cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ბილ შენკლი
1970 - 1974
1972–73 სეზონში ლივერპულმა მერვედ მოიგო ლიგა, შენკლისთვის მესამე. 1972 წლის 30 დეკემბერს ლივერპული ენფილდზე კრისტალ პალასთან დამარცხდა, სახლში ლივერპულს ზედიზედ 21 თამაში არ ჰქონდა წაგებული. რაც სახლში წაუგებელი მატჩების რეკორდი იყო ინგლისში, 2020 წლის მარტში ეს მიღწევა გააუმჯობესა იურგენ კლოპმა. ამავე წელს ლივერპულმა მოიგო პირველი ევროპული ტიტული ევროპის თასი. ორმატჩიან ფინალში ლივერპულს შეხვდა ბორუსია მენხენგლადბახი, შენკლის სიტყვებით საუკეთესო კლუბი ევროპაში. პირველი მატჩი ენფილდზე ორჯერ გადაიდო, რადგან ძლიერმა წვიმამ სტადიონი დატბორა. შენკლის გადაწყვეტილი ჰქონდა, რომ არ ათამაშებდა ჯონ ტოკაშს, მაგრამ გლადბახის ტაქტიკის შესწავლის შემდეგ ის ძირითადში ჩასვა. ტოკაშმა ორი საგოლე გადაცემა მიითვალა, საბოლოო ანგარიში 3–0 იყო. მეორე თამაშში გლადბახმა პირველ ტაიმში ორი გოლი გაიატანა, შენკლიმ აღიარა რომ მათ ეს თამაში დათმეს, ორი მატჩის ჯამში 3–2, ლივერპული ტურნირის გამარჯვებული გახდა. ეს იყო პირველი შემთხვევა ინგლისში, როცა გუნდი ინგლისის ჩემპიონი გახდა და მოიგო ევროპული ტიტულიც.
1973–74 სეზონში ლივერპული ევროპის თასიდან გამოთიშა ბელგრადის ცრვენა ზვეზდამ, შიდა ჩემპიონატში კი ლიდზს ჩამორჩა და მეორე ადგილზე გავიდა. ასოციაციის თასისი მესამე რაუნდში ლივერპულმა დანკასტერ როვერსთან სახლში ფრე ითამაშა, განმეორებითი შეხვედრის მოგების შემდეგ ლივერპულმა ფინალამდე მიაღწია. უებლის სტადიონზე ლივერპულმა ნიუკასლი 3–0  დაამარცხა. ეს შენკლისთვის ლივერპულში მოგებული ბოლო ტიტულია.
პენსიაზე გასვლა
შენკლი 60 წლის იყო, როცა ლივერპულმა 1974 წლის ასოციაციის თასი მოიგო, იხსენებდა, რომ სწორედ ამ დღეს გასახდელში შესვლისას იგრძნო რომ დაღლილი იყო. და უკვე ფიქრობდა გადადგომაზე. ერთი წლით ადრე მეუღლე ნესიმ მოუწოდა, რომ პენსიაზე გასულიყო, თუმცა შენკლი თვლიდა რომ ეს ჯერ ადრე იყო. 1974 წელს მან კლუბი დატოვა, კმაყოფილების მიუხედავად გული წყდებოდა, რადგან ჩემპიონთა თასი ვერ მოიგო.
ლივერპულის გადმოსახედიდან შენკლის წასვლის შემდეგ კლუბი ახალ რეალიბას უნდა მორგებოდა. შენკლის არ ესმოდა, რომ მელვუდში მისი მისვლით და კლუბის საქმეებში ჩარევით ლახავდა ბობ პეისლის, როგორც მთავარი მწვრთნელის, იმიჯს. მელვუდში ვიზიტის დროს შენკლის ერთმა ფეხბურთელმა უთხრა რომ პეისლის მუშაობით კმაყოფილი იყო, რაზეც შოტლანდიელმა მიუგო "მე შემეძლო მაიმუნიც დამეტოვებინა მეთაურად". პეისლის თავდაპირველად სიამოვნებდა შენკლის გამოჩენა, მაგრამ მას შემდეგ, რაც აქტიური ჩარევები დაიწყო იძულებული გახდა ეთქვა, რომ ის იქ აღარ მუშაობდა ამიერიდან პეისლის გუნდი შენდებოდა და მას ჰქონდა იდეები რომლის მიხედვითაც უნდა წასულიყო გუნდი.
შენკლის სურვილი ჰქონდა ლივერპულის საბჭოში ადგილი დაეკავებინა, ისე როგორც მეთ ბასბის შემთხვევაში მოხდა მანჩესტერ იუნაიტედში, როცა ის მწვრთნელობიდან წავიდა 1969 წელს. თუმცა ეს შეუძლებელი იყო, რადგან მას საბჭოსთან წლების განმავლობაში არცთუ კარგი ურთიერთობა ჰქონდა, რაც მის სიტყვებშიც გამოიხატა: "საფეხბურთო კლუბის წმინდა სამება – ფეხბურთელები, მწვრთნელი და ფანები. დირექცია აქ არ შედის. მათი საქმე ჩეკების გამოწერაა."გამგეობის ზოგიერთ წევრს შენკლის საბჭოში არჩევის სურვილი ჰქონდა, თუმცა პრეზიდენტი ტომი სმითი წინააღმდეგი იყო. შენკლის აქტიური ჩარევები და ვიზიტები ქმნიდან საფრთხეს რომ კლუბის განვითარება მოისპობოდა. საბჭომ მშვენივრად იცოდა, რომ მეთ ბასბის წასვლის, შემდგომ დაბრუნების და აქტიური ჩარევების შედეგები მანჩესტერ იუნაიტედში კატასტროფული იყო, რაც კლუბისთვის 1974 წელს მეორე დივიზიონში დაქვეითებით დასრულდა. საბოლოოდ შენკლისგან დისტანცირება კლუბისთვის წარმარტებით დასრულდა, მომდევნო დეკადაში ბობ პეისლის და ჯო ფაგანის პერიოდში ლივერპულმა არაერთი ლიგის ტიტული და ევროპის თასი მოიგო.
გარდაცვალება
1981 წლის 26 სექტემბრის დილას შენკლი გულის შეტევით ბროდგრინის ჰისპიტალში შეიყვანეს. სიცოცხლეს საფრთხე არ ემუქრებოდა და მდგომარეობა შეფასდა სტაბილური. ორშაბათს მდგომარეობა მოულოდნელად გაუარესდა და რეანიმაციაში გადაიყვანეს. 29 სეტემბრის 00:30 გულის შეტევა კვლავ განმეორდა. ბილ შენკლი 68 წლის ასაკში გარდაიცვალა. სხეული 2 ოქტომბერს ენფილდის კრემატორიუმში გადაასვენეს, ფერფლი ენფილდზე კოპის სტენდთან მიმოფანტეს. მინი|შენკლის კარიბჭე [[ენფილდი (სტადიონი)|ენფილდზე აშენდა 1982 წელს]] შენკლის გარდაცვალების დღეს სამუშაო პროცესი შეწყდა მელვუდში და ბელფილდში. ლეიბორისტული პარტიის პრესკონფერენცია წუთიერი დუმილით დაიწყო, შენკლი ყოველთვის სოციალისტი იყო. სამგლოვიარო ცერემონიაში მონაწილეობდნენ შენკლის კლუბების ფეხბურთელები. ლივერპულის პრეზიდენტმა ჯონ სმიტმა დაახასიათა როგორც: "ჩემი აზრით შენკლი იყო ქვეყანაში ყველაზე გამორჩეული და დინამიური მწვრთნელი". 3 ოქტომბერს ენფილდზე პირველი მატჩი ჩატარდა და პატივი მიაგეს გარდაცვლილის ხსოვნას, კოპის ერთ-ერთ წევრს ეჭირა ბანერი წარწერით "შენკლი სამუდამოდ ცოცხალია".
ენფილდ როუდის გასწვრივ ლივერპულმა აღმართა 15 ფუტი სიმაღლის შენკლის კარიბჭე, რომელზეც აწერია "შენ არასდროს ივლი მარტო", კარიბჭე გახსნა ნესი შენკლიმ 1982 წილის აგვისტოში. 1997 წელს სტადიონის სიახლოვეს დაიდგა 7 ფუტი სიმაღლის შენკლის ბრინჯაოს ქანდაკება.
1990-ების შუა პერიოდში პრესტონ ნორტ ენდმა დიპდეილის სრული რეკონსტრუქცია დაიწყო, სტადიონი გადაკეთდა სრულად დასაჯდომად. სპიონ კოპის სტენდი გაუქმდა და ახალ სტენდს ბილ შენკლი კოპის სტენდი დაერქვა და ის განსხვავებულ ფერებში შეიღება.
2002 წელს შენკლი შეიყვანეს ინგლისური ფეხბურთის დიდების დარბაზში, როგორც გამორჩეული მწვრთნელი. 2004 წელს შოტლანდიური ფეხბურთის დიდების დარბაზში.
როგორც ფეხბურთელი
პრესტონ ნორტ ენდი
როგორც მწვრთნელი
ლივერპული
ინდივიდუალური
2013 წლის აპრილში Royal Mail-მა შენკლი შეიყვანა იმ ექვს ადამიანში ვისაც საფოსტო წერილების გავრცელების გამო ჯილდო მიაკუთვნეს.
სქოლიო
კატეგორია:შოტლანდიელი ფეხბურთელები
გიუფერჰორნი
გიუფერჰორნი (Güferhorn) — მთა ლეპონტის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ვალისა და ჰინტერჰაინისა ხეობებს შორის, გრაუბიუნდენის კანტონში. ზღვის დონიდან 3 379 მ სიმაღლით, იგი ლეპონტის ალპების იმ ნაწილის უმაღლესი მწვერვალია, რომელიც რაინვალდჰორნის აღმოსავლეთით მდებარეობს. ჩრდილოეთი კალთა დაფარულია 2 კმ სიგრძის გიუფერის მყინვარით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ნესტორ კალანდარიშვილი
ბიოგრაფია
დაიბადა ოზურგეთის მაზრის სოფელ კვირიკეთში, გაღარიბებული აზნაურის ოჯახში. მის გარდა ოჯახში იყო კიდევ ერთი ვაჟი და სამი ქალიშვილი. რვა წლის ასაკში ნესტორი შეიყვანეს ადგილობრივ სასოფლო სკოლაში. მასწავლებლის მეშვეობით, რომელმაც შეამჩნია ბავშვის ნიჭიერება და განათლებისკენ სწრაფვა, ის შეიყვანეს ქუთაისის გიმნაზიაში, სადაც მიიღო დაწყებითი განათლება. შემდეგ კი სწავლობდა თბილისის სამასწავლებლო სემინარიაში. 1895 წელს განაგრძო 2 წლიანი სამხედრო სამსახური მეფის არმიაში. დემობილიზაციის შემდეგ ნესტორმა გააგრძელა სწავლა. 1900 წელს მოხვდა ესერების წრეებში და მათი გავლენის ქვეშ აღმოჩნდა.სწავლის პერიოდში მოღვაწეობდა მოსწავლეების არალეგალური წრეების მუშაობაში, ეწეოდა რევოლუციის პროპაგანდას გლეხებსა და ჯარისკაცებს შორის. რევოლუციური მოღვაწეობისთვის 1903 წელს გარიცხეს სემინარიიდან.
1903 წელს კალანდარიშვილმა დაამთავრა ესერების არალეგალური სამხედრო მზადება „კავალერისტის“ განხრით. კალანდარიშვილი წავიდა ბათუმში და იქ ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას. 1903 წელს გადავიდა სოხუმში და მთლიანად ჩაება რევოლუციურ საქმიანობაში. 1904 წელს კალანდარიშვილს გული აუცრუვდა ესერებზე და გადავიდა სოციალისტ-ფედრალისტებთან. მონაწილეობდა 1905-07 წლების რევოლუციაში ბათუმსა და გურიაში. აჯანყების დამარცხების შემდეგ ემალებოდა ცარისტულ პოლიციას ქუთაისში. ქუთაისის თეატრში კალანდარიშვილი დაუახლოვდა ანარქისტებს და დატოვა სოციალ-ფედერალისტთა პარტია. ის უშუალოდ ხელმძღვანელობდა რევოლუციისთვის საჭირო იარაღის შეძენას საზღვარგარეთ და გადმოტვირთვას ამიერკავკასიის შავი ზღვისპირა ნავსადგურებში. ერთ-ერთი პარტიის გადმოტვრითვის დროს შეიპყრეს და ჩასვეს ციხეში ბათუმში. თბილისის, ქუთაისის, სოხუმის, ოდესის, ქერჩისა და კიევის ციხეების მოვლის შემდეგ კალანდარიშვილს მიუსაჯეს მუდმივი გადასახლება ციმბირში 1907 წელს.
1908 წელს ის უკვე ირკუტსკის ციხეში იყო, მაგრამ ციხიდან გაიქცა. სურდა გადასულიყო იაპონიაში, მაგრამ წასვლა ვერ მოახერხა და დარჩა ციმბირში, სადაც ცოლად შეირთო ადგილობრივი ქრისტიანა მკერავალი. მათი ჯვარი არ დაუწერიათ, ამიტომ ქრისტიანა ნესტორის დათ ასაღებდა თავს. კალანდარიშვილი მეგობრის დახმარებით მუშაობდა ფოტოაპარატის სახელოსნოში და ასევე ადგილობრივ თეატრში.
კალანდარიშვილი ირკუტსკში დაუახლოვდა ადგილობრივ ანარქისტებს. ეწეოდა აქტიურ აგიტაციას ჩერმხოვსკის მუშებში, სადაც ბევრი ქართველი და ოსი მუშაობდა. 1911 წელს გეგმავდა ტერაქტს ირკუტსკის გენერალ-გუბერნატორის სელივანოვის წინააღმდეგ, მაგრამ ის შეიპყრეს ტერაქტის განხორციელებამდე. 6 თვე გაატარა დაპატიმრებულმა ალექსანდრეს ცენტრალში, მაგრამ სამხილების არარსებობის გამო გაათავისუფლეს და კალანდარიშვილი კვლავ ჩაება არალეგალურ საქმიანობაში. უკანასკნელად კალანდარიშვილი დაიჭირეს 1914 წელს მაგრამ ამჯერადაც გამოუშვეს. აქტიური მონაწილეობა მიიღო რუსეთის 1917 წლის რევოლუციაში. შექმნა წითელარმიელთა კორპუსები. მისი თანამებრძოლები ასევე ქართველები იყვნენ: მიხეილ ასათიანი, იოსებ კიღურაძე, ვანო ხარჩილავა, მიხეილ წერეთელი, გერასიმე ზოიძე.
იმავე წლის ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ ციმბირში იმარჯვეს მენშევიკებმა და ესერებმა და 1917 წლის 8 დეკემბერს მოაწყვეს შეიარაღებული ამბოხება ბოლშევიკების წინააღმდეგ. ნესტორ კალანდარიშვლი სერგეი ლაზოსთან და მიხეილ წერეთელთან ერთად იბრძოდა მენშევიკებისა და ესერების წინააღმდეგ. 1918 წლის თებერვალში კალანდარიშვილმა საბჭოთა ხელისუფლების დავალებით ჩამოაყალიბა პირველი კავალერიის დივიზია, რომელმაც მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ბაიკალისპირეთში საბჭოთა ხელისუფლების გამარჯვებებში. 1918 წლის ივლისში კონტრრევოლუციორნერებმა დაიკავეს ქალაქი ირკუტსკი. კალანდარიშვილმა უკან დაიხია ქალაქ ვერხნე-უდინსკიში და დაინიშნა მესამე საბჭოთა დივიზიის მეთაურად. 1919 წელს კალანდარიშვილი მეთაურობდა საბჭოთა პარტიზანთა რაზმებს გენერალი კოლჩაკის წინააღმდეგ. 1919 წლის ოქტომბერში მისმა რაზმებმა დაიკავეს სოფელი ოლონკი, ხოლო 1920 წლის იანვრის პირველ რიცხვებში აირეს ირკუტსკი. კალანდარიშვილი ოთხჯერ დაიჭრა ირკუტსკის ბრძოლაში.
ნესტორ კალანდარიშვილი მოკლეს 1922 წლის 6 მარტს იაკუტსკის მახლობლად. დროებით დაკრძალეს იაკუტსკში, ხოლო იმავე წლის სექტემბერში გადაასვენეს ირკუტსკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:დაბადებული 26 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 მარტი კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ფინეთი 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეოცედ იასპარეზა 1996 წელს, აშშ-ის ქალაქ ატლანტაში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 4 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ფინეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ადგილი მზეზე (ფილმი)
ადგილი მზეზე (ინგლ. A Place in the Sun) — 1951 წლის ამერიკული დრამატული ჟანრის ფილმი, რომელიც დაფუძნებულია თეოდორ დრაიზერის რომანზე "ამერიკული ტრაგედია" და ამავე სახელწოდების პიესაზე, რომელიც რომანიდან პატრიკ კირნის მიერაა ადაპტირებული. ეს არის ახალგაზრდა მუშა-კლასის მამაკაცის ამბავი, რომელსაც ორ ქალთან აკავშირებს რომანტიკული ურთიერთობა - ერთი, რომელიც მისი მდიდარი ბიძის ქარხანაში მუშაობს და მეორე, რომელიც მშვენიერი საზოგადოებრივი ელიტის წარმომადგენელია. ფილმის რეჟისორია ჯორჯ სტივენზი, სცენარის ავტორები - ჰარი ბრაუნი და მაიკლ უილსონი.
ჯილდოები და ნომინაციები
ფილმი კრიტიკულად და კომერციულად აღიარებული გამოდგა. მან 6 ოსკარი მოიპოვა. 1991 წელს "ადგილი მზეზე" იყო არჩეული კონგრესის ბიბლიოთეკის მიერ და შესანახად შევიდა ამერიკის შეერთებული შტატების ნაციონალური ფილმების რეესტრში, რათა მიჩნეულია, როგორც "კულტურულად, ისტორიულად და ესთეტიკურად მნიშვნელოვანი".
ოსკარი
მოგებები
ნომინაციები
სხვა ჯილდოები
ოქროს გლობუსი
ამერიკის რეჟისორთა გილდიის ჯილდო
კანის კინოფესტივალი
ამერიკული კინოს ინსტიტუტის სიებში:
სქოლიო
კატეგორია:1951 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:აშშ-ის ფილმების ეროვნული რეესტრის ფილმები კატეგორია:ჯორჯ სტივენზის ფილმები
იენიარხი (გოქჩაი)
იენიარხი (Yeniarx) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოქჩაის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —    	1 340  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოქჩაის რაიონის სოფლები
ნაროკი
ნაროკი (Narok) — მტვრიანი ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის სამხრეთ ნაწილში. შედის რიფტ-ველის პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 40,000 კაცი (1999), ძირითადად მასაი.
ჯიხაშკარი
ჯიხაშკარი (ზოგან ჯიხასკარი ) — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ზუგდიდის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ფალაზონი, ჯიხაშკარი). მდებარეობს ოდიშის დაბლობზე, მდინარე ჭანისწყლის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 150 მეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1327 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ინდოეთ-სომხეთის ურთიერთობები
ინდოეთ-სომხეთის ურთიერთობები აღნიშნავს ორმხრივ ურთიერთობებს სომხეთის რესპუბლიკასა და ინდოეთს შორის.
უძველესი ისტორია
ზოგიერთი მოსაზრებით, სომხები ინდოეთში ალექსანდრე მაკედონელის არმიაში ყოფნისას ჩავიდნენ. სომხებსა და ინდოელებს შორის ურთიერთობის დამადასტურებელი უძველესი დოკუმენტი ნაპოვნია კიროპედიაში, ქსენოფონტეს ნაშრომში. მისი შენიშვნით, ინდოეთში სამოგზაუროდ წასული სომხები კარგად იყვენენ გათვიცნობიერებული ინდოეთისკენ სუბკონტინენტისკენ მიმავალი სახმელეთო მარშრუტების, ზოგადი და პოლიტიკური გეოგრაფიის, სოციო-კულტურული გარემოსა და ეკონომიკური ცხოვრების საკითხებში.
შუა საუკუნეები
სომხური ქალაქები, არტაშატი, მეცბინი და დვინი შუა საუკუნეებში ბარტერული ვაჭრობის მნიშვნელოვანი ცენტრები იყო. ინდოეთი ქვების, მწვანილისა და ტექსტილის ექსპორტს ეწეოდა, ხოლო სომხეთიდან ტყავეული და საღებავი ნივთიერებები გაჰქონდათ. ინდოეთში სომხური თემი XVII სუკუნეში მნიშვნელოვნად გაიზარდა. სომხებს მჭიდრო ურთიერთობა ჰქონდათ აღმოსავლეთ ინდოეთის კომპანიასთანაც.
უახლესი ისტორია
ინდოეთის პრეზიდენტი სარვეპალი რადჰაკრიშნანი სომხეთის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკას 1964 წლის სექტემბერში, ხოლო პრემიერ-მინისტრი, ინდირა განდი 1976 წლის ივნისში ეწვია. ინდოეთმა სომხეთის დამოუკიდებლობა 1991 წლის 26 დეკემბერს აღიარა. ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობები 1992 წლის 31 აგვისტოს დამყარდა. 1999 წლის 1 მარტს ერევანში ინდოეთის საელჩო გაიხსნა. 1994 წლის აპრილში ნიუ-დელიში სომხეთის საპატიო საკონსულო, ხოლო 1999 წლის ოქტომბერში საელჩო გაიხსნა. სომხეთის პრეზიდენტები ლევონ ტერ-პეტროსიანი და რობერტ ქოჩარიანი ინდოეთს შესაბამისად 1995 და 2003 წელს ეწვივნენ.
უმაღლესი დონის ვიზიტები
სომხეთსა და ინდოეთს შორის ორმხრივი დიალოგი ხორციელდება საგარე საქმეთა კონსულტციების, ვაჭრობის, ეკონომიკის, სამეცნიერო, ტექნოლოგიური, კულტურული და საგანმანათლებლო ურთიერთთანამშრომლობის სამთავრობოთშორისი კომისიისა და პერიოდული უმაღლესი დონის ვიზიტების მეშვეობით. სომხეთში ორ-ორჯერ საპრეზიდენტო დონის (1995, 2003 წწ.) და საგარეო საქმეთა მინისტრის დონის (2000, 2010 წწ.) შეხვედრა გაიმართა. 2005 წლის ოქტომბერში სომხეთში ინდოეთის დელეგაციის ვიზიტი შედგა, რომელსაც რაჯია საბჰის თავმჯდომარე და ვიცე-პრეზიდენტი ხელმძღვანელობდნენ. 2011 წლის მარტში კი ინდოეთს სომხეთის ეროვნული უსაფრთოების საბჭოს დელეგაცია ეწვია.
Neivamyrmex melshaemeri
Neivamyrmex melshaemeri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
მეჩონგურე
მეჩონგურე — ჩონგურის დამკვრელი, ქართული ზეპირსიტყვიერების მცოდნე შემსრულებელი. უმთავრესად ქალი.
Neivamyrmex melshaemeri
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ინდოეთ-სომხეთის ურთიერთობები
ორმხრივი შეთანხმებები
1995 წლის 14 დეკემბერს ნიუ-დელიში სომხეთსა და ინდოეთს შორის მეგობრობისა და ურთიერთთანამშრომლობის შეთანხმებას მოეწერა ხელი. დღეისთვის ორ ქვეყანას შორის 25-მდე შეთანხმება და ურთიერთთანამშრომლობის მემორანდუმია დადებული, რომლებიც ეხება ისეთ სფეროებს, როგორებიცაა: ვაჭრობა, კულტურა, ტურიზმი, განათლება, თავდაცვა, მეცნიერება და ტექნოლოგიები, საინფორმაციო ტექნოლოგიები, გადასახადები, აკადემიური თანამშრომლობა ინსტიტუტებსა და ანალიტიკურ ინსტიტუტებს შორის და სხვ.
კულტურული ურთიერთთანამშრომლობა
1995 წელს ხელმოწერილი ინდოეთ-სომხეთის შეთანხმება კულტურის, ხელოვნების, ტურიზმის, სპორტისა და მასმედიის სფეროში ურთიერთთანამშრომლობის შესახებ ქვეყნებს შორის კულტურული გაცვლის ჩარჩოს წარმოადგენს. ინდოეთის საელჩოს ინიციატივით, ერევნის ჰუმანიტარულ მეცნიერებათა ინსტიტუტში ჰინიდ ისწავლება. ერევნის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტში 200-მდე სტუდენტი იღებს განათლებას.
ეკონომიკური ურთიერთობები
ინდოეთიდან სომხეთში ექსპორტის ძირითად პროდუქტს ხორცი, ელექტრონული აღჭურვილობა, ოპტიკური ხელსაწყოები, ფარმაცევტული და ქიმიური საქონელი, მანქანები და სხვ. შეადგენს. სომხეთიდან ინდოეთში ძირითადად წიგნების, ტექსტილის და ფერადი ლითონების ექსპორტი ხდება. 2005 წელს ორმხრივი ვაჭრობის მოცულობამ 16.5, ხოლო 2010 წელს 46.7 მილიონი აშშ დოლარი შეადგინა.
კაზიმიეჟ პუჟაკი
კაზიმიეჟ პუჟაკი (Kazimierz Pużak; დ. 26 აგვისტო, 1883 წელი, ტერნოპოლი, ავსტრია-უნგრეთი – გ. 1950 წლის 30 აპრილი, რავიჩი, პოლონეთი) — პოლონელი პოლიტიკოსი. ის მოღვაწეობდა პოლონეთის სოციალისტურ პარტიაში და ასევე იყო პოლონეთის საიდუმლო სახელმწიფოს და პოლონეთის წინააღმდეგობის ერთ-ერთი ლიდერი, რომელსაც საბჭოთა კავშირმა მიუსაჯა აღკვეთის ღონისძიება თექვსმეტი სამარცხვინო სასამართლო პროცესზე 1945 წელს.
ბიოგრაფია
მინი|კაზიმიეჟ პუჟაკისა და PPS-WRN- ის სხვა ლიდერების სასამართლო პროცესი, 1948 წ. იგი დაიბადა 1883 წლის 26 აგვისტოს ტერნოპოლში პოლონურ-უკრაინულ ოჯახში. ის სწავლობდა იურიდიულ მეცნიერებას ლვოვის უნივერსიტეტში, მაგრამ სწავლა მიატოვა და გახდა სრულ განაკვეთზე მყოფი პოლიტიკური აქტივისტი. იგი შეუერთდა პოლონეთის სოციალისტურ პარტიას დაახლოებით 1904 წელს და იყო დამფუძნებელი, იოზეფ პიშუდსკისთან ერთად, პოლონეთის სოციალისტური პარტიის - რევოლუციური ფრაქციისა (Polska Partia Socjalistyczna - Frakcja Revolucyjna) 1905 წელს. პოლონეთის სოციალისტური პარტიის საბრძოლო ორგანიზაციის წევრთან, ჰენრიკ მინკიევიჩთან ერთად მონაწილეობდა პროვოკატორისა და პოლიციის აგენტის ედმუნდ ტარანოვიჩის მკვლელობაში 1909 წელს. 1911 წელს რუსეთის იმპერიის მთავრობამ დააპატიმრა პოლონეთის რევოლუციურ და დამოუკიდებლობის მომხრე მოძრაობაში აქტივობის გამო, მას მიუსაჯეს 8 წლის კატორგა და ციმბირში გადასახლება. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში იგი შლისელბურგის ციხეში იყო. იგი გაათავისუფლეს 1917 წლის რუსეთის რევოლუციის დროს, რომელშიც მონაწილეობდა. 1918 წლის შემდეგ პუჟაკი აქტიურობას დაუბრუნდა და გახდა ერთ-ერთი წამყვანი აქტივისტი. 1921-1939 წლებში იყო PPS ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის გენერალური მდივანი. იგი მუშაობდა იოდჟეი მორაჟევსკის მთავრობის ერთ-ერთ მდივნად და ცნობილი გახდა - მიუხედავად მისი სოციალისტური წარმოშობისა - როგორც შედარებით კონსერვატორი, ეწინააღმდეგებოდა მუშების ზოგიერთ რადიკალურ მოთხოვნას (კომუნისტების მხარდაჭერით). იგი ეწინააღმდეგებოდა პოლონეთ-საბჭოთა კავშირის ომის გამწვავებას და მხარს უჭერდა სილეზიის აჯანყებებს. ის არჩეულ იქნა სეიმის (პოლონეთის პარლამენტის) დეპუტატად 1919– 1935 წლებში ჩატარებულ ყველა არჩევნებში, ჯერ ზაგბიო დებროვსკის რეგიონიდან, მოგვიანებით ჩესტოხოვიდან, ის ხშირად ელაპარაკებოდა ამ რეგიონებში მუშებს და მხარს უჭერდა მათ გაფიცვებს.
1939 წელს პუჟაკი გახდა მიწისქვეშა პოლონეთის სოციალისტური პარტიის ლიდერი (Polska Partia Socjalistyczna), PPS-WRN (პოლონური სოციალისტური პარტია - თავისუფლების თანასწორობის დამოუკიდებლობა ან Polska Partia Socjalistyczna - Wolność, Równość, Niepodległo of). იგი იყო Gwardia Ludowa WRN (სახალხო გვარდიის WRN) მთავარსარდალი, რომელიც იყო PPS- ის სამხედრო ორგანიზაცია. იგი იყო PPS წარმომადგენელი მიწისქვეშა მთავარ პოლიტიკურ საბჭოში (Główna Rada Polityczna). 1940 წლიდან იყო შეიარაღებული ბრძოლის კავშირის (Związek Walki Zbrojnej, ZWZ) პოლიტიკური საკონსულტაციო კომიტეტის (Polityczny Komitet Porozumiewawczy) წევრი. ეროვნული ერთობის საბჭოს ხელმძღვანელი (რადა ჯედნოჩი ნაროდოვეი) 1944 წლიდან. მან გადამწყვეტი როლი ითამაშა პროგრამულ დეკლარაციაში "რისთვის იბრძვის პოლონელი ერი?", რომელიც კატეგორიულად ეწინააღმდეგება კომუნისტებთან თანამშრომლობას. 1944 წლის მაისში დასახელდა ვიცე-პრეზიდენტად, მაგრამ მან უარი თქვა. ვარშავის აჯანყების დროს (1944 წლის 1 აგვისტო - 1 ​​ოქტომბერი) პუჟაკი ვარშავაში იმყოფებოდა. დედაქალაქის კაპიტულაციის შემდეგ მან სამოქალაქო მოსახლეობასთან ერთად დატოვა ქალაქი და გააგრძელა თავისი მიწისქვეშა საქმიანობა. მას შემდეგ, რაც საბჭოთა ძალებმა გერმანელები პოლონეთის ტერიტორიებიდან განდევნეს, NKVD– ის გენერალმა ივან სეროვმა პოლონეთის მიწისქვეშა ლიდერები მიიწვია მოლაპარაკებებზე, რათა განეხილათ იალტის შეთანხმების შედეგი. პუჟაკს ეჭვი ეპარებოდა ამ მოლაპარაკებებში, მაგრამ მიუხედავად ამისა, მან გადაწყვიტა დასწრებოდა შეკრებას. ის სასწრაფოდ დააკავა საბჭოთა კავშირმა, პოლონეთის სხვა თხუთმეტ ლიდერთან ერთად. თექვსმეტის სასამართლო პროცესზე, რომელიც ჩატარდა მოსკოვში 1945 წელს, მას მიესაჯა თავისუფლების აღკვეთა 18 თვით. ამნისტიის შემდეგ 1945 წლის ნოემბერში მან უარი თქვა ემიგრაციაში წასვლაზე და ამის ნაცვლად აირჩია პოლონეთში დარჩენა და ანტიკომუნისტური ოპოზიციის საქმიანობაში ჩართვა. იმ პერიოდში მან დაწერა თავისი მოგონებები (Wspomnienia 1939-1945, გამოქვეყნდა პარიზში 1977 წელს). პუჟაკი კვლავ დააპატიმრა ურზიდ ბეზპიეჩეშტვამ 1947 და 1948 წლებში. სასამართლომ მას მიუსაჯა 10 წლით თავისუფლების აღკვეთა, რომელიც შემდეგ შეამცირეს 5 წლით თავისუფლების აღკვეთით. პუჟაკი გარდაიცვალა რავიჩის ციხეში, 1950 წლის 30 აპრილს და ფარულად დაკრძალეს პუჟკის სასაფლაოზე. მეორე მსოფლიო ომის დროს მას გადაეცა ვირტუტის მილიტარი (V კლასი). პოსტკომუნისტურ პოლონეთში 1996 წელს, მას სიკვდილის შემდეგ მიანიჭეს თეთრი არწივის ორდენი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:დაბადებული 26 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1950 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 აპრილი კატეგორია:პოლონელი პოლიტიკოსები
Everything Changes (Take That-ის ალბომი)
Everything Changes — ჯგუფ Take That-ის მეორე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა ბრიტანეთში 1993 წელს. იგი მოხვდა ბრიტანული ჩარტის #1 ადგილზე.
ვალერა
ვალერა (Valera) — ქალაქი ვენესუელაში, ტრუხილიოს შტატში. მდებარეობს მარაკაიბოს ტბის აღმოსავლეთით, მდინარეების მომბოისა და მოტატანს შორის, ზღვის დონიდან 547 მ სიმაღლეზე. ტრუხილიოდან დაშორებულია 33 კილომეტრით. ტრუხილიოს შტატის კომერციული ცენტრი. განვითარებულია სოფლის მეურნეობა. მოჰყავთ შაქრის ლერწამი, კაკაო, ყავა.
Everything Changes (Take That-ის ალბომი)
სქოლიო
კატეგორია:Take That-ის ალბომები კატეგორია:1993 წლის ალბომები კატეგორია:BMG-ის ალბომები
ვალერა
2001 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 128.190 კაცს. ჰაერის საშუალო ტემპერატურა უტოლდება 25°C-ს. ნალექების რაოდენობა წელიწადში 1016 მმ.
სტენფორდის უნივერსიტეტი
ლელანდ სტენფორდ უმცროსის სახელობის უნივერსიტეტი (Leland Stanford Junior University), შემოკლებით სტენფორდის უნივერსიტეტი (Stanford University) — კერძო დაფინანსების ამერიკული უნივერსიტეტი სტენფორდში, კალიფორნიის შტატში. სან-ფრანცისკოდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 60 კმ-ში სანტა-კლარას ქაუნთიში ქალაქ პალო-ალტოსთან მდებარე უნივერსიტეტი სილიკონის ველის შუაგულშია, გეოგრაფიულიად და ისტორიულადაც.
ვალერა
1853 წელს ქალაქი იმსხვერპლა ძლიერმა ეპიდემიამ, რის შედეგად მოსახლეობა გაიხიზნა. თუმცა მოგვიანებით ქალაქი მალევე აღორძინდა. გამოსცემს სამ გაზეთს: Diario de Los Andes, Todo Primicias და the Diario El Tiempo. არის ასევე რადიოსადგური.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელის ქალაქები
სტენფორდის უნივერსიტეტი
ვრცელ კამპუსზე განლაგებული უნივერსიტეტი საბაკალავრო კოლეჯებთან ერთად სტუდენტებს სთავაზობს საინჟინრო, იურიდიულ, სამედცინო, განათლების, ბიზნესის, ბუნებისმეტყველებისა და ჰუმანიტარული მეცნიერების სკოლებს. სტენფორდს საკუთარი საავადმყოფო აქვს სამედიცინო პრაქტიკისთვის. ის ასევე ხშირად მასპინძლობს სხვადასხვა საზოგადოებრივ და მოხალისეთა წამოწყებებს. კვლევები მრავალ დარგში ტარდება, მათ შორის ანთროპოლოგიაში, რობოტიკაში, გეოფიზიკასა და ენტომოლოგიაში.
ეგზოასკები
ეგზოასკები (Exoascaceae ან Taphrinaceae) — სოკოების ოჯახი ჩანთიანების კლასისა, ძირითადად ვარდისებრთა და არყისებრთა ოჯახის მერზნიანი მცენარეების პარაზიტებია. იწვევენ მათი ორგანოების სხვადასხვა სახის დეფორმაციასა და ჰიპერტროფიას — ალუბლისა და ბლის, ე. წ. ქაჯისცოცხას, ატმის ფოთლების სიხუჭუჭეს, ქლიავის, ჭანჭურისა და სხვა. ფუყე ნაყოფების (ბოყის) განვითარებას. სახეობათა ერთი ნაწილის მიცელიუმი ერთლიანია, სხვების — მრავალწლიანი, მეზამთრე. ცნობილია 100 სახეობა, რომელიც გაერთიანებულია ერთ Taphrina-ს გვარში.
სტენფორდის უნივერსიტეტი
სტენფორდის უნივერსიტეტი 2016 მეოთხეა ამერიკულ უნივერსიტეტებს შორის U.S. News and World Report-ის კვლევის მიხედვით. იგი პირველ ადგილს იკავებს ჟურნალ Slate-ის რეიტინგში "21-ე საუკუნის ჰარვარდი". The New York Times-მა 2014 წელს სტენფორდის შესახებ დაწერა: "სტენფორდის უნივერსიტეტი ამერიკისთვის გახდა სასწავლებელი, როგორიც ერთ დროს ჰარვარდი იყო". 2013, 2014, 2015 და 2016 წლებში The Princeton Review-ს გამოკითხვით თანახმად სტენფორდში სწავლაზე ყველაზე ბევრი ბავშვი ოცნებობდა, იგი პოპულარული იყო მშობლებს შორისაც.
ეგზოასკები
ბრძოლის ღონისძიებები
დაზიანებული ტოტებისა და ნაყოფების მოცილება, ადრე გაზაფხულზე ფუნგიციდების შესხურება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩანთიანი სოკოები
სტენფორდის უნივერსიტეტი
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის უნივერსიტეტები კატეგორია:სან-ფრანცისკო
ფინეთი 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეერთედ იასპარეზა 2000 წელს, ავსტრალიის ქალაქ სიდნეიში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 4 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ფინეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
იდრისი (წინასწარმეტყველი)
იდრისი (إدريس) — ყურანში მოხსენიებული წინასწარმეტყველი. მუსლიმთა რწმენით, იდრისი სეთის შემდგომ მესამე წინასწარმეტყველი იყო. ის ყურანში მოხსენიებიული მეორე წინასწარმეტყველია. ისლამური ტრადიციები მას ბიბლიურ ენოქად თვლიან, ამავდროულად შუა საუკუნეების პერიოდის ბევრი სწავლული და მეცნიერი თვლიდა, რომ იდრისი და ჰერმეს ტრისმეგსტი ერთი და იგივე ადამიანი არიან.
იდრისი ყურანში აღწერილია როგორც „მომთმენი“ და „ჭეშმარიტი შუამავალი“. ყურანის თქმით ის „მაღალ ადგილას იქნა ამაღლებული“. სწორედ ამ და სხვა პარალელების გამო, იდრისს მეტწილად ბიბლიურ ენოქად თვლიან, რომელიც ყურანში ადამსა და ნუჰს შორის იხსენიება.
სქოლიო
კატეგორია:ყურანის წინასწარმეტყველები
ბუდიზმი
thumb|300px|ბუდას ქანდაკება, ტავანგ გომპა, [[ინდოეთი]] ბუდიზმი (ასევე დჰარმა ან ბუდა დჰარმა, დაახ. ნიშნავს: კანონი ან გაღვიძებულის კანონი) — რელიგია, პრაქტიკული ფილოსოფია, ასევე ზოგიერთი წარმოდგენით ფსიქოლოგია, რომელიც ემყარება ბუდა შაკიამუნის (სიდჰარტა გაუტამას) სწავლებას. მომდინარეობს ძველი ინდოეთიდან, დაახ. ძვ. წ. VI-V საუკუნეებიდან. ბუდიზმი ინდოეთის სუბკონტინეტზე გავრცელდა ხუთი საუკუნის განმავლობაში ბუდას გარდაცვალებიდან, შემდგომ ორ ათასწლეულში კი დომინანტური რელიგია გახდა ცენტრალურ, სამხრეთ-აღმოსავლეთ და აღმოსავლეთ აზიაში. ამჟამად ბუდიზმი იყოფა სამ ძირითად ტრადიციად: თერავადა (სანსკრ. შთავირავადა), მაჰაიანა და ვაჯრაიანა. მსოფლიოში დაახ. 708 მილიონი მიმდევარი ჰყავს და ერთ-ერთ მსოფლიო რელიგიად ითვლება. მიმდევართა რაოდენობით მეხუთეა მსოფლიოში ქრისტიანობის, ისლამის, ინდუიზმის და ტრადიციული ჩინური რელიგიის შემდეგ.
ბუდა შაკიამუნის ცხოვრება
thumb|XIX ს-ის [[მონღოლეთი|მონღოლური ფერწერა, ბუდა შაკიამუნი ბოდჰისატტვა ავალოკიტეშვარასა და მანჯუშრის შორის მჯდომარე]]
ძვ. წ. V საუკუნეში თანამედროვე ნეპალში ინდოეთის საზღვართან, მდინარე განგის ხეობაში, სამეფო ოჯახში დაიბადა ვაჟი, რომელსაც სახელად სიდჰართა დაარქვს. ჯერ კიდევ შობამდე ბრძენებმა უწინასწარმეტყველეს, რომ თუ ბავშვი სასახლის კედლებსა და ეზოს გალავანს არ დატოვებდა, მსოფლიოს მბრძანებელი გახდებოდა, თუ არა და, მისგან დიდი წმინდანი, ახალი რელიგიის მოძღვარი გამოვიდოდა.
როცა დაიბადა, ახალშობილი მოხუცებულმა ბრძენმა მოინახულა და დაადასტურა ბრაჰმანების წინასწარმეტყველება: ეს ბავშვი სწორედ ის არის, ვინც ქვეყანას ახალ რელიგიას მოუტანსო. ასიტამ გაიხარა მისი ხილვისგან, მაგრამ დანაღვლიანებული წავიდა, რადგან ძალზე მოხუცი იყო და იცოდა, რომ ვერ მოესწრებოდა ამ დღეს.
მამა უფლისწულს განმარტოებაში ზრდიდა, რათა სასახლის გარდა ამ ქვეყანაზე სხვა ცხოვრების შესახებ არაფერი სცოდნოდა. ცდილობდა, წუთისოფლის ვაება და ბოროტება მას არ შეხებოდა. თექვსმეტი წლისას მეფის ასული შერთეს ცოლად და შვილიც შეეძინა.
ერთ დღეს სიდჰართამ ეტლიდან ქუჩაში მშვილდივით მოხრილი ადამიანი დაინახა, რომელიც ძლივს მოძრაობდა ხელჯოხის დახმარებით, და განცვიფრდა, ეს რა არისო? მეეტლემ უთხრა: ნუ გიკვირს, ეს სიბერეა, რომელიც ყველა დაბადებულის ხვედრიაო. შინ დაბრუნებული სიდჰართა ნაღვლიან ფიქრებს მიეცა.
ერთ დღესაც მან სნეულებისაგან დაუძლურებული კაცი დაინახა და გაიგო სნეულების შესახებ, რომელიც ყველა ადამიანს ემუქრება.
მესამედ სიდჰართამ დაინახა გაუნძრევლად მწოლიარე ადამიანი, რომელიც სადღაც მიჰყავდათ. როდესაც იკითხა, უთხრეს ეს მკვდარია, ყველა დაბადებულის ხვედრი ეს არისო.
ბოლოს სიდჰართამ თავგადაპარსული, ყვითელ სამოსელში გახვეული კაცი დაინახა და, როდესაც იკითხა, ეს ვინღა არისო, უთხრეს ეს არის ასკეტი (განდეგილი), რომელიც ხეტიალობს ამქვეყნად, რათა ჭეშმარიტებას მიაგნოს და ამ წუთისოფლის ცოდვა-ბრალის საიდუმლო ამოხსნასო, ადამიანები იხსნას ამქვეყნიური სატანჯველისაგანო.
მართლაც, სიდჰართამ მიიღო ჭეშმარიტების გამოცხადება, რამაც სახე გაუსხივოსნა, სიდჰართას ბუნება სრულიად გარდაიქმნა — ეს გამოღვიძებას ჰგავდა. ამიტომ ეწოდა მას ბუდა, რაც ნიშნავს „გამოღვიძებულს“ და „გასხივოსნებულს“.
ამის შემდეგ ორმოცი წლის განმავლობაში ბუდა დადიოდა ინდოეთის ქალაქებში და ქადაგებდა თავის მოძღვრობას. მას უამრავი მიმდევარი გამოუჩნდა და ინდოეთის ფარგლებს გასცდა. ღრმად მოხუცებული კი იგი გარდაიცვალა, მიაღწია რა ნირვანას.
ბუდიზმის ძირითადი პრინციპები
ბუდას მოძღვრების - ბუდიზმის საფუძველია ოთხი ჭეშმარიტება:
ხსნის გზა რვა საფეხურისგან შედგება:
მხოლოდ ხსნის გზის რვა საფეხურის გავლის შემდეგ მიაღწევს ადამიანი ხსნას, ბუდასავით გასხივოსნებას, გამოღვიძებას ცრუ ცხოვრებიდან, რომელიც ცუდი და მტანჯველი სიზმარია, ჭეშმარიტ ცხოვრებაში. ამ გამოღვიძებას ბუდიზმში ნირვანა ეწოდება: ეს არის სრული სიმშვიდე — არც სიცოცხლე, არც სიკვდილი.
ბუდიზმის დაარსება
ძველი წელთაღრიცხვის VI თუ V საუკუნეში თანამედროვე ნეპალისა და ინდოეთის საზღვარზე, მდინარე განგის ხეობაში, სამეფო ოჯახში დაიბადა ვაჟი, რომელსაც სახელად სიდჰართა დაარქვეს. ჯერ კიდევ შობამდე ბრძენებმა უწინასწარმეტყველეს, რომ თუ ბავშვი სასახლის კედლებსა და გალავანს არ დატოვებდა, მსოფლიოს მბრძანებელი გახდებოდა, თუ არა, მისგან დიდი წმინდანი, ახალი რელიგიის მოძღვარი გამოვიდოდა.
როცა დაიბადა, ახალშობილი მოხუცმა ბრძენმა ასიტამ მოინახულა და დაადასტურა ბრაჰმანების წინასწარმეტყველება: ეს ბავშვი სწორედ ის არის, ვინც ქვეყანას ახალ რელიგიას მოუტანსო. ასიტამ გაიხარა მისი ხილვისას, მაგრამ დანაღვლიანებული წავიდა, რადგან ძალიან მოხუცი იყო და იცოდა, რომ ვერ მოესწრებოდა ამ დღეს. thumb| ბუდას ქანდაკება. [[ტოკიოს ეროვნული მუზეუმი, თარიღდება I-II საუკუნით.]] მამა უფლისწულს განმარტოებაში ზრდიდა, რათა სასახლის გარდა ამ ქვეყანაზე სხვა ცხოვრების შესახებ არაფერი სცოდნოდა. ცდილობდა, წუთისოფლის ვაება და ბოროტება მას არ შეხებოდა. თექვსმეტი წლისას მეფის ასული შეართვეს ცოლად და შვილიც შეეძინა.
ერთ დღეს სიდჰართამ ეტლიდან ქუჩაში მშვილდივით მოხრილი ადამიანი დაინახა, რომელიც ძლივს მოძრაობდა ხელჯოხის დახმარებით, და განცვიფრდა, ეს რა არისო? მეეტლემ უთხრა: ნუ გიკვირს, ეს სიბერეა, რომელიც ყველა დაბადებულის ხვედრიაო. შინ დაბრუნებული სიდჰართა ნაღვლიან ფიქრებს მიეცა.
ერთ დღეს მან სნეულებისგან დაუძლურებული კაცი დაინახა და გაიგო სნეულების შესახებ,რომელიც ყოველ ადამიანს ემუქრება.
მესამედ სიდჰართამ დაინახა გაუნძრევლად მწოლიარე ადამიანი, რომელიც სადღაც მიჰყავდათ. როდესაც იკითხა, უთხრეს, ეს მკვდარია, ყველა დაბადებულის ხვედრი ეს არისო.
ბოლოს სიდჰართამ თავგადაპარსული, ყვითელ სამოსელში გახვეული კაცი დაინახა და როდესაც იკითხა, ეს ვინღა არისო, უთხრეს: ეს არის ასკეტი, რომელიც ხეტიალობს ამქვეყნად, რათა ჭეშმარიტებას მიაგნოს და ადამიანები იხსნას ამქვეყნიური სატანჯველისგანო.
და მიატოვა 29 წლის სიდჰართამ სასახლე, მშობლები, ცოლი და შვილი და მოხეტიალე ასკეტის გზას დაადგა. შვიდი წელი იხეტიალა სიდჰართამ, ბევრი მოძღვარი მოინახულა, მაგრამ მათმა სიბრძნემ არ დააკმაყოფილა: ვერ დაინახა მათ ნააზრევში ჭეშმარიტება, რომელიც ადამიანებს ხსნას მოუტანდა. ვერც ასკეტურმა ცხოვრაბამ ვერ დაანახა ხსნის გზა. ბოლოს, ერთი ლეღვის ძირში დაჯდა ფეხმორთმული და ჭეშმარიტების გამოცხადებას დაელოდა.
მართლაც, სიდჰართამ მიიღო ჭეშმარიტების გამოცხადება, რამაც სახე გაუსხივოსნა, სიდჰართას ბუნება სრულიად გამოიცვალა- ეს გამოღვიძებას ჰგავდა, ამიტომ ეწოდა მას ბუდა, რაც ნიშნავს „გასხივოსნებულს“.
ამის შემდეგ ორმოცი წლის განმავლობაში ბუდა დადიოდა ინდოეთის ქალაქებში და ქადაგებდა თავის მოძღვრებას. მას უამრავი მიმდევარი გამოუჩნდა და ინდოეთის ფარგლებს გასცდა.
ბუდისტური კანონი და მისი კოდიფიკაცია
ქრისტეს მსგავსად არც ბუდას დაუტოვებია ჩვენთვის რაიმე წერილობითი წყარო, თუმცა ძნელია იმის დაშვება, რომ იგი უწიგნური ყოფილიყო. იგი ასწავლიდა ზეპირი სიტყვით და ამგვარადვე გადაიცემოდა მისი სიტყვა ხალხშიც. მაგრამ ბუდას გარდაცვალების შემდეგ მისი მოწაფეების წინაშე მოძღვრების დადგენის საჭიროება გაჩნდა. სწორედ ამ მიზნით იქნა მოწვეული პირველი ბუდისტური კრება. ძვ.წ. დაახლოებით 480 წელს გამოქვაბულში ქალაქ რაჯაგრიჰას მახლობლად შეიკრიბნენ ბუდას უშუალო მოწაფეები. ითვლება, რომ ამ კრებაზე, რომელსაც კაშიაპა ხელმძღვანელობდა, ანანდას, ბუდას უსაყვარლესი მოწაფის, დახმარებით დადგინდა სუტა-პიტაკასა და აბჰიდჰამა-პიტაკას ტექსტები. მაგრამ მოძღვრება კვლავ ზეპირი გადმოცემით ვრცელდებოდა და საბოლოოდ ბუდისტური კანონი მხოლოდ IV ბუდისტურ კრებაზე ჩაიწერა, კუნძულ შრი-ლანკაზე. კრების ჩატარების ზუსტი თარიღი უცნობია. პირველი ბუდისტური ტრადიცია მას ძვ.წ. 29 წელს მიაკუთვნებს, ხოლო მეორე დიდი ბუდისტური მიმართულება, მაჰაიანა — ახ.წ. I ს.-ს. უცნობია იყო თუ არა იქამდე ბუდისტური კანონი სრულად ან ნაწილობრივ დაფიქსირებული წერილობითი სახით, ერთადერთი უძველესი წყარო, რომელიც გაგვაჩნია არის შრი-ლანკაზე ჩაწერილი ტექსტი. მას ტიპიტაკა ეწოდება. თჰერავადას ბერებმა ის პალმის ფოთლებზე ჩაწერეს. ტექსტი პალიზე (ძველ ინდურ სალაპარაკო ენაზე) დაიწერა, ამიტომ მას ხშირად პალის კანონის სახელითაც მოიხსენიებენ. სიტყვასიტყვით ტიპიტაკა ნიშნავს სამ კალათს და შეესაბამება ტექსტის დაყოფას სამ ძირითად ნაწილად:
სუტა-პიტაკაში დამატების სახით ასევე შესულია ორი კრებული: დჰამაპადა — აფორიზმებისა და ბრძნული გამონათქვამების შემცველი ტექსტი და ჯატაკა - მონათხრობები ბუდას წარსული დაბადებების შესახებ.
ითვლება, რომ გასხივოსნებასთან ერთად ბუდამ მიიღო ჭეშმარიტი ცოდნა და შეიცნო სამყარო წარსულსა, აწმყოსა და მომავალში. შესაბამისად, მან შეიძინა ცოდნა თავისი წარსული და სხვათა წარსული თუ მომავალი დაბადებების შესახებ. მოწაფეებთან საუბრის დროს იგი ხშირად ყვებოდა სხვადასხვა ისტორიებს წარსული დაბადებებიდან და მათ მაგალითზე ხსნიდა ეთიკურ ნორმებს ან რაიმე სხვა საკითხებს. ორივე ეს კრებული, დჰამაპადა და ჯატაკა, ბუდისტური ლიტერატურის ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ წიგნებს წარმოადგენენ. ხოლო სუტა-პიტაკას ძირითად ნაწილში გადმოცემულია ბუდისტური მოძღვრების ბირთვი: ოთხი კეთილშობილი ჭეშმარიტება და რვასაფეხურიანი გზა.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:რელიგიები
ვანო სარაჯიშვილი
ივანე (ვანო) პეტრეს ძე სარაჯიშვილი (დ. 1 მაისი, 1879, სიღნაღი — გ. 11 ნოემბერი, 1924, თბილისი) — ქართველი მუსიკოსი, ქართული პროფესიული ვოკალური ხელოვნების ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
ქართველი ხალხის უსაყვარლესი მომღერალი, „საქართველოს ბულბული“ სიცოცხლეშივე ლეგენდად იქცა. ასეთი პოპულარობა მოუხვეჭა მას იშვიათი სილამაზის ხმამ, დახვეწილმა ვოკალურმა ოსტატობამ და ნათელმა სცენურმა ნიჭმა. ლირიკულ დრამატული ტენორი, საქართველოს სახალხო არტისტი. 1887 წლიდან სწავლობდა თბილისის სათავადაზნაურო გიმნაზიაში, აქვე მღეროდა მოსწავლეთა გუნდში (1888-1895 წლები). 1898 წელს შევიდა თბილისის სამუსიკო სასწავლებელში (ჩელოს კლასი). 1898-1900 წლებში. იყო ქართული ხალხური გუნდის მომღერალი – სოლისტი (ხელმძღვანელი ს.კავსაძე). 1903 წლიდან პეტერბურგში სწავლობდა სიმღრას ჯერ ი. პრიაშნიკოვთათან, შემდეგ ა. პანაევა-კარცევასთან. აქვე შედგა სარაჯიშვილის დებიუტი 1907 წელს ჯუზეპე ვერდის ოპერა „ტრავიატაში“. პარალელურად იტალიაში კასტეანოს ხელმძღვანელობით ეუფლებოდა ბელკანტოს ხელოვნებას (1906-1908 წლებში). მართავდა კონცერტებს იტალიის სხვადასხვა საოპერო თეატრებში.
პეტერებურგში დაბრუნების შემდეგ მომღერალმა მუშაობა განაგრძო იტალიურ დასში. 1908 წლიდან ცხოვრობდა თბილისში. გამოდიოდა თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სცენაზე. 1910-1920 წლებში. ვანო სარაჯიშვილის შემოქმდების აყვავების ხანაა. 1913 წლის 28 მაისს შეასრულა ფრაგმენტები ზაქარია ფალიაშვილის ახლად შექმნილი ოპერიდან „აბესალომ და ეთერი“ (აბესალომის პარტია). 1916-1917 წლებში – ცხოვრობდა ბაქოში, სადაც აქტიურ საკონცერტო მოღვაწეობას ეწეოდა. თბილისში დაბრუნების შემდეგ, სარაჯიშვილი მონაწილეობას იღებს ზაქარია ფალიაშვილის ოპერების დადგმებში, ასრულებს აბესალომის („აბესალომ და ეთერი“) და მალხაზის („დაისი“) პარტიებს. ცნობილია, რომ მალხაზის არია „თავო ჩემო“ ზაქარია ფალიაშვილმა ოპერაში შეიტანა ვანო სარაჯიშვილის თხოვნით.
მრავალფეროვანია სარაჯიშვილის რეპერტუარი, იგი თანაბარი წარმატებით ასრულებდა, როგორც ლირიკულ ისე დრამატულ პარტიებს: შოთა (დიმიტრი არაყიშვილის „თქმულება შოთა რუსთაველზე“), კოტე (ვ.დოლიძე „ქეთო და კოტე“), რადამესი (ვერდი „აიდა“), ხოზე (ბიზე „კარმენი“), ფაუსტი (ჰუნო „ფაუსტი“), ჰერცოგი, (ვერდი „რიგოლეტო“) ალფრედი, (ვერდი „ტრავიატა“), ნადირი (ბიზე „მარგალიტების მაძიებელი“), ლოენგრინი (ვაგნერი „ლოენგრინი“), ლენსკი, (ჩაიკოვსკი „ევგენი ონეგინი“), გერმანი (ჩაიკოვსკი „პიკის ქალი“), სინოდალი (რუბინშტეინის „დემონი“) და სხვ. გადაღებულია კინო-ფილმში „მამის მკვლელი“ (1923). მისი ხმა აღბეჭდილი იყო რამდენიმე ტექნიკურად არასრულყოფილ გრამფირფიტაზე, რომლის რესტავრირებაც განხორციელდა 1999 წ. კერძოდ, ანზორ ერქომაიშვილის მიერ ლონდონში აღმოჩენილი დედნების საფუძველზე, ნოდარ ანდღულაძემ კი პირველადი სრულყოფილი ხმოვანება აღადგინა. გამოვიდა ამ ჩანაწერების კომპაქტდისკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1879 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:სიღნაღში დაბადებულები
საბჭოთა ჩაი
სქოლიო
კატეგორია:ქვემო ბარღების თემის სოფლები
ნიაჰურურუ
ნიაჰურურუ (Nyahururu) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის ცენტრალურ ნაწილში. შედის რიფტ-ველის პროვინციის შემადგენლობაში. მოსახლეობა 24,751 კაცი (1999).
კატეგორია:კენიის ქალაქები
ედომა
ედომა — ორგანოგენულად მდიდარი (დაახლოებით 2% ნახშირბადის მასის) პლეისტოცენური ასაკის ლიოს მრავალწლოვან მზრალობასთან დაკავშირებული მცირედ ამაღლებული რელიეფის ფორმა, რომელიც შეიცავს 50–90% მოცულობის ყინულს.
ფართოდ არის გავრცელებული ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ ციმბირის სუბარქტიკული დაბლობის ზონაში, სადაც უკავია 1 მლნ. კვ. კმ-ზე მეტი ფართობი. წარმოადგენს რელიეფის მცირე ამაღლებას, რომელიც შეიცავს მცირედ ამობურცული ფორმის ნამარხ ყინულს. განეკუთვნება მრავალწლოვანი მზრალობის ტიპის რელიეფს.
ედომა მიიჩნევა სათბურის აირების წყაროდ. სათბურის აირების საერთო რაოდენობა, რომელიც წარმოდგენილია ედომაში (ძირითადად მეთანის სახით) განისაზღვრება 500 გტ-ით. მეთანის თანადროული გამოსავალი, რომელიც გალღობის შედეგად ათავისუფლებს ედომას, ფასდება 4 ტგ-ით წელიწადში.
სქოლიო
კატეგორია:რელიეფის ფორმები კატეგორია:გეომორფოლოგია
მეჩხერი ტყე
250პქ|მინი|მარჯვნივ|მეჩხერი ტყე მეჩხერი ტყე — უდაბლესი სიხშირის (0,1 - 0,2) ტყე, რომელიც წარმოიქმნება არასწორი ამორჩევითი ან პირობითი პირწმინდა ჭრების, ძლიერი ქარქცევის დროს, აგრეთვე გვალვის და მავნებლების მასობრივად გამრავლების შედეგად. მაგ., საქართველოში 1945-1948 წლებში ნაძვნარი ტყის კერობრივი გამეჩხერება გამოიწვია ექვსკბილა ქერქიჭამიამ, ხოლო 1960-1961 წლებში — ნაძვის დიდმა ლაფნიჭამიამ. მეჩხერ ტყეში ფეხს იკიდებს ბალახეული საფარი, რაც აბრკოლებს ტყის ბუნებრივ განახლებას. მეჩხერი ტყეს დაკარგული აქვს წყალმარეგულირებელი და დაცვითი ფუნქციები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტყეები
უილიამ კინგი
უილიამ რუფუს დივეინ კინგი (William Rufus DeVane King; დ. 7 აპრილი, 1786 — გ. 18 აპრილი, 1853) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრი, აშშ-ის სენატორი და აშშ-ის მე-13 ვიცე-პრეზიდენტი. ვიცე-პრეზიდენტის პოსტის დაკავებიდან 45 დღეში ტუბერკულოზით გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:აშშ-ის წარმომადგენელთა პალატის წევრები კატეგორია:დაბადებული 7 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1786 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1853
ფინეთი 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ფინეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე ოცდამეორედ იასპარეზა 2004 წელს, საბერძნეთის დედაქალაქ ათენში. ამ თამაშებზე მათ მხოლოდ 2 ვერცხლის მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ფინეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჩიმა-დი-კასტელო
ჩიმა-დი-კასტელო (Cima di Castello) — მთა ბერგალიის ქედზე, იტალია-შვეიცარიის საზღვარზე. ზღვის დონიდან 3379 მ სიმაღლით იგი ქედის მეორე უმაღლესი მწვერვალია. მისი მწვერვალი ალბინისა და ფორნოს მყინვარების ხეობებს შორისაა აღმართული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:იტალიის მთები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ოსკარ დირლევანგერი
მინი|ოსკარ დირლევანგერი 1944 წელს. ოსკარ პაულ დირლევანგერი (გერმ. Oskar Paul Dirlewanger, დ. 26 სექტემბერი, 1895, ვიურცბურგი, გერმანიის იმპერია — გ. 7 ივნისი, 1945, ალტსჰაუზენი, ვიურტემბერგი, საფრანგეთის საოკუპაციო ზონა) — გერმანელი სს-ის ოფიცერი, მეთაურობდა სს-ის სპეციალური ჯგუფით "დირლევანგერი", შემდგომ გადაქცეული სს-ის 36-ე გრენადერის  დივიზია "დირლევანგერში", რომელიც იყო გამორჩეული თავისი სისასტიკით სადამსჯელო ოპერაციებში, მაგალითად ბელარუსის სოფლებში (ხატინი, ბორკი და ა.შ.) დირლევანგერის დივიზია მონაწილეობდა ვარშავის აჯანყების ჩახრჩობაში. მის განყოფილებაში ძირითადად შედიოდნენ ბრაკონიერები, ქურდები, შემდგომ პოლიტიკური პატიმრები. მეორე მსოფლიო ომის მერე გამოცხადდა ომის დამნაშავედ.
ბიოგრაფია
ოსკარ დირლევანგერი დაიბადა ვაჭრის ოჯახში 1895 წლის 26 სექტემბერს ვიურცბურგში. წარმოშობით ის შვაბი იყო. ბავშვობა გაატარა ესელინგ-ამ-ნეკარში. სწავლობდა ამავე ქალაქის გიმნაზიაში და სწავლება 1913 წელს დაამთავრა.
პირველი მსოფლიო ომი
დირლევანგერი ჩაიწერა ვიურტემბერგის ჯარში 1913 წლის 1 ოქტომბერს და იყო მეტყვიამფრქვევე "კიონიგ კარლ"-ის (გერმ. König Karl) 123-ე გრენადიულ განყოფილებაში. ის და მისი განყოფილება ომობდა დასავლეთ ფრონტზე, ისინი მონაწილეობდნენ ბელგიის, მერე საფრანგეთის დაპყრობაში. დაიჭრა 6-ჯერ, დაჯილდოვდა პირველი და მეორე ხარისხის რკინის ჯვრებით. ასევე, მეთაურობდა ბრიგადებით აღმოსავლეთ ფრონტზე უკრაინასა და რუმინეთში.ბრძოლის დამთავრების შემდეგ (ბრესტ-ლიტოვსკის ხელშეკრულება) დაუვალეს რუმინეთში გადასვლა, მაგრამ თავისი ბატალიონით დაბრუნდა გერმანიაში და განყოფილების დაშლა ბრძანა.
გერმანელი ბიოგრაფი კნუტ შტანგი წერს, რომ ეს ომი სერიოზულად იმოქმედა მის ფსიქიკაზე, ამას ასევე ემატებოდა მისი ალკოჰოლიზმი და სადისტური სექსუალური პრეფერენციები.
ომთაშორისი პერიოდი
1919 წელს დირლევანგერი შეუერთდა თავისუფალ კორპუსს (გერმ. Freikorps) და 1920-1921 წლებში მონაწილეობდა სასტიკ ბრძოლებში კომუნისტურ ძალებთან სილეზიაში,თიურინგიაში, საქსონიასა და რურში. პარალელურად სწავლობა მაინჰემის კომერციულ სკოლაში, მაგრამ იყო გარიცხული ანტისემიტიზმის გამო. 1922 წელს ფრანკფურტის უნივერსიტეტში თავისი დისერტაცია დაიცვა სოციალურ-პოლიტიკურ მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხისათვის. (გერმ.Staatswissenschaften) ამავე წლის 1 ნოემბერს შევიდა ნსდაპ-ში,მაგრამ იყო განდევნილი, ისევ პარტიას ის 1926 წელს შეუერთდება. 1922-1928 წლებში იყო შტუტგარტის ბანკებოს მოხალისე მცველი. 1928-1931 წლებში კი ერფურტის ტექსტილის ქარხანაში მუშაობდა. 1932-1933 წლებში იყო გადასახადების მრჩეველი. მუშაობა ბანკში ფულის მოპარვის ბრალდებით დატოვა, ხოლო ტექსტილის ქარხნიდან კი ფინანსური მაქინაციების გამო, თუმცა დირექტორთან მოილაპარაკა და კომპენსაცია გადაუხადა.
ნაცისტების მიერ ძალაუფლების ხელში ჩაგდება. 1933-1939 წლები
ნაცისტების მიერ ძალაუფლების ხელში ჩაგდების მერე 1933 წელს დირლევანგერმა დაიწყო მუშაობა ჰაილბრონის მუშაობის ინსპექციაში, თუმცა ძალიან სწრაფად ჩავარდა ინტრიგებსა და კორუფციაში.1934 წელს ის 2 წლით დააპატიმრეს სექსუალური ურთიერთობის გამო 13 წლის გოგოსთან. დაპატიმრების შედეგად დაკარგა სამეცნიერო ხარისხი, ლეიტენანტის წოდება, მედლები, სამსახური და პარტიის წევრობა.
1936 წელს დირლევანგერი გათავისუფლდა და თავისი უახლოესი მეგორბის, გოტლობ ბერგერის რჩევით, რომელიც რეიხსფიურერ სს-ის შტაბის უფროსი იყო, ჩაიწერა მეხალისედ ჯერ უცხოურ ლეგიონში, შემდეგ ლეგიონ "კონდორში" (ორივე ლეგიონი მონაწილეობდა ესპანეთის სამოქალაქო ომში გენერალ ფრანცისკო ფრანკოს მხარეს) 1937 წლის აპრილიდან 1939 წლის მაისიდან მეთაურობდა ტანკის განყოფილებით.
დირლევანგერი დაჯილდოვდა ესპანური ჯვარით და სამშობლოში დაბრუნდა. ოსკარმა მოითხოვა საქმის გადამოწმება და იყო გამართლდა მტკიცებულებების ნაკლებობის გამო. ფრანკფურტის უნივერსიტეტი ჯერ არ აპირებდა დირლევანგერს დაებრუნებინა მისი სამეცნიერო ხარისხი, თუმცა შემდგომ მას ხარისხი დაუბრუნდა და ნსდაპ-ში წევრობა აღუდგინეს.
მეორე მსოფლიო ომი
1940 წლის 4 ივნისს დირლევანგერის მეგობარმა გოტლობ ბერგერმა ჰიმლერს შესთავაზა დაენიშნა დირლევანგერი სს-ის სპეციალურ განყოფილებაში, რომელიც შედგებოდა პატიმრებისაგან. ობერშტურმფიურერის წოდებით ოსკარი მიიღეს სს-ში და მას მიეცა დავალება, მიიღოს მონაწილეობა პატიმრების წვრთნაში.
სასჯელაღსრულების განყოფილებამ მიიღო სახელი "ორანიენბურგის ბრაკონიერთა ჯგუფი", 1940 წლის 1 სექტემბრიდან მას დაერქვა "დირლევანგერის განსაკუთრებული სს-ის ბატალიონი". 1943 წელს განყოფილებამ პოლკის ხელა ბრაკონიერების რაოდენობა მიიღო, რის გამოც მას უწოდეს "დირლევანგერის განსაკუთრებული სს-ის გუნდი". როცა ჰიმლერი 1944 წლის ზაფხულში გახდა ჯარის რეზერვის მეთაურად, დირლევანგერის გუნდი გახდა "დირლევანგერის განსაკუთრებული სს-ის ბრიგადა".
ჰაინრიხ ჰიმლერის 1942 წლის 29 იანვრის ბრძანებით დირლევანგერის სპეციალური ჯგუფი გამოცხადდა სს-ის მოხალისე განყოფილებად და დაქვემდებარებულიყო სს-ის მთავარ მმართველობაში. განყოფილების უფროსი გოტლობ ბერგერი განყოფილებას პირადად გამეთვალყურეობდა და იცავდა მეგობარს საყვედურისაგან. მინი|დირლევანგერის განყოფილების სიმბოლო 1943 წლის თებერვალში განყიფილებას ახალი სიმბოლო შეიქმნა - ორი ჯვარედინად გადაკვეთილი ხელის ყუმბარა.
1944 წლის სექტემბერში ოსკარ დირლევანგერის ბრიგადა მონაწილეობდა ვარშავის აჯანყების ჩახრჩობაში, ამავე წლის ოქტომბერში კი სლოვაკების აჯანყების ჩახრჩობაში. 1945 წლის 12 თებერვალს ბრიგადა გამოიყენებოდა გუბენში. დირლევანგერი დაიჭრა და ფრონტის იქით გადიოდა მკურნალობას. 1945 წლის აპრილში, როცა საბჭოთა არმიამ ოდრის მდინარეზე გადავიდა და ასე გერმანელების დაცვა დაშალა, დირლევანგერის ბრიგადა ალყაში ჩავარდა,შემდგომ კი ტყვედ.
დირლევანგერის სიკვდილი
1945 წლის 7 მაისს ოსკარ დირლევანგერი ფრანგებმა დააპატიმრეს ალტსჰაუზენში და უახლოეს ციხეში დააჯინეს. მცველები რამდენიმეჯერ ცემდნენ მას. ქალაქის რეესტრით, დირლევანგერი მოკვდა 7 ივნისს, თუმცა არსებობდა სხვადასხვა ვერსია, რომ ის ცოცხალია და მას დედამიწის სხვადახდვა წერტილებში ხედავდნენ.1960 წელს დირლევანგერის ნარჩენები იყო ამოღებული ექსპერტიზის მიზნით, ამავე წლის ოქტომბერში კი დამტკიცდა, რომ ნარჩენები ნამდვილად ეკუთვნის მას.
ჰატოიამა იტირო
thumb|ჰატოიამა იტირო
ჰატოიმა იტირო (დ. 1 იანვარი, 1883, ტოკიო ― გ. 7 მარტი, 1959, იქვე) — იაპონიის პოლიტიკური მოღვაწე. 1927-იდან სეიიუკსაის (იაპონიის მსხვილი ბურჟუაზიისა და მემამულეთა) პარტიის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1931–1934 განათლების მინისტრი. მეორე მსოფლიო ომის (1939–1945) დროს შედიოდა ტახტის დახმარების ასოციაციაში. მეორე მსოფლიო ომში იაპონიის დამარცხების შემდეგ, 1945 ნოემბერში, დაარსდა ლიბერალური პარტია და მისი თავმჯდომარე იყო აშშ-ის საოკუპაციო ხელისუფალტა მიერ პოლიტიკური მოღვაწეობიდან მის ჩამოშორებამდე (1946 მაისამდე). სან-ფრანცისკოს საზავო ხელშეკრულების დადების (1951) შემდეგ დაუბრუნდა პოლიტიკურ მოღვაწეობას და 1954-იდან — 1956 დეკემბრამდე, როგორც დემოკრატიული პარტიის (1955 ნოემბრიდან - ლიბერალურ-დემოკრატიული პარტია) პრეზიდენტი, მეთაურობდა მინისტრთა კაბინეტს. 1956 წლის 19 ოქტომბერს მოსკოვში იაპონიის მთავრობის სახელით ხელი მოაწერა სსრკ-იაპონიის ერთობლივ დეკლარაციას საომარი მდგომარეობის შეწყვეტისა და ორ ქვეყანას შორის დიპლომატიური ურთიერთობის აღდგენის შესახებ. 1957–1959 იყო "იაპონია-სსრკ" საზოგადოების პრეზიდენტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:იაპონიის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1959
ემილი ნიუელ ბლერი
ემილი ნიუელ ბლერი (Emily Newell Blair; დ. 9 იანვარი, 1877 – გ. 3 აგვისტო, 1951) — ამერიკელი მწერალი, სუფრაჟისტი, ფემინისტი, ეროვნული დემოკრატიული პარტიის პოლიტიკური ლიდერი და ამომრჩეველ ქალთა ლიგის დამფუძნებელი.
ადრეული ცხოვრება და წინაპრები
ემილი ჯეინ ნიუელ ბლერი დაიბადა ჯოპლინში, ჯასპერის ოლქში, მისურის შტატში, 1877 წლის 9 იანვარს და გარდაიცვალა 1951 წლის 3 აგვისტოს, ალექსანდრაში, არლინგტონის ოლქში, ვირჯინიაში. იყო ჯეიმზ პატონ ნიუელის და ანა სინტია გრეის ქალიშვილი.
ბავშვობის ასაკიდან კითხულობდა და წერის დიდი ნიჭი ჰქონდა. სკოლის დავალებების დაწერაშიც სიყოჩაღით გამოირჩეოდა.
მისი დედა, ანა სინტია გრეი, იყო ელისა ბურიტ გრეის  და მარგარეტა რეიჩელ მაკდაუელის ქალიშვილი. იყო მისტერ ბლექლიჩ ბურიტის და გუბერნატორის თომას უელსის შთამომავალი. მისი და, მარგარეტა ჟოზეფინ გრეი დაქორწინებული იყო ჰენრი სეიმურ ჩერჩზე, იყვნენ მშობლები კეტრინ გრეი ჩარჩისა, რომელიც შემდგომ დაქორწინდა თეოდორ სოლომონსზე, (1870–1947) მკვლევარსა და სიერას კლუბის წევრზე.