cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დანიელ პასარელა
საკლუბო კარიერა
პასარელა საკლუბო კარიერას 1971 წელს არგენტინულ საფეხბურთო კლუბ ხუნინის „სარმიენტოში“ იწყებს, სადაც 1973 წლის ჩათვლით გამოდის. მის შემადგენლობაში ჩემპიონატის 36 შეხვედრას ატარებს და ცხრა ბურთი გააქვს.
1974–1982 წლებში ბუენოს-აირესის „რივერ პლეიტის“ ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში ჩემპიონატის 226 მატჩს თამაშობს და 90 გოლის გატანას ახერხებს. „რივერ პლეიტთან“ ერთად არგენტინის ჩემპიონატის ფარგლებში ოთხჯერ მეტროპოლიტანოს — 1975, 1977, 1979, 1980, ხოლო სამჯერ ნასიონალის — 1975, 1979, 1981 გამარჯვებული ხდება. 1976 წელს აღიარეს არგენტინის საუკეთესო ფეხბურთელად.
1982–1986 წლებში იტალიის „ფიორენტინაში“ გამოდის, სადაც 109 შეხვედრაში და 26 ბურთი გაქვს.
მილანის „ინტერის“ მაისურით პასარელა ორი საფეხბურთო სეზონის (1986–1988) განმავლობაში გამოდის.
იმავე სეზონში „ინტერის“ რიგებში უეფას თასის გათამაშების ტურნირზეც ასპარეზობს, სადაც შვიდ შეხვედრაში იცავს კლუბის ღირსებას და ერთი გოლი გააქვს. 1987–88 წლის სეზონში გასულ სეზონთან შედარებით სერია A-ს გათამაშებაში ორი მატჩით ნაკლებს ატარებს და სულ 21-ჯერ გამოდის მწვანე მინდორზე, თუმცა ამჯერად წინასგან განსხვავებით ორჯერ მეტი — ექვსი გოლი გააქვს მეტოქეთა კარში. ამას გარდა იტალიის თასის გათამაშებაში, წინა სეზონის მსგავსად, ახლაც 8 შეხვედრაში იღებს მონაწილეობას, თუმცა მეტოქეთა კარის აღებას ამჯერად მხოლოდ ერთხელ ახერხებს. ამ სეზონში „ინტერის“ რიგებში კვლავ ასპარეზობს უეფას თასის გათამაშებაში, სადაც ექვს შეხვედრაში იღებს მონაწილეობას. საერთო ჯამში მილანის „ინტერის“ ღირსებას იტალიის სერია A-ს 44 შეხვედრაში იცავს და ცხრა ბურთი გააქვს.
თავის უკანასკნელ საფეხბურთო სეზონს (1988–1989) პასარელა კვლავ სამშობლოში — ბუენოს-აირესის „რივერ პლეიტში“ ატარებს (32 მატჩი და ცხრა გოლი).
სამწვრთნელო კარიერის განმავლობაში მუშაობდა არგენტინის, იტალიის, მექსიკის და ბრაზილიის საფეხბურთო კლუბებში. 1994–1998 წლებში სათავეში ედგა არგენტინის ეროვნულ ნაკრებს, ხოლო 1998–2001 წლებში ურუგვაის ეროვნული ნაკრების მთავარი მწვრთნელი იყო. 1997 წელს დაასახელეს სამხრეთ ამერიკის საუკეთესო მწვრთნელად. 2009 წლის დეკემბრიდან ოთხი წლის განმავლობაში ერთ-ერთი ყველაზე უფრო პოპულარული და ტიტულოვანი არგენტინული კლუბის — ბუენოს-აირესის „რივერ პლეიტის“ პრეზიდენტის პოსტი ეკავა.
სანაკრებო კარიერა
1976–1986 წლებში არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 70 შეხვედრა ჩაატარა,   რომლის მაისურით პირველად 1976 წლის 20 მარტს, სსრ კავშირის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ საერთაშორისო ამხანაგურ შეხვედრაში გამოვიდა მინდორზე. არგენტინელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: უგო ორლანდო გატი, ხორხე კარასკოსა, დანიელ კილერი, ხორხე ოლგინი, ალბერტო ტარანტინი, ოსვალდო არდილესი, რიკარდო ბოჩინი, მარსელო ტრობიანი, მარიო კემპესი, ლეოპოლდო ლუკე და ამერიკო გალიეგო. მატჩი კიევში გაიმართა და არგენტინელთა გამარჯვებით, ანგარიშით 1–0 დასრულდა. ეროვნული ნაკრების რიგებში უკანასკნელად 1986 წლის 4 მაისს, ისრაელის ნაკრების წინააღმდეგ საერთაშორისო ამხანაგურ შეხვედრაში ითამაშა. არგენტინელებმა თამაში ასეთი შემადგენლობით დაიწყეს: ნერი პუმპიდო, ოსკარ გარე, ხულიო ოლარტიკოეჩეა, ოსკარ რუჯერი, სერხიო ბატისტა, კლაუდიო ბორგი, ხორხე ბურუჩაგა, რიკარდო ჯუსტი, დიეგო მარადონა, სერხიო ომარ ალმირონი და დანიელ პასარელა. მატჩი თელ-ავივში გაიმართა და არგენტინელთა გამარჯვებით ანგარიშით — 7–2 დასრულდა.
სანაკრებო მატჩები
(1) (2) (3) (პენ.) 8–7 (4)
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
პასარელამ მსოფლიო ჩემპიონატების 12 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და სამი გოლი გაიტანა. ქვემოთ მოყვანილია არგენტინის და ესპანეთის მსოფლიო ჩემპიონატების მატჩები დანიელ პასარელას მონაწილეობით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:რივერ პლეიტის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1979 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:რივერ პლეიტის მწვრთნელები კატეგორია:სერია A-ს მწვრთნელები კატეგორია:პარმის მწვრთნელები კატეგორია:1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:არგენტინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მწვრთნელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში
კომბოსტოს მოზაიკა
250პქ|მინი|მარჯვნივ|კომბოსტოს მოზაიკა კომბოსტოს მოზაიკა — კომბოსტოს (თავიანი, ყვავილოვანი, ბროკოლი) ვირუსული დაავადება. გამომწვევია Turnip yellow mosaic virus. დაავადების სიმპტომები ჩნდება ჩითილის გადარგვიდან 4–5 კვირის შემდეგ. დაავადებული მცენარის ფოთლების ძარღვები იღებს ღია შეფერილობას, შემდეგ მათ ირგვლივ ფორმირდება მუქი მწვანე არშია. ძარღვების ზრდის შეწყვეტის გამო ფოთლები განიცდის დეფორმაციას. ზოგჯერ დაავადებულ ფოთლებზე შეინიშნება მცირე ზომის ნეკროზული ლაქები. დაავადება ასევე აზიანებს კომბოსტოს სათესლე მცენარეებს. ამ დროს შეინიშნება ფოთლების, ღეროსა და ჭოტის დაფაცხავება. ძლიერი დაზიანების შემთხვევაში შესაძლებელია წარმოიქმნას ნეკროზული ლაქები და ფოთლები ნაადრევად დაცვივდეს.
საღი სათესლე-სარგავი მასალის გამოყენება, დაინფიცირებული მცენარეების ნაკვეთიდან მოცილება და განადგურება, სარეველების წინააღმდეგ ბრძოლა, ბრძოლა ბუგრების და ვირუსის გადამტანი სხვა მავნებელი მწერების წინააღმდეგ.
სარა ჩალკი
სარა ჩალკი (Sarah Chalke; დ. 27 აგვისტო, 1976, ოტავა, ონტარიო, კანადა) — კანადელი მსახიობი. სახელი გაითქვა ისეთი როლების შესრულებით, როგორებიცაა ბეკი კონერი სერიალ „როზანაში“, სტელა ზინმანი სერიალიდან „როგორ შევხვდი დედათქვენს“ და ბეტ სმიტი სერიალიდან „რიკი და მორტი“.
ბავშვობა
სარა ჩალკი დაიბადა 1976 წლის 27 აგვისტოს ოტავაში, კანადაში. იგი არის თავისი მშობლების მეორე შვილი სამიდან. მას ჰყავს უფროსი ძმა, დუგლას ჩალკის, და ერთი უმცროსი და, ენჯელა ჩალკის სახით. დედამისი გერმანელია და როსტოკში დაიბადა, რის გამოც სარა და მისი და-ძმა დედის გავლენით გერმანულ სკოლაში დადიოდნენ. მისი პირველი ენა ინგლისურია, თუმცა ასევე თავისუფლად საუბრობს გერმანულ და ფრანგულ ენებზე.
კარიერა
ჯერ კიდევ თორმეტი წლის ასაკში სარა ჩალკი კანადური საბავშვო შოუს, „საბავშვო ზონის“ წამყვანი იყო.
სარა ჩალკის სამსახიობო დებიუტი 1992 წელს შედგა სერიალ „ნეონის მატარებელში“ შესრულებული ანიას ეპიზოდური როლით. რამდენიმე ეპიზოდური როლის შემდეგ, 1993 სერიალში „როზანა“ დაამტკიცეს მთავარ, ბეკი კონერის როლზე. იგი სერიალის მეშვიდე სეზონამდე მთავარი პერსონაჟი იყო, თუმცა შემდეგ მისმა გმირმა სერიალი დატოვა. 1997 წელს, სერიალის 9 სეზონში იგი კვლავ დაბრუნდა, მაგრამ უკვე როგორც მეორეხარისხოვანი პერსონაჟი.
1997 წელს გადაიღეს ფილმში „ბავშვების სურვილი“, რომელშიც მელინდას როლი მოირგო. იმავე წელს კიდევ სამი როლი შეასრულა ფილმებში: „რწმენის სიკვდილი“ (დრეა დევენპორტის როლში), „ქალიშვილები“ (ანია მორელის როლი) და „მკვდარი კაცის იარაღი“ (ითამაშა მარიელ ჯეიკსის როლი).
1999 წელს ფილმში „პირველი ტალღა“ შეასრულა ქლოი უელსის როლი. იმავე წელს მთავარ როლზე დაამტკციეს სერიალში „კოუბოისთვის არაფერია კარგი“, სადაც მან გლორია ჰობსონი განასახიერა. სერიალის გადაღებები 2000 წელს დამთავრდა. 2001 წელს იგი სერიალში „სკრაბი“ დაამტკიცეს ასევე მთავარ, ელიოტ რაიდის როლზე. სერიალის გადაღებები 2010 წელს დასრულდა, თუმცა მერვე სეზონიდან იგი მეორეხარისხოვან პერსონაჟად იქცა.
2008 წელს სერიალში „როგორ შევხვდი დედათქვენს“ აიყვანეს დროებით როლზე, რა დროსაც სტომატოლოგ სტელა ზინმანის განსახიერება უწევდა, რომელსაც სასიყვარულო ურთიერთობა ჰქონდა სერიალის მთავარ გმირთან, ტედ მოსბისთან. მას შემდეგ, რაც სტელამ ტედი ქორწილში მიატოვა, 2009 წელს მისმა პერსონაჟმა დატოვა სერიალი, თუმცა სარა 9 სეზონში, 2014 წელს კვლავ დაბრუნდა, როგორც მოწვეული სტუმარი.
2011 და 2017 წლებში სარამ ანიმაციურ ფილმში „ამერიკელი მამიკო!“ გაახმოვანა კამი და შემდეგ მერედითი. 2013 წელს სერიალში „გრეის ანატომია“ შეასრულა კეისი ჰიჯის ეპიზოდური როლი, სადაც იგი ერთ-ერთი პაციენტის დედას განასახიერებდა.
2013 წლიდან დღემდე სარა სერიალში „ჩაკი და მორტი“ თამაშობს ბეტ სმიტის როლს. ამის პარალელურად იგი მონაწილეობდა ისეთ ფილმებსა და სერიალებში, როგორებიცაა: „უთარიღო“ (2015, სარას როლი), „ენჯი ტრიბეკა“ (2016, მისის პარსონის როლი), „ემი შუმერის შიგნით“ (2016, ემის როლში), „სამოთხე“ (2018, ჯინა იაბოვსკის როლი), „კოლეჯის მეგობრები“ (2018, მერილ მორგანის როლში) და ა.შ.
პირადი ცხოვრება
სარა დანიშნულია ადვოკატ ჯეიმი აფიფიზე, რომელთანაც 2009 წლის დეკემბერში ვაჟი გააჩინა. მის ვაჟს ორი წლის ასაკში კავასაკის დაავადება დაუდგინდა. 2016 წლის მაისში მან გოგონა გააჩინა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:კანადელი ქალი მსახიობები კატეგორია:როგორ შევხვდი დედათქვენს კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
ბრია ვინაიტე
ბრია ვინაიტე (დაბადების სახელი: ბარბორა ბულვინაიტე ; დ. 10 ივნისი, 1993) — აშშ-ში მოღვაწე ლიეტუველი მსახიობი. ცნობილია მის მიერ შესრულებული როლით 2017 წელს გადაღებულ, სინ ბეიკერის მიერ გადაღებულ ფილმში „The Florida Project“ შესრულებელი როლით. ეს იყო მისი პირველი როლი. თავისი შესრულებით მოიპოვა კრიტიკოსთა აღიარება.
ადრეული ცხოვრება
ვინაიტე დაიბადა ლიეტუვაში. 6-7 წლის ასაკში ვინაიტე საცხოვრებლად ბრუკლინში, ნიუ-იორკში გადავიდა.
კარიერა
„The Florida Project“ იყო ვიანიტეს სადებიუტო ფილმი სადაც შეასრულა მთავარი. ის თამაშობს ყოფილ სტრიპტიზიორის როლს რომელიც მარტოხელა დედაა. ფილმის გამო ვინაიტე ნომინირებული იყო 6 ჯილდოზე, თუმცა ვერ შეძლო ვერცერთის მოპოვება. ფილმის რეჟისორი ბეიკერი მას შემდეგ დაეკონტაქტა ვინაიტეს რაც ნახა მისი პოსტი სოციალურ ქსელ Instagram-ზე, სადაც ვინაიტეს აღწერილი ჰქონდა როგორ შეეძლო მეგობრებთან ურთიერთობის შენარჩუნება მაშინ როდესაც ის ნიუ-იორკიდან მაიამიში იყო წასული. ვინაიტემ გაიარა სამკვირიანი სამსახიობო კურსები, მასწავლებელ სამანტა კვანთან, მანამ სანამ დაიწყებოდა ფილმის გადაღება.
ვინაიტე ამის შემდეგ ორ ფილმში გადაიღეს, თუმცა პირველი ფილმის მსგავსად, მათ გამოხმაურება არ მოჰყოლია. ვინაიტეს მონაწილეობა აქვს მიღებული სამ მუსიკალურ კლიპში. 2018 წელს გამოჩნდა დრეიკის კლიპში „Nice for What“. 2020 წელს გამოჩნდა ალიშა კისის კლიპში „Underdog“. ამავე წელს გამოჩნდა G-Eazy-ს კლიპში „Hate the Way“.
პირადი ცხოვრება
ვინაიტეს არაერთი ტატუ აქვს. პირველი ტატუ ვინაიტემ 14 წლის ასაკში გაიკეთა. 18 წლის ასაკში დატოვა ოჯახი და კოლეჯი. 19 წლის ასაკში დაიწყო საკუთარი ტანსაცმლის ხაზის „ChroniCal“-ის დიზაინის წარმოება. ყიდდა მარიხანას გამოსახულებიან ბიკინის და კალათბურთის კეპებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:ლიეტუველი მსახიობები
რობერტ მშვიდობაძე
რობერტ მშვიდობაძე (დ. 17 აგვისტო, 1989, გორი) — ქართული წარმოშობის რუსი ძიუდოისტი. ამჟამად ასპარეზობს -60კგ წონით კატეგორიაში. 2011 წელს მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ზაფხულის უნივერსიადაზე. 2017 წელს გახდა ევროპის ჩემპიონი. 2018 წელს დამარცხდა მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალში და მოიპოვა ვერცხლის მედალი. 2020 წელს მეორედ გახდა ევროპის ჩემპიონი. ფინალში დაამარცხა რუსეთის სახელით მოასპარეზე იაგო აბულაძე.
რესურები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:გორში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო კატეგორია:რუსი ძიუდოისტები
ზილაირის პლატო
ზილაირის პლატო (Зилаирское плато; Йылайыр платоһы) — პლატო რუსეთში, ბაშკირეთსა და ორენბურგის ოლქში. მდებარეობს სამხრეთ ურალში, მდინარე ურალის შენაკადის — საკმარის აუზში. სიმაღლე ზღვის დონიდან 500-600 მ. აგებულია კირქვებით, ფიქლებით, ქვიშაქვებით, იშვიათად ქვედა- და შუა პალეოზოური ასაკის ვულკანური ქანებით. ძლიერ არის დანაწევრებული დიდი იქის, კასმარკის, ზილაირისა და სხვა მდინარეების ხეობებით.
ქურთისტანის უნივერსიტეტი
ქურთისტანის უნივერსიტეტი (UOK) — სახელმწიფო უნივერსიტეტი ირანში. უნივერსიტეტის ცენტრალური კამპუსი ქალაქ სანანდაჯში მდებარეობს. უნივერსიტეტი აერთიანებს 8 ფაკულტეტს.
ზილაირის პლატო
აღმოსავლეთ ნაწილში რელიეფი მოსწორებულია, დასავლეთი ნაწილი ბორცვიანი ხასიათისაა. ფართო ტალღოვან-უვალებიანი მდინარეთაშუეთი ეხამება მდინარეთა ღრმა ხეობებს. დამახასიათებელია დენუდაციური და კარსტული პროცესები. შეფარდებულია მრაკოვის დეპრესიასა და ზილაირის სინკლინორიუმთან.
ქურთისტანის უნივერსიტეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირანის უნივერსიტეტები
ზილაირის პლატო
ზილაირის პლატოს ცენტრალური ნაწილი აგებულია ზედადევონური პოლიმიქტური ალევროლითებითა და ქვიშაქვებით, დასავლეთი ნაწილი — ქვედაკარბონული კირქვებით, აღმოსავლეთი — ორდოვიციული კვარციტ-ქვიშაქვებით, სილურული და დევონური ფიქლებით. ლანდშაფტები წარმოდგენილია არყის, მუხის, ნეკერჩხალ-ცაცხვ-თელისა და ფიჭვის ტყეებით; მთის რუხ ნიადაგზეა ლარიქსი. ზილაირის პლატოს აღმოსავლეთ მიჯნაზე გადის მუხისა და ცაცხვის ტყეების საზღვარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის პლატოები კატეგორია:ურალი
ლანა დელ რეის დისკოგრაფია
ამერიკელმა მომღერალმა და სიმღერების ავტორმა ლანა დელ რეიმ გამოსცა სამი სტუდიური ალბომი, ოთხი EP, 19 სინგლი და 16 მუსიკალური ვიდეო. მსოფლიო მასშტაბით მას გაყიდული აქვს შვიდ მილიონზე მეტი ალბომი და 12 მილიონზე მეტი სინგლი. 2007 წელს დელ რეიმ 5 Points Records-თან კონტრაქტი გააფორმა და შემდეგ წელს გამოსცა სადებიუტო EP Kill Kill, ფსევდონიმით ლიზი გრანტი. სადებიუტო სტუდიური ალბომი Lana Del Ray დაიგეგმა, მაგრამ მხოლოდ 2010 წლის იანვარში, ფსევდონიმით Lana Del Ray გამოვიდა. 3 თვის შემდეგ იგი გაყიდვიდან ამოღებული იქნა.
2011 წელს დელ რეიმ გააფორმა კონტრაქტი Stranger Records-თან და გამოსცა პირველი სინგლი, "Video Games". იგი ევროპის ქვეყნების სინგლების ათეულებში მოხვდა და რამდენიმე სერტიფიკატი მიიღო. წლის ბოლოს ლეიბლებთან Interscope Records და Polydor Records დელ რეიმ ერთობლივი კონტრაქტი გააფორმა და გამოუშვა მეორე ალბომი Born to Die (2012). Born to Die Billboard 200-ის მეორე პოზიციამდე ავიდა და სხვადასხვა ქვეყნის ჩარტების პირველ პორიზიციებზეც მოხვდა, მაგალითად, ავსტრალიაში, საფრანგეთში და ირლანდიაში. 2012 წელს იგი იყო რიგით მეხუთე ყველაზე გაყიდვადი ალბომი, 3.4 მილიონი გაყიდული ასლით. 2014 წლისთვის იგი მსოფლიოში შვიდი მილიონი ასლის სახით გაიყიდა, მხოლოდ აშშ-ში - მილიონი ასლის ოდენობით. ალბომიდან გამოვიდა ხუთი სინგლი - "Born to Die", "Blue Jeans", "Summertime Sadness", "National Anthem" და "Dark Paradise". 2013 ივლის ივლისში გამოვიდა სედრიკ ჯერვეისის მიერ ჩაწერილი "Summertime Sadness" რემიქსი, რომელიც მოხვდა Billboard Hot 100-ის #6 პოზიციაზე და აშშ-ის ათეულში მოხვედრილ ლანას პირველ სინგლად იქცა.
2012 წლის ბოლოს დელ რეიმ გამოუშვა EP called Paradise და Born to Die-ს ახალი გამოცემა, Born to Die: The Paradise Edition. EP-დან გამოვიდა სინგლები "Blue Velvet", "Ride" და "Burning Desire". 2013 წელს და 2014 წლის იანვარში დელ რეის სიმღერები "Young and Beautiful" და "Once Upon a Dream" მოხვდა ფილმ „დიდი გეტსბის“ და, შესაბამისად, „მალეფისენტას“ საუნდტრეკებში. მესამე სტუდიური ალბომი, Ultraviolence, გამოვიდა 2014 წლის ზაფხულში და 12 ქვეყნის ჩარტებში პირველ ადგილზე მოხვდა. ალბომიდან გამოვიდა სინგლები "West Coast", "Shades of Cool", "Ultraviolence", "Brooklyn Baby" და "Black Beauty". 2014 წლის ივლისისთვის ალბომი მსოფლიოში გაყიდული იქნა მილიონზე მეტი ასლის ოდენობით.
სხვა ჩანაწერები
შემდეგი სიმღერები არც სინგლების, არც პრომო სინგლების სახით გამოცემულა და დელ რეის რომელიმე ალბომში შეტანილი არ არის.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მომღერლების დისკოგრაფიები დისკოგრაფია კატეგორია:პოპ-მუსიკის დისკოგრაფიები
ინტერნალიზებული ჰომოფობია
ინტერნალიზებული ჰომოფობია (ინტერნალური, გაშინაგანებული ჰომოფობია) (interims — შინაგანი) — ჰომოფობიის ერთ-ერთი სახეობა, სიტუაცია, როდესაც ჰომოსექსუალები ან ბისექსუალები შიშს ან ზიზღს განიცდიან ჰომოსექსუალობის (ჰომოსექსუალთა) მიმართ. ინტერნალიზებული ჰომოფობია აგრეთვე აღნიშნავს ინდივიდის შიშს, არ გახდეს ჰომოსექსუალი. ინტერნალიზებული ჰომოფობია საკუთარი შესაძლო ჰომოსექსუალური ქცევის წინაშე შიშია. ზოგიერთი ინდივიდი ამ შემთხვევაში ცდილობს თავისი ჰომოსექსუალური მისწრაფებებისა და სურვილების ჩაახშოს; სხვები ამას არ აკეთებენ, მაგრამ სხვადასხვაგვარი 36 ნეგატიური ემოციების ქვეშ იმყოფებიან — დანაშაულის კომპლექსით, მოუსვენრობით, სინდისის ქენჯნით იტანჯებიან. ინტერნალიზებულ ჰომოფობიას ინდივიდის ფსიქოლოგიური ჯანმრთელობისთვის სხვადასხვაგვარი ნეგატიური ზეგავლენის მოხდენა შეუძლია. ამ დროს ადამიანს აღენიშნება თვითშეფასების დაქვეითება, ნევროტულობა, სხვადასხვა ფსიქოლოგიური კომპლექსის განვითარება, დეპრესია, სუიციდური ზრახვები და ქცევები. თავიანთი ორიენტაციის გარშემომყოფთათვის დამალვა ინტერნალიზებული ჰომოფობიის მატარებელ ინდივიდებს შესაძლოა თავისებურ პარანოიდულ ქცევაში გადაეზარდოთ, რომელსაც თან ახლავს ავადმყოფური ეჭვიანობა და უსაფუძვლო გაღიზიანებადობა. ასეთ ადამიანს მუდმივად ეჩვენება, რომ მას „ჩაავლებენ“, ყველაფერს გაუგებენ, რომ ზურგს უკან ყველა დასცინის, განიკითხავს, კიცხავს, რომ მალე სამსახურიდან გააგდებენ, რომ მისი დანახვა არავის სურს იმის გამო, რომ მისი ორიენტაციის შესახებ ან ხვდებიან, ან იციან. ეს ყველაფერი ხდება იმისდა მიუხედავად, აქვს თუ არა რეალური საფუძველი მის ეჭვებს. ინტერნალიზებული ჰომოფობის საზოგადოებაში თვითდამკვიდრების ყველაზე აპრობირებული ხერხი სხვა (ღია) ჰომოსექსუალების გაუთავებელი ლანძღვა და დაცინვაა მათი სექსუალური ორიენტაციის გამო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სექსუალური ორიენტაცია კატეგორია:ლგბტ ტერმინები
დიდაქე
„დიდაქე“ ხელახლა აღმოაჩინა ბერძენმა მიტროპოლიტმა ფილოთეოს ბრიენ ნიოსმა 1883წ. მანამდე მის შესახებ ინფორმაცია იყო, მაგრამ ტექსტი არ მოიპოვებოდა.
„დიდაქე“ იყო დიდად ცნობილი თხზულება ძველბერძნულ მართლმადიდებლობაში I-XI საუკუნეებში, რომლითაც სარგებლობდა მრავალი წმინდა მამა. იგი შეწყნარებულ ძეგლად აღიარა წმ. ათანასე ალექსანდრიელმა და მამათა მიერ დაწერილ მართებულ კატეხიზმოდ შერაცხა „დიდმა სჯულის კანონმა“, რასაც ადასტურებს არსენ იყალთოელის თარგმანი. სიტყვა „დიდაქე“ ძველქართულად ითარგმნებოდა როგორც „სწავლაჲ“. დღეისათვის დადგენილად ითვლება, რომ ეს ძეგლი მოციქულთა ეპოქას ეკუთვნის და წარმოადგენს გარდამავალ საფეხურს „ახალი აღთქმიდან“ აპოსტოლურ მამებამდე. იგი არის ადრექრისტიანულ ეპოქაში შედგენილი პირველი კატეხიზმური შრომა, პირველი კატეხიზმო ეკლესიური მოძღვრებისა. „კატეხიზმო“ კი არის პირველდაწყებითი სწავლების შემცველი ძეგლი, რასაც ახალმოქცეული მორწმუნე (ნეოფიტი) ითვისებს, რათა წარემატოს მოძღვრებაში.
საეკლესიო მამათაგან „დიდაქეს“ ერთ-ერთი უადრესი გამოყენება გვაქვს წმ. იუსტინე მარტვილელთან (II საუკუნის შუა წლები) მის „პირველ აპოლოგიაში“, შემდეგ წმ. თეოფილე ანტიოქიელთან (II საუკუნის II ნახევარი) მის შრომაში „ავტოლიკესადმი“. განსაკუთრებით, საინტერესოა ცნობილი ღვთისმეტყველის კლიმენტი ალექსანდრიელის (II –III საუკუნეები) დამოწმება, რადგან ეს უკანასკნელი „დიდაქეს“ ასახელებს „წერილად“, ანუ ბიბლიად. ეს დამოწმება მნიშვნელოვანია ორი მხრივ:
„დიდაქე“ დაწერილია არა უშუალოდ მოციქულთა, არამედ წმინდა მამათა ხელით, მაგრამ მას მოციქულთა მოძღვრება ეწოდება. იგი წარმოადგენს მოციქულთა სხვადასხვა შეგონებებისა და სწავლებების კრებულს. ეკლესიის მამებმა ერთ კრებულად შეადგინეს პირველდაწყებით სახელმძღვანელოდ ანუ კატეხიზმოდ ის, რაც ახალმოქცეულს ესაჭიროებოდა. ამას, სხვათა შორის, რუის-ურბნისის ძეგლისწერაც გვაუწყებს: [მოციქულებმა] დიდისა კლიმენტოისა მიერ დახსნეს კანონნი საეკლესიონი, რიცხჳთ ოთხმეოცდახუთნი“ (დიდი სჯულისკანონი გვ. 545).
„დიდაქე“ შემოგვინახულია ხელნაწერის სახით, რომელიც დაწერილია 1056 წლის ივნისში. იგი გადაწერილია ვინმე ლეონ ნოტარიუსის მიერ. შეიცავს ისეთ უმნიშვნელოვანეს ძეგლებს, როგორიცაა, მაგალითად წმ. იოანე ოქროპირის „შეჯამება ძველი და ახალი აღთქმისა“, მოციქულთა მოწაფის წმ. კლიმენტი რომაელის ორი ეპისტოლე კორინთელთა მიმართ, II ს. დამდეგის უდიდესი მღვდელმოწამის ეგნატე ღმერთშემოსილის ეპისტოლეებს და სხვ. ხელნაწერი გადაიწერა იერუსალიმის ბერძნულ საპატრიარქოში და იქვე ინახება დღემდე.
14 საუკუნიდან „დიდაქეზე“ უარყოფითი განწყობა ჩამოყალიბდა. არსებობს მოსაზრება მისი არაჭეშმარიტების შესახებ. ეს აზრი პირველად გამოთქმულია კანონიკურ და აპოკრიფულ წიგნთა სიაში, რომელიც უცნობმა ავტორმა გაავრცელა ათანასე ალექსანდრიელის სახელით. ძველი დროიდანვე ცნობილია, რომ სია არ არის წმ. ათანასეს დაწერილი. იგი უარყო სჯულის კანონმა და ეს აზრი დაასაბუთა მეცნიერულმა კვლევამაც, რის გამოც სიას ყველა იხსენიებდა და იხსენიებს, როგორც „ფსევდოს“ ანუ „ცრუს“. თვით ამ ყალბ სიაშიც კი „დიდაქე“ უარყოფილი არაა. ის, უბრალოდ, მიჩნეულია „საკამათოდ“ თუმცა ფილოთეოს ბრიენ ნიოსმა თავისი კვლევით ეს უარყოფითი განწყობები საბოლოოდ გააბათილა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: საეკლესიო ლიტერატურა კატეგორია: სასულიერო ნივთები
ფრენკ ბორმანი
მინი|მარჯვნივ|ფრენკ ბორმანი ფრენკ ფრედერიკ ბორმანი (Frank Frederick Borman II; დ. 14 მარტი 1928, გერი, ინდიანა) — ნასას ყოფილი ასტრონავტი, ინჟინერი. იყო მეთაური „აპოლო 8-ის“ ეკიპაჟისა, რომელმაც განახორციელა მთვარის პირველი პილოტირებადი შემოფრენა, რითიც გახდა ერთ-ერთი იმ 24 ადამიანიდან, რომლებმაც დედამიწის თანამგზავრამდე მიაღწიეს.
განათლება და წოდებები
გაიზარდა ქალაქ ტუსონში, არიზონაში, სადაც 1946 წელს დაამთავრა საშუალო სკოლა. 1950 წელს დაამთავრა აშშ-ის სამხედრო აკადემია უესტ-პოინტში. 1957 წელს კალიფორნიის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში მიიღო მეცნიერებათა მაგისტრის ხარისხი ავიაციური ტექნიკის განხრით.
პროფესიონალური საქმიანობა
1957 წელს, ჯერ კიდევ სამხედრო სამსახურში ყოფნისას, ბორმანი გახდა თერმოდინამიკისა და ჰიდროდინამიკის დოცენტი აშშ-ის სამხედრო აკადემიაში.
1969 წლის დასაწყისიდან 1986 წლის ივნისამდე მუშაობდა ავიაკომპანია Eastern Airlines-ში. მან თავიდან კონსულტანტის თანამდებობიდან დაიწყო, მაგრამ უკვე 1970 წლის დეკემბერში დაინიშნა ოპერატიული ჯგუფის ვიცე-პრეზიდენტად. 1974 წლის ივლისიდან აირჩიეს დირექტორთა საბჭოს აღმასრულებელ ვიცე-პრეზიდენტად (წარმოების გენერალური მენეჯერი). 1975 წლის მაისიდან იგი პრეზიდენტი და მთავარი საოპერაციო დირექტორია, ამავე წლის დეკემბრიდან კი — მთავარი აღმასრულებელი დირექტორი. 1976 წლის დეკემბრიდან — დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარე.
1986 წელს გახდა ჰიუსტონის Texas Air Corp-ის ვიცე-თავმჯდომარე და დირექტორი. 1988 წელს დაინიშნა ტეხასში კომპანია Aerospatiale General Aviation-ის მარკეტინგის კონსულტანტად და კალიფორნიაში კორპორაცია Patlex Corp.-ის მთავარ აღმასრულებელ დირექტორად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კოსმონავტები კატეგორია:ამერიკელი მფრინავები კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:დაბადებული 14 მარტი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
ტეხასის ანექსია
მინიატიურა|ტეხასი 1836-1845 წწ. ტეხასის ანექსია — ტეხასის რესპუბლიკის ანექსია აშშ-ის მიერ 1845 წელს. აშშ-მა ტეხასის რესპუბლიკა თავის 28-ე შტატად გამოაცხადა. ამან ამერიკა-მექსიკის ომი გამოიწვია, რის შედეგადაც აშშ-მა დაიპყრო მრავალი ტერიტორია და გააფართოვა თავისი საზღვრები. ტეხასის ტერიტორია გაიზარდა და მოიცვა ის მიწები, რომლებიც ამჟამად შედის კოლორადოს, კანზასის, ნიუ-მექსიკოს, ტეხასის, უაიომინგის, იუტასა და ოკლაჰომას შტატების შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის ისტორია კატეგორია:აშშ-ის ისტორია
იოსებ სუმბათაშვილი
იოსებ სუმბათაშვილი (დ. 10 ოქტომბერი, 1915, თბილისი — გ. 14 თებერვალი, 2012, მოსკოვი) — ქართველი  მხატვარი.
ბიოგრაფია
1942 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. 1942–1947 წლებში იყო მარჯანიშვილის სახელობის თეატრში მთავარ მხატვრის თანამდებობაზე. 1948–1959 წლებში ფალიაშვილის სახელობის თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მთავარი მხატვარია. გაფორმებული აქვს ზ. ფალიაშვილის ოპერა „დაისი“ და მრავალი სხვა დადგმა. თეატრის პარალელურად იოსებ სუმბათაშვილი ინტენსიურად მუშაობდა კინემატოგრაფიაში და შესრულებული აქვს დეკორაციის ესკიზები კინოფილმისათვის „ქეთო და კოტე“, „ცისკარა“, „მაგდანას ლურჯა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 10 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 ი
აპოლოგია (პლატონი)
(სოკრატეს) აპოლოგია — პლატონის ნაშრომი, რომელიც შედგება სოკრატეს მიერ ძვ. წ. 399 წელს მის საწინააღმდეგოდ წარდგენილი ბრალდებებისგან თავის დასაცავად წარმოთქმული სიტყვის პლატონისეული ვერსიისგან. ისტორიკოსების უმრავლესობა ამ ტექსტს სოკრატეს წინააღმდეგ გამართული სასამართლოს გარემოებების სანდო წყაროდ მიიჩნევს. კერძოდ, „აპოლოგიიდან“ ცნობილი ხდება ბრალდების დეტალები, ბრალმდებელთა სახელები და სოციალური მდგომარეობა (მელეტოსი, ანიტოსი, ლიკონი) და სხვა დეტალები. „აპოლოგია“ პლატონის პირველი შემორჩენილი ტექსტია, რომელიც სასამართლოს შემდეგ მალევე დაიწერა (ძვ. წ. 397 ან 396 წელს).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი საბერძნეთის ფილოსოფია კატეგორია:ძველი საბერძნეთის ლიტერატურა კატეგორია:პლატონის დიალოგები
უდარდელი
უდარდელი (Happy-Go-Lucky) — რეჟისორ მაიკ ლის 2008 წლის კომედიურ-დრამატული მხატვრული ფილმი. ფილმი გადმოსცემს ოპტიმისტი და ხალისიანი სკოლის პედაგოგის და მისი გარემოცვის ამბავს. სალი ჰოკინსმა მიიღო ოქროს გლობუსი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის მიუზიკლსა ან კომედიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2008 წლის ფილმები კატეგორია:მაიკ ლის ფილმები
იასონ კაპანაძე
იასონ კაპანაძე (დ. 1874 — გ. 15 აპრილი, 1962) — ქართველი სასულიერო პირი.
ბიოგრაფია
პირველი ქართველი სასულიერო პირი ალასკის შტატში, კუნძულ კოდიაკზე, მამა იასონ კაპანაძე იყო. მას იქ, როგორც საქართველოს ეკლესიის იურისდიქციაში მყოფ პირს ისე არ უმსახურია. იგი საქართველოდან რუს ეპისკოპოსს გაჰყვა და რუსეთის ეკლესიის იურისდიქციაში მსახურებდა.
პროტოპრესვიტერი იასონ კაპანაძე დაიბადა 1874 წელს ქუთაისის გუბერნიაში (შორაპნის მაზრა) გლეხის ოჯახში. მან ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელი დაამთავრა და თბილისის სასულიერო სემინარიაში განაგრძო სწავლა. 1894 წლის 31 იანვარს იასონმა სემინარიაში სწავლა მიატოვა და სავარაუდოდ მალევე გაემგზავრა ამერიკაში. 1895 წლის 1 დეკემბერს იგი ალეუტის ეპარქიის კადბაკის (ალასკა) აღდგომის ეკლესიის მედავითნედ დაინიშნა. 1897 წლის 19 ივლისს ალეუტისა და ალასკის ეპისკოპოსმა ნიკოლოზმა (ზიოროვი) დიაკვნად აკურთხა, მეორე დღეს მღვდლად დაასხა ხელი და მედავითნის ადგილზე დატოვა.
1897 წლის 1 სექტემბერს იასონ კაპანაძე პენსილვანიის შტატში გადაიყვანეს. 1900 წლის 6 აპრილს კეთილსინდისიერი სამსახურისთვის იგი საგვერდულით დაჯილდოვდა, 1902 წლის 29 მარტს — მადლობის სიგელით.
1902 წლის 1 ივლისს მამა იასონი კლივლენდის წმ. თეოდოსის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა. ეს სამრევლო 1895 წელს დაარსდა და მისი მრევლი მხოლოდ 15 რუსულ გაჭირვებულ ოჯახს ითვლიდა. მოძღვარმა დახმარებისთვის რუსეთის ეკლესიის სამისიონერო ფონდს მიმართა, მიიღო მათგან ფულადი დახმარება და მაშინვე დიდი საგანმანათლებლო მოღვაწეობა გააჩაღა.
ამავე წელსვე კლივლენდში არსებული რომაულ–კათოლიკური წმ. ავგუსტინეს დედათა მონასტერი დაიხურა და მისი მიწები და საკუთრება (30 აკრი) 30 000 დოლარად მამა იასონმა შეიძინა ტაძრისათვის. ამ ტერიტორიაზე გაკეთდა ორი ქუჩა, წმ. ოლღასი და წმ. ტიხონის, სადაც 80 ოჯახი მრევლი დასახლდა. სამსართულიან ქვის სახლში კი პირველ სართულზე განთავსდა სკოლა და მღვდლის საცხოვრებელი, მეორე სართულზე — ეკლესია, ხოლო მესამეზე — საცხოვრებელი ოთახები შორიდან ჩამოსული მოსწავლეებისთვის.
იასონ კაპანაძის დამსახურებით ეს სკოლა ცნობილი გახდა მთელს ამერიკაში და იქ სასწავლებლად შორეული შტატებიდანაც კი ჩამოდიოდნენ. სკოლის სახელწოდება გახლდათ „ბურსა“.
1903 წლის 6 აპრილს მამა იასონს სკუფია უბოძეს. 1903 წლის 1 ივლისიდან 1907 წლის 1 ივლისამდე ამერიკის საეკლესიო საზოგადოების მთავარი თავმჯდომარე იყო. 1905 წელს კამილავკა ეწყალობა. 1908 წლის 14 მაისს სამკერდე ოქროს ჯვარი მიიღო. მას საეკლესიო მთავრობისაგან ჰქონდა ნებართვა გამშვენებული ჯვრის ტარებისა, რომელიც კლივლენდის მრევლმა მიართვა საჩუქრად.
1908 წლის 29 მაისს მოძღვარი გათავისუფლდა ალეუტის ეპარქიიდან და ცოლ–შვილთან ერთად საქართველოში დაბრუნდა. 1908 წლის 18 აგვისტოს იმერეთის ეპისკოპოსმა გიორგიმ (ალადაშვილი) იგი იმერეთის ეპარქიაში მიიღო და ქუთაისის საკათედრო ტაძრის უშტატო წევრად დანიშნა. 1910 წლის 23 სექტემბერს იმერეთის ეპარქიის სამზრუნველო წევრად აირჩიეს.
1914 წლის აგვისტოში მამა იასონი პირველ მსოფლიოში სამხედრო კაპელანად წავიდა და მთელი ოთხი წელიწადი ფრონტზე გაატარა. იქვე მიენიჭა დეკანოზის წოდება. 1919 წლის თებერვლის ბოლოს თბილისში, სიონის საკათედრო ტაძრის კანდელაკად დაინიშნა. 1920 წელს აირჩიეს საკათალიკოსო საბჭოს წევრად. 1920–1921 წლებში, ასევე, საკათალიკოსო საბჭოს კანცელარიის მდივანი იყო. 1922 წლის თებერვალში დეკანოზმა იასონმა კვლავ ამერიკაში გამგზავრების სურვილი გამოთქვა და თხოვნაც შეიტანა საკათალიკოსოს საბჭოში, რაზეც თანხმობა მიიღო.
კონსერვაციული ბიოლოგია
კონსერვაციული ბიოლოგია - მეცნიერების დარგი, რომელიც შეისწავლის დედამიწის ბიომრავალფეროვნების, სახეობების, მათი ჰაბიტატისა და და ეკოსისტემის შენარჩუნების და გადარჩენის გზებს. დარგი ცდილობს მონახოს საშუალება არსებული რესურსების იმგვარად გამოყენებისა, რომ მინიმალური ზიანი მიადგეს ბიომრავალფეროვნებას.
იასონ კაპანაძე
ბიოგრაფია
იასონს კლივლენდში დიდი სახელი და ავტორიტეტი ჰქონდა მოპოვებული. 1957 წელს, პენსიაზე გასვლის შემდეგ, იგი კვლავ დარჩა ტაძრის საპატიო წინამძღვრად. იასონ კაპანაძის მეუღლე იყო მარიამ კაშევაროვა. მათ ორი ვაჟი ჰყავდათ — ნიკოლოზი და რომანი. სასულიერო პირია მისი შვილთაშვილი, დეკანოზი იასონ კაპანაძე, რომელიც 1988–1999 წლებში კლივლენდის წმ. თეოდოსის ტაძრის წინამძღვარი გახლდათ, ხოლო 1999 წლიდან საცხოვრებლად ნიუ–იორკის შტატში ქალაქ ელმირა–ჰეითსში გადავიდა და ამავე ქალაქის ყოვლადწმინდა სამების სახელობის ეკლესიის წინამძღვრად დაინიშნა. იასონ კაპანაძე მეუღლესთან ერთად ტრაგიკულად დაიღუპა 1962 წლის 15 აპრილს, ავტოსაგზაო შემთხვევის დროს. დაკრძალულია კლივლენდის წმ. თეოდოსის სასაფლაოზე.
კონსერვაციული ბიოლოგია
კონსერვაციული ბიოლოგია ინტერდისციპლინარული დარგია, რაც მეცნიერების სხვა დარგებთან მჭიდრო კავშირით გამოიხატება.
იასონ კაპანაძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962 კატეგორია:ქართველი საეკლესიო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
კონსერვაციული ბიოლოგია
სქოლიო
კატეგორია:ბიოლოგიის დარგები კატეგორია:კონსერვაციული ბიოლოგია
ედგარ მანასი
ოჯახი
სომხური წარმოშობის ედგარის მამა, ალექსანდრე მანასი იყო „ოსმალეთის სახელმწიფო ვალთა ადმინისტრაციის მთავარი თარჯიმანი. ოჯახის საგვარეულო ხაზი შეიძლება მოდიოდეს კაესარეადან (დღევანდელი კაისერიდან), სადაც იგი მეთექვსმეტე საუკუნის შუა პრიოდში წარმოიქმნა. რაფაელ მანასი (1710 - 1790), ოსმალეთის იმპერიის ოფიციალური მხატვარი, უდავოდ იყო მანასის დინასტიის ყველაზე გამორჩეული ფიგურა: მან შექმნა მაჰმუდ I-ის, ოსმან III-ის და მუსტაფა III-ის პორტრეტები.
ადრეული წლები
ედგარ მანასი დაიბადა 1987 წლის 12 აპრილს, ისტამბულში. არტისტულად ნიჭიერი ახალგაზრდა ედგარი 13 წლის ასაკში გაიგზავნეს იტალიაში, რათა ჩარიცხულიყო მურიტ-რაფაელიანის სომხური სკოლაში კომერციის შესასწავლად. ვენეციაში ყოფნის დროს იგი ასევე ესწრებოდა პიანინოს გაკვეთილებს, რომლებსაც პროფესორ ტრიველლინი ატარებდა. 1894 წელს სწავლის დამთავრების შემდეგ, იგი დაბრუნდა მშობლიურ ქალაქში. მისმა მუსიკის შესწავლის გაგრძელების შურვილმა იგი კვლავ იტალიაში დააბრუნა, სადაც იგი პადუაში დასახლდა; აქ მანასი მუშაობდა კომპოზიტორ ლუიჯი ბოტაზოსთან.
პროფესიონალური კარიერა
სტამბულში დაბრუნების შემდეგ მანასმა მუსიკის შესწავლა განაგრძო. მან პირველ რიგში კონცენტრირდა კლასიკისა და თანამედროვე ფრანგი ოსტატების ნაწარმოებების შემოწმებაზე.
1912 წელს მანას გაეცნო თანამედროვე სომხური მუსიკის ფუძემდებლის, კომიტას. მიუხედავად იმისა, რომ მათი ურთიერთობა გულწრფელი იყო, ისინი მჭიდროდ არ იყვნენ ერთმანეთთან დაკავშირებულნი, რადგან მანასი და კომიტა ცხოვრობდნენ ორ სხვადასხვა ესთეტიკურ სამყაროში.
იმავე წელს, ლაიფციგში დაფუძნებულმა Breitkopf & Härtel-მა გამოაქვეყნა ედგარ მანასის ორი კომპოზიცია - სუიტა ფორტეპიანოსთვის და სიმებიანი კვარტეტი. ამას მოჰყვა სხვა ევროპული გამომცემლობებიც, მათ შორის: სალბერტი, სენარდი და ჰამელი. მანასის მუსიკას ხშირად ასრულებდნენ სტამბულში და, ზოგჯერ, ევროპული მუსიკის დედაქალაქებშიც.
ზემოთ აღნიშნული სიმებიანი კვარტეტის პრემიერა შედგა 1921 წლის 6 მაისს, „Union française“-ში. კვარტეტის წევრები იყვნენ: მევიოლინე ეკრემ ზუკი უნი და კრიკორ გარაბედიანი, მევიოლინე დირან ისრაელიანი და ვიოლონჩელისტი კალაიოვი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:სტამბულში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 9 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:თურქი კომპოზიტორები კატეგორია:თურქი დირიჟორები კატეგორია:სომეხი კომპოზიტორები კატეგორია:სომეხი დირიჟორები
კრუგლოეს ამაღლების ეკლესია
კრუგლოეს ამაღლების ეკლესია (Церковь Вознесения Господня) — მართლმადიდებლური ეკლესია აზოვის რაიონის სოფელ კრუგლოეში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1905 წელს.
ეკლესიის მისამართი: 346772, რუსეთი, როსტოვის ოლქი, აზოვის რაიონი, სოფელი კრუგლოე, პროლეტარიატის ქუჩა № 20-ა.
ისტორია
პირველი ხის ეკლესია ააგეს 1851 წელს, რომელიც 1855 წელს დაიწვა. ამის შემდეგ 1859 წელს ააგეს ასევე ხის სამლოცველო სახლი. 1905 წელს კრუგლოეში ააშენეს ახალი, აგურის ამარლების სახელობის ეკლესია სამრეკლოთი. ეკლესიის შენობა და სამრეკლო გადახურული იყო თუნუქის ფირფიტებით და შეღებილი ზეთის საღებავით.
ეკლესია იყო სამსაკურთხევლიანი, მისი დამატებითი საკურთხევლები იყო ღვთისმშობლის შობის სახელზე და მიქაელ მთავარანგელოზის სახელზე ნაკურთხი ამავე წელს ეკლესიასთან დააარსეს სამრევლო-საკვირაო საბჭო. ეკლესიის შენობას ჰქონდა ერთი დიდი და ოთხი პატარა გუმბათი, ასევე ორი გვერდითა შესასვლელების თავზე. სამრეკლო იყო სამიარუსიანი.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:როსტოვის ოლქის ღირსშესანიშნაობები
ბოჰოლის პროვინცია
ბოჰოლის პროვინცია — კუნძული-პროვინცია ფილიპინებში, ცენტრალური ვისაიასის რეგიონში. შედგება მთავარი კუნძულისა და 75 პატარა კუნძულისგან. პროვინციის დედაქალაქია ტაგბილარანი. ბოჰოლის ფართობი 4 821 კმ², ხოლო სანაპირო ხაზის სიგრძე 261 კმ-ია. ბოჰოლი ფილიპინების მეათე კუნძულია ფართობის მიხედვით.
პირველი კლასის პროვინცია 3 საკონგრესო რაიონად იყოფა. პროვინციაში ერთი შემადგენელი ქალაქი, 47 მუნიციპალიტეტი და 1 109 ბარანგაი მდებარეობს.
პლაჟებისა და კურორტების გამო პროვინცია ტურისტული დანიშნულების ადგილია. ყველაზე პოპულარული ტურისტული ღირსშესანიშნაობა ყავისფერი შეფერილობის მქონე კირქვოვანი წარმონაქმნები, შოკოლადის ბორცვებია. მათი ნახვა უმაღლესი წერტილიდან და საჰაერო ტურების მეშვეობითაა შესაძლებელი. ტაგბილარანის სამხრეთ-დასავლეთით მდებარე პანგლაოს კუნძული წყალქვეშ ყვინთვის ცნობილი ცენტრია. სამხრეთ სანაპიროებზე არაერთი კურორტი და დაივინგ-ცენტრი მდებარეობს.
ბოჰოლი კარლოს გარსიას, ფილიპინების რესპუბლიკის მერვე პრეზიდენტის (1957-1961) მშობლიური პროვინციაა. პრეზიდენტი ტალიბონში დაიბადა.
2013 წლის 15 ოქტომბერს ბოჰოლი 7.2 მაგნიტუდის მიწისძვრამ გაანადგურა, რომლის ეპიცენტრიც საგბაიანიდან 6 კმ-ით სამხრეთით მდებარეობდა. მიწისძვრამ, რომელმაც სებუს სამხრეთ ნაწილსაც დიდი ზიანი მიაყენა, 156 ადამიანის სიცოცხლე იმსხვერპლა, ხოლო 374 ადამიანი დაშავდა. მიწისძვრის შედეგად ბოჰოლის კულტურული მემკვიდროების რამდენიმე ტაძარი დაზიანდა.
2017 წლიდან პროვინციის მთავრობამ მთელი პროვინცია იუნესკოს გლობალური გეოპარკების ქსელის ნომინაციაზე წარადგინა.
გეოგრაფია
ბოჰოლის სამხრეთით სებუ მდებარეობს, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — კუნძული ლეიტე, სამხრეთით, ბოჰოლის ზღვის გადაღმა — მინდანაო. ბოჰოლს სებუსგან სებუს სრუტე გამოყოფს. ორივე კუნძულს საერთო ენა აქვს, თუმცა ბოჰოლანური და სებუანური მაინც განსხვავდება ერთმანეთისგან. ბოჰოლის კლიმატი ძირითადად მშრალია. ნალექების მაქსიმუმი ივნისიდან ოქტომბრამდე ფიქსირდება. კუნძულის შიდა ნაწილი უფრო გრილია, ვიდრე სანაპირო ზოლი.
ფიზიკური
პროვინციის ფართობი 4 821 კმ², ხოლო სანაპირო ხაზის სიგრძე 261 კმ-ი. ბოჰოლის ფილიპინების მეათე კუნძულია ფართობის მიხედვით. მთავარი კუნძული 70-ზე მეთი პატარა კუნძულითაა გარშემორტყმული, რომელთაგანაც ყველაზე დიდი კუნძული პანგლაოა.
ბოჰოლის რელიეფი ძირითადად მთა-ბორცვიანია. კუნძულის ნახევარზე მეტი კირქვითაა დაფარული. კუნძულის შიდა ნაწილი ფართო პლატოა, პერიფერიებზე კი უფრო დაბალი მთებია.
კარმენის მახლობლად შოკოლადი ბორცვები მდებარეობს. კონუსური ფორმის ბორცვების რაოდენობა 1 200-ს აღემატება. ბორცვებზე გაზრდილი ბალახი ზაფხულში ყავისფერ შეფერილობას იღებს და ბორცვები შოკოლადის კონუსებს ემსგავსება. ბორცვები დიდი გამყინვარების დროს მარჯნის რიფებისგან დარჩენილი კირქვოვანი წარმონაქმნებია. შოკოლადის ბორცვები ფილიპინების ერთ-ერთ ბუნებრივ საოცრებად მიიჩნევა და ბოჰოლს ხშირად „ფილიპინების ძვირფას ქვას“ უწოდებენ. ბორცვები ბოჰოლის გერბზეა გამოსახული.
ბოჰოლში 114 წყარო, 172 ნაკადული და ოთხი მთავარი მდინარე მოედინება. უდიდესი მდიანრე ინაბანგაა, რომელიც პროვინციის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში მიედინება. კუნძულის ცენტრალურ და შუა-სამხრეთ ნაწილში მდინარე ლობოკი მიედინება; მდინარე აბატანი პროვინციის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ხოლო მდინარე იპილი ჩრდილოეთ ნაწილში მიედინება. პროვინციაში ერთადერთი ბუნებრივი ტბა კუნძულ კაბილაოს ტბაა, რომელსაც დანაოს ან ლანაოსაც ეძახიან.
კუნძულზე უამრავი ჩანჩქერი და გამოქვაბული მდებარეობს, მათ შორის მაგ-ასოს ჩანჩქერი ანტექერაში. მაგ-ასო ადგილობრივთა ენაზე „კვამლს“ ნიშნავს. წყალი ცივია და ხშირად დილაობით ისეთი ნისლი წარმოიქმნება, ჩანჩქერი იფარება.
ბოჰოლის უდიდესი დაბლობის ტყე, რომელიც კუნძულის სამხრეთ ნაწილში, ბილარის მახლობლად მდებარეობს, რაჯაჰ-სიკატუნის დაცული ლანდშაფტის შემადგენლობაში შედის.
კლიმატი
ნოემბრიდან აპრილამდე პროვინციაში ჩრდილო-აღმოსავლეთი მუსონები ქრის. იშვიათი გამონაკლისების გარდა, ეს პერიოდი წელიწადის ყველაზე რბილი პერიოდია. საშუალო დღიური ტემპერატურა 28 °C-ია (82 °F), ხოლო ღამით 25 °C (77 °F). ზაფხულის სეზონი მაისიდან ივლისამდე გრძელდება და მაღალი ტემპერატურა და მაღალი ტენიანობაა დამახასიათებელი. აგვისტოდან ოქტომბრამდე პროვინციაში სამხრეთ-დასავლეთი მუსონები ჭარბობს. ეს სეზონი ცვალებადია და უნალექო კვირებს წვიმიანი დღეები ცვლის.ბოჰოლში წელიწადის ნებისმიერ დღეს შეიძლება გაწვიმდეს, თუმცა ძლიერი წვიმები ძირითადად ნოემბრიდან იანვრამდე გრძელდება.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბოჰოლის პროვინცია მთავარ კუნძულსა და 75 პატარა კუნძულს მოიცავს. პროვინცია 47 მუნიციპალიტეტს, 1 შემადგენელ ქალაქს და 1 109 ბარანგაის მოიცავს.
ეკონომიკა
კუნძულის ეკონომიკაში წამყვან როლს ტურიზმი ასრულებს. ტურისტთა რაოდენობის ზრიდს კვალდაკვალ ტაგბილარანის აეროპორტი ბოჰოლი-პანგლაოს საერთაშორისო აეროპორტმა ჩაანაცვლა, რომლის ინაუგურაციაც 2018 წლის 27 ნოემბერს გაიმართა.
სქოლიო
კატეგორია:ბოჰოლი კატეგორია:ფილიპინების პროვინციები კატეგორია:1854 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები კატეგორია:ბოჰოლის ზღვა კატეგორია:ფილიპინების კუნძულოვანი პროვინციები
ამალია ოლდენბურგელი
ადრეული ცხოვრება
ამალია დაიბადა 1818 წლის 21 დეკემბერს ოლდენბურგში. იგი იყო ოლდენბურგის ჰერცოგ ავგუსტ I-ისა და მისი პირველი ცოლის, ადელჰეიდ ანჰალტელის პირველი შვილი. იგი ორი წლისაც არ იყო, როდესაც დედამისი, 1820 წლის 13 სექტემბერს გარდაიცვალა. იგი მშობიარობას გადაჰყვა, რის გამოც მამამისი მეორედ დაქორწინდა ამალიას დეიდაზე.
ქორწინება
1836 წლის 22 დეკემბერს, ოლდენბურგში შედგა ამალიასა და საბერძნეთის მეფე ოტონის ქორწინება. ოტონი ბავარიის მეფე ლუდვიგ I-ისა და დედოფალ ტერეზა საქსენ-ჰაილდბურგაუზენელის მეორე ვაჟი იყო. მან საბერძნეთის ტახტი 1833 წელს დაიკავა და მემკვიდრის გასაჩენად მეუღლე სჭირდებოდა, ამიტომაც მან თავისი არჩევანი ამალიაზე შეაჩერა, რომელიც მთელ ევროპაში ულამაზეს პრინცესად ითვლებოდა.
პირველი წლები
მარცხნივ|მინი|318x318პქ|მეფე ოტონისა და დედოფალ ამალიას საზეიმო შესვლა ათენში, 1837 წელი ტახტზე ასვლის პირველ წლებში, სილამაზითა და კეთილშობილური ხასიათით გამორჩეულმა დედოფალმა ამალიამ თავის მეტად გაჭირვებულ სამეფოში მოდისა და კულტურის აღორძინებას მიჰყო ხელი. იგი აქტიურად აკონტროლებდა ათენში ახალი ბაღებისა და ხეივნების გაშენებას. ამით და კიდევ თავისი საოცარი გარეგნობის წყალობით, მან ბერძნების გული მალევე მოიგო. მის პატივსაცემად, ბერძნებმა ელის რეგიონში ქალაქი ამალიადა დააარსეს, ხოლო ქალაქ მიგნესიაში მის პატივსაცემად მთავარ აკროპოლისს ამალიაპოლისი ეწოდა. ისტორიაში პირველად, დედოფალმა ამალიამ საბერძნეთში ნაძვის ხეები ჩაიტანა და გააშენა.
პოლიტიკური აქტივობა
დედოფალი ამალია პოლიტიკურად მეტად აქტიური პიროვნება აღმოჩნდა, რაც მეფე ოტონის ბავარიელ მრჩევლებს დიდად არ მოსწონდათ. სწორედ ამიტომ, იგი დიდი თავდასხმებისა და შეთქმულების მთავარი სამიზნე გახდა. ის ფაქტი, რომ ბავშვს ვერ აჩენდა, კიდევ უფრო უბიძგებდა მას პოლიტიკაში ჩართვისკენ. აღსანიშნავია, რომ იგი ლუთერანად რჩებოდა, მიუხედავად იმისა, რომ საყოველთაოდ მართლმადიდებლური ქვეყნისა და სრულიად მართლმადიდებლური სამყაროს ცენტრის დედოფალი იყო. მისი სასახლის დიასახლისი, გრაფინია პლუსკოვი დიდ გავლენას ახდენდა სახელმწიფო მართვის საქმეებზე. განსაკუთრებით ავსტრიასთან დაკავშირებულმა დავამ, მეფესა და დედოფალს შორის დიდი განხეთქილება გამოიწვია. პლუსკოვი მათ დაშორებას ცდილობდა, რის გამოც საბოლოოდ ამალიამ იგი სამეფო კარიდან გააძევა.
მოდა
მინი|321x321პქ|დედოფალი ამალია ბერძნულ სამოსში 1837 წელს, საბერძნეთში დედოფლად ჩასვლისთანავე, მან დიდი გავლენა მოახდინა ქვეყნის სოციალურ ცხოვრებასა და მოდაზე. მან გააცნობიერა, რომ ბერძნებს გერმანული კაბებით გამოწყობილი დედოფალი არ მოეწონებოდათ, ამიტომაც იგი ამალიამ ტრადიციული ბერძნული სამოსის ტარება დაიწყო. აღსანიშნავია, რომ მისი ტანსაცმელები ნამდვილი ბერძნული კაბის დიზაინს აცდელინი იყო და მაინც ევროპულისაკენ იხრებოდა. ამ ინოვაციას, რომლითაც ბერძნულ-გერმანული სამოსები გაერთიანდა, დიდი აღიარება მოჰყვა საზოგადოებაში და დღემდე არ კარგავს პოპულარობას. ასეთ კაბას ამალიას კაბას უწოდებენ. მისი სტილის მიხედვით, კაბის ზედა ნაწილი ვიწრო და ტანზე მომდგარია, ბერძნული ორნამენტებითა და ვიწრო ბეწვის კანტებით, ქვედა ნაწილი კი მეტად გაშლილი და ფართოა. ზედა ნაწილი ძირითადად ბამბით, ან აბრეშუმით შეკერილ თეთრ პერანგზე შემოცმული მუქი, ძირითადად ხავერდის ნაქსოვი ჟილეტია გრძელი სახელურებით. როგორც წესი, მისი კაბების ზედა ნაწილი ყოველთვის მუქი და დატვირთული იყო, ქვედა კი ბაცი და უბრალო. სულ მალე, ასეთი კაბები ქრისტიანი ბერძენი ქალებისათვის ყოველდღიურ სამოსად იქცა. სულ მალე, მოდის ეს ტენდენცია გავრცელდა ოსმალების მიერ ოკუპირებულ ჩრდილოეთ ქრისტიანულ ბალკანეთის ხალხებშიც, ბელგრადამდე.
მკვლელობის მცდელობა
მარცხნივ|მინი|დედოფალი ამალია 1860 წელს 1861 წლის თებერვალში, უნივერსიტეტის სტუდენტმა, სახელად არისტეიდის დისიოსმა, წარუმატებლად სცადა დედოფალ ამალიას მოკვლა. სასამართლომ სტუდენტს სიკვდილი მიუსაჯა, თუმცა საქმეში დედოფალი ჩაერია, რომელმაც შეიწყალა იგი და მხოლოდ პატიმრობა მიუსაჯა. როგორც ცნობილია, მკვლელობის მცდელობისას, არისტეიდისი მას ომის გმირის სახელით გაეცნო და მოულოდნელად სცადა მისთვის დანის გაყრა, თუმცა დედოფალი მისმა მცველმა გადაარჩინა. როგორც შემდგომში არისტეიდისმა განაცხადა, მას სურდა „საბერძნეთის გაწმენდა უზურპატორი გერმანელებისაგან...“. დედოფლის სულგრძელობამ, ხალხში სამეფო წყვილს უფრო დიდი პოპულარობა მოუტანა.
დამხობა
მკვლელობის მცდელობიდან ერთ წელიწადში, ათენში აჯანყებამ იფეთქა, რა დროსაც მეფე-დედოფალი პელოპონესში იყო წასული. მეფე ოტონს მხარი არავინ დაუჭირა, რის გამოც აჯანყებულებმა 1862 წლის 20 მაისს იგი ტახტიდან ჩამოაგდეს. სულ მალე ბერძნებმა თავიანთ მეფედ დანიის მეფე კრისტიან IX-ის ვაჟი აირჩიეს. ამის გამო, ოტონმა და ამალიამ სასწრაფოდ დატოვეს საბერძნეთი. მათ გაქცევაში დედოფალ ვიქტორიას ბრიტანული საბრძოლო ხომალდი დაეხმარა. მინი|326x326პქ|ოტონისა და ამალიას გაქცევა საბერძნეთიდან ისტორიკოსები დღემდე ვარაუდობენ, რომ ოტონს არ დაამხობდნენ, ამალიას რომ მემკვიდრე გაეჩინა. როგორც გაირკვა, აჯანყების მიზეზი სწორედ მემკვიდრის გადაუჭრელი პრობლემა გახდა. თუმცა, ისიც მართალია, რომლ 1843 წელს მიღებულ კონსტიტუციას ოტონი დაეთანხმა, რის მიხედვითაც მის შემდეგ ტახტი მის ძმებსა და ძმის შვილებზე უნდა გადასულიყო.
ბავარიაში დასახლება
დამხობილი სამეფო წყვილი ოტონის მშობლიურ ბავარიაში გაიქცა და იქ დასახლდა. ბავარიაში ამალია და ოტონი ხშირად სტუმრობდნენ სამეფო კარს. როგორც ცნობილია, ბავარიაში ცხოვრებისას, ისინი საღამოს 6-დან 8 საათამდე ბერძნულად ლაპარაკობდნენ, რათა არ დავიწყებოდათ. ამით ისინი საბერძნეთში გატარებულ ტკბილ წლებს იხსენებდნენ და იმედსაც იტოვებდნენ, რომ იქ კვლავ დაბრუნდებოდნენ.
გარდაცვალება
ოტონი 1867 წელს გარდაიცვალა. დაქვრივებულმა ამალიამ დატოვა მიუნხენის სამეფო კარი და ბამბერგში გადასახლდა, სადაც გაატარა უკანასკნელი წლები. იგი სწორედ აქ, 1875 წლის 20 მაისს გარდაიცვალა, 56 წლის ასაკში, უშვილოდ. ამალია დაკრძალეს მიუნხენში, მისი ქმრის გვერდით.
გარდაცვალების შემდეგ, ამალიას აუტოფსია ჩაუტარდა, რითაც საბოლოოდ დადასტურდა, რომ სამეფო წყვილის უშვილობის მიზეზი ის იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 21 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1818 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1875 კატეგორია:ოლდენბურგები კატეგორია:საბერძნეთის დედოფლები
სამოთრაკი
სამოთრაკი, სამოთრაკია (Σαμοθράκη) — კუნძული ეგეოსის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილში. ეკუთვნის საბერძნეთს. კუნძულის ფართობია 178 კმ², სიმაღლე კი 1 611 მ-მდე. აგებულია გნაისებით, ამფიბოლიტებითა და მარმარილოებით. კუნძულზე არის მინერალური წყაროები. სამოთრაკიაზე გავრცელებულია ხმელთაშუა ზღვის ბუჩქოვანი მცენარეულობა, გვხვდება მუხის კორომები. მცხოვრებლები აშენებენ ზეთისხილს, აშენებენ თხებს, მისდევენ მეთევზეობას. კუნძულის უმსხვილესი დასახლებული პუნქტია სამოთრაკი.
გალერეა
<Center>
</Center>
სქოლიო
კატეგორია:საბერძნეთის კუნძულები
ოქროს კანონი
მინიატიურა|ოქროს კანონის ორიგინალი ოქროს კანონი — კანონი, რომლის ძალითაც ბრაზილიაში 1888 წელს გაუქმდა მონობა. იგი შეიცავდა სულ ორ მუხლს: კანონი შეიმუშავა სოფლის მეურნეობის მინისტრმა ანტონიუ და სილვა პრადუმ და ხელი მოაწერა პრინცესა იზაბელამ, რომელიც მამამისის პედრუ II-ის ევროპაში მოგზაურობის პერიოდში იმპერატორის ფუნქციებს ასრულებდა. კანონს ხელი 13 მაისს მოაწერეს, რომელიც განგებ დაამთხვიეს პრინცესას ბაბუის ჟუან VI-ის (ბრაზილიის პირველი იმპერატორის მამა) დაბადების დღეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის ისტორია
გურჯი
გურჯი — ქართველის აღმნიშვნელი სპარსულ-არაბული ეთნიკური ტერმინი. „გორჯი“ (სპარსულად), „ქურჯი“ და „გურჯი“ (არაბულად) ნიშნავს ქართველს, ხოლო ტოპონიმი „გორჯესტან“ (სპარს.), „გურჯისტან“ (არაბ.) — საქართველოს, ძველ სპარსულ წყაროებში კი „ვრკანა“ („მგელთა ქვეყანა“; აქედან მოდის სომხური „ვირკ“ და „ვრასტან“) ფორმით გვხვდება. რუსული „გრუზინ“, ოსური „გიურძი“ და, სავარაუდოდ, ევროპული „გეორგია“, „ჯორჯიაც“ სირიული ფორმიდან („გურზ“) წარმოიქმნა.
„გურჯის“ ეტიმოლოგიით იყვნენ დაინტერესებული მარი ბროსე, იოზეფ მარკვარტი, ა. მარიკი, ივანე ჯავახიშვილი, ლეონ მელიქსეთბეგი, ილია აბულაძე, გერჰარდ დეეტერსი, ვლადიმერ მინორსკი, გიორგი წერეთელი და სხვ.
ისტორია
არაბები და სპარსელები ქართველს უწოდებენ „გურჯი“-ს (Gurd-i) და საქართველოს — გურჯისტანს (Gurdistan), სპარსული სუფიქსით ستان, (stan), რომელიც უდრის ადგილის აღმნიშვნელ ქართულ სუფიქსს — „ეთ“-ს.
უძველეს მატიანეში და მის სომხურ თაგმანებში, მეტის-მეტად წმინდად არის დაცული ეპითეტი „გორგასალი“, (სომხ. Գորգասալ), რომელიც არის იგივე სპარსული „გორგასარი“, რაც ნიშნავს მგელთავას, ვინაიდან გურგსარები მგელთავიანები და საგსარები ძაღლთავიანები ძველ სპარსულ ლეგენდებში და შაჰნამეში ირანელთა ფანტასტიურ მტრებად ითვლებიან და არიან, მაშასადამე, თურანელთა აღმნიშვნელი ეპითეტები, — იმ თურანელებისა, რომელთაც სპარსელები მთელს თავის ისტორიულ წარსულში თავიანთ მოსისხლე მტრებად სახავდნენ.
ირაკლი აბულაძის აზრით, აღნიშნული სპარსული წყაროდან გამომდინარეობს ეს ქართველის აღმნიშვნელი სპარსულ-არაბული სახელწოდება „გურჯი“-ც, რომელიც აშკარად იგივეა, რაც ვახტანგის ეპითეტის „გორგასარი“-ს პირველი ნაწილი „გორგ“, არაბიზ. „გურგ“ — მგელი.
ამ სიტყვის ამგვარი გეოგრაფიული სახელწოდების ფუნქციით ხმარებას მთელს სპარსულ ისტორიულ წარსულში მეტისმეტად გარკვეული სახე აქვს. არსებობს აღნიშნული სახელწოდების განვითარების ყველა ეტაპი სახეზე.
შუა აზიიდან ახლადმოსული მიდიელებისა და საერთოდ არიელი სპარსელების მოძრაობა ირანის აღმოსავლეთი ნაწილიდან დასავლეთში თავდაპირველად ხდებოდა ჩრდილოეთის ერთადერთი გზით: ეს გზა მიდიოდა იმავე მიმართულებით, რომლითაც გადიოდა, საერთოდ მთავარი გზა დასავლეთიდან აღმოსავლეთ აზიაში, სახელდობრ ირანის მაღლობის ჩრდილოეთით მოსაზღვრე მთების სამხრეთის ფერდობის გასწვრივ, რადგანაც კასპიის ზღვის სამხრეთის სანაპირო დაკავებული ჰქონდა არაარიული ნათესაობის ტომებს, რომლების გამოც ამ გზით მოძრაობა მეტისმეტად საშიში იყო.
სავარაუდოა რომ ეს მოძრაობა დაიწყო ჯერ კიდევ VII საუკუნის ბოლო მეოთხედში, რადგან არიული საკუთარი სახელები გვხვდება უკვე სარგონის წარწერებში, ჩ. წ. 721-705 წლებამდე, და აი სწორედ ამ დროს ჩნდება ეს ჩვენთვის საინტერესო არიული სიტყვა — ჰირკანია, რომელიც იგივეა რაც ძველ-სპარსული Vrkana — მგელთა ქვეყანა (Vehrek-Vehreka — მგელთა, ana — ადგილის აღმნიშვნელი სუფიქსი). ამგვარად ცხადია რომ ჰეროდოტეს ჰირკანია (1,125) იგივეა რაც ძველი სპარსული Vrkana, ანუ „მგელეთი“, როგორც ეს ცნობილია ირანმცოდნეობის ლიტარატურაში.
როგორც ცნობილია, დარიოზის მამამ დარიავუშ ვიშტასპამ ჩ. წ. 518 წელს, წმინდა სპარსული ტომის — პართელების აჯანყების ჩახშობასთან ერთად ჰირკანელების აჯანყებასაც ბოლო მოუღო. მაგრამ, როგორც ჩანს, ამაზე ადრეც ირანელებთან ჰირკანელების ბრძოლას ხანგრძლივი და სასტიკი პროცესი უნდა განეცადა, რადგან მათმა მიწა-წყალმა უხსოვარი დროიდან დაიმსახურა სპარსული „ჰირკანიას“ ანუ „მგელეთის“ სახელწოდება.
სწორედ ამ ხანებში ვხვდებით ამ წმინდა ძველსპარსულ გეოგრაფიულ ტერმინს ჰირკანიას, საითკენაც, აკადემიკოს ბარტოლდის გამოკვლევით, მიდიოდა ჩრდილოეთის მთავარი გზა კომისენეს (არაბ. კუმისი) მხრიდან კასპიის ზღვისაკენ, სახელდობრ კასპიის ზღვის შემრთე მდინარე გურგენის ნაპირებამდე.
აქ საყურადღებოა ის რომ მდინარე გურგენი, ისევე როგორც კასპიის ზღვა, ძველად ატარებდნენ ამავე გურგ-ის შემცველ სიტყვებს, რადგან კასპიის ზღვას გურგენის ზღვაც ეწოდებოდა.
არანაკლებ საყურადრებოა ის გარემოებაც, რომ დაახლოებით V საუკუნის ნახევარში ფარსის ტომის, ანუ, უკეთ, წმინდა სპარსული ეთნოგრაფიული ჯგუფის, შერევისაგან სპარსეთის მიწა-წყალზე დამკვიდრებულ მასებში შეიცვალა ტერმინი Vehrek-vrk წმინდა სპარსულ „გორგ“-ად.
ამავე სპარსული ტომის დიალექტის გავლენით აიხსნება, ის რომ არაბთა ეპოქაში უკვე სახელწოდება „ჲრკანია“ იხმარებოდა ახალი სპარსული ფორმით گرگان (Gorgan), რადგან گ-იაფის არაბ. ﺝ-იმად გადაბგერების თანახმად, მას არაბულად ეწოდება جرجان (Durdan) ან სპარსიზირებული არაბული Dordan - ჯორჯან-ი.