cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ფრანგული სამზარეულო
XX საუკუნის მეორე ნახევარი
ტერმინი ნუველ კუიზინი ფრანგულ სამზარეულოს ისტორიაში მრავალჯერ გამოყენებულა. ამგვარად შეუფასებიათ 1740-იან წლებში ვინსან ლა შაპელის, ფრანსუა მარენისა და მენონის კერძების მომზადების წესი, ასევე 1880-იან და 1890-იან წლებში ესკოფიეს სამზარეულო. ტერმინი ხელახლა გამოჩნდა 1960-იან წლებში ორი ავტორის ანრი გოლისა და კრისტიან მიიოს ნაშრომებში პოლ ბოკუზის, ჟან ტრუაგროსა და პიერ ტრუაგროს, მიშელ ჟერარის, როჟერ ვერჟეს და რაიმონ ოლივერის ტექნიკის აღწერისას. ეს მზარეულები ერთგვარად აუჯანყდნენ ესკოფიეს ორთოდოქსულ სამზარეულოს. ზოგიერთი მათგანი ფერნან პუანტის მოწაფეები იყვნენ "პირამიდაში" ვენაში და შემდგომში საკუთარი რესტორნები გახსნეს. გოლმა და მიიომ "აღმოაჩინეს ფორმულა", რომელიც ამ ახალი მომზადების სტილის 10 მახასიათებელს შეიცავდა.
პირველი მახასიათებელი მომზადებაში გადამეტებული სირთულის უარყოფა იყო. მეორე, უმეტესობა თევზეულის, ზღვის პროდუქტის, გარეული ფრინველის, ხბოს, მწვანე ბოსტნეულისა და პატეების მომზადების დრო მნიშვნელოვნად შემცირდა ბუნებრივი გემოს შენარჩუნების მიზნით. ამ მახასიათებლით ორთქლზე მომზადება მნიშვნელოვანი მიმდინარეობა იყო. მესამე მახასიათებელი იყო ყველაზე ქორფა ინგრედიენტების გამოყენება. მეოთხე, დიდი მენიუები შეიცვალა მოკლე მენიუთი. მეხუთე, ხორცისა და ნანადირევისთვის მძაფრი მარინადების გამოყენება შეწყდა. მეექვსე, შეწყდა მსუყე სოუსების, როგორიცაა ესპანიოლი და ბეშამელის გამოყენება და ნაცვლად სანელებლებად ქორფა მწვანილს, ხარისხიან კარაქს, ლიმონის წვენსა და ძმარს იყენებდნენ. მეშვიდე, ჰოტ კუიზინის კერძების ნაცვლად დაიწყეს რეგიონული კერძების გამოყენება. მერვე, დაიწყეს ახალი მომზადების ტექნიკით ექსპერიმენტირება თანამედროვე სამზარეულო მოწყობილობით; ბოკუზი მიკროღუმელსაც კი იყენებდა. მეცხრე, კერძების მომზადებისას შეფები დიდ ყურადღებას უთმობდნენ მათ სტუმართა დიეტურ მოთხოვნებს. მეათე და ბოლო, შეფები უკიდურესად ინოვაციურები იყვნენ და, შედეგად, ახალ კომბინაციებსა და შეხამებებს ქმნიდნენ.
ზოგიერთი მოსაზრებით ნუველ კუიზინის ამ გზით განვითარებაში საკუთარი წვლილი მეორე მსოფლიო ომმაც გაიღო, ვინაიდან ამ პერიოდში გერმანელთა ოკუპაციის პირობებში ცხოველური ცილების დეფიციტი იყო. 1980-იანი შუა წლებისთვის კულინარულმა მწერლებმა აღნიშნეს, რომ მომზადების ამ სტილმა საკუთარი თავი ამოწურა და მრავალი შეფი ჰოტ კუიზინის მომზადების სტილს დაუბრუნდა, თუმცა მსუბუქი წარმოდგენისა და ახალი ტექნიკის დიდი ნაწილი კვლავად შემორჩა.
რეგიონული სამზარეულოები
thumb|right|250px|საფრანგეთის 22 [[საფრანგეთის რეგიონები|რეგიონი და 96 დეპარტამენტი მოიცავს კორსიკას. პარიზის ნაწილი გამოყოფილია (ჩანართი მარცხნივ).]] ფრანგული რეგიონული სამზარეულოსთვის დამახასიათებელია უკიდურესი მრავალფეროვნება და სტილი. ტრადიციულად, საფრანგეთის ყოველ რეგიონს მისთვის დამახასიათებელი სამზარეულო აქვს მიღებული როგორც ბურჟუაზიის, ისე გლეხებისა და რეგიონის სხვა მოსახლეობის მიერ.
პარიზი და ილ-დე-ფრანსი
პარიზი და ილ-დე-ფრანსი ცენტრალური რეგიონებია, სადაც თითქმის ყველაფერი ხელმისაწვდომია, ვინაიდან ყველა რკინიგზის ხაზი აქ იკვეთება. პარიზში 9000-ზე მეტი რესტორანია, რომლებიც თითქმის მსოფლიოს ყველა კუთხეს წარმოადგენს. აქ მიშლენის მეგზურის მიერ მინიჭებული მაღალი რეიტინგის რესტორნების სიუხვეა.
შამპანი, ლორენი და ალზასი
ნანადირევი და შაშხი პოპულარულია შამპანში, განსაკუთრებულ შუშხუნა ღვინოსთან, რომელიც ცნობილია უბრალოდ როგორც "შამპანური". ხილის მურაბებით განთქმულია ლორენი და ქიშ ლორენი. ალზასში გერმანული სამზარეულოს კულტურის გავლენა იგრძნობა და აქუარი ღვინოები და ლუდი მეზობელი გერმანიისას ჰგავს.
ნორდი--პა-დე-კალე, პიკარდი, ნორმანდია და ბრეტანი
სანაპირო რეგიონი ცნობილია კიბოსნაირებით, ლაბრაკით, ზღვის ეშმაკით, herring-ით. ნორმანდია განთქმულია უმაღლესი ხარისხის ზღვის პროდუქტით, ხოლო ბრეტანი ომარებით, ხამანწკებითა და მდინარის კიბორჩხალებით. ნორმანდია ვაშლის ბაღების სამშობლოა, რომლისგანაც წვენსა და კალვადოსს ამზადებენ. რეგიონის ჩრდილოეთ ნაწილში, განსაკუთრებით ნორდში, მოჰყავთ დიდი რაოდენობით ხორბალი, შაქრის ჭარხალი და ციკორია. ამ რეგიონის ბოსტნეულიც, მათ შორის სატაცური და არტიშოკი, ერთ-ერთ საუკეთესოდ ითვლება. ბრეტანში ფართოდაა გავრცელებული წიწიბურა, რომელიც გამოიყენება რეგიონის გალეტში (უწოდებენ "jalet"-ს), საიდანაც ეს კერძი წარმოიშვა.
ლუარის ხეობა და ცენტრალური საფრანგეთი
მაღალი ხარისხის ხილი მოდის ლუარის ხეობიდან და ცენტრალური საფრანგეთიდან, მათ შორის ბალი და ალუბალი, რომლისგანაც "გინიოლეს" (Guignolet) ამზადებენ, და მსხალი. აქვე მოჰყავთ მარწყვი და ნესვი. ადგილობრივ სამზარეულოში იყენებენ როგორც თევზს, ასევე ნანადირევს, ცხვარს, ციკანს, შაროლეზის ჯიშის მსხვილფეხა საქონელს და მაღალი ხარისხის თხის ყველს. კერძებში ხშირად იყენებენ ქორფა ახალგაზრდა ბოსტნეულსა და რეგიონის დამახასიათებელ სოკოს, "პარიზის შამპინიონს". ორლეანი ასევე განთქმულია განსაკუთრებული ძმრით.
სქოლიო
* კატეგორია:ხმელთაშუაზღვისპირეთის სამზარეულო
ვუკოვო
ვუკოვო (Вуково) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 74 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
ცოფიანი ხარი (ფილმი)
ცოფიანი ხარი (Raging Bull) — მარტინ სკორსეზეს ფილმი, რომელიც გამოვიდა 1980 წელს. ფილმში მონაწილეობენ რობერტ დე ნირო, კეთი მორიარტი, ჯოუ პეში, ფრენკ ვინსენტი, ნიკოლას კოლასანტო, ტერესა სალდანა და სხვა. შავ-თეთრი ფილმი გადაღებულია ჯეიკ ლამოტას წიგნის მიხედვით.
სიუჟეტი
ჯეიკი – მეტსახელად ბრონქსელი ხარი – მოკრივეა საშუალო წონით კატეგორიაში. 1940-იანი წლების ნიუ-იორკში მისი კარიერა მწვერვალზეა. ის რინგზე უძლეველია, მაგრამ ძალადობით გამოირჩევა რინგის მიღმაც. მუდმივად ჩხუბობს მეუღლესთან. ჯეიკი დაამარცხებს რივზს რინგზე, თუმცა მსაჯები სადაო გადაწყვეტილებას მიიღებენ და გამარჯვებას რივზს ჩაუთვლიან, რაც ბრბოს აღაშფოთებს. ჯეკი ენდობა საკუთარ ძმას, ჯოუის. 1943 წელს დეტროიტში ის დაამარცხებს შუგარ რეი რობინსონს. რობინსონთან მესამე ბრძოლაში ის დამარცხდება. ჯეკი მოიყვანს მეორე ცოლს, ახალგაზრდა და ქერათმიან ვიკის. 1947 წელს ნიუ-იორკში ჯეკი გაანადგურებს ტონი ჯენაიროს. მას შემდეგ, რაც ვიკი სალვისთან ერთად წავა დასალევად, ჯოუ სცემს სალვის. ჯეკი კი ჯოუისა და ვიკიზე ეჭვიანობს, მათ ღალატში დაადანაშაულებს და ორივეს სცემს. ვიკისა და ჯოუიზე გადამტერებით ჯეკი გაანადგურებს საკუთარ პროფესიულ და პირად ცხოვრებას 1950-იან წლებში. რინგზე რობინსონი სასტიკად სცემს ჯეკს, თუმცა ვერ წააქცევს მას. კრივიდან წასული ჯეკი გახსნის ღამის კლუბს, სადაც საღამოები მიჰყავს. ჯეკი ბოლოს ისე დაეცემა, რომ ციხეში აღმოჩნდება. ის კედლებს ურტყავს და ტირის რომ ცხოველი არ არის. ფილმის ბოლოს ჯეკი რეპეტიციას გადის და იმეორებს მარლონ ბრანდოს პერსონაჟის ციტატას ფილმიდან „ნავსადგურში“.
ჯილდოები
ოსკარი
BAFTA
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1980 წლის ფილმები კატეგორია:United Artists-ის ფილმები კატეგორია:მარტინ სკორსეზეს ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ავტობიოგრაფიებზე დაფუძნებული ფილმები
პუნტარენასის პროვინცია
პუნტარენასი (Puntarenas) — პროვინცია კოსტა-რიკაში. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში. მოიცავს კოსტა-რიკის წყნარი ოკეანის სანაპირო ზოლის უდიდეს ნაწილს და წარმოადგენს ქვეყნის უდიდეს პროვინციას. ჩრდილოეთიდან საათის ისრის მიმართულებით ესაზღვრება პროვინციები: გუანაკასტე, ალახუელა, სან-ხოსე და ლიმონი, ასევე პანამის რესპუბლიკა.
დედაქალაქია პუნტარენასი. ფართობი 11 266 კმ²–ია, მოსახლეობა 410 929 ადამიანი (2011 წ). დაყოფილია 11 კანტონად.
სქოლიო
კატეგორია:კოსტა-რიკის პროვინციები
Another Cup of Coffee
„Another Cup of Coffee“ — ჯგუფ Mike + The Mechanics-ის სიმღერა და სინგლი. გამოიცა 1995 წელს. შეტანილია ალბომში Beggar on a Beach of Gold.
მგლის სოკო
მგლის სოკო (Coprinus micaceus) — ქუდიანი სოკო კოპრინასებრთა ოჯახისა. აქვს ზარისებრი, მოყვითალო-მურა, ცენტრში უფრო მუქი ქუდი, რომლის დიამეტრია 3-6 სმ; დაფარულია მბზინავი ქერცლით, რომელიც მალევე ქრება. ფირფიტები ჯერ თეთრია, შემდეგ შავი. ფეხი თეთრია, იზრდება ადრე გაზაფხულიდან ზამთრის პირამდე ჯგუფებად, დამპალ ხეებზე და მათ ახლოს, აგრეთვე ნაკელიან ადგილებზე. იჭმევა ნორჩი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოპრინოფსისი კატეგორია:საჭმელი სოკოები
აბისის ციხე
ძეგლის აღწერა
ციხე-დარბაზი სამი ნაწილისაგან შედგება. ცენტრი უკავია კოშკურ ნაგებობას, რომელსაც საცხოვრებელი დანიშნულებაც ჰქონია და საბრძოლოც. ეტყობა, აგებისთანავე ცხადი გამხდარა, რომ საჭირო იყო კიდევ დამატებითი ნაგებობანი. ამიტომაც დაუმატებიათ მოზრდილი ნაგებობა, სამხრეთის მხარეს კი ეკლესია აუშენებიათ.
ცენტრალური კოშკური შენობა არა ნაკლებ სამი სართულისა ყოფილა. გეგმით იგი კვადრატს უახლოვდება. კუთხეებში მცირე ზომის ცილინდრული კოშკებია, რომელთაც მხოლოდ დაცვისათვის იყენებდნენ. პირველი სართული დამხმარე იქნებოდა. მეორე სართულს ყველა ელემენტი აქვს საცხოვრებლად და თავდასაცავად.
ცნობილი არაა, როდის გამოვიდა მწყობრიდან ეს სიმაგრე. სავარაუდოდ იგი თავისი ფუნქციის დაკარგვის შემდეგ, XIX საუკუნეში უნდა იყოს დაზიანებული.
ციხე-დარბაზის კომპლექს და სოფ. აბისის ნასოფლარს 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
ფრანსისკო ურკუიო
ფრანსისკო ურკუიო მილანიოსი (Francisco Urcuyo Maliaños; დ. 30 ივლისი, 1915 — გ. 14 სექტემბერი, 2001) — ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი, ნიკარაგუის დროებითი პრეზიდენტი. მას 1974-1979 წლებში ეკავა ნიკარაგუის ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა ანასტასიო სომოსა დებაილეს ადმინისტრაციაში.
ფრანსისკო ურკუიო მხოლოდ ერთი დღის განმავლობაში, 1979 წლის 17 და 18 ივლისში, ასრულებდა პრეზიდენტის მოვალეობას, სომოსა დებაილეს გადადგომის შემდეგ. სომოსას გაქცევის შემდეგ მან მოინდომა დარჩენილი ვადით ეპრეზიდენტა. ამან გამოიწვია სანდინისტების გაშმაგება და 18 ივნისს იგი გვატემალაში გაიქცა ნიკარაგუიდან, რომელსაც სანდინისტური ძალები მართავდნენ.
დემოკრატიული გარდასვლა
დემოკრატიული გარდასვლა — ფრაზა რომლითაც აღწერენ პოლიტიკურ სისტემას, რომელიც ავტოკრაატიიდან დემოკრატიისაკენ მიემართება. პროცესი აგრეთვე ცნობილია როგორც დემოკრატიზაცია, პოლიტიკური ცვლილებების დემოკრატიული მიმართულებით სვლა. აღსანიშნავია, რომ გარდამავალ რეჟიმებს სამოქალაქო არეულობის უფრო ხშირი გამოცდილება აქვთ. ცივი ომის დასრულების შემდგომ გარდამავალი რეჟიმები სახელმწიფოს მართვის ყველაზე გავრცელებული ფორმა გახდა. დემოკრატიული ინსტიტუტების დეკორატიული ბუნების მეცნიერული ანალიზი ასკვნის, რომ საპირისპირო დემოკრატიული უკანდახევა (ავტოკრატიზაცია), ავტორიტარიზმზე გადასვლა თანამედროვე ჰიბრიდული რეჟიმების ყველაზე გავრცელებული საფუძველია.
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური სისტემები
ზორნიცა
ზორნიცა (Зорница) — დასახლება ბულგარეთში. მდებარეობს კირჯალის ოლქში, შედის კირჯალის მუნიციპალიტეტში. მოსახლეობა შეადგენს 1 ადამიანს.
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ შიროკო-პოლეს საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის ზორნიცა, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს სეაბხტინ ალი კასიმი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
Lasioglossum perexiguum
Lasioglossum perexiguum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1924 წელს.
სქოლიო
perexiguum
ტაშირი
ტაშირი (Տաշիր) — ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარე შუა საუკუნეების აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის განაპირა ოლქი (ახლანდელი სომხეთის ლორეს პროვინცია).
მხარის აღწერა
მოიცავდა მდინარე ძორაგეტის მარცხენა შენაკადის — ტაშირიწყლის (ახლანდელი სახელწოდება ტაშირი) ხეობას. შემოსაზღვრული იყო ლოქის, ლელვარის, ყარაღაჯის და ბამბაკის მთებით. ცენტრი ოძუნი (შემორჩენილია VIII საუკუნის ცენტრალურგუმბათიანი ტაძარი, აგებული იოანე ოძუნელის მიერ). წყაროებში პირველად მოხსენიებულია I საუკუნეში (პლინიუს უფროსი). ამ დროს ტაშირი თრიალეთთან ერთად ქართლის სამეფოს შემადგენლობაში შედიოდა. მომდევნო საუკუნეებშიც სომხეთის სახელმწიფოს მოსაზღვრე ტაშირი სამთავრო ქართლის შემადგენლობაში იყო. პერიოდულად იგი საცილობელი ტერიტორია ხდებოდა. ტაშირზე გადიოდა სავაჭრო-საქარავნო გზები ჯავახეთის ახალქალაქისა და აბოცისაკენ (ყარაღაჯის მთის გადაკვეთით), აგრეთვე სომხეთის ქალაქებისაკენ (ბეზობდალის მთებით). X საუკუნის დასასრულსა და XI საუკუნის დასაწყისში ტაშირი ახალწარმოქმნილი ტაშირ-ძორაგეტის სამეფოს იურისდიქციაში მოექცა. 1118 წლიდან კვლავ საქართველოს ტერიტორიის ნაწილი — ამირსპასალარის კუთვნილი მიწა გახდა. 1122 წელს შემოუერთდა საქართველოს და სამართავად გადაეცა ჯერ ორბელებს, შემდეგ — მხარგრძელებს. საქართველოს დამოუკიდებლობის აღდგენის დროს, 1918 წელს ეს მხარე საქართველოს შემადგენლობაში შედიოდა. X-XIII საუკუნეებში ტაშირი ეწოდებოდა აგრეთვე მის მეზობელ ოლქებსაც; XI საუკუნეში კი, ლორის ციხის აგების შემდეგ, ტაშირის ცენტრი ლორეში გადავიდა და მხარეც ხშირად ლორედ იწოდებოდა. გვიანდელი გეოდალური ხანის წყაროებში სახელწოდება „ტაშირი“ მხოლოდ პირვანდელი — ლოკალური შინაარსით იხმარება. ტაშირი ამჟამად სომხეთის ფარგლებშია მოქცეულია და ლორის ოლქში შედის.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
ბაკქანალია
thumb|300px|ბახუსის ყმაწვილობა — ორგია, [[ბუგერო, უილიამ|უილიამ ბუგეროს ნახატი (1884).]] ბაკქანალია (გავრც. ვაკხანალია) იყო რომაული ღმერთი ბახუსის ველური და მისტიური ფესტივალი. შემოვიდა რა რომში ქვემო იტალიიდან ეტრურიის გავლით (დ. ძვ.წ. 200), ბაკქანალია საიდუმლოდ ტარდებოდა და მას მხოლოდ ქალები ესწრებოდნენ; გრძელდებოდა სამი დღის განმავლობაში ყოველწლიურად სიმილას ველზე, ავნეტინის მთასთან. შემდგომში, ფესტივალზე დასწრების უფლება მამაკაცებსაც მიეცათ და დღესასწაული თვეში უკვე ხუთჯერ ტარდებოდა. ტიტუს ლივიუსის (ასევე ლივი) თანამხმად ეს ბახუსის კულტის ლიდერად პაკულა ანიას ყოფნის პერიოდში მოხდა, თუმცა ზოგიერთი ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ მამაკაცები ცერემონიალში ადრეც მონაწილებდნენ.
ლივის ცნობით, კულტის სწრაფმა გავრცელებამ, რომლის დროსაც ყველანაირი სახის კრიმინალი და პოლიტიკური კონსპირაციები ისახებოდა, განაპირობა ძვ. წ. 186 წელს სენატის გადაწყვეტილების მიღება — ე.წ. (ლათ.) Senatus consultum de Bacchanalibus, რომელიც აპულიაში (სამხრეთი იტალია) 1640 წელს ნაპოვნ ბრინჯაოს ტაბულაზეა აღბეჭდილი (ამჟამად ინახება ვენის საიმპერატორო მუზეუმში). ამ გადაწყვეტილების მიხედვით ბაკქანალია აკრძალეს სრულიად იტალიაში გარდა განსაკუთრებული შემთხვევებისა, რომლის ნებართვა მხოლოდ სენატს შეეძლო გაეცა. თუმცა, მიუხედავად მკაცრი სასჯელისა, ბაკქანალიის ტრადიციამ კიდევ დიდ ხანს გასტანა სამხრეთ იტალიაში.
თანამედროვე სქოლასტები ლივის გადმოცემებს ეჭვქვეშ აყნებენ და მიიჩნევენ, რომ სენატი ბაკქანთა წინააღმდეგ სამი მიზეზის გამო გამოვიდა: (პირველი) კულტში ლიდერები ქალები იყვნენ, რომაული ტრადიციების საწინააღმდეგოდ; (მეორე) კულტის წევრები ასევე იყვნენ მონები და ღარიბები, რომლებიც კლასობრივი სისტემის გადაგდებას გეგმავდნენ; (მესამე) ერიხ გრუენის თეორიის მიხედვით, ამგვარი ღრეობები წინ სწევდა ზოგიერთი გენერალის პოპულარობას, რაც საფრთხეს წარმოადგენდა სენატის კოლექტიური ავტორიტეტისთვის.
მას შემდეგ ეს სიტყვა თანამდეროვე ტერმინოლოგიაში ზოგადად გამოიყენება თავაწყვეტილი ღრეობისა და განუკითხაობის აღსანიშნავად.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომაული დღესასწაულები
არაგონული ვიკიპედია
არაგონული ვიკიპედია (Aragonese Wikipedia) — ვიკიპედიის განყოფილება არაგონულ ენაზე. თავისუფალი ენციკლოპედია. გაეშვა 2004 წლის 21 ივლისს. 2010 წლის 31 ოქტომბრის მონაცემებით შეიცავდა 22,900 სტატიას. დაარსებიდან 1 წლის შემდეგ მოიცავდა 1000 სტატიას. 2013 წლის იანვარის მონაცემებით ვიკიპედიის არაგონულ განყოფილებაში არსებობს დაახლოებით 29 ათასი სტატიას. ჰყავს 6 ადმინისტრატორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
სან-პასკუალი (ბატანგასი)
სან-პასკუალი (ოფიციალურად სან-პასკუალის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng San Pascual) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბატანგასის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 69 009 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 29 ბარანგაის.
1372
თარიღი უცნობია
*
დიმიტრი პრიანიშნიკოვი
ადრეული წლები
დიმიტრი ნიკოლოზის ძე პრიანიშნიკოვი დაიბადა იმიერბაიკალის ქალაქ კიახტაში. ამ შორეულ მხარეში გადაასახლეს დიმიტრის პაპა, ნიკოლოზის არმიის ჯარისკაცი. დიმიტრი პრიანიშნიკოვს მამა ადრე გარდაეცვალა და არც ახსოვდა იგი, მაგრამ სამაგიეროდ სამუდამოდ დარჩა დედის ხსოვნა, რომელმაც ბავშვს შრომისა და მშრომელი ადამიანებისადმი სიყვარული ჩაუნერგა.
მეცნიერი ყოველთვის დიდი მადლიერებით იგონებდა თავის ზოგიერთ მასწავლებელს ირკუტსკის გიმნაზიიდან. რეაქციის შავბნელ წლებში ისინი ყმაწვილს ტირანიისა და ცარიზმის სიძულვილს უნერგავდნენ.
პრიაშნიკოვმა ოქროს მედლით დაამთავრა გიმნაზია და უნივერსიტეტის ფიზიკა-მათემატიკის ფაკულტეტის ბუნებისმეტყველების განყოფილებაზე შევიდა. აქ მისი საყვარელი მასწავლებლები იყვნენ გამოჩენილი მეცნიერი - ბოტანიკოსი და ფიზიოლოგი ტიმირიაზევი, ფიზიკოსი-სტოლეტოვი, ქიმიკოსი-მარკოვნიკოვი და სხვ.
სტუდენტობის წლებში პრიანიშნიკოვი ქიმიამ გაიტაცა. პროფესორმა მარკოვნიკოვმა შენიშნა ჭაბუკს ნიჭი, მეცნიერული შრომისადმი სიყვარული და კათედრაზე დარჩენა შესთავაზა. მაგრამ დიმიტრი ნიკოლოზის ძემ გადაწყვიტა, „უფრო ახლოს დარჩენილიყო ხალხთან, პრაქტიკასთან“ და უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ პეტრეს მიწათმოქმედებისა და სატყეო აკადემიაში განაგრძო სწავლა (ამჟამად მოსკოვის ტიმილიაზევის სახელობის სასოფლო-სამეურნეო აკადემია).
პროფესიული საქმიანობა და მოღვაწეობა
აკადემიის სტუდენტი პრიანიშნიკოვი ატარებდა ცდებს და სწავლობდა შაქრის ჭარხლის კვებასა და სასუქებით განოყიერებას ვორონეჟის გუბერნიაში. ამ ცდების შედეგები იმდენად საინტერესო და მნიშვნელოვანი იყო, რომ ტიმირიაზევა წინადადება წამოაყენა, დაეტოვებინათ პრიანიშნიკოვი აკადემიაში სამეცნიერო მუშაობისათვის მოსამზადებლად.
ასპარანგინი ისეთსავე როლს ასრულებს მცენარეში, როგორსაც შარდოვანა ცხოველურ ორგანიზმში, მაგრამ მცენარეები არ გამოჰყოფენ მას. ასპარანგი მცენარეშივე რჩება, ეს ასე ვთქვათ სათადარიგო ამიაკის საწყობია. როცა მცენარეს ცილების ახალი რაოდენობა დასჭირდება, ამიაკი განსაკუთრებული ფერმენტის დახმარებით გამოიყოფა ასპარანგიდან და ახალი ამინომჟავების, ამ უკანასკნელთაგან კი ცილოვან ნივთიერებათა შექმნას ხმარდება. ასე დაამტკიცა პრიანიშნიკოვნა, რომ მცენარეში აზოტოვან ნივთიერებათა გარდაქმნა ამიაკით იწყება და ამიაკითვე მთავრდება.
ამ გამოკვლევებმა პრიანიშნიკოვს მცენარეთა ბიოქიმიკოსისა და ფიზიოლოგიის სახელი მოუხვეჭა. ეს გამოკვლევები იქცა მცენარეთა აზოტოვანი კვების თანამედროვე თეორიის საფუძვლადაც.
1895 წელს დიმიტრი ნიკოლოზის ძე, ამ დროისთვის უკვე პროფესორი, გულმოდგინედ ეწევა სამეცნიერო მუშაობას და ამავე დროს მომავალ სპეციალისტებსაც ამზადებს. მეცნიერი თითქმის სამოცი წელი, სიკვდილამდე, 1948 წლამდე ტიმირიაზევის სასოფლო-სამეურნეო აკადემიაში მუშაობდა.
აქ დიმიტრი ნიკოლოზის ძე წლების განმავლობაში კითხულობდა კერძო მიწათმოქმედების (მემცენარეობის) და აგროქიმიის კურსებს. თავის მრავალრიცხოვან მოწაფეებთან ერთად პრიანიშნიკოვი სისტემატურად ატარებდა ვეგეტაციურ ცდებს. იგი სწავლობდა მცენარეთა კვებას და ზრდიდა მათ წყლის ხსნარებში, ნიადაგზე, სტერილურ ქვიშაზე. ბუსენგო მსგავსად იგი ფიქრობდა, რომ საჭიროა „თვითონ მცენარეს ვკითხოთ“, რა სჭირდება მას. ამ ხელოვნებას პრიანიშნიკოვი შესანიშნავად ფლობდა.
განსაკუთრებით ზუსტად ამუშავებდა პრიანიშნიკოვი მცენარეთა აზოტოვანი კვების და აზოტოვანი სასუქების გამოყენების თეორიას. აზოტი განსაკუთრებულ როლს თამაშობს ყველა ორგანიზმის ცხოვრებაში. იგი შედის ცილების, ნუკლეინის მჟავების, ქროლოფილის და სხვა მნიშვნელოვანი ნივთიერებების შედგენილობაში, რომელთა სინთეზიც მწვანე მცენარეში მიმდინარეობს. აზოტოვანი შიმშილობის დროს ფოთლებს მწვანე ფერი ეკარგება, მცენარის ზრდა ფერხდება. და პირიქით, როცა აზოტოვანი საკვები საკმარისი რაოდენობითაა, მცენარე სწრაფად იზრდება, ფოთლები ინტენსიური მწვანე ფერისაა, მატულობს მათი ზომა და ხანგრძლივდება სიცოცხლე. აზოტით უზრუნველყოფის პირობებში არა მარტო მოსავალი მატულობს, არამედ იზრდება მცენარეში ცილისა და მარცვალში წებოგვარას შემცველობა, იზრდება პროდუქციის საკვები ღირებულება.
თავისი ცდების საფუძველზე პრიანიშნიკოვმა ჯერ კიდევ XX საუკუნის დასაწყისში უწოდა აზოტმჟავა ამონიუმს მომავლის სასუქი. მას მხედველობაში ჰქონდა ამ მარილში აზოტის მაღალი შემცველობა (თითქმის 35%).
მეცნიერის წინასწარმეტყველება მის სიცოცხლეშივე აღსრულდა. პირველი ხუთწლედის დასაწყისში საბჭოთა ქიმიურმა მრეწველობამ აითვისა ამიაკური გვარჯილის წარმოება. ამჟამად ეს მთავარი აზოტოვანი სასუქია და ამავე დროს ყველაზე ძლიერმოქმედიც.
უკანასკნელ წლებში ფართო გავრცელება ჰპოვა თხევადმა აზოტოვანმა სასუქებმა (გათხევადებული ამიაკი, ამიაკური წყალი, ამიაკატები). ჰაერის ამიაკისა და აზოტის სინთეზის მრეწველობის წარმოქმნამდე დიდი ხნით ადრე 1900 წელს პრიანიშნიკოვის ნაშრომებმა სწორი მითითება მისცა აგრონომებს, როგორ გამოეყენებინაათ ნიტრატული, ამიაკური და ამიაკურ-ნიტრატული სასუქები ამა თუ იმ კონკრეტულ პირობებში.
პრიანიშნიკოვი ყოველთვის მჭიდროდ უკავშირებდა ერთმანეთს აგროქიმიას, მცენარეთა ფიზიოლოგიასა და მიწათმოქმედებას.
ჩვენს ქვეყანაში უხვადაა ფოსფორიტების საბადოები, მაგრამ მათი მნიშვნელოვანი ნაწილი მცირე რაოდენობით შეიცავს ფოსფორს და არ გამოდგება სუპერფოსფატისა და მცენარისათვის ადვილად ხელმისაწვდომ მინერალურ ფოსფორულ სასუქთა ნედლეულად. ჯერ კიდევ 1896 წელს პრიანიშნიკოვი დაინტერესდა საკითხით, ხომ არ შეიძლება სასუქად წერილად დაფქული ფოსფორიტის გამოყენება ქიმიური გადამუშავების გარეშე.
უპირველეს ყოვლისა, მან გადაწყვიტა გამოერკვია რა როლს ასრულებს სხვადასხვა მცენარის მიერ ფოსფორიტული ფქვილიდან ფოსფორის მჟავის ათვისებაში მცენარის ცალკეული თავისებურებანი, ნიადაგის თვისებები და თვით ფოსფორიტების ბუნება.
პირველივე ცდებმა ცხადყო, რომ პურეულ მარცვლოვნებს არ აქვთ უნარი საკვებად გამოიყენონ ფოსფორიტების ფოსფორის მჟავა, ხოლო ხანჭკოლა და ნაწილობრივ მუხუდო ასეთ ფოსფორს კარგად ითვისებენ. მოგვიანებით იგივე თვისება აღმოაჩნდა უგრეხელს, ძიძოს, ესპარცეტსა და კანაფს. შემდეგში პრიანიშნიკოვნა დაადგინა, რომ მხოლოდ მჟავა ეწერსა და ტორფიან ნიადაგებში, აგრეთვე ჩრდილოეთის (დეგრადირებულ) შავმიწებშია ფოსფორიტები მარცვლოვანებისათვის სასარგებლო და ბოლოს არანაკლები მნიშვნელობა აქვს თვით ფოსფორიტების თვისებებსაც, რადგან სხვადასხვა ფოსფორიტს ერთსა და იმავე ნიადაგში მცენარეები სხვადასხვანაირად ითვისნებენ. დიდი მნიშვნელობა აქვს ფოსფორიტების დაფქვის ხარისხსაც.
მეცნიერის ამ ნაშრომების ცხოვრებაში განხორციელებას დიდი სახალხო სამეურნეო მნიშვნელობა, მჟავა და სუსტად მჟავა ნიადაგები შეიძლება განოყიერდეს ყველაზე იაფი ფოსფორიანი სასუქით - ფოსფორის ფქვილით.
არ არსებობს აგროქიმიის არც ერთი დარგი, რომელიც პრიანიშნიკოვს არ გაემდიდრებინოს თავისი ნაშრომებით. ეს ნაშრომები დღეს მიწათმოქმედების ქიმიზაციის მეცნიერული საფუძვლებია. სულ პრიანიშნიკოვმა გამოაქვეყნა 500-ზე მეტი ნაშრომი და მათ შორის ბევრი წიგნიი: „აგროქიმია“, “აზოტი მცენარეების სიცოცხლესა და საბჭოთა კავშირის მიწათმოქმედებაში“, „მცენარეთა აგროქიმია“, „კერძო მიწათმოქმედება“ და სხვ. ეს წიგნები კიდევ დიდხანს დარჩება აგრონომებისა და აგროქიმიკოსების სამაგიდო წიგნებად.
პრიანიშნიკოვს უყვარდა თავისი მოწაფეები, უპირველეს ყოვლისა, აფასებდა შრომისმოყვარეობას, საღ აზროვნებას, მიღებული შედეგებისს კრიტიკულ განხილვას და სწრაფვას ახლისაკენ.
დიმიტრი ნიკოლოზის ძე ზრუნავდა, რომ უმაღლესი სასოფლო-სამეურნეო სკოლა არ დაკამყოფილებულიყო მხოლოდ სამეცნიერო გამოკვლევათა შედეგების გაცონობით. ისინი უნდა შეიარაღებულიყვნენ ასეთი გამოკვლევების ჩასატარებელი მეთოდებით, რათა სტუდენტებს სცოდნოდათ, როგორც იღებდნენ მეცნიერულ ფაქტებს და შეძლებისდაგვარად თვითონაც გადაედგათ პირველი ნაბიჯები კვლევის გზაზე.
პრიანიშნიკოვს ყოველთვის სჯეროდა უბრალო ადამიანების ნიჭიერება. ჯერ კიდვ 1914 წელს იგი კატეგორიულად უარყოფდა ბურჟუაზიულ წრეში გავრცელებულ შეხედელებას, თითქოს ოჯახმა კულტურის რამდენიმე თაობა უნდა განვლოს, ვიდრე მისი შვილები უმაღლეს შემოქმედებით უნარს გამოამჟღავნებენ. იგი ამბობდა: „...ლომონოსოვს, რომ თავის დავანებოთ, ახლაც ვხედავთ, რომ ხან აქ, ხან იქ ბუნებრივი ნიჭით დაჯილდოებული ადამიანები გლეხების წრიდან ცნობილ მეცნიერ მუშაკებად გვევლინებიან. ვინ იცის, რამდენი მსგავსი ნიჭი რჩება ხალხში გამოუმჟღავნებელი“. პრიანიშნიკოვი უკვე მაშინ მოითხოვდა განათლების ისეთ სისტემას, რომელიც „არა მარტო გამოავლენდა ხალხის შვილების სერიოზულ ნიჭს, მუდმივ შემოქმედებით შრომასაც მიაჩვევდა მათ...“ მეცნიერის ამ ოცნებას მხოლოდ დიდი ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ შეესხა ფრთები.
როგორც ჭეშმარიტი ჰუმანისტი, პრიანიშნიკოვი ებრძოდა ადამიანის მოძულე მალთუსიანელებს - XVIII საუკუნის დასასრულსა და საუკუნის დასაწყისის ინგლისელი ბურჟუზიული ეკონომისტის მალთუსის მოძღვრების მიმდევრებს. მალთუსს მიაჩნდა, რომ დედამიწის ზურგზე მოსახლეობა ძალიან სწრაფად მატულობს და მალე საკმარისი აღარ იქნება სურსათი ხალხის გამოსაკვებად. ამიტომ ომებსა და ეპიდემიებს, რასაც მილიონობით ადამიანთა სიცოცხლე ეწირებოდა, მისი აზრით, კაცობრიობისათვის სარგებლობა მოჰქონდა. პრიანიშნიკოვმა დაამტკიცა, რომ მალთუსის მოსაზრება მცდარი იყო. კერძოდ ქიმიზაციის საშუალებით მიწათმოქმედების განვითარების შედეგად სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტების წარმოება შეიძლება იმდენად გაიზარდოს, რომ თავისუფლად ეყოს მსოფლიოს თანდათან მზარდ მოსახელეობას.
დიმიტრი ნიკოლოზის ძემ მთლიანად თავისი ნათელი ცხოვრება და მკვლევარისა და პედაგოგის ბრწყინვალე ნიჭი ხალხის კეთილდღეობას შეალია. სამშობლომ ღირსეულად დააფასა თავისი გამოჩენილი შვილის დამსახურება, იგი აირჩიეს აკადემიკოსად, მიენიჭა სოციალისტური შრომის გმირის და ლენინური და სახელმწიფო პრემიების ლაურეატის საპატიო წოდებები.
პრიანიშნიკოვის მოწაფეები - აკადემიკოსები, პროფესორები, ასობით მეცნიერ-მუშაკი, ათასობით აგრონომი - ავითარებენ მისი მეცნიერული აღმოჩენების პრაქტიკულ განხორციელებას.
კიკრინა
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
მელიკუდა ქართლის
მელიკუდა ქართლის, მელიკუდი, მელაკუდა, ჭვარტალა, ფართალა, პარტალა თეთრი, მუშკამბალი — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან.
ასეთივე სახელწოდების ჯიშებს ვხვდებით სომხეთში „მლინკუტ“ და თურქმენეთში „ტულკი ყუირუღ“. პლინიუსის ცნობით, საბერძნეთში ცნობილი ყოფილა ჯიში „ალოპეც“ (მელიის კუდი), საბერძნეთიდან გადაუტანიათ იტალიაში, სადაც უწოდებდნენ „Caude vulpe“, რაც ასევე მელიის კუდს ნიშნავს. ივანე ჯავახიშვილის მოსაზრებით, სახელწოდება „მელიის კუდი“ მეზობელ ქვეყნებში საქართველოდან იქნა გატანილი და არა პირიქით.
საქართველოს ტერიტორიაზე გავრცელებული მელიკუდა ადგილობრივი ჯიშია, მელიკუდა პატარ-პატარა ჯგუფებადაა გავრცელებული ქართლში — მცხეთის, კასპის და ბოლნისის ვენახებში.
ბოტანიკური აღწერა
მელიკუდა ძლიერი ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 168-172 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 250-300 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 10.8-17.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 16-18%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 5-8 გ/ლ-ს.
მიიღება ჩალისფერი, ხალისიანი, ნაკლებსხეულიანი და დაბალალკოჰოლიანი სუფრის თეთრი მშრალი ღვინო, მომეტებული მჟავიანობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართლის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
აქსაის XIX საუკუნის საფოსტო სადგური
აქსაის XIX საუკუნის საფოსტო სადგური (Аксайская почтовая станция XIX века) — არქიტექტურული კომპლექსი, მუზეუმი ქალაქ აქსაიში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. შედის აქსაის სამხედრო-ისტორიული მუზეუმის შემადგენლობაში. მუზეუმი თანამშროლობს ქალაქის საგანმანათლებლო დაწესებულებებთან და ორგანიზაციებთან. დამთვალიერებლებისათვის კითხულობენ ლექციებს ქალაქისა და დონის მხარის ისტორიის შესახებ, იმართება ექსკურსიები და სხვადასხვა ღონისძიებები.
ისტორია
საფოსტო სადგური - ეს არის არქიტექტურული კომპლექსი, რომელიც შედგება, როგორც საცხოვრებელი, ისე სამეურნეო ნაგებობებისაგან. მდებარეობს ქალაქ აქსაის ცენტრში მდინარე დონის ახლოს. მუზეუმი მუშაობს 1992 წლიდან და გააჩნია რამდენიმე მუდმივი გამოფენა. მუზეუმის შიდა ხედი მოგვაგონებს XIX საუკუნის ტიპურ საფოსტო სადგურს.
მუზეუმის ცენტრალური გამოფენა „აქსაის ფოსტა“ ექსკურსანტებს აცნობს ქალაქის ფოსტის ისტორიას. ფოსტა აქ მუშაობდა XVIII საუკუნიდან და თანამედროვე ავტოსადგურის პროტოტიპი იყო. აქ მუდმივად შეეძლოთ ეტლების მიღება.
left|250px|thumb|მანძილის მიმანიშნებელი ბოძი მუზეუმის ტერიტორიაზე მუშაობს მუდმივი გამოფენები:
rigth|250px|thumb|საფოსტო სადგურის კანტორა ყოველი წლის ივნისი პირველ შაბათს საფოსტო სადგურში იმართება „პუშკინის დღესასწაული“ 1820 და 1829 წლებში აქსაის საფოსტო სადგურში ალექსანდრე პუშკინის სტუმრობის აღსანიშნავად.
1941-1943 წლებში სტანიცა აქსაი ორჯერ დაიპყრეს გერმანელმა ოკუპანტებმა. აქ გაიმართა სასტიკი ბრძოლები. 1942 წელს 485-ე საარტილერიო პოლკის მე-3-ე საზენიტო დივიზიონმა მოახდინა მოსახლეობის ევაკუაცია მდინარე დონის საშუალებით. 1985 წელს ამ მოვლენის აღსანიშნავად მუზეუმის შესასვლელთან გაიხსნა ძეგლი „გადაკვეთა“, რომელიც წარმოადგენს სატვირთო მანქანას დაქანებულ კვარცხლბეკზე მდგომს. მანქანასთან ახლოს კვარცხლბეკზე დგას საზენიტო იარაღი.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის მუზეუმები
VRay
V-Ray — დამატებითი პროგრამა, რომელიც გამოიყენება საბოლოო ვიზუალიზაციისათვის ზოგიერთი პროგრამისათვის სამგანზომილებიან კომპიუტერულ გრაფიკაში.
ამ პროგრამის შემქმნელები არიან ვლადიმირ კოილაზოვი და პეტრე მიტევი Chaos Software კომპანიიდან რომელიც 1997 წელს ბულგარეთში, სოფიაში დაფუძნდა.
ეს პროგრამა იყენებს ისეთ მძლავრ ტექნოლოგიას როგორიცაა გლობალური განათება, ფოტონური რუკა, განათების რუკა და პირდაპირი გზით გამოთვლილი გლობალური განათება. სწორედ ამ ტექნოლოგიების გამოყენებამ აქცია V-Ray მეტად პოპულარულ პროგრამად რომელსაც უფრო ხშირად იყენებენ ვიდრე სტანდარტულ ვიზუალიზატორებს რომელიც თან მოჰყვებიან ხოლმე სამგანზომილებიანი გრაფიკის პროგრამებს. V-Ray მეშვეობით მიღებული გამოსახულება უფრო რეალური და ბუნებრივია ხოლმე, ასევე განათების ეფექტებიც უფრო უკეთესია, თუმცა ვიზუალიზაციასაც უფრო მეტი დრო და რესურსი მიაქვს ხოლმე.
V-Ray ფართოდ გამოიყენება კინოფილმების და ვიდეოთამაშების, ასევე მაღალი ხარისხის არქიტექტურული ნამუშევრების ვიზუალიზაციისათვის.
შეთავსებადობა
V-Ray მიესადაგება ისეთ პროგრამებს როგორიცაა: Sketchup, Autodesk 3ds Max, Maya, Rhino, TrueSpace და Maxon Cinema 4d, როგორც 32-ბიტიან, ასევე 64-ბიტიან პლატფორმაზე.
V-Ray და Autodesk 3ds Max
V-Ray ძალიან ფართოდ გამოიყენება განსაკუთრებით პროგრამაში Autodesk 3ds Max სადაც მას არსებითად შეცვლილი აქვს Autodesk 3ds Max სტანდარტული ვიზუალიზატორი და აგრეთვე მასში არსებული დამატებითი ვიზუალიზატორი mental ray. V-Ray ვერსიები როგორც წესი დროდადრო იცვლებიან რომ Autodesk 3ds Max-ის ახალ ვერსიებთან შეთავსებადნი დარჩნენ.
V-Ray მოგვიანებით შეთავსებადად იქცა კომპანია Autodesk სხვა პროდუქტთან-Autodesk VIZ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამგანზომილებიანი გრაფიკის პროგრამული უზრუნველყოფა
ტარნოვოს ალყა
ტარნოვოს ალყა 一 ქალაქ ტარნოვოს ოსმალეთის იმპერიის მიერ წამოწყებული მილიტარისტული ბლოკადა, რომელიც მოხდა 1393 წლის გაზაფხულზე და ოსმალთა გადამწყვეტი გამარჯვებიტ დაგვირგვინდა. დედაქალაქის დაცემასთან ერთად, ბულგარეთის იმპერიას დუნაის გასწვრივ ციხეთა რაოდენობა საგრძნობლად შეუმცირდა.
კონფლიქტის წარმოშობა
ტარნოვო, ბულგარეთის სხვა ქალაქებს შორის, თავისი სიმდიდრით, სილამაზითა და სიდიდით გამოირჩეოდა, აგრეტვე ნაწილობრივ ბუნებრივი და ნაწილობრივ ხელოვნური სიმაგრეებითაც, ამიტომ თურქებს ბულგარეთის ტერიტორიაზე ჯერ ამ ქალაქის ხელში ჩაგდება სურდათ.
ბრძოლა
1393 წლის გაზაფხულზე ბაიაზიდ I-მა შეკრიბა ჯარები ანატოლიისა და რუმელიის რეგიონებიდან, გადალახა დარდანელის სრუტე და შეუერთდა თავის დასავლურ ჯარს, რომელშიც, ზოგიერთი წყაროს თანახმად, მრავალი მაკედონიელი ჯარისკაცი იყო გაერთიანებული. მთავარ სარდლად მან საკუტარი შვილი, სულეიმან ჩელები დანიშნა და ტარნოვოში გამგზავრება უბრძანა. უეცრად, ქალაქი ყველა მხრიდან მახეში მოექცა. თურქები მშვიდობიან მოსახლეობას ქალაქის მოოხრებითა და სიკვდილით ემუქრებოდნენ, თუ ისინი დანებებაზე იტყოდნენ უარს. მოსახლეობამ საკმაოდ მძიმე პირობებში მაინც შეძლო წინააღმდეგობის გაწევა თურქთათვის, თუმცა სამთვიანი ალყის შემდეგ, როცა თურქებმა ცარევეცის ციხესიმაგრე იგდეს ხელთ, ბულგარელები დანებდნენ. ეს მოხდა 1393 წლის 17 ივლისს. პატრიარქის ქრისტეს ამაღლების სახელობის ეკლესია მეჩეთად გადაკეთდა, ანალოგიური ბედი ეწიათ დანარჩენ ეკლესიებსაც 一 ტრაპეციცას მიდამოში არსებული თითქმის ყველა ეკლესია თუ სასახლე გადაწვეს და გაანადგურეს. იგივე ბედი ელოდა მეფის ტრაპეციცაში არსებულ რეზიდენციასაც; თუმცა მათი კედლებისა და კოშკების უდიდესმა ნაწილმა XVII საუკუნემდე იარსება. ცარ ივან შიშნმანმა, რომელიც თურქთა ამალის სულ სხვა ლოკაციაზე გადაწევას ცდილობდა, უნებლიედ, საკუთარი ჯარის ნარჩენები ნიკოპოლისკენ წაიყვანა, ციხე-ქალაქისკენ, რომლის მთავრადაც ბულგარეთის პატრიარქი ევტიმი იყო დანიშნული. ის თავადვე წავიდა თურქთა ბანაკში იმ მიზნით, რომ დაეყოლიებინა თურქი სარდალი, ხელი აეღო ამ ომზე, თუმცა უშედეგო. სასტიკი ხელჩართული ბრძოლის შემდეგ ქალაქი დაეცა. ჩელებმა ქალაქი ადგილობრივი მეთაურის გუბერნატორად დანიშვნის შემდეგ დატოვა. ახალმა გუბერნატორმა შეკრიბა ყველა გამოჩენილი მოქალაქე და ყველა ერთიანად ამოხოცა. ლეგენდის თანახმად, პატრიარქ ევტიმს აგრეთვე მიუსაჯა მან სიკვდილი, თუმცა ბოლო მომენტში ის სასწაულებრივად გადარცა. მას შემდეგ, რაც თურქი სარდალი ქალაქის მმართველად დანიშნა, ჩელები მთავარ ჯარს შეუერთდა, რომელსაც მამამისი, ბაიაზიდ I ედგა სათავეში, ერტობლივად კი მათ ნიკოპოლის ციხე აიღეს. თურქთა მზარდმა პროგრესმა გამოიწვია მომენტალური პანიკა ადგილობრივ ევროპულ სამფლობელოებში, რომის პაპმა კი კრებაზე ევროპის სახელმწიფო მეთაურებს ახალი ჯვაროსნული ლაშქრობისკენ მოუწოდა. ეს ჯვაროსნული ლაშქრობის მცდელობა, სამი წლის შემდეგ, ნიკოპოლის ბრძოლაში გადაიზარდა.
შედეგები
მოგვიანებით, ქალაქის ძირითადი მოსახლეობა მცირე აზიაში გადაასახლეს, სადაც მათი ისტორიული კვალი, შეიძლება ითქვას, დაიკარგა. თავად პატრიარქი ევტიმი კი თრაკიაში გადაასახლეს. ის ემიგრაციაში გარდაიცვალა, ხოლო მოგვიანებით ბულგარეთის მართლამადიდებელმა ეკლესიამ ის წმინდანად შერაცხა. რაც შეეხება ტარნოვოს იმ მაცხოვრებლებს, რომლებიც ქალაქში დარჩნენ, იხილეს სრული განადგურება, როგორც ეს ერთ-ერთ თანამედროვე წყაროშია აღწერილი. თურქმა დამპყრობლებმა მალე ტრაპეციცის ოლქიც დაიკავეს, რომელსაც, მოგვიანებით, ჰისარი ეწოდა. ევტიმის მოწაფეები რუსეთსა და სერბეთში გადასახლდნენ, სადაც თან ბულგარულ ენაზე დაწერილი წმინდა წერილი გაიყოლეს. უამრავი მშვიდობიანი მოსახლე მოექცა ისლამზე, ხოლო ვინც ეს არ ქნა, დიდ წნეხს განიცდიდა. ტარნოვოს დაცემა და პატრიარქ ევტიმის გადასახლება ბულგარეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ავტოკეფალიის განადგურებას ნიშნავდა. უკვე 1394 წლის აგვისტოში, კონსტანტინოპოლის პატრიარქმა მოლდოვის ეპისკოპოსს დაავალა საეკლესიო სიმბოლოების გადატანა ტარნოვოში. 1402 წლიდან ტარნოვოს უკვე საკუთარი მიტროპოლიტი დაუდგინდა, რომელიც ბიზანტიის პატრიარქს ექვემდებარებოდა. ამრიგად, ბულგარეთის სამეფო ოსმალეთის იმპერიის მმართველობის ქვეშ მოექცა, ხოლო ბულგარეთის ეკლესია 一 ბერძნული მმართველობის ქვეშ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრძოლები მდებარეობის მიხედვით კატეგორია:ოსმალეთის ბრძოლები კატეგორია:ბულგარეთის ომები კატეგორია:ველიკო-ტარნოვოს ისტორია კატეგორია:XIV საუკუნის ბრძოლები
Lasioglossum perichlarum
Lasioglossum perichlarum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1937 წელს.
სქოლიო
perichlarum
დრამატული ხელოვნების სამეფო აკადემია
მინი|250პქ|აკადემიის მთავარი შესასვლელი დრამატული ხელოვნების სამეფო აკადემია (Royal Academy of Dramatic Art) — აკადემია ბლუმსბერიში, ლონდონი. აკადემია ზოგადად განხილება, როგორც მსოფლიოს საუკეთესო დრამატული სკოლა. სამეფო აკადემია დაარსდა 1904 წელს და არის გაერთიანებული სამეფოს ერთ-ერთი უძველესი დრამატული სკოლა.
Now That You've Gone
Now That You've Gone — ჯგუფის Mike + The Mechanics სინგლი 1999 წლის ალბომიდან M6.
კატეგორია:1999 წლის სიმღერები კატეგორია:1999 წლის სინგლები კატეგორია:Mike + The Mechanics-ის სიმღერები
კატუნეცი
კატუნეცი (Катунец) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 460 კაცს.
პლეხანოველი მარინა
მინი|პლეხანოველი მარინა, მისი ჩვეული ოსტატობით სავსე ჭიქით ორ თითზე პლეხანოველი მარინა, ნამდვილი სახელი და გვარი მარინა გელაშვილი (დ. 25 მაისი, 1935 — გ. 24 თებერვალი, 2011, თბილისი) — თბილისის ერთ-ერთი კოლორიტი. დედაქალაქის მოსახლეობა მას „პლეხანოველ მარინად“ იცნობდა. ბოლო 17 წლის განმავლობაში „პლეხანოველი მარინა“ სოლოლაკში, დადიანის ქუჩის კუთხეში იჯდა და გამვლელი ავტომობილების მძღოლებს მოწყალებას სთხოვდა. თავდაპირველად პლეხანოვის გამზირზე ცხოვრობდა, შემდეგ კი — დადიანის ქუჩა №20-ში.
ახალგაზრდობაში მარინა ლამაზი ქალი იყო. თბილისში განსხვავებული ჩაცმულობითა და ლამაზი გარეგნობით გამოირჩეოდა და ბევრი მამაკაცის ყურადღებას იქცევდა. როგორც ამბობენ, ვიღაცას შეუცდენია და ტყუპი ბიჭებიც ჰყოლია მისგან, ამის მერე ფსიქიკა შელახვია. მისივე სიტყვებით კი, მას ერთი შვილი ჰყოლია, ლიანა, რომელიც 2 წლის ასაკში ბაღიდან მოუპარავთ, იმის მერე უძებნია, მაგრამ ვეღარ უპოვია. მანამდე კი ქმარი გარდაცვლია, სურამის უღელტეხილზე ავტოავარიაში. მისი თქმით, სწორედ „ამის შემდეგ გაუბედურდა“.
საქართველოს პარლამენტის ყოფილი წევრის, კობა ამირხანაშვილის სიტყვებით, ქუჩაში მათხოვრობით ნაშოვნი ფულით მარინა ბევრ კარგ საქმეს აკეთებდა — უპატრონო ბავშვთა სახლს ეხმარებოდა. თურმე მიდიოდა ბავშთა სახლში და ბოლო კაპიკამდე უდედ-მამო ბავშვებს აძლევდა ფულს. ასევე, მას რამდენიმე ოჯახი ჰყავს შიმშილს გადარჩენილი.
2010 წელს მარინას სახელის გამოყენება პოლიტიკურ მოვლენებშიც სცადეს, მაგრამ, მან საკუთარ ქალაქში საკუთარი თავის გაშარჟებაზე (ზოგიერთები კანდიდატად უპირებდნენ დასახელებას) სასტიკი უარი განაცხადა და ბოლომდე აპოლიტიკურად დარჩა.
„პლეხანოველი მარინა“ სიცოცხლის ბოლო დღეებში ნანუკა ჟორჟოლიანის ტელეგადაცემისთვის ჩაწერეს.
გარდაიცვალა თბილისში 2011 წლის 24 თებერვალს. გარდაცვალების მიზეზი ჯანმრთელობის გაუარესება გახდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის კოლორიტები კატეგორია:დაბადებული 25 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011
ნიერი
ნიერი (Nyeri) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის ცენტრალურ ნაწილში. წარმოადგენს ცენტრალური პროვინციის მთავარ ქალაქს. მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით 98,908 კაცს შეადგენს.
კატეგორია:კენიის ქალაქები
იუტლანდიის ნახევარკუნძული
იუტლანდიის ნახევარკუნძული (Jylland; Jütland) ისტორიულად კიმბრიის ნახევარკუნძული (Den Kimbriske Halvø) — ნახევარკუნძული ევროპაში, მდებარეობს უმეტესად დანიის, ხოლო მცირე ნაწილი გერმანიის ტერიტორიაზე. სახელი მიიღო იუტიდან და კიმბრიიდან
აქ მდებარეობს ისტორიული რეგიონი იუტლანდია, რომელზეც მოქცეულია დანიის კონტინენტური ნაწილი. ნახევარკუნძულის სამხრეთი საზღვარი გადის გერმანიაში, მდინარე აიდერზე, დასავლეთით მდებარეობს დანიის კუნძული ფიუნი, ხოლო ჩრდილოეთ ნაწილში ჩრდილოეთ იუტლანდიის კუნძული და სხვა მცირე კუნძულები.
დღეისათვის იუტლანდიის ნახევარკუძულზე მდებარეობს, დანიის შემდეგ რეგიონები: ჩრდილოეთი იუტლანდია, ცენტრალური იუტლანდია და სამხრეთი დანია.
აქ ტერიტორიას შედარებით ბრტყელი ზედაპირი აქვს და მნიშვნელოვანი სიმაღლით არ გამოირჩევა, ნახევარკუნძულის დასავლეთი ვაკეები ძირითადად დაჭაობებულია.
რეგიონები
გეოგრაფიულად ნახევარკუნძულზე გამოიყოფა შემდეგი რეგიონები:
{{legend|#dc8cc4|ჩრდილოეთ იუტლანდიის კუნძული; ნაწილი ჩრდილოეთი იუტლანდიისა, ეს ტერიტორია განცალკევდა ნახევარკუნძულისაგან 1825 წელს წყალდიდობის შედეგად.}} {{legend|#d43424|ჩრდილოეთი იუტლანდია, რომელიც შედის ჩრდილოეთი იუტლანდიისა და ცენტრალური იუტლანდიის ადმინისტრაციულ რეგიონებში}} {{legend|#fe4800|ჩრდილოეთი შლეზვიგი– შედის სამხრეთი დანიის ადმინისტრაციული რეგიონის შემადგენლობაში, ნორდსლევინგი; დანიელების ტერიტორია 1920 წლიდან; ეს ტერიტორია გერმანელების იყო 1864–1920 წწ; სამხრეთი იუტლანდია არის ყველაზე ვიწრო მხარე)}} {{legend|#d49424|სამხრეთი შლეზვიგი (გერმანიის ტერიტორია 1864 წლიდან; ძველად განიხილებოდა სამხრეთ იუტლანდიის ნაწილად)}} {{legend|#e4dc34|ჰოლშტეინის ისტორიული ტერიტორია, ზოგჯერ განიხილება იუტლანდიის ნახევარკუნძულის ნაწილად - სამხრეთით მდებარეობს ელბა და ელბა-ლიუბეკის არხი}}
ჩრდილოეთი შლეზვიგი და სამხრეთი შლეზვიგი შედიოდა ისტორიული რეგიონის შლეზვიგის საჰერცოგოს შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
ნახევარკუნძულის დანიური ნაწილის ფართობი შეადგენს 29,775 კმ² (11,496 კვადრატული მილი) და მოსახლეობა 2,513,601 (2007). მოსახლეობის სიმჭიდროვე 84 ადამიანი კმ²-ზე.
ნახევარკუნძული მოქცეულია აღმოსავლეთიდან ბალტიის, ხოლო დასავლეთიდან ჩრდილოეთის ზღვების სანაპირო ზოლში. ჩრდილოეთიდან აკრავს კატეგატის და სკაგერაკის სრუტეები. სანაპირო ზოლის სიახლოვეს მრავალი მცირე ზომის კუნძული მდებარეობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროპის ნახევარკუნძულები
მელიკუდი რაჭული
მელიკუდი რაჭული — ქართული აბორიგენული თეთრყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში რაჭიდან.
მელიკუდი რაჭაში მხოლოდ ერთეული ვაზის სახითაა სოფელ ხვანჭკარასა და ბუგეულის ვენახებში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან დიდი ზომის აქვს, მომრგვალო ან სუსტად ოვალური, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე თხელი აბლაბუდითაა დაფარული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი გრძელი, ცილინდრულ-კონუსური ფორმის და თხელი. მარცვალი საშუალო ზომისა, მომრგვალო ან სუსტად ოვალური, მომწვანო-თეთრი. კანი თხელი აქვს, ცვილისებრი ფიფქით სუსტად დაფარული, რბილობი წვნიანია.
მელიკუდი საშუალო ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 163-165 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის ბოლოს შედის. მტევნის საშუალო წონა 200 გრამია. საჰექტარო მოსავლიანობა 20.0-21.0 ტონაა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 20-21 %-ს, ხოლო მჟავიანობა — 6-8 გ/ლ-ს.
გამოიყენება სუფრის თეთრი მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის თეთრყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
დიმიტრი I (დონელი)
დიმიტრი I ივანეს ძე (Дмитрий Иванович Донской; 12 ოქტომბერი, 1350 – 19 მაისი, 1389) — მოსკოვის დიდი მთავარი 1359-1389 წლებში. ივანე II-ის და ალექსანდრა ივანეს ასული ველიამიანოვას შვილი. მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე  არის ძველი სტილით 19 მაისი, ახალი სტილით - 1 ივნისი.
ქორწინება და შვილები
დიმიტრი I-ის მეუღლე იყო, სუზდალის მთავრის დიმიტრის და მისი მეუღლის ვასილისას ქალიშვილი ევდოკია. ევდოკიას და დიმიტრის შეეძინათ ცამეტი შვილი ესენია:
კატეგორია:რუსეთის მეფეები კატეგორია:რუსეთის მონარქები კატეგორია:დაბადებული 1350 კატეგორია:გარდაცვლილი 1389 კატეგორია:რუსი წმინდანები კატეგორია:XIV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ჰემელი პაფლაგონელი
წმიდა მოწამე ჰემელი პაფლაგონელი (გ. 361) — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 10 დეკემბერი, ახალი სტილით - 23 დეკემბერი. წმინდა მოწამე იმპერატორ იულიანე განდგომილის (361-363) გაბედული მხილებისთვის აწამეს გალატიის ქალაქ ანკვირიაში, გაატყავეს და ჯვარზე მიამსჭვალეს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი IV, თბილისი, 2003 წ.
კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 361
მერენდოი
მერენდოი, მერანდოი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი სასუფრე ვაზის ჯიში ჰერეთიდან.
ჰერეთის ადგილობრივი წარმოშობის ჯიშია. ახასიათებს დიდი ზომის მტევნები და დიდი ზომის მარცვალი. სქელკანიანია, მოწითურო-მოშავო ელფერით.
გამოიყენება სასუფრედ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჰერეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი სასუფრე ქართული ჯიშები
Whenever I Stop
Whenever I Stop — ჯგუფის Mike + The Mechanics სინგლი 1999 წლის ალბომიდან M6.
კატეგორია:1999 წლის სიმღერები კატეგორია:1999 წლის სინგლები კატეგორია:Mike + The Mechanics-ის სიმღერები
1373
თარიღი უცნობია
*
ალ-ღაიბი
ალ-ღაიბი — არაბული გამოთქმა, რომელიც გამოიყენება იმის გადმოსაცემად, რომ არსებობს რაღაც ადამიანთაგან დაფარული (უხილავი). ის მნიშვნელოვანი ცნებაა ისლამში, რომელიც მოიცავს არა მხოლოდ ღვთაებრივის სფეროს, მათ შორის ანგელოზებს, სამოთხესა და ჯოჯოხეთს, არამედ მომავალ მოვლენებსაც, რაც მხოლოდ ღმერთმა იცის.
მაგალითები ისლამურ ტექსტებში
ყურანის თქმით ადამიანს არ შეუძლია დაინახოს ღმერთი.
…قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ უთხრა: „ჰეი, ადამ, ამცნე მათ ამათი სახელები! “ და როცა ამცნო ანგელოზებს იმათი სახელები, თქვა: „განა არ მითქვამს თქვენთვის, რომ ვუწყი დაფარულს ცითა და ქვეყნისას და ვუწყი რასაც ამჟღავნებთ და მალავთ?“ (2:33)
قُلْ لَا أَقُولُ لَكُمْ عِنْدِي خَزَائِنُ اللَّهِ وَلَا أَعْلَمُ الْغَيْبَ وَلَا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ ۖ إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا مَا يُوحَىٰ إِلَيَّ ۚ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَىٰ وَالْبَصِيرُ ۚ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ (۵۰) უთხარი შენ: „მე არ გეუბნები, ჩემთანაა ალლაჰის საუნჯენი და არც იმას, რომ ვუწყი უხილავს; და მე არ გეუბნებით, ანგელოზი ვარ. მე მხოლოდ იმას მივყვები, რაც ზემომევლინა.“ უთხარი შენ: „განა თანასწორია ბრმა და მხედველი ? ნუთუ არ დაფიქრდებით?“ (6:50)
وَعِندَهُ مَفَاتِحُ الْغَيْبِ لَا يَعْلَمُهَا إِلَّا هُوَ ۚ وَيَعْلَمُ مَا فِي الْبَرِّ وَالْبَحْرِ ۚ وَمَا تَسْقُطُ مِن وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُهَا وَلَا حَبَّةٍ فِي ظُلُمَاتِ الْأَرْضِ وَلَا رَطْبٍ وَلَا يَابِسٍ إِلَّا فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ და მისთანაა გასაღებნი დაფარულისა, არავინ უწყის მის გარდა. და იცის, რაც ხმელეთზეა და ზღვაში. ერთი ფოთოლიც არ ჩამოვარდება მისი ცოდნის გარეშე, და არცა მარცვალი ნედლი და ხმელი მიწის წყვდიადში, რომ არ იყოს ცხად წიგნში. (6:59)
Lasioglossum pericinctum
Lasioglossum pericinctum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1937 წელს.
სქოლიო
pericinctum
მიანმარის პრეზიდენტი
მიანმარის პრეზიდენტი — მიანმარის სახელმწიფოს და მთავრობის მეთაური მეთაური, ირჩევს პარლამენტი 5  წლის ვადით.
სქოლიო
კატეგორია:მიანმარი კატეგორია:აზიის ქვეყნების პრეზიდენტები *
ორეშაკი (ლოვეჩის ოლქი)
ორეშაკი (Орешак) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 2142 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
ივანცი
პოლიტიკური სიტუაცია
ადგილობრივ სოლიშტეს საკმეტოში, რომლის შემადგენლობაშიც შედის ივანცი, კმეტის (უხუცესის) თანამდებობას ასრულებს იაკუბ იუმერ მესტანი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
მუნიციპალიტეტის კმეტი (მერი) — ჰასან აზისი (მოძრაობა უფლებებისა და თავისუფლებებისთვის) არჩევნების შედეგების მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირჯალის მუნიციპალიტეტის დასახლებული პუნქტები
One Left Standing
One Left Standing — ჯგუფის Mike + The Mechanics სინგლი 2004 წლის ალბომიდან Rewired.
ემბუ (კენია)
ემბუ (Embu) — ქალაქი კენიაში. მდებარეობს კენიის სამხრეთ-ცენტრალურ ნაწილში. წარმოადგენს აღმოსავლეთი პროვინციის მთავარ ქალაქს. მოსახლეობა 1999 წლის მონაცემებით 41,092 კაცს შეადგენს.
კატეგორია:კენიის ქალაქები
ამილახვრიანთ კოშკი
ამილახვრიანთ კოშკი – არქიტექტურული ძეგლი შიდა ქართლის ვაკეზე, გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ოთარშენის  განაპირას, გორიდან 2 კილომეტრის მანძილზე, მდინარე ლიახვის მარჯვენა ნაპირზე, შემაღლებულ ბექობზე. თარიღდება XVIII საუკუნის ბოლო პერიოდით. კოშკი ცილინდრულია (დიამეტრი 10,5 მ), ნაგებია რიყის ქვით ქვით. კედლების შიდა პირზე ზოგან გამოყენებულია აგურიც. აგური გასდევს ზოლებად ფასადებსაც. კოშკს შესასვლელი მეორე სართულზე აქვს. პირველი სართული დამხმარე სათავსია. მეორე სართულის კედლების ფრაგმენტებში, კარის გარდა, ერთი სარკმელი და რამდენიმე სათოფური ჩანს. მესამე სართულის შემორჩენილ ნაწილში მხოლოდ ორი სათოფურია. კოშკის სართულშუა გადახურვა ჩანგრეულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
დანინგ-კრუგერის ეფექტი
დანინგ–კრუგერის ეფექტი — კოგნიტური ტენდენცია, როდესაც არაკვალიფიციური ადამიანები განიცდიან მოჩვენებით უპირატესობას სხვათა მიმართ, არასწორად აფასებენ თავიანთ შესაძლებლობებს და საკუთარ თავს ანიჭებენ საშუალოზე ბევრად უფრო მაღალ დონეს. ეს ტენდენცია მიეწერება არაკვალიფიციური ადამიანების მეტაკოგნიტურ უუნარობას, შეამჩნიონ და აღიარონ თავიანთი შეცდომები.
ამის საპირისპიროდ, ნამდვილ კომპეტენტურობას შეიძლება ახლდეს შედარებით დაბალი თვითშეფასება, ვინაიდან კომპეტენტური ადამიანები შეცდომით ვარაუდობენ, რომ სხვებსაც აქვთ მათი მსგავსი შესაძლებლობები და მოვლენების წვდომის უნარი.
დევიდ დანინგი და ჯასტინ კრუგერი ასკვნიან რომ: „არასწორი შეფასება არაკომპეტენტური ადამიანების მხრიდან უკავშირდება საკუთარ თავზე მცდარ შეხედულებებს, მაშინ, როდესაც კომპეტენტური ადამიანების არასწორი შეფასება უკავშირდება სხვების მცდარ შეფასებას“.
ისტორიული წყაროები
მიუხედავად იმისა, რომ დანინგ-კრუგერის ეფექტის შესახებ ოფიციალური მონაცემები 1999 წელს დაიდო, მკვლევარები მიუთითებენ ჩარლზ დარვინსა („უმეცრება უფრო ხშირად წარმოშობს თავდაჯერებულობას, ვიდრე განათლებულობა“) და ბერტრან რასელზე („ჩვენი დროის ერთ ერთი ყველაზე მტკივნეული თემა არის ის, რომ ისინი, ვინც თავდაჯერებულობას გრძნობენ, სულელები არიან, ხოლო ისინი, ვისაც აქვთ წარმოსახვისა და გაგების უნარი, ეჭვითა და გაუბედაობით არიან სავსე“), რომლებმაც პირველად აღწერეს ეს ფენომენი. გ. ფულერიც, რომელმაც კომენტარი დაურთო დანინგ-კრუგერის ნაშრომს, აღნიშნავს, რომ შექსპირიც საუბრობს აღნიშნული ფენომენის შესახებ თავის ერთ-ერთ პიესაში („სულელი ფიქრობს რომ ბრძენია, მაგრამ ბრძენმა კარგად იცის საკუთარ თავზე, რომ სულელია“).