cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ავსტრალიის ეროვნული საზღვაო მუზეუმი
ისტორია
1985 წელს ფედერალურმა მთავრობამ გამოაცხადა, რომ ეროვნული მუზეუმის დაარსება იგეგმებოდა, რომელიც ავსტრალიის საზღვაო ისტორიასა და ავსტრალიელი ერის ზღვასთან ურთიერთობებზე იქნებოდა ფოკუსირებული, თუმცა მსგავსი შემოთავაზებები უფრო ადრეც არსებობდა. ახალი სამხრეთ უელსის პრემიერის, ნევილ ვრანის ლობირებით, ახალი მუზეუმის დარლინგ-ჰარბორში განთავსება გადაწყვიტეს, როგორც შტატის ხელახალი განვითარების გეგმის ნაწილი. ფედერალური და ახალი სამხრეთ უელსის მთავრობის აზრით, მუზეუმი ხელახალი განვითარების გეგმის მნიშვნელოვანი ნაწილი უნდა ყოფილიყო და უბნისთვის კომერციული წარმატებაც უნდა მოეტანა. მუზეუმის შენობა ფილიპ კოქსმა დააპროექტა.
მუზეუმის გახსნა 1988 წლისთვის იგეგმებოდა, თუმცა მშენებლობისისას შეფერხებებისა და გადადებების გამო გახსნა მომდევნო წლის სექტემბერისთვის გადაიდო. მშენებლობა 1989 წლის 17 ნოემბერს დასრულდა. ხარჯებმა 70 მილიონი დოლარი შეადგინა, რაც ბიუჯეტზე 40 მილიონით მეტი იყო. ფედერალური მთავრობა მხოლოდ თავდაპირველი 30 მილიონი დოლარის გადახდას დათანხმდა, რის გამოც სახელმწიფო მთავრობასთან უთანხმოებები წარმოიშვა. პრობლემა ახალი სამხრეთ უელსის მიერ პროექტის სრული დაფინანსებით დასრულდა 1990 წლის ოქტომბერში. საბოლოოდ, მუზეუმი მთლიანად ფედერალური მთავრობის დაქვემდებარებაში გადავიდა. ავსტრალიის ეროვნული საზღვაო მუზეუმი 1991 წლის 30 ნოემბერს გაიხსნა.
ადმინისტრირება
გახსნიდან პირველი 10 წლის მანძილზე ავსტრალიის ეროვნულ საზღვაო მუზეუმს 3.3. მილიონი დამთვალიერებელი ეწვია.
2010 წელს ლონდონის The Sunday Times-მა ავსტრალიის ეროვნული საზღვაო მუზეუმი „მსოფლიოს 10 ყველაზე მაგარ მუზეუმს“ შორის დაასახელა.
2014 წლის დასაწყისში ავსტრალიის ეროვნულ საზღვაო მუზეუმში განაცხადეს, რომ მას ავსტრალიის სამეფო საზღვაო-სამხედრო ძალების საგამოფენო პავილიონი დაემატებოდა. პავილიონი 2015 წლის 8 ნოემბერს გაიხსნა და „მოქმედების სადგურები“ ეწოდება.
გალერეები
ავსტრალიის ეროვნულ საზღვაო მუზეუმში ექვსი მუდმივი გალერეაა:
ნავიგატორები
გალერეას თავდაპირველად „ავსტრალიის აღმოჩენა“ ერქვა. გალერეაში ნიდერლანდელების, ბრიტანელებისა და ფრანგების მიერ ავსტრალიის სანაპიროების აღმოჩენა, გამოკვლევა და დასახლებაა ასახული. ექსპონატები ევოპელთა ჩასვლამდე ავსტრალიელ აბორიგენებსა და ინდონეზიელებს შორის სავაჭრო ურთიერთობებსაც ასახავს.
ეორა-პირველი ადამიანები
გალერეაში ავსტრალიელი აბორიგენებისა და ტორესის სრუტის კუნძულების მკვიდრთა ზღვასთან უერთიერთობაა წარმოჩენილი.
მგზავრები
გალერეაშია ავსტრალიაში მოხვედრილ სხვადასხვა ჯგუფის, დაწყებული პირველმოსახლეებიდან, დამთავრებული ლტოლვილებითა და საკრუიზო გემების ვიზიტორებით, მოგზაურობას ასახავს.
Watermarks
გალერეაში ავსტრალიელების წყალთან რეკრეაციული და გასართობი ურთიერთობაა ასახული. ის 2001 წლის დეკემბერში გაიხსნა და მთავარ ექსპონატებს შორისაა იახტა Blackmores First Lady (რომელიც ავსტრალიელმა კეი კოტიმ მსოფლისო გარშემო მარტო, გაჩერებების გარეშე, მხარდაჭერის გარეშე მოგზაურობისას გამოიყენა) და Oarsome Foursome-ის ნავი. გალერეაში შედიოდა ამერიკის თასის გამარჯვებული იახატა ავსტრალია II-ც, თუმცა ის ავსტრალიის მთავრობას ეკუთვნოდა და არა ახალი სამხრეთ უელსის მთავრობას, რის გამოც 2000 წლის ბოლოს დასავლეთ ავსტრალიის საზღვაო მუზეუმში გადაიტანეს.
გემი-მუზეუმები
ავსტრალიის ეროვნული საზღვაო მუზეუმის კოლექციაში გემი-მუზეუმებიც შედის. HM Bark Endeavour-ის ასლის, გამანადგურებელ HMAS Vampire (D11)-ისადა წყალქვეშა ნავ HMAS Onslow-ის დათვალიერება ვიზიტორებს შეუძლიათ. დამთვალიერებლებს ტურის ფარგლებში XIX საუკუნის ბარჟის, ჯეიმზ კრეიგის მონახულებაც შეიუძლიათ.
1980-იანი წლების შუა ხანებში მუზეუმისთვის მკვლევარ ჯეიმზ კუკის გემის, HM Bark Endeavour-ის ასლის აგება გადაწყდა. თავდაპირველად გემის მშენებლობას „Bond Corporation“ აფინანსდება. გემის მშენებლობა 1988 წელს დაიწყო, თუმცა 1990 წელს კომპანიას ფინანსური პრობლემები შეექმნა. მშენებლობა 1991 წელს ქველმოქმედებიდან მიღებული თანხებით განახლდა და 1994 წლისთვის დასრულდა. გემი ავსტრალიის ეროვნული საზღვაო მუზეუმის მფლობელობაში 2005 წელს გადავიდა.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიის ეროვნული საზღვაო მუზეუმი კატეგორია:მუზეუმები სიდნეიში კატეგორია:საზღვაო მუზეუმები ავსტრალიაში კატეგორია:ავსტრალიის ეროვნული მუზეუმები კატეგორია:1991 წელს დაარსებული მუზეუმები
Meranoplus rugosus
Meranoplus rugosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
მერე-ოგ-რუმსდალი
მერე-ოგ-რუმსდალი — ნორვეგიის საგრაფო. სულ ესაზღვრება 3 საგრაფო, ესენია: აღმოსავლეთიდან – სერ-ტრენდელაგი, სამხრეთ-აღმოსავლეთიდან – ოპლანი, სამხრეთ-დასავლეთიდან – სოგნ-ოგ-ფიურანე. საგრაფოს ადმინისტრაციული ცენტრია მოლდე. ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული მუნიციპალიტეტი ოლესუნი. ნორვეგიის საგრაფოებში სიდიდით მე-11 ადგილი უკავია.
მუნიციპალიტეტები
მერე-ოგ-რუმსდალი იყოფა 38 მუნიციპალიტეტად. ესენია:
500 პქ|მინი|მარჯვნივ|მერე-ოგ-რუმსდალის მუნიციპალიტეტები
სქოლიო
კატეგორია:ნორვეგიის საგრაფოები
მსხალდიდის ეკლესია
მინი|მსხალდიდის ეკლესია მსხალდიდის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მსხალდიდში. მდებარეობს სოფლის განაპირას, აღმოსავლეთით. მიეკუთვნება გვიანდელ ფეოდალურ ხანას.
ეკლესია დარბაზულია (11,2 X 7,35 მ), ნაგებია აგურით, ცოკოლი — სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ქვიშაქვის ქვით. აქვს ორი შესასვლელი, დასავლეთით და სამხრეთით. აღმოსავლეთ ნახევარწრიულ აფსიდში ორი მაღალი თაღოვანი სარკმელია. მარცხენა სარკმლის გვერდით სწორკუთხა ნიშია. თითო თაღოვანი ნიში აფსიდის ფართო მხრებშია. დარბაზის გრძივ კედლებზე თითო მასიური პილასტრია, რომლებსაც შეისრული კამარის შეისრული საბჯენი თაღი ეყრდნობოდა. კამარა ქუსლების დონეზე გამოზნექილი ზედაპირით გადადის შესაბამის კედელზე. ეკლესიის ჩრდილოეთ კედელში ორი, ხოლო სამხრეთისაში ერთი მაღალი თაღოვანი სარკმელია.
ეკლესიას დასავლეთით ეკვრის გეგმით სწორკუთხა კარიბჭე (4,29 X 2,92 მ), რომელსაც დასავლეთით თაღოვანი შესასვლელი აქვს. ჩრდილოეთისა და სამხრეთის კედელში მაღალი თაღოვანი სარკმლებია. ფასადებზე შემორჩენილია აგურის ორსაფეხურიანი ლავგარდნის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იბადანი
იბადანი (Ibadan, Ìbàdàn) — ქალაქი ნიგერიის სამხრეთ-დასავლეთით. ოიოს შტატის ადმინისტრაციული ცენტრი.
მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით ქვეყნის მესამე ქალაქი ლაგოსისა და კანოს შემდეგ.
მოსახლეობა — 2 550 593 ადამიანი (2006), ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში — 1,3 მილიონი. მოსახლეობის უმრავლესობას შეადგენს იორუბას ხალხი.
ქალაქში ფუნქციონირებს იბადანის უნივერსიტეტი, აეროპორტი (en:Ibadan Airport).
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერიის ქალაქები
ლისმორი
ლისმორი (Lismore) — ქალაქი სამხრეთ ავსტრალიის შტატ ახალ სამხრეთ უელსში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 27 474 კაცს. იგი 764 კილომეტრითაა დაშორებული შტატის ადმინისტრაციულ ცენტრ სიდნეის. ქალაქთან ახლოს მდებარეობს ლისმორის აეროპორტი. ლისმორიდან რამდენიმე კილომეტრში ორი შტატის, კუინზლენდის და ახალი სამხრეთი უელსის ოფიციალური საზღვარია. ლისმორი დაარსდა 1856 წელს. ნალექების წლიური რაოდენობა შეადგენს 1343,0 მმ-ს. ყველაზე ცხელი თვეა იანვარი, ხოლო ყველაზე ცივი — ივლისი.
X საზონათაშორისო ტურნირი
ჟელეზნოვოდსკში მარტა ლიტინსკაიამ იპირველა. წინა ციკლის ჩინელი პრეტენდენტი ლიუ შილანი ახლა უ მინ ციანმა შეცვალა. მესამე საგზური აგნეშკა ბრუსტმანმა დამატებით მატჩში მოიგო. თავის შესაძლებლობებზე სუსტად გამოვიდნენ ნონა გაფრინდაშვილი, ნინო გურიელი, მარგარეტა მურეშანი და მარია ივანკა.
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|6 ! s! style="background: #ddffdd;"|7 ! s! style="background: #ddffdd;"|8 ! s! style="background: #ddffdd;"|9 ! s! style="background: #ddffdd;"|10 ! s! style="background: #ddffdd;"|11 ! s! style="background: #ddffdd;"|12 ! s! style="background: #ddffdd;"|13 ! s! style="background: #ddffdd;"|14 ! s! style="background: #ddffdd;"|15 ! s! style="background: #ddffdd;"|16 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
დამატებითი მატჩი პრეტენდენტობის საგზურისათვის: აგნეშკა ბრუსტმანი - ლიუდმილა ზაიცევა 3 - 3
(ტურნირში უკეთესი კოეფიციენტების გამო გამარჯვება მიენიჭა ა. ბრუსტმანს)
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|6 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
Meranoplus sabronensis
Meranoplus sabronensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
61
თარიღი უცნობია
*
60er
ნასტია
ნასტია ( — შემკვრივებული) — ფოთლების, ფოთოლაკებისა და მცენარის სხვა ნაწილების მოძრაობა გაღიზიანების (სინათლის, ტემპერატურის ან სხვა ფაქტორთა) საპასუხოდ. ნასტია გამოწვეულია ორგანოს ზედა და ქვედა მხარეს განლაგებული უჯრედების არათანაბარი ზრდით ან ამ უჯრედებში ტურგორის არაერთნაირი ცვლილებებით. რომელიმე ორგანოს ზედა ნაწილის უფრო ინტენსიური ზრდა იწვევს ეპინასტიას (კვირტების ან კოკრების გაშლა), ქვედა ნაწილისა კი — ჰიპონასტიას  (ყვავილსაფრის შემჭიდროება ყვავილობის დამთავრების შემდეგ).
განასხვავებენ:
ლიტერატურა
კატეგორია:ბოტანიკა
Double Fantasy
Double Fantasy — ჯონ ლენონის და იოკო ონოს ალბომი, რომელიც გამოიცა 1980 წელს. დისკი გამოვიდა ლეიბლზე Geffen, ჯონის მკვლელობის შემდეგ. მასში შეტანილია ცნობილი სიმღერები „(Just Like) Starting Over“, „Woman“ და „Watching the Wheels“.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორები - ჯონ ლენონი და იოკო ონო.
სქოლიო
კატეგორია:ჯონ ლენონის ალბომები კატეგორია:1980 წლის ალბომები კატეგორია:იოკო ონოს ალბომები კატეგორია:Capitol Records-ის ალბომები კატეგორია:Geffen Records-ის ალბომები კატეგორია:გრემის ჯილდო წლის ალბომისთვის
ნასტაგისი
ნასტაგისი, ნასტაკისი — მინდორი მტკვრის მარცხენა ნაპირას, მდინარე ქსნის შესართავთან, სოფელ ქსნის რკინიგზის სადგურთან. ნასტაგისის მინდორს ჩრდილოეთიდან საზღვრავს სავანეთის ქედი, რომლის ბოლო მწვერვალზე ქსნის ციხეა აღმართული, სამხრეთიდან მდინარე მტკვარი, დასავლეთიდან — მდინარე ქსანი, ხოლო აღმოსავლეთიდან ნაპარსევის ხევი. ნასტაგისთან დაკავშირებულია უძველესი ქართული წერილობითი ცნობა სარწყავი არხის მშენებლობის შესახებ. „მოქცევაჲ ქართლისაჲს“ ცნობით, ალექსანდრე მაკედონელი „სარკინესა ქალაქსა ებრძოდა ათერთმეტ თითუჱ და და დადგა სარკინესა დასავლეთ კერძო და დასცა ვენაჴი და რუჲ კაცნი მეურვენი დასტაგითა რუჲსაჲთა; და ჰრქჳან ადგილსა მას ნასტაგისი“.
შუა საუკუნეებში აქ არსებულა შიომღვიმის მონასტრის კუთვნილი სოფ. ნასტაგისი, რომელსაც სიმონ I მეფემ 1580 სითარხნის წიგნი განუახლა. 1911 წელს თბილისში მცხოვრებმა იტალიელმა ა. ანდრეოლეტიმ ნასტაგისზე ააგო აგურ-კრამიტის ქარხანა, რომელმაც საქართველოში ერთ-ერთმა პირველმა დაიწყო ევროპული ტიპის ე. წ. მარსელური კრამიტის გამოშვება. 1922 წელს მოხდა ქარხნის ნაციონალიზაცია. ნასტაგისის მინდორზე 1952 წელს ჩატარდა ისტორიულ-გეოგრაფიული დაზვერვები (ხელმძღვანელი ნ. ბერძენიშვილი), 1962-1972 წლებში კი არქეოლოგიური დაზვერვები და მცირე გათხრები (ლევან ჭილაშვილი, იულონ გაგოშიძე). 1972 წლიდან მუშაობს სტაციონალური არქეოლოგიური ექსპედიცია (ა. ბოხოჩაძე).
ნასტაგისზე მიკვლეული უძველესი ნამოსახლარი მდებარეობს მინდვრის ჩრდილოეთ-დასავლეთ კუთხეში, მთის ფერდობზე და თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს ადრინდელი რკინის ხანით (ძვ. წ. II ათასწლეულის დასასრული — I ათასწლეულის დასაწყისი). აღმოჩნდა ლეგა ფერიუს თიხის სხვადასხვა ჭურჭელი, კაჟის ნამგლის ჩასართები, ხელსაფქვავები და სხვა.
ძვ. წ. IV საუკუნის ბოლოს ნასტაგისზე გაჩნდა ქალაქის ტიპის მსხვილი დასახლება, რომელიც VII საუკუნის დასასრულამდე არსებობდა. ნაქალაქარს უკავია დაახლოებით 1×0,5 კმ2 ფართობი მდინარე ქსნის მარცხენა ნაპირის გაყოლებაზე. მის ჩრდილოეთ ნაწილში აღმართულია ბუნებრივი ბორცვი, რომელიც აგრეთვე დასახლებული იყო.
ელინისტურ ხანაში (ძვ. წ. IV — II სს.) ნასტაგისის სამოსახლო, როგორც ჩანს, დაკავშირებული იყო ნასტაგისის პირდაპირ, მტკვარგაღმა სამადლოს გორაზე გამოვლენილ ნამოსახლართან (სამადლო) და მასთან ერთად ერთ სამოსახლო ერთეულს შეადგენდა. ეს გამაგრებული სამოსახლო კონტროლს უწევდა მნიშვნელოვან გზაჯვარედინს; ერთ-ერთი ამ გზათაგანი მტკვარს მიჰყვებოდა, მეორე კი მერიდიანულად შიდა ქართლს თრიალეთთან აკავშირებდა. გამოთქმულია მოსაზრება, რომ სამადლო — ნასტაგისის ნაქალაქარი არის „მოქცევაჲ ქართლისაჲს“ ქრონიკაში მოხსენიებული „ძუელი მცხეთა“. ძვ. წ. IV-III საუკუნეებში ნასტაგისის მინდვრის მოსარწყავად მუხრანის დიდი რუსხმულიდან გამოუყვანიათ 6 კმ სიგრძის რუ.
ნასტაგისის ნაქალაქარზე კრამიტით დახურული კაპიტალური შენობები მდგარა. აქ აღმოჩნდა ძვ. წ. IV-III საუკუნეების დორიული ორდერის კაპიტელი და არქიტრავის ფრაგმენტი. ნასტაგისი სამოსახლომ განსაკუთრებულ აყვავებას მიაღწია III-IV საუკუნეებში. გათხრებით გამოვლენილია ამ პერიოდის რამდენიმე სამოსახლო კომპლექსი, მარნები და სხვა ნაგებობები. განსაკუთრებით საყურადღებოა რიყის ქვის საფუძველზე ალიზით ნაგები ქრისტიანული ეკლესიების აღმოჩენა, რომელიც ჯერჯერობით უძველესი ქრისტიანული საკულტო ძეგლებია საქართველოში და არქეოლოგიური მონაცემებით II საუკუნით თარიღდება.
ნივთიერი არქეოლოგიური მონაპოვრიდან აღსანიშნავია ელინისტური ხანის წერნაქით მოხატული და იმავე ხანის თეთრი ანგობით შემკული თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები, აგრეთვე იმპორტული (ბერძნული) შავლაკიანი ჭურჭელი და ძვ. წ. II საუკუნის მცირეაზიურლი ე. წ. თევზის ლანგრები. ნაპოვნია აგრეთვე სკვითური ტიპის ბრინჯაოს ისრისპირები.
ნაქალაქარის გარდა ნასტაგისის მინდორზე მიკვლეულია სხვადასხვა დროის სამაროვნები და ცალკეული სამარხები, მათ შორის გორასამარხებიც.
ნასტაგისის მინდვრის აღმოსავლეთ ნაწილში შემორჩენილია შუა საუკუნეების ნასოფლარი და ეკლესია, რომელსაც „ნასპარსევს“ უწოდებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ვალტერ ფონ ბრაუხიჩი
thumb|170px|ვალტერ ფონ ბრაუხიჩი ვალტერ ფონ ბრაუხიჩი (გერმ.: Walther von Brauchitsch) (დ. 4 ოქტომბერი, 1881, ბერლინი — გ. 18 ოქტომბერი, 1948, ჰამბურგი) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, „ვერმახტის“ გენერალ-ფელდმარშალი და არმიის მთავარსარდალი 1938–1941, გენერალ ბერნჰარდ ფონ ბრაუხიჩის შვილი და მოტომრბოლელ მანფრედ ფონ ბრაუხიჩის ბიძა.
ბიოგრაფია
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1948
Meranoplus similis
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
თავკვერი
თავკვერი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში ქართლიდან.
სახელწოდება მიღებული აქვს მარცვლის ბოლო ნაწილის კვერთან (ნაცარში გამომცხვარი მჭადი) მსგავსების გამო. თავკვერის მარცვალი შებრტყელებულ-შეზნექილია და ძალიან წააგავს კვერს.
სხვადასხვა ჯიშთან კუპაჟით თავკვერისაგან მზადდებოდა ე.წ. სამარკო ღვინოები.
თავკვერის მონაწილეობით გამოყვანილია ახალი პიბრიდული ჯიშები.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ან საშუალოზე დიდი ზომისაა, ოვალური ფორმის, ხუთნაკვ-თიანი. ფოთლის ქვედა მხარე თითქმის შიშველია, მხოლოდ ძარღვებზეა შესამჩნევი უმნიშვნელო შებუსვა. ყვავილი მდედრობითი სქესისაა. მტევანი საშუალო ზომის, ცილინდრულ-კონუსური ან კონუსური ფორმის, ზოგჯერ ცილინდრული. უვითარდება ერთი ან ორი ფრთა, რის გამოც რთული მტევნის შთაბეჭდილებას ტოვებს. კუმსია ან ძლიერ კუმსი. მარცვალი საშუალო ზომისაა, მომრგვალო, მუქი ლურჯი, თითქმის შავი. სქელკანიანია, ცვილისებრი ფიფქით დაფარული. რბილობი საკმაოდ ხორციანი და წვნიანი აქვს, გემო სასიამოვნო, მოტკბო-მომჟავო.
ჯიში საშუალოზე ძლიერი ზრდისაა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის პირველ ნახევარში შედის. აავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 217-228 დღეა. მტევნის საშუალო წონა 190-200 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 20.0-25.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 19-21%-ს, მჟავიანობა — 7.5-8.5 გ/ლ-ს.
ნაცრისფერფოთლიანი თავკვერი
თავკვერის ერთ-ერთი ვარიაციაა.
ეს ვარიაცია ამპელოგრაფიული ნიშნებით საკმაოდ განსხვავდება ჩვეულებრივი თავკვერისგან. მისი ერთწლიანი რქა უფრო მონაცრისფროა და მასზე ჯიშისთვის დამახასიათებელი მოლურჯო ზოლები თითქმის არაა გამომჟღავნებული.
ფოთოლი უფრო ნაკლებადაა დანაკვთული. ნამდვილი თავკვერის ფოთოლზე უფრო სქელია და მონაცრისფრო.
ყვავილი, მტევანი და მარცვალი ფორმითა და ზომით ჩვეულებრივი თავკვერისებურია, რბილობი უფრო წვნიანია და შაქარის დაგროვებით 1-2,5%-ით აჭარბებს ნამდვილ თავკვერს. რბილობი ჩვეულებრივ თავკვერთან შედარებით ადვილად სცილდება კანს, წიპწას კი ძნელად.
წიპწა ძალიან განსხვავდება ნამდვილი თავკვერის წიპწისგან. იგი მომწვანოა, გრძელია და აოლისებური ფორმა აქვს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართლის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ბრაზილიის იმპერია
ბრაზილიის იმპერია (Império do Brasil) — პოლიტიკური ერთეული რომელიც მოიცავდა დღევანდელი ბრაზილიის ტერიტორიას. იმპერიას 1822– 1831 წლებში მართავდა იმპერატორი პედრუ I, ხოლო 1831– 1889 წლებში მისი ვაჟი პედრუ II. დაარსდა 1822 წელს და 1889 წელს ჩაანაცვლა რესპუბლიკამ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრაზილიის ისტორია კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ყოფილი იმპერიები
პიტთევსი
პიტთევსი (ბ) — ძველბერძნული მითოლოგიაში, პელოპესა და ჰიპოდამიუსის ვაჟი. ტროიძენის მეფე. თესევსის დედის, ეთრას, მამა. მოხსენიებულია ილიადაში (III 144).
სქოლიო
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგიის პერსონაჟები კატეგორია:მითოლოგიური მეფეები
ჩრდილოეთი კავკასია
ჩრდილოეთი კავკასია — გეოგრაფიული მხარე ევროპისა და აზიის შესაყართან, კავკასიის ნაწილი. მისი ტერიტორიის უდიდესი ნაწილი რუსეთის შემადგენლობაში შედის. ჩრდილოეთი კავკასია ადმინისტრაციულად იყოფა შემდეგ ერთეულებად:
სავიზო რეჟიმი საქართველოსთან
2006 წლიდან 2010 წლის მარტამდე ყაზბეგი–ზემო ლარსის ერთადერთი კანონიერი სასაზღვრო–გამშვები პუნქტი საქართველოსა და რუსეთის საზღვარზე დაკეტილი იყო რუსეთის ცალმხრივი ინიციატივით.
სავიზო რეჟიმის გაუქმება საქართველოს მიერ
პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა 2010 წლის 11 ოქტომბერს ხელი მოაწერა ბრძანებულებას, რომლის თანახმადაც 13 ოქტომბრიდან ჩეჩნეთის, ინგუშეთის, ჩრდილოეთ ოსეთის, დაღესტნის, ყაბარდო-ბალყარეთის, ყარაჩაი-ჩერქეზეთისა და ადიღეს რესპუბლიკებში ჩაწერილი რუსეთის მოქალაქეებისთვის 90 დღიანი უვიზო რეჟიმი ამოქმედდა საქართველოს საზღვრის გადაკვეთისას.
საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრის მოადგილემ, ნინო კალანდაძემ 11 ოქტომბერს განაცხადა, რომ ჩრდილოეთ კავკასიის რესპუბლიკებში მცხოვრები მოქალაქეებისთვის სავიზო წესების გამარტივება განაპირობა იმ ფაქტმა, რომ ყაზბეგი–ზემო ლარსის სასაზღვრო გამშვებ პუნქტზე ვიზები არ გაიცემა და ამ რესპუბლიკების მაცხოვრებლებს სახმელეთო საზღვრის გადმოკვეთისათვის ვიზების მისაღებად რუსეთის დედაქალაქში უწევდათ ჩასვლა. რუსეთსა და საქართველოს შორის ეს ერთადერთი ლეგალური სასაზღვრო გამშვები პუნქტი მარტიდან გაიხსნა. მანამდე, თითქმის 4 წლის განმავლობაში რუსული მხარის ინიციატივით მიმოსვლა ამ მიმართულებით შეწყვეტილი იყო. საქართველოს რუსეთის მოქალაქეებისთვის ცალმხრივად დაწესებული აქვს გამარტივებული სავიზო რეჟიმი, რაც იმას ნიშნავს, რომ მათ აეროპორტებში, საქართველოს საზღვრის გადმოკვეთისას შეუძლიათ ვიზების აღება.
რუსეთის საგარეო საქმეთა სამინისტრომ საქართველოს ხელისუფლების გადაწყვეტილება, ცალმხრივად გააუქმოს სავიზო რეჟიმი ჩრდილოეთ კავკასიის რესპუბლიკებში მოსახლე მოქალაქეებისთვის, პროვოკაციად შეაფასა.
ჩრდილო კავკასიის მაცხოვრებელთა რეაქცია
სააგენტო „კავკაზსკი უზელის“ ინფორმაციით ჩრდილოეთ კავკასიის რესპუბლიკის მაცხოვრებლები მიესალმნენ საქართველოს გადაწყვეტილებას სავიზო რეჟიმის გაუქმების შესახებ. მათი აზრით ეს მოხსნის ბევრ პრობლემას, რომელიც მანამდე საქართველოს საზღვრის გადაკვეთამდე ხვდებოდათ. ამასთან ერთად, ამ ადამიანებმა გამოხატეს შეშფოთება, რომ რუსეთის ხელისუფლებამ შეიძლება გაამკაცროს თავისი მოქალაქეებისთვის სახელმწიფო საზღვრის გადაკვეთის წესები.
ჩეჩნეთის მოქალქეები გამოთქვამენ გაკვირვებას საქართველოს გადაწყვეტილებაზე რუსეთის ნეგატიური რეაქციის გამო.
მანამდე „კავკაზსკი უზელი“ წერდა ადიღეის მაცხოვრებელთა მოსაზრებაზე, რომლებმაც ყაზბეგი–ზემო ლარსის სასაზღვრო პუნქტის გახსნა შეაფასეს, როგორც ბუნებრივი, მაგრამ არასრულფასოვანი ნაბიჯი, რადგან მეზობელ კრასნოდარის მხარის მაცხოვრებელთ ის არ ეხება.
უცხოური პრესის რეაქცია
ესპანური გამოცემა „ელ პაისის“ (El País) კორესპონდეტის პილარ ბონეტის აზრით, „პრეზიდენტ სააკაშვილის ინიციატივამ შესაძლოა, 2014 წლის სოჭის ზამთრის ოლიმპიადის გამართვა გაართულოს“.
სქოლიო
კატეგორია:კავკასია
კაცხის ტაძარი
მაცხოვრის შობის სახელობის ტაძარი — ტაძარი იმერეთის მხარეში, ჭიათურის მუნიციპალიტეტის სოფელ კაცხში, მდინარე კაცხურას ხეობაში. 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
ისტორია
კაცხის ტაძარი სხვადასხვა დროს სხვადასხვა ფეოდალურ სახლთა საგვარეულო ეკლესიასა და საძვალეს წარმოადგენდა. იგი აშენებულია ბაღვაშების მიერ (ნაგებობის მთავარ შესასვლელში გვხვდება ბაღვაშთა გერბის შემადგენელი ფიგურები: ლომი და „მოხუცი ანგელოზი“), X-XI საუკუნეების მიჯნაზე. ძირითადი ნაწილის შენება დაწყებულა მას შემდეგ, რაც ბაგრატ III-ის მიერ კლდეკარიდან განდევნილი რატი ბაღვაში „დაჯდა მამულსა თუისსა არგვეთასა“ ე. ი. 899 წლის შემდეგ, X საუკუნის მიწურულს, ხოლო დამთავრებულა ბაგრატის მეფობის ბოლოს — 1010–1014 წელს. ეს დასტურდება ტაძრის სამხრეთ-დასავლეთი შესასვლელის ტიმპანიის წარწერითაც: „წმინდაო სამებაო, ადიდე შენს მიერ დამყარებული ბაგრატ აფხაზთა და ქართუელთა მეფე, ტაოსა და რანთა, კახთა და ყოვლის აღმოსავლეთის დიდი კურაპალატი“.
დავით აღმაშენებლის მიერ ბაღვაშთა საგვარეულოს დამარცხების და საქართველოდან განდევნის შემდეგ კაცხის ტაძარი უპატრონოდ დარჩა. გადმოცემით, ტაძარი ორჯერ დამწვარა, მაგრამ, ისევ აღუდგენიათ. XVI საუკუნეში მიტოვებული და დაზიანებული ტაძარი მისმა ახალმა მფლობელმა აბულასარ ამირეჯიბმა აღადგინა. XVII–XVIII საუკუნეებში კაცხი აბაშიძეების საგვარეულოს კუთვნილება გახდა. 1804 წელს, მეფე სოლომონ II-მ კაცხი უბოძა იმერეთში გადასულ სოლომონ ლიონიძეს — ერეკლე II-ის თანამებრძოლსა და ცნობილ პოლიტიკურ მოღვაწეს.
1924 წელს საქართველოს საბჭოთა მთავრობამ გააუქმა კაცხის მონასტერი, რის შედეგადაც, ღვთისმსახურება დიდი ხნით შეწყდა და განახლდა მხოლოდ 1990 წელს, ტაძრის მოძღვრის, დეკანოზ ამირან მოდებაძის თაოსნობით.
„მატიანე ქართლისაის“ ცნობით, კაცხის მონასტერში არიან დასაფლავებული ერისთავთ-ერისთავები: რატი ბაღვაში, ლიპარიტ ბაღვაში (ბერობაში ანტონი), რომლის ნეშტი ბიზანტიიდან ჩამოასვენეს, ასევე გიორგი-მალაქია აბაშიძე (იგივე იმერეთის მეფე გიორგი V), ვახტანგ VI-ის დროის მოღვაწე სვიმონ აბაშიძე, არგვეთის მთავარი ლევან აბაშიძე, დავით იოანეს ძე ლიონიძე.
ძეგლის აღწერა
კაცხის ტაძარი პირველად აღწერა დიუბუა დე მონპერემ 1830-იან წლებში. ტაძრის ანაზომები გაუკეთებია ჯერ ფრანგ არქიტექტორ რიოარდს, ხოლო მოგვიანებით კი — თავად დიუბუა დე მონპერეს, რომელმაც ჩაიწერა შემდეგი წარწერა: დიუბუა დე მონპერე კაცხის ტაძარს ნამდვილად ქართული ხუროთმოძღვრების ძეგლად თვლიდა და მიიჩნევდა, რომ იგი ნიკორწმინდის თანადროული უნდა ყოფილიყო. მის მიხედვით, ტაძარს ოთხი საკურთხეველი უნდა ჰქონოდა: პირველი (ცენტრალური) — მაცხოვრის ამაღლების, მეორე — წმ. ნიკოლოზის, მესამე — მთავარანგელოზ მიქაელის და მეოთხე — ღვთისმშობლის შობის.
ტაძარი ასევე მოინახულა და აღწერა პლატონ იოსელიანმა 1845 წელს. მისი გადმოცემით, ტაძარის ირგვლივ იყო ცაცხვის მაღალი ხეები.
არქიტექტურა
კაცხის ტაძარი ქართული ხუროთმოძღვრების ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული და ორიგინალური ძეგლია. მსგავსი ფორმების არქიტექტურული ძეგლი სხვაგან არ გვხვდება. ნაგებობა შედგება საფეხურებად განლაგებული სამი წახნაგოვანი ნაწილისაგან: გარშემოსავლელის, ტაძრის კორპუსისა და გუმბათის ყელისაგან. ტაძრის კორპუსი და გუმბათის ყელი ექვს აფსიდიანია. ინტერიერის გეგმა წრიულია, ტაძარს თორმეტი ფანჯარა ანათებს. ტაძრის ძირითადი ნაწილი 1010—1014 წლებშია აშენებული, სამი მხრიდან გარშემოსავლელი კი დაახლოებით 30 წლით გვიანდელია. ნაგებობას გარს აკრავს ხუთკუთხა გალავანი (აღადგინეს 1937 წელს). ტაძარს აქვს ძველი სამრეკლო, რომელიც კარიბჭის ფუნქციასაც ითავსებს.
წარსულში ნაგებობა მთლიანად შემკული იყო მდიდრული ჩუქურთმებით, მაგრამ 1854 წელს ტაძარს საფუძვლიანი „რესტავრაცია“ ჩაუტარეს, რის შედეგადაც ძირითად კორპუსს მოხსნეს ძველი პერანგი (რომელსაც ულამაზესი ჩუქურთმები ამშვენებდა) და თავიდან მოაპირკეთეს. დღეისათვის პირვანდელი სახე მხოლოდ გარშემოსავლელის ნაწილს აქვს შენარჩუნებული. კაცხის ერთ-ერთ გამორჩეულ ღირსშესანიშნაობას ოთხი ანგელოზის მიერ ჯვრის ამაღლების სცენა წარმოადგენს, ის გარშემოსავლელის შიგნით მარჯვენა მხარეს მდებარეობს. ამ ხელოვნების ნიმუშსაც არ აქვს შენარჩუნებული პირვანდელი იერი, რადგან გაუგებარი მიზეზების გამო თეთრი საღებავი აქვს გადასმული. ტაძრის ეზოში გვხვდება ლომის მონუმენტური ბარელიეფი, რომელიც სავარაუდოდ ნაგებობის კედელზე იყო განთავსებული, მაგრამ 1854 წლის „რესტავრაციის“ შემდეგ ჩამოხსენეს. ეკლესიის ყველა შესასვლელის თავზე განლაგებულია ბარელიეფები (ძირითადად ლომის გამოსახულებები). ტაძრის ყველა ბარელიეფს ასომთავრული წარწერები აქვს დატანებული. წარწერათა უმრავლესობა დაქარაგმებულია (ამოგდებულია ხმოვანი).
ტაძრის კანკელის ფრაგმენტები დაცულია ხელოვნების სახელმწიფო მუზეუმში.
ტაძრის საგანძური
გადმოცემით, კაცხის მონასტერს, რომელიც გადაწერის ერთ-ერთი ცენტრი იყო, მდიდარი ბიბლიოთეკა ჰქონია. სხვა წიგნთა შორის, აქ ინახებოდა ლიპარიტ ბაღვაშის მიერ შეწირული მათეს სახარების „თარგმანი“; ექვთიმე ათონელის მიერ თარგმნილი, ტყავზე გადაწერილი და მთლიანად მოკაზმული სახარება, ასევე, იმერეთის მეფის-გიორგი–მალაქია აბაშიძის ბრძანებით გადაწერილი და შედგენილი „კაცხის გულანი“, რომელიც ყველა საღვთისმეტყველო წიგნთა კრებულს წარმოადგენდა. ბიბლიოთეკის დიდი ნაწილი შემდგომ დაუტაციათ. კაცხის ტაძარში ასევე ინახებოდა: 1059 წელს ივანე ლიპარიტის ძე ბაღვაშის მიერ შეწირული წმინდა გიორგის მოოქროვილი ხატი; დიდი ჯვარი, რომლის წარწერაც რაჭის ერისთავთ-ერისთავს რატის იხსენიებს და კახაბერ ერისთავთ-ერისთავის მიერ შეწირული მაცხოვრის ხატი.
ჩამოთვლილი საგანძურის მცირედი ნაწილი ინახება საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
იოსებ დურმიშიძის წვლილი
კაცხის ტაძარი დურმიშიძეების გვარის ფუძედაც ითვლება. 1853-1854 წლებში რესტავრაციაზე უმუშავია სამ ლაზ კალატოზ ძმას, გვარად დურმიშებს, რომლებიც ივანე აბაშიძისათვის ახმედ-ბეგ თავდგირიძეს გაუგზავნია, აჭარის სანჯაყ-ბეგ აბაშიძის შუამავლობით. ძმათაგან ერთ-ერთი, სახელად იუსუფი, ქრისტიანულად მონათლულა იოსებ დურმიშიძის სახელით, დაქორწინებულა მღვდელ პეტრე მოდებაძის ქალიშვილ სალომეზე და კაცხში დარჩენილა საცხოვრებლად. იოსებ ოსმანისძე (გ. 1870 წელს) და სალომე (გ. 1871 წელს) დურმიშიძეები დაკრძალულნი არიან ტაძრის ეზოში. მათი შთამომავალი (შვილთაშვილი) იყო ბიოქიმიკოსი, აკადემიკოსი სერგი დურმიშიძე (1910-1989).
სქოლიო
კატეგორია:ჭიათურის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
არჩილ უგულავა
არჩილ უგულავა (დ. 20 აგვისტო, 1947, თბილისი) — ქართველი მეცნიერი და ფიზიკოსი. სრული პროფესორი, ფიზიკა-მათემატიკურ მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
1970 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტი.
1974-1979 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის უმცროსი, 1979-1988 წლებში უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1988-1990 წლებში განყოფილების გამგე; 1990-2003 წლებში ლაბორატორიის გამგე; 2003-2005 წლებში თეორიული ფიზიკის ლაბორატორიის გამგე; 2005 წლიდან ზუსტ და საბუნებისმეტყველო მეცნიერებათა ფაკულტეტის დეკანი. არის ავტორი წიგნისა „სტატისტიკური ფიზიკა“ (2005).
საკანდიდატო დისერტაციადაიცვა 1974 წელს — „ფონონური ვიწრო ყელის პრობლემა მაგნიტურ რეზონანსში“. სადოქტორო დისერტაცია დაიცვა 1988 წელს — „რეგულარული და სტოქასტიური სპინური დინამიკა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1947 კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ავთანდილ პაიჭაძე
ავთანდილ პაიჭაძე (დ. 23 ნოემბერი, 1923, ფოთი, — გ. 11 აპრილი, 1995) — ქართველი ეკონომისტი და სპორტსმენი.
ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიური ფაკულტეტი.
თამაში დაიწყო თბილისის ბავშვთა გუნდში — „აისში“; 1944 წელს მიიწვიეს მოსკოვის „შრომით რეზერვებში“; თამაშობდა თბილისის გუნდებში — „კრილია სოვეტოვი“ (1946-1947) და „სპარტაკი“ (1948-1950, ორივე გუნდის მწვრთნელი — ა. ჟორდანია). იყო „სპარტაკის“ კაპიტანი და საუკეთესო ბომბარდირი. 1951 წელს ჩაირიცხა თბილისის „დინამოში“ (4 თამაში, 3 გოლი). საფეხბურთო კარიერის დამთავრების შემდეგ იყო საქართველოს ფეხბურთის ფედერაციის პრეზიდიუმის წევრი. „საქსპორტვაჭრობის“ დირექტორი. რესპუბლიკური მნიშვნელობის პერსონალური პენსიონერი; დაჯილდოებულია „პროფკოოპერაციის საპატიო ნიშნით“, „საბჭოთა ვაჭრობის წარჩინებული ნიშნით“, სპორტსაზოგადოება დინამოს „საპატიო სიგელით“. ფეხბურთელი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1995 კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:ქართველი სპორტსმენები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ტროიძენი
მინი ტროიძენი (Τροιζήν), თანამედროვე: ტროიძინა ან ტრიძინა პატარა ქალაქი (მოს. 671 ად. 2001 წ.) ჩრდილო-აღმოსავლეთ პელოპონესზე, ათენისგან სამხრეთით და მეთანიაგან რამდენიმე მილით დაშორებული.
63
თარიღი უცნობია
*
60er
ნახშირგორის ეკლესია
ნახშირგორის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ მსხალდიდში. მდებარეობს სოფლის სამხრეთით 5-7 კილომეტრზე, სასაფლაოზე. თარიღდება განვითარებული ფეოდალური ხანით. ეკლესიაში შეიმჩნევა ორი სხვადასხვა დროის სამშენებლო ფენა: პირველი ფენა განვითარებული ფეოდალური ხანისაა, ხოლო მეორე ფენა გვიანდელი ფეოდალური ხანის. ეკლესია ნაგებია კარგად გათლილი ქვიშაქვის ქვით. გვიანდელ ფეოდალურ ხანაში შეკეთების დროს აგური გამოუყენებიათ.
აღმოსავლეთის ფასადზე, ფრონტონში, საკურთხევლის სარკმლის ზემოთ, აგურის წყობაში ჩასმულ ქვაზე გამოსახულია რელიეფური [ჯვარი. დასავლეთ კედელი ამოყვანილია ორსაფეხურიან ცოკოლზე, რომლის ქვედა საფეხური სწორკუთხაა, ზედა - ლილვს წარმოადგენს. სამხრეთის და ჩრდილოეთის ფასადებზე საკურთხევლის ნაწილი რამდენადმე წინ წამოწეულია. სამხრეთის ფასადზე კარის არქიტრავის ზემოთ, აგურის წყობაში ჩასმულია წარწერიანი ქვა. მის ზემოთ პატარა თაღოვანი ნიშია. ქვასა და ნიშს შეწყვილებული ლილვით შედგენილი თაღი აქვს. ეკლესიას შემოვლებული აქვს აგურის ორსაფეხურიანი ლავგარდანი. სახურავი ორფერდაა და გადახურულია კრამიტით.
ლიტერატურა
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სულელთა გემი
სულელთა გემი (Ship of Fools) 一 ამერიკელი ჟურნალისტისა და ნოველისტის, კეტრინ ენ პორტერის 1962 წლის რომანი, რომელიც გვიამბობს განსხვავებული წარმომავლობისა თუ სტატუსის მქონე პერსონაჟთა მოგზაურობის შესახებ, როცა ისინი გერმანული სამგზავრო გემით მექსიკიდან ევროპისკენ მიცურავენ. ეს არის ალეგორია, რომელიც ასახავს ნაციზმის აღზევებას და მეტაფორულად ავლენს მსოფლიოს პროგრესს მის "მარადიულობისკენ მოგზაურობისას“. თავად ავტორი საკუთარი ნაწარმოებით არასდროს ყოფილა აღფრთოვანებული და მას მოიხსენიებდა, როგორც „ზედმეტად გაწელილსა“ და „არაგონივრულს“.
რომანი დაედო საფუძვლად სტენლი კრამერის 1965 წლის ამავე სახელწოდების ფილმს.
ფონი
პორტერმა საკმაოდ კარგი სახელი მოიხვეჭა საკუთარი მცირე მოთხრობების გამოქვეყნებით, ძირითადად 1922-დან 1940 წლამდე. ამის შემდეგ, იგი რომანზე მუშაობასაც შეუდგა. მან ამ უკანასკნელზე მუშაობა 1940 წელს დაიწყო და თავდაპირველად ჩაიფქრებული იყო, როგორც ნოველა, თუმცა (ან „მოკლე რომანი“, გამომდინარე იქიდან, რომ თავად ავტორს სიტყვა „ნოველა“ ეზიზღებოდა). ) სიუჟეტი ეფუძნება დღიურს, რომელიც მან შეინახა 1931 წელს, როცა ვერაკრუსიდან ბრემერჰავენში მიემგზავრებოდა და გუგენჰაიმის სტიპენდიით აპირებდა სწავლის გაგრძელებას. ისევე როგორც სიუჟეტი, ავტორმა რომანის მთავარი გმირებიც იმ რეალურ პიროვნებებს დააფუძნა, რომელთაც თავად გემბანზე შეხვდა. რაც შეეხება ნაწარმოების სახელს, იგი XV საუკუნეში მოღვაწე გერმანელი ავტორის, სებასტიან ბრანტის, ნაწარმოების 一 სულელთა გემი (Das Narrenschiff) 一 სათაურის მიხედვით შეირჩა.
სიუჟეტი და ანალიზი
თავდაპირველად გემზე ცხოვრება ჩვეულებრივად მიმდინარეობს. მგზავრები ერთმანეთს ეცნობიან, ჯერჯერობით რიტუალურ რეპლიკებს სჯერდებიან, მაგრამ ზოგიერთის საუბარში თანდათან მჭერმეტყველური ფრაზებიც გამოერევა. ამ ფრაზათა მიღმა ჯერ კიდევ ოფიციალურად გაუფორმებელი, ყოფით დონეზე არსებული იდეოლოგია დგას, რომელიც ცდილობს, თავისი არსებობის შესახებ ყველას გასაგონად განაცხადოს, დროშებზე აღიბეჭდოს და ისინი, ვინც მას ირწმუნებს, ერის მტრებთან საბოლოო და გადამწყვეტ ბრძოლაში გაიყოლიოს. ქალის თეთრეულით მოვაჭრე ლიზი შპეკენკიკერი ამტკიცებს, რომ ნამდვილი, გამართული გერმანულით მხოლოდ მის მშობლიურ ჰანოვერში ლაპარაკობენ; ფრაუ რიტენდოლფი, ყოფილი გუვერნანტი, თავის დღიურში ჩაწერს, რომ რასის ყოვლისშემძლეობის სჯერა. მას კუზიანი ჰერ გლოკენი თავისი საბრალო გარეგნობით იმ აზრამდე მიიყვანს, რომ ბავშვები, თანდაყოლილი ფიზიკური ნაკლით, კაცობრიობის ინტერესებისთვის უკვე განადგურდნენ.
ამ აზრს იზიარებს ქალთა ჟურნალის გამომცემელი ჰერ რიბერი, რომელსაც განზრახული აქვს, ქალებს გონება თანამედროვეობის უმნიშვნელოვანეს პრობლემებზე სტატიებით განუვითაროს. იგი ტრაბახობს, რომ გამოჩენილ მეცნიერს კოჭლებისა და არასრულფასოვანი ადამიანების განადგურების ტრაქტატის შექმნაზე შეუთანხმდა. ლიზი, რომელიც მას ეკეკლუცება, ეკითხება, როგორ შეიძლება დაეხმარონ ქვედა გემბანის საბრალო ბინადართ 一 დღიურ ჯამაგირზე მომუშავე ესპანელებს. ჰერ რიბერი პასუხობს: „შეყარონ დიდ ღუმელში და მიუშვან გაზი“ და ამით თავის თანამოსაუბრეს სიცილის პაროქსიზმში აგდებს.
ხელისუფლებაში ნაცისტების მოსვლამდე და ტოტალიტარული რეჟიმის დამყარებამდე ობივატელი მგზავრები გასაოცარ პოლიტიკურ შორსმჭვრეტელობას იჩენენ.
გემზე, რომლის კაპიტანი ტილეა, თანდათან დიდი რაიხის პირველსახე ყალიბდება. საქმე ჯერჯერობით ღია ტერორამდე არ მიდის, მაგრამ მგზავრთა უმრავლესობამ, მათ შორის ღრმად მოაზროვნე  ბრიყვმა იდეოლოგმა, პროფესორმა გუტენმა, ფსიქოლოგიურად უკვე მიიღო „ახალი წესრიგი“. ახლა მხოლოდ ფიურერია საჭირო. მათთან მოხვედრა სურს კუჭის მოუნელებლობით გატანჯულ და თავისი განუხორციელებელი შესაძლებლობების შეგრძნებით შეპყრობილ კაპიტან ტილეს. იგი ამერიკულ განგსტერულ ფილმს უყურებს და ძალაუფლებაზე ოცნებობს: „ფარულად ტკბება სურათით. უკანონობა, სისხლის წყურვილის სიგიჟე ისევ და ისევ იფეთქებს, ნებისმიერ დროს, ნებისმიერ ადგილას 一 მას რუკაზეც ვერ მიაგნებ, 一 მაგრამ ის სულ ხალხში ტრიალებს, ხალხში, რომელიც კანონით შეიძლება და აუცილებელიცაა, რომ მოკლა. კაპიტანი ტილე მუდამ მოვლენათა ეპიცენტრშია, ყველას უფროსობს და მართავს. ფაშიზმის მოკრძალებული ხიბლი მხოლოდ ჰერ რიბერს და კაპიტან ტილეს არ იზიდავს. ჩუმი, უწყინარი არსებები რასობრივი ან კლასობრივი ნიშნით ხელისუფლებაში მოსვლის იდეაში არანაკლებ ნუგეშს პოულობენ. საკმაოდ სიმპათიური ფრაუ შმიდტი შეწუხებულია ჰერ რიბერის უხამსობით და ფრეიტაგს თანაუგრძნობს, „წმინდა“ საზოგადოებიდან ფრეიტაგის განდევნის შემდეგ თავის თავში პოულობს ძალას, დაიცვას საკუთარი უფლებები: „ფრაუ შმიდტის სული სეიმობს, სიამოვნების თბილი ჟრუანტელი უვლის 一 იგი დიადი და სახელოვანი რასის სისხლით ნათესავია: მართალია, ყველაზე შეუმჩნეველი, უმნიშვნელო არსებაა, მაგრამ რამდენი უპირატესობა აქვს!“
რომანის პერსონაჟთა უმრავლესობა საკუთარ ფესვებს მოწყვეტილია: ფრაუ შმიდტს ქმრის ცხედარი მიაქვს სამშობლოში, სადაც დიდი ხანია, არ ყოფილა. მექსიკის გერმანული სკოლის დირექტორი გუტენი გერმანიაში ბრუნდება, თუმცა იქ სრული გაუგებრობა ელის. ოტელის ყოფილი მეპატრონე ლუტცი ცოლთან და თვრამეტი წლის ქალიშვილთან ერთად მექსიკიდან საცხოვრებლად შვეიცარიაში მიემგზავრება. ბევრმა მათგანმა არ იცის, რა არის ოჯახური სითბო, ზოგი კი პირიქით, მის სულიშემხუთველ ატმოსფეროში იხრჩობა, მათ შორის კარლ ბაუმგარტნერი, რომელიც ადვოკატი და გამოუსწორებელი ლოთია, და მისი ცოლიც, რომელიც ქვეყნიერებაზეა გაბოროტებული. ამ მოხეტიალე ატომებს, სოციალური ქიმიის კანონის თანახმად, სავსებით შეუძლიათ ტოტალიტარულ მასასთან შერწყმა.
მასობრივი ტოტალიტარული მოძრაობები პორტერს ერთ სოციალურ ჭეშმარიტებას შესახსენებს 一 აღმოცენდებიან მაშინ, როდესაც ინერტული საშუალო ფენა ზევიდან და ქვევიდან დამუშავებას განიცდის, 一 ინტელექტუალური ელიტის მიერ გამომუშავებული იდეებით იმსჭვალება, დეკლასირებული ელემენტების ენერგიით ავადდება. როდესაც ინტელექტუალური და კრიმინალური უნისონში მოქმედებს, ჩნდება ერთიანი სწრაფვა. პორტერის რესპექტაბელური ბურჟუები ესპანელი მოცეკვავეების ზნედაცემული ინსტინქტებით არიან შოკირებულნი. ისინი აღშფოთებას ვერ ფარავენ, როდესაც მოცეკვავეები ტენერიფეს მაღაზიებს ქარიშხალივით გადაუქროლებენ და ყველაფერს, რაც „ცუდად დევს“, ექსპროპორციას უკეთებენ, შემდეგ კი მგზავრებს თაღლითურ ლატარეაში ითრევენ და მოპარულ ნივთებს ათამაშებენ. პირველი და მეორე კლასის მორალისტებს ეჭვიც არ ეპარებათ, რომ მათ და მოცეკვავეებს შორის კავშირი გაცილებით მჭიდროა, ვიდრე ეს შეიძლება მოგეჩვენოს. მოცეკვავეთა კრიმინალური ამორალურობა მხოლოდ ჩრდილავს რიბერებისა და ტილეს ფარულ უსინდისობას. ნაციზმის წლებში ისინი თავს კიდევ უფრო გამოამჟღავნებენ.
ფიურერის მომავალი ერთგული ქვეშევრდომების კოლექტიური პორტრეტის შექმნისას პორტერი არც სხვა ეროვნების წარმომადგენლებს ინდობს. ქრება და თავმოყვარეობასთან ბრძოლაში იღუპება ამერიკელების 一 ჯენი ბრაუნისა და დევიდ სკოტის სიყვარული. ჯენი მეტისმეტად გაიტაცა იმ ადამიანების უფლებათა დაცვამ, რომლებთანაც მხოლოდ შორტეული ნაცნობობა აკავშირებს. ხოლო მხატვარ დევიდის მუდმივი უკმაყოფილება და გაბოროტება, მისი, როგორც შემოქმედის, ხელმოცარულობის სახიფათო სიმპტომია.
პორტერის გმირებმა სიძულვილის მეცნიერებაში საკმაო წარმატებას მიაღწიეს. არიელებს სძულთ ებრაელები, ხოლო ებრაელებს, კომერსანთ ლევენტალის სახით, სძულთ არიელები. ყმაწვილ იოჰანს სძულს თავისი მომაკვდავი ბიძა ვილიბალდ გრაფი, რომელსაც მხოლოდ იმიტომ უვლის, რომ მემკვიდრეობა არ დაკარგოს. ტეხასელი ინჟინერი დენი დარწმუნებულია, რომ ზანგები დაბალი რასის არსებები არიან, იგი მხოლოდ ფულზე, ქალებსა და ჰიგიენაზე ფიქრობს. არცთუ სულელი და უბოროტო მისის ტრედუელი ოცნებობს, ყველამ თავი დაანებოს და იდიოტური პრობლემებით აღარ შეაწუხოს. მას სძულს ლიზი შპეკენკიკერი, მაგრამ მშვიდად ესაუბრება ფრეიტაგის ოჯახურ საიდუმლოზე, რომელიც ფრეიტაგმა გულახდილობის ჟამს გაანდო. ერტხელაც საღამოს წვეულებაზე მისის ტრედუელი მარტო ისე დათვრება, რომ სასტიკად სცემს ხელმოცარულ დენის, რომელიც მოსვენებას არ აძლევს ესპანელ მოცეკვავე ქალს და ოთახის კარი შეეშლება. მისის ტრედუელი დენის სახეს ფეხსაცმლის ქუსლით ისე დაუჩეჩქვავს, თითქოს ჯავრს იყრის წლების განმავლობაში დაგროვილი წყენისა და იმედგაცრუებისთვის.
შვედი ნანსენი თითქოს რადიკალია. „დახოცეთ მტრები და არა მეგობრები“, 一 უყვირის ის ქვედა გემბანის მგზავრებს. ნანსენი თანამედროვე საზოგადოების მისამართით მრისხანე რეპლიკებს ისვრის 一 თითქოს საქმიანსაც, მაგრამ ფრეიტაგი ამ კარაქით მოვაჭრეში „ყველა ადამიანისთვის დამახასიათებელ თვისებას შეამჩნევს: მათი განყენებული მსჯელობები და განზოგადებები, სამართლიანობის წყურვილი, ტირანიის სიძულვილი... ხშირად ნიღაბია, რომლის მიღმა იმალება ფილოსოფიური აბსტრაქციისგან შორს მდგომი პირადი წყენა, რომელიც მათ თითქოს აღელვებს“.
გემზე, სადაც ზრდილობის წესების ინსტრუქციას იძულებით ემორჩილებიან და ასრულებენ, ურთიერთსიძულვილის ხანძარი ბრიალებს. თავაზიანი და წინდახედულია სასამართლოს ხაზინდარი, რომელიც უკვე რამდენიმე წელია, მზად არის, დახოცოს ყველა, ვისაც იძულებით ესალმება და უღიმის. გაცეცხლებულია მოახლე ქალიც, რომელსაც ნაბრძანები აქვს, გუტენების ძაღლს ჭიქით წვნიანი მიუტანოს. ბებერი ბულდოგი ესპანელი მოცეკვავეების აბეზარმა ბავშვებმა გემბანიდან გადააგდეს, მაგრამ ბასკმა ცეცხლფარეშმა საკუთარი სიცოცხლის ფასად გადაარჩინა 一 მან ამ საქციელით პირველი და მეორე კლასის მგზავრები ჩააფიქრა. განრისხებულ მოახლეს მონოლოგს 一 „ბობოლას ძაღლს ხორციან ბულიონს აჭმევენ, ბულიონი კი ღარიბთა ძვლებისგანაა დამზადებული“ 一 მეკორიდორე ბიჭი შეაწყვეტინებს: „მე რომ მკითხო, ორივე 一 ძაღლიც და ცეცხლფარეშიც უნდა დამხრჩვალიყვნენ და შენც, ჩერჩეტო ბებერო“. გემზე გამართული ზეიმი ნამდვილ ბატალიას მაშინ ემსგავსება, როდესაც მთვრალი და აღგზნებული მგზავრები ნამდვილ ბარბაროსებად გადაიქცევიან. მისის ტრედუელი დენის გაუსწორდება, ხოლო ნანსენი რობერს, რომელიც ყოველთვის აღიზიანებდა, თავზე ბოთლს დააფშვნის. ნამდვილი ომი გაჩაღდება.
საღამოს ვაკხანალიის შემდეგ ცხოვრება ჩვეულ კალაპოტში დგება და გემი პორტში შედის. „ტრანენბაუმის“ მუსიკის თანხლებით მგზავრები ზედმეტი ლაპარაკის გარეშე ნაპირზე ჩამოდიან. წინ გაურკვევლობაა.
სქოლიო
კატეგორია:1962 წლის ლიტერატურული ნაწარმოებები კატეგორია:1962 წლის რომანები კატეგორია:1962 წლის წიგნები
Meranoplus spininodis
Meranoplus spininodis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Meranoplus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
დანიელი (რუმინეთის პატრიარქი)
პატრიარქი დანიელი (Patriarhul Daniel, ერისკაცობაში — დან ილე ჩობოტეა; Dan Ilie Ciobotea; დ. 22 ივლისი, 1951) — ეპისკოპოსი; 2007 წლის 30 ივლისიდან  რუმინეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი.
Meranoplus spininodis
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დანიელი (რუმინეთის პატრიარქი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის პატრიარქები კატეგორია:დაბადებული 22 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:მართლმადიდებელი ავტოკეფალური ეკლესიების მეთაურები
ჰეპარინი
ჰეპარინი,ასევე ცნობილი,როგორც არაფრაქცირებული ჰეპარინი (Unfractionated Heparin,UFH),არის მედიკამენტი,ჩვეულებრივი გლიკოზამინოგლიკანი.მას ფართო გამოყენება აქვს,როგორც ანტიკოაგულანტად (სისხლის გამათხელებელი).ის ასევე ხშირად გამოიყენება გულის შეტევის და არასტაბილური ანგინის სამკურანლოდ.ის მიიღება,როგორც ინტრავენურად ასევე კანქვეშ (დერმასა და ეპიდერმისს შორის),ჰეპარინს ასევე იყენებენ თირკმლის დიალიზის დროს.
გავრცელებული გვერდითი ეფექტებია: სისხლდენა და და ტკივილი ინექციის ადგილას,ასევე ჰეპარინ-ინდუცირებული თრომბოციტოპენია.ორსულობის პერიოდში,ჰეპარინის მიღება სრულიად უსაფრთხოა.ჰეპარინი აღმოაჩინეს 1916 წელს და შესულია ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის ესენციური მედიკამენტების სიაში.
სამედიცინო გამოყენება
ჰეპარინი არის ანტიკოაგულანტი,უშლის ხელს სისხლში თრომბების წარმოქმნას და მათ გარდაქმნას ემბოლად.ჰეპარინი,უშუალოდ თავად არ მონაწილეობს თრომბის დაშლაში,არამედ ის ააქტიურებს ადამიანის თრომბოლიზის მექანიზმებს,და ხელს უწყობს მათ ნორმალურ მუშაობაში.ჰეპარინი ანტიკოაგულანტად გამოიყენება,შემდები დაავადებების დროს:
გვერდითი ეფექტები
ჰეპარინის ყველაზე სერიოზული გვერდითი ეფექტი არის ჰეპარინ-ინდუცირებული თრომბოციტოპენია,გამოწვეული იმუნური რეაქციით,რომელიც იწვევს ადამიანის სისხლის ფირფიტების (თრომბოციტები) დეგრადირებას.ამ დაავადების ტავიდან აცილება შეიძლება, მედიკამენტის მიღების შეწყვეტით.ასევე კეთილთვისებიანი თრომბოციტოპენია (სისხლის ფირფიტების ნაკლებობა),რომელიც ხშირად გამოწვეულია,ჰეპარინის ნაადრევი მიღებით შესაძლოა,შეწყდეს მედიკამენტის მიღების შეწყვეტის გარეშეც.გავრცელებული გვერდითი ეფექტია ასევე ჰიპერკალემია,რომელიც ჰეპარინის მიღებისას,პაციენტების 5-10% აღენიშნებათ.ასევე ერთ-ერთი გვერდითი ეფექტია ამინოტრანსფერაზების დონის აწევა,რომელიც პაციენტთა 80%-ს აღენიშნება.
ჰეპარინის ანტიდოტი
ჰეპარინის მოქმედების საწინააღმდეგო მოქმედება აქვს,პროტამინ სულფატს.ეს პრეპარატი გამოიყენება მათთვის,ვინც ჰეპარინის დოზის გადაჭარბებით მიმდინარე გართულებები აღენიშნებათ,ან მათთვის ვისაც ჰეპარინი,როგორც მედიკამენტი აღარ ესაჭიროება და სურს მისი ეფექტის შექცევა.
ფიზიოლოგიური ფუნქცია
ჰეპარინის ნორმალური როლი ადამიანის ორგანიზმში,ნაკლებად ცნობილია.ჰეპარინი,ჩვეულებრივად გროვდება მასტოციტებში,და გამოიყოფა მხოლოდ სისხლის მიმოქცევის სისტემაში კერძოდ,ქსოვილის დაზიანების ადგილზე.ნათქვამია,რომ ანტიკოაგულაციის გარდა,ჰეპარინის მთავარი ფუნქციაა,ასეთი დაზიანებული ადგილების დაცვა ბაქტერიების შეჭრისგან.ის არის ყველაზე ძლიერ სულფირებული გლიკოზამინოგლიკანი.
ფარმაკოლოგია
ბუნებაში ჰეპარინი,არის პოლიმერი ჯაჭვის სხვა და სხვა სიგრძით.
მეტლაიფ ბილდინგი
მეტლაიფ ბილდინგი (MetLife Building), ყოფილი Pan Am Building, მდებარეობს #200 პარკ ავენიუზე, ნიუ-იორკში.
ისტორია
პან-ამის შენობა უდიდესი კომერციული საოფისე შენობა იყო მსოფლიოში მისი გახსნის დღეს 1963 წლის 7 მარტს. ის დღესაც მანჰეტენის ხედის მნიშვნელოვანი ნაწილია და აშშ-ის 50 უმაღლეს შენობათა შორისაა.
2005 წელს მეტლაიფმა შენობა $1.72 მილიარდად გაყიდა, რაც ყველაზე მაღალი ფასი იყო აშშ-ის ისტორიაში საოფისე შენობისთვის. მყიდველი სააქციო საზოგადოება Tishman Speyer Properties, New York City Employees' Retirement System, და New York City Teachers' Retirement System იყო.
შენობა ასევე ცნობილი იყო შვეულმფრენის მომსახურებით ჯონ კენედის საერთაშორისო აეროპორტთან, რასაც შვიდი წუთი სჭირდებოდა შენობის სახურავის ასაფრენი მოედნიდან. ეს მომსახურება მხოლოდ 1965-68 წლებში (რამდენიმე თვე 1977 წელს) ხორციელდებოდა, რის შემდეგაც შეწყდა კატასტროფის გამო, რომელმაც ხუთი ადამიანი იმსხვერპლა. კიდევ ერთი განთქმული ინციდენტი ამ შენობაში იყო ელი ბლეკის თვითმკვლელობა 1975 წლის 3 თებერვალს. United Brands Company (ამჟამად Chiquita Brands International) აღმასრულებელმა დირექტორმა საკუთარი პორტფელით ოფისის გარე ფანჯარა ჩაამტვრია და 44-ე სართულიდან გადმოხტა პარკ ავენიუზე.
შენობის ყველაზე ცნობილი "რეზიდენტები" არიან შევარდენთა წყვილი (მეტსახელად ლუი და კლარკი), რომელთაც შენობაზე ბუდე აქვთ გაკეთებული და მტრედებით იკვებებიან.
არქიტექტურა
thumb|350px|მეტლაიფის შენობა [[ემპაია სტეიტ ბილდინგიდან.]] ფირმა Emery Roth & Sons პროექტი ვალტერ გროპიუსისა და პიეტრო ბელუსკის დახმარებით შეიქმნა და ბრუტალისტური ან საერთაშორისო სტილის ცათამბჯენის ნიმუშია. შენობა კომერციული დანიშნულებისაა მაღალი ჭერით, მარტივი შიდა განლაგებით და ფეშენებელური დეტალების არარსებობით მის ინტერიერსა თუ ფასადზე. მიუხედავად იმისა, რომ არქიტექტურის კრიტიკოსთა და მრავალ ნიუ-იორკელთა მიერ შენობა დაწუნებულ იქნა, ის საკმაოდ პოპულარულია შენობის ფართის მფლობელათ შორის, სულ მცირე გრანდ სენტრალ ტერმინალთან სიახლოვის გამო.
მეტლაიფ ბილდინგი ქალაქში ყველაზე მოძულებული ცათამბჯენია. 1987 წელს ნიუ-იორკის ერთ-ერთი პერიოდული გამოცემის საზოგადოებრივმა გამოკითხვამ მეტლაიფი (მაშინ პანამი) გამოავლინა, რომ ნიუ-იორკელების უმრავლესობა სიამოვნებით დაანგრევდა ამ შენობას. შესაძლოა შენობის ამგვარი იმიჯი განპირობებულია იმით, რომ ის ნიუ-იორკის თითქმის ყველა კუთხიდან ჩანს. გრანდ სენტრალ ტერმინალის უკან, ზედ შუა პარკ ავენიუზე წამოჭიმულ შენობას ხედი ყველა მხრიდან ხსნილი აქვს და თავისი იერით ერთობ კონტრასტულია გარშემო შენობებისგან.
მიუხედავად კრიტიკისა, მე-20 საუკუნის მრავალ არქიტექტორს შენობა მისი დამთავრების შემდეგ ხშირად შეუქია. ფორმით პირელის კოშკის მსგავსი შენობა უნიკალურია, რასაც ფაქტობრივად მისი მონუმენტური ადგილმდებარეობაც უწყობს ხელს. პროექტის მნიშვნელობა ნათელი ხდება თუ მას შევადარებთ გროპიუსის სხვა მაღლივ შენობებს, როგორიცაა ჩიკაგოს ტრიბუნ ტაუერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიუ-იორკის არქიტექტურა კატეგორია:მოდერნისტული არქიტექტურა კატეგორია:ვალტერ გროპიუსის პროექტები კატეგორია:მანჰეტენი
სავანელი
საკუთარი სახელი სავანელი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ირინეოსი (სერბეთის პატრიარქი)
პატრიარქი ირინეოსი (Патријарх Иринеј; ერისკაცობაში — მიროსლავ გავრილოვიჩი; Мирослав Гавриловић; დ. 28 აგვისტო, 1930, ვიდოვა — გ. 20 ნოემბერი, 2020, ბელგრადი) — სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის ეპისკოპოსი; 2010 წლის 22 იანვრიდან 2020 წლის 20 ნოემბრამდე სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის პატრიარქი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1930 წლის 28 აგვისტოს სოფელ ვიდოვაში. ნათლობის სახელად მიიღო მიროსლავი. დაწყებითი სკოლა დაა მშობლიურ სკოლაში. 1951 წელს დაამთავრა სერბეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის სემინარიაში ღვთისმეტყველების ფაკულტეტზე; 1959 წლის ოქტომბერში სერბეთის პატრიარქმა გერმანემ აღკვეცა ბერად სახელით ირინეოსი; 1959 წლის 27 ოქტომბერს გახდა მღვდელმონაზონი; 1974 წელს კი ეპისკოპოსი და დაადგინესა სერბეთის პატრიარქის ქორეპისკოპოსად.
2010 წლის 22 იანვარს სერბეთის ეკლესის წმნიდა სინოდის სხდომაზე აირჩიეს სერბეთის პატრიარქად; 2010 წლის 23 იანვარს ჩატარდა ინთრონიზაცია კოსოვოში.
2020 წლის 4 ნოემბერს დაუდგინდა კორონავირუსი. გარდაიცვალა 2020 წლის 20 ნოემბერს 90 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია: დაბადებული 28 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:სერბეთის პატრიარქები კატეგორია:მართლმადიდებელი ავტოკეფალური ეკლესიების მეთაურები კატეგორია:COVID-19-ის პანდემიით გარდაცვლილები სერბეთში
თავსაბურავი
თავსაბურავი — ჩაცმულობის ერთ-ერთი კომპონენტი. ქალისა და მამაკაცის თავზე მოსახვევი ან დასახურავი.
უძველესი ხანიდანვე ადამიანის სოციალური მდგომარეობის მაჩვენებელი ნიშანი (ცნობილია ტომთა ბელადების, ქურუმთა და სხვა თავსაბურავები და თავსამკაულები). თავსაბურავის ფორმას განსაზღვრავდა გეოგრაფიული გარემო, სამეურნეო-ეკონომიკური პირობები და ეთნოგრაფიულ ერთეულთა კულტურულ-ისტორიული ტრადიციები. დროთა ვითარებაში შემუშავდა თავსაბურავის განსხვავებული ტიპები: სამუშო, საუქმო, საქორწილო, სამგლოვიარო, სამეფო, სამხედრო, სასულიერო, საკარისკაცო და სხვა. ძველი ქართული წერილობით წყაროებში, თავსაბურავის მნიშვნელობით გვხვდება ტერმინები "საბურავი", "სარქმელი", "ქუდი" და სხვა.