cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დავით ნაცვლიშვილი (სამხედრო)
ბიოგრაფია
წარმომავლობით თბილისის გუბერნიის აზნაურთა ოჯახიდან. სამხედრო სამსახურში იყო 1878 წლის აგვისტოდან. დაამთავრა პავლეს I სამხედრო სასწავლებელი (1879), შემდეგ ოფიცერთა საარტილერიო სკოლა. სხვადასხვა დროს მსახურობდა 38-ე საარტილერიო ბრიგადაში, კავკასიის სარეზერვო საარტილერიო ბრიგადაში, 21-ე საარტილერიო ბრიგადაში. 1912 წელს მიიღო პოლკოვნიკის წოდება. I მსოფლიო ომის დროს მეთაურობდა 21-ე საარტილერიო ბრიგადის მე-2 დივიზიონს. სასიკვდილოდ დაიჭრა ბრძოლის ველზე. 1916 წელს მიიღო გენერალ-მაიორის წოდება (სიკვდილის შემდეგ).
ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
დავით ნაცვლიშვილი (სამხედრო)
ბიოგრაფია
დაჯილდოებული იყო წმ. სტანისლავის II (1904), წმ. ანას II (1909), წმ. ვლადიმერის IV (ხმლებითა და ბაბთით) და III (ხმლებით, ორივე 1915), წმ. გიორგის IV (სიკვდილის შემდეგ, 1916; 1915 წლის 13 მაისს სოფ. ვილევთან გამოჩენილი თავდადებისთვის) ხარისხის ორდენებით, გიორგის იარაღით (1915; 1914 წლის ნოემბერში სოფ. ლგოტ-მურავანთან ბრძოლებში თავის გამოჩენისთვის). ცოლად ჰყავდა (1884) თამარ (თალალა) გიორგის ასული ქსნის ერისთავი (დ. 20 ივნისი, 1863 — გ. 1920).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1859 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1915 კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ვლადიმერის III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“-ის კავალრები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
Antiplanes kawamurai
Antiplanes kawamurai — მუცელფეხიანთა (ლოკოკინათა) კლასის, Turridae ოჯახის  ერთ-ერთი წარმომადგენელი.
წყარო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Prolasius hemiflavus
Prolasius hemiflavus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Prolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ტყის საძმო
ტყის საძმო (Over the Hedge, „მესერის მიღმა“) — 2006 წლის ამერიკული კომედიური ანიმაციური ფილმი, რომელიც ეფუძნება კომიქსს „მესერის მიღმა“. ფილმის რეჟისორები არიან ტიმ ჯონსონი და კერი კირკპატრიკი, ხოლო პროდიუსერი - ბონი არნოლდი. ფილმი გამოვიდა 2006 წლის 19 მაისს.
„ტყის საძმო“ გადაღებული იქნა სტუდიის DreamWorks Animation მიერ. დისტრიბუცია მას გაუწია Paramount Pictures-მა. ფილმში როლებს ახმოვანებენ: ბრიუს უილისი, გერი შენდლინგი, სტივ კერელი, უილიამ შეტნერი, ვანდა საიქსი, ომიდ ჯალილი, ნიკ ნოლტი, ავრილ ლავინი და სხვები.
სქოლიო
კატეგორია:2006 წლის ანიმაციური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ანიმაციური ფილმები
ჯონ „ჯეკ“ ლენონი
ჯონ „ჯეკ“ ლენონი (John „Jack“ Lennon; დ. 1855 — გ. 1921) — ინგლისელი მუსიკოსის, ჯგუფ The Beatles-ის წევრის ჯონ ლენონის პაპა (ლენონის მამის — ალფრედ ლენონის მამა).
ჯეკ ლენონი დაიბადა ირლანდიაში. მისი მშობლები იყვნენ ჯონი და ელიზაბეტი. შემდგომ მშობლებთან და ძმასთან ერთად საცხოვრებლად გადავიდა ამერიკაში. 1890-იან წლებში ის მუსიკალურ ჯგუფ „კენტუკი მინსტრელის“ (Andrew Robertson's Kentucky Minstrels) წევრი გახდა და მონაწილეობა მიიღო შეერთებულ შტატებში გამართულ ტურნეში, სადაც მას შესანიშნავი სოლისტის რეპუტაცია ჰქონდა. ამის შემდეგ ის საცხოვრებლად გადავიდა ლივერპულში (ინგლისი) და პირველი ცოლის სიკვდილის შემდეგ დაქორწინდა მერი „პოლი“ მაკგუირზე, რომელთანაც ეყოლა რვა შვილი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1855 კატეგორია:გარდაცვლილი 1921 კატეგორია:ჯონ ლენონი
დაკრიფილია
დაკრიფილია (δάκρυο „დაკრიო“ — ცრემლი, φιλία „ფილია“ — სიყვარული), ასევე ცნობილი როგორც დაკრილაგნია (λαγνεία „ლაგნეია“ — ჟინი) — პარაფილიის ფორმა, რომლის დროსაც ადამიანი სექსუალურ აღგზნებას განიცდის ცრემლების ან ტირილის დანახვისას. როგორც წესი, დაკრიფილია მამაკაცებთან ასოცირდება.
Lamborghini
ლამბორგინი (იტალ. Automobili Lamborghini S.p.A.) — ძვირადღირებული სპორტული ავტომობილებისა და SUV-ების მწარმოებელი იტალიური ფირმა. მდებარეობს დაბა სანტ'აგატა-ბოლონეზეში, რომელიც ქალაქ ბოლონიას ეკუთვნის. დაბამ სახელწოდება მიიღო წმინდა აგატა სიცილიელის მიხედვით.
კომპანია 1963 წელს დააარსა ფერუჩო ლამბორგინიმ საკუთარი სატრაქტორო ფაბრიკის – Lamborghini Trattori S.p.A შვილობილი კომპანიის სახით. ლამბორგინი საკუთარ კომპანიას 9 წელი ფლობდა.
ამჟამად კომპანია „ლამბორგინი“ ეკუთვნის „აუდის“, რომელიც, თავის მხრივ, კონცერნ „ფოლკსვაგენის“ შვილობილი კომპანიაა. აღმასრულებელი დირექტირია სტეფანო დომენიკალი, რომელიც 2008-2014 წლებში „ფერარის“ გუნდის კაპიტანი იყო ფორმულა ერთში.
2001 წელს კომპანიის შტაბბინასთან გაიხსნა ლამბორგინის ორსართულიანი მუზეუმი (Museo Lamborghini), სადაც წარმოდგენილია როგორც უახლესი, ისე ლამბორგინის ვინტაჟური მოდელები. მუზეუმი მდებარეობა ვია-მოდენას 12 ნომერში, დაბა სანტ'აგატა-ბოლონეზეში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის კომპანიები კატეგორია:ავტომწარმოებელი კომპანიები კატეგორია:სპორტული ავტომობილები
მურა დათვი
მურა დათვი (Ursus arctos) — მტაცებელი, ძუძუმწოვარი, დათვისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 2,5 მ-მდე, მასა 480 კგ-მდე აღწევს. გავრცელებულია ევროპაში, აზიაში, ჩრდილოეთ ამერიკაში, სადაც იგი „გრიზლის“ სახელითაა ცნობილი. ბინადრობს უმთავრესად მთლიანი ტყის მასივებში, კავკასიისა და შუა აზიის მთებში, ყველგან შედარებით მცირერიცხოვანია. ზოგან განადგურდა. იკვებება მცენარეული და ცხოველური საკვებით. შემოდგომაზე ბუნაგში წვება და ზამთრის ძილს ეძლევა. სძინავს 75-195 დღე. ზამთრის ძილი ზერელეა, ცხოველი საშიშროების შემთხვევაში ტოვებს ბუნაგს, იწყებს ხეტიალს და იკავებს ახალს. სამხრეთში, სადაც ზამთარი მცირეთოვლიანია. მურა დათვი ბუნაგში არ წვება. მაკეობა 7 თვემდე გრძელდება. 2 წელიწადში ერთხელ შობს 2-3, იშვიათად 4-5 ბელს. სქესობრივ სიმწიფეს აღწევს 3 წლისა. მცირე სარეწაო მნიშვნელობა აქვს, ტყავს იყენებენ უმთავრესად ნოხად, ხორცს - საკვებად. ზოგან აზიანებს ნათესებს, თავს ესხმის შინაურ ცხოველებს.
ზამთრის გადასატანად მთავარი საშუალება კანქვეშ ცხიმის დაგროვებაა, რომლის სისქეც ზოგ ადგილას რვა სანტიმეტრს აღწევს. საშემოდგომოდ წონაში შეიძლება 130-დან 160 კილომდე მოიმატოს, რომლის დაახლოებით ერთი მესამედიც ცხიმია (ამ დროისთვის ხვადი დათვი შეიძლება 300 კილოს იწონიდეს).
ბუნაგის მოსაწყობად ხელსაყრელი ადგილი შეიძლება იყოს მღვიმე, ჭიანჭველების მიტოვებული ბუდე ან ხეების ფესვებს შორის გაჩენილი ღრუ. მთავარია, რომ ადგილი მიუდგომელი იყოს. დათვი ნაძვის ხმელ ტოტებს, ხავსს, ტორფსა და სხვა „ქვეშაგებს“ ეზიდება, რათა რაც შეიძლება მყუდრო გახადოს თავისი საბინადრო. საინტერესოა, რომ თვითონ ბუნაგი ძალიანაც არ აღემატება დათვის ტანს. ზამთარში ბუნაგს თოვლი ფარავს და მხოლოდ სასუნთქი ხვრელი შეინიშნება.
ზამთრის ძილის დროს დათვის ორგანიზმში მიმდინარე სასიცოცხლო პროცესები „დაზოგვის რეჟიმზეა“ გადასული. გულისცემა ძლიერ გაიშვიათებულია — წუთში ათჯერაც კი არ სცემს, და ნივთიერებათა ცვლაც შენელებულია. ძილის დროს ორგანიზმში არსებითად მნიშვნელოვანი პროცესი, ცხიმების წვა, იწყება. ცხიმების დაშლა აუცილებელი ენერგიითა და წყლით ამარაგებს ორგანიზმს. მიუხედავად იმისა, რომ სასიცოცხლო პროცესები შენელებულია, ნივთიერებათა ცვლის შედეგად მაინც წარმოიქმნება ნარჩენები. გამოყოფის ნაცვლად, სხეული მათ ხელახლა გადამუშავებას იწყებს.
პროფესორი ჰისა განმარტავს: „აზოტის შემცველი შარდოვანას ნარჩენები ხელახლა შეიწოვება თირკმლებიდან და შარდის ბუშტიდან და სისხლის მიმოქცევის სისტემის მეშვეობით ნაწლავებში ხვდება, სადაც ბაქტერიების ზემოქმედების შედეგად შარდოვანა ჰიდროლიზს განიცდის და ამიაკად გარდაიქმნება“. კიდევ უფრო საოცარი ის არის, რომ ამიაკი, თავის მხრივ, ღვიძლში ბრუნდება, სადაც ის მონაწილეობას იღებს ახალი ამინომჟავების, ცილების უმთავრესი შემადგენელი ელემენტების, წარმოქმნაში. ამრიგად, დათვი ნარჩენების აუცილებელ კომპონენტებად გარდაქმნის წყალობით ინარჩუნებს ძალებს ბუნაგად ყოფნის ხანგრძლივი პერიოდის განმავლობაში.
ძველად ხალხი ბუნაგად მყოფ დათვზე ნადირობდა. თავიდან ბუნაგს პოულობდნენ, შემდეგ თხილამურიანი მონადირეები თანდათანობით წრეს კრავდნენ მის გარშემო. ბოლოს დათვს აღვიძებდნენ და კლავდნენ. მაგრამ ზამთარში დათვებზე ნადირობა, დღესდღეობით, თითქმის მთელ ევროპაშია აკრძალული, რადგან ნადირობის ეს მეთოდი სისასტიკედ არის მიჩნეული.
ელ-აბიარი
ელ-აბიარი (الأبيار‎) — ქალაქი ლიბიაში, ელ-მარჯის რაიონში, ბენღაზიდან 50 კმ-ით აღმოსავლეთით და მარჯიდან 42 კმ-ით სამხრეთ-დასავლეთით. 2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 563 ადამიანს შეადგენს.
2007 წლამდე იყო ჰიზამ-ელ-ახდარის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის ქალაქები
წახანის წმინდა ნინოს ეკლესია
წახანის წმინდა ნინოს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ადიგენის მუნიციპალიტეტის სოფელ წახანში, ბორცვზე სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ფოროვანი ტუფის კარგად გათლილი ქვით. შესასვლელი ორია სამხრეთიდან და დასავლეთიდან. აფსიდი მხრებისა და სატრიუმფო თაღის გარეშეა და უშუალოდ უკავშირდება გრძივ კედლებს. ტაძრის ინტერიერი ნათელია, აღმოსავლეთისა და დასავლეთის სარკმელთა გარდა გრძი კედლებში დამატებით ორ-ორი სარკმელია. სარკმლები თაღოვანია, კედელში ცერად ჩაკვეთილი ღარით სარკმელთა გარშემო გლუვი ლილვია გამოყვანილი. ტაძრის ფასადები მარტივია, დაცულია ჰორიზონტალური რიგები. ფასადებზე ჩასმულია სწორკუთხა ფილები დაბალი კვეთით ჯვრის ან ტაძრის მოდელის გამოსახულებით. ორქანობიანი სახურავი შემოსილია კრამიტით.
ტაძრის დასავლეთისა და აღმოსავლეთის ფასადებზე ორი დაახლოებით ერთი შინაარსის წარწერაა:
საინტერესო ცნობას გვაწვდის გიორგი ბოჭორიშვილი წახანში ძველი ევლესიის შესახებ: „წახანში ახლანდელ ჯამეს ადგილას უწინ ეკლესია ყოფილა. იგი დაუქცევიათ ამ 24 წლის წინათ და მის ადგილას ჯამე აუშენებიათ (ეკლესიის მასალა ჯამესთვის შეუხმარებიათ). ნაშთი ქვითკირი ახლაც ჩანს ეზოს აღმა ყორეში.“ ეკლესია დაუშლიათ და ჯამე აუგიათ 1908 ან 1909 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კილკენი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინით კილკენი შეიძლება აღნიშნული იყოს:
აბასიოფილია
აბასიოფილია — ფსიქოსექსუალური მიზიდულობა მოძრაობაშეზღუდული ადამიანების მიმართ, განსაკუთრებით ვინც იყენებს ორთოპედიულ ხელსაწყოებს: ხელ-ჯოხებს, გიფსის სახვევებს და ინვალიდის ეტლს. ტერმინი პირველად გამოიყენა ჯონ მანიმ 1990 წელს თავის ნაშრომში პარაფილიების შესახებ.
ლიტერატურა
კატეგორია:პარაფილიები
გურჩხი
გურჩხი, სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში (ჯგერდის თემი), კოდორის ქედის სამხრეთ მთისწინეთზე, მდინარე კაციკვარის (დღამშის მარცხენა შენაკადი) ნაპირას. ზღვის დონიდან 250 მ, ოჩამჩირიდან 24 კმ. მოსახლეობა: 272 მცხოვრები (1989). 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჯგერდის თემის სოფლები
კილკენი
კილკენი (Kilkenny; Cill Chainnigh) — ქალაქი ირლანდიაში, კილკენის საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრი (ლენსტერის პროვინცია), ასევე მისი უდიდესი ქალაქი. ყველაზე პატარა ქალაქი („სიტი“ ) ირლანდიაში მოსახლეობისა და ფართობის მიხედვით. პოპულარულია ტურისტებში. ქალაქის სტატუსი მიიღო 1609 წელს, რასთან დაკავშირებითაც 2009 წელს გაიმართა საიუბილეო დღესასწაული.
დემოგრაფია
მოსახლეობა — 22 179 ადამიანი (2006 წლის მონაცემებით). 2002 წელს მოსახლეობა შეადგენდა 20 735 ადამიანს.
2006 წლის აღწერის მონაცემები:
ქვემოთმოყვანილ დაფებში ყველა პასუხის ჯამი (სვეტი „ჯამი“), როგორც წესი, დასახლებული პუნქტის სრულ მოსახლეობაზე ნაკლებია (სვეტი „2006“).
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე პასუხის გამცემთა წილი მტელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
1 — ენასთან დაკავშირებით დასმულ კითხვაზე მოპასუხეთა წილი მთელ მოსახლეობასთან შეფარდებით.
სქოლიო
კატეგორია:ირლანდიის ქალაქები კატეგორია:კილკენის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
იკოდ-დე-ლოს-ვინოსი
იკოდ-დე-ლოს-ვინოსი (Icod de los Vinos) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანარის კუნძულების ავტონომიური გაერთიანების სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს პროვინციის შემადგენლობაში. მდებარეობს კუნძულ ტენერიფეზე. ფართობი — 95,9 კმ². მოსახლეობა — 23 496 კაცი (2022 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს მუნიციპალიტეტები
შუა მახისი
შუა მახისი — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, ბიყარის თემში.
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე მეჯუდის ხეობაში. ზღვის დონიდან 1120 მეტრი, ცხინვალიდან 38 კილომეტრი.
ისტორია
1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (Астæуккаг Махис).
სქოლიო
კატეგორია:ბიყარის თემის სოფლები
ბოლნისის ბრძოლა
250px|thumb ბოლნისის ბრძოლა — საქართველოს ლაშქრის ბრძოლა ხვარაზმელების წინააღმდეგ ბოლნისის მახლობლად 1227 ან 1228 წელს. ჯალალედინის 1225-1226 წლების ლაშქრობებით განადგურებამდე მისული საქართველო მეზობელ მუსლიმან მმართველებს (რუმის სულთანს, ხლათის მმართველ შაჰარმენს და სხვა) დაუკავშირდა და ხვარაზმშას წინააღმდეგ ბრძოლის სამზადისსს შეუდგა. ჯალალედინმა დროულად შეიტყო ეს და გადაწყვიტა დაესწრო მოკავშირეებისათვის. თავდაპირველად 1227 წელს ხვარაზმში მუღანის ველზე დაბანაკდა, ხოლო საქართველოს ლაშქარი, რომლის შემადგენლობაში ჩრდილოკავკასიელი მეომრებიც იყვნენ — ნაჭარმაგევში (ისტორიკოს ნესევის ცნობით, ქართველთა ლაშქარი 40 000 აღემატებოდა). ნაჭარმაგევიდან საქართველოს ჯარი თბილისზე გავლით სამხრეთით დაიძრა. ამ დროს ხვარაზმელები უკვე ბოლნისის ხეობაში იდგნენ. ქართველები იძულებული გახდნენ მოკავშირე მაჰმადიანური ქვეყნების ლაშქრის მოსვლამდე შებმოდნენ მტერს, სასტიკ ბრძოლაში დამარცხდნენ და დიდი ზარალით უკუიქცნენ. ჯალალედინმა დაარბია და გაძარცვა საქართველოს სხვადასხვა მხარეები.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:XIII საუკუნის ბრძოლები
Antiplanes kurilensis
Antiplanes kurilensis — მუცელფეხიანთა (ლოკოკინათა) კლასის, Turridae ოჯახის  ერთ-ერთი წარმომადგენელი.
Prolasius mjoebergella
Prolasius mjoebergella — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Prolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
Antiplanes kurilensis
წყარო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Prolasius mjoebergella
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Actinopteri
Actinopteri — სხივფარფლიანი თევზების კლასის ჯგუფი, რომელიც Cladistia-ს ენათესავება.
ცნობილია პერმული პერიოდიდან. მოიცავს ხრტილოვან განოიდებს (ზუთხები და დინგნიჩაბები) და ახალფარფლიანებს (ამია, კაიმანისებრი თევზები და ძვლოვანი თევზები). სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, აქტინოპტერი მოიცავს ყველა არსებულ სხივფარფლიან თევზს, გარდა მრავალფარფლებისა.
კლასიფიკაცია
შემდეგ კლადოგრამაში   შეჯამებულია Actinopteri-ის არსებული ტაქსონების ევოლუციური ურთიერთობები. დივერგენციის დრო თითოეული კლადისთვის მოცემულია მილიონ წლებში (მლნ. წლის წინ):
სქოლიო
კატეგორია:სხივფარფლიანი თევზები
თეოდორა (ტრაპიზონი)
თეოდორა დიდი კომნენოსი (Θεοδώρα Μεγάλη Κομνηνή; დ. 1253-მდე,  ტრაპიზონი, ტრაპიზონის იმპერია — გ. 1285 წლის შემდეგ) — ტრაპიზონის იმპერიის მერვე იმპერატორი 1284–1285 წწ. კომნენოსების დინასტიის წარმომადგენელი. იმპერატორ მანუელ I-ისა და მისი მეორე ცოლის, ქართველი თავადის,რუსუდან ქართველის შვილი. ტრაპიზონის იმპერატორი გახდა ძმის, იოანე II-ის წინააღმდეგ მოწყობილი ამბოხების შედეგად.
1284 წელს, იოანეს ტრაპიზონში არყოფნის პერიოდში, თავისი ნათესავის, საქართველოს მეფე დავით VI ნარინის დახმარებით ხელში ჩაიგდო იმპერიის მართვის სადავეები, თუმცა მალევე 1285 წელს იოანე II დაბრუნნდა იმპერიაში და ხელისუფლება დაიბრუნა.
მისი მმართველობა დაახლოებით ერთი წელი გრძელდებოდა,მაგრამ ამ პერიოდში მან მოასწრო და საკუთარი გამოსახულებით მონეტა გამოუშვა. სავარაუდოდ, დამხობის შემდეგ თეოდორა საეკლესიო ცხოვრებას შესდგომია.
Antiplanes litus
წყარო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ლელააშხა
ლელააშხა — მთა საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ცაგერის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ლეჩხუმის ქედზე, მდინარეების ლაჯანურისა (რიონის მარჯვენა შენაკადი) და ღობიშურის (ცხენისწყლის მარცხენა შენაკადი) წყალგამყოფზე. სიმაღლე 3152 მ. აგებულია ქვედაიურული თიხაფიქლებით. შემოსილია ალპური მდელოებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მთები
ფოთის საკათედრო ტაძარი
ფოთის საკათედრო ტაძარს საქართველოში ანალოგი არ გააჩნია არქიტექტურული სტილის მიხედვით, რომელიც ბიზანტიური სტილისაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ტაძრები კატეგორია:ფოთის არქიტექტურა კატეგორია:საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის საეპისკოპოსო კათედრები
დაჩა
დაჩა (ყოფ. აგარაკი ) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტში (არაკიჩის თემი), სამურზაყანოს დაბლობზე. ზღვის დონიდან 80 მ, ოჩამჩირიდან 28 კმ. 1989 წლის აღწერით იყო 465 მცხოვრები. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:არაკიჩის თემის სოფლები
Prolasius nitidissimus
Prolasius nitidissimus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Prolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჭუხაი
ჭუხაი (珠海, ფინინი: Zhūhǎi, იალე: Jyūhói; /ˈdʒuːˈhaɪ/ ) — საოლქო დონის ქალაქი, რომელიც მდებარეობს მარგალიტის მდინარის ესტუარზე, გუანდუნის პროვინციის სამხრეთ ნაწილში, ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა. ჭუხაი შედის მარგალიტის მდინარის დელტის შემადგენლობაში. მისი სახელწოდება სიტყვა-სიტყვით ითარგმნება როგორც „მარგალიტის ზღვა“, რაც განპირობებულია ქალაქის სიახლოვით მარგალიტის მდინარის შესართავთან, სადაც მდინარე სამხრეთ ჩინეთის ზღვას უერთდება. ჭუხაის ესაზღვრება: ძიანგმენი დასავლეთიდან, ჭუნგშანი ჩრდილოეთიდან, მაკაო სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან. საზღვაო საზღვრების მიხედვით, ჭუხაი ასევე ესაზღვრება შენჯენსა და ჰონგ-კონგს ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან.
კავკასიური აპოლონი
კავკასიური აპოლონი (Parnassius apollo caucasicus) — პეპელა აფროსნისებრთა ოჯახისა. აპოლონის ქვესახეობა. რელიქტური ფაუნის სიცივისმოყვარული წარმომადგენელი. ფრთების შლილი 64–86 მმ-ია. საერთო ფონი რძისფერი თეთრია, გარეთა კიდეები ბოლოვდება გამჭვირვალე, ბრტყელი, რუხი არშიით. წინა ფრთებზე რამდენიმე შავი ლაქაა, უკანაზე კი — ორი ალისფერი შავარშიიანი თვალაკი; ფრთების ძირი და სხეული შავია. მთის ევროპულ-ციმბირულ-კავკასიური სახეობაა. საქართველოში გვხვდება ყველგან — მაღალმთიანეთში. ტიპური ბიოტოპია სუბალპური ტყე, მაღალბალახეული ან ალპური მდელოების მშრალი, ქვიანი ან კლდოვანი კალთები. წელიწადში იძლევა ერთ თაობას. დაფრინავს დღისით, ივნის-აგვისტოში. კვერცხდება და მატლის კვება მიმდინარეობს კლდისდუმასა და კლდისვაშლაზე. იზამთრებს მატლის ფაზაში.
ჭუხაი
ჭუხაი ჩინეთის თავდაპირველი ოთხი სპეციალური ეკონომიკური ზონიდან ერთ-ერთია. ეს ზონა 1980 წელს ჩამოყალიბდა. ქალაქი ასევე არის ჩინეთის ერთ-ერთი მთავარი ტურისტული ღირსშესანიშნაობა, რომელსაც ხშირად „ჩინურ რივერას“ უწოდებენ. მიუხედავად იმისა, რომ ქალაქი ჩინეთის კანტონურ ნაწილში მდებარეობს, მოსახლეობის მნიშვნელოვანი ნაწილი მანდარინულად მაინც საუბრობს. ეს მოსახლეობა ძირითადად მიგრანტებს წარმოადგენს, რომლებიც ქალაქში ქვეყნის სხვა ადგილებიდან დასახლდნენ.
კავკასიური აპოლონი
სქოლიო
კატეგორია:აპოლონი (გვარი)
ჭუხაი
ჭუხაის მთავარი ცენტრი, სიანგჭოუ, მაკაოსთან ერთად, გუანდუნის, ჰონგ-კონგისა და მაკაოს დიდი ყურის ნაწილს წარმოადგენს. ეს მსოფლიოში ყველაზე დიდი აგლომერაცია, რომლის მოსახლოებამაც, 2020 წლის მონაცემებით, 65 565 622 ადამიანი შეადგინა.
გეოგრაფია
ჭუხაი ესაზღვრება მაკაოს სპეციალურ ადმინისტრაციულ რეგიონს (ჩრდილოეთით და სამხრეთით) და საოლქო დონის ქალაქი გუანჯოუდან 140 კილომეტრით სამხრეთ-დასავლეთით მდებარეობს. ჭუხაის ტერიტორის სანაპირო ზოლის სიგრძე 690 კილომეტრს შეადგენს, ასევე 217 კუნძულს, რომელთაგან 147-ზე მეტი 500 კვადრატულ მეტრზე დიდი ფართობისაა.
საოლქო დონის ქალაქის ტერიტორიის სანაპირო ზოლის მიმდებარედ არაერთი კუნძულია. ეს კუნძულები ჭუხაის სხვა ტერიტორიას ძირითადად ხიდების საშუალებით უკავშირდება (ასეთია ხენგცინი, ციაო, ილეიტაოს კუნძლები). ზოგიერთი კუნძული სამხრეთ ჩინეთის ზღვაში მდებარეობს (ასეთია ვანშანის არქიპელაგი). ზოგიერთი მათგანი ჰონგ-კონგის ტერიტორიასთან უფრო ახლოსაა, ვიდრე ჭუხაის დანარჩენ ნაწილთან.
კლიმატი
ჭუხაის კლიმატი განპირობებულია აღმოსავლეთ აზიის მუსონებით. ქალაქისათვის დამახასიათებელია ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი (კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაცია: Cwa). სამხრეთ ჩინეტის ზღვის გავლენით, ქალაქისათვის დამახასიათებელია გრძელი, ცხელი და ნოტიო ზაფხული, იშვითი ჭექა-ქუხილით. ზამთარი შედარებით ნესტიანი და მშრალია. საშუალო უმაღლესი ტემპერატურა იანვარსა და ივლისში 18 და 32 °C-ს შეადგენს. თოვლი ქალაქის ტერიტორიაზე ძალიან იშვითი მოვლენაა, ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში კი ყინვა არასდროს დაფიქსირებულა. ჩინეთის სხვა ნაწილებში მცხოვრები პირები ხშირად ყიდულობენ ბინებს ჭუხაიში და ზამთარს სწორედ აქ ატარებენ.
ეკონომიკა
ჭუხაის ქალაქის სტატუსი 1979 წელს მიანიჭა, ერთი წლით ადრე მანამ, სანამ ჩინეთის სპეციალური ეკონომიკური ზონის შემადგენლობაში შევიდოდა (SEZ). მეზობელი შენჯენის მსგავსად, რომელიც სპეციალური ეკონომიკური ზონის პირველი წევრი გახდა 1978 წელს, ამ გაერთიანებაში ყოფნამ ქალაქის სტრატეგიული მნიშვნელობა მეტად გაამყარა. მდებარეობიდან გამომდინარე (მაკაოსა და ჰონგ-კონგთან სიახლოვე), ჭუხაის სტრატეგიული სავაჭრო მდებარეობა აქვს.
მარტინი (კოქტეილი)
მარტინი კოქტეილია რომელიც ჯინისა და ვერმუტისგან მზადდება. ის გაფორმებულია ზეთისხილით ან დახვეული ლიმონის ქერქით. წლების განმავლობაში მარტინი ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ შერეული ტიპის ალკოჰოლურ სასმელელად იქცა.
ჭუხაი
ეკონომიკა
ჭუხაის შესვლამ სპეციალურ ეკონომიკურ ზონაში, ჩინეთის ცენტრალურ მთავრობასა და ეკონომიკას წვდომა გაუმარტივა მაკაოზე და შესაბამისად, გლობალურ მარკეტზე. შედეგად, ჭუხაი მარგალიტის მდინარის დელტის რეგიონში ერთ-ერთი უმთავრესი ქალაქია, რაც ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს ახალი გენერალური ურბანული გეგმის შედეგია. ქალაქს შესაძლებლობა აქვს გახდეს მნიშვნელოვანი საპორტო ქალაქი, მეცნიერებისა და განათლების ქალაქი, ტურისტული ქალაქი და ტრანსპორტირების რეგიონული ცენტრი.
მარტინი (კოქტეილი)
ჰენრი ლუის მენკენმა მარტინის "ერთადერთი ამერიკული გამოგონება, რომელიც ისევე უნაკლოა როგორც სონეტი" უწოდა, ხოლო ელვინ ბრუქს ვაითმა "სიმშვიდის ელექსირი".
მომზადება
1922 წლისთვის, მარტინიმ მის ყველაზე ცნობილ ფორმას მიაღწია. ეს არის ლონდონური მშრალი ჯინისა და მშრალი ვერმუტის ნაზავი შეფარდებით 2:1. ეს ყინულის კუბიკებთან ერთად მოსარევ ჭიქაში ირევა და შემდეგ წინასწარ გაგრილებულ კოქტეილის ჭიქაში ისხმება. დროთა განმავლობაში მოსალოდნელ გაფორმებად, კლიენტის სურვილის მიხედვით, მწვანე ზეთისხილი ან ლიმონის დახვეული ქერქი იქცა.
ჭუხაი
სქოლიო
კატეგორია:ჭუხაი კატეგორია:გუანდუნის ქალაქები
მარტინი (კოქტეილი)
მშრალი მარტინი
• სველი მარტინი - მეტი ვერმუტისგან შედგება
• 50-50 მარტინი - ჯინისა და ვერმუტის თანაბარი რაოდენობისგან შედგება
• ამოტრიალებული მარტინი - მას მეტი ვერმუტი აქვს ვიდრე ჯინი
• იდეალური მარტინი - ტკბილი და მშრალი ვერმუტის თანაბარი ოდენობით მზადდება
ვარიაციები
ტრადიციული მარტინის მრავალი ნაირსახეობა გვხვდება. ჯეიმზ ბონდი წიგნებსა და ფილმებში ზოგჯერ ითხოვს ვოდკა მარტინის, რომელშიც ჯინის ნაცვლად არაყი გამოიყენება.
პორნოვარსკვლავი მარტინი ვოდკა მარტინის პოპულარული ვარიაციაა. ტრადიციულად არაყი ვანილის არომატისაა და შერეულია პასოასთან (ვნების ხილისგან დამზადებული ფრანგული ლიქიორი) და ვნების ხილის წვენთან. მორთმეულია მარტინის ჭიქით, რომელსაც გვერდს პატარა ჭიქით პროსეკო უმშვენებს.
მარტინი ასევე შესაძლოა ყინულის კუბიკებით იყოს მორთმეული. ამ შემთხვევაში ინგრედიენტები ყინულებზე "ოლდ ფეშენ" ჭიქაშია დასხმული.
გიბსონი სტანდარტული მშრალი მარტინია, რომელსაც ზეთისხილების ნაცვლად ე.წ კოქტეილის ხახვები აფორმებს. გიბსონი 1907 წელს, სან-ფრანცისკოს Bohemian Grove Club-ში დაიბადა.
წარმოშობა
მარტინის ზუსტი წარმოშობის დრო და ადგილი უცნობია. მისი სახელი შესაძლოა ვერმუტის ბრენდ მარტინისგან მოდიოდეს. ერთ-ერთი პოპულარული თეორიის მიხედვით მარტინი კოქტეილ მარტინესისგან წარმოიშვა. მარტინესი ქალაქია კალიფორნიაში, სადაც სან-ფრანცისკოს სასტუმრო "ოქსიდენტალის" სტუმრები საღამოობით ბორნებით მიემგზავრებოდნენ. 1860-იანი წლების დასაწყისში, სწორედ ამ სასტუმროში მიირთმევდნენ სტუმრები კოქტეილს სახელად მარტინესს. ამის საპასუხოდ მარტინესის მცხოვრებლები ირწმუნებიან, რომ სასმელი მათი ქალაქში მცხოვრებმა ბარმენმა შექმნა.
კანდელარია (კანარის კუნძულები)
სქოლიო
კატეგორია:სანტა-კრუს-დე-ტენერიფეს მუნიციპალიტეტები
ვერსალის სასახლე
ვერსალის სასახლე ან უბრალოდ ვერსალი (ფრანგ. Château de Versailles) — საფრანგეთის მეფეების სადღესასწაულო სასახლე ვერსალში, პარიზის გარეუბანი. სასახლის აგების პერიოდში ვერსალი სოფელი იყო, ამჟამად კი პარიზის გარეუბანია საკუთარი ქალაქის სტატუსით. 1682-1789 წლებში ვერსალის კარი საფრანგეთის ძველი რეჟიმის ძალაუფლების ცენტრი იყო. XVII საუკუნიდან ევროპის მონარქებისა და დიდებულთა სასახლეებისთვის ნიმუში გახდა. 1979 წელს იუნესკომ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში შეიტანა. ვერსალის სასახლის აგება ლუი XIV-მ დაიწყო.
ისტორია
საფრანგეთის კულტურული მემკვიდრეობა უამრავ ხუროთმოძღვრულ ანსამბლს მოიცავს. ყოველი მათგანი ამა თუ იმ ეპოქისა და იმდროინდელი ფასეულობების თვალსაჩინო მანიფესტია. თითოეული ამ საგანძურთაგან უდავოდ პოპულარულია, თუმცა უკვე მეხუთე საუკუნეა, არქიტექტურულ შედევრთა შორის ვერსალს, თავისი გრანდიოზულობით აუცილებლად პირველი ადგილი უკავია. უბრალო, სადა, ნადირის თავშესაფრად ქცეული მამულიდან ბრწყინვალე ქალაქამდე ვერსალმა დიდი გზა განვლო. ქვეყნის კულტურულ და პოლიტიკურ გზაჯვარედინზე იგი სრულიად მოულოდნელად აღმოჩნდა.
ვერსალი საფრანგეთის ჩრდილოეთით, ილ დე ფრანსის რეგიონში, პარიზიდან დაახლოებით 16 კილომეტრში მდებარეობს. გარეუბანი და მიმდებარე მამული ისტორიულ წყაროებში პირველად 1038 წელს, წმინდა პეტრეს სააბატოს სიგელში მოიხსენიება. XI საუკუნის დასასრულს ვერსალი სოფლის ტიპის დასახლება იყო რამდენიმე საცხოვრებლითა და წმინდა ჟულიენის ეკლესიით. ეს ადგილი XIII საუკუნის ბოლომდე აყვავებული იყო, ასწლიანი ომის შემდეგ კი აქ მხოლოდ რამდენიმე შეძლებული ოჯახი ცხოვრობდა.
XVI საუკუნის მიწურულს ვერსალის მიდამოები გონდის გვარის სამფლობელო გახდა, თუმცა მიწა მათ მხოლოდ რამდენიმე წელიწადს ეკუთვნოდათ. ერთ დღესაც მამულს მოულოდნელად, დოფინი (ანუ საფრანგეთის ტახტის მემკვიდრე) ლუი XIII ესტუმრა. მომავალ გვირგვინოსანს თვალი მოსჭრა ვერსალის ველურმა ბუნებამ, განსაკუთრებით კი თვალუწვდენელმა ველებმა. მან უმალვე შეისყიდა მიწის ნაკვეთი და 1622 წელს აგურისა და ხისაგან მცირე ზომის სანადირო კოტეჯი ააგო. გამეფების შემდეგ იგი ვერსალის ლორდად გამოცხადდა და უფრო აქტიურად განაგრძო თავშესაქცევი სამფლობელოს გაფართოება, თუმცა კომპლექსმა დასრულებული სახე მხოლოდ ლუი XIV-ის მმართველობისას მიიღო.ლუი XIII 1643 წელს გარდაიცვალა და ქალაქის გაშენება დროებით შეფერხდა.
მეორე სამშენებლო კამპანია, პირველთან შედარებით მასშტაბური, მეფე-მზის ტახტზე ასვლიდან მცირე ხანში განახლდა. ლუი განსაკუთრებულ ინტერესს ავლენდა ქალაქისადმი, პირადად ესწრებოდა სამუშაოებს და წვრილმან დეტალებსაც კი კრიტიკულად განიხილავდა. ხელისუფლების განსამტკიცებლად, ასევე დიდებულთა რეგიონული ამბოხების თავიდან ასაცილებლად, ის სამეფო რეზიდენციის დედაქალაქიდან გადმოტანას აპირებდა. მეფემ საგანგებოდ მოიწვია იმ დროის საუკეთესო არქიტექტორი ლუი ლევუ ვერსალის პროექტის ხელმძღვანელად, მასთან ერთად კი შარლ ლებრენი - ინტერიერის დეკორირების, პალატებისა და კედლების მოსახატად. ცნობილმა ფერმწერმა და მებაღემ ანდრე ლენოტრმა სასახლის ირგვლივ უნიკალური ბაღები გააშენა. სამეულმა მართლაც შესანიშნავად გაართვა თავი დაკისრებულ მოვალეობას და სულ რამდენიმე წელიწადში, მოკრძალებული გარეუბანი ხელოვნების სრულქმნილ ნიმუშად გადაიქცა.
არქიტექტურა
შენობა გადაწყვეტილია გოტიკურ, გვიან რენესანსულსა და ბაროკოს სტილში, ის ერთგვარი ნაზავია „მკაცრად ნორმატიული“ ფრანგული კლასიციზმისა და ევროპული აბსოლუტიზმისა. მთლიანი კომპლექსის კლასიკური იერსახე, ნასესხები ძველი საბერძნეთისა და რომის არქიტექტურისაგან - ფრონტონიანი გადახურვით, მოკაზმული სვეტებითა და ორდერებით, ადრეულ ანტიკურ ნაგებობებში გამოიყენებოდა.
მთავარი სასახლის ინტერიერი ისტორიულ ფაქტთა ერთგვარი მატიანეა. მისი მთავარი ღირსება დიდი (ე.წ. სარკეთა დარბაზი)ნიმვეგენის ხელშეკრულების დადებიდან (1678-79 წწ.) მცირე ხანში აშენდა, როცა საფრანგეთმა ძლიერების მწვერვალს მიაღწია. ამ დარბაზს ლუი XVI-ის ყველაზე ღირსშესანიშნავ ძღვენად მიიჩნევენ. ჩვიდმეტი მოსარკული თაღი ამდენივე სარკმლიდან შემოსულ სინათლეს ირეკლავს. სარკეები კი სულ 357-ია. ორივე კედელთან მწყობრად ჩალაგდა ქანდაკებები და ფერწერული ტილოები. 30-მდე ეპიკური ტილო მოგვითხრობს დიდებაზე, რომელსაც მთელი ცხოვრება ესწრაფვოდა მეფე-მზე. დარბაზს სიდიადეს ჰმატებს ცნობილი „სარკის კედელი“, რომელიც არეკლილ მზის შუქს მთლიანად ჰფენს ოთახს, გარდა ფანჯრებს ზემოთ მდებარე ნაწილისა. ამბიციური მონარქის ბრძანებით, საფრანგეთის მთავრობის პრივილეგიათა სადემონსტრაციოდ, ლებრენმა ჭერი გრანდიოზული კომპოზიციით შეამკო. აქ მეფე რომაელი იმპერატორის სახითაა წარმოდგენილი, მოპაექრე ძალაზე გამარჯვებული. გამოსახულება შექმნილია სტუკოს, ანუ ხელოვნური მარმარილოს ტექნიკით. მისი იმიტაციისას, ბათქაშის გამოუწვავი თიხის ელფერს, გაპრიალებული თაბაშირის სილბო და ელვარება ემატება. სარკეებიანი დარბაზი არაერთი ისტორიული მოვლენის მოწმეა. 1778 წელს აქ დაიდო ფრანგულ-ამერიკული კავშირი აშშ-ს დამოუკიდებლობისათვის ომის პერიოდში, აქ აკურთხეს 1871 წელს პრუსიის კაიზერი ვილჰელმი გერმანიის იმპერატორად, 1919 წელს კი ვერსალის საზავო ხელშეკრულება გაფორმდა.
სარკეთა დარბაზს არც მთავარი სამლოცველო (აგებულია 1699-1710 წლებში) ჩამოუვარდება სიდიადით თუ მშენებლობის ხარისხით, ისევე როგორც დანარჩენი აპარტამენტები. სამეფო აპოლონის სახელობის პალატაში იდგა, თუმცა მეფეს პატივს სამლოცველოში მიაგებდნენ და მონარქის ძალაუფლებაც განსაკუთრებით სამლოცველოს დეკორშია გამოხატული. ფერწერა და სკულპტურა სავსებით შეესაბამებოდა სამეფოს თეოლოგიურ და პოლიტიკურ კონცეფციებს. ის ადასტურებდა, რომ მონარქის ძალაუფლება და მოვალეობები თავად უზენაესი ხელისუფლის - ღმერთის მიერ იყო მონიჭებული.
მომდევნო სამშენებლო კამპანია ლუი XV ბურბონს უკავშირდება. მეფის მთავარმა არქიტექტორმა, ანჟ-ჟაკ გაბრიელმა ვერსალის კომპლექსს მრავალი კონსტრუქცია შესძინა. როგორც დეკორატიული დამატებები, ასევე პოპულარული ღირსშესანიშნაობები: ჰეკულესის სალონი, ოპერის სახლი და ე.წ. მცირე ტრიანონი (მადამ პომპადურისათვის აგებული სასახლე). ოპერის აგებამდე კი სასახლეში „მოძრავ თეატრებს“ აწყობდნენ. ეკონომიური მოსაზრებებით, ოპერა ხისაგან აიგო და მარმარილოს მსგავსად მოპირკეთდა. მოძრავი სცენა იმ დროისათვის უახლესი მექანიზმებით აღიჭურვა. ოპერის შენობა ტრაგედია „პერსევსით“ გაიხსნა, რომელიც საფრანგეთის დოფინის - მომავალი ლუი XVI-ისა და მარია ანტუანეტას ქორწინების პატივსაცემად გაიმართა.
900 ჰექტარზე გაშლილი ვერსალის ბაღი ყველაზე დიდებულია მთელ ევროპაში. იგი XVII საუკუნეში ანდრე ლენოტრმა შექმნა. მან ფრანგულ ბაღთა სიმეტრიული სისტემა ინგლისურ ყაიდაზე მოაწყო და სასახლის შესაბამისად მორთო. ლენოტრმა მრავალრიცხოვანი მუშახელის დახმარებით ამოაშრო ვერსალის ჭაობიანი, ოღროჩოღრო ტერიტორია და შექმნა აუზთა სერია, რომელიც ცნობილია, როგორც დიდი არხი. 23 ჰექტარზე გადაჭიმულ არხს მილსადენების გრანდიოზული სისტემა ემსახურება, 50 შადრევანში წყლის 620 ჭავლია. აქ ეწყობოდა სამხედრო-საზღვაო დემონსტრაციები თუ გონდოლებით სეირნობა. ლენოტრმა ვერსალის უნაყოფო და ხრიოკი მიწა შვიდ წელიწადში აქცია ეგზოტიკური მცენარეებით დახუნძლულ თვალისმომჭრელ ოაზისად.
ვერსალის შადრევნები, ტექნიკურადაც და გარეგნულადაც, თავისი ეპოქის გასაოცარ მიღწევებს წარმოადგენს. გრანდიოზულობითა და მორთულობებით, ხაზთა უჩვეულო წყობით, უბადლოა ქალღმერთ ლეტოსა და მისი ვაჟის - აპოლონის შადრევნები. როგორც აღნიშნავდნენ, ეს შადრევნები იმ დროის კულტურულ საოცრებადაც იქცა. გრანდ ტრიანონი (დიდი სასახლე) მთავარი სასახლის გვერდითაა, არანაკლებ ძვირფასი და დახვეწილი. საფრანგეთის მთავრობის ვერსალში გადმოსვლისთანავე ლუი XIV-მ, სასახლის ცხოვრებისაგან თავის დასაღწევად და განსამუხტად, ვარდისფერი მარმარილოს შენობა აღმართა. XVIII საუკუნეში მეფე ლუი XVI-მ ნაგებობა მეუღლეს გადასცა. მარია ანტუანეტამ მრავალჯერ გარდაქმნა სასახლის დიზაინი, საბოლოოდ კი ინტერიერი ინგლისურ-ჩინურ ყაიდაზე მოაწყო.
შემდგომი პერიოდი სწორედ ლუი XVI-ის ზეობას ემთხვევა. სწორედ მაშინ გაშენდა ტრიანონის ბაღებისა და მარია ანტუანეტას დასახლება. მცირე სასახლის გვერდით საფრანგეთის დედოფალმა კომფორტული ბუდე მოიწყო - „დედოფლის სოფელი“, ეს იყო ფერმის მსგავსი შემოგარენი, ჩალით გადახურული კოტეჯებით. კომპაქტური დასახლება იმავდროულად ადგილობრივ საწარმოსაც წარმოადგენდა და სასახლეს ახალი პროდუქტით ამარაგებდა. მეფისაგან განებივრებული მარია ანტუანეტა უიშვიათესი მცენარეების, წყალსატევისა და ტბის უჩვეულო გარემოცვაში „გლეხური ცხოვრების“ ფუფუნებით ტკბებოდა.
ვერსალი უამრავი ცნობილი ადამიანის შთაგონების წყაროდაც ქცეულა. ევროპელი მონარქებიც ვერსალს ლუი XIV-ის სიძლიერის სიმბოლოდ აღიქვამდნენ და რეზიდენციას მის სტილში აწყობდნენ.
სასახლეთა კომპლექსი პირნათლად ემსახურებოდა სამეფო დიდებულებს 1682 წლიდან 1789 წლის რევოლუციამდე. ის მუდამ რჩებოდა ძველი ევროპული სტილის სამეფო ელეგანტურობის სიმბოლოდ. ვერსალი მდიდრული თეატრალური გასართობი იყო, ამასთან ფუფუნებისა და ძალაუფლების დემონსტრაცია, ბრწყინვალების ნიმუშებით უხვად დახუნძლული.
მონარქიის დამხობის შემდეგ სამეფო რეზიდენცია რესპუბლიკელთა ხელში მოექცა. უამრავი საგანძური ლუვრში გადაიტანეს, ნახატებისა და ავეჯის კოლექციათა უდიდესი ნაწილი აუქციონზე გაიყიდა. მოგვიანებით, 1830 წელს, მეფე ლუი-ფილიპემ კომპლექსის ნაწილი დიდ მუზეუმად გარდაქმნა. მან თავის შექმნილ განძსაცავში დღის სინათლეზე გამოიტანა ქვეყნის ისტორიის მრავალი რარიტეტი, თუმცა მრავალი ღირსშესანიშნაობა, მათ შორის 6 ათასი ფერწერული ნიმუში და 2 ათასამდე სკულპტურა საზოგადოებისაგან მაინც დაფარული რჩებოდა. ლუი-ფილიპემ უამრავი რევოლუციამდელი ნივთი დააბრუნა სასახლეში.
დღეს ვერსალში მნახველს შეუძლია შეაბიჯოს საფრანგეთის მონარქიის სამეფო კარზე და მაშინდელ ეპოქაში გადაინაცვლოს. ის მოინახულებს ისტორიის ნაწილად ქცეულ ნივთებსა და ადგილებს, მათ შორის ინტიმურსაც, რომლებიც იმავე სახითაა შემინახული, როგორც უკანასკნელი მონარქის ლუი XVI-ისა და მისი ოჯახის სამეფო რეზიდენციიდან გამოსახლების ღამეს გამოიყურებოდა.
ლიტერატურა
მარცხნივ|thumb|800px|ვერსალის ბაღები და სასახლე 1746 წელს, აბოტ დელაგრივი thumb|მარცხნივ|800px|პარკის პანორამული ხედი
კატეგორია:საფრანგეთის სასახლეები კატეგორია:ბაროკო კატეგორია:სამეფო რეზიდენციები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
იუმური
იუმური (Yumurí) — მდინარე კუბაში, ქალაქ მატანსასის სიახლოვეს. იუმურის ხეობა მიჩნეულია ერთ-ერთ ყველაზე პეიზაჟურად მთელს კუნძულზე.ხეობა დაქსელილია 150 მ სიმაღლის ბორცვთა სისტემით, საიდანაც შესანიშნავად მოჩანს ბუნების მშვენიერი ხედები. აქ მდებარე მნიშვნელოვანი ძეგლია მონსერატის ერმიტაჟი.
სქოლიო
კატეგორია:კუბის მდინარეები
იენ პეისი
იენ ანდერსონ პეისი (Ian Anderson Paice; დ. 29 ივნისი, 1948, ნოტინგემი) — ბრიტანელი მუსიკოსი. სახელი გაითქვა მძიმე როკ ჯგუფ Deep Purple-ში მოღვაწეობით. 2002 წელს ჯგუფიდან ჯონ ლორდის წასვლის შემდეგ პეისი ერთადერთი წევრია, ვინც დაარსებიდანვე Deep Purple-ში უკრავს.
პარაფილური ინფანტილიზმი
პარაფილური ინფანტილიზმი — პარაფილიის სახეობაა, რომლის დროსაც ადამიანი სექსუალურ აღგზნებას განიცდის მაშინ, როდესაც ბავშვის საფენები აცვია და ბავშვივით ან ჩვილივით ეპყრობიან. ადამიანს, რომელსაც ბავშვის როლი სექსუალურად აღაგზნებს, „ზრდასრული ბავშვი“ ეწოდება (ზბ). ზრდასრულ ბავშვებს შორის, ყოველი მესამედან ერთი „ბავშვის საფენების მოყვარულია“ (სმ). მათ, ზოგადად, „ზბ/სმ“-ს სახელით მოიხსენიებენ. ასეთი მამაკაცების უმეტესობა ჰეტეროსექსუალია.
იენ პეისი
იენ პეისი ერთ-ერთი მათგანია, ვინც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა მძიმე როკის განვითარებაში, რადგან მუსიკის ამ ჟანრში მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს რითმულ ნაწილს. პეისი როკ სამყაროში ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი და გავლენიანი დრამერია. მან დაკვრის თავისი უნიკალური სტილი შექმნა. ასევე ერთ-ერთი იმ მცირეთაგანია, ვინც სპეციალურად ცაციებისთვის აწყობილ დასარტყამ ინსტრუმენტებზე უკრავს. სხვები ან მარჯვენა ხელით დაკვრას სწავლობენ (მაგ. რინგო სტარი) ან თავიანთ ტეკნიკას მემარჯვენეთათვის განკუთვნილ ინსტრუმენტებს უთავსებენ.
პარაფილური ინფანტილიზმი
კატეგორია:პარაფილიები
ჩხარაული
ჩხარაული — სოფელი საქართველოში, ერედვის მუნიციპალიტეტში, არცევის თემში.
იენ პეისი
მუსიკალური კარიერა
იენ პეისმა მუსიკალური კარიერა 15 წლის ასაკში, მამის ჯგუფში დაიწყო. პირველი დიდი ჯგუფი, რომელშიც იგი უკრავდა, იყო Georgie & the Rave-Ons, რომელსაც მოგვიანებით The Shindigs ეწოდა. 1966 წელს იგი ჯგუფ MI5-ში გადავიდა, რომელსაც ასევე შეეცვალა სახელი. The Maze-ის სახით მან გამოსცაა რამდენიმე სინგლი, ძირითადად - იტალიასა და საფრანგეთში. ჯგუფში აგრეთვე შედიოდა როდ ევანსი, რომელიც Deep Purple-ს 1968 წლის თებერვალში შეუერთდა.
ჩხარაული
გეოგრაფია
მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე. ზღვის დონიდან 880 მეტრი. ცხინვალიდან 22 კილომეტრი.
იენ პეისი
მუსიკალური კარიერა
19 წლის ასაკში პეისმა დატოვა ჯგუფი და 1968 წელს Deep Purple დააარსა რიჩი ბლეკმორთან, ჯონ ლორდსა და როდ ევანსთან ერთად. პეისი ერთადერთია, ვინც Deep Purple-ის ყველა პერსონალში იყო. იმ პერიოდში, როდესაც Deep Purple დაშლილი იყო, პეისი ჯგუფ Paice Ashton Lord-ში უკრავდა.
ჩხარაული
ისტორია
1991 წლამდე შედიოდა ცხინვალის რაიონში, ხოლო 2006 წლამდე შედიოდა გორის მუნიციპალიტეტში. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ, ხოლო სოფელს დე ფაქტო აკონტროლებს სეპარატისტული სამხრეთ ოსეთის რესპუბლიკა, რომლის ტერიტორიაზე სოფელს მიანიჭეს ოსური სახელწოდება (...).
იენ პეისი
მუსიკალური კარიერა
მიუხედავად იმისა, რომ იენ პეისი კვლავ აქტიურად მოღვაწეობს მუსიკის სფეროში, უკანასკნელ წლებში მისი სტილი უფრო მშვიდი და ნელი გახდა. როგორც სტუდიურ ჩანაწერებში, ასევე კონცერტების დროს დასარტყმელი ინსტრუმენტების სოლო უფრო იშვიათია. ზოგიერთ სიმღერაში, მაგ. „Space Truckin'“-ში დასარტყმელი საკრავების სოლო შემცირებულია.
ჩხარაული
სქოლიო
კატეგორია:არცევის თემის სოფლები
იენ პეისი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Deep Purple-ის წევრები კატეგორია:ინგლისელი როკ-მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1948
ვაუ (სამხრეთი სუდანი)
ვაუ (Wau, واو) — ქალაქი სამხრეთ სუდანში. შტატ დასავლეთი ბაჰრ-ელ-ღაზალის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქვეყანაში სიდიდით მეორე ქალაქი.
მიმოხილვა
მდებარეობს მდინარე ჯურის დასავლეთ ნაპირზე, დაახლოებით 650 კმ-ით ჩრდილო-დასავლეთით ქვეყნის დედაქალაქ ჯუბიდან. ქალაქში არსებობს ბაჰრ-ელ-ღაზალის უნივერსიტეტი, ვიწროლიანდაგიანი რკინიგზის სადგური და ასფალტირებული ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლიანი აეროდრომი.
მოსახლეობა
2008 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 118 331 ადამიანს. მოსახლეობას წარმოადგენს ბევრი სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფი, მათ შორის: ფერტიტის, დინკას, ლუოს და არაბი ხალხი.
მოსახლეობის რაოდენობის დინამიკა წლების მიხედვით:
რელიგია
ქალაქი ვაუ კათოლიკური ეპარქიის ცენტრია.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ სუდანის ქალაქები
ხელფეხა
ხელფეხა მადაგასკარული, აიე-იე (Daubentonia madagascariensis) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ნახევრად მაიმუნების ქვერიგისა. მათი სხეულის სიგრძეა 40 სმ, კუდისა — 60 სმ, მასა 2 კგ-მდე. აქვს დიდი თავი, მოკლე დინგი, დიდი ყურები, რბილი კუდი, ყველა თითზე ბრჭყალები, მხოლოდ ტერფის ცერზეა ბრტყელი ფრჩხილი. უკანა კიდურები წინაზე გრძელია. შეფერილია მუქი ყავისფერიდან შავამდე. გავრცელებულია მადაგასკარზე წვიმის ტყეებში. აქტიურია ღამით. იკვებება მანგოს ხისა და ქოქოსის პალმის ნაყოფით, ხოჭოებით, მატლებით და სხვა. მცირერიცხოვანია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნახევრად მაიმუნები
უადანი (ლიბია)
უადანი (ودان‎) — ოაზისი-ქალაქი საჰარის უდაბნოში, ლიბიის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, ფეცანის რეგიონში. შედის ელ-ჯუფრის რაიონის შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
უადანი ელ-ჯუფრის რაიონის უძველესი ქალაქია. მდებარეობს სურთიდან 230 კმ-ით სამხრეთით და ჰუნიდან 19 კმ-ით ჩრდილო-აღმოსავლეთით. გაშენებულია სურთი-უადანისა და ფეცანის გზების გადაკვეთაზე.
ბუნებრივი წყაროების წყალობით იზრდება ფინიკის პალმა.
ისტორია
ლიბიის სამოქალაქო ომის დროს, ნატოს ძალები ქალაქში არსებულ საბრძოლო მასალის საწყობს ბომბავდნენ. 2011 წლის 8 სექტემბერს უადანი ეროვნული გარდამავალი საბჭოს მოკავშირე ძალების ხელში გადავიდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის ქალაქები კატეგორია:ლიბიის ოაზისები
ნიკოლოზ ნაცვალოვი
ნიკოლოზ გიორგის ძე ნაცვალოვი (დ. 1884 — გ. 25 მაისი, 1919, ქ. ვლადივოსტოკი) — რუსეთის არმიის გენერალ-მაიორი (1918). პირველი მსოფლიო ომისა და რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე.
წარმოშობით ქართველი (ნაცვლიშვილი). დაამთავრა ნიკოლოზის საკავალერიო სასწავლებელი. 1910 წლიდან მსახურობდა ტვერის მე-16 დრაგუნთა პოლკის, 1913 წლიდან — ჩიტის 1-ლ კაზაკთა პოლკში. 1914 წელს მიიღო პოდიესაულის წოდება, 1917 წელს — პოლკოვნიკობა. პირველი მსოფლიო ომში თავის გამოჩენისთვის დაჯილდოებული იყო გიორგის იარაღით (1914) და წმ. გიორგის IV ხარისხის ორდენით (1916), ასევე წმ. ანას და წმ. სტანისლავის სხვადასხვა ხარისხის ორდენებით. რუსეთის სამოქალაქო ომის დროს იყო ატამან გრიგორი სემიონოვის განსაკუთრებული მანჯურიული რაზმის შტაბის უფროსი, მეთაურობდა ატამან სემიონოვის 1-ლ მანჯურიულ დივიზიას, შემდეგ ამურის მე-5 საარმიო კორპუსს. ოფიციალური ვერსიით, სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1919 კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერალ-მაიორები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში კატეგორია:რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილეები კატეგორია:წმინდა გიორგის IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:ოქროს იარაღი „მამაცობისთვის“-ის კავალრები კატეგორია:წმინდა ანას II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ანას III ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ანას IV ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა სტანისლავის II ხარისხის ორდენის კავალრები
ზურაბ ჟვანია
ბიოგრაფია
1992 წელს გახდა ევროპელ „მწვანეთა“ პირველი თანათავმჯდომარე აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებიდან. 1992 წელს იყო საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს წევრი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მწვანეთა პარტია“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1993 წელს აირჩიეს საქართველოს მოქალაქეთა კავშირის გენერალურ მდივნად და საქართველოს პარლამენტის თავმჯდომარედ − 1995 და 1999 წელს. ზურაბ ჟვანიას თავმჯდომარეობის პერიოდში საქართველოს პარლამენტმა პოსტ-საბჭოურ სივრცეში პირველმა შექმნა სრულიად ახალი საკანონმდებლო სისტემა, დაფუძნებული დემოკრატიის, ადამიანის უფლებათა დაცვის და საბაზრო ეკონომიკის პრინციპებზე, რამაც მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი საქართველოს ინტეგრაციას საერთაშორისო საზოგადოებაში.
აღმასრულებელ ხელისუფლებაში გამეფებული კორუფციისა და სიტყვის თავისუფლების წინააღმდეგ ხელისუფლების მიერ განხორციელებული თავდასხმების გამო 2001 წლის ოქტომბერში გადადგა პარლამენტის თავმჯდომარის პოსტიდან. 2002 წლის ივლისში ზურაბ ჟვანიამ თანამოაზრეებთან ერთად ჩამოაყალიბა პარტია „გაერთიანებული დემოკრატები“. 2003 წლის ნოემბრის მოვლენების შემდეგ (იხ. ვარდების რევოლუცია), პარლამენტის მიერ დამტკიცდა საქართველოს სახელმწიფო მინისტრის, ხოლო 2004 წლის 17 თებერვალს პრემიერ-მინისტრის პოსტზე.
thumb|left|ზურაბ ჟვანიას საფლავის ქვა დიდუბის პანთეონში ზურაბ ჟვანია დაიღუპა 2005 წლის 3 თებერვალს გაურკვეველ ვითარებაში (ოფიციალური ცნობით: გასათბობი მოწყობილობიდან გაჟონილი მომწამვლელი ნახშირჟანგის აირით). დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. ნიშანდობლივია საქართველოს კათალოკოს-პატრიარქის ილია II-ის მიერ ზურაბ ჟვანიას დაკრძალვის დღეს სამების საკათედრო ტაძარში წარმოთქმული სიტყვები:
ზურაბ ჟვანიას დარჩა მეუღლე ნინო ქადაგიძე და სამი შვილი: ლიზა, ბუსა და ანა. ძმა — გიორგი ჟვანია.
თბილისში არსებობს მისი სახელობის ქუჩა და მოედანი.
სია (პროტოჩინური ტომი)
სია — პროტოჩინური ტომი, რომელიც ძვ.წ. III ათასწლეულის დასაწყისში მეთაურობდა ტომთა კავშირს მდინარე ხუანხეს შუა დინების რაიონში. ყველაზე სრული და სისტემური ცნობები სიას ეპოქის შესახებ მოცემულია სიმა ციანის ისტორიულ ჩანაწერებში. ეთნოგრაფიული თვალსაზრისით, სიას ტომი გახდა ძველი ჩინელი ხალხების შემადგენელი კომპონენტი, ხოლო ტერმინი სია ძველი ჩინელებისთვის შერქმეული სახელია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩინეთის დემოგრაფია კატეგორია:ეთნოგრაფია კატეგორია:ჩინეთის ისტორია
ბოლნისის სიონი
ბოლნისის სიონი — V საუკუნით დათარიღებული ბაზილიკა ბოლნისის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ბოლნისში. იგი, ისევე როგორც საერთოდ ადრინდელი ფეოდალური ხანის ქართული არქიტექტურა, გამოირჩევა ინტერიერის მკაცრი მონუმენტურობით — მთავარი ყურადღება შიგა სივრცის მხატვრულ გადაწყვეტას ექცევა, ფასადთა მნიშვნელობა ჯერ კიდევ მეორეხარისხოვანია.
საქართველოსათვის ტრადიციული ცენტრული კომპოზიციების გავლენას მოწმობს დასავლეთით შესასვლელის უქონლობა (ახლანდელი XVII საუკუნეშია გაჭრილი), რაც ეწინააღმდეგება ბაზილიკის „სიგრძივ“ ხასიათს. ბაზისებისა და სვეტისთავების საინტერესო სკულპტურული მორთულობა თავმოყრილია ჩრდილოეთი გალერეასა და ტაძრის ინტერიერში. მცენარეულ და გეომეტრიული სახეებთან ერთად, რომლებიც სასანური ხელოვნების წრესთან ნათესაობას ამჟღავნებს, გვხვდება ქრისტიანული სიმბოლოს - ჯვრის სხვადასხვაგვარი გამოსახულებანი. მ.შ. ერთ-ერთი (ბოლოებგაფართოებული ჯვარი წრიულ ჩარჩოში) „ბოლნური ჯვრის“ სახელითაა ცნობილი.
ბოლნისის სიონში, პირველად ქართულ არქიტექტურაში, გვხვდება აგრეთვე რელიეფური სკულპტურული გამოსახულებანი (ხარის თავი, სხვადასხვა ფრინველი და ცხოველი), რომლებიც წინაქრისტიანულ ხანასთანაა დაკავშირებული, მაგრამ შეთვისებულია ქრისტიანული სარწმუნოების მიერ.
ბოლნისის სიონს 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ქვემო ქართლის მხარეში‎ კატეგორია:ბოლნისის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები *
მირკო ვუჩინიჩი
მირკო ვუჩინიჩი (კირილური: Mиpкo Bучинић, დ. 1 ოქტომბერი, 1983) — მონტენეგროელი ფეხბურთელი, ფორვარდი. თამაშობს იტალიის სერია A-ს კლუბ „იუვენტუსში“.
ვუჩინიჩი ადრეულ ასაკში თამაშობდა მშობლიური ქალაქის – ნიკშიჩის გუნდში. მან ადრევე მიიპყრო საფეხბურთო კლუბ „ლეჩეს“ სპორტული დირექტორის, პანტალეო კორვინოს ყურადღება. ვუჩინიჩის ლეჩეში ტრანსფერი განხორციელდა 2000 წლის ზაფხულში. 2006 წლამდე ვუჩინიჩი თამაშობდა ლეჩეში სერია A-ში და სერია B-ში. შთამბეჭდავი იყო მისი 2004-05 წლების სეზონი, როდესაც 21 წლის ფეხბურთელმა გაიტანა 19 გოლი 28 მატჩში სერია A-ში.
ვუჩინიჩის სასტარტო სანაკრებო მატჩი შედგა სერბეთის 21-წლამდელთა ნაკრებში, ხორვატიის 21-წლამდელთა ნაკრების წინააღმდეგ, სადაც მან სამი გოლი გაიტანა. მას ტრავმის გამო მოუწია 2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის გამოტოვება. სერბეთის და მონტენეგროს გაყოფის შემდეგ ვუჩინიჩმა თამაში არჩია მონტენეგროს ეროვნულ ნაკრებში. მან მონაწილეობა მიიღო 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპის რამდენიმე მატჩში, სადაც გაიტანა ორი გოლი. ვუჩინიჩმა ასევე ორი გოლი გაიტანა 2012 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის საკვალიფიკაციო ეტაპზე.
ადრეული კარიერა
ვუჩინიჩმა თამაში დაიწყო მშობლიური ქალაქის გუნდ „სუტიესკა ნიკშიჩში“. შემდეგ ის მოხვდა ლეჩეში, იტალიაში. მაშინ ის 18 წლის იყო. ამ ტრანსფერის ინიციატორი იყო „ლეჩეს“ სპორტული დირექტორი პანტელეო კორვინო.
ვუჩინიჩმა 2004-05 წლების სეზონში „ლეჩეს“ მაისურით ჩატარებულ 28 მატჩში გაიტანა 19 გოლი. მან ამ სეზონში შეასრულა ჰეთ-თრიქი „ლაციოს“ წინააღმდეგ ჩატარებულ მატჩში, 2005 წლის 1 მაისს. წარმატებული სეზონის შემდეგ, მისი პროგრესი შეაფერხა ტრავმამ, 31 მატჩში გაიტანა მხოლოდ 9 გოლი.
რომა
2006 წლის 30 აგვისტოს ვუჩინიჩი ერთწლიანი იჯარით გადავიდა „რომაში“, 3,25 მილიონი ევროს სანაცვლოდ. მისი სატრანსფერო უფლებების 50% რჩებოდა „ლეჩეს“.
2006–07 წლების სეზონი
ვუჩინიჩის პირველი სეზონი „რომაში“ წარუმატებელი აღმოჩნდა, მას ორჯერ მოუწია მუხლის ოპერაციის გაკეთება. ასევე, ოქროს ბუცის გამარჯვებული ფრანჩესკო ტოტი თამაშობდა, როგორც მარტოხელა თავდამსხმელი და რომას მწვრთნელის, ლუჩიანო სპალეტის ტაქტიკური ფორმაციიის პირობებში ვუჩინიჩს არ ჰქონდა დიდი სათამაშო დრო. მიუხედავად ამისა, მან სამი გოლი გაიტანა იმ სეზონში „რომას“ მაისურით. უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგაზე მან პირველი გოლი გაიტანა 2006-07 წლების სეზონში, „მანჩესტერ იუნაიტედის“ წინააღმდეგ, 2007 წლის 4 აპრილს. .
2007–08 წლების სეზონი
სეზონის დასაწყისში „რომამ“ გადაუხადა შეთანხმებული 3,75 მილიონი ევრო „ლეჩეს“, ვუჩინიჩის სატრანსფერო უფლებების 50%-ს სანაცვლოდ.. მან გადაწყვიტა #9 მაისურით ასპარეზობა, რომლითაც ასპარეზობდა ვინჩენცო მონტელა რვა სეზონის განმავლობაში.
2008–09 წლების სეზონი
2008 წლის 4 ნოემბერს, მან ორი გოლი გაიტანა რომას მაისურით ჩემპიონთა ლიგის 2008-09 წლების სეზონში ჩელსის წინააღმდეგ, სადაც მისმა კლუბმა 3-1 გაიმარჯვა. რომა იმ სეზონში დამარცხდა ფლეი-ოფში არსენალთან, სადაც მათ წააგეს პენალტების სერიაში ვუჩინიჩის სუსტად დარტყმული პენალტის გამო, რომელიც ადვილად მოიგერია არსენალის მეკარე მანუელ ალმუნიამ.
2010–11 წლების სეზონი
2010–11 წლების სეზონი კარგად დაიწყო ვუჩინიჩისთვის, გაუტანა ჩემპიონთა ლიგის მოქმედ მფლობელს, „ინტერს“, მაგრამ შემდეგ დაკარგა ფორმა.
იუვენტუსი
2011 წლის 30 ივლისს „იუვენტუსმა“ 15 მილიონი ევრო გადაუხადა „რომას“ ვუჩინიჩის სანაცვლოდ. ფეხბურთელს და კლუბს შორის გაფორმდა 4-წლიანი კონტრაქტი, მისი წლიური ანაზღაურებაა €3.5 ევრო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:მონტენეგროელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი
სევასტი კალისპერი
სევასტი კალისპერი ( Σεβαστή Καλλισπέρη, დ. 1858, ათენი — გ. 1953, ათენი) — სამეცნიერო ხარისხის მფლობელი პირველი ბერძენი ქალი.
ბიოგრაფია
სევასტი კალისპერი დაიბადა 1858 წელს ათენში. მშობლები: ნიკოლაოს ( ბერძ. Νικόλαος Καλλισπέρης, დ. 1891) და მარიგოტი ( ბერძ. Μαριγώ ) კალისპერები. მამა წარმოშობით კალიმნოსიდან იყო, მონაწილეობდა 1821-1829 წლებში საბერძნეთის ეროვნულ-განმათავისუფლებელ რევოლუციაში, მუშაობდა იოანეს კოლეტისის მდივნად. ნიკოლაოსს ჰყავდა სამი შვილი: სევასტი, გეორგიოსი ( ბერძ. Γεώργιος Καλλισπέρης, 1865– 1936)  (იურისტი) და  ერასმია ( ბერძ. Ερασμία, 1861– 1933) (მუსიკოსი).
სევასტიმ დაამთავრა ჰილის წყვილის მიერ დაარსებული გოგონების სკოლა. იგი არ მიიღეს ათენის უნივერსიტეტში (პირველი ქალი უნივერსიტეტში მხოლოდ 1890 წელს ჩაირიცხა).
1885 წელს ჩაირიცხა პარიზის უნივერსიტეტის ლიტერატურის ფაკულტეტზე, რომელიც 1891 წელს დაამთავრა წარჩინებით და მიიღო მაგისტრის ხარისხი.