cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იშმამეტოვო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 149 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 26 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 94 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (97 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
არმაზი (გაზეთი)
არმაზი , "ქუთაისის ხელოვან მწერალთა წრის" ერთდროული გაზეთი, გამოვიდა 1921 წელს ქუთაისში. გაზეთში დაიბეჭდა ნ. ლორთქიფანიძის, ი. პონტელის (ი. ჩიქოვანის), ს. ხუნდაძის, დ. თომაშვილისა და სხვა მწერლების ნაწარმოებები.
Leptogenys anacleti
Leptogenys anacleti — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ბორნოს შტატი
ბორნოს შტატი (Borno State) — შტატი ნიგერიის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. ფართობის მიხედვით მეორე შტატი ნიგერიაში. ჩრდილო-აღმოსავლეთით შტატს აქვს ჩადის ტბასთან გასასვლელი.
ისტორია
ბორნოს შტატი შეიქმნა 1976 წლის 3 თებერვალს ნიგერიის ჩრდილო-აღმოსავლეთის შტატის გაყოფის შედეგად. 1991 წელს მას გამოეყო იობეს შტატი.
შტატის მოსახლეობის ძირითად ნაწილს შეადგენს კანურის ეთნიკური ჯგუფი . კანურის ხალხის პოლიტიკური ინსტიტუტები ჩამოყალიბდა ნიგერიის შექმნამდე დიდი ხნით ადრე და დღემდე არსებობს. ტერიტორია ჯერ კიდევ შუა საუკუნეებში შედიოდა კანემის იმპერიის შემადგენლობაში. დღეისათვის მმართველმა დინასტიამ ხელისუფლება მიიღო XIX საუკუნის ბოლოს (ბორნუს სახელმწიფო) და კოლონიალურ პერიოდში სარგებლობდა დიდი ბრიტანეთის ადმინისტრაციის მხარდაჭერას. 1905 წელს დინასტიის დედაქალაქი გახადეს ქალაქი მაიდუგური. 1960 წელს ნიგერიის დამოუკიდებელი სახელმწიფოს შექმნის შემდეგ ბორნომ შეინარჩუნა ფაქტობრივი ფართე ავტონომია. ასეთი სიტუაცია შენარჩუნდა 1967 წელს ჩატარებულ ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული დაყოფის რეფორმამდე, როდესაც შეიქმნა 12 შტატი. 1976 წლის ადგილობრივი თვითმმართველობის რეფორმამ კიდევ უფრო შეამცირა ემირების ძალაუფლება. 1979 წელს ნიგერიაში სამოქალაქო მმართველობის დაბრუნების მომენტისათვის ბორნოს ემირების იურისდიქცია ვრცელდებოდა მხოლოდ კულტურულ და ტრადიციულ საკითხებზე. დღეისათვის ემირები მსახურობენ შტატის ხელისუფლების მრჩევლებად.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით ბორნოს შტატი დაყოფილია 27 თვითმმართველობის რაიონად.
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერიის შტატები
მსოფლიო რაგბი
მინი|მარჯვნივ|200პქ|მსოფლიო რაგბის ლოგო მსოფლიო რაგბი (World Rugby) (1998-დან 2014 წლის ნოემბრამდე ცნობილი როგორც რაგბის საერთაშორისო საბჭო და მანამდე რაგბი ფეხბურთის საერთაშორისო საბჭო).
1985 წელს ბრიტანეთის ქვეყნების რაგბი-ფეხბურთის კავშირებმა გადაწყვიტეს შეექმნათ საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელიც შეიმუშვებდა ერთიან წესებს და უღელმძღვანელებდა რაგბის განვითარებას. ჩანაფიქრში ყველა ქვეყანას ამ ორგანიზაციაში თანაბარი წარმომადგენელი უნდა ყოლოდა. ამას ინგლისელები არ დაეთანხმნენ. ისინი მეტ ადგილს ითხოვდნენ რადგან მათ მეზობლებზე გაცილებით მეტი კლუბი ჰყავდათ. მაშინ ირლანდიის (ლაილი და მაკალისთერი), უელსის (მალოქი და ლაინი) და შოტლანდიის (ქერიქი და გარდნერი) წარმომადგენლები 1886 წელს შეიკრიბნენ დუბლინში და დააარსეს რაგბი-ფეხბურთის საერთაშორისო საბჭო (International Rugby-football Board) – IRFB. მხოლოდ 1890 წელს შეუერთდა ორგანიზაციას ინგლისი. 1893 წელს მკაცრად გაილაშქრა რაგბიში პროფესიონალიზმის წინააღმდეგ როდესაც მუშა მორაგბეებს კლუბების მეპატრონენი უხდიდნენ ვითომ გაცდენილი სამუშო საათების ანაზღაურებას ან ინგლისური კლუბები იწვევდნენ შოტლანდიელ, ირლანდიელ და უელსელ მორაგბეებს. ამის გამო საბჭოს შემადგენლობიდან გამოვიდა 22 კლუბი, რომლებმაც დააარსეს რაგბი-ლიგა.
საბჭო თავიდანვე გამოირჩა თავისი კონსერვატიზმით. მიუხედავად რაგბის გავრცელებისა და განვითარებისა (განსაკუთრებით) ბრიტანეთის დომინიონებში (ავსტრალია, ახალი ზელანდია, სამხრეთ აფრიკა), სადაც ჯერ კიდევ მეცხრამეტე საუკუნის მიწურულს შეიქმნა სარაგბო კავშირები, საბჭო მათ კავშირში მიღებას არ ჩქარობდა. აფრიკელთა, ზელანდიელთა და ავსტრალიელთა მაღლმა სათამაშო კლასმა აიძულა საბჭოს წევრები ეთმაშათ ამ ქვეყნების ნაკრებებთან, დანარჩენ მსოფლიოს კი ბრიტანელები ზემოდან უყურებდნენ და თავს არ უყადრებდნენ. მაშინდელი საბჭოს მთავარი შეჯიბრი ბრიტანული გუნდების ყოველწლიური ტურნირი იყო. მხოლოდ 1910 წელს დაუშვეს ამ ტურნირში საფრანგეთი. სამხრეთ ნახევარსფეროსთან კი ბრიტანელები მხოლოდ ტესტ-მატჩებით და ტურნეებით ურთიერთობდნენ. მეოცე საუკუნის დასაწყისში რაგბი ოლიმპიური თამაშების პროგრამაშიც შეიტანეს და ოთხ ოლიმპიადაზე (1990, 1908, 1920 და 1924 წლებში) რაგბის თამაშობდნენ კიდეც. მაგრამ შემდეგ საერთაშორისო საბჭო ვერ (და არც ცდილობდა ამას) აკმაყოფილებდა ოლიმპიური კომიტეტის მოთხოვნებს და რაგბი პროგრამიდან ამოიღეს. მხოლოდ 1949 წელს გაუღო საბჭომ თავისი კარები ზელანდიას, ავსტრალიას და სამხრეთ აფრიკას, ხოლო საფრანგეთი საერთოდ 1978 წლამდე აყურყუტეს. საბჭო არც რაიმე საერთაშორისო ტურნირის მოწყობას ეშურებოდა და მხოლოდ ტესტ-მატჩებით და ტურნეებით იფარგლებოდნენ.
ცხოვრებამ მაინც თავისი გაიტანა და 1985 წელს საბჭომ როგორც იქნა გადაწყვიტა მსოფლიოს ჩემპიონატის ჩატარება. ამას მთელი რიგი რეფორმები და ქვეყნების საბჭო ში ტოტალური გაწევრიანება მოყვა. ამჟამად საბჭოში 116 ქვეყანა არის გაწევრიანებული. საბჭოში შედის 6 რეგიონალური ფედერაციაც, რომლებიც თავ-თავიანთ კონტინენტზე წარმართავენ სარაგბო ცხოვრებას.
ირბ-ს უმაღლესი ორგანოა 26 კაციანი საბჭო, რომლის შემადგენლობაში შედის პრეზიდენტი, 2-2 წარმომადგენელი ინგლისიდან, შოტლანდიიდან, უელსიდან, ირლანდიიდან, საფრანგეთიდან, სამხრეთ აფრიკიდან, ავსტრალიიდაბ და ზელანდიიდან. ამ საბჭოში თითო-თითო წარმომადგენელი ყავთ არგენტინას, იაპონიას, იტალიას, კანადას. დანარჩენი ხუთი ევროპის, ამერიკის, აზიის, აფრიკისა და ოკეანეთის ფედერაციებს წარმოადგენენ. ეს საბჭო წელიწადში ორჯერ იკრიბება. ირბ-ს ყოველდღიურ მუშობას კი წარმართვს 10 კაციანი აღმასრულებელი კომიტეტი. მის გარდა ფუნქციონირებს კომერციული, კომუნიკაციების, საფინანსო, იურიდიული, განვითარების, ტექნიკური, საერთაშორისო ურთიერთობების და მსოფლიოს თასის კომიტეტები.
1997 საბჭოს სახელწოდებიდან ამოიღეს სიტყვა „football“ და საბჭომ მიიღო დღევანდელი სახელი - რაგბის საერთაშორისო საბჭო - ირბ.
საბჭოს შტაბ-ბინა მდებარეობს დუბლინში
სამუშო ენებია ინგლისური და ფრანგული.
ამჟამად საბჭოს პრეზიდენტია ბერნარ ლაპასე (საფრანგეთი)
კონტინენტალური ფედერაციები და მისი წევრი ქვეყნები
{| style="width:100%; font-size:90%; background: #eee" !bgcolor=#2f6685 colspan=5| სამოყვარულო რაგბის საერთაშორისო ფედერაცია - ევროპული რაგბის ასოციაცია (FIRA – AER) {| style="width:100%; font-size:90%; background: #eee" !bgcolor=#2f6685 colspan=5| აფრიკის  რაგბის  კონფედერაცია (CAR) {| style="width:100%; font-size:90%; background: #eee" !bgcolor=#2f6685 colspan=5| აზიის  რაგბის  კავშირი  (ARFU) {| style="width:100%; font-size:90%; background: #eee" !bgcolor=#2f6685 colspan=5| ჩრდილოეთ ამერიკის  და კარიბის ზღვის აუზის  რაგბის  ასოციაცია  (NAWIRA) {| style="width:100%; font-size:90%; background: #eee" !bgcolor=#2f6685 colspan=5| სამხრეთ ამერიკის   რაგბის  კავშირი   (CONSUR)
საბჭო თავისი ეგიდით ატარებს:
გარდა ამისა ირბ თავისი პატრონაჟით ატარებდა ან ატარებს სხვადასხვა ტურნირებს:
ზემოთ ჩამოთვლილი ტურნირების გარდა არის ორი სანაკრებო ტურნირი რომლებიც მართლია ირბ-ს უშუალო ეგიდით არ ტარდება მაგრამ უდიდესი ინტერესით სარგებლობს რაგბის სამყაროში. ესენია: ასევე ორი უაღრესად საინტერესო ტურნირია საკლუბო დონეზეც:
სქოლიო
კატეგორია:საერთაშორისო სპორტული ორგანიზაციები კატეგორია:რაგბი
ქართული დიალექტები
ქართული დიალექტების კლასიფიკაცია ხდება მათი გეოგრაფიული არეალის მიხედვით, ქართველ ხალხთა ტრადიციული ეთნოგრაფიული ქვედანაყოფის მიხედვით. დასავლურ და აღმოსავლურ დიალექტებს შორის ზოგიერთი მეცნიერი გამოჰყოფს ასევე სამხრეთის ჯგუფსაც. სულ ხუთი ქვეჯგუფია (გიგინეიშვილი, თოფურია და ქავთარაძე [1961]).
დიალექტების კლასიფიკაცია
აკაკი შანიძე გამოყოფს 6 დიალექტურ ჯგუფს: 1. ფხოური: ხევსურული, მოხეური, თუშური (მათ შემონახული აქვთ მრავალი არქაული მოვლენა); 2. მთიულურ-ფშაური (ორივეს ბევრი საერთო აქვს ფხოურ დიალექტებთან — მოხეურთან, ფშაურთან, ხევსურულთან); 3. ქართლურ-კახური (ორივე ახლოს არის სალიტერატურო ქართულთან); 4. დასავლური ჯგუფი: იმერული (ზემო-, შუა- და ქვემოიმერული), გურული და რაჭული; 5. სამხრეთ-დასავლური ჯგუფი: აჭარული და იმერხეული; 6. ინგილოური.
შოთა ძიძიგური ასახელებს 5 დიალექტურ ჯგუფს: 1. ინგილოური, ფერეიდნული; 2. თუშური, ფშაური, ხევსურული, მთიულური, მთარაჭული; 3. კახური, ქართლური, მესხური; 4. ზემოიმერული, ქვემორაჭული, ქვემოიმერული; 5. გურული, აჭარული, იმერხეული.
არნოლდ ჩიქობავა ქართულ ცოცხალ მეტყველებას მთისა და ბარის მეტყველებებად ყოფს; მთის კილოებია: ხევსურული, თუშური, ფშაური, მთიულური (გუდამაყრული), მოხეური, რაჭული. მთისა და ნაწილობრივ ბარის კილოებს უკავშირდება მოზდოკისა და ყიზლარის ქართველთა მეტყველება; ბარის კილოებია: ქართლური (მესხურ-ჯავახურით), კახური (ქიზიყურით, ინგილოურითა და ფერეიდნულით), იმერული (ლეჩხუმურითურთ), გურული, აჭარული, იმერხეული.
გივი ნებიერიძე ხმოვანთკომპლექსთა ცვლილების ხასიათის მიხედვით 6 დიალექტურ ჯგუფს გამოყოფს: 1. გლოლური, მთარაჭული; 2. ქართლური, კახური, ქიზიყური, თიანური, ზ. აჭარული; 3. ხევსურული, მოხეური, მთიულურ-გუდამაყრული, ფშაური, ინგილოური, ფერეიდნული; 4. ზემო და შუაიმერული, ლეჩხუმური, ქვემორაჭული და იმერხეული; 5. ქვემო იმერული და თუშური; 6. გურული და აჭარული.
ბესარიონ ჯორბენაძის მიერ ქართული ენის კილოები დაყოფილია აღმოსავლეთ საქართველოსა და დასავლეთ საქართველოს კილოებად. აღმოსავლეთ საქართველოს დიალექტებში სამი ქვეჯგუფი გამოიყოფა: ა) მთის დიალექტები: ხევსურული, ფშაური, თუშური, მოხეური, მთიულურ-გუდამაყრული, ბ) ბარის დიალექტები: ქართლური, კახური, ინგილოური, ფერეიდნული, გ) სამხრეთ-დასავლური დიალექტი — მესხურ-ჯავახური; დასავლეთ საქართველოს კილოები სამ ზონად იყოფა: ა) ზემო ზონის დიალექტი — რაჭული, ბ) შუა ზონის დიალექტები — იმერული და ლეჩხუმური, გ) ქვემო ზონის დიალექტები — გურული და აჭარული.
ტარიელ ფუტკარაძე თვლის, რომ სამწიგნობრო ქართულსა და კილოებს შორის სხვაობა მატულობს დედაქალაქთან (სასულიერო-კულტურულ და მმართველობით ცენტრთან) კილოს დაშორების პროპორციულად. სამწიგნობრო ქართულის გავლენის კლების შესაბამისად, ქართველთა თანამედროვე საშინაო-სამეტყველო ერთეულებს იგი ჰყოფს ცენტრალურ, განაპირა და საქართველოს ისტორიული ტერიტორიის გარეთ არსებულ დიალექტებად;
ქართულ ენას გააჩნია გარდამავალი, ანუ ნარევი დიალექტები, მაგ. სურამის ქედის მიმდებარე სოფლებში ქართლურ და ზემოიმერულ კილოთა ნარევი მეტყველებაა გავრცელებული, იგივე შეიძლება ითქვას ცხენიწყლის ხეობაში ქვემოიმერულ და ლეჩხუმურ დიალექტებზე. იმერულისა და ქართლურის ნარევია ბორჯომის ხეობის მცხოვრებთა მეტყველება
საქართველოს ისტორიული ტერიტორიის გარეთ არსებული ქართველთა კილოები: ფერეიდნული, „ჩვენებურების ქართული“ (ბურსა-ინეგოლში, ადაფაზარ-იზმითში, გონენსა და კაიზერში გადასახლებულ ქართველ მუჰაჯირთა მეტყველება) და ყიზლარ-მოზდოკურ-პლასტუნკური ქართული.
საქართველოს ტერიტორიაზე დროთა განმავლობაში დაიკარგა დიალექტები დვალური, არტააანული, ერუშნული, თრიალური, კლარჯული, კოლაური და სხვ.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ენის დიალექტები და კილოები
იშთარის კარიბჭე
მინი|რეკონსტრუირებული იშთარის კარიბჭე ბერლინის მუზეუმში ბაბილონის იშთარის კარიბჭე — შუამდინარეთის ეპოქაში აშენებული „ბაბილონის“ კარიბჭე, რომელიც მოჭიქურებული თიხის ფირფიტებითაა მოპირკეთებული, რაც დამახასიათებელი იყო შუამდინარეთის არქიტექტურაში. ეს კარიბჭე დღესდღეობით ბერლინის მუზეუმში ინახება, რეკონსტრუირებული სახით. კარიბჭეზე გამოსახულია ფრთოსანი ლომების, თეთრი და ყვითელი ხარების, დრაკონების და ოქროს ფაფრიანი ლომების გამოსახულებები. ეს კომპოზიცია შედგენილია თიხის ფირფიტების გეომეტრიული, დეკორატიული და ფერადოვანი ნახაზით. ის აგრეთვე იყო მოპირკეთებული სხვადასხვა ფერის მოჭიქული შორენკეცით.
ჟერომ ბონაპარტი
thumb|ჟერომ ბონაპარტის [[პორტრეტი]] ჟერომ ბონაპარტი (დ. 15 ნოემბერი, 1784 — გ. 24 ივნისი, 1860) — ვესტფალიის მეფე 1807–1813 წლებში, ნაპოლეონის უმცროსი ძმა. რესტავრაციის შემდეგ იმყოფებოდა ემიგრანტად იტალიაში. 1847 წელს დაბრუნდა საფრანგეთში. ამის შემდეგ ის გახდა საფრანგეთის მარშალი და სენატის პრეზიდენტი.
ალეგზანდერ პეინი
ალეგზანდერ პეინი (Alexander Payne) — ამერიკელი რეჟისორი, მსახიობი და სცენარისტი. მისი ფილმები გამოირჩევა შავი იუმორითა და სატირით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:დაბადებული 10 თებერვალი
Barn Jams
Barn Jams — ინსტრუმენტული კომპოზიციების სერია, რომელიც შესრულდა დეივიდ გილმორის და მისი 2006 წლის ტურნეს On an Island შემადგენლობის ნაწილის მიერ. დეივიდის გარდა, ასეთები იყვნენ: გაი პრეტი (ბასი), რიჩარდ რაიტი (კლავიშებიანები) და სტივ დისტანისლაო (დასარტყმელი საკრავები). სესიები, რომლებიც გაიმართა დეივიდის სასექსში მდებარე სახლის ბეღელში, ჩაიწერეს და გადაიღეს. უცნობია, თუ რამდენი იმპროვიზაციული მონაკვეთი არსებობს, თუმცა, Live in Gdańsk-ის მეორე DVD-ზე, ერთ-ერთ ინტერვიუში გილმორი აღნიშნავს, რომ ჩაიწერა დაახლოებით „200 ჯემი“. სამი კომპოზიცია გამოვიდა Live in Gdańsk-ის 4 დისკიან ვერსიაში, ერთი — Remember That Night-ზე (2007), ხოლო კიდევ ოთხი ორიგინალური — 2015 წლის ალბომის Rattle That Lock დელუქს გამოცემაში. ითვლება, რომ Barn Jams-ში წარმოდგენილია რიჩარდ რაიტის უკანასკნელი ცნობილი ჩანაწერები.
Remember That Night
აგრეთვე ცნობილია „Island Jam“, რომელიც არის სინგლის „Smile“ b-მხარე. ეს ვერსია ჩაიწერა Barn Jams-ის პერიოდში, 2007 წლის იანვარში.
Live in Gdańsk
ვიდეოს სახით 4 დისკიან გამოცემაში, აგრეთვე აუდიოს სახით Live in Gdańsk-ის 5 გრამფირფიტიან ვერსიაში შეტანილია შემდეგი კომპოზიციები:
Rattle That Lock
დეივიდის მეოთხე სოლო ალბომის Rattle That Lock CD/Blu-ray ან CD/DVD დელუქს გამოცემებში შეტანილია:
სქოლიო
კატეგორია:დეივიდ გილმორის სიმღერები კატეგორია:რიჩარდ რაიტის სიმღერები
როქსეტი
როქსეტი (Roxette) — შვედური პოპ როკ დუეტი, რომელიც განსაკუთრებით პოპულარული იყო 1990-იან წლებში. დუეტის შემადგენლობაში არიან პერ გესლე და მარი ფრედრიკსონი.
მეროე
ქალაქი მეროე ბუტანას კიდეზე იყო გაშენებული. აღნიშნულ რეგიონში კიდევ ორი მეროეული ქალაქი მდებარეობდა — მუსავარატ-ეს-სუფრა და ნაქა.
ქალაქის ტერიტორია შემოსაზღვრულია სამი ჯგუფისგან შემდგარი ორასზე მეტი პირამიდისგან, რომელთა უმრავლესობაც დღეს ნანგრევებს წარმოადგენს. მათი განსხვავებული ზომებისა და პროპორციების გამო, ისინი იდენტიფიცირდება როგორც ნუბიური პირამიდები.
2011 წლის ივნისიდან ძეგლი შესულია იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაში.
სქოლიო
კატეგორია:უძველესი ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სუდანში
როქსეტი
დღეისათვის გაყიდულია ჯგუფის ალბომებისა და სინგლების დაახლოებით 75 მილიონი ასლი.
Corinthia Hotel Tripoli
Corinthia Hotel Tripoli (Corinthia Bab Africa Hotel) — 5 ვარსკვლავიანი სასტუმრო და ცათამბჯენი ლიბიაში, ქალაქ ტრიპოლიში. მდებარეობს ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში, ბიზნეს ცენტრის რაიონის სიახლოვეს. აქვს 4 რესტორანი და 319 ნომერი. იმყოფება მალტური კომპანიის Corinthia Hotels International-ის მფლობელობაში. გაიხსნა 2003 წელს.
ღუდუმექედი
ღუდუმექედი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში (ფარცხნალის თემი). მდებარეობს მდინარე ჯიხველის (ჩხერიმელის მარცხენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 520 მეტრი. ხარაგაულიდან 3 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 35 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჰენრიკე შტალი
ჰენრიკე შტალი (Henrieke Stahl; დ. 30 აპრილი, 1970) — გერმანელი ლიტერატურათმცოდნე, რუსისტი, პოლონისტი, სლავისტი. ტრირის უნივერსიტეტის პროფესორი.
პროფესორი ჰენრიკე შტალი არის სლავისტიკის ლიტერატურის განყოფილების გამგე ტრირის უნივერსიტეტში (გერმანიის ფედერაციული რესპუბლიკა) 2003 წლიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანელი ფილოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:დაბადებული 30 აპრილი
Leptogenys angusta
Leptogenys angusta — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
სანოჰე (დასახლება)
სანოჰე (三戸町) — დასახლება იაპონიაში, რომელიც მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, სანოჰე მაზრში.
გეოგრაფიული მდებარეობა
დასახლება განთავსებულია კუნძულზე ჰონსიუ. დასახლებული პუნქტი მდებარეობს აომორი პრეფექტურაში, ტოჰოკუს რეგიონში. მას ესაზღვრება ქალაქები კაძუნო, ნინოჰე, დასახლებები ნამბუ, ტაკო, სოფელი სინგო.
მოსახლეობა
დასახლების მოსახლეობა შეადგენს, ხოლო სიმჭიდროვე —  ადამიანი/კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დასახლებები (პრეფექტურა აომორი)
ნიკოლოზ პიმონენკო
ნიკოლოზ პიმონენკო (Пимоненко Микола Корнилович; დ. 9 მარტი, 1862, კიევი — გ. 26 მარტი, 1912, კიევი) — უკრაინელი ფერმწერი. სწავლობდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში (1882–1884), იყო ვლადიმერ ორლოვსკის მოწაფე. ასწავლიდა კიევის ხატვის სკოლაში (1884–1900), "პერედვიჟნიკების" ამხანაგობის წევრი (1899; 1893 წლიდან ექსპონენტი). მის სურათებში პოეტურადაა წარმოსახული უკრაინელი ხალხის ყოფა და შრომა. პიმონენკოს სურათებში ჟანრული სცენები ხშირად ერწყმის პეიზაჟს ("ჭექა-ქუხილის წინ" (1906), უკრაინის ხელოვნების მუზეუმი, კიევი). შექმნა აგრეთვე დრამატული, მამხილებელი სურათები ("ფანატიზმის მსხვერპლი" (1899), ხარკოვის ხელოვნების მუზეუმი).
ლიტერატურა
კატეგორია:უკრაინელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 9 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1862 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1912
იშთარი
მინი|იშთარი იშთარი (აქადური: ) — ხორციელი სიყვარულის, ნაყოფიერების, ომისა და შუღლის ქალღმერთი ასურეთსა და ბაბილონში. მისი შუმერული ანალოგია ინანა.
იშთარი არის ნაყოფიერების, ფიზიკური სიყვარულის ქალღმერთი, ომის და არეულობების, ასტრალური ღვთაების პერსონიფიკაციის პლანეტა ვენერა; ასოცირებული პარასკევ დღესთან. ითვლებოდა, რომ იშთარი იცავდა მეძავებს. იგი იყო ელიასა და ბაალის ქალიშვილი. მთავარი მითი მოგვითხრობს, რომ ქალღმერთმა სიყვარული შესთავაზა გილგამეშს, თუმცა მან უარი თქვა და შეახსენა, რომ ბევრი შეყვარებულია დაღუპული მის მიერ - ღმერთების, ადამიანებისა და ცხოველების სახით. გაბრაზებული ქალღმერთი საპასუხოდ აგზავნის მის ქალაქ ურუქში ზეციურ ხარს - მონსტრს, რომელიც მისი მოთხოვნით შექმნა იშთარის მამამ, ღმერთმა ანუმ.
მის შესახებ მონაცემები დაცულია აშურის ფრაგმენტში (ძვ. წ. XI საუკუნე) და ასურბანაფალის ბიბლიოთეკაში (ძვ. წ. VII საუკუნე).
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი შუამდინარეთის მითოლოგია კატეგორია:სიყვარულის და ვნების ქალღმერთები კატეგორია:ომის ქალღმერთები
აკრა
აკრა (Accra) —  განის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი. 2013 წლის მონაცემების მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 2 291 352 ადამიანი. ქალაქის გარშემო არსებული აგლომერაცია და უშუალოდ დედაქალაქი, წარმოადგენს დიდ აკრას. ქალაქი აკრა აგრეთვე არის ამავე სახელწოდების რეგიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. აკრის რეგიონში დაახლოებით სამი მილიონი ადამიანი ცხოვრობს, რაც ამ მხარეს განაში ყველაზე მჭიდროდ დასახლებულ ადგილად აქცევს.
ქალაქი აკრა წარმოადგენს, ქვეყნის ეკონომიკურ, პოლიტიკურ და კულტურულ ცენტრს. ეს დასახლება აგრეთვე არის ქვეყნის მთავარი სატრანსპორტო ცენტრიც, ქალაქიდან რამდენიმე კილომეტრში მდებარეობს ქვეყნის საერთაშორისო აეროპორტი.
XV საუკუნეში ამ ტერიტორიაზე პორტუგალიელებმა დასახლება დააარსეს, სწორედ ამ ტერიტორიიდან ისინი ეწეოდნენ ვაჭრობას. მომდევნო ორი საუკუნის განმავლობაში ამ ადგილებზე კონტროლისთვის სამი სახელმწიფო: პორტუგალია, დანია და დიდი ბრიტანეთი დაობდა. თავიანთი პოზიციის განმტკიცების მიზნით თითოეულმა მხარემ, ამ ადგილებში ციხესიმაგრეების აგება დაიწყო. 1600 წლიდან აკრა ხდება ამ მხარეში უმსხვილესი სავაჭრო ცენტრი. 1850 წლიდან დასახლება ინგლისური კოლონია ოქროს ნაპირის ადმინისტრაციული ცენტრია. აკრა თანდათანობით მნიშვნელოვნად გაფართოვდა. 1862 წელს მომხდარმა მიწისძვრამ ქალაქი მნიშვნელოვნად დააზიანა.
განის დამოუკლიდებლობის შემდეგ, აკრაში მრავალი თანამედროვე შენობა აიგო. აკრა გაშენებულია გვინეის ყურის სანაპირო ზოლში. ქალაქში კლიმატი ეკვატორულია, აქ ყოველწლიური ნალექების რაოდენობა 1000 მმ-დეა. ქალაქიდან რამდენიმე კილომეტრში მდებარეობს მდინარე ვოლტა.
კოლხური სიმაგრე
მინი|300x300პქ|კოლხური ძელურის კოშკი. დამახასიათებელი სტრუქტურა. შიდა მხარე. კოლხური სიმაგრე — ანტიკური პერიოდის კოლხეთის სამეფოში ფართოდ გავრცელებული ხის სიმაგრის ტიპი.
აკრა
გეოგრაფია
ქალაქი აკრა ოკეანესთან მდებარეობს. აქ ძირითადად არის ნახევრადმშრალი კლიმატი (კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციის მიხედვით). ნალექის საშუალო წლიური მაჩვენებელი დაახლოებით 730 მმ-ია, რომელიც ძირითადად განის ორ წვიმიან სეზონზე მოდის. მთავარი წვიმების სეზონი აპრილში იწყება და ივლისის შუა რიცხვებში მთავრდება, ხოლო მეორე წვიმიანი სეზონი ოქტომბერშია. წვიმა, როგორც წესი, მოდის მოკლე ინტენსიური ქარიშხლის სახით და იწვევს წყალდიდობებს. ტემპერატურის ძალიან მცირე ცვალებადობა შეინიშნება მთელი წლის განმავლობაში. საშუალო თვიური ტემპერატურა 25,9 °C- დან 29,6 °C-მდე მერყეობს.
კოლხური სიმაგრე
მსგავსი სპეციფიკის სიმაგრეების არსებობას კოლხეთის ტერიტორიაზე დაწვრილებით აღწერს ბერძენი ისტორიკოსი ქსენოფონტი, რომელმაც ისინი სამხრეთ კოლხეთში გავლისას იხილა. „ანაბასის“ მიხედვით, კოლხური სიმაგრე შემდეგნაირად გამოიყურებოდა: მთელს პერიმეტრზე წყლით სავსე ფართე მიწათხრილი ჰქონდა შემოვლებული. მიწათხრილის შემდეგ მაღალი მიწაყრილი, რომელზედაც ხის ძელებისაგან შეკრული გალავანი იყო აგებული და თან გალავანშივე ხის კოშკები ჰქონდა დატანებული. ერთ-ერთი ასეთი სიმაგრე იმდენად კარგად დაიცვეს კოლხებმა, რომ ბერძნებმა არცთუ მისი აღება ვერ შესძლეს, არამედ ბევრი დახოცილი და დაჭრილი დატოვეს ბრძოლის ველზე. ხოლო ზოგიერთებს ადვილად იღებდნენ ხოლმე.
აკრა
გეოგრაფია
როგორც სანაპირო ქალაქი, აკრა დაუცველია კლიმატის ცვლილებისა და ზღვის დონის მატებასთან დაკავშირებული პრობლემებისგან, ამას ემატება მოსახლეობის რაოდენობის ზრდა, რომელიც სანაპირო ზოლებს აწვება. სანიაღვრე ინფრასტრუქტურა განსაკუთრებით რისკის შემცველია, რაც დიდ გავლენას ახდენს ადამიანების საარსებო წყაროზე, განსაკუთრებით არაფორმალურ დასახლებებში. ქალაქში მაქსიმალური ქარის სიჩქარე, რაც დაფიქსირებულა 107,4 კმ/სთ-ს შედგენდა. აკრა განიცდის მიკროკლიმატულ ეფექტებს.
დემოგრაფია
1960-1970 წლებში დაიწყო სწრაფი ინდუსტრიალიზაცია და გაფართოვდა აკრის წარმოებისა და კომერციული სექტორებში. ამან ხელი შეუწყო ქვყნის სხვადასხვა რეგიონებიდან ადამიანების აკრაში მიგრირებას, რამაც მკვეთრად გაზარდა მოსახლეობის რაოდენობა. 1970-იან წლებში განის ეკონომიკის სტაგნაციამ შეაჩერა აკრის მოსახლეობის ზრდა, რაც 1970-1984 წლების შიდაწარმოების ვარდნით დაფიქსირდა. 2000 წელს მოსახლეობის დაახლოებითი სიმჭიდროვე აკრის მეტროპოლიტენის არეალში იყო 10,03 ადამიანი ერთ ჰექტარზე, ხოლო 1970 წელს ჰექტარზე 6,23 ადამიანი მოდიოდა. უფრო მაღალშემოსავლიან ადგილებში, სიმჭიდროვე მერყეობს 17,5-დან და 40-მდე ადამიანი ჰექტარზე.
კოლხური სიმაგრე
ასეთი სიმაგრის აღება საკმაოდ ძნელი ასაღები უნდა ყოფილიყო ნებისმიერი მტრისთვის. მას ბევრი დაბრკოლების გადალახვა უწევდა მტრის ისრების გარემოცვაში. თანაც ქსენოფონტი აღნიშნავს, რომ როდესაც ერთ ერთი სიმაგრის აღება სცადეს ბერძნებმა, „არც უკან დახევა იყო ადვილი, რადგან ქალაქის დამცველები სიმაგრეებიდან უცებ გამოიჭრებოდნენ ხოლმე და ხელჩართულ ბრძოლებს გვიმართავდნენ“. ასეთი სიმაგრეები მთელს სამხრეთ კოლხეთში საზღვრისპირას იყო განლაგებული და ერთგვარ საფორტიფიკაციო სისტემას ქმნიდა, რომელიც კოლხეთის სამეფოს საზღვრების დაცვას ემსახურებოდა. თანაც აქ მდგარი გარნიზონებიც მუდმივ საბრძოლო მზადყოფნაში იმყოფებოდნენ. მათი რაოდენობა არ უნდა ყოფილიყო მრავალრიცხოვანი (სულ რამდენიმე ასეული პროფესიონალი მებრძოლი თუ იქნებოდა), მაგრამ საკმაოდ ანგარიშგასაწევ ძალას წარმოადგენდნენ.
აკრა
დემოგრაფია
აკრის მოსახლეობა ძალზე ახალგაზრდაა, მოსახლეობის 56% 24 წლამდე ასაკისაა. მოსახლეობის 41% პროცენტი ქალია, ხოლო დანარჩენი 49% მამაკაცი. ეს იძლევა მამაკაცთა და ქალთა კოეფიციენტს 1:1.04.
კოლხური სიმაგრე
ყველა კოხური სამოსახლო, მათ შორის, საკუთრივ ცენტრალურ კოლხეთშიც კი, წარმოადგენდა გამაგრებულ ადგილს ხის გალანითა და კოშკებით. მაგრამ ცალკეული ციხეები, რომლებშიც მოსახლეობა არც ცხოვრობდა, უფრო დახვეწილი იყო. კედლის ნახევარი ძირიდან ქვით იყო ნაგები, ხოლო შემდეგ ხის მოკლე ძელები ჰქონდა ჩატანებული. კოშკები კი მთლიანად ხით იყო ნაგები და გადახურვა ჰქონდა ან სელის ან თივის (მაგ. საქორქიოს სიმაგრე).
აკრა
დემოგრაფია
დეცენტრალიზაცია სავარაუდოდ შეამცირებს მიგრაციის მაჩვენებელს ქალაქში. აკრაში მიგრაციის მასშტაბის შეფასება, რომელიც მოცემულ ადგილსა და სქესზეა დაფუძნებული, ცხადყოფს, რომ აკრაში მცხოვრებთა 45% აფრიკის კონტინენტის ქვეყნებიდან არის ჩამოსული და აფრიკელი მიგრანტია.
კოლხური სიმაგრე
ზოგიერთი სიმაგრე უფრო გაშლილ და დიდ გამაგრებულ დასახლებას წარმოადგენდა. არქეოლოგიური აღმოჩენებით დასტურდება გამაგრებული სამოსახლოები, რომლებიც საკმაოდ მასიურ დასახლებას წარმოადგენდნენ (ხანძრის გავრცელების მიხედვით).
აკრა
დემოგრაფია
ქალაქის განვითარებასთან ერთად აკრა უფრო და უფრო ფართოვდება, ამიტომაც ნაკლები ყურადღება ეთმობა ქალაქის გარკვეულ უბნებს და მთელი კონცენტრაცია გადატანილია ახალი საცხოვრებელი შენობების მშენებლობაზე, რომლებიც ძირითადად ქალაქის გარეუბნებში შენდება. აკრაში პერიფერიული საცხოვრებელი სახლების განვითარებას საკმარისი ინფრასტრუქტურა არ აქვს. ასევე არსებობს უამრავი დაუმთავრებელი სახლი, ამას სხვადასხვა დაბრკოლებები იწვევს, მათ შორის სასამართლო განხილვვები, ორგანიზაციებისა და შესაბამისი პირების ნაკლებობა, რომლებსაც შეუძლიათ გადაჭრან ეს პრობლემები. ძირითადი შენობები აშენებულია ქვიშაქვის ბლოკებით, რომელიც იხურება ალუმინის სახურავით. საერთო ჯამში, აკრას მეტროპოლიტენის ყველა სახლის 84,4% -ს გარე კედლები ცემენტის აქვთ. აგრეთვე, აკრაში საცხოვრებელი სახლების 99.2%-ის იატაკი დამზადებულია ცემენტისგან.
კოლხური სიმაგრე
ლიტერატურა
კატეგორია:კოლხეთი
აკრა
სკოლამდელი განათლება
სკოლამდელი აღზრდის დაწესებულებაში შედის საბავშვო ბაღი. 2001 წელს, აკრაში სკოლამდელ სასწავლებლებში 7 923 ბავშვი იყო (3 893 გოგონა და 4 030 ბიჭი). 2010 წელს ჩარიცხვის მაჩვენებელი 98% იყო. 2001 წლის მონაცემებით, ქალაქ აკრაში 62 სახელმწიფო საკუთრებაში არსებული სკოლამდელი სასწავლებელი იყო.
დაწყებითი სკოლა
ზოგადად დაწყებით სკოლაში უფრო მეტი გოგონა ირიცხება, ვიდრე ბიჭი. 2010 წლის მონაცემებით, დაწყებით სკოლაში ჩარიცხვის მაჩვენებელი 95% იყო.
უმცროსი საშუალო სკოლა
უმცროსი საშუალო სკოლა განის საბაზო განათლების პროგრამის ნაწილია. მისი ქვეყნის მასშტაბით განხორციელება დაიწყო 1987 წლის 29 სექტემბერს.
2001-2002 სასწავლო წელს 61 080 მოსწავლე ჩაირიცხა, რაც 129 467 სკოლის ასაკის ბავშვების (12-დან 14 წლამდე ასაკის ბავშვბი) 57,17% -ს შეადგენს. 2010 წელს, უმცროსი საშუალო სკოლაში ჩარიცხვის მაჩვენებელი 95%-ს შეადგენდა. სასწავლო დაწესებულების ამ დონეზე გოგონათა რაოდენობის ასევე მაღალი მაჩვენებელია.
უფროსი საშუალო სკოლა
გარდამავალი მაჩვენებელი უმცროსსა და უფროს საშუალო სკოლებს შორის 1990 წელს იყო 30%, ხოლო 2001 წელს გაიზარდა 50 პროცენტამდე. 2001 წელს მოსწავლეთა რიცხვი გაიზარდა 23 102-ით, 1990-დან 2005 წლამდე პერიოდში. ყოველწლიურად იზრდებოდა დაახლოებით 2 310-ით. უფროს საშუალო სკოლაში ჩარიცხვის მაჩვენებელი საშუალოდ 95%-ია.
არაერთი მნიშვნელოვანი საშუალო საშუალო სკოლა არის აკრის გარეუბანში, მათ შორის „აჩიმოტას სკოლა“, რომელიც დაარსდა 1924 წელს და გაიხსნა 1927 წელს.
ტრანზიტი
ახლახან დაგეგმილი იყო ქალაქისა და მისი მეტროპოლიტენისთვის უახლოესი სწრაფი სატრანზიტო სისტემის შექმნა. ეს პროექტი მიზნად ისახავს მდგრადი სატრანსპორტო სისტემის შექმნას, რომელიც პასუხობს საზოგადოების საჭიროებებს და ზრდის მხარდაჭერას.
აკრა სარკინიგზო ხაზით არის დაკავშირებული კუმასთან და ტაკორადთან. არსებობს გარეუბნებში მდებარე სარკინიგზო ხაზი, რომელიც აკრის ცენტრალურ სადგურს აკავშირებს თემასთან.
ავიაცია
აკრას ემსახურება კოტოკის საერთაშორისო აეროპორტი, რომელსაც აქვს როგორც სამოქალაქო, ასევე სამხედრო დანიშნულებები. აეროპორტი აკრას ცენტრალური ნაწილიდან მდებარეობს 9,7 კილომეტრში. დაგეგმილია მეორე აეროპორტის მშენებლობა, რათა სამგზავრო აეროპორტზე ნაკლები სამხედრო დატვირთვა იყოს. ეს ახალი აეროპორტი განთავსდება პრამპრამში.
ტაქსი
აკრაში არის ფართო ტაქსის ქსელი და უამრავი ტაქსის ავრომობილი, მაგრამ ტაქსების უმეტესობას არ აქვს მანძილის საზომი სისტემა, ამიტომაც ფასთან დაკავშირებით მოლაპარაკება მიმდინარეობს მგზავრსა და მძღოლს შორის. საზომი სისტემის მქონე ტაქსები ჩვეულებრივ მოქმედებენ ქალაქში, მაგრამ მათით სარგებლობა უფრო ძვირი ჯდება. განაში ტაქსები ორი ფერითაა შეღებილი.
ტრო ტროსი და ავტობუსები
ავტობუსი ყველაზე გავრცელებული ტრანსპორტის ფორმაა აკრშია. ქალაქში მოძრაობენ, როგორც დიდი ავტობუსები, ასევე მიკროავტობუსები. მათ შორის ყველაზე პოპულარულია „Nissan Urvan“ 15-ადგილიანი და „Mercedes Benz Sprinter“ ან „D 309 Vans“. ტრო ტროსი, როგორც წესი, დამშვენებულია სხვადასხვა ქვეყნის ან საფეხბურთო გუნდების დროშებითა და სტიკერებითა, ასევე მახვილგონივრული გამონათქვამებით, რომელშიც შედის ადგილობრივი ანდაზები, ამონარიდები ბიბლიიდან, ძირითადად წარწერები გაკეთებულია ადგილობრივ და ინგლისურ ენაზე. ტრო ტროსი ჩერდება ნებისმიერ ადგილზე.
კულტურა
2011 წელს განაში ტურისტთა რაოდენობა საერთაშორისო მასშტაბით 1 087 000-ს შეადგენდა. აკრა ქვეყნის მთავარი ტურისტული ცენტრია, რომელიც მოიცავს უამრავ სასტუმროს, ძეგლს, მუზეუმსა და ღამის კლუბებს. ქალაქში მდებარეობს სამი ხუთვარსკვლავიანი სასტუმრო: „Labadi Beach Hotel“, „La Palm Royal Beach Hotel“ და „Movenpick Ambassador Hotel“. სასტუმრო „Golden Tulip“ და „Novotel Accra“, რომლებიც მდებარეობს აკრის ცენტრალურ ბიზნეს რაიონში, ოთხვარსკვლავიანი სასტუმროებია. გარდა ამისა აქ უამრავი სამ ვარსკვლავიანი სასტუმროა, მათ შორისაა სასტუმრო „Wangara“, „Hotel Shangri-La“ და „Hotel Erata“.
„Du Bois Center“-ში განთავსებულია სამეცნიერო ბიბლიოთეკა და ხელნაწერთა გალერეა, აქ ინახება მეცნიერ უილიამ ედვარდ ბურგჰარდტ დიუბოასა და მისის ცოლი შირლი გრეჰემ დიუბოას ხელნაწერები.
ქალაქში არის „აკრის ეროვნული თეატრი“ და „ეროვნული სიმფონიური ორკესტრი“. ამასთან, თავისი თანამედროვე ჩინური არქიტექტურით გამოსარჩევია ეროვნული მუზეუმი და ეროვნულ თეატრი.
ქალაქის უპირველესი ისტორიული ადგილი ჯეიმსთოუსის მხარეა, სადაც არის უამრავი სანახაობა, იგი აშენდა დანიელი მეომრების მიერ მე-17 საუკუნეში.
აკრას აქვს ატლანტიკური სანაპირო ზოლი და ქალაქის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ადგილი სწორედ სანაპიროა, ყველაზე მოთხოვნადი პლაჟია ლაბადი, კოკრობიტთან ერთად, რომელიც მდებარეობს აკრადან დასავლეთით 25 კილომეტრში. სანაპირო ზოლში ასევე განთავსებულია აფრიკის მუსიკისა და ხელოვნების აკადემია.
სპორტი
ფეხბურთი ყველაზე პოპულარული სპორტია აკრაში. ქალაქის ყველაზე ცნობილი საფეხბურთო კლუბი არის „Accra Hearts of Oak“, რომლის მთავარი კონკურენტი არის ქალაქ კუმასის „Asante Kotoko“. 2008 წელს, აკრას სპორტულ მოედანზე გაიმართა 9 მატჩი, 2008 წლის აფრიკის ერთა თასის შემადგენლობაში.
კიდევ ერთი ცნობილი კლუბი არის „Accra Lions FC“.
კრივი ასევე პოპულარული სპორტია ქალაქში.
ქალაქმა უნდა უმასპინძლოს 2023 წლის აფრიკის თამაშებს.
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის დედაქალაქები კატეგორია:განის ქალაქები კატეგორია:აფრიკის ქალაქები კატეგორია:პორტუგალიის ყოფილი კოლონიები კატეგორია:დასახლებული ადგილები დიდი აკრის რეგიონში კატეგორია:დასახლებული სანაპირო პუნქტები განაში
ლიტერატურული საქართველო
„ლიტერატურული საქართველო“ — ქართული ყოველკვირეული ლიტერატურული გაზეთი, საქართველოს მწერალთა კავშირის ორგანო. გამოდის 1931 წლის ნოემბრიდან თბილისში. 1931–1934 წლებში ეწოდებოდა „სალიტერატურო გაზეთი“ (გამოდიოდა 10დღეში ერთხელ). 1935–1935 — „ლიტერატურული გაზეთი“ (გამოდიოდა 6 დღეში ერთხელ), 1936–1943 — „ლიტერატურული საქართველო“ (გამოდიოდა ყოველკვირეულად), 1943 წლის ოქტომბრიდან 1953 წლის თებერვლამდე — „ლიტერატურა და ხელოვნება“, 1953 წლის თებერვლიდან — „ლიტერატურული გაზეთი“, ხოლო 1963 წლის თებერვლიდან — „ლიტერატურული საქართველო“. იბეჭდება მხატვრული ლიტერატურა, კრიტიკული და პუბლიკაციური სტატიები, წერილები თანამედროვეობის აქტუალურ საკითხებზე და სხვა. 1981 წლიდან 16 გვერდიანი. ტირაჟი 22 ათასი (1981).
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები
Beat It
Beat — ამერიკელი მომღერალ მაიკლ ჯექსონის სიმღერა, შეტანილი მის ალბომში Thriller. იგი, ამ დისკიდან რიგით მესამე სინგლის სახით გამოიცა 1983 წლის 14 თებერვალს. სიმღერას ასევე თან ახლდა მუსიკალური ვიდეოს გამოსვლაც, რომელშიც ერთმანეთს ორი დანაშაულებრივი დაჯგუფება ცეკვით ეჯიბრება.
სინგლის წარმატებას ხაზი გაუსვა გრემის ორმა ჯილდომ. სიმღერამ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა სტუდიური ალბომის ყველა დროის გაყიდვადი დისკების სიაში შეყვანისას. 1989 წლისათვის სიმღერას მიენიჭა პლატინის სტატუსი.
წლების განმავლობაში რამდენიმე მუსიკოსმა საკუთარი ინტერპრეტაციით შეასრულა სიმღერის ვერსიები. ასეთ მუსიკოსებს შორის არიან ფერჯი, შეშლილი ელ იანკოვიჩი და ჯგუფი Fall Out Boy.
სქოლიო
კატეგორია:მაიკლ ჯექსონის სიმღერები კატეგორია:1983 წლის სინგლები კატეგორია:1983 წლის სიმღერები კატეგორია:მძიმე როკ-სიმღერები
ზღვის შროშანი
ზღვის შროშანი (Pancratium maritimum) — მრავალწლოვანი ბოლქვიანი მცენარე ამარილისისებრთა ოჯახისა. სიმაღლეში 40-70 სმ-ია. აქვს ფართოხაზური ფოთლები და ღეროს წვერზე შეკრებილი 2-დან 10-მდე თეთრი ყვავილი. ყვავილსაფარი თეთრია, ძაბრის ფორმის, გრძელი მილით. ნაკვთები ხაზურლანცეტაა, უკან გადაღუნული, ზურგზე მწვანე ზოლით. ყვავილსაფარს აქვს მოკლე დანამატი და 12 მსხვილი სამკუთხა კბილი. ყვავილობისა და ნაყოფმსხმოიარობის პერიოდია ივნის-აგვისტო.
გავრცელებულია შუა ევროპაში, ხმელთაშუა- და შავიზღვისპირეთში. ჩვენში დასავლეთ საქართველოში გვხვდება (აფხაზეთი, აჭარა), მაგრამ სანაპიროების ათვისების გამო გადაშენების საფრთხის წინაშეა. იზრდება ზღვისპირა ქვიშებზე. იშვიათად აშენებენ დეკორატიულ მცენარედ.
სქოლიო
კატეგორია:ამარილისისებრნი
ღორეშა
ღორეშა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში, მდებარეობს მდინარე კვადაურის (ძირულის მარცხენა შენაკადი) ნაპირებზე. ზღვის დონიდან 440 მეტრი. ხარაგაულიდან 33 კილომეტრი. სოფელში არის საჯარო სკოლა, ბიბლიოთეკა. ასევე ფუნქციონირებს საზოგადოებრივი ცენტრი, სადაც მომხმარებელს სოფლიდან გაუსვლელად შეუძლია სახელმწიფო და კერძო სექტორის 200-ზე მეტი სერვისით სარგებლობა.
სოფელში დაიბადა საბჭოთა პარტიული მოღვაწე სერგო ორჯონიკიძე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 767 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ივანე ანდრონიკაშვილი (აგრონომი)
ივანე ანდრონიკაშვილი (დ. 23 სექტემბერი [ ძვ. სტ. 10 სექტემბერი], 1862, სოფ. მელაანი, სიღნაღის მაზრა, ახლანდელი გურჯაანის რაიონი ― გ. 11 ივლისი, 1947, თბილისი) — ქართველი აგრონომი და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
1887 წელს მოსკოვში დაამთავრა პეტროვსკის სამიწათმოქმედო და სატყეო აკადემია (ახლანდელი ტიმირიაზევის სახელობის სასოფლო-სამეურნეო აკადემია). 1889-1902 წლებში მუშაობდა კავკასიის საფილოქსერო კომიტეტის მთავარ ექსპერტად და ხელმძღვანელობდა ფილოქსერის საწინააღმდეგო ექსპედიციებს საქართველოსა და ჩრდილოეთ კავკასიაში. ხალხში აგრონომიის ცოდნის პოპულარიზაციის მიზნით აწყობდა საჩვენებელ ნაკვეთებს, ცდიდა ახალ სასოფლო-სამეურნეო მანქანა-იარაღებსა და სხვა. 1902-1916 წლებში იყო ბათუმის ქალაქის თავი. მისი რედაქტორობით გამოდიოდა სამეცნიერო-პოპულარული ჟურნალი „ვაზი და ღვინო“. 1921 წელს ანდრონიკაშვილის ინიციატივით დაარსდა ჟურნალი „სოფლის მეურნე“, რომელსაც თვითონ რედაქტორობდა. 1923 წელს მოსკოვში სრულიად რუსეთის პირველ სასოფლო-სამეურნეო და კუსტარულ-სამრეწველო გამოფენაზე ხელმძღვანელობდა, ხოლო 1939 წელს საკავშირო სასოფლო-სამეურნეო გამოფენაზე კონსულტაციას უწევდა საქართველოს პავილიონის მოწყობას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი აგრონომები კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1862 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1947 კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ი კატეგორია:ბათუმის მერები
მონების დიდი ტბა
მინი|280პქ მონების დიდი ტბა (Grand lac des Esclaves) — მეორე უდიდესი ტბა კანადის, ჩრდილო-დასავლეთ ტერიტორიაში, ტბა მდებარეობს კანადის უდიდესი დიდი დათვის ტბის სამხრეთით. მონების დიდ ტბას ფართობის მხრივ მსოფლიოში მეცხრე ადგილი უკავია. ტბის ზედაპირის ფართობი შეადგენს 28 930 კმ²-ს. აქედან გამოედინება მრავალი დიდი და მცირე მდინარე, მათგან აღსანიშნავია კანადის ყველაზე გრძელი მდინარე მაკენზი; მონების დიდ ტბაში ჩაედინება მონების მდინარე. ამ ტერიტორიაზე უძველესი დროიდან სახლობდნენ ადგილობრივი ინდიელები. მონების მონების ტბა ინგლისურმა ექსპედიციამ აღმოაჩინა 1771 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანადის ტბები
Leptogenys angustinoda
Leptogenys angustinoda — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Leptogenys-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
My World (EP)
My World — ჯასტინ ბიბერის სადებიუტო სტუდიური EP, გამოცემული 2009 წლის 17 ნოემბერს, ლეიბლზე Island. იგი ძირითადად ითვლება ორნაწილიანი დებიუტის My World პირველ ნახევრად. 2010 წლის 23 მარტს გამოვიდა მისი გაგრძელება, My World 2.0.
ჟანა ლანვენი
მინი| ჟანა ლანვანი ჟანა ლანვანი (ფრანგ. Jeanne-Marie Lanvin დ. 1 იანვარი, 1867 პარიზი, (საფრანგეთი) — გ. 6 ივლისი, 1946, იქვე) — ფრანგი ტანსაცმლის დიზაინერი, საკუთარი მაღალი მოდის სახლის დამაარსებელი. დღესდღეობით, მიუხედავად იმისა, რომ მაღალ მოდაზე აღარ ორიენტირდება, ეს სახლი ყველაზე ძველი მოდის სახლია, რომელიც ჯერ კიდევ ფუნქციონირებს.
ბიოგრაფია
ჟანა ლანვანი დაიბადა 1967 წელს პარიზში, ბერნარ-კონსტანტ ლანვანის, პრესის თანამშრომლისა და მისი მეუღლის, მკერავ სოფი-ბლანშ დეშაიესის ოჯახში. თერთმეტი შვილიდან იყო ყველაზე უფროსი. ოჯახი დიდ სიღარიბეში ცხოვრობდა, რის გამოც ჟანამ მუშაობა დაიწყო ცამეტი წლის ასაკში, 1880 წელს, როგორც დამხმარემ ქუდების მაღაზიაში „მადამ ფელიქსი", ფობურ-სენტ-ონორეს ქუჩაზე, პარიზში. შემდეგ იგი შევიდა კორდოს ქუდების მაღაზიაში, რომელმაც ბარსელონაში გაგზავნა სასწავლებლად. ჟანა მალე დაბრუნდა პარიზში, სადაც 1885 წელს, კლიენტებისგან აღებული ლუიდორებისა და ბანკის მიერ გაცემული სესხით, 1889 წელს გახსნა თავისი პირველი პატარა მოდის მაღაზია იქვე, ფობურ-სენტ-ონორეს ქუჩაზე, 22 ნომერში. ის იქ ყიდდა საკუთარ კოლექციებს, რომლებიც ჯერ კიდევ ძირითადად ქუდებისგან შედგებოდა.
1901 წლიდან ჟანა ჩნდება ფრანგულ „ყოველწლიურ მოდაში“, რომელიც აერთიანებს დიზაინერებს და ქმნის პოეტ-დრამატურგ ედმონდ როსტანისთვის კოსტიუმს. 1909 წელს ლანვანის სახლი, რომელიც ახლა ელიტის ნაწილია, გახდა „მკერავთა პროფესიულ კავშირთა პალატის“ წევრი.
პირველ მეუღლესთან განქორწინებიდან ოთხი წლის შემდეგ ჟანა ცოლად გაჰყვა კონსერვატიული ყოველდღიური ჟურნალ „Le Temps“-ის ჟურნალისტს ქსავიე მელეს (შემდგომში საფრანგეთის კონსული მანჩესტერში). მარცხნივ|მინი| „Cyclone“ საღამოს კაბა შექმნილია ჟანა ლანვანის მიერ, 1939 წელი. მისი ერთადერთი ქალიშვილი, მარგარიტა, რომელიც ცნობილია როგორც მარი-ბლანში (1897-1958), შემდგომში დაქორწინდა გრაფ ჟან დე პოლინიაკზე და მომღერალი გახდა. რამდენიმე მწერალმა და მხატვარმა, როგორიცაა ფრანსის პულანკი, ნადია ბულანჟე და ლუიზა დე ვილმორინი, მიუძღვნა მას თავისი ნამუშევრები. მარგარიტა ბოლომდე რჩება დედისთვის შთაგონების უცილობელ წყაროდ.
1920-იან წლებში ლანვანის სახლის მნიშვნელოვანი განვითარება მოხდა, გაიხსნა ლანვანის დეკორაციის განყოფილება. 1924 წელს მან გააფართოვა თავისი საქმიანობის სფერო პარფიუმერიის ხაზით, რათა დაეფინანსებინა ძვირადღირებული მაღალი მოდა. პირველი არომატი — „My Sin“ 1925 წელს გამოვიდა. დაახლოებით ამ დროს ჟანამ დაიწყო თანამშრომლობა დიზაინერ არმან-ალბერტ რატოსთან, რომელიც ზრუნავდა მისი სასახლისა და მაღაზიების ინტერიერის დეკორაციაზე. 1926 წელს გამოუშვა კოლექცია მამაკაცებისთვის. 1927 წელს მან შექმნა „Jeanne Lanvin S.A.“ და გახსნა მრავალი ფილიალი. იმავე წელს გამოვიდა მისი სუნამო „Arpège“. სახლი კერავდა კოსტიუმებს თეატრალური წარმოდგენებისთვისაც.
ლანვანის კოლექციები თავისი ნოვატორობით და დამუშავების ტექნიკით 1925 წლამდე კონკურენციას უწევდა ყველაზე ცნობილ და აღიარებულ კოკო შანელის ნამუშევრებსაც.
კომპანიის ისტორია
1946 წელს ჟანა ლანვანის გარდაცვალების შემდეგ, მრავალი დიზაინერი აგრძელებდა ლანვანის სახლისთვის მოდური ნივთების შექმნას წლების განმავლობაში, მათ შორის იყო მისი ქალიშვილი მარი-ბლანში, რომელიც დარჩა სახლის მეპატრონე გარდაცვალებამდე (1958).
დროთა განმავლობაში ლანვანის სახლის მეპატრონეებიც რამდენჯერმე შეიცვალა. 1980-იანი წლების ბოლომდე, ბიზნესი რჩებოდა ჟანას ნათესავების მფლობელობაში, ბერნარ ლანვანის და მისი მეუღლის მერილის ხელში. 1989 წლის დასაწყისში ფინანსურმა საჭიროებებმა აიძულა ბერნარ ლანვანი მიეყიდა აქციების 34% ლონდონის Midland ბანკისთვის. იმავე წელს ბანკმა თავისი წილი 40%-მდე გაზარდა და გაათავისუფლა მერილ ლანვანი, როგორც დიზაინერი. მისი პროექტები აღწერილი იყო როგორც „ლამაზია, მაგრამ არ აქვს სიახლეები". თუმცა მის მემკვიდრე კლოდ მონტანას კიდევ უფრო ნაკლები წარმატება ჰქონდა. 1990 წელს Orcofi ჯგუფმა აიღო კონტროლი, შემდეგ 1990 წელს L'Oréal დიდი ვალებით ხდება აქციების მფლობელი და 1996 წლამდე თანდათან გამოისყიდა Orcofi-სგან ყველა აქცია. 1993 წელს მაღალ მოდაზე უარი თქვა და ამიტომ ლანვანის სახლი შემოიფარგლა სუნამოების და ლიცენზიების გაყიდვებით. მზა ტანსაცმელისგან შემოსავალი მოკრძალებული იყო. იმ დროს მამაკაცის ნივთებიდან ძირითადად იყიდებოდა ჰალსტუხები და მაისურები Duty Free-ში. L'Oréal-ის წყალობით სახლი თანდათან აღორძინდა. 2001 წელს ჩინელმა ბიზნესმენმა შოუ-ლან ვონგმა იყიდა ლანვანის სახლი L'Oréal-ისგან.
სქოლიო
კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალრები კატეგორია:ფრანგი მოდის დიზაინერები კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1867 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1946 კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის ოფიცერები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ქალები
რატიანი
საკუთარი სახელი რატიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
ნუ-გუასუს პარკი
ნუ გუასუს პარკი — მდებარეობს პარაგვაის ცენტრალური დეპარტამენტის ქალაქ ლუკეში, სილვიო პეტიროსის აეროპორტის სიახლოვეს. მწვანე ტერიტორია მოიცავს 25 ჰექტარს და იგი ხეების საკმარისი რაოდენობის გამო სარეკრეაციო ზონას წარმოადგენს.
ნუ-გუასუს პარკს გააჩნია 5 კილომეტრიანი სასეირნო/საჯირითო და 1.2 კილომეტრიანი საველოსიპედო ბილიკები. პარკში ასევე არის ფეხბურთის, ფრენბურთის, კალათბურთისა და ტენისის სათამაშო პირობებიც. აგრეთვე არის სათამაშო და ტანვარჯიშისთვის განკუთვნილი  ადგილები ბავშვებისთვისაც. პარკის მთავარი დანიშულებაა მისი გამოყენება, როგორც საზოგადოების ურთიერთობის და გართობის ადგილი. პარკში შესვლა უფასოა.
ინფრასტრუქტურა
პარკის მოვლა-პატრონობაზე ზრუნავენ უამრავი კომპანიები, მათ შორის კერძო სახისაც. კომპანიები ყველაფერს აკეთებენ ინფრასტრუქტურის საუკეთესო მდგომარეობაში არსებობისათვის, რადგან ეს პარკი წარმოადგენს ფილტვს ქალაქების: ლუკესა და ასუნსიონის მიმდებარე ტერიტორიებისათვის.
ერთ-ერთი მიმდინარე პროექტი პარკის განვითარებისათვის, მიზნად ისახავს ბილიკების შენარჩუნებას, ხოლო მეორე მიზანია პარკის უფრო მეტი ხეებით გაშენება, რათა პარკს ჰქონდეს შესაბამისი ჟანგბადის რაოდენობაც. აქვე არის მოედნები ფიზიკური ვარჯიშისთვის, აღჭურვილი სპეციალური მოწყობილობებით, რომელიც ხელს უწყობს სხეულის გაჯანსაღებას. პარკის ყურადღებას იპყრობს უამრავი ვიზიტორი; აქვეა საერთო საინფორმაციო ოფისები,  საინფორმაციო ადგილები ტურისტებისათვის, გამოფენები, სადეპოზიტო თუ ჰიგიენური მომსახურებები.
აქ ასევე არის ავტოსადგომიც, მობილიზებულია სასწრაფო დახმარებისა და ხანძარსაწინააღმდეგო მანქანები; კვების პროდუქტები განლაგებულია 1445 კვადრატულ მეტრზე.
ტაივანის პარკი
პარკის შიგნით არის ადგილი, რომელსაც „ტაივანის პარკი“ ეწოდება. ეს ადგილი გამორჩეულია თავისი აღმოსავლური სტილით, რომელიც სპეციალურად შეიქმნა ტაივანელი ხალხის იკონოგრაფიისთვის, პარაგვაისა და ტაივანის ხალხთა შორის ძმობის და სოლიდარობის გამოსახატავად.
პარკის ამ ნაწილის გახნსას ესწრებოდნენ საპატიო სტუმრები. მათ შორის იყვნენ ტაივანის პრეზიდენტი ქალბატონი ჩენ შუი-ბიანი  და პარაგვაის პრეზიდენტი ნიკანორ დუარტე ფრუტოსი.
ჩინური ბაღის პროექტი მდებარეობს კუნძულის პირველ ტბასთან, რომელიც წარმოადგენს პასეო დე ლაგოსის ნაწილს (ლაგოსის ტური), თავისი 10 მეტრი სიგრძის შესასვლელი ხიდით, ჩამოსაჯდომი ადგილებით, გზებით, განათებითა და აღმოსავლური არქიტექტურისთვის დამახასიათებელი  აგარაკით.
საველოსიპედო გზა
მისი პირველი ნაწილი მიდის №1 ჭიშკრის შესასვლელიდან №2 ჭიშკრის შესასვლელისკენ და ერთიანდება პარკში შიგნითა წრიულის საშუალებით. სიგანე 3 მეტრია, ხოლო სიგრძე 2.200 მეტრი.
პარკის საქმიანობები
ეს მშვენიერი პარკი ორ დიდ ქალაქს შორის, წარმოადგენს იდეალურ გარემოს იმ საქმიანობებისათვის, რომელიც ასე აახლოვებს უამრავ ადამიანს ერთმანეთთან. პარკში ყოველწლიურად ეწყობა უამრავი აქციები, მათ შორის არის ორგანიზაცია DEQUENI -ს მიერ ორგანიზებული „Caminata de la Solidaridad“-ი (სოლიდარობის სეირნობა), პარაგვაის ბავშვების ჯანმრთელობის, განათლებისა და მათი დაცვის ხელშეწყობისათვის.
მეორე აქციას, რომელიც ასევე ყოველწლიურად იმართება, წარმოადგენს  „ბავშვთა დღე,“  რომელიც ქვეყანაში 16 აგვისტოს აღინიშნება, „აკოსტა ნუს ბრძოლის“ მოსახსენებლად, რომელიც წარმოებდა სამთა ალიანსის წინააღმდეგ. ამ ომს ქვეყანაში ყოველთვის იხსენიებენ, რადგან ამ დროს დაიღუპა უამრავი ბავშვი, რომლებიც ქვეყნის დასაცავად იბრძოდნენ.
ოჯახთან ერთად მშვენიერი დროს გატარებასთან და ბავშვებთან ერთად მათი დღის აღნიშვნასთან ერთად, კსმს (კომუნიკაციებისა და საზოგადოებრივი მშენებლობის სამინისტრო)  ცდილობს ბავშვებს ასწავლოს ნუ-გუასუს პარკის მნიშვნელობა და განუვითაროს მათ ის პასუხისმგებლობა რომელიც საზოგადოებასთან ერთად ბუნებრივ გარემოსათვის ასე მნიშვნელოვანია.
მათთვის ვისაც თვითმფრინავების მოდელირება იტაცებს, პარკი წარმოადგენს პრაქტიკისთვის ნამდვილად შესანიშნავ ადგილს.
პარკი ასევე მშვენიერი ადგილია პარაშუტიდან ხტომისთვისაც. აქ ხშირად იმართება პარაშუტიდან ხტომის ფესტივალები, სადაც უამრავი ხალხი იკრიბება ამ შოუს სანახავად.
სკაიდაივერები ბრაზილიიდან, არგენტინიდან, ჩილედან, ურუგვაიდან, ბოლივიიდან, ინგლისიდან, აშშ-დან, საფრანგეთიდან, ესპანეთიდან და შვეიცარიიდან ეხმარებიან ამ შოუს დიდი მნიშვნელობის ქონაში.
ქალაქის ჟანგბადი
ყოველგვარი ეჭვის გარეშე, ნუ-გუასუს პარკი წარმოადგენს ძალიან დიდი მნიშვნელობის მქონე მწვანე ტერიტორიას ლუკესა და ასუნსიონის მცხოვრებთათვის. ყოველდღიურად, ასობით ადამიანი მოდის ამ პარკში სასეირნოდ, სპორტული ვარჯიშებისთვის თუ უბრალოდ სუფთა ჰაერის ჩასასუნთქად და დასასვენებლად გრძელი სამუშაო დღის შემდეგ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაგვაის გეოგრაფია კატეგორია:პარაგვაის პარკები
ერობა
რუსეთის იმპერიის ერობის კანონები საქართველოზე გავრცელდა 1890 წელს. 1899, 1900 და 1902 წლებში მიღებულ იქნა ერობის შემზღუდველი კანონები. 1864 წლის კანონით ერობა აირჩეოდა მაზრასა და გუბერნიაში. ერობას ჰქონდა წოდებრივი ხასიათი, არჩევნებში მონაწილეობის უფლებისთვის დაწესებული იყო ქონებრივი ცენზი. ხმის მიცემის უფლება ჰქონდათ მხოლოდ კაცებს. ერობა ირჩევდა გამგეობას, რომელიც განაგებდა მაზრის ან გუბერნიის საქმეებს. 1865-1867 წლებში სამაზრო და საგუბერნიო ერობებში თავადაზნაურობა გლეხობასთან შედარებით ბევრად უფრო მრავალრიცხოვნად იყო წარმოდგენილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის იმპერია კატეგორია:ადგილობრივი თვითმმართველობა კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ადმინისტრაციული დაყოფა
საქართველოს საპარლამენტო არჩევნები 1995
საქართველოს საკანონმდებლო ორგანოს არჩევნები (1995) — პირველი საპარლამენტო არჩევნები საქართველოში კონსტიტუციის მიღების შემდგომ. არჩევნები ტარდებოდა საპრეზიდენტო არჩევნებთან ერთად. არჩევნებში გაიმარჯვა საქართველოს მოქალაქეთა კავშირმა, პრეზიდენტ ედუარდ შევარდნაძის პარტიამ.
საფუძველი
1995 წლის 24 აგვისტოს საქართველოს პარლამენტმა მიიღო კონსტიტუცია, რომლის მიხედვითაც იმავე წლის შემოდგომაზე, 5 ნოემბერს ჩატარდა საქართველოს პარლამენტისა და პრეზიდენტის არჩევნები.
არჩევნები
არჩევნებში მონაწილეობის მიღების უფლება ჰქონდა იმ პარტიასა და პოლიტიკურ გაერთიანებას, რომელიც წარმოადგენდა 50 ათასი მხარდამჭერის ხელმოწერას, ან რომელსაც ჰყავდა წარმომადგენელი საქართველოს პარლამენტში კონსტიტუციის მიღების დღისთვის. არჩევნები ტარდებოდა პროპორციული და მაჟორიტარული სისტემით. პარლამენტის 235 მანდატიდან 150 მანდატი მიღებული ხმების პროპორციულად ნაწილდებოდა იმ პარტიებზე, რომლებმაც მიიღეს არჩევნებში მონაწილე ამომრჩეველთა ხმების 5%-ზე მეტი. 85 დეპუტატი კი აირჩეოდა საქართველოს ადმინისტრაციული ერთეულებიდან. მათგან 12 მაჟორიტარ დეპუტატს ავტომატურად მიენიჭა უფლებამოსილება, რადგანაც ისინი წარმოადგენდნენ აფხაზეთის რაიონების მაჟორიტარ დეპუტატებს, ხოლო დანარჩენ 73 მაჟორიტარულ ოლქში არჩევნები ჩატარდა ჩვეულებისამებრ.
შედეგები
არჩევნებში მონაწილეობდა 53 პარტია. ამომრჩეველთა საერთო რაოდენობა იყო -3 121 075. არჩევნებში მონაწილეობა მიიღო -2 127 946, ანუ ამომრჩეველთა 68,18 პროცენტმა. კენჭისყრის პროცესმა მშვიდად ჩაიარა, საერთაშორისო დამკვირვებლებს მნიშვნელოვანი დარღვევები არ დაუფიქსირებიათ. დადგენილი 5%-იანი ბარიერი მხოლოდ სამმა პარტიამ გადალახა. პირველ ტურში გამარჯვებულად მხოლოდ 32 მაჟორიტარი გამოვლინდა. 42 ოლქში კი, მათ შორის თბილისის ოლქებში, მეორე ტური გაიმართა.
ახლადარჩეული პარლამენტის თავმჯდომარე გახდა ზურაბ ჟვანია.
რესურსები ინტერნეტში
1995 კატეგორია:1995 წლის არჩევნები
ოტონი
მინი|ოტონი მარკუს სალვიუს ოტონი (Marcus Salvius Otho) (დ. 25 აპრილი, 32 — გ. 16 აპრილი, 69)— რომის იმპერატორი 69 წლიდან. იყო ნერონის მეგობარი, იძულებული იყო მისთვის დაეთმო ცოლი პოპეა საბინა. ვიტელიუსთან ბრძოლაში დამარცხებულმა თავი მოიკლა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 32 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 69 კატეგორია:ოთხი იმპერატორის წელი
ლამიის ომი
ლამიის ომი — ბერძნული სახელმწიფოების ომი მაკედონიის ბატონობის წინააღმდეგ. მიმდინარეობდა ძვ. წ. 323 წლიდან 322 წლამდე. ათენმა ისარგებლა ალექსანდრე მაკედონელის სიკვდილით და ომი წამოიწყო. მას ფოკიდა, ეტოლია და სხვა პოლისები მიემხრო. ანტიმაკედონურ კოალიციას სათავეში დემოსთენე ჩაუდგა; პოლისების ოლიგარქიული წრეები მაკედონიას უჭერდნენ მხარს. გაერთიანებულმა ბერძნულმა ჯარმა მაკედონელები დაამარცხა, ანტიპატრემ თავისი ჯარით ქ. ლამიას შეაფარა თავი (აქედან მოდის ომის სახელწოდებაც). მაგრამ მოკავშირეებს შორის ერთსულოვნება არ იყო, თანაც ანტიპატრეს დამხმარე ძალამ მოუსწრო და კოალიცია დამარცხდა. ათენში მაკედონელთა გარნიზონი ჩააყენეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი საბერძნეთის ომები კატეგორია:მაკედონიის ომები