cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ქლოი გრეის მორეცი
ადრეული როლები
მისი სამსახიობო კარიერა დაიწყო ჰოლივუდში, სადაც  მოირგო მევიოლინეს როლი და ითამაშა ორი ეპიზოდი CBS-ის სერიალ The Guardian-ში. მან უფრო დიდი აღიარება 2005 წელს საშინელებათა ფილმით The Amityville Horror-ით მოიპოვა და მიიღო ახალგაზრდა შემსრულებლის ჯილდო.
მოდა
მორეცს მონაწილეობა აქვს მიღებული სხვადასხვა ფოტო გადაღებებში, ასევე აქვს ედითორიალები, სტატიები და ქოვერები შემდეგი ჟურნალებისათვის: Flaunt, Vogue, Teen Vogue, Jalouse, Marie Claire, Interview, Elle, Love, Crash Magazine, InStyle და სხვები. ის ასევე მიიწვიეს მოდის პრესტიჟულ ატელიეზე, როგორიცაა Dior გაზაფხული/ზაფხული 2013 პარიზის მოდის კვირეულზე. 2012 წელს მაქს მარას ხელმოწერით ქლოის მიენიჭა „მომავლის მაქს მარას სახის“ ჯილდო. 2012 წელს ის ასევე გახდა ამერიკული ტანსაცმლის Aéropostale-ის სახე და გამოჩნდა მათ მრავალ ვიდეოსა და რეპორტაჟებში. 2013 წელს ჟურნალმა Elle-მ ქლოის მიანიჭა "Next Future Icon Award" სახელი.
პირადი ცხოვრება
მორეცი ახლა Studio City-ში, ლოს ანჯელესში ცხოვრობს. მისი ძმა ბრენდონი ბიზნეს მენეჯერის თანამდებობაზეა, ტრევორი კი 2010 წლიდან ქლოის სამსახიობო კარიერაში ეხმარება და თან ახლავს მოგზაურობებსა და პრესასთან შეხვედრებში, როცა მშობლებს არ შეუძლიათ დასწრება.
ქლოი საჯაროდ უჭერს მხარს LGBT ადამიანების სრულ თანასწორბას. ის თავს ფემინისტად მიიჩნევს და უარს ამბობს იმ პერსონაჟების როლებზე, რომლებზეც თვლის, რომ სექსუალურად შევიწროეუბლნი არიან. აღსანიშნავია, რომ 2014 წლის ოქტომბერში, ჟურნალ Time-ში ქლოი წლის 25 ყველაზე გავლენიან თინეიჯერების სიაში მოხვდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები
ბერდოვის ხიდი
ბერდოვის ხიდი (Бердов мост) — საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, საადმირალოს რაიონში, მდინარე პრიაჟკაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს მატისოვისა და კოლომენსკის კუნძულებს. ხიდის საერთო სიგრძეა 31 მეტრი, ხოლო სიგანე — 2,25 მეტრი.
მდებარეობა
ხიდი წარმოადგენს ხორცის ქუჩის გაგრძელებას მდინარე პრიაჟკაზე.
დინების ზემო მიმართულებით მდებარეობს აბანოს ხიდი, ქვემო მიმართულებით კი — სათვალთვალო ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურებია „სადოვაია“ (2,6 კმ) და „ადმირალტეიტსკაია“ (3 კმ).
სახელწოდება
ხიდის სახელწოდება დაკავშირებულია XVIII საუკუნეში მოღვაწე მრეწველის ჩარლზ ბერდის სახელთან, რომლის მეტალის გადამამუშავებელი ქარხანა XIX საუკუნის დასაწყისში იყო ერთ-ერთი უდიდესი ქარხანა სანქტ-პეტერბურგში. მცირე საფეხმავლო ხიდი პირდაპირ ქარხანასთან გადიოდა (ამჟამად ამ ადგილზე განთავსებულია ქარხანა „საადმირალოს ვერფი“). XVIII საუკუნის დასასრულიდან ეწოდება თუჯის ხიდი, ხოლო 1830-იანი წლებიდან „მჭედლის ხიდი“. 1849 წლიდან ხიდს თანამედროვე სახელი ეწოდება. მოსახლეობაში ასევე გავრცელებულია სახელწოდება „ნასტინის ხიდი“.
ისტორია
XVIII საუკუნის ბოლოს ააგეს ხის სამმალიანი ხიდი. იგი ააშენეს ჩარლზ ბერდის ქარხნის პირდაპირ და აკავშირებდა მას ხორცის კუნძულთან.
1805-1806 წლებში იგი გადააკეთა უილიამ გესტემ. გადაკეთებული ხიდი წარმოადგენდა ერთ-ერთ პირველ მეტალის ხიდს სანქტ-პეტერბურგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
დალამის ოლქი
დალამის ოლქი (Dallam County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. დალჰარტი. შეიქმნა 1876 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
Come Dance with Me! (ალბომი)
Come Dance with Me — ფრენკ სინატრას ალბომი, გამოცემული 1959 წელს. ფირფიტა გამოიცა ლეიბლზე Capitol. თავისი დროისთვის ეს იყო სინატრას ყველაზე წარმატებული ალბომი - Billboard-ის ჩარტში იგი 2 წელიწადნახევრის განმავლობაში იმყოფებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:ფრენკ სინატრას ალბომები კატეგორია:1959 წლის ალბომები
ვაღაშენი
ვაღაშენი (Վաղաշեն) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 950 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 235 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
მარიო მინიტი
მარჯვნივ|მინი|296x296პქ|მინიტი 16 წლის ასაკში, მოდელი კარავაჯოს ნახატის — „[[ბიჭი ხილის კალათით|ბიჭი ხილის კალათისთვის“.]] მარიო მინიტი (დ. 8 დეკემბერი, 1577 — გ. 22 ნოემბერი, 1640) — იტალიელი მხატვარი, მოღვაწეობდა სიცილიაში 1606 წლის შემდეგ.
დაიბადა სირაკუზაში, სიცილიაში, რომში 1593 წელს ჩავიდა, სადაც ბაროკოს მხატვრის მიქელანჯელო მერისი და კარავაჯოს მეგობარი, კოლაბორაციონისტი და მოდელი გახდა (1571-1610). მისი პოპულარობა დღეს ძირითადად გამოიხატება მის იდენტიფიკაციაში, ან შემოთავაზებულ იდენტიფიკაციაში, როგორც კარავაჯოს ადრეული ნამუშევრების მოდელი, როგორებიცაა „ბიჭი ხილის კალათით“, „მკითხავი“, „მუსიკოსები“, „ბიჭი ხვლიკის ნაკბენით“ (სავარაუდო), „ბახუსი“, „მებარბითე“, „წმინდა მათეს ძახილი“ და „წმინდა მათეს წამება“.
იგი, როგორც მოდელი, აღარ ჩანს 1600 წლიდან, როდესაც გადმოცემის მიხედვით იგი დაქორწინდა, მაგრამ შესაძლოა კარავაჯოსთან და რამდენიმე სხვა ადამიანთან ერთად 1606 წელს მოხვდა ქუჩის ჩხუბში, რამაც რანუჩიო ტომასონის სიკვდილი გამოიწვია კარავაჯოს ხელებში — მისი ბიოგრაფი აღნიშნავს, რომ იგი სილიციაში დაედევნა მკვლელს, სადაც ან პატიება ითხოვა (რომელიც საბოლოოდ მიენიჭა), ამის შემდეგ ცნობილია, რომ მან შეიფარა კარავაჯო სანამ სიცილაში რჩებოდა 1608-1609 წლებში, როდესაც მისთვის მნიშვნელოვან შეკვეთას — „წმინდა ლუსის დაკრძალვას“ ღებულობდა. სიცილიაში მან დააარსა წარმატებული სახელოსნო, სადაც აწარმოებდა რელიგურ შეკვეთებს. საბოლოოდ, იგი პატივსაცემი ადგილობრივი ბიზნესმენი გახდა მისი ნამუშევრების ბუნების გამო, სადაც ნახატები ერთობლივი ძალისხმევით იყო წარმოებული მოსწავლეებისა და თანაშემწეების დახმარებით. ხშირად რთულია იმის განსაზღვრა, თუ კონკრეტულად რომელი ნამუშევარი, ან ნამუშევრის ნაწილია, მინიტის საკუთარი ხელითაა შესრულებული. ნათელია, რომ სიცილაში იგი იმ გაკვეთილებს ატარებდა, რომლებსაც კარავაჯოსგან სწვლობდა, კერძოდ, დრამატული შუქ-ჩრდილების გამოყენება და ინტენსიური სცენების გამოხატვით, მაგრამ მისი ნამუშევრები (ან მისი სახელოსნოს ნამუშევრები) გაკრიტიკებული იყო  „უსასრულოდ რეციკლირებული მოტივებისა“ და „მლიქვნელური რელიგიური სიუეტების“ გამო. მიუხედავად ამისა, მას დიდი სიმპათია აქვს დამსახურებული სიცილიაში და შესაძლებელია ვისაუბროთ „მინიტის სკოლაზე“ ამ კუნძულის ხელოვნების ისტორიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ბაროკოს მხატვრობა კატეგორია:დაბადებული 8 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1577 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1640
ინჩხურის განძი
ინჩხურის განძი — სამონეტო განძი. აღმოჩენილია 1988 წელს მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფელ ინჩხურში, ადგილ ღვამუშზე. მონეტები ეწყო თი­ხის ქოთანში და შედგმული იყო დიდი ლოდის ქვეშ. განძი შეიცავს 234 ცალ ვერცხლის დირჰემს, რომლებიც მოჭრილია ომაიანთა (9 ცალი) და აბასიანთა (225 ცალი) ხალიფების მიერ სახალიფოს სხვა­და­სხვა ზარაფხანაში ჰიჯრის 87–199 (707–815) წლებში. განძში აგრეთვე გვხვდება ბიზანტიის იმპერატორ მავრიკიოსის (582–602 წწ.) ოქროს სოლიდი.
განძი ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის ს. ჯანაშიას სახელმწიფო მუზეუმსა და გ. ელიავას სახელობის მარტვილის მხა­რეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოში აღმოჩენილი განძები
ვესტელი
Vestel A.Ş. — თურქული ტექნიკის მწარმოებელი კომპანია, რომელიც შედგება 18 კომპანიისგან და სპეციალიზირებულია საყოფაცხოვრებო ტექნიკასა და საინფორმაციო ტექნოლოგიებზე.
ვესტელის შტაბი და საწარმოო ქარხანა მდებარეობს მანისაში, ხოლო კომპანიის მშობელია სტამბულში დაფუძნებული კონგლომერატი Zorlu Holding.
სქოლიო
კატეგორია:ტექნიკა კატეგორია:სამომხმარებლო საქონელი კატეგორია:კომპანიები
ლუიჯი მერონი
ბიოგრაფია
მერონი 1943 წელს იტალიის ალპებში მდებარე პატარა ქალაქ კომოში დაიბადა. 17 წლის ასაკში ადგილობრივ გუნდში ჩაირიცხა და ერთი სეზონის შემდეგ ის „ჯენოას“ სკაუტებმა შენიშნეს. „ჯენოაში“ მერონიმ 2 სეზონი ჩაატარა და 1964 წელს „ტორინო“ გადავიდა. კარგი თამაშის გამო იტალიის ნაკრების მთავარმა მწვრთნელმა ედმონდო ფაბრიმ მერონი იგი ინგლისში გამართულ 1966 წლის მსოფლიოს ჩემპონატზე წაიყვანა, მაგრამ გადამწყვეტ შეხვედრაში ჩრდილოეთ კორეასთან არ ათამაშა
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1967 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1966 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:კომოს ფეხბურთელები კატეგორია:ჯენოას ფეხბურთელები კატეგორია:ტორინოს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები
ლენქორანის დაბლობი
ლენქორანის დაბლობი — დაბლობი სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზერბაიჯანში, კასპიის ზღვასა და თალიშის მთებს შორის.
ლენქორანის დაბლობი ამიერკავკასიის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი ადგილია. ეს არის მცირედ დაქანებული დაბლობი, რომელიც ოთხი ტერასით გადადის კასპიის ზღვისკენ.
დაბლობი ძირითადად შედგება თიხის, ქვიშისა და კენჭებისაგან. მისი სიგანე მერყეობს 5-6 კილომეტრიდან სამხრეთით და ჩრდილოეთით 25-30 კილომეტრით. მის ტერიტორიაზე და კასპიის ზღვის მიმდებარედ წყლის მიდამოებში მდებარეობს ყიზილაღაჯის ნაკრძალი და ყურე.
კასპიის ზღვის სანაპიროზე არის ჭაობიანი ადგილები. ნიადაგი არის სუბტროპიკული და ძლიერად იზოლირებულია ტყით. ლენქორანის დაბლობის ფერდობებზე შემორჩენილია წაბლის, ფოთლოვანი მუხისა და გაქვავებული ხეების უნიკალური რელიქტური „ჰირკანური“ ტყეები.
გეოგრაფიულად, ლენქორანის დაბლობი მიეკუთვნება ბუნებრივ პროვინციას. ეს პროვინცია მოიცავს 5 ადმინისტრაციულ ოლქს: ასტარა, ლენქორანი, მასალი, ლერიქი და იარდიმლი. ამავდროულად, ჯალილაბადის რაიონის ნაწილი შედის ამ პროვინციაში. ტერიტორიის საერთო ფართობი 4500 კმ²-ზე მეტია.
კლიმატი
კლიმატი სუბტროპიკული ოკეანეურია. წლის განმავლობაში ნალექები ეცემა 1225 მმ, ხოლო დაბალმთიან სარტყელში 1400-1700 მმ (მაქსიმუმ ზამთარში). ივნისი და ივლისი - ყველაზე მშრალი თვეებია, სწორედ ამ თვეებში ნალექები მინიმუმამდეა დაყვანილი. ზაფხული ცხელია, ხოლო ზამთარი მკვეთრად ზომიერი.
ეკონომიკა
ეკონომიკის ძირითადი დარგებია ტურიზმი, ვაჭრობა, ტრანსპორტი, საკვები, ხე-ტყის წარმოება, თამბაქო, ქაღალდის მრეწველობა, სოფლის მეურნეობა (ციტრუსები, ბრინჯი, ხორბალი, ჩაი, ბამბა, შაქარი, ყვავილები, ვაშლი, ატამი, კივი, კიტრი და ხახვი) თევზაობა; რეგიონში არის რკინისა და ქვანახშირის საბადოები.
ფლორა
ლენქორანის დაბლობის ტერიტორია ძირითადად დაფარულია ლელით, ლერწმითა და სხვა მცენარეებით. ასევე საკმაოდ ხშირი ტყით. ჭაობებში შემონახულია მურყანის ხშირი ტყეები. ლანკარნის დაბლობის ჭაობში იზრდება ლოტუსი. ადგილობრივ მოსახლეობას, რომლებიც ძირითადად არიან აზერბაიჯანელები, გაშენებული აქვთ ჩაის პლანტაციები, ბრინჯის მინდვრები და ხეხილის ბაღები, რეგიონში განვითარებულია ბოსტნეულის მოშენება, რომელიც საკმაოდ მაღალ დონეზე დგას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანის გეოგრაფია
Post (ბიორკის ალბომი)
Post — ისლანდიელი მომღერალ ბიორკის მეორე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1995 წელს. მან კრიტიკოსების მხრიდან მაღალი შეფასებები მიიღო და კომერციული წარმატება იქონია. Post-მა რამდენიმე ქვეყანაში პლატინის სტატუსი შეიძინა. ბრიტანეთში ამ ალბომიდან გამოცემული სინგლებიდან სამი მოხვდა საუკეთესო 10-ეულში.
სათაური
ალბომს ბიორკმა სათაური ორი მიზეზით შეურჩია. უპირველეს ყოვლისა, Debut და Post, მისი აზრით, სერიას წარმოადგენდნენ, ვინაიდან პირველი დაიწერა ინგლისში გადასვლისას, ხოლო მეორე - გადასვლის შემდეგ და ასახავდა იქაურ გამოცდილებას. მეორე მხრივ, როგორც თავად ამბობდა, ეს იყო მისი გრძნობებს „გამოქვეყნება“ (posting). თეთრი პერანგი ლურჯი და წითელი ფერებით, რომელსაც ბიორკი ატარებს ალბომის გარეკანზე, წარმოადგენს ბრიტანეთის დროშის ალუზიას, რომელიც გამოსახულია ეროვნული ფოსტის ლოგოზე. ამგვარად, Post არის თამაში სიტყვასთან „ფოსტა“.
მუსიკალური სტილი
თუკი Debut იყო საცეკვაო პოპზე ორიენტირებული, Post მუსიკალურად ძალიან ეკლექტიკური აღმოჩნდა. ბიორკი მას „მუსიკალურად სხვადასხვაგვარს“ უწოდებდა. ბიორკის თანახმად, მისი მუსიკალური გული იმ პერიოდში „გაფანტული იყო და ამის Post-ზე ჩვენება სურდა.“ ალბომი რამდენიმე მუსიკალურ ჟანრს ეხება - ინდუსტრიული მუსიკიდან („Army of Me“) ბიგ-ბენდურ „It's Oh So Quiet“-ამდე. ჟღერს ტრიპ-ჰოპული ექსპერიმენტები „Enjoy“, „Possibly Maybe“ და „Headphones“ და კინემატოგრაფიული „Isobel“. Debut-ისგან განსხვავებით, ამ ალბომზე რამდენიმე პროდიუსერი მუშაობდა - გრემ მეისი, ტრიკი, Howie B და თავად ბიორკი. მიუხედავად ამისა, ნელი ჰუპერს, რომელიც Debut-ზეც მუშაობდა, აქაც დიდი გავლენა ჰქონდა - ექვსი სიმღერის პროდიუსერის სახით. Post-ის ჩაწერა და პროდიუსერობა ბიორკმა თავად დაიწყო, მაგრამ ეს იმდენად რთული აღმოჩნდა, რომ მან კვლავ სთხოვა ჰუპერს, დახმარებოდა. თუმცა, უკანასკნელი თავდაპირველად უარს ამბობდა, თვლიდა რა, რომ „ბიორკს ეს თავად უნდა და შეეძლო გაეკეთებინა.“
ალბომის თემები და ტექსტები
ბიორკის აზრით, Post არის „უშიშარი და იმ გოგონას გრძნობებზეა, რომელმაც შინაური კერა დატოვა და იხილა ახალი და გამოუკვლეველი სამყარო.“ „Post იყო ძიება, Homogenic კი - ის, რაც ვიპოვე.“
ალბომის პირველი სიმღერა, „Army of Me“, ისევე, როგორც „The Modern Things“, დაიწერა ბიორკისა და გრემ მეისის მიერ Debut-ის ჩაწერამდე. კიდევ ერთი სიმღერა, „Karvel“, ჩაიწერა და მოგვიანებით გამოვიდა სინგლზე „I Miss You“ და კრებულზე Family Tree. „Army of Me“, რომელშიც საუბარია ცხოვრების გაგრძელებასა და წუწუნის შეწყვეტაზე, ბიორკმა თავის ძმას მიუძღვნა. „Hyperballad“ შეიქმნა სიზმრის გავლენით. მასში საუბარია საყვარელი ადამიანისგან მეორე ადამიანის მხრიდან გამანადგურებელი ბუნების დამალვაზე და კლდიდან „მცირე ნივთების“ გადაგდებით აგრესიის გამოხატვაზე. „The Modern Things“-ში აღწერილია ტექნოლოგიის მიერ მსოფლიოს დაპყრობაზე. იგი დაიწერა, როგორც პასუხი ხალხის მიერ „უსულო ტექნოლოგიის“ შიშზე. „Isobel“-ს ბიორკი აღწერს, როგორც „მითურ სიმღერას“. იგი დაიწერა სიონთან, ბიორკის მუსიკალურ პარტნიორთან ერთად. იგი თემატურად წარმოადგენს ანალოგს სიმღერებისა „Human Behaviour“ და „Bachelorette“ აღწერს რა „საკუთარ თავთან დაქორწინებულ“ ქალს, რომელმაც თავი თანამედროვე ცხოვრებისგან იზოლაციაში მოაქცია. „Possibly Maybe“ აღწერს ბიორკის სტეფან სედნაოუისთან დასრულებულ ურთიერთობას. „I Miss You“-ში განიხილება პიროვნება, რომელიც უყვართ, მაგრამ არ შეხვედრიათ. „Cover Me“ დაიწერა ჰუპერის პატივსაცემად და ეხება თავად ბიორკის მიერ ალბომის ჩაწერისადმი მიდგომას. „Headphones“ დაიწერა გრემ მეისის პატივსაცემად, როგორც სამადლობელო მის მიერ მოწოდებული მიქს-ფირებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:ბიორკის ალბომები კატეგორია:1995 წლის ალბომები კატეგორია:One Little Indian Records-ის ალბომები
ყარანა
ყარანა, ყვითელმუცელა (Phylloscopus) — ფრინველთა გვარი ყარანასებრთა ოჯახისა. მათ სხეულის სიგრძეა 10–14 სმ, იწონიან 5–12,5 გ-ს. შეფერილობა მურა ან მომწვანოა, სხეულის ქვედა ნაწილი როგორც წესი ყვითელია, რამდენიმე სახეობას თვალების ზემოთ ღია ფერის „წარბი“ აქვს. გავრცელებული არიან ევროპასა და აზიაში; 1 აზიური სახეობა ალასკამდეც აღწევს. ბინადრობენ სხვადასხვა განედებში — ბუჩქნარიანი ტუნდრიდან მუქწიწვოვან ტაიგამდე. ბუდობენ მიწაზე, ხეებზე ან ბუჩქებზე. ბუდე დახურულია, აქვს გვერდითი შესასვლელი. დებენ 4–8 წინწკლებიან ღია ფერის კვერცხს. კრუხობს უმთავრესად დედალი. ინკუბაცია 12–13 დღე-ღამე გრძელდება. იკვებებიან ობობებით, მწერებით, შემოდგომაზე ზოგჯერ კენკრითაც.
სქოლიო
* კატეგორია:ყარანასებრნი
Lamb
Lamb (ლემბი, კრავი) — ბრიტანული მუსიკალური დუეტი, ჩამოყალიბებული მანჩესტერში 1994 წელს. მის შემადგენლობაში არიან პროდიუსერი ენდი ბარლოუ და ვოკალისტი, სიმღერების ავტორი ლუ როუდსი. Lamb-ის მუსიკას მიაკუთვნებენ ტრიპ-ჰოპს, დრამ-ენ-მეისს და ჯაზს. ყველაზე დიდ წარმატებას ჯგუფმა მიაღწია სინგლებით Górecki და Gabriel.
ბიოგრაფია
ჯგუფი დააარსეს ბარლოუმ და როუდსმა, მაგრამ მოგვიანებით მათ შეუერთდათ ბასისტი ჯონ თორნი (John Thorne), გიტარისტი ოდურ მარ რუნარსონი (Oddur Mar Runnarson) და დრამერი ნიკოლაი ბიერე (Nikolaj Bjerre). თანამშრომლობისთვის ხშირად იყვნენ მოწვეულები ლონდონის სიმებიანი ტრიო Chi 2 Strings და მესაყვირე კევინ დეივი (Kevin Davy).
ჯგუფის პირველი ალბომი, Lamb, გამოვიდა 1996 წლის სექტემბერში. მას, შემდეგი რვა წლის განმავლობაში, მოჰყვა სამი სრულფორმატიანი ალბომი, მრავალი სინგლი და 2004 წლის ივნისში ჰიტების კრებული Best Kept Secrets. წარმატებული დებიუტის და კრიტიკოსების კარგი შეფასებების მიუხედავად, Lamb-მა ვერ მოიპოვეს წარმატება ბრიტანეთის საზღვრებს მიღმა და 2000-იანი წლებისთვის კონცერტებით მხოლოდ იშვიათად გამოდიოდნენ. 2004 წლის ბოლოს ბარლოუმ და როუდსმა განაცხადეს ჯგუფის დაშლის შესახებ და სოლო კარიერებით დაკავდნენ.
როუდსმა გამოუშვა თავისი სადებიუტო სტუდიური ალბომი Beloved One საკუთარ ლეიბლ Infinite Bloom-ზე 2006 წელს, ხოლო ბარლოუ მუშაობდა პროექტზე სახელწოდებით Hoof (რუნარსონთან ერთად). Hoof-ს ჰქონდა რამდენიმე ცოცხალი გამოსვლა, თუმცა სტუდიური ალბომი დღემდე არ არის გამოშვებული. ბარლოუ მუშაობდა ასევე პროქტ „Luna Seeds“-ში ვოკალისტ და სიმღერების ავტორ Carrie Tree-სთან ერთად.
ხელახალი გაერთიანება
2009 წლის თებერვალში, მუსიკალურ ფესტივალ Big Chill-ის ორგანიზატორებმა განაცხადეს, რომ Lamb ხელახლა შეიკრიბება, 2009 წლის აგვისტოს გამოსვლისთვის. შემდგომში ჯგუფმა განაცხადა ორი გამოსვლის შესახებ, Cactus Festival-ზე და Beautiful Days Festival-ზე. განცხადებები იმის შესახებ, რომ გამოსვლები იქნება ერთჯერადი ან, პირიქით, ჯგუფი ამზადებს ახალ მასალას, არ გაკეთებულა.
2009 წლის მაისში Lamb-მა გამოაცხადა 2009 წლის ტურნეს და გეგმების შესახებ, გამოეცათ Live CD/DVD ალბომი, ჩაწერილი ამსტერდამში 2004 წელს.
Lamb-ის მეხუთე სტუდიური ალბომი, „5“, გამოვიდა 2011 წლის 5 მაისს, ფანების ფინანსური დახმარებით. საიტზე წინასწარი შეკვეთისას ყველას ეძლეოდა 2800 ხელით დანომრილი სპეციალური გამოშვების ეგზემპლარიდან ერთ-ერთი. ასევე მხარდამჭერების სახელები ჩამოთვლილი იყო სპეციალურ ბუკლეტზე. ალბომის ჩვეულებრივი ვერსია გამოვიდა Strata Music ლეიბლზე 9 ივნისს.
სქოლიო
კატეგორია:1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური ტრიპ-ჰოპ ჯგუფები კატეგორია:1996 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
მანანა გიგინეიშვილი
მანანა გიგინეიშვილი (დ. 17 ივლისი, 1933) — ქართველი მთარგმნელი, საქართველოს III, IV, V მოწვევის პარლამენტის წევრი.
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქართული ენა და ლიტერატურის სპეციალობით. 1975-1977 წლებში იყო საქართველოს ენციკლოპედიის უფროსი სამეცნიერო რედაქტორი. 1962-1998 წლებში იყო  შოთა რუსთაველის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში, უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
სარიხანლი
სარიხანლი (Sarıxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 6,251 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
ვენეტები
მინი| იტალიის ნახევარკუნძულზე მცხოვრები ხალხი რკინის ხანის დასაწყისში. ვენეტები (Veneti) — იტალიის უძველესი ხალხი, რომლებიც სახლობდნენ აპენინის ნახევარკუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ისინი ასევე ცნობილები იყვნენ, როგორც პალეოვენეტები. მათ სახელთან არის დაკავშირებული იტალიის ერთ-ერთი რეგიონის ვენეტოს და ქალაქის ვენეციის სახელწოდება.
ისტორია
ანტიკური ლეგენდის მიხედვით ვენეტები იყვნენ პაფლაგონიური წარმოშობის ხალხი ენეტები, რომლებმაც ძვ. წ. II ათასწლეულში, ტროას დაცემისა და თავიანთი მეფის პილაიმენესის სიკვდილის შემდეგ დატოვეს მცირე აზია და ადრიატიკის ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილში დასახლდნენ. ეთნოლინგვისტური თვალსაზრისით ვენეტები მიეკუთვნებიან ინდოევროპელებს. ჩვენამდე მოღწეული 300 ხელნაწერისა და დოკუმენტის საშუალებით ირკვევა, რომ ვენეტური ენა არის ინდოევროპული ენის ერთ-ერთი განშტოება.
ვენეტების ისტორია იყოფა ორ ნაწილად. ძველი ისტორია, რომელიც გრძელდება ძვ. წ. V საუკუნემდე და ახალი, ძვ. წ. I საუკუნემდე. ძველ დროში ვენეტებს მჭიდრო კავშირი ჰქონდათ ვილანოვის კულტურასა და ეგეოსის კულტურათან ახალი ისტორიის საწყის ეტაპზე იგრძნობა ეტრუსკებისა და კელტების გავლენა, მოგვიანებით კი ბოიების, რომლებთანაც ვენეტები ხშირად ჰქონდათ დაპირისპირება. სამხრეთ-აღმოსავლეთით მათ ურთიერთობა ჰქონდათ ილირიელებთან. ანტიკური ავტორების მიხედვით, ვენეტები იყვნენ ილირიელი ხალხის ერთ-ერთი განშტოება, რომლებიც ძვ. წ. IX საუკუნეში გამოეყვნენ ძირითად მასას და ადრიატიკის ზღვის ჩრდილოეთით დასახლდნენ. ძვ. წ. II საუკუნიდან რომის გავლენის ზრდასთან ერთად იწყება ვენეტების ასიმილაციის პროცესი ლათინებთან.
წარმოშობა
რომაული ისტორიოგრაფიის მიხედვით ვენეტები წარმოშობით იყვნენ მცირე აზიის ერთ-ერთი შავიზღვისპირა რეგიონიდან პაფლაგონიიდან. ისინი მონაწილეობას იღებდნენ ტროას ომში, რომელშიც დაიღუპა მათი მეფე პილაიმენესი. რის შემდეგადაც, ტროელთა ერთ-ერთი ბელადის ანტენორის ხელმძღვანელობით დასახლდნენ ადრიატიკის ზღვის ჩრდილოეთ სანაპიროზე. ვერგილიუსის მიხედვით ანტენორი არის ქალაქ პადუას დამაარსებელი. პლინიუს უფროსი ფიქრობდა, რომ ვენეტები ტროელები იყვნენ. ხოლო სტრაბონი მათ კელტურ ფესვებზე მიუთითებდა, რადგან დღევანდელი ბრეტანის ტერიტორიაზე სახლობდნენ კელტური წარმოშობის ტომები, რომლებსაც ასევე ვენეტებს უწოდებდნენ. დღეისათვის ითვლება, რომ ვენეტები აღმოსავლეთიდან მოსული ხალხია, რომლებიც ზღვის გავლით მოვიდნენ. შესაძლებელია ყოფილიყვნენ ბერძნული წარმოშობის, ან ბერძნული კულტურის მატარებელი ხალხი. დიდი ხნის განმავლობაში მათ მიაკუთვნებდნენ ილირიელებს. ჰეროდოტე ფიქრობდა, რომ ვენეტები იყვნენ ილირიელ ხალხთა ერთ-ერთი ნაწილი, რომლებიც გამოეყვნენ მათ და ადრიატიკის ზღვის ჩრდილოეთით დასახლდნენ. ვიტორე პიზანი და ჰანს კრაე ფიქრობდნენ, რომ ჰეროდოტეს სულ სხვა ხალხზე ჰქონდა საუბარი, რომლებიც ადრიატიკის აღმოსავლეთ ნაწილში სახლობდნენ და არა იტალიაში. ლინგვისტური კვლევის მიხედვით გამოირიცხა ვენეტური ენის კავშირი ილირიულთან. ამის შემდეგ კრაე ფიქრობდა, რომ ვენეტური ენა სამნიტურ და უმბრულ ენებთან იყო მჭიდრო კავშირში.
ძვ. წ. VIII-II საუკუნეები
ვენეტებმა შექმნეს საკუთარი კულტურა, რომელიც ესტის კულტურის სახელით არის ცნობილი. ძვ. წ. IV საუკუნეში მათ მიწაზე შემოიჭრნენ გალები, რომლებსაც ომი ჰქონდათ რომაელებთან. რომაელებმა საშველად ვენეტებს უხმეს, რომლებსაც ისინი საერთო ტროული წარმოშობის გამო, მონათესავე ხალხად მიიჩნევდნენ. ძვ. წ. 283 წელს რომმა ვენეტებს მეგობრისა და მოკავშირის სტატუსი მიანიჭა. ძვ. წ. 225 წელს მსგავსი კავშირი გააფორმა რომმა ბოიებთან და ინსუბრიებთან, რომელიც მიმართული იყო გალების წინააღმდეგ. ეს კავშირი არსებობდა მეორე პუნიკური ომის დროსაც, მაშინ როდესაც დანარჩენი გალური ტომები კართაგენელების მხარეს იბრძოდნენ.
ინტეგრაცია რომის იმპერიაში
ძვ. წ. 181 წელს რომაელებმა ვენეტების საზღვართან ახლოს ააშენეს ქალაქი აკვილია, რათა მოეგერიებინათ გალების შემოსევა. საბოლოოდ ეს მხარე ძვ. წ. 163 წელს შეუერთდა ციზალპურ გალიას. ძვ. წ. 49 წელს ვენეტებმა მიიღეს რომის მოქალაქეობა და განიცადეს რომანიზაცია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინდო-ევროპელი ხალხი
ინიუმასი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 48 246 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 78.68 კმ²-ზე. ფართობი 613 226 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
არაპონგასი
არაპონგასი (Arapongas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 816 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აპუკარანის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 104 150 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 272.49 კმ²-ზე. ფართობი 382 215 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
იოანე ფლორენციელი
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1348 კატეგორია:იტალიელი მისიონერები კატეგორია:კათოლიკური ეკლესია საქართველოში
სოლთანმურადლი
სოლთანმურადლი (Soltanmuradlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 876 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
ელენე (ბაგრატ V-ის მეუღლე)
ელენე (გ. 1366) — საქართველოს დედოფალი, ბაგრატ V-ის მეუღლე. ისტორიულ წყაროებში მისი წარმომავლობის შესახებ ინფორმაცია არ არის. ერთ-ერთი თეორიის თანახმად, ის შეიძლება ყოფილიყო ტრაპიზონის იმპერატორის, ბასილის ასული, ელენა დიდი კომნენოსი (Έλενα Μεγάλη Κομνηνή). 1366 წელს დედოფალი ელენე შეეწირა შავი ჭირის ეპიდემიას. მისი გარდაცვალებიდან ერთი წლის შემდეგ, ბაგრატმა ცოლად შეირთო ანა კომნენოსი, ტრაპიზონის იმპერატორის, ალექსი III-ის ასული.
სქოლიო
კატეგორია:გარდაცვლილი 1366 კატეგორია:საქართველოს დედოფლები კატეგორია:შავი ჭირით გარდაცვლილები
ანა ხანუმი
ანა ხანუმი (გ. 9 სექტემბერი, 1647, ისპაჰანი) — სეფიანთა ირანი-ს შაჰის, სეფი I-ის ერთ-ერთი ცოლი, წარმოშობით ქართველი, აბას II-ის დედა. 1642 წელს, მეუღლის გარდაცვალების შემდეგ, შვილის მცირეწლოვნობით ისარგებლა და ძალაუფლება აიღო ხელში. მისი ცხოვრების შესახებ ინფორმაცია თითქმის არ მოიპოვება. 1647 წელს გარდაიცვალა ისპაჰანში. არსებობს ვერსია იმის შესახებ, რომ ის თავისი შვილის ბრძანებით მოკლეს, თუმცა დაზუსტებას მოითხოვს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 9 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1647
კაიროს უნივერსიტეტი
კაიროს უნივერსიტეტი (جامعة القاهرة Gāmiʿat al-Qāhirah; ასევე ეგვიპტის უნივერსიტეტი და ფუადის უნივერსიტეტი) — ევროპული ტიპის უძველესი უნივერსტიტეტი ეგვიპტეში. არაბული სამყაროს ერთ-ერთი უძველესი უნივერსიტეტი. . ეგვიპტის სიძველით მეორე უნივერსიტეტი ალ-აზჰარის უნივერსიტეტის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის უნივერსიტეტები
No One Cares
No One Cares — ფრენკ სინატრას ალბომი, გამოცემული 1959 წელს. ფირფიტა გამოიცა ლეიბლზე Capitol. ბევრი თვლის, რომ ეს არის მომღერლის ყველაზე ბნელი ალბომი. სინატრა ამბობდა, რომ ალბომში თავმოყრილია სიმღერები თვითმკვლელობაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ფრენკ სინატრას ალბომები კატეგორია:1959 წლის ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები
დალასის ოლქი (ტეხასი)
დალასის ოლქი (Dallas County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. დალასი. შეიქმნა 1846 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ბაკურციხის სამების ეკლესია
ბაკურციხის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბაკურციხის ცენტრალურ ნაწილში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვით. კარ-სარკმელების ღიობებში კვადრატული აგურია გამოყენებული. გარედან შებათქაშებულია. 2009 წელს ძეგლს ჩაუტარდა სარეაბილიტაციო სამუშაოები. აღადგინეს კამარის თავზე არსებული სათავსი. ეკლესია გადაიხურა ღარისებრი კრამიტით, შესასვლელი ორია - სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. ორივე კარი გარედან გადახურულია შეისრული თაღით, ხოლო შიგნით - ხის ძელით (თარაზულად). ეკლესიის შიდა სივრცე აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული აფსიდით, რომელშიც თაღოვანი, გარედან დავიწროებული სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო მოზრდილი სწორკუთხა ნიშაა. მსგავსი ნიშაა ჩრდილოთ კედლის დასავლეთ ნაწილშიც. აფსიდი გადახურულია წესიერი ფორმის კონქით, რომლის ნახევარწრიული თაღი წყობიდან ოდნავ შვერილ რიყის ქვის იმპოსტებს ეყრდნობა. დასავლეთ კედელში ერთი სწორკუთხა სარკმელია. იატაკი თიხატკეპლინია. დარბაზი გადახურულია რიყის ქვის ნახევარწრიული კამარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მცირე გამყინვარების პერიოდი
მცირე გამყინვარების პერიოდი — პერიოდი შედარებითი გლობალური გამყინვარებისა, რომელიც დედამიწაზე XIV—XIX საუკუნეებში იყო. მოცემული პერიოდი უკანასკნელი ორი ათასი წლის განმავლობაში ყველაზე ცივია საშუალოწლიური ტემპერატურის მიხედვით. მცირე გამყინვარების პერიოდს წინ უძღვოდა მცირე კლიმატური ოპტიმუმი (დაახლოებით X—XIII საუკუნეები) — შედარებით თბილი და თანაბარი ამინდების პერიოდი, რომლისთვისაც დამახასიათებელი იყო რბილი ზამთარი და ძლიერი გვალვების არარსებობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კლიმატოლოგია კატეგორია:კლიმატის ისტორია კატეგორია:ჰოლოცენი
ბერიძეები
მინი|ბერიძეების გერბი
მინი|1766 წლის რუკა. რუკაზე აღნიშნულია ჯუმათი, საბერიძეო, ბაილეთი, ასკანა, ოზურგეთი, ლიხაური, ალამბარი, აჭი, ხინო, ქობულეთი, ქაჯეთის ციხე, ბათუმი, ხინო, ერგე ალტ=გურიის მთავარი მამია გურიელი, აფხაზეთის მთავარი გიორგი შერვაშიძე და ტახტის აზნაური ბესარიონ ბერიძე|მინი|[[მამია გურიელი, გიორგი შარვაშიძე და ბესარიონ ბერიძე]] მინი|აზნაური იაგორ ბერიძე დედასთან ეკატერინე ჭალაკანიძესთან ერთად ალტ=ბერიძე ვენერა წერეთლისა|მინი|ბერიძე ვენერა წერეთლისა მინი|აზნაური სიო ბერიძე მინი|გენერალ შერიფ ხიმშიაშვილის თანამებრძოლები: აბდულ ლორთქიფანიძე, მუსტაფ გაბაიძე და იუსუფ ბერიძე ბერიძეები — ფეოდალური საგვარეულო საქართველოში.
წარმოშობა
მესხეთში არსებული გადმოცემით სოფელ ერკოტის უმრავლესობა გვარად ბერიძეები ყოფილან, რომლებიც ერთი ბერისაგან მოშენებულან. ჟამიანობის დროს ზარზმელი ბერებისათვის უბრძანებიათ, რომ თქვენი ბერმსახურება აღარ შეიძლება, უნდა გამრავლდეთო. ბერები სამი ძმები ყოფილა. ერთი ძმა წასულა აჭარაში, მეორე მესხეთში და მესამე — გურიაში, გვარად კი დაწერილან ბერიძეები. ბერიძის გვარს სხვადასხვა დროს გამოეყვნენ კახაბერიძეები და გულაბერიძეები. ბერიძეებისგან გამოყოფილი გვარი კახაბერიძეები ასევე ფიქსირდება გურიაში. ქველი ჩხატარაიშვილის ცნობით, საქართველოს მეფის გიორგი III-ს ერთ-ერთი ბერიძისათვის უბოძებია კახაბერიძეობა.
გურიაში
XVII საუკუნის დასაწყისში ქრისტეფორე კასტელს ჰყავს მოხსენიებული პოეტი ვომინიჯა ბერიძე, რომელიც კასტელს გურიაში ყოფნის დროს ბევრ დახმარებას უწევდა. 1664-1667 წლის გიორგი III გურიელის მიერ ბოქაულთუხუცესს მირზაბეგ თავდგირიძისათვის მიცემულ ყმა-მამულის წყალობის წიგნში მოწმეებად დასახელებული არიან გიორგი ბერიძე მესტუმრეთუხუცესი და ოთარ ბერიძე - სახლთუხუცესი. 1687-1705 წლებში ჯუმათის საეპისკოპოსოს მართავდა ეპისკოპოსი იოანე ბერიძე. გურიის სამთავროში ბერიძის სათავადო მოიცავდა 6 სოფელსა და ოთხმოცამდე ყმას. თავადი ბერიძის ყმები იყვნენ ბოლქვაძეები, ჩხარტიშვილები, დოლიძეები, კუნჭულიები. ბერიძეებს გააჩნდათ საგვარეულო ციხე, რომელიც, სავარაუდოდ, ძიმითში იდგა.
XVII საუკუნეში იხსენიება თავადი ბეჟან ბერიძე. XVIII საუკუნეში თავადმა შერვაშიძემ სოფელ ინტაბუეთში მცხოვრები აზნაური ჩიგოგიძეები გადასცა თავად ბერიძეებს XVII-XVIII საუკუნეების მიჯნაზე მოხდა ბერიძეების თავადური გვარის დამცრობა. მათ დაკარგეს გურიელის კარზე თანამდებობები, რომლებიც ნაკაშიძეების ხელში გადავიდა და ბერიძეებიც აზნაურები გახდენენ. XVIII საუკუნეში დვაბზუში მცხოვრებმა აზნაურმა მამუკა ბერიძემ უშვილობის გამო საკუთარი მამული საყვარელ ნაკაშიძეს დაუტოვა. XVIII საუკუნის პირველ ნახევარში ბერიძე იხსენიება, როგორც „ერისთავის უხუცესი და ერკეთის სახატო მამულის მოურავი“. 1766 წლის რუკაზე, რომელის შედგენილია ჟოზეფ ნიკოლა დელილის მიერ, გურიის სამთავროში აღნიშნულია საბერიძეო. 1790 წლის ერთ თავდებობის წიგნში იხსენიება გურიის უდაბნოს მოურავი როსტომ ბერიძე.
XIX საუკუნის დასაწყისში - აზნაურმა ბეჟან ბერიძემ მიიღო მოურავობა, რადგან მან მამია გურიელს გაუწია დახმარება ასკანის ციხის აღებისათვის და ურჩი ასათიანების დამორჩილებისათვის. იგივე სამსახურისათვის მამია V-მ საჯავახოსა და საკათალიკოსოს მოურავობა ორ კაცს გაუყო ერთი ერისთავს და მეორე ბერიძეს.
1841 წელს გურიის აჯანყებაში მონაწილეობას ღებულობდა ჯვარცხმელი აზნაური ყარსუმ ბერიძე, რომელმაც გრიგოლეთის ბრძოლაში დადიანების კუთვნილი ერეკლე II-ის ხმალი ჩაიგდო ხელში XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ნინო ბერიძე იყო ტელემაქ გურიელის, ცნობილი ქართველი პოეტის, მამია გურიელის ძმის, მეუღლე. ნინო ბერიძის დის, ვენერა ბერიძის ცოლად შერთვა სურდა ოლივერ უორდროპს, თუმცა მისი მცდელობა წარუმატებლად დასრულდა. ვენერა ბერიძემ მიიღო მარჯორი უორდროპის მიერ ანდერით დატოვებული მემკვიდრეობის წილი.
1904 წლის მონაცემებით აზნაური ბერიძეები გურიის შემდეგ სოფლებში ცხოვრობდნენ ოცხანა (ცხრა კომლი), ამაღლება (ხუთი კომლი), ფარცხმა (ხუთი კომლი), ვანი (სამი კომლი), ზომლეთი (სამი კომლი), ახალშენი (ორი კომლი), ბერეჟოული, ერკეთი, ბუკისციხე, ინტაბუეთი, იანეული, დვაბზუ, სურები, ზენობანი. XX საუკუნის დასაწყისში ქალაქ ოზურგეთის თავი იყო ვექილი პლატონ ალმასხანის ძე ბერიძე.
აჭარაში
ამჟამად აჭარაში ცხოვრობს ბერიძეთა ყველაზე დიდი რაოდენობა, მაგრამ აჭარაში მცხოვრები ბერიძეების გენეალოგია შეუსწაველია, ვინაიდან ოსმალეთის იმპერიის ბატონობის დროს განადგურდა წერილობითი დოკუმენტები. ზეპირი გადმოცემებით ბერიძეებს (განსაკუთრებით ქვემო აჭარის ბერიძეებს) იხსენიებდნენ ბეგებად და აღებად, რაც ქართული თავადის და აზნაურის ანალოგი იყო. აჭარაში ბერიძეების არსებობას ადასტურებს დიმიტრი ბაქრაძის მიერ მიერ აღმოჩენილი საბუთები. მისი მტკიცებით ეს საბუთი აჭარაში მაჰმადიანობის გავრცელებამდეა შედგენილი, სავარაუდოდ XV საუკუნის მეორე ნახევარში. ეს საბუთი ცნობილია როგორც იასე ცინცაძის სიგელი, რომელშიც ნახსენებია აზნაური ბეჟიტა ბერიძე.
ოსმალთა ბატონობისგან სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოს სახალხო განმათავისუფლებელ მოძრაობაში ბერიძეთა საგვარეულოს მონაწილეობაზე მეტყველებს XIX საუკუნის პირველი ნახვერის გამოსვლებიც, რომელთაგან ერთ-ერთს ორგანიზებას უწევდა მემედ-ბეგ ჩახალოღლი-ბერიძე, რომელიც სოფელ ზესოფლიდან იყო და ჭროღა და წვრილი თვალების გამოვა ეწოდა ჩახალი. ის იყო სელიმ ხიმშიაშვილის თანამებრძოლი და თანამედროვე. მემედ-ბეგ ჩახალოღლი-ბერიძე მემედ ბაირახტარის სახელითაა ცნობილი. ყოფილა არა ერთი, არამედ სამი ძმა ჩახალოღლი. ჩახალოღლის 100 კაციანი რაზმი ჰყოლია. კავშირი ჰქონდა თავისუფლებისათვის მებრძოლებთან არა მარტო აჭარაში, არამედ სამცხე-ჯავახეთში, გურიაში, სამეგრელოში, ლაზეთში. ჰქონდა სპეციალური დაკვეთით დამზადებული დიდი ყალიბის კაჟიანი თოფი, რასაც აჭარაში „ჩახალოზას" ეძახდნენ. მემედ-ბეგ ჩახალოღლი ოსმალებთან ბრძოლაში დაეცა, მისი საფლავი მიუკვლეველია. მემედ-ბეგ ჩახალოღლის ნამოსახლარი -ქედის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზესოფელის ტერიტორიაზე დღემდე შენარჩუნებულია.
თედო სახოკია აჭარაში ბერიძეებს პირვანდელ სახით შემორჩენილ გვარებს შორის ასახელებს. აჭარაში სახოკიას გამცილებლობა წმინდა ქართულით მოსაუბრე, თავისი მხარის ისტორიისა და ადგილთა სახელების მცოდნე და განსწავლულ, ამ საგვარეულოს ოთხმა წარმომადგენელმა გაუწია. ზოტიყელიდან ღორჯომამდე მას სულეიმან ბერიძე დამგზავრია, რომელიც ბრძენ წინაკაცად ითქვლებოდა ზემო აჭარაში. ხულოდან ფურტიოსკენ სახოკიას ჩაფრად განწესებული იუსუფ ბერიძე აცილებდა. ფურტიოში სტუმარს გულუხვად ხულოს მეჯლისის წევრმა, ყადიმ, ნური ბერიძემ უმასპინძლა. აქედან ოლადაურში და სარიჩაირის საზაფხულო საძოვრებზე კი მკვლევარს თან ხულოს ნაწილის უფროსი ალექსანდრე ბერიძე ახლდა
ზაქარია ჭიჭინაძის ცნობით 1890-1898 წლებში ბათუმის ოლქის ზემო აჭარის ნაწილის უფროსი იყო გიორგი ალექსანდრეს ძე ბერიძე.
ბოლშაია-მარტინოვკის სამების ეკლესია
ბოლშაია-მარტინოვკის სამების ეკლესია (Екатерининская церковь) — მართლმადიდებლური ტაძარი სტანიცა ბოლშაია-მარტინოვკაში, მარტინოვკის რაიონი, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას. სამების ეკლესია არის რუსეთის ფედერაციის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი. თავდაპირველად, როგორც ხის ეკლესია ააშენეს 1799 წელს. 1896 წელს კი ააგეს თავიდან, ამჟამად უკვე ქვით. ერთადერთი ეკლესია რუსეთში, რომელიც აგებულია იმპერატორ ნიკოლოზ II-ის კორონაციის პატივისაცემად. წარმოადგენს XIX საუკუნის არქიტექტურულ ძეგლს. ტაძარი აგებულია ფსევდორუსულ სტილში.
ვაჰანი (სომხეთი)
ვაჰანი (Վահան) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 920 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 238 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 43 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 28.5 კმ²-ია.
ბოლშაია-მარტინოვკის სამების ეკლესია
ტაძარში დასვენებულია მატრონა მოსკოველის, პავლე ტაგანროგელისა და დიდმოწამე ტიმოთეს წმინდა ნაწილები. ეკლესიაში ძირითადად დადიან ადგილობრივი მაცხოვრებლები, რადგან ინფრასტრუქტურა ძალიან ცუდადაა განვითარებული სოფელში.
ბერიძეები
აჭარაში
1917 წელს სამხრეთ საქართველოში მოგზაურობისას ექვთიმე თაყაიშვილი გაოცებული დარჩა ოლთისელი ხიმშიაშვილების დედის, ასი წლის ბერიძეთა გვარის წარმომადგენლის მეხსიერებითა და განსწავლულობით. მას ზეპირად სცოდნია ვეფხისტყაოსანი და შვილებსაც ზედმიწევნით შეასწავლა 1921 წელს აჭარის თურქთა ბატონობისაგან გათავისუფლებისათვის ადგილობრივ მოხალისეთა მებრძოლთა შორის იყო ვინმე შერიფა ბერიძე.
ვაჰანი (სომხეთი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
ბერიძეები
იმერეთში, და სამეგრელოსა და ლეჩხუმში
ბერიძეები იმერეთში იხსენიებიან, როგორც წერეთლის აზნაურები და სვერის ციხის მეციხოვნეები, სათავადო აზნაურებად ჩანან ბერიძეები აგრეთვე ლეჩხუმსა და სამეგრელოში. არსებობს სამეგრელოს მთავრის ლევან დადიანის მიერ 1824 წელს გაცემული მოწმობა, რის თანახმადაც ხონის მკვიდრმა ბერიძეებმა დაიბრუნეს აზნაურობა და ძველი გვარიც. მასში ვკითხულობთ:
ბოლშაია-მარტინოვკის სამების ეკლესია
ისტორია
პირველი სამების ეკლესია ბოლშაია-მარტინოვკაში ააგეს ჯერ კიდევ 1799 წელს ხისაგან. მშენებლობისათვის თანხა გაიღო გენერალ-მაიორმა დიმიტრი მარტინოვმა. ეკლესიასთან ააგეს ეგვტერი ალექსანდრე II-ის გარდაცვალების პატივსაცემად.
ბერიძეები
იმერეთში, და სამეგრელოსა და ლეჩხუმში
ბერიძეები იხსენიებიან ქუთაისის გუბერნიის აზნაურების სიაში. “. XIX საუკუნის მიწურულს ქუთაისის თავადაზნაურთა საკრებულოში ხმის უფლებით მონაწილეობდნენ აზნაური ბერიძეები. 1904 წლის მონაცემებით აზნაურ ბერიძეების ოთხი კომლი ცხოვრობდა ლეჩხუმის სოფელ ცაგერ-გვესოში, ხოლო სამეგრელოს სოფლებში აბასთუმანსა და გურძენში (ორი კომლი). 1924 წელს აგვისტოს აჯანყებაში მონაწილეობდა ანტონ მაქსიმეს ძე ბერიძე შორაპნის მაზრიდან.
ბოლშაია-მარტინოვკის სამების ეკლესია
ისტორია
1895 წელს გადაწყვიტეს აეშენებინათ ქვის ეკლესია ძველი ხის ეკლესიის ადგილზე.
ბერიძეები
ბერიძეები ქართლში
ბერიძეები საციციანოში ციციშვილების აზნაურები იყვნენ. 1411 წლის დოკუმენტში ქართლში იხსენიება დავით ბერიძე, რომელსაც ჰყავს სახლიკაცი ციხელი და მეუღლე მითა. მას სვეტიცხოვლისათვის ვენახი მიუყიდია. 1448 წელს ალექსანდრე მეფის მიერ სიაოშ ფალავანდიშვილისათვის მიცემულ ქონების ბოძების წიგნში, სხვებთან ერთად, მოწმედ ბერიძეცაა დასახელებული. დემეტრე ბერიძე მოწმედ გვხდება იმავე ალექსანდრე მეფის მიერ 1484-1510 წლებში კაციბერ თოფურიძისათვის მიცემულ სასისხლო სიგელში. დაუთა ბერიძე არის მოწმე გიორგი სააკაძის მიერ ფარსადან ჯავახიშვილისგან ყმა მამულის ნასყიდობის წიგნში. წყალწითელას მცხოვრები გოგიტა ბერიძე გვხვდება 1570 წლის ბეგრის ნუსხაში. ქართლში ციციშვილის აზნაურ ბერიძეს 1578-1675 წლებში ჰყოლია სამი კომლი ყმა მაწლეთსა და ხამლეთში. ბერიძეები ქართლში მხოლოდ ციციშვილების აზნაურები არ იყვნენ, ისინი ირიცხებოდნენ საამილახვროს აზნაურებშიც. საამილახვროს დავთრის მიხედვით ანდორეთს მცხოვრები ბერიძის კომლიდან ოთხ კაცს ევალებოდა თოფით ლაშქრობა. სახლთუხუცეს პაატა ციციშვილის ყმების ნუსხის მიხედვით იხსენიება ბერიძე ბახუტა. 1654 წელს ჩანს ბერიძე ელია - დამწერი და მოწმე წინამძღვარ მელქისედეკ ყანჩელის მიერ ძაბახიძეებისათვის მიცემული სამწირველოს ბოძების წიგნისა.
ბოლშაია-მარტინოვკის სამების ეკლესია
ისტორია
მშენებლობის ადგილი აკურთხეს 1896 წლის 26 მაისს, ნიკოლოზ II-ის კორონაციის დღეს. საძირკველში პირველი ქვა ჩადეს მომდევნო დღეს.
ბერიძეები
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
ბოლშაია-მარტინოვკის სამების ეკლესია
ისტორია
ადგილობრივი მოსახლეობის თქმით, ტაძრის გუნდში მღეროდა თედორე შალიაპინი. 200px|მინი|მარცხნივ|ეკლესია რევოლუციამდე ეკლესიას აქვს სამი საკურთხეველი: მთავარი ― სამების სახელზე, მარჯვენა ნიკოლოზ II-ის მეუღლის ალექსანდრა თედორეს ასულის სახელზე, მარცხენა ― ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
1930 წელს ეკლესია დაიხურა და შენობაში თავდაპირველად განათავსეს ხორბლის საწყობი, ხოლო შემდეგ მანქანა-ტრაქტორთა სადგურის სახელოსნო და საყოფაცხოვრებო საწყობი. ფერწერა თაბაშირით გადალესეს, კანკელი დაანგრიეს, სამრეკო დაშალეს. 1945 წელს ტაძარი დაუბრუნეს მორწმუნეებს, თუმცა ნაწილობრივ, მისი ტერიტორიის 4/5 კვლავ ხორბლის საწყობი იყო, რაც დიდ უხერხულობას ქმნიდა მორწმუნეთათვის. როსტოვის ეპარქიის არაერთგზის განცხადებისა, ხელისუფლებამ არანაირი ზომები არ მიიღო.
1991 წელს ეკლესია მთლიანად გადაეცა მრევლს და აღსდგა ღვთისმსახურება. 1994 წელს დაიწყო სარესტავრაციო სამუშაოები. 2002 წელს ტაძარი აკურთხა როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მთავარეპისკოპოსმა პანტელეიმონმა. 2004 წელს აღდგა სამრეკლოც.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
კარდანახის ღვთაების ეკლესია
კარდანახის ღვთაების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტ, სოფელ კარდანახში. იდგა შინმოუსვლელი პარკის ტერიტორიაზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს.
ათენის სკოლა
ისტორია
1508 წელს, პაპ იულიუს II-ის ბრძანებით რაფაელმა დაიწყო ვატიკანის სასახლის ოთახების მოხატვა. მისი ფრესკები ადამიანის საქმიანობის ალეგორიული გამოსახულებებია. „school of Athens“ — ფილოსოფია, „დებატები“ — თეოლოგია, „სიბრძნე, ზომიერება და ძალა“ — სამართლიანობა, „პარნასი“ — პოეზია. თავის ოთხ დიდ კომპოზიციაში რაფაელმა ოთხი საფუძველი წარმოაჩინა, რომელსაც, მისი აზრით უნდა ეფუძვნებოდეს საზოგადოება. გონება (ფილოსოფია, მეცნიერება), სიკეთე და სიყვარული (რელიგია), სილამაზე (ხელოვნება), მართლმსაჯულება (სამართლიანობა). ფრესკა ათენის სკოლა ითვლება არა მარტო რაფაელის არამედ რენესანსის ეპოქის საუკეთესო ნიმუშად.
კარდანახის ღვთაების ეკლესია
შემორჩენილია ნანგრევების სახით, გეგმა არ იკითხება. ეკელსია ნაგები იყო რიყის ქვითა და კირის ხსნარით.
ათენის სკოლა
პერსონაჟების სია
thumb|center|1000px
კარდანახის ღვთაების ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ათენის სკოლა
სქოლიო
კატეგორია:რენესანსი კატეგორია:რაფაელის ნახატები
სერგო მოვსესიანი
სერგო მოვსესიანი (დ. ?) — ქართველი სპორტსმენი (კონტაქტური კარატე), საერთაშორისო ტურნირის გამარჯვებული (2014, ავსტრია, 70 კგ), ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2015, ბიტონი, პოლონეთი, 65 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კარატისტები
ტყის ჭორტანა
ტყის ჭორტანა (Commelina communis) — ერთლებნიანი მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე კომელინასებრთა ოჯახისა.
აქვს ხორცოვანი ღერო და იღლიური ციმოზური ყვავილედი. კაშკაშა ცისფერი გვირგვინის ფურცლები შეიცავს ცისფერ საღებავს, რომელსაც იყენებენ გარეული ცხოველების ტყავისა და თევზის კანის შესაღებად.
გავრცელებულია იაპონიასა და ჩინეთში, აგრეთვე შორეულ აღმოსავლეთსა და ციმბირში. კავკასიაში გზადმოყოლილი საკარანტინო სარეველაა. იზრდება ჯგუფებად ტენიან დაბლობ ადგილებში, ბუჩქნარებსა და ნათესებში. საქართველოში პირველად ბათუმის მიდამოებში გამოჩნდა, შემდეგ კი მთელ აჭარაში, გურიასა და აფხაზეთში გავრცელდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომელინასებრნი
რამაზ ბატატუნაშვილი
რამაზ ბატატუნაშვილი (დ. 8 სექტემბერი, 1950) — ქართველი ოპერატორი.
ბიოგრაფია
დაიბადა სოფელ ბაგებში 1950 წლის 8 სექტემბერს. 1968 წელს მუშაობა დაიწყო ტელევიზიისა და რადიომაუწყებლობის კომიტეტში გამნათებლად. 1971 წლიდან დღემდე მუშაობს კომპანია „ქართულ ტელეფილმში“ ჯერ ოპერატორის ასისტენტად, შემდეგ კი ოპერატორად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ოპერატორები კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი
თელიშლი
თელიშლი (Telişli) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 789 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
ივანე გიორგაძე
ივანე (მამუკა) გიორგაძე (დ. 2 ივლისი, 1961, ჩოხატაური ) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
კალიფორნია (პარანა)
კალიფორნია (Califórnia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 800 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილო-ცენტრალური პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ აპუკარანის შემადგენლობაში.
იტაბერაი
იტაბერაი (Itaberaí) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 701 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ანაპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 35 371 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.27 კმ²-ზე. ფართობი 1 457.280 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ავღანეთის სამოქალაქო ომი (1989-1992)
ავღანეთის სამოქალაქო ომი (1989 — 1992) — სამხედრო კონფლიქტი ავღანეთში, რომლის დროსაც, ავღანეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის სამთავრობო ჯარები, სსრკ-ის დახმარებით იბრძოდნენ მოჯაჰედების მრავალრიცხოვანი შეიარაღებული ფორმირებების წინააღმდეგ, რომლებსაც თავის მხრივ, მხარს უჭერდა პაკისტანი, აშშ და სხვა სახელმწიფოები.
თავდაპირველად, საბჭოთა კავშირის მხარდაჭერით, ავღანეთის მთავრობა აკონტროლებდა სიტუაციას ქვეყანაში, თუმცა სსრკ-ის დაშლის შემდეგ საბრძოლო დახმარება მთლიანად შეწყდა და 1992 წელს ავღანეთის მთავრობა დაემხო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავღანეთის სამოქალაქო ომი
კარდანახის ფერისცვალების ეკლესია
კარდანახის ფერისცვალების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ კარდანახში, შინმოუსვლელთა პარკის ტერიტორიაზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ეკლესიისგან საძირკველის დონეზე შემორჩენილია ჩრდილო-დასავლეთ კუთხე. გეგმა არ იკითხება. დაფარულია მცენარეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ახტი
ახტი (Ахты́; Ахцагьар ) — სოფელი დაღესტნში ახტინსკი რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთში, მდინარეების სამურის და ახტიჩაის შესართავთან, მაჰაჩყალადან 254 კილომეტრში.
ეტიმოლოგია
სოფლის სახელის ზუსტი ეტიმოლოგია არ არსებობს, დასახელებასთან დაკავშირებით არსებობს მხოლოდ გარკვეული გადმოცემები:
გეოგრაფია
ახტი მდებარეობს დაღესტანის უკიდურეს სამხრეთით, მდინარე სამურის ხეობაში. სოფელი გარშემორტყმულია ნაცრისფერი უტყეო გორებით. მოქცეულია შემდეგ მთებს შორის: გესტინკილი (2788), უხინდაგი (1870), შალბუზდაღი (4142), იარუსადაგი (3584). ახდის ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება სამურის ქედი.
დაღესტნის დედაქალაქ მაჰაჩყალიდან დაშორებულია დაახლოებით 250 კილომეტრით.
მდინარე სამური ახტის ჩრდილოეთ ნაწილში მიედინება. მდინარე ახტიჩაი ახტის ჩრდილოეთიდან სამხრეთით შუაზე ყოფს და სოფლის ბოლოში უერთდება სამურს. სოფლის ძველი რაიონი მდებარეობს მთა კილეზხევის ფერდობზე, შედარებით ახალი განაშენიანება მოხდა სამურის ხეობის გაყოლებით.
სოფლის ცენტრიდან სამხრეთ-დასავლეთით 5 კილომეტრში მდინარე ახტიჩის მარცხენა სანაპიროზე მდებარეობს მინერალური წყლის საბადო - ახტის მინერალური წყალი. ახტის მინერალური წყალი გამოირჩევა სამკურნალო თვისებებით, ის ზედაპირზე 1400—1700 მეტრის სიღრმიდან ამოდის. კურორტის ტერიტორიაზე არსებული წყლის შემცველობაშ არის 0,8 ემანი, ხოლო მის ორთქლში 4. წყალი მისი ქიმიური შემადგენლობის სირთულის მიხედვით ІV კლასს მიეკუთვნება. № 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 წყაროები ხამამეს და № 1, 2, 3 ჯენის ტერიტორიაზე მიეკუთვნება А ჯგუფს (წყალბადის სულფიდის შემცველობა 10 მგ / ლ-მდე და მინერალიზაცია 1.2 გ / ლ-მდე), ხოლო წყარო № 6 ხამამში მიეკუთვნება B ჯგუფს. წყლის ტემპერატურა მერყეობს 38-40°C - 65-68 °C ფარგლებში. ტემპერატურის მერყეობა წლის დროებთანაა დაკავშირებული. წყაროების გარესე არსებობს ასევე ჭაბურღილები, საიდანაც იგივე შემადგენლობის, მაგრამ მაღალი მინერალიზაციის (3,6 გ / ლ-მდე) წყალი მიიღება. ახტის მინერალური წყლის ჯაბური დებიტური მოცულობა წარმოადგენს დაახლოებით 254000 ლ / დღეში, ხოლო თბილი წყლის დაახლოებით 10000 ლ / დღეში. მინერალური წყლების ტერიტორიაზე მდებარეობს ბალნეოლოგიური კურორტი "ახტი".
ისტორია
დაარსებულია ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით პირველ საუკუნეში. მისი სახელი იყო ტური და წარმოადგენდა კავკასიის ალბანეთის ნაწილს. პირველ საუკუნეში განვითარებული იყო: რკინის დამუშავება, თიხაზე მუშაობა და ქსოვა. მეხუთე საუკუნეში ალბანეთის დაცემის შემდეგ ახტი გახდა ადგილობრივი ფეოდალური სამეფოს ნაწილი. 1817-1864 წლებში კავკასიის ომის დროს, 1839 წელს ახტი რუსებმა დაიკავეს. იმავე წელს აშენდა ახტის ციხე. ამ ციხემ 1848 წელს შამილის წინააღმდეგ ბრძოლაში მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა.
მოსახლეობა
1989 წელს სოფელში ცხოვრობდა 7356 კაცი, 2002 წელს — 13 152 კაცი, 2010 წელს — 13 405.
2002 წლის აღწერის მიხედვით შემდეგი ეროვნული შემადგენლობა იყო შემდეგი:
სქოლიო
კატეგორია:უნცუქულის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ურალის ხიდი
ურალის ხიდი (Уральский мост) — საფეხმავლო ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, ვასილეოსტროვსკის რაიონში, მდინარე სმოლენკაზე. ერთმანეთთან აკავშირებს ვასილევსკისა და დეკაბრისტების კუნძულებს. ხიდის საერთო სიგრძეა 24,6 მეტრი, ხოლო სიგანე — 31 მეტრი.
მდებარეობა
ხიდი აკავშირებს ვასილევსკის კუნძულის მერვე და მეცხრე ხაზებს ურალის ქუჩასთან.
დინების ქვემო მიმართულბით მდებარეობს სმოლენსკის ხიდი.
უახლოესი მეტროს სადგურია „ვასილეოსტროვსკაია“.
სახელწოდება
1829 წლიდან ხიდს ეწოდება ღვინის ხიდი, ახლოს მდებარე ღვინის დასახლების გამო: ეს არის თხრილებით შემოვლებული ტერიტორია, სადაც განთავსებულია ღვინის მარნები. ასევე არსებობს ვერსია, რომ ღვინის დასახლებას XVIII საუკუნეში უწოდებდნენ საპყრობილეს, სადაც ლოთობის გამო გასამართლებული პატიმრები იხდიდნენ სასჯელს. თანამედროვე სახელი კი ცნობილია XX საუკუნის დასაწყისიდან და მიენიჭა ურალის ქუჩის მიხედვით.
ისტორია
პირველი ხის ხიდი ამ ადგილზე არსებობდა უკვე 1716 წელს. XIX საუკუნეში ხიდი არაერთხელ გაარემონტეს: 1841, 1877 და 1883 წლებში. 1902 წელს ქალაქის საბჭო განიხილავდა ხის ხიდის შეცვლას რკინა-ბეტონის ხიდით, თუმცა გადაწყვეტილება არ მიუღიათ. 1916 წელს ხიდი გადააკეთეს. 1928 წელს ხიდი გააძლიერეს ტრამვაის ხაზის გაყვანასთან დაკავშირებით. ამ დროისათვის ხიდის სიგრძე იყო 26,2 მ, ხოლო სიგანე – 22,4 მ.
ამჟამად არსებული რკინა-ბეტონის ხიდი ააგეს 1973-1974 წლებში ინჟინერ ე. ა. ბოლტუნოვისა და არქიტექტორ ლ. ა. ნოსკოვის პროექტის მიხედვით. სამშენებლო სამუშაოების დროს ხიდის გვერდით ფუნქციონირებდა ხის ხიდი, რომელზეც დადიოდა ტრამვაი.
2002 წელს ტრამვაის მოძრაობის შეწყვეტის გამო ხიდიდან აყარეს ტრამვაის გზა და განაახლეს გზის საფარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
ვათეგა
ვათეგა (Vətəgə) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
ჭამალალები
ჭამალალები — დაღესტნის ანდიური ჯგუფის ხალხთა ჯგუფში შედიან. აღსანიშნავია, რომ იოანე ბაგრატიონის მონაცემებით, XVIII საუკუნის ბოლოს მათი რაოდენობა დაახლოებით 1207 კომლი ყოფილა.
ჭამალალები ევროპეიდული რასის კავკასიურ ტიპს მიეკუთვნებიან, საკმაოდ მაღლები და გრძელსახიანები არიან. თმები, კანი და თვალები ღია ფერის აქვთ.
ენა
ჭამალალური ენა ჩრდილოეთ დაღესტნურ ენათა ოჯახის ნახურ-დაღესტნური ჯგუფის ანდიურ ქვეჯგუფში შედის. აქვს ორი დიალექტი.