cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ანასტასია რომანოვა
შინა პატიმრობისას
უფროსი და ოლღა, იმის მიუხედავად, რომ მისი განათლება დასრულებული იყო, ხშირად მაინც ესწრებოდა ხოლმე მეცადინეობებს და უკვე ნასწავლის სრულყოფას ახდენდა. იმდროს ჯერ კიდევ იყო იმედი, რომ სამეფო ოჯახს უცხოეთში გაეღწია. მაგრამ, გეორგ V-მ, რომლის პოპულარობაც ქვეშევრდომთა თვალში დღითი დღე ეცემოდა, გადაწყვიტა არ გაერისკა და სამეფო ოჯახი გაწირა, რითიც მინისტრთა კაბინეტის შოკირება გამოიწვია. საბოლოო ჯამში, დროებითმა მმართველობამ მეფის ოჯახობის ტობოლსკში გადაყვანის გადაწყვეტილება მიიღო. გამგზავრების წინადღეს მათ მსახურებთან დამშვიდობება, საყვარელი ადგილების —— პარკის, ტბორებისა და კუნძულების უკანასკნელად ნახვა მოახერხეს. ალექსეიმ თავის დღიურში ჩაწერა, რომ სწორედ იმდღეს, თავის უფროს და ოლღას ხელი ჰკრა და წყალში ჩააგდო.
ტერორიზმი
ღმერთის სახელით მკვლელობა
სუიციდური აფეთქების ტალღა არ არის ახალი მოვლენა: აფეთქებები ისრაელსა და ერაყში, 2001 წლის 11 სექტემბრის ტერაქტი აშშ-ში და ტერორისტული თავდასხმა 2005 წლის 7 ივლისს ლონდონში. მათი საწყისები შესაძლებელია ქრისტიანული ხანის ადრეულ პერიოდში ვეძიოთ. როგორც ტერორიზმის გამოჩენილი მკვლევარი, დევიდ რაპოპორტი აღნიშნავს, სამი ინგლისური სიტყვის, ფანატიკოსი, მძარცველი და მკვლელი, წარმოშობა რელიგიურ ტერორისტულ დაჯგუფებებს, ზილოტებს და ასასინებს უკავშირდება. როგორც დაკვირვების შედეგად ირკვევა, ისტორიის განმავლობაში, ყველა ფუნდამენტალისტური რელიგია, სარწმუნოების სახელით, „სამართლიანად“ კლავდა. სწორედ ეს აერთიანებს ალ-კაიდას, ისლამური სახელმწიფოს, ჰეზბოლას, ჰამასსა, აუმ-შინრიკიოს და სხვებს.
ანასტასია რომანოვა
შინა პატიმრობისას
1917 წლის 12 აგვისტოს, იაპონიის წითელი ჯვრის დროშით მავალი მატარებელი, დასავლეთის გზიდან ყველასათვის საიდუმლოდ გავიდა.
ტერორიზმი
მარტოხელა მგლის ტერორიზმო
ტერმინი „მარტოხელა მგლის ტერორიზმი“ პოპულარი გახდა 1990-იან წლებში, თეთრი სუპერმაცისტების, ტომ მეტზგერისა და ალექს კურტისის მიერ, რომელთაც სჯეროდათ, რომ იგი მოიცავდა მიწისქვეშა ან მცირე ზომის საქმიანობას, რომელთა სამიზნე, ანონიმური თავდასხმების საშუალებით, მუდმივად იყო მთავრობა. ინდიანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორის, მარტოხელა მგლის თავდასხმების ექსპერტის, მარკ ჰამის მიხედვით, მარტოხელა მგელი არის ძირითადი განსხვავება მარტოხელა მგლის ტერორიზმსა (ასევე ცნობილია სინონიმებით: ულიდერო წინააღმდეგობა ან ჯიჰადი, ინდივიდუალური ტერორიზმი ან დამოუკიდებელი ტერორიზმი) და ორგანიზებულ ჯგუფურ ტერორიზმს შორის არის ის, რომ ისეთი ჯგუფების თავდასხმები, როგორიცაა ალ კაიდა, წარმოადგენს პირველადი დონის თავდასხმებს, რადგან ისინი ამ ჯგუფების პოლიტიკური განზრახვის პირდაპირი შედეგია.
ანასტასია რომანოვა
ტობოლსკი
26 აგვისტოს ორთქლმავალ „რუსით“ საიმპერატორო ოჯახი ტობოლსკში ჩავიდა. მათთვის განკუთვნილი სახლი ჯერ მზად არ იყო, ამიტომ პირველი რვა დღე მათ ხომალდზე გაატარეს. როგორც იქნა, ბადრაგის თანხლებით, ოჯახი გუბერნატორის ორსართულიან სახლში მიიყვანეს, სადაც მათ ამიერიდან უნდა ეცხოვრათ. გოგონები მეორე სართულზე, კუთხის საძინებელ ოთახში დააბინავეს. ანასტასიამ თავისი კუთხე ფოტოებითა და ნახატებით მორთო. გუბერნატორის სახლში ცხოვრება მეტისმეტად დუნედ მიედინებოდა—მთავარ გართობას სახლთან ჩამვლელების ფანჯრიდან ცქერა წარმოადგენდა. დილის 09:00-დან გაკვეთილები, შემდეგ ერთსაათიანი შესვენება და მამასთან ერთად გასეირნება. 12:00-დან 13:00-მდე ისევ მეცადინეობა. სადილი. 14:00-დან 16:00 საათამდე სეირნობა, ან შინაურული სპექტაკლი, ზამთრობით კი თვითნაკეთი ბორცვებიდან დაცურება. ანასტასია, მისივე თქმით, გატაცებით ამზადებდა შეშას და კერავდა. ამის შემდეგ, განრიგის მიხედვით, საღამოს მსახურება და დასაძინებლად წასვლა. სექტემბერში ოჯახს უახლოეს ეკლესიაში დილის ლოცვაზე დასწრების ნება დართეს. ჯარისკაცები ლამის ეკლესიის კარამდე ცოცხალ დერეფანს უქმნიდნენ. ადგილობრივი მოსახლეობის დამოკიდებულებას მეფის ოჯახისადმი უფრო თბილი ეთქმოდა. ანასტასიამ მოულოდნელად გასუქება დაიწყო. ამის თაობაზე იმპერატრიცამ დაქალსაც კი მისწერა: „ანასტასია, თავისდა გასაკვირად, გასუქდა და რამდენიმე წლის წინანდელ მარიას დაემსგავსა — ასეთივე დიდრონი წელი და მოკლე ფეხები... ვიმედოვნოთ, რომ ეს ასაკთან ერთად გაივლის...“
ტერორიზმი
მარტოხელა მგლის ტერორიზმო
ეს განზრახვა შეიძლება იყოს როგორც „შორეული მტრის“ განადგურება, მიზანში ამოღება, ისე სახალიფოს დამკვიდრება. ხოლო მარტოხელა მგლის ტერორისტული აქტი მეორე და მესამე დონის თავდასხმებია, რომელსაც ახორციელებენ პირები ამ ჯგუფების წევრებთან უშუალო ურთიერთქმედების შედეგად, ქვეყნის შიგნით ან საზღვარგარეთ გამგზავრებისას, არაპირდაპირი გზით, ქადაგების, ახალი ამბების, ინტერნეტის, აუდიო, ვიდეო ან ლიტერატურის საშუალებებით.
ბუღა თურქი
ბუღა თურქი (?-862/868 წ.) — IX საუკუნის თურქული წარმომავლობის აბასიანთა მთავარსარდალი ალ-ვასიკისა და ალ-მუთავაქილის დროს.
ხალიფა მუთავაქილმა (847-861) თბილისის ამირა საჰაკ ისმაილის ძის წინააღმდეგ ლაშქრობა მოაწყო ბუღა თურქის სარდლობით. სომეხი ისტორიკოსის არწრუნის ცნობით ბუღას ლაშქარში 200 ათასი მეომარი ითვლებოდა. სომხეთისა და აზერბაიჯანის დალაშქვრის შემდეგ 853 წლის ზაფხულში ბუღა საქართველოს შემოესია. ბუღა თურქის ბოლო შემოსევა საქართველოში იყო 854 წელს, სარდალმა საქართველოს სამხრეთი ნაწილი ააოხრა.
ტერორიზმი
თვითმკვლელი ტერორიზმი
ებრაელი ანალიტიკოსი ბოაზ განორი, ხსნის მის მნიშვნელობას: „თვითმკვლელობით თავდასხმა არის ოპერაციული მეთოდი, რომლითაც თავდასხმითი მოქმედება დამოკიდებულია დამნაშავის სიკვდილზე“. დამკვირვებელთა უმეტესობა თანხმდება, რომ თვითმკვლელობით ტერორიზმის ბოლოდროინდელი ტალღა დაიწყო 1980-იანი წლების დასაწყისში, ლიბანში და უკავშირდებოდა ბეირუთში ფრანკო-ამერიკული სამხედრო ძალების ყოფნას.
ჰეზბოლას წინამორბედნი, ამჟამინდელი გავლენიანი ლიბანის შიიტური პარტია და სამხედრო ძალები, გარეულნი იყვნენ ლიბანის ხანგრძლივ სამოქალაქო ომში. შიიტური ჯგუფის ლიდერები, რომელთაც ლიბანში, ბექაას ხეობაში მოქმედი ირანის რევოლუციური გვარდია უჭერდა მხარს, მივიდნენ დასკვნამდე, რომ საფრანგეთისა და ამერიკის ძალა იმყოფებოდა ქვეყანაში, რათა დაეცვათ ლიბანის ქრისტიანული მთავრობა. ზოგიერთი ჯგუფის საქმიანობა, მაგალითად, ტამილის ვეფხვების შრი-ლანკაში, ქურთისტანის მუშათა პარტიის, მარქსისტული ჯგუფების ლიბანში და პალესტინის განთავისუფლების სახალხო ფრონტის პალესტინაში, თვთმკვლელი ტერორიზმის არარელიგიური მოტივების არსებობაზე მიუთითებს.
ტერორიზმთან ბრძოლა და დილემები
ტერორიზმთან ბრძოლის საკითხებში დემოკრატიული ქვეყნები მრავალი, ნათლად გამოკვეთილი ეთიკური და პრაქტიკული დილემის წინაშე დგანან. ეს შეიძლება ილუსტრირებული იყოს შემდეგი კითხვების დასმის გზით: რა სახის დათმობებია საჭირო კანონის პრინციპებისა და კონსტუტუციური დემოკრატიის მიერ, იმისთვის, რომ მიღებულ იქნას ეფექტური ზომები ტერორიზმის წინააღმდეგ? შეიძლება გამოყენებული იქნას იძულება ადამიანების მიმართ, ინფორმაციის მოპოვების მიზნით, იმ შემთხვევაში, როდესაც ხელისუფლებას აქვს ინფორმაცია მოსალოდნელი თავდასხმის შესახებ? კიდევ ერთი დილემა: უნდა მოხდეს თუ არა საზოგადოების გაფრთხილება ტერორისტული საფრთხის არსებობის შესახებ? ერთის მხრივ, ეს ქმედება უფრო ყურადღებიანს გახდის და გამოაფხიზლებს მოქალაქეებს და დაეხმარება ხელისუფლებას პოტენციური დამნაშავეების ამოცნობაში, სანამ ეს უკანასკნელნი თავდასხმების განხორციელებას შეძლებენ. შესაბამისად, ასეთმა განგაშმა შეიძლება ბევრის სიცოცხლე გადაარჩინოს.
მეორე მხრივ, ტერორისტული საფრთხის შესახებ საზოგადოების სიფხიზლემ შეიძლება გამოიწვიოს ფართო შეშფოთება და დაძაბულობის გაზრდა მოქალაქეებში. მოკლედ რომ ვთქვათ, რადგანაც ტერორიზმი ფსიქოლოგიური ომის ფორმაა, ეს პოლიტიკა შეიძლება გარკვეულწილად ტერორისტულ ორგანიზაციებს დაეხმაროს თავიანთი მიზნების მიღწევაში.
კონტრტერორიზმი
არის იძულებითი და არაძალადობრივი პროგრამებისა და პოლიტიკის სფერო, რომლის მიზანია თავიდან ავიცილოთ შესაძლო ძალადობრივი ექსტრემისტული მოქმედებები და ხელი შევუშალოთ ძალადობრივი ექსტრემისტების დევნას, დაკავებას, და/ან მკვლელობას. ტრადიციული, იძულებითი და უსაფრთხოების დაცვაზე ორიენტირებული ტერორიზმთან ბრძოლის ზომები, როგორც წესი, შეზღუდულია, შემოიფარგლება სამთავრობო ორგანოებით, როგორებიცაა უსაფრთხოების ძალები ან სამხედროები, მაგრამ შეიძლება მოიცავდეს სხვა ინსტიტუციებს, მაგალითად, საბანკო სექტორს, რათა მოვიძიოთ ძალადობრივ ექსტრემისტთა დაფინანსების წყაროები.
რესურსები ინტერნეტში
*
ანასტასია რომანოვა
ეკატერინბურგი
thumb|300px|ანასტასიას ბოლო პორტრეტი. გადაღებული იპატიევის სახლში 1918 წლის 13 ივლისს. 1918 წლის აპრილში მეოთხე მოწვევის სრულიად რუსეთის აღმასრულებელი კომიტეტის პრეზიდიუმმა ყოფილი მეფის მოსკოვში გადაყვანის გადაწყვეტილება მიიღო, მისი გასამართლების მიზნით. დიდი ხნის ჭოჭმანის შემდეგ ალექსანდრამაც გადაწყვიტა ქმრის თანხლება, ოღონდ, დახმარებისთვის მას ქალიშვილი მარია დასჭირდებოდა, რომელიც მათ უნდა გაჰყოლოდა. დანარჩენები მათ ტობოლსკში უნდა დალოდებოდნენ. ოლღას მოვალეობას ავადმყოფ ძმაზე ზრუნვა შეადგენდა, ტატიანას მოვალეობას —დიასახლისობა, ხოლო ანასტასიას მოვალეობას — ყველას გართობა. გართობის საქმე ცოტა გაუჭირდა ანასტასიას, რადგან მშობლების გაცილების წინა ღამეს მთელი ოჯახი ფხიზლობდა, დილაუთენია კი, როდესაც მათი სახლის წიშკარს გლეხური ეტლი მიადგა, სამივე ქალიშვილმა ცრემლიანი თვალებით გააცილა მშობლები ეზოს ჭიშკრამდე.
დაცარიელებულ სახლში ცხოვრება მძიმედ და უხალისოდ მიედინებოდა. ბავშვები მკითხაობდნენ წიგნების მიხედვით, ერთმანეთს ხმით უკითხავდნენ ან სეირნობდნენ. ანასტასია ძველებურად ქანაობდა საქანელაზე და ავადმყოფი ძმის გართობას ცდილობდა. სამეფო ოჯახთან ერთად დაღუპული, ლეიბ-მედიკოსის ვაჟის, გლებ ბოტკინის გახსენებით, ერთხელ მან ანასტასია შენიშნა სარკმელთან და მის დასანახად დაიხარა. დაცვამ კი იგი უმალვე გააძევა ამის გამო და დახვრეტით დაემუქრა, თუ კიდევ ითავხედებდა და მიუახლოვდებოდა მეფის ასულების ფანჯრებს.
1918 წლის 3 მაისს ცნობილი გახდა, რომ ნიკოლოზის, ალექსანდრასი და მარიას მოსკოვს გამგზავრება რაღაც მიზეზით გადაიდო და ისინი იძულებულნი შეიქმნენ ეკატერინბურგში დარჩენილიყვნენ ინჟინერ იპატიევის სახლში. სახლი ახალი ხელისუფლების მიერ სპეციალურად მეფის გვარის განსათავსებლად იყო გამოყოფილი. სწორედ ამ დროით დათარიღებულ წერილში იმპერატრიცა ქალიშვილებს მედიკამენტების ყაირათიანად გამოყენებას ავალებდა — ამ სიტყვის ქვეშ კი ძვირფასეულობა იგულისხმება, რომელთა წამოღებაც მათ უნდა მოეხერხებინათ. უფროსი დის ტატიანას ხელმძღვანელობით ანასტასიამ წამოღებული ძვირფასეულობა კაბის კორსეტში ჩაიკერა— ხელსაყრელი პირობების შემთხვევაში, ამ ძვირფასეულობით ისინი თავისუფლებისა და გადარჩენისკენ წასვლის საშუალების ყიდვას აპირებდნენ. 19 მაისს გადაწყდა, რომ დარჩენილი ქალიშვილები და იმხანად საგრძნობლად მომაგრებული ალექსეი მშობლებსა და მარიას უნდა შეერთებოდნენ ეკატერინბურგში. მომდევნო დღეს, 20 მაისს, ოთხივენი ისევ ორთქლმავალ "რუსში" ჩასხდნენ და ტიუმენისკენ გასწიეს. თვითმხილველთა გახსენებით, გოგონები ჩაკეტილი კარეტებით მიჰყავდათ, ალექსეი კი თავის დენშიკთან ერთად მიდიოდა. კაიუტაში მათთან შესვლა ექიმისთვისაც კი აკრძალული იყო. 22 მაისს გემი ტიუმენს მიადგა, საიდანაც ოთხივენი სპეცმატარებლით წაიყვანეს ეკატერინბურგში. ამ დროს ანასტასია მაინც კარგ გუნებაზე იყო; ამ მოგზაურობის შესახებ მის წერილში იუმორის ნოტებიც კი ისმის:
23 მაისს, დილის 9 საათზე მატარებელი ეკატერინბურგის სადგურში ჩამოდგა. აქ ბავშვებს მათთან ერთად მყოფი ფრანგულის მასწავლებელი ჟიიარი, მატროსი ნაგორნი და ფრეილინები ჩამოაცილეს. მატარებელს ეკიპაჟები მიაყენეს და 11 საათისთვის ოლღა, ტატიანა, ანასტასია და ალექსეი ინჟინერ იპატიევის სახლში მიიყვანეს.
"განსაკუთრებული დანიშნულების სახლში" ცხოვრება ერთფეროვნად მიედინებოდა. ადგომა დილის 9-ზე, საუზმე. 14:30 სადილი, 17-ზე შუადღის ჩაი და ვახშამი საღამოს 20:00. დასაძინებლად ოჯახი 22:30 წვებოდა. ანასტასია დებთან ერთად კერავდა და ბაღში მუშაობდა, აგრეთვე ბანქოს თამაშობდა და დედას სასულიერო ლიტერატურას უკითხავდა. ოდნავ მოგვიანებით, გოგონებს პურის გამოცხობაც ასწავლეს, რაც მათ ძალიან მოეწონათ. 1918 წლის 18 ივნისს, სამშაბათ დღეს ანასტასიამ თავისი უკანასკნელი და რიგით მე-17 დაბადების დღე გადაიხადა. იმ დღეს მშვენიერი ამინდი დაიჭირა, მხოლოდ საღამოსკენ გაავდრდა. იასამანი ყვაოდა. გოგონებმა პური გამოაცხეს და ალექსეი ბაღში გაიყვანეს, მალე მთელი ოჯახი მათ შეუერთდათ. საღამოს 8 საათზე ივახშმეს და რამდენიმე ხელი ბანქოც ითამაშეს. დასაძინებლად, ჩვეულებრივ, 10:30 დაწვნენ.
დახვრეტა
მიჩნეულია, რომ მეფის ოჯახის დახვრეტის გადაწყვეტილება ურალის საბჭომ ოფიციალურად 16 ივლისს მიიღო ქალაქის თეთრგვარდიელებისთვის შესაძლო გადაცემისა და თითქოს მეფის ოჯახის გადასარჩენი შეთქმულების აღმოჩენის შემდეგ. 16 ივლისის ღამეს, 23:30 ურალსაბჭოს ორმა განსაკუთრებით უფლებამოსილმა პირმა სამეფო ოჯახის წევრების დახვრეტის წერილობითი ბრძანება დაცვის რაზმის მეთაურს პ. ზ. ერმაკოვსა და სახლის კომენდანტს, საგანგებო საგამოძიებო კომისიის კომისარ ი. მ. იუროვსკის გადასცა. დასჯის მეთოდის შესახებ მოკლეხნიანი კამათის შემდეგ მეფის ოჯახობა გააღვიძეს და ვითომც სროლებისას კედლიდან ანასხლეტი ტყვიებით დაღუპვის თავიდან აცილების მიზნით ქვედა, ნახევრად სარდაფისებურ კუთხის ოთახში ჩასვლა შესთავაზეს. იაკობ იუროვსკის ანგარიშის მიხედვით, რომანოვები ბოლო წუთამდე ვერაფერს ხვდებოდნენ.
სარდაფში, იმპერატრიცას მოთხოვნით, სკამები ჩაიტანეს, სადაც ის და მეფე ნიკოლოზი დასხდნენ ვაჟიშვილთან ერთად. ანასტასია დების გვერდით უკან იდგა. გოგონებს თავიანთი ხელჩანთებიც ჩაეტანათ, ანასტასიას კი საყვარელი მწევარი ჯიმი, რომელიც გადასახლების მთელი პერიოდის განმავლობაში მეფის ასულს არ მოუშორებია. არსებობს მონაცემები, რომ პირველი ზალპის შემდეგ ანასტასია, ტატიანა და მარია ცოცხლები დარჩნენ, ისინი კაბებში ჩაკერებულმა ძვირფასეულობამ იხსნა. მოგვიანებით, გამომძიებელ სოკოლოვის მიერ გამოკითხული მოწმეების დაკითხვის თანახმად, ანასტასია სიკვდილს ყველაზე დიდხანს ებრძოდა, ამიტომაც, მის მოსაკლავად, ხიშტებითა და ბარებით მოუწიათ მოქმედება.
ისტორიკოს ედვარდ რაძინსკის მიერ მოკვლეული მასალებით, ყველაზე დიდხანს ანა დემიდოვამ, ალექსანდრას პირისფარეშმა იცოცხლა, რომელმაც ძვირფასეულობით სავსე ბალიში აიფარა დაცხრილვისას. ოჯახის წევრთა ცხედრებთან ერთად ანასტასიას ცხედარიც მათი საწოლებიდან მოხსნილ ზეწრებში გაახვიეს და „ოთხი ძმის გაკვეთილში“ წაიღეს დასამარხად. ადგილზე გვამები, ხიშტებითა და გოგირდმჟავის გამოყენებით, საბოლოოდ დაამახინჯეს და ერთ-ერთ ძველ გაუქმებულ მაღაროში ჩაყარეს. მოგვიანებით, გამომძიებელმა სოკოლოვმა ანასტასიას მწევრის, ჯიმის გვამი იპოვა. დახვრეტის შემდეგ დიდი მთავრების ოთახში ანასტასიას ნახელავი უკანასკნელი ნახატი იქნა აღმოჩენილი — „საქანელა ორ არყის ხეს შორის“.
დახასიათება
თანამედროვეთა მოგონებით, ანასტასია იყო დაბალი და ჩადგმული, ღია წაბლისფერი, მოწითურო თმებითა და მამისგან გამოყოლილი ცისფერი თვალებით. გოგონას თავისუფალი და ლაღი ხასიათი ჰქონდა, ლაპტის, ფანტისა და სერსოს თამაში იტაცებდა; შეეძლო დამალობანას თამაშისას სასახლეში საათობით ერბინა დაუღალავად. იოლად ძვრებოდა ხეებზე და ხშირად ბავშვური ჯიუტობის გამო ხიდან არაფრით აღარ ჩამოდიოდა. უსაზღვრო ფანტაზიის უნარი ჰქონდა. არც თუ იშვიათად, დებს, ძმასა და ახალგზარდა სეფექალებს ცხვირზე მარწყვის წვენს უსვამდა. ანასტასიამ შემოიტანა მოდაში თმაში ჩაწნული ყვავილები, რაც მას ძალიან ახარებდა.
thumb|left|200px|ანასტასია მორიგი მიმიკური სცენის შესრულებისას. ანასტასია უფროს დას, მარიას, თითქმის არ სცილდებოდა, ძმას აღმერთებდა და საათობით ართობდა მას, როდესაც ეს უკანასკნელი მორიგი სნეულების გამო ლოგინს ეჯაჭვებოდა. ანა ვირუბოვა იხსენებდა, რომ „ანასტასია თითქოს ვერცხლის წყლისგან იყო ჩამოსხმული, ვიდრე სისხლისა და ხორცისგან“. ერთხელ, სამი-ოთხი წლისა იქნებოდა, კრონშტადტში მაღალჩინოსანთა მიღებაზე მაგიდის ქვეშ შეძვრა და სტუმრებს ფეხებზე დაუწყო ფხაჭვნა, ვითომ, ძაღლი იყო. რის გამოც, მამისგან მკაცრი შენიშვნა მიიღო. მას კომედიური მსახიობის მკაფიოდ გამოხატული ნიჭი ჰქონდა, ხშირად გარშემომყოფთ აჯავრებდა ლაპარაკს, რაც იმდენად ოსტატურად გამოსდიოდა, რომ ალექსეიმ ერთხელ უთხრა: „ანასტასია, თეატრში უნდა გამოდიოდე, ძალიან სასაცილო იქნება, მერწმუნე!“
რაზეც მოულოდნელი პასუხი მიიღო, რომ ახალგაზრდა მეფისწული თეატრში ვერ გამოვიდოდა, რადგან, სხვა მოვალეობები ჰქონდა დაკისრებული. ხანდახან თავისი ხუმრობით ხალხს იმდურებდა კიდეც. ერთხელ, გუნდაობისას, მან უფროს და ტატიანას გუნდა ისე ძლიერად მოარტყა სახეში, რომ ამ უკანასკნელმა თავი ვეღარ შეიკავა და დაეცა; თავად ანასტასია კი, საკუთარი საქციელით შეშინებული დიდხანს ტიროდა დედის კალთაში. დიდი მთავრინა ნინა გრიგორიევნა მოგვიანებით იხსენებდა, რომ პატარა ანასტასია მას სიმაღლეს ვერაფრით პატიობდა და თამაშისას ხან ფეხს უდებდა, ხან კი კაწრავდა.
აკურატულობითა და წესრიგით პატარა ანასტასია არ გამოირჩეოდა, უკანასკნელი იმპერატორის კარზე აკრედიტებული ამერიკის ელჩის მეუღლე ჰელი რივზი იხსენებდა, რომ ერთხელ თეატრში, ხელ-პირ მოთხუპნული ანასტასია შოკოლადს შეექცეოდა გემრიელად, თეთრი ხელთათმანების მოხსნა კი დავიწყნოდა. ჯიბეებში სულ შოკოლადები და კანფეტი ეწყო, რასაც ყველას უხვად ჩუქნიდა.
ანასტასიას ცხოველებიც უყვარდა. თავიდან მას ძაღლი ჰყავდა, მეტსახელად შვიბსიკი, რომელსაც არაერთი სახალისო ამბავი უკავშირდება. პატარა ანასტასია დაწოლაზე უარს აცხადებდა სანამ ძაღლსაც არ მიუწვენდნენ. ერთხელ შვიბსიკი დაკარგა და მანამ ეძახდა ოთხფეხა მეგობარს, სანამ ტახტის ქვემოდან არ გამოაძვრინა. 1915 წელს, როდესაც შვიბსიკი ინფექციის შედეგად გარდაეცვალა, ანასტასია რამდენიმე კვირის განმავლობაში უნუგეშო მდგომარეობაში იმყოფებოდა. დებთან და ძმასთან ერთად ძაღლი გამოიგლოვა და პეტერჰოფში საბავშვო კუნძულზე მიაბარა მიწას. შემდგომ მან ჯიმი გაიჩინა.
thumb|ანასტასიას მიერ აკვარელებით შესრულებული ნახატი. დაახ. 1905 წ. ანასტასიას უყვარდა ხატვა, რაც არც თუ ურიგოდ გამოსდიოდა. სიამოვნებით უკრავდა ძმასთან ერთად გიტარასა და ბალალაიკაზე, ქსოვდა, კერავდა, უყურებდა კინოფილმებს, გატაცებული იყო, იმხანად მოდური, ფოტოგრაფირებით, ჰქონდა საკუთარი ფოტოალბომი; სულ ტელეფონზე იყო ჩამოკიდებული, ანდაც კითხულობდა ან საწოლზე გორაობდა. ომის დროს, მშობლებისგან მალულად, მოწევა დაიწყო, რასაც უფროსი დის, ოლღას, კომპანიაში ახერხებდა. დიდ მთავარს კარგი ჯანმრთელობა არ ჰქონია. ბავშვობიდან ტერფების ტკივილი აწუხებდა, რაც ფეხის ბერა თითების თანდაყოლილ გაღუნულობას მიეწერებოდა (ლათ. hallux valgus). ამ სინდრომით იქნა მოგვიანებით ერთ-ერთ თვითმარქვია ანასტასიასთან - ანა ანდერსონთან გაიგივებული. სუსტი წელი ჰქონდა, თან, კუნთების გამამაგრებელი ვარჟიშის თავიდან ასაცილებლად, მასთან მისულ მასაჟისტ ქალს ხან ბუფეტში, ხანაც საწოლის ქვეშ ემალებოდა. უმცირესი განაკაწრების დროსაც კი მას სისხლდენა ანომალიურად დიდხანს არ უჩერდებოდა, რასაც ექიმები დედისგან გამოყოლილ ჰემოფილიას უკავშირებდნენ.
როგორც მეფის ოჯახის მკვლელობის გამომძიებელი გენერალი მ.კ. დიტერიხსი მოწმობს: "დიდი მთავარი ანასტასია 17 წლის ასაკის მიუხედავად, სულ მთლად ბავშვი იყო. ასეთ შთაბეჭდილებას ის საკუთარი გარეგნობითა და მხიარული ხასიათით ტოვებდა." «кубышка», ასე აბრაზებდნენ დები. მას ადამიანების სუსტი მხარის შემჩნევა და იმიტირების კარგი უნარი ჰქონდა. ის ბუნებრივად ბოძებული ნიჭის მქონე კომიკოსი იყო. ხშირად, ყველას აცინებდა, თან საკმაოდ სერიოზულ გამომეტყველებას არ კარგავდა. ხშირად შილერის და გოეთეს პიესებს კითხულობდა, უყვარდა მალო და მოლიერი, დიკენსი და შარლოტ ბრონტე. კარგად უკრავდა როიალზე და დედასთან ერთად სიამოვნებით ასრულებდა ოთხ ხელში შოპენის, გრიგის, რახმანინოვისა და ჩაიკოვსკის პიესებს.
ფრანგულის მასწავლებელი ჟიიარი ასე იხსენებდა მას:
ნეშტების აღმოჩენა
thumb|200px|განინა იამას მონუმენტი. „ოთხი ძმის“ მიჯნა სოფელ კოპტიაკიდან რამდენიმე კილომეტრში, ეკატერინბურგის მახლობლად მდებარეობს. ერთ-ერთი ორმო იუროვსკის რაზმმა ამოთხარა მეფის ოჯახის წევრებისა და მათი მსახურების ჩასამარხად. ადგილის გასაიდუმლოება თავიდანვე ვერ მოხერხდა, რადგან მიჯნაზე ეკატერინბურგისკენ მიმავალი გზა გადის და დილაადრიან პროცესია სოფლელმა გლეხის ქალმა ნატალია ზიკოვამ შეამჩნია, შემდეგ კი რამდენიმე სხვა ადამიანმაც. წითელარმიელებმა ისინი იარაღის მუქარით გაყარეს საიდუმლო ადგილიდან. იმავე დღეს, ოდნავ მოგვიანებით, მიჯნაზე სროლის ხმები გაისმა. უჩვეულო მოვლენით გაოცებული ადგილობრივი მოსახლენი რამდენიმე დღეში მიჯნას ეწვივნენ, ანუ როდესაც ალყა უკვე მოხსნილი იყო და რამდენიმე ძვირფასი ნივთიც აღმოაჩინეს, რაც, როგორც ჩანს, ჯალათებს სიჩქარეში დარჩენოდათ.
1919 წლის 23 მაისიდან 17 ივნისის ჩათვლით გამომძიებელი სოკოლოვი ხსენებული მიდამოების დაზვერვასა და ადგილობრივების გამოკითხვას აწარმოებდა. 6 ივნისიდან 10 ივლისამდე ადმირალ კოლჩაკის ბრძანებით, განინა იამას გათხრები დაიწყო, რასაც თეთრგვარდიელთა ქალაქიდან უკან დახევამ შეუშალა ხელი. 1991 წლის 11 ივლისს განინა იამაში, დაახლოებით, ერთი მეტრის სიღრმეში, ცხედრების ნაშთები აღმოაჩინეს, რომელთა იდენტიფიცირების შემდეგ დადგინდა, რომ ისინი მეფის ოჯახის წევრებსა და მათ მსახურებს ეკუთვნოდათ. გვამი, სავარაუდოდ ანასტასიას კუთვნილი, აღინიშნა ნომრით 5. მასთან დაკავშირებით ეჭვებიც გაჩნდა — სახის მთელი მარცხენა მხარე სულ დამსხვრეული იყო. რუსი ანთროპოლოგები ნაკუწების შეერთებასა და ერთიანი სახის აღდგენას ლამობდნენ, რათა მოწყვეტილი ნაწილი აღედგინათ. ურთულესი სამუშაოების შემდეგ შედეგი მაინც საეჭვო იყო. რუსი სპეციალისტები ნაპოვნი ჩონჩხის სიმაღლიდან ამოდიოდნენ და ფოტოებს ადარებდნენ, ამერიკელმა მკვლევარებმა კი ეს ეჭვქვეშ დააყენეს. მათი აზრით, დაკარგული სხეული სწორედ ანასტასიასი უნდა ყოფილიყო, რადგან არც ერთი ცხედრის გამოკვლევამ არ აჩვენა განუვითარებელი ჩონჩხის ნიშნები, ვთქვათ, განუვითარებელი ლავიწი ან სიბრძნის კბილები, ანდაც, განვითარებადაუსრულებელი ნეკნები ზურგში, რომლის აღმოჩენასაც ელოდნენ ისინი 17 წლის გოგონას გვამის მიგნებისას.
1998 წელს, როდესაც საიპმერატორო ოჯახის წევრთა ცხედრები საბოლოოდ იქნა მიწას მიბარებული, 5’7" სიგრძის სხეული ანასტასიად იქნა სახელდებული. დახვრეტამდე ექვსიოდე თვით ადრე გადაღებულ ფოტოზე გოგონა თავის დებზე რამდენიმე დიუმით დაბალი ჩანს. მეცნიერებს ნაკლებსარწმუნოდ ეჩვენებათ, რომ ანასტასია თავისი სიცოცხლის ბოლო თვეებში შესამჩნევად გაზრდილიყო. მისი რეალური სიმაღლე დაახლოებით 5’2" იყო. ეჭვების საბოლოოდ გაფანტვა 2007 წელსღა მოხერხდა, როდესაც ე. წ. პეროსენკოვის ტბორზე ახალგაზრდა ქალ-ვაჟის ნეშტები აღმოჩნდა, რომელთა იდენტიფიცირებისას დადგინდა, რომ ისინი ბატონიშვილები ალექსეი და მარია იყვნენ. გენეტიკურმა ექსპერტიზამ პირველადი დასკვნები დაადასტურა. მოცემული ინფორმაცია ოფიციალურად რუსეთის პროკურატურასთან არსებულმა საგამოძიებო კომიტეტმა 2008 წლის ივლისში დაადასტურა და დაადგინა: აღმოჩენილი ნაშთები ეკუთვნის რუსეთის იმპერატორის მიემკვიდრეებს დიდ მთავრინა მარიასა და ბატონიშვილ ალექსეის.
ცრუ ანასტასიები
thumb|[[ანა ანდერსონი]] დარხეული ხმები იმის შესახებ, რომ მეფის ერთ-ერთი ქალიშვილი გადაურჩა სიკვდილს—ან იპატიევის სახლიდან გაქცევით, ანდაც ჯერ კიდევ რევოლუციამდე, ერთ-ერთი პირისფარეშის სახელს ამოფარებული გადაიხვეწა, რუს ემიგრანტებში დიდი პოპოლარობით სარგებლობდა იმპერატორის ოჯახის დახვრეტიდან დიდი ხნის განმავლობაში. რიგი ადამიანების მიერ ანგარების მიზნით გავრცელებულ ინფორმაციას, რომ მეფის უმცროსი ქალიშვილი ანასტასია შეიძლებოდა გადარჩენილიყო, 30-ზე მეტი ცრუ-ანასტასიას გამოჩენა მოჰყვა. ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი თვითმარქვია ანა ანდერსონი იყო, რომელიც ამტკიცებდა, რომ ჯარისკაცმა, გვარად ჩაიკოვსკიმ მისი სარდაფიდან ამოყვანა შეძლო, როდესაც დაინახა, რომ ის ცოცხალი იყო.
ამავე ისტორიის სხვა ვერსია გააჟღერა ყოფილმა ავსტრიელმა სამხედრო მოხელემ ფრანც სვობოდამ სასამართლო პროცესზე, როდესაც ანა ანდეროსნი ცდილობდა „მამამისის“ იპოთეკური მემკვიდრეობის მიღების მიზნით სახელის აღდგენას. სვობოდამ განაცხადა, რომ თვითონ გადაარჩინა დაჭრილი მთავრინა, თანაც, მისი ვერსიით, ანასტასია „შეყვარებული მეზობლის“, ვინმე „ ხ“-ს სახლში გადაიყვანა მალულად. ეს ვერსია ბევრ უზუსტობას შეიცავდა, მაგალითად, კომენდანტის საათის დარღვევის ფაქტს, რაც იმ მომენტში ყოვლად შეუძლებელი იყო, მთელ ქალაქში დიდი მთავრის გაქცევის შესახებ გამოკრული აფიშებისა და მისი უშედეგო ძებნის შესახებ, რომელთაც არაფერი მოუტანიათ.
იმხანად ეკატერინბურგში მყოფმა დიდი ბრიტანეთის გენერალუმა კონსულმა თომას ჰილდებრანდ ფრესთონმა ეს მოსაზრებები არ გაიზიარა. ამის მიუხედავად, ანდერსონი მთელი ცხოვრების განმავლობაში სასამართლო პროცესების დაუსრულებელ წრებრუნვაში იმყოფებოდა თავისი „მეფური წარმომავლობის“ დასამტკიცებლად, მის სიცოცხლეში საბოლოო გადაწყვეტილება გამოტანილი არ ყოფილა. ანდერსონმა წიგნიც კი დაწერა სათაურით: „მე, ანასტასია“.
ანა ანდერსონის გარდაცვალების შემდეგ, 1984 წელს დნმ-ანალიზით დადგინდა, რომ იგი სინამდვილეში ფრანცისკა შანკოვსკაია იყო და ბერლინის ქარხანაში მუშაობდა, სადაც უბედური შემთხვევის შედეგად, სერიოზულად დაიჭრა და ფსიქიკური შოკი მიიღო, რისგანაც მთელი ცხოვრება ბოლომდე ვერ განიკურნა.
სხვები
კიდევ ერთი ცრუ-ანასტასია მხატვარი ევგენია სმიტი (ევგენია სმეტისკო) იყო, რომელმაც აშშ-ში „მემუარებიც“ გამოუშვა, სადაც თავისი „სასწაულებრივი გადარჩენა“ აღწერა. მან საკმაო ყურადღება მიიქცია და სახელის სპეკულირებით ფინანსურადაც მოითბო ხელი. ანასტასიის გადარჩენის ხმები განსაკუთრებით მას მერე დაირხა, რაც გავრცელდა ინფორმაცია, რომ მეფისწული შეიძლებოდა მეზობელ სახლში მიმალულიყო და მერე მატარებლით გადახვეწილიყო; ამიტომ, 1918 წელს ყველა ახლომდებარე სახლსა და ახლოსჩავლილ მატარებელს ჩხრეკდნენ. ანასტასიას შორეული ნათესავის უფლისწულ ივან კონსტანტინეს-ძის მეუღლე ელენა პეტროვნა იხსენებს, რომ პერმში 1918 წელს მასთან საკანში ახალგაზრდა გოგონა შეიყვანეს, რომელიც ამბობდა რომ ანასტასია იყო. ელენამ კი დაცვას უთხრა, რომ გოგონას არ იცნობდა, ამიტომაც, ქალიშვილი უკანვე გაიყვანეს.
კანონიზაცია
უკანასკნელი მეფის ოჯახის ახალწამებულთა ჩინით კანონიზაცია ჯერ საზღვარგარეთ გადახვეწილმა რუსულმა მართლმადიდებლურმა ეკლესიამ მოახდინა 1981 წელს. რუსეთში კი კანონიზაციისთვის მზადება 1991 წლიდან დაიწყო, როდესაც განინა იამას გათხრები განახლდა. არქიეპისკოპოს მელქისედეკის დალოცვით, 7 ივლისს მიჯნაში მოსახსენიებელი ჯვარი აღმართეს. 1992 წლის 17 ივლისს მეფის ოჯახის წევრთა ნეშტების ჩამარხვის ადგილას პირველი საარქიეპისკოპოსო საჯვარო მსვლელობა მოეწყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომანოვების დინასტია კატეგორია:რუსეთის სამეფო ოჯახის წევრები კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 1918 კატეგორია:რუსეთის იმპერატორებისა და დიდი მთავრების ასულები კატეგორია:წმინდა ეკატერინეს ორდენის კავალრები
გალდამესი
გალდამესი  — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ბასკეთის ავტონომიური გაერთიანების ბისკაიის პროვინციის ლას-ენკარტასიონესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 44,5 კმ². მოსახლეობა — 838 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
ავსტრია-ოსმალეთის ომები
ავსტრია-ოსმალეთის ომები XVI-XVIII საუკუნეებში — ბრძოლა ოსმალეთსა და ავსტრიელ ჰაბსბურგებს შორის უნგრეთის, ტრანსილვანიისა და ბალკანეთის ნახევარკუნძულის ზოგიერთი ქვეყნის მიწა-წყლის ხელში ჩასაგდებად. ბალკანეთის ნახევარკუნძულის მნიშვნელოვანი ნაწილი ოსმალებმა უკვე XIV-XV საუკუნეებში დაიპყრეს. XVI საუკუნის 20-იან წლებში კი დაიწყო მათი დაპყრობითი ომების ახალი ეტაპი. 1521 წელს სუთანმა სულეიმანმა აიღო უნგრეთის სამეფოს უმნიშვნელოვანესი ციხე-ქალაქი ბელგრადი, ხოლო 1526 წლის 29 აგვისტოს მოჰაჩის ბრძოლაში სასტიკად დაამარცხა უნგრეთ-ჩეხიის ლაშქარი და ბუდა დაიკავა. 1529 წელს სულეიმანის ლაშქარმა ალყა შემოარტყა ვენას, მაგრამ ქალაქის აღება ვერ შეძლო. 1532-1533 წლებში კვლავ დალაშქრა ავსტრია. ხანგრძლივი გარემოცვისა და სისხლმრღვრელი ბრძოლების შემდეგ ოსმალებმა რამდენიმე ქალაქი აიღეს, მაგრამ ზამთრის მოახლოების გამო უკან დაიხიეს. 1533 წლის 23 ივლისს საზავო ხელშეკრულებით ავსტრიამ მიიღო უნგრეთის დასავლეთ და ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილი, მაგრამ ამის სანაცვლოდ სულთნისათვის ყოველწლიური ხარკის გადახდა იკისრა.
1540-1547 წლების ომის დროს ოსმალეთმა რამდენიმეჯერ დალაშქრა უნგრეთი და ავსტრია. 1547 წლის ზავით ავსტრიამ შეინარჩუნა უნგრეთის დასავლეთი ნაწილი, მისი ცენტრალური ნაწილი კი მოექცა 1541 წელს შექმნილ ბუდის საბეგკარბეგოში. აღმოსავლეთი უნგრეთი სულთნის ყმადნაფიც ადგილობრივ ფეოდალებს ებოძათ. 1551-1562 წლებსა და 1566-1568 წლების ომებში ძირითადად ტრანსილვანიისათვის წარმოებდა. ოსმალებმა დაიპყრეს ტემეშვარი (ტიმიშოარა, 1552), ეგერი (1553) და სიგეტვარი (1566). 1592-1606 წლების ომი დაიწყო ოსმალეთმა, რომელმაც 1596 წლის ოქტომბერს დაამარცხა ავსტრია-უნგრეთის ჯარი, მაგრამ წარმატება ვეღარ განავითარა. 1606 წელს ჟიტვატოროკის ზავით ავსტრიამ თავი გაითავისუფლა ხარკისაგან. ამიერიდან ავსტრია-ოსმალეთის ომებში დაიწყო გარდატეხა. შეჩერდა ოსმალეთის წინსვლა ცენტრალური ევროპისაკენ.
ავსტრია-ოსმალეთის 1660-1664 წლების ომში ვერც ერთმა მხარემ ვერ შეძლო ახალი მიწების შემატება. 1683-1699 წლების ომი ოსმალეთმა გააჩაღა. მისმა მრავალრიცხოვანმა ლაშქარმა ალყა შემოარტყა ვენას (1683 წლის 14 ივლისი - 12 სექტემბერი), მაგრამ ქალაქი ისხნა პოლონეთის მეფე იან III სობესკიმ. 1684 წელს პაპის ინიციატივით შეიქმნა ანტიოსმალური „საღვთო ლიგა“ (ავსტრია, ვენეცია, პოლონეთი), რომელსაც 1686 წლიდან რუსეთიც შეუერთდა. ლიგის წევრებმა მნიშვნელოვანი გამარჯვებები მოიპოვეს. 1699 წელს კარლოვიცის ზავით, ოსმალეთმა პირველად დაკარგა დაპყრობილი ტერიტორიები ბალკანეთში, დათმო ტრანსილვანია და მდინარეების დუნაის, დრავასა და სავას შორის მდებარე სლავებით დასახლებული მიწები. დაიწყო ევროპიდან თურქების განდევნის ხანგრძლივი პროცესი. ავსტრიისა და მისი მოკავშირე ვენეციის გამარჯვებით დამთავრდა აგრეთვე 1716-1718 წლების ომი, რომლის შედეგადაც ოსმალეთმა დაკარგა ჩრდილოეთი სერბია ბელგრადითურთ და ვლახეთის, ხორვატიისა და ბოსნიის ნაწილი.
ბარში
ბარში — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ეცერის თემი (სოფლები: ბარში, გვალდერი, ისკარი, კალაში, ლადრერი, ლანტელი, ლაშხრერი, უსგვირი, უღვალი, ფხუტრერი, ქურაში, ცალანარი, ჭელირი, ჰებუდი). მდებარეობს ცალგმილის (კავკასიონის შტოქედი) სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ლეშთის (ენგურის შენაკადი) მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 1480 მ, მესტიიდან 30 კმ.
ავსტრია-ოსმალეთის ომები
1737-1739 წლების ომი ოსმალეთმა დროებით დაიბრუნა ეს ქვეყნები. 1788-1790 წლების ომი ავსტრიამ დაიწყო (რუსეთ-ავსტრიის 1781 წლის ხელშეკრულება შესაბამისად). თავდაპირველად ომი ავსტრიისათვის არახელსაყრელად მიმდინარეობდა, მაგრამ, რუსეთ-ოსმალეთის 1787-1791 წლების ომში რუსეთის არმიის გამარჯვებამ ავსტრიის ჯარებს მისცა ბუქარესტის, ბელგრადის, კრაიოვოს დაკავების შესაძლებლობა. ინგლისისა და პრუსიის გავლენით, რომლებიც დაინტერესებული იყვნენ რუსეთის დასუსტებით და ავსტრიის ჩაბმით ანტიფრანგულ კოალიციაში, ავსტრიამ ომი შეწყვიტა. სისტოვის (ახლანდელი სვიშტოვი) სეპარატული ხელშეკრულებით (1791 წლის 4 აგვისტო) ავსტრიამ ოსმალეთს დაუბრუნა ამ ომის დროს დაკავებული ყველა ტერიტორია, გარდა ხოტინის ციხისა და ოლქისა (რაც ოსმალეთს დაუბრუნდა რუსეთ-ოსმალეთის ომის დამთავრების შემდეგ).
ბარში
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 54 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ავსტრია-ოსმალეთის ომები
ლიტერატურა
კატეგორია:ოსმალეთის იმპერიის ომები კატეგორია:საღვთო რომის იმპერია კატეგორია:ავსტრიის ომები კატეგორია:რუსეთის ომები კატეგორია:ესპანეთის ომები კატეგორია:XVI საუკუნის ომები კატეგორია:XVII საუკუნის ომები კატეგორია:XVIII საუკუნის ომები კატეგორია:ომები ქვეყნებს შორის
ცხვარიჭამია
ცხვარიჭამია — სოფელი საქართველოში, მცხეთა მთიანეთის მხარის მცხეთის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: თეზამი, კევლიანი, მშრალხევი, ლელუბანი, მამკოდა). მდებარეობს საბადურის ქედზე, მდინარე თეზმის ხეობაში, ზღვის დონიდან 1180 მეტრზე. ცხვარიჭამია ითვლება რეკრეაციულ-კლიმატურ საკურორტო ზონად, სასუნთქი ორგანოების მკურნალობისა და პროფილაქტიკისთვის. მდიდარია მცენარეული საფარით. ზაფხული თბილი და ხანგრძლივია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 57 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Gnamptogenys major
Gnamptogenys major — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ვილსანდის ეროვნული პარკი
ვილსანდის ეროვნული პარკი (Vilsandi rahvuspark) — ეროვნული პარკი ესტონეთში, საარემაას მაზრაში. მოიცავს კუნძულ ვილსანდის ნაწილს, მიმდებარე პატარა კუნძულებს, კუნძულ საარემაას დასავლეთ ნაწილს და ჰარილაიდის ნახევარკუნძულის ნაწილს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესტონეთის ეროვნული პარკები
ფილიპსბურგი (სინტ-მარტენი)
ფილიპსბურგი (Philipsburg) — სინტ-მარტენის დედაქალაქი და კომერციული ცენტრი 1338 მოსახლით.
კუნძული აღმოაჩინა ქრისტეფორე კოლუმბმა 1493 წლის 11 ნოემბერს. იმ დროს კუნძულზე სახლობდნენ არავაკები. ფილიპსბურგი 1763 წელს ნიდერლანდების შოტლანდიელმა კაპიტანმა ჯონ ფილიპსმა დააარსა. ქალაქი მალევე გახდა საერთაშორისო ვაჭრობის ცენტრი. მის მახლობლად მდებარეობს ორი ისტორიული ფორტი: ფორტი ამსტერდამი და ფორტი ვილჰემი.
სქოლიო
კატეგორია:სინტ-მარტენის ქალაქები კატეგორია:კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნების დედაქალაქები
საფრანგეთი 1932 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საფრანგეთმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეცხრედ იასპარეზა 1932 წელს, აშშ-ის ქალაქ ლოს-ანჯელესში. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 19 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1932 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:საფრანგეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
საპატიო ლეგიონის ორდენი
მინი|200პქ|საპატიო ლეგიონის ორდენი, 1804. საპატიო ლეგიონის ორდენი (ოფიც. ფრანგ. Ordre national de la Légion d'honneur), საფრანგეთის ორდენი დაწესებული ნაპოლეონ ბონაპარტეს, საფრანგეთის რესპუბლიკის პირველი კონსულის, მიერ 1802 წლის 19 მაისს. ეს არის საფრანგეთის უმაღლესი ჯილდო და მას ანიჭებს საფრანგეთის პრეზიდენტი უდიდესი სამხედრო და სამოქალაქო მიღწევებისთვის. ორდენის დევიზია „ღირსება და სამშობლო“ („Honneur et patrie“).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის ორდენები
Gnamptogenys malaensis
Gnamptogenys malaensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბორის I
ბორის I ან ბორის-მიხეილ ბულგარელი (გ. 2 მაისი, 907) — ბულგარეთის მეფე 852-889 წლებში, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე   არის ძველი სტილით 2 მაისი, ახალი სტილით — 15 მაისი. 865 წელს ქრისტიანობა ოფიციალურ რელიგიად გამოაცხადა. გაქრისტიანების შემდეგ კი ბიზანტიის იმპერატორ მიხეილ III-ის პატივსაცემად მიიღო მეორე სახელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბულგარეთის მმართველები კატეგორია:X საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 2 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 907
Big Blue Ball
Big Blue Ball — პიტერ გებრიელისა და სხვადასხვა შემსრულებლის ერთობლივი ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2008 წლის აპრილში.
ალბომი იწერებოდა 15 წლის განმავლობაში. მასზე მუშაობდა მრავალი მუსიკოსი. გებრიელის თქმით, ყველა მთავარი სიმღერა ჩაწერილი იქნა 90-იანი წლების დასაწყისში, მაგრამ ბევრი ფირი იყო არეული და მათმა მოწესრიგებამ პიტერს ბევრი დრო წაართვა. ალბომზე მუშაობდა პროდიუსერი სტივენ ჰეიგი.
ალბომზე, გარდა გებრიელისა, მუშაობდნენ: შინედ ო'კონორი, კარლ ვალინგერი, ნატაშა ატლასი, პაპა ვემბა. რამდენიმე სიმღერაში პიტერი მთავარ ვოკალურ პარტიას ასრულებს. დისკი შეიცავს დასავლურ, აფრიკულ და აზიურ მოტივებს.
პირველი სიმღერა, რომელიც ალბომის სარეკლამოდ სინგლის სახით გამოჩნდა გაყიდვაში, არის Whole Thing. იგი აგრეთვე შეტანილია ტელესერიალში Long Way Down.
სქოლიო
კატეგორია:პიტერ გებრიელის ალბომები კატეგორია:2008 წლის ალბომები
Gnamptogenys mecotyle
Gnamptogenys mecotyle — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Gnamptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ectatomminae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბანისხევი
ბანისხევი — მდინარე ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, მტკვრის შენაკადი. სიგრძე 16 კმ, აუზის ფართობი 49,2 კმ², წყლის საშუალო წლიური ხარჯი 1,73 მ³/წმ. სათავე აქვს ლომისმთის (მესხეთის ქედი) სამხრეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 1992 მ. მიედინება წიწვიანი და შერეული ტყეებით შემოსილ ღრმა და ვიწრო ხეობაში. მტკვარს სოფელ რველის მახლობლად ერთვის. მისი 36 პატარა შენაკადის საერთო სიგრძეა 42 კმ.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მდინარეები კატეგორია:მტკვრის შენაკადები
Welcome to the Machine
„Welcome to the Machine“ — მეორე სიმღერა ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის 1975 წლის ალბომზე Wish You Were Here. იგი აღსანიშნავია სინთეზატორებისა და გიტარების დამუშავებული ჟღერადობით, ისევე როგორც ფირის ეფექტების გამოყენებით.
თემა
სიმღერა აღწერს ჯგუფის ურთიერთობას მუსიკალურ ინდუსტრიასთან, რომელიც წარმოადგენს ფულის მანქანას და არა მხატვრული გამოხატულების მაგალითს. სიუჟეტში საუბარია დამწყებ მუსიკოსზე, რომელიც მუსიკალური ინდუსტრიის, „მანქანის“ ნაწილად იქცევა. ტექსტი მსმენელს უამბობს პერსონაჟის წარსულის შესახებ - „You bought a guitar to punish your ma, you didn't like school, and you know you're nobody's fool“(„დედაშენის ჯიბრზე იყიდე გიტარა / ვინ მოგატყუებდა, სკოლაც არ გიყვარდა“). ბიჭუნას პირადი ალუზიები იმსხვრევა სტრიქონებით „What did you dream, it's alright we told you what to dream“ („რა გესიზმრა? / კარგი, ჩვენ თავად გითხარით, რა გესიზმრებოდა“).
"„Welcome to the Machine“ ასევე არის ჩვენსა და მათ შორის დაპირისპირებაზე და ზოგადად იმათზე, ვინც ჩართულია მასობრივი ინფორმაციის გავრცელების პროცესში. ერთადერთხელ, როდესაც გამოვიყენეთ ფირის სიჩქარის ცვლილება, რათა ვოკალისტისთვის დახმარება გაგვეწია, იყო „The Machine Song“-ის ერთ-ერთი სტრიქონი. ეს ტაქტი ვერ ვიმღერე, იმის გამო, რომ მაღალ რეგისტრში იყო მოქცეული, ამიტომ ჩანაწერი ნახევარი ტონით დავწიეთ და ძირითად ფირზე ჩავსვით."
სიმღერის ბოლოს ჟღერს აღფრთოვანებული ხმები და ხმაური (უკანასკნელი ეფექტია ნაბიჯის მსგავსი ხმა, რომელიც ოდნავ მოგუდულად ისმის), რაზეც უოტერსი ამბობდა:
"ეს ჩავსვით, რათა გვეჩვენებინა სრული სიცარიელე, რომელიც ცხოვრების ასეთ წესს ახლავს - ზეიმებს, ადამიანთა შეკრებებს, რომლებიც სვამენ და საუბრობენ. ჩემთვის ეს ნიშნავს რეალური კონტაქტებისა და ადამიანთა შორის ნამდვილი გრძნობების სიმწირეს."
ჩაწერა
სიმღერა აგებული იქნა სინთეზატორ EMS VCS 3-ის პულსაციაზე, რომელსაც მიჰყვება განმეორებადი ექო. ორიგინალურ გრამფირფიტაზე სიმღერა მიჰყვება კომპოზიციის „Shine On You Crazy Diamond“ პირველ ხუთ ნაწილს და ასრულებს ფირფიტის პირველ მხარეს. CD ფორმატში, განსაკუთრებით 1997 და 2000 წლის გამოცემებზე იგი გადადის „Have a Cigar“-ზე, ალბომის შემდეგ კომპოზიციაზე, რომელიც სინამდვილეში გრამფირფიტის მეორე მხარეს იწყებს. ეს გადასვლა აშშ გამოცემაში რამდენიმე წამით უფრო ხანგრძლივია, ვიდრე ბრიტანულ გამოცემაში. დევიდ გილმორი ამბობდა, რომ სიმღერის ერთი სტრიქონის შესრულება მისთვის რთული იყო: „ამ ტონალობამდე ხმას ვერ ვწევდი და ამიტომ ჩანაწერი ნახევარი ტონით დავწიეთ“. მან იმღერა სიმღერის ყველა დანარჩენი სტრიქონი, ხოლო ვოკალის დონე აწეული იქნა, რათა სიმღერის მთლიან ტონალობასთან ჰარმონიაში ყოფილიყო.
რიტმი
„Welcome to the Machine“ არის ჯგუფის კიდევ ერთი სიმღერა, რომელსაც ბუნდოვანი რიტმი ახლავს. სიმღერის შესავალი 6/8 თვლით სრულდება, შემდეგ 4/4-ით იცვლება (პირველი სტროფი). სტრიქონს „It's alright we know where you've been“ ახლავს 7/8 ტიპის რიტმი. აკორდების ცვლილებას სტრიქონზე „so, welcome to the machine...“ ახლავს 2/4 და არა 4/4 ტიპის რიტმი. მეორე სტროფზე შენარჩუნებულია 4/4 ტიპის რიტმი.
მუსიკალური ვიდეო
ჯერალდ სკარფის მიერ შექმნილი იქნა სიმღერის მუსიკალური ვიდეო, რომელიც გამოიყენებოდა ჯგუფის 1977 წლის ტურნეს In the Flesh დროს. იგი იწყება გიგანტური მექანიკური მხეცის გამოჩენით, რომელიც ტრიცერატოპსისა და ჯავშანგამტარის მსგავსია. არსება ნელი ტემპით მოძრაობს ქალაქის აპოკალიპტურ ნანგვრევებზე. ქალაქი იქცევა ვირთხებად. დიდი მილები სისხლით ივსება. მხეცი ანადგურებს ადამიანს და სისხლის ოკეანე ავსებს ეკრანს. რჩება მხოლოდ ერთი შენობა. იგი ცაში ადის და ოვალურ ფორმაში ქრება.
საკონცერტო შესრულება
სიმღერა ცოცხლად პირველად მხოლოდ ტურნეზე In the Flesh შესრულდა. გილმორი და უოტერსი ვოკალს ერთად ასრულებდნენ, თუმცა იყო გამოსვლები, როდესაც გილმორი მარტო მღეროდა, უოტერსის ბეკ-ვოკალით. 1977 წლის გამოსვლებზე დევიდი აკუსტიკურ ნაწილს ასრულებდა Fender Stratocaster-ზე, ხოლო უოტერსი უკრავდა Ovation-ის აკუსტიკურ გიტარაზე. სნოუი უაიტი, დამატებითი გიტარისტი, ბას-გიტარის პარტიებს უკრავდა.
საფრანგეთი 1936 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 1936 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:საფრანგეთი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
Welcome to the Machine
საკონცერტო შესრულება
სიმღერის საკონცერტო შესრულება უფრო რთული იყო, ვინაიდან აუცილებელი იყო ვიდეორიგთან ერთად მუსიკის სინქრონულად შესრულება. ამიტომ ჯგუფის წევრები ატარებდნენ ყურსასმენებს და უსმენდნენ მეტრონომის რითმს, რაც ნიშნავდა, რომ იმპროვიზაციისათვის დრო არ რჩებოდა. ჯგუფი სიმღერას კვლავ ასრულებდა 1987/88/89 წლების ტურნეზე, სადაც ტიმ რენუიკი უკრავდა წამყვან პარტიას, ხოლო გილმორი - 12-სიმიან გიტარაზე. ამ შემთხვევაში პროექციასთან მკაცრ სინქრონიზაციას ადგილი არ ჰქონია და გილმორი ყოველთვის იხედებოდა მრგვალ ეკრანზე, რომელიც სცენაზე ეკიდა.
როჯერ უოტერსი სიმღერას ასრულებდა 1984/1985 წლების ტურნეზე, ისევე როგორც 1987 წლის ტურნეს ფარგლებში, სადაც მელ კოლინზის მიერ შესრულებული საქსოფონის პარტია გამოჩნდა. ეს გამოსვლები ეკრანზე გამოსახულებასთან სინქრონიზაციით გამოირჩეოდა. ეს საკონცერტო ვერსიები განსხვავდებოდა ალბომის ვერსიისგან. სიმღერა ასევე სრულდებოდა 1999-2002 წლების ტურნეს In the Flesh ფარგლებში, სადაც ეკრანზე მხოლოდ ანიმაციური რგოლის შეჩერებული კადრები ჩნდებოდა. ეს ვერსია შეტანილია DVD და CD გამოცემაში In the Flesh – Live. როჯერმა სიმღერა აგრეთვე დააბრუნა 2017 წლის ტურნესთვის Us + Them.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:1987 წლის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
კენიის პრემიერ-მინისტრი
კენიის პრემიერ-მინისტრი – კენიის მთავრობის მეთაურის თანამდებობა. აღნიშნული პოსტი არსებობდა 1963-1964 წწ. ხოლო შემდეგ აღდგენილ იქნა 2008 წლის დასაწყისში, მას შემდეგ, რაც 2007 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებმა ქვეყანაში პოლიტიკური კრიზისი და არეულობა გამოიწვია. საერთაშორისო შუამავლების ჩარევის შედეგად 2008 წლის 18 თებერვალს მიიღეს ეროვნული თანხმობის და შერიგების აქტი, რომლის მიხედვითაც პრეზიდენტის თანამდებობას ინარჩუნებდა მვაი კიბაკი, ხოლო არჩევნებში დამარცხებული რაილა ოდინგა ინიშნებოდა პრემიერ-მინისტრად. 2008 წლის 17 აპრილს ეროვნულმა ასამბლეამ ოდინგა პრემიერ-მინისტრად დაამტკიცა.
პრემიერ-მინისტრების სია
კატეგორია:კენიის პოლიტიკა
Something's Coming: The BBC Recordings 1969–1970
Something's Coming: The BBC Recordings 1969–1970 — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის კომპილაციური ალბომი. იგი გამოვიდა 1997 და 1998 წლებში, ბრიტანეთსა და აშშ-ში. კრებულში შეტანილია ჯგუფის მიერ BBC-ს სტუდიაში შესრულებული ადრეული სიმღერების ჩანაწერები.
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:1998 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Yes-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:1998 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:BBC Radio-ს ჩანაწერები
გორდეხუელა
სქოლიო
კატეგორია:ბისკაიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ბისკაიის ქალაქები
შტუკლისტოკი
შტუკლისტოკი (Stucklistock) — მთა ურნერის ალპებში, შვეიცარიაში. მდებარეობს ურის კანტონში; გადმოჰყურებს მიენტალის ხეობას. აღმართულია ზუსტენის უღელტეხილიდან სულ რამდენიმე კილომერტით სამხრეთ-აღმოსავლეთით. გარსშემორტყმულია მყინვარებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალპები კატეგორია:შვეიცარიის მთები
ბულონის ტყე
მინი|250პქ|ტბა ბულონის ტყეში ბულონის ტყე (Bois de Boulogne) — ვრცელი ტყე-პარკი პარიზის მე-16 რაიონის დასავლეთ გარეუბანში. პარკის ფართობია 8,459 კმ², შედარებისთვის იგი 2,5-ჯერ აღემატება ცენტრალ პარკს ნიუ-იორკში და 3,3-ჯერ ჰაიდ პარკს ლონდონში.
ტყის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს ბოტანიკური ბაღი, სამხეცე და სხვა საზოგადოებრივი გართობის ობიექტები (Jardin d'Acclimatation). ბულონის ტყე განთქმულია ღამღამობით მეძავთა, განსაკუთრებით ბრაზილიელ ტრანსსექსუალთა რაოდენობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საფრანგეთის პარკები კატეგორია:საფრანგეთის ტყეები
სედიმენტაცია
მინი|270პქ|სედიმენტაცია სედიმენტაცია (ლათ. sedimentum – დალექვა) — ფიზიკური, ქიმიური და ბიოლოგიური პროცესების ერთობლიობა, რომელიც მიმდინარეობს დედამიწის ქერქის ზედა ნაწილში და რომელიც ხელს უწყოფს დანალექი ქანების წარმოქმნას. ძირითადი ფაქტორებია ტექტონიკური მოძრაობა და ჰავა. სედიმენტაცია ბუნებრივი პროცესია, რომლის შედეგად წყალში ან ჰაერში შეწონილი ან მოძრავი მყარი მასალა ნალექად გადაიქცევა. მიმდინარეობს ოკეანეებში, ზღვებში, ტბებში, მდინარეებსა და ხმელეთზე. სედიმენტაციის გზით წარმოქმნილი ნალექი დიაგენეზისის შედეგად გადაიქცევა დანალექ ქანად. დიაგენეზისი წყლის აუზის ფსკერზე ლამიანი ნალექების ქანად გარდაქმნას ეწოდება.
ოკეანურ, ზღვიურ, ტბიურ აუზებში, ჭაობებსა და მდინარეებში დედამიწის ქერქის გამოფიტვისა და ვულკანიზმის პროდუქტების, აგრეთვე ორგანული ნაშთების დალექვისა და მათი დიაგენეტურ-კატაგენეტური გარდაქმნის შედეგად წარმოქმნილ ქანებს დანალექი ქანები ეწოდება. დანალექი ქანების წარმოშობა ანუ ლითოგენეზისი რთული და ხანგრძლივი პროცესია, რომელიც ეგზოგენური და ენდოგენური ფაქტორების ერთობლივი მოქმედებით ხორციელდება. სედიმენტაციის საკითხებზე ფართოდ მუშაობდა ცნობილი გერმანელი გეოლოგი იოჰანეს ვალთერი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დანალექი ქანები
მაცნე (ისტორიის სერია)
მაცნე — ისტორიის, არქეოლოგიის, ეთნოლოგიისა და ხელოვნების ისტორიის სერია, ან უბრალოდ ისტორიის სერია — საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის პერიოდული გამოცემა. გამოდის 1971 წლიდან. 2012 წლიდან წელიწადში გამოდის ჟურნალის ორი ნომერი. ნომრები ქვეყნდება ივნისში და დეკემბერში. ჟურნალში იბეჭდება გამოუქვეყნებელი სამეცნიერო კვლევები ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოლოგიის დარგებში.
სომხური ეკლესია (გროზნო)
სომხური ეკლესია — გროზნოში სომხური სამოციქულო ეკლესია, რომელიც საბჭოთა ხელისუფლებამ დაანგრია 30-იან წლებში.
მდებარეობა
როგორც ქალაქის გროზნოს 1923 წლის გეგმა გვიჩვენებს, სომხური ეკლესია ქალაქის ცენტრში, მდინარე სუნჯას მარცხენა სანაპიროზე მდებარეობდა. დუნდუკოვსკაია (ახლანდელი მახმუდ ესამბაევის გამზირი, ყოფილი რევოლუციის გამზირი) ნავთობის ინსტიტუტის ახალ კორპუსსა და საშუალო სკოლის პირველ კორპუსს შორის (ყოფილი ქალთა გიმნაზია, არ უნდა აგვერიოს მე–2 სკოლასთან - აშენდა 1910 წელს), ლერმონტოვის პარკის ტერიტორიის მიმდებარე ტერიტორიაზე.
ისტორია
ციხე-სიმაგრის ირგვლივ გაჩნდა ქალაქი გროზნო. ქალაქში იყო პატარა სასტუმრო სახლები. აქ ძირითადად სომეხი ვაჭრები ვაჭრობდნენ. გროზნოს სომხური თემის წინაშე მდგარი მნიშვნელოვანი საკითხი იყო ეროვნული სკოლის გახსნა და ეკლესიის მშენებლობა. 1863 წლის აპრილში სომხების ჯგუფმა სომხური ეკლესიის მშენებლობის ორგანიზებაში დახმარების თხოვნით მიმართა თავის თანამემამულეს, ტერსკეის რაიონის შუა სამხედრო განყოფილების უფროსს, გენერალ-მაიორ ალექსანდრე თუმანოვს. რამდენიმე ხნის შემდეგ, 1865 წლის 27 აპრილს, რეგიონის მეთაურის ოფისიდან გაგზავნეს შეტყობინება ასტრახანის სომხურ-სამოციქულო ეპარქიის კონსისტორიასთან, რომ ტერსკეის რაიონის მეთაურს არ აქვს არავითარი პროტესტი პრინცი თუმანოვის მიერ გროზნოს ტერიტორიაზე აგურის ეკლესიის მშენებლობის შესახებ წარდგენილ თხოვნაზე.
გროზნოს სომხურმა საზოგადოებამ ეკლესიის მშენებლობა 1860-იანი წლების მეორე ნახევარში დაიწყო, XIX საუკუნის 70-იანი წლების დასაწყისში გროზნოში სომხური ეკლესია აიგო. ქალაქის დაარსებიდან სულ რაღაც ნახევარი საუკუნის შემდეგ ეკლესიის მშენებლობა ადგილობრივი სომხური თემის გაძლიერებამ განაპირობა. ეკლესია თანდათან აშენდა. თავდაპირველად, ეკლესიის მთავარი შენობა აღიმართა, მოგვიანებით არსებულ მრევლს, დასავლეთ ბოლოში (ქალთა გიმნაზიის მოპირდაპირედ) დაემატა ორსართულიანი სამრეკლო-ნართექსი. შენობის სიმაღლე სამრეკლოს გარეშე დაახლოებით მისი სიგრძის ტოლი იყო.
პირველად ეკლესია მოიხსენიება გაზეთ „ტერსკი ვედომოსტში“ 1871 წელს, სადაც მოკლედ არის ნათქვამი: „ჯერჯერობით გროზნოში არ შეუძლიათ სომხური ეკლესიის მშენებლობის დასრულება, არადა მათ მშენებლობა დიდი ხნის წინ დაიწყეს. მშენებლობის დასრულების ზუსტი დრო უცნობია, სავარაუდოდ, მან ფუნქციონირება 1872 ან 1873 წელს უნდა დაიწყოს“. 1873 წლის იმავე გაზეთში ეკლესია უკვე მოხსენიებულია, როგორც მოქმედი. მოგვიანებით გაზეთში ეკლესია მოიხსენიება 1876 წლის იანვრისა და მაისის ნომრებში და ამის შესახებ 1888 წელს სამხედრო ისტორიკოსმა გეორგი კაზბეკმა თავის ნაშრომში ისაუბრა.
ადგილობრივი სომხური თემის წესდებაში, რომელიც დამტკიცდა 1891 წელს, ნათქვამია, რომ საზოგადოებას მიზანი ჰქონდა სომხური სამოციქულო ეკლესიის მიმდევრების გაერთიანება ქალაქ გროზნოსა და მის შემოგარენში.
გროზნოს სომხური ეკლესია სომხების მთავარი სულიერი და კულტურული ცენტრი იყო და ფაქტობრივად, მათი ოფიციალური წარმომადგენელი იყო რეგიონში.
არქიტექტურა
ეკლესია ბაზილიკა იყო და მთავარ ღერძზე (აღმოსავლეთ-დასავლეთით) მოგრძო ჰქონდა ჯვარ-გუმბათოვანი კომპოზიცია. შენობის აღმოსავლეთის და დასავლეთის ფრთების ჩრდილოეთ და სამხრეთ ფასადებზე გამოსახული იყო მაღალი ფანჯრის ღიობები, პროფილირებული ჩარჩოებით. ამ რვა სარკმლიდან ზემოთ იყო პატარა წრიული განათება, რომელიც ანათებდა მთლიანად ეკლესიის ინტერიერს.
სქოლიო
კატეგორია: სომხური ეკლესიები კავკასიაში კატეგორია: გროზნო
ლანა დელ რეი
ელიზაბეთ ვულრიჯ გრანტი (დ. 21 ივნისი 1985), უფრო მეტად ცნობილი ფსევდონიმით ლანა დელ რეი — ამერიკელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი. სიმღერის შექმნა 18 წლის ასაკში დაიწყო და 2007 წელს ლეიბლ 5 Points Records-თან პირველი კონტრაქტი გააფორმა, რასაც მოჰყვა პირველი ციფრული ალბომის, Lana Del Ray 2010 წლის იანვარში გამოცემა. 2010 წლის აპრილში დელ რეი ამ კონტრაქტისგან გათავისუფლდა. ლეიბლებთან Interscope, Polydor და Stranger Records 2011 წლის ივლისში მან ახალი ერთობლივი კონტრაქტი გააფორმა.
მეორე სტუდიური ალბომი Born to Die მომღერალმა 2012 წლის იანვარში გამოსცა. გამოსვლისთანავე იგი მოხვდა Billboard 200-ის მეორე პოზიციაზე და იქცა 2012 წლის მეხუთე ყველაზე გაყიდვად ალბომად. სედრიკ ჯერვეისის მიერ შექმნილი მისი მეხუთე სინგლ "Summertime Sadness"-ის რემიქსი იქცა Billboard Hot 100-ში მის ყველაზე წარმატებულ სიმღერად - მას შემდეგ, რაც ქვეყნის ჩარტებში #6 პოზიციამდე ავიდა. მესამე ალბომი, EP Paradise გამოვიდა იმავე წლის ნოემბერში. მასში შეტანილი სამი სიმღერა მოხვდა მოკლემეტრაჟიან ფილმში Tropico, რომლის პრემიერა დეკემბერში შედგა. მესამე სტუდიური ალბომი Ultraviolence გამოიცა 2014 წლის ივნისში და მოხვდა Billboard 200-ის #1 პოზიციაზე. 2014 წლის დეკემბერში დელ რეიმ გამოაცხადა, რომ 2015 წლის ზაფხულში კორტნი ლავის მონაწილეობით კონცერტებს გამართავდა.
დელ რეის მუსიკაში აღნიშნავენ კინემატოგრაფიულ ჟღერადობას, პოპ-კულტურის სხვადასხვა ასპექტის ციტირების, (მათ შორის, 1950-იანი და 1960-იანი წლების ამერიკანას მიმართულებას). მომღერალი თავის თავს უწოდებს „განგსტერულ ნენსი სინატრას“. მუსიკალურად იგი შთაგონებულია ელვის პრესლის, ემი უაინჰაუსის, ჯენის ჯოპლინის, ნირვანას, ემინემის, ბრიუს სპრინგსტინისა და ბრიტნი სპირსის შემოქმედებით, ისევე, როგორც პოეზიით და ნუარით.