cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პროდიუსერი
რეჟისორისგან განსხვავება
პროდიუსერი რეჟისორისგან იმით განსხვავდება, რომ რეჟისორი პასუხს აგებს პროექტის მხოლოდ კრეატიულ, შემოქმედებით ნაწილზე, მაშინ როდესაც პროდიუსერი ძირითადად დაკავებულია ფინანსური და საორგანიზაციო საკითხებით. ამას გარდა, იდეალური სქემით, პროდიუსერი მთავარი პასუხისმგებელი პირია მთელი პროექტის წარმატებაზე.
თათრების ციხე
თათრების ციხე — ეკლესია არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ მანავში, გორხანის უბნის ზემოთ, მთის ფერდობზე. სავარაუდოდ განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია. უაფსიდო. ნაგებია რიყის და ნატეხი ქვით. დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარა, მონგრეულია კედლების ზედა ნაწილები, დანგრეულია სამხრეთ კედლის შუა ნაწილი.
შენობას შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. შიგნით ოთხივე კუთხე მომრგვალებულია. აღმოსავლეთით საკურთხეველია, რომელიც გრძივი კედლებიდან გამოყოფილი არ არის. აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლების ზედა ნაწილში, თითო უჩვეულოდ დაბალი, ოთხკუთხა სარკმელია გაჭრილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პი პი არნოლდი
მინი|პი პი არნოლდი 2006 წელს.
პი პი არნოლდი (P. P. Arnold, ნამდვილი სახელი - პატრისია ენ კოული, დ. 3 ოქტომბერი, 1946 ) — ამერიკელი ვოკალისტი.
1992 წელს ბეკ-ვოკალისტის სახით მონაწილეობა მიიღო როჯერ უოტერსის ალბომის Amused To Death ჩაწერაში – შეასრულა ვოკალი სიმღერებში „Perfect Sense, Part I“/„Perfect Sense, Part II“. 1999-2002/2006-2008 წლებში მონაწილეობდა უოტერსის ტურნეებში In The Flesh/The Dark Side Of The Moon Live.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:დაბადებული 3 ოქტომბერი კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები
ლუკა კაპანაძე
ლუკა კაპანაძე (დ. 2 აგვისტო, 2001, მარნეული) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ჭაბუკებს შორის ევროპის თასის გამარჯვებული (2018, კლუჟ-ნაპოკა, რუმინეთი, 66 კგ), ჭაბუკებს შორის საქართველოს ორგზის ჩემპიონი (2017, 2018, 66 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 2001 კატეგორია:მარნეულის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:მარნეულში დაბადებულები ლ
ოშინი
ოშინი (Օշին; დ. 1282 — გ.   20 ივლისი,  1320) — კილიკიის სომეხთა სამეფოს (აგრეთვე ცნობილი როგორც „პატარა სომხეთი“) მმართველი 1307 წლიდან 1320 წლამდე. იგი იყო ჰეთუმიანების დინასტიის წარმომადგენელი და ლევონ III-ის შვილი. მმართველობა ლევონ IV-სგან მიიღო. 1320 წელს ოშინის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ლევონ V ავიდა, რამდენიმე ვერსიის მიხედვით ოშინი მოწამლეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კილიკიის სომეხთა სამეფოს მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1282 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1320
აზ-ზაჰირი
ლიტერატურა
კატეგორია:აბასიანთა ხალიფები კატეგორია:დაბადებული 1176 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1226
ფურისულასებრნი
ფურისულასებრნი (Primulaceae) — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი, მრავალწლოვანი ან ერთწლოვანი ბალახებია. უმეტესად მარტივი ფოთლები აქვთ. ყვავილი ორსქესიანია, აქტინომორფული, იშვიათად ზიგომორფული. ყვავილი, ჯამის ფოთლები და გვირგვინის ფურცლები ერთმანეთთან შეზრდილია. ნასკვი ზედა, იშვიათად ნახევრად ქვედა, ერთბუდიანია. ნაყოფი — მრავალთესლიანი კოლოფი.
ფურისულასებრნი მოიცავს 30 გვარის 1000-მდე სახეობას. გავრცელებულია მთელ მსოფლიოში, უპირატესად ჩრდილო ნახევარსფეროს ზომიერი და ცივი ჰავის ქვეყნებში.
საქართველოში გვხვდება 7 გვარის 46 სახეობა, მათგან ერთი მონოტიპური გვარია (Sredinskya) და 18 სახეობა კავკასიის ენდემი. საქართველოში სახეობათა უმეტესობა გავრცელებულია მაღალმთის მდელოებზე და ტყეებში. მრავალი სახეობა, განსაკუთრებით ფურისულას და ყოჩივარდას გვარისა, დეკორატიულია. ცნობილია მრავალი კულტურის ფორმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფურისულასებრნი
თოხლიაურის მეორე ეკლესია
თოხლიაურის მეორე ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ თოხლიაურის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, 3 კილომეტრის მოშორებით, ნასოფლარ შავქედის სიახლოვეს. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეების ძეგლებს.
ეკლესია დარბაზულია, 3,55 × 2,5 მეტრი, ძეგლს არ გააჩნია აფსიდა, საშენ მასალად გამოყენებულია რიყის მოზრდილი ქვები და კირის ხსნარი, საშენი წყობა ქაოსურია. ეკლესია დაზიანებულია, აღმოსავლეთ კედლის მხოლოდ ნახევრაღაა შემორჩენილი, სამხრეთ და დასავლეთ კედლები 1-1,4 მეტრის სიმაღლეზე დგას, ჩრდილოეთ კედელი მთლიან სიმაღლეზეა შემორჩენილი, კამარის მცირე ნაწილთან ერთად.
შესასვლელი სამხრეთიდან ყოფილა. ეკლესიის შიდა სივრცე ერთიანია, საკურთხევლის აღმოსავლეთ კედელში მოწყობილია განიერი, დაბალი სარკმელი რომელიც თარაზულად, რიყის მოზრდილი ქვებითაა გადახურული. საკურთხეველი გადახურულია ოდნავ შისრული კამარით, რომელიც დარბაზის კამარის შემორჩენილ ნაწილთან ერთ სიბრტყეშია.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მოსკოვის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი (ოვჩინიკოვო)
მოსკოვის მიქაელ მთავარანგელოზის ტაძარი (Храм Архангела Михаила в Тропарё) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის დასავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ზამოსკვორეჩიეს რაიონში. აქვს ფედერალური მნიშვნელობის არქტექტურის ძეგლის სტატუსი. მდებარეობს მისამართზე შუა ოვჩინიკოვის შესახვევი, № 7. წინამძღვარია - დეკანოზი სერგეი სელეზნიოვი.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის კვართის სახელზე, ხოლო ეგვტერები მიქაელ მთავარანგელოზისა და მღვდელმოწამე ხარლამპის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ტაძარი ააგეს XVII საუკუნის პირველ ნახევარში მოსკოვის ოვჩინოს სლობოდაში. მთავარი საკურთხველი აკურთხეს ღვთისმშობლის კვართის სახელზე. თავდაპირველად მცირე კუბის ფორმის შენობა სრულდებოდა სამნაწილიანი აფსიდით, რომელიც თავის მხრივ სრულდებოდა სამი თავით, რომელზეც დაყენებული იყო პირამიდული კოკოშკინები. ტაძარი არაერთხელ გადააკეთეს. XVII საუკუნის მეორე ნახევარში გააფართოეს სატრაპეზო, ხოლო სამხრეთიდან მიაშენეს მიქაელ მთავარანგელოზის სახელობის ეგვტერი. დაახლოებით 1700 წელს სატრაპეზო კიდევ ერთხელ გააფართოვეს და ააგეს ტაძრის სამრეკლო. სწორედ ამავე წელს აფსიდის ფანჯრებზე გაუკეთეს თამასები. XVIII საუკუნის ბოლოს ტაძრის სახურავი შეცვალეს ოთხფერდა სახურავით, რის შედეგადაც დაიკარგა კოკოშკინები და კუთხის ეგვტერები.
1930-იანი წლების დასაწყისში საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა. 1955-1961 წლებში ტაძრის სიახლოვეს ააგეს ადმინისტრაციული შენობები და ეკლესიის ტერიტორია საკმაოდ შეავიწროეს. 1950-1970-იან წლებში ეკლესიაში მიმდინარეობდა სარესტავრაციო სამუშაოები. 1997 წელს ტაძარი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას, აღდგა ღვთისმსახურებაც.
ტაძრის ძველი ხატებია „ყველაწმინდის შაბათი“ (1642 წ.) და ვლადიმირის ღვთისმშობელი (1652 წ. სიმონ უშაკოვი). აღნიშნული ხატები ინხება ტრეტიაკოვის გალერეაში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
დავით კარბელაშვილი
დავით კარბელაშვილი (დ. 27 მაისი, 1989, გორი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო, სამბო), ძიუდო ში საქართველოს ჩემპიონატის  ვერცხლისა (2012, 90 კგ) და სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი  (2009, 2010, 2011, 81 კგ), ძიუდო ში 20 წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2005, 81 კგ). სამბოში ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლისა და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:გორში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:ქართველი სამბისტები
ნინა ჩოჩიევა
ნინა ზაქარიას ასული ჩოჩიევა (ცოცითი) (დ. 1 მარტი, 1916, სოფელი ორტევი — გ. 1997 ) — ოსი საბჭოთა მსახიობი. საქართველოს სსრ სახალხო არტისტი (1976). სკკპ წევრი 1945 წლიდან.
ბიოგრაფია
1933-1934 წლებში სწავლობდა რუსთაველის სახელმწიფო თეატრთან არსებულ დრამატულ სტუდიაში. 1941 წელს დაამთავრა ლენინგორის თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი. სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო 1929 წელს ცხინვალის ოსურ დრამატულ კოლექტივში. 1931 წლიდან კ. ხეთაგუროვის სახელობის სახელმწიფო დრამატული თეატრის მსახიობია. ჩოჩიევა ძირითადად სახასიათო და კომედიური მსახიობია. წარმატებით ასრულებდა დრამატულ როლებსაც. როლები: მკითხავი (ს. წერეთლის „მალარია“), კრისტინა (ალექსანდრე კორნეიჩუკის „პლატონ კრეჩეტი“), მისირხანი, ჯადოქარი, ძეგო (დ. თუაევის „ფასას ოცნება“, „ზღაპარი“, „მექელეხეები“), სმერალდინა (კარლო გოლდონის „ორი ბატონის მსახური“), სოფო (მ. გუჩმაზოვის „მშობლიური კერა“) და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:ოსი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1916 კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1997 კატეგორია:ერედვის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:საქართველოში დაბადებული ოსები
გიორგი ხუციშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
გიორგი ხუციშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გ
რომის VII ლეგიონი
რომის VII ლეგიონი (ლათ: Legio VII Claudia) — რომის რესპუბლიკის, მოგვიანებით კი რომის იმპერიის სამხედრო ლეგიონი. დაარსდა ძვ. წ. 65 წელს, უცნობია თუ რამდენი ჯარისკაცი შედიოდა მის შემადგენლობაში, სავარაუდოდ ლეგიონში 3 500 ჯარისკაცი მსახურობდა. ლეგიონი აქტიური იყო IV საუკუნემდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომაული ლეგიონები
ალი ფუატ ჯებესოი
ალი ფუატ ჯებესოი (Ali Fuat Cebesoy დ. 1882 — გ. 1968) — წარმოშობით ჩერქეზი თურქი სამხედრო მოღვაწე, ბალკანეთის და პირველი მსოფლიო ომების აქტიური მონაწილე,
ბიოგრაფია
1905 დაამთავრა სტამბოლის სამხედრო აკადემია, მიიღო შტაბის კაპიტნის ჩინი და დაინიშნა ბეირუთში დისლოცირებული მე-5 არმიის 28-ე საკავალერიო პოლკის მეთაურის მოადგილედ. 1908 წლიდან „ახალგაზრდა თურქთა“ „ერთიანობის და პროგრესის“ პარტიის წევრია. 1909 წლიდან ოსმალეთის იმპერიის სამხედრო ატაშეა იტალიაში. 1911 წლის არის 1-ლი საარმიო კორპუსის შტაბის უფროსი. ბალკანეთის ომში იყო 23-ე დივიზიის მეთაურის მოადგილე. 1914 წლის 15 იანვრიდან მე-8 საარმიო კორპუსის შტაბის უფროსი. იმავე წლის აპრილიდან 25-ე დივიზიის მეთაური და ვიცე-პოლკოვნიკი. 1916 წლის 20 იანვრიდან მე-14 დივიზიის მეთაური. იმავე წლის 30 სექტემბრიდან მე-2 არმიის შტაბის უფროსი და პოლკოვნიკი. 1917 წლის იამვრიდან სინა-პალესტინის ფრონტის სარდლის მოადგილე, შემდეგ მე-20 კორპუსის სარდალი. აქვე იღებს გენერლის — ფაშას ჩინს. მუდროსის დროებითი ზავის დადების შემდეგ მიემხრო გენერალ მუსტაფა ქემალის მიერ ანატოლიაში დაწყებული წინააღმდეგობის მოძრაობას. იყო დამოუკიდებლობის ომის ერთ-ერთი აქტიური მონაწილე. 1920 წელს იყო ბერძნული საოკუპაციო ჯარების წინააღმდეგ მებრძოლი ქემალისტური ჯარების დასავლეთის ფრონტის სარდალი. 1921 წლიდან იყო მოსკოვში წარგზავნილი თურქეთის დიდი ეროვნული კრების სამთავრობო დელეგაციის ხელმძღვანელი. იყო 1921 წლის 16 მარტს თურქეთსა და საბჭოთა რუსეთს შორის დადებული მოსკოვის ხელშეკრულების ერთ-ერთი ავტორი და ხელმომწერი, შემდეგ ანკარის მთავრობის პირველი ელჩი საბჭოთა რუსეთში. 1923 წლიდან იყო დიდი ეროვნული კრების რიგით მეორე სპიკერი. 1924 წლიდან გახდა „პროგრესული რესპუბლიკური პარტიის“ გენერალური მდივანი. მალე თანამოაზრეებთან ერთად ოპოზიციაში ჩაუდგა მუსტაფა ქემალს. ოპოზიციური საქმიანობისთვის დააპატიმრეს და სასჯელს იხდიდა 1931 წლამდე. პატიმრობიდან გათავისუფლებისა და რეაბილიტაციის შემდეგ დაუბრუნდა პოლიტიკას. 1939 წლამდე იყო თურქეთის პარლამენტის დეპუტატი კონიადან და ესკეშეჰირიდან. 1939-43 წლებში იყო რესპუბლიკის შრომის მინიტრი, ხოლო 1943-46 წლებში ტრანსპორტისა და კავშირგაბმულობის მინიტრი. შემდეგ ისევ პარლამენტის დეპუტატია. 1960 წელს სამხედრო გადატრიალებაში მონაწილეობის გამო ისევ დააპატიმრეს და პატიმრობის ვადის მოხდის შემდეგ პოლიტიკას თავი დაანება.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 1968 კატეგორია:თურქი სამხედრო მოღვაწეები
ჯონ ჰიგინსი
ჯონ ჰიგინსი (John Higgins; დ., უიშოუ, შოტლანდია) — შოტლანდიელი პროფესიონალი სნუკერისტი, ოთხგზის მსოფლიო ჩემპიონი: 1998, 2007, 2009 და 2011 წლებში. ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები სნუკერში კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:სნუკერისტები 100-ზე მეტი სენჩერი-ბრეიკით კატეგორია:შოტლანდიელი სნუკერისტები კატეგორია:ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის წევრები კატეგორია:დაბადებული 18 მაისი
ბუენავისტა (კინდიო)
ბუენავისტა (Buenavista) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კინდიოს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.519 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 954 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 72.05 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 41 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კინდიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იახსრის ხატი (ტოლათსოფელი)
ტოლათსოფლის იახსრის ხატი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტოლათსოფლის განაპირას, სამხრეთით. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ნაგებია სხვადასხვა ზომის რიყის ქვის ირეგულარული წყობით. წყობაში (ძირითადად გარეთა კუთხეებში) ალაგ-ალაგ შირიმის ტლანქად დამუშავებული ქვაა გამოყენებული. შენობა გეგმით კვადრატულია (2,9x2,9 მეტრი) და ზემოთკენ თანდათან ვიწროვდება (სიმაღლე 4,7 მეტრი). ერთადერთი შესასვლელი სამხრეთის მხრიდან, მიწის დონიდან 1,5 მეტრ სიმაღლეზეა. ღიობი გარედან ერთმანეთზე მიყრდნობილი რიყის ორი ქვითაა გადახურული და ქვემოთკენ თანდათან ფართოვდება. შენობის შიდა სივრცე განათებულია აღმოსავლეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში მოწყობილი თითო ვიწრო სწორკუთხა სარკმლით. შენობის ოთხივე ფასადზე წყობის შეღრმავებით პატარა ტოლმკლავა ჯვრებია გამოყვანილი. აღმოსავლეთისა და დასავლეთის ფასადების შუა ნაწილში თითო ასეთი ჯვარია, ხოლო დანარჩენ ორზე (კუთხეებთან ახლოს) - ორ-ორი. ნაგებობას ორფერდა სახურავი ჰქონია. ნაგებობასთან ახლოს დაფიქსირებულია ნასოფლარის ნაშთები და Xl-Xlll საუკუნეების სამარხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
Deep End Live!
Deep End Live! — საკონცერტო ალბომი, რომელშიც შეტანილია პიტ ტაუნსენდის ჯგუფ Deep End-ის გამოსვლა ბრიქსტონის აკადემიაში (ლონდონი), 1985 წლის 1 და 2 ნოემბერს. ტაუნსენდის გარდა, ჯგუფში შედიოდნენ დევიდ გილმორი (გიტარა), საიმონ ფილიპსი (დასარტყმელი საკრავები), ჯონ „ბაჭია“ ბანდრიკი (კლავიშებიანი საკრავები), ჯოდი ლინსკოტი (პერკუსია), პიტერ ჰოუპ ევანსი (ჰარმონიკა) და სასულე ორკესტრი. ალბომი თავდაპირველად გამოვიდა აშშ-ში, 1986 წლის აგვისტოში, ლეიბლზე Atco Records.
მოგვიანებით კონცერტი აგრეთვე გამოვიდა, როგორც Live: Brixton Academy '85.
რომის VIII ლეგიონი
რომის VIII ლეგიონი (ლათ: Legio VIII Augusta) — რომის რესპუბლიკის, მოგვიანებით კი რომის იმპერიის სამხედრო ლეგიონი. დაარსდა ძვ. წ. 65 წელს, უცნობია თუ რამდენი ჯარისკაცი შედიოდა მის შემადგენლობაში, სავარაუდოდ ლეგიონში 3 500 ჯარისკაცი მსახურობდა. ლეგიონი აქტიური დაახლოებით ახ. წ. 250 წლამდე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომაული ლეგიონები
ჰაზი ასლანოვი
ჰაზი აჰად ოღლი ასლანოვი (Həzi Əhəd oğlu Aslanov; დ. 4 თებერვალი, 1910 — გ. 24 იანვარი, 1945) — საბჭოთა მხედართმთავარი, სატანკო არმიის გენერალ-მაიორი, ორგზის საბჭოთა კავშირის გმირი (1942, 1991).
გომბორის ხიდი
გომბორის ხიდი — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ გომბორში გადადებულია მდინარე გომბორის მარჯვენა უსახელო შენაკდზე. რომელიც ამ ადგილას რკინა-ბეტონის კალაპოტშია მოქცეული. აგებულია XIX საუკუნეში.
ჰაზი ასლანოვი
ბიოგრაფია
ჰაზი ასლანოვი 1910 წლის 22 იანვარს (4 თებერვალს), ლენქორანში დაიბადა. დაწყებითი განათლება ქალაქის საშუალო სკოლაში მიიღო. მამამისი აჰადი, კარბალაში ვიზიტის დროს, 1923 წელს გარდაიცვალა და იქვე დაკრძალეს. უმამოდ დარჩენილმა ჰაზიმ, 13 წლის ასაკში, იმავე აგურის ქარხანაში დაიწყო მუშაობა, სადაც მამამისი მუშაობდა. მოგვიანებით ამიერკავკასიის სამხედრო სასწავლებელში გაგზავნეს. 1924–1930 წლებში ბაქოსა და ლენინგრადის სამხედრო სკოლებში სწავლობდა. 1929 წლიდან ლენინგრადის საკავალერიო სკოლაში განაგრძო სწავლა. ორწლიანი სასწავლო კურსის გავლის შემდეგ იგი კოტოვსკის III ბესარაბიის საკავალერიო განყოფილებაში ოცეულის მეთაურად დაინიშნა.
მეორე მსოფლიო ომი
მეორე მსოფლიო ომის დროს მსახურობდა უკრაინაში. 1941 წლის 23 ივნისის ღამეს, გერმანიის ჯავშანტექნიკასთან არათანაბარ ბრძოლაში ჰაზიმ თავი გამოავლინა როგორც უნარიანმა მეთაურმა. იგი და მისი თანამებრძოლები დონბასის ტერიტორიაზე ხუთი თვის განმავლობაში იგერიებდნენ მტრის შემოტევებს. 1941 წლის დეკემბერში მოსკოვის გარშემო მიმდინარე ბრძოლებში გამოჩენილი გმირობისათვის მას წითელი ვარსკვლავის ორდენი მიენიჭა. ხარკოვისა და სტალინგრადის გარშემო მიმდინარე ბრძოლების დროს, 55-ე სატანკო პოლკმა ჰაზის მეთაურობით ძლიერი დარტყმა მიაყენა მტერს. ასლანოვის ტანკები 40 კილომეტრზე მეტ მანძილზე მოქმედებდნენ და სტალინგრად-სალსკის რკინიგზის მონაკვეთი გაათავისუფლეს გერმანელებისგან. ასლანოვის მეომრებმა დიდი გამბედაობა გამოიჩინეს ვერხნე-კუმსკის რაიონის მახლობლად გამართულ ბრძოლებში. მათ გაანადგურეს მტრის ორი ათასამდე მებრძოლი, 30 ტანკი და 50 მანქანა. ამ ბრძოლაში გამოჩენილი მამაცობისათის 1942 წლის 22 დეკემბერს პოდპოლკოვნიკ ჰაზი ასლანოვს საბჭოთა კავშირის გმირის წოდება მიენიჭა.
გომბორის ხიდი
ხიდი ზომითა და ხასიათით სოლიდურია, ერთმალიანი, სამცენტრიანი თაღის ფორმისაა ( სიგრძე-10,2 მეტრი, სიგანე-6,4მეტრი, სიმაღლე მდინარის ზედაპკრიდან-7,5 მეტრი). ნაგებია აგურით. თაღის საყრდენი ბურჯები ნათალი ქვისაა და იმავე ჯიშის, რუსტირებული ქვითაა მოპირკეთებული.
ჰაზი ასლანოვი
მეორე მსოფლიო ომი
ჰაზი ასლანოვი მუდმივად ცდილობდა სამხედრო ცოდნისა და უნარების გაუმჯობესებას. 1943 წლის 17 დეკემბრიდან 1944 წლის 6 აპრილამდე, იგი 3 თვის განმავლობაში გადიოდა ჯავშანტექნიკის აკადემიის სასწავლო კურსებს. შემდეგ იგი დაბრუნდა 35-ე გვარდიის სატანკო ბრიგადაში. 1944 წლის 13 მარტს მას სატანკო ჯარების გენერალ-მაიორის წოდება მიენიჭა. 1944 წლის ივნისის ბოლოს ბელორუსიისა და ბალტიისპირეთის პირველი ფრონტები შეტევაზე გადავიდნენ. ოკუპირებული ბელორუსიის ქალაქების უდიდესი ნაწილისა და რკინიგზის განთავისუფლების შემდეგ, ასლანოვის ტანკებმა შეტევები ვილნიუსის მიმართულებით განაგრძეს. აღნიშნულ ბრძოლებში მოპოვებული გამარჯვებისათვის, 35-ე გვარდიის სატანკო ბრიგადა წითელი დროშის ორდენით, ხოლო თავად ასლანოვი სუვოროვის ორდენით დაჯილდოვდა.
გომბორის ხიდი
დაზიანებულია. ხიდს მოაჯირი, აღარ აქვს. მარცხენა ბურჯს აკლია მოსაპირკეთებელი ქვების დიდი ნაწილი. ხიდი ამჭამადაც მოქმედია.
ჰაზი ასლანოვი
მეორე მსოფლიო ომი
1944 წლის 1 აგვისტოს, ასლანოვის ბრიგადამ, სხვა სამხედრო ნაწილებთან ერთად, ქალაქი იელავა მტრისგან გაათავისუფლა. ვოლგიდან ბალტიისპირეთამდე გამართულ ბრძოლებში მან თავი გამოავლინა, როგორც გამორჩეულად უნარიანმა მეთაურმა. ასლანოვის პოლკი აქტიურად მონაწილეობდა დონის როსტოვის, ტაგანროგის განთავისუფლებასა და კურსკის ბრძოლაში. ასლანოვის 35-ე გვარდიის სატანკო ბრიგადა განსაკუთრებით გამოირჩეოდა ბელორუსიისა და ბალტიისპირეთის რესპუბლიკების განთავისუფლებისათვის წარმოებულ ბრძოლებში.
ბალსა-პუერტოს რაიონი
ბალსა-პუერტოს რაიონი (Distrito de Balsa Puerto) — რაიონი პერუში, ლორეტოს რეგიონის ალტო-ამასონასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 220 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 730 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 4.5 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 839 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეტოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:ალტო-ამასონასის პროვინციის რაიონები
ვერონის კოშკი
ვერონის კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ვერონას ჩრდილო-აღმოსავლეთით, გომბორაულად წოდებულ ადგილში, ციხის ქვედა ტერასაზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს.
კოშკის უმეტესი ნაწილი დანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთ კუთხე და შესაბამისი კუთხის ნაწილები, რომელთა შეერთებით შექმნილი კუთხე გარედან მომრგვალებულია ისე, რომ მისი ორივე ბოლო კედლის სისქეშია შეჭრილი და კუთხეში ჩართულ, ნახევარწრიულ ბურგს წააგავს, რაც კოშკის ინდივიდუალური თავისებურებაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის კოშკები
ფერხული
ფერხული — უძველესი ქართული ხალხური (უპირატესად მამაკაცთა) ცეკვა. აღბეჭდილია თრიალეთის გათხრების შედეგად ნაპოვნ ვერცხლის სასმისზე (ძვ. წ. II ათასწლეული). შინაარსის მიხედვით არსებობს პატრიოტული, საბრძოლო (მეომრულ-ლაშქრული) და საყოფახოვრებო ფერხულები. ფორმის მიხედვით — წრიული, წრე წრეში ჩასმული და სართულიანი (ორსართულა ან ზემყრელო). მუსიკალური ზომა 3/4. დღეისათვის საფერხული რეპერტუარით ყველაზე მდიდარია სვანეთი. აქ შემონახულია უძველესი წარმართული ფერხულები. ფერხული გავრცელებულია აგრეთვე რაჭაში, გურიაში, სამეგრელოსა და მესხეთში. ზოგიერთი ფერხული შედგება ნელი და ჩქარი ნაწილებისაგან. მუსიკალური ზომა 4/4.
რეფეტ ბელე
რეფეტ ბელე (Refet Bele დ. 1877 — გ. 1963) — თურქი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, თურქეთ-იტალიის, ბალკანეთის, პირველი მსოფლიო და დამოუკიდებლობის ომების აქტიური მონაწილე,
ბიოგრაფია
პირველი მსოფლიო ომის დროს იბრძოდა პალესტინისა და სირიის ფრონტებზე, სადაც მიაღწია ვიცე-პოლკოვნიკის ჩინს. ომის დასრულების შემდეგ იყო თურქ ნაციონალისტთა წინააღმდეგობის მოძრაობის აქტიური მონაწილე. იყო „ამასიის პროტოკოლის“ ხელმომწერი, არზრუმისა და სივასის კონგრესების მონაწილე და ორგანიზატორი, იყო დიდი ეროვნული კრების წევრი. ანკარის მთავრობამ მას გენერლის წოდება მიანიჭა. ეკავა ჯერ სამხედრო მოინისტრის, ხოლო შემდეგ დასავლეთის ფრონტის სარდლის თანამდებობები. აქტიურად მონაწილეობდა ანტიქემალისტური გამოსვლების ჩახშობაში. მიუხედავად ამისა, მოგვიანებით, 1916 წელს, გაასამართლეს ანტიქემალისტური იდეების გამო მოძრაობის სხვა ლიდერებთან ერთად. 1938 წელს, ათათურქის გარდაცვალების შემდეგ გაათავისუფლეს და ისევ ჩაერთო პოლიტიკურ ცხოვრებაში. აირჩიეს პარლამენტის წევრად. გარდაიცვალა 1963 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1877 კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:თურქი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
ჯევათ ჩობანლი
ჯევათ ჩობანლი (Cevat Çobanlı დ. 1870 — გ. 1938) — თურქი სამხედრო და პოლიტიკური მოღვაწე, თურქეთ-იტალიის, ბალკანეთის და პირველი მსოფლიო ომების აქტიური მონაწილე,
ნათლისმცემლის პირველი ნაეკლესიარი
ნათლისმცემლის პირველი ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ მანავში, სოფლის ცენტრში. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ნაგები ყოფილა რიყის ქვითა და კირის ხსნარით. კედლები მიწის პირამდეა დანგრეული. შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ-დასავლეთ კუთხის ნაშთი. გეგმა არ იკითხება.
ჯევათ ჩობანლი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1870 კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:თურქი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:პირველი მსოფლიო ომის მონაწილეები
კალარკა
კალარკა (Calarcá) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კინდიოს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.493 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 71 605 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 326.96 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 219 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კინდიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სწროფავის ეკლესია
სწროფავის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ სწროფავის ჩრდილოეთით 1 კილომეტრზე მდინარე ფშავის არაგვის მარჯვენა ნაპირზე. თარიღდება X საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვით, წყობის რიგების ჰორიზონტალურობა მეტ-ნაკლებად დაცულია. კარ-სარკმლების ღიობები გამოყვანილია შირიმის თლილი ქვით. ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია შენობის მხოლოდ დასავლეთის ნახევარი კუთხე. აფსიდის შასაბამის გვერდთან ერთად. ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში გაჭრილია კარი, რომელიც გარედან გადახურულია არქიტრავით, ხოლო შიგნით - ნახევარწრიული თაღით. მეორე, სამხრეთ კედელში გაჭრილი კარის მხოლოდ დასავლეთის წირთხლია შემორცენილი. დასავლეთ კედელში ფართო, კვადრატული ფორმის სარკმელია, რომლის გარეთა ღიობი ვიწრო ტიხრით ორ თაღოვან ნაწილადაა გაყოფილი. ინტერიერში და ფასადებზე შელესილობის კვალი ჩანს. ნანგრევებში უხვად გამოვლინდა შირიმის თლილი კვადრატები და გვერდებაკეცილი ბრტყელი და ღარიანი კრამიტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Planet Earth II
პირველი ანონსი 2016 წლის 9 ოქტომბერს გამოვიდა, პრემიერა კი გაერთიანებულ სამეფოში 6 ნოემბერს, BBC One-ისა და BBC One HD-ის ეთერში შედგა. Planet Earth II BBC-ის მიერ გამოშვებული პირველი სატელევიზიო სერიალია ულტრამაღალი გარჩევადობით (4K).
გადაღება
სერიალი BBC-მ 2013 წელს დააანონსა სამუშაო სათაურით One Planet, თუმცა მოგვიანებით სახელი შეიცვალა და Planet Earth II ეწოდა.
2006 წელს გამოსული Planet Earth ბუნების თემატიკაზე გადაღებული ერთ-ერთი პირველი დოკუმენტური ფილმი იყო მაღალი გარჩევადობის (HD) ფორმატში, Planet Earth II-ში კი კიდევ უფრო უახლესი ტექნოლოგიები გამოიყენეს, მათ შორის ულტრამაღალი გარჩევადობა (4K), გაუმჯობესებული კამერის სტაბილიზაცია, დისტანციური გადაღება და საჰაერო დრონის ტექნოლოგია.
ბრიტანული ტელევიზია
Planet Earth II-ის დებიუტი ბრიტანულ ტელევიზიაში 6 ნოემბერს შედგა და ამჟამად BBC One-ისა და BBC One HD-ის ეთერში გადის, შედგება ექვსი ეპიზოდისგან.
საერთაშორისო
საერთაშორისო მასშტაბით, სერიალი BBC Earth-ის ეთერში გავა, თუმცა ზოგიერთი ქვეყნისათვის იქნება გამონაკლისი.
ამერიკის შეერთებულ შტატებში ფილმის ჩვენება 2017 წლის 28 იანვრიდან, ყოველ ორშაბათს, BBC America-ს ეთერში შედგება.
საუნდტრეკი
სერიალის მთავარი მუსიკალური თემა ჰანს ციმერმა დაწერა, ორიგინალური მუსიკა თითოეული ეპიზოდისთვის კი იაკობ შეამ და იაშა კლებემ. ციფრულად 2016 წლის 11 ნოემბერს გამოვიდა.
სქოლიო
კატეგორია:BBC-ს ფილმები კატეგორია:დოკუმენტური ფილმები
ტოლათსოფლის ნასახლარი
ტოლათსოფლის ნასახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ტოლათსოფლის სამხრეთ-დასავლეთით, სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. შემორჩენილია წრიული ნაგებობის საძირკვლის ნაწილი. საძირკველი ნაგებია რიყის ქვით. იქვე შეიმჩნევა გეგმით ოთხკუთხა შენობის (4x2 მეტრი) კვალიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
რომის IX ლეგიონი
რომის IX ლეგიონი (ლათ: Legio IX Hispana) — რომის რესპუბლიკის, მოგვიანებით კი რომის იმპერიის სამხედრო ლეგიონი. დაარსდა ძვ. წ. 58 წელს, უცნობია თუ რამდენი ჯარისკაცი შედიოდა მის შემადგენლობაში, სავარაუდოდ ლეგიონში 3 500 ჯარისკაცი მსახურობდა. ლეგიონი აქტიური იყო II საუკუნემდე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომაული ლეგიონები
მოსკოვის მაცხოვრის ფერისცვალების ტაძარი (ტუშინო)
მოსკოვის მაცხოვრის ფერისცვალების ტაძარი  (Храм Преображения Господня) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის პოკროვსკოე-სტეშნევოს რაიონში, ყოფილ სოფელ სპასის ტერიტორიაზე.
ამჟამინდელი ეკლესია აგებულია 1886 წელს. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია მაცხოვრის ფერისცვალების სახელზე. ეგვტერები კი სერგი რადონეჟელისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
მაცხოვრის ფერისცვალების ტაძარი არის XIV საუკუნიდან ცნობილი სხოდნენის ფერისცვალების მონასტრის მემკვიდრე. XVIII საუკუნეში მონასტრის დახურვის შემდეგ მისი ტაძარი გადააკეთეს სამრევლო ეკლესიად. XIX საუკუნის ბოლოს არქიტექტორ ვლადისლავ გრუძინის პროექტის მიხედვით დაიწყო ახალი ტაძრის მშენებლობა, რომელიც დასრულდა 1886 წელს. 1888 წლის 13 აგვისტოს ტაძარი აკურთხა მოსკოვის მიტროპოლიტმა იოანიკემ.
საბჭოთა ხელისუფლების მოსვლის შემდეგ ეკლესია მცირე ხნის განმავლობაში კვლავ ფუნქციონირებდა. 1929 წელს ტაძრის წინამძღვარი ალექსანდრე ბურავცევი დააპატიმრეს სოფლის საბჭოსთვის გადასახადის გადაუხდელობის გამო. მას მიუსაჯეს ერთწლიანი პატიმრობა, თუმცა შეიწყალეს და განაჩენი შეუცვალეს. თუმცა ტაძრში აღარ დაუბრუნებიათ. 1935 ან 1937 წელს ტაძარი დახურეს. 1937 წლის 11 დეკემბერს ტაძრის ყოფილი წინამძღვარი ალექსანდრე ბურავცევი დააპატიმრეს, ამავე წლის 22 დეკემბერს „სამეულის“ გავაწყვეტილებით დახვრიტეს და დაკრძალეს უსახელო სასაფლაოზე. 2000 წელს ალექსანდრე ბურავცევი ახალმოწამედ შერაცხეს. ასევე დააპატიმრეს ტაძრის უკანასკნელი წინამძღვარი ალექსანდრე სტოლკოვი, რომელიც 1937 წლის 5 ნოემბერს ალთაის მხარეში, მისი დაკრძალვის ადგილი უცნობია.
დახურვის შემდეგ ტაძრის შენობაში განათავსეს სხვავასხვა დაწესებულებები.
1990 წელს ტაძარი დაუბრუნდა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. 1990-ან წლებში დაიწყო ტაძრის აღდგენითი სამუშაოები. ეს ტაძარი იყო პირველი, რომელიც პატრიარქმა ალექსი II-მ აკურთხა ინტრონიზაციის შემდეგ. 1990 წლის 17 აგვისტოს აკურთხეს მთავარი საკურთხეველი და აღსდგა ღვთისმსახურება. 1991 და 1993 წელს აკურთხეს ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და სერგი რადონეჟელის ეგვტერები. დაიწყო ტაძრის აქტიური აღორძინება. აღადგინეს სამრეკლო და გალავანი, ასევე გუმბათი, ინტერიერში დააგეს მოზაიკა. კეთილმოაწყეს მიმდებარე ტერიტორია. გადაასვენეს ყველა ადამიანის სხეულის ნაწილები, რომელიც აღმოაჩინეს განადგურებულ სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
ტიმ რენუიკი
მინი|ტიმ რენუიკი
ტიმოთი ჯონ პირსონ „ტიმ“ რენუიკი (Tim Renwick, დ. 7 აგვისტო, 1949) — ბრიტანელი გიტარისტი.
ადრეული წლებიდან იცნობდა სიდ ბარეტს, როჯერ უოტერსს და დევიდ გილმორს. 1984 წელს როჯერ უოტერსთან ერთად მონაწილეობდა ტურნეში The Pros and Cons of Hitch Hiking. 1987-1989/1994 წლებში ჩაერთო პინკ ფლოიდის საკონცერტო ტურნეებში.
აგრეთვე მონაწილეობდა რიჩარდ რაიტის ალბომის Broken China ჩაწერაში. 2005 წელს გამოვიდა პინკ ფლოიდთან ერთად Live 8-ზე, შეასრულა რა დამატებითი სოლო სიმღერაში „Wish You Were Here“.
მეხუთე ელემენტი
„მეხუთე ელემენტი“ (The Fifth Element, Le Cinquième élément) — 1997 წლის ინგლისურენოვანი სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ფილმი, რომლის სცენარისტი და რეჟისორია ლიუკ ბესონი. ფილმი მის მიერ შექმნილ ამბავს ეფუძნება. მთავარ როლებს ასრულებენ ბრიუს უილისი, გერი ოლდმენი და მილა იოვოვიჩი. ფილმის მოქმედება ძირითადად XXIII საუკუნეში მიმდინარეობს. მასში მოთხრობილია პლანეტის გადარჩენის მისიის შესახებ, რომელიც მოულოდნელად ეკისრება ტაქსისტ და ყოფილ მაიორ კორბენ დალასს (უილისი) და ახალგაზრდა ქალს (იოვოვიჩი). უკანასკნელთან ერთად დალასი ეძებს ოთხ იდუმალ ქვას, რომელიც აუცილებელია დედამიწის დაღუპვისგან გადასარჩენად.
ბესონმა ფილმის საფუძვლად ქცეული ამბის წერა 16 წლის ასაკში დაიწყო, ხოლო ფილმი გამოვიდა მაშინ, როდესაც ავტორი 38 წლის იყო. ლიუკს თავდაპირველად მისი გადაღება საფრანგეთში სურდა, მაგრამ ადგილები ამისთვის არ მოიძებნა. ამიტომ გადაღებები მიმდინარეობდა ლონდონსა და მავრიტანიაში. კომიქსების ავტორები ჟან ჟირო და ჟან-კლოდ მეზიერე, რომელთა კომიქსის შთაგონებით შეიქმნა ფილმის სხვადასხვა მონაკვეთი, მიიწვიეს დიზაინზე სამუშაოდ. კოსტუმების დიზაინის ავტორია ჟან-პოლ გოტიე.
„მეხუთე ელემენტმა“ ძირითადად დადებითი შეფასებები მიიღო, თუმცა იყო უარყოფითი გამოხმაურებებიც. იმავე პერიოდში მან მიიღო, როგორც ყველა დროის საუკეთესო საზაფხულო ბლოკბასტერის, ასევე ყველა ცუდის წოდებაც. ფინანსურად იგი წარმატებული იყო და 90 მილიონი აშშ დოლარის ბიუჯეტით შემქმნელებს 263 მილიონი აშშ დოლარის შემოსავალი მოუტანა. თავისი დროისთვის იგი იყო ყველაზე ძვირადღირებული ევროპული ფილმი და 2011 წლის „ხელშეუხებელნის“ გამოსვლამდე ყველაზე შემოსავლიან ფრანგულ ფილმად რჩებოდა.
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის ფილმები კატეგორია:Columbia Pictures-ის ფილმები კატეგორია:ლიუკ ბესონის ფილმები კატეგორია:Pathé-ს ფილმები კატეგორია:Pinewood Studios-ის ფილმები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები
ფორ-როუდსი
ფორ-როუდსი (Four Roads; Tigh Srathra) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს როსკომონის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. ქალაქ როსკომონიდამ დაშორებულია 16 კმ-ით. ფორ-როუდსში არის ეკლესია, სკოლა, ლუდხანა და გელური თამაშების მოედანი. სოფელში მოქმედებს ჰარლინგის კლუბი.
სქოლიო
კატეგორია:როსკომონის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
რუბენ II
რუბენ II (Ռուբեն Բ; დ. უცნობია — გ. 1170) — კილიკიის სომეხთა სამეფოს მეშვიდე ლორდი (1169-1170) ან „მთების ლორდი“, როგორც ამ ქვეყნის მმართველებს უწოდებდნენ.
რუბენი იყო თოროს II-ის შვილი, რომელიც ასევე იყო კილიკიის სომეხთა სამეფოს ლორდი, მეორე ცოლისგან, რომლის სახელიც უცნობია. 1169 წელს რუბენი გადადგა და მემკვიდრეთ თოროსი დატოვა. 1170 წელს მისმა ძმამ მლეჰმა ძმის მოკვლა და ტახტის ხელში ჩაგდება სცადა. რუბენი ანტიოქიაში გაიქცა, თუმცა ჰრომგლაში (დღევანდელ თურქეთში) მოკლეს.
სქოლიო
კატეგორია:კილიკიის სომეხთა სამეფოს მეფეები კატეგორია:გარდაცვლილი 1170
დავით კაციტაძე
დავით (დევი) კაციტაძე (დ. 8 ნოემბერი, 1928, თბილისი — გ. 30 მაისი, 2009, თბილისი) — ქართველი აღმოსავლეთმცოდნე, ისტორიკოსი, ირანისტი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორი. დავით კაციტაძემ თავისი სამეცნიერო და პედაგოგიური მოღვაწეობით უდიდესი წვლილი შეიტანა ქართული აღმოსავლეთმცოდნეობის, კერძოდ კი ირანისტიკის განვითარებაში. იგი არის 100-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის: სტატია, მონოგრაფია, საუნივერსიტეტო სახელმძღვანელო ირანის ისტორიაში, სპარსული საისტორიო ტექსტების ქრესტომათია (ჯემშიდ გიუნაშვილთან თანაავტორობით ) ავტორი.
დავით ( დევი ) კაციტაძე დაიბადა 1928 წლის 8 ნოემბერს ვარლამ კაციტაძისა და მარიამ სირაძის ოჯახში. საშუალო განათლება თბილისის მე-18 (ამჟამინდელი 53-ე საჯარო სკოლა) საშუალო სკოლაში მიიღო. დავით კაციტაძე კლასში და ზოგადად, სკოლაში ერთ-ერთი საუკეთესო მოსწავლე იყო. იგი თანაბარი ინტერესითა და მონდო მებით სწავლობდა ყველა საგანს, თუმცა განსაკუთრებულ სიყვარულსა და ინტერესს ისტორიის მიმართ იჩენდა. 1947 წელს დავით კაციტაძემ ვერცხლის მედალზე დაამთავრა საშუალო სკოლა.
გიორგი ახვლედიანის რჩევით სწავლა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე განაგრძო სპარსული ენისა და ლიტერატურის განხრით. 1948-1950 წლებში დევი კაციტაძე მძიმე ავადმყოფობის გამო იძულებული იყო დროებით ჩამოშორებოდა სასწავლო პროცესს. 1950 წლის სექტემბრიდან კი მან სწავლა ირანის ისტორიის სპეციალობით გააგრძელა. აღმოსავლეთმცოდნეობის ფაკულტეტზე მისი მასწავლებლები იყვნენ გამოჩენილი მეცნიერები და პედაგოგები: ალექსანდრე ბარამიძე, გიორგი ახვლედიანი, იუსტინე აბულაძე, ვარლამ თოფურია, ლეონ მელიქსეთ - ბეგი, ვალერიან გაბაშვილი და სხვ. უნივერსიტეტში კაციტაძის თანაკურსელები იყვნენ შემდეგში ცნობილი მეცნიერები: თეო ჩხეიძე, მარიამ ნედასპასოვა, თამაზ გამყრელიძე, ალექსანდრე გვახარია, გრიგოლ გიორგაძე და სხვები.
დავით კაციტაძე აქტიურ სტუდენტურ ცხოვრებას ეწეოდა, იგი სწავლასთან ერთად სამეცნიერო კვლევებსაც აწარმოებდა, მონაწილეობდა არაერთ სტუდენტურ სამეცნიერო კონფერენციაში. 1953-1955 წლებში დავით კაციტაძე თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სტუდენტთა სამეცნიერო საზოგადოებას ხელმძღვანელობდა და ხშირი ურთიერთობა ჰქონდა უნივერსიტეტის რექტორთან, აკადემიკოს ნიკო კეცხოველთან, რომელმაც მის ცხოვრებაში განსაკუთრებული როლი შეასრულა.
1955 წელს უნივერსიტეტის წარჩინებით დამთავრების შემდეგ, დავით კაციტაძე საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის ისტორიის ინსტიტუტის ასპირანტურაში ჩაირიცხა. ასპირანტურაში მისი სამეცნიერო ხელმძღვანელი იყო გამოჩენილი აღმოსავლეთმცოდნე ისტორიკოსი, ივანე ჯავახიშვილის ერთ-ერთი საუკეთესო მოწაფე, ვალერიან გაბაშვილი.
ასპირანტურაში სწავლის გასაგრძელებლად საჭირო დახასიათებაში ვალერიან გაბაშვილი კაციტაძეს ახასიათებდა, როგორც ბეჯით და წიგნიერ სტუდენტს. ''სტუდენტთა სამეცნიერო კონფერენციებზე წაკითხული მოხსენებები ყურადღებას იქცევდა საგნისა და საკითხის კარგი ცოდნით, მსჯელობისა და წერის კულტურით, წყაროების (მათ შორის — სპარსულის) ფართოდ გამოყენებით. დარწმუნებული ვარ, რომ მას ყველა საჭირო მონაცემები მოეპოვება იმისათვის, რათა წარმატებით განაგრძოს მუშაობა ასპირანტურაში''“, აღნიშნავდა ვალერიან გაბაშვილი. 1955 - 1959 წლებში, ასპირანტურაში სწავლის პერიოდში, კაციტაძე რამდენჯერმე იყო მივლენილი მოსკოვსა და სანქტ-პეტერბურგში ცნობილი აღმოსავლეთმცოდნე ისტორიკოსების ლექციების მოსასმენად, სპარსული წყაროების შესასწავლად და უახლესი სამეცნიერო ლიტერატურის გასაცნობად. იმ პერიოდში მან შემდეგი სახის სამეცნიერო - კვლევითი სამუშაოები შეასრულა: „ფეოდალური ხანის ქართული ისტორიოგრაფია“, „სათათრო გამოსაღები გვიანფეოდალურ საქართველოში“, დაწერა რეცენზია მ. ივანოვის წიგნზე „Oчерк истории Ирана“.
ასპირანტურის დამთავრების შემდეგ, 1959-1961 წლებში, დავით კაციტაძე ისტორიის ინსტიტუტში მეცნიერ-თანამშრომლად მუშაობდა. 1961 წელს მან დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია თემაზე – „ქართლის ცხოვრების“ გაგრძელების სპარსული წყაროები, რომელმაც ოპონენტებისა და სამეცნიერო საზოგადოების მაღალი შეფასება დაიმსახურა.
1962 წლიდან დავით კაციტაძე, ვალერიან გაბაშვილის მოთხოვნით, დოცენტის პოზიციაზე მუშაობას იწყებს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთის ისტორიის კათედრაზე. აქედან იწყება მისი პედაგოგიური მოღვაწეობა. ამასთან, დევი კაციტაძემ გააგრძელა აქტიური სამეცნიერო საქმიანობა. 1969 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე — „საქართველო XIV - XV საუკუნეთა მიჯნაზე (სპარსული და სპარსულენოვანი წყაროების მიხედვით)“. ნაშრომმა ოპონენტების მაღალი შეფასება დაიმსახურა.
პროფესორი კ. გრიგოლია აღნიშნავდა: „ეს ნაშრომი პირველწყაროების (სპარსული და სპარსულენოვანი წყაროები) მაქსიმალური გამოყენებითაა დაწერილი. აღნიშნული წყაროების ღრმა მეცნიერული შესწავლისა და მათი ცნობების ისტორიულ-ფილოლოგიური ანალიზის მომარჯვებით ამ ნაშრომში წარმოდგენილია თემურლენგის საქართველოში შემოსევისა და მათთან დაკავშირებული მოვლენების სარწმუნო და სავსებით დამაჯერებელი სურათი. ეს ნაშრომი უთუოდ წინგადადგმული ნაბიჯია XIV - XV საუკუნეთა საქართველოს ისტორიის მეცნიერული შესწავლის საქმეში და თანაც ძვირფასი შენაძენი ამ მხრივ არსებული სპეციალური ლიტერატურისათვის“. ნაშრომი თემურლენგის ლაშქრობები საქართველოშითა შესწავლის საქმეში საეტაპო მნიშვნელობის კვლევას წარმოადგენს.
1973 წლიდან 2004 წლამდე პროფესორი დავით კაციტაძე აღმოსავლეთის ისტორიის კათედრის გამგე იყო, პროფესორ დავით კაციტაძის სამეცნიერო ინტერესების სფეროს წარმოადგენდა: საქართველოს, ახლო აღმოსავლეთისა და ირანის შუა საუკუნეების ისტორია, ირან – საქართველოს სავაჭრო - ეკონომიკური, პოლიტიკური და კულტურული ურთიერთობები, ირანში მოღვაწე ქართველების როლი ირანის პოლიტიკურ და კულტურულ ცხოვრებაში.
დავით კაციტაძემ ახლო აღმოსავლეთისა და საქართველოს ისტორიის წყაროთმცოდნე მეცნიერო მემკვიდრეობა დატოვა. მას 100-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი: სტატია, მონოგრაფია, საუნივერსიტეტო სახელმძღვანელო ირანის ისტორიაში, სპარსული საისტორიო ტექსტების ქრესტომათია (ჯემშიდ გიუნაშვილთან თანაავტორობით) უკუთვნის. დავით კაციტაძემ შესანიშნავი ნაშრომი უძღვნა თავისი მასწავლებლის, ქართველ აღმოსავლეთმცოდნე ისტორიკოსთა მთელი თაობის აღმზრდელის, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის აღმოსავლეთის ისტორიის კათედრის პირველი გამგის ვალერიან გაბაშვილის ცხოვრებასა და სამეცნიერო მოღვანეობას. მრავალი წლის მანძილზე დავით კაციტაძე აქტიურად მონაწილეობდა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიისა და ენციკლოპედია „საქართველლოს“ მუშაობაში.
იყო არაერთი საკანდიდატო და სადოქტორო დისერტაციის ოპონენტი. პროფესორი დავით კაციტაძე ხასიათდებოდა თავისი სტუდენტებისა და ასპირანტების მიმართ თბილი და მეგობრული დამოკიდებულებით, მაგრამ ეს ხელს არ უშლიდა მას, ყოფილიყო მომთხოვნი და საკითხისადმი სკურპულოზური, როცა საქმე სტუდენტთა ნაშრომებს ეხებოდა. დავით კაციტაძის ხელმძღვანელობით შესრულდა ხუთი საკანდიდატო დისერტაცია, მრავალი სადიპლომო და სამაგისტრო ნაშრომი, იგი იყო მრავალი საკანდიდატო და სადოქტორო დისერტაციის ოპონენტი, დავით კაციტაძის ხელმძღვანელობითა და რედაქტორობით შედგენილი და გამოცემულია სასწავლო პროგრამები ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნების ისტორიაში, ისტორიოგრაფიასა და წყაროთმცოდნეობაში, იგი არის არაერთი სამეცნიერო წიგნის რედაქტორი.
მრავალი წლის მანძილზე (1990 წლიდან) პროფესორი დავით კაციტაძე, როგორც თავმჯდომარე, წარმატებით ხელმძღვანელობდა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის მსოფლიო ისტორიის სექციას.
დავით კაციტაძის მეუღლე იყო ქართველი მეცნიერი, ისტორიკოსი, არმენოლოგი და წყაროთმცოდნე ელენე ცაგარეიშვილი.
2003 წელს, დაბადებიდან 75 წლისთავთან დაკავშირებით, ნაყოფიერი სამეცნიერო და პედაგოგიური მოღვაწეობისათვის დავით კაციტაძე დაჯილდოვდა „ღირსების ორდენით“ და ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედლით (მეორედ).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2009 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორები კატეგორია:ქართველი ირანისტები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები დავით კატეგორია:ქართველი აღმოსავლეთმცოდნეები
Gimme! Gimme! Gimme! (A Man After Midnight)
სქოლიო
კატეგორია:ABBA-ს სიმღერები კატეგორია:1979 წლის სინგლები კატეგორია:2000 წლის სინგლები კატეგორია:2002 წლის სინგლები
სემ ბრაუნი (მომღერალი)
მინი|სემ ბრაუნი 2006 წელს.
სამანთა „სემ“ ბრაუნი (დ. 7 ოქტომბერი, 1964) — ინგლისელი მომღერალი, სიმღერების ავტორი, მულტი-ინსტრუმენტალისტი, არანჟირების ავტორი და მუსიკალური პროდიუსერი. ამჟამად გამოდის უკულელე ბენდთან ერთად. 1988 წელს გამოსცა სადებიუტო ალბომი Stop! და შემდგომში - 5 სტუდიური ალბომი, ერთი EP და სამი კომპილაციური ალბომი. 2007 წელს, ვოკალთან პრობლემების გამო, სიმღერა შეწყვიტა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:დაბადებული 7 ოქტომბერი კატეგორია:ინგლისელი მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მომღერლები
იოჰან III (შვედეთი)
იოჰან III (Johan III; დ. 20 დეკემბერი, 1537 — გ. 17 ნოემბერი, 1592) — ვაზას დინასტიის წარმომადგენელი. შვედეთის მეფე გუსტავ I-ისა და დედოფალ მარგარეტა ლეიონჰაფვუდის უფროსი ვაჟი. შვედეთის მეფე 1569-1592 წლებში თავისი უფროსი ნახევარ-ძმის, ერიკ XIV-ის დამხობის შემდეგ. მართალია იგი მთელი ცხოვრება ლუთერანი იყო, მაგრამ დედისა და მეუღლის გავლენით, ძლიერ იხრებოდა კათოლიციზმისკენ.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუმინეთში
გარდა ამისა, 2014 წლის მონაცემებით 14 ობიექტი შეტანილია იუნესკოს კანდიდატების საცდელ სიაში. . რუმინეთმა მსოფლიო კულტურული და ბუნებრივი მემკვიდრეობის კონვენციის რატიფიცირება მოახდინა 1990 წლის 16 მაისს. რუმინეთის ტერიტორიაზე მდებარე პირველი ობიექტი მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში შეიტანეს 1991 წელს.
იოჰან III (შვედეთი)
პოლონეთის მეფის ასულ კატარინა იაგელონთან ქორწინებით, მათი ვაჟი სიგიზმუნდი გახდა პოლონეთის, შვედეთისა და ლიტვის მეფე, რითაც ვაზას დინასტია რეჩ-პოსპოლიტაშიც გამეფდა.
იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები რუმინეთში
საცდელი სია
ცხრილში შეტანილია ძეგლები, იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის საცდელ სიაში დამატების თარიღის მიხედვით.
სქოლიო
* რუმინეთი
იოჰან III (შვედეთი)
ბიოგრაფია
იოჰანი დაიბადა 1537 წლის 20 დეკემბერს შტეგებორგის სასახლეში. იგი იყო შვედეთის მეფე გუსტავ I-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ მარგარეტა ლეიონჰაფვუდის პირველი საერთო შვილი. მამამისს პირველი ცოლისაგან ერთი ვაჟი ჰყავდა, რის გამოც იოჰანი ტახტის მემკვიდრედ არასდროს მოიაზრებოდა, რის გამოც ატარებდა ფინეთის ჰერცოგის წოდებას.
მას თავის უფროს ნახევარ-ძმასთან, პრინც ერიკთან ყოველთვის ცუდი ურთიერთობა ჰქონდა, რადგანაც ერიკი ჭკუიდან შეშლილად ითვლეობოდა და შეუსაბამო ქცევებით ხასიათდებოდა. 1560 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ მეფე ერიკ XIV გახდა. ახალგაზრდა მეფეს საოცარი გამოხტომები სჩვეოდა, რის გამოც ევროპელი პრინცესებისაგან ცოლობაზე ყოველთვის უარს იღებდა, განსხვავებით იოჰანისაგან, რომელმაც ცოლად პოლონეთისა და ლიტვის მეფის ასული კატარინა იაგელონი შეირთო.
1563 წელს ერიკმა დანია-ნორვეგიის უნიას ომი გამოუცხადა, რითაც დაიწყო სკანდინავიური შვიდწლიანი ომი. 1569 წლის იანვარში იოჰან III-მ დიდებულების მხარდაჭერით ჩამოაგდო ერიკ XIV ტახტიდან და თავი შვედეთის მეფედ გამოაცხადა. მისი ჩამოგდების წინა პირობა ის გახდა, რომ შეშლილმა ერიკმა იოჰანის როლის თამაში გადაწყვიტა, მან კი დრო იხელთა და ტახტი დაიკავა. დარჩენილი სიცოცხლე ერიკმა საპყრობილეში გაატარა, რის შემდეგაც 1577 წელს იოჰანის ბრძანებით მოწამლულ იქნა თაგვის წამლით.
იოჰანი შვედეთში საკმაოდ პოპულარული მმართველი იყო, რის გამოც რეფორმატორი ერი თვალს ხუჭავდა მის მიდრეკილებაზე კათოლიციზმისაკენ.
გაწეული დახმარების სანაცვლოდ, 1587 წელს მისი ვაჟი სიგიზმუნდი პოლონეთის მეფედ გამოცხადდა. იოჰან III გარდაიცვალა 1592 წლის 17 ნოემბერს, სტოკჰოლმში, 54 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს უფსალის საკათედრო ტაძარში. მის შემდეგ ტახტი მისმა ვაჟმა, სიგიზმუნდმა დაიკავა, რომელიც 1599 წელს პოლონეთის სანაცვლოდ შვედეთის ტახტიდან გადადგა, რის შემდეგაც შვედეთში იოჰანის ძმა, კარლ IX გამეფდა.
ოჯახი
მარცხნივ|მინი|260x260პქ|იოჰან III, მისი პირველი ცოლი, დედოფალი კატარინა იაგელონი და მათი ვაჟი, პრინცი სიგიზმუნდი 1562 წლის 4 ოქტომბერს ვილნიუსში, ლიტვაში, იოჰანი დაქორწინდა კატარინა იაგელონზე, პოლონეთ-ლიტვის მეფე სიგიზმუნდ I-ისა და დედოფალ ბონა სფორცას ქალიშვილზე, რომელიც მასზე 11 წლით იყო უფროსი. აღსანიშნავია, რომ კატარინას ძმა იყო ასევე პოლონეთ-ლიტვის მეფე სიგიზმუნდ II. იოჰანსა და კატარინას ოცდაერთწლიანი ქორწინებიდან სულ სამი შვილი შეეძინათ:
დაქვრივებიდან ორ წელიწადში იოჰანი მეორედ დაქორწინდა შვედ დიდგვაროვან გუნილა ბიელკეზე, რომელთანაც ერთი ვაჟი შეეძინა:
თავის საყვარელ კარინ ჰანსდოტერთან, რომელთან ურთიერთობაც მხოლოდ პირველ ქორწინებამდე ჰქონდა, იოჰანს ჰყავდა ოთხი უკანონო შვილი:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1537 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1592 კატეგორია:ვაზას დინასტია კატეგორია:შვედეთის მეფეები
მიტარბულა
მიტარბულა (მიტარბისწყალი) ― მდინარე ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, გუჯარეთისწყლის მარცხენა შენაკადი. სათავე აქვს ციხისჯვრის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე. მიტარბულას ნაპირზეა სოფლები დიდი მიტარბი და პატარა მიტარბი.
რომის X ლეგიონი
რომის X ლეგიონი (ლათ: Legio X Fretensis) — რომის რესპუბლიკის, მოგვიანებით კი რომის იმპერიის სამხედრო ლეგიონი. დაარსდა ძვ. წ. 41 წელს, უცნობია თუ რამდენი ჯარისკაცი შედიოდა მის შემადგენლობაში, სავარაუდოდ ლეგიონში 3 500 ჯარისკაცი მსახურობდა. ლეგიონი აქტიური დაახლოებით ახ. წ. 410 წლამდე იყო.
მიტარბულა
სქოლიო
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მდინარეები კატეგორია:გუჯარეთისწყლის შენაკადები
რომის X ლეგიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომაული ლეგიონები
Р̌
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „Р“-სა და „აკუტი“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
ფილ მანზანერა
მინი|ფილ მანზანერა 2015 წელს.
ფილიპ ჯეფრი ტარგეტ-ადამსი, უფრო მეტად ცნობილი, როგორც ფილ მანზანერა (დ. 31 იანვარი, 1951) — ბრიტანელი მუსიკოსი და მუსიკალური პროდიუსერი. იგი იყო Roxy Music-ის, ისევე, როგორც 801-ის და Quiet Sun-ის წამყვანი გიტარისტი. 2006 წელს მუშაობდა პროდიუსერის სახით დევიდ გილმორის ალბომზე On an Island და მონაწილეობდა შემდგომ კონცერტებში.
გამოცემული აქვს ცხრა სტუდიური სოლო ალბომი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:დაბადებული 31 იანვარი კატეგორია:ინგლისელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:ინგლისელი პროდიუსერები
სირკასია (კინდიო)
სირკასია (Circasia) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კინდიოს დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.658 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 705 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 293.46 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 91 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კინდიოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
დეტმოლდის სამუსიკო უმაღლესი სკოლა
დეტმოლდის სამუსიკო უმაღლესი სკოლა (Hochschule für Musik Detmold) — სპეციალური უმაღლესი სასწავლებელი ჩრდილოეთ რაინ-ვესტფალიაში.
უმაღლესი სასწავლებელი დაარსდა 1946 წელს, რომელსაც თავდაპირველად „ჩრდილო-აღმოსავლეთ გერმანიის სამუსიკო აკადემია“ ეწოდა. სასწავლებლის მთავარი კორპუსი მდებარეობს ქალაქ დეტმოლდის ნოიეს პალესში ან დერ ნოიშტადტ 22-ში.
სტუდენტთა რაოდენობა უკანასკნელი მონაცემების მიხედვით, რომელიც 2019 წელს ჩატარდა 751 შეადგენდა. უმაღლეს სასწავლებელში ყოველწლიურად 500-დე კონცერტი იგეგმება, სადაც სტუდენტებს გამომუშავებული ჩვევების ჩვენების საშუალება ეძლევათ: 2019 წელს დაგეგმილი 450 კონცერტიდან სასწავლო წლის ორივე სემესტრის განმავლობაში ყველა კონცერტი ჩატარდა.
რესურსი ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთი რაინ-ვესტფალიის უმაღლესი სასწავლებლები
ნათლისმცემლის მეორე ნაეკლესიარი
ლიტერატურა
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
რუბენ I
რუბენ I (Ռուբեն Ա; დ. 1025 /1035 — გ. 1095 კორმოგოლოში) — კილიკიის სომეხთა სამეფოს პირველი ლორდი, რომელსაც „მთების ლორდს“ უწოდებდნენ. მან გამოაცხადა კილიკიის დამოუკიდებლობა ბიზანტიის იმპერიისგან გამოყოფის შემდეგ და სათავე დაუდო რუბენიანების დინასტიას. კილიკიის სომეხთა სამეფოს რუბენ I 1080 /1081/1082 წლიდან 1095 წლამდე მართავდა, რუბენიანების დინასტია კი 1219 წლამდე.
ფონი
სომხები ნებაყოფლობით დაემორჩილნენ ბიზანტიის იმპერიას VI საუკუნეში. იმპერატორ მავრიკიოსის (582-602) მმართველობის დასაწყისიდან ისინი იმპერიის შეიარაღებული არმიის მნიშვნელოვან ნაწილს წარმოადგენდნენ. სომხური მოსახლეობის მიგრაცია სამხრეთ-დასავლეთით მაშინ დაიწყო, როცა არაქსის ხეობაში დასახლება სელჩუკებმა დაიწყეს და ვანის ტბა აღარ წარმოადგენდა უსაფრთხო ადგილს მოსახეობისათვის. X საუკუნის შუაში სომხური მოსახლეობის დიდი ნაწილი თავმოყრილი იყო კილიკიის ტერიტორიაზე.
სომხეთს ბაგრატუნები განაგებდნენ IX საუკუნიდან 1045 წლამდე, როცა მათი დედაქალაქი ანისი დაეცა. 1045 წელს მეფე გაგიკ II მიიწვიეს კონსტანტინოპოლში, სადაც ის ტყვედ აიყვანეს და იძულებით დაათმობინეს ტახტი კაპადოკიის მიწების სანაცვლოდ. ანისი იმპერატორ კონსტანტინე IX მონომახის დაქვემდებარებაში შევიდა, რომელმაც სომხების გადასახლება დაიწყო კილიკიის მიწაზე. 1079 წელს გაგიკ II ბიზანტიაში მოკლეს, კაისერის მთავარეპისკოპოსის მკვლელობის შემდეგ.
სომხების კილიკიის ტერიტორიაზე დასახლებაში მნიშვნელოვანი როლი სელჩუკებმა ითამაშეს. 1071 წელს სულთან ალფ-არსლანმა აღმოსავლეთიდან ბიზანტიელები განდევნა მანასკერტის ბრძოლაში გამარჯვებით, სადაც მათ ტყვედ რომანოზ IV დიოგენე აიყვანეს.
კილიკიის სომეხთა სამეფოს შექმნა
რუბენმა კილიკიის დამოუკიდებლობა ბიზანტიის იმპერიიდან 1080 წელს გამოაცხადა. მეფე გაგიკ II-ს ერთგული შთამომავლობასთან ერთად მან მოახერხა კილიკიის ცენტრალური ნაწილის დაკავება, დაიწყო გაბედული და წარმატებული სამხედრო კამპანია ბიზანტიელების წინააღმდეგ, მისი ბრძოლები კი ანდირინის ციხის აღებით დასრულდა, რომელიც რუბენიანების დინასტიის დასაყრდენი სიმაგრე გახდა.
ამავე დროს რუბენი თანამშრომლობდა სომხურ სამთავროსთან, რომელსაც ბერძნები ფილარეტუსს უწოდებდნენ. ფილარეტუსის გავლენა ქალაქ თარსუსიდან მდინარე ევფრატამდე ვრცელდებოდა. რუბენი მათი ვასალი გახდა. მათ ერთობლივად დაიწყეს გაფართოება ჩრდილოეთით და აღმოსავლეთით.
1086 წელს მელიქ-შაჰმა ჩრდილოეთ სირიისა და აღმოსავლეთ ანატოლიის დიდი ნაწილი დაიპყრო და იქ ახალი გუბერნატორები დააყენა, რომლებიც სომხურ მოსახლეობას გადასახადს ახდევინებდნენ. ამან კიდევ უფრო გააძლიერა სომეხი მოსახლეობის უკმაყოფილება და მათი კილიკიაში გადასახლება გამოიწვია.
1090 წელს რუბენი უკვე მოხუცი იყო, ამიტომ თავისივე სურვილით ძალაუფლება საკუთარ შვილ კონსტანდინ I-ს დაუთმო, რომელმაც იმავე წელს სტრატეგიული მნიშვნელობის ფეკეს ციხე დაიპყრო.