cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ანაფორა (სტილისტიკა)
ანაფორა (ἀναφορά) — ერთ-ერთი სტილისტიკური ხერხი. იგი გულისხმობს მსგავსი ბგერების, სიტყვების, სინტაქსური ან რიტმული ერთეულების განმეორებას მოსაზღვრე ტაეპების ან სტროფების დასაწყისში. ანაფორა, როგორც განმეორების ერთ-ერთი სახე, ხელს უწყობს ინტონაციის გაძლიერებას, რისი წყალობითაც მხატვრული ფრაზის ესა თუ ის ნაწილი უფრო მკვეთრად გამოიყოფა და იგი მეტ გამომსახველობას იძენს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სტილისტიკური ხერხი კატეგორია:რიტორიკული ფიგურები
მარია ამალია საქსონიელი
მარია ამალია საქსონიელი (დ. მარია ამალია კრისტინა ფრანცისკა ხავიერა ფლორა ვალბურგა; დ. 24 ნოემბერი, 1724, დრეზდენი, საქსონია — გ. 27 სექტემბერი, 1760, მადრიდი, ესპანეთი) — ვეტინების დინასტიის წარმომადგენელი. საქსონიის, ლიტვისა და პოლონეთის მეფე ავგუსტ III-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ მარია ჟოზეფა ავსტრიელის ქალიშვილი. ნეაპოლისა და სიცილიის დედოფალი 1738-1759 წ.წ.-ში, ესპანეთის დედოფალი 1759-1760 წ.წ.-ში, როგორც კარლ III-ის მეუღლე. ესპანეთის მეფე კარლ IV-ის დედა. იყო პოპულარული დედოფალი, წამოიწყო უამრავი მშენებლობა ნეაპოლში. აგრეთვე ცნობილია თავისი გავლენით სახელმწიფო საქმეებზე. 1759 წელს ესპანეთში გადასახლდა, სადაც სურდა მადრიდის სასახლის რეკონსტრუქცია. მან სასახლის შელამაზება დაიწყო კიდეც თუმცა არ დასცალდა და 1760 წელს გარდაიცვალა.
ბავშვობა
მარია ამალია დაიბადა ქალაქ დრეზდენში, საქსონიაში. მამამისი იყო საქსონიის ჰერცოგი, პოლონეთის მეფე და ლიტვის დიდი მთავარი ავგუსტ III, ხოლო დედა, ავგუსტუსის მეუღლე, დედოფალი მარია იოზეფა ავსტრიელი, რომელიც იყო საღვთო რომის იმპერატორ იოზეფ I- ის ქალიშვილი. დედამისი იმპერატრიცა მარია ტერეზიას ბიძაშვილად ერგებოდა. მარია ამალიას 14 და-ძმა ჰყავდა. პატარა დაბადებიდან მალევე მონათლეს. მისი და-ძმებიდან გამოირჩევიან საქსონიის ჰერცოგი ფრედერიკ კრისტიანი, ბავარიის ჰერცოგინია ანა მარია სოფია და საფრანგეთის დოფინი მარია ჟოზეფა, რომელიც საფრანგეთის მეფე ლუი XVI-ის დედა იყო. მარია ამალია დრეზდენის სამეფო სასახლეში იზრდებოდა და სწავლობდა ფრანგულს, ცეკვასა და ხატვას. მას ასევე შეეძლო კარგად სიმღერა, კარგად ერკვეოდა მუსიკაში და ადრეული ასაკიდანვე შესანიშნავად თამაშობდა დაფის თამაშებს.
ნეაპოლისა და სიცილიის დედოფალი
1738 წლის 19 ივნისს მარია ამალია და კარლი ერთმანეთს პირველად შეხვდნენ. მათი შეხვედრის საზეიმო ღონისძიება 3 ივლისამდე გაგრძელდა, 4 ივლისს კი მარია ამალია თავის მეუღლესთან ერთად ნეაპოლში შევიდა. ამის აღსანიშნავად კარლმა ბანკეტი გამართა სადაც მისი ბრძანებით მთელი სამეფოს ყველაზე წარჩინებული ოჯახები დაპატიჟეს. მარცხნივ|მინი|ცხენზე ამხედრებული დედოფალი მარია ამალია საქსონიელი მათი ქორწინება თავიდანვე კარგად დაიწყო. ამის გაგებამ დედოფალი ელიზაბეტა ძალიან გაახარა და ესპანეთში სახალხოდ გამოაცხადა, რომ კარლი თავის ცოლთან ბედნიერად ცხოვრობდა. მარია ამალიას ისტორიკოსები აღწერენ როგორც ძალიან ლამაზ ქალს, იგი ასევე იყო ჩინებული მხედარი და კარლს ნადირობის დროს ყოველთვის თან ახლდა, რაც კარლს ძალიან მოსწონდა. როგორც დედოფალს, დიდი გავლენა ჰქონდა ქვეყნის პოლიტიკაზე, მიუხედავად მისი ხშირი ავადმყოფობებისა იგი მაინც აქტიურად მონაწილეობდა სახელმწიფოს მართვის საქმეებში. მან დაასრულა არაერთი პოლიტიკოსის კარიერა რადგან ისინი არ მოსწონდა. მარია ამალიას არ სჭირდებოდა იმის დამალვა, რომ პოლიტიკაში აქტიურად ერეოდა, 1747 წელს კი პირველი ვაჟის გაჩენის აღსანიშნავად კარლმა მას ადგილი უბოძა სამეფო საბჭოში. ესპანური ზეწოლიგან ნეაპოლის განთავისუფლებისათვის მარია ამალია ყველაფერს აკეთებდა. 1742 წელს ავსტრიის ტახტისათვის ატეხილი ომის დროს მან კარლი დაარწმუნდა და ნეაპოლი ნეიტრალურ მდგომარეობაში დარჩა, რის გამოც მათ ბრიტანეთისაგან მომავალი საფრთხე აიცილეს, რადგან თუკი ნეაპოლი ავსტრიის ტახტისთვის ბრძოლას დაიწყებდა ბრიტანეთი პირველ რიგში მას დაესხმებოდა თავს როგორც სუსტ მეტოქეს და ამით კარგ პლაცტარმას მიიღებდა. 1744 წელს ამავე ომის დროს მარია ამალიას გავლენით ნეაპოლმა ბრიტანეთს დაუჭირა მხარი, რომელიც საფრანგეთსა და ავსტრიას ებრძოდა. 1754 წელს ასევე მისი გავლენით საგარეო მინისტრად დანიშნეს ბერნარდო ტანუჩი, რომელიც მარია ამალიას მოკავშირე იყო.
დედოფალი მარია ამალია დიდ ყურადღებას აქცევდა ნეაპოლში არქიტექტურის განვითარებას. მან დიდი როლი ითამაშა კასერტას სასახლის რეკონსტრუქციაში. მოგვიანებით როდესაც სასახლე სრულად აღდგა, დედოფალმა ის კარლს აჩუქა, 1752 წლის 20 იანვარს, მის ოცდამეექვსე დაბადების დღეზე. მიუხედავად ამისა მათ ამ სასახლეში არასოდეს უცხოვრიათ, ვინაიდან მარია ამალიას ჯანმრთელობის პრობლემები ჰქონდა, ახალი სასახლე კი ძალიან ნესტიანი იყო. ასევე მარია ამალიას ბრძანებით, სულ რაღაც 270 დღეში ააშენეს წმინდა კარლის სახელობის თეატრი. აგრეთვე მან განაახლებინათ ნეაპოლის სამეფო სასახლეც. დედოფალი იყო იყო თამბაქოს მძიმე მომხმარებელი, რომელსაც ის ტკივილის გასაყუჩებლად იყენებდა. ამ ყველაფრის გამო ეკლესიისაგან ხშირ კრიტიკას იმსახურებდა, რაც ძალიან მოქმედებდა მასზე ვინაიდან მარია ამალია ძალიან მგრძნობიარე პიროვნება იყო.
ესპანეთის დედოფალი
მინი|ესპანეთის დედოფალი მარია ამალია საქსონიელი 1758 წლის ბოლოს, კარლის ნახევარძმა, ესპანეთის მეფე ფერდინანდ VI აჩვენებდა იმავე სიმპტომებს, რომელსაც მამამისი გარდაცვალების წინ. 1758 წლის აგვისტოში თავისი საყვარელი მეუღლე, ბარბარა პორტუგალიელი დაკარგა, რის გამოც მეფე ღრმა დეპრესიასა და გლოვას მიეცა, ამან კი მისი ჯანმრთელობის შერყევა გამოიწვია. იგი მიხვდა, რომ მალე გარდაიცვლებოდა, ამიტომაც კარლი დაარწმუნა, რომ მის შემდეგ ესპანეთში ის გამეფებულიყო. ფერდინანდი 1759 წლის 10 აგვისტოს გარდაიცვალა.
ამ დროს კარლი ესპანეთის მეფე კარლ III გახდა, ხოლო მარია ამალია ესპანეთის დედოფალი. ვენაში დადებული ხელშეკრულების მიხედვით, თუ კარლი ესპანეთის მეფე გახდებოდა მას ავტომატურად ჩამოერთმეოდა ნეაპოლისა და სიცილიის მეფის ტიტული, ამიტომაც ნეაპოლისა და სიცილიის მეფე მათი ვაჟი, ფერდინანდი გახდა.
ამ ყველაფრის გამო კარლმა და მარია ამალიამ ნეაპოლი დატოვეს და მადრიდში გადასახლდნენ. მათი ვაჟი ფერდინანდი კი ამ ორი სამეფოს მმართველი გახდა. ფერდინანდი მათი შუათანა ვაჟი იყო, ხოლო მათ თან უფროსი ვაჟი კარლი წაიყვანეს და ესპანეთის ტახტის მემკვიდრედ გამოაცხადეს. თუმცა კარლს კიდევ ჰყავდა უფროსი ძმა, ფილიპე, რომელიც კალაბრიის ჰერცოგი იყო, მაგრამ მშობლებმა იცოდნენ, რომ ის გონებრივად ჩამორჩენილი იყო და ამიტომაც მემკვიდრედ კარლი გამოაცხადეს. საბოლოოდ მარია ამალია და კარლ III, თავიანთ ვაჟ კარლთან ერთად ბარსელონაში 1759 წლის 7 ოქტომბერს ჩავიდნენ.
დედოფალმა მარია ამალიამ ესპანეთშიც არაერთი სასახლე და სამეფო რეზიდენცია განაახლა. თუმცა ესპანეთში ჩასვლიდან მალევე იგი მძიმედ დაავადდა. ამაში ნაწილობრივ დაადანაშაულეს მისი დედამთილი, დედა დედოფალი ელიზაბეტა ფარნეზე, რომელმაც ამავდროულად სამეფო კარი დატოვა. დედოფალ მარია ამალიას ესპანეთში ბევრი რამ არ მოსწონდა, მას არ მოსწონდა ესპანური საკვები და ენა, მან კატეგორიული უარი განაცხადა ესპანურის სწავლაზე. აგრეთვე არ მოსწონდა ესპანეთის კლიმატი და არც თავად ესპანელები. იგი მიიჩნევდა რომ ისინი ძალიან პასიური ხალხი იყვნენ, ამასთან მათ უმეცრებსა და გაუნათლებლებსაც უწოდებდათ. ესპანეთის სამეფო კარზე იგი დეპრესიაში ჩავარდა და რეფორმების გატარებას ცდილობდა, თუმცა მათი დასრულება ვერ მოასწრო.
კოჩაბამბის რაიონი (უაკაიბამბა)
კოჩაბამბის რაიონი (Distrito de Cochabamba) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის უაკაიბამბის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 275 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 339 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.4 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 686.95 კმ²-ია.
მარია ამალია საქსონიელი
ესპანეთის დედოფალი
1760 წლის 27 სექტემბერს, ესპანეთში ჩასვლიდან მალევე დედოფალი მარია ამალია საქსონიელი გარდაიცვალა. იგი დაკრძალეს ესპანეთის მეფეთა და დედოფალთა სამეფო ბაზილიკა ესკორიალში. 1788 წელს მის გვერდით დაკრძალეს მისი მეუღლეც.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1724 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1760 კატეგორია:ესპანეთის დედოფლები კატეგორია:ნეაპოლის დედოფლები კატეგორია:სიცილიის დედოფლები კატეგორია:ვეტინები კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები კატეგორია:ესკორიალის მეფეთა პანთეონში დაკრძალულები
დესკრიფცია
დესკრიფცია — მხატვრული ხერხი, რომელიც გულისხმობს ბუნების, ვითარების, ყოფის აღწერას მხატვრულ ნაწარმოებში. აღწერა, ჩართული ამბის თხრობაში, სტილისტიკური ხერხია, რომელიც ერთგვარად ანელებს ფაბულის დინებასა და სიუჟეტის განვითარებას, მაგრამ ამასთანავე აფართოებს თხრობის ფარგლებს, ხელს უწყობს ამბის გაშლას, სხვადასხვა მომენტისა და მოტივის შემოტანით ამდიდრებს ნაწარმოებს. დესკრიფცია რეტარდაციის (ფაბულის შენელების) ერთ-ერთი სახეა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სტილისტიკური ხერხი
ბენიმუსლემი
ბენიმუსლემი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რიბერა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4,20 კმ². მოსახლეობა — 667 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ტიმოთი შალამე
ტიმოთი ჰალ შალამე (Timothee Hal Chalamet; დ. 27 დეკემბერი, 1995) — ამერიკელი მსახიობი. მან თავისი სამსახიობო კარიერა მოკლემეტრაჟიან ფილმებში მონაწილეობით დაიწყო. 2012 წელს გამოჩნდა სატელევიზიო დრამატულ სერიალში „სამშობლო“. ორი წლის შემდეგ, დრამაში „კაცები, ქალები და ბავშვებში“ მონაწილეობის მიღებით, კინოში პირველად გამოჩნდა. შემდეგ მონაწილეობა მიიღო კრისტოფერ ნოლანის სამეცნიერო-ფანტასტიკური ჟანრის ფილმში „ინტერსტელარი“.
2017 წელს, ელიო პერლმანის როლი ითამაშა რომანტიკულ დრამაში – „შენი სახელით მომმართე“, რის შემდეგაც იგი გამოჩნდა შემდეგ ფილმებში: „ზაფხულის ცხელი ღამეები“, „ლედი ბერდი“ და „დასავლური მტრები“. ფილმ „შენი სახელით მომმართე“-ში შესრულებული როლით, მან მოიგო ოსკარი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის, ამ კატეგორიაში კი გახდა მესამე ახალგაზრდა ოსკაროსანი. 2018 წელს, ნარკოტიკზე დამოკიდებული ახალგაზრდა ბიჭის როლი ითამაშა დრამაში „ლამაზი ბიჭი“. ამ როლის შესრულებით იგი ნომინირდა „BAFTA საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში“-ზე. 2019 წელს, მეფე ჰენრი მეხუთის როლი ითამაშა ისტორიულ დრამაში „მეფე“, რომელიც დაფუძნებულია უილიამ შექსპირის რამდენიმე პიესაზე. ამავე წელს, უგონოდ შეყვარებული თინეიჯერის როლი შეასრულა დრამატულ ფილმში „პატარა ქალები“.
2016 წელს, მან ასევე მონაწილეობა მიიღო ჯონ პატრიკ შენლის ავტობიოგრაფიულ პიესაში „Prodigal Son“.
სეიდლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სეიდლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ხეითი
ტოპონიმი ხეითი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სეიდლი (აღდამი)
სეიდლი  (Seidli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ერწო (მხარე)
ერწო — საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარე, მდებარეობდა ივრის ზემო წელზე და განლაგებული იყო მის ორივე ნაპირას. მარჯვენა სანაპირო იწყებოდა უჯარმის ციხიდან, მოიცავდა ერწოს ტაფობს, ხოლო მარცხენა სანაპირო კი ბოჭორმის ციხიდან და თავდებოდა ჟალეთს.
გეოგრაფიული აღწერა
მინიატიურა|ვახუშტი ბატონიშვილის ატლასი. ერწო მონიშნულია მწვანე ფრად ვახუშტი ბატონიშვილი მის გეოგრაფიულ აღწერაში ერწოს აღწერს შემდეგნაირად:
რეგიონი მოიცავს ერწოს ქვაბულს, რომელზეც იორი გაედინება და მისი მარჯვენა შენაკადი აძეზი. ქვაბული მიემართება ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ, რომლის სიგრძე 15 კმ-ია, სიგანე კი 7 კმ. ვახუშტი მას ერწოსწყალს უწოდებს, რომელზედაც უსახელოდ აღნიშნავს მონასტერს. ეს უნდა იყოს ნოკორნა. ნოკორნა იყო სოფელი და მონასტერი სწორედ ამ ხევზე. 1930 წლის რუკაზე ნოკორნა არის აღნიშული. ახლა მას ნადოკრა ჰქვია. სოფლიდან 2 კმ-ზე, სიონის გორაზე, დგას XVI საუკუნის ეკლესია. აქვე ყოფილა მონასტერი რომელიც ვახუშტის რუკაზეა დატანილი. ერწოსწყალზე კი მჭიდრო დასახლებას აჩვენებს. აქვე დატანილია იმერლიანთკარი. ერწო-თიანეთში მსაზღვრული კარი დაერთვის რამდენიმე ტოპონიმს. ეს სახელი იოანე ბაგრატინის ნაშრომშიც არის დასახელებული. იგი დღევანდელი ბაღებისხევი უნდა იყოს. კვერნიული ახლა კვერნულას სახელით არის. იგი ნაწარმოებია ულ სუფიქსით. აქვე იყო სოფელი ამატანი. ეს სახელწოდება რამდენიმე სახელით იყო ცნობილი: ამტანი, ამატანი, ამტნისხევი. ჯ. ლომაშვილის მიხედვით ამტნისხევი „ანტონის ხევს“ ნიშნავს. თვით სახელწოდება დღეს შემორჩენილი არ არის. იგი ეწოდებოდა ახლანდელ ღულელებს. ამ სოფელში ღულიდან (ხევსურეთი) ჩამოსახლებულან და უწოდებიათ ღულელები. აქვე ახლოს ვახუშტი ბატონიშვილის რუკაზე დატანილია თილთუბანი. იგი ახლანდელი ტოლათსოფელი უნდა იყოს. გარდა ამისა მდინარე ერწოსწყლის ქვემო ნაწილში მდებარეობდა სოფლები: ვარგანეთი და წიაბეთი. ორივე სახელწოდება ეთ ადგილის მანიშნებელი სუფიქსით არის ნაწარმოები. ვაგრანეთი დღევანდელი მარგანეთის სახეცვლილება უნდა იყოს. მაღრანი სულხან საბას მიხედვით ფრინველია. წიაბეთი ახლანდელი დორეულებია. XIX საუკუნეში ჭურჭლანთკარის სახელსაც ატარებდა (თოფჩიშვილი, 1979, გვ. 60).
მდინარე ერწოსწყლის შესართავს ზემოთ იორის მარჯვენა მხარეზე ვახუშტის რუკაზე დატანილია სოფლები: უგანაძე, ბორტაძე, ქინქლაძე, ჯანგირანი. ოთხივე დასახლების სახელწოდება გვარ-სახელთან არის დაკავშირებული (მსგავსი წარმოშობის სახელები თიანეთში მრავლად გვხვდება). ამჟამად ეს სახელები შენარჩუნებული არ არის. არც 1930 წლის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიულ დაყოფაში და რუკაზეა დატანილი. XIX საუკუნეში ხევსურეთიდან გადმოსახლებულმა მოსახლეობამ თავისებურად გარდაქმნა ერწოს ტოპონიმია.
უგანაძე დღევანდელი ვეძათხევაა, ბორტაძე, ქინქლაძე და ჯანგირანი ნასოფლარებია. ივრის ამავე მხარეზე მდებარეობდნენ სოფლები: ნადირანი, მერეკანი და არჩევაანთხევი. ნადირაანი ახლანდელი ხევსურთსოფელია, მერეკანი — საყდრიონი, ხოლო არჩევანთხევი — თოლენჯი. ნადირაანი შეიძლება გვარტან იყოს დაკავშირებული, მერეკანი კი მდინარის სანაპირო ვაკესთან. ამ სახელწოდებით ძველ თრიალეთში ორი პუნზტი იყო. ტერმინი მერე სხვა დასახლებული პუნქტების სახელებშიც გვხვდება. 1601-1603 წლებში რუს ელჩებს ეს სახელწოდება „მორკანის“ სახით აქვთ აღნიშნული (ვეიდენბაუმი, 1894, გვ. 27).
მდინარე ივრის მარჯვენა მხარეზე განლაგებლი სოფლები — ჩეკური, გორანა, ახლაც არის, ოღონდ ჩეკური ჩეკურიანთგორის სახელითაა. გორანა ორი სოფელი იყო. 1930 წლის რუკაზე უკვე ერთი გორანაა. შესაძლოა რომ ისინი გაერთიანდა და ერთ სოფლად იქცა.
მდინარე ივრის მარცხენა მხარეზე განლაგებული იყო რამდენიმე დასახლებული პუნქტი. ბოჭორმის ზემოთ, მდინარე ივრის აყოლებით მკერვალიანი იყო, ახლა იგი ყუდროს სახელს ატარებს. ივრის აყოლებით, შემდეგ ორხევი მდებარეობდა. ამ სახელწოდების პუნქტი ეხლაც შენარჩუნებულია, ოღონდ სოფელ ორხევის ფარგლებში მოქცეულია ძველი ბუშატის ერთი სოფელი. ორხევი ბუნებრივი პირობების მიხედვით არის შერქმეული. აქ მდინარე იორს ორივე მხრიდან ერთვის ხევები.
ორხევთან მდებარეობდა ბერ ანუ ჩელეთი. ჯ ლომაშვილის მიხედვით ბერ ნიშნავს შუას. ანტიკური ქალაქი ჩელეთის ძველი სახელწოდება ყოფილა ბერ. იგი მდებარეობდა იქ სადაც დრეს სოფელი ნაქალაქარია. ეს ადგილი მართლაც ორ ხევს შორის მდებარეობს.
რაც შეეხება მეორე ბუშატს იგი შემდგომი ხუცურაული უნდა იყოს. ჟალეთამდე კიდევ ერთი დასახლებული პუნქტი ახალკალო მდებარეობდა. იგი სიონის სანახებს მიუყვება. იოანე ბაგრატიონი შრომაში ერწოს სოფლების ჩამოთვლას სოფელ ერწოთი იწყებს. ახლა ამ დასახლების პუნქტი აღარ არის. ერწო დასახლებული პუნქტი იყო, აგრეთვე ქვემო ქართლში. ნიკო ბერძენიშვილმა ერწოდან მოსახლეობის მიგრაციას დაუკავშირა ეს სახელი. ჩეკურიშვილები ორსავე ერწოშია. ერწო-თიანეთის ტოპონიმებს მონოგრაფია მიუძღვნა გურამ ბედოშვილმა (1980), რომელშიც განხილული და გაანალიზებულია მხარის ისტორიული და დღევანდელი ტოპონიმები. ნიკო ბერძენიშვილის შეხედულებით საზღვარი გვიანდელი პოლიტიკურ-ადმინისტრაციული დანაყოფისაა.
ისტორია
თავდაპირველად წარმოადგენდა ქართლის ნაწილს, შემდეგ ქართლის დანაწილების შედეგად სამართავად გადაეცა კახოს, რომლის დედაქალაქი წარმოადგენდა დედაციხე (ბოჭორმის ციხე). კახოსის დროსვე აღნიშნული მხარე დაეთმო მის ძმას კუხოსს, ივრის დინების ზემო ყელზე არსებული მხარის — თიანეთში მისი ახალი დედაქალაქის — ჩელეთის (ჟალეთი) აშენების სანაცვლოდ.
მას შემდეგ ერწო წარმოადგენდა კუხეთის ტერიტორიის ნაწილს. მოგვიანებით კი კახეთ, კუხეთ, ჰერეთის ერთ სამეფოდ გაერთიანების შემდეგ გახდა კახეთის სამეფოს ნაწილი.
1614 წლის მარტს შაჰ-აბასის ლაშქრობის შედეგად, ირანის ლაშქარი კახეთში ორი მხრით — სამხრეთ-დასავლეთიდან და აღმოსავლეთიდან შემოიჭრა. კახეთის თავადობამ, რომლის ნაწილიც აბას I-ს წინასწარ ჰყავდა მოსყიდული, ბრძოლა არ ინდომა. უჯაროდ დარჩენილმა თეიმურაზ I-მა მცირე რაზმით ჟალეთთან ბრძოლაში ალყა გაარღვია და ქართლში გადავიდა. თავდაცვისათვის მზად არც ქართლის მეფე ლუარსაბ II აღმოჩნდა და ისინი იძულებული გახდნენ იმერეთის მეფეს გიორგი III-ს შეჰხიზნოდნენ. აბას I-ის ლაშქარი 50 დღე აოხრებდა და ძარცვავდა კახეთს. მტერმა ხელთ იგდო თორღას ციხეში გადამალული სამეფო განძი, მრავალი ტყვე და დიდძალი ქონება; მარტო ერწო-თიანეთიდან 30 ათასი ტყვე და 40 ათასი სული საქონელი წაასხა, ტყვედ წაიყვანა აგრეთვე კახეთში მცხოვრები სომხები, ებრაელები და შირვანდელი გლეხების დიდი ნაწილი
საისტორიო წყაროები
იოანე ბატონიშვილი, რომელიც ვახუშტის თანამედროვე იყო, თავის 1794-1799 წლების „ქართლ-კახეთის აღწერაში“ ერწოში შეჰყავს შემდეგი დასახლებული პუნქტები:
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ისტორიულ-გეოგრაფიული მხარეები
ფისის სავალები
ფისის სავალები — მცენარეში, გრძელი, ფისით (ძივთით) ამოვსებული არხები, რომლებიც წარმოიქმნება უჯრედების დაცილების და უჯრედშორისების ჩამოყალიბების შედეგად. დამახასიათებელია ყველა წიწვოვანის ფოთლისა და ნორჩი ღეროს პირველადი ქერქისათვის. ფიჭვისებრთა მერქანში ვერტიკალური და ჰორიზონტალური არხებია, ლაფანში — მხოლოდ ჰორიზონტალური.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეთა მორფოლოგია
ნგამი
thumb|left|[[ოკავანგოს დელტა|ოკავანგოს დელტის რუკა (ნგამის ტბის დანახვა შესაძლებელია ქვემოთ)]] ნგამი (Lake Ngami) — ტბა ბოტსვანაში. მდებარეობს კალაჰარის დაახლოებით ჩრდილოეთ საზღვართან, ზღვის დონიდან 932 მეტრ სიმაღლეზე, სამხრეთ აფრიკის პლატოზე (მარილის საბადო, სახელად სოა, მდებარეობს 740 მეტრ სიმაღლეზე). XIX საუკუნის შუა პერიოდში მისი ფართობი აღწევდა 770 კმ²-ს. ის განუწყვეტლად მცირდება და დღეისათვის მას აქვს მცირე ზომა და წარმოადგენს ჭაობს. ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან მასში ჩაედინება მდინარე ოკავანგო.
ჩრდილოეთის ქვიშოვან სანაპიროებზე გვხვდება აკაცია, ბაობაბი, ასევე პალმის ხეები. სანაპირო ზონაში ბინადრობს ივეოსი და თეთრი ოყარი. არის თევზებიც.
1849 წელს ნგამიზე კვლევებს ატარებდა დეივიდ ლივინგსტონი, ჯეიმზ ჩეპმენი, 1853 წელს — კარლ იოჰან ანდერსონი, 1886 წელს — ჰანს შინცი, 1890 წელს — ავსტრიელი გეოლოგი ედუარდ ფლეკი, ხოლო მის შემდეგ — ზიგფრიდ პასარგე.
1894 წლისთვის ნგამის ტბაზე უკვე ცხოვრობდა მკვლევართა დაახლოებით 30 ოჯახი.
სქოლიო
კატეგორია:ბოტსვანის ტბები
კოლაშინის მუნიციპალიტეტი
კოლაშინის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი მონტენეგროში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კოლაშინი.
დემოგრაფია
კოლაშინის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2011 წელს შეადგენდა 8380 ადამიანს. . ფართობი 897 კმ².
ადამაანთ ციხე
ადამაანთ ციხე — არქიტექტურული ძეგლი, დგას სოფელ რუისპირში, ძამუკაანთ უბანში. თარიღდება XVIII საუკუნის ბოლო მესამედით.
პირველი სართულის სადგომები ერთმანეთთან დაკავშირებულია ორი, განიერი, შეისრულთაღოვანი ღიობით. მათ შორის უფრო დიდ, დაახლოებით კვადრატულ ნაწილში (ფართობი დაახლოებით 39 კვ.მ) ქვევრებია ჩაყრილი. მეორე, მომცრო ნაწილში (ფართობი დაახლოებით 23 კვ.მ) კი ქვითკირის საწნახელია განთავსებული. პირველ სართულზე ორი შესასვლელია, ორივე დიდ ნაწილში : ერთი — კედლის შუაში აღმოსავლეთითაა, ხოლო მეორე — სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილში. ორივე კარი გარედან შეისრულთაღიანია, შიგნიდან კი თარაზულად მუხის ძვლებითაა გადახურული. საწნახელის იატაკი მარნის იატაკთან შედარებით, ორმოცდაათიოდე სანტიმეტრით უფრო მაღლაა. საწნახელის შუაში, ფსკერთან მცირე ხვრელია. იგი დაკავშირებლია იატაკში მოწყობილ, სპეციალურ თაღთან, რომელიც თაღებშორის ბოძის ძირში არსებულ ხვრელში გადის. აქედან კი ხის გადასატანი ღარებით, ყურძნის წვენი ქვევრებისკენ მიემართებოდა.
მარანში გაჭრილია ოთხი, სწორკუთხა სარკმელი : ორი — აღმოსავლეთ კედელში, შესასვლელის ორივე მხარეს, ორიც — სამხრეთ კედელში მსგავსი, თითო სარკმელი საწნახელიანი სადგომის ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებშიცაა. ისინი საკმაოდ მაღლაა „ატანილი“ და მათი ხვრელობი გარეთკენაა ახრილი. მარანში, იატაკიდან 1,3 მეტრის სიმაღლეზე, მოწყობილია რვა, განიერი, ოდნავ შეისრული თაღით გადახურული ნიშა: ორ-ორი დიდი სადგომის აღმოსავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებშია, თითო-თითო კი მცირე სადგომის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში. უკანასკნელი სათოფურით არის აღჭურვილი. სათოფურია მოწყობილი დიდი სადგომის აღმოსავლეთი კედლის ჩრდილოეთ ნახევარში მდებარე ნიშაშიც. თითო თაღოვანი, გაცილებით მცირე ნიშა, სადგომების დამაკავშირებელ თაღებს შორის არსებულ ბურჯში — ორივე მხრიდანაა. მარნის ჩრდილოეთ—აღმოსავლეთ და სამხრეთ—აღმოსავლეთ კუთხეებში სათოფურია გაჭრილი. მარნის ჩრდილოეთ კედელში ჩატანებულია წყლის შემოსაყვანი, თიხის მილი, რომლის წინ, ჩრდილო-აღმოსავლეთ კუთხესთან, იატაკში, მცირე ჩაღრმავებაა, როგორც ჩანს აუზისთვის. მარნის კედლები შელესილია. კედლებში საკიდებად ირმის რქებია ჩასმული. მეორე სართულს შესასვლელი გარედან, ჩრდილოეთიდან აქვს — მიწიდან 4 მეტრ სიმაღლეზე. კარი შეისრულთაღოვანია. კარის ძირის დონეზე, აქეთ-იქით მოწყობილია თითო, მცირე გამჭოლი ხვრელი, რომლებშიც შესასვლელის წინ არსებული ბაქნის საყრდენი ძელები იყო ჩადგმული. ბაქანზე ასასვლელად კი მისადგომელ კიბეს იყენებდნენ. მეორე სართულიც ორი სადგომისგან შედგება. ისინიც სხვადასხვა ფართობისაა და ერთმანეთისგან გამიჯნულია სქელი კედლით, რომლის ჩრდილოეთ ნაწილში სადგომების დამაკავშირებელი ერთადერთი კარია.
მცირე სადგომის იატაკი, დიდი სადგომის იატაკთან შედარებით დაახლოებით 1,5 მეტრით მაღალია და კარიც დიდი სადგომის იატაკიდან სამოცდაათიოდე სანტიმეტრის სიმაღლეზეა. გაჭრილი, თეთრი კარის ზღურბლში კი, რამდენიმე საფეხურია მოწყობილი. ორივე სადგომი ოთხ-ოთხი სწორკუთხა სარკმლით იყო განათებული, რომელთა შორის ორ-ორი — ორივე სადგომში, სამხრეთითაა, ხოლო თითო — ჩრდილოეთით. დანარჩენი სარკმლებიდან, დიდ სადგომში ერთი — აღმოსავლეთითაა, მეორე მცირე სადგომში, დასავლეთით. ეს უკანასკნელი კამარის მრუდშია მოქცეული და გარეთკენ მკვეთრად მაღლდება.
კედლებში მოწყობილია სათოფურები და თახჩები. ორივე სადგომის სამხრეთი კედლის ცენტრალურ ნაწილში შეისრულთაღოვანი ბუხარია, რომელიც შეღრმავებულ, სწორკუთხა არეშია ჩასმული. სართულის კედლები პირველთან შედარებით, წმინდა ხსნარითაა შელესილი. კედლებში, ალაგ-ალაგ, ირმის რქებია ჩასმული. სართულის მცირე სადგომიდან, სადგომის გამყოფი კედლის სისქეში მოწყობილი კიბით, მესამე სართულზე, ღია საბრძოლო ბაქანზე ვხვდებით, რომელიც თავმომრგვალებული ქონგურებით დასრულებული კედლითაა შემოსაზღვრული. კედელში, თანაბარ სიმაღლეზე, მოწყობილია 27 სათოფური. მათ შორის 23 თარაზულადაა გაჭრილი, ოთხი კი მიწისკენაა დახრილი. კედელში სამი სალოდეცაა: სამხრეთით, დასავლეთით და ჩრდილოეთით. ბაქნის ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეში მოწყობილია საპირფარეშო. აღმოსავლეთ კედლის შუაში კი — დაბალი თაღოვანი ღიობი, რომლის საშუალებითაც მისადგომელი კიბით, შესაძლებელია დიდი სადგომის თავზე, 2,6 მეტრით დაბლა მოწყობილ ბაქანზე ჩასვლა. ეს ბაქანიც ჩონგურებიანი კედლითაა შემოვლებული, ოღონდ სამი მხრიდან. სამივე კედელში. ქვედა სართულზე განლაგებული შესასვლელების ასწვრივ, თითო სალოდე მაშიკულია, გარდა ამისა მოწყობილია სათოფურებიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
აკურის სამების ეკლესია
აკურის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ აკურიდან სამხრეთით, 6 კილომეტრზე, მთის წვერზე. თარიღდება შუა საუკუნეებით. დანგრეულია. შემორჩენილია ნახევარწრიული აფსიდი, რომლის ცენტრში სარკმელია გაჭრილი და კედლის ნაშთები. ეკლესია ნაგები იყო რიყის ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
რუისპირის დედა მარიამის ეკლესია
რუისპირის დედა მარიამის ეკლესია — არიქტექტურული ძეგლი რუისპირის ჩხუბიაანთ უბანში. სავარაუდოდ თარიღდება XVIII საუკუნით.
ეკლესია დარბაზულია (7,4 x 4,8 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კარსარკმლები, საბჯენი თაღები და ლავგარდანი გამოყვანილია კვადრატული (19 x 19 x 4.5 სმ) აგურით, შესასვლელი ორია: დასავლეთიდან და სამხრეთიდან. ორივე ნახევარწრიული თაღითაა დასრულებული და გარედან საფეხურით შეღარმავებულ, სწორკუთხა არუშია ჩასმული. აღმოსავლეთით, დარბაზის იატაკის მიმართ ორი საფუხურით შემაღლებული, ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ცენტრში ნახევარწრიულოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ჩრდილოეთით გეგმით ნახევარწრიული, თაღოვანი ნიშაა. აფსიდის ზედა ნაწილში, სარკმლის ორივე მხარეს, კონქის ქუსლის დონეზე, თითო ვიწრო, სწორკუთხა ღიობია, რომელიც კედლის სიღმერში მოწყობილ სამალავებს უკავშირდება. საკურთხევლის ბაქანი აფისიდის მხრების ხაზიდან ოდნავ წინაა წამოწეული. პირველი საფეხურის შუა ნაწლში მას ნახევარწრიული ამბიონი აქვს მოწყობილი.
საკურთხევლის სარკმლის გარდა, შიდა სივრცეს სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების შუა ნაწილში გაჭრილი თითო, ნახევარწრიული თაღოვანი სარკმელიც აშუქებს. რათა ღიობები, საკურთხევლის სარკმლის მსგავსად, გარეთკენაა ახრილი. დარბაზი გადახურულია ცილინდრული კამარით, დასავლეთით იგი კედლის მიმდებარე თაღზეა დაყრდნობილი, თვით თაღი - კუთხის პილასტრებზე. შიგნიდან ეკლესია შელესილია, იატაკზე დაგებულია კვადრატული აგური.
ეკლესიის აღმოსავლეთ და დასავლეთ ფრონტონებზე, აგურის წყობის შეღრმავებით, საფეხუროვან პოსტამენტაზე დაყრდნობილი, თითო ჯვარია გამოსახული. კედლები დასრულებულია საფეხუროგანი ლავგარდნით, რომელიც ჩვეულებრივად დალაგებული და კუთხით წინწამოწეული აგურის რიგების მონაცვლეობით არის გამოყვანილი.
შენობის დასავლეთ კედელზე დაშენებულ აგურის კვადრატულ საფუძველზე (12 x 12 მ) დადგმულია ცილინდრული ფორმის, ოთხ მხარეს ნახევარწრიული თაღით გახსნილი აგურისავე სამრეკლო, რომელსაც შიგნით ნახევარსფერული კამარა ხურავს, გარედან კი, კონუსისებრი სახურავი ეხურა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მამედლი (ბარდა)
მამედლი  (Məmmədli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   	1 284 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ჯეფ ბეზოსი
დაიბადა ალბუკერკეში, ნიუ-მექსიკოში, ხოლო გაიზარდა ჰიუსტონში, ტეხასში. დაამთავრა პრინსტონის უნივერსიტეტი 1986 წელს, სადაც დაეუფლა ელექტროტექნიკასა და ინფორმატიკას. 1994 წელს, სიეტლში დააარსა კომპანია Amazon, რომელიც თავდაპირველად დაკავებული იყო წიგნების გაყიდვებით, ხოლო მოგვიანებით მოიცვა სხვადასხვა პროდუქტები და სერვისები, მათ შორის ვიდეო და აუდიო სტრიმინგი.
ბეზოსი შეუდგა თავისი ბიზნესის გაფართოებას, მას შემდეგ რაც დააფუძნა აეროკოსმოსური კომპანია Blue Origin 2000 წელს. კომპანიამ დაიწყო სატესტო ფრენები 2015 წელს, 2018 წლისთვის გეგმავს ადამიანის სუბორბიტალურ ტურისტულ ფრენებს. 2013 წელს, 250 მილიონი აშშ დოლარად შეიძინა გაზეთი „The Washington Post“. ის ასევე ფლობს სხვადასხვა ბიზნესს, რომელსაც მართავს Bezos Expeditions.
2017 წლის 27 ივლისს ბეზოსი გახდა მსოფლიოს ყველაზე მდიდარი ადამიანი, რომლის შემოსავალმა 90 მილიარდი დოლარი შეადგინა. იმავე წლის 24 ნოემბერს შემოსავალი 100 მილიარდ დოლარამდე გაიზარდა, ხოლო 2018 წლის 6 მარტს ჟურნალ „Forbes“-ის მიერ ოფიციალურად დასახელდა მსოფლიოს უმდიდრეს ადამიანად 112 მილიარდი დოლარით. 2018 წლის 17 მარტის მონაცემით მისი შემოსავალი 129 მილიარდს შეადგენდა. იმავე წლის ივლისში მისმა შემოსავალმა 150 მილიარდს გადააჭარბა. 2021 წლის ნოემბრის თვეში მისმა შემოსავალმა 214 მილიარდ დოლარს მიაღწია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:ამერიკელი მილიარდერები კატეგორია:ამერიკელი ინვესტორები კატეგორია:ამერიკელი ქველმოქმედები კატეგორია:პრინსტონის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიის წევრები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ბიზნესმენები
კატრინ ბურგუნდიელი
კატრინ ბურგუნდიელი (Catherine de Bourgogne; დ. 1378 — გ. 26 იანვარი, 1425) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ II-ის ქალიშვილი. ავსტრიის ჰერცოგინია 1393-1411 წლებში როგორც ლეოპოლდ IV-ის მეუღლე.
ბიოგრაფია
კატრინი დაიბადა 1378 წელს ბურგუნდიაში. იგი იყო ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ II-ისა და მისი მეუღლის, ფლანდრიის გრაფინია მარგარიტა III-ის ქალიშვილი.
1393 წლის 15 აგვისტოს იგი მიათხოვეს ავსტრიის ჰერცოგ ლეოპოლდ IV ჰაბსბურგს. მათი ქორწინება არც თუ ისე ხანგრძლივი, ბედნიერი და ნაყოფიერი იყო. ლეოპოლდი 1411 წელს გარდაიცვალა, ისე, რომ კატრინთან შვილები არ დარჩენია. ვინაიდან მას მემკვიდრე არ გაუჩენია, ავსტრიაში ვერ დარჩებოდა, თუმცა დიდად არც ბურგუნდიაში დაბრუნება სურდა, რის გამოც მან თავისი ტახტზე ასული მაზლისა და ძმის შვილისგან, ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპ III-გან აიღო ნებართვა და ელზასში დასახლდა, ბურგუნდიასთან ახლოს.
1415 წელს იგი მეორედ გათხოვდა მაქსიმილიან სმასმან ვონ რაპოლტშტაინზე, თუმცა პირველის მსგავსად ეს ქორწინებაც უნაყოფო იყო და 1421 წელს მაქსიმილიანიც უშვილოდ გარდაიცვალა. ამის შემდეგ იგი მშობლიური ბურგუნდიაში გადასახლდა, სადაც დარჩენილი წლები გლოვაში გაატარა. კატრინ ბურგუნდიელი გარდაიცვალა 1425 წლის 26 იანვარს, დაკრძალეს შამპოლის კათედრალში, დიჟონში, ბურგუნდიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1378 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1425 კატეგორია:ვალუები
ვარჟენი (სანტა-კატარინა)
ვარჟენი (Vargem) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 768 მეტრზე. მიეკუთვნება სერანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიტიბანუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 808 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 8.02 კმ²-ზე. ფართობი 350 151 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
ბეტერა
ბეტერა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კამპო-დე-ტურიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 75,50 კმ². მოსახლეობა — 24 604 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ცესვაინეს მხარე
ცესვაინეს მხარე (Cesvaines novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში, ვიძემეს რეგიონში. მხარე მოიცავს ცესვაინეს თემსა და ქალაქ ცესვაინეს, რომელიც წარმოადგენს მხარის ადმინისტრაციულ ცენტრს.
ესაზღვრება მადონასა და გულბენეს მხარეები.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას მადონას რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 3 114 კაცს. მხარის ფართობია 190,5 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ანდირა
ანდირა (Andirá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 479 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კორნელიუ-პროკოპიუს შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
უაკაიბამბის რაიონი
უაკაიბამბის რაიონი (Distrito de Huacaybamba) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის უაკაიბამბის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 168 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 048 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 10 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 586.21 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანუკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაკაიბამბის პროვინციის რაიონები
კოტორის მუნიციპალიტეტი
კოტორის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი მონტენეგროში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კოტორი.
დემოგრაფია
კოტორის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2013 წელს შეადგენდა 22 601 ადამიანს. . ფართობი 67 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:მონტენეგროს მუნიციპალიტეტები
იური პატრიკეევი
იური პატრიკეევი (Յուրի Պատրիկեև, Юрий Николаевич Патрикеев; დ. 28 სექტემბერი, 1979, კიროვო-ჩეპეცკი, რუსეთი) — სომეხი-რუსი ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავე. იგი არის ოლიმპიური და მსოფლიო მედალისტი და ოთხგზის ევროპის ჩემპიონი. პატრიკეევს მინიჭებული აქვს საერთაშორისო დონის ტიტული „რუსეთის სპორტის ოსტატი“.
ადრეული ცხოვრება
იური პატრიკეევმა ბერძნულ-რომაული სტილით ჭიდაობა დაიწყო მშობლიურ ქალაქში, კიროვო-ჩეპეცკიში, პაულ ვერტუნოვას ზედამხედველობის ქვეშ. 1996 წელს ჩაირიცხა კუბის ფიზიკურ აღზრდის სახელმწიფო უნივერსიტეტში და გადავიდა კრასნოდარში, სადაც დაიწყო ჭიდაობა რუსეთის დამსახურებული მწვრთნელის, იგორ ივანოვის ხელმძღვანელობით. 1995 წელს პატრიკეევი გახდა მსოფლიო ჩემპიონი, როგორც კადეტი და 1999 წელს მსოფლიო ჩემპიონი, როგორც უმცროსი.
კარიერა
2000 წელს პატრიკეენი გახდა რუსეთის ეროვნული ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავეთა გუნდის წევრი. ორი წლის შემდეგ, მან ოქროს მედალი მოიგო ჭიდაობის 2002 წლის ევროპის ჩემპიონატზე და ბრინჯაოს მედალი ჭიდაობის 2002 წლის მსოფპიო ჩემპიონატზე.
პატრიკეევმა ოქროს მედალი მოიგო ჭიდაობის 2004 წლის ევროპის ჩემპიონატში. მიუხედავად იმისა, რომ გახდა ევროპის ჩემპიონი, პატრიკეევი რუსეთის ფედერაციის ჩემპიონატის ფინალში ამავე წლის ბოლოს დამარცხდა ხასან ბაროევთან და ამიტომ ვერ მოხვდა 2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე (ათენში) წარსადგენ რუსეთის ჭიდაობის ეროვნულ გუნდში. პატრიკეევმა მწვრთნელთა ეს გადაწყვეტილება უსამართოდ მიიჩნია. ამასთან დაკავშირებით, პატრიკეევს კონფლიქტი მოუვიდა რუსეთის ბერძნუო-რომაული ჭიდაობის ნაკრების მთავარ მწვრთნელ გენდი საფუნოვთან; 2005 წელს მიიღო გადაწყვეტილება, რომ რუსეთის მოქალაქეობა სომხეთის მოქალაქეობით შეეცვალა. ამავე დროს იური განაგრძობდა ცხოვრებას და ვარჯიშს კრასნოდარში, მაგრამ მოგვიანებით მსახურობდა სომხეთის დროშის ქვეშ. მან რუსეთის ნაკრები ოფიციალურად 2005 წელს დატოვა.
სომხეთის ახალმა მოჭიდავემ ჭიდაობის 2007 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ბრინჯაოს მედალი მიპოვა. მომდევნო წელს ოქროს მედალი მოიგო ჭიდაობის 2008 წლის ევროპის ჩემპიონატში. პატრიკეევი 2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე, ბიიჯენგში ასპარეზობდა. მან ხსენებულ ოლიმპიადაზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. იური პატრიკეევი გახდა პირველი ოლიმპიური მედლის მფლობელი, რომელიც სომხეთის სახელით ასპარეზობდა, თუმცა ქვეყანაში დაბადებული არ იყო.
პირადი ცხოვრება
პატრიკეევი დაოჯახებულია და ჰყავს ქალიშვილი. მან განაცხადა რომ თავი ისევე მიაჩნია სომეხად, როგორც რუსად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1979 კატეგორია:რუსი მოჭიდავეები კატეგორია:სომეხი მოჭიდავეები კატეგორია:ბერძნულ-რომაული სტილით მოჭიდავეები
შელი (აღდამი)
შელი (Şelli) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ჟანა არმანიაკი
ჟანა არმანიაკი (Joan de Armagnac; დ. 24 ივნისი, 1346 — გ. 1387) — არმანიაკთა დინასტიის წარმომადგენელი. ჟან I არმანიაკის ასული. ბერის ჰერცოგ ჟან დე ვალუას მეუღლე.
ქორწინება და შვილები
ჟანა ცოლად გაჰყვა საფრანგეთის მეფე ჟან II კეთილისა და მისი პირველი ცოლის, ბონა ლუქსემბურგელის შუათანა ვაჟს, ბერის ჰერცოგ ჟან დე ვალუას, რომელთანაც შეეძინა ხუთი შვილი:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 24 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1346 კატეგორია:გარდაცვლილი 1387
შირვანლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შირვანლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ეკატერინე პავლეს ასული
ეკატერინე პავლეს ასული (Екатерина Павловна, Katharina Pawlowna; დ. 10 მაისი, 1788, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთის იმპერია — გ. 9 იანვარი, 1819, შტუტგარტი, ვიურტემბერგის სამეფო) — რომანოვების დინასტიის წარმომადგენელი. რუსეთის იმპერატორ პავლე I-ისა და იმპერატრიცა სოფია დოროთეა ვიურტემბერგელის ქალიშვილი. რუსეთის ორი იმპერატორის: ალექსანდრე I-ისა და ნიკოლოზ I-ის და. ვიურტემბერგის რიგით მეორე დედოფალი 1816-1819 წლებში როგორც ვილჰელმ I-ის მეუღლე. ნიდერლანდების დედოფალ სოფია ვიურტემბერგელის დედა.
ბიოგრაფია
ეკატერინე პავლოვნა დაიბადა 1788 წლის 10 მაისს სანქტ-პეტერბურგში. იგი იყო რუსეთის იმპერატრიცა ეკატერინე II-ის ერთადერთი ვაჟის, დიდ მთავარ პავლე პეტრეს ძისა და მისი მეორე ცოლის, სოფია დოროთეა ვიურტემბერგელის შუათანა ქალიშვილი. მას სახელი ბებიის, ეკატერინე II-ის პატივსაცემად დაარქვეს. მარცხნივ|მინი|337x337პქ|ეკატერინე პავლოვნა იგი განსაკუთრებულად ახლოს იყო თავის ძმასთან, დიდ მთავარ ალექსანდრესთან. 1796 წელს ეკატერინე II გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტი მამამისმა, იმპერატორმა პავლე I-მა დაიკავა, რომელიც 1801 წელს მოკლეს შეთქმულებმა. სწორედ ამის შემდეგ დაიკავა ტახტი ეკატერინეს ძმამ, ალექსანდრე I-მა, რომელმაც ნაპოლეონის წინააღმდეგ ალიანსის შესაქმნელად მისი გათხოვება განიზრახა.
1809 წლის 3 აგვისტოს ეკატერინე პავლოვნა დააქორწინეს ოლდენბურგის ჰერცოგ გეორგზე, ჰერცოგ პეტერ I-ისა და ფრედერიკა ვიურტემბერგელის ვაჟზე. ამით იგი ოლდენბურგის ახალი ჰერცოგინია გახდა და თავის მეუღლესთან ერთად გერმანიაში გადასახლდა. ოლდენბურგში დასახლებიდან სულ მალე, 1810 წელს მან პიველი ვაჟი გააჩინა, თუმცა გეორგისა და ეკატერინეს ბედნიერება ხანგრძლივი არ აღმოჩნდა.
ამ ამბიდან რამდენიმე წელიწადში, ეკატერინე პავლოვნა ძმის გავლენით იძულებული გახდა მეორე ქორწინებაზე დათანხმებულიყო. იგი 1816 წლის 30 ოქტომბერს ცოლად გაჰყვა ვიურტემბერგის მეფე ვილჰელმ I-ს, მეფე ფრიდრიხ I-ისა და დედოფალ შარლოტა ბრიტანელის ვაჟს. აღსანიშნავია, რომ მისი დედამთილი დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ III-ის ასული და მეფე ჯორჯ IV-ის და იყო.
ეკატერინემ ვილჰელმს ორი გოგონა გაუჩინა. ბოლო მშობიარობამ მის ჯანმრთელობაზე საშინლად იმოქმედა, რის გამოც იგი 1819 წლის 9 იანვარს, 30 წლის ასაკში გარდაიცვალა, ქალაქ შტუტგარტში. მოგვიანებით ვაჟის გასაჩენად მისი ქმარი მესამედ დაქორწინდა პაულინ ვიურტემბერგელზე, რომელთანაც შეეძინა მომავალი მეფე კარლ I.
შვილები
პირველი ქორწინებიდან:
მეორე ქორწინებიდან:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 10 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1788 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1819 კატეგორია:რომანოვების დინასტია კატეგორია:ვიურტემბერგის დედოფლები კატეგორია:რუსეთის იმპერატორებისა და დიდი მთავრების ასულები კატეგორია:წმინდა ეკატერინეს ორდენის კავალრები
მაშადიიბიშლი
მაშადიიბიშლი  (Məşədiibişli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  330 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ბიკორპი
ბიკორპი (Bicorp, Bicorb) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კანალ-დე-ნავარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 136,5 კმ². მოსახლეობა — 529 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
კონჩედარია
სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის მდინარეები
თეთრიწყლების ეკლესია
თეთრიწყლების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს სოფელ თეთრი წყლების დასავლეთით, 1 კმ-ზე, ტყიან ბორცვზე საფშავლოდ წოდებულ ადგილში. სავარაუდოდ, თარიღდება განვით შუა საუკუნეებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კატარის დროშა
კატარის დროშა — კატარის ოფიციალური სიმბოლო გერბთან და ჰიმნთან ერთად. მიღებულია 1971 წლის 9 ივლისს. დროშის სიგრძისა და სიგანის შეფარდებაა 11:28.
კატარის დროშა ძალიან წააგავს მეზობელი ბაჰრეინის დროშას. თუმცა მათ შორის განსხვავება კბილანების რაოდენობასა და ფერშია. ბორდოსფერის ნაცვლად მასზე გამოყენებულია წითელი ფერი. კატარის დროშა ერთადერთია მსოფლიოში, რომლის სიგანე ორჯერ მეტია სიმაღლეზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კატარის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
მოიკოვაცის მუნიციპალიტეტი
მოეკოვაცის მუნიციპალიტეტი — მუნიციპალიტეტი მონტენეგროში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მოიკოვაცი.
დემოგრაფია
მოეკოვაცის მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 2013 წელს შეადგენდა 10 066 ადამიანს. . ფართობი 367 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:მონტენეგროს მუნიციპალიტეტები
ალექსანდრე გრიბოედოვის ქუჩა
ალექსანდრე გრიბოედოვის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (მთაწმინდა). ბესიკის ქუჩიდან შოთა რუსთაველის გამზირამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის დასაწყისში. დააპროექტა პოლკოვნიკმა ბანოვმა 1809 წელს. 1843 წლიდან კომენდატის ქუჩა ერქვა (აქ იდგა ქალაქის კომენდატის სახლი), ამ სახელითაა შეტანილი 1843 წლის შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაშიც. 1879 წელს ალექსანდრე გრიბოედოვის გარდაცვალებიდან 50-ე წლის აღსანიშნავად ქუჩას ეწოდა მისი სახელი. ქუჩაზე არის აპოლონ ქუთათელაძის სახელობის სამხატვრო აკადემია (XIX საუკუნის 50-იანი წლები, არქიტექტორი გ. ივანოვი; შენობის მარცხენა ნაწილი გადაკეთდა 1902 წელს, არქიტექტორი სიმონ კლდიაშვილი), ვანო სარაჯიშვილის სახელობის სახელმწიფო კონსერვატორია (1904; არქიტექტორი ალექსანდრე შიმკევიჩი), ტიძიან ტაბიძის ბინა-მემორიალი (№18).
XIX საუკუნის 40-იანი წლებიდან ახლანდელი ალექსანდრე გრიბოედოვისა და ალექსანდრე ჭავჭავაძის ქუჩების კუთხეში იდგა ალექსანდრე ჭავჭავაძის სახლი. ამჟამად ამ ადგილას ბაქოს I გილდიის ვაჭრის გრ. არაფელოვის ყოფილი სახლია (1897; არქიტექტორი პავლე შტერნი). სამხატვრო აკადემიის წინ სკვერში, დგას მიხაი ზიჩის ქანდაკება (მოქანდაკე შ. კიში. არქიტექტორები: ჯ. ვადაში, ნოდარ მგალობლიშვილი). შემონახულია XIX  საუკუნის დასასრულისა და XX  საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები. აქვს 1 შესახვევი.
ლიტერატურა
გრიბოედოვი
ბანდეირანტისი
ბანდეირანტისი (პარანა) (Bandeirantes) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 420 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კორნელიუ-პროკოპიუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 32 184 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 72.29 კმ²-ზე. ფართობი 445 192 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ბოლბაიტე
ბოლბაიტე (Bolbaite, Bolbait) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კანალ-დე-ნავარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 40,4 კმ². მოსახლეობა — 1324 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ზორტეა
ზორტეა (Zortéa) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 680 მეტრზე. მიეკუთვნება სერანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კურიტიბანუსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 991 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 15.77 კმ²-ზე. ფართობი 189 717 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
აბი კლენსი
აბიგაილ მერი კლენსი (დ. 10 იანვარი, 1985) — ინგლისელი მოდელი. 2011 წლიდან დაქორწინებულია ინგლისელ ფეხბურთელ პიტერ კრაუჩზე. მათ 4 შვილი ჰყავთ, 2 ბიჭი და 2 გოგო. 2016 წელს გამოუშვა წიგნი „დაიმახსოვრე ჩემი სახელი“.
პინრის რაიონი
პინრის რაიონი (Distrito de Pinra) — რაიონი პერუში, უანუკოს რეგიონის უაკაიბამბის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 550 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 272 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 29 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 283.71 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანუკოს რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაკაიბამბის პროვინციის რაიონები
მერაბ კაჭახიძე
მერაბ კაჭახიძე (დ. 25 ივლისი, 1966, სამტრედია) —  ქართველი  ინჟინერი, პოლიტიკოსი.
ფისოვანი მცენარეები
ფისოვანი მცენარეები —  მცენარეები, რომლებიც შეიცავენ ფისებს (იხ. ბუნებრივი ფისები) და ბალზამებს. ეს ნივთიერებები გროვდება ღეროს, ფესვისა და ფოთლის ფისის სავალებში. ეს ნივთიერებები გროვდება ღეროს, ფესვისა და ფოთლის ფისის სავალებში ქერქის კოპებში და სხვა სათავსებში. ისინი მცენარეს იცავენ ცხოველებისა და პარაზიტული სოკოებისაგან. ფისოვანი მცენარეები გავრცელებულია მსოფლიოს თითქმის ყველა მხარეში. ძვირფას ფისებს — დამარებს იძლევა ჰოპეას, შორეას, კანარიუმის და სხვა სახეობები. აგათისის, დანიელას, ჰიმენეას, ტრაქილობიუმის სახეობებიდან იღებენ კოპალებს, ბოსუელიას სახეობებიდან — ოლიბანს, კალიტრისიდან და ტეტრაკლინისიდან — სანდარაკს; კომიფორას სახეობებიდან მოიპოვებენ მექის ბალზამს და მურს, ქსანტორეადან — აკაროიდულ ფისს და ა. შ. საქართველოში იზრდება კევის ხე, რომლის ფისი გამოიყენება ლაქის წარმოებაში.
გოგა გულორდავა
გოგა გულორდავა (დ. 21 დეკემბერი, 1978, თბილისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი.
სხვადასხვა დროს გავლილი აქვს საბაჟო და საგადასახადო კანონმდებლობის, სახელმწიფო შესყიდვების, ფინანსური აღრიცხვის, აუდიტორებისა და პროკურორების სასწავლო კურსები საქართველოსა და უცხოეთის ქვეყნებში, მათ შორის, ამერიკის შეერთებულ შტატებსა და გერმანიაში; ჩაბარებული აქვს პროკურატურის მუშაკთა საკვალიფიკაციო გამოცდა; 2000-2007 წლებში საქართველოს კონტროლის პალატის მთავარი კონტროლიორი; 2009-2012 წლებში კერძო სექტორის იურისტი; 2012 წელს „საქართველოს სატყეო საკონსულტაციო ცენტრის“ დირექტორი; 2013 წელს საქართველო-ისრაელის ერთობლივი  სამედიცინო  კლინიკა „ოქსფორდ-მედიკალ ჯორჯიას“ დირექტორი; 2013 წლიდან წალენჯიხის მუნიციპალიტეტის გამგებელი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (წალენჯიხისა და ჩხოროწყუს მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
სამუტსაქონის პროვინცია
სამუტსაქონი ( สมุทรสาคร) — ტაილანდის ერთ-ერთი ცენტრალური პროვინცია ( ჩანგვატი ). პროვინცია დაარსდა აქტის ფარგლებში, რომელიც ეხებოდა სამუთპრაკანის, ნონთაბურის, სამუთსაქონის და ნაქონნაიოკის პროვინციებს. გადაწყვეტილება ძალაში შევიდა 1946 წლის 9 მაისს.
გოგა გულორდავა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:საქართველოს IX მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
სამუტსაქონის პროვინცია
მეზობელი პროვინციებია (სამხრეთ – დასავლეთიდან საათის ისრის მიმართულებით) სამუთ სონგხრამი, რატჩაბური, ნახონ პათომი და ბანგკოკი. სამუთ სახონი არის ბანგკოკის მიტროპოლიტის შემადგენელი.
ტოპონიმი
სიტყვა სამუტ სანსკრიტული სიტყვა სამუდრადან მოდის ნიშნავს ,,ოკეანეს", ხოლო სიტყვა სახონ ასევე სანსკრიტული საგარადან მოდის და ითარგმნება როგორც ,,ტბა".
გეოგრაფია
სამუტ სახონი არის მდინარე თა ჩინ კლონგის პირას, მდინარე ჩაო ფრაიას შენაკადის, რომელიც ტაილანდის ყურეში ჩაედინება. სანაპიროზე ბევრი მარილიანი ადგილებია, რომლებიც ზღვის მარილის მრეწველობისთვის გამოიყენება.
ისტორია
ტერიტორიის უძველესი სახელწოდებაა თჰა ჩინი (,,ჩინური ბურჯი"), რაც სავარაუდოდ გულისხმობდა იმ ფაქტს, რომ ეს იყო სავაჭრო ნავსადგური, სადაც ჩინური ჯონკა ჩამოდიოდა.
ეკონომიკა და რესურსები
პროვინციის შემოსავალი მეტწილად სოფლის მეურნეობისა და თევზაობის სფეროზეა დაფუძნებული. 2020 წლის მონაცემებით სამუთ საქონს აქვს 6000-ზე მეტი ქარხანა, რომელთა უმეტესობა მცირეა, სადაც დასაქმებულია 50-ზე მცოტა მუშა. მცირე ფირმებს არ აქვთ ბიუჯეტი გარემოსდაცვითი მექანიზმების დასაყენებლად, რაც ხელს შეუწყობს გარემოს დაცვას. შედეგად, სამუთ სახონი ერთ-ერთი ყველაზე დაბინძურებული პროვინციაა ქვეყნის მასშტაბით.
აღმოჩნდა, რომ მუეანგის რაიონის ინდუსტრიული ტერიტორიიდან ნიადაგისა და წყლის ნიმუშები დაბინძურებულია დარიშხანის, ტყვიის, კადმიუმის, ქრომის, თუთიის, სპილენძის და ნიკელის მაღალი რაოდენობით.მინი|210x210px| ბრენდი|მარცხნივ2018 წელს ტაილანდის ყველაზე დაბინძურებული ჰაერი აღმოჩნდა სამუტსაქონის პროვინციაში. PCD– ის თანახმად, 2019 წელს პროვინციულ ატმოსფეროში დაბინძურების დონე უჩვეულოდ მაღალი იყო, მისი ზომა იყო 195 მიკროგრამი კუბურ მეტრზე (მკგ / მ³).
სამუთ სახონი არის ზღვის მარილის წამყვანი მწარმოებელი. 2011 წელს ჩატარებული გამოკითხვის თანახმად, სამუტსაქონში 12 572 რეი მარილის ქვაბს 242 ოჯახი აწარმოებდა.
სიმბოლოები
პროვინციულ გებზე გამოსახულია ჩინური ჯონკა სანაპიროს წინ, რომლის ფონზეა ქარხანა და მისგან ამომავალი კვამლი. ჩამოთვლილთაგან ორივე ეხება როგორც ძველ სავაჭრო ტრადიციას, ასევე ადგილობრივ ინდუსტრიებს.პროვინციის დროშა ჰორიზონტალურად იყოფა სამ ნაწილად: ვარდისფერი / ღია ცისფერი / ვარდისფერი (1: 3: 1), რომლის ცენტრშიც პროვინციის გერბია გამოსახული. პროვინციული ბრენდი არის თეთრი ქარხნის, თევზაობის ნავის, თევზისა და ლურჯი წყლისა და მწვანე ფოთლის სურათი.პროვინციის ლოზუნგია ,,თევზაობის ქალაქი, ქარხნული ქალაქი, სამეურნეო დანიშნულების ადგილი, ისტორიული ადგილი".
პროვინციის მთავრობა
პროვინცია დაყოფილია სამ ოლქად ( ამფოები ). რაიონები კიდევ იყოფა 40 ქვე- ოლქად ( ტამბონები ) და 290 სოფლად (მუბანები). მარჯვნივ|მინი|280x280პქ| სამუთ სახონის პროვინციის რუკა რაიონებით
2017 წლის ადამიანის განვითარების ინდექსი
2003 წლიდან, გაეროს განვითარების პროგრამამ (UNDP) ტაილანდში პროგრესი განიცადა. აქ ადამიანის გავითარება ქვე-ეროვნულ დონეზე ხდება, რომელიც მოიცავს ადამიანის განვითარების რვავე ძირითად სფეროს. ეკონომიკური და სოციალური განვითარების ეროვნულმა საბჭომ ცალკეულ პროვინციების განვითარებაზე (NESDB) პასუხისმგებლობა 2017 წლიდან აიღო.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის პროვინციები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1964
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1964 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ოცდამეექვსე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა თბილისის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა მოსკოვის „ტორპედო“, მესამეზე – მოსკოვის „ცსკა“. დაიწყო 27 მარტს და დასრულდა 22 ნოემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
1964 კატეგორია:1964 წელი ფეხბურთში
შირვანლი (აღდამი)
შირვანლი  (Şirvanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ბუშეტის ნათლისმცემლის ეკლესია
ეკლესია დარბაზულია (4,9x3,8 მეტრი). შეიცავს ქრონოლოგიურად განსხვავებულ ორ სამშენებლო ფენას. თავდაპირველი კედლები, ძირითადად, მოზრდილი ზომის რიყის ქვითაა ნაგები, წყობა ქაოსურია. ქვებს შორის დარჩენილი არეები ამოვსებულია ბათქაშით. მოგვიანებით აღდგენილ ნაწილებში, როყის ქვასთან ერთად, კვადრატული აგურიცაა გამოყენებული. აგურითაა ნაწყობი ლავგარდანიც.
შესასვლელი ჩრდილოეთ კედლის დასავლეთ კიდეშია. კარის ღიობი აგურითაა გამოყვანილი და თარაზულადაა გადახურული ხის ძელით, რომელზეც შელეულად დაყენებული აგურები აწყვია. ეკლესიის დარბაზი შესამჩნევად მოკლეა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ცენტრში ვიწრო, ოთხკუთხა სარკმელია გაჭრილი. ერთი ვიწრო, თაღოვანი სარკმელი სამხრეთ კედელშია. აღმოსავლეთ სარკმლის სამხრეთით და ჩრდილოეთით თითო ოთხკუთხა ნიშაა, ქვემოთ კი, კედელზე, ტრაპეზია მოდგმული. ეკლესიის დასავლეთ კედელში, მოწყობილია კიდევ ერთი ოთხკუთხა ნიშა. დარბაზი გადახურულია ქარგილზე სხმული, ნახევარცილინდრული კამარით.
მინჯივანი (ბარდა)
მინჯივანი  (Mincivan) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში.
ბუშეტის ნათლისმცემლის ეკლესია
2006 წელს, ადგილობრივი მოსახლეობის მიერ ჩატარებული სარემონტო სამუშაოების დროს, კედლების და ლავგარდნის დანგრეული ნაწილები განუახლებიათ და ეკლესია ღარისებრი კრამიტით გადაუხურავთ.
მინჯივანი (ბარდა)
არსებობს ვარაუდი, სოფლის სახელის შეცვლაზე ან აღარ არსებობაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ბუშეტის ნათლისმცემლის ეკლესია
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გრიგოლ ხანძთელის ქუჩა
ლიტერატურა
კატეგორია: კრწანისის რაიონის ქუჩები
ტერეზა შლეზინგერი
ტერეზა შლეზინგერი (Therese Schlesinger, დაბადებით ეკშტეინი; დ. 6 ივნისი, 1863 — გ. 5 ივნისი, 1940) — ავსტრიელი პოლიტიკოსი და ქალთა უფლებების აქტივისტი, სოციალისტი მწერალი.