cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰალ სიტი (საფეხბურთო კლუბი)
2007-08 წლების სეზონში კლუბმა პირველად მოახერხა ინგლისის პრემიერლიგაში აღზევება, მას შემდეგ, რაც აღსაზევებელ პლეი-ოფში გაიმარჯვა |უემბლიზე. საუკეთესო შედეგი „ჰალ სიტიმ“ დააფიქსირა 2013-14 წლების სეზონში, დაიკავა მე-16 ადგილი ლიგაში და შეძლო ასოციაციის თასის ფინალში გასვლა.
2002 წლიდან საშინაო მატჩებს ატარებს სტაიდიონ „ქეი სი“-ზე. მანამდე 56 სეზონის მანძილზე „ჰალ სიტის“ საშინაო არენა იყო „ბუთფერი პარკი“. კლუბის ტრადიციული ფერებია შავი და ქარვისფერი, სწორედ ამ ფერებშია გადაწყვეტილი კლუბის ზოლიანი მაისური, კლუბის ზედმეტსახელია „ვეფხვები“.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის საფეხბურთო კლუბები კატეგორია:ჰალ სიტი (საფეხბურთო კლუბი) კატეგორია:ინგლისის პრემიერლიგის კლუბები
გაიუს იულიუს კეისარი (უფროსი)
მინი|გაიუს იულიუს კეისარი გაიუს იულიუს კეისარი (ძვ. წ. 140 - ძვ. წ. 85) — რომაელი სენატორი, გაიუს მარიუსის მხარდამჭერი, გაიუს იულიუს კეისარის მამა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომაელი სენატორები კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 140 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 85 კატეგორია:ძვ. წ. I საუკუნის რომაელები კატეგორია:ძვ. წ. II საუკუნის რომაელები
ხრისტო კაბაქჩიევი
ხრისტო სტეფანოვ კაბაქჩიევი (დ. 2 იანვარი, 1878, გალაცი, რუმინეთი — გ. 6 ოქტომბერი, 1940, მოსკოვი) — ბულგარეთისა და საერთაშორისო მუშათა მოძრაობის მოღვაწე, პუბლიცისტი. ისტორიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1935). დაიბადა მასწავლებლის ოჯახში. 1894 წელს იყო გაბროვოში სტუნდენტური სოციალისტური წრის ერთ-ერთი ორგანიზატორი. 1905–1928 წლებში ბულგარეთის მუშათა სოციალ-დემოკრატიული პარტიის (ბმსდპ) (ვიწრო სოციალისტების — ვ. ს.) ცკ-ის წევრი, 1919 წლიდან ბულგარეთის კომუნისტური პარტიის (ბკპ) ცკ-ის წევრი. II ინტერნაციონალის შტუტგარტის (1907), კოპენჰაგენის (1910) და ბაზელის (1912) კონგრესების დელეგატი ბმსდპ (ვ. ს.)-გან. 1914–1923 წლებში იყო სახალხო კრების დეპუტატი. მონაწილეობდა კომინტერნის II (1920), III (1991), IV (1992) და VI (1998) კონგრესების მუშაობაში. ბულგარულ ენაზე თარგმნა ვლადიმერ ლენინის რიგი შრომები. 1920 წელს შეხვდა და პირადად გაიცნო იგი. 1923 წელს გახდა ბულგარეთის კომუნისტური პარტიის პოლიტიკური მდივანი. აქტიურ მონაწილეობას იღებდა სექტემბრის აჯანყების (1923) მოწყობაში. 1923–1926 წლებში პატიმრობაში იყო, 1927 წლის მაისში ემიგრაციაში წავიდა სსრკ-ში. 1928 წელს სკპ(ბ)-ის წევრი გახდა. ამავე წლიდან იყო მარქს-ენგელს-ლენინის ინსტიტუტის, ხოლო 1938 წლიდან სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტის მეცნიერი მუშაკი. მუშაობდა მუშაობდა ბულგარეთის კომუნისტური პარტიის, ბულგარეთის და ბალკანეთის სხვა ქვეყნების ისტორიის, აგრეთვე საერთაშორისო მუშათა მოძრაობის პრობლემებზე.
სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:საბჭოთა ისტორიკოსები კატეგორია:ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:ბულგარელი რევოლუციონერები
ხახმატი
ხახმატი — სოფელი საქართველოში, დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ხევსურეთის თემში. მდებარეობს თუშეთ-ხევსურეთის კავკასიონის მთავარი ქედის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე გუდანისჭალის ზემოთში. ზღვის დონიდან 1940 მ., დუშეთიდან 79 კმ, ბარისახოდან 14 კმ.
ისტორია
ხახმატი ხევსურეთის უძველესი დასახლებაა. სოფელზე გადიოდა ბარისახო-შატილის გზა. დასახლებული იყო ალუდაურებით. განვითარებული იყო მესაქონლეობა, მემინდვრეობა. XV-XVIII საუკუნეებში, ძნელბედობის ჟამს, შესუსტდა ტრადიციული კავშირი ხევსურეთსა და ბარს შორის. გახშირდა არაქართველ მთიელთა შემოსევა, რასაც მოჰყვა ხახმატის მოსახლეობის მიგრაცია ბარში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 6 ადამიანი.
ისტორიული ძეგლები
სოფლის მახლობლად, მდინარე გუდანისჭალის ნაპირზე დგას ქვითკირით ნაგები ორი ოთხკუთხა კოშკი, იმედის ციხე და თამარის ციხე. პირველის აგება უკავშირდება მამუკა ქალუნდაურს. სოფლის აღმოსავლეთით, მდინარის მარცხენა ნაპირზე გორისყანის სამაროვანია, რომელიც 1973 წელს გათხარეს. აღმოჩნდა XI-XII საუკუნეების ქრისტიანული სამარხი და ორი აკლდამა. მიცვალებულს ჩატანილი ჰქონდა ვერცხლის და ბრინჯაოს სამკაული, მინის მძივები. სოფლის დასავლეთით, მდინარის მარჯვენა ფერდობზე, ღელისკარის სამაროვანია. 1973 გათხარეს ქვის ფილებისგან შემდგარი 2 ქრისტიანული სამარხი, რომელშიც ძვლებთან ერთად აღმოჩნდა ბრინჯაოს სამაჯური. სოფლის სამხრეთით, ტყეში აღმოჩნდა სალიქოკოს სამაროვანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
16 თებერვალი
16 თებერვალი — გრიგორიანული კალენდრის 47-ე დღე. წლის ბოლომდე დარჩენილია 318 დღე (ნაკიან წელში - 319).
იხილეთ აგრეთვე
0216
Driving Rain
Driving Rain — ინგლისელი მუსიკოს პოლ მაკ-კარტნის მეთორმეტე სტუდიური სოლო-ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2001 წლის 12 ნოემბერს. ალბომის პროდიუსერია ნაიჯელ გოდრიჩი. ეს არის მუსიკოსის პირველი სტუდიური ალბომი, რომელიც ჩაიწერა მეუღლის, ლინდა მაკ-კარტნის გარდაცვალების შემდეგ. ალბომის განსაკუთრებით პოპულარული სიმღერა იყო „Freedom“, რომელიც დაიწერა 11 სექტემბრის ტერაქტის შემდეგ, ამავე მოვლენის შთაგონებით.
მოგვიანებით, 2002 წელს დაიწყო მუსიკოსის დიდი ტურნე Driving USA.
სქოლიო
კატეგორია:2001 წლის ალბომები კატეგორია:პოლ მაკ-კარტნის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები დეივიდ კეინის პროდიუსერობით
მოჰამედ საედი
მოჰამედ საედ ალ-ვეზარე მარაღეი (სპარს .محمد ساعد مراغه‌ای‎; დ. 1883, მერაგე   —  გ. 2 ნოემბერი, 1973, თეირანი) — ირანელი დიპლომატი და პოლიტიკოსი, საგარეო საქმეთა მინისტრი და შემდეგ ირანის პრემიერ-მინისტრი 1944 და 1948—1950 წლებში.
ბიოგრაფია
მუჰამედ საედი დაიბადა 1883 წელს ირანის აზერბაიჯანის ქალაქ მერაგეში. მისი ოჯახი წარმოშობით ჰერათიდან იყო. ბავშვობა და ახალგაზრდობა გაატარა ამიერკავკასიაში, სწავლობდა თბილისში, პეტერბურგში, შემდეგ კი — შვეიცარიაში. დიპლომატიური კარიერა მან ასევე   ამიერკავკასიაში დაიწყო (კერძოდ, 1918 წელს იყო სპარსეთის კონსული ბაქოში. აღწერა ბაქოში განვითარებული მარტის მოვლენები).
საედი, რომელიც მოგვიანებით შევიდა შაჰ ფეჰლევის გარემოცვაში, იყო ერთ-ერთი სპარსელი პოლიტიკოსი, რომლის წყალობითაც ქვეყანა ვესტერნიზაციისკენ მიემართებოდა. საედი ხელმძღვანელობდა ირანის საელჩოს მოსკოვში 1941 წლის ივნისში, როდესაც გერმანიის ჯარები შეიჭრნენ სსრკ-ში. მან შაჰის სახელით გამოაცხადა თავისი ქვეყნის სრული ნეიტრალიტეტი, თუმცა ეს არ დაეხმარა ირანს ანტიჰიტლერული კოალიციის ქვეყნების მხრიდან შემდგომი ოკუპაციის თავიდან აცილებაში. ამ ოკუპაციის დროს, 1944 წლის აპრილში, საედმა (მოსკოვიდან დაბრუნების შემდეგ,  ხელმძღვანელობდა საგარეო საქმეთა სამინისტროს) დაიკავა ირანის პრემიერ-მინისტრის პოსტი, მაგრამ თანამდებობაზე დარჩა მხოლოდ იმავე წლის ნოემბრამდე. ამ პერიოდში საედის მთავრობა თანამშრომლობდა ბრიტანული და ამერიკული ფირმების წარმომადგენლებთან ნავთობის მოპოვებასა და წარმოებაზე კონცესიების გადაცემასთან დაკავშირებით. 1944 წლის ოქტომბერში პრემიერ მინისტრმა მოულოდნელად მკაცრი პოზიცია დაიკავა მსგავსი სახის მოლაპარაკებებში საბჭოთა დიპლომატებთან. ამის საპასუხოდ, საბჭოთა მხარემ  დიპლომატიური შეტევა განახორციელა, რომლის სამიზნე გახდა საედი. მას ადანაშაულებდნენ „მტრულ პროფაშისტურ ელემენტებთან“ შეთანხმებაში, რომლებიც დივერსიას ახდენენ მოკავშირე ქვეყნების პროდუქციის მიწოდებაზე სსრკ-სთვის ირანის გავლით. საგარეო საქმეთა სახალხო კომისრის მოადგილემ ქავთარაძემ განაცხადა, რომ სსრკ ვეღარ ხედავდა საედის მთავრობასთან თანამშრომლობის შესაძლებლობას. თეირანში პროსაბჭოთა სახალხო პარტიის მიერ ორგანიზებული ანტისამთავრობო დემონსტრაციები გაიმართა. გარე და შიდა პოლიტიკური ზეწოლის პირობებში საედი იძულებული გახდა გადამდგარიყო.
1948 წლის ნოემბერში მეჯლისმა (ირანის პარლამენტმა) კვლავ აირჩია საედი პრემიერ მინისტრად. მიუხედავად იმისა, რომ საედმა თავდაპირველად მოახერხა გავლენიანი ფრაქციების მხარდაჭერის მობილიზება და პარლამენტში — პირველად რამდენიმე წლის განმავლობაში — მომავალი წლის ბიუჯეტის დამტკიცება, მოგვიანებით მისი მთავრობა იძულებული გახდა მანევრირება მოეხდინა შაჰისა და ყოფილი პრემიერ-მინისტრ   აჰმად კავამის  მრავალრიცხოვანი მხარდამჭერების მოლოდინებს შორის. საედის პრემიერ-მინისტრობის დროს, 1949 წლის 4 თებერვალს, სახალხო პარტიის წევრმა  შაჰ მუჰამედ რეზაზე თავდასხმა განახორციელა. რის შემდეგაც ეს პარტია აიკრძალა.
საედის ახალი საიდის მთავრობა, ისევე როგორც წინა, შემდგომში იძულებული გახდა ყურადღება გაემახვილებინა საგარეო ნავთობის კონცესიის საკითხზე. 1949 წლის მარტში საედმა მოითხოვა   ანგლო-სპარსული ნავთობკომპანიის (2001 წ.-დან BP) ხელმძღვანელობისგან   ირანისთვის ამ ქვეყანაში წარმოებული ნავთობის შემოსავლის ნახევრის გადაცემა. ანალოგიურად,   ვენესუელასთან ადრე დადებული ხელშეკრულებასთან დაკავშირებით მომდევნო თვეებში  შემუშავდა დებულება მნიშვნელოვნად გაზრდილიყო ირანის წილი მიღებულ დივიდენდებში. თუმცა, ამ დროისთვის, ცხადი გახდა, რომ მთავრობას არ ჰყავდა საკმარისი უმრავლესობა პარლამენტში ასეთი  ხელსაყრელი შეთანხმების დასადებად, ნავთობის რესურსების ნაციონალიზაციის იდეის მზარდი მხარდაჭერისთვის და გამოცხადდა ახალი არჩევნები. საედმა მეორედ დატოვა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა მე-16 მოწვევის მეჯლისის დაწყებიდან რამდენიმე დღეში, სადაც კვლავ ჩამოყალიბდა ძალიან ძლიერი ოპოზიცია ნავთობის კონცესიების წინააღმდეგ.
მუჰამედ საედი გარდაიცვალა 1973 წელს თეირანში. 1994 წელს გამოიცა მისი მემუარები.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:ირანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ირანის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:ირანის საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:ირანის ელჩები კატეგორია:ირანელი დიპლომატები
გიორგი მეგრელაძე
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:წყალტუბოს სამგურალის ფეხბურთელები კატეგორია:ოზურგეთის მერცხალის ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:ნეფტეხიმიკის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:სკ ბაქოს ფეხბურთელები კატეგორია:ბორჯომის ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:ზუგდიდის ფეხბურთელები კატეგორია:მარტვილის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 21 ივლისი
ჭარნალი (ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტი)
ჭარნალი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხელვაჩაურის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ჭარნალი, ზედა ჭარნალი, ავგია, ახალსოფელი). მდებარეობს მდინარე ჭოროხის მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 120 მ. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2330 კაცი. სოფლის ტერიტორიაზე აღმოჩენილია ძვ. წ. I ათასწლეულის დამდეგის მეტალურგიული კერის ნაშთები. აჭარლების გვერდით სოფელში ცხოვრობენ XIX ს. II ნახ. აფხაზეთიდან გადმოსახლებული მუჰაჯირების შთამომავლები.
Formica oregonensis
Formica oregonensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Formica-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ტაიასანი
ტაიასანი (ოფიციალურად ტაიასანის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Tayasan; Bayan ng Tayasan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ ნეგროსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 38 159 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 28 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ ნეგროსის მუნიციპალიტეტები
იერგ იმენდორფი
იერგ იმენდორფი (Jörg Immendorff; დ. 14 ივნისი, 1945, ბლეკედე — გ. 28 მაისი, 2007, დიუსელდორფი) — გერმანელი მხატვარი და მოქანდაკე, ხელოვნებათმცოდნეობის პროფესორი დიუსელდორფის დიუმონ-ლინდემანის სახელობის ხელოვნების ინსტიტუტში.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 14 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2007
ჷ
ჷ, ⴧ, Ⴧ, Ჺ (ჷნ) (IPA გამოთქმა ) — დამატებითი ასო ქართული დამწერლობისათვის. წარმოადგენს უკანა წარმოების არალაბიალური ვიწრო ხმოვანს. გამოიყენება სვანურსა და მეგრულის ზუგდიდურ-სამურზაყანულ კილოში.
კოდების ცხრილი
ჷ ქვედა სამ ხაზში იწერება. მისი ზედა და ქვედა ნაწილები რკალური ფორმისაა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული ასოები
ხორხე-ბასადრეს პროვინცია
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ტაკნის რეგიონის პროვინციები
სიანგიანგი
სიანგიანგი (襄阳市, ფინინი: Xiāngyáng) — საოლქო დონის ქალაქი ხუბეის პროვინციაში, ჩინეთი. ის პროვინციაში სიდიდით მეორე ქალაქია უხანის შემდეგ. სიანგიანგი წარსულში (1950 წლიდან 2010 წლამდე) ცნობილი იყო, როგორც სინგფანი. სიანგიანგის ცენტრალურ ნაწილში გაედინება მდინარე ხანი, რომელიც ქალას ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილებად ჰყოფს. თავად ქალაქი აგლომერაციას წარმოადგენს და ორ სხვადასხვა ქალაქს: ფანჩენგსა და სიანგიანს (ან სიანგჩენგს) მოიცავს. ძველი ქალაქის, სიანგიანგის ნანგრევები მდინარე ხანის (ხანხე) სამხრეთ ნაპირებზე კვლავაა შემორჩენილი. ქალაქი მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა როგორც უძველეს, ასევე ჩინეთის უახლეს ისტორიაში. 2017 წლის მონაცემებით, საოლქო დონის ქალაქის მოსახლეობამ 5.65 მილიონი ადამიანი შეადგინა, რომელთაგან 3.37 მილიონი ქალაქის ურბანულ ნაწილში იყო დასახლებული.
ისტორია
სიანგიანგს სტრატეგიული მდებარეობა აქვს: ის მდინარე ხანის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს. ქალაქის მიმდებარედ ჩინეთის ისტორიის არაერთი მნიშვნელოვანი ბრძოლა მომხდარა. სიანგიანგის მაზრა პირველად დასავლეთ ხანის დინასტიის პერიოდში ჩამოყალიბდა. ეს სახელწოდება XX საუკუნემდე, თითქმის 2000 წლის განმავლობაში გამოიყენებოდა.
აღმოსავლეთ ხანის დინასტიის არსებობის ბოლო წლებში, სიანგიანგი ძინგის პროვინციის (ძველი ძინგჭოუს) დედაქალაქი გახდა და მას მებრძოლი ლიოუ პიაო მართავდა. სიანგიანგის ბრძოლის დროს (191 წელს), სუნ ძიანი, რომელიც სუნ ცუანის, აღმოსავლეთ უს სამეფოს დამაარსებლის შვილი იყო, მარცხი განიცადა და ბრძოლაშივე დაიღუპა. ლიოუ პიაოს გარდაცვალების შემდეგ ტერიტორია ლაოუ პეის მმართველობაში გადავიდა. ორი ათწლეულის შემდეგ გვიანი სამი სამეფოს პერიოდის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ბრძოლა სიანგიანის მიმდებარედ მოეწყო, რის შედეგადაც ლიოუ პეიმ ძინგჭოუზე მმართველობა დაკარგა.
ძინის დინასტიის ადრეულ წლებში (265-420), სიანგიანგი ერთ-ერთი მთავარი ბრძოლის ველი იყო ძინისა და აღმოსავლეთ უს შორის. ათი წლის განმავლობაში სიანგიანმა დიდი როლი ითამაშა უს მიერ ძინის დაპყრობაში.
სამხრეთ სუნის დინასტიის პერიოდში, შაოსინგის შეთანხმების შემდეგ, სიანგიანგი გარისონის ქალაქი გახდა სუნის ჩრდილოეთ ფრონტზე. მონღოლთა იმპერიის მიერ სუნის დინასტიის დაპყრობის პერიოდში, სიანგიანგი ფანჩენგთან ერთად ერთ-ერთი მთავარი დაპირისპირების კერა გახდა მონღოლებისათვის. ქალაქს ალყა ექვსი წლის განმავლობაში ერტყა.
1796 წელს, სიანგიანგი ერთ-ერთი მთავარი ცენტრი იყო ცინის დინასტიის წინააღმდეგ გამართული თეთრი ლოტუსების აჯანყებაში. აჯანყება დაახლოებით 10 წელი გაგრძელდა და ცინის დინასტიის ისტორიაში ერთ-ერთი მთავარი გარდამტეხი წერტილი გახდა.
1950 წელს, სიანგიანგი და განჩენგი გაერთიანდა და ქალაქი სიანგფანი ჩამოყალიბდა. მე-20 საუკუნის მიწურულს, ქალაქი გახდა ხანდანის, ძიაოლიოუსა და სიანგიუს სმთავარი სატრანსპორტო ცენტრი. ქალაქის თანამედროვე საზღვრები 1983 წელს ჩამოყალიბდა, როდესაც სიანგიანგის ოლქი სიანგფანის ქალაქად გადაკეთდა. ქალაქის სახელწოდება საბოლოოდ 2010 წელს შეიცვალა და სიანგიანგი გახდა.
გეოგრაფია
სიანგიანგი ვრცელდება ჩრდილოეთ განედის 31° 14'-დან 32° 37'-მდე და აღმოსავლეთ გრძედის 110° 45'-დან 113° 43'-მდე. ის მდინარე ხანის (ხანშუი) ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს. ეს მდინარე იანძის ერთ-ერთი უმთავრესი შენაკადია. მას ესაზღვრება: სუეიჭოუ აღმოსავლეთიდან, ძინგმენი და იჩანგი სამხრეთიდან, შენუნცზია და შიიენი დასავლეთიდან და ნანიანგი (ხენანის პროვინცია) ჩრდილოეთიდან. საოლქო დონის ქალაქის ადმინისტრაციული საზღვრის სიგრძე 1 332.8 კილომეტრის ტოლია.
კლიმატი
სიანგიანგისათვის დამახასიათებელია მუსონების გავლენით წარმოქმნილი ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი (კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაცია: Cfa). საოლქო დონის ქალაქში წელიწადში ოთხი წელიწადის დროა. ზამთარი, ძირითადად, ცივი და ნესტიანი (მაგრამ ამასთანავე მშრალი), ზაფხული კი ცხელი და ნოტიოა.
სქოლიო
კატეგორია:სიანგიანგი კატეგორია:ხუბეის პროვინციის ქალაქები
მაშადიყარალარი
მაშადიყარალარი (Məşədiqaralar) — სოფელი აზერბაიჯანში, გორანბოის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 595  კაცი.
მეშალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მეშალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ალექს სომერსი
thumb|ალექს სომერსი
ალექს სომერსი (ინგ. Alex Kendall Somers) — ამერიკელი სახვითი ხელოვანი და მუსიკოსი ბალტიმორიდან, მერილენდის შტატი. ამჯერად ცხოვრობს რეიკიავიკში, ისლანდიაში მის პარტნიორ, ისლანდიური პოსტ-როკ-ჯგუფ სიურ როუსის ვოკალისტისა და გიტარისტ იოუნ სოურ პირკისონთან ერთად. სომერსი ყოფილ ჯგუფ პარაშუტს-ის დამაარსებელი წევრია. აგრეთვე თანამშრომლობდა იონსი პირკისონთან იოუნსი და ალექსის (Jónsi & Alex) სახელით ცნობილ სახვითი ხელოვნებისა და მუსიკის გამოცემაში და გამოუშვეს ალბომი Riceboy Sleeps. ამ ალბომში და მისი შეყვარებულის ტურის სოლო ალბომში - Go უკრავდა ინსტრუმენტებზე. ალექსი ამჯერად თანამშრომლობს ადგილობრივ პოსტ-როკ-ჯგუფ როჰქუროუსთან მათი მეორე ალბომის ჩაწერასა და გამოშვებაზე. ასევე მუშაობდა ისლანდიელ მუსიკოს სინ ფანგის ალბომზე, ისევე როგორც ულვურ ჰანსონთან.
ალექს სომერსი უმი საჭმლით ვეგანია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მხატვრები
შავი ყურძენი
მცირე ნარგავებადაა გავრცელებული კახეთში, ძირითადად გურჯაანისა და თელავის მუნიციპალიტეტებში, აგრეთვე ქვემო ქართლში, ბოლნისისა და მარნეულის ვენახებში.
ბოტანიკური აღწერა
შავი ყურძენი საშუალო ზრდისა და მოსავლიანია. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე საშუალოდ 150 დღეა. სრულ სიმწიფეში სექტემბრის შუა რიცხვებში შედის მტევნის წონა 120-240 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 7.0-8.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19.6-21%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 4.9-6.45 გ/ლ-ს.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
Made in Heaven
Made in Heaven — ინგლისური როკ ჯგუფ Queen-ის 1995 წელს გამოცემული სტუდიური ალბომი. ეს არის უკანასკნელი სტუდიური ალბომი, რომელშიც გამოყენებულია ფრედი მერკურის მანამდე არსებული დემო-ჩანაწერები და სიმღერები, რომლებიც არ შესულა ჯგუფის წინა დისკებში.
ისტორია
ალბომის ჩაწერის ისტორია განსხვავდება Queen-ის სხვა დისკებისგან. 1991 წელს, გარდაცვალებამდე, ვოკალისტი ფრედი მერკური იწერდა რაც შეიძლება მეტ ვოკალურ პარტიას, ხოლო როჯერ ტეილორს, ჯონ დიკონს და ბრაიან მეის, ჯგუფის სხვა წევრებს, აძლევდა მითითებებს, რათა ეს ჩანაწერები გამოეყენებინათ მომავალში. ამ პერიოდშია ჩაწერილი სიმღერები A Winter's Tale, Mother Love და You Don't Fool Me.
ფრედის გარდაცვალების შემდეგ ჯგუფი დაბრუნდა სტუდიაში მხოლოდ 1993 წელს. აქედან დაიწყო სიმღერების დასრულებაზე მუშაობა. ბრაიან მეი აღნიშნავდა ინტერვიუებში, რომ ტეილორმა და დიკონმა სტუდიას 1 წლით ადრე მიაშურეს. თავად მეი კი საკუთარი ალბომის, Back to the Light პრომო-ტურნეში იმყოფებოდა.
ფილმში Champions of the World მეი იხსენებს ფრედის პერიოდის ხმისჩამწერ სესიებს:
ჯორჯაძეები
ჯორჯაძეები — თავადთა საგვარეულო ფეოდალურ საქართველოში.
Made in Heaven
ისტორია
"იმ დროისათვის, როდესაც დავიწყეთ ახალი სიმღერების ჩაწერა, ვიცოდით, რომ ფრედის სულ მცირე დრო ჰქონდა დარჩენილი და რომ იგი დიდ ხანს ვერ გაძლებდა. ვფიქრობ, გვსურდა მისგან რაც შეიძლება მეტის მიღება, სანამ მას ეს შეეძლო. ჩვენ პრაქტიკულად ვცხოვრობდით სტუდიაში, ის კი მოდიოდა და ვიწერდით. მან გვითხრა: მამღერეთ ნებისმიერი რამ, დამაწერინეთ ნებისმიერი რამ და მეც ვიმღერებ და დაგიტოვებთ რაც შეიძლება მეტს."
მაგრამ მასალა არ იყო ალბომისთვის საკმარისი რაოდენობის, ამიტომ ჯგუფი დაუბრუნდა ძველ ჩანაწერებს (სადაც მერკურის დატოვებული ჰქონდა თავისი ვოკალი) და წარმოადგინა ისინი, როგორც Queen-ის კომპოზიციები.
ჯორჯაძეები
წარმოშობა
გადმოცემის თანახმად, ჯორჯაძეები წარმოშობით კავკასიის ალბანეთიდან არიან. 980 წლისათვის კი ისინი უკვე მესხეთში დასახლდნენ და შემდეგ კახეთში გადმოვიდნენ 1466 წლისათვის. ჯორჯაძეებს მეფეებმა თავადური ღირსება და ტიტული მიანიჭეს, როგორც გრემისა და ენისელის მოურავებს.
რუსეთის იმპერიაში ჯორჯაძეებმა შეინარჩუნეს თავიანთი თავადური ღირსება და ტიტული და იქნენ აღიარებული როგორც თავადები 1829 და 1850 წლის ბრძანებებში.
ამჟამად საქართველოში 154 ჯორჯაძეა.
თბილისში, თელავში, ყვარელში, ბორჯომში, მარნეულში, სენაკში, ხაშურსა და ფოთში არსებობს არჩილ ჯორჯაძის და ზაქარია ჯორჯაძის ქუჩები.
სქოლიო
* კატეგორია:საქართველოს ფეოდალური საგვარეულოები
Formica ovata
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Made in Heaven
1995 წლის გამოცემა
ალბომის 1995 წლის გრამფირფიტის გამოცემისთვის შეამოკლეს I Was Born to Love You და You Don't Fool Me. Heaven for Everyone-ის ვერსია, შეტანილი ამ გამოცემაში, აღებულია სინგლის ვერსიიდან. მეორე ფირფიტა მთავრდება მოკლე Yeah-თი, მაგრამ ხანგრძლივი ემბიენტური უსათაურო ინსტრუმენტული კომპოზიცია შეტანილი არ არის.
2015 წლის გამოცემა
2015 წლის 25 სექტემბერს Made in Heaven გრამფირფიტაზე კვლავ გამოიცა, ჯგუფის სხვა ძირითად ალბომებთან ერთად. ეს იყო პირველი გამოცემა, რომელზეც ალბომი მთლიანად იქცა წარმოდგენილი, ორ გრამფირფიტაზე. მე-13, უსათაურო კომპოზიცია აგრეთვე შეტანილია ამ ვერსიაში და იკავებს გრამფირფიტის მეოთხე მხარეს.
სქოლიო
კატეგორია:1995 წლის ალბომები კატეგორია:Parlophone-ის ალბომები კატეგორია:Hollywood Records-ის ალბომები კატეგორია:გარდაცვალების შემდეგ გამოცემული ალბომები კატეგორია:Queen-ის ალბომები
პარიზის უნივერსიტეტი
thumb|right|300px|სორბონი, პარიზი, მე-17 საუკუნის გრავიურა პარიზის უნივერსიტეტი (Université de Paris) უკეთ ცნობილი, როგორც სორბონი (Sorbonne) — უნივერსიტეტი პარიზში, რომელიც მე-12 საუკუნის მეორე ნახევარში დაარსდა და ევროპის ერთ-ერთი უძველესი უნივერსიტეტია. 1970 წელს რეორგანიზაციის შედეგად იგი დაიყო 13 ავტონომიურ უნივერსიტეტად (პარიზის უნივერსიტეტი I–XIII) თუმცა ფორმალური ერთიანობა შენარჩუნდა და ცამეტივე უნივერსიტეტს დღემდე საერთო რექტორი და მმართველი საბჭო ჰყავს. უნივერსიტეტს ხშირად მოიხსენიებენ როგორც სორბონი, იგივე სახელწოდების კოლეგიატის (Collège de Sorbonne) მიხედვით, რომელიც 1253 წელს რობერ დე სორბონმა დააფუძნა. სორბონის ისტორიულ შენობაში იმყოფება მმართველი საბჭო და უნივერსიტეტის ოთხი შთამომავალი, მათ შორის სამი კი დასახელებაში შეიცავს ტერმინ სორბონს.
სორბონი რჩება მსოფლიოში ერთ-ერთ ყველაზე სახელგანთქმულ და პრესტიჟულ უნივერსიტეტად. მისი სტუდენტ-მასწავლებლებიდან მრავალი ნობელის პრემიის ლაურეატი და დასავლური ტრადიციების მიმდევარი უდიდესი ინტელექტუალი, პოლიტიკური თეორეტიკოსო, მეცნიერი, ინჟინერი, ექიმი, თეოლოგი თუ ხელოვანი გამოსულა.
უნივერსიტეტის ჩამოყალიბების ისტორია
უნივერსიტეტს, რომელიც ბოლონიასთან ერთად სხვა შუასაუკუნეების უნივერსიტეტების მოდელი გახდა, ჰქონდა ოთხი ფაკულტეტი - ხელოვნების, მედიცინის, იურისპუდენციისა და თეოლოგიის. ხელოვნებათა ფაკულტეტი რანგით ყველაზე დაბალი იყო, თუმცა ამასთან ყველაზე მრავალრიცხოვანი, ვინაიდან სტუდენტებს თავდაპირველად ეს ფაკულტეტი უნდა დაემთავრებინათ უფრო მაღალი რანგის ფაკულტეტზე მოსახვედრად. სტუდენტები იყოფოდნენ ოთხ ძირითად ნაციონად - ენობრივი ან რეგიონალური წარმომავლობის მიხედვით - საფრანგეთის, ნორმანდიის, პიკარდიის და ინგლისის, თუმცა ბოლო მათგანი მოგვიანებით ალემანიის (გერმანიის) ნაციონად გახდა ცნობილი. ყოველ ნაციონში მიღება მათ სახელობით კუთვნილებას სცილდებოდა, ასე მაგალითად ინგლისურ-გერმანულ ნაციონში ფაქტობრივად სტუდენტებს სკანდინავიიდან და აღმოსავლეთ ევროპიდანაც იღებდნენ.
სორბონის კოლეჯი
სორბონის კოლეჯი (Collège de Sorbonne) დაფუძნდა 1257 წელს საფრანგეთის მეფე ლუი IX-ის პირადი მოძღვრის რობერ დე სორბონის (1201-1274) მიერ, ვის სახელსაც ის დღემდე ატარებს. იგივე სახელს ატარებს მისი მთავარი კამპუსი პარიზში, სადაც ამჟამად რამდენიმე უნივერსიტეტია (ყოფილი პარიზის უნივერსიტეტის შთამომავლები) პარიზის რექტორატთან ერთად.
თავდაპირველად ის შეიქმნა 20 თეოლოგი სტუდენტისთვის. მან სწრაფაც მოიხვეჭა განათლების ცენტრის რეპუტაცია და მე-13 საუკუნისთვის მასში უკვე 20.000-მდე უცხოელი სტუდენტი სწავლობდა, რამაც პარიზი დასავლური სამყაროს ცოდნის დედაქალაქი გახადა. დღემდე უცხოელი სტუდენტები ქმნიან უნივერსიტეტის კამპუსის მნიშვნელოვან ნაწილს.
სორბონი მალევე საფრანგეთის უმნიშვნელოვანესი თეოლოგიური ინსტიტუტი გახდა. 1622-1626 წლებში კარდინალმა რიშელიემ განაახლა სორბონა და უნივერსიტეტის თანამადროვე შენობები ამ პერიოდის არქიტექტურას განეკუთვნება. კარდინალის პატივსაცემად 1637 წელს სორბონის სამლოცველო იქნა დამატებული. რიშელიეს გარდაცვალების შემდეგ 1642 მისი ცხედარი სამლოცველოს ძვალთსაცავში იქნა დასვენებული.
ფაკულტეტის ეკლესიასთან ახლო კავშირმა საფრანგეთის რევოლუციის დროს მისი დახურვა განაპირობა, თუმცა 1808 წელს ნაპოლეონის ბრძანებით მან განაახლა მუშაობა, როგორც პარიზის უნივერსიტეტის ნაწილმა. 1885 წლამდე სორბონი უნივერსიტეტის თეოლოგიის ფაკულტეტსა და პარიზის აკადემიას მოიცავდა. მე-19 საუკუნის ბოლოს სორბონი მთლიანად გაემიჯნა რელიგიას.
ტუსრები (გორის მუნიციპალიტეტი)
ტუსრები — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (ბოშურის თემი). მდებარეობს თრიალეთის ქედის ჩრდილოეთ კალთაზე, მდინარე ტანის (მტკვრის მარჯვენა შენაკადი) ხეობაში. ზღვის დონიდან 1380 მეტრი, გორიდან 32 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 36 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ამერიკის სამოა
ამერიკის (აღმოსავლეთი) სამოა (American Samoa) — ამერიკის კუნძულოვანი ტერიტორია წყნარ ოკეანეში. მთავარი კუნძულია ტუტუილა, რომელიც შედის სამოას არქიპელაგის შემადგენლობაში. მას აქვს არაინკორპორირებული და არაორგანიზებული ტერიტორიის სტატუსი აშშ-ის შემადგენლობაში (unincorporated and unorganized territory). ოფიციალური ენებია — ინგლისური და სამოური. ქვეყნის მოსახლეობა — 55 519 ადამიანი (2010 წ.). ფართობი — 199 კმ². დედაქალაქია პაგო-პაგო.
გეოგრაფია
thumb|right|300px|სამოას კუნძულების რუკა. ტერიტორია, რომლის იურისდიქციაშიც შედის 7 სამოას არქიპელაგის აღმოსავლეთი კუნძული, მდებარეობს სამხრეთის განედის 14° და ჩრდილოეთის გრძედის 170°-ზე, წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში, პოლინეზიის სამხრეთით, ავსტრალიის აღმოსავლეთით და ახალი ზელანდიის ჩრდილო-აღმოსავლეთით.
მთლიანი ტერიტორიის ფართობიდან — 200,584 კმ², ხმელეთის ფართობი შეადგენს 199 კმ²-ს.
კუნძული ტუტუილა და მანუას კუნძულები ვულკანური წარმოშობისაა, რელიეფით მთიანია, მინდორი კი დაფარულია ხშირი, ცვალებადად ნესტიანი მარადმწვანე ტროპიკული ტყეებით. კუნძულები როზე და სუეინსი — მარჯნის ატოლებია. სასარგებლო წიაღისეულიდან არსებობს პემზის მარაგები.
კლიმატი ტროპიკულია, შერბილებულია სამხრეთ-აღმოსავლეთის პასატებით. წლის საშუალო ტემპერატურაა +26 °C, ივლისის ტემპერატურაა +24 °C, დეკემბრის +32 °C. ნალექები — 3000—4000 მმ წელიწადში. წვიმების სეზონია ნოემბრიდან მარტის ჩათვლით, რომლის დროსაც, განსაკუთრებით ნოემბერში, განსაკუთრებით ხშირია ქარიშხლები. მშრალი («ზამთრის») სეზონია — აპრილი-ოქტომბერი.
კუნძულებზე იგრძნობა მტკნარი წყლის დეფიციტი. ნიადაგი უპირატესად ვულკანური წარმოშობისაა, კუნძულების ცენტრალურ ნაწილში — ქვიანია, სანაპიროს გასწვრივ — სოფლის მეურნეობისათვის ვარგისია. ამერიკის სამოას ეროვნული პარკი შექმნილია ცხოველებისა და მწვანე საფარის დასაცავად.
ისტორია ევროპელთა ჩამოსვლამდე
პირველი ადამიანების ჩასახლება ამერიკული სამოას კუნძულებზე მიახლოებით 2000 ძვ.წ. დაიწყო. პირველი დასახლებები მათ შორის ტო’აგა ონ ოფუ და აოა ონ ტუტუილა სანაპიროს ზოლზე იყო განლაგებული და ტრადიციული პოლინეზიური თიხის ნაკეთობებით და სტილით გამოირჩევიან.
დაახლოებით 1000 წელს ჩვენს წელთაღრიცხვამდე, სავარაუდოდ სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიიდან ხალხთა მიგრაციის დროს, გადმოსახლებულთა შემდეგმა ტალღამ განდევნა იქ უკვე დასახლებული ხალხი, რომლებიც გაიფანტნენ სამოადან აღმოსავლეთით მდებარე კუნძულებზე. ალბათ ამას უკავშირდება სამოური ლეგენდები სამოას კუნძულებზე, როგორც პოლინეზიელების აკვანზე და კუნძულოვან მანუას იმპერიის განსაკუთრებულ როლზე პოლინეზიაში ევროპელების მოსვლამდე.
ქვის იარაღებზე გადასვლამ გამოიწვია პირველი ტერიტორიული კონფლიქტები ადგილობრივ მოსახლეობას და კუნძულებს შორის. ბოლო პერიოდის განმავლობაში (1000-1700 ახ.წ.) პირველად აშენდა ქვის კედლები და დამცავი შენობა-ნაგებობები ყველა კუნძულის სანაპიროზე, თუმცა მოსახლეობა მშვიდობიანობის პერიოდში მაინც თავდაპირველ საცხოვრებლებში, სოფლებში რჩებოდა რომლების უმეტესობაც დღემდე დასახლებულია.
კანდარავეს პროვინცია
thumb|right|250px|კანდარავეს პროვინცია. კანდარავე — პროვინცია პერუში, ტაკნის რეგიონში. ჩრდილოეთიდან ესაზღვრება მოკეგას, ხოლო აღმოსავლეთიდან პუნოს რეგიონები. კანდარავეს ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კანდარავე. 2005 წლის აღწერის შედეგად პროვინციის მოსახლეობა შეადგენს 8 543 ადამიანს, საშუალო სიმჭიდროვე კმ²-ზე 3.8 ადამიანს. პროვინციის ფართობია 2 261,10 კმ². კანდარავე იყოფა 6 რაიონად. პროვინციის სტატუსი მიენიჭა 1921 წელს.
ამერიკის სამოა
ისტორია აღმოჩენიდან დღემდე
1722 წელს სამოას კუნძულები აღმოაჩინა ნიდერლანდელმა იაკობ როგევენმა.
კანდარავეს პროვინცია
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ტაკნის რეგიონის პროვინციები
ამერიკის სამოა
ისტორია აღმოჩენიდან დღემდე
1768 წელს კუნძულებზე ფრანგების ექსპედიციამ ეკიპაჟის 12 კაცი იმსხვერპლა.
პირველი დასახლებები, ვაჭრობა და მისიონერული მისიები კუნძულზე 1830 წელს ბრიტანელი მისიონერის, ჯონ ვილიამსის მოძრაობით დაიწყო.
1878 წელს აშშ-ს ხელისუფლებამ დადო ხელშეკრულება სამოას სამეფოსთან სავაჭრო პრივილეგიაზე და წყნარი ოკეანის სამხრეთ ნაწილში არსებული ერთ-ერთი ყველაზე უფრო ხელსაყრელი ყურის — პაგო-პაგოს ფლოტის სადგომად გამოყენების უფლებაზე. 1899 წელს აშშ-ს, გერმანიის იმპერიასა და დიდ ბრიტანეთს შორის არსებული კონფლიქტის დროს, სამოა გაიყო დასავლეთ და აღმოსავლეთ ნაწილებად — შესაბამისად გერმანიისა და აშშ-ს ინტერესთა გავლენის სფეროების მიხედვით.
1900 წელს აშშ-ს გადაეცა კუნძულები ტუტუილა და აუნუუ, 1904 წელს — მანუას კუნძულები, ხოლო 1925 წელს ანექსირებული იქნა კუნძული სუეინსი. გერმანიის სამოა (დასავლეთ სამოა) 1920 წელს ახალ ზელანდიის მმართველობის ქვეშ გადავიდა, რომელიც 1962 წელს გახდა დამოუკიდებელი სახელმწიფო. 1948 წელს შემოტანილი იქნა თვითმმართველობის ელემენტები. 1951 წლამდე აღმოსავლეთი სამოა იმართებოდა აშშ-ს სამხედრო-საზღვაო ძალების მიერ. პაგო-პაგოში სამხედრო-საზღვაო ბაზების დაკეტვის შემდეგ ტერიტორიის მართვა გადაეცა შინაგან საქმეთა დეპარტამენტს, რომელიც ნიშნავს გუბერნატორებს  ამერიკის სამოაში.
ბოლო ათწლეულებში კუნძულები ტურისტულ ღირშესანიშნაობად ჩამოყალიბდნენ და მეთევზეობის და კონსერვების ქარხნების ინდუსტრიის ძირითადი ნაწილი უკავიათ.
1960 წელს მიღებულ იქნა ტერიტორიის პირველი კონსტიტუცია. 1977 წელს გაიმართა გუბერნატორის პირველი არჩევნები. ძირითადი პოლიტიკური პარტიებია — დემოკრატიული და რესპუბლიკური.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ამერიკის სამოა ადმინისტრაციულად დაყოფილია სამ ოლქად (district) და ორ «არაორგანიზებულ» ატოლად. ოლქები, თავის მხრივ, იყოფა 14 საგრაფოდ (county). საგრაფოები კი დაყოფილია 74 რაიონად (village).
ოლქები
thumb|right|400px|ამერიკის სამოას ოლქების რუკა. შენიშვნა: რუკაზე არ არის გათვალისწინებული მანძილი ოლქებს შორის
საგრაფოები
thumb|right|400px|ამერიკის სამოას საგრაფოები.
მოსახლეობა
მოსახლეობის რაოდენობა: 1980 წელს — 32 297 ადამიანი, 1990 წელს — 46 773 ადამიანი, 2000 წელს — 57 291 ადამიანი. ხოლო 2010 წელს — 55 519 ადამიანი, აქედან: კაცები — 28 164, ქალები — 27 355. შეფარდება: 103,0 კაცი 100 ქალზე. . მოსახლეობის სიმჭიდროვე 276,79 ადამიანი ერთ კვადრატულ კილომეტრზე (2010 წელს).
ასაკობრივი სტრუქტურა 2010 წლისათვის: 14 წლამდე — 35,0 % (19 425 ადამიანი, აქედან: კაცები — 10 101; ქალები — 9324); 15-დან 64 წლამდე — 60,9 % (33 827 ადამიანი, აქედან: კაცები — 16 970; ქალები — 16 857); 65 წელზე უფროსი — 4,1 % (2267 ადამიანი, აქედან: კაცები — 1093; ქალები — 1174).
განვითარებადი ქვეყნებისადმი დამახასიათებელი კვლავწარმოების სტრუქტურა, მნიშვნელოვან მიგრაციულ კლებასთან ერთად: ბუნებრივი ზრდა — 19,2 % (შობადობა — 23,3 %, სიკვდილიანობა — 4,1 %), მიგრაციული კლება — 0,7 %, საერთო ზრდა — 1,2 % (2009 წელს). დაახლოებით 85 000 სამოელი ცხოვრობს აშშ-ს სხვადასხვა შტატებში და ჰავაიში. მოსახლეობის საშუალო ასაკი — 23,1 წელი. სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა — 73,7 წელი (კაცები — 71 წელი, ქალები — 77 წელი). ყველაზე უფრო მჭიდროდ დასახლებულია კუნძული ტუტუილა, განსაკუთრებით მისი სამხრეთ-დასავლეთი დაბლობი ნაწილი (440 ადამიანი ერთ კმ²-ზე).
ოფიციალური ენებია — ინგლისური და სამოური (ერთ-ერთი ყველაზე უფრო არქაული პოლინეზიური ენა). მოსახლეობის უმრავლესობა ორენოვანია.
აღმსარებელთა 50 %-ზე მეტი — პროტესტანტია-(კონგრეგაციონალისტები), 30 % — სხვა პროტესტანტული დენომინაციის წარმომადგენლები: (მეთოდისტები, ორმოცდაათიანელები და სხვა.), მოქმედებს მეშვიდე დღის ადვენტისტთა ქრისტიანული ეკლესიების საბჭო. 20 % — კათოლიკები. შენარჩუნებულია ზოგიერთი წარმართული რიტუალები. კუნძულებზე მოქმედებს კათოლიკური და ანგლიკანური საეკლესიო-ადმინისტრაციული სტრუქტურები.
ეკონომიურად აქტიური მოსახლეობა — 30,8 %, უმუშევრობის დონე — 5,2 % (2000 წელი). მოსახლეობა დაკავებულია წარმოებაში (ძირითადად თევზის გადამამუშავებელი და თევზის დასაკონსერვებელი საწარმოები, რომლებშიც კონცენტრირებულია ეკონომიურად აქტიური მოსახლეობის დაახლოებით 1/3) და მომსახურების სფერო (სადაც მნიშვნელოვნად გამოირჩევა სახელმწიფო სექტორში მომუშავენი — ასევე ეკონომიურად აქტიური მოსახლეობის დაახლოებით 1/3). 1995 წელს შეიმჩნეოდა დასაქმების შემდეგი სტრუქტურა: სოფლის მეურნეობა, თევზჭერა და სატყეო მეურნეობა — 2,3 %, წარმოება და მშენებლობა — 36,1 %, მომსახურების სფერო — 61,6 %, მათ შორის სოციალური მომსახურება — 21,3 %, სახელმწიფო მართვის სტრუქტურები — 17,2 % (სულ სახელმწიფო სექტორი — 38,5 %).
შეიარაღებული ძალები
ამერიკის სამოას თავდაცვა აშშ-ის შეიარაღებული ძალების მოვალეობაა.
ეკონომიკა
ამერიკის სამოას მთლიანი შიდა პროდუქტი-ის (მშპ) მოცულობა — 0,5 მილიარდი ამერიკული დოლარი. (მსყიდველობითი უნარის პარიტეტი (მუპ), 2000 წელი). ფულადი ერთეული — ამერიკული დოლარი. მომსახურების სფეროში — სახელმწიფო მმართველობის და სამომსახურეო სფეროს მნიშვნელოვანი წილი, ტურიზმი განვითარებულია არასათანადოდ. სამი ბანკი და ამდენივე არასაბანკო ფინანსური დაწესებულება. წარმოების ძირითადი დარგია — თევზის მრეწველობა (თინუსის გადამუშავება (მისი ძირითადი მომწოდებლები არიან ამერიკელი, სამხრეთ კორეელი და ტაივანელი მეთევზეები) და მისი დაკონსერვება; მსხვილ კომპანიებში გადამუშავება და დაკონსერვება ერთდროულად ტარდება). განვითარებულია ხელსაქმეობა. მცირე მასშტაბებში მიმდინარეობს პემზის მოპოვება. მოჰყავთ ანანასი, ბანანი, ქოქოსის პალმა (ნედლეული კოპრას წარმოებისათვის), ბოსტნეული კულტურები, ნესვის ხე, პურის ხე. მიწის 90 %-ზე მეტი თემურ სარგებლობაშია. დამუშავებულია მიწის — 5 %, დროებით დათესილია მიწის — 10 %. ავტოგზები — 150 კმ, 200 კმ — მეორეხარისხოვანი გზები. საზღვაო კავშირებია აშშ-ს, იაპონიის, ავსტრალიის და ახალი ზელანდიის პორტებთან. მუშაობს ტაფუნას საერთაშორისო აეროპორტი (პაგო-პაგოდან 11 კმ-ში). მოქმედებს 15 000 სატელეფონო ხაზი (2001 წელი) და თანამგზავრული კავშირის სადგური.
ამერიკის სამოას ექსპორტი — 346,3 მილიონი ამერიკული დოლარი. (საექსპორტო კვოტა — 69,3 %), 96 % — კონსერვირებული თინუსი, იმპორტი — 505,9 მილიონი ამერიკული დოლარი, 44 % (2000 წელი) — ნედლი თევზპროდუქტები (თინუსი), ნავთობი და ნავთობპროდუქტები, საკვები პროდუქტები, ტანსაცმელი, სატრანსპორტო საშუალებები. შეიმჩნევა სავაჭრო ბალანსის უარყოფითი სალდო. საგარეო ვაჭრობა ორიენტირებულია აშშ-ზე (საქონელბრუნვის 80 %, იმპორტის 56 % და თითქმის მთელი ექსპორტი), სხვა მთავარი სავაჭრო პარტნიორებია (იმპორტის მოცულობით) — ავსტრალია, ახალი ზელანდია, ფიჯი, სამოა, სამხრეთ კორეა, იაპონია, ჩინეთი.
განათლება
მოსახლეობის უფროსი ასაკის 97 %-ს მიღებული აქვს განათლება. სავალდებულოა 12-წლიანი განათლება. 59 მოსამზადებელი, 32 საწყისი და 9 საშუალო სკოლა (1996 წელი). ერთი კოლეჯი — American Samoa Community College.
აღზრდა ადრეულ ასაკში
ზრდის პროცესში სამოელი ბავშვები „ნაწილდებიან“ ჯგუფებში, რომლებშიც გაერთიანებული არიან სხვებთან სისხლით ნათესაობის, საცხოვრებელი ადგილის, სოციალური მდგომარეობის, სქესისა და რწმენის მიხედვით. ბავშვი სწავლობს, თუ რას უნდა მოელოდეს ამა თუ იმ ჯგუფისგნ და როგორ შეინარჩუნონ ეს ურთიერთობა. ამ ცოდნიდან მოდის სამოური საზოგადოების სოციალური კომპეტენცია. მიუხედავად იმისა, რომ სოციალური პრინციპებისა და სტრუქტურების შეცნობას ძალიან დიდი დრო სჭირდება, სამოელი ბავშვები ამას ადრეული ასაკიდანვე იწყებენ. სამოას ხალხი ამას იმით ახერხებს, რომ მაი ბავშვები ყოველთვის იმყოფებიან იმ ადამიანების გარემოცვაში, რომლებსაც განსხვავებული სოციალური სტატუსი აქვთ. ამ ხალხთან დიალოგის შედეგად ბავშვები იცნობენ სხვადასხვა ტიპის ხალხს.
სამოას ხალხისთვის ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს სოციალურ სტატუსს. ისინი ბავშვობიდანვე იწყებენ ამ სტატუსების აღქმას: როდესაც სამოა შედის ვინმესთან კონტაქტში, ის მაშინვე იწყებს საკუთარი სტატუსის სხვებთან შედარებას. მსგავსი ტიპის აღზრდის შედეგად, სამოელმა ბავშვებმა ადრეული ასაკიდანვე იციან ვის ვისთვის რისი თქმა შეუძლია, მაგრამ აღზრდის ეს სტილი არ ითვალისწინებს ბავშვების სოციალურ ჩარჩოში მოქცევას, პირიქით, უზრუნველყოფს სხვადასხვა სოციალური ფენის წარმომადგენლებს შორის კავშირს.
ამასთან ერთად, სამოელი ბვშვები ადრეული ასაკიდან ეჩვევიან იმას, რომ უნდა დაემორჩილონ უფრო მაღალი სოციალური სტატუსის მქონე ხალხს. ისინი პატარაობიდანვ ხვდებიან ისეთი ხალხის გარემოცვაში, რომლებიც ერთმანეთზე ზრუნავენ და პატივს სცემენ სოციალურად მათზე ზემოთ მდგომთ. სამოას კულტურაში ძალიან დიდ როლს თამაშობს სხვებს მიმართ პატივისცემა.
სამოელ ბავშვებს ზრდიან ისეც, რომ მათ ჰქონდეთ პასუხისმგებლობის გრძნობა. პატარაობიდანვე მათ იციან, რომ ოჯახი მათგან უმცროსი და - ძმაზე ზრუნვას მოითხოვს. 3-4 წლისთვის ისინი უკვე მზად არიან მოუარონ თავიანთ და-ძმას.
სამოური ენა
რადგანაც სამოას ხალხისთვის ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს სოციალურ სტატუსსა და სწორ სალაპარაკო ტონს, ისინი ბავშვობიდანვე საუბრის სტრუქტურას სოციალურ ჩარჩოებში აღიქვამენ. სამოასთვის მიღებულია ენის, როგორც სოციალური ინსტრუმენტის, გამოყენება.
ჩვეულებრივი ნომინატივ-აკუზატივის სტრუქტურის მქონე ენებისგან განსხვავებით, სამოას ენაში გარდამავალი და გარდაუვალი ნომინატივის სტრუქტურაში წინადადების სხვადასხვა კატეგორიას მიეკუთვნება.
როგორც ერგატიული ენების უმრავლესობაში, ერგატივ - აბსოლუტივის განსხვავებები სამოაში სხვადასხვა წინსართებითაა გამოხატული. გარდამავალ ობიექტს წინ დაერთვის „ე“ თავსართი და გარდაქმნის მას. გარდაუვალი სუბიექტები ამ წესს არ ექვემდებარება.
თავსართები სოციოლინგვისტური ფაქტორებით განსხვავდება ერთმანეთისგან. ამგვარ ვარიაციებს საფუძველი ჩაუყარა ამ ენაზე მოსაუბრეთა განსხვავებულმა სოციალურმა სტატუსებმა. იმ შემთხვევაში, თუ სამოელი ესაუბრება ადამიანს, რომელთანაც ახლო ურთიერთობა არ აკავშირებს, იგი უფრო ხშირად მიმართავს ერგატიული „მარკერი“. ერგატიული მარკერი გამოიყენება: სალიტერატურო მასალის მითითებისას და რადიო გადაცემებში. ახლო ურთიერთობაში ეს თავსართი, ძირითადად, არ გამოიყენება.
კიდვ ერთი თავისებურება სამოას ენის ისაა, რომ გენეტივის ფრაზა ყოველთვის მოყვება არსებით სახელს, რომელსაც ცვლის. გენეტივის დროს გამოყენებადი ნაწილაკებია: „ა“ და „ო“.
სამოას ფონოლოგიის ნაწილი არაა დამოკიდებული სოციალური სიტუაციაზე. ფონოლოგიური რეპერტუარის დიდი ნაწილი გამოიყენება ყველას მიერ, განურჩევლად მათი სოციალური სტატუსისა.
კულტურა
სამოელების ტრადიციულ კულტურასთან შესაბამისობაში სოციალური წყობა რეგულირდება სისტემით ფა’ამატაი, რომელშიც სოციალური სტრუქტურის საფუძველია კლანი აიგა — რამდენიმე თაობისგან შემდგარი ოჯახი, ორმატაის ან მატაის (ბელადი) ხელმძღვანელობით, რომლებიც პასუხისმგებლები არიან თაობების შთამომავლობის, მითოლოგიური კონცეპტუალიზაციის, ჩვეულებრივი სამართლის აქტუალობის და ტრადიციების შენარჩუნებისთვის. ტურიზმის ინდუსტრიაში გამოიყენება სამოელების რიგი რიტუალური ვოკალურ-საცეკვაო პრაქტიკა.
გაზეთები: ყოველდღიური სამთავრობო «News bulletin» (ინგლისურ ენაზე, 1800 ეგზ.), «Samoa news» (ინგლისურ და სამოას ენაზე, 4500 ეგზ., 5-ჯერ კვირაში), «Samoa Journal and Advertiser» (ინგლისურ და სამოას ენაზე, 3000 ეგზ., ყოველდღიური). ორი რადიოსადგური და ერთი ტელეკომპანია (18 საათიანი ყოველდღიური მაუწყებლობა ინგლისურ და სამოას ენაზე, ორი არხით).
სამოას სოფელი
სამოას ყველა სოფელს განაგებს გაერთიანება (ფონო) იმ ადამიანების, რომლებსაც აქვთ მატაის წოდება. ყოველ სოფელს აქვს რამდენიმე მატაის წოდება და ყოველ მათგანს აქვს თავისი ინდივიდუალური ისტორია, რომელიც უკავშირდება კონკრეტული ოჯახის შთამომავალთა ჯგუფსა (‘ააიგა პოტოპოტო) და ამ ოჯახის მიწებს. როდესაც ტიტულის მფლობელი კვდება, ოჯახი ირჩევს სხვა წევრს და გადასცემს ამ წოდებას. იშვიათად წოდებას ყოფენ და მისი მფლობელი ორი ადამიანი ხდება. ტიტულის მფლობელი შეიძლება გახდეს ადამიანი ოჯახის მამაკაცების, ისევე როგორც ქალების შთამომავალთა ხაზის (ტამატანე/ ტამეფაფინე) წარმომადგენელი.
ტატაუ
ტრადიციული სამოული ტატუირების ტექნიკა, ტა ტატაუ, სამოური კულტურის განუყოფელი ნაწილია. მას ხშირად შეხვდებით ახალი ზელანდიის სამოას რეზიდენციაში. ტა ტატაუ არც თუ ისე დიდი ხნის წინ გახდა ორი მნიშვნელოვანი ინფექციური შემთხვევის მიზეზი. ერთ-ერთმა ადამიანის სიცოცხლეც კი იმსხვერპლა. ეს ორი შემთხვევა სამედიცინო კუთხით გაარჩიეს. მეცნიერებმა ტა ტატაუს პრაქტიკის ისტორიაში დაიწყეს ძებნა ინფექციის გამომწვევი მთავარი ფაქტორების. შემთხვევები, ძირითადად, სანიტარული ნორმების უგულებელყოფამ და დაუდევრობამ გამოიწვია. ტატუირება შეასრულეს გამოუცდელმა პირებმა, რომელთაც არ სურდათ თანამედროვე სამედიცინო პრეპარატების გამოყენება, რათა არ დაერღვიათ ტატუირების. აქამდე სასიკვდილო ინფექციები არ იყო დამახასიათებელი სამოული ტატუირებისთვის.
ქალები რომლებიც ტატუს იკეთებენ არიან მალუები. მიუხედავად იმისა, რომ ტატუირება ყველასთვის ნებადართულია, ქალებისთვის ტატუ ბარძაყზეა დასაშვები, ისინი წელის ქვედა მხარესა და მარჯვენა ხელსაც იხატავენ. ხელსაწყოები, რომელსაც ტუფუგა ტა ტატაუ-ები იყენებენ, დამზადებულია ოსტატურად. კარგი ტატუს გასაკეთებლად საჭიროა ხელსაწყოების საკმაოდ დიდი კომპლექტი. ყველაზე ჩვეულებრივი კომპლექტი შედგება: ტატუს სავარცხლების, ხის ჯოხის, ნემსისა და საღებავი პიგმენტების პალიტრისგან. ფორმა და ფუნქცია ამ იარაღების, დროთა განმავლობაში, თითქმის არ შეცვლია, მაგრამ ჰიგიენამ და ზრუნვამ ზოგი მასალა შეცვალა. სავარცხელი, როგორც წესი, გარეული ტახის ეშვის პატარა ნატეხისგან მზადდება. ეს ნატეხი ძალიან ბასრია. როგორც წესი ამ სავარცხელს კუს ბაკანსა და ქოქოსის ბუსუსებს უმაგრებდნენ. დღეს ეს კომპონენტები რადიკალურად შეიცვალა. დღესდღეობით კუს ბაკანი და ქოქოსის ბუსუსები პლასტმასის ნაწილებმა ჩაანაცვლა, რაც ყოველი გამოყენების წინ სტერილიზაციის საშუალებას იძლევა. ამ ინსტრუმენტებს ტატუს გაკეთების შემდეგ უხეშ ნაჭერში ახვევენ. ამ ნაჭერს კი პანდანუსუს ხის გულში ინახავენ. დღეს პლასტმასის კონტეინერები ხელმისაწვდომია და ამიტომ ზოგმა ოსტატმა პანდანუსუს ხის ძებნას თავი დაანება. პიგმენტს ურევენ კუკუის ხის ნაყოფს, წყალსა და ნავთს.
ტრადიციულ ტატუირების პროცესი გაჟღენთილია წეს-ჩვეულებებით. ახალგაზრდები ამ რიტუალისთვის ემზადებიან. პროცესი ახალგაზრდის ხალიჩაზე დაწოლით იწყება. ეს ტუფუგა ტა ტატაუს ასისტენტი კანის იმ არეს უწელავს ახალგარდას სადაც ტატუირება უნდა დაიწყოს ოსტატმა. შემდეგ ოსტატი სავარცხელზე პიგმენტს გადაიტანს. ბასრ ნემსს პიგმენტი გადააქვს კანზე. ერთ ადგილზე ბევრჯერ გადააქვთ პიგმენტი რომ კანის ფენებში კარგად ჩაჯდეს და არ წაიშალოს. ეს პროცესი სისხლდენას იწვევს და პიგმენტი კანში მარტივად ხვდება. ამ დროს ასისტენტი სისხლს წმენდს, რათა ოსტატმა კონცენტრაცია არ დაკარგოს და მარტივ პირობებში იმუშავოს. პროცესი იქამდე გრძელდება სანამ ახალგაზრდა ტკივილს უძლებს. ერთი სესია მიყოლებით რამდენიმე დღე გრძელდება და ხშირად პეგმენტის ასათვისებლად ახალგაზრდებს დიდი დრო სჭირდებათ, შესაბამისად სესიებს შორის რამდენიმე დღიან შუალედს აკეთებენ ხოლმე. 1920-იანებში ანტისეფსის უქონლობის გამო წარმოიშვა სეფსის მცირე პრობლემები. შეხორცების პროცესის გასამარტვებლად ქოქოსისგან დამზადებულ ბლანტ სითხეს უსვამდნენ კანზე. როგორც წესი გადახდა პროცედურის შემდეგ ხდება. პროცედურა დამთავრებულად ითვლება როცა ქოქოსის რძეს ან კრვერცხის გულს გადააქცევენ ახალგაზრდას. ეს პროცესი ხელახლა დაბადებას აღნიშნავს.
ძველი რელიგია
ამერიკის სამოას ტრადიციულ რელიგია, პოლინეზიური ტიპისაა, და მსგავსად სხვა განშტოებებისა პოლითეისტურია. ასევე ახასიათებს მრავალი კულტი და სხვადასხვა სახის აკრძალვები ანუ ტაბუები.
პოლინეზიური ტანგაროას ვერსია ამერიკულ სამოაზე - ტაგალოად მოიხსენიებენ. იგი იყო დიდი ღმერთი, აღქმული კუნძულების, მათზე მცხოვრები ხალხის და გარშემო ოკეანეებს შემქმნელი. რელიგიაში ასევე ფართოდ არის წარმოდგენილი სტანდარტული ანტიკური მითოლოგიის ელემენტებიც: ადგილობრივები თაყვანს სცემდნენ და რიტუალებს ატარებდნენ გარკვეულ ქვების, თევზების, ნახატებისა და მწერებისთვის.
ადგილობრივების აზრით ნებისმიერ უბედურებასა და მოვლენას წინ გარკვეული კერპის ან კონკრეტული ოჯახის ღმერთის სურვილი უძღვოდა; ოჯახის ღმერთი ნებისმიერი ცხოველი ან არსება შეილება ყოფილიყო, მათ ქცევასა და ყოფას დიდი ყურადღებას აქცევდნენ. სტანდარტული პოლინეზიური სტილის რიტუალები ერთადერთი კავშირის საშუალება იყო კერპებთან და ღმერთებთან რომლებიც მათ ყოველდღიურ არსებობას წარმართავდნენ თავისი სურვილის მიხედვით, რის შედეგადაც რიტუალებს ადგილობრივ ცხოვრებაში და ტრადიციაებში ყოველთვის მნიშვნელოვანი ადგილი ეკავათ.
ტაპუ
ტაპუ პოლინეზიური ტერმინია და ერთდროულად ნიშნავს „წმინდასა“ და „აკრძალულს“. ტაპუ არის ტაბუ, რადგან ასეთ აკრძალვებს ეფუძნება სამოას ხალხის დამოკიდებულება ყველაფრისადმი, მაგალითად: ღმერთების მიმართ დამოკიდებულება, დამოკიდებულება კოსმოსის, გარემოს, სხვებისა და თავიანთი თავის მიმართ. სიტყვა „ტაპუსგან“ მოდის ძალიან ბევრი სიტყვა სამოურ ენაში. მაგალითად:
სიტყვა „ტაპუს“ ასეთი სიხშირე იმაზე მიანიშნებს, რომ ეს სიტყვა თავის თავში აერთიანებს ძალიან ბევრ განზომილებას -დაწყებული მიწითა და სინათლით, სოფლის დამაარსებლებით დამთავრებული.
სამოური ფრაზა ვა ტაპუია (რომელიც შეიცავს სიტყვა „ტაპუს“) პირდაპირი მნიშვნელობით აღნიშნავს წმინდა ურთიერთობას ადამიანებსა და გარემოს მიმართ (იქნება ეს ცოცხალი ბუნება თუ - არაცოცხალი). სამოსთვის არსებობს რაღაც დაფარული, სასიცოცხლო ძალა, რომელსაც ადამიანი ვერ აღიქვამს.
სამოურ რელიგიაში ყველანაირი მატერია, იქნება ეს: ადამიანი, წყალი, ცხოველი თუ მცენარე, ეხება ე.წ. ტაგალოაალელაგის. ტაგალოაალელაგი ეწოდებათ არსებებს, რომლებიც არიან ღვთიური წარმოშობის და ერთმანეთს გენეალოგიით უკავშირდებიან. მათ საერთო ბიოლოგიური საწყისი აქვთ. სამოას რელიგიაში, მიუხედავად იმისა, რომ ადამიანიანები ყველაზე მაღალგანვითარებულ არსებებად არიან მიჩნეული რაც კი ტაგალოას შეუქმნია, ადამიანთა მოდგმასაც ჰყავს უძველესი გენეალოგიური წინაპრები და ვალდებულია პატივი სცეს მათ. ამ გაგებას ეფუძნება სმოას მთელი რელიგია.
ტაპუ და რიტუალები
ტაპუ, როგორც წმინდა ესენცია სამოას რლიგიასა და კულტურაში, გამოიყენება ძალიან ბევრი რიტუალის სახელწოდებაში. ეს რიტუალები ეხება: გარემოს, ცხოველებს, ადამიანებსა და მათ ღმერთებს. სახელწოდება, ასევე, ხაზს უსვამს სარიტუალო პერფორმანსის ხასიათს.
ტაპუ მოიხსენიება ყოველწლიური მსხვერპლშეწირვის რიტუალში, რომლითაც კუნძულ უპოლუს, სოფელ აანას, მკვიდრი მოსახლეობა პატივს მიაგებს რვაფეხას. ამ რიტუალს „ლე ტაპუ ა აანა ი ლე ფეე“ ეწოდება (პირდაპირი თარგმანი - წმინდა მსხვერპლშეწირვა აანის ღმერთ ლე ფეესთვის). ასევე ატუა თავიანთ ღმერთს უწოდებს „ტუპუალეგასე“ (პირდაპირი თარგმანი - ტუპუა, რომელიც არ კვდება ან ტუპუა, მუდმივი გამოცანა). მისიონერების ცნობით, ტუპუალეგასეთი ასევე მოიხსენიებდნენ პლანეტა იუპიტერს. სამოს რელიგიაში პატივს სცემდნენ, როგორც ცხოველებს, ისე ციურ სხეულებს.
აანას მსხვერპლშეწირვა ლე ფეეს პატივსაცემად ცნობილი იყო, როგორც ტაპუ, ხოლო ატუას მსხერპლშეწირვა ტაპუალეგასესთვის „ამოდ“ იწოდებოდა, რაც არასასურველ ტვირთს ნიშნავს. სამოა ამას ისე ხსნის, როგორც წმინდა რიტუალის შემდეგ დაკისრებულ მძიმე ტვირთს.
ტაპუს მნიშვნელობა ადამიანებისა და ცხოველების ურთიერთობაში
წმინდა ურთიერთობა ადამიანებსა და ცხოველებს შორის გრძელდება იმ ცხოველების იქით, რომლებიც სოფლისა თუ ოჯახის ღმერთის განსხეულებადაა მიღებული. ცხოველებთან ურთიერთობა მოიცავს იმ ცხოველებთან შეხებასაც, რომლებსაც ზებუნებრივი ძალები აქვთ.
17 თებერვალი
17 თებერვალი — გრიგორიანული კალენდრის 48-ე დღე. წლის ბოლომდე დარჩენილია 317 დღე (ნაკიან წელში - 318).
ამერიკის სამოა
ტაპუს მნიშვნელობა ადამიანებისა და არაცოცხალ ბუნებას შორის
სამოელებს სწამთ, რომ ადამიანი გენეოლოგიურად დაკავშირებულია სხვადასხვა ელემენტებთან. დასავლეთი კულტურებისგან განსხვავებით, სამოა თავის რიტუალებში ცხოველებთან ერთად უსულო საგნებსაც ასახელებს. უსულო საგნებსაც აქვთ ტაპუ და დაკავშირებულები არიან სასიცოცხლო ენერგიით.
17 თებერვალი
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
0217
ამერიკის სამოა
ტაპუს მნიშვნელობა ადამიანებისა და არაცოცხალ ბუნებას შორის
როდესაც სამოელებს აინტერესებთ, თუ როგორ იცვლება ბუნება სეზონების მიხედვით ისინი აკვირდებიან ციურ მნათობებსა და ცხოველებს. ციურ სხეულებს ძალიან დიდი მნიშვნელობა აქვს სამოას კულტურაში, განსაკუთრებით მზეს. ძალიან ბევრი სამოა მიიჩნევს, რომ მზე მათი უძველესი წინაპარია.
თანამედროვე რელიგია
მისიონერული მისიების ტალღა 1830 წლიდან ლონდონის მისიონერული ორგანიზაციამ დაიწყო და XIX საუკუნის ბოლომდე გაგრძელდა. 1846 წელს კუნძულებზე ჩავიდა რომაული კათოლიკური ეკლესიის პირველი მისიონერული ჯგუფი, ხოლო ბოლო მისიონერული ნაკადი 1888 წელს ჩავიდა ამერიკული სამოას კუნძულებზე.
დღეს მოსახლეობის 98% ზე მეტი ქრისტიანობის რომელიმე განშტოების წარმომადგენელია, და რელიგიას ყველაზე დიდი ადგილი უკავია თანამედროვე მოსახლეობის ყოველდღიურ არსებობაში ისევე როგორც ძველ დროში. თითქმის ყველა სოფელშია აშენებული მინიმუმ ერთი ეკლესია და ტრადიციულ ევროპულ რიტუალებთან ერთად, ადგილობრივ გალობას და წესებსაც შეხვდებით.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკის სამოა კატეგორია:ინგლისურენოვანი ქვეყნები
მარტენ სტეკელენბურგი
მარტენ სტეკელენბურგი (დ. 22 სექტემბერი, 1982) — ნიდერლანდელი ფეხბურთელი. ამსტერდამის „აიაქსის“ მეკარე. კარიერის განმავლობაში უთამაშია „აიაქსში“, „რომაში“, „ფულემში“, „მონაკოში“, „საუთჰემპტონსა“ და „ევერტონში“. იყო ნიდერლანდების ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების წევრი ორ მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატსა (2006, 2010) და სამ ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატზე (2008, 2012, 2020).
ტიტულები
აიაქსი: (10)