cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გიორგი ჯანდიერი
გიორგი ჯანდიერი (დ. 1808, თბილისი, — გ. გარდაცვალების წელი უცნობია) — რუსეთის არმიის პოლკოვნიკი (1854 წ). 1828 წელს დაიწყო სამხედრო სამსახური ქართველ ქვეითთა პოლკში. რუსეთ-ოსმალეთის ომის დროს პრაპორშჩიკის ჩინით მონაწილეობდა ახალციხის იერიშში. ყირიმის ომის (1853-56 წწ) დაწყებისთანავე დაევალა ქართველ ცხენოსანთა მოხალისე რაზმეულის შედგენა. რაზმეული ყველა დათვალიერებასა და ბრძოლაში გენერალ ივანე ამილახვარის მიერ საგანგებოდ ამ რაზმეულისთვის გაკეთებული დროშით გამოდიოდა, ამიტომ რაზმეულის მამაც მეთაურს „დროშა-ჯანდიერი“ უწოდეს. ჯანდიერმა და მისმა რაზმეულმა განსაკუთრებული სიმამაცე გამოიჩინა ჩოლოქის 1854 წლის 4 (16) ივლისის ბრძოლაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 1808
აბდულმამბეტოვო (აბზელილოვოს რაიონი)
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 576 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ალიმუხამეტოვო, რომელიც დაშორებულია 16 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (100 %).
სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
გიულიჯა
გიულიჯა  (Güllücə, Գյուլուջա) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ჰერენგასე (ვენის მეტრო)
ჰერენგასე (Herrengasse) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U3 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1991 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
რომი (ტელესერიალი)
რომი (Rome) — ბრიტანულ-ამერიკული ისტორიული ტელესერიალი, შექმნილი ბრუნო ჰელერის, ჯონ მილიუსისა და უილიამ მაკდონალდის მიერ. შოუს ორი სეზონი ეთერში გავიდა 2005 და 2007 წლებში ბრიტანულ BBC-სა და ამერიკულ HBO-ზე. სერიალში მოქმედება ვითარდება ძვ. წ. I საუკუნის ძველ რომში და ასახავს რომის რესპუბლიკიდან იმპერიად გარდაქმნის პერიოდს. პირველი სეზონი იწყება იულიუს კეისრის გალიაში ლაშქრობით და სრულდება მისივე მკვლელობით, მეორე სეზონი კი რომის პირველი იმპერატორის, ოქტავიანე ავგუსტუსის აღზევებაზე მოგვითხრობს.
სერიალის პერსონაჟთა უმეტესობა დაფუძნებულია ნამდვილ ისტორიულ პიროვნებებზე, თუმცა მთავარი გმირები, XIII ლეგიონის ცენტურიონი, ლუციუს ვორენუსი და ლეგიონერი ტიტუს პულო, მეტწილად გამოგონილი პერსონაჟები არიან. რომმა მაყურებელთა პოპულარობა მოიპოვა HBO-სა და BBC-ზე და მრავალი ჯილდო და ნომინაციაც დაიმსახურა სხვადასხვა დაჯილდოებებზე. სერიალის მნიშვნელოვანი ნაწილი გადაღებულია იტალიაში, ჩინეჩიტას სტუდიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ტელესერიალები კატეგორია:ბრიტანული ტელესერიალები
ალი-ბაირამლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ალი-ბაირამლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გოიანეზია
გოიანეზია (Goianésia) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 640 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 59 549 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 38.49 კმ²-ზე. ფართობი 1 547 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ჯონათან სექსტონი
ჯონათან სექსტონი (Jonathan Sexton; დ. 11 ივლისი, 1985) — ირლანდიელი მორაგბე, რომელიც თამაშობს დუბლინის კლუბ „ლენსტერიში“ და ირლანდიის ეროვნულ ნაკრებში. სექსტონი არის ამ ორივე გუნდის კაპიტანი. კრიტიკოსების მიერ მიჩნეულია ერთ-ერთ საუკეთესო მგეზავად.
2018 წელს ის დასახელდა წლის საუკეთესო მორაგბედ და გახდა მეორე ირლანდიელი კით ვუდის (2001) შემდეგ, ვინც ეს წოდება დაისმახურა. ამ ჯილდოზე სექსტონი 2014 წელსაც იყო ნომინირებული.
სექსტონი გახდა 106-ე მოთამაშე, რომელმაც უკაპიტნა ირლანდიის ნაკრებს.
ადრეული წლები
სექსტონი დაიბადა 1985 წლეს, დუბლინში. მან რაგბის თამაში „სენ-მერის კოლეჯში“ დაიწყო, სადაც „ლენსტერი სკაუტების“ ყურადღება მიიქცია. მისი დებიუტი „ლენსტერის“ ძირითად გუნდში შედგა 2006 წელს. რაგბის თამაშის პარალელურად სექსტონმა სწავლა განაგრძო დუბლინის უნივერსიტეტში სადაც ფინანსისტის საბაკალავრო ხარისხი მიიღო.
ლენსტერი
სექსტონი კარგი თამაშის წყალობით ძირითადი ათიანი ხდება, ამიტომაც, მისი შემცვლელმა არგენტინელმა კაპტონმა, მალევე დატოვა გუნდი და ფრანგულ სტად ფრანსეს შეურთდა. სექსტონმა ძირითადში თამაში დაიწყო 2009 წლის ჰეინიკენის თასის ფინალიში „ლესტერის“ წინააღმდეგ, სადაც არეკნის და გადამწყვეტი ჯარიმის გატანით გუნდს პირველად მოაპოვებინა ჩემპიონთა თასი.
რასინგ 92 (2013–2015)
მინი|სექსტონი „[[რასინგ 92-ის შემადგენლობაში 2013 წელს]] 2013-2014 წლების სეზონზე სექსტონმა დატოვა ირლანდიური კლუბი და პარიზულ კლუბს რასინგ 92 შეურთდა. მისი წლიური ხელფასი საფრანგეთში 750,000 ევრო, გახდა, რამაც სექსტონი იმ დროის ერთ-ერთ ყველაზე მაღალანაზღაურებად მორაგბედ აქცია. ამ დროისთვის ფრანგული კლუბის სამწვრთნელო შტაბს შეურთდა კიდევ ერთი ლეგენდარული ირლანდიელი მგეზავი რონან ო'გარა. სექსტონის მოღვაწეობა წარუმატებელი აღმოჩნდა გუნდისთვის, ფრანგულმა გრანდმა ვერ მოახერხა ჩემპიონთა თასის ჯგუფური ეტაპის გადალახვა.
ლენსტერში დაბრუნება (2015–დან)
2014 წელს წარუმატებელი ფრნგული ვოიაჟის შემდეგ სექსტონმა ხელი მოაწერა კონტრაქტს ლენსტერთან 2019 წლის ნოემბრამდე. 2018-2019 სეზონის დასაწყისში სექსტონი გახდა გუნდის კაპიტანი.
ირლანდიის ნაკრები
სექსტონი ირლანდიის ნაკრებში გამოიძახეს 2008 წლის ექვსი ერის გათამაშებისთვის თუმცა ტრავმის გამო მას ამ ტურნირში მონაწილება არ მიუღია. 2009 წელს სექსტონა ითამაშა ირლანდიის A ნაკრებში, რომელთან ერთადაც ჩერჩილის თასს დაეუფლა. მისი დეუბიუტი ძირითად ნაკრებში კი შედგა 2009 წლის ნოემბერში ფიჯის ეროვნული ნაკრების წინააღმდეგ, სადაც მატჩის საუკეთესო მოთამაშის წოდება მიიღო.
2018 წელს სექსტონი ნომინირებული იყო 6 ერის საუკეთესო მოთამაშის ტიტულზე, თუმცა საბოოლოდ ექვს ნომინანტს შორის გამარჯვება მის თანაგუნდელ ჯეიკობ სოკდეილს ჰხვდა წილად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ირლანდიელი მორაგბეები კატეგორია:ლენსტერის მოთამაშეები კატეგორია:რასინგ 92-ის მოთამაშეები კატეგორია:სენტ-მერის კოლეჯის მოთამაშეები
ნოიბაუგასე (ვენის მეტრო)
ნოიბაუგასე (Neubaugasse) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U3 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1993 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
ჰაჯითურალი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ვალერი ლეგასოვი
ბიოგრაფია
დაიბადა 1936 წლის 1 სექტემბერს ტულაში, მოსამსახურეთა ოჯახში. 1949–1954 წლებში სწავლობდა მოსკოვის №5 სკოლაში, რომელიც ოქროს მედალზე დაამთავრა. დღეს ეს სკოლა მის სახელს ატარებს, მთავარ შესასვლელში კი ლეგასოვის ბრინჯაოს ქანდაკება დგას.
1961 წელს დაამთავრა დ. ი. მენდელეევის სახელობის ქიმია-ტექნოლოგიური ინსტიტუტი. ორი წლის განმავლობაში მუშაობდა განთავისუფლებულ მდივნად ამ ინსტიტუტის საკ. ალკკ კომიტეტში, აირჩიეს საბჭოთა კომკავშირის რაიკომის ბიუროში და საკ. ალკკ მოსკოვის საქალაქო კომიტეტში. ინსტიტუტის დამთავრების შემდეგ წელიწად-ნახევარი განაწილებით მუშაობდა ციმბირის ქიმიურ კომბინატში ქალაქ ტომსკ–7-ში (დღ. სევერსკი) ინჟინრად, ცვლის უფროსად. 1964 წლიდან ასპირანტურაზე სწავლობდა ი. ვ. კურჩატოვის სახელობის ატომური ენერგეტიკის ინსტიტუტში მოლეკულური ფიზიკის განყოფილებაში, შემდეგ აქვე მუშაობდა უმცროს და უფროს მეცნიერ თანამშრომლად, ლაბორატორიის უფროსად.
1967 წელს საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა კეთილშობილი აირების სინთეზსა და მათი ბუნების შესწავლაში. 1972 წელს სადოქტორო დისერტაცია დაიცვა, დაინიშნა კურჩატოვის ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილედ სამეცნიერო საქმეში.
1978–1983 წლებში იყო მოსკოვის ფიზიკა-ტექნოლოგიური ინსტიტუტის პროფესორი, 1983 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ქიმიის ფაკულტეტზე, განაგებდა რადიოქიმიისა და ქიმიური ტექნოლოგიების კათედრებს, ხელმძღვანელობდა სსრკ უმაღლეს საატესტაციო კომისიის საბჭოს.
1976 წლიდან იყო სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი, ხოლო 1981 წლიდან — ნამდვილი წევრი ფიზიკოქიმიისა და არაორგანულ ნივთიერებათა ტექნოლოგიების განყოფილებაში. 1985 წელს აირჩიეს მეცნიერებათა აკადემიის პრეზიდიუმის წევრად.
1983 წლიდან მუშაობდა კურჩატოვის ატომური ენერგიის ინსტიტუტის დირექტორის პირველი მოადგილის თანამდებობაზე.
ავარია ჩერნობილის აეს-ზე
ჩერნობილის ატომურ ელექტროსადგურზე მომხდარი ავარიიდან მალევე დაინიშნა სამთავრობო კომისიის წევრად. იგი ერთ-ერთი პირველი გამოცხადდა ადგილზე და აქ 60 დღე-ღამე გაატარა. მას შემდეგ, რაც კომისიის წევრები მოსკოვში დაბრუნდნენ დასხივების მინიმიზაციისათვის, ლეგასოვი დაბრუნდა ჩერნობილის აეს-ზე სამუშაოს გასაგრძელებლად. მიღებულმა რადიაციის მნიშვნელოვანმა დოზამ, რომელიც დასაშვებს 4-ჯერ აღემატებოდა, მნიშვნელოვნად დააზარალა მისი ჯანმრთელობა.
1986 წლის 25-დან 29 აგვისტომდე ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტოს (აესს) ექსპერტთა კონფერენციაზე ქალაქ ვენაში ლეგასოვმა, როგორც საბჭოთა დელეგაციის მეთაურმა, გააკეთა 5-საათიანი 400-გვერდიანი მოხსენება ავარიის მიზეზების ანალიზსა და ჩერნობილის აეს-ის კატასტროფის რადიოლოგიურ შედეგებზე. ეს გამოსვლა მისი კარიერის შემობრუნების პუნქტი გახდა. ერთ-ერთი ვერსიით, ლეგასოვმა თავის გამოსვლაში გაახმოვანა რიგი საიდუმლო ცნობები, რომლებზე რწმულებულიც არ იყო. ანატოლი დიატლოვის (კატასტროფის მომენტში ჩერნობილის აეს-ის ექსპლუატაციის მთავარი ინჟინრის მოადგილე) ვერსიით, ლეგასოვმა შესთავაზა ოფიციალური ვერსიის გაჟღერება, რაც სხვა მეცნიერთათვის მიუღებელი იყო.
1987 წელს აკადემიკოსი ლეგასოვი ფარული კენჭისყრით არ მიიღეს სამეცნიერო-ტექნიკურ საბჭოში (100 მომხრე, 129 წინააღმდეგი). 1986–1987 წლებში ორჯერ დასახელდა სოციალისტური შრომის გმირის წოდების კანდიდატად, თუმცა ორჯერვე არ დაჯილდოვდა. ცნობილია ვერსია, რომლის მიხედვითად მიხეილ გორბაჩოვმა ლეგასოვი სიიდან ამოიღო სიტყვებით: „მეცნიერები არ ურჩევენ“. 2019 წლის ინტერვიუში გორბაჩოვმა ეს ინფორმაცია უარყო. ატომური ენერგიის საერთაშორისო სააგენტოში მოხსენებისა და საპატიო ჯილდოს ვერ მიღების შემდეგ, ლეგასოვს განუმტკიცდა „არასაიმედო“ მეცნიერის რეპუტაცია. მისი გუნება გაუარესდა, წარმოიშვა უძილობის პრობლემები. 1987 წლის 29 აგვისტოს, მკურნალობის დროს, ლეგასოვმა თვითმკვლელობა სცადა, მაგრამ ექიმებმა მისი დაძინება მოახერხეს.
ავარიის მიზეზებში გარკვევის შემდეგ ლეგასოვი დაუბრუნდა ბირთვული რეაქტორების უსაფრთხოებასთან არსებული კითხვების შესწავლას, დამპროქტებლებს მიუთითა არხული ტიპის დიდი სიმძლავრის რეაქტორების ნაკლოვანებებსა და ატომური ელექტროსადგურების თანამშრომელთა არადამაკმაყოფილებელ პროფესიონალურ მომზადებაზე.
სიკვდილი
ჩერნობილის აეს-ის ავარიის მეორე წლისთავზე, 1988 წლის 26 აპრილს, ლეგასოვმა მეცნიერებათა აკადემიის სხდომაზე წარადგინა საბჭოთა მეცნიერების ერთ წერტილზე გაყინვის წინააღმდეგ ბრძოლის გეგმა. მისი წინადადება უარყვეს. მეორე დღეს, 1988 წლის 27 აპრილს, თავის ბინაში ჩამომხრჩვალი იპოვეს. ერთ-ერთი ვერსიით, თვითმკვლელობის მიზეზი გახდა სსრკ-ის ოფიციალური ხელისუფლების მიერ მასზე ზეწოლა ჩერნობილის კატასტროფის გამოძიების გზებზე და ტოტალური საიდუმლოების ატმოსფეროში.
სიკვდილის წინ დიქტოფონზე ჩაწერა მონათხრობი ნაკლებად ცნობილ ფაქტებზე კატასტროფის შესახებ. ამ აუდიოჩანაწერის მასალებზე დაყრდნობით BBC-მა გადაიღო ფილმი „კატასტროფის გადატანა: ჩერნობილის ბირთვული კატასტროფა“ (Surviving Disaster: Chernobyl Nuclear Disaster, 2006). აგრეთვე თვითმკვლელობა და აუდიოჩანაწერის მასალები ფიგურირებს HBO-ის მინისერიალ „ჩერნობილში“ (2019), სადაც ვალერი ლეგასოვის როლს მსახიობი ჯარედ ჰარისი ასრულებს.
დაკრძალულია მოსკოვში, ნოვოდევიჩის სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ქიმიკოსები კატეგორია:საბჭოთა ქიმიკოსები კატეგორია:ნოვოდევიჩიეს სასაფლაოზე დაკრძალულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:სსრკ-ის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრები კატეგორია:ქიმიის მეცნიერებათა დოქტორები
ბაკუნი (ბენგეტი)
ბაკუნი (ოფიციალურად ბაკუნის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Bakun) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბენგეტის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 535 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 7 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ბენგეტის მუნიციპალიტეტები
ჯუმბერ კურტანიძე
ჯუმბერ კურტანიძე (დ. 13 ნოემბერი, 1944, ბორჯომი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
1973 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ბორჯომის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1944 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ბორჯომში დაბადებულები ჯუმბერ
კარპატების ხის ეკლესიები პოლონეთსა და უკრაინაში
კარპატების ხის ეკლესიები პოლონეთსა და უკრაინაში — კათოლიკური და მართლმადიდებლური ხის ეკლესიების ჯგუფი პოლონეთსა და უკრაინაში, რომლებიც იუნესკომ 2013 წლის 21 ივნისს შეიტანა მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაში. სულ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლად აღიარებულია 16 ეკლესია, რომელთაგან 8 მდებარეობს უკრაინაში, ხოლო 8 — პოლონეთში.
პოლონეთში მდებარეობს შემდეგი ეკლესიები:
უკრაინაში მდებარეობს შემდეგი ეკლესიები:
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები პოლონეთში კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები უკრაინაში
ვიდეო თამაშების კონსოლების ემულატორი
მინი|250პქ|ემულატორ ZSNES-ის მთავარი მენიუ ვიდეო თამაშების კონსოლის ემულატორი — კომპიუტერული პროგრამა, რომელიც ახდენს სათამაშო კონსოლის სამუშაოს ემულაციას პერსონალურ კომპიუტერებზე, სმარტფონებზე, სხვადასხვა სათამაშო კონსოლებსა (კროსპლატფორმული ემულაცია) და მოწყობილობებზე. უმეტეს შემთხვევაში, ემულატორების საშუალებით ადრეული თამაშები ეშვება თანამედროვე პერსონალურ კომპიუტერებზე ან სათამაშო მოწყობილობებზე (რეტროგეიმინგი).
როგორც წესი, ემულატორები ენთუზიასტების მიერ იქმნება, რაც საკმაოდ დიდ შრომასა და პროგრამირების მაღალ დონეზე ცოდნას საჭიროებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვიდეო თამაშების პლატფორმების ემულატორები
აბზელილოვო
აბზელილოვო (Әбйәлил, Абзелилово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 496 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 22 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 32 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (93%).
სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
იუვალდის ოლქი
იუვალდის ოლქი (Uvalde County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. იუვალდი. შეიქმნა 1850 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
ბენიარხო
ბენიარხო  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ვალენსიის პროვინციის საფორის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 3 კმ². მოსახლეობა — 1767 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ვალენსიის მუნიციპალიტეტები
საჰელიანის იმპერია
220px|მინი|საჰელი ქმნის 1000 კმ. სიგანის ზოლს აფრიკის ტერიტორიაზე ატლანტის ოკეანიდან წითელ ზღვამდე საჰელიანის იმპერია — რიგი სამეფოები და იმპერიების კავშირი, რომლებიც ორიენტირებული იყო სამხრეთ საჰარაში არსებულ საძოვრების და უდაბნოს სავაჭრო მარშრუტების კონტროლზე. ამ ქვეყნების ძალას და სიმდიდრეს წარმოადგენდა ისეთი მსხვილფეხა პირუტყვის ფლობა როგორიცაა, აქლემი და ცხენი. პირუტყვი საჭირო იყო სწრაფი გადაადგილებისა და წარმატებული ბრძოლისათვის. იმპერია იყო დეცენტრალიზებული და შედგებოდა ფართო უფლებების მქონე წევრი ქალაქებისაგან.
საჰელის წევრები შეზღუდული იყვნენ სამხრეთით გაფართოებისაგან, რადგან ტყის ზონაში ცხოველები ვერ გადარჩებოდნენ იქაური ბუნებრივი პირობებისა და გავრცელებული დაავადებებისაგან.
ეკონომიკა
საჰელის სამეფოები და იმპერიები ინტეგრირებული იყო ერთმანეთში თავისი მნიშვნელოვანი ქალაქებით, ციხე-სიმაგრეებით და ნაკლებად ოგანიზებული დიდ ტერიტორიაზე გაფანტული მოსახლეობით.
ხალხი მისდევდა სოფლის მეურნეობას, მეცხოველეობას, ნადირობას, თევზჭერას და ხელოსნობას (ლითონის დამუშავებას, ტექსტილის წარმოებას, კერამიკას).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფრიკა კატეგორია:აფრიკის ისტორია კატეგორია:განა კატეგორია:საჰელის სამეფოები
თედო აბჟანდაძე
თედო აბჟანდაძე (დ. 13 ივნისი 1999) — ქართველი მორაგბე. 2019 წლიდან თამაშობს ფრანგულ „ბრივში“ პირველი მგეზავის პოზიციაზე. 2017-2018 წლებში იყო ტერენის კოლეჯის მოთამაშე, 2017-2018 წლის სეზონში კი ქუთაისის აიას ღირსებას იცავდა. 2018 წლიდან თამაშობს საქართველოს მორაგბეთა ეროვნულ ნაკრებში.
კარიერის დასაწყისი
მოგვიანებით, თედო საქართველოს რაგბის აკადემიის დასავლეთ საქართველოს ახლად გახსნილ ფილიალში მიიწვიეს, სადაც მომზადებას გადიოდა და მომავალი კარიერისთვის უნარებს ხვეწდა. 17 წლის ასაკში უკვე ქუთაისის „აიას“ ძირითად შემადგენლობაში თამაშობდა. შემდეგ კი საქართველოს 20 წლამდელთა ეროვნული ნაკრების წევრიც გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები
მამედრზა-დიზა
მამედრზა-დიზა (Məmmədrza Dizə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 494 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ბაბექის რაიონის სოფლები
ლავანგი
ლავანგი (Ləvəngi) — აზერბაიჯანში გავრცელებული კერძი. მზადდება თევზის ან ქათმის შიგთავსისგან. ხშირად ასე უწოდებენ ყველა იმ კერძს, რომელშიც გამოიყენება ეს შიგთავსი. თევზის ლავანგი ლენქორანელების (ქალაქი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სამხრეთში) საყვარელი კერძია.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული სამზარეულო
ხადიჯა გაიბოვა
ბიოგრაფია
ხადიჯა მიუფთიზადე დაიბადა ტფილისში, ოჯახში, სადაც მამა აზერბაიჯანელი ოსმან-ბექ მუფტიზადე, ადგილობრივი სუნიტური სასულიერო ცენტრის თავმჯდომარე იყო, ხოლო დედა — თათრეთში წარმოშობილი ტერეგულოვების გვარის ჩამომავალი, რომელიც XIX საუკუნის პირველ ნახევარში ტფილისში დამკვიდრდა საცხოვრებლად. გაიბოვამ საშუალო განათლება მიიღო წმ. ნინოს ქალთა გიმნაზიაში და პარალელურად ფორტეპიანოზე დაკვრის გაკვეთილებსაც იღებდა. 1911 წელს, გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, 18 წლის ხადიჯა ინჟინერ ნადირ გაიბოვზე გათხოვდა, რომელიც კავკასიის მუფტიის, ჰუსეინ-ეფენდი გაიბოვის შვილი და აზერბაიჯანში პირველი მოწყალების დის, ნიგიარ შიხლინსკაიას ძმა იყო. სიცოცხლის ბოლო წლებში გაიბოვა ასწავლიდა ადგილობრივ ქალთა რუსულ-ისლამურ სკოლაში.
1938 წლის 17 მარტს, მისი მეორე ქმრის, რაშიდ გაიბოვის დაპატიმრებიდან მცირე დროის შემდეგ, ხადიჯა გაიბოვა კვლავ დააპატიმრეს და ბრალად მუსავატისტებთან კავშირი წაუყენეს. შემდგომი ხუთი კვირის განმავლობაში ის ცხრაჯერ იყო გამოძახებული დაკითხვაზე, სანამ, ბოლოს და ბოლოს, დამნაშავედ ცნეს ჯაშუშობაში. თვითონ გაიბოვამ ბრალი არ აღიარა. მისი ყოფილი მეზობელი საპატიმრო კამერაში ზივერ ეფენდიევა (რეპრესირებული აზერბაიჯანელი პარტიული მოღვაწის სულთან-მეჯიდა ეფენდიევის ცოლი) მოგვიანებით იგონებდა, რომ გაიბოვა ყველაზე უარეს შემთხვევაში ციმბირში გადასახლებას ელოდა და გადასახლებაში თავისი შემოქმედებითი მოღვაწეობის გაგრძელების გეგმებს აწყობდა. თუმცა, 1938 წლის 19 ოქტომბერს, თხუთმეტწუთიანი სასამართლო სხდომის შემდეგ, გაიბოვას სასჯელის უმაღლესი ზომა — დახვრეტა მიესაჯა. სასჯელი ერთი კვირის შემდეგ ბაქოში სისრულეში იქნა მოყვანილი.
1956 წელს, ხადიჯი გაიბოვას ქალიშვილის, ალანგუ ხულთანოვას თხოვნით, სისხლის სამართლის საქმე გადაიხედა და გაიბოვა რეაბილიტირებულ იქნა (სიკვდილის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1893 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:აზერბაიჯანელი კლასიკური პიანისტები
ბარუ-ალტუ (გოიასი)
ბარუ-ალტუ (Barro Alto) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 605 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 716 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.97 კმ²-ზე. ფართობი 1 093 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
დაგმარ ბოჰემიელი
დაგმარ ბოჰემიელი (Dagmar af Bøhmen), გათხოვებამდე ცნობილი იყო როგორც მარკეტა პრჟემისლოვნა (Markéta Přemyslovna; დ. 1186 — გ. 24 მაისი, 1212) — პრჩემისლოვიჩთა დინასტიის წარმომადგენელი. ბოჰემიის მეფე პრჟემისლ I ოტოკარისა და დედოფალ ადელჰეიდ მაისენელის ასული. დანიის დედოფალი 1205-12 წლებში როგორც ვალდემარ II-ის პირველი მეუღლე.
ბიოგრაფია
მარკეტა დაიბადა 1186 წელს მაისენში. იგი იყო ბოჰემიის მეფე პრჟემისლ I ოტოკარისა და მისი პირველი ცოლის, დედოფალ ადელჰეიდ მაისენელის ასული. 1193 წელს მამამისი ტახტიდან ჩამოაგდეს, რის გამოც მან ცოლ-შვილთან ერთად დატოვა ბოჰემია. ის და მისი ცოლ-შვილი დედოფალ ადელჰეიდის ძმამ, მაისენის მარკგრაფმა ალბრეხტ I-მა ჩეიფარათ. აქ ოტოკარმა გერმანული ჯარების შეკრება დაიწყო და 1197 წელს მეორედ ავიდა ტახტზე. ამის შემდეგ მან უარყო თავისი ცოლი, დედოფალი ადელჰეიდი და მასთან განქორწინდა კიდეც 1199 წელს. ამავე წელს, მან ცოლად შეირთო უნგრეთის მეფე ბელა III-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ აგნესა ანტიოქიელის ასულ კონსტანცია უნგრელი. აღსანიშნავია, რომ დედინაცვალი ძალზედ კეთილგანწყობილი იყო თავისი გერებისადმი.
მიუხედავად განქორწინებისა, ადელჰეიდს არ დაუკარგავს თავისი ძალაუფლება და პრივილეგიები. 1205 წელს იგი დროებით დაუბრუნდა პრაღას. სწორედ ამ დროს, მან და ოტოკარმა გადაწყვიტეს თავიანთი საერთო ქალიშვილის გათხოვება დანიაში. გადაწყდა მისი მითხოვება დანიის მეფე ვალდემარ II-ზე. ამავე წელს, კონსტანციამ ოტოკარს ვაჟი გაუჩინა, რომელიც შემდგომში ბოჰემიის მეფე ვენეცელ I გახდა. ამის შემდეგ, ადელჰეიდმა მალევე დატოვა ბოჰემია და რამდენიმე თვეში გარდაიცვალა.
მარკეტამდე ვალდემარი დანიშნული იყო საქსონიის ჰერცოგის ასულ რიჩეზა ბავარიელზე. მასთან ჩაშლილი ნიშნობის შემდეგ, იგი 1205 წელს ლიუბეკში დაქორწინდა მარკეტაზე, რომელსაც ქორწინების შემდეგ დაგმარი დაარქვეს. დანიაში გადასახლებიდან მალევე, დედოფალმა დაგმარ ბოჰემიელმა თავისი უდიდესი მტერი, შლეზვიგის ეპისკოპოსი შეიძინა, რომელიც წარმოშობით სამეფო ოჯახიდან იყო, როგორც მეფე კნუდ V-ის ვაჟი, თუმცა უკანონოდ შობილი.
1209 წელს დაგმარმა თავისი პირველი ვაჟი გააჩინა, რომელსაც პაპის პატივსაცემად ვალდემარი დაარქვეს (თავად ვალდემარ II-ის მამასაც ვალდემარ I ერქვა). დედოფალი დაგმარი 1212 წლის 24 მაისს მშობიარობას გადაჰყვა, რა დროსაც მან მკვდარი ვაჟი გააჩინა. მისი დაღუპვიდან ორ წელიწადში, პორტუგალიასთან ალიანსის შექმნის მიზნით, ვალდემარ II მეორედ დაქორწინდა ბერენგარია პორტუგალიელზე და თავისი ვაჟი, ვალდემარი კი ბერენგარიას ძმისწულზე, ელეანორა პორტუგალიელზე დააქორწინა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1186 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1212 კატეგორია:პრჟემისლოვიჩები კატეგორია:დანიის დედოფლები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
ბრუსნიცინების სახლი
ბრუსნიცინების სახლი (Особняк Брусницыных) — XIX საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი. აგებულია ეკლექტიკის არქიტეტურულ სტილში. მდებარეობს სანქტ-პეტერბურგის ვასილევსკის კუნძულზე. მისამართი ტყავის რიგი, სახლი № 27. არის სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტი. თანამედროვე სახით შეიქმნა 1884 წელს ვაჭარი ძმების ბრუსნიცინებისათვის, არქიტექტორ ა. ი. კოვშაროვის პროექტის მიხედვით.
ისტორია
1844 წელს სახლი შეიძინა ტვერის გუბერნიიდან ჩამოსულმა ნიკოლოზ ბრუსნიცინმა. 1847 წელს მან შექმნა ტყავის სახელოსნო, რომელიც თავიდან იყო პატარა და სულ ათი კაცი მუშაობდა, მაგრამ მალევე მან გააფართოვა სახელოსნო და მასში 600 კაცი დაასაქმა.
1857 წელს არქიტექტორ ა. ს. ანდრეევის პროექტის მიხედვით დასავლეთ მხრიდან შენობას მიაშენეს ახალი ნაგებობა.
1882 წელს სახლი გადავიდა ნიკოლოზ ბრუსნიცინის შვილების, ნიკოლოზის, ალექსანდრესა და გიორგის საკუთრებაში. ორი წლის შემდეგ სამივე ძმა შეთანხმდა გადაეკეთებინათ მშობლიური სახლი, რომელიც დაუკვეთეს არქიტექტორ ანატოლი კოვშაროვს. ამ გადაკეთების შემვეგ სახლმა მიიღო ის ფორმა, რა ფორმითაც დღემდეა შემონახული. მისი დაგეგმარება რუსული ასო Ш-ს მსგავსია. რევოლუციის გამო ძმები ნიკოლოზი და ალექსანვრე ემიგრაციაში წავიდნენ, ალექსანდრე დარჩა რუსეთში და მუშაობა გააგრძელა ქარხანაში მთავარი ინჟინრის თანამდებობაზე და ქარხნის მმართველი კოლეგიის თავმჯდომარედ. 1919 წლის 28 მაისს იგი დააპატიმრეს საკუთარ სახლში, თუმცა წითელი ჯვრის მოსკოვის წარმომადგენლობის თხოვნით 1920 წელს იგი გაათავისუფლეს.
1917 წლის შემდეგ სახლი ეკუთვნოდა ა. ნ. რადიშევის სახელობის ტყავის ქარხანას. 1925-1930 წლებში კარის ადგილზე განათავსეს ვესტიბიული. 1993 წელს რესტავრაცია ჩაუტარეს თეთრ დარბაზსა და სამზარეულოს. ამჟამად შემონახული აქვს ისტორიული სახე. ნაწილი იჯარით აქვთ აღებული ფირმებს, ხოლო ნაწილი არ ფუნქციონირებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
ჰასანხანლი
ჰასანხანლი (Həsənxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,   აღდამის რაიონში.
ციგლერგასე (ვენის მეტრო)
ციგლერგასე (Zieglergasse) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U3 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1993 წელს.
ჰასანხანლი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ციგლერგასე (ვენის მეტრო)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
მაზრა (მრავალმნიშვნელოვანი)
მაზრა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ოთარ კოხია
ოთარ კოხია (დ. 4 თებერვალი, 1936, სოფ. ლეძაძამე, ახლანდ. სენაკის მუნიციპალიტეტი) — ქართველი მექანიკოსი, პოლიტიკოსი.
1959 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის სოფლის მეურნეობის მექანიზაციის ფაკულტეტი.
1977–1992 წლებში მუშაობდა სამეურნეო და ადგილობრივი ხელისუფლების საპასუხიისმგებლო თანამდებობებზე; 1992–1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი, მაჟორიტარი №8.64 სენაკის საარჩევნო ოლქიდან.
ტაგანროგის პეტრე-პავლეს ეკლესია
ტაგანროგის პეტრე-პავლეს ეკლესია (Церковь Петра и Павла) — ყოფილი მართლმადიდებლური ეკლესია ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ეკლესია დაანგრიეს 1936 წელს. მდებარეობდა ლომაკინის ქუჩა № 2-ში. ეკლესიის არქიტექტორი იყო სერგეი გუშჩინი.
ისტორია
1893 წელს დუმის წევრებმა იულიან ფილიპეს ძე არბუშევსკიმ და პეტრე მეტვეის ძე დობროვოლსკიმ წამოაყენეს წინადადება ტაგანროგში მიასნიცკის მოედანზე მათლმადიდებელი ეკლესიის მშენებლობის შესახებ. 1893 წლის 12 აგვისტოს ტაგანროგელმა ვაჭარმა პეტრე პეტრეს ძე შილოვმა მიიღო გადაწყვეტილება ეკლესიის მშენებლობისათვის შეეწირა 15 ათასი რუსული რუბლი. ტაგანროგელმა ქალაქის არქიტექტორმა ს. გუშჩინმა 1895 წელს შეადგინა ახალი ეკლესიის გეგმა, რომელიც გათვლილი იყო 550 ადამიანზე. ამავე წელს ეპარქიის მმართველობამ გადაწყვიტა ეკლესიის აშენება მოციქულ პეტრეს სახელზე. მოციქული პეტრე იყო ქალაქის დამაარსებლის პეტრე I-ის მფარველი წმინდანი.
1896 წლის 16 მაისს აკურთხეს ტაძრის მშენებლობის ადგილი. მისი მშენებლობა დაიწყო 1896 წელს, 1899 წელს ჩაასხეს საძირკველი, 1900 წლისთვის ააშენეს კედლები ფანჯრებამდე. 1900-იანი წლებს ბოლოსათვის ბოლომდე ამოიყვანეს კედლები. მშენებლობა მიმდინარეობდა ვაჭარ პეტრე შილოვის ფინასური ახმარებით. კანკელი ასევე დაიდგა ვაჭარ შილოვის ფინანსური დახმარებით, კანკელის საფასურმა შეადგინა 10 ათასი რუბლი.
ეკლესიის კანკელი სამსაკურთხევლიანი იყო. იგი დამზადებული იყო ფიჭვისაგან და ცაცხვისაგან. კანკელის მოხატულობა მოოქროვილი იყო. ხატები შესრულებული იყო ხატწერის ოსტატის ივანე ევსტათის ძე გეტმანის მიერ.
პეტრეს და პავლეს სახელზე აგებული ეკლესია ყველაზე გრანდიოზული იყო ტაგანროგში. ეკლესია აგებული იყო რუსულ სტილში, მას ჰქონდა XVII საუკუნის ძველი რუსული არქიტექტურის მოტივები. მისი კურთხევა შედგა 1906 წლის 17 სექტემბერს. ღვთისმსახურება, რომელიც დროდადრო წყდებოდა მეზობელ ეკლესიებში მრევლის გადინების გამო, დაიწყო 1906 წელს.
ეკლესიის პირველი მამასახლისი იყო ვ. ბებეშინი, ხოლო პირველი წინამძღვარი ო. შატულენკო.
ვაჭარი პეტრე შილოვი, რომელმაც გაიღი სახსრები ეკლესიის ასაშენებლად გარდაიცვალა 1910 წლის 2 აგვისტოს ქოლერისაგან. ადრე გადაწყვეტილი იყო იგი დაეკრძალათ ეკლესიის ეზოში, მაგრამ ამ პერიოდში არსებული კანონის მიხედვით ქოლერისაგან გარდაცვლილი ადამიანის დაკრძალვა არ შეიძლებოდა არათუ ეკლესიის მახლობლად, არამედ სასაფლაოზეც კი.
1934 წელს ეკლესია დახურეს და გადაეცათ ბოშებს საცხოვრებლად. ორი წლის შემდეგ ბოშები გადასახლდნენ, ხოლო ეკლესიის შენობა გადაეცა მუყაოს ფაბრიკას. 1936 წელს ეკლესიის შენობა ვაანგრიეს, რათა მისი აგური გამოეყენებინათ ადგილობრივი სკოლის მშენებლობისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები კატეგორია:ტაგანროგის დაკარგული ეკლესიები
ეოსი (მითოლოგია)
ოჯახი
ეოსის მშობლებისა და წარმოშობის შესახებ სხვადასხვა მით განსხვავებული ამბავს გვიყვება. ზოგ მითში მისი ძმაა ჰელიოსი, და კი სელენე — მთვარის ქალღმერთი. მზის — ჰელიოსის და ღამის — ნიქსის, ან ტიტან ჰიპერიონის და ტიტანიდა თეიას, ან ეოსფორის (ფოსფორის), ფრთოსანი ასული.
მითოლოგია
ოქროსტახტიანი ეოსი ოკეანის აღმოსავლეთით ცხოვრობს. სატრფიალო თავგადასავალთა ქსელშია გახვეული, მაგრამ საკმაო დროს პოულობს, რომ ყოველ დილით ადამიანებს გათენება აუწყოს. ორცხენშებმული ეტლით ან თეთრფაფარიანი მზის რაშით ჩაიქროლებს ცის ტატნობზე და თავისი ძმის — ჰელიოსის მობრძანებას აუწყებს ქვეყნებს. მის გამოჩენაზე ყველა ვარსკვლავი ირევა და ქრება, მხოლოდ ცის ვარსკვლავი ესალმება ქალღმერთს.
განთიადის ქალღმერთი
ლეგენდის მიხედვით, განთიადის ქალღმერთი ეოსი თითქმის ყოველთვის იყო აღწერილი ვარდისფერი თითებით ან ვარდისფერი მკლავებით, რადგან იგი ხსნიდა ზეცის კარიბჭეს იმისთვის, რომ მზე ამოსულიყო. ჰომეროსის გადმოცემით, მისი ზაფრანის ფერის სამოსი არის შემკული ან ნაქსოვი ყვავილებით; ვარდისფერი თითებით და ოქროსფერი ხელებით, იგი გამოსახულია ძველ-ბერძნულ ვაზებზე, როგორც მშვენიერი ქალი, შემკული ტიარით ან დიადემით და ფრინველის დიდი, თეთრი, ბუმბულის ფრთებით. ეოსი ვარსკვლავიერი ნიავის ქროლაზე იღვიძებს და უკავშირდება ვარსკვლავ-კაცს — ასტეროსს, შობს მისგან ქარებს — არგესტესს, ზეფიროსს, ბორეასსა და ნოტსს, აგრეთვე ჰეოსფოროსს და სხვა ვარსკვლავებს.
სასიყვარულო ურთიერთობები და შვილები
უცნაურია, მაგრამ ნაზ ეოსს ადარებდნენ ქარიშხლიან მტაცებელ ჰარპიებს, მათ მსგავსად აცდუნებს და მოულოდნელად იტაცებს ადამიანებს, რათა მათი ბედნიერებით თვითონ ისარგებლოს. ასე შეაცდიანა მეფე ლაომედონტის ძე, ჭაბუკი ტითონი, იგი საყვარლად გაიხადა, ხოლო შემდეგ მერე ზევსს შეევედრა, მისი ქმრისთვის უკვდავება მიენიჭებინა. ზევსმა მას თხოვნა აუსრულა, მაგრამ ეოსს დაავიწყდა, რომ მისთვის მარადიული სიჭაბუკეც ეთხოვა. ტითონი ცოცხლობდა, მაგრამ დაბეჩდა, ძვლები გამოეფიტა, სისხლი გაუშრა და ხმა გაუქრა — მითი მოგვაგონებს სიჭაბუკის ფასს, რაც მრავალს ავიწყდება და ბოროტად იყენებს ენერგიას. საბოლოოდ ეოსმა იგი ჭრიჭინად აქცია. აფროდიტემ ეოსი მტკიცე სიყვარულით და დაუოკებელი ვნებით დასაჯა, რადგან ეოსი დაწვა აფროდიტეს საყვარელ — არესთან. სამაგიეროდ არესიც ეჭვიანობდა აფროდიტეზე და იქცა ტახად, რომელმაც დაგლიჯა ადონისი.
ტითონთან ეოსს ეყოლა ემათიონი და მემნონი, ეთიოპთა ბუმბერაზი მეფე, რომელიც ტროელებს მიეშველა და აქილევსი მოკლა. ეოსი ყოველ დილით დასტირის გმირ შვილს, ცრემლი ბალახზე ეცემა და ნამის სახის გვევლინება. ასევე ეოსმა შეაცდინა ორიონი, მატიოსის ძე კლეიტოსი და ჰიმეტოსის მთის რჩეული ვაჟკაცი, ატიკელი კეფალე, პროკრიდას ქმარი.
ბოკოდი (ბენგეტი)
ბოკოდი (ოფიციალურად ბოკოდის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Bokod) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ბენგეტის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 14 435 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 10 ბარანგაის.
ეოსი (მითოლოგია)
კულტი
ეოსის კულტის არსებობა დადასტურებული არ არის, ან საერთოდ არც არსებობს, და ეს საოცარია ქვეყანაში, სადაც ყოველი ნათელი და გამოჩენილი გმირის კულტი არსებობდა.
ბოკოდი (ბენგეტი)
სქოლიო
კატეგორია:ბენგეტის მუნიციპალიტეტები
ეოსი (მითოლოგია)
კულტი
ხელოვნებაში გამოხატავენ ჩირაღდნოსან მშვენიერ ქალად, ან ეტლში მჯდომარეს. შესანიშნავია გვიდო რენის „ეოსი“ — რომის ერთ-ერთი სასახლის პლაფონი (პალაცო როსპილიოზი, დაახლოებით 1614 წელი). წითელფიგურიან ანტიკურ ლარნაკზე კეფალეს მისდევს (ძვ. წ. 440, დრეზდენი). ავგუსტის ქანდაკის რელიეფზე გამოსახულია ჰელიოსი, ეოსი, ურანოსი, დილის ნამი (ვატიკანი). V საუკუნიდან ხატავენ უფრთოს, თავზე მზის დისკოთი. ცნობილია ტიეოპოლის ფრესკა, აგრეთვე ოვოიდოსის გადმოცემით, არსებობდა მისთვის მიძღვნილი ორი სალოცავი.
სქოლიო
კატეგორია:მითოლოგია კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:ქალღმერთები კატეგორია:ტიტანიდები კატეგორია:ჰარპიები
დავიდე ასტორი
დავიდე ასტორი (Davide Astori; დ. 7 იანვარი, 1987 — გ. 3 თებერვალი, 2018) — იტალიელი პროფესიონალი ფეხბურთელი, რომელიც თამაშობდა ცენტრალური მცველის პოზიციაზე.
პროფესიული კარიერა დაიწყო იტალიის სერია A-ს კლუბ „მილანში“. 2006–2008 წლებში იჯარით თამაშობდა „პიციგეტონესა“ და „კრემონეზეში“. იმავე წელს კონტრაქტი გააფორმა იტალიურ კლუბ „კალიართან“, საიდანაც, 2014 წელს იჯარით გადავიდა „რომაში“, ხოლო ერთი წლის შემდეგ — იჯარით „ფიორენტინაში“, ვისთანაც 2016 წელს გააფორმა კონტრაქტი. 2017 წელს დაინიშნა კლუბის კაპიტნად.
ასტორის დებიუტი იტალიის ეროვნულ ნაკრებში შედგა 2011 წლის 29 მარტს უკრაინის წინააღმდეგ ახმანაგურ მატჩში. მან ეროვნულ ნაკრებში ჩაატარა 14 მატჩი და გაიტანა 1 გოლი. ასტორიმ იტალიის ნაკრებთან ერთად 2013 წლის კონფედერაციის თასზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა.
2018 წლის 4 მარტს, 31 წლის ასაკში, დავიდე ასტორი ქალაქ უდინეს ერთ-ერთ სასტუმროს ნომერში გარდაცვლილი იპოვეს. სიკვდილის მიზეზი გულის შეტევა გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:2013 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:ფიორენტინას ფეხბურთელები კატეგორია:კალიარის ფეხბურთელები კატეგორია:კრემონეზეს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები
პატარა ბალხანი
პატარა ბალხანი (Kiçi Balkan dagy) — დაბალმთიანი ამაღლება თურქმენეთში. გაწოლილია ქოფეთდაღის დასავლეთ კიდესა და დიდ ბალხანს შორის. წარმოადგენს ანტიკლინურ ნაოჭს, რომელიც გადაჭიმულია აღმოსავლეთ-ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან დასავლეთ-სამხრეთ-დასავლეთისაკენ. სიმაღლე 777 მ-მდე. სიგრძე დაახლოებით 30 კმ. აგებულია კირქვებითა და მერგელებით. ძლიერ დანაწევრებულ მერგელიან და თაბაშირ-თიხიან მთისწინეთში ტიპურად არის წარმოდგენილი კარსტულ-სუფოზიური რელიეფი და მიწისქვეშა ეროზიის ფორმები, ეგრეთ წოდებული თიხოვანი კარსტი. ფერდობებზე აბზინდიანი და აბზინდიან-მლაშობიანი უდაბნოა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თურქმენეთის ქედები
ჩიზ-ბიზი
ჩიზ-ბიზი (Cız-bız) — ყირგიზული, უზბეკური და აზერბაიჯანული სამზარეულოს ტრადიციული კერძი. მოხრაკული ტიპისაა. ყოველთვის გამოიყენება სუბპროდუქტები (ცხვრის ღვიძლი, ფილტვები, გული, თირკმელები) რომლებსაც ემატება ბოსტნეული (კარტოფილი, ხახვი და სხვა). ყირგიზული სიტყვა „ჩიზ-ბიზი“ მიეკუთვნება ონომატოპეას.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული სამზარეულო
ავნიაში
ავნიაში (Әүнәш, Авняш) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 399 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 35 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორსკი, რომელიც დაშორებულია 45 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1953
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1953 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის მეთხუთმეტე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა მოსკოვის „სპარტაკი“, მეორე ადგილზე გავიდა თბილისის „დინამო“, მესამეზე – მოსკოვის „ტორპედო“. დაიწყო 19 აპრილს და დასრულდა 13 სექტემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
1953 კატეგორია:1953 წელი ფეხბურთში
კარმუ-დი-რიუ-ვერდი
კარმუ-დი-რიუ-ვერდი (Carmo do Rio Verde) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 629 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 928 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 21.33 კმ²-ზე. ფართობი 418 544 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვაინოდეს მხარე
ვაინოდეს მხარე (Vaiņodes novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული, მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში, კურზემეს რეგიონში. მხარე შეიცავს 2 თემს, მხარის ცენტრი მდებარეობს სოფელ ვაინოდეში.
ესაზღვრება პრიეკულეს, აიზპუტეს, სკრუნდის, სალდუსის მხარეებს ლატვიაში და კლაიპედის მაზრას ლიეტუვაში.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას ლიეპაიის რაიონის ტერიტორიაზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 2 932 კაცს. მხარის ფართობია 343,96 კმ². .
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
იქინჯი-ალიბეილი (აღდამი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ვესტბანჰოფი (ვენის მეტრო)
ვესტბანჰოფი (Westbahnhof) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U3 და U6 ხაზებზე და შედგება 2 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1993 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
ვალ-ვერდის ოლქი
ვალ-ვერდის ოლქი (Val Verde County) — ოლქი აშშ-ში, ტეხასის შტატში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქ. დელ-რიო. შეიქმნა 1885 წელს. ოლქის ფართობია კმ². 2010 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობა შეადგენს კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:ტეხასის ოლქები
შაქის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი
შაქის ისტორიულ-ეთნოგრაფიული მუზეუმი (Şəki Tarix Diyarşünaslıq Muzeyi) — მუზეუმი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ქალაქ შაქში. მუზეუმი ატარებს აზერბაიჯანელი პედაგოგის, მწერლის და ეთნოგრაფის რაშიდ ბეგ ეფენდიევის სახელს.
შაქის ეთნოგრაფიული მუზეუმი დაფუძნებულია განათლების კომიტეტის გადაწყვეტილებით 1925 წლის სექტემბერში. 1980 წელს მუზეუმი გადავიდა შენობაში, რომელიც აშენებული იყო 1895 წელს ყაზარმის სახით. მუზეუმის საერთო ფართობი შეადგენს 924 მ², მათგან 724 მ² დათმობილია ექსპოზიციების დრბაზებისთვის. მუზეუმში გამოფენილია 5000 ექსპონატზე მეტი, რომელებიც გამოხატავს ისტორიას, კულტურას, ხელოვნების უძველეს სახეობას, შაქის რეგიონის ეთნოგრაფიას და სამზარეულოს. ასევე მუზეუმში განლაგებულია სტენდები, რომლებიც მიძღვნილია დიდი სამამულო ომისადმი, ასევე ავღანეთისა და ყარაბაღის ომებისადმი.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა კატეგორია:აზერბაიჯანის მუზეუმები
ბუგიასი (ბენგეტი)
ბუგიასი (ოფიციალურად ბუგიასის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Buguias) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი ბენგეტის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 44 877 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 14 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ბენგეტის მუნიციპალიტეტები
გივი ლობჟანიძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
გივი ლობჟანიძე  შეიძლება აღნიშნავდეს:
შუგარ რეი რობინსონი
მინი|შუგარ რეი რობინსონი 1966 წელს.|მარცხნივ უოკერ სმით უმცროსი ცნობილი, როგორც შუგარ რეი რობინსონი (ინგლ. Sugar Ray Robinson), (დ. 3 მაისი, 1921, ჯორჯია, აშშ — გ. 12 აპრილი, 1989, ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია, აშშ) — ამერიკელი  პროფესიონალი მოკრივე რომელიც ასპარეზობდა 1940–1965 წლებში. 1990 წელს შეყვანილი იქნა მსოფლიო კრივის დიდების დარბაზში. ბევრის აზრით მიჩნეულია როგორც ყველა დროის საუკეთესო მოკრივე.
ბიოგრაფია
შუგარ რეი რობინსონი დომინირებდა სამოყვარულო კრივში, თუმცა ამ მხრივ მისი შედეგები ცნობილი არ არის. ის გახდა პროფესიონალი მოკრივე 1940 წელს, 19 წლის ასაკში და 1951 წლისთვის მისი შედეგები მოიცავდა 128 გამარჯვებას (84 ნოკაუტი), 1 წაგებას და 2 ფრეს. 1943–1951 წლებში რობინსონმა დააფიქსირა ხანგრძლივი წაუგებელი სერია, რომელიც შეადგენდა 91 ბრძოლას, ამ მაჩვენებლით იგი მესამეა პროფესიონალური კრივის ისტორიაში. 66,67 კგ წონით კატეგორიაში საჩემპიონო ქამარს ფლობდა 1946-დან 1951 წლამდე. 1951 წელს იგი გახდა ჩემპიონი 72,57 კგ წონით კატეგორიაში, ერთი წლის შემდეგ კარიერა დაასრულა, თუმცა 1955 წელს კვლავ დაუბრუნდა კრივს და დაიბრუნა საშუალო წონის ჩემპიონის ქამარი. ამ მიღწევით შუგარ რეი რობინსონი გახდა, ისტორიაში პირველი მოკრივე, რომელმაც მოახერხა ცალკეულ წონით კატეგორიაში ჩემპიონობის მოპოვება 5-ჯერ. დასახელებულია წლის საუკეთესო მოკრივედ ორჯერ: 1942 და 1951 წლებში. კრივის ისტორიკოსმა ბერტ შუგარმა, 2002 წელს, რობინსონი დაასახელა ყველა დროის საუკეთესო მოკრივედ. ჟურნალმა The Ring, სიაში „უკანასკნელი 80 წლის 80 საუკეთესო მოკრივე“, შუგარ რეის მიანიჭა პირველი ნომერი.
შუგარ რეი რობინსონი გარდაიცვალა 1989 წლის 12 აპრილს, ის გამოსახულია ამერიკის შეერთებული შტატების საფოსტო მარკაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 მაისი კატეგორია:ამერიკელი მოკრივეები კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989
იქინჯი-ბაჰარლი
იქინჯი-ბაჰარლი (İkinci Baharlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,   აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
შვეგლერშტრასე (ვენის მეტრო)
შვეგლერშტრასე (Schweglerstraße) — ვენის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს U3 ხაზზე და შედგება 1 ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1994 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენის მეტროსადგურები
ენგურეს მხარე
ენგურეს მხარე (Engures novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში, კურზემეს რეგიონში. მხარე მოიცავს 3 თემს. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი სმარდე.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულებისას ტუკუმის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 8 045 კაცს. მხარის ფართობია 397,9 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ოთარ ლითანიშვილი
ოთარ ლითანიშვილი (დ. 15 თებერვალი, 1923, თბილისი — გ. 26 სექტემბერი, 2003) — ქართველი არქიტექტორი, თანამდებობის პირი, მხატვარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 15 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი   26 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი  2003 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები ო კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1983)
სერისი (გოიასი)
სერისი (Ceres) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 571 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სერისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 722 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 96.69 კმ²-ზე. ფართობი 214 322 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
IW Engine
IW Engine — თამაშის ძრავა შიდა გამოყენებისთვის. შემუშავებული იქნა ამერიკული კომპანიების, Infinity Ward-ის, Treyarch-ისა და Sledgehammer Games-ის მიერ 2005 წელს, ვიდეო თამაშების სერია „Call of Duty“-ისთვის. IW engine-ს, აგრეთვე გამოიყენებს Activision.
თავდაპირველად ძრავა დაფუძნებული იყო id Tech 3-ის ძრავაზე. 2009 წლის 15 ივლისს, საიტ IGN-მა IW engine შეიყვანა სიაში „10 საუკეთესო თამაშის ძრავა“. ძრავი დღემდე აქტიურია, ხოლო მის მოდიფიცირებაზე პასუხისმგებელია Treyarch და Sledgehammer Games.
სქოლიო
კატეგორია:2005 წლის პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:Activision კატეგორია:პროპრიეტარული პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:ვიდეო თამაშების ძრავები
ყალის სახელმწიფო ისტორიულ-ეთნოგრაფიული ნაკრძალი
სოფელ ყალის ძველი ნაწილი 1988 წელს გამოცხადებული იქნა ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ ნაკრძალად და მოიცავდა 216 ისტორიულ, ეთნოგრაფიულ, არქეოლოგიურ არქიტექტურულ ძეგლს. სოფელში განლაგებულია ხუთი მეჩეთი, გალავანის ნანგრევები, სამი აბანო, 170-ზე მეტი სახლი, ასევე მავზოლეუმები, სამარხები და ა.შ. სოფელი ყალის ეს უბრალოდ ძეგლთა კოლექცია არ არის, რომელიც თვალნათლად გვაჩვენებს შუა საუკუნეების არქიტექტურას, არამედ იგი არის კომპლექსი, რომელიც შუა საუკუნეების აფშერონის ნახევარკუნძულისთვის დამახასიათებელი ქალაქის იმიტაციას ახდენს.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის არქიტექტურა
ბრანტის სახლი
ისტორია
სახლი ააგეს 1909-1910 წლებში არქიტექტორ რ. ფ. მელცერის პროექტის მიხედვით პეტერბურგელი მეწარმის ვასილი ბრანტისათვის. სახლი შემკულია ბარელიეფებით. ვიტრაჟებზე მუშაობდა კ. ს. პეტროვ-ვოდკინი.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ შენობაში განათავსეს ბავშვთა № 14 ინტერნატი. 1918 წელს შენობის ნაწილი გადასცეს პეტრგრადის შრომითი კომუნის საქალაქო მეურნეობის კომისარს მ. ი. კალინინს. აქვე ცხოვრობდნენ ლ. მ. მიხაილოვ-პოლიტიკუსი, ი. ე. კოლტიაკოვი, მ. მ. ვოლბერგი, გ. ე. ზინოვიევი. მოგვიანებით შენობაში განათავსეს ლენინგრადის სახელმწიფო გამომცემლობა. 1929 წელს შენობა დაიკავა კუჭ-ნაწლავის დაავადებათა პოლიკლინიკამ. ს. მ. კიროვის შემდეგ, 1937 წელს ინსტიტუტის თანამშრომლების რეპრესიები განხრციელდა, ხოლო თავად იგი მოკლეს. შენობა დაიკავა პარტიული კონტროლის კომისიამ, ლენინგრადის კომკავშირის საქალაქო და საოლქო კომიტეტებმა.
1957 წელს შენობა მეზობელ კშესინსკაიას სახლთან ერთად გადაეცა დიდი ოქტომბრის სოციალისტური რევოლუციის მუზეუმს. შენობა გადააკეთეს არქიტექტორ ნ. ნ. ნადიოჟინის პროექტის მიხედვით. მოაწყვეს საგამოფენო დარბაზი და მიაშენეს ახალი კორპუსი.
ამ მომენტისათვის სენობაში განთავსებულია რუსეთის პოლიტიკური ისტორიის მუზეუმი.
ბრანტის სახლში გადაიღეს ფილმის „ოსტატი და მარგარიტას“ რამდენიმე სცენა და ასევე კადრები შერლოკ ჰოლმსის შესახებ ფილმისათვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
იტოგონი
იტოგონი (ოფიციალურად იტოგონის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Itogon) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბენგეტის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 61 498 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.
როინ ლიპარტელიანი
როინ ლიპარტელიანი (დ. 1 სექტემბერი, 1951) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „მშვიდობა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
ბერენგარია პორტუგალიელი
ბერენგარია პორტუგალიელი (Berengária de Portugal, Bengjerd af Portugal; დ. 14 დეკემბერი, 1194 — გ. 27 მარტი, 1221) — კაპეტინგების დინასტიის ბურგუნდიული სახლის პორტუგალიური შტოს წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე სანშუ I-ისა და დედოფალ დულკა არაგონელის ასული. დანიის დედოფალი 1214-21 წლებში როგორც ვალდემარ II-ის მეორე ცოლი. დანიის სამი მეფის: ერიკ IV-ის, აბელისა და კრისტოფერ I-ის დედა.
ადრეული წლები
ბერენგარია დაიბადა 1194 წლის 14 დეკემბერს. იგი იყო პორტუგალიის მეფე სანშუ I-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ დულკა არაგონელის მეათე შვილი თორმეტიდან. 1198 წელს, ჯერ ბერენგარიას დედა, ხოლო 1211 წელს კი მამაც გარდაიცვალა.
ქორწინება
ბერენგარიას დანიის მეფე ვალდემარ II თავისი დის, საფრანგეთის მეფე ფილიპ II-ის ცოლის, დედოფალ ინგებორგ დანიელის შუამავლობით დაუკავშირდა. იგი მშობლების დაღუპვის შემდეგ, თავის ძმასთან, ფერანტესთან ერთად საფრანგეთის სამეფო კარზე ცხოვრობდა.
მეფე ვალდემარ II-ის პირველი მეუღლე, დედოფალი დაგმარ ბოჰემიელი 1212 წელს გართულებულ მშობიარობას გადაჰყვა და მართალია მეფეს მემკვიდრე დარჩა, თუმცა სუსტი ჯანმრთელობის, ამიტომაც მეორედ დაქორწინება სწორედ ბერენგარიაზე განიზრახა. ცნობილია, რომ დიდებულები მას ბერენგარიას ნაცვლად კრისტენ რაიზზე დაქორწინებას ურჩევდნენ, თუმცა ამაოდ.
დედოფლობა
ბერენგარია და ვალდემარი 1214 წლის 18 მაისს დაქორწინდნენ. ვალდემარის პირველი ცოლი, დედოფალი დაგმარ ბოჰემიელი დანიაში მეტად პოპულარული იყო არა მხოლოდ ხასიათით, არამედ თავისი ქერა და თეთრი გარეგნობითაც, რომელსაც სკანდინავიური აღნაგობაც ჰქონდა, ბერენგარია კი მისი საპირისპირო იყო — „შავგვრემანი, ყორნის თვალებითა და თმით.“
დანიელებს ახალი დედოფალი არ მოსწონდათ და მასზე ფოლკლორული სიმღერებიც შეთხზეს, სადაც ძირითადად ბოროტი ქალის სახით ჰყავდათ გამოყვანილი. ისინი დედოფალს ადანაშაულებდნენ იმაში, რომ მეფემ გადასახადები გაზარდა. ბევრი ფიქრობდა, რომ ეს ყველაფერი ბერენგარიას კაპრიზების დასაკმაყოფილებლად გაკეთდა, მაგრამ რეალურად ვალდემარმა გადასახადები ესტონეთთან ომების გამო გაზარდა. ყოფილი დედოფლის დაჩრდილვა და ხალხის სიყვარულის დამსახურება ახალი დედოფლისთვის რთული იყო. ამის გამო ბერენგარიამ ქველმოქმედებას მიჰყო ხელი — აღადგინა დანგრეული ტაძრები და ფინანსურად ეხმარებოდა ღატაკებს. აღსანიშნავია, რომ ბერენგარია დანიის პირველი დედოფალი იყო, რომელიც წინამორბედის ნახმარ გვირგვინს ატარებდა და თავისთვის ახალი არ დაამზადებინა. ამგვარმა თავმდაბლობამ, მას გარკვეულწილად მოუტანა ხალხის კეთილგანწყობა, თუმცა პოპულარობით მაინც ვერ სარგებლობდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 14 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1194 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1221 კატეგორია:დანიის დედოფლები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები
ლაურა დუნდოვიკი
ლაურა დუნდოვიკი (დ. 16 სექტემბერი, 1987, სიდნეი, ავსტრალია) — ავსტრალიელი მსახიობი და მოდელი. 2008 წელს წარადგინა ავსტრალია „მის სამყაროზე“, სადაც მოახერხა მოხვედრილიყო საუკეთესო ათეულში. მონაწილეობას იღებდა „I’m A Celebrity Get Me Out Of Here“-ის ავსტრალიურ ვერსიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ავსტრალიელი მოდელები კატეგორია:ავსტრალიელი მსახიობები
ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევი
ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღი ოღლუ თაღიევი (Hacı Zeynalabdın Tağıyev; დ. 1823 — გ. 1 სექტემბერი 1924) — აზერბაიჯანელი მილიონერი და მეცენატი, სახელმწიფო მრჩეველი და ქველმოქმედი.
ბიოგრაფია
ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევის ოჯახი ბაქოს ციხესიმაგრედან (იჩერი შეჰერი) იყო. მამამისი თაღი დოსტ მამამედ ოღლუ, მისი შვილის კარგად ჩამოყალიბებული ბიოგრაფიის თანახმად, ცნობილი ბაქოს მეწაღე იყო. იმავდროულად, კამერალური აღწერიდან ცნობილია, რომ 1849 წლიდან ის აღწერილია, როგორც მედღეური. თაღიევის დედა იყო უმმი ხანუმ ახუნდ-ზულფუგარ ყიზი. ოჯახში კიდევ ერთი ვაჟიშვილი ყოფილა - ალი-გული.
ზეინალაბდინ თაღიევის დაბადების ზუსტი თარიღი ბოლომდე არ არის ცნობილი. საარქივო მასალებზე დაყრდნობით მითითებულია ან 1823 ან 1838 წლები. ამიერკავკასიის შიიტური სულიერი საბჭოს მიერ 1899 წელს გაცემული მეტრული ცნობის თანახმად, ამბობს, თაღიევი დაიბადა 1823 წელს. 1916 წლის დოკუმენტიდან ამბობს, რომ ის უკვე 92 წლის იყო.