cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ერწოს ქვაბული
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს ქვაბულები
საქართველოს საავტომობილო მაგისტრალი ს3
კატეგორია:საქართველოს გზები
ვალერიან ცაგარეიშვილი
ვალერიან გერასიმეს ძე ცაგარეიშვილი (დ. 25 აპრილი, 1901, ქუთაისი, საქართველო — გ. 28 თებერვალი, 1974, თბილისი) — ქართველი კომპოზიტორი, საქართველოს სსრკ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1946).
ბიოგრაფია
1942 წელს დაამთავრა თბილისის კონსერვატორია (ანდრია ბალანჩივაძის საკომპოზიციო კლასი, აგრეთვე მეცადინეობდა ანასტასია ვირსალაძის საფორტეპიანო და სერგეი ბარხუდარიანის საკომპოზიციო კლასებში). 1923 წლიდან ეწეოდა პედაგოგიურ და აღმზრდელობით მოღვაწეობას სხვადასხვა სამუსიკო სკოლასა თუ სასწავლებელში.
1935–1943 წლებში იყო თბილისის მუსიკალური კომედიის თეატრის სამუსიკო ნაწილის გამგე, 1949–1950 ხალხური შემოქმედების სახლის დირექტორი, 1950–1958 წლებში საქართველოს სსრ სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლის სამხატვრო ხელმძღვანელი.
ავტორია მუსიკალური კომედიებისა: „მზის დაბნელება“ (1943), „აზნაური“ (1945), „სამთა სიყვარული“ (1948), საბავშვო ოპერებისა — „მეგობრები“ და „სულელი წრუწუნა“ (1928), კანტატებისა — „ლომგულოვანი“ (1944), „დიდება ლენინს“ (1971), „საქარეველოს მრავალჟამიერი“ (1971), სიმფ. პოემისა — „ელისო“ (1943), საგუნდო სიმღერების, ერთ ნაწილიანი კონცერტინოსი „ზარობს ვარძია“ (1966) და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1974 კატეგორია:ქართველი კომპოზიტორები ვალერიან
მარჩელო მასტროიანი
მარჩელო ვინჩენცო დომენიკო მასტროიანი (Marcello Vincenzo Domenico Mastroianni; დ. 28 სექტემბერი, 1924, ფონტანა-ლირი, იტალია — გ. 19 დეკემბერი, 1996, პარიზი, საფრანგეთი)  —  იტალიელი მსახიობი. სახელი გაითქვა ფედერიკო ფელინისა და ვიტორიო დე სიკა ფილმებში მონაწილეობით. გარდაიცვალა 1996 წლის 19 დეკემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1996
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1939
24 აგვისტო - 19 სექტემბერი 1939 ბუენოს-აირესი, არგენტინა
ბოლო ომამდელ ოლიმპიადაში მონაწილეობის სურვილი თავდაპირველად ორმოცმა ქვეყანამ გამოთქვა, თუმცა არგენტინის დედაქალაქში მხოლოდ 27 გუნდი ჩამოვიდა. არ ჩამოვიდნენ ოლიმპიადის 4-გზის და 2-გზის გამარჯვებულები, ამერიკელი და უნგრელი მოჭადრაკეები. უსახსრობის გამო ვერ ჩამოვიდნენ იუგოსლავიელები. ოლიმპიადას დაუბრუნდნენ გერმანელები, რომლებმაც კვლავ აღადგინეს თავისი წევრობა ფიდეში. გუნდების სიმრავლის გამო გადაწყდა ტურნირი ჩატარებულიყო ორ ეტაპად. პირველ ეტაპზე გუნდები ჯერ ოთხ ქვეჯგუფში იბრძოდნენ მთავარ ფინალში მოსახვედრად. დანარჩენები ბრძოლას აგრძელებდნენ მეორე ფინალურ ჯგუფში, რომლის გამარჯვებულის დაჯილდოვდა არგენტინის პრეზიდენტის, ორტისის, თასით. ტურნირს განსაკუთრებულ ხიბლს მატებდა მსოფლიოს ჩემპიონის, ალექსანდრე ალიოხინის და ექს-ჩემპიონის, ხოსე რაულ კაპაბლანკას მონაწილეობა.
ოლიმპიადას ინციდენტები თავიდანვე დაებედა. ტურნირის დაწყების წინ გერმანელთა გუნდის კაპიტანმა მოითხოვა, რომ ჩეხოსლოვაკიის დროშა შეცვლილიყო ბოჰემიის და მორავიის პროტექტორატის დროშით, რაზედაც ჩეხებმა კატეგორიული უარი განაცხადეს. მათ გუნდების უმრავლესობამ დაუჭირა მხარი და ჩეხოსლოვაკიის დროშა ტურნირის ბოლომდე ფრიალებდა თეატრ ,,პოლითეამის’’ თავზე. პრობლემა შეიქმნა ჰამილტონ-რასელის თასის ბუენოს-აირესში ჩამოტანა. ამერიკელები აცხადებდნენ, რომ როგორც ოლიმპიადის სამჯერ ზედიზედ მომგებ გუნდს, თასი სამუდამოდ მათ უნდა გადაცემოდათ, როგორც ეს დებულებაში იყო ნათქვამი. მაგრამ იქვე ეწერა ისიც, რომ ეს წესი ამოქმედდებოდა მხოლოდ იმ შემთხვევაში, თუ გუნდი კვლავ აგრძელებდა გამოსვლებს ოლიმპიადებში. ასე იყო თუ ისე, არგენტინის საელჩოს ჩარევის შემდეგ თასი ბუენოს-აირესში ჩამოიტანეს.
ამით ყველაფერი არ დასრულებულა. 1 სექტემბერს, როცა მიმდინარეობდა ფინალური შეჯიბრების პირველი ტური, ცნობილი გახდა რომ, გერმანია თავს დაესხა პოლონეთს. შეიტყვეს რა რომ, ინგლისმა ომი გამოუცხადა გერმანიას, ინგლისელმა მოჭადრაკეებმა მყისვე დატოვეს ბუენოს-აირესი და სამშობლოში გაემგზავრნენ. ალექსანდრე ალიოხინი და საველი ტარტაკოვერი გამოვიდნენ არგენტინულ რადიოსა და პრესაში, სადაც მოითხოვეს გერმანიის გუნდის ბოიკოტირება. ამასვე ითხოვდნენ ტურნირის მონაწილეთა უმრავლესობა. ორგანიზატორებმა ვერ გაბედეს გერმანელთა ტურნირიდან გარიცხვა და გადაწყვიტეს გერმანელთა მატჩები ფრანგებთან და პოლონელებთან არ ჩატარებულიყო და გუნდებს დაწეროდათ ორ-ორი ქულა. ფრანგებს და პოლონელებს შეუერთდა პალესტინაც. თავის მხრივ გერმანელებმა ჩეხები აიძულეს უარი ეთქვათ ფრანგებთნ და პოლონელებთნ თამაშზე. პალესტინელებმა უარი თქვეს არგენტინელებთან თამაშზეც, ვინაიდან თვლიდნენ რომ, მასპინძლებმა ლოიალობა გამოიჩინეს გერმანელთა მიმართ. ამრიგად სულ არ გაიმართა ექვსი მატჩი.
რაც შეეხება სპორტულ მხარეს, ტურნირის შუაწელისათვის საკმაოდ ბევრი გუნდი აცხადებდა პრეტენზიას საპრიზო ადგილებისათვის ბრძოლაზე. ორი ტურით ადრე ლიდერთა მდგომარეობა ასეთი იყო: პოლონეთი - 32 ქულა, გერმანია - 31 (ერთი მატჩით ნაკლები), შვედეთი - 30,5, ესტონეთი და ჩეხოსლოვაკია - 29-29 ქულა. ბოლოსწინა ტურში გერმანელებმა 3-1 მოუგეს შვედებს და გადაასწრეს პოლონელებს, რომლებიც ამ ტურში ისვენებდნენ. ესტონელებმა ასეთივე ანგარიშით მოუგეს ჩეხებს.
ბოლო ტურში გერმანელებს ფრეც აწყობდათ ნიდერლანდელებთან მატჩში და მათაც არ გაურისკავთ. სამსაათიანი ბრძოლის შემდეგ დაფიქსირდა ფრე, 2-2. გერმანია ოლიმპიური ჩემპიონი გახდა. მეორე ფინიშზე პოლონელები იყვნენ, მესამენი ესტონელები.
გერმანელებმა ოლიმპიადა კი მოიგეს, მაგრამ, ჰამილტონ-რასელის თასი ფიდეს გადაწყვეტილებით ბუენოს-აირესში დარჩა. ბუენოს- აირესშივე დარჩა მრავალი მოჭადრაკე, რომლებიც ჯერ ომის დამთავრებას დაელოდნენ, მერე და მერე კი საერთოდაც დასახლდნენ არგენტინაში და ომის შემდეგ ახალი სამშობლოს სახელით დაიწყეს ასპარეზობა.
ტექნიკური შედეგები
მონაწილეობდა 27 ქვეყნის ნაკრები. ტურნირი ჩატარდა ორ ეტაპად. პირველ ეტაპზე გუნდები ოთხ ქვეჯგუფში არკვევდნენ ფინალისტთა ვინაობას. ქვეჯგუფებში პირველ-მეოთხე ადგილებზე გასული გუნდები თამაშობდნენ მთავარ ფინალში (I-XVI ადგილები). დანარჩენები იბრძოდნენ XVII-XXVII ადგილებისათვის. ორივე ეტაპზე ტურნირი ჩატარდა წრიული სისტემით.
პირველი ეტაპი
მეორე ეტაპი
XVII-XXVII ადგილები
I-XVI ადგილები
ჩემპიონის და პრიზიორების შემადგენლობა და შედეგები
ერიკ ელისკაზესი 9,5 (+7=5-2), პაულ მიხელი 8,5 (+3=11-0), ლუდვიგ ენგელსი 14 (+12=4-0), ალბერკ ბეკერი 7,5 (+6=3-3), ჰეინრიხ რეინგარდტი 6,5 (+5=3-4)
საველი ტარტაკოვერი 10,5 (+7=7-3), მიგელ ნაიდორფი 14 (+12=4-2), პაულინ ფრიდმანი 13 (+11=4-2), თეოდორ რეგეძინსკი 8 (+6=4-3), ფრანტიშეკ სულიკი 4,5 (+4=1-2)
მწარა
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის ისტორიული სოფლები
საჭადრაკო ოლიმპიადა 1939
ჩემპიონის და პრიზიორების შემადგენლობა და შედეგები
პაულ კერესი 14,5 (+12=5-2), ილმარ რაუდი 9,5 (+7=5-5), პაულ შმიდტი 5 (+2=6-5), გუნარ ფრიდემანი 12,5 (+11=3-3), იოჰანეს ტიურნი 5 (+3=4-3)
საუკეთესო შედეგები დაფების მიხედვით
! style="background: #ddffdd;"|პირველი დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეორე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მესამე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|მეოთხე დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
! style="background: #ddffdd;"|სათადარიგო დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
რესურსები ინტერნეტში
08
ღაზის სექტორი
ღაზის სექტორი (قطاع غزّة, רצועת עזה) — ექსკლავი რეგიონი პალესტინაში, ხმელთაშუა ზღვის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. სამხრეთ-დასავლეთით, 11 კმ მანძილზე ესაზღვრება ეგვიპტე, აღმოსავლეთით და ჩრდილოეთით, 51 კმ მანძილზე კი ისრაელი. დასავლეთ ნაპირთან ერთად, ღაზა პალესტინის ტერიტორიების შემადგენელი ნაწილია, რომელსაც 2012 წელს გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ „გაეროს არაწევრი დამკვირვებელი სახელმწიფოს“ სტატუსი მიანიჭა.
1994 წელს, ისრაელმა პალესტინის ეროვნულ ადმინისტრაციას ღაზაზე თვითმმართველობის უფლება გადასცა. მანამდე, ღაზა ჯერ ისრაელის (1967–94), უფრო ადრე ეგვიპტის (1948–67), კიდევ უფრო ადრე კი დიდი ბრიტანეთისა (1918–48) და თურქეთის (როდესაც ღაზა ოსმალეთის იმპერიის ნაწილი იყო) სამხედრო ოკუპაციის ქვეშ იმყოფებოდა. 2007 წლიდან, ღაზის სექტორის დე-ფაქტო მმართველობას ახორციელებს ჰამასი — პალესტინელთა დაჯგუფება, რომელიც პრეტენზიას აცხადებს, რომ სწორედ ის წარმოადგენს პალესტინის ეროვნულ ადმინისტრაციასა და პალესტინელ ხალხს. ღაზა პალესტინის იმ ტერიტორიის შემადგენელი ნაწილია, რომელიც განისაზღვრა ოსლოს ხელშეკრულებითა და გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1860-ით.
ღაზის მოსახლეობის ზრდის საშუალო წლიური მაჩვენებელი 2,91%-ს შეადგენს (2014 წ.), რაც მსოფლიოში მე-13 ყველაზე მაღალი მაჩვენებელია და ეს პატარა ტერიტორია ხალხითაა გადაჭედილი. მსგავსი ზრდის საპასუხოდ, შეზღუდულია ახალი სახლებისა და სხვა საყოფაცხოვრებო დანიშნულების ნაგებობების აშენების შესაძლებლობა. ტერიტორიის სიგრძე 41 კილომეტრია, სიგანე 6-12 კმ, მთლიანი ფართობი კი 365 კმ². 2014 წლის მონაცემებით, ღაზაში ცხოვრობს 1,82 მილიონი პალესტინელი. პალესტინელი დევნილი მოსახლეობის ასეთი დიდი ოდენობის გამო, ღაზის სექტორი ამჟამად მსოფლიოში ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული ტერიტორიაა. მოსახლეობის უდიდესი ნაწილი სუნიტი მუსლიმია.
ღაზის სექტორის ამჟამინდელი ჩრდილოეთი და აღმოსავლეთი საზღვრები 1848 წლის ომის საბრძოლო მოქმედებების შეწყვეტის შემდეგ შეთანხმდა, რაც 1949 წლის 24 თებერვალს დადასტურდა ისრაელ-ეგვიპტის დროებითი ზავით. შეთანხმების V თავში ნათქვამია, რომ სადემარკაციო ხაზი არ იქნებოდა საერთაშორისო საზღვარი. თავდაპირველად, ღაზის სექტორის ოფიციალური მართვა აიღო სრულიად პალესტინის ხელისუფლებამ, რომელიც 1948 წლის სექტემბერში არაბულმა ლიგამ დააარსა. ღაზის სექტორის სრულიად პალესტინის ხელისუფლება ეგვიპტის სამხედრო მმართველობის მიერ იმართებოდა და წარმოადგენდა მარიონეტულ სახელმწიფოს, სანამ ის 1959 წელს ოფიციალურად შეუერთდებოდა გაერთიანებულ არაბულ რესპუბლიკას. სრულიად პალესტინის ხელისუფლების დაშლიდან 1967 წლამდე, ღაზის სექტორი პირდაპირ იმერთებოდა ეგვიპტის სამხედრო მმართველის მიერ. 1967 წელს, ექვსდღიან ომში, ღაზის სექტორი ეგვიპტეს ისრაელმა წაართვა. 1993 წელს ხელმოწერილი ოსლოს ხელშეკრულების თანახმად, პალესტინელებით დასახლებული ცენტრების მმართველი ორგანო პალესტინის ეროვნული ადმინისტრაცია გახდა, თუმცა ისრაელი მაინც ინარჩუნებდა კონტროლს საჰაერო სივრცეზე, ტერიტორიულ წყლებსა და საზღვრის გადაკვეთაზე, გარდა სექტორის ეგვიპტესთან საზღვრის მონაკვეთისა. 2005 წელს, საკუთარი ცალმხრივი გათავისუფლების გეგმის თანახმად, ისრაელმა ღაზის სექტორი სრულიად დატოვა. 2006 წლის პალესტინის საკანონმდებლო არჩევნებისა და 2007 წელს ჰამასის მიერ ძალაუფლების ხელში აღების შემდეგ, ამავე წლის ივლისში, ჰამასი მოქმედებს როგორც ღაზის სექტორის დე-ფაქტო მმართველი, რომელმაც ასევე ჩამოაყალიბა ღაზის საკუთარი, ალტერნატიული მმართველობა.
2014 წელს, შერიგების მოლაპარაკებების შემდეგ, ჰამასმა და ფათჰმა პალესტინის სახელმწიფოს ფარგლებში ჩამოაყალიბეს პალესტინის ერთიანი ხელისუფლება. კოალიციის პრემიერ-მინისტრი გახდა რამი ჰამდალა და ასევე დაიგეგმა არჩევნები ღაზასა და დასავლეთ ნაპირზე. 2014 წლის ივლისში, ისრაელსა და ჰამასს შორის წარმოშობილმა მსხვერპლიანმა ინციდენტებმა ისრაელს გზა გაუხსნა წამოეწყო სამხედრო ოპერაცია ურღვევი კლდე.
სქოლიო
კატეგორია:ღაზის სექტორი კატეგორია:ისრაელი კატეგორია:ახლო აღმოსავლეთის ქვეყნები კატეგორია:თვითაღიარებული ქვეყნები კატეგორია:პალესტინა
A-10 Thunderbolt II
A-10 Thunderbolt II — ამერიკული ერთადგილიანი, ორ ძრავიანი, სწორ ფრთიანი მოიერიშე რეაქტიული თვითმფრინავი, რომელიც განავითარა კომპანიამ Fairchild-Republic ადრეულ 1970-იანებში. A-10 დაპროექტებული იქნა აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო ძალების მოთხოვნილებების შესაბამისად, რომელიც გულისხმობდა საჰაერო მხარდაჭერას ახლო მანძილზე (CAS), თავდასხმას ტანკებზე, დაჯავშნულ საბრძოლო მანქანებზე და სხვა სახმელეთო მიზნებზე. ეს იყო აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო ძალების პირველი საბრძოლო თვითმფრინავი, დაპროექტებული ექსკლუზიურად საჰაერო მხარდაჭერისთვის ახლო მანძილიდან.
A-10–მა პირველი გაფრენა განახორციელა 10 მაისს, 1972 წელს. შეიარაღებაში მიიღეს 1976 წლის მარტში სრულყოფილად გამოშვებულია 716 ერთეული თვითმფრინავი. აღჭურვილია 2 х General Electric TF34-GE-100A ძრავით, რომელსაც (ორივეს ერთად) 4112 ც.ხ.ძ აქვს. შეიარაღებაში აქვს 1 х 30 მმ–იანი ქვემეხი GAU-8 Avenger 1350 ჭურვის მარაგით. სხვა შეიარაღება: BLU-1, BLU-27/B Rockeye II, AGM-65 Maverick, AIM-9 Sidewinder, LAU-68 Hydra, GBU-10 Paveway II, GBU-12 Paveway II. მისი დაპროექტებისას აქცენტი გაკეთდა გადარჩენის უნარიანობაზე, როგორც ძირითადი პრიორიტეტზე; გააჩნია დამცავი საშუალებები, რომელთა წყალობითაც თვითმფრინავი ახერხებს ფრენას მნიშვნელოვანი დაზიანებებითაც კი.
A-10-ის ოფიციალური სახელი მომდინარეობს მეორე მსოფლიო ომის დროინდელი გამანადგურებლის სახელწოდებიდან: Republic P-47 Thunderbolt, თვითმფრინავი, რომელიც განსაკუთრებით ეფექტიანი აღმოჩნდა საჰაერო მხარდაჭერაში ახლო მანძილიდან. A-10 ცნობილია ასევე მეტსახელით Warthog ან უბრალოდ Hog. როგორც მეორადი მისია, იგი ასრულებს საჰაერო სივრცის წინასწარ კონტროლს, რაც საშუალებას აძლევს სხვა თვითმფრინავებს, ზუსტად გაანადგურონ სახმელეთო სამიზნეები. ამ ამოცანის, როგორც ძირითადი ფუნქციის შესასრულებლად დაპროექტებული A-10-ებს ეწოდება OA-10. აშშ ამ მოიერიშე თვითმფრინავის შეიარაღებაში დატოვებას და წარმოებას 2025 წლამდე აპირებს.
სქოლიო
კატეგორია:საბრძოლო თვითმფრინავები
ივანე ჯავახიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ივანე ჯავახიშვილი, ამ სახელითა და გვარით რამდენიმე პიროვნებაა ცნობილი:
მუსიკა
thumb|300px|[[ნოტი (მუსიკა)|მუსიკალური ნოტები.]] მუსიკა — ხელოვნების სახე, რომელიც სინამდვილეს ასახავს მუსიკალური მხატვრული ფორმებით და აქტიურად ზემოქმედებს ადამიანის ფსიქიკაზე. მუსიკას შეუძლია კონკრეტულად და დამაჯერებლად გადმოსცეს ადამიანთა ემოციური მდგომარეობა. იგი გამოხატავს გრძნობებთან დაკავშირებულ განზოგადოებულ იდეებს.
მუსიკალური სახეების ხორცშესხმის საშუალებაა განსაზღვრული წესით ორგანიზებული მუსიკალური ბგერები. მუსიკის ძირითადი ელემენტები და გამოხატვის საშუალებებია: რიტმი, მეტრი, ტემპი, დინამიკა, ტემბრი, კილო, მელოდია, ჰარმონია, ფაქტურა. მუსიკა შესაძლოა იყოს ერთხმიენი (მონოდია) და მრავალხმიანი (პოლიფონია, ჰომოფონია, ჰეტეროფონია). მუსიკა ფიქსირდება სანოტო ჩაწერით და ხორციელდება შესრულების პროცესში. შესრულების საშუალებების შესაბამისად მუსიკას ყოფენ: ვოკალურ, ინსტრუმენტულ (საკრავიერ) და ვოკალურ–ინსტრუმენტულ სახეებად. მუსიკა ხშირად თანმხლებია ხელოვნების სხვა დარგებისა: ქორეოგრაფია, თეატრალური ხელოვნება, კინო. მუსიკა შესაძლოა იყოს ეპიკური, ლირიკული, ტრაგიკული, კომიკური, დრამატული ან სხვა შინაარსის.
ანტიკური და თანამედროვე ცივილიზაციის ხალხმა საკუთარი მუსიკალური სისტემები განავითარეს. თითოეული კულტურის, ხალხის ხასიათის თავისებურებები ვლინდება მის მუსიკაში. ხალხური შემოქმედების საფუძველზე საზოგადოების განვითარების კანონზომიერებების შესაბამისად ვითარდება პროფესიული მუსიკა, ჩნდება სხვადასხვა სტილი, სკოლები, მიმდინარეობები. მუსიკისათვის დამახასიათებელია მდგრადი ტიპური სტრუქტურები, რომლებიც გამოხატავენ კონკრეტული ეპოქის მუსიკალური აზროვნების თავისებურებებს.
მუსიკის წარმოშობა და ისტორია
ჰ. სპენსერის აზრით, მუსიკა წარმოიშვა აღელვებული მეტყველების ინტონაციების საფუძველზე. ჩარლზ დარვინის აზრით მუსიკა წარმოიშვა ნადირ-ფრინველის სასიყვარული გადაძახილიგან. კ. ბიუხერი მუსიკის წარმოშობის საფუძვლად მიიჩნევდა პირველყოფილი ადამიანის შრომის რიტმს. ჟ. კომაბარიე მუსიკის გაჩენას უკავშირებდა მაგიური შელოცვების რიტუალებს.
მუსიკის წარმოშობის ხანგრძლივ პროცესში განსაკუთრეული მნიშვნელობა ენიჭება პირველყოფილი ადამიანის სინკრეტულ კომპლექსს, ხელოვნების წინა ეტაპს, რომელიც აერთიანებდა მუსიკის, ცეკვის და მეტყველების ელემენტებს. პირვლადი ქაოსური, დიდი დიაპაზონის შემცველი ბგერების რიგი, რომელიც ბუნების ხმების მიბაძვას წარმოადგენდა, შეიცვალა რამდენიმე ტონზე აგებული მყარი და მერყევი ბგერების შემველი თხზულებით. გაჩნდა მუსიკალური საკრავები. პირველყოფილი თემური წყობილების რღვევასთან ერთად მუსიკა ჩამოყალიბდა როგორც ხელოვნების დარგი. ერთმანეთს გამოეყო ხალხური და პროფესიული მუსიკა. პირველი პროფესიონალი მუსიკოსები ეგვიპტეში, ბაბილონში, ჩინეთში, შუმერში, სირიაში, პალესტინაში, ინდოეთში, საბერძნეთში, ამიერკავკასიაში, შუა აზიაში ერთდროულად კომპოზიტორებიც იყვნენ და შემსრულებლებიც. თანდათანობით განვითარდა მეცნიერული აზრი მუსიკის შესახებ. პლატონმა დაიწყო მუსიკის ესტეტიკის შესწავლა, პითაგორამ მუსიკის აკუსტიკისა. პრაქტიკაში დამკვიდრდა ახალი მუსიკალური საკრავები ქნარი, ჩანგი, ჩასაბერი და დასარტყამი საკრავები.
აღორძინების ეპოქამ გავლენა იქონია მუსიკაზეც. ხელოვანი გათავისუფლდა ტრადიციული კანონიკური დოგმებისგან. გავრცელდა საოჯახო მუზიცირების ფორმები. უმაღლეს მწვერვალს მიაღწია საუნდო მრავალხმიანობამ, ა კაპელამ, მკაცრი სტილის პოლიფონიამ. შეიქმნა მუსიკალური თეორიული ტრაქტატები. XVI-XVIII საუკუნეებში საერო მუსიკა გახდა საეკლესიოზე მეტად პრიორიტეტული. შექიმნა საოპერო თეატრები, ფილარმონიული საოგადოებები, კონსერვატორიები, დაიწყო ნოტების ბეჭდვა. განვითარდა მუსიკალური საკრავები, ვიოლიონის ოჯახი, 1709 წელს შეიქმნა ფორტეპიანო. გაჩნდა მუსიკალური ჟურნალები. წარმოიშვა და სწრაფად განვითარდა ოპერა, ორატორია, კანტატა. თავისუფალი სტილის პოლიფონიამ მწვერვალს მიაღწია იოჰან სებასტიან ბახის შემოქმედებაში. ჩაისახა საკრავიერი კონცერტის ფორმები, ჩამოყალიბდა მაჟორულ-მინორული სისტემა.
განმანათლებლობის ეპოქაში აღსანიშნავია გლუკის საოპერო შემოქმედება, ვენის კლასიკური სკოლის (ჰაიდნი, მოცარტი, ბეთჰოვენი) როლი. ჩამოყალიბდა სიმფონიის და სონატის ცალკეული ფორმები. აღმავლობა განიცადა ეროვნულმა მუსიკალურმა სკოლებმა რუსეთში (გლინკა), პოლონეთში (შოპენი), უნგრეთში (ლისტი), ჩეხეთში (სმეტანა, დვორჟაკი), ესპანეთში (ალბენისი, გრანადოსი), ნორვეგიაში (გრიგი), ფინეთში (სიბელიუსი). კლასიციზმის შემდეგ დიდ გაქანებას მიაღწია რომანტიზმმა (შუბერტი, შუმანი, მენდელსონი, ვებერი, ბერლიოზი, ვაგნერი). შეიქმნა პრგრამული სიმფონიური მუსიკა (ბერლიოზი, ლისტი). XIX საუკუნის II ნახევარში აღსანიშნავია ვაგნერი, ბრუკნერი, ბრამსის, ვერდის, ბიზეს შემოქმედება. მუსიკაში გაძლიერდა რეალიზმი. XIX საუკუნის ბოლოს და XX საუკუნის დასაწყისში გაწყდა რომანტიზმის ხაზი, ჩაისახა ექსპრესიონიზმი (შენბერგი), საფრანგეთში ჩამოყალიბდა იმპრესიონიზმი (დებიუსი, რაველი), იტალიაში გაჩნდა ვერიზმი (მასკანის, ლეონკავალოს, პუჩინის ოპერები). რუსეთში განვითარდა „მძლავრი ჯგუფის“ და ჩაიკოვსკის ტრადიციები. საფუძველი ჩაეყარა ეროვნულ კლასიკურ მუსიკას საქართველოში (არაყიშვილი, ფალიაშვილი, ბალანჩივაძე, დოლიძე), სომხეთში (კომიტასი, სპენდარიანი), უკრაინაში (ლისენკო, ლეონტოვიჩი), აზერბაიჯანში, ესტონეთში, ლიტვაში, ლატვიაში. XIX საუკუნეში გაჩნდა ოპერეტა, მსუბუქი და საესტრადო მუსიკალური ჟანრები.
XX საუკუნის 20-იანი წლებიდან მნიშვნელოვან მოვლენას წარმოადგენდა ამერიკელ შავკანიანთა წიაღში გაჩენილი ჯაზი. 1960-1970 იანი წლებიდან განსაკუთრებით გავრცელდა პოპ-მუსიკა და როკი. XX საუკუნის მუსიკალური ცხოვრებისთვის დამახასიათებელია აფრიკის, აზიის და ლათინური ამერიკის ქვეყნების მუსიკალური ცხოვრების დაახლოება ევროპულ მუსიკალურ კულტურასთან.
მუსიკის სტილი და ჟანრები
ბლუზი — ელექტრონული მუსიკა — ვესტერნი — კამერული მუსიკა — კლასიკური მუსიკა — კომიკური ოპერა — მარში — ოპერა — ოპერეტა — პანკი — პასტორალი — პოპ–მუსიკა — რაფსოდია — რეგი — რეპი — როკ–მუსიკა — მეტალი — საესტრადო მუსიკა — სერენადა — სიმფონიური მუსიკა — სიმფონია — სიმღერა — სიუიტა — სონატა — სოული — ტანგო — ქანთრი — ხალხური მუსიკა — შანსონი - ჯაზი — ჰეროიკული ოპერა — ჰიმნი
მუსიკალური საკრავები
დასარტყმელი საკრავები - ელექტრონული საკრავები - კლავიშებიანი საკრავები - სასულე საკრავები – სიმებიანი საკრავები – ხემიანი საკრავები
სხვადასხვა
მუსიკის დარგის მოღვაწეები
მუსიკალური კოლექტივები
ეროვნული მუსიკა
რესურსები ინტერნეტში
*
მწარა (მრავალმნიშვნელოვანი)
მწარა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კაზაკები
მინი|300 პქ|[[ილია რეპინის სურათი „კაზაკები უწერენ წერილს თურქეთის სულთანს“]]
კაზაკები (Казаки; Козаки; Kozacy) — ასე ეწოდებოდათ გაქცეულ გლეხებს რუსეთსა და უკრაინაში, რომლებიც სახლდებოდნენ განაპირა აუთვისებელ მიწებზე და გასამხედროებულ თავისუფალ თემებს ქმნიდნენ. რუსეთის სახელმწიფომ კაზაკთა თემები თანდათანობით დაიმორჩილა და თავის სამსახურში ჩააყენა. კაზაკთა ლაშქარს მეფის მთავრობა იყენებდა როგორც საგარეო ომებში, ისე ქვეყნის შიგნით, სახალხო გამოსვლების ჩასახშობად.
ეტიმოლოგია
კაზაკი თურქული წარმოშობის სიტყვაა (qazaq) და თავდაპირველად, ისევე როგორც რუსულში, თავისუფალ, უბატონო კაცს, თავზეხელაღებულს აღნიშნავდა.
თანამედროვეობა
ამ დროისთვის კაზაკთა რიცხვი 7 მილიონს აღწევს.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიოს ხალხები კატეგორია:რუსეთის სოციალური ისტორია კატეგორია:სლავები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის საზოგადოება
ილარიონი (რუსეთი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კიევის რუსეთის მიტროპოლიტები
ნოვოიანბაევო
ნოვოიანბაევო (Яңы Янбай; Новоянбаево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 75 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
წიფურიის ჭა
წიფურიის ჭა — კარსტული წარმონაქმნი საქართველოში, ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მიგარიის მასივზე, წიფურიის ტაფობის ფსკერზე, მდინარე ოჩხომურის აუზში. გამომუშავებულია ქვედაცარცულ კირქვებში. შესასვლელი იშლება შქერის რაყებში. ჩასასვლელი ხვრელის გარშემოწერილობა უდრის 7 მ-ს, საერთო სიღრმე — 33 მ-ს. ამ ჭის ჩრდილოეთით, ერთი ნაპრალის გასწვრივ განვითარებუყლია ძაბრები და პატარ-პატარა მღვიმეები. შრის წოლის ელემენტები, რომლებშიც მღვიმეა გაჩენილი სდ 190° 18-20°. მღვიმური ნალექებიდან გვხვდება ნგრეული მასალა; თიხის ნაფენები. ჭა სველია.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს კარსტული ჭები
OK Computer
OK Computer — ბრიტანული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Radiohead-ის მესამე სტუდიური ალბომი, გამოცემული ბრიტანეთში 1997 წლის 16 ივნისს ლეიბლზე Parlophone, ხოლო 1997 წლის 1 ივლისს - ლეიბლის Capitol Records მიერ, აშშ-ში. ალბომი აღსანიშნავია ჯგუფის მცდელობით, განერიდოს გიტარაზე ორიენტირებულ ჟღერადობას - როგორც წინა დისკის, The Bends შემთხვევაში მოდა. მრავალდონიანი ჟღერადობისა და მრავალი გავლენის მატარებელი ეს ალბომი გამოირჩევა თავისი დროის ტრადიციული ბრიტპოპისა და ალტერნატიული როკის ჯგუფების შემოქმედებისგან. მან საფუძველი დაუდო Radiohead-ის უფრო გვიანდელ, ექსპერიმენტულ შემოქმედებას.
ალბომმა ჯგუფს მსოფლიო პოპულარობა შესძინა და დღეისათვის 4.5 მილიონზე მეტი ასლის ოდენობით გაიყიდა. გამოცემის პერიოდში მას მნიშვნელოვნად დადებითი შეფასება ახლდა და კრიტიკოსები მას დღემდე ყველა დროის ერთ-ერთ უდიდეს ალბომად თვლიან. მისი გავლენა შემდგომი თაობის მუსიკოსებზე აღინიშნა ბრიტპოპის უფრო მელანქოლიური და ატმოსფერული სტილისტიკის მიმართულებით მოძრაობით, რაც დღევანდელ ალტერნატიულ როკს ახასიათებს. კრიტიკოსები და მოყვარული ხშირად აღნიშნავენ ალბომის სიმღერების ტექსტებსა და გარეკანზე დამალულ მნიშვნელობას - სხვადასხვა თემას, როგორიც არის გაცოფებული მომხმარებლობა, სოციალური განცალკევება, პოლიტიკური სტაგნაცია და უკმარისობა. 2008 წელს ალბომის გრამფირფიტაზე გამოცემამ ზოგადად გრამფირფიტების ბიზნესს პოპულარობა კვლავ შესძინა, ხოლო 2009 წელს OK Computer-ის ვრცელი სახით გამოცემამ (რაც ჯგუფის ნებართვის გარეშე მოხდა) ინტერესი ალბომისა და მისი მნიშვნელობის მიმართ კვლავ გამოაღვიძა.
საფუძველი
ჯგუფის წინა ალბომი, 1995 წლის The Bends დიდი წარმატებით სარგებლობდა, ამიტომაც კომპანიამ EMI კოლექტივს ნება დართო, საკუთარი ძალებით და ყოველგვარი ზეწოლის გარეშე ჩაეწერა მორიგი სტუდიური დისკი. ხუთეულის მორიგი ალბომის პროდიუსერად დანიშნეს მაშინ ნაკლებად ცნობილი ნაიჯელ გოდრიჩი. პირველი სიმღერებიდან იყო Lucky, რომელიც შეტანილი იქნა 1995 წლის ალბომში War Child. ჩაწერის სტილიც უჩვეულო იყო. კოლინ გრინვუდის თქმით, მათ მხოლოდ სურდათ ამ ალბომის ქალაქისგან შორს ჩაწერა.
მუსიკალური და ტექსტური თვალსაზრისით ჯგუფი შეიცვალა. ფილ სელუეის თქმით, The Bends იყო გარდამავალი ალბომი და იგივე ტიპის დისკის გამოტანა მოსაწყენი იქნებოდა.
ჩაწერა
1996 წლის დასაწყისში ჯგუფმა იქირავა ვაშლის შესანახი ფარდული Canned Applause, რომელშიც დაიწყო რეპეტიციები და ჩაწერა. შეძენილი იქნა დაახლოებით 140.000 დოლარის ღირებულების მობილური ტექნიკა. ალბომის 35% ჩაწერილი იქნა ამ პორტატული სისტემის დახმარებით. ასეთი სიმღერებია Subterranean Homesick Alien, Electioneering, No Surprises და The Tourist.
1996 წლის ივლისში/აგვისტოში ჯგუფმა შეისვენა საკონცერტო ტურისგან, რომელზეც შესრულებული იქნა ისეთი სიმღერები, როგორიც იყო Airbag, Paranoid Android, Let Down, Climbing Up the Walls და Karma Police.
სექტემბერში განახლდა ჩაწერები გოდრიჩის მონაწილეობით. ბათში განლაგებულ სტუდიაში ჯგუფმა თითქმის დაასრულა მუშაობა ალბომზე, თანაც, ყოველგვარი წნეხის გარეშე. ერთადერთი პრობლემა იყო სიმღერის Exit Music (For a Film) დასრულება, რომელიც ასევე უნდა შეეტანათ ფილმში რომეო + ჯულიეტა.
შედეგად, ქალაქისგან იზოლაციამ და სხვადასხვა სტუდიის გამოყენებამ თავისი შედეგი მოიტანა. ეს იყო ჯგუფის ყველაზე დახვეწილი დისკი, ახალი მუსიკალური ელემენტებით, ნახევრადკონცეფტუალური შინაარსით, ჩაწერის დროს გამოყენებული არაორდინალური ჩაწერის მეთოდებით. ები-როუდის სტუდიაში დასრულებული დისკი გამოვიდა 1997 წლის 16 ივნისს და სასიამოვნოდ გააოცა ჯგუფის ყველა მსმენელი.
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის ალბომები კატეგორია:Radiohead-ის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები კატეგორია:ები-როუდის სტუდიებში ჩაწერილი ალბომები კატეგორია:ალბომები ნაიჯელ გოდრიჩის პროდიუსერობით
ალისონ მილერი
ალისონ მილერი (Allison Miller; დ. 2 სექტემბერი, 1985) — ამერიკელი მსახიობი. იგი ცნობილია მიშელ ბენჟამინის როლით NBC-ის სერიალში სახელად – „Kings“, Skye Tate-ს როლით Fox-ის სერიალში – „Terra Nova“ და კერის როლით NBC-ს სერიალში – „Go On“. იგი ასევე თამაშობდა როგორც ლორა ლარსონი, Syfy-ს სატელევიზიო სერიალში – „Incorporated“. ის ამჟამად თამაშობს ABC-ს – „A Million Little Things“-ში.
ადრეული ცხოვრება
მილერი დაიბადა რომში, იტალიაში, ამერიკელი მშობლების – მარგოსა და ჯონ ვინ მილერების ოჯახში. მისი მამა გაზეთ – „The Olympian“-ის ყოფილი გამომცემელია ოლიმპიაში, ვაშინგტონი.
ბავშვობაში მილერი ხშირად იცვლიდა საცხოვრებელს, ძირითადად იზრდებოდა ლექსინგტონში, კენტუკიში, სანამ საშუალო სკოლას დაიწყებდა სახელმწიფო კოლეჯში, პენსილვანიაში და დაამთავრებდა მაკლეის სკოლაში ტალაჰასში, ფლორიდა.
მილერი როდოსის კოლეჯში სწავლის დაწყებამდე, პირველ კურსზე, ესწრებოდა ლექციებს ბოსტონის უნივერსიტეტში. შემდეგ იგი გადავიდა ფლორიდის უნივერსიტეტში, გეინსვილში. ის არის კაპა დელტას სოლო ჯგუფის წევრი და იქნა წარმოდგენილი კაპა დელტას საინფორმაციო ბიულეტენში, „The Angelos“.
2006 წელს მილერმა დაამთავრა კოლეჯი და გადავიდა ჰოლივუდში, სამსახიობო კარიერის სრულ განაკვეთზე გასაგრძელებლად. მან გაიარა ტრენინგები ვოკალის, ჯაზისა და თანამედროვე ცეკვების შესასწავლად. ის მეცო-სოპრანოა და უკრავს ფორტეპიანოსა და გიტარაზე. ფლობს ესპანურ და ფრანგულ ენებს.
კარიერა
მილერი ტელევიზიაში პირველად გამოჩნდა 2004 წელს. ის იყო რვა მსახიობიდან ერთადერთი, რომელიც აირჩიეს ფინალისტად, ლორის როლისთვის VH-1-ის რეალითი შოუში, „ახალი პარტრიჯის ოჯახის ძიებაში“. სხვა სატელევიზიო როლები მოიცავდა როლს „Lucy's Piano“-ში (2006) და ეპიზოდებს „General Hospital“, „CSI: NY“, „სასოწარკვეთილი დიასახლისები“ და „Boston Legal“.
მილერი რეგულარულად ჩანდა NBC-ს სატელევიზიო დრამატულ სერიალში – „Kings“, რომელიც გადაღებულია ბიბლიური პერსონაჟის, დავითის ისტორიაზე. მან განასახიერა პრინცესა, მიშელ ბენჟამინი, მიშელის (საულის ქალიშვილი და დავითის პირველი ცოლი) ანალოგი. სერიალი მხოლოდ ერთ სეზონს გაგრძელდა.
მილერი გამოჩნდა 2009 წლის ორ ფილმში: „Blood: The Last Vampire“-სა და „17 Again“-ში.
2011 წელს მილერმა ითამაშა Skye Tate-ის როლში სერიალის „Terra Nova“-ს ერთ სეზონში. 2012 წელს იგი გამოჩნდა NBC-ს კომედიაში სახელად: „Go On“, რომელიც ერთი სეზონის შემდეგ გაუქმდა.
2014 წელს მილერმა ითამაშა საშინელებათა ფილმში – „Devil's Due“.
მილერმა შეასრულა მთავარი როლი დრამატულ ფილმში „There's Always Woodstock“, რომელიც გამოვიდა 2014 წლის 19 მარტს, გასპარილას საერთაშორისო კინოფესტივალზე.
მილერს ასევე ჰქონდა განმეორებითი როლი, როგორც ჯულია ჰაუსერი ABC-ის სერიალში „Selfie“, რომელიც გაუქმდა მეექვსე ეპიზოდის შემდეგ.
მილერმა ითამაშა Syfy-ს სატელევიზიო სერიალში – „Incorporated“.
მან შეასრულა ადვოკატის, სონია სტრულის როლი, რომელიც იცავს საშუალო სკოლის თავისუფლებას, Netflix-ის სერიალის, „13 Reasons Why“-ს, მეორე სეზონში. მეორე სეზონი გამოვიდა 2018 წლის 18 მაისს.
მისი ბოლო როლი იყო ABC-ს დრამაში, „მილიონი პატარა რამ“, კერძოდ, მესამე სეზონში. მილერი თამაშობდა მეგი ბლუმს. დრამატული სერიალი მეხუთე სეზონით განახლდა.
პირადი ცხოვრება
მილერი დაქორწინდა კომიკოსსა და მსახიობზე – ადამ ნი-ზე 2012 წელს. 2019 წლის იანვარში წყვილმა გამოაცხადა, რომ ისინი განქორწინებას აპირებდნენ. მილერი ამჟამად ლოს-ანჯელესში ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 2 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
მუჩერის მღვიმე
მუჩერის მღვიმე — კარსტული მღვიმე მარტვილის მუნიციპალიტეტში, ასხის კირქვულ პლატოზე, წეგელდის ქედის ჩრდილოეთ-დასავლეთ ფერდობზე, მდინარე წაჩხურის აუზში, ზღვის დონიდან 700 მ სიმაღლეზე. გამომუშავებულია ქვედაცარცულ კირქვებში. მღვიმის შესასვლელი გაიხსნა მუჩერის მთაზე გზის გაყვანის დროს. საწყისი წის ფსკერზე ორი დაღმავალი სიღრუე იხსნება, რომლებიც 10-12 მ შემდეგ იქოლება. მექანიკური ნალექებიდან გვხვდება დროებითი ნაკადებით ჩატანილი ნაშალი მასალა. ჰავა სტატიურია. მშრალია; წვიმების დროს ჭარბად შედის დროებითი ნაკადები.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მღვიმეები
ჯრია (საჩხერის მუნიციპალიტეტი)
ჯრია — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (ჭალის თემი), მდებარეობს მდინარე ყვირილის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 670 მეტრი, საჩხერიდან 17 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 198 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ნორკინო (ბალტაჩევოს რაიონი)
ნორკინო (Нөркә; Норкино) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 406 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 14 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 84 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (67%).
სქოლიო
კატეგორია:ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
ხერმან ბუში
ხერმან ბუში (Germán Busch Becerra, დ. 23 აპრილი, 1904, San Javier, ბოლივია — გ. 23 აგვისტო, 1939, ლა-პასი, ბოლივია) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1937-1939 წწ. პირველად დროებითი პრეზიდენტი იყო 3 დღით, 1936 წლის 17 მაისიდან — 1936 წლის 20 მაისამდე. ბოლივიის პრეზიდენტი იყო 1937 წლის 13 ივლისიდან, მის გარდაცვალებამდე, 1939 წლის 23 აგვისტომდე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ბოლივიის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1939
ფალედი
ფალედი  — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ფარის თემში (სოფლები: ზაგარი, ზედა ლუჰა, კაცხი, ლამხერი, ლაყვრი, სვიფი, ფალედი, ფარი, ქვედა ლუჰა, ღეშდერი, ყვანა, ხოსრარი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დავით ვაჩნაძე
დავით (დათა) ვაჩნაძე (დ. 1884, დიდი ლილო — გ. 23 იანვარი, 1962, მიუნხენი) — ქართველი პოლიტიკური, საზოგადო და სამხედრო მოღვაწე. პოლკოვნიკი, ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და ლიდერი.
ბიოგრაფია
დაიბადა რუსეთის არმიის პოლკოვნიკის, თავად ვლადიმერ ვაჩნაძისა და ელენე მაჩაბლის ოჯახში. დაწყებითი განათლება ოჯახში მიიღო, 1902 წელს დაამთავრა თბილისის კადეტთა კორპუსი, ხოლო შემდეგ პეტერბურგის იმპერატორ პავლე I-ის სახელობის სამხედრო სასწავლებელი. პეტერბურგშივე სამხედრო-საინჟინრო სასწავლებელში დამატებით შეისწავლა საინჟინრო საგნები და 1904 წელს პოდპორუჩიკის ხარისხით დაინიშნა ვარშავის მესანგრეთა ბატალიონში. 1905 წელს ეხმარებოდა თავისუფლებისათვის მებრძოლ პოლონელ მეამბოხეებს, იფარავდა მათ რუსეთის ჯარის თავდასხმისაგან. იმავე წლიდან სამხედო სამსახრური განაგრძო თბილისში, მონაწილეობდა „კავკასიის ოფიცერთა სარევოლუციო კავშირის“ დაარსებაში, ასევე, კავკასიის მესანგრეთა ბატალიონების აჯანყებაში, რისთვისაც 1907 წელს სამსახურიდან დაითხოვეს და ადმინისტრაციული წესით ღუნიბის ციხეში გაგზავნეს. საქართველოში დაბრუნებული, ერთი წელი პოლიციის მეთვალყურეობის ქვეშ იმყოფებოდა. 1909 წლიდან დაიწყო პუბლიცისტური საქმიანობა, წერდა „დ. კახელის“, „ეკალის“ ფსევდონიმებით, უმთავრესად ეკონომიკურ საკითხებზე. აქტიურად იყო ჩართული ქართული სასოფლო-სამეურნეო საზოგადოების საკოოპერაციო საქმიანობაში. 1912 წელს, თანამოაზრეებთან ერთად, დააარსა ეროვნულ-დემოკრატიული მიმართულების ჟურნალი „კლდე“. 1914 წელს მონაწილეობა მიიღო ქართული რაზმის („დრუჟინა“) დაკომპლექტებაში და რაზმთან ერთად მოხალისე ოფიცრად გაემგზავრა სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში ქართველი მუსლიმებისა და მათი სოფლების დასაცავად. შედიოდა ევროპაში შექმნილი საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტის თბილისის ფილიალში და უზრუნველყოფდა გერმანული წყალქვეშა ნავებით საქართველოში შემოტანილი იარაღის მიღება-დაბინავებას. სამშობლოს წინაშე გაწეული დამსახურებისათვის განთავისუფლების კომიტეტმა დააჯილდოვა თამარ მეფის ორდენით. 1915 წელს მონაწილეობდა ეროვნულ-დემოკრატიული მიმართულების გაზეთის „საქართველოს“ დაარსებაში. 1916 წლიდან სათავეში ედგა თბილისის საკრებულოსთან არსებულ საადგილ-მამულო კომისიას.
1917 წლის მარტში ქმედითი მონაწილეობა მიიღო საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის აღდგენაში, მისი ორგანიზებით შესაძლებელი გახდა კათალიკოს-პატრიარქისათვის თბილისში რეზიდენციის განთავისუფლება, რომელიც რუს მიტროპოლიტს ეკავა. 1917 წლის მაისში ეროვნულ-დემოკრატთა ჯგუფთან ერთად დაესწრო გაერთიანებულ მთიელთა კავშირის პირველ ყრილობას კავკავში. ედპ-ს დამფუძნებელ ყრილობაზე დ. ვაჩნაძე პარტიის მთავარი კომიტეტში, ხოლო 1917 წელს ნოემბერში პრეზიდიუმის წევრად და პარტიის თავმჯდომარის მოადგილედ აირჩიეს. ედპ-ს სიით იყო საქართველოს ინტერპარტიული საბჭოს წევრი, ასევე საქართველოს პირველი ეროვნული ყრილობის მონაწილე, სდაც აირჩიეს ეროვნული საბჭოს შემადგენლობაში, იყო საბჭოს სამხედრო სექციის ერთ-ერთი ხელმძღვანელი. 1918 წლის მაისში, ეროვნული საბჭოს აღმასკომის დავალებით, დარაზმა და დასავლეთ საქართველოში  შემოჭრილი ოსმალეთის ჯარების შესაკავებლად გაგზავნა გერმანელი ტყვეები. 1918 წლის ივნისში, საქართველოს მთავრობის წარდგენით, დაინიშნა გერმანიის საიმპერატორო სამხედრო-დიპლომატიურ მისიაში საქართველოს რესპუბლიკის რწმუნებულად. მონაწილეობდა საქართველოს რეგულარული ჯარის ორგანიზაციის პროექტის შედგენაში. ღვაწლი მიუძღვის გერმანული სამხედრო კონტიგენტის გაცილებასა და საქართველოს საზღვრებიდან მათ უსაფრთხოდ გასვლაში.
1918 წლის დეკემბერში, პოლკოვნიკის ჩინით, ვაჩნაძე მონაწილეობდა სომხეთთან ომში. 1918 წლის 15 დეკემბერს თავისი რაზმით სადგურ აირუმთან მოჰყვა სომხური ჯარის ჩასაფრებაში, დამარცხდა და ტყვედ ჩავარდა. 1918 წ. სექტემბერში გადავიდა დამოუკიდებელ ნაციონალ-დემოკრატთა ფრაქციაში და იყო მის საფუძველზე შექმნილი ეროვნული (იგივე მიწის მესაკუთრეთა ეროვნული) პარტიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი და ლიდერი. 1921 წლის იანვარში, როდესაც ედპ და მისგან გამოყოფილი ორგანიზაციები გაერთიანდნენ, დავით ვაჩნაძე გაერთიანებული, დემოკრატიული პარტიის მთავარი კომიტეტის შემადგენლობაში აირჩიეს. რუსეთის წითელი არმიის შემოჭრისას, მტრისათვის წინააღმდეგობის გასაწევად, 1921 წლის თებერვალში შეადგინა მოხალისეთა 400 კაციანი რაზმი.
1921 წელს, საქართველოს გასაბჭოებისას დავით ვაჩნაძე უცხოეთში არ გახიზნულა და ჩაება წინააღმდეგობის მოძრაობაში. შედიოდა ედპ-ს არალეგალური ცკ-ს შემადგენლობაში, ასევე პარტიის სამხედრო ცენტრში. აქტიურად იყო დაკავშირებული ქაქუცა ჩოლოყაშვილის პარტიზანულ რაზმთან. 1922 წლის თებერვალში დააპატიმრეს, მაგრამ მძიმე ავადმყოფობის გამო მცირე ხანში ციხიდან გაანთავისუფლეს. 1924 წლის თებერვალში ედპ-ს არალეგალური ცკ-ს დავალებით, საიდუმლოდ გაემგზავრა კონსტანტინოპოლში განმათავისუფლებელ ბრძოლაში თურქეთიდან დახმარების მიღების მიზნით. 1924 წლის აგვისტოს აჯანყების სისხლში ჩახშობის შემდეგ სამშობლოში დაბრუნება ვეღარ შეძლო და ემიგრაციაში დარჩა. 1924-1926 წწ. მონაწილეობდა სტამბოლში შექმნილ „კავკასიის განმათავისუფლებელი კომიტეტის“ საქმიანობაში. 1927 წლიდან ცხოვრობდა საფრანგეთში, იტალიასა და გერმანიაში. იყო ედპ-ს საზღვარგარეთული ბიუროს წევრი, განაგრძობდა აქტიურ ანტისაბჭოთა პოლიტიკურ და პუბლიცისტურ საქმიანობას. თანამშრომლობდა ემიგრანტულ პრესაში, მონაწილეობდა საფრანგეთის ქართული სათვისტომოს კულტურულ საქმიანობაში. კითხულობდა მოხსენებებსა და ლექციებს. იყო რამდენიმე ემიგრანტული ორგანიზაციის წევრი („კავკასიის კონფედერაცია“, „ყოფილ ქართველ მხედართა დარაზმულობა“, „ქართული სამეცნიერო წრე“ და სხვ.) მეორე მსოფლიო ომის დროს ჩართული იყო გერმანელთა მიერ ქართული ეროვნული კომიტეტის შესაქმნელად წარმოებულ საქმიანობაში. ომის დასრულების შემდეგ ცხოვრობდა მიუნხენში.
დავით ვაჩნაძე გარდაიცვალა 1962 წელს, დაკრძალულია გერმანიის ქალაქ ესენში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962 კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
AleXa (მუსიკოსი)
ალექსანდრა კრისტინ შნაიდერმანი, პროფესიონალურად ცნობილი როგორც AleXa (Alexandra Christine Schneiderman; დ. 1996 წლის 9 დეკემბერი, ტალსა, ოკლაჰომა, აშშ) — ამერიკელი მომღერალი. ის მონაწილეობდა Rising Legends-ის ორივე სეზონში, რის შემდეგაც ალექსამ კონტრაქტი გააფორმა ლეიბლ ZB Label-თან. მან თავისი სადებიუტო სინგლი გამოუშვა 2019 წლის ოქტომბერში. 2022 წელს მან წარადგინა თავისი მშობლიური შტატი, ოკლაჰომა, NBC-ის ამერიკული სიმღერის კონკურსში სიმღერით „Wonderland“, სადაც მან 71 ქულით გაიმარჯვა.
ადრეული ცხოვრება
ალექსა დაიბადა 1996 წლის 9 დეკემბერს ტალსაში, ოკლაჰომა. მუსიკოსის მამა რუს-ამერიკელია, ხოლო დედა სამხრეთ კორეელი. მუსიკოსს ჰყავს უმცროსი ძმა.
ბავშვობაში ალექსა დადიოდა ცეკვის გაკვეთილებზე. ის სწავლობდა ჯენქსის სკოლაში, სადაც იყო გუნდების, Jenks Varsity Pom-ისა და Jenks Trojanaires-ის, წევრი. სკოლის დასრულების შემდეგ მან განაგრძო სწავლა ტულსას კოლეჯში. თინეიჯერობის ასაკში ალექსა იყო K-pop-ის ფანი.
კარიერა
2019 წლის 19 ოქტომბერს მუსიკოსმა გამოუშვა სადებიუტო სინგლი „Bomb”. მან როკ ბენდ Diablo-სთან ერთად 13 დეკემბერს გამოუშვა სიმღერის როკ ვერსია. 2020 წელს მან გამოუშვა თავისი პირველი მინი ალბომი „A.i Trooper". მუსიკოსის ახალი მუსიკალური ვიდეო „Do or Die" 6 მარტს გამოვიდა. 16 ივლისს ალექსმა კომპოზიცია „Villain" (빌런)-ის მუსიკალური ვიდეო გამოუშვა მისი მომავალი მეორე მინი-ალბომიდან, სახელწოდებით Decoherence. მან 21 ოქტომბერს სიმღერის, „Revolution", მუსიკალური ვიდეო გამოუშვა.
2020 წლის 23 ივნისიდან 4 აგვისტომდე AleXa იყო დროებითი წამყვანი პოდკასტში „How Did I Get Here?“. 2020 წლის 7 აგვისტოს, Dive Studios-მა განაცხადა თავის Twitter-ზე, რომ მუსიკოსი გახდებოდა შოუს მუდმივი წამყვანი ჯეი პარკთან ერთად. პოდკასტმა მოიგო ორი ჯილდო 2020 წლის Podcast Award-ზე. მან ასევე მოიგო ჯილდო საუკეთესო პოდკასტის კატეგორიაში 2020 წლის Apple Podcasts-ზე.
2021 წლის 29 იანვარს, AleXa-მ შექმნა ახალი YouTube არხი, სახელწოდებით AleXa 360, სადაც მუსიკოსს აქცენტი გამახვილებული აქვს ვლოგებზე და კულისების კადრებზე.
18 მარტს გამოცხადდა, რომ ალექსა სამსახიობო დებიუტი შედგებოდა ანთოლოგიურ საშინელებათა ფილმში, „ურბანული მითები“.
2021 წელს ალექსამ გამოუშვა თავისი ციფრული სინგლი „Never Let You Go" (오랜만이야). მან როკ ჯგუფ Onewe-თან ერთად გამოუშვა სიმღერის აკუსტიკური ვერსია 8 თებერვალს. 12 აპრილს, ალექსამ გამოუშვა კომპოზიცია „I Miss You Every Day“ სერიალისთვის Somehow Family. მუსიკოსის ახალი ჩანაწერი „Is It On" გამოვიდა 21 მაისს. ალექსამ გამოუშვა თავისი მეორე ალბომი „ReviveR“ და მისი წამყვანი სინგლი „Xtra“ 1 ივლისს. მან როკ ჯგუფთან, Rolling Quartz, ერთად გამოუშვა სიმღერის როკ-ვერსია 25 აგვისტოს.
2022 წლის აგვისტოში ცნობილი გახდა, რომ ალექსა ოქტომბერში აშშ-ის რვა ქალაქში სოლო კონცერტს გამართავდა.
2022 წლის ოქტომბერში, ალექსამ გამოაცხადა, რომ გამოსცემდა თავის მესამე მინი ალბომს Girls Gone Vogue. 31 ოქტომბერს ZB Label-მა გამოაცხადა, რომ ალბომის გამოსვლის თარიღმა გადაიწია სეულში განვითარებული ტრაგიკული მოვლენების გამო.
მუსიკოსს მოგებული აქვს 5 ჯილდო, მათ შორის: Soribada Best K-Music Awards, Asia Artist Awards და K-Global Heart Dream Awards.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1996 კატეგორია:ამერიკელი მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი შემსრულებლები კატეგორია:ამერიკელი მომღერალი ქალები
მიშელ პლატინი
მსოფლიოს ერთ-ერთი უდიდესი ფეხბურთელი სპორტის ამ სახეობის არსებობის ისტორიაში. როგორც ევროპის საუკეთესო მოთამაშე სამჯერ გახდა ოქროს ბურთის მფლობელი (1983, 1984, 1985). საფრანგეთის ფეხბურთის ისტორიაში იგი ერთადერთია, ვინც სამჯერ შეძლო ამ საპატიო ტიტულისა და პრიზის მოპოვება.
France Football-ის მიერ ჩატარებული გამოკითხვის შედეგად მიშელ პლატინი საფრანგეთის ასწლეულის ფეხბურთელად დასახელდა.
უეფა-ს პრეზიდენტი 2007–2015 წლებში.
ბიოგრაფია
მარადონას შემდეგ პლატინი ყოველთვის ითვლებოდა 1980-იანების ერთ-ერთ საუკეთესო ფეხბურთელად. მისი პირველი კლუბი იყო „ნანსი“. „ნანსიში“ კარგი თამაშის შემდეგ გადავიდა „სენტ-ეტიენში“ სადაც მოიპოვა საფრანგეთის ჩემპიონის ტიტული, შემდეგ შეამჩნია იტალიურმა კლუბმა „იუვენტუსმა“ და გადაიბირა. პლატინიმ თავი გამოიჩინა ტექნიკითა და ჯარიმის შესრულებით. ის იყო საფრანგეთის ეროვნული ნაკრების კაპიტანი. მისი დამსახურებით საფრანგეთი გახდა ევროპის ჩემპიონი 1984 წელს, სადაც 5 თამაშში გაიტანა 9 გოლი.
სანაკრებო კარიერა
1976–1987 წლებში საფრანგეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების შემადგენლობაში 72 მატჩი ითამაშა და 41 გოლი გაიტანა.
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
პლატინიმ მსოფლიო ჩემპიონატების 14 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 5 გოლი გაიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიგა 2-ის ფეხბურთელები კატეგორია:საფრანგეთის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1982 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1984 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1986 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ოქროს ბურთის მფლობელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალრები
აკაცია
აკაცია (Acacia) — მცენარეთა გვარი მიმოზისებრთა ქვეოჯახისა. უმეტესად ეკლიანი ხეებია. გვხვდება ორივე ნახევარსფეროს ტროპიკებსა და სუბტროპიკებში. ცნობილია 750-მდე სახეობა. მათგან ნახევარზე მეტი გავრცელებულია ავსტრალიაში (იქ აკაცია ეროვნული ემბლემაა), ნაწილი კი — აფრიკასა და ამერიკაში. საქართველოს შავი ზღვის სანაპიროზე შემოტანილია ლეგა აკაცია (Acacia dealbata), აბანოზის აკაცია (Acacia melanoxylon) და სხვა.
აკაციის წვრილ-წვრილი, თეთრი, მოყვითალო ან ნარინჯისფერი ყვავილები საგველად ან მტევნად არის შეკრებილი. ნაყოფი პარკია. აკაციას როგორც სწრაფმზარდ მცენარეს რგავენ ფერდობების გატყიანებისა და ქალაქების გამწვანებისათვის, მის მერქანს კი იყენებენ ავეჯის წარმოებაში. სენეგალური აკაციასგან (Acacia senegal) იღებენ გუმიარაბიკს.
ცნობილია აგრეთვე აბრეშუმა აკაცია (ალბიციის გვარის ხე), თეთრი ანუ ცრუაკაცია (რობინიის გვარისა) და ე. წ. ყვითელი აკაცია (უძრახელას გვარის ბუჩქი).
ლიტერატურა
კატეგორია:მიმოზისებრნი
აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები (1816)
1816 წლის აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები დემოკრატ-რესპუბლიკელის ჯეიმზ მედისონის ორი ვადით პრეზიდენტობის ბოლოს გაიმართა. ოპოზიციური ფედერალისტური პარტია კოლაფსის პირას იმყოფებოდა, რის ფონზეც მედისონის სახელმწიფო მდივანმა ჯეიმზ მონრომ არჩევნებში ფედერალისტი სენატორი რუფუს კინგი დიდი უპირატესობით დაამარცხა.
კატეგორია:აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები
სომალის სამზარეულო
მინი|სომალური ხალვა სომალის სამზარეულო განსხვავდება რეგიონის მიხედვით და წარმოადგენს სომალის სხვადასხვა კულინარიული ტრადიციების ერთობლიობას. სომალური საკვები სომალის ვაჭრობისთვის და კომერციისთვის მთავარ კომპონენტს წარმოადგენს.
ღორის ხორცი სომალელი მუსლიმანებისთვის შარიათის კანონების მიხედვით აკრძალულია.
საუზმე
საუზმე (Quraac) სომალელებისთვის მნიშვნელოვან კომპონენტს წარმოადგენს. სომალელები დღეს ხშირად ჩაის ან ყავის სმით იწყებენ. ჩაის ტიპებიდან ყველაზე გავრცელებულია ჰალეებ შაი (იემენური რძის ჩაი). მთავარი კერძი, როგორც წესი, ბლინის მსგავსი პურია (კანჯერო ან კანჟილო) ეთიოპიური ინჯერას მსგავსი, მაგრამ უფრო მცირე ზომის და თხელი. ასევე შეიძლება მისი მირთმევა წვნიანთან (მარაკთან) ან სუპთან ერთად. კანჯეროოს გარდა, ბევრი სომალელი მიირთმევს დაჭრილ ხორცს, რომელსაც ურევენ ნიორს, ხახვს და წიწაკას.
კანჯეროოს სხვადასხვა სახით მიირთმევენ. ის შეიძლება დაიყოს მცირე ზომის ნაჭრებად და დაემატოს შაქარი. ბავშვებისთვის მას ურევენ ჩაის და სეზამის ზეთს. მინი|სომალური პასტა და ქათმის კერძი ერთ- ერთი რესტორნიდან ბრტყელი პური, რომელსაც მოიხსენიებენ როგორც როოტი, მთელ სომალში მოიხმარენ. კანჯეროოს უფრო ტკბილი და ცხიმიანი ვერსია მალავაჰი გავრცელებული კერძია, რომლეთა უმეტესობასაც სახლში ამზადებენ.
ლანჩი
ლანჩის დროს მთავარ კერძს ძალიან ხშირად წარმოადგენს მაკარონი ან ბრინჯი, რომელიც გაჯერებულია სხვადასხვა სახის სუნელებით. ისინი იყენებენ მაკარონს, რითაც ამზადებენ პასტას. პასტას დამზადების ტექნოლოგია ქვეყანაში იტალიელებისგან გავრცელდა. ისინი ხშირად უფრო მძიმე წვნიანს ამზადებენ, ვიდრე იტალიური მაკარონის სოუსია. ბრინჯის მსგავსად, მას ხშირად ბანანთან ერთად მიირთმევენ.
სპაგეტი ასევე შეიძლება მიირთვათ ბრინჯთან ერთად, რითაც იქმნება ახალი კერძი, რომელსაც ადგილობრივები ,,ფედერაციას" უწოდებენ. კერძს ჩვეულებრივ მიირთმევენ ბრინჯის და სპაგეტის თანაბარი (მთლიანი) პორციებით, რომლებიც ფირფიტის სხვადასხვა მხარეს ოვალურად არიან განლაგებულები. ვარაუდობენ, რომ კერძის სახელწოდება მომდინარეობს სომალის ორი კერძის გაერთიანებიდან და აგრეთვე სახელწოდება საჭმლის ზომამ და მოცულობამაც განაპირობა. ეს კერძი ჩვეულებრივ სომალურ ოჯახებში არ მზადდება. ეს კერძი უფრო ხშირად გვხვდება სომალის ტრადიციულ რესტორნებში, სადაც ორივე, ბრინჯიც და სპაგეტიც ყოველთვის ხელმისაწვდომია.
სომალში ბევრია ადამიანი ან ტომი, რომელსაც არაბული გავლენა აქვს. ისინი მიირთმევენ არაბულ სამზარეულოს ზოგიერთ კერძს, მაგალითად, ფულს (ფავას ლობიოს). მარცხნივ|მინი|აქლემის ხორცისა და ბრინჯის კერძი
ვახშამი
ვახშამს სომალში ცხრა საათზე გვიან მიირთმევენ. რამადანის დროს, ვახშმის დრო ხშირად მიყვება ტარავიჰის ლოცვებს, ზოგჯერ საღამოს 11 საათამდე. ლობიოს, რომელსაც თავისთავად დიგირს უწოდებენ, ხუთ საათამდე ამზადებენ მაგრამ ვახშმამდე დაბალ ტემპერატურაზე ტოვებენ. ასევე გამოიყენება ქამადი (ხორბალი), რომელსაც ხშირად მიირთმევენ როგორც მოხარშულს. მინი|212x212პქ|სამბუსა როოტი იიო ხალვო პურის ნაჭრებია, რომელსაც ჟელატინურ კონდიციასთან ერთად მიირთმევენ. ესეც სომალურ სადილის კერძს წარმოადგენს. მას მიირთმევენ პატარა ნაჭრებად, ზემოდან ასხამენ სეზამის ზეთს (მაკარსო) და შაქარს, შემდეგ კი ამიირთმევენ შავ ჩაისთან ერთად.
ძილის წინ ხშირად მიირთმევენ სანელებლებიან რძეს კარდამომსთან ერთად.
წასახემსებლები
სამბუსა სამკუთხა ფორმის საჭმელია, რომელსაც მთელს სომალში მიირთმევენ. ამ კერძის სომალური ვერსია გაჯერებულია ცხარე წიწაკის ფხვნილით, სანელებლებით და ხშირ შემთხვევაში მოიცავენ დაფქულ ხორცსაც. ხილს, როგორიცაა მანგო, გუავა, ბანანი და ფორთოხალი მთელი დღის განმავლობაში მიირთმევენ.
სქოლიო
კატეგორია:სომალის სამზარეულო კატეგორია:სომალის კულტურა
მანჩესტერ იუნაიტედი (საფეხბურთო კლუბი)
„მანჩესტერ იუნაიტედი“ (Manchester United) — ინგლისური პროფესიონალური საფეხბურთო კლუბი ქალაქ მანჩესტერიდან, რომელიც თამაშობს „ოლდ ტრაფორდის“ სტადიონზე და ასპარეზობს ინგლისის პრემიერლიგაში. კლუბი დაარსდა 1878 წელს როგორც „ნიუტონ ჰითი“, 1902 წელს კი დაერქვა „მანჩესტერ იუნაიტედი“.