cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარია ისაბელ ესპანელი
ნეაპოლის სამეფო პრინცესა
მარია ისაბელის ცხოვრებაში მნიშვნელოვან როლს ასრულებს ნაპოლეონის შემოჭრები. თავისი გვირგვინის დაკარგვით შეშინებული მარია ისაბელის მამამთილი, მეფე ფერდინანდ I ცოლის გავლენით ანტი-ფრანგულ კოალიციაში გაერთიანდა. 1805 წელს ნაპოლეონის ჯარებმა აუსტერლიცის ბრძოლაში სასტიკად დაამარცხა მოკავშირეთა ძალები. ამან ფაქტობრივად გააცამტვერა ნაპოლეონის არმია, რასაც 1806 წელს ნაპოლეონის მიერ ნეაპოლის დაკავება მოჰყვა. ნეაპოლის გვირგვინი და ტახტი ნაპოლეონმა თავის ძმას, ჟოზეფ ბონაპარტს მისცა, რომელიც 1808 წელს ესპანეთის მეფედ დასვა, ამის შემდეგ კი ნეაპოლის სამეფო მან თავის დას, კაროლინ ბონაპარტს უბოძა.
1806 წლის თებერვალში ნეაპოლის დაცემასთან ერთად მარია ისაბელი და სამეფო ოჯახი სიცილიაში გაიქცა. მიუხედავად ფერდინანდისა და მარია კაროლინას მიერ დაშვებული სტრატეგიული შეცდომებისა, ბრიტანული არმიის დაცვით, მათ შეინარჩუნეს სიცილია და მისი გვირგვინი. ამრიგად ფრანგებმა მართალია დაიკავეს ნეაპოლი, თუმცა სიცილია კვლავ ბურბონებს დარჩათ. მეფე ფერდინანდმა ამიერიდან დედაქალაქი ნეაპოლიდან პალერმოში გადაიტანა და მშვიდ ცხოვრებასა და ნადირობას მიჰყო ხელი. სწორედ აქ, პალერმოში დაიბადა მარია ისაბელის მეორე ქალიშვილი — მარია კრისტინა, რომელიც შემდგომში ესპანეთის დედოფალი გახდა.
1812 წლიდან მარია ისაბელის ქმარი, ფრანჩესკო სიცილიის რეგენტად დაინიშნა. მარია ისაბელი საერთოდ არ ერთვებოდა ქმრის პოლიტიკურ საქმიანობაში და დიდად არც სამეფო კარის ღონისძიებებზე გამოჩენით იწუხებდა თავს. უნდა აღინიშნოს, რომ ფრანჩესკოს დიდი ბრძოლა ჰქონდა ადგილობრივ, სიცილიურ არისტოკრატიასთან, რომელთაგანაც ისევ საფრანგეთის წინააღმდეგ ომის დაფინანსებას მოითხოვდა, რაზეც მან უარი მიიღო. მეტიც, 1813 წელს დედოფალი მარია კაროლინა სიცილიელებმა მის მშობლიურ ავსტრიაში გააძევეს, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1814 წელს.
კალაბრიის ჰერცოგინია
მარცხნივ|მინი|347x347პქ|ფრანჩესკოსა და მარია ისაბელის ოჯახი 1820 წელს. მარია ისაბელი შავ კაბაში გამოწყობილი მარცხენა კუთხეში ზის, თავის ქალიშვილი მარია კაროლინათი კალთაში 1815 წელს, ავსტრიელთა დახმარებით ფერდინანდ I-მა ნეაპოლის დაბრუნება მოახერხა. მალევე მან შეცვალა კონსტიტუცია და სიცილიისა და ნეაპოლის სამეფო — ორი სიცილიის სამეფოდ გადააკეთა. ამის გამო, 1816 წლიდან ფრანჩესკო და მარია ისაბელი კალაბრიის ჰერცოგ-ჰერცოგინია ხდებიან. 1815-20 წლებში ფრანჩესკო სიცილიის არმიის ლეიტენანტი ხდება, რის გამოც ამ ხნის მანძილზე ისინი სიცილიაში, კერძოდ კი პალერმოში ცხოვრობდნენ და იშვიათად სტუმრობდნენ ნეაპოლს.
მთელი ამ პრობლემატური წლების განმავლობაში, მარია ისაბელი გამუდმებით ორსულად იყო. პალერმოში ყოფნისას, ყველაზე დიდი ორ წლიანი შუალედებით მან ცხრა შვილი გააჩინა. საბოლოო ჯამში მასა და ფრანჩესკოს თორმეტი შვილი შეეძინათ, აქედან ექვსი გოგონა და ექვსი ვაჟი, რომელთაგან ყველამ მიაღწია ზრდასრულ ასაკამდე, რაც დიდი იშვიათობა იყო. 1820 წელს ფრანჩესკო თავის ცოლ-შვილთან ერთად ნეაპოლში დაბრუნდა. ამ დროს მარია ისაბელის მამამთილი მთლიანად ავსტრიელებზე იყო დამოკიდებული. მეტიც, სიცილიური ჯარების მთავარსარდალი სწორედ ავსტრიელი გრაფი ნიუგენი იყო. მომდევნო ოთხი წლის მანძილზე, ფერდინანმა აბსოლუტური მონარქიის დამყარება განიზრახა და საამისოდ არაერთი რეფორმაც გაატარა. სწორედ ამ პერიოდში, მარია ისაბელმა ნეაპოლში კიდევ ორი შვილი გააჩინა.
ორი სიცილიის დედოფალი
მინი|437x437პქ|ორი სიცილიის დედოფალი მარია ისაბელ ესპანელი კაზერტის სამეფო სასახლეში მეფე ფერდინანდ I 1825 წლის 4 იანვარს გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ორი სიცილიის ახალი მეფე ფრანჩესკო I, ხოლო დედოფალი მარია ისაბელ ესპანელი ხდება. ამ დროს ფრანჩესკო უკვე 47 წლის კაცი იყო, შერყეული ჯანმრთელობით. შესაძლოა ითქვას, რომ მას დიდად არ აინტერესებდა პოლიტიკა. ამის სამაგიეროდ, მის დროს განსაკუთრებულად აღორძინდა სოფლის მეურნეობა. ფრანჩესკო უფრო განათლებული და დახვეწილი კაცი იყო ვიდრე მამამისი, თუმცა ფერდინანდზე უფრო სუსტი ჯანმრთელობისა და ხასიათის მქონე. ფრანჩესკო მამისაგან განსხვავებით ლიბერალი ადამიანი იყო, რასაც უარყოფითი რეაქციები მოჰყვა ადგილობრივი, ტრადიციების მიმდევარი დიდგვაროვნების მხრიდან. მის ხელისუფლებაში ეჭვი ბევრს ეპარებოდა, რაც პრემიერ-მინისტრ ლუიჯი მედიჩის უსაზღვრო გავლენებით იყო გამოწვეული. თავად ფრანჩესკო კაზერტის სამეფო სასახლეში ცოლთან ერთად მდიდრულად და უდარდელად ცხოვრობდა, მაშინ, როდესაც ლუიჯი ქვეყანაში კორუფციასა და უსამართლობას ამეფებდა.
როგორც დედოფალს, მარია ისაბელს არ ჰყონდა არანაირი ამბიცია და პოლიტიკაში ჩარევის ინტერესი, განსხვავებით სხვა მისი კოლეგებისაგან. ამ დროს თორმეტი შვილის დედას, 34 წლის მარია ისაბელი ჯერ კიდევ მეძუძური ქალი იყო, რადგან მისი ვაჟი ფრანჩესკო ამ დროისათვის ახალშობილი იყო. ამდენმა მშობიარობამ, ცხადია წარუშლელი კვალი დაამჩნია მის სხეულს. მან საგრძნობლად მოიმატა წონაში, რაც მას დიდად არც აწუხებდა. მარია ისაბელი კვლავ უმნიშვნელო, გულღია და ბავშვური ხასიათისა იყო. მას უყვარდა თეატრი, ბალ-მასკარადები და სახალხო დღესასწაულები. თავისი უბრალოებითა და გულუხვობით, ხალხში ის უფრო პოპულარული იყო ვიდრე მისი ქმარი.
მიუხედავად ყველაფრისა, სრულიად ევროპაში, სამეფო ოჯახები რევოლუციების შიშით ცხოვრობდნენ. თავად მარია ისაბელისა და ფრანჩესკოს უსაფრთხოება კი ისევდაისევ ავსტრიულ არმიაზე იყო დამოკიდებული, რომელიც ნეაპოლში იყო განლაგებული. ავსტრიელების შენახვა ძვირი ჯდებოდა, რასაც მათი თავხედობაც ემატებოდა. ყოველივე ამის გამო, სიცილია საგარეო ვალებში ჩავარდა. მედიჩის რჩევით მეფე და დედოფალი შვილებთან ერთად მილანში წავიდნენ, რათა უფრო უსაფრთხოდ ყოფილიყვნენ, სანამ იგი ავსტრიელებს მოელაპარაკებოდა. მას შემდეგ, რაც 1825 წლის 18 ივნისს, ლუიჯი მედიჩსა და ავსტრიის ელჩ კარლ ლუდვიგ ვონ ფიცკილმონტს შორის ხელშეკრულება დაიდო, მეფე-დედოფალი კვლავ ნეაპოლში დაბრუნდა. ამ დროისათვის ავსტრიული ჯარები 12, 000 კაცამდე შემცირდა, 1827 წელს კი მათ სამუდამოდ დატოვეს ნეაპოლი.
მარია ისაბელის ერთგული და მუდმივი თანამგზავრი იყო მისი მეორე ქალიშვილი მარია კრისტინა. მარია კრისტინა უკვე ოცი წლის ხდებოდა და მის მშობლებს მისთვის შესაბამისი საქმროს პოვნა სურდათ. საბოლოოდ არჩევანი შეაჩერეს მარია ისაბელის უფროს ძმაზე, ესპანეთის მეფე ფერდინანდ VII-ზე, რომელიც უკვე სამჯერ დაქვრივდა, თანაც ისე, რომ არცერთ ცოლთან არ ჰყოლია შვილი. მარია ისაბელმა და ფრანჩესკომ ეს გადაწყვეტილება 1829 წელს მიიღეს, მას შემდეგ რაც ფერდინანდის მესამე ცოლი, მარია ამალია ჟოზეფა საქსონიელი, წინა ორი ცოლის მსგავსად მშობიარობას გადაჰყვა. მეფე-დედოფალმა ფერდინანდის დათანხმება თავიანთ ესპანეთში გათხოვილ ასულ ლუიზა კარლოტასა და მის ქმარს მიანდეს.
სიცილიის მეფე-დედოფალი ესპანეთში 1829 წლის 28 სექტემბერს ჩავიდა თავიანთ ასულ მარია კრისტინასთან ერთად. ესპანეთამდე მათ რომში გაიარეს, სადაც შეხვდნენ პაპ პიუს VIII-ს. ამის შემდეგ ისინი საფრანგეთში ჩავიდნენ, სადაც ცოტა ხნით გრენობლში შეჩერდნენ. აქ მათ ფრანჩესკოს ასული (მარია ისაბელის გერი), საფრანგეთის მეფე შარლ X-ის რძალი, ბერის ჰერცოგინია მარია კაროლინა მოინახულეს. მარია კაროლინას ძალიან გაუხარდა მშობლების ნახვა, რომლებიც მას ცამეტი წლის მანძილზე არ ენახა. საბოლოოდ, ფერდინანდ VII-ისა და მარია კრისტინა სიცილიელის ქორწინება 1830 წლის 25 იანვარს შედგა მადრიდში. ზეიმის შემდეგ, სიცილიაში დაბრუნებისას მათ კვლავ მოინახულეს მარია კაროლინა და მისი ვაჟი, შამბორის გრაფი ანრი დე ბურბონი. ივნისში მეფე-დედოფალი გენუაში იყო, 30 ივლისს კი საბოლოოდ ჩააღწიეს სიცილიამდე. აქ გადაღლილი ფრანჩესკო სერიოზულად დაავადდა და 1830 წლის 8 ნოემბერს გარდაიცვალა კიდეც, 53 წლის ასაკში.
დედა-დედოფალი
მარცხნივ|მინი|394x394პქ|დედა-დედოფალი მარია ისაბელ ესპანელი ფრანჩესკო I-ის გარდაცვალების შემდეგ სიცილიის მეფე მათი უფროსი ვაჟი — ფერდინანდ II გახდა. მალევე, ფერდინანდის წინააღმდეგ გამოვიდნენ ადგილობრივი დიდგვაროვნები, რომელთაგან აღსანიშნავია: პრინცი ვინჩენცო რუფო დელა სკალეტა და დელე ფავერეს მარკიზი პიერო უგო. ისინი გეგმავდნენ ფერდინანდის დამხობას, ტახტზე მისი რომელიმე უმცროსი ძმის აყვანას და მის რეგენტად მარია ისაბელის დანიშვნას. შეთქმულება მალევე აღმოაჩინეს და სასტიკად ჩაახშეს. მიუხედავად იმისა, რომ ფერდინანდი სულ ოცი წლის იყო, მას ძალიან სასტიკი და სერიოზული ხასიათი ჰქონდა, რომელიც ბებიისა და ბაბუის მსგავსად ქვეყნის მართვას ძალიან რთულად უყურებდა. განსხვავებული შეხედულებებისა და ხასიათის გამო, ფერდინანდსა და მარია ისაბელს ძალზედ ცივი ურთიერთობა ჰქონდათ. მარია ისაბელის ფავორიტი ვაჟი კაპუას პრინცი კარლო იყო. დედა-დედოფალი თვლიდა, რომ ტახტზე სწორედ ის უნდა მჯდარიყო და არა "უღირსი" ფერდინანდი.
დაქვრივებისას, მარია ისაბელი ჯერ კიდევ ახალგაზრდა იყო და მიუხედავად სიმსუქნისა, იგი მაინც ძალიან ლამაზი იყო. ამის გამო, მას ცხადია ბევრი თაყვანისმცემელი ჰყავდა. ცნობილია, რომ არც თავად იყო ახალგაზრდა და სიმპათიური მამაკაცების მიმართ გულგრილი. სამეფო კარის ჭორების თანახმად, მას არაერთი საყვარელი ჰყავდა. მისი ამგვარი ქცევა, ცხადია ლიბერალებისა და ფერდინანდის ადვილ სამიზნედ აქცევდა. 1832 წლის 21 ნოემბერს ფერდინანდ II-მ ცოლად მარია კრისტინა სავოიელი შეირთო, რომელიც მალევე ძალიან დაუახლოვდა მარია ისაბელს. სიცილიის ახალმა დედოფალმა, საბოლოოდ მოახერხა მეფისა და დედა-დედოფლის შერიგება.
1835 წლიდან მარია ისაბელმა რომანი გააბა დაქორწინებულ ავსტრიელ ოფიცერ პეტერ ვონ შკმუხერთან. მათი რომანი ძალიან ვნებიანი და მღელვარე იყო. 1837 წელს, ცოლის გარდაცვალების შემდეგ, შკმუხერი მარია ისაბელზე დაქორწინებასაც კი აპირებდა. როდესაც ძალზედ ამბიციურმა შკმუხერმა სრულიად სამეფო კარის წინაშე განაცხადა, რომ თავად მის სამეფო უდიდებულესობა დედა-დედოფალზე სურდა დაქორწინება, მარია ისაბელი განრისხდა და სანამ ფერდინანდი რამეს იტყოდა, თავადვე გააგდებინა იგი. 1838 წლის იანვარში კი შკმუხერი ორი სიცილიის სამეფოდან სამუდამოდ გააძევეს.
უკანასკნელი წლები
მინი|368x368პქ|მარია ისაბელა ესპანელი 1841 წელს 1836 წლის იანვარში მარია ისაბელი თავისი შვილიშვილის, კალაბრიის ჰერცოგ ფრანჩესკოს ნათლია გახდა. იმავე წელს, მისი ფავორიტი ვაჟი, კაპუას პრინცი მორგანიკული წესით დაქორწინდა ბრიტანელ ქალზე. მარია ისაბელი თავის საყვარელ ვაჟს უცხოელ პრინცესაზე დაქორწინებას სთხოვდა, თუმცა მან მაინც საშუალო ფენის ინგლისელ ქალზე დაქორწინება არჩია, რომელიც მას უყვარდა. ამის შემდეგ კაპუას პრინცი სამუდამოდ გადასახლდა ინგლისში, რის შემდეგაც მარია ისაბელს იგი აღარასდროს უნახავს.
ასევე 1836 წელს, მშობიარობისას, ტრაგიკულად გარდაიცვალა მარია ისაბელის საყვარელი რძალი, დედოფალი მარია კრისტინა სავოიელი. სულ მალე, მარია ისაბელმა ფერდინანდისთვის მეორე ცოლის ძიება დაიწყო. ამავდროულად, მარია ისაბელმა მეორედ გათხოვების სურვილი გამოთქვა, რაზეც ვაჟისგან თანხმობა მიიღო. ფერდინანდმა თავად ჩამოწერა ახალგაზრდა სიცილიელი დიდგვაროვანი მამაკაცების სია და დედამისს მისცა, რათა მათგან ერთი ამოერჩია. დიდხნიანი ყოყმანის შემდეგ, მარია ისაბელმა თავისზე ორჯერ პატარა, პრეზენცანოს ჰერცოგი და დალ ბალცოს გრაფი ფრანჩესკო შეარჩია, რომელიც ზუსტად მისი უფროსი ქალიშვილის, ლუიზა კარლოტას თანატოლი იყო. ფრანჩესკო უძველესი იტალიური არისტოკრატიული, თუმცა გაღატაკებული ოჯახის შთამომავალი იყო. მარია ისაბელისა და ფრანჩესკოს ქორწინება 1839 წლის 15 იანვარს შედგა. ამ დროს პატარძალი 50 წლის იყო, ხოლო სიძე 34-ის.წყვილს შვილები არ ჰყოლიათ. მათ მალევე დატოვეს სამეფო კარი და კაპოტიმონტეს სასახლეში გადავიდნენ.
მარია ისაბელის ბედნიერი ცხოვრება 1843 წლის იანვარში დაირღვა, როდესაც მისი შუათანა ვაჟი, ლეჩეს ჰერცოგი ანტონიო აჯანყებულებმა მოკლეს, 26 წლის ასაკში. 1843 წლის ივლისში იგი თავის ქმართან ერთად ბრაზილიაში გაემგზავრა, სადაც დაესწრო თავისი უმცროსი ასულის, ტერეზა კრისტინას ქორწინებას ბრაზილიის იმპერატორ პედრუ II-ზე. 1844 წელს გარდაიცვალა მისი ასული ლუიზა კარლოტაც, 39 წლის ასაკში. 1845 წლიდან მარია ისაბელსა და მის მულს, საფრანგეთის დედოფალ მარია ამალია ნეაპოლელს შორის, საფრანგეთ-სიცილიის ალიანსის შესაქმნელად დაიწყო ახალი საქორწინო მოლაპარაკებები. ისინი გეგმავდნენ მარია ისაბელის უმცროსი ვაჟის, ტრაპანის გრაფის დაქორწინებას საფრანგეთის ერთ-ერთ პრინცესაზე, თუმცა მოლაპარაკებები მალევე ჩაშალა თავად მარია ისაბელმა, რომელსაც მისი დაქორწინება ესპანეთის დედოფალ ისაბელ II-ზე სურდა (რომელიც მარია ისაბელის ასულ მარია კრისტინას ქალიშვილი იყო), თუმცა საბოლოოდ ისაბელმა არ ისურვა იტალიელი მეუღლე.
1847 წლის პოლიტიკური კრიზისის დროს მარია ისაბელი, მისი ვაჟი, სირაკუზას გრაფი ლეოპოლდო და მისი ცოლის ძმა, სალერნოს პრინცი ლეოპოლდო, ახალ, ლიბერალურ რეფორმებს უჭერდნენ მხარს. ღარიბთა მიმართ სიყვარულისა და გულუხვობის გამო, მარია ისაბელი ხალხში სიცოცხლის ბოლომდე მეტად პატივსაცემ და საყვარელ ფიგურად დარჩა. მარია ისაბელ ესპანელი გარდაიცვალა 1848 წლის 13 სექტემბერს, 59 წლის ასაკში, ნეაპოლში.
წინაპრები
მარია ისაბელ ესპანელის წინაპრები
გერბი
ცენტრი|მინი|371x371პქ|მარია ისაბელის გერბი, რომელიც მას ეკუთვნოდა ფრანჩესკო I-ზე ქორწინებიდან გარდაცვალებამდე
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 6 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1789 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1848 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ინფანტები კატეგორია:ნეაპოლის დედოფლები კატეგორია:სიცილიის დედოფლები კატეგორია:ხელახლა დაქორწინებული სამეფო კონსორტები კატეგორია:დედა დედოფლები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
დავითი (ტრაპიზონი)
დავით დიდი კომნენოსი (Δαβίδ Μέγας Κομνηνός; დ.  დაახლ. 1408 — გ. 1 ნოემბერი, 1463) — ტრაპიზონის იმპერიის ოცდამეერთე, უკანასკნელი იმპერატორი 1459-1461 წწ. კომნენოსების დინასტიის წარმომადგენელი. იმპერატორ ალექსი IV-ისა და თეოდორა კანტაკუზენის შვილი. ტახტზე ავიდა თავისი ძმის იოანე IV-ის გარდაცვალების შემდეგ. თავისი მეფობის განმავლობაში რომის პაპის ეგიდით და ევროპელი და აზიელი მმართველების მონაწილეობით აყალიბებდა სამხედრო კოალიციას ოსმალეთის სულთან მეჰმედ II დამპყრობელის წინააღმდეგ.
1461 წლის 26 ოქტომბერს სულთანმა ტრაპიზონი აიღო. დავით კომნენოსი დაატყვევეს და სტამბოლში წაიყვანეს. მიუხედავად სულთნის დიდი მცდელობისა არ მიიღო ისლამი, რის გამოც 1463 წლის 1 ნოემბერს თავის შვილებთან ერთად სიკვდილით დასაჯეს.
2013 წელს კონსტანტინოპოლის პატრიარქმა მოახდინა მისი კანონიზაცია.
სქოლიო
კატეგორია:ტრაპიზონის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული  1408 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1463 კატეგორია:კომნენოსები კატეგორია:XV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი მონარქები კატეგორია:XV საუკუნის მონარქები
პერსენეტი
პერსენეტი — ძველი ეგვიპტის დედოფალი მეოთხე დინასტიიდან, ძველი სამეფოს პერიოდის დროს. პერსენეტი ეგვიპტის ფარაონის ხეფრენის მეუღლე იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის დედოფლები კატეგორია:ეგვიპტის მეოთხე დინასტიის დედოფლები
ხანლიხ-ჯევათი
ხანლიხ-ჯევათი (Khanlykh-Dzhevat) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულება (1736)
კონსტანტინოპოლის 1736 წლის ხელშეკრულება — სამშვიდობო ხელშეკრულება, რომელიც დაიდო ოსმალეთის იმპერიასა და აფშარიდების ირანს შორის 1736 წლის 24 სექტემბერს, კონსტანტინოპოლში. ხელშეკრულების შედეგად დასრულდა ირან-ოსმალეთის ომი.
1732 წლის აჰმედ-ფაშას ხელშეკრულებით ორივე ქვეყანა უკმაყოფილო იყო. ახალი ხელშეკრულების მოსამზადებლად მოლაპარაკება მიმდინარეობდა ალი-ფაშასა (ოსმალეთის იმპერია) და მირზა მუჰამედს (აფშარიდების ირანი). საბოლოოდ შეთანხმდნენ:
ლიტერატურა
კატეგორია:XVIII საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები
შორჟა
შორჟა (Շորժա) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 932 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 466 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 23 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 19.87 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
ლუკა ელბაქიძე
ლუკა ელბაქიძე (დ. 16 მარტი, 2004) — ქართველი ფეხბურთელი. ქუთაისის „ტორპედოს“ ნახევარმცველი.
დონა სტრიკლენდი
დონა თეო სტრიკლენდი (Donna Theo Strickland; დ. 27 მაისი, 1959, გველფი, ონტარიო, კანადა) — კანადელი ფიზიკოსი, ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიკის დარგში (2018, არტურ ეშკინთან და ჟერარ მურუსთან ერთად). სტრიკლენდმა და მურუმ პრემია მიიღეს ჩირპირებული იმპულსების გაძლიერების (chirped pulse amplification, CPA) მეთოდის შექმნისთვის. ამ მეთოდით შესაძლებელია მაღალი ენერგიის მქონე მოკლე ლაზერის პულსების მიღება. მარი კიურის (1903) და მარი გეპერტ-მაიერის (1963) შემდეგ გახდა მესამე ქალი, რომელიც დაჯილდოვდა ნობელის პრემიით ფიზიკის დარგში.
ჭოისის ეკლესია
ჭოისის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქარზმანში, ნასოფლარ ჭოისის მიდამოებში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
დონა სტრიკლენდი
ბიოგრაფია
დონა სტრიკლენდი დაიბადა 1959 წელს ქალაქ გველფში (ონტარიო, კანადა). მამა იყო ელექტროინჟინერი, დედა — ინგლისურის მასწავლებელი. დაამთავრა მაკმასტერის უნივერსიტეტის (ჰამილტონი, ონტარიო) საბაკალავრო პროგრამა საინჟინრო ფიზიკაში 1981 წელს, შემდეგ დოქტურანტურა ჟერარ მურუს ხელმძღვანელობით როჩესტერის უნივერსიტეტში (როჩესტერი, ნიუ იორკი, აშშ) 1989 წელს. განსაკუთრებით დაინტერესებული იყო ოპტიკური ფიზიკის მიმართულებით. 1988 წლიდან 1991 წლამდე იყო კანადის ეროვნული კვლევითი საბჭოს ასოცირებული მკვლევარი, 1991 წლიდან 1992 წლამდე კი მუშაობდა ლივერმორის (კალიფორნია, აშშ) ეროვნული ლაბორატორიის ლაზერის განყოფილებაში. 1992 წლიდან 1997 წლამდე იყო პრინსტონის უნივერსიტეტის ფოტონიკისა და ოპტიკურ-ელექტრონული მასალების მაღალტექნოლოგიური ცენტრის ტექნიკური გუნდის წევრი. 1997 წლიდან მუშაობს ოპტიკური ფიზიკის მიმართულებით ვატერლოოს უნივერსიტეტში (ვატერლოო, ონტარიო), სადაც ჯერ ასოცირებული, შემდეგ კი სრული პროფესორის პოზიცია მიიღო. უკანასკნელ პოზიციაზე განაცხადი მხოლო ნობელის პრემიის მიღების შემდეგ შეიტანა.
ჭოისის ეკლესია
ნაგებობა მნიშვნელოვნადაა დაზიანებული. შემორჩენილია ჩრდილოეთ კედლის ფრაგმენტი ორი მეტრის სიმაღლეზე. ნაშენი ყოფილა ფლეთილი ქვით. შეინიშნება დუღაბის კვალი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დონა სტრიკლენდი
ბიოგრაფია
2018 წელს სტრიკლენდმა და ყოფილმა სამეცნიერო ხელმძღვანელმა ჟერარ მურუმ გაიყვეს ნობელის პრემია ფიზიკაში; პრემიის მეორე ნახევარი მიეკუთვნა არტურ ეშკინს ოპტიკური პინცეტის შექმნისთვის. კვლევა, რომლისთვისაც სტრიკლენდი და მურუ დაჯილდოვდნენ, 1985 წელს გამოქვეყნდა; ეს სტრიკლენდის პირველი სამეცნიერო პუბლიკაცია იყო. ორმა მეცნიერმა იპოვა გზა, რომ გადაელახათ ლაზერების განვითარებისთვის არსებული დაბრკოლება: ლაზერის მოკლე პულსის შემდგომი გაძლიერება ვერ ხერხდებოდა ლაზერული სისტემის დაზიანების გარეშე. სტრიკლენდმა და მურუმ შექმნეს ჩირპირებული იმპულსების გაძლიერების ტექნიკა, რომელიც ულტრამოკლე, მაღალი ინტენსივობის ლაზერული პულსების გენერირების საშუალებას იძლეოდა. ამან საფუძველი ჩაუყარა ახალი თაობის მძლავრი ლაზერული სისტემების შექმნას, რომელიც გამოიყენება მედიცინასა და მრეწველობაში. 2019 წელს სტრიკლენდმა მიიღო კანადის ერთ-ერთი ყველაზე მაღალი სახელმწიფო ჯილდო — კანადის ორდენი.
დონა სტრიკლენდს ჰყავს მეუღლე, ელექტროინჟინერი დუგლას დიკაარი და ორი შვილი, რომელთაგან ქალიშვილმა ჰანამ აირჩია ასტროფიზიკოსის, ვაჟმა ადამმა კი სამსახიობო კარიერა. ეწინააღმდეგება მეცნიერებაში გენდერული როლების ხაზგასმას და ერთ-ერთ ინტერვიუში განაცხადა: „საკუთარ თავს მივიჩნევ მეცნიერად და არა ქალად მეცნიერებაში“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:დაბადებული 27 მაისი კატეგორია:კანადელი ფიზიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ჭელიათის პირველი კოშკი
ჭელიათის პირველი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჭელიათში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
სოფელ ჭლიათის სამხრეთ-დასავლეთით მთის ქედზე დგას ორი კოშკი. პირველი კოშკი ნაგებია საშუალო ზომის ფლეთილი ქვით. გეგმით ოთხკუთხაა. კარი სამხრეთ კედელშია გაჭრილი მეორე სართულის დონეზე. სულ შემორჩა სამი სართული
მარული
მარული (Μαρούλης) — იტალიის კატეპანი 1061-1062 წლებში.
ის იყო პირველი ჩანაწერებში მოხსენებული კატეპანი არგირუსი გაქრობის შემდეგ (1057). 1061 წელს გაემგზავრა ბარიში კონსტანტინე X დუკას დავალებით. იგი უკანასკნელი ბიზანტიელი იმპერატორი იყო, რომელიც ცდილობდა ბიზანტიისთვის დაებრუნებინა იტალია, მაგრამ მალევე იძულებული გახდა თავდაცვაზე გადასულიყო. მარული შეცვალა სირიანუსმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი XI საუკუნე კატეგორია:ბიზანტიელი მხედართმთავრები კატეგორია:იტალიის კატეპანები კატეგორია:XI საუკუნის ბიზანტიელები კატეგორია:XI საუკუნის იტალიელები
ვოვადა
ვოვადა (Vovada) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ასტარის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტარის რაიონის სოფლები
Trisector
Trisector — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Van der Graaf Generator-ის მეათე სტუდიური ალბომი, გამოცემული 2008 წელს. იგი გამოვიდა ლეიბლებზე Virgin/EMI Records. Trisector არის ჯგუფის პირველი ალბომი, ჩაწერილი ტრიოს სახით, საქსოფონისტ დევიდ ჯექსონის გარეშე, რომელმაც ჯგუფი 2005 წლის ტურნეს შემდეგ დატოვა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორები - ჰიუ ბენტონი, გაი ევანსი და პიტერ ჰემილი, გარდა აღნიშნულისა:
სქოლიო
კატეგორია:Van der Graaf Generator-ის ალბომები კატეგორია:2008 წლის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები
ნასუჰ-ფაშა
გიუმიულჯინელი დამატი ნასუჰ-ფაშა (Gümülcineli Damat Nasuh Paşa Paşa; დ. ალბანეთი, 1563 — გ. 17 ოქტომბერი, 1614, სტამბოლი, ოსმალეთის იმპერია) — ოსმალეთის იმპერიის სახელმწიფო მოღვაწე, წარმოშობით ალბანელი. დიდი ვეზირი 1611-1614 წლებში.
ბიოგრაფია
ნასუჰ-ფაშა დაიბადა 1563 წელს, ალბანეთში. ახალგაზრდობაში გაიტაცეს და გაყიდეს სტამბოლში. 1598 წელს გახდა თოფქაფის სასახლის მთავარი მცველი. მალევე მოიპოვა საფიე სულთნის ნდობა და დაინიშნა უამრავ სახელმწიფო თანამდებობაზე.
1600-1601 წლებში იყო დამასკოს მმართველი, 1601-1603 წლებში მართავდა ბერძნულ კუნძულებს. აჰმედ I-ის ტახტზე ასვლის შემდეგ დაინიშნა ალეპოს სანჯაყბეიდ.
მან მონაწილეობა მიიღო ირან-ოსმალეთის 1603-1618 წლების ომში. ჯიგალაზადე იუსუფ სინან-ფაშას გარდაცვალების შემდეგ, სულთანმა სწორედ ის დანიშნა აღმოსავლეთის ფრონტის მეთაურად, თუმცა ნასუჰ-ფაშამ იმედები გააცრუა. ანატოლიაში გამძაფრებული ჯელალიების აჯანყების დროს არმია მიატოვა და დიარბაქირში მიიმალა. შემდგომ ის შეიპყრეს და მიჰგვარეს სტამბოლში აჰმედ I-ს, მაგრამ სულთანმა შეიწყალა. ნასუჰ-ფაშა 1607 წელს დაინიშნა არზრუმის ბეგლარბეგად და დაეკისრა 10,000 მეომრის გამოყვანა სეფიანთა ირანის წინააღმდეგ გამართულ ბრძოლებში.
ანჯელინას ოლქი
ანჯელინას ოლქი (Angelina County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ლაფკინი. შეიქმნა 1846 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
ნასუჰ-ფაშა
ბიოგრაფია
1610 წელს გახდა მეორე ვეზირი, ხოლო 1611 წლის 5 აგვისტოს, ქუიუჯუ მურად-ფაშას გარდაცვალების შემდეგ მიიღო დიდი ვეზირის ბეჭედი. ირანის წინააღმდეგ ომი წარუმატებლად წარიმართა, 1612 წელს ნასუჰ-ფაშა დათმობებზე წავიდა და დადო სეფიანებთან ნასუჰ-ფაშას ხელშეკრულება, რომლის თანახმადაც ოსმალეთმა დაკარგა 1590 წელს დადებული კონსტანტინოპოლის ხელშეკრულების მიხედვით მითვისებული ტერიტორიები კავკასიაში.
ანჯელინას ოლქი
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ნასუჰ-ფაშა
ლიტერატურა
კატეგორია: ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირები კატეგორია: სიკვდილით დასჯილი ოსმალეთის დიდი ვეზირები კატეგორია: გარდაცვლილი 1614 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი
შუა ერმანის სასაფლაო
ძველ სასაფლაოზე განლაგებულია მრავალი ტიპური აკლდამა. ისინი გეგმით, მოცულობით და სამშენებლო მასალით აბსოლუტურად იდენტური არიან. აკლდამები ერთ პატარა მონაკვეთშია თავმოყრილი. მათი აზომვა ვერ მოხერხდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს არქიტექტურული ძეგლები
ლუკა წულეისკირი
ლუკა წულეისკირი (დაბადების თარიღი უცნობია, სენაკი) — ქართველი სპორტსმენი (კრივი). მოსწავლეთა შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი. ჩემპიონატი ჩატარდა 2019 წელს, თბილისში, საქართველოში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოკრივეები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
Tonight (დეივიდ ბოუის ალბომი)
Tonight — ინგლისელი მუსიკოს დეივიდ ბოუის მეთექვსმეტე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1984 წელს. ალბომი შემსრულებელმა აღწერა, როგორც ახალი მსმენელების შენარჩუნების მცდელობა. ბრიტანეთში ჩანაწერი ჩარტების პირველ პოზიციაზე მოხვდა.
სქოლიო
კატეგორია:1984 წლის ალბომები კატეგორია:დეივიდ ბოუის ალბომები კატეგორია:Virgin Records-ის ალბომები კატეგორია:EMI Records-ის ალბომები კატეგორია:EMI America Records-ის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ჰიუ პეჯემის პროდიუსერობით კატეგორია:ალბომები დეივიდ ბოუის პროდიუსერობით
შკედერი
შკედერი — მთა საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მდინარეების ენგურისა და ხალდეჭალის წყალგამყოფზე, კარეტის ქედზე. სიმაღლე 3132 მ. აქვს კონუსური ფორმა, მკვეთრადაა ამაღლებული ირგვლივ მდებარე მოვაკებული ზედაპირიდან. აგებულია ზედა-იურული მერგელოვანი ფიქლებით, კირქვებითა და ქვიშაქვებით. დასავლეთი კალთა ციცაბოა, აღმოსავლეთი — დამრეცი. შემოსილია ალპური მცენარეულობით.
ქიურდმაჰმუდლუ
ქიურდმაჰმუდლუ (Kürdmahmudlu) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,118 კაცი.
შკედერი
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები
ქიურდმაჰმუდლუ
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
ალექსი შჩუსევი
ალექსი ვიქტორის ძე შჩუსევი (დ. 8 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 26 სექტემბერი], 1873 — გ. 24 მაისი, 1949) — რუსი და საბჭოთა არქიტექტორი, სსრკ დამსახურებული არქიტექტორი (1930). სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1943). სწავლობდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში (1891–1997). სამხატვრო აკადემიის აკადემიკოსი 1910 წლიდან, ტრეტიაკოვის გალერეის დირექტორი (1926–1929), 1946–1949 წლებში მოსკოვის არქიტექტორული მუზეუმის დირექტორი. პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა 1913 წლიდან. მისი შემოქმედების მიღწევად ითვლებოდა ვლადიმერ ლენინის მავზოლიუმი მოსკოვში. მიღებული აქვს სსრკ სახელმწიფო პრემიები (1941, 1946, 1948, 1952). შჩუსევი ავტორია მარქსიზმ-ლენინიზმის საქართველოს ინსტიტუტის ფილიალის შენობისა (1938) თბილისში და სასტუმრო „ინტურისტისა“ (1939) ბათუმში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი არქიტექტორები
სერგი ბაბუნაშვილი
სერგი ბაბუნაშვილი (დ. 31 მარტი, 2003) — ქართველი ფეხბურთელი. ქუთაისის „ტორპედოს“ ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი კატეგორია:დაბადებული 2003 კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები ს
წრუს მესამე კოშკი
წრუს მესამე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ წრუში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ხიჩასო
ხიჩასო  (Xıçaso) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ასტარის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტარის რაიონის სოფლები
ედგარ არაკელიანი
მინი|ედგარ არაკელიანი ედგარ არაკელიანი (დ. 17 აპრილი, 1983, ერევანი) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2004 წელს დაამთავრა რუსულ-სომხური უნივერსიტეტის პოლიტიკურ მეცნიერებათა ფაკულტეტი. 2018 წელს აირჩიეს სომხეთის ეროვნული კრების წევრად. 2019 წლიდან არის სომხეთის ეროვნული კრების წევრი.
დედის ოთახი
დედის ოთახი — ქართველი ქალი მწერლის ნაირა გელაშვილის მეორე, 1987 წლის ფსიქოლოგიური რომანი.
რომანის შესახებ
დედის ოთახი ნაირა გელაშვილის რიგით მეორე რომანია. იბეჭდებოდა პერიოდულად ჟურნალში 1986–1987 წლებში. 1987 წელს კი „მერანმა“ ერთ წიგნად გამოსცა. რომანი ერთი ოდნავ უჩვეულო ოჯახის ისტორიის რეტროსპექტივაა. ოჯახის წევრების რამდენიმე ცხოვრებისეული მომენტების ანალიზი, რასაც ავტორი არასტანდარტული თხრობის სტილით ახორციელებს. რომანის სქემატური აღნაგობა ამგვარია. მათე იწყებს დედის ოთახის ჩხრეკა-თვალიერებას და თითოეული ნივთი წარსულს ახსენებს მას. კედლის საათი პერიოდულად რეკავს და წარსულის სურათები ერთმანეთს კინოკადრებივით ცვლიან. შემდეგ დედის დღიურის კითხვას იწყებს და თხრობა პირველ პირში გადადის – ელენე ჰყვება თავის თავგადასავალს. თხრობაში ჩართულია ასევე ელენეს მამის ნაამბობი, მისი ოჯახის თავგადასავალი (აქაც პირველი პირით თხრობა). საათის რეკვა კი როგორც ჟამის მდინარების მაუწყებელი, კვლავ გაურკვეველი ინტერვალებით ისმის იქამდე, ვიდრე მათე „მთლიანად“ არ გამოიკვლევს დედის საიდუმლოს.
რომანის სიუჟეტი
რომანის თხრობა სიუჟეტის მსვლელობისას რამდენიმეჯერ იცვლება. მოქმედება მიმდინარეობს 1980-იანების თბილისში. ცნობილი და წარმატებული მეცნიერი (მათე) სახლში ბრუნდება, სადაც დედის ოთახში საიდუმლო ნაწერებს გადააწყდება. დედამისი (ელენე) ბავშვობიდანვე პატიოსანი ადამიანი, მამინაცვლისა და მამიდის გამო, ცოლად გაჰყვება ერთ ჩვეულებრივ ახალგაზრდა სტუდენტს, ალექსის. თუმცა, მათი ოჯახური მდგომარეობა მყარი არ აღმოჩნდება. ალექსი, რომელსაც მუდმივად აეჭვიანებს მისი ცოლის „სრულყოფილი“ და „უბიწო“ ბუნება, თავისი მამაკაცური ღირსების აღსადგენად საყვარელს გაიჩენს და ელენეს მიატოვებს. ამ დროს მათ უკვე ჰყავთ შვილი – მათე, რომელიც ოთხი წლისაა. ერთი წელი ელენე საერთოდ გაწყვეტს ურთიერთობას ალექსისთან და სიამაყის გამო მის დახმარებაზეც უარს ამბობს. ერთ დღესაც ალექსი ნამტირალევი სახლში დაადგება და აუწყებს, რომ მისი საყვარელი ორსულობის დროს დაიღუპა, შვილი კი ჯერ კიდევ ცოცხალია. ელენე ბავშვს აიყვანს და გიორგის დაარქმევს.
წყვილი ისევ ერთად ცხოვრებას დაიწყებს. მალე ტყუპები გაჩნდებიან – ენდი და ნანი. ნანი მალე დაიღუპება. ალექსი კი ეჭვიანობის ნიადაგზე კვლავ წავა სახლიდან. დრო გადის. ბავშვები იზრდებიან. მათეს მუდმივად ტანჯავს ეჭვი, რომ აყვანილია. თუმცა დედა მუდმივად არწმუნებს ამ აზრის აბსურდულობაში. გიორგი პატიოსანი და კეთილი ბიჭი იზრდება, თუმცა მალე გაუგებრობაში გაერევა და თავისი სიმართლის მიუხედავად რამდენიმე წლით ციხეში ჩასვამენ. მათე უნივერსიტეტში ჩააბარებს და ცნობილი მეცნიერი ხდება. მალე შეიმუშავებს ინდიკატორს „ირიბირიუსს“, რომელსაც შეუძლია კიბოს დიაგნოიზს უადრეს სტადიაში დასმა, როცა ის ჯერ კიდევ განკურნებადია. მისი 2000 პაციენტი სწორედ დედამისი – ელენე გახდება, თუმცა წამალი მასზე ვერ მოქმედებს. ამ დროს გიორგი ციხიდან გამოსულია და აკვალანგი ხდება. ერთხელაც ბაზალეთის ტბის მღვიმეში სასწაულს იხილავს – ოქროს აკვანს.
ამ ამბავს ოჯახშიც მოჰყვება და მათეზე დიდ შთაბეჭდილებას მოახდენს (მათე ამავდროულად ათეისტია). ელენეს ამბის შემდეგ მათე სახლში ბრუნდება და მის ნაწერებს ნახულობს. ის გაიგებს ყველაფერს გიორგის და მამამისის შესახებ. ამავდროულად ნახავს სკივრს, რომელშიც წესით და რიგით დედის ნაქსოვი ფარდაგები უნდა ეწყოს. აღმოჩნდება, რომ მთელი ეს ხანი ელენე ალექსის ფულს არ იღებდა და ოჯახს ქარგვით არჩენდა. მათე თავს დამნაშავედ და დამწუხრებულად იგრძნობს და ბაზალეთის ტბაზე სასწაულის სანახავად წავა. ელენე ყველაფერს მიხვდება და გიორგის გააფრთხილებს არ ჩაუშვას მისი ძმა ტბაში, რადგან ის იქიდან ვერ დაბრუნდება. რომანის სიუჟეტი იქ მთავრდება, როცა გიორგი მათეს დაეწევა, თუმცა შეაჩერებს თუ არა მას არ ჩანს.
რომანის ანალიზი
რომანის ძირითადი კონცეპტუალური ბირთვი სამი პერსონაჟითაა წარმოდგენილი: ელენე – ევა (ცხოვრება, ყოფნა, თვითობა); მათე – კაენი (მიწათმოქმედება, საკუთარი, ადამიანური ძალებით თვითდამკვიდრება, ღმერთს მოწყვეტილობა); გიორგი – აბელი (მომთაბარეობა, არამიზანსწრაფულობა, ღვთისგან სათნოყოფა, რაც ბაზალეთის სასწაულითაც მტკიცდება).
პერსონაჟები
გიორგი უმცროსი ძმაა, და უფროსი ძმა მათე ერთგვარად შეგუებულია იმ აზრს, რომ გამორჩეულ, საგმირო საქმეებს უმცროსისგან მოელიან (როგორც ზღაპრებში ხდება). ამ კონტექსტში იმას ნიშნავს, რომ დედა მოელის. მათე ბავშვობიდანვე იტანჯება ეჭვით, რომ ის არ უყვართ, ან ნაკლებად უყვართ. შემთხვევით მოსმენილი საუბრის შემდეგ კი უარესი ეჭვი უჩნდება – თითქოს ნაშვილებია.
ელენე იდეალური ქალია და სწორედ ამიტომ უჭირთ მასთან გაძლება მეუღლეს და უფროს ვაჟს. ალექსი საკმაოდ მომხიბლვლელი, მაგრამ შინაგანად უნიათო კაცია, რომელზეც დამრთგუნველად მოქმედებს ცოლის დიდსულოვნება და დიდბუნებოვნება, სულიერი სიძლიერე და აუმღვრევლობა. ვერ აუტანია, რომ ელენე „რაღაცნაირად ყოველთვის მართალია“ და გამოსავალს იმაში პოულობს, რომ უღალატოს მშვენიერ ქალს, სულის სიმშვიდეს სხვასთან ეძებს, სხვა ქალთან, რომლის სისუსტე და უმწეობა სჭირდება თავისი „დამცრობილი“ მამაკაცური ღირსების აღსადგენად.
სიმბოლიკა
დედის ოთახში აკვარიუმი დგას, შიგ თევზი (Telapia Maria) ცხოვრობს. როცა მათე დედის ოთახის „შესწავლას“ იწყებს, თევზი, პროტესტის ნიშნად თავით ეხეთქება აკვარიუმის კედელს. ბოლოს კი როცა მათე თავის ძიებას ამთავრებს, თევზი აკვარიუმიდან გადმოვარდება და კვდება. ეს არსება თითქოს დედის საიდუმლოს მატერიალიზებული ხატია და ამ საიდუმლოს გახსნა მისი სიცოცხლის დასასრულს მოასწავებს. მაგრამ თევზი ქრისტეს ცნობილი სიმბოლოა. და მათემ თავისი აკრძალული მკრეხელური მოქმედებით საკრალურობის, ღვთიურობის არსი შებღალა.
ფინალური სცენა
გიორგი შემთხვევითი სახელი არაა, რადგან იგი ხაზგასმულია და „რეინკარნირებული“, მეოცე საუკუნეში გაცოცხლებული „ოთარაანთ ქვრივის“ გიორგია. ზუსტად ის ნახულობს იმ სასწაულს, რომელიც ხსნის რომანის ფინალს. ბაზალეთის ტბის ფსკერზე მდგარი ოქროს აკვნის ლეგენდა (ილიას ლექსი) საფუძვლად ედება გიორგის მისტიკურ ხილვას. იგი ტბაში ჩაყვინთავს და ფსკერზე ნაპოვნი ხვრელის საშუალებით ჩადის ნათლის სვეტით გაცისკროვნებული იდუმალ მღვიმეში, სადაც ოქროს აკვანს და ამ აკვანთან მტირალ ქალს (ან ფრესკას) იხილავს და ესმის ვიღაც უხილავის – უზარმაზარი უბედური არსების ამოოხვრა. ეს ხილვა (თუ სიზმარი) განაპირობებს მათეს რწმენის და ძიებისკენ ლტოლვას, თუმცა რომანის ბოლო სცენა დაუმთავრებელია. აქ წყდება სიუჟეტი და გაურკვეველია შეაჩერებს თუ არა გიორგი თავის ძმას.
ირინა პალეოლოგოსი
ირინა პალეოლოგოსი (Ειρήνη Παλαιολογίνα; დ.   1315 – გ. 1341 წლის შემდეგ) — ტრაპიზონის იმპერატორი 1340-1341 წლებში.
ბიოგრაფია
ირინა იყო ბიზანტიის იმპერატორ ანდრონიკე III-ის უკანონო შვილი. 1335 წელს ცოლად გააყოლეს ტრაპიზონის იმპერატორ ბასილი I-ს. არსებობს ეჭვი, რომ მან მოწამლა ბასილი 1340 წელს. ბასილის გარდაცვალების შემდეგ ბასილის შვილები ირინა ტრაპიზონელისაგან, ალექსი III და კალო-იოანე, გაგზავნა კონსტანტინოპოლში და თავად ავიდა ტახტზე. ამას მოჰყვა სამოქალაქო ომი ტრაპიზონის იმპერიაში, რომელშიც ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ ბიზანტიური და ქართული ორიენტაციის პარტიები. ირინას მხარს უჭერდნენ ამიძანტარები, სამხედრო ელიტა და სამოქალაქო მოხელეები. მის წინააღმდეგ გამოდიოდა ადგილობრივი ლაზური არისტოკრატია და არქონტები. თავდაპირველად ირინამ წარმატებას მიაღწია. 1340 წელს ლიმნიიდან ტრაპიზონში ჩავიდა იოანე ევნუხი დიდძალი ჯარით და დაამარცხა დედოფლის წინააღმდეგ აჯანყებულები, გადაწვა ევგენიოსის ეკლესია, სადაც აჯანყებულები იყვნენ გამაგრებულები, დააპატიმრა და მოკლა აჯანყებული მთავრები. პარალელურად, ტრაპიზონიას იმპერიას ჰქონდა შეტაკებები ამიდელ თურქებთან პარხარსა და ტრაპიზონში. ამ ლაშქრობებმა დიდი ზიანი მიაყენა ტრაპიზონის იმპერიას, რის გამოც მოსახლეობა ირინა პალეოლოგის წინააღმდეგ იყო განწყობილი. ამას ემატებოდა ისიც, რომ ის აპირებდა გათხოვილიყო ტომით უცხოელ დიდებულზე. 1341 წელს ირინა პალეოლოგოსის საწინააღმდეგო პარტიას სათავეში ჩაუდგა ანა კომნენოსი. მან ლაზთა დიდი ჯარით აიღო ტრაპიზონი. 17 ივნისს ირინა პალეოლოგისი ტახტიდან გადადგა და ფრანკთა გემით კონსტანტინოპოლში გაემგზავრა. ამის შემდეგ მისი ცხოვრების შესახებ არაფერია ცნობილი.
სქოლიო
კატეგორია:ტრაპიზონის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 1315 კატეგორია:ქალი მმართველები კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
Chelus orinocensis
Chelus orinocensis — გველკისერა კუსებრთა ოჯახის ფოჩიანი კუს გვარის ორიდან ერთ-ერთი სახეობა.
ახალი სახეობის აღმოჩენამ გამოიწვია მატამატას დაცვის სტატუსის გადახედვა, რადგან ადრე ითვლებოდა, რომ იგი ფართოდ იყო გავრცელებული და გამრავლების დიდი შესაძლებლობები ჰქონდა, თუმცა ახალი სახეობის გამოყოფამ, ცხადია, შეამცირა მისი რიცხოვნობაც და არეალიც.
სქოლიო
კატეგორია:გველკისერა კუსებრნი
სოთქი
სოთქი (Սոթք) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 135 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 780 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
დავით წყაროზია
დავით წყაროზია (დაბადების თარიღი უცნობია)— ქართველი სპორტსმენი (კონტაქტური კარატე). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი. ჩემპიონატი ჩატარდა 2015 წელს, ვარშავაში, პოლონეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კარატისტები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ხოძის მესამე კოშკი
ხოძის მესამე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხოძში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ხოროსანი
ხოროსანი (Artemisia cina) — სამკურნალო მრავალწლოვანი მცენარე რთულყვავილოვანთა ოჯახის ავშანის გვარის. ნახევრად ბუჩქია, სუსტად შეფოთლილი, ძირში გახევებული მოწითალო-მოყვითალო (შემოდგომით) ღეროები აქვს.
ხოროსნის სიმაღლე 25 — 70 სანტიმეტრია. ქვედა ფოთლები ფრთართული და ვიწროხაზურია, მორუხო, ზედა — მარტივი, ხაზური და ღია მწვანე. მოყვითალო წვრილი კალთები კვერცხისებრია, წებოვანი მეჭეჭები აყრია, ქაფურის სუნი აქვს. ხოროსანი კავკასიაში არ იზრდება.
ლიტერატურა
კატეგორია:რთულყვავილოვანნი
ყურგან-ყარა-თაფა
ყურგან-ყარა-თაფა (Kurgan Kara-Tapa) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონის იმიშლის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იმიშლის რაიონის სოფლები
აკაკი მელაძე
აკაკი მელაძე (დ. 22 აპრილი, 2003) — ქართველი ფეხბურთელი. ქუთაისის „ტორპედოს“ ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 2003 კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები
ზუნგულაში
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტარის რაიონის სოფლები
ქარზმანის ეკლესია
ქარზმანის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქარზმანში. აგებულია XX საუკუნეში ძველი ეკლესიის გეგმაზე.
დარბაზული ტიპის ეკლესია გარშემოსავლელით მოსახლეობის მიერ ახლიდან არის აგებული. შედეგად, ძველ ეკლესიას დაკარგული აქვს თავდაპირველი სახე. ინტერიერში გრძივი კედლები დაყოფილია წყვილი პილასტრებით. შესასვლელი დატანებულია ყველა კედელში. ეკლესიის თაღ-კამარა და კონქი ჩამოქცეულია. მის ნაცვლად გაკეთებულია ბრტყელი გადახურვა. კედლები, როგორც გარედან ასევე შიგნიდან, შებათქაშებულ-შეთეთრებულია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
არანზასის ოლქი
არანზასის ოლქი (Aransas County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. როკპორტი. შეიქმნა 1871 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ბრესტის ოლქი
ბრესტის ოლქი (Брэ́сцкая во́бласць; Бре́стская о́бласть; Obwód brzeski) — ოლქი სამხრეთ-დასავლეთ ბელარუსში. 2015 წლის 1 ოქტომბრის მონაცემებით, ოლქში ცხოვრობს 1 388 020 ადამიანი. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ბრესტი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ბრესტის ოლქი შედგება 16 რაიონისაგან და მოიცავს 3 საოლქო დაქვემდებარების ქალაქს (ბრესტი, ბარანოვიჩი, პინსკი). ოლქის ტერიტორიაზე მდებარეობს 18 რაიონული დაქვემდებარების ქალაქი, 8 ქალაქური ტიპის დასახლება და დაახლოებით 2 200 სოფლური დასახლებული პუნქტი.
საოლქო დაქვემდებარების ქალაქები:
რაიონები:
სქოლიო
კატეგორია:ბელარუსის ოლქები
ლავრენტის მაღლობი
ლავრენტის მაღლობი (Laurentian Upland) — მაღლობი კანადასა და ნაწილობრივ აშშ-ში. სამხრეთ-აღმოსავლეთით შემოზღუდულია მდინარე წმინდა ლავრენტის ხეობით, სამხრეთით — ცენტრალური ვაკეებით, სამხრეთ-დასავლეთით დიდი ვაკეებით, დასავლეთით მაკენზის დაბლობით, ჩრდილოეთით ჰუდსონის ყურის დაბლობით. ჩრდილოეთით და ჩრდილო-აღმოსავლეთით გადის ჩრდილოეთის ყინულოვან და ატლანტის ოკეანეებისაკენ. ლავრენტის მაღლობის ფართობია დაახლოებით 5 მლნ. კმ². ზედაპირი დამრეცტალღოვანია, გაბატონებული სიმაღლეებია 200–500 მ.
აღმოსავლეთი ნაწილი (ლაბრადორის ნახევარკუნძული) უფრო აწეულია, სანაპიროსთან მთიანია (ტორნგატის მთები, სიმაღლე 1652 მ-მდე, მთა კობვიკი, ლავრენტის მაღლობის უმაღლესი წერტილი). ლავრენტის მაღლობი იკავებს კანადის ფარის დიდ ნაწილს; აგებულია კრისტალური ფიქლებით, გნაისებით, ამფიბოლიტებით, არქეული და გვიანპროტეროზოური ასაკის გრანიტოიდებით. ლავრენტის მაღლობი მდიდარია რკინის მადანით, ტიტანით, სპილენძით, ნიკელით, ოქროთი, ურანით და სხვა. პლეისტოცენში მთლიანად იყო დაფარული 3000 მ სიმძლავრის ყინულოვანი ფარით. რელიეფის მყინვარული ფორმები წარმოდგენილია მორენული ვაკეებით, დრუმლინების სარტყლებით, ოზური სერებით. მკვიდრი ქანების ვრცელი ფართობები ატარებენ მყინვარული დამუშავების კვალს. ყინულოვანი ფარის დნობას თან სდევდა ოკეანის ტრანსგრესია, რომელმაც მოიცვა დიდწილად ლავრენტის მაღლობის განაპირა ნაწილები. ტრანსგრესიებთან დაკავშირებულია მრავალრიცხოვანი ტბების წარმოშობა, რომლებმაც ამოავსეს მყინვარის მიერ დახვნილი ტბიური ტაფობები. სამხრეთით გვხვდება ვეებერთელა ზანდრული ვაკეები.
ჩრდილოეთით კლიმატი სუბარქტიკულია, სამხრეთით ზომიერი, აღმოსავლეთ ნაწილში შერბილებულია ოკეანური გავლენით. ზამთარი ხანგრძლივია, აღმოსავლეთით უხვი თოვლიანობით. ზაფხული ხანმოკლეა, გრილი, დასავლეთით მშრალი, აღმოსავლეთით ხშირი წვიმებით, ნისლით, მნიშვნელოვანი ღრუბლიანობით. იანვრის საშუალო ტემპერატურა აღმოსავლეთით –12 °C-იდან ჩრდილო-დასავლეთით –30 °C-მდე, ივლისში ჩრდილოეთით 7 °C-იდან, სამხრეთით 18 °C-მდე. ატმოსფერული ნალექების წლიური რაოდენობა დასავლეთით 300 მ-იდან აღმოსავლეთით 1000 მმ-მდე.
ლავრენტის მაღლობის ფარგლებში საყოველთაოდაა გავრცელებული მრავალწლოვანმზრალი ქანები. მდინარეთა ქსელი ხშირია, თუმცა სუსტადაა განვითარებული. დიდი მდინარეებია კოპერმაინი, ბაკი, დუბონტი, ჩერჩილი, ნელსონი, კოკსოაკი და სხვა. ბევრია ტბა, რომელთაგან უდიდესია დუბონტის ტბა, ირმის ტბა და ნიპიგონის ტბა. მდინარეები სწრაფია, ჭორომიანი; უმეტესობა ტბების დამაკავშირებელი ფშანებია. მდინარეებისათვის ნიშანდობლივია გაზაფხულის მშფოთვარე წყალდიდობა; ხე-ტყის დაცურების ხანგრძლივობაა 6–7 თვე.
ლავრენტის მაღლობს ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ ცვლიან ტუნდრის ზონები, ტყე-ტუნდრები და ტაიგა. ტუნდრის ზონისთვის დამახასიათებელია ხავს-ლიქენები და ისლი, აგრეთვე ტუნდრა-ლებიან და ჭაობიან ნიადაგზე განვითარებული ქონდარა არყის, ტირიფისა და სხვა მცენარეების ბუჩქნარი ასოციაციები. სამხრეთით გავრცელებულია დიდწილად შავი ნაძვი, ბალზამის სოჭი, თეთრი ნაძვი და ბალზამის ვერხვი. საყოველთაოდაა გაბატონებული ლარიქსი. მაღლობის სამხრეთი ნაწილი დაფარულია ხშირი ტაიგის ტიპის წიწვოვანი ტყით. მეტად მრავალფეროვანი შედგენილობა მათ აქვთ აღმოსავლეთით, სადაც კორომში ჭარბობს სხვადასხვა სახეობის ფიჭვი, კანადური ცუგა, რომლებთანაც შერეულია ნეკერჩხლის, არყისა და მთრთოლავი ვერხვის სხვადასხვა სახეობები. მაღლობის ფარგლებშია დაცული ტერიტორიები.
სქოლიო
კატეგორია:კანადის მაღლობები კატეგორია:აშშ-ის მაღლობები
პიტერ ო’ტული
პიტერ ო’ტული (Peter O'Toole; 2 აგვისტო, 1932, კონემარა, ირლანდია — გ. 14 დეკემბერი, 2013, ლონდონი,  გაერთიანებული სამეფო) — ირლანდიელი თეატრისა და კინოს მსახიობი. მას აქვს მიღებული ყველაზე მეტი ოსკარის ნომინაცია გამარჯვების გარეშე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ირლანდიელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი 2013
ოთარ ახალაია
ოთარ ახალაია (დაბადების თარიღი უცნობია, ზუგდიდი) — ქართველი სპორტსმენი (სამბო). ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი. ჩემპიონატი ჩატარდა 2006 წელს, ბელგრადში, სერბეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზუგდიდში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი სამბისტები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
Gnidrolog
Gnidrolog — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფი, რომლის ჟღერადობას ადარებენ ჯგუფებს Van der Graaf Generator, ჯეთრო ტალი და Gentle Giant.
ისტორია
ჩამოყალიბდა 1969 წელს, ძმების, სტიუარტ და კოლინ გოლდრინგების მიერ. მათ შეუერთდა დრამერი ნაიჯელ პეგრუმი (Spice) და ბას-გიტარისტი პიტერ „მარს“ ჰაულინგი. მეორე ალბომის ჩაწერისას მათთან ერთად უკრავდა ჯონ ერლი (საქსოფონი, ფლეიტა). ჯგუფის სახელწოდება მიიღეს ძმების გვარის შებრუნებით და ასოების გადაადგილებით. 1972 წლის მაისში ჟურნალმა NME გამოაქვეყნა ინფორმაცია, რომ Gnidrolog უნდა გამოსულიყო დიდი დასავლური ექსპრესის ლინკოლნის ფესტივალზე, 26 ამისს. 1972 წელს გამოვიდა ჯგუფის პირველი და მეორე ალბომები, In Spite of Harry's Toe-Nail და Lady Lake, რასაც მისი დაშლა მოჰყვა - ძირითადად, კომერციული წარუმატებლობის გამო. ხანმოკლე კარიერის განმავლობაში მათ დაუკრავთ ჯგუფებთან Colosseum, King Crimson, Gentle Giant, Wishbone Ash, Soft Machine და Magma, მაგრამ შედარებით უცნობებად რჩებოდნენ. 1975 წელს კაულინგმა პეტ ტრევერსთან მუშაობა დაიწყო და საკმაოდ ცნობილი და წარმატებული გახდა. პეგრუმი Steeleye Span-ს შეუერთდა, ხოლო გოლდრინგმა 1976 წელს ჩამოაყალიბა პანკ-როკ ჯგუფი Pork Dukes, მოგვიანებით კი სესიური მუსიკოსის კარიერა დაიწყო. 27 წლიანი პაუზის შემდეგ 1999 წელს ჯგუფი დროებით გაერთიანდა და 2000 წელს მესამე ალბომი Gnosis გამოუშვა.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფები კატეგორია:1969 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
ფერენც ერკელი
ფერენც ერკელი (დ. 7 ნოემბერი, 1810 — გ. 15 ივნისი, 1893) — უნგრელი კომპოზიტორი, დირიჟორი და პიანისტი. უნგრული გრანდიოზული საოპერო ტრადიციის დამფუძნებელი; ძირითადად ქმნიდა ისტორიულ თემებზე, რომლებიც დღესაც ხშირად სრულდება მის სამშობლოში. იგი ასევე ავტორია 1844 წელს მიღებული უნგრეთის ჰიმნის მუსიკისა. გარდაიცვალა ბუდაპეშტში.
ლიტერატურა
კატეგორია:უნგრელი კლასიკური კომპოზიტორები კატეგორია:უნგრელი პიანისტები კატეგორია:ოპერის კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 7 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1810 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1893
ქვემო ჯომაღის პირველი კოშკი
ქვემო ჯომაღის პირველი კოშკი — არქიტექტურის ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ჯავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ჯომაღაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ნაგებობა გეგმით კვადრატს უახლოვდება. შემორჩენილია ოთხი სართული. პირველი სართული ამოვსებულია ჩამონაშალი ქვით. მეორე სართულის დასავლეთ კედელში გაჭრილია თაღოვანი შესასვლელი. კოშკი ნაგებია ფიქალით, ფლეთილი ქვით და დუღაბით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯავის მუნიციპალიტეტის კოშკები
Lady Lake (ალბომი)
Lady Lake — ბრიტანული პროგრესული როკ-ჯგუფ Gnidrolog-ის მეორე სტუდიური ალბომი. ჩაიწერა 1972 წელს, ლონდონში, Morgan Studios-ში და გამოვიდა იმავე წელს. 1999 წელს ბრიტანეთში, ხოლო 2009 წელს - იაპონიაში მისი ახალი გამოცემები გამოვიდა.
სქოლიო
კატეგორია:1972 წლის ალბომები კატეგორია:Gnidrolog-ის ალბომები
ტორფავანი
ტორფავანი (Տորֆավան) — სოფელი სომხეთში. მდებარეობს გეღარქუნიქის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 526 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
GEOnet სახელების სერვერი
GEOnet სახელების სერვერი (GEOnet Names Server) — სახელთა ბაზა, რომელიც შეიცავს გეოგრაფიული დასახლებების სახელს აშშ-ს გარეთ. იგი ინახავს გეოგრაფიული ადგილების ოფიციალურ სახელებს, რომელიც დაადგინა აშშ-ს გეოგრაფიული სახელების საბჭომ. GNS მონაცემების გამოყენება არ შემოიფარგლება ლიცენზიებით და საავტორო უფლებებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნავიგაცია კატეგორია:გეოკოდები
ამელია ბრიტანელი (1783-1810)
ამელია ბრიტანელი (Amelia of Great Britain; დ. 7 აგვისტო, 1783, უინძორი, დიდი ბრიტანეთი — გ. 2 ნოემბერი, 1810, უინძორი, დიდი ბრიტანეთი) — ჰანოვერის დინასტიის წარმომადგენელი. დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ III-ისა და დედოფალ შარლოტა მეკლენბურგ-შტრელიცელის ქალიშვილი. დიდი ბრიტანეთის ორი მეფის: ჯორჯ IV-ისა და უილიამ IV-ის და, დედოფალ ვიქტორიას მამიდა.
ლეირეს მუნიციპალიტეტი
ლეირეს მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი (დანიურად კომუნა) დანიაში, ზელანდიის რეგიონში, კუნძულ ზელანდიაზე. დაარსდა 2007 წლის 1 იანვარს. მუნიციპალიტეტის ფართობია 240,07 კმ², ხოლო მოსახლეობა 26 989 (2014).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზელანდიის რეგიონის მუნიციპალიტეტები
ამელია ბრიტანელი (1783-1810)
ბიოგრაფია
პრინცესა ამელია 1783 წლის 17 სექტემბერს მონათლეს. იგი კენტერბერის ეპისკოპოსმა ჯონ მურმა მონათლა, ხოლო ნათლიები იყვნენ: უელსის პრინცი ჯორჯი (მისი უფროსი ძმა, მომავალში მეფე ჯორჯ IV), დამ მისი ორი უფროსი და — შარლოტა და ავგუსტა. ოჯახურ წრეში მას მოფერებით „ემილის“ უწოდებდნენ.
1795 წელს ამელია ტუბერკულოზით დაავადდა. მართალია ნელა, თუმცა პრინცესა საბოლოოდ მაინც გამოჯანმრთელდა. მოგვიანებით მან თითი გაიჭრა, რისგანაც კანის მტკივნეული ინფექცია განუვითარდა. ამ დროს იგი თავის უფროს დებთან: შარლოტასთან, ავგუსტასთან, ელიზაბეთთან, მერისა და სოფიასთან ერთად იყო გამოკეტილი სასახლეში.
1803 წელს ამელიას საუთჰემპტონის ბარონ ჩარლზ ფიცროის ვაჟი, სირ ჩარლზ ფიცროი (1762-1831) შეუყვარდა, თუმცა მათი ქორწინება გამორიცხული იყო და არც შემდგარა. ეს იმიტომ, რომ მეფე ჯორჯსა და დედოფალ შარლოტას არ სურდათ ქალიშვილების გათხოვება, რადგან უნოდათ სიბერე მათთან ერთად გაეტარებინათ. ამიტომ, ჯორჯ III-ის ექვსი ქალიშვილიდან მხოლოდ სამმა მოახერხა გათხოვება.
პრინცესა ამელია გარდაიცვალა 1810 წლის 2 ნოემბერს უინძორის სასახლეში, 27 წლის ასაკში, გაუთხოვარი და უშვილო. იგი დაკრძალეს იმავე სასახლის წმინდა გიორგის სახელობის სამლოცველოში. მისმა უეცარმა გარდაცვალებამ ყველა აღაშფოთა. განსაკუთრებულად უარყოფით შედეგი ჰქონდა მეფე ჯორჯისათვის, რომლის ფსიქიკური მდგომარეობაც გამოჯანმრთელების გზაზე იყო, თუმცა ქალიშვილის გარდაცვალებამ იგი უარესად შეშალა. სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში ჭკუიდან შეშლილი ჯორჯ III უინძორის სასახლეში, ამელიას ოთახებში დადიოდა და მას ეძებდა ხოლმე, რადგან ვერ იჯერებდა მის გარდაცვალებას.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 7 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1783 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1810 კატეგორია:ჰანოვერის დინასტია კატეგორია:ბრიტანეთის პრინცესები კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
ქასაგინის ნაეკლესიარი
ქასაგინის ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქასაგინში. აგებულია X საუკუნეში.
მეათე საუკუნის დიდი ეკლესიიდან მხოლოდ ორნამენტიანი და რელიეფიანი ქვებიღა შემორჩა. ეს ქვები ჩატანებულია სკოლის შენობაში. სკოლის უკან ძველი ეკლესიის კვალი ჩანს. ეკლესიის შირიმის ქვები წაღებულია ერთ-ერთ საცხოვრებელ სახლში. რელიეფები და ორნამენტიანი ქვები მეტად მნიშვნელოვანია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ასლები
ასლები (Counterparts) — ჯეიმზ ჯოისის ნოველა, რომელიც შევიდა, ირლანდიელი მწერლის მიერ 1914 წელს გამოქვეყნებულ ნოველათა კრებულ დუბლინელებში.
ნოველა
სამსახურის შემდეგ, ფარინგტონი სხვადასხვა ბარში მიდის მეგობრებთან ერთად. იმისთვის, რომ დასალევად ფული იშოვოს ის თავის მაჯის საათს აგირავებს. ფარინგტონი ცდილობს დაიმსახუროს უფროსის პატივისცემა, მაგრამ მიუხედავად ამისა, მისი მცდელობა ორი იმედგაცრუებით მთავრდება:ის იღებს უარყოფას ახალგაზრდა, მომხიბვლელი ქალისგან და მარცხდება მკლავჭიდის შეჯიბრებაში. ფარინგტონი შინ საზიზღარ ხასიათზე ბრუნდება და აღმოაჩენს, რომ ცოლი კაპელის შეკრებაზეა წასული. ის ვახშმის მომზადებას შვილს, ტომს, დაავალებს. სამზარეულოში გასული ტომი ნახავს, რომ გაზი გამორთულია. ფარინგტონი გაცოფდება და პატარა ბავშვს ცემას დაუწყებს სასეირნო ჯოხით. ნოველა სრულდება იმით, რომ ტომი პატიებას ითხოვს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯეიმზ ჯოისის მოთხრობები