cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კრისტიან ჰიუგენსი
ადრეული წლები
1645-1647 წლებში მამამისმა კრისტიან ჰიუგენსი გაგზავნა ლეიდენის უნივერსიტეტში მათემატიკისა და კანონების შესასწავლად. ორი წლის შემდეგ ჰიუგენსი სწავლას აგრძელებს „ორეინჯ კოლეჯში“ (ბრედა). ნახსენებ კოლეჯში მისი რექტორი იყო ანდრე რივეტი. ეს კოლეჯი მან დაამთავრა 1649 წლის ოქტომბერში.
თავდაპირველად მამამისს სურდა კრისტიანი კარგი დიპლომატი გამოსულიყო, თუმცა მოგვიანების მიხვდა, რომ მის შვილს ეს სფერო არ აინტერესებდა.
მოღვაწეობა
კრისტიან ჰიუგენსი დიდ მნიშვნელობას ანიჭებდა ექსპერიმენტალურ სამუშაოებს. იგი ყოველთვის ცდილობდა შეემოწმებინა ყოველი თეორია თუ საკმაოდ დაუმტკიცებლად მოეჩვენებოდა. ამით იგი გამორიცხავდა ყველა მცდარ ჰიპოთეზას. ჰიუგენსი აწარმოებდა ქანქარის რხევის გამოკვლევებს. ამ კვლევის შედეგად მან დაადგინა, რომ ქანქარას კანონები მართავდა, აგრეთვე დაადგინა დამოკიდებულება ქანქარის სიგრძესა და რხევის პერიოდს შორის. მან ქანქარა საათში გამოიყენა და გახდა პირველი ქანქარიანი საათის კონსტრუქტორი.
ქანქარაზე დაკვირვების გარდა ჰიუგენსი აგრძელებდა მყარი სხეულების დინამიკის გამოკვლევებს, რომლებიც დააიწყო გალილეო გალილეიმ და დაამთავრა ისააკ ნიუტონმა, რომლებმაც მოგვცა სამი ცნობილი კანონის ფორმულირება. ჰიუგენსის დამსახურებას წარმოადგენს დაჯახების კანონებისა და ცენტრისკენული ძალის აღმოჩენა.
ჰიუგენსი ყველაზე მეტად ცნობილია, როგორც სინათლის ტალღური თეორიის ფუძემდებელი. სწორედ მან წამოაყენა ჰიპოთეზა იმის შესახებ, რომ სინათლეს აქვს ტალღური ბუნება და წარმოადგენს „ეთერის“ რხევის შედეგს. „ეთერის“ ცნება მან შემოიტანა, იმიტომ, რომ ამით შეძლებოდა აეხსნა სინათლის გავრცელება ვაკუუმში.
მანვე ახსნა სინათლის არეკვლისა და გარდატეხის მოვლენა. ამას გარდა მეცნიერს აინტერესებდა სხეულთა დრეკადობის პრობლემები, აგრეთვე ასტრონომიაც. სწორედ მან აღმოაჩინა სატურნის რგოლები.
კრისტიან ჰიუგენსი გარდაიცვალა 1695 წლის 8 ივლისს, ჰააგაში.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდელი ფიზიკოსები
ვასილ ნოდია
ბიოგრაფია
ვასილ ნოდია დაიბადა 1891 წელს, ფოთში. დაამთავრა ქალაქ ფოთის სამოქალაქო ორკლასიანი სასწავლებელი.
1905 წლიდან მუშაობდა რსდმპ "მენშევიკების" ფრაქციაში. 1912 წელს გაიწვიეს არმიაში, სადაც მსახურობდა სამედიცინო-საფერშლო ნაწილში. 1914 წელს, პირველი მსოფლიო ომის დაწყების შემდეგ, გაიგზავნა ავსტრიის ფრონტზე, სადაც ტყვედ ჩავარდა და ორი წელი გაატარა ტყვეობაში. 1919 წლის 12 მარტს საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით აირჩიეს საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად. იყო იურდიული, შრომის და სახალხო ჯანმრთელობის კომისიების წევრი. 1924 წელს, დამოუკიდებლობის კომიტეტმა არალეგალურად მიავლინა პარიზში - ემიგრაციაში მყოფ მთავრობასთან, ინფორმაციის გაცვლის და სამამულო მოქმედების გეგმის შეთანხმების მიზნით. დააპატიმრეს 1924 წლის აგვისტოს ანტისაბჭოთა აჯანყების დაწყებამდე რამდენიმე კვირით ადრე. დახვრიტეს სუზდალის პოლიტიზოლატორიდან ეტაპით გადაყვანისას, გაურკვეველ სადგურზე; დასაფლავების ადგილი უცნობია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1891 კატეგორია:გარდაცვლილი 1924 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
ომა (აირონის ოლქი)
ომა (Oma) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აირონის ოლქის შემადგენლობაში. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 355 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 7.9 კაცი/კმ². ფართობი 201.4 კმ².
ონეშტი (ედინეცის რაიონი)
ონეშტი (Oneşti) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 168 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 196 ადამიანს შეადგენდა.
ომა (აირონის ოლქი)
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 201.4 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთის ფართობია 201.4 კმ², ხოლო წყალს 7.9 კმ² უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:აირონის ოლქის ქალაქები
ონეშტი (ედინეცის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ედინეცის რაიონის სოფლები
ცაი მინლიანი
ცაი მინლიანი (დ. 27 ოქტომბერი, 1957) — ტაივანელი კინორეჟისორი, რომელსაც თერთმეტი სრულმეტრაჟიანი ფილმი აქვს გადაღებული. ცაი ტაივანური კინოს „მეორე ახალი ტალღის“ ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული რეჟისორია. მის ფილმებს საერთაშორისო დონის კრიტიკული აღიარება და არაერთი კინოფესტივალის ჯილდო აქვთ მოპოვებული, მათ შორის ვენეციის კინოფესტივალის ოქროს ლომი. 2015 წლის ტაიპეის კინოდაჯილდოებაზე ცაის მოკლემეტრაჟიანმა ფილმმა No No Sleep გაიმარჯვა ნომინაციაში საუკეთესო რეჟისორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:ტაივანელი კინორეჟისორები
ემილი დე რავინი
ადრეული ცხოვრება
ემილი დე რავინი დაიბადა ელიზაში (ავსტრალია), მელბურნის სამხრეთ – აღმოსავლეთ გარეუბანში. ის წარმოშობით ფრანგია. ის დაინტერესებული იყო ბალეტის შესწავლით ცხრა წლიდან, მას ბალეტს სახლში დედა ასწავლიდა. 15 წლის ასაკში კი მიიღეს ავსტრალიის საბალეტო სკოლაში.
კარიერა
2004 წელს დე რავინი მიიღეს კლერ ლიტლტონის დრამაში დაკარგულები . სერიალი საკმაოდ წარმატებული გამოდგა რამაც დე რავინს პოპულარობას მოუტანა.
2005 წელს დე რავინმა მიიღო მონაწილეობა ფილმში Brick. ფილმზე ინტერვიუში რავინმა თქვა, რომ სცენარმა მიიპყრო მისი ყუადღება, რადგან ორიგინალური იყო.
ერთი წლის შემდეგ მან მთავარი როლი შეასრულა ფილმში The Hills Have Eyes. 2007 წელს Variety– მ განაცხადა, რომ დე რავინი მონაწილეობდა ფილმში Ball Don't Lie ,  რომლის პრემიერაც შედგა Tribeca– ს კინოფესტივალზე, რომელიც კინოთეატრებში გამოვიდა 2009 წლის დასაწყისში. დე რავინი გამოჩნდა William Dear 's The Perfect Game -ში,   2009 წელს გამოჩნდა ფილმში Public Enemies.
2012 წელს მან ითამაშა ბელის როლში ABC- ის დრამაში, ერთხელ ზღაპარში. პირველ სეზონში ეპიზოდურად გამოჩენის შემდეგ, მან მეორე სეზონში მთლიანად მიიღო მონაწილეობა. 2017 წლის მაისში ცნობილი გახდა, რომ დე რევინი ექვსი სეზონის შემდეგ სერიალში არ იქნებოდა ისევე როგორც ჯინიფერ გუდვინი, ჯოშ დალასი , ჯარედ ს. გილმორი და რებეკა მადერი. ორი თვის შემდეგ ცნობილი გახდა, რომ დე რავინი ითამაშებს სერიალის მეშვიდე სეზონის მინიმუმ ერთ ეპიზოდში.
პირადი ცხოვრება
სამი წლის ურთიერთობის შემდეგ, მსახიობმა ჯოშ იანოვიჩმა დე რავინს ხელი სთხოვა 2003 წლის საახალწლო დღეს, მელბურნში.
წყვილიდაქორწინდა 2003 წლის 19 ივნისს მელბურნში, ისინი დაქორწინებიდან ექვსი თვის შემდეგ დაშორდნენ, შემდეგ კი ისევ შერიგდნენ. 2009 წლის ივნისში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ისინი ცალკე ცხოვრობდნენ და განქორწინების თაობაზე შეიტანეს განცხადება. 2014 წლის 8 ივლისს დე რავინმა იანოვიჩთან განქორწინების მოთხოვნა შეიტანა.
2015 წლის 3 ოქტომბერს დე რავინმა Twitter– ით გამოაცხადა, რომ ელოდა თავის პირველ შვილს თავის მეგობარ ერიკ ბილიჩისგან. 2016 წელს მას შეეძინა ქალიშვილი. წყვილმა ნიშნობა 2016 წლის 6 ივლისს გამოაცხადა. 2018 წლის 29 ივნისს დე რავინმა სოციალური მედიის საშუალებით განაცხადა მეორე შვილთან დაკავშირებით. ის დაიბადა 2018 წლის დეკემბერში.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 27 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები
შარლ ჰელუ
შარლ ჰელუ (شارل الحلو‎; დ. 25 სექტემბერი, 1913 — გ. 7 იანვარი, 2001) — ლიბანის პოლიტიკური და სახელმწიფო მოღვაწე. ლიბანის პრეზიდენტი 1964-1970 წლებში.
ბიოგრაფია
შარლ ჰელუ დაიბადა ბეირუთში 1913 წლის 25 სექტემბერს გავლენიანი მარონიტის ოჯახში. 1929 წელს წარმატებით დაასრულა ბეირუთის წმინდა იოსების უნივერსიტეტი. 1934 წელს დაასრულა იურიდიული განათლების მიღება. დასაწყისში დაკავდა ბიზნესით, დააარსა ორი ფრანგულენოვანი გაზეთი (L’Eclair du Nord და Le Jour). 1936 წელს პიერ ჟმაიელთან და თანამოაზრეებთან ერთად დააარსა პარტია კიტაიბი. მოგვიანებით ჟმაიელთან დაპირისპირების გამო გავიდა პარტიიდან.
1947 წელს შარ ჰელუ დაინიშნა ლიბანის ელჩად ვატიკანში, ხოლო 1949 წელს მიიღო მონაწილეობა არაბეთ-ისრაელის მოლაპარაკებებში, სადაც იგი შეეცადა დიპლომატიური დათმობების სანაცვლოდ გაეყვანა ისრაელის ჯარები ლიბანის ტერიტორიიდან. 1954-1955 წლებში ეკავა იუსტიციისა და ჯანმრთელობის დაცვის, ხოლო 1964 წელს განათლების მინისტრის თანამდებობა.
შარლ ჰელუ ითვლებოდა ფუად შეჰაბისთან დაახლოებულ პიროვნებად, სწორედ ამიტომ მან შარლ ჰელუ თავის პოლიტიკურ მემკვიდრედ დაასახელა. 1964 წელს შარლ ჰელუ ლიბანის ეროვნულმა ასამბლეამ აირჩია ლიბანის პრეზიდენტის თანამდებობაზე.
შარლ ჰელუს პრეზიდენტობის დროს მისი დიდი პრობლემა იყო პოლიტიკური სიტუაციის დარეგულირება მეზობელ ისრაელთან და ექვსდღიანი ომი (1967). გარდა ამისა, მისი პრეზიდენტობის დროს გაკოტრდა ახლო აღმოსავლეთში ყველაზე მსხვილი ინტრა ბანკი. ექვსდღიანი ომის პერიოდში ლიბანის პოლიტიკურ წრეებში სერიოზული აზრთა სხვადასხვაობა იყო ომთან დაკავშირებით: პოლიტიკოსების მუსულმანური ნაწილი მოითხოვდა ომში ჩაბმას არაბული ქვეყნების მხარეს, ხოლო ქრისტიანები ამ იდეის წინააღმდეგები იყვნენ.
შარლ ჰელუმ მოახერხა ხელი შეეშალა ლიბანის საომარ მოქმედებებში ჩართვისათვის, მაგრამ 1968 წლის საპარლამენტო არჩევნებმა ცხადი გახადა პოლიტიკური პოლარიზება ქვეყანაში. პარლამენტში ჩამოყალიბდა პროარაბული კოალიცია რაშიდ ქარამეს ხელმძღვანელობით და პროდასავლური კოალიცია ქამილ შამუნის, პიერ ჟმაიელისა და რაიომონ ედეს მეთაურობით. აღნიშნულ კოალიციებს ეკავათ 30-30 ადგილი 99 კაციან პარლამენტში.
შარლ ჰელუს პრეზიდენტობის დროს გახშირრდა შეტაკებები ლიბანის არმიასა და პალესტინის განმათავისუფლებელი ორგანიზაციის ჯარებს შორის.
1970 წელს შარლ ჰელუმ პრეზიდენტის თანამდებობაზე მხარი დაუჭირა ილიას სარკისს, მაგრამ მან მხოლოდ ერთი ხმით წააგო საპრეზიდენტო არჩევნები სულეიმან ფრანჟიესთან. ლიბანის სხვა პრეზიდენტებისაგან განსხვავებით, რომლებიც გადადგომის შემდეგაც განაგრძობდნენ პოლიტიკურ ცხოვრებას, შარლ ჰელუმ გადადგომის შემდეგ მთელი თავისი დრო მოანდომა საქველმოქმედო მოღვაწეობას.
შარლ ჰელუ გარდაიცვალა გულის შეტევის შედეგად 2001 წლის 7 იანვარს 87 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბანის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 25 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1913 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2001
ერნან კრესპო
სანაკრებო კარიერა
1995–2007 წლებში არგენტინის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში 64 მატჩი ითამაშა და 35 გოლი გაიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:დაბადებული 5 ივლისი კატეგორია:პოლონელი არგენტინელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:რივერ პლეიტის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:პარმის ფეხბურთელები კატეგორია:ლაციოს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:ჯენოას ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩელსის ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:1996 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:1998 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2007 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთის მწვრთნელები
ენრიკე I
ენრიკე I კასტილიელი (Enrique I de Castilla; დ. 14 აპრილი, 1203, ვალიადოლიდი — გ. 6 ივნისი, 1217, პალენსია) — კასტილიის მეფე 1214–1217 წლებში.
ალფონსო VIII-ისა და ელეონორა ინგლისელის შვილი. დედის ხაზით იყო ინგლისის მეფის ჰენრი II-ისა და ელეონორა აკვიტანიელის შვილიშვილი. გარდაიცვალა 1217 წელს სახურავიდან ჩამოვარდნილი კრამიტის დაცემის შედეგად. მისი მემკვიდრე გახდა ბერენგარია.
1215 წელს, 12 წლის ასაკში დააქორწინეს პორტუგალიის მეფის სანშუ I-ის ქალიშვილზე მაფალდა პორტუგალიელზე. იმის გამო, რომ ცოლ-ქმარი ჯერ კიდევ ბავშვები იყვნენ ქორწინება არ განხორციელდა და 1216 წელს ჩაიშალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:კასტილიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 14 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1203 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1217
არჯაგლუხი (მწვერვალი)
არჯაგლუხი (Արջագլուխ) — მთა სომხეთში. მდებარეობს ლორეს პროვინციაში, სოფელ წაღკაშატიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 3 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 1911 მეტრია და წარმოადგენს გუგარაცის ქედის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
უში (სომხეთი)
უში (სომხეთი) (Ուշի) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 400 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 700 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 109 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 15.6 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
არხონა (კოლუმბია)
არხონა (კოლუმბია) (Arjona) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
იოჰან ბერნული
იოჰან ბერნული (დ. 6 აგვისტო, 1667, ბაზელი — გ. 1 იანვარი, 1748, იქვე) — შვეიცარიელი ფიზიკოს-მათემატიკოსი. იოჰანი იყო ბერნულის ოჯახის ერთ-ერთი გამოჩენილი მათემატიკოსი.
ბიოგრაფია
იოჰან ბერნული დაიბადა 1667 წლის 6 აგვისტოს, ბაზელში, ფლამინდიელ ოჯახში. მისი მამა იყო ნიკოლას ბერნული, ხოლო დედა — მარგარეტ შჩონაური. მისი ოჯახი XVI საუკუნეში ემიგრაციაში წავიდა შვეიცარიაში, ჰერცოგ ალბას დევნის გამო. ამ ცნობილი გვარის ფუძემდებელი იყო იაკობ ბერნული. მისი ოჯახიდან რამდენიმე ცნობილი ფიზიკოსი და მათემატიკოსია გამოსული, თუმცა ამ გვარის ყველაზე ცნობილ წარმომადგენლად ფიზიკაში მიიჩნევიან იოჰანი, მისი ძმა იაკობი და იოჰანის შვილი დანიელი. იოჰან ბერნული სწავლობდა ბაზელის უნივერსიტეტში მედიცინის განხრით. მამამისს სურდა, რომ იოჰანი გამოსულიყო ბიზნესმენი, თუმცა შვილს ეს პროფესია არ მოსწონდა და ამიტომ მამამისს მოუწია შვილი სამედიცინო ფაკულტეტზე შეეყვანა. თუმცა მომავალში იოჰანმა სამედიცინოზე სწავლა არ განაგრძო და თავისი ძმის, იაკობის მხარეს გადაიხარა: იგი გაიტაცა მათემატიკამ. აღსანიშნავია, რომ ბაზელის უნივერსიტეტში ყოფნის დროს ძმები ერთად მუშაობდნენ გარკვეულ საკითხებზე. 1694 წელს იოჰანი დაქორწინდა დოროთეა ფალკნერზე და მალევე, 1695 წელს, მან მიიღო მათემატიკის პროფესორის თანამდებობა გრონინგენის უნივერსიტეტში (ჰოლანდია). 1705 წელს ბერნულს მოუწია სამშობლოში (ბაზელში) დაბრუნება. ამავე წელსვე ტუბერკულოზით გარდაიცვალა მისი ძმა. აგრეთვე 1705 წელს ბერნული გახდა ბაზელის უნივერსიტეტის მათემატიკის კათედრის გამგე. 1724 წელს ბერნულმა მიიღო მონაწილეობა პარიზის მეცნიერებათა აკადემიის მიერ გამოცხადებულ კონკურსში.
მოღვაწეობა
იოჰან ბერნული პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრი იყო. ამ აკადემიის გამოცემაში მან 9 ნაშრომის გამოქვეყნება მოახერხა.
იოჰან ბერნული ცნობილია ინტეგრალური და დიფერენციალური აღრიცხვების სფეროში რამდენიმე აღმოჩენით. იგი აგრეთვე ამუშავებდა დიფერენციალური განტოლებების ამოხსნის მეთოდებს. თავის ძმასთან, იაკობთან ერთად მან მოგვცა ვარიაციული აღრიცხვის საწყისები, ითვლება სხვადასხვა მრუდების სიგრძეს. იგი იყო ავტორი ბევრი ორიგინალური მეცნიერული ნაშრომისა ხსენებულ საკითხებში. აღსანიშნავია, რომ მას ეკუთვნის დიფერენციალური და ინტეგრალური აღრიცხვის პირველი სისტემატური გადმოცემა. სწორედ მან დასვა და ამოხსნა ამოცანა ტრაექტორიაზე და გეოზიდურ ხაზებზე. როგორც ფიზიკოსმა, მან მოგვცა მუშაობის ზუსტი განსაზღვრა და გამოიკვლია წინააღმდეგობის გამწევ გარემოში სხეულთა მოძრაობა.
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიელი ფიზიკოსები კატეგორია:პრუსიის მეცნიერებათა აკადემიის წევრები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის მეცნიერებათა აკადემიის საპატიო წევრები
აროიო-ონდო
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 804 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 162 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ოსმან მიქელაძე
ოსმან მიქელაძე (დ. 1894, დანისპარაული, ბათუმის ოლქი — გ. 16 ოქტომბერი, 1937) — ქართველი  პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
ოსმან მიქელაძე დაიბადა 1894 წელს, ბათუმის ოლქის სოფელ დანისპარაულში. დაამთავრა სტამბოლის უნივერსიტეტის თეოლოგიის ფაკულტეტი.
1919 წლის აგვისტოდან იყო საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი. იყო "სამუსლიმანო საქართველოს განთავისუფლების კომიტეტის" წევრი. 1919 წლის სექტემბრიდან საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით აირჩიეს საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად. ოკუპაციის პირველ თვეებში მიიწვიეს ხულოს რევოლუციური კომიტეტის მდივნად, სადაც იმუშავა 1921 წლის ნოემბრამდე, შემდგომ კი არჩეული იყო ხულოს ღარიბთა კომიტეტის წევრად. 1937 წელს "მენშევიკური კონტრრევოლუციური ცენტრის" წევრობის ბრალდებით დააპატიმრეს. საქართველოს სსრ შინსახკომთან არსებულმა განსაკუთრებულმა სამეულმა (ე. წ. "ტროიკა") 1937 წლის 15 ოქტომბერს დახვრეტა მიუსაჯა. დახვრიტეს 16 ოქტომბრის ღამეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები
პარკოვა (ედინეცის რაიონი)
პარკოვა (Parcova) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 167 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 515 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ედინეცის რაიონის სოფლები
არჯანოცი
არჯანოცი (Արջանոց) — მთა სომხეთში. მდებარეობს გეღარქუნიქის პროვინციაში, ქალაქ სევანიდან ჩრდილოეთით 1 კილომეტრში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 2385 მეტრია და წარმოადგენს არჯანოცის მთიანეთის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მთები
ჩაპაევი და სიცარიელე
ჩაპაევი და სიცარიელე (Чапаев и Пустота) — რუსი მწერლის, ვიქტორ პელევინის, რომანი, გამოქვეყნდა 1996 წელს. აშშ-ში გამოქვეყნდა სათაურით „ბუდას ნეკა თითი“, ხოლო დიდ ბრიტანეთში, როგორც „თიხის ავტომატი“. წიგნის კინოადაპტაცია სახელწოდებით „ბუდას ნეკა თითი“ 2015 წელს გამოვიდა.
სიუჟეტი
რომანის მთხრობელია პიოტრ პუსტატა“(რომლის გვარი სიტყასიტყვით ნიშნავს სიცარიელეს). წიგნში ვითარდება ორ სხვადასხვა დროის მონაკვეთში ვითარდება: ოქტომბრის რევოლუციის დროს და თანამედროვე რუსეთში. პოსტრევოლუციურ პერიოდში პიოტრ პუსტატა აპოლიტიკური პოეტია, რომელიც მთავრობისგან გაქცევის მიზნით სანკტ-პეტერბურგიდან მოსკოვში გადადის და საბჭოთა პოლიტიკურ კომისრად ინიღბება. იგი ხვდება უცნაურ კაცს, სახელად ჩაპაევს, რომელიც სამხედრო დივიზიის მეთაურია. პუსტატა დროს სამოგანის სმაში, ნარკოტიკების მიღებაში და ჩაპაევთან სიცოცხლის აზრზე საუბარში ატარებს.
თავისი პოსტრევოლუციური ცხოვრების ყოველ ღამეს პუსტატა ხედავს კოშმარებს, რომელშიც მას მისი, როგორც პოეტის, შეხედულებების გამო ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში ათავსებენ. ამ სიუჟეტურ ხაზში მოქმედება თანამედროვე რუსეთში მიმდინარეობს, პიოტრის მეხსიერებას კი მოგონებები მხოლოდ რევოლუციის პერიოდიდან აქვს შემორჩენილი. იგი ოთახს სამ სხვა მამაკაცს უზიარებს, რომელთაგან თითოეულს გამორჩეული ყალბი იდენტობა აქვს მორგებული.
რომანის დასასრულს გაურკვეველი რჩება, თუ პიოტრის რომელი იდენტობაა რეალური და საერთოდ არსებობს თუ არა ისეთი რამ, რასაც რეალურ იდენტობას ვუწოდებთ.
სქოლიო
კატეგორია:1996 წლის რომანები
პენსი (აირონის ოლქი)
პენსი (Pence) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აირონის ოლქის შემადგენლობაში. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 198 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2,4 კაცი/კმ². ფართობი 93,5 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 93,5 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთის ფართობია 83.3 კმ², ხოლო წყალს 10,2 კმ² უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:აირონის ოლქის ქალაქები
ფადარი (ოღუზი)
ფადარი  (Padar) — სოფელი აზერბაიჯანში,   ოღუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2484 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოღუზის რაიონის სოფლები
გერმანიის უქმე დღეები
გერმანიის ოფიციალური უქმე დღეების რეგულაციები ცალკეული ფედერალური მიწების კომპეტენციაა.
მხოლოდ 3 ოქტომბერი, გერმანიის ერთიანობის დღე, როგორც ეროვნული დღესასწაული, განისაზღვრა ფედერალური მთავრობის მიერ. ყველა სხვა დღესასწაულს განსაზღვრავენ ფედერალური მიწები (მხარეები). არსებობს კიდევ რვა სახელმწიფო დასვენების დღე, რომლებიც მოქმედებს ყველა 16 ფედერალურ მიწაში. ამ ცხრა ნაციონალური დღესასწაულის გარდა, 11 ფედერალურ მიწას განსაზღვული აქვს შემდგომი სახალხო არდადეგები.
ყველა საჯარო დასვენების დღის მიმოხილვა
აქ ჩამოთვლილია გერმანიაში დღეისათვის არსებული დასვენების დღეები. თუ განმარტებებით სხვა რამ არ არის მითითებული, ჩამონათვალი ძალაშია 1995 წლიდან. 1990 წლიდან 1994 წლამდე, მონანიებისა და ლოცვის დღე დღესასწაული იყო ყველა ფედერალურ მხარეში. 1990 წლის 3 ოქტომბრამდე ბერლინის აღმოსავლეთ ნაწილში, ბრენდენბურგის, მექლენბურგ-წინა პომერანიის, საქსონიის, საქსონიის – ანჰალტისა და თურინგიის მხარეებში ძალაში იყო გდრ-ში მოქმედი დასვენების დღეები.
სქოლიო
უქმე დღეები
ლონდონის უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობისა და აფრიკანისტიკის სკოლა
ლონდონის უნივერსიტეტის აღმოსავლეთმცოდნეობისა და აფრიკანისტიკის სკოლა (School of Oriental and African Studies, University of London, ასევე მხოლოდ შემოკლებით — SOAS ) — საჯარო კვლევითი უნივერსიტეტი ლონდონში. ლონდონის უნივერსიტეტის მდგენელი კოლეჯი. დაფუძნებულია 1916 წელს. SOAS მდებარეობს ბლუმსბერიში, ცენტრალურ ლონდონში.
SOAS არის მსოფლიოს წამყვანი დაწესებულება აზიის, აფრიკისა და ახლო აღმოსავლეთის შესწავლისა და კვლევის კუთხით, ასევე მის შემადგენლობაში შედის SOAS სამართლის სკოლა. ყოველწლიურად SOAS გასცემს ბაკალავრის 350 ხარისხს და 100 ერთწლიან მაგისტრისა და დოქტორის ხარისხებს. SOAS-ს უკავია მეოთხე ადგილი განვითარების კვლევის კუთხით 2018 წლის QS მსოფლიო საუნივერსიტეტო რეიტინგის მიხედვით.
SOAS დამთავრებული აქვს არაერთ სახელმწიფოს მეთაურს, მინისტრს, დიპლომატს, ეროვნული ბანკის ხელმძღვანელს, უზენაესი სასამართლოს მოსამართლესა და ნობელის პრემიის ლაურეატს მთელი მსოფლიოს მასშტაბით.
სქოლიო
კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს უნივერსიტეტები კატეგორია:ლონდონი
ვერინ-სასუნიკი
ვერინ-სასუნიკი (Վերին Սասունիկ) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 625 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 156 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 23.4 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
ბარანკო-დე-ლობა
ბარანკო-დე-ლობა (Barranco de Loba) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 148 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 416 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
პოიანა (ედინეცის რაიონი)
პოიანა (Poiana) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 222 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 343 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ედინეცის რაიონის სოფლები
მეჰდი მამედოვი
მეჰდი ასადულა-ოღლუ მამედოვი (Mehdi Əsədulla oğlu Məmmədov; 1918, შუშა — 1985, ბაქო) — საბჭოთა, აზერბაიჯანელი მსახიობი, თეატრალური რეჟისორი, პედაგოგი, პუბლიცისტი. სსრკ სახალხო არტისტი (1974).
ბიოგრაფია
მეჰდი მამედოვი დაიბადა ქალაქ შუშაში 1918 წლის 22 მაისს. 1936 წელს დაამთავრა ბაქოს თეატრალური ტექნიკუმის სამსახიობო განყოფილება (ამჟამად — აზერბაიჯანული კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტი). 1941 წელს დაამთავრა გიტის-ის სარეჟისორო ფაკულტეტი (ნ. მ. გორჩაკოვის კლასი). 1941-1945 წლებში — ჯ. ჯაბარლის სახელობის კიროვაბადის დრამატული თეატრის რეჟისორი და სამხატვრო ხელმძღვანელი, 1945—1956 წლებში — რეჟისორი, 1960‒1963 წლებში — მთავარი რეჟისორი მ. აზიზბეკოვის სახელობის აზერბაიჯანული დრამატული თეატრისა, 1956—1960 წლებში — მ. ახუნდოვის სახელობის აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის თეატრის მთავარი რეჟისორი, 1978—1982 წლებში — ს. ვურგუნის სახელობის აზერბაიჯანის რუსული დრამატული თეატრის რეჟისორი. 1946 წლიდან მ. ა. ალიევის სახელობის აზერბაიჯანის თეატრალურ ინსტიტუტში ასწავლიდა (ამჟამად — კულტურისა და ხელოვნების სახელმწიფო უნივერსიტეტი) (1960 წლიდან — პროფესორი, სარეჟისორო კათედრის გამგე), 1963‒1970 წლებში — ბაქოს უნივერსიტეტში. 1971—1976 წლებში — აზერბაიჯანის თეატრალური საზოგადოების თავმჯდომარე (ამჟამად თეატრალურ მოღვაწეთა კავშირი).
მთელი რიგი შრომების ავტორი ხელოვნების თეორიაში და ესთეტიკაში, თარგმანები. გარდაიცვალა ბაქოში 1985 წლის 28 იანვარში. დასაფლავებულია საპატიო ხეივანში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 22 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1985 კატეგორია:XX საუკუნის მსახიობები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მსახიობები კატეგორია:აზერბაიჯანელი თეატრის რეჟისორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი საოპერო რეჟისორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მთარგმნელები კატეგორია:XX საუკუნის მთარგმნელები კატეგორია:ოქტომბრის რევოლუციის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორები
1902 წლის გაფიცვის ძეგლი
1902 წლის გაფიცვის ძეგლი (Памятник стачке 1902 года) — მემორიალური კომპლექსი დონის როსტოვში.მდებარეობს ქალაქის რკინიგზის რაიონში. კომპლექსი აგებულია 1902 წლის როსტოვის გაფიცვის დროს მრავალათასიანი მიტინგის გამართვის ადგილზე. კომპლექსის შემადგენლობაში შედის 1967 წელს გახსნილი ჰორელიეფი და „უწყვეტი თაობის“ სკულპტურული კომპოზიცია, რომელიც გახსნეს 1975 წელს. მემორიალურ კომპლექსს აქვს რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი.
ისტორია
1902 წლის ნოემბრის დასაწყისში ვლადიკავკაზის რკინიგზის მთავარი საამქროს მუშები გაიფიცნენ. კამიშევახის ხევის ტერიტორიაზე მათ მოაწყვეს მრავალათასიანი მიტინგი, სადაც წამოაყენეს როგორც ეკონომიკური, ისე პოლიტიკური მოთხოვნები. ხელისუფლების ძალებთან შეტაკების დროს რამდენიმე მუშა დაიღუპა. გაფიცვა დასრულდა 25 ნოემბერს.
1967 წელს კამიშევახის ხევის ფერდობზე 1902 წლის მოვლენების პატივისცემის ნიშნად დადგეს პანორამული ჰორელიეფი. მასზე გამოსახული იყო მხარდამხარ მდგარი მუშები, მკაცრი სახით და შეკრული მუშტებით. ჰორელიეფთან ახლოს იდგა წარწერა - „1902“. ძეგლის აღმართვა მიეძღვნა ოქტომბრის რევოლუციის 50 წლისთავს. ძეგლის ავტორები იყვნენ მოქანდაკე ე. მირზოევი, არქიტექტორები ი. ზანისი და ლ. იაკონინი.
1975 წელს ჰორელიეფის თავზე აღმართეს კომპოზიცია, რომელიც შედგებოდა ორი მუშის გამოსახულებისაგან. ახალგაზრდა მუშას თავს ზემოთ ეკავა რევოლუციის დროშა, რომელიც მან ჩამოართვა მოხუც დაჭრილ მუშას. ძეგლი განასახიერებს თაობების უწყვეტობას და მუშათა კლასის უძლეველობას. ძეგლის ავტორები იყვნენ მოქანდაკე ა. სკნარინი და არქიტექტორი პ. იბლაკოვი. ძეგლის ძირში მოწყობილია გადასახედი მოედანი.
მემორიალურ კომპლექსს გააჩნდა რუსეთის ფედერაციის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი, მაგრამ 1997 წელს იგი რეგიონალურამდე ჩამოაქვეითეს.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
სან-ილდეფონსო (ბულაკანი)
სან-ილდეფონსო (ოფიციალურად სან-ილდეფონსოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng San Ildefonso) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი ბულაკანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 115 713 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 36 ბარანგაის.
ბერენგარია
ბერენგარია კასტილიელი (Berenguela de Castilla) ან ბერენგარია დიდი (Berenguela la Grande; დ. 1 ივნისი 1180, სეგოვია — გ. 8 ნოემბერი 1246) — კასტილიის დედოფალი დედოფალი 1217 წ. იგი იყო ალფონსო VIII და ელეონორა ინგლისელის უფროსი ქალიშვილი.
ოჯახი
1197 წელს ბერენგარია გათხოვდა, ლეონის მეფე ალფონსო IX-ზე, რომელიც მამამისის ბიძაშვილი იყო. შვიდი წლის შემდეგ ქორწინებარომის პაპმა ინოკენტი III-მ გააუქმა ნათესაური კავშირის გამო. ამის შემდეგ ბერენგარია დაბრუნდა მამამისის სასახლეში.
ქორწინების შედეგად დაიბადა ხუთი ბავშვი:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კასტილიის მეფეები კატეგორია:დაბადებული 1 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1180 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1246 კატეგორია:ლეონის დედოფლები კატეგორია:ესპანეთის რეგენტები
იენ მაკიუენი
იენ რასელ მაკიუენი (Ian McEwan, დ. 21 ივნისი, 1948) — ინგლისელი მწერალი და სცენარისტი, სომერსეტ მოემის, ბუკერისა და იერუსალიმის პრესტიჟული ჯილდოების მფლობელი. 2008 წელს ჟურნალმა „The Times“-მა მაკიუენი დაასახელა „1945 წლიდან 50 საუკეთესო ბრიტანელ მწერალს“ შორის, ხოლო „The Daily Telegraph“-მა მწერალს „ბრიტანულ კულტურაში 100 ყველაზე გავლენიან ადამიანს“ შორის მე-19 ადგილი მიანიჭა.
მაკიუენმა სამწერლობო კარიერა უჩვეულო სტილის გოთიკური მოთხრობების წერით დაიწყო. მისი პირველი რომანი იყო „ცემენტის ბაღი“. მწერალს ბუკერის პრემია მოუტანა რომანმა სახელწოდებით „ამსტერდამი“. საყოველთაო აღიარება მოიპოვა მისმა მომდევნო რომანმა სახელწოდებით „მონანიება“, რომლის მიხედვითაც 2007 წელს ოსკაროსანი ფილმი გადაიღეს.
ადრეული ცხოვრება
იენ მაკიუენი 1948 წელს ჰემპშირში დაიბადა. მამამისი, დეივიდ მაკიუენი, შოტლანდიის არმიის ოფიცერი იყო. იენმა ბავშვობა აღმოსავლეთ აზიის, გერმანიის და ჩრდილოეთ აფრიკის სამხედრო ბაზებზე გაატარა. იგი 12 წლის იყო, როცა მისი ოჯახი ინგლისში დაბრუნდა. 1970 წელს იენმა სასექსის უნივერსიტეტის ინგლისური ლიტერატურის ფაკულტეტი ბაკალავრის ხარისხით დაამთავრა, ხოლო აღმოსავლეთ ანგლიის უნივერსიტეტში ლიტერატურაში მაგისტრის ხარიხსი აიღო.
ჯილდოები
2005 და 2007 წლებში მაკიუენმა ორჯერ მიიღო საერთაშორისო ბუკერის პრემია.
2008 წელს ჟურნალმა „The Times“-მა მაკიუენი დაასახელა „1945 წლიდან 50 საუკეთესო ბრიტანელ ავტორს“ შორის.
2011 წელს მაკიუენი დააჯილდოვეს იერუსალიმის პრემიით. ამ ჯილდოს მფლობელები ხდებიან მწერლები, რომლებიც თავიანთ ნამუშევრებში მხარს უჭერენ საზოგადოებაში ინდივიდის თავისუფლებას.
2012 წელს სასექსის უნივერსიტეტმა მაკიუენს 50 წლის იუბილეზე ლიტერატურაში მისი წვლილისთვის ოქროს მედალი გადასცა.
2014 წელს ტეხასის უნივერსიტეტის არქივმა მწერლის ლიტერატურულ არქივები ორი მილიონი დოლარად შეისყიდა. არქივი შეიცავს მაკიუენის ყველა წინამორბედი რომანის შავ ჩანაწერს.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მწერლები კატეგორია:ბუკერის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:XX საუკუნის ბრიტანელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ბრიტანელი რომანისტები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი რომანისტები კატეგორია:სასექსის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ინგლისელი ათეისტი მწერლები კატეგორია:ინგლისელი ათეისტები კატეგორია:ინგლისელი ჰუმანისტები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ინგლისელი მამაკაცი სცენარისტები კატეგორია:იერუსალიმის პრემიის მფლობელები
თვის მწვრთნელი პრემიერლიგაში
ბმული=https://ka.wikipedia.org/wiki/%E1%83%A4%E1%83%90%E1%83%98%E1%83%9A%E1%83%98:Alex_Ferguson.jpg|ალტ=The head of a gentleman in his 60s. He has a zipped-up black fleece covering his neck, grey hair, a slightly red complexion and is wearing glasses.|მინი|ალექს ფერგიუსონმა თვის საუკეთესო მწვრთნელის ჯილდო 27-ჯერ მიიღო პრემიერ ლიგის თვის მწვრთნელი არის ფეხბურთის ასოციაციის ჯილდო, რომელიც პრემიერლიგაში ყოველთვურდ გამოარჩევს საუკეთესო მწვრთნელს. გამარჯვებული ვლინდება კომბინირებულად, ონლაინ საჯარო ხმის მიცემით, რომლის წილი არის 10% და ექსპერტთა კოლეგიის მიერ. ჯილდოს ადრე უწოდებდნენ კარლინგის პრმიერლიგის მწვრთნელის ჯილდოს (1993–2001) და ბარკლიკარდის პრემიერლიგის თვის მწვრთნელი (2001–2004), ამჟამად ჰქვია ბარკლეის თვის მწვრთნელი.
პრემიერლიგა დაარსდა 1992 წელს, პირველი დივიზიონში მოასპარეზე გუნდები გადავიდნენ ახალ ტურნირზე და ახალ ფორმატზე. კლუბებს მიენიჭათ კომერციული დამოუკიდებლობა, მათ შეეძლოთ მოლაპარაკებების წარმოება სპონსორების მოსაზიდად. 1993–94 წლის სეზონზე პრემიერ ლიგამ წარადგინა თვის მწვრთნელის და სეზონის მწვრთნელის ჯილდო, ეს ჯილდოებაი დაემატა უკვე არსებულ ფეხბურთის მწერლთა ასოციაციის და პროფესიონალ ფეხბურთელთა ასოციაციის წლის ფეხბურთელის ჯილდოს. პირველი მწვრთნელი, რომელმაც მიიღო აღნიშნული ტიტული იყო მანჩესტერ იუნაიტედის ხელმძღვანელი ალექს ფერგიუსონი (1993 წლის აგვისტო). 1994-95 წლების სეზონზე პრემიერლიგამ დაამატა ახალი თვის მოთამაშის ჯილდო, ეს ორივე გაიცემა ერთი პრინციპით.
ფერგიუსონმა აღნიშნული ჯილდო ყველაზე მეტჯერ 27-ჯერ მოიპოვა. ჰარი რედნაპიმა პრემიერლიგის ექვს კლუბს უხელმძღვანელა (ვესტ ჰემ იუნაიტედი, პორტსმუთი, საუთჰემპტონი, კვლავ პორტსმუთი, ტოტენჰემ ჰოტსპური, ქუინს პარკ რეინჯერსი) ხუთი კლუბის სახელით მან თვის საუკეთესოს ტიტული მიიღო. თერთმეტმა მთავარმა მწვრთნელა ორი ან მეტი კლუბში მუშაობის შედეგად დაიმსახურა აღნიშნული ტიტული: გორდონ სტრაკანი ქოვენთრ სითი და საუთჰემპტონი, სტიუარტ პირსი ნოტინგემ ფორესტი და მანჩესტერ სიტი, მარტინ ონილი ლესტერ სიტი, ასტონ ვილა და სანდერლენდი, როი ჰოჯსონი ბლექბურნ როვერსი და ფულემი, რაფაელ ბენიტესი ლივერპული, ჩელსი და ნიუკასლ იუნაიტედი, ბრენდან როჯერსი სუონსი სიტი  და ლივერპული, ლან პარდიუ ვესტ ჰემი და ნიუკასლი, ტონი პიულისი კრისტალ პალასი და ვესტ ბრომვიჩ ალბიონი, მაურისიო პოჩეტინო საუთჰემპტონი და ტოტენჰემი, და კლაუდიო რანიერი ჩელსი და ლესტერ სიტი.
მიჯრით გამარჯვება შეძლო 15-მა მწვრთნელმა: ჯო კინირი, კევინ კიგანი, როი ევანსი, ალექს ფერგიუსონი, არსენ ვენგერი, დევიდ ოლირი, სტიუარტ პირსი, პოლ ჯეველი, რაფაელ ბენიტესი, კარლო ანჩელოტი, მანუელ პელეგრინი, კლაუდიო რანიერი, ანტონიო კონტე, პეპ გვარდიოლა და იურგენ კლოპი. გვარდიოლა არის ერთადერთი მწვრთნელი რომელმაც შეძლოს ოთხი თვის განმავლობაში ზედიზედ აღნიშნული ჯილდოს მიღება, კლოპი კი ერთადერთია რომელმაც სეზონში ხუთჯერ მოიპოვა საუკეთესო მწვრთნელის ტიტული. 2002 წლის მარტში ლივერპულის მთავარმა მწვრთნელმა ჟერად ულემ ჯილდო გაიყო დამხმარე მწვრთნელ ფილ ტომპსონთან, რადგან ულერიმ ავადმყოფობის გამო გარკვეული პერიოდი გამოტოვა.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის პრემიერლიგა კატეგორია:მწვრთნელების ჯილდოები
სარდიონ თევზაძე
სარდიონ თევზაძე (დ. 1882, წიაღუბანი, ქუთაისის მაზრა — გ. 30 აგვისტო, 1924, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრი.
ბიოგრაფია
სარდიონ თევზაძე დაიბადა 1882 წელს, ქუთაისის მაზრის სოფელ წიაღუბანში.
1898 წლიდან ეწეოდა მიწათმოქმედებას, იყო რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის წევრი 1904 წლიდან; 1907–1908 წლებში იყო პარტიის ტფილისის ერთ-ერთი რაიონის კომიტეტის წევრი. 1908 წელს დააპატიმრეს ტრამვაიში მუშაობის დროს თბილისში; ოთხი თვის პატიმრობის შემდეგ გაასახლეს თბილისის გუბერნიის საზღვრებიდან, სამხედრო წესების მოხსნამდე. 1911 წელს კვლავ დააპატიმრეს და მეფისნაცვლის განკარგულებით კავკასიის საზღვრებიდან გაასახლეს. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ დაბრუნდა თბილისში. 1917 წელს იყო ტფილისის მუშათა და ჯარისკაცთა დეპუტატების საბჭოს წევრი. 1917 წლის ნოემბერში აირჩიეს საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრად. 1918 წლის განმავლობაში იყო საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის წევრი. 1919 წლიდან იყო საქართველოს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის ტფილისის კომიტეტის წევრი. 1921 წელს ჩაბმული იყო წინააღმდეგობის მოძრაობაში. ცხოვრობდა და მუშაობდა მშობლიურ სოფელში. 1924 წლის 10 ივნისს საქართველოს სსრ საგანგებო კომისიამ (ჩეკამ) დაკავების ორდერი გასცა, კონტრრევოლუციური საქმიანობის ბრალდების გამო. 1924 წლის 28 აგვისტოს, ანტისაბჭოთა შეიარაღებული აჯანყების დაწყების შემდეგ სხვა პოლიტპატიმრებთან და მოქალაქეებთან ერთად დახვრიტეს თბილისში, სავარაუდოდ 30 აგვისტოს ღამით.
სნობი
სნობი ან სნობიზმი — ტერმინი ადამიანის ან ადამიანთა ჯგუფის აღწერისთვის, რომლებიც ფიქრობენ, რომ ადამიანის ღირებულება კავშირშია მის სოციალურ სტატუსთან, უფრო კონკრეტულად, სნობს უწოდებენ ისეთ ადამიანს, რომელიც გრძნობს უპირატესობას სხვა ადამიანებზე სოციალური კლასით, განათლების დონით ან სხვა სოციალური სფეროებით. ტერმინი სნობი პირველად გამოყენებული იქნა ინგლისში 1820 წელს. სნობი ასევე შეიძლება იყოს ადამიანი, რომელიც დაჟინებით მოითხოვს (ზოგჯერ არარსებული) სიმდიდრის ჩვენებას ძვირადღირებული საქონლის, მაგალითად, ტანსაცმლის, სამკაულების, მანქანების და ა. შ. ჯილდოს ან ნიჭის უხეში ფორმით ჩვენება, ამაყობა, სნობობის ფორმაა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტერმინები
კალამარი (ბოლივარი)
კალამარი (Calamar) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 20 771 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 246 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სულეიმან ფრანჟიე
სულეიმან ფრანჟიე (سليمان فرنجية; დ. 15 ივნისი, 1910 — გ. 23 ივლისი, 1992) —  ლიბანელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ლიბანის რესპუბლიკის პრეზიდენტი 1970–1976 წლებში. ქრისტიანების საველე მეთაური. იგი ასევე ითვლება საკუთარი გვარის ლიდერად.
ბიოგრაფია
დაიბადა ზღარტაში 1910 წლის 15 ივნისს. იგი იყო პოლიტიკოს კაბალან ფრანჟიესა და მისი მეუღლის ლამია რაფულის მეორე შვილი. მამამისი კაბალან ფრანჟიე ქვეყნის პარლამენტის წევრია 1929–1932 წლებში, ხოლო 1908–1913 წლებში ეხდენის რაიონის გამგებელი. სულემან ფრანჟიეს პაპა, ისიც სულეიმანი ასევე ეხდენის რაიონის გამგებელია 1904–1908. 1939 წელს სულეიმან ფრანჟიეს უფროს ძმას ჰამიდს ეკავა ქვეყნის საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობა ფრანგული მანდატის დროს.
სულეიმან ფრანჟიემ განათლება ელიტურ, ანტურის წმინდა იოსების სკოლაში მიიღო. იგი ასევე სწავლობდა ტრიპოლში და ბეირუთში.
პოლიტიკური კარიერა
სანამ დაიწყებდა პოლიტიკურ კარიერას, დაკავებული იყო ექსპორტ-იმპორტის ბიზნესით. 1957 წელს იგი დაადანაშაულეს ზღარტის მახლობლად ეკლესიაში, კონკურენტი კლანის 20-ზე მეტი ადამიანის იარაღით დახვრეტაში. საერთო ჯამში მას 700 ადამიანის მკვლელობაში ადანაშაულებდნენ. ამ მიზეზების გამო იგი ემიგრაციაში წავიდა სირიის ქალაქ ლატაკიაში, სადაც იგი შეხვდა და დაუმეგობრდა ორ სირიელ გენერალს ჰაფეზ და რიფატ ასადებს. 1958 წელს მან მიიღო ამნისტია და დაბრუნდა ლიბანში.
1960 წელს იგი აირჩიეს პარლამენტში მისი მძიმედ ავადმყოფი ძმის ჰამიდის მაგივრად. ასევე ძმის ავადმყოფობის გამო იგი ტავისი კლანის ხელმძღვანელიც გახდა .ფრანჟიე პარლამენტში აირჩიეს ასევე 1964 და 1968 წლებში. 1970 წლამდე მას ეკავა ფოსტის, ტელეგრაფისა და ტელეფონის (1960-1961), სოფლის მეურნეობის (1961), შინაგან საქმეთა (1968), იუსტიციის (1968-1969), და ეკონომიკის (1968-1970) მინისტრის თანამდებობები.
1970 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე, რომელიც გამოდგა ლიბანის ისტორიაში ყველაზე სადავო, სულეიმან ფრანჟიე ქვეყნის პარლამენტმა პრეზიდენტად აირჩია. მესამე რაუნდის შემდეგ მან გამარჯვება სულ ერთი ხმით მოიპოვა შიჰაბისტთა კანდიდატ ილიას სარკისზე. მან მიიღო როგორც მემარცხენეების, ასევე მემარჯვენეების მხარდაჭერა. იმჟამინდლი პარლამენტის თავმჯდომარე საბრი ჰამადე არ აღიარებდა არჩევნების შედეგებს, მას შემდეგ რაც მან დარბაზი პროტესტის ნიშნად დატოვა, ტრიბუნასთან მივიდა ვიცე-სპიკერი მიშელ სასინი და უფლებამოსილების ფარგლებში ქვეყნის პრეზიდენტად გამოაცხადა სულეიმან ფრანჟიე. ფანჟიეს მმართველობა გაგრძელდა 1976 წლის 22 სექტემბრამდე.
მისი მმართველობა დასრულდა 1976 წელს, როდესაც პრეზიდენტად აირჩიეს ილიას სარკისი, თუმცა სარკისმა ოთხი თვე ვერ შეძლო დაეკავებინა თავისი თანამდებობა, რადგან ფრანჟიეს არ სურდა პოსტის დატოვება.
გარდაცვალება
სულეიმან ფრანჟიე გარდაიცვალა 82 წლის ასაკში ბეირუთის ამერიკული უნივერსიტეტის საავადმყოფოში, ჰოსპიტალიზაციიდან სამ კვირაში. დაასაფლავეს ეხდენეს რაიონში შვილის გვერდით.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბანის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 15 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1992
ანეიტიუმი
ანეიტიუმი (Aneityum) — კუნძული ახალი ჰებრიდების არქიპელაგში, წყნარ ოკეანეში. ყველაზე სამხრეთით მდებარე ვანუატუს რესპუბლიკის დასახლებული კუნძული. ადმინისტრაციულად შედის ტაფეას პროვინციის შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
კუნძული ანეიტიუმი მდებარეობს ახალი ჰებრიდების არქიპელაგის სამხრეთ ნაწილში, წყნარ ოკეანეში. ჩრდილო-დასავლეთით მდებარეობს კუნძული ტანა, ჩრდილო-აღმოსავლეთით — კუნძული ფუტუნა, უშუალო სიახლოვეს (სამხრეთ სანაპიროსთან) — კუნძული ინეკი. უახლოესი მატერიკი, ავსტრალია, მდებარეობს 1100 კმ-ში. აღმოსავლეთის მხრიდან კუნძულს გარს აკრავს წყნარი ოკეანე, დანარჩენი მხრიდან — მარჯნის ზღვა.
ანეიტიუმს აქვს ვულკანური წარმოშობა. გეოლოგიურად ანეიტიუმი შედგება ორი ერთმანეთთან შეერთებული ანეიტიუმის ვულკანისაგან, რომელიც ჩამოყალიბებულია პლეისტოცენის ეპოქაში. სავარაუდოდ კუნძულზე ვულკანური აქტივობა შეწყდა პლეისტოცენ — ჰოლოცენის ეპოქაში. ოვალური ფორმის კუნძულის ფართობი შეადგენს 159,2 კმ²-ს. კუნძულის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან, ვულკანი ინრეროუ-ატამვანი, აღწევს 852 მეტრ სიმაღლეს.
კუნძული გარშემორტყმულია მარჯნული რიფებით, აქვს მთიანი რელიეფი და დაფარულია ხშირი ტროპიკული ტყეებით.
კლიმატი კუნძულ ანეიტიუმზე ნოტიო ტროპიკულია. ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა შეადგენს 2155 მმ-ს, წლის საშუალო ტემპერატურა — +20,5—27,1 °C.
ისტორია
ახალი ჰებრიდების არქიპელაგის სამხრეთით მდებარე კუნძულების დასახლების დაწყების დრო უცნობია, რადგანაც მათზე არ არის ნაპოვნი რაიმე ხელით ნაკეთი ნივთები ან სხვა არქეოლოგიური ობიექტები. სავსებით შესაძლებელია, რომ იქ დასახლება მოხდა სოლომონის კუნძულების არქიპელაგის დასავლეთ ნაწილიდან წამოსული ხალხით. კუნძული ტანა დასახლდა უკიდურეს შემთხვევაში 2500 წლის წინ, ხოლო კუნძულ ანეიტიუმზე შენარჩუნდა ძველი სასოფლო სამეურნეო სისტემები ხელოვნურად ნოტიო და მშრალი ტერასების სახით.
XIX საუკუნის მეორე მეოთხედში კუნძულზე შეიქმნა სანტალის ხის მასალის დამუშავების და შეგროვების პირველი სადგურები. შემდგომში ანეიტიუმი, როგორც არქიპელაგის სხვა კუნძულები, გახდა ამ მეტად ფასიანი ხის სავაჭრო ცენტრი.
1841 წელს ლონდონის მისიონერთა საზოგადოების მისიონერებთან ტერნერთან და ნესბიტთან ერთად ანეიტიუმის და ფუტუნას კუნძულებზე გადმოსხდა რამდენიმე სამოელი მასწავლებელი. 1848 წელს მათ შეუერთდა პრესვიტერიანელი სასულიერო პირი ''ჯ. ჰედი'', ახალი შოტლანდიიდან (კანადის პროვინცია). 1860 წლისთვის ანეიტიუმის ენაზე გადაითარგმნა ახალი აღთქმა, ხოლო კუნძულის მოსახლეობის ნაწილს უკვე შეეძლო კითხვა. მაგრამ მისიონერების ცხოვრება იყო საკმაოდ სახიფათო. ბევრი პოლინეზიელი მასწავლებელი იხოცებოდა მალარიისაგან. პირველი კათოლიკე მისიონერები კუნძულზე მოვიდნენ 1848 წელს, მაგრამ 1849 წელს ეპიდემიის გამო ისინი იძულებულნი იყვნენ კუნძული დაეტოვათ. 1872 წლისთვის ანეიტიუმი სრულიად გააქრისტიანეს.
1906 წლის მარტში ანეიტიუმი, როგორც ახალი ჰებრიდების არქიპელაგის სხვა კუნძულები, გახდა საფრანგეთის და დიდი ბრიტანეთის ერთობლივი სამფლობელო, ანუ არქიპელაგმა მიიღო ბრიტანულ-ფრანგული კონდომინიუმის სტატუსი.
1980 წლის 30 ივნისს ახალმა ჰებრიდებმა მიიღო დამოუკიდებლობა დიდი ბრიტანეთისგამ და საფრანგეთისგან, და ანეიტიუმის კუნძული გახდა ვანუატუს რესპუბლიკის ტერიტორია.
მოსახლეობა
2009 წელს კუნძულ ანეიტიუმის მოსახლეობის რაოდენობამ შეადგინა 915 ადამიანი (2009). 1793 წელს კუნძულზე ევროპელების გამოჩენამდე ანეიტიუმზე ცხოვრობდა დაახლოებით 12 ათასი ადამიანი. მოსახლეობის რაოდენობის მკვეთრი კლება დაკავშირებულია ზოგიერთ ფაქტორთან, უპირველეს ყოვლისა, ეს გამოწვეული იყო უცხოელების მიერ შემოტანილი ავადმყოფობებით: 1860 წელს იფეთქა წითელას, ხოლო მის შემდეგ — დიზენტერიის ეპიდემიამ.
ყველაზე დიდი დასახლებული პუნქტია — სოფელი ანელკაუჰატი.
კუნძულის მთავარი ენაა — ანეიტიუმის ენა.
ეკონომიკა
ადგილობრივი მოსახლეობის ძირითადი საქმიანობაა — სოფლის მეურნეობა. მაცხოვრებლებს ძირითადად მოჰყავთ ინდური მანგო, ქოქოსის პალმა, პურის ხე, ბანანი, ნესვის ხე, ციტრუსები, იამსი, ტარო.
ახლომდებარე კუნძულ ინეკზე მოქმედებს აეროპორტი, საიდანაც კვირაში ორჯერ სრულდება ფრენა პორტ-ვილაში და კუნძულ ტანაზე.
სქოლიო
კატეგორია:ვანუატუ კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები კატეგორია:ვანუატუს კუნძულები
საქსონი (აირონის ოლქი)
საქსონი (Saxon) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის აირონის ოლქის შემადგენლობაში. 2000 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 350 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0,2 კაცი/კმ². ფართობი 171,3 კმ².
გეოგრაფია
აშშ-ის ბიუროს აღწერის მონაცემებით, ქალაქის ფართობი 171.3 კმ²-ს შეადგენდა, აქედან ხმელეთის ფართობია 171.1 კმ², ხოლო წყალს 0,2 კმ² უჭირავს.
სქოლიო
კატეგორია:აირონის ოლქის ქალაქები
ელეანორ არაგონელი (1358-1382)
იმავე სახელის მქონე სხვა პიროვნებებზე არსებული სტატიების სანახავად იხილეთ გვერდი ელეანორ არაგონელი
ელეანორ არაგონელი (Leonor de Aragón; დ. 20 თებერვალი, 1358, ვალენსია, არაგონის სამეფო — გ. 13 აგვისტო, 1382, სეგოვია, კასტილიის სამეფო) — არაგონის მეფე პედრო IV-ისა და დედოფალ ელეონორა სიცილიელის ქალიშვილი. კასტილიის დედოფალი 1379-1382 წლებში როგორც ხუან I-ის პირველი ცოლი. კასტილიის მეფე ენრიკე III-ისა და არაგონის მეფე ფერდინანდ I-ის დედა.
ბიოგრაფია
ელეანორი დაიბადა 1358 წლის 20 თებერვალს ვალენსიაში. იგი იყო არაგონის მეფე პედრო IV-ისა და მისი მესამე ცოლის, დედოფალ ელეონორა სიცილიელის ერთადერთი საერთო ქალიშვილი, თუმცა მამის მხრიდან მისი ნახევარ-ძმები იყვნენ არაგონის მეფე ხუან I და მეფე მარტინ I. მას ასევე ჰყავდა ნახევარ-დებიც: სიცილიის დედოფალი კონსტანსია, ამპურიის გრაფინია ხუანა და ურგელის გრაფინია ისაბელა.
1375 წლის 18 ივნისს სორიაში ელეანორი დააქორწინეს კასტილიის მეფე ენრიკე II-ის უფროს ვაჟზე, პრინც ხუანზე. ეს ქორწინება მიზნად ისახავდა მეზობელი კასტილიისა და არაგონის დაახლოვებასა და მათ შორის ურთიერთობების დათბობას. მათი საქორწინო მოლაპარაკებები 1374 წლის 12 აპრილს, ალმასანის ხელშეკრულების დადების შემდეგ დაიწყო და 1375 წლის 10 მაისს, ლერიდას ხელშეკრულებით დაგვირგვინდა.
1379 წლის 29 მაისს, ენრიკე II-ის გარდაცვალების შემდეგ, ტახტზე ავიდა მეფე ხუან I, რითაც ელეანორ არაგონელი კასტილიის დედოფალი გახდა. მისი მმართველობა დიდ ხანს არ გაგრძელებულა, რადგან დედოფალი ელეანორი 1382 წლის 13 აგვისტოს, 24 წლის ასაკში გადაჰყვა მესამე მშობიარობას. დაბადებულ გოგონას მის პატივსაცემად დაარქვეს სახელი, მაგრამ იგი რამდენიმე საათში დაიღუპა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1358 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1382 კატეგორია:კასტილიის დედოფლები კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:ბარსელონის დინასტია კატეგორია:არაგონის ინფანტები
კანტაგალიო (ბოლივარი)
კანტაგალიო (Cantagallo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოლივარის დეპარტამენტში.
ოკინავას ბრძოლა
ოკინავას ბრძოლა — ბრძოლა კუნძულ ოკინავაზე, კოდური სახელწოდებით ოპერაცია აისბერგი, მეორე მსოფლიო ომის წყნარი ოკეანის საბრძოლო თეატრის გამორჩეული და მნიშვნელოვანი სამხედრო დაპირისპირება ამერიკის შეერთებული შტატების არმიას, საზღვაო ქვეითთა კორპუსსა და იაპონიის საიმპერატორო არმიას შორის. ოკინავაზე შეტევა დაიწყო 1945 წლის 1 აპრილს, ეს იყო უმსხვილესი ამფიბიური შეტევითი ოპერაცია მეორე მსოფლიო ომში წყნარი ოკეანის კამპანიაში. კერამას კუნძულები, რომელიც გარს ეკვრის ოკინავას, ამერიკული სამოცდამეჩვიდმეტე ქვეითთა დივიზიის ძალებმა 26 მარტს ჩაიგდეს ხელში. ამის შემდეგ დაიწყო ბრძოლა, რომელიც 98 დღე გაგრძელდა და 1945 წლის 2 ივლისს დასრულდა. ოკინავაზე მდებარე კადენას საჰაერო ბაზა უმნიშვნელოვანესი იყო „ოპერაცია დაუნფოლის“ ჩასატარებლად, რომელიც იაპონიის არქიპელაგის აღებას და ომში საბოლოო გამარჯვებას ისახავდა მიზნად (იაპონიის არქიპელაგი 550 კილომეტრით იყო დაშორებული ამ ბაზიდან).მარცხნივ|მინი|ამერიკელ საზღვაო ქვეითთა პირველი დივიზია უტევს მთის ქედს, რომელზეც იაპონელები არიან გამაგრებული. მარცხნივ|მინი|ამერიკელ საზღვაო ქვეითთა ახალი ნაკადი ზღვიდან გადადის ოკინავას ნაპირებზე. სპეციალურად ოკინავას ბრძოლისთვის აშშ-მ შექმნა ახალი მეათე არმია, რომელიც დაკომპლექტდა აშშ-ს არმიისა და საზღვაო ქვეითთა კორპუსის ნაწილებისგან, ესენი იყო: არმიის მეშვიდე, ოცდამეშვიდე, სამოცდამეჩვიდმეტე და ოთხმოცდამეთექვსმეტე ქვეითთა დივიზიები, ასევე საზღვაო ქვეითთა კორპუსის პირველი, მეორე და მეექვსე დივიზიები. ეს ძალა განკუთვნილი იყო უშუალოდ სახმელეთო მოქმედებების ჩასატარებლად. მეათე არმიას მხარს უჭერდა საჰაერო და საზღვაო-ამფიბიური ძალებიც.
კანტაგალიო (ბოლივარი)
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 839 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 669 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ოკინავას ბრძოლა
ინგლისურენოვან სამყაროში ბრძოლას მოიხსენიებენ, როგორც „ფოლადის ტაიფუნს“, იაპონელები კი მას „ფოლადის წვიმას“ ან „ფოლადის მძვინვარე ქარს“ უწოდებენ. ეს მეტსახელები მიანიშნებს ბრძოლის სისატიკეზე, იაპონელ კამიკაძეთა ინტენსიურ შეტევებსა და მოკავშირეთა გემებისა და ჯავშანმანქანების უზარმაზარ რაოდენობაზე, რომლებიც უტევდა კუნძულს. ოკინავას ბრძოლა ერთ-ერთი ყველაზე სისხლისმღვრელი იყო წყნარ ოკეანეში გამართული შეტაკებებიდან. მას ორივე მხრიდან ჯამში დაახლოებით 160,000 კაცი შეეწირა, მათგან სულ მცირე 50,000 მოკავშირეების ჯარისკაცი და 84,166–117,000 იაპონელი. ცალკე დაღუპული 149,425 ადგილობრივი ოკინაველი კი კუნძულის ომამდელი მოსახლეობის დაახლოებით ნახევარს შეადგენდა. მათგან ზოგი უშუალოდ ბრძოლაში დაიღუპა, ზოგიც სუიციდით, დანარჩენები კი დაკარგულებად ითვლებიან. ოკინაველთა გარკვეული ნაწილი უშუალოდ იაპონიის არმიის რიგებში იბრძოდა, რადგანაც ისინი საიმპერიო ჯარის ახალწვეულები იყვნენ.
სახმელეთო ბრძოლების გარდა, საზღვაო ოპერაციებში, რომლებიც კუნძულის მიმდებარედ მიმდინარეობდა, ორივე მხარემ დიდი დანაკარგები ნახა, მათ შორის იყო იაპონელთა ცნობილი საბრძოლო ხომალდი იამატო.
ბრძოლის შემდეგ ოკინავა ამერიკული ძალებისთვის იქცა მნიშვნელოვან ნავსადგურად, ქვეითი ჯარების სადისლოკაციო ბაზად და მნიშვნელოვან სააეროპორტო სტრატეგიულ წერტილად, რათა აქედან მომხდარიყო იაპონიის არქიპელაგზე შეტევა და იაპონიის საბოლოო დამარცხება მისი ოკუპაციით. თუმცა ეს განუხორციელებელ გეგმად დარჩა, ვინაიდან ამერიკელთა მიერ ატომური ბომბების ჩამოგდების შემდეგ იაპონიამ კაპიტულაცია ოფიციალურად გამოაცხადა და ამერიკას აღარ დასჭირდა „ოპერაცია დაუნფოლის“ ჩატარება.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის შეჭრები კატეგორია:აშშ-ის შეჭრები კატეგორია:1945 წელი იაპონიაში კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ბრძოლები კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის ოპერაციები და ბრძოლები კატეგორია:XX საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:აშშ-ის ბრძოლები კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომის წყნარი ოკეანის თეატრი
ალფონსო დანიელ როდრიგეს კასტელაო
ალფონსო დანიელ მანუელ როდრიგეს კასტელაო (გალისიური: Alfonso Daniel Rodríguez Castelao) აგრეთვე ცნობილი როგორც კასტელაო (დ. 30 იანვარი, 1886 — გ. 7 იანვარი, 1950)  — გალისიელი პოლიტიკოსი, მწერალი, მხატვარი და ექიმი. გალისიური ნაციონალიზმის ერთ-ერთი გამორჩეული წევრი რომელიც ცდილობდა გალისიური იდენტობის და კულტურის დაცვას. გალისიური პარტიის დამფუძნებელი და პრეზიდენტი.