cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 1187
უშიშროების საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა ზუგდიდისა და გალის რაიონებში დაძაბულ ვითარების და ბრძოლის განახლების რისკის გამო. არც აფხაზეთს და არც საქართველოს, არ სურთ ძალადობაზე უარის თქმა ან მშვიდობიანი გადაწყვეტისთვის სერიოზული გზის ძებნა.
1998 წლის მაისში, განახლებული საომარი მოქმედებების გამო, საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა და ორივე მხარეს მოუწოდა დაიცვან ცეცხლის შეწყვეტისა და ძალების დაშორების შესახებ შეთანხმება (მოსკოვის შეთანხმება) და სხვა შეთანხმებები. მხარეებს მოუწოდეს შექმნან ერთობლივი მექანიზმი მოსკოვის შეთანხმებისა და ტერორისტული აქტების გამო გამოწვეული დარღვევის გამოძიებისა და აღკვეთის მიზნით. საბჭომ კიდევ ერთხელ დაადასტურა ყველა იძულებით გადაადგილებულ პირთა და ლტოლვილთა უფლება თავიანთ სახლებში უსაფრთხოდ დაბრუნების შესახებ, როგორც მას საერთაშორისო სამართალი მოითხოვს. ამგვარად, საბჭომ დაგმო სახლების განზრახ განადგურება და აფხაზების მხრიდან ხალხის გაძევება, აღინიშნა დემოგრაფიული ცვლილებების მიუღებლობა კონფლიქტის შედეგად.
მხარეებს დაუყოვნებლივ მოუწოდეს მოლაპარაკებებში შედეგების მიღწევას ძირითად საკითხებზე. გარდა ამისა, რეზოლუციამ დაგმო გაეროს დამკვირვებელთა ორგანიზაციის დამკვირვებლების წინააღმდეგ, გალის რაიონის შეიარაღებული დაჯგუფებების მიერ ნაღმების ხელახლა მონტაჟი და თავდასხმები. ასევე გამოითქვა შეშფოთება, აფხაზეთში დაწყებულ მასობრივ საინფორმაციო კამპანიებში ანტიპიარი და გაეროს დამკვირვებელთა მისიების შევიწროების პროცესი, სადაც აფხაზურ მხარეს მოუწოდეს შეწყვიტოს ასეთი ქმედებები. გაეროს დამკვირვებელთა მისიის მანდატი გაფართოვდა, რომელიც განიხილა დსთ-ს სამშვიდობო ძალების მანდატის ცვლილება, რომელიც ასევე იმყოფებოდა საქართველოში.
საბოლოოდ, გენერალურ მდივანს, კოფი ანანს უნდა უზრუნველყო, საბჭოს ინფორმირება რეგიონში განვითარებულ მოვლენებსა და UNOMIG-ის მანდატით დაკავშირებულ საკითხებზე.
სქოლიო
1187 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:1998 წელი საქართველოში
ნეფერკარა IV
მინი|[[აბიდოსის მეფეთა სია (ფრაგმენტი). ნეფერკარა IV]] ნეფერკარა IV ხენდუ — ძველი ეგვიპტის ფარაონი, მართავდა ძვ. წ. XXII საუკუნეში მიეკუთვნება VIII დინასტიას.
კარლო ბლაგიძე
კარლო ბლაგიძე (დ. 10 აპრილი, 1928, გულიანი) — ქართველი ფილოსოფოსი, ფილოსოფიის მეცნიერებათა კანდიდატი. 1950 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტიტი. სადისერტაციო თემა — „აგნოსტიციზმის კრიტიკა“, დაიცვა 1953 წელს.
ნეფერკარა IV
ფარაონი ცნობილია აბიდოსის წარწერებიდან, ფარაონის საფლავი და მისი  მართველობის დროინდელი ძეგლებიც არ არის შემონახული, გარდა ცილინდრის ფორმის ბეჭდისა სახელად „ჰენდი“, რომელიც ჰენრი ფრანკფორტმა 1926 წელს მიაკუთვნა ამ ფარაონს, მაგრამ თანამედროვე მკვლევართა ერთი ჯგუფფი ამ ბეჭედს უკავშირებს გვიანდელი ჰიქსოსების ფარაონ ხამუდს. მისი მეფობა სავარაუდოდ რამდენიმე წელი უნდა გაგრძელებულიყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის მერვე დინასტიის ფარაონები
კოში (ალიკანტე)
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ჰორადიზის ოპერაცია
ჰორადიზის ოპერაცია (Horadiz əməliyyatı) — ბრძოლა აზერბაიჯანში, ფიზულინის რაიონის დაბა ჰორადიზთან. ბრძოლა გაიმართა 1994 წლის იანვარში. ერთმანეთს დაუპირისპირდა აზერბაიჯანის და სომხეთის შეიარაღებული ძალები ყარაბაღის ომის დროს. შედეგად, ჰორადიზი, რომელიც მდებარეობს მნიშვნელოვან გზაჯვარედინზე - მიმავალი ჩრდილოეთით  ქალაქ ფიზულისაკენ, და დასავლეთით ჯებრაილის რაიონისაკენ, აგრეთვე, კუბატლისა და ზანგერალასკენ და მთელი რიგი სოფლები, რომლებიც ამ გზის გასწვრივ ტერიტორიებზე მდებარეობენ გადავიდა აზერბაიჯანის კონტროლის ქვეშ.
ბრძოლის პრეისტორია
1993 წლის აგვისტოს ბოლოს კუბატლის აღების შემდეგ სომხებმა გამოაცხადეს ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ ინფორმაცია, რაც აიხსნებოდა გადაჯგუფების აუცილებლობით და ყველა მონაცემებით, სომხეთიდან ახალი შეიარაღებული ძალების მიღების მოლოდინით. ოქტომბრის ბოლოს სომხეთის შეიარაღებული ნაწილები (ეს იყო სწორედ სომხეთის რეგულარული არმიის ნაწილები და არა ყარაბახის ჯარები) სწრაფად დაეუფლნენ აზერბაიჯან-ირანის საზღვარზე მდებარე ჰორადიზს სამხრეთ აღმოსავლეთ ფიზულს და ზანგელანის რაიონს. ჩამოაჭრეს ეს ტერიტორიები აზერბაიჯანის დანარჩენი მიწებიდან.
1993 წლის დეკემბერში სომხეთის შეიარაღებული ჯგუფები შეეცადნენ ქალაქ ფიზულის აღმოსავლეთით გადაადგილებას, მაგრამ შეეჯახნენ უპრეცედენტო წინააღმდეგობას და იძულებული გახდნენ უკან დაეხიათ. ამის შემდეგ, აზერბაიჯანული არმია გადავიდა შეტევაზე სამ ფრონტზე. 15 დეკემბრიდან აზერბაიჯანული  ჯარის ნაწილები დაადგნენ  თანმიმდევრულ კონტრშეტევით ოპერაციებს ერთდროულად 5 მიმართულებით - ფიზულის, ხოჯავენდის, აგდამის, მარდაკერტის და კელბაჯარის. შეტევამ მთიანი-ყარაბახის ჩრდილო-აღმოსავლეთით სომხები აიძულა დაეტოვებინათ მთელი რიგი დასახლებული პუნქტები მარდაკერტის რაიონში.
მთავარი დარტყმა აზერბაიჯანის ნაწილებმა მიიტანეს ბეილაგანის რაიონში, მთიანი ყარაბაღის სამხრეთ-აღმოსავლეთით,  ჰორადიზის და ფიზულის მიმართულებით. საბრძოლო მოქმედებები განვითარდა სტეპის ზონაში. აზერბაიჯანის არმიის ნაწილებმა გაარღვიეს მოწინააღმდეგის  თავდაცვითი ზონა ფიზულის რეგიონში სარაკეტო-საარტილერიო ცეცხლის საფარქვეშ. 1994 წლის იანვარში დასაწყისში აზერბაიჯანელებმა დაიკავეს 11 დასახლებული პუნქტი და  აზერბაიჯან-ირანის სასაზღვრო ზოლის  40 კმ. სიგრძის მონაკვეთი.
ბრძოლა
აზერბაიჯანული მხარის ცნობით, 5 იანვარს აზერბაიჯანელებმა ხელთ იგდეს 3 ტანკი, ტანკსაწინააღმდეგო მოწყობილობა  "Штурм-С",  6 ტყვიამფრქვევი, 10 სატრანსპორტო საშუალება, დიდი რაოდენობით ცეცხლსასროლი იარაღი და მოწინააღმდეგის საბრძოლო მასალა. ამ დღეს სოფელ შუკიურბეილთან ბრძოლაში, ჰორადიზის მახლობლად დაიღუპა 702-ე პოლკის მეთაურის თანაშემწე დაზვერვის კაპიტანი ელხან ზილფუგაროვი, რომელსაც სიკვდილის შემდეგ მიენიჭა აზერბაიჯანის ეროვნული გმირის წოდება.
აზერბაიჯანული არმიის შეტევებში მონაწილეობდნენ ავღანელი მოჯაჰედები, რომლებიც იმ დროს (1993 წლის შემოდგომაზე) ჩამოვიდნენ აზერბაიჯანში. მოჯაჰედების მომზადების დონე უფრო მაღალი იყო, ვიდრე რეგულარული აზერბაიჯანული არმიისა. გავრცელებული ინფორმაციის თანახმად, მათ გადამწყვეტი როლი  ითამაშეს  აზერბაიჯანული არმიის შეტევისას ჰორადიზის ბრძოლაში.
შედეგად, აზერბაიჯანის კონტროლის ქვეშ გადავიდა ჰორადიზი და ფიზულის რაიონის 20 სოფელი. ისევე, ჯებრაილის რაიონის სოფელი ჩოჩუგ-მარჯანლი. აზერბაიჯანული მხარის მონაცემებით, აზერბაიჯანმა ხელში აიღო 21 ათას ჰექტარ ფართობზე ტერიტორიის კონტროლი.
ხსოვნა
2012 წლის 6 იანვარს ბრძოლის მონაწილეები ეწვიავნენ ბაქოში  წამებულთა  ხეივანის, სადაც მათ პატივი მიაგეს დაღუპულ თანამებრძოლებს - ეროვნულ გმირს ელხან ზილფუგაროვს და იასამალის ბატალიონის მეთაურს მირალეკპერ იბრაგიმოვს
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ბრძოლები კატეგორია:აზერბაიჯანის ბრძოლები კატეგორია:1994 წლის ბრძოლები კატეგორია:სამხედრო ოპერაციები კატეგორია:მთიანი ყარაბახის რესპუბლიკის კონფლიქტები
ალან ალდა
ალან ალდა (Alan Alda; დ. 28 იანვარი, 1936, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი მსახიობი, რეჟისორი, სცენარისტი და ავტორი. მიღებული აქვს ოქროს გლობუსის ჯილდო და ემის ექვსი ჯილდო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:ნიუ-იორკელები კატეგორია:ამერიკელი აგნოსტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 28 იანვარი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ფემინისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი სცენარისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მემუარისტები კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:იტალო-ამერიკელები კატეგორია:ამერიკელი ტელერეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი ტელესცენარისტები კატეგორია:ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიის წევრები კატეგორია:პრაიმტაიმის ემის ჯილდოს მფლობელები კატეგორია:აშშ-ის არმიის ოფიცრები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
ლევან გიგინეიშვილი
ლევან გიგინეიშვილი (დ. 15 აპრილი, 1972, თბილისი) — ქართველი ფილოლოგი, ფილოლოგიის დოქტორი, ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სრული პროფესორი.
ბიოგრაფია
ლევან გიგინეიშვილი დაიბადა 1972 წლის 15 აპრილს, თბილისში. 1994 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კლასიკური ფილოლოგიის ფაკულტეტი, 1995 წელს – ბუდაპეშტის ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტის შუა საუკუნეების დეპარტამენტი მაგისტრის წოდებით; შემდეგ – ლუვენის კათოლიკური უნივერსტიტეტის ფილოსოფიის ფაკულტეტი ბაკალავრის ხარისხით; 2000 წელს კი – ბუდაპეშტის ცენტრალური ევროპის უნივერსიტეტი შუა საუკუნეების მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხით. 2003 წელს მიიღო ჰარვარდის უნივერსიტეტის პედაგოგიკის მეცნიერებათა მაგისტრის წოდება. 2001-2005 წლებში ასწავლიდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში.
მუშაობდა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში დოცენტად. არის ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი. 2003 წლიდან ასწავლის ფილოსოფიასა და ქართულ ლიტერატურას გივი ზალდასტანიშვილის სახელობის ამერიკულ აკადემიაში. 2018 წლიდან ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სრული პროფესორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 15 აპრილი
ბენჯამინ მკაპა
ბენჯამინ მკაპა (დ. 12 ნოემბერი, 1938 — გ. 24 ივლისი, 2020) — ტანზანიის მესამე პრეზიდენტი (1995–2005)
ბენჟამინ მკაპა დაიბადა 1938 წელს ტანზანიის სამხრეთ ნაწილში. 1962 წელს უგანდაში დაამთავრა მაკერერეს უნივერსიტეტი. ასევე სწავლობდა კოლუმბიის უნივერსიტეტში, სადაც 1963 წელს მიიღო მაგისტრის ხარისხი საერთაშორისო საქმეში. ხელმძღვანელობდა ტანზანიის მისიას კანადაში (1982 წ.) და აშშ-ში (1983-1984 წწ.). 1977-1980 და 1984-1990 წლებში იყო ქვეყნის საგარეო საქმეთა მინისტრი. 1995 წელს ანტიკორუფციული კამპანიის ფონზე და ყოფილი პრეზიდენტის ჯულიუს ნიერერეს აქტიური მხარდაჭერის შედეგად აირჩიეს ქვეყნის პრეზიდენტად.
მეორე საპრეზიდენტო ვადაში მოახდინა სახელმწიფო კომპანიების პრივატიზაცია. მის პოლიტიკას მხარს უჭერდა მსოფლიო ბანკი და საერთაშორისო სავალუტო ფონდი.
გარდაიცვალა 2020 წლის 24 ივლისს დარ-ეს-სალამის ჰოსპიტალში, 81 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ტანზანიის პრეზიდენტები
სომხეთის ხიდების სია
ქვემოთ მოცემულია სომხეთის ძირითადი ხიდების სია:
აშაღი-ყარხუნი
აშაღი-ყარხუნი  (Aşağı Qarxun) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  1 291   კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
დაია-ნუევა
დაია-ნუევა (Daya Nueva, Daia Nova) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვეგა-ბახა-დელ-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 7 კმ². მოსახლეობა — 1733 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
კროლევეცის რაიონი
კროლევეცის რაიონი (Кролевецький район) — რაიონი უკრაინაში, სუმის ოლქში. მისი ფართობია 1 284 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 38 358 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 29,9 კაცს კმ²-ზე. კროლევეცის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კროლევეცი.
სქოლიო
კატეგორია:სუმის ოლქის რაიონები
ვანის დეკრეტი
ფილა სადა არ ყოფილა, შემორჩენილია მარჯვენა კიდეზე ნახევარკოლონის ფორმის ჩარჩო. ფრაგმენტზე გაირჩევა 26 სტრიქონი, აქედან 11-26 სტრიქონები არ იწვევს ეჭვს, პირველი ათი სტრიქონი ხანძრისგან არის დაზიანებული და გასარჩევად რთულია. ასოთა მოხაზულობისა და ენობრივი ნორმებისმიხედვით წარწერა ძვ. წ. III ს-ით თარიღდება. არქეოლოგიურად - ფრაგმენტი გვიანელინისტურ ფენაშია მოპოვებული.
ფირფიტაზე წარწერა ბერძნულ ენაზეა შესრულებული და ასე იკითხება:
მისი ქართული თარგმანი კი ასეთია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ეპიგრაფიკული წარწერები
ლომისგორის წმინდა გიორგის ეკლესია
ლომისგორის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ ალმატის ჩრდილოეთით, 2 კილომეტრზე, შემაღლებულ ადგილას, თარიღდება შუა საუკუნეებით.
დანგრეულია შემორჩენილია ჩრდილოეთ კედელი - მთელ სიგრძეზე. აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდი და დასავლეთ კედლის მცირე ნაწილი. ეკლესია ნაგები იყო ნატეხი ქვით და ფიქლით. აღმოსავლეთით დასრულებული ყოფილა ნახევარწრიული, შვერილი აფსიდით, რითიც დარბაზისგან მხრებით იყო გამოყოფილი (გარეთა ზომები: სიგრძე - 14 მეტრი, სიგანე დაახლოებით - 7 მეტრი). შესასვლელი ჩრდილოეთიდან და დასავლეთიდან ჰქონია. დარბაზის შუაში შემორჩენილია ორიოდე მეტრის სიგრძის კედლის ნაშთი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნეფერკაუჰორი
ფარაონი ცნობილია არა მარტო აბიდოსის წარწერებიდან. შემონახულია მისი გამოცემული ბრძანება, რომელიც ეხება მინა-იდის ტაძრის უმაღლეს ქურუმს და კოპტების ნომარხს, სადაც ამ უკანასკნელს ენიჭებოდა მამიდან გადასული თანამდებობა ზემო ეგვიპტის მმართველისა, ყოველივე აქედან გამომდინარე ჩანს, რომ მერვე დინასტიის ბოლოს ზემო ეგვიპტის რამდენიმე რაიონში მმართველები იყვნენ კოპტი ნომარხები. ფარაონის ქალიშვილი ნებეთი ცოლად გაყვა ვეზირ შემაის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეგვიპტის მერვე დინასტიის ფარაონები
რაბენდი
რაბენდი (Rabənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
შაქრიანის წმინდა გიორგის ეკლესია
შაქრიანის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ შაქრიანის განაპირას. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით. ეკლესია გეგმით თითქმის კვადრატულია, ფართობი — დაახლოებით 70 კვადრატული მეტრი. დასავლეთიდან, მთელ სიგანეზე, ეკვროდა გვიანდელი მინაშენი, რომლის საძირკვლის ნაშთებიღაა შემორჩენილი.
შენობა ნაგებია ნატეხი ქვით. ფასადები მოგვიანებით შეულესავთ.
ერთადერთი შესასვლელი ეკლესიის დასავლეთ კედლის ჩრდილოეთ ნახევარშია. კარი თარაზულადაა გადახურული. აღმოსავლეთით არაწესიერი ფორმის აფსიდია, რომლის შუაში თაღოვანი სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ჩრდილოეთით ოთხკუთხა ნიშაა. აფსიდის მხრების ხაზზე დგას ოთხწახნაგა ტრაპეზი. ეკლესიის დარბაზი საგრძნობლად მოკლეა, გადახურულია ნახევარწრიული ფორმის სხმული კამარით.
აღმოსავლეთ ფასადზე, სარკმლის ქვეშ, შეღრმავებული ჯვარია გამოსახული. ეკლესია გადახურულია კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
ნიჟნი-ტაგილის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი
ნიჟნი-ტაგილის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი (Храм Николая Чудотворца) — მართლმადიდებლური ტაძარი სვერდლოვსკის ოლქში, ქალაქ ნიჟნი-ტაგილში. ტაძრის მშენებლობა მიმდინარეობდა XIX-XX საუკუნეებში.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ტაგილის ეპარქიას.
აღწერა
ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ტაძარი მდებარეობს ქალაქის გარეუბანში, გორბუნოვის რაიონში, მდინარე ლების პირას მდებარე პატარა ჭაობის ნაპირზე, მასზე გადებული ხიდის შორიახლოს. თავდაპირველად ტაძარს ჰქონდა ურალისათვის ტიპური სავაჭრო სახლის სახე და განკუთვნილი იყო ღვინის სახლისათვის, ამიტომ იგი მართლმადიდებლური ეკლესიებისათვის არატიპიურად გამოიყურება. მოგვიანებით, როცა შენობა გადაეცა ეკლესიას, გადააკეთეს და მის არქიტექტურაში შეიტანეს რუსულ-ბიზანტიური ელემენტები. ტაძარი სამგუმბათიანია. შენობა ქვისაა, კედლები და სამრეკლო შეღებილია კრემისფერად. მთავარი შესასვლელი მდებარეობს შენობის შუაგულში და მივყავართ ღვთისმსახურების ოთახში. მეორე შესასვლელი მდებარეობს მთავარი შესასვლელის მოპირდაპირე მხარეს და ჩვეულებრივად მუდამ დაკეტილია. ტაძარი გარშემრტყმულია ღობით და კარიბჭით, რომელიც ავტომანქანების შესასვლელადაა განკუთვნილი.
ისტორია
1996 წელს ერთმორწმუნეების სამართლით, რუსულ მართლმადიდებელ ეკლესიას შეუერთდა სტაროობრიადცების საზოგადოება, ამავე წლის მაისში ტაძრის შენობა დაუბრუნდა მორწმუნეებს. ტაძარში ღვთისმსახურება მიმდინარეობს რეფორმამდელი ღვთისმსახურების წიგნებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიჟნი-ტაგილის ტაძრები
კლიპშპრინგერი
კლიპშპრინგერი (Oreotragus oreotragus) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახისა.
მცირე ზომის ანტილოპაა. მამლებს აქვს ფართოდ განლაგებული სოლისებრი რქები, სიგრძეში 10 სმ-მდე. ბეწვი სქელი და მკვრივია. დედლები შედარებით დიდი ზომისანი არიან. მაგ., დედლის სიმაღლე მინდაოში შეადგენს 50–53 სმ, ხოლო მამლისა — 49–52 სმ. მასა მერყეობს 8,9-დან 18 კგ-მდე. სხეულის სიგრძეა 75–115 სმ.
ბინადრობენ მჭიდრო ჯგუფებად. მონოგამები არიან. მშრალ სეზონზე 6–8-სულიან ჯოგებს ქმნიან. წვიმის სეზონზე მსგავსი ჯოგები არ გვხვდება. ნაშიერის რძით კვების პერიოდში, მამალი მუდამ იცავს, როგორც მას, ასევე დედალს. მამლები ტერიტორიული ცხოველები არიან და თავის „სამფლობელოს“ ფეკალიებითა და ჯირკვლების დახმარებით ნიშნავს. საცხოვრებლად იყენებენ მთიან რაიონებსა და მდინარეთა ხეობებს.
იკვებება მარადმწვანე ბუჩქებით და ბალახებით, ხილით, თესლებით, ყვავილებითა და ლიქენებით. შეუძლიათ მიგრირება უკეთესი მცენარეულობით გამორჩეულ ადგილებში. დიდხანს ძლებს წყლის გარეშე, რადგან სითხის უდიდეს ნაწილს საკვებიდან იღებს.
გამრავლების სეზონი აპრილიდან იწყება. მაკეობა 7 თვე გრძელდება. დედალი ბადებს 1 ნაშიერს. იგი 4–5 თვემდე რძით იკვებება. 6 თვიდან რქები იწყებს ზრდას და 17–18 თვისას ბოლომდე ეზრდება.
გავრცელებულია ჩრდილო-აღმოსავლეთ სუდანში, სომალში, ერიტრეაში, ეთიოპიის მთიანეთის ჩრდილოეთი ნაწილიდან აღმოსავლეთ და სამხრეთ აფრიკამდე, აგრეთვე ნამიბიისა და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ანგოლის სანაპიროზე. არსებობს რამდენიმე იზოლირებული პოპულაცია ცენტრალურ აფრიკის რესპუბლიკაში და კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში. ნიგერიაში გვხვდება ჯოსის პლატოზე. სავარაუდოდ ეს სახეობა ბურუნდიშიც ბინადრობს.
სქოლიო
კატეგორია:კლიპშპრინგერი
სნუკერის სეზონი 1996-1997
სნუკერის სეზონი 1996-1997 — სნუკერის პროფესიონალური ტურნირების სერია 1996-1997 წლებში. მიმდინარეობა — 9 სექტემბერი 1996 — 18 მაისი 1997. სეზონის სამი მთავარი ტურნირის გამარჯვებულები: დიდი ბრიტანეთის ჩემპიონატი — სტივენ ჰენდრი (შოტლანდია), მასტერსი — სტივ დეივისი (ინგლისი), მსოფლიო ჩემპიონატი — კენ დოერტი (ირლანდია). ქვემოთ მოყვანილია სეზონის განმავლობაში გამართული შეჯიბრების განრიგი. სულ გაიმართა 19 შეჯიბრი.
ოფიციალური რეიტინგი
ქვემოთ მოცემულია 1996-1997 წლების მსოფლიო რეიტინგის ტოპ-16 სნუკერისტი. ეს მოთამაშეები ავტომატურად მონაწილეობდა ტურნირების ფინალურ სტადიებში და მოწვეულნი იყვნენ მასტერსზე.
სქოლიო
კატეგორია:სნუკერის სეზონები კატეგორია:1996 წელი სნუკერში კატეგორია:1997 წელი სნუკერში
ლილი ოლდრინი
ლილი ოლდრინი (Lily Aldrin) — ამერიკული კომედიური ტელესერიალის „როგორ შევხვდი დედათქვენს“ ერთ-ერთი მთავარი პერსონაჟი. მის როლს მსახიობი ელისონ ჰანიგანი ასრულებს. სერიალში ლილი დაქორწინებულია თავის კოლეჯის დროინდელ სიყვარულ მარშალ ერიკსენზე, რომელთანაც სამი შვილი გააჩინა. ვითარება ხდება ლილისა და მარშალის საუკეთესო მეგობრის, ტედის გარშემო, რომელიც თავის შვილებს უყვება, თუ როგორ გაიცნო მათი დედა, ლილი, მარშალი, რობინ შერბაცკი და ბარნი სტინსონი კი მისი ამბების განუყოფელი ნაწილები არიან.
ქასტინგი
სერიალის შემქმნელმა კრეგ ტომასმა ლილი ოლდრინისა და მარშალ ერიკსენის ურთიერთობის ინსპირირება თავისი და თავისი ცოლის, რებეკას ურთიერთობიდან მოახდინა. ამის გამო, ლილის პერსონაჟის მსახიობისათვის შესარჩევ ქასთინგს რებეკაც ესწრებოდა, რომელმაც თავისი როლის შემსრულებლად ელისონ ჰანიგანი შეარჩია, რომელიც მის საყვარელ სერიალ „ბაფფი ვამპირებზე მონადირეში“ თამაშობდა. ელისონ ჰანიგანისათვის კომედიურ ჟანრში თამაშიც არ იყო უცხო, ვინაიდან იგი მანამდე „ამერიკულ ნამცხვარშიც“ მონაწილეობდა.
პერსონაჟის მიმოხილვა
ლილი ოლდრინი დაიბადა 1978 წლის 22 მარტს პარკ-სლოუპში, ბრუკლინში, ნიუ-იორკში. მისი მშობლები არიან საბავშვო თამაშების გამომგონებელი მიკი ოლდრინი და მისი მეუღლე, ფემინისტი ჯენის ოლდრინი. ლილის წინაპრები წარმოშობით შვედეთიდან იყვნენ. მამის მხრიდან მას ბაბუად ერგება ცნობილი ასტრონავტი ბაზ ოლდრინი, ხოლო მისი ბაბუა დედის მხრიდან კორეის ომში იბრძოდა. ლილის მშობლები მოგვიანებით განქორწინდნენ, რადგანაც მამამისი მეტად წარუმატებელი და უყურადღებო კაცია, რომელიც შვილის წარმატებულ და ცხოვრების მნიშვნელოვან მომენტებს არასდროს ესწრება, რის გამოც ლილი ვერ იტანს მას. აღსანიშნავია, რომ მიკი ოლდრინი მოგვიანებით იძულებული გახდა მშობლებთან დაბრუნებულიყო და მათ სარდაფში ეცხოვრა.
სკოლასა და კოლეჯში სწავლის პერიოდში ლილი გოთური საზოგადოების წევრი იყო, რა დროსაც მას თმა შავად ჰქონდა შეღებილი და გოთებისათვის დამახასიათებელი ტანსაცმელი ეცვა. სკოლის გამოსაშვებ საღამოზე ლილიმ მიატოვა თავისი შეყვარებული სკუტერი (რომლის როლსაც კურტ კობეინი ასრულებს, რომელიც რეალურ ცხოვრებაში ბარნი სტინსონის როლის შემსრულებელ ნილ პატრიკ ჰარისის ქმარია). მიუხედავად დაშორებისა, სკუტერი ლილითაა შეპყრობილი და წლების მანძილზე ცდილობს მის დაბრუნებას.
1996 წელს ლილი ოლდრინმა უესლიანის უნივერსიტეტში დაიწყო სწავლა, კონექტიკუტის შტატში. კოლეჯში სწავლის დაწყების პირველივე დღეს მან თავისი ცხოვრების სიყვარული, მარშალ ერიკსენი გაიცნო, რომელსაც ლილიმ თავისი რადიოს შეკეთება სთხოვა, რის შემდეგაც მათ ერთმანეთი თავდავიწყებით შეუყვარდათ და დარჩენილი ცხოვრება ერთად გაატარეს.
2010 წლის მდგომარეობით ლილი 32 წლის იყო. მის რეზიუმეზე დაყრდნობით მას ინგლისური ენის სერთიფიკატი აქვს. გარდა მშობლიური ინგლისურისა, იგი კარგად ფლობს ფრანგულსა და იტალიურსაც.
ლილისა და მარშალს მთელი ცხოვრების განმავლობაში ერთმანეთის გარდა სხვა სექსუალური პარტნიორი არ ჰყოლიათ, მაგრამ აღსანიშნავია, რომ ლილი მარშალზე უფრო ხშირად იჩენს ინტერესს სხვა ქალებისადმი, რაც შესაძლოა იმაზე მიანიშნებდეს, რომ იგი ბისექსუალია. მან არაერთხელ გაუსვა ხაზი თუ როგორ იზიდავდა სხვა ქალი სექსუალურად და რამდენჯერმე ხუმრობით ისიც თქვა, რომ თავის საუკეთესო მეგობარ რობინს სექსუალურად მიმზიდველად მიიჩნევს. ასევე აღსანიშნავია, რომ ერთხელ რობინმა განაცხადა, რომ ლილის ახლოსაც აღარ ეკარება მას შემდეგ, რაც იგი თუნდაც ერთ ჭიქა მარტინის სვამს, რადგან ამის შემდეგ იგი მისდამი აშკარად იჩენს მიდრეკილებასა და ძლიერად ცდილობს მასთან ფლირტს.
ლილი მეტად გონიერია, როდესაც სახე ადამიანებისა და სიტუაციების მანიპულაციას ეხება. იგი ყველაფერზეა წამსვლელი, რათა ის მიიღოს, რაც სურს. მან განსაკუთრებული ნიჭიერება გამოიჩინა წყვილების დაშორების საქმეში, როდესაც თავისი საუკეთესო მეგობარი ტედ მოსბი შვიდ გოგოს ისე დააშორა, რომ ისინი ვერც მიხვდნენ, რომ საქმეში ლილის ხელი ერია. ამის გამო, ბარნი სტინსონი მას „სუფთა ბოროტებასა“ და „მარიონეტული თოჯინების ოსტატს“ უწოდებს, ხოლო ტედი „ფსიქოპატს“.
პერსონაჟის ისტორია
მარცხნივ|მინი|393x393პქ|ლილის მეუღლის, მარშალ ერიკსენის როლის შემსრულებელი ჯეისონ სეგედი 2005 წელს, სერიალის პირველივე სერიაში მარშალი ცხრაწლიანი თანაცხოვრების შემდეგ ლილის ცოლობას სთხოვს და ისიც თანხმდება. ამ პერიოდში იგი საბავშვო ბაღის მასწავლებელია და მარშალსა და ტედთან ერთად ცხოვრობს მანჰეტენის ბინაში. ისინი ერთად ხშირად დადიან მათი ბინის ქვეშ მდებარე მაკლარენსის ბარში, სადაც ხვდებათ მათი მეგობარი ბარნი სტინსონი. იმავე ბარში, ლილიმ ტედის შუამავლობით გაიცნო კანადელი რეპორტიორი რობინ შერბაცკი, რომელიც შემდეგში მისი საუკეთესო მეგობარი გახდა. ქორწილის თარიღის მოახლოვებასთან ერთად ლილის ეჭვები სულ უფრო მატულობს. საბოლოოდ მან გააანალიზა, რომ მარშალთან ურთიერთობის გამო ვერ შეძლო თავისი ოცნების ახდება — გამხდარიყო პროფესიონალი მხატვარი და მუზის ძიებაში ემოგზაურა დასავლეთ ევროპაში. ამის გამო მან თავისი რეზიუმე საიდუმლოდ გააგზავნა სან-ფრანცისკოს ხელოვნების სასწავლებელში, სადაც მალევე მიიღეს. ამ ფაქტის გამო მას ცხოვრებაში ყველაზე დიდი ჩხუბი მოუვიდა მარშალთან, რაც მათი ნიშნობის გაუქმებითა და ლილის სან-ფრანცისკოში გადასახლებით დასრულდა.
ექვსი თვის შემდეგ ლილი ოლდრინი ნიუ-იორკში ბრუნდება, სადაც საოცრად პატარა ბინაში იწყებს ცხოვრებას. მან თავიდანვე სთხოვა მარშალს შერიგება, მაგრამ უარი მიიღო, რის გამოც ზემოთ ხსენებულ პატარა ბინაში განაგრძობდა ცხოვრებას, რომელსაც სულ მალე ჩამოენგრა მეზობელ ლიტველ კაცთან საზიარო კედელი, რის გამოც იგი იძულებული გახდა ბარნისთან გადასულიყო საცხოვრებლად. თავდაპირველად მექალთანე და თავისუფლების მოყვარული ბარნი სკეპტიკურად შეხვდა მისი გადასვლის იდეას, მაგრამ შემდეგ ლილი მას ეხმარებოდა იმ ქალების თავიდან მოცილებაში, რომლებმაც მასთან უკვე გაატარეს ღამე. საბოლოოდ მარშალი და ლილი ერთმანეთს კვლავ უბრუნდებიან, რასაც მეორე სეზონის ბოლოს მათი ქორწილი მოჰყვა.
მესამე სეზონის დასაწყისში ირკვევა, რომ ლილი შოპაჰოლიკია. იგი იღებს ახალ-ახალ საკრედიტო ბარათებს, რომელზე დარიცხულ თანხასაც იღებს და ტანსაცმელში ხარჯავს, შემდეგ კი დავალიანებულ ბარათებს თავის „სირცხვილის ყუთში“ ინახავს, რომელიც რობინმა აღმოაჩინა. ეს ამბავი ზუსტად მაშინ მოხდა, როდესაც ის და მარშალი ახალი სახლის ყიდვას აპირებდნენ. ლილის ვალების გასასტუმრებლად მარშალს მოუწია უარი ეთქვა თავის ოცნებაზე — გამხდარიყო გარემოს დამცველი და ბარნისთან, დიდ კორპორაციაში დაიწყო მუშაობა ადვოკატად. საბოლოოდ მათ შეძლეს ვალების გასტუმრება და სახლის ყიდვა, ლილიმ კი თავისი დამოკიდებულება სპეციალურ ანონიმი შოპაჰოლიკების კლუბში სიარულის შედეგად დაამარცხა. მიუხედავად ამისა, მათ ბედნიერება არ დასცალდათ და ახალი პრობლემა წამოიჭრა. როგორც აღმოჩნდა, მათი ახალი ბინა კანალიზაციის წყლის გამწმენდი ქარხნის გვერდით მდებარეობდა, ხოლო ბინის იატაკი იმდენად დახრილი იყო, რომ მასზე ნივთები ქვევით სრიალებდა.
სერიალში მოქმედი პერსონაჟებიდან ლილი ერთადერთია, რომელსაც ბარნი გადაწყვეტს რომ დაუჯეროს და მოუსმინოს, როდესაც რობინი შეუყვარდა. მეხუთე სეზონის ბოლოს, ლილი აიძულებს ბარნისა და რობინს, რომ აღიარონ ის ფაქტი, რომ წყვილი არიან. მან ისინი რობინის ოთახში სექსის შემდეგ ჩაკეტა და მანამდე არ გამოუშვა, სანამ ამ თემაზე არ „ილაპარაკეს“. აღსანიშნავია, რომ საუბრისას, ოთახში ჩაკეტილ რობინსა და ბარნის ლილი კარის ქვეშიდან უცურებდა ფურცლებს, სადაც ეწერა მითითებები, თუ რა ელაპარაკათ.
მთელი სერიალის მანძილზე, ლილი და მარშალი ეძებენ კიდევ ერთ წყვილს, რომელთან ურთიერთობასაც შეძლებენ, თუმცა ყოველთვის ყველა წყვილი გაურბით. დაახლოვების მიზნით მათ რობინი და ბარნიც დაპატიჟეს ორმაგ პაემანზე, რომელმაც საშინლად ჩაიარა. ამის გამო, ბარნი და რობინი მათ ჩამოშორდნენ, თუმცა როდესაც ლილიმ და მარშალმა ახალ წყვილთან დაიწყეს ურთიერთობა, ისინი მიხვდნენ, რომ ლილი და მარშალი მოენატრათ. მას შემდეგ, რაც გაირკვა, რომ ბარნი და რობინი ერთმანეთს აუბედურებდნენ, ლილი „პენსიიდან დაბრუნდა“ და მათი დაშორება განიზრახა. მან საოცრად დახვეწილი გეგმა შეიმუშავა მათ დასაშორებლად, თუმცა მის ამოქმედებამდე სულ ცოტა ხნით ადრე ისინი თავისით დაშორდნენ.
აღსანიშნავია, რომ სერიალის მანძილზე ყოველი მათგანი პოულობს თავის ორეულს. მარშალის ორეული უცნობილი ულვაშიანი კაცია, რობინის უცხო ლესბოსელი ქალი, ტედის მექსიკელი მოჭიდავე, ხოლო როგორც ბარნიმ და მარშალმა აღმოაჩინეს, ლილის ორეული რუსი სტრიპტიზიორია, სახელად ჟასმინი. ლილი იმდენად აღფრთოვანებული იყო თავისი ორეულით, რომ მან მისი ინდივიდუალური ცეკვაც კი შეუკვეთა. სერიის დასასრულს, ლილიმ ჟასმინის ფორმა გადაიცვა და მისი ადგილი დაიკავა სცენაზე, მაგრამ მოულოდნელად ფეხი აუსრიალდა და ხალხში გადავარდა.
მთელი მეექვსე სეზონის განმავლობაში ლილი და მარშალი დაორსულებას ცდილობენ. მათი პირველი მცდელობები უნაყოფო იყო, რის გამოც ისინი ანერვიულდნენ, რომ ბავშვის გაჩენას ვერ შეძლებდნენ, რის გამოც მიმართეს ექიმს, რა დროსაც შეხვდნენ ბარნის ორეულ გინეკოლოგს. სეზონის ბოლოს ლილი საბოლოოდ დაორსულდება და მეშვიდე სეზონში მან ვაჟი გააჩინა, რომელსაც მარშალის ახლად გარდაცვლილი მამის პატივსაცემად მარვინი დაარქვეს.
მერვე სეზონში ლილი მუშაობას იწყებს ხელოვნების კონსულტანტად, მისი დამქირავებელი კი ტედის ყოფილი შეყვარებულის ყოფილი მილიონერი ქმარია, რომელსაც გემების სიყვარულის გამო ყველა კაპიტანს ეძახის. საბოლოოდ კაპიტანმა ლილის ერთი წლით იტალიაში გადასახლება შესთავაზა, სადაც გააგრძელებდა თავის საქმეს. სწორედ ამ დროს, ბარნისა და რობინის ქორწილში ირკვევა, რომ მარშალი, რომელიც იტალიაში წასვლაზე დასთანხმდა, მოსამართლედ დანიშნეს და ქვეყნის დატოვებას ვერ ახერხებს, რის გამოც ლილიმ უარი განაცხადა იტალიაში წასვლაზე, რამაც დიდად დასწყიტა გული.
მთელი ბოლო სეზონი ბარნისა და რობინის ქორწილამდელ 59 საათს აღწერს, სადაც ლილი თავისი დედამთილისაგან იგებს მარშალის ახალი თანამდებობის შესახებ და მასთან სერიოზულად ჩხუბობს. საბოლოოდ მან თავი შეიკავა და მარშალს შეურიგდა. იმავდროულად ირკვევა, რომ ლილი მეორე ბავშვზეა ორსულად, რის შემდეგაც მან გოგონა გააჩინა, სახელად დეიზი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გამოგონილი პერსონაჟები კატეგორია:როგორ შევხვდი დედათქვენს
ბოეთანის ეკლესია
ბოეთანის დარბაზული ეკლესია — ქართული ტაძარი და ხუროთმოძღვრების ძეგლის კახეთის გაღმა მხარეში, ისტორიულ ქალაქი ბოეთანში (დღევანდელი ბოსტან-ქალაქის ნაქალაქარი). ტერიტორია დღესდღეობით აზერბაიჯანის რესპუბლიკის შემადგენლობაშია.
ბოეთანში, რომელიც საფიქრებელია, რომ ჯერ კიდევ ადრინდელ ფეოდალურ ხანაში სამეფო ქალაქი იყო, გვხვდება ნაეკლესიარი. იგი ნაშენები იყო აგურით. ეკლესიას გარედან მთელ პერიმეტრზე თაღები გასდევდა. ძეგლის პირველი მკვლევრის ლ. ჭილაშვილის ვარაუდით, ეკლესია XVI საუკუნეში უნდა ყოფილიყო აგებული, მაგრამ არქიტექტურული დეტალები, სარკმლის ფორმა და დეკორი საშუალებას იძლევა, ძეგლი VIII-IX საუკუნეებით დათარიღდეს. ბოეთანი ყიზილბაშთა შემოსევების დროს განადგურდა. შენობიდან დღეისთვის მხოლოდ საკურთხეველია გადარჩენილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ეკლესია-მონასტრები აზერბაიჯანში კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
ლებედინის რაიონი
ლებედინის რაიონი (Лебединський район) — რაიონი უკრაინაში, სუმის ოლქში. მისი ფართობია 1 700 კმ². 2016 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 19 758 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 11,6 კაცს კმ²-ზე. ლებედინის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ლებედინი.
სქოლიო
კატეგორია:სუმის ოლქის რაიონები
ალექსანდრეს სამლოცველო
ისტორია
პირველი თავდასხმა რუსეთის იმპერატორ ალექსანდრე II-ზე (1818-1881 წწ.) მოხდა 1866 წლის 4 აპრილს ქალაქ სანქტ-პეტერბურგში. ტავდასხმა განახორციელა რუსმა რევოლუციონერ-ტერორისტმა დიმიტრი კარაკოზოვმა (1840-1866 წწ.). კარაკოზოვს მიაჩნდა, რომ მეფის მკვლელობით მოსახლეობას სოციალურ რევოლუციამდე მიიყვანდა.
1866 წელს ტაგანროგის ქალაქისთავის გადაწყვეტილებით წინამძღვარმა თევდორე პოკროვსკიმ, ისე, რომ სასულიერო ზემდგოი ორგანოებიდან არ მიუღია ბრძანება, აკურთხა ეკლესიის მშენებლობის სავარაუდო ადგილი. ამის გამო წინამძღვარი პოკროვსკი გადააყენეს მიძინების ტაძრის წინამძღვრის თანამდებობიდან, მაგრამ 1867 წელს მას დანაშაული მოუხსნეს და დააბრუნეს მიძინების ტაძარში.
ტაგანროგის მოსახლეობამ ალექსანდრე II-ის სიცოცხლის გადარჩენის აღსანიშნავად 1866 წელს დაიწყეს ვორონცოვის აღმართის მარჯვენა მხარეს დაიწყეს ქვის სამლოცველოს მშენებლობა. წინამძღვარმა თევდორე პოკროვსკიმ აკურთხა მშენებლობის ადგილი. ტაძარი იყო გუმბათიანი და მასზე გამოსახული იყო ჯვრები.
ყოველი წლის 4 აპრილს, ალექსანდრე II-ის სიცოცხლის გადარცენის აღსანიშნავად იმართებოდა ფართო მასების საზეიმო მსვლელობა. სამლოცველოში აღევლინებოდა ლოცვა.
1881 წელს ტერორისტული აქტის შედეგად იმპერატორ ალექსანდრე II-ის მკვლელობის შემდეგ ტაძარში ღვთისმსახურება შეწყდა. დროტა განმავლობაში შენობა მიატოვეს და მასში დასახლდნენ უსახლკაროები. ტაგანროგელებმა არაერთხელ სცადეს მიექციათ ზემდგომთა ყურადღება და გადაერჩინათ ეკლესია, მაგრამ უშედეგოდ.
1929 წელს ადგილობრივ ვაჭრებს შესთავაზეს ალექსანდრეს სამლოცველო გაეხსნათ წიგნების მაღაზია, მაგრამ მოუვლელობისაგან ეკლესიის შენობის მდგომარეობა გაუარესდა. 1929 წელს ეკლესია დაანგრიეს. ეკლესიის ადგილზე კი ააშენეს ათსართულიანი საცხოვრებელი სახლი.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
დაია-ვიეხა
დაია-ვიეხა (Daya Vieja, Daia Vella) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვეგა-ბახა-დელ-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 3,1 კმ². მოსახლეობა — 731 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
აშაღი-სალამაბადი
აშაღი-სალამაბადი  (Aşağı Salamabad) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  923  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
დჟარსარი
დჟარსარი (Դժարսար) — მთა სომხეთში. მდებარეობს ლორეს პროვინციაში, სოფელ ქარინჯიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 5 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2245 მეტრია და წარმოადგენს გუგარაცის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
სანდრო ეული
სანდრო ეული (ნამდვილი სახელი და გვარი ალექსანდრე ქიშვარდის ძე ქურიძე; დ. 23 ოქტომბერი [ძვ. სტ. 11 ოქტომბერი ], 1890, ზომლეთი, (ახლანდელი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი), საქართველო — გ. 25 მარტი, 1965, თბილისი) — ქართველი პოეტი, საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
მშობლიურ სოფელში დაწყებითი განათლების მიღების შემდეგ, შევიდა ოზურგეთის სასოფლო-სამეურნეო სკოლაში, მაგრამ მოსწავლეთა გამოსვლებში მონაწილეობისათვის გარიცხეს და მხოლოდ 1907 წელს დაამთავრა ლანჩხუთის სამოქალაქო სასწავლებელი. შრომითი საქმიანობა დაიწყო ფოთში, ნავსადგურის მუშად; აქვე ჩაება რევოლუციურ გამოსვლებში. შემდეგ გადავიდა ბაქოში, სადაც 1914 წელს დააპატიმრეს. თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაბრუნდა საქართველოში და აქტიურ რევოლუციურ ბრძოლას ეწეოდა.
სანდრო ეულის პირველი ლექსები გამოქვეყნდა 1909 წელს, ბაქოში ყოფნისას აქტიურად მონაწილეობდა ქართული ჟურნალის წყაროს გამოცემაში.
საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ იგი სათავეში ჩაუდგა პროლეტარულ მწერალთა ასოციაციას, რედაქტორობდა გაზეთ კომუნისტს. მისი მრავალი ლექსი განმსჭვალულია რევოლუციური სულისკვეთებით, მაგრამ მწერლის შემოქმედებაში გვხვდება ლირიკული ლექსებიც, რომელსაც დაჰკრავს ნამდვილი პოეტური სურნელი. მას ეკუთვნის ბევრი საინტერესო პროზაული ნაწარმოებიც: მოთხრობები ამირან ვაშალომიძე, სიცოცხლის დაბრუნება და სხვა. 1963–1964 წლებში გამოქვეყნდა პოეტის თხზულებათა ორტომეული. ს. ეულმა თარგმნა ფრ. ენგელსის სიჭაბუკის დროინდელი ლექსი „საღამო“, ე. ვერჰარნის, მ. გორკის, ა. აკოიანის, ი. კუპილას და სხვათა ნაწარმოებები. იგი ქმედითად მონაწილეობდა საქართველოს მწერალთა კავშირის მუშაობაში, იყო ჟურნალ „ნიანგის“ რედაქტორი, საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორი; აქ მან დიდი ამაგი დასდო ჩვენი ეროვნული საუნჯის წიგნადი ფონდის მოვლა-პატრონობის საქმეს.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 1965 კატეგორია:საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
სელინ შიამა
სელინ შიამა (ფრანგ. Céline Sciamma; დ. 12 ნოემბერი, 1978, პონტოიზი, საფრანგეთი) — ფრანგი სცენარისტი და კინორეჟისორი. შიამას ფილმებში მნიშვნელოვანი თემებია გენდერი და ქალთა სექსუალობა.
ადრეული ცხოვრება
შიამა პონტოიზში, საფრანგეთის გარეუბანში გაიზარდა.
La Fémis- ში, საფრანგეთის კინოსკოლაში ჩარიცხვამდე, შიამა ლიტერატურას შეისწავლიდა. ბავშვობაში ხშირად კითხულობდა წიგნებს, ხოლო კინოთი თინეიჯერობისას დაინტერესდა. მისი პირველი ორიგინალური სცენარი ფილმისთვის „დუმფარები“ დაწერა. ქსავიე ბოვუამ, მისმა მენტორმა FEMIS-ში, უბიძგა მას კინო-კარიერისკენ. კინოსკოლის დამთავრების შემდეგ შიამამ ფილმების გადაღება დაიწყო.
კინოკარიერა
2007 მისი სარეჟისორო დებიუტი ფილმით შედგა ფილმით „დუმფარები“. მისი ჩვენება 2007 წელს კანის კინოფესტივალზე გაიმართა. იგი 2008 წელს „სეზარის“ სამი ნომინაციის გამარჯვებული გახდა. შიამა ნომინირებული იყო საუკეთესო დებიუტის კატეგორიაში.
2009 წელს შიამამ თავისი პირველი მოკლემეტრაჟიანი ფილმი, „პოლინი“ გადაიღო, რომელიც ჰომოფობიის წინააღმდეგ ბრძოლას ეხებოდა და საფრანგეთის მთავრობის მიერ იყო ორგანიზებული. ფილმი გადაიღო კამპანიის ფარგლებში, სახელწოდებით „ხუთი ფილმი ჰომოფობიის წინააღმდეგ“. მინი|შიამა 2017 წელს „სეზარის“ დაჯილდოებაზე სარეჟისორო კარიერასთან ერთად, შიამა სცენარისტადაც მუშაობს, კოლაბორაციები აქვს სხვადასხვა რეჟისორებთან. 2016 წელს მან ანდრე ტეშინთან ერთად ფილმის „17 წლისად ყოფნა“ სცენარი დაწერა.
შიამა „ალმოდებული ქალის პორტრეტზე“ Vulture-სთან ინტერვიუში ამბობს: „...მინდოდა ქალი მხატვრები. მე-18 საუკუნეში ბევრი ქალი მხატვარი იყო - ათასობით... მე კონკრეტულ დროზე, 1770 წელზე, ფრანგულ რევოლუციამდელ პერიოდზე ვყვები. ლეგიტიმურად მივიჩნიე, რომ ამბავი სწორედ ამ დროზე მომეთხრო, რადგან საკითხების გამოკვლევა შეგვეძლო, მარჩიელობა არ გვიწევდა“. ფილმში მთავარ როლებს ნაომი მერლანი, ადელ ჰაენელი, ვალერია გოლინო და სხვები ასრულებენ.
პირადი ცხოვრება
მინი|შიამა 2017 წელს შიამა ღიად გამოხატავს თავის სექსუალობას. კანის კინოფესტივალზე თქვა, რომ იგი ჰომოსექსუალია. 2014 წელს, „სეზარის“ დაჯილდოებაზე, ადელ ჰაენელმა საჯაროდ გამოაცხადა, რომ იგი რომანტიკულ ურთიერთობაში იმყოფება სელინ შიამასთან. ისინი 2007 წელს, შიამას ფილმისს, „დუმფარების“ გადაღებებზე შეხვდნენ, ხოლო 2018 წლის დასასრულს დაშორდნენ. ჰაენელი „ალმოდებული ქალის პორტრეტში“ ერთ-ერთ მთავარ როლს ასრულებდა.
სტილი
შიამა თანამშრომლობს ოპერატორ კრისტელ ფურნიესთან, რომელიც „ქალიშვილობის“ ტრილოგიის ოპერატორიც იყო.
შიამას ფილმებში ხშირად თამაშობენ მოყვარული მსახიობები. მის სამ ფილმში („დუმფარები“, „პოლინი“, „ალმოდებული ქალის პორტრეტი“) უთამაშია მსახიობ ადელ ჰაენელს.
შიამა თვლის, რომ ფილმში პერსონაჟის გამოხატვისთვის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ნაწილი სტილი და ტანსაცმელია, ამიტომაც იგი ხშირად არის თავისი ფილმების კოსტუმების დიზაინერი.
შიამას უთქვამს, რომ დევიდ ლინჩის ფილმებმა მასზე დიდი გავლენა მოახდინეს. ვირჯინია ვულფს „საუკეთესო რომანისტად“, ხოლო შანტალ აკერმანს „ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან რეჟისორად“ მიიჩნევს.
ფილმოგრაფია
სრულმეტრაჟიანი ფილმები (რეჟისორი, სცენარისტი)
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი სცენარისტები კატეგორია:ფრანგი კინორეჟისორები კატეგორია:ქალი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 12 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:ფრანგი ქალი კინორეჟისორები კატეგორია:ფრანგი ქალი სცენარისტები კატეგორია:ლგბტ რეჟისორები კატეგორია:ლგბტ სცენარისტები
ჟუანა პორტუგალიელი
ჟუანა პორტუგალიელი (Joana de Portugal, Juana de Portugal; დ. 31 მარტი, 1439, ალმადა, პორტუგალია — გ. 13 ივნისი, 1475, მადრიდი, კასტილია) — ავისის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე დუარტე I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ ელეანორ არაგონელის ნაბოლარა ქალიშვილი. კასტილიისა და ლეონის დედოფალი 1455-1474 წლებში როგორც ენრიკე IV-ის მეუღლე. პორტუგალიის დედოფალ ხუანა დე ბელტრანეხას დედა.
ადრეული წლები
ჟუანა დაიბადა 1439 წლის 31 მარტს, პორტუგალიის ქალაქ ალმადაში. იგი იყო პორტუგალიის განსვენებული მეფე დუარტე I-ისა და მისი ცოლის, დედა-დედოფალ ელეანორა არაგონელის ქალიშვილი. მამამისი მის დაბადებამდე ექვსი თვით ადრე დაიღუპა და შესაბამისად იგი მათი ნაბოლარა შვილი იყო. ტახტზე ამ დროს მისი უფროსი, მცირეწლოვანი ძმა აფონსუ V იჯდა, რეგენტი კი მათი დედა იყო, თუმცა მისი გაჩენიდან მალევე დედამისს რეგენტობა ჩამოერთვა და ეს წოდება ბიძამისს, კოიმბრას ჰერცოგს გადაეცა. ამის შემდეგ ელეანორი კასტილიაში წავიდა ქალიშვილ ჟუანასთან ერთად, სადაც იგი 1445 წელს გარდაიცვალა. კასტილიაში ცხოვრებისას იგი თანდათან უახლოვდებოდა პორტუგალიის მეფე ენრიკე IV-ს.
კასტილიის დედოფალი
1455 წლის 21 მაისს, ქალაქ კორდობაში ჟუანა და ენრიკე დაქორწინდნენ. იგი მისი მეორე ცოლი იყო, რადგან მანამდე ენრიკეს ცოლად მისი ბიძაშვილი ბლანკა ნავარელი ჰყავდა, რომელიც ცამეტწლიანი ქორწინების შემდეგ გარდაიცვალა. ამბობდნენ, რომ მათი ქორწინება არასდროს ყოფილა ნამდვილი, რადგანაც სავარაუდოდ მეფე ამ დროს უკვე იმპოტენტი იყო. ამასთან ჟუანა და ენრიკე პირველი თაობის ბიძაშვილები იყვნენ, როგორც ფერდინანდ I არაგონელისა და ელეანორ ალბუკერკეს შვილიშვილები. დაქორწინებიდან რამდენიმე წლის შემდეგ, 1462 წელს ჟუანამ ქალიშვილი გააჩინა, სახელად ხუანა, რომელსაც ესპანელებმა მეტსახელად ბელტრანეხა შეარქვეს, რადგან მის მამად არა მეფე ენრიკე, არამედ ბელტრანეხას ჰერცოგი მოიაზრებოდა, რომელიც დედოფლის საყვარელი იყო.
ჭორების გასაქარწყლებლად ენრიკემ პატარა ხუანა სასწრაფოდ მოაშორა სამეფო კარს და კოკას ციხესიმაგრეში გაამწესა სასულიერო პირების ზედამხედველობის ქვეშ. მალევე დედოფალმა ჟუანამ კვლავ გაიჩინა საყვარლები, რომლებთანაც მას ორი ვაჟი შეეძინა. მოგვიანებით, მეფე ენრიკემ განაცხადა, რომ მათი ქორწინება არასდროს ყოფილა კონსოლირებული, რის გამოც 1468 წელს გასცილდა ჟუანას, თუმცა დედოფლის წოდება დაუტოვა.
1474 წელს ენრიკეს გარდაცვალების შემდეგ კასტილიის ტახტზე მისი ნახევარ-და, ფერდინანდ II არაგონელის მეუღლე, ისაბელ I კასტილიელი ავიდა, თუმცა მალევე ჟუანამ და მისმა ქალიშვილმა ხუანამ ტახტზე განაცხადეს პრეტენზია, როგორც ენრიკეს მემკვიდრეებმა, რის გამოც დაიწყო ომი კასტილიის მემკვიდრეობისთვის (1475-1479), რომელშიც ჟუანა და ხუანა დამარცხდნენ. თავად ჟუანა ამ მარცხს ვერ მოესწრო, რადგანაც იგი 1475 წლის 13 ივნისს გარდაიცვალა, 36 წლის ასაკში.
მთისძირის პირველი ეკლესია
მთისძირის პირველი ეკლესია — არქიტექტურულ-არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს ყვარლის მუნიციპალიტეტის, სოფელ მთისძირის ჩრდილოეთით 1,5 კმ-ზე, ტყეში მდინარე არეშის მარჯვენა ნაპირზე. მდინარისა და მისი ერთ-ერთი მარჯვენა შენაკადი ღელის გამყოფ ქედზე.
აღწერა
ეკლესია დგას მოზრდილი ეზოს შუაში, რომელიც აღმოსავლეთიდან და დასავლეთიდან მდინარისა და ღელის ციცაბო ნაპირებითაა მოსაზღვრული სამხრეთიდან და ჩრდილოეთიდან კი სქელი (სისქე 1,2 მეტრი) კედლით, რომელიც მდინარისა და ღელის ნაპირებს შორისაა და წინიდან მთელ სიგრძეზე, დამცავი თხრილი გასდევს.
ძეგლი სამეკლესიიანი ბაზილიკაა (12,8 x 8,7 მეტრი), ნაგებია რიყის მსხვილი ქვით და კირის ხსნარით, სავარაუდოდ, თარიღდება ადრინდელი შუა საუკუნეებით. 1980 წელს გათხარა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის არეშის არქეოლ ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ლ. ჭილაშვილი). ეკლესია ძლიერაა დაზიანებული. მისგან არსებითად მხოლოდ საკურთხევლის ნაწილიღა დგას (მაქსიმალური სიმაღლე 2.2 მეტრია) დანარჩენი კედლების უმეტესი ნაწილი დანგრეულია.
ეკლესიის გათხრისას აღმოჩნდა ლუთერიის (ტუჩიანი ლანგარი), წითელკეციანი ჯამისა და თეფშის ფრაგმენტები, მთის ბროლის მძივი, აქატის მძივის ნატეხი და სხვა. განათხარი მასალის მიხედვით, როგორც ჩანს, ეკლესია IX საუკუნე საუკუნის ახლო ხანებამდე ფუნქციორებდა.
ეკლესიიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 10 მეტრ მანძილზე, დგას რიყის ქვის მშრალი წყობით ნაგები, დარბაზული (9,8 x 5,1 მეტრი) ეკლესია (შემორჩენილი კედლების მაქსიმალური სიმაღლე 12 მეტრია); შესასვლელი ეკლესიას დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის იატაკი მოგებულია მსხვილი ქვებით. იგი შესაძლებელია თიხით იყო მოლესილი, აფსიდის შუაში, კედელზე, მიშენებულია მსხვილი ქვებით ნაგები ტრაპეზი. აფსიდის იატაკი დარბაზის იატაკის მიმართ საფეხურითაა ამაღლებული და მოწყობილი აქვს ოთხკუთხა ამბიონი. შენობა გადახურული იყო ღარისებრი და ბრტყელი კრამიტით.
ეკლესიის გათხრისას, კრამიტის ნატეხებთან ერთად, აღმოჩნდა წითელკეციანი ჯამის ფრაგმენტი, რომელიც IV-VI საუკუნეებით თარიღდება.
ეკლესიებიდან დასავლეთით, ღელის მარჯვენა მაღალ ნაპირზე, გაითხარა ნასახლარი - ორი გვერდი-გვერდ მდგარი ნაგებობა, რომელთა თარიღი, არქეოლოგიური მასალის მიხედვით, შეიძლება VI საუკუნით-XI საუკუნით განისაზღვროს. მათგან ერთი, შედარებით მოზრდილია (11,8 x 7,75 მეტრზე), გეგმით ტრაპეციული. დამხრობილია აღმოსავლეთ-დასავლეთის მიმართულებით. შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. შენობა ნაგები ყოფილა დიდი ზომის რიყის ქვებით და კირის ხსნარით. შემორჩენილი კედლების მაქსიმალური სიმაღლე 1,1 მეტრია, იატაკი თიხატკეპნილია. იატაკზე, დამწვარი სახურავის კრამიტის ნატეხებთან ერთად, გამოვლინდა ხანძრის შედეგად სანახევროდ გამომწვარი ალიზის აგურებიც (21 x 20 x 6 სანტიმეტრი). როგორც ჩანს, კედლების ნაწილი ალიზისა უნდა ყოფილიყო. შენობა გადახურული იყო ბრტყელი და ღარისებრი კრამიტით. ღარისებრი კრამიტები სხვადასხვაგვარადაა მორთული (ორ პარალელურ ხაზს შორის ჩასმული სამკუთხედები - ფუძეების შენაცვლებით, ხაზოვანი ორნამენტები, რომელიც მოიცავს კრამიტის მთელ ზედაპირს, ოვალები შუაში კოპებით, ჯვრის გამოსახულებები). ბრტყელი ნატეხის ორ კრამიტზე შემორჩენილია ქართული ასოები, აღმოჩნდა ლუთერია (VI-VIII საუკუნეები), მოჭიქული ჯამების ფრაგმენტები (IX საუკუნე), ანგობით მოხატული, მოჭიქული ნატეხი.
ნაგებობის აღმოსავლეთით, 0,7 მეტრ მანძილზე, დგას ოდნავ პატარა, გეგმით ოთხკუთხა (5,4 x 6,2 მეტრი) ნაგებობა. იგი ნაგებია უფრო მარტრივად ვიდრე პირველი - ქვიშაქვით და ნატეხი ქვით, ტალახის ხსნარზე. შესასვლელი დასავლეთიდან აქვს. ნაგებობის წმენდის დროს გამოჩნდა დამწვარი ძვლების და ალიზის აგურების ფენა. ნაგებობა გადახურული ყოფილა ბრტყელი და ღარისებრი კრამიტით. კრამიტები სადაა. ნაგებობების ცენტრში, დალეწილი კრამიტის ფენაში დადასტურდა ბავშვის უინვენტარო სამარხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სტევო პენდაროვსკი
პოლიტიკური კარიერა
2014 წლის 4 მარტს ქვეყნის მთავარმა ოპოზიციურმა, „სოციალ-დემოკრატიულმა პარტიამ“ იგი 2014 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე კანდიდატად წარადგინა. 2019 წელს „სოციალ-დემოკრატიულმა პარტიამ“ და დემოკრატიულმა კავშირმა ინტეგრაციისათვის“ ისევ წარადგინეს კანდიდატად. მან მოახერხა არჩევნების მეორე ტურში გასვლა და გამარჯვება, რის შედეგადაც გახდა ჩრდილოეთ მაკედონიის პრეზიდენტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონიის პრეზიდენტები კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ჩრდილოეთ მაკედონელი აკადემიკოსები
ლამაზფეხა აბლაბუდიანი სოკო
ლამაზფეხა აბლაბუდიანი სოკო (Cortinarius calochrous) — სოკოს სახეობა. ქუდი — 4-6 სმ დიამეტრისაა, ბრტყლად ამოზნექილი, სადა, ლორწოვანი ზედაპირით, ჯერ ლიმონისფერ-ყვითელია, შემდეგ კი — შუაში ნარინჯისფერ-ყვითელი ან ჟანგისფერი; ზოგჯერ კიდეებთან მომწვანო ელფერი გადაჰკრავს.
შილდის შუაგორის ციხე
შილდის შუაგორის ციხე — კოშკი, არქიტექტურული ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ შილდის ჩრდილოეთით, 8-10 კილომეტრის მანძილზე, ნასოფლარ შუაგორში, მდინარე ჩელთის მარცხენა ნაპირას, ტყიან მთაზე. თარიღდება გვიანდელი შუა საუკუნეებით.
ლამაზფეხა აბლაბუდიანი სოკო
რბილობი — მოთეთროა, განსაკუთრებული გემოსა და სუნის გარეშე.
შილდის შუაგორის ციხე
კოშკი გეგმით ოთხკუთხაა. ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვითა და კირის სქელი ხსნარით. შემორჩენილია ორი სართული და მესამე სართულის კედლების მცირე ნაწილი. პირველი სართული ამოვსებულია მიწით. შესასვლელი მეორე სართულის სამხრეთ კედელშია. დასავლეთ კედელში კი — ნახევარწრიული ბუხარია. სართულის ოთხივე კედელში ვიწრო სათოფურებია დატანებული. კოშკის კუთხეები ოთხივე მხარეს, გარედან, გამაგრებულია მასიური, ოთხკუთხავე ბურჯებით.
ლამაზფეხა აბლაბუდიანი სოკო
იზრდება ნიადაგზე ფოთლოვან ტყეში შემოდგომით. საჭმელად არ გამოიყენება.
ლიტერატურა
კატეგორია:არასაჭმელი სოკოები
შილდის შუაგორის ციხე
კოშკის გარშემო გალავნის ფრაგმენტებია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
ბალჩილი (ევლახი)
ბალჩილი (Balçılı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ევლახის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  1 104  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევლახის რაიონის სოფლები
დავით იმედაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
დავით იმედაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
დოლორესი (ალიკანტე)
დოლორესი (Dolores, Dolores ou Dolors) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვეგა-ბახა-დელ-სეგურის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18,25 კმ². მოსახლეობა — 7531 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ქარუ
ქარუ — ქართული ონლაინ-პლატფორმა, რომელიც ავტომობილის მფლობელს საშუალებას აძლევს, გამოიძახოს ავტოექსპერტი და მანქანა შესაკეთებლად გაატანოს. ავტოექსპერტს მანქანა კერძო ხელოსანთან მიჰყავს, იყიდის შესაბამის ნაწილებს ხარისხიან მომწოდებლებთან, შეაკეთებს და შემდეგ პატრონს დაუბრუნებს.
პლატფორმა 2018 წლის 1 ოქტომბერს ნიკა აბაშიძემ დააარსა და სერვისი ამჟამად მხოლოდ თბილისში მოქმედებს. დაარსებიდან დღემდე, სერვისით უკვე ათობით ათასმა მომხმარებელმა ისარგებლა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
PopMart: Live from Mexico City
სიმღერების სია
Pop Muzik და Lemon (Perfecto Mix) წინასწარ იქნა ჩანაწერილი. ისინი ჟღერს, როდესაც ჯგუფი შემოდის სცენაზე და პირველ ბისამდე. ყველა სიმღერა დაწერილია U2-ს მიერ, ხოლო Pop Muzik-ის ავტორია რობინ სკოტი (M).
შილდის ციხე
შილდის ციხე — არქიტექტურული ძეგლი ყვარლის მუნიციპალიტეტის სოფელ შილდის აღმოსავლეთით, 2,5 კილომეტრის მანძილზე. თარიღდება შუა საუკუნეებით. ნაგები იყო ნატეხი ქვით და ფიქლით კირის ხსნარზე. ძეგლი დანგრეულია. დაახლოებით 2-3 მეტრის სიმაღლეზე შემორჩენილია მხოლოდ სამხრეთ-აღმოსავლეთი კუთხე. კედლის სისქე 1,55 მეტრია.
PopMart: Live from Mexico City
DVD
PopMart: Live from Mexico City არის ერთ-ერთი პირველი ვიდეო, გამოცემული DVD ფორმატში. მისი ნაწყვეტები პირველად გამოჩნდა PolyGram-ის სხვა DVD-ებზე, თუმცა PolyGram-მა იგი აღარ გამოსცა. Universal Music-მა 2007 წელს გამოაცხადა, რომ ფილმი სექტემბერში Island Records-ზე გამოვიდოდა. გამოვიდა DVD-ის ერთ და ორ დისკიანი ვერსიები, ისევე, როგორც Zoo TV: Live from Sydney-ს შემთხვევაში. ორივე გამოცემაში კონცერტი შეტანილია 4:3 მასშტაბით, ახლავე Dolby Digital/DTS-ის 5.1 ჟღერადობა და PCM სტერეო აუდიო. ორ დისკიან ფორმატში მეორე დისკზე შეტანილია დამატებები:
შილდის ციხე
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
PopMart: Live from Mexico City
ალბომი
მექსიკაში ჩატარებული კონცერტის ფრაგმენტები გამოვიდა საკონცერტო ალბომზე 'Hasta la Vista Baby! U2 Live from Mexico City'. იგი გავრცელდა მხოლოდ ჯგუფის ფან-კლუბის ჟურნალ Propaganda-ს ხელმომწერთათვის, 2000 წელს. დისკზე შეტანილია 14 სიმღერა 25-დან.
სქოლიო
კატეგორია:U2-ს საკონცერტო ალბომები კატეგორია:U2-ს ვიდეო ალბომები კატეგორია:1998 წლის ვიდეო ალბომები კატეგორია:Island Records-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Island Records-ის ვიდეო ალბომები კატეგორია:1998 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:PolyGram-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:PolyGram-ის ვიდეო ალბომები
მურად მთვარელიძე
მურად მთვარელიძე (დ. 22 ივლისი, 1953, ხაშური, საქართველოს სსრ) — ქართველი მწერალი, ლიტერატურათმცოდნე.
ბიოგრაფია
მურად მიხეილის ძე მთვარელიძე დაიბადა 1953 წლის 22 ივლისს, ქალაქ ხაშურში. 1978 წელს დაამთავრა გორის ნ. ბარათაშვილის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიური ინსტიტუტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1986 წელს დაიცვა საკანდიდატო, ხოლო 1997 წელს — სადოქტორო დისერტაცია.