cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რუსუდანის მონეტები
300პქ|მინი|რუსუდანის მონეტები რუსუდანის მონეტები, საქართველოს მეფის რუსუდანის სახელით მოჭრილი  სპილენძისა და ვერცხლის მონეტები. სპილენძის მონეტების წონა სხვადასხვაა. შუბლზე ასომთავრულით გამოსახულია რუსუდანის დაქარაგმებული სახელი. მის გარშემო ორნამენტული სახის წნულია, რომლის ხვეულებში მხედრულით და მთავრულით წერია რუსუდანის სახელი. იქვე დაქარაგმებული მხედრულით აღნიშნულია — ქორონიკონსა 447 (1227). ზურგზე ოთხსტრიქონიანი არაბული ლეგენდა: „დედოფალი მეფეთა და დედოფალთა, დიდება ქვეყნისა, სამეფოსა და სარწმუნოებისა რუსუდან, ასული თამარისა, მესიის თაყვანისმცემელი. განადიდებს ღმერთი ძლევას მისას“ რუსუდანის ვერცხლის მონეტები 3 ტიპისაა და ორ ნომინალად (დრამად და ნახევარდრამად) იყოფა: I ტიპის დრაპის შუბლზე მოთავსებულია მაცხოვრის წელზევითი გამოსახულება. გვერდებზე ბერძნულად აწერია „იესო ქრისტე“, გარშემო ასომთავრულით — „სახელითა ღვთისათა იჭედა ქორონიკონსა 450“ (1230). ზურგზე — ორნამენტული ჩარჩო გადაბრუნებულ შუბისპირს მოგვაგონებს. მის შიგნით წერია რუსუდანი, გარშემო არაბულად — „დედოფალი დედოფალთა, დიდება ქვეყნისა და სარწმუნოებისა, რუსუდან, ასული თამარისა, მესიის თაყვანისმცემელი“. — II ტიპის ვერცხლის მონეტის წონაა 2,50 გ. შუბლზე გამოსახულია მაცხოვარი. რუსუდანის შარავანდედის გარშემო ლეგენდაა: „სახელითა“ ღვთისათა იჭედა ვერცხლი ქორონიკონსა 450“ (1230), ზურგზე — შუბისპირის მსგავსი ორნამენტული ჩარჩო, გარშემო — I ტიპის მონეტისნაირნი ზედწერილი და ასომთავრულით — რუსუდანის სახელი.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს მონეტები
თოთანი
თოთანი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 7 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მაჰინდა რაჯაპაქსა
მაჰინდა რაჯაპაქსა (Percy Mahendra 'Mahinda' Rajapaksa, დ. 18 ნოემბერი 1945, ვირაკეტია, შრი-ლანკა) — შრი-ლანკის პრეზიდენტი 2005-2015 წლებში, პრემიერ-მინისტრი 2004-2005 და 2019-2022 წლებში. თავისუფლების პარტიის ერთ-ერთი ლიდერი (პარტია შედის სახალხო ალიანსში).
ბიოგრაფია
დაიბადა შრი-ლანკის სამხრეთ პროვინციაში. იურისტის ოჯახში, მამამისი იყო პარლამენტის წევრი 1947-1960 წლებში. იურისტის განათლება მიიღო გერმანიის ქალაქ ჰალეს კოლეჯში და შემდეგ კოლომბოს უნივერსიტეტში. 1970 წელს გახდა შრი-ლანკის ისტორიაში ყველაზე ახალგაზრდა დეპუტატი. არის მემარცხენე-ცენტრისტი. 1994-2001 წლებში მუშაობდა მთავრობაში. ჯერ ეკავა შრომის მინისტრის თანამდებობა, შემდეგ კი მეთევზეობისა. 2001-2004 წლებში იყო საპარლამენტო ოპოზიციის ლიდერი.
2004 წლის ვადამდელ საპარლამენტო არჩევნებში სახალხო ალიანსის გამარჯვების შემდეგ დაიკავა პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა. პრეზიდენტად აირჩიეს 2005 წელს, მას შემდეგ, რაც შრი-ლანკის უზენაესმა სასამართლომ მოქმედი პრეზიდენტის ჩანდრიკა კუმარატუნგას საპრეზიდენტო ვადა დასრულებულად გამოაცხადა 2005 წელს. 2015 წელს არჩევნებში დამარცხდა მაითრიპალა სირისენასთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:შრი-ლანკის პრეზიდენტები კატეგორია:შრი-ლანკელი პოლიტიკოსები კატეგორია:შრი-ლანკის პრემიერ-მინისტრები
საცავი (2021 წლის ფილმი)
საცავი (The Vault; თავდაპირველად — Way Down) — 2021 წლის ესპანური მოქმედებითი-სათავგადასავლო ფილმი. მთავარ როლებში მონაწილეობენ: ფრედი ჰაიმორი, ასტრიდ ბერჟე-ფრისბი, სემ რაილი, ლიამ კანინჰემი, ლუის ტოსარი, აქსელ შტაინი, ხოსე კორონადო და ფამკე იანსენი.
სიუჟეტი
გაერთიანებულ სამეფოში მცხოვრები გენიოსი ინჟინერი სახელად ტომი, რომელმაც სასწავლებელი ახლახან დაამთავრა, დაინტერესდება ესპანეთის ბანკით, რომლის საცავიც 100 წელზე დიდი ხნის წინ ააშენეს. საცავს არ გააჩნია სტრუქტურული გეგმა და მისი უსაფრთხოების სისტემა მოიცავს მიწისქვეშა მდინარეს, რომელიც მას გატეხვის შემთხვევაში წყლით ავსებს. როცა ტომი გაიგებს, რომ ლეგენდარულ დაკარგულ საგანძურს ბანკის საცავში 10 დღის განმავლობაში შეინახავენ, ის ბანკში შესაჭრელად ხელოვნების ნიმუშებით მოვაჭრე ვოლტერ „კანინჰემთან“ ერთად კარგად გათვლილ გეგმას შეიმუშავებს. ბანკში შესაჭრელად მათ მხოლოდ 90 წუთი აქვთ, როცა ბანკის პერსონალი 2010 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ყურებით იქნება გართული, რასაც ესპანეთის ბანკის წინ მდებარე უზარმაზარ ეკრანზე აჩვენებენ.
წარმოება
ფილმის გადაღებები მიმდინარეობდა მადრიდსა და მის მიმდებარე ტერიტორიებში, ესპანეთის ზღვისპირა რეგიონებსა და ინგლისში. სორაია შემალმა განაცხადა: „დისტრიბუტორებს მოსწონთ ის ფაქტი, რომ ფილმი ძარცვის შესახებ დაფუძნებულია არა ძალადობასა და ბრძოლაზე, არამედ გუნდურ მუშაობაზე, რომელიც შთაგონებულია ქარიზმატული და ვნებიანი განძზე მონადირე პერსონაჟით, რომლის როლს ლიამ კანინჰემი ასრულებს და საოცრად ნიჭიერი, ახალგაზრდა, თავგადასავლების მაძიებელი ფრედი ჰაიმორის პერსონაჟით.“ ჰაიმორმა ინტერვიუს დროს თქვა, რომ „მოხარული ვარ ესპანეთში დაბრუნებით და ჟაუმესთან ერთად ამ მშვენიერ პროექტზე მუშაობით.“
გამოსვლა
„საცავი“ 2021 წლის 15 იანვარს ბრაზილიისა და ტაივანის თეატრებში გამოვიდა.
სქოლიო
კატეგორია:2021 წლის ფილმები კატეგორია:ფილმები ესპანეთის შესახებ კატეგორია:ფილმები ძარცვის შესახებ კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ესპანურენოვანი ფილმები კატეგორია:მადრიდში გადაღებული ფილმები
რეი არმანტრაუტი
რეი არმანტრაუტი (დ. 13 აპრილი, 1947) — ამერიკელი პოეტი, რომელიც ზოგადად ასოცირდება ენის პოეტებთან. გამოქვეყნებული აქვს ათი წიგნი და ასევე წარმოდგენილია უამრავ მთავარ ანთოლოგიაში. არმანტრაუტი ამჟამად ასწავლის კალიფორნიის უნივერსიტეტში, სან დიეგოში, სადაც არის პოეზიისა და პოეტიკის პროფესორი. 2010 წლის 11 მარტს არმანტრაუტს მიენიჭა 2009 წლის ეროვნული წიგნის კრიტიკოსების წრის ჯილდო მისი წიგნისთვის Versed. წიგნი გამოქვეყნდა Wesleyan University Press-ის მიერ, რომელიც ასევე იყო ნომინირებული ეროვნული წიგნის პრემიაზე. მოგვიანებით წიგნმა 2010 წლის პულიცერის პრემია მიიღო პოეზიაში. იგი არის მრავალი სხვა ჯილდოს მფლობელი თავისი პოეზიისთვის, მათ შორისაა ჯილდო პოეზიაში თანამედროვე ხელოვნების ფონდისგან 2007 წელს და გუგენჰაიმის სტიპენდია 2008 წელს.
ადრეული წლები
არმანტრაუტი დაიბადა ვალეხოში, კალიფორნიაში. იყო ოჯახში ერთადერთი შვილი და გაიზარდა სამხედრო თემში საზღვაო ბაზებზე, ძირითადად სან დიეგოში. თავის ავტობიოგრაფიაში True (1998), იგი აღწერს საკუთარ თავს, როგორც მუშათა კლასის მგრძნობიარე ბავშვს, მეთოდისტი ფუნდამენტალისტი მშობლებით. 1965 წელს, სანამ მშობლებთან ერთად „მოკავშირე ბაღების“ რაიონში, სან დიეგოში ცხოვრობდა, არმანტრაუტი სწავლობდა სან დიეგოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში და სურდა ანთროპოლოგია ესწავლა მთავარ სპეციალობად. სწავლის პერიოდში გადავიდა ინგლისურ და ამერიკულ ლიტერატურაზე, მოგვიანებით სწავლობდა კალიფორნიის უნივერსიტეტში, ბერკლიში. ბერკლიში ის სწავლობდა პოეტ დენის ლევერტოვთან და დაუმეგობრდა რონ სილიმანს, რომელიც ჩაერთო 1980-იანი წლების ბოლოს სან-ფრანცისკოს ენის პოეტებთან. არმანტრაუტმა დაამთავრა ბერკლი 1970 წელს და დაქორწინდა ჩაკ კორკეგიანზე 1971 წელს, რომელსაც იგი ხვდებოდა უნივერსიტეტის პირველი კურსიდან.
ლიტერატურული კარიერა
არმანტრაუტმა გამოაქვეყნა პოეზია „მუხლუხი“ (ლანგ-ენ Caterpillar) და ამ მომენტიდან დაიწყო საკუთარი თავის პოეტად განხილვა. მან მიიღო მაგისტრის ხარისხი შემოქმედებით წერაში სან-ფრანცისკოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში და დაწერა კიდურები (1978), მისი პირველი პოეზიის წიგნი.
იგი იყო დასავლეთ სანაპიროს ენის ჯგუფის წევრი. მიუხედავად იმისა, რომ ენობრივი პოეზია შეიძლება ჩაითვალოს არარეფერენციალურობის პოეტიკის მომხრედ, არმანტრაუტის მოღვაწეობა ეწინააღმდეგება ასეთ განმარტებებს. თუმცა, ჯგუფის უმეტესობისგან განსხვავებით, მისი მოღვაწეობა მტკიცედ არის დაფუძნებული ადგილობრივი და საშინაო სამყაროს გამოცდილებაზე და იგი ფართოდ არის მიჩნეული, როგორც ჯგუფში ლირიკულად ყველაზე ძლიერი პოეტი.
კრიტიკოსმა სტეფანი ბერტმა Boston Review-ში კომენტარი გააკეთა: „უილიამ კარლოს უილიამსმა და ემილი დიკინსონმა ერთად ასწავლეს არმანტრაუტს, როგორ დაეშალა და ხელახლა აეწყო სტროფის ლირიკული ფორმები - როგორ ამოეტრიალებინა იგი, როგორ განესახიერებინა დიდი კითხვები და შიშები ცალკეული სიტყვების კავშირებში, როგორ შეექმნა პროდუქტიული „შეტაკებები“ ფრაზების მცირე ჯგუფებიდან. ამ ტექნიკიდან გამომდინარე, არმანტრაუტი გახდა თავისი თაობის ერთ-ერთი ყველაზე ცნობადი და ერთ-ერთი საუკეთესო პოეტი.“ როგორც ბერტმა აღნიშნა, და როგორც თავად არმანტრაუტმა აღიარა, მის ნაწერზე მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა უილიამ კარლოს უილიამსის კითხვამ, რომელსაც იგი მიაწერს მისი „ტაეპის განცდის“ განვითარებას. რეის მიხედვით, უილიამსმა მიახვედრა, რომ „ხაზის რღვევამ შეიძლება წარმოქმნას შეჩერებები და მოახდინოს დესტაბილიზაცია მნიშვნელობის დაგვიანებით.“ არმანტრაუტის პოეზიაში მნიშვნელობის ძირითადი ერთეული არის სტროფი ან სექცია და იგი წერს როგორც პროზაულ პოეზიას, ასევე უფრო ტრადიციულ სტროფებზე დაფუძნებულ ლექსებს. ჟურნალ BOMB-სთვის პოეტთან, რომანისტთან და კრიტიკოსთან, ბენ ლერნერთან საუბრისას, არმანტრაუტმა თქვა, რომ უფრო სავარაუდოა, რომ დაწერს პროზაულ ლექსს „როცა [მას] ესმის [მის] თავში ჩვეულებრივი მთხრობელის ხმა“.
არმანტრაუტის ლექსები გამოჩნდა ბევრ ანთოლოგიაში, მათ შორის ამერიკის ხეში (პოეზიის ეროვნული ფონდი), ენის პოეზიები (ახალი მიმართულებები), პოსტმოდერნული ამერიკული პოეზია: ნორტონის ანთოლოგია, საუკუნის მეორე მხრიდან (მზე და მთვარე), ყველგან (რეალობის ქუჩა), ამერიკელი პოეტები 21-ე საუკუნეში: სადაც ენა ხვდება ლირიკულ ტრადიციას, (ვესლეიანი, 2002), ამერიკული პოეზიის ოქსფორდის წიგნი (ოქსფორდი, UP, 2006) და წლის საუკეთესო ამერიკული პოეზია, 1988, 2001, 2002, 2004 და 2007 წლებში.
არმანტრაუტმა ორჯერ მიიღო პოეზიის ფონდის გრანტი და იყო კალიფორნიის ხელოვნების საბჭოს სტიპენდიანტი 1989 წელს. 2007 წელს მას მიენიჭა თანამედროვე ხელოვნების ფონდის ხელოვანთა ჯილდოს გრანტი. ის ამჟამად არის ერთ-ერთი იმ ათ პოეტს შორის, რომელიც მუშაობს პროექტზე სახელწოდებით The Grand Piano: An Experiment In Collective Autobiography. ტომზე წერა დაიწყო 1998 წელს და პირველი ტომი (შემოთავაზებული ათიდან) გამოიცა 2006 წლის ნოემბერში, შემდეგ კი სამთვიანი ინტერვალით.
Wobble, რომელიც გამოქვეყნდა 2018 წლის ნოემბერში, იყო 2018 წლის ეროვნული წიგნის ჯილდოს ფინალისტი პოეზიაში.
სქოლიო
კატეგორია:სან-ფრანცისკოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ამერიკელი ქალი პოეტები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი პოეტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1947
სოფლის მეურნეობა შრი-ლანკაში
ისტორია
შრი-ლანკა (წარსულში ცეილონი) უძველესი დროიდან სასოფლო-სამეურნეო ქვეყანა იყო. შრი-ლანკელთა მთავარ საქმიანობას სოფლის მეურნეობა წარმოადგენდა და ანტიკურ შრი-ლანკაში მიწების დიდი ნაწილიც ამ სექტორისთვის გამოიყენებოდა. მოსახლეობას ძირითადად თავისთვის სამყოფი საკვები მოჰყავდა და ნებისმიერი სახის სოფლის მეურნეობის პროდუქტით საგარეო ვაჭრობა რთული იყო. უძველესი სასოფლო-სამეურნეო დასახლებები მდინარეთა ხეობებში გაჩნდა ჩრდილოეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ დაბლობებზე. მთავარი კულტურა ბრინჯი იყო, რომელიც ტერასებზე მოჰყავდათ. ანტიკური შრი-ლანკის ცივილიზაციის ერთ-ერთი მახასიათებელი ირიგაციის განვითარებული ტექნოლოგია იყო. ტერასებზე ბრინჯის კულტივაციისთვის საჭირო წყალს სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ათასობით პატარა საირიგაციო ავზიდან აწვდიდნენ. ბრინჯი მხოლოდ წვიმების სეზონზე მოჰყავდათ, ხოლო მშრალი სეზონის დროს მიწები დაუმუშავებელი რჩებოდა. XIX საუკუნემდე მოსახლეობისთვის საკმარისი სოფლის მეურნეობა ქვეყნის ეკონომიკის წამყვანი დარგი იყო.
უცხოელთა დამკვიდრების შემდეგ შრი-ლანკაში ახალი კულტურების მოყვანა დაიწყეს. 1722 წელს ნიდერლანდელებმა (ნიდერლანდების ცეილონის დროს) ყავა დაამკვიდრეს, ხოლო ბრიტანელებმა (ბრიტანული ცეილონის დროს), რომლებიც შრი-ლანკაში 1796 წელს ჩამოვიდნენ, ამ კულტურის წახალისება დაიწყეს. ინგლისში ყავის მოხმარების სწრაფ ზრდასთან ერთად ყავაზე მოთხოვნა საგრძნობლად გაიზარდა და შრი-ლანკაში ყავის კულტივაციაც გაფართოვდა. XIX საუკუნის მეორე ნახევარში ყავის პლანტაციების კრახის შემდეგ ახალი ჯიშების კულტივაცია დაიწყეს. ცენტრალურ მაღალმთიანეთში ყავისთვის გამოყოფილი მიწები ჩაით ჩაანაცვლეს და 1860-იანი წლებიდან ჩაის კულტივაცია წაახალისეს. ქვეყნის მთიან ნაწილში ყავა ჩაიმ ჩაანაცვლა, ხოლო დაბლობ ნაწილში რეზინის წარმოება დაიწყეს. რეზინი 1876 წელს შეიტანეს შრი-ლანკაში, თუმცა მისი კულტივაცია 1890-იან წლებში დაიწყეს და შემდგომ გააფართოვეს. თავდაპირველად სახლებში ქოქოსის მოჰყავდათ, თუმცა შემდეგ ადგილობრივი პლანტატორებიც უფრო მეტად დაინტერესდნენ ამ კულტურით და 1900 წლისთვის ქოქოსი კულტივირებული მიწების 40%-ს მოიცავდა. ქოქოსის დიდი ნაწილი ქვეყნის სამხრეთ და ჩრდილო-დასავლეთ პროვინციებში იყო დათესილი. XIX საუკუნის ბოლოს პლანტაციებისთვის მიწების გამოყოფასთან ერთად ეს სექტორი ეკონომიკის წამყვანი სექტორი გახდა. 1948 წელს შრი-ლანკის დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ აქცენტი სხვა საკვები პროდუქტების მოყვანაზე გაკეთდა. ცეილონის პირველმა პრემიერ-მინისტრმა და მომდევნო ლიდერებმა ბრინჯისა და სხვა მარცვლეულების მოყვანა წაახალისეს.
ჩაის პლანტაციები
1860-იანი წლების ბოლოს ყავის პლანტაციების კრახის შემდეგ შრი-ლანკაში ჩაი ექსპერიმენტული მოსავლის სახით დარგეს. ასამის შტატში მკვლევართა რამდენიმე ჯგუფი გაიგზავნა, რათა ახალი მოსავლის მოსაყვანად საჭირო წინაპირობები შეესწავლლათ. 1852 წელს შრი-ლანკაში ბრიტანელი პლანტატორი, ჯეიმზ ტეილორი ჩავიდა, რომელმაც ჩაის მრეწველობა ჯერ კიდევ 1867 წელს დაიწყო. დღეისთვის ჩაი შრი-ლანკის ერთ-ერთი უმთავრესი საექსპორტო პროდუქტია, რომელზეც ქვეყნის მთლიანი შიდა პროდუქტის 2% მოდის, რაც შრი-ლანკის ეკონომიკას ყოველწლიურად დაახლოებით 700 მილიონი ამერიკული დოლარის ღირებულების შემოსავალს აძლევს. ჩაის მრეწველობაში პირდაპირ თუ ირიბად 1 მილიონზე მეტი ადამიანია დასაქმებული. 1995 წლისთვის ჩაის პლანტაციებში პირდაპირ 215 338 ადამიანი იყო დასაქმებული. შრი-ლანკა მსოფლიოში ჩაის მეოთხე უმსხვილესი მწარმოებელია. 1995 წელს იგი მსოფლიოში ჩაის უმსხვილესი ექსპორტიორი იყო (თუმცა არა ― მწარმოებელი) და მსოფლიო ჯამური ექსპორტის 23% სოწრედ მასზე მოდიოდა, თუმცა შემდეგ ცეილონს კენიამ გადაუსწრო.
ნაყოფიერება, გრილი ტემპერატურა და წვიმები ქვეყნის ცენტრალურ მაღალმთიანეთში მაღალი ხარისხის ჩაის წარმოებისთვის მოსახერხებელ კლიმატს წარმოადგენს.
სანელებლები
2015 წელს შრი-ლანკიდან სანელებლების ექსპორტის ღირებულება 377 მლნ ამერიკულ დკოლარს გაუტოლდა. შედარებისთვის, 2014 წელს აღნიშნული მაჩვენებელი 264 მლნ ამერიკულ დოლარს უდრიდა.
შრი-ლანკის მთავარი საექსპორტო სანელებელი დარიჩინია. ამ სანელელებელს ორ კატეგორიად ყოფენ: ცეილონის დარიჩინად (Cinnamomum Zeylanicum) და Cassia Cinnamon-ად. ცეილონის დარიჩინი უფრო ძვირია და დასავლეთში ძვირადღირებულ პროდუქტებს შორისაა. 2014 წელს შრი-ლანკიდან დარიჩინის ექსპორტი 128 მლნ ამერიკულ დოლარს გაუტოლდა, რაც ამ წელს დარიჩინის გლობალური ექსპორტის 28%-ს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:სოფლის მეურნეობა შრი-ლანკაში
ყუმური (მდინარე)
ყუმური — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, ვანის მუნიციპალიტეტში, სათავე აქვს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთი განშტოების — ხუცის ნაქონების კალთაზე. მდინარე რიონის მარცხენა შენაკადი. სიგრძე 28 კილომეტრი, აუზის ფართობი - 83,7 კმ², სათავიდან სოფელ შუამთამდე მთის ტიპისაა, შუამთის ქვემოთ - ვაკის. საზრდოობს თოვლის წვიმისა და მიწისქვეშა წყლებით. საშუალო წლიური ხარჯი 2,5 მ³/წმ.
ფიზიკურ-გეოგრაფიული დახასიათება
მდინარე ყუმური სათავეს იღებს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ განშტოების ხუცის ნაქონების ქედის ჩრდილოეთ ფერდობზე 1680 მეტრის სიმაღლეზე და ერთვის მდინარე რიონს მარცხენა მხრიდან სოფელ ჭყვიშთან. მდინარის სიგრძე 28 კმ, საერთო ვარდნა 1633 მ, საშუალო ქანობი 58,3 %.
მდინარის წყალშემკრები აუზის ფართობი 83,7 კვ. კმ, საშუალო სიმაღლე კი 452 მეტრია. აუზის ჰიდროგრაფიული ქსელი წარმოდგენილია მცირე შენაკადებით, რომელთა ჯამური სიგრძე 121 კმ-ია. აუზის ზედა ზონა მდებარეობს მესხეთის ქედის ჩრდილოეთ წინამთებში, ქვედა კი კოლხეთის დაბლობზე. აუზის რელიეფი ძლიერ დანაწევრებულია შენაკადების ღრმად ჩაჭრილი ხეობებით. აუზის ზედა ზონის გეოლოგიურ აგებულებაში მონაწილეობას იღებენ კვარცული ქვიშაქვები, თიხაფიქლები და ვულკანური ქანები, ქვედა ზონაში კი გავრცელებულია ალუვიური განფენები. ძირითადი ქანები გადაფარულია თიხნარი ნიადაგებით.
აუზის ზედა ზონაში გავრცელებულია შერეული ტყე, ქვედა ზონაში კი ფოთლოვანი ტყე და ბუჩქნარი. ქვედა ზონის დიდი ნაწილი ათვისებულია სახნავებით. მდინარის ხეობა სათავიდან სოფელ ტობანიერამდე V-ს ფორმისაა, ქვემოთ, სოფელ შუამთამდე ტრაპეციული, კოლხეთის დაბლობზე კი მისი ხეობა არამკაფიოდ არის გამოხატული. ხეობის ფერდობები სათავეებში ციცაბოა, ქვემოთ კი დამრეცი. ტრაპეციული ფორმის ხეობის ფარგლებში ფერდობები ათვისებულია სახნავებით და ბაღებით, ზემოთ კი დაფარულია ხშირი ტყით.
მდინარის ორმხრივი ტერასები ძირითადად გვხვდება სოფელ ტობანიერსა და შუამთას შორის. ტერასების სიგანე 0,2-1,2 კმ, სიმაღლე კი 3-6 მეტრია. ტერასების ზედაპირი სწორია და ათვისებულია სასოფლო-სამეურნეო კულტურებით. მდინარეს ჭალა გააჩნია მხოლოდ სოფელ მიქელეფონის ქვემოთ. ჭალის სიგანე 20-70 მეტრი, სიმაღლე კი 0,3-1,2 მეტრია. ჭალა წყალმოვარდნების პერიოდში იფარება 0,3-1,5 მეტრი სიმაღლის წყლის ფენით.
ჰიდროლოგიური მახასიათებლები
მდინარის კალაპოტი ზომიერად კლაკნილი და ძირითადად დაუტოტავია. კალაპოტის ფსკერი ძირითადად ქვა-ხრეშიანი, კოლხეთის დაბლობზე კი სილა-ხრეშიანია. ნაკადის სიგანე იცვლება 3-დან 12 მ-მდე, სიღრმე 0,4-დან 0,9 მ-მდე, სიჩქარე კი 1,5 მ/წმ-დან 0,3 მ/წმ-მდე. მდინარე საზრდოობს თოვლის, წვიმის და გრუნტის წყლებით. მისი წყლიანობის რეჟიმი ხასიათდება წყალმოვარდნებით მთელი წლის განმავლობაში, ამიტომ მისი ჩამონადენი სეზონებს შორის მეტად არათანაბრად არის განაწილებული. წყლის მაქსიმალური ხარჯები ჩვეულებრივ გაზაფხულზე და შემოდგომაზე აღინიშნება, მინიმალური ხარჯები კი ზაფხულში ფიქსირდება. მდინარე გამოიყენება სარწყავად. გასულ წლებში მასზე ფუნქციონირებდა ორი მცირე ჰიდროელექტროსადგური.
რიონის გადაკვეთის ადგილას სიგანე 3,5-4,0 მეტრია. ფსკერი ლამიან-რიყიანია. ნაპირები ეროზირებადი, ჩაკვეთილია, სიმაღლით 2,5-3,0 მეტრი. იკვეთება მდინარის შუა მონაკვეთის ქვემო ნაწილში სოფელ შუამთის ტერიტორიაზე.
სარეწაო მნიშვნელობა
მდინარე დაბალსენსიტიურია, არასარეწაო მნიშვნელობის, სატოფე-სანასუქო სტატუსის. არ არის მდიდარი იქთიოფაუნით. გვხდება 6 სახეობის თევზი მცირე რაოდენობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიონის შენაკადები კატეგორია:იმერეთის მხარის მდინარეები
სასანიანთა იმპერია
სასანიანთა იმპერია, ოფიციალურად ირანელთა იმპერია (შუა სპარსული: 𐭠𐭩𐭥𐭠𐭭𐭱𐭲𐭥𐭩) — სახელმწიფო ირანში (226-651), რომელსაც მართავდნენ სასანიანები, წარმოშობით ფარსის რეგიონიდან. იმპერიას სახელი ეწოდა სასანის, პირველი სასანიანის მიხედვით, რომელიც ქალღმერთ ანაჰიტას ტაძრის ქურუმი იყო და ფარსის სამეფო საგვარეულოს ეკუთვნოდა. მისი შვილი პაპაკი ისთახრის მმართველი იყო (მას მეფის ტიტული ჰქონდა). პაპაკის შვილმა არდაშირ I-მა დაამარცხა უკანასკნელი პართელი მეფე არტაბან V და თავისი ძალაუფლება გაავრცელა მთელ ირანზე, რომელიც ადრე პართიის სახელმწიფოში შედიოდა. სასანიანების ხელმწიფეებს შაპურ I-იდან (241–272) მოყოლებული ირანის მეფეთმეფის (შაჰინშაჰის) წოდებულება ჰქონდათ. III საუკუნეში სახელმწიფოს ცენტრალიზაციის მიზნით ოფიციალურ რელიგიად გამოცხადდა ზოროასტრიზმი, რომლის გავრცელებასაც სასანიანები IV საუკუნიდან იბერიასა და სომხეთშიც ცდილობდნენ, მაგრამ ამ ცდას წარმატება არ მოჰყოლია. სასანიანების დროს ირანში მიმდინარეობდა ფეოდალური ურთიერთობის ჩასახვა-განვითარების პროცესი. გაბატონებული კლასი შედგებოდა ქურუმთა, მხედართა და „მწერალთა“ (მოხელეთა) პრივილეგირებული წოდებისაგან. სასანიანების ირანის ეკონომიკური ცხოვრების საფუძველი მიწათმოქმედება იყო. ქვეყნის ეკონომიკურ ცხოვრებაში მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა ხელოსნობა და სატრანზიტო ვაჭრობა ინდოეთ-ჩინეთსა და ხმელთაშუა ზღვის ქვეყნებთან. ძირითადი მწარმოებლები — გლეხები —  ფეოდალურად თანდათან დამოკიდებული ხდებოდნენ დიდებულებისაგან. სასანიანების წინააღმდეგ მიმართული სახალხო მოძრაობები რელიგიურ საბურველში იყო გახვეული. III საუკუნეში ირანსა და შუა აზიაში ფართოდ გავრცელდა მანიქეველთა მოძრაობა.
V საუკუნის ბოლო წლებში, კავად I-ის დროს იფეთქა დიდმა ანტიფეოდალურმა მოძრაობამ, რომელსაც სათავეში ჩაუდგა მაზდაკი. მაზდაკიზმის ობიექტური შედეგი იყო ქურუმებისა და დიდებულების გავლენის შესუსტება, სახელმწიფოს ცენტრალიზაცია, ფეოდალური ურთიერთობის შემდგომი განვითარება. სასანიანების ირანში მაღალ დონეზე იყო კულტურა. სასანიანები საუკუნეების მანძილზე ებრძოდნენ რომს (ბიზანტიას) სომხეთის, იბერიის, ლაზიკის, ჩრდილოეთ მესოპოტამიისა და არაბეთის ნახევარკუნძულის ხელში ჩასაგდებად, გაუთავებელი ქიშპი ჰქონდათ შუა აზიის მომთაბარე და ბინადარ ხალხებთან  (ხიონიტები, კიდარიტები, ეფტალიტები). 484 წელს ეფტალიტებთან ბრძოლაში დაიღუპა პეროზი. სასანიანებმა დაკარგეს უზარმაზარი ტერიტორია მარვის აღმოსავლეთით. შუააზიელი და ამიერკავკასიელი ხალხები თავგამოდებით იბრძოდნენ დამპყრობთა წინააღმდეგ: 451 წელს სომხეთში იფეთქა დიდმა აჯანყებამ. 481-84 წლებში ვახტანგ გორგასლის მეთაურობით სასანიანების წინააღმდეგ ერთობლივად იბრძოდნენ ქართველები, სომხები და ალბანელები. 571 წელს სომხეთში კვლავ დიდი აჯანყება მოხდა. ხანგძლივმა ომებმა, რომლებმაც გააღარიბეს სახელმწიფოს რესურსები, გადასახადების მკვეთრმა ზრდამ, სოციალური უთანასწორობის გაძლიერებამ დაასუსტა სასანიანების ირანი, რითაც ისარგებლეს არაბებმა და ბოლო მოუღეს მას.
ლიტერატურა
კატეგორია:სასანიანთა სახელმწიფო კატეგორია:სასანიანთა დინასტია
მაიდლის მუნიციპალიტეტი
მაიდლის მუნიციპალიტეტი (Maidla vald) — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, იდა-ვირუმაას მაზრაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იდა-ვირუმაას მუნიციპალიტეტები
იდლიანი
იდლიანი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, იდლიანის თემში (სოფლები: იდლიანი, ლებურცხილა, ნაშიხვი, ჭალე).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 292 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ყუმურის მთა
ყუმურის მთა — მთა საქართველოში, კახეთის მხარეში, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ივრის ზეგანზე, ვაშლოვანის სახელმწიფო ნაკრძალის დასავლეთ ნაწილში. სიმაღლე 578 მ. აგებულია ზედა პლიოცენ-აღჩაგილის კონგლომერატებით, ქვიშებით, თიხნარებით, თიხებით. მთის ჩრდილოეთი და აღმოსავლეთი კალთა ძლიერ დახრილია. ზედაპირზე წარმოქმნილია გამოფიტვის ღარები და გაშიშვლებები. შემოსილია ღვიის, ძეძვის, თრიმლისა და სხვა ბუჩქნარებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:კახეთის მხარის მთები
ქამალ ჯუმბლატი
ქამალ ჯუმბლატი  (არაბ.: كمال فؤاد جنبلاط‎; 6 დეკემბერი 1917 – 16 მარტი 1977) —  გამოჩენილი ლიბანელი პოლიტიკოსი, ლიბანის პროგრესული სოციალისტური პარტიის (პსპ) დამფუძნებელი, სოციალისტური ინტერნაციონალის წევრი, ლიბანის დრუზთა თემის ერთ-ერთი ყველაზე ავტორიტეტული ლიდერი. ლაურეატი საერთაშორისო ლენინური პრემიისა "ხალხთა შორის მშვიდობის განმტკიცებისათვის"  (1972). იგი ეკუთვნოდა ქურთული წარმოშობის გავლენიან ლიბანურ ოჯახს, ჯუმბლატებს (ჯანპოლადოვს), რომელიც XVI საუკუნიდან იყო ცნობილი. ლიბანელი პოლიტიკოსის.ვალიდ ჯუმბლატის მამა.
ქამალ ჯუმბლატი ხელმძღვანელობდა "ლიბანის ნაციონალურ პატრიოტულ ძალებს" - რიგი ლიბანური პარტიებისა და მოძრაობების ალიანსს ("ლიბანის კომუნისტური პარტია (LCP)", "არაბი ნაციონალისტების მოძრაობა" (DAN) "," BAAS ", SSNP," Murabitun ”,” კომუნისტური მოქმედების ორგანიზაცია ”და სხვები), წამოაყენა პოლიტიკური რეფორმების პროგრამა და მოითხოვა ხელისუფლების ორგანიზების არსებული კონფესიური სისტემის სერიოზული შეცვლა, ქვეყნის ქრისტიანული საზოგადოების უფლებების შეზღუდვა. ჯუმბლატის ანტისახელმწიფოებრივი საქმიანობის ნამდვილი მიზეზი იყო მისი მგზნებარე სურვილი გამხდარიყო ლიბანის პრეზიდენტი, რაც არ დაუშვა სახელმწიფოს ეთნო-კონფესიურმა სისტემამ ეროვნული პაქტის საფუძველზე.
1961-64 და 1970-76 წლებში შინაგან საქმეთა მინისტრის პოსტზე ყოფნისას მან ლიბანის კომუნისტური პარტიის და სირიის სოციალ-ნაციონალისტური პარტიის ლეგიტიმაცია მოახდინა,  რომლებიც შემდგომ პროგრესულ-სოციალისტური პარტიის (პსპ )მოკავშირეები გახდნენ ლიბანის სამოქალაქო ომში.
ლიბანის სამოქალაქო ომი
1975 წლის 13 აპრილს ბეირუთში მოხდა შეიარაღებული შეტაკებები  პალესტინელ ბოევიკებს და მემარჯვენე ქრისტიან ფალანგისტ მილიციას შორის, რომელიც მალე გადაიზარდა სრულმასშტაბიან ომში. პარტიების სპოზიციები დიამეტრალურად საწინააღმდეგო იყო: მაშინ, როდესაც მემარჯვენე ქრისტიანები მოითხოვდნენ ჯერ ძალადობის შეჩერებას, შემდეგ კი ქვეყანაში რეფორმების განხორციელებას, ლიბანის ნაციონალურ პატრიოტულ ძალების (NPF) განცხადება იყო „ მშვიდობა არ იქნება, სანამ რეფორმები არ განხორციელდება“.
1976 წლის თებერვალში, ჯუმბლატმა და ნაციონალ-პატრიოტული  ძალების ხელმძღვანელობამ უარყვეს სირიელების  შემუშავებული და პრეზიდენტისა და ქრისტიანი პოლიტიკოსების მიერ მიღებული "კონსტიტუციური დოკუმენტი", რომელიც გამოხატავდა მუსლიმური  თემის მოთხოვნების უმეტეს ნაწილს, მაგრამ ინარჩუნებდა ქვეყანაში თანამდებობების განაწილების არსებულ კონფესიურ სისტემას. დოკუმენტის მიხედვით დრუზ ჯუმბლატს ჩამორთმეული ჰქონდა პრეზიდენტის პოსტის დაკავების უფლება, რაც მხოლოდ  ქრისტიან მარონიტების წარმომადგენელის პრეროგატივა იყო.
1976 წლის მარტში ჯუმბლატმა და პალესტინის სარდლობამ  დაიწყეს ე.წ. "საგაზაფხულო შეტევა" მთიან ლიბანში ქრისტიანებით დასახლებულ რეგიონზე. განსხვავებით მისი პალესტინელი მოკავშირეებისაგან, რომლებიც კომპრომისის მომხრეები იყვნენ,  ჯუმბლატი ლიბანის კონფლიქტის სამხედრო გზით  გადაწყვეტას,  მთიანი ლიბანის ქრისტიანებით დასახლებული ტერიტორიების აღებას დაჟინებით მოითხოვდა.
1976 წლის 27 მაისს აღმოსავლეთ ბეირუთში მოკლეს ქამალის და, ლინდა ატრაში. მის ბინაში უცნობი პირები შეიჭრნენ და დახვრიტეს. მარცხნივ|მინი|ქამალ ჯუმბლატი ეგვიპტის პრეზიდენტ [[გამალ აბდელ ნასერი|გამალ აბდელ ნასერთან ერთად 1966 წ.]] ჯუმბლატის შეურიგებელმა პოზიციამ და მისმა მცდელობებმა  ქრისტიანებთან ომი მოეგო  სხვა თემების წარმომადგენლების ხელით, მასთან დაახლოებული პოლიტიკოსების მხრიდანაც კი კრიტიკა გამოიწვია. მაგალითად, ლიბანელი შიიტების სულიერმა ლიდერმა, მუსა სადრმა  იგი დაადანაშაულა ომის გაჭიანურებასა და  "ქრისტიანებთან დაპირისპირებაში". ლიბანის ყოფილმა პრემიერ მინისტრმა და ცნობილმა სუნიტმა პოლიტიკოსმა საიბ სალამმა ჯუმბლატს უწოდა "მემარცხენეების ფასადი, რომელსაც სურს ყველაფრის განადგურება" და გააფრთხილა, რომ მუსლიმები უფლებას არ მისცემენ ჯუმბლატს მათი სახელით რომ ისაუბროს და პალესტინელებმა უდიდესი შეცდომა დაუშვეს ამის გაკეთების ნება რომ დართეს. ჯერ კიდევ 1975 წლის ივნისში, იასერ არაფატმა, მარონიტი ლიდერების წარმომადგენლებთან საუბრისას, თქვა, რომ პალესტინის განთავისუფლების ორგანიზაციას  არავითარი ანტაგონიზმი არ აქვს მარონიტების მიმართ. მან  ჯუმბლატს და ლიბანელი მემარცხენეებს ექსტრემიზმში დასდო ბრალი. ჯუმბლატის პოზიციის წინააღმდეგ ასევე გამოვიდა სირიის პრეზიდენტი ჰაფეზ ასადი. ჰაფეზ ასადის აზრით, ეს არ იყო პროგრესული ძალების ბრძოლა რეაქციონერების წინააღმდეგ. ჯუმბლატის მიზანი იყო მარონიტებზე სექტანტური შურისძიება ბოლო 140 წლის განმავლობაში ლიბანში მათი ბატონობის გამო.
ივნისში, სირიის სამშვიდობო ძალები შევიდნენ ლიბანში  ქრისტიანულ შეიარაღებულ ძალებთან ერთად, სწრაფად დაამყარეს კონტროლი ნაციონალ-პატრიოტული  ძალების და პალესტინელების მიერ კონტროლირებად ყველა უბანზე, მათ ალიანსს გამანადგურებელი მარცხი მიაყენეს. ჯუმბლატის სასოწარკვეთილი მცდელობა, მოლაპარაკება ეწარმოებინა  ქრისტიანებთან   ლიბანის ახლად არჩეული პრეზიდენტის ელიას სარქისის შუამავლობით  ეროვნულ შერიგებაზე და სირიის ძალების წინააღმდეგ  ერთობლივ მოქმედებაზე,   წარუმატებლად დასრულდა. წარუმატებელი აღმოჩნდა ჯუმბლატის მიმართვები სხვა არაბული სახელმწიფოებისა და საფრანგეთისადმი, რომ დახმარება აღმოეჩინათ სირიის ჯარებთან დაპირისპირებაში.
როდესაც დაინახა, რომ ლიბანის სახელმწიფო სისტემის ძალადობრივად შეცვლის მცდელობა კრახით დასრულდა, ჯუმბლატი განზე გადგა. თუმცა დაუფიქრებლად დაიწყო აგრესიული თავდასხმები სირიის ალავიტ ხელმძღვანელებზე.
მკვლელობა
1977 წლის 16 მარტს ბეირუთის სამხრეთ-აღმოსავლეთით, შაფის რაიონში, როდესაც ჯუმბლატი „მერსედესის“ მარკის ავტომობილით  გადაადგილდებოდა, მძღოლთან და დაცვასთან ერთად,  სამმა პირმა „პონტიაკის“ ერაყული სანომრე ნიშნებით   გზა გადაუკეტა და ავტომატის ჯერი დაახალა თავისა და მკერდის არეში.
მკვლელების ვინაობა დაუდგენელი დარჩა, სავარაუდოდ ისინი იყვნენ პროსირიული- სირიის სოციალ-ნაციონალისტური პარტიის  (SSNP) მებრძოლები. შურისძიების წყურვილით შეპყრობილმა დრუზებმა  ძლიერ მტერზე თავდასხმა ვერ გაბედეს და მკვლელობის ადგილის მიმდებარე სოფლებში  ქრისტიანთა ხოცვა-ჟლეტა მოაწყვეს. მოკლეს 177 მშვიდობიანი მოქალაქე, რომლებსაც არაფერი აკავშირებდათ ჯუმბლატის მკვლელობასთან, მათ შორის ქალები და ბავშვები. გაანადგურეს სოფელი დეირ-დურიტი. აღმოსავლეთ ბეირუთისა და მთიანი ლიბანის ქრისტიანულ რეგიონებში ჯუმბლატის გარდაცვალების ამბავს  სიხარულით შეხვდნენ.
2005 წელს ლიბანელი კომუნისტების ლიდერმა და  ჯუმბლატის ერთგულმა თანამოაზრემ ჯორჯ ჰავიმ ჰეფეზ ასადის ძმა-რიფაატი მკვლელობის ორგანიზატორად დაასახელა. რამდენიმე დღის შემდეგ  ჯორჯ ჰავი მანქანაში ბომბის აფეთქების შედეგად დაიღუპა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 6 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1977 კატეგორია:ლიბანელი პოლიტიკოსები
სიმონ პოულსენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:დანიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ალკმარის ფეხბურთელები კატეგორია:მიდტიულანის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 7 ოქტომბერი
კასპის მუნიციპალიტეტის დროშა
კასპის მუნიციპალიტეტის დროშა — კასპის მუნიციპალიტეტის სახელმწიფო სიმბოლო გერბთან ერთად. მიღებულია კასპის მუნიციპალიტეტის საკრებულოს მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს მუნიციპალური დროშები კატეგორია:კასპის მუნიციპალიტეტი
რუსული თეთრი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქათმის ჯიშები
დიპლომატიური მისიები ბოლივიაში
მოცემულია ბოლივიაში წარმოდგენილი დიპლომატიური მისიების სია. ამჟამად, ბოლივიის დედაქალაქ ლა-პასში 31 საელჩო მდებარეობს. 38 სხვა ქვეყანას კი ბოლივიის რეგიონულ დედაქალაქებში აქვთ საელჩოები. სიაში ასევე მოცემულია საპატიო საკონსულოები.
გენერალური საკონსულოები
კოჩაბამბა
ელ-ალტო
გუაიარამერინი
ლა-პასი
პუერტო-სუარესი
სანტა-კრუს-დე-ლა-სიერა
ტარიხა
ვილიასონი
იაკუიბა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივიის პოლიტიკა
იოსია (იოსტოსი) მოციქული
მოციქული იოსტოსი — ქრისტეს სამოცდაათ მოციქულთაგანი, იესოს ხორციელი ძმა, ძე იოსებ დამწინდველისა.
გადმოცემის თანახმად იოსებ მართალი თავის მამულებს ყოფდა რა თავის ძეებს შორის, მის სურვილს რომ იესოც თანამეწილედ გაეყვანათ წინ აღუდგა ოთხიდან სამი ძმა, მხოლოდ იაკობმა მიიღო იესო თავისთან მეწილედ. თუმცა შემდგომ მოინანია და ძმის მოციქულთა შორის ჩადგა, მან მატათა მოციქულთან ერთად იუდა ისკარიოტელის ჩასანაცვლებლად იყარა კენჭი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქრისტეს სამოცდაათი მოციქული
ჯონ დიკონი
ჯონ რიჩარდ დიკონი (დ. 19 აგვისტო, 1951) — ინგლისელი მუსიკოსი, ყველაზე მეტად ცნობილი, როგორც როკ ჯგუფ „Queen-ის ბას-გიტარისტი. იგი ჯგუფს ყველაზე გვიან შეუერთდა და იყო წევრებს შორის ყველაზე ახალგაზრდა (მხოლოდ 19 წლის, როდესაც შეუერთდა). დიკონს დაწერილი აქვს Queen-ის რამდენიმე ცნობილი ჰიტი „You're My Best Friend, „Spread Your Wings, „Back Chat, „I Want to Break Free და აშშ-ში ჯგუფის ყველაზე კარგად გაყიდვადი „Another One Bites the Dust. ის ასევე უკრავდა რითმ და აკუსტიკურ გიტარებზე, სინთეზატორზე და კლავიშებიან საკრავებზე.
მან მუსიკას თავი დაანება 1997 წელს და არ შეუერთდა Queen+პოლ როჯერსის გაერთიანებას. მას ასევე არ მიუღია მონაწილეობა Queen-ის გამოსვლაში 2001 წელს „Rock and Roll Hall of Fame.
ბიოგრაფია
დიკონი დაიბადა ლესტერში, ინგლისში და ცხოვრობდა მამა არტურ, დედა ლილიან და და ჯულიასთან ერთად. 1962 წელს, როდესაც ჯონი 11 წლის იყო, მამამისი გული შეტევით გარდაიცვალა. დიკონი სწავლობდა ლანმურის დამწყებთა სკოლაში, გარტის სკოლასა და ბი ჩამის კოლეჯში და ყველა მათგანი წარჩინებით დაამთავრა. ლესტერში 1965 წელს მან ჩამოაყალიბა მისი პირველი ჯგუფი „The Opposition, სადაც იგი უკრავდა რითმ გიტარაზე, რომელიც შეიძინა ჯგუფის ერთ-ერთი წევრისგან ნასესხები ფულით. იგი ბასისტო გახდა მას შემდეგ, რაც მთავარი ბასისტი დათხოვნილ იქნა დაბალი დონის გამო. დიკონი ასევე იყო ჯგუფის არქივარიუსი, რომელიც ჯგუფის სახელს ავრცელებდა კლიპებისა და გაზეთების საშუალებით. ჯგუფში 4 წლის ყოფნის შემდეგ მან დაუკრა ამ ბენდის უკანასკნელ კონცერტზე 1969 წელს. მან ჯგუფი დატოვა მას შემდეგ, რაც ჩაირიცხა ჩელსის კოლეჯში, სადაც იგი შევიდა ელექრონიკის შესასწავლად.
იმისდა მიუხედავად, რომ მას საკუთარი ბას-გიტარა სახლში ჰქონდა დატოვებული, მან მაინც გადაწყვიტა, რომ შეერთებოდა რომელიმე ჯგუფს. ამ დროისთვის Queen უკვე შედგებოდა ბრაიან მეის, ფრედი მერკურის და როჯერ ტეილორისგან. 1971 წელს მისმა მეგობარმა ერთ-ერთ დისკოტეკაზე გააცნო იგი მეის და ტეილორს. აღმოჩნდა, რომ ჯგუფს ახალი დათხოვილი ჰყავდა ბასისტი. რამდენიმე დღის შემდეგ კი ჯონი გახდა უკანასკნელი ადამიანი, რომელიც შეუერთდა ჯგუფ Queen-ს. იგი იყო მეშვიდე ბასისტი, რომელიც ჯგუფს ჰყავდა გამოცვლილი.
მინი|მარცხნივ|190პქმისი პირველი სიმღერები გამოქვეყნდა ალბომში „Sheer Heart Attack. მის ანგარიშზე იყო სიმღერები: „Stone Cold Crazy და „Misfire. მისმა მესამე სიმღერამ „You're My Best Friend დაიმსახურა უდიდესი აღიარება, რომელიც საერთაშორისო ჰიტი გახდა.
იგი იყო ჯგუფის „ჩუმი წევრი, თუმცა როგორც სხვა წევრები იხსენებენ, იგი განაგებდა Queen-ის ფინანსების უმრავლესობას. უკანასკნელად პუბლიკის წინ გამოჩნდა შიდსის წინააღმდეგ ბრძოლის საქველმოქმედო კონცერტზე 1997. მისი უკანასკნელი ჩანაწერი კი Queen-თან ერთად იყო „No-One But You. იგი ცხოვრობს სამხრეთ-დასავლეთ ლონდონში, მის ცოლ ვერონიკა ტეტზალფთან ერთად. ისინი დაქორწინდდნენ 1975 წლის 18 იანვარს და ჰყავთ ექვსი შვილი: რობერტი (დაბ. 1975 წ. 18 ივლისს); მაიკლი (დაბ. 1978 წ. 3 თებერვალს); ლაურა (დაბ. 1979 წ. 25 ივნისს); ჯოშუა (დაბ. 1983 წ. 13 დეკემბერს); ლუკა (დაბ. 1992 წ. 5 დეკემბერს) და კამერონი (დაბ. 1993 წ. 7 ნოემბერს).
„The Sunday Times-ის იმფორმაციით იგი არის 65 მილიონი ფუნტის მფლობელი (2008 წ.)
დებატები Queen+ -ის შესახებ
დიკონის მოსაზრება Queen-ის არსებობაზე ფრედი მერკურის გარეშე ასეთი იყო — არავის შეუძლია შეცვალოს ფრედი. მან უარი განაცხადა ჯგუფში დაკვრის გაგრძელებაზე. ჯორჯ მაიკლთან და რობი უილიამსთან გაერთიანების ჩაშლის შემდეგ ბრაიან მეი და როჯერ ტეილორი პოლ როჯერსთან ერთად გამოდიან სცენაზე, როგორც Queen+პოლ როჯერსი.
როგორც შემსრულებელი დიკონი ბასების გარდა უკრავდა გიტარაზეც და სიმღერების უმეტესობაში მიჰყავდა რიტმი. მას ასევე შეეძლო სინთეზატორზე დაკვრაც. ის ასევე უკრავდა როიალზეც ვიდეოში „Spread Your Wings, თუმცა ცნობილია, რომ ჩაწერის დროს ფორტეპიანოს პარტიას მერკური ასრულებდა.
სტილი
დიკონის სტილი იყო 70-იანი წლების როკი. იგი იყენებდა ბას გიტარას, როგორც წამყვან რიტმულ ინსტრუმენტს. მის მიერ შესრულებული რამდენიმე სიმღერა საკმაოდ რთულია დასაკვრელად. The Millionaire Waltz, I'm Going Slightly Mad, და You're My Best Friend ნათლად გვაჩვენებს მის განსაკუთრებულ ტექნიკას. ძირითადად იგი თითებით უკრავდა, თუმცა იგი ხანდახან მედიატორსაც ხმარობდა. მას არცერთ სიმღერაში არ უმღერია მთავარი პარტია, მხოლოდ რამდენიმე სიმღერაში ასრულებდა ფონს.
ამისდა მიუხედავად დიკონი თითქმის ყოველთვის აჩვენებდა Queen-ის სიმღერებში, თითქოს მღეროდა, მაგ: Bohemian Rhapsody, You're My Best Friend, Somebody To Love, Tie Your Mother Down და Don't Stop Me Now და სხვებში.
დისკოგრაფია
Queen-ის სიმღერები, დაწერილი დიკონის მიერ:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი როკ-მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:Queen-ის წევრები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მუსიკოსები
სენ-ბერნარი (სამხრეთი ლეიტე)
სენ-ბერნარი (ოფიციალურად სენ-ბერნარის მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa Saint Bernard; Bayan ng Saint Bernard) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 28 414 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 30 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ლეიტეს მუნიციპალიტეტები
მრავალჟამიერი
მრავალჟამიერი — ქართული ხალხური სამხმიანი სუფრული სიმღერა და სასულიერო საგალობელი. სუფრული მრავალჟამიერი ორგვარია — სოფლური და ქალაქური. არის აგრეთვე გრძელი და მოკლე მრავალჟამიერი.
გრძელ მრავალჟამიერს ვხვდებით ქართლურ და კახურ სასიმღერო შემოქმედებაში. იგი ფორმის, ფაქტურის, სტრუქტურის დახვეწილობით, მხატვრული გამომსახველობის საშუალებათა სიმდიდრით ქართული მუსიკალური ფოლკლორის მშვენებაა. ამ სიმღერის ლაღად გაშლილ ჰანგს ამთავრებს 2 ზემოთა ხმა, რომლებიც გაბმული ბანის ფონზე ერთიმეორეს ხან ენაცვლებიან, ხან პარალელურად მოჰყვებიან და ქმნიან კონტრაპუნქტულ შეხამებებს. საყურადღებოა მეტრის ცვალებადობა, კილოური გადასვლები, სამოდულაციო ხერხები, რომელთა საშუალებით მრავალჟამიერი ყოველ გამეორებისას თითო საფეხურით მაღლდება, ემოციური ზემოქმედება მატულობს და სიმღერა საზეიმო ხასიათს იღებს. მრავალჟამიერის პოეტური ტექსტი ნებისმიერია, ხშირად მიმართავენ აფორიზმებს.
მოკლე მრავალჟამიერი კუპლეტური ფორმისაა. მას არ გააჩნია პოეტური ტექსტი, შემოფარგლულია მიმართვით იმისდამი, ვისი სადღეგრძელოც შეისვა — „მრავალჟანიერ ღმერთმან ინებოს თქვენი სიცოცხლე“, რომელსაც მისდევს სამადლობელი — „მადლობელი ვარ სადღერგრძელოსთვის“. აღმოსავლეთ საქართველოში მას ხმათა ჰომოფონიურობა ახასიათებს, დასავლეთ საქართველოში — პოლიფონიური შეხამება.
ქალაქური მრავალჟამიერი წარმოიშვა XIX საუკუნეში ევროპული მუსიკისა და რუსული საეკლესიო გალობის ზეგავლენით. ამას ადასტურებს მრავალჟამიერის პოპულარული სახელწოდებები „ცეტური“, რომელიც მომდინარეობს გერმანული სამუსიკო ტერმინისაგან „ცე დურ“ (დო მაჟორი) და „ცერკოვნი“, რომელიც ცხადია, მომდინარეობს რუსული „церковный“-დან. სხვა ქალაქური მრავალჟამიერებიც მსგავს მუსიკალურ მასალაზეა აგებული.
სასულიერო მრავალჟამიერი საზეიმო ხასიათის საგალობელია, სრულდება ეკლესიაში, რომელიმე პიროვნების ან მოვლენისადმი მიძღვნილი პარაკლისის დროს. ტექსტი შედგება მხოლოდ ერთი სიტყვისაგან — „მრავალჟამიერ“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ხალხური სიმღერები
მრავალსახლიანი მცენარეები
მრავალსახლიანი მცენარეები, პოლიგამიური მცენარეები — ყვავილოვანი მცენარეები, რომელთაც ორსქესიან ყვავილებთან ერთად ცალსქესიანი ყვავილებიც უვითარდებათ. ერთსა და იმავე მცენარეზე შეიძლება იყოს ორსქესიანი და მამრობითი ყვავილები (ანდრომონეცია) ან ორსქესიანი და მდედრობითი ყვავილები (გინომონეცია). ზოგჯერ ერთ ეგზემპლარზე ვითარდება ორსქესიანი ყვავილები, სხვებზე — მამრობითი (ანდროდიეცია) ან მდედრობითი (გინოდიეცია). ორსქესიანი, მამრობითი და მდედრობითი ყვავილები შეიძლება სხვადასხვა მცენარეზეც განვითარდეს (ტრიეცია). აღნიშნულ ტიპებს შორის დადგენილია გარდამავალი ფორმებიც. მრავალსახლიანობა ხელს უწყობს მცენარეთა ჯვარედინ დამტვერვას.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცენარეები
რატი I
რატი I ბაღვაში ( გ.  1021), ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, კლდეკარის ერისთავი.
გააფართოვა კლდეკარის საერისთავო (მიიტაცა ქართლში მტკვრის სამხრეთით მდებარე მიწა-წყალი). სავარაუდოა, რომ იგი იმ დიდგვარიან აზნაურთა შორის იყო, რომლებიც ქართლის საზღვართან მტრულად დახვდნენ აფხაზეთიდან აღმოსავლეთ საქართველოში გადმოსულ ბაგრატ III-ს. დაახლოებით 988 წელს რატი I-ისა და სამეფო ხელისუფლების პოლიტიკით უკმაყოფილო სხვა აზნაურების მცდელობით განხეთქილება ჩამოვარდა ბაგრატ III-სა და დავით კურაპალატს შორის. რატი I-მა თავისი სამფლობელო თრიალეთი კლდეკარის ციხით მეფეს გადასცა, თვითონ კი არგვეთში, მამაპაპეულ მამულში დასახლდა. შემდეგ, ჩანს, მას დაუბრუნეს საერისთავო და ისიც ერთგულად ემსახურებოდა საქართველოს სამეფო ხელისუფლებას. დაიღუპა ბიზანტიის წინააღმდეგ ბრძოლაში, შირინში. პავლე ინგოროყვა რატი I-ს აიგივებს X-XI საუკუნეების ჰიმნოგრაფ რატი ორბელთან და მასვე მიაკუთვნებს ტიტე მოციქულის ერთ საგალობელს, რომლის აკროსტიქში მოხსენებულია ავტორის სახელი "რატი" (ხელნაწერთა ინსტიტუტი, ხელნაწერი H-2337).
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1021 კატეგორია:კლდეკარის ერისთავები კატეგორია:ბაღვაშები
სონდის მუნიციპალიტეტი
სონდის მუნიციპალიტეტი (Sonda vald) — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, იდა-ვირუმაას მაზრაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იდა-ვირუმაას მუნიციპალიტეტები
რატი IV
რატი IV ბაღვაში, კლდეკარის ერისთავი XI საუკუნის მიწურულსა და XII საუკუნის დასაწყისში, ლიპარიტ V-ის ძე. დავით აღმაშენებლის ისტორიკოსი მას მეფის ორგულად წარმოადგენს და "იქედნენ ნაშობს" უწოდებს. მისი გარდაცვალებით (1103) დასრულდა ბაღვაშთა სახლის ისტორია. იმავე წელს დავით აღმაშენებელმა გააუქმა კლდეკარის საერისთავო, ბაღვაშთა მამული ლი "აღიღო" (ნაწილი შემდგომში გელათის მონასტერს გადაეცა სატრაპეზოდ).
ლიტერატურა
კატეგორია:კლდეკარის ერისთავები კატეგორია:ბაღვაშები
პეტრე იბერი
პეტრე იბერი (დ. 411 — გ. 491) — ქართველი თეოლოგი და ფილოსოფოსი, ქრისტიანული ნეოპლატონიზმის ფუძემდებელი და თვალსაჩინო წარმომადგენელი. ერისკაცობაში მურვანი (სირიული წყაროებით — ნაბარნუგი), იყო იბერიის მეფის ბუზმარის შვილი, ბაკურ დიდის შვილიშვილი.
გენეალოგია
ყველაზე ძველი წყარო რომელშიც პეტრე იბერის ცხოვრებაა აღწერილი, არის იოანე რუფუსის ნაწარმოები, რომლის დედანმაც ჩვენამდე ვერ მოაღწია. შემორჩენილია მხოლოდ სირიული თარგმანი. აღნიშულ ასლში ჩამოთვლილია პეტრე იბერის გენეალოგია. ის წარმოადგენდა ივერთა მეფის ბაკურ დიდის შვილიშვილს, რომელსაც ცოლად ჰყავდა ცოლი სახელად დუხტი. პეტრეს დედა იგივე ბაკურისა და დუხტის ასული იყო სახელად ბაკურდუხტი. პეტრეს მამას ერქვა ბუზმარი, ისევე როგორც მის ბაბუასაც. პეტრე ბაბუას — ბუზმარს ჰყავდა ცოლად ოსდუხტი, რომლის ძმა იყო ფარსმანი, რომელიც ერთი პერიოდი იბერთა ზედა მეფობდა მას შემდეგ რაც დაბრუნდა რომიდან.
განათლება
მის აღმზრდელად კოლხეთიდან მოუწვევიათ ცნობილი ქართველი ფილოსოფოსი მითრიდატე ლაზი. მურვანი ამალითურთ 423 წელს ბიზანტიის კეისრის თეოდოსიუს II-ის მოთხოვნით მძევლად წარგზავნეს კონსტანტინოპოლს. აქ ქართველ უფლისწულის სწავლა-აღზრდის საქმეს მითრიდატე ლაზთან ერთად ხელმძღვანელობდა კეისრის მეუღლე დედოფალი ევდოკია. მურვანს ბავშვობიდანვე დიდი ნიჭი გამოუჩენია და ბრწყინვალე განათლება მიუღია, შეუთვისებია „ყოველივე სწავლულება, საეკლესიო და საფილოსოფოსო“ (ქართლის ცხოვრება).
ცნობების თანახმად, მურვანი ბიზანტიაში უსმენდა გამოჩენილ სწავლულებსა და ფილოსოფოსებს. მისი ბიოგრაფის ზაქარია ქართველის გადმოცემით, უფლისწულს თავისი განსწავლულობით, ბერძნულის ცოდნითა და გონებამახვილობით განცვიფრებაში მოჰყავდა მეფე და სასახლის ფილოსოფოსები. იერუსალიმში ყოფნის დროს მას შესანიშნავად აუთვისებია სირიული ენა და მწერლობა. რამდენიმე ქართველთან ერთად ის გაიპარა სასახლიდან და პალესტინაში გადასახლდა. მათ შორის მითრიდატე ლაზისა და ზაქარია ქართველის ყოფნა წყაროებითაა დადასტურებული.
მოღვაწეობა
იერუსალიმში მურვანი და მითრიდატე აღიკვეცნენ ბერებად, გამოიცვალეს სახელები (მურვანი — პეტრე, ხოლო მითრიდატე — იოანე). 445 წელს ისინი აკურთხეს მღვდლებად. მათ შემოიარეს ახლო და შუა აღმოსავლეთის მრავალი ქვეყანა, დამკვიდრდნენ მაიუმში ქ. ღაზის მახლობლად.
პეტრე იბერი გახდა ერთ-ერთი უსაჩინოესი წარმომადგენელი V საუკუნის II ნახევრის ფილოსოფიურ-თეოლოგიური აზროვნებისა. 452 პეტრე იბერი მაიუმის ეპისკოპოსად დანიშნეს. ზაქარია რიტორი მას „მსოფლიოში განსაცვიფრებლად სახელგანთქმულ ადამიანს“ უწოდებდა, იოანე რუფუსი კი — „ჩვენს პავლეს“, „მეორე მოციქულ პავლეს“ და „მეორე მოსეს“, ხოლო ზაქარია ქართველის გამოთქმით, „იგი იყო მშვენება და დიდება საქართველოსი და მცველი მთელი ქვეყნისა“.
პეტრე იბერმა ააშენა ქართველთა მონასტერი და შექმნა სკოლა, რომლის ბირთვს სირიაში მყოფი ქართველები შეადგენდნენ. სკოლაში იყვნენ არაქართველებიც: ბერძნები, სირიელები და სხვა. არსებობს მოსაზრება, რომ ამ სკოლაში სწავლამიღებული ქართველები VI საუკუნეში სამშობლოში დაბრუნდნენ, რაც ქართულ ისტოგრაფიაში ასურელ მამათა მოსვლის სახელითაა ცნობილი.
ფსევდო დიონისე არეოპაგელი
დიონისე არეოპაგელს მრავალი საუკუნის განმავლობაში მიაწერდნენ ე. წ. არეოპაგიტულ კორპუსს (Corpus Areopagiticum), რომელიც 10 ეპისტოლისა და ოთხი წიგნისგან შედგება: „საღმრთოთა სახელთათჳს“ „ზეცათა მღვდელთმთავრობისათჳს“, „საეკლესიოჲსა მღვდელთმთავრობისათვის“, „საიდუმლო ღმრთისმეტყველებისათჳს“. ამ თხზულებებს განუზომელი მნიშვნელობა აქვთ მართლმადიდებლური და დასავლეთევროპულ ეკლესიათა ღვთისმეტყველებისათვის. მოგვიანებით დადგინდა, რომ წმ. დიონისე, 1 საუკუნის მოღვაწე არ შეიძლება ყოფილიყო ამ კორპუსის ავტორი; შესაბამისად, უცნობ ავტორს ეწოდა ფსევდო დიონისე არეოპაგელი. 1942 წელს გამოჩენილმა ქართველმა მეცნიერმა შალვა ნუცუბიძემ ფსევდო დიონისე არეოპაგელისა და ცნობილი ქართველი მოღვაწის პეტრე იბერის იდენტობის საკითხი წამოაყენა მსოფლიო მეცნიერებაში. მისგან დამოუკიდებლად ამავე დასკვნამდე მივიდა ცნობილი ბელგიელი მეცნიერი ერნესტ ჰონიგმანი 1952 წელს, რის შემდეგაც აღნიშნულ თეორიას ეწოდა ნუცუბიძე-ჰონიგმანის თეორია.
ფილოსოფია
პეტრე იბერის თეორიული მოღვაწეობა ანტიკურობის ქრისტიანობასთან დამაკავშირებელი ხიდია. საჭირო იყო ანტიკური ფილოსოფიის სათანადო გადამუშავება და მკაცრი რედაქტირება, რის შედეგად იგი ქრისტიანობისათვის მისაღებ ფორმას შეიძენდა და ანტიკური ფილოსოფიის უკანასკნელი წარმომადგენლის — პროკლე დიადოქოსის მიერ მიღებულ ძირითად შედეგებსაც შეინარჩუნებდა. ეს ისტორიული ამოცანა პეტრე იბერმა საკმაო წარმატებით გადაჭრა. მისი ზოგიერთი შეხედულება ეკლესიისათვის მიუღებელი აღმოჩნდა. პეტრე იბერმა ნეოპლატონურ წყებათა ანუ „სირათა“ შესახებ შეცვალა აუცილებლობასთან დაკავშირებული იერარქიის პრინციპით, რომლის მიხედვით, პირველი მიზეზიდან გამოიყვანებოდა პირველი შედეგი და არა არსებობის ყველა საფეხური. ასე გაგებული იერარქიის პრინციპი ეკლესიისათვის მიუღებელი იყო. პეტრე იბერის მოძღვრება ადამიანის ღმერთამდე ამაღლებისა და ყველა საგნის ღმერთში დაბრუნების შესახებ განზე ტოვებდა ქრისტიანულ წარმოდგენებს საიქიო მიზღვის, მონანიების, ტანჯვისა და გამოსყიდვის შესახებ.
პეტრე იბერის ისტორიული დამსახურებაა ნეგატიური თეოლოგიისა და დიალექტიკის თეორიის ჩამოყალიბება. მისი აზრით, შეუძლებელია ღმერთის როგორც უსასრულობის დადებითი განსაზღვრა, რადგან ღმერთი ყოველგვარ დადებით განსაზღვრებაზე მაღლა დგას. ამიტომ ჩვენ ის კი არ ვიცით, თუ რა არის ღმერთი, არამედ ის, თუ რა არ არის იგი. ღმერთის შესახებ ჩვენ ვერ ვიტყვით, რომ ის არსებობს, რადგან ღმერთი მეტია არსებობაზე. ღმერთის ბუნება მოითხოვს არყოფნას. ამის გამო, პროკლესაგან განსხვავებით იგი ღმერთის უარყოფით დახასიათებას უფრო შესაფერისად თვლიდა, ვიდრე დადებითს.
პეტრე იბერის თვალსაზრისით, ღმერთის ნეგატიური გზით შემეცნება ემყარება საზღვრების მოხსნას ქვეყანასა და ღმერთს შორის. ქვეყნის საფეხურების შემეცნებით და ღმერთამდე ამაღლებით დადგინდება, თუ რა არ არის ღმერთი, ამასთან, მოიხსენება საზღვარი ღმერთსა და იმას შორის, რაც არ არის ღმერთი და ამით ღმერთამდე ამაღლებული აღმოვჩნდებით, მაგრამ ეს მაინც არ არის ღმერთის წვდომის ერთადერთი გზა. არის მეორე გზაც — ღმერთის უშუალო ჭვრეტა მისტიკური ექსტაზის გზით — როცა უსასრულოს შეცნობა სასრული ადამიანის მიერ ჩვეულებრივი გზებით მიუღწეველია. თუმცა მისტიკური ექსტაზის გზა მაინც ვერ იძლევა გარანტირებულ შედეგს, ასეთი სახის ისტიკა პეტრე იბერთან ერთგვარ საეკლესიო ოპოზიციასაც ქმნიდა.
პეტრე იბერი ნეგატიურად წყვეტს სიკეთისა და ბოროტების მიმართებას. ბოროტება არაა სუბსტანციური, იგი უკმარობაა და არ არსებობს სიკეთისგან დამოუკიდებლად. უარყოფით თეოლოგიაში დიალექტიკის გამოყენებამ პეტრე იბერი ნებით თუ უნებლიეთ ეკლესიისათვის მიუღებელი მრავალი პროგრესული იდეის აღიარებამდე მიიყვანა, რისთვისაც მას ეკლესია ხშირად ივიწყებდა. ქართულმა ეკლესიამაც პეტრე იბერს დიდხანს ზურგი შეაქცია და მხოლოდ XII—XIII საუკუნეების მიჯნაზე აღიარა და წმინდანადაც შერაცხა, მაგრამ წინასწარვე მონოფიზიტად გამოაცხადა. მანამდე ქართული წყაროები მის შესახებ დუმდა.
საწინააღმდეგო შეხედულებები
პრესაში გავრცელებული ინფორმაციით 2010 წლის 7 მაისს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდა სინოდმა „წმიდათა დასში აღადგინა V ს-ის დიდი ქართველი სასულიერო მოღვაწე და ფილოსოფოსი პეტრე იბერი“. საპატრიარქოდან მიწოდებული ინფორმაციის საფუძველზე სინოდის სხდომის განჩინება გავრცელდა მედია საშუალებებით. იმავე წლის 13 მაისს 7 მაისს გამართულ წმინდა სინოდის სხდომასთან დაკავშირებით საპატრიარქოს პრეს-სამსახურის უფროსმა, დეკანოზმა დავით შარაშენიძემ განაცხადა:
როგორც შემდგომ გაირკვა, პეტრე იბერის წმინდანად შერაცხვის საკითხს საპატრიარქოში ლობირებდნენ გარკვეული საერო და სასულიერო პირები რაც გამოააშკარავა თბილისის სასულიერო აკადემიის პატრისტიკისა და თეოლოგიის კათედრის გამგემ, პროფესორმა ედიშერ ჭელიძემ თავის წიგნში „პეტრე იბერის თაობაზე“. წიგნში საკმაოდ ნათლად არის დასაბუთებული, რომ პეტრე იბერი იყო მონოფიზიტური მრწამსის აღმსარებელი და მონოფიზიტური ეკლესიის აღიარებული ლიდერი და, ამდენად, მისი წმინდანად შერაცხვა მართლმადიდებელი ეკლესიის მიერ სრულიად შეუძლებელია: ედიშერ ჭელიძე პეტრე იბერის კანონიზების მცდელობას უწოდებს „საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის უწმინდესი სინოდის შეცდომაში შეყვანას“, „ვერაგულ შეთქმულებას“, „სულიერ ბოროტმოქმედებას“, „უაღრესად დახვეწილად მოფიქრებულ და ცრუპატრიოტული ჰალუცინაციებით ნაკვებ გეგმას“, „მონოფიზიტობის ბილწი საცეცების შემოხლართვას მართლმადიდებლური სიწმინდის გარშემო და საქართველოს ეკლესიის შეურაცხყოფას“.
ავტორს მოჰყავს პეტრე იბერის მონოფიზიტობის დამამტკიცებელი მრავალრიცხოვანი საბუთი და თეოლოგიური ლიტერატურა. ამის არგუმეტები შემდეგია:
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ფილოსოფოსები კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:დაბადებული 411 კატეგორია:გარდაცვლილი 491 კატეგორია:ხოსროიანები კატეგორია:ქართული წარმოშობის ბიზანტიელები კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები
მალიუტა სკურატოვი
250px|thumb|[[ივანე IV და მალიუტა]] გრიგოლ ლუკიანეს ძე სკურატოვ-ბელსკი (Григо́рий Лукья́нович Скура́тов-Бе́льский), ცნობილი როგორც მალიუტა სკურატოვი (დაბადების წელი უცნობია — გ. 1 იანვარი, 1573, ციხესიმაგრე ვაისენშტაინის მახლობლად, ახლანდელი პაიდე, ესტონეთი) — ოპრიჩნინი ერთ-ერთი ხელმძღვანელი ივანე IV-ის დროს. წარმოშობით მაღალი არისტოკრატული წრიდან იყო. დაწინაურდა 1569 წელს, მონაწილეობდა ივანე IV-ის ბიძაშვილის ვლადიმირ სტარიცკის სიკვდილით დასჯაში, ნოვგოროდის ათასობით მოსახლის გაჟლეტაში. დაიღუპა ყირიმის ხანთან - დევლეთ-გირეისთან ბრძოლაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1573
იუდა ისკარიოტელი
150px|thumb|[[ჯოტო დი ბონდონე, ”იუდას კოცნა”, ფრაგმენტი]]