cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რუსეთის პრეზიდენტის თანამდებობიდან გადაყენება
იურიდიული პროცედურა
რუსეთის თანამედროვე კანონმდებლობის თანახმად, პრეზიდენტის თანამდებობიდან გადაყენებას არეგულირებს კონსტიტუციის 93-ე მუხლი. ის ითვალისწინებს სახელმწიფო დუმის მიერ პრეზიდენტისადმი სამშობლოს ღალატის ან მძიმე დანაშაულის ჩადენის ბრალდების წარდგენას; საჭიროა უზენაესი სასამართლოს მიერ დადებული დასვკნა, რომლის თანახმადაც პრეზიდენტმა დაარღვია კანონი და საკონსტიტუციო სასამართლოს დადგენილება, რომ ბრალდების წარდგენის პროცედურის წესრიგი არის დაცული. საბოლოო გადაწყვეტილებას პრეზიდენტის თანამდებობიდან გადაყენების შესახებ იღებს ფედერაციის საბჭო.
სახელმწიფო დუმას და ფედერაციის საბჭოს გადაწყვეტილება პრეზიდენტის გადადგომაზე უნდა მიიღონ დეპუტატთა ხმების ორი მესამედით. გარდა ამისა, იმპიჩმენტის ინიცირება უნდა მოხდეს არა ნაკლებ, ვიდრე დეპუტატთა ერთი მესამედის სურვილის მიერ. აგრეთვე უნდა იყოს შექმნილი სახელმწიფო დუმას სპეციალური კომისია და უნდა არსებობდეს უკანასკნელის დასკვნა. ფედერაციის საბჭომ გადაწყვეტილება პრეზიდენტის იმპიჩმენტის ან გამართლების შესახებ უნდა მიიღოს არა უგვიანეს სამი თვისა დუმას მიერ ბრალდების წარდგენის დღიდან. თუ ამ ვადაში გადაწყვეტილება მიღებული არ არის, პრეზიდენტისთვის წაყენებული ბრალდებები უარყოფილად ითვლება.
იმპიჩმენტის მცდელობები 1993 წელს
თანამდებობიდან გადაყენების პირველი ორი მცდელობა მოხდა 1978 წლის კონსტიტუციის რედაქციის მიხედვით. ამ კონსტიტუციის თანახმად, რუსეთის ფედერაციის თანამდებობიდან გადაყენება შეიძლება, თუ უკანასკნელი დაარღვევს რუსეთის ფედერაციის კონსტიტუციას, რუსეთის ფედერაციის კანონებს ან მის მიერ დადებულ ფიცს. იმპიჩმენტის გადაწყვეტილების მიღება შეეძლო რუსეთის ფედერაციის სახალხო დეპუტატთა ყრილობას კონსტიტუციური სასამართლოს დადგენილების საფუძველზე. კვლავ, იმპიჩმენტისთვის საჭიროა ხმების ორი მესამედი. იმპიჩმენტის ინიციატივა უნდა მოდიოდეს ან ყრილობას, ან კიდევ რუსეთის ფედერაციის უზენაეს საბჭოს.
1993 წლის მარტი
1993 წლის მარტში რუსეთის ფედერაციის სახალხო დეპუტატთა ყრილობა ცდილობდა ელცინის გადაყენებას მისი 20 მარტის ტელემიმართვის გამო. იმპიჩმენტისთვის საჭირო იყო 699 ხმა, თუმცა, იმპიჩმენტს მხარი მხოლოდ 618-მა დეპუტატმა დაუჭირა. საბოლოო ჯამში, რეფერენდუმის შედეგად, როგორც პრეზიდენტმა, ისევე ყრილობამ შეინარჩუნა უფლებამოსილებანი.
1993 წლის სექტემბერი
1993 წლის სექტემბერში, მას შემდეგ, რაც ელცინმა №1400 ბრძანებით (რომელიც საკონსტიტუციო სასამართლომ უკანონოდ აღიარა) უბრძანა დეპუტატთა ყრილობას და უზენაეს საბჭოს, შეეწყვიტათ თავიანთი მოვალეობის შესრულება. საბჭომ, თავის მხრივ, მაშინდელი კონსტიტუციის 121-ე მუხლის თანახად, დაადგინა, რომ ელცინმა დაკარგა უფლებამოსილებანი ბრძანების ხელმოწერის დღიდან. საბჭოს მიერ მოწვეულმა დეპუტატთა ყრილობამ დაადასტურა ელცინის იმპიჩმენტის გადაწყვეტილება. მაგრამ, საბოლოო ჯამში, 1993 წლის სექტემბერ-ოქტომბრის მოვლენების შედეგად ელცინმა შეინარჩუნა ძალაუფლება და 1996 წელს იგი მეორე ვადაზეც აირჩიეს.
1999 წლის მცდელობა
ჩამოყალიბდა სახელმწიფო დუმას კომისია, რომელსაც სათავეში ვადიმ ფილიმონოვი ჩაუდგა.
არც ერთ ბრალდებაზე, დუმაში ვერ მოგროვდა იმპიჩმენტისთვის საჭირო 300 ხმა (თუმცა, მოგროვების შემთხვევაშიც, ჯერ საჭირო იყო ფედერაციის საბჭოს გადაწყვეტილებაც). სსრკ-ს დაშლაში ელცინი 239-მა დეპუტატმა ცნო დამნაშავედ, 1993 წლის მოვლენებში — 263-მმა, არმიის ჩამოშლაში — 241-მმა, ჩეჩნეთში ომის დაწყებაში — 283-მმა, რუსი ერის გენოციდში — 238-მა.
მომზადება
1998 წლის 19 მაისს, კომუნისტთა ფრაქციის სხდომაზე გადაწყდა იმპიჩმენტის პროცედურის დაწყება. მეორე დღეს, კომუნისტმა დეპუტატებმა შეაგროვეს პროცედურის დაწყების 177 მომხრის ხელმოწერა.
1998 წლის 19 ივნისს შეიქმნა სპეციალური კომისია. 29 ივნისს ჩატარდა კომისიის პირველი სხდომა. თებერვალში კომისიამ დაასრულა ხუთივე ბრალდების მომზადება და დოკუმენტები დუმას საბჭოს გადასცა.
1999 წლის 21 აპრილს დუმამ შეცვალა თავისი რეგლამენტი და მეტი კონკრეტიზაცია შეიტანა პროცედურაში. თანამდებობიდან ჩამოშორებაზე დეპუტატებს ხმის მიცემა ღიად, სასახელო ბიულეტენებით შეეძლოთ.
აღსანიშნავია, რომ დამთვლელმა კომისიამ 46 ბიულეტენი გაფუჭებულად გამოაცხადა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის პრეზიდენტები
კურეტურა
კურეტურა (Curătura) — სოფელი მოლდოვაში, შოლდენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 195 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 471 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შოლდენეშტის რაიონის სოფლები
ყარაქოლუხი
ყარაქოლუხი (Qarakolluq) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   219  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
კავთისხევის ნასახლარი და სამაროვნები
კავთისხევის ნასახლარი და სამაროვნები — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში, ცემენტის კარიერის ტერიტორიაზე, მესამე ქვის სატეხის აღმოსავლეთით, თარიღდება V-VIII საუკუნეებით.
ნასახლარზე აღმოჩნდა ქვევრები და სხვა ინვენტარი. ნასახლარიდან თხრილით გამოყოფილია მისივე თანადროული სამაროვანი, რომელიც წარმოდგენილია ქვაყუთებით. იქვე, მესამე ქვის სატეხის ჩრდილოეთით, II-III საუკუნეებით დათარიღებული მეორე სამაროვანია, სადაც დასტურდება ქვევრსამარხები. მოპოვებული მასალა ინახება კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ტლატელოლკოს ხელშეკრულება
ტლატელოლკოს ხელშეკრულება, ოფიციალურად ხელშეკრულება ბირთვული იარაღის აკრძალვის შესახებ ლათინურ ამერიკასა და კარიბის აუზში — მრავალმხრივი საერთაშორისო აქტი ლათინურ ამერიკასა და კარიბის აუზში ბირთვული იარაღისაგან თავისუფალი ზონის შექმნის შესახებ.
ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს 1967 წლის 14 თებერვალს მექსიკის დედაქალაქ მეხიკოს ტლატელოლკოს რაიონში, ლათინურ ამერიკასა და კარიბის ზღვის აუზის ქვეყნების ლიდერთა შეხვედრის დროს. ხელშეკრულება ძალაში ოფიციალურად შევიდა 1968 წლის 22 აპრილიდან.
ხელშეკრულების დადების მიზეზი გახდა 1962 წლის კარიბის კრიზისი. სწორედ ამიტომ მისი მთავარი მიზანი იყო უსაფრთხოების გარანტიები ბირთვული სახელმწიფოებიდან მომდინარე კონფლიქტების პერიოდში.
ხელშეკრულების მომზადებასა და ამოქმედებაში გადამწყვეტი როლი ითამაშა მექსიკის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ალფონსო რობლეს გარსიამ, რომელმაც სწორედ აღნიშნული საქმიანობისათის 1982 წელს მიიღი ნობელის პრემია მშვიდობის განმტკიცების დარგში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო ხელშეკრულებები
ოვერტონის ფანჯარა
ოვერტონის ფანჯარა — პოლიტიკური თეორია, რომელიც საზოგადოების მიერ იდეების მიმღებლობას „ფანჯრის“ ჭრილში განიხილავს. თეორიის მიხედვით პოლიტიკური იდეის სიცოცხლისუნარიანობა დამოკიდებულია უფრო მეტად იმაზე რამდენად ვარდება ის ამ ჩარჩოში, ვიდრე კონკრეტულად პოლიტიკოსის ქცევაზე. თეორიას სახელი საზოგადოებრივი პოლიტიკის მაკინაკის ცენტრის ყოფილი ხელმძღვანელისა და თეორიის ავტორის ჯოზეფ ოვერტონის (1960–2003) მიხედვით ეწოდება. ნებისმიერ მომენტში ფანჯარა მოიცავს საზოგადოებრივი კლიმატისთვის მისაღები პოლიტიკური თეორიების გარკვეულ რაოდენობას, რომლებიც შეუძლია პოლიტიკოსმა გამოიყონოს რისკის გარეშე, რომ მისი ნათქვამი ან საქციელი აღქმული იქნება როგორც რადიკალური ან რაიმე გამორჩენის მიზნით ჩადენილი.
თეორიის მიმოხილვა
ოვერტონმა მთავრობის ჩარევის "უფრო თავისუფალიდან" – "ნაკლებ თავისუფლამდე" ვერტიკალური სპექტრი აღწერა. იმის მიხედვით სპექტრი მოძრაობს თუ ფართოვდება, იდეა მოცემულ მომენტში შეიძლება გახდეს პოლიტიკურად მეტად ან ნაკლებად მისაღები. საზოგადოების მხრიდან იდეის მიმღებლობა უხეშად შემდეგ ნაირად გამოიყურება:
იმ სამთავრობო პოლიტიკის დამცველები, რომელიც არ ხვდება ჩარჩოში, ცდილობენ საზოგადოების ცნობიერება შეცვალონ ისე, რომ ოვერტონის ფანჯარა გაიზარდოს ან გადაადგილდეს. არსებული ან მსგავსი პოლიტიკის დამცველები ცდილობენ ფანჯრის მიღმა დარჩენილი იდეები იყოს საზოგადოებისთვის მიუღებელი.
ოვერტონის გარდაცვალების შემდეგ სცადეს ფანჯრის პრინციპი მოერგოთ წინასწარგანზრახული იდეების პოპულარიზაციაზე, განსაკუთრებით, შედარებით ნაკლებად უცნაური იდეების მისაღებად გარდაქმნაზე. სახეზე-კარის მეთოდით დარწმუნება არის ანალოგიური.
პოპულარულ კულტურაში
ნოველაში ბუმისდღე ოვერტონის ფანჯარა გამოყენებულია როგორც ამერიკაში სოციალური დაცვის რეფორმის საგანი. ტექნიკა გამოყენებულია "მოალისეობრივი გადასვლის" აგიტაციაში, რომელიც გარკვეულ ასაკში ბენეფიტებისთვის თვითმკვლელობას გულისხმობს. შედეგად სახელმწიფოს სოციალურ დაცვაზე ხარჯები შეუმცირდებოდა.
2010 წელს გლენ ბეკმა გამოსცა ნოველა ოვერტონის ფანჯარა.
ისტორიული პრეცედენტები
ოვერტონის ფანჯრის მსგავსი იდეა პირველად 1868 წელს გაჟღერდა ნოველაში პინეას ფინელი:
სქოლიო
კატეგორია:სოციალური ფსიქოლოგია
პარაგუასუ
პარაგუასუ (Paraguaçu) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 825 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალფენასის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ისირო
ისირო (Isiro) — ქალაქი ჩრდილოეთ კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში. ზემო უელეს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი.
2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობაა 182 900 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ქალაქები
მატაგორდის ოლქი
მატაგორდის ოლქი (Matagorda County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. ბეი-სიტი. შეიქმნა 1836 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
გოვენ ჭეიშვილი
გოვენ ჭეიშვილი (დ. 6 მაისი, 1940, ქუთაისი, — გ. 8 ივლისი, 2020, ბორჯომი — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი, საქართველოს დამსახურებული არტისტი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის დრამის ფაკულტეტის მუსიკალური განყოფილება (1970). 1967-1976 წლებში გამოდიოდა კ. მარჯანიშვილის სახელობის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სცენაზე. მოღვაწეობდა ესტრადაზე. 1964-1994 წლებში იყო ვასო აბაშიძის სახელობის მუსიკალური კომედიის თეატრის მსახიობი. 1996-2015 წლებში მუშაობდა ქუთაისის ლადო მესხიშვილის სახელობის თეატრში.
1969 წლიდან იღებდნენ კინოში. მთავარი როლები შეასრულა გ. პატარაიას ფილმებში „რეკორდი“ (1974, ხუტა) და „კუჩხი ბედინერი“ (1976, კოჩია). ასევე გადაღებულია ფილმებში „ნეილონის ნაძვის ხე“ (რეჟისორი რ. ესაძე, 1985), „ლალე“ (რეჟისორი რ. ლორთქიფანიძე, 1985), „დამშვიდობება“ (რეჟისორი ზ. თუთბერიძე, 1987), „კირილეს ოდისეა“ (რეჟისორი დ. ბათიაშვილი, 1985), „ლომა“ (რეჟისორი ბ. რაჭველიშვილი, 1987), „ჩემი ბოშები" (რეჟისორი ლ. გორდელაძე, 1987), „წითელი პატეფონი“ (დ. აბაშიძე, 1995), „სამოთხის გვრიტები“ (გ. ჩოხელი, 1997, ეფრემა), „მიჯაჭვული რაინდები“ (გ. ჩოხელი, 1999, ტოტია), „ჩემი ბედნირი ოჯახი“ (ნ. ექვთიმიშვილი, ს, გროსი, 2016) და სხვ.
გოვენ ჭეიშვილი გარდაიცვალა ბორჯომში, 2020 წლის 8 ივლისს. დაკრძალულია ქუთაისში, საფიჩხიის სასაფლაოზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები
კავთისხევის ნაციხარი
კავთისხევის ნაციხარი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში, ციხისუბანში. გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში ციხე ეკუთვნოდა თარხნიშვილებს. შემორჩენილია საძირკვლის ნაშთები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
პარატისი
პარატისი — ნასოფლარი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში. მდებარეობს სოფლიდან ექვსი კილომეტრის მანძილზე, მდინარე კავთურის მარცხენა ნაპირზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით.
ნასოფლარზე აღმოჩნდა ნასახლარები და თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
Olias of Sunhillow
კონცეფცია
Olias of Sunhillow არის პროგრესული როკის ჟანრის კონცეპტუალური ალბომი, რომელშიც მოთხრობილია უცხო რასის და მათი ახალ სამყაროში მიგრაციის შესახებ (რომელიც, თავის მხრივ, მოჰყვა ვულკანის ამოფრქვევას). ოლაიასი, მთავარი პერსონაჟი, არის „ტორფნარების ჭანჭრობებზე მოგზაურის“ არქიტექტორი. რანიარტი ამ ტრანსპორტის ნავიგატორია, ხოლო კოკუეიკი - მმართველი, რომელიც ამ მოგზაურობისთვის სანჰილოუს ოთხ ტომს აერთიანებს და მიუძღვება.
ჩაწერა
ალბომი რვა თვის განმავლობაში იწერებოდა, მაგრამ მთლიანად მომზადებას ორი წელი დასჭირდა. ანდერსონმა 100-ზე მეტ სიმღერას გადახედა, დაამატა სიმიანების, ორგანის, არფისა და პერკუსიის ელემენტები.
Yes-ში ვანგელისის გაწევრიანების მცდელობის შემდეგ ჩაწერილ Olias-ს მოჰყვა ხმები, თითქოს უკანასკნელზე ვანგელისი უკრავდა. ბევრი მსმენელი თვლის, რომ ასეთ ჟღერადობას Yes შეიძენდა, თუ მასში ბერძენი მუსიკოსი გაწევრიანდებოდა. თუმცა ანდერსონიც და ვანგელისიც უარყოფდნენ პირველის ამ პროექტში მონაწილეობას.
გამოცემულია ალბომის რამდენიმე ტირაჟი, მათ შორის 2006 წლის 28 თებერვალს აშშ-ში, Wounded Bird Records-ის მიერ. 2014 წლის იანვარში SACD ფორმატში იგი Audio Fidelity-მ გამოუშვა.
გარეკანი
ალბომის გარეკანის კონცეფცია შთაგონებული იყო როჯერ დინის მიერ Yes-ის Fragile-ისთვის შექმნილი დიზაინით, რომელზეც მომცრო პლანეტა იმსხვრევა და კოსმოსში მიფრინავს ხომალდი. Fragile-თან კიდევ ერთი კავშირია ორივე ალბომში შეტანილი მრავალვოკალიანი კომპოზიციები, ანდერსონის შესრულებით. ჯონის თქმით, ალბომის ეპიკური მასშტაბები შთაგონებული იყო ჯ.რ.რ. ტოლკინისა და ვერა სტენლი ოლდერის ნაშრომებით.
ალბომის გარეკანზე გამოყენებული ნახატები დევიდ ფერბრაზერ როუს ეკუთვნის.
შეფასებები
Olias of Sunhillow ითვლება ანდერსონის ერთ-ერთ აღიარებულ ჩანაწერად. გამოსვლისას იგი ბრიტანეთის ჩარტში მე-8 პოზიციამდე, ხოლო აშშ-ში - #47-მდე ავიდა.
გაგრძელება
2004 წელს ჯონმა სცადა ალბომის გაგრძელების ჩასაწერად მუსიკოსების თავმოყრა. პროექტი მან აღწერა, როგორც "ოლიასთან დაბრუნება". 2006 წელს, დაახლოებით მაშინ, როდესაც Olias of Sunhillow ხელახლა გამოიცა, ანდერსონმა განაცხადა გაგრძელების, The Songs of Zamran: Son of Olias-ის გამოცემის შესახებ. 2008 წლის ბოლოს Myspace გვერდზე მან გამოაქვეყნა ინფორმაცია, რომ იმედოვნებდა ალბომის მალე დასრულებას.
Rockline-თან 2011 წლის 20 ივლისის ინტერვიუში ჯონს გაგრძელების შესახებ ჰკითხეს. მან განაცხადა, რომ Zamran-ის პირველი ფრაგმენტების დასრულებას ერთ წელიწადში იმედოვნებდა. 2012 წლის ბოლოს გააქტიურდა საიტი Zamran Experience, რომელზეც ალბომის მცირე ნაწყვეტი ჟღერდა. საიტზე მითითებულია, რომ ეს არის "ინტერაქტიული აუდიო-ვიზუალური ალბომი".
მარია ტერეზა ესპანელი (1882-1912)
მარია ტერეზა ესპანელი (María Teresa de España; დ. 12 ნოემბერი, 1882 — გ. 23 სექტემბერი, 1912) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ესპანეთის მეფე ალფონსო XII-ისა და დედოფალ მარია კრისტინა ავსტრიელის შუათანა ასული. ბავარიის პრინცესა 1906-12 წლებში როგორც ფერდინანდ ბავარიელის მეუღლე.
Olias of Sunhillow
პოპულარულ კულტურაში
2008 წელს სიმღერა ალბომიდან, "Flight of the Moorglade", მოხვდა სერიალის Rob and Big მესამე სეზონის ეპიზოდში "Mini-horse Rode Trip".
მარია ტერეზა ესპანელი (1882-1912)
ბიოგრაფია
მინი|მარცხნივ|მარია ტერეზა და მისი ქმარი, ფერდინანდ ბავარიელი 1910 წელს თავიანთ ვაჟ ლუის ალფონსოსთან ერთად მარია ტერეზა დაიბადა 1882 წლის 12 ნოემბერს მადრიდის სამეფო სასახლეში. იგი იყო ესპანეთის მეფე ალფონსო XII-ისა და მისი მეორე ცოლის, დედოფალ მარია კრისტინა ავსტრიელის მეორე ქალიშვილი.
Olias of Sunhillow
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - ჯონ ანდერსონი.
მარია ტერეზა ესპანელი (1882-1912)
ბიოგრაფია
1906 წლის 12 იანვარს მადრიდის სამეფო სასახლეში მარია ტერეზა დაქორწინდა გერმანელ პრინც ფერდინანდ ბავარიელზე, რომელიც მარია ტერეზას მამიდაშვილი და ასევე ესპანეთის დედოფალ ისაბელ II-ის შვილიშვილი იყო. ამ ქორწინების შემდეგ ფერდინანდს ესპანეთის ინფანტის წოდება მიენიჭა და მარია ტერეზასთან ერთად ესპანეთის სამეფო კარზე დასახლდა, რის გამოც 1914 წელს მას ბავარიის სამეფო ტახტის მემკვიდრეობის უფლება ჩამოერთვა.
Olias of Sunhillow
გრამფირფიტა
მხარე 1 Sound Out the Galleon Olias (To Build the Moorglade) Naon Transic Tö მხარე 2 Chords Song of Search
მარია ტერეზა ესპანელი (1882-1912)
ბიოგრაფია
დონა მარია ტერეზა ესპანელი გარდაიცვალა 1912 წლის 23 სექტემბერს, 29 წლის ასაკში, მადრიდში. მას თავისი მეოთხე მშობიარობის შემდეგ ებოლია შეეყარა და მანვე შეიწირა. მისმა ძმამ, მეფე ალფონსო XIII-მ იგი ესკორიალის სამეფო აკლდამაში დაკრძალა. მისი გარდაცვალებიდან რამდენიმე წელიწადში მისი ქმარი ფერდინანდი მეორედ დაქორწინდა ესპანელ დიდგვაროვან ქალზე, მარია ლუისა დე სილვა ი ფერნანდესზე, თუმცა მასთან შვილები არ ჰყოლია.
Olias of Sunhillow
8-ტრეკიანი კარტრიჯი
Sound Out the Galleon Olias (To Build the Moorglade) Naon Transic Tö Chords Song of Search (Part 1)
მარია ტერეზა ესპანელი (1882-1912)
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 12 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1912 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის ინფანტები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები კატეგორია:ესკორიალის ინფანტების პანთეონში დაკრძალულები
Olias of Sunhillow
სქოლიო
კატეგორია:1976 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:პროგრესული როკ-ალბომები კატეგორია:კონცეპტუალური ალბომები კატეგორია:ჯონ ანდერსონის ალბომები კატეგორია:Atlantic Records-ის ალბომები
ტრანს-ანატოლიური მილსადენი
მინი|300პქ|TANAP-ის რუკა (აღნიშნულია წითლად) ტრანს-ანატოლიური მილსადენი (Trans-Anatolian Natural Gas Pipeline, შემოკლებით TANAP, (Trans-Anadolu Doğalgaz Boru Hattı) — მილსადენი, რომელიც აზერბაიჯანიდან საქართველოსა და თურქეთის გავლით გადის. მისი გაგრძელება იქნება ტრანს-ადრიატიკული მილსადენი.
TANAP-ის მილსადენი ითვალისწინებს გაზის ტრანსპორტირებას „შაჰ-დენიზის“ საბადოდან საქართველო-თურქეთის საზღვრიდან თურქეთის დასავლეთით. მისი მშენებლობა ფორმალურად 2015 წლის მარტში დაიწყო. 2019 წლისთვის იგეგმება გაზის მიწოდება საბერძნეთის საზღვარზე.
მილსადენის მაქსიმალური სიმაღლე ზღვის დონიდან 2,700 მეტრია, ხოლო სიგრძე 1804 კმ-ია.
ისტორია
პროექტის იდეა პირველად გაჟღერდა 2011 წლის ნოემბერში, სტამბოლში ორგანიზებული მესამე შავი ზღვის ენერგეტიკისა და ეკონომიკის ფორუმზე. ამავე წლის დეკემბერში თურქეთისა და აზერბაიჯანის მთავრობებმა ხელი მოაწერეს ურთიერთგაგების მემორანდუმს მილსადენის განვითარების შესახებ. 2012 წელს აზერბაიჯანის ეროვნული ნავთობის კომპანიამ განაცხადა ტექნიკურ-ეკონომიკურ კვლევებზე მუშაობის შესახებ. 2012 წლის 26 ივნისს სტამბოლში ხელი მოეწერა მილსადენის მთავარ სამთავრობათაშორისო შეთანხმებას. 2015 წელს ყარსში საქართველოს პრეზიდენტი გიორგი მარგველაშვილი აზერბაიჯანისა და თურქეთის პირველ პირებთან ერთად საძირკველი ჩაუყარეს პროექტის ამოქმედებას.
2018 წლის 12 ივნისს თურქეთის ქალაქ ესქიშეჰირში შედგა ტრანს-ანატოლიური მილსადენის გახსნის ცერემონია. მასში მონაწილეობდნენ თურქეთისა და აზერბაიჯანის პრეზიდენტები, რეჯეფ თაიფ ერდოღანი და ილჰამ ალიევი. გახსნის ცერემონიას ესწრებოდნენ უკრაინის პრეზიდენტი პეტრო პოროშენკო, სერბეთის პრეზიდენტი ალექსანდრ ვუჩიჩი. საქართველოს მხრიდან ცერემონიის გახსნას დაესწრო საქართველოს ელჩი თურქეთში ირაკლი კოპტალაძე .აზერბაიჯანის ნავთობკომპანიის ხელმძღვანელი როვნაგ აბდულაევი, თურქეთის ენერგეტიკისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრი ბარატ ალბაირაკი, ბულგარეთის პრემიერ მინისტრი ბოიკო ბორისოვი, BP-ს გენერალური დირექტორი რობერტ დადლი.
აღწერა
პროექტის ღირებულება შეადგენს 10 მილიარდ ამერიკულ დოლარს. . წლიურად TANAP-ის მილსადენი 16 მლრდ კუბურ მეტრ ბუნებრივ აირს გაატარებს. პირველ ეტაპზე მოცემული 16 მლრდ კუბური მეტრიდან, ექვსი მლრდ კუბური მეტრი განკუთვნილია თურქეთის შიდა გამოყენებისათვის, ხოლო ათი მლრდ კუბური მეტრი ევროპაში მიწოდებისთვის. მომავალში დაგეგმილია გამტარუნარიანობის გაზრდა 2023 წლისთვის 23 მილიარდი კუბური მეტრით, 2026 წლამდე კი 31 მილიარდი კუბური მეტრით და საბოლოო ეტაპზე 60 მილიარდი კუბური მეტრით გაზრდა, რათა განხორციელდეს დამატებით გაზის მიწოდება აზერბაიჯანიდან და ტრანსკასპიური გაზსადენის გაყვანის შემთხვევაში კი თურქმენეთიდან.
აქციონერები
ტრანს-ანატოლიური მილსადენის პროექტის აქციონერებია — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო ნავთობის კომპანია - SOCAR (80 %), თურქეთის მილსადენების სახელმწიფო კომპანია — „BOTAŞ “(15 %), თურქეთის ნავთობის კორპორაცია — „TPAO“ (5 %) და British Petroleum (BP) (12 %).
სქოლიო
კატეგორია:მილსადენები
ყარაყაია (ისმაილი)
ყარაყაია (Qaraqaya) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   667  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
პეტრე I-ის სახლი (ნიჟნი-ნოვგოროდი)
პეტრე I-ის სახლი (Домик Петра I) — ღირსშესანიშნაობა ნიჟნი-ნოვოგორდში. მდებარეობს თანამედროვე პოჩაინის ქუჩაზე (სახლი 27).
ისტორია
შენობა ააშენეს XVII საუკუნეში. ადგილობრივი გადმოცემის მიხედვით, ამ სახლში იმპერატორი პეტრე I ორჯერ შეჩერებულა: პირველად 1695 წელს აზოვის ლაშქრობის წინ, ხოლო მეორედ - 1722 წელს, როდესაც მიემგზავრებოდა ნიჟნი-ნოვგოროდში კუზმა მინინის საფლავის მოსანახულებლად.
თავდაპირველად სახლი ეკუთვნოდა ვაჭარ ჩატიგინს, რის გამოც სახლის მეორე სახელწოდებაა ჩატიგინის სახლი. XVIII საუკუნეში ვაჭარ დოკუკინების კუთვნილებაა, 1765 წელს მიხაილ დოკუკინის ქვრივის ირინა პეტრეს ასულს ეკუთვნის. შემდეგ პერიოდში სახლის მფლობელები არაერთხელ შეიცვალა. XIX საუკუნეში შენობა ძლიერ მოძველდა და გამოიყენებოდა როგორც ღამის გასათენებელი სახლი. 1888 წელს სახლი შეიძინა ნიჟნი-ნოვგოროდის სამეცნიერო არქივმა, რათა მასში განეთავსებინა ისტორიული მასალები.
2008 წლის 6 მარტს ნიჟნი-ნოვგოროდის მთავრობამ ჩატიგინის სახლის საზღვრები აღიარა კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლად.
ბარი „პეტრე I-ის სახლი“
1996-2005 წლებში პეტრე I-ის სახლის სარდაფში განთავსებული იყო ამავე სახელწოდების პაბი, საკონცერტო მოედნით, რომელიც გათვლილი იყო ნიჟნი-ნოვგოროდელი მუსიკოსებისათვის. „მცირე სცენა“ ადგილს უთმობდა როკ-ჯგუფებს, რომელთა უმეტესობაც შემდეგ ცნობილი გახდნენ. აქ გამოდიოდნენ: „ДНК “, „Не Нашего мира“ (შემდეგ „Uma2rmaH “), ალექსი ხრინოვი, „40 градусов “, Shannon, The Racoons, The Dartz (სანქტ-პეტერბურგი), Puck & Piper (მოსკოვი), „Мата Хари“ (ძერჟინსკი).
2005 წლის ივნისში ქალაქის ადმინისტრაციამ იჯარა აღარ გაუხანგრძლივა მფლობელებს და აუკრძალა მსგავსი აქტივობები ისტორიულ ნაგებობაში. ამჟამად ნაგებობა ნახევრადდანგრეულ მდგომარეობაში იმყოფება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ღირსშესანიშნაობები
საპონელა
საპონელა (Anagallis arvensis L, Anagallis coerulea Schreb.) — ცნობილია, ასევე, როგორც საპოვნელა, ბუჟუჟა, ხელბუჟუჟა, ხელსაბანი. ერთწლიანი ბალახოვანი მცენარე, ფურისულასებრთა ოჯახისა.
გავრცელების თავდაპირველი არეალი არის ევროპა, დასავლეთი აზია და ჩრდილოეთი აფრიკა, თუმცა, ამჟამად გავრცელებულია მთელ მსოფლიოში. ყვავის ნარინჯისფერი, წითელი ან ლურჯი ყვავილებით გაზაფხულიდან შემოდგომამდე. მცენარე შხამიანია, შეიცავს დიდი რაოდენობით საპონინებს.
მხატვრულ ლიტერატურაში
საქართველოში პოპულარულია პოეტ მარიკა ბარათაშვილის ლექსი „საპოვნელა“ და ამ ლექსზე შექმნილი სიმღერა (მუსიკა: არჩილ კერესელიძე). 1905 წელს გამოქვეყნდა ემა ორცის სათავგადასავლო რომანი, ხოლო მოგვიანებით კი პიესა “Scarlet Pimpernel“, სადაც ეს ყვავილი წარმოადგენს მთავარი გმირის სიმბოლოს.
სქოლიო
კატეგორია:ფურისულასებრნი
პოსუ-ფუნდუ
პოსუ-ფუნდუ (Poço Fundo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1435 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალფენასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 959 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 33.65 კმ²-ზე. ფართობი 474 244 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ველურ პირობებში (ფილმი)
ველურ პირობებში (Into the Wild) — 2007 წლის ამერიკული ბიოგრაფიულ-სათავგადასავლო დრამა. სცენარის ავტორი და რეჟისორია შონ პენი. დაფუძნებულია ჯონ კრაკაუერის ამავე სახელწოდების ბიოგრაფიულ წიგნზე. ფილმი გადმოსცემს ამერიკელი მოხეტიალის, კრისტოფერ მაკ-კენდლესის ცხოვრებას. მთავარ როლებში თამაშობენ ამილ ჰირში, მარშა გეი ჰარდენი, უილიამ ჰარტი, კრისტენ სტიუარტი და სხვ.
ნიზამი განჯევის ძეგლი (სანქტ-პეტერბურგი)
ნიზამი განჯევის ძეგლი (Памятник Низами Гянджеви) — სპარსული პოეზიის კლასიკოსის, განჯის მაცხოვრებელ, ნიზამი განჯევის ძეგლი სანქტ-პეტერბურგში, კამენოოსტროვსკის გამზირზე 25-ე და 27-ე სახლებს შორის.
თავდაპირველად ქანდაკება აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოში იდგა, შემდეგ კი მონუმენტი აზერბაიჯანისგან საჩუქრად გადაეცა სანქტ-პეტერბურგს, ქალაქის დაარსების 300 წლისთავთან დაკავშირებით. ნაგებობა შექმნილია გერუშ ბობაევის, აზერბაიჯანელი მოქანდაკის მიერ, რომელმაც დაამთავრა სანქტ-პეტერბურგის ხელოვნების და ინდუსტრიის აკადემია. ფელიქს რომანოვსკი, რუსეთის ფედერაციის დამსახურებული მოღვაწე კი კვარცხლბეკის პროექტის იდეის ავტორი იყო. კვარცხლბეკი შეიქმნა „კომბინატ-სკულპტურაში“, პეტერბურგის საწარმოში. მონუმენტის საზეიმო გახსნის ცერემონიალში მონაწილეობა მიიღეს რუსეთის ფედერაციის პრეზიდენტმა ვლადიმერ პუტინმა და ჰეიდარ ალიევმა, იმჟამინდელ აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა.
არქიტექტურა
ბრინჯაოს 5-მეტრიანი პოეტის მონუმენტი, აღმოსავლურ სტილშია შესრულებული. ნიზამი განჯევის ფიგურა თაღის ქვეშ, სკამზე ზის, გამოსახულია ტრადიციული აღმოსავლური ჩაცმულობით და ხელში უჭირავს წიგნი. კვარცხლბეკზე კი აზერბაიჯანულ ენაზე ამოტვიფრულია სიტყვები „ნიზამი განჯევი“ (აზერბაიჯანულად: Nizami Gəncəvi)
სქოლიო
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ძეგლები
კუშელეუკა
კუშელეუკა (Cuşelăuca) — სოფელი მოლდოვაში, შოლდენეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 241 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 80 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შოლდენეშტის რაიონის სოფლები
ყარაბაღის ხანების სასახლე
ყარაბაღის ხანების სასახლე (Qarabağ xanlarının sarayı), ფანაჰალი ხანის სასახლე — სასახლე, რომელიც განლაგებული იყო ქალაქ შუშის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. იგი მიეკუთვნებოდა აზერბაიჯანის XVIII—XIX საუკუნეების მაღალმხატვრულ სასახლეთა რიცხვს. დღესდღეობით იგი დანგრეულია.
სასახლე შედგებოდა ორ სართულად განლაგებული უამრავი ოთახისგან და T-ს ფორმის დიდი საზეიმო დარბაზისგან, რომელიც ამ სასახლის ცენტრალურ კომპოზიციას წარმოადგენდა. დარბაზი გამოყოფილი იყო კოლოსალური ასაწევი ფანჯრებით - შებექეს სტილში (ეს სტილი ფართოდ იყო გავრცელებული საცხოვრებელ და კულტურულ მშენებლობაში დღევანდელი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე XVIII—XIX საუკუნეებში).
ისტორია
აზერბაიჯანის ფეოდალური პერიოდის ციხე-ქალაქებისთვის დამახასიათებელია ციხეები, სადაც ხანის სასახლეა განთავსებული. ეს ციხეები წარმოადგენდნენ სახანოების დედაქალაქებს. ეს ნაგებობები უზრუნველყოფდნენ მმართველისა და მისი ოჯახის საცხოვრებელს, უსაფრთხოებასა და საქმიანობას. ჩვეულებრივ, ფეოდალური ქალაქების მშენებლობა მმართველის ციხის აგებით იწყებოდა. იმის გამო, რომ ტერიტორია, სადაც შუშის ციხე მდებარეობს, უნიკალური სტრატეგიული თავისებურებით გამოირჩევა, ციხის შიგნით არსებული სიმაგრეების მშენებლობა, მათ შორის ფანაჰალი ხანის ციხე, შუშის ციხის მშენებლობასთან ერთად დაიწყო. პრაქტიკულად საკმარისი იყო უსაფრთხოებისთვის მხოლოდ შუშის ზეგნის ჩრდილოეთით გამაგრებულიყო ციხის კედლები.
ყარაბაღელი ისტორიკოსის ბაჰარლის ცნობით, შუშის ციხის მშენებლობა ფერდობის აღმოსავლეთი ნაწილიდან დაიწყო. ე.ავალოვი აღნიშნავს, რომ ამ ინფორმაციას შუშის გეგმაც ადასტურებს. მისი თქმით, გეგმა შემუშავებულია XIX საუკუნის პირველ ნახევარში. გეგმის მიხედვით, ციხეები შიგნით სასახლეებით ძირითადად შუშის ციხის აღმოსავლეთ მხარეს, ბუნებრივ ბორცვებზე ან ციცაბო კლდეების კიდეზე იყო განთავსებული. ეს ციხეები, რომლებიც ასრულებენ არქიტექტურული დომინანტის როლს, ქმნიან ჰარმონიას ქალაქის ბუნებრივ ლანდშაფტთან. შუშის ციხეში აშენებული ციხეებიდან მხოლოდ ორმა მოაღწია ჩვენს დრომდე კარგ მდგომარეობაში, მათგან ერთია ყარაბოიუქ ჰანიმის ციხე, რომელიც მდებარეობს ციხის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მხარეს, ხოლო მეორე არის ფანაჰალი ხანის ციხე, რომელიც დგას კლდის პირას.
სქოლიო
კატეგორია:მთიანი ყარაბაღი კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
გიორგი ზუმბაძე
გიორგი ზუმბაძე (დ. 28 ნოემბერი, 1964, თბილისი) — ქართველი დიპლომატი, მუსიკოსი, პოლიტიკოსი.
1988 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორია. 1987-1990 წლებში იყო გუნდის რეგენტი. საქართველოს რესპუბლიკის სახელმწიფო საბჭოს რწმუნებული მესხეთ-ჯავახეთში. 1992-1993 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. 1993-1995 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის საგანგებო და სრულუფლებიანი დესპანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო კონსერვატორიის კურსდამთავრებულები
გურამ სოსელია
გურამ სოსელია (დ. 4 აგვისტო, 1935, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, მეცნიერი, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1958 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი და მიენიჭა ინჟინერ-მშენებლის კვალიფიკაცია.
1958-1963 წლებში მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „საქტყემრეწველპროექტში“ საგზაო ტოპოგრაფიული განყოფილების ინჟინრად. 1963-1972 წლებში იყო მანქანათმცოდნეობის ინსტიტუტის უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1972-2007 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის კირიაკ ზავრიევის სახელობის სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის სამეცნიერო-კვლევით ინსტიტუტში მეცნიერ-თანამშრომლად და უფროს მეცნიერ-თანამშრომლად. 1965-1973 წლებში პარალელურად, შეთავსებით კითხულობდა ლექციებს თბილისის პოლიტექნიკურ ტექნიკუმში „მასალათა გამძლეობის“ კურსის პროგრამით. დაიცვა საკანდიდატო დისერტაცია და მიენიჭა ტექნიკურ მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხი 1977 წელს. 1974-1999 წლებში შეთავსებით ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის თვითმფრინავმშენებლობის ფაკულტეტზე (შემდგომ საავიაციო ინსტიტუტი), მიჰყავდა საგანი „საფრენი აპარატების სიმტკიცე და საიმედობა“, პედაგოგ-დოცენტის სტატუსით. 1982-2006 წლებში იყო სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის სამეცნიერო საბჭოს წევრი. გამოქვეყნებული აქვს 23 სამეცნიერო ნაშრომი, რომლებიც ეხებოდა კომპოზიტური მასალების მექანიკური მახასიათებლების კვლევას სტატიკური და დინამიკური ზემოქმედებისას, სტატისტიკურ ასპექტში, რაც გულისხმობს სიმტკიცისა და ხანგამძლეობის ფუნქციათა კვლევას. 1971-1987 წლებში ხელმძღვანელობდა სახელშეკრულებო თემებს, საავიაციო მრეწველობაში კონსტრუქციული კომპოზიტური მასალების დანერგვასთან დაკავშირებით, საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის ინსტიტუტსა და მოსკოვის საავიაციო მასალებისა და მანაქანათმშენებლობის ინსტიტუტებს შორის გაფორმებული ხელშეკრულების საფუძველზე. 1989-1991 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის საქველმოქმედო სამშენებლო რაზმ „აკადემიის“ კოორდინატორი, რომელმაც დიდი დახმარება გაუწია აჭარის სტიქიით დაზარალებულ და საჩხერის რაიონის მიწისძვრით დაზარალებულ მოსახლეობას. ასევე იყო საქველმოქმედო საზოგადოება „სამცხე-ჯავახეთის“ თავმჯდომარის მოადგილე, აგრეთვე საზოგადოება „მემორიალის“ გამგეობის წევრი და თავმჯდომარე (1992-2018 წლები). მრავალწლიანი სამეცნიერო-პედაგოგიური და საზოგადოებრივი მოღვაწეობისა და დამსახურებისათვის მიღებული აქვს საუწყებო ჯილდოები და საპატიო სიგელები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები (1958)
ყარავალი (ისმაილი)
ყარავალი (Qaravəlli) — სოფელი აზერბაიჯანში, მთიანი შირვანის რეგიონის   ისმაილის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისმაილის რაიონის სოფლები
გია ბენაშვილი
გიორგი (გია) ბენაშვილი (დ. 30 სექტემბერი, 1964, თბილისი) — ქართველი ინჟინერი, იურისტი, პოლიტიკოსი.
1986 წელს დაამთავრა ვ. ი. ლენინის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი და თბილისის იურიდიული ინსტიტუტი.
1986-1988 წლებში საწარმოო გაერთიანება „ანალიტხელსაწოს“ უფროსი ინჟინერი; 1988-1991 წლებში სსრ უშიშროების კომიტეტის ოპერთანამშრომელი; 1991-1992 წლებში სრ უშიშროების სამინისტროს უფროსი ოპერრწმუნებული; 1992-1993 წლებში საინფორმაციო-სადაზვერვო სამსახურის უფროსი ოპერრწმუნებული; 1993-1994 წლებში საქართველოს უშიშროების სამსახურის უფროსი ოპერრწმუნებული; 1994-1996 წლებში საქართველოს სამთავრობო დაცვის სამსახურის ცვლის უფროსი; 1996-1998 წლებში საქართველოს პრეზიდენტის ოპერსამსახურის სამსახურის უფროსი; 1998-2003 წლებში სახელმწიფო დაცვის სპეცსამსახურის უფროსის მოადგილე; 2003-2005 წლებში საბაჟო დეპარტამენტის თავმჯდომარის მოადგილე; 2005-2007 წლებში ფინანსთა სამინისტროს გენერალური ინსპექციის უფროსი; 2007-2008 წლებში შპს „კალა-კაპიტალის“ უსაფრთხოების სამსახურის ხელმძღვანელი; 2008-2009 წლებში შპს „ყაზტრანსგაზის“ უსაფრთხოების სამსახურის ხელმძღვანელი; 2009-2013 წლებში შპს „რომპეტროლის“ უსაფრთხოების სამსახურის ხელმძღვანელი; 2013-2014 წლებში შპს „ყაზტრანსგაზის“ უსაფრთხოების სამსახურის ხელმძღვანელი; 2014-2015 წლებში შპს „ყაზტრანსგაზ-თბილისის“ სპეცმმართველი; 2015-2016 წლებში გაზის ტრანსპორტირების კომპანიის გენერალური დირექტორი; 2016 წელს შპს „ყაზტრანსგაზი-თბილისის“ სპეციალური მმართველი.
2016–2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, ფრაქცია „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“. 2020 წლიდან არის საქართველოს მე-10 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
მევერიკის ოლქი
მევერიკის ოლქი (Maverick County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. იგლ-პასი. შეიქმნა 1856 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ასიმილაცია (ენათმეცნიერება)
ასიმილაცია, დამსგავსება — სიტყვაში ბგერის ისე შეცვლა, რომ იგი ემსგავსება იმავე სიტყვის სხვა ბგერას. მაგალითად:
არსებობს ასიმილაციის რამდენიმე სახე: მანძილის მიხედვით არსებობს კონტაქტური (უშუალო მეზობლობაში) და დისტანციური (დაშორებული მანძილით) ბგერათასიმილაცია. ხოლო მიმართულებების მიხედვით ასიმილაცია ორგვარია, პროგრესიული და რეგრესიული. პირველის დამსგავსებას მეორესთან რეგრესიული ასიმილაცია ეწოდება, რეგრესიული ასიმილაცია შესაძლოა იყოს სრული ან ნაწილობრივი. ასიმილაცია პროგრესიულია, იმ შემთხვევაში როდესაც იგი მიმართულია სიტყვის დასაწყისისკენ.
არსებობს ასიმილაციის საწინააღმდეგო ფონეტიკური მოვლენა – დისიმილაცია, ანუ განმსგავსება. ასიმილაციის მსგავსად, დისიმილაციაც შეიძლება იყოს პროგრესული და რეგრესული, კონტაქტურიც და დისტანციურიც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ენა კატეგორია:გრამატიკა კატეგორია:ფონეტიკური პროცესები
კავთისხევის პირველი სამაროვანი
კავთისხევის პირველი სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ კავთისხევში, მდინარე კავთურის მარჯვენა ნაპირზე, ხვედრულიანთ უბნის აღმოსავლეთით, კაციაშვილების ეზოს ახლოს. თარიღდება ძვ. წ. XIII-XII საუკუნეებით. მიწის სამუშაოების დროს აღმოჩნდა თიხის ჭურჭელი. დაკრძალვის წესი გაურკვეველია. მოპოვებული მასალა ინახება კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
გერმანე ნაფეტვარიძე
გერმანე პავლეს ძე ნაფეტვარიძე (დ. 27 აგვისტო, 1882, ტობანიერი, ქუთაისის მაზრა — გ. 1938) — ქართველი რევოლუციონერი, ბუღალტერი.
მოღვაწეობდა ტფილისის ბოლშევიკების ლიტერატურულ ბიუროში, შინამოსამსახურეთა პროფკავშირში, თანამშრომლობდა გაზეთ „ახალ დროებაში “.
1909 წელს მისი ხელმძღვანელობით ტფილისში, ეკლესიის აღმართის 8 ნომერში (ამჟამინდელი დავითაშვილის ქ. 8) მოეწყო არალეგალური სტამბა. მასთან ერთად სტამბის შექმნაში მონაწილეობდნენ პეტრე არველაძე, ვალოდია კოპალეიშვილი, პარმენ საბაშვილი, ილარიონ მგელაძე და მანასე გოგუაძე. სტამბაში იბეჭდებოდა პროკლამაციები და გაზეთი „ტიფლისკი პროლეტარი“, რომლისთვისაც მეთაური წერილი იოსებ ჯუღაშვილმა დაწერა. 1913 წელს გერმანე აირჩიეს თბილისის ბოლშევიკური კომიტეტის წევრად. 1914-1921 წლებში დასავლეთ საქართველოში დააარსა სამომხმარებლო კოოპერაციის კავშირები. მუშაობდა სამტრედიის ბოლშევიკურ ორგანიზაციაში და აქტიურად იბრძოდა მენშევიკური მთავრობის წინააღმდეგ. საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ სხვადასხვა საპასუხიმსგებლო თანამდებობებზე მუშაობდა.
1937 წელს გერმანე მოჰყვა დიდი წმენდის მსხვერპლთა შორის, 29 სექტემბრის გადაწყვეტილებით კონტრევოლუციური საქმიანობის გამო მიესაჯა სასჯელის უმაღლესი ზომა, დახვრეტა, რომელიც შესრულდა 1938 წელს.
გერმანეს ვაჟი იყო შიო ნაფეტვარიძე, ცნობილი ქართველი ინჟინერი და მეცნიერი სამშენებლო მექანიკისა და სეისმომედეგობის დარგში, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედიის სარედაქციო კოლეგიის წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 1882
სერანია
სერანია (Serrania) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 895 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალფენასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 542 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 36.04 კმ²-ზე. ფართობი 209 270 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გრაკლის ყორღანული ველი
გრაკლის ყორღანული ველი — არქეოლოგიური ძეგლი კასპის მუნიციპალიტეტის სოფელ გრაკალში, აშურიანის ველის დასავლეთ ბოლოში, მდინარე მტკვრის მარცხენა ტერასაზე. თარიღდება შუა ბრინჯაოდან, გვიანდელ ბრინჯაოზე გარდამავლი ხანით. 1965 წელს, გათხარა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის, ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ზ. შატბერდაშვილი). გაითხარა რამდენიმე სხვადასხვა ზომის (დიამეტრი 10-20 მეტრი) ყორღანი. ზოგ მათგანს ირგვლივ ნატეხი ქვა აქვს შემოწყობილი. პირველი ყორღანი მდებარეობს სოფლის მიდამოებში. თარიღდება ძვ. წ. ll ათასწლეულის l ნახევრით. წარმოადგენს დაბალ, კონუსის მოყვანილობის რიყის ქვის ყრილს, რომლის დასაკრძალავი ორმოს (2,1x1,9x2 მეტრი) იატაკი ორ საფეხურადაა მოწყობილი. სამარხში აღმოჩნდა სხვადასხვა ზომისა და ფორმის, ძირითადად სადა, შავად გამომწვარი გაპრიალებული თიხის ჭურჭელი (23 ცალი). ზოგ შავ ჭურჭელს აგურისფერი სარჩული აქვს. გამოირჩევა სამი ორნამენტიანი ჭურჭელი შემკული კოპებით, სავარცხლისკბილისებრი ნაჭდევითა და ნაპრიალები სახეებით. აღმოღნდა აგრეთვე ჯიხვის მთლიანი ჩონჩხი, რომელსაც თავთან ედო ობსიდიანის მოზრდილი მოზრდილი უფორმო ანატკეცი -- შესაწირავი საქონლის დასაკლავი რიტუალური „დანა“ (ინახება კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში). მეორე, მესამე და მეოთხე ყორღანი დაბალი კონუსის ფორმის ქვაყრილებია, რომლებსაც ირგვლივ (დიამეტრი 10-15 მეტრი) ცალპირად შემოწყობილი აქვთ ნატეხი ქვები. სამარხი ორმოები ოთხი ტიპისაა. სამარხებში აღმოჩნდა ე. წ. ბაიბურთის ტიპის მსგავსი კერამიკული მასალა (ინახება კასპის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში).
ლიტერატურა
კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
საჭადრაკო ოლიმპიადა 2014
41-ე საჭადრაკო ოლიმპიადა — ჭადრაკის საერთაშორისო ფედერაციის მიერ ორგანიზებული საჭადრაკო ოლიმპიადა, რომელიც ნორვეგიის ქალაქ ტრომსეში ჩატარდა 2014 წლის 1 - 14 აგვისტოს. მინიატიურა|41-ე საჭადრაკო ოლიმპიადის ოფიციალური ლოგო ტურნირში მონაწილეობა მიიღო მოქმედმა მსოფლიო ჩემპიონმა მაგნუს კარლსენმა, ფიდე-ს იმდროინდელ რეიტინგში მყოფმა ათიდან ცხრა წამყვანმა მოჭადრაკემ და ოთხმა ყოფილმა მსოფლიო ჩემპიონმა. ყოფილი მსოფლიო ჩემპიონი ვიშვანათან ანანდი იყო პირველი ათეულის ერთადერთი მოჭადრაკე, რომელმაც ოლიმპიადაში მონაწილეობა არ მიიღო.
ოლიმპიადაზე შესანიშნავად იასპარეზეს ჩინელმა მოჭადრაკე ვაჟებმა, მათ გაიმარჯვეს 8 შეხვედრაში და 3 მატჩი ფრედ დაამთავრეს (რუსებთან, ნიდერლანდელებთან და უკრაინელებთან) და პირველად გახდნენ ოლიმპიადის ვაჟთა ტურნირის გამარჯვებულები. უშეღავათო ბრძოლა მიმდინარეობდა მეორე-მესამე ადგილებისათვის და მასში სულ ცოტა ათი გუნდი მაინც მონაწილეობდა. ოლიმპიადის დამთავრებამდე სამი ტურით ადრე ყველაზე კარგი შანსი ოქროს მედლების მოსაპოვებლად ჰქონდა უკრაინის ნაკრებს, მაგრამ უკრაინელებმა ბოლო სამ ტურში სამივე მატჩი ფრედ დაამთავრეს, ჯერ ჩინელებთან, მერე აზერბაიჯანელებთან და ბოლო ტურში უნგრელებთან, რის შედეგადაც მათ ვერანაირი სინჯის მედალი ვერ მოიპოვეს და საბოლოოდ მეექვსე ადგილი დაიკავეს. 17 ქულა ერთბაშათ ოთხმა გუნდმა დაიკავა და კოეფიციენტების გათვალისწინებით ვერცხლის მედლები გადაეცა უნგრეთის ნაკრებს, ხოლო ბრინჯაოს დაეუფლა ინდოეთის ნაკრები.
ტექნიკური შედეგები
მონაწილეობდა 172 ქვეყნის 177 ნაკრები გუნდი. ტურნირი ჩატარდა შვეიცარიული სისტემით 11 ტურად. 11.🇧🇾, 12., 13.🇫🇷, 14.🇺🇸, 15.🇵🇱, 16.🇷🇸, 17.🇺🇿, 18.🇦🇷, 19.🇵🇪, 20.🇷🇴, 21.🇹🇷, 22.🇧🇷, 23.🇪🇬, 24., 25.🇧🇬, 26.🇨🇿, 27., 28.🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿, 29.🇳🇴-1, 30.🇩🇪, 31.🇦🇺, 32.🇫🇮, 33.🇸🇪, 34.🇰🇬, 35., 36., 37.🇸🇰, 38., 39.🇮🇸, 40.🇧🇦, 41.🇨🇴, 42.🇰🇿, 43. undefined, 44., 45.🇶🇦, 46., 47.🇻🇪, 48., 49.🇱🇹, 50.🇲🇽, 51., 52.🇮🇹, 53.🇲🇩, 54.🇨🇦, 55., 56.🇹🇯, 57. undefined, 58., 59.🇲🇰, 60.🇦🇱, 61., 62.🇦🇹, 63.🇳🇴-2, 64., 65., 66.🇮🇪, 67.🇧🇪, 68.🇲🇪, 69., 70.ICSC, 71.🇪🇨, 72. undefined, 73.🇯🇵, 74., 75. undefined, 76.🇹🇳, 77.🇧🇴, 78.IBCA, 79.🇪🇪, 80.🇾🇪, 81., 82., 83., 84., 85.🇯🇴, 86.🇸🇾, 87.🇨🇾, 88., 89.🇯🇲, 90. undefined, 91.🇵🇦, 92.🇵🇰, 93.🇦🇩, 94., 95.🇺🇬, 96., 97. undefined, 98.🇳🇿, 99.🇩🇴, 100.🇱🇺, 101.🇳🇴-3, 102. undefined, 103., 104., 105.🏴󠁧󠁢󠁷󠁬󠁳󠁿, 106., 107.IPCA, 108., 109.🇮🇶, 110. undefined, 111.🇹🇭, 112.🇪🇹, 113. undefined, 114., 115. undefined, 116., 117., 118. undefined, 119.🇱🇮, 120. undefined, 121.🇲🇦, 122., 123. undefined, 124.🇰🇷, 125., 126.🇲🇿, 127. undefined, 128. undefined, 129.🇸🇲, 130., 131.🇳🇦, 132. undefined, 133.🇦🇫, 134.🇯🇪, 135., 136. undefined, 137.🇬🇬, 138.🇨🇮, 139.🇭🇰, 140.🇸🇷. 141., 142., 143.🇬🇭, 144. undefined, 145.🇨🇲, 146. undefined, 147.🇸🇹, 148.🇸🇳, 149.🇰🇪. 150., 151.🇲🇴, 152.🇲🇹. 153. undefined, 154. undefined, 155.undefined, 156. undefined, 157., 158. undefined, 159.🇷🇼, 160.🇬🇾, 161.🇵🇬, 162.🇬🇺, 163.🇲🇻, 164.🇹🇬, 165. undefined, 166.🇧🇮, 167., 168.🇵🇼, 169.🇸🇿, 170.🇧🇹, 171. undefined, 172. undefined, 173.🇹🇲, 174.undefined, 175.🇨🇬, 176.🇹🇱.
ჩემპიონის და პრიზიორების შემადგენლობა და შედეგები
იუე ვანგი 4 (+0=8-1), ლირენ დინგი 7,5 (+5=5-0), იანგი იუ 9,5 (+8=3-0), ჰუა ნი 6,5 (+4=5-0), იი ვეი 4 (+3=2-0).
პეტერ ლეკო 5 (+1=8-1), შაბა ბალოგი 7 (+6=2-1), ზოლტან ალმასი 7 (+5=4-1), რიჩარტ რაპორტი 5,5 (+4=3-2), იუდიტ პოლგარი 4,5 (+4=1-1).
პარიმარჯან ნეგი 6 (+4=4-2), პანაიაპან სეთურამანი 7 (+4=6-0), კრიშნან სასიკირანი 6 (+4=4-1), ბასკარან ადჰიბანი 5,5 (+4=3-1), ლალით ბაბუ 5 (+4=2-1).
საქართველოს ნაკრების შედეგები
ბაადურ ჯობავა 6 (+4=4-2), მიხეილ მჭედლიშვილი 4 (+1=6-2), ლევან ფანცულაია 6,5 (+5=3-1), გაიოზ ნიგალიძე 5 (+4=2-3), კონსტანტინე შანავა 3 (+2=2-3).
საუკეთესო შედეგები დაფების მიხედვით
! style="background: #ddffdd;"|პირველი დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
! style="background: #ddffdd;"|მეორე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
! style="background: #ddffdd;"|მესამე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
! style="background: #ddffdd;"|მეოთხე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
! style="background: #ddffdd;"|სათადარიგო დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
რესურსები ინტერნეტში
41
ლეოპოლდ ფონ რანკე
ლეოპოლდ ფონ რანკე (Leopold von Ranke; დ. 21 დეკემბერი, 1795, ვიე, ახლანდ. თიურინგია, გერმანია, — გ. 23 მაისი, 1886, ბერლინი) — გერმანელი ისტორიკოსი, რომელმაც დაამკვიდრა ისტორიული წყაროების კრიტიკული კვლევის მეთოდი და სწავლების წარმართვის სემინარული წესი. რანკე თვლიდა, რომ ობიექტური ისტორიული ფაქტების გამოვლენა საარქივო დოკუმენტებშია შესაძლებელი; რაც დოკუმენტირებული არ იყო, ის არც ისტორიისთვის არსებობდა. ის მიიჩნევდა, რომ ისტორიული წყაროს სწორი გამოყენება მოითხოვდა ტექსტის ფილოლოგიურ ანალიზს, ავთენტურობის დადგენას და სხვა კრიტიკულ მიდგომებს. რანკეს მეცნიერულმა და პედაგოგიურმა მეთოდებმა დიდი გავლენა მოახდინა XIX საუკუნის დასავლეთ ევროპულ ისტორიოგრაფიაზე. ნაწილაკი „ფონ“ რანკეს გვარს 1865 წელს ისტორიკოსის არისტოკრატულ რანგში აყვანის შემდეგ დაემატა.
განათლება
ლეოპოლდ რანკე მორწმუნე ლუთერანების ოჯახში დაიბადა 1795 წელს. მისი მშობლიური ქალაქი ვიე იმ დროს საქსონიის საკურფიურსტოში შედიოდა. ლაიფციგის უნივერსიტეტში თეოლოგიასა და კლასიკურ ლიტერატურას სწავლობდა. ამ დროიდან დაინტერესდა ანტიკური წყაროებით, მათი თარგმნითა და კრიტიკული ანალიზით. ოდერის ფრანკფურტში სკოლის მასწავლებლად მუშაობის წლებში (1818-1825) საბოლოოდ გადაწყვიტა ისტორიისთვის სერიოზულად მოეკიდა ხელი. მის არჩევანზე გავლენა მოახდინა გერმანიის წარსულის მიმართ იმდროინდელმა პატრიოტულმა ინტერესმა, ბერთოლდ-გეორგ ნიბურის შრომებმა ძველი რომის შესახებ, სერ უოლტერ სკოტის ისტორიულმა რომანებმა და გერმანელი რომანტიკოსი პოეტისა და ფილოსოფოსის იოჰან-გოტფრიდ ფონ ჰერდერის თვალსაზრისმა ისტორიის, როგორც ადამიანის პროგრესის მატიანეს შესახებ. მაგრამ რანკეს მთავარი მოტივაცია მაინც მისივე რელიგიური შეხედულებები იყო — ფრიდრიხ შელინგის ფილოსოფიის ზეგავლენით ის ცდილობდა წარსულის მნიშვნელოვან მოვლენებში უფლის ყველგანმყოფი ხელი დაენახა.
ადრეული შრომები
რანკეს ისტორიოგრაფიული კვლევების მთავარი ნიშანი ისტორიულ პროცესებში უნივერსალურობის ძიება და კონკრეტულ ისტორიულ პერიოდებზე ფოკუსირება იყო. 1824 წელს გამოქვეყნდა მისი პირველი ნაშრომი „ლათინური და ტევტონური ერების ისტორია 1494-1514 წლებში“, რომელიც იტალიურ ომებს ეხებოდა. თანდართულ ტრაქტატში „თანამედროვე ისტორიკოსთა კრიტიკისათვის“ რანკე მიუთითებდა, რომ ისტორიული ტრადიციის კრიტიკული ანალიზი ისტორიკოსის ყველაზე მნიშვნელოვანი ამოცანა იყო. 1825 წელს ის ბერლინის უნივერსიტეტში მიიწვიეს, სადაც 1834 წელს უკვე სრული პროფესორი გახდა და 1871 წლამდე მუშაობდა. რანკეს სახელგანთქმული სემინარების მონაწილე ბევრი სტუდენტი მომავალში ცნობილი ისტორიკოსი გახდა და კვლევისა და სწავლების მისეული მეთოდები სხვა უნივერსიტეტებში გაავრცელა. შემდგომ წიგნზე — „სამხრეთ ევროპის მთავრები და ხალხები XVI და XVII საუკუნეებში“ — მუშაობისას რანკემ ვენეციელ დიპლომატთა მანამდელი შეუსწავლელი უნიკალური არქივები გამოიყენა. 1834-1836 წლებში გამოქვეყნდა რანკეს ნაშრომი პაპობის ისტორიის შესახებ („რომის პაპები უკანასკნელი ოთხი საუკუნის განმავლობაში“), რომელიც დღემდე ნარატიული ისტორიოგრაფიის ერთ-ერთ საუკეთესო ნიმუშად ითვლება. მასში ავტორი პაპობას არა მხოლოდ როგორც სასულიერო ინსტიტუტს, არამედ საერო ხელისუფლებასაც აღწერდა.
1830-იანი წლების დასაწყისში რანკე მცირე ხნით თანამედროვე ისტორიასა და პოლიტიკასაც შეეხო, თუმცა მან ალღო ვერ აუღო მიმდინარე მოვლენებს. ამ პერიოდის ნაშრომებში ის არ იზიარებდა საფრანგეთის 1830 წლის ივლისის რევოლუციის შემდეგ ევროპაში აგორებული ლიბერალური მოძრაობის სულისკვეთებას, უარყოფდა გერმანიაში დემოკრატიული მოძრაობის ტალღას და იცავდა პრუსიის მმართველი წრეების კონსერვატულ პოზიციას. რანკე ცდილობდა მისი თანამედროვე კონფლიქტები აეხსნა ისტორიული თვალთახედვით, რაც მისთვის მოვლენათა შეფასების ერთადერთი ობიექტური გზა იყო. ის დარწმუნებული იყო, რომ ისტორიულ პროცესებს აქვს განსხვავებული განვითარება ცალკეული ადამიანების, ხალხებისა და სახელმწიფოებისათვის. რანკე თვლიდა, რომ ამ თეზას ადასტურებდა ისიც, რომ XV საუკუნის ბოლოდან ევროპის თითოეული ერი — მიუხედავად საერთო კულტურული ტრადიციებისა — სახელმწიფოს თავისებურ კონცეფციას ქმნიდა. ის უარყოფდა საზოგადოებრივი და ეროვნული მოწყობისთვის აბსტრაქტული, უნივერსალურად გამოსადეგი პრინციპების არსებობას და ამტკიცებდა, რომ ეს პრინციპები განსხვავებულია სხვადასხვა ხალხისთვის. რანკესთვის ისტორიული განვითარების ყველაზე მნიშვნელოვანი ინდივიდუალური გამოვლინება იყო სახელმწიფო, როგორც «სულიერი რაობა, ადამიანის გონის ორიგინალური ქმნილება, „ღმერთის ფიქრიც“ კი». რანკე თვლიდა, რომ სახელმწიფოს არსებითი ამოცანა იყო ინდივიდუალური განვითარება და განვითარების პროცესში დროსთან ადაპტირებული ინსტიტუტებისა და მმართველობის ფორმების შექმნა.
ამ მხრივ, რანკეს მოსაზრებები ენათესავება ფილოსოფოს გეორგ ვილჰელმ ფრიდრიხ ჰეგელის თეორიას რეალურისა და რაციონალურის იგივეობის შესახებ („ის, რაც რაციონალურია, რეალურია; ის, რაც რეალურია, რაციონალურია“). თუმცა, რანკეს მიხედვით, რეალურის ახსნა არის არა „გონში“, არამედ ისტორიული პროცესის უწყვეტობაში, რომელიც კულტურის განვითარებისა და ისტორიული რეალობის გააზრების წინაპირობაა. ამიტომ ისტორიკოსის მოვალეობაა შეიცნოს „ისტორიზმის“ აზრი: ისტორია განაპირობებს თითოეულ მოვლენას, მაგრამ არ ხსნის მას. მიუხედავად ამისა, რანკე მხარს უჭერდა იმ დროისთვის არსებულ საზოგადოებრივ-პოლიტიკურ წესრიგს — სახელმწიფოებრიობის ევროპულ სისტემას, კონფედერაციულ გერმანიის კავშირს და პრუსიის ძლიერი მონარქიისა და სახელმწიფო ბიუროკრატიის იმ მოდელს, რომელიც 1848 წლის რევოლუციამდე არსებობდა. ეს წესრიგი, რანკეს აზრით, ევროპული კულტურული პროცესის შედეგი იყო, ლიბერალური და დემოკრატიული მოძრაობა კი ამ პროცესს განადგურებით ემუქრებოდა.