cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
რიფის ზურგრქოსანი
აღწერა
სხეულის საშუალო სიგრძე 30 სმ. ზურგის ორივე ფარფლში 3 ეკლიანი და 22–25 რბილი სხივია, ანალურში — 20–22 რბილი სხივი, უხეში არ აქვს. ზურგის შეფერილობა სტაფილოსფერ-ყავისფერია, გვერდებზე კუდთან ახლოს ორ-ორი წვრილი ზიგზაგისებური ყვითელი ხაზია, რომელიც გამოყოფს ზურგს კუდის შავი ღეროსგან, თავი და მუცელი თეთრი, თვალებიდან და მკერდის ფარფლებიდან ანალურ ფარფლამდე გადის განიერი შავი ზოლი.
Synopsis Universae Philologiae
ლინგვისტური რუკები
ნაშრომში წარმოდგენილია იმ დროისთვის ცნობილი მსოფლიო ენები, მათი გამოყენების გეოგრაფიული არეალი და დამწერლობა. აღსანიშნავია, რომ გამომდინარე მოღვაწეობის ეპოქისა, ჰენსელმა გამოიყენა თეორია, რომლის მიხედვით ყველა ენა წარმოშობილი იყო ბიბლიური ებრაული ენისგან, რომელიც თავის დროზე წარმოდგენილი იყო, როგორც საერთო ენა. აღნიშნული თეორია ეკუთვნის პიერ ბესნიერს (1648-1705), რომელმაც 1675 წელს გამოაქვეყნა „ფილისოფიური ესე ენების გაერთიანების შესახებ, ანუ ერთი (საერთო) ენის ცოდნით ყველა ენის გამოყენების ხელოვნება“.
რიფის ზურგრქოსანი
არსებობის არეალი
ცხოვრობს ტროპიკულ წყლებში იდოეთისა და წყნარ ოკეანეში წითელი ზღვიდან და სამხრეთ აფრიკიდან მარკიზის კუნძულებამდე, ჩრდილოეთით სამხრეთ იაპონიამდე და სამხრეთით ლორდ-ჰაუს კუნძულამდე.
Synopsis Universae Philologiae
ლინგვისტური რუკები
წიგნში წარმოდგენილია 4 კონტინენტი - ევროპა (მათ შორის ანატოლია), აზია, აფრიკა და ამერიკა.
რიფის ზურგრქოსანი
ცხოვრების წესი და კვება
ტერიტორიული სახეობაა. იკვებება წყალმცენარეებით, დეტრიტით, მოლუსკებით, კიბოსნაირებით, ჭიაყელებით, კანეკლიანებით, ღრუბლებით, ფორამინიფერებით, პატარა თევზებით და ქვირითით.
სქოლიო
კატეგორია:ზურგრქოსანისებრნი კატეგორია:ინდოეთის ოკეანე კატეგორია:წყნარი ოკეანე კატეგორია:ჰავაი
Synopsis Universae Philologiae
ლინგვისტური რუკები
აზია — «Asia Poly Glotta, Linguarum Geneologiam, cum Literis, scribendique Modis, exhibens», ტაბულაში მოცემულია შემდეგი დამწერლობები: ებრაული, სირიული, სპარსულ-არაბული, ქართული, სომხური, ჩინური, „ქალდეური“ (სავარაუდოდ არამეული), უზბეკური (ჩინური იეროგლიფები), „იაპონური“ (უცნაური გრაფემებით), მალაიზიური (სავარაუდოდ არაბული), თათრული (ასევე, წერია, რომ დამახასიათებელია სკვითური ხალხებისთვის, თუმცა მითითებული დამწერლობა არ არსებობდა).
აფრიკა — «Africa Poly-Glotta Scribendi Modos Gentium exhibens», ტაბულაში მოცემულია მხოლოდ აეთიოპიური (გე'ეზი) და კოპტური დამწერლობები.
ამერიკა — «America cum Supplementis Poly-Glottis», ტაბულაში მოცემულია „ბრახმანული“ (დევანაგარი) და „ზუნდური“ (სინამდვილეში კი ავესტური) დამწერლობები.
ქართული ენა
ქართული ენა აღნიშნულია აზიის რუკაზე შემდეგი სათაურით - «Iberi-Georgica» (იბერულ-ქართული), მისი გამოყენების არეალი რუკის მიხედვით გაწელილია აზოვისა და შავი ზღვიდან კასპიის ზღვამდე. ჩრდილოეთიდან მას „ესაზღვრებიან“ რუსული, სკვითური, და ყალმუხურ-ტონღუტო-მონღოლური ენები, ხოლო სამხრეთიდან - სირიული და სომხური ენები. რუკაზე გამოყენებული ქართული ენის მხედრული დამწერლობა, რომლითაც დაწერილია მამაო ჩვენოს დასაწყისი: მამაო ჻ ჩუენო ჻ რომელი ჻ ხარ ჻ ცათა ჻ შინა ჻ წმინდა ჻ იყავნ ჻ სახელი ჻. აღსანიშნავია, რომ რუკის ქვემოთ, ჰორიზონტალური ტაბულაში მითითებულია ქართულის 35 ასო-ბგერა. საინტერესოა ისიც, რომ მამაო ჩვენოს ფრაგმენტში გამოყენებულია ლიგატურები, მაგალითად - უე (სიტყვაში - ჩუენო), ყა და ვნ (სიტყვაში - იყავნ), ელ (სიტყვაში - სახელი).
სქოლიო
კატეგორია:1741 კატეგორია:დამწერლობები კატეგორია:ისტორიულ-შედარებითი ენათმეცნიერება კატეგორია:რუკები
ოჩხომურის ჩანჩქერი
ოჩხომურის ჩანჩქერი — ჩანჩქერი საქართველოში, მარტვილის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მიგარიის კირქვულ მასივზე, მდინარე ოჩხომურის სათავეში, ზღვის დონიდან 800 მ სიმაღლეზე. ჩანჩქერის ერთობლივი სიმაღლე 100-120 მ-ია. იგი შედგება სამი საფეხურისაგან, თუმცა შორიდან შეხედვისას ერთ მთლიან სვეტად აღიქმება. საფეხურების ძირში პატარა ტბებია. ჩანჩქერის გარშემო არსებული ტენიანობა იწვევს მის მიმდებარე ტერიტორიებზე თავისებური ფლორისა და ფაუნის ჩამოყალიბებას, აქ მრავლადაა სხვადასხვა იშვიათი, ენდემური თუ რელიქტური სახეობა, მნიშვნელოვანი ადგილი უკავია ბზის კორომებს. მოქცეულია ხშირი კოლხური ტყით შემოსილ ადგილში. ჩანჩქერი ტურისტულ-რეკრეაციული თვალსაზრისით საინტერესოა, რაც მნახველზე დიდ შთაბეჭდილებას ტოვებს. ოჩხომურის ჩანჩქერი ბუნების ძეგლია.
სქოლიო
კატეგორია:IUCN კატეგორია III კატეგორია:საქართველოს ჩანჩქერები კატეგორია:საქართველოს ბუნების ძეგლები
ჭუბურხინჯის წმინდა გიორგის ეკლესია
ჭუბურხინჯის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ჭუბურხინჯში, გალის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია XIX საუკუნეში.
არქიტექტურული აღწერა
სოფელ ჭუბურხინჯში მდებარეობს ჯვარგუმბათოვანი ტიპის წმინდა გიორგის ეკლესია. მისი თავდაპირველი ნაგებობა განეკუთვნება XI საუკუნეს. XIX საუკუნის II ნახევარში მრევლის ინიციატივით ტაძარი საფუძვლიანად გადაუკეთებიათ და წმინდა ილია წინასწარმეტყველის სახელზე უკურთხებიათ. თუმცა მოსახლეობა ტრადიციის მიხედვით, ტაძარს დღესაც წმინდა გიორგის ეკლესიას უწოდებს. ტაძრის შემორჩენილი ფასადის დათვალიერებისას კარგად მოჩანს XI საუკუნის ქართული ქრისტიანული  ხუროთმოძღვრებისათვის დამახასიათებელი ცალკეული დეტალები.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
სემიენავი-კეი-ბაჰრი
სემიენავი-კეი-ბაჰრი, (ტიგ. ዞባ ሰሜናዊ ቀይሕ ባሕሪ, Semienawi Keyih Bahri) — ერიტრეის 6 პროვინციიდან ერთ-ერთი. მდებარეობს წითელი ზღვის ჩრდილოეთი ნაწილის გასწვრივ, მოიცავს დაჰლაკის არქიპელაგს და სანაპირო ქალაქს — პროვინციის ადმინისტრაციულ ცენტრ — მასაუას. მისი ფართობია — 27 800 კმ². 2005 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 653 300 ადამიანს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინციის შემადგენლობაში შედიან შემდეგი რაიონები:
მედია
მედია (მასმედია) — მასობრივი კომუნიკაციის ბეჭდვითი ან ელექტრონული საშუალებების ერთობლიობა, როგორიცაა ჟურნალ-გაზეთები, რადიო, ტელევიზია, კინო, ინტერნეტი, რეკლამა და ა.შ. მედიის მეშვეობით ხდება საზოგადოების რეგულარული ინფორმირება მიმდინარე პროცესებზე. თავდაპირველად მასობრივი კომუნიკაციის საშუალებების ანალოგად მიიჩნეოდა ტერმინი „ პრესა “, რომელიც ბეჭდვით მედიას აღნიშნავდა. ეს ბუნებრივია, რამდენადაც ბეჭდვითი პრესა გაჩნდა XIX ს-ში, როდესაც სხვა ტიპის მედია-საშუალებები არ არსებობდა. მედიის შემდგომი განვითარება დაკავშირებულია სამეცნიერო-ტექნიკურ პროგრესთან.
მედიის სპეციფიკას შეადგენს სხვადასხვაგვარ აუდიტორიაზე ერთდროული ზემოქმედება, ასევე, ინფორმაციის გადაცემის სიხშირე და რეგულარულობა. თანამედროვე ეტაპზე მედია, მასობრივი კომუნიკაციის ტრადიციულ საშუალებებთან ერთად, მოიცავს უახლესი ტექნოლოგიის ფართო სპექტრს კომპიუტერების, ვიდეო საშუალებების, თანამგზავრული ტელევიზიისა და ინტერნეტის ჩათვლით.
ლიტერატურა
* კატეგორია:სტიმულირება და მარკეტინგული კომუნიკაციები
ოქტომბრის არქიტექტურული კომპლექსი
ოქტომბრის არქიტექტურული კომპლექსი — კომპლექსი სოფელ ოქტომბერში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია გვიანი შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გულრიფშის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები‎
უილიამ ლიფსკომი
უილიამ ლიფსკომი (William Lipscomb; დ. 9 დეკემბერი, 1919 — გ. 14 აპრილი, 2011) — ამერიკელი ქიმიკოსი. 1976 წელს ბორანების (ბორწყალბადები) სტრუქტურის გამოკვლევისათვის (მნიშვნელოვანია ბმის პრობლემის ახსნისათვის) მიენიჭა ნობელის პრემია ქიმიის დარგში. იგი მუშაობდა რამდენიმე სამეცნიერო თემაზე, მათ შორისაა: ბირთვული მაგნიტური რეზონანსი, თეორიული ქიმია, ბორის ქიმია და ბიოქიმია.
მიმოხილვა
უილიამ ლიფსკომი დაიბადა 1919 წლის 9 დეკემბერს კლივლენდში, ოჰაიოს შტატში, აშშ-ში. მისი ოჯახი 1920 წელს საცხოვრებლად გადავიდა აშშ-ს შტატის, კენტუკის ერთ-ერთ ქალაქში, ლექსინგტონში, ქიმიის ფაკულტეტზე სწავლობდა კენტუკის უნივერსიტეტში, 1941 წელს კენტუკის უნივერსიტეტმა ლიფსკომს ბაკალავრის წოდება მიანიჭა. სწავლა კალიფორნიის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში გააგრძელა, სადაც მას 1946 წელს დოქტორის წოდება მიენიჭა.
1946 წლიდან 1959 წლამდე ასწავლიდა მინესოტას უნივერსიტეტში. 1959 წლიდან 1990 წლამდე, ჰარვარდის უნივერსიტეტში ასწავლიდა ქიმიას, ხოლო 1990 წლიდან იყო ემერიტუს-პროფესორი.
ლიფსკომი 1944 წლიდან 1983 წლამდე დაქორწინებული იყო მერი ადელ სარჯენტზე. მათ სამი შვილი ეყოლათ, აქედან ერთ-ერთმა მხოლოდ რამდენიმე საათი იცოცხლა. ლიფსკომი მეორედ, 1983 წელს დაქორწინდა ჯინ ევანსზე, წყვილს ჰყავდა ერთი აყვანილი შვილი.
ადრეული წლები
ლიფსკომს სკოლაში სწავლის პერიოდში ჰყავდა შინაური ცხოველები, აგროვებდა მწერების, ქვების და მინერალების კოლექციას.
პატარა ლიფსკომი ხშირად იღებდა მონაწილეობას სხვადასხვა სამეცნიერო პროექტებში, მაგალითად ერთი პროექტი ეხებოდა „Morse“-ს კოდირებულ მესიჯებს, ამ პროექტში მონაწილეობა მან ხუთ ახლო მეგობართან ერთად მიიღო, რომლებიც მოგვიანებით ფიზიკოსები, ექიმები და ინჟინრები გახდნენ.
12 წლის ასაკში მას ქიმიის საგანმანათლებო სათამაშო აჩუქეს, რომელიც მომხმარებელს საშუალებას აძლევს რომ რამდენიმე მარტივი ექსპერიმენტი ჩაატაროს. ლიფსკომმა ერთხელ თავისით შექმნა ფეირვერკი, რომელსაც შემდგომ სტუმრებს ათვალიერებინებდა. იგი სახლში ხშირად ატარებდა სხვადასხვა ქიმიურ ცდებს, ეს ჰობი დედამისმა მხოლოდ ერთხელ აუკრძალა, მაშინ როდესაც ლიფსკომმა შარდისგან დიდი რაოდენობით შარდოვანას იზოლირება სცადა.
განათლება
ლიფსკომის დამამთავრებელი კლასის ქიმიის მასწავლებელმა მას კოლეჯის ბიბლიოთეკიდან ორგანული, ანალიზური და ზოგადი ქიმიის წიგნები მისცა გამოსაკვლევად. გაკვეთილის მიმდინარეობის დროს, ლიფსკომი კლასის უკანა მხარეს გამოკვლევას ატარებდა, იგი ფიქრობდა რომ ეს ორიგინალი იყო (თუმცა, შემდეგ აღმოაჩინა რომ არ იყო): მას წყალბადი და ნატრიუმის ჰიდროქსიდი ნატრიუმის ფორმიდან უნდა მოემზადებინა. მან გაზის ანალიზიც ჩაატარა და შეეცადა გვერდითი მოვლენების გამოკვლევა.
მოგვიანებით ლიფსკომმა სკოლაში ფიზიკის კურსი გაიარა, და ამ საგნებში პირველად აიღო პრიზი. იგი ასევე დაინტერესებული იყო ფიზიკის ერთ-ერთი თეორიით: ფარდობითობის სპეციალური თეორიით, რომელიც 1905 წელს ალბერტ აინშტაინმა შემოიღო, და აღწერს მექანიკის კანონებს მაღალ სიჩქარეებზე.
კენტუკის უნივერსიტეტის კოლეჯში ყოფნისას ლიფსკომს სტიპენდია ჰქონდა. იგი აქ დამოუკიდებლად მეცადინეობდა: კითხულობდა დუშმანის კვანტური მექანიკის ელემენტების შესახებ, პოლინგის ქიმიური ბონდის ბუნების, მოლეკულების და კრისტალების სტრუქტურების შესახებ. ერთ-ერთმა პროფესორმა, რობერტ ბეიკერმა მას შესთავაზა რომ ალკოჰოლისა და წყლის განცალკევების გარეშე გამოეკვლია ალკოჰოლის წარმოებული მასალა.
ლიფსკომს დამამთავრებელი სკოლის დროს ორი სამსახურის შეთავაზება ჰქონდა, პირველი მათგანი თვეში 20$-ს სთავაზობდა, ხოლო მეორე ჩრდილოდასავლეთის უნივერსიტეტში 150$-ს.
კალტექში სწავლის დროს მას საშუალება მიეცა, რომ პროფესორ უილიამ ჰაუსტონთან ერთად ფიზიკის კაბინეტში კვანტური მექანიკა შეესწავლა. თუმცა ერთ სემესტრის შემდეგ, ლაინუს პოლინგის გავლენით ქიმიის შესწავლა გადაწყვიტა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი ქიმიკოსები
ალბერტ ზალცმანი
ალბერტ ზალცმანი (Albert Salzmann, Альберт Фёдорович Зальцман; დ. 10 სექტემბერი, 1833, თბილისი, — გ. 26 ივლისი, 1897) — თბილისელი არქიტექტორი, წარმოშობით გერმანელი.
ბიოგრაფია
1865 წელს დაინიშნა მისივე პროექტით აგებული ქალაქის, ყოფილი მიხეილის საავადმყოფოს სამშენებლო კომისიის წევრად. სხვა ნამუშევართაგან აღსანიშნავია: კათოლიკეთა ეკლესია ივანე ჯავახიშვილის ქუჩაზე (1870), კავკასიის მუზეუმის შენობა (დამთავრდა 1870, იდგა სიმონ ჯანაშიას სახელობის საქართველოს მუზეუმის ახლანდელი შენობის ადგილას), ქალთა გიმნაზიის შენობა (დამთავრდა 1874, ახლანდელი ლადო გუდიაშვილის ქუჩა №10). 1886–1893 წლებში ხელმძღვანელობდა თბილისის სახაზინო (ახლანდელი ოპერისა და ბალეტის) თეატრის მშენებლობას, მისი პროექტითაა აგრეთვე აგებული თბილისის არისტოკრატიული და ბურჟუაზიული ფენების წარმომადგენელთა მრავალი საცხოვრებელი სახლი. ალბერტ ზალცმანი ოტო სიმონსონთან ერთად იმ არქიტექტორთაგანი იყო, რომელმაც იმდროინდელი რენესანსულ-ბაროკული ფასადების გამოყენებით ქალაქის განაშენიანებას ახლებური ხასიათი შესძინა. მისი ნამუშევრებიდან ასევე აღსანიშნავია: ალბერტ ზალცმანის საკუთარი სახლი დავით აღმაშენებლის გამზირზე №115-ში (1872), სახლი რევაზ თაბუკაშვილის ქუჩა №14-ში (1876), კავკასიის მუზეუმისა და ქალთა გიმნაზიის ფასადები, საცხოვრებელი სახლი გალაკტიონ ტაბიძის ქუჩა № 22-ში, რომლის ფასადი დამუშავებულია ქართული ისტორიული არქიტექტურული მოტივებით. მისი შვილი იყო მხატვარი, ფერმწერი, სცენოგრაფი და კარიკატურისტი ალექსანდრ ზალცმანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანელი არქიტექტორები კატეგორია:დაბადებული 1833 კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1897 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივლისი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:კავკასიელი გერმანელები
მეოთხე ხელისუფლება
ამ სამეულის ურთიერთობისა და დამოკიდებულებების გარდა, ცალკე რგოლად ჩამოყალიბდა და განვითარდა თავისუფალი მასმედია, რომელსაც მისი გავლენისა და სოციალ-პოლიტიკურ პროცესებზე სერიოზული ზეგავლენის გამო, მეოთხე ხელისუფლებას უწოდებენ.
ხუანხუის რაიონი
ხუანხუის რაიონი (Distrito de Juanjui) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის მარისკალ-კასერესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 283 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26 126 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 78 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 335.19 კმ²-ია.
მეოთხე ხელისუფლება
ლიტერატურა
კატეგორია:ხელისუფლება კატეგორია:ჟურნალისტიკა
ხუანხუის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:მარისკალ-კასერესის პროვინციის რაიონები
Walking on a Rainbow
Walking on a Rainbow — გერმანული პოპ-ჯგუფ Blue System-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1987 წელს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Hansa.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1987 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Blue System-ის ალბომები კატეგორია:Hansa Records-ის ალბომები
მოქცევითი
მოქცევითი — „Ay Yapim“ 2013 წლის ტელენოველა რომლის გადაღებები 2016 წლამდე იგეგმება. სერიალის გადაღებები აშშ გადაიტანეს ეს სერიალი არის ამერიკული სერიალის რიმეიკი The O. C.. მთავარ როლებს კი მისტერ თურქეთი ჩაათაი ულუშაი და მის თურქეთი 2010 სერენაი სარიქაია ირგებენ.
სერიალის შინაარსი
იამანი(ჩაათაი ულუშაი) ერთი უბრალო ბიჭია, ღარიბი, ჭკვიანი და ამავდროულად უზომოდ პატიოსანი. მისი ცხოვრება მას შემდეგ იცვლება, რაც ძმის არასწორი საქციელის გამო ციხეში მოხვდება. საბედნიეროდ არსებობენ ისეთი კეთილი ადამიანები როგორიცაა ადვოკატი სელიმი(ბარიშ ფალაი), ის გამოიყვანს იამანს ციხიდან და თავისი სახლის კარს გაუღებს. იამანის ცხოვრება რადიკალურად შეიცვლება, ის აღმოჩნდება დაუნდობელ, ელიტარულ საზოგადოებაში და მოუწევს ბრძოლა ადგილის მოსაპოვებლად. მისი ცხოვრების მთავარი აზრი პირველივე შეხვედრსითანავე გახდება ახალგაზრდა, მხიარული და ლამაზმანი მირა(სერენაი სარიქაია). მირა მდიდარი ოჯახის ღირსეული წარმომდაგენელია, ჰყავს მდიდარი შეყავრებული ორკუნი, რომელიც გოგონას სასტიკად ატყუებს და სხვასთან ღალატობს. მირა ოცნებობს ფერად სამყაროზე, მისი ოცნებაა გახდეს კარგი მომღერალი, რისი სასტიკი წინააღმდეგიცაა მირას დედა. პირველივე შეხვედრისას მირასა და იამანს შორის მყარდება თბილი, ძლიერი გრძნობა, რასაც არც ერთი მათგანი არ მალავს, თუმცა მათ შორის რადიკალური განსხვავება არ ძლევთ ერთად ყოფნის უფლებას. ძალიან მალე იამანის სევდიანი სახე ღიმილით შეიცვლება, მისის ღიმილი მირა გახდება. წყვილს შორის არსებული დიდი სიყვარული ებრძვის ყველაფერს, მათთვის არ არსებობს ბარიერი, მათი სიყვარული წმინდაზე წმინდაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2013 წლის ტელენოველები კატეგორია:თურქული ტელენოველები კატეგორია:აი აპიმის ტელენოველები
ორიბი
ორიბი (Ourebia ourebi) — ჯუჯა ანტილოპა ძროხისებრთა ოჯახისა. მოხდენილი ცხოველია მაღალ წვრილ ფეხებზე. სხეულის სიგრძეა დაახლოებით 1 მ, სიმაღლე მინდაოში 70 სმ-მდე, მასა 14–21 კგ. თავი წაგრძელებულია, ყურები დიდი. მამლებს სწორი რქები აქვთ, სიგრძით 8–12 სმ; დედალი ურქოა. ბეწვი აბრეშუმოვანია. კუდი მოკლე და ფაფუკია. სხეულის ზედა ნაწილი და გვერდები ქვიშისფერ-წითელია, კინკრიხოზე მუქი ლაქა აქვს, ყურის შიდა ნაწილი მოტიტვლებულია; სხეულის ქვედა მხარე თეთრია; კუდი შავი. გავრცელებულია აფრიკაში, საჰარის სამხრეთით. ბინადრობს სტეპებსა და სავანებში. იმალება მაღალ ბალახში. დევნის დროს ასკეთებს მაღალ ნახტომებს. ცხოვრობს მარტო ან მცირე ჯგუფებად. იკვებება ბალახითა და ფოთლებით. მრავლდება მთელი წლის განმავლობაში. ნადირობის ობიექტია, იყენებენ მის ხორცს. შედარებით მრავალრიცხოვანია.
ახალი ათონის ციხე
ციხე აგებულია შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ციხის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ციხის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუდაუთის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები.
ნევირნეცი
ნევირნეცი (Năvîrneţ) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 62 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 750 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
როდნიკი (აყმოლის ოლქი)
როდნიკი (Родники) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის თურგენის სააულო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 10 კმ-ით აღმოსავლეთით. ატოკ კოდი — 113447300.
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 323 კაცს, რომლის 52% ეთნიკურად რუსი იყო.
1999 წელს სოფელში ცხოვრობდა 215 ადამიანი (110 მამაკაცი და 105 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 69 ადამიანს შეადგენს (40 მამაკაცი და 29 ქალი).
Body Heat (Blue System-ის ალბომი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1988 წლის ალბომები კატეგორია:Blue System-ის ალბომები კატეგორია:Hansa Records-ის ალბომები
ვეტინები
ვეტინების დინასტია შუა საუკუნეების გერმანულ სივრცეში 800 წელზე მეტხანს ბატონობდა; მისი წარმომადგენლების სახელები სამუდამოდაა ჩაწერილი საქსონიის ისტორიაში.
ლაიპციგის გაყოფის შემდეგ ვეტინებს ორი შტო ჰქონდათ: ერნესტინული და ალბერტინული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვეტინები კატეგორია:საქსონიის ისტორია
ღუმურიშის ეკლესია
ღუმურიშის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ღუმურიშის ცენტრში, გალის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო. ეკლესია აგებულია XIX საუკუნეში.
ნაგებობა ერთნავიანი დარბაზული ეკლესიაა. აგებულია 1888-1889 წლებში მრევლის სახსრებით. ეკლესია ნაგებია კირქვის ლოდებით, რომელიც თარაზულადაა განლაგებული. სამხრეთ კედელზე ორი თაღოვანი სარკმელი და თაღოვანი კარია გაჭრილი. თაღოვანი სარკმელია დასავლეთის კედლის ზედა ნაწილშიც.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გალის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფორსაჟი 5
ფორსაჟი 5 (ინგლ. Fast Five), ასევე ცნობილი, როგორც ფორსაჟი 5:რიოს ძარცვა — 2011 წლის ამერიკული მძაფრ-სიუჟეტიანი ფილმი, როლმის რეჟისორია ჯასტინ ლინი და სცენარის ავტორი კრის მორგანი. ფილმი არის ფორსაჟი 4-ის (2009) გაგრძელება და ფორსაჟი- ის ფრანჩაიზის მეხუთე ნაწილი. ფილმში მთავარ როლებს ასრულებენ: ვინ დიზელი, პოლ უოკერი, ჯორდანა ბრიუსტერი, ტირეს გიბსონი, კრის „ლუდაკრისი" ბრიჯსი, მეტ შულცე, სუნგ კანგი, დუეინ ჯონსონი და ხოაკიმ დე ალმეიდა . ფორსაჟი 5 წარმოადგენს დომინიკ ტორეტოს (დიზელი), ბრაიან ო'კონერისა (უოკერი) და მათი გუნდის ამბავს, რომლებიც გეგმავენ 100 მილიონი აშშ დოლარის მოპარვას ბიზნესმენი ჰერნან რეიესისგან (დე ალმეიდა).
Universal pictures-მა გადაწყვიტა ფილმის სცენარი ქუჩის რბოლიდან ქურდობის სცენარით შეცვლილიყო, რაც, მათი აზრით ფართო აუდიტორიას მოიზიდავდა. ფორსაჟი 5 სერიაში გარდამავალ ფილმად ითვლება, რომელშიც ნაჩვენებია მხოლოდ ერთი რბოლა და ყურადღება გამახვილებულია იარაღით ჩხუბზე და 100 მილიონი დოლარის მოპარვაზე. მონაწილეობს მხოლოდ ერთი მანქანის რბოლა და მეტ ყურადღებას აქცევს სამოქმედო ნაკრებებს, როგორიცაა იარაღის ჩხუბი, ჩხუბები და $ 100 დოლარი. მილიონი წარმოებამ მოაწყო ყოვლისმომცველი მარკეტინგული კამპანია, ფილმის მარკეტინგი სოციალური მედიის, ვირტუალური თამაშების, კინოთეატრების ქსელის, ავტომობილების მწარმოებლებისა და NASCAR- ის რბოლაში.
ფორსაჟი 5- ის პრემიერა შედგა რიო-დე-ჟანეიროს სინეპოლის ლაგუნის თეატრში 2011 წლის 15 აპრილს, შემდეგ კი გამოვიდა შეერთებულ შტატებში 2011 წლის 29 აპრილს. ფილმმა მიიღო ზოგადად პოზიტიური შეფასება და მთელი მსოფლიოს მასშტაბით 625 მილიონ აშშ დოლარზე მეტი გამოიმუშავა, რაც 2011 წელს მეშვიდე ფილმია შემოსავლიანობის მიხედვით. გაგრძელება, გამოვიდა 2013 წლის მაისში.
განვითარება
2010 წლის 3 თებერვლისთვის დადასტურდა, რომ გამოვიდოდა მეხუთე ფილმი, რომელსაც უწოდებენ ფორსაჟი 5-ს (Fast Five). ასევე დაადასტურა, რომ დიზელი, უოკერი, მწერალი კრის მორგანი და პროდიუსერი ნილ ჰ. მორიცი ახალ ნაწილში ისევე მიიღებდნენ მონაწილეობას. მორიცმა თქვა, რომ ფორსაჟი 4-ის (2009) წარმატების შემდეგ ახალი ფილმის წარმოება სურდა.
წარმოება თავიდან რიო დე ჟანეიროში მიმდინარეობდა. ამასთან, პუერტო რიკოს მთავრობამ გადამღებ ჯგუფს შესთავაზა საგადასახადო შეღავათები, ჯამში, თითქმის 11 მილიონი აშშ დოლარი, რის გამოც ფილმის გადაღებები პუერტო რიკოშიც გაგრძელდა.
Universal Pictures მიზნად ისახავდა ფრანჩაიზის რბოლიდან მძარცველობითად გადაქცევას.
გადაღებები
125 მილიონი დოლარის ბიუჯეტით, ფორსაჟი 5-ის გადაღება დაიგეგმა 2010 წლის ივლისსა და აგვისტოში. გადაღებები დაიწყო 2010 წლის 14 ივლისს.
სამი კინემატოგრაფი ფილმზე ერთდროულად მუშაობდა. მთავარი როლის შემსრულებლები ვალდებული იყვნენ რიოში გამგზავრებულიყვნენ ლინის მითითებით, რომელიც თვლიდა, რომ მნიშვნელოვანია ამ რეგიონისა და მისი კულტურის ათვისება, რათა ფილმი უკეთესო გამოსულიყო.
რიოში გადაიღებები შედგა შემდეგ მნიშვნელოვან ადგილებშიც: შაქრისთავა ტა, კოპაკაბანას ციხესიმაგარე, იპანემა, დონა მარტას საგუშაგო და ქრისტეს ქანდაკება. გიბსონი გადაიღეს, როდესაც პერსონაჟი ჩაფრინდა გალეანის საერთაშორისო აეროპორტში.
მუსიკა
Fast Five (ორიგინალი ფილმის საუნდტრეკი) გამოვიდა iTunes– ზე 2011 წლის 25 აპრილს, ხოლო CD– ზე 2011 წლის 3 მაისს, ABKCO Records–ის მიერ. მასში წარმოდგენილია მრავალი რეგტონი და რიტმული ლათინური ტრეკი, მათ შორის დონ ომარის, ბუსტა რაიმსის და მრავალი სხვა მომღერლის სიმღერა, ფილმში ტაილერის სამი ნამუშევარია წარმოდგენილი: „Assembling the Team", „Mad Skills" და „Fast Five Suite".  მუსიკალურმა სახელმძღვანელო AllMusic– მა ალბომი 5 ვარსკვლავიდან 3 ვარსკვლავით შეაფასა.  ლუდაკრისი თანამშრომლობდა Slaughterhouse- სა და კლარეტ ჯაისტან ფილმის მთავარი სინგლისთვის: „Furiously Dangerous".
ფილმის მთავარი სიმღერა გამოვიდა 2011 წლის 3 მაისს,Varèse Sarabande-ს მიერ. მუსიკამ ოთხი კვირა გაატარა ბილბორდ 200 – ზე, მიაღწია მაქსიმუმ მე-60, ციფრული ალბომების ჩარტში 24-ე, ხოლო საუნდტრეკის ჩარტში მე-5 ადგილს.
ალექსანდრე ვაშაძე
ალექსანდრე ვაშაძე (დ. 1888, ჭიათურა — გ. 12 ივლისი, 1933 შორაპნის მაზრა) — რევოლუციონერი მოძრაობის მოღვაწე საქართველოში. კომპარტიის წევრი 1905 წლიდან. სწავლობდა ჭიათურის სამრევლო, შემდეგ ქუთაისის სკოლაში. 1904 წელს მონაწილეობდა მოსწავლეთა მიერ რუსეთ-იაპონიის ომის საწინააღმდეგოდ მოწყობილ დემონსტრაციაში ქუთაისში, ახალგაზრდობის მებრძოლი რაზმის ჩამოყალიბების, იარაღის შეძენასა და სხვა ღონისძიებებში, რისთვისაც გარიცხეს სასწავლებლიდან. 1905 - 1907 წლების რევოლუციის დროს მონაწილეობდა ბარიკადულ ბრძოლებში ქუთაისში, შემდეგ ბოლშევიკურმა ორგანიზაციამ მიავლინა ჭიათურაში. 1910 წლის 1 მაისს ჭიათურაში მოაწყო მაღაროს მუშებისა და მოსწავლე ახალგაზრდობის გაფიცვა. 1913 წელს დააპატიმრეს, მაგრამ გაიქცა და არალეგალურად გაემგზავრა ჟენევაში, სადაც პირველად შეხვდა ვ. ი. ლენინს. აქ იგი მუშაობდა რუსეთის სოციალისტთა საზოგადოების მდივნად. ერთი წლის შემდეგ გადავიდა საფრანგეთში, ქალაქ მონპელიეში, სადაც აირჩიეს ბოლშევიკური სექციის მდივნად. პოლიციის დევნის გამო შვეიცარიაში დაბრუნდა და შევიდა ჟენევის უნივერსიტეტში. 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ საქართველოში დაბრუნდა. 1918 წელს ბოლშევიკების ქუთაისის საგუბერნიო კომიტეტის დავალებით პარტიული მუშაობის ხელმძღვანელობის გასაწევად გაგზავნეს რაჭის მაზრაში, შემდეგ მონაწილეობდა შეიარაღებული აჯანყების მომზადებაში შორაპანში, სამტრედიასა და ფოთში. საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების გამარჯვების შემდეგ ალექსანდრე ვაშაძე სხვადასხვა საპასუხისმგებლო თანამდებობაზე იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:ქართველი ათეისტები კატეგორია:დაბადებული 1888 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1933 კატეგორია:ქართველი ბოლშევიკები
საქართველოს საფეხბურთო სუპერთასი 2019
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს საფეხბურთო სუპერთასი
დებუბავი-კეი-ბაჰრი
დებუბავი-კეი-ბაჰრი, ან წითელი ზღვის სამხრეთი (ტიგ. ዞባ ደቡባዊ ቀይሕ ባሕሪ, Debubawi Keyih Bahri) — ერიტრეის 6 პროვინციიდან ერთ-ერთი. მისი ფართობია — 27 600 კმ². 2005 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 83 500 ადამიანს. პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი და საზღვაო პორტი ასები.
ეს მიწები ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე უფრო არასტუმართმოყვარე ადგილად დედამიწაზე, სანაპიროს გამოკლებით.
დასახლებული პუნქტები
ძირითადი ქალაქებია — ასები, ბეილული, რეჰაიტა, ტიიო (T’i’o).
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინციის შემადგენლობაში შედიან შემდეგი რაიონები:
სქოლიო
კატეგორია:ერიტრეის პროვინციები
გლეხი შემოღობილ მინდორში
გლეხი შემოღობილ მინდორში — ნიდერლანდელი პოსტიმპრესიონისტი მხატვრის, ვინსენტ ვან გოგის ნახატი, შესრულებული 1889 წლის ოქტომბერში, ზეთის საღებავებით, ტილოზე. ამჟამად ნამუშევარი ინდიანაპოლისის ხელოვნების მუზეუმის კოლექციის ექსპონატია.
აღწერა
ნახატის ნაჩქარევ ხაზებში ყურადღება დინამიკურ, მოძრავ მდელოზეა გამახვილებული. ნახატი თითქოს სიცოცხლის გამომხატველია, მიუხედავად იმისა, რომ მასზე მხოლოდ ერთი ადამიანია გამოსახული. ოთხი ნამუშევრიდან ტოპოგრაფიულად ყველაზე ზუსტად ალპილეს ქედს ეს ნახატი ასახავს. ვან გოგის მიზანი იყო გამოესახა მდელოზე მიმდინარე მკა. მხატვრის მოსმის სტილი, გამოსახულების დახვეული იერი მნახველისათვის განსაკუთრებულ სანახაობას ქმნის. „გლეხი შემოღობილ მინდორში“ ვინსენტ ვან გოგის გვიანი შემოქმედების მშვენიერი მაგალითია, სადაც დინამიკური ფუნჯის მონასმები ნახატში მთავარ როლს იკავებს.
ისტორია
„გლეხი შემოღობილ მინდორში“ ვინსენტ ვან გოგის ცხოვრების ყველაზე რთულ პერიოდშია შესრულებული, მას შემდეგ რაც მხატვარი ნებაყოფლობით ჩაეწერა სენ-რემის თავშესაფარში. ის ებრძოდა ნერვულ აშლილობას რომელიც 1888 წლის შობიდან მოყოლებული ტანჯავდა, როდესაც ის პოსტიმპრესიონისტ მხატვარს, პოლ გოგენს სტუმრობდა.
ნახატი ვან გოგის გარდაცვალების შემდეგ მის ძმას, თეო ვან გოგს ერგო, რომელმაც ის თავის მეუღლეს ჯოანა ვან გოგ-ბონგერს აჩუქა. 1905 წელს ნახატი ჯერ პოლ კასიერზე, შემდეგ კი რობერტ ვონ მენდელსონზე გაიყიდა.ამის შემდეგ ის ნიუ-იორკში მოხვდა საიდანაც კაროლინ მერმონ ფესლერმა შეიძინა, რომელმაც შემდგომში ნახატი ჯონ ჰერონის ხელოვნების ინსტიტუტს გადასცა, 1944 წლიდან კი ნამუშევარი ინდიანაპოლისის ხელოვნების მუზეუმის კოლექციის ნაწილია.
სქოლიო
კატეგორია:ვინსენტ ვან გოგის ნახატები კატეგორია:1889 წლის ნახატები კატეგორია:ნახატები ანბანის მიხედვით
ლიძავის ეკლესია
ლიძავის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ლიძავაში, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, გაგრის მუნიციპალიტეტი, საქართველო
ეკლესია აგებულია შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ,რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ცნობილია, რომ ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაგრის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
მთისკალთის ფერიცვალების ეკლესია
მთისკალთის ფერიცვალების ეკლესია — ეკლესია სოფელ მთისკალთაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია XIX საუკუნეში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პაჩისის რაიონი
პაჩისის რაიონი (Distrito de Pachiza) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის მარისკალ-კასერესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 328 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 122 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 2.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 839 კმ²-ია.
სიმინდის კუნძული
„სიმინდის კუნძული“ — 2014 წლის ქართული ფსიქოლოგიურ-დრამატული ფილმი, რომლის რეჟისორია გიორგი ოვაშვილი. ფილმი აფხაზურ-ქართულ ურთიერთობებზე მოგვითხრობს. ფილმში დიალოგი მინიმუმამდეა დაყვანილი. მთავარ როლებს თურქი მსახიობი ილიას სალმანი და არაპროფესიონალი დამწყები მსახიობი მარიამ ბუთურიშვილი ასრულებენ. ეს არის ადამიანისა და ბუნების ბრძოლა და ჰარმონიული თანაცხოვრების მცდელობა, იდეალების დაცვა და შენარჩუნება, ჩაკეტილი სივრცის გარღვევის სურვილი, სიყვარულის ისტორია და აფხაზურ–ქართული ურთიერთობები.
სიუჟეტი
მოქმედება მდინარე ენგურზე, გაზაფხულის წვიმების შედეგად წარმოქმნილ პატარა კუნძულზე ვითარდება, სადაც გლეხები გაზაფხულის წყალდიდობის შემდეგ წარმოქმნილ კუნძულებზე სიმინდის მოსაყვანად ნოყიერი ნიადაგის მოძებნას ცდილობენ. მთავარი გმირები კი ფილმში აფხაზი პაპა, მისი შვილიშვილი გოგონა და ქართველი ჯარისკაცი არიან. ქართულ-აფხაზური კონფლიქტის საზღვარზე, მდინარე ენგურის მიერ შექმნილ პატარა კუნძულზე მოხუცი აფხაზი სახლდება თავის მოზარდ შვილიშვილთან ერთად, ფიცრულ ქოხს აშენებს და სიმინდს თესავს. აფხაზი პაპა და მისი შვილიშვილი ფერმერობას მისდევენ და სიმინდი მოჰყავთ. ერთხელაც მათთან მოულოდნელად მოხვდება დაჭრილი ქართველი ჯარისკაცი, რის შემდეგაც მათ ცხოვრება მთლიანად შეიცვლება.
ფილმის შესახებ
გიორგი ოვაშვილის „სიმინდის კუნძული”, არის 2014 წლის კარლოვი ვარის ფესტივალის გამარჯვებული. ფილმს კრიტიკოსების დიდი გამოხმაურება მოყვა, ხოლო "Variety" მას აღწერს, როგორც “უზომო მოკრძალებით წარმოდგენილ გამაოგნებელ კინემატოგრაფიულ ნამუშევარს”, Hollywood Reporter წერს, რომ ეს ფილმი არის: “ემოციურად დამუხტული მინიმალიზმის მასტერ-კლასი”. ფილმი მოგვითხრობს ორ ფერმერზე – პაპასა (ილიას სალმანი) და შვილიშვილზე (მარიამ ბუთურიშვილი), რომლებიც ცდილობენ სიმინდი დათესონ და მოსავალი აიღონ. ფილმში ასკეტური ესთეტიკა შერწყმულია თითქმის უხმო თხრობასთან ტარკოვსკისა და ტერენს მალიკის სტილში. მოქმედება აქაც ვითარდება 1992 წლის კონფლიქტის ფონზე, რომელსაც შეეწირა 20 000 ადამიანის სიცოცხლე, ხოლო 250 000 ადამიანი დარჩა უსახლკაროდ.
„სიმინდის კუნძულმა“ კარლოვი-ვარის საერთაშორისო კინოფესტივალზე მოიპოვა გრან-პრი „ბროლის გლობუსი“. სან-მარინოს საერთაშორისო კინოფესტივალზე მიიღო პრიზი საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის და პრიზი საუკეთესო რეჟისურისთვის. მონპელიეს საერთაშორისო კინოფესტივალზე მიიღო მთავარი პრიზი „ოქროს ანტიგონე“; კრიტიკის პრიზი; პრიზი საუკეთესო მუსიკისთვის; მაყურებლის პრიზი. საქართველოს მიერ წარდგენილი იყო ამერიკის კინოაკადემიის ჯილდოს ნომინაციაზე უცხოენოვანი ფილმის კატეგორიაში.
ფილმი ხელოვნურად შექმნილ კუნძულზეა გადაღებული. ხელოვნური კუნძული ტყიბულის წყალსაცავზე აშენდა, რომლის აგება განსაკუთრებულ ტექნიკურ სირთულეებთან იყო დაკავშირებული. სცენარი ფილმისათვის სამი წლის განმავლობაში იქმნებოდა, ხოლო მოქმედება 2008 წელს ვითარდება.
„სიმინდის კუნძულის“ ბიუჯეტმა 1,5 მილიონი ევრო შეადგინა. ფილმი 6 ქვეყნის: საქართველოს, გერმანიის, საფრანგეთის, ჩეხეთის, ყაზახეთისა და უნგრეთის ერთობლივი პროდუქციაა.
გამოხმაურება
აღსანიშნავია, რომ „სიმინდის კუნძული“ ქართველი პოლიტიკოსების კრიტიკის საგანი გახდა. დეპუტატებმა პარლამენტში დახურულ ჩვენებაზე ნახეს და შენიშვნა სურათის რეჟისორს პარლამენტის დერეფანშივე მისცეს. დეპუტატებიდან ყველაზე უკმაყოფილო გია ვოლსკი აღმოჩნდა, რომელიც მხატვრულ ფილმში „არასრულწლოვნის სექსუალობის ხაზგასმამ“ გააღიზიანა. ფილმის ჩვენებას ასევე ესწრებოდნენ მმართველმა გუნდის, აფხაზეთის მთავრობისა და უმაღლესი საბჭოს წევრები.
აფხაზეთის მთავრობის და უმაღლესი საბჭოს წევრებმა ჩათვალეს, რომ ფილმში აფხაზეთის პრობლემა არასწორად არის დანახული, ქართველი კაცის სახე კი უარყოფითად არის წარმოჩენილი. აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს თავმჯდომარემ, გია გვაზავამ ფილმში პედოფილიის ნიშნებიც დაინახა, მაშინ, როცა მთავარ გმირს ნავში მსხდომი ქართველი მებრძოლები შეამჩნევენ.
სქოლიო
კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:2014 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:გიორგი ოვაშვილის ფილმები
პაჩისის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სან-მარტინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:მარისკალ-კასერესის პროვინციის რაიონები
Anthems for Doomed Youth
Anthems for Doomed Youth — ინგლისური ინდი-როკ ჯგუფის The Libertines-ის მესამე სტუდიური ალბომი, რომელიც გამოვიდა 2015 წლის 11 სექტემბერს. ალბომის სინგლი „Gunga Din“ გამოვიდა 2015 წლის 2 ივლისს, ხოლო მეორე სინგლი „Glasgow Coma Scale Blues“ — 2015 წლის 20 აგვისტოს.
სქოლიო
კატეგორია:2015 წლის ალბომები კატეგორია:The Libertines-ის ალბომები
სარიობა (სოფელი)
სარიობა (Сарыоба) — სოფელი ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის სარიობის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 39 კმ-ით ჩრდილოეთით. ატოკ კოდი — 113453100.
დათუნა არაგვის ერისთავი
დათუნა არაგვის ერისთავი — არაგვის ერისთავი 1632-1634 წლებში, ნუგზარ არაგვის ერისთავის ძე და ზურაბის ძმა.
სარიობა (სოფელი)
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 814 კაცს, რომლის 29% ეთნიკურად ყაზახი იყო, 28% — რუსი, ხოლო 24% — გერმანელი.
დათუნა არაგვის ერისთავი
არაგვის ერისთავი მას შემდეგ გახდა, რაც თეიმურაზ I-ის ბრძანებით დათუნას უფროსი ძმა ზურაბი მოკლეს. დათუნამ თავიდანვე ქართლში მოსული როსტომ-ხანის საწინააღმდეგო პოზიცია დაიკავა. არაგვის ერისთავს ქართლის ვალის შურისძიების ეშინოდა, რადგან თავის დროზე დათუნას ძმამ, ზურაბმა როსტომის ძმისშვილი, სიმონ-ხანი მოკლა. მიუხედავად ამისა, როსტომ-ხანმა დათუნასთან კარგი ურთიერთობის დამყარება სცადა, მაგრამ დათუნა მაინც მის მოწინააღმდეგედ და თეიმურაზ I-ის მოკავშირედ რჩებოდა. როსტომმა დათუნა მუხრანში მიიპატიჟა და ნადიმის დროს თავადებს გაბაშვილსა და თურქესტანიშვილს მოაკვლევინა, მისი მოკვეთილი თავი კი ირანის შაჰს გაუგზავნა. როსტომი დუშეთში ჯარით შევიდა, არაგვის ერისთავი კი დათუნას უმცროსი ძმა ზაალი გახდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:არაგვის ერისთავები კატეგორია:XVII საუკუნის ქართველები კატეგორია:მოკლული ქართველები
სარიობა (სოფელი)
სქოლიო
კატეგორია:არშალის რაიონის დასახლებული პუნქტები
საქართველოს სტატისტიკის ეროვნული სამსახური
ხელმძღვანელობა
საქსტატს ხელმძღვანელობს აღმასრულებელი დირექტორი, რომელსაც ჰყავს ორი მოადგილე, რომელთა დაქვემდებარებაში შედის 11 სხვადასხვა დეპარტამენტი. აღმასრულებელი დირექტორი ასევე არის ორი სათათბირო ორგანოს — საბჭოს წევრი: ესენია საქსტატის საბჭო და მრჩეველთა საბჭო.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დემოგრაფია
ზეგანის ეკლესია (აფხაზეთი)
ზეგანის ეკლესია — ეკლესია სოფელ ზეგანში, ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია შუა საუკუნეებში.
ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ალფრედ მოისიუ
ალფრედ სპირო მოისიუ (Alfred Spiro Moisiu; დ. 1 დეკემბერი, 1929, შკოდერი) — ალბანელი პოლიტიკოსი. ალბანეთის პრეზიდენტი 2002-2007 წლებში.
1943-1945 წლებში მონაწილეობდა გერმანელი და იტალიელი აგრესორების წინააღმდეგ პარტიზანულ ომში. 1946 წელს სასწავლებლად მიემგზავრება სსრკ-ში. 1948 წელს დაასრულა ლენინგრადის სამხედრო-საინჟინრო სასწავლებელი. 1952-1958 წლებში დაასრულა მოსკოვის სამხედრო-საინჟინრო სასწავლებელი. 1971 წლიდან სათავეში ჩაუდგა საინჟინრო-თავდაცვით ბიუროს. ეს იყო საკმაოდ გავლენიანი თანამდებობა. ენვერ ხოჯას დიქტატურის პერიოდში ბიურომ ააშენა ბუნკერები და სხვა თავდაცვითი ნაგებობები. 1981-1982 წლებში თავდაცვის მინისტრის მოადგილეა. 1991-1992 წლებში თავდაცვის მინისტრია. 1995 წელს ხელი მოაწერა პროტოკოლს ნატოსთან თანამშრომლობის პროგრამაში „პარტნიორობა მშვიდობისთვის“.
1997-2002 წლებში სოციალისტური პარტიის ხელისუფლებაში დაბრუნების შემდეგ დაკარგა თანამდებობები სამინისტროში, თუმცა აქტიურად მონაწილეობდა ქვეყნის პოლიტიკურ ცხოვრებაში. 2002-2007 წლებში ქვეყნის პრეზიდენტია.
ამჟამად აქტიურად მონაწილეობს საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. მშობლიურის გარდა ფლობს ინგლისურ, რუსულ და იტალიურ ენებს. იგი ალბანეთის პირველი პრეზიდენტია, რომელიც არ მიეკუთვნება ქვეყნის რელიგიური უმრავლესობის რიგებს, იგი მართლმადიდებელია (ალბანეთის მართლმადიდებელი ეკლესია).
Twilight (Blue System-ის ალბომი)
Twilight — გერმანული პოპ-ჯგუფ Blue System-ის მესამე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1989 წელს. დისკი გამოსცა ლეიბლმა Hansa.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1989 წლის ალბომები კატეგორია:Blue System-ის ალბომები კატეგორია:Hansa Records-ის ალბომები კატეგორია:BMG-ის ალბომები
მთისკალთის ეკლესია
მთისკალთის ეკლესია — ნანგრევები სოფელ მთისკალთაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია XIX-XX საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ეკლესიის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
დონაუვერთი
დონაუვერთი (Donauwörth) — ქალაქი გერმანიაში, რაიონული ცენტრი, მდებარეობს ბავარიის მიწაზე.
ექვემდებარება შვაბიის ადმინისტრაციულ ოლქს. შედის დონაუ-რისის რაიონის შემადგენლობაში. ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 18 240 ადამიანს (2010 წლის 31 დეკემბრის აღწერის მონაცემები). იკავებს 77,02 კმ² ფართობს. ოფიციალური კოდი — 09 7 79 131.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის ქალაქები
ოტო სიმონსონი
ოტო იაკობ სიმონსონი (Otto Jakob Simonson; დ. 23 მარტი, 1829, დრეზდენი, საქსონიის სამეფო, — გ. 22 მაისი, 1914, რიგა, რუსეთის იმპერია) — გერმანელი არქიტექტორი. ხანგრძლივად ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა თბილისში.
ზუევის სახელობის კულტურის სახლი
ზუევის სახელობის კულტურის სახლი ან ზუევის სახელობის პროფკავშირის კუმუნალური მოსამსახურეების კლუბი (Дом культуры имени Зуева (или Клуб профсоюзов коммунальников имени Зуева)) — კულტურის სახლის შენობა მოსკოვში, მდებარეობს ლესნოის ქუჩაზე. მსოფლიოში კონსტრუქტივიზმის მიმდინარეობის ერთ-ერთი ნათელი და ცნობილი ძეგლი. აშენებულია 1927—1929 წლებში, არქიტექტორ ილია გოლოსოვის პროექტის მიხედვით და ატარებს 1905 წლის რევოლუციის მონაწილის სახელს, რომელიც ტრამვაის პარკის ხელოსანი სერგეი ზუევი იყო. კულტურის სახლის ტერიტორიაზე მოქმედებს თეატრები, მათ შორის „კვარტეტ ი“ და „სხვა თეატრი“.
ოტო სიმონსონი
დაამთავრა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემია 1858 წელს. 1858 წელს ამავე აკადემიამ მიანიჭა არქიტექტურის აკადემიკოსის წოდება და კავკასიის მეფისნაცვლის მიწვევით გადმოვიდა მის კანცელარიაში შტატგარეშე არქიტექტორად; ორმოცზე მეტი წლის განმავლობაში მუშაობდა როგორც დამპროექტებელი: ადგენდა ტიპურ პროექტებს საფოსტო და საინჟინრო უწყებებისათვის, ეკლესიების პროექტებს კავკასიის სხვადასხვა დასახლებებისთვის (მათ შორის ყვარლის ციხესიმაგრის, თბილისის კუკიის ეკლესიის და სხვა); XIX საუკუნის მიწურულს ააშენა აბასთუმნის ეკლესია, რომელშიც ძველი ქართული ხუროთმოძღვრების ფორმებია გამოყენებული; 1859 წელს თავად ბარიატინსკის პირადი ბრძანებით შეადგინა ესკიზური პროექტი ალექსანდრეს პლაცზე საზოგადოებრივი ბაღის მოწყობისა; ამ დროიდან ჩაეყარა საფუძველი ალექსანდრეს ბაღს (ახლანდელი ცხრა აპრილის ბაღი); შეადგინა ქაშვეთის ეკლესიის ახალი გალავნის პროექტი. მისი პროექტით განხორციელდა თბილისში მეფისნაცვლის სასახლის ნაწილობრივი (1858–1859), შემდეგ კი მთლიანი რეკონსტრუქცია (ახლანდელი თბილისის მოსწავლე-ახალგაზრდობის ეროვნული სასახლე). სიმონსონმა შეადგინა საზოგადოებრივი და სახელმწიფო დანიშნულების შენობათა პროექტები, შეასრულა დეკორატიული სამუშაოები თბილისის თეატრის შენობაში (1860-1861); მისი პროექტით აშენდა მრავალი საცხოვრებელი სახლი: ი. თამაშევის (1872, გალაკტიონ ტაბიძის ქუჩაზე), იაკობ ზუბალაშვილის (1879, ახლანდელი ლადო ასათიანის ქუჩაზე) და სხვა; 1909 წლიდან თავი დაანება მუშაობას და გადავიდა რიგაში, სადაც გარდაიცვალა. სიმონსონმა ალბერტ ზალცმანთან ერთად მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა თბილისის განაშენიანებას ახლებური ხასიათის შექმნაში.
ზუევის სახელობის კულტურის სახლი
ისტორია
კულტურის სახლის პროექტი არქიტექტორ ილია გოლოსოვის მიერ შემუშავდა. გაიხსნა შედგა 1930 წლის 4 თებერვალს. არქიტექტორის იდეის მიხედვით, კულტურის სახლის გარე იერსახე უნდა ასოცირებულიყო ტექნიკის სამყაროსთან. მშენებლობის დასაწყისი დაემთხვა ოქტომბრის რევოლუციის 10 წლისთავს და დამთავრდა 1929 წლის აგვისტოში. თავისი სახელწოდება, კულტურის სახლმა მიიღო სერგეი ზუევის საპატიოდ, რომელიც ტრამვაის პარკში ხელოსანი და შემდგომში მისი ხელმძღვანელი იყო, რომელიც შემდგომში, როგორც 1905 წლის რევოლუციის მონაწილე დასაჯეს.
ოტო სიმონსონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანელი არქიტექტორები კატეგორია:თბილისელები კატეგორია:დაბადებული 1829 კატეგორია:დაბადებული 23 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 მაისი
ზუევის სახელობის კულტურის სახლი
ისტორია
საბჭოთა დროს, კულტურის სახლში ვ. ვ. კნიპერის თეატრალური სტუდია და მასთან არსებული საბავშვო სატირული თეატრი „Ёж “ იყო განლაგებული.
1998 წლიდან, კულტურის სახლი „კვარტეტ ი“-ს ძირითადი თეატრალური მოედანია. 1990-იანი წლების ბოლოს, კულტურის სახლის დიდი დარბაზი თითქმის სამჯერ დიდი იყო, ვიდრე რუსეთის თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტის თეატრის დარბაზი.
არქიტექტურა
220px|მინი|მარჯვნივ|ზუევის სახელობის კულტურის სახლი ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, პირველი ათწლეული უნდა დაეკმაყოფილებინა ახალი დროის გამოწვევები. ყველაზე ნათლად ეს ტენდენციები გამოჩნდა კულტურის სახლის შენობებზე — წინათ, რუს არქიტექტორებს არ უკვეთავდნენ საზოგადოებრივი შენობების აშენებას, რომელიც განკუთვნილი იქნებოდა, როგორც პოლიტიკური, ისე კულტურული ღონისძიებებისთვის. ეპოქის დინამიური ხასიათი პრინციპულად ახალ არქიტექტურულ გადაწყვეტილებებში გამოჩნდა.
კუბიზმის გავლენით დაბადებული კულტურის სახლი, აშენებულია ასიმეტრიულად სწორად დალაგებული გეომეტრიული სხეულების საფუძველზე. შენობის კომპოზიციური ცენტრია ვერტიკალურად მოშუშებული ცილინდრი, რომელზეც აწყობილია მთელი დიდ ფანჯრებიანი კორპუსი. შენობის კუთხეში, ცილინდრის შიგნით, მდებარეობს სადარბაზო. „შიდა მოძრაობა ვერტიკალური ცილინდრის ფორმის, როგორღაც გაუძლო ჰორიზონტალური ფორმის სიმძიმეს და გამოვიდა თავისუფლებაზე. ცილინდრის ზედა წვრილი ფილა უკვე არ აღიქმება, როგორც მოძრაობის შემაფერხებელი, ის პირიქით, ხაზს უსვამს ფორმას“.
კლუბს გააჩნია ორი დარბაზი: დიდი, რომელიც გათვლილია 950 ადგილზე და მცირე, 285 ადილიანი. იმის მიუხედავად, რომ მშენებლობის დროს ჩნდებოდა გარკვეული სირთულეები, რომელიც დაკავშირებული იყო მონაკვეთის პროპორციაზე, შენობის შიდა სივრცე სწორად არის დაგეგმარებული. შენობის ძირითადი კონსტრუქციები დამზადებულია რკინაბეტონისგან და აგურისგან.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ღირსშესანიშნაობები
ვიქტორ შრეტერი
ვიქტორ შრეტერი (Viktor Johann Gottlieb Schröter, Виктор Александрович Шрётер; დ. 27 აპრილი, 1839, სანქტ-პეტერბურგი, — გ. 16 აპრილი, 1901, იქვე) — რუსეთის იმპერიაში მოღვაწე გერმანული წარმოშობის არქიტექტორი, საიმპერატორო სამხატვრო აკადემიის აკადემიკოსი და პროფესორი. მისი პროექტით აგებულ შენობათა შორისაა თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრი (1880–1896).
დაიბადა ბალტიისპირელი გერმანელების ოჯახში. სპეციალური განათლება პეტერბურგისა და ბერლინის სამხატვრო აკადემიებში მიიღო. 1862 წელს დასავლეთ ევროპიდან პეტერბურგში დაბრუნდა და სახელმწიფო სამსახურში ჩადგა. იგი აშენებდა სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობებს რუსეთის იმპერიის ქალაქებში (მათ შორისაა დიდი მთავრის ვლადიმერ ალექსანდრეს ძის სასახლე პეტერბურგში, 1867–1885). შრეტერი განსაკუთრებით გატაცებული იყო თეატრების პროექტებით (კიევი, ირკუტსკი, ნიჟნი-ნოვგოროდი, თბილისი). განაახლა ხანძრით დაზიანებული მარიინსკის თეატრის ფასადი 1880-იან წლებში; ააგო ოდესის ვაგზლის შენობა. მიეკუთვნებოდა „რაციონალური ისტორიზმის“ მიმდინარეობას.
ობრეჟა-ნოუე
ობრეჟა-ნოუე (Obreja Nouă) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 174 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 841 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
მუსტაფა IV
მუსტაფა IV (, Dördüncü Mustafa; დ. 8 სექტემბერი, 1779 — გ. 16 ნოემბერი, 1808) — ოსმალეთის იმპერიის სულთანი.
მუსტაფა IV-ის მმართველობის დროს რუსეთთან ომი გრძელდებოდა. ოსმალეთის ფლოტი განადგურდა ათონის ბრძოლის დროს, როდესაც ცდილბდნენ დარდანელის სრუტის ბლოკადის გარღვევას. 1807 წლის აგვისტოში დაიდო ზავი, რომლის დროსაც რუსეთის არმია აგრძელებდა დუნაის სამთავროს ოკუპაციას.
1808 წლის ზაფხულში რუშეთის გუბერნატორმა, მუსტაფა-ფაშა ბაირაქთარმა თავისი ერთგული ჯარით შევიდა კონსტანტინოპოლში ტახტზე სელიმ III-ის აღდგენის მიზნით. მუსტაფა IV-ის მომხრეებმა ვერ შეძლეს მისთვის სერიოზული წინააღმდეგობის გაწევა. სასახლის აღების დროს მუსტაფა IV-მ ბრძანება გასცა მოეკლათ მისი ბიძაშვილი და ყოფილი სულთანი, სელიმ III და უმცროსი ძმა მაჰმუდ II, მაგრამ მკვლელებმა ამ უკანასკნელის პოვნა ვერ შეძლეს. სასახლის აღების შემდეგ მუსტაფა-ფაშამ დააპატიმრა მუსტაფა IV და ტახტზე აიყვანეს უფლისწული მაჰმუდი.
1808 წლის ნოემბერში დაიწყო იანიჩარების მორიგი აჯანყება რომლის მონაწილენიც ცდილობდნენ კვლავ აეყვანათ მუსტაფა ტახტზე. აჯანყების დროს ყოფილი სულთანი მუსტაფა მაჰმუდ II-ის ბრძანებით სიკვდილით დასაჯეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოსმალეთის სულთნები კატეგორია:ოსმანების დინასტია კატეგორია: დამხობილი მონარქები კატეგორია:დაბადებული 8 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1779 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1808 კატეგორია:დამხობილი მონარქები კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი მონარქები
ტომსკის მეცნიერების სახლი
ტომსკის მეცნიერების სახლი (Дом науки) — ქალაქ ტომსკის ღირსშესანიშნაობა, განათლებისა და კულტურის დაწესებულება. XX საუკუნის დასაწყისის არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს მარილის მოედანზე (აღდგომის მთაზე). 1998 წლიდან შენობაში განთავსებულია თოჯინების თეატრი „Скоморох“.
ისტორია
მეცნიერების სახლის მშენებლობა დაიწყეს 1911 წლის 1 მაისს და დაასრულეს 1912 წელს. საზეიმო გახსნა გაიმართა 1912 წლის 7 ოქტომბერს. ანდრეი კრიაჩკოვის მიერ შედგენილი შენობის პროექტი აღიარეს გამარჯვებულად სპეციალურად გამართული კონკურსის ფარგლებში, ხოლო პროექტი სისრულეში მოიყვანეს არქიტექტრებმა ტოვი ფიშელმა და ანდრეი ლანგერმა. შენობაში იყო 57 ოთახი, რომლის საერთო ფართობიც იყო 612 კვადრატული საჟენი.
მშენებლობის ინიციატორისა და მისი მთავარი დამფინანსებლის პეტრე მაკუშინის ჩანაფიქრის მიხედვით შენობაში უნდა გახსნილიყო სახალხო უნივერსიტეტი ალფონს შანიავსკის მოსკოვის სახალხო უნივერსიტეტის მაგალითზე. ახალი უნივერსიტეტის წესდების დამტკიცება შესაძლებელი გახდა მხოლოდ 1916 წლისათვის. მსოფლიოში საომარი მოქმედება არ იძლეოდა სრულმასშტაბიანი სწავლის პირობებს. შენობაში განათავსეს ციმბირის ქალთა უმაღლესი კურსები, 1912-1914 წლებში ზოგადსაგანმანათლებლო საღამოს კლასები (კურსები), ხოლო 1918 წლის აგვისტოში განათავსეს რუსეთის არმიის გენერალური შტაბის ევაკუირებული აკადემია, 1920 წელს — წითელ მეთაურთა სკოლა, 1923 წელს — ციმბირის პოლიტექნიკუმი.
საჯარო უნივერსიტეტი კი გაიხსნა 1925 წლის 13 დეკემბერს.
1941 წელს შენობა გადაეცა ქარხანა „ტომკაბელს“, ხოლო 1960 წელს შენობაში განათავსეს ქარხანა „ტომკაბელის“ კულტურის სახლი, ხოლო 1998 წლიდან განთავსებულია თოჯინების თეატრი „Скоморох“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტომსკის ღირსშესანიშნაობები
პახარილიოს რაიონი
პახარილიოს რაიონი (Distrito de Pajarillo) — რაიონი პერუში, სან-მარტინის რეგიონის მარისკალ-კასერესის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 310 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 072 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 21 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 244.03 კმ²-ია.
მაიმუნების პლანეტა (რომანი)
მაიმუნების პლანეტა (La Planète des singes) — 1963 წლის სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ფრანგული რომანი, რომლის ავტორია პიერ ბული. მან გავლენა იქონია მაიმუნების პლანეტის ფრენჩაიზის შექმნაზე.
სქოლიო
კატეგორია:1963 წლის რომანები კატეგორია:ფრანგულენოვანი რომანები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკური რომანები კატეგორია:ფენტეზი რომანები კატეგორია:მაიმუნების პლანეტა
იზმითი
მინი|155პქ|მარცხნივ|იზმითის საათის კოშკი იზმითი (İzmit, Νικομήδεια) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ თურქეთში, მარმარილოს ზღვის რეგიონში, ქოჯაელის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. დაახლოებით 100 კილომეტრია იზმითიდან ქვეყნის უდიდეს ქალაქ სტამბოლამდე, რადგან ორივე ქალაქი ერთსა და იმავე რეგიონში მდებარეობს. იზმითი მდებარეობს 100 მეტრზე ზღვის დონიდან. 2012 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 302,960 ადამიანს შეადგენს. ქალაქ იზმითს აქვს მერია და მისი მერი არის იბრაჰიმ ქარაოსმანოღლუ. ქალაქ იზმითის ისტორიული სახელია ნიკომედია.
იზმითს სამი მხრიდან — ჩრდილოეთით, სამხრეთითა და დასავლეთით ესაზღვრება საკუთარი, ქოჯაელის პროვინციის ქალაქები. ჩრდილოეთით ესაზღვრება ქალაქი ქანდირა, სამხრეთით — ქალაქები ქართეფე და ბაშისქელე, სამხრეთ-დასავლეთით — ქალაქი ქიორფეზი, ხოლო აღმოსავლეთით ესაზღვრება დერინჯე. იზმირს, საკუთარი პროვინციის ქალაქების გარდა, აღმოსავლეთით ესაზღვრება საქარიის პროვინცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები კატეგორია:ძველბერძნული ქალაქები
სარიობა (სადგური)
სარიობა (Сарыоба) — სადგური ყაზახეთში, აყმოლის ოლქის არშალის რაიონში. შედის სარიობის სასოფლო ოკრუგში. მდებარეობს რაიონის ცენტრ არშალიდან დაახლ. 39 კმ-ით ჩრდილოეთით. ატოკ კოდი — 113453500.
მოსახლეობა
1989 წლის მოსახლეობის სრულიად საკავშირო აღწერის მიხედვით მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენდა 598 კაცს, რომლის 51% ეთნიკურად რუსი იყო, ხოლო 27% — ყაზახი.
1999 წელს სადგურში ცხოვრობდა 686 ადამიანი (328 მამაკაცი და 358 ქალი). 2009 წლის აღწერის მონაცემებით, მისი მოსახლეობა 685 ადამიანს შეადგენს (331 მამაკაცი და 354 ქალი).
სქოლიო
კატეგორია:არშალის რაიონის დასახლებული პუნქტები
ბაღმარანის არქიტექტურული კომპლექსი
ეკლესია აგებულია შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.