cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ოზურგეთის მაზრა
ადმინისტრაციული მოწყობა
გურიის სამთავრო რუსეთის მმართველობაში შესვლის შემდეგ გაიყო ოზურგეთისა და ნაგომრის სამოურავოებად. მაზრის შექმნიდან მაზრა იყოფოდა აკეთისა (აღმოსავლეთ გურია) და ოზურგეთის (დასავლეთ გურია) უბნებად. 1846 წელს სამაზრო ცენტრის - ოზურგეთის სახელწოდების მიხედვით გურიის მაზრას ეწოდა ოზურგეთის მაზრა. 1848 წელს დაიყო: ბახვის, გურიანთის, ლანჩხუთისა და ჩოხატაურის უბნებად.
1883 წელს მაზრაში 88 დასახლებული პუნქტი იყო. 1888 წლიდან ოზურგეთის მაზრაში 3 საპოლიციო უბანი იყო: გურიანთის, ლანჩხუთისა და ჩოხატაურის. სამივე უბანში აღწერილი იყო სულ 76 დასახლებული პუნქტი. 1897 წლის აღწერის დროს მაზრის ტერიტორია შეადგენდა 1985 კვადრატულ ვერსს. მე-20 საუკუნის დასაწყისში ოზურგეთის მაზრა უკვე 12 თემად იყოფოდა.
მმართველობა
მაზრის უმაღლესი თანამდებობის პირი იყო მაზრის უფროსი. საპოლიციო საქმეებს განაგებდა პრისტავი. პრისტავი ინიშნებოდა ქალაქ ოზურგეთსა და მაზრის სამ უბანში. 1860-იანი წლებიდან ჩნდება სამშვიდობო შუამავლების თანამდებობდა. 1871 წელს უკვე არსებობდა მომრიგებელი მოსამართლის თანამდებობა ოზურგეთში, ხოლო 1888 წელს ჩოხატაურშიც. ოზურგეთში ასევე იყო ნოტარიუსი. 1901 წლიდან მაზრაში გაჩნდა ვეტერინარის თანამდებობა.
სოციალ-ეკონომიკური მდგომარეობა
მაზრის მოსახლეობის 98% იყო გლეხობა, რომელიც სასოფლო-სამეურნეო მიწების 40%-ს ფლობდა. ეკონომიკა ძალზე სუსტად იყო განვითარებული. 76 ჰექატარზე გაშენებული იყო ჩაი. მოსახლეობა ძირითადად სოფლის მეურნეობით იყო დაკავებული. პურეული მარცვლოვანებიდან მოდიოდა სიმინდი და ღომი. გურიაში, ისევე როგორც მთელ დასავლეთ საქართველოში ღომი თანდათან განდევნა სიმინდმა. შედარებით მცირედ იყო გავრცელებული ბრინჯი და თამბაქო. მაღალმთიან ზონაში (ერკეთი, სურები, ჭანიეთი, აჭი, გომი) განვითარებული იყო მეფუტკრეობა. თაფლისგან აკეთებდნენ და ყიდდნენ სანთლის არაყს.
გურია ცნობილი იყო საუკეთესო ღვინოებით. აქ მრავალი ჯიშის ვაზი ხარობდა: მსხილათობანი (სხილათუბანი), მტევანდიდი, თეთრი და შავი კამური, კაბისტონი, ჩხავერი, კლარჯული, ჯაინი (ჯანი), საკმეულა (საკმიელა), მტრედის-ფეხა, ორონა. ვაზის დაავადებით, რომლებიც, 1853 წლიდან მძვინვარებდა, ბევრი ვენახი განადგურდა. XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან ვაზის ტრადიციული ჯიშები თანდათან ოდესადან შეტანილმა „იზაბელამ“ (ე.წ. ადესა) განდევნა. ფართოდ იყო გავრცელებული არყის ხდა. 1895 წლის ცნობებით, ქუთაისის გუბერნიაში რეგისტრირებული 399 არყის სახდელი ქარხნიდან 299 ოზურგეთის მაზრაში მუშაობდა, სადაც 385 ადამიანი იყო დასაქმებული. სააქციზო გადასახადის გაზრდამ წარმოების ზრდა შეაფერხა და პირიქით, შეამცირა.
მაზრის მოსახლეობა დაარსების დროისთვის იყო 46 ათასი ადამიანი. XIX საუკუნის ბოლო პერიოდის მონაცემების შეადგენდა 84479 კაცს, ხოლო 1911 წლისთვის მიაღწია 126 ათას ადამიანს.
1914 წელს მაზრაში მოქმედებდა ერთი ჩაის ფაბრიკა, ერთი სახერხი ქარხანა, ორი აგურის ქარხანა და მცირე მანუფაქტურული საწარმოები. სულ დასაქმებული იყო 850 ადამიანი. ქალაქ ოზურგეთში მოქმედებდა სასულიერო და სამოქალაქო სასწავლებელი, ხოლო სოფლებში 2-3 სამონასტრო და რამდენიმე სამრევლო სკოლა, 67 დაწყებითი სკოლა. 1920 წელს მაზრაში მოქმედებდა 134 დაწყებითი და 21 უმაღლესი სკოლა. ასწავლიდა სულ 468 მასწავლებელი და სწავლობდა 19662 მოსწავლე. მაზრას ემსახურებოდა ერთი ექიმი, რომელიც მუშაობდა ოზურგეთში და სამი საექიმო პუნქტი.
1879-1912 წლებში გურიაში ბურღვით სამუშაოებს ნავთობის აღმოსაჩენად ეწეოდნენ ბრუნგე პლაშკოვსკის, პრინც კონსტანტინე ოლდენბურგელის, ბელგიელი მრეწველის, მანთაშევის, გენრიხ მატ-ტარტის, ვიქტორიო სკოლოს, გუმმელის სკოტისა და გუსტავ ზიბერტის ამხანაგობანი.
საბჭოთა ოკუპაციის პირველ წლებში, 1925-1927 წლებში ოზურგეთის მაზრიდან გარე საშოვარზე წასული იყო 6272 გლეხი. 1926 წელს ოზურგეთის მაზრაში ირიცხებოდა ერთი ტრაქტორი.
მოსახლეობა
ოზურგეთის მაზრის მოსახლეობა ეთნიკურად ერთგვაროვანი იყო. 1870-იან წლებში მაზრის მოსახლეობა იყო 103 476 ადამიანი (მათ შორის 49142 ქალი და 54334 კაცი). ცხოვრობდა მხოლოდ 7 სომეხი, 14 კათოლიკე სომეხი და 81 მუსლიმი. აღრიცხული იყო თავადის 40 და აზნაურის 229 ოჯახი. სულ 594 სოფელი. 1886 წელს მაზრის მოსახლეობა 76 055 ადამიანი იყო. 1897 წელს გურიის მოსახლეობა იყო 90 326, აქედან 4710 ქალაქ ოზურგეთის. ამ დროს გურიის ტერიტორია იყო 2 259 კმ². მოსახლეობის 95,3% იყო ქართველი, 3,3% - ბერძენი. 50 კომლი რუსი ცხოვრობდა, სულ 211 ადამიანი (117 მამრობითი, 94 მდედრობითი სქესის), აქედან უშუალოდ ქალაქში 20-მდე რუსი ყოფილი ჯარისკაცი ცხოვრობდა. მაზრის მოსახლეობის 98% იყო გლეხობა, რომელიც სასოფლო-სამეურნეო მიწების 40%-ს ფლობდა. 1908 წლისთვის მოსახლეობამ მიაღწია 93157-ს, ხოლო 1911 წლისთვის — 126 ათას ადამიანს. 1921 წლისთვის გურიის მოსახლეობა იყო 107 105, ტერიტორია 2 099,86 კვადრატული კილომეტრი, ოზურგეთი იყო ერთადერთი ქალაქი 5626 მცხოვრებით და ლანჩხუთი ერთადერთი დაბა 2500 მცხოვრებით. 1926 წლის აღწერის მიხედვით გურიის მთელი მოსახლეობის 99,6% ქართველები იყვნენ, ცხოვრობდა 266 რუს, 108 სომეხი, ხოლო დანარჩენ ეთნოსებზე მოდიოდა 200-მდე ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:გურიის ისტორია კატეგორია:ქუთაისის გუბერნია კატეგორია:რუსეთის იმპერიის მაზრები
იმერეთის მხარე
იმერეთის მხარე — მხარე დასავლეთ საქართველოში, მოიცავს ისტორიულ–გეოგრაფიული პროვინცია იმერეთის ტერიტორიას, ასევე ლეჩხუმის და გურიის რამდენიმე სოფელს. იმერეთის მხარეში შედის ქუთაისის, ბაღდათის, ვანის, ზესტაფონის, თერჯოლის, სამტრედიის, საჩხერის, ტყიბულის, წყალტუბოს, ჭიათურის, ხარაგაულისა და ხონის მუნიციპალიტეტები. მხარის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქ. ქუთაისი. რეგიონის საერთაშორისო კოდია: GE-IM.
ადმინისტრაციული დაყოფა
იმერეთის მხარეში შედის საქართველოს კანონმდებლობით განსაზღვრული შემდეგი ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეულები:
ზოგადი ცნობები
მხარის ფართობი შეადგენს 6552.3 კვ.კმ–ს, მოსახლეობა 533 906 კაცი (2014), მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1 კვ.კმ–ზე – 81,9 კაცს. მხარის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ქუთაისი. მხარეში 542 დასახლებული პუნქტია, მათ შორის:
ადგილობრივი მმართველობა
მხარის ადმინისტრაციული ერთეულებია: ქალაქის მერია - 1 (ქუთაისი), მუნიციპალიტეტის გამგეობა - 11, სადაბო საკრებულო - 2, სოფლის საკრებულო - 161. მხარეში სახელმწიფო მმართველობას ახორციელებს საქართველოს პრეზიდენტის მიერ დანიშნული სახელმწიფო რწმუნებული. ამ თანამდებობაზე, რომელიც შემოღებულ იქნა 1995 წლის იანვარში, დღემდე მუშაობდნენ:
ეკონომიკა
მხარის მნიშვნელოვანი წიაღისეული რესურსია ტყიბულისა და გელათის ქვანახშირის, საშენ მასალათა, თიხის მარაგი. ქუთაისის მიდამოები მდიდარია ბეტონოტური თიხებით, მარმარილოს, ეკლარის კირქვის, კურსების ტეშენიტის, ბაზალეთის საბადოებით. იმერეთის მხარის საწარმოები ქვეყნის მთლიანი პროდუქციის 25-30 %–ს აწარმოებენ. მათი უმრავლესობა განლაგებულია მთავარი საავტომობილო და სარკინიგზო მაგისტრალის გასწვრივ მდებარე ქალაქებში: ქუთაისი, ზესტაფონი, სამტრედია.
ღირსშესანიშნაობები
მხარის ტერიტორიაზე მდებარეობს ბუნების, არქიტექტურისა და კულტურის მრავალი ძეგლი, მათ შორის უმნიშვნელოვანესია:
ავგუსტინ ალმოდოვარი
ავგუსტინ ალმოდოვარ კაბალიერო (Agustín Almodóvar; დ. 1955) — ესპანელი კინოპროდიუსერი. დაიბადა კალსადა დე კალატრავაში, ესპანეთში. მიღებული აქვს ხარისხი ქიმიაში მადრიდის უნივერსიტეტში. პროდიუსერის კარიერა დაიწყო შიკრიკობით ფერნანდო ტრუებას ფილმში Sé infiel y no mires con quién.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:დაბადებული 1955
Polyrhachis agesilas
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ირემლაღი
ირემლაღი (Dama dama) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ირმისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 130 სმ აღწევს. მასა 90 კგ. ზაფხულობით ჟანგისფერ-მოწითალოა, თეთრხალებიანი, ზამთრობით ნაცრისფერ-მურა ფერს იღებს. გვხვდება თეთრი ან შავი ირემლაღიც. გავრცელებულია მცირე აზიისა და ჩრდილოეთ-დასავლეთ აფრიკის ტყეებში. კვებება ბალახით, ფოთლებით, სოკოებით, ნაყოფით. შობს 1-2 ნუკრს. მრავალი ქვეყნის პარკებსა და ნაკრძალებში ირემლაღს აშენებენ როგორც დეკორატიულ და სანადირო ცხოველს. ველური ირემლაღი გვხვდება მხოლოდ სამხრეთ ირანში (ისიც რამდენიმე ათეული), სადაც საგანგებოდ იცავენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ირმისებრნი
იესე ფალავანდიშვილი
იესე იოსების ძე ფალავანდიშვილი (Евсевий Осипович Палавандов. გ. 1857, სოფ. უსტ-ცილმა, ახლანდ. კომის რესპუბლიკა, რუსეთის ფედერაცია) — 1832 წლის შეთქმულების გამცემი, თავადი. რუსეთში ცნობილი იყო, როგორც ევსევი ოსიპოვიჩ ფალავანდოვი (Евсевий Осипович Палавандов).
გადაასახლეს ფინეთში, შემდეგ ასტრახანში, სადაც იძულებით სამხედრო სამსახურს გადიოდა. შემდეგ მსახურობდა ტყეების ადმინისტრატორად პეჩორის ოლქში, სადაც თავისი მოღვაწეობითა და ეკოლოგიაზე ზრუნვით ადგილობრივი მოსახლეობის პატივისცემა დაიმსახურა. ყირიმის ომის (1853-1856) დროს მონაწილეობდა სანაპიროების გამაგრებაში, რისთვისაც წმ. სტანისლავის III ხარისხის ორდენი მიიღო.
გარდაიცვალა პეჩორის ოლქში, სოფელ უსტ-ცილმაში; დაკრძალულია იქვე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მეამბოხეები კატეგორია:გარდაცვლილი 1857 კატეგორია:რუსეთის იმპერიის სამხედრო პირები კატეგორია:ქართველი სამხედრო მოღვაწეები
როი ხანი
როი საეტრე ხანტატატი, (ნორვ. Roy Sætre Khantatat) ცნობილი როგორც როი ხანი (დ. 12 მარტი, 1970, ელვერუმი, ნორვეგია) — ნორვეგიელი ვოკალისტი და კომპოზიტორი. ცნობილია როგორც ამერიკული სიმფონიურ პაუერ მეტალ ჯგუფ Kamelot-ის ყოფილი ვოკალისტი 1997 -დან 2011 წლამდე. კამელოტში მისვლამდე როი იყო ნორვეგიული პროგრესიულ მეტალ ჯგუფ Conception-ის ვოკალისტი. იგი გიტარისტ თომას იანგბლადთან ერთად ითვლება ერთ-ერთ მთავარ სიმღერების ავტორად, მისი კამელოტში მოღვაწეობის პერიოდში.
Kamelot
კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:ნორვეგიელი მძიმე მეტალის შემსრულებლები კატეგორია:ნორვეგიელი მომღერლები კატეგორია:ნორვეგიელი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 12 მარტი
Mount & Blade: With Fire & Sword
Mount & Blade: With Fire & Sword — მოქმედებით-როლური კომპიუტერული თამაში რომელიც შექმნა Sich Studio-მ და TaleWorlds-მა და გამოაქვეყნა Paradox Interactive-მ. თამაში მიმდინარეობს გვიანდელ შუა საუკუნეებში, სადაც თამაშის მთავარი შინაარსია ბრძოლები.
სქოლიო
კატეგორია:პერსონალური კომპიუტერული თამაშები
Polyrhachis albertisi
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დუმარაო
დუმარაო (ოფიციალურად დუმარაოს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Dumarao; Bayan ng Dumarao) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი კაპისისის პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 49 506 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 33 ბარანგაის.
ამბართაფა
ამბართაფა — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის გარდაბნის მუნიციპალიტეტში, კალინინოს თემში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 700 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:კალინინოს თემის სოფლები
კვერცხების სროლა
კვერცხების სროლა — კვერცხის სროლის აქტი სახლებისთვის, მანქანებისთვის ან ადამიანებისთვის. კვერცხების სროლა ჩვეულებრივ განიხილება როგორც ვანდალიზმი და ბევრ ადგილას კრიმინალური დანაშაულია.
კვერცის სროლით შესაძლებელია ქონების დაზიანება. კვერცხით შეიძლება ფანჯრის ჩატეხვა ან სხვა მექანიკური დაზიანების გამოწვევა. გარდა ამისა კვერცხის ცილამ შეიძლება ზიანი მიაყენოს მანქანის ან სახლის საღებავის საფარს.
ადამიანებისთვის კვერცხის სროლა გავრცელებულია როგორც პროტესტის გამოხატვის იაფი ფორმა. ცნობილი პიროვნებებს შორის რომლებსაც კვერცხი ესროლეს არის არნოლდ შვარცენეგერი.
კვერცხის სროლით პროტესტის გამოხატვა დაფიქსირებულია საქართველოშოც. humanright.ge-ს მიხედვით 2007 წლის 28 ოქტომბერს ზუგდიდში ნაცმოძრაობის წევრებმა კვერცხი ესროლეს და მარცხენა თვალი დაუზიანეს ოპოზიციის მიტინგის მონაწილე მზია გადელიას.
სქოლიო
კატეგორია:ვანდალიზმი
ლუი XVI
გამეფდა მწვავე პოლიტიკური კრიზისის პირობებში, რომლის გადალახვასაც შეეცადა ან რობერ ჟაკ ტიურგოსა და ჟაკ ნეკერის რეფორმებით. მაგრამ პრივილეგირებულმა წოდებებმა აიძულეს ლუი XVI უარი ეთქვა რეფორმებზე და გადაეყენებინა ნეკერი. კრიზისის შემდგომი გამწვავების გამო მეფემ 1788 წელს დააბრუნა ნეკერი და მეორე წელს მოიწვია გენერალური შტატები. ხელს უშლიდა გენერალური შტატების ჯერ ეროვნულ, ხოლო შემდეგ დამფუძნებელ კრებად გადაქცევას, მაგრამ საფრანგეთის დიდი რევოლუციის დაწყების შემდეგ იძულებული იყო ფორმალურად ეცნო დამფუძნებელი კრება და დაემტკიცებინა მისი მთელი რიგი დეკრეტები. ამავე დროს ლუი XVI საიდუმლოდ ამზადებდა კონტრრევოლუციურ გადატრიალებას, მარი ანტუანეტთან ერთად ესწრაფვოდა ავსტრიისა და პრუსიის შეიარაღებულ გამოსვლას რევოლუციური საფრანგეთის წინააღმდეგ. 1791 წელს შეეცადა გაქცეულიყო საფრანგეთიდან ოჯახთან ერთად, მაგრამ საზღვარზე იცნეს და დატყვევებული დააბრუნეს პარიზში. 1792 წლის 10 აგვისტოს აჯანყების შედეგად ლუი XVI ტახტიდან ჩამოაგდეს, კონვენტმა გაასამართლა და 1793 წლის 21 იანვარს მისივე ბრძანებით დამტკიცებული გილიოტინით სიკვდილი მიუსაჯეს. სიკვდილით დასჯის წინ ლუიმ ჯალათს ჰკითხა: „ლაპერუზისგან რამე ხომ არ ისმის?“. ახალი ამბები არ ჩანდა.
სესილია როთი
სესილია როთი (სესილია როტემბერგი; დ. 8 აგვისტო, 1956, ბუენოს-აირესი, არგენტინა) — არგენტინელი მსახიობი. მამამისი, უკრაინელი ებრაელი, მუშაობდა რედაქტორად და ჟურნალისტად. იგი არგენტინაში შეხვდა სესილიას დედას, ჩილელ მომღერალ დინა როთს. სესილია როთი გადაიღეს რამდენიმე სატელევიზიო სერიალში. რამდენიმე ფილმზე მუშაობის შემდეგ იგი არგენტინიდან წავიდა ესპანეთში, სადაც დაიწყო ინტენსიური მუშაობა ესპანელ კინორეჟისორ პედრო ალმოდოვართან. როთი გადაღებულია პედროს ექვს ფილმში, როგორც მთავარ, ისე მეორეხარისხოვან და ეპიზოდურ როლებში.
იგი რამდენიმე წელი ცხოვრობდა არგენტინელ მუსიკოსთან ფიტო პაესთან, რომელთანაც ჰყავს შვილი. მისი ძმა არის არგენტინელი მუსიკოსი არიელ როთი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:არგენტინელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 8 აგვისტო
Real World Records
Real World Records — 1989 წელს პიტერ გებრიელის მიერ დაარსებული ხმისჩამწერი ლეიბლი.
ლეიბლის წარმატება გამოიწვია პიტერის მიერ ჩამოყალიბებული ფესტივალების WOMAD სერიამ და მისი მხრიდან ამა თუ იმ მუსიკოსთან თანამშრომლობამ. ამჟამად ლეიბლთან თანამშრომლობენ ისეთი ცნობილი მუსიკოსების, როგორც: The Blind Boys of Alabama, Afro Celt Sound System და შეილა ჩანდრა.
რესურსები ინტერნეტში
Real World
დავით კოღუაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
დავით კოღუაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გურიის მხარე
გურიის მხარე — მხარე საქართველოში. მოიცავს კოლხეთის ბარის სამხრეთ პერიფერიულ ნაწილს და მესხეთის ქედის ჩრდილო-დასავლეთ განშტოებებს. ჩრდილოეთით ესაზღვრება სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარე, აღმოსავლეთით — იმერეთის მხარე, სამხრეთით — აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა, დასავლეთით — შავი ზღვა. ფართობი 2033,2 კმ². მოსახლეობა — 113 350 კაცი (2014). ცენტრი — ქ. ოზურგეთი. მხარეში არის 3 მუნიციპალიტეტი (ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტი, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტი, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი), 2 ქალაქი (ლანჩხუთი, ოზურგეთი), 7 დაბა (ბახმარო, გომისმთა, ლაითური, ნარუჯა, ურეკი, ქვედა ნასაკირალი, ჩოხატაური), 186 სოფელი. გურიის მხარე ემთხვევა ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ მხარე გურიას. მოსახლლეობის 98,07 % ქართველია, 1,08 % – სომეხი, 0,50 % – რუსი, 0,12 % – უკრაინელი. საშუალო სიმჭიდროვეა 55,7 კაცი 1 კმ²-ზე. მოსახლეობის 28 % ცხოვრობს ქალაქში, 72 % – სოფლად. მოსახლეობის დიდი ნაწილი დასაქმებულია სოფლის მეურნეობაში. მოჰყავთ სიმინდი, თხილი, ჩაი, კურკოვანი და კაკლოვანი ხილი, ციტრუსები (მათ შორის მანდარინი), ყურძენი და სხვა. მნიშვნელოვანი კურორტებია: ბახმარო, გომისმთა, გრიგოლეთი, ურეკი, შეკვეთილი. რეგიონის კოდია — GE-GU.
კლიმატი
მხარე ბუნებრივი პირობების მიხედვით ორ, ბარისა და მთის ნაწილად იყოფა. დაბლობისთვის დამახასიათებელია ნოტიო-სუბტროპიკული ჰავა, ზომიერად ცხელი ზაფხული და ზომიერად გრილი ზამთარი. მთის ჰავისთვის დამახასიათებელია ზომიერად თბილი ზაფხული და ზომიერად ცივი ზამთარი. გურიის მხარის მთიანი ნაწილისთვის დამახასიათებელია ზღვისა და მთის ჰაერის შერწყმით. ამითაა გაპირობებული მხარის სამთო კურორტების სამკურნალო თვისებები.
ტყის და წყლის რესურსები
thumb|250პქ|მდინარე [[ბჟუჟი სოფელ შემოქმედში]] მხარე მდიდარია მდინარეებით და ტბებით. ძირითადი მდინარეებია სუფსა და ნატანები. მათ ერთმანეთისგან ნასაკირალის სერი გამოჰყოფს. სხვა მნიშვნელოვანი მდინარეებია ბჟუჟი, ბახვისწყალი და გუბაზეული. მხარეში ბევრი მცირე ტბაა. მათ შორის შედარებით მოზრდილებია იმნათის ტბა და ჯაპანის ტბა. სულ 25 საშუალო და მცირე ზომის მთის მდინარე ჩამოედინება, რომელთა საერთო სიგრძე 598 კმ-ს შეადგენს, ხოლო აუზების საერთო ფართობი 1000 კვ.კმ-ზე მეტია.
მხარის ტერიტორიის 48 % უკავია ტყეს (81,2 ათასი ჰექტარი). მოქმედებს 21 ლიცენზირებული სახერხი. ფოთლოვანებიდან გავრცელებულია წიფელი (29 370 ჰა), მურყანი (12 398 ჰა), რცხილა (2518 ჰა), აკაცია (9786 ჰა), წაბლი (466 ჰა) და ვერხვი. წიწვოვნებიდან ჭარბობს ნაძვი (5520 ჰა), სოჭი (2900 ჰა) და ფიჭვი (166 ჰა). ქვეტყე და ბუჩქნარი წარმოდგენილია წყავით, შქერით და იელით. მხარის ტერიტორიაზე ხშირია ბამბუკი. ბახმაროს მიმდებარე ტერიტორიაზე არის პონტოს მუხის საქართველოს ტერიტორიაზე ყველაზე კარგად შემონახული წმინდა კორომი.
წიაღისეული
მხარე მმდიდარია მინერალური წყლებით და თერმული წყლის რესურსით. ყველაზე ცნობილი წყალია ნაბეღლავი. თერმული წყლები ასევე მოდის გულიანში, ნასაკირალში, კოხნარში, ზოტში. მხარის შავი ზღვის სანაპიროს 22 კილომეტრიან ზოლზე მაგნიტური ქვიშებით ცნობილ ადგილებში განთავსებულია ბალნეოლოგიური კურორტები ურეკი და შეკვეთილი. მხარის ტერიტორიაზე არსებული წიაღისეულის მარაგებიდან განსაკუთრებით აღსანიშნავია მთისპირის ბენტონიტური თიხის საბადო, რომლის მოპოვებაც ხდება. სოფელ ვაკიჯვარში არის საქართველოში ერთადერთი აპატიტის მადანი. ამავე სოფელშია წითელი რკინის მადანი, სპილენძის ბუდობები, მცირე ოდენობით ტყვია, ვერცხლი და თუთია. გარდა ამისა, მხარის ტერიტორიაზეა კაოლინი ზემო მაკვანეთში, თიხნარი მიწა აცანაში, ზემო აკეთში და ქვემო აკეთში, სიენიტების საბადო შემოქმედსა და გომში, ოქრას საბადო ნაგომარში.
მოსახლეობა
2014 წლის აღწერის მონაცემებით გურიის მოსახლეობის რაოდენობა 113 350 ადამიანია, რაც საქართველოს მოსახლეობის 3,1 %-ს შეადგენს. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1 კვ.კმ–ზე არის 55,7 კაცი. მოსახლეობის 98,07 % ეთნიკურად ქართველია, 1,08 % — სომეხი. ძირითადად ცხოვრობენ გურულები, მოსახლეობის დაახლოებით 10-12 % აჭარელია. მოსახლეობის 86,7 % მართლმადიდებელია, 11,4 % — მუსლიმი. მხარეში შეინიშნება მოსახლეობის ბუნებრივი ასევე მექანიკური კლება.
მხარის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ოზურგეთი. მხარეში 194 დასახლებული პუნქტია, მათ შორის 2 ქალაქი (ოზურგეთი და ლანჩხუთი), 7 დაბა (ჩოხატაური, ბახმარო, გომისმთა, ლაითური, ნარუჯა, ურეკი, ქვედა ნასაკირალი) და 185 სოფელი. მხარის ურბანიზაციის დონე დაბალია. ქალაქებსა და დაბებში ცხოვრობს მოსახლეობის 28 %, ხოლო სოფლებში - 72 %. მაღალმთიან დასახლებებს მიეკუთვნება ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტის ერთი სოფელი.
მმართველობა
მხარეში სახელმწიფოს წარმომადგენელია სახელმწიფო რწმუნებული. ამ თანამდებობაზე დღემდე მუშაობდნენ:
ეკონომიკა
thumb|ოზურგეთის აგრარული ბაზარი thumb|საბჭოთა კავშირის დანგრევის შემდეგ [[თხილის მოყვანა გურიის რურალური მოსახლეობისთვის შემოსავლის ძირითად წყაროდ იქცა]] გურია სასოფლო–სამეურნეო მხარეა. სოფლის მეურნეობაშია დასაქმებული (თვითდასაქმებული) მხარის შრომისუნარიანი მოსახლეობის 56,3 %. სოფლის მეურნეობა არ არის მოდერნიზებული და ნატურალური მეურნეობის ნიშნებს ატარებს. ის ორიენტირებულია არა სარეალიზაციო პროდუქციის წარმოებაზე, არამედ შინამეურნეობის სასურსათო მოთხოვნების დაკმაყოფილებაზე. სასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის 22,3 ათასი ჰა შეადგენს სახნავს, 19,7 ათასი ჰა - საძოვარს, 1,2 ათასი ჰა - სათიბს, ხოლო 5,5 ათასი ჰა დაუმუშავებელია.
რეგიონში ნათესი ფართობების მიხედვით ყველაზე მეტად გავრცელებულია სიმინდი, თხილი, ციტრუსი, ჩაი და ხილი. სახნავი ფართობების უდიდესი ნაწილი მოდის სიმინდზე და შემდეგ თხილზე. თხილის წარმოება განსაკუთრებით გაიზარდა 1990-იანებიდან. 2011 წლისთვის თხილის წარმოებამ 7 ათას ტონას მიაღწია. მნიშვნელოვნადაა შემცირებული საბჭოთა პერიოდის წამყვანი კულტურების, ჩაისა და ციტრუსის წარმოება. რეალიზაციის მიხედვით ყველაზე მნიშვნელოვანი სასოფლო-სამეურნეო პროდუქციაა თხილი, ჩაი და ციტრუსი. სხვა მნიშვნელოვანი კულტურებია კივი და ლურჯი მოცვი.
უფრო სუსტადაა განვითარებული მეცხოველეობა. მხარეში აღირიცხება 68,1 ათასი სული მსხვილფეხა საქონელი, 6,9 ათასი სული ღორი, 528 690 ფრთა ფრინველი, 8,2 ათასი სული ცხვარი და თხა. მხარეში მოქმედებს 15-მდე მცირე ზომის სატბორე მეურნეობა, სადაც მოშენებულია კობრი და კალმახი. მხარეში არის 12,2 ათასი ოჯახი ფუტკარი.
thumb|კურორტი [[ბახმარო]] მხარის ეკონომიკის მნიშვნელოვანი ნაწილია მომსახურების სფერო, ვაჭრობა და ტურიზმი. ვაჭრობა შედარებით მეტადაა განვითარებული ოზურგეთისა და ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტებში. ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში ვაჭრობას უფრო სეზონური ხასიათი აქვს და ზაფხულში მატულობს. ტურიზმი განსაკუთრებით განვითარებულია მხარის შავიზღვისპირეთში, სადაც განლაგებულია ცნობილი კურორტები - ურეკი, შეკვეთილი და გრიგოლეთი, შედარებით ნაკლებად მაღალმთიან ალპურ ზონაში - ბახმარო და გომისმთა. მხარის ტერიტორიაზეა ასევე, ორი ბალნეოლოგიური კურორტი - ნაბეღლავი და ქვედა ნასაკირალი. თუმცა ამ უკანასკნელების წვლილი მხარის ეკონომიკაში მიზერულია. კურორტ შეკვეთილთან მოქმედებს თანამედროვე ტიპის გასართობი ცენტრი „ციცინათელა“, რომლითაც აქტიურად სარგებლობენ როგორც გურიის, ისე აჭარის კურორტების დამსვენებლები. შეკვეთილში მიმდინარეობს თანამედროვე ტიპის საკონცერტო დარბაზის მშენებლობა.
სუსტად არის განვითარებული მრეწველობა. მნიშვნელოვანი ობიექტებია ნაბეღლავის ქარხანა, სადაც ისხმება მინერალური წყალი „ნაბეღლავი“ და სუფრის წყალი „ბახმარო“. მხარეში წარმოებული სხვა მნიშვნელოვანი პროდუქციაა: ელექტროენერგია, ლუდი, უალკოჰოლო სასმელები, ხორბლის ფქვილი, პურ-ფუნთუშეული, ინერტული მასალები და დაფქული თიხა. მხარეში განთავსებულია სუფსის ნავთობტერმინალი, რომელიც ბაქო-სუფსის მილსადენის დაბოლოებას წარმოადგენს.
2011 წლის მონაცემებით მხარეში დაქირავებით დასაქმებული იყო მოსახლეობის 3,9 %. შრომის საშუალო თვიური ანაზღაურება მხარეში 2011 წლის მონაცემებით 276,4 ლარია. სხვადასხვა ეკონომიკური მაჩვენებლებით (სიღარიბის დონე, უმუშევრობა, შრომის საშუალო ანაზღაურება), გურიის მხარეს საქართველოს სხვა მხარეებთან შედარებით ყველაზე უარესი მაჩვენებლები აქვს რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის შემდეგ.
ტრანსპორტი
thumb|[[ევროპის ავტომაგისტრალი E60|E60 ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე]] მხარის ძირითადი სატრანსპორტო არტერიებია რკინიგზა და საავტომობილო გზები. რკინიგზა გადის მხოლოდ ოზურგეთისა და ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტების ტერიტორიაზე. მისი სიგრძე 76 კმ-ია. მხარეში საავტომობილო გზებს 2405,4 კმ უკავია. მათ შორის ასფალტ-ბეტონის საფარით დაფარულია 653,2 კმ, ხოლო ხრეშით - 1752,2 კმ. მხარის ტერიტორიაზე გადის 58 კილომეტრის სიგრძის საერთაშორისო მნიშვნელობის გზები ს2 და ს12.
მხარის უახლოესი პორტებია ფოთისა და ბათუმის ნავსადგურები, ხოლო უახლოესი აეროპორტები: ბათუმისა და ქუთაისის.
ენერგეტიკა
მხარეში რამდენიმე საშუალო და მცირე ზომის ჰიდროელექტროსადგურია. მოქმედი ჰესებია ბჟუჟჰესი სოფელ გომში, მდინარე ბჟუჟზე და აჭჰესი ლიხაურში, მდინარე აჭისწყალზე. მცირე ზომის ჰესებია მდინარე ნატანებზე სოფელ ვაკიჯვარსა და ბაღდადში (უჩხობჰესი). 2013 წელს გაიხსნა ბახვიჰესი მდინარე ბახვისწყალზე სოფელ უკანავაში. მდინარე გუბაზეულის ხეობაში დაგეგმილია ზოტიჰესის აშენება.
კომუნალური მომსახურება
2011 წლის მონაცემებით ბუნებრივი აირით უზრუნველყოფილია მხარის 14,9 %. ცენტრალური წყალმომარაგების სისტემებით სარგებლობს ქ. ოზურგეთის მოსახლეობის 65 %, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფლების მოსახლეობის 15 %, ქ. ლანჩხუთის მოსახლეობის 45 % და დაბა ჩოხატაურის მოსახლეობის 45 %. მხარეში მოქმედებს 4 ნაგავსაყრელი: 2 ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში და თითო სხვა მუნიციპალიტეტებში. ნაგავსაყრელების საერთო ფართია 13,65 ჰა.
მობილური სატელეფონო კავშირით მოსახლეობის 98 % სარგებლობს. სამივე მუნიციპალიტეტში არის სახანძრო-სამაშველო სამსახურები. სულ მხარეში 7 სახანძრო მანქანაა.
ჯანდაცვა
მხარეში მოქმედებს ოთხი საავადმყოფო, რომელთა საწოლების საერთო რაოდენობა 240-ია, ასევე რამდენიმე მცირე კერძო ჯანდაცვის დაწესებულება. მხარეში მოქმედებს 10 სასწრაფო სამედიცინო დახმარების ბრიგადა და 317 ექიმი.
განათლება
მხარეში ფუნქციონირებს 97 საჯარო და 4 სამრევლო სკოლა, რომლებშიც სულ 16 116 მოსწავლე სწავლობს და 2714 მასწავლებელი ასწავლის. მხარეში მოქმედებს 65 საბავშვო ბაღი. მხარეში არ მოქმედებს არც ერთი საჯარო ან კერძო უნივერსიტეტი. ოზურგეთში ფუნქციონირებს ერთი პროფესიული კოლეჯი. მხარეში ოთხი სამუსიკო სკოლა ფუნქციონირებს. ოზურგეთში მოქმედებს ანასეულის ჩაისა და სუბტროპიკულ მეცნიერებათა სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტი.
სპორტი
მხარეში არის სამი საფეხბურთო და ერთი სარაგბო კლუბი. მხარის მდიდარი ტრადიციების მქონე საფეხბურთო კლუბია ლანჩხუთის „გურია“. საფეხბურთო კლუბებია ოზურგეთსა („მერცხალი“) და ჩოხატაურში („ბახმარო“). ოზურგეთში არის სარაგბო კლუბი ოზურგეთის ფირალები.
მხარეში აგრეთვე მოქმედებს მძლეოსნობის, კრივის, თავისუფალი ჭიდაობის, ჩოგბურთის, ჭადრაკის, ბალახის ჰოკეის, ძიუდოს, ძალოსნობის, ტაიკვანდოს სკოლები. სოფელ გრიგოლეთში არსებობს საფეხბურთო ბაზა.
მუზეუმები
მხარეში მოქმედებს 10 მუზეუმი, რომელთა დამთვალიერებლების რიცხვი 2011 წელს 12 933 ადამიანს შეადგენდა. მხარის უძველესი მუზეუმია ოზურგეთის ისტორიული მუზეუმი, რომელსაც ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფლებში გააჩნია რამდენიმე ფილიალი. მხარეთმცოდნეობის მუზეუმია ლანჩხუთსა და ჩოხატაურში. ასევე მოქმედებს მხარეში დაბადებული გამოჩენილი პიროვნებების სახლ-მუზეუმები.
სენატი
თანამედროვე დემოკრატიული სახელმწიფოები ორ-პალატიანი საპარლამენტო სისტემით ხშირად ზემო პალატას სენატს უწოდებენ. მას, როგორც წესი ნაკლები წევრი ჰყავს, ვიდრე ქვემო, თემთა პალატას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარლამენტი
ჰენრი კონან ბედი
აიმე ჰენრი კონან ბედი (Henri Konan Bédié, დ. 5 მაისი, 1934, დადიეკრო, კოტ-დ’ივუარი) — კოტ-დ’ივუარის პოლიტიკური მოღვაწე. კოტ-დ’ივუარის პრეზიდენტი 1993-1999 წლებში. კოტ-დ’ივუარის დემოკრატიული პარტიის ლიდერი.
ბიოგრაფია
ჰენრი კონან ბედი დაიბადა დაუკროს დეპარტამენტის ქალაქ დადიეკროში. უმაღლესი განათლება მიიღო საფრანგეთში 1960 წელს, დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ შემდეგ გახდა კოტ-დ’ივუარის პირველი ელჩი აშშ-ში და კანადაში. 1966-1977 წლებში ეკავა ეკონომიკისა და ფინანსთა მინისტრის თანამდებობა. ამავდროულად იყო საერთაშორისო სავალუტო ფონდის და მსოფლიო ბანკის ადგილობრივი კომიტეტის ხელმძღვანელი. 1980 წელს ეროვნულ ასამბლეის არჩევნებში გამარჯვების შემდეგ არჩეულ იქნა ასეამბლეის თავმჯდომარედ. ამავე პოსტზე აირჩიეს 1985 და 1990 წელს. 1993 წლის 7 დეკემბერს პრეზიდენტ ფელიქს უფუე-ბუანის გარდაცვალების შემდეგ გაიმართა ხანმოკლე კინკლაობა პრეზიდენტის ვაკანტური თანამდებობის დასაკავებლად მასსა და პრემიერ-მინისტრ ალასან უატარას შორის. კონან ბედიმ ამ ბრძოლაში გაიმარჯვა, ხოლო პრემიერ-მინისტრმა 9 დეკემბერს დატოვა თანამდებობა. 1994 წელს აირჩიეს კოტ-დ’ივუარის დემოკრატიული პარტიის პრეზიდენტად.
საპრეზიდენტო კარიერა
პრეზიდენტმა ბედიმ განაცხადა რომ იწყება ეროვნული სტაბილურობის ხანა, მაგრამ ბრალი დასდეს პოლიტიკურ რეპრესიებში და კორუფციაში. 1995 წელს წინასაარჩევნო კამპანიის დროს ალასან უატარას უარი უთხრეს საარჩევნო კანონმდებლობის გადასინჯვაზე, რის შემდეგაც საპრეზიდენტო არჩევნებში ორმა მსხვილმა ოპოზიციურმა პარტიამ გაერთიანებულმა რესპუბლიკურმა პარტიამ და კოტ-დ’ივუარის სახალხო ფრონტმა ბოიკოტი გამაცხადეს. ჰენრი კონან ბედიმ არჩევნები მოიგო 96 %-ით.
ჰენრი კონან ბედის ხელისუფლება დაამხეს სამხედრო გადატრიალების შედეგად 1999 წლის 24 დეკემბერს, მას შემდეგ, რაც 23 დეკემბერს უარი თქვა სამხედროების მოთხოვნებზე. მთავარი მოთხოვნა იყო რესპუბლიკელთა პოლიტპატიმრების გათავისუფლება. პრეზიდენტის თანამდებობა დაიკავა რობერტ გეიმ. კონან ბედი გაიქცა საფრანგეთის სამხედრო ბაზაზე. 26 დეკემბერს კი მიატოვა ქვეყანა და გადავიდა ტოგოში ოჯახის წევრებთან ერთად. ლომეს აეროპორტში დაფრენისას თვითმფრინავის ტრაპთან მას ტოგოს პრეზიდენტი გნასინგბე ეიადემა შეეგება.
ემიგრაცია
2000 წლის 3 იანვარს დატოვა ტოგო და გადავიდა საფრანგეთში. დემოკრატიულმა პარტიამ კი მას პარტიის ხელმძღვანელის პოსტი დაატოვებინა, რაც ბედიმ შეაფასა როგორც „პუტჩი“. 2000 წლის ივნისში სახელმწიფო ფინანსების დატაცების ბრალდებით გაიცა საერთაშორისო ორდერი კონან ბედისა და მისი ყოფილი ფინანსთა მინისტრის ნიამიენ ნგორანის დაპატიმრებაზე. 2000 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში დააპირა მონაწილეობის მიღება მაგრამ 12 დღით ადრე ბოიკოტი გამოაცხადა.
2001 წლის 23 ივნისს კოტ-დ’ივუარის ახალი პრეზიდენტი ლორან გბაგბო შეხვდა პარიზში და მოუწოდა დაბრუნებულიყო კოტ-დ'ივუარში. 2001 წლის 15 ოქტომბერს დაბრუნდა სამშობლოში, რამდენიმე დღეში გაიმართა დემოკრატიული პარტიის მე-11 ყრილობა, რომელზეც ჩამოშორდა გაურკვეველი დროით მმართველობას პირადი სურვილით, 2002 წლის აპრილში კი კვლავ აირჩიეს პარტიის პრეზიდენტად.
2004-2005 წლებში ჰენრი კონან ბედი კვლავ საფრანგეთშია, საიდანაც დაბრუნდა 11 სექტემბერს და ოპოზიციაში ჩაუდგა ლორან გბაგბოს.
2007 წლის 20 მაისს „ფრანს პრესის“ სააგენტოთან ინტერვიუში განაცხადა, რომ იგი იქნება დემოკრატიული პარტიის კანდიდატი მომავალ საპრეზიდენტო არჩევნებში, რომელიც უნდა გაიმართოს 2009 წლისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოტ-დ’ივუარის პრეზიდენტები კატეგორია:კოტ-დ’ივუარელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1934 კატეგორია:დაბადებული 5 მაისი
ლიეტუვის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები
ლიეტუვის მორაგბეთა ეროვნული ნაკრები არის ევროპის რაგბის ფედერაციის წევრი. მათ არცერთ რაგბის მსოფლიო ჩემპიონატზე არ აქვთ ნათამაშები. ევროპის ერთა თასზე ამჟამად ის 2B დივიზიონში ასპარეზობს.
კატეგორია:რაგბის ეროვნული ნაკრებები კატეგორია:ლიეტუვა
ენდრიუ უაილზი
სერ ენდრიუ ჯონ უაილზი (Sir Andrew John Wiles; დ. 11 აპრილი, 1953) — ბრიტანელი მათემატიკოსი. პრინსტონის უნივერსიტეტის მათემატიკის პროფესორი, ამავე უნივერსიტეტის მათემატიკის კათედრის ხელმძღვანელი. მუშაობს რიცხვების თეორიაზე. ცნობილია ფერმას დიდი თეორემის დამტკიცებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:ბრიტანელი მათემატიკოსები
გუანინი
thumb|right|250px|გუანინის ქიმიური ფორმულა
გუანინი — აზოტოვანი ფუძე, ამინოწარმოებელი პურინი (6 ოქსი- და 2 ამინოპურინი), არის ნუკლეოტიდური მჟავების საფუძველი. დნმ-ში რეპლიკაციისას ქმნის წყალბადურ ბმას ციტოზინთან. თვითონ სიტყვა მომდინარეობს კეჩუას ტომის ინდიელების სიტყვისგან „გუანო“, რაც წლის ფრინველთა გამონაყოფს ნიშნავს. მეცნიერებმა პირველად მოახერხეს მისი გამოყოფა გუანოდან. გუანინის ქიმიური ფორმულაა C5H5N5O.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზოტოვანი ფუძეები კატეგორია:ორგანული მინერალები კატეგორია:პურინები
ანასტასია კონკინა
ანასტასია კონკინა (Анастасия Александровна Конкина; დ. 1 დეკემბერი, 1993) — რუსი ძიუდოისტი.
მონაწილეობა მიიღო 2018 წელს გამართულ მსოფლიო ჩემპიონატზე, სადაც რუსეთის ნაკრებთან ერთად ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა. 2018 წელს ინდივიდუალურად მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი ევროპის ჩემპიონატზე, -57 კგ წონით კატეგორიაში.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ძიუდოისტები
ჩანგუინოლა
ჩანგუინოლა (Changuinola) — ქალაქი პანამაში, ბოკას-დელ-ტოროს პროვინციაში, ჩანგუინოლის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 24 420 ადამიანს შეადგენდა. ეკონომიკის წამყვანი დარგებია ტურიზმი და სოფლის მეურნეობა. შემოგარენში მრავლადაა ბანანის პლანტაციები. ქალაქს ემსახურება პატარა საერთაშორისო აეროპორტი.
ჩანგუინოლის კლიმატი ტროპიკულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პანამის ქალაქები
Polyrhachis alexandri
Polyrhachis alexandri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნიკა მაჩაიძე
ნიკა მაჩაიძე (აგრეთვე ცნობილი როგორც ნიკაკოი, ერასტი) (დ. 1972, თბილისი) — ქართველი რეჟისორი, კომპოზიტორი და ელექტრონული მუსიკის პროდიუსერი. მას ეკუთვნის საუნდტრეკები ბოტო შტრაუსის თეატრალური დადგმისთვის „Der Park“ (პარკი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:ქართველი დიჯეები
ჩრდილოეთი რაიონი (ისრაელი)
thumb|200px ჩრდილოეთი რაიონი (ივრ. מחוז הצפון მეჰოზ ჰაცაფონი) — ისრაელის ექვსი რაიონიდან ერთ-ერთი. ჩრდილოეთის რაიონის ფართობია 4,478 კმ2, წყლის ჩათვლით კი 4,638 კმ2. რაიონის უდიდესი ქალაქი და ადმინისტრაციული ცენტრი არის ნაზარეთი. 1981 წლიდან ჩრდილოეთ რაიონში შედის გოლანის მთებიც, მიუხედავად იმისა, რომ გაერო მას არ სცნობს ისრაელის ნაწილად.
დემოგრაფია
ისრაელის სტატისტიკის ცენტრალური დეპარტამენტიც ცნობების თანახმად: ჩრდილოეთის რაიონი ერთადერთია, სადაც უმრავლესობას არაბები შეადგენენ.
შენიშვნები
კატეგორია:ისრაელის რაიონები
პიტერ ჯექსონი
ფილმოგრაფია
რეჟისორი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალზელანდიელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ახალზელანდიელი კინორეჟისორები კატეგორია:ახალზელანდიელი სცენარისტები კატეგორია:დაბადებული 1961 კატეგორია:დაბადებული 31 ოქტომბერი
Polyrhachis alexisi
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დუბროვკის ტერორისტული აქტი
დუბროვკის ტერორისტული აქტი, აგრეთვე ცნობილი როგორც „ნორდ-ოსტი“ (23 — 26 ოქტომბერი, 2002) — ტერორისტული აქტი მოსკოვში, რომლის დროსაც 40-მა ჩეჩენმა ბოევიკმა მოვსარ ბარაევის ხელმძღვანელობით მძევლად აიყვანეს მიუზიკლ „ნორდ ოსტის“ მაყურებლები დუბროვკის თეატრალური ცენტრის შენობაში. მძევლების გასათავისუფლებელი შტურმის დროს ყველა ტერორისტი განადგურებულ იქნა, მაგრამ მათთან ერთად დაიღუპა 130 ადამიანი მძევლებიდან (სხვა მონაცემებით 174).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტერორისტული აქტები
ბაშბულიაკი
ბაშბულიაკი (Башбүләк; Башбуляк) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბლაგოვარის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 10 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ იაზიკოვოდან დაშორებულია 33 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ბლაგოვარი, რომელიც დაშორებულია 18 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბლაგოვარის რაიონის სოფლები
დავით კოღუაშვილი
დავით კოღუაშვილი (დ. 25 იანვარი, 1969, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1999 -2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
მარისა პარედესი
მარია ლუიზა პარედეს ბართოლომე (Marisa Paredes; დ. 8 აპრილი, 1946, მადრიდი, ესპანეთი) ცნობილია, როგორც მარისა პარედესი — ესპანელი თეატრისა და კინოს მსახიობი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:ესპანელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 8 აპრილი
სადუღა
სადუღა — ადგილი სოფელ კაჭრეთის მახლობლად (გურჯაანის მუნიციპალიტეტი), სადაც 1972 წელს გათხარეს (ხელმძღვანელი შ. დედაბრიშვილი) შუა ბრინჯაოს ხანის (ძვ. წ. 2000-1800) გორასამარხები. ერთ-ერთი მათგანის დასაკრძალავ ორმოში აღმოჩნდა მდიდრული სამარხეული ინვენტარი, მათ შორის შავპრიალა და ღია ფერის სხვადასხვა ზომის თიხის ჭურჭელი. ზოგი შემკულია სიმბოლური (მაგ., მზის გამომსახველი დისკო) და დეკორატიული სახეებით. იქვე იყო ოქროს მრავალი ნივთი — ალამის („შტანდარტი“) ნაწილები, სამკაული (მძივები, საკიდები, საბნევები და სხვა). განსაკუთრებით აღსანიშნავია ბრინჯაოს ვიწრო მახვილის აღმოჩენა, რაც სიახლეა. შუა ბრინჯაოს ხანის კავკასიური მახვილები უფრო გვიანდელია, მათ წარმომავლობას ვარაუდობემ ეგეოსური მახვილებიდან, სადუღის მახვილი კი კავკასიური დაშნების („რაპირები“) პროტოტიპია, რაც მის ადგილობრივი წარმოშობას მოწმობს.
სადუღის ბუნებრივ ბორცვზე გამოვლენილი და ნაწილობრივ შესწავლილია აგრეთვე ანტიკური ხანის ნამოსახლარი.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტი
Polyrhachis alluaudi
Polyrhachis alluaudi — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Polyrhachis-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კოტ-დ’ივუარის პრეზიდენტი
კოტ-დ’ივუარის პრეზიდენტი — კოტ-დ’ივუარის სხელმწიფოს მეთაური. თანამდებობა დაარსდა 1960 წლის 3 ნოემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფრიკის ქვეყნების პრეზიდენტები *
ოთა
ოთა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ივისანი
ივისანი (ოფიციალურად ივისანის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Ivisan; Bayan ng Ivisan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კაპისისის პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 31 278 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კაპისის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
მოტუტაპუ
მოტუტაპუ (Motutapu Island) — კუნძული ჰაურაკის უბეში, ახალი ზელანდიის ქალაქ ოკლენდის ჩრდილო-აღმოსავლეთით. მიეკუთვნება ჰაურაკის უბის საზღვაო პარკს. კუნძულის სრული მაორიული დასახელებაა — ტე-მოტუტაპუ-ა-ტაიკეჰუ, რაც მაორი ენიდან თარგმანში ნიშნავს «საღვთო ტაიკეჰუს კუნძული» (ტაიკეჰუ იყო ტომ ტაინუის ქურუმი). ლეგენდის თანახმად, მოტუტაპუს სახელი ეწოდა ახალზელანდიელი მაორის ხალხის პოლინეზიური სამშობლოს პატივსაცემად.
გეოგრაფია
ამჟამად კუნძული ხელოვნური მიწაყრილით დაკავშირებულია უფრო ახალგაზრდა, ვულკანურ კუნძულ რანგიტოტოსთან, რომელთანაც მოტუტაპუ შეერთებულია ხიდით, რომელიც აშენებულია ამერიკელი სამხედროების მიერ მეორე მსოფლიო ომის წლებში. კუნძულის საერთო ფართობი შეადგენს 15,09 კმ²-ს.
კუნძული საკმაოდ ძველია: ის ჩამოყალიბდა იურული პერიოდის დროს, დაახლოებით 135 მილიონი წლის წინ, როდესაც ჯერ კიდევ არსებობდა სუპერკონტინენტი გონდვანა. გეოლოგიური აგებულებით, ძირითადი სამთო სახეობა, რომელიც მოტუტაპუს საფუძველში დევს, არის გრაუვაკა. დაახლოებით 700 წლის წინ ვულკანური ამოფრქვევის დროს, რის შედეგადაც მოხდა მეზობელი კუნძულის რანგიტოტოს ჩამოყალიბება, მოტუტაპუზე მიმოიფრქვა 75 %-მდე ბაზალტის ფერფლი და ლაპილი.
ადგილობრივმა ფლორამ და ფაუნამ განიცადა მნიშვნელოვანი ზემოქმედება როგორც ბუნებრივი მხრიდან, ასევე ანთროპოგენური ფაქტორებისაგან. თავდაპირველად მოტუტაპუ დაფარული იყო სანაპირო ტყეებით, როგორიც გვხვდება კუნძულ უაიჰეკეზე და ჰაურაკის უბის სხვა კუნძულებზე. მაგრამ რანგიტოტოზე 700 წლის წინ ვულკანის ამოფრქვევის შედეგად ტყის დიდი ნაწილი განადგურდა, თუმცა მალე მოხდა მისი აღდგენა. მეზობელ რანგიტოტოსგან განსხვავებით, კუნძულზე ტყე თითქმის არაა, ტერიტორიის ძირითადი ნაწილი მდელოებითა და ჭაობებითაა დაფარული. დგას მხოლოდ რამდენიმე დიდი ხე, თუმცა აქტიურად მიმდინარეობს კუნძულის რეფორესტაციის პროექტი. ევროპელი კოლონიზატორების გამოჩენის შემდეგ თითქმის მთელი კუნძული ფერმებით დაიფარა. დღეისათვის ძირძველი ტყეები, უპირატესად პოჰუტუკავა (Metrosideros excelsa) გვხვდება სანაპიროზე. სხვა ხეები, რომლებიც იზრდება კუნძულზე: ტავაპოუ, კოჰეკოჰე, ტარაირე, მაჰოე, პურირი, კოფაი, მანგეაო და კარაკა. ბოლო წლებში მოტუტაპუზე მოხდა საფუძვლიანი ცვლილებები ტყის დარგვის საკითხებში. კეთილმოსურნეთა დახმარებით დაირგო 0,75 კმ²-მდე ტყე.
ისტორია
1820-იან წლებში ჰაურაკის უბის კუნძულების, მათ შორის მოტუტაპუს მოსახლეობის უმრავლესობა, გაყვანილი იქნა ტომ ნგაპუჰის მხრიდან თავდასხმის საშიშროების გამო, რომელთა წარმომადგენლები იმ დროისათვის უკვე შეიარაღებულნი იყვნენ მუშკეტებით. ნგაი-ტაის ტომი, სავარაუდოდ, დაიმალა მაუნგატაუტარისთან. მაგრამ უკვე 1836 წელს ადგილობრივი მოსახლეობის უმრავლესობა დაუბრუნდა კუნძულს. მას შემდეგ ნგაი-ტაი ფლობდა მოტუტაპუს 1840 წელს კუნძულის ჩრდილოეთი ნაწილის ევროპელ ტომას მაქსველისთვის მიყიდვამდე, რომლის კუნძულზე გამოჩენისთანავე დაიწყო ფერმების განვითარება. 1845 წელს მოტუტაპუს სამხრეთი ნაწილი ასევე გამოისყიდეს ევროპელებმა. 1869—1870 წლებში კუნძული იყიდეს ძმებმა რეიდებმა, რომლებიც რჩებოდნენ მის მფლობელებად 1943 წლამდე. ევროპული კოლონიზაციის პერიოდში მოტუტაპუზე, ემუს და ჰოუმის უბეებთან შორიახლოს, წარმოიშვა პატარა ნაკვეთები, ხოლო უკვე XX საუკუნის დასაწყისში კუნძული გახდა პოპულარული დასასვენებელი ადგილი მეზობელი ოკლენდის მაცხოვრებლებისათვის.
მეორე მსოფლიო ომის წლებში კუნძულზე მდებარეობდა საფორტიფიკაციო ნაგებობები ოკლენდის უბის ზღვის მხრიდან დარტყმისაგან დასაცავად. ჯერ კიდევ 1936 წლის ივნისში აგებული იქნა ბატარეა არტილერიისგან თავის დასაცავად და სამეთვალყურეო პუნქტი. ასევე 1936 წლიდან 1944 წლამდე მოტუტაპუზე აშენდა სამხედრო ბანაკები, ბარაკები, გზები და ხიდები, რომლებიც აკავშირებდა კუნძულს რანგიტოტოსთან.
1967 წელს მოტუტაპუ გახდა ზღვის ნაკრძალ «ჰაურაკის უბის» ნაწილი, ხოლო 1987 წელს კუნძულის მართვა გადაეცა ახალი ზელანდიის გარემოს დაცვის დეპარტამენტს.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის კუნძულები
შიიენი
შიიენი (十堰市, ფინინი: Shíyàn) — საოლქო დონის ქალაქი ხუბეის პროვინციის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, ჩინეთი. მას ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ხენანის პროვინცია, სამხრეთ-დასავლეთიდან ჩუნცინი, ხოლო ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან შენსის პროვინცია. 2010 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობამ 3 340 841 ადამიანი შეადგინა, რომელთაგან 767 920 საოლქო დონის ქალაქის ურბანულ ნაწილში (მეტრო არეალი) იყო დასახლებული (ურბანული ნაწილი ძირითადად მოიცავს ორ რაიონს, მაოძიანსა და ჭანგვანს). 2007 წელს ქალაქი ჩინეთის ქალაქების ღირებულების მოხსენებაში ქვეყნის საუკეთესო ათ ქალაქს შორის დასახელდა ცხოვრების ხარისხის მიხედვით. ეს მოხსენება 2007 წლის ჩინეთის ქალაქების სამიტისათვის მომზადდა, რომელიც ბეიჯინგში გაიმართა.
ისტორია
მომდევნო ათწლეულების განმავლობაში ქალაქის ეკონომიკა თანდათან გაიზარდა. ამ ობიექტებზე დაახლოებით 200 000 ადამიანია დასახლებული. ამის მიუხედავად, 1990-იან წლებში ქალაქში ახალი ავტომობილების წარმოება შემცირდა კონკურენციის გამო. 2003 წელს, კომპანია Dongfeng Motor Corporation-მა მისი მთავარი სამგზავრო მანქანების საწარმო უხანში გადაიტანა, რამაც შიიენში მოსახლეობის შემცირება გამოიწვია.
გეოგრაფია
უდანშანი (უდანის მთები) შიიენის აღმოსავლეთ და დასავლეთ ნაწილებში მდებარეობს.
ჰიქმათ აბუ ზაიდი
ჰიქმათ აბუ ზაიდი (არაბ. حكمت أبو زيد‎, ინგლ. Hikmat Abu Zayd Hekmat Abu Zeid; 1922 – 30 ივლისი 2011) — ეგვიპტელი პოლიტიკოსი, პირველი ქალი ეგვიპტეში, რომელმაც მინისტრის  თანამდებობა დაიკავა (1962 წელს). ჰიქმათ აბუ ზაიდი ხელმძღვანელობდა მინისტრთა კაბინეტის სოციალურ ბლოკს. ეს იყო პირველი პრეცედენტი ქვეყანაში, როდესაც სოციალურ საქმეთა სამინისტროს ქალი ჩაუდგა სათავეში. მას შემდეგ ეს თანამდებობა ხშირად ეკავათ სხვა პოლიტიკოს ქალბატონებს. ნასერიზმის აღიარებულმა მომხრემ-აბუ ზაიდმა მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა ეგვიპტის კანონმდებლობასა და პოლიტიკაზე სოციალური დაზღვევის კუთხით.
შიიენი
დემოგრაფია
2020 წლის მონაცემებით, შიიენში მუდმივად მაცხოვრებლების რიცხვმა 3 209 000 ადამიანი შეადგინა. 2014 წლიდან 2019 წლამდე, ხუქოუს რეგისტრირებული მოსახლეობა ქალაქის მოსახლეობას რამდენიმე ათასით აჭარბებდა. ამ განსხვავებას, სავარაუდოდ, მიგრაცია განაპირობებს. მოსახლეობის დიდი ნაწილი შედარებით დიდ ქალაქებში მიდის სამუშაოდ მაღალი ანაზღაურების მიზნით. ამ ტენდენციის გამო ხუქოუს მოსახლეობა დაახლოებით 8 100-ით შემცირდა, მუდმივი მოსახლეობა კი 25 300-ით გაიზარდა.
ზოგადი სტატისტიკა
2019 წელს შიიენის შობადობის მაჩვენებელმა 11.47‰ (ათას მოსახლეზე) შეადგინა, გარდაცვალების მაჩვენებელი კი 7.02‰ იყო. აქედან გამომდინარე, ქალაქის მოსახლეობის ბუნებრივმა ზრდამ 4.45‰ შეადგინა.
ჰიქმათ აბუ ზაიდი
ბიოგრაფია/კარიერა
მომავალმა პოლიტიკოსმა კარგი განათლება მიიღო. საშუალო განათლების დასრულების შემდეგ, ჰელვანის ქალთა სკოლაში, მან 1940 წელს  მიიღო კაიროს უნივერსიტეტის (იმჟამად ფუადის უნივერსიტეტი ეწოდებოდა) ლიცენზია ისტორიაში.
შიიენი
ზოგადი სტატისტიკა
2019 წლის მონაცემებით, შიიენის მოსახლეობის 52.5% მამრობითი სქესის წარმომადგენელი, 47.5% კი ქალი იყო.
ჰიქმათ აბუ ზაიდი
ბიოგრაფია/კარიერა
1950 წელს ჰიქმატ აბუ ზაიდმა მიიღო მაგისტრის წოდება შოტლანდიის სენტ ენდრიუსის უნივერსიტეტში, შემდეგ კი 1957 წელს მიიღო ფსიქოლოგიის დოქტორის ხარისხი ლონდონის უნივერსიტეტში. 1962 წლის 29 სექტემბერს, პრეზიდენტ გამალ აბდელ  ნასერის განკარგულებით, აბუ ზაიდი დაინიშნა სოციალური ბლოკის მინისტრად ეგვიპტის მინისტრთა კაბინეტში. მან ეს თანამდებობა შეინარჩუნა 1965 წლამდე. აბუ ზაიდის დანიშვნა დაკავშირებული იყო ახალი საპრეზიდენტო პროგრამის მიღებასთან, რომელიც მიზნად ისახავდა განათლების ხელმისაწვდომობის გაფართოებას ყველა მოქალაქისათვის, განურჩევლად სქესისა და სოციალური ფენისა. აბუ ზაიდის დანიშვნა სახელმწიფო თანამდებობაზე აღიარებული იქნა როგორც საზოგადოებრივად  მნიშვნელოვანი ნაბიჯი. სოციალურ საქმეთა სამინისტრო აბუ ზაიდის მეთაურობით, პირველ რიგში, დიდ ყურადღებას უთმობდა ქალთა უფლებების დაცვას.
შიიენი
ურბანიზაცია
შიიენის საოლქო დონის ქალაქის ურბანული ნაწილი, ძირითადად, მაოძიანის რაონს მოიცავს, რომელიც რუკებზე „შიიენის“ სახელწოდებით მოიხსენიება. 2019 წლის მონაცემებით, მოსახლეობის 56.5% საოლქო დონის ქალაქის ურბანულ ნაწილში ცხოვრობდა, რაც 2010 წლის მონაცემებთან შედარებით გაზრდილია (ამ წლის მაჩვენებელი 46.3%-ს შეადგენს).
ჰიქმათ აბუ ზაიდი
ბიოგრაფია/კარიერა
1970 წლის დეკემბერში აბუ ზაიდმა მიიღო “ საერთაშორისო ლენინური პრემია ხალხთა შორის მშვიდობის განმტკიცებისათვის". მარცხნივ|მინი პირად დონეზე აბუ ზაიდს მინისტრობის პერიოდში შინაგანი პრობლემები შეექმნა. მეუღლე უკმაყოფილო იყო მასზე დაკისრებული ზედმეტი პასუხისმგებლობით, გადატვირთული სამუშაო რეჟიმით და იმ ფაქტით, რომ აბუ ზაიდი დროის უმეტეს ნაწილს გარეთ ატარებდა. პოლიტიკოსის მოკრძალებული ცხოვრების წესი მნიშვნელოვნად შეიცვალა, როდესაც მან აიყვანა 12 წლის მოახლე და მთავრობამ მას მანქანა გამოუყო მძღოლთან ერთად.
1970 წელს გამალ აბდელ ნასერის გარდაცვალებისა და პრეზიდენტად ანვარ სადათის მოსვლის  შემდეგ, აბუ ზაიდის კარიერული წინსვლა შეფერხდა. 1974 წელს იგი მეუღლესთან ერთად გადავიდა ლიბიაში.
შიიენი
შემოსავალი
2019 წელს შიიენის ურბანული ნაწილიც მაცხოვრებლების შემოსავალი 33 577 რენმინბის შეადგენდა. ეს მაჩვენებელი 9.1%-ით გაზრდილია 2018 წლის მაჩვენებელთან შედარებით. საოლქო დონის ქალაქის გარეუბნებში მაცხოვრებლები ბევრად ნაკლებს გამოიმუშავებენ, ვიდრე ურბანულ ნაწილში მცხოვრებლები (მათი საშუალო შემოსავალია 11 378 რენმინბია). გარეუბნებში მაცხოვრებლების მაჩვენებელიც გაზრდილია 2018 წელთან შედარებით (10.5%-ით).
ჰიქმათ აბუ ზაიდი
ბიოგრაფია/კარიერა
მისი ნასერისტული რწმენა თანხვედრაში მოდიოდა ლიბიის ლიდერის მუამარ კადაფის ანტიკოლონიალისტურ, ანტისიონისტურ და პანარაბისტულ შეხედულებებთან .აბუ ზაიდმა თითქმის ორი ათწლეული გაატარა ლიბიაში, ამ დროის განმავლობაში იგი ასწავლიდა პოლიტიკურ მეცნიერებებს ტრიპოლის ალ ფატეჰის უნივერსიტეტში. იგი ასევე წერდა სტატიებს და სიტყვით გამოდიოდა ეგვიპტის მთავრობის წინააღმდეგ. 1970-იანი წლების შუა პერიოდში დაიწყო პრეზიდენტ სადათის კრიტიკა იგი გახდა ეგვიპტის ეროვნული ფრონტის ლიდერი, რომელიც დამასკოში შეიქმნა 1980 წელს გენერალ საად ელ შაზლის მიერ. ორგანიზაციამ ითხოვდა სადათის მთავრობის დამხობას. იმის გამო, რომ ის ანვარ სადათს ეწინააღმდეგებოდა და გმობდა ისრაელთან სამშვიდობო შეთანხმებას, აბუ ზაიდს ბრალი დასდეს ღალატში, ტერორიზმსა და ჯაშუშობაში, რის გამოც მას ჩამოართვეს ეგვიპტის მოქალაქეობა. ამან იგი მოქალაქეობის არმქონე პოლიტიკურ ლტოლვილად აქცია. დაიწყო ხანგრძლივი სასამართლო ბრძოლა დაიწყო, რომელიც საბოლოოდ დასრულდა 1991 წლის ბოლოს, როდესაც მოსამართლემ დაადგინა, რომ აბუ ზაიდს და მის მეუღლეს ეგვიპტის პასპორტის ტარების უფლება ჰქონდათ. მოქალაქეობის აღდგენის შემდეგ, აბუ ზეიდი და მისი მეუღლე დაბრუნდნენ ეგვიპტეში 1992 წლის მარტში.
ჩინეთის გერბი
ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის გერბი (ჩინ 中华人民共和国国徽) — მიღებული იქნა 1950 წლის 20 სექტემბერს. გერბი წარმოადგენს წითელ წრეს, რომელზეც გამოსახულია ზეციური სიმშვიდის კარიბჭე — შესასვლელი აკრძალულ ქალაქში, ტიანანმენის მოედნის მხრიდან, რომელიც მდებარეობს პეკინში. კარიბჭის ზემოთ გამოსახულია ხუთი ვარსკვლავი, როგორც ჩინეთის დროშაზე. წითელი წრე ჩასმულია ხორბლის თავთავებში. ქვემოთა ნაწილის ცენტრში გამოსახულია კბილანა თვალი.
ჰიქმათ აბუ ზაიდი
ბიოგრაფია/კარიერა
ჰიქმათ აბუ ზაიდი გარდაიცვალა კაიროში, 2011 წლის 30 ივლისს 96 წლის ასაკში.
შიიენი
რელიგია
შიიენის ქალაქის მთავრობაში 19 რელიგიური ორგანიზაციაა აღიარებული. ქალაქში ძირითადად გამოხატულია ოთხი რელიგია: ბუდიზმი, დაოსიზმი, ისლამი და ქრისტიანობა. ამ ორგანიზაციებს შორის 5 მთლიანად გალაქს ემსახურება: ქალაქ შიიენის ბუდიზმის ასოციაცია (十堰市佛教协会, ფინინი: Shíyàn Shì Fójiào Xiéhuì), ქალაქ შიიენის ისლამური ასოციაცია (十堰市伊斯兰教协会, ფინინი: Shíyàn Shì Yīsīlánjiào Xiéhuì), ქალაქ შიიენის პროტესტანტული პატრიოტული მოძრაობის კომიტეტი (十堰市基督教“三自”爱国运动委员会, ფინინი: Shíyàn Shì Jīdūjiào “Sān Zì” Àiguó Yùndòng Wěiyuánhuì), ქალაქ შიიენის პროტესტანტული ასოციაცია (十堰市基督教协会 ფინინი: Shíyàn Shì Jīdūjiào Xiéhuì), ქალაქ შიიენის დაოისტური ასოციაცია (十堰市道教协会 ფინინი: Shíyàn Shì Dàojiào Xiéhuì). დანარჩენი 14 დაწესებულება როგორც საოლქო დონის ქალაქს, ასევე რეგიონებს ემსახურება.
სქოლიო
კატეგორია:შიიენი კატეგორია:ხუბეის პროვინციის ქალაქები
ჰიქმათ აბუ ზაიდი
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკოსები აფრიკის ქვეყნებში კატეგორია:ეგვიპტელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ეგვიპტელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:ეგვიპტის მინისტრი ქალები
ბიზანტიური ხელოვნება
thumbnail|300px|ქრისტეს ფრესკა აია სოფიას კედელზე ბიზანტიური ხელოვნება — ტერმინი, რომლითაც აღინიშნება აღმოსავლეთ რომის იმპერიის ხელოვნების ნიმუშები დაახლოებით მე-5 საუკუნიდან კონსტანტინოპოლის დაცემამდე 1453 წელს. (რომის იმპერია ამ დროის განმავლობაში საყოველთაოდ მოიხსენიება, როგორც ბიზანტიის იმპერია).
ტერმინი ასევე შეიძლება გამოიყენებოდეს ბიზანტიის იმპერიის თანამედროვე ქვეყნების მიმართებაში, რომლებიც მასთან საერთო კულტურის მატარებლები იყვნენ, მიუხედავად იმისა, მაგრამ არ შედიოდნენ მის შემადგენლობაში, როგორიცაა ბულგარეთი, სერბეთი და კიევის რუსეთი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბიზანტიური ხელოვნება ხელოვნება
Oxygene
Oxygene — ფრანგი ელექტრონული მუსიკოს ჟან-მიშელ ჟარის 1976 წლის სტუდიური ალბომი. ეს არის მისი ყველაზე ცნობილი და ყველაზე წარმატებული ალბომი, რომელიც ჩაწერილია ჟარის შინაურ სტუდიაში, ანალოგურ და ელექტრონულ ინსტრუმენტებზე.
ისტორია
თავდაპირველად ჟარს გაუჭირდა დისკის გამოცემა. ალბომი მთლიანად ინსტრუმენტულია და რთული იყო ამ დისკიდან სარეკლამო სინგლის ამორჩევა. გამოსვლის შემდეგ იგი იქცა ელექტრონული მუსიკის ერთ-ერთ სავიზიტო ბარათად და გაიყიდა 15 მილიონი ასლის ოდენობით.
იმდროინდელი ელექტრონული ალბომების გვერდით, მაგალითად, Kraftwerk-ის რთულ, ფუტურისტულ ჟღერადობასთან, ან კოსმიურ Tangerine Dream-თან შედარებით, ეს ალბომი უფრო თავისუფალი, მელოდიური და კიდევ უფრო დამაჯერებლად კოსმიური ჟღერადობის იყო.
Oxygene (ნაწილი II) ცნობილი გახდა ავსტრალიურ ფილმში გალიპოლი შეტანის შემდეგ. Oxygene (ნაწილი IV) გამოიცა სინგლის სახით და იქცა ელექტრონული მუსიკის ჟანრში დაწერილ ერთ-ერთ საუკეთესო ნაწარმოებად. ალბომის რამდენიმე კომპოზიცია მოხვდა დაგლას ადამსის წიგნის ავტოსტოპით გალაქტიკაში რადიოდადგმაში.
ჟარის ჟღერადობის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი კომპონენტი იყო რამდენიმე სინთეზატორი, რომლის საშუალებით მუსიკოსი ახდენდა ორიგინალური ხმოვანი ეფექტების გენერირებას.
1997 წელს ჟარმა გამოუშვა ციკლის გაგრძელება Oxygene 7–13 (ასე მას ეწოდა, რადგანაც პირველ ალბომში 6 ნაწილისგან შემდგარი პიესა იყო შეტანილი). მასზე მუშაობისას გამოყენებული იქნა იგივე ინსტრუმენტები, რაც წინამორბედზე.