cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
არაბთა გაერთიანებული საამიროების შეიარაღებული ძალები
სამხედრო ექსპანსია (1991–2005)
არაბთა გაერთიანებული საამიროების შეიარაღებული ძალები მასიურ ექსპანსიაზე 1995 წელს გადავიდა, რას წინ უძღვოდა 1992-1993 წლის შენაძენები. ესენია 436 ლეკლერკი ტანკები, 415 ჯავშან-მანქანა ბიემპი-3. ირანის გამოცდილების ხარჯზე ისწავლეს და მხოლოდ ერთი სამხედრო მომწოდებლით არ დაკმაყოფილდნენ. ამიტომ აგს-ის შეიარაღებული ძალები იარაღს სხვადასხვა ქვეყნებისაგან ყიდულობენ, როგორებიცაა რუსეთი, უკრაინა, აშშ, გაერთიანებული სამეფო, გერმანია, იტალია და საფრანგეთი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების შეიარაღებული ძალები
ელენე ახვლედიანის აღმართი
ელენე ახვლედიანის აღმართი — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ჩუღურეთი); კოსტა ხეთაგუროვის ქუჩიდან მალხაზ აბდუშელიშვილის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის II ნახევარში. თბილისის 1876 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც სურბ-კარაპეტის აღმართი, 1923 ეწოდა ნიკოლოზ კიბალჩიჩის, 1988 — ელენე ახვლედიანის სახელი. აღმართზე დგას ყოველთა ქართველთა წმიდათა სახელობის ეკლესია.
ლიტერატურა
ახვლედიანი
აკოსტამბოს რაიონი
აკოსტამბოს რაიონი (Distrito de Acostambo) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 600 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 072 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 30 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 168.06 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტაიაკახის პროვინციის რაიონები
ნოვა-რეზენდი
ნოვა-რეზენდი (Nova Resende) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 250 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 374 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.41 კმ²-ზე. ფართობი 390 152 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მიხეილ კედია
მიხეილ კედია (დ. 23 თებერვალი, 1902, თბილისი — გ. 20 აგვისტო, 1954, ჟენევა) — ქართველი იურისტი, ემიგრანტი, აბვერის თანამშრომელი მეორე მსოფლიო ომის დროს. საქართველის რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროს განსაკუთრებული რაზმის უფროსის, მელქისედეკ კედიას შვილი. გრიგოლ ფერაძესთან, სერგო მეტრეველსა და საბა კლდიაშვილთან ერთად შედის „ქართველი შინდლერების“ რიცხვში.
დაამთავრა თბი­ლისის I გიმნაზია. სწავლობდა ბერლინისა და ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტებში იურიდიულ ფაკულტეტზე (გაგზავნა სა­ქარ­თვე­ლოს რესპუბლიკის მთავრობამ). 1921 წლიდან ცხოვრობდა პარიზში, მუშაობდა უნივერმაღ „ბომარშეში“, სხვადასხვა დროს იყო სოციალ–ფედერალისტთა და ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიების წევრი, ორგანიზაცია „თეთრი გიორგის“ ერთ–ერთი დამაარსებელი, მონაწილეობდა „კავკასიის კონფედერაციის“ საქმიანობაში, თანამშრომლობდა ჰაიდარ ბამატის ჟურნალ „კავკასიასთან“.
1940 წელს ოკუპირებულ პარიზში გერმანიის მთავრობის მიერ ქართული წარმომადგენლობის დახურვის შემდეგ დაევალა ქარ­თული ემიგრაციის დაცვის მისია გერმანიის ხელისუფლების წინაშე. ფიქრობდა, რომ გერმანელების მხარ­და­ჭე­რით შესაძლებელი იყო სა­ქარ­თვე­ლოს გათავისუფლება საბჭოთა რე­ჟიმისაგან, ამიტომ მისი შუამდგომლობით ჩამოყალიბდა საგანგებო დანიშნულების სამხედრო შენაერთი. 1943 ოქტომბერში კედიას ხელმძღვანელობით დაარსდა „სამეკავ­შირეო შტაბი“, რომელსაც ტყვეთა ბანაკებიდან ქარ­თვე­ლე­ბის გამოყვანა და მათი სამსახურით უზრუნ­ველყოფა დაევალა, აგრეთვე იმ სამხედრო ერთეულების ორგანი­ზე­ბა, რომლებშიც ქარ­თვე­ლე­ბი ირი­ცხე­ბოდნენ. ამ მიზნით ის წინ აღუდგა გენერალ ა. ვლასოვის არმიაში არარუსული ფორმირებების გაერთიანებას. კედია მეგობრობდა ჰიტლერთან დაპირისპირებულ ისეთ გავლენიან გერმანელებთან, როგორებიც იყვნენ გრაფი შულენბურგი, პროფ. გერჰარდ ფონ მენდე და ერიხ ენგელჰაუპტი. 1944 წლის აპრილში კედიამ თავი შვეიცარიას შეაფარა.
მან დიდი წვლილი შეიტანა ქართველი ებრაელების გადარჩენაში. მეორე მსოფლიო ომის დროს, გერმანიის მიერ საფრანგეთის ოკუპაციიას, საფრანგეთში ქართველთა დიასპორამ ნაცისტების წარმოადგენლობას გაუგზავნა წერილი, სადაც ამტკიცებდნენ, რომ ქართველებსა და ებრაელებს საერთო ენა, ცხოვრების წესი, ეროვნული ჩვეულებები აქვთ. ამ წერილში აღნიშნული იყო, რომ ქართველი ებრაელები სემიტები კი არა, ეთნიკური ქართველები იყვნენ. ეს წერილი გერმანელებისთვის დამაჯერებელი აღმოჩნდა, ხოლო ქართველი ებრაელები მეორე მსოფლიო ომის დროს ჰოლოკოსტს გადაურჩნენ.
1946 წელს 3 მაისს მან წერილობითი ჩვენება მისცა, რომ გერმანიის მიერ საფრანგეთის ოკუპაციის დროს, შეძლო მრავალი ქართველი მაჰმადიანისა და ებრაელის (მ. შ. იოსებ ელიგულაშვილი) დახსნა სასჯელისაგან, რასაც დოკუმენტებითაც ადასტურებდა. 1954 წელს დაავადებულმა კედიამ სიცოცხლე თვითმკვლელობით დაასრულა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:დაბადებული 23 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 20 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1954 კატეგორია:ქართველი ემიგრანტები
ტუატაპერე
ტუატაპერე (Tuatapere) — პატარა ქალაქი საუთლანდის რეგიონში, ახალ ზელანდიაში.
მრეწველობის მთავარი დარგებია მეტყევეობა და სოფლის მეურნეობა.
სომხეთის საპარლამენტო არჩევნები (2018)
ვადამდელი საპარლამენტო არჩევნები სომხეთში 2018 წლის 9 დეკემბერს ჩატარდება. სომხეთში პრემიერ-მინისტრ ნიკოლ ფაშინიანის გადადგომის შემდეგ 2018 წლის 16 ოქტომბერს ორ კვირიან ვადაში ეროვნულ ასამბლეას არ აურჩევია ქვეყნის პრემიერ-მინისტრი.
აღსანიშნავია, რომ მომავალი არჩევნები იქნება პირველი საერთო არჩევნები სომხეთში მომხდარი 2018 წლის რევოლუციის შემდეგ, რის შედეგადაც ხელისუფლება გადადგა.
საარჩევნო სისტემა
ეროვნული ასამბლეის 101 წევრი ირჩევა პარტიული სიით პროპორციული წარმომადგენლობის მიხედვით. ადგილები გამოყოფილია დჰონდის მეთოდის გამოყენებით. პარტიებისთვის გამოყოფილია საარჩევნო ბარიერის 5% და 7% მრავალპარტიული ალიანსებისთვის. აღსანიშნავია, რომ სულ ცოტა 3 პოლიტიკური ძალა შედის პარლამენტში არჩევნების შედეგების მიხედვით.
საარჩევნო ბიულეტენები იყოფა ორ სექციად - ერთში მოთსებულია კანდიდატთა დახურული სია ეროვნულ დონეზე და მეორეში კანდიდატთა ღია სია. ამომრჩეველი ხმას აძლევს პარტიას ეროვნულ დონეზე, ასევე შეუძლია უპირატესობა მიანიჭოს რომელიმე კანდიდატს ერთი და იმავე პარტიის რაიონულ სიაში. ადგილები გამოყოფილია პარტიების მიერ მათი ნაციონალური წილის გამოყენებით. ნახევარი ხვდება ეროვნული სიიდან და ნახევარი იმის მიხედვით თუ რამდენ ხმას მიიღებს რაიონულ სიაში. ოთხი ადგილია გამოყოფილი ეროვნული უმცირესობებისთვის (ძირითადი წარმომადგენლები რომლისაც არაინ ასურელები, ქურთები, რუსები და იეზიდები). გენდერის კვოტი მოითხოვს მინიმუმ 25% სიაში იყოს მამრობითი ან მდედრობითი სქესის წარმომადგენლები. ქვეყნის სიები არ შეიძლება მოიცავდეს იმავე სქესის ზედიზედ სამ წევრს.
თუ პარტიას ხმათა უმრავლესობა მიიღებს, მაგრამ ხმების 54% -ზე ნაკლებია, მათ დამატებით გამოუყოფენ ადგილებს, რათა მიიღონ სრული 54%. თუ პარტია იკავებს ადგილების ორ მესამედს, დაკარგულ პარტიებს გადაეცემათ დამატებითი ადგილების რაოდენობა. თუ მთავრობა არ არის ჩამოყალიბებული წინასწარი შედეგების ექვსი დღის ვადაში, ორ-ორ მხარეს შორის შემდეგი ტური უნდა ჩატარდეს 28 დღის ვადაში.
შეთავაზებული ცვლილებები საარჩევნო სისტემაში
გადადგომამდე მთავრობამ წარადგინა კანონპროექტი საარჩევნო კანონმდებლობაში ცვლილებების შეტანის წინადადებით. ის განაპირობებს პარტიებისა და საარჩევნო ალიანსების შემცირებას 4% და 6%-ით. ასევე გულისხმობს 13 რეგიონალური ოლქებიდან კანდიდატების ღია სიების გაუქმებას, დახურული სიებისა და სატელევიზიო დებატების დანერგვას. კანონპროექტში გათვალისწინებული იყო თითოეული სქესის წარმომადგენლობაც 25%-დან 30%-მდე საპარტიო სიით. აღსანიშნავია, რომ რესპუბლიკური პარტიის წევრებმა ხმის მიცემას ბოიკოტი გამოუცხადეს. შედეგად 2018 წლის 22 ოქტომბერს კანონპროექტი არ იქნა მიღებული.
რამდენიმე დღის შემდეგ კანონპროექტი პარლამენტში მეორედ იქნა შეტანილი, თუმცა ისევ ხმების ნაკლებობის გამო იგი არ დამტკიცდა.
კრიტიკა
პოლიტიკოსებისა და ანალიტიკოსების გარკვეულმა ნაწილმა გააკრიტიკა არჩევნების თარიღი, იმის გამო, რომ ცვლილებების შეტანა საარჩევნო კოდექსი პარლამენტმა არ მიიღო. ეროვნული თვითმმართველობის გაერთიანებისა და ეროვნული დემოკრატიის ლიდერები თვლიან, რომ არჩევნები „არადემოკრატიული“ იქნება და არ მიაჩნიათ, რომ ნაჩქარევი არჩევნები ხელს შეუწყობს სტაბილური პოლიტიკური სფეროს შექმნას.
ზოგიერთი კრიტიკოსი მიიჩნევს, რომ მოქმედი კანონმდებლობა წინა საპარლამენტო არჩევნებში სომხეთის რესპუბლიკური პარტიისთვის უფრო ხელსაყრელი იყო. ქვეყნის ყოფილმა მმართველმა პარტიამ არჩევნებამდე უმრავლესობა ეროვნული კრებაში დანიშნა და თავდაპირველად მოუწოდა არჩევნების ჩატარებას 2019 წლის ზაფხულში, რათა მხარეებმა დროულად შეძლონ არჩევნებისთვის მომზადება და სომხეთის საარჩევნო კოდექსში ცვლილებების შეტანა.
მონიტორინგი
ეუთო და ODIHR ფართომასშტაბიან სადამკვირვებლო მისიას განახორციელებს. არჩევნებში ასევე 200 მოკლევადიანი დამკვირვებელი იქნება. მონიტორინგის პროცესში მონაწილეობას მიიღებენ რუსეთის პარლამენტის ოთხივე ფრაქციის დამკვირვებლები.
სომხეთში ევროკავშირის მუდმივი დელეგაციის ხელმძღვანელმა, პიოტრ სვიტალსკიმ განაცხადა, რომ სომხეთმა შეძლო და სიტყვის თავისუფლების უმაღლეს სტანდარტებს მიაღწია ხავერდოვანი რევოლუციის შემდეგ.
პარტიები და ალიანსები
9 პარტია და 2 ალიანსი მიიღებს მონაწილეობას არჩევნებში
სქოლიო
კატეგორია:არჩევნები კატეგორია:საპარლამენტო არჩევნები სომხეთში 2018
აქსუ (ტარიმის შენაკადი)
აქსუ (ზემო დინებაზე ეწოდება სარიჯაზი) — მდინარე ყირგიზეთსა და ჩინეთში. ტარიმის მარცხენა შემდგენელი. სიგრძე 282 კმ, აუზის ფართობი 28,5 ათ. კმ². სათავე აქვს ყირგიზეთში. მიედინება ცენტრალურ ტიან-შანში, შემდეგ გადის ტარიმის ვაკეზე. წყლის საშუალო ხარჯი 208 მ³/წმ. იკვებება თოვლისა და წვიმის წყლით. რწყავს აქსუს ოაზისს.
ადამიანის უფლებათა დაცვისა და გამოძიების ხარისხის მონიტორინგის დეპარტამენტი
ადამიანის უფლებათა დაცვისა და გამოძიების ხარისხის მონიტორინგის დეპარტამენტი — შინაგან საქმეთა სამინისტროს დეპარტამენტი, რომელიც 2018 წლის 11 იანვარს შეიქმნა. დეპარტამენტს 2019 წლის 15 თებერვლამდე ერქვა ადამიანის უფლებათა დაცვის დეპარტამენტი. 2019 წლის 24 ივლისამდე დეპარტამენტის დირექტორი იყო ლონდა თოლორაია. . 2019 წლის 24 ივლისიდან დეპარტამენტს ხელმძღვანელობს ნინო ცაციაშვილი.
საქმიანობა
შინაგან საქმეთა სამინისტროს ადამიანის უფლებათა დაცვის დეპარტამენტი უზრუნველყოფს დროულ რეაგირებასა და ეფექტიანი გამოძიების ჩატარებას შემდეგი კატეგორიის საქმეებზე:
თითოეულ ფაქტზე დროული რეაგირებისა და ეფექტიანი გამოძიების უზრუნველსაყოფად დეპარტამენტი:
კონტაქტი
ადამიანის უფლებათა დაცვისა და გამოძიების ხარისხის მონიტორინგის დეპარტამენტის საკონტაქტო მეილზე მოქალაქეს შეუძლია გამოაგზავნოს ნებისმიერი წინადადება, ინიციატივა, რომლებიც მიმართული იქნება დეპარტამენტის კომპეტენციას მიკუთვნებული დანაშაულის წინააღმდეგ კიდევ უფრო ეფექტიანი ბრძოლისაკენ.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს შინაგან საქმეთა სამინისტრო
მოჰამედ ბინ რაშიდ ალ მაკტუმი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:ალ მაკტუმების საგვარეულო კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროების პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:დუბაის ამირები
გიორგი ახვლედიანის ქუჩა
გიორგი ახვლედიანის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ვერე); ლეო ქიაჩელის ქუჩიდან ნიკო ნიკოლაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის II ნახევარში. თბილისის 1884 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ახალი ქუჩა, შემდეგ დაერქვა რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ II-ის ასულის ანასტასიას (1901–1918) სახელი. ამ სახელითაა შეტანილი თბილისის გამგეობის მიერ 1903 წელს შედგენილ ქუჩების სიაში. 1923 წელს — სოფიო პეროვსკაიას, 1990 წელს გიორგი ახვლედიანის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
ახვლედიანი
კაიკოურა
კაიკოურა (Kaikōura, Te Ahi Kaikōura a Tama ki te Rangi) — ქალაქი ახალ ზელანდიაში, სამხრეთ კუნძულის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. 2013 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1971 კაცს. კაიკოურა მდებარეობს ქალაქ კრაისტჩერჩიდან ჩრდილოეთით, 180 კილომეტრში. ქალაქი დაარსდა 1843 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ქალაქები
მოლდოვის კულტურა
thumb|200პქ|მოლდოვის საფოსტო მარკა მოლდოვის კულტურა — რუმინული კულტურისა და საბჭოთა კულტურის ნაზავი. რუმინული კულტურის ტრადიციული ლათინური ფესვები II საუკუნეში მიდის, პერიოდამდე როდესაც რომმა დაკიის კოლონოზაცია დაიწყო.
საუკუნეების განმავლობაში, რომელსაც 271 წელს რომაელების წასვლა მოჰყვა, რეგიონის მოსახლეობა სხვადასხვა ხალხის თუ სახელმწიფოების გავლენას განიცდიდა, ესენი იყვნენ: ბიზანტიის იმპერია, მეზობელი სლავები, უნგრელები და სხვა მცირე ხალხი, მოგვიანებით რეგიონზე თავისი კვალი დატოვა ოსმალეთის იმპერიამ. XIX საუკუნიდან დასავლეთ ევროპული (განსაკუთრებით ფრანგული) გავლენა რუმინულ ლიტერატურასა და ხელოვნებაში აშკარა გახდა. შედეგად ასეთმა ნარევმა (ფრ. mélange) მდიდარი კულტურული ტრადიცია წარმოქმნა. ასეთი საგარეო ურთიერთობები გარდაუვალი იყო რეგიონის გეოგრაფიიდან გამომდინარე, ეს გარე გავლენები ემსახურებოდნენ ენერგიული და სიცოცხლის მოყვარული მასობრივი კულტურის გავრცელებას.
იმ ტერიტორიის მოსახლეობა, რომელიც ერთ დროს მოლდოვის სამეფოს (1359–1859) წარმოადგენა, XIV საუკინიდან საკუთარ თავს უმეტესად მოლდოველებად მიიჩნევდნენ, თუმცა სხვა რუმინულ ჯგუფებთანაც აგრძელებდნენ ახლო კულტურული კავშირის ქონას. 1812 წელის შემდეგ, აღმოსავლეთ მოლდოველები, ბესარაბიისა და დნესტრისპირეთის მკვიდრნი, 1812–1917 წლების პერიოდში სლავური კულტურის, ხოლო 1940–1989 წლებში რუსეთის გავლენის ქვეშ მოექცნენ, შესაბამისად დამყარდა საბჭოთა კავშირის ადმინისტრაციული კონტროლი და დაიწყო ეთნიკური რუსების და რუსულად მოლაპარაკე ხალხის იმიგრაცია.
1918 წლისთვის ბესარაბია, ერთ–ერთი ყველაზე განუვითარებელი რეგიონი და რუსეთის იმპერიის ყველაზე ნაკლებად განათლებული ევროპული რეგიონი. რუმინული აღწერის მიხედვით 1930 წელს, აქ მცხოვრები მოსახლეობის წერა–კითხვის მცოდნეთა დონე მხოლოდ 40%-ს შეადგენდა, რაც საგრძნობი მატება იყო 30 წლის წინანდელ, რუსეთის იმპერიაში ყოფნისას არსებული, იმავე მაჩვენებლის 12%-თან შედარებით. წერა–კითვის ცოდნა განსაკუთრებით დაბალი იყო ქალებში, 1918 წელს ეს მაჩვენებელი 10%-ზე ნაკლები იყო, ხოლო 1940 წლისთვის 50%-ზე ოდნავ ნაკლები. თუმცა საბჭოთა ხელისუფლებამ განათლების გავრცელებას შეუწყო ხელი, მათ ასევე ყველაფერი გააკეთეს, რათა რეგიონს ყველანაირი კულტურული კონტაქტი გაეწყვიტა რუმინეთთან. საბჭოთა ხელისუფლების დროს, მოხდა ეთნუკურად რუმინელი ინტელექტუალების გადინება, 1940 წლის შემდეგ მათი ნაწილის დაახვრეტა, ხოლო როგორც მეორე მსოფლიო ომის დროს ასევე მის მერე მათი გადასაახლება. ბესარაბიის კულტურული და განათლების მდგომარეობა გაუარესდა, ქვეყნა უფრო რუსიფიცირებული გახდა.
1960–იანი წლების შემდეგ, საბჭოთა ხელისუფლებამ განავითარა ურბანული კულტურა და სამეცნიერო ცენტრები, რომლებშიც შემდგომ უმეტესწილად ისევ რუსებით და სხვა არარუმინული წარმოშობის ჯგუფებით შეივსო. ეს კულტურად ზედაპირული იყო და უცხო. ურბანული კულტურის უმეტესი ნაწილი მოსკოვიდან შემოვიდა; სოფლად მცხოვრებ ეთნიკურ რუმინელებს საკუთარი თავის გამოხატვა მხოლოდ ფოლკლორსა და ფოლკლორულ ხელოვნებაში შეეძლო.
იხილეთ აგრეთვე
*
აკრაკიის რაიონი
აკრაკიის რაიონი (Distrito de Acraquia) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 287 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 061 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 46 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 110.27 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტაიაკახის პროვინციის რაიონები
გიორგი თავაძე (ფეხბურთელი)
გიორგი თავაძე (დ. 21 ივნისი, 1955, ლანჩხუთი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი და ფეხბურთის მწვრთნელი. თამაშობდა ნახევარმცველისა და მცველის პოზიციაზე. საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი (1981).
ბიოგრაფია
დაიბადა 1955 წლის 21 ივნისს ლანჩხუთში. ფეხბურთის თამაში დაიწყო 1966 წელს ლანჩხუთში მწვრთნელების ტ. ახვლედიანისა და დ. ჯეჯელავას ხელმძღვანელობით.
თამაშობდა ლანჩხუთის „გურიაში“, თბილისის „დინამოში“ და ქუთაისის „ტორპედოში“.
თბილისის „დინამოს“ ძირითად შემადგენლობაში დებიუტი ჰქონდა 1979 წლის 25 ნოემბერს.
საბჭოთა კავშირის უმაღლეს ლიგაში ჩაატარა 76 მატჩი (4 გოლი).
საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1981) და ევროპის თასების მფლობელთა თასის მფლობელი თბილისის „დინამოს“ შემადგენლობაში (1981).
1997–1998 წლებში იყო ლანჩხუთის „გურიას“ მთავარი მწვრთნელი.
2011 წლის 17 მაისს საქართველოს სპორტისა და ახალგაზრდობის საქმეთა სამინისტროს გადაწყვეტილებით, თბილისის „დინამოს“ მიერ თასების მფლობელთა თასის მოპოვების 30 წლის იუბილესთან დაკავშირებით 1981 წლის თბილისის „დინამოს“ სრულ შემადგენლობასა და სამწვრთნელო შტაბთან ერთად — გიორგი თავაძეს საქართველოს სპორტის რაინდის წოდება მიენიჭა.
მიღწევები
thumb|right|200პქ| გაზ. „ლელო“, 16 მაისი, 1981
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1955 გიორგი კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:ლანჩხუთის გურიას ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:ლანჩხუთის გურიას მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
იაგორ კალანდაძე
იაგორ კალანდაძე (დ. 26 ოქტომბერი, 1964) — ქართველი ბიოლოგი, მეცნიერი, პედაგოგი, ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
1986 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი ბიოფიზიკის სპეციალობით, 1990 წელს საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტის ასპირანტურა.
1990-1996 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ანდრონიკაშვილის სახელობის ფიზიკის ინსტიტუტი სამედიცინო ბიოფიზიკის განყოფილების უფროსი მეცნიერ-თანამშრომელი. 1995-1997 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო დიაგნოსტიკური ცენტრის ექსპერიმენტული დიაგნოსტიკის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი. 1995-1997 წლებში საქართველოს პარლამენტის, განათლების, მეცნიერების, კულტურისა და სპორტის კომიტეტის წამყვანი სპეციალისტი. 1997-2000 წლებში იყო საქართველოს ჯანმრთელობის დაცვის სამინისტროს, საზოგადოებრივი ჯანდაცვის დეპარტამენტის თავმჯდომარის პირველი მოადგილე. 2000-2002 წლებში საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს, სტანდარტიზაციის, ლიცენზირებისა და ნორმირების დეპარტამენტის უფროსი. 2002-2004 წლებში იყო საქართველოს შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის სამინისტროს მინისტრის მოადგილე. 2004-2005 წლებში ა(ა)იპ სექტორალური კვლევების ცენტრის დირექტორია. 2005-2007 წლებში თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ადამიანური რესურსების მართვის დეპარტამენტის უფროსია. 2007-2009 წლებში სამეცნიერო კვლევებისა და განვითარების დეპარტამენტის უფროსია. 2009-2012 წლებში იყო ტუბერკულოზის ეროვნული პროგრამის და ტუბერკულოზის და ფილტვის დაავადებათა ეროვნული ცენტრის აღმასრულებელი დირექტორი. 2012-2015 წლებში საქართველოს დავით აღმაშენებლის სახელობის უნივერსიტეტის, მედიცინის და სტომატოლოგიის სკოლის ბიომედიცინის პროფესორი, 2012-2013 წლებში იყო რექტორის მოადგილე. 2013-2015 წლებში აკად. ოთარ ღუდუშაურის სახელობის ეროვნული სამედიცინო ცენტრის განვითარების დირექტორია. 2015 წლიდან იყო პინეო სამედიცინო ეკოსისტემის გენერალური დირექტორი და პარტნიორი. 2012 წლიდან იყო სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის მრჩეველი ჯანდაცვის საკითხებში. 2012 წლიდან არის საუნივერსიტეტო კვლევების კორპორაციის (URC, აშშ) კონსულტანტი. 2011 წლიდან — საერთაშორისო ფონდი „კურაციო“-ს დირექტორთა საბჭოს წევრია. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს ჯანდაცვის სისტემის რეფორმის მსოფლიო ბანკის პროექტის კონსულტანტი. კვლევის თემა: ანტიკანცეროგენური და კანცეროგენური ნაერთების მოქმედება გენეტიკურ მასალაზე. სამეცნიერო პუბლიკაციების რაოდენობა — 74, მათ შორის იმპაქტ-ფაქტორის მქონე გამოცემებში — 45.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი ბიოლოგები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
აზერბაიჯანის სამახსოვრო მონეტები
მინი|აზერბაიჯანის გერბი სამახსოვრო და საიუბილეო მონეტები გაიცემა აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ცენტრალური ბანკის მიერ ძვირფასი (ოქრო - 1, 3, 5, 10, 20, 50 კაპიკებისა და 50, 100, 500 და 1000 მანათების ნომინალებისგან, ვერცხლისფერი - 5 და 50 მანეთისა და პლატინისგან - 500 მანათის ნომინალებისგან) და ფუძე ლითონებისგან (სპილენძ-ნიკელის შენადნობი - 1 მანათის ნომინალი). მუჰამედ ფუზულის სიცოცხლისა და მოღვაწეობის 500 წლისთავისადმი მიძღვნილი პირველი მონეტა გამოიცა 1996 წელს.
ქვეყანაში ზარაფხანის არარსებობის გამო, ყველა მონეტა საზღვარგარეთ არის მოჭრილი: დიდ ბრიტანეთში, უკრაინაში, ავსტრიასა და პოლონეთში.
სტატისტიკა
2017 წლის მაისის მდგომარეობით, გაიცა 47 სახეობის სამახსოვრო მონეტა, მათ შორის 5 სპილენძ-ნიკელის შენადნობიდან, 4 - 925 ვერცხლისგან, 12 - 999 ვერცხლისგან, 1 - 900 ოქროსგან, 2 - 917 ოქროსგან, 22 - ოქროსგან 999 ნიმუში და 1 999 პლატინისგან.
მონეტები არაძვირადღირებული მეტალებისაგან
სპილენძ-ნიკელის შენადნობიდან მიღებული მონეტები, როგორც მტკიცებულება დიდი ბრიტანეთის სამეფო ზარაფხანაში, გამოიცა ცალკეულ ბლისტერებში. გამოიცა მსგავსი დიზაინის მონეტები ასევე ვერცხლი და ოქრო.
ავერსი: გერბი და სახელმწიფოს სახელწოდება, ორნამენტი 8-ნიშნიანი ვარსკვლავი და ნახევარმთვარე, ნომინალი.
რევერსი: შესაბამისი სპორტის სცენა და წარწერა აზერბაიჯანულად I AVROPA OYUNLARI BAKU 2015 - ”ბაქო 2015 წლის პირველი ევროპული თამაშები”.
დენომინაცია: 1 მანათი. წონა: 28.28 გ დიამეტრი: 38.61 მმ. ტირაჟი: 1000 ცალი.
"ევროპული თამაშების" სერია
მონეტები, რომლებიც დიდი ბრიტანეთის ზარაფხანაში იქნა მოჭრილი. გაიცემა ნაკრები ხის ყუთებში და ცალკეულ ყუთებში. მსგავსი დიზაინის მონეტები გამოიცა აგრეთვე სპილენძ-ნიკელის შენადნობიდან და ოქროდან.
ავერსი: გერბი და სახელმწიფოს სახელწოდება, ორნამენტი 8-ნიშნიანი ვარსკვლავი და ნახევარმთვარე, ნომინალი.
რევერსი: შესაბამისი სპორტის სცენა და წარწერები აზერბაიჯანზე. I AVROPA OYUNLARI BAKU 2015 - ”ბაქო 2015 წლის პირველი ევროპული თამაშები”.
დენომინაცია: 5 მანათი. წონა: 31.21 გ დიამეტრი: 38.61 მმ. ტირაჟი: 200 ცალი.
ოქროს ტირაჟის მონეტები
2006 წელს ავსტრიის ზარაფხანაში ოქროს მონეტები იქნა მოჭრილი.
ტირაჟი: თითოეული ნომინალის 50 მონეტა.
სერია "ჰეიდარ ალიევის 90 წლის იუბილე"
დიდი ბრიტანეთის სამეფო ზარაფხანაში ოქროს მონეტები იქნა მოჭრილი.
ავერსი: რუკა და სახელწოდება, გამოცემის წელი, ნომინალი
რევერსი: ჰეიდარ ალიევის პორტრეტი და ხელმოწერა, წარწერა აზერბაიჯანულად 90 il Heydər Əlirza oğlu Əliyev ნახევარმთვარისა და 8 – წახნაგოვოანი ვარსკვლავის ფონზე.
რანტი: ამობურცული
სერია "ევროპული თამაშები 2015"
დიდი ბრიტანეთის სამეფო ზარაფხანაში ოქროს მონეტები იქნა მოჭრილი. გამოიცა ხის ყუთებში.
მსგავსი დიზაინის მონეტები ასევე გაიცა სპილენძ-ნიკელის შენადნობიდან და ვერცხლისგან.
ავერსი: გერბი და სახელმწიფოს სახელწოდება, 8-წახნაგოვანი ვარსკვლავის ორნამენტი და ნახევარმთვარე, ნომინალი.
რევერსი: სცენა შესაბამისი სპორტიდან და წარწერები აზერბაიჯანულად I AVROPA OYUNLARI და ინგლისურად BAKU 2015 FIRST EUROPEAN GAMES.
ნომინალი: 100 მანათი. მასა: 31,21 გ. დიამეტრი: 38,61 მმ. ტირაჟი: 500 ც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მონეტები კატეგორია:აზერბაიჯანი
აღმოსავლეთ ტიმორის დროშა
აღმოსავლეთ ტიმორის დროშა — აღმოსავლეთ ტიმორის სახელმწიფო სიმბოლო გერბსა და ჰიმნთან ერთად. თანამედროვე დროშა 2002 წელს მიიღეს. ეს ზუსტად იგივე დროშაა რომელიც ქვეყანამ 1975 წელს პორტუგალიისგან დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ინდონეზიის შეჭრამდე 9 დღით ადრე მიიღო. 2002 წლის 19 მაისის შუაღამეს დამოუკიდებლობა გამოცხადდა, ხოლო მეორე დღეს დაეშვა გაეროს დროშა და დამოუკიდებელი აღმოსავლეთ ტიმორის დროშა აღიმართა.
აღმოსავლეთ ტიმორის დემოკრატიული რესპუბლიკის კონსტიტუციის მიხედვით, ყვითელი (PMS 123) სამკუთხედი „აღმოსავლეთ ტიმორის კოლონიალური ისტორიის კვალს“ წარმოადგენს. შავი სამკუთხედი „სიბნელეს რომელიც უნდა დაიძლიოს“; დროშის წითელი (PMS 485) ფონი წარმოადგენს „ეროვნულ-განმათავისუფლებელ ბრძოლას“; ვარსკვლავი ან „გზის მაჩვენებელი სინათლე“ თეთრი ფერისაა რაც მშვიდობას განასახიერებს.
დროშის ოფიციალური აღწერა
აღმოსავლეთ ტიმორის დემოკრატიული რესპუბლიკის კონსტიტუცია, ნაწილი I, მუხლი 15:
ალეკო ბეგალიშვილი
ალექსანდრე (ალეკო) ბეგალიშვილი (დ. 4 აპრილი, 1968, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი კინოსა და თეატრის მსახიობი.
აღმოსავლეთ ტიმორის დროშა
დროშის ოფიციალური აღწერა
სახელმწიფო დროშა არის მართკუთხედი და მასზე დატანილია ორი ტოლფერდა სამკუთხედი, საიდანაც მცირე მათგანი მოთავსებულია დიდზე. ერთი სამკუთხედი შავია და მისი სიმაღლე დროშის სიგრძის ერთი მესამედის ტოლია. ის მოთავსებულია ყვითელ სამკუთხედზე და მისი სიმაღლე დროშის სიგრძის ნახევარს შეადგენს. შავი სამკუთხედის ცენტრში მოთავსებულია თეთრი ხუთქიმიანი ვარსკვლავი, რომელიც გზის მაჩვენებელ სინათლეს განასახიერებს. ვარსკვლავის ერთი ქიმი მიბრუნებულია დროშის მარცხენა ზედა კუთხისაკენ. დროშის დანარჩენი ნაწილი წითელი ფერისაა. დროშის პროპორციაა — 1:2.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები
სიმონ ქათამაძე
სიმონ ქათამაძე (დ. 14 მარტი, 1938, ჭავანა) — ქართველი ინჟინერი.
ალეკო ბეგალიშვილი
ოჯახში ყველა მსახიობი ჰყავდა: მამა — ბადრი ბეგალიშვილი, საქართველოს სახალხო არტისტი, დედა — ფატი ბელქანია, ძმები — ზურა და ბადრი ბეგალიშვილები
სიმონ ქათამაძე
ბიოგრაფია
1963 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის სამშენებლო ფაკულტეტი ხიდებისა და გვირაბების მშენებლობის სპეციალობით.
ალეკო ბეგალიშვილი
რესურსები ინტერნეტში
ალექსანდრე ბეგალიშვილი
სიმონ ქათამაძე
ბიოგრაფია
1957 წლიდან მუშაობდა საქართველოს მშენებლობის სამინისტროს N5 სამშენებლო ტრესტში დურგლად, კომპლექსური ბრიგადის ბრიგადირად, პარალელურად სწავლობდა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ბათუმის ფილიალის საღამოს განყოფილებაზე; 1963 წელს მუშაობა გააგრძელა N5 სამშენებლო ტრესტში სამუშაოთა მწარმოებლად; 1966 წლიდან ამავე ტრესტის კადრების განყოფილების უფროსი იყო; 1976-1980 წლებში მუშაობდა ტრესტის მმართველის მოადგილედ; 1980-1986 წლებში ამავე ტრესტის სამშენებლო-სამონტაჟო სამმართველოს უფროსი იყო; მისი მონაწილეობითა და კურატორობით აშენდა ხიხაძირის, ხულოს, ჭვანის, ერგეს, ქ. ბათუმის (ლეონიძის დასახლებაში) სკოლები, ბათუმის უნივერსიტეტის ახალი კორპუსი, ჭოროხის ინერტული მასალების ქარხანა, ბათუმის მაღალი ძაბვის ლაბორატორია, შუახევისა და ქედის რაიონული სავადმყოფოები, რამდენიმე მრავალსართულიანი საცხოვრებელი სახლი ბათუმში, ხიდი ბარცხანასა და ხელვაჩაურის რაიონში; მიღებული აქვს სახელმწიფო და საუწყებო ჯილდოები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ჰილდერიხი
ჰილდერიხი (დ. დაახლ. 460 — გ. 533, კართაგენი, ვანდალთა სამეფო) — ვანდალების მეფე 523–530 წლებში. ჰუნერიხისა და ევდოკიას ვაჟი, გაიზერიხისა და დასავლეთ რომის იმპერატორ ვალენტინიანე III-ის შვილიშვილი.
ჰილდერიხი, სავარაუდოდ მისი აღზრდის გამო, ცდილობდა თავისი გავლენა გაეზარდა ბიზანტიის სამეფო კართან მჭიდრო კავშირის მეშვეობითა და კათოლიკურ ეკლესიასთან დათმობებით. ჯერ კიდევ ტახტზე ასვლამდე მან გადასახლებიდან დააბრუნა ეპისკოპოსები და ვაკანტური ადგილების შევსების ბრძანებაც გასცა. აღსანიშნავია, რომ ამ დროის ვანდალურ მონეტებზე იუსტინიანე I-ის პორტრეტებია გამოსახული, რაც ვანდალთა სამეფოს სიმბოლურ დამოკიდებულებას აღნიშნავდა ბიზანტიისადმი. პროკოპი კესარიელის მიხედვით, ჰილდერიხი და იუსტინიანე ჯერ კიდევ ამ უკანასკნელის იმპერატორად გახდომამდე იყვნენ ახლო მეგობრები; იუსტინიანე იუსტინე I-ის სიბერეში ასრულებდა სახელმწიფო მმართველის მოვალეობას.
ქვრივი დედოფალი ამალაფრიდა (თრასამუნდის ცოლი), რომელიც ოსტგუთების მეფის, თეოდორიხ დიდის და იყო, ჰილდერიხის პოლიტიკის წინააღმდეგ გამოვიდა. მას და მის მხარდამჭერ ოსტგუთებს ბრალი დასდეს სახელმწიფო გადატრიალების მოწყობაში და სიკვდილით დასაჯეს. შურისძიების მიზნით თეოდორიხმა დაიწყო მზადება კართაგენზე გასალაშქრებლად. მალევე ააგეს ფლოტი. სულ ცოტა ათასამდე ხომალდს 526 წლის 13 ივნისს უნდა დაეტოვებინა იტალიის სანაპირო, მაგრამ თეოფორიხი ავად გახდა და ამავე წლის 30 აგვისტოს გარდაიცვალა.
ამ დროს კონსოლიდაცია განიცადეს ბერბერებმა, რომლებმაც რამდენიმე ბრძოლაში დაამარცხეს ვანდალები. ჰილდერიხმა განსაკუთრებული მარცხი განიცადა ბიზაკიაში მცხოვრებ ტომებთან, მათ მეთაურობდა ბელადი ანტალა. გარკვეული დროის განმავლობაში ვანდალთა სამეფოს მთელ ტერიტორიაზე ბერბერთა ძალაუფლება ვრცელდებოდა.
ჰილდერიხის პოლიტიკის წინააღმდეგ, რომელიც ბიზანტიასთან დაახლოებას ითვალისწინებდა, 530 წელს გამოვიდა სამეფო ოჯახის ერთ-ერთი ჯგუფი თავის მხარდამჭერებთან ერთად. მოძრაობას სათავეში ჩაუდგა გელიმერი. მან დიდგვაროვანი ვანდალები დაარწმუნა, რომ ჰილდერიხი ბრძოლისუუნარო მეფე იყო და დააზარალებდა მათ ინტერესებს ბერბერებისაგან და ბიზანტიელებისგან. ჰილდერიხი ნათესავებთან ერთად შეიპყრეს და კართაგენის ციხეში გამოკეტეს. იუსტინიანეს ჰქონდა მისი გათავისუფლების მცდელობები, თუმცა უშედეგოდ.
როდესაც 533 წელს ბიზანტიელები აფრიკაში შეიჭრნენ რათა უზურპატორი გელიმერი ჩამოეგდოთ და ძველი მეფე გაეთავისუფლებინათ, გელიმერმა თავის ძმას უბრძანა ჰილდერიხი სიკვდილით დაესაჯა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 460 კატეგორია:გარდაცვლილი 533 კატეგორია:ვანდალთა მეფეები კატეგორია:მოკლული მონარქები
ბრეჟნევის დოქტრინა
მინი| [[სოციალისტური ბანაკი|აღმოსავლეთის ბლოკი ]] ბრეჟნევის დოქტრინა – საბჭოთა კავშირის საგარეო პოლიტიკა, რომელიც აცხადებდა, რომ ნებისმიერი საფრთხე ნებისმიერ საბჭოთა ბლოკის ქვეყანაში იყო საფრთხე ბლოკის ყველა სახელმწიფოსათვის და მაშასადამე ამართლებდა სხვა საბჭოთა ბლოკის ქვეყნების მიერ ამ საფრთხის შემცველ ქვეყნაში ინტერვენციას. ეს დოქტრინა გამოცხადდა იმისათვის, რომ გაემართლებინა საბჭოთა კავშირის მიერ 1968 წელს ჩეხოსლოვაკიაში შეჭრა, რათა დაემხო ადგილობრივი რეფორმისტური ხელისუფლება. დოქტრინა უარყოფილ იქნა 1980-იან წლებში, როდესაც კრემლი დათანხმდა ადგილობრივი კომუნისტური რეჟიმების მშვიდობიან დამხობაზე.
პოლიტიკა პირველად მკაფიოდ გამოკვეთა სერგეი კოვალევმა 1968 წლის 26 სექტემბრის პრავდას სტატიაში, სახელწოდებით სუვერენიტეტი და სოციალისტური ქვეყნების საერთაშორისო ვალდებულებები. ლეონიდ ბრეჟნევმა ეს გაიმეორა პოლონეთის გაერთიანებული მშრომელთა პარტიის მეხუთე კონგრესზე სიტყვით გამოსვლის დროს, 1968 წლის 13 ნოემბერს, სადაც ნათქვამია: "როდესაც ძალები, რომლებიც მტრულად არიან განწყობილნი სოციალიზმის მიმართ, ცდილობენ ზოგიერთი სოციალისტური ქვეყნის კაპიტალისტურად განვითარებას, ეს ხდება არა მხოლოდ ამ ქვეყნის პრობლემა, არამედ ყველა სოციალისტური ქვეყნის საერთო პრობლემა და საზრუნავი." ეს დოქტრინა გამოცხადდა იმისათვის, რომ გაემართლებინათ ჩეხოსლოვაკიის ოკუპაცია 1968 წლის აგვისტოში, რათა ჩაეხშოთ პრაღის გაზაფხული, ასევე გაემართლებინათ საბჭოთა სამხედროების შეჭრა უნგრეთში 1956 წელს. ეს ინტერვენციები საჭირო გახდა იმისათვის, რომ შეეჩერებინათ ლიბერალიზააციის მცდელობები, რომლებიც პოტენციურ საფრთხეს ქმნიდნენ იმისათვის, რომ შეესუსტებინათ საბჭოთა კავშირის ჰეგემონობა აღმოსავლეთ ბლოკში, რომელიც საბჭოთა კავშირის მიერ განიხილებოდაროგორც სასიცოცხლოდ აუცილებელი ბუფერული თავდაცვისათვის ტერიტორია, იმ შემთხვევაში თუკი ვარშავის პაქტისა და ნატოს ჯარებს შორის დაიწყებოდა სრულმასშტაბიანი ომი.
პრაქტიკაში ეს პოლიტიკა გულისხმობდა იმას რომ საბჭოთა სატელიტი სახელმწიფოების კომუნისტურ პარტიებს ჰქონოდათ  მხოლოდ შეზღუდული დოზით თავისუფლება და არცერთი სახელმწიფოს არ მიეცემოდა იმის საშუალება რომ დაერღვია ან საფრთხე შეექმნა  საბჭოთა ჰეგემონიისათვის. შესაბამისად ვერცერთი სახელმწიფო ვერ დატოვებდა ვარშავის პაქტს და ვერ შეავიწროვებდა ადგილობრივ კომუნისტურ ხელისუფლებებს. ბრეჟნევის დოქტრინის გამოცხადების შემდეგ საბჭოთა კავშირსა და მის სატელიტ სახელმწიფოებს შორის დაიდო მრავალი ხელშეკრულება რომლების განამტკიცებდნენ ქვეყანაშორის კოოპერაციას. პრინციპებიო იმდენად განზოგადებული იყო, რომ საბჭოთა კავშირმა ის გაავრცელა ვარშავის არაწევრ სახელმწიფო ავღანეთზე 1979 წელს.წელს.ბრეჟნევის დოქტრინა ძალაში რჩებოდა 1980-81 წლის პოლონეთის კრიზისამდე. მიხეილ გორბაჩოვმა უარი თქვა გამოეყენებინა სამხედრო ძალა მაშინ როდესაც პოლონეთმა გადაწყვიტა რომ ჩაეარებინა თავისუფალი არჩევნები 1989 წელს რომელშიც სოლიდარობამ დაამარცხა პოლონეთის გაერთიანებული მუშათა პარტია.
წარმოშობა
1953-1968 წლებში აღმოსავლეთ ევროპის მარიონეტულ სახელმწიფოებში მრავალჯერ იყო დისიდენტობისა და რეფორმაციის მცდელობები. 1953 წელს დაიღუპა იოსებ სტალინი, ხოლო 1956 წლიდან ნიკიტა ხრუშჩოვის ,,ართველობის ხანაში დაიწყო "დესტალინიზაცია." "დესტალინიზაციის პერიოდს მოჰყვა გარკვეული სახის რეფორმები. იმავე პერიოდში იმრე ნადი ხდება უნგრეთის პრემიერ მინისტრი და დაუყოვნებლივ დაიწყო უნგრეთში რეფორმათა მთელი ციკლი მაგალითად შემცირდა პოლიციელთა რაოდენობა, დაიშალა კოლექტიური ფერმები, შეიცვალა ინდუსტრიისა და საკვების წარმოების წესი, შემცირდა წნეხი რელიგიაზე. ამ რეფორმებმა გააოგნა უნგრეთის კომუნისტური პარტია. ნადი მალევე ჩამოგდებულ იქნა წინამკორბედის მიერ 1955 წელს. გადატრიალების შემდეგ მალევე ხრუშჩოვმა ხელი მოაწერა ბელგრადის დეკლარაციას, რომლის მიხედვითაც "სოციალისზმის სხვადასხვა ნაირსახეობები დაშვებულ იქნა საბჭოთა ბლოკში." ახალი რეფორმების იმედმა და ძველი რეფორმების ძალისმიერმა შეჩერებამ უნგრელ ხალხში გამოიწვია ამ დეკლარაციისადმი პროტესტი. ქვეყანაში სიტუაცია მალევე დაიძაბა და ხალხი ქუჩაში გამოვიდა, ისინი ითხოვდნენ არა მხოლოდ საბჭოთა ჯარების გაყვანას არამედ უნგრეთის ვარშავის პაქტიდან გასვლასაც კი. 23 ოქტომბერს საბჭოთა ჯარები დაეშვნენ ბუდაპეშტში რასაც სისხლიანი შეტაკებები მოჰყვა, რომელიც ნოემბრამდე გაგრძელდა. მიუხედავად იმისა, რომ "წესრიგი აღდგა" მხარეებს შორის მაინც დაძაბული ვითარება სუფევდა.
მშვიდობიანი ბრეჟნევის დოქტრინა
უნგრეთის რევოლუციის დასრულების შემდეგ კრემლმა განავითარა დოქტრინა, რომლის მიხედვითც ისევე როგორც, კომუნისტურ ასევე კაპიტალისტურ დსხელმწიფოებს უნდა შეძლებოდათ თანაარსებობა და რაც მთავარია ურთიერთობებეის გაუმჯობესება. ყოველივე ამას საბჭოთა კავშრის კომუნისტური პარტია არქმევდა "მშვიდობიან თანაარსებობას." ამ იდეამ კიდევ უფრო განავრცო შეხედულება იმის შესახებ, რომ ყველა ადამიანი თანასწორია და თავიანთ სახელმწიფოებში მათ აქვთ უფლება რომ გადაწყვიტონ თავიანთი პრობლემები. იმისათვის რომ ორივე მხარისათვის შესაძლებელი ყოფილიყო თანაარსებობა, არცერთი მხარე არ უნდა ჩარეულიყო მეორე მხარის შიდა საქმეებში. კრემლს არ სურდა რომ ვაშნგტონი ჩარეულიყო მის საქმეებშ და პირიქით.
1968 პრაღის გაზაფხული
1960-იანი წლებიდან რეფორმების მოთხოვნილება ნელ-ნელა იზრდებოდა ჩეხოსლოვაკიის რესპუბლიკაში. თუმცა, მას შემდეგ, რაც პრეზიდენტმა ანტონან ნოვოტმა დატოვა პოსტი 1968 წლის იანვარში, პრაღის გაზაფხულმა დაიწყო ფორმირება. ალექსანდრე დუბჩე კი გახდა ჩეხოსლოვაკიის კომუნისტური პარტიის ხელმძღვანელი და ითვლებოდა საბჭოთა კავშირის მეგობრად. თუმცა მალევე დუბჩეკმა დაიწყო სერიოზული ლიბერალური რეფორმების განხორციელება. იმისთვის, რომ დაემკვიდრებინა ის, რასაც დუბუეკმა " განვითარებულ სოციალიზმი " უწოდა, მან ჩეხოსლოვაკიაში შეიტანა ცვლილებები, რათა შეექმნა სოციალისტური სახელმწიფოს ბევრად უფრო თავისუფალი და ლიბერალური ვერსია. ჩეხოსლოვაკიურ ეკონომიკაში საბაზრო ეკონომიკისათვის დამახასიათებელი ასპექტები იქნა შემოტანილი, საზღვარგარეთ გამგზავრება მოქალაქეებისთვის უფრო ადვილი გახდა, სახელმწიფო ცენზურა შემცირდა, საიდუმლო პოლიციის ძალაუფლება შეიზღუდა და ნაბიჯები გადაიდგა დასავლეთთან ურთიერთობების გასაუმჯობესებლად. რეფორმებმა უმალვე მიიქცია კრემლის ყურადღება და ჩეხოსლოვაკთა მოქმედებებს შეშფოთებულნი აკვირდებოდნენ, რადგან სურდათ, რომ არა მხოლოდ ჩეხოსლოვაკია შეენარჩუნებინათ როგორც სოციალისტური მარიონეტული სახელმწიფო, არამედ თავიდან აიცილებინათ კიდევ ერთი უნგრული სტილის კრიზისი. 21 მარტს, კგბ-ს თავმჯდომარემ იური ანდროპოვმა გაავრცელა მძიმე განცხადება, რომელიც შეეხებოდა ჩეხოსლოვაკიაში დუბჩეკის მიერ გატარებულ რეფორმებს. მან განაცხადა რომ :”მეთოდები და ფორმები, რომლითაც ჩეხოსლოვაკიაში მიმდინარეობს მუშაობა, უნგრეთს ძალიან ახსენებს. … არსებობს გარკვეული წესრიგი. უნგრეთშიც ყველაფერი ასე დაიწყო, მაგრამ შემდეგ მოვიდნენ პირველი და მეორე ეშელონები, შემდეგ კი, საბოლოოდ, სოციალ-დემოკრატები. ”
იმისათვის, რომ თავიდან აეცილებინა იმრე ნადის ბედი დუბჩეკი ცდილობდა დაერწმუნებინა ბრეჟნევი, რომ რეფორმირების პროცესს ის სრულად აკონტროლებდა და არ დაადგებოდა იმავე გზას რომელსაც უნგრეთი დაადგა 1956 წელს. დუბუშკის გარანტიების მიუხედავად, სხვა სოციალისტურ ბანაკში სიტუაცია ნელ-ნელა იძაბებოდა. კერძოდ, უკრაინელებმა ძალიან შეაშფოთა ჩეხოსლოვაკიის რეფორმებმა. უკრაინის კომუნისტური პარტიის პირველმა მდივანმა მოსკოვს მოუწოდა დაუყოვნებლივი შეჭრილიყვნენ ჩეხოსლოვაკიის რესპუბლიკაში, რათა შეჩერებულიყო დუბჩეკის „გაადამიანურებული სოციალიზმის“ უკრაინაში გავრცელებისა და არეულობების შესაძლებლობა. 6 მაისისთვის ბრეჟნევმა დაგმო დუბუშკის სისტემა და გამოაცხადა ის " ვარშავის პაქტის დაშლის" მცდელობად. სამთვიანი მოლაპარაკებების, შეთანხმებებისა და დაძაბულობის ზრდის შემდეგ, მოსკოვსა და ჩეხოსლოვაკიას შორის დაძაბულობამ იმატა, ხოლო შემდეგ დაიწყო საბჭოთა კავშირის / ვარშავის პაქტის შემოჭრა 1968 წლის 20 აგვისტოს.
დოქტრინის ფორმირება
ბრეჟნევმა გააცნობიერა, რომ მას სჭირდებოდა ნიკიტა ხრუშჩოვის  "სხვადასხვა გზის სოციალიზმის" შეცვლა. რათა ხელი შეეუწყო უფრო ერთიანი ხედვისათვის. ”ეკონომიკური ინტეგრაცია, პოლიტიკური კონსოლიდაცია, იდეოლოგიური მართლმადიდებლობის დაბრუნება და პარტიათაშორისი თანამშრომლობა საბჭოთა ბლოკის ურთიერთობების ახალი საზრუნავი გახდა.” 1968 წლის 12 ნოემბერს ბრეჟნევმა განაცხადა, რომ ”როდესაც გარეგანი და შინაგანი ძალები, რომლებიც მტრული არიან სოციალიზმის მიმართ, ცდილობენ შეცვალონ რომელიმე სოციალისტური ქვეყნის განვითარება… კაპიტალისტურის მიმართულებით… ეს უკვე აღარ წარმოადგენს კონკრეტულად იმ ქვეყნისა და ხალხის პრობლემას, არამედ ის ხდება საერთო პრობლემა, ყველა სოციალისტური ქვეყნისა. " ბრეჟნევის ეს განცხადება პოლონეთის გაერთიანებული მუშათა პარტიის მეხუთე კონგრესზე ცხადად აჩვენებდა, რომ სახელმწიფოთა სუვერენიტეტს მიენიჭებოდა ნაკლები მნიშვნელობა ვიდრე საერთაშორისო სოციალისტური ბანაკის შენარჩუნებას. მიუხედავად იმისა, რომ ახალი დოქტრინა ოფიციალურად არ გამოცხადებულა, აშკარა იყო, რომ საბჭოთა ინტერვენცია გარდაუვალი იყო იმ შემთხვევაში, თუკი მოსკოვი მიიჩნევდა, რომ რომელიმე ქვეყანა საფრთხეს უქმნიდა სოციალიზმის მთლიანობას.
ბრეჟნევის დოქტრინა პრაქტიკაში
ბრეჟნევის დოქტრინის ბუნდოვანმა ფართო ბუნებამ საშუალება მისცა გამოეყენებინა სსრკ-ს, რომ ეს დოქტრინა გამოეყენებინა ნებისმიერი საერთაშორისო სიტუაციის პერიოდში. ეს აშკარა გახდა არა მხოლოდ 1968 წელს პრაღის გაზაფხულიდან და პოლონეთის 1980–81 წლის მოვლენებიდან და არამედ 1979 წლის ავღანეთში შეჭრიდანაც ყოველ ჯერზე, როდესაც საბჭოთა კავშირი დაიწყებდა მსჯელობას ესა თუ ის ქვეყანა ხდებოდა თუ არა ის საფრთხე საერთაშორისო სოციალისტური სისტემისათვის, სამხედრო ჩარევა საბჭოთა აზრით, არა მხოლოდ გამართლებული, არამედ აუცილებელი ხდებოდა.
სხვა სოციალისტური ქვეყნები
საბჭოთა კავშირი არ იყო ერთადერთი სოციალისუტირ სახელმწიფო, რომელიც სამხედრო ძალით შეიჭრა მეორე სოციალისტური სახელმწიფოში. მაგალითად შეიძლება მოვიყვანოთ 1978 წელს ვიეტნამის შეჭრა კამბოჯაში, ხოლო ამის პასუხად ჩინეთის შეჭრა ვიეტნამში 1979 წელს.
ბრეჟნევის დოქტრინა, როგორც გაეროს წესდებათა დარღვევა
ეს დოქტრინა ძალიან პრობლემატური იყო გაეროს თვალსაზრისით. გაეროს პირველი პრობლემა ის იყო, რომ იგი ძალის გამოყენების შესაძლებლობას იძლევა. ეს არის გაეროს წესდების მე -2 მუხლის მე –4 მუხლის აშკარა დარღვევა, რომელშიც ნათქვამია: ”ყველა წევრი საერთაშორისო ურთიერთობებში თავს იკავებს სხვა სახელმწიფოს ტერიტორიული მთლიანობის წინააღმდეგ მიმართული საფრთხის ან ძალის გამოყენებისგან, ან ნებისმიერი სხვა გზით. არ შეესაბამება გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის მიზნებს. ” როდესაც საერთაშორისო სამართალი ეწინააღმდეგება ქარტიას, ქარტიას პრეცედენტი აქვს. ეს ხდის ბრეჟნევის დოქტრინას უკანონოს.
სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საგარეო პოლიტიკა კატეგორია:სოციალისტური ბანაკი
თიურქმანი (ბარდა)
თიურქმანი (Türkmən) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   1 241 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ადალბერტ რიკენი
ადალბერტ რიკენი (Adalbert Ricken; დ. 30 მარტი, 1851 — გ. 1 მარტი, 1921) — გერმანელი მღვდელი და მიკოლოგი. მისი სტანდარტული საავტორო ბოტანიკური შემოკლებაა Ricken.
დაიაბადა 1851 წლის 30 მარტს ქალაქ ფულდაში. სასულიერო სემინარიის დასრულების შემდეგ გახდა მღვდელი (1873). გარკვეული ხნის შემდეგ მას ვიურცბურგის უნივერსიტეტში დოქტორის ხარისხი მიენიჭა.
რიკენი იყო გერმანიის სოკოების ილუსტრირებული მონოგრაფიის, „Die Blätterpilze“-ის ავტორი, რომელიც 1910-1915 წლებში 15 ნაწილად გამოიცა ლაიფციგში.
ადალბერტ რიკენი გარდაიცვალა 1921 წლის 1 მარტს, ქალაქ ფრიცლარში, 69 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:გერმანელი მიკოლოგები
ესტონეთის ფაუნა
ესტონეთის მცირე მოსახლეობა და დიდი ტყის მასივები სხვა ცხოველებთან ერთად გადარჩენის საშუალებას აძლევს ისეთ სახეობებსაც როგორიცაა: ფოცხვერი, გარეული ღორი, მურა დათვი და ლოსი. ითვლება, რომ ესტონეთის ტერიტორიაზე დაახლოებით 200 მგელი ცხოვრობს. ესტონეთში გავრცელებულია ისეთი იშვიათი ზღვის ფრინველები როგორიცაა: ციმბირული გაგა (Polysticta stelleri), მცირე თეთრ-გულა ბატი (Anser erythropus) და შავ-კუდა ლიმოსა (Limosa limosa). ხმელეთზე ცხოვრობენ ისეთი ფრინველები როგორიცაა: გოჭა (Gallinago media), ღალღა (Crex crex) და ევროპული ყაპყაპი (Coracias garrulus). დიდი მტაცებელი ფრინველებიდან გავრცელებულია მყივანი არწივი. ესტონეთსს აქვს ხუთი ეროვნული პარკი, მათში უდიდესია ლაჰემაი.
უხერხემლო ცხოველები
ქვემოთ მოცემულია უხერხემლო ცხოველების რაოდენობა ჯგუფების მიხედვით.
სან-პედრუ-და-უნიანი
სან-პედრუ-და-უნიანი (São Pedro da União) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 932 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სან-სებასტიან-დუ-პარაიზუს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 040 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.32 კმ²-ზე. ფართობი 260 827 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფაბრიკის დასახლება
ფაბრიკის დასახლება — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, შიდა ქართლის მხარის გორის მუნიციპალიტეტში (მეჯვრისხევის თემი). მდებარეობს შიდა ქართლის ვაკეზე.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის სოფლები
არგავიესო
არგავიესო  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ოია-დე-უესკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 9,70 კმ². მოსახლეობა — 95 კაცი (2020).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ანდრეი კრამარიჩი
ანდრეი კრამარიჩი (Andrej Kramarić დ. 19 ივნისი, 1991, ზაგრები) — ხორვატი ფეხბურთელი, ხორვატიის ეროვნული ნაკრებისა და საფეხბურთო კლუბ „ლეიკესტერის“ წევრი. 2014 წლის დეკემბერში დასახელდა ხორვატიის ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელად. 2014-15 ლების სეზონის პირველ 7 მატჩში მან 10 გოლი გაიაანა. ხორვატიის ეროვნული ნაკრების მწვრთნელმა ნიკო კოვაჩმა ის ნაკრებში გამოიძახა. კრამარიჩის დებიუტი შედგა 4 სექტემბერს კვიპროსის ნაკრების წინააღმდეგ ამხანაგურ მატჩში. მან პირველივე ეროვნულ მატჩში საგოლე პასი გააკეთა. ამის შემდგომ ორ მატჩში ევრო 2016-ის საკვალიფიკაციო ეტაპზე კრამარიჩმა ორი გოლი გაუტანა მალტასა და აზერბაიჯანს. ნიკო კოვაჩმა ის დავორ შუკერს შეადარა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხორვატი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 19 ივნისი კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2020 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
შავზურგა ქაშაყი
შავზურგა ქაშაყი (Alosa kessleri) — თევზი ქაშაყისებრთა ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძე 50 სმ, მასა — 1,8 კგ აღწევს. გამსვლელი თევზია. ტოფობს ივნის-ივლისში. იზამთრებს კასპიის ზღვის სამხრეთით, გაზაფხულზე აქედან მიემართება კასპიის ზღვის დასავლეთით და სატოფოდ მდინარე ვოლგაში შედის. ძვირფასი სარეწაო ობიექტია — მსუქანია და საამო საჭმელია. მისი რეწვა ძირითადად მაშინ ხდება, როდესაც დაიწყება ტოფობისათვის მიგრირება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქაშაყისებრნი
ვასილ კიკვიძე
ვასილ კიკვიძე (დ. 28 თებერვალი, 1895, ქუთაისი — გ. 12 იანვარი, 1919) — რუსეთში მოღვაწე ესერთა პარტიის წევრი, საბჭოთა რევოლუციის გმირი, მეთაურობდა წითელი არმიის სხვადასხვა დანაყოფებს, მიიღო მონაწილეობა რუსეთის სამოქალაქო ომში და სასიკვდილოდ დაიჭრა.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქუთაისში. სწავლობდა ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში. აქვე ჩაება რევოლუციურ მოძრაობაში, რისთვისაც გიმნაზიიდან გარიცხეს. მონაწილეობდა პირველ მსოფლიო ომში, მსახურობდა მე-6 ცხენოსან დივიზიაში მოხალისე ჯარისკაცად, იყო მემარცხენე ესერი. არმიაში რევოლუციური მოღვაწეობისთვის დახვრეტა მიუსაჯეს, მაგრამ 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის დროს განაჩენი გააუქმეს. 1917 წელს აირჩიეს მე-6 ცხენოსანი დივიზიის ჯარისკაცთა კომიტეტის თავმჯდომარედ და სამხრეთ-დასავლეთ ფრონტის სამხედრო-რევოლუციური კომიტეტის თავჯდომარის მოადგილედ. 1917 წლის დეკემბერსა და 1918 წლის მარტში როვნოსა და დუბნოს რაიონებში კონტრევოლუციონერულ რადას ჯარებისა და უკრაინის ტერიტორიაზე გერმანელი ოკუპანტების წინააღმდეგ ბრძოლებში მეთაურობდა როვნოს წითელარმიელთა რაზმს, რომელმაც გაათავისუფლა ქალაქები: ზდოლბუნოვი, სარნი და მონაწილეობა მიიღო ჟიტომირის განთავისუფლებაში. 1918 წლის მარტში სარდლობდა საბჭოთა უკრაინის მე-4 არმიას, ხოლო 1919 წლის აპრილის დამდეგს მეთაურობდა ლებედინ-ახტირკის რაიონის ჯარებს, მას ექვემდებარებოდა აგრეთვე მე-5 და დონის I-ლი არმიები. 1918 წლის მაისში ყოფილი მე-4 არმიის ბაზაზე შექმნა და სათავეში ჩაუდგა დივიზიას, რასაც შემდგომში მე-16 მსროლელი დივიზია ეწოდა. 1918 წლის ივნისი 1919 წლის იანვარში კიკვიძის დივიზია მე-9 არმიის შემადგენლობაში ებრძოდა გენერალ კრასნოვს თერთგვარდიელთა არმიას. ვასილ კიკვიძე დაიღუპა ბრძოლაში. მისი სახელი ეწოდა მე-16 მსროლელ დივიზიას. დაკრძალულია ვაკანგის სასაფლაოზე, მოსკოვში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1895 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1919 კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:ქართველები პირველ მსოფლიო ომში
Step One
Step One — ბრიტანული პოპ-ჯგუფ Steps-ის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ბრიტანეთსა და ევროპაში, 1998 წლის 11 სექტემბერს. გამოცემისთანავე მოხვდა ბრიტანეთის ჩარტის პირველ პოზიციაზე.
სქოლიო
კატეგორია:1998 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Steps-ის ალბომები კატეგორია:Jive Records-ის ალბომები
უღურბეილი
უღურბეილი (Tağılar) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბარდის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —    	1 799 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბარდის რაიონის სოფლები
ელენე ახვლედიანის ხევი
ელენე ახვლედიანის ხევი — ქუჩა თბილისში, ჩუღურეთის რაიონში (ჩუღურეთი); კოსტა ხეთაგუროვის ქუჩიდან მიხეილ ბუხაიძის ქუჩამდე. ყოფილი ჩუღურეთის, შემდეგ სურბ-კარაპეტის, 1923 წლიდან — ნიკოლოზ კიბალჩიჩის ხევი. 1988 წელს ელენე ახვლედიანის ხევი ეწოდა.
ლიტერატურა
ახვლედიანი
აუაიჩის რაიონი
აუაიჩის რაიონი (Distrito de Ahuaycha) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის ტაიაკახის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 280 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 939 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 65 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 90.96 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ტაიაკახის პროვინციის რაიონები
ოფთალმოლოგია
ოფთალმოლოგია (ὀφθαλμός [ოფთალმოს] — "თვალი" და λόγος[ლოგოს] — "მეცნიერება", ცოდნა) — მედიცინის ერთ-ერთი დარგი.
ოფთალმოლოგიის შესწავლის საგანია - ზოგადად, მხედველობის სისტემა (ანუ მხედველობის სენსორული ანალიზატორი), კერძოდ კი თვალი, მხედველობის სისტემის ინერვაციის გამტარი გზები და მხედველობის ცენტრები.
ოფთალმოლოგია შეისწავლის მხედველობის სისტემის ანატომიის და ფიზიოლოგიის, ნორმისა და პათოლოგიის ვარიანტებს.
ოფთალმოლოგია შეიმუშავებს თვალის დაავადებების, დიაგნოსტირების, მკურნალობისა და პროფილაქტიკის მეთოდებს.
სქოლიო
კატეგორია:მედიცინა კატეგორია:კლინიკური მედიცინა კატეგორია:სამედიცინო სპეციალობები კატეგორია:ქირურგიული სპეციალობები კატეგორია:ოფთალმოლოგია კატეგორია:გრძნობათა ორგანოები
ვახვახიშვილების ციხე
ციხის გალავანში ჩართული იყო ექვსი კოშკი. მას შემდეგ, რაც ციხემ თავისი ფუნქცია დაკარგა, კოშკები საცხოვრებლად გადაუკეთებიათ, ხოლო ეზოში მდგარი სხვადასხვა დანიშნულების მრავალი ნაგებობა დაუნგრევიათ და ახალი დაუდგამთ. ზოგიერთი კოშკი ისეა გადაკეთებული, რომ თავდაპირველი სახის წარმოდგენა უკვე შეუძლებელია, ჩრდილოეთი გალავნის შუაში მდგარი კოშკი კი სულ აღარ არის.