cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ქოლქიოი (პოსოფის რაიონი)
ისტორია
პირველი მსოფლიო ომის დასრულებისა და რეგიონიდან რუსული არმიის გაყვანის შემდეგ, ყველი შევიდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის საზღვრებში. 1921 წელს საქართველოში წითელი არმიის შეჭრის დროს თურქულმა ძალებმა აიღეს არდაჰანი და ართვინი, ხოლო დროებით ბათუმი. 1921 წლის 16 მარტს საბჭოთა მთავრობასთან ხელმოწერილი მოსკოვის ხელშეკრულების თანახმად ყველი თურქეთს გადაეცა. მოგვიანებით ეწოდა ქოლქიოი.
სქოლიო
კატეგორია:პოსოფის რაიონის სოფლები
ბუბალი
სქოლიო
* კატეგორია:ძროხისებრნი
შიხჰეიბეთი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ტონი კოლეტი
ტონი კოლეტ-გალაფასი (Toni Collette-Galafassi; დ. 1972 წლის 1 ნოემბერს, სიდნეი, ახალი სამხრეთი უელსი, ავსტრალია) - ავსტრალიელი მსახიობი, პროდიუსერი, მომღერალი და კომპოზიტორი. იგი ცნობილია როგორც დამოუკიდებელ ფილმებში მოღვაწეობით, ასევე მხატვრული ფილმების მეორეხარისხოვანი როლებით, რისთვისაც უამრავი მოწონება დაიმსახურა. ფილმში სპოტსვუდი დებიუტის შემდეგ (1992) იგი ნომინირებული იყო AACTA ჯილდოზე მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის, მისი წარმატებული როლი იყო კომედიურ – დრამაში Muriel's Wedding (1994), რამაც მას მიანიჭა ოქროს გლობუსის პრემია და მოიგო AACTA ჯილდო წამყვანი როლის საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის. კოლეტმა მიაღწია უფრო მეტ საერთაშორისო აღიარებას საშინელებათა ფილმში "მეექვსე გრძნობა" (1999) და გახდა ოსკარის საუკეთესო მეორეხარისხოვანი როლის შემსრულებელი.
ადრეული ცხოვრება
ტონი კოლეტი დაიბადა 1972 წლის 1 ნოემბერს. იგი ექვსი წლის ასაკიდან გაიზარდა სიდნეის გარეუბანში, გლებეში, შემდეგ კი ბლექტაუნში. მისი მამა, ბობ კოლეტი, სატვირთო მანქანის მძღოლი იყო, ხოლო დედა, ჯუდი (კუკი), მომხმარებელთა მომსახურების წარმომადგენელი. მოგვიანებით კოლეტმა შეიტყო რომ რომ ბობი შესაძლოა დაიბადა იმის გამო, რომ დედამის ნორმას ჰქონდა ურთიერთობა აშშ – ს საზღვაო ძალების მთავარ წვრილ ოფიცერთან, რომელიც ავსტრალიაში იყო განლაგებული მეორე მსოფლიო ომის დროს და მის შემდეგ. ნორმა და მისი მეუღლე განქორწინებულები იყვნენ, ბობიმ დნმ-ს ტესტის შედეგად დადგინდა, რომ სტენლი არ იყო მისი ბიოლოგიური მამა. 2015 წლის აგვისტოში გასაჩივრების მიუხედავად, მისი ბიოლოგიური ბაბუის სახელი ცნობილი არ არის. მან აღწერა მისი ოჯახი, როგორც " არაკომუნიკაბელური".
მისი პირველი მოქმედი როლი იყო გოდსპელის საშუალო სკოლის სპექტაკლში 14 წლის ასაკში, რომელზეც მან აუდიტორიად უმღერა უიტნი ჰიუსტონის "Saving All My Love For You". მან მსახიობობა შემდეგ წელს გადაწყვიტა. 16 წლის ასაკში, მშობლების თანხმობით, 1989 წელს გადავიდა ავსტრალიის ახალგაზრდულ თეატრში. შემდეგ მისით დაინტერესდა ბილი კოლინზი, მან ტონის "ე" ამოაღებინა მისი გვარის ბოლოდან, რადგან უფრო კარგად ჟღერდა. შემდევ მან დაიწყო დრამატული ხელოვნების ეროვნულ ინსტიტუტში სწავლება (NIDA) 1991 წლის დასაწყისში;
კარიერა
კოლეტის ფილმებში შედის მრავალფეროვანი ჟანრები, როგორიცაა კომედია ემა (1996), სამოქმედო თრილერი Shaft (2000), დრამა The Hours (2002), რომანტიკული დრამა Japanese Story (2003), კომედიები In Her Shoes (2005) და გზა, გზა უკან (2013), საშინელებათა ფილმები Krampus (2015) და მემკვიდრეობითი (2018) ასევე საიდუმლოებით მოცული ფილმი Knives Out (2019). მან მიიღო BAFTA ჯილდოს ნომინაციები რომანტიკული კომედიისთვის ბიჭის შესახებ (2002) და კომედიურ-დრამატურგიული Little Miss Sunshine (2006) შესრულებისთვის. მის ბროდვეის სპექტაკლებში შედის მთავარი როლი ფილმში ველური პარტია (2000), რამაც მას ტონის ჯილდო მიანიჭა. ტელევიზიაში მან ითამაშა შოუტაიმის კომედიურ-დრამატულ სერიალებში United States of Tara (2008–2011) და Netflix დრამატული სერიალში წარმოუდგენელი (2019). პირველისთვის მან მოიგო Primetime Emmy Award და Golden Globe Award. მან მოიგო ხუთი AACTA ჯილდო, რვა ნომინაციიდან.
პირადი ცხოვრება
კოლეტი დაქორწინდა დეივ გალაფასიზე, ჯგუფ Gelbison- ის დრამერზე, 2003 წლის იანვარში. წყვილს ორი შვილი ჰყავთ ერთად. ტონიმ როგორც Toni Collette & the Finish- ის მთავარი მომღერალმა, დაწერა მათი ერთადერთი ალბომის, Beautiful Awkward Pictures (2006) 11 სიმღერა. ჯგუფი იყო ტურნით ავსტრალიაში, მაგრამ 2007 წლის შემდეგ მათ აღარ შეუსრულებიათ და არც გამოუშვიათ რაიმე ახალი მასალა. 2017 წელს კოლეტმა და ჯენ ტერნერმა დააარსეს კინოსაპროდიუსერო კომპანია Vocab Films.
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:XX საუკუნის მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი თეატრის მსახიობი ქალები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი ტელემსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მომღერლები
ბედონის პირველი კოშკი
ბედონის პირველი კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბედონის განაპირას. თარიღდება X-XI საუკუნეებით. კოშკი ზურგიანია. ნაგებია ნატეხი ქვით. კოშკს ნახევარწრიული მოხაზულობის ზურგი მთისკენ აქვს მიქცეული, პირი — ხევსიკენ. დანგრეული კოშკის ქვედა სართულის დასავლეთი კედელი მოგვიანებით აღუდგენიათ და კოშკი სამლოცველოდ უქცევიათ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ბახანის დევის პინა
ბახანის დევის პინა (თასი) — არქეოლოგიური ძეგლი, აღმოაჩინეს დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ბახანთან (მდ. გუდამაყრის არაგვის ხეობაში, ფასანაურიდან 8 კმ-ზე), თარიღდება ადრინდელი შუა საუკუნეებით. 1959 წელს შეისწავლა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ეთნოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი ს. ბედუკაძე). დევის პინებიდან დღეისათვის მხოლოდ ერთი პინაა შემორჩენილი, რომელიც დაცულია ფასანაურის რესტორნის ეზოში. იგი შირიმის კვადრატული ფილაა (60 სმ × 60 სმ × 25 სმ), რომლის შუაში ამოკვეთილია კვადრატული ღრმული. გადმოცემით, ასეთი პინები ტაძართან იყო და რელიგიურ დღესასწაულებზე მათში მეწველ ძროხებს ჩაწველიდნენ ხოლმე, რაც დაკავშირებული იყო ნაყოფიერების კულტთან.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სენიორა-დუს-რემედიუსი
სენიორა-დუს-რემედიუსი (Senhora dos Remédios) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება კამპუ-დას-ვერტენტისის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ბარბასენის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 196 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 42.87 კმ²-ზე. ფართობი 237 815 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფლორესტა-დუ-პიაუი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
თამარ გოთუა
თამარ პართენის ასული გოთუა (დ. 25 დეკემბერი, 1919, თბილისი — გ. 15 იანვარი, 2007, იქვე) — ქართველი ექიმი, პირველი ქალი საქართველოში, რომელიც მოღვაწეობდა ფთიზიოქირურგიაში (ფილტვების ტუბერკულოზის ქირურგიული მკურნალობა). მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი (1972 წ.), პროფესორი (1985 წ.), საქართველოს დამსახურებული ექიმი (1975 წ.). მწერალ ლევან გოთუას და.
ძუკნა (1931 წლის ფილმი)
ძუკნა (La chienne) — ფრანგული დრამატული კინოფილმი. ჟან რენუარის პირველი სრულმეტრაჟიანი ხმოვანი სურათი, რომელიც გადაღებულია ჟორჟ დე ლა ფურშადერის ამავე სახელწოდების რომანისა და ანდრე მუზი-ეონის სცენური ადაპტაციის მიხედვით. ფილმში მთავარ როლს ასრულებენ მიშეილ სიმონი, ჟანი მარეზი და მოყვარული მსახიობი ჟორჟ ფლამანი. ფილმის პრემიერა შედგა 1931 წლის 17 სექტემბერს ქალაქ პარიზში.
ფილმი მოგვითხრობს არცთუ ახალგაზრდა მოლარის მორის ლეგრანის შესახებ, რომელიც უბედურია ქორწინებაში და რომელიც ფერწერაში პოულობს ნუგეშს. ერთხელ იგი შემთხვევით გაიცნობს ლულუს, რომელიც შეუყვარდება; ლულუს კი სუტენიორი დედე უყვარს, რომელიც მასში მხოლოდ შემოსავლის წყაროს ხედავს. მორისის გულწრფელი გრძნობა უკუგდებული და მასხრად აგდებული აღმოჩნდება და სწორედ ეს უბიძგებს მას დანაშაულისაკენ.
თამარ გოთუა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:დაბადებული 25 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2007 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 იანვარი კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები თ კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისის სტომატოლოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ძუკნა (1931 წლის ფილმი)
ზნეობის, სამართლიანობის, ორდინარულობისა და განკერძოებულობის ურთულესი თემების შეხებისას რენუარი შეფასებისაგან თავს იკავებს: თეატრალიზებულ პროლოგში ფილმი ირონიულად არის წარმოდგენილი როგორც „არც დრამა“ და „არც კომედია“, რომელიც „არ შეიცავს არანაირ მორალსა და არაფერს ამტკიცებს“. რენუარი გადაღების პროცესში ბევრ ექსპერიმენტს ატარებდა ხმასთან დაკავშირებით, ცდილობდა რა ბუნებრივი საქალაქო ხმაურის მაქსიმალურად რეალისტურად გადმოცემას.
ოპერატორული მუშაობა ხასიათდება კადრის სიღრმის ექსპერიმენტებით; გარდა ამისა, მრავალი სცენა გადაიღეს გრძელი პლანით, რათა შენარჩუნებულიყო ბუნებრიობა და სამსახიობო თამაშის უწყვეტობა. რეალისტურ და ნატურალისტურ მანერაში გადაღებული ფილმი, განიხილება როგორც კინემატოგრაფიული მიმართულების — პოეტური რეალიზმისა და ნუარის ერთ-ერთი წინამორბედი. მემარცხენე კრიტიკოსებმა სურათი აღტაცებით მიიღეს, მაშინ როდესაც ფრანგული საზოგადოების კონსერვატიულმა წრეებმა უარყოფითად. ფილმის გაქირავებას ეწინააღმდეგებოდნენ მემარჯვენე რადიკალური ორგანიზაციები და ასეთი მდგომარეობით სურათმა მხოლოდ უმნიშვნელო მოგება ნახა. ამჟამად, კინომცოდნეები ფილმს განიხილავენ როგორც რენუარის პირველ უპირობო შედევრს, რომელიც მისი შემოქმედების მოწიფულ პერიოდს გვაჩვენებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგულენოვანი ფილმები კატეგორია:1931 წლის ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:ფრანგული დრამატული ფილმები კატეგორია:ფრანგული შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ფილმები პარიზის შესახებ კატეგორია:ჟან რენუარის ფილმები კატეგორია:ფრანგულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
ჰილიუცი (ფელეშტის რაიონი)
ჰილიუცი  (Hiliuţi) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 169 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 037 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
სოფულარი
სოფულარი (Sofular) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 460 კაცი (2009).
სქოლიო
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
კერი გრანტი
კერი გრანტი (Cary Grant; დ. 18 იანვარი, 1904, ბრისტოლი — გ. 29 ნოემბერი, 1986, დევენპორტი) — ინგლისელი თეატრისა და ჰოლივუდის მსახიობი. 1942 წლიდან მიიღო აშშ-ის მოქალაქეობა. ცნობილი იყო თავისი ტრანსატლანტიკური აქცენტით. აღიარებულია ჰოლივუდის კლასიკური ეპოქის ერთ-ერთ წამყვან მსახიობად. თანამშრომლობდა რეჟისორ ალფრედ ჰიჩკოკთან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 18 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1904 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1986
სან-ლუის-დე-პალენკე
სან-ლუის-დე-პალენკე (San Luis de Palenque) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კასანარეს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6982 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3.052 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კასანარეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
როგი (დუბესარის რაიონი)
როგი (Roghi) — სოფელი მოლდოვაში, დუბესარის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 79 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 715 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:დუბესარის რაიონის სოფლები
ბედონის მეორე კოშკი
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ანა ბოჰემიელი
ანა ბოჰემიელი (Anna Česká, Anne of Bohemia, Anne von Böhmen; დ. 11 მაისი, 1366, პრაღა, ბოჰემია — გ. 7 ივნისი, 1394, ლონდონი, ინგლისი) — ინგლისის დედოფალი 1382-1394 წლებში როგორც რიჩარდ II-ის მეუღლე. ლუქსემბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. საღვთო რომის იმპერატორ კარლ IV-ისა და მისი ცოლის, იმპერატრიცა ელიზაბეთ პორემანიელის უფროსი ასული. თორმეტწლიანი ქორწინების შემდეგ გარდაიცვალა 28 წლის ასაკში. მიუხედავად იმისა, რომ იგი უშვილო იყო, რიჩარდი წლების მანძილზე გლოვობდა მას.
ანასა და რიჩარდის ქორწინება თავიდან ინგლისელებს დიდად არ მოსწონდათ. თუმცა ვინაიდან მამამისი ევროპის უძლიერესი მონარქი იყო, ინგლისს პრივილეგიები მიენიჭა. ამან ინგლისი დააწინაურა ვაჭრობასა და პოლიტიკაში. რიჩარდმა ანას მზითვებით შეძლო თავისი ძმის ფრანგული ტყვეობიდან გამოსყიდვა. მოგვიანებით ანამ თავისი თვისებებით მოახერხა ინგლისელთა გულების მოგება.
მამამისის რეზიდენცია პრაღაში, იყო ევროპული ხელოვნებისა და გოთიკის ცენტრი. შემდგომში პრაღაში გაზრდილმა ანამ ინგლისურ ხელოვნებაში უამრავი მშობლიური დეტალი დაამატა და განავითარა. ჩეხეთის პრინცესის გვირგვინი, რომელიც საგანგებოდ ანასთვის დამზადდა დღეს მიუნხენში ინახება.
ანას ჰყავდა ოთხი ძმა, მათ შორის საღვთო რომის იმპერატორი სიგიზმუნდ I, ასევე მისი და იყო ნოიბურგის ჰერცოგინია მარგარეტ ბოჰემიელი. გარდა ამისა ანას მამის ხაზით ჰყავდა კიდევ ხუთი ნახევარ და-ძმა. დედოფალი ანა ბოჰემიელი გარდაიცვალა სრულიად მოულოდნელად, ლონდონში. იგი დაკრძალულია უესტმინსტერის სააბატოში.
ინგლისის დედოფალი
მარცხნივ|მინი|291x291პქ|ანა ბოჰემიელისა და [[რიჩარდ II-ის კორონაცია]] რიჩარდ II და ანა ბოჰემიელი დაქორწინდნენ კათოლიკური ეკლესიის დიდი განხეთქილების გამო. რიჩარდმა ანასთან ქორწინებით საღვთო რომის იმპერია თავის მოკავშირედ აქცია და დაჰპირდა პაპ ურბან VI-ს, რომ დაეხმარებოდა ფრანგებისა და მათთვის სასურველი პაპი კლემენტის წინააღმდეგ ბრძოლაში. რეალურად კი რიჩარდს საფრანგეთთან გაჩაღებული ასწლიანი ომის მოგება სურდა და თუ მას ამაში რომის პაპი დაუჭერდა მხარს გამარჯვება გარანტირებული იქნებოდა. ანას მამა ევროპის უძლიერესი მონარქი იყო რომელიც ევროპის მოსახლეობის ნახევარს მართავდა.
ქორწინება ეწინააღმდეგებოდა პარლამენტისა და ინგლისელების სურვილებს. ანა დიდად არ მოსწონდათ მათ და ამასთან გარეგნობითაც არ იყო გამორჩეული. აგრეთვე განიხილებოდა რიჩარდისა და მილანის ჰერცოგ ბერნაბო ვისკონტის ქალიშვილის კატერინა ვისკონტის ქორწინებაც, თუმცა რიჩარდმა ანა აირჩია, მიუხედავად იმისა, რომ ბევრად ნაკლები სარგებელი ნახა მასთან ქორწინებით. ანას მზითვებში 20 ათასი ფლურინი (დღეისვის 400 000 ფუნტი სტერლინგი) გაატანეს. ამ ქორწინების წყალობით ინგლისელები მშვიდად და უსაფრთხოდ ვაჭრობდნენ ბოჰემიისა და საღვთო რომის მიწებზე. თუმცა ამ ქორწინებამ საფრანგეთთან ომში ვერანაირი სარგებელი ვერ მოუტანა ინგლისს და გასაკვირი არცაა, რომ ინგლისელები უკმაყოფილონი იყვნენ ამით.
1381 წლის დეკემბრიდან მოყოლებული, მას შემდეგ რაც რიჩარდი ანაზე დაინიშნა, ათასობით მოწინააღმდეგე გამოვიდა, მათ შორის სასულიერო პირებიც. ყოველივე ამის მიუხედავად, 1382 წლის 20 იანვარს უესტმინსტერში ანა და რიჩარდი დაქორწინდნენ. ქორწილიდან სულ ორ დღეში ანა ინგლისის დედოფლად აკურთხეს. 1383 წელს დედოფალი ქალაქ ნორვიჩს ესტუმრა სადაც საოცრად დახვდნენ. აღსანიშნავია, რომ ქალაქში ჩამოკიდებული იყო 252 ცალი ანას გერბი. მეფესა და დედოფალს მალევე შეუყვარდათ ერთმანეთი. რიჩარდი ცოლის ერთგული და მოსიყვარულე ქმარი აღმოჩნდა, რაც ნამდვილად დიდი იშვიათობა იყო იმ ეპოქაში.
რიჩარდ II-ისა და ანას ქორწინება იყო რიგით მეხუთე სამეფო ქორწილი რომელიც უესტმინსტერში შედგა და მომდევნო 537 წლის მანძილზე აღარც შემდგარა.
მათ ქორწინებაში 12 წელი გაატარეს, მაგრამ შვილები არ ჰყოლიათ. 1392 წელს ანას ჭირისაგან გარდაცვალებამ რიჩარდს დიდი დარტყმა მიაყენა. ის იმდენად წუხდა საყვარელი ცოლის სიკვდილით, რომ საერთოდ მოსწყდა წლების მანძილზე ქვეყნის მართვას და დეპრესიაში ჩავარდა. მართალია მან მეორე ცოლი შეირთო, რათა მემკვიდრე ჰყოლოდა (რომელიც არც მასთან ეყოლა), თუმცა იგი გამუდმებით ანაზე ფიქრობდა. ბევრი ისტორიკოსი მიიჩნევს, რომ რიჩარდმა ტახტი სწორედ იმის გამო დაკარგა, რომ მთელ დროს ცოლზე დარდში ატარებდა.
მოღვაწეობა
მინი|273x273პქ|დედოფალი ანა ბოჰემიელი მართალია ანა თავიდან ინგლისელებში ზიზღით სარგებლობდა, თუმცა გარკვეული დროის შემდეგ მან მათი გულები მოიგო. დედოფალი ანა ძალიან კეთილი ადამიანი იყო და დიდი პოპულარობით სარგებლობდა ხალხში. მაგალითად, მან სახელი გაითქვა იმით, რომ დაუღალავად ზრუნავდა ხალხზე, ყურადღებით ეცნობოდა შემოსულ საჩივრებს, თითოეული გლეხის საჩივარს იღებდა და ხალხს პრობლემას უგვარებდა.
იგი ასევე მუშაობდა მეფისა და ხალხის ურთიერთობაზე. 1389 წელს რიჩარდმა ლონდონის მერი ჯონ ნორთჰემპტონი დააკავა და უვადო პატიმრობა მიუსაჯა. ანა წლების მანძილზე მოქმედებდა ლონდონის მოქალაქეთა ინტერესების მიხედვით და საბოლოოდ იმდენი შესძლო, რომ 1392 წელს, გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე რიჩარდი და ჯონი სახალხოდ შეარიგა. ამით აღტაცებულნი დარჩნენ არა მხოლოდ ინგლისელები, არამედ ევროპის მონარქებიც, რომლებმაც დედოფლის ჰუმანურობის შესახებ შეიტყვეს. იმ ეპოქაში ჰუმანიზმი ძალიან უცხო და იშვიათი რამ იყო, სწორედ ამან გამოიწვია ამდენი ადამიანის გაოცება.
მეორეს მხრივ მან ვერ შეასრულა რამდენიმე ტრადიციული მოვალეობა. კერძოდ, თორმეტწლიანი ქორწინებიდან მან ვერ გააჩინა მემკვიდრე, რაც მხოლოდ მას ბრალდებოდა და არა რიჩარდს. მიუხედავად იმისა, რომ რიჩარდს არც მეორე ცოლთან ჰყავდა შვილი, არც კი განიხილებოდა მისი უშვილობა, მიუხედავად იმისა, რომ მის მეორე ცოლს მეორე ქმართან შვილები შეეძინა. როგორც იმ დროის მემატიანეები აღნიშნავენ, მიუხედავად იმისა, რომ დედოფალი მემკვიდრეს ვერ აჩენდა მას დიდი წვლილი შეჰქონდა ინგლისის სამეფოს სიდიადესა და სიმდიდრეში. სწორედ ამიტომაა, რომ ინგლისელები მას უწოდებენ :"Good Queen Anne" (კარგი დედოფალი ანა). ის მემკვიდრეობა რაც მან ინგლისს დაუტოვა, ბევრი ინლისელისთვის უფრო მნიშვნელოვანი იყო ვიდრე თავად მემკვიდრის გაჩენა.
გარდაცვალების შემდეგ და მემკვიდრეობა
მარცხნივ|მინი|218x218პქ|ანა ბოჰემიელის დაკრძალვა, შექმნილია 1383 წელს ანა დაკრძალულია უესტმინსტერის სააბატოში. 1395 წელს რიჩარდმა ანას დალუქული საფლავი გახსნა, დროებით ამოატანინათ მისი ნეშტი და ახალი ორმაგი აკლდამა გააკეთებინათ, რათა შემდგომში ისიც მის გვერდით დაკრძალულიყო. ეს იყო ინოვაცია, რადგან მანამდე ინგლისის ისტორიას არ ახსოვს, რომ მეფე და დედოფალი ერთ აკლდამაში დაკრძალულიყვნენ. რიჩარდმა მას მოოქროვილი კუბო დაუმზადა ხოლო აკლდამა მარმარილოსგანაა ნაკვეთი, რომელზეც ზემოდან სპილენძის ასოებით აწერია ანას სახელი და მოღვაწეობის წლები. აგრეთვე ცნობილია, რომ რიჩარდი და ანა ისე არიან დაკრძალულნი, რომ ანას მარჯვენა ხელი რიჩარდის მარცხენა ხელშია ჩაჭიდებული, რაც სპეციალურად რიჩარდის დანაბარების მიხედვითაა გაკეთებული. 1871 წელს როცა მისი საფლავი გახსნეს, აღმოაჩინეს, რომ დედოფლის ნეშტიდან რამდენიმე ძვალი მოპარული იყო. გასაოცარია ვის დასჭირდა ანას ძვლები ან რაში გამოიყენეს, თუმცა რეალობა ასეთია. ამან თავად საფლავის გამხსნელებიც ძალიან აღაშფოთა.
ანა ბოჰემიელმა უამრავი ახალი რამ დაამკვიდრა ინგლისში. განსაკუთრებით დიდი ცვლილებები შეიტანა იმ ეპოქის ინგლისელი ქალბატონების ჩაცმის სტილში. მან ასევე დაამკვიდრა და გაავრცელა ეტლი და მისით მგზავრობა, რაც მან უნგრელებისგან გადაიღო. იგი უნდრეთში თავიდან რიჩარდთან შესახვედრად ჩავიდა, სადაც შენიშნა გადაადგილების ეს ახალი და მარტივი მეთოდი. გარდა ამისა შეიტანა თავსაბურავების ახალი სტილიც.
წინაპრები
ანა ბოჰემიელის წინაპრები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1366 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1494 კატეგორია:ლუქსემბურგები კატეგორია:ინგლისის დედოფლები კატეგორია:შავი ჭირით გარდაცვლილები
Ready to Die
Ready to Die — რეპერ The Notorious B.I.G.-ს სადებიუტო სტუდიური ალბომი, გამოცემული 1994 წლის 13 სექტემბერს ლეიბლზე Bad Boy Records. ეს იყო ლეიბლზე გამოცემული პირველი ალბომი. დისკის პროდიუსერები, სხვებთან ერთად, არიან შონ კომბსი, Easy Mo Bee, ჩაკი თომპსონი, DJ Premier და Lord Finesse. ალბომის ჩაწერა მიმდინარეობდა 1993-1994 წლებში, ნიუ-იორკის სტუდიებში The Hit Factory და D&D Studios. ნაწილობრივ ავტობიოგრაფიული ეს ალბომი აღწერს B.I.G.-ის ადრეული კრიმინალური წლების მოვლენებს. Ready to Die არის რეპერის ერთადერთი სტუდიური ალბომი, გამოცემული მის სიცოცხლეში, ვინაიდან შემდეგი, Life After Death, მხოლოდ 1997 წელს, მისი მკვლელობის შემდეგ გამოვიდა.
სქოლიო
კატეგორია:The Notorious B.I.G.-ს ალბომები კატეგორია:1994 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Bad Boy Records-ის ალბომები კატეგორია:ალბომები შონ კომბსის პროდიუსერობით
ჭართალის ეკლესიები
პირველი ეკლესია
პირველი ეკლესია დგას სოფლის დასავლეთით, მდინარე ილტოს მარცხენა ნაპირზე, ტყიან მთის ფერდობზე. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს. ძეგლი სამეკლესიანი ბაზილიკაა (9,5 X 8,5 მ), ნაგებია დიდი ზომის ნატეხი ქვით. წყობა ირეგულარულია. კედლები შიგნიდან შელესილი ყოფილა. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: თითქმის მთლიანადაა დანგრეული გვერდის ეკლესიები, ჩამონგრეულია შუა ეკლესიის კამარა და კონქი, დანგრეულია გვერდის ეკლესიების სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი, ინტერიერი დაახლოებით ერთი მეტრის სიმაღლეზე ქვებით და მიწით არის ამოვსებული.
შუა ეკლესიას ორი შესასვლელი აქვს. ორივე გრძივ კედლებშია - ერთმანეთის პირდაპირ. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა, რომლის მხრები შირიმის სუფთად გათლილი ქვებით არის ამოყვანილი. აფსიდის ღერძზე ვიწრო და მაღალი თაღოვანი სარკმელია, სარკმლის მარჯვენა მხარეს - პატარა სწორკუთხა ნიში. აკუსტიკური შთაბეჭდილების გაზრდის მიზნით, აფსიდის გვერდებში, კონქის ქუსლის დონეზე, თითო პატარა ქვევრია დატანებული. აფსიდი გადახურული იყო კონქით, რომლისგანაც მხოლოდ ქუსლის წყობის ნაწილი შემორჩა. ინტერიერი შემაღლებულ პროპორციებში ყოფილა გადაწყვეტილი. გვერდის ეკლესიებიდან მხოლოდ აღმოსავლეთ და დასავლეთ კედლების ნაწილებიღაა შემორჩენილი. ორივე ეკლესია უაფსიდოა და აღმოსავლეთით სწორი კედლითაა დასრულებული. სამხრეთ ეკლესიის კედელში შემორჩენილია სარკმლის კვალი. ორივე ეკლესიას ცილინდრული კამარა ეხურა (შემორჩენილია ნაწილი). გარედან შუა ეკლესიის აღმოსავლეთ სარკმელს პროფილირებული თავსართის მცირე ნაწილი შემორჩა.
მეორე ეკლესია
მეორე ეკლესია მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით, მდინარე ილტოს მარჯვენა მხარეს, მთის ფერდობზე, ჩაფართებად წოდებულ ადგილზე. ეკლესია დარბაზულია (4,8 X 3,2 მ), ნაგებია საშუალო ზომის ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. წყობაში, აქა-იქ, გამოყენებულია შირიმი. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია. შემორჩენილია: ნახევარწრიული აბსიდის სამხრეთ გვერდი და სამხრეთ და დასავლეთ კედლების მცირე ნაწილი. შესასვლელი სამხრეთიდან პქონია. აფსიდის შემორჩენილ ნაწილს სარკმლის კვალი ეტყობა. მის გვერდით მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია. ეკლესიის ირგვლივ შირიმის ქვებია მოფანტული.
მეოთხე ეკლესია
მეოთხე ეკლესია მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით, მთის წვერზე. ეკლესია დანგრეულია. შემორჩენილია მხოლოდ ქვაყრილი. შენობა ნაგები ყოფილა ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით. ქვაყრილის გვერდით გაურკვეველი ნაგებობის კედლის ნაწილია შემორჩენილი, რომლის უკან დგას ნატეხი ქვებით ნაგები, ოთხკუთხა პრიზმის ფორმის პატარა მასიური ნაგებობა, რომელსაც სასანთლე ნიში აქვს მოწყობილი.
მეხუთე ეკლესია
მეხუთე ეკლესია მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით, ყორაანთ ხევში. ეკლესია დანგრეულია. შემორჩენილია ნახევარწრიული აფსიდის ჩრდილოეთ გვერდის მცირე ნაწილი და ჩრდილოეთ კედლის ნაშთი. აფსიდის შემორჩენილ ნაწილში მცირე ზომის ერთი სწორკუთხა ნიშია. შენობა ნაგები ყოფილა ნატეხი ქვითა და კირის დუღაბით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
პლასიდო დომინგო
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:ესპანელი ტენორები კატეგორია:ესპანელი მომღერლები კატეგორია:ესპანელი საოპერო მომღერლები კატეგორია:სამი ტენორი კატეგორია:ესპანელი დირიჟორები კატეგორია:გრემის ჯილდოს მფლობელები
აშრაფ ფეჰლევი
პრინცესა (შანდუხტ) აშრაფ ფეჰლევი (დ. 26 ოქტომბერი, 1919, თეირანი — გ. 7 იანვარი, 2016, მონტე-კარლო) — ირანის უკანასკნელი შაჰის მოჰამედ რეზა ფეჰლევის ტყუპისცალი.
1934 წელს აშრაფმა თავის დასთან, შამსთან ერთად უარი თქვეს ფარანჯის ტარებაზე. ისლამური რევოლუციის შემდეგ იძულებული იყო დაეტოვებინა ირანი, გაემზავრა საფრანგეთში, სადაც ცხოვრობდა გარდაცვალებამდე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 26 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ფეჰლევიანები
პროისიშ-აილაუს ციხესიმაგრე
პროისიშ-აილაუს ციხესიმაგრე (Замок Прейсиш-Эйлау) — ტევტონთა ორდენის უძველესი პრუსიული ციხესიმაგრე, მდებარეობს ქალაქ ბაგრატიონოვსკში, კალინინგრადის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. კალინინგრადის ოლქის მთავრობის 2007 წლის 23 მარტის დადგენილებით პროისიშ-აილაუს ციხესიმაგრე წარმოადგენს კალინინგრადის ოლქის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლს.
ისტორია
1325 წელს ტევტონთა ორდენის გროსმეისტერ ვერნერ ფონ ორზელნის ბრძანებით ხელოსანმა არნოლდ ფონ ეილენშტაინმა დაიწყო ილეს ციხესიმაგრის მშენებლობა, პრუსიული ციხესიმაგრის სუტვრიტის ადგილზე. ციხესიმაგრის მშენებლობა დაასრულეს 1330 წლისათვის, ეს იყო სწორკუთხა ნაგებობა ზომებით 41 X 43 მ., გარშემო შემორტყმული ჰქონდა წყლით სავსე არხი, ზურგიანი ხიდები და გისოსებიანი ჭიშკრით. აღმოსავლეთის მხრიდან მიაშენეს დიდი ფორბურგი. პირველ დოკუმენტებში ციხესიმაგრეს ეწოვება ილე, შემდეგ - ილადია, მაგრამ ცნობილია - პროისიშ-აილაუს სახელით. 1347 წლამდე ციხესიმაგრე ტევტონთა ორდენის პფლეგარის რეზიდენცია იყო, შემდეგ მასში განთავსდა კამერატის ადმინისტრაცია.
მეორე მსოფლიო ომის დროს ციხესიმაგრე ძლიერ არ დაზიანებულა. 1960-იანი წლების დასაწყისამდე ციხესიმაგრის სივრცე ათვისებული იყო. 1960 წლიდან მასში განათავსეს „райпотребсоюзу“, რომელიც შენობას იყენებდა როგორც სასაწყობე ნაგებობას. 1964 წელს სამეცნიერო-სარესტავრაციო საზოგადოების სახელოსნომ შეისწავლა ციხესიმაგრის მთელი ტერიტორია. აღმოჩნდა, რომ ციხესიმაგრის მდგომარეობა იყო საკმაოდ ცუდი, რადგან ომის შემდეგ იგი არც ერთხელ არ გარემონტებულა. დასავლეთის ფლიგელის ადგილზე ააშენეს ტირი, რომელიც დაანგრიეს 1990-იან წლებში. 1990 წლის აგვისტოში შუა სექციაში გაჩნდა ხანძარი. 1990-იანი წლების დასაწყისში გადაწყდა, რომ ჩატარებულიყო მცირე გათხრები და გადაეკეთებინათ ფორბურგი სასტუმროდ, მაგრამ მომდევნო ეტაპზე ფორბურგი მიატოვეს.
20ო6 წლის 5 ივნისს ციხესიმაგრის სახურავში გაჩნდა ხანძარი, რის შედეგავაც დაიწვა 80 კვ. მ. სახურავი.
ვაჰიდლი
ვაჰიდლი (Vahidli) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,074 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ფელეშტი-ნოი
ფელეშტი-ნოი (Făleştii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 137 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 100 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
უსტია (დუბესარის რაიონი)
უსტია (Ustia) — სოფელი მოლდოვაში, დუბესარის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 24 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 295 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დუბესარის რაიონის სოფლები
ბადრის ბრძოლა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:VII საუკუნის ბრძოლები
ფრანსისკუ-მასედუ
ფრანსისკუ-მასედუ (Francisco Macedo) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 360 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის სამხრეთ-აღმოსავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალტუ-მედიუ-კანინდეს შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 879 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 18.54 კმ²-ზე. ფართობი 155 279 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
აზანთის ციხესიმაგრე
აზანთის ციხესიმაგრე — ციხესიმაგრე სოფელ აზანთაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ციხესიმაგრე აგებულია შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ციხის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ციხის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გულრიფშის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები
იუხარი-იოისიუზლიუ
იუხარი-იოისიუზლიუ (Yuxarı Öysüzlü) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —	5,763 კაცი.
ტამარა (კასანარე)
ტამარა (Tamara) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კასანარეს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6653 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1.181 კმ²-ია.
ჯანდაცვა ბულგარეთში
მინი|[[ბულგარეთი|ბულგარეთში სიცოცხლის ხანგრძლივობის ცვლილება]] ჯანდაცვა ბულგარეთში — ღონისძიებების ერთობლიობა, რომელიც მიზნად ისახავს ბულგარეთი ს მოქალაქეების ფიზიკური და ფსიქიკური ჯანმრთელობის შენარჩუნებას და განმტკიცებას, ასევე ქვეყანაში ამ მომსახურების მიმწოდებელი სამედიცინო სერვისების და დაწესებულებების განვითარებას.
რეფორმები
როგორც საბჭოთა კავშირის ყოფილ სატელიტს, ბულგარეთს ჰქონდა ჯანმრთელობის სისტემის სემაშკოს მოდელი. ამ კონკრეტულ სისტემას ახასიათებს სახელმწიფო მონოპოლია, სადაც არის ჯანდაცვის სფეროს ცენტრალიზებული დაგეგმვა და დაფინანსება. არ არსებობდა კერძო სტრუქტურები ჯანდაცვის მომსახურებისთვის. არ იყო ჯანმრთელობის დაზღვევა; სისტემა ფინანსდებოდა უშუალოდ სახელმწიფო ბიუჯეტიდან. პაციენტებისთვის იყო საყოველთაოდ ხელმისაწვდომი და უფასო. მინი|სასწრაფო სამედიცინო დახმარების მანქანა [[ბულგარეთი|ბულგარეთში]] თანამედროვე ბულგარეთმა მემკვიდრეობით მიიღო ბულგარეთის სახალხო რესპუბლიკის სამედიცინო სისტემა. რეფორმები დაიწყო 1999 წელს. 1990-იან წლებში გაიხსნა პირველი კერძო სამედიცინო დაწესებულებები, მაგრამ ბულგარელები უფრო იაფად საჯარო მომსახურებას ამჯობინებდნენ. ეკონომიკური კრიზისით გამოწვეული სამედიცინო გარემოში არსებული პრობლემების გამო, ქვეყანაში ჯანდაცვის დონემ ნაწილობრივ დაიწია სახელმწიფოს მხრიდან დაფინანსების ნაკლებობის გამო.
ჯანდაცვის რეფორმის შემდგომმა პროგრამამ შემოიღო თანამშრომლების ჯანმრთელობის სავალდებულო დაზღვევა ჯანმრთელობის დაზღვევის ეროვნული ფონდის (NHIF) მეშვეობით, რომელიც 2000 წლიდან იხდიდა პირველადი ჯანდაცვის ხარჯების მზარდ ნაწილს. თანამშრომლები და დამსაქმებლები იხდიან ხელფასების მუდმივად მზარდ სავალდებულო პროცენტს, რათა შემცირდეს სახელმწიფო დახმარება ჯანდაცვისთვის. კერძო ჯანმრთელობის დაზღვევა ჯერჯერობით მხოლოდ დამხმარე, შემავსებელ როლს თამაშობს. სისტემა დეცენტრალიზებულია და ახლა მუნიციპალურ ხელისუფლებას აიძულებს იზრუნონ სამედიცინო დაწესებულებებზე, ამიტომ 2005 წლიდან ბულგარელებმა დაიწყეს უფრო მეტად კერძო ექიმებზე დაყრდნობა. ფარმაცევტული პროდუქტების დისტრიბუცია ასევე დეცენტრალიზებულია. ევროპაში მომხმარებელთა ჯანმრთელობის ინდექსმა 2015 წელს აჩვენა, რომ ბულგარეთი იყო იმ ქვეყნებს შორის, სადაც  არაოფიციალური გადახდები ექიმებისთვის ყველაზე ხშირად აღირიცხებოდა.
2000-იანი წლების დასაწყისში, ბულგარეთის ევროკავშირში გაწევრიანების გამო საავადმყოფოების რაოდენობა შემცირდა. 2002-დან 2003 წლამდე საავადმყოფოს საწოლების რაოდენობა 24300-მდე დაეცა (56%-ით), მაგრამ ეს მაჩვენებელი მალევე შენელდა - 2004 წელს ფუნქციონირებდა 258 საავადმყოფო,მაშინ როცა საჭირო ოპტიმალური რაოდენობა 140-ია.
ჯანდაცვის ხარჯები გაიზარდა 3.8%-დან 4.3%-მდე და NHIF-ს წილი წლიური ხარჯების 60%-ზე მეტს შეადგენს. სამედიცინო კვლევების ხარისხი და ექიმების კვალიფიკაცია გაუარესდა 1990-იან წლებში დაბალი დაფინანსების გამო, მაგრამ 2000-იანი წლების დასაწყისში პირველადი სამედიცინო პერსონალის ინტენსიური მომზადება დაიწყო ხუთ სამედიცინო სკოლასა და ინსტიტუტში (ბულგარეთის სახალხო რესპუბლიკაშ ი აქცენტი გაკეთდა სპეციალისტებზე). ექსპერტები თვლიან, რომ ბულგარეთში არიან საკმარისი მაღალკვალიფიციური ექიმები, მაგრამ ამავე დროს არაა საკმარისი სამედიცინო პერსონალი. ქვეყანაში 10 000 ადამიანზე 34 ექიმი, 39 ექთანი და 5 მეანი მოდის.
სიკვდილიანობა
ბულგარეთი ევროპაში მესამე ადგილზეა სიკვდილიანობის მხრივ 2015 წელს 100 000 მოსახლეზე  708 შემთხვევა მოდიოდა.
სტატისტიკის მიხედვით, 2000-იანი წლების დასაწყისში სიკვდილიანობის მიზეზი იყო გულ-სისხლძარღვთა დაავადებები (ინსულტის ჩათვლით), კიბო და რესპირატორული დაავადებები. ბულგარეთში აივ ინფიცირების ძალიან დაბალი მაჩვენებელია. მიუხედავად იმისა, რომ 2003 წელს სავარაუდო მაჩვენებელი არ აღემატებოდა მოსახლეობის 0,1%-ს, აივ ინფიცირებულთა რიცხვი გაიზარდა: 2005 წელს დაფიქსირდა 86 ახალი შემთხვევა და პაციენტების რაოდენობა გაიზარდა 600-მდე, 2006 წლის პირველ ნახევარში — 58 ახალი შემთხვევა. 2010 წელს 1160 აივ დადებითი პაციენტი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ჯანდაცვა ქვეყნების მიხედვით კატეგორია:ჯანდაცვა ბულგარეთში
რუსუდან ჯავრიშვილი
რუსუდან ჯავრიშვილი (დ. 31 დეკემბერი, 1918, თბილისი, სხვა ვერსიით ერთაწმინდა — გ. 1999, თბილისი) — ქართველი მხატვარი,  ფერმწერი, თეატრის მხატვარი.
დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია 1940 წელს. მხატვრის ძირითადი ინტერესის სფერო ფერწერის თითქმის ყველა ჟანრი გახლდათ: პეიზაჟი, თემატური კომპოზიციები, ნატურმორტი და ნაწილობრივ პორტრეტები. განსაკუთრებით ერთგულება პეიზაჟისადმი ხელოვანს ბოლომდე გაჰყვა.
რუსუდან ჯავრიშვილმა თავდაპირველად მხატვარ-დეკორატორად დაიწყო მუშაობა, ჯერ თბილისის პიონერთა და მოსწავლეთა სასახლეში, შემდეგ კი ვასო აბაშიძის სახელობის მუსიკალური კომედიის სახელმწიფო თეატრში ცნობილი რეჟისორის ბორის გამრეკელის უშუალო ხელმძღვანელობით. 1941-1944 წლებში იყო ამავე თეატრის მთავარი მხატვარი.
1960 წელს ელენე ახვლედიანის თაოსნობით შეიქმნა მხატვარ-პეიზაჟისტთა ერთი ჯგუფი, რომლის მიზანი იყო მშობლიური ქვეყნის მრავალფეროვანი ბუნების შრომისმოყვარე ხალხის ახლოს გაცნობა. აღსანიშნავია რომ ელენე ახვლედიანთან შემოქმედებით სიახლოვეს უდიდესი მნიშვნელობა ჰქონდა რუსუდან ჯავრიშვილის ხელწერის ჩამოყალიბებისათვის.
რუსუდან ჯავრიშვილი გარდაიცვალა 1999 წელს, თბილისში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 31 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:გარდაცვლილი 1999 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
იემენის ტურიზმი
იემენის ტურიზმი  — ტურიზმის ინდუსტრია იემენში, რომელიც, ტრადიციულად, საუკუნეების განმავლობაში ტურისტული ცენტრია, რადგან ის შუა აღმოსავლეთისა და აფრიკის რქის სავაჭრო გზების შუა ნაწილში მდებარეობს. რეგიონში არსებულმა ტურიზმმა ფუნდამენტური როლი შეასრულა გლობალურ ვაჭრობაში და ასე გაგრძელდა XX საუკუნემდე. იემენის 2011 წლის კრიზისის შემდეგ, ტურიზმი მკვეთრად შემცირდა. ექსტრემიზმის ზრდამ იემენში უცხოელი ტურისტების მხრიდან შიში გამოიწვია. იემენს აქვს მსოფლიო მემკვიდრეობის ოთხი ადგილი, ზოგიერთ ადგილს თავს დაესხნენ, ისტორიული ძველი ქალაქი სანას ჩათვლით. 2015 წელს იუნესკომ გამოაცხადა გეგმა იემენში მდებარე მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლების დასაცავად.
სავიზო პოლიტიკა
იორდანიის, ეგვიპტის, სირიის, ჰონგ-კონგის და გალფის თანამშრომლობის საბჭოს წევრი ქვეყნების მოქალაქეები იემენში შესვლისას არ საჭიროებენ ვიზებს. ტურისტულ და ბიზნესვიზებს ქვეყნის დატოვებისას გასასვლელი ვიზა არ სჭირდებათ. მათ, ვინც იემენში ორ კვირაზე მეტხანს რჩება, საჭიროა დარეგისტრირდნენ პოლიციის უახლოეს განყოფილებაში. რეგისტრაციის შეუსრულებლობამ შეიძლება გამოიწვიოს ჯარიმა გამგზავრების დროს.
ღირსშესანიშნაობები
სანას დასავლეთით, მთის წვერზე, გაშენებულია სოფელი კავკაბენი. ერთი შეხედვით, ეს სოფელი ჩიტის ბუდეს წააგავს. წითელის ზღვის ყველაზე პოპულარული კურორტი ქალაქი ადენია. იქ ყველაზე მშრალი და მზიანი კლიმატია. მშვენიერი თეთრი პლაჟების პარალელურად ტურისტების ყურადღებას ულამაზესი ფაუნა იქცევს. ტურისტების მომსახურებაში შედის საექსკურსიო კატერები, წყალქვეშა ნავი და აკვალანგებით ყვინთვა ინსტრუქტორთან ერთად. ქალაქში ნებისმიერი გემოვნებისა და შესაძლებლობის მქონდე ადამიანისთვის მოიძებნება სასტუმროები. მათი ფასი 25 დოლარიდან იწყება.
2015 წლის ივლისში პარიზში, იუნესკოს შტაბ-ბინაში გაიმართა ორდღიანი შეხვედრა, სადაც შეიქმნა „საგანგებო მოქმედების გეგმა“ იემენში კულტურული ძეგლების ფართო განადგურების საპასუხოდ. საგანგებო სიტუაციების სამოქმედო გეგმას კოორდინაციას უწევს „გავერთიანდეთ მემკვიდრეობისთვის“, რომელიც უზრუნველყოფს საერთაშორისო რეაგირებას. იემენის ელჩმა იუნესკოში, აჰმედ საიადმა, მსოფლიო საზოგადოებას მოუწოდა, რომ ითანამშრომლონ იემენში მემკვიდრეობის ძეგლების დასაცავად. მან თქვა, რომ იემენის ისტორიული ქალაქები არ არის მხოლოდ „ჩემი ქალაქები“, არამედ ეს არის ყველა იემენელის, არაბის, ყველა მუსლიმისა და მსოფლიოს მაცხოვრებელი ყველა ქალისა და კაცის, მიუხედავად მათი რელიგიისა. ყველას ევალება იემენის მემკვიდრეობის ძეგლების დაცვა განადგურებისგან.
სქოლიო
კატეგორია:აზიის ტურიზმი ქვეყნის მიხედვით კატეგორია: ტურიზმი კატეგორია: იემენი
სოხუმის საკათედრო ტაძარი
სოხუმის საკათედრო ტაძარი — ეკლესია ქალაქ სოხუმში, სოხუმის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო. აგებულია 1909-1915 წლებში ბერძნული თემის სახსრებით.
1915 წელს ტაძარი წმ. ნიკოლოზის სახელზე აკურთხეს. 20-30-იანი წლების ანტირელიგიური კამპანიის შედეგად აფხაზეთში მხოლოდ 6 ტაძარი იყო მოქმედი, მათ შორის სოხუმის წმ. ნიკოლოზის ბერძნული ეკლესია. 1946 წელს წმ. ნიკოლოზის ტაძარი საკათედრო გახდა და ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ხარების სახელზე აკურთხეს. ტაძრის წინამძღვრად დეკანოზი სვიმონი (გიგინეიშვილი) დაინიშნა. 1952 წლის იანვარში სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის კალისტრატეს (1932-1952) ლოცვა-კურთხევით დეკანოზი სვიმონი ბერად აღკვეცეს და სახელად ანტონი უწოდეს. იმავე წელს მას ცხუმ-აფხაზეთის ეპისკოპოსად დაასხეს ხელი, ხოლო 1954 წელს მიტროპოლიტის ხარისხში აიყვანეს. 70-80-იან წლებში, ცხუმ-აფხაზეთის მიტროპოლიტის დავითის (ჭკადუა) ინიციატივით ტაძარში სარესტავრაციო-სარეკონსტრუქციო სამუშაოები ჩატარდა. სწორედ მაშინ, 1980 წელს, ტაძარს რამდენიმე გვერდითი მინაშენი გაუკეთდა. ერთ-ერთი ეკვდერი წმ. ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე აკურთხეს. სოხუმის საკათედრო ტაძარი ბერძნული და რუსული არქიტექტურული ფორმების ნაზავს წარმოადგენს. ეს არის ჯვარგუმბათოვანი, სამნავიანი ტაძარი, რომელიც ბიზანტიური სტილის გუმბათით ბოლოვდება. ტაძარში დასვენებულია ივერიის ყოვლადწმინდა ღვთისმშობლის ხატის ასლი, წმ. სვიმონ კანანელის, წმ. ანდრია პირველწოდებულის, წმ. ნიკოლოზის, წმ. იოანე ოქროპირის, წმ. ბასილისკოს ხატები, წმ. პანტელეიმონ მკურნალის ხატი მისი წმინდა ნაწილებით. 2010 წელს ჩატარდა ტაძრის სრული რესტავრაცია. ტაძარს ახალი მოოქროვილი გუმბათი დაადგეს, რომელიც რუსეთის ფედერაციაში, ქ. ჩელიაბინსკში დამზადდა. ტაძარში ღვთისმსახურება საეკლესიო-სლავურ, ბერძნულ, აფხაზურ ენებზე, ხოლო აღდგომას ქართულ ენაზეც სრულდება. 2016 წლის დეკემბერში საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნულმა სააგენტომ სოხუმის საკათედრო ტაძარს (4 მარტის და კ. ლესელიძის ქუჩების გადაკვეთაზე) უძრავი კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიანიჭა.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გვარდის ამაღლების ეკლესია
ეკლესია აგებულია XIX საუკუნეში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ეკლესიის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოხუმის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნელმა
ნელმა (Stenodus leucichthys nelma) — თევზი ორაგულისებრთა ოჯახისა. თევზთეთრას ქვესახეობა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ყინულოვანი ოკეანის აუზში. ნახევრადგამსვლელი ან მტკნარი წყლის თევზია. მისი სხეულის სიგრძეა 1,3 მ, წონა 50 კგ-მდე. ტოფობს შემოდგომაზე. ნაყოფიერება 125–420 ათ. ქვირითი, რომელიც ვითარდება ქვებს შორის მთელი ზამთრის განმავლობაში. მტაცებელია სიცოცხლის პირველივე წლიდან. იკვებება ცქიმურებით, ჭაფალებითა და სხვა. ძვირფასი სარეწაო თევზია; გამრავლების ობიექტია. ცნობილია ადგილობრივი ფორმები. დიდი თევზია. ჩვეულებრივ 30-40 კგ-ია. მისი საშუალო წონა სხვადასხვა წყალსატევებში 5-იდან 12 კგ-მდეა. ქვირითს ყრის სექტემბრის მეორე ნახევარსა და ოქტომბერში. სასიცოცხლო ციკლის ხანგრძლივობა ირტიშში, პეჩორასა და ობში შეადგენს 16 წელს, ენისეიში, ლენასა და ანადირში 22 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორაგულისებრნი
შახვეტილის ეკლესიები
შახვეტილის ეკლესიები — ეკლესიები ახმეტის მუნიციპალიტეტის სოფელ შახვეტილაში.
პირველი ეკლესია
პირველი ეკლესია მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-დასავლეთით, ბორცვზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ეკლესია დარბაზულია (4,5 X 3,5 მ), ნაგებია რიყის ქვითა და ნატეხი ქვით. წყობა ირეგულარულია. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია სახურავი, დანგრეულია კედლების მნიშვნელოვანი ნაწილი. შესასვლელი სამხრეთიდან ჰქონია. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდაა, რომელსაც შუა ნაწილი განგრეული აქვს. აფსიდში ორი მცირე ზომის სწორკუთხა ნიშია.
მეორე ეკლესია
მეორე ეკლესია მდებარეობს სოფლის აღმოსავლეთით, მთაზე. განეკუთვნება VIII-IX საუკუნეებს. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია ეკლესიის მხოლოდ აღმოსავლეთ ნახევარი, დასავლეთისა - მიწაშია ჩაფლული. ეკლესია ორნავიანია (6 X 6 მ), ნაგები ყოფილა ნატეხი ქვით. ნავები ერთმანეთს ორი ფართო თაღით უკავშირდებოდა (შემორჩენილია აღმოსავლეთ თაღის ორივე ქუსლის წყობის ნაწილი). ორივე ნავი აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდით იყო დასრულებული. ცენტრალური ნავის აფსიდის კედელი (სიმაღლე 1,2 მ) მთელ სიგრძეზეა შემორჩენილი. სამხრეთ ნავის აფსიდის კედლიდან კი - მხოლოდ ჩრდილოეთ ნაწილი, რომელშიც მცირე ზომის ერთი სწორკუთხა ნიშია. შესასვლელი სამხრეთ ნავს სამხრეთიდან პქონია (შემორჩენილია წირთხლის კვალი).
მესამე ეკლესია
მესამე ეკლესია მდებარეობს სოფლის ჩრდილოეთით, განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია. კედლების შემორჩენილი ნაწილები ამჟამად 0,3-0,6 მეტრის სიმაღლეზეღა დგანან. ეკლესია დარბაზულია (5,8 X 3,4 მ). ნაგები ყოფილა ნატეხი ქვით და კირის დუღაბით. აღმოსავლეთით ელიფსური ფორმის აფსიდაა, რომელიც გრძივი კედლებიდან მხრებით არის გამოყოფილი.
მეოთხე ეკლესია
მეოთხე ეკლესია დგას სოფლის ჩრდილოეთით, ტყით დაფარულ ბორცვზე. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა (6,6 X 4,8 მ), ნაგებია რიყის ქვისა და ნატეხი ქვის სწორხაზოვანი რიგებით. წყობაში გამოყენებული ყოფილა შირიმიც. ძეგლი ძლიერ დაზიანებულია: შემორჩენილია აღმოსავლეთის, დასავლეთის და ჩრდილოეთ კედლის მცირე ნაწილი. აღმოსავლეთით, ნახევარწრიული აფსიდის ღერძზე გაჭრილი თაღოვანი სარკმლის ორივე მხარეს თითო სწორკუთხა ნიშია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახმეტის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ფეგედეუ (ფელეშტის რაიონი)
ფეგედეუ  (Făgădău) — სოფელი მოლდოვაში, ფელეშტის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 109 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 601 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფელეშტის რაიონის სოფლები
Binaural (ალბომი)
Binaural — ამერიკული ალტერნატიული როკ-ჯგუფ Pearl Jam-ის მეექვსე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 2000 წლის 16 მაისს. ალბომი გამოსცა Epic-მა.
სიმღერების სია
I "Parting Ways" შეიცავს დამალულ სიმღერა  "Writer's Block", რომელიც  6:49-ზე იწყება.
* აღნიშნავს, რომ გამოიყენება ბინაურალური ტექნიკა.
* საკონცერტო ვერსიები ჩაწერილია 1999 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:2000 წლის ალბომები კატეგორია:Epic Records-ის ალბომები კატეგორია:Pearl Jam-ის ალბომები
ჰოლერკანი
ჰოლერკანი (Holercani) — სოფელი მოლდოვაში, დუბესარის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 157 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 522 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დუბესარის რაიონის სოფლები
პოს ხეობის რეიდი
პოს ხეობის რეიდი — მაგონ ბარკას ხელმძღვანელობით რომაელების წინააღმდეგ კართაგენელების ლაშქრობა ჩრდილოეთ იტალიაში მეორე პუნიკური ომის დროს.
ისტორია
მაგონი, ჰანიბალის უმცროსი ძმა, ილიპთან დამარცხების შემდეგ გაემგზავრა კუნძულ მენორკაზე. ძვ. წ. 205 წელს გადავიდა იტალიის სანაპიროზე გენუასთან ახლოს 12 000 ქვეითით და 2 000 მხედრით. გაანადგურა გენუა და თავის რიგებში მიიღო ლიგურიელები და გალები. მალევე კართაგენიდან მას გაუგზავნეს 6 000 ქვეითი, 800 მხედარი და 6 სპილო, რათა სწრაფად დაკავშირებოდა ჰანიბალს. ჰანიბალსაც და მაგონსაც ჰყავდათ ძალიან მცირე სამხედრო ძალები და მათთვის შეუძლებელი იყო ფართომასშტაბიანი ოპერაციის წარმოება.
ძვ. წ. 205-203 წლების განმავლობაში, მაგონმა სხვადასხვა ჩრდილოეთ იტალიური ტომებისაგან შეადგინა კოლაიცია რომის წინააღმდეგ. ძვ. წ. 203 წელს მედიოლანთან შეებრძოლა რომაელთა ორ არმიას, რომლებსაც ხელმძღვანელობდნენ პრეტორი პუბლიუს კვინტილიუს ვარუსი და პროკონსული მარკ კორნელიუს სეტეგი. მიუხედავად რომაელთა მრავალრიცხოვნობისა, თავდაპირველად გამარჯვება მაგონის მხარეს იყო. თუმცა, მას შემდეგ, რაც მაგონს ბარძაყის არეში ჭრილობა მიაყენეს და მისი არმია მხედართმთავრის გარეშე დარჩა, ბრძოლის ბედი უკვე რომაელებისაკენ გადაიხარა. მალევე კართაგენიდან მოვიდა ბრძანება აფრიკაში დაბრუნების შესახებ. კართაგენის გზაზე ცურვის დროს მაგონი ჭრილობისაგან გარდაიცვალა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეორე პუნიკური ომის ბრძოლები კატეგორია:კართაგენის ბრძოლები
თრიალეთის ოსები
თრიალეთის ოსები (Триалеты ирæттæ) — ჯგუფი ეთნიკური ოსებისა, რომლებიც თრიალეთში (თრიალეთის ქედის კალთები) ცხოვრობდნენ.
ისტორია
XIX საუკუნეში ოსები ცხინვალის რეგიონიდან თრიალეთში დასახლდნენ. სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის შექმნის შემდეგ (1922) მრავალი ოსი გადასახლდა ცხინვალში. თავდაპირველად, ოსი ნაციონალისტებს სურდათ თრიალეთის შეყვანა ახალ ავტონომიურ ოლქში, მაგრამ ეს არ განხორციელდა. 90-იანი წლების შემდეგ თრიალეთში ოსური მოსახლეობა მკვეთრად შემცირდა ქართულ-ოსური კონფლიქტის შედეგად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ეთნიკური ჯგუფები კატეგორია:ოსები
სიკომორო
სიკომორო (Ficus sycomorus) — ხე ფიკუსის გვარისა. მისი სიმაღლე 40 მ აღწევს. იზრდება აღმოსავლეთ აფრიკასა და წინა აზიაში. მაგარი მერქანი აქვს. ისხამს ლეღვის მსგავს ნაყოფს. ნაყოფი იჭმება. ფართოდაა კულტივირებული.
მისი სამშობლოა ეგვიპტე. სიკომორო არაერთხელ არის მოხსენიებული ბიბლიაში. სულხან-საბა ორბელიანის მიხედვით ეწოდება ლეღვსულელი.
სქოლიო
კატეგორია:თუთისებრნი
ყვარლის მეორე კოშკი
ყვარლის მეორე კოშკი — არქიტექტურული ძეგლი დგას ტიციან ტაბიძის ქუჩაზე, ლ. ბუჯიაშვილის ეზოში. განეკუთვნება XVIII საუკუნეს. კოშკი გეგმით წრიულია, ნაგებია რიყის ქვითა და აგურით. შემორჩენილია ერთი სართულის სიმაღლეზე. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. კარი აგურით ნაწყობი შეისრული თაღითაა გადახურული. შესასვლელის გვერდებზე თითო სათოფურია, მოპირდაპირე მხარეს კი — თაღოვანი ბუხარი (ამოშენებულია). სართულზე სამი ღრმა მიშაა, რომლებშიც თითო შეწყვილებული სათოფურია მოწყობილი. კიდევ ერთი, დანარჩენებზე ოდნავ განიერი ნიშა (ამოშენებულია) კარის გვერდითაა (დასავლეთით).
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის კოშკები
შაფიბეილი (ზანგილანი)
შაფიბეილი (Şəfibəyli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ზანგილანის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ზანგილანის რაიონის სოფლები
კაციჰაბლის ეკლესია
ეკლესია აგებულია შუა საუკუნეებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ობოლი ბრუკლინი
სიუჟეტი
მოქმედება ნიუ-იორკში 1950-იან წლებში ხდება. ფილმის მთავარი გმირი დეტექტივი ლაიონელ ესროგია (ედვარდ ნორტონი), რომელიც ტოურეტის სინდრომით არის ავად. ლაიონელს მახვილი გონება და ფოტოგრაფიული მეხსიერება აქვს, რის გამოც მისი ბოსი ფრენკ მინა (ბრიუს უილისი) დიდ ნდობას უცხადებს. ერთ-ერთი დიდი საქმის წარმოებისას ფრენკს მოკლავენ და მის საქმეს ლაიონელი გააგრძელებს, თან სურს გაარკვიოს თუ რას შეეწირა მისი უფროსი და მეგობარი. ესროგს ხელჩასაჭიდი ბევრი არაფერი აქვს, სახსოვრად ფრენკის ქუდს დაიხურავს და მცირე მტკიცებულებებით გამოძიებას დაიწყებს. ფრენკის კვალს იგი ჰარლემში, აფრო-ამერიკულ ჯაზ კლუბში მიიყვანს. მიხვდება რომ მისი ბოსი ფერადკანიან ლაურა როუზს უთვალთვალებდა, რომელიც გაბი ჰოროვიცთან მუშაობდა, რომელიც ქალაქის ურბანული განახლებისთვის იბრძვის. ისინი წინააღმდეგნი არიან ღარიბი კვარტლებიდან მოსახლეების გამოდევნის და მათ ხარჯზე ქალაქის განახლების. ლაიონელი ლაურას კვალში ჩაუდგება და აქციაზე მოხვდება, სადაც ხალხი განაშენიანების მთავარ სულისჩამდგმელ მოზეს რენდოლფს (ალეკ ბოლდუინი) დაუპირისპირდება. აქციაზე ერთი კაცი სახელად პოლი (უილიამ დეფო) ღიად დაადანაშაულებს მოზეს დოკუმენტების გაქრობაში და ძალაუფლების ბოროტად გამოყენებაში, დასძენს რომ მოზეს ქალაქის მერზე მეტი უფლებები აქვს. აქციაზე ლაიონელი ლაურას დაუახლოვდება და კლუბამდე მიაცილებს. გოგოს მამას, ბილს, ლაიონელი მოზეს კაცი ეგონება და ცემს. დეტექტივს კლუბის მესაყვირე გადაარჩენს და იქ გაიგებს რომ პოლი მოზეს ძმაა. იგი ლაიონელს აუხნის ყველაფერს და მიახვედრებს რომ ურბანული განახლება დიდი აფიორაა. ლაიონელი ლაურასთან ურთიერთობისას ინტუიციით მიხვდება რომ გოგონა მოზესის შვილია. მოზესი დაიბარეს ლიონელს, შესთავაზებს შეწყვიტოს თვალთვალი და მის გუნდში ჩადგეს. ლაიონელი შემთხვევით ფრენკის ქუდში პენსილვანიის შემნახველი სალაროს გასაღებს იპოვნის, სადაც ლაურას დაბადების მოწმობის საბუთებს ნახავს, რომლითაც მისი მოზეს შვილობა დგინდება. ლაინელი ახალ ბოსს ტონის შეხვდება, რომელიც ურჩევს მოზესის შეთავაზება მიიღოს, რადგან ლორას მალე მოკლავენ. ლაიონელი გაიქცევა, გადაარჩენს გოგოს და ქალაქიდან გაიყვანს. მოზესი ლაიონელს აუზზე შეხვდება, სადაც გამოუტყდება რომ ლაურას დედა მისი მოსამსახურე იყო და გააუპატიურა. ლაიონელი დაემუქრება, რომ გაანებოს ლაურას თავი, თორე ყველაფერს გამოუქვეყნებს. მეორე დღეს ლაიონელი სანაპიროზე, ფრენკის მიერ დატოვებულ სახლში გაემგზავრება, სადაც ლაურა ელოდება.
thumb|[[ედვარდ ნორტონი, რეჟისორი და მთავარი როლის შემსრულებელი]]
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დეტექტიური ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ნეო-ნუარის ჟანრის ფილმები
აღბილი
აღბილი (Ağbil) — სოფელი აზერბაიჯანში, ყუბის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყუბის რაიონის სოფლები
ზურაბები
ზურაბები — სოფელი აღმოსავლეთ საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის თიანეთის მუნიციპალიტეტში, ნაქალაქარის თემში.
ყვარლის მარანი
ყვარლის მარანი — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს ყვარლის აღმოსავლეთით, 3,5 კმ-ზე, ნასოფლარ ყორეანის ტერიტორიაზე. თარიღდება XIX საუკუნით. ნაგებია ნატეხი ქვით. დაზიანებულია. კედლები შემორჩენილია 1-1,5 მ სიმაღლეზე. აღმოსავლეთით განიერი შესასვლელია. ინტერიერში მიწის დონე აწეულია და ქვევრები არ ჩანს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
სან-სალვადორი (ურუგვაის მდინარე)
სან-სალვადორი (Río San Salvador) — მდინარე ურუგვაიში. სათავეს იღებს ქალაქ დოლორესის სიახლოვეს და ჩაედინება მდინარე ურუგვაიში. საკმაოდ მოკლე მდინარე გაედინება ურუგვაის ერთ-ერთ ყველაზე ნაყოფიერი სასოფლო-სამეურნეო რეგიონების ტერიტორიაზე.
მდინარის სიგრძე 100 კილომერია, აუზის ფართობი დაახლოებით 3000 კმ².
აჟარის ციხესიმაგრე
აჟარის ციხესიმაგრე — ციხე სოფელ აჟარაში, გულრიფშის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ციხე აგებულია შუა საუკუნეებში.
ამჟამად ტერიტორია ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, რის გამოც ციხის შესწავლა და შესაბამისი სამუშაოების ჩატარება შეუძლებელია. ციხის კედლები მძიმე ფიზიკურ მდგომარეობაშია და იგი სასწრაფო კონსერვაციას საჭიროებს.
ვეზირლი
ვეზირლი (Vezirly) — სოფელი აზერბაიჯანში, თოუზის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თოუზის რაიონის სოფლები
ტაურამენა
ტაურამენა (Tauramena) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, კასანარეს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 42.563 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3.290 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კასანარეს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
აბჟაყვის ეკლესია
აბჟაყვის ეკლესია — ეკლესია სოფელ აბჟაყვაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტი, აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო.
ეკლესია აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.