cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
PlayStation (კონსოლი)
PlayStation (ცნობილი აბრევიატურებით: PS, PSone, PS1, ან PSX) — 32-ბიტიანი სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი, რომელიც გამოშვებული იქნა Sony Computer Entertainment-ის მიერ 1994 წლის დეკემბერს იაპონიაში, ხოლო ჩრდილოეთ ამერიკასა და ევროპაში - 1995 წლის სექტემბერს. PlayStation არის PlayStation სერიის პირველი კონსოლი. იგი როგორც ნაწილი მეხუთე თაობის თამაშების კონსოლისა, კონკურენციას უწევდა Nintendo 64-სა და Sega Saturn. 2000 წელს გამოვიდა "სლიმ" ვერსია სახელწოდებით PSone, რომელმაც ჩაანაცვლა ორიგინალი ნაცრისფერი კონსოლი.
PlayStation არის პირველი "კომპიუტერული გასართობი პლატფორმა", რომლის გაყიდვების საცალო რაოდენობამ 100 მილიონ ეგზემპლარს მიღწია 9 წლისა და 6 თვის განმვალობაში. კონსოლი დადებითად იქნა შეფასებული კრიტიკოსების მიერ; მათ შეაქეს კონსოლის 3D განზომილების ხარისხი.
PlayStation-ის მომდევნო კონსოლი არის PlayStation 2, რომელზეც თავსებადია მისი წინამორბედის თითქმის ყველა ვიდეო თამაში. საბოლოოდ, გამოშვებიდან 10 წლის შემდეგ გაყიდული იქნა 102 მილიონი ეგზემპლარი. 2006 წლის 23 მარტს, გამოსვლიდან 11 წლის შემდეგ და PlayStation 3-ის გამოსვლიდან რამდენიმე თვით ადრე სონიმ შეწყვიტა კონსოლის მხარდაჭერა.
პატარძეული
სქოლიო
კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
PlayStation (კონსოლი)
სქოლიო
კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:მეხუთე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:იაპონური ბრენდები კატეგორია:Sony-ს კონსოლები კატეგორია:PlayStation კატეგორია:Sony კატეგორია:1994 წლის გამოგონებები კატეგორია:CD-ROM-ზე დაფუძნებული კონსოლები კატეგორია:1990-იანების სათამაშოები კატეგორია:2000-იანების სათამაშოები კატეგორია:1994 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები
ოშკის ბიბლია
ოშკის ბიბლია, ათონის ბიბლია — ქართული ხელნაწერი, რომელიც ძველი აღთქმის წიგნებს შეიცავს. გადაწერილია 978 წელს სამხრეთ საქართველოში, ოშკის ლავრაში, იოანე თორნიკ-ყოფილის დაკვეთით ათონის ქართველთა მონასტრისათვის. ნაწერია ეტრატზე, ნუსხური ხელით, დეკორისა და ილუსტრაციების გარეშე.
ხელნაწერი თავდაპირველად სამ ტომად ყოფილა აკინძული. მასში შედიოდა წიგნები: დაბადებისაჲ, გამოსვლათაჲ, ლევიტელთაჲ, რიცხუთაჲ, მეორე სჯულისაჲ, ისუ ნავესი, რუთისი, იობისი (I ტ.); მფეთაჲ (I — IV წგნ.), იგავნი სოლომონისნი, ეკლესიასტე, ქებათა-ქებაჲ, სიბრძნე სოლომონისი, ისუ ზირაქისი და 12 მცირე წინასწარმეტყველთა წიგნები (II ტ.), დიდ წინასწარმეტყველთა წიგნები (ესაიასი, იერემიასი, ივდითისი და ტობისი (III ტ.). ხელნაწერში არ ყოფილა შეტანილი ფსალმუნი, ნეშტთა და მაკაბელთა წიგნები. ხელნაწერის სამივე ტომი შეიცავდა 1300-მდე ფურცელს. ამჟამად აკლია თითქმის 300 ფურცელი (აკლია უმთავრესად I ტომის ფურცლები; IV, V, VI წიგნები მთლიანად დაკარგულია). XI საუკუნის შემდეგ ხელნაწერი ხელახლა აუკინძავთ, შეუერთებიათ I ტომის დარჩენილი ნაწილი და II ტომი. ოშკის ბიბლია მუდმივად ათონზე იყო დაცული. XIX საუკუნის შუა წლებში იგი ცოტა ხნით საქართველოში ჩამოიტანეს და მისგან რამდენიმე პირი გადაწერეს (ეს პირები გამოიყენეს ძველი აღთქმის ტექსტის გამოსაცემად 1884 წელს). ამჟამად არსებობს მთლიანი ხელნაწერის ფოტოპირი, რომელიც 1913 წელს გაკეთდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიისათვის. ტექსტის ნაწილი გამოცემულია ცალკე (აკაკი შანიძე) ან სხვა, უფრო გვიანდელ ხელნაწერებათან  ერთად (რობერტ  ბლეიკი, ც. ქურციკიძე, თ. ცქიტიშვილი).
ჩვენამდე მოღწეულია ბიბლიის მთლიან ხელნაწერთაგან ოშკის ბიბლია უძველესია, მაგრამ ბიბლიის ტექსტები (როგორც ძველი, ისე ახალი აღთქმისა) უფრო ადრეც არსებობდა ქართულ ენაზე; ამას მოწმობს ხანმეტი ფრაგმენტები, რომლებიც V—VII საუკუნეებს განეკუთვნება. ხანმეტი ტექსტები ზოგჯერ სულ სხვა რედაქციის ტექსტს გამოავლენენ, ვიდრე ოშკის ბიბლია; ამ უკანასკნელში შემავალი წიგნების მეტი წილი აგრეთვე შეიცავს ძველ თარგმნებს, რომლებიც უკვე შესწორებულია და რედაქტირებული. ოშკის ბიბლიას განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს ქართულ მწერლობისა და ენის ისტორიის შესასწავლად.
ოშკის ბიბლია დღესაც ათონის მთის წიგნსაცავის ქართულ კოლექციაში ინახება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული სასულიერო ხელნაწერები კატეგორია:X საუკუნის ხელნაწერები
სხვა სამყაროს სამეფო
სხვა სამყაროს სამეფო (ინგლ. Other World Kingdom) არის ვირტუალური სახელმწიფო, რომელიც ფემინისტების ინიციატივით ჩამოყალიბდა ჩეხეთის დედაქალაქ პრაღაში 1996 წელს. მმართველობის ფორმა არის აბსოლუტური მონარქია BDSM-ის ელემენტებით.
ჩამოყალიბება
სამეფოს შექმნის ოფიციალური თარიღი 1996 წლის 1 ივნისია. ის ჩერნას მუნიციპალიტეტში, ჟძიარ-ნად-საზავოუს რაიონში მდებარეობს, მე-16 საუკუნის ციხესიმაგრის ტერიტორიაზე. პირველი მოქალაქეების მიღება სამეფომ 1997 წელს დაიწყო. სამეფოს გააჩნია თავისი სასამართლო სისტემა, პოლიცია, ვალუტა (დომი), პასპორტი და სახელმწიფო ჰიმნი. მმართველობის ფორმა არის BDSM ელემენტების მქონე აბსოლუტური მონარქია. ამჟამად ქვეყნის მეთაური დედოფალი პატრიცია I-ია.
სახელმწიფო მოწყობა
სამეფო წარმოადგენს აბსოლუტურ მონარქიას. ქვეყნის მეთაური არის დედოფალი პატრიცია I, რომლის კორონაცია 1997 წლის 30 მაისს შედგა. ქვეყნის კანონმდებლობის თანახმად, დედოფალს შეუძლია ცვლილებების შეტანა კანონებში და სხვა იურიდიულ აქტებში.
მოქალაქეობის მისაღებად ქალი უნდა აკმაყოფილებდეს გარკვეულ კრიტერიუმებს, კონკრეტულად კი:
მეორე კლასი არის დედოფლის ქვეშევრდომები - კაცები, რომლებიც იცავენ სამეფოს კანონებს, ემორჩილებიან დედოფალს და უხდიან მას გადასახადებს, მაგრამ ამავდროულად გააჩნიათ გარკვეული უფლებები, მაგალითად მოგზაურობის, ბიზნესით დაკავების, საკუთარი აზრის გამოხატვის, შვილის ყოლის და სხვა უფლებები.
სქოლიო
კატეგორია:ბდსმ კატეგორია:ჩეხეთი
იაპონიის დემოგრაფია
thumb|350px|right|შობადობისა და სიკვდილიანობის მაჩვენებელი 1950 წლიდან იაპონიის დემოგრაფიის საკითხი მოიცავს როგორც მოსახლეობის სიმჭიდროვეს, ეროვნულობას, განათლების დონეს, ჯანმრთელობისა და ეკონომიკურ მდგომარეობას, რელიგიურ კუთვნილებას, ასევე სხვა ცხოვრებიეულ ასპექტებს.
1950-დან 2009 წლამდე შობადობასა და სიკვდილიანობის სტატისტიკაზე დაკვირვებამ გვიჩვენა, რომ ქვეყნის მოსახლეობა სტაბილურად ვითარდება და 2009 წლის მონაცემებით 127,076,183 ადამიანს შეადგენს, რაც იაპონიას მსოფლიოში მეათე ადგილზე აყენებს მოსახლეობის სიჭარბით. აქვე უნდა ითქვას, რომ, იმიგრაციის მიუხედავად, ქვეყანაში მოსახლეობის საგრძნობი მატება 19-20 საუკუნეენზე მოდის. 2009 წელი იმითაც აღსანიშნავია, რომ ქვეყანაში დიდი რაოდენობით ემიგრანტი დაბრუნდა, ვიდრე გავიდა. სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა 2006 წლის მდგომარებით 81,25 წელია.
ურბანული დანაწილება
იაპონიის საზოგადოება დიდწილად ქალაქებშია თავმოყრილი და მხოლოდ 5%-ია სოფლის მეურნეობით დაკავებული. ქალაქებთან და დაბებთან მცხოვრებ ფერმერებს ხშირად უწევთ ქალაქელი მუშახელის ნახევარ განაკვეთზე აყვანა. დაახლოებით 80 მილიონი იაპონელი წყნარი ოკეანის სანაპიროებზე ცხოვრობს, განსაკუთრებით კი კუნძულ ჰონსიუზე. ტოკიო-იოკაჰამას მეტროპოლიაში 35 მილიონამდე ადამიანის საცხოვრებელი და მსოფლიოში ყველაზე ჭარბადდასახლებული ადგილია. დიდი ქალაქები იაპონიაშიც, ისევე როგორც მთელ მსოფლიოში, ურბანულ პრობლემებს განიცდიან გადატვირთული ქუჩებითა და გზატკეცილებთ.
ენები
იაპონიის მოსახლეობა არაერთგვაროვანია ენობრივად, აქ მკვიდრი იაპონელების გარდა მცირე ჯგუფებად კორეელები, ჩინელები, ტაივანელები და ბრაზილიელები ცხოვრობენ, რომლებიც შეძლებისაგვარად ინარჩუნებენ ეროვნულ თვითშეგნებას, უპირველეს ყოვლისა მშობლიურ ენას. ქვეყანაში არსებული პირობების გამო ძნელია ეროვნული თვითმყოფადობის შენარჩუნება, რადგან იაპონიაში ჩასული უცხოელი, თუკი მან ქვეყანაში მუშაობის ლეგალური უფლება მოიპოვა, კარგავს საკუთარ მოქალაქეობას, რადგან იაპონია უცხოელებს თავის ტერიტორიაზე დიდხანს არ აჩერებს და არც ორმაგ მოქალაქეობას ცნობს. უცხოელებს, იმ შემთხვევაში, თუ ისინი იაპონიაში დარჩენას გადაწყვეტენ, უწევთ გვარის შეცვლა იაპონურით, არ აქვთ საკუთარი ენაზე საუბრის პრაქტიკული საშუალება (არ იგულისხმება ოჯახში საურთიერთო ენა) და მხოლოდ ამის შემდეგ ეძლევათ იაპონიის მოქალაქეობა - წინა მოქალაქეობის დაკარგვით. ქვეყანაში მრავალი ჩასულია, რომელთა შთამომავალმა მშობლიური ენა არ იცის. უკანასკნელი ინფორმაციით, ყოველწლიურად იაპონიაში ნატურალიზებას 10 000 კორეელი განიცდის, ამ პროცესს ექვემდებარება ყველა არაიაპონელი, რასის მიუხედავად.
რადმილა კარაკლაიჩი
რადმილა კარაკლაიჩი (სერბ. Radmila Karaklajić / Radmila Karaklajić; დ. 8 ოქტომბერი, 1939, ბელგრადი) —მომღერალი და მსახიობი, იუგოსლავიის და სერბეთის სახალხო არტისტი.
ბიოგრაფია
რადმილა კარაკლაიჩი დაიბადა   ბელგრადში 1939 წლის 8 ოქტომბერს. სწავლობდა ბელგრადის უნივერსიტეტში დასავლეთ ევროპის ენების ფაკულტეტზე. იგი სიმღერით იყო გატაცებული. ერთხელაც მიიღო მონაწილეობა კონკურსში, რის შემდეგაც სახელი გაითქვა, როგორც მომღერალმა. უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ ბელგრადის რადიოს სოლისტი გახდა.
1963 წელს მომღერალმა მიიღო პირველი პრემია იტალიის საერთაშორისო ფესტივალზე.
1966 წლის აგვისტოში, იუგოსლავიაში გამართულ ყოველწლიურ ფესტივალზე "ადრიატიკის მელოდიები" კომპოზიტორ ჰეგედუშიჩის სიმღერამ "ბოკელსკაიას ღამე" და მისმა შემსრულებელმა რადმილა კარაკლაიჩმა პირველი ადგილი დაიკავეს.
1967 წელს მას დიდი პოპულარობა მოუტანა ფილმ "Fair Wind, Blue Bird" შესრულებულმა სიმღერებმა. 1970-იან წლებში მსახიობმა ითამაშა იუგოსლავიის ტელესერიალში. იგი გახლდათ იუგოსლავიის ერთადერთი წარმომადგენელი, რომელმაც სოლო კონცერტი გამართა ნიუ-იორკში გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში.
1973 წელს მან შეასრულა სიმღერა გადაცემაში "ვარსკვლავები გიღიმიან".
1977 წელს ლენინგრადში, ოქტიაბრსკის საკონცერტო დარბაზში, გაიმართა რადმილა კარაკლაიჩის სოლო კონცერტი.
მომღერალმა 1987 წელს  მონაწილეობა მიიღო სატელევიზიო ფილმის "მხოლოდ ერთი დღე" გადაღებებში, სადაც შეასრულა სიმღერა "მე ვიქნები".
რადმილა კარაკლაიჩი კონცერტებს მართავდა სხვადასხვა ორკესტრებთან და ანსამბლებთან  ერთად, მათ შორის იყვნენ:  საესტრადო ორკესტრი ბოგდან დიმიტრიევიჩის დირიჟორობით, ვოკალურ- ინსტრუმენტული ანსამბლი "ოქროს სიმები" მილეკო კაშანინის ხელმძღვანელობით, ვოკალურ-ინსტრუმენტული ანსამბლი პიტერ სემის ხელმძღვანელობით, ანსამბლი "კონტაქტი".
1990-იან წლებში, იუგოსლავიის ომების გამო, რადმილა კარაკლაიჩმა შეწყვიტა შემოქმედებითი საქმიანობა და გარკვეული პერიოდის განმავლობაში მუშაობდა კვიპროსზე საერთაშორისო კომპანიის საგარეო ეკონომიკური ურთიერთობების განყოფილების უფროსად, ასევე ეწეოდა ბიზნეს-საქმიანობას. შემდეგ მომღერალი სცენას დაუბრუნდა. 1999 წელს იგი იყო ახალგაზრდა პოპ სიმღერების შემსრულებელთა კონკურსი ჟიურის წევრი საერთაშორისო ფესტივალის „ვიტებსკის სლავიანსკი ბაზარის“ ფარგლებში. 1999 წელს რადმილა კარაკლაიჩმა მონაწილეობა მიიღო ბელორუსში, კერძოდ ქალაქ ვიტებსკში ჩატარებულ კონცერტ „ოქროს შლიაგერში“.
2005 წლის 12 ივნისს აიდა ვედიშევამ და რადმილა კარაკლაიჩმა კონცერტი გამართეს ნიუ-იორკში, Millenium Hall-ში. 2006 წელს მიიღო მონაწილეობა გადაცემაში "მეგობრობის მელოდიები — 2006".
რადმილა კარაკლაიჩის მდიდარ რეპერტუარში შედის: ინგლისური, ფრანგული, იტალიური და ამერიკული სიმღერები. მომღერალი კვლავ აქტიურად გამოდის სცენაზე, ხშირად დადის გასტროლებზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 8 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:იუგოსლაველი მომღერლები კატეგორია:სერბი მომღერლები
რომაული ხელოვნება
მინი|მოხუცი ადამიანის ბიუსტი, ძვ. წ. I საუკუნე. რომაული ხელოვნება — ანტიკური ხელოვნების უკანასკნელი ეტაპი. მას მსოფლიო კულტურის ისტორიაში ერთ–ერთი მნიშვნელოვანი ადგილი უჭირავს.
რომაული ქანდაკება
რომის ხელოვნების ერთ–ერთი უდიდესი შენაძენი რომაული ქანდაკებაა, რომელიც თავის საწყისებს აპენინის ნახევარკუნძულის უძველეს მკვიდრთა – ეტრუსკების ხელოვნებიდან იღებს. რომის ხელოვნების ყველა სხვა დარგთან ერთად, ქანდაკებამაც განვითარების რთული და თავისებური გზა განვლო. იგი მოიცავს იტალიის უძველეს ხელოვნებას (უძველესი ხანიდან ძვ.წ. III საუკუნემდე), რომის რესპუბლიკის ხანის ხელოვნებას (ძვ. წ. III- ძვ.წ.I საუკუნეებს) და იმპერიის ეპოქის ხელოვნებას.
ეტრუსკების ქანდაკების აყვავების ხანა იყო ძვ.წ. I შუა პერიოდი. სწორედ ეტრუსკების ხელოვნებიდან მომდინარეობს რომაული ქანდაკების ძირითადი დარგის– სკულპტურული პორტრეტის უდიდესი მიღწევები. ეტრუსკული პორტრეტული ქანდაკება გამპოირჩეოდა განსაკუთრებული მისწრაფებით– გადმოეცა ადამიანის ინდივიდუალური ნიშნები, უფრო ღრმად დაკვირვებოდა მის ბუნებას და სიზუსტით აესახა იგი. ამის თვალსაჩინო მაგალითია ძველი ეტრუსკული სარკოფაგები, რომელთაც გარდაცვლილის ქანდაკება ამკობდა. ეტრუსკი მოქანდაკეებიდან ყველაზე დიდი წარმატებით სარგებლობდა ოსტატი ვულკი ქალაქ ვეიდან. მას ეკუთვნის აპოლონის მონუმენტური ქანდაკება. იგი გამოირჩევა ერთგვარი პირობითობით მოძრაობის გადმოცემაში– გარკვეული ემოციურობით, ორნამენტული დამუშავებისკენ მიდრეკილებით. მასში აგრეთვე იგრძნობა არქაულ ბერძნულ ქანდაკებასთან სიახლოვე.
განსაკუთრებით განვითარდა ეტრურიაში ბრინჯაოს ქანდაკება. მონუმენტური ფიგურების შესაქმნელად მრავალფეროვანი ხერხები იხმარებოდა: ჩამოსხმა, ჭედვა, გრავირება. ძვ. წ.–ის VI საუკუნის ეტრუსკული ქანდაკების ერთ–ერთი საყურადრებო ნიმუშია კაპიტოლიუმის ძუ მგელი, რომელიც მკაცრი და შეუპოვარი რომის სიმბოლოდ იქცა.
რომაულმა ქანდაკებამ თავის უმაღლეს წერტილს იმპერატორთა ეპოქაში მიაღწია, მაგრამ იგი მეტად თავისებურად განვითარდა რესპუბლიკის ხანაში. რომაული ქანდაკების უდიდესი მონაპოვარი–სკულპტურული პორტრეტი– სწორედ ამ ეპოქაში იწყებს ორიგინალურ, თავისთავად განვითარებას. პორტრეტში მთავარი იყო მიახლოება ნატურასთან, ადამიანის გადმოცემა მისი დამახასიათებელი ნაკვთებით. რესპუბლიკის ხანიდან მოყოლებული, რომაული პორტრეტის სტილმა საგრძნობი ცვლილება განიცადა, მაგრამ მისი რეალისტური ტენდენცია, მისი სწრაფვა სიმართლისაკენ უცნობი დარჩა.
რესპუბლიკის დროს რომაული პორტრეტი ჯერ კიდევ არ იყო სავსებით ჩამოყალიბებული. ჯერ კიდევ ხშირი იყო მეორეხარისხოვანი დეტალებით გატაცება. პლასტიკური მოდელირება ერთგვარი სიმშრალით ხასიათდებოდა. ამ პერიოდის ზოგიერთი პორტრეტი ნიღბის შთაბეჭდილებას ტოვებდა. ჯერ კიდევ არ ჩანდა ადამიანის ხასიათის სრული გახნა, მხატვრული განზოგადება.
გვიან რესპუბლიკის ხანაში ცხოვრებისეულ რეალობას ემატება პლასტიკური დამუშავების დახვეწა, მხატვრული სახის სრულყოფა. ამ ხანას ეკუთვნის ციცერონისა და პომპეუსის პორტრეტები.
ძველი და ახალი წელთაღრიცხვების მიჯნა რომაული ქანდაკების აყვავების ხანაა. იმპერატორ ოქტავიანე ავგუსტუსის დროს რომის ფორუმზე აღიმართა რომაული არქიტექტურისა და პლასტიკის შესანიშნავი ძეგლი, ე.წ. „მშვიდობის საკურთხეველი“.მისი კედლები მთლიანად რელიეფებით იყო დაფარული. ეს მრავალფიგურიანი კომპოზიცია გამოსახავდა საზეიმო პროცესიას, რომელშიც მონაწილეობენ თვით ავგუსტუსი, მისი ოჯახის წევრები, სენატორები, ქურუმები. რელიეფი გამოირჩევა დამუშავების სიმკვეთრით და სიმკაცრით. რომაელი პატრიციების პორტრეტები უდიდესი რეალიზმითაა შესრულებული.
იმპერატორთა ეპოქა რომში არაჩვეულებრივი ბრწყინვალებით გამოირჩეოდა, ხელოვნების ყველა დარგი იმპერატორის განდიდებას ემსახურებოდა. ამისთვის იყო განკუთვნილი რელიეფებით შემკული ტრიუმფალური თაღებიც. ისინი გამოხატავდნენ იმპერატორთა იმ ტრიუმფებს, რომელთა უკვდავსაყოფადაც იყო აგებული თაღი. ეს იყო სწორედ ის „ისტორიული რელიეფი“, რომელიც სკულპტურულ პორტრეტთან ერთად რომაული ხელოვნების უდიდეს მონაპოვარს წარმოადგენს.
ტრიუმფალური თაღების საუკეთესო მაგალითია იმპერატორ ტიტუსის თაღი. ისტორიული რელიეფის საყურადღებო ძეგლია ტრაიანეს სვეტი. მასზე სპირალურად განლაგებული რელიეფებია მოთავსებული. აქ იმპერატორ ტრაიანეს წარმატებით ლაშქრობის ამბავია მოთხრობილი. ისტორიული ეპიზოდების დოკუმენტური სიზუსტითაა გადმოცემული. ძირითადი მიღწევები რომაულმა ქანდაკებამ მაინც პორტრეტულ ხელოვნებაში მოიპოვა. ავგუსტუსის დროს ოფიციალური, პირადული პორტრეტის გვერდით(იმპერატორ ავგუსტუსის ქანდაკებები), რომლისთვისაც დამახასიათებელი იყო მეტი გაიდეალება, განდიდება, სიმკაცრე, ვითარდება პორტრეტის უფრო რეალისტური ხაზი, მეტი ინდივიდუალიზაციით, მეტი სიახლოვით ნატურასთან, გარკვეული დინამიურობით პორტრეტის კომპოზიციურ აგებაში. ეს ტენდეციები განსაკუთრებით მკაფიო ხდება რომაულ პორტრეტში ახ. წ. I საუკუნის II ნახევრისთვის.
III საუკუნის რომის იმპერიის გართულებულმა ვითარებამ დაღი დაასვა ქანდაკების ხასიათს. პორტრეტში ხაზი ესმება უხეშ ძალას, მედიდურობას, მრისხანებას. იზრდება შინაგანი დაძაბულობა. ამ პერიოდის პლასტიკის ყველაზე მნიშვნელოვანი ძეგლებია რელიეფებიანი სარკოფაგები, რომელთა რთული კომპოზიციები არ არიან მოკლებული გარკვეულ გამომსახველობას, ექსპრესიას. მაგრამ სიმკვეთირს დაკარგვაში, მასშტაბების არევაში უკვე დაცემის ნიშნები იჩენს თავს.
IV საუკუნისათვის რომის იმპერიის კრიზისი თავისებურად აისახა ქანდაკებაშიც. იმპერატორის დიდებულება გამოიხატებოდა კოლოსალური ზომის ქანდაკებებსა და ბიუსტებში, რომლებშიც თავისებურად იყო შერწყმული მონუმენტალობა და პირობითობა, ერთგავრი აბსტრაქცია და სულიერი საწყისის ხაზგასმა.
რომაული ფერწერა
ახ.წ. 74 წლის 24 აგვისტოს მიწისძვრისა და ვეზუვის ამოფრქვევისგან დაიღუპა ნეაპოლის ყურესთან მდებარე აყვავებული იტალიური ქალაქები: პომპეი, ჰერკულანუმი, სტაბიუმი. ვულკანურმა ლავამ ამ ქალაქებში სიცოცხლე მოსპო, მაგრამ ფერფლის საფარქვეშ საუკუნეთა განმავლობაში ნაგებობანი მთელი მათი მოწყობილობით და მოხატულობით ხელუხლებლად ინახებოდა.
კედლის მოხატვის ტრადიცია რომში რესპუბლიკის ხანიდანვე არსებობს. იგი ემყარებოდა საგანგებოდ დამუშავებულ რთულ დეკორატიულ სისტემას. საბერძნეთიდან ათვისებული ეს ტრადიცია რომმა საკუთარ ნიადაგზე განავითარა საკუთარი მოთხოვნილებების შესაბამისად. რომაული ფერწერის ნიმუშები ყველაზე უკეთ პომპეიშია შენახული. იგი წარმოდგენას გვიქმნის ძვ. წ. II საუკუნისა და ახ.წ. I საუკუნის რომაულ ფერწერულ ხელოვნებაზე. საერთოდ, ამის გამო პომპეის კედლის მხატვრობის დახასიათება შეიძლება გავრცელდეს მთელ რომაულ ფერწერაზე.
მეცნიერებაში მიღებულია რომაული მხატვრობის დაჯგუფება ოთხ პერიოდად, ოთხ „სტილად“, რომელთაგან თითოეული საკუთარი მხატვრული სტილით, თავისებური დეკორატიული პრინციპით გამოირჩევა. იმის გამო, რომ რომაული მხატვრობის ძეგლები ყველაზე ადრე და სრულად პომპეიშია შესწავლილი, რომაული მხატვრობის ამ ოთხ ეტაპს პირობითად უწოდებენ „პომპეის ოთხ სტილს“.
ძვ.წ. I საუკუნეში კედლის მხატვრობაში შემოდის ილუზიონიზმის ელემენტები, კედლები იფარება რთული არქიტექტურული ელემენტებითა და კომპოზიციებით, რომელნიც თეატრალური დეკორაციების შთაბეჭდილებას ტოვებენ. ამ სახის მხატვრობა „პომპეის მეორე სტილის“ სახელითაა ცნობილი. მას ხანდახან არქიტექტურულ სტილსაც უწოდებენ.
იმპერატორ ავგუსტუსის ეპოქას შეესაბამება პომპეის ე.წ. „მესამე სტილი“, რომელსაც „ეგვიპტური იერის სტილსაც“ უწოდებენ. ეს არის რომაული მხატვრობის ძეგლთა ყველაზე დახვეწილი და ბრწყინვალე ჯგუფი. კედლის სადა ფონი იყოფა ცალკეულ პანოებად დახატული სვეტებითა და შანდლებით, მათ შორის კი დახატულ ჩარჩოებში ჩასმული პატარ–პატარა სიუჟეტური სურათებია მოთავსებული. მხატვრები არჩევენ მითოლოგიურ კომპოზიციებს, რომლებიც გამოსახულია შესანიშნავად აგებული ფანტასტიკური პეიზაჟის ფონზე. სურათების უმრავლესობა ბერძნული მხატვრების ნიმუშების ასლებს წარმოადგენს.
მეოთხე სტილი, რომელიც „პომპეური ბაროკოს“ სახელითაა ცნობილი, სხვა პერიოდის მხატვრობისგან გამოირჩევა მეტი პომპეზურობით, ფერადოვნებით, საზეიმო ხასიათით. ეს თითქმის მეორე და მესამე სტილთა ნარევია.
დღეისათვის ცნობილია რომაული მხატვრობის შესანიშნავი ნიმუშები. პომპეის ნაგებობებში–„ვეტიების სახლში“, „ფავნის სახლში“, „ტრაგიკოსი მსახიობის სახლში“, „მისტერიების ვილაში“, რომში– ოლივიას სახლში პალატინზე, სასახლეში ესკვილინის ბორცვზე, ჰერკულანუმისა და სტაბიუმის შენობებში დაცული ფრესკები აღტაცებას იწვევენ დეკორაციული კომპოზიციების ბრწყინვალებით, ფერწერული ოსტატობის სრულყოფით.
რომაული არქიტექტურა
ბეტონი რომაელებამდე გამოიგონეს აღმოსავლეთში თუმცა რომაელებმა შეძლეს მისი გამოყენებით არქიტექტურის ახალ სიმაღლეზე აყვანა და შექმნეს პანთეონებისა და კოლოსეუმების საუკეთესო ნიმუშები. ცემენტის საფუძველი იფარებოდა აგურის, ქვის ან მარმარილოს ზედაპირით. ამასთან რომაული არქიტექტურა გამოირჩევა მისი გამძლეობითაც. ბევრი რომაული შენობა ქრისტიანულ ეპოქაში ეკლესიად გადაკეთდა და დღემდე გამოიყენება.
რესპუბლიკის პერიოდში, რომაულმა არქიტექტურამ შეაერთა ბერძნული და ეტრუსკული ტრადიციები. რომის ყველაზე დიდი შენობა კოლოსეუმი წარმოადგენს რომაული ინჟინერიის შერწყმას დორიულ, იონურ და კორინთულ არქიტექტურულ ტრადიციებთან.
სქოლიო
კატეგორია:ხელოვნება ადგილმდებარეობის მიხედვით
Aenictus exilis
Aenictus exilis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Aenictus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Dorylinae-ს ქვეოჯახს. .
ღირსი ნიკიფორე
ღირსი ნიკიფორე — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, მისი ხსენების დღე არის ძველი სტილით 4 მაისი, ახალი სტილით - 17 მაისი. ღირსი ნიკიფორე წმნიდა გრიგოლ პალამას (ხს. 27 ნოემბერს) მოძღვარი იყო. ნეტარი ბერი ათონის მთაზე მოსაგრეობდა XIV საუკუნეში. მას ეკუთვნის ღრმადსულიერი თხზულება იესოს ლოცვის შესახებ.
ლიტერატურა
კატეგორია:XIV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ხვოსტიხა
ხვოსტიხა (Хвостиха) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ხაროვსკის სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, 2002 წლის მონაცემებით სოფელში აღარავინ ცხოვრობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
კუსირო (მდინარე)
კუსირო (釧路川) — მდინარე ჰოკაიდოს რეგიონში, იაპონია. მისი სიგრძე 154 კმ-ია. ეს არის სიგრძით მეოთხე მდინარე იაპონიაში. ერთვის წყნარ ოკეანეს.
კატეგორია:იაპონიის მდინარეები
მთრთოლავი ვერხვი
მთრთოლავი ვერხვი (Populus tremula) — ფოთოლმცვივანი ხე ტირიფისებრთა ოჯახის ვერხვის გვარისა. მისი სიმაღლე 25-35 მ აღწევს. გადმოკიდებული და ჰაერში მთრთოლვარე ფოთლები აქვს. სიმაღლის მოყვარული, ტყისპირებსა და განათებულ ადგილებს არჩევს.
გავრცელებულია თითქმის მთელ ევროპასა და აზიაში, ჩვენში იზრდება მთის ტყეებში. დასავლეთ საქართველოში უმთავრესად სოჭნარსა და წიფლნარშია შერეული, აღმოსავლეთ საქართველოში — უმეტესად მეჩხერ წიფლნარსა და ფიჭვნარში. მთრთოლავი ვერხვი ქმნის წმინდა კორომებსაც. მისი მერქანი ძალიან რბილი და მსუბუქია. იყენებენ ასანთის, ქაღალდის წარმოებაში, სხვადასხვა წვრილმანი ნივთის დასამზადებლად.
მიზორამი
180px|right მიზორამი  (Mizoram, mi) — შტატი ჩრდილო-დასავლეთ ინდოეთში. 1972 წელს ასამის შტატიდან გამოეყო მიზო ჰილზის რაიონის სახით. აჯანყებამ 1966-76 წლებში სამოქალაქო ომი გამოიწვია და მიზორამი აღიარებულ იქნა ინდოეთის ნაწილად. 1986 წლიდან შტატია.
კატეგორია:ინდოეთის შტატები
Let It Be
თავდაპირველად ჩაფიქრებული იყო დისკი Get Back, დაბრუნება ჯგუფისთვის დამახასიათებელ ადრეულ სტილისტიკასთან. იგი იწერებოდა Abbey Road-ამდე, რის გამოც ბევრი კრიტიკოსი და ავტორი (მათ შორის - მარკ ლუისონი) თვლის, რომ სწორედ Abbey Road უნდა ითვლებოდეს უკანასკნელ ალბომად. ჩაწერამდე 1969 წლის იანვარში მიმდინარეობდა რეპეტიციები ტუიკენჰემის კინოსტუდიაში, ვინაიდან აგრეთვე ჩაფიქრებული იყო, რომ The Beatles საკონცერტო შემოქმედებასაც დაუბრუნდებოდა. პროექტი, რომლის ჩანაფიქრის ავტორი იყო პოლ მაკ-კარტნი, საბოლოო ჯამში, წარუმატებლად მიმდინარეობდა - რეპეტიციებზე მუსიკოსებს შორის ურთიერთობა დაძაბული იყო, ჯორჯ ჰარისონი კი კოლექტივიდან დროებით წავიდა. რათა გიტარისტი დაბრუნებულიყო, The Beatles-მა დანიშნა სესიები Apple Studio-ში, მიწვეული კლავიშისტ ბილი პრესტონის თანამონაწილეობით.
პროდიუსერ გლინ ჯოუნსის მიერ მომზადდა ალბომის რამდენიმე მიქსი, რომელიც არ მოეწონათ და საბოლოო ვარიანტში გამოიყენეს 1970 წლის მარტში-აპრილში ფილ სპექტორის მიერ მომზადებული ვერსია. მიუხედავად იმისა, რომ ალბომის სამი სიმღერა, „Get Back“/„Don't Let Me Down“ და „Let It Be“ უკვე გამოცემული იყო სინგლებზე, ალბომისთვის სპექტორმა ისინი სხვა სახით წარმოადგინა, ხოლო „Don't Let Me Down“ საერთოდ არ შეუტანიათ. 2003 წელს გამოვიდა Let It Be... Naked, ალბომის ალტერნატიული ვერსია, რომელშიც სპექტორის ვერსიები არ შესულა - განსხვავებული დუბლებით.
წარმოშობა
1968 წლის ბოლოსთვის, ჯგუფის საკონცერტო შემოქმედების შეწყვეტიდან ორზე მეტი წლის შემდეგ, პოლ მაკ-კარტნის კვლავ სურდა კოლექტივის კონცერტებისთვის შეკრება. იმ წელს გამოცემული The Beatles-ის (იგივე „თეთრი ალბომის“) სესიების დროს ჯგუფში მრავალი უთანხმოება წარმოიშვა. მაკ-კარტნი გრძნობდა, რომ ჯგუფის ერთობლიობა იკარგებოდა საკონცერტო გამოსვლების გარეშე და იმის გამოც, რომ სტუდიას იყენებდნენ არა ანსამბლის სახით სამუშაოდ, არამედ რთული ჩანაწერებისთვის, რომლებიც იქმნებოდა მრავალი დუბლის შედეგად. იგი ფიქრობდა, რომ ურთიერთობები გამოსწორდებოდა, თუკი The Beatles სასწრაფოდ დაიწყებდა რეპეტიციებს („თეთრი ალბომის“ ჩაწერა დასრულდა 1968 წლის ოქტომბერში) და იმუშავებდა ალბომზე, რომელიც რთულ სტუდიურ ტექნოლოგიებს ნაკლებად გამოიყენებდა. ამით ჯგუფი დაუბრუნდებოდა თავის საწყისებს, როდესაც ნამდვილი ანსამბლის სახით მუშაობდა და ახალ ალბომს ჩაწერდა ერთ-ერთი საკონცერტო გამოსვლისას ან ტურნეს დროს. ასეთი იდეა ეხმაურებოდა მრავალი სხვა მუსიკოსის წარმოდგენას, როგორც რეაქცია ფსიქოდელიური და პროგრესული მუსიკის დომინირებისადმი. თავად კონცერტი უნდა გადაეღოთ მსოფლიო ტელეეთერისთვის, ხოლო ალბომი მის გამოსვლას დაემთხვეოდა.
მაკ-კარტნის მიწვევით სტუდიაში გამოჩნდა პროდიუსერი და ხმის ინჟინერი გლინ ჯოუნსი. თავდაპირველად მისი როლი არ იყო ნათელი, ვინაიდან პოლს სურდა ჯორჯ მარტინის შენარჩუნებაც. საბოლოოდ, ჯოუნსმაც არ იცოდა, იქნებოდა თუ არა ალბომის ძირითადი პროდიუსერი ან ინჟინერი - იგივე მდგომარეობაში იმყოფებოდა მარტინიც. როგორც გაირკვა, ჯოუნსს მიენიჭა ინჟინერის როლი, ხოლო მარტინის როლი შემოიფარგლა რჩევების შეთავაზებით.
პოლის გარდა სამი დარჩენილი წევრი ასეთ ჩანაფიქრს ნაკლებად ემხრობოდა. წინა ალბომზე ხუთთვიანი მუშაობა ახალი დასრულებული იყო და საკონცერტო გამოსვლების ჩანაფიქრს სკეპტიკურად უყურებდნენ. ტურნეს ჩანაფიქრი განსაკუთრებით ჯორჯ ჰარისონს არ მოსწონდა, ახსოვდა რა ბიტლომანიის პერიოდის სირთულეები. თუმცა, მას მოეწონა ბობ დილანთან და The Band-თან ამერიკაში მუშაობა და დაუბრუნდა ანსამბლის სახით მუშაობის ხალისი, ამიტომ მაკ-კარტნის ჩანაფიქრი ასეთი სახით მუშაობაზე მისთვის მისაღები იყო. ჯონ ლენონსაც ასეთი ჩანაფიქრი მოსწონდა, ვინაიდან ისიც უკმაყოფილო იყო Revolver-იდან მოყოლებული ტექნოლოგიების ფართო გამოყენებით და ანსამბლის სახით მუშაობას დაუბრუნდა The Rolling Stones Rock and Roll Circus-ის გადაღებისას. გარდა ამისა, ჯგუფის ყველა წევრს მოსწონდა მის მიერ წინა ალბომისთვის დაწერილი „Happiness is a Warm Gun“, რომელიც არ იყო ტექნოლოგიურად დატვირთული და უფრო მეტ ყურადღებას ამახვილებდა სხვადასხვა სექციაზე და რიტმის ცვლაზე, რის გამოც The Beatles დაუბრუნდა აღნიშნული, ანსამბლის სახით მტკიცე მუშაობას, რათა მიეღო ძირითადი რიტმული ჩანაწერი. საბოლოო ჯამში, ყველა დათანხმდა, დაეწყო მუშაობა და 1969 წლის 1 იანვარს დაიწყო რეპეტიციები, თუმცა პროექტის კონკრეტული მიმართულება არ არსებობდა.
ჩაწერა
რეპეტიციებს და ჩაწერას მშვიდად არ ჩაუვლია. „თეთრი ალბომის“ დროს წარმოშობილმა სირთულეებმა კვლავ იჩინეს თავი. ჯგუფის წევრები, განსაკუთრებით ჯონი და პოლი ერთმანეთს ვეღარ ეწყობოდნენ. მაკ-კარტნი პროექტს გაუძღვა, ხოლო ლენონი, ნაკლებად დაინტერესებული, მუსიკას იწერდა მომავალ მეუღლე იოკო ონოსთან, რომელიც, ისევე, როგორც წინა დისკზე მუშაობისას, ამ შემთხვევაშიც სტუდიაში დიდ დროს ატარებდა. ასეთი ფაქტორების გამო ჯგუფში პრობლემები მატულობდა. ერთ დღეს ჰარისონმა სტუდიაც და ჯგუფიც დატოვა - მას შემდეგ, რაც ეკამათა პოლს და ეჩხუბა ჯონს - მისივე აზრით, პირველის სრულყოფილებისადმი წინსწრაფვის და უკანასკნელის ნაკლებად აქტიურობის გამო. თუმცა, ჯორჯი რამდენიმე დღის შემდეგ დააბრუნოს. ფილმი „დაე ასე იყოს“ ცნობილია სცენებით, რომლებიც ასახავენ ჯგუფის ამ რთულ პერიოდს. მას ხშირად უწოდებენ დოკუმენტურს, რომელსაც უნდა გადმოეცა ალბომის ჩაწერის პროცესი, მაგრამ ასახა მხოლოდ ჯგუფის დაშლა.
რეპეტიციები ტუიკენჰემის კინოსტუდიებში
ვინაიდან ყველა რეპეტიციას იღებდა მაიკლ ლინდზი-ჰოგი თავის გუნდთან ერთად, გადაწყდა, რომ კინოსტუდიას გამოიყენებდნენ სარეპეტიციოდ. ამისთვის აირჩიეს ტუიკენჰემის კინოსტუდიები. ჯგუფი იქ განლაგდა 1969 წლის 2 იანვარს. ჩაწერა ფილმისთვის მიმდინარეობდა Nagra-ს მონო-ჩამწერებზე. პროფესიონალური მრავალფირიანი ჩანაწერები არ მომზადებულა, ვინაიდან დაგეგმილი იყო მასალის საკონცერტო გარემოში მოსმენა. ფილ სპექტორის მიერ მოგვიანებით ამ რეპეტიციების ნაწყვეტი გამოყენებული იქნა „For You Blue“-ს წინ - კერძოდ, ის მონაკვეთი, სადაც ლენონი აცხადებს: „დედოფალი გამოძიების ფედერალურ ბიუროს ეუბნება უარს მარიხუანის მოწევაზე“. ამჟამად არსებობს სესიების მრავალი ბუტლეგური ჩანაწერი, ხოლო დიალოგების და მუსიკის მცირე მონაკვეთები შევიდა Let It Be... Naked-ის მეორე დისკზე.
განახლებული სესიები
ერთი კვირის შემდეგ ჯგუფი დათანხმდა ჰარისონის მიერ წაყენებულ დაბრუნების პირობებს და ტუიკენჰემის დატოვებას. სესიები 22 იანვარს, Apple Studio-ში, ლონდონის სევილ-როუს 3-ში მდებარე Apple Corps-ის სტუდიის პირობებში განახლდა. მრავალარხიანი ჩაწერა ამავე დღეს დაიწყო და გაგრძელდა 31 იანვრამდე. რათა არსებული დაძაბულობები კიდევ უფრო შეემსუბუქებინა და ჯგუფის ჟღერადობა გაემდიდრებინა, ჰარისონმა მიიწვია კლავიშისტი ბილი პრესტონი, რომელმაც The Beatles-თან მთელი დარჩენილი პერიოდი გაატარა.
ჯგუფში დაბრუნების კიდევ ერთ პირობად ჰარისონმა დაასახელა საკონცერტო გამოსვლებზე უარის თქმა. ამიერიდან გადაღებების დროს კამერა აფიქსირებდა მხოლოდ ალბომის ჩაწერას. საჯაროდ გამოსვლის ჩანაფიქრს The Beatles მაინც დაუბრუნდა ლინდზი-ჰოგის ფილმისთვის აუცილებელი დაბოლოების მისაღებად. 30 იანვარს მან პრესტონთან ერთად მცირე რაოდენობის მაყურებლის წინაშე დაუკრა Apple-ის სახურავზე. ამას მხოლოდ ჰარისონი ეწინააღმდეგებოდა და მცდელობას „სულელური“ უწოდა, თუმცა, ფილმის გამო ჩანაფიქრზე დათანხმდა. პოლიციელები ჩაერივნენ გამოსვლაში მას შემდეგ, რაც მათ ხმაურის შესახებ ამცნეს. წლების განმავლობაში სრული კონცერტი ბუტლეგერებს შორის ვრცელდებოდა. სახურავზე შესრულებული „Dig a Pony“, „I've Got a Feeling“ და „One After 909“ მოგვიანებით შევიდა ალბომში Let It Be, ხოლო სხვა სიმღერების შესავალში ან დაბოლოებისას ჟღერს გამოსვლის დროს ჯგუფის წევრების მიერ ნასროლი ფრაზები.
Get Back-ის/Let It Be-ს სესიებისას ასობით სიმღერა შესრულდა. გარდა იმ სიმღერების, რომლებიც Let It Be-შია წარმოდგენილი, სრულდებოდა Abbey Road-სთვის შემდგომში მომზადებული სიმღერების ადრეული ვერსიებიც. ესენია „Mean Mr. Mustard“, „She Came in Through the Bathroom Window“, „Sun King“, „Polythene Pam“, „Golden Slumbers“, „Carry That Weight“, „Something“, „Maxwell's Silver Hammer“, „Oh! Darling“, „Octopus's Garden“ და „I Want You (She's So Heavy)“. რამდენიმე სხვა ორიგინალური კომპოზიცია შემდგომში შევიდა ჯგუფის წევრების სოლო-ალბომებში - ლენონის „Jealous Guy“ (თავდაპირველად ცნობილი, როგორც „Child of Nature“, მომზადებული „თეთრი ალბომისთვის“) და „Gimme Some Truth“; ჰარისონის „All Things Must Pass“, „Isn't It a Pity“ (რომელიც 1966 წელს Revolver-ისთვის მომზადდა), „Let It Down“ და „Hear Me Lord“ და მაკ-კარტნის ოთხი სიმღერა - „Another Day“, „Teddy Boy“, „Junk“ (მომზადებული „თეთრი ალბომისთვის“) და „The Back Seat of My Car“. რეპეტიციების და ჩაწერის პერიოდში ყურადღება გადატანილი იქნა სხვა სიმღერების საკუთარი ვერსიების შესრულებაზე - ასეთი იყო 12 ტაქტიანი ბლუზი - ისევე, როგორც დროდადრო ახალ მცდელობებზე - მაგალითად, ლენონის „Madman“-ზე. ასრულებდნენ კლასიკურ ნაწარმოებსაც - სემიუელ ბარბერის „ადაჟიოს სიმებიანი ორკესტრისთვის“, ჯაზურ „Ain't She Sweet“-ს და როკ-ენ-როლური ადრეული პერიოდის სიმღერებს „Stand By Me“, „Words of Love“, „Lonely Sea“, „Bésame Mucho“ (კონსუელო ველასკესი) და „Blue Suede Shoes“. უკრავდნენ ბობ დილანის სიმღერებსაც - „Positively 4th Street“, „All Along the Watchtower“ და „I Shall Be Released“. ასეთი შესრულებების მხოლოდ ნაწილი იყო სრული - უმეტესობა წარმოადგენდა ფრაგმენტებს, ერთი ან ორი სტროფით, რომლის ტექსტებიც არ ახსოვდათ.
ალბომზე წარმოდგენილი ორი სიმღერა 1969 წლის იანვარში არ ჩაწერილა. „Across the Universe“ 1968 წლის თებერვალში ები-როუდზე იწერებოდა, ხოლო „I Me Mine“ - 1970 წლის იანვარში, როდესაც ლენონმა განაცხადა, რომ The Beatles-ს ტოვებდა. ლუისონი უთითებს, რომ ოფიციალურ დაშლამდე ჯგუფის მიერ ჩაწერილი უკანასკნელი სიმღერა იყო სწორედ „I Me Mine“. სხვა სიმღერებისთვის ვოკალების და ინსტრუმენტული ნაწილების დამატება მიმდინარეობდა 1970 წლის აპრილში, ალბომის გამოსვლამდე.
Get Back-ის პროექტი
მას შემდეგ, რაც ყოველ ალბომზე მუშაობისას დამატებითი დუბლების რაოდენობა უფრო იზრდებოდა, ყველა თანხმდებოდა, რომ კარგი იქნებოდა, ახალი ალბომი ჩაეწერათ პირდაპირი, „ცოცხალი“ შესრულებით. საკუთარ საწყისებთან დაბრუნების ჩანაფიქრის შესაბამისად, გარეკანიც უნდა ყოფილიყო სადებიუტო Please Please Me-ს მსგავსი. ჩანაფიქრით, მასზე ჯგუფი იხედებოდა მანჩესტერ-სკვერზე მდებარე EMI-ს მთავარი ოფისის სართულიდა და მისი წევრები იდგნენ იმავე პოზებში, რაც ორიგინალურ ალბომზე. ფოტოსურათი, რომელიც ამ სესიისთვის მომზადდა, საბოლოოდ გამოიყენეს კომპილაციაზე 1967–1970 (იგივე „ლურჯ ალბომზე“).
Apple-ში სესიების დასრულების მეორე დღეს გლინ ჯოუნსმა რამდენიმე სიმღერის აცეტატური დისკი შეადგინა, რათა ჯგუფს მიქსი მოესმინა. ასლი, მაგნიტურ ფირზე, გაიგზავნა ამერიკაში, სადაც ბაფალოში და ბოსტონში 1969 წლის სექტემბერში რადიოეთერში გაიჟღერა. 1969 წლის მარტში ლენონმა და მაკ-კარტნიმ ჯოუნსი მიიწვიეს ები-როუდზე და შესთავაზეს, საკუთარი გემოვნებით შეედგინა ალბომი Get Back-ის სესიებიდან. Olympic Studios-ში 10-28 მაისს ჯოუნსმა დანიშნა სესიები, რათა მუშაობა დაესრულებინა და საბოლოო მიქსი 28 მაისს იქნა მიღებული. სახურავზე გამართული კონცერტიდან მან გამოიყენა მხოლოდ „One After 909“, ხოლო „I've Got a Feeling“ და „Dig a Pony“ (იმ პერიოდში ცნობილი, როგორც „All I Want Is You“) იყო სტუდიური ჩანაწერები, ჯოუნსს აგრეთვე მოსწონდა „Two of Us“-ის და „Let It Be“-ს ადრეული, უხეში ვერსიები და არა საბოლოო, 31 იანვრის დუბლები (საბოლოოდ შესული Let It Be-ში). აგრეთვე შეტანილი იყო იმპროვიზაციული „Rocker“, The Drifters-ის „Save the Last Dance for Me“-ს მოკლე ვერსია, ლენონის „Don't Let Me Down“ და „Dig It“-ის ხუთწუთიანი ვერსია. ასეთი ჩანაფიქრის მიუხედავად, წევრები ვერ თანხმდებოდნენ, მოსწონდათ თუ არა შედეგი. ამასთან, ჯოუნსი იყენებდა ისეთ დუბლებს, სადაც შეცდომები იყო დაშვებული („I've Got A Feeling“ ნახევრად დასრულებული იყო და წყდებოდა ლენონის მიერ დაშვებული შეცდომის გამო.
Get Back-ის პირველი ვერსია, 1969 წლის მაისი:
დაგეგმილი იყო ალბომ Get Back-ის 1969 წლის ივლისში გამოცემა, თუმცა იგი გადაიდო სექტემბრისთვის, რათა დამთხვეოდა სატელევიზიო გადაცემას და ფილმს ალბომის შექმნის შესახებ. სექტემბერში გამოსვლა გადაიდო დეკემბრამდე, ვინაიდან ჯგუფმა დაასრულა Abbey Road-ზე მუშაობა და სურდა ამ ალბომის გამოშვება. დეკემბერში კი Get Back, როგორც პროექტი, გაუქმდა.
15 დეკემბერს ჯოუნსს კვლავ სთხოვეს ალბომის შედგენა, მაგრამ ამჯერად გადაწყდა, რომ სიმღერები უნდა ყოფილიყო იგივე, რაც ჯერ დაუსრულებელ ფილმში Get Back. 1969 წლის 15 დეკემბრიდან შემდეგი წლის 8 იანვრამდე ახალი მიქსები მზადდებოდა. გლინ ჯოუნსის ახალ მიქსში „Teddy Boy“ არ მოხვდა, ვინაიდან იგი ფილმში არ იქნა შეტანილი. ალბომს დაემატა „Across the Universe“ (1968 წლის ვერსიის რემიქსი, ვინაიდან 1969 წლის იანვარში რეპეტიციები არ ჩაწერილა) და „I Me Mine“, რომელშიც უკრავენ მხოლოდ ჰარისონი, მაკ-კარტნი და რინგო სტარი. „I Me Mine“ ხელახლა ჩაიწერეს 1970 წლის 3 იანვარს, ვინაიდან იგი ასევე მოხვდა ფილმში და ჯერ არ იყო ხელმისაწვდომი მრავალფირიანი ჩანაწერის სახით. საბოლოო ჯამში, The Beatles-ს არ მოეწონა ალბომის მეორე ვარიანტიც.
Get Back, ვერსია მეორე, 1970 წლის იანვარი:
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1967)
აფხაზეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს 1967 წლის არჩევნები — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატების რიგით მეშვიდე არჩევნები, რომელიც გაიმართა 1967 წლის 19 მარტს. კენჭისყრის შედეგად ავტონომიური რესპუბლიკის მოსახლეობამ უმაღლესი წარმომადგენლობითი ორგანოს შემადგენლობა დააკომპლექტა. აფხაზეთის ასსრ-ის მეშვიდე მოწვევის უმაღლესი საბჭოს პირველი სესია შედგა 1967 წლის 6 აპრილს ქალაქ სოხუმში.
ისტორია
1967 წლის აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმის დადგენილებით, აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები დაინიშნა 1967 წლის 19 მარტს.
Let It Be
საბოლოო მიქსი
1970 წლის მარტში მენეჯერ ალენ კლაინის მიწვევით ალბომის მიქსზე მუშაობა ამერიკელმა პროდიუსერმა ფილ სპექტორმა დაიწყო. მან ყველა სიმღერის საკუთარი მიქსი შექმნა, სამ სიმღერას დაამატა გუნდის ხმები და ორკესტრი და დაასრულა ალბომი, რომელსაც სახელწოდება Let It Be მიენიჭა. ალბომიც და ფილმიც გამოვიდა 1970 წლის 8 მაისს, როდესაც ჯგუფი უკვე დაშლილი იყო. ფილმში გადმოცემულია ჯგუფში არსებული უკიდურესი დაძაბულობა და შეტანილია კადრები სახურავზე გამართული კონცერტიდან. ამ უკანასკნელის ფარგლებში საბოლოო სიმღერის „Get Back“ შემდეგ ლენონი აცხადებს: „მადლობა ჯგუფის და ჩვენი სახელით, იმედია, კონკურსი წარმატებით გავიარეთ“. ეს ხუმრობა დაემატა სიმღერის სტუდიურ ვერსიასაც.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1967)
ისტორია
26 იანვარს „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 36 და 37 მუხლების საფუძველზე — აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმმა დაადგინა: დამტკიცებულ იქნეს აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების ცენტრალური საარჩევნო კომისია საზოგადოებრივი ორგანიზაციებისა და მშრომელთა საზოგადოებების შემდეგი შემადგენლობით:
1967 წლის 19 მარტს გაიმართა აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები. კენჭისყრა დაიწყო დილის 6 საათიდან და დამთავრდა ღამის 10 საათზე. ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ ყველა საოლქო საარჩევნო კომისიისაგან მიიღო სრული ცნობები აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების შედეგების შესახებ.
Let It Be
საბოლოო მიქსი
მანამდე ჩატარებული სესიების რამდენიმე სიმღერა ოფიციალურად გამოიცა. „Get Back“/„Don't Let Me Down“ და „Let It Be“ 1969 და 1970 წელს სინგლებზე გამოვიდა. რამდენიმე სიმღერა ალბომზე „ცოცხალი“ ჩანაწერია. „I've Got a Feeling“, „One After 909“ და „Dig a Pony“ აღებულია სახურავზე გამართული კონცერტიდან, ხოლო „Two of Us“, „Dig It“, „Get Back“ და „Maggie Mae“ – სტუდიური სესიებიდან. ორიგინალური ჩანაფიქრის საწინააღმდეგოდ, „For You Blue“, „I Me Mine“, „Let It Be“ და „The Long and Winding Road“ არის რედაქტირებული ან ახლავს დამატებული პარტიები. „Don't Let Me Down“, ჩაწერილი „ცოცხლად“ და მანამდე გამოსული სინგლზე „Get Back“, ალბომში არ შევიდა. მესამე სიმღერა, „Across the Universe“, არის 1968 წლის ორიგინალური ჩანაწერის რედაქტირებული ვარიანტი, რომლის ტონალობა რე მინორიდან შეცვლილია ბემოლზე. მანამდე იგი მხოლოდ ერთხელ, ტუიკენჰემში დაუკრეს და 1969 წლის იანვრამდე მრავალარხიანი სახით არ ჩაწერილა.
მაკ-კარტნის არ მოსწონდა სპექტორის რამდენიმე მიქსი, განსაკუთრებით „The Long and Winding Road“. ორიგინალური ჩანაფიქრით, იგი იყო მარტივი ბალადა, შეასრულებული პიანინოზე, მაგრამ ფილმა დაამატა ორკესტრი და გუნდი. პოლის მხრიდან ჩარევის მცდელობა წარუმატებელი აღმოჩნდა. თუმცა, მიუხედავად იმისა, რომ წლების განმავლობაში სპექტორის ნამუშევარს აკრიტიკებდნენ, ლენონმა 1970 წელს Rolling Stone-თან საუბარში იგი დაიცვა: „ყველაზე საზიზღარი და ცუდად ჩაწერილი მასალა მიაწოდეს და მისგან რაღაც შექმნა“. როდესაც EMI-დან მარტინს შეატყობინეს, რომ საბოლოო ვერსია სპექტორმა მოამზადა და ამიტომ, მას არ აღნიშნავდნენ, როგორც პროდიუსერს, ჯორჯმა განაცხადა: „ორიგინალური ვერსიის პროდიუსერი მე ვიყავი და თქვენ უბრალოდ უნდა მიუთითოთ პროდიუსინგი - ჯორჯ მარტინი, გადაჭარბებული პროდიუსინგი - ფილ სპექტორი“.
აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნები (1967)
ისტორია
საარჩევნო ოლქების ამომრჩეველთა საერთო რიცხვმა შეადგენდა 267.059 კაცს, რომელთაგანაც აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭს დეპუტატების არჩევნებში მონაწილეობა მიიღო 267.052 კაცმა, ესეიგი ამომრჩეველთა 99,99%-მა.
კომუნისტებისა და უპარტიოების ბლოკის კანდიდატებს ყველა საარჩევნო ოლქში ხმა მისცა 266.966 ამომრჩეველმა, რაც შეადგენდა კენჭისყრით მონაწილე ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 99,96%-ს. დეპუტატობის წინააღმდეგ ხმა მისცა 74-მა კაცმა, ანუ კენჭისყრით მონაწილე ამომრჩეველთა საერთო რიცხვის 0,03%-მა. „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 79 მუხლის საფუძველზე გაუქმებულად ჩაითვალა 12 ბიულეტინი.
ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ, განიხილა რა მასალები თითოეული საარჩევნო ოლქის მიხედვით, „აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს არჩევნების დებულების“ 38 მუხლის საფუძელზე რეგისტრაციაში გაატარა ყველა საარჩევნო ოლქში არჩეული აფხაზეთის ასსრ-ის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები ყველა 130 საარჩევნო ოლქის მიხედვით.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის ასსრ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭო
Let It Be
კრიტიკული შეფასებები
Let It Be მოხვდა აშშ-ის და ბრიტანეთის ჩარტების სათავეებში. სინგლები „Let It Be“ და „The Long and Winding Road“ ასევე აშშ-ის ჩარტის პირველ პოზიციაზე იმყოფებოდნენ. თუმცა, კომერციული წარმატების მიუხედავად, როგორც წიგნის „Beatles Diary“ ავტორი კით ბედმენი წერს, „მიმოხილვები სასიამოვნო არ ყოფილა“. NME-ს კრიტიკოსი ალან სმითი: „თუკი Beatles-ის ახალი საუნდტრეკი მათი უკანასკნელია, მაშინ ეს იქნება იაფფასიანი ეპიტაფია, მუყაოს საფლავის ქვა, სამწუხარო და ქაოტური დასასრული მუსიკალური კავშირისთვის, რომელმაც შეცვალა და ხელახლა შექმნა პოპულარული მუსიკის სახე.“ მიმომხილველმა აგრეთვე აღნიშნა, რომ ალბომი „აბუჩად იგდებდა მომხმარებელს“ და „Beatles-მა უღალატა ყველა პრინციპს, რომელსაც მანამდე იცავდა.“ Rolling Stone-ისთვის მიმოხილვაში, ჯონ მენდელსონიც ალბომს კრიტიკულად განიხილავდა, აღნიშნავდა, რა სპექტორის სუსტ პროდიუსერულ ნამუშევარს. „მუსიკალურად, ბიჭებო, კონკურსი წარმატებით გაიარეთ. თუმცა, ზედმეტი პროდიუსინგის მხრივ - არა.“
ამასთან, ჯონ გებრი High Fidelity-ში აღნიშნავდა, რომ ალბომი არ იყო „ისეთივე ცუდი, როგორიც ფილმი“ და იყო „დადებითად შესანიშნავი“ მაკ-კარტნის და სტარის სოლო-ალბომებთან შედარებით. მას მოეწონა „Let It Be“, „Get Back“ და „Two of Us“, თუმცა უარყოფითად შეაფასა „Long and Winding Road“ და „Across the Universe“, უწოდა რა უკანასკნელს „უზომო და თვითკმაყოფილი“. The Times-ში უილიამ მენი განიხილავდა, დაიშლებოდა თუ არა ჯგუფი სამუდამოდ და Let It Be-ზე წერდა: „აღმოჩენა არ არის, თუ არ ჩავთვლით დაუმუშავებელ საკონცერტო ვერსიებს, მაგრამ ნამდვილად არის ალბომი, რომელიც ხანგრძლივ სიამოვნებას მოგანიჭებთ. ჯერჯერობით საკუთარი თავი არ ამოწურეს.“ დერეკ ჯუელი The Sunday Times-ში წერდა, რომ ალბომი იყო „ანდერძი და აღთქმა, დაწყებული შავი ფერის სამგლოვიარო შეფუთვით, დასრულებული მუსიკით. საბოლოოდ, ეს გადმოსცემს, თუ რას წარმოადგენდნენ The Beatles-ის წევრები შემსრულებლების სახით - შეუდარებლად დიდებულები, დაუდევრები და ეგოისტები“.
წლების შემდეგ რიჩი უნტერბერგერი (AllMusic) Let It Be-ს აღწერდა, როგორც „Beatles-ის ერთადერთ ალბომს, რომელსაც ჰქონია უარყოფითი, მტრული შეფასებებიც კი“, მაგრამ აღნიშნავდა, რომ იგი „ძირითადად დაუფასებელი“ იყო. იგი აღნიშნავს „პირდაპირი ეპიზოდის კარგ მონაკვეთებს „I've Got a Feeling“-ში და „Dig a Pony“-ში და აღტაცებულია სიმღერებით „Let It Be“, „Get Back“ და ფოლკური „Two of Us“-ით, რომელშიც ჯონი და პოლი ჰარმონიულად ერწყმიან ერთმანეთს“. მიუხედავად გამოცემის დროისთვის Rolling Stone-ის მიერ არაერთგვაროვანი შეფასებებისა, 2003 წელს ჟურნალის „ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომის“ სიაში Let It Be-ს ეკავა 86-ე ადგილი, მაგრამ 2012 წელს გადაინაცვლა 392-ზე.
ორიგინალური გამოცემა
ბრიტანეთში და კანადაში ალბომი თავდაპირველად გამოვიდა Apple-ზე (EMI-ს დისტრიბუციით) დიდ ყუთში, რომელშიც ასევე შეტანილი იყო წიგნაკი ფილმის „დაე ასე იყოს“ კადრებით. რამდენიმე თვის შემდეგ ალბომი ხელახლა გამოიცა სტანდარტული გრამფირფიტის შეფუთვაში (რომელიც მანამდე ბოქს-სეტშიც შედიოდა). აშშ-ში Let It Be გამოვიდა გასაშლელ კონვერტში, წიგნის გარეშე.
1976 წლის დასაწყისში, როდესაც ამოიწურა ჯგუფის კონტრაქტი EMI-სთან, აშშ-ში არსებული კატალოგი Apple-ისგან Capitol-ს გადაეცა. Let It Be, ამასთან, ამერიკაში ტირაჟიდან სამი წლით გაქრა. 1979 წელს Capitol-მა და EMI-მ შეიძინეს United Artists Records, რის შედეგადაც Capitol-ს გადაეცა უფლება, განეხორციელებინა აშშ-ში მანამდე United Artists-ის კუთვნილებაში არსებული ორი ალბომის დისტრიუცია - Let It Be-ს და A Hard Day's Night-ის (ვინაიდან A Hard Day's Night აშშ-ში Apple-ზე არ გამოცემულა, 1976 წლიდან, როდესაც Apple-ის კონტრაქტი ამოიწურა, იგი ამერიკაში ტირაჟში რჩებოდა, United Artists-ის მიერ გამოცემული). შეიძინა რა United Artists Records, Capitol-მა ხელახლა გამოსცა მის მიერ მანამდე დაბეჭდილი ალბომები.
CD-ზე ალბომი პირველად გამოვიდა 1987 წლის 19 ოქტომბერს. ისევე, როგორც სხვა ალბომების შემთხვევაში, 2009 წლის 9 სექტემბერს EMI-მ დისკი გამოსცა რემასტერის სახით, ხოლო 4 დეკემბერს – ელექტრონული ვერსია (24-ბიტიან FLAC და MP3 ფორმატებში, USB დისკzზე).
1970 წელს, ფილმში შეტანილი სიმღერებისთვის The Beatles-მა მიიღო ოსკარი საუკეთესო ორიგინალური სიმღერისთვის.
Let It Be... Naked
იმავე დროს, როდესაც ცნობილი გახდა ფილმის ხელახი გამოშვების შესახებ, მაკ-კარტნიმ გამოაცხადა, რომ გამოვიდოდა ალბომის ვერსია, რომელიც უფრო ახლოს იქნებოდა მის ჩანაფიქრთან. ახალი ვარიანტი, Let It Be... Naked, გამოვიდა 2003 წლის 17 ნოემბერს, ორდისკიანი სახით, სადაც მეორე დისკი ეკავა ჯგუფის საუბრებს Get Back-ის სესიებიდან და სხვადასხვა სიმღერის ნაწყვეტს. ამ გამოცემისთვის მიქსი მომზადდა ორიგინალური მრავალარხიანი ფირებიდან. ალბომის ამ ვერსიაში არ შესულა მხიარული საუბრები და სპექტორის ორკესტრული დამატაბები. მიუხედავად იმისა, რომ გამოცემის შეფასებები არაერთგვაროვანი იყო, კრიტიკოსებს მოეწონათ მარტივი მიქსები, მაგრამ უარყოფითი შეფასებები ეხებოდა ორიგინალური Let It Be-ს იუმორის დაკარგვას.
პერსონალი
The Beatles
დამატებითი მუსიკოსები
ტექნიკური პერსონალი
სხვა ვერსიები
ალბომის სიმღერების საკუთარი ვერსიები შეასრულა მრავალმა შემსრულებელმა და ჯგუფმა, რომელთა შორის იყვნენ არეთა ფრანკლინი, ჯონ დენვერი, ბრუკ უაიტი, კეიტი სტივენსი, Boney M., ჯოან ბაეზი, ჯორჯ მაიკლი, უილი ნელსონი, Pearl Jam, დევიდ ბოუი, ფიონა ეპლი, ბილი ოუშენი, ბილ უიზერსი, ელვის პრესლი, Jackson 5, Status Quo, Seether, Soundgarden, Stereophonics, როდ სტიუარტი, ჯენიფერ ჰადსონი, B5 და Widespread Panic. გარდა ამისა, სლოვენური ჯგუფ Laibach-ის მიერ ჩაიწერა ალბომის ყველა სიმღერის ვერსია, გარდა სასათაუროსი.
ჩარტები და სერტიფიცირებები
† BPI-ს სერტიფიცირება შეეხო მხოლოდ 1994 წლიდან გაყიდულ დისკებს.
ბოხოტი
ბოხოტი (Бохот) — სოფელი ბულგარეთში. 2010 წლის მონაცემებით მოსახლეობა შეადგენს 778 კაცს.
კატეგორია:ბულგარეთის სოფლები
ნაგალენდი
180px|right ნაგალენდი  (Nagaland, na) — შტატი ინდოეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთში. ესაზღვრება ბირმას. ინდოეთის დამოუკიდებლად გამოცხადის შემდეგ, 1947 დაიწყო ნაგას ხალხის პარტიზანული ბრძოლა ინდოეთის მთავრობის წინააღმდეგ. ამის საპასუხოდ 1963 წელს შეიქმნა ნაგალენდის შტატი, მაგრამ ცალკეული გამოსვლები ცენტრალური ხელისუფლების წინააღმდეგ კვლავ გრძელდება.
კატეგორია:ინდოეთის შტატები
ოზები
მინი|ოზი, რომელიც გამოყენებულია როგორც საფეხმავლო ბილიკი ოზები, ესკერი (ås — ქედი, სერი) — ხაზობრივად გადაჭიმული, ვიწრო და რამდენიმე ათეული მეტრის სიმაღლის წყალ-მყინვარული გენეზისის ზვინულები. გავრცელებულია პლეისტოცენური კონტინენტური გამყინვარების ფარგლებში; უფრო ძველ რელიეფთან ყოველთვის არ არის შეთანაწყობილი. წარმოადგენს მყინვარისშიგა წყლის ნაკადების ფსკერულ ნალექს.
უმეტესწილად გადაჭიმულია დამრეცი ღრმულებისა და ხეობების ფსკერების გასწვრივ. სიგრძე ასეული მეტრიდან რამდენიმე ათეულ (იშვიათად ასეულ) კილომეტრამდე, სიგანე ათეული მ-იდან რამდენიმე კმ-მდე, სიმაღლე რამდენიმე ათეულ მეტრამდე. გააჩნიათ ციცაბო ფერდობები (30–45° გრადუსით დახრილი). ძირითადად აგებულია ჰორიზონტალური, უფრო ხშირად ირიბშრეებრივი ფლუვიოგლაციალური ნაფენებით — ქვიშით, ხრეშით, კენჭითა და კაჭარით.
ოზების წარმოშობა დაკავშირებულია მყინვარის ნაპრალებში მოხვედრილი ნგრეული მასალის აკუმულაციასთან. კარგად არის გამოხატული პლეისტოცენური კონტინენტური გამყინვარების რაიონებში, მათ შორის შვედეთში, ფინეთში, რუსეთის ევროპული ნაწილის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილსა და სხვა. გარდა ამისა, ოზური დანალექები მოიპოვება ბრაზილიის, ავსტრალიისა და აფრიკის კამბრიუმამდელი, ორდოვიციული, კარბონული და პერმული ასაკის ქანებში.
ოზები გავრცელებულია განმარტოებულად ან ჯგუფურად, ხშირად კონფლუენტურ სისტემებს ქმნიან, ხოლო ზოგიერთ შემთხვევაში ხშირ ქსელში ერთიანდებიან. ოზური ზვინულები კლასიკურად არის გამოხატული აგრეთვე სკანდინავიის ნახევარეკუნძულზე. თავის მაქსიმალურ სიგრძეს ოზური სერები აღწევენ კანადაში. ამ მხრივ გამოსაყოფია თელონ-ესკერი (სიგრძე 800 კმ) კანადაში, უფსალაოსენი (სიგრძე 250 კმ) შვედეთში და ესკერ-რიადა (სიგრძე 200 კმ) ირლანდიაში. ესკერები აღმოჩენილია პლანეტა მარსზეც.
სქოლიო
კატეგორია:გეომორფოლოგია კატეგორია:გლაციოლოგია
დალაი-ლამა
thumb|დალაი ლამა XIV დალაი-ლამა — ტიბეტელი ხალხის პოლიტიკური ლიდერი და ტიბეტური ბუდიზმის მიმდევრების სულიერი ლიდერი. ხშირად „მის უწმინდესობას“ უწოდებენ, ტიბეტელები დალაი-ლამას ეპითეტებით უხმობენ: იშინ ნორბუ, ანუ „სურვილების ამსრულებელი მჭედელი“. „ლამა“ მასწავლებელს აღნიშნავს და ტიბეტურ-ბუდისტური რელიგიის მესვეურთა მიერ სხვადასხვა წარმომადგენელს ეძლევა.
დალაი-ლამა მიიჩნევა დღეგრძელი ტულკუს—ან ბუდისტი ოსტატების ამქვეყნიურ განსხეულებად, რომლებიც გარდაცვალებისა და კვლავშობის ბედის ბორბლისგან თავისუფალნი არიან. დალაი-ლამა, მოძღვრად საკუთარი, თავისუფალი ნებით აირჩევა, რათა კვლავშობილმა ისევ შეძლოს კაცობრიობისთვის ცოდნის მიწოდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბუდიზმი კატეგორია:ტიბეტი კატეგორია:ტიბეტური ბუდიზმი კატეგორია:ბუდისტური წოდებები
1906
ლიტერატურა
*
გალათასარაი (საფეხბურთო კლუბი)
საფეხბურთო კლუბი „გალათასარაი“ (თურ. Galatasaray Spor Kulübü) — თურქული საფეხბურთო კლუბი ქალაქ სტამბოლიდან, თამაშობს თურქეთის ჩემპიონატში. დაარსებულია 1905 წელს. გალათასარაი საშინაო შეხვედრებს მართავს „თურქ ტელეკომ არენაზე“, რომელიც 55 662 მაყურებელს იტევს. „გალათასარაი“ ქვეყნის ერთ-ერთი წარმატებული კლუბია, კლუბი არის თურქეთის ჩემპიონი 22-ჯერ, 18-ჯერ არის თურქეთის თასის მფლობელი, 16-ჯერ თურქეთის სუპერთასის მფლობელი, კლუბი ასევე მფლობელია, უეფას თასის და უეფას სუპერთასის.
გალათასარაი ორი გუნდიდან ერთ-ერთია, რომელმაც უეფას თასი მოიგო და ტურნირის განმავლობაში არ დამარცხებულა და პირველი გუნდია, რომელმაც მოიგო ტურნირი მას შემდეგ, რაც მესამე ადგილი დაიკავა ჩემპიონთა ლიგის ჯგუფურ ეტაპზე. უეფას თასის ფინალში 1999-2000 წლის სეზონში „გალათასარაიმ“ 11 მეტრიანების სერიაში 4:1 დაამარცხა ლონდონის „არსენალი“ და გახდა პირველი თურქული კლუბი, რომელიც დაეუფლა ევროთასს. „გალათასარაის“ ასევე ეკუთვნის მსოფლიო რეკორდი სახლში გამარჯვებების ყველაზე დიდ სერიაში. 2001 წლის 13 მაისიდან 2002 წლის 8 დეკემბრამდე მოიგო ზედიზედ 24 შეხვედრა საკუთარ მოედანზე. 2001 წლის იანვარში „გალათასარაი“ მსოფლიო საუკეთესო კლუბების სათავეში იდგა.
ოფიციალური ტურნირები
გამარჯვებული (1): 2000 გამარჯვებული (1): 1999–2000 ნახევარ-ფინალი (1): 1988–1989