cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარგარიტა (კოქტეილი)
კოქტეილის სახეობები
შემოდგომის პერიოდში პოპულარულია მარგარიტა, რომელსაც სხვა ტრადიციული ინგრედიენტების გარდა უმატებენ მოცვის წვენს და ვაშლისა და დარიჩინის ტეკილას.
საინტერესოა რომ, ტეკილა ვაშლისა და დარიჩინის არომატით არ არის გაყიდვაში, თუმცა მისი დამზადება სახლშია შესაძლებელი. ამისათვის დაახლოებით ერთი კვირაა საჭირო.
"სკინი" მარგარიტა
სკინი მარგარიტა მხოლოდ ორ ინგრედიენტს შეიცავს. მისი მომზადებისას არ იყენებენ ფორთოხლის ლიქიორს. ეს მარტივი სასმელი მხოლოს შეიცავს ტეკილას და ლაიმის წვენს. უმჯობესია ახლად დაწურული, თუმცა ამ შემთხვევაში იყენებენ მზა წვენს, რომელიც იყიდება (Rose's lime juice).
მარგარიტა ლუდთან ერთად
ამ კოქტეილის შემადგენლობაში განსხვავებული ინგრედიენტი ლუდია. ლუდის კათხაში შერეულია Corona Extra ლუდი, ტეკილა და ლაიმის წვენი.
კამიკაძე მინი|276x276პქ|ფერადი მარგარიტა კამიკაძე (იაპონურად ღვთაებრივი ქარი) მარგარიტას ერთ-ერთი ვარიაციაა. ამ კოქტეილში ტეკილას არაყი ანაცვლებს. მას ყინულის გარეშე მიირთმევენ. კოქტეილის ჭიქა კი ლაიმით გახლავთ მორთული.
ფერადი მარგარიტა
ისტორია
კოქტეილების ისტორიკოსის, დეივიდ ვონდრიქის მიხედვით, მარგარიტა მექსიკური კოქტეილია და ძალიან ჰგავს კოქტეილ Daisy-ს. ესპანურად სიტყვა მარგარიტა გვირილას ნიშნავს. განსხვავება მარგარიტასა და დეიზის შორის ისაა, რომ მარგარიტას ინგრედიენტი ტეკილაა, ხოლო დეიზის შემადგენლობაში ბრენდი შედის. მისი შექმნის შესახებ ბევრი ვერსია და ლეგენდა არსებობს, თუმცა ის ცხადია, რომ კოქტეილმა პოპულარობა 1920-33 წლებში მოიპოვა, მაშინ, როცა ალკოჰოლური სასმელები აკრძალული იყო აშშ-ში. ამერიკელები საზღვრებს გარეთ ცდილობდნენ ალკოჰოლის შეძენას. სწორედ ამ დროს გახდა მრავალი მექსიკური სასმელი ცნობილი მათთვის.
Dinoponera gigantea
Dinoponera gigantea — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dinoponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლუი პასტერი
ლუი პასტერი (Louis Pasteur; დ. 27 დეკემბერი, 1822, დოლი, იურის დეპარტამენტი — გ. 28 სექტემბერი, 1895, ვილნევ-ლ’ეტანი, პარიზთან ახლოს) — ფრანგი მიკრობიოლოგი და ქიმიკოსი, თანამედროვე მიკრობიოლოგიისა და იმუნოლოგიის ფუძემდებელი. პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის (1862), საფრანგეთის სამედიცინო აკადემიისა (1873) და საფრანგეთის აკადემიის („უკვდავების“; 1881) წევრი, პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის უცხოელი წევრ-კორესპონდენტი (1884) და საპატიო წევრი (1893). მიკრობიოლოგების მსოფლიო სამეცნიერო სკოლის შემქმნელი. 1847 წელს დაამთავრა პარიზის უმაღლესი ნორმალური სკოლა. სობრონში უსმენდა ჟან-ბატისტ დიუმას ლექციათა კურსს; 1847 წელს დაიცვა დისერტაცია ქიმიასა და ფიზიკაში. მონაწილეობდა 1848 წლის რევოლუციაში; შეუერთდა ეროვნულ გვარდიას. იყო თავის მიერ შექმნილ პარიზის მიკრობიოლოგიის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის (პასტერის ინსტიტუტის) პირველი დირექტორი (1888). ქიმიის პროფესორი სტრასბურისა (1849-დან) და ლილის (1854-დან) უნივერსიტეტებში, უმაღლეს ნორმალურ სკოლაში (1857-დან და სორბონის ბუნებისმეტყველების ფაკულტეტზე (1867-დან).
სტუდენტობის წლებში იკვლევდა ღვინის მჟავის მარილების ოპტიკურ აქტივობასა და იზომერიას. 1840-იანი წლების შუა ხანებში შეიმუშავა რაცემატების ენანტიომერებად დაყოფის მეთოდი და პირველმა გამოთქვა აზრი, რომ ოპტიკური აქტივობა მოლეკულების ასიმეტრიის შედეგს წარმოადგენს. 1848 წელს დაადგინა, რომ ყურძნის მჟავის მარილები ასიმეტრიული აგებულების მქონე ორი სახის კრისტალის ნარევს წარმოადგენენ და მათი გაცალცალკევებით აღმოაჩინა, რომ თითოეული ამ სახეობის კრისტალები საპირისპირო მიმართულებით აბრუნებენ სინათლის პოლარიზაციის სიბრტყეს. შემდგომმა კვლევებმა მოიტანა ფაქტობრივი მასალის დაგროვება და ემპირიული განზოგადება ორგანული ნაერთების (რომლებიც სტერეოქიმიას უდევს საფუძვლად) აგებულების, კრისტალური ფორმისა და ოპტიკური აქტივობის ერთმანეთთან დამოკიდებულების შესახებ. დაამტკიცა, რომ ბუნებრივი ნაერთები, სინთეტიკურებისაგან განსხვავებით, წარმოდგენილი არიან მხოლოდ ერთ-ერთი იზომერული ფორმით და შემოიტანა მიკროორგანიზმთა დახმარებით მათი გაყოფის მეთოდი.
1857 წლიდან ლუი პასტერი დაკავდა დუღილის პროცესების შესწავლით. გამოარკვია, რომ დუღილის თითოეული ტიპი განპირობებულია მიკროორგანიზმთა განსაზღვრული სახეობის განვითარებით და ხასიათდება მასთან შესაბამისი საბოლოო პროდუქტით. პირველად აღწერა ცხიმმჟავური დუღილი და ბაქტერიები, რომლებიც ახორციელებენ რძემჟავურ (1857) და ცხიმმჟავურ (1861) დუღილს. კლასიკური ექსპერიმენტების სერიაში (1860–1861) საბოლოოდ უარყო თანამედროვე პირობებში ცოცხალ არსებათა „თვითგაჩენის“ შესაძლებლობა. გააბათილა იენს იაკობ ბერცელიუსის, აილჰარდ მიჩერლიხისა და იუსტუს ლიბიხის იმ დროს გაბატონებული დუღილის ქიმიური თეორია; დაამტკიცა, რომ დუღილიცა და ლპობაც მიკროორგანიზმების მოქმედების შედეგად განპირობებული ბიოლოგიური პროცესია (1861–1864). აღმოაჩინა ანაერობიოზის მოვლენა — რიგი მიკროორგანიზმების სიცოცხლის უნარი თავისუფალი ჟანგბადის არარსებობის პირობებში (1872). სრულყო ლაბორატორიის პირობებში მკვებავ გარემოში მიკრობთა კულტივირების მეთოდები.
ლუი პასტერი მთელი მოღვაწეობისათვის დამახასიათებელია მისი სამეცნიერო კვლევა-ძიების მუდმივი კავშირი პრაქტიკის კითხვებთან. შემოგვთავაზა გაფუჭებისგან ღვინის დაცვის მეთოდი მისი 55–60°C-მდე გაცხელებით. მოგვიანებით ეს მეთოდი გამოიყენეს საკვები პროდუქტების (ლუდი, რძე, ხილ-კენკრის წვენები და სხვ.) გაუსნებოვნებისათვის და 1864 წელს პასტერიზაცია უწოდეს. ლუი პასტერმა სამეცნიერო სათავე დაუდო მეღვინეობას, ლუდის ხარშვას და სამრეწველო მიკრობიოლოგიას. შეისწავლა თუთის აბრეშუმხვევიას დაავადებები (პებრინი, ფლაშერი), შემოიტანა მათთან ბრძოლის მეთოდები. გამოიკვლია ცხოველებისა და ადამიანის რიგი ინფექციური დაავადება (ციმბირის წყლული, მელოგინის ცხელება, ცოფი, ქათმის ქოლერა, ღორის წითურა და სხვ.) და დაადგინა, რომ ყველა მათგანი გამოწვეულია სპეციფიკური აღმძვრელის არსებობით. აღწერა აღმძვრელის ვირულენტობის მოვლენა როგორც მოცემული მიკროორგანიზმისათვის ჩვეული სახეობრივი ნიშანი. დაავადებებთან ბრძოლის საშუალებათა ძიებამ ლუი პასტერი მიიყვანა პათოგენური მიკროორგანიზმების ხელოვნური დასუსტების მეთოდის შემუშავებამდე (1880) და მის საფუძველზე ციმბირის წყლულის (1881), ღორის წითურისა (1882) და ცოფის (1884) „ცოცხალი“ ვაქცინის შექმნამდე. ავტორია ინფექციურ დაავადებათა იმუნოპროფილაქტიკისა და იმუნოთერაპიის პირველი მეთოდებისა. სათავე დაუდო წარმოდგენებს ხელოვნური იმუნიტეტის შესახებ. თავი გამოავლინა როგორც ნიჭიერმა მხატვარ-პორტრეტისტმა, რომლის სახელი შევიდა XIX საუკუნის ოფიციალურ ფრანგულ ცნობარებში. მის პატივსაცემად სახელი ეწოდება სეპტიკური დაავადებების გამომწვევი ბაქტერიების რამდენიმე გვარს (მაგ., პასტერელა, Pasteurella). დაჯილდოებულია მსოფლიოს თითქმის ყველა ქვეყნის ორდენებით, ლონდონის სამეფო საზოგადოების ორი ოქროს მედლით (1856, 1874). დაკრძალულია პასტერის ინსტიტუტის აკლდამაში.
თბილისში არსებობს ლუი პასტერის ქუჩა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 27 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1822 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1895 კატეგორია:ფრანგი ბიოლოგები კატეგორია:ფრანგი ქიმიკოსები კატეგორია:საფრანგეთის აკადემიის წევრები კატეგორია:საფრანგეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები კატეგორია:შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის წევრები კატეგორია:ლონდონის სამეფო საზოგადოების უცხოელი წევრები კატეგორია:პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრები კატეგორია:ამერიკის ფილოსოფიური საზოგადოების წევრები კატეგორია:ნიდერლანდების მეცნიერებისა და ხელოვნების სამეფო აკადემიის წევრები
სერბულ-ხორვატული ენა
სერბულ-ხორვატული ენა (სერბულ-ხორვატულად srpskohrvatski ან cрпскохрватски) — ენების კრებითი სახელწოდება, რომლებზეც საუბრობენ იუგოსლავიის დაშლის შედეგად წარმოშობილ ქვეყნებში — სერბეთში, ხორვატიაში, ბოსნია-ჰერცეგოვინასა და მონტენეგროში.
უწინ, იუგოსლავიის სოციალისტური ფედერაციული რესპუბლიკის (1991/1992) დაშლამდე სერბულ-ხორვატულს უწოდებდნენ ერთ ენას, დღესდღეობით კი ახლადაღმოცენებული ქვეყნების მიხედვით ცალ-ცალკე ენებად მოიხსენიებენ მათ, ძირითადად მაინც სერბულ და ხორვატულ ენებად, ხოლო უფრო იშვიათად ასევე ბოსნიურად და მონტენეგრულად.
ამ სივრცეში პოლიტიკური სეპარაციის პროცესი ჯერ არაა დასრულებული. სწორედ მწვავედ მიმდინარე პოლიტიკური სეპარაციის გამო, არც იმის შესახებ არ არსებობს ზუსტი რიცხვითი მონაცემი, თუ სინამდვილეში რამდენი ადამიანი მიიჩნევს თავს სერბულ-ხორვატულად მოსაუბრედ. სერბულად, ხორვატულად, ბოსნიურად და მონტენეგრულად (ანუ ჩერნოგორულად) მოსაუბრეთა რიცხვი კი მთლიანობაში 17–22 მლნ. კაცი არის.
სერბულ–ხორვატული ენის ყველაზე ოპტიმალური დახასიათება იქნებოდა თუ ვიტყოდით, რომ ეს არის ენა, რომელსაც რამდენიმე ეთნოსი (სერბები, ხორვატები, ბოსნიელები, მონტენეგროელები) მიიჩნევს მშობლიურად, თუმცა სხვადასხვა სახელს კი არქმევს.
სახელის „სერბულ–ხორვატული ენის“ ისტორიისათვის
მთელი XX საუკუნის განმავლობაში გამუდმებით წამოიჭრებოდა–ხოლმე საკითხი იმის თაობაზე, რომ როგორმე ახალი სახელი დაერქვათ სერბულ–ხორვატული ენისთვის. ნათლიობის ახალ მსურველთა შემოთავაზებული წინადადებები კი იყო შემდეგი: სერბულ–ხორვატული, ხორვატულ–სერბული, ანდა ერთმანეთის მიყოლებით, მაგრამ ცალ-ცალკე მოხსენიებულიყო, ანუ სერბული ენა/ხორვატული ენა და პირიქით ხორვატული ენა/სერბული ენა, იმისდა მიხედვით, თუ სად მოიხსენიებდნენ ამ ენას სერბიაში თუ ხორვატიაში პირველად შესაბამისი სახელი სერბული ან ხორვატული ეხსენებინათ. ერთხანს სერბები იმ ჭკუაზეც დადგნენ, რომ მოინდომეს საერთოდ გაეუქმებინათ და ამოეღოთ ხმარებიდან სახელი „სერბული“ და „სერბია“, რათა იქნებ ხორვატების გული მოეგოთ ამით და ერთიანობაც შეენარჩუნებინათ, მაგრამ ეს იდეა განუხორციელებელი დარჩა იმის გამო, რომ ისევდაისევ ახალი ძალით თავი იჩინა სერბებს, ხორვატებსა და ბოსნიელებს შორის არსებულმა პრობლემებმა, კერძოდ კი, რელიგიური საკითხების, გადაუმუშავებელი ისტორიული წარსულის; მათი არაეთგვაროვანი და ხშირად წინაააღმეგობრივი შეფასებების, და საერთოდ, დაუძლეველი ტრადიციული წინააღმდეგობების გამძაფრებამ მათი პოლიტიზაციის გზით (განსაკუთრებით ზემოხსენებულ სამ რელიგიურ და ეთნიკურ ჯგუფს შორის).
იმის გათვალისწინებით, რომ სლავური ენები და მით უფრო სამხრეთსლავური ენები ისედაც ახლოს დგანან ერთმანეთთან, სერბულ-ხორვატული ენა უფრო ენობრივ კონტინუუმად შეიძლებოდა მიგვეჩნია და არა ცალ-ცალკე ენებად.
ამ შემთხვევაში მეცნიერული თვალსაზრისი ნაკლებადაა აქტუალური და ყოველივე შექმნილი რეალობიდან გამომდინარე პოლიტიკური კორექტულობის წესებს მორჩილებს. ტენდენცია იქით მიდის, რომ „სერბულ–ხორვატული ენა“ სერბეთში სერბულად, ხორვატიაში ხორვატულად, ბოსნიაში ბოსნიურად, მონტენეგროში მონტენეგრულად ან ჩერნოგორიულად იწოდებოდეს თვალსაწიერ მომავალშიც, როგორც მინიმუმ, მომდევნო (ახალი) გეოპოლიტიკური რეალობის დადგომამდე.
სერბულ-ხორვატული ენის მთავარი დიალექტები
სერბულ-ხორვატული ენა იყოფა სამ მთავარ დიალექტად, რომელთაც ერთმანეთისაგან იმისდა მიხედვით განარჩევენ, თუ ყოფილი იუგოსლავიის რომელ მხარეში როგორ იტყვიან კითხვით ნაცვალსახელ „რა–ს“.
სერბულ-ხორვატული ენის ქვედიალექტები
სერბულ-ხორვატული ენას სამი ქვედიალექტი (ანუ კილო–კავი) გააჩნია და სამივე ფაქტობრივად (და მნიშვნელოვანწილად) შტოკავურის შიდაგანშტოებები არის. ე.წ. ისტორიულმა ჲატმა (Ѣ/ѣ) ფონეტიკური ცვლილებები განიცადა „იჲე–ს“ („(i)je“), „ე–სა“ („e“) და „ი–ს“ („i“) სახით და სწორედ აქედან წარმოდგა ამ ქვეჯგუფების სახელებიც.
სხვაობათა შესახებ ხორვატულ, სერბულ და ბოსნიურ ვარიანტებს შორის
ენათმეცნიერული თვალსაზრისით სერბულ–ხორვატული ენის ახალ ენებად დაცალკავება შეუძლებელია, ისევე როგორც შეუძლებელია ამერიკის შეერთებული შტატების ინგლისურისა და ბრიტანეთის ინგლისურის, ან პირინეული ესპანურისა და მექსიკის ესპანურის ცალკე ენებად დაყოფა. ენათმეცნიერების აზრითვე, ე.წ. სერბული და ხორვატული კიდევ უფრო ახლოს დგას ერთმანეთთან ვიდრე ამერიკული და ბრიტანული ინგლისურის ვარიანტები. ენათმეცნიერთა წრეებშიც არიან სერბულის, ხორვატულისა და ბოსნიურის ცალკე ენებად მოხსენიების მომხრენი, რომელთა რაოდენობა და პოლიტიკური სიძლიერე განსაკუთრებით თვალშისაცემია ხორვატიაში. ისინი გამუდმებით ხაზს ერთმანეთს შორის არსებულ ენობრივ განსხვავებებს და თავიანთი პოზიციის გასამყარებლად მაგალითად მოუხმობენ რუმინულისა და მოლდავურის, ბულგარულისა და მაკედონურის შეთხვევებს, მაგრამ ამ მხრივ, ანუ რელიგიურ–პოლიტიკური მოტივაციით პარტიკულირების კლასიკური შემთხვევა ალბათ ჰინდისა და ურდუს ცალკე ენებად მიჩნევაა: ჰინდი და ურდუ გამოიყენებენ განსხვავებულ სადამწერლობო სისტემებს, გარდა ამისა არაბული ანბანის გამომყენებელი ურდუს ენა რელიგიური სიახლოვის გამო ტენდენციურად მიდრეკილია არაბულიდან და ირანული ენებიდან ისესხოს სიტყვები.
უკანასკნელი წლების სერბეთში, ხორვატიასა და ბოსნიაში ჩამოყალიბებულ ენობრივ მდგომარეობაზე საუბრისას ბევრი ნეიტრალური, არაპოლიტიკური პოზიციის მქონე სერბულ–ხორვატული ენის სპეციალისტი შენიშნავს ენათმეცნიერული საკითხების სავალალო „გახალხურების“ ტენდენციას. იმისდა მიხედვით, თუ რას აბრალებენ ერთმანეთს, ან იბრალებენ ყოფილი იუგოსლავიის სერბულ–ხორვატულენოვან სივრცეში დანარჩენ ეთნოსებთან (სერბები, ხორვატები, ბოსნიელები) შედარებით სხვაობის, ან განსაკუთრებულობის ხაზგასასმელად რამდენიმე პუნქტად გამოიყოფა.
1. ხორვატული ვარიანტი – ბრალად ედება ლათინურისაკენ მიდრეკილება.
2. სერბული ვარიანტი – ბრალად ედება რუსული ან სლავური ენებისკენ მიდრეკილება.
3. ბოსნიური ვარიანტი – ბრალად ედება ისესხოს სიტყვები არაბული ენიდან ძირითადად თურქულის შუალობით.
ამ სამი თვალსაზრისიდან საბოლოოდ არც ერთი არ არის მართებული. რადგან სამივე სერბული, ხორვატული თუ ბოსნიური ვარიანტი შეიცავს როგორც საერთოსლავურ სიტყვებს, ასევე ნასესხობებს ბერძნული, არაბულ–თურქული თუ ლათინური ენებიდან. ბოლო წლების ხორვატიაში არის მცდელობა გერმანული, ინგლისური და ფრანგული ნასესხობები, ან კონკრეტული საკუთარი სახელები (ტოპოპიმები, ისტორიულად ცნობილი პიროვნებების სახელები) გადმოიტანონ ჩვეული ფონეტიკურის ნაცვლად მორფოფონოლოგიური ადაპტაციის მეშვეობით. თუმცა ეს სიახლე ჯერჯერობით არა მარტო სერბებს უქმნის პრობლემას, არამედ თავად ხორვატებსაც.
ხორვატული ვერსუს სერბული
ხორვატული ლექსიკური ვარიანტების სერბული შესატყვისები მითითებულია ლატინიცაზე. ქვემოთ უფრო მეტი თვალსაჩინოებისთვის მითითებულია რამდენიმე მაგალითი ყოველდღიური ლექსიკიდან, რომელთა უნებლიე, გაუცნობიერებელი გამოყენება დაპირისპირების ერთ, ან მეორე მხარეზე ხშირად გამხდარა ეთნიკური ნიშნით დისკრიმინაციის და შუღლის მიზეზი ერთმანეთის მეზობლად მცხოვრებ სერბთა და ხორვატთა შორის.
განსხვავებები არის ასევე ტერმინოლოგიაში.
მთელ რიგ ლექსიკურ ერთეულებს როგორც ხორვატები ასევე სერბები სხვადასხვაგვარად იტყვიან და გამოიყენებენ. მაგ,; ზედსართავი სახელს „slovenski“ ხორვატები თარგმნიან მნიშვნელობით „ სლოვენური “, ხოლო სერბები კი – „ სლავური “.
თვეთა სახელებშიც სცილდება ერთმანეთს ხორვატული და სერბული ენები.
განსხვავებები არის ზოგ აბსტრაქტულ სახელებს შორისაც.
სერბულ–ხორვატული ენის ანბანი
სერბთა და ხორვატთა შორის ისტორიულად ჩამოყალიბებული პოლიტიკური და კულტურული უთანხმოების ერთ–ერთი სიმბოლო არის ისიც, რომ ანბანის გამოყენების საქმეშიც არაერთგვაროვნება სუფევს; კათოლიკე ხორვატები ლათინური ანბანზე წერენ და კითხულობენ, ხოლო მართლმადიდებელი სერბები და მუსლიმი ბოსნიელები — კირილურ ანბანზე, თუმცა ხორვატიის გარდა ჟურნალ-გაზეთები ორივე შრიფტზე გამოიცემა, ასე მაგალითად, სერბეთის სამთავრობო საიტი ორანბანია, ანუ საინტერნეტო გვერდი შეიცავს ორივე ანბანის ოფციონს, რომელიც მკითხველის სურვილისამებრ შეიცვლება.
–––––––––––––––––––––
კურგაშტამაკი
კურგაშტამაკი (Ҡурғаштамаҡ; Кургаштамак) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 8 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 62 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 80 კმ-ით.
სერბულ-ხორვატული ენა
ზმნა
სერბულ-ხორვატული ზმნა იცნობს პირის, რიცხვის, დროის, ასპექტის, კილოსა და გვარის გრამატიკულ კატეგორიებს.
კურგაშტამაკი
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას მარიელები შეადგენენ (92%).
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
სერბულ-ხორვატული ენა
ზმნა
სერბულ-ხორვატულ ზმნას აქვს სრული (lični glagolski oblici) და უსრული (nelični glagolski oblici) ფორმები.
სტრუქტურული თვალსაზრისით განასხვავებენ სინთეზურ და ანალიტიკურ ზმნურ ფორმებს.
დროის კატეგორია
სერბულ-ხორვატული ზმნა სულ 7 დროის ფორმას იცნობს: ახლანდელი დრო (პრეზენსი), ნამყო სრული (პერფექტი), მყოფადი I (ფუტურუმ I), მყოფადი II (ფუტურუმ II), ნამყო წინარე–წარსული (პლუკვამპერფექტი), ნამყო წყვეტილი დრო (აორისტი) და ნამყო უწყვეტელი (უსრული) დრო (იმპერფექტი).
ლიტერატურა
კატეგორია:სერბულ-ხორვატული ენა
პეკინის ოპერა
thumb|300px|სცენა პეკინის ოპერიდან პეკინის ოპერა (გამარტ. ჩინ.: 京剧; ტრად. ჩინური: 京劇; პინ.: Jīngjù) — ტრადიციული ჩინური თეატრის ფორმა, რომელშიც გაერთიანებული მუსიკა, ვოკალური შესრულება, პანტომიმა, ცეკვა და აკრობატიკა. გაჩნდა გვიან XVIII საუკუნეში, ხოლო XIX საუკუნეში სრულად ჩამოყალიბდა და აღიარებულ იქნა. ეს ფორმა განსაკუთრებით პოპულარული იყო ქინის დინასტიის კარზე და დღეს ჩინეთის ერთ-ერთ კულტურულ ღირსშესანიშნაობად ითვლება. მთავარი საშემსრულებლო დასები პეკინსა და ტიანძინში იმყოფება ჩრდილოეთით, და შანხაიში სამხრეთით. ხელოვნების ეს ფორმა ასევე პოპულარულია ტაივანში და გავრცელებულია აშშ-სა და იაპონიაშიც.
კატეგორია:ჩინური კულტურა კატეგორია:პეკინის ოპერა კატეგორია:თეატრი
იომოგიტა
იომოგიტა (蓬田村) — სოფელი იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს აომორის პრეფექტურაში, ჰიგასიცუგარუს რაიონში.
გეოგრაფიული მდებარეობა
სოფელი განთავსებულია კუნძულზე ჰონსიუ. დასახლებული პუნქტი მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, ტოჰოკუს რეგიონში. მას ესაზღვრება ქალაქები აომორი, გოსიოგავარა, დასახლებები სოტოგაჰამა, ნაკადომარი.
მოსახლეობა
სოფლის მოსახლეობა შეადგენს, ხოლო სიმჭიდროვე —  ადამიანი/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოფლები (პრეფექტურა აომორი)
ბრაზილიის სამხედრო დიქტატურა
ბრაზილიის სამხედრო დიქტატურა — ავტორიტარული რეჟიმი 1964 წლის 31 მარტიდან 1985 წლის 15 მარტამდე, როდესაც სამოქალაქო პირმა ჟოზე სარნეიმ დაიკავა პრეზიდენტის პოსტი. დიქტატურა დაიწყო 1964 წლის პუტჩის შემდეგ, როდესაც დემოკრატიულად არჩეული მემარცხენე პრეზიდენტი ჟუან გულარტი ჩამოაგდეს ბრაზილიელმა სამხედროებმა. სამხედრო ამბოხი მომზადებული იყო მიგელას პონტოს, ადემარ დე ბაროს და კარლოს ლაკერდას (მინას-ჟერაისის, სან-პაულუს და რიო-დე-ჟანეიროს გუბერნატორები) ხელმძღვანელობით.
1964 წლის პუტჩი სათავეს იღებს ვარგასის წინააღმდეგ შეთქმულებაში, რომელიც ბრაზილიის არმიის ელიტამ მოაწყო. ვარგასი იყო ოპონენტების მიერ წინასწარ მომზადებული კრიტიკის ობიექტი, მემარჯვენეები მას აკრიტიკებდნენ მისი ზედმეტად ლიბერალურ-სოციალური პოლიტიკისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის ისტორია კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
ელო ანდრონიკაშვილი
ელო (ელენე) იოსების ასული ანდრონიკაშვილი (დ. 27 აპრილი, 1883, კარდანახი, სიღნაღის მაზრა ― გ. 12 მარტი, 1956, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი მსახიობი, პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1944).
ბიოგრაფია
1905–1907 წლებში პარიზის სორბონის უნივერსიტეტის მსმენელი. 1912–1923 წლებში მოღვაწეობდა როგორც პროფესიული მსახიობი თბილისში და სხვა ქალაქებში. როლებში: რუქაია და გაიანე (ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“), კაროჟნა (დავით კლდიაშვილის „დარისპანის გასაჭირი“), ჰანელე (გერჰარტ ჰაუპტმანის „ჰანელე“), კატიუშა მასლოვა (ლევ ტოლსტოის „აღდგომა“) და სხვა. იყო თბილისის მოზარდ მაყურებელთა ქართული თეატრის შექმნის ერთ-ერთი ინიციატორი. თარგმნა ოსკარ უაილდის „ჰადუის დედოფალი“, გუსტავ კადელბურგის „შავი ლაქა“, ალექსანდრე ოსტროვსკის „უმზითვო“, „უდანაშაულო დამნაშავენი“ და სხვა პიესები.
ცნობილი იყო  ქართული და აღმოსავლური ცეკვების ჩინებული შემსრულებელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1956 კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ელო
ოთარ ჭყონია
ოთარ ჭყონია (დ. 1927, ქობულეთი) — ქართველი, ინჟინერი, საამქროს უფროსი, პროფკავშირების საქარხნო კომიტეტის თავმჯდომარე, ქარხნის თავჯდომარე, ქარხნის დირექტორის მოადგილე.
ბიოგრაფია
1946 წელს დაამთავრა თბილისის საავიაციო ტექნიკუმი. საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი.
1946 წელს დაიწყო შრომითი საქმიანობა რუსთავის მეტალურგიულ ქარხანაში ოსტატად. იყო საამქროს უფროსი, პროფკავშირების საქარხნო კომიტეტის თავმჯდომარე, ქარხნის თავმჯდომარე, ქარხნის დირექტორის მოადგილე. 1962-1983 წლებში მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N1 სამშენებლო ტრესტ „ამიერკავკასმეტალურგმშენში“ ტრესტის მმართველის მოადგილედ. 1983-1990 წლებში ტრესტ „საქკურორტმშენის“ მმართველად. 1990 წლიდან ხელმძღვანელობდა სამშენებლო ტრესტ „ტურისტმშენს“. მონაწილეობდა სამრეწველო და სამოქალაქო დანიშნულების მრავალი მნიშვნელოვანი ობიექტის მშენებლობაში, ტაშკენტის მიწისძვრის შედეგად დანგრეული ობიექტების აღდგენაში. როგორც ქველმოქმედმა, რესტავრაცია ჩაუტარა ნახევრად დანგრეულ ლომისის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიას (დუშეთის რაიონში, სოფელ მლეთასთან).
რესურესბი ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:ქობულეთში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
ივანე ქაჩლიშვილი
ივანე ქაჩლიშვილი (დ. 2 იანვარი, 1950, გურჯაანი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ავტომატიკისა და გამოთვლითი ტექნიკის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
მანაკაპურუ
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 86 985 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 7 329.234 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.87 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
მანტია (სამოსი)
მინი|მარჯვნივ|200 პქ|მანტია მანტია, მაზარა (μανδύη) — შავი ფერის შესამოსელი, მოსასხამი ქრისტიანულ ეკლესიაში, რომელიც კისრიდან ფეხებამდე ფარავს მთელ სხეულს. ღვთისმსახურების დროს მანტიით იმოსებიან მღვდელმსახურები შავი სამღვდელოებიდან: მღვდელ-მონოზონი, იღუმენი, არქიმანდრიტი, მღვდელმთავარი. მოსასხამი იკვრება საყელოსთან და მთლიანი ნაჭერი დაშვებულია, ისე რომ უკან წაგრძელებული ფორმა აქვს და ძირს ეხება. ზემო და ქვემო კიდეებში დაკერებული აქვს კვადრატული ნაჭრები, რომელიც გამოხატავს „სჯულის ფიცარს“, რომლითაც ხელმძღვანელობენ მონასტერში. მანტია სიმბოლურად გამოხატავს ფრთოსან ანგელოზს. ტანის მთლიანად დაფარვა კი ნიშანია მკაცრი მონაზვნური ცხოვრებისა, მოკრძალებისა და სიმდაბლისა, რომ მონაზონი აღარ ცხოვრობს ამქვეყნიური საქმიანობისათვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:მღვდელმსახურის შესამოსელი
რენი ჰარლინი
რენი ჰარლინი (Renny Harlin; დ. 15 მარტი 1959, რიიჰიმიაკი, ფინეთი) — ფინელი კინორეჟისორი, მსახიობი და პროდიუსერი, რომელიც მოღვაწეობს ჰოლივუდში. მისი ფილმები გამოირჩევა დაძაბულობით, მოვლენების მოულოდნელი განვითარებით, ემოციურობით.
ბიოგრაფია
რენი ჰარლინი დაიბადა ფინეთში ექიმების ოჯახში. დაამთავრა ჰელსინკის უნივერსიტეტი. 20 წლის ასაკში ორგანიზაცია გაუწია საკუთარი კომპანიის შექმნას, რომელიც მიმართული იყო მოკლემეტრაჟიანი და დოკუმენტური ფილმების დადგმების მიმართ. 1979 წელს გადაიღო თავის პირველი მოკლემეტრაჟიანი ფილმი „Huostaanotto“. ფილმი უჩვენეს მხოლოდ ფინურ ტელევიზიაში. 1985 წელს საცხოვრებლად ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადავიდა. რენი ჰარლინის პირველი სრულმეტრაჟიანი ფილმია „ამერიკელად დაბადებული“. ფინეთში აღნიშნულ კინოს ტაბუ დაადეს. 1988 წლის ფილმი „ციხე“ უარყოფითდ იქნა შეფასებული. რენი ჰარლინი პოპულარული გახდა 1990 წლებში, როდესაც გადაიღო „საშინელება თელების ქუჩაზე 4: სიზმრების მბრძანებელი“, „კერკეტი კაკალი 2“ და სხვ. 1993 წელს გადაიღო ცნობილი კინოფილმი „მთამსვლელი“, სადაც მთავარი როლი სილვესტერ სტალონემ შეასრულა. 1995 წელს გადაიღო „თავზეხელაღებულთა კუნძული“, ხოლო 1996 წელს „ხანგრძლივის კოცნა ძილის წინ“. ორივე ფილმში ერთ-ერთი მთავარი როლი ჰარლინის იმდროინდელ მეუღლეს ჯინა დეივისს ხვდა წილად. 2000-იან წლებში იღებდა მოქმედებით — „მრბოლელი“ (2001), „12 რაუნდი“ (2009) — და ჰორორ ფილმებს: „ეშმაკის განმდევნელი – დასაწყისი“ (2004), „გონებაზე მონადირენი“ (2004), „ეშმაკთან გარიგება“ (2006).
რენი ჰარლინი საქართველოში ცნობილი გახდა ფილმით „აგვისტოს 5 დღე“, სადაც ერთბაშად ჰოლივუდის მრავალმა არტისტმა მოიყარა თავი. ფილმი მოგვითხრობს რუსეთ-საქართველოს ომზე, რომელიც საქართველოში 2008 წლის აგვისტოს დღეებში მიმდინარეობდა. ფილმის მთავარი გმირია საქართველოს პრეზიდენტი მიხეილ სააკაშვილი, რომელიც ენდი გარსიამ განასახიერა.
მისი ბოლო ფილმია „ჰერკულესის ლეგენდა“ (2014). უკანასკნელ წლებში ჰარლინი სატელევიზიო სერიალების ეპიზოდებს იღებს.
სქოლიო
კატეგორია:ფინელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:დაბადებული 15 მარტი
Dinoponera grandis
Dinoponera grandis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dinoponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
იგავი
იგავი — მოყვანილი კერძო შემთხვევა, კაზუსი და მისი საკანონმდებლო მოწესრიგება. ასეთ იურიდიულ-ტექნიკურ ხერხს მიმართავდნენ სამართლის ნორმის უკეთ გაგების მიზნით მაშინ, როდესაც საჭირო იყო ჩვეულებრივი მართლურთიეთობისაგან განსხვავებული რთული შემთხვევის საკანონმდებლო გადაწყვეტა. იგავის ანუ „სიტყვით მაგალითის“ (საბა) სახითა გადმოცემული ბერძნული სამართლის ქართული ვერსიის („სამართალი ბერძნული“) 204 და 280 მუხლები (შდრ.მმ.203 და 279).
კანონიკური სახარებებისა და ახალი აღთქმის ზოგიერთი მკვლევარი იყენებს ტერმინს „იგავი“ მხოლოდ იესოს იგავებზე,  თუმცა ეს არ არის ტერმინის საერთო აღწერა იესოს სწავლების მეთოდისთვის მნიშვნელოვანია ისეთი იგავი, როგორიცაა უძღები ძის იგავი.
საქართველოში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი იგავების მქმნელი იყო სულხან-საბა ორბელიანი.
სქოლიო
კატეგორია:იგავ-არაკები
ჰადაკა
ჰადაკა (裸) იაპონურად ნიშნავს სიშიშველეს და აღნიშნავს სხვადასხვა ფეტიშიზმს ანიმეში, მანგაში, და იაპონიის სხვა კულტურაში, რომელშიც შედის:
არ შეგეშალოთ ზენრაში (ნიშნავს მთლიანად შიშველს), რაც იაპონურ პორნოგრაფიაში აღნიშვავს სრულიად შიშველ ქალს, რომელიც დაკავებულია ჩვეული საქმით.
კატეგორია:პარაფილიები
ზენრა
ზენრა (全裸) — იაპონური გამოთქმა, რომელიც ითარგმნება, როგორც „მთლინად შიშველი“, არის იაპონური პორნოგრაფიის ჟანრი. ამ ჟანრში ქალების ჯგუფი დაკავებულია ყოველდღიური, ჩვეული საქმით, თუმცა მას ასრულებენ სრულიად შიშველნი. მაგალითად, უკრავენ ორკესტრში, თამაშობენ ფრენბურთს, ცურაობენ, ან სხვა.
კატეგორია:იაპონური პორნოგრაფია
21 აპრილი
21 აპრილი — გრიგორიანული კალენდრის 111-ე დღე (ნაკიან წლებში – 112-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 254 დღე.
გურჯაანი (ტელეკომპანია)
მინი|მარჯვნივ
ტელეკომპანია „გურჯაანი“ — რეგიონული ტელევიზია კახეთში მხარის ქალაქ გურჯაანში. მაუწყებლობს მე-11 არხის მეტრული დიაპაზონზე.
ისტორია
მაუწყებლობს 1993 წლიდან და მისი პოტენციური აუდიტორია შეადგენს 175 000 კაცს. ტელეკომპანია კერძო დამოუკიდებელ მედია ორგანიზაციაა, რომელიც აშუქებს ქვეყანაში მიმდინარე მოვლენებს. ამჟამად ტელეკომპანიაში მუშაობს 30 თანამშრომელი, გააჩნია ახალი რადიო-სატელევიზიო აპარატურა, სამონტაჟო კაბინეტები და საეთერო სტუდია.
მაუწყებლობა
ტელეკომპანია გურჯაანი-ს მაუწყებლობა ყოველდღიურად იწყება დილის 8 საათზე და მთავრდება ღამის 1 საათზე. ტელეკომპანიის საინფორმაციო სამსახური კახეთის რეგიონში განვითარებული მოვლენების შესახებ ტელემაყურებელს დღეში სამჯერ აწვდის ინფორმაციას, საჭიროების შემთხვევაში ხორციელდება პირდაპირი ჩართვები მოვლენების ეპიცენტრიდან.
სატელევიზიო ბადე ასევე შევსებულია საინფორმაციო-ანალიტიკური საავტორო გადაცემებით, გასართობი პროგრამებით, მხატვრული ფილმებითა და სარეკლამო რგოლებით.
ტელეკომპანიის პარტნიორები არიან, როგორც ადგილობრივი არასამთავრობო და ბიზნეს ორგანიზაციები, ისე საერთაშორისო დონორები: ფონდი ღია საზოგადოება საქართველო (OSGF), (OSGF), (BST) The Black Sea Trust for Regional Cooperation; A Project of the German Marshal Fund და ევრაზიის თანამშრომლობის ფონდი (EURASIA PARTNERSHIP FOUNDATION) რომელთა დახმარებით განხორციელებულმა პროექტებმაც ტელეკომპანიას მოუპოვა მაყურებელთა ნდობის მაღალი რეიტინგი. ტელეკომპანია „გურჯაანის“ საინფორმაციო-ანალიტიკური გადაცემები ორიენტირებულია ადგილობრივი პრობლემების ანალიზზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ტელეკომპანიები კატეგორია:სატელევიზიო არხები კატეგორია:რეგიონული მედია
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი
რვატომეული
1945 წლის ივლისში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმთან შეიქმნა ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონის კომისია. კომისიაში შედიოდნენ: არნ. ჩიქობავა (კომისიის თავჯდომარე), ს. ჯანაშია, გ. ახვლედიანი, ვ. ბერიძე და გ. წერეთელი.
1949 წლის ოქტომბერში ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონის მთავარი რედაქცია შეიქმნა იმ მიზნით, რომ 1952 წლის დამლევამდე უზრუნველყოფილიყო ლექსიკონის მთელი ტექსტის სასტამბოდ მომზადება. მთავარ რედაქციაში შედიოდნენ: არნ. ჩიქობავა (მთავარი რედაქციის თავჯდომარე), ვ. კუპრაძე, თ. ლომოური, ს. ვაჩნაძე, გ. წერეთელი, ვ. თოფურია, გ. ახვლედიანი და ივ. გიგინეიშვილი.
განმარტებითი ლექსიკონის კომისიის განკარგულებაში იყო სიტყვები, შედგენილი ენის ინსტიტუტის ლექსიკოლოგიის განყოფილების მიერ წინა წლებში (1936-1941), როცა ლექსიკოლოგიის განყოფილებას ხელმძრვანელობდა პროფესორი ვ. თოფურია.
კომისიამ განიხილა სიტყვანი და განმარტებით ლექსიკონში შესატანად შეარჩია 65 ათასი სიტყვა. 1945-1948 წლებში კომისიამ შეავსო სიტყვები ზმნური ლექსიკური ერთეულებით იმ პრინციპების თანახმად, რაც ლექსიკონს დაედო საფუძვლად. „ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონის შედგენის პრინციპების“ პროექტი შეიმუშავა არნ. ჩიქობავამ. 1945 წლის დამლევს კომისიამ აღნიშნული პრინციპები დეტალურად განიხილა და მიიღო, ხოლო 1945 წლის დეკემბერში დაიბეჭდა სტამბური წესით.
სიტყვის რეცენზენტებად კომისისამ მოიწვია: პოეტი ი. გრიშაშვილი, მწერლები: ი.ზურაბიშვილი, დ. კასრაძე და თ. სახოკია. აღნიშნულმა პირებმა განიხილეს მთელი სიტყვები.
1945 წლის შემოდგომიდან დაიწყო სიტყვათა განმარტება და სადოკუმენტაციო ფონდის შექმნა, საილუსტრაციო გამოთქმათა ამოწერა მხატვრული, სამეცნიერო და პოლიტიკური ლიტერატურიდან.
1946 წლის გაზაფხულიდან ჩამოყალიბდა სარედაქციო კომისიები განმარტებული მასალის განსანხილველად. პირველად ოთხი კომისია მუშაობდა — გ. წერეთლის, ვ. ბერიძის და ს. ვაჩნაძისა და ს. იორდანაშვილის თავჯდომარეობით. 1947 წლის შემოდგომიდან დამატებით შეიქმნა ახალი კომისია გ. ახვლედიანის თავჯდომარეობით, ხოლო 1948 წლის შემოდგომიდან — ქ. ლომთათიძის თავჯდომარეობით. სარედაქციო კომისიებში ენათმეცნიერთა გარდა აქტიურ მონაწილეობას იღებდნენ: მწერლები ი. ზურაბიშვილი, თ. სახოკია, გ. ქიქოძე, ისტორიკოსი თ. ლომოური და ბოტანიკოსი ა. მაყაშვილი.
ლექსიკონი შეიცავს 112 949 სიტყვას, რომლებიც შემდეგნაირად ნაწილდება:
ლექსიკონში არსებითი სახელები მოცემულია მხოლოობითი რიცხვის სახელობით ბრუნვაში. ზმნა აწმყო დროის მესამე პირში. თუმცა, ორივე შემთხვევაში, ლექსიკურ ერთეულად მიჩნეულია მათი ფუძეები. მაგ.: ბავშვ–ი, თამაშობ–ს, ჰ–გავ–ს.
ერთტომეული
მინი|ქეგლის ერთტომეულის 1986 წლის გამოცემა 1986 წელს ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონიის ერთდომეული გამოსცა ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის მთავარმა სამეცნიერო რედაქციამ, მ ომზადდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში (ლექსიკოლოგიის განყოფილებაში).
სარედაქციო კოლეგია: ი. აბაშიძე, რ. მეტრეველი (მთავარი რედაქტორის მოადგილე), არნ. ჩიქობაძე (მთავარი რედაქტორი), შ. ძიძიგური, მ. ჭაბაშვილი (მთავარი რედაქტორის მოადგილე).
ერთტომეული შედგენილია ისეთივე პრინციპით, როგორიც შეიმუშავა მთავარმა რედაქტორმა არნ. ჩიქობავამ და საფუძვლად დაედო რვატომეულს.
ერთტომეულის ორნაწილიანი გამოცემა
ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონის ერთტომეულის გამოცემის შემდეგ გაირკვა, რომ მისი ტირაჟი — 60 ათასი ეგზემპლარი — საკმარისი არ იყო დაინტერესებული მკითხველისათვის. მისი ხელმეორედ გამოცემის საჭიროება ქართული ენის განვითარების სახელმწიფო პროგრამაშიც აისახა.
1990 წელს გამოიცა „ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონის" ერთტომეულის ორნაკვეთიანი სტერეოტიპული გამოცემა (ტირაჟი — 100 ათასი ეგზემპლარი). მასში არ შეცვლილა არც მისი მთავარი რედაქტორის, აკადემიკოს ანრ. ჩიქობავას მიერ დაწერილი შესავალი წერილი, არც წინასიტყვაობა, არც მხატვრული გაფორმება. იმისათვის, რომ გამოცემა გამოსაყენებლად მოხერხებული ყოფილიყო, წიგნი ორ ნაკვეთად გაიყო.
მრავალტომეული (ახალი)
2008 წლიდან თსუ-ს, არნოლდ ჩიქობავას ენათმეცნიერების ინსიტუტმა დაიწყო განახლებული „ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონის“ გამოცემა. მთავარი რედაქტორი ავთანდილ არაბული. სარედაქციო ჯგუფი: მ. ასლანიკაშვილი, მ. აშაძე, ლ. ბერიაშვილი [და სხვ.].
ლიტერატურა
.
სქოლიო
კატეგორია:ლექსიკონი კატეგორია:ქართული ენა
ტბა (1998 წლის ფილმი)
ტბა — 1998 წლის ქართული ფილმი. მისი რეჟისორი და სცენარის ავტორია კახა კიკაბიძე. ფილმში მონაწილეობენ: დიტო შველიძე (ზურა), ირაკლი მშვილდაძე (გასანა), ნათია გოგოჭური (დედა), ალინა ნოზაძე (თამარი) და სხვები.
ფილმის სიუჟეტი ეფუძნება ჰაინრიხ მანის ერთ-ერთი მოთხრობის მოტივებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1998 წლის ქართული ფილმები
კურეჩი
კურეჩი (Көрәш; Куреч) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვეშჩენსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 49 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბლაგოვეშჩენსკიდან დაშორებულია 19 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ზაგოროდნაია, რომელიც დაშორებულია 40 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (94%).
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვეშჩენსკის რაიონის სოფლები
მიტოვებული ციხე-სიმაგრის საიდუმლო
მიტოვებული ციხე-სიმაგრის საიდუმლო (Тайна заброшенного замка) — მწერალ ალექსანდრე ვოლკოვის მიერ ჯადოსნური ქვეყნის შესახებ დაწერილი რომანების სერიის მეექვსე და უკანასკნელი ტომი. იმის გამო, რომ ავტორი მის გამოცემას ვერ მოესწრო, არსებობდა ვარაუდი, რომ წიგნის დასრულებაში მას მონაწილეობა არ მიუღია. მხატვარმა ლეონიდ ვლადიმირსკიმ დაადასტურა ეს, ახსენა რა თანაავტორი - ალა სტროილო, პოეტი და რედაქტორი.
სიუჟეტი
უკანასკნელ რომანში მოთხრობილია კოსმოსურ ხომალდ „დიავონა“-ს სესახებ, რომელიც პლანეტა რამერიადან დედამიწაზე ჩამოდის. ამ პლანეტის მოსახლეობა იყოფა არზაკებად და მენვიტებად, რომელთა მმართველია გვან-ლო. არზაკები არიან ნიჭიერნი და შრომისმოყვარენი, მაგრამ მენვიტები მათ მართავენ ჰიპნოზის საშუალებით. უცხოპლანეტელები, რომლებიც სხივიანი იარაღით აღჭურვილები არიან, გურიკაპის ძველი სასახლის მიდამოებში საკუთარ ბანაკ რანავირს აარსებენ და ცდილობენ ჯადოსნური ქვეყნის დაპყრობას. მაგრამ დასახმარებლად ენი და ტიმი მოდიან. ამჯერად მათ ახლავთ ალფრედ კანინგი (წიგნის „მიწისქვეშეთის შვიდი მეფე“ პერსონაჟი). ჯადოსნური ქვეყნის მაცხოვრებლები მათი დახმარებით დამპყრობლებს დიდ წინააღმდეგობას უწევენ. საბოლოოდ არზაკები დასაძინებელი წყლის დახმარებით აძინებენ ყველა მენვიტს, გარდა კაუ-რუკისა, რომელიც არზაკთა მხარეს გადადის. კაუ-რუკი ამცნობს რამერიას, რომ დედამიწა სიცოცხლისათვის გამოუდეგარია და მისი დაპყრობის მცდელობები უნდა შეწყდეს. ამის შემდეგ რამერიელთა ხომალდი შინ ბრუნდება.
მანაკირი
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 325 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3 975.759 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.12 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამაზონასის შტატის მუნიციპალიტეტები
მიტოვებული ციხე-სიმაგრის საიდუმლო
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წიგნები ჯადოსნურ ქვეყანაზე (ვოლკოვი) კატეგორია:1976 წლის რომანები
გოჩა ქიმაძე
გოჩა ქიმაძე (დ. 1 იანვარი, 1960, დაბა ადიგენი, ადიგენის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფინანსისტი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ადიგენის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი საინიციატივო ჯგუფი. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ადიგენის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი „ახალი საქართველოსთვის“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1960 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ადიგენში დაბადებულები გოჩა
Dinoponera longipes
Dinoponera longipes — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Dinoponera-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
გივი მაღულარია
გივი მაღულარია (დ. 20 მაისი, 1926, თბილისი — გ. 20 აპრილი, 1995) — ქართველი მწერალი, პუბლიცისტი და მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1926 წლის 20 მაისს, თბილისში. 1944 წელს დაამთავრა თბილისის რკინიგზის მეორე საშუალო სკოლა. 1945-1948 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე. 1948 წელს სტალინური პოლოტიკის კრიტიკის გამო დააპატიმრეს და ჯეზკაზგანში გადაასახლეს. 1956 წელს, რეაბილიტირებულ იქნა და სამშობლოში დაბრუნდა. იმავე წელს სწავლა განაგრძო მშობლიურ უნივერსიტეტში, რომელიც 1959 წელს დაამთავრა.
სხვადასხვა დროს მუშაობდა სამეცნიერო კვლევით დაწესებულებებში მთარგმნელად, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის კათედრაზე, შემდგომ პრორექტორის თანაშემწედ სამეცნიერო დარგში, ჟურნალ „ხელოვნების“ თეატრის განყოფილების გამგედ.
გივი მაღულარიამ ლიტერატურული მოღვაწეობა 1966 წლიდან დაიწყო, როდესაც მისი პირველი წერილი „ჰაინრიხ ბიოლი“ ჟურნალ „ცისკარში“ გამოქვეყნდა. აქედან მოყოლებული მისი მოთხრობები, ესეები, წერილები სისტემატურად იბეჭდებოდა პრესაში და გამოდიოდა ცალკე წიგნებად. ავტორი ემოციური ექსპრესიითა და ღრმა ფსიქოლოგიზმით იკვლევდა საქართველოს წარსულსა და თანამედროვეობას.
აღსანიშნავია გივი მაღულარიას ვრცელი მოთხრობა „მეამბოხენი“ და „უკუქცევა“; აგრეთვე გამოკვლევები ძველ ეგვიპტურ მითებზე, ნიკოლოზ ბარათაშვილზე, მარსელ პრუსტსა თუ დოსტოევსკიზე. 1992 წელს მოთხრობისათვის „ბედი არ გინდა!?“ მას საქართველოს მწერალთა კავშირის პრემია მიენიჭა.
გივი მაღულარია გარადაიცვალა 1995 წლის 20 აპრილს თბილისში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:საქართველოს მწერალთა კავშირის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
მსოფლიოს დიდი პრიზი ფრენბურთში ქალთა შორის
1993 წელს ფრენბურთის საერთაშორისო ფედერაციამ ქალებისათვის შემოიღო ყოველწლიური ტურნირი - მსოფლიოს დიდი პრიზი. ეს ტურნირი ვაჟთა მსოფლიო ლიგის ანალოგიურია, მაგრამ ფედერაციის დიდი მცდელობის მიუხედავად მან ისეთივე პოპულლარობა ვერ მოიპოვა და ძირითდად მხოლოდ აზიელი ინვსტორების წყალობით აგრძელებს არსებობას. აქაც 12 გუნდი ჯერ ქვეჯგუფებში არკვევს ფინალისტის ვინაობას. შემდეგ ამ ხუთ გუნდს ემატება მასპინძელი ქვეყნის ნაკრები და ეს ექვსი გუნდი ერთმანეთს შორის ათამაშებს პრიზს.
გამარჯვებულები და პრიზიორები, ქალები
! style="background: #ddffdd;"|# ! s! style="background: #ddffdd;"|წელი ! s! style="background: #ddffdd;"|ჩატარების ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მონაწილეთა რაოდენობა ! s! style="background: #ddffdd;"|პირველი ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|მეორე ადგილი ! s! style="background: #ddffdd;"|ფინალური მატჩის შედეგი ! s! style="background: #ddffdd;"|მესამე ადგილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრენბურთი კატეგორია:საერთაშორისო ტურნირები ფრენბურთში
კაკორტოკი
კაკორტოკი (Qaqortoq) ყოფილი იულიანეჰობი (Julianehåb) — ქალაქი სამხრეთ გრენლანდიაში, კუიალეკის მუნიციპალიტეტში. 2011 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 3,230 კაცს. მოსახლეობის რაოდენობის მხრივ ის გრენლანდიის სამხრეთში მდებარე ქალაქებიდან უდიდესია, ხოლო ქვეყნის მასშტაბით მეოთხე.
დაძმობილებული ქალაქები
კაკორტოკი დაძმობილებულია შემდეგ ქალაქებთან:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გრენლანდიის ქალაქები
ლოლიკონი
thumb|right|250px ლოლიკონი (ロリコン), ასევე რორიკონი — „ლოლიტის კომპლექსის“ იაპონური გამონათქვამი. იაპონიაში ტერმინი აღნიშნავს მიზიდულობას ახალგაზრდა გოგოების მიმართ, თუმცა მის გარეთ ტერმინი უკავშირდება მანგასა და ანიმეს ჟანრს, სადაც პატარა გოგოები ეროტიკულად მაცთუნებლად იქცევიან. ტერმინი ლოლიტის კომპლექსი მოდის ვლადიმერ ნაბოკოვის წიგნიდან „ლოლიტა“, სადაც შუა ხნის კაცს სექსუალურად შეიპყრობს 12 წლის გოგო.
მსგავსი ტერმინი, რომელიც გამოხატავს მიზიდულობას ახალგაზრდა ბიჭების მიმართ, არის სიოტაკონი.
კატეგორია:პარაფილიები კატეგორია:პედოფილია კატეგორია:იაპონური სიტყვები და ფრაზები
ბაირამ ბეგაი
ბაირამ ბეგაი (დ. 20 მარტი, 1967) — ალბანელი გადამდგარი სამხედრო ოფიცერი და პოლიტიკოსი, რომელიც არის ალბანეთის პრეზიდენტი. მან შეცვალა ილირ მეტა და თანამდებობა დაიკავა 2022 წლის 24 ივლისს. იგი არის ალბანეთის მე-9 პრეზიდენტი.
ბეგაი, რომელსაც ხანგრძლივი კარიერა ჰქონდა ალბანეთის არმიაში, 2020 წლის ივლისიდან 2022 წლის ივნისამდე მსახურობდა ალბანეთის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის 26-ე უფროსად. მიუხედავად იმისა, რომ ის პოლიტიკურად დამოუკიდებელია, 2022 წლის 3 ივნისს ბეგაი ოფიციალურად წარადგინა მმართველმა სოციალისტურმა პარტიამ 2022 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების მეოთხე ტურის კანდიდატად. თანამდებობის დაკავების შემდეგ, ბეგაი გახდა მეხუთე პრეზიდენტი ალბანეთის ისტორიაში, რომელსაც აქვს სამხედრო გამოცდილება აჰმედ ზოგუს, რამიზ ალიას, ალფრედ მოისიუსა და ბუჯარ ნიშანის შემდეგ.
ბიოგრაფია
31-წლიანი სამხედრო კარიერის განმავლობაში ბეგაიმ მიიღო მონაწილეობა მრავალ სასწავლო სემინარში და დაასრულა უსაფრთხოებისა და თავდაცვის კურსები, მედიცინის უმაღლესი ასპირანტურის სკოლა, ასპირანტურის სპეციალიზაცია გასტროჰეპათოლოგიაში, ჰოსპიტალის მართვის კურსი და სტრატეგიული სამედიცინო ლიდერობის კურსი ამერიკის შეერთებულ შტატებში, სპეციალიზაციის კურსი მედიცინაში და ჯანმრთელობის კურსი საბერძნეთში.
ბეგაი მსახურობდა ალბანეთის შეიარაღებულ ძალებში დოქტრინისა და მომზადების სარდლობის მეთაურად. მას ეკავა სხვადასხვა თანამდებობები, მათ შორის: სამხედრო სამედიცინო ნაწილის უფროსი და სამხედრო დირექტორის მოადგილე, სამხედრო ჰოსპიტალის დირექტორი, ჯანდაცვის ინსპექციის დირექტორი და ა.შ. იგი დაინიშნა ალბანეთის შეიარაღებული ძალების გენერალური შტაბის უფროსად 2020 წლის ივლისში და თანამდებობა ოფიციალურად იმავე თვის ბოლოს დაიკავა.
ბეგაის ალბანეთის პარლამენტმა კენჭი უყარა 2022 წლის 4 ივნისს. მის კანდიდატურას ჰყავდა 78 მომხრე, 4 მოწინააღმდეგე, ხოლო ერთმა პარლამენტარმა თავი შეიკავა. კენჭისყრას ოპოზიციის 57-მა დეპუტატმა ბოიკოტი გამოუცხადა და აცხადებდა, რომ კანდიდატების დასახელების პროცესი არარეგულარული იყო. ბაირამ ბეგაიმ შეცვალა ილირ მეტა და თანამდებობა 2022 წლის 24 ივლისს დაიკავა ალბანეთის მე-9 პრეზიდენტის რანგში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:ალბანელები კატეგორია:პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 20 მარტი კატეგორია:ალბანეთის პრეზიდენტები
რადიარდ კიპლინგი
ჯოზეფ რადიარდ კიპლინგი (Joseph Rudyard Kipling; დ. 30 დეკემბერი, 1865, ბომბეი, ინდოეთი ― გ. 18 იანვარი, 1936, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი) — ინგლისელი ჟურნალისტი, მოთხრობების ავტორი, პოეტი და რომანისტი. დაიბადა ბრიტანეთის ინდოეთში, რამაც დიდი გავლენა მოახდინა მის შემოქმედებაზე. მის საუკეთესო პროზაულ ნამუშევრებად მიიჩნევა რომანები: „ჯუნგლების წიგნი“ (1894) და „კიმი“ (1901) და მოთხრობა „კაცი, რომელსაც მეფობა უნდოდა“ (1888); ასევე ცნობილია მისი ლექსები. იგი მოთხრობების წერის ხელოვნებაში ინოვატორად მიიჩნევა, მისი „მრავალმხრივი და ნათელი თხრობით გამორჩეული“ საბავშვო წიგნები კი კლასიკადაა აღიარებული.
კიპლინგი XIX-XX საუკუნეების ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი ბრიტანელი ავტორია. მის შესახებ ჰენრი ჯეიმზი წერდა: „პირადად მე, კიპლინგი წარმომიდგენია ყველაზე სრულყოფილ გენიოსად ყველა იმ ინტელექტუალ ადამიანს შორის, ვისაც კი ოდესმე შევხვედრივარ“. 1907 წელს 41 წლის კიპლინგს მიენიჭა ნობელის პრემია ლიტერატურის დარგში, რითაც ამ ჯილდოს მფლობელი პირველი ინგლისურენოვანი და ყველაზე ახალგაზრდა მწერალი გახდა.
კიპლინგის ნაწარმოებების მდიდარმა ენამ, მეტაფორების სიუხვემ დიდი წვლილი შეიტანა ინგლისური ენის საგანძურში.
ბავშვობა
რადიარდ კიპლინგი დაიბადა ინდოეთის ქალაქ ბომბეიში, ადგილობრივი სკოლის პედაგოგ ჯონ ლოკვუდ კიპლინგისა და ალისა კიპლინგის (მაკდონალდი) ოჯახში. სახელი რადიარდი ბავშვმა მიიღო ინგლისის ტბის პატივსაცემად, რომელთანაც მშობლებმა გაიცნეს ერთმანეთი. ცხოვრების საწყისი და ბედნიერი წლები რადიარდმა ინდოეთის ეგზოტიკური ბუნების გაცნობაში გაატარა. მაგრამ 5 წლის ასაკში იგი დასთან ერთად სასწავლებლად ინგლისში გაამგზავრეს. შემდეგი 6 წელი რადიარდმა კერძო პანსიონში გაატარა, რომლის პატრონიც (მადამ როზა) ხშირად სჯიდა მას. ასეთმა დამოკიდებულებამ სიცოცხლის ბოლომდე დაღი დაუსვა მის ცხოვრებას – იგი უძილობით იტანჯებოდა.
12 წლის ასაკში მშობლები რადიარდს აწყობენ კერძ დევონის სასწავლებელში, რათა შემდგომში პრესტიჟულ სამხედრო აკადემიაში ჩარიცხულიყო. სასწავლებლის დირექტორი მამამისის მეგობარი კორმელ პრაისი იყო, რომელმაც ხელი შეუწყო ლიტერატურის შესწავლაში. ახლომხედველობამ ხელი შეუშალა რადიარდს სამხედრო კარიერის გაგრძელებაში, ხოლო აღნიშნული სასწავლებლის დიპლომი სხვა ტიპის უნივერსიტეტისთვის შეუთავსებადი აღმოჩნდა. შვილის მოთხრობებით აღფრთოვანებულმა, მამამ რადიარდი ლაჰორის „სამოქალაქო და სამხედრო გაზეთის“ რედაქციაში მოაწყო ჟურნალისტად.
1882 წლის ოქტომბერში კიპლინგი ბრუნდება ინდოეთში და იწყებს ჟურნალისტად მუშაობას. თავისუფალ დროს იგი წერდა პატარა მოთხრობებსა და ლექსებს, რომლებსაც შემდეგ გაზეთში სხვა სტატიებთან ერთად აქვეყნებდა. ნაწარმოებების პირველი გაყიდვები 1883 წელს დაიწყო.
მოგზაურობა
1889 წელს მან მოინახულა ბირმა, ჩინეთი, იაპონია, აშშ და დიდი ხნის მოგზაურობის შემდეგ ლონდონში დასახლდა. მას უკვე ჩარლზ დიკენსის მემკვიდრედ მოიხსენიებდნენ. 1890 წელს მისი პირველი რომანი „ჩამქრალი სინათლე“ გამოვიდა.
შემოქმედება
ლონდონში კიპლინგი ეცნობა ახლაგაზრდა ამერიკელ გამომცემელ უოლკოტ ბეილსტირს, რომელთანაც ერთად მუშაობს მოთხრობაზე „ნუალაკჰა“ (The Naulahka). 1892 წელს უოლკოტი გარდაიცვალა, და ცოტა ხანში რადიარდი მის დაზე – კაროლინაზე ქორწინდება. თაფლობის თვის დროს, ბანკი, რომელშიც კიპლინგს მთელი თავისი კაპიტალი ჰქონდა უეცრად გაბანკროტდა და ცოლ-ქმარს ფული მხოლოდ იმისთვის დარჩა, რომ ვერმონტამდე მიეღწიათ, სადაც კაროლინას ნათესავები ცხოვრობდნენ. შემდეგი 4 წელიწადი მათ ვერმონტში გაატარეს.
ამ დროს იწყებს კიპლინგი ბავშვებისთვის წერას. 1894–1895 წლებში გამოდის მისი ცნობილი „ჯუნგლების წიგნი“ (The Jungle Book) და „ჯუნგლების მეორე წიგნი“ (The Second Jungle Book). გამოიცა ასევე ლექსთა კრებული „შვიდი ზღვა“ (The Seven Seas). გაუჩნდა ორი შვილი: ჯოზეფინა და ელსი. ცოლისძმასთან ჩხუბის შემდეგ 1896 წელს ოჯახთან ერთად ინგლისში ბრუნდება. 1897 წელს გამოსცემს მოთხრობას „მამაცი ზღვაოსნები“ (Captains Courageous). 1899 კიპლინგმა დიდი დარტყმა მიიღო - აშშ-ში მოგზაურობისას ფილტვების ანთებისგან უფროსი ქალიშვილი – ჯოზეფინა გარდაეცვალა.
1899 წელს სამხრეთ აფრიკაში ატარებს რამდენიმე თვეს, სადაც ცნობილ მაგნატ სისილ როდს გაიცნობს. 1901 წელს გამოდის მისი რომანი „კიმი“ (Kim), მისი ერთ-ერთი საუკეთესო ნაწარმოები. აფრიკაშივე იგი აგროვებს მასალას ახალ საბავშვო წიგნისთვის, რომელიც 1902 წელს გამოდის სახელწოდებით „უბრალო ზღაპრები“ (Just So Stories).
იმავე წელს კიპლინგი ყიდულობს აგარაკს სასექსის საგრაფოში, ინგლისში, სადაც ცხოვრების ბოლომდე სახლდება. იქვე წერს თავის ცნობილ წიგნებს (Puck of Pook’s Hill) და (Rewards and Fairies). ლიტერატურულ საქმიანობასთან ერთად პოლიტიკურს იწყებს. იგი წერს გერმანიასთან სამომავლო ომზე, გამოდის კონსერვატორთა მხარდაჭერით და ფემინიზმის წინააღმდეგ. 1907 წელს მან ნობელის პრემია მიიღო.
მოთხრობები:
1. ათასი მწუხარების ჭიშკარი
2. პატარა ტობრა
3. ლისპეტი
მთის რგოლურა პარკხვევია
მთის რგოლურა პარკხვევია (Malacocoma parallela) — პეპელა პარკხვევიასებრთა ოჯახისა. ადრე ეს სახეობა რგოლურა პარკხვევიას გეოგრაფიული ფორმა ეგონათ, რადგან გარეგნულად ჰგავს, მაგრამ განსხვავდება იმით, რომ მთის რგოლურა პარკხვევიას კვერცხსადები დაფარულია აპკის ფენით და არ ჩანს ცალკეული კვერცხები. ასევე, კვერცხები სპირალურად არ არის განლაგებული, როგორც რგოლურა პარკხვევიასი. კვერცხსადებზე წარმოქმნილია მოვერცხლისფერო ბრჭყვიალა აპკი, რაც მას აძლევს კასრისებრ ფორმას.
რადიარდ კიპლინგი
მოთხრობები:
4. ღმერთების ხაზინა
მთის რგოლურა პარკხვევია
ახასიათებს ერთწლიანი გენერაცია. პეპლები ფრენენ ივნის-ივლისში. კვერცხებს დებენ ერთ-ორ წლიან ტოტებზე. მუხლუხების გამოჩეკვა აღინიშნება მცენარის ფოთლების გაშლის პერიოდში. მუხლუხის ფაზა 45–50 დღე გრძელდება. დაჭუპრება ხდება სუსტად დაწნულ ყვითელ პარკებში. ჭუპრის ფაზის ხანგრძლიობა 10–12 დღეა, რის შემდეგადაც გამოფრინდებიან პეპლები.
რადიარდ კიპლინგი
მოთხრობები:
5. მოხეტიალე ებრაელი
მთის რგოლურა პარკხვევია
მკვებავი მცენარეებია: მუხა, ჭნავი, კუნელი, პანტა, კაკალი, იფანი, მაყვალი, ჟოლო, კოწახური, ასევე ხეხილი (ვაშლი, მსხალი, კომში, ნუში და სხვა).
რადიარდ კიპლინგი
მოთხრობები:
6. ამირას მოწყალება