cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ტრანსპორტი შვედეთში
უმსხვილესი გადამყვანია სახელმწიფო სამგზავრო კომპანია SJ AB, დანიურ-ბრიტანული კომპანია DSBFirst, სატვირთო კომპანია Green Cargo და Tågkompaniet. რკინიგზის სიგრძე ქვეყანაში 11 663 კილომეტრია, ლიანდაგის სიგანე თითქმის ყველგან სტანდარტულია. ტრამვაი დადის გოთენბურგში, ნორჩიოპინგსა და სტოკჰოლმში. მეტროპოლიტენი მხოლოდ დედაქალაქშია. რკინიგზით შესაძლებელია დანიაში (ორესუნის ხიდით), ფინეთსა და ნორვეგიაში გადასვლა. შვედეთში 1967 წლიდან მარჯვენა მხარეს არის მოძრაობა. 2009 წლის მდგომარეობით საავტომობილო გზების საერთო რაოდენობა 572,900 კმ-ია.
ავტომაგისტრალები აკავშირებს სტოკჰოლმსა და გეტებორგს, უფსალასა და უდევალას.
შვედეთს გასასვლელი აქვს ბალტიის ზღვაში და რამდენიმე მძლავრი პორტი გააჩნია.
აეროპორტი ყველა მსხვილ ქალაქშია განლაგებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრანსპორტი შვედეთში
31 ივლისი
დღის მოვლენები
110px|right|მთა ფუძი
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
ტირიფები (სინგლი)
ტირიფები — ანსამბლ ვია 75-ის სინგლი. გამოიცა 1982 წელს. შეტანილია 3 სიმღერა.
სქოლიო
კატეგორია:ვია 75-ის სიმღერები კატეგორია:1976 წლის სინგლები
პროსპერიდადი
პროსპერიდადი (ოფიციალურად პროსპერიდადის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Prosperidad; Bayan ng Prosperidad) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ აგუსანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 88 321 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 32 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აგუსანის მუნიციპალიტეტები
Lasioglossum atricrum
Lasioglossum atricrum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1903 წელს.
სქოლიო
atricrum
სინდჰები
სინდჰები — ხალხი, პაკისტანის ისტორიული ოლქის სინდის ძირითადი მოსახლეობა. ცხოვრობენ აგრეთვე ინდოეთში. რაოდენობა 45 მილიონი ადამიანი. ლაპარაკობენ სინდჰურ ენაზე. რელიგია — უმთავრესად ისლამი (სუნიტური), ინდოეთში - ინდუიზმი. სინდჰები მდინარე ინდის ხეობის ერთ-ერთი უძველესი ხალხია. მათ კულტურაზე გარკვეული ზეგავლენა მოახდინეს დასაპყრობად შემოსულმა ბერძნებმა, მაკედონელებმა, საკებმა, თეთრმა ჰუნებმა, არაბებმა, აგრეთვე ირანული, ავღანური, თურქული მოდგმისა და სხვა ხალხებმა. უმრავლესობა მისდევს მიწათმოქმედებას, მესაქონლეობას, თევზჭერას, ნაწილი დასაქმებულია მრეწველობაში.
კატეგორია:აზიის ხალხები
ბოლივიის გეოგრაფია
300px|thumb|ბოლივიის ტოპოგრაფიული რუკა
ბოლივია — სახელმწიფო სამხრეთი ამერიკის ცენტრალურ ნაწილში.
ჩრდილოეთიდან და ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება ბრაზილია, სამხრეთ აღმოსავლეთიდან პარაგვაი, სამხრეთიდან არგენტინა, ხოლო სამხრეთ-დასავლეთიდან და სამხრეთიდან ჩილე და პერუ.
ბოლივიის ფართობი შეადგენს 1 098 580 კმ². მას უკავია 27-ე ადგილი მსოფლიოს ქვეყნებს შორის ფართობის მიხედვით ეთიოპიის შემდეგ.
საზღვრის საერთო სიგრძეა 6743 კმ (მათ შორის: არგენტინასთან — 832 კმ, ბრაზილიასთან — 3400 კმ, ჩილესთან — 861 კმ, პარაგვაისთან— 750 კმ, პერუსთან — 900 კმ).
ქვეყნის უმაღლესი მწვერვალია — ვულკანი ნევადო-სახამა (6542მ), რომელიც მდებარეობს ორუროს დეპარტამენტში.
ბოლივიას 1879 წლიდან არ გააჩნია ზღვაზე გასასვლელი, ამ წელს მან ჩილეს სასარგებლოდ დაკარგა ზღვისპირა ოლქი ანტოფაგასტა წყნარი ოკეანის მეორე ომის შედეგად. მაგრამ ატლანტის ოკეანეში გასასვლელი გზა მაინც აქვს ესაა მდინარე პარაგვაი.
2009 წლის მაისში, ბოლივიაში, პერუსა და ჩილეში თავისი ვიზიტისას აშშ-ს ყოფილმა პრეზიდენტმა ჯიმი კარტერმა ამ ქვეყნის ლიდერებთან წამოაყენა წინადადება შეთანხმებულიყვნენ იმაზე რომ, ბოლივიას გადაეცეს გეოგრაფიული მისადგომი წყნარ ოკეანეში.
სქოლიო
* კატეგორია:ბოლივია
ჰირშჰორნის მუზეუმი და სკულპტურის ბაღი
მინი|ჰირშჰორნის მუზეუმის სკულპტურის ბაღი
დამფუძნებელი
1930-იანი წლების ბოლოს, შეერთებული შტატების კონგრესმა გადაწყვიტა ეროვნული მოლისთვის შექმნილიყო ხელოვნების მუზეუმი. იმ დროს, ვიზუალური ხელოვნების ერთადერთი შენობა იყო ხელოვნების ეროვნული გალერეა, რომელიც ფოკუსირებულია ჰოლანდიურ, ფრანგულ და იტალიურ ხელოვნებაზე. 1940-იან წლებში მეორე მსოფლიო ომის დროს პროექტის განხორციელება მეორე პლანზე გადაინაცვლა.
იმავდროულად, ჯოზეფ ჰირშჰორნმა, რომელიც უკვე ორმოცი წლის იყო და დიდი წარმატებით სარგებლობდა ურანის სამთო ინვესტიციებით, დაიწყო თავისი ხელოვნების კოლექციის შექმნა. კოლექციას აგროვებდა როგორც ფრანგული იმპრესიონიზმის ეპოქიდან, ასევე ცოცხალი მხატვრების ნამუშევრებით, რომლებიც ძირითადად მოიცავდა მე-20 საუკუნის დასაწყისის ამერიკულ მოდერნიზმსა და ქანდაკებას. შემდეგ, 1955 წელს, ჰირშჰორნმა გაყიდა თავისი ინვესტიციების პროცენტები, 50 მილიონ დოლარად. მან გააფართოვა თავისი ხელოვნების კოლექცია, რომლებიც განთავსებული ჰქონდა საწყობებში და ნიუ-იორკის ბინაში, მას ასევე ქანდაკების დიდი ფართობი ჰქონდა გრინვიჩში, კონექტიკუტის შტატში.
1962 წელს გუგენჰაიმის მუზეუმში გაიმართა ქანდაკებების ჩვენება, სადაც საერთაშორისო ხელოვნების საზოგადოება დაინტერესდა ჰირშჰორნის კოლექციებით. ასევე გაიგეს მისი თანამედროვე ხელოვნების კოლექციის შესახებ, მრავალი ინსტიტუტები იტალიიდან, ისრაელიდან, კანადიდან, კალიფორნიიდან და ნიუ-იორიდან იბრძოდად კოლექციის მოსაპოვებლად. პრეზიდენტმა ლინდონ ბ. ჯონსონმა და სმიტსონის ინსტიტუტის მდივანმა ს. დილონ რიპლიმ წარმატებით წამოიწყეს კამპანია, ეროვნულ სავაჭრო ცენტრში ახალი მუზეუმის შექმნის შესახებ.
1966 წელს, კონგრესის აქტმა დააარსა ჰირშჰორნის მუზეუმი და სკულპტურების ბაღი. დაფინანსების უმეტესობა იყო ფედერალური, მაგრამ ჰირშჰორნმა მოგვიანებით 1 მილიონი დოლარი შეიტანა მშენებლობაში. მოგვიანებით, იოსები და მისი მეოთხე ცოლი, ოლგა ზატორსკი ჰირშჰორნი ეწვივნენ თეთრ სახლს. დაწესებულებას საფუძველი ჩაეყარა 1969 წელს, ხოლო აბრამ ლერნერი დაინიშნა დამფუძნებელ დირექტორად.
ჯოზეფ ჰირშჰორნმა მუზეუმის ინაუგურაციაზე სიტყვით გამოვიდა (1974) და თქვა: ჩემთვის პატივია რომ ჩემი ხელოვნების კოლექცია გადავცე აშშ-ს მოსახლეობას, რომელმაც ბევრი კარგი რამ გამიკეთა მეც და სხვა იმიგრანტებსაც. რაც მე აშშ-ში შევძელი იმის გაკეთებას სამყაროს ვერცერთ წერტილში ვერ შევძლებდი.
რომულო გალიეგოსი
მინი|რომულო გალიეგოსი რომულო გალიეგოსი (Rómulo Ángel del Monte Carmelo Gallegos Freire) (დ. 2 აგვისტო, 1884 — გ. 7 აპრილი, 1969) — ვენესუელელი მწერალი და პოლიტიკოსი. 1948 წელს იგი გახდა პირველი არჩეული პრეზიდენტი მისი ქვეყნის ისტორიაში. გალიეგოსი დაიბადა კარაკასში, მოკრძალებულ ოჯახში. მუშაობა დაიწყო მასწავლებლად, მწერლად და ჟურნალისტად 1963 წელს. მისი პირველი წიგნი „დონა ბარბარა“ გამოიცა 1929 წელს (ქართული თარგმანი 1974). ამ წიგნს იმდროინდელი დიქტატორი ხუან ვისენტე გომესი აკრიტიკებდა, რის გამოც გალიეგოსი იძულებილი გახდა დაეტოვებინა ვენესუელა. მან თავი შეაფარა ესპანეთს, სადაც განაგრძო მისი ცნობილი ნოველების „კანტაკლერო“ (1934) და „კანაიმა“ (1935) წერა. 1936 წელს იგი დაბრუნდა ვენესუელაში და დაინიშნა განათლების მინისტრად. 1945 წელს იგი ჩართული იყო სახელმწიფო გადატრიალებაში. 1948 წელს გალიეგოსმა პირველ დემოკრატიოულ არჩევნებში გაიმარჯვა.
ჰირშჰორნის მუზეუმი და სკულპტურის ბაღი
დამფუძნებელი
მილიონმა ვიზიტორმა შეძლო 850-ზე მეტი ნამუშევრის დათვალიერება, მუზეუმის გახსნიდან პირველი ექვსი თვის განმავლობაში.
რომულო გალიეგოსი
ლიტერატურა
კატეგორია:ვენესუელის პრეზიდენტები კატეგორია:ვენესუელელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 2 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969 კატეგორია:მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:კარაკასელი მწერლები კატეგორია:ვენესუელელი მამაკაცი მწერლები კატეგორია:ვენესუელელი რომანისტები კატეგორია:ვენესუელელი ჟურნალისტები კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მწერლები კატეგორია:მაგიური რეალიზმის მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ჟურნალისტები
ჰირშჰორნის მუზეუმი და სკულპტურის ბაღი
ინსტიტუციური ხელმძღვანელობა
ნედ რიფკინი, ტეხასის მენილის კოლექციისა და ატლანტაში, ჯორჯიის სამხატვრო მუზეუმის დირექტორობის შემდეგ, 2002 წელს, დაბრუნდა ჰიშჰორნის მუზეუმში და გახდა მისი დირექტორი. რიფკინი ადრე, 1986 წლიდან 1991 წლამდე იყო მუზეუმის მთავარი კურატორი. 2003 წლის ოქტომბერში რიფკინი დასახელდა სმიტსონის ხელოვნების მდივნის მოადგილედ.
2005 წელს ოლგა ვისო დაინიშნა დაწესებულების დირექტორად. ვისო შეუერთდა ჰირშჰორნის კურატორულ განყოფილებას 1995 წელს, როგორც კურატორის ასისტენტი, 1998 წელს დასახელდა ასოცირებულ კურატორად და 2000-2003 წლებში მუშაობდა თანამედროვე ხელოვნების კურატორად. 2003 წლის ოქტომბერში ვისო დაინიშნა მუზეუმის დირექტორის მოადგილედ, თანამდებობა მან ეკავა 2005 წლამდე, დირექტორად დაწინაურებამდე. ორი წლის შემდეგ ქალბატონმა ვისომ მიიღო მინეაპოლისში უოკერის ხელოვნების ცენტრის დირექტორის თანამდებობა.
მთავარი კურატორი და დირექტორის მოადგილე კერი ბრაუგერი დირექტორის მოვალეობის შემსრულებელი ერთ წელზე მეტი ხნის განმავლობაში იყო, შემდეგ, 2009 წელს, რიჩარდ კოშეილიკი დაინიშნა მუზეუმის მეხუთე დირექტორად.
2014 წლის 5 ივნისს, მელისა ჩიუ დაინიშნა მუზეუმის ახალ დირექტორად.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ხელოვნების მუზეუმები კატეგორია:ამერიკული ხელოვნება კატეგორია:ვაშინგტონის ხელოვნების მუზეუმები კატეგორია:ვაშინგტონის მუზეუმები კატეგორია:ვაშინგტონის ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:1974 წელს დაარსებული მუზეუმები კატეგორია:მუზეუმები დაარსების წლის მიხედვით
ჯეიმზ კოტაკი
ჯეიმზ კოტაკი (James Kottak, დ. 26 დეკემბერი, 1962) — ამერიკელი დრამერი, რომელიც მოღვაწეობს გერმანულ როკ ჯგუფ Scorpions-ში. იგი ჯგუფს შეუერთდა 1996 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
ჯეიმზ კოტაკი Scorpions-ის ოფიციალურ საიტზე
კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:სკორპიონსის წევრები კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:დაბადებული 26 დეკემბერი
Bedtime Stories
Bedtime Stories — მომღერალ მადონას მეექვსე სტუდიური ალბომი. იგი 1994 წელს გამოვიდა. ალბომი გრემის ჯილდოზე იყო წარდგენილი კატეგორიაში საუკეთესო პოპ ვოკალური ალბომი.
სერტიფიცირებები
!scope="row"|სამხრეთი აფრიკა (RiSA)
!scope="row"|მსოფლიო
სქოლიო
კატეგორია:1994 წლის ალბომები კატეგორია:მადონას ალბომები კატეგორია:Sire Records-ის ალბომები
1285
თარიღი უცნობია
*
ლუბიცა აცევსკა
'''ლუბიცა ზ. აცევსკა''' (დ. 1957) — მაკედონიელი დიპლომატი. აშშ-ის ყოფილი მოქალაქე ნატურალიზაციით და პროფესიით ეკონომიკური კონსულტანტი. მან დატოვა სამსახური 1992 წელს, რადგან გახდა მაკედონიის არაოფიციალური მოკავშირე ვაშინგტონში და უარი თქვა აშშ-ის მოქალაქეობაზე 1995 წელს, რათა შეესრულებინა ახალი, ოფიციალურად შეთავსებული როლი, როგორც მაკედონიის პირველ ელჩს შეერთებული შტატებში. იგი ამ თანამდებობაზე 2002 წლამდე მუშაობდა, შემდეგ მისი ადგილი ნიკოლა დიმიტროვმა დაიკავა.
პირადი ცხოვრება და ადრეული კარიერა
აცევსკა მშობლებთან და ძმასთან ერთად ემიგრაციაში წავიდა იუგოსლავიიდან შეერთებულ შტატებში 1966 წელს. მისი მამა და ბიძა ბაბუის კუთვნილ რესტორანში მუშაობდნენ. დედის ნათესავები იუგოსლავიაში დარჩნენ. მას ზრდიდნენ ბიკულტურულად, მაკედონურ-ამერიკულად. სკოლაში სწავლობდა ინგლისურს, საუბრობდა მაკედონიურად და ჭამდა სახლში მაკედონიურ კერძებს. მან განაგრძო სწავლა ოჰაიოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში, სადაც სწავლობდა პოლიტიკურ მეცნიერებებს. იყო ასპირანტურის ინსტრუქტორი. მოგვიანებით გახდა პარტნიორი და კონსულტანტი შუა აღმოსავლეთთან დაკავშირებულ საკითხებში საერთაშორისო სავაჭრო და ეკონომიკური განვითარების ფირმა Gulf Enterprises-ში.
მაკედონიის აღიარების ლობირება
მას შემდეგ, რაც მაკედონია დამოუკიდებელი ქვეყანა გახდა 1991 წლის ბოლოს იუგოსლავიის დაშლის შედეგად, აცევსკა, მისი დაბადების ქვეყანაში ვიზიტისას, ხშირად მოუწოდებდა იქ ხელისუფლების წარმომადგენლებს, გაეგზავნათ წარმომადგენელი ვაშინგტონში. საბოლოოდ, პრეზიდენტმა კირო გლიგოროვმა სთხოვა, მას შეესრულებინა ეს სამუშაო, რომელიც მხოლოდ დროებითი შეთანხმების გაგრძელების მიზნით იყო ორი თვის განმავლობაში. მან თანამდებობა დატოვა Gulf Enterprises-ში, რათა ფოკუსირება მოეხდინა ახალ ვალდებულებაზე. იმ დროისათვის შეერთებულმა შტატებმა ოფიციალურად არ აღიარა მაკედონია, რამაც გავლენა მოახდინა მის როლზე. იმის ნაცვლად, რომ ელჩად აკრედიტებულიყო და სახელმწიფო დეპარტამენტის დიპლომატიურ სიაში გამოჩენილიყო, ის დარეგისტრირდა უცხოეთის აგენტების რეგისტრაციის აქტის მიხედვით. მაკედონიის მთავრობის მიერ წელიწადში მხოლოდ $40,000 ბიუჯეტით, მან აიღო დიპლომატიური ამოცანები - ვალთან დაკავშირებული მოლაპარაკებები საერთაშორისო სავალუტო ფონდთან, ექსპორტის ნებაყოფლობითი შეზღუდვები, სერბეთის წინააღმდეგ სანქციების სავარაუდო დარღვევა და საკონსულო ამოცანები, მაკედონიელების იუგოსლავიის ვადაგასული პასპორტების შესახებ.
ელჩობა
1994 წლის ბოლოს გაჩნდა მინიშნებები, რომ ვაშინგტონი და სკოპიე დაამყარებდნენ ოფიციალურ ურთიერთობებს და გავრცელდა ინფორმაცია, რომ აცევსკა იქნებოდა აშშ-ს პირველი ელჩი ქვეყანაში. თუმცა, ელჩად აკრედიტაციის ნაბიჯი მოითხოვდა, რომ აცევსკას უნდა ეთქვა უარი აშშ-ს მოქალაქეობაზე, რადგან სახელმწიფო დეპარტამენტის პოლიტიკაა, აშშ-ის მოქალაქეებს არ მიენიჭოს უცხო ქვეყნის ელჩის დიპლომატიური აკრედიტაცია. 1993 წელს აცევსკამ The New York Times- ს განუცხადა, რომ ამ საკითხს ჯერჯერობით არ განიხილავდა. მოგვიანებით მან აღწერა აშშ-ს მოქალაქეობის დათმობის გამოცდილება, როგორც უცნაური, მაგრამ „სწორი. და მე ძალიან მინდა დავეხმარო ჩემს ქვეყანას - ყოველთვის ვგრძნობდი თავს ორივე ქვეყნის ნაწილად“. იგი ოფიციალურად დაინიშნა ელჩად 1995 წლის ნოემბერში.
აცევსკა ელჩის თანამდებობას 2002 წლამდე ასრულებდა, შემდეგ ის ნიკოლა დიმიტროვმა ჩაანაცვლა. ნიკოლა იმ პერიოდში ყველაზე ახალგაზრდა ელჩი იყო ვაშინგტონში, იმაზე ახალგაზრდაც კი, ვიდრე აცევსკა იყო. აცევსკა გახდა ვილსონის ცენტრში საჯარო პოლიტიკის მეცნიერი, მოგვიანებით კი ჰუმანიტარულ საქმიანობაში ჩაერთო ჰაიტიზე.
სქოლიო
<references group="" responsive="0"> კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:მაკედონიელი ქალი დიპლომატები კატეგორია:ქალი დიპლომატები კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიელი პოლიტიკოსები
რაფაელ-ჟამბეირუ
რაფაელ-ჟამბეირუ (Rafael Jambeiro) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
Mitromorphinae
Mitromorphinae — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ელრონდი
ელრონდ ნახევარ-ელფი — პერსონაჟი ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში. იგი ელფია და თამაშობს მნიშვნელოვან როლს რომანებში „ჰობიტი“ და „ბეჭდების მბრძანებელი“.
რეჟისორ პიტერ ჯექსონის ფილმების სერიებში ბეჭდების მბრძანებელი და ჰობიტი ელრონდის როლს ასრულებს მსახიობი ჰუგო უივინგი.
წარმოშობა
ელრონდი და მისი ძმა ელროსი დაიბადნენ პირველი ეპოქის დასასრულამდე, 58 წლით ადრე. პირველი ეპოქის ზუსტი ქრონოლოგია უცნობია, მაგრამ წლების ამბის მიხედვით, მათი დაბადების თარიღია 532 წელი, ხოლო პირველი ეპოქა დასრულდა 590 წელს. არსებობს სხვა, განსხვავებული ქრონოლოგიებიც.
ელრონდისა და ელროსის მამა იყო ცნობილი მეზღვაური ეარენდილი, ხოლო დედა - ელვინგი. ეარენდილი თავად ნახევარელფი იყო - ტუორის (ადამიანი) და იდრილის (ელფი) შვილი. ელვინგის დედა ნიმლოთი იყო ელფი, ხოლო მამა, დიორი - ბერენისა და ლუთიენის შვილი. ასე რომ, ელრონდიც და ელროსიც ნახევარელფებად ითვლებოდნენ, ანუ პერედილებად.
ძმები შუახმელეთში დაიბადნენ. მათი ოჯახი ცხოვრობდა სირიონის შესართავთან, ბელერიანდის სამხრეთ-დასავლეთ ნაპირთან. ეარენდილის ზღვაში მოგზაურობისას ფეანორის შვილები სირიონის ნავსადგურს დაესხნენ, ელვინგის სილმარილის ძიებაში. ელრონდი და ელროსი დაიჭირეს. ფეანორის ვაჟმა მაგლორმა შეიცოდა ისინი და გაათვისუფლა. ამბობდნენ, რომ იგი ზრუნავდა ორ ბიჭუნაზე, თუმცა, მეორე ვერსიით, ფეანორის შვილებმა ისინი გამოქვაბულში, ჩანჩქერის მიღმა დატოვეს, სადაც ისინი მოგვიანებით აღმოაჩინეს, სრულიად უვნებელნი.
ელვინგი გაიქცა სილმარილთან ერთად და ეარენდილის გემი მოძებნა. ისინი დასტიროდნენ ბავშვთა დაკარგვას და შუახმელეთში არ დაბრუნებულან. უკვდავ მიწებში მოგზაურობისას ეარენდილმა სთხოვა ვალარებს მორგოთის წინააღმდეგ ბრძოლაში დახმარება. პირველი ეპოქა დასრულდა მათ მიერ ბოროტი ძალის დამარცხებით.
ვალა მანვემ დაადგინა, რომ ეარენდილსა და ელვინგს, ისევე როგორც მათ შთამომავლებს, უნდა ჰქონოდათ არჩევანი - ადამიანთა ან ელფთა ბედს შორის. ეარენდილმა და ელვინგმა გადაწყვიტეს, ელფთა ბედი ჰქონოდათ და უკვდავ მიწებში დარჩნენ. ეარენდილი დაცურავდა ცაში, შუბლზე დამაგრებული სილმარილით და დიდი იმედის ვარსკვლავი უნათებდა შუახმელეთის ხალხს.
ელრონდი და ელროსიც იგივე არჩევანის წინაშე იდგნენ. ელროსმა აირჩია ადამიანთა ბედი და ამიტომ, მოკვდავი იყო. იგი იქცა ნუმენორის პირველ მეფედ, რომლისგანაც მომდინარეობდა კუნძულისა და გონდორის/არნორის მეფეთა მთელი რიგი - მათ შორის, მეფე ელესარიც (არაგორნი). ელროსმა 500 წელი იცოცხლა და გარდაიცვალა მეორე ეპოქის 442 ეპოქაში.
ელრონდმა კი ელფთა ბედი აირჩია. იგი უკდავი იყო და შეეძლო უკვდავ მიწებშიც გამგზავრება, მაგრამ დარჩა შუახმელეთში და ეხმარებოდა მეფე გილ-გალადს. ისინი ლინდონში ცხოვრობდნენ, ლურჯი მთების დასავლეთით მდებარე მიწაზე, რომელიც ადრე ბელერიანდის ნაწილი იყო, სანამ ეს უკანასკნელი რისხვის ომისას ჩაიძირებოდა.
როლი ომებში და ბრძოლებში
მორგოთის მსახური საურონი გადაურჩა რისხვის ომს და დაახლოებით მეორე ეპოქის 1200 წელს ელფებთან ზავი დადო. გილ-გალადმა და ელრონდმა იგი არ იცნეს, მაგრამ არ ენდობოდნენ და უბრალოდ უარი უთხრეს ლინდონში შემოშვებაზე.
მიუხედავად ამისა, საურონი მიიღეს ერეგიონის მჭედელმა ელფებმა და მისი მითითებით, დაახლოებით 1500 წელს ძალაუფლების ბეჭდები შექმნეს. დაახლოებით 1600 წელს საურონმა გამოჭედა მთავარი ბეჭედი, რომელიც დანარჩენებს დაიმონებდა. მაშინ მჭედელი კელებრიმბორი მიხვდა, თუ რაოდენ დიდ ტყუილში იქნა გახვეული. ელფთა სამი ბეჭედი მან დამალა. აქედან ერთ-ერთი, ვილია (ჰაერის ბეჭედი) მან გილ-გალადს გადასცა.
საურონმა ელფებს ომი გამოუცხადა და ერეგიონს 1695 წელს დაესხა. ელრონდმა მის წინააღმდეგ საკუთარი ძალები გამოიყვანა, მაგრამ დააგვიანა, ხოლო საურონის ჯარი მის ჯარს ბევრად აღემატებოდა. ერეგიონი განადგურდა, ხოლო კელებრიმბორი მოკლეს. გადარჩენილებთან ერთად ელრონდი ჩრდილოეთით გადავიდა, სადაც 1697 წელს შუაველში (შუაველი) თავშესაფარი შექმნა. საურონის ძალები არბევდნენ ერიადორის ხალხს, მაგრამ მტერი ვერ ეხებოდა შუაველს ან ლინდონს. 1700 წელს ნუმენორიდან მოსული ფლოტის დახმარებით საურონის ძალები ერიადორიდან გააძევეს.
1701 წელს გაიმართა ელფთა კრება, სადაც გადაწყდა, რომ შუაველი აღმოსავლეთ ერიადორში მათი მთავარი საყრდენი იქნებოდა. ელრონდი დაინიშნა ერიადორში გილ-გალადის ნდობილ პირად. ვარაუდობენ, რომ გილ-გალადმა მას დროებით, ან მოგვიანებით, როდესაც შედგა ელფთა და ადამიანთა უკანასკნელი ალიანსი, ვილია გადასცა.
ელფთა და ადამიანთა უკანასკნელი გაერთიანება მეორე ეპოქის 3430 წელს შედგა. 3431 წელს გილ-გალადისა და ელრონდის ერთობლივი ძალები შეიკრიბნენ შუაველში და მორდორისაკენ აიღეს გეზი. ელრონდი ამ ომში საერთოდ, გილ-გალადის მაცნე იყო, ხოლო საბრძოლო ველზე - სარდალი.
ელრონდი იბრძოდა დაგორლადის ბრძოლაში, 3434 წელს და ბარად-დურის აღებისას. 3441 წელს გილ-გალადმა და ელენდილმა დაამარცხეს საურონი (თუმცა, თავად დაიღუპნენ). ელენდილის ვაჟმა ისილდურმა აიღო საურონის ბეჭედი. ელრონდი და მეზღვაური კირდენი მას სთხოვდნენ, გაენადგურებინა იგი ბედისწერის მთის გულში, მაგრამ ისილდურმა უარი თქვა და ბეჭედი დაიტოვა.
ზამბახის ველებზე ბრძოლისას ისილდური მოკლული იქნა ორკთა მიერ, მაგრამ მისი უმცროსი ვაჟი ვალანდილი შუაველში დარჩა. მესამე ეპოქაში ელრონდი კვლავ ეხმარებოდა ისილდურის მემკვიდრეებს, რომელიც მისი ნათესავები იყვნენ, ელროსის შტოთი. ელროსმა იცოდა, რომ დადგებოდა დღე, როდესაც ისილდურის მემკვიდრე ითამაშებდა დიდ როლს შუახმელეთის ცხოვრებაში.
ელრონდი თავად დიდი სიბრძნით იყო აღსავსე. შუაველი მისი ინიციატივით ელფთა და შუახმელეთის ისტორიისა და ცოდნის კერად ჩამოყალიბდა. ელრონდი თავად იყო რამდენიმე წიგნის ავტორიც. საბოლოო ჯამში, შუაველი მისი მმართველობით იქცა როგორც ცოდნის კერად, ასევე თავშესაფრად.
მესამე ეპოქის 109 წელს ელრონდმა იქორწინა კელებრიანთან, გალადრიელისა და კელებორნის ასულთან. მათ ეყოლათ ტყუპი ძმები, ელადანი და ელროჰირი (130 წ.), ხოლო ასული, არუენი 241 წელს დაიბადა. რა თქმა უნდა, ისინიც, ვალართა მიერ დამტკიცებული კანონით, ერთ დღეს დადგნენ საკუთარი ბედის არჩევის წინაშე.
დაახლოებით 1300 წელს ერიადორში გამოჩნდა ნაზგულთა მბრძანებელი, რომელმაც ანგმარის სამეფო შექმნა. თავდაპირველად შუაველი იმყოფებოდა მათი მხრიდან საშიშროების ქვეშ. 1409 წელს ანგმარის ძალებმა დუნადანთა სამ სამეფოს დაარტყეს. ელრონდმა შუაველიდან და ლოთლორიენიდან, კირდენთან ერთად, ძალები დაუპირისპირა. ნაზგულთა მბრძანებელი გაძევებული იქნა ერიადორიდან 1975 წელს, ფორნოსტის ბრძოლის შემდეგ.
დუნედაინები მომთაბარე ხალხად იქცნენ. ელრონდი შუაველში მათი შვილების აღზრდაზე ზრუნავდა, ხოლო ისილდურის მემკიდრეთა კუთვნილ ნივთებს საიმედოდ იცავდა. ესენი იყო: ანუმინასის სამეფო კვერთხი, ელენდილმირი (არნორის სამეფოს ნიშანი), ბარაჰირის ბეჭედი (ელფთა და ადამიანთა მეგობრობის სიმბოლო) და ისილდურის დამსხვრეულ ხმალ ნარსილის ნაწილები.
2463 წელს ჩამოყალიბდა თეთრი საბჭო. მისი მიზანი ძირითადად იყო დოლ გულდურში მზარდი საშიშროების თავიდან აცილება. ელრონდიც მისი წევრი იყო, ჯადოსნებთან და ელფებთან ერთად.
2509 წელს ელრონდის ცოლი კელებრიანი ორკებმა დაიჭირეს და აწამეს, როდესაც იგი ლოთლორიენისაკენ მიემგზავრებოდა. იგი ელადანმა და ელროჰირმა გადაარჩინეს. მიუხედავად იმისა, რომ ელრონდმა კელებრიანი განკურნა, იგი მაინც შიშითა და მძიმე მოგონებებით იყო შეწუხებული. 2510 წელს მან შუახმელეთი დატოვა და უკვდავ მიწებს მიაშურა.
2851 წელს თეთრი საბჭო კვლავ შეიკრიბა. ელრონდი მეტად დიდ სიფრთხილეს იჩენდა, იგი გრძნობდა, რომ დოლ გულდური დიდი წყვდიადის კერა იყო.
2933 წელს ელრონდმა შეიფარა არაგორნი, მას შემდეგ რაც მისი მამა ორკებმა მოკლეს. არაგორნი დუნადანთა მე-16 ბელადად ითვლებოდა, მაგრამ ელრონდი ამის შესახებ თავდაპირველად არ უამბობდა და უწოდებდა ესტელს (იმედს). იგი ისევე შეიყვარა, როგორც საკუთარი შვილები.
2941 წელს ჯადოსანი განდალფი, ცამეტი ჯუჯა და ბილბო ბეგინსი შუაველს სტუმრობდნენ. ელრონდმა ამოიცნო ხმლები, რომლებიც განდალფსა და თორინს ეკუთვნოდა (გლამდრინგი და ორკრისტი) და თრორის რუკასთან დაკავშირებული საიდუმლოც ახსნა - მთვარის რუნების შესახებ, რითაც შესაძლებელი იყო მარტოსული მთის კარის პოვნა.
20 წლის ასაკში არაგორნმა ელრონდისგან შეიტყო, რომ იგი ისილდურის მემკვიდრე იყო. ელრონდს უხაროდა, რომ არაგორნი ღონიერ და კეთილშობილ პიროვნებად აღიზარდა. მის საკუთრებაში გადავიდა ბარაჰირის ბეჭედი და ნარსილის ნამტვრევები, მაგრამ ანუმინასის კვერთხი, რომელიც ჩრდილოეთ სამეფოს სიმბოლო იყო, ჯერ ელრონდის კუთვნილებაში რჩებოდა, ვინაიდან არაგორნი ჯერ არ იყო მზად მეფობისათვის.
ელრონდის ასული არუენი ხშირად სტუმრობდა მამის სახლს და როდესაც არაგორნი გამოუტყდა სიყვარულში, ელრონდმა ამის შესახებ შეიტყო. ამით შუაველის მბრძანებელი შეწუხებული ჩანდა, ვინაიდან იცოდა, რომ არაგორნთან ერთად დარჩენის შემთხვევაში არუენს უნდა აერჩია მოკვდავთა ან უკვდავთა ბედი - ეს კი ნიშნავდა, რომ პირველი არჩევანის შემთხვევაში, ელრონდი სამუდამოდ დაშორდებოდა შვილს.
არაგორნი და არუენი დაინიშნენ 2980 წელს. როდესაც ელრონდმა ამის შესახებ შეიტყო, ძლიერ განიცდიდა და საბოლოოდ გააფრთხილა არაგორნი არუენის ბედისწერის შესახებ. ეს მოვლენები უფრო დეტალურად არის მოთხრობილი ბეჭდების მბრძანებლის დანართში, არაგორნისა და არუენის ამბავში.
ბილბო შუაველში 3002 წელს დასახლდა. 3009 წელს არუენი დაბრუნდა ლოთლორიენიდან. ამ პერიოდში ნისლიან მთებში საურონის მხრიდან საშიშროებამ იმატა.
3018 წლის 8 ოქტომბერს შუაველში, გილდორ ინგლორიონისაგან ცნობილი გახდა, რომ ფროდო ბეგინსი იქ მიემართებოდა, მაგრამ ფეხდაფეხ ნაზგულებიც მიჰყვებოდნენ. მეორე დღეს მის დასახმარებლად ელფი გლორფინდელი გამოაგზავნეს. 20 ოქტომბერს დაჭრილი ფროდო გადავიდა ბრუინენის მდინარეზე და ელრონდის ძალისხმევით, ადიდებულმა მდინარემ ნაზგულები წალეკა. მათი ცხენები განადგურდნენ, ხოლო სამოსი დაიკარგა და მტერი მორდორს უფორმო მდგომარეობაში დაუბრუნდა.
ელრონდი თავად მკურნალობდა ფროდოს. 23 ოქტომბერს მან მის მხარში გარჭობილი მორგულის ხმლის წვეტის ნატეხი იპოვა, რომელიც ჰობიტის გულისაკენ მიემართებოდა. ელრონდმა ამოიღო იგი. მეორე დღეს ფროდომ გამოიღვიძა. საღამოს შუაველის მმართველმა იგი ბილბოს შეახვედრა.
25 ოქტომბერს შედგა ელრონდის საბჭო. ბორომირმა შესთავაზა საბჭოს, გამოეყენებინათ ბეჭედი მტრის წინააღმდეგ, მაგრამ ელრონდმა მკვეთრად განაცხადა, რომ იგი ნებისმიერ მფლობელს გარყვნიდა და დაიმონებდა. ჩანდა, რომ მას უხაროდა, რომ ფროდომ გადაწყვიტა ბეჭდის ზიდვა. მისი თქმით, დადგა შაირელი ხალხის მოქმედების ჟამიც.
ელრონდის ზედამხედველობით შედგა ბეჭდის საძმო, რომელშიც ცხრა წევრი შედიოდა - ფროდო ბეგინსი, სემ გემჯი, მერიადოკ ბრენდიბაკი, პერეგრინ ტუკი, განდალფ რუხი, არაგორნი, ელფი ლეგოლასი, ჯუჯა გიმლი და ბორომირი, დენეთორის ძე. საძმომ შუაველი 3018 წლის 25 დეკემბერს დატოვა.
1 მაისს შედგა არაგორნის მეფედ კორონაცია. ელრონდმა, დაპირებისამებრ, შეამზადა არუენი, რათა იგი არაგორნთან დაქორწინებულიყო. კორონაციის დღეს მათ დატოვეს შუაველი და შუაწლის დღის წინა დღეს მინას ტირითს მიადგნენ. ელრონდმა საბოლოოდ გადასცა მეფე ელესარს ანუმინასის კვერთხი და თავისი ასულის ხელი. შუაწლის დღეს არაგორნმა და არუენმა იქორწინეს.
მეფე თეოდენის დასაფლავების შემდეგ ელრონდი და არუენი, ედორასის გორაზე ასულები, ერთმანეთს დაემშვიდობნენ. ელრონდმა მოგვიანებით დატოვა შუახმელეთი, ხოლო არუენმა აირჩია ადამიანთა ბედი და შუახმელეთში ცხოვრების ბოლომდე დარჩა. უცნობია მისი ძმების ბედი, მაგრამ ცნობილია, რომ მეოთხე ეპოქაში ისინი ჯერ კიდევ შუახმელეთში ცხოვრობდნენ.
ელრონდი შუაველში განდალფთან და ჰობიტებთან ერთად დაბრუნდა. ფროდო შინისაკენ გაემგზავრა და ელრონდმა იგი დალოცა. მან იცოდა, რომ ფროდოს ჭრილობა მაინც იჩენდა თავს და ჰობიტი შუახმელეთში სიმშვიდეს ვერ ჰპოვებდა. ელფის მითითებით, ფროდო გამოემართა მის საძიებლად შემოდგომაზე.
3021 წლის 22 სექტემბერს ელრონდი შეხვდა ფროდოს მაზრაში, ტყიან ბოლოში. რუხი ნავსადგურის მიმართულებით შედგა ბეჭედთა მცველთა უკანასკნელი მსვლელობა. ელრონდმა შუახმელეთში სულ 6520 წელი იცხოვრა და დადგა მისი წასვლის ჟამიც, ვინაიდან მისი მისია დასრულდა. 29 სექტემბერს მან უკვდავ მიწებს მიაშურა, სადაც კელებრიანს შეუერთდა.
რესურსები ინტერნეტში
Figuren in Tolkiens Welt Middle-earth characters
საქართველოს ჟურნალისტთა დამოუკიდებელი ასოციაცია
საქართველოს ჟურნალისტთა დამოუკიდებელი ასოციაცია (IAGJ) — დამოუკიდებელი საქართველოს ისტორიაში პირველი ჟურნალისტური გაერთიანებაა, რომელმაც ჟურნალისტთა საერთაშორისო ფედერაციის წევრობა მიიღო (2000). ასოციაცია დააფუძნა პროფესიონალ ჟურნალისტთა ჯგუფმა. ამჟამად კავშირი აერთიანებს მედიის 150-ზე მეტ თანამშრომელს. 2014 წელს, ევროპის ჟურნალისტთა ფედერაციამ, საქართველოს ჟურნალისტთა დამოუკიდებელი ასოციაცია წევრად მიიღო.
პოსტ-საბჭოთა საქართველოში რამდენიმე წელი იმოქმედა სამთავრობო კონტროლ ქვეშ არსებულმა საქართველოს ჟურნალისტთა ფედერაციამ, რომელიც საბჭოთა კავშირის დროს შეიქმნა (ყოფილი თავმჯდომარე აკაკი სიხარულიძე, გურჯაანის ყოფილი გამგებელი).
საერთაშორისო ფედერაციაში ჟურნალისტთა დამოუკიდებელი ასოციაციის მიღებით საერთაშორისო თანამეგობრობამ ალტერნატიულ გაერთიანებას დაუჭირა მხარი. 2003 წელს საქართველოს ჟურნალისტთა დამოუკიდებელმა ასოციაციამ მონაწილეობა მიიღო კავკასიისა და ცენტრალური აზიის არასამთავრობო ჟურნალისტური ორგანიზაციების კავშირის დაფუძნებაში. ხოლო 2004 წელს შეუერთდა კავკასიის არასამთავრობო ორგანიზაციათა ქსელს.
2001 წელს საქართველოს ჟურნალისტთა დამოუკიდებელმა ასოციაციამ შექმნა და ოფიციალურად მიიღო ჟურნალისტთა ეთიკის კოდექსი (ქცევის კოდექსი). აღნიშნულ დოკუმენტში გათვალისწინებულ იქნა ჟურნალისტთა საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა საერთაშორისო ნორმა. კოდექსი მოგვიანებით საფუძვლად დაედო სხვა მედია ორგანიზაციების ეთიკის კოდექსს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მასმედია კატეგორია:საქართველოს საზოგადოებრივი ორგანიზაციები
ფილადელფია სიქსერსის სეზონები
ფილადელფია სევენთი სიქსერსი (სიქსერსი) (Philadelphia 76ers) — პროფესიონალური საკალათბურთო კლუბი, რომელიც აშშ-ის ნაციონალურ საკალათბურთო ასოციაციაში (NBA) გამოდის. სიქსერსი თამაშობს ატლანტიკის დივიზიონში და არის წევრი აღმოსავლეთ კონფერენციის. გუნდის ბაზა მდებარეობს ფილადელფიაში, პენსილვანიის შტატში. თავდაპირველად გუნდი ცნობილი იყო სირაკუს ნეიშენალსით, თუმცა შემდგომ გუნდი გადაბარგდა ფილადელფიაში და სახელიც შეიცვალა.
1946 წელს, მფლობელმა დანიელ ბაისოუნმა შექმნა გუნდი როგორც სირაკუს ნეიშენალსი, რომელიც იყო ნაციონალური საკალათბურთო ლიგის (NBL) წევრი. გუნდმა პლეი-ოფში 3-ჯერ მოახერხა გასვლა, 1949 წელს კი შეუერთდა NBA-ს, რამდენიმე NBL გუნდთან ერთად, რომელიც მის მეტოქე ლიგა - ამერიკის საკალათბურთო ასოციაციას (BAA). ნეიშენალსი გავიდა ყველა NBA სეზონის განმავლობაში, ასევე მოახერხეს 3-ჯერ გასვლა NBA ფინალში, ხოლო ერთხელ მოახერხეს დეტროიტ პისტონსის დამარცხება 1955 წლის ფინალში. მას შემდეგ რაც ფილადელფია უორიორსი გადავიდა სან-ფრანცისკოში, სირაკუს ნეიშენალსი გადავიდა ფილადელფიაში, როგორც სევენთი სიქსერსი. სიქსერსმა ფილადელფიაში დაბადებული უილტ ჩემბერლინი აიყვანეს 1964 წელს უორიორსიდან, ხოლო 1967 წლის ფინალში კი ზუსტადაც ჩემბერლინის ყოფილი გუნდი დაამარცხეს.
ყველა დროის შედეგი
შენიშვნა: ყველა დროის ტოტალურ შედეგში, არ არის გუნდის მიერ ჩატარებული NBL წლები შესული.
სქოლიო
კატეგორია:ფილადელფია სიქსერსი კატეგორია:NBA გუნდების სეზონები
ეთიკის კოდექსი
ეთიკის კოდექსი გამოიყენება სხვადასხვა პროფესიულ საქმიანობაში შიდა რეგულაციისთვის, როგორც კანონის ალტერნატიული მექანიზმი - სახელმძღვანელო. ეთიკის კოდექსს არ გააჩნია კანონის ძალა და ემყარება ადამიანთა ჯგუფის მიერ დადგენილ წესებს, რომლებიც თავის მხრივ ითვალისწინებენ საზოგადოებაში დადგენილ მორალურ წესებს და საერთაშორისოდ აღიარებულ ნორმებს ამა თუ იმ სფეროში.
ყველაზე მეტი ეთიკის კოდექსი შექმნილია ბიზნესის და ჟურნალისტიკის სფეროში.
საქართველოში ბიზნეს კომპანიათა ეთიკის კოდექსის ავტორია ბიზნეს ეთიკის ასოციაცია. ჟურნალისტთა ეთიკის კოდექსი, შექმნილია და მიღებულია 2001 წელს საქართველოს ჟურნალისტთა დამოუკიდებელი ასოციაციას მიერ.
კატეგორია:ეთიკა
ბანცურთკარი
ბანცურთკარი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ანანურის თემში, მდებარეობს მდინარე არყალის (არაგვის შენაკადი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1020 მეტრზე, დუშეთიდან 28 კილომეტრში.
შვედური ლიტერატურა
შვედური ლიტერატურა — შვედურ ენაზე ან შვედი მწერლების მიერ შექმნილი ლიტერატურა. ძირითადად იქმნება და ვითარდება შვედურ ენაზე.
ბანცურთკარი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 53 ადამიანი.
შვედური ლიტერატურა
ისტორია
უძველესი შვედური ლიტერატურული ძეგლები შემორჩენილია ქვაზე რუნების სახით. X-XI სს ფეოდალიზმის ჩამოყალიბებასა და ქრისტიანობის გავრცელებასთან დაკავშირებით წარმოიშვა რელიგიური ლიტერატურა ლათინურ ენაზე. იქმნებოდა ისტორიული ქრონიკები და კურტუაზული პოეზია, პარალელურად — ხალხური ბალადები და სიმღერები. XV საუკუნეში პოპულარული იყო პატრიოტული პოეზია. XVI საუკუნეში ევროპული აღორძინებისა და რეფორმაციის გავლენით განმტკიცდა ჰუმანისტური პრინციპები. დიდი ისტორიულ-ლიტერატურული მნიშვნელობა მოიპოვა შვედური რეფორმაციის ბელადის, თანამედროვე შვედური ლიტერატურის ფუძემდებლის ოლაუს პეტრის (1493-1552) ნაწარმოებებმა. XVII ს. ი. მესინიუსმა (1579-1636) დასაბამი მისცა შვედურ დრამატურგიას. ამავე საუკუნეში წარმოიშვა ლირიკული პოეზია. აღორძინების იდეოლოგია წარმოჩნდა გ. შარნიელმის (1598-1672) შემოქმედებაში. საუკუნის დასასრულს ბაროკოს გავლენით შეიქმნა პასტორული ნაწარმოებები. XVIII ს ჩამოყალიბდა განმანათლებლური ლიტერატურა, რომლის უდიდესი წარმომადგენელი იყო უ. დალინი (1708-1763). პირველი შვედი რომანისტი იყო ი.ჰ. მერკი. ამ პერიოდის პოეზია წარმოდგენილია ლიტერატურული ჯგუფის „აზრის მშენებელთა“ შემოქმედებით. გვიანდელი განმანათლებლობის უდიდესი მოღვაწე ი. ჰ. ჩელგრენი მიჰყვებოდა კლასიციზმის პრინციპებს. პოეზიის დემოკრატიულ ტრადიციებს ავითარებდა კ. მ. ბელმანი (1740-95). კლასიციზმის ეპიგონებისა და განმანათლებლური ილუზიების წინააღმდეგ ბრძოლა დაასრულეს რომანტიკოსებმა. ეროვნული პოეტის ე. ტეგნერის პოემამ „ფრიტიოფის საგამ“ დიდი როლი შეასრულა შვედური პოეზიის ენისა და სტილის დახვეწაში. სოციალურ-კრიტიკული პრობლემატიკა გამოჩნდა კ. ი. ლ. ალმკვისტის შემოქმედებაში, რომელმაც გეზი მისცა რეალიზმს.
ბანცურთკარი
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
შვედური ლიტერატურა
XIX საუკუნე
30-50-იან წლებში იწერებოდა ყოფითი რომანები. 40-იანი წლების პოეზიაში თავი იჩინა სოციალურმა და პოლიტიკურმა მოტივებმა. 70-80-იანი წლების მიჯნაზე აშკარად გამოიკვეთა კრიტიკული რეალიზმის ტენდენციები. ახალი თაობის ანუ „90-იანი წლების რომანტიკოსების“ ბელადი იყო ვ. ფონ ჰეიდენსტამი (1859-1940).
XX საუკუნე
XX საუკუნის დამდეგს შეიქმნა მუშათა კლასის ცხოვრების ამსახველი პირველი ნაწარმოებები (მ. კოკი 1882-1940; დ. ანდერსონი 1882-1920; მ. სანდელი 1870-1927). პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში შიშის, დაბნეულობისა და შეშფოთების განწყობილება აისახა პერ ლაგერკვისტის და ბ. შებერგის შემოქმედებაში.
1929 წელს ე.წ. პრიმიტივიზმისა და ვიტალიზმის პროგრამით გამოვიდა ჯგუფი „ხუთი ახალგაზრდა“ (ა. ლუნდკვისტი, ჰ. მარტინსონი, ე. ასკლუნდი, ი. ჩელგრენი, გ. სანდგრენი). სოციალური რეალიზმის მამამთავარი გახდა ი. ჩელგრენი. 30-იან წლებში ინტენსიურად ვითარდებოდა რეალისტურ-სოციალისტური რომანი. განსაკუთრებული სიმწვავით დაისვა სოციალური პრობლემები ე.წ. სტატორის სკოლის წარმომადგენელთა ნაწარმოებებში. ამ პერიოდის პოეზია მეტწილად ექსპრესიონისტული ხასიათისა იყო. გარდა ამისა, ასპარეზზე გამოვიდა ლეგენდარული ასტრიდ ლინდგრენი, რომლის შემოქმედებაც ბევრად შორს გასცდა მშობლიური შვედეთის საზღვრებს. ასტრიდი საბავშვო მწერალი იყო, ამიტომ თავისი ნაწარმოებების გამო პოლიტიკურ ნომენკლატურასთან პრობლემები არ შექმნია. მეორე მსოფლიო ომის წინა პერიოდში ანტიფაშისტური ლიტერატურის ნიმუშები შეიქმნა. ომის წლებში ფეხი მოიკიდა ეგზისტენციალისტურმა იდეებმა. რეალიზმის განვითარებას დიდი ბიძგი მისცა ი. ლუ-იოჰანსონის რომანებმა. 50-60-იან წლებში მაღალ საფეხურზე ავიდა სატირული ლიტერატურა და ინტელექტუალური რომანი. 60-იან წლებში პოეზიაში გაჩნდა ორი მიმართულება — კონკრეტიზმი და „ახალი სისადავე“. დიდი რეზონანსი მოიპოვა დოკუმენტურმა პროზამ. რეალისტურ ტრადიციებს ავითარებენ ი. პალმი (1931) გ. ჰოკანსონი (1937) და სხვა. 70-იანი წლებიდან ძირითადად ვითარდება აქტუალური პოლიტიკური თემატიკა.
შვედ მწერალთა ინტერესებს იცავს 1893 წელს შექმნილი შვედეთის მწერალთა კავშირი.
XXI საუკუნე
XX საუკუნეში შვედურმა მხატვრულმა ლიტერატურამ ე.წ. ამერიკული სტილი შეიძინა და ძირითადად თრილერებსა და ფენტეზიზე გადაერთო. ამ პერიოდის ლოგიკური გაგრძელებაა XXI საუკუნის შვედური მწერლობაც, რომლის თვალსაჩინო წარმომადგენლებად თანამედროვე შვედი კალმოსნები კატარინა მასეტი, სტიგ ლარსონი და იუნას გარდელი გვევლინებიან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვედური ლიტერატურა
ნუგზარ ერგემლიძის სიმღერები
ნუგზარ ერგემლიძის სიმღერები — ანსამბლ ვია 75-ის სინგლი. გამოიცა 1982 წელს. შეტანილია 3 სიმღერა. შეტანილია მომღერალ ნუგზარ ერგემლიძის ავტორობით დაწერილი სიმღერები.
სქოლიო
კატეგორია:ვია 75-ის სიმღერები კატეგორია:1976 წლის სინგლები
პოინტერი
thumb|პოინტერი პოინტერი (pointer < point — ნაბულის კეთება) — მოკლებეწვიანი მეძებარი ძაღლი. გამოყვანილია ინგლისში XVIII საუკუნეში ესპანური მეძებრისა და ინგლისური მელიის მადევრის — ფოქსჰაუნდის შეჯვარებით.
საქართველოში გავრცელდა XIX საუკუნის ბოლოს. პოინტერის სიმაღლეა 63-65 სმ, აქვს სწორკუთხა თავი, დაკიდებული ყურები, წკეპლისებრი კუდი. ფერად შავი, ჩალისფერი ან ყავისფერია, გულსა და კიდურების ბოლოებზე თეთრი ლაქები აქვს. არის თეთრი პოინტერიც, რომელსაც ჩალისფერი, შავი და ყავისფერი ლაქები და წინწკლები აყრია. პოინტერი სწრაფია, ახასიათებს მახვილი ყნოსვა და ქანდაკებისებრი ნაბული. იყენებენ ჭაობის, ტყისა და ველის ფრინველზე სანადიროდ. საქართველოში დიდი პოპულარობით სარგებლობს.
თურქმენული საბჭოთა ენციკლოპედია
თურქმენული საბჭოთა ენციკლოპედია (თურქმ. Түркмен совет энциклопедиясы) — პირველი უნივერსალური ენციკლოპედია თურქმენულ ენაზე. გამოცემულია აშხაბადში 1974-1989 წლებში თურქმენული საბჭოთა ენციკლოპედიის რედაქციის მიერ 10 ტომად. თურქმენული საბჭოთა ენციკლოპედიის მთავარი რედაქტორებია: პ. აზიმოვი (1 ტომი) და ნ. ათამამედოვი (2-10 ტტ.). ათტომეულის საფუძველზე 1983 წელს მომზადდა და გამოიცა ერთტომეული „თურქმენეთის სსრ“, ერთი წლის თავზე კი, 1984 წელს, იგივე გამოცემა რუსულ ენაზეც გამოვიდა. ენციკლოპედია მოიცავს ცოდნის თითქმის ყველა დარგს, თუმცა პოლიტიკური და სოციალური ხასიათის სტატიებს კომუნისტური იდეოლოგიის კვალი ემჩნევა.
სხვა საბჭოთა ენციკლოპედიები
კატეგორია:სსრკ-ის ენციკლოპედიები კატეგორია:ენციკლოპედიები
ლორეტო (სამხრეთი აგუსანი)
ლორეტო (ოფიციალურად ლორეტოს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Loreto; Bayan ng Loreto) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ აგუსანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 43 880 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 17 ბარანგაის.
ფერისცვალება (ფილმი)
ფერისცვალება — 1968 წლის ქართული საბჭოთა ფილმი, გადაღებული რეჟისორ ლანა ღოღობერიძის მიერ.
სიუჟეტი
გივი და მისი მეგობრები მკვლელობის უნებლიე მოწმენი გახდებიან. კრიტიკულ სიტუაციაში სხვისი უბედურების მიმართ სრულიად გულგრილობის გამოჩენა გივის თავის თავს სხვაგვარად დაანახებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ფილმები კატეგორია:1984 წლის ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:ლანა ღოღობერიძის ფილმები კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები
Lasioglossum atripygum
Lasioglossum atripygum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1890 წელს.
სქოლიო
atripygum
სანტა-ტერეზინა
სანტა-ტერეზინა (Santa Teresinha) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 658 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 710.313 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 13.6 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
რამონ ბაროს ლუკო
რამონ ბაროს ლუკო (Ramón Barros Luco; დ. 9 ივნისი, 1835, სანტიაგო, ჩილე — გ. 20 სექტემბერი, 1919, სანტიაგო, ჩილე) — ჩილელი პოლიტიკური მოღვაწე. ჩილეს პრეზიდენტი 1910–1915 წწ.
რამონ ბაროს ლუკო დაიბადა 1835 წლის 9 ივნისს ჩილეს დედაქალაქ სანტიაგოში. იგი იყო ჩილეს მეთექვსმეტე პრეზიდენტი 1910 წლის 23 დეკემბრიდან, 1915 წლის 23 დეკემბრამდე.
სქოლიო
კატეგორია:ჩილეს პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 9 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1835 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1919
Monilispira
Monilispira — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
1286
თარიღი უცნობია
*
კარპაკი
კარპაკი — II-III საუკუნეების ქართლის მაღალ მოხელე-დიდებულთა წრის წარმომადგენელი ქალი. იხსენიება არმაზისხევის პიტიახშთა (ერისთავთა) სამაროვანში აღმოჩენილ ოქროს ბალთის თვალზე ქალ-ვაჟის გამოსახეულების გარშემო გაკეთებულ წარწერაში, რომელიც იკითხება ასე: „ჯავახი სიცოცხლეა ჩემი — კარპაკი“.
ლიტერატურა
კატეგორია:იბერიის სამეფო
აბდულა იამინი
აბდულა იამინ აბდულ გაიუმი (އަބްދުﷲ ޔާމީން އަބްދުލް ގައްޔޫމް; დ. 21 აპრილი 1959, მალე, მალდივი) — მალდივის პრეზიდენტი 2013 წლის 17 ნოემბრიდან.
ბიოგრაფია
აბდულა იამინ აბდულ გაიუმი დაიბადა 1959 წლის 21 აპრილს მალდივზე. იგი ქვეყნის მესამე პრეზიდენტის მომუნ აბდულ გაიუმის ნახევარძმაა. სწავლობდა ბეირუთის ამერიკულ უნივერსიტეტში. შემდეგ სწავლა გააგრძელა აშშ-ში.
2013 წლის 16 ნოემბერს საპრეზიდენტო არჩევნებში მიიღო ხმების 51 % და მეორე დღეს დაიკავა პრეზიდენტის თანამდებობა.
სქოლიო
კატეგორია:მალდივის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:დაბადებული 21 აპრილი
მახო
მახო — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, თხილნარის თემში. მდებარეობს მდინარე მახოს ნაპირებზე, ზღვის დონიდან 120 მ., ხელვაჩაურიდან 4 კმ, ბათუმის რკინიგზის სადგურიდან 14 კმ. სოფელში არის საჯარო სკოლა და შუა საუკუნეების თაღოვანი ხიდი. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა და მეციტრუსეობა. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2479 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პოლი...
პოლი... (< ბერძნ. polys — ბევრი, მრავალრიცხოვანი, ვრცელი) — რთული სიტყვის შემადგენელი ნაწილი. ნიშნავს ბევრს, მაგ., პოლიგლოტი, პოლივიტამინი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თავსართები
ჰერბერტ ბაკე
thumb|250px|right|სს-ობერგრუპენფიურერი ჰერბერტ ბაკე ჰერბერტ ბაკე (დ. 1 მაისი, 1896 — გ. 6 აპრილი, 1947) — გერმანელი პოლიტიკოსი და სს-ობერგრუპენფიურერი, მეორე მსოფლიო ომი-ს დამნაშავე.
დაიბადა ქალაქ ბათუმში, ქუთაისის გუბერნიაში, რუსეთის იმპერია. მესამე რაიხში ეკავა მნიშვნელოვანი თანამდებობები მთავრობაში, იყო კვების პროდუქტების მინისტრი 1942 წლის მაისიდან და სოფლის მეურნეობის მინისტრი 1944 წლის აპრილიდან. ეს თანამდებობები ეკავა ფლენსბურგის მთავრობაშიც (ჰიტლერის სიკვდილის შემდეგ), ადმირალ კარლ დენიცის მეთაურობით 1945 წლის აპრილ-მაისში. ომის დროს, ალფრედ როზენბერგმა ბაკეს კანდიდატურა უკრაინის რაიხსკომისარიატის ადმინისტრატორად წამოაყენა.
იყო შიმშილის გეგმის ინიციატორი და შემქნელი, რომლის მიხედვითაც საკვები პროდუქტების მიწოდების პრიორიტეტი გახდა გერმანული ჯარი და მოსახლეობა, დაპყრობილი ერების (მეტწილად სლავების) ხარჯზე.
სქოლიო
კატეგორია:ჰოლოკოსტის დამნაშავეები კატეგორია:რაიხსმინისტრები კატეგორია:სს გენერლები კატეგორია:გერმანელი აგრონომები კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1947
Old Before I Die
„Old Before I Die“ — რობი უილიამსის 1997 წლის სიმღერა და სინგლი, ალბომიდან Life thru a Lens. მან დიდი წარმატება იქონია ბრიტანეთში, ჩარტში #2 პოზიციის სახით. სინგლში ასევე შეტანილია სიმღერები Better Days, Average, Making Plans For Nigel (რომელშიც მინიშნებაა ჯგუფ Take That-ს მენეჯერ ნაიჯელ მარტინ სმითზე) და Kooks.
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის სინგლები კატეგორია:1997 წლის სიმღერები კატეგორია:რობი უილიამსის სიმღერები
ნაგბუკელი
ნაგბუკელი (ოფიციალურად ნაგბუკელის მუნიციპალიტეტი; ილოკ: Ili ti Nagbukel; ფილ:  Bayan ng Nagbukel) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 5 465 ადამიანს შეადგენს. ადმინისტრაციულად 12 ბარანგაიდ იყოფა.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ილოკოსის მუნიციპალიტეტები
ცარსკოე-სელო
ცარსკოე-სელო (რუს.: Ца́рское Село́; „მეფის სოფელი“) — რუსეთის იმპერატორის ოჯახისა და მოწვეულ დიდგვაროვანთა ყოფილი რეზიდენცია 24 კმ-ში სანქტ-პეტერბურგის ცენტრიდან. ამჟამად ქალაქ პუშკინის ნაწილი და მსოფლიოს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი სანქტ-პეტერბურგის მონუმენტთა ჯგუფთან ერთად.
1708 წელს პეტრე დიდმა ეს მამული მის მეუღლეს - მომავალ იმპერატრიცა ეკატერინე I-ს - აჩუქა. მან კი თავის მხრივ აქ ხარების ეკლესია დააფუძნა 1724 წელს და ადგილსაც ბლაგოვეშენსკოე დაარქვა, თუმცა ეს ხელოვნური სახელი ხმარებიდან მალევე გავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამეფო რეზიდენციები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგი კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუსეთში
Puschkin (Stadt) Puškin (kaupunki) Detskoye Selo
ჟურნალისტთა საერთაშორისო ფედერაცია
ჟურნალისტთა საერთაშორისო ფედერაცია (International Federation of Journalists, აკრონიმი IFJ) — მსოფლიოში უდიდესი ჟურნალისტური გაერთიანება, პირველად დაფუძნდა 1926 წელს, 1946 წელს განახლდა, ხოლო ამჟამინდელი სახით ჩამოყალიბდა 1952 წელს. დღეს ფედერაცია წარმოადგენს 500.000-ზე მეტ ჟურნალისტს 100-ზე მეტ ქვეყანაში. საერთაშორისო ფედერაციის შტაბ-ბინა განლაგებულია ბრიუსელში (ბელგია). 2001 წელს ჟურნალისტთა საერთაშორისო ფედერაციამ წევრად მიიღო საქართველოს ჟურნალისტთა დამოუკიდებელი ასოციაცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები კატეგორია:ჟურნალისტიკა
მაზრა
მაზრა (уезд) — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული („უეზდი“) ძველ რუსეთში, რუსეთის სამეფოში, 1721 წლიდან — რუსეთის იმპერიაში, 1918 წლიდან — რუსეთის ფედერაციაში, 1922 წლის დეკემბრიდან — საბჭოთა კავშირში. ჩამოყალიბდა რუსეთის ერთიანი სახელმწიფოს შექმნის პროცესში. XVIII საუკუნის დასაწყისში შევიდა გუბერნიის შემადგენლობაში.
ლატვიის, ლიტვის და ესტონეთის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკებში მაზრები 1949–1950 წლამდე არსებობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები
In the Flesh – Live
In the Flesh: Live — ბრიტანელი როკ-მუსიკოს როჯერ უოტერსის მეორე საკონცერტო ალბომი, რომელშიც შეტანილია 2000 წლის 27 ივნისის კონცერტის ჩანაწერი. კონცერტი გაიმართა მუსიკოსის ტურნეს In the flesh ფარგლებში.
2001-2002 წლებში (აშშ და ევროპაში) გამოიცა DVD ამ კონცერტის ჩანაწერით. ფილმში წარმოდგენილია 2000 წლის 27 ივნისის კონცერტი, გამართული პორტლენდში, ორეგონის შტატში (აშშ). DVD დისკს აგრეთვე ახლავს დოკუმენტური ფილმი Gearing Up და ფოტოგალერეები.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი და წამყვანი ვოკალის შემსრულებელი — როჯერ უოტერსი, გარდა მითითებულისა.
DVD
DVD გამოცემაში შეტანილია ზემოთ აღნიშნული სიმღერები და დამატებები:
სქოლიო
კატეგორია:როჯერ უოტერსის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2000 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:2000 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:როჯერ უოტერსის ვიდეო ალბომები
პოლემიკა
პოლემიკა — ძველი ქართული მწერლობის დარგი. მისი წარმოშობა დაკავშირებულია ქრისტიანული რელიგიის საბოლოო გამარჯვებიასთან. პოლემიკის მიზანი იყო არაქრისტიანული რელიგიათა და თვით ქრისტიანობის წიაღში წარმოშობილ მწვალებლურ მოძღვრებათა გაბათილება, მათი სიყალბის გამოაშკარავება და მართლმადიდებლური დოგმების დამტკიცება. ნათარგმნი (უმთავრესად ბერძნული ენიდან) პოლემიკური ლიტერატურა ძირითადად თავმოყრილია არსენ იყალთოელის მიერ XII საუკუნის I ნახევარში შედგენილ კრებულ „დოგმატიკონში“ და 1541 წელს გადაწერილი ხელნაწერში (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, S-312). სხვადასხვა ქართულ ხელნაწერში გვხვდება აგრეთვე გრიგოლ ნაზიანზელის, აპოლინარიოს ლაოდიკიელის, იოანე ოქროპირის, მაქსიმე აღმსარებლის, იოანე დამასკელისა და სხვათა პოლემიკური თხზულებების თარგმანებიც.
ორიგინალური ქართული პოლემიკიდან მნიშვნელოვანია: არსენ I-ის (არსენ დიდი საფარელის) „განყოფისათჳს ქართლისა და სომხითისა“, ბაგრატ მუხრანბატონის „მოთხრობაჲ სჯულთა უღმრთოთა ისმაილიტთაჲ“, ბესარიონის (ბარათაშვილ-ორბელიშვილის) „გრდემლი“, ტიმოთე გაბაშვილის „გარდამოცემული ერთობისათჳს და სიყუარულისა წმიდათა ეკლესიათასა სარწმუნოებასა შინა ქრისტიანეთასა...“, ანტონ I კათოლიკოსის „მზამეტყველება“ და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული ლიტერატურა
კარპოგონი
კარპოგონი (karros — ნაყოფი და gonos — თესლი) — ძოწეული წყალმცენარეების მდედრობითი სასქესო ორგანო. კოლბისებრი ფორმა აქვს. შედგება ქვედა გაფართოებული (მუცლის) ნაწილისა და ზედა შევიწროებული — ე. წ. ტრიქოგინასაგან. კვერცხუჯრედის განაყოფიერების შემდეგ ტრიქოგინა კვდება, ხოლო მუცლის ნაწილში წარმოიქმნება კარპოსპორები, რომლებიც ზოგჯერ უჯრედის ძაფების ბოლოებზე განლაგდებიან.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძოწეული წყალმცენარეები
ტოლწამწამიანები
მინი|Frontonia leucas ტოლწამწამიანები (Holotricha) — უმარტივესთა რიგი (ან ქვეკლასი) ინფუზორიების კლასისა. ტოლწამწამიანების სხეული დაფარულია წამწამებით; ხახაში ზოგჯერ უვითარდებათ ტალღისებრი აპკი. აერთიანებს 3 ათასამდე სახეობას. ბინადრობენ მტკნარ წყალსა და ზღვაში. ტიპობრივი წარმომადგენელია Paramecium-ის  გვარის სახეობა — ქალამანა (Paramecium caudatum). არიან როგორც მტაცებლები, ისე პარაზიტები. თევზის პარაზიტია იქთიოფთირიუსი — Ichthyopthirius multiffiliis.
ლიტერატურა
კატეგორია:უმარტივესები
ცენტრალური კალიმანტანი
2010 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 2,2 მლნ ადამიანს შეადგენს. 1990–2000 წლებში მოსახლეობის ზრდის წლიური კოეფიციენტი 3 % იყო, რაც ერთ–ერთი ყველაზე მაღალი მაჩვენებელია ამ პერიოდის ინდონეზიაში. მომდევნო დეკადაში წლიურმა ზრდამ 1,8 % შეადგინა. პროვინცია ძირითადად დასახლებულია აბორიგენი ხალხით — დაიაკებით.
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის პროვინციები
Lasioglossum atriventre
Lasioglossum atriventre — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1906 წელს.
სქოლიო
atriventre
აფრო-კუბური რიტმები (კასეტა)
მინიატიურა|ვია 75 1980, СМОО-858 (კომპაქტ-კასეტა)
აფრო-კუბური რიტმები — ანსამბლ ვია 75-ის კომპაქტ-კასეტა. გამოიცა 1980 წელს. კასეტაში შესულია 1979 წელს იალტაში ჩატარებული საკავშირო სიმღერების კონკურსზე „Ялта-79“ შესრულებული კომპოზიციაები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვია 75
ლა-პასი (სამხრეთი აგუსანი)
ლა-პასი (ოფიციალურად ლა-პასის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa La Paz; Bayan ng La Paz) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ აგუსანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 30 969 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ აგუსანის მუნიციპალიტეტები
Monilispira bandata
Monilispira bandata — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
1 აგვისტო
1 აგვისტო — გრიგორიანული კალენდრის 213-ე დღე (ნაკიან წლებში – 214-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 152 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
0801
ნტჩისის რაიონი
ნტჩისის რაიონი (Ntchisi District) — მალავის რაიონი, მდებარეობს მალავის ცენტრალურ რეგიონში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ნტჩისი. ფართობი — 1655 კმ². მოსახლეობა — 224 872 კაცი (2008 წელი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მალავის რაიონები
სანტანოპოლისი
სანტანოპოლისი (Santanópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 781 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 250.027 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 35.12 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
დგნალი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 29 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
1287
თარიღი უცნობია
*