cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კათოლიციზმი ჩერნოგორიაში
ჩერნოგორიაში კათოლიკური ეკლესია წარმოადგენს რომის კათოლიკური ეკლესიიის ნაწილს. მისი სულიერი წინამძღვარია რომის პაპი. მოსახლეობის 3.5% (21, 299) არის კატოლიკე. ჩერნოგორიაში და ბოსნია და ჰერცეგოვინაში პაპის ნუნციუსი არის მთავარეპისკოპოსი ლუიჯი პეცოტო.
დემოგრაფიული მონაცემები
2004 წლის მონაცემებით ჩერნოგორიაში 21,972 კათოლიკე ცხოვრობს. მათგან:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიები ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:მონტენეგროს საზოგადოება
რავალპინდი
ისტორია
ჩვენს ერამდე რავალპინდის ადგილას მდებარეობდა ქალაქი გაჯიპური, შუა საუკუნეებში — ფათეჰ-პურ-ბაორი, რომელიც XIV საუკუნის დასაწყისში მონღლებმა დაანგრიეს. 1493 წელს აღადგინა გაკარების ტომის ბელადმა რავალ-ხანმა და თავისი სახელი უწოდა. XIX საუკუნის 1-ლ ნახევარში რავალპინდი ეკუთვნოდა სიქებს, 1849 წელს დაიკავეს ბრიტანელმა მებრძოლებმა. ქვეყნის დამოუკიდებლობის გამოცხადებამდე, 1947 წლამდე, ბრიტანელთა მნიშვნელოვანი სამხედრო ბაზა იყო ინდოეთში. 1959–1967 წლებში — პაკისტანის დროებითი დედაქალაქი.
ღირსშესანიშნაობები
ძირითადი ღირსშესანიშნაობები: ძველი ფორტი (პურანა-კილა), ე. წ. ბელადის ბაღები, ს. სინგჰის სახლი ვიქტორიანულ სტილში, რკინიგზის სადგური (დაახლ. 1880), რავალპინდის ხელოვნების საბჭოსა და კომერციულ საზოგადოება „Army Welfare Trust“-ის შენობები და სხვა საკულტო ნაგებობები, მ. შ. ქრისტეს ეკლესია (1852), წმ. პავლეს ეკლესია (1875–1908; ორივე ნეოგოტიკის სტილში), მეჩეთი გულშან-დადან-ხანი.
განათლება
რავალპინდი განათლების, მეცნიერებისა და კულტურის მნიშვნელოვანი ცენტრია. აქ მდებარეობს გულის დაავადებათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი (1978), არიდული ტერიტორიების აგრარული უნივერსიტეტი (1994), ფატიმა ჯინას სახელობის ქალთა უნივერსიტეტი (1998; ს. სინგჰის ყოფილ სახლში), შეიარაღებული ძალების უმაღლესშემდგომი განათლების სამედიცინო უნივერსიტეტი (1953), საჯარო ბიბლიოთეკა, პაკისტანის არმიის მუზეუმი (1961), კრიკეტის (20 ათ. ადგილი) და ბალახის ჰოკეის (დაახლ. 10 ათ. ადგილი) სტადიონები და სხვ.
დემოგრაფია
2017 წლის მონაცემებით რავალპინდის მოსახლეობა 2 098 231 კაცს შეადგენს. მათი 84% პენჯაბელია, 9% — პუშტუნი, ხოლო 7% — სხვ. აბსოლუტური უმრავლესობა (96.8%) მუსლიმია, 2,47% — ქრისტიანი, 0,73% სხვა რელიგიების მიმდევარია.
სქოლიო
კატეგორია:პაკისტანის ქალაქები
მუხრანბატონის სასახლე
მინი|300პქ მუხრანბატონის სასახლე — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მუხრანში. აგებულია XIX საუკუნის მეორე ნახევარში. სასახლე ეკუთვნოდა მდიდარ ქართველ მემამულეს, რუსეთის არმიის გენერალ-ლეიტენანტს ივანე კონსტანტინეს ძე მუხრანბატონს (1809-1895 წწ.). 1876 წელს ივანე მუხრანბატონმა საფრანგეთიდან მოიწვია მეღვინეობის სპეციალისტები, დაიხმარა ქართველი მეღვინე ზ. ჯორჯაძე და მუხრანში ააგო ღვინის ქარხანა, სადაც ღვინოს ევროპული წესის შესაბამისად აყენებდნენ. 1882 წელს ამ ქარხანაში დამზადებულმა ღვინომ მოსკოვის გამოფენაზე დაიმსახურა უმაღლესი ჯილდო — სახელმწიფო გერბი. ღვინის ქარხანა სასახლეს გვირაბით უკავშირდებოდა.
სასახლე ნაგებია აგურით. გარედან შელესილია. დგას მაღალ ცოკოლზე. მისი ძირითადი კორპუსი ორსართულიანია, რომლის ფასადის აღმოსავლეთის კიდეში სამსართულიანი წახნაგოვანი კოშკი დგას. სასხლის სამეჯლისო დარბაზს ჩრდილოეთით ნახევარწრიული აფსიდი აქვს, რომელშიც სცენაა მოწყობილი. სამეჯლისო დარბაზის ორივე მხარეს სამხრეთ-ჩრდილოეთის ღერძზე, ორივე სართულზე, სამეურნეო, სანიტარული და სხვა დანიშნულების სათავსებია განლაგებული. სასახლეს დამატებითი შესასვლელები აქვს აღმოსავლეთის, დასავლეთისა და ჩრდილოეთის მხარეს.
ფასადებზე ფანჯრები ორ იარუსადაა განლაგებული. იარუსებს შორის პროფილირებული სარტყელია, ქვედა იარუსის კარ-ფანჯარა ნახევარწრიული თაღითაა გადახურული, ხოლო მეორე იარუსის ფანჯრების გადახურვა ბრტყელია და მხოლოდ კუტხეებშია მომრგვალებული. სასახლის ნივნივებზე გამართული სახურავი თუნუქისაა.
მუხრანბატონის სასახლეს 2006 წლის, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მცხეთა-მთიანეთის მხარეში
ენგერა
ენგერა (Enguera, Énguera) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კანალ-დე-ნავარესის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 241,8 კმ². მოსახლეობა — 4777 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
ისმაილის რაიონი
ისმაილის რაიონი (İsmayıllı rayonu)— ადმინისტრაციული ერთეული აზერბაიჯანში. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ისმაილია.
ისტორია
რეგიონის ტერიტორია დიდი ხანი კავკასიის ალბანეთის სახელმწიფოს ნაწილი იყო, რომელიც III და IV საუკუნის დასაწყისში ჩამოყალიბდა. სოფელ თალისთან 4 კმ-ის ჩრდილოეთით აღჩაის სანაპიროზე, ჯავანშირის ციხე მდებარეობს.
რაიონი 1931 წლის 24 ნოემბერს ჩამოყალიბდა, რომლის ცენტრი სოფელი ისლამილი გახდა. რაიონის ფორმირებამდე, მისი უმრავლესობა განლაგებული იყო ბაქოს გუბერნიის გოიარხისა და შემახის მაზრებში და მცირე ნაწილი ელიზავეტპოლის გუბერნიის ნუხის მაზრაში.
2012 წლის დეკემბერს გააუქმეს ისმაილლის სოფლის დასახლებული პუნქტები მიჯანი, გაზლი. ისინი ქალაქ ისმაილლის ადმინისტრაციულ ტერიტორიას შეუერთეს.
გეოგრაფია
ისმაილის რეგიონი მდებარეობს სუბტროპიკულ და ნაწილობრივ ზომიერ კლიმატურ ზონაში.
რეგიონში ყველაზე მაღალი მთებია ბაბადაღი (3639 მ), ასადდაღი (3471 მ), ყარაბურგა (3345 მ), შაჰნაზარდაღი (2874 მ) და გამზე (2139 მ).
მოსახლეობა
მინი|264x264პქ ისმაილიში 109 დასახლებული პუნქტია. ერთ-ერთი მათგანი ქალაქია (ისმაილი) და ორი ურბანული ტიპის დასახლება (ლაჰაი, ბასკალი). 2016 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით, რაიონის მოსახლეობა 84 892 ადამიანი იყო.
რეგიონში აბსოლუტური უმრავლესობა აზერბაიჯანელები არიან. ქალაქ ისმაილიში ცხოვრობენ აზერბაიჯანელები, ლეკები, თათები, ქურთები, რუსები, კრიზები და ებრაელები.
სოფლებში ყურბანეფენდი, ისტისუ, სუმუხლი, კალაჯუჰი, უშტალკიშლაკი, ტოპჩუ, ჩემენლი, რუშანი, კალინჯაკი, კალაგიაჰი ცხოვრობენ ლეკები. ისინი ასევე შეადგენენ სოფელ ივანოვკას, სულტანქენდის, ჰაჯაჰმედლისა და ისმაილის რაიონის ცენტრის მოსახლეობას.
სოფელ ლაჰიჯში ცხოვრობენ თათები.
სოფლებში ხაფუთლუ, მოლაისახლი და ჰაჯიგათემლი ცხოვრობენ კრიზები.
ძირითადად რუსები ცხოვრობენ სოფელ ივანოვკაში.
ეკონომიკა
მინი|256x256პქ|სოფელი ბასგალი რაიონი სპეციალიზდება მიწათმოქმედებაში, მევენახეობაში, მეღვინეობასა და მეცხოველეობაში. სოფლის მეურნეობის წამყვანი ადგილი უკავია მარცვლეულის მოყვანას. მეცხოველეობა ძირითადი დარგია. მეცხვარეობა მნიშვნელოვან როლს თამაშობს რეგიონალურ ეკონომიკაში. საქონელი ასევე გაშენებულია. კარგად არის განვითარებული არსებობს ხორცისა და რძის პროდუქტების წარმოება.
რაიონში არის ხალიჩის ქარხანა, ღვინის ქარხნები, ხორცის გადამამუშავებელი საწარმოები და სხვა საწარმოები. არსებობს ისეთი ცნობილი დასვენების ცენტრები. ასევე არსებობს რეგიონალური ფილიალები და ბანკომატები, საერთაშორისო ბანკის, კაპიტალ ბანკის, Accessbank, Deka Bank-ისა და Mugan Bank-ის, ასევე Credit Agro (სოფლის მეურნეობისთვის).
რეგიონის ინდუსტრია ეფუძნება ადგილობრივ სასოფლო-სამეურნეო პროდუქტებსა და მსუბუქ მრეწველობას. რაიონის ინდუსტრია ძირითადად წარმოდგენილია ისეთი მრეწველობებით, როგორიცაა მეღვინეობა, მეხილეობა, სამკერვალო მრეწველობა და ხალიჩის ქსოვა. კვების მრეწველობაში ძირითად ადგილს მეღვინეობა იკავებს, რაც დაკავშირებულია ადგილობრივი ყურძნის გადამუშავებასთან.
გარდა ამისა, რაიონის ეკონომიკაში ფუნქციონირებს ხის საწარმოები, საწარმოები სამშენებლო მასალების წარმოებისათვის, ქვის ღუმელები, აგურის ქარხანა და სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკის შეკეთების საწარმოები.
უძველესი დროიდან ისმაილი იყო ხელნაკეთი ნივთებისა და ქსოვის ცენტრი. სოფელი ლაღიჩი ცნობილია თავისი სპილენძის პროდუქტებით, ხოლო სოფელი ბასკალი - მისი ქალაღაიებით (აბრეშუმის შარფები). ტრადიციული ხელნაკეთობათა შორის ხალიჩის ქსოვაა.
ისმაილის სახელმწიფო ნაკრძალი
ისმაილის სახელმწიფო ნაკრძალი დაფუძნდა 34 400 ჰექტარზე. შექმნის მიზანი ცხოველთა და ფრინველთა რაოდენობის დაცვა და გაზრდაა. რეგიონის მცენარეულობა შედგება ალპური, სუბალპური მთებისა და ტყის მცენარეებისაგან. ტყეები ძირითადად დაფარულია არაქისითა და მუხით. ნაკრძალში სახლობენ როკის ირმები, კავკასიური ირემი, გარეული ღორი, ფოცხვერი, მგელი, მელა, კურდღელი, ტურა, ტყის კატა, მაჩვი, ციყვი და ასე შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის რაიონები კატეგორია:ისმაილის რაიონი
PubMed
PubMed — ინგლისურენოვანი სამედიცინო და ბიოლოგიური პუბლიკაციების ტექსტური მონაცემთა ბაზა, რომელიც შექმნილია ბიოტექნოლოგიური ინფორმაციების ეროვნული ცენტრის (NCBI) მიერ აშშ-ის მედიცინის ეროვნული ბიბლიოთეკის (NLM) „ბიოტექნოლოგიის“ დარგის საფუძველზე. PubMed-ის მთავარი შემადგენელია MEDLINE. იგი პირველად წარდგენილი იქნა 1996 წლის იანვარში. მისი ნახვა შესაძლებელია ცენტრალური საძებნი სისტემის — Entrez-ის საშუალებით, რომელიც მოიცავს PubMed-ს, PubChem-ს და სხვა მთავარ სამედიცინო მანაცემთა ბაზებს. შეიცავს დაახლოებით 25 მილიონ ციტირებას.
PubMed სპეციალური ლიტერატურის მეშვეობით ახორციელებს სამედიცინო და ბიოლოგიური სტატიების დოკუმენტირებას, ასევე იძლევა წყაროებს მთლიანტექსტურ სტატიებზე. PubMed მოიცავს შემდეგი დარგების მონაცემებს: მედიცინა, სტომატოლოგია, ვეტერინარია, საერთო ჯანდაცვა, ფსიქოლოგია, ბიოლოგია, გენეტიკა, ბიოქიმია, ციტოლოგია, ბიოტექნოლოგია, ბიომედიცინა და სხვა. დოკუმენტირებულია დაახლოებით 3800 ბიოსამედიცინო გამომცემლობა. ყოველწლიურად PubMed-ის მონაცემთა ბაზა იზრდება 500 000 დოკუმენტით. ძიება ხდება Medical Subject Headings-ის (MeSH) პრინციპით.
თითოეულ სტატიას ენიჭება უნიკალური საიდენფიკაციო ნომერი PMID (PubMed Identifier — PubMed-ის იდენტიფიკატორი).
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული საიტები კატეგორია:ბიბლიოგრაფიული ცნობარები და მონაცემთა ბაზები კატეგორია:ონლაინ მონაცემთა ბაზები
ჯესი ნელსონი
ჯესიკა ლუიზა ნელსონი (დ. 14 ივნისი, 1991) — ინგლისელი მომღერალი, ბრიტანელ გოგონათა ჯგუფ „ Little Mix“-ის ყოფილი წევრი. 2011 წელს ჯგუფთან ერთად ნელსონმა გაიმაჯრვა პროექტში „The X Factor“. 2020 წლის 14 დეკემბერს ნელსონმა დატოვა ჯგუფი და ამის მიზეზად საკუთარი მენტალური ჯანმრთელობა დაასახელა."
ადრეული ცხოვრება
ჯესიკა ლუიზა ნელსონი დაიბადა 1991 წლის 14 ივნისს. გაიზარდა რომფორდში, ლონდონის აღმოსავლეთ ნაწილში, მშობლებთან. მისი მამა, ჯონ ნელსონი არის ბიზნესმენი, ხოლო დედა, ჯენის უაიტი, პოლიციის ოფიცერი. მისი მშობლები დაშორდნენ მაშინ როდესაც ნელსონი 5 წლის იყო. ის არის მეორე ყველაზე ახალგაზრდა, ოთხ და-ძმას შორის. ჰყავს უფროსი და ჯეიდი, უფროსი ძმა ჯონათანი და უმცროსი ძმა ჯოზეფი.
პირადი ცხოვრება
ნელსონს აქვს 15 ტატუ, მათ შორის ერთ-ერთზე რომელიც მისი მხრის ზედა ნაწილზეა, არის წარწერა: „Music is the strongest form of magic“ („მუსიკა არის მაგიის უძლიერესი ფორმა“).
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი პოპ-მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 14 ივნისი
ესლინბრიჯი
ესლინბრიჯი (Droichead na hEislinne) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს ლიტრიმის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. ქალაქ მოჰილიდან დაშორებულია 5 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:ლიტრიმის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ფიდან ჰაჯიევა
ფიდან ჰაჯი აღა ქიზი ჰაჯიევა/ნეილორი (Fidan Hacı Ağa qızı Hacıyeva/Neylor; დ. 7 სექტემბერი, 1976, ბაქო, აზერბაიჯანი) — აზერბაიჯანელი ოპერის მომღერალი, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი, მეცო-სოპრანო, აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის სოლისტი.
ცხოვრება
ფიდნ ჰაჯიაგა ფიზი ჰაჯიევა დაიბადა 1976 წლის 7 სექტემბერს, ბაქოში (აზერბაიჯანში). 1984 წელს ჩაირიცხა ბულბულის საშუალო მუსიკალური სკოლის ფორტეპიანოს კლასში. 1994 წელს, სკოლის დამთავრების შემდეგ, იგი ჩაირიცხა ბაქოს მუსიკალური აკადემიის (შემდგომში ეწოდა უზეირ ჰაჯიბეკოვის სახელი), ვოკალის ფაკულტეტზე; აქ იგი პროფესორ ჰუსეინ ალიევის სტუდენტი გახდა. 1998 წელს მან ვოკალური ხელოვნების მასტერკლასები მიიღო რუსეთის ფედერაციის მსოფლიოში ცნობილი სახალხო შემსრულებლის, ირინა არხიპოვასგან.
2003 წელს, ინგლისში, ფიდან ჰაჯიევი ფილიპ ნეილორზე დაქორწინდა; მათ ჰყავთ ორი ქალიშვილი და ერთი ვაჟი.
კარიერა
1996 წლიდან ფიდან ჰაჯიევა წამყვანი ვოკალისტია აზერბაიჯანის სახელმწიფო ოპერისა და ბალეტის თეატრში, ასრულებს ეროვნულ და კლასიკურ წამყვან საოპერო როლებს.
იგი ჟორჟ ბიზეს ოპერა კარმენში კარმენის როლის შესრულებით, გახდა მისი ყველაზე ახალგაზრდა შემსრულებლის ტიტულის მფლობელი. წამყვანი როლი აქვს შესრულებული ვერდის შემდეგ ოპერებში: ამნერისი აიდაში, აზუჩენა ტუბადურში, მადალენა რიგელიტოში და ფლორა ლა ტრავიატაში.
2015 წელს, სახელწოდებით Bir bahar akhshami, კონცერტი გამართა ჰეიდარ ალიევ სარაიში, ბაქოში.
2015 წელს, ფიდან ჰაჯიევამ პირველად შეასრულა აზერბაიჯანელი გამოურჩეული კომპოზიტორის, უზეირ ჰაჯიბეკოვის ოპერეტა Arshin Mal Alan-ში წამყვანი (გულჩოხრას) როლი.
2016 წელს ფიდანმა საკუთარი ოცნება, საკუთარი მუსიკალური ცენტრის გახსნა, რეალობად აქცია.
2016 წლის 15 სექტემბერს, ფიდან ჰაჯიევამ და ასალგარ ალიევმა წარმოადგინეს დუეტი Veli and Telli. მანამდე, ამავე წლის ზაფხულში, დუეტმა შექმნა კლიპი, რომელშიც ისინი სამ ენაზე მღეროდნენ: აზერბაიჯანული, რუსული და ინგლისური.
ჯილდოები
2006 წელს აზერბაიჯანის პრეზიდენტის მიერ ფიდანს მიენიჭა „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის დამსახურებული არტისტი“-ს ტიტული; ამავედროულად მიენიჭა პრეზიდენტის სტიპენდიაც.
პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის ბრძანებით, 2015 წლის მარტში ფიდან ჰაჯიევას მიენიჭა ტიტული „აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტი“ კულტურის სფეროში ნაყოფიერი საქმიანობისთვის; ტიტული მან ქალთა საერთაშორისო დღეს, 8 მარტს მიიღო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მეცო-სოპრანოები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ოპერის მომღერლები კატეგორია:აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო არტისტები
მელიტონ და ანდრია ბალანჩივაძეების ქუჩა
მელიტონ და ანდრია ბალანჩივაძეების ქუჩა — ქუჩა თბილისში, საბურთალოს რაიონში (საბურთალო); ოცდაექვსი მაისის მოედნიდან ვიქტორ დოლიძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20-იან წლებში. 1938 წლამდე მას ახალშენის III ქუჩა ერქვა, შემდეგ — ბეშთაშენის, 1967 წლიდან — მელიტონ ბალანჩივაძისა. 1992 წელს მელიტონ და ანდრია ბალანჩივაძეების სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
ბალანჩივაძეები
სომოვის ზღვა
სომოვის ზღვა — განაპირა ზღვა სამხრეთის ოკეანეში, როსისა და დიურვილის ზღვებს შორის. ფართობი 1,150,000 კმ². ებჯინება აღმოსავლეთ ანტარქტიდის ვიქტორიას მიწას. ზღვის აღმოსავლეთი ნაწილი ძირითადად განლაგებულია კონტინენტური მეჩეჩის ფარგლებში. ზღვის დასავლეთ ნაწილში სიღრმეები 3000 მ-მდეა. ჩრდილოეთით არის ბალენის კუნძულები. მთელი წლის განმავლობაშია მოტივტივე ყინულები და აისბერგები. სახელი ეწოდა რუსი ოკეანოლოგის მიხეილ სომოვის პატივსაცემად, რომელიც 1955-1957 წლებში ხელმძღვანელობდა პირველ საბჭოთა ანტარქტიკულ ექსპედიციას.
კაბუსაო
კაბუსაო (ოფიციალურად კაბუსაოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Cabusao) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ კამარინესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 19 257 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ კამარინესის მუნიციპალიტეტები
ხმილნიკი
ხმილნიკი (Хмільник) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 28226 კაცს შეადგენდა.
მოსკოვის პეტრესა და პავლეს ტაძარი (იასენევო)
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ყოფილ სოფელ იასენოვოში (რომელიც მოიხსენიება XIV საუკუნეში და სადაც უკვე არსებობდა ტაძარი) რამდენიმე მართლმადიდებლური ეკლესია იყო: 1626 წელს აქ ააგეს ხის ეკლესია წმინდა მოწამენის: პისტის, ელპიდის, აღაპისა და მათი დედის სოფიოს სახელზე. 1674 წელს ძველი ეკლესიის გვერდით ააგეს ღვთისმშობლის ხატის - ზეციური სასწაულის სახელობის ეკლესია.
ამჟამად არსებული ტაძრის შენობა ააგეს 1751-1753 წლებში ელიზავეტინის (მოგვიანო) ბაროკოს სტილში და აკურთხეს მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე. სოფლის მფლობელი ამ პერიოდში იყო თევდორე ლოპუხინი, იმპერატორ პეტრე I დიდის სიმამრი.
იასენოვოში თავად სერგეი გაგარინის მმართველობის პერიოდში მოხდა ტაძრის რეკონსტრუქცია. 1832 წელს მას მიაშენეს თბილი კუთხის ეგვტერი, რომელიც აკურთხეს დიდმოწამე წმინდა ბარბარეს (თავადის ცოლის ზეციური მფარველის) სახელზე. თავადმა ასევე ააგო სამრეკლოც. 1860-1865 წლებში ტაძარს ხელახალი რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა, რის შედეგადაც შეიცვალა ტაძრის სახე და მიიღო ის სახე, რომელიც ამჟამად აქვს.
კალენდები
კალენდები (Calendae ან ) — რომაული მთვარე-მზისიერი კალენდრით ყოველი თვის პირველი დღის სახელწოდება. როგორც ნონებითა და იდებით (შესაბამისად მე-7 და მე-15 დღე მარტში, მაისში, ივლისსა და ოქტომბერში, ხოლო მე-5 და მე-13 დღე დანარჩენ თვეებში), კალენდებითაც თვეებს აღრიცხავდნენ; ითვლიდნენ ამ დღეებიდან უკან, მაგალითად, „მე-5 დღე მარტის კალენდების წინ“, „მე-4 დღე მარტის იდების წინ“ და სხვა.
მოსკოვის პეტრესა და პავლეს ტაძარი (იასენევო)
ისტორია
ეკლესიას ჰქონდა სამი საკურთხეველი: ცენტრალური მოციქულების პეტრესა და პავლეს სახელზე (ოდიკი აკურთხეს 1826 წლის 26 თებერვალს), სამხრეთისა - სერგი რადონეჟელის სახელზე (ოდიკი აკურთხეს 1861 წლის 20 ოქტომბერს) და ჩრდილოეთისა დიდმოწამე ბარბარეს სახელზე (ოდიკი აკურთხეს 1832 წელს).
კალენდები
გამოთქმა „ბერძნულ კალენდებამდე“ (ad Calendas Graecas) აღნიშნავდა დროს, რომელიც არასდროს არ დადგებოდა, რადგანაც კალენდებს მხოლოდ რომაულ კალენდარში იყენებდნენ.
მოსკოვის პეტრესა და პავლეს ტაძარი (იასენევო)
ისტორია
1930-იან წლებში ტაძარი, რომელიც უკვე გამოიყენებოდა საბჭოთა მეურნეობის საწყობად, დახურეს. 1973-1976 წელს შენობის ფასადი გაარემონტეს.
კალენდები
ლიტერატურა
კატეგორია:რომაული კალენდარი
მოსკოვის პეტრესა და პავლეს ტაძარი (იასენევო)
ისტორია
1989 წელს ტაძარი, საეკლესიო მსახურთა სახლთან ერთად გადაეცა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას. ტაძრის პირველი წინამძღვარი გახდა ალექსანდრე ტოროპოვი. 1997 წლიდან ოპტინის უდაბნოს მეტოქია.
ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა, მართლამადიდებლური ლიტერატურის ბიბლიოთეკა და საეკლესიო მაღაზია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
აშაღი-ქიშლაგი
აშაღი-ქიშლაგი (Aşağı Qışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 917 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
ესტიველია
ესტიველია (Estivella) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კამპო-დე-მორვედრეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 20,9 კმ². მოსახლეობა — 1441 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
რაზდორსკაიის დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია
რაზდორსკაიის დონის ღვთისმშობლის ხატის ეკლესია (Церковь Донской иконы Божией Матери) — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია უსტ-დონეცკის რაიონის ხუტორ რაზდორსკაიაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას.
მისამართი: რუსეთი, როსტოვის ოლქი, უსტ-დონეცკის რაიონი, ხუტორი რაზდორსკაია, ლენინის ქუჩა № 41.
ისტორია
ჯერ კიდევ XVII საუკუნეში რაზდორსკაიაში იყო პატარა სამლოცველო. მას შემდეგ რაც დასახლება კუნძუიდან გადაიტანეს  თანამედროვე ადგილზე (დონის მარჯვენა შენაკადი) ეკლესიის ახალი მდებარეობის შესახებაც გვხვდება ინფორმაცია 1726 წელს. ამ პერიოდში სტანიცაში იდგა წმინდა ვასილი დიდის სახელობის ხის ეკლესია.
1747 წელს დაძველებული ეკლესიის ადგილზე ააშენეს, სხვა, ასევე ხის ეკლესია, რომელიც მოქმედებდა 1784 წლამდე. ამავე წელს ატამან დიმიტრი ილოვაისკოს ბრძანებით სტანიცაში ააგეს ახალი, რიგით მესამე ხის ეკლესია, რომელიც ასევე წმინდა ვასილი დიდის სახელზე იყო ნაკურთხი და ჰქონდა პატარა საკურთხეველი წმინდა ბარბარეს სახელობისა. 1804 წელს ეკლესიას მიაშენეს ქვის სამრეკლო. მესამე ხის ეკლესია არსებობდა 1824 წლამდე. ამ წელს კი ააშენეს ახალი ქვის ეკლესია, ხოლო ძველი გააგზავნეს სტანიცა მეჩიოტინსკაიაში.
ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა დაიწყეს 1817 წლის 15 ივლისს (სავარაუდოდ დონელი არქიტექტორის ანტონ კამპიონის პროექტის მიხედვით ). მას აშენებდნენ დონის ღვთისმშობლის ხატის სახელზე. ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა 1823 წელს და აკურთხეს 1824 წელს. ეკლესია აგებული იყო ამპირის სტილში. მას ჰქონდა სამი საკურთხეველი: ცენტრალური - დონის ღვთისმშობლის სახელობისა, მარჯვენა - ვასილი დიდის სახელობისა, მარცხენა კი ბარბარე ქალწულმოწამის სახელობისა. ეკლესიის კანკელი იყო სამიარუსიანი. ეკლესიის კედლები კი მოხატული.
დონის ტერიტორიაზე საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ 1929 წელს ეკლესია დახურეს და გადააკეთეს საწყობად. 1962 წელს, რაიონის ხელისუფლების გადაწყვეტილებით დონის ღვთისმშობლის ეკლესია ააფეთქეს.
ამჟამად ღვთისმსახურება მიმდინარეობს ეკლესიის ყოფილ საყარაულო შენობაში. წინამძღვარია - ვიქტორი (დავიდიჩი).
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
ჰრებინკის რაიონი
ჰრებინკის რაიონი (Гребінківський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 595 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 22 531 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 39 კაცს კმ²-ზე. ჰრებინკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჰრებინკა.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის რაიონები
ჰელენა ცუ ვალდეკ უნდ პირმონტი
ოჯახი
პრინცესა ჰელენა დაიბადა 1861 წლის 17 თებერვალს ვალდეკის სამთავროს დედაქალაქ აროლზენში. იგი იყო მთავარ გეორგ ვიქტორისა და მისი მეუღლის, ჰელენა ნასაუელის შუათანა ასული. მისი მრავალი დედმამიშვილიდან აღსანიშნავია: ვალდეკ-პირმონტის უკანასკნელი მთავარი ფრიდრიხი, ნიდერლანდების დედოფალი და ლუქსემბურგის დიდი ჰერცოგინია ემა და ვიურტემბერგის კრონპრინცესა მარია.
ქორწინება
მარცხნივ|მინი|პრინცესა ჰელენა 1882 წელს გარკვეული პერიოდის განმავლობაში თავის უფროს დებთან, ემასა და პაულინასთან ერთად ჰელენა განიხილებოდა ნიდერლანდების მეფე ვილემ III-ის მეორე ცოლის პოზიციაზე, თუმცა მეფემ საბოლოოდ ემაზე შეაჩერა არჩევანი. დის ასეთმა სარფიანმა ქორწინებამ ჰელენას გზა გაუხსნა ევროპის სხვა სამეფო ოჯახებისაკენ. სულ მალევე მისით დიდი ბრიტანეთის დედოფალი ვიქტორია დაინტერესდა, რომელიც თავისი უმცროსი ვაჟის, პრინცი ლეოპოლდისათვის ეძებდა საცოლეს. მოლაპარაკებები სწრაფად დასრულდა და 1881 წლის ნოემბერში ჰელენა ლეოპოლდზე დაინიშნა.
1882 წლის 27 აპრილს უინძორის სასახლეში შედგა მათი ჯვრისწერა, რითაც იგი ოლბანის ჰერცოგინია გახდა. ქორწინების შემდეგ წყვილმა ბინა კლერმონის სასახლეში დაიდო. მათი ქორწინება ბედნიერი და ნაყოფიერი იყო, თუმცაღა დიდ ხანს არ გაგრძელებულა, რამეთუ ლეოპოლდი ჰემოფილიით იყო დაავადებული. ამის გამო ექიმებმა იგი საფრანგეთში გაამგზავრეს, რადგან მათი აზრით ცხელი კლიმატი უნდა მოხდენოდა, თუმცა ლეოპოლდი იქ სასახლეში წაიქცა და სისხლდენის შედეგად 1884 წელს, 30 წლის ასაკში გარდაიცვალა. ამ დროს ჰელენა მეორე ბავშვზე იყო ორსულად.
ქვრივობა
მინი|380x380პქ|ახლად დაქვრივებული ჰელენა ჰელენას ქალიშვილის, ალისას მემუარებზე დაყრდნობით, იგი ძალიან ინტელიგენტი იყო, ასევე ჰქონდა პასუხისმგებლობის ძლიერი გრძნობა და საოჯახო საქმეების დიდი სიყვარული. დედოფალი ვიქტორია თავიდან წუხდა, რომ პრინცესა ჰელენა ტიპური გერმანელი იზოლირებული ქალი იქნებოდა, თუმცა მოგვიანებით თავის ქალიშვილთან, გერმანიის კრონპრინცესა ვიქტორიასთან მიწერილ წერილებში იგი სიხარულს გამოთქვამდა იმის თაობაზე, რომ ჰელენას მოსწონდა ხალხში გასვლა. სულ მალე დედოფალი მისდამი პატივისცემით განეწყო, რაც იმითაც იყო განპირობებული, რომ უბრალო გერმანელი მთავრის ასულისათვის იგი „საოცრად განათლებული და ინტელექტუალი“ იყო. სანამ გაათხოვებდა მამამისმა ჰელენა ვალდეკის სკოლების მმართველად დანიშნა, რა დროსაც პრინცესამ რამდენიმე საგანმანათლებლო რეფორმაც გაატარა. ცნობილია, რომ მას განსაკუთრებულად უყვარდა ფილოსოფია და მათემატიკური ამოცანების ამოხსნა. ამის გამო, ხანმოკლე ქორწინების პერიოდში ლეოპოლდმა სიამაყით წარადგინა თავისი ცოლი ოქსფორდის უნივერსიტეტში. აღსანიშნავია, რომ ჰელენა ქმრის ოქსფორდელ მეგობრებთან მთელი ცხოვრება მეგობრობდა.
1894 წელს ჰელენა დეპტფორდის ფონდის ერთ-ერთი დამაარსებელი იყო. თავდაპირველად ფონდი მიმართული იყო ქალებისა და გოგონების დასაქმებისაკენ ადგილობრივ ბიზნესში, სადაც მან მრავალი პროექტი განახორციელა ამ მათ დასახმარებლად. 1899 წელს მანვე დააარსა ოლბანის ინსტიტუტი. მოგვიანებით ინსტიტუტი გაფართოვდა და მიიერთა ოლბანის თეატრიც. ინსტიტუტი 1978 წელს დაანგრიეს ანტირასისტული, ანტინაცისტური და ანტიიმპერიალისტური გამოსვლების დროს. 1982 წელს უელსის პრინცესამ მხოლოდ ოლბანის თეატრის აღდგენა მოახერხა, რომელიც დღემდე ფუნქციონირებს.
უკანასკნელი წლები
ლეოპოლდის გარდაცვალების შემდეგ იგი თავის შვილებთან ერთად განაგრძობდა ცხოვრებას კლერმონის სასახლეში. 1899 წელს მისი მაზლიშვილის გარდაცვალების შემდეგ ჰელენას თექვსმეტი წლის ვაჟი აირჩიეს გერმანიაში მდებარე საქსენ-კობურგის და გოთას მომავალ ჰერცოგად. ამის გამო მისი ვაჟი პირველი მსოფლიო ომის დროს გერმანულ არმიაში მსახურობდა, რის გამოც ბრიტანეთის პარლამენტმა 1917 წელს მას ბრიტანული წოდებები ჩამოართვა. მას შემდეგ, რაც მისი ქალიშვილი ცოლად პრინც ალექსანდერ ტეკელს გაჰყვა, ჰელენა დიდი ბრიტანეთის დედოფალ მარია ტეკელის მოყვარე გახდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 17 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1861 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1922 კატეგორია:ვიქტორიასა და ალბერტის ორდენის კავალრები
ჯენიფერ ეგანი
ჯენიფერ ეგანი (Jennifer Egan) (დ. 7 სექტემბერი, 1962) — ამერიკელი რომანისტი და მოთხრობების მწერალი, რომლის ძირითადი ჟანრი იყო მეტაფანტასტიკა. მისმა ერთ-ერთმა ნოველამ — „A Visit from the goon squad“ მიიღო ეროვნული კრიტიკის წიგნის წრის ჯილდო და 2011 წლის პულიცერის პრემია მხატვრული ლიტერატურაში. 2018 წლის 28 თებერვლიდან არის PEN America-ს პრეზიდენტი. ეგანი ცხოვრობს ბრუკლინში, კლინტონ ჰილში, თავის ქმართან და ორ შვილთან ერთად.
ბიოგრაფია და კარიერა
ჯენიფერ ეგანი დაიბადა ჩიკაგოში და გაიზარდა სან ფრანცისკოში. იგი ირლანდიელების მეოთხე თაობას წარმოადგენდა.
ლოუელის სკოლის დასრულების შემდეგ ჩაირიცხა პენსილვანიის უნივერსიტეტში, სადაც მთავარ სპეციალობად აირჩია ინგლისური ლიტერატურა. სწავლის წლებში, ეგანი ხვდებოდა სტივ ჯობსს, რომელმაც დაუყენა მაკინტოშის კომპიუტერი საძინებელ ოთახში.
სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ, ეგანმა 2 წელი გაატარა წმინდა ჯონის კოლეჯში, კემბრიჯში, თოურონის ჯილდოდან მიღებული დაფინანსებით. ამ კოლეჯში სწავლის შემდეგ მოიპოვა მაგისტრის ხარისხი.
1987 წელს ჩავიდა ნიუ-იორკში და მუშაობდა უამრავ ადგილას, მაგალითად მიმტანად მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაციაში. პარალელურად სწავლობდა ნაწარმოებების წერას. მცირე ზომის მხატვრული ნაწარმოებები გამოაქვეყნა ისეთ ჟურნალებში, როგორიცაა: „The New Yorker“, „Harper’s“, „Zoetrope: All-story“ და „Ploughshares“. განსაკუთრებით ხშირად აქვეყნებდა „The New Yorker“-ის ჟურნალში. ეგანის პირველი ნოველა, „უჩინარი ცირკი“ (The Invisible Circus), გამოვიდა 1995 წელს. 2001 წელს შეიქმნა ამ ნაწარმოების ეკრანიზაცია იგივე სახელწოდებით. ეს ნოველა ავტორმა დაწერა ინგლისში სწავლის და ევროპაში მოგზაურობის შემდეგ. ევროპულ ვოიაჟს უკავშირდება ასევე მისი ისტორიების კრებული „ზურმუხტის ქალაქი.“
მან გამოაქვეყნა მოთხრობების მცირე კოლექცია, რომელიც მოიცავდა 4 ნოველას. მათგან ერთ-ერთი — „Look at me“ 2001 წელს ეროვნული წიგნების ჯილდოს ფინალისტი იყო.
შეფასებები
ლიტერატურის აკადემიკოსმა კრიტიკოსებმა შეისწავლეს ჯენიფერის შემოქმედება არაერთ კონტექსტში. დევიდ კოვარტმა წაიკითხა ეგანის პროექტი „დაქირავებული ბანდის ვიზიტი“, რომელიც მიიჩნეოდა მოდერნისტულ ნაწარმოებად, თუმცა მან მიაკუთვნა პოსტმოდერნიზმის მწერლობას. დაახლოებით იგივე შეფასება მისცა ნამუშევარს ადამ კელიმ. ბაოიუ ნიემ ძირითადად ყურადღება გაამახვილა ჯენიფერის მკითხველის მიზიდვის ხერხებზე. იგი ამბობს:
მარტინ პოლის აზრით, ეგანის ნოველების ჟანრად ასახელებს მეტაფანტასტიკას. აგრეთვე ამბობს, უნივერსიტეტებს მის შემოქმედებაში დიდი ადგილი უკავია.
2013 წელს, ბირბეკში, ლონდონის უნივერსიტეტში გაიმართა პირველი აკადემიური კონფერენცია, სახელწოდებით: „''უჩინარი ცირკი: ჯენიფერ ეგანის ნამუშევრების საერთაშორისო განხილვა''“.
„The New York Times“- მიხედვით:
ჯილდოები
ეგანმა მიიღო ტოურონის ჯილდო და გახდა ხელოვნების ეროვნული სტიპენდიის მფლობელი, ხოლო 1996 გუგენჰაიმის სტიპენდიის ლაურეატი. 2002 წელს მან დაწერა რეალობაზე დაფუძნებული ნაწარმოები უსახლკარო ბავშვებზე, რომელმაც მიიღო კაროლ კოვალის ჟურნალიზმის ჯილდო. 2004–2005 წლებში იყო დოროთი და ლუის კულმანების ცენტრის თანამშრომელი. ეს ცენტრი მდებარეობდა ნიუ-იორკის ბიბლიოთეკაში და იღებდა მკვლევრებსა და მწერლებს. მისმა 2008 წლის მოთხრობამ ბიპოლარულ ბავშვებზე, მოიგო გამორჩეული მედიის ჯილდო მენტალური დაავადების ეროვნული ალიანსისგან. 2011 წელს იგი გახდა PEN/Faulkner-ის კონკურსის ფინალისტი მხატვრული ლიტერატურის დარგში. ამავე წელს ეგანმა მოიგო წიგნების ეროვნული კრიტიკის წრის ჯილდო ფანტასტიკის ჟანრში და პულიცერის პრემია ნაწარმოებისთვის — „დაქირავებული ბანდის ვიზიტი“.
2018 წელს ეგანმა მიიღო ენდრიუ კარნეგის ჯილდო ნოველისთვის „მანჰეტენის სანაპირო“. ნოველა აგრეთვე გახდა 2017 წლის წიგნის ეროვნული დაჯილდოების ნომინანტი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი რომანისტები კატეგორია:პენსილვანიის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ჩიკაგოელი მწერლები
PMID
PMID (PubMed Identifier, PubMed ID) — უნიკალური საიდეტიფიკაციო ნომერი, რომელიც ენიჭება თითოეულ პუბლიკაციას, აღწერას, ანოტაციას ან რომლის მთლიანი ტექსტი ინახება PubMed-ის მონაცემთა ბაზაში.
დაიშვება რამდენიმე პუბლიკაციის ერთდროული ძიება მათი PMID-ის მიხედვით (დამაზუსტებელი ტეგით  ან მის გარეშე), რომელიც PubMed-ის საძიებო სტროფში შეყვანილია დეფიზის დახმარებით — მაგალითად, .
პუბლიკაციის დასახელების და სხვა ტერმინების ერთდროული ძიების შემთხვევაში PubMed-ის სტანდარტული საძიებო ტეგების გამოყენებისათვის სავალდებულოა:.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უნიკალური იდენტიფიკატორები
ჯეიმზტაუნი (ლიტრიმის საგრაფო)
ჯეიმზტაუნი (Baile Shéamais) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს ლიტრიმის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. 2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა * ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიტრიმის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ხუან კარლოს ვარელა
ხუან კარლოს ვარელა როდრიგესი (Juan Carlos Varela Rodríguez; დ. 12 დეკემბერი 1963, პანამა, პანამა) — პანამელი პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე, ვიცე-პრეზიდენტი 2009 წლის 1 ივლისიდან, ქვეყნის არჩეული პრეზიდენტი. თანამდებობას დაიკავებს 2014 წლის 1 ივლისს.
ბიოგრაფია
ხუან კარლოს ვარელა დაიბადა პანამის დედაქალაქში. მისი ოჯახი დიდი ხნის განმავლობაში ცხოვრობდა ერერას პროვინციაში. კოლეჯის დასრულების შემდეგ სწავლა განაგრძო ჯორჯიის ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში, სადაც 1985 წელს მიიღოსამრეწველო მშენებლობის ბაკალავრის ხარისხი. 1985 წელს ვარელა გახდა საოჯახო ფირმის „Varela Hermanos“ წევრი და 2008 წლამდე ასრულებდა აღმასრულებელი ვიცე-პრეზიდენტის მოვალეობას.
1990-იან წლებში დაიწყო პოლიტიკური კამპანია. 2008 წელს იყო პრეზიდენტობის კანდიდატი. 2009 წელს დაიკავა ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა. 2014 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მიიღო ამომრჩეველთა ხმების 39,15% და 2014 წლის 1 ივლისს ჩაიბარებს ქვეყნის მეთურის სავარძელს.
სქოლიო
კატეგორია:პანამის ვიცე-პრეზიდენტები კატეგორია:პანამის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:დაბადებული 12 დეკემბერი
ციციშვილების ციხე-დარბაზი
მინი|ციციშვილების ციხე-დარბაზი ციციშვილების ციხე-დარბაზი — არქიტექტურული ძეგლი მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქვემო ნიჩბისში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით, მდინარე ნიჩბურის მარჯვენა ნაპირას, ფერდობზე. აგებულია XVII საუკუნეში. სასახლე ეკუთვნოდა ციციშვილების საგვარეულოს. კომპლექსში შედიოდა კოშკებიანი გალავანი, სასახლე, ეკლესია და აბანო. ამჟამად შემორჩენილია ძლიერ დაზიანებული გალავანი და აბანო. საშენ მასალად გამოყენებულია ნატეხი ქვა.
ეზოში სამსართულიანი ოთხკუთხა კოშკი დგას, რომელსაც შესასვლელი მეორე სართულზე აქვს. კოშკის ზედა სართულების კედლებში სათოფურებია დატანებული.
აბანო გალავნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მონაკვეთშია. პატარა ტამბური კარით უკავშირდება სფერული კამარით გადახურულ მოსაცდელ-გასახდელს. მის კედლებში ნიშები და ბუხარია, ხოლო ცენტრში — აუზი. გასახდელი გადის ტალანში, რომლის ბოლოში პატარა დამხმარე სათავსებია. ტალანიდან საბანაო ოთახში შეიძლება შესვლა. საბანაო ოთახის იატაკი ცოტა აწეულია და მის ცენტრალურ ნაწილში ღრმა აუზია. აუზში წყალი ჩაედინებოდა კედელში მოწყობილი ნიშიდან. აბანოში წყაროს წყალი შეყვანილი იყო მილებით.
ციციშვილების ციხე-დარბაზს 2019 წლის 29 მაისს, საქართველოს მთავრობის დადგენილების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მცხეთა-მთიანეთის მხარეში კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კოზიატინი
კოზიატინი (Козятин) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 26121 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის ქალაქები
ეთნოფსიქოლოგია
ლიტერატურა
კატეგორია:ანთროპოლოგია კატეგორია:ფსიქოლოგია
აირინჯი
აირინჯი (Ayrınc) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 	546 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
ფაურა
ფაურა (Faura) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის კამპო-დე-მორვედრეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 1,6 კმ². მოსახლეობა — 3553 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
პაპუნა ლეჟავა
პაპუნა ლეჟავა (დ. 20 თებერვალი, 1987, თბილისი) — ქართველი ფინანსისტი, საქართველოს ეროვნული ბანკის ვიცე-პრეზიდენტი 2018 წლის 13 დეკემბრიდან 7 წლის ვადით.
განათლება
2008 წელს დაამთავრა ამერიკული უნივერსიტეტი ბულგარეთში (AUBG) ბიზნესის ადმინისტრირების ბაკალავრის ხარისხით (ბლაგოევგრადი, ბულგარეთი). 2010 წელს — IE ბიზნეს სკოლა ფინანსების მაგისტრის ხარისხით (მადრიდი, ესპანეთი). 2015 წელს გახდა ფინანსური ანალიტიკოსის ჩარტერის მფლობელი (CFA ინსტიტუტი, ვაშინგტონი, აშშ).
სამუშაო გამოცდილება
2005 წლის მაისიდან 2005 წლლის აგვისტომდე იყო სტაჟიორი სახელმწიფო მინისტრის აპარატში ევროპულ და ევრო-ატლანტიკურ სტრუქტურებში ინტეგრაციის საკითხებში. 05/2006 წლის მაისიდან 2006 წლის აგვისტომდე სტაჟიორი PA Consulting-ში. 2008–2009 წლებში საფინანსო ზედამხედველობის სააგენტოს მთავარი სპეციალისტი. 2010–2011 წლებში საქართველოს ეროვნული ბანკის მთავარი სპეციალისტი, 2011–2013 წლებში ფინანსური რისკების განყოფილების უფროსი. 2013–2015 წლებში მსოფლიო ბანკის ჯგუფის აღმასრულებელი დირექტორის მრჩეველი. 2015–2018 წლებში საერთაშორისო საფინანსო კორპორაციის ფინანსური ოფიცერი. 2018 წლის დეკემბრიდან 2025 წლის დეკემბრამდე არის საქართველოს ეროვნული ბანკის საბჭოს წევრი.
ფლობს ქართულ, ინგლისურ, რუსულ, ბულგარულ და ესპანურ ენებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ფინანსისტები
ლონდონის კონფერენცია (1832)
ლონდონის კონფერენცია — საერთაშორისო კონფერენცია, რომელიც საბერძნეთში სტაბილური მთავრობის შექმნის მიზნით გაიმართა. სამ სახელმწიფოს შორის (დიდი ბრიტანეთი, საფრანგეთი, რუსეთი) მოლაპარაკება დასრულდა საბერძნეთის სამეფოს შექმნით, რომელსაც სათავეში ბავარიის პრინცი ოტონ ვიტელსბახი ჩაუყენეს.
კონფერენციის მოწვევა განაპირობა ოსმალეთის იმპერიასთან რუსეთის, საფრანგეთისა და დიდი ბრიტანეთის დახმარებით საბერძნეთის გამარჯვებამ დამოუკიდებლობისათვის ომში (1821-1829 წწ.). კონფერენცია მოიწვიეს დიდი ბრიტანეთის საგარეო საქმეთა მინისტრის პალმერსტონის ინიციატივით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბერძნეთის ისტორია კატეგორია:XIX საუკუნის სამშვიდობო ხელშეკრულებები კატეგორია:საერთაშორისო კონფერენციები
დიკანკის რაიონი
დიკანკის რაიონი (Диканський район) — რაიონი უკრაინაში, პოლტავის ოლქში. მისი ფართობია 700 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 18 938 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 27.8 კაცს კმ²-ზე. დიკანკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი დიკანკა.
სქოლიო
კატეგორია:პოლტავის ოლქის რაიონები
ლადიჟინი
ლადიჟინი (Ладижин) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 22967 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის ქალაქები
კეშკარიგანი
კეშკარიგანი (Ceis Charraigín) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს ლიტრიმის საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. 2006 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა 270 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ლიტრიმის საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
დასოლი
დასოლი (ოფიციალურად დასოლის მუნიციპალიტეტი; პანგ: Baley na Dasol; ტაგ: Bayan ng Dasol) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 29 110 ადამიანს შეადგენს.
დასოლი ცნობილია კომერციული მარილის წარმოებით. დასოლის სანაპირო ხაზს მუნიციპალიტეტის სახელობის ყურე იკავებს. ზღვის წყალი დიდ გუბურებში ჩაედინება, რაც მარილის მოპოვებას უწყობს ხელს.
დასოლის მუნიციპალიტეტი მანილიდან 290 კმ-ის (კამილინგის გავლით), ხოლო დაგუპანიდან 88 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს. ალამინოსიდან და სანტა-კრუსიდან დასოლში მოხვედრა ავტობუსითა და ადგილობრივი ტრანსპორტითაა შესაძლებელი.
სქოლიო
კატეგორია:პანგასინანის მუნიციპალიტეტები
ძინძისწყალი
ძინძისწყალი (ძინძე, ძინძესწყალი ) ― მდინარე ადიგენის და ხულოს მუნიციპალიტეტებში, ქვაბლიანის მარჯვენა შენაკადი. სიგრძე 15,0 კმ.
ძინძისწყლის ხეობაში მდებარეობს მესამეული პერიოდის განამარხებული ფლორა (გოდერძის ფლორა).
სქოლიო
კატეგორია:აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის მდინარეები კატეგორია:სამცხე-ჯავახეთის მხარის მდინარეები კატეგორია:ქვაბლიანის შენაკადები
ბადამლი (შაჰბუზი)
ბადამლი (Badamlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  — 1 101 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
წუნტის რაიონი
წუნტის რაიონი (Цунтинский район) — რუსეთის ფედერაციის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული და მუნიციპალური წარმონაქმნი დაღესტნის რესპუბლიკაში. ადმინისტრაციული ცენტრი — წუნტა.
ადმინისტრაციული მოწყობა
წუნტის რაიონში დიდოელებით დასახლებული 48 აული ერთიანდება რვა სასოფლო საბჭოში:
აულთა საერთო სახელებია: ასახი, აქდე, ბერიხი, გუტადლი, ელბოყი, ვიწიათლი, ზეხიდა, თლერუთლი, იცირახი, იჰაა, მახალათლი, მიშოლი, რეტლო, უდოყი, ქედირო, ქიონი, ღაღათლი, შია, ჩალიახი, ცებარი, ციციმახი, ციხოყი, ცოქოყი, ჭაატლი, ხებათლი, ხეთოხი, ხუტლო, ხუტროხი, ხუფრი, ხუშეთი, ჰიბიათლი, ჰინოხი, ჰიჩაა, ჰუალახი.
ფუენტერობლესი
ფუენტერობლესი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის რეკენა-უტიელის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 50 კმ². მოსახლეობა — 694 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
პაკისტანური რუპია
პაკისტანის რუპია (   ნიშანი :₨; კოდი :PKR ) — პაკისტანის ოფიციალური ვალუტა 1948 წლიდან.
მონეტები და ბანკნოტები გაიცემა და კონტროლდება ცენტრალური ბანკის, კერძოდ პაკისტანის სახელმწიფო ბანკის მიერ. დანაწევრებამდე მონეტებს და ბანკნოტებს აკონტროლებდა ბრიტანეთის ინდოეთის ცენტრალური ბანკი, კერძოდ ინდოეთის სარეზერვო ბანკი.
მას შემდეგ, რაც შეერთებულმა შტატებმა დოლარი შეაჩერა 1971 წელს, ქაღალდის ვალუტის ნებისმიერ ძვირფას ლითონად გადაკეთება, პაკისტანის რუპია, ფაქტობრივად, უზარმაზარი ფულია. ბრეტონ ვუდსის სისტემის დანგრევამდე, ვალუტა ფიქსირებული გაცვლითი კურსით შეადგენდა აშშ – ს დოლარს საერთაშორისო ვაჭრობისთვის და მას უმაგრებდა აშშ – ს ოქრო. ვალუტა მოთხოვნილებით გადაიქცა ოქროსთვის.
პაკისტანურ ინგლისურ ენაში, რუპიის დიდი ღირებულებები სხვადასხვა სახელწოდებებით გამოიხატება მაგ: ლახი (100,000); კრორა (10 მილიონი); არაბული (1 მილიარდი); ხარაბი (1000 მილიარდი).
ისტორია
მარჯვნივ|მინი|240x240პქ| რუპიის მონეტა, ვერცხლისგან, რომელიც გამოიყენება ბაჰავალპურის შტატში 1947 წლამდე. მარჯვნივ|მინი|240x240პქ| რუპიის მონეტა, ოქროსგან დამზადებული, რომელიც 1947 წლამდე გამოიყენებოდა ბაჰავალპურის შტატში. სიტყვა რუპიია მომდინარეობს სანსკრიტული სიტყვიდან რუპია, რაც ნიშნავს ,,დადნობილ ვერცხლს, ვერცხლის მონეტას", ზედსართავი სახელი ნიშნავს ,,მოხერხებულს", უფრო სპეციფიკური მნიშვნელობით ,,ჭედური, შთამბეჭდავი". რუპაია გამოიყენებოდა შერ შაჰ სურის შემოღებული მონეტის აღნიშვნისთვის მისი მმართველობის პერიოდში ( ახ . წ . 1540 - 1545).
პაკისტანის რუპია მიმოქცევაში შევიდა პაკისტანში 1947 წელს ბრიტანული რაჯის დაშლის შემდეგ. თავდაპირველად, პაკისტანი იყენებდა ბრიტანეთის ინდოეთის მონეტებს და ბანკნოტებს, რომლებზეც უბრალოდ ,,პაკისტანი" იყო დაბეჭდილი. ახალი მონეტები და ბანკნოტები გამოიცა 1948 წელს. ინდური რუპიის მსგავსად, იგი თავდაპირველად დაყოფილი იყო 16 ანად, თითოეული 4 ფაისად ან 12 ფაიდ . 1961 წლის 1 იანვარს ვალუტა ათობიტ სისტემაზე გადავიდა, ხოლო რუპია დაყიყო 100 ფაისად, იმავე წელს მას სახელი გადაერქვა და პაისე (მრ. პაისა) დაერქვა. პაისას მონეტები 1994 წლიდან აღარ გამოიცემა.
მონეტები
მინი| ხუთი პაიზას მონეტა პირველად გამოიყენეს 1965 წელს. მინი| 1 პაიზას მონეტა პირველად გამოყენებულია 1972 წელს მინი| 1972 წელს მოჭრილი 5 პაიზას ღირებულების მონეტა. მინი| 1974 წელს გამოყენებული 1 პაიზას მონეტა მინი| 2 paisa მონეტა, რომელიც გამოყენებულია 1976 წელს მინი| 1994 წლამდე გაიცა 5 პაიზა მონეტა, პაკისტანის ერთ – ერთი ბოლო რვაკუთხა მონეტა. მინი|110x110პქ| 1 რუპიია მონეტა დამზადებულია ალუმინიუმისგან, რომელიც გამოყენებულია 1986 წელს მინი| 20 რუპიის სამახსოვრო მონეტა ლოურენსის კოლეჯის ღორა გალის 150-ე წელს. 1948 წელს, მიჭრა მონეტები რომლებიც იყო 1 პაისის, 1/2, 1 და 2 ანნას, 1/4, 1/2 და 1 რუპიის ღირებულების. 1961 წელს მოჭრა მონეტები, რომელთა ღირებულება იყო 1, 5 და 10 პაისა. 1963 წელს შემოიტანეს 10 და 25 პაისას ღირებულების მონეტები, შემდეგ წელს კი 2 პაისას ღირებულების. 1979 წელს ხელახლა შემოვიდა 1 რუპიის მონეტა, რასაც მოჰყვა 2 რუპიის მონეტის მოჭრა 1998 წელს და 5 რუპიის მონეტის 2002 წელს. 2 პაისას მონეტა ბოლოს მოჭრეს 1976 წელს, ხოლო 1 პაისას ღირებულების მონეტამ წარმოება შეწყვიტა 1979 წელს. 5, 10, 25 და 50 პაისას წარმოება კი - 1996 წელს შეწყდა. 2 რუპიის მონეტის ორი ვარიანტი არსებობს. 2007 წელს ერთი და ორი რუპიის ღირებულების მონეტების მასალა შეიცვალა და ალუმინი გახდა.
2013 წელს პაისას სახელწოდების მონეტები მიმოქცევიდან ამოიღეს და მინიმალური სავაჭრო მონეტა 1 რუპია გახდა.
2019 წელს პაკისტანის მთავრობამ შრი გრუ ნანაქ დევ ჯი-ს 550-ე დაბადების დღეს და პაკისტანის ქართარპურის ახალი გურდვარას გახსნის პატივსაცემად შემოიღო 50 რუპიის ღირებულების მონეტა.
ბანკნოტები
1948 წლის 1 აპრილს ინდოეთის სარეზერვო ბანკმა და ინდოეთის მთავრობამ გამოაქვეყნეს დროებითი შენიშვნები პაკისტანის მთავრობის სახელით, მხოლოდ პაკისტანის შიგნით გამოსაყენებლად, ინდოეთში მისი მსყიდველუნარიანობის არსებობის გარეშე. ის დაბეჭდეს India Security Press- ის მიერ ნასიკში, რომელიც შედგებოდა ინდური ბანკნოტების ფირფიტებისაგან, რომელზეც ამოტვიფრულია (არა გადაბეჭდილი) ინგლისურ ენაზე პაკისტანის მთავრობა ინგლისურად და პაკისტანის რესპუბლიკა - ურდუზე. წყლის ნიშანი მხოლოდ წინა მხარეს აქვს; ამ ბანკნოტებზე ხელს აწერდა ინდოეთის ბანკისა და ფინანსური ინსტიტუტების მაღალჩინოსნები.
რეგულარული მთავრობის საკითხები 1948 წელს დაიწყო 1, 5, 10 და 100 რუპიის ნომინალებით. მთავრობა აგრძელებდა 1 რუპიის გამოშვებას 1980-იან წლებამდე, მაგრამ კიდევ ერთი ბანკნოტის გაცემის პასუხისმგებლობა აიღო პაკისტანის სახელმწიფო ბანკმა 1953 წელს, როდესაც გამოსცა 2, 5, 10 და 100 რუპიის ბანკნოტები. 50 რუპია დაემატა 1957 წელს, ხოლო 2 რუპია შეიქმნა 1985 წელს. 1986 წელს შემოიღეს 500 რუპია, შემდეგ წელს კი - 1000. 1998 და 2002 წლებში 2 და 5 რუპია შეიცვალა მონეტებით. 2005 წელს დაემატა 20 რუპია, 2006 წელს კი 5000 რუპია. 1971 წლამდე პაკისტანის ბანკნოტები ორენოვანი იყო, რომელზეც დატანილი იყო ურდუ ტექსტის ბენგალური თარგმანი (სადაც ვალუტას რუპის ნაცვლად უწოდებდნენ ტაკას ), რადგან ბენგალური ენა იყო აღმოსავლეთ პაკისტანის (ამჟამად ბანგლადეში ) სახელმწიფო ენა.
ბანკნოტები განსხვავდება ზომისა და ფერის მიხედვით, უფრო დიდი ნომინალები უფრო გრძელია ვიდრე პატარა. ყველა შეიცავს მრავალ ფერს. ამასთან, თითოეულ კუპიურას აქვს ერთი ფერი, რომელიც ჭარბობს. ყველა ბანკნოტს აქვს წყლის ნიშანი უსაფრთხოების მიზნით. უფრო დიდი ნომინალის ნოტებზე, წყლის ნიშანი არის ჯინას სურათი, ხოლო პატარა ნოტებზე - ნახევარმთვარე და ვარსკვლავი. თითოეულ ბანკნოტში ასევე არის სხვადასხვა სახის უსაფრთხოების ძაფები. სახელმწიფო ბანკმა დაიწყო ბანკნოტების ახალი სერიის წარმოება, რომელიც ეტაპობრივად ჩაანაცვლებს ძველი დიზაინის ახალი, უფრო უსაფრთხო კუპიურებით.
სქოლიო
კატეგორია:ბრუნვაში არსებული ვალუტები კატეგორია:პაკისტანი
ეზიდები სომხეთში
ეზიდები სომხეთში (Եզդիներ, Езиды) — სომხეთის რსპუბლიკაში დასახლებული ეზიდები, რომლებიც ეთნიკურ უმცირესობას წარმოადგენენ რეგიონში და აღიარებულიც არის როგორც სომხეთის ეთნიკური ჯგუფი. ისინი კარგად არიან ინტეგრირებული სომხურ საზოგადოებასთან, რელიგიის თავისუფლებით და კულტურული ტრადიციების ჩაურევლობის მხრივ.
XX საუკუნის დასაწყისი
მრავალი ეზიდი ჩავიდა რუსეთის იმპერიაში (ახლანდელი სომხეთისა და საქართველოს ტერიტორია) მე -19 და მე -20 საუკუნის დასაწყისში, ისინი იძულებულნი იყვენენ მოქცეულიყვნენ ასე, რათა რელიგიური დევნისგან თავი დაეღწიათ, ვინაიდან მათ ზეწოლას ახდენდნენ ოსმალელი თურქები და სუნიტი ქურთები, რომლებიც ცდილობდნენ მათ ისლამზე მოქცევას. სომხების გენოციდის დროს ეზიდებიც დაზარალდნენ სომხებთან ერთად, რამაც ბევრი მათგანის გაქცევა გამოიწვია სომხეთის რუსულ ნაწილში. პირველი იზიდიული სკოლა სომხეთში გაიხსნა 1920 წელს.
მთიანი ყარაბაღის ომი
1988 წელს სომხეთში აღმოცენებულმა ეზიდურმა მოძრაობამ მიმართა 1989 წლის 30 სექტემბერს მოწვეულ მთელი მე -3 სომხური ასამბლეოს წევრებს (ორი წინა ასამბლეა ჩატარდა სომხეთის სსრ -ში 1921 და 1923 წლებში), რის შედეგადაც, 1989 წელს სსრკ- მთლიანი მოსახლეობის აღწერის დროს ეზიდები გამოყვეს ცალკე და წარმოადგენდნენ ცალკეულ უმცირესობას. ამავე აღწერის თანახმად, სომხეთში ეზიდების საერთო რაოდენობა 52 700 ადამიანს შეადგენდა. ასევე უნდა აღინიშნოს, რომ ყარაბაღის ომში მონაწილეობდა 500-ზე მეტი მოხალისე ეთნიკური ეზიდი, მათ გააჩნდათ თავიანთი რაზმი, რომელსაც ხელმძღვანელობდა აზიზ თამოიანი.
დემოგრაფია
2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მონაცემებით, სომხეთში 35 272 ეზიდი ცხოვრობდა. ათი წლით ადრე, 2001 წლის აღწერის მონაცემებით, სომხეთში რეგისტრირებული იყო 40 620 ეზიდი მოსახლე. მათი უმეტესობა ოსმალეთის მმართველობის დროს დევნის შედეგად გადასახლებული სომეხთა ლტოლვილების შთამომავლები არიან, მათ შორის სომხების გენოციდის დროს, როდესაც მრავალმა სომეხმა ეზიდების სოფლებში ჰპოვა თავშესაფარი.
პოლიტიკური უფლებები
სომხეთის საარჩევნო კოდექსის თანახმად ეზიდების ეთნიკურ უმცირესობას მინიჭებული აქვს სომხეთის ეროვნული კრების ერთი ადგილი.
მემორიალები და რელიგიური ადგილები
2016 წელს დაღუპულ ეზიდთა მემორიალი აშენდა ერევანში, პარკში, ისაჰაკიანისა და ნალბადიანის ქუჩების კვეთაზე.
2016 წლის მდგომარეობით, მსოფლიოში ყველაზე დიდი ეზიდური ტაძარი მშენებლობის პროცესშია აკნალიჩის პატარა სოფელ აკნალიჭში.
სქოლიო
კატეგორია:ეზიდები კატეგორია:სომხეთის დემოგრაფია
მოჰილივ-პოდილსკი
მოჰილივ-პოდილსკი (Могилів-Подільський) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ვინიციის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 32099 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვინიციის ოლქის ქალაქები
ელინორ ვაილი
ელინორ მორტონ ვაილი (დ. 7 სექტემბერი, 1885 — გ. 16 დეკემბერი, 1928) — ამერიკელი პოეტი და ნოველისტი, ჯულია ელსვორთის ჯილდოს მფლობელი. პოპულარული იყო 1920-იან და 1930-იან წლებში. იგი ცნობილი იყო როგორც მელოდიური, მგრძნობიარე პოეზიით, ისე ეთიკური სილამაზით.
ოჯახი და ბავშვობა
ელინორ ვაილი ჰოიტი დაიბადა 1885 წლის 7 სექტემბერს სომერვილში, ნიუ-ჯერსიში, საზოგადოებაში ცნობილ ოჯახში. მისი ბაბუა, ჰენრი ჰოიტი, პენსილვანიის შტატის გუბერნატორი იყო. მისი დეიდა იყო ელენე ჰოიტი, პოეტი. მისი მშობლები იყვნენ ჰენრი მარტინ ჰოიტი უმცროსი, რომელიც იყო შეერთებული შტატების გენერალური ადვოკატი 1903-დან 1909 წლამდე; და ენ მორტონ მაკმაიკლი (დაიბადა 1861 წლის 31 ივლისს). ელინორს ოთხი და-ძმა ჰყავდა: ჰენრი, კონსტანცია, მორტონი და ნენსი (რომანტიკოსი, რომელმაც 1935 წელს დაწერა „ელინორ ვაილი: უცნობი ქალის პორტრეტი“) ელინორ ვაილი ბავშვობიდანვე გატაცებული იყო წიგნების კითხვით.
ქორწინებები და სკანდალი
მინი|300x300პქ| მას შემდეგ, რაც ელინორი ჰორეს ვაილისთან ერთად გამოჩნდა, ამ შენობაში ფილიპ სიმონს ჰიჩბორნმა თავი მოიკლა. ელინორ ვაილი ცნობილია თავისი რომანებისა და ქორწინებების რაოდენობით და მათთან დაკავშირებული სკანდალებით. ადრინდელი რომანიდან მალევე, 20 წლის ასაკში, გაიცნო თავისი პირველი ქმარი, ჰარვარდის კურსდამთავრებული ფილიპ სიმონს ჰიჩბორნი (1882–1912), ადმირალის ვაჟი. იგი მასთან ერთად გაიქცა და დაქორწინდნენ 1906 წლის 13 დეკემბერს. წყვილს ვაჟი შეეძინა, ფილიპ სიმონსი ჰიჩბორნი უმცროსი, დაიბადა 1907 წლის 22 სექტემბერი ვაშინგტონში. ელინორის თმით, მისი ქმარი ემოციურად არასტაბილური იყო, ამიტომ მათი ქორწინება ბედნიერი არ გამოდგა.
1910 წლის ნოემბერში, მამის გარდაცვალების შემდეგ, ელინორი და ჰიჩბორნი განქორწინდნენ. მან მიატოვა ქმარი და ვაჟი და ჰორაციო ვაილისთან დაიწყო ურთიერთობა.