cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მოსე (ბოგდანოვ-პლატონოვ-ანტიპოვი)
მთავარეპისკოპოსი მოსე (ერისკაცობაში — მათე მიხეილის ძე ანტიპოვი; დ. 1783, სოფელი ბოგდანოვკა, კოლომენსკის მაზრა, მოსკოვის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 13 ივლისი, 1834, ტფილისი) — რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მღვდელთმთავარი. საქართველოს ეგზარქოსი 1832 წლის 12 მარტიდან — 1834 წლის 13 ივლისამდე.
ბიოგრაფია
მთავარეპისკოპოსი მოსე ბოგდანოვ-პლატონოვი, ერისკაცობაში მათე მიხეილის ძე ბოგდანოვ-პლატონოვ-ანტიპოვი დაიბადა 1783 წელს მოსკოვის გუბერნიის კოლომენსკის მაზრის სოფელ ბოგდანოვკაში. მისი მამა მიხეილ ანტიპოვი მედავითნე იყო და ადრევე გარდაიცვალა. პატარა მათეს დედა ზრდიდა დიდ გაჭირვებაში. მარტო დარჩენილმა ქალმა თხოვნით მიმართა ადგილობრივ მღვდელმთავარ ათანასეს, რათა მამის ადგილი ტაძარში მისი მცირეწლოვანი ვაჟისთვის შეენახათ. ამაზე ეპისკოპოსს წინასწარმეტყველურად უთქვამს, ჯობს ისწავლოს, ის მღვდელმთავარი გახდება. თქვენ კი სიძე მოგხედავთო. მართლაც, მალე უფროსი და გათხოვდა და უმამოდ დარჩენილ ოჯახზე ზრუნვა სიძემ დაიწყო. მათე კი ეკლესიის ხარჯზე კოლომენსკის სემინარიაში იწყებს სწავლას. სწორედ აქ მისცეს გვარი ბოგდანოვი. შემდეგ ის სწავლას ტულის სემინარიაში აგრძელებს. 1799 წელს სლავობერძნულ-ლათინურ აკადემიაში ჩაირიცხა, 1801 წელს კი სამების ლავრის სემინარიაში აგრძელებს სწავლას. აქ მას მფარველად და მოძღვრად მოევლინა მიტროპოლიტი პლატონი (ლიოვშინი), რომელმაც გადამწყვეტი როლი შეასრულა მის ცხოვრებაში. სწორედ მის პატივსაცემად მიიღო გვარი პლატონოვი. 1808 წელს ის ბერად აღიკვეცა მოსეს სახელით და, როგორც საუკეთესო მოსწავლე, პეტერბურგის აკადემიაში გააგზავნეს სასწავლებლად. 1814 წელს წარმატებით დაამთავრა აკადემია და იქვე დატოვეს პედაგოგად. 1817 წლის 6 ივლისს მღვდელ-მონაზონი მოსე კიევის სასულიერო აკადემიის რექტორად დანიშნეს, ხოლო 1 აგვისტოს არქიმანდრიტის ხარისხში აიყვანეს. 1819 წლიდან პირველი კიევის რექტორი იყო. 1822 წელს ღვთისმეტყველების დოქტორის ხარისხი მიენიჭა. 1824 წელს დაინიშნა სტარორუსის ეპისკოპოსად, ნოვგოროდოს მიტროპოლიისა, ხოლო 1827 წელს – ეპისკოპოსი ვოლოგდისა. 1828 წელს გადაიყვანეს პირველ ეპისკოპოსად ახლადგახსნილ სარატოვის ეპარქიაში.
1832 წლის 12 მარტის წმინდა სინოდის ბრძანებით, ეპისკოპოსი მოსე საქართველოს ეგზარქოსად დაინიშნა და აღყვანილ იქნა მთავარეპისკოპოსის ხარისხში. მისთვის შორეულ ქვეყანაში ის თავს კომფორტულად ვერ გრძნობდა. საქართველოში მისი მმართველობა მცირე ხანს გაგრძელდა.
ჩამოსვლისთანავე საეგზარქოსოში რუსული ეკლესიის მსგავსად სამრევლო კრებებზე ე. წ. სტაროსტები აარჩევინა. ესენი იყვნენ მამასახლისები, რომელთა მოვალეობა ტაძრის სხვადასხვა საჭიროებაზე ზრუნვა იყო. ეგზარქოსი მოსე თურმე დიდ ყურადღებას უთმობდა ქართულ საგალობლებს. უძველესი ქართული საგალობლების გადარჩენის მიზნით, მას თბილისში შეუკრებია საქართველოს სხვადასხვა კუთხის მგალობლები და მათი ნაგალობევი ნოტებზე გადაუტანია. სამწუხაროდ, მის ამ ნაშრომს ჩვენამდე არ მოუღწევია. ეგზარქოს მოსეს მითითებით, 1833 წელს გაუხსნიათ ღარიბი სასულიერო წოდების სამზრუნველო. იგი ასევე დაინტერესებული იყო საეგზარქოსოს დაქვემდებარებული ეკლესია-მონასტრების მდგომარეობით. ამ მიზნით, 1833 წელს მისი მითითებით, არქიმანდრიტმა არსენმა (მგალობლიშვილი) და დეკანოზმა იოანემ (გოგიტიძე) შეადგინეს გურიის მხარის ეკლესია-მონასტრების მიმოხილვა. ეგზარქოს მოსეს შეუდგენია, აგრეთვე, ოსური ენის გრამატიკა. როგორც წყაროებით დასტურდება, მას ოსური ენა კარგად სცოდნია. მის მიერ შედგენილი ეს სახელმძღვანელო იმ დონეზე ყოფილა შესრულებული, რომ მას, თურმე ცნობილი ლინგვისტები იყენებდნენ ოსური ენის შესასწავლად. აღნიშნულ წიგნს თბილისის სასულიერო სემინარიაშიც იყენებდნენ სახელმძღვანელოდ. მასვე განზრახული ჰქონდა მახათას მთაზე აღედგინა იმ დროისათვის ნანგრევების სახით მოღწეული წმ. ელიას სახელობის ეკლესია, მაგრამ უდროო გარდაცვალების გამო განზრახვა სისრულეში ვერ მოიყვანა. მოსე ეგზარქოსი გარდაიცვალა ქოლერით 1834 წლის 13 ივლისს, დასაფლავებულია თბილისის სიონის ტაძარში. იმერეთის მიტროპოლიტმა დავით წერეთელმა სტამბულიდან ჩამოიტანა მის საფლავზე დასადგმელი ძეგლისთვის მარმარილოს ქვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ეგზარქოსები კატეგორია:დაბადებული 1783 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1834
სოტო-დელ-ბარკო
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
ჯირხვა
ჯირხვა (ყოფილი ხუდარა) — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში, აფხაზეთის ბორცვიანი მთისწინეთის ძირას. თემის ცენტრი (სოფლები: აფშანხვარა, აქვაჩარხუ, ახუწა, ბგარდვანი, კვანაფა, სინირხვა). ზღვის დონიდან 160 მ, გუდაუთიდან 13 კმ. ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სოფელ ჯირხვაში 1917 წლის დეკემბერში დაიწყო აფხაზეთში პირველად გლეხთა ბოლშევიკური შეიარაღებული რაზმების შექმნა ნესტორ ლაკობას ხელმძღვანელობით.
სქოლიო
კატეგორია:ჯირხვის თემის სოფლები
შრი-ლანკის გეოგრაფია
thumb|right|150px|შრი-ლანკის ტოპოგრაფიული რუკა
შრი-ლანკა არის კუნძულოვანი სახელმწიფო, რომელიც მდებარეობს ინდოეთის ოკეანეში, ტერიტორიულად კი მიეკუთვნება სამხრეთ აზიას. კუნძულის ფართობია 65,610 კმ², რაც შეეხება სანაპირო ხაზის სიგრძეს, ის შეადგენს 1,340 კილომეტრს. კუნძულის აღმოსავლეთი ნაწილი გაშენებულია ბენგალის ყურის სანაპირო ზოლში, ხოლო დასავლეთიდან შრი-ლანკა ინდოეთისაგან გამოყოფილია პოლკის სრუტით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შრი-ლანკის გეოგრაფია
გერმანიის ისტორია
გერმანია — სახელმწიფო ცენტრალურ ევროპაში. დროთა განმავლობაში ქვეყანამ არაერთი ცვლილება განიცადა, რაც უპირველეს ყოვლისა მის საზღვრებთან იყო დაკავშირებული; ამიტომ გერმანიის ისტორიის განხილვა მისი უახლოესი მეზობლების — ავსტრიის, შვეიცარიის, დანიის, პოლონეთის, ჩეხეთის, იტალიის, საფრანგეთისა და შვედეთის (ზღვის გაღმიდან) მატიანესთან მჭიდროდაა დაკავშირებული.
ანტიკური ხანა
thumb|200px|მარცხნივ|გერმანული ტომების განსახლების არეალი ჩვ. წ. 1–ელ საუკუნეში  (სკანდინავიელების გარეშე) ძვ. წ. მე–5 საუკუნეში გერმანიის სამხრეთი ნაწილი იყო კელტური, ხოლო ჩრდილოეთი ძველგერმანული. საუკუნეების განმავლობაში ძველგერმანელები სახლდებოდნენ დუნაის პირას, რითიც აიხსნება კელტური სახელების დამკვიდრება გერმანულ ენაში. ძვ. წ. 58 წლიდან 455 წლამდე მდ. რაინის დასავლეთი და დუნაის მიდამოები რომის იმპერიას ეკუთვნოდა, რომის იმპერიის შემადგენლობაში შედიოდა ასევე ჰესენი და ბადენ-ვიურტემბერგი.
რომაელების მიერაა დაარსებული ქალაქები ტრიერი, კელნი, ბონი, ვორმსი და აუგსბურგი, რომლებიც გერმანიის ყველაზე ძველი ქალაქებია. თავდაცვის მიზნით რომაელები დამეგობრებულ გერმანულ ტომებს საზღვრებზე ასახლებდნენ.
ადრეული შუა საუკუნეები (დაახლოებით 395 წლიდან 919–წლამდე)
thumb|მარცხნივ|ფრანკთა სამეფოს ტერიტორიების გადანაწილება ვერდუნის 843 წლის ხელშეკრულების შემდეგ გერმანული ტომების დასახლებამ ცენტრალურ, სამხრეთ და დასავლეთ ევროპაში პირველი საუკუნიდან მოყოლებული მასობრივი სახე მიიღო, რასაც 476 წელს რომის იმპერიის დანგრევა მოჰყვა. მე–7 საუკუნეში სლავები სახლდებიან მიწებზე, განსაკუთრებით მდ. ელბას გასწვრივ, სადაც ადრე გერმანული ტომები სახლობდნენ, რის გამოც ამ ტერიტორიაზე შუა საუკუნეებში სლავურად მიმდინარეობდა საუბარი. ენათმეცნიერების შეფასებებით, დღევანდელი გერმანული გვარების 1/3 სლავური წარმოშობისაა. მე–6 საუკუნეში დღევანდელი ჩრდილოეთ გერმანია საქსონების მიერ კონტროლდებოდა.
ფრანკთა იმპერიის მეფის, კარლოს დიდის, გარდაცვალების შემდეგ, 843 წელს, ვერდუნის ხელშეკრულებით ქვეყანა მისმა სამმა შვილიშვილმა გაიყო. დასავლეთ ფრანკების სამეფომ საძირკვეული ჩაუყარა დღევანდელ საფრანგეთს, აღმოსავლეთ ფრანკების სამეფო დაკავშირებულია გერმანელი ერის საღვთო რომის იმპერიასთან. 880 წელს დადგინდა დასავლეთ ფრანკეთის სამეფოს საზღვრები, რომელიც თითქმის მთელი შუა საუკუნის განმავლობაში გერმანიის იმპერიასა და საფრანგეთის საზღვრებს წარმოადგენდა. 911 წელს დასრულდა კაროლინგების დინასტიის ჰეგემონია ფრანკთა სახელმწიფოში.
შუა საუკუნეები
მინი|[[საღვთო რომის იმპერია X საუკუნეში]] 919 - 936 წლებში, გერმანული ხალხები (ფრანკები, საქსონები, შვაბები და ბავარიელები) გააერთიანა ჰაინრიხ I ფრინველმჭერმა, რომელმაც მეფის ტიტული მიიღო. ტერმინი „გერმანელთა სამეფო (იმპერია)“ გამოიყენებოდა აღმოსავლეთ ფრანკთა სამეფოს მიმართ, რომელიც თავის თავში გულისხმობდა გერმანელი ხალხების სამეფოების გაერთიანებას (დღეისთვის ის მოიხსენიება როგორც „პირველი რაიხი“, „მეორე რაიხი“ იყო ბისმარკის იმპერია, ხოლო „მესამე რაიხს“ ნაცისტურ გერმანიას უწოდებენ)
ოტო დიდი
936 წელს ოტო I დიდმა აახენში დაიდგა გვირგვინი. ხოლო 962 წელს მისი რომში პაპის მიერ კორონაცია, საღვთო რომის იმპერიის დასაწყისია, რომელიც ასევე წარმოადგენდა გერმანული ხალხების სამეფოს. ოტომ განამტკიცა სამეფო ხელისუფლება როგორც საერო ასევე სასულიერო წრეებზე. ოტო ასევე წარმატებული იყო საგარეო ფრონტზეც, მან მოიპოვა გადამწყვეტი გამარჯვება უნგრელებთან მდინარე ლეხზე გამართულ ბრძოლაში და დაიპყრო ელბასა და ოდრას შორის მცხოვრები სლავები.
რაინის კავშირი
მინი|რაინის კავშირის შემადგენელი ქვეყნები 1812 წელს რაინის კავშირი (Rheinbund, Confédération du Rhin) - 1806 წელს პარიზში ნაპოლეონის მიერ ჩამოყალიბებული რაინის გერმანული სამთავროების (საღვთო რომის იმპერიიდან გამოსული) კავშირი.
რაინის კავშირი 1813 წელს, ლეიპციგის ბრძოლაში ნაპოლეონის დამარცხების შემდეგ დაიშალა. დღეს რაინის კავშირის ერთადერთი დამოუკიდებელი სახელმწიფო რომელმაც სახელი არ შეიცვალა არის ლიხტენშტაინი.
გერმანიის კავშირი
გერმანიის კავშირი (Deutscher Bund) — გერმანულენოვანი სახელმწიფოების კონფედერაცია 1815 წლიდან 1866 წლამდე. დაარსდა 1815 წლის 8 ივნისს ვენის კონგრესზე. გერმანიის კავშირი, როგორც ცალკეული ფედერაციული ერთეულების გაერთიანება, იყო 1806 წელს დაშლილი საღვთო რომის იმპერიისა და ნაპოლეონის მიერ დაარსებული რაინის კავშირის მემკვიდრე.
გერმანიის იმპერია
ზოგადად დასახელება "გერმანიის იმპერია" გამოიყენება, როგორც 1871-1918 წლების პერიოდისთვის, შესაბამისად გერმანული ტერმინისა Deutsches Kaiserreich, როდესაც იმპერიას მართავდა ჰოენცოლერნთა საგვარეულო დინასტია, ასევე ამ პერიოდს უწოდებენ "მეორე რაიხს".
პირველი მსოფლიო ომი
thumb|300px|ევროპის პოლიტიკური რუკა [[1914 წელს]] პირველი მსოფლიო ომი (1914-1918), აგრეთვე ცნობილი როგორც ყველა ომის დასრულების ომი, იყო ერთ-ერთი ყველაზე ფართომასშტაბიანი სამხედრო კონფლიქტი კაცობრიობის ისტორიაში (მეორე მსოფლიო ომამდე), რომელსაც დაახლოებით 9 მილიონი ადამიანის სიცოცხლე შეეწირა.
მოკავშირეთა ძალებმა ბრიტანეთის, საფრანგეთის, რუსეთისა და მოგვიანებით, იტალიისა და აშშ-ის მეთაურობით დაამარცხეს ცენტრალური ძალები გერმანიის იმპერიის, ავსტრო-უნგრეთისა და ოსმალეთის იმპერიის აქსისში.
ბრძოლების უდიდესი ნაწილი განხორციელდა დასავლეთის ფრონტის გასწვრივ ჩრდილოეთის ზღვიდან შვეიცარიის საზღვრამდე. აღმოსავლეთის ფრონტზე, კონფლიქტის მასშტაბი იგივე იყო, თუმცა ინფრასტრუქტურის განუვითარებლობის გამო ტექნიკურად ნაკლებად აღჭურვილი. შეტაკებები განხორციელდა ზღვაზე და მის ქვეშ, და პირველად ისტორიაში - ჰაერშიც.
ომს შედეგად ოთხი იმპერიის დაშლა მოჰყვა: ავსტრო-უნგრეთის, გერმანიის, ოსმალეთისა და რუსეთის. გერმანიამ დაკარგა მისი ზღვისიქითა იმპერია და ახალი სახელმწიფოები - ჩეხოსლოვაკია, პოლონეთი და იუგოსლავია შეიქმნა. ამ ომის შედეგები მნიშვნელოვანი ფაქტორი გახდა მეორე მსოფლიო ომის განვითარებაში დაახ. 20 წლით გვიან.
ვაიმარის რესპუბლიკა
ვაიმარის რესპუბლიკა (გერმ. Weimarer Republik) გერმანიის სახელმწიფოს ისტორიულიო დასახელება 1919 - 1933 წლებში, კონსტიტუციური კრების პატივსაცემად, რომელიც გაიმართა ქალაქ ვაიმარში. ოფიციალურად სახელმწიფოს ისევ ერქვა "გერმანიის იმპერია" (გერმ. Deutsches Reich).
მესამე რაიხი
მესამე რაიხი (Drittes Reich - მესამე იმპერია) — გერმანიის არაოფიციალური სახელწოდება 1933 წლის 24 მარტიდან 1945 წლის 23 მაისამდე. ასევე გამოიყენება სახელწოდებები „ნაცისტური გერმანია“, „ათასწლეულის რაიხი“. მესამე რაიხის სათავეში იყო ნაციონალ-სოციალისტური გერმანული მუშათა პარტია. მისი ლიდერი, ადოლფ ჰიტლერი იყო გერმანიის ფიურერი და რაიხსკანცლერი. ნაცისტური რეჟიმი სათავეში მოვიდა 1933 წელს საპარლამენტო არჩევნებში გამარჯვების გზით. 1939 წლის 1 სექტემბერს გერმანია თავს დაესხა პოლონეთს, რითაც დაიწყო მეორე მსოფლიო ომი.
მეორე მსოფლიო ომი
მეორე მსოფლიო ომი ყველაზე მასშტაბური და სისხლისმღვრელი კონფლიქტი იყო კაცობრიობის ისტორიაში. გერმანიის მთავარი მოკავშირეები ამ ომში იყვნენ იტალია და იაპონია, რომლებსაც ასევე ფაშისტი ლიდერები ედგნენ სათავეში. ომის დასაწყისში გერმანიამ მოახდინა პოლონეთის, ჰოლანდიის, ბელგიის და ნორვეგიის ოკუპაცია. 1940 წლის 22 ივნისს კაპიტულაცია გამოაცხადა საფრანგეთმა. გერმანიამ იერიში მიიტანა ბრიტანეთზეც, თუმცა უშედეგოდ. 1941 წლის 22 ივნისს გერმანია თავს დაესხა საბჭოთა კავშირს. დიდი ხნის განმავლობაში ვერმახტი წარმატებით მიიწევდა წინ, თუმცა გარდამტეხი აღმოჩნდა სტალინგრადის და კურსკის ბრძოლებში წითელი არმიის გამარჯვება. 1941 წლის 7 დეკემბერს პერლ-ჰარბორის ინციდენტის შემდეგ იაპონიას ომი გამოუცხადა ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა და ომში მოკავშირეების მხარეს ჩაერთო. 1943 წლის სექტემბერში სახელმწიფო გადატრიალება მოხდა იტალიაში, რის შედეგადაც სადავეებს ჩამოაცილეს და დააპატიმრეს ბენიტო მუსოლინი. იტალია მსოფლიო ომს გამოეთიშა, თუმცა მის ტერიტორიაზე შეიჭრა ვერმახტი, მოახდინა ქვეყნის ჩრდილოეთის ოკუპაცია, გაათავისუფლა მუსოლინი და სათავეში ჩაუყენა მარიონეტულ იტალიის სოციალურ რესპუბლიკას. 1944 წლის 6 ივნისს მოკავშირეებმა გერმანიას დასავლეთ ფრონტი გაუხსნეს. მესამე რაიხის უკანასკნელი თანამებრძოლი უნგრეთი აღმოჩნდა. 1945 წლის 9 მაისს წითელი არმია შევიდა ბერლინში, რითაც დასრულდა საომარი მოქმედებები ევროპის ფარგლებში. გერმანია მოექცა ამერიკის შეერთებული შტატების, საბჭოთა კავშირის, ბრიტანეთის და საფრანგეთის ოკუპაციის ქვეშ. საბჭოთა კავშირის საოკუპაციო ტერიტორიაზე ჩამოყალიბდა გერმანიის დემოკრატიული რესპუბლიკა (აღმოსავლეთ გერმანია), ხოლო ამერიკამ, ბრიტანეთმა და საფრანგეთმა გააერთიანეს თავიანთი საოკუპაციო ზონები და გერმანიის ფედერაციულ რესპუბლიკას (დასავლეთ გერმანია) დაუქვემდებარეს.
ცივი ომის პერიოდი
მინი|გერმანიის მიერ 1919 – 1945 წლებში გაკარგული ტერიტორიები 1945 წელს ნაცისტური გერმანიის დამარცხებისა და ცივი ომის დასაწყისის გამო, 1947 წელს გერმანია გაიყო ორ, აღმოსავლეთ და დასავლეთ ბლოკებს შორის. დასავლეთი გერმანია იყო ნატოს წევრი, ევროპის კავშირის დამფუძნებელი და მსოფლიოს ერთ-ერთი უძლიერესი ეკონომიკის მქონე ქვეყანა. აღმოსავლეთ გერმანია წარმოადგენდა საბჭოთა კავშირის სატელიტ სოციალისტურ ქვეყანას. 1989 წელს ხავერდოვანი რევოლუციების ტალღას მოჰყვა სოციალისტური ბლოკის რღვევა და გერმანიის გაერთიანება.
სქოლიო
გერმანიის ისტორია
ამპელოგრაფია
მინი|ყურძნის თეთრი ჯიში მინი|ყურძნის წითელი ჯიში ამპელოგრაფია (ἄμπελος და ) — ვაზის სახეობებისა და ჯიშების შემსწავლელი მეცნიერება.
XIX საუკუნის დასაწყისში ამპელოგრაფია გამოყენებითი ბოტანიკის დამოუკიდებელ დარგად ჩამოყალიბდა. 1873 წელს ვენაში შეიქმნა საერთაშორისო ამპელოგრაფთა კომისია, რომელმაც დაადგინა ვაზის ჯიშების აღწერის ერთიანი სისტემა. ამპელოგრაფია არის ზოგად და კერძო. ზოგად ამპელოგრაფია შეისწავლის ვაზისებრთა ოჯახის სისტემატიკის საკითხებს, გვარებს სახეობებს, ჯიშებსა და ველურად მოზარდი ვაზის ფორმების წარმოშობას, გავრცელებასა და განვითარებას; კერძო ამპელოგრაფია — ვაზის ჯიშებისა და პოპულაციების ბოტანიკურ, ბიოლოგიურ და სამეურნეო ნიშან-თვისებებს, ახდენს ჯიშების შერჩევასა და დარაიონებას განსაზღვრული ეკოლოგიური პირობებისათვის. ამპელოგრაფიული სამუშაოები ტარდება საწარმოო და საკარმიდამო ვენახებში, ამპელოგრაფიულ კოლექციებში.
საქართველოში პირველი ამპელოგრაფიული კოლექცია (1000-მდე ჯიში) შეიქმნა 1931 წელს თელავის მევენახეობა-მეღვინეობის საკავშირო ინსტიტუტთან (ახლანდელი საქართველოს, მებაღეობის, მევენახეობისა და მეღვინეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის თელავის საცდელი სადგური). 1947 წელს სოფელ დიღმის ტერიტორიაზე საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მევენახეობის კათედრის ინიციატივით საფუძელი ჩაეყარა დიდი მნიშვნელობის კოლექციას (1200-მდე ჯიში). 1967 წელს მის ბაზაზე იქვე შეიქმნა უფრო სრულყოფილი კოლექცია და კომპლექსური ლაბორატორია (რომელიც მოიცავდა 2500-მდე ჯიშსა და სახეობას). რაიონული და რესპუბლიკური მნიშვნელობის კოლექციებია საქარაში, ქედაში, გუდაუთასა და სენაკში. ხანგრძლივი საექსპედიციო და სტაციონარული კვლევის შედეგად საქართველოში გამოვლენილი და შესწავლილია 600-ზე მეტი აბორიგენული ჯიში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბოტანიკა კატეგორია:მევენახეობა
თუთა
200px|thumb|right|თუთა, Morus nigra-ს ილუსტრაცია თუთა, თუთის ხე, ბჟოლა (Morus) — ფოთოლმცვივანი ხეებისა და იშვიათად ბუჩქების გვარი თუთისებრთა ოჯახისა. ორსახლიანი, იშვიათად ერთსახლიანი მცენარეა, ერთსქესიანი ყვავილები შეკრებილია თავაკებად ან თავთავისებრ ყვავილედებად. ნაყოფი სხვადასხვა ფერის ცრუ რთული კურკიანაა. გვარი შეიცავს 24-მდე სახეობას, რომლებიც გავრცელებულია აღმოსავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, სამხრეთ ევროპაში, ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ ნაწილში, სამხრეთ ამერიკის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ნაწილობრივ აფრიკაში.
თუთის ნაყოფს, რომელიც 10% და მეტ შაქარს შეიცავს, იყენებენ საკვებად (როგორც ნედლს, ასე გამხმარს), აგრეთვე სხვადასხვა საკვები პროდუქტისა და არყის დასამზადებლად. მერქანს იყენებენ სადურგლო და სახარატო საქმეში. ქართველი სელექციონერებმა გამოიყვანეს და წარმოებაში დანერგეს თუთის მაღალპროდუქტიული ჯიშები: „თბილისური“, „ქუთათური“, „ივერია“, „ჰიბრიდი-2“ და სხვა, რომლებიც შედარებით უკეთ იტანენ ისეთ საშიშ დაავადებას, როგორიცაა წვრილფოთოლა სიხუჭუჭე. სელექციური ჯიშის ერთი ხე იძლევა 8-15 კგ ფოთოლს — 1,5-2,5-ჯერ მეტს, ვიდრე არასელექციური. ხართუთა მოშენებულია ძირითადად აღმოსავლეთ საქართველოში, სადაც აგრეთვე გაველურებულად გვხვდება ჭალის ტყეებში. ნაკლებ ყინვა- და გვალვაგამძლეა, ფოთოლი აბრეშუმის ჭიის საკვებად უვარგისია. მისი სამშობლოა წინა აზია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თუთისებრნი
Songs from the Mirror
Songs from the Mirror (1993) — მუსიკოს და ვოკალისტ ფიშის მესამე სოლო-ალბომი. მასში შეტანილია ფიშის საყვარელი სიმღერების საკუთარი ვერსიები. მეორე მხრივ, ეს არ არის უბრალოდ საყვარელი სიმღერების კომპილაციური ალბომი, დისკი კარგად გვიჩვენებს, თუ რომელმა მუსიკოსებმა იქონიეს უდიდესი გავლენა ფიშზე. მათ შორის არიან პინკ ფლოიდი, ჯენესისი, დევიდ ბოუი, მუდი ბლუზი და სხვები. ალბომის სათაური გადმოსცემს მოგონებებს იმ პერიოდზე, როდესაც ფიში ცდილობდა თავისი მუსიკალური კერპები განესახიერებინა სარკის წინ. თავდაპირველად ასეთი ალბომის ჩაწერა ფიშს ჯერ კიდევ Marillion-ში ყოფნის დროს სურდა, მაგრამ ჯგუფმა უარი თქვა ამ იდეაზე.
თავდაპირველად ლეიბლმა Polydor არ მოიწონა გარეკანის იდეა, მაგრამ იძულებული გახდა, დათანხმებოდა მუსიკოსს, რადგან მან კონტრაქტით გათვალისწინებული ვალდებულება შეასრულა. თუმცა, 2008 წლისათვის Songs from the Mirror ჯერ კიდევ იყო ფიშის უკანასკნელი ალბომი, გამოცემული ასეთ მსხვილ ლეიბლზე.
ტურნე
საკონცერტო ტურნე, რომელიც ალბომის გამოცემას მოჰყვა, უფრო ხანგრძლივი გამოდგა, ვიდრე წინა ტურნე, ჩატარებული ალბომის Internal Exile მხარდასაჭერად. საკონცერტო გამოსვლები ჩაიწერა დისკისათვის Sushi (1994).
სხვა გამოცემები
1998 წელს ფიშმა კონტრაქტი დადო ლეიბლთან Roadrunner Records. Songs from the Mirror გამოიცა ამ ლეიბლზე განახლებული სახით. „Jeepster“ ამოღებული იქნა სიიდან და ალბომს დაემატა „The Seeker“ (The Who) და „Time and A Word“ Yes.
სქოლიო
კატეგორია:ფიშის ალბომები კატეგორია:1993 წლის ალბომები კატეგორია:Polydor Records-ის ალბომები
მევენახეობა
მინი|ყურძნის მტევნები მევენახეობა — აღნიშნავს როგორც სოფლის მეურნეობის დარგს ასევე მეცნიერებას.
როგორც სოფლის მეურნეობის დარგი
მევენახეობას, როგორც სოფლის მეურნეობის დარგს,  ვაზის მოვლა-მოყვანის დანიშნულება აქვს. მევენახეობის პროდუქცია გამოყენების მიხედვით იყოფა 4 საწარმოო მიმართულებით:
მევენახეობა უძველესი დარგია. კულტურული მევენახეობის საწყისი ენეოლითურ და ბრინჯაოს ხანას მიეკუთვნება. ამიერკავკასიის, შუა და წინა აზიის მოსაზღვრე რაიონებში მევენახეობა ცნობილი იყო ძვ. წ. რამდენიმე ათასეული წლის წინათ. საქართველო მევენახეობის ერთ-ერთი უძველესი კერაა. აქ ვაზის გაშენება-მოვლის წესები ცნობილი იყო 3200-3300 წლის წინათ. ადგილობრივი მევენახეობის სიძველეზე მიუთითებს არქეოლოგიური და ეთნოგრაფიული მასალები, წერილობითი წყაროები, მდიდარი ხალხური ტერმინოლოგია და სხვა. განათხარი მასალა მოწმობს, რომ II ათასწლეული ბოლოს მევენახეობა საქართველოში უკვე საკმაოდ დაწინაურებული იყო. ამას ადასტურებს კახეთში აღმოჩენილი ვაზის ნამგლისებრი სასხლავი, რომელიც ბრინჯაოსაგან იყო დამზადებული. სოფ. ნინოწმინდის სამაროვანზე ნაპოვნი წიპწეპი, რაც რქაწითელისა და მწვანე ვაზის ჯიშის არსებობაზე მიუთითებს და სხვა.
1980-თვის მსოფლიოში ვენახების ფართობი 10,0 მლნ. ჰა აღწევდა, აქედან (ათ. ჰა-ობით): ევროპაში - 7200, აზიაში - 1300, აფრიკაში -500, ამერიკაში - 900, ავსტრალიაში - 100. მევენახეობის ძირითადი ქვეყნებია: ესპანეთი (1600 ათ, ჰა), იტალია (1400 ათ. ჰა), საფრანგეთი (1320 ათ. ჰა) და ყოფილი სსრკ (1360 ათ. ჰა).
ამჟამად მსოფლიოში 4 ათასამდე ვაზის ჯიშია, მათ შორის 500-მდე - ქართული. საქართველოს ვაზის სტანდარტულ სორტიმენტში შეტანილია 41 ჯიში, აქედან 27 ტექნიკური (საღვინე) ჯიშია, 14 - სუფრისა. გადასამუშავებლად იყენებენ მთელი ფართობიდან მიღებული მოსავლის 96-97%-ს: ხოლო სასუფრედ - 3-4%-ს. საქართველოში ვაზის ჯიშებიდან უფრო გავრცელებულია რქაწითელი - 55%, ცოლიკოური - 10,2%, ჩინური - 7%, საფერავი - 4%, კახური მწვანე - 3,3%, გორული მწვანე - 2,1%. დანარჩენი ჯიშები შედარებით მცირე ფართობზეა. საქართველოში ვენახები 2 სახისაა: დაბლარი და მაღლარი.
საქართველოში ვენახის ფართობითა და ყურძნის წარმოებით პირველ ადგილზეა კახეთი, აქ გაშენებულია რესპუბლიკის ვენახების მთელი ფართობის 44% და შეისყიდება დამზადებული ყურძნის 55%. მეორე ადგილზეა იმერეთი (შესაბამისად 19-26%), მესამეზე - ქართლი (12-15%). დანარჩენი ზონების ხვედრითი წონა შედარებით მცირეა. მევენახეობის შემდგომი განვითარებისათვის საჭიროა თითოეული ზონისა და მიკროზონისათვის სტანდარტული და განსაკუთრებით უნიკალური ვაზის ჯიშების გეგმიანი გაშენება.
მევენახეობა მეტად შემოსავლიანი დარგია.
როგორც მეცნიერება
ზოგადი მევენახეობა სწავლობს ვაზის ბიოლოგიას, ეკოლოგიასა და აგროტექნიკას; კერძო მევენახეობა - აგროტექნიკის ღონისძიებათა თავისებურებას სხვადასხვა კლიმატურ-ნიადაგურ და რელიეფურ პირობებში, აგრეთვე ვაზის აღზრდას სათბურებში, ამპელოგრაფიას, სელექციას.
საქართველოში მევენახეობისა და ვაზის ჯიშთმცოდნეობის საკითხების საფუძვლიანი შესწავლა დაიწყო 1930-იანი წლებიდან. ივანე ჯავახიშვილმა ნაშრომში „საქართველოს ეკონომიური ისტორია“ (წგნ. 2, 1934), განიხილა საქართველოში გავრცელებული ვაზის აბორიგენული ჯიშები, წარმოშობა, გავრცელება და ძირითადი მაჩვენებლები, რამაც დიდი სამსახური გაუწია საქართველოში ვაზის ჯიშების აღდგენასა და შემდგომ შესწავლას. 1931 წელს აკადემიკოს სოლომონ ჩოლოყაშვილის ხელმძღვანელობით თელავში დაარსდა საკავშირო მევენახეობა-მეღვინეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი (ახლანდელი საქართველოს მებაღობის, მევენახეობის და მეღვინეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი), შემდგომში საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მევენახეობის კათედრის ინიციატივით დიღმის სასწავლო მეურნეობაში გაშენდა დიდი საკოლექციო ნარგაობა, სადაც თავმოყრილია 1200-მდე დასახელების ქართული და უცხოური ვაზის ჯიშები. საქართველოში მევენახეობის განვითარების საქმეში დიდი ღვაწლი მიუძღვით ლ. ჯორჯაძეს, ილია წინამძღვრიშვილს, პ. იოსელიანს, ი. გუნცაძეს, ერმილე ნაკაშიძეს და სხვებს. ვაზის ახალი ჯიშები გამოიყვანეს ნ. ჩახნაშვილმა, ვ. ქანთარიამ (თბილისური, მუსკატური რქაწითელი) და ტაბიძემ (ქართული ადრეულა, სახალხო თეთრი),  მაქსიმე რამიშვილმა, რ. რამიშვილმა (ივერია, კოლხური, ვარძია, ნაცრისფერი მუსკატი და სხვა) და სხვებმა. მევენახეობაში ახალგაზრდა სპეციალისტებს ამზადებს საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი,სადაც ამავე დროს გაშლილია სამეცნიერო-კვლევითი მუშაობა. სამეცნიერო-კვლევით დაწესებულებები და მევენახეობის კათედრები აქვეყნებენ შრომებს, სახელმძღვანელოებს, ბროშურებს, აგროწესებს, სამეცნიერო სტატიებს, რეკომენდაციებს.
გამოდიოდა ჟურნალი „Виноделие и виноградство СССР“ (1939-დან). საქართველოში მევენახეობის საკითხები შუქდებოდა ჟურნალში „საქართველოს სოფლის მეურნეობა“ (1921-დან). არსებობდა ვაზისა და ღვინის საერთაშორისო ბიურო (1924-დან), რომელიც აერთიანებდა 28 ქვეყანას, ეწყობოდა საერთაშორისო კონგრესები (1962 წლის სექტემბერში ჩატარდა თბილისში).
ლიტერატურა
*
პოლ დელაროში
პოლ დელაროში (Paul Delaroche; დ. 17 ივლისი, 1797, პარიზი — გ. 4 ნოემბერი, 1856, პარიზი) — ფრანგი მხატვარი, აკადემიზმის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
მისი ნამდვილი სახელი იყო იპოლიტი, თუმცა მას სახლში პოლს ეძახდნენ, ამიტომაც მას ეს სახელი შერჩა თანამედროვე ხელოვნების ისტორიაში. მისი მამა სურათების ექსპერტი იყო, ხოლო მისი ბიძა მუშაობდა პარიზის საგამომცემლო ბიბლიოთეკაში. ასე რომ, მომავალი მხატვარი, პოლ დელაროში მხატვრულ გარემოცვაში დაიბადა და შესაძლოა ამასაც უნდა უმადლოდეს თავის შემდგომ წარმატებებს.
თავდაპირველად დელაროში პეიზაჟმა გაიტაცა და მას იგი მხატვარი ვატელე ასწავლიდა, თუმცა შემდგომ მან სწავლა გააგრძელა დებორდისთან საისტორიო მხატვრობაზე. შემდგომი ოთხი წლის განმავლობაში იგი მუშაობდა ბარონ გროსთან
უკვე 1832 წლისათვის მას იმდენად დიდი პოპულარობა ჰქონდა დაგროვილი, რომ იყო არჩეულ იქნა ინსტიტუტის წევრად. შემდგომ წელს მან მიიღო პროფესორის თანამდებობა ხელოვნების დარგში, პარიზის სასწავლებელში. 1834 წელს მიემგზავრება იტალიაში და ქორწინდება მხატვარ ვერნეს ერთადერთ ქალიშვილზე. მან იტალიაში სამი წელი დაჰყო.
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 17 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1797 კატეგორია:გარდაცვლილი  4 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1856
უგრელიძე
კატეგორია:ქართული გვარები
მარია ლიალკოვა
მარია ლიალკოვა ( Marie Ljalková, ნე პეტრუშაკოვა ( Petrušáková ), ლასტოვეცკა ( Lastovecká ; დ. 3 დეკემბერი, 1920 — დ. 7 ნოემბერი, 2011 ) — ჩეხი სნაიპერი, მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე. პოლკოვნიკი.
ბიოგრაფია
მარია ლიალკოვა დაიბადა 1920 წლის 3 დეკემბერს პოლონეთის ქალაქ ჰოროდენკაში  (ამჟამად ივანო-ფრანკოვსკის რეგიონში ) ვოლინის ჩეხების ოჯახში. 12 წლის ასაკში დაკარგა მშობლები და გოგონა თავისთან დეიდამ წაიყვანა. მოგვიანებით მარია გადავიდა სტანისლავოვში (ახლანდელი ივანო-ფრანკოვსკი ), სადაც სწავლობდა ტექნიკურ სკოლაში. სსრკ-ზე გერმანიის თავდასხმის შემდეგ, იგი ევაკუირებული იქნა ქალაქ ბუზულუკში, რომელიც მდებარეობს ორენბურგის რეგიონში. იქ ჩამოყალიბდა წითელი არმიის 1-ლი ჩეხოსლოვაკიის ცალკეული ქვეითი ბატალიონი. 1942 წლის 1 მარტს, სამედიცინო კურსების და საბაზისო სამხედრო მომზადების შემდეგ, იგი მიიღეს ამ ქვედანაყოფის სამხედრო მოსამსახურეთა რიგებში. მარიამ შემდეგ გაიარა სნაიპერის კურსები.
საომარი ნათლობა მოხდა 1943 წლის მარტში, სოკოლოვოს ბრძოლაში. ამ ბრძოლაში ყინულზე მწოლიარე ლიალკოვამ საკუთარი SVT-40 შაშხანიდან მოკლა ხუთი გერმანელი ჯარისკაცი (მათ შორის ერთი ტყვიამფრქვეველი ). მხოლოდ ღამით ჩეხოსლოვაკიელმა ჯარისკაცებმა იპოვეს იგი გაყინულ მდგომარეობაში. მარია ასევე მონაწილეობდა ბრძოლებში უკრაინის მარცხენა და მარჯვენა სანაპიროების განთავისუფლებისთვის, რომლის დროსაც მან მოკლა მინიმუმ 30 გერმანელი ჯარისკაცი და ოფიცერი. როგორც ჩეხოსლოვაკიის 1-ლი სატანკო ბატალიონის მთავარი მედდა, მონაწილეობდა ბრძოლებში ჩეხოსლოვაკიის განთავისუფლებისთვის. დუკელსკის უღელტეხილის მახლობლად გამართულ ბრძოლებში აღმოსავლეთ კარპატების ოპერაციის დროს (1944 წლის სექტემბერი) საარტილერიო ჭურვის აფეთქებამ ხერხემალი დაუმტვრია და ნახევარ სანტიმეტრის ფრაგმენტი მოხვდა თავში, მაგრამ მარიამ მოახერხა გადარჩენა.
ომის შემდეგ მარია ცოლად გაჰყვა მიხაილ ლიალკოვს მალევე გაემგზავრა ჩეხოსლოვაკიაში, მეორედ გათხოვდა ვაცლავ ლასტოვეცკიზე და გვარი შეიცვალა. პოლკოვნიკი ლიალკოვა მუშაობდა პრაღის და ოლომოუცის სამხედრო ჰოსპიტალებში, შემდეგ ცხოვრობდა ბრნოში. 1960-იანი წლების დასაწყისიდან 1990-იანი წლების ბოლომდე მუშაობდა გიდად ბრნოში, რუსული ენის შესანიშნავი ცოდნის წყალობით გახდა ყველაზე სასურველი გიდი ტურისტებისთვის ყოფილი სსრკ-ს ქვეყნებიდან. .იგი იყო ჩეხოსლოვაკიის ლეგიონერთა საზოგადოების წევრი (მეორე მსოფლიო ომის ვეტერანთა საზოგადოება), მფარველობას უწევდა მრავალ სპორტულ, კულტურულ და სოციალურ ღონისძიებებს სამხრეთ მორავიაში, კითხულობდა ლექციებს სკოლებში, მუშაობდა ბავშვებთან.
დიდ სამამულო ომში გაწეული ღვაწლისთვის დაჯილდოვდა წითელი ვარსკვლავის ორდენით, ასევე დაჯილდოვდა ჩეხოსლოვაკიის სამხედრო ჯვრით. 2010 წლის 28 ოქტომბერს მას მიენიჭა თეთრი ლომის II ხარისხის ორდენი ჩეხეთის რესპუბლიკაში სპეციალური სამსახურისთვის, მიკულას კონჩიცკისთან  (მის ახლო მეგობართან) ერთად პირადად ჩეხეთის პრეზიდენტისგან ვაცლავ კლაუსისგან.
მარია გარდაიცვალა 2011 წლის 7 ნოემბერს ბრნოში. მისი გარდაცვალება გამოაცხადა ჩეხეთის ლეგიონერთა საზოგადოების ხელმძღვანელმა მილან რზეპკამ.
ჯილდოები და ტიტულები
საბჭოთა სახელმწიფო ჯილდოები:
ჩეხოსლოვაკიის სახელმწიფო ჯილდოები:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1920 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები
დიდვაკე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი დიდვაკე შეიძლება აღნიშნავდეს:
სტეფანი პაუერსი
ადრეული ცხოვრება
ცნობილი ამერიკელი მსახიობი სტეფანი პაუერსი დაიბადა 1942 წლის 2 ნოემბერს, ჰოლივუდში, კალიფორნიაში. მისი დაბადების სახელია სტეფანი ზოფია პოლი. პაუერსი თავის პოლონურენოვან ავტობიოგრაფიაში ამბობს: ”Moje prawdziwe nazwisko to Federkiewicz"- ითარგმნება -" ჩემი ნამდვილი (პოლონური) სახელია ფედერკევიჩი". 16 წლის ასაკში მან სტუდიის ხელშეკრულება დადო Columbia Pictures– თან, რის შემდეგაც შეიცვალა მისი გვარი, და გახდა პაუერსი
კარიერა
მარცხნივ|მინი| პაუერსი (მარცხნივ) [[მორინ ო’ჰარა|მორინ ო'ჰარასთან ერთად მაკლინტოკში!, 1963 წ]] ადრეულ 1960-იან წლებში პაუერსი გამოჩნდა რამდენიმე ფილმში, ძირითადად მეორეხარისხოვანი როლებით, მათ შორისაა: თუ კაცი პასუხობს და მაკლინტოკი (1963). მან სკოლის გოგონას როლი მოირგო 1961 წლის ფილმში, ტამი მითხარი სიმართლე. მან ბანის, პოლიციის ოფიცერის ქალიშვილის როლი ითამაშა 1963 წლის ფილმში, Palm Springs Weekend. 1962 წელს გამოჩნდა მელოდრამაში, ინტერნები, ხოლო 1964 წელს ფილმის გაგრძელებაში, ახალი ინტერნები. 1965 წელს გადაიღეს ფილმი, ფანატიკოსი.
მინი| პაუერსი [[ნოელ ჰარისონი|ნოელ ჰარისონთან ერთად]] მოგვიანებით იგი გამოჩნდა სატელევიზიო სახელმძღვანელოს გარეკანზე. სერიალი გაგრძელდა მხოლოდ ერთი სეზონის განმავლობაში, 1966 წლის 16 სექტემბრიდან 1967 წლის 11 აპრილამდე.
პაუერსი მრავალჯერ გამოჩნდა სატელევიზიო შოუებსა და სერიალებში, მათ შორისაა: ლანსერი (1969), McCloud (1971), The Mod Squad (1972), კუნგ ფუ (1974), როკფორდის ფაილები (1975), სამი გზაზე (1975), ექვსი მილიონი დოლარი კაცი (1976), ბიონიკი ქალი (1976) და მაკმილანი და ცოლი (1977). ამ შოუებში პაუერსი გამოჩნდა მას შემდეგ, რაც მან 1970 წელს კონტრაქტი გააფორმა Universal Studios-თან.
1977 წელს პაუერსმა ითამაშა სალი უალენი ექვსნაწილიან სატელევიზიო მინიერიში ვაშინგტონი: დახურული კარების მიღმა, რომლის პროდიუსერია ტელეკომპანია Paramount Television. იგი დაფუძნებულია ჯონ ერლიხმანის წიგნზე კომპანია, რომანი შთაგონებული ავტორის გამოცდილებაზე, ნიქსონის ადმინისტრაციაში. სერიალში გარდა პაუერსისა თამაშობდნენ სხვა მსახიობები, მათ შორის იყვნენ კლიფ რობერტსონი, ჯეისონ რობარდსი, რობერტ ვონი, ლოისი ნეტლტონი და ჯონ ჰოუსმენი.
1978 წელს პაუერმა ითამაშა პოლ კლემენსთან და ბრაიან დენჰითან ერთად ფილმში სიკვდილი ქანაანში, ფილმის რეჟისორი ტონი რიჩარდსონია. ეს სატელევიზიო ფილმი იყო კონექტიკუტის ქალაქელების შესახებ. პაუერმა განასახიერა ჯოან ბარტელი, თავისუფალი მწერალი. ამ ფილმში შედგა მსახიობი ელეანორ პარკერის, კლემენსონის დებიუტი. სატელევიზიო ფილმმა ასევე აღნიშნა რიჩარდსონის ამერიკული სატელევიზიო სარეჟისორო დებიუტი, რიჩარდსონი 1977-1988 წლებში ნომინირებული იყო ემის ჯილდოზე.
1978 წელს პაუერსმა და სტეისი კიჩმა ითამაშეს სპექტაკლში Cyrano de Bergerac. სპექტაკლის რეჟისორი იყო რაე ალენი.
1979 წელს პაუერსმა როჯერ მურთან, ტელი სავალასთან, დევიდ ნივენთან, სონი ბონოსა და ელიოტ გოლდთან ერთად ითამაშა ბრიტანულ სათავგადასავლო ფილმში Escape to Athena, რომელშიც გერმანელ ანგლო-ამერიკელ პატიმართა ჯგუფი იბრძვის საკუთარი თავისა და ზოგიერთი ბერძენის გასათავისუფლებლად. ფილმი გადაღებულია დოდეკანესის კუნძულებზე, საბერძნეთში, 1978 წელს. 2019 წელს მან ითამაშა ფილმში, მხატვრის ცოლი.
პირადი ცხოვრება
პაუერსი მსახიობ გარი ლოკვუდზე იყო დაქორწინებული 1966-1972 წლებში. შემდეგ მას ჰქონდა ურთიერთობა მსახიობ უილიამ ჰოლდენთან. ჰოლდენი გარდაიცვალა 1981 წელს;
პაუერმა BBC Radio 4- ის სამაუწყებლო სახლის გადაცემაში განაცხადა, რომ მან 1968 წლის საპრეზიდენტო კამპანიის განმავლობაში რობერტ კენედის უჭერდა მხარს.
1993 წლის 1 აპრილს დაქორწინდა პატრიკ ხუიტა დე ლა ჩესნაზე (დაიბადა 1951 წლის 7 მაისს, ვერსალში, საფრანგეთში ); წყვილი 1999 წელს დაშორდა. მომდევნო წელს, პაუერსმა დაიწყო ურთიერთობა ტომ კეროლთან, მათი ურთიერთობა გაგრძელდა 2014 წლამდე, ტომ კეროლის გარდაცვალებამდე.
სქოლიო
კატეგორია:Metro-Goldwyn-Mayer-ის კონტრაქტორები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქალი თეატრის მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:დაბადებული 2 ნოემბერი
1658
თარიღი უცნობია
*
Teleochilus
Teleochilus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
გურიფული
გურიფული — ხობის მუნიციპალიტეტის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ერთეული (ყოფ. თემი), რომელიც მოიცავს სოფლებს — პირველ და მეორე გურიფულს; ასევე ამ სოფლების ძველი საერთო სახელწოდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
Lasioglossum fallax
Lasioglossum fallax — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1874 წელს.
სიერო (ასტურია)
სიერო (Siero) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ოვიედოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 211,60 კმ². მოსახლეობა — 51 730 კაცი (2010 წ.).
Lasioglossum fallax
სქოლიო
fallax
სიერო (ასტურია)
სქოლიო
კატეგორია:ასტურიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ასტურიის ქალაქები
იეკულსაუ-აუ-ფიედლუმი
იეკულსაუ-აუ-ფიედლუმი – სიგრძით მეორე მდინარე ისლანდიაში. სათავეს იღებს მყინვარ ვატნაიეკულიდან და მიედინება ჩრდილოეთით. მდინარეზე არის ორი ჩანჩქერი — სელფოსი და დეტიფოსი. მდინარე მაქსიმალურად წყალუხვია ზაფხულში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლანდიის მდინარეები
ლიბანი (ბორჯომის მუნიციპალიტეტი)
ლიბანი — სოფელი ბორჯომის მუნიციპალიტეტში (ტბის თემში). მდებარეობს მდინარე ბორჯომულის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) ნაპირზე. ზღვის დონიდან 1370 მეტრი, ბორჯომიდან 11 კილომეტრი. ლიბანი ადგილობრივი მნიშვნელობის კურორტია. სამკურნალო ფაქტორია მთის ჰავა და მინერალური წყაროების წყალი, რომელსაც იყენებენ აბაზანებისათვის.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 31 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის სოფლები კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის კურორტები
პონი
thumb|პონი პონი (pony) — ტანად პატარა (სიმაღლით 80-140 სმ) ცხენი, რომელიც გამოყვანილია ბრიტანეთის (მათ შორის შეტლენდის, ჰებრიდის, ირლანდიის და სხვა), ისლანდიის, კორსიკის, სიცილიის, გოტლანდის, ჰოკაიდოს (იაპონია) კუნძულებზე. არსებობს დაახლოებით 20-მდე ჯიში. პონს იყენებდნენ წვრილ-გლეხურ მეურნეობაში სხვადასხვა სამუშაოების შესასრულებლად, მაღაროებში. მთის ბილიკებიან გზებზე ტვირთის გადასიდად, ქალაქში პროდუქტების დასატარებლად და სხვა. ამჟამად მათ ძირითადად იყენებენ პარკებსა და ბაღებში ბავშვების გასასეირნებლად. ზოგ ქვეყანაში გამოჰყავთ პონის სპეციალური საჯდომი და შესაბმელი ჯიშები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ცხენის ჯიშები
თავაქალაშვილისეული ვეფხისტყაოსანი
მინიატიურა|180პქ|უცხო მოყმის ნახვის სცენა თავაქალაშვილისეული ვეფხისტყაოსნიდან ვეფხისტყაოსნის თავაქალაშვილისეული ნუსხა, ასევე ცნობილი თავაქარაშვილისეული ნუსხის სახელწოდებით — XVII საუკუნის ხელნაწერი ვეფხისტყაოსანი. ხელნაწერი შეიცავს ე. წ. „ვრცელ რედაქციას“. გადაწერილი და მოხატულია მამუკა თავაქალაშვილის მიერ 1646 წელს. მომგებელი — ლევან II დადიანი.
საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. ხელნაწერი შეიცავს 267 ფურცელს, რომელთა ზომებია 27X19 სანტიმეტრი. ნაწერია მხედრული დამწერლობით, შავი მელნით. სათაურები შესრულებულია სინგურით. ნუსხის მოხატულობა მიჩნეულია ქართული ეროვნული შემოქმედების ნიმუშად. ერთვის გადამწერისა და მომხატველის, მამუკა თავაქალაშვილის, ავტოპორტრეტი.
თავაქალაშვილისეული ვეფხისტყაოსანი დღეს საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდშია დაცული (H-599).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული საერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდი კატეგორია:ვეფხისტყაოსნის ხელნაწერები
თამარ კვანტალიანი
თამარ კვანტალიანი (დ. 12 სექტემბერი, 1952, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
ბიოგრაფია
1975–1978 წლებში — მიხეილ წინამძღვრიშვილის სახელობის კლინიკური და ექსპერიმენტული კარდიოლოგიის ინსტიტუტის ქრონიკული უკმარისობის განყოფილების უფროსი ლაბორანტი. 1978–1985 წლებში — ამავე განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1985 წლიდან აღნიშნული განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომერლი. ავტორია 40 სამეცნიერო ნაშრომის, რომლებიც ეხება გულის იშემიური დაავადების სხვადასხვა ფორმის დიაგნოსტიკასა და მკურნალობის საკითხებს. 1992 წლიდან ეწევა პედაგოგიურ მოღვაწეობას დამოუკიდებელ სამედიცინო ინსტიტუტებში „ვითა“ და „ელეგია და კომპანია“. ექიმი-კარდიოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (2006).
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „გულის იშემიით ავადმყოფებში მიოკარდიუმის ექტოპიური აქტივობის გამოვლენა ფსიქო-ემოციური და სენსორული სტრეს-ტესტების საშუალებით“, დაიცვა 1983 წელს. სადოქტორო დისერტაცია დაიცვა 2006 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი კარდიოლოგები
ამირანდარეჯანიანი (H-384)
მინიატიურა|200პქ|ერთ-ერთი გვერდი ხელნაწერიდან ამირანდარეჯანიანის ხელნაწერი H-384 დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდში. გადაწერილია XIX საუკუნეში, 1824 წელს, თბილისში, დავით თუმანოვის მიერ.
საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. ხელნაწერი შეიცავს 113 ფურცელს, რომელთა ზომებია 32,5X20 სანტიმეტრი. ნაწერია მხედრული დამწერლობით, აქვს თავკაზმულობა. თან ერთვის საჭურვლის ნუსხა 33 დასახელებით და ტაბულა საჭურვლის გამოსახულებებით. ახლავს აგრეთვე ილუსტრაციებიც განმარტებებითურთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული საერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის H ფონდი
ტუსტლა-გუტიერესი
ტუსტლა-გუტიერესი (Tuxtla Gutiérrez) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი მექსიკაში. ჩიაპასის შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობა 503 320 ადამიანი (2005).
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მექსიკის ქალაქები
კახური ღორი
კახური ღორი — უძველესი ენდემური ჯიში. ევროპული გარეული ღორის მოშინაურების შემდეგ ხალხური სელექციის გზით ჩამოყალიბდა ცალკე ჯიშად. განეკუთვნება მომთაბარე ტიპს. ფერად შავია, ზოგჯერ მუქი ნაცარა ან მოწითალო. აქვს უხეში კონსტიტუცია, გვიან მწიფდება, გარემო პირობებს ადვილად ეგუება, ნაკლებმომთხოვნია. იკვებება ტყის მცენარეთა ნაყოფით, იყენებს აგრეთვე თავთავიანი კულტურების ნაწვერალს და ნაკლებნაყოფიერი ტენიანი ჭალის საძოვრებს. კერატის ცოცხალი მასაა 110-120 კგ (უდიდესი 160 კგ), ნეზვისა — 95—100 კგ (უდიდესი 130 კგ-მდე). ნაყოფიერება 7—8 გოჭი, მერძეულობა 30—40 კგ. გასუქების პერიოდში დღეღამური წონამატია 200—300 გ. 1 კგ წონის მოსამატებლად სჭირდება 8—8,5 საკვები ერთული. აქვს მაღალხასიახოვანი მჭლე ხორცი, რომლის წმინდა გამოსავალია 63—64%, ქონისა 20—21%. კახური ღორი გავრცელებულია თიანეთის, ახმეტის, თელავის, ყვარლის, გურჯაანის, დუშეთის, თეთრიწყაროს და სხვა მუნიციპალიტეტებში, სადაც 1974 წელს მისი რაოდენობა 2 ათას სულს აღწევდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ღორის ჯიშები
Teleochilus royanus
Teleochilus royanus — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
ჰაფშირა
ჰაფშირა — სოფელი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის გუდაუთის მუნიციპალიტეტში (ლიხნის თემი), გუდოუსა და აძლაგარის შუამდინარეთში. ზღვის დონიდან 40 მ, გუდაუთიდან 3 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
Teleochilus royanus
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ჰაფშირა
სქოლიო
კატეგორია:ლიხნის თემის სოფლები
მურვან გურკლელი
მურვან გურკლელი — XIII საუკუნის 60-იანი წლების ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე (ვარაუდით გურკლელი მახუნჯაგისძე, ბეშქენის სახლის წევრი, შესაძლოა ძმა). მოღვაწეობდა დავით VII ულუს კარზე. 1260 წელს მონღოლთა წინააღმდეგ აჯანყებული მეფის მხარეზე იბრძოდა ახალდაბასთან. XIII საუკუნის 60-იან წლებში გურკლელი ტყვედ ჩაუვარდა სამცხე-ჯავახეთში შემოსეულ მონღოლთა რაზმს, რომელსაც ალათემური სარდლობდა. გურკლელმა თავი დააღწია ტყეობას, შეკრიბა ლაშქარი და შეებრძოლა მტერს. ამის შემდეგ გურკლელთა გვარი წყაროებში აღარ იხსენიება. როგორც ჩანს, მომძლავრებულმა ჯაყელთა სახლმა წაართვა მათ მამული. სოფ. გურკელთან ერთად გურკლელთა სახლმა დაკარგა თავისი გვარწოდებაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი დიდი ფეოდალები
პალატალიზაცია
პალატალიზაცია არის ენათმეცნიერული ცნება-ტერმინი, რომელიც როგორც სინქრონულ, ასევე დიაქრონულ ენათმეცნიერებაში გამოიყენება. სიტყვა პალატალიზაციის ქვეშ ენათმეცნიერები მოიაზრებენ ენაში არსებულ ბგერათა ასიმილიციის გარკვეულ მოვლენას: ზოგიერთი თანხმოვანი ზოგ ხმოვანთან მეზობლობისას შეიცვლის საარტიკულაციო ადგილს, ანუ თავდაპირველი ველარულიდან პალატალურ მდგომარეობაში გადადის და შესაბამისად ჟღერადობას შეიცვლის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფონეტიკა
კრისტიანსტადი (კომუნა)
კრისტიანსტადის კომუნა (Kristianstads kommun) - სკონეს ლენში შემავალი შვედეთის კომუნა. მისი ხელმძღვანელობა განთავსებულია ქალაქ კრისტიანსტადში.
დამეგობრებული ქალაქები და მუნიციპალიტეტები
კრისტიანსტადის კომუნადამეგობრებულია შემდეგ მუნიციპალიტეტებთან:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვედეთის კომუნები
ფრიდერიკე ფონ მეკლენბურგ-შტრელიცი
ფრიდერიკე კაროლინე სოფია ფონ მეკლენბურგ-შტრელიცი (Friederike Caroline Sophia von Mecklenburg-Strelitz; დ. 2 მარტი 1778, ჰანოვერი — გ. 29 ივლისი 1841, იქვე) — ჰანოვერის დედოფალი.
ბიოგრაფია
იგი იყო მეკლენბურგ-შტრელიცის ჰერცოგის კარლ II-ის და მისი მეუღლის ფრიედერიკე კაროლინე ლუიზე ფონ ჰესენ-დარმშტატის უმცროსი ქალიშვილი.
შთამომავლობა
პირველი ქორწინება: 1793 წელს ფრიედერიკემ დაქორწინდა პრუსიის პრინც ლუიზე, მისი დის ლუიზეს მეუღლის კრონპრინც ფრიდრიხ ვილჰელმის ძმაზე.
მეორე ქორწინება: 1798 წელს იქორწინა ფრიდრიხ ცუ ზოლმს-ბრაუნფელსზე.
მესამე ქორწინება: 1815 წელს იქორწინა მაშინდელ კუმბერლანდის ჰერცოგზე და მომავალ ჰანოვერის მეფე ერნსტ აუგუსტზე.
კატეგორია:დაბადებული 2 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1778 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1841 კატეგორია:ჰანოვერის დედოფლები
ზოგიში
ზოგიში — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ცაგერის მუნიციპალიტეტში, ალპანის თემში. მდებარეობს მდინარე რიონის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 520 მეტრზე, ცაგერიდან დაშორებულია 28 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 148 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ცაგერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჩიხორის ბრძოლა
ჩიხორის ბრძოლა 1463 — ბრძოლა ერთიანი საქართველოს მეფე გიორგი VIII-სა და მის წინააღმდეგ აჯანყებულ იმერეთის მეფე ბაგრატ VI-ს შორის. ბრძოლაში ბაგრატმა გაიმარჯვა, დაიპყრო იმერეთი, აიღო ქუთაისი და მეფედ ეკურთხა. ბრძოლა გაიმართა სოფელ ჩიხორთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:XV საუკუნის ბრძოლები
The Screen Behind the Mirror
სქოლიო
კატეგორია:ენიგმას ალბომები კატეგორია:1999 წლის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები მიხაელ კრეტუს პროდიუსერობით
კასტრილიონი
კასტრილიონი ; — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ასტურიის პროვინციის ავილესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 55,34 კმ². მოსახლეობა — 22 832 კაცი (2010)
ბეშქენ გურკლელი მახუნჯაგისძე
ბეშქენ გურკლელი მახუნჯაგისძე — XIII საუკუნის 30-50-იანი წლების ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, რუსუდანისა და დავით VI ნარინის კარის მოხელე — ამირეჯიბი, სოფ. გურკელის (სამცხე) მემკვიდრეობით მფლობელი (გურკლელების საგვარეულო).
გურკლელი მახუნჯაგისძე დავით VI-ის თანშეზრდილი და დაახლოებული პირი იყო. იგი თან ახლდა მეფობის დასამტკიცებლად დაახლოებით 1243 წელს ოქროს ურდოში წასულ დავით VI-ს. 1259 წელს მონღოლთა წინააღმდეგ აჯანყებულ დავით VI-თან ერთად დასავლეთ საქართველოში გადავიდა. ამის შემდეგ, როგორც ჩანს, იმერეთში დამკვიდრდა სამეფო კარზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი დიდი ფეოდალები
Google-ის შენაძენების სია
მინი|300პქ|Google-ის ლოგო.
Google — კომპიუტერის პროგრამებისა და საძიებო სისტემის კომპანია. თითოეული შენაძენი არის განსაზღვრული კომპანიის შესასრულებლად, ზუსტი განსაზღვრების გარეშე. შეძენის თარიღად მიჩნეულია შეთანხმების დღე Google-სა და შენაძენ კომპანიას ან მის ყოფილ მფლობელს შორის. თითოეული შენაძენის ღირებულება ჩამოწეილია აშშ დოლარით, რადგან Google-ის მთავარი შტაბი მდებარეობს აშშ-ში. თუ შენაძენის ფასი არ მითითებული, ანუ ეს ინფორმაცია არ გამჟღავნებულა.
სქოლიო
შენაძენები
ბიჩჰორნი
ბიჩჰორნი (Bietschhorn) — მთა ბერნის ალპების სამხრეთში, შვეიცარიაში, ვალეს კანტონის ტერიტორიაზე. მთის ჩრდილო-აღმოსავლეთი და სამხრეთი კალთები მიეკუთვნება იუნგფრაუ-ალეჩის დაცულ ტერიტორიას, რომელიც მოიცავს იუნგფრაუსა და ალეჩის მყინვარებს და შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
მთა პირველმა ლესლი სტეფანიმ დალაშქრა 1859 წლის 13 აგვისტოს, რაც შემდეგ მან თავის წიგნში „ევროპის მოედანი“ (1871) აღწერა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
მრგვალფარფლიანები
მრგვალფარფლიანები, პინაგორისებრნი (Cyclopteridae) — ზღვის თევზების ოჯახი ქორჭილასნაირთა რიგისა. აქვთ მოკლე სხეული (60 სმ-მდე), სფეროსებრი, წინა ნაწილში გაბერილი, უკან შევიწროვებული. მასა 3 კგ-მდე. ტოფობის პერიოდში მკვეთრი „საქორწინო მორთულობა აქვს. ოჯახში 9 გვარი და 30 სახეობაა. გავრცელებულია ატლანტისა და წყნარ ოკეანეებში. ფსკერის თევზებია, იკვებებიან წვრილი თევზებით, კიბოსნაირებით და სხვა. არეწაო მნიშვნელობა აქვს მხოლოდ პინაგორს (საკვებად იყენებენ ხორცს, ქვირითსა და ღვიძლს)“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქორჭილასნაირნი
ანტიგენი
ანტიგენი (antigenum) — ორგანიზმისათვის უცხო ნივთიერება, მაღალმოლეკულური კოლოიდური ნაერთი, უმთავრესად მცენარეული, ბაქტერიული ან ცხოველური ცილა ან ცილის კომპლექსი პოლისაქარიდთან. კანქვეშ, კუნთებსა ან სისხლში შეყვანის შემდეგ ორგანიზმში წარმოიქმნება ანტისხეულები. ანტიგენს აქვს წარმოქმნილ ანტისხეულებთან სპეციფიკურ რეაქციაში შესვლის უნარი. ანტიგენური თვისებები ახასიათებს აგრეთვე გველის, მორიელის, ფუტკრის, ზოგიერთი ობობის შხამს. ერთი ცხოველის ცილა ანტიგენია იმავე სახის სხვა ცხოველისათვის. ამით არის გამოწვეული ქსოვილის გადანერგვისას ქსოვილიანი შეუთავსებლობის რეაქციას იმ შემთხვევების გამოკლებით, როდესაც ქსოვილი გადანერგილია ერთი იდენტური ტყუპის ცალიდან - მეორეზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმუნური სისტემა
დავითიანი (S-1598)
მინიატიურა|200პქ|ხელნაწერის ერთ-ერთი გვერდი, რომელზეც გამოსახულია დავით გურამიშვილის ავტოპორტრეტი დავით გურამიშვილის „დავითიანის“ ხელნაწერი S-1598 — ავტოგრაფული ხელნაწერი, გადაწერილი უკრაინაში თავად ავტორის მიერ.
საწერ მასალად გამოყენებულია ქაღალდი. შეიცავს 155 ფურცელს, რომელთა ზომებია 32,5X19,5 სანტიმეტრი. ნაწერია მხედრული დამწერლობით, სათაურები და სტრიქონების დასაწყისები სინგურითაა შესრულებული. ტექსტს დართული აქვს დავით გურამიშვილის ავტროპორტრეტი, სარწყავისა და წისქვილის გეგმა. მის თავზე ჩაკრულია ახტირკის ღვთისმშობლის გრავიურა.
დავითიანის ეს ხელნაწერი დღეს საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის S ფონდშია დაცული (S-1598).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული საერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის S ფონდი
1659
თარიღი უცნობია
*
Teretia
Teretia — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Field of Crows
Field of Crows (2003) — მუსიკოს და ვოკალისტ ფიშის მერვე სოლო-ალბომი. იგი გამოიცა ფიშის საკუთარ ლეიბლზე Chocolate Frog Records.
ალბომის გაფორმება ახლოს არის ვინსენტ ვან გოგის ნახატებთან.
სქოლიო
კატეგორია:ფიშის ალბომები კატეგორია:2003 წლის ალბომები
Lasioglossum familiare
Lasioglossum familiare — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1842 წელს.
სქოლიო
familiare
სინათლე ჩვენს ფანჯრებში
სინათლე ჩვენს ფანჯრებში — სს „ქართული ფილმის" 1969 წლის ფილმი. რეჟისორი — გუგული მგელაძე.
სიუჟეტი
ენგურჰესის მშენებლობაზე ახალგაზრდებს ბრიგადირად ომის ვეტერანი ალექსანდრე დაუნიშნეს. ისინი საერთო საცხოვრებელშიც ერთად არიან. ალექსანდრეს გამოცდილება, შრომისმოყვარეობა, წესიერება და ადამიანურობა სკოლის მერხიდან პირდაპირ მშენებლობაზე მისული ბიჭებისთვის სამაგალითო გახდება. მძიმე სიტუაციაში ჩავარდნილი ახალგაზრდები, მშენებლობის მიტოვებასაც დააპირებენ, მაგრამ ალექსანდრე ახალგაზრდებს ამხნევებს და ისევ აგრძელებენ დაწყებულ საქმეს.
სქოლიო
კატეგორია:ფილმები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ქართული ფილმები კატეგორია:1969 წლის ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ფილმები კატეგორია:გუგული მგელაძის ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები
ჯორჯ გერშვინი
ჯორჯ გერშვინი (ინგლ. George Gershwin ['gɘːʃwɪn], ნამდვილი სახელი Jacob Gershowitz — იაკობ, ან ჯეიკობ გერშოვიც; (დ. 26 სექტემბერი, 1898, ბრუკლინი, ნიუ-იორკი ― გ. 11 ივლისი, 1937, ჰოლივუდი) — ამერიკელი კომპოზიტორი და მუსიკოსი. მისი ვოკალური და თეატრალური ნამუშევრების დიდი ნაწილი უფროს ძმასთან ლირიკოს აირა გერშვინთან ერთად აქვს დაწერილი. შექმნილი აქვს ნაწარმოებები როგორც ბროდვეისთვის, ასევე კლასიკური საკონცერტო დარბაზისთვის. იგი მრავალი ცნობილი სიმღერის ავტორია.
მის კომპოზიციათა დიდი ნაწილი გამოყენებული იყო ტელევიზიასა და კინოფილმებში, მრავალი მათგანი ჯაზის სტანდარტი გახდა. ჯაზის მომღერალმა ელა ფიცჯერალდმა გერშვინის სიმღერათა დიდი ნაწილი მის გერშვინის სიმღერების ალბომში ჩაწერა (ნელსონ რიდლის არანჟირებით). მისი სიმღერები ჩაწერილი აქვს ასევე მრავალ სხვა განთქმული მუსიკოსს, მათ შორის :ბინგ კროსბის, ჯონ კოლტრეინს, ფრენკ სინატრას, ბილი ჰოლიდეის, მაილს დეივისს, ჰერბი ჰენკოკს, ჯუდი გარლანდს, ნინა სიმონეს, ჯონ ფეისა და სტინგს.