cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ესტონეთი
გეოგრაფია
thumb|left|250პქ ქვეყანა მდებარეობს ევროპის ჩრდილო-აღმოსავლეთში, ბალტიის ზღვის სანაპიროზე, ჩრდილოეთის 57.3° და 59.5° განედებსა და აღმოსავლეთის 21.5° და 28.1° გრძედებს შორის. საშუალო სიმაღლე ზღვის დონიდან არის 50 მეტრი. მისი მოსაზღვრე ქვეყნებია რუსეთი და ლატვია. ფართობი – 45 226 კვ. კმ.
დავით საგანელიძე
1983 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი. 1998 წელს — საერთაშორისო ურთიერთობათა ინსტიტუტის ეკონომიკის ფაკულტეტი, 2001 წელს საერთაშორისო ურთიერთობათა ინსტიტუტის იურიდიული ფაკულტეტი, ხოლო 2002 წელს ბიზნეს-სკოლის სრული კურსი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 2004-2008 წლებში — საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ონის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „ახალი მემარჯვენეები“. 2008 წლის 7 ივნისიდან 20 ივნისამდე — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი (დიდუბის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკიდან „გაერთიანებული ოპოზიცია (ეროვნული საბჭო, მემარჯვენეები)“. 2012-2015 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკიდან „ბიძინა ივანიშვილი — ქართული ოცნება“. არის პოლიტიკური პარტია „ქართული ოცნების“ პოლიტიკური საბჭოს წევრი.
ესტონეთი
გეოგრაფია
კონტინენტური ნაწილის გარდა, ესტონეთს უჭირავს ბალტიის ზღვის სიდიდით მეორე არქიპელაგი (ოლანდის არქიპელაგის შემდეგ). კერძოდ: მოონზუნდის არქიპელაგი. ორი უდიდესი კუნძულით: საარემაა და ჰიიუმაა. მათ გარდა, ამ არქიპელაგში ასობით მომცრო კუნძული შედის. შიდა წყლებიდან უმთავრესი სტრატეგიული რესურსია ტბა პეიპსი იარვი. რომელიც აღმოსავლეთ საზღვრის დიდ ნაწილს წარმოადგენს ესტონეთსა და რუსეთის ფედერაციას შორის. (ქართულში ეს ტბა უფრო ცნობილია მისი რუსული სახელწოდებით: ჩუდის ტბა).
დავით საგანელიძე
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1959 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები დავით კატეგორია:„ქართული ოცნების“ წევრები
ესტონეთი
გეოგრაფია
პეიპსი იარვიდან გამოედინება მდინარე ნარვა. რომელიც ამ ტბას ბალტიის ზღვასთან აერთებს, ჩაედინება რა თავად ბალტიის ზღვაში.
კლიმატი
ესტონეთი მოქცეულია ჩრდილოეთ ზომიერი სარტყელის ზონაში, სადაც ზღვის და კონტინენტური კლიმატი ერთმანეთს ერწყმის. ვხვდებით თითქმის თანაბარი ხანგრძლივობის 4 სეზონს. ყველაზე თბილ თვეში, ივლისში, საშუალო ტემპერატურა კუნძულებზე 16.3 გრადუსია, ხოლო ქვეყნის შიდა ნაწილში - 18.1 გრადუსი; ხოლო ყველაზე ცივ თვეში, თებერვალში, კუნძულებზე საშუალოდ −3.5 გრადუსი, ხოლო ქვეყნის შიდა ნაწილში −7.6 გრადუსი ფიქსირდება. საშუალო წლიური ტემპერატურა 5.2 გრადუსია. 1961-1990 წლებში ნალექების წლიური საშუალო მაჩვენებელი 535-727 მმ-მდე მერყეობდა. თოვლის საფარს, რომელიც სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში უფრო მაღალია, ჩვეულებრივ ვხვდებით შუა დეკემბრიდან გვიან მარტამდე.
ბიომრავალფეროვნება
ევროპის მრავალ ქვეყანაში გადაშენებული სახეობა ესტონეთში ჯერ კიდევ გვხვდება. ძუძუმწოვრებიდან ესტონეთში გვხვდება: რუხი მგელი, ფოცხვერი, მურა დათვი, წითელი მელა, მაჩვი, გარეული ღორი, ლოსი, კეთილშობილი ირემი, ევროპული შველი, თახვი, წავი, გრძელდინგა სელაპი და რგოლებიანი ნერპა. გადაშენების პირას მყოფი წაულას პოპულაცია წარმატებით აღადგინეს კუნძულ ჰიიუმააში; აგრეთვე, ციმბირული მფრინავი ციყვი პოპულაცია აღადგინეს აღმოსავლეთ ესტონეთში.
შემოსახლებული სახეობების, მაგალითად, ხალებიანი ირემი, ენოტისმსგავსი ძაღლი და ონდატრა, ნახვა დღესდღეობით მთელი ქვეყნის ტერიტორიაზეა შესაძლებელი. ესტონეთში 300-ზე მეტი ფრინველის სახეობაა ნაპოვნი; მათ შორის არის: თეთრკუდა ფსოვი, მთის არწივი, სოღო, იშხვარი, ლაკლაკი, ბუს მრავალი სახეობა, ბატი და მრავალი სხვა. „Barn swallow“ არის ესტონეთის ეროვნული ჩიტი.
დაცული ადგილები ფარავს ესტონეთის სახმელეთო ტერიტორიის 18%-ს, ხოლო საზღვაო ტერიტორიის - 26%-ს. ქვეყანაში ვხვდებით 6 ეროვნულ პარკს, 159 ნაკრძალსა და მრავალ სხვა დაცულ ტერიტორიას.
ისტორია
მინი|მარცხნივ|[[რკინის ხანა|რკინის ხანის არტეფაქტები სოფელ კუმნადან. ]] 1988 წელს მიიღეს ახალი კონსტიტუცია, რომლითაც განისაზღვრა ქვეყნის სუვერენიტეტი. 1991 წელს მიიღო სრული დამოუკიდებლობა, რაც აღიარებულ იქნა გაეროს მიერ. 2002 წლის ბოლოს ესტონეთის უახლეს ისტორიაში ორი მნიშვნელოვანი მოვლენა მოხდა - ქვეყანამ მიიღო ოფიციალური მიწვევა ნატოსა და ევროკავშირში გაწევრიანებაზე, 2004 წლის აპრილში კი ამ ორგანიზაციათა სრულუფლებიანი წევრი გახდა. საბჭოთა მემკვიდრეობა თავის კვალს დღესაც ამჩნევს ქვეყნის ცხოვრებას - რუსულენოვანი მოსახლეობა პრაქტიკულად მოქალაქეობის არმქონეა. ამის მიზეზია ის ფაქტი, რომ ერთი ნაწილი ვერ აბარებენ გამოცდას სახელმწიფო ენის ცოდნაზე, ხოლო მეორე ნაწილი ვერ ხედავს აუცილებლობას ესტონეთის მოქალაქეობის მიღებისა.
დემოგრაფია
მეორე მსოფლიო ომამდე, ეთიკურად ესტონელები შეადგენდნენ ქვეყნის მოსახლეობის 88%-ს, ხოლო ეროვნული უმცირესობების წილი 12% იყო. 1934 წელს ეთნიკურ უმცირესობებს შორის რაოდენობით გამოირჩეობდნენ: რუსები, გერმანელები, შვედები, ლატვიელები, ებრაელები, პოლონელები, ფინელები და იზორიელები.
ესტონეთში ბალტიელ გერმანელთა წილი, 1881 - 1934 წლებში, 5.3%-დან (~46,700) 1.3%-მდე (16,346) დაეცა, რაც ძირითადად განაპირობა გერმანიაში ემიგრაციამ და XX საუკუნეში ესტონეთის დამოუკიდებლობის მოპოვებამ.
1945-1989 წლებში ქვეყნის მთლიან მოსახლეობაში ესტონელთა წილი 61%-მდე დაეცა, რაც ძირითადად საბჭოთა პროგრამით იყო გამწვეული; საბჭოეთი ხელს უწყობდა მუშათა ემიგრაციას რუსეთიდან, უკრაინიდან და ბელარუსიდან. 1989 წლისთვის ეთნიკური უმცირესობების წილმა ქვეყანაში მესამედს გადააჭარბა, რადგან არა-ესტონელთა რიცხვი დაახლოებით ხუთჯერ გაიზარდა.
თანამედროვე ესტონეთი ეთნიკურად ჰეტეროგენული ქვეყანაა, მაგრამ ეს არ ვრცელდება მის ყველა მუნიციპალიტეტზე: 15 მუნიციპალიტეტიდან 13 მათგანში მოსახლეობის 80%-ზე მეტი ესტონელია, ხოლო არა-ესტონელი მოსახლეობა ძირითადად 2 მუნიციპალიტეტშია კონცენტრირებული. ყველაზე ჰეტეროგენული ჰომოგენული მუნიციპალიტეტი არის ჰიიუმაა, სადაც ესტონელები მოსახლეობის 98.4% შეადგენენ. ხოლო ჰარიუმაასა და იდა-ვირუმაას მუნიციპალიტეტებში ესტონელთა წილი, შესაბამისად, 60% და 20% არის. მთლიანი მოსახლეობის 25.6%-ს რუსები წარმოადგენენ, თუმცა რუსთა წილი ჰარიუმააში 36%, ხოლო იდა-ვირუმააში 70%-ია.
რელიგია
115 წელზე უფროსი მოსახლეობა. ესტონეთს გააჩნია მდიდარი და მრავალფეროვანი რელიგიური ისტორია, მაგრამ ბოლო წლების განმავლობაში ქვეყანაში თანდათან მცირდება რელიგიის მიმდევართა რიცხვი: გამოკითხვებში მოსახლეობის სულ უფრო დიდი ნაწილი აცხადებს თავს არა-რელიგიურად. ეთნიკურ უმცირესობებს შორის უდიდეს ჯგუფებს ადგენენ სხვადასხვა ქრისტიანული მიმდინერეობების მიმდევრები; მათ შორის არიან: ლუთერანები, აღმოსავლეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მიმდევრები; შედარებით მცირე რაოდენობით მიმდევარი ჰყავს იუდაიზმს, ისლამსა და ბუდიზმს.
ესტონელები XIII საუკუნეში ტევტონთა ორდენის რაინდების მიერ გაქრისტიანდნენ. პროტესტანტულმა რეფორმამ განაპირობა 1686 წელს ლუთერული ეკლესიის დაარსება. მეორე მსოფლიო ომამდე ესტონეთის დაახლოებით 80% იყო პროტესტანტი, მეტწილად ლუთერანები, შემდეგ მოსდევდნენ კალვინისტები და სხვა პროტესტანტული მიმდინარეობების მიმდევრები. ბევრი ესტონელი მიიჩნევს, რომ დიდად რელიგიური არაა, რადგან XIX საუკუნის განმავლობაში რელიგია გერმანიის ფეოდალურ მმართველობასთან ასოცირდება მათთვის.
დღეს ესტონეთის კონსტიტუცია უზრუნველყოფს რელიგიის თავისუფლებას, ეკლესიისა და სახელმწიფოს განცალკევებას და ინდივიდუალური უფლებების დაცვას რწმენისა და რელიგიის შესახებ. Dentsu Communication Institute Inc-ის თანახმად, ესტონეთი მსოფლიოში ერთ – ერთი ყველაზე ნაკლებად რელიგიური ქვეყანაა: მოსახლეობის 75,7% აცხადებს, რომ არა-რელიგიურია. ლუთერანული მსოფლიო ფედერაციის თანახმად, ისტორიულ ლუთერანულ დასახელებაში მათ 180,000 რეგისტრირებული წევრი ჰყავთ.
ენა
სახელმწიფო ენა, ესტონური, ეკუთვნის ურალური ენების ფინურ ჯგუფს. ესტონური ენა მჭიდრო კავშირშია ფინურთან, რომელზეც ფინეთში, ფინეთის ყურის მეორე მხარეს საუბრობენ და არის ერთ-ერთი ისეთი ევროპული ენა, რომელსაც ინდოევროპული წარმომავლობა არ აქვს.
ნაკლებად გავრცელებულ ენებს შორის პირველ ადგილს რუსული იკავებს. ესტონეთში ვხვდებით ქალაქებს, სადაც რუსულ მოსაუბრეთა შედარებით დიდ რაოდენობაა თავმოყრილი (განსაკუთრებით დიდი რაოდენობაა კონცენტრირებული ნარვაში). რუსულად ძირითადად ლაპარაკობენ 40-70 წლის ესტონელები, რადგან 1944-1991 წლებში რუსული ესტონეთის არაოფიციალური ენა იყო: საბჭოთა კავშირში იგი ისწავლებოდა, როგორც მეორე სავალდებულო ენა.
ესტონელი მოსწავლეები ყველაზე ხშირად სწავლობენ ინგლისურ, რუსულ, გერმანულ და ფრანგულ ენებს. სხვა პოპულარული ენებს მიეკუთვნება ფინური, ესპანური და შვედური.
მემკვიდრეობა
მინი|[[კურესაარე ციხე-დარბაზი საარემააში]]
სპორტი
ესტონეთის კულტურაში სპორტს მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია. 1918 წელს რუსეთიდან დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ, ესტონეთმა ერის სტატუსით პირველად იასპარეზა 1920 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე, მიუხედავად იმისა, რომ ეროვნული ოლიმპიური კომიტეტი 1923 წელს შეიქმნა. ესტონელი სპორტსმენები ოლიმპირ თამაშებში მონაწილეობას იღებდნენ მანამ, სანამ 1940 წელს ქვეყანა საბჭოთა კავშირს შეუერთდებოდა. 1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიადის სეილინგის „რეგეტა“ ჩატარდა ესტონეთის დედაქალაქ ტალინში. 1991 წელს დამოუკიდებლობის აღდგენის შემდეგ, ესტონეთი ყოველ ოლიმპიურ თამაშებზე ასპარეზობს. ესტონელებს მედლების უმეტესი ნაწილი მოგებული აქვთ სპორტის ისეთ სახეობებში, როგორებიცაა: „Track and field“, ოლიმპიური ძალოსნობა, ჭიდაობა, „Cross-country skiing“. მოსახლეობის რაოდენობის გათვალისწინებით, ესტონეთს ოლიმპიურ თამაშებში ბევრი დიდი წარმატება აქვს მიღწეული. ესტონელებმა საუკეთესო შედეგი (მე-13 ადგილი მედლების მხრივ) დააფიქსირეს 1936 წლის ზაფხულის ოლიმპიადაზე, აგრეთვე მედლების რაოდენობით მე-12 ადგილი დაიკავეს 2006 წლის ზამთრის ოლიმპიურ თამაშებზეც.
ესტონელი სპორტსმენებიდან აღსანიშნავია: მოჭიდავეები: კრისტან პალასალუ, იოჰან კოტკასი, ვოლდემარ ვალი და ჯორჯ ლურიჩი; მოთხილამურეები: ანდრუს ვეერპალუ და კრისტინა სმიგუნ-ვაჰი, ძალოსნები: ალფრედ ნეულანდი და ჯაან ტალტსი; მოფარიკავე ნიკოლაი ნოვოლსოვი; დეკ-ათლეტი ერკი ნული; ჩოგბურთელები: კაია კანეპი და ანეტ კონტავეი, ველოსიპედისტები: ჟაან კირსიპუ და ერიკა სამულაე.
პოლ კერესი, ესტონელი და საბჭოელი ჭადრაკის გრანდმასტერი, 1930-იანი წლებიდან 1960-იან წლებამდე იყო მსოფლიოს საუკეთესო მოთამაშეთა სიაში. კიიკინგი, სპორტის შედარებით ახალი სახეობა, 1993 წელს გამოიგონა ესტონელმა ადო კოსკმა.
ესტონეთში აღსანიშნავ სპორტის სახეობებს შორის არის კალათბურთიც. ქვეყნის უმაღლეს საკალათბურთო ლიგას მოიხსენიებენ, როგორც Korvpalli Meistriliiga. ტარტუს უნივერსიტეტის საკალათბურთო გუნდს აღნიშნული ჩემპიონატი 26-ჯერ აქვს მოგებული. ესტონეთის კლუბები აგრეთვე მონაწილეობენ ევროპულ და რეგიონალურ შეჯიბრებებში.
სქოლიო
* კატეგორია:ევროპის ქვეყნები კატეგორია:ბალტიის ზღვის ქვეყნები კატეგორია:ევროკავშირის წევრი სახელმწიფოები კატეგორია:ნატოს წევრი სახელმწიფოები კატეგორია:გაეროს წევრი სახელმწიფოები
ლეხზირი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ლეხზირი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ინფანტერიის გენერალი
ინფანტერიის გენერალი — სამხედრო წოდება, რომელიც გამოიყენებოდა რუსეთის იმპერიაში 1796-1917 წლებში. ის იყო უმაღლესი წოდება ქვეით რაზმში. ჩინთა იერარქიის გათვალისწინებით ის შეესაამებოდა გენერალ-ანშეფის წოდებას. ეს წოდება შემოიღო პავლე I-მა 1796 წლის 29 ნოემბერს. ინფანტერიის-გენერალი ჩინთა იერარქიაში შეესაბამება მეორე კლასს და მას მიმართავენ „თქვენო უმაღლესობათი“ და შეუძლია დაიკავოს გენერალ-ინსპექტორის, სამხედრო ოლქის მთავარსარდლის და მსხვილი შენაერთის მმართველის თანამდებობები.
ეს ჩინი გააუქმეს 1917 წლის 29 დეკემბერს საბჭოთა რუსეთში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამხედრო წოდებები
ლეხზირი (მწვერვალები)
ლეხზირი — მწვერვალები სვანეთის კავკასიონის მთავარი წყალგამყოფი ქედის სამხრეთ შტოქედზე (მესტიის რაიონი): მთავარი ლეხზირი სიმაღლე 4100 მ; დასავლეთის ლეხზირი სიმაღლე 3900 მ; აღმოსავლეთის ლეხზირი სიმაღლე 4100 მ. აგებულია გრანიტოიდებით. დამახასიათებელია ნივალური ლანდშაფტი. გზა ადის თოთის უღელტეხილიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მთები კატეგორია:სვანეთის კავკასიონის მთები
Anochetus maynei
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
ჩერნიჰივის ოლქი
მინი|250პქ ჩერნიჰივის ოლქი (Чернігівська область) — ოლქი ჩრდილოეთ უკრაინაში. მისი დედაქალაქია ჩერნიჰივი. 2006 წლის აღწერით ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 1,156,609 მოსახლეს.
აბზაევო (ბურაევოს რაიონი)
აბზაევო  (Абзай; Абзаево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 156 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 83 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (89 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
შოთა სანდუხაძე
შოთა სანდუხაძე (დ. 21 სექტემბერი, 1972, ქუთაისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1994 წელს დაამთავრა აკაკი წერეთლის სახელობის ქუთაისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორია-ფილოლოგიის ფაკულტეტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ქუთაისის მაჟორიტარი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები
მსხვერპლის დადანაშაულება
მსხვერპლის დადანაშაულება (Victim blaming; ვიქტიმ-ბლეიმინგი) — მოვლენა, როდესაც დანაშაულის, უბედური შემთხვევის ან ძალადობის ნებისმიერი ფორმის, მაგალითად, გაუპატიურების, შემთხვევაში საზოგადოება პასუხისმგებლობას მთლიანად ან ნაწილობრივ მსხვერპლს აკისრებს.
როგორც წესი, მსხვერპლის დადანაშაულებას რასისტული, სექსისტური ან კლასისტური დებულებების ფორმა აქვს. თუმცა, ეს პოზიცია შეიძლება მათგან დამოუკიდებლადაც არსებობდეს, ზოგ ქვეყანაში კი მას სულაც ნახევრად ოფიციალური ფორმა აქვს. სოციალური ფსიქოლოგიის მიხედვით, მსხვერპლის დადანაშაულება სამყაროს სამართლიანობის რწმენის შედეგია.
არსებობს ისტორიული და თანამედროვე უარყოფითი წინასწარგანწყობები ოჯახური და სექსუალური ძალადობის მსხვერპლების წინააღმდეგ — მაგალითად, თუკი დამნაშავე და მსხვერპლი ერთმანეთს იცნობდნენ, უფრო დიდია იმის ალბათობა, რომ მომხდარში გაუპატიურების მსხვერპლს უფრო დაადანაშაულებენ, ვიდრე ძარცვის მსხვერპლს.
სქოლიო
კატეგორია:ვიქტიმოლოგია კატეგორია:სექსუალური ძალადობა კატეგორია:მორალის ფსიქოლოგია კატეგორია:გაუპატიურება კატეგორია:ფსიქოლოგიური ძალადობა კატეგორია:სტერეოტიპები
Anochetus mayri
Anochetus mayri — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
კორდილიერები
კორდილიერები (Cordilleras, American Cordillera) — მსოფლიოს უგრძესი მთათა სისტემა, რომელიც ვრცელდება ორ — ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკის კონტინენტებზე. იგი სიმაღლით მხოლოდ ჰიმალაისა და ცენტრალური აზიის მთიან სისტემებს ჩამოუვარდება. სამხრეთ ამერიკის კორდილიერებს ანდებსაც უწოდებენ, რაც ძველი ინკების ენაზე „სპილენძის მთებს“ ნიშნავს. კორდილიერები ამერიკის ორივე კონტინენტის დასავლეთ კიდეზე, წყნარი ოკეანის გასწვრივაა გადაჭიმული.
კორდილიერების სიგრძე 18 ათას კმ-ზე მეტია, სიგანე დაახლოებით 1600 კმ ჩრდილოეთ ამერიკაზე და 900 კმ სამხრეთზე. მდებარეობს კანადის, ამერიკის, მექსიკის, ვენესუელის, კოლუმბიის, ეკვადორის, პერუს, ბოლივიის, არგენტინის და ჩილეს ტერიტორიაზე.
უმაღლესი მწვერვალს ჩრდილოეთ ამერიკაში წარმოადგენს მაკ-კინლი (6193 მ), ხოლო სამხრეთ ამერიკაში - აკონკაგუა (6960 მ).
ლიტერატურა
კატეგორია:ჩრდილოეთ ამერიკის ქედები კატეგორია:სამხრეთ ამერიკის ქედები
მარცვლოვანი ცისტოდერმა
მარცვლოვანი ცისტოდერმა (Cystoderma granulosum) — სოკოს სახეობა ცისტოდერმას გვარისა, რომლის გავრცელების არეალი ევრაზია, ჩრდილოეთ ამერიკასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში.
პირობითად საჭმელი სოკოა. გამოიყენება ახალი. ზოგიერთი წყარო მას არასაჭმელ სოკოდ მოიხსენიებს. იზრდება წიწვიან და შერეულ ტყეებში, ზაფხულიდან შემოდგომამდე.
სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა მიკოლოგმა ავგუსტ ბაჩმა 1783 წელს როგორც Agaricus granulosus. მიმდინარე ბინომინალური სახელწოდება მისცა შვეიცარიელმა მიკოლოგმა ვიქტორ ფაიომ 1889 წელს.
აღწერა
ქუდის დიამეტრი — 1-5 სმ, ნორჩობაში — კვერცხისებრი, ამოზნექილი, მარცლოვანი ზედაპირით, ფოჩისებრი კიდეებით. ზრდასრულ ეგზემპლარებს — ბრტყლად ამოზნექილი ან გაშლილი; ზედაპირი მშრალი, წვრილმარცვლოვანი, ზოგჯერ, დანაოჭებული, მოწითალო ან ჟანგმიწისფერ-მურა, ზოგჯერ ნარინჯისფერი ელფერით, გახუნებადი.
ჰიმენოფორი — ფირფიტებიანი, ფირფიტები სუსტად შეზრდილი, ხშირი, კრემისფერი ან მოყვითალო-თეთრი. ახასიათებს შუალედური ფირფიტები.
ფეხის სიგრძე — 2-6 სმ, სისქე — 0,5-0,9 სმ, ცილინდრული ან ძირისკენ გაფართოებული, ფუყე, მშრალი, ქუდის ფერია ან იასამნისფერი, ფეხი წინდასავით აქვს და ზემოთ გლუვია, უფრო ღია, ქვემოთ — მარცვლოვანი, ქერცლოვანი. ახასიათებს დროებითი საყელო, ხშირად საყელოს გარეშე.
რბილობი — მოთეთრო ან მოყვითალო, განსაკუთრებული სუნისა და გემოს გარეშე. გაჭრისას ფერს არ იცვლის.
ეკოლოგია და გავრცელება
საპროტროფია. იზრდება წიწვიან და შერეულ ტყეებში ნიადაგზე ან ხავსზე, ერთეულებად ან ჯგუფებად, აგვისტოდან ოქტომბრამდე.
გავრცელების არეალი მოიცავს ევროპას, აზიას, ჩრდილოეთ ამერიკასა და ჩრდილოეთ აფრიკას. მინიჭებული აქვს R-სტატუსი, როგორც პოტენციურად გადაშენების პირას მყოფი სახეობა.
კვებითი ღირებულება
პირობითად საჭმელი სოკოა. იხმარება ახალი. ზოგიერთი წყარო მას არასაჭმელ სოკოდ მიიჩნევს.
სქოლიო
კატეგორია:ცისტოდერმა კატეგორია:საჭმელი სოკოები
ნგაუ-ტაუ-კოკი (სადგური)
ნგაუ-ტაუ-კოკი — სადგური ჰონგ-კონგში, კვუნ-ტონგის ხაზზე. მდებარეობს კოულუნ-ბეიში, ნგაუ-ტაუ-კოკსა და კვუნ-ტონგში, კვუნ-ტონგის რაიონში. სადგური გაიხსნა 1979 წლის 1 ოქტომბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კვუნ-ტონგის ხაზი
სახალხო გაზეთი
„სახალხო გაზეთი“ — ქართული ყოველდღიური პოლიტიკური და ლიტერატურული გაზეთი, ქართველი სოციალისტ-ფედერალისტების ცენტრალური ორგანო; გამოდიოდა 1909–1914 წლებში თბილისში. რედაქტორ-გამომცემლები იყვნენ: დ. ხრამელაშვილი, ი. სონღულაშვილი, ნ. კურდღელაშვილი, ა. ჭუმბაძე. 1910–1914 წლებში გაზეთს ჰქონდა სურათებიანი დამატება. 1914 წლიდან „სახალხო გაზეთის“ ნაცვლად გამოდიოდა „სახალხო ფურცელი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართულენოვანი გაზეთები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გაზეთები
უგაბი
უგაბი — სეზონური მდინარე ნამიბიაში, რომელიც თავის ქვიშიან კალაპოტში წელიწადში მხოლოდ რამდენიმე დღე მიედინება. თუმცა, მშრალ სეზონშიც კი, გაედინება მიწისქვეშა წყალი, რომელიც მნიშვნელოვან რესურსს წარმოადგენს დამარალანდის რეგიონის ფლორისა და ფაუნისთვის. საშუალო წლიური ხარჯი დაახლოებით 20 მილიონ კუბურ მეტრს შეადგენს.
მიწისქვეშა წყლის ოდენობის გამო, უგაბი ნამიბიის ერთ-ერთი უმთავრესი მდინარეა. დაახლოებით 500 კმ სიგრძის მდინარე წყლით ასაზრდოებს ისეთ უიშვიათეს სახეობებს, როგორებიცაა უდაბნოს სპილო, ჟირაფი, მთის ზებრა და შავი მარტორქის მსოფლიოში უდიდესი პოპულაცია. ამ უიშვიათეს ცხოველთა დასაცავად, შეიქმნა უგაბის ველური ზონა.
რეგიონში უხვადაა ვარდისფერ გრანიტიანი ინზელბერგები. ამ უცნაურმა ქვებმა წლების მანძლზე სხვადასხვა ფორმა მიიღო, ზოგიერთი მათგანი სოკოს წააგავს.
მდინარის მიდამოებში მცენარეულობა საკმაოდ ცოტაა. ხილვად სახეობებს შორისაა ეგზოტიკური ველური თამბაქო (Nicotiana glauca). ასევე წარმოდგენილია გარკვეული ჯუჯა ხეები და ბუჩქები.
სქოლიო
კატეგორია:ნამიბიის მდინარეები
სიქსტუს III
მინი|200პქ|სიქსტუს III სიქსტუს III (Xistus PP.III; დ. უცნობია — გ. 19 აგვისტო, 440) — რომის პაპი 432-440 წლებში, წმინდანი. პირადად მონაწილეობდა ეფესოს საეკლესიო კრების მუშაობაში და ამ კრებაზე ნესტორიანელობაზე გამარჯვების პატივისცემის ნიშნად ააგო სანტა-მარია-მაჯორეს ბაზილიკა რომში.
სქოლიო
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 19 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 440 კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
ჩარლზ შუხერტი
ჩარლზ შუხერტი (Charles Schuchert; დ. 3 ივლისი 1858, ცინცინატი, აშშ — გ. 20 ნოემბერი 1942, ნიუ-ჰეივენი, აშშ) — ამერიკელი პალეონტოლოგი და გეოლოგი. იკვლევდა ხმელეთისა და ზღვების განაწილებას წარსულის გეოლოგიურ დროში. პალეონტოლოგიაში ძირითადად დაკავებული იყო უხერხემლოების კვლევით.
1892-1893 წლებში მუშაობდა იელის უნივერსიტეტში, ხოლო 1893-1894 წლებში ამერიკის შეერთებული შტატების გეოლოგიურ კომიტეტში. 1904 წლიდან იელის უნივერსიტეტისა და შეფილდის სამეცნიერო სკოლის პროფესორი. შუხერტის ძირითადი შრომები შეეხება ბრაქიოპოდების ტაქსონომიას, პალეოგეოგრაფიას, ისტორიულ გეოლოგიას, ჩრდილოეთ ამერიკის სტრატიგრაფიასა და გეოსინკლინების კლასიფიკაციას.
1904 წელს შემოიღო ტერმინი პალეობიოლოგია, როგორც „ახალი ფართო მეცნიერების“ ცნება, რომელიც უერთდება „ტრადიციულ პალეონტოლოგიას დამამტკიცებელი ფაქტებითა და გეოლოგიისა და ქიმიის იზოტოპების გაგებით“.
1934 წელს ჩარლზ შუხერტს აშშ-ის ეროვნული აკადემიისაგან მიენიჭა მერი კლარკ ტომპსონის მედალი.
Anochetus micans
Anochetus micans — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
უკრაინის კონსტიტუცია
უკრაინის კონსტიტუცია (უკრაინულად: Конституція України) არის უკრაინის ფუნდამენტური კანონების კრებული. კონსტიტუცია მიიღეს და რატიფიცირდა უკრაინის პარლამენტის, უმაღლესი რადას მე-5 სესიაზე 1996 წლის 28 ივნისს. კონსტიტუციის მიღებას მხარი დაუჭირა 450-დან 315-მა უფლებამოსილმა პირმა (მინიმუმ 300 ხმა იყო საჭირო). კონსტიტუციას ექვემდებარება ყველა სხვა კანონი და ნორმატიული სამართლებრივი აქტი. კონსტიტუციაში სპეციალური სამართლებრივი პროცედურით ცვლილებების შეტანის უფლება ექსკლუზიურად აქვს მხოლოდ პარლამენტს. ერთადერთი ორგანო, რომელსაც შეუძლია კონსტიტუციის ინტერპრეტირება და მისი შესაბამისობის განსაზღვრა, არის "უკრაინის საკონსტიტუციო სასამართლო". 1996 წლიდან მოყოლებული, 28 ივნისი, კონსტიტუციის მიღების გამო, სახალხო დღესასწაულად არის გამოცხადებული.
2004 წელს, კონსტიტუციაში შეიტანეს შესწორებები, რომელმაც მნიშვნელოვნად შეცვალა უკრაინის პოლიტიკური სისტემა; ეს შესწორებები ზოგჯერ მოიხსენიება, როგორც განახლებული "2004 წლის კონსტიტუცია". 2010 წელს, "უკრაინის საკონსტიტუციო სასამართლოს" დადგენილების თანახმად, მაშინდელმა პრეზიდენტმა ვიქტორ იანუკოვიჩმა 6 წლის წინანდელი შესწორებები პირვანდელ სახეს დაუბრუნა. ევრომაიდნის (2013-2014 წწ.) მოვლენების შემდგომ კი, 2004 წლის შესწორებები კვლავ აღადგინეს.
ისტორია
1995 წლის 8 ივნისამდე, უკრაინისთვის უზენაესი 1978 წელს საბჭოთა კავშირის ფარგლებში მიღებული კონსტიტუცია იყო, რომელმაც, თავის მხრივ, მრავალი შესწორება განიცადა. 1995 წლის 8 ივნისს პრეზიდენტმა ლეონიდ კუჩმამ და პარლამენტის სახელით მოქმედმა სპიკერმა ალექსანდრე მოროზმა ხელი მოაწერეს საკონსტიტუციო შეთანხმებას იმ დრომდე, სანამ ახალი კონსტიტუციის პროექტი იქნებოდა წარდგენილი.
2019 წლის თებერვალში, კონსტიტუციაში შევიდა ცვლილებები, რომელიც ხელისუფლებისგან მოითხოვდა ევროკავშირსა და ნატოში გაწევრიანებისკენ სწრაფვას.
სტრუქტურა
უკრაინის კონსტიტუცია შედგება 15 თავისგან:
ცვლილებები კონსტიტუციაში
მე-13 თავის მიხედვით, კონსტიტუციაში ცვლილებების შესატანად საჭიროა "უკრაინის უმაღლესი რადას" საკონსტიტუციო შემადგენლობის (450 უკრაინელი კანონმდებელი) არანაკლებ ორი-მესამედის თანხმობა. გარდა ამისა, პირველ ("ზოგადი პრინციპები"), მე-2 (არჩევნები, რეფერენდუმები) და ზემოთ ნახსენები მე-13 (უკრაინის კონსტიტუციისთვის ცვლილებების გაცნობა) თავებში შესწორებების შეტანა შეუძლია მხოლოდ უკრაინის პარლამენტს იმ პირობით, რომ ის, ასევე, გამყარებული იქნება პრეზიდენტის მიერ დანიშნული საყოველთაო რეფერენდუმის შედეგებით. 2012 წლის მაისში, პრეზიდენტმა ვიქტორ იანუკოვიჩმა შექმნა "უკრაინის საკონსტიტუციო ასამბლეა" - სპეციალური დამხმარე სააგენტო პრეზიდენტის დაქვემდებარებაში, რომელსაც ევალებოდა მოგვიანებით პრეზიდენტის მიერ პარლამენტისთვის წარდგენილი საკონსტიტუციო ცვლილებების შემუშავება.
2004 და 2010 წლების შესწორებები; 2014 წელს, 2004 წლის დროინდელ შესწორებებზე დაბრუნება
2004 წლის 8 დეკემბერს, პარლამენტმა მიიღო კანონი (ნომ. 2222-IV), რომლითაც შეიტანა ცვლილებები კონსტიტუციაში. აღნიშნული კანონი დამტკიცდა 90%-იანი უმრავლესობით (402 იყო თანახმა, 21 - წინააღმდეგი, 19-მა თავი შეიკავა, ხოლო ჯამში - 300 ხმა იყო საჭირო), და სხვა სამართლებრივ ზომებთან ერთად, მისი მიზანი იყო 2004 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების კრიზისის დაძლევა. მას მყისიერად მოაწერა ხელი პარლამენტის დარბაზში ყოფილმა პრეზიდენტმა ლეონიდ კუჩმამ და კანონი იმავე დღეს გახდა ცნობილი ფართო საზოგადოებისთვის. ამ ცვლილებებმა შეასუსტა პრეზიდენტის უფლებამოსილება, რადგან მას ჩამოერთვა პრემიერ-მინისტრის წარდგენის უფლება და ის გადაეცა პარლამენტს. ამ ცვლილებით, პრეზიდენტს მხოლოდ თავდაცვისა და საგარეო საქმეთა მინისტრების წარდგენა შეეძლო და კარგავდა მინისტრთა კაბინეტის წევრების დათხოვნის უფლებას, თუმცა, ამავე დროს, იღებდა პარლამენტის დაშლის გადაწყვეტილებას. თუკი პრემიერ-მინისტრის დასანიშნად პარლამენტში კოალიცია ვერ შედგებოდა, პრეზიდენტს სხვა არჩევანი აღარ ჰქონდა, გარდა ახალი საპარლამენტო არჩევნების გამოცხადებისა. აღსანიშნავია, რომ ნარინჯისფერი რევოლუციის კონტექსტში, პარლამენტში საკონსტიტუციო ცვლილებები წარიმართა პოლიტიკურ ძალებს შორის მხოლოდ შეზღუდული კონსულტაციისა და დისკუსიის თანხლებით. აქედან გამომდინარე, მათ დაიმსახურეს კრიტიკა რამდენიმე ადგილობრივი უკრაინული პოლიტიკური პარტიისა და გარე ორგანიზაციის მხრიდან (ევროპის საბჭო, ევროპარლამენტი და ვენეციის კომისია).
ცვლილებები უპირობოდ შევიდა ძალაში 2006 წლის 1 იანვარს, ხოლო დარჩენილი ცვლილებები მაშინ, როცა 2006 წლის არჩევნების შემდეგ ახალი პარლამენტი შეიკრიბა. 2010 წლის 1 ოქტომბერს, უკრაინის საკონსტიტუციო სასამართლომ გააუქმა 2004 წლის შესწორებები და მიიჩნია ისინი არაკონსტიტუციურად. სასამართლომ 2004 წელს დაიწყო პოლიტიკური რეფორმის შესახებ საქმის განხილვა, რომელიც 252 წევრიანი კანონმდებელთა კოალიციის შუამდგომლობით კონსტიტუციურად ცნო 2010 წლის 14 ივლისს. 2010 წლის ანულირების გადაწყვეტილება ძალზედ საკამათო იყო. "ევროპის საბჭოს ადამიანის უფლებათა კომისარმა" მიიღო რამდენიმე მოხსენება იმის შესახებ, რომ ოთხი მოსამართლის გადადგომა აღმასრულებელი ხელისუფლების ფართო ზეწოლის გამო მოხდა. 2010 წლის 18 ნოემბერს, ვენეციის კომისიამ გამოაქვეყნა საკუთარი ანგარიში, სახელწოდებით - მოსაზრება უკრაინაში საკონსტიტუციო ვითარების შესახებ უკრაინის საკონსტიტუციო სასამართლოს გადაწყვეტილების განხილვისას, რომელშიც ის აცხადებდა: "ის, ასევე, მიიჩნევს ძალიან უჩვეულოდ იმას, რომ ძლივს მიღწეული საკონსტიტუციო ცვლილებები, მათ შორის, ქვეყნის პოლიტიკური სისტემის ცვლილება საპარლამენტოდან საპარლამენტო-საპრეზიდენტო სისტემამდე, 6 წლის შემდეგაც კი არაკონსტიტუციურად არის გამოცხადებული საკონსტიტუციო სასამართლოს დადგენილებით. ...რამდენადაც საკონსტიტუციო სასამართლოები მოქცეულია კონსტიტუციის ფარგლებში და არ დგას კონსტიტუციაზე 'მაღლა', ასეთი გადაწყვეტილებები აჩენს მნიშვნელოვან კითხვებს დემოკრატიის ლეგიტიმურობისა და კანონის უზენაესობის შესახებ".
2014 წლის 21 თებერვალს, პარლამენტმა მიიღო კანონი კონსტიტუციის 2004 წლის 8 დეკემბრის შესწორებების აღდგენის შესახებ. აღნიშნული კანონი გამარტივებული პროცედურით და შესაბამისი კომიტეტის გადაწყვეტილების გარეშე, პირველ და მეორე მოსმენაზე, ერთი კენჭისყრით, 386-მა დეპუტატმა მიიღო. კერძოდ, კანონი დამტკიცდა "რეგიონების პარტიის" (140 დეპუტატი), "ბატკივშჩინას" (89 დეპუტატი), UDAR-ის (40 დეპუტატი), "კომუნისტური პარტიის" (32 დეპუტატი) და 50 დამოუკიდებელი კანონმდებლის მიერ. რადიო თავისუფალი ევროპის ცნობით, კანონს ხელი არ მოაწერა მაშინდელმა პრეზიდენტმა ვიქტორ იანუკოვიჩმა, რომელსაც შემდეგ თანამდებობის დატოვება მოუწია. საკონსტიტუციო ცვლილებების აღდგენა მოხდა 2014 წლის უკრაინის პოლიტიკური კრიზისის შესაბამისად. ამას მალე მოჰყვა რუსეთის ფედერაციის მიერ ყირიმის ანექსია და 2014 წლის რუსული სამხედრო ინტერვენცია უკრაინაში.
2019 წლის შესწორებები
2019 წლის 7 თებერვალს, "უმაღლესმა რადამ" კიდევ ერთხელ შეიტანა ცვლილებები კონსტიტუციაში. 334 ხმით მან განსაზღვრა უკრაინის სტრატეგიული პრიორიტეტები, კერძოდ, ევროკავშირსა და ნატოში გაწევრიანება.
გარე ბმულები
კატეგორია:უკრაინის მთავრობა კატეგორია:უკრაინის კონსტიტუცია კატეგორია:ევრომაიდანი
პოლ ვან დაიკი
პოლ ვან დაიკი (Paul van Dyk; ნამდვილი სახელი — მატიას პაული, დ. 16 დეკემბერი, 1971, აიზენჰიუტენშტადტი, ბრანდენბურგი, აღმოსავლეთი გერმანია) — გერმანული გრემის ჯილდოს მფლობელი გერმანელი დიჯეი, მუსიკალური პროდიუსერი და მუსიკოსი. ითვლება ერთ-ერთ სუპერვარსკვლავ დიჯეად და იყო პირველი შემსრულებელი, რომელმაც გერმნაული გრემი მიიღო საუკეთესო საცეკვაო/ელექტრონული ალბომის კატეგორიაში (Reflections). 2005 და 2006 წელს იგი დასახელდა მსოფლიოს #1 დიჯეად. გამოცემამ Mixmag 2005 წელს იგი ასევე #1 დიჯეად დაასახელა. 2008 წლისთვის გაიყიდა ვან დაიკის 3 მილიონზე მეტი ალბომი.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი დიჯეები კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:დაბადებული 16 დეკემბერი კატეგორია:Mute Records-ის შემსრულებლები
დარეჯან ბუაჩიძე
დარეჯან ბუაჩიძე (დ. 28 თებერვალი, 1921, ჭიათურა) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1942 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის სამკურნალო ფაკულტეტი.
1942–1945 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის ჰოსპიტალური ქირურგიის კლინიკის ორდინატორი. 1944–1945 წლებში მუშაობდა ოფიცერთა №2459 უვადო ჰოსპიტალში, კაჭრეთში ქირურგად. 1957 წლიდან ქირურგიის ინსტიტუტის უმცროსი, შემდგომ უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი და მოგვიანებით ორდინატორი. ავტორია 48 სამეცნიერო ნაშრომისა, რომლებიც ეხება ღვიძლისა და ნაღვლის ბუშტის, პანკრეასის, ფარისებური ჯირკვლის პათოლოგიებს.
1960 წელს დაიცვა საკანდიდატო დისერტაციის თემა — „პანკრეასის გარესეკრეციის ფუნქციური ცვლილებები ობტურაციული სიყვითლის დროს.“
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:ქართველი ექიმები
წვრილყვავილა ონოსმა
წვრილყვავილა ონოსმა (Onosma tenuiflora) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ლაშქარასებრთა ოჯახისა. აქვს 10–30 სმ სიმაღლის ღერო, იგი მარტივი ან ნაკლებად დატოტვილია, მონაცრისფრო, წამოწეული ან აღმავალი, სქლად შებუსული. ქვედა ფოთლები ხაზურ-ნიჩბისებურია, ზედა ფოთლები ხაზურია. ჯამის ფოთლებიც ხაზურია და სქლად შებუსული. გვირგვინი მოყვითალოა, ცილინდრული ფორმის. ყვავის აპრილში, ნაყოფმსხმოიარობს ივლისში.
გავრცელებულია სამხრეთ კავკასიასა და მცირე აზიაში. გვხვდება, ძირითადად, აღმოსავლეთ და სამხრეთ საქართველოში. იზრდება ქვიან ფერდობებსა და კლდეებზე.
დიდი ხავლეთის ღვთისმშობლის ეკლესია
300px|მინი დიდი ხავლეთის ღვთისმშობლის ეკლესია - არქიტექტურული ძეგლი ხაშურის მუნიციპალიტეტის სოფელ დიდ ხავლეთში, მდებარეობს სოფლის სამხრეთ-დასავლეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება გვიანდელი ფეოდალური ხანით. ეკლესია დარბაზულია (7X4,1 მ), ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია. ნახევარწრიულ აფსიდში ორი პატარა სწორკუთხა ნიშია. დასავლეთ კედელზე შემორჩენილია სარკმლის წირთხლის ფრაგმენტი, ხოლო მიწიდან 1,8 მეტრის სიმაღლეზე - შეკიდული საბჯენი თაღის კრონშტეინი.
შირლი ჯექსონი
შირლი ჰარდი ჯექსონი (დ. 14 დეკემბერი, 1916 — გ. 8 აგვისტო, 1965) — ამერიკელი მწერალი, ძირითადად ცნობილია როგორც საშინელებათა ჟანრის და იდუმალებით მოცული წიგნების ავტორად. მწერლის კარიერა ოც წელზე მეტს მოიცავს. ამ პერიოდში მან დაწერა ექვსი რომანი, ორი მემუარი და ორასზე მეტი პატარა მოთხრობა.
სან-ფრანცისკოში, კალიფორნიაში დაბადებული სირაკიუსის უნივერსიტეტში დადიოდა, სადაც იგი უნივერსიტეტის ლიტერატურულ ჟურნალში წერდა, იგი აქ შეხვდა თავის მომავალ მეუღლეს სტენლი ედგარ ჰიმანს. სწავლის დამთავრების შემდეგ, წყვილი ნიუ-იორკში გადავიდა საცხოვრებლად და მუშაობა The New Yorker-ში დაიწყო.
მას შემდეგ რაც წყვილს პირველი შვილი შეეძინა წყვილი ჩრდილოეთ ბენინგტონში, ვერმონტში დასახლდა.
თინა ბულუსაშვილი
თინა ბულუსაშვილი (დ. 4 აპრილი, 1942, თბილისი) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.
1964 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი.
1964–1967 წლებში იყო აკად. გრ. მუხაძის სახელობის ჰემატოლოგიის ინსტიტუტის ასპირანტი. 1968–1969 წლებში ამავე ინსტიტუტის უფროსი მეცნიერ–მუშაკი. 1970–1990 წლებში უფროსი მეცნიერ–თანამშრომელი. 1990 წლიდან წამყვანი მეცნიერ–თანამშრომელი. ავტორია 65 სამეცნიერო ნაშრომის, თანაავტორია 4 პატენტური გამოგონების, სისხლის კონსერევაციის საკითხებზე.
შირლი ჯექსონი
იმ ეპოქაში, სადაც ქალები გარეთ სამუშაოდ არ გადიოდნენ, ოჯახის მთავარი მარჩენალი შირლი გახდა, ამავდროულად ზრდიდა ოთხ შვილს. „იგი ბევრს მუშაობდა“, - თქვა მისმა შვილმა ლორენსმა. „ის ყოველთვის წერდა, ან წერაზე ფიქრობდა.“
გასული საუკუნის 60-იანი წლებისთვის ჯექსონის ჯანმრთელობამ მნიშვნელოვნად გაუარესება დაიწყო, რის შედეგადაც იგი გულის დაავადებით, 1965 წელს 48 წლის ასაკში გარდაიცვალა. მისმა ნაშრომებმა დიდი გავლენა მოახდინეს ისეთ მწერლებზე, როგორიცაა: ნილ გეიმანი, სტივენ კინგი, სარა უოტერსი, ნაიჯელ კნეილი, კლერ ფოლერი, ჯოან ჰარისი, და რიჩარდ მეთისონი.
თინა ბულუსაშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:ქართველი ექიმები
შირლი ჯექსონი
ადრეული ცხოვრება
ჯექსონი დაიბადა 1916 წლის 14 დეკემბერს, სან-ფრანცისკოში, კალიფორნიაში, ლესლი ჯექსონისა და მისი მეუღლის, ჯერალდინის (ბაგბიშვილი) ოჯახში. იგი ინგლისელი წარმოშობის იყო. ჯექსონის დიდი ბაბუა, ჯონ სტეფენსონი, სან-ფრანცისკოში იყო ცნობილი იურისტი - მოგვიანებით მოსამართლე ალასკაში - ხოლო მისი დიდი ბაბუა იყო სამუელ ჩარლზ ბაგბი, არქიტექტორი, რომლის ნამუშევრებში შედიოდა ლელანდი სტენფორდისა და ჩარლზ კროკერის სახლი, ასევე  მენდოჩინოს პრესვიტერიანული ეკლესია.
ჯექსონი გაიზარდა ბურლინგემში, კალიფორნიაში, სან–ფრანცისკოს შეძლებულ გარეუბანში, სადაც მისი ოჯახი ცხოვრობდა ორსართულიან აგურის სახლში. მას დედასთან ურთიერთობა დაძაბული ჰქონდა, რადგან მისი მშობლები ახალგაზრდობაში დაქორწინდნენ და ჯერალდინი იმედგაცრუებული დარჩა, როდესაც იგი მაშინვე დაორსულდა შირლიზე. ჯექსონი ხშირად ვერ ეგუებოდა სხვა ბავშვებს და დროის დიდ ნაწილს ატარებდა წერაში.
ჯექსონის ბებია, მეტსახელად „მიმი“, იყო ქრისტიანული მეცნიერების პრაქტიკოსი, რომელიც პენსიაზე გასვლის შემდეგ აგრძელებდა ოჯახის წევრების სულიერ განკურნებას. ცნობილი იყო, რომ ჯექსონი კრიტიკულად აფასებდა ამ მცდელობებს და იხსენებდა იმ პერიოდს, როდესაც მიმიმ თქვა, რომ მან ფეხი მოიტეხა და ლოცვის საშუალებით განკურნა იგი ღამით. მის მწერლობაში იგრძნობა ბავშვობისდროინდელი რელიგიური გავლენა.
იგი სწავლობდა „ბურლინგემის საშუალო სკოლაში“, სადაც სკოლის ორკესტრში ვიოლინოზე უკრავდა. საშუალო სკოლაში სწავლის პერიოდში ჯექსონების ოჯახი საცხოვრებლად გადავიდა როჩესტერში, ნიუ-იორკში რის შემდეგაც იგი სწავლობდა „ბრაიტონის საშუალო სკოლაში“, სწავლა დაამთავრა 1934 წელს. შემდეგ იგი სწავლობდა ახლომდებარე როჩესტერის უნივერსიტეტში, სადაც მისი მშობლები თვლიდნენ, რომ მათ შეეძლოთ ჯექსონის სწავლის მეთვალყურეობა. ჯექსონი უკმაყოფილო იყო უნივერსიტეტის გაკვეთილებით და სწავლისგან ერთწლიანი პაუზა აიღო, შემდეგ გადავიდა სირაკიუსის უნივერსიტეტში. აქ მან მიიღო ჟურნალისტიკის ბაკალავრის დიპლომი. სტუდენტობის პერიოდში, ჯექსონი წერდა კამპუსის ლიტერატურულ ჟურნალში, რომლის მეშვეობითაც იგი შეხვდა თავის მომავალ მეუღლეს, სტენლი ედგარ ჰიმანს, რომელიც შემდეგ გახდა ცნობილი ლიტერატურის კრიტიკოსი. სირაკიუსში სწავლის დროს, უნივერსიტეტის ლიტერატურულმა ჟურნალმა გამოაქვეყნა ჯექსონის პირველი მოთხრობა „ჯენიცი“, რომელიც მოზარდის თვითმკვლელობის მცდელობას ეხებოდა.
სწავლის დამთავრების შემდეგ, 1940 წელს ჯექსონი და ჰიმანი დაქორწინდნენ, წყვილი დასახლდა ვერმონტში.
სქოლიო
კატეგორია:გოთიკური ჟანრის მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მემუარისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალი რომანისტები კატეგორია:ქალი საშინელებათა ჟანრის მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მწერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი საშინელებათა ჟანრის მწერლები კატეგორია:გარდაცვლილი 1965 კატეგორია:დაბადებული 1916
ლიბიის სამეფო
ლიბიის გაერთიანებული სამეფო (المملكة الليبية) შეიქმნა 1951 წლის 4 დეკემბერს და არსებობა შეწყვიტა 1969 წლის 1 სექტემბერს, როდესაც მონარქია შეიცვალა რესპუბლიკით.
ისტორია
1949 წლის 21 ნოემბერს გაეროს გენერალურმა ასამბლეამ მიიღო რეზოლუცია, რომლის თანახმადაც ლიბიას უნდა მიეღო დამოუკიდებლობა 1952 წლის 1 იანვრამდე. მიმდინარე მოლაპარაკებებზე ლიბიას წარმოადგენდა იდრის I. 1951 წლის 4 დეკემბერს ლიბიამ გამოაცხადა დამოუკიდებლობა და გახდა პირველი არაბული რესპუბლიკა, რომელმაც დამოუკიდებლობა მიიღო გაეროს გადაწყვეტილებით, და ასევე ერთ-ერთი პირველი დამოუკიდებელი აფრიკული სახელმწიფო. ლიბია გამოცხადდა კონსტიტუციურ მონარქიად, ხოლო იდრისი გახდა ლობიის მეფე.
1959 წელს ლიბიაში აღმოაჩინეს ნავთობის საბადოები და მისი მოპოვებიდან მიღებული შემოსავლებით ლიბია ერთ-ერთი ღარიბი ქვეყნიდან იქცა ერთ-ერთ მდიდარ ქვეყანად მსოფლიოში. თუმცა ნავთობმა მნიშვნელოვნად შეცვალა ქვეყნის ფინანსური მდგომარეობა, მისი მოპოვებიდან მიღებული შემოსავლები კონცენტრირებული იყო ხელისუფლების ვიწრო ფენის ხელში, რამაც საზოგადოების უკმაყოფილება გამოიწვია.
1969 წლის 1 სექტემბერს ოფიცრების მცირე ჯგუფმა მუამარ კადაფის მეთაურობით მოაწყვეს უსისხლო სამხედრო გადატრიალება მეფე იდრის I-ის წინააღმდეგ, რომელიც იმყოფებოდა კამენა გურლაში, საბერძნეთის მიპატიჟებით სამედიცინო გამოკვლევასა და მკურნალობისთვის. მისი ძმისწული სამეფო ტახტის პრინცი საიდ ჰასან არ რიდა ალ მაჰდი ას სანუსი გახდა მეფე. 1 სექტემბრის გადატრიალების შემდეგ საიდ ჰასანს მიუსაჯეს შინა პატიმრობა. რევოლუციური არმიის ოფიცრებმა გააუქმეს მონარქია და გამოაცხადეს ახალი არაბული რესპუბლიკა.
სამი პროვინცია (1951—1963)
thumb|left|ლიბიის პროვინციები 1963 წლამდე
კატეგორია:ლიბიის ისტორია კატეგორია:ცივი ომის პერიოდის ისტორიული სახელმწიფოები
ალინ ბროშ მაკ-კენა
ალინ ბროშ მაკ-კენა (Aline Brosh McKenna; დ. 2 აგვისტო, 1967) — ამერიკელი სცენარისტი და პროდიუსერი.
ბიოგრაფია
ალინ ბროშ მაკ-კენა დაიბადა საფრანგეთში, მაგრამ გაიზარდა ნიუ-ჯერსიში. დაამთავრა ჰარვარდის უნივერსიტეტი და შემდეგ ნიუ-იორკში გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც დაიწყო მუშაობა სხვადასხვა გამომცემლობებში შტატგარეშე მწერლად. მისი პირველი ნამუშევარი იყო 1999 წლის ფილმი Three to Tango, რომელშიც ის სცენარის თანაავტორობით მოგვევლინა, რის შემდეგაც მან მუშაობა დაიწყო რობერტ ჰარლინგთან ერთად ფილმზე Laws of attraction (2004). ალინ ბროშ მაკ-კენას კარიერაში გარდატეხა მოხდა 2006 წელს ფილმი „ეშმაკი ატარებს პრადას“ გამოსვლით, რომელმაც მიიღო BAFTA და აშშ სცენარისთა გილდიის ნომინაციები საუკეთესო ადაპტირებული სცენარისთვის. მას შემდეგ მან დაწერა სცენარები ფილმებისთვის „27 ქორწილი“ (2008), „Morning Glory“ (2010), „არ ვიცი, როგორ აკეთებს ამას“ (2011), „ჩვენ ვიყიდეთ ზოოპარკი“ (2011) და „ენი“ (2014).
2015 წელს ალინ ბროშ მაკ-კენამ ტელევიზიაშიც სცადა ბედი: The CW-ისთვის შექმნა სერიალი შეშლილი ყოფილი (Crazy Ex-Girlfriend).
სქოლიო
კატეგორია:ჰარვარდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ნიუ-იორკის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ამერიკელი სცენარისტები კატეგორია:ამერიკელი პროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი ტელესცენარისტები
გაეროს ქალთა ორგანიზაცია
გაეროს ქალთა ორგანიზაცია (United Nations Entity for Gender Equality and the Empowerment of Women ან UN Women) — გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ერთეული, რომელიც ეფუძნება გენდერულ თანასწორობას და ქალთა გაძლიერებას. გაეროს ქალთა ორგანიზაცია შეიქმნა იმისათვის, რომ დააჩქარონ მსოფლიოში ქალების საჭიროებების დაკმაყოფილების პროცესი, აღმოფხვრან გენდერული სტერეოტიპები და მიაღწიონ გენდერულ თანასწორობას.
გაეროს ქალთა ორგანიზაცია მხარს უჭერს გაეროს წევრ სახელმწიფოებს, როდესაც ისინი ადგენენ სტანდარტებს გენდერული თანასწორობის მისაღწევად. გაეროს ქალთა ორგანიზაცია თანამშრომლობს მთავრობებთან და სამოქალაქო საზოგადოებებთან, რათა შეიმუშაონ კანონები, პოლიტიკა, პროგრამები და მომსახურება, რომლებიც საჭირო სტანდარტების ეფექტურად დანერგვას ემსახურება. ის გლობალურად მუშაობს, რათა მდგრადი განვითარების მიზნების ხედვა რეალობად აქციოს ქალებისთვისა და გოგონებისთვის.
ორგანიზაცია ფოკუსირებულია ოთხ სტრატეგიულ პრიორიტეტზე:
ისტორია
თავის მოხსენებაში გენერალურმა მდივანმა განაცხადა, რომ გაეროს სისტემის სხვა ნაწილებზე გენდერული თანაასწორორბისა და ქალთა გაძლიერების ხელშეწყობაში პასუხსიმგებლობის თავიდან აცილების ნაცვლად, ახალი ორგანიზაცია უფრო მეტად უნდა ფოკუსირებულიყო და ზეგავლენა გაეძლიერებინა გაეროს მთელ სისტემაზე.
გარდა ამისა, გენერალურმა მდივანმა პან გი მუნმა დაადგინა, რომ წელიწადში დაახლოებით 125 მილიონი აშშ დოლარი იყო საჭირო ოპერაციული ხარჯებისა და სტარტაპებისთვის ქვეყნის, რეგიონებისა და შტაბების დონეზე.
მრავალწლიანი მოლაპარაკებების შემდეგ გაეროს წევრ ქვეყნებს, ქალთა ჯგუფებსა და სამოქალაქო საზოგადოებას შორის, 2010 წლის 2 ივლისს გენერალურმა ასამბლეამ ერთხმად მიიღო რეზოლუცია 64/289, რის შედეგადაც შეიქმნა გაეროს ქალთა ორგანიზაცია ქალთა წინსვლის განყოფილების (DAW), ქალთა განვითარების საერთაშორისო კვლევისა და ტრენინგის ინსტიტუტის (INSTRAW, დაარსდა 1976 წელს) შერწყმით.
გენერალურმა მდივანმა პან გი მუნმა მოძრაობის დაარსებისთანავე განაცხადა, რომ:
2010 წლის 14 სექტემბერს ცნობილი გახდა, რომ ჩილეს ყოფილი პრეზიდენტი მიშელ ბაჩელეტი დაინიშნა გაეროს ქალთა ორგანიზაციის ხელმძღვანელად. სხვადასხვა ქვეყნებმა მხარი დაუჭირეს ორგანოს შექმნას და მიესალმნენ ბაჩელეტს, როგორც ორგანიზაციის ხელმძღვანელს. გაეროს 65-ე გენერალური ასამბლეის გახსნისას გენერალური დებატების დროს, მსოფლიო ლიდერებმა მოიწონეს ორგანოს შექმნის იდეა და მისი განზრახვა — „ქალების გაძლიერება“, ასევე მიესალმნენ ბაჩელეტის, როგორც პირველი ხელმძღვანელის თანამდებობას. 2011 წლის 11 მარტს კანადელი ჯონ ჰენდრა და ინდოელი ლაქშმი პური დაინიშნა გაეროს გენერალური მდივნის თანაშემწის დონეზე აღმასრულებელი დირექტორის პირველ მოადგილედ.
2020 წლის 14 ივლისს, სტამბოლში, გაეროს ქალთა ორგანიზაციამ და გაეროს მოსახლეობის ფონდმა დაიწყო სამწლიანი რეგიონალური პროგრამა გენდერული სტერეოტიოებისა და ძალადობის აღმოსაფხვრის მიზნით. პროგრამა განხორციელდება აღმოსავლეთ პარტნიორობის 6 ქვეყანაში: აზერბაიჯანში, ბელარუსში, მოლდოვაში, საქართველოში, სომხეთსა და უკრაინაში.
სტრუქტურა და ფუნქციონირება
დადგენილება 64/289 განსაზღვრავს, რომ საწარმოს უნდა ხელმძღვანელობდეს გენერალური მდივნის მოადგილე, რომელსაც დანიშნავს გენერალური მდივანი წევრ ქვეყნებთან კონსულტაციით, ოთხი წლის ვადით, ერთი ვადით განახლების შესაძლებლობით.
ორგანიზაციას მართავს მთავრობათაშორისი სტრუქტურა, რომელიც პასუხისმგებელია ნორმატიული და ოპერატიული პოლიტიკის ხელმძღვანელობაზე. გენერალური ასამბლეა, ეკონომიკური და სოციალური საბჭო და ქალთა სტატუსის კომისია (CSW) წარმოადგენს მმართველობით სტრუქტურას, რომელიც განსაზღვრავს სუბიექტის ნორმატიული პოლიტიკის სახელმძღვანელო პრინციპებს.
მთავრობათაშორის მმართველობით სტრუქტურაში შედის გენერალური ასამბლეა, ეკონომიკური და სოციალური საბჭო და ორგანიზაციის აღმასრულებელი საბჭო. ეს უკანასკნელი ორმოცდაერთი წევრისგან შედგება, რომლებიც აირჩევა ეკონომიკური და სოციალური საბჭოს მიერ სამი წლის ვადით და განაწილებულია შემდეგნაირად:
ყველა ნორმატიული პროცესის დასაფინანსებლად საჭირო რესურსები მიიღება პირის რეგულარული ბიუჯეტიდან და ამტკიცებს გენერალურ ასამბლეას, ხოლო მომსახურების ოპერატიული პროცესებისა და საქმიანობის ბიუჯეტი ყველა დონეზე ფინანსდება ნებაყოფლობითი შენატანებით და ამტკიცებს გაეროს ქალთა ორგანიზაციის აღმასრულებელი საბჭო.
აღმასრულებელი საბჭოს შემადგენლობა
2020 წლის აღმასრულებელი საბჭო შემადგენლობა:
მანდატები
გაეროს ქალთა ორგანიზაციის მანდატი და ფუნქციები მოიცავს გენდერულ საკითხებში სპეციალური მრჩეველის აპარატის, ქალთა განვითარების განყოფილების, გაეროს ქალთა განვითარების ფონდის ქალთა და საერთაშორისო კვლევებისა და საერთაშორისო ორგანიზაციების მანდატებსა და ფუნქციებს.
გარდა ამისა, სუბიექტმა უნდა წარმართოს და ხელი შეუწყოს გაეროს სისტემის ანგარიშვალდებულებას გენდერული თანასწორობისა და ქალთა გაძლიერების საკითხებში. გაეროს ქალთა ორგანიზაციის მიზანია გაზარდოს ძალისხმევა გაეროს სისტემის სხვა ნაწილების მიერ (როგორიცაა UNICEF, UNDP და UNFPA), რომლებიც გააგრძელებენ გენდერულ თანასწორობასა და ქალთა გაძლიერებისათვის პასუხისმგებლობით მუშაობას.
64/289 რეზოლუციის დებულებების შესაბამისად, გაეროს ქალთა ორგანიზაცია იმუშავებს გაეროს წესდებისა და პეკინის დეკლარაციისა და სამოქმედო პლატფორმის ფარგლებში.
2013 წლის ბოლოს Ogilvy & Mather-ის მიერ შეიქმნა რამდენიმე რეკლამა გუგლის საძიებო სისტემის დახმარებით. რეკლამაში წარმოდგენილი იყო ოთხი გოგონა, რომელსაც პირი დაფარული ჰქონდათ გუგლის საძიებო სისტემაში არსებული სექსისტური ფრაზებით. მაგალითას, როგორიცაა: „ქალი უნდა დარჩეს სამზარეულოში“. ეს კამპანია გააკეთეს გაბატონებული სექსიზმისა და პატრიარქატის ხაზგასასმელად.
ასევე 2013 წლის ბოლოს გაეროს ქალთა ორგანიზაციამ შექმნა კონსტიტუციური მონაცემთა ბაზა, რომელიც შეისწავლის კონსტიტუციებს გენდერული ობიექტივიდან. ამ ტიპის პირველ მონაცემთა ბაზაში მოცემულია პრინციპები და წესები, რომლებიც გარანტირებს, უარყოფს ან იცავს ქალებისა და გოგონების უფლებებს მთელს მსოფლიოში. ეს ინსტრუმენტი ყოველწლიურად განახლდება გენდერული თანასწორობისა და ადამიანის უფლებათა დამცველებისთვის. ის გთავაზობთ სრულყოფილ მიმოხილვას ქალთა უფლებებისა და გენდერული თანასწორობის დებულებების არსებული სტატუსის შესახებ მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყანაში. მომხმარებლებს შეუძლიათ მოძებნონ მონაცემთა ბაზა საკვანძო სიტყვით, ხოლო სამართლებრივი დებულებები დაჯგუფებულია 16 კატეგორიად, რომლებიც ყურადღებით განისაზღვრა კონსტიტუციების გადახედვის შედეგად. 2015 წელს აღინიშნა მრავალი მნიშვნელოვანი ეტაპი, როგორიცაა ქალთა მეოთხე მსოფლიო კონფერენციის მე -20 წლისთავი და პეკინის დეკლარაციისა და სამოქმედო პლატფორმის მიღება. გაეროს ქალთა ორგანიზაციამ აქტიური როლი შეასრულა მთავრობათაშორის მოლაპარაკებებსა და პროცესებში, მათ შორის 2015 წლის ივლისში ადის-აბებაში განვითარების კონფერენციის დაფინანსებაში, რომლის თემაც იყო გენდერული თანასწორობის დაფინანსებისა და განვითარების დაგეგმვაში ჩართვის აუცილებლობის შესახებ.
მიზნები
გაეროს ქალთა ორგანიზაცია უფლებამოსილია:
ლეხზირი
ლეხზირი — ხეობის რთული ტიპის მყინვარი საქართველოში, მესტიის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს სვანეთის კავკასიონის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე ენგურის აუზში. განვითარებულია მყინვარული ძაბრები, მაგიდები, სოკოები და წისქვილები. მრავლად გაედინება ნადნობი წყლის ნაკადულები, რომლებიც თავს იყრიან აღმოსავლეთი ტოტის შუა მონაკვეთზე მდგარ ორ მოზრდილ ტბაში. საზრდოობს მწვერვალების ბაშილის, სვეტღარის, მარიანაჟის, ლაცხის, ჯანთუგანის, ულუყარის, ბჟედუხის და დალაყორის კალთებიდან ჩამონადენი მყინვარული ნაკადებით და ზვავებით. ლეხზირიდან გამოდის მდინარე მულხრის მარჯვენა შენაკადი მესტიაჭალა.
1960 წელს მყინვარი სამი ნაკადისაგან შედგებოდა და გეგმაში მას ჯვრისმაგვარი ფორმა ჰქონდა. მყინვარის ფართობი 35,96 კმ² იყო, ხოლო სიგრძე 15,90 კმ (მარცხენა ნაკადის). მყინვარის ენა ზღვის დონიდან 1970 მეტრზე მთავრდებოდა.
2011 წელს გეოგრაფიის ინსტიტუტის გლაციოლოგიურმა ჯგუფმა ლევან ტიელიძის ხელმძღვანელობით მყინვარ ლეხზირზე ჩაატარა საველე ექსპედიცია. ვიზუალური დათვალიერებით აღმოჩნდა, რომ მყინვარის ცენტრალურ ნაკადს ძირითად ორ ნაკადთან ძალიან სუსტი კონტაქტი ჰქონდა. 2012 წლის კოსმოსურ სურათზე ეს კონტაქტი უკვე გაწყვეტილი იყო. მათი გაყოფა სწორედ 2012 წელს მოხდა. ამის შედეგად წარმოიქმნა ერთი ყველაზე დიდი კარული ხეობის ტიპის მყინვარი საქართველოში — ჩრდილოეთ ლეხზირის სახით (ცენტრალური ნაკადი) და ერთი ხეობის რთული ტიპის, ორი ნაკადისაგან შემდგარი, საქართველოს ყველაზე დიდი მყინვარი ლეხზირი.
2015 წლის მონაცემებით ჩრდილოეთ (ცენტრალური) ლეხზირის მყინვარის ფართობი 6.27 კმ²-ია. ლეხზირის ორი მთავარი ნაკადისაგან შემდგარი მყინვარის ფართობი 23.26 კმ², ხოლო სიგრძე (მარცხენა ნაკადის) 14.54 კმ. მყინვარის ენა ზღვის დონიდან 2320 მეტრზე მთავრდება.
სქოლიო
კატეგორია:სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მყინვარები
დავიდ ვოლფსონი
thumb|200px|სიონისტთა ორგანიზაცია იერუსალიმში 1898 წელი, მარცხნიდან მეორე დავიდ ვოლფსონი
ვოლფსონი 1905 წელს, მსოფლიო სიონისტთა კონგრესზე აირჩიეს სიონისტთა ორგანიზაციის ვიცე-პრეზიდენტად, ხოლო 1907 წელს გახდა პრეზიდენტი.
გარდაიცვალა ჰამბურგში (გერმანია).
ლიტერატურა
კატეგორია:სიონიზმი კატეგორია:ისრაელის ისტორია კატეგორია:დაბადებული 9 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1856 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1914
ტენერიფე (საფეხბურთო კლუბი)
ისტორია
კლუბი დაარსდა 1912 წელს, როგორც „სპორტინგ კლუბ ტენერიფე“, კუნძულის 2 ან მეტი კლუბის შერწყმის შედეგად. 1922 წლიდან კლუბის სახელია „კლუბ დეპორტივო დენერიფე“. პრიმერა დივიზიონი დაარსდა 1928 წელს, მაგრამ კლუბი სეგუნდა დივიზიონში აღზევებამდე, 1953 წლამდე თამაშობდა რეგიონალურ ჩემპიონატში, ხოლო პრიმერას პირველად 1961 წელს შეუერთდა. იმავე სეზონში დაქვეითდა მეორე დივიზიონში და 27 წელი გაატარა ამ და კიდევ ორ, მე-3 და მე-4 დივიზიონებში.
1985 წელს, როდესაც „ტენერიფე“ მეორედ დაქვეითდა მე-3 დივიზიონში, კლუბის პრეზიდენტი გახდა ჯავიერ პერესი. ამ წელს კლუბი აღზევდა სეგუნდა დივიზიონში, ხოლო 2 წლის შემდეგ პრიმერა დივიზიონში დაბრუნდა. პლეი-ოფში დაამარცხა „რეალ ბეტისი“, 2 მატჩის ჯამში 4-1.
1991 წელს, მთავარ მწვრთნელად დაინიშნა ხორხე ვალდანო, რომელმაც მანამდე თავის ყოფილ კლუბს, „რეალ მადრიდს“ ზედიზედ 2 სეზონში მოაგებინა ჩემპიონის ტიტული, ბოლო ტურში გადაუსწრო „ბარსელონას“. 1991-92 წლების სეზონში „ტენერიფემ“ ძვლივს აიცილა დაქვეითება, მომავალ სეზონში კი დაიკავა კლუბის ისტორიაში საუკეთესო პოზიცია, მე-5 ადგილი. შედეგად მიიღო უეფა-ს თასზე ასპარეზობის უფლება, სადაც „ოსერის“ და „ოლიმპიაკოსის“ დამარცხების შემდეგ, „იუვენტუსთან“ დამარცხა, 2 მატჩის ჯამში 2-4.