cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარგარეტ ჰამილტონი (მეცნიერი)
მემკვიდრეობა
ჰამილტონმა შექმნა ტერმინი პროგრამული ინჟინერია აპოლოს კოსმოსური მისიის დღეებში. როდესაც  მან   ამ   ტერმინის   გამოყენება   დაიწყო  სხვა   მეცნიერების   დაცინვის ობიექტი გახდა, რადგან სხვა ინჟინერიის ტიპებთნან შედარებით პროგრამულ ინჟინერიას სერიოზულად  არავინ  აღიქვამდა. დროთა  განმავლობაში  მანაც  ისეთი  პატივისცემა   და აღიარება დაიმსახურა, როგორც სხვა დისციპლინებმა. მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიურ  ინსტიტუტში   მარგარეტი   ეხმარებოდა   კომპიუტერული პროგრამირების   ძირითადი   პრინციპების   შემუშავებაში,   პარალელურად   კი   თავის კოლეგებთნ   ერთდ   წერდა   კოდს   მსოფლიოში   პირველი   პორტატული   კომპიუტერის შესაქმნელად. ჰამილტონის  ინოვაციურმა   მეთოდებმა   უმნიშვნელოვანესი   წვლილი შეიტანეს  მთვარეზე   პირველი კოსმოსური   მისიის  განხორციელებაში. მარგარეტმა, სხვა ქალ   ინჟინრებთან   ერთად   წერტილი   დაუსვა  მამაკაცთა   დომინირებას   ტექნოლოგიების სფეროში.
პირადი ცხოვრება
მარგარეტმა ერლემის კოლეჯში გაიცნო მისი მომავალი მეუღლე ჯეიმზ ჰამილტონი. მას  შემდეგ  რაც  1950-იანი   წლების   ბოლოს  ბაკალავრის   ხარისხი   მოიპოვა, ისინი დაოჯახდნენ. ჰყავთ ერთი შვილი - ლორენი. შაბათ-კვირას ლორენი დედამისთან ერთად  დიდ   დროს   ატარებდა   ლაბორატორიაში. მაშინ,  როცა   ქალიშვილს ლაბორატორიის   იატაკზე   ეძინა,   დედა   აპოლოსთვის   ქმნიდა   პროგრამებს. მარგარეტ ჰამილტონი და ჯეიმზ ჰამილტონი ამჟამად განქორწინებულნი არიან.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:ამერიკელი პროგრამისტები
ზვეზდან მისიმოვიჩი
ზვეზდან მისიმოვიჩი (Zvjezdan Misimović / Звјездан Мисимовић; დ. 5 ივნისი 1982, მიუნხენი გფრ) — ბოსნიელი სერბი ყოფილი ფეხბურთელი. დაიბადა მიუნხენში, ბოსნიელი სერბი ემიგრანტების ოჯახში, რომლებიც იქ სამუშაოდ ბოსნიის ქალაქ ბოსანსკა გრადიშკადან გადავიდნენ 1960-იანი წლების ბოლოს. კარიერის განმავლობაში თამაშობდა ბაიერნში, გალათასარაისა და მოსკოვის დინამოში, როგორც შემტევი ნახევარმცველი. ბოსნია და ჰერცეგოვინის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების შემადგენლობაში გატანილი 25 გოლით ქვეყნის ყველა დროის ბომბარდირთა შორის მესამე ადგილს იკავებს. მისიმოვიჩმა ეროვნულ ნაკრებთან ერთად მონაწილეობა მიიღო 2014 წლის მსოფლიოს ჩემპიონატზე.
მოსკოვის დინამოსთან კონტრაქტის დადებამდე მან სახელი გაითქვა ბუნდესლიგის 2008 – 2009 წლის სეზონში, როდესაც მისი კლუბი ვოლფსბურგი ბუნდესლიგის ჩემპიონი გახდა. ამ სეზონზე მისიმოვიჩმა საუკეთესო შედეგი აჩვენა საგოლე პასების რაოდენობით.
2014 წლის აგვისტოში, 2014 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის დასრულების შემდეგ განაცხადა ნაკრებიდან წასვლის შესახებ, ხოლო 2017 წლის იანვარში დაასრულა საფეხბურთო კარიერა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:ბოსნიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ვოლფსბურგის ფეხბურთელები კატეგორია:მიუნხენის ბაიერნის ფეხბურთელები კატეგორია:მოსკოვის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ბოხუმის ფეხბურთელები კატეგორია:ნიურნბერგის ფეხბურთელები კატეგორია:გალათასარაის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩინეთის სუპერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩინეთის პირველი ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:მეორე ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:თურქეთის საფეხბურთო სუპერლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
აკაკი ოთხმეზური
აკაკი გაბრიელის ძე ოთხმეზური (დ. 1 ივლისი, 1874, ოზურგეთის მაზრა, — გ. 20 ივლისი, 1916, სმორგონი, ახლანდ. გროდნოს ოლქი, ბელარუსი, დაკრძალულია სოფ. მიხნევიჩის ღვთისმშობლის ეკლესიის ეზოში) — ქართველი სამხედრო ოფიცერი, რუსეთის იმპერიის არმიის პოლკოვნიკი (1916).
დაიბადა ოფიცრის ოჯახში. განათლება შინ მიიღო. 1892 წლიდან მოხალისედ მსახურობდა მე-14 გრენადერთა ქართულ პოლკში. 1897 წელს თბილისის ქვეით იუნკერთა სასწავლებლში ჩააბარა გამოცდა ოფიცრის ხარისხის მისაღებად. I მსოფლიო ომში იბრძოდა გერმანიის ფრონტზე, მეთაურობდა ბატალიონს, მიიღო პოდპოლკოვნიკის (1915) და პოლკოვნიკის (1916) წოდებები. გმირულად დაიღუპა სოფ. სმორგონთან მისი ბატალიონის პოზიციებზე გერმანელთა იერიშის მოგერიების დროს. დაჯილდოებული იყო წმ. ვლადიმირის, წმ. სტანისლავის, წმ. ანას სხვადსხვა ხარისხის ორდენებით, წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენით (სიკვდილის შემდეგ, 1917).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1916 კატეგორია:ქართველი პოლკოვნიკები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის ოფიცრები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში‎ კატეგორია:წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ოთხმეზურები
ირვინ უელში
ირვინ უელში (დ. 27 სექტემბერი 1957, ედინბურგი, შოტლანდია) —  შოტლანდიელი რომანისტი და დრამატურგი. ცნობილია რომანით „ჩხერკეთელაობა“, რომლის მიხედვითაც მოგვიანებით გადაიღეს ამავე სახელწოდების ფილმი. მის ნაწარმოებებს ახასიათებს უხეში შოტლანდიური დიალექტი და ედინბურგის ცხოვრების სასტიკი სურათების აღწერა. ასევე წერს სცენარებს და არის რამდენიმე მოკლემეტრაჟიანი ფილმის რეჟისორი.
ბიოგრაფია
ირვინ უელში დაიბადა შოტლანდიის დედაქალაქ ედინბურგის საპორტო მხარეს ლეითში. ჩანაწერები მისი დაბადების შესახებ იუწყება, რომ ის დაიბადა 1957 წელს, თუმცა ფართოდ გავრცელებული აზრის მიხედვით ის დაიბადა 1951 წელს. როდესაც იგი იყო ოთხი წლის, მისი ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა Muirhouse-ში, ედინბურგში. უელშის დედა მუშაობდა მოახლედ, მამამისი კი, გემთშემკეთებლად ლეითში, მანამდე სანამ ჯანმრთელობის ცუდმა მდგომარეობამ აიძულა იგი დაენებებინა თავი, რის შემდეგაც დაიწყო ხალიჩებით ვაჭრობა. იგი გარდაიცვალა როდესაც ირვინი იყო 25 წლის. 16 წლის ირვინმა დატოვა Ainslie Park High School და გაიარა კურსი ქალაქი და საამქოროები, ელექტრო ინჟინერიის მიმართულებით. ის გახდა ტელევიზორის შემკეთებლის შეგირდი.1978 წელს მან დატოვა ედინბურგი ლონდონის პანკ სცენისთვის, სადაც ის უკრავდა გიტარაზე და მღეროდა.
უელში ედინბურგში დაბრუნდა გვიან 1980-იან წლებში, სადაც ის მუშაობდა ქალაქის საბჭოში.
დღესდღეობით, გამოქვეყნებული აქვს ცხრა ნოველა და ოთხი მოთხრობების კრებული. მისი პირველი ნოველა Trainspotting გამოქვეყნდა 1993 წელს.
2021 წელს დიდ ბრიტანეთში დაიწყო მისი რომან „Crime“-ის სატელევიზიო ადაპტაცია. ეს არის ირვინ უელსის შემოქმედების პირველი სატელევიზიო ადაპტაცია.
კინო და თეატრი
ირვინ უელშს დაწერილი აქვს რამდენიმე პიესა, მათ შორის: Headstate, You'll Have Had Your Hole და მუსიკალური Blackpool.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:შოტლანდიელი დრამატურგები კატეგორია:ედინბურგელი მწერლები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები კატეგორია:შოტლანდიელი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის მწერლები კატეგორია:შოტლანდიელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ბრიტანელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ბრიტანელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის შოტლანდიელი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის შოტლანდიელი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის შოტლანდიელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის შოტლანდიელი რომანისტები
ედვარდ ნგარა
ედვარდ ნგარა — სოლომონის კუნძულელი საფეხბურთო მწვრთნელი.
კარიერა
1995-1996 წლებში იგი იყო სოლომონის კუნძულების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მწვრთნელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოლომონის კუნძულელი ფეხბურთის მწვრთნელები
კუბარალი
კუბარალი (Cubarral) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჩუნცინი
ჩუნცინი, იუიჩენი, ბასიანი (重慶) — ცენტრალური დაქვემდებარების ქალაქი სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთში. 2015 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 30,165,500 ადამიანი. ფართობი 82,403 კმ². გაშენებულია ტერასებად მთის კალთაზე, მდინარეების იანძისა და ძიალინძიანის შესართავთან. სამდინარო ნავსადგური. წყლის გზით უკავშირდება შანხაის, რკინიგზით — ქალაქ ბაოძის და საზღვაო ნავსადგურ ჯანძიანს.
დიდი ინდუსტრიული ცენტრია. ჩუნცინსა და მის მიდამოებში იღებენ ქვანახშირს. მნიშვნელოვანია ენერგეტიკული ბაზა, მეტალურგიული კომბინატი, მრავალდარგიანი მანქანათსამშენებლო და ქიმიური მრეწველობა. საშენ მასალათა წარმოება. იხსენიება ძველი წელთაღრიცხვის XI საუკუნეში. ძველ დროში ქალაქი იყო ბას სამეფოს დედაქალაქი და ძანჯოუ ეწოდებოდა. სახელწოდება ჩუნცინი („ორმაგი ზეიმი“) წარმოიშვა 1189 წელს როდესაც იმპერატორ სიაო-ძუნის მესამე შვილი გახდა გუნჯოუს ოლქის უფროსი. ჩუნცინი უძველესი დროიდან იყო სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთის მნიშვნელოვანი სავაჭრო ცენტრი. უცხოეთთან ვაჭრობისათვის გაიხსნა 1891 წელს. 1891 წელს ჩუნცინი ღია პორტი გახდა, სადაც საბაჟო იყო მოწყობილი, შეინიშნებოდა განვითარება ნაოსნობაში, ვაჭრობაში, საფინანსო საქმესა და გადამამუშავებელ მრეწველობაში. თანდათანობით ქალაქი გახდა საკვანძო პუნქტი, რომელიც სამხრეთ-დასავლეთ ჩინეთსა და იანძის ზემოთებს გარე ზღვასთან აკავშირებდა. 1913 წლიდან 1929 წლამდე ეწოდებოდა ბასიანი.
1938 წლის ოქტომბრიდან 1946 წლის დასაწყისამდე იყო ჩინეთის დროებითი დედაქალაქი. გომინდანელთა ხელისუფლებისაგან გაათავისუფლა ჩინეთის სახალხო განმათავისუფლებელმა არმიამ 1949 წლის 30 ნოემბერს. 1929 წელს ჩუნცინს ოფიციალურად მიენიჭა ქალაქის სტატუსი. ჩუნცინს საფუძველი ჩაეყარა იმ ადგილში, სადაც მდინარე ძიალინძიანი ერთვის მდინარე იანძს. როდესაც დასრულდა 2006 წლის 20 მაისს სანსიანის კაშხლის მშენებლობა წარმოქმნილმა წყალსაცავმა ჩუნცინამდე მიაღწია, რამაც ხელი შეუწყო დიდი გემების გავლას საქალაქო პორტისაკენ.
ქალაქი შემოსაზღვრულია სამი მთის მასივით: დაბაშანით (ჩრდილოეთით), უშანით (აღმოსავლეთით) და დალუშანით (სამხრეთით). ბორცვიანი ლანდშაფტების გამო ჩუნცინს „მთიანი ქალაქი“ შეარქვეს. ქალაქი ვრცელდება ზღივის დონიდან 243 მეტრ სიმაღლეზე. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ხუბეისა და ხუნანის, სამხრეთით გუიჯოუს, დასავლეთით სიჩუანის, ხოლო ჩრდილოეთით შენსის პროვინციები. ქალაქზე, გარეუბანსა და საოლქო რაიონებზე გაედინება 80 მდინარე, რომელთაგან ყველაზე მნიშვნელოვანია: იანძი, ძიალინი, უძიანი, ფუძიანი, ჩიძიანი და დანინხე.
ჩუნცინი მდებარეობს სუბტროპიკულ ზონაში. დამახასიათებელია შედარებით რბილი ზამთარი და ცხელი, ზაფხული. ოქტომბრიდან აპრილამდე მომატებული ჰაერის სინოტივე არის ხშირი ნისლის მიზეზი, რის გამოც ქალაქს მეტსახელიც შეერქვა — „ნისლიანი დედაქალაქი“. საშუალო წლიური ტემპერატურა შეადგენს 18,2 °C-ს. ზამთარში ტემპერატურა ეცემა 6-8 °C-მდე, ხოლო ზაფხულში 27-38 °C-მდე. შორის. ატმოსფერული ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა უდრის 1000-1100 მმ-ს. წლის ყველაზე კომფორტული თვეებია პერიოდი აპრილიდან ოქტომბრამდე.
ამჟამად იანძიზე 25 ხიდია გადებული, რომელთაგან ერთი — ჩაოტიანმენი არის მსოფლიოს უგრძესი თაღოვანი ხიდი, რომლის სიგრძეა 1,7 კილომეტრი. ჩუნცინის ცენტრიდან 21 კილომეტრშია ჩუნცინ ძიანბეის საერთაშორისო აეროპორტი. არის მეტროპოლიტენი, რომელშიც 4 ხაზი მოქმედებს, რომელთაგან 2 მიწისქვეშაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის ქალაქები
ნატუსები
ნატუსები — არქეოლოგიური ძეგლი სოფელ გლდანის ჩრდილო-დასავლეთით 6 კილომეტრზე, ჯვარას ხევის მარჯვენა ნაპირზე. ნასოფლარი ამჟამად ტყითაა დაფარული. შეიმჩნევა ნასახლარი ბუდეები (6X5 მეტრზე 5X4 მეტრზე და ა.შ.). აიკრიფა ფეოდალური ხანის თიხის ჭურჭლის ნატეხები.
მიხეილ ჭიაურელის სახლ-მუზეუმი
მიხეილ ჭიაურელის სახლ-მუზეუმი — ისტორიული ძეგლი თბილისის სოფელ დიღომში, ეკუთვნოდა ცნობილ ქართველ საბჭოთა რეჟისორს და მსახიობს, სსრკ-ის სახალხო არტისტს, მიხეილ ჭიაურელს (1894-1974 წწ.). სახლი ორსართულიანია, აგებულია აგურით, გადახურულია კრამიტით. შედგება ოთხი ოთახისა და დერეფნისგან. დერეფნის მარჯვენა მხარეს მდრბარე ორი ოთახი ოჯახის საკუთრებაა. მარცხენა მხარეს განლაგებულ ორ ოთახში კი მოთავსებულია მუზეუმი. უკანა მხარეს სახლს მთელ სიგრძე დიდი აივანი აქვს. მუზეუმის პირველ ოთახში მიხეილ ჭიაურელის მოღვაწეობის ამსახველი მასალაა გამოფენილი. მეორე სამუშაო ოთახია. აქ დგას კაკლის დიდი საწერი მაგიდა და სავარძელი. თაროზე აწყვია მიხეილ ჭიაურელის პირადი ნივთები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის სახლ-მუზეუმები
აბადია-დუს-დორადუსი
აბადია-დუს-დორადუსი (Abadia dos Dourados) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 741 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნისლი (ლერიქი)
ნისლი (Nisli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  291 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
ხუთუღთუ-ყაენი
ხუთუღთუ-ყაენი (Хутагт хаан), ჩინეთში ცნობილია როგორც მინჟონგი (元明宗; დ. 22 დეკემბერი, 1300 — გ. 30 აგვისტო, 1329) — იუანის დინასტიის წარმომადგენელი. ქულუგ-ყაენის ვაჟი. მონღოლთ იმპერიის ნომინალური ყაენი და ჩინეთის იმპერატორი 1329 წლის თებერვლიდან აგვისტომდე. იმპერატორ რინჩინბალის მამა.
ადრეული წლები და დევნილობა
ხუთუღთუ დაიბადა 1300 წლის 22 დეკემბერს. იგი იყო მონღოლეთის ყაენისა და ჩინეთის იუანის დინასტიის იმპერატორ ქულუგ-ყაენისა და უცნობი მონღოლი ქალის ვაჟი. ყაენმა თავის სიცოცხლეშივე შექმნა ტახტის მემკვიდრეთა „რიგი“, რომლის მიხედვითაც უნდა დალაგებულიყო მანამდე არეული სისტემა, რომლის გამოც დინასტიის ყველა მამაკაცს ჰქონდა ტახტზე პრეტენზია.
1311 წელს ქულუგის გარდაცვალების შემდეგ ეს სისტემა დააიგნორეს და ტახტი უკანონოდ დაიკავა ბუიანთუ-ყაენმა. 1316 წელს, თავისი მმართველობის გასამყარებლად ყაენმა ტახტის ლეგიტიმური მემკვიდრე, ხუთუღთუ ჩოუს მეფის ტიტულით დააჯილდოვა, რათა პრეტენზია აღარ ჰქონოდა, მაგრამ მან ამაზე უარი განაცხადა და ჩაღათას ურდოში გაიქცა. აქ მან ყაენის წინააღმდეგ აჯანყების მოწყობა სცადა, მაგრამ ამაოდ. ამის შემდეგ მან თავი კვლავ შუა აზიას შეაფარა, რა დროსაც პირველად დაქორწინდა ყარლუყის მმართველ თემურის ქალიშვილ მალიატზე.
1320 წელს ბუიანთუ-ყაენი გარდაიცვალა და იგი მისმა ვაჟმა, გეგენმა ჩაანაცვლა, რომელიც მალევე, 1323 წელს მოკლა იესუნ-თემურ-ყაენმა და ტახტზე თავად დაჯდა. არც მისი მმართველობა გამოდგა ხანგრძლივი, რადგან 1328 წელს გარდაიცვალა და ტახტზე მისი მცირეწლოვანი ვაჟი, რაგიბაღ-ყაენი ავიდა, რომელიც იმავე წელს სიკვდილით დასაჯეს აჯანყებულმა ჩინელებმა. ამას მოჰყვა ტახტზე ხუთუღთუს უფროსი ძმის, ჯაიათუ-ყაენის ასვლა.
ტახტზე ასვლა და გარდაცვალება
ჯერ კიდევ 1328 წელს, იესუნ-თემურ-ყაენის გარდაცვალების შემდეგ იმპერიაში დაიწყო სამოქალაქო ომი, რომელიც ცნობილია „ორი დედაქალაქის ომის“ სახელით. ამ ომში იესუნ-თემურისა და ქულუგ-ყაენის შთამომავლობა დაუპირისპირდა ერთმანეთს და საბოლოოდ ქულუგის შთამომავლების გამარჯვებით დასრულდა, რის შემდეგაც ტახტზე ჯაიათუ-ყაენი ავიდა.
სულ მალე იგი დედაქალაქისაკენ დაიძრა, სადაც 1329 წლის 26 აგვისტოს თავის 1,800 მხლებელთან ერთად დიდი ზეიმით შევიდა და მიიღო იუანის დინასტიის იმპერატორის ბეჭედიც. ამ ამბიდან სულ ოთხ დღეში ხუთუღთუ-ყაენი თავისი ძმის დავალებით მოწამლეს. იგი 1329 წლის 30 აგვისტოს, 28 წლის ასაკში გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტი კვლავ ჯაიათუ-ყაენმა დაიკავა.
მუგუდის კვირაცხოვლის ეკლესია
მუგუდის კვირაცხოვლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ მუგუდიდან აღმოსავლეთით, 0,5 კილომეტრზე, მინდორზე, მდინარე ხადისწყალის მარჯვენა ნაპირას. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (5,5 x 4,7 მეტრი), ნაგებია ლოდებით. ძლიერ დაზიანებულია. კედლები შემორჩენილია მხოლოდ 2 მეტრ სიმაღლეზე. შესასვლელი სამხრეთიდანაა, შიგნით და გარეთ გადახურულია ბრტყლად. გარედან, გადახურვის ქვაზე, ამოკვეთილია ნახევარწრიული ტიმპანი, რომლის შუაში ტოლმკლავა ჯვარია გამოსახული. უაფსიდო ეკლესიის აღმოსავლეთ კედლის ღერძზე, პარალელურწირთხლებიანი ვიწრო სარკმელია, რომელსაც საფეხურებად დამუშავებული ძირი აქვს. საკურთხევლის ჩრდილოეთ კედელში სწორკუთხა ნიშია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჯონ უეტონი
ჯონ კენეთ უეტონი (John Kenneth Wetton; დ. 12 ივნისი, 1949 — გ. 31 იანვარი, 2017) — ინგლისელი მომღერალი, ბას-გიტარისტი და სიმღერების ავტორი. ცნობილი გახდა ჯგუფებით Mogul Thrash, Family, King Crimson, Roxy Music, Uriah Heep, და Wishbone Ash.
King Crimson-ში წევრობის შემდეგ ჩამოაყალიბა ჯგუფი U.K., მოგვიანებით კი სუპერჯგუფ Asia-ს ლიდერი და სიმღერების ავტორი იყო. Asia-ს სადებიუტო ალბომი მსოფლიოს მასშტაბით გაიყიდა 8 მილიონი ასლის ოდენობით. სხვადასხვა პერიოდში უეტონს ჰქონდა წარმატებული სოლო კარიერა. იგი აგრეთვე იყო პოპულარულ ბას-გიტარისტი, რომელიც უკრავდა პროგრესული როკის ჟანრის ბევრ ჯგუფთან თუ შემსრულებელთან.
კუმარალი
კუმარალი (Cumaral) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16.634 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 580 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
კავთის წმინდა გიორგის ეკლესია (ლაფანაანთკარი)
კავთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სოფელ ლაფანაანთკარის დასავლეთით, 1,5 კილომეტრზე, ხატის ქედზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია, სამხრეთიდან გვიანდელი სწორკუთხა მინაშენი ეკვრის. ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხესთან შემორჩენილია ზურგიანი კოშკის ნანგრევები, ხოლო ჩრდილოეთ კედელზე - ჩრდილოეთი მინაშენის კედლის ნაწილი. საშენ მასალად რიყისა და ნატეხი ქვაა გამოყენებული. წყობაში აქა-იქ ჩართულია შირიმი.
ეკლესიის ფასადები შელესილია. კედლები დასრულებულია ქვის ფილებით შედგენილი მარტივი თაროსებრი ლავგარდნით. დასავლეთის ფასადზე, ფრონტონის არეში, შირიმის ქვაზე ჯვრის რელიეფური გამოსახულებაა. ეკლესიას გვერდებაკეცილი და ღარიანი კრამიტის ორფერდა სახურავი აქვს.
ეკლესიის დასავლეთით, 0,5 კილომეტრზე, შემორჩენილია დანგრეული სწორკუთხა კოშკის საძირკველი, აღმოსავლეთით - ნასოფლარი და სამაროვანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბარბადოსის გერბი
ბარბადოსის გერბი — ბარბადოსის ერთ-ერთი სახელმწიფო სიმბოლო.
ბარბადოსის გერბი მიიღეს 1966 წლის 14 თებერვალს ელისაბედ II-ის განკარგულებით. ბრიტანეთის კარბის ზღვის აუზის ყოფილი სამფლობელოების გერბების მსგავსად, ბარბადოსის გერბზეც გამოსახულია ჩაფხუტი თავზე ეროვნული სიმბოლოთი და ფარი მის ქვეშ რომელიც ორ ცხოველს უჭირავს.
ჩაფხუტის თავზე გამოსახულია შავი ფერის მკლავი, რომელსაც ორი გადაჯვარედინებული შაქრის ლერწმის ღერო უკავია, რომელთა გადაკვეთაც ძლიერ ემსგავსება წმ. ანდრია მოციქულის ჯვარს. ეს ბარბადოსში შაქრის მრეწველობას გამოხატავს, ასევე ბარბადოსი დამოუკიდებლობის დღეს ანდრია პირველწოდებულის ხსენების დღეს აღნიშნავს.
ფარი ოქროსფერია. მასზე გამოსახულია ეროვნული ყვავილების წყვილი და ლეღვის ხე მათ შორის. ფარი უჭირავთ დელფინსა და ვარხვს. ისინი თევზჭერის მრეწველობასა და ვარხვების კუნძულს აღნიშნავენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარბადოსის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:სახელმწიფო გერბები კატეგორია:გერბები ფრინველების გამოსახულებით კატეგორია:გერბები თევზის გამოსახულებით კატეგორია:გერბები ხის გამოსახულებით
Moonmadness
Moonmadness — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Camel-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1976 წელს. ისევე, როგორც წინა ალბომზე, აქაც წარმოდგენილია საერთო თემა, მაგრამ არ არის საერთო სიუჟეტი, ვინაიდან ალბომი ძირითადად ეფუძნება ჯგუფის წევრების ისტორიებს. როგორც მითითებულია მის ბუკლეტში, Air Born ენდრიუ ლატიმერის შესახებ არის, Lunar Sea ენდრიუ უორდზეა, Chord Change - პიტერ ბერდენსზე, ხოლო Another Night - დაგ ფერგიუსონზე.
სან-ხუანის რაიონი (სიუასი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სიუასის პროვინციის რაიონები
Moonmadness
სქოლიო
კატეგორია:Camel-ის ალბომები კატეგორია:1976 წლის ალბომები კატეგორია:Deram Records-ის ალბომები
იულია დიდენკო
იულია დიდენკო (დ. 8 მაისი, 1976) — უკრაინელი პოლიტიკოსი. არის უკრაინის უმაღლესი რადის წევრი 2019 წლის 29 აგვისტოდან. არის პარტია „ხალხის მსახურის“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის მე-9 მოწვევის უმაღლესი რადის წევრები კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1976
კორომანდელი (მინას-ჟერაისი)
კორომანდელი (Coromandel) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 27 547 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.31 კმ²-ზე. ფართობი 3 313 116 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ივიცა ოსიმი
ივან (ივიცა) ოსიმი (Ivan (Ivica) Osim; 6 მაისი 1941, სარაევო) — იუგოსლავი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. ევროპის 1968 წლის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი. 2011 წლიდან ბოსნია და ჰერცეგოვინის საფეხბურთო კავშირის თავმჯდომარე.
დაიბადა 1941 წლის 6 მაისს სარაევოში, რომელიც იმ დროს გერმანიის ოკუპაციის ქვეშ იმყოფებოდა, ნახევრად სლოვენი-ნახევრად გერმანელი მიხაილოსა და ნახევრად პოლონელი-ნახევრად ჩეხი კაროლინა ოსიმების ოჯახში. საფეხბურთო კარიერა დაიწყო სარაევოს კლუბ ჟელეზნიჩარში, შემდგომ თამაშობდა ჰოლანდიის ჩემპიონატში, შემდეგ ისევ სარაევოში და 1970 წლიდან ფეხბურთელი კარიერის დასასრულამდე – საფრანგეთში.
იუგოსლავიის ნაკრებში ოსიმმა ჩაატარა 16 მატჩი და გაიტანა 8 გოლი. მონაწილეობდა ნაკრებში 1964 წლის ოლიმპიადაზე და 1968 წლის ევროპის ჩემპიონატზე.
ფეხბურთელის კარიერის დასრულების შემდეგ ხდება მწვრთნელი, ბრუნდება იუგოსლავიაში და წვრთნის სარაევოს ჟელეზნიჩარს, შემდეგ კი იუგოსლავიის ნაკრებსა და კლუბ პარტიზანს. 1992 წლიდან იწყება მისი საერთაშორისო სამწვრთნელო კარიერა, სადაც იგი თავკაცობდა პანათინაიკოსს, შტურმს, ჯეფ იუნაიტედს და იაპონიის ნაკრებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:ბოსნიელი ფეხბურთელები
ბახმაროს ქუჩა
ბახმაროს ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); გომარეთის ქუჩიდან დიმიტრი ჟღენტის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. აქვს 1 შესახვევი.
ლიტერატურა
კატეგორია: ნაძალადევის რაიონის ქუჩები
უსტი-ნად-ორლიცი
უსტი-ნად-ორლიცი (ჩეხ. Ústí nad Orlicí) — ქალაქი ჩეხეთში, პარდუბიცის მხარეში, უსტი-ნად-ორლიცის რაიონში, 14 ათასზე მეტი მცხ. უსტი-ნად-ორლიცის რაიონის ცენტრი. გაშენებულია მდინარეების ტრშებოვკისა და ტიხა-ორლიცეს შესართავთან, ჩესკა-ტრშებოვადან დაახლ. 10 კმ.
ისტორია
ქალაქი წერილობით წყაროებში პირველად იხსენიება XIII ს-ში, ოტაკარ II-ის მეფობის დროს, როცა დაიწყო ამ ძველი სლავური დასახლების ზრდა. ამ პერიოდში მოსახლეობის უმრავლესობა თავს ირჩენდა სოფლის მეურნეობით და შინა ფეიქრობით. XIX ს-ის 50-იან წლებში პრაღა-ოლომოუცის რკინიგზის მშენებლობის წყალობით ქალაქში განვითარდა ტექსტილის ქარხნული წარმოება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეხეთის ქალაქები
გულბათ ტორაძე
გულბათ გრიგოლის ძე ტორაძე (დ. 14 ოქტომბერი, 1928, თბილისი, — გ. 17 ოქტომბერი, 2018, იქვე) — ქართველი მუსიკათმცოდნე, ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967), თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის ემერიტუს-პროფესორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მუსიკათმცოდნეები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
Mob Psycho 100
Mob Psycho 100 (モブサイコ100) — იაპონური ვებ-მანგა, შექმნილი ვინმე One-ის მიერ. მანგა ჟურნალ Ura Sunday-ზე გამოქვეყნდა 2012 წლის 18 აპრილს. 2016 წელს მოხდა მისი ადაპტირება ანიმე-ტელესერიალად. „Mob Psycho 100“-ის სატელევიზიო დრამა გამოდის 2018 წელს.
ტელესერიალი
მარცხნივ|150პქ|მინი|ანიმე Mob Psycho 100-ის პოსტერი
2015 წლის 2 დეკემბერს გამოცხადდა, რომ მანგას მიხედვით გამოვიდოდა ანიმე-ტელესერიალი, რომელიც შეიცავდა 12 ეპიზოდს, რომელთაგან თითოეულის ხანგრძლივობა 22-25 წუთი იქნებოდა. პირველი ეპიზოდი ეთერში გავიდა 2016 წლის 12 ივლისს, ჩვენება კი დასრულდა 2016 წლის 27 სექტემბერს.
ანიმეს მოკლე შინაარსი
დედამიწაზე ხდება პარანორმალური, ამოუხსნელი მოვლენები. აგრეთვე არსებობენ სულები, რომლებიც ადამიანებს ემტერებიან, მათ გასანადგურებლად კი საგანგებოდ მომზადებულები არიან ადამიანები, რომლებსაც ექსტრასენსებს უწოდებენ. ამ ხალხს მიეკუთვნება ანიმეს მთავარი პერსონაჟი კაგეამა სეიგო, რომლის ზედმეტსახელია „მობი“. იგი არის ბიჭი, რომელიც ფეთქდება თუ მისი ემოციური მოცულობა მიაღწევს 100 პროცენტს, ამასთანავე – მსოფლიოში ყველაზე ძლიერი ექსტრასენსი.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ანიმე ტელესერიალები კატეგორია:2012 წლის მანგა კატეგორია:კომედიური ანიმე და მანგა კატეგორია:მოქმედებითი ანიმე და მანგა კატეგორია:პაროდიული ანიმე და მანგა კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკური ანიმე და მანგა კატეგორია:სუპერგმირული ანიმე და მანგა კატეგორია:იაპონური ონლაინ-კომიქსები
Darkwing Duck
სქოლიო
კატეგორია:1990-იანი წლების ამერიკული ანიმაციური ტელესერიალები კატეგორია:1991 წელს დაწყებული ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:1992 წელს დასრულებული ამერიკული ტელესერიალები  კატეგორია:The Disney Afternoon
უშანგი გოჯიაშვილი
უშანგი ივანეს ძე გოჯიაშვილი (დ. 4 ნოემბერი, 1933, დაბა თიანეთი, საქართველოს სსრ, სსრკ — გ. 2007, სოჭი, რუსეთი) — ქართველი სამთო ინჟინერი, ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატი (1973).
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი (1957). 1957–1965 მუშაობდა დონბასში (უკრაინის სსრ) შახტების მშენებლობაზე, 1965-1986 — ენგურჰესის მშენებლობაზე (1981-1986 — ენგურჰესის მშენებლობის სამმართველოს მთავარი ინჟინერი). 1986–1988 წლებში იყო საქართველოს სსრ საავტომობილო გზების მინისტრის მოადგილე, 1988–1997 წლებში — „თბილმეტრომშენის“ გენერალური დირექტორი, 1997–2000 წლებში — „თბილმეტრომშენის“ უფროსის მოადგილე და „თბილმეტრომშენის“ ეკატერინბურგის ფილიალის ხელმძღვანელი. 2000 წლიდან მუშაობდა რუსეთში, ქ. სოჭში საგვირაბო რაზმის მთავარ ინჟინრად, შემდეგ მთავარ ტექნოლოგად და გენერალური დირექტორის მრჩევლად. მინიჭებული ჰქონდა საბჭოთა კავშირის მინისტრთა საბჭოს პრემია (1988), საქართველოს სახელმწიფო პრემია (1993), ღირსების ორდენი (1997).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
ბახტრიონის ქუჩა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბახტრიონის ქუჩა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კვირიას ხატი (ლაფანაანთკარი)
კვირიას ხატი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სოფელ ლაფანაანთკარის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, 0,5 კილომეტრზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია. უაფსიდო, ნაგებია ნატეხი ქვითა და შირიმით. გადახურვა და გრძივი კედლების უმეტესი ნაწილი დანგრეულია. შესასვლელი სამხრეთი კედლის დასავლეთ კიდეშია. კარი სწორკუთხაა. ეკლესიის აღმოსავლეთი ღერძზე შემორჩენილია შირიმის ქვით გამოყვანილი, შიგნით გაგანიერებული სარკმლის ქვედა ნაწილი. ეკლესიის ჩრდილოეთი კედლის შუა ნაწილში ერთმანეთის გვერდით ორი სწორკუთხა ნიშია, კედლის აღმოსავლეთ ნაწილში - ერთი. შიგნით ეკლესია გადახურული ყოფილა შეისრული ფორმის სხმული კამარით. ნანგრევებში აღმოჩნდა კარის არქიტრავი და ბრტყელი, გვერდებაკეცილი კრამიტის ნატეხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
პატარა მანიანი
პატარა მანიანი — არქეოლოგირი ძეგლი სოფელ გლდანის ჩრდილო-დასავლეთით 2-3 კილომეტრზე, ჯოხთანის ხევის მარცხენა ნაპირას, ადგილ პატარა მანიანში. თარიღდება ადრინდელი ფეოდალური ხანით. ტყით დაფარულ ნასოფლარზე შემორჩენილია ნასახლარი ბუდეები (6X4; 4X5, 4X3 მ. და ა.შ.) და წითლად და ჩალისფრად გამომწვარი თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები. მოპოვებული მასალა ინახება თბილისის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის არქეოლოგიური ძეგლები
ფსევდოზუქიები
ფსევდოზუქიები (Pseudosuchia) — ამომწყდარი ქვეწარმავლების რიგი თეკოიდების ზერიგისა. ცხოვრობდნენ ტრიასულ პერიოდში. იყვნენ როგორც 4, ისე 2 ფეხზე მოსიარულენი; ზურგის მხარეზე ჰქონდათ რქოვანი ფარებისაგან შემდგარი კანოვანი ჯავშანი. ფსევდოზუქიების უმრავლესობა პატარა ზომის ხმელეთის მტაცებლები იყვნენ. არსებობდნენ ნიანგისმაგვარი ფორმები, რომლებიც სიგრძით 5 მ აღწევდნენ. ფსევდოზუქიების ნაწილი შეეგუა ხეებზე ცხოვრებას. განამარხებული ნაშთები ცნობილია ევროპის, აზიის, ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკის ნალექებიდან. ნაპოვნია ურალისპირა მხარეში და ევროპის ჩრდილოეთ ნაწილში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქვეწარმავლები კატეგორია:გადაშენებული ქვეწარმავლები
ელ-კალვარიო
ელ-კალვარიო (El Calvario) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2.256 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 200 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მოსკოვის სამების ტაძარი (ტროიცე-გოლენიშჩევო)
მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია სამების სახელზე.
ისტორია
სოფელი გოლენიშჩევო, პირველად მოიხსენიება 1406 წელს. იგი იყო კიევის მიტროპოლიტის კიპრიანეს ქალაქგარე საზაფხულო რეზიდენცია. 1474 წელს მიტროპოლიტმა გერონტიმ ააგო იოანე ღვთისმეტყველის ეკლესია. XVII საუკუნეში უკვე არსებობდა ხის სამების ეკლესია წმინდა ლეონტის ეგვტერით. 1644-1645 წლებში ლარიონ უშაკოვმა ნიჟნი-ნოვგორედელი ხუროთმოძღვარის ანტიპ კონსტანტინოვის პროექტის მიხედვით მის ადგილზე ააშენეს ქვის ტაძარი. სამრეკლო და სატრაპეზო ააშენეს 1660 წელს. 1860 წელს სამრეკლო გადააკეთეს, ხოლო წმინდა აღაპის ეგვტერი გააგრძელეს ახალი სატრაპეზოს შენობით.
1812 წლის რუსეთ-საფრანგეთის ომის დროს სოფელი დაიპყრო ნაპოლეონის ჯარებმა, ტაძარში კი განათავსეს საჯინიბო. მოსკოვის დიდმა ხანძარმა გაანადგურა ხის კანკელი, მაგრამ რამდენიმე ხატი გადარჩა, რადგან მიმდინარე მოვლენებამდე ცოტა ხნით ადრე გატანილი ჰქონდათ განახლებისათვის. 1898-1902 წლებში ტაძარი რამდენჯერმე განაახლეს. 1970-იან წლებში ეკლესია გაარემონტეს. 1990 წელს დაიწყო ეკლესიის გადაცემის ცერემონიალი. მომდევნო წლის 8 იანვარს შედგა პირველი ლოცვა. ღვთისმსახურება კი აღსდგა 1992 წელს.
ამჟამად ყოველ შაბათსა და კვირას ეკლესიაში იმართება ლიტურგია, მოქმედებს საკვირაო სკოლა, სამრევლო ბიბლიოთეკა.
არქიტექტურა
სამების ეკლესია არის კარვისებური გუმბათის მქონე ნაგებობა. მსგავსი ტაძრების მშენებლობა დაიწყო XVI საუკუნეში და აკრძალეს პატრიარქ ნიკონის რეფორმების დროს 1653 წელს. მთავარი ტაძრის კარვისებური გუმბათი რვაკუთხაა. ეგვტერებს გააჩნია ცალკე აფსიდები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
რობი კინი
რობი კინი (Robbie Keane; დ. 8 ივლისი, 1980, დუბლინი) — ირლანდიელი ფეხბურთელი, ირლანდიის ეროვნული ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „ლოს ანჯელეს გალაქსის“ წევრი. მონაწილეობა მიიღო 2002 წლის მსოფლიოს და 2012 წლის ევროპის ჩემპიონატზე. არის ირლანდიის ნაკრების რეკორდსმენი ჩატარებული მატჩებისა და გატანილი გოლების რაოდენობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირლანდიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:ლივერპულის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიდზ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:ტოტენჰემ ჰოტსპურის ფეხბურთელები კატეგორია:გლაზგოს სელტიკის ფეხბურთელები კატეგორია:ვესტ ჰემ იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:ასტონ ვილას ფეხბურთელები
საყინულე
საყინულე — არქეოლოგიური ძეგლი სოფელ გლდანის ჩრდილო-დასავლეთით 4-5 კილომეტრზე, ჯოხთანის ხევის მარჯვენა ნაპირას, ადგილ ბოგირებში. ნასოფლარზე შეიმჩნევა ნასახლარი ბუდეები; აიკრიფა ადრინდელი ფეოდლაური ხანის წითლად და ჩალისფრად გამომწვარი თიხის ჭურჭლის ნატეხები. გამოვლინდა ფიქალით ნაგები ქვაყუთები. მიცვალებულები დაკრძალულია ქრისტიანული წესით. სამარხების ნაწილი კოლექტიურია. ყველა სამარხი უინვენტაროა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის არქეოლოგიური ძეგლები
ანდრე გრაბარი
ანდრე გრაბარი (André Grabar; დ. 26 ივლისი, 1896, კიევი, უკრაინა — გ. 5 ოქტომბერი, 1990, პარიზი, საფრანგეთი) — ხელოვნების ისტორიკოსი, ადრინდელი ქრისტიანული და ბიზანტიური ხელოვნების მკვლევარი.
დაიბადა უკრაინაში, განათლება მიიღო კიევში, პეტერბურგსა და ოდესაში. მოღვაწეობდა ბულგარეთში (1919-1922), საფრანგეთში (1922-1958) და ამერიკის შეერთებულ შტატებში (1958-1990). ძირითადად წერდა ფრანგულად. იყო პარიზის კოლეჟ დე ფრანსისა და ეკოლ დეზ-ოტ-ეტიუდის პროფესორი, საფრანგეთის წარწერათა და ბელეტრისტიკის აკადემიისა და მრავალი სხვა ქვეყნის სამეცნიერო საზოგადოებისა და აკადემიის წევრი. ავტორია ფუნდამენტური ნაშრომებისა, რომლებშიც განხილულია გვიანდელი ანტიკური და ადრინდელი შუა საუკუნეების ბიზანტიისა და აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნების იკონოგრაფიის, მხატვრობისა და გამოყენებითი ხელოვნების, ხუროთმოძღვრების ისტორიის საკითხები. ზოგ მათგანში განხილულია ძველი ქართული ხელოვნების ძეგლებიც. მისი შვილი ოლეგ გრაბარი (1929–2011) იყო ხელოვნების ისტორიკოსი და არქეოლოგი, ისლამური კულტურის მკვლევარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 26 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:ფრანგი ისტორიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ისტორიკოსები
ფსევდომიქსისი
ფსევდომიქსისი (ფსევდო... და mixis — შერევა), სევდოგამია — გამრავლების სპეციფიკური ფორმა. გავრცელებულია უმდაბლეს მცენარეებში (განსაკუთრებით სოკოებში). გამრავლებას წინ უძღვის შეერთება ორი ვეგეტატიური უჯრედისა, რომლებიც მოკლებულია მდედრობითი და მამრობითი სასქესო უჯრედებისათვის დამახასიათებელ დიფერენცირებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეთა რეპროდუქცია
ხოდაბუნები
ხოდაბუნები — არქეოლოგიური ძეგლი სოფელ გლდანის ჩრდილოეთით 3-4 კილომეტრზე, ჯვარას ხევის მარცხენა ნაპირას. ნასოფლარზე, რომელიც ამჟამად ტყითაა დაფარული, გამოვლინდა ნასახლარი ბუდეები და ფეოდალური ხანის თიხის ჭურჭლის ნატეხები.
ბინიანი
ბინიანი (ოფიციალურად ქალაქი ბინიანი; ტაგ: Lungsod ng Biñan) — პირველი კლასის შემადგენელი ქალაქი ლაგუნის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობა 333 028 ადამიანს შეადგენს.
ბინიანი ასევე ცნობილია როგორც ბინიანგი. ქალაქი ეროვნული დედაქალაქის რეგიონის საცხოვრებელი გარეუბანის ფუნქციასაც ასრულებს და ფილიპინების ერთ-ერთი უდიდესი ინდუსტრიული პარკი და თავისუფალი ვაჭრობის ზონაა. ქალაქად გამოცხადებამდე (2010), 2007 წელს აუდიტის კომისიის მიერ ჩატარებული გამოკვლევის მიხედვით ბინიანი ფილიპინების მუნიციპალიტეტებს შორის ყველაზე მდიდარ მუნიციპალიტეტად დასახელდა, რომლის წლიური შემოსავალი 677 მილიონი ფილიპინური პესო (14.833 მილიონი აშშ დოლარი) იყო. 2015 წლის მონაცემებით ბინიანს კალამბისა და სანტა-როსის შემდეგ ყველაზე მრავალრიცხოვანი მოსახლეობა ჰყავს.
2015 წლის 27 მარტს პრეზიდენტმა ბენინიო აკინო III-მ 10658-ე რესპუბლიკურ აქტს მოაწერა ხელი, რომლის მიხედვითაც ბინიანი ლაგუნის პირველ საკონგრესო რაიონს გამოეყო და ბინიანის საკონგრესი რაიონი ჩამოყალიბდა. პირველი წარმომადგენელი, ქალაქის ყოფილი მერი, 2016 წელს აირჩიეს.
ეტიმოლოგია
ბინიანის სახელწოდების წარმოშობის საკითხი უცნობია. ერთი ვერსიით, კაინტასა და ტაიტაიში ჩასულმა კაპიტანმა ხუან დე სალსედომ გზა ბაიმდე გააგრძელა გზა და ბინიანამდე ჩააღწია. მღვდლებმა, ალფონსო დე ალვარადომ და დიეგო ესპინარმა დღევანდელი სან ისიდრო ლაბრადორის სამრევლოს ადგილას ხის დიდი ჯვარი აღმართეს. გაკვირვებული ადგილობრივები ჯვრის ირგვლივ შეიკრიბნენ. ორმა ესპნალემა მისიონერმაც სიტუაციით ისარგებლა და ადგილობრივები მონათლა. ხალხური გადმოცემით, მას შემდეგ ადგილს „ბინიაგანი“ ეწოდებ, რაც „ნათლობის ადგილს“ ნიშნავს. ესპანელებს სახელის გამოთქმა უჭირდათ და ქალაქს „ბინიანს“ უწოდებდნენ.
ისტორია
კაპიტანმა ხუან დე სალსედო ბინიანი 1571 წლის ბოლოს, მიგელ ლოპეს დე ლეგასპის მიერ მანილის დაარსებიდან 1 თვის შემდეგ აღმოაჩინა. 1688 წელს ლაგუნა-დე-ბაის პროვინციიდან მთავრობის პანგსანჯანში გადასვლის შემდეგ ბინიანი ტაბუკოს (დღევანდელი ქალაქი კაბუიაო) გამოეყო.
1791 წელს, პაბლო ფაუსტინოს დროს სანტა-როსა ბინიანს გამოეყო. მომდევნო წლის 15 იანვარს სანტა-როსა დაარსდა.
2010 წლის 2 თებერვალს, 9740-ე რესპუბლიკური აქტის საფუძველზე და მოსახლეობის მიერ რატიფიცირების შემდეგ ბინიანი შემადგენელ ქალაქად გამოცხადდა. ბიანიანი პროვინციის მე-4 და ფილიპინების 139-ე ქალაქი გახდა.
გეოგრაფია
ქალაქის მთლიანი ფართობი 43.5 კმ²-ია, რაც ლაგუნის პროვინციის ფართობის 2.5%-ია. 2008 წელს ბინიანის მოსახლეობის რაოდენობა 269 608 ადამიანს გაუტოლდა. მოსახლეობის რაოდენობით იგი მე-4 ადგილზე იყო პროვინციის მასშტაბით (პროვინციის მოსახლეობის 9.8%) კალამბის (12.66%), სან-პერდოსა (11.42%) და სანტა-როსის (9.92%) შემდეგ.
ტოპოგრაფია
ბინიანის ფართობის 85.33% 0-2.5% დახრილობის მიწებს უკავია, რომლებიც ყველა ბარანგაის მოიცავს, გარდა ბინიანისა და სან-ფრანსისკოს ბარანგაების მცირე ნაწილებისა, რომელთა მიწებიც 2.6-25% დახრილობისაა. ქალაქის 3/4-ზე მეტი თითქმის ზღვის დონეზე მდებარეობს, რაც ბინიანში სოფლის მეურნეობისა და ურბანულ განვითარებას უწყობს ხელს.
ბარანგაები
ბინიანი 24 ბარანგაისგან შედგება, რომელთაგანაც ყველას ურბანული სტატუსი აქვს. ქალაქის საერთო ფართობის 16.83% სან-ფრანსისკოს ბარანგაის უკავია, ხოლო ყველაზე პატარა კასილის ბარანგაია, რომელსაც 12 ჰექტარი უკავია (საერთო ფართობის 0.27%).
კლიმატი
ბინიანში ორი კლიმატური სეზონი გამოიყოფა: მშრალი და წვიმების სეზონი. მშრალი სეზონი ნოემბრიდან აპრილამდე გრძელდება, ხოლო წვიმების სეზონი წელიწადის დანარჩენ პერიოდს მოიცავს. ნალექების ყველაზე დიდი რაოდენობა ივნისიდან სექტემბრამდე მოდის. ბინიანის პერიფერიები მთებითაა გარშემროტყმული, რის გამოც ქალაქში უფრო გრილი ამინდია.
დემოგრაფია
2015 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 333 028 ადამიანს შეადგენს.
რელიგია
ბინიანის მოსახლეობის უმრავლესობა რომის კათოლიკური ეკლესიის მიმდევარია. ნაწილი უკანასკნელი დღის იესო ქრისტეს ეკლესიის, ფილიპინების ქრისტეს გაერთიანებული ეკლესიის, გაერთიანებულ მეთოდისტთა ეკლესიის, პრესვიტერიანული ეკლესიის, ბაპტიზმისა და სხვ. მიმდევარია.
სქოლიო
კატეგორია:ბინიანი კატეგორია:ლაგუნის პროვინციის ქალაქები
სიკსიბამბის რაიონი
სიკსიბამბის რაიონი (Distrito de Sicsibamba) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის სიუასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3120 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 906 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22.16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 86 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სიუასის პროვინციის რაიონები
Rain Dances
Rain Dances — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Camel-ის მეხუთე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 1977 წელს. ამ ალბომით ჯგუფის შემადგენლობაში მოხდა ცვლილება. იგი დატოვა დაგ ფერგიუსონმა, რომელსაც ჩაენაცვლა Caravan-ის ყოფილი წევრი რიჩარდ სინკლერი. ჯგუფს აგრეთვე დაემატა მელ კოლინზი.
სქოლიო
კატეგორია:Camel-ის ალბომები კატეგორია:1977 წლის ალბომები კატეგორია:Deram Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები რეტ დეივისის პროდიუსერობით
კუპკუი
კუპკუი (Cupcui) — სოფელი მოლდოვაში, ლეოვის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 72 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 569 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლეოვის რაიონის სოფლები
კრუზეირუ-და-ფორტალეზა
კრუზეირუ-და-ფორტალეზა (Cruzeiro da Fortaleza) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 934 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.91 კმ²-ზე. ფართობი 3 934 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნინიანთკარის ეკლესია
ნინიანთკარის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს სოფელ ლაფანაანთკარის სამხრეთ-დასავლეთ გარეუბანში, სასაფლაოზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. შემორჩენილია დარბაზული ეკლესიის აფსიდის მცირე ნაწილი და დასავლეთი კარის წირთხლის ფრაგმენტი. ეკლესია ნაგები ყოფილა ნატეხი ქვით. ნანგრევებში შერეულია სუფთად დამუშავებული შირიმის ქვები და გვერდებაკეცილი კრამიტის ნამტვრევები.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბახტრიონის ქუჩა (თბილისი)
ბახტრიონის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); დავით გამრეკელის ქუჩიდან ზაზა ფანასკერტელ-ციციშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. შეტანილია თბილისის ქუჩების 1925 წლის ცნობარში. თავდაპირველად იწყებოდა ახლანდელი კონსტანტინე გამსახურდიას გამზირიდან. ადრინდელი ბახტრიონის ქუჩის მონაკვეთს 1999 წელს არჩილ სულაკაურის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია: საბურთალოს რაიონის ქუჩები
ხორთუმიანები
ხორთუმიანები (Proboscidea) — ძუძუმწოვარი ცხოველების რიგი. მათი უძველესი წარმომადგენლები შედარებით წვრილი ცხოველები იყვნენ, უფრო გვიანდელი ფორმები – მსხვილი ცხოველები (სიმაღლე 4,5 მ). აქვთ მაღალი, ბოძისებური კიდურები, მოკლე კისერი, ნაკლებადმოძრავი თავი, მოძრავი ხორთუმი — ყნოსვის, შეხებისა და მიტაცების ორგანო, სქელი და თითქმის უბალნო კანი. ზედა ყბაზე ძალიან განვითარებული მჭრელები (ეშვები), ე. წ. შუანები აქვთ, რომლებიც მთელი სიცოცხლის მანძილზე იზრდება. ძირითადი კბილებისათვის დამახასიათებელია ფართო საღეჭი ზედაპირი, რომლებიც შედგება ბორცვებისაგან ან განივი ქედებისაგან. ხორთუმიანების უძველესი წარმომადგენლები ცნობილია ჩრდილოეთ აფრიკიდან, სადაც მათი ნაშთები ნაპოვნია შუა ეოცენურ ნალექებში. შემდგომ ხორთუმიანები ფართოდ გავრცელდნენ მთელს აფრიკაში, აზიასა და ამერიკაში. ამჟამად მხოლოდ აფრიკასა და სამხრეთ აზიაში გვხვდებიან. მათი უმრავლესობა ბინადრობს ტენიან ტროპიკულ ტყეებში, ზოგი შეიძლება ნახევრად წყლის ცხოველი იყო. მხოლოდ სპილოსებრნი შეეგუენ სხვადასხვა გარემოს (ტყე, ტუნდრა და ა. შ.). ხორთუმიანები აერთიანებს 6-მდე ქვერიგს, მათ შორის: მერითერიუმებს (?), დეინოთერიუმებსა და სპილოსნაირებს. ამ სამიდან პირველი ორი გადაშენებულია. მესამე ქვერიგი წარმოდგენილია სპილოსებრთა ოჯახით.
კლასიფიკაცია
კლასიფიკაცია 2017 წლის მიხედვით:
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:ძუძუმწოვრები
შეიხ სადრ ალ-დინ მუსა
შეიხ სადრ ალ-დინ მუსა (სპარს. شیخ صدرالدین موسی; დ. 1305 — გ. 1391) — სეფევიეს ორდენის შეიხი 1334-1391 წლებში, შეიხ სეფი-ედ-დინისს ვაჟი, სეფიანთა გვარის წარმომადგენელი, ისმაილ I-ის წინაპარი. შეიხის ტიტული მიიღო 1334 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ.
დიპლომატიური ურთიერთობა ჰქონდა თემურ ლენგთან. მისი თხოვნით ლენგმა გაათავისუფლა ერაყში დატყვევებული შიიტები, რომლებიც სადრ ალ-დინმა მალევე მოაქცია სუფიზმზე.
გარდაიცვალა 1391 წელს, 86 წლის ასაკში, დაკრძალეს არდებილში. მის შემდეგ ორდენის შეიხი გახდა მისი ვაჟი, შეიხ ხოჯა ალი.
მუგუდის კოშკი
მუგუდის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ მუგუდის სამხრეთით, 0,8 კილომეტრზე, მაღალ მთაზე. თარიღდება განვითარებული შუა საუკუნეებით. კოშკი ზურგიანია, ნაგებია ნატეხი ქვით. თითქმის მთლიანადაა დანგრეული. შემორჩენილია აღმოსავლეთის სწორი კედელი (სიმაღლე 6 მეტრი) და ჩრდილო კედლის მცირე ნაწილი. შესასვლელი აღმოსავლეთ კედელშია, მიწის დონიდან 4,5 მეტრ სიმაღლეზე. კარი ბრტყლადაა გადახურული. წირთხლებში საურდულე ხვრელებია. შემორჩენილია წყობიდან შვერილი სართულშუა გადახურვის ქვის ერთი ფილა. პირველ სართულზე, ჩრდილო კედლის შემორჩენილ ნაწილში, პატარა, სწორკუთხა ნიშია. კოშკის ზურგისა და გვერდითი კედლების უმეტესი ნაწილი მიწაყრილით და ნანგრევებითაა დაფარული.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
გლდანის პირველი სამაროვანი
გლდანის პირველი სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი სოფელ გლდანის განაპირას, სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ბორცვზე, მოქმედი სასაფლაოს გვერდით, ადგილ კალოებში. თარიღდება ფეოდალური ხანით. სამარხები წარმოადგენს ქვის ბრტყელი ფილებით ნაგებ ქვაყუთებს, რომლებიც დამხრობილია აღმოსავლეთიდან დასავლეთისკენ. მათი ნაწილი სანახევროდ გაშიშვლებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის არქეოლოგიური ძეგლები
პორფილე გორგოშიძე
მინი|პ. გორგოშიძე პორფილე გორგოშიძე (დ. 1892, სოფ. ლიხაური, ახლანდ. ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი, — გ. 1978, დაკრძალულია ლიხაურის სასაფლაოზე) — ქართველი ოფიცერი, ჩოლოქის ბრძოლის (1918) გმირი.
დაიბადა გლეხის ოჯახში. სწავლობდა ოზურგეთის გიმნაზიაში, რომელიც ხელმოკლეობის გამო ვერ დაამთავრა. 1909 წლიდან ასოთამწყობად მუშაობდა თბილისში, ჯერ არუთინოვის, შემდეგ გაჩეჩილაძის სტამბაში. ამ უკანასკნელში იწყობოდა გაზეთები: „თეატრი და ცხოვრება“, „თანამედროვე აზრი“ და სხვ. I მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, 1914 წელს ჯარში გაიწვიეს. 1917 წლიდან ქართულ სახალხო გვარდიაში იყო უფროს უნტერ-ოფიცრად. 1918 წელს ოსმალეთის ფრონტზე პორუჩიკ ვალოდია გოგუაძის თანაშემწე იყო №4 ჯავშნოსან მატარებელზე (აქვე მსახურობდა მისი ძმა ალექსანდრეც). სიმამაცით გამოიჩინა თავი 1918 წლის 8 აპრილს მდ. ჩოლოქზე ბრძოლაში, რისთვისაც ძმები გორგოშიძეები წმ. გიორგის ჯვრით დააჯილდოვეს. ბრძოლაში პორფილე გორგოშიძე მძიმედ დაიჭრა, რის გამოც სამხედრო სამსახურს ჩამოშორდა. საბჭოთა პერიოდში კოლმეურნეობაში მუშაობდა. 1929 და 1937 წლებში მცირე ხნით დაპატიმრებული იყო საბჭოთა ხელისუფლების მიერ. აქვს მოგონებები „გმირ ჯავშნოსანზე“.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 1978 კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში‎ კატეგორია:წმინდა გიორგის ორდენის კავალრები
ერმილე ბედიას ქუჩა
ერმილე ბედიას ქუჩა — ქუჩა თბილისში,  ვაკის რაიონში (ნუცუბიძის პლატო): შალვა ნუცუბიძის ქუჩიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 70-იან წლებში. ქუჩას ერმილე ბედიას სახელი ეწოდა 1978 წელს.
ლიტერატურა
ბედია
სელიმ მათარი
სელიმ მათარი (დ. 1956, ბაღდადი, ერაყი) — ერაყელი მწერალი, ნოელისტი და სოციოლოგისტი.
დაიბადა ბაღდადში, ამჟამად ცხოვრობს ჟენევაში. ის არის მოძრაობა “Identity of the Iraqi Nation”-ის დამფუძნებელი, ყოველკავრტალური ჟურნალი მესოპოტამიის მთავარი რედაქტორი, ასევე ცნობილი არაბულენოვან სამყაროში თავისი ნოველებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დეისტები კატეგორია:ერაყელი მწერლები კატეგორია:ერაყელი დეისტები კატეგორია:დაბადებული 1956
АКСМ-843
thumb|right|300 px|АКСМ-843 მინსკში
АКСМ-843, იგივე БКМ 84300М — ბელორუსის წარმოების, სამსექციური, სამშასიანი (ექვსღერძიანი), ნახევრადდაბალიატაკიანი, ორმხრივი მიმართულების ტრამვაის ვაგონი, რომელსაც კომპანია „ბელკომუნმაში“ აწარმოებს. ამ მოდელის პირველი ვაგონი 2008 წელს გამოუშვეს.
ტექნიკური აღჭურვილობა
ამ ვაგონის პირველი და ბოლო ურიკა გამწევია (ანუ მათ ყველა ღერძს აქვს მოტორი), ხოლო შუათანა, საყრდენი. ვაგონი აღჭურვილია მართვის IGBT სისტემით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ბელორუსული ტრამვაის ვაგონები
გუამალი (მეტა)
გუამალი (Guamal) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, მეტის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8.933 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 785 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეტის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ეროვნული სიმდიდრე
ეროვნული სიმდიდრე — სახელმწიფოს ეკონონომიკური ძლიერების ერთ-ერთი მაჩვენებელი, მის განკარგულებაში არსებული წარმოებული და დაგროვებული დოვლათის ერთობლიობა დროის განსაზღვრული მომენტისათვის. ეროვნული სიმდიდრე შედგება საზოგადოების წარსული და თანამედროვე თაობების შრომით შექმნილი და დაგროვილი დოვლათის, აგრეთვე კვლავწარმოების პროცესში ჩართული ბუნებრივი რესურსებისა და სხვა აქტივების (სიმდიდრის) ღირებულებისაგან (ცვეთის გამოკლებით).
ცნება „ეროვნული სიმდიდრე“, როგორც ადამიანების მიერ განსაზღვრული დოვლათის დაგროვების შედეგი, წარმოიშვა XVII-XVIII საუკუნეებში (უ. პეტი, ა. სმითი, გ. კინგი და სხვ.) ეროვნული სიმდიდრე პირველად გაიანგარიშეს ინგლისში 1664 წელს, საფრანგეთში — 1789 წელს, აშშ-ში — 1803 წელს, რუსეთში — 1864 წელს, საქართველოში — 1989 წელს. 1947 წლის გაეროს სტრუქტურაში (ნიუ-იორკში) შეიქმნა ეროვნული შემოსავლის და სიმდიდრის საერთაშორისო ასოციაცია.
ეროვნულ ანგარიშთა სისტემაში ეროვნული სიმდიდრის დასახასიათებლად იყენებენ ტერმინს „ეკონომიკური აქტივები“, რომელთა არსებითი მახასიათებელია მესაკუთრეთა მიერ მათი ფლობისა და გამოყენების მეშვეობით ეკონომიკური სარგებლის მიღება. ეროვნულ ანგარიშთა კლასიფიკაციის შესაბამისად, ეროვნულ სიმდიდრეში შეაქვთ საწარმოო მარაგები: კაპიტალი, რომელიც არ ექვემდებარება მატერიალურ განზომილებას („გუდვილი“ — მეურნე სუბიექტების კეთილი სახელი, რეპუტაცია), აგრეთვე ის ფასეულობანი, რომლებიც არ გამოიყენება წარმოების ან მოხმარებისათვის (ძვირფასი ლითონები და ძვირფასი ქვები, მათგან დამზადებული საიუველირო ნაწარმი, ანტიკვარული ნივთები, ხელოვნების სხვადასხვა ნიმუშები, კოლექციები და სხვ.)
ეკონომიკურ პრაქტიკაში სარგებლობენ ეროვნული სიმდიდრის დინამიკის, დაგროვებისა და განახლების მაჩვენებლებით. მისი ელემენტების გაანგარიშებისას იყენებენ როგორც მიმდინარე სტატისტიკური ანგარიშების და ბუღალტრული აღრიცხვის მონაცემებს, ისე სრული და შერჩევითი გამოკვლევების, ძირითადი კაპიტალის გენერალური და ე. წ. უწყვეტი ინვენტარიზაციის მეთოდებს, აგრეთვე ექსპერტულ შეფასებებს.
მინი|[[უფლის კვართი|ღვთისმშობლის კვართი]]
საბაზრო ეკონომიკის მქონე ქვეყნებში, ეროვნულ ანგარიშთა სისტემის შესაბამისად, ეროვნული სიმდიდრის ყველა ელემენტისათვის მოქმედებს შეფასების ერთნაირი პრინციპი.
საერთაშორისო ეკონომიკური ინსტიტუტები მუშაობენ ეროვნულ სიმდიდრეში ისეთი ელემენტების ასასახავად, როგორიცაა პირდაპირი ფინანსური ინვესტიციები (ფინანსურ აქტივებში) და ხანგრძლივი მოხმარების სამომხმარებლო საქონელი (წარმოებულ არაფინანსურ აქტივებში). ამ უკანასკნელის შემადგენლობა არ რეგლამენტირდება და მას დამოუკიდებლად განსაზღვრავს ყოველი ქვეყნის სტატსამსახური. XX საუკუნის ბოლო ათწლეულში მსოფლიო ბანკის ექსპერტების აქტიური მონაწილეობით ფართოდ გავრცელდა ეროვნული სიმდიდრის შემადგენლობის ადამიანისეული კაპიტალის მაჩვენებლით გაფართოების კონცეფცია, ასევე სამუშაოები მისი რაოდენობრივი პარამეტრების დადგენისა და აღნიშნული მაჩვენებლის ეროვნულ ანგარიშთა სისტემის აგების პრინციპებთან მოსარგებად. დაინერგა ადამიანისეული პოტენციალის განვითარების ინდექსი, რომლის მიხედვითაც 2010 წელს მსოფლიოს 169 ქვეყნიდან საქართველოს 74-ე ადგილი ეკავა.
საქართველოს ეროვნულმა სიმდიდრემ 2010 წლის შეფასებით შეადგინა დაახლოებით 750 მილიარდი აშშ დოლარი. ეროვნული სიმდიდრის 1/3 ეროვნულ ქონებაზე მოდის, 2/5-ზე მეტი – ადამიანისეულ კაპიტალზე, დანარჩენი კი – ბუნებრივ სიმდიდრეზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეკონომიკური ტერმინები
დორადოკუარა
დორადოკუარა (Douradoquara) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 714 მეტრზე. მიეკუთვნება ტრიანგულუ-მინეირუ-ი-ალტუ-პარანაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატროსინიუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გლდანის მეორე სამაროვანი
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის არქეოლოგიური ძეგლები