cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სიბილა
სიბილა (Σῐ́βυλλᾰ, მრ. რ., Sibyllae) — ზეშთაგონებელი წინასწარმეტყველი ქალი ბერძნულ მითოლოგიაში. ასეთ ქალთა რაოდენობა საკმაოდ დიდი იყო, სხვადასხვა დროსა დ ხალხებს აკუთვნებდნენ, მაგრამ მათი სახელისა და ვინაობის დაბეჯითებით დადგენა ძნელია: პლატონი, არისტოტელე, არისტოფანე და ჰერაკლიტე ეფესელი ერთს ასახელებენ, ჰერაკლიტე პონტოელი — სამს, სხვები — მრავალს, რომაელი სწავლული ვარონი ათასამდე სიბილას იცნობს (უფრო იონიურ სამყაროში). ევსტათიოსის ცნობით, პირველი სიბილა იყო დარდანოსის და ნესოს ასული, რომლის სახელიც ზოგადად იქცა. პლუტარქეს აზრით კი პირველი სიბილა იყო ზევსის და ლამიას (პოსეიდონის ასულის) ქალი, რომელიც დელფოს ერთ-ერთ კლდეზე წინასწარმეტყველებდა. უფრო ხშირად სიბილები უბედურებათა მაუწყებელნი არიან. ამრიგად, ქრისტიანულ სამყაროში აღორძინების შემოქმედთა შემწეობით ასე ცნობილი სიბილები სინამდვილეში ბერძნულ მითებში იღებენ სათავეს. მეორედ ასახელებენ ერითრეის სიბილას, ჰეროფილეს, რომლის მშობლიური კუთხის პატივს ბევრი მხარე იჩემებდა. თვით ეს ქალი თავს ეძახის ჰეროფილეს და არტემიდეს, ე.ი. მისანთა ღმერთის აპოლონის დას (ასულს ან მეუღლეს). ეს სიბილა ტროის ომის წინ ცხოვრობდა, ტროის და დელფოს სიბილებთანაა გაიგივებული (აგრეთვე სამოსის, კუმეს და სხვ.). მისი მეტსახელებია დემო, დეიფობე, დემოფილე და ამალთეაც კი. ტროიდან წასულა, სხვა სიბილებივით მოხეტიალე, გადასულა კლაროსზე კოლოფონთან, მერე სამოსზე, დელოსზე, მოიარა დელფო და ისევ ტროის აპოლონის ჭალაში დაბრუნდა. კიმედან (კუმედან) თუ ერითრეიდან იტალიაშიც გადასულა. ქვესკნელში ჩასვლამდე მას ენეასმა რჩევა ჰკითხა. მისი სახელითაა შეთხზული ბერძნულ ენაზე ცნობილი წინასწარმეტყველებანი (ლექსად). ეს კრებული ტარკვინიუსმა ერთი ქალისგან საარაკო ფასად იყიდა. საინტერესო ლიტერატურული ძეგლი იქნებოდა, თუმცა მან წიგნი ქვის კიდობანში ჩადო და იუპიტერის ტაძრის მიწისქვეშა ტალანში შეინახა. მისი გადაშლა შეეძლოთ მხოლოდ რჩეულებს, ისიც სენატის ნებართვით. ძვ. წ. 83 წელს ხანძარმა საგანძურთა ერთად წიგნიც გაანადგურა. სხვა წიგნებიც დაწვეს, აპოლონის ტაძრისა (დაახლ. 400 წელს სტილიქონის ბრძანებით). ჰეროფილემ ტროის ომი იწინასწარმეტყველა. კუმეს (კუმეის) სიბილამ 1000 წელი იცოცხლა.
სიბილები აღმოსავლური (მცირეაზიური) წარმოშობისანი არიან, საბერძნეთის გზით შევიდნენ რომში. მათი წარმონათქვამები — სიბილინები დიდ მესიანისტურ მოვლენად მიაჩნდათ. სახელს ეძახდნენ ადგილსამყოფელის მიხედვით. მათი რიცხვი თორმეტამდე ავიდა. ყველას თავისი ატრიბუტები ჰქონდა: სპარსეთის სიბილა — სანათიანი მოხუცი ქალი, ფერხთით გველით; ლიბიის სიბილა — ახალგაზრდა, დამსხვრეული ჯაჭვით, დაფნის გვირგვინით, ჩირაღდნით ხელში; ერითრეის სიბილა — უბირი ქალი, ბატკნით და მახვილით ხელში, ქრისტეს შობის მაუწყებელი; კუმეს სიბილა — ოქროსსამოსიანი, წიგნებით ხელში; დელფოს, ჰელესპონტის, ებრაელთა (საბაის), იგივე ბაბილონის, ეგვიპტის და სხვა. კასანდრა და მანტოც სიბილებად მიაჩნდათ.
ბერძენთა სიბილები ყველგან აპოლონს უკავშირდებიან, თუმცა ისინი ორაკულები არ იყვნენ. სადაც კი ორაკულთა კერა გაჩნდებოდა, სიბილაც მიდიოდა. წინასწარმეტყველებდნენ ამაყად, მხოლოდ ღმერთის ზეშთაგონებით, კრუნჩხვით, დალევისა და აღტკინების შედეგად. ბოლოში არ ეხვეოდნენ და ბუნდოვან სიტყვებს არ წამოისროდნენ ორაზროვნად. რომში კუმეს გარდა არსებობდნენ კარმენტიდის სიბილები და სხვ. ქრისტიანობამდე ებრაელებს ჰყავდათ საბა ან სამბეთა, ეგვიპტისა და ბაბილონის სიბილების ორეული. ებრაული, წარმართული და ქრისტიანული ნამისნის კრებულებია სხვადასხვა დროს შედგენილი სიბილების წიგნები, სილ 12. ესაა პოეტური სტრიქონების, ქალაქთა და სახელმწიფოთა ბედის მაუწყებელი წიგნები. რომში სიბილა მუდამ ქალწულად ითვლებოდა, ნაწილობრივ ასეა სხვაგანაც. ცხოვრობდნენ გამოქვაბულებში, წყაროებთან, და ხალხი მათ მოწიწებით შესცქეროდა. ქრისტიანულმა სარწმუნოებამ სიბილები მიიღო, რადგან ქრისტეს გამოცხადებასაც ქადაგებდნენ. ამიტომაც ქრისტიანულ ხელოვნებაში მათი სახეები ნამუშევრებში აისახა. ცნობილია ვან ეიკის გენტის საკურთხევლის ისტორიული სახეები, ჯოტოს, ვან დერ ვეიდენის, კრანახის, ტინტორეტოს, რემბრანდტის და სხვათა სახეები. ყველაზე უფრო სრულყოფილია მიქელანჯელოს 5 სიბილა სიქსტეს კაპელაში, ჭერზე, რაფაელის 4, ანდრეა დელ კასტანიოს ფრესკები და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბერძნული მითოლოგია კატეგორია:რომაული მითოლოგია კატეგორია:წინასწარმეტყველები კატეგორია:მოძველებული პროფესიები კატეგორია:ძველი საბერძნეთის წოდებები
ავსტრიული სკოლა
ალტ=ადამ სმითი, ევგენ ფონ ბომ-ბავერკი, კარლ მენგერი, ფრიდრიხ ჰეიეკი|მინი|240x240პქ|ადამ სმითი, ევგენ ფონ ბომ-ბავერკი, კარლ მენგერი, ფრიდრიხ ჰეიეკი ავსტრიული სკოლა (იგივე „ვენის სკოლა“ ან „ფსიქოლოგიური სკოლა“) — ეკონომიკური თეორიების ერთობლიობა, რომელიც განვითარდა მე-19 საუკუნის ბოლოს ავსტრიელი ეკონომისტების მიერ. იგი მხარს უჭერს მკაცრი მეთოდოლოგიური ინდივიდუალიზმის დაცვას. შედეგად, ავსტრიელები თვლიან, რომ ერთადერთი მოქმედი ეკონომიკური თეორია ლოგიკურად გამომდინარეობს ადამიანის მოქმედების ძირითადი პრინციპებიდან. თეორიისადმი ფორმალური მიდგომის გარდა, რომელსაც ხშირად პრაქსეოლოგიას უწოდებენ, სკოლა ტრადიციულად მხარს უჭერს ისტორიის ინტერპრეტაციულ მიდგომას. მიუხედავად იმისა, რომ პრაქსეოლოგიური მეთოდი განსხვავდება თანამედროვე ეკონომისტების უმრავლესობის მიერ მიღებული მეთოდისგან, ავსტრიული მეთოდი მომდინარეობს დედუქციური ეკონომიკური აზროვნების გრძელი ხაზიდან, რომელიც გადაჭიმულია მეთხუთმეტე საუკუნიდან თანამედროვე ეპოქამდე და მოიცავს ისეთ მნიშვნელოვან ეკონომისტებს, როგორებიც არიან: რიჩარდ კანტიონი, დევიდ ჰიუმი, ა.რ.ჯ. ტურგო, ადამ სმიტი, ჟან-ბატისტ სეი, დევიდ რიკარდო, ნასაუ სენიორი, ჯონ ელიოტ კერნესი და კლოდ ფრედერიკ ბასტია.
სოლომონის კუნძულები
სოლომონის კუნძულები (Solomon Islands) — ქვეყანა ოკეანეთში, წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში, მელანეზიაში. უკავია სოლომონის არქიპელაგის დიდი ნაწილი და ზოგიერთი სხვა კუნძულოვანი ჯგუფები. სახელმწიფო შედგება, დაახლოებით, ათასი კუნძულისგან. მდებარეობს პაპუა-ახალი გვინეიდან აღმოსავლეთით. სოლომონის კუნძულების ფართობი შეადგენს 28 400 კვადრატულ კილომეტრს. 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 515 870 ადამიანს. დედაქალაქი — ჰონიარა, მდებარეობს კუნძულ გუადალკანალზე.
ავსტრიული სკოლა
ავსტრიული სკოლა შეიძლება მივიჩნიოთ, როგორც „ სუბიექტივიზმის მიდგომა მარგინალური ეკონომიკისადმი“ და ფოკუსირება იმ აზრზე, რომ თეორიის ლოგიკური თანმიმდევრულობა უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ემპირიული დაკვირვებების ნებისმიერი ინტერპრეტაცია. სკოლა ხაზს უსვამს პროდუქტის სარგებლიანობის მნიშვნელობას მომხმარებლისთვის. თუ პროდუქტი უხვად იქნება გავრცელებული იგი გამოყენებული იქნება ნაკლებად მნიშვნელოვანი გზებით, ხოლო იმ შემთხვევაში, როდესაც პროდუქტი მცირეა და მისი გამოყენებაც ნაკლებად მნიშვნელოვანი, წარმოება მიტოვებული იქნება. მათი მოსაზრება, რომ ღირებულება გამომდინარეობს სარგებლიანობიდან და არა მის წარმოებაში ჩადებული შრომიდან, ეწინააღმდეგებოდა კარლ მარქსის შრომის თეორიას, რომელიც უგულებელყოფდა ნივთის სარგებლიანობას, როგორც მისი ღირებულების საზომს.
სოლომონის კუნძულები
გეოგრაფია
thumb|left|300px|სოლომონის კუნძულები სახელმწიფო მდებარეობს კუნძულ ახალი გვინეიდან აღმოსავლეთით და შედგება, დაახლოებით, ათასი კუნძულისაგან. ყველაზე დიდი კუნძულებია: გუადალკანალი, სანტა-ისაბელი, მალაიტა, სან-კრისტობალი, შუაზელი, ბელონა, რენელი, სუოლოუ. ასევე, მოიცავს კუნძულოვან ჯგუფებს: ნიუ-ჯორჯიის კუნძულები, დაფის კუნძულები, სანტა-კრუსის კუნძულები, ნგელას კუნძულები და სხვა.
კუნძულები, უპირატესად, ვულკანური წარმოშობისაა. ქვეყანაში არსებობს მოქმედი ვულკანები. ქვეყნის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან — პიკი პოპომანასეუ გუადალკანალის კუნძულზე მდებარეობს და სიმაღლით 2 335 მეტრია. მდინარეები სიგრძეში მოკლე, მაგრამ წყალუხვებია.
ავსტრიული სკოლა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეკონომიკური სწავლებები, მიმართულებები და სკოლები
ძვ. წ. 351
'''ძვ. წ. 351''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
სოლომონის კუნძულები
გეოგრაფია
კლიმატი სუბეკვატორულია, საკმაოდ ნოტიო. თვის საშუალო ტემპერატურაა 26 °C-დან 28 °C-მდე. ნალექები 2 300 მმ-დან 7 500 მმ-მდეა წელიწადში. მაისიდან ოქტომბრის ჩათვლით ჭარბობს სამხრეთ-აღმოსავლეთის პასატები, დეკემბრიდან მარტის ჩათვლით — ჩრდილო-დასავლეთის ეკვატორული მუსონები.
კუნძულების დიდი ნაწილი დაფარულია მარადმწვანე ტყეებით (პალმები, ფიკუსები და სხვა); უფრო მეტად მშრალი ადგილები — სავანებით; სანაპიროები — მანგროს ტყეებით. ცხოველთა სამყაროდან აღსანიშნავია: ვირთხები, ღამურები, ნიანგები, ხვლიკები, გველები, გიგანტური ბაყაყები; ფრინველებიდან — გარეული მტრედები, თუთიყუშები და სხვა.
სეისმოლოგია
სოლომონის კუნძულები მდებარეობს სეისმურად სახიფათო რეგიონში — წყნარი ოკეანის ვულკანურ ცეცხლოვან რგოლში, სადაც ხშირად ხდება მიწისძვრები. 2010 წლის იანვარში მოხდა მიწისძვრა, რომლის ბიძგების მაგნიტუდამ 7,2 ბალი შეადგინა, ბიძგებმა ხელი შეუწყო ცუნამის წარმოშობას ტალღების მაქსიმალური სიმაღლით 2,5 მეტრი. საერთო ჯამში, უსახლკაროდ დარჩა, დაახლოებით, ათასი ადამიანი. ბიძგები მაგნიტუდით 6,9 ბალი, აღინიშნა 2011 წლის 23 აპრილს. უკანასკნელი ბიძგები 2013 წლის 6 თებერვალს მოხდა მაგნიტუდით 8,0 ბალი.
ისტორია
პაპუასურ ენებზე მოლაპარაკე პირველმა მოსახლეებმა სოლომონის კუნძულებზე შემოსვლა დაიწყეს ჩვენს წელთაღრიცხვამდე, დაახლოებით, 3000 წელს, ხოლო ავსტრონეზიულ ენებზე მოლაპარაკეებმა — დაახლოებით 4 000 წლის წინ. მათ თან შემოიტანეს ისეთი კულტურის ელემენტები, როგორიცაა კანოე აუტრიგერით. ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით 1200 და 800 წლებს შორის პერიოდში ბისმარკის არქიპელაგიდან კუნძულებზე მოვიდნენ პოლინეზიელების წინაპრები (ლაპიტას კულტურის ხალხი), რომლებიც ფლობდნენ თიხისგან ჭურჭლის დამზადების ტექნიკას.
სოლომონის კუნძულები 1568 წელს აღმოაჩინა ესპანელმა მეზღვაურმა ალვარო დე ნეირა მენდანიამ, რომელიც ადგილობრივ მაცხოვრებლებს სანებს ოქროზე უცვლიდა, რის გამოც ეს არქიპელაგი „სოლომონის ოქროს ქვეყანას“ შეადარა და მას სოლომონის კუნძულები დაარქვა.
შემდგომი ორი ასწლეულის განმავლობაში არქიპელაგზე ევროპელები არ გამოჩენილან. ხელმეორედ არქიპელაგი 1767 წელს აღმოაჩინა ინგლისელმა ფილიპ კარტერეტმა.
1840-იანი წლების შუიდან სოლომონის კუნძულებზე კათოლიკე და პროტესტანტმა მისიონერებმა არაერთხელ სცადეს დამკვიდრება, მაგრამ დიდი ხნის განმავლობაში მათ ეს ვერ მოახერხეს: ბევრი მათგანი აბორიგენებმა მოკლეს.
მაიკ ნიკოლსი
მაიკ ნიკოლსი (Mike Nichols დ.6 ნოემბერი, 1931 — გ. 19 ნოემბერი, 2014) — გერმანიაში დაბადებული ამერიკელი სხვადასხვა ჯილდოების მფლობელი რეჟისორი, მწერალი და პროდიუსერი.
სოლომონის კუნძულები
ისტორია
ევროპელების მიერ სოლომონის კუნძულების ათვისება დაიწყო მხოლოდ 1860-იანი წლებიდან, როდესაც იქ ფეხი მოიკიდეს პირველმა თეთრკანიანმა ვაჭრებმა. აბორიგენები ცდილობდნენ დაეხოცათ ეს ვაჭრები, მაგრამ მათ, მისიონერებისგან განსხვავებით, შეძლეს საკუთარი თავდაცვის ორგანიზება.
მაიკ ნიკოლსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 6 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინორეჟისორები
სოლომონის კუნძულები
ისტორია
1893 წელს დიდმა ბრიტანეთმა გამოაცხადა თავისი პროტექტორატი სოლომონის კუნძულებზე. 1907 წლიდან ინგლისელმა მეწარმეებმა სოლომონის კუნძულებზე დაიწყეს ქოქოსის პალმის პლანტაციების შექმნა. XX საუკუნის დასაწყისში არქიპელაგზე კვლავ გამოჩნდნენ მისიონერები, რომლებმაც აბორიგენებს ქრისტიანობა მიაღებინეს.
მეორე მსოფლიო ომის დროს არქიპელაგის კუნძულების ნაწილი იაპონიამ დაიპყრო. 1942 წლიდან 1945 წლამდე კუნძულებზე მიმდინარეობდა გუადალკანალის ბრძოლა იაპონელებსა და ანტიჰიტლერული კოალიციის ქვეყნებს შორის (დიდი ბრიტანეთი, აშშ, ავსტრალია და ახალი ზელანდია), რომელიც იაპონელთა დამარცხებით დამთავრდა.
1978 წლის ივლისში სოლომონის კუნძულებმა მიიღო დამოუკიდებლობა დიდი ბრიტანეთისგან. სახელმწიფოში არის კონსტიტუციური მონარქია, ქვეყნის მმართველად გაერთიანებული სამეფოს მონარქი ჩარლზ III ითვლება. ქვეყნის პირველი პრემიერ-მინისტრი გახდა პიტერ კენილორეა.
1998 წლიდან სოლომონის კუნძულებზე საკმაოდ გამწვავდა ტომთაშორისი დაძაბულობა, რამაც შეიარაღებული დაპირისპირება გამოიწვია. 2003 წლის ივნისში პრემიერ-მინისტრმა ალან კემაკეზამ დახმარების თხოვნით მიმართა ავსტრალიას, ქვეყანაში კანონისა და წესრიგის აღდგენაზე. მომდევნო თვეს სოლომონის კუნძულებზე ჩავიდნენ ავსტრალიის, ახალი ზელანდიის და ოკეანეთის ზოგიერთი ქვეყნების (ფიჯი, პაპუა-ახალი გვინეა, ტონგა და სხვა) სამხედრო და პოლიციური ძალები — „სოლომონის კუნძულების დახმარების რეგიონალური მისია“ (RAMSI), სულ, დაახლოებით, 2200 პოლიციელი და სამხედრო პირი. მათ აღადგინეს წესრიგი და განაიარაღეს ტომების მებრძოლები.
პოლიტიკური მოწყობა
სოლომონის კუნძულების პოლიტიკური წყობაა — კონსტიტუციური მონარქია ხელისუფლების პარლამენტარული სისტემით. დედოფალი ელისაბედ II — სოლომონის კუნძულების მონარქი და სახელმწიფოს მეთაურია. მის ხელისუფლებას წარმოადგენს გენერალ-გუბერნატორი, რომელსაც ირჩევს პარლამენტი ხუთი წლის ვადით.
პარლამენტი ერთპალატიანია, შედგება 50 წარმომადგენლისაგან, ირჩევა ყოველ ოთხ წელიწადში. უკანასკნელი არჩევნების შედეგების მიხედვით (2010 წლის აგვისტო) პარლამენტში 19 დამოუკიდებელი დეპუტატი და 12 პოლიტიკური პარტიის წარმომადგენელია (ყველაზე დიდ პარტიას ჰყავს — 13 დეპუტატი, დანარჩენებს — 3-დან 1 დეპუტატამდე). პარლამენტი შეიძლება ვადამდე დათხოვნილ იქნეს მისი წევრების ხმათა უმრავლესობით.
21 წელზე უფროსი ასაკის ნებისმიერ სოლომონის კუნძულების მოქალაქეს აქვს უფლება მიიღოს მონაწილეობა არჩევნებში. მთავრობის მეთაურია — პრემიერ-მინისტრი, მას ირჩევს პარლამენტი და იგი ნიშნავს სხვა მინისტრებს. მინისტრთა კაბინეტი შედგება 20 ადამიანისაგან. თითოეულ სამინისტროს ხელმძღვანელობს მინისტრი, რომელსაც ეხმარება მდივანი (Permanent Secretary).
სოლომონის კუნძულების პოლიტიკური პარტიები სუსტებია, პარლამენტური კოალიციები საკმაოდ არასტაბილურია. მთავრობას ხშირად უცხადებენ უნდობლობის ვოტუმს და შედეგად მთავრობის შემადგენლობა ხშირად იცვლება. მინისტრთა კაბინეტის შემადგენლობის ცვლილება — ასევე ჩვეულებრივი საქმეა.
სოლომონის კუნძულებზე სამხედრო ქვედანაყოფები არ არსებობს, თუმცა დაახლოებით 500 კაცისაგან შემდგარ პოლიციაში, შედის საზღვრების დაცვის ქვედანაყოფი. პოლიცია ასრულებს მეხანძრეთა ფუნქციას, დახმარებას უწევს საგანგებო სიტუაციების დროს და ახორციელებს საზღვაო პატრულირებას. პოლიციას ხელმძღვანელობს გენერალ-გუბერნატორის მიერ დანიშნული კომისარი. კომისარს აკონტროლებს პრემიერ-მინისტრი.
იმავე დღეს ქვეყნიდან დაიწყო ეთნიკური ჩინელების მასიური ევაკუაცია, რომელთა რაოდენობა აქამდე 2 ათასამდე იყო. ზუსტად ისინი გახდნენ ადგილობრივი მოსახლეობის უკმაყოფილების მთავარ ობიექტად. სნაიდერ რინის, რომელსაც აქამდე ეკავა პრემიერ-მინისტრის მოადგილის პოსტი, ჰქონდა მჭიდრო საქმიანი კონტაქტები ჩინურ თემთან და ბევრით იყო მათზე დამოკიდებული.
საერთაშორისო ურთიერთობები
სოლომონის კუნძულები — გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის, ერთა თანამეგობრობის, წყნარი ოკეანის თანამეგობრობის სამდივნოს, წყნარი ოკეანის კუნძულების ფორუმის, საერთაშორისო სავალუტო ფონდის და აფრიკის, კარიბის აუზის და წყნარი ოკეანის რეგიონის ქვეყნების წევრია.
ურთიერთობა პაპუა-ახალ გვინეასთან, რომელიც დაიძაბა ქვეყანაში კუნძულ ბუგენვილიდან დევნილების შემოსვლის გამო, რომლის მიზეზიც გახდა ბუგენვილელი სეპარატისტების აჯანყება და შემდეგ ამ აჯანყებულთა წინააღმდეგ სამთავრობო ჯარების შეტევა, აღდგა. ბუგენვილის თაობაზე მშვიდობიან შეთანხმებას მიაღწიეს 1998 წელს, საზღვრებთან დაკავშირებული ყველა საკითხი დარეგულირდა 2004 წელს ხელმოწერილი პაპუა-ახალ გვინეასა და სოლომონის კუნძულებს შორის მიღწეული შეთანხმებით.
ადმინისტრაციული მოწყობა
right|thumb|400px|სოლომონის კუნძულების პროვინციები ადმინისტრაციულად სოლომონის კუნძულები დაყოფილია 9 პროვინციად. ამასთან ერთად ქვეყნის დედაქალაქი ჰონიარა, რომელიც კუნძულ გუადალკანალზე მდებარეობს, გამოყოფილია განსაკუთრებულ ადმინისტრაციულ ერთეულად — დედაქალაქის ტერიტორიად.
მოსახლეობა
მოსახლეობის რაოდენობა — 515 870 ად. (2009 წლის აღწერა).
შობადობა — 26,9 ახალდაბადებული 1000 ქალზე (ფერტილობა — 3,4 დაბადებული ქალზე)
სიკვდილიანობა — 3,7 1000 ადამიანზე.
სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა — 71 წელი მამაკაცებისთვის, 76 წელი ქალებისთვის.
ეთნიკური შემადგენლობა: მელანეზიელები — 95,3 % (491 466 ად.), პოლინეზიელები — 3,1 % (15 911 ად.), მიკრონეზიელები — 1,2 % (6446 ად.), ჩინელები — 0,1 % (654 ად.), ევროპელები — 0,1 % (721 ად.), სხვები — 0,1 % (672 ად.) (2009 წლის აღწერა).
ენები: ინგლისური (ოფიციალური) — მასზე ლაპარაკობს მოსახლეობის 1-2 %, საყოველთაო ურთიერთობისათვის გამოიყენება მელანეზიური პიჯინის ერთ-ერთი ნაირსახეობა — სოლომონის კუნძულების პიჯინი (ნეო-სოლომონიკი, სოლომონური პიჯინი), სინამდვილეში იგი კრეოლური ენაა. სულ ქვეყანაში 120 ადგილობრივი ენაა.
რელიგია: მელანეზიის ეკლესიის მიმდევრები — 31,9 % (164 639 ად.), კათოლიკები — 19,6 % (100 999 ად.), სამხრეთის ზღვების ევანგელისტები — 17,1 % (88 395 ად.), მეშვიდე დღის ადვენტისტები — 11,7 % (60 506 ად.), პაპუა-ახალი გვინეისა და სოლომონის კუნძულების გაერთიანებული ეკლესიის მიმდევრები — 10,1 % (51 919 ად.), ქრისტიანული ამხანაგობის ეკლესიის მიმდევრები — 2,5 % (13 153 ად.), სხვა ქრისტიანები — 4,4 %, სხვები — 2,7 % (14 076 ად.). (2009 წლის აღწერა).
ეკონომიკა
მომუშავეთა სამი მეოთხედი დაკავებულია სოფლის მეურნეობაში, ასევე თევზჭერის და ხე-ტყის დამზადების სფეროში. საწარმოო სექტორში (თევზის გადამუშავება, ტყის მასალები) დასაქმებულია მომუშავეთა 5 %, მომსახურების სფეროში — 20 %.
მთლიანი შიდა პროდუქტი ერთ სულ მოსახლეზე (2009 წელს) — 2,5 ათასი დოლარი (177-ე ადგილი მსოფლიოში).
მოჰყავთ კაკაო, ქოქოსის პალმა, ბრინჯი, კარტოფილი, ბოსტნეული კულტურები, ხილი. უვლიან შინაურ ცხოველებს.
ქვეყანას აქვს ტყვიის, თუთიის, ნიკელის და ოქროს დიდი მარაგი, ასევე ბოქსიტების და ფოსფატების, მარაგიც, მაგრამ ისინი არ მუშავდება.
საგარეო ვაჭრობა
ექსპორტი — 0,24 მილიარდი დოლარი. 2008 წელს — ხე-ტყე, თევზი, კოპრა, პალმის ზეთი, კაკაო.
ძირითადი მყიდველები (2009 წელი) — ჩინეთი — 54,1 %, სამხრეთ კორეა — 6,2 %, ფილიპინები — 6 %, ესპანეთი — 4,9 %.
იმპორტი — 0,26 მილიარდი დოლარი. 2008 წელს — საკვები პროდუქტები, სამრეწველო საქონელი, საწვავი, ქიმიური პროდუქტები.
ძირითადი მომწოდებლები (2009 წელი) — სინგაპური — 24,7 %, ავსტრალია — 23,1 %, ახალი ზელანდია — 5,2 %, ფიჯი — 4,5 %, პაპუა-ახალი გვინეა — 4,3 %, მალაიზია — 4 %.
კულტურა
სოლომონის კუნძულებზე მნიშვნელოვან ფარგლებში შენარჩუნებულია საკუთარი ძველი კულტურული სახე.
სოფლებში ჭარბობს ტრადიციული ტიპის სახლები: მსუბუქი, მართკუთხა ქოხები ბოძებზე მიმაგრებული კედლებით და პალმის ფურცლებიანი ორფერდიანი სახურავით. მაგრამ მსხვილ დასახლებულ პუნქტებში არცთუ ისე ცოტაა ევროპული ტიპის ნაგებობები.
ტანსაცმელში ევროპულმა ელემენტებმა მნიშვნელოვნად შეზღუდა ტრადიციული, მაგრამ ადგილობრივი მოსახლეობის ნაწილი აგრძელებს თეძოებზე შემოკრული სახვევების და მოკლე კაბების ტარებას.
კუნძულელების სულიერ კულტურაში ტრადიცია ასევე მჭიდროდაა გადაბმული თანამედროვეობასთან. ადგილობრივ მოსახლეობას შორის შედარებით კარგად შენარჩუნებულია ფოლკლორი, საკუთარი სიმღერები და ცეკვები, გამოყენებითი ხელოვნება, მაგრამ ასევე ნელ-ნელა მკვიდრდება თანამედროვე კულტურაც.
სპორტი
სოლომონის კუნძულების ნაკრები ფეხბურთში ისტორიაში შევიდა, როგორც პირველი გუნდი, რომელმაც მოუგო ახალი ზელანდიის ნაკრებს და გავიდა 2006 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის შესარჩევ პლეი-ოფში. მაგრამ პლეი-ოფის პირველივე შეხვედრაში მათ წააგეს ავსტრალიის ნაკრებთან ანგარიშით 0:7.
2008 წლის 14 ივნისს სოლომონის კუნძულების ეროვნულმა ნაკრებმა ფუტსალში გაიმარჯვა ფიჯიში ჩატარებულ ფუტსალის ოკეანეთის ჩემპიონატში და მიიღო უფლება მონაწილეობა მიეღო 2008 წლის ფუტსალის მსოფლიო ჩემპიონატში, რომელიც ტარდებოდა 2008 წლის 30 სექტემბრიდან 19 ოქტომბრამდე ბრაზილიაში. სოლომონის კუნძულების ნაკრები პლაჟის ფეხბურთში ითვლება ოკეანეთის საუკეთესო ნაკრებად და მონაწილეობას იღებდა ბოლო სამ პლაჟის ფეხბურთის მსოფლიო ჩემპიონატში.
მელაკუდა
მელაკუდა (Alopecurus) — მცენარის გვარი მარცვლოვანთა ოჯახისა. მრავალწლოვანი, იშვიათად ერთწლოვანი ბალახებია. ყვავილობის შემდეგ სწრაფად უხეშდება, რის გამოც მცირდება მისი კვებითი ღირებულება, როგორც საკვები. საქართველოში გვხვდება ტენიან მდელოებსა და ნეშომპალით მდიდარ ნიადაგებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:მარცვლოვანნი
ჩხოროწყუ
ჩხოროწყუ — ქალაქი საქართველოში, ჩხოროწყუს მუნიციპალიტეტის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოიცავს სოფელ გარახას. მდებარეობს მდინარე ხობისწყალზე, ზღვის დონიდან 180 მ-ზე, თბილისიდან 344 კმ, რკინიგზის სადგურ სენაკიდან 36 კმ-ის მანძილზე მის ჩრდილოეთით. ქალაქში არის ადმინისტრაციული, კულტურის, განათლების და ჯანდაცვის დაწესებულებები, მცირე საწარმოები.
ეტიმოლოგია
მეგრული სიტყვა „ჩხოროწყუ“ ქართულად ცხრა წყაროს ნიშნავს. გადმოცემის თანახმად, ნიკო დადიანის სახლის მახლობლად ერთი მჟავე, ერთი ცხელი, ერთი მარილიანი და ექვსი ცივი, ანკარა წყარო ჩამოდიოდა და ადგილმაც სახელწოდება აქედან მიიღო.
გივი ფარულავას და გრიგოლ შენგელიას თავიანთ წიგნში „ჩხოროწყუს რაიონის ტოპონიმიკა“ მოყავთ ხალხური თქმულება, რომლის მიხედვითაც ოსმალებს ცხრიდან ოთხი წყარო დაუშრიათ.
ისტორია
1930 წელს გახდა ჩხოროწყუს რაიონის ცენტრი. 1960 წელს მიენიჭა დაბის სტატუსი. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო კვების მრეწველობა, მოქმედებდა ჩაის ორი ფაბრიკა, საკონსერვო, ლიმონათის, პურისა და რძის ქარხნები. 2018 წელს მიენიჭა ქალაქის სტატუსი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქში ცხოვრობს 3141 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის ქალაქები
დიოსკურიული მონეტა
დიოსკურიული მონეტა — ძვ. წ. II საუკუნის ბოლოს დიოსკურიაში (ახლანდელი სოხუმი) მოჭრილი სპილენძის საქალაქო მონეტა. იჭრებოდა იმ დროს, როდესაც კოლხეთის სამეფოს სანაპირო შედიოდა პონტოს სამეფოში. მონეტის შუბლზე გამოსახულია ორი ქუდი ექვს- და რვაქიმიანი ვარსკვლავებით (მითოლოგიური ტყუპი ძმების — პოლიდევკესა და კასტორის ემბლემა), ხოლო ზურგზე — კვერთხი და ბერძნული ზედწერილი: "დიოსკურიადოს". წონა 1,37-4,43 გრ. დაცულია საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში, ერმიტრაჟში (სანქტ-პეტერბურგი) და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მონეტები
გორისუბანი
გორისუბანი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (ბუგეულის თემი). მდებარეობს მდინარეების შარეულისა (რიონის მარცხენა შენაკადი) და რიონის წყალგამყოფის ჩრდილოეთ კალთაზე, რიონის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 920 მეტრი, ამბროლაურიდან 17 კილომეტრი. სოფელში დგას XI საუკუნის I ნახევრის წმინდა ბარბალეს ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 36 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მყინვარული კომპლექსი
მყინვარული კომპლექსი, გლაციალური კომპლექსი — ერთიანი მყინვარული წარმონაქმნი, რომელიც შედგება სხვადასხვა მორფოლოგიური ტიპის მყინვარისაგან მასში მიმდინარე უწყვეტად დაკავშირებული ბუნებრივი პროცესების წარმოშობით.
გამოიყოფა სხვადასხვა ტიპის მყინვარული კომპლექსი. კონტინენტური მყინვარული კომპლექსი წარმოდგენილია ყინულოვანი ფარით, მსხვილი ყინულქუდით, გამყვანი და შელფური მყინვარებით. კუნძულოვანი მყინვარული კომპლექსი შეიცავს გუმბათებსა და გამყვან მყინვარებს. მთა-საფარული მყინვარული კომპლექსი ძირითადად შედგება მთათაშორისი მყინვარული პლატოებისა და ხეობის მყინვარებისაგან. მთიანი ქედებისა და კონუსური მწვერვალების მყინვარული კომპლექსი იკავებს მთების ზედა ნაწილს, შეიცავს დაკიდულ და ხეობის ტიპის ყველა მყინვარს, გამყინვარების ხარისხი აქ 70–80 %-ს აღწევს. პლატოების, კალთებისა და მთისწინეთის მყინვარული კომპლექსი წინამავალთან შედარებით წარმოიქმნება შედარებით მშვიდ რელიეფზე, გვხვდება მთის გამყინვარების თითქმის ყველა მორფოლოგიური ტიპი.
გეომორფოლოგიაში მყინვარული კომპლექსი ხეობის მყინვარის ბოლო ნაწილში, ან კონტინენტური მყინვარის ცალკეული განშტოებების სიახლოვეს კანონზომიერად განლაგებული მყინვარული რელიეფის ფორმებისა და ნალექების ერთობლიობაა. მყინვარულ კომპლექსში განასხვავებენ: ბოლოკიდურ (ენის) აუზს, რომელიც წარმოდგენილია ბორცვიან-მორენული ვაკით ან დახშული ქვაბულით, რომელიც ხშირად წყლითაა ამოვსებული; ბოლო მორენის ნახევარრგოლს; გარდამავალ კონუსს; ფლუვიოგლაციალურ ზანდრულ ვაკეებსა და კენჭნარ ტერასებს.
სქოლიო
კატეგორია:გლაციოლოგია
ვილჰელმ ფონ ლეები
thumb|160px|რაინდი ვილჰელმ ფონ ლეები რაინდი ვილჰელმ ფონ ლეები (გერმ. Wilhelm Ritter von Leeb) (დ. 5 სექტემბერი 1876, ლანდსბერგ-ამ-ლეხი — გ. 29 აპრილი 1956, ფიუსენი) — გერმანელი სამხედრო მოღვაწე, «ვერმახტის» გენერალ-ფელდმარშალი და არმიათა დაჯგუფების სარდალი მეორე მსოფლიო ომის დროს. მისი უმცროსი ძმა იყო არტილერიის გენერალი ემილ ლეები (1881—1969).
ბიოგრაფია
კატეგორია:გერმანელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:დაბადებული 5 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1876 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1956
კოლონიის დეპარტამენტი
კოლონიის დეპარტამენტი (Departamento de Colonia) — დეპარტამენტი ურუგვაიში. მდებარეობს ქვეყნის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. დედაქალაქია ურუგვაის მეორე უძველესი ქალაქი — კოლონია-დელ-საკრამენტო.
ეკონომიკა
რეგიონი რძის პროდუქტების ძირითადი მწარმოებელია ურუგვაიში. ბუენოს-აირესთან სიახლოვის გამო, წარმოადგენს არგენტინიდან ტურისტების შემოსვლის ძირითად წერტილს.
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, დეპარტამენტის მოსახლეობა 123 203 ადამიანს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ურუგვაის დეპარტამენტები
ვალერიან შიუკაშვილი
ვალერიან შიუკაშვილი (დ. 11 ნოემბერი, 1975, თბილისი) — ქართველი პიანისტი, ხელოვნების აკადემიის რექტორი. მისი სახელი შეტანილია „XXI საუკუნის ვარსკვლავების“ წიგნში.
ვალერიან შიუკაშვილი ერთ-ერთი იმ ხელოვანთაგანია, რომელმაც საქართველოს სახელი მსოფლიო არენაზე გაიტანა. იგი არის ჯანსუღ კახიძის სახელობის თბილისის მუსიკალური ცენტრის სოლისტი, საერთაშორისო პროგრამა „ახალი სახელების“ ლაურეატი და სხვა მრავალ მუსიკალურ ფესტივალსა და კონკურსში გამარჯვებული პიანისტი. 1998 წელს მას ისრაელის საერთაშორისო ფესტივალის პირველი პრემია მიენიჭა, 2001 წელს კი რუსეთში ჩატარებულ მარია იუდინას სახელობის პიანისტთა საერთაშორისო კონკურსში გრან-პრის მფლობელი გახდა. იგი ასევე არის რამდენიმე საერთაშორისო კონკურსების ლაურეატი.
ვალერიანმა დაკვრა 12 წლის ასაკში დაიწყო და ექვსი თვის შემდეგ, კონსერვატორიის დიდ დარბაზში ორკესტრთან ერთად მოცარტის 23-ე კონცერტი დაუკრა, რის შემდეგაც მისმა ხელოვნებამ ფართო საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა.
ვალერიან შიუკაშვილი რეგულარულად ატარებს მასტერკლასებს, როგორც საქართველოში, ასევე საზღვარგარეთ და არის მსოფლიოს სხვადასხვა საერთაშორისო კონკურსის ჟიურის წევრი. ამჟამად, ვალერიანი არის ნოდარ გაბუნიას სახელობის პიანისტთა ეროვნული და საერთაშორისო კონკურსების დამაარსებელი, გენერალური დირექტორი და ხელოვნების აკადემიის ფარგლებში ხელს უწყობს მომავალი თაობის მუსიკალურ აღზრდას.
მისი ჩანაწერები აგრეთვე გამოცემულია CD ფორმატში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პიანისტები კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:დაბადებული 11 ნოემბერი
კიმ კლეისტერსი
კიმ ანტონი ლოდე კლეისტერსი (Kim Antonie Lode Clijsters; დ. 8 ივნისი, 1983, ბილზენი, ბელგია) — ბელგიელი ყოფილი პროფესიონალი ჩოგბურთელი, მსოფლიოს ყოფილი პირველი ჩოგანი ერთეულთა და წყვილთა თანრიგში.
კლეისტერსს ერთეულებში 4 დიდი სლემის ტურნირი აქვს მოგებული – 3 აშშ-ის ღია პირველობა და 1 ავსტრალიის ღია პირველობა. მან ასევე სამჯერ მოიგო წლის შემაჯამებელი ტურნირი. ჯამში ბელგიელს ერთეულებში WTA-ის 41 ტურნირი აქვს მოგებული. იგი 20 კვირის განმავლობაში იკავებდა ერთეულეთა რეიტინგში პირველ ადგილს.
კლეისტერსმა ასევე 2 დიდი სლემის ტურნირი მოიგო წყვილებში – 1 საფრანგეთის ღია პირველობა და 1 უიმბლდონი. ბელგიელი წყვილების რეიტინგში 4 კვირის განმავლობაში ლიდერობდა. სანაკრებო დონეზე, კლეისტერსმა 1 ფედერაციის თასი მოიგო ბელგიის ნაკრებთან ერთად.
ბელგიელმა კარიერა პირველად 2007 წელს 23 წლის ასაკში, ტრავმების გამო დაასრულა. 2008 წელს, მას ქალიშვილი ეყოლა. კლეისტერსი 2009 წელს დაუბრუნდა ჩოგბურთს და კარიერის დასრულებამდე 3 დიდი სლემის ტიტული მოიგო. ამ მიღწევით, იგი ერთგვარ რეკორდს იზიარებს მარგარეტ კორტთან. საბოლოოდ ბელგიელმა კარიერა 2012 წელს დაასრულა. 2017 წელს, კლეისტერსი საერთაშორისო ჩოგბურთის დიდების დარბაზში შეიყვანეს.
ერთეულები: 3 (3–0)
(დ) – დახურული კორტი
სქოლიო
კატეგორია:ბელგიელი ჩოგბურთელები კატეგორია:ავსტრალიის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:საფრანგეთის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:უიმბლდონის ჩემპიონები კატეგორია:აშშ-ის ღია პირველობის ჩემპიონები ჩოგბურთში კატეგორია:მსოფლიოს პირველი ჩოგნები კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი
მელია (გვარი)
საკუთარი სახელი მელია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
Lasioglossum seductum
Lasioglossum seductum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1914 წელს.
სქოლიო
seductum
ძვ. წ. 352
'''ძვ. წ. 352''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
კოლონია (მრავალმნიშვნელოვანი)
კოლონია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ქინ-ძა-ძა!
„ქინ-ძა-ძა!“ (Кин-дза-дза!) — ორსერიიანი ანტიუტოპიური ჟანრის ფანტასტიკური მხატვრული ფილმი (1986), რომლის რეჟისორი არის გიორგი დანელია. ფილმი ეფუძნება სცენარს, რომელიც მანამდე დაიწერა რეზო გაბრიაძესთან ერთად და არ იყო ჩაფიქრებული, როგორც კინოსურათი. მოგვიანებით მან შეიძინა ფილოსოფიურ-სატირული კომედიის სახე. 1987 წლის მონაცემებით, საბჭოთა კინოგაქირავებაში იგი წარმატებით მე-14 ადგილზე იმყოფებოდა. ფილმმა მნიშვნელოვანი გავლენა იქონია საბჭოთა მაყურებლებზე, ფრაზებმა, რომლებიც მასში ჟღერს და ცალკე გამოყენებული ტერმინები (მაგ.: გრავიცაპა, პეპელაცი, ჩატლი) მოახდინეს ინტეგრირება თანამედროვე მეტყველებაშიც.
სიუჟეტი
მოსკოვის ცენტრში, მიუხედავად ზამთრის სიცივისა, დგას ფეხშიშველი მამაკაცი დახეული ქურქით. ვლადიმერ მაშკოვსა და გედევან ალექსიძეს, ფილმის მთავარ გმირებს, იგი თავს წარუდგენს, როგორც პლანეტა უზმის, ტენტურაში 247-ე ნომრის, სპირალში არსებული ბეტა გალაქტიკის ბინადარს. მას აერია კონტაქტები, რომლითაც იგი მოძრაობს დროსა და სივრცეში და ვერ ბრუნდება შინ. ვლადიმერი და გედევანი ცდილობენ, დახმარება გაუწიონ, მაგრამ წამში ჩნდებიან პლანეტა პლუკზე, ქინ-ძა-ძას გალაქტიკაში.
ამ პლანეტის ბინადრები ჩვეულებრივი ადამიანებივით გამოიყურებიან, შეუძლიათ ერთმანეთის აზრების წაკითხვა, მაგრამ იყენებენ საუბრის დეგრადირებულ საშუალებებს, კერძოდ - მხოლოდ ორ სიტყვას, ’კუ’ (ку) და ’კიუ’ (кю). მიუხედავად იმისა, რომ პლუკი ტექნიკურად საკმაოდ განვითარებულია, ტექნიკა აქ დაჟანგული და მოძველებულია. thumb|left|გრავიცაპა - პეპელაცის ძრავი, რომელსაც პერსონაჟები მთელი ფილმის მანძილზე ეძებენ|120px ისევე, როგორც ქინ-ძა-ძას სხვა გალაქტიკებში, აქაური მოსახლეობაც ორ კატეგორიად იყოფა - ჩატლანებად (чатлане) და პაცაკებად (пацаки). ჩატლანები არიან უფრო დიდგვაროვნული წარმოშობის, ხოლო პაცაკები - უბრალო ადამიანები. ჩატლანურ პლანეტებზე პაცაკები ვალდებულები არიან, ცხვირზე დამაგრებული პატარა ზანზალაკი, ცაკი (цак) ატარონ და სხვებს მიესალმონ ფრაზით ’კუ’. პაცაკები ისჯებიან - მაგალითად, მათ აიძულებენ, იმღერონ და დაუკრან, თანაც - მხოლოდ გალიებში გამოკეტილ მდგომარეობაში.
ვოვა (ვლადიმერი) და მევიოლინე (ასე უწოდებენ გედევანს, ვინაიდან მას თან ვიოლინო დააქვს) ითვლებიან პაცაკებად. ისინი ცდილობენ შინ დაბრუნებას და გაიცნობენ პაცაკ ბის (იური იაკოვლევი) და ჩატლანელ უეფს (ევგენი ლეონოვი), რომლებიც საკუთარ ხომალდ პეპელაცს (пепелац) ფლობენ. მაგრამ პეპელაცს აკლია სპეციალური ძრავა, გრავიცაპა (гравицаппа), რომლითაც წამებში შესაძლებელია დედამიწაზეც მოხვედრა. გრავიცაპის ძიებისას მიწიდან ჩამოსულები კანონის ადგილობრივ დამცველებს, ეცილოპებსაც (эцилоппы) ხვდებიან.
მოულოდნელად ნათელი ხდება, რომ პლუკზე უდიდეს ყველაზე ძვირფასია კც (кц, წარმოითქმის ’კა-ცე’) - ჩვეულებრივი ასანთის ღერი, რომელიც აქ ფულადი ერთეულის როლს ასრულებს. კც-ს მფლობელი სოციალურად მაღალ საფეხურზე იმყოფება. ამავე დროს, დროთა განმავლობაში ვოვას ხელთ არსებული ყველა ასანთი იხარჯება, მაგრამ იგი ჰპირდება უეფს და ბის, რომ დედამიწაზე მათთვის შეიძენს დიდი რაოდენობის ყუთებს კც-თი.
თუმცა, არსებობს შემოსავლის სხვა წყაროც. მიუხედავად იმისა, რომ გედევანიც და ვოვაც უნიჭო მუსიკოს-მომღერლები არიან, სიმღერებით ისინი პლანეტაზე ფულს აგროვებენ. უეფი და ბი ატყუებენ მათ და მიაქვთ მათი ნივთების ნაწილი, რის გამოც ეცილოპი ორივეს იჭერს და მიუსჯის ეციხში (эцих, ლურსმნებიან ყუთში) ჯდომას). მაგრამ ვოვა და გედევანი უკვე ფიქრობენ მათ გათავისუფლებაზე. მოულოდნელად ჩნდება მათი ფეხშიშველი ნაცნობი და სთავაზობს უკან დაბრუნებას, მაგრამ მხოლოდ რამდენიმე გადაადგილების საშუალება აქვს, ვოვა კი ცდილობს, დაუმტკიცოს, რომ არ შეუძლია მეგობრების ასე დატოვება. მამაკაცი უხსნის, რომ დრო მისთვისაც ძვირფასია და ქრება.
მოგზაურები ითვისებენ იარაღს და ადგილობრივი ხელისუფლების ლიდერ, ბატონ პჟ-ს (Господин ПЖ, პეჟე) წინააღმდეგ ნამდვილ ბუნტს აწყობენ. მათი ნაცნობები გათავისუფლებულები არიან და გრავიცაპაც ხელთ აქვთ (გედევანი, რომელიც კლეპტომანია, შემთხვევით იპარავს მას). მაგრამ დედამიწამდე არსებობს პლანეტა ალფა, რომელზეც მაღალგანვითარებული საზოგადოება ცხოვრობს. მის ყველა ბინადარს სურს სამყაროს ყველა შეცდომის გამოსწორება და ამიტომ იქ ხანუდელ და სხვა პლანეტების მკვიდრებს აქცევენ კაქტუსებად.
თავდაპირველად ბი და უეფი ვოვას და გედევანს დედამიწაზე გადაყვანაზე უარს ეუბნებიან და სთავაზობენ ერთ-ერთი პლანეტის შეძენას, იქ დასახლებასა და საკუთარი ბიზნესის წარმოებას, მაგრამ ამავე დროს, იმედი აქვთ, რომ პაცაკები მათ დედამიწაზე გადასცემენ ასანთების დიდ რაოდენობას. ამის გამო ისინი რისკზე მიდიან, მაგრამ მაინც ალფაზე ამოჰყოფენ თავს. ვოვა და გედევანი ეშვებიან ცალკე კაპსულით, ხოლო პეპელაცს ხანუდელებთან ერთად ყლაპავს ალფა. ვოვას თხოვნით, ალფას მკვიდრები მათ აბრუნებენ დროში, ფეხშიშველი მამაკაცის გამოჩენამდე თითქმის ერთი საათით ადრე. ისინი კვლავ აწყობენ ბუნტს, ხელში იგდებენ ეციხს, ათავისუფლებენ ხანუდელ ნაცნობებს და ემშვიდობებიან მათ. ჩნდება ფეხშიშველი მამაკაცი, რომელიც მათ მოსკოვში აბრუნებს.
ყველაფერი თითქოს იგივეა. ქუჩაში ერთმანეთს შემთხვევით ხვდებიან და ვერ იცნობენ ვოვა და გედევანი. უეცრად გამოივლის მწმინდავი მანქანა მოციმციმე ფარებით. ორივე მას ესალმება ფრაზით ’კუ’. მხოლოდ ამის შემდეგ ორივე იცნობს ერთმანეთს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გიორგი დანელიას ფილმები კატეგორია:1986 წლის ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:ქართული სამეცნიერო ფანტასტიკა
ხრამჰესი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ხრამჰესი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ტრირ-ვესტი/პალიენი
ტრირ-ვესტი/პალიენი (გერმ. West/Pallien) — ქალაქ ტრირის (რაინლანდ-პფალცი) 19-დან ერთ-ერთი დასახლება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრირი
პრუსია-დანიის ომი
ტერმინი პრუსია-დანიის ომი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ძვ. წ. 353
'''ძვ. წ. 353''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
Disconnected (Keane-ის სიმღერა)
Disconnected — ინგლისური ალტერნატიულ როკ-ჯგუფ Keane-ის სიმღერა და სინგლი. გამოვიდა 2012 წელს. შეტანილია ალბომში Strangeland.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Keane-ის სიმღერები კატეგორია:2012 წლის სიმღერები კატეგორია:2012 წლის სინგლები
Mystrium silvestrii
Mystrium silvestrii — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Mystrium-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Amblyoponinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ქველი
ქველი — ქართველი ხუროთმოძღვარი, რომელსაც X საუკუნის II ნახევარში აუგია შეპიაკის ეკლესია თრიალეთში, ახლა მოქცეულია ხრამჰესის ხელოვნური ტბის ფსკერზე). ეკლესია გამოირჩეოდა მდიდრული მორთულობით. ქველი ორ წარწერაში იყო მოხსენიებული, ერთი სამხრეთ ფასადზე, მეორე კარნიზის ქვაზე. წყლით დაფარვამდე ძეგლი გამოიკვლია ლ. რჩეულიშვილმა. მისი აზრით, წარწერებში მოხსენიებული ქველი ძეგლის მშენებელი ხუროთმოძღვარია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ხუროთმოძღვრები
ტეგი
ტეგი (ან თეგი, tag) — ნებისმიერ საიტზე, ბლოგზე, ფორუმზე, ვიდეო- ან ფოტომასალაზე მიმაგრებული საძიებო სიტყვა, რომელიც აღნიშნავს ამა თუ იმ მასალის მიკუთვნებას გარკვეული კატეგორიისადმი. მაგალითად, ვიკიპედიაში მსგავს ტეგებს პირდაპირ კატეგორიები ეწოდებათ.
ტეგის მიზანია დაახასიათოს და იდენტიფიკაცია გაუკეთოს ინტერნეტში გამოქვეყნებულ მასალებს. ტეგები ეხმარება მომხმარებლებს, იპოვონ კონკრეტული ინფორმაცია საძიებო ველში ჩაწერილი სიტყვის მიხედვით.
სოციალური ქსელების განვითარებასთან ერთად, გამოჩნდა ახალი კატეგორია — ჰეშტეგი.
ბოჰოლა
ბოჰოლა (Bohola; Both Chomhla, „კომჰლას საკანი“}) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. სოფელში არის ორი ლუდხანა, ფოსტა და კათოლიკური ტაძარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ფარგო
ფარგო (ინგლ. Fargo) - ქალაქი ჩრდილოეთი დაკოტაში, აშშ.
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები კატეგორია:ჩრდილოეთი დაკოტა
მარგო ბენასერაფი
მარგო ბენასერაფი (Margot Benacerraf; დ. 14 აგვისტო, 1926, კარაკასი, ვენესუელა) — ვენესუელელი რეჟისორი.
ბიოგრაფია
მარგო ბენასერაფი დაიბადა ვენესუელის დედაქალაქ კარაკასში. გადაღებული აქვს ორი ცნობილი კინოფილმი: „რევერონი“ და „არაია“. პირველი ფილმი ეხება ვენესუელელი მხატვრის არმანდო რევერონის ცხოვრებას. მეორე ფილმი დოკუმენტური ხასიათისაა, რომელშიც გაშუქებულია ვენესუელაში მცხოვრები საზოგადოების სოციალური მდგომარეობა. ამ უკანასკნელმა საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა. მარგო ბენასერაფი არის ვენესუელის კინემატოგრაფიის მნიშვნელოვანი წარმომადგენელი. 1966 წელს მან დააფუძნა ფილმების ეროვნული არქივი, რომელსაც სამი წელი ხელმძღვანელობდა. მისი ფილმი „არაია“ შეყვანილი იყო კანის კინოფესტივალზე 1959 წელს. მარგო ბენასერაფს მინიჭებული აქვს ფილმების ეროვნული პრემია (1995), ანდრეს ბელოს ორდენი (ორჯერ), ლიბერტადორის ორდენი, სიმონ ბოლივარის ორდენი და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვენესუელელი კინორეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 1926
დიპლიპიტო (მრავალმნიშვნელოვანი)
დიპლიპიტო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ძვ. წ. 354
'''ძვ. წ. 354''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
სურენ ქოჩარიანი
სურენ აკიმის ძე ქოჩარიანი (დ.  5 სექტემბერი  [ ძვ. სტ. 23 აგვისტო], 1904, თბილისი —  გ. 9 ოქტომბერი, 1979, მოსკოვი) —სომეხი საბჭოთა ესტრადისა და თეატრის მსახიობი. სომხეთის სსრ სახალხო არტისტი (1945).
ბიოგრაფია
სასცენო მოღვაწეობა დაიწყო თბილისის სომხურ თეატრის დასში. თეატრალური განათლება მიიღო მოსკოვის სომხურ დრამატულ სტუდიაში (1921-1925). 1925-1931 წლებში იყო ერევნის გ. სუნდუკიანის სომხური თეატრის მსახიობი. როლები: კაკული (გ. სუნდუკიანი „პეპო“), ვიშნევსკი (ა. ოსტროვსკის „შემოსავლიანი ადგილი“), ფურმანოვი (დ. ფურმანოვის „ამბოხება“) და სხვა. 1939 წლიდან მოსკოვის ფილარმონიის მსახიობი. მხატვრული კითხვის ოსტატი, სომხურ და რუსულ ენებზე შექმნა 30-ზე მეტი ლიტერატურული კომპოზიცია, მათ შორის შოთა რუსთაველის ვეფხისტყაოსნის მიხედვით. სსრკ სახელმიწოფი პრემია (1951). დაჯილდოებულია „საპატიო ნიშნის“ ორდენითა და მედლებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომეხი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული   5 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979
ანტიპატრე
ანტიპატრე — მაკედონელი გენერალი ფილიპე II-სა და ალექსანდრე დიდის ზეობის ხანაში, მისი სიკვდილის შემდეგ კი ერთ-ერთი დიადოხი. ის იყო მაკედონიის სამეფოს მომავალი მეფის კასანდრეს მამა.
სამხედრო კარიერა
ანტიპატრე დაიბადა ძვ. წ. 399 წელს წარჩინებული მაკედონელის, იოლაუსის ოჯახში. მისი ადრეული სამხედრო კარიერის შესახებ ცნობები არ არსებობს. ძვ. წ. 342 წლიდან სამი წლის განმავლობაში ის იყო სამეფოს რეგენტი, ჩრდილოეთ ბალკანეთში ფილიპეს ლაშქრობის განმავლობაში. ძვ. წ. 338 წელს, ქერონეიის ბრძოლის შემდეგ ის მშვიდობის დასამყარებლად ათენში გაიგზავნა ელჩად.
ფილიპეს სიკვდილეს შემდეგ, ალექსანდრეს სპარსეთის კამპანიამდე ის და პარმენიონი ცდილობდნენ დაერწმუნედინათ მეფე, რომ მანამდე არ გაელაშქრა აღმოსავლეთით, სანამ მემკვიდრე არ ეყოლებოდა, თუმცა უარის შემდეგ ის თავად დარჩა ბალკანეთში 12,000 ქვეითით და 1,500 კავალერისტით, მაკედონიის რეგენტად. ამ პერიოდში, ძვ. წ. 332-331 წლებში ანტიპატრემ ჩაახშო თრაკიაში აჯანყება, რომელსაც მემნონი მეთაურობდა. ამას მოჰყვა სპარტის მეფის აგის III-ის წინააღმდეგ ომი. გადამწყვეტი შეტაკება მეგალოპოლისთან გაიმართა და ანტიპატრეს გამარჯვებით დამთავრდა. ზოგიერთი ვერსიით ალექსანდრე მის გამარჯვებას შურით უყურებდა. ფაქტია, რომ ძვ. წ. 324 წელს მან ანტიპატრეს მცირე აზიაში გადასვლა უბრძანა, მის ადგილას კი კრატერუსი დანიშნა. თუმცა ამის შემდეგ ალექსანდრე ბაბილონში გარდაიცვალა და ანტიპატრე ისევ მაკედონიის რეგენრი გახდა. ზოგიერთი ვერსიით ალექსანდრე სწორედ ანტიპატრეს დავალებით მოწამლა კასანდრემ.
დიადოხი
შემდეგ წელს აჯანყებულ ათენელებთან წამოწყებულ ომში მარცხდებოდა კიდეც, თუმცა ამ დროს მაკედონიაში ჩამოვიდა ალექსანდრეს მიერ სიკვდილამდე გამოგზავნილი კრატერუსი. მათ გაერთიანებული ძალებით მტერი კნანონის ბრძოლაში დაამარცხეს. ამავე წელს ოლიმპიამ პერდიკასს შესთავაზა თავისი ქალიშვილი კლეოპატრას ხელი. მიუხედავად იმისა, რომ იმ დროს პერდიკასი ანტიპატრეს ქალიშვილზე იყო დანიშნული, მან თანხმობა განაცხადა. ამან და ასევე პერდიკასის ძალაუფლების განმტკიცებამ შეაფიქნიანა დანარჩენი ლიდერები და დაიწყო დიადოხის პირველი ომი, რომელშიც პერდიკასის წინააღმდეგ ანტიპატრე, კრატერუსი და პტოლემე გაერთიანდნენ. თუმცა მალევე პერდიკასი თავისივე ჯარისკაცებმა მოკლეს, კრატერუსი კი ეუმენესის წინააღმდეგ ბრძოლაში დაეცა. ამის შემდეგ ანტიპატრემ თავი მთელი იმპერიის მბრძანებლად გამოაცხადა, თუმცა მხოლოდ ბალკანეთს აკონტროლებდა. ძვ. წ. 319 წელს ანტიპატრე გარდაიცვალა. ის ჯერ პოლიფერკონმა შეცვალა, თუმცა მან მალევე გაკარგა ძალაუფლება, რის შემდეგაც მაკედონიის მეფე, ანტიპატრეს ვაჟი, კასანდრე გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:ალექსანდრე მაკედონელის გენერლები
საპირო
საპირო — ძველ საქართველოში საგანგებო ქონებრივი საზღაური, რომელსაც მესისხლეთა დაზავებისას დამნაშავე შერიგების პირობების განსამტკიცებლად „სისხლის“  გადახდამდე აძლევდა დაზარალებულს. საპირო გვხვდება ბაგრატ კურაპალატის სამართლსა (მმ. 112, 159-60) და ე. წ. „სასიხლო სიგელებში“ (მათ უმრავლესობაში ტერმინ „საპიროს“ ნაცვლად იხმარება მისი სინონიმი „საზაო“). იგი მესისხლეთა „შესამყრელოდ“ მიიჩნეოდა და, ისევე როგორც სანახშირო არ შედიოდა „სისხლის“ ანგარიშში — მისი წინაგასაძღუანებელი  საზღაური იყო. საპიროს ოდენობა დანაშაულის სიმძიმისა და დაზარალებულის სოციალური-წოდებრივი მდგომარეობის მიხედვით განისაზღვრებოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული სამართალი
Lasioglossum sellatiferum
Lasioglossum sellatiferum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1945 წელს.
სქოლიო
sellatiferum
Sovereign Light Café
Sovereign Light Café — ინგლისური ალტერნატიულ როკ-ჯგუფ Keane-ის სიმღერა და სინგლი. გამოვიდა 2012 წელს. შეტანილია ალბომში Strangeland.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:Keane-ის სიმღერები კატეგორია:2012 წლის სიმღერები კატეგორია:2012 წლის სინგლები
ვარშავის საჰერცოგო
გეოგრაფია
ვარშავის საჰერცოგოს ფართობი 103 ათასი კმ² იყო, მოსახლეობის რაოდენობა 2,6 მილიონი (1807 წ). ავსტრიაზე გამარჯვების შემდეგ ვარშავის საჰერცოგომ შეიერთა პოლონეთის ის ნაწილი, რომელიც ავსტრიის იმპერიას ჰქონდა დაპყრობილი. ვარშავის საჰერცოგოს დედაქალაქი ვარშავა იყო.
ომი ავსტრიასთან
1809 წელს ვარშავის საჰერცოგომ ავსტრიასთან ომში გაიმარჯვა. რა თქმა უნდა, საჰერცოგოს არ ჰქონდა საკმარისი ძალები, რათა იმპერია დაემარცხებინა, მაგრამ იმავე წელს ნაპოლეონმა დაამარცხა ავსტრიელთა არმია და აიღო ვენა,  ამან ხელი შეუწყო პოლონელ სარდლებს, დაებრუნებინათ ავსტრიის მფლობელობაში მყოფი ძველი პოლონური მიწები. ამით ვარშავის საჰერცოგოს 4 ახალი დეპარტამენტი შეემატა.
ომი რუსეთთან
1812 წლის 28 ივნისს ვარშავის საჰერცოგომ გამოაცხადა პოლონეთის სამეფოს აღდგენის შესახებ, რომელიც ნაპოლეონის უერთგულეს მოკავშირედ იქცა. პოლონელებმა საფრანგეთის დასახმარებლად 100 000 მეომარი გამოიყვანეს. ეს მეომრები ნაპოლეონს ელბაზე გადასახლებამდე ერთგულად ემსახურნენ. 1815 წელს ვენის კონგრესმა პოლონეთი კვლავ დაშალა და ანტიფრანგული კოალიციის ქვეყნებს გაუნაწილა. რუსეთის მფლობელობაში პოლონეთის ნაწილმა ავტონომია შეინარჩუნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონეთის ისტორია კატეგორია:ევროპის ისტორიული სახელმწიფოები კატეგორია:ყოფილი სლავური სახელმწიფოები
კინტრიში (არქეოლოგიური ძეგლი)
კინტრიში, ადრინდელი ნეოლითის ხანის (ე. წ. უკერამიკო ნეოლითის) 2 ძეგლი, რომელიც აღმოჩენილია მდინარე კინტრიშის მარჯვენა ტერასაზე სოფლების ხუცუბნისა და ქობულეთის ტერიტორიაზე. შესწავლილია 1960-1962 წლებში (ლ. ნებიერიძე, ს. გოგიტიძე). ნაპოვნია მხოლოდ კაჟისა და ობსიდიანის იარაღი (საჭრისები, საფხეკები, სახვრეტები, მრავალრიცხოვანი რეტუშირებული ლამელა) და წარმოების ნაშთები (ნუკლეუსები, ანატკეც-ანამტვრევები და სხვა). კინტრიშის ნამოსახლარები ანასეულ I და აჭარის სხვა ძეგლებთან ერთად ქმნის უკერამიკო ხეოლითის თავისებურ კულტურას, რომლის საფუძველზეც შემდეგ აღმოცენდა კერამიკული ნედლეულის კულტურა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Mystrium stadelmanni
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
კინტრიში
310px|მინიატიურა|1877-1878 წწ. კინტრიში (ძვ. ხინოს წყალი) — მდინარე დასავლეთ საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ტერიტორიაზე. სათავე აქვს მესხეთის ქედის ჩრდილო-დასავლეთ კალთაზე, მთა ხინოს მახლობლად, ზღვის დონიდან 2599 მ-ზე, ქობულეთთან ერთვის შავ ზღვას, სიგრძე 45 კმ, მდინარის აუზის ფართობი 291 კმ². საზრდოობს წვიმის, თოვლისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულზე, წყალუხვია შემოდგომაზეც, წყალმცირობა — ზამთარსა და ზაფხულში. გაზაფხულზე მოდის წლიური ჩამონადენის 35 %, ზაფხულზე — 18 %, შემოდგომაზე — 31 %, ზამთარზე — 16 %. საშუალო წლიური ხარჯი შესართავთან 17,3 მ³/წმ. კინტრიშს ყოველწლიურად ზღვაში შეაქვს 540 მლნ. მ³ წყალი.
მდინარე კინტრიშის სათავეებთან შექმნილია კინტრიშის სახელმწიფო ნაკრძალი, მდინარეზე რამდენიმე ისტორიული თაღოვანი ხიდია შემორჩენილი.
Playing the Angel
Playing the Angel (ანგელოზის განსახიერება) — ინგლისური ელექტრონული ჯგუფ Depeche Mode-ის მეთერთმეტე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ბრიტანეთში 2005 წლის 17 ოქტომბერს.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორია მარტინ გორი, გარდა მითითებულისა.
რესურსები ინტერნეტში
ინფორმაცია ალბომის შესახებ ჯგუფის ოფიციალურ საიტზე
სქოლიო
კატეგორია:Depeche Mode-ის ალბომები კატეგორია:2005 წლის ალბომები კატეგორია:Mute Records-ის ალბომები კატეგორია:Reprise Records-ის ალბომები კატეგორია:Sire Records-ის ალბომები
სან-პედრო-დე-იკუამანდიიუ
სან-პედრო-დე-იკუამანდიიუ (San Pedro de Ycuamandiyú) — ქალაქი და რაიონი პარაგვაიში, სან-პედროს დეპარტამენტის დედაქალაქი. გაშენებულია მდინარე პარაგვაისგან 25 კმ-ში.
1524 წელს, სან-პედროში ადგილობრივებმა მოკლეს კონკისტადორი ალეჟო გარსია — პირველი ევროპელი, რომელმაც პარაგვაის მიწაზე ფეხი დადგა და მისი გადაკვეთით ინკების იმპერიას მიაღწია. ეს უკანასკნელი სიცოცხლეს უკან დაბრუნებისას გამოასალმეს.
ქალაქის ეკონომიკა ძირითადად მეცხოველეობას ეყრდნობა.
კლიმატი ტენიანი და წვიმიანია; ტენიანობა 70 — 80%-ს შეადგენს. საშუალო წლიური ტემპერატურაა 23 °C, მაქსიმალური ნიშნული ზაფხულში ფიქსირდება 35 °C.
2008 წლის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 32 918 ადამიანს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაგვაის ქალაქები
ძვ. წ. 355
'''ძვ. წ. 355''' — წლების რაოდენობა ქრისტესშობამდე.
გარდაიცვალნენ
*
დიოსკორეასებრნი
დიოსკორეასებრნი (Dioscoreaceae) — ერთლებნიან  მცენარეთა ოჯახი. ხვიარაღეროიანი მრავალწლოვანი ბალახებია. აქვთ მსხვილი ფესურა ან გორგლი, მორიგეობით განლაგებული ბადეძარღიანი ფოთლები, თავთავად ან მტევნად შეკრებილი წვრილი ყვავილები.
ოჯახი მოიცავს 10 გვარსა და 650-მდე სახეობას, რომლებიც ძირითადად ტროპიკებსა და სუბტროპიკებშია გავრცელებული. საქართველოში — 2 გვარი და 2 სახეობაა.
განსაკუთრებული სამეურნეო მნიშვნელობა აქვს  Dioscorea-ს გვარის სახეობებს. კერძოდ აფხაზეთში ამ გვარის მხოლოდ ერთი ენდემური სახეობაა — Dioscorea caucasica, რომლის ფესვები შეიცავს საპონინს. დიოსკორეასებრნი დეკორატიული მცენარეებია.
ლიტერატურა
*
კარდეალ-და-სილვა
კარდეალ-და-სილვა (Cardeal da Silva) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში, ბრაზილიის ჩრდილოეთ-აღმოსავლეთი რეგიონში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის ჩრდილო-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 271 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 184.859 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 44.74 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
მეიო (მეიოს საგრაფო)
მეიო (Mayo; Maigh Eó, „ურთხელის ველი“) — სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში. მეიო კლერმორისიდან ჩრდილო-დასავლეთით დაშორებულია 10 კმ-ით, ხოლო კასლბარიდან სამხრეთით – 10 კმ-ით.
ძვ. წ. 356
გარდაიცვალნენ
*
მეიო (მეიოს საგრაფო)
ისტორია
VII-VIII საუკუნეების გელურ და ანგლო-საქსურ ქრისტიანულ სამყაროში მეიო მნიშვნელოვან ცენტრს წარმოადგენდა. წმინდა გერალდმა საქსონელი ბერებისთვის აქ მონასტერი დააარსა, ხოლო პირველი აბატი 670 წელს წმინდა გერალდი გახდა. დანიელმა თავდამსხმელებმა მონასტერი 783 და 805 წლებში დაარბიეს, ხოლო საბოლოოდ იგი ვიკინგმა ტურგესიუსმა გაანადგურა 818 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
გორი (ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი)
გორი — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში (იწის თემი), მდებარეობს მდინარე რიონის მარცხენა ნაპირზე, მდინარეების კრიხულისა და რიონის წყალგამყოფის ჩრდილოეთ კალთაზე. ზღვის დონიდან 680 მეტრი, ამბროლაურიდან 1 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 56 ადამიანი.
ღირსშესანიშნაობანი
სოფელში დგას წმინდა გიორგის ერთნავიანი ეკლესია. ადრე მას მინაშენებიც ჰქონია. მშენებლობაში გაირჩევა ორი ფენა, ერთი ადრინდელი, განვითარებული შუა საუკუნეებისა, მეორე — გვიანდელი XIX საუკუნის, თავდაპირველი ნაგებობიდან შემონახულია შირიმის ქვით მოპირკეთებული აღმოსავლეთი ნაწილი. ეკლესიას შემორტყმული აქვს კარგად დამუშავებული ნატეხი ქვის გალავანი.
სქოლიო
კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Relayer
Relayer — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის მეშვიდე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 1974 წელს. იგი ჩაწერილია პატრიკ მორაზის მონაწილეობით, რომელმაც დროებით შეცვალა რიკ უეიკმენი. ბრიტანეთის ჩარტში ალბომმა #4, ხოლო აშშ-ში - #5 პოზიცია დაიკავა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორები - ჯონ ანდერსონი, კრის სკუაირი, სტივ ჰაუ, ალან უაიტი და პატრიკ მორაზი, გარდა მითითებულისა.
სქოლიო
კატეგორია:Yes-ის ალბომები კატეგორია:1974 წლის ალბომები კატეგორია:Atlantic Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები როჯერ დინის გარეკანის დიზაინით კატეგორია:ალბომები ედი ოფორდის პროდიუსერობით