cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მელიტონ კელენჯერიძე
ბიოგრაფია
შეადგინა სახელმძღვანელოები სკოლებისათვის: „სიტყვიერების თეორია“, „ქართული ქრესტომათია“, „ქართული ენის გრამატიკა“ და სხვა. მელიტონ კელენჯერიძე ავტორია გამოკვლევებისა ქართული ეკლესიის ისტორიიდან: „გაბრიელი ეპისკოპოსი იმერეთისა“ (1913), „საქართველოს საკათალიკოსო ეკლესიის მოკლე ისტორია“ (1918), „სიმართლე ქართული ეკლესიის ავტოკეფალიაზე“ (რუსულ ენაზე, 1906) და სხვა.
მრავალმხრივი მოღვაწე და მეცნიერი, იგი თავის სიტყვას ამბობდა ფოლკლორისტიკაში, თეოლოგიაში, სიტყვიერების თეორიაში; კულტურულ-საგანმანათლებლო საქმიანობაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები კატეგორია:ქართველი ფოლკლორისტები კატეგორია:დაბადებული 5 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1864 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1942 კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები მ
ნავდარაანთკარი
ნავდარაანთკარი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის მცხეთის მუნიციპალიტეტში, გალავნის თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 333 ადამიანი.
ხუროთმოძღვრების ძეგლები
სოფლის სამხრეთით 1,5 კმ-ზე დგას დარბაზული ეკლესიის ნანგრევები, კამარა ჩამოქცეულია, შემორჩენილია აღმოსავლეთს მხარე — საკურთხეველი. მის ჩრდილოეთით 20 მეტრში დგას ნასახლარი, რომლის დასავლეთ მხარეს ბუხარი შეიმჩნევა. ეკლესიის დასავლეთით 50 მეტრში დგას კვადრატული გეგმის კოშკი, რომელსაც ოთხივე კუთხე გამაგრებული აქვს კონუსური ფორმის საბჯენებით. კოშკი შემორჩენილია 3 მეტრის სიმაღლეზე.
არქეოლოგია
2017–2019 წლებში ნავდარაანთკარის სამხრეთით, საგურამოს ქედის ჩრდილო-დასავლეთ კალთაზე, ადგილ დიდველზე ჩატარებულმა არქეოლოგიურმა გათხრებმა გამოავლინა გვიანი შუა საუკუნეების ნამოსახლარი: სათავდაცვო კოშკი, ორი ეკლესია, სავარაუდო მარანი და სხვადასხვა დანიშნულების (საცხოვრებელი, სამეურნეო) ნაგებობები. ნამოსახლარის სამხრეთ-აღმოსავლეთით შესწავლილ იქნა ადრე რკინის ხანის და ელინისტური პერიოდის 6 ორმოსამარხის ნაშთი.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰაიბატულა ახუნძადა
მალავი ჰაიბატულა ახუნძადა (ھیبت الله اخوندزاده; დ. 1961) — ავღანელი რელიგიური ლიდერი. თალიბანისა და ავღანეთის ისლამური საამიროს მესამე უზენაესი ლიდერი. თალიბები მას „ამირ ალ-მუ'მინინს“ (მორწმუნეთა მბრძანებელი) უწოდებენ. ამავე წოდებას ატარებდა მისი ორი წინამორბედი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:თალიბანის ლიდერები
პერიკო
პერიკო (Perico) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში, ზღვის დონიდან 35 მ სიმაღლეზე. ქალაქ მარტიდან მდებარეობს სამხრეთით, კოლონიდან ჩრდილოეთით, ხოლო ხოველიანოსიდან აღმოსავლეთით. პერიკო დაარსდა 1874 წელს.
პეტერ პაულ რუბენსი
პეტერ პაულ რუბენსი (Pieter Pauwel Rubens) (დ. 28 ივნისი, 1577, ზიგენი, ვესტფალია ― გ. 30 მაისი, 1640, ანტვერპენი) — XVII საუკუნის ფლამანდიელი ფერმწერი. ბაროკოს სტილის წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
პეტერ პაულ რუბენსი ფლანდრიელი ფერმწერი იყო. იგი დაიბადა ფლანდრიელ ემიგრანტთა ოჯახში. 1589 წლიდან რუბენსი ანტვერპენში ცხოვრობდა, სადაც მრავალმხრივი ჰუმანიტარული განათლება მიიღო. 1591 წელს ფერწერას სწავლობდა პეიზაჟისტ ტ. ვერჰახტთან. 1600-08 წლები იტალიაში გაატარა, უმეტესად მანტუის ჰერცოგის კარზე. იყო რომში, ვენეციასა და გენუაში; სწავლობდა მიქელანჯელოს, რაფაელის, ტიციანისა და კარავაჯოს შემოქმედებას, აქტიურად ეცნობოდა თავისი ეპოქაში შექმნილ ნამუშევრებსაც.
ამ დროინდელი პორტრეტები, განსაკუთრებით მხატვრის მახლობელ პირების, მოკლებულია გარეგნულ ეფექტებს.უფრო თბილი და ღრმაა დახასიათების მხრივ. ბოლო წლებს მიეკუთვნება აგრეთვე რუბენსის საუკეთესო პეიზაჟების უმეტესობა. მხიარულებითა და სიხალისით აღსავსე სურათები, რომლებზედაც გამოსახულია სცენები სახლის ცხოვრებიდან, მითოლოგიური პერსონაჟები და სხვ. დიდი მხატვრული ღირებულება აქვს რუბენსის მრავალრიცხოვან ესკიზებსა და ნახატებს. მისმა კულტურულმა მემკვიდრეობამ დიდი გავლენა იქონია მომავალ ევროპელ მხატვრებზე. რუბენსი გარდაიცვალა 1640 წლის 30 მაისს, ანტვერპენში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1577 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1640 კატეგორია:ბაროკოს მხატვრები კატეგორია:ფლამანდიელი მხატვრები
Formica sinae
Formica sinae — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ყაზახლარი (გორანბოი)
ყაზახლარი (Qazaxlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
ლასლო მოჰოი-ნადი
ლასლო მოჰოი-ნადი (Moholy-Nagy László, ნამდვილი სახელი — ლასლო ვაისი (Weisz László); დ. 20 ივლისი, 1895 — გ. 24 ნოემბერი, 1946) — უნგრელი მხატვარი და ფოტოგრაფი, ბაუჰაუზის სკოლის პროფესორი. გავლენა იქონია კონსტრუქტივიზმმა. პოპულარიზაციას უწევდა ხელოვნებაში ტექნოლოგიისა და მრეწველობის ინტეგრაციას.
ბიოგრაფია
დაიბადა სახელით ლასლო ვაისცი (Laszlo Weisz) ებრაულ-უნგრული წარმოშობის ოჯახში. გერმანულ-ებრაული სახელი ბიძის უნგრულ გვარზე შეიცვალა (Nagy). მოგვიანებით გვარს ფსევდონიმი Moholy დაუმატა, იმ ქალაქის სახელი, სადაც გაიზარდა. ბუდაბეშტში იურისპრუდენციის სწავლის შემდეგ პირველ მსოფლიო ომში იქნა გაწვეული. 1919 წელს ვენაში პირველად აღმოაჩინა კონსტრუქტივიზმი კაზიმირ მალევიჩის, ნაუმ გაბოსა და ელ ლისიცკის ნამუშევართა გამოფენაზე.
1923 წელს მან შეცვალა იოჰანეს იტენი ბაუჰაუზის საწყისი კურსის მასწავლებლის ადგილზე. ეს მომენტი გახდა სკოლაში ექსპრესიონისტული გადახრების დასასრული და დასაბამი დიზაინისა და ინდუსტრიის ინტეგრაციის ორიგინალური მცდელობისა. ბაუჰაუზი ცნობილი იყო მის ხელოვანთა მრავალმხრივი მიმართულებით და მოჰოლი-ნადიც გამონაკლისი არ ყოფილა. მისი კარიერის განმავლობაში ის იხვეწება და ინოვატორი ხდება ფოტოგრაფიაში, ტიპოგრაფიაში, ქანდაკებაში, მხატვრობასა და ინდუსტრიულ დიზაინში. მისი ერთ-ერთი მთავარი მიმართულება ფოტოგრაფია იყო. მას ეკუთვნის ტერმინი „ახალი ხედვა“ (the New Vision"). მას სწამდა, რომ ფოტოგრაფიას შეეძლო შეექმნა გარე სამყაროს ხედვის ახალი გზა, რას მიუწვდომელი იყო ადამიანის თვალისთვის. ხელოვნებასა და სწავლებაში მისი თეორიები შეჯამებულია წიგნში „ახალი ხედვა, მატერიალურიდან არქიტექტურამდე“ (The New Vision, from Material to Architecture).
1928 წელს ბაუჰაუზიდან წასვლის შემდეგ ბერლინში გადადის და ექსპერიმენტულ თეატრებთან თანამშრომლობს (მათ შორის ე. პისკატორის პოლიტთეატრი). 1934 წელს ნაცისტების ცენზურით შევიწროებული ჯერ ამსტერდამში გადადის, 1935 წელს ლონდონში, ხოლო 1937 წელს აშშ-ში. ნაცისტურ გერმანიაში მისი ნამუშევრები 1937 წელს პროპაგანდისტულ გამოფენაზე „დეგენერატიული ხელოვნება“ გამოფინეს. ჩიკაგოში მოჰოი-ნადი ახალ ბაუჰაუზს შეუერთდა, თუმცა სკოლამ ფინანსური მხარდაჭერა ერთ წელიწადში დაკარგა და დაიხურა. მოჰოი-ნადი ადგილობრივი მეწარმის მხარდაჭერით საკუთარ დიზაინის სკოლას ქმნის, რომელსაც 1939 წლიდან გარდაცვალებამდე ხელმძღვანელობდა. 1944 წლიდან ეს სკოლა დიზაინის ინსტიტუტად გარდაიქმნა.
მოჰოლი-ნადი 1946 წელს გარდაიცვალა ჩიკაგოში ლეიკემიისგან. მის სახელს ატარებს ბუდაპეშტის ხელოვნებისა და დიზაინის უნივერსიტეტი. მისი ნამუშევრების მნიშვნელოვანი ნაწილი ამჟამად გამოფენილია კორკორანის ხელოვნების გალერეაში ვაშინგტონში.
სქოლიო
კატეგორია:უნგრელი მხატვრები კატეგორია:ბაუჰაუზი
პროგრესი (ბიჟბულიაკის რაიონი)
პროგრესი  (Прогресс; Прогресс) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბიჟბულიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 13 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბიჟბულიაკიდან დაშორებულია 32 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია პრიუტოვო, რომელიც დაშორებულია 47 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები (41  %) და მორდოველები (38 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბიჟბულიაკის რაიონის სოფლები
Formica sinensis
Formica sinensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კრატერის ტბა
ვულკანი მაზამა არის კასკადოვანი მთების ვულკანური რკალის ნაწილი, რომელიც ძირითადად შედგება ანდეზიტებისაგან, დაციტებისგან და რიოდაციტებისაგან. კალდერა წარმოიქმნა მძლავრი ვულკანური ამოფრქვევის შედეგად. მოგვიანებით ლავის ამოღვრას მოჰყვა კალდერის ცენტრში ბაქნის წარმოქმნა. ნალექებმა და მეწყრულმა დანალექებმა დაფარეს კალდერის ფსკერი. დროთა განმავლობაში კალდერა გაცივდა, დაგროვდა ატმოსფერული ნალექები და შედეგად წარმოიქმნა ტბა. მოგვიანებით მეწყერმა კალდერის კიდეებზე შექმნა გამოზიდვის კონუსები და ტურბიდიტული დანალექები ტბის ფსკერზე. ფუმაროლები და ცხელი წყაროები იმ პერიოდში მეტად აქტიური იყო. გარკვეული დროის შემდეგ ტბის კალდერის კიდეები შედარებით გასტაბილურდა, ფერდობები დაიფარა ხშირი ტყით. ტბაში არის ორი კუნძული. დამახასიათებელია სუბალპური კლიმატი. ზაფხულში ამინდი რბილი და მშრალია, ზამთარი ცივია. ხელოვნურად არის შეყვანილი კალმახი და ორაგული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ტბები კატეგორია:კრატერული ტბები
ჯული გაბოძე
ჯული გაბოძე (დ. 11 თებერვალი, 1959) — ქართველი ლიტერატურათმცოდნე, პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1979 წლიდან მუშაობს შოთა რუსთაველის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტში. 1983 1983 წელს მუაშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის "ვეფხისტყაოსნის" ტექსტის დამდგენ კომისიაში ლაბორანტად; არის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის შოთა რუსთაველის ქართული ლიტერატურის ინსტიტუტი ტექსტოლოგიის კვლევითი ცენტრის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; მუშაობს კლასიკოსთა თხზულებების აკადემიური გამოცემების მომზადებაზე. აკაკი წერეთლის თხზულებათა აკადემიური ოცტომეულის სარედაქციო კოლეგიის წევრი.
ეინჰარდი
მინი|ეინჰარდი წერისას
ეინჰარდი (Einhardus aut Eginhardus, Einhard auch Eginhard; დ. დაახლ. 775 — გ. 14 მარტი, 840) — ფრანკი სწავლული. ავტორი ცნობილი ბიოგრაფიისა კარლოს დიდის ცხოვრება (Vita Karoli Magni).
ბიოგრაფიული ცნობები მის შესახებ მწირია. ცნობილია, რომ ეინჰარდი სწავლობდა ფულდის საეკლესიო სკოლაში. ის 20 წლის იყო, როდესაც მიიყვანეს ალკუინის მიერ გახსნილ აკადემიაში, სადაც კარლოს დიდის შვილებთან ერთად ეუფლებოდა განათლებას. მოგვიანებით მოღვაწეობდა სამეფო კარზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული  775 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 840 კატეგორია:ფრანკები
ვალისნერია
მინი|Vallisneria spiralis ვალისნერია (Vallisneria, სახელი ეწოდება ანტონიო ვალისნერის პატივსაცემად. ) — ერთლებნიან მრავალწლოვან მცენარეთა გვარი წყლის სუროსებრთა ოჯახისა. წყალში ჩაყურსული ბალახია.
ამ გვარის 6 სახეობა გავრცელებულია ორივე ნახევარსფეროს ტროპიკულ, სუბტროპიკულ და ზომიერი სარტყლის წყალსატევებში ყველაზე მეტად ცნობილია Vallisneria spiralis, რომელიც გვხვდება დუნაის, დნეპრისა და ვოლგის შესართავში, კავკასიის, შუა აზიისა და შორეული აღმოსავლეთის ტბებში; საქართველოში - ბებესირის ტბა (აფხაზეთი). მისი ცალსქესიანი ყვავილები დასამტვერად წყლის ზედაპირზე ამოტივტივდება, შემდეგ კვლავ წყალში ჩაიძირება და ნაყოფიც იქ მწიფდება.
ვალისნერიას ხშირად ამრავლებენ აკვარიუმებში. საკვები ბალახია თევზებისა და მცურავი ფრინველებისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:ერთლებნიანები
კანდაკოვკა (ბირსკის რაიონი)
კანდაკოვკა (Кандаковка; Кандаковка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბირსკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 324 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბირსკიდან დაშორებულია 5 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია უფა, რომელიც დაშორებულია 113 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (60 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბირსკის რაიონის სოფლები
ელ-პალმარის ეროვნული პარკი
ელ-პალმარის ეროვნული პარკი (Parque Nacional El Palmar) — ეროვნული პარკი არგენტინაში, ენტრე-რიოსის პროვინციაში. მდებარეობს ქალაქების — კოლონისა და კონკორდიის სიახლოვეს. ფართობი 85 კმ². პარკი შეიქმნა 1966 აქ არსებული მრავალი სახეობის პალმის ხის დაცვის მიზნით.
პარკში ჰავა სავანის ტიპისაა, არგენტინის მესოპოტამიისთვის დამახასიათებელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არგენტინის ეროვნული პარკები კატეგორია:ენტრე-რიოსის პროვინციის დაცული ტერიტორიები კატეგორია:1966 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:რამსარის ძეგლები არგენტინაში
15 აგვისტო
15 აგვისტო — გრიგორიანული კალენდრის 227-ე დღე (ნაკიან წლებში – 228-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 138 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
0815 კატეგორია:15 აგვისტო
ჯალალ თალაბანი
ჯალალ თალაბანი (ﺟﻪﻻﻝ ﺗﺎﻟﻪﺑﺎﻧﻰ; Celal Talebanî; جلال طالباني [jalâl tâlabânî]; დ. 12 ნოემბერი, 1933, ქისანჟარი, ერაყი — გ. 3 ოქტომბერი, 2017, ბერლინი, გერმანია) — ქურთი წარმომავლობის ერაყელი პოლიტიკოსი, ერაყის პრეზიდენტი 2005 წლის 6 აპრილიდან. ხელმეორედ აირჩიეს 2006 წლის 22 აპრილს ერაყის ეროვნული ასამბლეის სხდომაზე. პრეზიდენტად აირჩიეს ასევე 2010 წლის 11 ნოემბერს. თალაბანი არის ერაყის ერთ-ერთი მთავარი ქურთული პოლიტიკური პარტიის - ქურთისტანის პატრიოტთა გაერთიანების (PUK) დამფუძნებელი და გენერალური მდივანი. იგი ასევე იყო ერაყის დროებითი მმართველი საბჭოს წამყვანი წევრი, რომელიც დაფუძნდა სადამ ჰუსეინის რეჟიმის დამხობის შემდეგ 2003 წელს ერაყში აშშ-ის შეჭრის შედეგად.
2012 წლის 18 დეკემბერს ერაყის სახელმწიფო ტელევიზიის ცნობით, პრეზიდენტი ჯალალ თალაბანი ინსულტით მოათავსეს საავადმყოფოში. ამავე დღეს გავრცელდა ინფორმაცია მისი გარდაცვალების შესახებ, თუმცა ერაყის საგარეო საქმეთა მინისტრმა ხოშიარ ზაბარიმ აღნიშნული ინფორმაცია უარყო.
გარდაიცვალა 2017 წლის 3 ოქტომბერს, ბერლინში, გერმანია.
სქოლიო
კატეგორია:ერაყის პრეზიდენტები კატეგორია:ქურთები კატეგორია:ქურთი პოლიტიკოსები კატეგორია:ერაყელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 12 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1933 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2017
ქირიგლი (გორანბოი)
ქირიგლი (Qırıqlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 	932  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გორანბოის რაიონის სოფლები
Formica smaragdina
Formica smaragdina — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ღვიძლასოკოსებრნი
ღვიძლასოკოსებრნი ან ფისტულინასებრნი (Fistulinaceae) — სოკოების ოჯახი ფირფიტოვანთა რიგისა.
ეკოლოგია
პარაზიტია, იზრდება ცოცხალ ფართოფოთლოვან ხეებზე.
ზოგიერთი სახეობა საჭმელად ვარგისია, მაგ., Fistulina hepatica და Pseudofistulina radicata
ტაქსონომია
ფილოგენეტიკური თვალსაზრსით, ღვიძლასოკო ახლოსაა გვარებთან Schizophyllaceae და Cyphellaceae
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფირფიტოვანნი კატეგორია:სოკოების ოჯახები
რიოხის პროვინცია
thumb|right|250px|რიოხას პროვინცია. რიოხა — პროვინცია პერუში, სან-მარტინის რეგიონში. რიოხას დასავლეთიდან ესაზღვრება ლა-ლიბერტადის რეგიონი. რიოხას პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი რიოხა. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 92 222 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 36,4 ადამიანს. რიოხას ფართობია 2 535,04 კმ². პროვინცია იყოფა 9 რაიონად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის პროვინციები
საბჭოთა კავშირის დეპეშათა სააგენტო
საბჭოთა კავშირის დეპეშათა სააგენტო (რუს.: Телеграфное агентство Советского Союза при кабинете министров СССР, ТАСС) — საბჭოთა კავშირის მინისტრთა კაბინეტთან არსებული გაზეთების, რადიო და სატელევიზიო სადგურებითვის საშინაო და საგარეო ახალი ამბების შეგროვებისა და გავრცელების ცენტრალური სააგენტო. მას ჰქონდა მონოპოლია ოფიციალურ სახელმწიფო ინფორმაციაზე, რომელიც ვრცელდებოდა ე. წ. „ტასის შეტყობინების“ ("Сообщение ТАСС") სახით. სააგენტო დაფუძნდა 1925 წლის 10 ივლისს სსრკ-ის ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის პრეზიდიუმის დებულებით. მისი წინამორბედი იყო რუსული სატელეგრაფო სააგენტო (როსტა), პირველი სახელმწიფო ახალი ამბების სააგენტო საბჭოთა რუსეთში.
1971 წლიდან მისი სტატუსი ამაღლდა სსრკ-ის მინისტრთა საბჭოს სახელმწიფო კომიტეტის რანგამდე. ტასს ჰქონდა 14 ფილიალი კავშირის რესპუბლიკებში (რსფსრ-ს თავად ტასის განაგებდა):
ტასს შემდეგ მთავარი რედაქციები ჰქონდა: საკავშირო ინფორმაციის, უცხოეთის ინფორმაციის, სოციალისტური ქვეყნების, უცხოეთის ქვეყნების ინფორმაციის, ფოტოინფორმაციისა და კომუნიკაციების მთავარი დირექტორატი.
1992 წელს საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ მისი მემკვიდრე გახდა რუსეთის სატელეგრაფო სააგენტო იტარ-ტასი.
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საინფორმაციო სააგენტოები
ედუარდ ფალიანი
ედუარდ ფალიანი (დ. 1 იანვარი, 1943, მესტიის რაიონი — გ. 13 სექტემბერი, 2016) — ქართველი პედაგოგი, პოეტი, საზოგადო მოღვაწე.
1967 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი.
მუშაობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნიერსიტეტში არსებულ ვაჟას კაბინეტში და უნივერსიტეტის გამომცემლობაში, სადაც ეწეოდა მთარგმნელობით და პუბლიცისტურ მოღვაწეობას. მოგვიანებით ხელი მიჰყო საგაზეთო სარედაქციო საქმიანობას და აქტიურად მოღვაწეობდა „ლემში“, „ლელოში“, უნივერსიტეტის სტამბასა და გამომცემლობაში. მისი რედაქტირებით არაერთი სამედიცინო და სამხედრო ლიტერატურა და ენციკლოპედია ითარგმნა და გამოიცა. ჟურნალისტიკური და რედაქტორული მოღვაწეობის გარდა ეწეოდა ნაყოფიერ პედაგოგიურ მუშაობას. წლების განმავლობაში კიროვის რაიონის პიონერთა და მოსწავლეთა სახლში ხელმძღვანელობდა ლიტერატურულ წრეს. თბილისის 75-ე საშუალო სკოლაში ასწავლიდა ქართულ ენასა და ლიტერატურას. მისი პოეტური შემოქმედების მხოლოდ მცირე ნაწილია გამოცემული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ქართველი პოეტები
შრომა (ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი)
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე სუფსის მარცხენა ნაპირზე, ზღვის დონიდან 80 მ. ოზურგეთიდან 36 კმ., ურეკის რკინიგზის სადგურიდან 6 კმ. საშუალო წლიური ტემპერატურაა 14,3 °C. სამხრეთიდან ესაზღვრება სოფელი ზემო ნატანები, ხოლო ჩრდილოეთიდან ხრიალეთი.
ისტორია
სოფელში იდგა მთავარანგელოზთა სახელობის ქვის ეკლესია. სწორედ ამის გამო დაერქვა სოფელსაც და სასოფლო საზოგადოებასაც მიქელგაბრიელი. ტაძრის აგება, ხალხური გადმოცემის მიხედვით, ბერ იესე ბოლქვაძეს უკავშირდება. მას აურჩევია მცირედ დასახლებული ადგილი და მდინარე სეფისწყლიდან ამოტანილი ქვებით აუშენებია სამლოცველო, შემდეგ კი ტაძარი. მრევლის მომრავლების კვალდაკვალ კი ხის მოზრდილი ტაძარი აუშენებიათ. მიქელგაბრიელის ეკლესიის დასავლეთით, დაახლოებით ერთი კილომეტრის მანძილზე, მაღლობ ადგილებზე უნდა მდგარიყო კიდევ ერთი, სავარაუდოდ მაცხოვრის სახელობის ტაძარი. ამ მაღლობს „მაცხუარის ღელე“ ჩამოუდის, ხოლო ადგილს შემორჩა სახელწოდება „ნასაყდრალი“.
1863 წელს სოფელში თავადმა მიხეილ ნაკაშიძემ დააარსა სკოლა, რომელიც 8-9 წლის შემდეგ დაიხურა. 1883 წელს ნაკაშიძის შვილმა, მიხეილ ნაკაშიძემ კვლავ გახსნა ერთკლასიანი სკოლა, რომელიც 1892 წელს ორკლასიანად გადაკეთდა. სკოლის პირველი მასწავლებელი იყო თეოფილე კალანდარიშვილი. 1902 წელს სოფელში გაიხსნა ბიბლიოთეკა. ამ დროისთვის მიქელგაბრიელის საზოგადოება მოიცავდა 5 სოფელს. საზოგადოებაში ცხოვრობდა 3391 ადამიანი. 1912 წელს სოფელში გაიხსნა საკრედიტო ამხანაგობა, რომელშიც 2000 ადამიანი იყო გაწევრებული. 1917 წელს სოფლის სკოლა გადაკეთდა ოთხკლასიან სკოლად, ხოლო 1923 წელს — შვიდწლიანად. 1939 წელს გაიხსნა საშუალო სკოლა.
საბჭოთა პერიოდში შრომაში მოჰყავდათ ჩაი. 1927 წლისთვის ჩაის ფართობი 100 ჰექტარამდე იყო, 1935 წელს კი უკვე 1000 ჰექტარზე მეტი იყო. 1933 წელს აშენდა შრომის ჩაის ფაბრიკა. შრომის ორჯონიკიძის სახელობის კოლმეურნეობა რაიონში ყველაზე მდიდარი იყო ნატანების კოლმეურნეობის შემდეგ. 1956 წელს აშენდა ადმინისტრაციული შენობა. და სოფლის კლუბი. 1978 წლის 17 ნოემბერს სოფლის ცენტრში გაიხსნა საბრძოლო დიდებისა და მეგობრობის მემორიალი ტანკის სახით. ტანკი შრომელებმა დიდი სამამულო ომის წლებში შეიძინეს ფრონტისთვის. მოქმედებდა გენიჩესკელ კოლმეურნეებთან მეგობრობის მუზეუმი.
ხადიჯა ას-სალამი
ხადიჯა ას-სალამი (არაბ. خديجة السلامي‎, დ.11 ნოემბერი, 1966, სანა, იემენი) — იემენელი კინორეჟისორი, პროდიუსერი, სცენარისტი, ოპერატორი და ხმის რეჟისორი, დიპლომატი და საზოგადო მოღვაწე. პირველი კინოპროდიუსერი და რეჟისორი ქალი იემენში.
ბიოგრაფია
ხადიჯა ას-სალამი დაიბადა სანაში 1966 წელს (ჩრდილოეთ იემენში მიმდინარე სამოქალაქო ომის დროს) ღარიბ მუსლიმურ ოჯახში. 11 წლის ასაკში ბიძამ, ალი ას-სალამიმ გოგონა ძალით გაათხოვა თავის თავის ნაცნობზე, რომელიც ხადიჯაზე ბევრად უფროსი იყო. დედას ბიძა ირწმუნებოდა, რომ ქორწინება „ეკონომიკურ“ ხასიათს ატარებდა და ვიდრე გოგონა 14 წლის არ გახდებოდა, ძალაში არ შევიდოდა, ხადიჯა ქორწილიდან რამდენიმე კვირაში  სექსუალური ძალადობის მსხვერპლი გახდა. მან სცადა თვითმკვლელობა და, ბოლოს ქმრისგან გაიქცა. (სხვა ინფორმაციის მიხედვით, წინააღმდეგობისგან დაღლილმა ქმარმა თავად დაუბრუნა იგი მეურვეს).ტრადიციულად, ეს ფაქტი განიხილებოდა, როგორც „ოჯახის სირცხვილი“. ხადიჯას ოჯახის წევრთა უმეტესობამ (გარდა დედისა, რომელიც   უფრო ადრე გაათხოვეს) გოგონა უარყო. ოჯახის მხარდაჭერის გარეშე დარჩენილს მხოლოდ დედა (რომელმაც მარტომ გაზარდა კიდევ რამდენიმე შვილი) ჰყავდა გვერდში. გოგონამ დაიწყო სამუშაოს ძებნა საარსებო წყაროს მოსაპოვებლად. მეგობრის რეკომენდაციით, მან ბედი ადგილობრივ სტუდიაში სცადა, სადაც  ეძებდნენ ახალგაზრდა წამყვანს საბავშვო სატელევიზიო გადაცემისთვის. კასტინგში გამარჯვების შემდეგ, ხადიჯა 1977 წლიდან 1982 წლამდე დილაობით სკოლაში დადიოდა, ხოლო შემდეგ ტელევიზიაში მუშაობდა ჯერ საბავშვო გადაცემების, შემდეგ კი ახალი ამბების წამყვანი გახდა. 16 წლის ასაკში ხადიჯა ას-სალამიმ მოიპოვა სტიპენდია ამერიკის შეერთებულ შტატებში სასწავლებლად. იქ დაამთავრა საშუალო სკოლა და 1983 წელს ჩაირიცხა ვაშინგტონში, მაუნთ ვერნონის ქალთა კოლეჯში. 1986 წელს მიიღო კომუნიკაციების ბაკალავრის ხარისხი. სწავლის პერიოდში იგი შეხვდა და დაუმეგობრდა იემენის ელჩს ამერიკის შეერთებულ შტატებში, იაჰია ალ-მუთავაქილს. ეს მეგობრობა შემდგომში დაეხმარა მას იემენის გავლენიანი პოლიტიკოსები გაეცნო და თავისი ქვეყნის დიპლომატიურ სამსახურში ჩამდგარიყო. იემენში დიპლომით დაბრუნებული ხადიჯა ოჯახთან უთანხმოების გამოობლოში დიდხანს არ დარჩენილა და იმავე წელს გადავიდა საფრანგეთში, სადაც 1987-1988 წლებში მუშაობდა იემენის საელჩოში საზოგადოებასთან ურთიერთობის ოფიცრად. მოგვიანებით სწავლა ვაშინგტონის ამერიკულ უნივერსიტეტში გააგრძელა. მისი ნამუშევარი ხელოვნების მაგისტრატურაზე კინოსა და სატელევიზიო წარმოებაში იყო დოკუმენტური ფილმი "ქალები იემენში", რომლის გადაღების დროს ერთდროულად იყო რეჟისორი, ოპერატორი და მემონტაჟე. 1990 წელს იგი ცოლად გაჰყვა ამერიკელ ჟურნალისტ ჩარლზ ჰიუტს და მასთან ერთად საფრანგეთში დაბრუნდა, სადაც მუშაობდა რადიო Orient-Paris-ში. 1993 წლიდან ასევე ბედი სცადა საგაზეთო ჟურნალისტიკაში. 1994 წლიდან მან განაგრძო მუშაობა იემენის საელჩოში საფრანგეთში პრეს ატაშესა და კულტურის ატაშეს პოზიციაზე, ასევე საელჩოს საინფორმაციო ცენტრის ხელმძღვანელად. დიპლომატიური სამსახურის პარალელურად, მან განაგრძო მოღვაწეობა კინოში, საფრანგეთისა და ამერიკის შეერთებული შტატების სხვადასხვა სატელევიზიო არხებისა  უნივერსიტეტებისთვის შექმნა რამდენიმე ათეული დოკუმენტური და საგანმანათლებლო ფილმი. მისი მრავალი ნამუშევარი გარკვეულწილად უკავშირდება ქალის პოზიციას ისლამურ საზოგადოებაში. 2012 წელს მან დატოვა დიპლომატიური სამსახური, რათა კონცენტრირება მოეხდინა  კინოზე და შეექმნა დოკუმენტური ფილმები მუსლიმ ქალთა მოძრაობაზე. იყო რამდენიმე კინოფესტივალის ჟიურის წევრი. 2013 წელს ქმრის დახმარებით გამოაქვეყნა თავისი ავტობიოგრაფია The Tears of Sheba. შემოქმედებითი და დიპლომატიური საქმიანობისთვის მიიღო არაერთი პრემია და ჯილდო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:იემენელი რეჟისორები კატეგორია:იემენელი პროდიუსერები კატეგორია:სექსუალური ძალადობის მსხვერპლი ქალები კატეგორია:ქალები აზიაში კატეგორია:იემენელი ქალები
პეტროვკა (კოშ-ელგის სოფსაბჭო)
პეტროვკა  (Петровка; Петровка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბიჟბულიაკის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 139 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბიჟბულიაკიდან დაშორებულია 22 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვაშები შეადგენენ (82 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბიჟბულიაკის რაიონის სოფლები
გრიგოლ დოლიძე
გრიგოლ დოლიძე (დ. 25 ოქტომბერი 1982, ლანჩხუთი) — ქართველი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი.
გრძელი ნათელი დღეები
„გრძელი ნათელი დღეები“ — 2013 წლის ფილმი, რომლის რეჟისორები არიან ნანა ექვთიმიშვილი და სიმონ გროსი.
ფილმის პრემიერა გაიმართა 2013 წელს, ბერლინის 63-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე, ფორუმის პროგრამაში და საავტორო კინოს საერთაშორისო ასოციაციის პრიზით აღინიშნა.
ბერლინის საერთაშორისო კინოფესტივალზე „გრძელი ნათელი დღეები“ ახალი ქართული ტალღის მომასწავებლად მიიჩნიეს, ხოლო ჰონკონგის ფესტივალზე ფილმს ქართული კინოს გაზაფხული უწოდეს. კინოკრიტიკოსთა საერთაშორისო გაერთიანება FIPRESCI-მ კი ფილმს ქართული კინემატოგრაფიის ხელახლა აღორძინების ნიმუში უწოდა.
ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ ლიკა ბაბლუანი და მარიამ ბოკერია. ეს არის ფილმი ორ გოგონაზე, ეკაზე და ნათიაზე, რომლებიც 1990-იანი წლების თბილისში ცხოვრობენ.
ფილმი ემყარება ნანა ექვთიმიშვილის პირად მოგონებებს და მოგვითხრობს ორი მოზარდი გოგონას მეგობრობაზე. ნათიას მშობლების კონფლიქტი ფარულად ასახავს სამოქალაქო ომს, რომელიც მიმდინარეობს ახლად-დამოუკიდებელი საქართველოს დედაქალაქ თბილისში. ეკას მამა ციხეშია, დედა კი მალავს მამის დაპატიმრების მიზეზს. ფილმი ასევე ეხება შემდეგ თემებს: იძულებითი ქორწინება, პურის რიგები და ძალაუფლების მქონე ადამიანების ტირანია.
სქოლიო
კატეგორია:2013 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:გერმანული ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
ალექსანდრე ლუკაშენკო
ალექსანდრე გრიგოლის ძე ლუკაშენკო (Аляксандр Рыгоравіч Лукашэнка; Александр Григорьевич Лукашенко; დ. 30 აგვისტო, 1954) — ბელარუსი პოლიტიკოსი. ბელარუსის პრეზიდენტი 1994 წლიდან. პოლიტიკაში მოსვლამდე ლუკაშენკო სამხედრო ოფიცერი, შემდეგ კი რამდენიმე საწარმოს დირექტორი იყო.
დაამთავრა მაგილევის პედაგოგიური ინსტიტუტი (1975 წ.). ჰყავს მეუღლე და სამი ვაჟი.
2010 წლის 19 დეკემბერს გამართულ საპრეზიდენტო არჩევნებზე ამომრჩეველთა ხმების 79,65%–თ არჩეულ იქნა პრეზიდენტად მეოთხე ვადით. ეუთო-მ აშშ-მ და ევროკავშირმა არ სცნეს არჩევნების შედეგები, საპირისპიროდ, დსთ-ს დამკვირვებლებმა ჩატარებული არჩევნები პოზიტიურად შეაფასეს.
2020 წლის ბელარუსის საპრეზიდენტო არჩევნებში გამარჯვებულად თავი ბელარუსის მოქმედმა პრეზიდენტმა, ალექსანდრე ლუკაშენკომ, გამოაცხადა. არჩევნების შედეგების გაყალბებასა და დარღვევებს მასობრივი საპროტესო აქციები მოყვა. ოპოზიციონერმა სვეტლანა ტიხანოვსკაიამ საკუთარი თავი გამარჯვებულად გამოაცხადა. მისი გუნდის მტკიცდებით, მან ხმების 60-დან 70 პროცენტამდე მიიღო, რის შემდეგაც მან მიმართა დასავლეთის ქვეყნების პრეზიდენტად აღიარების თხოვნით. არჩევნებმა კვლავ ვერ მოიპოვა საერთაშორისო აღიარება.
ლუკაშენკომ ბელარუსში ავტორიტარული მმართველობა დაამყარა. ის საკუთარ თავს „ევროპის უკანასკნელ დიქტატორსაც“ უწოდებს.
ქვეყანში ჩატარებული არჩევნები არ არის თავისუფალი და სამართლიანი, რეჟიმის ოპონენტების უმრავლესობა რეპრესირებულია, ხოლო მედია არსებობს სასტიკი ცენზურის პირობებში.
COUNCIL IMPLEMENTING REGULATION (EU) 2020/1648 of 6 November 2020 implementing Article 8a(1) of Regulation (EC) No 765/2006 concerning restrictive measures in respect of Belarus 2020 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მასშტაბური გაყალბებების ფონზე ბელარუსში ქვეყნის ისტორიაში უდიდესი საპროტესტო მოძრაობა დაიწყო. არჩევენბის გაყალბების შემდეგ დასავლეთის ქვეყნები არ აღიარებენ ლუკაშენკოს ლეგიტიმურობას, თუმცა რეჟიმი სარეგებლობს რუსეთის, ჩინეთის, ირანისა და სხვა მცირე სახელმწიფოების მხარდაჭერით.
სქოლიო
კატეგორია:ბელარუსის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:დაბადებული 30 აგვისტო
ვამპირი (ცხოველი)
ვამპირი (Vampyrum) — ძუძუმწოვრების გვარი ხელფრთიანების რიგისა. გავრცელებული არიან ტროპიკულ ამერიკასა და დიდი ანტილის კუნძულებზე. გვარში ერთი სახეობაა — დიდი ვამპირი (Vampyrum spectrum). სხეულის სიგრძე 13 სმ აღწევს, ფრთების შლილი — 70 სმ. აქვს დიდი ყურის ნიჟარები, ცხვირზე — დამახასიათებელი, ზემოთ შევიწროებული დანამატი. ღამის ცხოველია. იკვებება მწერებითა და ხილით. ბინადრობს ხშირ ტყეში, ზოგჯერ ადამიანის საცხოვრებელშიც. მიუხედავად სახელწოდებისა, ვამპირი არ მიეკუთვნება სისხლმწოვისებრთა ოჯახს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ხელფრთიანები
ქვახვრელი
ქვახვრელი — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს მდინარე მტკვრის მარჯვენა მხარეს. თემის ცენტრი (სოფლები: ავკვეთი, ველები, უფლისციხე). ზღვის დონიდან 550 მეტრი, გორიდან 8 კილომეტრი. სოფლის აღმოსავლეთით მდებარეობს ადრინდელი ფეოდალური ხანის გამოქვაბულების კომპლექსი.
ისტორია
სოფელი ქვახვრელი წყაროებში პირველად იხსენიება 975 წლისთვის, ქართლის ერისთავ იოანე მარუშის ძის მიერ დავით კურაპალატისათვის უფლისციხის გადაცემასთან დაკავშირებით. 1064 წ. ბაგრატ IV-ის (1027-1072) ბრძანებით შეიპყრეს კვირიკე სომეხთა მეფე და მისი ძმა სუმბატი. როდესაც ამის შესახებ ბაგრატს შეატყობინეს, იგი ქვახვრელში გადასულა. ტყვეები მეფისათვის კლდეკართან მოუგვრიათ. ქართლის მეფე კონსტანტინე II-ს (1478-1505) ზაზა ფანასკერტელისა და მისი შვილებისათვის უბოძებია ქვახვრელი, უფლისციხე და კარალეთი თავისი მამულებით. ქვახვრელი არქეოლოგიურად შეუსწავლელია.
1978 წ. ქვახვრელის ტერიტორიაზე შემთხვევით აღმოჩნდა ვერცხლის მონეტების (დირჰემების) განძი, რომლიდანაც 10 მონეტა ს. ჯანაშიას სახ. საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში მოხვდა. დანარჩენი მონეტები დაიკარგა. 1027 წ. მოჭრილი მონეტები ეკუთვნოდა თბილისის ამირა ალი იბნ ჯაფარს.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 2091 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Formica spatulata
Formica spatulata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ტელსტარი
მინი|თავდაპირველ ტელსტარს თითქმის სფერული ფორმა ჰქონდა. ტელსტარი (Telstar) იყო პირველი აქტიური სატელეკომუნიკაციო თანამგზავრი, ასევე პირველი თანამგზავრი განკუთვნილი სატელეფონო და მაღალი სიჩქარის მონაცემთა გადაცემისთვის, და პირველი კერძო კუთვნილების თანამგზავრი. მის სახელს დღემდე იყენებს რამდენიმე სატელევიზიო სამაუწყებლო გადამცემი თანამგზავრი.
თავდაპირველი ტელსატარი, რომელიც AT&T-ს საკუთრება იყო, მულტინაციონალური შეთანხმებით შეიქმნა AT&T, Bell Telephone Laboratories, NASA, British General Post Office, და ფრანგული ნაციონალური ფოსტისა და ტელეკომის ბიუროს შორის სატელიტური კომუნიკაციის განსავითარებლად. ბელმა ასევე ააგო ენდოვერის დედამიწის სადგური ენდოვერში, მეინი, და დადო კონტრაქტი ნასასთან, რომელსაც ყოველ გაშვებაში, წარუმატებლობის შემთხვევის მიუხედავად, 3 მილიონ დოლარს უხდიდა.
ნასამ ტელსტარის გაშვება 1962 წლის 10 ივლისს მოახდინა რაკეტა დელტაზე კანავერალის კონცხიდან, რომელიც პირველი კერძოდ დაფინანსებული კოსმოსური აფრენა გახდა. საშუალო სიმაღლის თანამგზავრი, ტელსტარი ელიფსურ ორბიტაზე მოთავსდა, რომელსაც იგი ყოველ 2 საათსა და 37 წუთში ასრულებდა და ტრიალებდა ეკვატორის მიმართ 45 გრადუსიანი კუთხით. ამის გამო მისი გადაცემის უნარი ტრანსატლანტიკური სიგნალებისთვის ყოველ ორბიტაზე 20 წუთით იფარგლებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საკომუნიკაციო სატელიტები
სერბეთის პატრიარქები
ამ გვერდზე წარმოდგენილია სერბეთისა და პეჩის მთავარეპისკოპოსთა და პატრიარქთა სია ეკლესიის, როგორც არქიოციის, შექმნის დღიდან (1219 წელი) დღევანდელ ავტოკეფალურ ეკლესიამდე. სიაში შესულია ყველა მთავარეპისკოპოსი და პატრიარქი, რომელიც წინამძღოლობდა ეკლესიას პეჩის საპატრიარქოს დღიდან. დღეს სერბეთის პატრიარქის ოფიციალური ტიტული ამგვარია - მისი უწმინდესობა, პეჩის მთავარეპისკოპოსი, ბელგრადის და კარლოვცის მიტროპოლიტი და სერბთა პატრიარქი. სერბეთის დღევანდელი პატრიარქი არის მისი უწმინდესობა პავლე.
პეჩის ეპარქია იყო დაფუძნებული წმინდა საბას მიერ 1219 წელს, როგორც კონსტანტინეპოლის საპატრიარქოს ავტონომია. 1346 წელს პეჩის ეპარქიამ თვითნებურად გამოაცხადა დამოუკიდებლობა, რომელიც კონსტანტინეპოლმა მხოლოდ 1373 წელს აღიარა.
ოსმალოთა მიერ 1459 წელს სერბეთის დაპყრობის გამო პატრიარქმა დაკარგა ადრინდელი მნიშვნელობა. ოსმალოთა ძალდატანებით სერბეთის ეკლესია გაუქმდა, და 1766 - 1920 წლამდე იგი იყო საბერძნეთის ეკლესიის მიტროპოლია.
1920 წელს ეკლესია აღდგა და მეორედ მოიპოვა ავტოკეფალია.
ბელგრადის (პეჩის) პატრიარქები 1920–დან
The patriarchs hold the title of Archbishop of Peć and are considered the successors to the Patriarchal throne of Peć. However, the Patriarchy is based in Belgrade, Serbia.
რესურსები ინტერნეტში
* კატეგორია:სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესია
მარტი (კუბა)
მარტი (Martí) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კუბაში, მატანსასის პროვინციაში. მდებარეობს კუბის ჩრდილოეთ ნაწილში, სანტა-კლარას უბის სანაპიროზე. ქალაქი დაარსდა 1835 წელს ატო-ნუევოს სახელწოდებით. 1898 წელს ქალაქმა მიიღო თანამედროვე სახელწოდება, რომელიც უკავშირდება კუბის ეროვნული გმირის ხოსე მარტის სახელს.
დემოგრაფია
მუნიციპალიტეტის ფართობია 1,070 კმ². 2004 წლის აღწერის მონაცემებით მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 23,475 ადამიანი. მოსახლეობის სიმჭიდროვეა 21.9 ადამიანი კმ²-ზე.
ლეილია აჯამეტოვა
მინი|ლეილია აჯამეტოვა 2016 წელს. ლეილია აჯამეტოვა (Лейля Ільясівна Аджаметова; დ. 9 მარტი, 1994; უზბეკეთი) — უკრაინელი პარა-ათლეტი. მონაწილეობდა 2016 წლის ზაფხულის პარა-ოლიმპიადაში, B3 კატეგორიაში (შეზღუდული ხედვით) 100 - 400 მეტრზე. 100 მეტრზე მოიგო ოქრო და დაამყარა ახალი მსოფლიო რეკორდი, 200 მეტრზე მოიგო ვერცხლი და დაამყარა ევროპის ახალი რეკორდი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1994
იოსებ და ზელიხა
„იოსებ და ზელიხა“ (, იუსუფ ო ზელიხა) — მშვენიერი იოსების ბიბლიური, შემდგომ კი ყურანის მე-12 სურაში გადმოცემული ლეგენდა, რომელიც საფუძვლად დაედო მრავალ აღმოსავლურ ლიტერატურულ ვერსიას. ჩვენამდე მოღწეულთაგან ყველაზე ადრინდელია ფირდოუსის სახელით ცნობილი პოემა, რომელშიც წინა პლანზე იოსების თავგადასავალია წამოწეული.
ვრცელი რომანული პოემა შექმნა ამ თემაზე ჯამიმ. აქ იოსებთან ერთად მთავარი მოქმედი პირია ზელიხა. ჯამის ვერსიის მაღალმხატვრულობა მრავალრიცხოვანი მიმბაძველების გაჩენის მიზეზი გახდა (ბადრი, სალემი, ნაზემი, ჰაზაყი და სხვ.). ცნობილია თურქული (ალი, დურბექი, ჰამდი ჩელები), აზერბაიჯანული, უზბეკური, არაბული და ქურთული როგორც პოეტური, ისე პროზაული რედაქციები. XVI–XVII საუკუნეებს განეკუთვნება ორი ქართული ვერსია — ე. წ. ზაალისეული და თეიმურაზისეული „იოსებზილიხანიანი“. აღმოსავლურ ვერსიებს უკავშირდება ნაზიმ ჰიქმეთის პიესა „იოსებ მშვენიერი“ და, ნაწილობრივ, თომას მანის რომანი „იოსები და ძმანი მისნი“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისლამური ლიტერატურა კატეგორია:ისლამური მითოლოგია
კარლოს დიდის ცხოვრება
კარლოს დიდის ცხოვრება (Vita Karoli Magni) – ეინჰარდის ნაწარმოები, რომელიც ფრანკთა მეფის კარლოს დიდის ცხოვრებას აღწერს. ნაწარმოები დაწერილია IX საუკუნის 30–იან წლებში, მასში ჩანს რომაელი ბიოგრაფის სვეტონიუსის გავლენა. ეინჰარდის ეს ნაწარმოები თარგმნილია ქართულად.
ყიზილჰაჯილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ყიზილჰაჯილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
საროვი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საროვი შეიძლება აღნიშნავდეს:
უსახელო ნაბიჭვრები
„უსახელო ნაბიჭვრები“ (Inglorious Basterds, წარმოთქმა: ) — რეჟისორი კვენტინ ტარანტინოსმიერ გადაღებული ფილმი მისივე სცენარის მიხედვით. 2008 წლის შემოდგომაზე დაწყებული გადაღებები მიმდინარეობდა საფრანგეთის და გერმანიის ტერიტორიაზე, პრემიერა კი 2009 წელს, კანის კინოფესტივალზე შედგა. ფილმის მოქმედებები ვითარდება 1941–1944 წლებში, ნაცისტური გერმანიის მიერ ოკუპირებულ საფრანგეთში. მთავარი როლები ითამაშეს ბრედ პიტმა, მაიკ მაიერსმა, ელაი როთმა და კრისტოფ ვალცმა.
სახელწოდება
ფილმის ორიგინალური სახელწოდებაა Inglourious Basterds, მიუხედავად იმისა, რომ გრამატიკულად და ორფოგრაფიულად სწორი ფორმაა The Inglorious Bastards. ფილმის სათაურისათვის ტარანტინომ გამოიყენა რეჟისორი ე.ჯ. კასტელარის ფილმის, ამ დაწყევლილი ჯავშანმატარებლის ამერიკული ფსევდონიმი უსახელო ნაბიჭვრები (The Inglorious Bastards), თუმცა, უარი თქვა არტიკლზე და სპეციალურად დაუშვა ორი შეცდომა. ფილმის სხვა ენებზე თარგმნის დროს გავრცელებული იყო აზრი, რომ სახელწოდების გადათარგმნაც შეცდომებით იყო საჭირო. მაგალითად, რუსი კინოკრიტიკოსი, ანდრეი პლახოვი თვლიდა, რომ ფილმის რუსული სახელი უნდა ყოფილიყო Безславные Ублютки, როდესაც სწორი ფორმაა Бесславные Ублюдки. . ფილმის „არასწორ“ დასახელებაზე საუბარზე თავად ტარანტინო უარს ამბობდა, თუმცა, საბოლოოდ ყველაფერი ასე ახსნა: უბრალოდ, ასე წარმოითქმის – Basterds.
სიუჟეტი
ებრაელებზე მონადირე შუცშტაფელის შტანდარტფიურერი, ჰანს ლადა, რომელიც დრეიფუსების დაკარგულ ოჯახს ეძებს, მოულოდნელად სტუმრობს ფრანგ ფერმერ პერიე ლაპადიტს. დაკითხვის შემდეგ, ლაპადიტი აღიარებს, რომ ოჯახი მასთან იმალება. ოჯახს, რომელიც იატაკის ქვეშ იმალება, ხვრეტენ. ცოცხალი რჩება მხოლოდ 18 წლის შოშანა დრეიფუსი, რომელსაც ლადა გაქცევის საშუალებას აძლევს.
პარალელურად, ლეიტენანტი ალდო რეინი ქმნის ებრაული წარმოშობის ამერიკელებისაგან შემდგარ ჯგუფს, რომელმაც ოკუპირებულ საფრანგეთში უნდა იმოქმედოს. ჯგუფის მიზნებია ნაცისტების ყველაზე სასტიკი გზით მოკვლა, ჯარისკაცების დემორალიზაცია და მათი დაშინება.
ჯგუფზე, რომელსაც ნაბიჭვრები შეარქვეს, მალევე ვრცელდება სხვადასხვა ჭორები გერმანული რაიხის შიგნითაც; ლეიტენანტი ალდო გერმანელებს შორის იღებს ფსევდონიმს აპაჩს. ეს განპირობებულია იმით, რომ ის და მისი ჯარისკაცები გერმანელების სკალპებს „აგროვებენ“. ჯგუფის სხვა წევრი, დონი დონოვიცი, რომელსაც გერმანელებმა ებრაელი დათვი შეარქვეს, თვით ფიურერის, ადოლფ ჰიტლერის ყურადღების ღირსი ხდება. ჯგუფის კიდევ ერთი წევრია სერჟანტი (უნტერ-ფელდფებელი) ჰიუგო შტიგლიცი, რომელმაც გესტაპოს 13 ოფიცერი მოკლა და შუცშტაფელის წევრებს შორის დიდი პოპულარობა მოიპოვა.
ნაბიჭვრების ტყვეობაში მყოფ ჯარისკაცს, რომელმაც სიცოცხლე გერმანული პატრულის პოზიციის გაცემით შეინარჩუნა, ჰიტლერი ხვდება. მიუხედავად გადარჩენისა, ჯგუფის წევრები მას ეუბნებიან, რომ საჩუქარს გაუკეთებენ. ფილმის I თავის ბოლოს ნაჩვენებია, თუ როგორ უყურებენ აპაჩი და ებრაელი დათვი მათ მიერ ჯარისკაცის შუბლზე ამოჭრილ სვასტიკას.
გადარჩენილმა შოშანამ, თავის მხრივ, სახელი ემანუელ მიმიოზე შეიცვალა და გახდა კინოთეატრის მფლობელი, რომელიც, ლეგენდის მიხედვით, მემკვიდრეობით ერგო. მას ყურადღებას აქცევს გერმანელი სნაიპერი და გმირი-ჯარისკაცი ფრედერიკ ცოლერი, რომელმაც მისი გმირობისთვის მიძღვნილ ფილმ ერის სიამაყეში თავისი თავე ითამაშა. ფილმის გადაღებას უძღვებოდა პროპაგანდის რაიხსმინისტრი იოზეფ გებელსი.
ცოლერი არწმუნებს გებელსს ფილმის პრემიერა ემანუელ მიმიოს კინოთეატრში გამართოს, რაზეც რაიხსმინისტრი თანხმდება. ფილმის საყურებლად პარიზში ჩადის მესამე რაიხის მთავრობის არაერთი გავლენიანი წევრი, მათ შორის ადოლფ ჰიტლერიც. ემანუელი, თავისი შავკანიანი მეგობრის, მარსელის დახმარებით, ოჯახის სიკვდილის სამაგიეროდ კინოთეატრის გადაწვას აპირებს.
ამავე დროს, ინგლისურ სარდლობა ცდილობს გაანადგუროს რაიხის მმართველი წრე, რასაც ისინი ლეიტენანტი არჩი ჰიკოქსის ჯგუფს ავალებენ. ისინი უნდა შეხვდნენ ორმაგ აგენტს, მსახიობ ბრიჯეტ ფონ ჰამერსმარკს, რომლის დახმარებითაც პრემიერაზე უნდა შეაღწიონ. მას ისინი სამიკიტნოში ხვდებიან, სადაც რიგითი გერმანელი ჯარისკაცები ერთ-ერთი მათგანის ვაჟიშვილის დაბადებას ზეიმობენ. ჯგუფის ერთ-ერთი წევრის უცნაური აქცენტის გამო მისი წარმომავლობით ინტერესდება ჯერ რიგითი ჯარისკაცი, შემდეგ კი გესტაპოს ოფიცერი. აგენტის გამოაშკარავების შემდეგ იწყება ურთიერთსროლა, რის შედეგადაც იღუპება ყველა, გარდა ფონ ჰამერსმარკისა, რომელსაც ტყვია ფეხში ხვდება. დაღუპულთა შორის არიან ნაბიჭვართა ჯგუფის გერმანული ენის მცოდნე აგენტებიც, რის გამოც პრემიერაზე მიდიან ჯგუფის სხვა წევრებიც, რომლებმაც გერმანული არ იციან. „შესაპარვად“ ისინი თავიანთ თავებს იტალიელ კინომატეგრაფისტებად ასაღებენ.
ამავე დროს, ჰანს ლადა მოტაცებულ ნაბიჭვრებს შეთანხმებას სთავაზობს: ის მათ ჰიტლერის, გერინგის, გებელსის და ბორმანის მოკვლის საშუალებას მისცემს, თუ ისინი მას სარდლობასთან დააკავშირებენ. სარდლობისგან ლადა კონგრესის მედალს, ოპერაცია კინოს ხემძღვანელად მის გამოცხადებას, ნაცისტური წარსულის გამო დევნისგან განთავისუფლებას და წყნარ ცხოვრებას ითხოვს. სარდლობა მის პირობებს თანხმდება, რის შემდეგაც ლადა, აპაჩი, ლილიპუტი და ლადას რადისტი ფრონტის ხაზისკენ მიდიან. ხაზთან ლადა და მისი რადისტი ტყვედ ბარდებიან, თუმცა, აპაჩი რადისტს კლავს და მისი სკალპის აღებას ბრძანებს, ლადას კი ეკითხება, მოიხსნის თუ არა ომის შემდეგ შუცშტაფელის ფორმას. პასუხის გარეშე დატოვებული, აპაჩი მას შუბლზე გამოჭრის იმას, რისი მოხსნაც არ შეიძლება (სვასტიკა), რათა ლადას ნაცისტური წარსული დამალული არ იყოს.
სცენარი
სამხედრო ფილმის გადაღების გეგმის ქონის შესახებ ტარანტინომ 2000-იანი წლების დასაწყისში განაცხადა.в სცენარის დასაწერად მას თითქმის შვიდი წელი დასჭირდა. მისივე აღიარებით, იგი სცენარის ყველა ფურცელს უფრთხილდებოდა, რის გამოც სიუჟეტი იზრდებოდა და ფართოვდებოდა. ტარანტინოს თქმით, ეს იყო მის მიერ დაწერილი საუკეთესო სცენარი. ტარანტინოს ნაბიჭვრები დაახასიათება ასეთია: ეს არის ბინძური ათეულის, ნავარონის კუნძულის ტყვიების და სადაც არწივის ბუდეას ჩემი ვერსია.
2002 წელს ტარანტინომ გააცნობიერა, რომ ფილმის შექმნაზე დაგეგმილზე მეტი დრო დაიხარჯება. გარდა ამისა, მეორე მსოფლიო ომზე ფილმებს იღებდნენ სხვა რეჟისორებიც. ამის ფაქტების გამო, კვენტინმა მიატოვა ჩანაფიქრი და ბილის მოკვლის გადაღებაზე გადაერთო, რომლის დასრულების შემდეგაც გადაწყვიტა ნაბიჭვრები ფილმიდან მინი-სერიალამდე „დაექვეითებინა“. მან ასევე შეამოკლა სცენარიც და განაცხადა, რომ ფილმის გადაღებას 2005 წლისთვის დაიწყებდნენ. სავარაუდოდ, ფილმის სიუჟეტი უნდა ყოფილიყო ჯარისკაცთა პატარა რაზმზე, რომლებიც სასიკვდილო სასჯელისგან თავს იხსნიდნენ და ანტი-ჰიტლერულ კოალიციას დაეხმარებოდნენ. ტარანტინომ ისინი აღწერა, როგორც მეორე მსოფლიოს არაჩვეულებრივი გმირები.
2004 წლის ნოემბერში ტარანტინომ კვლავ შეცვალა თავისი გეგმები და გადადო ფილმის წარმოება, რათა მონაწილეობა მიეღო ფილმ სუკიაკი ვესტერნ ჯანგოში და ჩრდილოეთჩინურ ენაზე გადაეღო ფილმი კუნგ-ფუზე, 2007 წელს კი მან რობერტ როდრიგესთან ერთად გადაიღო ფილმი გრინდჰაუსის შიშის პლანეტა, რის შემდეგაც საბოლოოდ დაუბრუნდა ნაბიჭვრებს.
ფილმის პრემიერის შემდეგ სცენარი გამოაქვეყნეს, როგორც ცალკეული წიგნი.
გავლენა
უსახელო ნაბიჭვრების გადაღების დროს ტარანტინოზე გავლენა მოახდინა არაერთმა კლასიკურმა კინოლენტან. მისივე აღიარებით, ნაბიჭვრების პირველი სცენა (ლადას ვიზიტი პიერ ლაპადიტთან) კოპირებულია ფილმი კარგი, ცუდი, ბოროტიდან.
გარკვეული ელემენტები გადმოღებული იყო საბჭოთა კინემატოგრაფიდან — მაგალითად, ჰიტლერის დახვრეტა და კინოთეატრის განადგურება მიუთითებს ელემ კლიმოვის ფილმ მიდი უყურეზე, ხოლო ერის სიამაყეში გამოყენებული ბავშვიანი ეტლი მიუთითებს ფილმ ჯავშნოსან პატიომკინზე.
2009 წლის დეკემბერში შედგა სპეციალური წვეულება ფილმის DVD-ზე და Blu-ray-ზე გამოსვლასთან დაკავშირებით. წვეულებაზე რეჟისორმა შეკრებილ სტუმრებს წარუდგინა იმ ფილმების ტრეილერები, რომლებმაც მასზე გავლენა მოახდინეს.
მსახიობების არჩევა
2005 წელს, როდესაც ფილმის სიუჟეტი ფაქტობრივად ცნობილი არ იყო, მთავარ როლებზე განიხილებოდა სამი მსახიობის, ბრიუს უილისის, სილვესტერ სტალონეს და არნოლდ შვარცნეგერის კანდიდატურა. ტარანტინო ამბობდა:
მე ეს ვთქვი ერთხელ და ვაპირებ კიდევ ერთხელ ვთქვა. მე მინდა დავპატიჟო ბრიუსი, სლაი და არნოლდი ჩემს ეპიკურ სამხედრო ფილმში როლების სათამაშებლად. მე ყოველთვის ვოცნებობდი ერთ ფილმში სამ სუპერვარსვკლავზე... და ახლა ამისათვის საუკეთესო დროა.
ჰანს ლადას როლზე პირველად განიხილებოდა ლეონარდო დიკაპრიოს კანდიდატურა, თუმცა, მოგვიანებით ტარანტინომ გადაწყვიტა, რომ ლადას როლი უფრო ასაკოვან გერმანელ მსახიობს უნდა ეთამაშა. საბოლოოდ, ლადას როლი ერგო თითქმის უცნობ ავსტრიელ მსახიობ კრისტოფ ვალცს. ტარანტინო ყვებოდა, რომ კასტინგზე მისული არც ერთი მსახიობი ვერ ახერხებდა რეჟისორის ჩანაფიქრის შესრულებას და შესაბამისად, არ იყო შესაფერისი ლადას როლისთვის. იგი გადაღებების გაუქმებისთვისაც იყო მზად, თუმცა, მივიდა ვალცი და დაუბრუნა მას მისი ფილმი. მოგვიანებით ტარანტინომ თქვა: ლადა არის ჩემ მიერ შექმნილთა პერსონაჟთა შორის საუკეთესო და შესაძლოა საუკეთესო მომავალში შექმნილ პერსონაჟებსაც შორის.
ლეიტენანტი ალდო რეინის როლი თავიდანვე უნდა ეთამაშა ბრედ პიტს, რომლისთვისაც ნაბიჭვრები ტარანტინოსთან ერთობლივი მუშაობის პირველი პრეცედენტი უნდა გამხდარიყო. ორივე მათგანმა გამოთქვა ერთობლივი მუშაობის სურვილი. როდესაც ტარანტინომ სცენარი ნახევრად დაასრულა, იგრძნო, რომ პიტი ალდო რეინის როლზე ყველაზე ძლიერი კანდიდატურა იყო. სცენარის წერის დასრულების შემდეგ რეჟისორმა იფიქრა, რომ რეინის როლში პიტი გასაოცარი იქნებოდა და მის აგენტს დაურეკა, რათა გაეგო, თავისუფალი იყო თუ არა მსახიობი.
სერჟანტი დონი დონოვიტცის როლის მორგება შეეძლო კომიკოსს ადამ სენდლერს შეეძლო, თუმცა, მან უარი თქვა, მიზეზად კი დაასახელა კონფლიქტი კომპანია Universal Pictures-თან, რომელთანაც ერთად იგი ფილმ მხიარულ ადამიანებს იღებდა. მის მაგივრად ფილმში მონაწილეობა მიიღო ტარანტინოს ახლო მეგობარმა, ელაი როთმა. მანვე გადაიღო ფილმი ფილმის შიგნით. ინგლისელი ლეიტენანტის, არჩი ჰიკოქსის როლი უნდა ეთამაშა კომიკოს საიმონ პეგს, თუმცა, ნაბიჭვრებს მან სტივენ სპილბერგის მულტფილმი ტინტინის თავგადასავლი ამჯობინა. ჰიკოქსის როლი ერგო გერმანელ-ირლანდიელ მსახიობ მაიკლ ფასბენდერს. რიგითი იუტივიჩის როლი კი ბენჯამინ ჯოზეფ ნოვაკს ერგო.
ბრიჯეტ ფონ ჰამერსმარქის როლში ტარანტინო გერმანელ მსახიობ, ნასტასია კინსკის ხედავდა. მოლაპარაკებებისთვის იგი გერმანიაშიც კიჩაფრინდა, თუმცა, წარმატებას ვერ მიაღწია. ჰამერსმარქის პერსონაჟი განასახიერა სხვა მსახიობმა, დიანე კრუგერმა. უინსტონ ჩერჩილის როლის შემსრულებელმა, როდ ტეილორმა კინემატოგრაფი ჯერ კიდევ 2006 წელს დატოვა, თუმცა, ტარანტინოსთვის გამონაკლისი გააკეთა. მზადების პერიოდში, ტეილორმა უყურა ათობით ჩანაწერს უინსტონ ჩერჩილის მონაწილეობით. იგი მიზნად ისახავდა რაც შეიძლება ზუსტად განესახიერებინა ჩერჩილის სიარულის და ლაპარაკის მანერა. აღსანიშნავია, რომ თვითონ ტეილორი არწმუნებდა ტარანტინოს როლი მიეცა ალბერტ ფინისთვის, რომელმაც უკვე შეასრულა ჩერჩილის როლი 2002 წელს. ტეილორისთვის ნაბიჭვრები ბოლო ფილმი აღმოჩნდა. იგი გარდაიცვალა 2015 წლის 6 იანვარს.
ამ დაწყევლილი ჯავშანმატარებლის რეჟისორი, ენცო ჯ. კასტელარი ფილმში გამოჩნდა, როგორც გერმანელი გენერალი. მსახიობებმა სემიუელ ჯექსონმა და ჰარვი კეიტელმა გაახმოვანეს მთხრობელი და სტრატეგიულ სამსახურთა სამართველოს დირექტორი.
გადაღებები
ფილმის გადაღებას ხელი მოჰკიდეს ძმებმა ვაინშტაინებმა (The Weinstein Company). 2008 წლის ივლისში მათ განაცხადეს, რომ სურთ რაც შეიძლება მალე დაასრულონ ფილმის გადაღება, რათა მას შესაძლებლობა ჰქონოდა მონაწილეობა მიეღო კანის 62-ე კინოფესტივალის საკონკურსო პროგრამაში. 2008 წლის ოქტომბერში დაწყებული გადაღებები დაიწყო გერმანიაში და საფრანგეთში.
ფილმის სცენების დიდი ნაწილი გადაიღეს და დაამონტაჟეს კინოსტუდია Babelsberg Studio-ში, ქალაქ პოსტამში და პატარა ქალაქ ბად-შანდაუში. ელაი როთმა მოგვიანებით განაცხადა, რომ კინოთეატრის დაწვის სცენის გადაღების დროს შენობა კინაღამ მართლა დაიწვა მაღალი ტემპერატურისაგან: ჯგუფის წევრებს ეგონათ, რომ ცეცხლის ტემპერატურა 400 გრადუსი ცელსიუსით იქნებოდა, თუმცა, ტემპერატურამ 1200 გრადუსს მიაღწია.
კრიტიკა
ფილმი დადებითად შეაფასეს კინოკრიტიკოსებმა. Rotten Tomatoes-ზე მისი საშუალო რეიტინგი 89 პროცენტს შეადგენს. ტარანტინოს გადაწყვეტილება მოეფიქრა მსოფლიო ომისთვის ახალი დასასრული დადებიდად შეაფასა რიჩარდ კორლისი: ''ყველამ იცის, თუ რითი დამთავრდება საქმე. ცუდი ბიჭები წააგებენ. ჰიტლერი თავის ბუნკერში დაიღუპა. სად არის აქ ინტრიგა? სად არის გაურკვევლობა? სამხედრო ფილმების უმრავლესობისთვის ისტორიული ფაქტები რაღაც ხელშეუხებელია''. ამავე აზრზე იდგა იურა გლადილშიკოვი: ''მოდით, ბოლოსდაბოლოს შევცვალოთ ისტორია კინოში ისე, როგორც ჩვენ გვინდა.. იმიტომ, რომ ისტორიასა და კინოს ქორწინებაში უმთავრესი კინოა''.
ჯიმ ჰობერმანმა (Village Voice) დაწერა: ჩვენს წინაშე ალტერნატიული მეორე მსოფლიო ომი, რომლებშიც ებრაელები ატერორებენ და კლავენ ნაცისტებს; ე.წ სამართლიანი ჰოლოკოსტი. ჰობერმანმა ერთმანეთს შეადარა ტარანტინო და სტივენ სპილბერგი, რადგანაც, მისის აზრით, ორივე მათგანი თავის სურვილს ახვევს დიდი ომის ისტორიას; ამავე დროს, უსახელო ნაბიჭვრები, როგორც სხვა ნებისმიერი ვესტერნი, ცდილობს მონახოს ძალადობის საზღვარი, რომელიც დასაშვებია კეთილშობილი მიზნის მისაღწევად.
მანოლა დარგისმა (The New York Times) თავის რეცენზიაში აღნიშნა, რომ ლორანი და როთი დაჩრდილა ნაცისტმა ბოროტმოქმედ-შემაცდუნელმა ვალცის შესრულებით. დარგისი დაძაბა იმან, რომ დადებითი პერსონაჟები ვერ ეჯიბრებიან ნაცისტს სიტყვებით ჟონგლიორობაში და ქარიზმაში. მიუხედავად იმისა, რომ დიალოგები საკმაოდ გაწელილი იყო, დარგისმა შეაქო ფილმის პირველი სცენა, რომელიც ტარანტინომ მაჯრვედ გადაიღო — კამერა ისე ტრიალებს ფრანგი ფერმერის ირგვლივ, თითქოს მას მარყუჟს ახვევს.
კრისტოფ ვალცის თამაშმა კრიტიკოსების რეცენზიებში ცალკე ადგილი დაიკავა. საიტ thepassionatemoviegoer მიმომხილველმა ჯო ბელტეიკმა თავისი რეცენზია ასე შეაჯამა: შტამბეჭდავი პერსონაჟი, შთამბეჭდავი მსახიობი: კრისტოფ ვალცი ამაღელვებლად მომხიბვლელია კვენტინ ტარანტინოს უსახელო ნაბიჭვრებში. კოლინ კლოვერტმა გაზეთ Star Tribune-დან შეაფასა ბრედ პიტის გარდასახვა, მაგრამ, კლოვერტის სიტყვებით, კოლეგამ მას აჯობა.
განსაკუთრებულად აღინიშნებოდა კინოსურათის ჟანრობრივი თავისებურობა, რომელიც, როგორც ტარანტინოს წინა ფილმები, უპირველეს ყოვლისა არის რეჟისორის საყვარელი ფილმების „კრებული“. ფილმის ცალკეული „თავები“ გადაღებულია სხვადასხვა ჟანრების „კანონებით“ და აკეთებენ გადამისამართებას მათ კლასიკურ ნაწარმოებებზე. პროლოგი, რძის ფერმაზე დაწყებული მოქმედებებით (ტიტრებით ერთხელ, ნაცისტების მიერ ოკუპირებულ საფრანგეთში... 1941) და ენრიო მორიკონეს მუსიკით სერჯო ლეონეს ფილმის, ერთხელ ველურ დასავლეთში ციტირებას ახდენს. მეორე თავი არის ვარიაცია კლასიკური სიუჟეტის (დივერსანტთა ჯგუფი მტრის ზურგში) თემაზე. შოშანას და ცოლერის საუბრისას და ყაბაყში „გამოცნობანას“ თამაში პირდაპირ ციტირებს კლასიკურ ომამდელ ფილმებს. ჰიტლერის გარეგნობა, როგორც ცირკუნი და ტროფიმენკოვი აღნიშნავენ, ჰგავს „კარიკატურულ ფიურერს“ ერნსტ ლუბიჩის კომედია „ყოფნა თუ არყოფნიდან“.
Formica strangulata
Formica strangulata — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები