cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარია ამალია ავსტრიელი
ქორწინება
აღსანიშნავია, რომ გათხოვებამდე მარია ამალიას ცვაიბრიუხენის პრინცი კარლ საქსონიელი უყვარდა, რომელმაც ცოლად მარია ამალიას უმცროსი და, მარია კრისტინა შეირთო. ყოველივე ეს მარია ტერეზიამ მოაწყო, რომელმაც იცოდა, რომ მარია ამალიას კარლისადმი გრძნობები ჰქონდა. ამის შემდეგ, იმპერატრიცამ იგი იძულებით გაათხოვა საზღვარგარეთ, სრულიად უცხო მამაკაცზე, რამაც დედასა და ქალიშვილს შორის დიდი უთანხმოება წარმოშვა. აღსანიშნავია, რომ მარია ამალია დედამისს ამის შემდეგ აღარასდროს შერიგებია.
პარმის ჰერცოგინია
მინი|მარცხნივ|მარია ამალია დაახლოებით 1771 წელს პარმაში მისი ჩასვლისას, მთელი ძალაუფლება საფრანგეთის მეფე ლუი XV-ის ქვეშევრდომ გულიელმო დიუ ტილოტს ჰქონდა ხელში, სულ ორ წელიწადში კი მარია ამალიამ მისი თანამდებობიდან მოხსნა და მისი ესპანეთის მეფე კარლ III-ის ქვეშევრდომ ხოსე დელ ლიანოთი ჩანაცვლება მოახერხა. 1772 წელს მარია ამალიამ ხოსეც გაანთავისუფლა და ამის ნაცვლად ჩამოაყალიბა ადგილობრივი, იტალიელი დიდგვაროვნებით დაკომპლექტებული სამეფო საბჭო, რომელიც შესაძლოა ითქვას, რომ პარლამენტის ფუნქციას ასრულებდა. ფერდინანდი პოლიტიკურად ძალიან პასიური ადამიანი აღმოჩნდა. იგი მთელ დროს შვილებთან თამაშსა და რელიგიას უთმობდა, რის გამოც ქვეყნის მართვა თავის თავზე მთლიანად მარია ამალიამ აიღო. მისი მუხლჩაუხრელი მუშაობის შედეგად, პარმის საჰერცოგო ამიერიდან აღარც საფრანგეთის, და აღარც ესპანეთის მარიონეტს აღარ წარმოადგენდა.
1773 წელს პარმაში მარია ტერეზიას გაგზავნილი ავსტრიული ელჩობა ჩავიდა, რომლებიც ცდილობდნენ პარმა თავიანთ მარწუხებში მოექციათ, თუმცა მარია ამალიამ პარმა ავსტრიელთა ბატონობისგანაც იხსნა. ამის შემდეგ, ავსტრიასთან, საფრანგეთთან და ესპანეთთან დიპლომატიური კავშირები სულ უფრო და უფრო მცირდებოდა.
პარმაში ჩასვლისას, მარია ამალიას ცხოვრების წესს დიდი სკანდალი მოჰყვა და იგი არც მალავდა, რომ თავიდან თავისი ქორწინებით უკმაყოფილო იყო. მან ასევე დიდი უკმაყოფილება გამოთქვა პარმაში თავის მდგომარეობასთან დაკავშირებით. მარია ამალიამ დედამისს ავსტრიიდან დიდი კარადები გამოაგზავნინა და დიდი ფულადი სახსრების გაღების შედეგად სასურველი გარდეროვი შეიქმნა. მან მთლიანად შეცვალა როგორც ქალის, ასევე მამაკაცების მოდა, რომელიც რამდენიმე ათწლეულით ჩამორჩებოდა იმ დროის ევროპულ ტენდენციას. ასევე მისი დაფინანსებით, პარმის ქუჩებში დაყენდა ღამის განათება და უსაფრთხოების მიზნით ქუჩაში ოფიცრებიც დადგნენ. მისი და მისი დის, მარია ანტუანეტას ცხოვრების წესი მარია ტერეზიაში აღშფოთებას იწვევდა. მარია ამალია ძალზედ დაუმორჩილებელი და თამამი იყო, მარია ანტუანეტას კი ქმართან წლების მანძილზე არ ჰქონდა გაზიარებული სარეცელი, რაც ევროპაში მათი მიმართულებით სკანდალს აგორებდა, ყოველივე ეს კი მარია ტერეზიას დიდად არ მოსწონდა, რასაც არც ერიდებოდა და პირდაპირ ეუბნებოდა მათ.
მიუხედავად რადიკალურად განსხვავებული ხასიათისა, მარია ამალიასა და ფერდინანდს ერთმანეთი ძალიან შეუყვარდათ და ამასთან ისინი მოსიყვარულე მშობლებიც გახდნენ. ავსტრიის საიმპერატორო კარზე აღზრდილი, წარმოუდგენელ პომპეზურობასა და ფუფუნებას შეჩვეული მარია ამალია, თავს ძალიან არაკომფორტულად გრძნობდა პატარა და არც ისე მდიდარ პარმაში. იგი ყველანაირად ცდილობდა, პარმა ავსტრიისთვის დაემსგავსებინა და ხალხში ფუფუნების სიყვარული ჩაენერგა. იგი ასევე დიდი ქველმოქმედი პიროვნება იყო და ხშირად ეხმარებოდა გლახაკებს, რის გამოც მარია ამალია ხალხში ყოველთვის დიდი სიმპათიით სარგებლობდა.
მარია ამალია მთელი ცხოვრების მანძილზე განაწყენებული იყო დედაზე, თუ არ ჩავთვლით 1773 წლის ხანმოკლე შერიგებას, რაც მარია ამალიას პირველი ვაჟის დაბადებით იყო გამოწვეული. პარმის ჰერცოგინია გააფთრებით ეწინააღმდეგებოდა იმპერატრიცას მცდელობას: ვენიდან ეკონტროლებინა იგი. 1775 წელს პარმას მარია ამალიას და, ცვაიბრიუხენისა და ტეშენის ჰერცოგინია მარია კრისტინა ეწვია, რომელმაც უკან დაბრუნებისას დედამისს უამბო, რომ მარია ამალიას დაეკარგა თავისი სილამაზე და გლამური. ამის შემდეგ, მარია ტერეზიამ პარმაში საუკეთესო მხატვარი გააგზავნა და თავისი შვილიშვილების პორტრეტების შექმნა დაავალა, რათა ასე ეხილა ისინი. მარია ამალიას მჭიდრო კონტაქტი ჰქონდა თავის უმცროს დებთან: საფრანგეთის დედოფალ მარია ანტუანეტასთან და ნეაპოლის დედოფალ მარია კაროლინასთან. სამივე და ერთმანეთში ცვლიდნენ პორტრეტებს, საჩუქრებსა და წერილებს. აღსანიშნავია, რომ საფრანგეთის რევოლუციის დროსაც კი, მარია ანტუანეტამ ფარულად მაინც მოახერხა მარია ამალიასთვის წერილის მიწერა. თუმცა, მას შემდეგ რაც მარია ტერეზია გარდაიცვალა, მარია ამალიამ მთლიანად გაწყვიტა ურთიერთობა თავის ავსტრიაში მყოფ და-ძმებთან.
1778 წელს მარია ამალიას უფროსმა ვაჟმა ლუდოვიკომ, თამაშისას მარმარილოს მაგიდას თავი მაგრად ჩამოარტყა და ძლიერი დაზიანება მიიღო, რის შემდეგაც, პერიოდულად, იგი მთელი ცხოვრების მანძილზე კრუნჩხვებში ვარდებოდა ხოლმე. ამას დაერთო მისი ეპილეფსიური შეტევები და ხშირი დაბნეულობა. ამ ყოველივემ მარია ამალია და ფერდინანდი, როგორც მოსიყვარულე მშობლები კიდევ უფრო დააახლოვა ერთმანეთს.
დარჩენილი წლები
მინი|მარია ამალია ავსტრიელი 1796 წელს ჩრდილო იტალიაში ფრანგების შემოჭრის დროს, ნაპოლეონი და მისი მარშლები პარმაშიც შევიდნენ. მარია ამალიას სძულდა ფრანგები, რომლებმაც 1793 წელს სიკვდილით დასაჯეს მისი და, დედოფალი მარია ანტუანეტა. სწორედ ამიტომ, მან აიძულა ფერდინანდი ფრანგების წინააღმდეგ თავგამოდებით ებრძოლა, რასაც არანაირი შედეგი არ მოჰყოლია. საბოლოოდ, დიპლომატიური ხრიკების გამოყენებით, მარია ამალია და ნაპოლეონი შეთანხმდნენ, რომ იგი პარმის საჰერცოგოს არ დაიპყრობდა, რის შემდეგაც მან მართლაც გაიყვანა ჯარები პარმიდან. მალევე, ნაპოლეონმა პარმის სანავლოდ ფერდინანდსა და მარია ამალიას სარდინია შესთავაზა, თუმცა ამაზე უარი მიიღო, რასაც პარმაში ფრანგების ხელახალი შემოჭრა მოჰყვა. მიუხედავად იმისა, რომ მარია ამალიამ და ფერდინანდმა ოფიციალურად შეინარჩუნეს თავიანთი ტიტულები და სოციალური მდგომარეობა, პარმის საჰერცოგო მთლიანად ფრანგების დაქვემდებარებაში იყო და მათ აღარანაირი ძალაუფლება აღარ გააჩნდათ.
1801 წლის თებერვალში დაიდო ლუნევილის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც პარმა ოფიციალურად გახდა საფრანგეთის მარიონეტული სახელმწიფო, თუმცა პარმის სანაცვლოდ ნაპოლეონი ფერდინანდისა და მარია ამალიას ვაჟს, პრინც ლუდოვიკოსა და მის მეუღლეს, მარია ლუისა ესპანელს უბოძებდათ ეტრურიის (იგივე ტოსკანა) სამეფო ტახტს, რომლიდანაც ჩამოგდებულ და გაძევებულ იქნა მარია ამალიას ღვიძლი ძმა. ამას მალევე მოჰყვა არანხუესის ხელშეკრულება, რომლის მიხედვითაც ფერდინანდის გარდაცვალებისთანავე პარმა საფრანგეთის დომენში გადავიდოდა და მის ოჯახს მოუწევდა მისი დატოვება. ცხადია მარია ამალია და მისი ქმარი ამ ფაქტს დიდი პროტესტით შეხვდნენ, თუმცა საპასუხოდ მარია ამალია და ფერდინანდი სასახლის შინა პატიმრობაში გამოკეტეს.
გაძევებულმა მარია ამალიამ ნებართვა აიღო თავისი ძმისგან, იმპერატორისგან და თავის ქალიშვილებთან ერთად ავსტრიის იმპერიაში შემავალ პრაღაში დასახლდა. იგი სწორედ აქ გარდაიცვალა, 1804 წელს. მისი სხეული პრაღაში დაკრძალეს, ხოლო გული ვენაში.
წინაპრები
მარია ამალია ავსტრიელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 26 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1746 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1804 კატეგორია:ჰაბსბურგ-ლოთარინგიელები კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:პარმის ჰერცოგინიები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
დანტე ფერეტი
დანტე ფერეტი (Dante Ferretti; 8 აგვისტო, 1919, მაჩერატა — ) — იტალიელი კინოდიზაინერი და არტ-დირექტორი.
ბიოგრაფია
თავდაპირველად იყო ფედერიკო ფელინის პროტეჟე და მასთან ერთად მუშაობდა 5 ფილმზე. შემდგომ თანამშრომლობდა როგორც იტალიელ რეჟისორებთან (პიერ პაოლო პაზოლინი, ფრანკო ძეფირელი), ასევე ამერიკელ რეჟისორებთან (მარტინ სკორსეზე, ფრენსის ფორდ კოპოლა).ამჟამად მუშაობს მეუღლესთან ერთად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი დიზაინერები კატეგორია:დაბადებული 1943
ფენიქსის თანავარსკვლავედი
მინი|ფენიქსის თანავარსკვლავედი ფენიქსის თანავარსკვლავედი (Phoenix) — ცის სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედი. მისი ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავის ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდეა 2,4. დაკვირვების ყველაზე უკეთესი პირობებია სექტემბერ-ოქტომბერში. შეიცავს 68 ვარსკვლავს, რომელთა ხილვა შეუიარაღებელი თვალითაც არის შესაძლებელი. ნაწილობრივ ჩანს საქართველოდანაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
ბატონის ციხის სადროშე
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ანადოლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ანადოლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
კაროლინა პარმელი
ბიოგრაფია
კაროლინა დაიბადა 1770 წლის 22 ნოემბერს პარმაში. იგი იყო პარმის, პიაჩენცისა და გუასტალას ჰერცოგ ფერდინანდ I-ისა და მისი მეუღლის, მარია ამალია ავსტრიელის პირველი შვილი. მისი ნათლობის სრული სახელია კაროლინა მარია ტერეზა ჯუზეპა. მას ეს სახელი მისი ნათლიების, ესპანეთის მეფე კარლოს III-ისა და ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიას (რომელიც მისი ბებიაც იყო დედის ხაზით) პატივსაცემად დაარქვეს.
როდესაც 1775 წელს დეიდამისი, ცვაიბრიუხენისა და ტეშენის ჰერცოგინია მარია კრისტინა ავსტრიელი პარმას ეწვია თავისი დის მოსანახულებლად, მან კაროლინაზე განაცხადა, რომ საოცრად ლამაზი, თუმცა ძალიან მელანქოლიური ბავშვი იყო. კაროლინა და მისი უმცროსი ძმა, პრინცი ლუდოვიკო მშობლების ფავორიტი შვილები იყვნენ. 1778 წელს მისმა ძმამ, ლუდოვიკომ თამაშისას მარმარილოს მაგიდას თავი ძლიერად დაარტყა და ტვინის შერყევა მიიღო, რის შემდეგაც მას ეპილეფსიური შეტევები და პერიოდული კრუნჩხვები დასჩემდა.
დედამისს თავიდანვე სურდა კაროლინას მითხოვება რომელიმე გერმანელი პრინცისთვის, თუმცა მისი ქორწინება არც მოწყობილი იყო და არც გარიგებული. მან თავისი მომავალი ქმარი, პრინცი მაქსიმილიან საქსონიელი ადრევე გაიცნო, რადგანაც მაქსიმილიანი ხშირად სტუმრობდა იტალიას, განსაკუთრებით კი პარმას. ცნობილია, რომ 1780-იანი წლებიდან, პრინცი მხოლოდ კაროლინას გამო ჩადიოდა იტალიაში, განმარტოვებულ წყვილს კი ერთად პარმეზანის მირთმევა უყვარდა. ამ დროის მანძილზე, მათ ერთმანეთი ძალიან შეუყვარდათ და ცხადია ორივე მხრიდან ქორწინების იდეა წამოვიდა. მიუხედავად იმისა, რომ მაქსიმილიანი არ იყო საქსონიის ტახტის პირველი მემკვიდრე, მარია ამალია და ფერდინანდი დასთანხმდნენ მასზე თავიანთი საყვარელი ასულის მითხოვებას. ამრიგად კაროლინა და მაქსიმილიანი დაქორწინდნენ, რის შემდეგაც ისინი დრეზდენის სასახლეში გადადიან. მათი ქორწინება აღწერილია როგორც "ბედნიერი და ჰარმონიული". როდესაც 1804 წელს დედამისი პრაღაში გადასახლდა, მას უფრო ხშირი კონტაქტი ჰქონდა დედასთან, თუმცა იგი დედაზე ცოტა ხნით ადრე დაიღუპა.
პრინცესა კაროლინა გარდაიცვალა 1804 წლის 1 მარტს, 33 წლის ასაკში, რამდენიმე თვეში გარდაიცვალა დედამისიც. ამის შემდეგ კაროლინას ქმარმა ცოლად მისი ძმის შვილი ლუიზა პარმელი შეირთო, თუმცა მასთან შვილები არ ჰყოლია.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 22 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1770 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1804 კატეგორია:ბურბონები
რობერტ აუმანი
რობერტ აუმანი (Yisrael Robert John Aumann, ישראל אומן; დ. 8 ივნისი, 1930, ფრანკფურტი, გერმანია) — ისრაელელი მათემატიკოსი, იერუსალიმის ებრაული უნივერსიტეტისა და სტოუნი-ბრუკის უნივერსიტეტის პროფესორი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკაში. მიღებული აქვს მრავალი სამეცნიერო ჯილდო. დაიბადა გერმანიაში, თუმცა მისი ოჯახი იძულებულ იქნა გადასახლებულიყო აშშ-ში. დაამთავრა ნიუ-იორკის საქალაქო კოლეჯი და მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტი, სადაც დაიცვა დისერტაცია მათემატიკაში. მნიშვნელოვანი წვლილი მიუძღვის მათემატიკურ ეკონომიკასა და თამაშების თეორიაში. მეთაურობდა თამაშების თეორიის საზოგადოებას, 1990-იან წლებში იყო ისრაელის მათემატიკოსთა კავშირის პრეზიდენტი. ასევე იყო ებრაული მათემატიკური საზოგადოების ჟურნალის რედაქტორი.
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ისრაელელი მათემატიკოსები კატეგორია:ისრაელელი ეკონომისტები კატეგორია:ამერიკელი მათემატიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:დაბადებული 8 ივნისი
ბრიტანული აკადემია
ბრიტანული აკადემია (The British Academy) — დიდი ბრიტანეთის ეროვნული აკადემია ჰუმანიტარული და საზოგადოებრივი მეცნიერებებისთვის. დაარსდა 1902 წელს და იმავე წელსვე მიენიჭა სამეფო ქარტია. აკადემია აერთიანებს 1000-ზე მეტ მეცნიერ თანამშრომელს, ის მოიცავს ჰუმანიტარულ და საზოგადოებრივი მეცნიერებების ყველა დისციპლინას და წარმოადგენს გაერთიანებული სამეფოს კვლევითი პროექტების დამფინანსებელ ორგანოს. აკადემია არის თვითმმართველი და დამოუკიდებელი რეგისტრირებული საქველმოქმედო ორგანიზაცია, რომელიც დაფუძნებულია ლონდონში. ბრიტანულ აკადემიას ყოველწლიური გრანტის სახით აფინანსებს ბიზნეს ინოვაციებისა და უნარების დეპარტამენტი (BIS). 2014 და 2015 წლებში ბრიტანეთის აკადემიის საერთო შემოსავალი იყო 33 000 000 £, მათ შორის 27 000 000 £ BIS-ის დაფინანსება. წლის განმავლობაში 32 900 000 £ დაიხარჯა გრანტებზე, ჯილდოებზე და საქველმოქმედო საქმიანობაზე.
სქოლიო
კატეგორია:განათლება დიდ ბრიტანეთში კატეგორია:მეცნიერებათა აკადემიები კატეგორია:ეროვნული აკადემიები
მშველიეთის წმინდა გიორგის ეკლესია
მშველიეთის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მშველიეთში. განვითარებული შუა საუკუნეებში.
ეკლესია მდებარეობს სოფლის ჩრდილო განაპირას 100 მეტრში, მთის სამხრეთ ფერდზე. იგი წარმოადგენს გეგმაში წაგრძელებულ სწორკუთხედის ფორმის დარბაზულ ეკლესიას. დასავლეთი კედლის თავზე მოგვიანებით დადგმული სამრეკლოა. გვიანი პერიოდისაა ეკლესიის დასავლეთით და სამხრეთით არსებული მინაშენები, რომელთა გადახურვის კვალი აღარ ჩანს. ეკლესიაში შესასვლელი სამხრეთიდანაა. დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედელს შემოუყვება ხარისხი. საკურთხეველი დარბაზს უკავშირდება ერთსაფეხურიანი მხრებით. დარბაზის კამარა საბრჯენი თაღით მაგრდება. ეკლესია განათებულია დასავლეთ და აღმოსავლეთ კედელში გაჭრილი ორი სარკმლით. საკურთხეველში ორი ტრაპეზის ქვაა, ერთი ცენტრში, მეორე ჩრდილოეთ ნიშასთან. საკურთხევლის წინ სოლეაა.
სამშენებლო მასალად გამოყენებულია ფიქალი, კლდოვანი ქვა და კირის დუღაბი. იატაკი ქვისაა. გადახურულია კრამიტით. სამრეკლო ამოყვანილია ქართული აგურით. ბათქაში ეკლესიის კედლებზე და სამრეკლოზე აცვენილია.
ეკლესიაში არის ხის კანკელი და ორი ჭედური ხატი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფიალის თანავარსკვლავედი
მინი|ფიალის თანავარსკვლავედი ფიალის თანავარსკვლავედი (Crater) — თანავარსკვლავედი ცის სამხრეთ ნახევარსფეროზე. მისი ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავის ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდეა 3,6. დაკვირვებისათვის საუკეთესო პირობებია მარტში. შეიცავს 20 ვარსკვლავს, რომელთა ხილვა შეუიარაღებელი თვალითაც არის შესაძლებელი. ჩანს საქართველოდანაც.
ანასტასოვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ანასტასოვკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ფიალის თანავარსკვლავედი
ლიტერატურა
კატეგორია:სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
ანატოლევკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ანატოლევკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
მოგოლ-სპარსელთა ომები
ისტორიაში ირანსა და დიდ მოგოლებს შორის რამდენიმე საბრძოლო დაპირისპირება მოხდა:
კატეგორია:მრავალმნიშვნელოვანი
სიკეირა-კამპუსი (პარანა)
სიკეირა-კამპუსი (Siqueira Campos) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 675 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვენსესლაუ-ბრასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 18 454 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 66.37 კმ²-ზე. ფართობი 278 035 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ანგელოვკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ანგელოვკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ცხავატის ნიში
ცხავატის ნიში — საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცხავატში. აგებულია XX საუკუნეში. სოფლიდან ჩრდილოეთით, ვაკიჯვრის ეკლესიიდან ხუთიოდე კმ-ში, რამდენიმე ფლეთილი ქვა უწესრიგოდ გდია ბერმუხის ჩრდილში. სავარაუდოა, რომ ძველი ეკლესიის ადგილას ადგილობრივმა მოსახლეობამ ააგო ნიში.
ზორან ჯინჯიჩი
ზორან ჯინჯიჩის ინიციატივით ყოფილი იუგოსლავიის საკითხებზე საერთაშორისო ტრიბუნალს საიდუმლოდ გადასცა დამხობილი პრეზოდენტი სლობოდან მილოშევიჩი. გარდაიცვალა სნაიპერის მიერ ნასროლი ტყვიით მიყენებული სასიკვდილო ჭრილობის შედეგად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სერბეთის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:მოკლული სერბი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1952 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
ეგზონუკლეაზები
ეგზონუკლეაზები — ნუკლეაზების ჯგუფის ცილები, რომლებიც ნუკლეოტიდებს შორის ფოსფოდიეთერული ბმების ჰიდროლიზის მეშვეობით პოლინუკლეოტიდურ ჯაჭვს აშორებენ დამაბოლოვებელ მონონუკლეოტიდებს.
პოლინუკლეოტიდური ჯაჭვის 3' და 5' ბოლოებზე ბმების ჰიდროლიზირების შესაძლებლობის მიხედვით განარჩევენ 3' და 5' ეგზონუკლეაზებს. ეგზონუკლეაზები უჯრედებში გვხვდება, როგორც ცალკე, ასევე ფერმენტაციული კომპლექსების შემადგენლობაში. მაგალითად, დნმ-პოლიმერაზა I შეიცავს 5' ეგზონუკლეაზას, რომელიც ხლეჩს რნმ-პრაიმერს, რომელიც მიმაგრებულია უშუალოდ იმ ადგილას, სადაც მიმდინარეობს დნმ-ის სინთეზი. ამის შემდეგ დნმ-პოლიმერაზა I გამოერთებული პრამიერის ადგილას იწყებს ნუკლეოტიდების შეკავშირებას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფერმენტები
მიხეილ რევია
მიხეილ რევია (დ. 18 ივლისი, 1919, ხუნწი, მარტვილის რაიონი) — ქართველი თანამდებობის პირი, ინჟინერი. სამთო ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1938 წელს სწავლა დაიწყო საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამთო ფაკულტეტზე. მეორე მსოფლიო ომის დაწყებისთანავე, გაიწვიეს საბჭოთა არმიის რიგებში. მონაწილეობდა ყირიმისა და ჩრდილოეთ კავკასიის ფრონტების საბრძოლო ოპერაციებში. მსახურობდა მოსკოვის სამხედრო ოლქში. სწავლა განაგრძო ინსტიტუტში 1946 წლიდან, რომელიც 1948 წელს დაამთავრა.
იგი სამუშაოდ გაანაწილეს ძერჟინსკში. 1948-1958 წლებში მუშაობდა ტრესტ "ძერჟინსკუგოლის" შახტებში სხვადასხვა თანამდებობებზე - უბნის უფროსად, მთავარ ინჟინრად და შახტის დირექტორად. ნახშირის მრეწველობის მინისტრის ბრძანებით გადაყვანილ იქნა "ახალციხნახშირის" N3 შახტის უფროსად 1958 წელს, 1959 წელს კი ტრესტ "საქშახტმშენის", "ახალციხეშახტმშენის" სამმართველოს მთავარ ინჟინრად. 1959-1963 წლებში ტრესტ "ტყვარჩელნახშირის" N2 შახტის უფროს იყო. ჩორდის ბარიტის მაღაროს უფროსად კი 1963-1971 წლებში. ასევე საქართველოს ტექზედამხედველობის სისტემაში მუშაობდა სხვადასხვა თანამდებობებზე 1969-1995 წლებში. "საქტექზედამხედველობაში" მუშაობისას დიდი წვლილი შეიტანა რესპუბლიკის სამთომომპოვებელ საწარმოებში უსაფრთხოების ტექნიკის მდგომარეობის გაუმჯობესების, საწარმოო ტრავმატიზმისა და ავარიის შემცირების საქმეში. აქტიურად მონაწილეობდა სამთო-ტექნიკური საზოგადოების საქმიანობაში, საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სტუდენტთა საკვალიფიკაციო გამოცდებში. დაჯილდოებულია მრავალი საბრძოლო და შრომითი ორდენით და მედლით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოში დაბადებულები კატეგორია:მარტვილში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 18 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
ანდრიიაშევკა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ანდრიიაშევკა შეიძლება აღნიშნავდეს:
Honeymoon (ლანა დელ რეის ალბომი)
Honeymoon — ამერიკელ მომღერალ ლანა დელ რეის რიგით მეოთხე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2015 წლის 18 სექტემბერს, ლეიბლზე UMG Recordings-ზე. ალბომის პროდიუსერები არიან დელ რეი, რიკ ნაუელზი და კიერონ მენზიესი.
გამოცემისთანავე ალბომი კრიტიკოსებმა დადებითად შეაფასეს. მას წილად კომერციული წარმატებაც ხვდა - გამოსვლისთანავე, აშშ-ის Billboard 200-ში #2 პოზიცია. ავსტრალიაში, საბერძნეთში და ირლანდიაში ჩანაწერი ჩარტების #1 პოზიციამდე ავიდა. ალბომის წამყვანი სინგლის სახით გამოვიდა "High by the Beach". აგრეთვე გამოიცა პრომო სინგლები "Terrence Loves You", "Honeymoon" და "Music to Watch Boys To".
როგორც ალბომი, ასევე სინგლი "High by the Beach" შეიტანეს გრემის 58-ე დაჯილდოების ნომინანტებში. დელ რეიმ MTV ევროპის 2015 წლის მუსიკალური დაჯილდოების ფარგლებში მიიღო საუკეთესო ალტერნატიული შემსრულებლის ჯილდო - კარიერის განმავლობაში მეორედ.
სქოლიო
კატეგორია:2015 წლის ალბომები კატეგორია:ლანა დელ რეის ალბომები კატეგორია:Interscope Records-ის ალბომები
ანდრეევო-მელენტევოს მარიამ მაგდალინელის ეკლესია
ანდრეევო-მელენტევოს მარიამ მაგდალინელის ეკლესია (Церковь Марии Магдалины) — მართლმადიდებლური ეკლესია ნეკლინოვის რაიონის სოფელ ანდრეევო-მელენტევოში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას.
ისტორია
XIX საუკუნის 20-იან წლებში სოფელ ანდრეევო-მელენტევოში ააგეს მარიამ მაგდალინელის ეკლესია. ეკლესიის მშენებლობა წარიმართა ინფანტერიის გადამდგარი გენერლის ანდრია მელენტევის სახსრებით, რომელიც მონაწილეობდა ნაპოლეონის წინააღმდეგ ბრძოლაში და დააჯილდოეს წმინდა გიორგის მეოთხე ხარისხის ორდენით.
ღვთისმსახურება ეკლესიაში მიმდინარეობდა 1930 -იან წლამდე. შემდეგ ეკლესია დახურეს, მის სარდაფში ცხოვრობდნენ ტაგანროგის ერთ-ერთი მონასტრის ბერები.
ეკლესია კვლავ გაიხსნა 1948 წელს და მოქმედებდა 1960 წლამდე. ეკლესიების დევნის პერიოდში ეკლესია დახურეს და მასში განათავსეს სამშენებლო მასალების საწყობი. 1980-იან წლებში ეკლესიაში შემთხვევით გაჩნდა ხანძარი, რის შემდეგაც ეკლესიისაგან მხოლოდ შიშველი კედლებიღა დარჩა. განადგურდა ფრესკებიც. გადარჩენილი ნარჩენები მრევლმა შეინახა თეოდორა და ანდრეი მელენტევების აკლდამაში.
1994 წელს ეკლესიაში აღადგინეს სამრეკლო. ზარები ეკლესიისათვის ჩამოასხეს ვორონეჟში. 2000 წელს ტაგანროგელმა მეწარმეებმა ეკლესიას გადასცეს მარმარილოს ფილები იატაკისათვის და მარმარილოს კანკელი.
ამჟამად ეკლესია აღდგენილია, მასთან მუშაობს საკვირაო სკოლა. 1992 წლიდან ელესიის წინამძღვარია მღვდელმონაზონი ნიკოლოზი (ბანდურინი).
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
გამოსვლა: ღმერთები და მეფეები
„გამოსვლა: ღმერთები და მეფეები“ (Exodus: Gods and Kings) — რიდლი სკოტის 2014 წლის ეპიკური, 3D ფორმატში გადაღებული ფილმი. ფილმი წარმოადგენს ბიბლიის გამოსვლათა წიგნის ინტერპრეტაციას.
სქოლიო
კატეგორია:2014 წლის 3D ფილმები კატეგორია:ამერიკული 3D ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ისტორიული ფილმები კატეგორია:რიდლი სკოტის ფილმები
ანდრეევსკოე (მრავალმნიშვნელოვანი)
ანდრეევსკოე  შეიძლება აღნიშნავდეს:
სარა პენიპეკერი
სარა პენიპეკერი (დ. 1951) — ამერიკელი საბავშვო მწერალი, ნიუ-იორკ ტაიმზის ბესტსელერი ავტორი. არის 20-ზე მეტი საბავშვო წიგნის ავტორი, მათ შორის: პაქსი, არაფარდი პარკხვევიის ზაფხული და კლემენტინისა და სტიუარტის სერიები.
მიმოხილვა
2006 წელს პენიპეკერის წიგნმა კლემენტინი Boston Globe-სა და Horn Book-ის ჯილდოები მიიღო. 2008 წელს პენიპეკერის წიგნი „შეყვარებული პიერი“ დასურათებული წიგნის კატეგორიაში ოქროს ფრანის ჯილდოს მფლობელი გახდა. მომდევნო წელს ავტორს ნაწარმოებისთვის კლემენტინის წერილი ქრისტოფერის ჯილდო გადაეცა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:ამერიკელი საბავშვო მწერლები კატეგორია:ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ქალი მწერლები
ბედოიანთ ეკლესია
ბედოიანთ ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი. დგას სოფელ კურდღელაურის ჩრდილოეთით, თარიღდება შუა საუკუნეებით.
ძეგლი წარმოადგენს მცირე ზომის, დარბაზული ეკლესიის ნანგრევს. შემორჩენილი კედლები ნაგებია რიყის ქვითა და კირის დუღაბით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მორბედაანის ამაღლების ეკლესია
მორბედაანის ამაღლების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მორბედაანში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ეკლესია ყორექვითაა ნაგები. ლავგარდანი შირიმის ქვისაა.დარბაზული ეკლესია გეგმით კვადრატს უახლოვდება, აღმოსავლეთით ასიმეტრიული ფორმის ნალისებრი აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. სარკმლის ძირში ტრაპეზის ქვა დგას. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით თითო სწორკუთხა ნიშაა.
არქიტრავული შესასვლელი სამხრეთ კედლის დასავლეთ ნაწილშია გაჭრილი. დასავლეთ კედელში სწორკუთხა სარკმელია მოთავსებული. იატაკი ამოვსებულია მიწით და ჩამონაშალი ქვით. კარნიზი მარტივპროფილიანია. ეკლესიის გარშემო შემორჩენილია გალავნის ფრაგმენტები.
ფოცხვრის თანავარსკვლავედი
მინი|ფოცხვრის თანავარსკვლავედი ფოცხვრის თანავარსკვლავედი (Lynx) — ცის ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედი. მისი ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავის ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდეა 3,1. დაკვირვებისათვის საუკეთესო პირობებია იანვარ-თებერვალში. შეიცავს 92 ვარსკვლავს, რომელთა ხილვა შეუიარაღებელი თვალითაც არის შესაძლებელი. ჩანს საქართველოდანაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩრდილოეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
ჯეიმზ აპათურაი
ჯეიმზ აპათურაი (சேம்சு அப்பாதுரை, James Appathurai; დ. 7 აგვისტო, 1968, ტორონტო) — კანადელი ჟურნალისტი და ნატოს ყოფილი პრეს-სპიკერი. ნატოს გენერალური მდივნის სპეციალური წარმომადგენელი ამიერკავკასიისა და ცენტრალური აზიის ქვეყნებში.
დაიბადა 1968 წლის 7 აგვისტოს კანადის ქალაქ ტორონტოში. 1991 წელს დაამთავრა ტორონტოს უნივერსიტეტის პოლიტიკური მეცნიერებისა და ისტორიის ფაკულტეტი, სადაც მიიღო ხელოვნების ბაკალავრის ხარისხი. 1993 წელს საერთაშორისო ურთიერთობების მაგისტრის ხარისხი მიიღო ამსტერდამის უნივერსიტეტში.
1993 წლიდან მუშაობდა კანადის ტელერადიომაუწყებლობის კორპორაციაქში, რედაქტორის თანაშემწედ. 1994 წლიდან კანადის ეროვნული თავდაცვის სამინისტროში გადადის სამუშაოდ. 1998 წლიდან მუშაობს ნატოს პოლიტიკური ურთიერთობების განყოფილებაში. 2004 წელს დაინიშნა ნატოს პრეს-სპიკერად.
2021 წლის 2 ივლისს საქართველოს პრეზიდენტმა სალომე ზურაბიშვილმა დააჯილდოვა ოქროს საწმისის ორდენით.
სქოლიო
კატეგორია:კანადელი ჟურნალისტები
ნებულას პრემია საუკეთესო რომანისთვის
ნებულას პრემია საუკეთესო რომანისთვის ყოველწლიურად სამეცნიერო ფანტასტიკისა და ფანტასტიკის ჟანრის ამერიკელ მწერალთა ასოციაციის მიერ სამეცნიერო ფანტასტიკის ან ფანტასტიკის ჟანრის რომანებს გადაეცემა. პრემიაზე წარდგენილი ნაშრომის მოცულობა არანაკლებ 40,000 სიტყვას უნდა შეადგენდეს. ნაშრომი გამოქვეყნებული უნდა იყოს ინგლისურ ენაზე აშშ-ში და ხელმისაწვდომი უნდა იყოს ამერიკელი მკითხველისთვის, აგრეთვე ელექტრონული ვერსიის სახით წარმოდგენის შემთხვევაში დასაშვებია აშშ-ს გარეთ გამოქვეყნებული და ინგლისურ ენაზე თარგმნილი ნაშრომები. პრემიაზე დასაშვებია რომანები, რომლებიც ადრე გამოქვეყნებული მოთხრობების განვრცობილ ვერსიას წარმოადგენენ, ასევე, ავტორის სურვილის შემთხვევაში, რომანად შეიძლება მიჩნეულ იქნეს ინდივიდუალურად გამოქვეყნებული ნოველები. პრემია 1966 წლიდან გაიცემა.
ყველა მეტ ნებულას პრემიას საუკეთესო რომანისთვის ურსულა ლე გუინი ფლობს, რომელმაც ექვსი ნომინაციიდან ოთხი გამარჯვება მოიპოვა. მეორე ადგილს ჯო ჰალდემანი იკავებს, რომელსაც ოთხი ნომინაციიდან სამი გამარჯვება აქვს მოპოვებული. ყველაზე მეტ, თორმეტ ნომინაციას ჯეკ მაკდევიტი ფლობს, რომელმაც ერთი გამარჯვება მოიპოვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნებულას ჯილდო
ტომაზინა
ტომაზინა (Tomazina) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 541 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ვენსესლაუ-ბრასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 791 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 14.86 კმ²-ზე. ფართობი 591 438 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
იყალთოს ნაეკლესიარი
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
რიგის მეორე საყდარი
რიგის მეორე საყდარი — არქიტექტურული ძეგლი სოფელ კისისხევის სამხრეთით 1,5 კილომეტრზე. თარიღდება გვიანი შუა საუკუნეებით. ეკლესია დარბაზულია დასავლეთიდან ეკვრის რამდენიმე ვიწრო და გაცილებით დაბალი მინაშენი. ორივე ნაგებობა რიყის ქვითაა ნაშენი ეკლსიის გარეთა კუთხეები გამოყვანილია შირამის, კარგად გათვლილ კვადრებით, მოგვიანებით აღდგენილი ნაწილები აგურისაა.
ეკლესიას ერთადერთი შესასვლელი დასავლეთიდან, მინაშენიდან აქვს. კარი თაღოვანია, აღმოსავლეთით ღრმა, ნახევარწრიული აფსიდია, რომელიც დარბაზისგან მოგვიანებით აგებული აგურის კინკელითაა გამიჯნული. აფსიდის ღერძზე გაჭრილია ვიწრო, შეისრულთაღოვანი სარკმელი. სარკმლის ქვემოთ დგას აგურით ნაწყობი ტრაპეზი, რითიც კანკელის თანადროული ჩანს. აფსიდის გვერდებში მოწყობილია მცირე ზომის ნიშები. ჩრდილოეთით ორი ერთიმეორის ზემოთ, ხოლო სამხრეთით ერთი. ჩრდილოეთით და სამხრეთით მდებარე ნიშა სამკუთხა თაღითაა დასრულებული, ჩრდილოეთით ზედა ნიშა კი კვადატულია. აფსიდი გადახურულია უსწორმასწორო ფორმის კონქით. არაწესიერი ფორმისა კონქის თაღიც. საკურთხევლის სარკმლის გარდა, ეკლესიას კიდევ ორი შეისრულთაღოვანი სარკმელი აშუქებს, რომელთა შორის ერთი ჩრდილოეთ კედლის აღმოსავლეთ ნაწილშია, ხოლო მეორე დასავლეთ კედლის შუაშია. დარბაზის სამხრეთთ და ჩრდილოეთ კედლების შუაში გამოყოფილია თითო, მარტივი პილასტრი, რაზეც კამარის შეისრული საბჯენი თაღია გადაყვანილი. მსგავსი ფორმისაა კამარაც.
მინაშენი გეგმით თითქმის კვადრატულია და ეკლესიაზე განიერი თააღითაა მიყრდნობილი. შესასვლელი მასაც დასავლეთიდან აქვს. განათებულია სამი, მცირე ზომის, ოთკუთხა სარკმლით, რომელთა შორის თითო-თითო სამხრეთით და ჩრდილოეთით კედლების დასავლეთ ნაწილშია ერთმანეთის მოპირდაპირედ, ხოლო ერთი დასავლეთით, შესასვლელის თავზე, შიგნით მინაშენი გადახურულია ოდნავ შეისრულია კამარით.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დაბაკნეთის ყველაწმინდის ეკლესია
დაბაკნეთის ყველაწმინდის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ დაბაკნეთის მიდამოებში. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ეკლესიიდან შემორჩენილია საკურთხევლის მცირე ნაწილი, რომელიც მიწითაა დაფარული; სამშენებლო მასალად გამოყენებული იყო სხვადასხვა ზომის ფლეთილი ქვა. სამხრეთიდან კარიბჭის ნაშთი შეინიშნება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იყალთოს ნაციხარი
იყალთოს ნაციხარი — არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს სოფელ იყალთოს სამხრეთით, 0,5 კმ-ზე. ბორცვზე. თარიღდება გვიანი შუა საუკუნეებით. ნაგები იყო რიყის ქვით, ქვიშაქვით და კირის ხსნარით. დანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ ჩრდილოეთის კედელი (სიმაღლე დაახლოებით 2,5 მ), რომლის შუაში კარია გაჭრილი. კედელში სათოფურებია მოწყობილი. ციხის დასავლეთ ნაწილში მიწაში სანახევროდ ჩაფლულ სათავსია, რომელსაც ჩრდლოეთიდან კარი ჰქონდა გაჭრილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
პეტერგოფის სერაფიმ საროველის ტაძარი
პეტერგოფის სერაფიმ საროველის ტაძარი (Церковь Святой Великомученицы Екатерины и Рождества Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ეკლესია პეტერგოფში, სანქტ-პეტერბურგი. დივეევოს მონასტრის ყოფილი მეტოქი.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის სანქტ-პეტერბურგის ეპარქიას.
ისტორია
დივეევოს მონასტრის მეტოქის მშენებლობა ძველ პეტერგოფში პირადად ნიკოლოზ II-მ გადაწყვიტა. გადაწყვეტილების მიზეზი იყო ტახტის მემკვიდრის დაბადება, რომელიც დაიბადა დივეევოს მონასტრის მონახულების შემდეგ. დივეევოს მონასტერში ხშირად ლოცულობდა დედოფალი ალექსანდრა თევდორეს ასული.
1904 წელს, როდესაც დაიბადა უფლისწული ალექსი, ნიკოლოზ ნიკონოვის პროექტის მიხედვით საფუძველი ჩაუყარეს პატარა, ხის ხუთგუმბათიან სამლოცველოს, რომელიც აკურთხეს სერაფიმ საროველის სახელზე. 1906 წელს მოხდა ტაძრის ხელახლა კურთხევა ღვთისმშობლის ერთ-ერთი ხატის სახელზე.
ამავე დროს მის სიახლოვეს საფუძველი ჩაუყარეს ეკლესიას ასევე ნიკოლოზ ნიკონოვის პროექტის მიხედვით.
ტაძარი აკურთხა ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპისკოპოსმა ნაზარიმ 1906 წლის 1 ნოემბერს სასულიერო პირების დახმარებით, რომელთა შორისაც იყო იოანე კრონშტადტელი.
1928 წლის ნოემბრიდან 1929 წლამდე ტაძრის მრევლმა მხარი დაუჭირა იოსებიანელობის მოძრაობას. ორივე ტაძარი მოქმედებდა 1938 წლამდე.
ქვის ტაძრის შენობა სერიოზულად დაზიანდა მეორე მსოფლიო ომის დროს: დაინგრა სამრეკლო, ჩამოინგრა გუმბათი. ხის ტაძარი კი გაანადგურეს 1941 წელს.
1952 წელს ქვის ტაძრის შენობა გადაეცა საზოგადოება „Петродворецторгу“-ს, რომელმაც აქ განათავსა სავაჭრო დაწესებულებები. ეკლესიის შიდა ინტერიერი ბეტონის ფილებით გაყვეს ოთხ სართულად, ხოლო საკურთხევლის ადგილზე სატვირთო ლიფტი დაამონტაჟეს. გარედან ეკლესიის კედლები მოაპირკეთეს აგურით, რის შემდეგაც შენობამ კუბის ფორმა მიიღო. ჩრდილოეთ ფასადზე მიაშენეს სანახშირის ქვაბი.
1990 წელს ენობამ მიიღო ადგილობრივი მნიშვნელობის ისტორიისა და კულტურის ძეგლის სტატუსი. შენობა რუსეთის მართლმადიდებელ ეკლესიას გადაეცა 1993 წელს. პირველი საღვთო ლიტურგია აღევლინა 1993 წლის 1 აგვისტოს.
არქიტექტურა
შენობა ხუთგუმბათიანი ტაძარია და აგებულია XVII საუკუნის ბოლო პერიოდში რუსეთში გავრცელებული ნარიშკინის ბაროკოს სტილში.
მარიკა ჯიქია
მარიკა ჯიქია (დ. 1948) — ქართველი ენათმეცნიერი, მეცნიერი, პედაგოგი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
პეტერგოფის სერაფიმ საროველის ტაძარი
არქიტექტურა
მთავარი საკურთხევლის გარდა, რომელიც ნაკურთხია სერაფიმ საროველის სახელზე, მოქმედებს კიდევ ორი ეგვტერი: წმინდამოწამე დედოფალ ალექსანდრას და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე.
ამჟამად კუბის ფორმის შენობის პირველ სართულზე განთავსებულია ტაძარი, ხოლო მეორეზე - სატრაპეზო.
ტაძრის კედელზე განთავსებულია წარწერა:
2012 წელს დაიწყო ეკლესიის შენობის აქტიური რესტავრაცია. 2014 წლის მდგომარეობით შენობას დაადგეს გუმბათი - ჯვრით.
მარიკა ჯიქია
ბიოგრაფია
სადოქტორო დისერტაციის თემა — „თურქიზმები ქართველურ ანთროპონიმიკონში“, დაიცვა 1995 წელს.
პეტერგოფის სერაფიმ საროველის ტაძარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
მარიკა ჯიქია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი ფილოლოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ვენსესლაუ-ბრასი (პარანა)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 298 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 48.5 კმ²-ზე. ფართობი 397 916 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქადა
მინი|250პქ|სომხური ქადა ქადა — წარმოადგენს საერთო ამიერკავკასიურ ეროვნულ საკონდიტრო ნაწარმს, რომელიც ფენოვანი ღვეზელია. ეს სიტყვა პირველად სომეხი მქადაგებლისა და მეზღაპრის ვარდან აიგეკცის (XII-XIII საუკუნეები) ზღაპარში „ღორი და ქადა“-ში არის მოხსენიებული. სამწუხაროდ ამ სახელის ეტიმოლოგია დღემდე უცნობია.
ქადა ძირითადად წარმოადგენს ჩაისთან და ყავასთან მისაყოლებელ დესერტს. არის გამომცხვარი, მზადდება ფქვილის, კარაქისა და შაქრისგან. ქადას შეიძლება ჰქონდეს შიგთავსი, როგორიცაა ნიგოზი, თხილი, ქიშმიში ან რაიმე ჯემი. ზოგიერთ ხალხში არის სხვადასხვა ვარიაცი მის შიგთავსში განთავსების, ასე მაგალითად ხშირად ათავსებენ მის გულში მონეტას, ხოლო ვინც მონეტას აღმოაჩენდა მისთვის ის წელი წარმატებული იქნებოდა.
სომხეთში ამ ტკბილეულს მიირთმევდნენ ყოველდღიურად. ასევე ქადა არის განუყოფელი ნაწილი სომხეთში სადღესასწაულო სუფრისა.
ალუქსნე
ალუქსნე (Alūksne; Marienburg) — ქალაქი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ლატვიაში. ალუქსნეს მხარის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ვიძემეს რეგიონში, ალუქსნეს ტბის ნაპირზე. მოსახლეობა 8844 ადამიანი (2011).
ქადა
ხშირად ქადა გვხვდება სხვადასხვა ფორმის, შესაძლებელია იგი იყოს მრგვალი, ოვალური ფორმის ან საერთოდ სამკუთხედ ფორმაში იყოს გამომცხვარი. ასე მაგალითად სევანის ტბის სამხრეთ კიდეზე, წოვინაში ქარდა მკვრივი და ტკბილია და სამკუთხედი ფორმისაა.
ალუქსნე
სახელწოდება მომდინარეობს ლატგალური სიტყვისაგან olūksna, რომელიც ნიშნავს „ტყის წყაროს“. 1917 წლამდე ეწოდებოდა მარიენბურგი (ღვთისმშობლის პატივსაცემად). ისტორიულ წყაროებში პირველად მოიხსენიება 1284 წლიდან.
ქადა
ქადა საკმაოდ პოპულარულ საკვებს წარმოადგენს სომხეთში, აზერბაიჯანში, თურქეთსა და საქართველოში. ასე მაგალითად თურქებისთვის ის არის ერთგვარი პური, რომელიც უნიკალურია აღმოსავლეთ ანატოლიის, აღმოსავლეთ შავი ზღვისა და სამხრეთ კავკასიისათვის. ეს განსხვავდება რეგიონის მიხედვით. თუმცა, იგი მეტწილად ბაიბურთის პროვინციასთანაა დაკავშირებული. ყველაზე მნიშვნელოვანი თვისება, რომელიც ბაიბურთის ქადას სხვა პროვინციებისაგან ჰყოფს, არის ის ფაქტი, რომ ქოთანში მოთავსებული შიდა მასალა კარაქისა და ფქვილის შეწვით მოთავსებულია ბაიბურტის ნიადაგისგან დამზადებულ ტანდირში, რომელიც თავისებურ არომატს სძენს ქადას.
ალუქსნე
ისტორია
მინი|მარცხნივ|ძველი ციხესიმაგრის კედლები ალუქსნეს ტბის გარშემო თავდაპირველად სახლობდნენ ფინურენოვანი ტომები, ხოლო VIII-XII საუკუნეებიდან ლატგალები. თანამედროვე ქალაქის ტერიტორიაზე დასახლების წარმოშობა, რომელიც ცნობილია ოლისტის, ალისტის ან ვოლისტის სახელწოდებით, მითითებულია ფსკოვის მატიანეში და თარიღდება 1284 წლით.
დასახლება 1342 წელს დაიპყრეს ლივონიის ორდენის გერმანელმა ჯვაროსნებმა. მათ მეზობელ კუნძულზე ააგეს მარიენბურგის ციხესიმაგრე, რიგა-ფსკოვის სავაჭრო გზის დასაცავად. ქალაქმა ამ პერიოდიდან მიიღო სახელწოდება მარიენბურგი.
ქადა
ეს არის ტრადიციული საკონდიტრო ნამცხვარი, რომელსაც ხშირად განსაკუთრებითი დღესასწაულებს დროს ამზადებენ. ძირითადად ამზადებენ ფენოვანი ცომისგან.
ალუქსნე
ისტორია
1560 წელს ქალაქი აიღო ივანე IV-მ ლივონიის ომის მსვლელობისას. 1582 წელს შევიდა პოლონურ-ლიტვური სახელმწიფოს შემადგენლობაში. 1629 წლიდან შვედების ხელშია.
1683 წელს ვიძემეში, ლუთერანმა მღვდელმა ერნსტ გლიუკმა, ბიბლიის პირველმა მთარგმნელმა ლატვიურ ენაზე, დააარსა ლატვიური ენის შემსწავლელი სკოლა.
ქადა
ქადის სახეობებიდან ცნობილია: ბაქოური, ერევნული, ყარაბახული და ნახიჩევანური ქადები, რომლებიც ერთმანეთისგან სრულიად განსხვავებულია როგორც შემადგენლობით ასევე ფორმითაც. სომხეთში კი ქადა რაიონების მიხედვითაც კი განსხვავებულია.
ალუქსნე
ისტორია
1702 წელს რუსულმა არმიამ ჩრდილოეთის ომის დროს ქალაქი აიღო. ამ დროს ტყვედ ჩავარდა გლიუკი და მისი აღზრდილი მართა სკავრონსკაია (კრუზე), მომავალი საყვარელი და შემდეგ მეუღლე, რუსეთის პირველი იმპერატორის პეტრე I-ისა, რომელიც 1724 წელს ეკატერინე I-ის სახელით გახდა რუსეთის იმპერატორი.
ქადა
საქართველოში კი ქადა წარმოადგენს სადღესასწაულო, სარიტუალო პურს ხევსურეთში. ფაქტობრივად ყველა დღესასწაულისა და სარიტუალო ქმედებისთვის აუცილებელი ატრიბუტი. სახატო, ანუ ჯვრის მამულების მოხვნის რიტუალისას დიასახლისი წვრილად დაჭრილ ხორცს, ყველს, ცოტაოდენ ქონს, ერთმანეთში აურევს, ჩადებს ცომში, მას ერთგვარ გულს გაუკეთებს და გამოაცხობს. დიდ ქადებს ჰქვიათ „სასანთლე“, ხოლო პატარებს „საკვირაო“.
ალუქსნე
ისტორია
XVIII საუკუნის შუა წლებში მარიენბურგი უბოძეს სახელმწიფო კანცლერ მიხეილ ვორონცოვს, რომელმაც 1764 წელს იგი აჩუქა ივან ფიტინგოფს. XIX საუკუნის შუა წლებში ძველი ციხესიმაგრის მახლობლად აშენდა ახალი რეზიდენცია — ფიტინგოფის ახალი ციხესიმაგრე.
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის ქალაქები
ლუდოვიკო I (ეტრურია)
ლუდოვიკო I დი ბურბონ-პარმა (Ludovico I di Borbone-Parma; დ. 5 ივლისი, 1773 — გ. 27 მაისი, 1803) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. პარმის ჰერცოგ ფერდინანდ I-ისა და მარია ამალია ავსტრიელის ვაჟი. ეტრურიის მეფე 1801-03 წლებში.
ქორწინება და შვილები
ლუდოვიკო დაიბადა 1773 წლის 5 ივლისს პიაჩენცაში. იგი იყო პარმის, პიაჩენცისა და გუასტალას ჰერცოგ ფერდინანდ I-ისა და მისი მეუღლის, მარია ამალია ავსტრიელის მეორე შვილი და პირველი ვაჟი. 1795 წელს იგი ესპანეთის სამეფო კარზე ჩავიდა, რათა განათლება მიეღო და დაქორწინებულიყო მეფე კარლ IV-ის ერთ-ერთ ქალიშვილზე. ესპანეთში იგი შეხვდა თავის მამიდას, დედოფალ მარია ლუიზა პარმელს, რომელსაც ლუდოვიკოს დაქორწინება ინფანტა ამალიაზე სურდა, თუმცა ლუდოვიკომ ამალიას გარეგნობის გამო უარი თქვა მასზე ქორწინებაზე. საბოლოოდ არჩევანი მან მათ კიდევ ერთ ასულზე, ინფანტა მარია ლუისაზე შეაჩერა. ლუდოვიკო და მარია ლუისა 1795 წლის 25 აგვისტოს დაქორწინდნენ მადრიდში და ქორწინების პირველი წლები სწორედ აქ გაატარეს. ამის შემდეგ, ლუდოვიკოს ესპანეთის ინფანტის წოდებაც მიანიჭეს.
ორი განსხვავებული პიროვნების მქონე ადამიანს შორის ქორწინება რა თქმა უნდა არ ყოფილა დიდად ბედნიერი, თუმცა წყვილი ლუდოვიკოს ავადმყოფობების გამო მაინც ძალიან ახლოს იყო. მას პერიოდული კრუნჩხვები და ეპილეფსიური შეტევები აწუხებდა, რაც იმით იყო გამოწვეული, რომ ბავშვობაში, თამაშისას ლუდოვიკომ მარმარილოს მაგიდას ძლიერად დაარტყა თავი და მძიმედ დაშავდა. მიუხედავად ამგვარი ავადმყოფობისა, ლუდოვიკოსა და მარია ლუისას მაინც შეეძინა ორი შვილი:
პარმის შეცვლა ეტრურიით
ეტრურიის ტახტის მისაღებად ლუდოვიკო 1801 წლის მარტში ცოლთან ერთად ჩავიდა პარიზში, სადაც ნაპოლეონმა იგი ოფიციალურად გამოაცხადა ეტრურიის მეფედ და დამატებით ლივორნოს გრაფობაც უბოძა. ამავე წლის აგვისტოში იგი ცოლთან ერთად იტალიაში დაბრუნდა, სადაც პარმაშიც შეიარა და ოჯახი მოინახულა, რის შემდეგაც იგი ტოსკანაში, კერძოდ კი ფლორენციაში, პიტის სასახლეში მოეწყო.
1802 წელს კარლ IV-მ ლუდოვიკო და მარია ლუისა ესპანეთში მიიწვია, ინფანტა მარია ისაბელის სიცილიელ პრინცზე და ინფანტ ფერდინანდის სიცილიელ პრინცესაზე ქორწინებაზე დასასწრებად. ესპანეთისაკენ მიმავალ გზაზე, ბარსელონასთან ახლოს მარია ლუისას მშობიარობა დაეწყო, რა დროსაც დაიბადა მათი მეორე შვილი. ბარსელონაში ისინი დაესწრნენ ორმაგ დინასტიურ ქორწილს. ბედნიერება დიდხანს არ გაგრძელდა და ესპანეთში ლუდოვიკოს მამის გარდაცვალების და დედის ჩეხეთში გაძევების ამბავი ჩავიდა, რის გამოც იგი სასწრაფოდ დაბრუნდა უკან, იტალიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 5 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1773 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1803 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესკორიალის ინფანტების პანთეონში დაკრძალულები
სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების თვითღირებულების განსაზღვრის მეთოდები
სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების თვითღირებულების განსაზღვრის მეთოდები (მატერიალური მარაგების შეფასების მეთოდები) — პრინციპები, რომლებითაც შესაძლებელია მარაგებიდან გასული და ნაშთად დარჩენილი სასაქონლო-მატერიალური მარაგების ფინანსური ღირებულების დადგენა.
მმართველობითი აღრიცხვა
მმართველობითი აღრიცხვა დახარჯული მასალების შეფასებისათვის იყენებს ექვს მეთოდს:
ფინანსური აღრიცხვა
ფინანსური აღრიცხვა ეყრდნობა ბასს-ისა და ფასს-ის სტანდარტებს. ბასს 2 ადგენს თვითღირებულების განსაზღვრის სამ მეთოდს:
საგადასახადო აღრიცხვა
საგადასახადო აღირცხვა - საქონლის რეალიზაციისას გადასახადის გადამხდელს უფლება აქვს, სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის აღსარიცხავად გამოიყენოს სამიდან ერთ-ერთი მეთოდი:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბუღალტრო აღრიცხვა კატეგორია:მმართველობითი აღრიცხვა კატეგორია:საგადასახადო აღრიცხვა
დეილ მორტენსენი
დეილ მორტენსენი (Dale T. Mortensen; 2 თებერვალი 1939 — 9 იანვარი 2014 ) — ამერიკელი ეკონომისტი. უილამეტის უნივერსიტეტის ბაკალავრი (1961), კარნეგი-მელონის უნივერსიტეტის ეკონომიკის დოქტორი (1967). მოღვაწეობდა ჩრდილოდასავლეთის უნივერსიტეტში (1965-დან, პროფესორი 1975-დან). ეკონომიკის დინამიკის საზოგადოების პრეზიდენტი (1996—2000). შრომის ეკონომიკის ინსტიტუტის პრემიის ლაურეატი (2005).
ალექსანდროსი (საბერძნეთი)
ალექსანდროსი (Αλέξανδρος; დ. 1 აგვისტო, 1893 — გ. 25 ოქტომბერი, 1920) — საბერძნეთის მეფე 1917 წლის 11 ივნისიდან 1920 წლის 25 ოქტომბრამდე. გარდაიცვალა 27 წლის ასაკში მაიმუნის ნაკბენით.
1919 წელს ალექსანდროსი დაქორწინდა უბრალო წარმომავლობის ასპასია მანოსზე, რამაც იმდენად სერიოზული სკანდალი გამოიწვია, რომ წყვილი იძულებული გახდა რამდენიმე თვით საბერძნეთი დაეტოვებინა. თავის ცოლთან ერთად ქვეყანაში დაბრუნების შემდეგ ალექსანდროსი მოშინაურებულმა მაგოტმა დაკბინა და იგი სეფსისით გარდაიცვალა. მეფის მოულოდნელმა გარდაცვალებამ გააჩინა კითხვები ქვეყანაში მონარქიის მომავალთან დაკავშირებით და თავისი წვლილი შეიტანა ვენიზელოსის მმართველობის დამხობაში. 1920 წლის საყოველთაო არჩევნებისა და რეფერენდუმის შედეგად ტახტზე კონსტანტინოს I აღადგინეს.
ცხოვრების ადრეული წლები
ალექსანდროსმა სიცოცხლის ადრეული წლები სამეფო სასახლესა და ათენის გარეუბანში მდებარე ტატოის სასახელში გაატარა. იგი რამდენჯერმე იმყოფებოდა საზღვარგარეთ მშობლებთან ერთად და რეგულარულად სტუმრობდა ბებიას ჰესენში, რომელსაც განსაკუთრებით უყვარდა შვილიშვილი.
ალექსანდროსს ახლო ურთიერთობა ჰქონდა უმცროს დასთან, ჰელენასთან, თუმცა ნაკლებად ახლოს იყო უფროს ძმასთან, გეორგიოსთან, რომელთანაც ძალიან ცოტა ჰქონდა საერთო. გეორგიოსი სერიოზული და ჩაფიქრებული ბავშვი იყო, ალექსანდროსი კი — ანცი და ექსტროვერტი. იგი საშრობი ქაღალდისაგან გაკეთებულ სიგარეტებს ეწეოდა, ცეცხლი წაუკიდა სათამაშო ოთახს სასახლეში და დაუდევრობის გამო კონტროლი დაკარგა სათამაშო ეტლზე, რომელშიც ის და თავისი უმცროსი ძმა, პავლოსი ისხდნენ. შედეგად, ალექსანდროსის ახლადფეხადგმული ძმა მაყვლებში ჩავარდა.
სამხედრო კარიერა
როგორც მამამისის მეორე ვაჟი, ალექსანდროსი ტახტის მემკვიდრეთა რიგში მესამე იყო მამამისისა და უფროსი ძმის, გეორგიოსის შემდეგ. ალექსანდროსმა ძვირადღირებული და ყურადღებით დაგეგმილი განათლება მიიღო, თუმცა მაშინ, როდესაც გეორგიოსმა სამხედრო წვრთნების ნაწილი გერმანიაში გაიარა, ალექსანდროსი საბერძნეთში რჩებოდა. იგი პრესტიჟულ ელინურ სამხედრო აკადემიას შეუერთდა, სადაც მანამდე მისი რამდენიმე ბიძა სწავლობდა და სადაც თავი გამოიჩინა არა იმდენად ინტელექტუალური უნარებით, რამდენადაც მექანიკურ მოწყობილობებთან დაკავშირებული შესაძლებლობებით. იგი დიდ ინტერესს იჩენდა მანქანებისა და ძრავების მიმართ და ერთ-ერთი პირველი ბერძენი იყო, ვინც ავტომანქანა შეიძინა.
1912-1913 წლების ბალკანეთის ომებში ალექსანდროსმა თავი გამოიჩინა. როგორც ახალგაზრდა ოფიცერი, იგი უფროს ძმასთან ერთად მამამისის საველე შტაბში იყო გამწესებული და 1912 წელს თესალონიკის აღებისას თან ახლდა ამ უკანასკნელს. ამის შემდეგ მალევე გეორგიოსი მოკლეს და ალექსანდროსის მამა ტახტზე ავიდა კონსტანტინოს I-ის სახელით.
რომანი ასპასია მანოსთან
1915 წელს მარშალ თეოდორე იპსილანტისის მიერ ათენში გამართულ წვეულებაზე ალექსანდროსმა ხელახლა გაიცნო ბავშვობის მეგობარი ასპასია მანოსი, რომელიც ახალი დაბრუნებული იყო ევროპიდან, სადაც იგი სასწავლებლად იმყოფებოდა საფრანგეთსა და შვეიცარიაში. ნაცნობების შეფასებით, ასპასია ძალიან ლამაზი იყო. ასპასია კონსტანტინოსის კავალერიის მეთაურის, პოლკოვნიკ პეტროს მანოსისა და მისი ცოლის, მარია არგიროპულოსის ქალიშვილი. 21 წლის ალექსანდროსი იმდენად მოხიბლული დარჩა და იმდენად სურდა მასთან დაახლოება, რომ იგი უკან გაჰყვა აპსასიას კუნძულ სპეტსესზე, სადაც ეს უკანასკნელი იმ წელს ისვენებდა. გარეგნული მომხიბვლელობის მიუხედავად, თავდაპირველად ალექსანდროსმა წარმატება ვერ მიაღწია. აღსანიშნავია, რომ წარსული სამიჯნურო ურთიერთობებიდან პრინცს ქალების მოყვარულის სახელი ჰქონდა გავარდნილი. მიუხედავად ამისა, ალექსანდროსმა მაინც შეძლო თავი შეეყვარებინა ასპასიასათვის და წყვილი საიდუმლოდ დაინიშნა. მეფე კონსტანტინოსისათვის, დედოფალ სოფიასათვის და იმდროინდელი ევროპული საზოგადოების უმეტესობისათვის წარმოუდგენელი იყო, რომ სამეფო სისხლის პრინცი განსხვავებული სოციალური კლასის წარმომადგენელზე დაქორწინებულიყო.
პირველი მსოფლიო ომი
პირველი მსოფლიო ომის განმავლობაში ალექსანდროსი ფორმალურად ნეიტრალურ პოზიციას ინარჩუნებდა, თუმცა ღიად გამოხატავდა მტრულ განწყობას გერმანიის მიმართ, რომელიც ავსტრია-უნგრეთთან, ბულგარეთსა და ოსმალეთთან ერთად იბრძოდა რუსეთის, საფრანგეთისა და ბრიტანეთის წინააღმდეგ. მეფე კონსტანტინოსი კაიზერ ვილჰელმ II-ის სიძე იყო და პრუსიაში გავლილი სამხედრო წვრთნების შემდეგ გარკვეულწილად გერმანოფილად ჩამოყალიბდა. მონარქის პრო-გერმანულმა განწყობამ გამოიწვია დაპირისპირება მასა და პრემიერ-მინისტრს, ელეფთერიოს ვენიზელოსს შორის, რომელსაც სურდა საბერძნეთს მხარი დაეჭირა ანტანტისათვის, რის წყალობითაც იგი იმედოვნებდა საბერძნეთის საზღვრების გაფართოებასა ოსმალეთის იმპერიასა და ბალკანეთში არსებული ბერძნული უმცირესობების შემოერთების გზით. ვენიზელოსმა, რომელსაც მხარს უჭერდნენ ანტანტის ქვეყნები (განსაკუთრებით კი საფრგანგეთი), 1916 წელს მეფის საპირისპიროდ ალტერნატიული მთავრობა შექმნა.
ანტანტის ძალებმა დაიკავეს საბერძნეთის ტერიტორიის სხვადასხვა ნაწილი, თუმცა კონსტანტინოს I კვლავ უარს აცხადებდა პოლიტიკის შეცვლაზე, რამაც გამოიწვია მზარდი და ღია ოპოზიცია ანტანტისა და ელეფთერიოს ვენიზელოსისაგან. 1916 წლის ივლისში თავდასხმისას გაჩენილმა ხანძარმა გაანადგურა ტატოის სასახლე და სამეფო ოჯახმა ძლივს დააღწია თავი ხანძარს. ალექსანდროსი არ დაშავებულა, თუმცა დედამისმა გაჭირვებით მოახერხა პრინცესა ეკატერინას გადარჩენა და ეს უკანასკნელი ტყეში ორ კილომეტრზე მეტ მანძილზე ზურგზე აკიდებული ატარა. სასახლის პერსონალიდან და ხანძრის ჩასაქრობად მოსული მეხანძრეებიდან 16 ადამიანი მოკლეს.
1917 წლის 10 ივნისს შარლ ჟონარმა, საბერძნეთში ანტანტის უმაღლესმა წარმომადგენელმა, მეფე კონსტანტინოსს ძალაუფლების დათმობა უბრძანა. პირეოსში ანტანტის ძალების გადმოსხდომის შიშით მეფე დათმობაზე წავიდა და თანხმობა განაცხადა ნებაყოფლობით გადასახლებაში წასულიყო, თუმცა გვირგვინის ოფიციალურად დათმობის გარეშე. მოკავშირეებს, თუმცა კონსტანტინოსის თავიდან მოშორება სურდათ, არ უნდოდათ საბერძნეთის რესპუბლიკის შექმნა, არამედ მიზნად ისახავდნენ უბრალოდ ჩაენაცვლებინათ კონსტანტინოსი სამეფო ოჯახის სხვა წევრით. პრინცი გეორგიოსი, რომელიც მემკვიდრეთა რიგში პირველი იყო, მოკავშირეებმა მამის მსგავსი პრო-გერმანული შეხედულებების გამო გამორიცხეს. მის ნაცვლად განიხილებოდა კონსტანტინოსის ძმისა (და ალექსანდროსის ბიძის) გეორგიოსის კანდიდატურა, თუმცა ეს უკანასკნელი ძალიან იყო დაღლილი იმ სირთულეებით, რაც თან ახლდა მის საჯარო ცხოვრებას 1901-1905 წლებში კრეტის უმაღლესი კომისრის თანამდებობაზე ყოფნისას. გარდა ამისა, მას სურდა თავისი ძმის ერთგული დარჩენილიყო და ამიტომ კატეგორიული უარი განაცხადა ტახტზე. შედეგად ახალ მონარქად კონსტანტინოსის მეორე ვაჟი, პრინცი ალექსანდროსი შეირჩა.
ტახტზე ასვლა
კონსტანტინოსის გადაყენება ანტანტის ძალების ერთსულოვანი გადაწყვეტილება არ ყოფილა. თუმცა საფრანგეთსა და ბრიტანეთს ჟონარის შესაჩერებლად არაფერი გაუკეთებიათ, რუსეთის დროებითმა მთავრობამ ოფიციალურად გააპროტესტა აღნიშნული პარიზთან. პეტროგრადი მოითხოვდა, რომ ალექსანდროსს უნდა მიეღო მეფის ტიტული, თუმცა მხოლოდ იმისათვის, რომ განდევნილი მონარქისა და ტახტის მემკვიდრისათვის უფლებები შეენარჩუნებინა. მიუხედავად ამისა, რუსეთის პროტესტი უგულებელყოფილ იქნა და ალექსანდროსმა საბერძნეთის ტახტი დაიკავა.