cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
იონდო
იონდო (Yondó) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 34 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13 475 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 881 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ო-კლერი (უისკონსინი)
ო-კლერი (Eau Claire) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის ჩიპეუის ოლქის შემადგენლობაში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 65 883 კაცს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 2,056,3 კაცი/კმ².
ფართობი 83,8 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩიპეუის ოლქის ქალაქები
ეპილა
ეპილა (Épila, Epila) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ვალდეხალონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 194,321294 კმ². მოსახლეობა — 4372 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:სარაგოსის ქალაქები
Remain in Light
Remain in Light — ამერიკული როკ-ჯგუფ Talking Heads-ის მეოთხე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1980 წლის 8 ოქტომბერს, ლეიბლზე Sire Records. ჩაიწერა 1980 წლის ივლისში-აგვისტოში, აშშ-ში, სხვადასხვა სტუდიაში. ალბომის პროდიუსერია ბრაიან ინო. ჩანაწერი Billboard 200-ის #19 პოზიციამდე ავიდა და 21-ე იყო ბრიტანეთის ალბომების ჩარტში. აშშ-სა და კანადაში ალბომმა 1980-იან წლებში ოქროს სტატუსი მიიღო.
მოლოჩანსკი
მოლოჩანსკი (Молочанськ) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ზაპორიჟიის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 6781 კაცს შეადგენდა.
Remain in Light
სქოლიო
კატეგორია:1980 წლის ალბომები კატეგორია:Talking Heads-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები ბრაიან ინოს პროდიუსერობით კატეგორია:Sire Records-ის ალბომები
ერლა (სარაგოსა)
ერლა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის სინკო-ვილიასის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 18,957007 კმ². მოსახლეობა — 341 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
სარაგოსა (ანტიოკია)
სარაგოსა (Zaragoza) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 64 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 173 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 064 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჩვეულებრივი ქაშაპი
ჩვეულებრივი ქაშაპი (Leuciscus leuciscus) — თევზი კობრისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა ჩვეულებრივ 15 სმ, მაქსიმალური დარეგისტირებული სიგრძე 40 სმ. მაქსიმალური წონა 1,0 კგ. გავრცელებულია ევროპის მთელ ტერიტორიაზე პირენეების აღმოსავლეთიდან და ალპებიდან ჩრდილოეთისაკენ, ყირიმში, კავკასიასა და ქვემო ვოლგაზე, აგრეთვე ციმბირში გარდა წყნარი ოკეანის აუზის მდინარეებისა. სიცოცხლის ხანგრძლივობა 16 წელი. უმეტესწილად მდინარეებში ბინადრობს. მრავლდება მაისიდან სექტემბრამდე, ქვაქვიშიან ადგილებში. გვხვდება საქართველოშიც.
სქოლიო
კატეგორია:კობრისებრნი
ლამბარი-დ’უესტი
ლამბარი-დ'უესტი (Lambari d'Oeste) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 186 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუს შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟაურუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 431 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 3.08 კმ²-ზე. ფართობი 1 763 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
Von (ალბომი)
სქოლიო
კატეგორია:1997 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Sigur Rós-ის ალბომები კატეგორია:One Little Indian Records-ის ალბომები
მუკუზნის პირველი ეკლესია
მუკუზნის პირველი ეკლესია— არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ მუკუზნის სამხრეთ დასავლეთით 1 კილომეტრზე. მდინარე ჭერმისხევის მარჯვენა ნაპირზე, სასაფლაოზე. განეკუთვნება გვიანდ შუა საუკუნეს. ეკლესია დარბაზულია (6,6 x 4, 64 მეტრი) ნაგებია რიყი ქვითა და კირის დუღაბით. წყობა ირეგულარულია. დასავლეთ კედლეში დიდრონი, ბრტყელი რიყის ქვებია ჩასმული, დაზიანებულია, ჩამოქცეულია კამარა და კონქი. აღმოსავლეთ კედელს მთელ სიმაღლეზე ბზარი დაუყვება. შენობა ნაწილობრივ მიწაშია ჩამჯდარი და მცენარეულობითაა დაფარული. ეკლესიის შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი სწორკუთხაა, აღმოსვლეთით ნალისებრი მოხაზულობის აბსიდაში, შიგნიდან გარეთკენ თანდათან დავიწროებული, თარაზულად გადახურული სარკმელია გაჭრილი. აფსიდის ორივე გვერდში თითო მცირე ზომის სწორ კუთხა ნიშაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ესკატრონი
ესკატრონი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის რიბერა-ბახა-დელ-ებროს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 94,640067 კმ². მოსახლეობა — 1067 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ეპლტონი (უისკონსინი)
ეპლტონი (Appleton) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის, აუტაგამის, უინებეგოსა და კალუმეტის ოლქების შემადგენლობაში.
მირასოლ-დ’უესტი
მირასოლ-დ'უესტი (Mirassol d'Oeste) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 260 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუს შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟაურუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 25 299 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 23.5 კმ²-ზე. ფართობი 1 076 კმ²-ია.
ეპლტონი (უისკონსინი)
სქოლიო
კატეგორია:აუტაგამის ოლქის ქალაქები კატეგორია:უინებეგოს ოლქის ქალაქები კატეგორია:კალუმეტის ოლქის ქალაქები
მირასოლ-დ’უესტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ნუიდი (აღსუს რაიონი)
ნუიდი (Nüydü) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 577 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
ირანის დაპყრობა არაბების მიერ
ირანის დაპყრობამ არაბთა მიერ წერტილი დაუსვა სასანიანთა იმპერიის არსებობას 651 წელს და გამოიწვია ზოროასტრიზმის თანდათანობითი დაკნინება ქვეყანში.
მუსლიმთა აღზევება დაემთხვა სასანიდურ ირანში მნიშვნელოვანი პოლიტიკური, სოციალური, ეკონომიკური და სამხედრო პრობლემების არსებობას. სასანიანთა ირანს, რომელიც ერთ დროს მსოფლიო დონის ძალა იყო, ბიზანტიის იმპერიასთან ათწლეულების განმავლობაში წარმოებული ომების გამო, ამ დროისათვის ამოწურული ჰქონდა თავისი ადამიანური და მატერიალური რესურსები. 628 წლის 28 თებერვალს შაჰ ხოსრო II-ის მკვლელობის შემდეგ, ქვეყნის საშინაო პოლიტიკური მდგომარეობა სწრაფად გაუარესდა. მკვლელობიდან ოთხი წლის განმავლობაში ტახტზე ასვლის პრეტენზია ათმა კანდიდატმა გამოთქვა. ეს გარემოება ხაზს უსვამს ირანის შიდა პოლიტიკურ არასტაბილურობას ქვეყანაში მუსლიმთა შეჭრამდე.
სასანიანთა ტერიტორიებს არაბი მუსლიმები პირველად 633 წელს დაესხნენ თავს, როდესაც ისინი ხალიდ იბნ ალ-ვალიდის სარდლობით შეიჭრნენ შუამდინარეთში (სასანიანთა პროვინცია ასურისტანი, დღევანდელი ერაყი), რომელიც სასანიანთა სახელმწიფოს პოლიტიკური და ეკონომიკური ცენტრი იყო. მას შემდეგ, რაც ხალიდი ბიზანტიელებთან საბრძოლველად გადაიყვანეს ლევანტში, არაბებმა სასანიდების კონტრშეტევების შედეგად დაპყრობილი მიწები დაკარგეს. მათი ირანის წინააღმდეგ მეორე შეტევა 636 წელს, საად იბნ აბი ვაკასის მეთაურობით დაიწყეს და კადისიის ბრძოლაში მოპოვებული გადამწყვეტი გამარჯვების შემდეგ, სასანიანთა კონტროლს სამუდამოდ ჩამოაშორეს დასავლეთი ირანი. ამის შემდეგ ხალიფატსა და სასანიანთა იმპერიას შორის ბუნებრივ ბარიერად ზაგროსის მთიანეთი იქცა. ამ ტერიტორიებზე ირანელთა გამუდმებული თავდასხმების გამო, ხალიფა უმარმა 642 წელს სასანიანებზე სრულმასშტაბიანი შეტევის ბრძანება გასცა, რაც 651 წლისათვის ირანის მთლიანად დაპყრობით დასრულდა. მედინიდან გაცემული განკარგულებებით ათას კილომეტრზე მეტად დაშორებულ ბრძოლის ხაზზე ხალიფა ომარის მიერ ირანის სწრაფი დაპყრობა კარგად ორგანიზებული და კოორდინირებული ბრძოლების სერიაში, მისთვის დიდ ტრიუმფად იქცა, რამაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა მისი, როგორც სამხედრო და პოლიტიკური სტრატეგის რეპუტაციის ჩამოყალიბებაში.
ირანელი ისტორიკოსები იცვენ თავიანთ წინაპრებს არაბულ წყაროებთან თანხვედრაში და აღნიშნავენ, რომ „ზოგიერთი ირანელი ისტორიკოსის მტკიცებების საწინააღმდეგოდ, ირანელებმა, რეალურად, დიდხანს და მედგრად იბრძოლეს დამპყრობელი არაბების წინააღმდეგ.“ 651 წლისათვის ირანის მიწების საქალაქო ცენტრების უმეტესობა კასპიური პროვინციებისა (ტაბარისტანი) და მავერანაჰრის გამოკლებით, არაბული არმიების მბრძანებლობის ქვეშ მოექცა. დამპყრობელთა წინააღმდეგ მრავალმა ადგილობრივმა იბრძოლა, თუმცა წარმატების მიღწევა ვერავინ შეძლო. ფაქტობრივად, მიუხედავად იმისა, რომ არაბებმა ქვეყნის უმეტეს ნაწილზე ჰეგემონია დაამყარეს, მრავალ ქალაქში დაიწყო აჯანყება, რომელთა დროსაც ამოხოცეს არაბი მმართველები და თავს დაესხნენ გარნიზონებს. საბოლოოდ, დამხმარე სამხედრო ძალებმა ჩაახშეს ამბოხებები და დაამკვიდრეს ისლამური კონტროლი. ბუხარის ძალადობრივი დამორჩილება მნიშვნელოვანი მომენტია: ირანის ისლამიზაცია იყო თანდათანობითი პროცესი, რაც გარკვეულწილად, ძალადობრივი წინააღმდეგობით იყო განპირობებული. თუმცაღა ზოროასტრიზმის წმინდა წიგნები დაწვეს, მრავალი ქურუმი კი სიკვდილით დასაჯეს. მიუხედავად ამისა, სპარსელებმა შეძლეს სპარსული ენისა და კულტურის შენარჩუნებით საკუთარი ეთნიკური იდენტობის გადარჩენა, თუმცა მუქარისა და იძულების, პოლიტიკური და ეკონომიკური მიზეზებისა და უბრალოდ რწმენის გამო, ისლამი ბევრმა აღიარა და გვიანდელ შუა საკუნეებში ირანში დომინანტ რელიგიად იქცა.
სქოლიო
კატეგორია:ირანის დაპყრობა არაბების მიერ კატეგორია:ირანის ისტორია
უცნობი ჯარისკაცის საფლავი
უცნობი ჯარისკაცის საფლავი (Могила Неизвестного Солдата) — მემორიალური არქიტექტურული ანსამბლი მოსკოვში, მდებარეობს ალექსანდრეს ბაღში, კრემლის კედელთან.
აღწერა
საფლავის ფილაზე დამონტაჟებულია ბრინჯაოს კომპოზიცია - ჯარისკაცის ჩაფხუტი, დაფნის ტოტი და საბრძოლო დროშა.
მემორიალის ცენტრში ნიშაა წარწერით „შენი სახელი უცნობია, გმირობა კი უკვდავი“. მემორიალის ცენტრში ხუთქიმიანი ვარსკვლავია მარადიული ცეცხლით.
ისტორია
1967 წლის 8 მაისს უცნობი ჯარისკაცის საფლავზე გახსნეს არქიტექტურული ანსამბლი „უცნობი ჯარისკაცის საფლავი“, რომელიც შეიქმნა არქიტექტორების დ. ბურდინის, ვ. კლიმოვისა და ი. რაბაევის პროექტის მიხედვით. მუდმივი ცეცხლი აანთო ლეონიდ ბრეჟნევმა, რომელმაც ჩირაღდანი მიიღო საბჭოთა კავშირის გმირის ალექსი მარესევისაგან.
1997 წლის 12 დეკემბერს რუსეთის პრეზიდენტის ბრძანებულების შესაბამისად საპატიო ყარაულის პოსტი № 1 ლენინის მავზოლეუმიდან გადაიტანეს უცნობი ჯარისკაცის საფლავზე. დაცვა ხორციელდება საპრეზიდენტო პოლკის სამხედრო მოსამსახურეების მიერ. ყოველ საათში ხდება დაცვის მხარის შეცვლა.
რუსეთის პრეზიდენტის 2009 წლის 17 ნოემბრის № 1297 ბრძანებულების თანახმად ძეგლს მიენიჭა სამხედრო დიდების საერთოეროვნული ძეგლის სტატუსი.
სტატუსის მინიჭებასთან დაკავშირებული სამუშაოების პერიოდში 2009 წლის 16 დეკემბრიდან 2010 წლის 19 თებერვლამდე საპატიო ყარაული არ იცავდა მემორიალს. ამავე პერიოდში აკრძალული იყო ყვავილებისა და თაიგულების მიტანა.
ორიხივი
ორიხივი (Оріхів) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ზაპორიჟიის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 15544 კაცს შეადგენდა.
უცნობი ჯარისკაცის საფლავი
ისტორია
2010 წლის 8 მაისს რეკონსტრუქციის შემდეგ რუსეთის, ბელარუსისა და უკრაინის პრეზიდეტების მონაწილეობით მოხდა კომპლექსის საზეიმო გახსნა. ახალ მემორიალურ კომპლექსს დაემატა სტელა. მისი გახსნის უფლება მოიპოვა სსრკ-ის ორგზის გმირმა მიხაილ ოდინცოვმა და რუსეთის გმირმა ვიაჩესლავ სივკომ.
ორიხივი
სქოლიო
კატეგორია:ზაპორიჟიის ოლქის ქალაქები
უცნობი ჯარისკაცის საფლავი
ისტორია
2014 წლის 24 ოქტომბერს რუსეთის სახელმწიფო დუმამ 3 დეკემბერი გამოაცხადა უცნობი ჯარისკაცის დღედ, აღნიშნული თარიღი დაამთხვიეს უცნობი ჯარისკაცის ალექსანდრეს ბაღში დაკრძალვის დღეს. მემორიალი არის ტურისტებისა და ახალგაზრდების სტუმრობის ადგილი.
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
გრობნიკის ველის ბრძოლა
გრობნიკის ველის ბრძოლა — ლეგენდარული ბრძოლა, რომელიც, სავარაუდოდ, 1242 წელს გაიმართა ხორვატებსა და მონღოლებს შორის. XVI საუკუნეში ჩაიწერა ლეგენდა, რომელიც მოგვიანებით ადრეული რომანტიკული პოემის, გრობნიკის ველის (რიეკის მახლობლად) შთამაგონებლად იქცა, რომელიც 1842 წელს დაწერა დიმიტრია დემეტრემ და ბრძოლის 600 წლისთავს მიუძღვნა. ლეგენდა ამბობს, რომ თავზეხელაღებულ ბრძოლაში, რეგიონის ყველა კუთხიდან შეგროვებულმა ხორვატებმა მოკლეს ათასობით მონღოლი, რომლებიც წავიდნენ და უკან აღარ დაბრუნებულან.
მონღოლევმა ევროპაზე თავდასხმა 1220-იან წლებში დაიწყეს. მათ დაიპყრეს რუსეთის უმეტესი ნაწილი და შემდეგ, 1230-იანი წლების ბოლოს დასავლეთისაკენ გაემართნენ. მათ შეძლეს თითქმის ყველა ბრძოლაში ქრისტიანთა არმიების განადგურება და ჩინგიზ-ყაენის შვილიშვილმა, ბათო-ყაენმა უნგრეთის, პოლონეთის, ავსტრიისა და ბალკანეთის უმეტესი ნაწილი დაიპყრო. ცნობილია, რომ მონღოლები თავს დაესხნენ ზაგრებს და ლიკისა და დალმაციისაკენ გაემართნენ, თუმცა ვინოდოლის აღება ვერ შეძლეს.
გრობნიკის ველზე მოსული მონღოლები შეეჯახნენ ადგილობრივი ხორვატების არმიას, რომელმაც მათი შეჩერება სცადა. ბრძოლაში, რომელიც აქ გაიმართა, მონღოლები დამარცხდნენ. გამარჯვებულთა შორის ხორვატიის ყველა კუთხის დანაყოფი იყო, ასე რომ, ადგილობრივებმა მშვიდობა შეინარჩუნეს. ეს წარმოადგენდა მონღოლების წინააღმდეგ ევროპაში გამართულ ერთ-ერთ უკანასკნელ ბრძოლას, რის შემდეგაც ამ უკანასკნელებმა სამშობლოსაკენ, შორეული აზიისაკენ დაიხიეს. როგორც ჩანს, ბრძოლის ველზე ბრძოლის რაიმე კონკრეტული მტკიცებულება არ აღმოჩენილა.
მიჩნეულია, რომ გრობნიკმა (საფლავების ველი) თავისი სახელი იმ უმარავი საფლავის გამო მიიღო, რომლებიც ველზე ბრძოლის დიდი მსხვერპლის გამო გაჩნდნენ.
ისტორიული კონქტექსტი
მრავალი მკვლევარი და ისტორიკოსი დიდი ხნის განმავლობაში დავობდა და ახლაც კი კამათობენ, გაიმართა თუ არა ეს ბრძოლა. მათი უმრავლესობა აღიარებს, რომ ბრძოლა საერთოდაც არ მომხდარა. პირველად ბრძოლა XIV საუკუნის დოკუმენტებშია ნახსენები, თუმცა ზოგი ამტკიცებს, რომ ისინი ხუმრობა ან ფაბრიკაციაა და მეტი არაფერი. ლეგენდა იმასაც ამბობს, რომ ხორვატებმა გრობნიკის ველზე რამდენიმე საუკუნის შემდეგ, შემოსეული თურქების წინააღმდეგაც იბრძოლეს და მტრის შესაშინებლად ხელში ძროხისა და სხვა ცხოველების თავებ ეჭირათ.
სქოლიო
კატეგორია:ზეპირსიტყვიერება კატეგორია:XIII საუკუნის ბრძოლები
იტალიური გამოქვაბული
იტალიური გამოქვაბული (Итальянский грот) — ნაგებობა ალექსანდრეს ბაღში, მდებარეობს მოსკოვის კრემლის კედელთან. გამოქვაბული აშენდა ოსიპ ბოვეს არქიტექტურული პროექტის მიხედვით 1820-1823 წლებში.
არქიტექტურა
ჩაფიქრებული იყო, როგორც 1812 წლის დანგრეული ქალაქის მემორიალი, გამოქვაბული სიმბოლურად აღნიშნავს მოსკოვის აღორძინებას ფერფლიდან.
დორიულ სვეტებზე დაფუძნებული არქიტრავზე გამოსახულია საბრძოლო დიდების სიმბოლოები და ბერძნული მითოლოგიის ზღვის ცხენის, ჰიპოკამპუსის ფიგურები.
გამოქვაბულის ასაშენებლად გამოიყენეს ფრანგების მიერ 1812 წელს დანგრეული ქალაქის შენობების მასალები (ა. სმირნოვა ამას ლეგენდას უწოდებს ), თუმცა მასალებს შორის შესაძლებელია დაინახოთ დეტალები ცალკე მდგომი არსენალის შენობის ფასადიდან. ასევე გამოყენებულია სხვა სამშენებლო ნაგავიც. ყველაზე საოცარია, შუა საუკუნეების ქვის ბირთვი, რომელსაც 60 სმ დიამეტრი აქვს.
გამოქვაბულის სამხრეთ ნაწილში არის გასასვლელი დასათვალიერებელ მოედანზე, რომელიც გაფორმებულია ლომის ფუგურით.
არქეოლოგია
2004 წელს დაიწყო გამოქვაბულის სარესტავრაციო სამუშაოები, რომელშიც მონაწილეობდნენ არქოლოგებიც. არქეოლოგების მოლოდინი იყო მინიმალური: რადგან მოსკოვის ეს ნაწილი, მდინარე ნაგლინაიას მარცხენა სანაპირო არასოდეს ყოფილა დასახლებული. თუმცა მიწის ანალიზმა სულ სხვა, მოულოდნელი აღმოჩენები აჩვენა: XV საუკუნის ადამიანის ნარჩენებიდან დაწყებული (შესაძლებელია მიწის ნაკვეთის ნაწილი ძველ სასაფლაოზე მვებარეობდა) XVIII საუკუნის დროინდელი თიხის ქოთნების ნაწილებით დამთავრებული, რომელშიც შეიმჩნეოდა ვანადიუმის კვალი. არქეოლოგებმა ამ ნივთიერების ჭარბი რაოდენობა დაუკავშირეს ამანიტას გვარის სოკოებს.
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ღირსშესანიშნაობები
კადისი (დასავლეთი ნეგროსი)
კადისი (ტაგ: Lungsod ng Cadiz; სებ: Dakbayan sa Cadiz) — მეორე კლასის შემადგენელი ქალაქი დასავლეთ ნეგროსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 1986 წლის 18 აგვისტომდე, კადისი მცირე ხნით ჩრდილოეთ ნეგროსის პროვინციის დედაქალაქი იყო. 2015 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობა 154 723 ადამიანს შეადგენს.
შემადგენელი ქალაქი ბაკოლოდიდან 65 კმ-ით ჩრდილოეთით მდებარეობს. კადისი კუნძულ ნეგროსის სასოფლო-სამეურნეო და სათევზაო რესურსების ცენტრია. ქალაქს სტრატეგიული მდებაროება აქვს: ფართო და მდიდარი კუნძული საზღვაო რესურსებითა და ნაყოფიერი სასოფლო-სამეურნეო მიწებით გამოირჩევა. ქალაქის ეკონომიკაში წამყვანი ადგილი უკავია შაქრის ლერწმის წარმოებას. შაქრის ლერწამი გადასამუშავებლად ქალაქ ვიკტორიასში გადააქვთ. კადისის კიდევ ერთი მთავარი წყაროა ზღვის პროდუქტები.
ყოველწლიურად იანვრის ბოლო კვირაში კადისში დინაგსის ფესტივალი იმართება. კადის-ვიეხოს ბარანგაის სანაპიროდან სამი კმ-ის მოშორებით თეთრი ქვიშის კურორტი ლაკავონი მდებარეობს, რომელი პოპულარული დანიშნულების ადგილია ადგილობრივებს შორის. ქალაქის ამჟამინდელი მერი სალვადორ ჯ. ესკალანტეა, ხოლო ვიცე-მერის უფლებამოსილებას ლილია ო. დეკოლანგონი ასრულებს. 2013 წელს ქალაქს ტაიფუნმა ჰაიანმა გადაუარა.
ისტორია
ქალაქი კადისს „ვეშაპების ქალაქადაც“ მოიხსენიებენ. 1960 წელს ქალაქის სანაპიროებთან დიდი რაოდენობით ვეშაპები შენიშნეს. კადისის უძველესი ისტორია კადის-ვიეხოსთანაა დაკავშირებული, რომელიც ჰიტალონის მდინარის სანაპიროებზე მდებარეობდა. ისტორიული ჩანაწერების თანახმად, ესპანელები კადისის მიდამოებში 1861 წელს ჩავიდნენ და დასახლებას კადისი უწოდეს, რადგანაც ქალაქი ჩრდილოეთით მდებარეობდა და სახელი ესპანური საპორტო ქალაქის შესაბამისად შეარჩიეს.
1878 წელს კადისი სარავიისგან დამოუკიდებელ მუნიციპალიტეტად გამოცხადდა. მუნიციპალიტეტის პირველი გუბერნატორი ანტონიო კაბაჰუგი გახდა, რომელიც კაპიტანა ფრანსისკო სიტოზე დაქორწინდა. ესპანურ-ამერიკული ომის დროს კადისი ესპანეთი წინააღმდეგ აჯანყდა. ევროპელი მონარქის წინააღმდეგ ბრძოლა ადგილობრივმა პარტიზანულმა ჯგუფებმა დაიწყეს.
მცირე ხნის მანძილზე კანტონური სახელმწიფო, ნეგროსის ფედერალური რესპუბლიკა ჩამოყალიბდა, რომლის პრეზიდენტადაც ხოსე ლოპეს ვიტო აირჩიეს. ამერიკული მმართველობის პერიოდში კადისში ორმა ამერიკულმა კომპანიამ ხე-ტყის წარმოება დაიწყო, რასაც ქალაქის კეთილდღეობის ზრდა მოჰყვა. ეკონომიკური საქმიანობები მეორე მსოფლიო ომის დროს შეფერხდა. წინააღმდეგობის მოძრაობისა და ფილიპინების თანამეგობრობის არმიის ადგილობრივმა შეიარაღებულმა ძალებმა მთებში სამოქალაქო მთავრობა ჩამოაყალიბეს. 1952 წელს ქალაქის მერად ხოაკინ ლედესმა აირჩიეს.
2013 წლის ნოემბერში ქალაქს ტაიფუნმა ჰაიანმა გადაუარა, რის შედეგადაც 20 000 სახლი დაზიანდა. ლაკავონის კუნძულზე არსებული 250 სახლიდან მხოლოდ 10 გადარჩა.
გეოგრაფია
კადისი დასავლეთი ნეგროსის ჩრდილოეთ ნაწილში, პროვინცული დედაქალაქიდან, ბაკოლოდიდან 65 კმ-ით მდებარეობს. ქალაქს ჩრდილოეთიდან ვისაიანის ზღვა ესაზღვრება, სამხრეთით — ქალაქები: სილაი და ვიკტორიასი, აღმოსავლეთით — საგაი, ხოლო დასავლეთით — მანაპლის მუნიციპალიტეტი. ქალაქი ჩრდილოეთ განედის 10 გრადუსსა და 50 მინუტს და აღმოსავლეთ გრძედის 125 გრადუსსა და 9 მინუტს შორის მდებარეობს.
ქალაქის ფარგლებში 38 ჰექტარი მელიორილებური მიწა მდებარეობს. ტერიტორია მდინარე ჰიტალონის გასწვრივ მდებარეობს და ინდუსტრიული აქტივობებისთვისაა განკუთვნილი.
ქალაქი კადისი პოლიტიკურად 22 ბარანგაიდ იყოფა.
დემოგრაფია
2015 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობა 154 723 ადამიანს შეადგენს.
ენები
ქალაქის მოსახლეობის უმრავლესობა ჰილიგაინონის დიალექტზე საუბრობს, რომელიც ბაკოლოდის რეგიონული აგლომერაციის მოსახლეობის ჰილიგაინონისგან ტონებითა და აქცენტით განსხვავდება. იგი სებუანური და ეპსანური ენის შერეულ სიტყვებსაც მოიცავს. ქალაქის მოსახლეობა ფართოდ იყენებს ტაგალურ და ინგლისურ ენას. ორივე ენა ხშირად გამოიყენება აკადემიურ და ბიზნეს წრეებში.
ადგილობრივი მმართველობა
კადისის აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური მერია, რომელიც მოსახლეობის მიერ აირჩევა. ვიცე-მერი ქალაქის საბჭოს, საკანონმდებლო ორგანოს თავმჯდომარეობს და მერის თანამდებობის დროებითი ვაკანსიის დროს მის უფლებამოსილებებსაც ასრულებს. 2019-2022 წლებში ქალაქის მერი სალვადორ ჯ. ესკალანტეა, ხოლო ვიცე-მერის უფლებამოსილებას ლილია ო. დეკოლანგონი ასრულებს. ქალაქის საბჭო 10 წევრისგან შედგება.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ ნეგროსის ქალაქები კატეგორია:ფილიპინების ქალაქები
დიდოსტატი (ჭადრაკი)
დიდოსტატი — საჭადრაკო ტიტული, რომელსაც მსოფლიო ჭადრაკის ფედერაცია (FIDE) ანიჭებს მოჭადრაკეს. დიდოსტატის ტიტული უმაღლესია საჭადრაკო სამყაროში თუ არ ჩავთვლით მსოფლიო ჩემპიონის ტიტულს.
დიდოსტატის ტიტულის მოპოვების შემდეგ, მოჭადრაკეს იგი უკავია მთელი სიცოცხლის განმავლობაში, გამონაკლისის სახით ჩამოერთმევა თაღლითობისას.
დიდოსტატის ტიტულის [მსგავსად დაბალ საფეხურზე მდგომი ტიტულებისა: საერთაშორისო ოსტატი (IM), ფიდეს ოსტატი (FM)] მოპოვება შესაძლებელია თანაბრად კაცებისა და ქალებისთის, თუმცა ძირითადად აღნიშნულ ტიტულს მამაკაცები ფლობენ. პირველი სამი ქალი, რომელმაც შეძლო მოეპოვებინა დიდოსტატის ტიტული იყვნენ ნონა გაფრინდაშვილი (1978), მაია ჩიბურდანიძე (1984) და სუზან პოლგარი (1991).
კენოშა (უისკონსინი)
კენოშა (Kenosha) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში. შედის კენოშის ოლქის შემადგენლობაში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 99 218 კაცს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 3,684,3 კაცი/კმ².
ფართობი 70,01 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კენოშის ოლქის ქალაქები
ფაბარა
ფაბარა (Fabara, Favara) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ბახო-არაგონ-კასპეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 101,633126 კმ². მოსახლეობა — 1109 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
პორტუ-ესპერიადიანი
პორტუ-ესპერიადიანი (Porto Esperidião) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 160 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუს შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟაურუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 031 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.9 კმ²-ზე. ფართობი 5 809 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
დავით კავსაძე
დავით (დათაშკა) სანდროს ძე კავსაძე (დ. 10 აგვისტო, 1907 — გ. 1952) — ქართველი ლოტბარი, მომღერალი, კავსაძეების მუსიკალური გვარის თვალსაჩინო წარმომადგენელი, ლოტბარ სანდრო კავსაძის ვაჟი, ცნობილი მსახიობის კახი კავსაძის მამა.
ბიოგრაფია
დავით (დათაშკა) კავსაძე დაიბადა 1907 წლის 10 აგვისტოს. მამის, ცნობილი ლოტბარის სანდრო კავსაძის საცხოვრებელი ადგილების ხშირი ცვლის გამო სწავლობდა ჭიათურაში, ტყიბულში, ქუთაისში. ბოლოს 1926 წელს ჭიათურაში დაამთავრა საშუალო სკოლა.
დათაშკა 14 წლიდან ლოტბარობდა ჭიათურის საშუალო სკოლის გუნდს. სკოლის დამთავრებისთანავე დაინიშნა შორაპნის რკინიგზის სკოლაში სიმღერის მასწავლებლად, მომდევნო წელს ქუთაისის ვაჭრობის მუშაკთა კლუბში მომღერალთა გუნდის ხელმძღვანელად.
1929 წელს დავით კავსაძე თბილისის მეორე სამუსიკო სასწავლებელში შედის. შემდეგ კი კონსერვატორიის საკომპოზიციო ფაკულტეტის სტუდენტი ხდება. მოგვიანებით, გუნდის დირიჟორის სპეციალობას ეუფლება, ამავე დროს ხელმძღვანელობს თბილისის სკოლების, ტექნიკუმებისა და მუშფაკების გუნდებს.
1929 წელს ძმები დათაშკა და გიგუშა, საქართველოს პირველ, მეორე და მესამე ოლიმპიადაზე ს. კავსაძის ტყიბულის მაღაროელთა გუნდის წამყვანი ხმები იყვნენ. 1935 წლიდან — აღმოსავლეთ საქართველოს ეთნოგრაფიული გუნდის სოლისტები.
დათაშკა ახალგაზრდობიდანვე დაოსტატდა სალოტბარო საქმეში. 1937 წლის დეკადისათვის იგი აღმოსავლეთ საქართველოს ეთნოგრაფიული გუნდის ლოტბარის მოადგილის ფუნქციას ითავსებდა.
ტრიუმფალური იყო გუნდისთვის 1937-39 წლები. ამ დროს მამის ავადმყოფობის გამო, გუნდს უკვე დათაშკა ხელმძღვანელობდა. 1937-38 წლებში გუნდმა კონცერტებით მოიარა რუსეთის უდიდესი ქალაქები, ჩაწერა ოცზე მეტი სიმღერა: „ჭონა“, „თებრონე მიდის წყალზედა“, „ბრძანა სოლომან“, „ფერხული“, „გუშინ შვიდნი გურჯანელნი“, „ჰერი, ბიჭო ბაჩასაო“, „ცანგალა და გოგონა“, „ვისია, ვისია“, „მოდისო მტერი“, „ვარადო“, „მურმან“, „შარიშური“, „ზამთარი“ და სხვ. ქართული ხალხური შემსრულებლობის ისტორიას მარგალიტად შემორჩა ძმების — დათაშკა და გიგუშა კავსაძეების სოლისტობით შესრულებული „მეტიური“.
1939 წელს აღმოსავლეთ და დასავლეთ საქართველოს ეთნოგრაფიული გუნდები გაერთიანდნენ საქართველოს ხალხური სიმღერისა და ცეკვის სახელმწიფო ანსამბლად: სამხატვრო ხელმძღვანელი — გრიგოლ კოკელაძე, ლოტბარები — კირილე პაჭკორია და დათაშკა კავსაძე, ქორეოგრაფი — ჯანო ბაგრატიონი, ჩონგური და ფანდური — ავქსენტი მეგრელიძე.
მათ, ვისაც იმ დროს ევროპაში ნათესავები ჰყავდა, გერმანელები ბანაკებიდან ათავისუფლებდნენ. ასეთი იყო დათაშკას თანამებრძოლი ვალოდია ხარბედია. გათავისუფლების შემდეგ სწორედ მას უთქვამს ქართველი ემიგრაციისათვის დათაშკას ტყვეობის ამბავი. ქართველმა ემიგრანტებმა შეძლეს და კავსაძე საფრანგეთის მთავრობის დახმარებით პარიზში გადაიყვანეს. ამის შემდეგ მას გუნდის შექმნა შესთავაზეს. ცნობილია, რომ ქართული გუნდის შექმნის მიზნით დ. კავსაძემ საკონცენტრაციო ბანაკებიდან არაერთი ტყვე გამოიყვანა. ასეთებს შორის იყვნენ არა მხოლოდ ქართველები, არამედ საქართველოში მცხოვრები სომხები, აზერბაიჯანელები, ებრაელები. ამგვარად, მან ბევრი ადამიანის სიცოცხლე გადაარჩინა.
ქართველ ტყვეთა გუნდი საფრანგეთში მართლაც შეიქმნა. კავსაძეების საოჯახო არქივში ინახება ამ გუნდის ფოტო. 1945 წლის დეკემბერში ტყვეთა გუნდი ამერიკაში საგასტროლოდ უნდა წასულიყო, დათაშკამ სამშობლოში დაბრუნება არჩია, თუმცა თბილისის რკინიგზის სადგურზე მომლოდინე ოჯახის წევრებისაგან ის არავის უნახავს, ლოტბარი სოჭშივე დააპატიმრეს. მეუღლემ, თამარ ცაგარეიშვილმა და შვილებმა — კახიმ და იმერმა ფრონტიდან დაბრუნებული დათაშკა პირველად უშიშროების იზოლატორში ნახეს. საბჭოთა ხელისუფლებამ კავსაძე მალევე, სამშობლოს მოღალატის ბრალდებით ციმბირში გადაასახლა, საიდანაც აღარ დაბრუნებულა. იგი 1952 წელს გადასახლებაში გარდაიცვალა, შესაძლოა, დახვრიტეს, უცნობია მისი საფლავი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ლოტბარები კატეგორია:ქართველი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 10 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 1952
ნანკინი
ნანკინი, ნანძინი (სიტყვასიტყვით — სამხრეთი დედაქალაქი) — ქალაქი ჩინეთში, მდინარე იანძის მარჯვენა ნაპირზე. ქვეყნის დიდი ეკონომიკური და კულტურული ცენტრი. ძიანსუს პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2012 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 8,161,800 ადამიანი. მნიშვნელოვანი სატრანსპორტო კვანძია. სამდინარო ნავსადგური, სადაც შედიან საზღვაო გემებიც.
ნანკინი დაარსდა ძველი წელთაღრიცხვის 472 წელს, ცნობილია სხვადასხვა სახელწოდებით — ძინლინი, მოლინი, ძიანიე, ძიანკანი, ძიანინი და სხვა. III საუკუნიდან იყო რამდენიმე დიდი ფეოდალური სამეფოს დედაქალაქი (1368-იდან 1421 წლამდე). 1421 წლიდან 1911 წლამდე ძიანანის სამეფისნაცვლოს ცენტრი. 1853 წლის მარტიდან 1864 წლამდე ეწოდებოდა ტიანძინი („ციური დედაქალაქი“) და იყო ტაიპინის სახელმწიფოს დედაქალაქი. 1911-1913 წლებში სინხაის რევოლუციის ერთ-ერთი მთავარი ცენტრი, 1911 წლის დეკემბრის ბოლოდან 1912 წლის აპრილამდე სუნ იატსენის რესპუბლიკის მთავრობის რეზიდენცია, ჩინეთის რესპუბლიკის დედაქალაქია.
1949 წლის 23 აპრილს გომინდანელებისაგან გაათავისუფლა ეროვნულ-განმათავისუფლებელმა არმიამ.
ნანკინი განაშენიანებულია თავისუფალი დაგეგმარებით. აღმოსავლეთ ნაწილში რეგულარული გეგმით გაშენებული „იმპერატორთა ქალაქია“ (XIV-XV საუკუნეები), არქიტექტურული ძეგლებია: მონასტერ ცისიასის ქვის პაგოდა შელიტა (X საუკუნე), „ულიანდიანი“ (აგურის „უკოჭებო ტაძარი“, 1398) ლინგუსის მონასტერში, მინის ეპოქის ქალაქის კედლის ნაწილი (XIV-XVII საუკუნეები), ლიანის დინასტიის (502-557) იმპერატორთა და ჯუ იუანჯანის (IV საუკუნე) სამარხები, სუნ იატსენის აკლდამა (1926-1929 წლები).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩინეთის ქალაქები
ოშკოში
ოშკოში (Oshkosh) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 66 083 კაცს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 997,1 კაცი/კმ².
ფართობი 68,92 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები
After the Gold Rush
After the Gold Rush — კანადელი მუსიკოს ნილ იანგის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1970 წლის სექტემბერში ლეიბლზე Reprise Records. Gold Rush-ში ძირითადად ქანთრი-ფოლკის ჟანრის სიმღერებია შეტანილია.
After the Gold Rush Billboard-ის საუკეთესო ალბომების ჩარტის პირველ პოზიციაზე მოხვდა. მიუხედავად თავდაპირველი გულგრილი შეფასებებისას, შემდგომში იგი საუკეთესო ალბომების მრავალ სიაში მოხვდა.
სიმღერების სია
ყველა სიმღერის ავტორი - ნილ იანგი, გარდა მითითებულისა.
სქოლიო
კატეგორია:ნილ იანგის ალბომები კატეგორია:1970 წლის ალბომები კატეგორია:Reprise Records-ის ალბომები
სარკისებრი კობრი
მინი|სარკისებრი კობრი სარკისებრი კობრი — სელექციის გზით გამოყვანილი კობრის ხელოვნური ჯიში. აქვს ძალიან დიდი ქერცლი, წაგრძელებული, ოდნავ შეზნექილი ფორმა. თავი დიდია, პირი დაბალი. ფარფლი მოყვითალო ან მურა ფერისაა. მისი სხეულის სიგრძე 1–1,5 მ, ხოლო წონა 20-25 კგ აღწევს. ზოგჯერ ხელოვნური წყალსატევებიდან ხვდება საერთო მოხმარების ტბებსა და მდინარეებში. ველურ ბუნებაში გავრცელებულია მდინარეთა ნამდინარევსა და ნაგუბებში წყლის მცენარეულობით მდიდარ და ლამიან ფსკერზე. ხელოვნურ წყალსატევებში კვებავენ კომბინირებული საკვებით, ველურ ბუნებაში ყოფნისას იკვებება ფსკერული მცენარეუოლობით, მოლუსკებითა და სხვა ორგანიზმებით. სიცოცხლის საშუალო ხანგრძლივობა 20 წელი. მრავალ ქვეყანაშია კულტივირებული. სარკისებრი კობრი შემოყვანილია საქართველოშიც, მათ შორის კუმისის ტბაში. სამოყვარულო და სპორტული თევზჭერის ობიექტია.
სქოლიო
კატეგორია:კობრისებრნი
სორსი
სორსი (Sors) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  735 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
პოლოჰი
პოლოჰი (Пологи) — ქალაქი უკრაინაში. მდებარეობს ზაპორიჟიის ოლქში. 2013 წელს ქალაქის მოსახლეობა 19906 კაცს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ზაპორიჟიის ოლქის ქალაქები
Official Xbox Magazine
Official Xbox Magazine (შემოკ. OXM) — ყოფილი ყოველთვიური ვიდეო თამაშების ჟურნალი, რომელიც დაარსდა Xbox-ის გმოსვლის პარალელურად 2001 წლის ნოემბერს. ჟურნალს თან მოჰყვებოდა დისკი, რომელიც შეიცავდა დემო თამაშებს, პრევიუ ვიდეობსა და ტრეილერებს და ასევე სხვადასხვა შიგთავსს, როგორებიც არის სხვადასხვა თამაშებისა და Xbox-ის განახლებებები. 2014 წლის ამერიკული ვერსია გაერთინდა ინგლისური ვერსიის ვებსაიტში, რომელმაც რამდენიმე თვე იარსება, ხოლო შემდეგ, Future plc-მა განაცხდა, რომ იგი ხურავდა აღნიშნულ ვებსაიტს და ყველა დანარჩენს რომელსაც Future plc აქვეყნებდა, მათ შორის Edge და Computer and Video Game. 2015 წლის თებერვალს OXM და Future plc-ის ყველა საიტი გადამისამართებული იქნა GamesRadar-ზე.
ჟურნალი მოიცავდა პრევიუებს, რევიუებსა და ჩიტ-კოდებს Xbox-ის თამაშებისთვის. 2005 წლის 22 ნოემბერს გამოვიდა Xbox 360 და ჟურნალმა მოიცვა ასევე მისი პროდუქციაც. 2015 წლამდე Official Xbox Magazine მიმოიხილავდა Xbox, Xbox 360-სა და Xbox Live Arcade-ის ყველა თამაშს, ასევე გადმოტვრთვად კონტენტებსა და დამტებებს
სქოლიო
კატეგორია:Xbox-ის ჟურნალები კატეგორია:ამერიკული ყოველთვიური ჟურნალები კატეგორია:2001 წელს დაარსებული ჟურნალები კატეგორია:ამერიკული ვიდეო თამაშების ჟურნალები კატეგორია:ბრიტანული ვიდეო თამაშების ჟურნალები
ფარლეტე
ფარლეტე (Farlete, Farlet) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის მონეგროსის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 104,111719 კმ². მოსახლეობა — 366 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
პირველი ლიგა 2014-2015
პირველი ლიგა ლიგა 2014-2015 — საქართველოს პირველი ლიგის ოცდამეექვსე სეზონი.
N-Gage-ის თამაშების სია
N-Gage — სმარტფონისა და პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლის კომბინაცია, შექმნილი და გამომცემული ფინური კომპანია Nokia-ს მიერ 2003 წლის 7 ოქტომბერს.
პირველი ლიგა 2014-2015
ფორმატი
პირველ ეტაპზე გუნდები გაიყვნენ ორ ჯგუფად: A (10 კლუბი) და B (10 კლუბი).
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:პირველი ლიგის სეზონები
N-Gage-ის თამაშების სია
Nokia, კონსოლში მობილური ფუნქციის გაერთაინებით შეეცადა Game Boy Advance-ის მომხმარებელთა გადმობირებას, თუმცა უშედეგოდ. ამის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზი N-Gage-ის ღილაკების არაკომფორტულიბა იყო. ორიგინალი მოდელი, მისი ვიზუალის გამო მექსიკურ კერძს, ტაკოსაც კი შეადარეს. მას შემდეგ, ხშირად დამცინავად მოიხსენიებენ როგორც „Taco phone“. წარსულში Nokia-მ მსგავსი დიზაინით გამოსცა მობილური ტელეფონი — Nokia 5510.
ვალერიან რამიშვილი
ვალერიან რამიშვილი (დ. 14 იანვარი, 1907, დიდი ვანი — გ. 14 ნოემბერი, 1990) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი (1965), პროფესორი (1967).
N-Gage-ის თამაშების სია
2004 წელს გამოვიდა N-Gage-ის განახლებული მოდელი N-Gage QD, განახლებული დიზაინით, რომელშიც აღმოიფხვრა ის პრობლემები, რაც გააჩნდა ორიგინალ მოდელს. მიუხედავად ამისა, კონსოლმა ვერ შეძლო Game Boy Advance-ისთვის კონკურენიციის გაწევა და ფართო საზოგადოების ყურადღების მიპყრობა. ორივე კონსოლი მიჩნეულია კომერციულ ჩავარდნად — გაყიდვები საერთო ჯამში შეადგენს სამ მილიონ ეგზემპლარს.
ვალერიან რამიშვილი
ბიოგრაფია
1933 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი.
N-Gage-ის თამაშების სია
თამაშები
სიაში წარმოდგენილია ოფიციალურად გამოსული 65 თამაში.
ვალერიან რამიშვილი
ბიოგრაფია
სხვადასხვა დროს მუშაობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, თბილისის პედაგოგიურ სამეცნიერო-კვლევით უნივერსიტეტში, გორის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში; იყო განათლების სამინისტროს მეთოდგანყოფილების გამგე; პედაგოგიურ მეცნიერებათა ეროვნული უნივერსიტეტის უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1959 წლიდან მუშაობდა ა. პუშკინის სახელობის პედაგოგიურ უნივერსიტეტში; 1960-1968 წლებში იყო დაწყებითი განათლების პედაგოგი და მეთოდიკის კათედრის გამგე; 1968 წლიდან —  ქართული ენისა და ლიტერატურის მეთოდიკის კათედრის გამგე. ავტორია 750 ნაშრომისა. მათი ძირითადი ნაწილი ეძღვნება ქართული ენის სწავლების მეთოდიკას; ავტორია დაწყებითი კლასების პროგრამებისა და სახელმძღვანელოებისა.
N-Gage-ის თამაშების სია
სქოლიო
კატეგორია:N-Gage-ის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიები პლატფორმების მიხედვით
ვალერიან რამიშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
რეზერვა-დუ-კაბასალი
რეზერვა-დუ-კაბასალი (Reserva do Cabaçal) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუს შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 335 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუს შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ჟაურუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 572 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.92 კმ²-ზე. ფართობი 1 337 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუს შტატის მუნიციპალიტეტები
ფილიმონის მიმართ ეპისტოლე
100px|მინიატიურა|წმინდა მოციქული პავლე ფილიმონის მიმართ ეპისტოლე – პავლე მოციქულის 14 ეპისტოლიდან ერთ–ერთი. ეპისტოლეთა რიგით ჩამონათვალში მას ბოლო, მე–13 ადგილი უკავია. ეპისტოლე შედგება მხოლოდ ერთი თავისაგან. იგი მიმართულია ქრისტიანული თემის ერთ-ერთ წევრის, ფილიმონის მიმართ. პავლემ ეპისტოლე ფილიმონს გაუგზავნა მისი ყოფილი მონის – ონისიმეს ხელით, რომელიც ფილიმონს გაექცა. ონისიმე რომში მოინათლა საპყრობილეში მყოფი მოციქულის ხელით და ახლა უკან ბრუნდებოდა პატრონთან. ეპისტოლე შეიცავს თხოვნას, რომ ფილიმონმა აპატიოს ონისიმეს დანაშაული და მიიღოს იგი, როგორც ქრისტესმიერი ძმა. ამასთანავე, პავლე მოციქული თავის თავზე იღებს ვალის გადახდას, თუ კი ონისიმეს რაიმე მართებს პატრონის. ამ ეპისტოლეში ჩანს, რომ რწმენასა და სიყვარულს შეუძლია შეაერთოს ის, რაც ცოდვამ გათიშა. ეპისტოლეში ჩანს მოციქულის თავაზიანობა, თავმდაბლობა და ქრისტიანული ძმათმოყვარეობა ფილიმონის და მისი ეკლესიის სამწყსოს მიმართ.
პავლე აუწყებს, რომ მომავალში, შესაძლოა, ის თავად ეწვიოს კიდეც ფილიმონს და ასევე სიყვარულით გადასცემს მოკითხვას სხვა მორწმუნეებისგან, კერძოდ, ეპიფრასის, მარკოზის, არისტარქეს, დემასის და ლუკასგან, რომლებიც მის თანაშემწეებს წარმოადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ახალი აღთქმის პერსონაჟები კატეგორია:ქრისტეს თორმეტი მოციქული კატეგორია:სასულიერო მწერლობა კატეგორია:ეგზეგეტიკა კატეგორია:ქრისტიანობა კატეგორია:ეპისტოლეები კატეგორია:ბიბლია კატეგორია:ახალი აღთქმა
ფაიონი
ფაიონი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების სარაგოსის პროვინციის ბახო-არაგონ-კასპეს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 67,19132 კმ². მოსახლეობა — 380 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
GameZone
GameZone არის ამერიკული მულტიპლატფორმული ვიდეო თამაშების ვებსაიტი, რომელიც ყოველდღიურად აქვეყნებს მიმოხილვებს, პრევიუებსა და სიახლეებს, ასევე საიტზე არსებობს გადმოტვირთვების განყოფილება. საიტი დაარსდა 1994 წელს ქალაქ ლივონიაში (მიჩიგანის შტატი) ჯეფ და კეტი კონორების მიერ, როგორც GameZone Online. მიუხედავად იმისა რომ საიტის ოფიციალური სახელწოდება არის GameZone Online, მას შემოკლებით GameZone-ით მოიხსენიებენ. იგი მოიცავს თითქმის ყველა მიმდინარე პლატფორმას, მათ შორის MMOG ჟანრსა და მობილურ თამაშებს.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების განხილვების საიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიახლეების საიტები კატეგორია:1994 წელს დაარსებული ვებსაიტები
ფადარი (აღსუ)
ფადარი (Padar) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   	1 624 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
უესტ-ალისი
უესტ ალისი (West Allis) — ქალაქი აშშ-ში, უისკონსინის შტატში.
2010 წლის აღწერის მონაცემებით, ქალაქის მოსახლეობა 60 411 კაცს შეადგენდა. სიმჭიდროვე 5,303.9 კაცი/კმ². ფართობი 29.55 კმ².
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აშშ-ის ქალაქები
სორუ
სორუ (Soru) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლერიქის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1238 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლერიქის რაიონის სოფლები
აზერბაიჯანის ეროვნული სამოსი
მინი აზერბაიჯანის ეროვნული სამოსი (Azərbaycan Milli Geyimləri) — აზერბაიჯანელი ხალხის მატერიალური და სულიერი კულტურის განვითარების ხანგრძლივი პროცესების შედეგად შექმნილი კოსტიუმი. იგი მჭიდროდ უკავშირდება მის ისტორიას და ასახავს მის ეროვნულ იდენტურობას.
კოსტუმი ასახავს ხალხური ხელოვნების ეთნოგრაფიულ, ისტორიულ, მხატვრულ მახასიათებლებს, რომლებიც ასევე გამოიხატება გარკვეული ფორმების შექმნით. კოსტიუმს ამშვენებს აზერბაიჯანული ხელოვნების მხატვრული ნაქარგები და ქსოვილები.
მე -17 საუკუნეში, ახლო აღმოსავლეთის ერთ-ერთი ყველაზე დიდი აბრეშუმის მზარდი რეგიონი იყო თანამედროვე აზერბაიჯანის ტერიტორია და მეაბრეშუმეობის მთავარი ადგილი იყო შირვანი. აბრეშუმი იწარმოებოდა შემახაში, ბასკალაში, განჯაში, შაქიში, შუშაში და ა.შ. ამ ქალაქებში საოცრად ლამაზი ნიმუშები კეთდებოდა, აბრეშუმის ქალთა თავსაბურავები და ა.შ.
ტანსაცმლის სტილი ასახავდა, როგორც ოჯახურ მდგომარეობას, ასევე მისი მფლობელის ასაკს. მაგალითად, გოგოსა და დაოჯახებული ქალის კოსტუმი მნიშვნელოვნად განსხვავდებოდა ერთმანეთისაგან. ახალგაზრდა ქალები უფრო ნათლად და ელეგანტურად იცვამდნენ.
XX საუკუნიდან აზერბაიჯანში ეროვნულ კოსტიუმებს იცვამენ მხოლოდ სოფლის ზონებში. თითქმის ყველა ხალხური ცეკვები სრულდება ეროვნულ კოსტიუმებში.
მამაკაცის კოსტიუმი
მამაკაცის ეროვნული კოსტიუმი, ძირითადად, იყო საერთო აზერბაიჯანის ყველა ზონებში. კოსტიუმში ასახული იყო მისი მატარებლის კლასობრივი კუთვნილება.
ზედა ტანსაცმელი
გაბა არის მამაკაცის ზედა სამოსი, რომელსაც კერავდნენ ტირიმისაგან.
ჩოხა — მამაკაცის მხრის სამოსელი.
ქურქი —  საყელოიანი ქურქი ცხვრის ბეწვით შიგნით.
თავსაბურავები
აზერბაიჯანში კაცებისთვის ქუდი სიმამაცის, პატივისა და ღირსების სიმბოლოდ ითვლებოდა, რომლის დაკარგვა დიდი სირცხვილი იყო. თავსაბურავის ქურდობა მფლობელზე მტრულ თავდასხმად ითვლებოდა. შესაძლებელი იყო შეურაცხყოფის მიყენება კაცისთვის და მისი ოჯახისთვის თუ თავიდან მოაგლეჯდნენ მას. ქუდითა და მისი ფორმის მიხედვით შესაძლებელი იყო პიროვნების სოციალური მდგომარეობის განსაზღვრა. მამაკაცები არასდროს არ იხსნიდნენ ქუდებს (ჭამის დროსაც კი). ერთადერთი გამონაკლისი იყო ნამაზის (მუსულმანური ლოცვა) წინ მოხდა. სირცხვილად ითვლებოდა საჯარო ადგილებში თავსაბურის გარეშე გამოსვლა. მინი|300x300პქ|ეროვნული ცეკვა ეროვნულ სამოსში ქუდების სხვადასხვა ნაირსახეობად ჰყოფდნენ:
მოთალ ფაფაღი (ან „ჩობან ფაფაღი“ — „მწყემსის ქუდი“) — მზადდებოდა გრძელი ცხვრის ბეწვისაგან და ჰქონდა კონუსის ფორმა. მოთალ ფაფაღს ძირითადად სოფლის ღარიბი ფენის მოსახლეობა იხურავდა.
შიშ ფაფაღი (ან „ბეი ფაფაფღი“ — „ბეგის ქუდი“) — მზადდებოდა კონუსიდური ფორმის ან წვეტიანი ფორმით. მასალის სახელწოდებით, რომლითაც მას ამზადებდნენ, მათ საერთო სახელწოდება ჰქონდათ — ბუხარა ფაფაღი, რომლის ბეწვი ქალაქ ბუხარიდან ჩამოჰქონდათ. მას მხოლოდ ბეგების ფენის, ასევე მდიდარი ხალხი ატარებდა. ასეთი ქუდები დამახასიათებელი იყო ქალაქის გამორჩეული მაცხოვრებლებისთვისაც.
დაღღა ფაფახი — გავრცელებული იყო ნუხის მაზრაში. მისი ზედა მხარე ხავერდით იყო შეკერილი.
ფეხსაცმელი
აზერბაიჯანში ფართოდ იყო გავრცელებული ბეწვის წინდები — „ჯორაბ“. ქალაქის მაცხოვრებლები ატარებდნენ ტყავის ფეხსაცმელს. არისტოკრატებს შორის გავრცელებული იყო ჩექმები. სოფლის მაცხოვრებლები იცვამდნენ ჩარიხებს.
ქალის კოსტიუმი
აზერბაიჯანელი ქალის ეროვნული კოსტიუმი შედგება ქვედა და ზედა ტანსაცმლისაგან. შეიცავს „ჩადრასა“ და სახის „ფარდას“ — „რუბენდს“, რომელთაც ქალები იხურავდნენ სახლიდან გამოსვლისას. ზედა ტანსაცმელი იკერებოდა ნათელი ფერის ქსოვილებისაგან. ტანსაცმელი ასევე მოიცავდა სხვადასხვა საიუველირო მოკაზმულობებს. პოპულარული იყო ოქროსა და ვერცხლის მძივები, მონეტები, ჯაჭვები, ხელსაბამები და სხვ. ახალგაზრდები, ხანდაზმულებისგან განსხვავებით იცვამდნენ ნათელი ფერის სამოსს.
თავსაბურავები
შედგებოდა სხვადასხვა ფორმის ქუდებისაგან. მათ ზედ იკეთებდნენ რამდენიმე თავსაფარს. „ჯუთგაში“ - სპეციალური ნაწნავის „ტომარაში“ ქალები თავის თმას მალავდნენ. თავზე იხურავდნენ ცილინდრის ფორმის ქუდს. ძირითადად იგი იყო ხავერდისაგან დამზადებული. მის ზედ იკეთებდნენ ჩალმასა და ქალაღაის.
ფეხსაცმლი
ფეხებზე იცვამდნენ წინდებს — „ჯორაბ“. ფეხსაცმელი ისეთივე იყო, როგორც კაცების — საქუსარის გარეშე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა კატეგორია:აზერბაიჯანის ეროვნული კოსტიუმი კატეგორია:ეროვნული ტანსაცმელი
ერსან ილიასოვა
ერსან ილიასოვა (დ. 15 მაისი, 1987, ესქიშეჰირი, თურქეთი) — თურქი პროფესიონალი კალათბურთის მოთამაშე. პოზიციით მძიმე ფორვარდი/ცენტრი. ამჟამად თამაშობს ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კლუბ მილოუკი ბაქსში. ნათამაშები აქვს თურქეთში, ესპანეთსა და NBA-ის განვითარების ლიგაში.
დუმაგვეტე
დუმაგვეტე (ოფიციალურად ქალაქი დუმაგვეტე; სებ: Dakbayan sa Dumaguete) — მესამე კლასის შემადგენელი ქალაქი და აღმოსავლეთ ნეგროსის პროვინციის დედაქალაქი. 2015 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 131 377 ადამიანს. დუმაგვეტე აღმოსავლეთ ნეგროსის მასშტაბით პირველ ადგილზეა მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით.
ერსან ილიასოვა
თურქეთი (2003-2005)
იესილიურტის მაისურით, თურქეთის მეორე დივიზიონში 2003-2004 წლების სეზონის გატარების შემდეგ ილიასოვა თურქეთის საკალათბურთო სუპერლიგაში გადავიდა; 2004-2005 წლების სეზონი მან კლუბ ულკერსპორიში გაატარა; სეზონში 12 თამაშში მიიღო მონაწილეობა და საშუალოდ 4.5 ქულა და 3.2 მოხსნა დააგროვა.
მილოუკი ბაქსი (2005-2007)
2005 წლის NBA-ის დრაფტზე ერსან ილიასოვა მილოუკი ბაქსმა 36-ე არჩევნად აიყვანა. 2005 წლის ივლისში იგი ბაქსს ზაფხულის ლიგისთვის შეუერთდა. ამავე წლის 25 აგვისტოს ბაქსთან კონტრაქტი გააფორმა. 14 ნოემბერს ბაქსმა ილიასოვა NBA-ის G ლიგაში, კლუბ ტულსა 66-რსში გაუშვა; აქ მან 2005-2006 წლების სეზონი გაატარა. გუნდში მიღებულ 46 თამაშში, იგი საშუალოდ 12.5 ქულას, 7.0 მოხსნასა და 1.0 შედეგიან გადაცემას ადროვებდა.
დუმაგვეტე
დუმაგვეტე ფილიპინების ერთ-ერთი საუნივერსიტეტი ქალაქია. აქ ოთხი უნივერსიტეტი და უამრავი კოლეჯი მდებარეობს. ქალაქი პოპულარული საგანმანათლებლო დანიშნულების ადგილია ვისაიასისა და მინდანაოს სხვა პროვინციების სტუდენტებისთვისაც. ქალაქი ცნობილია სილიმანის უნივერსიტეტით, რომელიც პირველი პროტესტანტული და ამერიკული უნივერსიტეტი იყო ქვეყანის და აზიის მასშტაბითაც. ქალაქში 18 საჯარო დაწყებითი სკოლა და 8 უმაღლესი საჯარო სკოლა მდებარეობს. ქალაქში სტუდენტთა საერთო რაოდენობა 45 000-ს შეადგენს.
ერსან ილიასოვა
მილოუკი ბაქსი (2005-2007)
NBA-ში ილიასოვას დებიუტი შედგა 2006 წლის 1 ნოემბერს, დეტროიტ პისტონსის წინააღმდეგ ანგარიშით 105-97 მოგებულ შეხვედრაში. 2006-2007 წლების სეზონში მან ბაქსის 66 თამაშში მიიღო მონაწილეობა; საშუალოდ 6.1 ქულასა და 2.9 მოხსნას აფიქსირებდა.
დუმაგვეტე
დუმაგვეტეში ენერგიის მთავარი წყარო პალინპინონში მდებარეო გეოთერმული სადგურია. მეცნიერები ქალაქის ფილიპინების საცდელ სიაში შეტანას აპირებენ, რათა შემდეგსი იუნესკოს მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლის ნომინაციაზე წარადგინონ.
ერსან ილიასოვა
ესპანეთი (2007-2009)
2008 წლის 18 ივლისს ერსან ილიასოვამ კონტრაქტი ლიგა ACB-ის კლუბ FC ბარსელონასთან გააფორმა. 2009 წელს, გუნდთან ერთად ჩემპიონობა მოიპოვა.
დუმაგვეტე
ეტიმოლოგია
დუმაგვეტეს სახელწოდება სებუანური სიტყვიდან dagit წარმოდგება, რაც „დატაცებას“ ნიშნავს. სიტყვა dumaguet სანაპიროებზე მოროს მეკობრეების ხშირი თარეშის გამო შემოიღეს. 1572 წელს დიეგო ლოპეს პოვედანო ამ ადგილს დანანგეტის სახელით მოიხსენიებს, ხოლო კარტოგრაფი პედრო მურილიო ვალვერდე 1734 წელს აქაურ დასახლებას დუმაგვეტეს უწოდებს.
ერსან ილიასოვა
მილოუკი ბაქსი (2009-2015)
2009 წლის ივლისში ილიასოვა მილოუკიში დაბრუნდა და კლუბთან მრავალწლიანი კონტრაქტი გააფორმა.
დუმაგვეტე
გეოგრაფია
დუმაგვეტეს ფართობი 3 362 ჰექტარია. იგი კუნძულ ნეგროსის სამხრეთ-აღმოსვლეთ სანაპიროს ვაკეებზე მდებარეობს, მდინარე ბანიკის შესართავთან. პროვინციის 19 მუნიციპალიტეტსა და 6 ქალაქს შორის დუმაგვეტე ბოლო ადგილზეა ფართობის მიხედვით. ქალაქის ჩრდილოეთით სიბულანი მდებარეობს, სამხრეთით — ბაკონგი, ხოლო დასავლეთით — ვალენსია.
ერსან ილიასოვა
მილოუკი ბაქსი (2009-2015)
2012 წლის 3 თებერვალს მან ნიუ-ჯერსი ნეტსი წინააღმდეგ კარიერის საუკეთესო მაჩვენებელი, 29 ქულა და 25 მოხსნა დააფიქსირა; ამ შედეგით გახდა ფრენჩაიზის ისტორიაში მესამე მოთამაშე, რომელმაც 25+ ქულა და 25+ მოხსნა ერთ თამაშში დააგროვა (აღნიშნული ციფრები კარიმ აბდულ-ჯაბარს 10-ჯერ, ხოლო სვენ ნატერს ერთჯერ აქვს დაფიქსირებული). ფრენჩაიზში უკანასკნელად ეს მაჩვენებელი 35+ წლის წინ განმეორდა. მოგვიანებით იგი დაფიქსირებული შედეგისთვის კვირის მოთამაშის ჯილდო გადასცეს (5-11 მარტი).
დუმაგვეტე
გეოგრაფია
სანაპირო ქალაქს აღმოსავლეთიდან ბოჰოლის ზღვა და ტანიონის სრუტე ესაზღვრება, რომლებიც სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნეგროსის კუნძულის რეგიონსა და ცენტრალური ვისაიასის რეგიონებს შორის ბუნებრივი საზღვრის ფუნქციას ასრულებს. ქალაქის ძირითადად დაბლობზეა გაშენებული. ზღვის დონიდან ყველაზე მაღლა მდებარე წერტილი ვალენსიის მუნიციპალიტეტის საზღვართან მდებარეობს. ტერიტორიის 93% დახრილობის მაჩვენებელი 3%-ზე ნაკლებია. დარჩენილი ნაწილი ფერდობების დახრის კოეფიციენტი 3-5%-ია.
კლიმატი
კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციით დუმაგვეტე ტორპიკული სავანის კლიმატურ სარტყელში მდებარეობს, რომელსაც ტროპიკული მუსონური კლიმატი ესაზღვრება. ამ სარტყელში ორივე სეზონი მკვეთრადაა გამოხატული. წვიმების სეზონი ივნისიდან ნოემბრამდე გრძელდება, ხოლო მშრალი სეზონი — დეკემბრიდან მაისამდე. ყველაზე ცხელი თვეები აპრილი და მაისია. საშუალო მაქსიმალური ტემპერატურა 34.3 °C-ია, ხოლო საშუალო მინიმალური ტემპერატურა — 22.9 °C. ნალექების ყველაზე მეტი რაოდენობა დეკემბერში ფიქსირდება. საშუალო წლიური ტენიანობის მაჩვენებელი 78%-ია.
ერსან ილიასოვა
მილოუკი ბაქსი (2009-2015)
2014 წლის 27 მარტს ტერფის დაზიანების გამო ილიასოვა გუნდ სეზონის ბოლომდე გამოაკლდა.
დუმაგვეტე
ბარანგაები
დუმაგვეტე პოლიტიკურად 30 ბარანგაიდ იყოფა. მათგან ყველა ურბანულია. ქალაქის საქმიან ნაწილში მდებარე 8 ბარანგაი ნომრებითაა ცნობილი. ყველაზე პატარა ბარანგაი მე-4 ბარანგაია, რომლიც ფართობიც 5.11 ჰექტარია, ხოლო ყველაზე დიდი ბანილადის ბარანგაია, რომლის ფართობიც 362.71 ჰექტარია.
ერსან ილიასოვა
მილოუკი ბაქსი (2009-2015)
2015 წლის 26 მარტს, ინდიანა პეისერსის წინააღმდეგ ანგარიშით 111-107 მოგებულ შეხვედრაში მან კარიერის საუკეთესო მაჩვენებელი, 34 ქულა დააფიქსირა.
დუმაგვეტე
დემოგრაფია
2015 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობა 131 377 ადამიანს შეადგენს. შინამეურნეობების რაოდენობა 21 582-ია (2010 წლის მონაცემებით). ეროვნული სტატისტიკური საკოორდინაციო საბჭოს მიერ ჩატარებული კვლევის მიხედვით, ვისაიასის ურბანულ ცენტრებს შორის დუმაგვეტეში სიღარიბის ყველაზე დაბალი მაჩვენებელია. დღის განმავლობაში ქალაქის მოსახლეობა 400 000-ს აღწევს. აღმოსავლეთ ნეგროსის პროვინციის მასშტაბით დუმაგვეტე პირველ ადგილზეა მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით. ქალაქში რეგისტრირებულ ამომრჩეველთა რაოდენობა 89 193 ადამიანს შეადგენს (2019).
ერსან ილიასოვა
დეტროიტ პისტონსი (2015-2016)
2015 წლის 11 იანვარს ერსან ილიასოვა დეტროიტ პისტონსში, კარონ ბატლერსა და შავნე ვილიამსში გაიცვალა. გაცვლაში ბრანდონ ჯენინგიც ჩაერთო (იგი ილიასოვასთან ერთად ბაქსში თამაშობდა. მისი დებიუტი ახალ გუნდში შედგა 27 ოქტომბერს, ატლანტა ჰოუქსის წინააღმდეგ ანგარიშით 106-94 მოგებულ შეხვედრაში, რომელშიც მან 16 ქულა, 7 მოხსნა, 3 შედეგიანი გადაცემა და 1 დაფარება 34 წუთში მოიპოვა.
დუმაგვეტე
დემოგრაფია
ფილიპინების ვეტერნათა სააგენტომ ტურიზმის დეპარტამენტთან შეთანხმებით „2018 წლისთვის დუმაგვეტე ფილიპინების მასშტაბით ვეტერანთათვის საუკეთესო ადგილად დაასახელა“. დუმაგვეტე მე-5 ადგილზეა Forbes Magazine-ის სიაში „შვიდი საუკეთესო ადგილი მსოფლიოში ვეტერანთათვის“.
ერსან ილიასოვა
ორლანდო მეჯიქი (2016)
2016 წლის 16 თებერვალს დეტროიტ პისტონსმა ილიასოვა ბრანდონ ჯენინგთან ერთად ორლანდო მეჯიქში, ტობიას ჰარისში გაცვალა. მომდევნო დღეს შედგა მისი დებიუტი ორლანდოში; აღნიშნულ შეხვედრაში კლუბი დალას მავერიქსს დაუპირისპირა და ანგარიშით 110-104 გაიმარჯვა; ილიასოვამ 23 წუთში 16 ქულა, 5 მოხსნა, ორი შედეგიანი გადაცემა და 1 ჩაჭრა მოიპოვა.
დუმაგვეტე
განათლება
დუმაგვეტე სამხრეთის საგანმანათლებლო ცენტრად ითვლება. ქალაქი სტუდენტების, პროფესორების, ხელოვანების, სწავლულებისა და ლიტერატორების „სადნობ ქვაბს“ წარმოადგენს.
ერსან ილიასოვა
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1987 კატეგორია:ნაციონალური საკალათბურთო ასოციაციის კალათბურთელები კატეგორია:თურქი კალათბურთელები