cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პროკრუსტეს სარეცელი (წიგნი)
წიგნი ნაწილია ტალების ხუთტომიანი ფილოსოფიური ნარკრების — Incerto, რომელიც მოიცავს შემდეგ წიგნებს: „მსხვრევადი“ (2012), „შავი გედი“ (2007–2010), „შემთხვევითობით მოტყუებული“ (2001), „პროკრუსტეს სარეცელი“ (2010–2016) და „კანი თამაშში“ (2018).
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის წიგნები
ბოჟენციტე
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
მამუკა ხერხეულიძე
ბიოგრაფია
დაიბადა 1959 წლის 13 ნოემბერს, ქალაქ თბილისში. მამამისი, გრიგოლ (ქიცა) ხერხეულიძე ცნობილი ლიტერატურათმცოდნე და კრიტიკოსი იყო, რომელიც იკვლევდა უახლესი ქართული ლიტერატურის ისტორიას და ქართული პოეზიის აქტუალურ პრობლემებს.
მამუკა ხერხეულიძემ 1976 წელს დაამთავრა თბილისის 55-ე საშუალო სკოლა. 1976-82 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტზე.
1993 წელს იბრძოდა აფხაზეთის ომში საქართველოს ტერიტორიული მთლიანობის აღსადგენად.
2002 წლიდან არის კომპანია „დავით სარაჯიშვილი და ენისელის“ სამეთვალყურეო საბჭოს წევრი და 2003 წლიდან საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტის უფროსი.
ვარდების რევოლუციის დროს იყო „დაუმორჩილებლობის კომიტეტის“ წევრი.
2004 წ. იყო სახელმწიფო ტელევიზიის საზოგადოებრივ ტელემაუწყელობად გარდაქმნის დროებითი სამეურვეო საბჭოს წევრი. დაარსების დღიდან თანამშრომლობს გაზეთ „24 საათთან“. 2005 წლის ივნისიდან არის საზოგადოებრივი ტელევიზიის სამეურვეო საბჭოს წევრი.
ჰყავს მეუღლე და ორი შვილი.
გრძედი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეოგრაფიული ტერმინები კატეგორია:გეოდეზია კატეგორია:ნავიგაცია
ფოთოლეთის ეკლესია
300px|მინი ფოთოლეთის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ბორჯომის მუნიციპალიტეტში, მისგან ჩრდილო–აღმოსავლეთით 18 კმ–ში მდებარე დაბა ახალდაბის სამხრეთით 5 კილომეტრის მანძილზე, მთის ოდნავ გავაკებულ ფერდზე, ფოთოლეთად წოდებულ ტყეში.
ფოთოლეთის ეკლესია მიჩნეულია გრიგოლ ხანძთელის მოწაფის ქრისტეფორეს მიერ IX საუკუნის 40-იან წლებში დაარსებულ კვირიკეწმიდის მონასტრად. თუმცა არქიტექტურული მონაცემების საფუძველზე ტაძრის აშენების თარიღად ასევე მიღებულია უფრო ზოგადი ქრონოლოგიური მონაკვეთი IX-X საუკუნეები. არქეოლოგიური მონაცემებით ფოთოლეთის ეკლესია XVI საუკუნის დასასრულს წყვეტს ფუნქციონირებას და უკაცრიელდება. სავარაუდოდ, ამ დროს მიეცა დავიწყებას ტაძრის ძველი სახელწოდებაც. ფოთოლეთის ეკლესია სამეკლესიან ბაზილიკას წარმოადგენს. ტაძარი ნაშენია  მოვარდისფრო-მოყავისფრო  ტონის  უხეშად  დამუშავებული  ზომის  ქვებით,  რომელიც  მხოლოდ  პირითა  მხრიდანაა  მოსწორებული. შედარებით წესიერად  გათლილი  დიდრონი  ქვები  ნახმარია  პილასტრებისა  და  ღიობთა წირთხლებისათვის. შუა ძირითად სივრცეს სამხრეთიდან, დასავლეთიდან  და  ჩრდილოეთიდან  ერტყმის  ერთიანი  სამმხრივი გარშემოსავლელი, რომელსაც მხოლოდ ჩრდილოეთის ფრთის აღმოსავლეთ ბოლოში გამოეყოფა მოგრძო აფსიდიანი ცალკე სათავსი-სამკვეთლო. ეკლესიის შუა ნაწილს გარშემოსასვლელთან ორი კარი აკავშირებს— სამხრეთისა და დასავლეთისა, რომელთა პირდაპირ არის გაჭრილი თვით ეკლესიის შესასვლელებიც. სამკვეთლო თითო კარითაა დაკავ-შირებული ცენტრალურ  ნაწილთან  და  გარშემოსავლელთან. VIII-IX საუკუნეების  ბორჯომის  ხეობის  სხვა  ეკლესიების  მსგავსად, ფოთოლეთის ტაძარს ახასიათებს  სისადავე, ლაკონურობა და სამკაულების ნაკლებობა.
რესტავრაციის საპროექტო სამუშაოებისათვის აუცილებელი არქეოლოგიური გათხრები ფოთოლეთის ეკლესიის შენობის ნანგრევებში 2007-2008 წლებში ჩატარდა. გათხრებს 2007 წელს ხელმძღვანელობდა რ. დავლიანიძე, 2008 წელს კი რეზო ხვისტანი.
ფოთოლეთის ეკლესიის შენობაში არქეოლოგიური გათხრები 1939 წელსაც ჩატარდა სიძველეთა კომიტეტის მიერ. გათხრებს ხელმძღვანელობდნენ რუსუდან მეფისაშვილი და ზ. მაისურაძე. სწორედ მაშინ გამოვლინდა X საუკუნით დათარიღებული შესანიშნავი კანკელი და კარნიზის დეკორატიული მორთულობისათვის განკუთვნილი სამკუთხედის ფორმის ბოლოების მქონე კრამიტები, რომელთა ჩაღრმავებულ სამკუთხედებში მოქცეულია ერთმანეთის პირისპირ მდგომი ირმების რელიეფური გამოსახულებები. ფოთოლეთის ეკლესიის ძველი კანკელის ფრაგმენტები ამჟამად შალვა ამირანაშვილის სახელობის საქართველოს ხელოვნების მუზეუმში ინახება, რომლის მარცხენა ბოძის სიგრძეზე ამოკაწრულია XI საუკუნის წარწერები, რომელიც შესწავლის პროცესშია და მალე გახდება ცნობილი ფართო სამეცნიერო საზოგადოებისათვის.
2007-2008 წლებში ფოთოლეთის ეკლესიაში რესტავრაციის საპროექტო სამუშაოებისათვის აუცილებელი არქეოლოგიური გათხრები  ჩატარდა. 2007 წელს  არქეოლოგიურ  გათხრებს ხელმძღვანელობდა რ. დავლიანიძე, ხოლო 2008 წელს კი რ. ხვისტანი. სწორედ 2008 წლის არქეოლოგიური გათხრების ფარგლებში ეკლესიის ჩრდილო გარშემოსავლელში, უფრო კონკრეტულად, სამკვეთლოს დასავლეთით, კედლის ძირში გამოვლენილ იქნა  აკლდამა. აკლდამის სახურავ  ქვის  ფილაზე  შესრულებულია  შერეული  ასომთავრული,  ნუსხური და მხედრული ნაკაწრი  წარწერები. ამჟამად აღნიშნული წარწერიანი ქვის ფილა ბორჯომის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმში ინახება.
ფოთოლეთის ეკლესია ბორჯომისა და ბაკურიანის ეპარქიის დაქვემდებარებაშია.
2011 წლიდან  ბორჯომ-ბაკურიანის  მიტროპოლიტ  სერაფიმეს (ჯოჯუა) ლოცვა-კურთხევით აღდგა ტაძარში სამონასტრო ცხოვრება. დღეისათვის ფოთოლეთის ეკლესია მოქმედია და მამათა მონასტერს წარმოადგენს. მთავარი ტაძარი წმიდა გრიგოლ  ხანძთელის  სახელობისაა,  სამხრეთი  ნავი  წმიდა სერაფიმე საროველის სახელობისაა, ხოლო ჩრდილოეთ ნავში სამკვეთლოა განთავსებული.
ეკლესიას 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ბორჯომის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
დიმიტრი ნალბანდიანი
დიმიტრი არკადის ძე ნალბანდიანი (დ. 15 სექტემბერი [ ძვ. სტ. 2 სექტემბერი], 1906, თბილისი — გ. 10 ივლისი, 1993, მოსკოვი) — სომეხი ფერმწერი, სსრკ სახალხო მხატვარი (1969), სსრკ სამხატვრო აკადემიის ნამდვილი წევრი (1953). სოციალისტური შრომის გმირი (1976).
1924-1929 წლებში სწავლობდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში. ნამუშევრები: „ს. კიროვის გამოსვლა პარტიის XVII ყრილობაზე“ (1935, მოსკოვი კრემლის მუზეუმი), ა. ისააკიანის (1940, სომხეთის სურათების გალერეა, ერევანი), ი. სტალინის (1945, სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1946) პორტრეტები, „ძალაუფლება საბჭოებს — მშვიდობა ხალხს“ (თანაავტორებთან ერთად, 1950, ულიანოვის საოლქო სამხატვრო მუზეუმი, სსრკ სახელმწიფო პრემია, 1951), „ოქტომბრის რევოლუციის წინ“ (1970-1973, კრემლის დიდი სასახლე, მოსკოვი). დაჯილდოებულია შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით.
1992 წელს მხატვარმა თავისი ნამუშევრების კოლექციიდან გარკვეული ნაწილი მოსკოვს გადასცა, რის საფუძველზეც ქალაქის ხელისუფლებამ გამოსცა დადგენილება „სსრკ სახალხო მხატვარ დ. ა. ნალბანდიანის მუზეუმ-სახელოსნოს შექმნის შესახებ“. შემდგომში კოლექცია შეივსო სურათებითა და ფერწერული ეტიუდებით, რომლებიც მხატვრის დამ გადასცა მუზეუმს. ამჟამად ეს მუზეუმი-სახელოსნო სამუზეუმო-საგამოფენო გაერთიანება „მანეჟის“ სტრუქტურულ ერთეულს წარმოადგენს.
დიმიტრი ნალბანდიანის ნამუშევრები ინახება ტრეტიაკოვის გალერეაში, რუსეთის თანამედროვე ისტორიის მუზეუმში, რუსულ მუზეუმში. ერთ-ერთი ავტოპორტრეტი უფიცის გალერეაშია.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მხატვრები კატეგორია: შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:სოციალისტური შრომის გმირები კატეგორია:დაბადებული 15 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1906 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1993
შავი გედი (წიგნი)
„შავი გედი: უაღრესად წარმოუდგენლის გავლენა“ — ავტორისა და აქციებით ყოფილი მოვაჭრის, ნასიმ ნიკოლა ტალების 2007 წლის წიგნი. წიგნი ყურადღებას ამახვილებს იშვიათი და არაპროგნოზირებადი მოვლენების ზემოქმედებაზე და ადამიანის ტენდენციაზე ამ მოვლენების ახსნა-განმარტების პოვნაზე. ტალები ამას შავი გედის თეორიას უწოდებს.
წიგნი მოიცავს ცოდის საკითხებს, ესთეტიკას, ასევე ცხოვრების წესებს, და იყენებს მხატვრული ლიტერატურის ელემენტებს და ანეკდოტებს ავტორის ცხოვრებიდან მისი თეორიების დასამუშავებლად. წიგნმა გაატარა 36 კვირა New York Times-ის ბესტსელერების სიაში.
წიგნი ნაწილია ტალების ხუთტომიანი ფილოსოფიური ნაკრებისა — "Incerto", რომელიც მოიცავს შემდეგ წიგნებს: „მსხვრევადი“ (2012), „შავი გედი“ (2007–2010), „შემთხვევითობით მოტყუებული“ (2001), „პროკრუსტეს სარეცელი“ (2010–2016) და „კანი თამაშში“ (2018).
შავი გედების მოვლენების დაძლევა
ტალების წიგნში მთავარი იდეა არის არა შავი გედის მოვლენების წინასწარმეტყველების მცდელობა, არამედ ნეგატიური მოვლენებისადმი გამძლეობისა და პოზიტიური მოვლენების გამოყენების უნარი. „სიმტკიცე“ ასახავს დამოკიდებულებას, სადაც არაფერი არის დაშვებული რომ იყოს წარუმატებელი ცვლილებების დროს. ტალები ამტკიცებს, რომ ბანკები და სავაჭრო ფირმები დაუცველები არიან შავი გედის საშიში მოვლენების მიმართ და ექვემდებარებიან ზარალის საშიშროებას.
წიგნი ამტკიცებს, რომ „შავი გედის“ მოვლენა დამკვირვებელზეა დამოკიდებული: მაგალითად, ის, რაც შეიძლება იყოს შავი გედის სიურპრიზი ინდაურისთვის, არ არის შავი გედის სიურპრიზი მისი მკვლელისთვის. მაშასადამე, მიზანი უნდა იყოს „ავარიდოთ თავი ინდაურობას“, მოწყვლადობის სფეროების იდენტიფიცირებით, რათა „შავი გედები თეთრი გავხადოთ“.
მოკლე შინაარსი
ტალებმა წიგნი მოიხსენია, როგორც ესე ან მოთხრობა ერთი იდეით:"ჩვენი სიბრმავე შემთხვევითობის მიმართ, განსაკუთრებით დიდი გადახრები". წიგნი ლიტერატურული საგნებიდან გადადის მეცნიერულ და მათემატიკურ საგნების შემდგომ ნაწილებზე. პირველი ნაწილი და მეორე ნაწილის დასაწყისი ფსიქოლოგიაშია. ტალები მიმართავს მეცნიერებასა და ბიზნესს მეორე ნაწილის მეორე ნახევარში და მესამე ნაწილში. მეოთხე ნაწილი შეიცავს რჩევებს, თუ როგორ მივუდგეთ სამყაროს გაურკვევლობის პირობებში და მაინც ვისიამოვნოთ ცხოვრებით.
ტალები აღიარებს წიგნში არსებულ წინააღმდეგობას. ის იყენებს ზუსტ მეტაფორას, შავი გედის იდეას, რათა შეეწინააღმდეგოს „უცნობს, აბსტრაქტულს და არაზუსტს – თეთრ ყორნებს, ვარდისფერ სპილოებს ან ტაუ ცეტის ორბიტაზე მოძრავი შორეული პლანეტის მცხოვრებლებს“. არსებობს წინააღმდეგობა; ეს წიგნი არის მოთხრობა და მე მირჩევნია გამოვიყენო მოთხრობები, რათა გამოვსახო ჩვენი გულუბრყვილობა ისტორიების მიმართ და ჩვენი უპირატესობა მოთხრობების შეცვლის და დაპატარავების მიმართ.... სიუჟეტის შესაცვლელად გჭირდებათ ამბავი. მეტაფორები და მოთხრობები ბევრად უფრო ძლიერია (სამწუხაროდ), ვიდრე იდეები; ისინი ასევე ადვილად დასამახსოვრებელია და უფრო სახალისოა წასაკითხად.
ნაწილი პირველი: უმბერტო ეკოს ანტიბიბლიოთეკა, ან როგორ ვეძებთ ვალიდაციას
მესამე თავში მოცემულია ექსტრემისტანისა და მედიოკრისტანის ცნებები. ის იყენებს მათ, როგორც გზამკვლევებს, რათა განსაზღვროს გარემოს პროგნოზირებადობა, რომელსაც ადამიანი სწავლობს. მედიოკრისტანის გარემოს შეუძლია უსაფრთხოდ გამოიყენოს Gaussian განაწილება. ექსტრემალურ გარემოში, Gaussian განაწილება უნდა იქნას გამოყენებული საკუთარი საფრთხის ქვეშ. ამ ნაწილში ის ციტირებს ბენუა მანდელბროტის და მის კრიტიკას Gaussian განაწილების შესახებ.
მეოთხე თავი აერთიანებს ადრე განხილულ თემებს თხრობაში ინდაურის შესახებ მადლიერებამდე, რომელსაც კარგად კვებავენ და კარგად უფრთხილდებიან მრავალი დღის განმავლობაში, მხოლოდ დასაკლავად და საჭმელად. ტალები მას იყენებს ინდუქციის ფილოსოფიური პრობლემის საილუსტრაციოდ და იმის საილუსტრაციოდაც, რომ წარსული არ არის მომავალის მაჩვენებელი. შემდეგ ის მკითხველს სკეპტიციზმის ისტორიაში გადაჰყავს.
მეცხრე თავში ტალები ხაზს უსვამს მრავალ საკითხს, რომელიც მან ადრე აღწერა და აკავშირებს მათ, როგორც ერთ ძირითად იდეას. მეცამეტე თავში წიგნი განიხილავს რა შეიძლება გაკეთდეს "ეპისტემიური ამპარტავნების" მიმართ, რაც ხდება მაშინ, როდესაც ადამიანები იწყებენ ფიქრს, რომ იციან იმაზე მეტი, ვიდრე რეალურად. ის გვირჩევს, თავი ავარიდოთ ზედმეტ დამოკიდებულებას ფართო მაშტაბიან მავნე პროგნოზებს, ამავე დროს ნაკლებად ფრთხილად იყავით მცირე საკითხებთან დაკავშირებით, როგორიცაა პიკნიკზე წასვლა. ის შედარებას აკეთებს ამერიკული კულტურის წარუმატებლობასა და ევრაზიურ სტიგმასა და უხერხულობასთან დაკავშირებით: ეს უკანასკნელი უფრო ასატანია მცირე რისკის მქონე ადამიანებისთვის. ის ასევე აღწერს „შტანგას სტრატეგიას“ ინვესტიციებისთვის, რომელიც მან გამოიყენა როგორც მოვაჭრემ, რაც გულისხმობს საშუალო რისკის ინვესტიციების თავიდან აცილებას და ფულის 85–90% ყველაზე უსაფრთხო ხელმისაწვდომ ინსტრუმენტებში ჩადებას, ხოლო დანარჩენი 10–15% უკიდურესად სპეკულაციურ ფსონებს.
არგუმენტი
ტერმინი შავი გედი ლათინური გამოთქმა იყო: მისი უძველესი მითითება პოეტ იუვენალის გამოთქმაშია, რომ "კარგი ადამიანი ისეთივე იშვიათია, როგორც შავი გედი" ("rara avis in terris nigroque simillima cygno"). ეს იყო გავრცელებული გამოთქმა მე-16 საუკუნეში ლონდონში, როგორც განცხადება, რომელიც აღწერს შეუძლებლობას, მომდინარეობს ძველი სამყაროს ვარაუდიდან, რომ „ყველა გედი უნდა იყოს თეთრი“, რადგან გედების შესახებ ყველა ისტორიული ჩანაწერი იტყობინება, რომ მათ ჰქონდათ თეთრი ბუმბული. ამრიგად, შავი გედი ხშირად ციტირებულ მინიშნებას წარმოადგენს ფილოსოფიურ დისკუსიებში წარმოუდგენელზე. არისტოტელეს "Prior Analytics" არის ყველაზე სავარაუდო ორიგინალური მითითება, რომელიც იყენებს სილოგიზმების მაგალითებს, რომლებიც მოიცავს პრედიკატებს "თეთრი", "შავი" და "გედი". უფრო კონკრეტულად, არისტოტელე იყენებს თეთრ გედს, როგორც საჭირო ურთიერთობის მაგალითს, ხოლო შავი გედს, როგორც წარმოუდგენელს. ეს მაგალითი შეიძლება გამოყენებულ იქნას დედუქციური ან ინდუქციური მსჯელობის საჩვენებლად; თუმცა, მსჯელობის არც ერთი ფორმა არ არის უტყუარი, რადგან ინდუქციურ მსჯელობაში, არგუმენტის წინაპირობამ შეიძლება მხარი დაუჭიროს დასკვნას, მაგრამ არ უზრუნველყოს იგი და ანალოგიურად, დედუქციურ მსჯელობაში, არგუმენტი დამოკიდებულია მის სიმართლეზე. ანუ, ცრუ წინაპირობამ შეიძლება გამოიწვიოს ყალბი შედეგი და არასაიმედო ამბებუ ასევე გამოიტანს არაზუსტ დასკვნას. „ყველა გედი თეთრია“ არგუმენტის საზღვრები აშკარაა - ის მხოლოდ გამოცდილების საზღვრებს ეფუძნება (მაგ., ყველა გედი, რომელიც უნახავს, სმენია ან წაკითხული აქვს, თეთრია). ამ მეტაფორის აზრი ის არის, რომ ყველა ცნობილი გედი თეთრი იყო ავსტრალიაში შავი გედების აღმოჩენამდე.
რეცეფცია
წიგნი The Sunday Times-მა წიგნი მიაკუთვნა, „როგორც თორმეტი ყველაზე გავლენიანი წიგნი მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ“. 2020 წლის დეკემბრის მდგომარეობით, იგი ციტირებულია დაახლოებით 10,633-ჯერ, აქედან 9,000 ინგლისურენოვანი გამოცემისთვის. წიგნმა 36 კვირა გაატარა New York Times-ის ბესტსელერების სიაში; წიგნი გამოიცა 32 სხვადასხვა ენაზე.
წყაროები
კატეგორია:წიგნები
ISO 3166-1
მინი|400პქ|ევროპა ISO კოდებით ISO 3166-1 — ISO 3166 სტანდარტის ნაწილი. წარმოადგენს სტანდარტიზაციის საერთაშორისო ორგანიზაციის (ISO) მიერ დადგენილ ქვეყნებისა და დამოკიდებული ტერიტორიების სახელების კოდებს. სტანდარტის ოფიციალური სახელწოდებაა „კოდები ქვეყნებისა და მათი ქვედანაყოფების აღსანიშნავად — ნაწილი 1: ქვეყნის კოდები“. ის განსაზღვრავს ქვეყნის კოდების სამ კრებულს:
ქვეყნის ანბანური კოდები ISO 3166-ში თავიდანმე, 1974 წლიდან, იყო დართური, ხოლო ქვეყნის რიცხვითი კოდები, მეორე განახლებისას, 1981 წელს დაერთო. ქვეყნის კოდები ISO 3166-1 სტანდარტის სახით პირველად 1997 წელს გამოჩნდა ISO 3166-ის მეხუთე განახლებისას, როდესაც ISO 3166 სამ ნაწილად დაიყო.
ISO 3166-1 არ არის ერთადერთი სტანდარტი ქვეყნის კოდებისთვის. ბევრი საერთაშორისო ორგანიზაცია იყენებს ქვეყნის საკუთარ კოდებს, რომელთა შორის, ზოგი ISO 3166-1-ის კოდების მსგავსია.
ოფიციალურად მინიჭებული კოდები
ქვემოთ მოცემულია ISO 3166-1 სტანდარტით დადგენილი ქვეყნების კოდების სრული სია. გრაფა მოიცავს მარტო ოფიციალურად მინიჭებულ კოდებს.
კოდები შეგიძლიათ დაახარისხოთ შესაბამის ღილაკზე დაჭერით. ბოლო მწკრივში მოცემულია ბმული ყოველი ქვეყნის ISO 3166-2 კოდებზე.
სქოლიო
1 კატეგორია:ქვეყნების კოდები
ISO 3166
ხრისტო სტოიჩკოვი
ხრისტო სტოიჩკოვ სტოიჩკოვი (დ. 8 თებერვალი, 1966) — ბულგარელი ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. კარიერის ძირითადი ნაწილი გატარებული აქვს „ცსკა სოფია“-ში და „ბარსელონაში“. გამოდიოდა ეროვნულ ნაკრებში 80-იან და 90-იან წლებში.
„ბარსელონას“ რიგებში მოგებული აქვს თასების მფლობელთა თასი და არის უეფას თასის გამარჯვებული, ორგზის უეფას სუპერთასის მფლობელი, ოთხგზის ესპანეთის ჩემპიონი. 1994 წელს აიღო ოქროს ბურთი, როგორც ევროპის საუკეთესო ფეხბურთელმა. 1994 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე გახდა საუკეთესო ბომბარდირი. 1999 წელს Placar-ის ვერსიით XX საუკუნის 100 საუკეთესო ფეხბურთელს შორის 29-ე ადგილზე დასახელდა.
კარიერა ფეხბურთელმა 2003 წელს დაასრულა. 2004-2013 წლებში იყო ბულგარეთის ეროვნული ნაკრების, ესპანური „სელტის“, სამხრეთაფრიკული „მამელოდი სანდაუნზის“, ბულგარული „ლიტექსისა“ და „ცსკა სოფიას“ მთავარი მწვრთნელი.
საფეხბურთო კარიერა
სტოიჩკოვი შესანიშნავად თამაშობდა „სოფიას ცსკა“-ს რიგებში. თასების მფლობელთა თასის გათამაშებაში მან შესანიშნავად ითამაშა „ბარსელონას“ წინააღმდეგ, გაიტანა სამი ბურთი და ამით ესპანური კლუბის მთავარი მწვრთნელის იოჰან კრუიფის ყურადღებაც მიიქცია. ამის შემდეგ „ბარსელონამ“ ბულგარელ ფეხბურთელთან კონტრაქტი გააფორმა. ეს 1990 წელს მოხდა. სატრანსფერო თანხამ 2 მლნ ფუნტი სტერლინგი შეადგინა.
პირველ 3 სეზონში სტოიჩკოვმა „ბარსელონას“ რიგებში 60 ბურთი გაიტანა. 1994 წელი მის საფეხბურთო კარიერაში საუკეთესო გამოდგა. ბულგარეთის ეროვნული ნაკრები მსოფლიო ჩემპიონატის ნახევარფინალში გავიდა, სტოიჩკოვმა კი ევროპის საუკეთესო ფეხბურთელის წოდება მიიღო, 1995 წელს ის იტალიურ „პარმაში“ წავიდა სათამაშოდ, 1 წლის შემდეგ კი ისევ „ბარსელონაში“ დაბრუნდა 1996 წლის ევროპის ჩემპიონატის დასრულების შემდეგ ბულგარეთის ეროვნული ნაკრების მწვრთნელად დიმიტრი პანევი დაინიშნა, სტოიჩკოვი ამით უკმაყოფილო იყო და 1 წლის განმავლობაში არ თამაშობდა ეროვნული ნაკრების რიგებში.
1997 წლის 8 ივნისს მსოფლიო ჩემპიონატის დაწყებამდე 1 წლით ადრე, სტოიჩკოვი ეროვნულ ნაკრებში დაბრუნდა. ბულგარეთი, ბურგასში თამაშობდა განმეორებით შეხვედრას ლუქსემბურგთან. სტოიჩკოვმა ანგარიში გახსნა, მისმა გუნდმა კი 4-0 მოიგო.
1998 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე კი ბულგარეთის ეროვნული ნაკრები ჯგუფური ეტაპიდანვე გამოეთიშა ასპარეზობას. სტოიჩკოვმა კი მხოლოდ 1 გოლის გატანა მოახერხა.
2012 წლის 5 იანვარს ის „ლიტექსის“ მთავარ მწვრთნელად დაინიშნა, ხოლო 2013 წელს „ცსკა სოფიას“ მთავარ მწვრთნელად.
კლუბური
ცსკა სოფია ბარსელონა ალ-ნასრი კაშივა რეისოლი ჩიკაგო ფაირი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1966 კატეგორია:ბულგარელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:ალ-ნასრის ფეხბურთელები კატეგორია:ბულგარეთის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ბულგარელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:სელტას მწვრთნელები კატეგორია:ჩიკაგო ფაიერის ფეხბურთელები კატეგორია:დი სი იუნაიტედის ფეხბურთელები კატეგორია:ოქროს ბურთის მფლობელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:კაშივა რეისოლის ფეხბურთელები კატეგორია:იაპონიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:პარმის ფეხბურთელები კატეგორია:სოფიის ცსკა-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:1996 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ბულგარეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრების მწვრთნელები კატეგორია:პლოვდივის მარიცას ფეხბურთელები კატეგორია:ლიტექსის მწვრთნელები კატეგორია:1998 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:სოფიის ცსკა-ს მწვრთნელები კატეგორია:მამელოდი სანდაუნსის მწვრთნელები
მთავარი (მაკიაველი)
მთავარი (Il Principe; De Principatibus) 一 იტალიური რენესანსის გამორჩეული პოლიტიკური მოაზროვნის, ისტორიკოსის, სამხედრო თეორეტიკოსის, დიპლომატის, ფილოსოფოსის, მწერლისა და ჰუმანისტის, ნიკოლო მაკიაველის პოლიტიკურ-ფილოსოფიური თხზულება, რომელიც დაიწერა 1513 წელს, თუმცა სრული სახით 1532 წელს, ავტორის სიკვდილიდან ხუთი წლის შემდეგ, გამოქვეყნდა. სრული სახით გამოქვეყნებაში კი დიდი როლი ითამაშა პაპმა კლემენტი VII-მ. წიგნი აღწერს ძალაუფლების ხელში ჩაგდების მეთოდოლოგიას, მმართველობის მეთოდებსა და აუცილებელ უნარებს „იდეალური მმართველისთვის“.
ნაწარმოების საწყის სათაური იყო სამთავროების შესახებ (De Principatibus). წიგნი წარმოადგენდა, და წარმოადგენს, შუა საუკუნეების ფუნდამენტურ ნაშრომს სახელმწიფოსა და მისი მართვის შესახებ. მასში გადმოცემული ძირითადი პრინციპები დღევანდელობაშიც არ კარგავენ აქტუალობას. უპირველეს ყოვლისა, წიგნის მთავარ თემას ძალაუფლების შენარჩუნება და მონარქიისა და რესპუბლიკის შენახვის პრინციპების აღწერა წარმოადგენს. მაკიაველი აღწერს ძალაუფლების მოპოვების ისეთ მეთოდებს, რომელიც უკავშირდება იღბალს, სიმამაცეს, მონობასა და დანაშაულებრივ ქმედებასაც კი.
ტრაქტატის ძირითად თემას, ასევე, წარმოადგენს ის ფაქტიც, რომ ქვეყნის სათავეში მყოფთა მთავარი მიზნების 一 როგორებიცაა დიდება და ძალაუფლების შენარჩუნება 一 განხორციელებისთვის, ხშირ შემთხვევაში, მთავარი მზად უნდა იყოს, საჭიროების შემთხვევაში, ამორალურ და შეუსაბამო გზებსაც კი მიმართოს.
მკვლევართა ნაწილი მიიჩნევს, რომ მთავარი მოდერნისტული ფილოსოფიის ერთ-ერთი პირველი ნიმუშია, განსაკუთრებით კი პოლიტიკური ფილოსოფიის, რომელშიც გაცილებით დიდი ადგილი უჭირავს „ეფექტურ“ ჭეშმარიტებას, ვიდრე სხვა, ნებისმიერი სახის აბსტრაქტულ იდეალს. გამოსარჩევია ისიც, რომ ის, თითქმის, ყველა შუა საუკუნეებში არსებულ ინსტიტუტთან ებმის ჭიდილში, ამ მხრივ კი გამოირჩევა იმ დროში დომინანტი კათოლიკური ეკლესია და ე.წ. სქოლასტიკური დოქტრინების ის ნაწილი, რომლებიც პოლიტიკასთან და ეთიკასთან იყო დაკავშირებული.
მიუხედავად ზომის სიმცირისა, ნაწარმოები მაკიაველის გამროჩეულ თხზულებადაა მიჩნეული და სწორედ ამ უკანასკნელის დახმარებით გავრცელდა ისეთივე ტერმინები, როგორებიცაა „მაკიაველიზმი“, „მაკიაველის ინტელექტი“ (სოციალური ინტელექტი) და ა.შ. აღსანიშნავია ისიც, რომ, კრიტიკოსთა აზრით, სწორედ მისი დამსახურებაა ტერმინების 一„პოლიტიკისა“ და „პოლიტიკოსის“ 一 უარყოფით კონტექსტში დამკვიდრება, განსაკუთრებით კი დასავლურ სამყაროში.
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტიკური ფილოსოფია კატეგორია:ფილოსოფიური რომანები კატეგორია:მმართველობის თეორია კატეგორია:პოლიტიკური რომანები კატეგორია:XVI საუკუნის ლიტერატურა კატეგორია:რენესანსის ფილოსოფია
სილიბისტრო ჯიბლაძე
სილიბისტრო ბესარიონის ძე ჯიბლაძე (ფსევდ. „სილვა“, „ს“) (დ. 1859, ამაღლება — გ. 17 თებერვალი, 1922, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, პუბლიცისტი, რევოლუციონერი, საქართველოს დამფუძნებელი კრების  წევრი.
პოლიტიკური საქმიანობა
1889 წელს გათავისუფლდა საჯარიმო სამხედრო სამსახურიდან და ფიზიკურად დასუსტებული დაბრუნდა თბილისში. მეგობრებმა, ზაქარია ჭიჭინაძემ და ნოე ჟორდანიამ, სამკურნალოდ გაგზავნეს აბასთუმანში. გამოჯანმრთელებული ჯიბლაძე დაბრუნდა გურიაში, სადაც ხელახლა დაამყარა კავშირი ეგნატე ნინოშვილთან, დაუმეგობრდა ისიდორე რამიშვილს, არსენ წითლიძეს. აკრძალული ლიტერატურით ჯიბლაძეს ნოე ჟორდანია ამარაგებდა. ჯიბლაძემ დაიწყო მუშაობა „საფილოქსერო კომიტეტში“, რომელიც წარმოადგენდა ფილოქსერასთან ბრძოლის ორგანოს და სადაც იყვნენ დასაქმებული ეგნატე ნინოშვილი, კარლო ჩხეიძე და სასწავლებლებიდან გარიცხული ახალგაზრდები, რომლებიც კომიტეტის საქმიანობას და პროვინციებში ხშირ მოგზაურობას გლეხთა გასანათლებლად და რევოლუციური პროპაგანდისთვის იყენებდნენ. კომიტეტში საქმიანობის დროს ჯიბლაძე დაშორდა ნაროდნიკული შეხედულებებს და დაუახლოვდა მარქსიზმს. 1892 წლის დეკემბერში ესწრებოდა ზესტაფონის კრებას, რომლის შემდეგაც აქტიურად ჩაერთო მესამე დასის მუშაობაში. 1894 წლის 7 მაისს სოფელ ჩანჩეთში ეგნატე ნინოშვილის დასაფლავებაზე წარმოთქვა ნოე ჟორდანიას მიერ მომზადებული მესამე დასის პროგრამა.
1897 წლიდან მუდმივად ცხოვრობდა თბილისში, მუშაობდა კავკასიის სამეურნეო საზოგადოების მატერიალური საწყობის გამგედ ალექსანდრეს ბაღში. ეს საწყობი გადაიქცა ყველა არალეგალურად მომუშავე პირის ცენტრად, აქ იღებდნენ აკრძალულ ლიტერატურას, იმართებოდა კრებები. ჯიბლაძე საქართველოში მომხდარი მუშათა ყველა გაფიცვის ერთ-ერთი ორგანიზატორი, აქტიურად იყო ჩართული მუშათა წრეების ჩამოყალიბებაში რკინიგზის სახელოსნოებსა და სხვადასხვა ფაბრიკებში. ის პრაქტიკულად გახდა საქართველოში მესამე დასის ლიდერი, მუშაობდა მის ორგანიზაციულად ჩამოყალიბებისთვის და 1898 წელს ჩამოაყალიბა კიდეც თბილისის სოციალ-დემოკრატიული კომიტეტი, რომლის თავმჯდომარე თავად იყო. დაიწყო მუშაობა გაზეთ „კვალში“, სადაც შემოიკრიბა თანამებრძოლები და გაზეთის მეშვეობით დაიწყო მუშათა ფართო წრეებში პროპაგანდა-აგიტაცია.
1905 წლის რევოლუციის დამარცხების შემდეგ პარტიის გადაწყვეტილებით დაევალა ტერორისტული აქტების განხორციელების ხელმძღვანელობა. 1906 წლის იანვარში არსენა ჯორჯიაშვილმა მისი ორგანიზებით მოკლა კავკასიის მეფისნაცვლის მოადგილე, გენერალი ფიოდორ გრიაზნოვი. დააორგანიზა რამდენიმე ბოლშევიკის ლიკვიდაცია. თანამშრომლობდა გაზეთებში: „სხივი“, „განთიადი“, „ელვა“.
1909 წლის 3-9 იანვარს მონაწილეობდა რსდმპ პარიზის კონფერენციაში. 1909 წლის 23 სექტემბერს ის ჟანდარმერიამ დააპატიმრა თუმანოვის ქუჩაზე და 1910 წელს გენერალ-გუბერნატორის ბრძანებით ხუთი წლით გადაასახლეს დონის როსტოვში, საიდანაც 1910 წლის მაისში გაიქცა და არალეგალურად ცხოვრობდა და მუშაობდა პეტერბურგში, იყო რსდმპ პეტროგრადის კომიტეტის წევრი. 1913 წელს მცირე ხნით არალეგალურად იმყოფებოდა თბილისსა და ბაქოში. 1914 წელს გადასახლების ვადის ამოწურვის შემდეგ დაბრუნდა საქართველოში და მუშაობდა თბილისისა და ჭიათურის პარტიულ ორგანიზაციებში. 1914 წლის აგვისტოში მონაწილეობდა სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ბორჯომის კონფერენციაში. იყო ქშწკგს წევრი. 1915 წლის 28 აგვისტოს კვლავ დააპატიმრეს თბილისში, მაგრამ მძიმე ავადმყოფობის გამო ციხიდან გაათავისუფლეს პოლიციის ღია მეთვალყურეობის ქვეშ.
1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ იყო თბილისის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს აღმასკომის წევრი. 1917 წლის ნოემბრიდან იყო აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრი, 1918 წლის თებერვლიდან იყო ამიერკავკასიის სეიმის წევრი. 1918 წლის 26 მაისს ხელი მოაწერა საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს პარლამენტის წევრი. 1919 წლის თებერვალში აირჩიეს თბილისის საქალაქო საბჭოს წევრად. 1919 წლის მარტში აირჩიეს საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრად. 12 მარტს, როგორც კრების უხუცესმა წევრმა, გახსნა დამფუძნებელი კრების პირველი სხდომა. იყო საარჩევნო, სამხედრო და სარეკომენდაციო კომისიების წევრი.
1921 წელს საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში და ჩაება წინააღმდეგობის მოძრაობაში. 1921 წლის 10 აპრილს თავმჯდომარეობდა სსდპ კონფერენციას, რომელმაც მიიღო 7 პუნქტიანი რეზოლუცია და საქართველოს სსრ მთავრობა შესთავაზა ჩაეტარებინათ რეფერენდუმი, ასეთ შემთხვევაში დებდნენ პირობას, რომ სოციალ-დემოკრატიული პარტია მხოლოდ ღია კრიტიკითა და თანამშრომლობით შემოიფარგლებოდა. ბოლშევიკური რეჟიმის მიერ კომპრომისზე უარისა და რეპრესიების გამო ჯიბლაძემ დაიწყო წინააღმდეგობის ერთიანი ფრონტის შექმნა. 1921 წლის 13 ივლისს დააპატიმრეს ნაძალადევის კლუბში გამართულ შეხვედრაზე სტალინის მოხსენებისთვის შეპასუხების გამო. 1921 წლის შემოდგომაზე გაათავისუფლეს ციხიდან ავადმყოფობის გამო. გათავისუფლებისთანავე დაუბრუნდა იატაკქვეშა საქმიანობას და 17 ოქტომბრიდან გადავიდა არალეგალურ მდგომარეობაში. იყო ინიციატორი კათოლიკოს-პატრიარქ ამბროსის მიმართვისა გენუის კონფერენციისადმი, რომლითაც ის საბჭოთა ოკუპაციისგან საქართველოს გათავისუფლებას ითხოვდა. 1922 წლის 17 თებერვალს გარდაიცვალა გულის უკმარისობით კონსპირაციულ ბინაში. დილით გადაასვენეს საკუთარ ბინაზე, შემდეგ კი ჩეკამ მისი ცხედარი გაიტაცა და გასაიდუმლოებულ ვითარებაში დაასაფლავა ვერის რუსულ სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1859 კატეგორია:გარდაცვლილი 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 თებერვალი კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:ქართველი პუბლიცისტები კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:ვერის სასაფლაოზე დაკრძალულები
ჩილიანესის კანტონი
ჩილიანესი (Chillanes) — კანტონი ეკვადორში, ბოლივარის პროვინციაში. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჩილიანესი. 2001 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა 18 685 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ბოლივარის პროვინციის კანტონები (ეკვადორი)
Lasioglossum parvum
Lasioglossum parvum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1865 წელს.
სქოლიო
parvum
ფრანსისკო ბაკა იხო
ფრანსისკო ბაკა იხო (Francisco Baca hijo) ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 25-ე პრეზიდენტი
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
მილიონი შობისთვის
მილიონი შობისთვის (Christmas in Wonderland) — რეჟისორ ჯეიმზ ორის კომედიური კინოფილმი, რომელიც მოგვითხრობს სამი ბავშვის ისტორიას, რომლებიც აშშ-იდან კანადაში გადავიდნენ საცხოვრებლად. ფილმში მონაწილეობენ: პატრიკ სუეიზი, კამერონ ბრაიტი, მეთიუ ნაიტი, პრესტონ ლესი, კრის კატანი, ტიმ კარი და კარმენ ელექტრა. ფილმის პრემიერა გაიმართა კანადაში 2007 წელს. აშშ-ში ფილმის პრემიერა გაიმართა 2008 წელს. ფილმის გადაღება ძირითადად მიმდინარეობდა სავაჭრო ცენტრ West Edmonton Mall-ში.
საშობაო განწყობა მას შემდეგ იწყება, როდესაც 12 წლის ბრაიანი და 6 წლის მერი მაღაზიაში ფულით სავსე ჩანთას იპოვიან; ერთი შეხედვით მათ ცხოვრებაში ყველაფერი დალაგდა. ორი ბავშვი, დიდი მაღაზია, მილიონი ჯიბეში.
სქოლიო
კატეგორია:2007 წლის ფილმები
1349
თარიღი უცნობია
*
გოსტილიცა
გოსტილიცა (Гостилица) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 359 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
ხუან პაბლო რეიესი
ხუან პაბლო რეიესი (ესპ. . Juan Pablo Reyes) ნიკარაგუელი პოლიტიკოსი და ნიკარაგუის 26-ე პრეზიდენტი.
კატეგორია:ნიკარაგუის პრეზიდენტები
ნანა ტაბატაძე
ნანა ტაბატაძე (დ. 8 თებერვალი, 1954) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი, ონკომამოლოგი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „თანდაყოლილი სიმახინჯეები ავთვისებიანი სიმსივნეების დროს ბავშვთა ასაკში“, დაიცვა 1987 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
Lasioglossum pastinimimum
Lasioglossum pastinimimum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1939 წელს.
სქოლიო
pastinimimum
კლაუს ზეგბერსი
კლაუს ზეგბერსი (Klaus Segbers; დ. 1954, დორტმუნდი, გერმანია) — გერმანელი პოლიტოლოგი და ბერლინის თავისუფალ უნივერსიტეტში საერთაშორისო ურთიერთობების და აღმოსავლეთ ევროპათმცოდნეობის პროფესორი. იგი ასევე არის ბერლინის თავისუფალ უნივერსიტეტთან არსებული გლობალური პოლიტიკის ცენტრის („Center for Global Politics“) დამფუძნებელი და ხელმძღვანელი. მისი კვლევის საგანია საერთაშორისო ურთიერთობების თეორიები, ტრანსფორმაციები პოსტსაბჭოთა სივრცეში, საერთაშორისო პოლიტიკური ეკონომია და გლობალიზაცია.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი პოლიტოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1954
ბერლინის თავისუფალი უნივერსიტეტი
ბერლინის თავისუფალი უნივერსიტეტი (Freie Universität Berlin ხშირად იხმარება როგორც FU Berlin) — გერმანიის ერთ-ერთი ყველაზე პატივსაცემი უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება, რომელიც 1948 წელს დაარსდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბერლინის უმაღლესი სასწავლებლები
ფამაგუსტის ალყა
ფამაგუსტის ალყა 一 ფამაგუსტის, კვიპროსზე არსებული ქალაქის მილიტარისტული ბლოკადა, რომელიც მიმდინარეობდა 1570-1571 წლებში და წარმოადგენს ოსმალეთ-ვენეციის მეოთხე ომის ერთ-ერთ უმთავრეს ნაწილს. ფამაგუსტა კვიპროსის უკანასკნელ ქრისტიანულ საკუთრებას წარმოადგენდა მანამ, სანამ 1571 წელს, თითქმის ერთწლიანი ალყის შემდეგ, ქალაქი არ დაეცა და ოსმალეთის საკუთრებაში არ გადავიდა.
შვედური სამეფო ბალეტი
thumb|275px|[[სტოკჰოლმის სამეფო სასახლე|სტოკჰოლმის სასახლიდან დანახული შვედეთის სამეფო ოპერა]] შვედური სამეფო ბალეტი (Kungliga Baletten) — შვედური სამეფო ბალეტი ერთ-ერთი უძველესია ევროპაში. დაარსებულია 1773 წელს მეფე გუსტავ III-ის მიერ სტოკჰოლმში როგორც მისი ეროვნულ-კულტურული პროექტის ერთ-ერთი ნაწილი.
ფამაგუსტის ალყა
ფონი
კუნძლი კვიპროსი 1489 წლიდან ვენეციის მმართველობის ქვეშ იყო მოქცეული, რითაც ის, კრეტასთან ერთად, ერთ-ერთ უმთავრეს ვენეციის კოლონიას წარმოადგენდა. XVI საუკუნის შუა ხანებში მისი მოსახელობა 160 000 ადამიანს აღწევდა. გარდა სტრატეგიულად მომგებიანი მდებარეობისა, კუნძული ბამბასა და შაქარს აწარმოებდა, რითაც ლევანტის ტერიტორიაზე ვაჭრობა გაძლიერებულიყო.
კვიპროსის, კრეტას, კორფუს და სხვა ვენეციური სამფლობელოების დაცვა განახლდა 1560-იან წლებში ცნობილი სამხედრო ინჟინრის, სფორცა პალავიჩინის თაოსნობით. მათი გარნიზონები საკმაოდ გაიზარდა და ცდილობდნენ, რომ კრეტასა და კვიპროსზე უფრო მეტი დენთის თუ სასხმელი ქარხანა გაეშენებინათ. კვიპროსი ფინანსური და მორალური მხარდაჭერის გარეშე დიდხნიან არსებობას ვერ შეძლებდა 一 ტერიტორიული თვალსაზრისით, ის ვენეციიდან საკმაოდ შორს იყო, ამას კი, ერთი თანამედროვე ისტორიკოსის თქმით, „ოსმალთა ხახაში“ ყოფნაც თან ერთვოდა. სწორედ ზემოხსენებული რესურსების ნაკლებობამ ითამაშა გადამწყვეტი როლი კვიპროსის ოსმალებთან მიერთებაში. ვენეციას არ შეეძლო დაყრდნობოდა ჰაბსბურგების ესპანეთს, რომელიც ჩართული იყო ჰოლანდიის აჯანყების ჩახშობაში, აგრეთვე მორისკების წინააღმდეგ ბრძოლაში. ვენეციის კიდევ ერთ პრობლემას კუნძულის მოსახლეობის დამოკიდებულება წარმოადგენდა. ადგილობრივი მარტლმადიდებელი მოსახლეობა დიდ წნეხს განიცდიდა კათოლიკე ფეოდალების მხრიდან, რის გამოც ადგილობრივები ხშირად ოსმალეთის მხარესაც კი იჭერდნენ.
შვედური სამეფო ბალეტი
ისტორია
საბალეტო სპექტაკლებს სტოკჰოლმში 1638 წლიდან დგამდნენ ფრანგი მსახიობები, 1773 წელს გაიხსნა სამეფო ოპერა, შეიქმნა მუდმივი საბალეტო დასი, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ლ. გალოდიე და. პირველი შვედი ბალეტმაისტერი იყო ა. სელინდერი. XVIII საუკუნის ცნობილი მოცეკვავეები იყვნენ ჯ. ბასი, ჰ. იორტსბერგი, XIX საუკუნის შუა წლებისა — შ. ნორბერგი, ჰ. იოჰანსონი.
ფამაგუსტის ალყა
ფონი
მალე, ოსმალებმა კვიპროსის დაპყრობა განიზრახეს და მისკენ 350-400 ხომალდი და 80000 – 15000 ჯარისკაცი დაძრა. მათ ჯერ ალყა შემოარტყეს, შემდეგ კი გაანადგურეს დედაქალაქი ნიქოზია და სხვა ვენეციური სიმაგრეები. ნიქოზიის ვენეციური კედლები უძლური აღმოჩნდა ოსმალთა არმიის შესაკავებლად, შედეგად გარნიზონის 20000-მდე მცველი, აგრეთვე არაერთი მშვიდობიანი მოსახლე, ოსმალურ კამპანიას ემსხვერპლა; დაახლოებით 2000 ბიჭი კონსტანტინოპოლში სექსუალურ მონებად გაგზავნეს.
შვედური სამეფო ბალეტი
ისტორია
XIX II ნახევარში დაწინაურდა ბალეტმაისტერი ს. ლუნდი, მოცეკვავე ჰ. ლუნდი. XIX საუკუნის 20-იან წლებში შვედური ბალეტის აღორძინებას ხელი შეუწყო მ. ფოკინის მოღვაწეობამ. 20-იან წლებში შეიქმნა დასი „შვედური ბალეტი“, (1920-25 გამოდიოდა პარიზში). ამ პერიოდის წამყვანი მოცეკვავეები იყვნენ: კ. არი, ე. ჰასელკვისტი.
ფამაგუსტის ალყა
ფონი
1570 წლის 15 სექტემბერს თურქული კავალერისტთა რაზმი ასპარეზზე კვიპროსის უკანასკნელი გადარჩენილი ციხე-ქალაქის 一 ფამაგუსტის 一 დასამორჩილებლად გამოვიდა. ამ დროისთვის ვენეციელთა ჯამურ დანაკარგს სულ რაღაც 56000 ადამიანი წარმოადგენდა, რომლის დიდი ნაწილი ტყვეობაში ჩავარდნილიყო. ფამაგუსტის გარნიზონს დაახლოებით 8500-იანი ვენეციელი ჯარისკაცი და 90 საარტილერიო იარაღი იცავდა, არმიის სათავეში კი მარკ ანტონიო ბრაგადინი იდგა. ისინი თითქმის 11 თვის განმავლობაში უძლებდნენ ოსმალთა შეტევებს, კერძოდ კი იმ ძალას, რომელსაც 200000 მეომარი ქმნიდა, 145 ქვემეხთან ერთად. რომის პაპმა ამ დროიდან დაიწყო ფიქრი ამნტიოსმალური კოალიციის შექმნის შესახებ, თუმცა ამ წინადადების მიმართ ევროპაში საკმაოდ უღიმღამოდ იყვნენ განწყობილნი.
შვედური სამეფო ბალეტი
ისტორია
1967 წელს ი. კრამერმა დააარსა დასი „კრამერ ბალეტენი“, ხოლო ბ. კულბერგმა — „კულტერგ-ბალეტენი“. სხვადასხვა დროის გამოჩენილი მოღვაწეები არიან: ბ. აპელგრენი, ე. რაში, გ. ლინდგრენი, ტ. როდინი, ძმები ი. და მ. მენგარელები, ფონ როზენი, მ. ორლანდო, გ. ანდერსონი და სხვა.
ფამაგუსტის ალყა
ალყა
მარკ ანტონიო ბრაგადინი ფამაგუსტის ალყაში ხელმძღვანელობდა ვენეციელთა არმიას, ლორენცო პიეფოლოსთან და გენერალ ასტორ ბალიონთან ერთად, რომელიც იმ დროს ვენეციური კვიპროსის ბოლო გუბერნატორი იყო.
ოსმალეთის არმია თერთმეტი თვის განმავლობაში უტევდა ციხეს, ხოლო მათი არტილერია გაშმაგებით არბევდა ციხის გალავანს. ვენეციელი ისტორიკოსების ცნობით, დაახლოებით 6000 გარნიზონში არსებული ჯარისკაცი 250000 თურქს 1500 ქვემეხით დაუპირისპირდა, რომელსაც მხარს უჭერდა 150 ფლოტი. ეს უკანასკნელნი, პარალელურად, საზღვაო ბლოკადას ახორციელებდნენ და აზღვევდნენ ციხეში მყოფთ. თუმცა, ეს რიცხვები, სავარაუდოდ, გადაჭარბებულია.
შვედური სამეფო ბალეტი
ლიტერატურა
სამეფო ბალეტი კატეგორია:ბალეტი
ფამაგუსტის ალყა
ალყა
ფამაგუსტის გარნიზონში მოქცეულმა ჯარისკაცებმა გამართეს გმირული ბრძოლა, შედეგი კი ყოველგვარ ნავარაუდევს გასცდა 一 თავდაპირველად, ისინი საკმაოდ მარჯვედ უმკლავდებოდნენ თითქმის 300-ჯერ დიდ არმიას. უშუალო ბრძოლასთან ერთად, ოსმალებმა ციხის გარშემო არაერთგან გაიყვანეს თხრილ, რათა ორმოს დახმარებით ქალაქში შეეღწიათ და დაერბიათ ის.
1571 წლის ივნისში თურქებმა საბოლოოდ მოახერხეს ფამაგუსტის კედლების განგრევა და მათი ძალები ციტადელში შეიჭრნენ, თუმცა ეს მათ დიდი დანაკარგების სანაცვლოდ მოუხდათ. მას შემდეგ, რაც ვენეციელებს საკვები და საბრძოლო რესურსები ამოეწურათ და ქალაქში სიცოცხლის ნიშან-წყალიც აღარ არსებობდა, ბრაგადინმა დანებება და თურქებთან მოლაპარაკების წარმოება არჩია.
ბრაგადინის სიკვდილი და მემკვიდრეობა
ფამაგუსტის მცველებმა ოსმალეთთან შეთანხმება დადეს მანამ, სანამ ქალაქს ძალით აიღებდნენ, რადგან, ომის ტრადიციული კანონებით, ეს უნდა მომხდარიყო მანამ, სანამ ქალაქი საბრძოლო ველად იქცეოდა. ოსმალთა სარდალი გულუხვად დათანხმდა ვენეციელებს, რომ მათი დანებების სანაცვლოდ ოსმალები ტოლერანტულად განეწყობოდნენ ადგილობრივი მოსახლეობის მიმართ. გარდა ამისა, ვენეციელ ჯარისკაცებს დაუყოვნებლივ შეეძლოთ დაეტოვებინათ ქვეყანა კრეტას ფლოტის გავლით ყველანაირი საფრთხის გარეშე, რათა შინ სამშობლოში დაბრუნებულიყვნენ ან დარჩენილიყვნენ ფამაგუსტაში კიდევ ორი წლის განმავლობაში, რათა საბოლოოდ გადაეწყვიტათ, დარჩენილიყვნენ თუ არა ისინი ოსმალეთის გავლენის ქვეშ. სამი დღის განმავლობაში, მოსახლეთა ევაკუაცია მშვიდობიანად მიმდინარეობდა, თუმცა, მოულოდნელად, 5 აგვისტოს, როცა ქალაქი დაცარიელებულიყო, ოსმალთა გენერალმა შეურაცხყოფით აღსავსე მანერები წარმოაჩინა 一 მან დაადანაშაულა ბრაგადინი თურქთა მკვლელობაში და საბრძოლო მასალის გადამალვაში.
რა თქმა უნდა, ბრაგადინმა ეს აბსურდია და დასძინა, რომ ლალა მუსტაფა-ფაშა ოსმალეთის იმპერიის დიდი დანაკარგის გამო იყო განრისხებული, რამაც ფარსი ცილისწამება გამოიწვია. ამის გამგონე ფაშამ დანა მოიმარჯვა და ბრაგადინს მარჯვენა ყური მოაჭრა, შემდეგ კი მცველებს მისი მეორე ყურისა და ცხვირის მოჭრაც უბრძანა. ფაშამ გუბერნატორ ასტორე ბალიონის მოკვლაც ბრძანა, რომელიც, მისივე თქმით, ჩიოდა იმასთან დაკავშირებით, რომ თურქები წინასწარი ხელშეკრულებით გათვალისწინებულ პირობებს არღვევდნენ. დაახლოებით ორიოდე წლის შემდეგ მუსტაფა ფაშამ შეიტყო ბრაგადინის ცუდი კეთილგანწყობის შესახებ ადგილობრივი მუსლიმი მოსახელობის მიმართ 一 მარკ ანტონს ბრალად ედებოდა მუსლიმი მომლოცველების მკვლელობა, რაც მის მიერ ოსმალეთთან გაფორმებული ხელშეკრულების დარღვევა იყო.
ამას მოჰყვა ქალაქში ქრისტიანი მოსახლეობის ხოცვა-ჟლეტა. ციხეში ორი კვირის დაყოფისა და ჭრილობების მოშუშების შემდეგ, ის კედლებზე თრევითა და ტომრების ტარებით მიათრიეს ოსმალური ფლაგმანის ეზოში და ბოროტმოქმედებაში ამხილეს, სადაც სასიკვდილო ვერდიქტ გამოუტანეს. მალე ის მთავარ მოედანზე გადაჰყავთ, სადაც მას სვეტზე ამაგრებენ და ცოცხლად ატყავებენ. სიკვდილით დასჯისას იგი მხურვალედ მიმართავდა ღმერთს და იესოს. მისი ტყავი ოსმალებმა ერთგვარ გამარჯვების თასად აქციეს, მალე ის ერთიანად შეკრეს, კვლავ უამრავი ჭრილობა მიაყენეს და, საბოლოოდ, დამცინავი ტონით, ის ხარის კუდზე გამოაბეს. მისი ტყავი გენერალ ალვისე მარტინენოს, ჯანანტონიო კუერინისა და ბრაგადინისვე მოკვეთილ თავებთან ერთად ოსმალეთის იმპერიის დიდი ვეზირის, ლალა მუსტაფა-ფაშას პირადი გალეის ანძაზე აღმართეს, რის შემდეგაც ისინი კონსტანტინოპოლისკენ დაბრუნდნენ, მსგავსი ჟესტურა კი, ისტორიკოსთა აზრით, სულთან სელიმ II-ისთვის განკუთვნილ საჩუქარს წარმოადგენდა.
ბრაგადინმა პოპულარობა სწორედ ოსმალთა წინააღმდეგ გაწეული ბრძოლით მოიპოვა. ფამაგუსტაში გაწეულმა ვენეციელთა გმირულმა წინააღმდეგობამ და მრავალი სარდლის თავგანწირვამ დრო მისცა ქრისტიანულ სახელმწიფოებს, რათა მომდევნო შეტევისთვის უკეთესად მომზადებულიყვნენ. ამჯერად, ბრძოლის ველმა ზღვაში გადმოინაცვლა 一 ლეპანტოში, თვენახევრის შემდეგ, წმინდა ლიგის არმიამ მნიშვნელოვანი გამარჯვება მოიპოვა თურქულ ძალებზე, რითაც დასრულა ამ უკანასკნელთა პრეტენზია ხმელთაშუა ზღვის ბატონობის შესახებ. როგორც გამოჩენილი გერმანელი ავტორი და პუბლიცისტი, თეოდორ მომზენი ამბობდა, ლეპანტოს ბრძოლა წარმოადგენდა ბრაგადინისა და მისი თანამებრძოლების გმირულად დაცემისთვის გაღებულ ძღვენს. ისტორიკოსები დღემდე დავობენ, რატომ არ გაუწია ანგარიში მთავარმა ვენეციურმა ძალამ ბრაგადინს უშუალო ბრძოლისას. სავარაუდოა, რომ ეს მათ მომავალ საზღვაო ბრძოლაში უპირატესობის მოპოვების მიზნის გამო გააკეთეს. როდესაც ვენეციაში ბრაგადინის მოწამეობრივი სიკვდილის შესახებ ამბავმა ჩააღწია, იგი მოწამედ შერაცხეს, წმინდა ლიგის წევრ ჯარისკაცებს კი უფრო აუმაღლდათ თავდაჯერება, რათა ლეპანტოს საზღვაო დაპირისპირებაში მტერი უკუეგდოთ, რაც გამოუვიდათ კიდეც 一 გადამწყვეტ ლეპანტოს ბრძოლაში ვენეციელთა და გაერთიანებულ სამხრეთევროპელ ქრისტიანთა არმიამ ოსმალეთის ფლოტი სასტიკად დაამარცხა.
სქოლიო
კატეგორია:ოსმალეთის ბრძოლები კატეგორია:ოსმალეთ-ვენეციის ომები კატეგორია:1570
მიქაელ ნალბანდიანი
მიქაელ ნალბანდიანი (მიხეილ ლაზარეს ძე ნალბადოვი) (დ. 14 ნოემბერი [ძვ. სტ. 2 ნოემბერი], 1829, დონის ნახიჩევანი, ახლანდელი დონის როსტოვის რაიონი — გ.  12 აპრილი [ძვ. სტ. 31 მარტი] , 1866, ქ. კამიშინი) — სომეხი მწერალი, ფილოსოფოსი რევოლუციონერ-დემოკრატი, უტოპისტ-სოციალისტი.
1855–1858 წლებში სწავლობდა მოსკოვის უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. 1858–1860 წლებში თანამშრომლობდა მოსკოვის სომხურ ჟურნალში „ჰიუსისაფაილში“ („ჩრდილოეთის ციალი“). 1860–1862 წლებში იმოგზაურა თურქეთში, ინდოეთში, დასავლეთ ევროპის ქვეყნებში, კონსტანტინოპოლში. სომხურ ჟურნალ „მეღუსთან“ („ფუტკარი“) შექმნა ფარული რევოლუციური საზოგადოება „ახალგაზრდობის პარტია“. ლონდონში დაუახლოვდა ა. გერცენს, ნ. ოგარიოვს, მ. ბაკუნინს დფა სხვებს.
მიქაელ ნალბანდიანი იკვლევდა ფილოსოფიურ, პოლიტეკონომიკურ, ლინგვისტიკის, პედაგოგიურ საკითხებს. ლ. ფოიერბახისა და ნ. ჩერნიშევსკის ანთროპოლოგიური მატერიალიზმის მიმდევარი და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა მნიშვნელობის დაუღალავი მქადაგებელი იყო.
მიქაელ ნალბანდიანიკრიტიკული რეალიზმისა და ესთეტიკის მამამთავარია სომხურ ლიტერატურაში. იღვწოდა ახალი სალიტერატურო ენის დანერგვისათვის. თარგმნა ა. პუშკინის, მ. ლერმონტოვის, ჰ. ჰაინესა და სხვათა ლექსები.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1829 კატეგორია:გარდაცვლილი 1866
One More Day (Eldrine-ის სიმღერა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი კატეგორია:Eldrine-ის სიმღერები
ომარ ობგაიძე
ომარ ობგაიძე (დ. 7 აგვისტო, 1941, ანანური) — ქართველი მეცნიერი, ექიმი, ტრავმატოლოგ–ორთოპედი, მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი.
1970–1972 წლებში მუშაობდა საბჭოთა კავშირის შინაგან ჯარში სამედიცინო პუნქტის უფროსად. 1972 წლიდან ტრავმატოლოგიისა და ორთოპედიის სამეცნიერო კვლევით ინსტიტუტში ექიმ–ლაბორანტად. 1991–1995 წლებში ამავე ინსტიტუტში უმცროს მეცნიერ–თანამშრომლად, უფროს მეცნიერ–თანამშრომლად. 1995 წლიდან თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის ბავშვთა ქირურგიისა და ორთოპედიის კათედრის ასისტენტად. ავტორია 22 სამეცნიერო ნაშრომის და ორი რაციონალიზატორული წინადადების.
საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „სახსახრგარეთა ოპერაციები ბავშვთა ასაკში ბარძაყის თანდაყოლილი ქვემოამოვარდნილობის დროს“, დაიცვა 1987 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
დაგლას ფერბენკსი
დუგლას ფერბენკსი (Douglas Fairbanks; დ. 23 მაისი, 1883 — გ. 12 დეკემბერი, 1939) — ამერიკელი მსახიობი, სცენარის ავტორი, რეჟისორი და პროდიუსერი. დუგლასი არის United Artists-ის თანადამაარსებელი, ჩარლი ჩაპლინთან, მერი პიკფორდსა და დევიდ უორკ გრიფიტთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1939 კატეგორია:ამერიკელი კინორეჟისორები კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები
კლიმატი
|thumb|right|270px| მსოფლიოს კლიმატური რუკა კლიმატი ანუ ჰავა — გარკვეულ ადგილებზე წლიდან წლამდე განმეორებადი ამინდის ტიპი. კლიმატწარმომქმნელი ფაქტორებია: 1) მზის რადიაცია; 2) ატმოსფეროს ცირკულაცია; 3) ქვეშ არსებული ზედაპირის ხასიათი (უპირველესად ხმელეთის და წყლის თანაფარდობა).
მზის სითბოსა და ტენის გადანაწილებაზე მოქმედებს აგრეთვე კონტინენტების განფენილობა, სანაპირო ხაზის დანაწევრება, ადგილის აბსოლუტური სიმაღლე, მთების განლაგება, მთის ფერდობთა ექსპროპრიაცია, ოკეანური დინებები.
კლიმატი, როგორც ყველა მეტეოელემენტი, ზონალურია, თითოეულ ნახევარსფეროში გამოყოფენ 8 კლიმატურ სარტყელს:
კლიმატების კლასიფიკაცია
ყველაზე გავრცელებული კლასიფიკაცია ვ. კიოპენს ეკუთვნის. დედამიწის კლიმატები ტემპერატურის და სინოტივის რეჟიმების მიხედვით დაყოფილია 6 კლასად  - (А, С, D, Е, F, В). კლიმატების 5 კლასი - А, С, D, Е, F - გამოიყოფა ტემპერატურის კლების მიხედვით ზღვის დონეზე ეკვატორიდან პოლუსების მიმართულებით, ხოლო მეექვსე გამოყოფილია მშრალი კლიმატების დატენიანების ხარისხის მიხედვით - В. ამასთან, А და С კლიმატებს შორის მდებარეობს ყინვის საზღვარი, ხოლო Е და F - კლიმატებს შორის მდებარეობს საზღვარი ტყესა და დანარჩენ კლიმატებს შორის, ხოლო В - სიმშრალის საზღვარია.
'''А. ტროპიკული კლიმატი -''' საშუალო თვიური ტემპერატურები აღემატება  17°С.
'''С. სუბტროპიკული კლიმატი -''' საშუალო თვიური ტემპერატურები 8 - 12 თვის განმავლობაში აღემატება 9°С-ს.
'''Е. სუბარქტიკული კლიმატი -''' საშუალო თვიური ტემპერატურები 1 - 3 თვის განმავლობაში აღემატება 9°С-ს.
'''F. პოლარული კლიმატი -''' საშუალო თვიური ტემპერატურები არ აღემატება 9°С.
ცხრილი 1. კლიმატის კლასები ვ. კიოპენის მიხედვით
ვ. კიოპენის ფორმულაში ნალექების სეზონურობა გამოიხატება შემდეგი სიმბოლოებით:
W - მშრალი ზამთარი; C და D კლიმატებისთვის წლის თბილი პერიოდის თვეში, როდესაც უდიდესი ნალექებია, ნალექების ჯამი 10-ჯერ უნდა აღემატებოდეს წლის ცივი პერიოდის ყველაზე მშრალი თვის ნალექების ჯამს; A ტიპის კლიმატისათვის ერთი თვის ნალექების ჯამი უნდა იყოს 6 სმ-ზე ნაკლები;
S - მშრალი ზაფხული. C და D კლიმატებისთვის წლის ცივი პერიოდის თვეში, როდესაც უდიდესი ნალექებია, ნალექების ჯამი 3-ჯერ უნდა აღემატებოდეს წლის თბილი პერიოდის ყველაზე მშრალი თვის ნალექების ჯამს. A ტიპის კლიმატისათვის ეს იშვიათია;
f-მკვეთრად გამოხატული მშრალი პერიოდი არ არის, ანუ ნალექი მოდის მთელი წლის განმავლობაში;
m-შუალედური ფორმაა f და w შორის ტროპიკული მუსონური კლიმატების ოლქში, სადაც მშრალი პერიოდი არსებობს, მაგრამ იმდენად ხანმოკლეა და არაეფექტური რომ ვერავითარ გავლენას ვერ ახდენს ბუნებაზე.
კიოპენის ფორმულაში მე-3 ადგილზე მყოფი სიმბოლო მიუთითებს კლიმატურ ტიპში არსებულ სითბურ პირობებზე:
a-ყველაზე თბილი თვის ტემპერატურა >220;
b-ყველაზე თბილი თვის ტემპერატურა <220, მაგრამ 4 თვის განმავლობაში მაინც ტემპერატურა >100;
c-მხოლოდ 1-4 თვის ტემპერატურა >100; ყველაზე ცივი თვის ტემპერატურა >-380;
d-მხოლოდ 1-4 თვის ტემპერატურა >100; ყველაზე ცივი თვის ტემპერატურა <-380;
h-ცხელა (წლიური ტემპერატურა >180;
k-ცივი ზამთარი (წლიური რემპერატურა <180, მაგრამ ყველაზე თბილ თვეში >180);
ტროპიკულ კლიმატში А გამოიყოფა 4 ტიპი, ანუ ქვეკლასი: Аf —ტროპიკული წვიმიანი კლიმატი,  Am - ტროპიკული მუსონური წვიმიანი, Aw - ტროპიკული კლიმატი მშრალი ზამთრით და წვიმიანი ზაფხულით, As - ტროპიკული კლიმატი მშრალი ზაფხულით და წვიმიანი ზამთრით. ტროპიკულ კლიმატებში თვე ითვლება წვიმიანი, თუ ნალექების ჯამი არ არის 60მმ-ზე ნაკლები. ტროპიკულ წვიმიან კლიმატს  Аf მიეკუთვნება ადგილები, სადაც 9 თვეზე მეტი წვიმიანია. ტროპიკული მუსონური წვიმიანი კლიმატი  Am დამახასიათებელია იმ ადგილებისთვის, სადაც წელიწადის 10 თვე წვიმიანია, ყველაზე მშრალი თვის ნალექების ჯამი 25მმ-ია.
სუბტროპიკული კლიმატები С იყოფა შემდეგ ტიპად: მშრალი ზაფხულის ან ხმელთაშუა ზღვის კლიმატი (Csa, Csb, Csc), ზომიერი ან სუბტროპიკული ცხელი ზაფხულის კლიმატი (Cfa, Cwa), ზღვიური ზომიერი კლიმატი და ოკეანის კლიმატი (Cwb,Cwc,Cfb,Cfc) ზღვიური სუბტროპიკული კლიმატი ან ქვე-პოლარული ოკეანის კლიმატი (Cfc) ზომიერი მთის კლიმატი მშრალი ზამთრით (Cwb, Cwc).
ზომიერი კლიმატები  D იყოფა შემდეგ ტიპად:  ცხელი ზაფხულის კონტინენტური კლიმატი (Dsa, Dwa, Dfa), თბილი ზაფხულის კონტინენტური ან ნახევრად არქტიკული კლიმატი (Dsb, Dwb, Dfb), კონტინენტური სუბ-არქტიკული ან არქტიკული (ტაიგა) კლიმატი (Dsc,Dwc,Dfc), კონტინენტური სუბ-არქტიკული კლიმატი უკიდურესად მკაცრი ზამთრით (Dsd, Dwd, Dfd).
სუბარქტიკული, ანუ ბორეალური კლიმატები Е იყოფა 2 ტიპად: სუბარქტიკული ოკეანური ЕО,  ყველაზე ცივი თვის საშუალო ტემპერატურით -10°С-ზე მეტი და  სუბარქტიკული კონტინენტური  ЕС ყველაზე ცივი თვის საშუალო ტემპერატურით - 10°С-ზე ნაკლები.
პოლარული კლიმატები  F იყოფა 2 ტიპად: ტუნდრის კლიმატი FT, სადაც ყველაზე თბილი თვის საშუალო ტემპერატურა მერყეობს 0 и 10°С ფარგლებში და მყინვარული კლიმატი FI,  სადაც წელიწადის ყველა თვის საშუალო ტემპერატურა 0°С-ზე ნაკლებია.
უდაბნოს კლიმატი BW: ცხელი უდაბნო (BWh), ცივი უდაბნო (BWk) სტეპების კლიმატი (ნახევრად გვალვიანი) BS: ცხელი სტეპი (BSh), ცივი სტეპი (BSk).
კიოპენის კლიმატების კლასიფიკაცია ერთ-ერთი ყველაზე ფართოდ გავრცელებული კლიმატის კლასიფიკაციის სისტემაა. იგი პირველად 1884 წელს გამოაქვეყნა გერმანელმა კლიმატოლოგმა ვლადიმერ კიოპენმა, და რამდენიმე რედაქტირებული ვერსია გამოსცა 1918 და 1936 წლებში. აგრეთვე გერმანელმა კლიმატოლოგმა რუდოლფ გაიგერმა (1954, 1961) კიოპენთან თანამშრომლობით ცვლილებები შეიტანა კლასიფიკაციის სისტემაში, რომელსაც ზოგჯერ კიოპენ-გაიგერის კლიმატის კლასიფიკაციის სისტემას უწოდებენ. კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციის სისტემამ შემდგომში მოდიფიცირება განიცადა, 1960-იანის შუა წლებში ტრევართას კლიმატის კლასიფიკაციის სისტემაში (რადაქტირება 1980 წ). ტრევართას სისტემის მიზანი იყო შეექმნა უფრო დახვეწილი საშუალო განედის კლიმატის ზონა, რომელიც კიოპენის სისტემის ერთ-ერთი კრიტიკის თემას წარმოადგენდა (კლიმატის "Г" ჯგუფი ძალიან ფართო იყო). ვ. კიოპენის კლასიფიკაციის საფუძველზე გ. ტრევარტმა შეადგინა დედამიწის კლიმატების რუკა.
საქართველოს კლიმატური დარაიონება კიოპენის კლასიფიკაციის თანახმად.