cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ანგოლა 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ანგოლა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:აფრიკის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ჯინორია
საკუთარი სახელი ჯინორია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
კარდენასი (კუბა)
კარდენასი (Cárdenas) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში. ქვეყნის დედაქალაქ ჰავანიდან მდებარეობს აღმოსავლეთით დაახლოებით 175 კილომეტრში. საპორტო ქალაქია, რომელიც გაშენებულია კარდენასის ყურის სანაპიროზე, იკაკოსის ნახევარკუნძულთან, მთებსა და ზღვას შორის.
კარდენასი დაარსდა 1828 წელს. 1861 წლისათვის ქალაქში ცხოვრობდა 12,910 ადამიანი. 1841 წელს დასრულდა რკინიგზის მშენებლობა, რამაც გამოიწვია ქალაქის სწრაფი ურბანიზაცია. აგრეთვე დააშრეს ჭაობები. კარდენასში ძირითადად არის ვიწრო ქუჩების ქსელი. 1898 წელს აქაურ ტერიტორიებზე გაიმართა ესპანეთ-ამერიკის ომი. XX საუკუნის დასაწყისში კარდენასი იყო ქვეყანაში შაქრის ერთ-ერთი მთავარი ექსპორტიორი. არის შაქრის ქარხნები. 1907 წლისათვის ქალაქის მოსახლეობამ მიაღწია 24,280 ადამიანს. კარდენასის მუნიციპალიტეტის ფართობია 566 კმ². 2007 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 103,087 ადამიანი.
კარდენასიდან დაახლოებით 12 კილომეტრში მდებარეობს საკურორტო მნიშვნელობის ქალაქი ვარადერო.
სქოლიო
კატეგორია:კუბის ქალაქები
სენაკის მუნიციპალიტეტის გერბი
სენაკის მუნიციპალიტეტის გერბი — სენაკის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია სენაკის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.
აღწერილობა
გერბის ფარი სამად არის გაყოფილი — მარჯვნიდან და მარცხნიდან ნახევრად, ირიბად, ქონგურისებურადაა გადაკვეთილი, ქვემოთ კი გაკვეთილი. მწვანე და ლურჯი ველების ცენტრში მოთავსებულია ოქროს ხოხობი, ქვემოთ კი კვეთს შემცირებული სამი ვერცხლის სარტყელი.
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით.
ფარს ქვემოთ მოთავსებულია გერბის დევიზის ვერცხლ-ლურჯი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავად ჩაწერილია დევიზი — „სენაკი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტი
შალვა მშველიძე
შალვა მიხეილის ძე მშველიძე (დ. 15 მაისი, 1904, თბილისი — გ. 5 მარტი, 1984, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს სსრ-ს სახალხო არტისტი, სტალინის პრემიის ლაურეატი (1942, 1947) და ლენინის ორდენის კავალერი.
ბიოგრაფია
შალვა მიხეილის ძე მშველიძე დაიბადა 1904 წელს ქ. თბილისში. 1922 წელს დაამთავრა ხაშურის გიმნაზია. სწავლობდა თბილისის კონსერვატორიაში პროფესორ მ. ბაგრინოვსკისთან. უკვე სტუდენტობისას დიმიტრი არაყიშვილის დავალებით დაიწყო ხალხური მუსიკის ნიმუშების შეგროვება. შემოიარა სვანეთი, თუშ-ფშავ-ხევსურეთი, ქიზიყი, კახეთი, ქართლი, მესხეთ-ჯავახეთი, გურია, აჭარა. პირველმა შემოიტანა ქართულ პროფესიულ მუსიკაში ფშავ-ხევსურული მუსიკალური დიალექტი, მასში იპოვნა საკუთარი სტილის განვითარების დასაყრდენი და ხალხური მარცვალიც მეტად ორიგინალურად განავითარა. მან სათავე დაუდო ქართული სიმფონიური მუსიკის განშტოებას ეპიკურ სიმფონიზმს. ბუნებრივია, რომ პირველი დიდი ფორმის ნაწარმოები, სიმფონიური პოემა „ზვიადაური“ კომპოზიტორმა სწორედ ამ თემას დაუკავშირა. შალვა მშველიძის დიდი დამსახურებაა ისიც, რომ მან პირველმა აამეტყველა ქართულ სიმფონიურ მუსიკაში ვაჟა-ფშაველას ვაჟკაცური ეპოსი თავისი სიდიადით, წარმოაჩინა მისი მომხიბვლელობა. ეს იგრძნობა არა მარტო „ზვიადაურში“ და „მინდიაში“, არამედ ლაიტმოტივად გასდევს მთელ მის შემოქმედებას.
აღსანიშნავია აგრეთვე კომპოზიტორის ღრმად ეროვნული საოპერო ქმნილებანი, რომლებშიც აისახა ქართველი ხალხის გმირული წარსული, მისი უშრეტი ძალისხმევა. შ. მშველიძე ავტორია ოპერების: „ამბავი ტარიელისა“, „დიდოსტატის მარჯვენა“. მასვე ეკუთვნის შესანიშნავი ორატორიები — „კავკასიონი“, „მარადი თქმულება“, 6 სიმფონია, მუსიკა დრამატული სპექტაკლებისა და კინოფილმებისათვის, საგუნდო და კამერული ნაწარმოებები, ფუნდამენტური გამოკვლევები: „საკრავთმცოდნეობა“, „ორკესტრობის თეორია“ და სხვა.
აღსანიშნავია კომპოზიტორის დიდი ინტერესი აღმოსავლეთის ქვეყნების, კერძოდ ინდოეთის მუსიკალური კულტურისადმი, რასაც ხორცი შეესხა მის ქმნილებებში: „ინდური სუიტა“, „ბირმული სურათები“, რომანსი „ამრიტა“. მათ ღირსებებზე მეტყველებს ის ფაქტიც, რომ ავტორმა ამ ნაწარმოებებისათვის დაიმსახურა ჯ. ნერუს სახელობის პრემია.
დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში. 1984 წლის 17 მარტს საბურთალოს საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონიდან მისი მეუღლის გვერდით გადმოასვენეს — თინა ვასილის ასული კაშიბაძე (დ. 10 აგვისტო, 1910, თბილისი — გ. 4 იანვარი, 1984, იქვე).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1984 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
პიურა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი პიურა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტრადიციული მძიმე მეტალი
ტრადიციული მძიმე მეტალი, ცნობილი ასევე როგორც კლასიკური მეტალი (ან გამარტივებულად მძიმე მეტალი), — ტერმინი, რომლითაც ახასიათებენ მძიმე მეტალს იმ სახით, როგორიც იყო იგი მის საწყის სტადიაზე, მანამ, სანამ უფრო „განვითარდა და დაიყო სხვადასხვა სტილებად და ქვეჟანრებად“.
ტერმინოლოგია
მოკლე, ორიგინალური და მართებული ტერმინი ამ ჟანრისთვის არის „მძიმე მეტალი“, მაგრამ, როგორც მიჩკა ასაიასი აღნიშნავს თავის „როკის ლექსიკონში“, ტერმინი „მძიმე მეტალი“ შესაძლოა, გამოყენებული იქნას სხვა მნიშვნელობითაც, კერძოდ, მისი ქვეჟანრების საერთო სახელწოდებად, ხოლო „ტრადიციული მძიმე მეტალი“ ან „კლასიკური მეტალი“ მიანიშნებს მეტალზე, საწყის ფორმაში. პოტენციური გაურკვევლობის თავიდან ასაცილებლად, გარი შარფ-იანგი იყენებს ტერმინს „მძიმე მეტალი“ ექსკლუზიურად საწყისი ჟანრის აღსანიშნავად, ხოლო უბრალოდ „მეტალს“ მძიმე მეტალის თავის ქვეჟანრებით აღსანიშნავად. ანალოგიურად, პოლ დუ ნოიერი ტერმინს „მძიმე მეტალი“ იყენებს ექსკლუზიურად მხოლოდ საწყისი სტილისთვის.
სხვა მნიშვნიშვნელოვანი პიროვნებები და ჯგუფები
ქვემოთ ჩამოთვლილ ჯგუფებს ხშირად მიაკუთვნებენ მძიმე როკს ან გლემ მეტალს, მაგრამ ზოგჯერ ავტორები კლასიკურ მეტალის შემსრულებელ ჯგუფებადაც მიიჩნევენ.
სქოლიო
კატეგორია:მძიმე მეტალის ჟანრები
ოსტროკი
ოსტროკის ჟანრის ცნობილი მუსიკოსები არიან: ნინა ჰაგენი, Die Skeptiker, გერჰარდ გუნდერმანი, Puhdys და სხვები.
კატეგორია:როკ-მუსიკის ჟანრები
ნორთ-ესკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტასმანიის მდინარეები
კრისტინ ჩენოვეთი
კრისტინ დოუნ ჩენოვეთი (Kristin Dawn Chenoweth; დ. 24 ივლისი, 1968, ბროუქენ ეროუ, ოკლაჰომა, აშშ) — ამერიკელი მუსიკოსი, მომღერალი და მსახიობი. 1999 წელს მან ითამაშა მიუზიკლში You're a Good Man, Charlie Brown, რისთვისაც მოიგო ტონის ჯილდო საუკეთესო მსახიობი ქალის კატეგორიაში. 2003 წელს ჩენოვეთმა მოიპოვა ტონის მეორე ნომინაცია მიუზიკლისთვის, Wicked. მან მოიგო ემის ჯილდო კომედიურ სერიალში საუკეთესო მეორეხარისხოვანი ქალი მსახიობის კატეგორიაში 2009 წელს. 2012 წელს მან ითამაშა ABC-ის სერიალში GCB. 2018 წელს მან ითამაშა სერიალში Lavinia Trial & Error. ჩენოვეთი ბავშვობაში მღეროდა გოსპელსა და ოპერას.
ადრეული ცხოვრება
ჩენოვეთი 5 წლის ასაკში იშვილეს ჯუნი და ჯერი მორის ჩენოვეთებმა. მუსიკოსის მშობლები ქიმიური ინჟინრები იყვნენ. ის ბროუქენ ეროუში ცხოვრობდა. ბავშვობაში ჩენოვეთი ეკლესიაში მღეროდა.
სკოლის დამთავრების შემდეგ, მუსიკოსმა სწავლა დაიწყო ოკლაჰომა-სიტის უნივერსიტეტში. მან მიიღო ბაკალავრის ხარისხი მუსიკალური თეატრის განხრით 1990 წელს, ხოლო მაგისტრის ხარისხი ოპერის განხრით 1992 წელს. ამ დროს ჩენოვეთმა მონაწილეობა მიიღო სილამაზის კონკურსში და მოიგო მის-ოკლაჰომა-სიტის ტიტული და გავიდა მეორე ადგილზე მის-ოკლაჰომას სილამაზის კონკურსზე 1991 წელს.
კოლეჯში სწავლის დროს ჩენოვეთი თამაშობდა სხვადასხვა სპექტაკლში ოკლაჰომა-სიტის თეატრში. მაგისტრატურის დასრულების შემდეგ, ჩენოვეთმა მონაწილეობა მიიღო რამდენიმე ვოკალურ კონკურსში და დასახელდა „ყველაზე პერსპექტიულ მომავალ მომღერლად" მეტროპოლიტენის ოპერის ეროვნული საბჭოს მიერ და მიიღო ფილადელფიის ვოკალური ხელოვნების აკადემიის სრული სტიპენდია. მოგვიანებით მან უარი თქვა სტიპენდიაზე და გადავიდა ნიუ-იორკში თეატრალური კარიერის გასაგრძელებლად.
კარიერა
1997 წელს მისი დებიუტი შედგა ბროდვეიზე, მიუზიკლში Steel Pier. მან ითამაშა სხვა სპექტაკლებშიც, მათ შორის: You're a Good Man, Charlie Brown და Wicked. ის ასევე გამოჩნდა 2006 წლის სპექტაკლში The Apple Tree, ასევე 2010 წლის სპექტაკლში Promises, Promises და 2015 წლის სპექტაკლში On the Twentieth Century, რისთვისაც მან მიიღო კიდევ ერთი ტონის ჯილდოს ნომინაცია.
ჩენოვეთი ასევე გამოჩნდა სატელევიზიო სერიალებში: სეზამის ქუჩა და კლუბი, რისთვისაც იგი ნომინირებული იყო ემის ჯილდოზე 2010 და 2011 წლებში. ასევე ის გამოჩნდა რამდენიმე ფილმში, მაგალითად: Bewitched (2005), The Pink Panther (2006) და RV (2006). მან ასევე ითამაშა რამდენიმე სატელევიზიო შოუში და გაახმოვანა ანიმაციების პერსონაჟები, მათ შორის: Descendants (2015), Rio 2 (2014), The Peanuts Movie (2015), Sit Down, Shut Up და BoJack Horseman.
2001 წელს მუსიკოსმა გამოუშვა თავისი სადებიუტო სოლო ალბომი Let Yourself Go. 2004 წელს მან გამოუშვა თავისი მეორე ალბომი As I Am. ალბომი აშშ-ის ქრისტიანული ალბომების ჩარტში 31-ე ადგილზე გავიდა. იმავე წელს ჩენოვეთმა კონცერტი გამართა კარნეგი ჰოლში.
2010 წლის აგვისტოში ჩენოვეთმა ჩაწერა თავისი მეოთხე ქანთრი-პოპ ალბომი სახელწოდებით Some Lessons Learned. ალბომი გამოვიდა 2011 წლის 13 სექტემბერს. მასში შედის კოლაბორაციული ნამუშევრები შემდეგ მუსიკოსებთან ერთად: დიან უორენი, დოლი პარტონი და ლედი ანტებელუმი.
მუსიკოსს გამოშვებული აქვს ალბომები: A Lovely Way to Spend Christmas (2008), Some Lessons Learned (2011), Coming Home (2014), The Art of Elegance (2016) და For the Girls (2019). 2009 წელს ჩენოვეთმა დაწერა მემუარები, A Little Bit Wicked.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობი ქალები კატეგორია:ამერიკელი მომღერალი ქალები კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები
კიმერიელები
მინი|კოლხეთის, ასურეთის და ურარტუს დაპყრობები კიმერიელთა მიერ კიმერიელები (ძვ-ბერძნ. Κιμμέριοι) — ინდო-ევროპული ტომები, რომლებიც სახლობდნენ კავკასიის ჩრდილოეთით ძვ. წ. 1300 წლიდან. მათ ძვ.წ. VIII საუკუნის ბოლოს დაიპყრეს კოლხეთის სამეფო.
კიმერიელები იყვნენ ინდო-ირანული და თრაკიული წარმოშობის. მოგვიანებით მათზეუამრავი ლეგენდა შეითხზა. ჰეროდოტე ფიქრობდა, რომ კიმერიელები მჭიდრო კავშირში იყვნენ თრაკიელებთან, რომლებიც შავი ზღვის ჩრდილოეთ სანაპიროზე სახლობდნენ, ხოლო ძვ. წ. VII საუკუნეში ისინი სხვა ტომებმა გამოაძევეს. ზოგიერთი მკვლევარი კიმერიელებს ძველ კელტებთან და გერმანელებთან აკავშირებს. მაგრამ მათ უფრო ხშირად სკვითებთან ერთად მოიხსენიებენ.
პირველი ისტორიული ჩანაწერები კიმერიელთა შესახებ ჩნდება ასურულ წყაროებში, ძვ. წ. 714 წელს, როდესაც ისინი დაეხმარნენ სარგონ II-ის ჯარს ურარტუს სამეფოს დაპყრობაში.
სქოლიო
კატეგორია:კიმერიელები კატეგორია:ტომები
Formica ligniperda
Formica ligniperda — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
შორენა ბეგაშვილი
შორენა ბეგაშვილი (დ. 8 ივლისი, 1982, რუსთავი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი  მსახიობი და ტელეწამყვანი.
შორენას კარიერა პრაქტიკულად დაიწყო 2008 წლიდან, როდესაც ის გაშიშვლდა ქართულენოვანი „ფლეიბოისთვის“. ამის შემდეგ ბეგაშვილი თამაშობდა სხვადასხვა ეროტიკულ როლებს.
2009–2010 წლებში ჰქონდა საავტორო ეროტიკული ხასიათის გადაცემა „ღამე შორენასთან“ (იმედი TV). გადაცემას ბევრი კრიტიკა მოჰყვა, როგორც საზოგადოების მხრიდან, ასევე სასულიერო პირებისაგან.
„რუსთავი 2“-ის ეთერში ვანიკო თარხნიშვილთან ერთად მიჰყავდა გადაცემა „იღბლიანი ბორბალი“, რომელიც დაიხურა 2017 წელს.
შორენა გახვეული იყო უამრავ სკანდალში, როგორც მისი საქმიანობის, ასევე მისი პირადი ცხოვრების გარშემო. ერთ-ერთი ყველაზე გახმოვანებული სკანდალი ეხება მისსა და საქართველოს სამეფო ტახტის მემკვიდრის დავით მუხრანელის რომანს.
2020 წლის სექტემბრიდან რუსთავი 2-ზე მიჰყავს გადაცემა „შორენას ეფექტი“.
შორენა ბეგაშვილი განქორწინებულია, ჰყავს ქალიშვილი ევა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 8 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:რუსთავში დაბადებულები შ
წარმართული როკი
წარმართული როკი (Pagan rock) — როკ-მუსიკის შერეული ქვეჟანრი, რომელიც წარმოიშვა 1970-იან წლებში, სან-ფრანცისკოში და პოპულარობა ჰპოვა 1989 წლიდან - უკვე ინგლისში.
ჟანრს გამოარჩევს ნეოწარმართული და ოკულტური სტილისტიკა, რომელიც XX საუკუნის შუა წლებში იქნა აღმოცენებული. ხანდახან ხდება, რომ ამ ჟანრის ჯგუფთან ნამდვილი ოკულტური რიტუალებით დაკავებული პიროვნებები თანამშრომლობენ. იმიჯის შესაქმნელად ასეთი ჯგუფები წარმართულ გამოსახულებებს იყენებენ.
იასონ ჯავახიშვილი
იასონ ვლადიმერის ძე ჯავახიშვილი (დ. 1887, თბილისი, — გ. 1 ნოემბერი, 1937, ქ. ტარა, ომსკის ოლქი, რსფსრ) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე.
წარმართული როკი
წარმართულ როკს ასრულებენ ან მის ელემენტებს იყენებენ Dead Can Dance, The Dreamside, Coil და სხვები.
კატეგორია:როკ-მუსიკის ჟანრები
იასონ ჯავახიშვილი
ბიოგრაფია
1920-იანი წლების დასაწყისში იყო საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ცენტრალური კომიტეტის წევრი და ანტისაბჭოთა საქართველოს დამოუკიდებლობის კომიტეტის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების დღეებში, 4 სექტემბერს საბჭოთა ხელისუფლებამ კომიტეტის სხვა წევრებთან ერთად დააპატიმრა შიომღვიმეში. 1925 წელს საქართველოს სსრ უზენაესმა სასამართლომ მიუსაჯა დახვრეტა, რომელიც შეეცვალა 10-წლიანი პატიმრობით და „სასტიკი იზოლაციით“. გადაასახლეს ომსკის ოლქში. ცხოვრობდა ქალაქ ტარაში. 1937 წლის მასობრივი რეპრესიების დროს დააპატიმრეს და დახვრიტეს. რეაბილიტირებულია ომსკის საოლქო სასამართლოს მიერ 1957 წელს.
მადრიდეხოსი (სებუ)
მადრიდეხოსი (ოფიციალურად მადრიდეხოსის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Madridejos; Bayan ng Madridejos) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სებუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 42 039 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სებუს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
სიერა-დე-კუბიტასი
სიერა-დე-კუბიტასი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, კამაგუეის პროვინციაში. მდებარეობს პროვინციის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში.
დემოგრაფია
2004 წელს, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 589 ადამიანს შეადგენდა. 549 კმ² ფართობზე მოსახლეობის სიმჭიდროვე იყო 33.9 ადამიანი კმ²-ზე.
სქოლიო
კატეგორია:კუბის ქალაქები
პაიმენი
პაიმენი (Pieman River) — მდინარე ავსტრალიაში. მდებარეობს ტასმანიის შტატში ამავე სახელწოდების კუნძულზე. მისი სიგრძე შეადგენს 99.3 კილომეტრს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტასმანიის მდინარეები
ტეოდოზია ბრიჟი
ტეოდოზია ბრიჟი (დ. 18 თებერვალი, 1929, სოფ. ბერეჟნიცია, ახლანდ. რივნეს ოლქი — გ. 4 ივლისი, 1999, ლვივი) — უკრაინელი მოქანდაკე. ევჰენ ბეზნისკოს მეუღლე. უკრაინის მხატვართა ეროვნული კავშირის წევრი (1956). უკრაინის დამსახურებული მხატვარი (1997). დაამთავრა ლვივის გამოყენებითი და დეკორატიული ხელოვნების ინსტიტუტი (1954). 1960 წლიდან მონაწილეობდა საოლქო და რესპუბლიკურ გამოფენებში. პერსონალური გამოფენები გაიმართა 1959, 1986 (ბეზნისკოსთან ერთად), 1999 წლებში (სიკვდილის შემდეგ; ქ. ზოლოჩივი, ბეზნისკოსთან ერთად). ნამუშევრები ინახება ლვივის ეროვნულ მუზეუმში, ლვივის ნახატების გალერეაში. ბრიჟის შემოქმედების პანორამაა: წარსულის გმირი ქალი, გმირობების რომანტიკა, ძმური სიყვარული და მეგობრობა, შემოქმედების მაღალი ინტელექტი და სიმაღლეები; მოწემეობრივი სიკვდილი ფაშისტებისა და ბოლშევიკების ჯურღმულებში; ლესია უკრაინკას „ტყის სიმღერის“ სახეები. შექმნა ძლიერი და ნებისყოფიანი ადამიანების სახეები.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინელი მოქანდაკეები კატეგორია:XX საუკუნის მოქანდაკეები
ნიკოლოზ დურნოვო
ნიკოლოზ დურნოვო (დ. 4 ნოემბერი, 1876 — გ. 7 ოქტომბერი, 1936) — რუსი ისტორიკოსი და ფილოლოგი, მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1924), ბელორუსიის წევრ-კორესპონდენტი (1928).
სტატია ქართულ გაზეთში
(ტრიფონ ჯაფარიძე „ჩვენი ქვეყანა“, 1917 წ. #54, 15/6. გვ. 1-2)
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ისტორიკოსები კატეგორია:რუსი ფილოლოგები კატეგორია:დაბადებული 4 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1876 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1936
Formica limata
Formica limata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ხობის მუნიციპალიტეტის გერბი
ხობის მუნიციპალიტეტის გერბი — ხობის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო დროშასთან ერთად. მიღებულია ხობის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.
აღწერილობა
გერბი წარმოადგენს ჰერალდიკურ ფარს, რომელიც გაკვეთილია და იყოფა 2 ნაწილად. პირველ ნაწილს უჭირავს ფარის 2/3, ხოლო მეორე ნაწილს – ფარის 1/3.
გერბის ფარს ზემოთ მოთავსებულია საქალაქო ვერცხლის გვირგვინი — სამკოშკიანი ქონგურებიანი გალავანი (ციხხე-სიმაგრის ფორმის) ნახევრად ღია ჭიშკრით.
ფარს ქვემოთ მოთავსებულია დევიზის ვერცხლ-ლურჯი ბაფთა, რომლის ვერცხლის ველზე შავით ჩაწერილია დევიზი — „ხობი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური გერბები კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტი
ჟოსლენ III
ჟოსლენ III (Josselin III de Courtenay) — ედესის ტიტულოვანი გრაფი 1159-1200 წლებში. იგი იყო ჟოსლენ II-ისა და ბეატრისის ვაჟი. მან მამამისისგან მიიღო ტიტული, იმის მიუხედავად, რომ ედესა და მისი შემადგენელი მიწები ტიტულის მიღებამდე დაიპყრეს მუსლიმებმა.
ჟოსლენი ცხოვრობდა იერუსლიმში. მან მოახერხა და ხელში ჩაიგდო აკრა და მისი შემოგარენი (ჟოსლენის სენიორია). მისი და, აგნეს დე კურტენე დაქორწინდა ამალრიკ I-ზე. მათ შეეძინათ სიბილა და ბალდუინი. 1164 წელს იგი ტყვედ ჩავარდა ჰარიმის ბრძოლის შემდეგ. იგი ტყვეობაში რჩებოდა 1176 წლამდე, სანამ აგნესმა 50 000 დინარი არ გადაიხადა მის გამოსასყიდად (სავარაუდოდ სამეფოს ხაზინიდან). მისმა ძმისწულმა, ბალდუინმა იგი იერუსალიმის სენეშალად დანიშნა.
ედუარდ III
მინი|ედუარდ III ედუარდ III პლანტაგენეტი (Edward III, Édouard III Plantagenêt) (დ. 12 ნოემბერი, 1312, უინძორი — გ. 21 ივნისი, 1377, შინი) — ინგლისის და უელსის მეფე 1327–1377 წლებში. ედუარდ III საფრანგეთის ტახტის მემკვიდრედ მიიჩნევდა თავს, რადგანაც საფრანგეთის მეფის, ფილიპე IV-ის ასულის, იზაბლას, ვაჟი იყო. ფრანგი იურისტები კი ამტკიცებდნენ, რომ მეფის ქალიშვილს სამეფო ტახტზე არანაირი უფლება ჰქონდა.
მის დროს დაიწყო „ასწლიანი ომი“. 1346 წელს, კრესის ბრძოლაში, ინგლისელებმა ფრანგები გაანადგურეს, 1356 წელს კი, პუატიეს ბრძოლაში — საფრანგეთის ძირითადი შეიარაღებული ძალები.
Misfits
Misfits — ამერიკული როკ-ჯგუფი, დაარსებული 1977 წელს ნიუ-ჯერსიში. მას ხშირად მიაწერენ ჰორორ პანკის, სისხლიანი პანკ-როკის და იმ ქვეჟანრების მამობას, რომლებზეც გავლენა მოახდინა საშინელებათა ფილმებმა და წარმოდგენებმა. ჯგუფი დააარსა ვოკალისტმა და სიმღერების ავტორმა გლენ დანზინგმა, შემოიერთა რა ბასისტი ჯერი ონლი. ჯგუფმა თავდაპირველი შემადგენლობა ექვსი წლის მანძილზე შეინარჩუნა. ამ დროის განმავლობაში მათ გამოუშვეს რამდენიმე EP, სინგლი და, ონლის ძმასთან, დოილთან ერთად გიტარაზე, ალბომები Walk Among Us (1982) და Earth A.D./Wolfs Blood (1983). ორივე მათგანი ადრეული 1980-იანების ჰარდკორ პანკის მოძრაობის ნაწილად ითვლება. ჯგუფი დაიშალა 1983 წელს და დანზინგმა ჩამოაყალიბა ჯერ ჯგუფი სამაიანი, ხოლო შემდეგ - დანზინგი. ჯგუფის დაშლის შემდეგ რამდენიმე ალბომი ხელახლა გამოიცა. გამოიცა ასევე მანამდე გამოუცემელი მასალაც, რის შემდეგაც ჯგუფი გავლენიანი გახდა გვიანი 1990-იანებისა და ადრეული 2000-იანების პანკ-როკში, მძიმე მეტალსა და ალტერნატიულ როკში.
სასამართლო მოსმენების სერიების შემდეგ დანზინგთან ონლიმ და დოილმა მოიპოვეს უფლება, ჩაეწერათ და შეესრულებინათ კონცერტებზე კვლავ Misfits-ის სახელით. მათ ჩამოაყალიბეს ჯგუფის ახალი ვერსია 1995 წელს ვოკალისტ მაიკლ გრეივზთან და დრამერ დოკტორ ჩადთან ერთად. Misfits-ის მუსიკა ამ შემადგენლობით უფრო მძიმე მეტალისკენ იხრებოდა. ჯგუფმა გამოუშვა ალბომები American Psycho (1997) და Famous Monsters (1999) სანამ კვლავ უთანხმოება არ მოხდა ჯგუფში 2000. ჯერი ონლიმ გადაიბარა ვოკალისტობა და შემოიერთა ბლეკ ფლეგის ყოფილი გიტარისტი დეზ კადენა და რამონესის ყოფილი დრამერი მარკი რამონე Misfits-ის 25-ე წლისთავისადმი მიძღვნილი ტურნესათვის. ამ შემადგენლობამ გამოუშვა ქავერ ალბომი Project 1950 და რამდენიმე წელი გაატარა ტურნეებში. 2005 წელს რამონე ჩაანაცვლა რობომ, რომელიც უკრავდა ბლეკ ფლეგში ადრეულ 1980-იანებში და Misfits-ის დრამერიც იყო 1982-1983 წლებში. ამ შემადგენლობამ გამოუშვა სინგლი Land of the Dead 2009 წელს. ჯგუფის ამჟამინდელი შემადგენლობა გეგმავს ახალი ალბომის გამოშვებას სახელწოდებით The Devil's Rain.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1980-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2010-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:ჰორორ პანკი კატეგორია:Misfits
ანრი ბერგსონი
ანრი ბერგსონი (დ. 18 ოქტომბერი 1859, პარიზი, საფრანგეთი, — გ. 4 იანვარი 1941, პარიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი ფილოსოფოს–იდეალისტი, ინტუივიზმის წარმომადგენელი. ავტორი თხზულებებისა: „ცნობიერების უშუალო მონაცემები“, „მატერია და მეხსიერება“, „მორალისა და რელიგიის ორი წყარო“, „შემოქმედებითი ევოლუცია“. ბერგსონის იდელიზმის ცენტრალური ცნებაა „წმინდა“, ე. ი. არა მატერიალური, „ხანიერება“, რომლის შეცნობა შეიძლება მხოლოდ ინტუიციით. ბერგსონი იყო საფრანგეთის აკადემიის წევრი, ნობელის პრემიის ლაურეატი (1927).
მიმოხილვა
ბერგსონი ცხოვრობდა მშვიდი ცხოვრებით, მისი გამოქვეყნებული ძირითადი წიგნები:
ადრეული წლები
ანრი ბერგსონი 1859 წლის 18 ოქტომბერს დაიბადა პარიზში. მამამისი მიშელ ბერგსონი იყო პოლონელი ებრაელი, ხოლო დედამისი კატერინა ლივისონი, წარმოშობით იყო ინგლისელი და ირლანდიელი ებრაელი. ბერგსონები ანრის დაბადების შემდეგ, რამდენიმე წლის განმავლობაში ლონდონში ცხოვრობდნენ, იგი ინგლისურ ენას ადრეულ ასაკში დედის დახმარებით დაეუფლა. სანამ 9 წლის გახდებოდა მისი მშობლები საცხოვრებლად გადავიდნენ საფრანგეთში, მოგვიანებით ბერგსონი გახდა საფრანგეთის კანონიერი მოქალაქე.
ჰენრი ბერგსონი 1891 წელს დაქორწინდა მარსელ პრუსტის ბიძაშვილზე, ლუიზა ნიუბერგერზე. მათ 1891 წელს ეყოლათ ქალიშვილი. ბერგსონის და მინა ბერგსონი დაქორწინდა ინგლისელ ავტორზე, სამუელ ლიდელ მაკგრეგორ მათერზე, ისინი მოგვიანებით საცხოვრებლად გადავიდნენ პარიზში.
განათლება და კარიერა
ბერგსონი 1868 წლიდან 1878 წლამდე სწავლობდა პარიზის ერთ-ერთ სკოლაში, „Lycée Fontanes“-ში. მიიღო ებრაული განათლება, თუმცა მოგვიანებით მოზარდობის პერიოდში დაკარგა რელიგიური რწმენა.
სკოლაში სწავლის დროს, მან ორჯერ მოიგო პრიზი: ერთხელ სამეცნიერო ნაშრომისთვის, ხოლო მეორედ 1877 წელს, მათემატიკური პრობლემის გადაჭრის გზის პოვნისთვის. მისი მათემატიკური პრობლემის გადაჭრის გზა იმავე წელს გამოქვეყნდა ფრანგულ სამეცნიერო ჟურნალში „Nouvelles Annales de Mathématiques“. ეს იყო ბერგსონის პირველი გამოქვეყნებული სამეცნიერო ნაშრომი. 19 წლის ასაკში მან სწავლა განაგრძო პარიზის ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ დამამთავრებელ სკოლაში „École Normale Supérieure“. ამ პერიოდში მან წაიკითხა ინგლისელი ფილოსოფოსის, ბიოლოგის, ანთროპოლოგის და სოციოლოგის ჰერბერტ სპენსერის ნამუშევრები. 1881 წელს დაამთავრა „პარიზის უნივერსიტეტი“.
მოგვიანებით მან ანჟუს უძველეს დედაქალაქში ანჟეში მოიპოვა მასწავლებლის ლიცენზია. ორი წლის შემდეგ დასახლდა ოვერნის რეგიონში, კლერმონ-ფერანიში, ცენტრალურ საფრანგეთში.
კლერმონ-ფერანიში დასახლების შემდეგ, მან ლიტერატურული პუბლიკაციით გამოავლინა თავისი უნარი ჰუმანიტარული მეცნიერების დარგში. ლექტორობის და მაწავლებლობის პერიოდში, იგი დიდ დროს უთმობდა სწავალსა და ორიგინალურ მუშაობრომანული და ბერძნული ფილოსოფიისას. 1889 წელს „პარიზის უნივერსიტეტისგან“ დოქტორის ხარისხის მისაღებად მან დაწერა მოკლე ლათინური სადისერტაციო ნაშრომი არსიტოტელეს შესახებ, სახელწოდებით: „დრო და თავისუფალი ნება“. ეს ნაშრომი იგივე წელს გამოქვეყნებული იქნა ფრანგი გამომცემლის ფელიქს ალკანის მიერ. ბერგსონმა „დრო და თავისუფალი ნება“ მიუძღვნა განათლების მინისტრს და ინდუქციის დაარსების შესახებ შექმნილ ფილოსოფიური ნაშრომის ავტორს, ჟიულ ლაშერიელს (1832-1918), რომელიც იყო ფრანგი ფილოსოფოსის ფელიქს რავაისონის (1813-1900) მოწაფე.
1896 წელს მან გამოაქვეყნა თავისი რიგით მეორე ფილოსოფიური ნაშრომი, სახელწოდებით „მატერია და მეხსიერება“, ეს საკმაოდ რთული შრომა იკვლევს ტვინის ფუნქციონირებას და ახდენს აღქმის და მეხსიერების ანალიზს. ბერგსონმა თითოეულ ნამუშევარზე მუშაობას რამდენიმე წელი მოანდომა, რომელიც განსაკუთრებით გამოიკვეთა წიგნით „მატერია და მეხსიერება“.
1900 წელს იგი გახდა „საფრანგეთის კოლეჯის“ პროფესორი, სადაც იგი ლექციებს რომანული და ბერძნული ფილოსოფიის შესახებ კითხულობდა.
შემდეგი წლები და გარდაცვალება
პარიზში მეუღლესთან და ქალიშვილებთან ერთად ცხოვრებისას, 1927 წელს მას მიენიჭა ნობელის პრემია ლიტერატურის დარგში, წიგნის „კრეატიული რევოლუციის“ დაწერისათვის.
1928 წელს გახდა „ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიის“ წევრი. პენსიაზე გასვლის შემდეგ იგი დაავადდა დეგენერაციული დაავადებით რევმატიზმით, რომელმაც ბერგსონი ნახევრად პარალიზებული დატოვა. მან შემდეგ თავისი ახალი ნაშრომი „ორი წყარო მორალსა და რელიგიაზე“ დაწერა. რომელიც მოიცავს თავის ფილოსოფიურ შეხედულებებს სხვადასხვა საკითხზე, მათ შორის: რელიგიასა და ზნეობრიობაზე.
იგი ბრონქიტით 1941 წლის 3 იანვარს, ოკუპირებულ პარიზში გარდაიცვალა.
მისი პუბლიკაციები ხშირად ხდებოდა კრიტიკის საგანი როგორც თავის სიცოცხლეში ასევე მისი გარდაცვალების შემდეგაც. მეოცე საუკუნეში მრავალმა მწერალმა გააკრიტიკა ბერგსონის ნაშრომები, მათემატიკური ინტუიციონიზმი, ინდეტერმინიზმი და ფსიქოლოგიზმი, მათ შორისაა: ბერტრან რასელი, ჯორჯ სანტაიანა, ჯორჯ ედუარდ მური, მარტინ ჰაიდეგერი, ტომას სტერნზ ელიოტი, ჯინ-პოლ სარტრე, ლუსია კოლეტი და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ლიტერატურაში კატეგორია:ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:დაბადებული 18 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1859 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1941 კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:ფრანგი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ანრი ბერგსონი კატეგორია:ებრაელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:XIX საუკუნის ფრანგი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის მამაკაცი მწერლები კატეგორია:XIX საუკუნის ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მწერლები კატეგორია:კონტინენტური ფილოსოფოსები კატეგორია:ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიის წევრები კატეგორია:ფრანგი ებრაელები კატეგორია:ფსიქოლოგიის ისტორია კატეგორია:ებრაელი ფილოსოფოსები კატეგორია:საფრანგეთის აკადემიის წევრები კატეგორია:მეტაფიზიკოსები კატეგორია:ონტოლოგები კატეგორია:პარაფსიქოლოგები კატეგორია:ენის ფილოსოფოსები კატეგორია:პარიზელი მწერლები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:გონების ფილოსოფოსები
პოპ-როკი
პოპ-როკი — როკ-მუსიკის ჟანრი, რომელიც წარმოიშვა 1960-იან წლებში. მთავარი გავლენა მის წარმოშობაზე იქონია პოპ და როკ მუსიკის შერევამ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როკ-მუსიკის ჟანრები
Formica lincecumii
Formica lincecumii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ალექსი ინაური
ალექსი ნიკოლოზის ძე ინაური (დ. 12 მაისი, გორი, ტფილისის გუბერნია, რუსეთის იმპერია — გ. 23 ივნისი, 1993, თბილისი, საქართველოს რესპუბლიკა) — საბჭოთა გენერალ-პოლკოვნიკი (1967), საბჭოთა კავშირის გმირი (1985). სკკპ წევრი 1932-იდან.
ბიოგრაფია
ალექსი ინაური დაიბადა 1908 წლის 12 მაისს გორში. მამა მეკარეტე, მჭედელი იყო. დაწყებითი განათლება ქ. გორში მიიღო. 1916-1926 წლებში სწავლობდა ქ. გორის მესამე შრომის სკოლაში.
ალექსი ინაური 1993 წლის 28 ივლისს, თბილისში გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:სსრკ-ის უშიშროების თანამშრომლები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები საქართველოდან კატეგორია:გორში დაბადებულები კატეგორია:სსრკ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:სსრკ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის შინაგან საქმეთა მინისტრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო უშიშროების კომიტეტის თავმჯდომარეები კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
რომან ბაქრაძე
რომან ბაქრაძე (დ. 4 აგვისტო, 1939, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
1962 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი, ხოლო 1970 წელს — ასპირანტურა. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს აღორძინება“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1962) კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
А
А, а (IPA გამოთქმა, /ɑ/, /aː/, /æ/, /a~æ/) — კირილური დამწერლობის ასო. ის ხმოვანია და ჟღერადობით შეესატყვისება ქართულ „ა“-ს.
დამატებითი ინფორმაცია
დიდი და პატარა ასოს მოხაზულობა იდენტურია ლათინური A-სი. კირილიცაში მისი სახელწოდებაა „აზ“, ხოლო რიცხვითი მნიშვნელობა — ერთი (1).
მომდინარეობს ბერძნულ ასო ალფადან. ძველ სლავურად და რუსულ საეკლეისო ენაზე „აზ“ ნიშნავს „მე“-ს. კირილიცაში ის გამოიყურება როგორც 30px, ხოლო გლაგოლიცაში როგორც — 13px.
აღნიშნული ასო გამოიყენება შემდეგ ენებში:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
ჰიმეძის ციხესიმაგრე
მინი|250პქ
ჰიმეძის ციხესიმაგრე (姫路城) — ციხესიმაგრის კომპლექსი იაპონიაში, ჰიოგოს პრეფექტურაში. აღიარებულია XVII საუკუნის იაპონური ციხე-სიმაგრის არქიტექტურის საუკეთესო ნიმუშად. მოიცავს ერთმანეთთან დაკავშირებულ, ფეოდალური იაპონიის 83 თავდაცვით ნაგებობათა ქსელს. ციხესიმაგრეს ხშირად მოიხსენიებენ როგორც კაკუროძო (Hakurojō - თეთრი ყანჩის ციხე-სიმაგრე), რისი მიზეზიც მისი ბრწყინვალე თეთრი ფერია მსგავსება გაფრენილ ფრინველთან.
ციხესიმაგრე 1333 წლით თარიღდება, როდესაც აკამაცუ ნორუმირამ ჰიმეიამას ბორცვზე ციხე ააგო. იგი დაცარიელებული და ხელახლა აშენებულ იქნა 1346 წელს როგორც ჰიმეიამის ციხესიმაგრე, ხოლო საუკუნეების შემდეგ კვლავ გადააკეთეს და ამჟამინდელი სახელი - ჰიმეძი უწოდეს. 1581 წელს, იგი ამჯერად ტოიოტომი ჰიდეიოსიმ გადააკეთა, დაამატა რა სამი სართული. 1600 წელს, ტოკუგავა იეიასუმ სეკიგაჰარის ბრძოლაში დახმარებისთვის, იკედა ტერუმასას გადასცა. ამ უკანასკნელმა, 1601 - 1609 წლებში ციხესიმაგრე თითქმის მთლიანად გადააკეთა და ის ფართო კომპლექსად გარდაქმნა. XVII საუკუნეში, კომპლექსს რამდენიმე შენობა კიდევ შეემატა. ამის შემდეგ, თითქმის 400 წლის განმავლობაში, ცხიე-სიმაგრე ხელუხლებელი რჩებოდა, სანამ მეორე მსოფლიო ომის დროს ქალაქი ჰიმეძი არ დაიბომბა. ასევე მნიშვნელოვანი ზიანი მიადგა 1995 წლის კობეს მიწისძვრისას.
ჰიმეძი იაპონიის ყველაზე დიდი და მნახველების რაოდენობით გამორჩეული ციხესიმაგრეა. 1993 წელს, ის გახდა პირველი ძეგლი იაპონიაში, რომელიც იუნესკომ ის მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიყვანა. ამავე დროს, ის იაპონიის ეროვნულ საგანძურადაა აღიარებული.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იაპონიაში კატეგორია:იაპონიის არქიტექტურა
ქალაქი (გორანბოი)
ქალაქი (Kələk) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	714  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
მალაბუიოკი
მალაბუიოკი (ოფიციალურად მალაბუიოკის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Malabuyoc; Bayan ng Malabuyoc) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სებუს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 770 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სებუს პროვინციის მუნიციპალიტეტები
Formica longicollis
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ქრისტიანობა
ქრისტიანობა — ქრისტეს მოძღვრება, სამთაგან ერთ-ერთი მსოფლიო რელიგია ბუდიზმთან და ისლამთან ერთად. ქრისტიანობა ყველაზე მრავალრიცხოვანი მონოთეისტური რელიგიაა მსოფლიოში. მას სამი ძირითადი მიმართულება აქვს: კათოლიციზმი, პროტესტანტიზმი და მართლმადიდებლობა. საერთო ნიშანი, რომელიც აერთიანებს ქრისტიანობის სხვადასხვა დენომინაციებს, არის რწმენა იესო ქრისტესადმი, როგორც ღმერთკაცის, მსოფლიოს მხსნელის, სამების მეორე პირის განმასახიერებლისადმი. ქრისტიანული სწავლების მთავარი წყაროა ქრისტიანებისთვის წმინდა წიგნი — ბიბლია, განსაკუთრებით მისი მეორე ნაწილი — ახალი აღთქმა. ქრისტიანობა ისლამთან და იუდაიზმთან ერთად მიეკუთვნება ე. წ. აბრაამისეულ რელიგიებს. ქრისტიანულ მოძღვრებას და ღვთისმსახურებას სხვადასხვა კულტურის და ცივილიზაციის საზოგადოებებში აქვს ფესვები გადგმული. მსოფლიოს უდიდესი ნაწილი წელთაღრიცხვას იწყებს ქრისტეს დაბადებიდან.
ქრისტიანობის წარმოშობა
სახარებისეული გადმოცემთ ქრისტიანობის დამაარსებელი იესო ქრისტე დაიბადა ბეთლემში, ისრაელის მეფე დავითის შორეული შთამომავლის, ნაზარეველი დურგლის იოსების და ასევე დავითის შთამომავლის, ქალწული მარიამისს ოჯახში. ქრისტე თორმეტ მოწაფესთან ერთად მიმოდიოდა გალილეასა და იუდეაში და ქადაგებდა მოახლოებულ ღვთის სასუფეველზე, სინაგოგებში რჯულის მასწავლებლებსა და მწიგნობრებს შეახსენებდა წმინდა წერილის წინასწარმეტყველებებს მესიაზე, თავს აშკარად აცხადებდა ღვთის ძედ და მესიად, რომელსაც უნდა ეხსნა ისრაელი. სახელი გაითქვა როგორც მკურნალმა და ყველგან, სადაც მივიდოდა, სნეულები, დავრდომილები და ბოროტი სულით შეპყრობილები მიჰყავდათ მასთან და ისიც კურნავდა მათ. ბოლოს ქრისტემ გააცოცხლა ოთხი დღის მკვდარიც. ქრისტეს ავტორიტეტი დღითიდღე იზრდებოდა და საშიში ხდებოდა იერუსალიმის სამღვდელოებისთვის. მათ აიძულეს იუდეის პროკურატორი პონციუს პილატე, რომ სასიკვდილო განაჩენი გამოეტანა ქრისტესთვის, როგორც რომის ხელისუფლების მტრისთვის. 33 წლის ასაკში ქრისტე ჯვარს აცვეს ორ ავაზაკთან ერთად, რომელთაგან ერთ-ერთმა ირწმუნა ქრისტესი და მასთან ერთად მოხვდა სამოთხეში.
ქრისტეს მორწმუნენი, რომლებიც ინახავდნენ ქრისტეს პიროვნების და საქმეების ცოცხალ ცოდნას და ქადაგებდნენ ხალხში იწოდნენ ქრისტიანებად. ეს პირველად მოხდა ანტიოქიაში. ამ დროს არ იყო დაწერილი არცერთი სახარება. მხოლოდ ქრისტიანული თემების გამრავლების შემდეგ გაჩნდა საჭიროება წერილობით აღნუსხულიყო ქრისტეს ცხოვრება. 48-63 წლებში გაჩნდა პავლე მოციქულის ეპისტოლეები, რომელთაც იგი სხვადასხვა ქრისტიანულ თემებს უგზავნიდა მათი დამოძღვრის და ჭეშმარიტ გზაზე დაყენების მიზნით. ჯვარცმიდან 40-ოდე წლის შემდეგ გამოჩნდა სახარებები, რომელთაგან საბოლოოდ ოთხი შეირჩა. ადრეული ქრისტიანები „ახალ ერად“ იწოდებოდნენ. ისინი თავიანთი ქცევით განსხვავდებოდნენ იმ ხალხისგან, სადაც უხდებოდათ ცხოვრება.
ბერძნული და ლათინური ენების წყალობით ქრისტიანობა იოლად ვრცელდებოდა უზარმაზარ რომის იმპერიაში. გადმოცემის თანახმად, თომა ქადაგებდა ინდოეთში და სპარსეთში, ანდრია – კავკასიასა და ბალკანეთში, მარკოზი – ეგვიპტეში. ქრისტიანული გადმოცემის თანახმად პირველ ქრისტიანეთა ხვედრი მძიმე იყო, მათ დევნიდნენ, დასცინოდნენ, სხვადასხვა ბრალდებებს უყენებდნენ. პეტრე და პავლე 64 წელს აწამეს რომში, მოციქულთაგან უკანასკნელი გარდაიცვალა იოანე. მოციქულები შეცვალეს ეკლესიის მამებმა. ქრისტიანული გადმოცემების თანახმად მათაც დევნიდნენ, აწამებდნენ, კლავდნენ. ქრისტიანობას მალე გამოუჩნდნენ დამცველები თვით რომის იმპერიაში. იმპერატორმა კონსტანტინემ ცნობილი „სასწაულის“ შემდეგ იწამა და ნება დართო ღვთისმსახურებისა. ასე თანდათან იკვალავდა გზას ახალი ჰუმანური მოძღვრება. thumb|350px|ქრისტიანობის გავრცელება.
ქრიასტიანები არიან ისინი ვინც აღიარეს იესო ნაზარეველი მესიად (ან ბერძნულად the Christ), ქრისტიანებს სწამთ შემოქმედი ღმერთის (მამა, ძე და სულიწმინდის) ძე ღმრთისა, რომელიც მამისგან იშვება იგია არქეტიპი ყველა შემოქმედებისა, რომელიც პიროვნება იესო ქრისტეა, სული წმინდა მამისაგან გამოდის, ეკლესიის დაარსებაც მას უკავშირდება. ქრისტიანებს სწამთ რომ შესაძლებელია ადამიანი შეიცვალოს დატოვოს ცოდვილი ცხოვრება და მოექცეს მართალი გზისაკენ, ღმერთის სიყვარულის საშუალებით. ქრისტე როდესაც დიდებით მოვა, მიაგებს მათ პატივს და მარადიულ ცხოვრებას მიანიჭებს, ქრისტე შეუნდობს მონანულ ადამიანებს ცოდვებს და დაამკვიდრებს სასუფეველში.
რომის პაპების აღზევება
თავდაპირველად ხუთივე პატრიარქის უფლება-მოვალეობები თანაბარი იყო და რომის პაპს არავითარი უპირატესობა არ გააჩნდა სხვა დანარჩენ პატრიარქებთან შედარებით. რაც შეეხება სიტყვა „პაპს“, ამ სახელს ყველა პატრიარქს უწოდებდნენ მამის, მოძღვრის გაგებით. შემდგომი ეს ტერმინი კონკრეტულად რომის პაპს დაუმკვიდრდა. რომის პაპების მიერ განსაკუთრებული მდგომარეობის მოპოვება ორმა გარემოებამ გამოიწვია. ყოფილი დასავლეთ რომის იმპერიის ტერიტორიაზე რომის პაპებს მეტოქეები არ ჰყავდათ და ისინი ერთადერთი პატრიარქები იყვნენ. ამასთანავე, 476 წელს დასავლეთ რომის იმპერიაში მოისპო საიმპერატორო ხელისუფლება, რომელსაც შეეძლო მნიშვნელოვნად შეეზღუდა რომის პატრიარქების ძალაუფლება. 755 წელს, ფრანკთა მეფის პიპინ მოკლეს მიერ რომის პაპის ოლქის შექმნამ, რომის პაპები, რომლებიც დასავლეთ ევროპის უმაღლესი სასულიერო პირები იყვნენ, საერო ხელისუფლებითაც აღჭურვა.
ქრისტიანული სამყაროს გაყოფა
რომის პაპები მიისწრაფვოდნენ აღმოსავლეთ ქრისტიანული ეკლესიის დაქვემდებარებისკენ და აღვივებდნენ პაექრობას კონსტანტინოპოლის პატრიარქებთან საღვთისმეყველო საკითხების ირგვლივ. 1054 წელს, რომის პაპმა კონსტანტინოპოლში გააგზავნა თავისი ელჩები — ლეგატები. ლეგატებმა წმინდა სოფიას ტაძრის საკურთხეველზე დადეს ბერძნული ეკლესიის წყევლა-კრულვის შემცველი სიგელი. ბერძნულმა სამღვდელოებამ დაწვა წერილი და თავის მხრივ წყევლა-კრულვა შეუთვალა რომის პაპს. ამის გამო, 1054 წელს, დასავლური და აღმოსავლური ქრისტიანული ეკლესია საბოლოოდ გაიყო. აღმოსავლურ ეკლესიას მართლმადიდებლური ეწოდა, ხოლო დასავლურს — კათოლიკური. კათოლიკური ეკლესია ამჟმადაც ცენტრალიზებულია და ექვემდებარება რომის პაპს, ხოლო მართლმადიდებლური — დეცენტრალიზებული ავტოკეფალიურ ეკლესიებად. XVI სუაკუნეში რეფორმაციის ხანაში კათოლიკურ ეკლესიას გამოეყო ლუთერანობა, კალვინიზმი, ანგლიკანიზმი, რომლებმაც თავ-თავის მხრივ სხვადასხვა დენომინაციები წარმოშვა. XIX-XX საუკუნეებში ევროპას სეკულარიზაციამ გადაუარა, რუსეთის იმპერიაში კი მოხდა კონმუნისტური რევოლუცია. ამ მოვლენებმა ქრისტიანობის პოლიტიკური, საზოგადოებრივი და კულტურული გავლენა შეასუსტა. კათოლიკურ ეკლესიაში მღვდელმსახურება მხოლოდ ლათინურ ენაზე სრულდებოდა 1960-იანი წლების რეფორმებამდე (ვატიკანის II კრება), მართლმადიდებლურ ეკლესიებში კი — ეროვნულ ენებზე.
თანამედროვე ქრისტიანობა
ქრისტიანობა შედგება სამი ძირითადი მიმდინარეობისგან: კათოლიციზმი, პროტესტანტიზმი და მართლმადიდებლობა. მსოფლიოში კათოლიკეთა რაოდენობა დაახლოებით 1 მილიარდია, პროტესტანტებისა – 400 მილიონი, მართლმადიდებლების და სხვა აღმოსავლური ეკლესიებისა 240 მილიონი, ანგლიკანებისა კი 70 მილიონი. XX საუკუნეში საფუძველი ჩაეყარა ეკუმენიზმის მოძრაობას, რომელიც ქრისტიანული ეკლესიების გაერთიანებას ისახავს მიზნად.
მოძღვრება
ქრისტიანული სწავლება მოიცავს სწავლებას ღმერთის, იესო ქრისტეს, სულიწმინდის, სულის ცხონების, ეკლესიის არსის და სამყაროს აღსასრულის შესახებ და გარკვეულწილად ეფუძნება ძველი აღთქმის ათ მცნებას:
ქრისტეს მთაზე ქადაგება იესოს მოძღვრების ბირთვს წარმოადგენს. მამა ღმერთის ათ მცნებასთან ერთად ქრისტეს სწავლება ქრისტიანთათვის წმინდათა-წმინდაა. სულიწმინდის შთაგონებით მას სრულყოფილად მათე მოციქული გადმოგვცემს წმინდა წერილში: მათე 5,1-48, მათე 6,1-34, მათე 7,1-29.
ერთარსება სამება
ქრისტიანობა აღიარებს ერთ ღმერთს, აბრაამის, ისააკის და იაკობის პიროვნულ ღმერთს. ამავდროულად ქრისტიანს სწამს, რომ ღმერთი არამხოლოდ ერთია, არამედ სამპიროვანიც არის. ამით განსხვავდება ქრისტიანობა სხვა მონოთეისტური რელიგიებისგან, მაგალითად იუდაიზმისა და ისლამისგან. ქრისტიანი თაყვანს სცემს მამა ღმერთს, ძე ღმერთს, ანუ იესო ქრისტეს და სულიწმინდას. ეს სამი შეადგენს სამებას. არსებობს არატრინიტარული მრწამსის ქრისტიანობაც, რომელიც სხვანაირად იაზრებს მამის, ძის და სულიწმინდის ურთიერთობას, მაგალითად იეჰოვას მოწმეები, მორმონები და სხვა. ქრისტიანობაში სამება არ არის სამი ღმერთი, არამედ ერთი ღმერთი სამ პიროვნებაში. სამი რომ ერთია ლოგიკურად ვერ შეიმეცნება, რადგან იგი აბსურდია. მისი შეცნობა მხოლოდ რწმენითააა შესაძლებელი. ქრისტიანობა აღიარებს სამებას, მაგრამ ამასთან აღიარებს მის შეუცნობლობას ადამიანის გონების შეზღუდულობის გამო. ღვთაებრივ სამებაში მამა ღმერთი შეუქმნელია, ძე ღმერთი – მარადიულად შობილი, ხოლო სულიწმინდა მამისაგან გამომავალი და ძის მეშვეობით ამქვეყნად მოვლენილი. კათოლიციზმის მიხედვით სულიწმინდა როგორც მამისაგან, ასევე ძისაგან გამომავალია.
ცოდვა და ხსნა
ქრისტიანობა ხსნის რელიგიაა. ქრისტიანობა ამქვეყნიურ ცხოვრებას უყურებს, როგორც დროებითსა და წარმავალ სატანჯველს. ის ადამიანს სთავაზობს ხსნას ამქვეყნიური სურვილებისაგან და ცოდვებისაგან, რომლებმაც ადამიანი მოსწყვიტეს ღმერთს. კაციობრიობის წინაპარი ადამი შექმნილი იყო ღვთის ხატად და მსგავსად. მან დაარღვია აღთქმა და იგემა აკრძალული ნაყოფი იმ იმედით, რომ ღმერთივით სრულყოფილი გახდებოდა. ადამი დაჰყვა გველისპირით მოლაპარაკე ეშმაკის ნებას და არად ჩააგდო ღვთის ნება. სანაცვლოდ ადამმა და მისმა მოდგმამ დაკარგა სამოთხე და მიიღო სატანჯველი ამქვეყნიურ ცხოვრებაში და საბოლოოდ სიკვდილი. ადამის მიერ თავისუფალი ნების პირველივე გამოყენებამ ის ცოდვაში ჩააგდო. ამრიგად, ქრისტიანული მოძღვრებით, ცოდვა ღვთის ნების საწინააღმდეგოდ ადამიანის ნებითაა გამოწვეული.
ქრისტიანული სწავლების მიხედვით პირველი ცოდვა ცოცხლობს ყველა ადამიანში, ყველა ადამიანი ნაზიარებია ადამის ცოდვას, რადგან ის ადამის სისხლი და ხორცია. მაგრამ ღმერთმა არ გაწირა სამოთხიდან განდევნილი ადამიანი. მიუხედავად იმისა, რომ სამოთხის მისადგომებს იცავს ცეცხლოვანი ხმლით შეიარაღებული ქერუბიმი, ადამიანებს აქვთ სამოთხის დაბრუნების საშუალება. ქრისტიანობის მიხედვით ეს გზაა ცოდვათა გამოსყიდვა. რაკი კაცობრიობაში ცოდვა ერთი ადამიანის, ადამის, გზით შევიდა, ხსნაც ერთი ადამიანის, ქრისტეს მეშვეობით უნდა მომხდარიყო. მაგრამ ქრისტე რომ მხოლოდ ადამიანი ყოფილიყო ის ვერ გამოისყიდდა ადამიანთა ცოდვებს. ამიტომ იესო ქრისტე განკაცდა ადამიანების ცოდვის გამოსასყიდად. ქრისტიანული სწავლების მიხედვით მამა ღმერთმა გაწირა მხოლოდშობილი ძე კაცთა მოდგმის გადასარჩენად. ქრისტიანობის მთავარი საუდუმლო ქრისტეს ღმერთკაცობაშია. ის თავის თავში ატარებს ორ ბუნებას, ღვთისას და კაცისას. არის სრული კაცი და სრული ღმერთი.
თავისი პირველად მოსვლით ქრისტემ კაციობრიობას მისცა ხსნის შესაძლებლობა, მეორედ მოსვლით კი ის ადამიანებს მოჰკითხავს ცოდვებს და მოაწყობს უკანასკნელ სამსჯავროს. ამ დროს ერთმანეთისგან გაიმიჯნება კეთული და ბოროტი. მეორედ მოსვლისას მოხდება ადამიანთა მკვდრეთით აღდგომა.
წმინდა წერილი
ქრისტიანობა მწიფნობრული რელიგიაა. მისი მთავარი ტექსტია ბიბლია, რომელიც შედგება ძველი და ახალი აღთქმებისგან. ისინი სხვადასხვა რელიგიურ და კულტურულ გარემოში იწეწრებოდა, მაგრამ მათ შორის მჭიდრო კავშირია. ძველი აღთქმა დაწერილია ებრაულ ენაზე ძვ. წ. I ათასწლეულში და მოიცავს 39 წიგნს. მასში გადმოცემულია ებრაელების ისტორიულ-რელიგიური თავგადასავალი, მონოთეისტური რელიგიის მრწამსი. ახალი აღთქმა დაწერილია ჩვენი წელთაღრიცხვით I საუკუნეში და მოიცავს 24 წიგნს. ახალი აღთქმის წიგნები გადმოსცემენ იესო ქრისტეს ამქვეყნიურ ცხოვრებას შობიდან ჯვარცმამდე (ოთხი სახარება), იესო ქრისტეს მოციქულთა მოღვაწეობას და ეკლესიის დაარსებას (მოციქულთა საქმე), მოციქულთა მიერ გადმოცემულ მოძღვრებას (ეპისტოლეები) და მსოფლიოს საბოლოო ხვედრს (გამოცხადება იოანესი).
ქრისტეს ამქვეყნიური გზა
ქრისტეს ცხოვრების ყველაზე მნიშვნელოვანი ფაქტებია:
ქრისტეს შობა: ბეთლემის მახლობლად ბაგაში მომხდარი ქრსტეს შობა ნაწინასწარმეტყველები იყო. ქალწულ მარიამს გაბრიელ მთავარანგელოზისაგან ეცნობა, რომ სულიწმინდისაგან ჩაესახებოდა ძე, რომელიც მიიღებდა მამის, დავითის ტახტს და მის მეფობას არ ექნებოდა დასასრული. ისრაელის მეფე დავითის შთამომვალი იყო როგორც მარიამი, ასევე მართალი იოსები, რომლის სახლშიც უნდა დაბადებულიყო იესო. ქრისტეს შობა დაემთხვა აღწერას, რომელიც ჩატარდა რომის იმპერიაში ოქტავიანე ავგუსტუსის ბრძანებით. აღწერის წესის მიხედვით ყველა ადამიანი იმ ადგილზე უნდა აღწერილიყო, საიდანაც იყო წარმოშობით. ამიტომ ნაზარეთში მცხოვრები იოსები და მარიამი ჩავიდნენ ბეთლემში. რაკი ქალაქში ადგილი ვერ ნახეს, ღამის გათევა მოუწიათ ბაგაში, სადაც დაიბადა ქრისტე. ქრისტე, მიუხედავად მისი სამეფო წარმოშობისა, დაიბადა ბაგაში, პირუტყვებთან.
მირქმა: ებრაელთა ჩვეულებისამებრ, მას შემდეგ, რაც გასრულდა მარიამისა და ახალშობილის განწმენდის დღეები, ჩვილი მიიყვანეს იერუსალიმში სოლომონის ტაძარში, სადააც ჩვილი მიირქვა სვიმეონმა. მან ჩვილში იცნო ყრმა, რომელსაც ელოდა მრავალი ათეული წელი. სვიმეონს სულიწმინდისგან ჰქონდა ნაუწყები, რომ არ მოკვდებოდა, სანამ არ იხილავდა უფლის ცხებულს.
ნათლისღება: ქრისტე მონათლა იოანე ნათლისმცემელმა, რომელიც იყო ძველი აღთქმის უკანასკნელი წინასწარმეტყველი. მდინარე იორდანეზე ნათლისღების დროს მოხდა სამების განცხადება მამა ღმერთის, მდინარეში ჩაფლული ძისა და ძის მხარზე ციდან გარდამოსული მტრედის სახით. იორდანეზე ამოიწურა იოანე ნათლისმცემლის მისია და მისი მოწაფეები გაჰყვნენ ქრისტეს.
ეშმაკის მიერ გამოცდა უდაბნოში: უდაბნოში, ეშმაკის პირისპირ, ქრისტე გამოჩნდა, როგორც სრული კაცი. მან, როგორც კაცმა, სძლია სამ საცთურს, რომელიც ეშმაკმა გაუმზადა მას. ეს იყო ნივთიერი საცთური, უფლის გამოცდის საცთური და ამქვეყნიური დიდების საცთური. საცთურების დაძლევით ქრისტემ დაამარცხა ეშმაკი, მაგალითი მისცა ადამიანებს და მოიპოვა ანგელოზების მხარდაჭერა.
ფერისცვალება: ქრისტე თავის სამ მოწაფეს, პეტრეს, იაკობსა და იოანეს თაბორის მთაზე გამოეცხადა როგორც სრული ღმერთი, რაც დაადასტურა მამა-ღმერთის სიტყვებმა.
უკანასკნელი ლოცვა: სერობის შემდეგ ქრისტეს სამი მოწაფე, რომლებიც ახლდნენ მას ფერისცვალების დროს, დაესწრო მის უკანასკნელ ლოცვას გეთსიმანიის ბაღში. ამ დროს წარმოთქვა ქრისტემ სიტყვები, რომლითად დაადასტურა, რომ მისი მსხვერპლი ნებაყოფლობითია.
ქრისტეს გაცემა: ქრისტეს გამცემი აღმოჩნდა მის თორმეტ მოწაფეს შორის ერთ-ერთი იუდა ისკარიოტელი.
ჯვარცმა: იუდას მიერ გაცემული ქრისტე სამღვდელოებამ და მწიგნობრებმა გადასცეს რომის იმპერიის ხელისუფლებას. პილატეს კითხვაზე, თუ ვისი გათავისუფლბა სურდათ, ხალხმაც გაწირა ქრისტე და ავაზაკ ბარაბას გათავისუფლება ითხოვა. ქრისტეს იმპერიის ხელისუფლებამ ხალხის სახელით გამოუტანა განაჩენიდა რომაული წესით, ჯვარზე გაკვით დასაჯა. ჯვარცმამდე ქრისტემ განიცადა ფიზიკური და მორალური შეურაცხყოფა.
აღდგომა: ქრისტიანობის პარადოქსია, რომ სახარებისეულ ფაქტებს შორის ყველაზე მეტ მტკიცებულებებს შეიცავს მკვდრეთით აღდგომის ფაქტი. ახალი აღთქმის ხანაში აღსგომის ფაქტი საეჭვო არ ყოფლა, მრავალმა იხილა ცარიელი საფლავი, ხოლო პავლე მოციქულის მიხედვით მის დროს ცოცხალი იყო 500-მდე ადამიანი, რომლებმაც აღმდგარი ქრისტე იხილეს. პავლე მოციქულისვე მიხედვით ქრისტეს აღდგომა საყოველთაო მკვდრეთით აღდგომის გარანტიაა.
აღდგომის შემდეგ: აღდგომიდან 40 დღის განმავლობაში, ამაღლებამდე, ქრისტე ეცხადებოდა მოწაფეებს. ემაუსის გზაზე მან მოწაფეებს აჩვენა ჭრილობები. ქრისტიანული ეკლესიების უმრავლესობას სწამს, რომ ქრისტეს განვლილი გზა შობიდან გოლგოთამდე ამართლებს მის ორბუნებოვან დოგმატში ჩაწერილ სიტყვებს სრული კაცი. მას გადახდა ყველაფერი, რაც ადმაიანს შესაძლოა შეემთხვას, გარდა ცოდვისა.
ეკლესიის მოწყობა და იერარქია
ქრისტიანობა არ არსებობს ეკლესიის გარეშე. ქრისტიანული რელიგიის მრწამსი მიღებულ იქნა 325 წელს ნიკეის საეკლესიო კრებაზე და 381 წელს კონსტანტინოპოლის საეკლესიო კრებაზე. მრწამსის მიხედვით ქრისტიანული ეკლესია არის ერთი, წმინდა, კათოლიკე და სამოციქულო.
IV საუკუნეში სახელმწიფო სარწმუნოებად გამოცხადებულმა ქრისტიანულმა ეკლესიამ თავისი მოწყობა რომის იმპერიის ადმინისტრაციულ დაყოფას შეუსაბამა. რომის იმპერია იყოფოდა დაახლოებით 100 პროვინციად, ყოველი პროვინცია — რამდენიმე საქალაქო ოლქად. ქრისტიანულმა ეკლესიამ ამ ოლქებში სამრევლოები მოაწყო, რომლებსაც მღვდლები უძღვებოდნენ. ისინი ექვემდებარებოდნენ სამოქალაქო ოლქის ეპისკოპოსს, ხოლო საქალაქო ოლქების ეპისკოპოსები — პროვინციის არქიეპისკოპოსს (მთავარ ეპისკოპოსს). არქიეპისკოპოსებზე უფრო მაღლა იდგნენ პატრიარქები. საპატრიარქო იყო ხუთი: რომის, ალექსანდრიის, ანტიოქიის, კონსტანტინოპოლისა და იერუსალიმის. მიჩნეული იყო, რომ საპატრიარქოები იესო ქრისტეს მოციქულებმა დააარსეს. ქრისტიანული ეკლესიის ერთიანობას განასახიარებდნენ მსოფლიო საეკლესიო კრებები.
IV საუკუნის ბოლოს, რომის იმპერიის ორად გაყოფის შედეგად, დასავლეთ რომის იმპერიაში მოექცა რომის საპატრიარქო, ხოლო დანარჩენი ოთხი კი აღმოსავლეთ რომის იმპერიაში.
მონასტერი და ბერ-მონაზვნები
სამღვდელოების განსაკუთრებულ ჯგუფს შეადგენენ ბერ-მონაზვნები, რომლებიც განკერძოებით ცხოვრობენ მონასტრებში. ქრისტიანული ბერ-მონაზვნობა III საუკუნეში ეგვიპტეში წარმოიშვა. ბერ-მონაზვნობის დამაარსებლად ითვლება ანტონი დიდი. გადმოცემით, წმინდა ანტონს გამოეცხადა ანგელოზი, რომელიც შენაცვლებით ლოცულობდა და მუშაობდა. ანგელოზმა უთხრა ანტონს, რომ თუ ისიც მისნაირად მოიქცეოდა, ცხონებას მოიპოვებდა. ქრისტიანები, რომლებსაც გაგონილი ჰქონდათ ანტონის შესახებ, მის გვერდით სახლდებოდნენ და ქმნიდნენ ახალ ქრისტიანულ ბერ-მონაზვნურ თემს - მონასტერს.
საქართველოში პირველი მონასტრები ვახტანგ გორგასალმა დააარსა V საუკუნის მეორე ნახევარში. სამონასტრო მოღვაწეობამ განსაკუთრებით ფართო ხასიათი მიიღო VI საუკუნეში, ასურელ მამათა მოსვლის შემდეგ.