cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ხიმენა დუკე
პირადი ცხოვრება
ხიმენა დუკე და კრისტიან კარაბიოსი ერთად ხუთი წელი იყვნენ. მათ ჰყავთ საერთო შვილი კრისტიან კარაბიას დუკე. ხიმენა და კრისტიანი ერთმანეთს მალევე დაშორდნენ. დუკემ მოგვიანებით ტელემუნდოს მსახიობი კარლოს პონსე გაიცნო და 2010 წლიდან მოყოლებული მასთან ერთად არის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოლუმბიელი მსახიობები კატეგორია:კოლუმბიელი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:დაბადებული 30 იანვარი
ფილტვიანები
ფილტვიანები  (Pulmonata)  — რბილტანიანი ცხოველები მუცელფეხიანების ქვეკლასისა. უმეტესობა ბინადრობს ხმელეთზე, მცირე რაოდენობა — მტკნარ წყალსა და ზღვებში. საქართველოში გვხვდება 30-მდე მტკნარი წყლის და 225-ზე მეტი ხმელეთის სახეობა. უკანასკნელთა უმეტესობა ტენის მოყვარულია, ამიტომ ხმელეთის ფილტვიანები განსაკუთრებით მრავლადაა დასავლეთ საქართველოს შავიზღვისპირეთში. ფილტვიანების ქვეკლასი წარმოდგენილია ორი რიგით: მჯდომთვალიანები (Basommatophora) და ღეროთვალიანები (Stylommatophora). საქართველოს ფილტვიანების მრავალი სახეობა მავნებელია — მსხვილ რქოსანი და წვრილი რქოსანი საქონლის პარაზიტული ჭიების შუალედური მასპინძლებია, ზოგი — სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მავნებელია, ზოგი კი საკვებად გამოიყენება.
ლიტერატურა
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ზვიად ვასაძე
ზვიად ვასაძე (დაბადების თარიღი უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (კარატე). ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი. ჩემპიონატი ჩატარდა 2019 წელს, გვადალახარაში, ესპანეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კარატისტები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ტატიანა გოლიკოვა
მინი|ტატიანა გოლიკოვა ტატიანა გოლიკოვა (Татья́на Алексе́евна Го́ликова; დ. 9 თებერვალი, 1966, მიტიში, მოსკოვის ოლქი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი და ეკონომისტი, რუსეთის ფედერაციის მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილე სოციალური პოლიტიკის საკითხებში 2018 წლის 18 მაისიდან. რუსეთის მთავრობასთან არსებული ფინანსური უნივერსიტეტის სახელმწიფო მართვის და ფინანსური კონტროლის ფაკულტეტის დეკანი.
რუსეთის მრიცხველი პალატის თავმჯდომარე (2013-2018), რუსეთის პრეზიდენტის დამხმარე დსთ-ს ქვეყნებთან სოციალურ-ეკონომიკური თანამშრომლობის საკითხებში. რუსეთის ფედერაციის ჯანდაცვის და სოციალური განვითარების მინისტრი (2007-2012), რუსეთის ფედერაციის ფინანსთა მინისტრის პირველი მოადგილე (2002-2004).
რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული ეკონომისტი (2004), ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. „სამშობლოს წინაშე დამსახურებებისთვის“ ორდენის მეორე, მესამე და მეოთხე ხარისხის კავალერი.
ჯანდაცვის და სოციალური განვითარების მინისტრი
2007 წლის სექტემბერში გოლიკოვა დაინიშნა ჯანდაცვის და სოციალური განვითარების მინისტრად ვიქტორ ზუბკოვის კაბინეტში, ჩაანაცვლა მიხეილ ზურაბოვი. დანიშვნის წინადადება მიიღო პირადად ვლადიმერ პუტინისგან.
2008 წლის მაისში, რუსეთის ახალი პრეზიდენტის, დიმიტრი მედვეევის არჩევის და ინაუგურაციის შემდეგ, კვლავ დაინიშნა ჯანდაცვის და სოციალური განვითარების მინისტრად, ამჯერად ვლადიმერ პუტინის კაბინეტში. 2009 წლიდან, მინისტრობასთან ერთად იყო აუცილებელი სამედიცინო დაზღვევის ფედერალური ფონდის მართვის თავმჯდომარე. 2010 წელს შევიდა ეკონომიკური განვითარების და ინტეგრაციის სამთავრობო საბჭოში.
რუსეთის პრეზიდენტის დამხმარე
2012 წლის მაისში, მას შემდეგ რაც მთავრობა ახლადარჩეული პრეზიდენტის წინაშე გადადგა, ვლადიმერ პუტინის ბრძანებით დაინიშნა რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტის დამხმარედ. ჯანდაცვის და სოციალური განვითარების სამინისტრო რეორგანიზაციას დაექვემდებარა და გაიყო ორ დამოუკიდებელ, შრომისა და სოციალური დაცვის და ჯანდაცვის სამინისტროებად, რომლებსაც სათავეში ჩაუდგნენ გოლიკოვას ყოფილი მოადგილეები, მაქსიმ ტოპილინი და ვერონიკა სკვორცოვა.
2013 წლის ივლისში გოლიკოვა შეიყვანეს რუსეთის ფედერაციის მრიცხველი პალატის თავმჯდომარეობის კანდიდატების სამკაციან სიაში. 2013 წლის სექტემბერში ვლადიმერ პუტინმა მისი კანდიდატურა აირჩია და დასამტკიცებლად სახელმწიფო დუმაში გადაგზავნა.
მრიხველი პალატის თავმჯდომარე
2013 წლის 20 სექტემბერს სახელმწიფო დუმამ დაამტკიცა გოლიკოვას კანდიდატურა (415 მომხრე, 5 მოწინააღმდეგე). იმავე დღეს, პრეზიდენტის ბრძანებით, იგი დაითხოვეს პრეზიდენტის დამხმარის თანამდებობიდან სხვა პოსტზე გადასვლის მიზეზით.
გოლიკოვას თავმჯდომარეობის პერიოდში, მრიცხველმა პალატამ ჩაატარა 1480 საკონტროლო და ექსპერტ-ანალიტიკური ღონისძიება, რომელმაც მოიცვა 11 709 ობიექტი. ბიუჯეტური სახსრების შესვლა-გამოყენებისას მთლიანობაში აღმოჩენილი შეცდომები და დარღვევი შეფასდა 3,9 ტრილიონ რუბლად (გამოვლინდა 18 481 დარღვევა). შემოწმებების შედეგად აღიძღა 1209 საქმე ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევაზე და 128 სისხლის სამართლის საქმე.
მისი მოღვაწეობის დროს, მრიცხველი პალატის ერთ-ერთი ყველაზე ხმაურიანი და სისტემური შემოწმება იყო კოსმოდრომი „აღმოსავლურის“ შემოწმება. საკონტროლო უწყების შეფასებით, მშენებლობის ფასი გაბეერილი იყო 13 მილიარდ რუბლზე მეტით. აუდიტორებმა აღმოაჩინეს სქემები, რომელთა წყალობითაც ხერხდებოდა სახელმწიფო სახსრების არამიზნობრივი გამოყენება და შესაბამისად, აღკვეთეს ამგვარი ხარჯვის გაგრძელება.
2018 წლის 17 მაისს პრეზიდენტმა პუტინმა სახელმწიფო დუმაში შეიტანა გოლიკოვას თხოვნა გადადგომის შესახებ. იქამდე, რუსეთის ფედერაციის პრემიერ-მინისტრმა დიმიტრი მედვედევმა შესთავაზა გოლიკოვას გამხდარიყო ვიცე-პრემიერი განათლების, ჯანდაცვის და სოციალური პოლიტიკის საკითხებში.
ვიცე-პრემიერი
2018 წლის 18 მაისს პრეზიდენტმა პუტინმა დაამტკიცა მთავრობის ახალი შემადგენლობა, რომელსაც სათავეში დიმიტრი მედვედევი ედგა და რომელშიც გოლიოვა თავმჯდომარის მოადგილის პოსტს იკავებდა. მისი მოღვაწეობის სფეროში მოექცა სოციალური პოლიტიკა. 1 რუსეთში ჩასატარებელი საპენსიო რეფორმის მომზადებისას, 2018 წლის 6 სექტემბერს დაინიშნა პრეზიდენტის სპეციალურად წარმომადგენლად დუმაში ამ საკითხთან დაკავშირებული თემების განხილვის დროს.
შეფასება
გოლიკოვას კოლეგები აღნიშნავდნენ მის შრომისუნარიანობას და ამტკიცებდნენ, რომ გოლიკოვამ ფედერალური ბიუჯეტის ყველა ციფრი ზეპირად იცოდა. მას შეარქვეს სხვადასხვა სახელები — „ტრუდოგოლიკოვა“, „მის-ბიუჯეტი“. ჟურნალი „Огонёк“ წერდა, რომ ფინანსთა მინისტრი ალექსეი კუდრინი ბიუჯეტზე მუშაობის დაწყებისას ამბობდა: „მე ჩაი და გოლიკოვა“. გოლიკოვას ავტორიტეტი იყო საბაბი რუსეთის ფედერაციის მაშინდელი პრეზიდენტისთვის, მოგვიანებით კი მთავრობის თავმდჯომარისთვის, ვლადიმერ პუტინისთვის, შეეთავაზებინა მისთვის სოციალური განვითარების მინისტრის პოსტი 2007 წელს. პუტინმა აგრეთვე დანიშნა გოლიკოვა მრიცხველი პალატისა და მთავრობის თავმჯდომარის მოადგილის პოსტზე. პრეზიდენტის მხარდაჭერა, ჟურნალისტ ვსევოლოდ ბელჩენკოს აზრით, ეხმარებოდა გოლიკოვას ისეთი სადავო საკითხების მოგვარებაში, როგორიცაა საპენსიო რეფორმა და ა.შ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:რუსი ეკონომისტები
იოსებ მაყაშვილი
იოსებ მაყაშვილი (დ. უცნობია, იყალთო, თელავის მაზრა — გ. 1878) — ქართველი რევოლუციონერი, ხალხოსნური მოძრაობის მონაწილე. ხალხოსნურ პროპაგანდას ეწეოდა იყალთოსა და სხვა სოფლების გლეხებში. დააპატიმრეს 1876 წლის ოქტომბერში. პატიმრობაში გაატარა 6-5 თვე, შემდეგ ერთი წლით პოლიციის მკაცრი მეთვალყურეობის ქვეშ იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 1878 კატეგორია:XIX საუკუნის მამაკაცები
გრიგორი ადამოვი
მისი ყველაზე ცნობილი ნაწარმოებია რომანი „ორი ოკეანის საიდუმლო“ (1938; 1939). ცნობილია მისი 1956 წლის ეკრანიზაციაც.
სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა მწერლები
გონსალო დე ბურბონი
გონსალო დე ბურბონი (Gonzalo de Borbón; დ. 24 ოქტომბერი, 1914 — გ. 13 აგვისტო, 1934) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ესპანეთის მეფე ალფონსო XIII-ისა და დედოფალ ვიქტორია ევგენია ბატენბერგელის ნაბოლარა ვაჟი.
ბიოგრაფია
გონსალო დაიბადა 1914 წლის 24 ოქტომბერს მადრიდში. იგი იყო ესპანეთის მეფე ალფონსო XIII-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ ვიქტორია ევგენია ბატენბერგელის ნაბოლარა შვილი და მეოთხე ვაჟი. მისი ნათლობის სრული სახელია გონსალო მანუელ მარია ბერნარდო ნარსისო ალფონსო მაურისიო. ბოლო სახელი მას ბიძამისის, მორის ბატენბერგელის პატივსაცემად დაარქვეს, რომელიც პირველ მსოფლიო ომში მოკლეს გონსალოს ნათლობამდე სულ ცოტა ხნით ადრე. დედისაგან მას გენეტიკური დაავადება ერგო ჰემოფილიის სახით, რაც მას მთელი ცხოვრება სტანჯავდა, თუმცა იგი ასევე საკმაოდ სპორტული და აქტიური პიროვნება იყო. იგი ღრმა ბავშვობიდანვე ოცნებობდა ესპანეთის არმიაში მსახურობაზე.
1924 წლის მაისში, ცხრა წლის გონსალომ გაჭრა რეალ მადრიდის საფეხბურთო გუნდისათვის განკუთვნილი ახალი ჩამარტინის სტადიონი, სადაც მას უფლება მიეცა პირველად ეთამაშა ფეხბურთი.
1931 წელს ესპანეთში მონარქია დაამხეს, რესპუბლიკა ჩამოაყალიბეს და სამეფო ოჯახი ქვეყნიდან გააძევეს. გონსალო დედას გაჰყვა შვეიცარიაში, სადაც დაასრულა განათლების მიღება. 1934 წელს საზაფხულო არდადაგების გასატარებლად, გონსალო ავსტრიაში გაემგზავრა, სადაც იგი თავის დას, ბეატრისს შეხვდა. გონსალო და ბეატრისი ალპებში სრიალებდნენ და ჩამოსასრიალებლად საბაგიროთი გადაწყვიტეს მთაზე ასვლა, სადაც ბაგირი გაწყდა და ის საბაგირო, რომელშიც გონსალო და მისი და ისხდნენ ჩამოვარდა. ბეატრისი არ დაშავებულა, თუმცა გონსალოს მდგომარეობა მძიმედ იყო. მას მკერდის ძვალი ჰქონდა ჩამსხვრეული და შინაგანი სისხლდენა ჰქონდა, რამაც ორ დღეში, 1934 წლის 13 აგვისტოს, 19 წლის გონსალოს გარდაცვალება გამოიწვია. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს მადრიდში, ესკორიალის სამეფო აკლდამაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 24 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1934 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ბურბონები კატეგორია:ესკორიალის ინფანტების პანთეონში დაკრძალულები
ვილიანუევა-დე-კასტელიონი
ვილიანუევა-დე-კასტელიონი (Villanueva de Castellón, Castelló de la Ribera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20,3 კმ². მოსახლეობა — 7054 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
Skrillex
სონი ჯონ მური (Sonny John Moore; დ. 15 იანვარი, 1988) — ამერიკელი ელექტრონული მუსიკის პროდიუსერი, DJ, ვოკალისტი და სიმღერების ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი ელექტრონული მუსიკოსები კატეგორია:Never Say Die Records-ის არტისტები კატეგორია:Atlantic Records-ის არტისტები კატეგორია:Ableton-ის ცოცხალი მომხმარებლები კატეგორია:ამერიკელი DJ-ები კატეგორია:ენის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:დაბსტეპის მუსიკოსები
არიფ აღამალოვი
არიფ მელიქაღა-ოღლუ აღამალოვი (Arif Məlikağa oğlu Ağamalov; დ. 30 მაისი, 1928 — გ. 2006) — აზერბაიჯანელი მხატვარი, აზერბაიჯანის დამსახურებული მხატვარი (1992).
ბიოგრაფია
არიფ აღამალოვი დაიბადა 1928 წლის 30 მაისს. დაამთავრა ა. აზიმზადეს სახელობის სამხატვრო სასწავლებელი ბაქოში და მოსკოვის გამოყენებითი და დეკორატიული ხელოვნების ინსტიტუტი. 60-იანიდან 90-იან წლებამდე აღამალოვი ძირითადად მონუმენტურ ჟანრში მუშაობდა, ბაქოს ფარგლებში ბევრი ნაუშევარი შექმნა. მხატვრის ძირითად ნაწარმოებებს წარმოადგენს მოზაიკური პანელები, რომლებიც ბაქოში მეტროს სადგურ „ნეფტჩილიარს“ ამშვენებს; ყოფილი სასტუმრო შენობა „აპშერონის“ ცენტრალური შესასვლელის მოსაპირკეთებლად გამოყენებული მოზაიკური ფრიზები ოქროსფერ-ცისფერ ტონებში, შესრულებული შენობის წინა პლანის ზედა ნაწილში.
არიფ აღამალოვი ათ წელზე მეტი ხანი მეთაურობდა აზერბაიჯანის სამხატვრო ფონდს, შემდეგ თითქმის ათი წლის განმავლობაში ფონდის მთავარი მხატვარი და ბაქოს მთავარი მხატვარი იყო. არიფ აღამალოვი გარდაიცვალა 2006 წელს.
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2015
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2015 — ევროვიზიის სიმღერის მე-60 კონკურსი, რომელიც გაიმართება ვენაში (ავსტრია). ეს არის მეორე შემთხვევა, როდესაც ავსტრია მასპინძლობს ევროვიზიას, პირველად კონკურსი 1967 წელს ჩატარდა. კონკურსის ნახევარფინალი ჩატარდება 19 და 21 მაისს, ხოლო ფინალი 23 მაისს. კონკურსის წამყვანები იქნებიან მირიამ ვაიხსელბრაუნი, ელის თუმლერი და არაბელა კისბაუერი. 2014 წლის ევროვიზიის გამარჯვებული კონჩიტა ვურსტი მწვანე ოთახში იქნება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროვიზიის სიმღერის კონკურსები წლების მიხედვით
DreamWorks
DreamWorks Pictures (აგრეთვე ცნობილი როგორც DreamWorks SKG ან DreamWorks Studios, უფრო მეტად ცნობილია როგორც DreamWorks) — ამერიკული კინომწარმოებელი კომპანია, რომელიც დაარსეს სტივენ სპილბერგმა, ჯეფრი კატცენბერგმა და დევიდ გეფენმა 1994 წელს. თავდაპირველად DreamWorks დისტრიბუციას უწევდა საკუთარ და მესამე მხარის ფილმებს.
2006 წელს კომპანია შეიძინა Viacom-მა (Paramount Pictures-ის მშობელი კომპანია). 2008 წელს DreamWorks-მაგანაცხადა Paramount-თან თანამშრომლობის დასრულების შესახებ და 1.5 მილიარდიანი კონტრაქტი გააფორმა ინდურ კომპანია Reliance Anil Dhirubhai Ambani Group-თან. მომდევნო წელს DreamWorks-მა კომპანია Walt Disney Studios Motion Pictures-თან შეთანხმებას მოაწერა ხელი, რის მიხედვითაც, Disney-ის უფლება მიეცა მოეხდინა DreamWorks-ის ფილმების დისტრიბუცია Touchstone Pictures-ის მეშვეობით. შეთანხმებამ 2016 წლამდე გასტანა. 2016 წლის ოქტომბრიდან DreamWorks-ის ფილმების დისტრიბუციას ახორციელებს Universal Pictures. სპილბერგის კომპანია სავაჭრო მარკა DreamWorks-ის გამოყენებას აგრძელებს Universal Studios-ის ლიცენზიით.
LEGO Batman
LEGO Batman — მოქმედებითი-სათავგადასავლო ჟანრის ვიდეო თამაშების სერია, რომელიც შეიმუშავა TT Games-მა და გამოუშვა Warner Bros-მა. თამაში შედგება 3 ნაწილისგან. პირველი ნაწილის მთავარი პერსონაჟები არიან ბეტმენი და რობინი, რომლებიც ებრძოლებიან ჯოკერსა და მის ბოროტ გმირებს როგორიცაა ჰარლი ქუინი კაცი გამოცანა და ა.შ თამაშში 50-ზე მეტი საყიდელი პერსონაჟია, ასევე თამაშში მოთამაშეს შეუძლია ითამაშოს სხვადასხვა ბოროტი გმირებით, მაგალითად, ჯოკერითა და ჰარლი ქუინით ზოგიერთი ტურში ჩართული პერსონაჟი არ იყიდება, რადგან ტურის დასრულების შემდეგ ავტომატურად გაიხსნება ასევე ამ ნაწილში და სხვა ნაწილებში. ბეტმენსა და რობინს აქვთ სხვადასხვა კოსტიუმები, რომელიც თამაშის მსვლელობის დროს მოთამაშეს სჭირდება, რათა შეასრულოს კონკრეტული დავალება.
LEGO Batman 2: DC Super Heroes - ეს ნაწილი არის გაგრძელება პირველი ნაწილისა ამ თამაშში ემატება ბეტმენსა და რობინს სხვადასხვა სუპერგმირები როგორებიცაა: სუპერმენი, ქალი საოცრება, მწვანე ლამპარი და ა.შ ბოროტ გმირებს კი ემატებათ ახალი პერსონაჟი ლექს ლუთორი. სუპერგმირები ერთიანდებიან რათა გადაარჩინონ ქალაქი გოთემი გასაჭირისგან. თამაშში არის 100-ზე მეტი საყიდელი პერსონაჟი, მაგრამ ზოგიერთი პერსონაჟი ტურის დამთავრების შემდეგ ავტომატურად იხსნება. კოსტიუმები კი ბეტმენს და რობინს ისევ აქვთ თუმცა ამ ნაწილში ახალი კოსტიუმებია დამატებული.
LEGO Batman 3: Beyond Gotham - ეს ნაწილი არის სრულიად განსხვავებული სხვა ნაწილებისგან რადგან ამ ნაწილში ერთიანდებიან სუპერგმირები და ბოროტი გმირები, რათა დაამარცხონ ბოროტი გმირი ე.წ Brainiac. ამ ნაწილში პერსონაჟებს შეუძლიათ გზაშივე გადაცვალონ სხვადასხვა კოსტიუმზე და არ დაჭირდებათ იპოვონ ახალი კოსტიუმი. ასევე ამ ნაწილში ჯოკერსა და ლექს ლუთორს ემატებათ კოსტიუმების არჩევა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოქმედებითი-სათავგადასავლო თამაშები
ლუიჯი რივა
ლუიჯი „ჯიჯი“ რივა (Luigi "Gigi" Riva დ. 7 ნოემბერი, 1944) — იტალიელი ფეხბურთელი, იტალიის ნაკრების ყველა დროის საუკეთესო ბომბარდირი. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 33-ე ადგილზე დასახელდა.
საკლუბო კარიერა
დაიბადა ჩრდილოეთ იტალიის პატარა სოფელ ლეჯუნოში. რივამ თავისი კარიერის უდიდესი ნაწილი მოკრძალებულ სარდინიულ კლუბ „კალიარიში“ გაატარა, რომელთან ერთადაც 1969-70 წლების სეზონში ისტორიული გამარჯვებაც მოიპოვა სერია A-ში. იმ სეზონში რივამ 21 გოლი გაიტანა. სულ „კალიარიში“ ასპარეზობისას კი — 164. რივამ რამდენჯერმა თქვა უარი უფრო მაღალი კლასის კლუბში გადასვლაზე.
სანაკრებო კარიერა
thumb|ლუიჯი რივა იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. 1966 რივას სანაკრებო კარიერა არც ისე კარგად დაიწყო. მან ფეხი მოიტეხა მესამე სანაკრებო მატჩში, 1967 წლის მარტში, პორტუგალიის წინააღმდეგ ამხანაგური თამაშისას. ის ნაკრებს შვიდი თვის შემდეგ დაუბრუნდა და მონაწილეობა მიიღო კვიპროსის წინააღმდეგ 5-0 მოგებულ მატჩში, სადაც ჰეთ-ტრიკი შეასრულა.
რივა მხოლოდ 29 წლის იყო, როცა უკანასკნელად ითამაშა იტალიის ნაკრების შემადგენლობაში 1974 წლის მუნდიალზე. მისი შედეგი, ნაკრებში გატანილი 35 გოლი დღემდე რეკორდად რჩება იტალიის ნაკრებისთვის.
სათამაშო სტილი
რივა კარგად ურტყამდა მარცხენა ფეხით და ხშირად ასრულებდა შეტევებს აკრობატულ ნახტომში შესრტულებული დარტყმებით.
აქინ იოზთურქი
აქინ იოზთურქი (Akın Öztürk; დ. 21 თებერვალი 1952, გუმუშჰანე, თურქეთი) — თურქეთის საჰაერო ძალების ყოფილი გენერალი, რომელიც თურქეთის საჰაერო ძალების 30-ე მეთაური იყო, 2015 წლის 4 აგვისტომდე. სამხედრო სამსახურიდან დათხოვნის შემდეგ, ის მაინც აგრძელებდა თავის მოვალეობის შესრულებას, როგორც უზენაესი სამხედრო საბჭოს წევრი.
იოზთურქი დააკავეს 2016 წლის 16 ივლისს, სახელმწიფო გადატრიალების დროს წამყვანი როლის თამაშის ბრალდებით. მას ჩამოართვეს ყველა მისი სამხედრო წოდება და ბრალი დასდეს საზოგადოებრივი წესრიგის, ტერორიზმის, შეთქმულების და ღალატის გამო. იოზთურქმა უარყო ყველა ბრალდება.
2016 წლის გადატრიალების მცდელობა
აქინ იოზთურქი იმ 2 839 სამხედრო პირებს შორისაა, რომლების 2016 წლის სახელმწიფო გადატრიალების მცდელობის ბრალდებით დააკავეს 2016 წლის 16 ივლისს. გაზეთ Hürriyet-ის ცნობით, მას ბრალად ედება გადატრიალების მცდელობის ლიდერობა.
ჯილდოები
გენერალ იოზთურქს მიენიჭა ნატოს მედალი, თურქეთის შეიარაღებული ძალების პატივცემული სამსახურის მედალი, თურქეთის შეიარაღებული ძალების ღირსების მედალი და პაკისტანის "Nishan-e Imtiaz"-ის მედალი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:თურქი სამხედრო მოღვაწეები
დეფისი
დეფისი (Divis; divisio — დაყოფა, დანაწევრება) — გრაფიკული ნიშანი, მოკლე, პატარა ჰორიზონტალური ხაზი (-). დეფისი სასვენი ნიშანია და არ უნდა აგვერიოს პუნქტუაციურ ნიშან — ტირესთან. იმისათვის, რომ არ მოხდეს დეფისისაა და ტირეს აღრევა, დედნებსა და კორექტურებში დეფისს აღნიშნავენ ორი პატარა ხაზით (=). კომპიუტერულ ანაწყობში, ხშირად, უმართებულად, ტირეს ნაცვლად ხმარობენ. დეფისით შეერთებული სიტყვები, როგორც წესი, ერთსა და იმავე „სემანტიკურ ველს“ განეკუთვნება და ხშირად სინონიმებად ან ანტონიმებად გვევლინება. მაგალითად გამოიყენება გრამატიკული ელემენტის გამოსაყოფად (მაგ., წერ-ს, და-წერ-ილ-ი) და აგრეთვე სიტყვის გადასატანად სტრიქონიდან სტრიქონში (მაგ., ქა-ლა-ქი, წიგ-ნი).
დეფისს იყენებენ ერთზე მეტი მნიშვნელობის (ჩვეულებრივ, ორმნიშვნელობიანი) რთული სიტყვების კომპონენტთა დასაკავშირებლად. ამ შემთხვევაში ენაცვლება და კავშირს (მაგალითად, ცოლ-ქმარი). ამ დროს წინა კომპონენტი ფუძის სახით წარმოდგება (მაგალითად, თუშ-ფშავ-ხევსურეთის სოფლები); გაორმაგებული ფუძეებისა თუ ფორმების დასაკავშირებლად (მაგალითად, ორ-ორი); დანართიანი სახელის შემცველი მსაზღვრელ-საზღვრულს შორის (მაგალითად, სახლ-მუზეუმი); ორმაგი გვარის გასაფორმებლად (მაგალითად, ლადო ალექსი-მესხიშვილი); შესიტყვების ფორმის მქონე უცხოურ გეოგრაფიულ სახელთა, კერძოდ, ქალაქების სახელწოდებათა კომპონენტებს შორის (მაგალითად, ნიუ-იორკი); აკრონიმული, ანუ ინიციალური წესით შედგენილი უცხოური აბრევიატურების გასაფორმებლად, კომპონენტების საწყისი ასოების სახელწოდებათა შორის (BBC — ბი-ბი-სი, CNN — სი-ენ-ენი); მომიჯნავე ციფრების ან სიტყვიერად გამოხატული რიცხვების დასაკავშირებლად და/ან კავშირის ფუნქციით (I-II კლასები, ხუთი-ექვსი წლის ბავშვები, X-XI საუკუნეები, 2010-2011 წლები); თუ სხვაობა შეერთებულ რიცხვებს შორის ერთზე მეტია, მაშინ საწყისსა და ბოლო ციფრს შორის გრძელი ხაზი, ტირე (–) დაიწერება (მაგ., XII – XVIII საუკუნეები, 2000 – 2005 წლები) და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:პუნქტუაცია
ზაზა თავაძე
ზაზა თავაძე (დ. 9 თებერვალი, 1975, ზესტაფონი) — ქართველი იურისტი, საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარე 2016 წლის 20 ოქტომბრიდან 2020 წლის 15 ივნისამდე. 2021 წლის 3 დეკემბრიდან არის თბილისის VII მოწვევის საკრებულოს დეპუტატი პროპორციული სიით (საარჩევნო სუბიექტი — „საქართველოსთვის“), ასევე საკრებულოს ფრაქცია „თბილისი საქართველოსთვის“ თავმჯდომარე.
არის პროფესორი, ვიურცბურგის იულიუს-მაქსიმილიანეს უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის დოქტორანტი საჯარო სამართალში და ასევე გრიგოლ რობაქიძის სახელობის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის დოქტორანტი საჯარო სამართალში.
ფლობს გერმანულ, ინგლისურ და რუსულ ენებს. ჰყავს მეუღლე და სამი შვილი.
ბიოგრაფია
1996 წელს დაამთავრა საქართველოს ღია ჰუმანიტარული ინსტიტუტი, სამართალმცოდნეობის სპეციალობით, იურისტის კვალიფიკაციით. 2001-2002 წლებში სწავლობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე,  გერმანულენოვან მაგისტრატურაში. 2008-2010 წლებში – თბილისის ეკონომიკურ ურთიერთობათა სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიზნესისა და მართვის ფაკულტეტი (წარჩინებით), მიიღო ბიზნესის მართვის მაგისტრის აკადემიური ხარისხი საერთაშორისო ბიზნესის ადმინისტრირების სპეციალობით. 2017 წლიდან ზაზა თავაძე გრიგოლ რობაქიძის სახელობის უნივერსიტეტის სამართლის სკოლის დოქტორანტია საჯარო სამართალში. 2018 წლიდან გრიგოლ რობაქიძის სახელობის უნივერსიტეტის პროფესორი.
2019 წლიდან ვიურცბურგის იულიუს-მაქსიმილიანეს უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის დოქტორანტი
სამუშაო გამოცდილება
1999 წელს იყო ზესტაფონის რაიონის საკრებულოს და გამგეობის აპარატის იურისტი, საორგანიზაციო განყოფილების უფროსი. 1999-2000 წლებში მუშაობდა, როგორც საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს ადგილორივ თვითმმართველობისა და მმართველობის ორგანოებთან მუშაობის იმერეთის რეგიონალური განყოფილების მრჩეველი. 2000-2004 წლებში იყო თანამდებობის პირთა ქონებრივი და საფინანსო მდგომარეობის საინფორმაციო ბიუროში სამართლებრივ საკითხთა სექტორის წამყვანი სპეციალისტი. 2004 წელს აგრეთვე იყო საქართველოს ლტოლვილთა და განსახლების სამინისტროს იურიდიული დეპარტამენტის უფროსი. 2004 წლიდან 2007 წლის ჩათვლით კი იყო საქართველოს გენერალური პროკურატურის საკადრო უზრუნველყოფის დეპარტამენტის უფროსის მოადგილე, შემდეგ კი – ამავე დეპარტამენტის უფროსი.
2007-2008 წლებში იყო საქართველოს გენერალური პროკურატურის საკადრო უზრუნველყოფის დეპარტამენტის უფროსი. 2008-2010 წლებში ეკავა საქართველოს იუსტიციის მინისტრის მოადგილის თანამდებობა. 2010 წლის 30 მარტიდან იყო საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს წევრი (უფლებამოსილების განხორციელებას შეუდგა 2010 წლის 15 ივნისს, ფიცის დადების დღიდან). 2010-2016 წლებში იყო საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარის მოადგილე. 2016-2017 იყო ევროპის საკონსტიტუციო სასამართლოების კონფერენციის თავმჯდომარე, ხოლო 2018 წლის იანვრიდან 2019 წლიის იანვრამდე შავი ზღვის და ბალტიისპირეთის რეგიონების ქვეყნების კონსტიტუციური მართმსაჯულების ასოციაციის (BBCJ) თავმჯდომარე; 2016 წლის 20 ოქტომბრიდან არის საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარე. თანამდებობა 2020 წლის 15 ივნისამდე ეკავა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს თავმჯდომარეები კატეგორია:საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს წევრები კატეგორია:ქართველი იურისტები
მარია კრისტინა სიცილიელი
მარია კრისტინა სიცილიელი (Maria Cristina di Sicilie, María Cristina de Sicilias; დ. 27 აპრილი 1806, პალერმო, სიცილია - გ. 22 აგვისტო 1878, ჰავრი, საფრანგეთი) — ბურბონთა სიცილიური განშტოების წარმომადგენელი. სიცილიის მეფე ფრანცისკო I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ მარია ისაბელა ესპანელის ასული. ესპანეთის დედოფალი 1829-33 წლებში როგორც ფერდინანდ VII-ის მეოთხე მეუღლე. ესპანეთის დედოფალ ისაბელ II-ის დედა და მისი რეგენტი 1833-40 წლებში.
ბიოგრაფია
მარია კრისტინა დაიბადა 1806 წლის 27 აპრილს პალერმოში, სიცილიაში. იგი იყო სიცილიის მეფე ფრანცისკო I-ისა და მისი მეორე მეუღლის, დედოფალ მარია ისაბელა ესპანელის ქალიშვილი.
ქორწინება და დედოფლობა
მარცხნივ|მინი|დედოფალ მარია კრისტინას გერბი 1829 წლის 18 მაისს გარდაიცვალა ესპანეთის მეფე ფერდინანდ VII-ის მესამე ცოლი, დედოფალი მარია ჟოზეფა ამალია საქსონიელი. მეფეს ცხადია მემკვიდრე წყალივით სჭირდებოდა, იგი უკვე ხანში შედიოდა, სამჯერ იყო დაქორწინებული, მაგრამ არცერთ მათგანთან შვილი არ ჰყავდა. ამიტომაც ცხადია მესამე ცოლის დაკრძალვიდან ძალიან მალევე ფერდინანდმა მეოთხე საცოლის ძებნა დაიწყო. მან არჩევანი სიცილიის პრინცესა მარია კრისტინაზე შეაჩერა. მესამე ცოლის გარდაცვალებიდან 7 თვის შემდეგ, ფერდინანდი 1829 წლის 11 დეკემბერს მეორედ დაქორწინდა მარია კრისტინა სიცილიელზე. მიუხედავად იმისა, რომ სისხლისმიერადაც და ასაკითაც ფერდინანდი მარია კრისტინას ბიძად ერგებოდა, ქორწინება საკმაოდ ცოცხალი იყო და არცერთი არ გრძნობდა თავს უხერხულად. ალბათ, ეს იმის ბრალიც იყო, რომ საუკუნეების მანძილზე ევროპის მონაქრებში, ახლო ნათესავებს შორის ქორწინება ჩვეულებრივი ამბავი იყო. ფერდინანდ VII და მარია კრისტინას დედა, დედოფალი მარია ისაბელა ესპანელი ღვიძლი და-ძმანი იყვნენ და ორივე მათგანის მშობლები კარლ IV და მარია ლუიზა პარმელი იყვნენ. თუმცა ესპანეთის მეფეებს აქამდეც უქორწინიათ საკუთარ დის შვილებზე, მაგალითად ფილიპე II-მ მეოთხე ცოლად საკუთარი დის შვილი ანა ავსტრიელი შეირთო, ხოლო ფილიპე IV-მ ასევე საკუთარი დის შვილი მარიანა ავსტრიელი შეირთო ცოლად.
რეგენტი
მარცხნივ|მინი|რეგენტი მარია კრისტინა ფერდინანდის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე მისი და მარია კრისტინას უფროსი ქალიშვილი, დედოფალი ისაბელ II ავიდა, რომელიც ამ დროს მხოლოდ 3 წლის იყო. დედოფლის ასეთი მცირეწლოვანებიდან გამომდინარე ქვეყანა რეგენტს უნდა ემართა, რომელიც ესპანელთა არჩევნით დედა-დედოფალი მარია კრისტინა სიცილიელი გახდა. იმ ფაქტმა, რომ ისაბელი ქალი იყო, ბევრი ადამიანის უკმაყოფილებისა და ტახტზე პრეტენზიის გაჩენა გამოიწვია. მთავარი პრეტენზიორი იყო ისაბელის მამის, მეფე ფერდინანდის უმცროსი ძმა, მონილას გრაფი კარლოს დე ბურბონი, რომელიც აცხადებდა, რომ მისმა ძმამ უკანონოდ შეცვალა მემკვიდრეობის კანონი, რის მიხედვითაც ტახტზე მხოლოდ მამაკაცი უნდა ასულიყო (იხ. კარლისტები). კარლოსს უამრავი მომხრე და მოკავშირე გამოუჩნდა. ცხადია მისი თეორიის მიხედვით, თუ ქალი ტახტზე ვერ ავიდოდა, ტახტის ერთადერთი მემკვიდრე თავად კარლოსი იყო. თუმცა მარია კრისტინა და მისი მოკავშირეები ამ ფაქტს უარყოფდნენ და მაგალითად ისაბელ კასტილიელი მოჰყავდათ. მიუხედავად ამისა კარლოსმა ინტრიგებისა და ბრალდებების შეთითხვნა დაიწყო. კარლოსმა განაცხადა, რომ ფერდინანდმა ტახტი მას დაუტოვა, მარია კრისტინამ კი ფერდინანდის ხელმოწერა გააყალბა, ვითომდა ტახტი მის ქალიშვილს უნდა დარჩენოდაო.
დაცემა
1833 წლის 28 დეკემბერს ფერდინანდ VII-ის გარდაცვალების შემდეგ, მარია კრისტინა საიდუმლოდ გათხოვდა ყოფილ სერჟანტ ავგუსტინ ფერნანდო მუნოსზე. მიუხედავად იმისა, რომ ისინი თავიანთი ქორწინების დამალვას ცდილობდნენ, საბოლოოდ მაინც გამჟღავნდა. დედა-დედოფალსა და სერჟანტს რვა შვილი შეეძინათ:
მინი|მარია კრისტინა და ისაბელ II მუნოსმა დედოფალ მარია კრისტინას ყურადღება ჯერ კიდევ ფერდინანდის გარდაცვალებამდე მიიპყრო. როდესაც იგი სერჟანტობიდან მოხსნეს სასახლეში დაიწყო მუშაობა და იმ ფაქტმა, რომ მას დედოფლისთვის ყოველთვის საუცხოო ცხენები მიჰყავდა, მარია კრისტინასგან სიმპათია დაიმსახურა. წლების მანძილზე ეს სიმპათია სულ უფრო ღრმავდებოდა, ხოლო როცა მარია კრისტინა დაქვრივდა, მან სულ რამდენიმე თვეში, ფარულად იქორწინა მუნოსზე.
მარია კრისტინა და ავგუსტინ მუნოსი მათ ქორწინებას შვიდი წლის მანძილზე მალავდნენ, ხოლო როცა 1840 წელს მათ ოფიციალურად განაცხადეს ამის შესახებ, ესპანელებმა დედა-დედოფალს სასწრაფოდ ჩამოართვეს რეგენტობა. ავგუსტინე სამეფო კარზე ძალიან ცნობილი ფიგურა იყო და როცა დედოფალს ასე ხშირად ხედავდნენ ორსულად, ცხადია ყველა ხვდებოდა ამის შესახებ, თუმცა მათ მუნოსი მარია კრისტინას საყვარელი ეგონათ.
საბოლოოდ დედოფლის ამ მდაბიო წარმომავლობის, ყოფილ ჯარისკაცთან ქორწინების შესახებ ცნობილი გახდა. ამან ესპანელებში მარია კრისტინას მიმართ საოცარი ზიზღი გააღვიძა. ამ ფაქტმა მისი პოზიცია ძალიან შეარყია. ცხადია მომენტით ისარგებლა დონ კარლოსმაც და ჭორებს ავრცელებდა, რომ ისაბელ II-ც მუნოსისგან ჰყავდა. ცხადია მასამ ეს ინფორმაცია ძალიან მარტივად დაიჯერა. ესპანეთის არმიაში თანდათან იზრდებოდა ზიზღი და უკმაყოფილება მარია კრისტინასა და დედოფალ ისაბელისადმი. არმიამ უარი თქვა მათ მსახურებაზე და დონ კარლოსის მხარეს გადავიდა. შესაძლოა ითქვას, რომ ამით ისაბელის მმართველობას ხერხემალი გამოეცალა. ახალი შიდა ომები კვლავ ახლოვდებოდა. საბოლოოდ ასეთი გაუსაძლისი მდგომარეობისა და ომის თავიდან ასაცილებლად, 1840 წელს მარია კრისტინამ უარი თქვა რეგენტობაზე და ქმარ-შვილთან ერთად ესპანეთი დატოვა. დედოფალი ისაბელი კვლავ მცირეწლოვანი იყო, რის გამოც მას რეგენტად გენერალი ბალდომერო ესპერანტო დაინიშნა.
დევნილობა
მარცხნივ|მინი|309x309პქ|მარია კრისტინა 1878 წელს 1842 წელს მარია კრისტინამ საფრანგეთში შეიძინა შატო დე მალმეზონი, როგორც თავისი რეზიდენცია. წარსულში ეს სასახლე ნაპოლეონმა თავის პირველ ცოლს, დედოფალ ჟოზეფინ ბოარნეს აჩუქა. 1843 წელს მას შემდეგ რაც ბალდომერო ესპერანტოს მმართველობა ესპანელებმა დაამხეს, მარია კრისტინა ქმარ-შვილთან ერთად ესპანეთში დაბრუნდა. 1844 წელს დედოფალი ისაბელ II უკვე სრულწლოვანი გახდა და თავად შეუდგა ქვეყნის მართვას. ამავე წლის 23 ივნისს ისაბელამ მუნოსს რაინსარესის ჰერცოგის წოდება უბოძა. 1844 წლის 12 ოქტომბერს დედოფალმა ისაბელამ დედას ოფიციალური თანხმობა უთხრა მუნოსზე დასაქორწინებლად. მალევე ისინი საჯაროდ დაქორწინდნენ. 1846 წელს ისაბელამ მუნოსს ოქროს საწმისის რაინდობა უბოძა. ამავე წელს მას მეორე წოდება უბოდა და სულ მალე იგი ესპანური არმიის გენერლად დანიშნა, რომელზე მაღალი წოდება აღარ არსებობდა სამხედრო ცხოვრებაში, გარდა მთავარსარდილისა, რომელსაც მონარქი ატარებდა. 1854 წელს მარია კრისტინა კვლავ საფრანგეთში გაემგზავრა და იქვე დარჩა, სადაც გაატარა დარჩენილი ცხოვრების დიდი ნაწილი.
1846 წელს დაიწყო მოლაპარაკებები ესპანეთის ყოფილ კოლონია ეკვადორში მონარქიის აღდგენაზე, იგივე ხდებოდა პერუსა და ბოლივიაში. დედოფალმა ისაბელამ ამ ქვეყნებში გამეფების კანდიდატად თავისი ნახევარძმა ავგუსტინე გამოაცხადა. მართალია ამ ქვეყნებში მონარქია გამოცხადდა, მაგრამ მათ უარი განაცხადეს ტახტზე კვლავ ესპანელის დასმაზე. ამრიგად შეიქმნა პერუს, ეკვადორისა და ბოლივიის გაერთიანებული სამეფო. ამით ესპანეთმა საბოლოოდ დაკარგა ლათინურ ამერიკაში პოზიციების აღდგენის შანსი.
გარდაცვალება და დაკრძალვა
სიცოცხლის ბოლო თვეებში მარია კრისტინა მძიმედ დაავადდა. მას საშინელი სიცხე, ხველა და ტკივილები აწუხებდა. იგი გარდაიცვალა 1878 წლის 22 აგვისტოს, საფრანგეთის ქალაქ ჰავრში. იგი როგორც დედოფალ ისაბელას დედა და ამასთან ესპანეთის დედოფალი, აუცილებლად უნდა დაკრძალულიყო ესკორიალის სამეფო საძვალეთში, სადაც მალევე გადაასვენეს და დაკრძალეს ფერდინანდ VII-ის გვერდით.
წინაპრები
მარია კრისტინა სიცილიელის წინაპრები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1806 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1878 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის დედოფლები კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:სიცილიელები კატეგორია:ხელახლა დაქორწინებული სამეფო კონსორტები კატეგორია:დედა დედოფლები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები კატეგორია:ესკორიალის მეფეთა პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ესპანეთის რეგენტები
გადილი (გუბადლი)
გადილი  (Qədili) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი
სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი (Home video game console) ან უბრალოდ სახლის კონსოლი — ელექტრონული მოწყობილობა განკუთვნილი ვიდეო თამაშებისთვის, რომელსაც არკადული აპარატებისა და სხვა სათამაშო მანქანებისგან განსხვავებით, გეიმერები გამოიყენებენ სახლის პირობებში. სახლის კონსოლები პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლების და მიკროკონსოლების მსგავსად წარმოადგენენ ვიდეო თამაშების კონსოლების ერთ-ერთი სახეობას, თუმცა განსხვავდებიან ზომებით, ტექნიკური შესაძლებლობებითა და სხვადასხვა მახასიათებლებით.
სქოლიო
კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:ვიდეო თამაშის ტერმინოლოგია
ჟოაკინ მარია მაშადუ დ’ასისი
ჟოაკინ მარია მაშადუ დ'ასისი (დ. 21 ივნისი, 1839, რიო-დე-ჟანეირო — გ. 29 სექტემბერი, 1908) — ბრაზილიელი მწერალი, ბრაზილიის ლიტერატურის აკადემიის პირველი პრეზიდენტი. პირველ ნაწარმოებებში (ლექსების კრებულები „კრისტალები“, 1864; „ღამის პეპლები“, 1870) გამოვლინდა პარნასული პოეზიისთვის დამახასიათებელი ტენდენციები. მომდევნო ეტაპზე იდგა რომანტიკულ პოზიციებზე: რომანები „კვირა“ (1872), „ხელი და ხელთათმანი“ (1874); „იაია გარსია“ (1878). 1880 წლებიდან გახდა ბრაზილიური კრიტიკული რეალიზმის ფუძემდებელი: „ბრაზ კუბასის სიკვდილშემდგომი მოგონებანი“ (1881), „კინკას ბორბა“ (1891), „დონ კასმურო“ (1899).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1839 კატეგორია:ბრაზილიელი მწერლები კატეგორია:გარდაცვლილი 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 სექტემბერი კატეგორია:ბრაზილიელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრაზილიელი დრამატურგები კატეგორია:ბრაზილიელი მამაკაცი დრამატურგები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრაზილიელი პოეტები კატეგორია:ბრაზილიელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:ბრაზილიელი მთარგმნელები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრაზილიელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ბრაზილიელი რომანისტები კატეგორია:პორტუგალიურენოვანი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ბრაზილიელი მამაკაცი მწერლები
თიმსარიანი
ლიტერატურა
კატეგორია:XVIII საუკუნის ლიტერატურული ძეგლები
ვილიალონგა
ვილიალონგა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 43,3 კმ². მოსახლეობა — 4370 კაცი (2020 წ.).
ბათუმის სახელმწიფო მუსიკალური ცენტრი
სსიპ ბათუმის სახელმწიფო მუსიკალური ცენტრი — თეატრი ბათუმში, რომელშიც გაერთინებულია 5 შემოქმედებითი ჯგუფი: საოპერო დასი, სიმფინიური ორკესტრი, კაპელა, ახალგაზრდული მუსიკალური თეატრი და კვარტეტი „ნოტა“.
შენობა წარმოადგენს მოდერნისტული-კლასიკური არქიტექტურის სინთეზს. მდებარეობს შავი ზღვის სანაპიროზე. წლის განმავლობაში იმართება როგორც საოპერო, ისე დრამატული სპექტაკლები, კონცერტები, საერთაშორისო ფესტივალები, სახელმწიფო ღონისძიებები, გამოფენები, პრეზენტაციები, კონფერენციები, პრესკონფერენციები და სხვა. მუსიკალური ცენტრის დირექტორია გიორგი მიქელაძე.
ისტორია
მარცხნივ|მინი|მუსიკალური ცენტრის ჰოლი 1993 წლის 16 მარტის აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმისა და აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მინისტრთა საბჭოს №69 ერთობლივი დადგენილებით დაარსდა ბათუმის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრი, რომელიც  განთავსდა ბათუმის ილია ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის შენობაში. პირველი საოპერო სპექტაკლი გაიმართა 1993 წლის 3 ოქტომბერს — ზაქარია ფალიაშვილის „აბესალომ და ეთერი“, რეჟისორი გაიოზ ჟორდანია. თეატრის პირველი სამხატვრო ხელმძღვანელი იყო, გამოჩენილი ქართველი ტენორი, თბილისის ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სოლისტი ალექსანდრე ხომერიკი. შემდგომ წლებში თეატრს ხელმძღვანელობდა ნოდარ სურმანიძე.
მინი|270პქ|მუსიკალური ცენტრის დარბაზი ბათუმის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრი 2004 წლამდე წარმატებით ახორციელებდა საოპერო და საბალეტო სპექტაკლებს.
2004 წლის 30 სექტემბრის, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის განათლების, კულტურისა და სპორტის სამინისტროს გადაწყვეტილებით ბათუმის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის, აჭარის სახელმწიფო სიმფონიური ორკესტრის, აჭარის სახელმწიფო კაპელისა და ბათუმის ბავშვთა ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის რეორგანიზაციის შედეგად შეიქმნა ბათუმის სახელმწიფო მუსიკალური ცენტრი, რომლის დირექტორი იყო თენგიზ ჯაფარიძე, დირიჟორი — დავით მუქერია.
2011 წელს, ბათუმის სახელმწიფო მუსიკალურ ცენტრს გადაეცა რეკონსტრუირებული შენობა — „ხელოვნების ცენტრი“ (არქიტექტორი — ვახტანგ ხმალაძე).
ბათუმის სახელმწიფო მუსიკალურ ცენტრში გაერთიანებული შემოქმედებითი ჯგუფები (სიმფონიური ორკესტრი, საოპერო დასი, კაპელა, ახალგაზრდული მუსიკალური თეატრი, კვარტეტი „ნოტა“), რომლებიც მონაწილეობას ღებულობენ საერთაშორისო მუსიკალურ პროექტებსა და ფესტივალებში. ასევე, მუსიკალური ცენტრის საოპერო დასის სოლისტები წარმატებით მოღვაწეობენ ევროპის სხვადასხვა თეატრებში.
სქოლიო
კატეგორია:ბათუმის თეატრები კატეგორია:ოპერის თეატრები კატეგორია:ბათუმის არქიტექტურა
გილიჯანი (გუბადლი)
გილიჯანი (Qilican) — სოფელი აზერბაიჯანში, გუბადლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუბადლის რაიონის სოფლები
შემთხვევითი პაემნები
შემთხვევითი პაემნები — 2013 წლის ქართული დრამატული ფილმი. ფილმი მოგვითხრობს ორმოც წელს მიტანებულ ორ მამაკაცზე, რომლებიც ეძებენ სიყვარულს, როგორც თავის დაღწევის საშუალებას. ისინი საეჭვო პაემანზე მიდიან. მათ შესახვედრად მხოლოდ ერთი გოგონა მოდის, აქედან იწყება ღალატის და კრიმინალის ისტორიები. ფილმის რეჟისორი ლევან კოღუაშვილი მუდამ აოცებს მაყურებელს შემოქმედებითი ნარატიული მოულოდნელობებით.
ფილმის შესახებ
ფილმი „შემთხვევითი პაემნები" თანაგრძნობით სავსე ტრაგიკომედიაა მარტოხელა ადამიანის ჩუმ სასოწარკვეთაზე და ჭეშმარტი მეგობრობის მუდმივ ძიებაზე. მარტოხელა და მელოტი სკოლის მასწავლებელი, 40 წლის სანდრო ჯერ ისევ თავის ხმაურიან, მუდმივად მოკამათე მშობლებთან ერთად ცხოვრობს, მათი ყოველდღიური კონტროლის ქვეშ. როდესაც შემთხვევითი პაემანი უემოციო აბსურდულობად გადაიქცევა, სანდრო უქმე დღეების გასატარებლად ზღვის წვიმიან სანაპიროზე გაემგზავრება თავის ძველ მეგობარ ივასთან ერთად. აქ მეგობრები შემთხვევით გაიცნობენ სტილისტ მანანას (ია სუხიტაშვილი). იბადება სიყვარული - ან, კოღუაშვილისა და ბორის ფრუმინის წინაღმდეგობრივ სცენარს თუ მივყვებით, ის მწიფდება - მაგრამ ამ სიყვარულს დიდი დღე არ უწერია. მანანას ქმარი თენგო (ვახო ჩაჩანიძე) ციხიდან გამოდის და ძალიან მალე სანდრომ არჩევანი უნდა გააკეთოს სიყვარულსა და ღირსებას შორის....
ჯილდოები
ფილმმა გაიმარჯვა ზაგრების ფილმის ფესტივალზე. ნაჩვენები იყო ტორონტოს ფესტივალზე.წარდგენილი იყო ოსკარზეც თუმცა ვერ მოხვდა 9 ფილმიან სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:2013 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები
1944 (სიმღერა)
1944 — სიმღერა, რომლითაც 2016 წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე უკრაინა წარადგინა მომღერალმა ჯამალა.
სიმღერა ეხება 1944 წლის მოვლენებს, როდესაც სტალინმა ყირიმელი თათრები გადაასახლა და ამ გადასახლებას დიდი მსხვერპლიც მოჰყვა. მათ სიაში მოხვდა ჯამალას ბებიაც, რომელმაც გადასახლებში შვილი დაკარგა, სწორედ ამ მოვლენას ეძღვება სიმღერაც, რომელიც რუსეთმა გააპროტესტა და მოითხოვეს სიმღერის კონკურსზე აკრძალვა, თუმცა მიუხედავად ამისა 2016 წლის 9 მარტს EBU-მ (ევროპის მაუწყებელთა კავშირი) განაცხადა, რომ სიმღერა არ არის პოლიტიკური და შესაბამისად არ ეწინააღმდეგება კონკურსის წესებს, აქედან გამომდინარე სიმღერა დაიშვა კონკურსზე და არც მისი სახელი შეცვლილა
უკრაინა 2016 წლის ევროვიზიაზე
2016 წლის 6 თებერვალს ჯამალამ სიმღერა პირველად შეასრულა ცოცხლად ეროვნულ შესარჩევში და მან, როგორც ხალხისგან ისე ჟიურისგანაც ყველაზე მეტი მხარდაჭერა დაუმსახურა, შესაბამისად ის პირველი ნახევარ ფინალის რჩეული გახდა და ჟიურისგან უმაღლესი 9 ქულა მიიღო, ხალხის 49.22% კი ხმა მისცა მას (9 ქულა). ფინალზე, 21 თებერვალს მაყურებელი და ჟიური ერთსულოვანი არ ყოფილა, თუმცა ჯამალამ მაინც შეძლო გამარჯვება და საერთო ხმების 37.77% იგი 2016 წლის ევროვიზიაზე უკრაინის წარმომადგენელი გახდა.
ევროვიზია 2016
უკრაინა თავიდანვე მოიზარებოდა ერთ-ერთ ფავორიტად და შესაბამისად 2016 წლის 12 მაისს ევროვიზიის მეორე-ნახევარ ფინალზე ჯამალამ სიმღერით "1944" 287 ქულით მე2 ადგილი დაიკავა და ფინალში გადავიდა.
ჟიურის ხმებით (211) უკრაინა მე2-ზე იყო, ხოლო მაყურებლის ტოპ 10 ქვეყანას შორის მოხვდა, სადაც ხმებით მე2 ადგილზე გავიდა და 323 ქულით (ჯამში 534) 2016 წლის ევროვიზიის გამარჯვებული გახდა.
უკრაინამ მოხსნა 2009 წლის ევროვიზიის გამარჯვებულის, ალექსანდერ რიბაკის რეკორდი (387 ქულა).
სქოლიო
კატეგორია:ევროვიზიის სიმღერები კატეგორია:2015 წლის სიმღერები კატეგორია:2016 წლის სინგლები
პავილოსტის მხარე
პავილოსტის მხარე (Pāvilostas novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, კურზემეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 2 თემს და ქალაქ პავილოსტას, რომელიც წარმოადგენს მხარის ადმინისტრაციულ ცენტრს.
ესაზღვრება გრობინიის, დურბეს, აიზპუტეს, კულდიგის, ალსუნგის, ვენტსპილსის მხარეები.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულების შემდეგ ლიეპაიის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 3 233 კაცს. მხარის ფართობია 515 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
პილარ დე ბურბონი
პილარ დე ბურბონი (Pilar de Borbón; დ. 30 ივლისი, 1936 — გ.  8 იანვარი,  2020, მადრიდი) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ესპანეთის მეფე ალფონსო XIII-ის ვაჟის, ბარსელონას გრაფ ხუან ესპანელისა და მარია დე ლას მერსედეს დე ბურბონ სიცილიელის უფროსი ასული. ბადახოსისა და ესტრადას ჰერცოგინია. ესპანეთის მეფე ხუან კარლოს I-ის უფროსი და და ესპანეთის დღევანდელი მეფის, ფილიპე VI-ის მამიდა.
ბიოგრაფია
პილარი დაიბადა 1936 წლის 30 ივლისს, საფრანგეთის ქალაქ კანში. იგი იყო ესპანეთის ჩამოგდებული მეფე ალფონსო XIII-ის უმცროსი ვაჟის, ბარსელონას გრაფ ხუან ესპანელისა და მისი მეუღლის, მარია დე ლას მერსედეს დე ბურბონ-სიცილიელის პირველი შვილი. საფრანგეთის შემდეგ, მშობლებთან ერთად იგი დროებით ცხოვრობდა ჯერ შვეიცარიაში, შემდეგ კი პორტუგალიაში.
1962 წელს პილარი ათენში დაესწრო მისი ძმის, ინფანტი ხუან კარლოსისა და საბერძნეთისა და დანიის პრინცესა სოფია ბერძენის ქორწინებას. ამის შემდეგ პილარმა თავის ქორწინებაზეც დაიწყო ფიქრი, თუმცა მას ნებისმიერზე ქორწინება არ შეეძლო, რასაც კარლ III-ის მიერ გამოცემული პრაგმატული სანქცია უკრძალავდა, რომლის მიხედვითაც სამეფო ოჯახის წევრებს მათზე დაბალი წოდების ხალხზე ქორწინების უფლება არ აქვთ. მიუხედავად ამისა, 1967 წლის 5 მაისს, პორტუგალიის დედაქალაქ ლისაბონში პილარი დაქორწინდა ესპანელ დიდგვაროვანზე, ესტრადასა და ლა ტორეს ჰერცოგ ლუის გომეს-ასებოზე, რომელთანაც ხუთი შვილი შეეძინა:
1996-2006 წლებში პილარი იყო საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტის თავმჯდომარე. ასევე მან დააარსა ესპანური დაფის თამაშების ოლიმპიური კომიტეტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 30 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ინფანტები
უნჯი ყმა
უნჯი ყმა (ხევსურეთი), მკვიდრი ყმა (ფშავი) — თემის მოსახლეობის ის ნაწილი, რომელიც თავდაპირველად დასახლებულა და დასაბამი მიუცია სოფლისათვის. უნჯი ყმები სათემო ადგილ-მამულის თავდაპირველ მფლობელებად ითვლებოდნენ და თემის კულტის უპირველესი მატარებელნი იყვნენ. ამ ნიშნებით განსხვავდებოდნენ ისინი თემის დანარჩენი მოსახლეობისაგან, რომლებიც თემის მფარველ ჯვრის ყმებად ითვლებოდნენ, მაგრამ სხვა გვარებისა და მამემისაგან მომდინარეობდნენ და ჯვართან დამოკიდებულების მიხედვით სხვადასხვა კატეგორიად იყოფოდნენ (ტახტის ყმანი, საყმო საგლეხო).
უნჯი ყმები თემის ფარგლებში პრივილეგირებულ ფენას შეადგენდნენ. ისინი იყვნენ ჯვრის მთავარი მსახურნი — ხუცესი, ქადაგი და კულტის სხვა მომსახურე პერსონალი, რომლებიც თემის რელიგიის და ნაწილობრივ სოციალური ცხოვრების მმართველ ორგანოს — ჯვარიონს ქმნიდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხევსურეთი კატეგორია:ფშავი
რობერტ ლანდსბურგი
რობერტ ემერსონ ლანდსბურგი (დ. 13 ნოემბერი, 1931 - გ. 18 მაისი, 1980) — ამერიკელი ფოტოგრაფი, რომელიც დაიღუპა 1980 წლის სენტ-ჰელენზის ვულკანის ამოფრქვევის გადაღებისას. ლანდსბურგი დაიბადა სიეტლში, ვაშინგტონი, გარდაცვალების დროისათვის კი ცხოვრობდა პორტლენდში, ორეგონი.
ამოფრქვევამდე რამდენიმე კვირით ადრე ლანდსბურგმა ბევრჯერ მოინახულა ტერიტორია ვულკანის მიერ გარემოზე მოხდენილი ზეგავლენის ფოტოგრაფირების მიზნით. 1980 წლის 18 მაისს, დილით, იგი ვულკანიდან რამდენიმე მილის დაშორებით იმყოფებოდა. როდესაც ამოფრქვევა დაიწყო, ლანდსბურგმა მოასწრო სწრაფად მოახლოებული ღრუბლის გადაღება. მან იცოდა, რომ ვეღარ გადარჩებოდა და ამიტომ, სანამ იგი ვულკანურ ნაკადში მოყვებოდა, მან გადაახვია ფოტოფირი ფოტოაპარატის კორპუსში, ჩაიდო კამერა ზურგჩანთაში, შემდეგ კი ზურგჩანთას გადაეფარა - ეს ყველაფერი ემსახურებოდა მხოლოდ მის მიერ გადაღებული ფოტოების გადარჩენას.
მისი ცხედარი 17 დღის შემდეგ იპოვეს, ნაცარში ჩაფლული, ზურგჩანთა კი უვნებლად იყო შენარჩუნებული. ფირის დამუშავების შემდეგ შესაძლებელი გახდა, ამ ისტორიული ამოფრქვევის შესახებ ღირებული ფოტომასალის აღდგენა.
ნასრედინი
ნასრედინი — XIII საუკუნის ფოლკლორული პერსონაჟი, ისლამური აღმოსავლური კულტურის ერთ-ერთი გამორჩეული სახალხო სატირული სუფი ფილოსოფოსი, რომელიც ცნობილი იყო მისი სასაცილო ისტორიებითა და ანეკდოტებით. მიჩნეულია, რომ იგი დაიბადა რუმის სასულთნოში, თანამედროვე თურქეთის ტერიტორიაზე. ნასრედინის თქმულებები ხშირად იუმორისტული და აღმზრდელობითი ხასიათისაა. მისი დაბადების თუ გარდაცვალების ზუსტი თარიღი არ არის ცნობილი. სხვადასხვა აღმოსავლურ კულტურაში იგი ასევე ცნობილია როგორც „მოლა ნასრედინი“, „ხოჯა ნასრედინი“ ან „ეფენდი“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფოლკლორი კატეგორია:სუფიზმი კატეგორია:შუა საუკუნეების ლეგენდები
ჯანო ჯანელიძე
ჯანო (ვლადიმერ) დიანოზის ძე ჯანელიძე (დ. 1 იანვარი, 1933, მარანი, (დღევანდელი აბაშის მუნიციპალიტეტი), — გ. 10 იანვარი, 2009) — ქართველი პოეტი. აფხაზეთის დამსახურებული არტისტი (1968 წ). ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1951 წელს. ეკუთვნის პოეტური კრებულები „სიცარიელე ძველ სანგრებში“ (1966 წ), „თიბათვე“ (1968 წ), „ოქროსფერი ქვაფენილები“ (1970 წ), „არდავიწყება“ (1972 წ), „იდუმალება“ (1974 წ), „სიზმრის სარკმელი“ (1981 წ), „რჩეული“ (1983 წ), „ეკლიანი გვირგვინები“ (1985 წ) და სხვა. დევნილობაში მყოფი, სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში აფხაზეთის შემოქმედთა კავშირს ხელმძღვანელობდა. სიკვდილამდე რამდენიმე დღით ადრე მას შემოქმედებითი საღამო სოხუმის უნივერსიტეტში, 75 წლის იუბილესთან დაკავშირებით მიუძღვნეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 2009
Vive la Fête
Vive la Fête — ბელგიური მუსიკალური დუეტი, რომელიც 1997 წელს აღმოსავლეთ ფლანდრიის ქალაქ გენტში ჩამოყალიბდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1997 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:ელექტრონული მუსიკალური დუეტები
ნათია ჯანჯღავა
ნათია ჯანჯღავა (დ. 16 დეკემბერი, 1972) — ქართველი მოჭადრაკე. საერთაშორისო ოსტატი (1995). 1994 წელს მოიგო საქართველოს ქალთა ჩემპიონატი ჭადრაკში.
ბიოგრაფია
1990 წელს ჯანჯღავამ მონაწილეობა მიიღო სსრკ-ს ჭადრაკის ჩემპიონატის ფინალურ ეტაპზე და დაიკავა მე-18 ადგილი. მან მონაწილეობა მიიღო ევროპისა და მსოფლიოს ახალგაზრდულ ჩემპიონატებზე სადაც მისი საუკეთესო შედეგი დააფიქსირა 1991 წელს, 20 წლამდე გოგონათა შორის დაიკავა მე-5 ადგილი. .1993 წელს პოლიჩკაში მან პირველად მოიგო საერთაშორისო ტურნირი. .1994 წელს გახდა საქართველოს ჩემპიონი ჭადრაკში (ქალთა შორის). . 1995 წელს მიიღო მონაწილეობა ჭადრაკის მსოფლიო ჩემპიონატზე, რომელიც კიშინოვში გაიმართა. მან დაიკავა 49-ე ადგილი.
1995 წელს დაჯილდოებული იქნა ჭადრაკის საერთაშორისო ოსტატის წოდებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:ქართველი მოჭადრაკეები ნ
ერიკ V (დანია)
ერიკ V (Erik 5.; დ. 1249 — გ. 22 ნოემბერი, 1286) — ესტრიდსენების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიის მეფე კრისტოფერ I-ისა და დედოფალ მარგარეტ სამბირიას ვაჟი. დანიის მეფე 1259-86 წლებში. 1259-64 წლებში მისი რეგენტი დედამისი იყო, რა პერიოდშიც მიმდინარეობდა კონფლიქტები შლეზვიგსა და ჰოლშტაინთან. ამ პერიოდში იგი ბრანდენბურგში ცხოვრობდა, სადაც დაქორწინდა მარკგრაფ იოჰან I-ის ასულ აგნეს ბრანდენბურგელზე.
ბიოგრაფია
ერიკი დაიბადა 1249 წელს. იგი იყო დანიის მეფე კრისტოფერ I-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარგარეტ სამბირიას უფროსი ვაჟი.
1253 წელს, როგორც ტახტის მემკვიდრე იღებს მამის თანამმართველის წოდებას. 1259 წლის 29 მაისს მამამისი მოწამლეს, რა დროსაც 10 წლის ერიკ V დანიის მეფე გახდა, თუმცა მას სრულწლოვანებამდე რეგენტად დედამისი, დედოფალი მარგარეტი დაენიშნა. 1253-74 წლებში ლუნდის ეპარქიასთან არსებული ღრმა პრობლემების აღმოფხვრას თავისი მეფობის ნახევარი შეალია.
1274 წელს, მონარქსა და ეკლესიას შორის არსებული განხეთქილება საბოლოოდ ერიკსა და ლუნდის არქიეპისკოპოსს შორის დადებული შეთანხმებით დასრულდა, რა დროსაც მეფემ ავტონომიის მოთხოვნის გაუქმების სანაცვლოდ არქიეპისკოპოსს 15,000 მარკი გადაუხადა.
ერიკი ასევე აქტიური იყო საგარეო პოლიტიკაშიც. იგი ებრძოდა ნორვეგიის მეფე მაგნუს VI-ს, რომელიც აცხადებდა, რომ მისი მეუღლე, დედოფალი ინგებორგ დანიელი, რომელიც ერიკ IV-ის ასული იყო, ტახტის ერთადერთი ლეგიტიმური მემკვიდრე იყო. იგი ასევე იბრძოდა შვედეთის მეფე ვალდემარ I-ისა და მისი ძმის, მაგნუსის წინააღმდეგ. 1268-70 წლებში მან დიდი ჯარები გააგზავნა დანიის ესტონეთში ტალინის დასაცავად, რომელსაც გამუდმებით თავს ესხმოდნენ რუსები და ლიტველები.
1282 წელს მან ახალი კონსტიტუციის შემოღების იდეა წამოჭრა, რომლითაც ბევრ დიდებულს ეზღუდებოდა პრივილეგიები. ცხადია არისტოკრატები ამან მეფის წინააღმდეგ განაწყო. მათ 1286 წლის 22 ნოემბრის ღამეს, სანადიროდ წასული ერიკი ჩუმად მოკლეს მისსავე კარავში. მეორე დღეს მეფე 56 ჭრილობით გარდაცვლილი იპოვნეს. მის შემდეგ ტახტზე მისი ვაჟი ერიკ VI ავიდა.
ქორწინება და შვილები
1273 წლის 11 ნოემბერს, შლეზვიგში ერიკმა ცოლად ბრანდენბურგის მარკგრაფ იოჰან I-ის ასული აგნეს ბრანდენბურგელი შეირთო, რომელთანაც შეეძინა შვილები:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1249 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1286 კატეგორია:დანიის მეფეები კატეგორია:მოკლული მონარქები
საქართველოს ავტომობილების სარეგისტრაციო ნომრები
მინი| ევროკავშირის სტილის ქართული ახალი სარეგისტრაციო ნომერი მინი| ძველი ქართული სარეგისტრაციო ნომერი მინი| ქართული სარეგისტრაციო ნომერი ძველი „GEO“ ქვეყნის კოდით საქართველოს სატრანსპორტო საშუალების სარეგისტრაციო ნომრები შედგება ორი ასოს, დეფისის, სამი ციფრის, დეფისის და ორი ასოს რელიეფური სერიისგან (მაგ. AB-123-CD), შავი ფერის თეთრ ფონზე ლურჯი ვერტიკალური ზოლით მარცხნივ. ფირფიტები გამოშვებულია ლათინური ანბანით. ქართული სარეგისტრაციო ნომრები ისეთივე ზომისაა, როგორც ყველაზე გავრცელებული ევროპული სარეგისტრაციო ნომრები. ფირფიტის ქვედა მარცხენა კუთხეში ყველა ფირფიტას აქვს აბრევიატურა „GE“, ხოლო მარცხენა ზედა კუთხეში ეროვნული დროშა. ახალი სტილის სარეგისტრაციო ნომრების ეს ნაკრები გამოიყენება 2014 წლის 1 სექტემბრიდან.