარულით გაუწოდეს ხმალი, შურისძიებით ანთებულმა დედამ სპარსელებს თავი ხმლით შუაზე გაუჩეხა და თვითონაც იმ ხმლით მოიკლა თავი. მსგავსი, მაგრამ რამდენადმე განსხვავებული გადმოცემის მიხედვით იქვე ჩაუვლია ორ სპარსელს. ერთ მათგანს უთქვამს: დედას რა გოჭებივით ჩაკვრიანო. ამის გამგონე დედა წამომდგარა ფეხზე, გადასდგომია მტრებს: თქვენ მე დედა ღორი მიწოდეთ, ჩემ შვილებს — გოჭები. ახლა დედა ღორს სურს ანგარიში გაგისწოროთო. ამისთქმისთანავე ორივე სპარსელი დაუხოცავს და მომაკვდავთათვის მიუძახია: ასე იცის დედა ღორმა ძაღლების მოკვლაო. შემდეგ დედასა და მეცხრე შვილს კიდევ დიდხანს უბრძოლიათ მტრის წინააღმდეგ და ბოლოს ისინიც დაღუპულან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ქალები
ავიდივკა
ავიდივკა (Авидівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ოდესის ოლქის ბილჰოროდ-დნისტროვსკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 228 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილჰოროდ-დნისტროვსკის რაიონის სოფლები
გრინფილდი (უისკონსინი)
გრინფილდი (Greenfield) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის ლა-კროსის ოლქში.
2012 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 1 524 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 19,7 კაცი/კმ². ფართობი 77,9 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-კროსის ოლქის ქალაქები
მოდენისა და რეჯიოს საჰერცოგო
მოდენისა და რეჯიოს საჰერცოგო (Ducato di Modena e Reggio, Ducatus Mutinae et Regii) იყო ჩრდილო-დასავლეთ იტალიის პატარა სახელმწიფო, რომელიც არსებობდა 1452-დან 1859 წლამდე, თუმცა დამოუკიდებლობა დაკარგა ნაპოლეონის ომებში (1796-1814), როდესაც იმპერატორმა ნაპოლეონ I-მა მოახდინა რენესანსის ერის სახელმწიფოებისა და რესპუბლიკების რეორგანიზაცია იტალიაში, შემდეგ კი მისი საფრანგეთის იმპერიის ბატონობის ქვეშ მოქცევა. მას მისი დაარსებიდან დაცემის დღემდე მართავდნენ დ’ესტეს დინასტიის წარმომადგენლები, ხოლო 1814 წლიდან დ'ესტეს ავსტრიული სახლი.
მოდენისა და რეჯიოს საჰერცოგო თავიდან შეიქმნა დ'ესტეს სახლის დინასტიისთვის, რომელიც 1597 წლამდე ასევე მართავდა ფერარას.
დ'ესტეს სახლი
1452 წელს იმპერატორმა ფრედერიკ III-მ შესთავაზა საჰერცოგო ბორსო დ’ესტეს, რომლის ოჯახი საუკუნეების განმავლობაში განაგებდა ქალაქ მოდენასა და მიმდებარე რეჯო-ემილიას. 1450 წელს ბორსომ ასევე დაეუფლა მარკგრაფის ტიტულს თავი ძმის დაღუპვის შემდეგ, ფერარას მიმდებარე პაპის საჰერცოგოში, სადაც მან მიიღო ჰერცოგის ტიტული 1471 წელს. დ'ესტეს მიწები წმინდა რომის იმპერიის სამხრეთ საზღვარზე პაპის ქვეყნებთან ერთად ქმნიდა სტაბილიზებულ ბუფერულ სახელმწიფოს, ორივე დიდი სახელმწიფოსთვის მომგებიანად. მარცხნივ|მინი|200x200პქ| მოდენის ჰერცოგების სასახლე
1628 წლის მანტუის მემკვიდრეობისათვის ომში მოდენას ჰერცოგები დადგნენ ჰაბსბურგების ესპანეთის მხარეს და, თავის მხრივ, მიიღეს ქალაქი კორეჯიო იმპერატორ ფერდინან II-ის სურვილით. ესპანეთის მემკვიდრეობის ომის დროს, ჰერცოგი რინალდუ ჩამოაგდეს საფრანგეთის ჯარებმა ლუი ჯოზეფ დე ბურბონის მეთაურობით. იგი ვერ დაბრუნდა მმართველობაში 1707 წლამდე. 1711 წელს დ'ესტემ მირანდოლას პატარა საჰერცოგო შეიერთა. მისი მემკვიდრე ფრანჩესკო III მხარს უჭერდა საფრანგეთს 1740 წლის ავსტრიის მემკვიდრეობის ომში და განდევნეს ჰაბსბურგის ძალებმა, მაგრამ მისი საჰერცოგოს აღდგენა მოხდა 1748 წლის Aix-la-Chapelle–ის ხელშეკრულებით.
1796 წელს მოდენა კვლავ დაიპყრო საფრანგეთის ჯარმა ნაპოლეონ ბონაპარტის დაქვემდებარებაში, რომელმაც ჩამოაგდო ჰერცოგი ერკოლე III და მისი საჰერცოგოს ტერიტორიიდან შექმნა ცისპადანის რესპუბლიკა. 1801 წლის ლუნევილის ხელშეკრულებით, დ'ესტეს უკანასკნელ ჰერცოგს გადაეცა ბრეისგუს რეგიონში ყოფილი ავსტრიის ტერიტორიები სამხრეთ-დასავლეთ, რომელიც უკვე გერმანიაში მდებარეობდა. ეს ჰერცოგი გარდაიცვალა 1803 წელს. მისი გარდაცვალების შემდეგ ჰერცოგის ტიტული მემკვიდრეობით გადაეცა მის სიძეს, წარმოშობით ავსტრიელ ჰაბსბურგ-ლოთარინგიის დინასტიის ერცჰერცოგ ფერდინანდს, იმპერატორ ფრანც II-ის ბიძას.
ავსტრია-დ'ესტეს სახლი
1814 წელს ნაპოლეონის იტალიური სამეფოს დაშლის შემდეგ, მალევე მოხდა ვატერლოოს ბრძოლა, რაც იმპერატორ ნაპოლეონ ბონაპარტის საბოლოოდ დაცემის ერთ-ერთი მიზეზი გახდა. ამ მოვლენის შემდეგ, ფერდინანდის ვაჟმა, ფრენსის IV-მ, კვლავ მოიპოვა მმართველობა, გახდა რა მოდენის ჰერცოგი ავსტრიის იმპერიის ბატონობის ქვეშ 1815 წელს. მალევე მან დედისაგან მიიღო მასისა და კარარას ტერიტორიები. 1830-იანი წლებიდან 1860-იან წლებამდე იტალიის ჰაერთიანების გრძელი პერიოდის განმავლობაში, „ავსტრია-დ'ესტეს“ ჰერცოგები ნელ-ნელა გადაასახლეს 1831 წლის და 1848 წლების რევოლუციების დროს, მაგრამ ისინი მალე დაბრუნდნენ.
იტალიის დამოუკიდებლობის მეორე ომის დროს (1859 წლის აპრილი-ივლისის განმავლობაში) მაგენტას ბრძოლის შემდეგ, უკანასკნელ ჰერცოგს — ფრენსის V-ს კვლავ აიძულეს გაქცევა, ამჯერად სამუდამოდ. დეკემბერში, მოდენას საჰერცოგო შეუერთდა ტოსკანსა და პარმას, რის შედეგადაც ჩამოყალიბდა „ცენტრალური იტალიის გაერთიანებული პროვინციები“, რომლის ანექსიაც შემდეგ მალევე (1860 წლის მარტში) მოახდინა სარდინია-პიემონტის სამეფომ, რომელიც ხელმძღვანელობდა იტალიის გამაერთიანებელ მოძრაობას, რამაც განაპირობა იტალიის სამეფოს გამოცხადება 1861 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:1859 წელს გაუქმებული ქვეყნები და ტერიტორიები კატეგორია:1796 წელს გაუქმებული სახელმწიფოები კატეგორია:ჰაბსბურგ-ლოთარინგიელები კატეგორია:დ’ესტე კატეგორია:იტალიის ყოფილი სახელმწიფოები
ტორედონხიმენო
ტორედონხიმენო (Torredonjimeno) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის ხაენის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 157 კმ². მოსახლეობა — 13 632 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ხაენის მუნიციპალიტეტები
1905 წლის ქუჩა (მოსკოვის მეტრო)
1905 წლის ქუჩა (Улица 1905 года) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1972 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
მონიკ ვიტიგი
მონიტ ვიტიგი (დ. 13 ივლისი, 1935 — 3 იანვარი, 2003) — ფრანგი ავტორი, ფილოსოფოსი და ფემინისტი თეორიტიკოსი, რომელიც სოციუმის ზეწოლით ჩამოყალიბებულ გენდერულ როლებსა და ჰეტერონორმატიულობას აკრიტიკებდა. მისი ყველაზე გახმაურებული რომანია „პარტიზანი ქალები“ (1969), რომელიც ლესბოსური ფემინიზმის საეტაპო ნამუშევრად მიიჩნევა.
პირდაპირი აზროვნება
ვიტიგისთვის კატეგორია „ქალი“ არსებობს მხოლოდ კატეგორია „კაცთან“ მიმართებით და ამ უკანასკნელის გაქრობის შემთხვევაში „ქალის“ კატეგორიაც აღარ იარსებებს. იგი მხარს უჭირდა უნივერსალიზმს და ამბობდა, რომ ადამიანისთვის საკუთარი იდენტობისა და სურვილების თავისუფლად გამოხატვა შესაძლებელია მხოლოდ გენდერული კატეგორიების გაუქმების შემთხვევაში.
ვიტიგი, როგორც რადიკალი ფემინისტი, წერდა, რომ ლესბოსელები არ არიან ქალები, ვინაიდან ლესბოსელობა ქალად ყოფნის ჰეტეროსექსუალური ნორმიდან გამოსვლას გულისხმობს, რომელიც კაცების მიერაა შექმნილი და მათივე საჭიროებებზეა მორგებული.
"...არასწორი იქნებოდა მეთქვა, რომ ლესბოლებისთვის არსებობს ისეთი ცნებები, როგორიცაა ქალთან ურთიერთობა, ქალთან ერთად ცხოვრება, ქალთან სექსი, რადგან „ქალს“ მნიშვნელობა აქვს მხოლოდ ჰეტეროსექსუალურ სააზროვნო და ეკონომიკურ სისტემებში. ლესბოსელები არ არიან ქალები. (1978)"
ვიტიგი მარქსიზმის კრიტიკოსი იყო. მისი აზრით, ეს იდეოლოგია კითხვის ნიშნის ქვეშ არ აყენებდა ჰეტეროსექსუალობის დოგმას, რითაც ხელს უშლიდა არა მარტო ფემინისტთა ბრძოლას, არამედ ზოგადად ფემინიზმსაც. ვიტიგი ჰეტეროსექსუალობას პოლიტიკურ რეჟიმს უწოდებდა.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:სოციალური ფილოსოფოსები კატეგორია:სოციალური კრიტიკოსები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი ფემინისტები კატეგორია:სიყვარულის ფილოსოფოსები კატეგორია:სექსუალობის ფილოსოფოსები კატეგორია:ფრანგი ქალი რომანისტები კატეგორია:ფრანგი ქალი მწერლები კატეგორია:ფრანგი ფემინისტები კატეგორია:ფრანგი ესეისტები კატეგორია:ფრანგი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:განათლების ფილოსოფოსები კატეგორია:კულტურის ფილოსოფოსები კატეგორია:ფემინისტი ფილოსოფოსები კატეგორია:XXI საუკუნის ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ქალი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ფრანგი რომანისტები კატეგორია:მარქსიზმის კრიტიკოსები კატეგორია:კონტინენტური ფილოსოფოსები კატეგორია:ფრანგი დრამატურგები კატეგორია:ფრანგი ქალი ფილოსოფოსები
კომბინატორიკა
კომბინატორიკა — მათემატიკის ერთ-ერთი ნაწილი, რომელიც შეისწავლის დისკრეტულ ობიექტებს, სიმრავლეებს (ელემენტების გაერთიანება, გადანაცვლება, ვარიაცია, გამოთვლითი კომბინატორიკა) და მათ კავშირებს. კომბინატორიკა დაკავშირებულია მათემატიკის სხვა მიმართულებებთანაც — ალგებრასთან, გეომეტრიასთან, ალბათობის თეორიასთან. ტერმინი „კომბინატორიკა“ დაამკვიდრა გოტფრიდ ლაიბნიცმა, რომელმაც იგი გამოიყენა 1666 წელს გამოქვეყნებულ ნაშრომში. ხშირად კომბინატორიკის ნაწილად მოიხსენიებენ გრაფების თეორიასაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომბინატორიკა
ვალოკი
ვალოკი (Валок) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის პოლტავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 262 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლტავის რაიონის სოფლები
ანდრეევკა (არხანგელის რაიონი)
ანდრეევკა  (Андреевка; Андреевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 46 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 19 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია პრიურალიე, რომელიც დაშორებულია 26 კმ-ით.
ბურგფელშტანდი
ბურგფელშტანდი (Burgfeldstand) — მთა შვეიცარიაში, ემენტალის ალპებში, ბერნის კანტონში. მდებარეობს ბეატენბერგის მუნიციპალიტეტის სიახლოვეს. მისი მწვერვალისკენ მიემართება რამდენიმე საფეხმავლო ბილიკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ავილოვკა
ავილოვკა (Авіловка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს დონეცკის ოლქის ენაკიევეს საქალაქო საბჭოში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 49 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენაკიევეს საქალაქო საბჭოს სოფლები
ჰოლა-პრისტანი
ჰოლა-პრისტანი (Гола Пристань) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ხერსონის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 14755 კაცს შეადგენდა.
მარიოპოლისი
მარიოპოლისი (Mariópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 850 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუ-ბრანკუს შემადგენლობაში.
ჰოლა-პრისტანი
სქოლიო
კატეგორია:ხერსონის ოლქის ქალაქები
მარიოპოლისი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 268 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 27.21 კმ²-ზე. ფართობი 230 365 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ტორებლასკოპედრო
ტორებლასკოპედრო (Torreblascopedro) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის ლა-ლომის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 60 კმ². მოსახლეობა — 2508 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ხაენის მუნიციპალიტეტები
ისაკი ნოვრუზოვი
ისაკი ნოვრუზოვი (დ. 20 თებერვალი, 1949, სოფელი მსხალდიდი, გარდაბნის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1975 წელს თბილისის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
ბარიკადნაია (მოსკოვის მეტრო)
ბარიკადნაია (Баррикадная) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1972 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
იენის უნივერსიტეტი
ფრიდრიხ შილერის სახელობის იენის უნივერსიტეტი (Friedrich-Schiller-Universität Jena, сокр. FSU Jena; Alma mater jenensis) — უნივერსიტეტი ქალაქ იენაში, გერმანია. მიეკუთვნება კოიმბრას ჯგუფს და არის თიურინგიის ოთხიდან ერთი უნივერსიტეტი. დაარსდა 1558 წელს, ფერდინანდ I-ის მიერ. 2010 წლის მონაცემებით, უნივერსიტეტში 21400 სტუდენტი სწავლობდა და 340 პროფესორი მუშაობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თიურინგიის უმაღლესი სასწავლებლები
პატუ-ბრანკუ
პატუ-ბრანკუ (Pato Branco) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 760 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუ-ბრანკუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 72 370 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 134.25 კმ²-ზე. ფართობი 539 087 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
სტივენის სამყარო
"სტივენის სამყარო" - (ინგლ. Steven Universe) ამერიკული ანიმაციური სერიალია, რომელიც შექმნა რებეკა შუგარმა "Cartoon Network"-ისთვის. ის მოგვითხრობს პატარა ბიჭუნას, სტივენ იუნივერსის, შესახებ, რომელიც ცხოვრობს ფერად კრისტალებთან სახელად გარნეტი, ამეთვისტო და მარგალიტი - მაგიურ, ადამიანისმაგვარ უცხოპლანეტელებთან გამოგონილ ქალაქში - „ზღვისპირეთი“ (ინგლ. Beach City). სტივენს, ნახევრად ადამიანსა და ნახევრად ფერად კრისტალს, თავის მეგობრებთან ერთად ბევრი თავგადასავალი გადახდება თავს მაშინ, როდესაც მსოფლიოს გადარჩენაში კრისტალებს დაეხმარება. საპილოტე სერია პირველად 2013 წლის მაისში აჩვენეს, რის შემდეგაც 5 სეზონი გამოვიდა (2013 წლის ნოემბრიდან 2019 წლის იანვრამდე). გარდა ამისა, 2019 წლის სექტემბერში გამოუშვეს სტივენის სამყარო: ფილმი (ინგლ. Steven Universe: The Movie) და მცირე ეპილოგი (ინგლ. Steven Universe Future), რომლის პრემიერაც 2019 წლის დეკემბერში შედგა. ჩვენება დამთავრდა 2020 წლის მარტში.
სერიალმა შეიძინა ფართო ფანბაზა და მოიპოვა საყოველთაო აღიარება თავისი დიზაინის, მუსიკის, გამხმოვანებლების ოსტატობის, მრავალფეროვანი, საინტერესო პერსონაჟებისა და LGBTQ თემატიკის განვითარების გამო. სერიალი 5-ჯერ იყო ნომინირებული „ ემი “-ს და 5-ჯერვე „ენნი“-ის ჯილდოებზე.
სტაროიტიკეევო
სტაროიტიკეევო (Иҫке Этекәй) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 197 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ თოლბაზიდან დაშორებულია 8 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბელოე-ოზერო, რომელიც დაშორებულია 35 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები შეადგენენ (77%).
სქოლიო
კატეგორია:აურგაზის რაიონის სოფლები
კახოვკა
სქოლიო
კატეგორია:ხერსონის ოლქის ქალაქები
ვანჟინა-დოლინა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხოროლის რაიონის სოფლები
ავქსენივკა
ავქსენივკა (Авксенівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს დნიპროპეტროვსკის ოლქის კამიანსკეს რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 127 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კამიანსკეს რაიონის სოფლები
ზიგრისვილერ-როთორნი
ზიგრისვილერ-როთორნი (Sigriswiler Rothorn) — მთა შვეიცარიაში, ემენტალის ალპებში, ბერნის კანტონში, ზიგრისვილის მუნიციპალიტეტის ჩრდილოეთით. მისი მწვერვალი ზღვის დონიდან 2 051 მეტრზე მდებარეობს.
ზიგრისვილერ-როთორნი ყალიბდებოდა ჰელვეციური სისტემის პერიოდში, 160 მილიონი წლის მანძილზე. მისი დეპოზიტები 225-65 მლნ წლის წინანდელია.
დიგრაფი
დიგრაფი, დიგრამა (δίς (δῐ-) — „ორჯერ“ და γράφω (gráphō) — „ვწერ“) — შემადგენელი დამწერლობითი ნიშანი, რომელიც შედგება ორი ასოსაგან და გამოიყენება დამწერლობაში ფონემების და მათი ძირითადი ვარიანტების აღსანიშნავად: მაგალითად, პოლონურ ენაში cz [ჩ], sz [შ].
ინგლისურ ენაში გამოიყენება დიგრაფები th, ch, sh, oo და სხვა.
ბევრ ენაში ასევე გამოიყენება ტრიგრაფები (მაგალითად, eau ფრანგულში, sch გერმანულში).
დიგრაფები გამოიყენება ყოფილი საბჭოთა კავშირის ტერიტორიის ზოგიერთ თურქულ კირილიცურ დამწერლობაში. მაგალითად, კუმიკური დამწერლობა მოიცავს დიგრაფებს Гъ, Гь, Оь და სხვა.
გოგუცა კუპრაშვილი
ნინო (გოგუცა) ნიკოლოზის ასული კუპრაშვილი (დ. 15 აპრილი, 1908, ცაგერი — გ. 21 სექტემბერი, 1983, თბილისი) — ქართველი მსახიობი, საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1955).
ბიოგრაფია
პატარა გოგუცამ საყოველთაო ყურადღება მაშინ მიიქცია, როდესაც აკაკი წერეთლის რაჭა-ლეჩხუმში მოგზაურობისას, მას ლექსი წაუკითხა სოფელ ალპანაში საზეიმო დახვედრის დროს, 1912 წლის 21 ივლისს. გოგუცას არტისტულობით პოეტი მოიხიბლა და მასთან სურათის გადაღება მოინდომა. გოგუცა იხსენებს: „...მე მხოლოდ ის მიკვირს, რომ ასეთ დიდი საზეიმო შეკრება არასოდეს მენახა და როგორ არ დავიბენი. გაბედულად წავდექი წინ და მისივე ლექსი წავიკითხე. აკაკიმ აქეთ-იქით დამიწყო ძებნა, რადგან ხმა ესმოდა, მე კი არსად ვჩანდი...“
თეატრალური საქმიანობაში ბავშვობის ასაკიდანვე, 7-8 წლისა ჩაერთო. 1924 წელს დაამთავრა ჰუმანიტარული სკოლა ქუთაისში და სწავლა განაგრძო თბილისის კონსერვატორიაში ე. წ. დრამატულ ფაკულტეტზე, რომელსაც ხელმძღვანელობდნენ კოტე მარჯანიშვილი და აკაკი ფაღავა. ჯერ კიდევ სწავლისას, 1926 წელს, მარჯანიშვილმა იგი რუსთაველის თეატრში მიიწვია. 1927 წელს გადავიდა მუშათა თეატრში, ხოლო 1928 წლიდან თბილისის მოზარდ მაყურებელთა თეატრში, რომლის ერთ-ერთი დამაარსებელი და წამყვანი მსახიობი იყო.
ოცდაათი წელი იღვაწა გოგუცა კუპრაშვილმა ამ სცენაზე და თავისი ნიჭითა და მონდომებით აღზარდა მაყურებლის რამდენიმე თაობა. მან შექმნა ბიჭუნების (ე. წ. ტრავერსი) დაუვიწყარი სახეები მოზარდის სცენაზე: თავისუფლების მოტრფიალე ინგლისელი ჯონი („რობინ ჰუდი“), დოყლაპია ვახუშტი („ნაცარქექია“), დაბეჩავებული გიქორი („გიქორი“), ხულიგანი ნუკა („აურიე რგოლი“), მხიარული რუსი ბიჭი გრიშუტკა („კიკვიძე“) და სხვა.
არანაკლებ მომხიბლავი იყო მსახიობი გოგონებისა და ქალების როლებში: ზანგი ბეკი („ალმასის საბადოები“), წუნია გასათხოვარი („კომბლე“), ცელქი კატო („ქაჯანა“), მოხუცი ძიძა („რომეო და ჯულიეტა“) და სხვა.
გოგუცა კუპრაშვილი თანაბარი წარმატებით ასრულებდა, როგორც დრამატულ და ტრაგიკულ, ისე ლირიკულ-კომედიურ როლებს. ქართველი ახალგაზრდობის ამ უსაყვარლესმა მსახიობმა, მთელი ნათელი ცხოვრება ჩვენი მომავალი თაობის სულიერი აღზრდა-ჩამოყალიბებას შეალია.
დაქორწინებული იყო რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტზე, მომღერალსა და მსახიობ ვალიკო ძაგნიძეზე, რომელიც იყო წევრი ცნობილი მუსიკალური დუეტის — ძაგნიძე და ჩხიკვაძე.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
ტორეპეროხილი
ტორეპეროხილი (Torreperogil) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების ხაენის პროვინციის ლა-ლომის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 90,1 კმ². მოსახლეობა — 7222 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ხაენის მუნიციპალიტეტები
ჰუნდსრიუგი
ჰუნდსრიუგი (Hundsrügg) — მთა შვეიცარიაში, ბერნის ალპებში, ცვეზიმენის მუნიციპალიტეტის დასავლეთით. წარმოადგენს იაუნის უღელტეხილის დასავლეთითა და გასტლოზენის ქედის აღმოსავლეთით მდებარე ქედის უმაღლეს მწვერვალს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ფრიდრიხ ნაუმანი
ფრიდრიხ ნაუმანი (Friedrich Naumann, დ. 1860 წლის 25 მარტი, შტორმთალი (დღესდღეობით გროსპოსნას ნაწილი ლაიფცის მახლობლად) — გ. 1919 წლის 24 აგვისტო, ტრავემუნდეში) — ევანგელისტი თეოლოგი, გერმანიის იმპერიის ლიბერალი პოლიტიკოსი, გერმანელ მშრომელთა ასოციაციისა და გერმანული დემოკრატიული პარტიის (DDP) თანადამფუძნებელი.
გარდაცვალების შემდეგ მის სახელს ატარეს თავისუფალ დემოკრატიულ პარტიასთან აფილირებული ფრიდრიხ ნაუმანის ფონდი - თავისუფლებისთვის.
ცხოვრება
მინი|ფრიდრიხ ნაუმანის დაბადების ადგილი შტორმთალში
მინი|ნაუმანის მემორიალური დაფა მისი დაბადების სახლზე შტორმთალში მინი|ფრიდრიხ ნაუმანი 1886 ნაუმანი საბაზისო განათლებას ლაიფციგის ნიკოლასა - და მაისენის მთავართა სკოლბში ეუფლეობდა, ხოლო უმაღლეს განათლებას ევანგელისტური თეოლოგიის მიმართულებით იღბდა ლაიფციგისა და ერლანგენის უნივერსიტეტებში. 1881 წელს მან მეგობარ - ჰან დიდერიხითან ერთად მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა გერმანელ სტუდენტთა გაერთიანების ჩამოყალიბებაში, რომელსაც Kyffhäuser-Verband-ს ვუწოდებთ, თუმცა 1906 წელს ნაუმანმა გაერთიანება უთანხმოების გამო დატოვა.
მასშემდეგ, რაც მან სოციალური მომსახურების დაწესებულებაში - Rauhen Haus-ში იმუშავა, 1886 წლიდან სამღვდელო მოღვაწეობა დაიწყო ლაგენბერგში კონკრეტულად, გლაუხაუში. 1890 წლიდან ნაუმანი მუშაობდა ფრანქფურტის შიდა მისიაში, იქამდე სანამ 1896 წელს არ დააფუძნა ნაციონალ-სოციალური გაერთიანება. იგი იყო გაზეთ - „თანადგომის“ რედაქტორ-დამფუძნებელი (შემდგომ თეოდორ ჰოისი), რომელიც სოციალ-ლიბერალიზმს პროპაგანდირებდა. ნაუმანის მხრიდან „ლიბერალიზმის აღორძინებისკენ“ სწრაფვას არა მხოლოდ არსობრივი, არამედ სტრატეგიული მნიშვნელობაც გააჩნდა, რადგანაც ლიბერალებისა და სოციალ-დემოკრატების გაერთიანებას უნდა შეექმნა კონსერვატორულ-აგრარული გაერთიანების პროპორციული ძალა: „ლიბერალიზმისა და სოციალ-დემოკრატების გაერთიანება ემსახურებოდა ლეიბორისტული მოძრაობის მხარდამჭერ ხანგრძლივ მიზნებს, რაც დღეს სოციალ-დემოკრატიულ ხედვებთან არის დაკავშირებული“. „სამომავლო უმრავლესობა ავგუსტ ბებელიდან ერნსტ ბასერმანამდე “, მხოლოდ ნაწილობრივ განხორციელდა პირევლი ომის დასრულების შემდეგ მასშტაბური ბლოკით, ბადენში. ამისდა მიუხედავად ნაუმანის კონცეფციამ დიდი როლი ითამაშა მემარცხენე ლიბერალიზმის აღორძინებაში 1903 წლის ათწლეულში.
1903 წელს ნაციონალ-სოციალური ასოციაციის დაშლის შემდეგ ნაუმანი საკუთარ მომხრეებთან ერთად გადავიდა მემარცხენე ლიბერალურ გაერთიანებაში და წარმოადგენდა მის ახალ პარტიას რაიხსთაგში, ამასთანავე 1907 წელს ჩატარებულ საპარლამენტო არჩევნებში მან გაიმარვჯა სამ საარჩევნო ოლქში (ჰაილბრონი, ბეზიგჰაიმი, ბრაქენჰაიმი). 1910 წელს ნაუმანი გაწევრიანდა ლიბერალურ - და გერმანიის სახალხო პარტის გაერთიანების შედეგად მიღებულ პროგრესულ სახალხო პარტიაში. (ორივე პარტია შეიქმნა 1893 წელს გაყოფილი მემარცხენე ლიბერალური გერმანიის პარტიიდან, რომელიც დაარსეს ფრანც აუგუსტ შენკ ფონ შტაუხენბერგმა და ეუგენ რიხტერმა.) 1912 წლის არჩევნებში გაშვებული შანსის შემდეგ, 1913 წლის ივნისამდე ნაუმანმა ვერ შეძლო რაიხსთაგში დაბრუნბება.
პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ, ფრიდრიხ ნაუმანი აირჩიეს ვაიმარის ეროვნული ასამბლეის წევრად 1919 წლის იანვარში, ხოლო 1919 წლის ივნისში იგი დაინიშნა 1918 წლის 20 ნოემბერს დაარსებულ გერმანიის დემოკრატიული პარტიის (DDP) პირველ თავმჯდომარედ. ეროვნულ ასამბლეაში ის წარმოადგენდა გერმანიის პარლამენტის კონსტიტუციის პროექტის წინასწარი განხილვის კომიტეტის წევრს. ამ დროის განმავლობაში ნაუმანმა მხარი დაუჭირა კონსერვატორ ჟურნალისტს ედუარდ შტადტლერს ანტიბოლშევიკური ლიგის მშენებლობაში და დაეხმარა 3000 მარკით, თუმცა იგი მალევე ჩამოშორდა შტადტლერის მზარდ რადიკალიზმს და 1919 წლიდან თავს აღარ სცნობდა ლიგის მომხრეთა რიგებში.
ფრიდრიხ ნაუმანი გარდაიცვალა ტრავმუნდეში 1919 წლის აგვისტოში. დაკრძალეს ბერლინის მახლობლად, შონებერგში, ძველი თორმეტი მოციქულის სასაფლაოზე. სასაფლაოს ადგილმდებარეობა 301-003-006/008, მთავარი გზის მახლობლად. 1959 წლიდან ბერლინის სენატის დადგენილებით დაკრძალვის ადგილი ატარებს საპატიო საფლავის სტატუსს.
მინი|ფრიდრიხ ნაუმანის საპატიო საფლავი თორმეტი მოციქულის სახელობის ეკლესიის ეზოში
პოლიტიკა
მინი|ფრიდრიხ ნაუმანი, [[მაქს ლიბერმანი|მაქს ლიბერმანის პორტრეტი]] ფრიდრიხ ნაუმანის პოლიტიკური საქმიანობა დიდწილად დაემთხვა იმპერატორ ვილჰელმ II-ის მმართველობას (1888–1918), რომლის ფუნდამენტურმა აზროვნებამ გავლენა მოახდინა მასზე. ნაუმანი მხარს უჭერდა ვილჰელმიანთა მილიტარიზმს, მისივე კოლონიური და საზღვაო პოლიტიკით. ნაშრომით „ცენტრალური ევროპა“ (1915) ნაუმანმა წამოიწყო ცენტრალური ევროპის ქვეყნების მჭიდრო ეკონომიკური და სამხედრო კავშირის კამპანია, სადაც ხელმძღვანელობა უნდა ეკისრა გერმანიას. იმისდა მიუხედავად, რომ ნაუმანის იდეებს ფართო საზოგადოებრივი მხარდაჭერა შეიძინა, ამას რეაგირება არ მოჰყოლია სამხედრო ხელმძღვანელობისგან. ომში დამარცხების შემდეგ, ნაუმანი აქტიურად ჩაერთო გერმანიის აღორძინების პროცესში, რა დროსაც მან დააარსა სახელმწიფო სკოლები პოლიტიკური განათლების მისაღებად.
1900-იანი წლებისთვის ფრიდრიხ ნაუმანის, მაქს ვებერის, ვოლტერ რათენაუს, კურტ რიცლერის, გერჰარტ ჰაუპტმანისა და მაქსიმილაიან ჰარდენის დამსახურებით „გერმანული ბურჟუაზიის იდოლოგიის შემადგენელ ნაწილს“ წარმოადგენდა სოციალური დარვინიზმი. „მსოფლიო ისტურიამ უნდა განაგრძოს ნაციების განადგურება“ წერდა ნაუმანი, „ჩვენ არ გვეშინია პოლონელების, დანიელებისა თუ ჩინელეთა ძალების დენაციონალიზების“. საკუთარი ხედვებით ნაუმანი „მისივე დროის ნამდვილ ბავშვს წარმოადგენდა“.
1915 წლის შემოდგომაზე გამოცემულმა ნაუმანის წიგნმა „ცენტრალურმა ევროპამ“ მალევე მიიპყრო საზოგადოებრივი ყურადღება. იგი გერმანიას „ლიბერალური იმპერიალიზმისკენ“ მოუწოდებდა, ხოლო საკუთარ წიგნს ეკონომიკური საფუძვლებით ამართლებდა. მისი მოსაზრებით, მცირე ბიზნეს გაერთიანებები უნდა დაშლილიყვნენ და შეერთებოდნენ მსხვილ კომპანიებსა და ეკონომიკურ ბლოკებს, რადგანაც მომავალი სწორედ მათ ეკუთვნოდათ, თუმცა ისტორიული რაკურსით მომავალი საღვთო რომის იმპერიისა და გერმანიის ფედერაციის წილხვედრი უნდა ყოფილიყო.
ნაუმანის გულუბრყვილო დამოკიდებულებამ ჰაბსბურგთა მონარქიის მიმართ, გვიჩვენა მისი დისტანცირება სადავო პრობლემების კონტექსტში. ნაუმანის შეცდომა მდგომარეობდა გერმანიის ძალის არასწორ შეფასებაში, რადგანაც მმართველობის სტრუქტურიდან გამომდინარე გერმანიას არ შეეძლო იმ ხელმძღვანელობის საკუთარ თავზე აღება, რომელსაც ნაუმანი მოიაზრებდა. ზოგიერთთათვის ზაქსონი პასტორი და ლიბერალი პოლიტიკოსი ნაუმანი, საკუთარ ნაციონალიზმისადმი სიმპათიებს სოციალისტური ქმედებებით ფარავდა. მან ჟურნალისტური გზით გაუხსნა გზა გერმანულ ძალაუფლებას ავსტრია-უნგრეთისკენ.
„ცენტრალური ევროპისეული მსუბუქი ხელი“ (კურტ რიცლერი) მოითხოვდა სტრუქტურული რეფორმების გატარებას, რომელთა თავიდან აცილებასაც ცდილობდნენ ინტერესთა ჯგუფები ანექსირებული მშვიდობის გზით. ამისდა მიუხედავად ნაუმანის გეგმები ცენტრალურ ევროპასთან მიმართებით არანაირად არ შეიძლება გაიგივებულ იქნას პან-გერმანულ წრეთა მოსაზრებებთან, რომელთაც პირველ მსოფლიო ომამდე სურდათ ავსტრია-უნგრეთის შეერთება. ამდენად, პოლ რორბახისა და ერნსტ იექენის ლიბერალური წარმოდგენები გადაიზარდა გერმანიის შესაძლებლობების არარეალისტურ გააზრებაში. ისტორიკოსი ფრიც შტერნი ტექსტს განიხილავდა, როგორც აგრესიულ საგრეო პოლიტიკის გამოვლინებას: „ცენტრალური ევროპა წარმოადგენდა მშვიდობის ალტერნატივასა და ანექსიის გზაგასაყარს, რომელიც მხოლოდ შურისძიებას მოწყურებული მოსახლეობის ანაბარა დაგვიტოვებდა“.
მნიშვნელობა
მინი|ფრიდრიხ ნაუმანის მემორიალური დაფა ჰამბურგში ნაუმანი წარმოადგენდა სხვადასხვა სამეგობრო წრის მაკავშირებელ ძალას მსხვილ ბურჟუაზიასა და მუშათა კალსს შორის. იგი მუდმივად ცდილობდა სოციალური პრობლემების გადაჭრას ლიბერალიზმისა და პროტესტანტიზმის დახმარებით. ნაუმანი საკუთარ შეხედულებებს ამყარებდა ბუნებით მეცნიერებებზე, ისტორიულ კვლევასა და ქრისტიანულ ფილოსოფიაზე, როგორც კლასთა გამაერთიანებელზე.
ნაუმანმა საკუთარი წრის შემოკრება დაიწყო წმინდა აფრას სკოლიდანვე, შემდგომ კი მასთან ერთად მოიაზრებოდნენ მაქს ვებერი, ლუჯიო ბრენტანო თუ ჰელმუტ ფონ გერლახი, რომელიც გახლდათ ნაციონალ-სოციალუსტური პარლამენტის ერთ-ერთი წევრი, ხოლო თეოდორ ჰოისმა, ელი კნაფმა თუ გუსტავ შტრესმანმა განსხვავებული პოლიტიკური გზა აირჩიეს.
დროდადრო თანამედროვე მოაზროვნეების მხრიდან ყურადღება მახვილდებოდა ნაუმანის ქარიზმატულ ბუნებაზე, რომელიც გავლენას ახდენდა მიმდინარე პოლიტიკურ პროცესებზე. ჰელენ ლანგი და გერტრუდა ბოიმერის თქმით, ნაუმანის ნაციონალ-სოციალისტურმა მიდრეკილებებმა გადააწყვეტინა მათ, რომ შეერთებოდნენ ლიბერალურ პარტიას. ფრიდრიხ ნაუმანის პოლიტიკური, ჟურნალისტური თუ საგანმანათლებლო მოღვაწეობა 1919 წლის შემდეგ განაგრძეს მისმა სტუდენტებმა და კოლეგებმა, მათ შორის თეოდორ ჰოისმა, მარი ელიზაბეტ ლუდერსმა, გერტრუდა ბოიმერა და ვილჰელმ ჰაილიმ.