cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გლუხოვოს ღვთისმშობლის კვართის ეკლესია
ისტორია
1936 წელს საბჭოთა ხელისუფლების გადაწყვეტილებით გლუხოვოს ეკლესია დახურეს, ხოლო მასში მომსახურე სასულიერო პირები დააპატიმრეს და გადაასახლეს. ეკლესიის შენობას იყენებდა სტალინის სახელობის კოლმეურნეობა საწყობად, ხოლო 1940 წლის 8 ივნისს რაიონული აღმასკომის გადაწყვეტილებით მასში განათავსეს ელექტროსადგური. მოგვიანებით მოხერხებული გამოყენების მიზნით ეკლესიის კარი გააფართოვეს. 1947 წლის აღდგომის დღესასწაულზე ეკლესია ჩამოინგრა და სარძიკვლამდე გადაასწორეს. სამრეკლო ისევ იდგა, მაგრამ 1984 წელს ძლიერი წვიმის დროს, სადენი დაეცა და დაიწვა.
2001 წელს ნიჟნი-ნოვგოროდელმა ალექსი სილაევმა იყიდა გლუხოვოს სახლი, შეარემონტა სამრეკლოს გუმბათი. 2003 წელს სოფელს ესტუმრა ცოტა ხნით ადრე ეპისკოპოსად დანიშნული გიორგი. 2004 წელს რამდენიმე ქალმა ვალენტინა გოლიაკოვას მეთაურობით ჩამოაყალიბა საეკლესიო საზოგადოება. დაგეგმეს აეშენებინათ მცირე ხის ეკლესია. სოფლის მოსახლეობამ დახმარების თხოვნით ეპარქიას მიმართა. ერთ-ერთი ძირითადი შემომწირველი გახდა ნოვიკომბანკის პრეზიდენტი ილია გუბინი, რისთვისაც დააჯილდოვეს სერაფიმ საროველის მესამე ხარისხის ორდენით. ეკლესიის პროექტი შეიმუშავა საეკლესიო არქიტექტორმა და რესტავრატორმა ანდრეი აპისიმოვმა. სამშენებლო სამუშაოებს სათავეში ჩაუდგა მღვდელი იგორ ბორისოვი. 2009 წლის 21 ივლისს ყაზანის ღვთისმშობლის ხატის გამოცხადების დღესასწაულზე მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ ტაძრის ფუნდამენტში სამხსოვრო კაფსულა ჩადო.
2010 წლიდან ტაძრის წინამძღვარი გახდა იგორ ბორისოვი. 2010 წლის 14 სექტემბერს მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ საკურთხეველი აკურთხა ელია წინასწარმეტყველის სახელზე. ამავე დღეს ტაძარში აღავლინეს საღვთო ლიტურგია. 2010 წლის დეკემბერში დაამონტაჟეს კანკელი.
2012 წლის 23 თებერვალს ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის მთავარეპისკოპოსმა გიორგიმ ეკლესიის ეგვტერი აკურთხა ალექსი ღვთისკაცის სახელზე .
სქოლიო
კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის ტაძრები
პისკერეშტი
პისკერეშტი (Piscăreşti) — სოფელი მოლდოვაში, რეზინის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 197 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 500 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რეზინის რაიონის სოფლები
გაიანეს ეკლესია
გაიანეს ეკლესია (Սուրբ Գայանե եկեղեցի) — სომხური ეკლესია. მდებარეობს არმავირის პროვინციის ქალაქ ვაღრშაპატში. შედის ეჩმიაძინის მონასტრის შემადგენლობაში. 2000 წლიდან ტაძარი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების სიაშია.
ისტორია
ტაძარი ააგეს 630 წელს სომეხთა კათალიკოსის ეზრ I-ის ბრძანებით. ამ დროიდან მოყოლებული თითქმის ძველი სახითაა შემორჩენილი ინტერიერი. XVII საუკუნეში რეკონსტრუქციის დროს მცირედით შეუცვალეს გუმბათი და ჭერი.
ტაძარშია დაკრძალული წმინდა გაიანე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის ეკლესიები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები სომხეთში
გიორგი ხარაზიშვილი
გიორგი ხარაზიშვილი (დ. 1 ივნისი, 1875 — გ. უცნობია) — ქართველი იურისტი. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სენატის წევრი.
ბიოგრაფია
უმაღლესი იურიდიული განათლება მოსკოვის უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე მიიღო. წლების განმავლობაში მუშაობდა ქუთაისის საოლქო სასამართლოს პროკურორად. 1919 წლის 13 დეკემბერს დამფუძნებელმა კრებამ აირჩია სისხლის სამართლის საკასაციო დეპარტამენტის სენატორად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:ქართველი პროკურორები გ
At The Movies
At The Movies — ინგლისელი მუსიკოს სტინგის კომპილაციური ალბომი, პირველად გამოცემული 1997 წელს. 2002, 2005 და 2008 წლებში გამოვიდა მისი ახალი ტირაჟი, სახელწოდებით My Funny Valentine: At The Movies. კომპილაცია გამოვიდა მხოლოდ იაპონიაში და შეიცავს სტინგის და The Police-ის სიმღერებს, რომლებიც კინოფილმებში მოხვდა.
სქოლიო
კატეგორია:სტინგის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:1997 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2002 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2005 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:2008 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:A&M Records-ის ალბომები
Id Tech 5
Id Tech 5 – კომპანია id Software-ის მიერ შემუშავებული თამაშის ძრავა. იგი არის რიგით მეხუთე ძრავა id Tech 1, 2. 3, 4 -ის შემდეგ, რომლებიც შემდგომში გამოქვეყნდა GNU General Public License-ის ქვეშ.იგი წარმოადგენს კროსპლატფორმულ პროგრამულ უზრუნველყოფას განკუთვნილი პერსონალური კომპიუტერებისა (Microsoft Windows, GNU/Linux, Mac OS X) და სათამაშო კონსოლებისთვის. ძრავის პირველი დემონსტრაცია მოხდა WWDC-ზე ჯონ კარმაკის მიერ 8 ბირთვიან მაკინტოშის კომპიუტერზე. id Tech 5 პირველად გამოიყენეს ვიდეო თამაშ Rage-ში, რომელსაც მოჰყვა Wolfenstein: The New Order, The Evil Within და ''Wolfenstein: The Old Blood.
სქოლიო
კატეგორია:2011 წლის პროგრამული უზრუნველყოფა კატეგორია:id Tech კატეგორია:ვიდეო თამაშების ძრავები კატეგორია:ვირტუალური რეალობა
Back In The U.K.
"Back In The U.K." — გერმანული ჯგუფ სკუტერის სიმღერა. გამოვიდა 1995 წლის 14 ნოემბერს, როგორც ჯგუფის მეორე სტუდიური ალბომის Our Happy Hardcore პირველი სინგლი. სიმღერაში გამოყენებულია ბრიტანულ სერიალ მისს მარპლის მელოდია (ავტორი - რონ გუდვინი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1995 წლის სინგლები კატეგორია:1995 წლის სიმღერები კატეგორია:სკუტერის სიმღერები
ტიმარუ
ტიმარუ (Timaru, Te Tihi-o-Maru) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, კენტერბერის რეგიონში.
რილა
რილა, რილა-პლანინა (Рила, Рила-Планина) — მთის მასივი ბულგარეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში; უმაღლესია ბალკანეთის ნახევარკუნძულზე. სიმაღლე 2925 მ-მდე (მთა მუსალა). უმთავრესად აგებულია ძველი კრისტალური და მეტამორფული ქანებით. დამახასიათებელია წვეტიანი მწვერვალები, რელიეფის მყინვარული ფორმები, ტბები. მასივიდან სათავეს იღებენ მდინარეები: ისკირი, მარიცა, მესტა. კალთები შემოსილია მუხის, წიფლისა და წიწვოვანი ტყით, 2000-2100 მ-ის ზევით სუბალპური და ალპური მდელოებია. განვითარებულია ხე-ტყის დამუშავება, საძოვრო მესაქონლეობა. არის მინერალური წყაროები, არქიტექტურული ძეგლები. კურორტები, ტურიზმი, ალპინიზმი, სათხილამურო სპორტი. მასივის დიდი ნაწილი უკავია ეროვნულ პარკს. სამხრეთ-დასავლეთ განშტოებებზეა X საუკუნის რილის მონასტერი.
ტიმარუ
2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 43 929 კაცს შეადგენს.
რილა
ლიტერატურა
კატეგორია:ბულგარეთის ქედები
ტიმარუ
გეოგრაფია
ქალაქი ტიმარუ მდებარეობს ახალი ზელანდიის აღმოსავლეთ ნაწილში, წყნარი ოკეანის სანაპიროზე. სამხრეთ კუნძულზე. ქალაქიდან 200 კილომეტრში, მდებარეობს ქალაქი დანიდინი, ხოლო 160 კილომეტრში ქალაქი კრაისტჩერჩი.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ქალაქები
ანდრეას ბერძენი
ბიოგრაფია
1902 წელს პრინცი ანდრეასი ლონდონში, დიდი ბრიტანეთის მეფე ედუარდ VII-ის (ედუარდი მამიდამისის ქმარი იყო) კარზე ყოფნისას შეხვდა მეფის დის შვილიშვილს, პრინცესა ალისა ბატენბერგელს. წყვილი მალევე დაახლოვდა და 1903 წლის 6 ოქტომბერს დარმშადტში შედგა მათი ქორწილიც. ცნობილია, რომ ქორწილამდე ცოტა ხნით ადრე ლუთერანი პრინცესა ალისა მართლმადიდებლად მოინათლა.
1912 წლიდან ანდრეასი ბალკანეთის ომში მონაწილეობდა ლეიტენანტ კოლონელის ჩინით. მალევე, 1913 წელს შეთქმულებმა მამამისი, მეფე გეორგიოსი სალონიკში სტუმრობისას მოკლეს, რის შემდეგაც ტახტს ანდრეასის ძმა, კონსტანტინოს I იკავებს. 1914 წლიდან იწყება პირველი მსოფლიო ომიც, რამაც საგრძნობლად დაამძიმა ანდრეასის ოჯახის მდგომარეობა, რამეთუ ისინი ინტერესთა კონფლიქტში აღმოჩნდნენ. 1917 წელს პრემიერ-მინისტრმა ვენიზელოსმა დაამხო მეფე კონსტანტინოსი, ტახტზე მისი ძე, ალექსანდროსი დასვა, სამეფო ოჯახის დანარჩენი წევრები კი საბერძნეთიდან გააძევა. ამის გამო ანდრეასი თავისი ცოლშვილით ემიგრაციაში თავის მამიდაშვილთან, დიდი ბრიტანეთის მეფე ჯორჯ V-თან წავიდა, თუმცა მას ლონდონის დატოვება მალევე მოუხდა, რის გამოც იგი თავის დანარჩენ ოჯახს შეუერთდა შვეიცარიაში.
მას შემდეგ, რაც 1920 წელს მეფე ალექსანდროსი უძეოდ დაიღუპა და ტახტი კონსტანტინოსმა დაიბრუნა, მათი ოჯახი ათენში დაბრუნდა და ანდრეასმაც მოახერხა აქ პოზიციების აღდგენა. მალევე იგი საბერძნეთ-თურქეთის ომშიც ჩაება კომანდირის ჩინით და მონაწილეობა მიიღო საკარიის ბრძოლაშიც. 1922 წელს იგი იბრძოდა ეპირსა და იონიის ზღვის მიდამოებში.
1922 წელს, თურქეთთან განცდილი მარცხის შემდეგ საბერძნეთში კიდევ ერთი სახელმწიფო გადატრიალება მოხდა, რის გამოც ანდრეასს ოჯახთან ერთად კიდევ ერთხელ მოუწია ემიგრაციაში წასვლა. ამ ჯერად იგი პარიზში წავიდა, სადაც სენ-კლოდის სასახლეში დაბინავდა, რომელსაც მისი ძმის მდიდარი ფრანგი ცოლი, პრინცესა მარი ბონაპარტი ფლობდა. მიუხედავად ამისა, ანდრეასის მეუღლემ, პრინცესა ალისამ ვერ გაუძლო ემიგრაციით გამოწვეულ სირთულეებს და 1930 წელს ფსიქიკური პრობლემები დაეწყო, რის გამოც იგი შვეიცარიაში გააგზავნეს სამკურნალოდ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 2 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1944 კატეგორია:გლუქსბურგები კატეგორია:საბერძნეთის პრინცები კატეგორია:დანიის პრინცები
ქაშიქადასი
300px|მინიატიურა ქაშიქადასი (Kaşıkadası) — პრინცის კუნძულების ერთ-ერთი ყველაზე პატარა კუნძული მარმარილოს ზღვაში, სტამბოლთან ახლოს. კუნძულის ფართობია 0,006 კმ². მდებარეობს კუნძულებს ბიუიუქადასა და ჰეიბელიადას შორის. ადმინისტრაციულად შედის სტამბოლის პროვინციის ადალარის რაიონში.
როდერიკი
მინი|250პქ|XVIII საუკუნის გრავიურა როდერიკი (𐌷𐍂𐍉𐌸𐌰𐍂𐌴𐌹𐌺𐍃, Rodericus; ან როდრიგო) (გ. 711) — ვესტგუთების მეფე 709–711 წლებში. მის შესახებ ცნობები უფრო მეტად ლეგენდარულია, ვიდრე დანამდვილებითი. უდავოდ ისაა ცნობილი, რომ მის დროს დაიწყო არაბთა დაპყრობითი ომები ესპანეთში.
აღდარა (მრავალმნიშვნელოვანი)
აღდარა შეიძლება აღნიშნავდეს:
როდერიკი
710 წლამდე იყო ბეტიკისა და ლუზიტანიის ჰერცოგი. მეფე ვიტიცას გარდაცვალების შემდეგ არისტოკრატებმა მეფედ არა მისი ვაჟები, არამედ როდერიკი აირჩიეს. VIII საუკუნის დასაწყისში არაბებმა მთელი ჩრდილოეთი აფრიკა დაიკავეს. 710 წელს ოთხი ხომალდით, აბუ ზურა ტარიფის მეთაურობით გადალახეს გიბრალტარის სრუტე და ვესტგოთების ქალაქი ალხესირასი გაძარცვეს და დიდი სიმდიდრით უკან დაფრუნდნენ. 711 წელს ტარიქ იბნ ზიადის ხელმძღვანელობით არაბები (სულ რაღაც 300-მდე კაცი) და ბერბერები (7000 კაცი) შეიჭრნენ ესპანეთში. მათ დაიკავეს ბევრი ციხესიმაგრე, ქალაქი და ლაგო-დე-ლა-სანდას ტბას მიაღწიეს. ისინი სევილიაზე გალაშქრებისათვის იყვნენ მზად, როდესაც გაიგეს, რომ როდერიკი დიდი არმიით მიემართებოდა მათკენ (ზოგი წყაროთი 70 000–100 000). როდესაც ეს შეიტყვეს, არაბებმა დამხმარე ძალას მოუხმეს. საბოლოოდ ბრძოლა გაიმართა გვადალეტესთან, სადაც ვესტგუთები დამარცხდნენ, როდერიკი ბრძოლაში დაიღუპა.
უზბეკეთის პოლიტიკური სისტემა
thumb|270px|right| [[უზბეკეთის პოლიტიკური სისტემა ]]
უზბეკეთის რესპუბლიკა საპრეზიდენტო კონსტიტუციური რესპუბლიკაა, სადაც უზბეკეთის პრეზიდენტი სახელმწიფოს და მთავრობის მეთაურია. აღმასრულებელ ხელისუფლებას ახორციელებს მთავრობა. საკანონმდებლო უფლებამოსილება მინიჭებულია ორპალატიან უმაღლეს მეჯლისს (სენატი და საკანონმდებლო პალატა). სასამართლო სისტემა, შედგება უზენაესი სასამართლოსგან, საკონსტიტუციო სასამართლოსგან და უმაღლესი ეკონომიკური სასამართლოსგან, რომელიც ახორციელებს სასამართლო ძალაუფლებას.
მიუხედავად იმისა, რომ გატარდა გარკვეული ინსტიტუციური ცვლილებები, დამოუკიდებლობის პირველ წლებში ამ რეფორმებმა მეტი წინააღმდეგობა ნახა ვიდრე ინსტიტუციონალური ცვლილებები, რომელიც საჭიროა დემოკრატიული რეფორმების გატარებისთვის. როგორიც არ უნდა იყოს საწყისი მოძრაობა დემოკრატიისკენ, უზბეკეთში დღემდე შემორჩენილია საბჭოთა სტილის ძლიერი ცენტრალიზებული ხელმძღვანელობა.
დამოუკიდებლობა
საბჭოთა ეპოქაში, უზბეკეთმა ჩამოაყალიბა თავისი მთავრობა და ადგილობრივი კომუნისტური პარტია, ყველა საბჭოთა ქვეყნის სტრუქტურის შესაბამისობაში. საბჭოთა კავშირის კომუნისტურმა პარტიამ (სკკპ) დაიკავა ცენტრალური პოზიცია ქვეყნის მართვაში. პარტიამ უზრუნველყო, როგორც ხელმძღვანელობა და ისევე პერსონალი მთავრობის სტრუქტურებში. სისტემა მკაცრად ბიუროკრატიული იყო: მთავრობის ყველა დონემ და სახელმწიფოს ყველა ორგანომ იპოვა თავისი სარკისებური გამოსახულება პარტიაშიც. სკკპ ბიუროკრატიული სისტემის გაკონტროლებისთვის იყენებდა ნომენკლატურას, სადაც ხელისუფლებაში და სხვა მნიშვნელოვან ორგანიზაციებში ადგილის დაკავება შეიძლება მხოლოდ მხარეების შეთანხმების შემთხვევაში. ზუსტად ნომენკლატურამ განსაზღვრა საბჭოთა პოლიტიკური ხელმძღვანელობის წევრები, სადაც მხოლოდ სკკპ-ს წევრები იყვნენ.
1991 წლის აგვისტოს მოსკოვში მიხეილ გორბაჩოვის ხელისუფლების წინააღმდეგ შეთქმულების მარცხის შემდეგ, უზბეკეთის უმაღლესმა საბჭომ, რესპუბლიკის დამოუკიდებლობა გამოაცხადა, ცნობილი როგორც უზბეკეთის რესპუბლიკა. ამავე დროს, უზბეკეთის კომუნისტურმა პარტიამ შეწყვიტა კავშირები სკკპ-თან, ხოლო სამი თვის შემდეგ, პარტიამ შეიცვალა სახელწოდება და გახდა უზბეკეთის სახალხო დემოკრატიული პარტია (უსდპ), მაგრამ პარტიის ხელმძღვანელობა, პრეზიდენტ ისლამ ქარიმოვის სახით, არ შეცვლილა. დამოუკიდებლობამ მოიტანა ინსტიტუციური ცვლილებების სერია, მაგრამ შინაარსი მმართველობის უზბეკეთში არ შეცვლილა.
1991 წლის 21 დეკემბერს, ათი საბჭოთა რესპუბლიკების ლიდერებთან ერთად, ქარიმოვმა შეთანხმდა საბჭოთა კავშირის დაშლაზე და დსთ-ს ჩამოყალიბებაზე, რომლის ერთ-ერთი წევრი უზბეკეთიც გახდა, ალმა-ატის დეკლარაციის მიხედვით. მოგვიანებით, ქარიმოვი დამოუკიდებელი უზბეკეთის პრეზიდენტად აირჩიეს, ახალი ქვეყნის პირველ არჩევნებში. ქარიმოვმა ხმების 86% მიიღო, ხოლო ოპოზიციური კანდიდატი მუჰამედ სალიჰის აზრით არჩევნები გაყალბდა. ძირითად ოპოზიციურ პარტიას „Birlik“ უარი განაცხადეს რეგისტრაციზე.
1992 წელს უსდპ-მ შეინარჩუნა დომინანტური პოზიცია აღმასრულებელ და საკანონმდებლო ხელისუფლებაში, რომელიც კომუნისტურ პარტიას ჰქონდა. ყველა ჭეშმარიტი ოპოზიციური ჯგუფები რეპრესირებული იყო და ფიზიკურად დემორალიზებული. „Birlik“, რომელიც ძირითადი ოპოზიციური პარტია იყო, რომელიც ჩამოყალიბებული იყო ინტელექტუალების მიერ 1989 წელს, აიკრძალა. მიზეზად ხელისუფლებამ დაასახელა, რომ პარტია ეწეოდა დივერსიულ საქმიანობას და ასევე საფრთხე ემუქრებოდა ქვეყნის სეკულარულ წყობას, რომელიც ემუქრებოდა პარტიის ისლამური ფუნდამენტალისტების მხრიდან. 1992 წლის კონსტიტუციამ კიდევ ერთხელ დაადასტურა, რომ უზბეკეთი სეკულარული სახელმწიფოა.
სქოლიო
კატეგორია:უზბეკეთის პოლიტიკა
სამკაული ჩემი სატრფოსათვის
სამკაული ჩემი სატრფოსათვის — რეჟისორ თენგიზ აბულაძის 1971 წლის ფილმი. გადაღებულია ახმეჯან აბუ ბაქარის ამავე სახელწოდების მოთხრობის მიხედვით.
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:1972 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:თენგიზ აბულაძის ფილმები
Dying Light 2 (ვიდეო თამაში)
Dying Light 2 Stay Human — 2022 წლის პოლონური ვიდეო თამაში, შექმნილი და გამოშვებული Techland-ის მიერ. თამაში წარმოადგენს Dying Light-ის (2015) გაგრძელებას. თამაში გამოვიდა 2022 წლის 4 თებერვალს Microsoft Windows-ისთვის, PlayStation 4-ისთვის, PlayStation 5-ისთვის, Xbox One- ისთვის და Xbox Series X/S-ისთვის. Nintendo Switch-ის ვერსია ამჟამად დამუშავების პროცესშია.
გეიმპლეი
Dying Light 2 Stay Human არის საშინელებათა თამაში, რომლის სიუჟეტი ვითარდება აპოკალიფსის შემდგომ სამყაროში, სადაც ზომბები არიან. მოქმედება ვითარდება Dying Light-იდან 22 წლის შემდეგ, მთავარი პერსონაჟია ახალი გმირი, სახელად ეიდენ კალდველი (გახმოვანებულია ჯონა სკოტის მიერ). თამაშში არის 3000-ზე მეტი პარკურის ანიმაცია.
თამაშში ძირითადად არის Melee იარაღები, რომლებსაც აქვს შეზღუდული სიცოცხლის ხანგრძლივობა იარაღის ხმარებასთან ერთად მცირდება ეს მისი სიცოცხლე. ასევე შეიძლება გამოყენებულ იქნას შორ-დისტანციური იარაღი, როგორიცაა არბალეტი, თოფი და შუბები. ეიდენს აქვს ზეადამიანური უნარები ინფექციის გამო. პირველი თამაშის მსგავსად, ზომბები ნელა მოძრაობენ მზის სხივების ზემოქმედებისას, მაგრამ ღამით ისინი უფრო აგრესიულები და მტრულად განწყობილები ხდებიან.
თამაში ვითარდება ქალაქ ვილედორში. ქალაქი დაყოფილია შვიდ განსხვავებულ რეგიონად და თითოეულს აქვს თავისი ღირსშესანიშნაობები და მდებარეობა. ქალაქის შესწავლისას მოთამაშეებს შეუძლიათ მოიძიონ ჯართი და რესურსები ახალი ნივთებისა და იარაღის შესაქმნელად. მოთამაშეებს შეუძლიათ განაახლონ ქარის წისქვილები გადარჩენილების და ვაჭრების მოსაზიდად ქალაქში. მოთამაშე ფრაქციაში ნაწილდება.
გამოშვება
თამაშის გამოსვლის შესახებ ოფიციალურად გამოცხადდა Xbox-ის პრესკონფერენციაზე. 2020 წლის 20 იანვარს, Techland-მა გადადო თამაშის გამოშვების თარიღი. 2021 წლის 27 მაისს გაიმართა ციფრული ღონისძიება და 2021 წლის 7 დეკემბერი გამოცხადდა მისი გამოსვლის თარიღად. ამ დროს გამოვიდა სარეკლამო კომიქსი, რომელიც დეტალურად ასახავს აპოკალიფსს და ინფექციის ახალ ვარიანტს. მოგვიანებით თამაშის გამოსვლის თარიღი გადაიდო 2022 წლის 4 თებერვლამდე. კომიქსმა მიიღო არაერთგვაროვანი შეფასება, მან კრიტიკა დაიმსახურა სიუჟეტისა და პერსონაჟების გამო. 2021 წლის 23 სექტემბერს დადასტურდა, რომ გამოვიდოდა Dying Light 2 Stay Human-ის ღრუბლოვანი ვერსია Nintendo Switch კონსოლისთვის. თამაში გამოვიდა 2022 წლის 4 თებერვალს Microsoft Windows-ისთვის, PlayStation 4-ისთვის, PlayStation 5-ისთვის, Xbox One- ისთვის და Xbox Series X/S-ისთვის. თამაშის ახალი Game Plus რეჟიმი დაემატა 2022 წლის აპრილში.
გაყიდვები
თამაშის საცალო ვერსიის დებიუტი გაერთიანებული სამეფოს ჩარტში შედგა მე-2 ადგილზე (პირველ ადგილზე Pokémon Legends: Arceus იყო). პირველ 24 საათში მოთამაშეთა რიცხვმა ოთხჯერ გადააჭარბა თამაშის პირველი ნაწილის მოთამაშეთა რიცხვს. NPD Group-ის თანახმად, თამაშის ფიზიკური ვერსია ასევე იყო მეოთხე ყველაზე გაყიდვადი ვიდეო თამაში აშშ-ში 2022 წლის თებერვალში. 2022 წლის თებერვალში გაიყიდა თამაშის 5 მილიონი ერთეული.
Dying Light 2-ის PlayStation 4 ვერსია იყო მეორე ყველაზე გაყიდვადი საცალო თამაში იაპონიაში მისი გამოსვლის პირველი კვირაში. ასევე თამაშის PlayStation 5-ის ვერსიის 12,891 ფიზიკური ასლი გაიყიდა იაპონიაში მისი გამოსვლის პირველ კვირაში, რითაც ის გახდა კვირის მეოთხე ყველაზე გაყიდვადი საცალო თამაში ქვეყანაში.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშები Nintendo-ს პლატფორმების მიხედვით კატეგორია:პოლონური ვიდეო თამაშები კატეგორია:საშინელებათა ვიდეო თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშები 3D გრაფიკით
მუნჯუქლუ (მრავალმნიშვნელოვანი)
მუნჯუქლუ შეიძლება აღნიშნავდეს:
შაჰრიარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შაჰრიარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
საფეხბურთო ხულიგნობა
მინი|[[სპარტაკი მოსკოვი (საფეხბურთო კლუბი)|მოსკოვის სპარტაკის ხულიგნები]] მინი| საფეხბურთო ხულიგნობა — ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს ფეხბურთის ფანების მიერ ძალადობრივ, უწესო ქმედებას. საფეხბურთო ხულიგანიზმის დროს შეტაკებები მიმდინარეობს, როგორც წესი ფირმებს შორის (სიტყვა ფირმა მომდინარეობს ბრიტანული სლენგიდან, რაც კრიმინალურ დაჯგუფებას ნიშნავს). შეტაკებების მთავარი მიზანი არის მეტოქე გუნდის ფანებში შიშის დანერგვა. ფირმებთან მიმართებაში ასევე გამოიყენება სიტყვები „army“, „boys“, „casuals“, და „crew“. კლუბების უმეტესობას ჰყავს პრინციპული მეტოქე, ხშირად გეოგრაფიულად საკმაოდ ახლოს (ლოკალური დერბი), დერბის დროს შეტაკებები ხშირდება და დიდ მასშტაბებს იძენს.
კონფლიქტი ხულიგნებს შორის შეიძლება წარმოიშვას მატჩამდე, მატჩის მიმდინარეობისას და მატჩის შემდეგ. ჩხუბის მონაწილეები ხშირად შეტაკებისთვის ირჩევენ სტადიონისგან მოშორებულ ადგილს, რადგან თავიდან აიცილონ პოლიციის მხრიდან მათი დაპატიმრება, თუმცა კონფლიქტი შეიძლება წარმოიშვას სპონტანურად სტადიონზე ან მის მიმდებარე ქუჩებზე. ზოგიერთ შემთხვევაში მაღაზიების ვიტრინები იმსხვრევა, ნაგვის ურნებს ცეცხლი ეკიდებათ და პოლიციის მანქანები იმტვრევა. რთული შემთხვევების დროს შეიძლება ხულიგნების ან პოლიციელების მკვლელობამდე მივიდეს საქმე. ამ დროს პოლიცია ცრემლმდენი აირით, სასამსახურო ძაღლებით, ჯავშნიანი მანქანებით და წყლის ჭავლით შლის მათ.
უზბეკეთის ოლქები
thumb|300px|right|უზბეკეთის ოლქები
უზბეკეთი იყოფა 12 ოლქად (viloyatlar, მხოლობითში - viloyat ვილაიეთი), 1 ავტონომიურ რესპუბლიკად და 1 დამოუკიდებელ ქალაქად. ეს რეგიონები ჩამოთვლილია ქვემოთ. რეგიონები თავის მხრივ იყოფა 160 რაიონად (tumanlari, მხოლობითში tuman თუმანი).
ანკლავები და ექსკლავები
არსებობს ოთხი უზბეკური ექსკლავი და ყველა მათგანი გარშემორტყმულია ყირგიზეთის ტერიტორიით ფერღანის ხეობის რეგიონში, სადაც ყირგიზეთის, ტაჯიკეთის და უზბეკეთის საზღვარი გადის. ორი მათგანია სოხის რაიონი, ფართობით 325 კმ² და მოსახლეობით 42.800 (1993) (ზოგიერთი შეფასებით, 70,000 და რომლის 99% არიან ტაჯიკები და დარჩენი უზბეკები) და შახიმარდანი, ფართობით 90 კმ² და მოსახლეობით 5,100 (1993) (91% უზბეკები და დარჩენი ყირგიზები). დანარჩენი ორი პაწაწინა ტერიტორიებია „ჩონ-კარა“ (ან ქალაჩა), დაახლოებით 3 კმ სიგრძეში და 1 კმ სიგანეში და „ჯანი-აილი“ (ან ჯანგაილი), წერტილოვანი მიწა ძლივს 3 კმ მასშტაბით.
სქოლიო
*
ალექსანდრა (ახალი ზელანდია)
ალექსანდრა (Alexandra, Areketanara) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, ცენტრალურ ოტაგოში. მდინარე კლუთის სანაპიროზე. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 4800 კაცს. ქალაქ დანიდინიდან დაშორებულია 188 კილომეტრით და ქალაქ კრომველიდან 33 კილომეტრით. ალექსანდრა დაარსდა 1860 წელს. სახელი ეწოდა ალექსანდრა დანიელის პატივსაცემად.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ქალაქები
ოსთა რელიგია
ოსთა რელიგია — ოსები ძირითადად ქრისტიანები არიან; გვხვდებიან მაჰმადიანებიც. რაც შეეხება მაჰამდიანობას განსაკუთრებით დიგორელ ოსებში იყო გავრცელებული. ოს ხალხში ქრისტიანობა VI-VII საუკუნეებში ჯერ ბიზანტიიდან, შემდეგ კი საქართველოდან, თუმცა ამ სარწმუნოებამ აქ ფეხი მყარად ვერ მოიკიდა. გვიან შუა საუკუნეებში მთის ხეობებში მცხოვრებნი წარმართები იყვნენ. საქართველოს ხელისუფლება ცდილობდა მიგრირებული ოსებისათვის ქრისტიანობა მიეღებინებინა. ისლამი დასავლეთ ოსეთში ყაბარდოდან XVII-XVIII საუკუნეებში გავრცელდა. ოსებს ჰყავდათ ქრისტიანიზირებული ღვთაებები: უაც-გიორგი, უასტირჯი (წმინდა გიორგი); უაცილა - წმინდა ილია; უაც-ნიკოლა - წმინდა ნიკოლოზი; უაც-ტოტურ - წმინდა თევდორე და სხვ.
ქრისტიანობა ოსეთში ბიზანტიისა და საქართველოს ზეგავლენით გავრცელდა. X საუკუნიდან ქრისტიანობა ალან-ოსთა ოფიციალურ სახელმწიფო რელიგიად გამოცხადდა.
IX საუკუნის მოღვაწე, სლავური დამწერლობის შემქმნელი კონსტანტინე იგივე კირილე, ცნობილი ბერძენი სწავლული ალანებს მათ შორის იხსენიებს, რომლებსაც „დამწერლობა აქვთ და ადიდებენ ღმერთს მშობლიურ ენაზე“. ამ დროისათვის ითარგმნებოდა ქრისტიანული სასულიერო ლიტერატურა და ღვთისმსახურებაც ალანურ ენაზე სრულდებოდა. XVII-XVIII საუკუნეებში დიგორელი ოსების ერთმა ნაწილმა ყაბარდოს გავლენით ისლამი მიიღო.
რამდენიმე საეკლესიო ტერმინი ოსურში ქართულიდანაა შესული: дзуар (ჯვარი), чырыстон (ქრისტიანი) და სხვ. კვირა დღეს ოსები ღვთის დღეს (Хуыцёубон) უწოდებენ.
საქართველოს ტერიტორიაზე მცხოვრები ოსები, პატივს მიაგებდნენ ქართულ სალოცავებსაც. ჩრდილოეთ კავკასიის სხვადასხვა ხეობებიდან წამოსულ ოსებს მამა-პაპური სალოცავებიდან თან მოჰქონდათ რაიმე ნიშანი (მაგ: ქვა) და ახალ სამოსახლოზე აარსებდნენ საკუთარ სალოცავს, ქვით ამოშენებულ მცირე ნაგებობას, რომელშიც ძველი სალოცავიდან წამოღებულ საგანს ათავსებდნენ. ეს სალოცავი ძირითადი ოჯახიდან გასული ოჯახებისთვის თაყვანისცემის ადგილს წარმოადგენდა და მისი სახელობის დღესასწაულზე ყველა ერთად იყრიდა თავს.
აღსანიშნავია, რომ ოსებში დღესაც შემორჩენილია ძველი ხალხური რწმენა-წარმოდგენები, რომელთა შორის იკვეთება როგორც ძველი ირანული, ასევე კავკასიური ელემენტებიც. მაგალითად სამხრეთელი ოსების რწმენა-წარმოდგენებიდან ბევრია დაკავშირებული აგრარულ კულტთან. ოსები დღესაც აღნიშნავენ ძველ და ტრადიციულ დღესასწაულებს: თიბვის დაწყებას, მოსავლის აღებას და სხვ.
ოსეთში გვხვდება ტოტემური რწმენის ნაშთები. აქ მრავლადაა შემორჩენილი საგვარეულო და სასოფლო კულტები. განსაკუთრებული პატივისცემით იყო მოცული წმინდა გიორგის, წმინდა ილიას, მთავარანგელოზთა სალოცავები, რომლებსაც ოსები ქართველებთან ერთად მიაგებენ პატივს.
ლიტერატურა
კატეგორია: კავკასია
ადამიანის უფლებები ნეპალში
მინი|[[ნეპალის დროშა]] ს გერბი]] ადამიანის უფლებები ნეპალში — ნეპალის სამთავრობო ძალებსა და ნეპალის კომუნისტურ პარტიას (CPN- მაოისტი) შორის შეტაკებები ხდებოდა 1996–დან 2006 წლამდე, რის შედეგადაც გაიზარდა ადამიანის უფლებების დარღვევები ქვეყნის მასშტაბით. ორივე მხარე დაადანაშაულეს წამებაში, უკანონო მკვლელობებში, თვითნებურ დაპატიმრებებსა და გატაცებებში. კონფლიქტის დროს ნეპალში მსოფლიოში ყველაზე მეტი ადამიანი გაუჩინარდა. კონფლიქტი ასევე ითვლება ნეპალში განვითარების არარსებობის ერთ-ერთ მთავარ მიზეზად.
კონფლიქტმა ასევე გამოიწვია ადამიანის უფლებების შელახვა სიღარიბის, ჯანმრთელობის, განათლებისა და გენდერული თანასწორობის სფეროებში. ამ სფეროებში არსებული პრობლემები დღესაც გრძელდება. ნეპალის ხალხს ემუქრება დისკრიმინაცია ეთნიკური კუთვნილების, კასტისა და სქესის მიხედვით, ხოლო ნეპალის სოფლად მცხოვრები მოქალაქეები ადეკვატური ჯანდაცვის, განათლებისა და სხვა რესურსების მიუწვდომელობას განიცდიან. ძალადობა კვლავ აწუხებს ქვეყანას, განსაკუთრებით ქალების მიმართ. გავრცელებულია ეკონომიკური უთანასწორობა და არსებობს ჯანმრთელობის პრობლემები - მათ შორის, ზოგიერთ სფეროში ბავშვთა სიკვდილიანობის მაღალი მაჩვენებელი, ფსიქიკური დაავადებები და ჯანდაცვის მწირი სერვისები. თუმცა, ყველაფერი შეიცვალა 2006 წლის შემდეგ, როდესაც მთავრობას, პოლიტიკურ პარტიებსა და მაოისტებს შორის ხელი მოეწერა ყოვლისმომცველ სამშვიდობო შეთანხმებას 1996 - 2006 წლებში ათწლიანი კონფლიქტის დასრულების და ნეპალში დემოკრატიისა და კანონის უზენაესობის აღდგენის მიზნით.
აქტუალური საკითხები
ადამიანის უფლებათა აქტუალურ საკითხებში შედის სიღარიბე (განსაკუთრებით სოფლად), განათლების უთანასწორობა, გენდერული უთანასწორობა, ჯანმრთელობის პრობლემები და ბავშვთა უფლებების დარღვევები.
სიღარიბე
სიღარიბე ნეპალში ადამიანის უფლებებს მუდმივ ზიანს აყენებს. პარკერის (2013) და პოლის (2012) თანახმად, ნეპალის 42-45% გაღარიბებულია ( სიღარიბის ზღვარს მიღმა), ხოლო ნეპალის 2014 წლის ადამიანის განვითარების ანგარიში ამტკიცებს, რომ ნეპალის 25% სიღარიბეშია.
ჯანმრთელობა
1996-2006 წლების კონფლიქტმა ნეპალში უარყოფითად იმოქმედა ქვეყანაში მცხოვრებთა ჯანმრთელობაზე. ძალადობა განსაკუთრებით საზიანო იყო ქალებისა და ბავშვების ჯანმრთელობისთვის. კონფლიქტმა ხელი შეუშალა აუცილებელი სამედიცინო მასალების მიღებას მათთვის, ვისაც ეს სჭირდებოდათ, განსაკუთრებით ბავშვებში. მშობიარობის დროს დედის სიკვდილიანობის მაჩვენებელი კონფლიქტის დროს მაღალი იყო.
განათლება
მარჯვნივ|მინი|250x250პქ| ნეპალის ბავშვები მეორადი სახელმძღვანელოებით ნეპალის სოფელში 1996-2006 წლებში მაოისტებსა და ნეპალის მთავრობას შორის კონფლიქტის დროს ბავშვების განათლებაზე წვდომა მნიშვნელოვნად დაირღვა. მოსწავლეებსა და მასწავლებლებს თავს დაესხნენ სკოლაში და ძალადობის გამო, ზოგიერთ მოსწავლეს ხელი შეეშალა სკოლაში კონფლიქტის დროს. ბევრი სკოლა იძულებული გახდა დაეხურა ან შეეწყვიტა სწავლება შეტევების ან თავდასხმის საფრთხის გამო. სკოლები, რომლებიც ღია რჩებოდნენ, ხშირად ატარებდნენ კლასს ნაკლები საათების განმავლობაში, ხოლო ომის დროს სტუდენტთა დრო გაკვეთილზე მნიშვნელოვნად შემცირდა.
ქალები
ნეპალელი ქალები განიცდიან დისკრიმინაციას, უთანასწორობას და ძალადობას.
ნეპალელ ქალთა მიმართ ძალადობა ხდება ოჯახში ძალადობის, სექსუალური ძალადობის, გაუპატიურების, ტრეფიკინგისა და ზოგადი შევიწროების სახით. ამ დანაშაულებების შესახებ კანონები ხშირად არ ხორციელდება და შედეგად, მრავალი დამნაშავე არ იღებს იურიდიულ შედეგებს. აშშ-ს სახელმწიფო დეპარტამენტის თანახმად, სექსუალური შევიწროების ანგარიშების არარსებობის ერთ-ერთი მიზეზია ის, რომ ნეპალელები არ იღებენ სათანადო განათლებას სექსუალური შევიწროების განსაზღვრის შესახებ. სახელმწიფო დეპარტამენტი აცხადებს, რომ მეუღლის ცემის ჩვეულება (რაც უკანონოა) ზრდის ქალთა მიმართ ძალადობასაც. 1996-2006 წლების კონფლიქტის დროს ქალები ასევე განიცდიდნენ ძალადობას. სინგჰი (2005) იუწყება, რომ ყოველწლიურად 5000–10,000 ქალი ტრეფიკინგის მსხვერპლი იყო.
ლგბტ
ნეპალის მთავრობამ, 2007 წელს დასრულებული მონარქიის შემდეგ, დააკანონა  მესამე გენდერი დაშეიმუშავა რამდენიმე ახალი კანონი. მიუხედავად ამისა, მათ მიმართ საზოგადოებაში დიდი მოწონება არ არის. ძალადობისა და დისკრიმინაციის უმეტესობა მოდის მესამე სქესის წარმომადგენლებზე.
მონობა
2016 წლის მონობის გლობალური ინდექსის თანახმად, თანამედროვე ნეპალში დამონებულია 234,600 ადამიანი, ანუ მოსახლეობის 0,82%. ნეპალის მონობის ერთ-ერთი სახეა კამლარი, ანუ შინაური შრომითი კავშირი. მშობლებმა შესაძლოა ბავშვი გაყიდონ.
კასტა
2020 წლის 1 ივნისს Human Rights Watch-მა ნეპალის ხელისუფლებას მოუწოდა, გამოიძიონ დალიტების წინააღმდეგ ჩადენილი დანაშაულები, კასტაზე დაფუძნებული არაერთი ინციდენტის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:ნეპალი კატეგორია:ადამიანის უფლებები
აფრასიიაბ ბადალბეილი
აფრასიიაბ ბადალბეკ ოღლი ბადალბეი (Əfrasiyab Bədəlbəy oğlu Bədəlbəyli; 19 აპრილი, 1907, ბაქო — 6 იანვარი, 1976, იქვე) — აზერბაიჯანელი კომპოზიტორი, დირიჟორი, მუსიკადმცოდნე და პუბლიცისტი, აზერბაიჯანის სსრ სახალხო არტისტი. რეჟისორ შამსი ბადალბეილის ძმა. ავტორი პირველი აზერბაიჯანული ბალეტის მუსიკისა და ლიბრეტოსი, მუსულმანურ აღმოსავლეთში პირველი ბალეტის „ქალწულთა კოშკის“, ოპერ, ისეთების როგორიცაა „ნიზამის“ (1948 წელი), მიძღვნილი მოაზროვნისა და პოეტის ნიზამ გიაჯიევისადმი, „ტირიფები არ იტირებენ“ (1971 წელი), სიმფონიური ორკესტრისათვის შექმნილი ნაწარმოებებისა, მუსიკისა და რიგი პიესებისა.
ცნობილია მისი შრომებიც და სტატიებიც მუსიკადმცოდნეობის წრეებში. პოპულარულია მისი განმარტებითი-მონოგრაფიული მუსიკალური ლექსიკონი, რომელშიც ცნობილ მუსიკალურ ტერმინებთან ერთად მის მიერ შეკრებილია და გადამუშავებულია აზერბაიჯანული ტერმინები. ბადალბეილი მშობლიური აზერბაიჯანულისა და რუსულის გარდა ასევე ფლობდა სპარსულ და არაბულ ენებს.
ბავშვობა და ახალგაზრდობა
აფრასიიაბ ბადალბეილი 1907 წლის 19 აპრილს დაიბადა ბაქოში, ქალაქ შუშადან წარმომავლთა ოჯახში. მისი მამა, ბადალბეკ ბადალბეილი გორში ამიერკავკასიის სამასწავლებლო სემინარიის კურსდამთავრებული იყო. მოგვიანებით ის გადავიდა ბაქოში, სადაც რუსულ-მუსულმანური სკოლა დააარსა საბჭოთა ქუჩის რაიონში, რომელსაც „ბადალბეკოვის სკოლის“ სახელითაც მოიხსენიებდნენ. აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლისკის მთავრობა არც თუ იშვიათად ავალებდა მას განათლების საკითხებით დაკავებას. ბადალბეკი იყო უზეირ ჰაჯიბეკოვის ბიძაშვილი და მას აზერაიჯანში პირველი მუსიკალური თეატრის ორგანიზებაში დაეხმარა.
სწავლა და კარიერა
აზერბაიჯანულ სახელმწიფო თურქულ მუსიკალურ ტექნიკუმში აფრასიიაბი ესწრებოდა ვიოლინოს კლასისა და მუსიკალური თეორიის გაკვეთილებს, რომლებზეც აზერბაიჯანულ სახალხო მელოდიებსა და მუღამებს ასრულებდა. აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სტუდენტობის პერიოდში აფრასიიაბი მუშაობდა მთარგმენლად გაზეთ „კომუნისტში“, რომელიც აზერბაიჯანულ ენაზე გამოიცემოდა. 1930 წელს ბადალბეილმა აზერბაიანის ოპერისა და ბალეტის თეატრში დირიჟორის რანგში დაიწყო მუშაობა. ამავე წელს აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის „აღმოსავლური ენების“ ფაკულტეტი დაამთავრა აღმოსავლეთმცოდნე-ფილოლოგის სპეციალობით. 1931 წლიდან — სიმფონიური კონცერტების დირიჟორი. 1934 წლის სექტემბერში აფრასიიაბმა ნ. რიმსკი-კორსიკოვის სახელობის ლენინგრადის სახელმწიფო კონსერვატორიასთან არსებულ მუსიკალური ტექნიკუმის საკომპოზიტორო განყოფილებაში ჩააბარა. დირიჟორობის ოსტატობის ასამაღლებლად ბადალბეილი ამავდროულად ლენინგრადის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრში მუშაობდა დირიჟორის ასისტენტად. მისი ხელმძღვანელი იყო თეატრის მთავარი დირიჟორი ვლადიმერ დრანიშნიკოვი. 1938 წელს მან ლენინგრადის კონსერვატორიასთან არსებული მუსიკალური სასწავლებელი დაამთავრა ბორის ზეიდმანის კომპოზიციის კლასით. 1931 წელს აფრისიიაბ ბადალბეილი დაქორწინდა საბალეტო სივრცეში უკვე თვითდამკვიდრებულ აზერბაიჯანელ ბალერინაზე გამარ ალმასზადეზე, რომელიც ლენინგრადის ქორეოგრაფიულ სასწავლებელში განთქმული პედაგოგის მარია ფეოდორეს ასული რომანოვას კლასში აგრძელებდა სწავლას. მეუღლეები სამშობლოში დაბრუნდნენ ჩანაფიქრით შეექმნათ პირველი აზერბაიჯანული კლასიკური ბალეტი. ამავე წელს ბადალბეილმა აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის თეატრში დირიჟორის თანამდებობაზე დაიწყო მუშაობა.
აფრასიიაბ ბაიდალბეილი სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრში მთავარი დირიჟორის თანამდებობაზე. აფრასიიაბ ბადალბეილი 1976 წლის 6 იანვარს გულის ჭარბი უკმარისობით გარდაიცვალა. კომპოზიტორი დაიკრძალა იმავე დღეს II ღვაწლმოსილ მოღვაწეთა საპატიო ხეივანში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:ბაქოში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 6 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:საბჭოთა კომპოზიტორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი კომპოზიტორები კატეგორია:XX საუკუნის აზერბაიჯანელი კომპოზიტორები კატეგორია:აზერბაიჯანელი დირიჟორები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:ოპერის კომპოზიტორები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
მიშნი (მრავალმნიშვნელოვანი)
მიშნი შეიძლება აღნიშნავდეს:
პიტერ მერფი
Bauhaus
Bauhaus-ში მერფი გიტარისტმა დენიელ ეშმა მიიწვია, რომელიც მისი სკოლის მეგობარი იყო. ბენდმა დიდი გავლენა მოახდინა გოთიკური როკის ჩამოყალიბებაზე და ხშირად ამ ჟანრის დამფუძნებლადაც მიიჩნევა.
1983 წელს Bauhaus გამოჩნდა ფილმის „შიმშილი“ გამხსნელ სცენაში, სადაც მათ ბენდის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული სიმღერა „Bela Lugosi's Dead“ შეასრულეს. სცენის ძირითადი ნაწილის მანძილზე კამერა მერფიზეა ფოკუსირებული, შემდეგ კი თანდათან დეივიდ ბოუისა და კატრინ დენევის პერსონაჟებზე გადადის.
1983 წელს დაშლის შემდეგ Bauhaus 1998 წელს, 2005-2008 წლებში და 2019 წელს გაერთიანდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:დაბადებული 11 ივლისი კატეგორია:ინგლისელი ბარიტონები კატეგორია:ინგლისელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:გოთური როკის მუსიკოსები კატეგორია:ბრიტანელი ალტერნატიული როკ-მუსიკოსები კატეგორია:ინგლისელი სუფისტები
1989 წლის რევოლუციები
სრულმასშტაბიანი რევოლუციური მოვლენები დაიწყო პოლონეთში 1989 წელს და გაგრძელდა უნგრეთში, აღმოსავლეთ გერმანიაში, ბულგარეთში, ჩეხოსლოვაკიასა და რუმინეთში. ამ მოვლენების უმთავრესი მიზანი იყო ერთპარტიული მმართველობის შეწყვეტა. რუმინეთი ერთადერთი აღმოსავლური ბლოკის ქვეყანა იყო, რომლის მოქალაქეებმა ძალადობით დაამხეს კომუნიზმი. ტიანანმენის მოედანზე (1989 წლის აპრილი – ივნისი) პროტესტანტებმა ვერ მოახერხეს ჩინეთის ძირითადი პოლიტიკური ცვლილებების სტიმულირება, მაგრამ ამ პროტესტის დროს წინააღმდეგობის გაბედულმა სცენებმამა ხელი შეუწყო მოვლენებს განვითარებას დედამიწის სხვა ნაწილებში. 1989 წლის 4 ივნისს პროფკავშირულმა სოლიდარობამ დიდი გამარჯვება მოიპოვა პოლონეთში ნაწილობრივ თავისუფალ არჩევნებში, რამაც განაპირობა ამ ქვეყანაში კომუნიზმის მშვიდობიანი დაცემა 1989 წლის ზაფხულში.
1989 წლის 19 აგვისტოს, ავსტრიასა და უნგრეთს შორის სასაზღვრო კარიბჭე გაიხსნა. აღმოსავლეთ გერმანია და აღმოსავლეთ ბლოკი დაშლილი იყო. აღმოსავლეთ ევროპის მმართველების არათანმიმდევრული მოქმედების გამო, აღმოსავლეთ ბლოკი დაიშალა. აღმოსავლეთ ბლოკის ახლა უკვე ინფორმირებულმა მოქალაქეებმა იცოდნენ, რომ რკინის ფარდა აღარ იყო ისეთივე სქელი და მჭიდრო. ხელისუფლების ძალაუფლება სულ უფრო და უფრო მცირდებოდა. ამან გამოიწვია მასობრივი დემონსტრაციები ისეთ ქალაქებში, როგორიცაა ლაიფციგი და შემდგომში 1989 წლის ნოემბერში - ბერლინის კედლის დაშლა, რომელიც 1990 წელს გერმანიის გაერთიანების სიმბოლო იყო.
საბჭოთა კავშირი დაიშალა 1991 წლის დეკემბერში, რის შედეგადაც თერთმეტი ახალი ქვეყანა (სომხეთი, აზერბაიჯანი, ბელორუსია, საქართველო, ყაზახეთი, ყირგიზეთი, მოლდოვა, ტაჯიკეთი, თურქმენეთი, უკრაინა და უზბეკეთი) გამოცხადდა, რომლებმაც საბჭოთა კავშირისგან დამოუკიდებლობა გამოაცხადეს. ბალტიის ქვეყნებმა (ესტონეთი, ლატვია და ლიტვა) კი აღადგინეს თავიანთი დამოუკიდებლობა 1991 წლის სექტემბრამდე. საბჭოთა კავშირის დანარჩენმა ნაწილმა, რომელიც ამ ტერიტორიის უმეტესი ნაწილი იყო, გააგრძელა არსებობა რუსეთის ფედერაციის დაარსებით, 1991 წლის დეკემბერში. ალბანეთმა და იუგოსლავიამ მიატოვეს კომუნიზმი 1990 წლიდან-1992 წლამდე. 1992 წლისთვის იუგოსლავია დაიყო ხუთი ერთეულად. კერძოდ, ბოსნია და ჰერცეგოვინა, ხორვატია, მაკედონია, სლოვენია და იუგოსლავიის ფედერაციული რესპუბლიკა. საბოლოოდ, 2006 წელს გაიყო ორ სახელმწიფოდ, სერბეთად და ჩერნოგორიად. შემდეგ სერბეთი კვლავ გაიყო 2008 წელს კოსოვოს სახელმწიფოს დაშლის შედეგად. ჩეხოსლოვაკია დაიშალა კომუნისტური მმართველობის დასრულებიდან სამი წლის შემდეგ და 1992 წელს მშვიდობიანად გაიყო ჩეხეთად და სლოვაკეთად. ამ მოვლენების გავლენა იგრძნობა ბევრ სოციალისტურ ქვეყანაში. კომუნიზმი დაემხო ისეთ ქვეყნებში, როგორიცაა კამბოჯა (1991), ეთიოპია (1990), მონღოლეთი (1996) და სამხრეთ იემენი (1990).
საბაზრო ეკონომიკის სხვადასხვა ფორმის მიღების დროს, ყველა კომუნისტურ ქვეყნაში ცხოვრების დონის ზოგადი ვარდნა დაფიქსირდა. პოლიტიკური რეფორმები მრავალფეროვანი იყო, მაგრამ კომუნისტურ პარტიებს მხოლოდ ოთხ ქვეყანაში შეეძლოთ, შეენარჩუნებინათ ძალაუფლების მონოპოლია. ეს ოთხი ქვეყანა იყო ჩინეთი, კუბა, ლაოსი და ვიეტნამი. დასავლეთის ბევრმა კომუნისტურმა და სოციალისტურმა ორგანიზაციამ თავისი სახელმძღვანელო პრინციპები დაამყარა სოციალურ დემოკრატიასა და დემოკრატიულ სოციალიზმზე. კომუნისტური პარტიები იტალიასა და სან-მარინოში დაზარალდნენ. იტალიის პოლიტიკური კლასის რეფორმაცია მოხდა 90-იანი წლების დასაწყისში. ევროპული პოლიტიკური ლანდშაფტი მკვეთრად შეიცვალა, აღმოსავლეთ ბლოკის რამდენიმე ყოფილი ქვეყანა გაწევრიანდა ნატოსა და ევროკავშირში, რის შედეგადაც გაძლიერდა ეკონომიკური და სოციალური ინტეგრაცია დასავლეთ ევროპასა და შეერთებულ შტატებთან.
მინი|ბერლინის კედელი, 1986 წელი
წინა პერიოდი
სოციალიზმის ეპოქა დაიწყო XIX საუკუნეში და დასრულდა XX საუკუნის დასაწყისში, როდესაც რამდენიმე შტატმა და კოლონიამ ჩამოაყალიბა საკუთარი კომუნისტური პარტიები. სოციალიზმი არასასურველი იყო მმართველი კლასების წრეებში (რომელიც ინდუსტრიული ბიზნესის ლიდერების შემადგენლობაში შედიოდა). მე-19 საუკუნის ბოლოს და XX საუკუნის დასაწყისში, როგორც ასეთი, კომუნიზმი რეპრესირებულ იქნა. ეს პრაქტიკა იყო იმ სახელმწიფოებშიც კი, რომლებიც მრავალპარტიული სისტემის განხორციელებას მისდევდნენ.
1917 წელს ბოლშევიკებმა დაამხეს დროებითი მთავრობა.
მსოფლიო ომების მიმდინარეობის განმავლობაში, კომუნიზმმა აღმავლობა განიცადა მრავალ ქვეყანაში. რეპრესიებისადმი ძალადობრივმა წინააღმდეგობამ გამოიწვია ცენტრალურ და აღმოსავლეთ ევროპაში კომუნიზმისადმი მხარდაჭერის ზრდა.
მეორე მსოფლიო ომის საწყის ეტაპზე, მოლოტოვ-რიბენტროპის პაქტის შემდეგ, როგორც ნაცისტურმა გერმანიამ, ისე სსრკ-მ ,დაიპყრო აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნები.შემდგომში გერმანია წინააღმდეგი გახდა, რის გამოც, შეიჭრა სსრკ გერმანიაში. ეს აღმოსავლეთ ფრონტის ბრძოლები ისტორიაში ყველაზე დიდი ბრძოლები იყო. სსრკ და მათი მოკავშირეები თეირანსა და იალტაში გამართულ კონფერენციებზე შეთანხმდნენ, რომ ცენტრალური და აღმოსავლეთ ევროპა იქნებოდა "საბჭოთა გავლენის სფეროში". ნაცისტური იდეოლოგია ძალადობრივად ანტიკომუნისტური იყო და ისინი სასტიკად თრგუნავდნენ კომუნისტურ მოძრაობებს მათ მიერ ოკუპირებულ ქვეყნებში.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ საბჭოთა კავშირმა უზრუნველყო, მოსკოვის ერთგული კომუნისტების მიერ ძალაუფლების აღება ოკუპირებულ ქვეყნებში. საბჭოთა კავშირმა შეინარჩუნა ჯარები მთელს ამ ტერიტორიებზე. სახელმწიფოებში, რომლებიც ვარშავის პაქტში არიან ჩართული, გრძელდება დაძაბულობა ნატო-სთან ,,შეკრულ" დასავლეთის ქვეყნებთან. ჩინეთში კომუნიზმი დამყარდა 1949 წელს.
1956 წლის უნგრეთის რევოლუციის დროს, საბჭოთა კავშირი შეიჭრა უნგრეთში კონტროლის დასამყარებლად.
პოლონეთი
1988 წლის აპრილსა და მაისში პოლონეთში მოხდა გაფიცვა. ასევე გაფიცვა იყო 15 აგვისტოს. 1988 წლის 31 აგვისტოს ლეხ ვალენსა, სოლიდარობის ლიდერი, ვარშავაში მიიწვიეს კომუნისტური ხელისუფლების წარმომადგენლებმა. ისინი საბოლოოდ შეთანხმდნენ მოლაპარაკებაზე.
1989 წლის 6 თებერვალს ვარშავაში, სვეტების დარბაზში დაიწყო ოფიციალური დისკუსიები. 1989 წლის 4 აპრილს ხელი მოეწერა ისტორიული სოლიდარობის ლეგალიზაციას და ნაწილობრივ თავისუფალი საპარლამენტო არჩევნების ჩატარებას, რომელიც უნდა გამართულიყო 1989 წლის 4 ივნისს.
1989 წლის 15 აგვისტოს, კომუნისტების პარტნიორებმა, გაერთიანებულმა სახალხო პარტიამ (ZSL) და დემოკრატიულმა პარტიამ (SD), გაწყვიტეს მოკავშირეობა PZPR– სთან და გამოაცხადეს სოლიდარობა. 1989 წლის 19 აგვისტოს, ტადეუს მაზოვიჩკი, ანტიკომუნისტური რედაქტორი, სოლიდარობის მომხრე და ერთგული კათოლიკე, დასახელდა პოლონეთის პრემიერ მინისტრად, რაზეც საბჭოთა კავშირს პროტესტი არ გამოუთქვამს. ხუთი დღის შემდეგ, 1989 წლის 24 აგვისტოს, პოლონეთის პარლამენტმა დაასრულა 40 წლიანი ერთპარტიული მმართველობა. 1989 წლის 13 სექტემბერს პარლამენტმა დაამტკიცა ახალი არაკომუნისტური მთავრობა, რომელიც პირველი იყო აღმოსავლეთ ბლოკში. 1989 წლის 17 ნოემბერს ვარშავის ბანკის მოედანზე დაინგრა ფელიქს ძერჟინსკის ქანდაკება, კომუნისტური ჩაგვრის სიმბოლო. კომუნისტური პოლონეთის გაერთიანებული მშრომელთა პარტია დაიშალა 1990 წლის 29 იანვარს და გადაიქცა პოლონეთის რესპუბლიკის სოციალ-დემოკრატიულ ცენტრად.
1990 წელს ვოიცეხ იარუზელსკიმ პოლონეთის პრეზიდენტის თანამდებობა დატოვა, რომელიც მემკვიდრეობით მიიღო ლეხ ვალენსამ. ვალენსამ მოიგო 1990 წლის საპრეზიდენტო არჩევნები, რომელიც ჩატარდა ორ ტურად 25 ნოემბერს და 9 დეკემბერს. ბევრი თვლის,რომ პოლონეთის კომუნისტური სახალხო რესპუბლიკის ოფიციალური დასასრული, პოლონეთის თანამედროვე რესპუბლიკის დასაწყისია. ვარშავის პაქტი დაიშალა 1991 წლის 1 ივნისს. 1945 წლის შემდეგ, 1991 წლის 27 ოქტომბერს ჩატარდა პირველი სრულიად თავისუფალი პოლონეთის საპარლამენტო არჩევნები. ამან დაასრულა პოლონეთის გადასვლა კომუნისტური პარტიის მმართველობიდან დასავლური სტილის ლიბერალურ-დემოკრატიულ პოლიტიკურ სისტემაზე. ბოლო რუსულმა ჯარებმა პოლონეთი დატოვეს 1993 წლის 18 სექტემბერს.
უნგრეთი
მიუხედავად იმისა, რომ უნგრეთმა ჩაატარა გარკვეული ეკონომიკური რეფორმები, შეზღუდული იყო პოლიტიკური ლიბერალიზაცია 1980-იან წლებში. 1988 წლის 24 ნოემბერს დაინიშნა ახალი პრემიერ მინისტრი. 1989 წლის 12 იანვარს პარლამენტმა მიიღო "დემოკრატიის პაკეტი", რომელშიც შედიოდა პროფკავშირული პლურალიზმი; გაერთიანების, შეკრებისა და პრესის თავისუფლება; ახალი საარჩევნო კანონი და ა.შ.
1989 წლის 2 მაისს, რკინის ფარდის პირველი აშკარა ბზარები გაჩნდა, როდესაც უნგრეთმა დაიწყო 240 კილომეტრიანი (150 მილი) სიგრძის საზღვრის დემონტაჟი ავსტრიასთან. ამით უფრო დასუსტდა აღმოსავლეთ გერმანია და ჩეხოსლოვაკია, რადგან ათასობით მათმა მოქალაქემ ზაფხულსა და შემოდგომაზე უკანონოდ გადალახა უნგრეთ-ავსტრიის საზღვარი.
1989 წლის 23 ოქტომბერს, 1956 წლის რევოლუციის 33 წლისთავზე, უნგრეთში კომუნისტური რეჟიმი ოფიციალურად გაუქმდა. უნგრეთის საბჭოთა სამხედრო ოკუპაცია, რომელიც გაგრძელდა მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ, დასრულდა 1991 წლის 19 ივნისს.
აღმოსავლეთ გერმანია
1989 წლის სექტემბრის ბოლო პერიოდში, 30 000-ზე მეტი აღმოსავლეთ გერმანელი ადამიანი გაიქცა დასავლეთში. გდრ-მ ჩეხოსლოვაკიის საზღვარი 3 ოქტომბერს დახურა, რითაც იგი იზოლირებულ იქნა ყველა მისი მეზობლისგან.
1989 წლისთვის საბჭოთა ხელისუფლებამ მიზანშეწონილად მიიჩნია აღმოსავლეთის ბლოკზე კონტროლის გაგრძელება, ამიტომ მან ნეიტრალური პოზიცია დაიჭირა აღმოსავლეთ გერმანიაში მომხდარ მოვლენებთან დაკავშირებით. აღმოსავლეთ ევროპაში განლაგებული საბჭოთა ჯარები საკუთარი ხელმძღვანელობისგან მკაცრ მითითებებს იღებდნენ, რომ არ ჩარეულიყვნენ აღმოსავლეთ ბლოკის ერების პოლიტიკურ საქმეებში და დარჩენილიყვნენ მათ ყაზარმებში.
ვაჩე ზელა
ვაჩე ზელა (დ. 7 აპრილი, 1939 — გ.6 თებერვალი, 2014) — ალბანელი მომღერალი. იყო სახალხო არტისტი და მომღერალი კომუნისტურ პერიოდში. ის შემთხვევით აღმოაჩინეს მცირე ასაკში ლუშნიაში. მისი სიმღერები წლების განმავლობაში იყო პოპულარული. მონაწილეობდა ყველა მუსიკალური ფესტივალში რადიოსა და ტელევიზიაში 1962–1981 პერიოდში, სანამ არ დატოვა სცენა პრიზით სიმღერისთვის "კომუნისტი". ალბანეთის პრეზიდენტმა ალფრედ მოისიუმ მას ჯილდო „ერის გმირი“ გადასცა. ვაჩე ზელას მუსიკა დიქტატორული ალბანეთის ერთადერთ ნათელ წერტილად ითვლებოდა.
გარდაიცვალა შვეიცარიაში.
1989 წლის რევოლუციები
აღმოსავლეთ გერმანია
1 ნოემბერს ჩეხოსლოვაკიის საზღვარი კვლავ გაიხსნა და ხელისუფლებამ მალე დაუშვა ყველა აღმოსავლეთ გერმანელის გამგზავრება დასავლეთ გერმანიაში. 1994 წლის 1 სექტემბერს ბოლო რუსულმა ჯარებმა დატოვეს ყოფილი გდრ-ის ტერიტორია, რომელიც ამჟამად არის გერმანიის გაერთიანებული ფედერაციული რესპუბლიკის ნაწილი.
ვაჩე ზელა
ბავშვობა
ვაჩე დაიბადა ოჯახში, სადაც ყველა დაჯილდოებული იყო სიმღერის ნიჭით. განსაკუთრებული უნარი სკოლის მასწავლებელმა აღმოაჩინა, როდესაც ვაჩე 7 წლის იყო. მრავალმხრივ ნიჭიერ ბავშვს თეატრისა და ხატვის ნიჭიც აღმოაჩნდა.
1989 წლის რევოლუციები
სქოლიო
კატეგორია:რევოლუციური ტალღები კატეგორია:კომუნიზმი კატეგორია:1989 წელი სსრკ-ში კატეგორია:სოციალისტური ბანაკი კატეგორია:კაპიტალიზმი კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საგარეო პოლიტიკა კატეგორია:გლობალური პოლიტიკა კატეგორია:1992 წელი ევროპაში კატეგორია:ცივი ომი
ვაჩე ზელა
ბავშვობა
ათი წლისას მღეროდა თავისით დამახსოვრებულ ძველ ალბანურ სიმღერებს, რომელსაც დედა ღიღინებდა სახლში. მალე გოგონა ქალაქის სიამაყედ იქცა. ის ხშირად მღეროდა ქუჩებსა და პარკებში გამვლელების გასაგონად. მალე პატარა კონცერტებსაც მართავდა. მშობლებს არ მოსწონდათ იდეა, რომ შვილი მომღერალი უნდა ყოფილიყო, მაგრამ არასდროს შეუშლიათ ვაჩესთვის ხელი. მას პრესტიჟულ მუსიკალურ სკოლაში უნდოდა მოხვედრა, თუმცა ვერ მოახერხა და საშუალო სკოლაში გააგრძელა განათლების მიღება, სადაც ისწავლა გიტარაზე დაკვრა.
კარიერა
ვაჩე თავდაპირველად ხალხურ სიმღერებს მღეროდა, თუმცა მოგვიანებით სტილი შეიცვალა და უპირატესობა ბევრად მსუბუქ მუსიკას მიანიჭა.
მისი რეპერტუარი მრავალფეროვანია: უამრავი ხალხური სიმღერა, კანტატა, ბალადა და ა.შ. მან აგრეთვე დიდი წვლილი შეიტანა კინომუსიკაში და ფილმებისთვის უამრავი მელოდია დაწერა.
ჯილდოები
ზელა იყო პირველი გამარჯვებული ხალხური სიმღერების ფესტივალზე სიმღერით "Fëmija i parë" 1962 წელს. საერთაშორისო პრიზები: "ოქროს ფირფიტა", "წლის ქალი"(ინგლისი), "ოქროს მიკროფონი"(კოსოვო) და "სპეციალური ჯილდო სიმღერის ლეგენდისთვის".
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1939 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:ალბანელი მომღერლები
ქუშჩულარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ქუშჩულარი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ვიქტორ გელოვანი
ბიოგრაფია
1987–1997 წლებში ვიქტორ გელოვანი იყო რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი. მუშაობდა სისტემური ანალიზისა და მათემატიკური მოდელირების ურთულეს ტექნიკურ და სოციალურ-ეკონომიკურ საკითხებზე. 1997 წელს გახდა რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი. ხელმძღვანელობდა მეცნიერებათა აკადემიის სისტემური ანალიზის კომიტეტს, იყო ინტელექტუალური რესურსების საერთაშორისო ფონდის დირექტორთა საბჭოს თავმჯდომარე და საერთაშორისო კვლევითი ცენტრების აღმასკომის წევრი. აგრეთვე, რუსეთის სახელმწიფო პრემიების კომიტეტის წევრი მეცნიერებისა და ტექნიკის სფეროში. 2002 წლის 20 ივნისიდან ვიქტორ გელოვანი არის საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის უცხოელი წევრი. 2003 წლის 29 სექტემბრის საქართველოს პრეზიდენტის განკარგულებით დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით. ვიქტორ გელოვანის კვლევების დიდი ნაწილი მსოფლიოში სტაბილურობას, კერძოდ კი, ბირთვული განიარაღების საკითხებს ეძღვნება. ის აქტიურად მუშაობს სტაბილურობის, პარიტეტულობისა და დინამიკის თემებზე. რუსეთის ფართო საზოგადოებისთვის კარგად არის ცნობილი მისი ნაშრომები ხელოვნური ინტელექტის, კერძოდ, სამედიცინო ექსპერტიზის სფეროში. გამოქვეყნებული აქვს 150-მდე სამეცნიერო ნაშრომი. რაც შეეხება თანამედროვე აღმოჩენებს, აკადემიკოსი აცხადებს, რომ მან, რამდენიმე მეცნიერთან ერთად ლაზერის ისეთი მოდელი შექმნა, რომლის სიმძლავრე მსოფლიოში არსებულ ლაზერებისას რამდენჯერმა აღემატება. ვიქტორ გელოვანის მეუღლეა ექიმი-კარდიოლოგი ნანა ანჯაფარიძე. მათი ვაჟი, არჩილი — კინოპროდიუსერია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები კატეგორია:ქართველი მათემატიკოსები კატეგორია:დაბადებული 8 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1944
სვეტლანა მაკარიჩევა
სვეტლანა მაკარიჩევა (დ. 12 ნოემბერი, 1972, ტალინი, ესტონეთის სსრ) — აკრობატი. გამოდიოდა საქართველოს სახელით. მსოფლიოსა და ევროპის ჩემპიონი (1988), სსრკ ჩემპიონი (1987) და თასის მფლობელი (1988). საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:ქართველი აკრობატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები
არჯევანიძე
საკუთარი სახელი არჯევანიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
Wolflight
Wolflight — ინგლისელი გიტარისტ სტივ ჰეკეტის 2015 წლის სტუდიური ალბომი. იგი გამოსვლის შემდეგ ბრიტანეთის ალბომების ჩარტში 31-ე პოზიციაზე მოხვდა.
Wolflight არის სტივის პირველი ალბომი ორიგინალური სოლო მასალით Beyond the Shrouded Horizon-ის (2011) შემდეგ. იგი ორკესტრთან ერთად ჩაიწერა, სტივის ელექტრონული და აკუსტიკური გიტარების თანხლებით.
სქოლიო
კატეგორია:სტივ ჰეკეტის ალბომები კატეგორია:2015 წლის ალბომები
არაბთა გაერთიანებული საამიროების შეიარაღებული ძალები
არაბთა გაერთიანებული საამიროების შეიარაღებული ძალები ან გაერთიანებული თავდაცვის ძალები — არაბთა გაერთიანებული საამიროების სამხედრო ორგანიზაცია, რომელსაც პასუხისმგებლობა აქვს სახელმწიფოში შემავალი შვიდივე საამიროს დავდაცვაზე. იგი მოიცავს 70 500 პერსონას, მათი მთავარი შტაბი მდებარეობს აბუ-დაბიში.
ისტორია
მიუხედავად იმისა, რომ მათი ძალები თავდაპირველად მცირე რიცხოვანი იყო, გაერთიანებული საამიროების შეიარაღებული ძალები ყოველწლიურად უფრო და უფრო იზრდება. დღეისათვის ისინი სხვადასხვა ქვეყნებისგან თანამედრო და მოწინავე სამხედრო ტექნოლოგიებს ყიდულობენ, უმეტესად საფრანგეთისგან, შეერთებული შტატებისგან და გაერთიანებული სამეფოსგან. ოფიცერთა უმეტესი ნაწილი გაერთიანებული სამეფოს სენდჰერსტის სამეფო სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულებია, დანარჩენები ვესტ-პოინტიში მდებარე ამერიკის შეერთებული შტატების სამხედრო აკადემიაში სწავლობდნენ, ან ავსტრალიაში დანტრუნის სამეფო სამხედრო აკადემიაში, ან სენტ-სირის სპეციალურ სამხედრო სკოლაში საფრანგეთში. საფრანგეთმა 2009 წლის მაისში გახსნა აბუ-დაბის ბაზა. 2011 წლის მარტში არაბთა გაერთიანებული საამიროები ოპერაცია ოდისეას განთიადს შეუერთდა. ოპერაციაში მონაწილეობისათვის მათ გაგზავნეს ექვსი F-16 გამანადგურებელი შევარდენი და ექევსი მირაჟი 2000 ტიპის მრავალფუნქციური საბრძოლო თვითმფრინავი. სპარსეთის ყურის ომის დროს შეერთებული შტატებს ჯარები და აღჭურვილობა სწორედ არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში ჰყავდა დისლოცირებული.
ორგანიზაცია
არაბთა გაერთიანებულ საამიროებში არსებობს ორი განსხვავებული სამხედრო ორგანიზაცია. აგს-ის ფედერალური სამხედრო ძალები, რომელსაც ეწოდება გაერთიანებული თავდაცვის ძალები. ასევე საამიროების დაქვემდებარებაში არსებული საკუთარი სამხედრო ძალები.
აგს-ის არმია
როგორც არაბთა გაერთიანებული საამიროების შეიარაღებული ძალების ნაწილი გაერთიანებული საამიროების არმია პასუხისმგებელია სახმელეთო ოპერაციებზე.