cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჰანა (ფილმი)
ჰანას პრემიერა ჩრდილოეთ ამერიკაში შედგა 2011 წლის აპრილში, ევროპაში კი 2011 წლის მაისში. ფილმმა კრიტიკოსთა მხრიდან ზოგადად დადებითი შეფასებები მიიღო. რეცენზენტებმა შეაქეს რონაანისა და ბლანშეტის შესრულებები, ასევე მოქმედებათა თანმიმდევრობა და სცენარი.
წარმოება
ფილმის თანამწარმოებელი იყო ამერიკული ჰოლერანის კომპანია და გერმანული სტუდია ბაბელსბერგი, რომლებსაც ფინანსურად ეხმარებოდა სხვადასხვა გერმანული კინო ფონდები და მთავარი დისტრიბუტორი, Focus Features. სწორედ ეს კომპანია ფლობს ფილმის საავტორო უფლებებს.
განვითარება
ფილმის სიუჟეტი და სცენარი სეტ ლოხჰედმა დაწერა ვანკუვერის კინოსკოლაში სტუდენტობის დროს. მან დაწერა ორიგინალი მოთხრობა და სცენარი, რომელზე მუშაობაც 2006 წელს დაასრულა. მასში მცირეოდენი შესწორებები დევიდ ფარმა შეიტანა. ფილმის თანამწარმოებელი იყო ამერიკული ჰოლერანის კომპანია და გერმანული სტუდია ბაბელსბერგი, რომლებსაც ფინანსურად ეხმარებოდა სხვადასხვა გერმანული კინო ფონდები და მთავარი დისტრიბუტორი, Focus Features. სწორედ ეს კომპანია ფლობს ფილმის საავტორო უფლებებს.
გადაღებები
გადაღებების უდიდესი ნაწილი სტუდია ბაბელსბერგში, ბერლინში შედგა, მაგრამ გადასაღებ ადგილებს შორის იყო კიტჰაიარვის ტბა კუუსამოში, ფინეთში და გერმანიის მნიშვნელოვანი ადგილები: ბად ტიოლცი, მაგდებურგის წყლის ხიდი, კიოლბრანდბრიუკე და რეეპერბანი ჰამბურგში და ბერლინის ღისრშესანიშნაობები. ასევე ელ-სუვაირა მაროკოში. ფინეთში გადაღებების დროს, ტემპერატურა ზოგჯერ -33°C-მდე ეცემოდა, რაზეც რონანმა განაცხადა: „ფინეთმა გამოკვეთა ამბის ზღაპრული ასპექტები. ჩვენ სცენებს ვიღებდით გაყინულ ტბაზე, რომელიც გარშემორტყმული იყო თოვლით დაფარული ფიჭივს ხეებით”.
კრიტიკოსთა შეფასებები
ჰანამ მიიღო 71% -იანი შეფასება ვებგვერდ Rotten Tomatoes-ზე, 230 მიმოხილვის საფუძველზე და საშუალო ნიშანი აქვს 6.86 10-დან. საიტის კრიტიკულ კონსენსუსში ნათქვამია: „ფანტასტიკური შესრულებები და მკაფიო ქორეოგრაფიული მოქმედების თანმიმდევრობა ჰქმნის ამ უნიკალურ, მაგარ თრილერს შურისძიებაზე”. Metacritic– ზე ფილმმა მიიღო 65 ქულა 100-დან, 40 კრიტიკოსის შედეგებზე დაყრდნობით, რაც მიუთითებს „ზოგადად ხელსაყრელ შეფასებებს“. Variety- ის წარმომადგენელმა, ჯასტინ ჩანგმა განაცხადა, რომ ჰანა არის „გაბერილი დამუშავებული დევნითი თრილერი, რომელიც ენერგიით აღგავსებს პირველივე წუთებიდან და დასასრულს დაგადუმებს". როჯერ ებერტმა ფილმს ოთხიდან სამი და ნახევარი ვარსკვლავი მისცა, რაზეც კომენტარი გააკეთა: „რაიტი აერთიანებს თავის ორ ჟანრს თანამედროვე ნაწარმოებებში".
შემოსავლები
The Hollywood Reporter-ის მიხედვით, ჰანა შემოსავლების მიხედვით შეერთებულ შტატებში მეორე იყო გამოსვლის კვირას, კურდღლების ამბოხების შემდეგ. როდესაც ფილმის პრემიერა მორჩა 2011 წლის 7 ივლისს, ფილმის შემოსავალი იყო 40,3 მილიონი აშშ დოლარი ჩრდილოეთ ამერიკაში და 25,1 მილიონი აშშ დოლარი სხვა ტერიტორიებზე, რაც საერთო ჯამში, მსოფლიოს მასშტაბით, 65,3 მილიონი აშშ დოლარია.
საუნდტრეკი
საუნდტრეკის ალბომში შედის ბრიტანული დუეტის, The Chemical Brothers-ის ნაწარმოებები.
სერიალი
2017 წლის მარტში დევიდ ფარმა გამოაცხადა, რომ ფილმის მიხედვით სერიალს გადაიღებდა. 2017 წლის 23 მაისს Amazon- მა ოფიციალურად შეუკვეთა სერიალის წარმოება. პირველი ეპიზოდი ხელმისაწვდომი გახდა Amazon Video– ზე, მცირე ხნით, 2019 წლის 3 თებერვალს. რვა ეპიზოდისგან შემდგარი პირველი სეზონი სრულად გამოვიდა 2019 წლის 29 მარტს. 2019 წლის აპრილში Amazon- მა განაახლა სერიალი ახალ სეზონზე მუშაობა, რომლის პრემიერა შედგა 2020 წლის 3 ივლისს. 2020 წლის ივლისში სერიალი განახლდა მესამე სეზონით.
სქოლიო
კატეგორია:თინეიჯერული სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:ტექნო-თრილერი ფილმები კატეგორია:გერმანული ფილმები კატეგორია:ჯო რაიტის ფილმები კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:Babelsberg Studio-ს ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული მოქმედებითი თრილერი ფილმები კატეგორია:ამერიკული მოქმედებითი-სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:2000-იანი წლების თინეიჯერული ფილმები კატეგორია:2011 წლის ფილმები
Angel (Massive Attack-ის სიმღერა)
Angel — ინგლისური ტრიპ-ჰოპ ჯგუფის, Massive Attack-ის, სიმღერა, რომელიც სინგლის სახით გამოვიდა 1998 წლის 6 აგვისტოს. ეს არის მესამე სინგლი მათი მესამე სტუდიური ალბომიდან Mezzanine და მეათე სინგლი საერთო ჯამში. მასში გამოყენებულია სემპლი Incredible Bongo Band-ის სიმღერიდან „Last Bongo in Belgium“.
მუსიკალურმა ვიდეომ, რომლის რეჟისორია უოლტერ შტერნი, 11 მილიონზე მეტი ნახვა დააგროვა YouTube-ზე.
სქოლიო
კატეგორია:1998 წლის სინგლები კატეგორია:Massive Attack-ის სიმღერები
მელეშენი
მელეშენი (Meleşeni) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 100 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 592 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კელერაშის რაიონის სოფლები
ედიტ კაველი
ედიტ კაველი (Edith Cavell /ˈkævəl/) (დ. 4 დეკემბერი, 1865 — გ. 12 ოქტომბერი, 1915) — ბრიტანელი მედდა. ცნობილია იმით, რომ პირველი მსოფლიო ომის დროს ის ორივე მხარის ჯარისკაცების სიცოცხლის გადასარჩენად იბრძოდა, დისკრიმინაციის გარეშე, და 200 მოკავშირე ჯარისკაცს დაეხმარა გერმანელთა მიერ ოკუპირებული ბელგიიდან გაქცევაში, რისთვისაც დააპატიმრეს კიდეც. მას ბრალად სდებდნენ ღალატს და სიკვდილი მიუსაჯეს. მის დახვრეტას დიდი გამოხმაურება მოჰყვა. სიკვდილით დასჯის წინა ღამეს კაველმა თქვა რომ „პატრიოტიზმი საკმარისი არ არის, მე არ უნდა მქონდეს სიძულვილი ვინმეს მიმართ“, ეს სიტყვების შემდგომ მის მემორიალზე დაწერეს. ძლიერი ანგლიკანური რწმენა მას აიძულებდა, რომ არ გაჩერებულიყო იქამდე სანამ ყველას სიცოცხლეს არ გადარჩენდა. ინგლისის ეკლესია მას 12 ოქტომბერს წმინდანთა კალენდარში მოიხსენიებს. კაველი სიკვდილით დასჯის დროს 49 წლის იყო.
ჯორჯ აკერლოფი
ბიოგრაფია
დაიბადა 1940 წლის 17 ივნისს ნიუ-ჰეივენში, კონექტიკუტი, აშშ. ოჯახი შვეიცარიიდან იყო ემიგრირებული, მამა, გოსტ აკერლოფი იელის უნივერსიტეტის პროფესორი იყო. დედა — როზალი გერმანიიდან ემიგრირებული ებრაელი იყო.
1967-1968 წლებში მუშაობდა ინდოეთის სტატისტიკის ინსტიტუტში პროფესორად. 1973 წელს ის იყო პრეზიდენტ ნიქსონის ეკონომიკურ მრჩეველთა კომიტეტის ერთ-ერთი თანამშრომელი, მიიღო გუგენჰეიმის სტიპენდია. 1978 წელს აკერლოფი გადავიდა ლონდონის ეკონომიკისა და პოლიტიკურ მეცნიერებათა სკოლაში, მაგრამ 1980 წელს იგი საბოლოოდ დაბრუნდა კალიფორნიის უნივერსიტეტში ბერკლიში.
სწავლა დაიწყო იელის უნივერსიტეტში (1962 — ეკონომიკის ბაკალავრის ხარისხი), დოქტორის ხარისხი მიიღო მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში (1966 — ეკონომიკის დოქტორის ხარისხი). სხვადასხვა დროს მუშაობდა აშშ-ს პრეზიდენტის ეკონომიკურ მრჩევლად და ლონდონის ეკონომიკურ და პოლიტიკურ მეცნიერებათა სკოლაში, ამჟამად ასწავლის კალიფორნიის უნივერსიტეტში (ბერკლი).
პირადი ცხოვრება
აკერლოფის მეუღლე, ჯანეტ ილენი, ცნობილი ეკონომისტია, 2004–2010 წლებში იგი სან – ფრანცისკოს ფედერალური სარეზერვო ბანკის პრეზიდენტი იყო, აშშ-ს ფედერალური სარეზერვო სისტემის მმართველთა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედაც მუშაობდა (2010 წლის ოქტომბრიდან), ასევე 2014 წლის 3 თებერვლიდან აშშ-ს ფედერალური სარეზერვო სისტემის ხელმძღვანელიც გახდა.
„ლიმონების ბაზარი“
ნაშრომში ჯანმრთელობის დაზღვევის ბაზარი, განვითარებადი ქვეყნების ეროვნული უმცირესობების წარმომადგენელთა დასაქმების პრობლემა და საკრედიტო ბაზრები ასევე გაანალიზებულია როგორც მაგალითები.
აკერლოფის დასკვნაა, რომ სახელმწიფომ უნდა აიღოს მარეგულირებელი და საკონტროლო ფუნქციები ამ ბაზრებზე.
ლიბერტარიანელმა ეკონომისტებმა გააკრიტიკეს აკერლოფი. ისინი ამტკიცებდენ, რომ ამ ბაზრებს თვითრეგულირების შესაძლებლობაც აქვთ, რასაც მოწმობს ის ფაქტი, რომ მეორადი ავტომობილების ბაზარი წარმატებით ფუნქციონირებს მთელ მსოფლიოში - თავისუფალ ეკონომიკაში მყიდველები პოულობენ ხარისხის კონტროლის საკუთარ გზებს (მაგალითად, საკუთარი ინიციატივით, ნაცნობი ექსპერტების ჩართვით).
ჯორჯ ჰოფერი და მაიკლ პრატი, თავიანთი ემპირიული კვლევის პრეამბულაში, წერენ, რომ: „ყველა ეკონომისტი არ ეთანხმება იმას, რომ მეორად მანქანებთან მიმართებით „ლიმონის ბაზარი“ ნამდვილად არსებობს“. კვლევამ აჩვენა, რომ აშშ-ს ზოგიერთი შტატის კანონი, რომელიც გამყიდველებს ავალდებულებს გაამჟღავნონ ინფორმაცია ყველა ცნობილი მანქანის დეფექტის შესახებ, არაეფექტური აღმოჩნდა — გაყიდული მანქანების ხარისხი არ განსხვავდება მეზობელ შტატებში არსებული ავტომობილების ხარისხისგან, სადაც ხელისუფლება სპეციალურად არ იბრძვის ინფორმაციის ასიმეტრიის წინააღმდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:დაბადებული 17 ივნისი
რებეკა ლატიმერ ფელტონი
რებეკა ენ ლატიმერ ფელტონი (Rebecca Ann Latimer Felton; დ. 10 ივნისი 1835, დეკეიტერი, აშშ — გ. 24 იანვარი 1930, ატლანტა, ჯორჯია, აშშ) — ამერიკელი პოლიტიკოსი, მწერალი, მასწავლებელი. სენატორი ჯორჯიის შტატიდან 1922 წლის 21 ნოემბრიდან 22 ნოემბრამდე. პირველი ქალი სენატორი აშშ-ის ისტორიაში. უკანასკნელი ყოფილი მონმათმფლობელი აშშ-ის კონგრესის ორივე პალატაში.
ბიოგრაფია
რებეკა ენ ლატიმერი დაიბადა 1835 წლის 10 ივნისს დეკეიტრეში, ჯორჯია, უნივერმაღის მფლობელის, პლანტატორისა და ვაჭრის ჩარლზ ლატიმერის ოჯახში. მამამისი წარმოშობით მერილენდის შტატიდან იყო, რომელიც 1820-იან წლებში გადავიდა საცხოვრებლად დე-კალბის ოლქში. რებეკას დედა ელეონორ სვიფტ ლატიმერი დაიბადა ჯორჯიის შტატის ქალაქ მორგანში.
რებეკა ოჯახის ოთხი შვილიდან ყველაზე უფროსი იყო, მისი და მერი ლატიმერი, ისევე როგორც რებეკა, გახდა აშშ-ში ქალთა საარჩევნო უფლებებისათვის ბრძოლის აქტიური ფიგურა. როდესაც რებეკა გახდა 15 წლის, მამამ იგი ქალაქ მადისონში გააგზავნა ნათესავებთან, რათა სწავლა გაეგრძელებინა ქალთა მეთოდისტურ კოლეჯში, რომელიც 1852 წელს დაასრულა, 17 წლის ასაკში.
1853 წელს ცოლად გაყვა უილიამ ჰარელ ფელტონს. ქორწინების შემდეგ ისინი გადავიდნენ კარტერსვილში, სადაც იყო მონათმფლობელობა. რებეკას და უილიამს ხუთი შვილი შეეძინათ, მაგრამ მათგან ცოცხალი მხოლოდ ჰოვარდ ერვინ ფელტონი დარჩა.
აშშ-ის სამოქალაქო ომის დასრულების შემდეგ ფელტონმა და მისმა მეუღლემ დაკარგეს მონების ყოლის შესაძლებლობა და მათ ერთად გახსნეს სკოლა კარტერვილში.
1900 წელს ფელტონი ოფიციალურად შეუერთდა ქალთა საარჩევნო უფლებებისათვის მებრძოლთა მოძრაობას და გახდა სუფრაჟიზმის აქტიური მიმდევარი.
1922 წელს გუბერნატორმა ტომას უილიამ ჰარდვიკმა 87 წლის ფელტონი დანიშნა სენატორად ჯორჯიის შტატიდან, გარდაცვლილი ტომას უოსტონის ნაცვლად. ფელტონის დანიშვნა უფრო სიმბოლური ხარკი იყო ქალთა უფლებებისადმი, ასევე ეს იყო ჰარდვიკის პოლიტიკური ნაბიჯი ქალი ამომრჩევლების ხმების მისაღებად. ფელტონი სენატორი გახდა 21 ნოემბერს და მისი უფლებამოსილება გაგრძელდა მხოლოდ ერთი დღე, იგი ოფიციალურად აღიარებულია აშშ-ის ისტორიაში პირველ ქალ-სენატორად. გარდა ამისა, დღემდე იგი ინარჩუნებს ჯორჯიის შტატიდან ერთადერთი ქალი სენატორის სტატუსს.
ცხოვრების უკანასკნელ წლებში რებეკა ფელტონი ცხოვრობდა კარტერსვილში, დაკავებული იყო მწერლობითა და მასწავლებლობით. გარდაიცვალა ატლანტაში, 1930 წლის 24 იანვარს. მისი ნეშტი გადაასვენეს და დაკრძალეს ოაკ-ჰილის სასაფლაოზე, კარტერსვილში.
სამოქალაქო ომამდე რებეკა ფელტონი ქმართან ერთად ფლობდა მონებს და იგი ამერიკის კონგრესის ორივე პალატის წევრთა შორის უკანასკნელი ყოფილი მონათმფლობელი იყო. ფელტონს სწამდა თეთრი რასის უპირატესობა. რებეკა იბრძოდა თეთრკანიანი ქალების ხმების უფლებებისათვის, მაგრამ ფერადკანიანებისთვის იგივე შესაძლებლობას გამორიცხავდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1835 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1930 კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:აშშ-ის სენატორები კატეგორია:აშშ-ის დემოკრატიული პარტიის წევრები
მონგალის პროვინცია
მონგალის პროვინცია (Mongala) — კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროვინცია, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთში. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ლისალა.
გეოგრაფია
2005 წლის საკონსტიტუციო რეფორმამდე მონგალის პროვინცია იყო ყოფილი ეკვატორიალური პროვინციის ნაწილი. პროვინცია მდებარეობს მდინარე კონგოს ჩრდილო-დასავლეთით.
მოსახლეობა
პროვინციის მოსახლეობა — 1 793 564 ადამიანი (2005 წელი).
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პროვინციები
ალტეა
ალტეა  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ბახის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 34,43 კმ². მოსახლეობა — 22 558 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
მონების პატარა ტბა
მონების პატარა ტბა (Petit lac des Esclaves) — ტბა კანადაში, ალბერტის პროვინციაში. ეკუთვნის მდინარე ათაბასკის აუზს (მაკენზის სისტემა). ფართობი 1168 კმ². საშუალო სიღრმე 11,4 მ, მაქსიმალური 20,5 მ. ნაპირები დამრეცია. ტბის აღმოსავლეთ ნაწილში გაშენებულია ქალაქი მონების ტბა. ტბაში მიმდინარეობს წაულის მოშენება, განვითარებულია ტურიზმი.
მაიკლ სპენსი
მაიკლ სპენსი (Michael Spence; დ. 7 ნოემბერი, 1943) — ამერიკელი ეკონომისტი. ნობელის პრემიის ლაურეატი ეკონომიკაში (2001) ასიმეტრიული ინფორმაციით ბაზრის ანალიზისთვის. სწავლობდა იელის უნივერსიტეტში (ბაკალავრი), ოქსფორდის უნივერსიტეტსა (ბაკალავრი და მაგისტრი) და ჰარვარდის უნივერსიტეტში (დოქტორი). ასწავლიდა ჰარვარდისა და სტენფორდის უნივერსიტეტებში.
ალბანეთის სამეფო არმია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალბანეთი
მონების პატარა ტბა
ლიტერატურა
კატეგორია:კანადის ტბები
მაიკლ სპენსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით კატეგორია:ამერიკელი ეკონომისტები კატეგორია:დაბადებული 1943 კატეგორია:დაბადებული 7 ნოემბერი
365 დღე (ფილმი)
„365 დღე“ (365 Dni) — 2020 წლის პოლონური ეროტიკული დრამა, რომლის რეჟისორია ბარბარა ბიაიაოვი და ტომაზ მანდესი. ფილმი დაფუძნებულია ბლანკა ლიპინსკას მიერ დაწერილი ტრილოგიის პირველ წიგნზე. ფილმი მოგვითხრობს ახალგაზრდა პოლონელ ქალზე, რომელსაც სულიერი ურთიერთობა აკავშირებს დომინანტ სიცილიელ კაცთან, რომელმაც მას 365 დღე მისცა რათა შეიყვაროს. ფილმი გამოვიდა პოლონეთში, 2020 წლის 7 თებერვალს და მოგვიანებით ხელმისაწვდომი გახდა Netflix-ზე. ფილმმა სწრაფად მოიპოვა გლობალური დაინტერესება.
სიუჟეტი
სიცილიის მაფიის ახალგაზრდა და სიმპათიურ ბოსს, მასიმო ტორიჩელის, სხვა არჩევანი არ აქვს თუ არა მაფიას ჩაუდგეს სათავეში, მას შემდეგ, რაც მამას მოკლავენ. ლაურა ბიელი ერთ მდიდრული სასტუმროში გაყიდვების მენეჯერად მუშაობს და წარმატებული კარიერა აქვს. მშობლებთან და მეგობრებთან ერთად ლაურა სიცილიაში სამოგზაურიდ მიდის, სადაც კუნძულზე ყველაზე საშიში კაცი გაიტაცებს, დაატყვევებს და 365 დღეს მისცემს შესაყვარებლად.
ფილმის გაგრძელება
შემდგომ ფილმზე მუშაობა დაგეგმილია, მაგრამ COVID-19 პანდემიის გამო გადაიდო.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონურენოვანი ფილმები კატეგორია:პოლონური ფილმები კატეგორია:იტალიურენოვანი ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები
სანტო-ტომასის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლუიის პროვინციის რაიონები
აღსთაფის რაიონი
აღსთაფის რაიონი (Ağstafa) — რაიონი აზერბაიჯანის რესბუპლიკის დასავლეთ ნაწილში. დაარსდა 1939 წლის 24 იანვარს, როგორც აზერბაიჯანის ერთ-ერთი ადმინისტრაციული ოლქი.
ეკონომიკა
რეგიონი მდიდარია ბენტონიტით, ქვიშით, ცემენტური მასალებით (მაგალითად ვულკანური ფერფლი) და სხვა რესურსებით, რომლებიც აღსთაფის ეკონომიკის ბირთვად ითვლება.
აღსთაფა ყოველთვის ყურადღების ცენტრში იყო ისტორიული „აბრეშუმის გზის“ ვაჭრობის გამო. მომავალი ქარავანი, საქართველოდან და ირანიდან, ჩერდებოდა აღსთაფში. ამიტომ მას დაარქვეს „აქლემის მარშრუტი“. 1990-იან წლებში ქარავანის მარშრუტი ხელახლა დაარსდა „TRACECA“-ის პროექტის ფარგლებში, რომელიც წამოიწყო ჰეიდარ ალიევის ადმინისტრაციამ.
შემდგომ პერიოდშიც აღსთაფა კვლავ მნიშვნელოვან რეგიონად ითვლებოდა, რადგან აქ გადიოდა 1881 წელს აშენებული ბაქო–თბილისის სარკინიგზო მაგისტრალი. 1914 წელს აშენდა სარკინიგზო მაგისტრალი, რამაც ხელი შეუწყო აღსთაფას აღმშენებლობას. არსებული სარკინიგზო მაგისტრალის გარდა, გეოსტრატეგიული მნიშვნელობა გაზარდა ბაქო-თბილისი-ჯეიჰანისა და ბაქო-თბილისი-ერზრუმის მილსადენებმაც.
დემოგრაფია
აღსთაფას რაიონის ტერიტორია 1504 კმ2-ს შეადგენს, 2013 წლის პირველი ოქტომბრის მონაცემებით რეგისტრირებული მოსახლეობა 83.3 ათას ადამიანს შეადგენდაა. 2017 წლის 1 იანვრის მონაცემებით კი რაიონის მოსახლეობა 86 529 იყო. აქედან ქალაქში ცხოვრობდა 21 205, ხოლო სოფელში 65 0324.
ამჟამად დასაქმებულთა რაოდენობაა 43 481, აგრეთვე, სოფლის მეურნეობის სექტორში მომუშავეთა რაოდენობა 17 855 ადამიანის შეადგენს, ინდუსტრიაში მომუშავე 330 თანამშრომელია, ხოლო განათლების სფეროში მომუშავე თანამშრომლები 3726. მთიანი ყარაბაღიდან და სხვა ტერიტორიებიდან 77 ოჯახი (223 ადამიანი) დროებით დასახლდა აღსთაფას რეგიონში. რეგიონში დასახლებული ლტოლვილთა საერთო რიცხვი 1698 ადამიანს შეადგენს, რაც 457 ოჯახია.
სახელმწიფო კომიტეტის 2018 წლის მონაცემებით, მოსახლეობის რაოდენობა 87 200 ადამიანს შეადგენდა, რაც 2000 წლიდან მოყოლებული 74 500 რაოდენობა ადამიანიდან გაიზარდა, რაც 12 700 ადამიანით მატებას ნიშნავს (დაახლოებით 17 %-ით). მთლიანი მოსახლეობიდან 43 000 კაცია, ხოლო 44 200 კი ქალი. მოსახლეობის 26,4 %-ზე მეტს (დაახლოებით 23 100 ადამიანის ტოლია) შეადგენენ ახალგაზრდები 14-29 ასაკის ფარგლებში მყოფნი.
განათლება
რეგიონში 39 ბიბლიოთეკა, 13 კულტურის სახლი, 1 მუსიკალური სკოლა, 3 მუზეუმი, 1 სამხატვრო გალერეა და 25 კლუბია. რაიონის მოსახლეობას ემსახურება რაიონის საავადმყოფო, 1 სოფლის საავადმყოფო და 15 სოფლის ჯანდაცვის სამსახური.რეგიონში 39 სკოლა, 4 სკოლამდელი და 34 საბავშვო ბაღია.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის რაიონები
პანდო (ურუგვაი)
პანდო (Pando) — ქალაქი ურუგვაიში, კანელონესის დეპარტამენტში. წარმოადგენს მნიშვნელოვან კომერციულ და სამრეწველო ცენტრს, რომელიც მონტევიდეოს მეტროპოლიურ არეალს მიეკუთვნება.
მდებარეობა
ქალაქი მდებარეობს დედაქალაქ მონტევიდეოდან 23 კილომეტრით ჩრდილო-აღმოსავლეთით. კვეთს პატარა მდინარე აროიო-პანდო.
ისტორია
ქალაქი დაარსდა 1788 წლის 13 მაისს. „ვილიას“ (პატარა ქალაქი) სტატუსი 1863 წელს მიიღო, 1920წლის 5 აგვისტოს კი სტატუსი ამაღლდა და ეწოდა „სიუდადი“ (ქალაქი).
მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, პანდოს მოსახლეობა 25 947 ადამიანს შეადგენდა.
წყარო: ურუგვაის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
სქოლიო
კატეგორია:ურუგვაის ქალაქები
კალასარი
კალასარი (Կալասար) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 990 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 252 ადამიანს შეადგენდა. მიკეუთვნება ჰერმონის თემს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
დიდი (ფეხბურთელი)
ვალდირ პერეირა (Waldyr Pereira; დ. 8 ოქტომბერი, 1928, კამპუს-დუს-გოიტაკაზისი, ბრაზილია — გ. 12 მაისი, 2001, რიო-დე-ჟანეირო, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი და მწვრთნელი. თამაშობდა შემტევი ნახევარმცველის პოზიციაზე. ფეხბურთის გულშემატკივრებში უფრო ცნობილია როგორც დიდი. ორგზის მსოფლიო ჩემპიონი ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
სანაკრებო კარიერა
1952–1962 წლებში იყო ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების წევრი, რომლის შემადგენლობაში 68 მატჩი ითამაშა და 20 ბურთი გაიტანა.
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
დიდიმ მსოფლიო ჩემპიონატების 15 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და 3 გოლი გაიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:დაბადებული 8 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2001 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მაისი კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ფლუმინენსეს ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელებიკატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:1958 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1962 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ასპე (ესპანეთი)
ასპე (Aspe, Asp) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ვინალოპო-მიტხის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 69,79 კმ². მოსახლეობა — 20 804 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
სოფლის მეურნეობის გეოგრაფია
სოფლის მეურნეობის გეოგრაფია, აგრიკულტურული გეოგრაფია — საზოგადოებრივი გეოგრაფიის დარგი, რომელიც შეისწავლის ტერიტორიული დიფერენციაციისა და სასოფლო-სამეურნეო წარმოების ორგანიზაციის კანონზომიერებებს, თავისებურებებსა და ფორმებს, ბუნებრივ, ისტორიულ და სოციალურ-ეკონომიკურ ფაქტორებს, რომლებიც განსაზღვრავენ მისი განლაგების სპეციფიკასა და განვითარების ძირითად მიმართულებას. სოფლის მეურნეობის განლაგება მჭიდროდ უკავშირდება გეოგრაფიულ გარემოს, კერძოდ, ბუნების ისეთ კომპონენტებს, როგორიცაა რელიეფი, ნიადაგი და ჰავა. სოფლის მეურნეობის გეოგრაფიის კვლევის მთავარი მიმართულებაა სასოფლო-სამეურნეო წარმოების ზოგადი განლაგება და ტერიტორიული ორგანიზაცია, მიწის რესურსების გეოგრაფია, სასოფლო-სამეურნეო მიწების გამოყენება, სასოფლო-სამეურნეო წარმოების დარგების გეოგრაფია (მემცენარეობა და მეცხოველეობა), სასოფლო-სამეურნეო წარმოების ტიპოლოგია და დარაიონება, აგროსამრეწველო ინტეგრაციისა და სასოფლო ტერიტორიაზე აგრარული სექტორის განვითარების გეოგრაფიული ანალიზი, სოფლის მეურნეობის სოციალური გეოგრაფია.
სოფლის მეურნეობის გეოგრაფია დაკავშირებულია რიგ საბუნებისმეტყველო (სოფლის მეურნეობის მეცნიერებები, ნიადაგთმცოდნეობა, კლიმატოლოგია, ფიზიკური გეოგრაფია, ნიადაგების გეოგრაფია) და საზოგადოებრივი (ეკონომიკა, სოციოლოგია, ეთნოლოგია, ისტორია, მოსახლეობის გეოგრაფია, სტატისტიკა და სხვა) მეცნიერების დარგებთან, აგრეთვე, კარტოგრაფიასთან. სოფლის მეურნეობის გეოგრაფია ითავსებს კვლევების საველე (საექსპედიციო) და კამერალურ მეთოდებს. ფართოდ გამოიყენება სტატისტიკური, სოციოლოგიური, შედარებით-გეოგრაფიული, ისტორიულ-გეოგრაფიული და კარტოგრაფიული მეთოდები, აგრეთვე, აერო- და კოსმოსური ფოტოგადაღება, მათემატიკური მოდელირება, ტიპოლოგია და დარაიონება.
სოფლის მეურნეობის გეოგრაფიის კვლევების მთავარი პრაქტიკული მნიშვნელობაა სოფლის მეურნეობის წარმოებისა და ძირითადი სოციალურ-ეკონომიკური და ეკონომიკური პრობლემების, სოფლის მეურნეობის მდგრადი განვითარების გზებისა და ფორმების, რაციონალური ბუნებათსარგებლობის გამოვლინება, სურსათ-სანოვაგის უსაფრთხოება და ქვეყნებისა და რეგიონების მოსახლეობის სოციალური კეთილდღეობა. სოფლის მეურნეობის გეოგრაფია უზრუნველყოფს აგრარული სექტორის გეოინფორმაციული მონიტორინგის შექმნასა და რეგიონული სასოფლო-სამეურნეო პოლიტიკის მეცნიერულ დასაბუთებას, სასოფლო-სამეურნეო წარმოების ტერიტორიული ორგანიზაციის ოპტიმიზაციასა და აგრომრეწველობის კომპლექსს.
ლიტერატურა
კატეგორია:აგრონომია კატეგორია:ეკონომიკური გეოგრაფია
მინდრა
მინდრა (Mîndra) — სოფელი მოლდოვაში, კელერაშის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 135 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 803 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კელერაშის რაიონის სოფლები
ლიბერალური ქრისტიანობა
ლიბერალური ქრისტიანობა, აგრეთვე ცნობილი როგორც ლიბერალური თეოლოგია — მოძრაობა, რომელიც თანამედროვე სწავლების, მეცნიერებისა და ეთიკის საფუძველზე ცდილობს ქრისტიანობის ინტერპრეტაციასა და რეფორმას. ის აგრეთვე ხაზს უსვამს ინდივიდუალური გონის ძალაუფლებასა და გამოცდილებას. ლიბერალი ქრისტიანები თავიანთ თეოლოგიას აღიქვემენ ალტერნატივად როგორც ათეიზმისთვის, რაციონალიზმი ისე ტრადიციული თეოლოგიებისთვის, რომლებიც დაფუძნებულია არსებულ წყაროებზე (როგორიცაა ბიბლია ან წმინდა ტრადიცია). „ლიბერალური ქრისტიანული თეოლოგია არის ტრადიცია, რომელიც მომდინარეობს გვიანდელი XVIII და ადრინდელი XIX საუკუნეების პროტესტანტული მცდელობიდან - მოეხდინათ ტრადიციული ქრისტიანული სწავლების კონცეპტუალიზაცია თანამედროვე ცოდნისა და ეთიკური ღირებულებების ფონზე. ეს არა რევოლუციური, არამედ რეფორმისტული იდეაა. ფუნდამენტურად ეს არის ნამდვილი ქრისტიანობა, რომელიც არ ეფუძნება გარეგან ავტორიტეტს. ლიბერალური თეოლოგია ცდილობს მოახდინოს ტრადიციული ქრისტიანობის სიმბოლოების ახლებური ინტერპრეტაცია იმ გზით, რომელიც მას უფრო პროგრესულს გახდის.“ „თეოლოგიური ლიბერალიზმი, როგორც რელიგიური აზროვნების ფორმა აფუძნებს ძიების იმგვარ პროცესს, რომელიც არ დაეყრდნობა ტრადიციას. ამან მნიშვნელოვანი ზეგავლენა მოახდინა პროტესტანტიზმზე შუა XVII საუკუნეებიდან 1920-იან წლებამდე.“ „ლიბერალიზმი მოითხოვდა განსაკუთრებულ მოქნილობას ტრადიციულ ქრისტიანულ თეოლოგიასთან მიმართებაში. მისი წამყვანი მწერლები განიხილავდნენ იმას, რომ რწმენის რეკონსტრუქცია იყო არსებითი იმისათვის, რომ ქრისტიანობა დარჩენილიყო როგორც მნიშვნელოვანი ინტელექტუალური არჩევანი თანამედროვე სამყაროში. ამისათვის, ისინი მოითხოვდნენ თავისუფალ დამოკიდებულებას ერთი მხრივ დოქტრინულ მემკვიდრეობასა და მეორე მხრივ ბიბლიური ინტერპრეტაციის ტრადიციულ მეთოდებს შორის. იქ, სადაც საღვთო წერილისა და ტრადიციული რწმენის ინტერპრეტაცია მოითხოვს კომპრომისს ადამიანის მსოფლმხედველობის განვითარების პროცესში, არსებითად მნიშვნელოვანია მათი ხელახალი ინტერპრეტაცია იმისათვის, რომ ის დაკავშირებული იყოს თანამედროვე აღქმასთან სამყაროსთან მიმართებაში.“
ლიბერალური თეორია ჩამოყალიბდა XVIII და XIX საუკუნეების განმანათლებლობისა და რომანტიზმის საფუძველზე. გვიანდელი XIX და ადრეული XX საუკუნისთვის, მასზე გავლენა მოახდინა დარვინიზმმა, ბიბლიის კრიტიკამ პრაქტიკულმა გამოყენებამ და სოციალური სახარების მოძრაობაში მონაწილეობას. ეს იყო აგრეთვე პერიოდი, როდეაც ლიბერალური თეოლოგია იყო ყველაზე დომინანტური პროტესტანტულ ეკლესიებში. ლიბერალური თეოლოგიის გავლენა შესუსტდა 1930-იან წლებში ნეო-მართლმადიდებლობის და 1960-იან წლებში განმათავისუფლებელი თეოლოგიის აღზევების ფონზე. ლიბერალური თეოლოგიის კათოლიკური ფორმები გამოჩნდა გვიანდელ XIX საუკუნეში. XXI საუკუნემდე, ლიბერალური ქრისტიანობა გახდა ეკუმენური ტრადიცია, რომელიც მოიცავს პროტესტანტიზმსა და კათოლიციზმს.
თეოლოგიის კონტექსტში, სიტყვა ლიბერალი არ არის დაკავშირებული პოლიტიკურ ლიბერალიზმთან და ის უნდა განვასხვავოთ პროგრესული ქრისტიანობისგან. ისტორიულად, ლიბერალური ქრისტიანობა აგრეთვე მოიხსენიება როგორც ქრისტიანული მოდერნიზმი (იხილეთ კათოლიკური მოდერნიზმი და ფუნდამენტალისტურ-მოდერნისტული დაპირისპირება).
ლიბერალური პროტესტანტიზმი
ლიბერალური პროტესტანტიზმი განვითარდა მეცხრამეტე საუკუნეში იმ საჭიროებიდან გამომდინარე, რომ ქრისტიანობა დაკავშირებულიყო თანამედროვე ინტელექტუალურ კონტექსტთან. ჩარლზ დარვინის ბუნებრივი გადარჩევის თეორიის აღიარების შემდეგ რთული გახდა ტრადიციული ქრისტიანული რწმენის სხვადასხვა ასპექტის დაცვა. რადგან შეუძლებელი გახდა რწმენის დასაბუთება მხოლოდ წმინდა წერილით ან იესო ქრისტეს პიროვნებით, ლიბერალებმა, ალისტერ მაკგრატის მიხედვით, „ცადეს რწმენა დაეფუძნებინათ ადამიანთა საერთო გამოცდილებაზე და მისი ინტერპრეტაცია მოეხდინათ იმგვარი გზით, რომ შესაბამისი ყოფილიყო თანამედროვე მსოფლმხედველობასთან.“ თავდაპირველად, გერმანიაში, ლიბერალურ თეოლოგიაზე გავლენა მოახდინა აზროვნების რამდენიმე მიმდინარეობამ, ერთ-ერთი იყო განმანათლებლობის ხანის შეხედულება ადამიანის გონზე და პიეტიზმის ხაზგასმა რელიგიურ გამოცდილებასა და ინტერდენომინაციულ ტოლერანტობაზე.
ლიბერალი პროტესტანტები კონსერვატი პროტესტანტებისგან განსხვავებულად აღიქვამდნენ რელიგიურ წყაროებს. ტრადიციული პროტესტანტებისთვის ბიბლია ცალსახად ავტორიტეტული იყო (წმინდა წერილი); მთლიანად დოქტრინული ხასიათის და ეკლესიის ავტორიტეტიც სწორედ მისგან გამომდინარეობს. ტრადიციციული პროტესტანტი დაადასტურებს იმასაც, რომ „რასაც ამბობ წერილი, ამბობს ღმერთი.“ ამავდროულად, ლიბერალები ცდილობენ ბიბლია გაიგონ თანამედროვე ბიბლიური კრიტიკის მეშვეობით, მაგალითად როგორიცაა ისტორიული კრიტიკა, რომელიც დაიწყო 1700-იან წლებში იმისათვის, რომ გაერკვია იყო თუ არა, ბიბლიური ცნობები ძველ ტექსტებზე დაფუძნებული ან ნამდვილად გადმოგვცემდა თუ არა, სახარება  ქრისტეს სიტყვებს. ბიბლიის ინტერპრეტაციის ამგვარმა მეთოდებმა ლიბერალები მიიყვანა დასკვნამდე, რომ „ახალი აღთქმის ჩანაწერები ვერ იქნებოდა სამოციქულო იმ გაგებით, რა ტრადიციული გაგებითაც ის არსებობს დღეს“. ამ დასკვნამ წმინდა წერილი  საეჭვო გახადა. ლიბერალებმა ისტორიული იესო გააიგივეს „ქრისტიანული ეკლესიის რეალურ კანონად“.
ეს ორი მხარე აგრეთვე ვერ თანხმდებოდა გამოცდილების როლზე სიმართლის დადასტურების შემთხვევაში. ტრადიციულ პროტესტანტებს სჯეროდათ, რომ საღვთო წერილი და იესოს გამოცხადება ყოველთვის ადასტურებდა ადამიანურ გამოცდილებასა და გონს. ლიბერალი პროტესტანტებისთვის, რელიგიური ავტორიტეტის ორი საბოლოო წყარო არსებობდა: ღმერთის ქრისტიანული გამოცდილება, რაც იესო ქრისტეში გამოვლინდა და ადამიანის უნივერსალური გამოცდილება. სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ, მხოლოდ ადამიანთა საერთო გონისა და გამოცდილების გამოყენებამ შეიძლება დაადასტუროს ქრისტიანობის ჭეშმარიტი მტკიცებები.
ლიბერალებმა უახლესი ცოდნის გათვალისწინებით უარი თქვეს ტრადიციულ დოქტრინებზე, ან მათი ახლებური ინტერპრეტაცია მოახდინეს. მაგალითისთვის, თავდაპირველი ცოდვა უარყვეს იმის გამო, რომ ის გამომდინარეობა ნეტარი ავგუსტინესგან, ვისი ხედვებიც ახალ აღთქმასთან დაკავშირებით გამომდინარეობდა მანიქეიზმიდან. აგრეთვე მოხდა ქრისტოლოგიის ახლებული ინტერპრეტაცია. ლიბერალები ხაზს უსვამდნენ იესო ქრისტეს განკაცებას, რითაც მისი ღვთაებრიობა გახდა „დასტური იმისა, რომ იესო ქრისტეს სახასიათო თვისებები მისაბაძია მთლიანი კაცობრიობის მხრიდან“. ლიბერალი ქრისტიანები ცდილობდნენ ქრისტეს გაიგივებას ისეთ ჰუმანურ სწავლებასთან, როგორიცაა კულტისგან და ელინისტური პოლითეიზმისგან გათავისუფლებული მსოფლიო ცივილიზაციის სტანდარტი.
მეცხრამეტე საუკუნის ლიბერალიზმი იყო ოპტიმისტური იმ მომავლის მიმართ, რომელშიც კაცობრიობა გააგრძელებდა უფრო მეტ პროგრესს. ისტორიის ამგვარი ოპტიმისტურ ხედვა გაგებულია, როგორც ღმერთის სამეფოს წარმოშობა სამყაროში.
თეოლოგები
რეფორმისტი თეოლოგი ფრიდრიხ შლაიერმახერი (1768-1834) მიჩნეულია ლიბერალური პროტესტანტიზმის მამად. რომანტიზმის იმედგაცრუების საპასუხოდ განმანათლებლური რაციონალიზმით. შლაიერმახერი ამტკიცებდა, რომ ღმერთის შეცნობა მხოლოდ შეგრძნებითაა შესაძლებელი, და არა - გონით. შლაიერმახერის თეოლოგიაში, რელიგია არის ღმერთზე აბსოლუტური დამოკიდებულის განცდა. კაცობრიობა აცნობიერებს საკუთარ ცოდვას და გამოსყიდვას საჭიროებს, რომლის განხორციელებაც მხოლოდ იესო ქრისტეს შეუძლია. შლაიერმახერსითვის, რწმენა შესაძლებელია არსებობდეს მორწმუნე საზოგადოებაში, და არა - იზოლირებულად. ეს ნიშნავს, რომ თეოლოგია ყოველთვის ასახავს კონკრეტულ რელიგიურ კონტექსტს, რამაც შლაიერმახერი დაუცველი გახადა რელატივიზმის ბრალდებებთან.
ალბრეხტ რიჩლი (1822-1889) ეწინააღმდეგებოდა შლაიერმახერის მხრიდან გრძნობების ხაზგასმას. იგი ფიქრობდა, რომ რელიგიური რწმენა უნდა ემყარებოდეს ისტორიას, კონკრეტულად ახალი აღთქმის ისტორიულ მოვლენებს. სასწაულებრივი მოვლენების გათვალისწინების გარეშე ისტორიის შესწავლისას, რიჩლის სჯეროდა, რომ ახალი აღთქმა ამტკიცებდა იესოს ღვთიურ მისიას. ის უარყოფდა ისეთ დოქტრინებს, როგორებიცაა ქრისტეს ქალწულებრივი შობა და სამება. რიტჩელისთვის ქრისტიანული ცხოვრება ეთიკურ საქმიანობასა და განვითარებას ეძღვნებოდა, ამიტომ მას ესმოდა, რომ დოქტრინები უფრო ფასეულ შეფასებებს წარმოადგენდა, ვიდრე ფაქტების მტკიცებას. იმანუელ კანტის ფილოსოფიის ზეგავლენით, რიტჩელი რელიგიას განიხილავს „როგორც სულის (ან ზნეობრივი აგენტის) ტრიუმფს კაცობრიობის ბუნებრივ წარმოშობასა და გარემოზე.“ რიტჩლის იდეები მისაღები გახდა სხვებისთვისაც და რიტჩელიანიზმი გახდა მნიშვნელოვანი თეოლოგიური სკოლა გერმანული პროტესტანტიზმისთვის პირველ მსოფლიო ომამდე. რიტჩლის გამოჩენილი მიმდევრები იყვნენ ვილჰელმ ჰერმანი, იულიუს კაფტანი და ადოლფ ფონ ჰარნაკი.
ლიბერალური კათოლიციზმი
თეოლოგიური ლიბერალიზმის კათოლიკური ფორმები არსებობს XIX საუკუნიდან ინგლისში, საფრანგეთსა და იტალიაში. გვიანდელ XIX და ადრინდელ XX საუკუნეებში, ლიბერალური თეოლოგიური მოძრაობა განვითარდა კათოლიკურ ეკლესიაში და ცნობილია როგორც კათოლიკური მოდერნიზმი. ლიბერალური პროტესტანტიზმის მსგავსად, კათოლიკური მოდერნიზმი იყო მცდელობა, რომ კათოლიციზმი შესაბამისობაში მოეყვანა განმანათლებლობასთან. მოდერნისტი თეოლოგები ეთანხმებოდნენ რადიკალურ ბიბლიურ კრიტიკას და მზად იყვნენ ეჭვქვეშ დაეყენებინათ ტრადიციული ქრისტიანული დოქტრინები, განსაკუთრებით ქრისტოლოგია. აგრეთვე, ისინი ხაზს უფრო უსვამდნენ ქრისტიანობის ეთიკურ ასპექტებს, ვიდრე - თეოლოგიურს. მნიშვნელოვანი მოდერნისტი მწერლები არიან ალფრედ ლოისი და ჯორჯ ტირელი. მოდერნიზმი კათოლიკური ეკლესიის ხელმძღვანელობით დაგმეს როგორც ერესი.
პაპის მიერ მოდერნიზმის დაგმობამ და ამერიკანიზმმა შეაფერხა ლიბერალური კათოლიციზმის განვითარება შეერთებულ შტატებში. თუმცა ვატიკანის მეორე საბჭოს შემდეგ ლიბერალური თეოლოგია აღორძინდა. ლიბერალური კათოლიციზმის თეოლოგები არიან დევიდ ტრეისი და ფრანციზ შუსლერ ფიორენცა.
გავლენა ამერიკის შეერთებულ შტატებში
ლიბერალური ქრისტიანობა ყველაზე გავლენიანი იყო ძირითადი პროტესტანტიზმის წარმომადგენელ ეკლესიებში ადრეულ XX საუკუნეებში, როდესაც მომხრეებს სჯეროდათ, რომ მის მიერ შეტანილი ცვლილებები იქნებოდა ქრისტიანული ეკლესიის მომავალი. მისი ყველაზე გავლენიანი გამოვლინება იყო ქრისტიანული სოციალური სახარება, რომლის ყველაზე გავლენიანი სპიკერი იყო ამერიკელი ბაპტისტი ვალტერ რაუშენბუში. რაუშენბაშმა გამოავლინა ოთხი ინსტიტუციონალიზებული სულიერი ბოროტება ამერიკულ კულტურაში (რომელიც მან განსაზღვრა, როგორც „ზეპიროვნული თვისებები“, ორგანიზაციები, რომლებსაც აქვთ მორალური თავისუფლება): ესენი იყო ინდივიდუალიზმი, კაპიტალიზმი, ნაციონალიზმი და მილიტარიზმი.
სხვა თეოლოგიური მოძრაობები ამერიკის შეერთებულ შტატებში პროტესტანტული ხაზით მოიცავდა პოლიტიკურ ლიბერალურ თეოლოგიას, პოსტმოდერნისტული ქრისტიანობის ფილოსოფიურ ფორმებს და ისეთ მრავალფეროვან საღვთისმეტყველო გავლენებს, როგორიცაა ქრისტიანული ეგზისტენციალიზმი (წარმოიშვა სიორეკ კირკეგორის და სხვა ისეთი თეოლოგების მხრიდან, როგორებიც იყვნენ რუდოლფ ბულტმანი და პოლ ტილიჩი), აგრეთვე კონსერვატიულ მოძრაობას - ნეო-ევანგელისტალიზმი, ნეო-მართლმადიდებლობა და პალეო-ორთოდოქსია. დეან კელის, ლიბერალ სოციოლოგს, 1970-იანი წლების დასაწყისში დაევალა პრობლემის შესწავლა და მან დაადგინა ლიბერალური ეკლესიების დაცემის პოტენციური მიზეზი: სახარების გადაჭარბებული პოლიტიზირება, განსაკუთრებით კი მცდელობა, რომ მომხდარიყო სახარების აშკარა მიბმა მემარცხენე-დემოკრატებთან / პროგრესულ პოლიტიკურ მიზნებთან.
გასული საუკუნის 90-იან და 2000-იან წლებში აღორძინდა არადოქტრინული, თეოლოგიური ნაშრომები ბიბლიურ ეგზეგეზსა და თეოლოგიაზე, ამის მაგალითია ისეთი მოღვაწეები, როგორებიც იყვნენ მარკუს ბორგი, ჯონ დომინიკ კროსანი, ჯონ შელბი სპონჯი, კარენ არმსტრონგი და სკოტ მაკლენანი.
იხილეთ აგრეთვე
• Biblical hermeneutics
• Christian atheism
• Christian heresy in the modern era
ნატალია მელიქიანი
ნატალია მელიქიანი (Նատալյա Մելիքի Մելիքյան, დ. 20 მაისი, 1906, მურშუდალი, რუსეთის იმპერია — გ. 25 ივლისი, 1989, ერევანი, სომხეთის სსრ, სსრკ) — სომეხი მეცნიერი, ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი. 1967 წლის 7 მარტს გახდა სომხეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე.
ლიბერალური ქრისტიანობა
იხილეთ აგრეთვე
• Conflict thesis (or warfare thesis)
ბანიერესი
ბანიერესი (Bañeres, Banyeres de Mariola) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის ოია-დე-ალკოის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 50,28 კმ². მოსახლეობა — 7090 კაცი (2020 წ.).
ლიბერალური ქრისტიანობა
იხილეთ აგრეთვე
• Death of God theology
ბანიერესი
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ლიბერალური ქრისტიანობა
იხილეთ აგრეთვე
• European Liberal Protestant Network
ნატალია მელიქიანი
ბიოგრაფია
ნატალია ორი წელი სწავლობდა იგრიდის დაწყებით სკოლაში. 1918 წელს სომხების გენოციდისთვის თავის დაღწევის შემდეგ მელიქიანების ოჯახი ერევანს აფარებს თავს.
ალაჭნის ლომისის ეკლესიის კომპლექსი
ალაჭნის ლომისის ეკლესიის კომპლექსი — არქიტექტურული ძეგლი თიანეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ალაჭანში. სოფლიდან აღმოსავლეთით 8 კილომეტრზე, ტყეში. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. კომპლექსში შედის ეკლესია, კოშკი, სწორკუთხა ნაგებობის ნაშთი და გალავანი.
ლიბერალური ქრისტიანობა
იხილეთ აგრეთვე
• Free Christians (Britain)
ალაჭნის ლომისის ეკლესიის კომპლექსი
ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, ნაგებია სხვადასხვა ზომის ნატეხი ქვის ირეგულარული წყობით. ძლიერ დაზიანებულია: ჩამონგრეულია კამარა, თითქმის მთლიანადაა დანგრეული სამხრეთ კედელი, მონგრეულია დასავლეთ და ჩრდილოეთ კედლების ზედა ნაწილები. აფსიდი ნახევარწრიული ფორმისაა. აფსიდის ღერძზე ბრტყლად გადახურული მცირე ზომის სარკმელია. კონქის თაღს ოდნავ შეისრული ფორმა აქვს. კონქი და თაღი წვრილი ბრტყელი ქვითაა ნაწყობი. ფასადები სადაა. ეკლესიას აღმოსავლეთისა და ჩრდილოეთის მხრიდან, დაახლოებით 1,5 მეტრის სიმაღლეზე, მიწა აქვს მიყრილი. კედლები დასრულებული ყოფილა მატეხი ქვით ნაწყობი თაროსებრი ლავგარდნით, რომლის რამდენიმე ქვა ჩრდილოეთ ფასადს შემორჩა.
ნატალია მელიქიანი
ბიოგრაფია
1926 წელს ერევანში დაასრულა ალექსანდრე მიასნიკიანის სახელობის სკოლა, რის შემდეგაც ორი წლის განმავლობაში მუშაობდა რაზდანის რაიონის დაწყებით სკოლასი.
ალაჭნის ლომისის ეკლესიის კომპლექსი
კოშკი ეკლესიიის დასავლეთით, დაახლოებით 8 მეტრზე დგას. ნაგებია მოზრდილი ზომის ნატეხი ქვით. შემორჩენილია მხოლოდ აღმოსავლეთ კედელი და ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი, დანარჩენი კედლების მხოლოდ კვალი მოჩანს. XX საუკუნეში ადგილობრივმა მოსახლეობას კოშკი აგურითა და ნატეხი ქვით პატარა ოთხკუთხა ნიში აუგია. აქვე დევს რამდენიმე პატარა ქვევრი. კოშკთან ახლოს რამდენიმე მეტრის მანძილზე, მოზრდილი ზომის სწორკუთხა ნაგებობის კედლების ფრაგმენტებია შემორჩენილი. კომპლექსი ტერიტორიულად შეზღუდული ყოფილა ლოდებით ნაწყობი გალავნით, რომლის მცირე ნაწილიღაა შემორჩა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ნატალია მელიქიანი
ბიოგრაფია
1928-1931 წლებში მელიქიანი ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიური ფაკულტეტის სტუდენტი იყო. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ იგი აბარებს ასპირანტურაზე ფიზიოლოგიისა და მცენარეთა ანატომიის კათედრაზე და 1933 წელს იწყებს კვლევების ჩატარებას მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბიოლოგიის ფაკულტეტის მცენარეთა ფიზიოლოგიის განყოფილებაში, პროფესორ დიმიტრი საბინინის ხელმძღვანელობით. 1931 წელს მან იქორწინა ბარსეგ გრიგორის ძე მურადიანზე, რომელიც 1942 წელს გარდაიცვალა. ნატალიას მისგან ჰყავდა შვილები — ვიულ (1932-1986) და ნელი (1942-2015) მურადიანები.
ლიბერალური ქრისტიანობა
იხილეთ აგრეთვე
• Fountain Street Church
ნატალია მელიქიანი
ბიოგრაფია
1934 წელს, ერევანში დაბრუნების შემდეგ, მელიქიანმა მუშაობა დაიწყო ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, ახლად შექმნილ ბიოლოგიის ფაკულტეტზე, მცენარეთა ანატომიისა და ფიზიოლოგიის კათედრაზე, პროფესორ აკიმ ბედელიანის ასისტენტად, შემდეგ კი ლაბორატორიის ხელმძღვანელად. 1939 წელს, ლენინგრადის უნივერსიტეტში, მცენარეთა ფიზიოლოგიის კათედრის ხელმძღვანელის, პროფესორ სერგეი ლვოვის ხელმძღვანელობით, დაიცვა დისერტაცია ბიოლოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატის ხარისხზე თემაზე „სელის ხვეული ზეთის შესწავლა სომხურ პირობებში“. 1940 წელს მიიღო ასისტენტ-პროფესორის აკადემიური წოდება. ატარებდა კურსს მცენარეთა ანატომიასა და ფიზიოლოგიაში. იმ წლებში მელიქიანი ბიოლოგ ალექსანდრე არარატიანთან ერთად ეწეოდა სომხეთში ველური ცხიმოვან-ზეთოვანი მცენარეების შესწავლას სამრეწველო გამოყენებისთვის. მეორე მსოფლიო ომმა შეაფერხა ყველა გეგმა.
ლიბერალური ქრისტიანობა
იხილეთ აგრეთვე
• Fundamentalist–Modernist_controversy
ნატალია მელიქიანი
ბიოგრაფია
1942 წლის მაისში, ქერჩში, ომში დაიღუპა ნატალიას ქმარი.
1962-დან 1977 წლამდე მელიქიანი ხელმძღვანელობდა ერევნის სახელმწიფო უნივერსიტეტის მცენარეთა ანატომიისა და ფიზიოლოგიის განყოფილებას, შემდეგ კი 1977-დან 1985 წლამდე იყო კათედრის პროფესორ-მრჩეველი.
ლიბერალური ქრისტიანობა
იხილეთ აგრეთვე
• Historicity of the Bible
ნატალია მელიქიანი
ბიოგრაფია
მელიქიანი სამეცნიერო და პედაგოგიურ საქმიანობასთან ერთად აქტიურ მონაწილეობას იღებდა საზოგადოებრივ ცხოვრებაში. იგი განსაკუთრებული დამსახურებებისთვის 1953 წელს დაჯილდოვდა ღირსების სამკერდე ორდენით, ასევე სხვა მედლებითა და სიგელებით. 1967 წელს მა მელიქიანს მიენიჭა სომხეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დამსახურებული მეცნიერის წოდება.
ლიბერალური ქრისტიანობა
იხილეთ აგრეთვე
• Jesus Seminar
ნატალია მელიქიანი
ბიოგრაფია
ნატალია მელიქიანი გარდაიცვალა 1989 წლის 25 ივლისს, ერევანში, 83 წლის ასაკში.
მინი|ნატალია მელიქიანი სტუდენტობის პერიოდში
ლიბერალური ქრისტიანობა
იხილეთ აგრეთვე
• Liberation theology
• Postmodern Christianity
• Religious pluralism
• Secular theology
• Unitarian Universalism
• Riverside Church
გიორგი კოღუაშვილი
გიორგი კოღუაშვილი (დ. 26 აპრილი, 1969, ქუთაისი) — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა), ბარსელონას ოლიმპიადის (1992), ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (90 კგ), ხუთგზის მსოფლიოს ჩემპიონი: 1993 (სტოკჰოლმი, შვედეთი; 90 კგ), 1994 (ტამპერე, ფინეთი; 90 კგ), 1997 (ვროცლავი, პოლონეთი; 97 კგ), 1998 (ევლე, შვედეთი; 97 კგ), 1999 (ათენი, საბერძნეთი; 97 კგ).
ოთხგზის ევროპის ჩემპიონი: 1994 (ათენი, საბერძნეთი; 90 კგ), 1995 (ბეზანსონი, საფრანგეთი; 90 კგ), 1996 (ბუდაპეშტი, უნგრეთი; 90 კგ), 2002 (სეინიაიოკი, ფინეთი; 96 კგ). მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი: 1995 (პრაღა, ჩეხეთი; 90 კგ), მსოფლიოს ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1989, 90 კგ), ევროპის ვიცე-ჩემპიონი (2000, მოსკოვი, რუსეთი; 97 კგ), ევროპის ახალგაზრდული ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1988, 90 კგ), ევროპის ჩემპიონი (1987, 88 კგ; ჭაბუკები), მსოფლიო თასის მფლობელი (1991, 1992), მსოფლიო თასის გათამაშების ბრინჯაოს პრიზიორი (2003), ბალტიის ზღვის ქვეყნების თასის მფლობელი (1993, 90 კგ), გერმანიის დიდი პრიზის ვიცე-ჩემპიონი (1992, 90 კგ; 1993, 90 კგ), სსრკ ჩემპიონი ჭაბუკთა შორის (1985), სსრკ ჩემპიონი ახალგაზრდებს შორის (1987).
იგი 1993 წლიდან ასპარეზობდა რუსეთის სახელით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 26 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1969 კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები
ტინგოს რაიონი
ტინგოს რაიონი (Distrito de Tingo) — რაიონი პერუში, ამასონასის რეგიონის ლუიის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.950 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 212 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 11.8 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 102.67 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამასონასის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ლუიის პროვინციის რაიონები
კაპუიტი
კაპუიტი (Կապույտ) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 840 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 414 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
ისაბელ ფარნეზე
ისაბელ ფარნეზე (Isabel Farnesio) გრეთვე ცნობილი როგორც ელიზაბეტა ფარნეზე (Elisabetta Farnese; დ. 25 ოქტომბერი, 1692 — გ. 11 ივლისი, 1766) — ესპანეთის მეფე ფილიპე V-ის მეორე ცოლი. ოდოარდო ფარნეზეს და ფილიპე ვილჰელმის ქალიშვილის, დორეტეა სოფია ნოიბურგელი ერთადერთი ქალიშვილი.
1574 წელს ისაბელი დაქორწინდა ფილიპე V-ზე. 1724 წლის შემდეგ, როდესაც მეფე თითქმის ჭკუიდან შეიშალა ისაბელი მართავდა სახელმწიფოს და დამოუკიდებლად უძღვებოდა ესპანეთის პოლიტიკას.
უშვილო ბიძის გარდაიცვალების შემდეგ, ისაბელ ფარნეზემ მემკვიდრეობით მიიღო ქონება და ფარნეზეს მიწები, რომელებიც ესპანეთის მიწებს მიუერთა. მისმა მესამე ვაჟმა, ფილიპე პარმელმა პარმის მიწები მიიღო და გახდა ბურბონების პარმის შტოს დამაარსებელი. ხოლო მისმა უფროსმა ვაჟმა, კარლოსმა ესპანეთის გვირგვინთან ერთად ორი სიცილიის გვისრგვინიც მიიღო (რომელიც შემდგომში გადასცა თავის ვაჟს, ფერდინანდს და არ შეუნარჩუნა ესპანეთს).
პარმის პრინცესა
ისაბელი პარმის სამეფო სასახლეში იზრდებოდა. მას რთული ურთიერთობა ჰქონდა დედასთან, რასაც ვერ ვიტყვით მის ბიძა-მამინაცვალზე. ისაბელს მშობლიური იტალიურის გარდა, თავისუფლად შეეძლო საუბარი და წერა-კითხვა ლათინურად, ფრანგულად, გერმანულად და ესპანურად, ასევე კარგად იცოდა რიტორიკა, ფილოსოფია, გეოგრაფია, ისტორია, თუმცა, მიუხედავად ამისა, გავრცელებული ინფორმაციით მას სწავლა არ უყვარდა. მას უკეთესად გამოსდიოდა ცეკვა, ქარგვა, დაკვრა და ხატვა. ესპანური მემკვიდრეობის ომის დროს, ისაბელმა ძლივს გადაიტანა ყვავილი, რაც იმ ეპოქაში განუკურნებელი სენი იყო.
იმის გამო, რომ მამამისსა და ბიძა-მამინაცვალს მამრობითი სქესის მემვიდრეები არ ჰყავდათ, პარმის საჰერცოგოს პირველი მემკვიდრე ისაბელი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ პარმა პატარა ქალაქ-სახელმწიფო იყო, იგი მნიშვნელოვან სტრატეგიულ ადგილას მდებარეობდა, რის გამოც ისაბელს, როგორც მის მემკვიდრეს ბევრი ხელის მთხოვნელი ჰყავდა, თუმცა იგი ყველას უარით ისტუმრებდა. მის ხელისმთხოვნელთა შორის იყვნენ პიემონტის პრინცი ვიტორიო ამადეო სავოიელი, მოდენას ჰერცოგი ფრანჩესკო დ'ესტე, პრინცი პიო დელა მირანდოლა და ა.შ.
ქორწინება
მარცხნივ|მინი|361x361პქ|დედოფალი ისაბელ ფარნეზე 1715 წელს მას შემდეგ, რაც ესპანეთის მეფე ფილიპე V-ის მეუღლე, დედოფალი მარია ლუიზა სავოიელი ახალგაზრდა ასაკში ტრაგიკულად დაიღუპა, მეფემ იტალიასთან ალიანსის შესანარჩუნებლად მეორე იტალიელი საცოლის ძებნა დაიწყო. მან არჩევანი პარმის ტახტის მემკვიდრე ისაბელ ფარნეზეზე შეაჩერა. მეტად ამბიციური ისაბელი, ესპანეთის კოლონიური იმპერიის მეფის შეთავაზებას სიხარულით დასთანხმდა. მათი მარიონეტული ქორწინება 1714 წლის 16 სექტემბერს შედგა პარმაში. ქორწინება პარმის ელჩმა, კარდინალმა ალბერონმა მოაწყო ესპანეთის მეფის აღმზრდელ ურსულასთან ერთად.
მეორე ქორწინება ჯერ კიდევ ახალგაზრდა ფილიპე V-ის სექსუალური მოთხოვნილებებითაც იყო გამოწვეული, რამეთუ მეტად მორწმუნე მეფე ცოდვად და შეურაცხყოფად მიიჩნევდა ქალთან დაწოლას ქორწინების გარეშე. ფილიპეს ყველანაირად აწყობდა ისაბელზე ქორწინება, რადგანაც იგი ახალგაზრდა და ტანადი ქალი იყო, ასევე ჩრდილო იტალიაში მდებარე სახელმწიფოს ტახტის მემკვიდრეც. პარმის ელჩმა დაარწმუნა ფილიპეს აღმზრდელი პრინცესა ურსულა, რომ ისაბელი უბრალო ქალი არ იყო და იგი თავისუფლად შეასრულებდა დედოფლის ყველა მოვალეობას. ამავდროულად, ისაბელიც დაარწმუნეს, რომ ფილიპეს მალე შეიყვარებდა და პოლიტიკური გავლენებიც ექნებოდა. მალე, ურსულა და ისაბელი შეთანხმდენ და ერთად დაიწყეს ბრძოლა ესპანეთის ფრანგული გავლენისგან განთავისუფლებისთვის. მინი|317x317px|ისაბელის მეუღლე, ესპანეთის მეფე ფილიპე V ისაბელმა პარმა 1714 წლის სექტემბერში დატოვა და ესპანეთში თავის მეგობარ იპოლიტა დე პოიმპინოსთან ერთად გაემგზავრა. გენუაში ჩასული ისაბელი დაავადდა, რის გამოც გემით ესპანეთში გამგზავრება შეფერხდა. გენუაში მყოფი ისაბელი მონაკოს პრინცმა და საფრანგეთის ელჩმა მოინახულეს. ცნობილია, რომ ელჩმა ისაბელს მეფე ლუი XIV-ის საჩუქარიც უბოძა. მიუხედავად ამისა, დიდი დრო იკარგებოდა, რის გამოც გადაწყდა ისაბელის ესპანეთში სახმელეთო გზით ჩაყვანა, რაც საფრანგეთზე გავლას გულისხმობდა. რამდენიმე დღიანი მგზავრობის შემდეგ, ესპანეთ-საფრანგეთის სასაზღვრო ქალაქ ბაიონში ისაბელს მიეგება განსვენებული მეფე კარლოს II-ის ქვრივი, დედოფალი მარია ანა ნოიბურგელი, რომელიც მას დეიდად ერგებოდა. იგი აქ ასევე შეხვდა პრინცესა ურსულასაც, რომელმაც იგი სამეფო კარზე ჩასვლისთვის მოამზადა. ესპანეთის საზღვარზე გადასვლისთანავე, ევროპული ტრადიციის თანახმად, რომლის მიხედვითაც პატარძალს ყველაფერი მშობლიური უკან უნდა დაეტოვებინა, ისაბელმა ყველაფერი იტალიური უარყო. ცნობილია, რომ ესპანელებმა მას ტანსაცმელიც კი გამოუცვალეს და ისე შეიყვანეს თავიანთ ქვეყანაში.
1714 წლის 23 დეკემბერს, ისაბელს კიდევ ერთხელ შეხვდა ურსულა და სამეფო ექიმების წინაშე წარადგინა, რომლებმაც დაადასტურეს მისი უბიწოება. მხოლოდ ამის შემდეგ შეახვედრეს იგი ფილიპეს გვადალახარაში. ცნობილია, რომ მანამდე მეფემ ჯაშუშები გააგზავნა, რომლებმაც დაადგინეს, რომ ისაბელი არც ისე მშვიდი ხასიათისა იყო და დიდად არ შეეძლო თავის შეკავება. ცოტა ხნის შემდეგ გავრცელდა ჭორები, რომ საფრანგეთის საზღვართან შეხვედრისას ისაბელსა და ურსულას შორის შეკამათება მოხდა, რა დროსაც ურსულამ მასზე იძალადა. მიუხედავად ყველაფრისა, 1714 წლის 24 დეკემბერს ფილიპე და ისაბელი გვადალახარაში ერთმანეთს პირველად შეხვდნენ და ამავე დღეს დაქორწინდნენ, რითაც იგი ესპანეთის დედოფლად გვევლინება. მიუხედავად მისი ხასიათისა, ფილიპეს მალე შეუყვარდა იგი და ბედნიერი ქორწინებაც ჰქონდათ.
პირველი წლები
მარცხნივ|მინი|319x319პქ|დედოფალი ისაბელი თავის პირველ შვილთან, ინფანტ კარლოსთან ერთად, შესრულებულია 1716 წელს მელენდესის მიერ ქორწინების შემდეგ,დედოფალმა ისაბელმა ერთობ აქტიურ ცხოვრებას მიჰყო ხელი: იგი ხშირად დადიოდა სანადიროდ, რა დროსაც მამაკაცის ტანსაცმლით იმოსებოდა. მემატიანეები მას აღწერენ როგორც შესანიშნავ მშვილდოსანსა და მხედარს, რომელიც მეფესთან ერთად ნადირობდა ხოლმე. თავიდან იგი გამხდარი და ტანადი ქალი იყო, თუმცა შვილების გაჩენის შემდეგ ფიგურა ძალიან დაერღვა. ისაბელი მეტად ექსტრავაგანტური პიროვნება იყო და თავის ირგვლივ მხოლოდ იტალიური საზოგადოება ჰყავდა შემოკრებილი. მიუხედავად ამისა, მის სეფექალებს შორის, მაინც აღმოჩნდა ერთი ფლამანდიელი ქალბატონი, რომელიც დედოფლის საუკეთესო მეგობრად იქცა. ცნობილია, რომ 1727 წელს ისაბელმა იგი საფრანგეთის სამეფო კარზე გაუშვა ჯაშუშად. ამ დროს, იგი გრაფინია ალტამირამ ჩაანაცვლა, რომელიც სხვა სეფექალებს ძალიან მკაცრად ეპყრობოდა.
თავდაპირველად, ისაბელ ფარნეზე, როგორც დედოფალი ესპანელებში პოპულარული იყო. ეს იმით იყო გამოწვეული, რომ მან მოახერხა მეფის აღმზრდელ ურსულას სამეფო კარიდან გაძევება, რომელიც ხალხს სძულდა, ამიტომაც მათ ახალი დედოფალი მხსნელად მიიჩნიეს. თუმცა, სულ მალე აღმოჩნდა, რომ მეფესა და პოლიტიკაზე დომინირება თავად დედოფალმა დაიწყო. იგი არაპოპულარული იყო ესპანელ არისტოკრატიაში, ვინაიდან მან სამეფო კარის ეტიკეტი ძირეულად შეცვალა. ასევე დიდგვაროვნები, დედოფალს სრულიად ღიად სდებდნენ ბრალს მეფის „დამონებაში“. აქვე უნდა აღინიშნოს, რომ ისაბელს სძულდა თავისი გერები, პრინცები ლუისი და ფერდინანდი, რომლებიც ხელს უშლიდნენ მისი ვაჟის გამეფებას, რის გამოც დედოფალმა უცხოელების დახმარებით არაერთხელ სცადა მათი დახოცვა, თუმცა ამაოდ.
პოლიტიკური გავლენები
მინი|332x332პქ|ისაბელ ფარნეზე 1723 წელს თავისი მრჩევლების, კარდინალ დელ გიდისისა და ალბერონის რჩევით, მეფე ფილიპემ ფრანგი დიდებულები მაღალი თანამდებობებიდან მოხსნა და ისინი თავისი მომხრე ესპანელებით ჩაანაცვლა. ცხადია, მან ეს ესპანეთზე საფრანგეთის გავლენის შემცირების მიზნით გააკეთა. სულ მალე იმავეს გაკეთება განიზრახა იტალიელებთან მიმართებაშიც. მართალია მან დედოფალ ისაბელის ყველა იტალიელი სეფექალი ესპანელით ჩაანაცვლა, მაგრამ ამით ვერ მოახერხა მისი პოლიტიკას ჩამოშორება.