cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
წითელყელა ღორიხვა
წითელყელა ღორიხვა, წითელგულა ღორიხვა (Gavia stellata) — ფრინველი ღორიხვასნაირთა რიგისა. დიდი ზომის წყალმცურავი ფრინველია; მისი სხეულის სიგრძეა 53–69 სმ, ფრთების შლილი 106–116 სმ, მასა 1170–1900 გრამი. ყველაზე პატარა ღორიხვაა, ერთადერთია, რომელსაც ასაფრენად გამოქანება არ სჭირდება. აქვს ოდნავ აღუნული ნისკარტი, მობუდარს აქვს მოყავისფრო-წითელი ყელი, მურა რუხი ზურგი ღია წინწკლებით, რუხი თავი, არამობუდარს — დაწინწკლული, მკრთალი მონაცრისფრო ზურგი. გადამფრენი ფრინველია, მრავლდება ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს არქტიკულ ოლქებში (ჩ. გ. 50°-ის ზევით), იშვიათად ტაიგაში, იზამთრებს ჩრდილოეთ ამერიკის წყნარი და ატლანტის ოკეანის სანაპიროებზე (სამხრეთით ფლორიდამდე და კალიფორნიამდე), პორტუგალიის სანაპიროზე, ხმელთაშუა, კასპიის, აზოვისა და შავ ზღვებზე, წყნარი ოკეანის აზიურ სანაპიროზე (სამხრეთით სამხრეთ-აღმოსავლეთ ჩინეთამდე); საქართველოში იშვიათია, გვხვდება ზამთარში და გადაფრენისას. ბინადრობს ტბებზე (გაბარდული ნაპირებით), დიდ მდორე მდინარეებზე, დელტებსა და ზღვებზე. ხმა — ძლიერი მკვნესარე „უააან-უააან“, რომელიც ხარხარის მსგავსად ბოლოვდება; ფრენის დროს — დაბალი „გაგ-გაგა“. ბუდე, რომელიც ზოგჯერ რამდენიმე წელს გამოიყენება, მდებარეობს ნაპირზე ან თავთხელში. აშენებს ორივე მშობელი და წარმოადგენს მცენარეულობის გროვას ან ბორცვის თავზე არსებულ ორმოს. დედალი დებს 2, ზოგჯერ 1, იშვიათად 3 ზეთისხილისფერ კვერცხს მოშავო-ყავისფერი წინწკლებით. კრუხობს ორივე მშობელი 24-29 დღის განმავლობაში. შთამომავლობა გამოჩეკიდან ერთ დღეში ბუდეს ტოვებს და წყალში შედის. მშობლები მათ კვებავენ და, ზოგჯერ, ზურგით დაატარებენ. დაახლოებით 7 კვირაში ფრენას სწავლობენ. წითელყელა ღორიხვა წელიწადში ერთხელ ბუდობს. იკვებება თევზით და კიბოსნაირებით, იშვიათად წყალმცენარეებით.
ოქრუაშვილი
საკუთარი სახელი ოქრუაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
შარვაშიძეები
შარვაშიძეები, შერვაშიძეები (Чачба — „ჩაჩბა“, ) — მთავართა საგვარეულო ფეოდალურ აფხაზეთში. საგვარეულოს წარმოშობასა და გვარსახელწოდებას ისტორიული გადმოცემა უკავშირებს შირვანშაჰებს. საკუთრივ აფხაზეთში ეს საგვარეულო იხსენიება როგორც ჩაჩბა, რომელსაც უშუალოდ უკავშირებენ გვარსახელ აჩბას (ანჩაბაძე). აფხაზური გადმოცემით, ამ საგვარეულოს წარმომადგენლები მართავდნენ აფხაზეთს შარვაშიძეებამდე. ეს გადმოცემა ლეგენდად დარჩა, რადგან ეთონგრაფიულ ლიტერატურაში დადასტურად აჩბა-ანჩაბაძეების მიერ აფხაზეთში შემოსვლა ფსხუს გავლით. ქართულ წყაროებში შარვაშიძეები პირველად XIII საუკუნეში არიან მოხსენიებულნი (ცხუმის ერისთავი ოთაღო შარვაშისძე, დარდინ შარვაშიძე — მონღოლთა წინააღმდეგ მებრძოლი მხედართმთავარი). გამოთქმულია მოსაზრება (ნ. ბერძენიშვილი), რომ „მატიანე ქართლისაჲში“ XI საუკუნის I ნახევრის აფხაზეთის ამბებთან დაკავშირებით მოხსენიებული ოთაღო ჭაჭას ძე ჩაჩბა უნდა ყოფილიყო, თუმცა ამის კატეგორიული მტკიცებისათვის საკმაო საფუძველი არ არსებობს. ს. ჯანაშიას ვარაუდით, მოგვიანო ხანის შარვაშიძეები გენეალოგიურად დაკავშირებული არ უნდა იყვნენ ამ გვარის უძველეს წარმომადგენლებთან.
მ. ჯანაშივილის აზრით „ამ შარვაშიძეების წინაპარნი მთავრობდნენ შარვანს და ქართელები მათ უწოდებდნენ შარვაშედ. დავით აღმაშენებელმა შარვანი რომ აიღო და მერე ანისი, იქაური ემირი სახლობით გადმოასახლა აფხაზეთს. ერისთავად პირველად ჩნდება დოთაღოს შარვაშიძე, რომელიც თამარ მეფემ დაადგინა აფხაზეთს“.
გვიანდელ შუა საუკუნეებში შერვაშიძეები საბედიანოში შემავალი აფხაზეთის ერისთავები იყვნენ, XVI საუკუნეში კი დამოკიდებული იყვნენ სამეგრელოს მთავრებზე. XVII საუკუნის დასაწყისში დამოუკიდებელი მთავრები გახდნენ. XVII საუკუნის დასაწყისში შარვაშიძეების ერთი შტო გადავიდა კახეთში და დასახლდა კარდენახში, შემდგომში მათ მიიღეს აფხაზის გვარი. 1810 წლიდან შევიდნენ რუსეთის ქვეშევრდომობაში, როგორც დამოუკიდებელი შიდა ავტონომიური უფლებების მქონე სამთავროს მფლობელები (სამთავრო გაუქმდა 1864 წელს). XIX საუკუნის ბოლოს და XX საუკუნის დასაწყისში შარვაშიძეების საგვარეულოდან ბევრი საზოგადო და კულტურის მოღვაწეა ცნობილი.
შარვაშიძეების გერბი
ფარი ჰორიზონტალურად გაყოფილია სამ ნაწილად. ქვედა ნაწილი არის ვერტიკალურად გაყოფილი.
თამაზ ავდალიანი
1989 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.
ეწეოდა იურიდიულ საქმიანობას. 1991-2006 წლებში იყო საქართველოს ადვოკატთა კოლეგიის წევრი. 2006-2012 წლებში იყო საჯარო სამართლის იურიდიული პირი (სსიპ) საქართველოს ადვოკატთა ასოციაცია. 2012-2015 წლებში საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, პოლიტიკური ბლოკი: „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“, პოლიტიკური გაერთიანება „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“, იურიდიულ საკითხთა კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე, ადამიანის უფლებათა დაცვისა და სამოქალაქო ინტეგრაციის კომიტეტის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:გარდაცვლილი     30 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი     2015 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ავდალიანები
ჰაჯიალაქბერლი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გადაბეის რაიონის სოფლები
სხოდნენსკაია (მოსკოვის მეტრო)
სხოდნენსკაია (Сходненская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1975 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ავჰუსტინივკა
ავჰუსტინივკა (Августинівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ზაპორიჟიის ოლქის ზაპორიჟიის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 1017 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზაპორიჟიის რაიონის სოფლები
ეკატერინე გელცერი
ეკატერინე გელცერი (დ. 2 ნოემბერი, 1876, მოსკოვი — გ. 12 დეკემბერი, 1962) — რუსი საბჭოთა ბალერინა, რსფსრ-ის სახალხო არტისტი (1925). 1894 წელს დაამთავრა მოსკოვის საბალეტო სკოლა და ჩაირიცხა დიდი თეატრის დასში. 1896-1898 წლებში იყო მარიამის თეატრის მსახიობი. 1898-1935 წლებში მუშაობდა დიდ თეატრში. 1910 წლიდან მართავდა გასტროლებს საზღვარგარეთ.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი ბალერინები კატეგორია:დაბადებული 1876 კატეგორია:დაბადებული 2 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 12 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962
სუდანის რეგიონის ისლამიზაცია
მინი|თანამედროვე აფრიკის რელიგიური სურათი სუდანის რეგიონის ისლამიზაცია — ისტორიული პერიოდი, რომელიც მიმდინარეობდა დაახლოებით VIII–XVI საუკუნეებში. პროცესი მიმდინარეობდა საჰელის სამეფოებში სოციალური, რელიგიური და სამხედრო კონფლიქტების ფონზე. VIII საუკუნეში მაღრიბის დაპყრობის შემდეგ მუსლიმი არაბები სუბსაჰარულ აფრიკაში შეიჭრნენ. თავდაპირველად დაიპყრეს ნუბია ნილოსის გაყოლებით, შემდეგ საჰარა და დასავლეთი აფრიკა.
ისლამიზაცია იყო თანდათანობითი პროცესი რომელიც, მთელი შუა საუკუნეების განმავლობაში გრძელდებოდა. ნუბიური სახელმწიფოები VII საუკუნიდან წნეხის ქვეშ იყვნენ, თუმცა მათ ქრისტიანობა რამდენიმე საუკუნე შენარჩუნეს. მაკურიის სამეფო და ძველი დონგოლა XIV საუკუნის დასაწყისში დაეცნენ. მალის იმპერიამ ისლამი 1324 წელს მუსა I–ის ჰაჯიში პილიგრიმობის შემდეგ მიიღო. ტომბუქტუ გახდა საჰარის სამხრეთით მდებარე მნიშვნელოვანი ისლამური ცენტრი. ალვა ნუბიის ბოლო ქრისტიანული სამეფო ფუნჯებმა 1504 წელს გაანადგურეს.
შედეგად დღეისთვის სუდანის რეგიონის უმეტესი სახელმწიფოები მუსლიმანური გახდა, რომლის მიზეზი მუსლიმური სუდანისგან ქრისტიანული სამხრეთ სუდანის გამოყოფაა. ასევე ხდება კონფლიქტები არაბულ და არაარაბულ ეთნიკურ ჯგუფებს შორის, როგორიცაა: დარფურის კონფლიქტი და ტუარეგების ამბოხება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუდანის ისტორია
ვლადიმერ აბაშიძე (პოეტი)
ვლადიმერ (ლადო) სიმონის ძე აბაშიძე (დ. 1859, სოფ. დილიკაური — გ. 9 ივნისი, 1917, სოფ. კაცხი) — ქართველი პოეტი, თეატრალური მოღვაწე. პოეტი ქალის ნ. ორბელიანის ძმა.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის პირველი გიმნაზია. იყო ნ. ავალიშვილის მიერ 1867 წელს ჩამოყალიბებული დრამატული თეატრის წევრი. 1872 წლიდან მსახურობდა საჩხერეში, ფოთში, აბაშაში მომრიგებელ მოსამართლედ, მაზრის უფროსის თანაშემწედ და სხვა. ხშირად მართავდა წარმოდგენებს პროვინციებში. ეწეოდა ლიტერატურულ მოღვაწეობას, წერდა ლექსებს. 1878 წელს გაზეთ „დროებაში“ გამოქვეყნდა მისი ლექსი „ე. ნ-ს“ („ისევ შენ და ისევ შენ...“, მიძღვნილი ელენე კონსტანტინეს ასულ ნიჟარაძისადმი). შემდგომში ეს ლექსი შევიდა კრებულებში („სალხინო საზანდარი“, „ჩანგი“) ავტორის დაუსახელებლად. ლექსი ხალხში სიმღერად იქცა, ხოლო კომპოზიტორმა ანდრია ყარაშვილმა ნოტებზე გადაიღო და შექმნა პოლულარული ქართული რომანსი. იგი ამშვენებდა ვანო სარაჯიშვილის რეპერტუარს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1849 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1917 კატეგორია:ქართველი პოეტები ვ
აბდულ რაჰიმ ჰატეფი
აბდულ რაჰიმ ჰატეფი (დ. 7 ივლისი, 1925, ყანდაარი— გ. 19 აგვისტო, 2013) — ავღანეთის პოლიტიკური მოღვაწე. ქვეყნის ვიცე-პრეზიდენტი 1988–1992 წლებში. 1992 წელს ნაჯიბულას ხელისუფლების დამხობის შემდეგ 16 აპრილიდან 28 აპრილამდე ასრულებდა ქვეყნის პრეზიდენტის მოვალეობას. 28 აპრილს ქაბულში ხელისუფლება გადასცა მოჯაჰედებს. სახალხო დემოკრატიული პარტიის ხელისუფლებიდან ჩამოშორების შემდეგ ემიგრაციაში წავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:ავღანეთის პრეზიდენტები კატეგორია:ავღანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 7 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1925
ბიოტური მატერია
ბიოტური მატერია ან ბიოლოგიურად წარმოებული მატერია — ნებისმიერი მატერია, რომელიც წარმოიქმნება ცოცხალი ორგანიზმებისაგან. ასეთი მატერიების უმეტესობა შეიცავს ნახშირბადს და დაშლის უნარი აქვთ.
დედამიწაზე ყველაზე ადრეული სიცოცხლე სულ ცოტა 3,5 მილიარდი წლის წინ წარმოიშვა. სიცოცხლის უფრო ადრეული ფიზიკური მტკიცებულებები მოიცავს 3,7 მილიარდი წლის მეტასედიმენტურ კლდეებში (გრენლანდიაში) აღმოჩენილ გრაფიტს (ბიოგენური სუბსტანცია), ასევე „ბიოტური სიცოცხლის ნარჩენებს“, რომლებიც აღმოჩენილია 4,1 მილიარდი წლის კლდეებში დასავლეთ ავსტრალიაში. დედამიწის ბიომრავალფეროვნება უწყვეტად ფართოვდებოდა, თუ მას მასობრივი გადაშენება არ შეაჩერებდა. მიუხედავად იმისა, რომ მეცნიერებს მიაჩნიათ, ყველა სახეობის 99% (5 მილიარდზე მეტი), რომელსაც ოდესმე უცხოვრია დედამიწაზე, გადაშენებულია, დედამიწაზე მაინც 10-14 მილიონი სახეობა არსებობს,  რომელთაგან 1,2 მილიონის დოკუმენტაცია მოხერხდა და 86%-ზე მეტი ჯერ კიდევ აღუწერელია.
ბიოტური მატერიის მაგალითებია: ხე, ლინოლეუმი, ჩალა, ჰუმუსი, ნაკელი, ქერქი, ნედლი ზეთი, ბამბა, ობობის აბრეშუმი, ძვალი და სხვა.
ჯუნია
ჯუნია (جونية, ან ჯუნიე جونيه) — სანაპირო ქალაქი ლიბანში, ბეირუთიდან 16 კმ-ის დაშორებით. მდებარეობს მთიანი ლიბანის მუჰაფაზაში, კესერვანის რაიონში. 2012 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 102 221 კაცს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მთიანი ლიბანის მუჰაფაზის ქალაქები
ტუშინსკაია (მოსკოვის მეტრო)
ტუშინსკაია (Тушинская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1975 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ლიპარტელიანი
საკუთარი სახელი ლიპარტელიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ავგუსტივკა (ბილიაივკის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბილიაივკის რაიონის სოფლები
ლებანიძეები
ლებანიძეები — ქართული გვარი. საქართველოში ცხოვრობს 734 ლებანიძე (430 ქალი და 304 კაცი). ლებანიძეები სახლობენ ზუდალში, კვაშხიეთში, ხვანჭკარაში, ჯვარისუბანში და სხვ.
სქოლიო
*
ვლადიმერ აჩბა
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ვლადიმერ
რეხვიაშვილი
საკუთარი სახელი რეხვიაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
აზოვო (ბაშკირეთი)
აზოვო (Аҙау; Азово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 461 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 36 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რავტაი, რომელიც დაშორებულია 2 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
მეწამულ-ცისფერი ეგონიქონი
მეწამულ-ცისფერი ეგონიქონი, კაკბის საკენკელა (Aegonychon purpurocaeruleum) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ლაშქარასებრთა ოჯახისა. სიმაღლეში 20–50 სმ-ია. აქვს უნაყოფო მწოლიარე ყლორტები, მარტივი და სქლად შეფოთლილი ღერო, შებუსული და კიდემთლიანი ფოთლები. ქვედა ფოთლები ხაზურია, დანარჩენები — ლანცეტასებური. გვირგვინი მოიისფრო-ლურჯია, გაშლისას — მოწითალო. ყვავის და ნაყოფმსხმოიარობს აპრილ-ივლისში. გავრცელებულია მთელ კავკასიაში, ევროპასა და ციმბირში. საქართველოში ყველგან გვხვდება. იზრდება მთის შუა სარტყლამდე, ტყეებსა და ბუჩქნარებში.
ამ მცენარეს ხალხურად „კაკბის საკენკენკელა“ ეწოდება, თუმცა არსებობს ამ სახელის მქონე სხვა მცენარეც (იხ. კაკბის საკენკელა).
სხვადასხვა წყაროებით, მიეკუთვნება Aegonychon-ის, Lithospermum-ის ან Buglossoides-ის გვარს.
სქოლიო
კატეგორია:ლაშქარასებრნი
კიმ კე გვანი
კიმ კე გვანი (金桂官; დ. 6 ივლისი, 1943, კუმოიამა, კორეა, იაპონიის იმპერია) — კორეის სახალხო დემოკრატიული რესპუბლიკის საგარეო საქმეთა მინისტრის პირველი მოადგილე. ჩრდილოეთ კორეის სახელით აწარმოებს ბირთვული იარაღის პროგრამის ყველა საკვანძო მოლაპარაკებას.
2010 წლის დეკემბერში კიმ კე გვანმა ჩრდილოეთ კორეაში მოიწვია ნიუ-მექსიკოს შტატის (აშშ) გუბერნატორი ბილ რიჩარდსონი, რათა განეხილათ კუნძულ იეპიენდოს დაბობმვის შემდეგ, ნოემბერში კორეის ნახევარკუნძულზე კონფლიქტის ეგზალტაციასთან დაკავშირებული საკითხები. 19 დეკემბერს რიჩარდსონმა განაცხადა, რომ ჩრდილოეთკორეელ პოლიტიკოსთან მოლაპარაკებებში „ძალიან დაძაბული სიტუაციის“ განსამუხტად „გარკვეულ პროგრესს მიაღწია“.
ვალერიან სიდამონ-ერისთავი
ბიოგრაფია
დაიბადა 1889 წ. 20 ივნისს სოფ. ყვარელში. თბილისში მხატვრობას ეუფლებოდა კერძო სამხატვრო სტუდიაში ა. მრევლიშვილისა და ბ. ფოგელის ხელმძღვანელობით. 1909–1915 სწავლობდა მოსკოვის ფერწერის, ქანდაკებისა და ხუროთმოძღვრების სასწავლებელში. საქართველოში დაბრუნდა 1915 წელს. 1915-1916 წლებში თანამშრომლობდა გაზეთ „საქართველოსთან“. ამ დროს მისი რედაქტორია სანდრო შანშიაშვილი. ის გამოსცემდა სიდამონ-ერისთავის კარიკატურებსა და ჩანახატებს ყოფით და ალეგორიულ თემებზე. ამავდროულად მუშაობდა წიგნის დიზაინერად. 1917 წელს იმოგზაურა ქ. ერზრუმში, ქმნიდა ტიპაჟების, ყოფითი სცენების ჩანახატებს. ამავე წლებში ქმნიდა ისტორიული ჟანრის ფერწერას („თამარ მეფე“ (1917წ), „კრწანისის ბრძოლა“ (1919წ), „ერეკლე II ბრძოლა ლეკებთან“ (1921) და სხვ.), აგრძელებს რა თემატური თვალსაზრისით XIX ს.-ის დასასრულისა და XX საუკუნის პირველი ათწლეულის ქართული ფერწერის ტრადიციას; აღინიშნება, რომ მისი მხატვრობა უახლოვდება. XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის პირველი ათწლეულების რუსულს ისტორიულ ფერწერას. თუმცა კონტექსტუალური განსხვავება აშკარაა: მას მიზნად აქვს არა რუსულის მსგავსად ასახოს ერთი მხრივ სოციალური კონფლიქტი, მეორე მხრივ მის შემოქმედებას არც ეროვნულ-რელიგიური განდიდების ამბიცია უდევს საფუძვლად. სიდამონ-ერისთავთან კონტექსტი აშკარად ეროვნულ-ისტორიულია, რაც დაკარგული სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობისა და კულტურის ახალი, ევროპული ორიენტაციის პირობებში ისტორიულ-კულტურული თვითიდენტიფიკაციის პროცესთან უნდა იყოს დაკავშირებული. ფერწერული ენის თვალსაზრისით მისი მხატვრობა ატარებს ამ წლებში პოსტიმპრესიონისტული და ფოვისტური ნიშნებს. ამ მხრივ ისტორიულ ფერწერასთან ერთად ნიშანდობლივია მისი პორტრეტები. 1922 წლიდან 1935 წლამდე მუშაობს კინოს მხატვრად. იგი დაახლოვებით 35 ფილმის მხატვარია, მათ შორის ამო ბეკ-ნაზაროვის ფილმისა “მამის მკვლელი”, (1923 წელი); კოტე მარჯანიშვილის ფილმებისა “კრაზანა” (1928) და “კომუნარის ჩიბუხი” (1929 წელი); კოტე მიქაბერიძის ფილმისა “ჩემი ბებია” - ირაკლი გამრეკელთან ერთად (1929 წელი); მიხეილ ჭიაურელის ფილმისა “უკანასკნელი მასკარადი” (1934 წელი). 1925–1943 წლებში პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. ავტორია თბილისისადმი მიძღვნილი ნახატებისა: „ძველი თბილისი“, „სასახლის წინ“, „უი, ქა!“. შექმნა ისტორიული ჟანრის ფერწერული ტილოები („თამარ მეფე“, 1917, აღმოსავლეთის ხალხთა ხელოვნების მუზეუმი, მოსკოვი; „კრწანისის ბრძოლა“, 1919, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი, თბილისი) და პორტრეტები („ივანე ჯავახიშვილი“,1941) და სხვა. მხატვრულად გააფორმა სპექტაკლები; ლოპე დე ვეგას „ცხვრის წყარო“ (1922, კოტე მარჯანიშვილის მიერ დადგმული ცნობილი სპექტაკლი, რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკად. თეატრი), ზაქარია ფალიაშვილის „დაისი“ (1923, პირველი დადგმა–თბილისის საოპერო თეატრი) და სხვა. 1943 წ. 9 ივნისს ვალერიან სიდამონ-ერისთავი გარდაიცვალა
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 20 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1889 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1943 კატეგორია:სიდამონ-ერისთავები
ანრი მუო
მინი|მარჯვნივ|ანრი მუო ანრი მუო (Henri Mouhot, დ. 15 მაისი, 1826, მონბელიარი, საფრანგეთი — გ. 10 ნოემბერი, 1861, ნაფანი, ლაოსი) — ფრანგი  ბუნებისმეტყველი და მოგზაური. ყველაზე მეტად ცნობილია იმით, რომ ევროპისთვის „აღმოაჩინა“ და დასავლეთი პოპულარიზაცია გაუწია კხმერულ სატაძრო კომპლექს ანგკორ ვატს.
არსებობს გავრცელებული ვერსია იმის შესახებ, რომ ანრი მუომ ჯუნგლებში მიტოვებული ძველი ქალაქი იპოვა, მაგრამ ეს მხოლოდ ლამაზი ლეგენდაა. ანგკორ-ვატი არასდროს ყოფილა ბოლომდე მიტოვებული, მასში ყოველთვის ცხოვრობდნენ და ცხოვრობენ ბერები. თვითონ მუო საკუთარ ჩანაწერებში ამბობდა, რომ მის მოსვლამდე ხუთი წლით ადრე ანგკორ-ვატში სხვა ევროპელი მკვლევრები იყვნენ, მათ შორის ფრანგი მისიონერი შარლ-ემილ ბუიევო, რომელმაც თავისი ნაშრომი 1857 წელს გამოაქვეყნა: „მოგზაურობა ინდოჩინეთში 1848–1856“, „ანამი და კამბოჯა“.
1858 წელს ანრი მუომ ბანგკოკიდან ოთხჯერ იმოგზაურა სიამში, კამბოჯასა და ლაოსში.1860 წლის იანვარში მან მიაღწია სატაძრო კომპლექს ანგკორ-ვატს. მან ეს ვიზიტი აღწერა, დატოვა დაწვრილებითი ჩანაწერები სამკვირიანი მოღვაწეობის შესახებ და ჩანახატები, რომლებიც მისი სიკვდილის შემდეგ გამოცემულ წიგნში შევიდა.
ანრი მუო 1861 წელს გარდაიცვალა მალარიისგან, ლაოსში თავისი მეოთხე ექსპედიციის დროს. დაკრძალეს იქვე, დედაქალაქ ლუანგპრაბანგის მახლობლად. მისი საფლავის ადგილმდებარეობა ახლაც ცნობილია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1826 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1861 კატეგორია:კამბოჯის ისტორია კატეგორია:ფრანგი მოგზაურები
კოსტა-რიკის პრეზიდენტი
კოსტა-რიკის პრეზიდენტი — ქვეყნის სახელმწიფოსა და მთავრობის მეთაური. მას ირჩევენ საყოველთაო პირდაპირი არჩევნების გზით, ოთხი წლის ვადით. ზედიზედ მეორედ არჩევა დაუშვებელია. პრეზიდენტთან ერთად, იმავე ვადით, ირჩევენ ორ ვიცე-პრეზიდენტს. პრეზიდენტი ნიშნავს მთავრობას.
სქოლიო
*
დიმიტრი ერისთავი (ქიმიკოსი)
დიმიტრი იოსების ძე სიდამონ-ერისთავი (დ. 20 მარტი, 1903, თბილისი — გ. 18 აგვისტო, 1971, იქვე) — ქართველი ქიმიკოსი, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე, პროფესორი.
ბიოგრაფია
იყო 120-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომის ავტორი ანალიზურ ქიმიაში, მათ შორის 9 მონოგრაფიაა და 4 სახელმძღვანელო. მისი ფუნდამენტური გამოკვლევები აღიარებულია როგორც ჩვენში ასევე უცხოეთშიც. დიდი დამსახურება მიუძღვის მეცნიერს საქართველოში ანალიზური ქიმიის განვითარების საქმეში. მან შექმნა იშვიათი და გაბნეული ელემენტების განსაზღვრის მთელი რიგი ახალი მეთოდები; დაამუშავა იშვიათ და გარდამავალ ელემენტთა დაყოფის ქრომატოგრაფიული საკითხები, გამოიკვლია ჩვენი მინერალური წყლების ქიმიური შემადგენლობა.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ქიმიკოსები კატეგორია:დაბადებული 20 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1903 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1971 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
სპარტაკი (მოსკოვის მეტრო)
სპარტაკი (Спартак) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2014 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ავჰუსტივკა (პრილუკის რაიონი)
ავჰუსტივკა (Августівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ჩერნიჰივის ოლქის პრილუკის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 218 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრილუკის რაიონის სოფლები
ილბერ ორთაილი
ილბერ ორთაილი (İlber Ortaylı; დ. 21 მაისი, 1947, ბრეგენცი, ავსტრია) — თურქი ისტორიკოსი და ყირიმის თათრული წარმოშობის ისტორიის პროფესორი MEF უნივერსიტეტში, გალათასარაის უნივერსიტეტში სტამბულში და ბილკენტის უნივერსიტეტში ანკარაში. 2005 წელს დაინიშნა სტამბოლში Topkapı მუზეუმის დირექტორად, სანამ პენსიაზე არ გავიდა 2012 წელს.
ადრეული ცხოვრება
ილბერ ორთაილი დაიბადა 1947 წლის 21 მაისს ლტოლვილთა ბანაკში, ბრეგენცში, ავსტრია, სადაც მისი მშობლები, გაიქცნენ იოსებ სტალინის დევნის თავიდან ასაცილებლად. მისი ოჯახი ემიგრაციაში წავიდა თურქეთში, როდესაც ის 2 წლის იყო.
ილბერ ორთაილი მრავალენოვანი გაიზარდა, მამისგან გერმანული და დედისგან ისწავლა რუსული. როგორც პოლიგლოტის ისტორიკოსი, ის ფლობს თურქულ, ყირიმულ თათრულ, იტალიურ, ინგლისურ, ფრანგულ, არაბულ, სპარსულ, ოსმალურ თურქულ, რუსულ და ლათინურ ენებს. მის მიერ გამოქვეყნებული სტატიები ძირითადად თურქულ, გერმანულ და ფრანგულ ენებზეა და ბევრი მათგანი თარგმნილია ინგლისურად.
თურქეთში სწავლის პერიოდში მუშაობდა სამოგზაურო გიდად, რამაც, მისი თქმით, გავლენა მოახდინა ისტორიისადმი მის მიდგომაზე. ეს პრაქტიკულად ანვითარებდა მის შიშს და აძლევდა მას შესაძლებლობას "ასწავლოს ისტორია" სხვადასხვა წარმოშობის მქონე ადამიანთა სხვადასხვა ჯგუფებს. მან თავისი სამოგზაურო გიდის გამოცდილება ასახა წიგნებსა და ესეებში "პოპულარული ისტორია"
ილბერ ორთაილი გაეცნო ინტელექტუალებს როგორც თურქეთიდან, ასევე სხვა ქვეყნებიდან. აღსანიშნავია ჰალილ უნალკიკი, მურატ ბარდაქჩი, ირენე მელიკოფი, ბერნარდ ლუისი, ანდრეას ტიეცი.
მისი ბიოგრაფია Zaman Kaybolmaz: İlber Ortaylı Kitap (დრო არ გაქრება: წიგნი İlber Ortaylı) გამოქვეყნდა 2006 წელს. წიგნში შედის ხანგრძლივი ჟურნალისტური საუბარი ნილგუნ უისალთან, ასევე ისტორიები ბავშვობიდან, სტუდენტობის წლები ანკარაში, ვენასა და ჩიკაგოში, ბოლოდროინდელი მოსაზრებები ისტორიის უახლოეს მოვლენებზე და ანეკდოტებზე იმ წლებიდან, როდესაც იგი სამოგზაურო გიდად მუშაობდა მთელ თურქეთში.
კარიერა
ილბერ ორთაილმა შეისწავლა საჯარო პოლიტიკა ანკარის უნივერსიტეტის Mekteb-i Mülkiye- ში (პოლიტიკურ მეცნიერებათა სკოლა), შემდეგ კი გაემგზავრა ვენაში, ვენის უნივერსიტეტში სწავლისთვის, სადაც ანდრეას ტიეცესთან მუშაობის დროს სწავლობდა სლავისტიკასაც და აღმოსავლურსაც. მან მიიღო მაგისტრის ხარისხი ჩიკაგოს უნივერსიტეტის პროფესორ ჰალილ უნალციკის მეთვალყურეობის ქვეშ და დოქტორის ხარისხი მოიპოვა ანკარის უნივერსიტეტში პოლიტიკურ მეცნიერებათა სკოლაში. მისი სადოქტორო ნაშრომი იყო ადგილობრივი ადმინისტრაცია ტანზიმატის პერიოდში (1978). დოქტორანტურის შემდეგ იგი შეუერთდა ანკარის უნივერსიტეტის პოლიტიკურ მეცნიერებათა სკოლის ფაკულტეტს. 1979 წელს დაინიშნა ასოცირებული პროფესორის თანამდებობაზე. 1982 წელს მან თანამდებობა დატოვა და გააპროტესტა 1980 წლის თურქეთის სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ დამყარებული მთავრობის აკადემიური პოლიტიკა. თურქეთის, ევროპისა და რუსეთის რამდენიმე უნივერსიტეტში სწავლების შემდეგ, 1989 წელს იგი დაბრუნდა ანკარის უნივერსიტეტში და გახდა ისტორიის პროფესორი და ადმინისტრაციული ისტორიის განყოფილების გამგე.
ბარე (უისკონსინი)
ბარე (Barre) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის ლა-კროსის ოლქის შემადგენლობაში.
ილბერ ორთაილი
ჯილდოები
2001 წელს ილბერ ორთაილმა მიიღო აიდინ დოგანის ფონდის პრემია ნაშრომისთვის "ოჯახი ოსმალეთის ისტორიაში".
ბარე (უისკონსინი)
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 1 234 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 53, 5 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-კროსის ოლქის ქალაქები
ილბერ ორთაილი
ჯილდოები
2007 წელს მან მიიღო პუშკინის მედალი ვლადიმერ პუტინის მიერ ხელმოწერილი ბრძანებულებით ”რუსული ენის გავრცელებაში და შესწავლაში, კულტურული მემკვიდრეობის შენარჩუნებაში და სხვადასხვა ერისა და ხალხის კულტურის დაახლოებასა და ურთიერთგამდიდრებაში” ოფიციალურად კრემლის მიერ გამოცხადებული ცერემონია სტამბოლში რუსეთის საკონსულოში შედგა.
2011 წელს იგი აირჩიეს მაკედონიის მეცნიერებათა და ხელოვნების აკადემიის საპატიო წევრად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:ისტორიკოსები კატეგორია:ისტორიკოსები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:პროფესორები კატეგორია:თურქი აკადემიკოსები
დინარა
დინარა — მთა ბოსნია და ჰერცეგოვინისა და ხორვატიის საზღვარზე. მას აქვს ორი მთავარი კარლინგი: ტროგლავი (1913 მ) და ეპონიმური დინარა (1831 მ.). დინარა არის ხორვატიის უმაღლესი მწვერვალი. მას აქვს ადამიანის თავის ფორმა. შეფარდებითი სიმაღლეა 728 მ.
მისი ლათინური სახელია „Adrian oros“. ითვლება, რომ მისი დღევანდელი სახელი აქ მცხოვრები ილირიელების ენიდან მომდინარეობს. მისი სახელი ასევე წარმოადგენს დინარის მთიანეთი სახელის ფუძეს.
დინარა ადრიატიკის ზღვიდან მხოლოდ რამდენიმე კილომეტრში მდებარეობს, თუმცა მისი კლიმატი საკმაოდ ცივია და ის ხორვატიის ერთ-ერთ ყველაზე ცივ ადგილს წარმოადგენს. მწვერვალზე საშუალო ტემპერატურა 2-4 °C-ია. ნალექის რაოდენობა არის მაღალი, ხოლო მზიანი საათების რაოდენობა წელიწადში შეადგენს დაახლოებით 1700-1900-ს.
ყველაზე შთამბეჭდავი მასივი სამხრეთ-დასავლეთი ფერდობია. ის არის 6 კილომეტრის სიგრძის და 1700 მეტრი სიმაღლის.
დინარა არის ენდემური ჯიშის მღრღნელების და ბალკანური თოვლის ვირთხების გავრცელების ადგილი.
სქოლიო
კატეგორია:ხორვატიის მთები კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის მთები
Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest
Hungarian Rhapsody: Queen Live in Budapest — ინგლისური როკ ჯგუფ Queen-ის საკონცერტო ფილმი. გადაღებული 1986 წლის 27 ივლისს, ბუდაპეშტში გამართული კონცერტის და ფრედი მერკურის მონაწილეობით გამართული უკანასკნელი ტურნეს დროს. Queen ამ პერიოდში იყო ერთ-ერთი პირველი ჯგუფი დასავლეთი ევროპიდან, რომელიც ცივი ომის დროს აღმოსავლეთ ბლოკში გამოვიდა.
2012 წლის 20 სექტემბერს ფილმი შეზღუდული ჩვენებების სახით გამოვიდა რამდენიმე კინოთეატრში. პირველად DVD და Blu-ray ფორმატებში იგი 2012 წლის 5 ნოემბერს გამოსცეს, გარდა აშშ-ის, სადაც ჩანაწერი 6 ნოემბერს გამოვიდა. ვიდეოს სახელწოდება მომდინარეობს ფერენც ლისტის „უნგრული რაფსოდიებიდან“ და Queen-ის „Bohemian Rhapsody“-დან.
სქოლიო
კატეგორია:2012 წლის ფილმები კატეგორია:2012 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Queen-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Hollywood Records-ის ვიდეო ალბომები
სიბგატულა მოჯადედი
მინი|250პქ|სიბგატულა მოჯადედი სიბგატულა მოჯადედი (صبغت الله مجددي, დ. 21 აპრილი, 1925, ქაბული, ავღანეთი — გ. 11 თებერვალი, 2019 ) — პუშტუნების სულიერი ლიდერი, მოჯაჰედების ლიდერი 1989–1992 წლებში, ავღანეთის პრეზიდენტი 1992 წლის 28 აპრილიდან 28 ივლისამდე.
1979 წელს პაკისტანის ტერიტორიაზე დააარსა ავღანეთის გადარჩენის ეროვნული ფრონტი. 1992 წლის 28 აპრილს ხელისუფლება ჩაიბარა პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელ ჰატეფისაგან და გახდა ავღანეთის ისლამური სახელმწიფოს პრეზიდენტი და ჯიჰადის საბჭოს ხელმძღვანელი. ამავე წლის 28 ივნისს ხელისუფლება გადასცა ეროვნებით ტაჯიკ ბურჰანუდინ რაბანს. თუმცა ამით სამოქალაქო ომი არ დასრულებულა. პუშტუნი (გულბედინ ჰექმათიარი), ტაჯიკი (აჰმად შაჰ მასუდი, ისმაილ-ხანი) და უზბეკი (აბდულ-რაშიდ დუსტუმი) საველე მეთაურები ერთმანეთში ბრძოლას განაგრძობდნენ.
თავისუფლად ფლობდა დარის, პუშტუს, არაბულს, ურდუს და ინგლისურს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1925 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2019 კატეგორია:ავღანეთის პრეზიდენტები კატეგორია:ავღანელი პოლიტიკოსები
შჩუკინსკაია (მოსკოვის მეტრო)
შჩუკინსკაია (Щукинская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1975 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ბონ-სუსესუ-დუ-სული
ბონ-სუსესუ-დუ-სული (Bom Sucesso do Sul) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 640 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუ-ბრანკუს შემადგენლობაში.
ავჰუსტივკა (კოზოვის რაიონი)
ავჰუსტივკა (Августівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ტერნოპილის ოლქის კოზოვის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 589 კაცს შეადგენდა.
ბონ-სუსესუ-დუ-სული
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 293 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 16.81 კმ²-ზე. ფართობი 195 931 კმ²-ია.
ავჰუსტივკა (კოზოვის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოზოვის რაიონის სოფლები
ბონ-სუსესუ-დუ-სული
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლაინის კუნძულები
ლაინის კუნძულები (ცენტრალური პოლინეზიური სპორადები) (Line Islands) — ჯგუფი 11 მარჯნული ატოლისაგან, რომელთაგან რვა ეკუთვნის კირიბატის რესპუბლიკას, ხოლო სამი — ამერიკის შეერთებული შტატების მიმდებარე მცირე კუნძულებს. მდებარეობს წყნარი ოკეანის ცენტრალურ ნაწილში, ჰავაის კუნძულების სამხრეთით. კუნძულების თანამედროვე სახელი — ლაინი (ინგლისური The Line — „ეკვატორი“) დაკავშირებულია ეკვატორის ორივე მხარეს კუნძულების განლაგებასთან. კირიბატის კუთვნილი კუნძულები მდებარეობენ მსოფლიოს ყველაზე უფრო ადრეულ სასაათო სარტყელში — UTC+14:00: დღე-ღამის დრო (საათები და წუთები) აქ ემთხვევა ჰავაის დროს, მაგრამ გადაწეულია ერთი დღით წინ, ამასთან ოკეანეთის ზოგიერთ კუნძულებთან დროში სხვაობა შეადგენს 25 საათს.
შობის კუნძული ყველაზე დიდი ატოლია მსოფლიოში ხმელეთის ფართობის მიხედვით.
გეოგრაფია
ლაინის კუნძულები გეოგრაფიულად იყოფა სამ ქვეჯგუფად — ჩრდილოეთის, ცენტრალურ და სამხრეთ კუნძულებად. ქვემოთ ცხრილში კუნძულები მოყვანილია ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ.
ისტორია
1888 წელს დიდმა ბრიტანეთმა მოახდინა კუნძულების ანექსია წყნარ ოკეანეში კაბელის ჩასადებად ტაბუაერანის (იმ დროს ფინინგი) გავლით. კაბელი გამოიყენებოდა 1902 წლიდან 1963 წლამდე ერთი ხანმოკლე პერიოდის გამოკლებით 1914 წელს.
1950-იანი წლების დასაწყისში კუნძულებზე კირიტიმატი და მოლდენი ჩატარდა ბირთვული იარაღის გამოცდები.
მოსახლეობა
მხოლოდ სამი კუნძულია დასახლებული, რომელთა საერთო მოსახლეობა 2010 წლის აღწერით შეადგენს 9236 ადამიანს, რომელთაგან 5586 ადამიანი ცხოვრობს კირიტიმატიზე, 1960 ტაბუაერანზე და 1690 ტერაინაზე. 1900 წელს ამ სამი ატოლის საერთო მოსახლეობა შეადგენდა დაახლოებით 300 ადამიანს.
ეკონომიკა
ეკონომიკის ძირითადი დარგებია — თევზჭერა, კოპრის მოპოვება, პურის ხის მოყვანა.
სქოლიო
კატეგორია:ლაინის კუნძულები კატეგორია:კირიბატის კუნძულები
რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატი 2015: პლეი-ოფის ეტაპი
2015 წლის რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატის პლეი-ოფის ეტაპი დაიწყო 17 ოქტომბერს ორი მეოთხედფინალით და დასრულდა 31 ოქტომბერს ფინალური მატჩით ლონდონის ტვიკენჰემის სტადიონზე.
რესურსები ინტერნეტში
პლეი-ოფი
ბარნსი (უისკონსინი)
ბარნსი (Burns) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის ლა-კროსის ოლქში.
2012 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 953 ადამიანს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 7.8 კაცი/კმ². ფართობი 125,2 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლა-კროსის ოლქის ქალაქები
რომან იაკიჩი
მინიატიურა|რომან იაკიჩი, 2013 რომან იაკიჩი (დ. 1967, ლიუბლიანა) — სლოვენი პოლიტიკოსი. სლოვენიის თავდაცვის მინისტრი 2013 წლიდან.
ბიოგრაფია
რომან იაკიჩი დაიბადა 1967 წელს ლიუბლიანაში, იუგოსლავია. 1990 წელს დაამთავრა ლიუბლიანას უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტი. მალევე შევიდა პლიტიკურ პარტიაში სლოვენიის ლიბერალური დემოკრატია. 2000–2004 წლებში იყო სლოვენიის ეროვნული ასამბლეის წევრი. იაკიჩმა ამის შემდეგ სპორტულ სფეროში გადაინაცვლა და სხვადასხვა დროს იყო სლოვენიის ოლიმპიური კომპიტეტის აღმასრულებელი საბჭოს წევრი, სლოვენიის მძლეოსნობის ფედერაციის პრეზიდენტი, სლოვენიის პარალიმპიური კომიტეტის თავკაცი. 2011 წელს კვლავ აირჩიეს ქვეყნის ეროვნულ ასამბლეაში. 2013 წლიდან სლოვენიის თავდაცვის მინისტრია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვენი პოლიტიკოსები
Mike Oldfield's Single
"Mike Oldfield's Single" — ბრიტანელი მუსიკოს მაიკ ოლდფილდის სადებიუტო სინგლი. გამოვიდა 1974 წელს. მის A-მხარეზე წარმოდგენილია მუსიკოსის სადებიუტო ალბომის Tubular Bells ერთ-ერთი თემა, გამოცემული პასუხად აშშ-ში ოლდფილდის უნებართვოდ გამოსულ სინგლზე.
თემას Tubular Bells-იდან განსაკუთრებული წარმატება ჰქონდა მას შემდეგ, რაც იგი მოხვდა ფილმში „ეშმაკის გამდევნელი“. აშშ-ის Billboard Hot 100-ში სინგლი მოხვდა #7 პოზიციაზე.
"Mike Oldfield's Single"-ის რემასტერი მოხვდა ალბომის Tubular Bells 2009 წლის გამოცემაში. 2013 წელს იგი Virgin EMI-ის გრამფირფიტების მაღაზიების დღეს გამოვიდა.
ალექსანდრე IV მაკედონელი
ალექსანდრე IV მაკედონელი — ალექსანდრე III დიდისა და პრინცესა როქსანა ბაქტრიელის ვაჟი. ალექსანდრე IV-ის მამა მის დაბადებამდე გარდაიცვალა. გამომდინარე იქიდან, რომ მისი სქესი უცნობი იყო, მაკედონურ ჯარში განხეთქილება წარმოიშვა. ქვეითი ჯარი მხარს ფილიპე II-ის ვაჟს არიდაიოსის უჭერდა მხარს, თუმცა ელიტარული კავალერიის გენერალი პერდიკა ჯარს მოთმინებისაკენ მოუწოდებდა, იმ იმედით, რომ ბავშვი მამრობითი სქესის იქნებოდა. ბავშვის დაბადებამდე გადაწყდა, რომ იმპერია პერდიკა ჩაუდგებოდა სათავეში, როგორც რეგენტი, არიდაიოსის (ანუ ფილიპე III) კი იმეფებდა, როგორც მარიონეტი, რეალური ძალის გარეშე. თუ ბავშვი მამრობითი სქესის დაიბადებოდა მაშინ ის მომავალი მეფე გახდებობა. ძვ.წ. 323 წელს დაიბადა ალექსანდრე IV მაკედონელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები კატეგორია:ეგვიპტის ფარაონები არგეადების დინასტიიდან
შოპინზინიუ
შოპინზინიუ (Chopinzinho) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 692 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-დასავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუ-ბრანკუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 679 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.51 კმ²-ზე. ფართობი 959 692 კმ²-ია.
თამაში ჭვავის ყანაში
თამაში ჭვავის ყანაში ან კლდის პირზე, ჭვავის ყანაში (The Catcher in the Rye) — ამერიკელი მწერლის, ჯერომ სელინჯერის ყველაზე ცნობილი რომანი. გამოიცა 1951 წელს. რომანი გამოცემისთანავე იქცა კრიტიკის მსხვერპლად. ამის მთავარი მიზეზი კი წიგნში გამოყენებული ძალადობის სცენები იყო. კრიტიკოსები სელინჯერისგან ბოდიშის მოხდასაც კი მოითხოვდნენ აღნიშნული ნაწარმოების გამო. „თამაში ჭვავის ყანაში“ 1961-1982 წლებში აკრძალულ წიგნად ითვლებოდა.
განსაკუთრებული ყურადღების ცენტრში ეს რომანი ჯონ ლენონის მკვლელობის შემდეგ მოექცა. მომღერლის მკვლელს, მარკ დეივიდ ჩეპმენს, დაკავების დროს ხელში სწორედ სელინჯერის რომანი ეჭირა. ჩეპმენმა სასამართლო სხდომაზე ჩვენების მიცემისას ციტატაც მოიყვანა რომანიდან. აგრეთვე, სავარაუდოდ, რობერტ ჯონ ბარდომაც აღნიშნულ ნაწარმოებში ამოიკითხა მსახიობ რებეკა ლუის შეფერის მკვლელობის მოწოდება. ამ ორმა გახმაურებულმა საქმემ კიდევ უფრო გაზარდა მწერლისაკენ მიმართული კრიტიკა.
ნაწარმოები ქართულად ორჯერაა ნათარგმნი. პირველად იგი ვახტანგ ჭელიძემ, 60-იან წლებში თარგმნა სათაურით „თამაში ჭვავის ყანაში“. მეორედ სელინჯერის ნაწარმოები ქართულად გია ჭუმბურიძემ გადმოთარგმნა განსხვავებული სათაურით — „კლდის პირზე, ჭვავის ყანაში“.
სიუჟეტი
რომანი მოგვითხრობს 16 წლის ჰოლდენ კოლფილდზე, რომელიც სასწავლებლიდან გარიცხეს და სახლში ბრუნდება. რომანი პირველ პირშია მოთხრობილი და ნათლადაა წარმოჩინებული ჰოლდენის მსოფლმხედველობა. ეს არის ადამიანი, რომელიც გარშემო მხოლოდ სიყალბეს ხედავს. არავინ მოსწონს და უყვარს გარდა თავისი პატარა დისა. ადამიანები, რომლის მიმართაც ჰოლდენს მცირედი ნდობა უჩნდება, აუცილებლად უცრუებენ მას იმედს. იგი სევდით უყურებს ბავშვებს და ფიქრობს, რომ მათ ჯერ კიდევ არაფერი იციან იმ საფრთხეზე, რაც საზოგადოებაში ემუქრებათ.
ჰოლდენი თვლის, რომ ის უკვე გადაიჩეხა იმ უფსკრულიდან, რომელიც ჭვავის ყანაში იყო ჩამალული. მაგრამ მას სურს, რომ სხვები მაინც გადაარჩინოს. იდგეს უფსკრულის პირას და უყუროს ბავშვებს, რომლებიც თავისთვის თამაშობენ, ხოლო როცა მათ გადავარდნის საფრთხე დაემუქრებათ, გადაარჩინოს ისინი. სწორედ ჰოლდენის ამ მონოლოგიდან წარმოსდგება ნაწარმოების სათაურიც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული რომანები კატეგორია:1951 წლის რომანები კატეგორია:ცენზურის მიერ აკრძალული წიგნები
ავდიივკა (კულიკივკის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კულიკივკის რაიონის სოფლები
ესპანური სამზარეულო
ისტორია
თავდაპირველად ესპანეთის ტერიტორია კელტური, იბერიული და ტარტესოსული ტომებისაგან იყო დასახლებული, რომელთა სამზარეულოზეც არც ისე ბევრი რამაა ცნობილი. მოგვიანებით ესპანეთის ტერიტორია ბერძნებმა, შემდეგ კი რომაელებმა დაიკავეს, რასაც მოჰყვა აქ ზეთისხილისა, ყურძნისა და სხვა კულტურების შესვლა. მარცხნივ|მინი|289x289პქ|კარტოფილის ტორტილია რომის დაცემის შემდეგ ესპანეთი ვესტგუთების ხელში გადავიდა, რომლებიც VIII საუკუნეში არაბებმა გააძევეს. ვინაიდან მუსლიმები ესპანეთში XV საუკუნის ბოლომდე დარჩნენ, ესპანურ სამზარეულოზე თავიანთი კვალი მაინც დატოვეს, რის გამოც ესპანური გასტრონომია აერთიანებს როგორც ევროპულ, ისე აღმოსავლეთისათვის დამახასიათებელ ინგრედიენტებსა და გემოებს. სწორედ არაბებმა შეიტანეს ესპანეთში ბრინჯი, შაქარი, ლიმონი, ატამი, გარგარი, ისპანახი, სორგო, საზამთრო და ნუში. ცხადია, რომ ამას მათი სამზარეულოს გამდიდრება და მრავალი ახალი კერძის შექმნა მოჰყვა, რომლებშიც აშკარად შეიგრძნობა არაბული და ებრაული სამზარეულოების ძლიერი გავლენა.
მას შემდეგ, რაც ესპანელებმა ამერიკის კონტინენტის ათვისება დაიწყეს, მათ სამზარეულოში კიდევ მრავალი ახალი ინგრედიენტი შევიდა, მაგალითად: პომიდორი, სიმინდი, კარტოფილი, პაპრიკა, ვანილი, კაკაო, შოკოლადი და მწარე წიწაკა. სწორედ ესპანელებმა შეურიეს პირველად შოკოლადს შაქარი, რათა მისი ბუნებრივი სიმწარე გაექროთ. თავის მხრივ ესპანელებმაც ჩაიტანეს ამერიკაში ბრინჯი, ყურძენი, ზეთისხილი და სხვა. ამერიკული კულტურების შემოსვლას, ესპანურ სამზარეულოში მოჰყვა მრავალი ახალი კერძის შექმნა, მაგალითად კარტოფილის ტორტილია (Tortilla de patatas).
კერძები რეგიონების მიხედვით
მინი|252x252პქ|გასპაჩო
ანდალუსია
ანდალუსიური სამზარეულო ორგვარია: სოფლური და ზღვიური. ესპანეთის რეგიონებს შორის ანდალუსიაში იყენებენ ყველაზე დიდი რაოდენობით ზეითუნის ზეთს. ანდალუსიური კერძებიდან ყველაზე პოპულარული კერძია გასპაჩო. ეს არის ცივი წვნიანი, რომელიც მზადდება ხუთი სხვადასხვა ბოსტნეულის, ძმრის, წყლის, მარილის, ზეითუნის ზეთისა და პურის მორჩენილი ნატეხების გამოყენებით. გასპაჩოს გარდა ანდალუსიაში ამზადებენ ისეთ ცივ სუპებს, როგორებიცაა: პოლეა, სოკი და სალმორეხო.
ესპანეთის ამ რეგიონში საკმაოდ ბევრ კერძში შეხვდებით ზეთისხილს. ასევე გავრცელებულია ხორციანი კერძები, მაგალითად: ფლამეკინი, პრინგა, მენუდო-გიტანო და ა.შ. ცხელ სუპებში შედის კატის სუპი (პურით ამზადებენ) და ძაღლის წვნიანი (თევზის სუპი ფორთოხლის წვენით). თევზისაგან დამზადებულ კერძებს მიეკუთვნება: შემწვარი თევზი, პარპანდუასი და კოდ-პავიასი.
ასევე ანდალუსიურ ხორცის კერძებში შედის სერანოსა და იბერიული შაშხები. ტიპური სასმელებია: ანისი, ღვინო (მალაგა, ხერესი და პედრო ხიმენესი) და შერის კონიაკი.
არაგონი
მინი|მიგასი არაგონული სამზარეულოც ორგვარია: მთისა და ბარის. მის მთიან რეგიონებში, სადაც პირენეს ქედის ფერდობებზე აქტიურად მისდევენ მეცხვარეობას, ყველაზე გავრცელებული საკვებია ცხვრის შემწვარი ხორცი. მთიელი არაგონელები ცხვარს ნიორთან, მარილსა და ცხიმთან ერთად წვავენ. აქ ასევე ძალიან პოპულარულია ღორის ხორცისაგან დამზადებული კერძები. ასეთებია: ღორი პომიდვრით, ღორის შემწვარი ფეხი და ალმოხაბანას-დე-სერდო. განსაკუთრებით ცნობილი კერძია მიგასი, რომელსაც არაერთი ვარიაცია აქვს და ამზადებენ მიგას-დე-პასტორს, შოკოლადიან მიგასს, სარდინებიან და ქაშაყიან მიგასს და ა.შ. ყველაზე ძლიერი და სურნელოვანი არაგონული ინგრედიენტია ნივრის ზეთი.
არაგონში ძალიან დიდ მნიშვნელობას ანიჭებენ ძლიერ სანელებლებს. ასევე ხშირად იყენებენ ტერუელისა და უესკას შაშხებს. არაგონული ყველია ტრონჩონი. რაც შეეხება დესერტებს, ამ მხარეში დიდი პოპულარობით სარგებლობს დაშაქრული ხილი და მარასკინიანი ალუბლები.
ასტურია
მინი|სანგრია მარცხნივ|მინი|244x244პქ|ფაბადა ასტურიულ სამზარეულოს საკმაოდ გრძელი და მდიდარი ისტორია აქვს, რომლის ფესვებიც კელტური კულტურიდან იღებს სათავეს. მისი ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი კერძია ასტურიული ლობიო, სახელად „ფაბადა“, რომელიც მზადდება თეთრი ლობიოს, ძეხვეულისა (როგორიცაა ჩორისო და მორსილა) და ღორის ხორცისაგან. ასევე ცნობილი კერძია ლობიო მოლუსკებით. ამის გარდა, არსებობს ლობიოს კიდევ ერთი ასტურიული კერძი, რომელიც მზადდება ლობიოს, რვაფეხის ან კრევეტებისა და კურდღლის ხორცით. ასევე აღსანიშნავია „ასტურიული შამფური“, რომელზეც მაგრდება თეთრი ლობიო, კომბოსტო, კარტოფილი, სხვადასხვა სახის ძეხვი და ბეკონი. მარცხნივ|მინი|244x244პქ|კაბრალესი რეგიონში პოპულარულია ღორის ხორცისაგან მომზადებული კერძები, მაგალითად: ჩოსკო, ბოლიოს-პრენიაოსი და სხვა. ასევე ხორცის ტიპურ კერძებს მიეკუთვნება კარნე გობერნადა (ხბოს შემწვარი ხორცი), კახოპო (ხრაშუნა, ხბოს ხორცით მომზადებული სტეიკი ლორითა და ყველით) და ხორცის წვნიანი. ასტურიულ სამზარეულოში მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია თევზსა და ზღვის სხვა პროდუქტებს. ასტურიასთან მდებარე კანტაბრიის ზღვა ადგილობრივებს ზღვის პროდუქტების მრავალფეროვან არჩევანს სთავაზობს, რამეთუ აქ ბინადრობს თინუსი, რვაფეხა, სარდინა და ა.შ.
მთელს ესპანეთში დიდი პოპულარობით სარგებლობს ასტურიული ყველი. მათ შორის ყველაზე გამორჩეულია ყველი კაბრალესი, თავისი მძაფრი არომატითა და ლურჯი შესახედაობით. ყველის სხვა ცნობილი სახეობებია: გამონეუ, ომადო დე პრია და აფუეგა'ლ პიტუ. როგორც წესი ასტურიელები ყველს ვაშლთან ან ალკოჰოლურ სასმელთან ერთად მიირთმევენ.
აღსანიშნავია ასტურიული ვაშლის სიდრი, რომელსაც დასხმის სპეციალური ტექნიკა აქვს. დესერტებიდან გამოარჩევენ ფრისუელოს (კრეპის მსგავსი, ჩვეულებრივ ნაღებით ან ვაშლის მურაბით სავსე), ბრინჯის პუდინგსა (რძეში მოხარშული თეთრი ბრინჯი ლიმონის ცედრითა და შაქრით) და კარბაიონეს (შაქრის მინანქრით დაფარული ნუშის ნამცხვარი).
კასტილია და ლეონი
მინი|204x204პქ|პა-ამბ-ტომაკეტი (პური და პომიდორი ზეთისხილის ზეთით) კასტილიისა და ლეონისათვის დამახასიათებელი კერძების სიაში შედის: მორსილა (სპეციალური სანელებლებით დამზადებული შავი პუდინგი), ხუდიონ დე ლა გრახა, სოპა დე ახო (ნივრის წვნიანი), კოჩინილიო ასადო (შემწვარი გოჭი), ლეჩასო (შემწვარი ბატკანი), ბოტილიო დელ ბიესო, სალამანკური ორნასო, გიხელოს შაშხი, სალჩიჩას დე სარატანი, ასევე სოსისები, სერადას ყველი, ბურხოსის რბილი ყველი და რიბერა დელ დუეროს ღვინო.
კასტილიურ-ლეონურ ღვინოებს მიეკუთვნება ტოროს ძლიერი ღვინო, რიბერა დელ დუეროს წითელი ღვინო, რუედას თეთრი ღვინო და კიგალესური კლარეტი. მარცხნივ|მინი|269x269პქ|კაჩიუკო
კატალონია
კატალონიური სამზარეულო დაფუძნებულია სოფლის კულტურაზე. მას ძალიან დიდი და მდიდარი სამზარეულო აქვს. აღსანიშნავია ისიც, რომ პირველად ესპანეთის ისტორიაში კულინარიული წიგნი სწორედ კატალონიაში დაიწერა. იგი აერთიანებს სამ სხვადასხვა სახის კულინარიას: ზღვიურ, მთისა და ბარისას. მისი განსაკუთრებით ცნობილი კერძებია ესკუდელია, ლობიოს ომლეტი, კოკა-დე-რეკაპტე, სამფაინა და კარაგოლ-ა-ლა-ლიუნა. ასევე აღსანიშნავია ისეთი სოუსები, როგორებიცაა: რომესკოს სოუსი, აიოლი, ბუილიაბაისი და პიკადა.
ღორის ხორცისაგან მომზადებული კერძებიდან პოპულარულია ბოტიფარა. თევზის კერძებიდან აღსანიშნავია აროს ნეგრე და კაჩიუკო. რაც შეეხება ბოსტნეულის კერძებს, ყველაზე გავრცელებულია ესკალივადა (შემწვარი ბოსტნეული). დესერტებიდან აღსანიშნავია კატალონიური კრემი, კარკინიოლისი, ტორტელი და ნეულესი. მინი|266x266პქ|გალისიური პულპო (გალისიური რვაფეხა წიწაკით, კარტოფილითა და ზეთისხილის ზეთით)
გალისია
გალისიური სამზარეულო ესპანეთში არც ისე ცნობილია მისი მოსახლეობის სიმცირის გამო. მეზობელი ასტურიის მსგავსად, გალისიური კულინარია კელტურიდან იღებს სათავეს. მისი კერძებიდან ყველაზე ცნობილი გალისიური სუპია. ასევე აღსანიშნავია ტურნიფსიანი ღორის ხორცი და საკარნავალო საჭმელები. კიდევ ერთი პოპულარული კერძია წაბლის ბულიონი, იგივე კალდო დე კასტანიასი, რომელსაც როგორც წესი, ზამთარში ამზადებენ. მარცხნივ|მინი|237x237პქ|ტორტი სანტიაგო გალისიის რეგიონი მდიდარია ზღვის პროდუქტებით, რაც მის კულინარიაზეც აისახება. აქ ამზადებენ: გალისიურ რვაფეხას, გალისიურ ემპანადას, სკალიოპებს, კიბორჩხალებსა და ბარნაკლესებს. ტრადიციის თანახმად ქალაქ სანტიაგო-დე-კომპოსტელაში ჩასულ ყველა უცხო ადამიანს პირველ რიგში სკალიოპებს აჭმევდნენ.
მადრიდი
მინი|236x236პქ|ჩუროსი ცხელ შოკოლადთან ერთად მადრიდის რეგიონმა დამოუკიდებლობა და საკუთარი იდენტობა მხოლოდ 1561 წელს, მას შემდეგ მოიპოვა, რაც ესპანეთის მეფე ფილიპე II-მ იგი დედაქალაქად გამოაცხადა და სამეფო რეზიდენცია იქ გადაიტანა. ამის შემდეგ მადრიდი ესპანელი თუ უცხოელი იმიგრანტების მთავარ სამიზნედ იქცა, რის გამოც მისი სამზარეულო საკმაოდ ბევრი რეგიონის კერძებს აერთიანებს. XIX საუკუნეში მადრიდი გახდა ესპანეთის პირველი ქალაქი, რომელშიც გაიხსნა რესტორნები.
მადრიდული რძის პროდუქტებიდან აღსანიშნავია: ბრინჯის პუდინგი, მერინგეს რძე, ყველი და ხაჭო. მადრიდული ხილელუიდან განსაკუთრებულად ცნობილია არანხუესის ნესვი და მარწყვი. მადრიდის რეგიონი მდიდარია საკონდიტრო ნაწარმით, რომელთაგან დიდი პოპულარობით სარგებლობს შოკოლადიანი ხილი და ბუნიუელოსი. მარცხნივ|მინი|206x206პქ|ნავარული ჩისტორა
ნავარა
ნავარულ გასტრონომიას მრავალი საერთო აქვს ბასკურთან. ყველაზე ცნობილი ნავარული კერძებია ნავარულად შემწვარი კალმახი და ახოარეირო, თუმცა ასევე გავრცელებულია ცხვრის ჩილინდრონი და რელიენო. ასევე ადგილობრივი კერძების რიცხვშია ე.წ. „კარლისტების კვერცხები“.
ნავარაში დიდი პოპულარობით სარგებლობს დამარილებული პროდუქტები, მაგალითად: პამპლონური ჩორისო, ძეხვი და ა.შ. ასევე პოპულარულია ცხვრისა და საქონლის ხორცისაგან მომზადებული კერძები. რძის პროდუქტებიდან აღსანიშნავია რონკალის ყველი, ხაჭო და იდიასაბალის ყველი. ალკოჰოლური სასმელებიდან ცნობილია კლარეტი და პახარანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ესპანური სამზარეულო
ოქტიაბრსკოე-პოლე (მოსკოვის მეტრო)
ოქტიაბრსკოე-პოლე (Октябрьское поле) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ტაგანსკო-კრასნოპრესნენსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1972 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
აიტმემბეტოვო
აიტმემბეტოვო (Айытмәмбәт; Айтмембетово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის არხანგელის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 310 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ არხანგელსკოედან დაშორებულია 31 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია რავტაი, რომელიც დაშორებულია 7 კმ-ით.
Stronghold
Stronghold („ციხესიმაგრე“) — ისტორიული და რეალური დროის სტრატეგიული (RTS) ჟანრის კომპიუტერული თამაში, რომელიც შექმნა კომპანიამ Firefly Studios 2001 წელს. გამოუშვა Take 2 Interactive და God Games-მა. თამაში ახდენს ციხე-სიმაგრის მშენებლობის, შეტევის და თავდაცვის სიმულაციას. თამაში ვითარდება შუასაუკუნოვან ბრიტანეთში 1066 წელს, მაგრამ მიუხედავად ამისა, თამაშში ყოველთვის არ არის დროის ლიმიტი და სცენარის გაგრძელება შეიძლება მოხდეს ასი წლის მერეც. თამაში გვაძლევს საშუალებას ისევე როგორც ეკონომიკური, ასევე მილიტარისტული განვითარების საშუალებას და შესაბამისად არსებობს ეკონომიკური და მილიტარისტული კამპანიები. თამაშის მრავალი ასპექტი იყო პირველი თავის ჟანრში და თამაშის გამოსვლის მომენტში უნიკალური (მაგ: პოპულაციის პარამეტრი). . თამაში სათავეს იღებს შუასაუკუნოვან ინგლისში მაღალი შუა საუკუნეების (XI-XIV) პერიოდში.
აიტმემბეტოვო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არხანგელის რაიონის სოფლები
Stronghold
თამაშის სიუჟეტი
თამაში იწყება იმით რომ მეფე ლაშქრობას აწყობს ბარბაროსების წინააღმდეგ. ქვეყნის დატოვების შემდეგ სახელმწიფოში ჩნდება ჭორები შეთქმულებაზე, ზოგიერთ პროვინციაში არეულობაა, მაგრამ სერიოზულ ხასიათს ეს მოვლენები არ იღებს, მანამ სანამ ქვეყანაში არ ვრცელდება ინფორმაცია, რომ მეფე ბარბაროსებს ჩაუვარდა ტყვედ. ამის შემდეგ ისედაც გათამამებული ფეოდალები (დუკ დე პიუსი, დუკ ბორეგარი, დუკ ტრიუფი, და დუკ ვულპე) აწყობენ აჯანყებას და ქვეყანაში იწყება სამოქალაქო ომი. თამაშის დაწყების მომენტში ქვეყანა(ინგლისი) გაყოფილია ხუთ ნაწილად, ოთხი მათგან ზემოთ ჩამოთვლილ ჰერცოგებს ეკუთნით ხოლო მეხუთეში ჯერ კიდევ რჩება მეფის ერდგული ხალხი. ომის პერიოდში რამდენიმე დიდგვაროვანმა მათ შორის მთავარი გმირის მამამ გადაწყვიტეს შეეჩერებინათ სისხლისღვრა, მაგრამ როდესაც მოსათათბირებლად შეიკრიბნენ, მათ დაესხნენ თავს და ამოწყვიტეს, დაჭრილმა და დაქანცულმა მთავარმა გმირმა ძლივს-ძლიობით დააღწია თავი იქაურობას, გაიქცა და თავი შეაფარა ყველასგან მივიწყებულ ნახევარკუნძულს სადაც შეიკრიბნენ მეფის ერთგული დარჩენილი მეომრები.
სამხედრო კამპანია
სამხედრო კამპანიის ერთადერთი და მთავარი მიზანია ინგლისის გაერთიანება რომელიც მოიცავს ამპარტავანი და მაღალქედი ჰერცოგების და გრაფების განდევნას და კანონიერი მეფის ძალაუფლების აღდგენას. სამხედრო კამპანიის გასვლის დროს გვხვდება მრავალი საინტერესო მოულოდნელი და შეიძლება საწყენი მომენტებიც.
Duc de Puce (ვირთხა)
ბიოგრაფია
„ვირთხა“ უსუსტესი ჰერცოგებს შორის რომელიც დეპიუსების საგვარეულო მამაულში დაიბადა და ერთადერთი რომელიც ახერხებს გაქცევას როდესაც ყველა სხვას მთავარი გმირი კლავს. ჰერცოგი დე პიუსი მისი დედის მიმართ განსაკუთრებულად მოწყალე იყო და მოგვიანებით გადასახადებისგანაც გაათავისუფლა.დედა-შვილს სიღარიბეში არასოდეს უცხოვრიათ. ერთხელ მის სახლში მივიდა მაცნე და აუწყა, რომ "ვირთხას" ნამდვილი მამა თვით ჰერცოგ დე პიუსია რომლის სახლშიც დედამისი ოდესღაც მსახურობდა. დე პიუსების ოჯახი საზღვაო კატასტროფაში ტრაგიკულად დაიღუპა და  ტიტულის და მიწების ერთადერთი მემკვიდრე ვირთხა გახდა.
Duc Beauregard (გველი)
ბიოგრაფია
„გველი“ ოდესღაც ერთ-ერთი უმსხვილესი და უმდიდრესი პროვინციის გუბერნატორი იყო და მდიდრულადაც ცხოვრობდა. მდიდარს მას ხდიდა გადასახადები რომლებსაც იგი ითვისებდა. როდესაც მეფემ ამის შესახებ შეიტყო, მან „გველი“ „ახალ კოლონიებში“ გააძევა. ერთ-ერთ თავის პირველ სამხედრო ლაშქრობაში მან დაკარგა თვალი მთავარი გმირის მამასთან ბრძოლაში და დაიფიცა, რომ არ დაწყნარდება სანამ მთავარი გმირის ოჯახის თავები არ დაამშვენებს მისი სასახლის კედლებს.
Duc Truffe (ტახი)
ბიოგრაფია