cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ღირსი საბიანა
განდეგილ დედებს აძლევდნენ აღსაზრდელად თავიანთ შვილებს საქართველოს თავად-აზნაურთა ცნობილი წარმომადგენლები. გიორგი მცირის ცნობით, როდესაც გიორგი მთაწმინდელის მშობლებმა თავიანთი პირმშო შვილის, თეკლას ღვთისადმი შეწირვა - მონაზვნად აღზრდა გადაწყვიტეს, იგი წმინდა საბიანას - „ღირს და წმიდა“ დედაკაცს მიჰგვარეს, რომელიც იმ დროს სამცხეში დედათა მონასტერს წინამძღვრობდა. წმინდა საბიანამ „შეიწყნარა იგი, ვითარცა შვილი თვისი და კეთილად აღზარდა“.
შემდეგ ამ მონასტერში მიუყვანიათ შვიდი წლის გიორგი მთაწმინდელიც. იგი სამი წლის განმავლობაში იზრდებოდა წმინდა საბიანას მიერ კეთილად აღზრდილ საღმრთო „დედაკაცისა მისგან ღირსისა დისა თვისასა“.
წმინდა საბიანას შესახებ სხვა ცნობები არ მოგვეპოვება. „ნაყოფისაგან ხე იგი საცნაურ არს“ (მათე 12,33). წმინდა საბიანას ღვაწლი განცხადებულია მისი წინამძღვრობისდროინდელი მონასტრის ცხოვრებასა და მის აღზრდილებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი წმინდანები
ბერგენი (უისკონსინი)
ბერგენი (Bergen) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის მარათონის ოლქის შემადგენლობაში. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 641 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7,1 კაცი/კმ². ფართობი 90,1 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:მარათონის ოლქის ქალაქები
ექიმი ჰაუსი
ექიმი ჰაუსი (House), ცნობილი აგრეთვე როგორც უბრალოდ ჰაუსი — ამერიკული სატელევიზიო სამედიცინო დრამა, რომლის დებიუტი 2004 წლის 16 ნოემბერს შედგა Fox Broadcasting Company-ს ეთერში. მისი შემქმნელები არიან დევიდ შორი და პოლ ატანაზიო. შოუს მთავარი გმირია ექიმი გრეგორი ჰაუსი (ჰიუ ლორი), სამედიცინო გენიოსი, რომელიც დიაგნოსტიკურ გუნდს უძღვება პრინსტონ-პლეინსბოროს სასწავლო ჰოსპიტალში, ნიუ-ჯერსიში. შოუს იდეა ატანაზიოს ეკუთვნის, მთავარი გმირი ჰაუსი კი შორის შექმნილია.
სერიალი ფართოდ არის აღიარებული კრიტიკოსების და მაყურებლების მიერ. მეორედან მეოთხე სეზონების ჩათვლით ის ამერიკაში საუკეთესო სატელევიზიო შოუების ათეულში შედიოდა, 2008 წელს კი მსოფლიოში ყველაზე ნახვადი სერიალი იყო. მიღებული აქვს ოქროს გლობუსი და ემის ჯილდოები. სულ ეთერში გავიდა სერიალის 8 სეზონი. უკანასკნელი ეპიზოდის პრემიერა 2012 წლის 21 მაისს შედგა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოქროს გლობუსის მფლობელი ტელესერიალები კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ტელესერიალები
მედალი საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს სისტემაში უმწიკვლო სამსახურისათვის
მედალი „საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს სისტემაში უმწიკვლო სამსახურისათვის“ — საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს უწყებრივი მედალი. დამტკიცებულია 2008 წლის 16 აპრილს, თავდაცვის მინისტრის, დავით კეზერაშვილის მიერ. სისტემის სამხედრო მოსამსახურეებს მედლით აჯილდოვებს საქართველოს თავდაცვის მინისტრი. გაიცემა I, II და III ხარისხის. I ხარისხის მედალი დამზადებულია ოქროს შეფერილობის, II ხარისხისა — ვერცხლისს შეფერილობის, III ხარისხისა კი — ბრინჯაოს შეფერილობის ლითონისაგან. ჯილდოვდებიან თავდაცვის სამინისტროს მოსამსახურეები შესაბამისად 15, 10 და 5 წლის უმწიკვლო სამსახურისათვის, როდესაც მათ მიმართ, განვლილი სამსახურის პერიოდში წახალისებების რაოდენობა აღემატება დისციპლინური გადაცდომების რაოდენობას და დაჯილდოების პერიოდში მასზე არ მოქმედებს რაიმე სახის დისციპლინური პასუხისმგებლობის ზომა.
მედლის ავერსზე ვარსკვლავში მოთავსებულია საქართველოს სახელმწიფო დროშის სამხედრო ვერსიის რელიეფური გამოსახულება წრეში (ფიგურას ეწოდება „ჯვარი გორგასლიან-დავითიანი“); რევერსზე რელიეფური წარწერაა — „უმწიკვლო სამსახურისათვის. საქართველო“.
სქოლიო
საქართველოს თავდაცვის სამინისტროს სისტემაში უმწიკვლო სამსახურისათვის
მინგლანილია
მინგლანილია (ოფიციალურად მინგლანილიის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Minglanilla; Bayan ng Minglanilla) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სებუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 151 002 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 19 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სებუს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
იუკიო მისიმა
იუკიო მიშიმა (იაპ.三島 由紀夫) (დ. 14 იანვარი, 1925 — გ. 25 ნოემბერი, 1970), ნამდვილი სახელი კიმიტაკე ჰირაოკა (平岡 公威) — იაპონელი მწერალი, პოეტი, დრამატურგი, მსახიობი და მოდელი. მისი ავანგარდული შემოქმედება აღწერს თანამედროვეობისა და ტრადიციების აღრევის პროცესს.
მისიმა XX საუკუნის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან იაპონელ ავტორად ითვლება. 1968 წელს იგი ლიტერატურის დარგში ნობელის პრემიის ლაურეატის კანდიდატად განიხილებოდა, თუმცა პრემია მის თანამემამულე მწერალსა და მეგობარს, იასუნარი კავაბატას, გადაეცა. ავტორის გამორჩეულ ნაშრომებს შორისაა რომანები — „ნიღბის აღსარება“ და „ოქროს ტაძარი“ — და ავტობიოგრაფიული ესე „მზე და ფოლადი“. მისიმას შემოქმედება „მდიდრული ლექსიკით და დეკადანტური მეტაფორებით, ტრადიციული იაპონური და თანამედროვე დასავლური ლიტერატურული სტილის შერწყმით და მშვენიერების, ეროტიციზმისა და სიკვდილის ერთიანობის ობსესიური მტკიცებით“ გამოირჩევა.
მისიმა შინტოისტი და ნაციონალისტი იყო. პოლიტიკურმა მოღვაწეობის გამო იგი დღევანდელ იაპონიაშიც საკამათო ფიგურად რჩება. 30-იანი წლების შუა ხანებიდან მწერალი მზარდად ამჟღავნებდა მემარჯვენე იდეოლოგიისადმი სწრაფვას. იგი ამაყობდა იაპონიის ტრადიციული კულტურით და უპირისპირდებოდა დასავლურ მატერიალიზმს, ასევე იაპონიის ომისშემდგომ დემოკრატიას, გლობალიზმსა და კომუნიზმს, რადგან მისი აზრით, ეს იდეები, საფრთხეს უქმნიდა იაპონელთა ეროვნულ იდენტობასა და მათ კულტურულ მემკვიდრეობას.
1968 წელს მისიმამ დააარსა კერძო საპატრულო საზოგადოება ტატენოკაი, რომელიც ტრადიციული იაპონური ღირებულებების დაცვასა და იმპერატორის თაყვანისცემას ემსახურებოდა. 1970 წელს იგი ოთხ თანამებრძოლთან ერთად ცენტრალური ტოკიოს სამხედრო ბაზაზე შეიჭრა, მათ მძევლად აიყვანეს გენერალი და იაპონიის თავდაცვის ძალებს 1947 წლის კონსტიტუციის დაუმორჩილებლობისკენ მოუწოდეს, რომელსაც მისიმამ „მარცხის კონსტიტუცია“ უწოდა. მწერალმა სიტყვით გამოსვლა ფრაზით „გაუმარჯოს იმპერატორს!“ დაასრულა, რის შემდეგაც სეპუკუს რიტუალით თავი მოიკლა.
ადრეული ცხოვრება
მისიმა ექვსი წლის ასაკში ელიტურ სასწავლებელში ჩაირიცხა, რომელიც მეიძის ეპოქაში ძველი ფეოდალური თავადაზნაურობის შთამომავლობის აღზრდის მიზნით დაარსდა. იგი ეცნობოდა იაპონელი კლასიკოსების, აგრეთვე ჟან კოქტოს, ოსკარ უაილდის, რაინერ მარია რილკეს, თომას მანის, ფრიდრიხ ნიცშეს, შარლ ბოდლერისა და სხვა ევროპელი ავტორების შემოქმედებას. ამასთანავე სწავლობდა გერმანულ ენას. 12 წლის ასაკში მან პირველი მოთხრობების წერა დიწყო და სკოლის ლიტერატურული საზოგადოების სარედაქციო საბჭოს ყველაზე ახალგაზრდა წევრი გახდა. მისიმა მოხიბლული იყო პოეტების, ჰარუო სატასა და მიტიძო ტაჩიჰარას, შემოქმედებით, რამაც იგი კლასიკური იაპონური ტანკებით დააინტერესა. იგი სკოლის ლიტერატურული ჟურნალისთვის თავდაპირველად ჰაიკუებსა და ტანკებს წერდა, მოგვიანებით კი პროზაში დაიწყო მოღვაწეობა.
16 წლის ასაკში მისიმამ დაწერა მოთხრობა „აყვავებული ტყე“, რომლის პროტაგონისტი აღწერს განცდას იმისა, რომ მისი წინაპრები მასში ცხოვრებას განაგრძობენ. მოთხრობა პრესტიჟულ ლიტერატურულ ჟურნალში გამოქვეყნდა. 1944 წელს იგი წიგნის სახით ქაღალდის დეფიციტის გამო შეზღუდული ტირაჟით გამოიცა. აღსანიშნავია, რომ მისიმამ მოთხრობა სამახსოვროდ გამოაქვეყნა, რადგანაც იგი ვარაუდობდა, რომ ომში დაიღუპებოდა.
მამის უარყოფითი რეაქციისგან დაცვის მიზნით რედაქციის წევრებმა ფსევდონიმი იუკიო მისიმა მოიფიქრეს. „მისიმა“ მომდინარეობს სადგურის სახელწოდებიდან, რომელსაც მათ სარედაქციო შეხვედრაზე მიმავლებმა ჩაუარეს, „იუკი“ კი იაპონურად თოვლს ნიშნავს და უკავშირდება იმ თოვლს, რომელიც მათ მატარებლიდან ფუძიამაზე დაინახეს.
1942 წელს მისიმამ დაწერა ესე სათაურით „ღმერთების გზა“, რომელშიც შინტოიზმისადმი თავის ერთგულებას გამოხატავს. 1946 წელს გამოქვეყნდა მისი მოთხრობა „სიგარეტი“, რომელშიც იგი სკოლაში განცდილი ჰომოსექსუალური სიყვარულის შესახებ წერს.
1944 წელს მისიმამ საშუალო სკოლა დაასრულა და გამოსაშვებ ცერემონიაზე სიტყვით გამოვიდა. ღონისძიებას ესწრებოდა იმპერატორი ჰიროჰიტო, რომლისგანაც მისიმამ მოგვიანებით საჩუქრად ვერცხლის საათი მიიღო.
ომის შემდგომი პერიოდი
1946 წელს მისიმამ დაიწყო პირველი რომანის წერა, რომელიც თვითმკვლელობისკენ მიდრეკილი ორი ახალგაზრდა არისტოკრატის შესახებ მოგვითხრობს. წიგნი სათაურით „ქურდები“ 1948 წელს გამოქვეყნდა, რამაც მისიმას ომისშემდგომი იაპონელი მწერლების მეორე თაობის რიგებში დაუმკვიდრა ადგილი.
1949 წელს მისიმამ გამოაქვეყნა ნახევრადავტობიოგრაფიული რომანი „ნიღბის აღსარება“, რომელიც ჰომოსექსუალობისადმი მიდრეკილი ახალგაზრდა მამაკაცის შესახებ მოგვითხრობს. წიგნმა გამოსვლისთანავე წარმატება მოიპოვა და 24 წლის ავტორს დიდი პოპულარობა მოუტანა.
მისიმა თავისი ნაწარმოებების სიუჟეტში ხშირად თანამედროვე მოვლენებს იყენებდა. 1956 წელს მან გამოაქვეყნა რომანი „ოქროს ტაძარი“, რომელიც კიოტოში მომხდარ რეალურ ამბავს ეფუძნება. წიგნი ფსიქიკურად შეშლილი ბერის მიერ ბუდისტური ტაძრის დაწვის შესახებ მოგვითხრობს.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 14 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:იუკიო მიშიმა კატეგორია:XX საუკუნის იაპონელი დრამატურგები კატეგორია:XX საუკუნის იაპონელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის იაპონელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის პოეტები კატეგორია:ბისექსუალი მწერლები კატეგორია:ულტრამემარჯვენე პოლიტიკა იაპონიაში კატეგორია:იაპონელი ანტიკომუნისტები კატეგორია:იაპონელი დრამატურგები კატეგორია:იაპონელი ესეისტები კატეგორია:იაპონელი პოეტები კატეგორია:იაპონელი ფსიქოლოგიური ჟანრის მწერლები კატეგორია:ნოოს სცენარისტები კატეგორია:ფსევდონიმიანი მწერლები კატეგორია:ტოკიოს უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:იომიურის პრემიის მფლობელები კატეგორია:ტოკიოელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ესეისტები კატეგორია:პანთეისტები
ელფი (ჯგუფი)
ელფი (ELF) — ამერიკული ბლუზ როკ-ჯგუფი, ჩამოყალიბებული 1967 წელს მომღერალ რონი ჯეიმზ დიოს მიერ. ჯგუფში მუსიკოსთა თვდაპირველი შემადგენლობა შემდეგი იყო: კლავიშებზე დუგ ტალერი (Doug Thaler), დასარტყმელი საკრავები გარი დრისქოლი (Gary Driscoll), გიტარებზე კი ნიკ პანტასი (Nick Pantas) და დევიდ ფაინსტაინი (David Feinstein) თავდაპირველად ჯგუფის სახელი იყო ელექტრონული ელფები, მაგრამ ჯერ შემოკლდა სახელამდე ელფები, ბოლოს კი უბრალოდ სახელი ელფი  შემორჩა. ელფი დაიშალა 1975 წელს, ამ დროის განმავლობაში გუნდმა 3 ალბომის ჩაწერა მოახერხა.
ისტორია
1970 წელს ჯგუფის წევრები ავტოკატასტროფაში მოხვდნენ, რამაც გიტარისტ ნიკ პანსტასის სიცოცხლე შეიწირა, ჯგუფმა გადაწყვიტა ის არ შეეცვალათ და ერთით ნაკლები გიტარისტით გაეგრძელებინათ დაკვრა. გამოკეთებულმა დუგ ტაილერმა მალე ჯგუფი დატოვა და მის მაგივრად ჯგუფს ახალი სახე შეემატა მიკი ლი სოულის სახით.
ელფის ამავე დასახელების სადებიუტო ალმობის პროდიუსერები ჯგუფ Deep Purple-ის წევრები როჯერ გლოვერი და იენ პეისი იყვნენ. შემდგომი რამდენიმე წელი ჯგუფი დიდ წარმატებით ხსნიდა Deep Purple-ის კონცერტებს.
თავდაპირველად რონი დიო ერთდროულად ვოკალისტისობასა და ბასზე დაკვრას უთავსებდა ერთმანეთს, მაგრამ მოგვიანებით 1973 წელს ჯგუფში ბასისტად ქრეიგ გრაბერი (Craig Gruber) მიიღეს. იმავე წელს ფაინსტაინმა ჯგუფი დატოვა და ის სტივ ედუარდსმა (Steve Edwards) შეცვალა. წასულმა ფაინსტაინმა ჩამოაყალიბა საკუთარი ჯგუფი, რომელმაც დაშლამდე მხოლოდ მცირე წარმატება ნახა. ამის შემდგომ ის 2004 წლამდე არ დაბრუნებულა მუსიკის ინდუსტრიაში და მხოლოდ 2004 წელს გამოუშვა მძიმე მეტალის ალბომი მესამე სურვილი Third Wish მანოვარის სახელით. (აღსანიშნავი ფაქტია რომ ფაინსტაინი და დიო ბიძაშვილები არიან)
1974 წელს გლოვერმა დიოს შესთავაზა მის სოლო ალბომში The Butterfly Ball and the Grasshopper Feast ვოკალისტი ყოფილიყო. დიოს მდიდარმა და ძლიერმა ხმამ გიტარისტ რიჩი ბლექმორის ყურადღება მიიქცია, რომელიც მუსიკოსებს ეძებდა საკუთარი სოლო ალბომის ჩასაწერად. მან გადაწყვიტა ამისათვის ელფი გამოეყენებინა და ასე ჩამოყალიბდა ახალი ჯგუფი რიჩი ბლექმორის რეინბოუ, რომლის სახელიც შემდგომ უბრალოდ რეინბოუ-მდე შემოკლდა. პირველი ალბომის ჩაწერის შემდგომ ბელქმორის მიერ ყველა წევრი დიოს გარდა შეცვლილი იქნა, რამაც ელფის საბოლოო დაშლა გამოიწვია.
1979 წელს დიომ დატოვა რეინბოუ და ბლექ საბათში გააგრძელა ვოკალისტობა, შემდგომში კი საკუთარი მძიმე მეტალის ჯგუფი დიო ჩამოაყალიბა, რომელიც მის გარდაცვალებამდე დიდი წარმატებებით სარგებლობდა.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ამერიკული როკ-ჯგუფები კატეგორია:ამერიკული ბლუზ-ჯგუფები
გიორგი ჯინორია
გიორგი ევგენის ძე ჯინორია (დ. 1 დეკემბერი, 1887, ქ. ფოთი, — გ. ივლისი, 1938) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, იურისტი.
ჰქონდა უმაღლესი იურიდიული განათლება. I მსოფლიო ომის დროს მობილიზებული იყო არმიაში. 1917-1918 წლებში პრაპორშჩიკად მსახურობდა რუსულ საექსპედიციო კორპუსში საფრანგეთში, იყო საფრანგეთში რუსეთის ჯარების სარაზმო კომიტეტის თავმჯდომარე და რევოლუციური თავდაცვის რუსული ლიგის კომიტეტის წევრი. შემდეგ მუშაობდა ნაფიც ვექილად. იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის წევრი 1904 წლიდან. 1919 წლის ივნისში იყო საქართველოს წარმომადგენელი მოკავშირე და ნეიტრალური ქვეყნების კოოპერატივთა კონგრესზე პარიზში (გამოვიდა მოხსენებით). 1920-იანი წლების დასაწყისში იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ცენტრალური კომიტეტის და მასთან არსებული „სამხედრო კომისიის“ წევრი და ანტისაბჭოთა საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების დღეებში საბჭოთა ხელისუფლებამ კომიტეტის სხვა წევრებთან ერთად დააპატიმრა შიომღვიმეში. 1925 წელს საქართველოს სსრ უზენაესმა სასამართლომ მიუსაჯა დახვრეტა, რომელიც შეეცვალა 10-წლიანი პატიმრობით და „სასტიკი იზოლაციით“. 1934 წელს მიესაჯა 5-წლიანი გადასახლება. ცხოვრობდა ქ. ბიისკსა (ალთაის მხარე) და ტურუხანსკში   (კრასნოიარსკის მხარე). თავს ფიზიკური შრომით ირჩენდა. გადასახლებაში დაქორწინდა ასევე რეპრესირებულ ეპრაქსია რამიშვილზე (საქართველოს „პოლიტიკურ წითელ ჯვრის“ ორგანიზაციის წევრი). 1938 წლის თებერვალში ჯინორია დააპატიმრეს. გარდაიცვალა ციხეში 1938 წლის ივლისში. რეაბილიტირებულია 1957 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:ფოთში დაბადებულები კატეგორია:1924 წლის აგვისტოს აჯანყების მონაწილეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
დემეტრე I
1130 წელს დემეტრე I-ის უფროსმა შვილმა დავითმა იმის შიშით, რომ დემეტრე I-ს უმცროსი შვილი გიორგი არ გაემეფებინა, შეთქმულება მოაწყო მეფის წინააღმდეგ. მეფემ შეიპყრო შეთქმულების მოთავეები: უფლისწული დავით დემეტრეს ძე და იოანე აბულეთისძე. შემდგომში (სომეხი მემატიანის ვარდანის ცნობით 1132, ლაშა-გიორგის დროინდელი მემატიანის ცნობით 1145) დემეტრე I-მა ივანე აბულეთისძე მოაკვლევინა, ხოლო მისი შვილი თირქაში (ქირქიში) საპყრობილეში დაამწყვდია.
1153-1154 წლებში ანისის ხელში ჩაგდება განუზრახავს არზრუმის მფლობელს ამირა სალდუხს. დემეტრე მეფე თავისი ვასალის, ანისის მფლობელის დასახმარებლად და ქალაქ ანისის დასაცავად წასულა. დემეტრემ სალდუხი დაამარცხა და ტყვედ აიყვანა. შემდეგ მაჰმადიან მფლობელთა შუამდგომლობით საქართველოს მეფემ სალდუხი გაათავისუფლა, რის საფასურად მიიღო 100 000 დინარი.
სოფია (მდინარე)
სოფია (Sophia River) — მდინარე ავსტრალიაში. მდებარეობს ტასმანიის შტატში ამავე სახელწოდების კუნძულზე. მისი სიგრძე შეადგენს 20.1 კილომეტრს.
დემეტრე I
1154 (1155) წელს დავითმა კვლავ მოაწყო შეთქმულება, თავისი ერთგული და მეფის მოწინააღმდეგე დიდებულების შემწეობით დემეტრე I იძულებით ბერად შეაყენა და სამეფო ტახტი თვითონ დაიკავა. დავითის გარდაცვალების შემდეგ (იგი მხოლოდ 6 თვეს მეფობდა) დემეტრე I ბერობიდან გადადგა და ტახტი დაიბრუნა. თანაც შეამზადა პირობები მისი უმცროსი ძის გასამეფებლად („აღამაღლა, თავისი თანა და ძისა სწორად მოსაყდრედ გამოაჩინა“). მწვავე შინაკლასობრივი ბრძოლების გამო დემეტრე I-ის მეფობის დროს საქართველოს პოლიტიკური ზრდა ერთგვარად შეფერხდა. მიუხედავად იმისა, რომ მისი მეფობის დროს მოხდა ოჯახური კონფლიქტი, რომელიც დაკავშირებული იყო სამეფო მემკვიდრეობასთან, საქართველო რჩებოდა ცენტრალიზებულ სახელმწიფოდ ძლიერი ჯარით.
საყურადღებოა დემეტრე I-ის პოეტური შემოქმედება. ჩვენამდე მოაღწია მისმა რამდენიმე იამბიკომ. განსაკუთრებით გამოირჩევა ღვთისმშობლისადმი მიძღვნილი იამბიკოები. დემეტრე I-ის თხზულებათა პოეტური სახეები ქრისტიანულ სიმბოლიკაზეა დაფუძნებული, ზოგ მათგანს რითმაც ეტყობა. მისი „შენ ხარ ვენახი“ დღესაც ცოცხალი საეკლესიო საგალობელია.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მეფეები კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:XIII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 1156 კატეგორია:საქართველოს სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:ქართველი მეფე-პოეტები კატეგორია:დავით IV აღმაშენებლის შვილები
სოფია (მდინარე)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტასმანიის მდინარეები
ლუი XI
ლუი XI (Louis XI de Valois; დ. 3 ივლისი, 1423, ბურჟი, საფრანგეთი — გ. 30 აგვისტო, 1483, პლესი-ლე-ტური, საფრანგეთი)  —  საფრანგეთის მეფე 1461-1483 წლებში, ვალუას დინასტიისა. შარლ VII-ის ძე.
გამეფებისთანავე დაიწყო ბრძოლა ფეოდალური არისტოკრატიის წინააღმდეგ. მისი პოლიტიკით უკმაყოფილო პრინცებმა - ბურგონის ჰერცოგის ვაჟმა შარლ გულადმა, მეფის ძმამ შარლ დე ბერიმ და ბრეტანის ჰერცოგმა - 1465 წელს შეადგინეს „საზოგადოებრივი კეთილდღეობის ლიგა“. მეფესა და ლიგას შორის გამართულ მონლერის ბრძოლას (1465 წ.) შედეგი არ გამოუღია. ლუი XI იძულებული გახდა დათმობაზე წასულიყო. ბრძოლა ფეოდალური დიდკაცობის წინააღმდეგ განსაკუთრებით გამწვავდა მას შემდეგ, რაც 1467 წელს ბურგონის ჰერცოგობა მიიღო შარლ გულადმა, რომელიც დამოუკიდებელი სახელმწიფოს შექმნაზე ოცნებობდა. 1477 წლის 5 იანვარს ნანსის ბრძოლაში შარლ გულადის დამარცხებისა და დაღუპვის შემდეგ დაიწყო „ბურგონული მემკვიდრეობისათვის“ ბრძოლა ლუი XI-სა და ავსტრიის მბრძანებელ მაქსიმილიან ჰაბსბურგს შორის (შარლ გულადის ასულისა და მემკვიდრის მარი ბურგონელის ქმარი). 1482 წელს არასის ზავით ლუი XI-მ დაპყრობილი ბურგონული მემკვიდრეობის მიწებიდან შეინარჩუნა ბურგონის საჰერცოგო და პიკარდია, შეიერთა ანჟუსა და მენის საგრაფოები და პროვანსი მარსელითურთ.
ლუი XI-ის მმართველობაში არსებითად დასრულდა საფრანგეთის გაერთიანება და საფუძველი ჩაეყარა ფრანგულ აბსოლუტიზმს. ლუი XI-მ მოახდინა არმიის რეორგანიზაცია, ხელს უწყობდა ეკონომიკურ განვითარებას, შემოიღო საფოსტო სადგურების სისტემა. მფარველობდა უნივერსიტეტებს. დაიწყო წიგნის ბეჭდვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 3 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1423 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1483 კატეგორია:XV საუკუნის ევროპის მონარქები
შარლ VI შლეგი
შარლ VI შლეგი (Charles VI le Fou); დ. 3 დეკემბერი, 1368, პარიზი, საფრანგეთი — გ. 21 ოქტომბერი, 1422, პარიზი, საფრანგეთი) — საფრანგეთის მეფე 1380-1422 წლებში. მას ზედმეტსახელად უწოდებდნენ საყვარელს (ფრანგ. le Bien-Aimé) და შლეგს (ფრანგ. le Fol ან le Fou). საფრანგეთს მართავდა 42 წელი, 1380 წლიდან მის გარდაცვალებამდე.
ადრეული წლები
შარლი დაიბადა პარიზში, სამეფო რეზიდენციაში 1368 წლის 3 დეკემბერს. ის იყო მეფე [შარლ V ბრძენის შვილი, ვალუებისა და ბურბონების ოჯახებიდან. იმ ფაქტიდან გამომდინარე, რომ ტახტის მემკვიდრე სხვა ვაჟები ადრეულად გარდაიცვალნენ, შარლი გახდა საფრანგეთის დოფინი.
რეგენტობა
მამის გარდაცვალებისას, 1380 წლის 16 სექტემბერს, მან მემკვიდრეობით მიიღო საფრანგეთის ტახტი. მისი კორონაცია მოხდა 1380 წლის 4 ნოემბერს, რეიმსის საკათედრო ტაძარში. შარლ VI მხოლოდ 11 წლის იყო, როდესაც იგი საფრანგეთის მეფედ ეკურთხა. მისი მცირე ასაკის გამო, საფრანგეთს მართავდნენ შარლის ბიძები, როგორც რეგენტები. მიუხედავად იმისა, რომ სრულწლოვანების სამეფო ასაკი იყო 14 წელი(რომის კათოლიკური კანონიკის თანახმად), შარლმა რეგენტებით სარგებლობა შეწყვიტა მხოლოდ 21 წლის ასაკში.
რეგენტები იყვნენ ფილიპ II - ბურგუნდიის ჰერცოგი, ლუი I- ანჟუს ჰერცოგი და ჟან დე ვალუა- ბერის ჰერცოგი, შარლ V- ის ყველა ძმა, ლუი II - ბურბონის ჰერცოგი, შარლ VI-ის ბიძა დედის მხრიდან. რეგენტობის დროს ფილიპმა დომინანტი როლი შეასრულა. ლუი ანჟუელი იბრძოდა 1382 წლის შემდეგ ნეაპოლის სამეფოსადმი თავისი პრეტენზიისთვის და გარდაიცვალა 1384 წელს; ჟანი ძირითადად დაინტერესებული იყო ლანგედოკით, და განსაკუთრებით არ აინტერესებდა პოლიტიკა. ხოლო, ლუი ბურბონი იყო უმნიშვნელო ფიგურა, მისი პიროვნულობის გამო (ფსიქიკური არასტაბილურობის ნიშნები ჰქონდა) და სტატუსის (რადგან ის არ იყო მეფის შვილი).
ბიძების მმართველობის დროს, სამეფოს ფინანსური რესურსები, რომელიც მამამისის მიერ შეიქმნა, გაიფლანგა ჰერცოგების პირადი მოგების გამო, რომელთა ინტერესებიც ხშირად განსხვავდებოდა და ერთმანეთს ეწინააღმდეგებოდა. ამ დროს გაძლიერდა სამეფო მმართველობის ძალა და განისაზღვრა გადასახადები. ამ უკანასკნელმა პოლიტიკამ წარმოშვა მეფის მამის, შარლ V-ის გარდაცვალებამდე მიღებული გადაწყვეტილების გაუქმება გადასახადების გაუქმების შესახებ და გამოიწვია საგადასახადო აჯანყება, რომელსაც ჰარელლი ეწოდა. გაზრდილი საგადასახადო შემოსავლები საჭირო იყო მეფის ბიძების თავდაუზოგავი პოლიტიკის მხარდასაჭერად, რომელთა ინტერესებიც ხშირად ეწინააღმდეგებოდა სამეფო გვირგვინის პოლიტიკას და ასევე ერთმანეთის აზრებს. ამ დაპირისპირებას კი შედეგად მოჰყვა როუზბეკის ბრძოლა (1382), რომელიც დასრულდა სამეფო ჯარების ბრწყინვალე მოგებით, რომელიც ხორციელდებოდა ბურგუნდიელი ფილიპის სასარგებლოდ. შარლ V ბრძენის ყურადღებით შეგროვილი ჭარბი ხაზინა კი სწრაფად გაიფლანგა.
შარლ VI- ის რეგენტობა დასრულდა 1388 წელს, როდესაც მეფემ პირადად დაიწყო მმართველობა. მან ძალაუფლება აღუდგინა შარლ V ბრძენის უაღრესად კომპეტენტურ მრჩევლებს, რომლებიც ცნობილნი იყვნენ როგორც მარმოსეტები, რომლებმაც სამეფო გვირგვინს მნიშვნელოვნად აუმაღლეს პატივისცემა იმ პერიოდში. შარლ VI საკუთარ თავს ფართოდ მოიხსენიებდა, როგორც საყვარელი შარლი, ამიტომ სხვებიც ამ ზედმეტსახელით მიმართავდნენ.
მენტალური ავადმყოფობა
შარლ VI-ს ადრეული წარმატებები მარმოსეტებთან, რომლებიც მისი მრჩევლები იყვნენ, სწრაფად ჩაიშალა, რადგან მისი ასაკის შუა ოციან წლებში უკვე აღენიშნებოდა ნაადრევი ფსიქოზი. ფსიქიკური დაავადება შესაძლოა რამდენიმე თაობის შემდეგ გადაეცა დედამისის ჯოანა ბურბონის მხრიდან. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ცნობილი იყო ჯერ კიდევ როგორც საყვარელი შარლი, მისი ზედმეტსახელი შეიცვალა შარლ შეშლილით (ან შლეგი, გიჟი).
შარლის ჭკუიდან შეშლის პირველი ცნობილი ეპიზოდი მოხდა 1392 წელს, როდესაც მისი მეგობარი და მრჩეველი, ოლივიე დე კლისონი, მკვლელობის მცდელობის მსხვერპლი გახდა. მიუხედავად იმისა, რომ კლისონი გადარჩა, შარლს გადაწყვეტილი ჰქონდა, დაესაჯა სავარაუდო მკვლელი: პიერ დე კრეონი, რომელიც თავშესაფარში იმყოფებოდა ბრეტანში. ჟან V-ს, ბრეტანის ჰერცოგს, არ სურდა მისი გადაცემა, ამიტომ შარლმა მოამზადა სამხედრო ექსპედიცია.
ფსიქიკური ავადმყოფობის პერიოდები გაგრძელდა მეფის ცხოვრებაში. 1393 წლის ერთ დღეს მან ვერ გაიხსენა თავისი სახელი და არც ის ახსოვდა, რომ იგი იყო მეფე. როდესაც მისი ცოლი სტუმრად მოვიდა, მან მოსამსახურეებს ჰკითხა, თუ ვინ იყო იგი და უბრძანა, რომ ეზრუნათ მასზე და შეესრულებინათ, რასაც მოითხოვდა. 1395–96 წლების ეპიზოდის დროს ის ირწმუნებოდა, რომ ის წმინდა გიორგი იყო და მისი სამხრე სამოსელი იყო ლომის ტყავისა, რომელიც თავად განგმირა ხმლით. ამ დროის განმავლობაში ის ცნობდა თავისი ოჯახის ყველა მოხელეს, მაგრამ ვერ ცნობდა მისი ცოლსა და შვილებს. ზოგჯერ ის ველურივით დარბოდა თავისი პარიზის რეზიდენციის დერეფნებში და მის შიგნით მეფის სიგიჟის დასაფარად სადარბაზოებს კეტავდნენ. 1405 წელს მან ხუთი თვის განმავლობაში უარი თქვა დაბანაზე და ტანსაცმლის შეცვლაზე. მისი მოგვიანებითი ფსიქიკური ეპიზოდები დეტალურად არ არის აღწერილი. პაპმა პიუს II-მ, რომელიც დაიბადა შარლ VI- ის მეფობის დროს, მის კომენტარებში დაწერა, რომ იყო დრო, როდესაც შარლმა იფიქრა, რომ ის მინისგან იყო დამზადებული და, ამრიგად, სხვადასხვა გზით ცდილობდა დაეცვა საკუთარი თავი, რათა არ გატეხილიყო. მისი მოთხოვნით, ტანსაცმელი იყო შეკერილი რკინის წნელებისგან, რომ შარლი არ დამსხვრეულიყო სხვა პირთან კონტაქტისას. ეს მდგომარეობა ცნობილი გახდა, როგორც მინის ბოდვა.
შარლ VI- ის მდივანმა, პიერ სალმონმა, ბევრი დრო გაატარა მეფესთან დისკუსიებში, ვიდრე ის იყო ფსიქიკურად ავად. მეფის ავადმყოფობის განკურნების მიზნით, მღელვარე პოლიტიკური ვითარების სტაბილიზაციისა და საკუთარი მომავლის უზრუნველსაყოფად, სალმონი ზედამხედველობას უწევდა სახელმძღვანელოების ორი განსხვავებული ვერსიის წარმოებას კარგი მეფობის აღსაწერად, რომელიც ცნობილია როგორც პიერ სალმონის დიალოგების სახელით. მაშინ როდესაც შარლ VI ბრეტანის ჰერცოგის წინააღმდეგ სალაშქროდ იყო და ჭკუიდან შეირყა, ძალაუფლება, ფაქტობრივად, მის ნათესავებს ჩაუვარდათ ხელში. საფრანგეთში დაიწყო შინაომი ფეოდალურ დაჯგუფებებს შორის. ერთ მათგანს სათავეში ედგნენ ბურგუნდიის ჰერცოგები. მეორეს — ორლეანის ჰერცოგები და არმანიაკის გრაფები. შარლ VI-ის მეფობის დროს მოხდა ხალხის დიდი აჯანყებები (მეუროების, კაბოშინების). ინგლისელებმა მიაღწიეს ტროას ხელშეკრულებას, რომლის მიხედვით საფრანგეთი ნაწილობრივ ინგლისის სამეფოდ გამოცხადდა, ხოლო ინგლისის მეფე ჰენრი V შარლ VI მეფობის დროს რეგენტად, ხოლო მისი სიკვდილის შემდეგ — მემკვიდრედ. მაგრამ ინგლისელებმა ვერ მოახერხეს ამ განზრახვის შესრულება, რადგან საფრანგეთის სამეფო ტახტზე ავიდა მისი შვილი შარლ VII.
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 3 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1368 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1422 კატეგორია:XIV საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:XV საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:საფრანგეთის დოფინები კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები კატეგორია:ვალუები
Formica lutea
Formica lutea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სიალკოტი
სიალკოტი (ურდუ سیالکوٹ‎, ინგლ. Sialkot, -პენჯ. سیالکوٹ) —ქალაქი, რომელიც მდებარეობს პაკისტანის პენჯაბის პროვინციის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ქაშმირის თოვლიანი მწვერვალების ძირში, მდინარე ჩინაბის გვერდით. სიალკოტის ოლქის დედაქალაქი. ქალაქი მდებარეობს პროვინციის დედაქალაქ ლაჰორიდან ჩრდილო -დასავლეთით 125 კილომეტრში, ინდოეთთან საზღვრიდან რამდენიმე კილომეტრში. სიალკოტის ისტორია დაახლოებით ათას წელს ითვლის. ქალაქი დაარსების დღიდან გადადიოდა ინდოელების, ბუდისტების, სპარსელების, ბერძნების, ავღანელების, თურქების, სიქების, ბრიტანელების და პაკისტანელების ხელში.
ისტორია
ქალაქ სიალკოტის წარმოშობის შესახებ მრავალი თეორია არსებობს, მაგრამ მათი ნამდვილობა  დადასტურებული არ არის. გათხრების შედეგად ნაპოვნია ძველი ბერძნული მონეტები, ძველი ზოროასტრიული ტაძრები და ბუდისტური სტუპები. სიალკოტის სიძველეების შესახებ თავის არქეოლოგიურ ნაშრომებში წერდა სერ ალექსანდრ კანინგემი.
ვედური და მითოლოგიური წერილების თანახმად, სიალკოტი დააარსეს რაჯა- სულამ, მადრადესას იმპერატორმ ა, მისმა ძმამ მადრიმ, მისმა მეორე ცოლმა და დედამ. ის იყო პანდუს ბიძა, რომლის გმირობები აღწერილია ეპიკურ მაჰაბჰარატაში. მაჰაბჰარტას პერიოდში ქალაქს ეწოდებოდა საკალა ან საგალა. რაჯა-სულას გარდაცვალების შემდეგ (დაახლოებით 5000 წლის წინ), არსებობდა ტრადიცია, რომ დინასტია უნდა გაგრძელებულიყო 1500 წელი. საკალა (სიალკოტი) იყო მადრას დედაქალაქი (ბრიჰადარანიაკა უპანიშად). იმ წლებში სიალკოტი დაფარული იყო ხშირი ტყეებით და დასახლებული იყო მესაქონლეებით.
მილინდაპანჰას თანახმად,  ძველი წელთაღრიცხვით დაახლოებით 100 წელს  სიალკოტში მოხდა ფილოსოფიური დავა მილინდას (ინდო-ბერძენი მეფე მენანდრე I) და ბუდისტ ბერ, არჰატ ნაგასენას შორის.
ეკონომიკა და მრეწველობა
მარცხნივ|მინი|სიალკოტის საათის კოშკი მინი|სიალკოტის საერთაშორისო აეროპორტი სიალკოტი  პენჯაბში სიდიდით მესამე ეკონომიკური ცენტრი  ლაჰორისა და ფეისალაბადის შემდეგ. პაკისტანის სახელმწიფო ბანკის და  საექსპორტო ბიუროს  ფილიალები სიალკოტში მდებარეობს. კარაჩის შემდეგ, სიალკოტი სიდიდით მეორეა  ექსპორტისგან მიღებული  შემოსავლების და  უცხოელი მუშახელისგან ფულადი გზავნილების თვალსაზრისით. ბოლო რამდენიმე ათწლეულის განმავლობაში, ქალაქის მწარმოებლებსა და ექსპორტიორებს არაერთხელ მიენიჭათ ყოველწლიური ეროვნული ექსპორტის პრემია  პაკისტანის ვაჭრობისა და მრეწველობის ფედერაციის მიერ. სიალკოტს აქვს სამრეწველო უძრავი ქონება და თავისუფალი სავაჭრო ზონა. კიდევ ერთი თავისუფალი სავაჭრო ზონის შექმნა იგეგმება სიალკოტ-ლაჰორის მაგისტრალის გასწვრივ. მინი|ქალაქის ერთ-ერთი [[მეჩეთი]] სიალკოტის ინდუსტრიალიზაციის ისტორია ძალიან ძველია. მოგოლთა ხანაში დამასკოელი ხელოსნები განთქმულნი იყვნენ ბასრი ხმლებისა და ხანჯლების წარმოებით. ქაღალდის წარმოება მოდის ქვეყანაში დიდ მოგოლთა იმპერიის პერიოდიდან. ადგილობრივი მოსახლეობა  ისტორიულად განთქმულია აგურის დამზადებით. სამხრეთ აზიის ქვეყნების უმეტესობა იყენებდა სიალკოტის აგურს  ციხეების, სიმაგრეების, ძეგლების, საზოგადოებრივი დაწესებულებების, ინფრასტრუქტურის და ა.შ. ასაშენებლად.
ინდუსტრიამ აყვავება დაიწყო 1895 წელს, როდესაც ქალაქი ცნობილი გახდა ჩოგბურთის ჩოგნების წარმოებით. 1903 წელს ინგლისური ტირიფისგან კრიკეტის ჯოხები გაკეთდა და ექსპორტირებული იქნა სამხრეთ აზიის გარეთ. 1922 წელს ადგილობრივ მწარმოებელს გადაეცა ბრიტანეთის იმპერიის ექსპორტის ჯილდო ბრიტანული არმიის ფეხბურთის ბურთებით მომარაგებისათვის.
წლების განმავლობაში, სიალკოტის ინდუსტრია გაიზარდა. იწარმეობოდა კრიკეტისა და ფრენბურთის ბურთები, ჰოკეის ჯოხები, სარეკრეაციო სათევზაო აღჭურვილობა, სპორტული ტანსაცმელი, საცხენოსნო აღჭურვილობა და შოტლანდიური გუდასტვირებიც კი.
ყველაზე ცნობილ მწარმოებელ კომპანიებს  საერთაშორისო კავშირები გააჩნიათ ისეთ პოპულარულ სპორტულ ბრენდებთან, როგორებიცაა: Adidas (გერმანია), Puma (გერმანია), Nexo Sports (კანადა), Nike (აშშ), დიტა (დიდი ბრიტანეთი), Mikasa Sports (იაპონია) და Slazenger (გაერთიანებული სამეფო) ). ბოლო პერიოდში მოდერნიზაციის არქონამ და ბრალდებებმა ბავშვთა შრომის გამოყენების გამო, გამოიწვია ბაზრის წილის დაკარგვა. სიალკოტის სავაჭრო -სამრეწველო პალატა გაეროსთან თანამშრომლობით კონტროლს უწევს ინდუსტრიაში ბავშვთა შრომის გამოყენების თითქმის ყველა შემთხვევას. კომპანიების უმეტესობამ მიიღო ISO სტანდარტები.
გეოგრაფია და კლიმატი
ქალაქი მდებარეობს ზღვის დონიდან 256 მ სიმაღლეზე. სიალკოტი ესაზღვრება ჯამუს ჩრდილოეთით, გუჯრანვალას დასავლეთით და ნაროვალს სამხრეთით. მდინარე ჩინაბი მიედინება ქალაქის ჩრდილოეთით.
სიალკოტისთვის დამახასიათებელია ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციის მიხედვით. სიალკოტში ცივი ზამთარი და ნოტიო ცხელი ზაფხულია. ყველაზე ცხელი თვეებია მაისი და ივნისი. ზამთარში ჰაერის ტემპერატურა შეიძლება 0 ° C- მდე დაეცეს. მიწა თანაბარი და ნაყოფიერია. წვიმის უმეტესობა მოდის ზაფხულში მუსონური სეზონის დროს, რის შედეგადაც ხშირია  წყალდიდობები. სიალკოტს აქვს თითქმის ყველაზე თანამედროვე ამინდის სადგური და წყალდიდობის გამაფრთხილებელი ცენტრი. ეს საშუალებები აღჭურვილია მონაცემების ჩაწერისა და გადაცემის მოწყობილობებით და რადარით.
ავსტრიის მდინარეების სია
[[File:Autriche hydro-de.svg|thumb|ავსტრიის მდინარეთა აუზი:
]] მოცემულია ავსტრიის მდინარეების სია. იგი დაყოფილია შემდეგნაირად: ზღვა-მდინარე-მდინარის შენაკადი-მასში შემავალი დინება.
შავი ზღვის აუზი
thumb|[[დუნაი]] thumb|[[ინი (მდინარე)|ინი]] thumb|[[ზალცახი]] thumb|[[ენსი (მდინარე)|ენსი]] thumb|[[გაილი (მდინარე)|გაილი]]
რესურსები ინტერნეტში
*
წინკობანი
წინკობანი — სოფელი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ფასანაურის თემში. მდებარეობს მდინარე მთიულეთის არაგვის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1430 მ. დუშეთიდან 58 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 29 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
გოტფრიდ მერცბახერი
ბიოგრაფია
გოტფრიდ მერცბახერი დაიბადა 1843 წლის 9 დეკემბერს ერთ-ერთ პატარა სოფელში. მამამისი მარკუს მერცბახერი იყო ტყავებზე მოვაჭრე. სკოლის დამთავრების შემდეგ ახალგაზრდა გოტფრიდმა გადაწყვიტა ოჯახის საქმიანობის გაგრძელება და მეტყავე უნდოდა გამოსულიყო. სწავლის დასაწყებად გაემგზავრა ლონდონში, პარიზსა და სანქტ-პეტერბურგში, რის შედეგადაც შესანიშნავად დაეუფლა ინგლისურ, ფრანგულ და რუსულ ენებს.
1868 წელს მიუნხენში გოტფრიდ მერცბახერმა გახსნა ტყავების საკუთარი მაღაზია. საქმიანობა წინ წაიწია და ამიერიდან მან გადაწყვიტა ბიზნესის გაყიდვა და მთებში მოგზაურობა.
მოგზაურობისას დაიწყო ჩანაწერებისა და სამეცნიერო სტატიების წერა, რომელიც შემდეგ ქვეყნდებოდა რამდენიმე სპეციალურ ჟურნალში. 1891 წელს მერცბახერმა განახორციელა მნიშვნელოვანი ექსპედიცია კავკასიონზე. შედეგად დაწერა ორტომიანი ნაშრომი სახელწოდებით „კავკასისიის მაღალმთიანი რეგიონები“ (გერმ. „Aus den Hochregionen des Kaukasus“), რომელიც გამოიცა 1901 წელს. კავკასიონზე ყოფნისას იგი სპორადულ დაკვირვებებს ატარებდა საქართველოს მყინვარებზე. ამის შემდეგ მან ორი ექსპედიცია განახორციელა ტიან-შანის მთებში. 1902 წელს პირველმა სცადა ასვლა მწვერვალ ხან-თენგრიზე (ვერ დაიპყრო). მიუხედავად იმისა, რომ ვერ განახორციელა ხან-თენგრის დაპყრობა, მან შეძლო და აღმოაჩინა მყინვარი ინილჩექი და ასევე მოახდინა თენგრითაღის ქედის დეტალური რუკის შედგენა. მერცბახერის სახელობისაა ტბა ყირგიზეთში — მერცბახერის ტბა, რომელიც მის მიერ იყო აღმოჩენილი.
ალპინიზმსა და მეცნიერებაში შეტანილი წვლილისათვის მიენიჭა მრავალი ჯილდო და პრემია.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი გეოგრაფები
ირლანდიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები
ირლანდიის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები — ფიფა-სა და უეფა-ს წევრი საფეხბურთო ნაკრები. საერთაშორისო ასპარეზზე წარმოადგენს ირლანდიას.
შემადგენლობა
! colspan="9" bgcolor="#B0D3FB" align="left" |
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები
იარენი
იარენი (Yaren) — ნაურუს რაიონი და დე-ფაქტო დედაქალაქი. ფართობი — 1,50 კმ², 2005 წლის აღწერის მონაცემებით ამ ტერიტორიაზე ცხოვრობს 820 ადამიანი. იარენის ჩრდილოეთით მდებარეობს ბუადას, აღმოსავლეთით — მენენგის, ხოლო დასავლეთით — ბოეს რაიონები.
მდებარეობა და მახასიათებლები
მინი|მარცხნივ|200px|იარენი ნაურუში იარენი მდებარეობს კუნძულის სამხრეთ ნაწილში -0.55°N, 166.91667°W, ვულკანური კონუსის მწვერვალზე წარმოშობილ მარჯნის ატოლზე.
კლიმატი ეკვატორული, ცხელი და ტენიანია. საშუალო თვიური ტემპერატურა შეადგენს დაახლოებით 28 °C-ს. ატმოსფერული ნალექები წელიწადში შეადგენს დაახლოებით 2000 მმ-ს. არცთუ იშვიათია გვალვები, ზოგჯერ კი წელიწადში 4500 მმ-მდე ნალექი მოდის. ყველაზე ტენიანი სეზონი გრძელდება ნოემბრიდან თებერვლის ჩათვლით, როდესაც ჭარბობს დასავლეთის მუსონები.
ბუნებრივი მცენარეულობა წარმოდგენილია ქოქოსის პალმით, პანდანუსით, ფიკუსით, დაფნით და სხვა ფოთლოვანი ხეებით. ასევე გავრცელებულია სხვადასხვა ბუჩქი. ნაურუს ცხოველთა სამყარო ღარიბია. ძუძუმწოვრებიდან აქ ბინადრობს მხოლოდ ვირთაგვა, ქვეწარმავლებიდან — ხვლიკი. ბევრია ფრინველი და მწერი.
ქალაქის განვითარების ისტორია
მინი|მარცხნივ|პარლამენტის შენობა იარენის რაიონის ტერიტორიაზე პირველი ევროპული დასახლება გაჩნდა XIX საუკუნის 1830-იან წლებში. 1888 წელს იარენი შევიდა გერმანიის პროტექტორატის, მარშალის კუნძულების შემადგენლობაში, ხოლო 1914 წლიდან იმყოფებოდა დიდი ბრიტანეთის, ავსტრალიის და ახალი ზელანდიის ერთობლივ მმართველობაში. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში, 1942—1945 წლებში, რაიონი იაპონიის ჯარმა დაიკავა. 1968 წელს ნაურუმ მიიღო დამოუკიდებლობა, მაგრამ იარენი არ გამოცხადდა ქვეყნის ოფიციალურ დედაქალაქად. მენენგის რაიონთან ერთად, სადაც მდებარეობს პრეზიდენტის რეზიდენცია, ის გახდა მხოლოდ ნაურუს ადმინისტრაციული ცენტრი.
ხელისუფლება და ადმინისტრაციული შენობები
იარენი (და ზოგჯერ აივოც) ჩვეულებრივ მოიხსენიება, როგორც ნაურუს დედაქალაქი, თუმცა ეს ინფორმაცია მცდარია; რესპუბლიკას ამჟამად არ აქვს დედაქალაქი. იარენი დადგენილია გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მიერ, როგორც „მთავარი რაიონი“.
კულტურა
ქალაქის ერთადერთი ღირსშესანიშნაობა იაპონური შეიარაღების ორი მუზეუმია და მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი მრავალრიცხოვანი ბუნკერები და კაპონირები. კუნძული ყველა მხრიდან გარშემორტყმულია ჩაძირული თვითმფრინავებითა და გემებით. ქალაქს აქვს საერთაშორისო აეროპორტი, ღირსშესანიშნაობათა რიცხვს აგრეთვე შეიძლება მივაკუთვნოთ პატარა მიწისქვეშა ტბა მოკუა-ველი.
სლიმონია
სლიმონია (Slimonia) — სილურული პერიოდის ევრიპტერიდების გვარი. ახლოს იდგა ცნობილ გვართან Pterygotus. ამ უკანასკნელისგან განსხვავებით, სლიმონიას სხეული უფრო პატარა და შევიწროებული იყო. კუდის ნემსისებური წანაზარდი Pterygotus შედარებით გრძელი გააჩნდათ. სლიმონია ცხოვრობდა განსაკუთრებით მტკნარ წყლებში, როდესაც Pterygotus ზღვებში ბინადრობდა. საკვებად იყენებდა მტკნარი წყლის თევზებს, როგორებიცაა Heterostraci და ადრინდელი Osteostraci. ქელიცერების მეშვეობით მტაცებელი სლიმონია თევზების სხეულს გლეჯდა. სლიმონიას ყველაზე დიდი წარმომადგენელი სიგრძით 2 მეტრს აღწევდა, ფსკერზე გრძელი ფეხების მეშვეობით გადაადგილდებოდა. სავარაუდოდ მსხვერპლს უსაფრდებოდა და უცაბედი მოძრაობით იჭერდა. სლიმონიას ნაკეცებად ჩამწკრივებული ფილტვები მდებარეობდა სხეულის ქვედა ნაწილზე. ბასრი ქელიცერების მეშვეობით მტაცებელი ადვილად გლეჯდა სილურული თევზების სხეულის ჯავშანს. სავარაუდოდ სლიმონია ფლობდა ნადირობის პრიმიტიულ ტექნიკებს.
სქოლიო
კატეგორია:ევრიპტერიდები
თბილისობა
„თბილისობა“ — ყოველწლიური საშემოდგომო დღესასწაული ქალაქ თბილისში. პირველად აღინიშნა 1979 წლის 28 ოქტომბერს. 1990-იანი წლების დასაწყისში პაუზის შემდეგ, დღესასწაული 1995 წელს კვლავ განახლდა და მას შემდეგ ყოველწლიურ ტრადიციად იქცა.
ტრადიციულად, დღესასწაული ოქტომბრის ბოლო (ან ბოლოსწინა) შაბათ-კვირას ტარდება და ორ დღეს გრძელდება. ფესტივალის ფარგლებში ეწყობა სხვადასხვა კულტურული ღონისძიებები, სპორტული შეჯიბრებები, ქართული და ეთნიკური უმცირესობების ხალხური შემოქმედების კონცერტები და გამოფენა-გაყიდვები, სასოფლო-სამეურნეო ბაზრობები. ღონისძიებების ეპიცენტრია ძველი თბილისი — დედაქალაქის ისტორიული ნაწილი. ამავე დღეს სხვადასხვა სფეროში მოღვაწე გამოჩენილ ადამიანებს ენიჭებათ თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დღესასწაულები კატეგორია:თბილისი
On an Island
On an Island — ინგლისელი სიმღერების ავტორ და მუსიკოს დეივიდ გილმორის მესამე სტუდიური სოლო-ალბომი. იგი გამოვიდა ბრიტანეთში 2006 წლის 6 მარტს, გილმორის 60-ე დაბადების დღეზე. აშშ-ში ალბომი გამოიცა მეორე დღეს.
კანადაში ალბომი პლატინის სტატუსით აღინიშნა, 100 000 გაყიდული ასლისათვის.
ალბომი
ალბომის ჩაწერაში მონაწილეობდნენ: ჯულს ჰოლანდი, დეივიდ კროსბი, გრემ ნეში, რიჩარდ რაიტი, გაი პრეტი, ბობ კლოუზი (პინკ ფლოიდის გიტარისტი 1964 წელს) და სხვები. ალბომის პროდიუსერია ჯგუფის Roxy Music მონაწილე ფილ მანზანერა. იგი, ისევე, როგორც რიჩარდ რაიტი, შეუერთდა დეივიდს საკონცერტო ტურნეს მსვლელობისას.
ორკესტრის არანჟირებაზე იმუშავა პოლონური ფილმების მუსიკის კომპოზიტორმა ზბიგნევ პრაისნერმა, ორკესტრის დირიჟორი კი არის რობერტ ზიგლერი.
ალბომის გამოსვლამდე რამდენიმე წლით ადრე სიმღერამ Smile გაიჟღერა დეივიდ გილმორის კონცერტებზე როიალ-ალბერტ ჰოლში.
ალბომის განსხვავებულ გამოცემაში შესულია დამატებითი კომპოზიცია Island Jam, რომელიც უფასო ჩამოტვირთვისათვის იყო გამოტანილი დეივიდ გილმორის ოფიციალურ საიტზე.
ალბომიდან გამოიცა ორი სინგლი - On an Island და Smile. ორივე მოხვდა ბრიტანული ჩარტების #72 პოზიციაზე. On an Island ასევე მოხვდა ბილბორდის მეინსტრიმული როკ-სიმღერების ჩარტის #27 პოზიციაზე.
2006 წლის ნოემბერში გამოვიდა ალბომის ახალი გამოცემა, დამატებითი DVD დისკით.
2009 წელს რადიოსადგურმა Planet Rock On an Island დაასახელა ჯგუფის ყოფილი წევრის მიერ გამოცემულ საუკეთესო სოლო-ალბომად.
ტურნე
ალბომის პრომო-ტურნეს ფარგლებში დეივიდის საკონცერტო ბენდში შედიოდნენ: რიჩარდ რაიტი, ფილ მანზანერა და გაი პრეტი. ტურნეში ასევე მონაწილეობდნენ მუსიკოსები დიკ პერი (საქსოფონი) და ჯონ კერინი (კლავიშებიანი საკრავები). გდანსკის კონცერტი გაიმართა ორკესტრის თანხლებით, რაშიც მონაწილეობდა კომპოზიტორი ზბიგნევ პრაისნერი. ლონდონის უკანასკნელ კონცერტებზე ბენდს შეუერთდა ნიკ მეისონი. ლონდონის შოუებზე ასევე გამოჩნდა დეივიდ ბოუი, რომელმაც Comfortably Numb და Arnold Layne შეასრულა (უკანასკნელი სინგლის სახითაც გამოიცა). დეივიდ კროსბი და გრემ ნეში (რომლებიც სტუდიურ დისკზეც მუშაობდნენ) ცოცხლად ასრულებდნენ რამდენიმე სიმღერას. ლონდონური კონცერტები გამოვიდა DVD დისკზე Remember That Night, ხოლო გდანსკის კონცერტი - ალბომისა და DVD დისკის Live in Gdańsk სახით.
სქოლიო
კატეგორია:2006 წლის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები კატეგორია:დეივიდ გილმორის ალბომები კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:ალბომები დეივიდ გილმორის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები კრის თომასის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები ფილ მანზანერას პროდიუსერობით
საქართველოს მთავრობა
საქართველოს მთავრობა — საქართველოს აღმასრულებელი ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო, რომელიც ახორციელებს ქვეყნის საშინაო და საგარეო პოლიტიკას. მთავრობა ანგარიშვალდებული და პასუხისმგებელია საქართველოს პარლამენტის წინაშე. მთავრობა შედგება პრემიერ-მინისტრისა, რომელიც არის მთავრობის მეთაური და მინისტრებისგან. მთავრობის შემადგენლობაში შეიძლება იყოს ერთი ან რამდენიმე სახელმწიფო მინისტრი, რომელიც შეიძლება შემოღებულ იქნეს კანონით, განსაკუთრებული მნიშვნელობის სახელმწიფოებრივი ამოცანების შესასრულებლად. . კონსტიტუციის თანახმად, მთავრობის წევრს უფლება არ აქვს ეკავოს სხვა თანამდებობა, გარდა პარტიულისა, ეწეოდეს სამეწარმეო საქმიანობას, იღებდეს ანაზღაურებას სხვა საქმიანობისათვის, გარდა სამეცნიერო და პედაგოგიური საქმიანობისა.
მთავრობა საქართველოს კონსტიტუციისა და სხვა საკანონმდებლო აქტების საფუძველზე და მათ შესასრულებლად იღებს დადგენილებებსა (ნორმატიული აქტი) და განკარგულებებს (ინდივიდუალური აქტი), რომელსაც ხელს აწერს პრემიერ-მინისტრი.
მთავრობის უფლებამოსილება იწყება და წყდება კონსტიტუციით განსაზღვრულ შემთხვევებში და დადგენილი წესით საქართველოს პალამენტის მიერ მთავრობისთვის ნდობის/უნდობლობის გამოცხადების საფუძველზე.
პირველი რესპუბლიკა
დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში, მთავრობა, როგორც აღმასრულებელი ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო, პირველად შეიქმნა 1918 წელს, 26 მაისს, საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების და პირველი რესპუბლიკის შექმნის შემდეგ. მაშინ საქართველოს ეროვნული საბჭოს მიერ დამტკიცდა დროებითი მთავრობის შემადგენლობა. პირველ მთავრობაში შედიოდა რვა მინისტრი, მათგან ერთი — ნოე რამიშვილი იყო მთავრობის თავმჯდომარე. 24 ივნისს რამიშვილი პოსტზე ნოე ჟორდანიამ შეცვალა.
1921 წელს მიღებულ კონსტიტუციაში, მეხუთე თავი ეძღვნებოდა აღმასრულებელ ხელისუფლებას, რომლის შესავალში ეწერა: „უმაღლესი მართველობის აღმასრულებელი ხელისუფლება ეკუთვნის რესპუბლიკის მთავრობას“ (თავი მეხუთე. მუხლი 66.). კონსტიტუციის თანახმად, მთავრობის თავმჯდომარეს პარლამენტი ირჩევდა ერთი წლის ვადით და ერთი და იგივე პირი შეზღუდული იყო ზედიზედ მხოლოდ ორჯერ არჩევით. მთავრობის დანარჩენ წევრებს, რომელთაც კონსტიტუციაში მინისტრები ეწოდებოდათ, იწვევდა თავმჯდომარე, პარლამენტის არჩევნებში საარჩევნო უფლების მქონე მოქალაქეებისგან. მთავრობის წევრებისთვის აკრძალული იყო სხვა თანამდებობების დაკავება, გარდა პარლამენტის წევრობისა და ადგილობრივი თვიმმართველობის ხმოსნობისა (თავი მეხუთე. მუხლი 67. და 68.). თავმჯდომარეს მინიჭებული ჰქონდა რესპუბლიკის უმაღლესი წარმომადგენლობა და განსაკუთრებულ შემთხვევებში შეიარაღებული ძალების გამოყენებისა უფლება (თავი მეხუთე. მუხლი 70). კონსტიტუციის 72-ე მუხლში გაწერილი იყო მთავრობის საერთო უფლებები და მოვალეობები, მათ შორის რესპუბლიკის საქმეთა უმაღლესი მართვა-გამგეობა, კანონპროექტების შემუშავება და პარლამენტისთვის წარდგენა, კონსტიტუციის და კანონების აღსრულების უზრუნველყოფა. მინისტრებს გააჩნდათ ინიდივიუალური პასუხისმგებლობა პარლამენტის წინაშე, მათთვის მინდობილ უწყებებზე და ნდობის დაკარგვა იწვევდა მათ გადადგომას (თავი მეხუთე. მუხლი 72. და 73.), ხოლო კონსტიტუციის დარღვევა იწვევდა მათ პასუხისმგებლობას სასამართლოს წინაშე (თავი მეხუთე. მუხლი 75.)
საბჭოთა პერიოდი
საქართველოს საბჭოთა რუსეთის მიერ ოკუპაციის შემდგომ, ქვეყანაში ძალაუფლება მთლიანად ხელში ჩაიგდო საქართველოს რევკომმა და გააუქმა ხელისუფლების ყველა მოქმედი ორგანო, მათ შორის მთავრობა. ამის შემდგომ იწყება აღმასრულებელი ხელისუფლების ფორმირების საბჭოური მიდგომები. ყველა შემდგომი პერიოდის საქართველოს საბჭოთა კონსტიტუციაში გათვალისწინებული იყო აღმასრულებელი ხელისუფლების ორგანო, თუმცა ის არ იყო კლასიკური გაგებით მთავრობა და მისი უფლებამოსილებაც შეზღუდული იყო. რეალურ ძალაუფლებას ქვეყანაში ფლობდა კომუნისტური პარტია, პროლეტარიატის დიქტატურის სახელით.
გარდამავალი პერიოდი
1990 წლის 28 ოქტომბრის პირველი მრავალპარტიული არჩევნების შედეგად არჩეულმა ხელისუფლებამ 1978 წლის საბჭოთა კონსტიტუციაში არსებითი ცვლილებები შეიტანა, რითაც მთლიანად შეიცვალა სახელმწიფო წყობილების ფორმა და ამ პირობების გათვალისწინებით – სახელმწიფო ხელისუფლებისა და მმართველობის უმაღლესი და ადგილობრივი ორგანოების სტრუქტურა, თუმცა უცვლელი დარჩა მინისტრთა საბჭო, რომელიც კვლავ იწოდებოდა „რესპუბლიკის მთავრობად“.
1991 წლის 22 დეკემბერს სახელმწიფო ხელისუფლების წინააღმდეგ დაწყებული შეიარაღებული კონფლიქტის შედეგად, 1992 წლის 2 იანვარს არაკონსტიტუციური გზით ძალაუფლება ხელში აიღო სამხედრო საბჭომ, რომელმაც იმავე წლის 21 თებერვალს მიიღო დეკლარაცია 1921 წლის 21 თებერვლის კონსტიტუციის აღდგენის შესახებ. შედეგად შეიქმნა არაორდინალური ვითარება, როდესაც ფორმალურად გამოცხადებულ იქნა საქართველოს პირველი რესპუბლიკის კონსტიტუციაზე დაბრუნება, თუმცა სახელმწიფო ხელისუფლებას ახორციელებდა არაკონსტიტუციური ორგანო. აგრეთვე გაურკვეველი რჩებოდა სახელმწიფო ორგანოთა, მათ შორის მთავრობის სამართლებრივი მდგომარეობა.
მეორე კონსტიტუციის პერიოდი
1995 წელს მიღებულ დამოუკიდებელი საქართველოს რიგით მეორე კონსტიტუციაში მთავრობა, როგორც აღმასრულებელი ხელისუფლების განცალკევებული და დამოუკიდებელი ორგანო, არ იყო გათვალისწინებული. აღმასრულებელ ხელისუფლებას ახორციელებდა საქართველოს პრეზიდენტი მთავრობის წევრების – მინისტრების მეშვეობით. 2004 წლის თებერვლის საკონსტიტუციო ცვლილებებით მთავრობა გამოეყო პრეზიდენტის ინსტიტუტს და გახდა აღმასრულებელი ხელისუფლების, ქვეყნის საშინაო და საგარეო პოლიტიკის განხორციელების დამოუკიდებელი ორგანო, რომელსაც ხელმძღვანელობდა პრემიერ-მინისტრი. ამ პერიოდის კონსტიტუციური მოდელით, მთავრობა პასუხისმგებელი იყო საქართველოს პრეზიდენტისა და პარლამენტის წინაშე.
პირველი პრემიერ-მინისტრი იყო ვარდების რევოლუციის ლიდერი ზურაბ ჟვანია, რომელიც მთავრობის ხელმძღვანელი იყო 2004-2005 წლებში. 2005 წელს ჟვანიას მოულოდნელი გარდაცვალების შემდეგ ფინანსთა მინისტრი ზურაბ ნოღაიდელი გახდა ახალი მთავრობის მეთაური. „ნოღაიდელის მთავრობა“ მოქმედებდა 2005-2007 წლებში. მთავრობის შემადგენლობის მორიგი ცვლილება განხორციელდა 2007 წლის ნოემბრის პოლიტიკური კრიზისის შემდეგ. პრემიერ-მინისტრის პოსტზე დაინიშნა ვლადიმერ გურგენიძე, რომელიც მანადმე საბანკო სექტორში მოღვაწეობდა. 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდეგ, 2008 წლის ნოემბერში კვლავ განხორციელდა მთავრობის ცვლილება - გურგენიძის ნაცვლად პრემიერ-მინისტრად დაინიშნა გრიგოლ მგალობლიშვილი, რომელიც მალევე, 2009 წლის გაზაფხულზე შეცვალა ნიკა გილაურმა. მთავრობის კიდევ ერთი ცვლილება განხორციელდა 2012 წლის საპარლამენტო არჩევნების წინ. პრემიერ-მინისტრად დაინიშნა ივანე მერაბიშვილი, რომელიც მანამდე შინაგან საქმეთა მინისტრი იყო.
საპარლამენტო არჩევნების შემდეგ, 25 ოქტომბერს პარლამენტის ახალმა შემადგენლობამ დაამტკიცა ახალი მინისტრთა კაბინეტი, რომელიც მთლიანად კოალიცია „ქართული ოცნების“ მიერ იქნა დაკომპლექტებული.
უფლებამოსლება და სტრუქტურა
საქართველოს მთავრობა არის აღმასრულებელი ხელისუფლების უმაღლესი ორგანო, რომელიც ახორციელებს ქვეყნის საშინაო და საგარეო პოლიტიკას. მთავრობა ანგარიშვალდებული და პასუხისმგებელია პარლამენტის წინაშე. აღმასრულებელი ხელისუფლების სფეროში მთავრობის უფლებამოსილება განისაზღვრება საქართველოს კონსტიტუციით, ამ კანონით, სხვა საკანონმდებლო აქტებითა და მთავრობის ნორმატიული აქტებით. მთავრობის უმნიშვნელოვანეს უფლებამოსილებებს განეკუთვნება: მთავრობა აღმასრულებელი ხელისუფლების განხორციელებას უზრუნველყოფს სამინისტროებისა და მათი მმართველობის სფეროში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულებების, სახელმწიფო მინისტრის აპარატის, მთავრობის უშუალო დაქვემდებარებაში არსებული აღმასრულებელი ხელისუფლების სპეციალური დანიშნულების გასამხედროებული დაწესებულების, აგრეთვე სპეციალური დანიშნულების სხვა სახელმწიფო დაწესებულებების მეშვეობით. . სამინისტრო იქმნება მთავრობის უფლებამოსილების განსაზღვრულ სფეროში სახელმწიფო პოლიტიკისა და მმართველობის განხორციელების უზრუნველსაყოფად და მას ხელმძღვანელობს მინისტრი. კონსტიტუციის თანახმად, მთავრობის სტრუქტურა და საქმიანობის წესი განისაზღვრება კანონით, რომლის პროექტს პარლამენტს წარუდგენს მთავრობა. გამომდინარე აქედან, მთავრობა უფლებამოსილია საკუთარი პროგრამის ფარგლებში ჩამოაყალიბოს იმგვარი სტრუქტურა, რომელიც ყველაზე მეტად პასუხობს სამთავრობო პროგრამის განხორციელების მიზნებს და ამოცანებს.
მთავრობის შემადგენლობას აყალიბებს პრემიერ-მინისტრი, ხოლო მთლიან შემადგენლობას და სამთავრობო პროგრამასთან ერთად, სრული შემადგენლობის უმრავლესობით ნდობას უცხადებს პარლამენტი. კონსტიტუციის მიხედვით, აღნიშნული უნდა განხორციელდეს ძველი მთავრობის უფლებამოსილების მოხსნიდან, აგრეთვე პრემიერ-მინისტრის გადადგომიდან ან უფლებამოსილების სხვაგვარად შეწყვეტიდან 2 კვირის ვადაში. თუ პარლამენტმა მთავრობას დადგენილ ვადაში ნდობა არ გამოუცხადა, საქართველოს პრეზიდენტი შესაბამისი ვადის ამოწურვიდან არაუადრეს 2 და არაუგვიანეს 3 კვირისა დაითხოვს პარლამენტს და დანიშნავს პარლამენტის რიგგარეშე არჩევნებს. მთავრობისთვის ნდობის გამოცხადებიდან 2 დღის ვადაში საქართველოს პრეზიდენტი თანამდებობაზე ნიშნავს პრემიერ-მინისტრს, ხოლო პრემიერ-მინისტრი მისი დანიშვნიდან 2 დღის ვადაში − მინისტრებს. თუ საქართველოს პრეზიდენტი დადგენილ ვადაში არ დანიშნავს პრემიერ-მინისტრს, იგი დანიშნულად ჩაითვლება.
კოლონიზაცია
კოლონიზაცია (კოლონია-დასახლება, ახალშენი) — საკუთარი ქვეყნის უშენი განაპირა მიწების დასახლებისა და სამეურნეო ათვისების პროცესი. აგრეთვე ეს არის უპირატესად მიწათმოქმედებასთან დაკავშირებული ახალშენების დაარსება საკუთარი ქვეყნის ფარგლებს გარეთ.
XIX საუკუნის ბიოგეოგრაფების მიერ „კოლონიზაცია“ ასევე განისაზღვრა, როგორც ფრინველების, ბაქტერიებისა თუ მცენარეთა აქტიურობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კოლონიალიზმი
Formica luteola
Formica luteola — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კაინ-ელგა (ბელებეის რაიონი)
კაინ-ელგა  (Ҡайынйылға; Каин-Елга) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბელებეის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 91 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბელებეიდან დაშორებულია 13 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია აქსაკოვო, რომელიც დაშორებულია 24 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბელებეის რაიონის სოფლები
სპერო
სპერო (Spero River) — მდინარე ავსტრალიაში. მდებარეობს ტასმანიის შტატში ამავე სახელწოდების კუნძულზე. მისი სიგრძე შეადგენს 28.8 კილომეტრს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტასმანიის მდინარეები
პარადოქსი
პარადოქსი (ბერძნ. παράδοξος, რწმენის მიღმა) შეიძლება იყოს:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლოგიკა