cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
არტუა
ისტორია
პირველი მსოფლიო ომის დროს არტუა დიდი ბრძლების (1914 წლის სექტემბერ-დეკემბერი, 1915 წლის მაისი, სექტემბერ-ოქტომბერი, 1917 წლის აპრილ-მაისი) ასპარეზად გადაიქცა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საფრანგეთის ისტორიული პროვინციები
ტუნეირას-დუ-უესტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
მიმოსლვა
მინი|ტიმოთე გაბაშვილის 1755-1759 წწ. მოგზაურობის რუკა მიმოსლვა — XVIII საუკუნის ქართველი საეკლესიო მოღვაწის, ტიმოთე გაბაშვილის ჩანაწერები მისი მოგზაურობის შესახებ.
მიმოსლვის ავტოგრაფები
ტიმოთე გაბაშვილის „მიმოსლვის“ ხელნაწერებმა ჩვენამდე დიდი რაოდენობით მოაღწია. მარტო საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ხელნაწერთა ფონდებში დაცულია ოცამდე ნუსხა. ორი ნუსხა ქუთაისის ისტორიულ მუზეუმშია, ხოლო სამი — მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმხოდნეობის ინსტიტუტის ხელნაწერთა განყოფილების ქართულ ფონდში.
„მიმოსლვის“ ნუსხების შედარებითმა შესწავლით გამოვლინდა, რომ ტექტსები საგრძნობლად განსხვავდებოდნენ ერთმანეთისაგან როგორც რედაქციულად, ასევე ვარიანტუალდაც. მეცნიერებმა გადაწყვიტეს მოეძიათ „მიმოსლვის“ ან ავტოგრაფიული ნუსხა ან ავტოგრაფთან ახლომდგომი ხელნაწერი, რომელიც გაარკვევდა ნუსხებში რედაქციულისა და ვარიანტული სხვაობების მომდინარეობის საკითხს.
მუშაობის პროცესში მიკვლეულ იქნა ტომოთეს „მიმოსლვის“ ავტოგრაფები. „მიმოსლვის“ სამი ავტოგრაფი აღმოჩნდა საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმის ფონდებში (H-842 — „A“, Q-40 — „B“, S-3244 — „C“), ხოლო ერთი — ავტორის ხელით ნასწორები ხელნაწერი — მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმხოდნეობის ინსტიტუტის ხელნაწერთა განყოფილების ქართულ ფონდში (E-31 — „D“).
ოთხივე ხელნაწერი წარმოადგენს მოგზაურობის დროს დაწერილ ტიმოთეს თხზულებათა კრებულს. კრებულები იწყება მიმოსლვის ტექსტით. პირველი სამი ხელნაწერი (A, B, C) დაწერილია მხედრულით, D ხელნაწერი კი ნუსხურით. A ხელნაწერის ქაღალდს გააჩნია 1742 წლის თარიღიანი ჭვირნიშანი, ხოლო B და C ხელნაწერების ქაღალდს — 1753 წლის ჭვირნიშანი. სამივე ხელნაწერი დაწერილია ერთი ხელით. აღნიშნული ხელწერა შედარებულია ტიმოტე გაბაშვილის ისეთ უეჭვო ავტოგრაფებს როგორიცაა ათონის ივერთა მონასტერში დაცულ „ათონის კრებულის“ ნუსხურ და იოანე დამასკელის „გარდამოცემის“ ნაბეჭდი გამოცემის ერთ-ერთი ნუსხის მხედრულ ავტოგრაფებთან.
C რედაქციის ავტოგრაფში შეტანილია შემდეგი სურათები:
D ხელნაწერი, მსგავსად B და C ავტოგრაფებისა, წარმოადგენს ტიმოტე გაბაშვილის მიერ მთაწმინდასა და იერუსალიმში დაწერილ თხზულებათა კრებულს. თხზულებათა თანმიმდევრობა აქაც ზუსტად ისეთივეა, როგორც წინა ავტოგრაფებში. „მიმოსლვა“, რომლიტაც იწყება ხელნაწერი კრებული, თავნაკლულია. დაწერილია ხელნაწერი ნუსხურით. ხელნაწერის გადამწერი არ არის ცნობილი. ტექსტთან დაკავშირებული შენიშვნები, მიწეერილი დედნისაგან განსხვავებული წვრილი ნუსხურით, სავარაუდებელია რომ შესრულებულია ტიმოთეს ხელით.
ხელნაწერი რედაქციულად მისდევს C ხელნაწერს. განსხვავება მხოლოდ ის არის, რომ C ხელნაწერის კიდეებზე გაკეთებული მინაწერები, რომლებიც ტექსტში შესატანად იყო ნავარაუდევი, D ხელნაწერში უკვე ტექსტშია ჩართული.
D ხელნაწერი, საფიქრებელია, იწერებოდა საქართველოს გარეთ, ასტრახანში, სადაც გაატარა ტიმოთემ თავისი ცხოვრების უკანასკნელი წლები. ამას ამყარებს ის გარემოება, რომ D ხელნაწერი რაჭის ერისთავის შვილს დავითს მოზდოკში შეუძენია.
სქოლიო
კატეგორია:ტიმოთე გაბაშვილი
ლიტერატურული მესხეთი
„ლიტერატურული მესხეთი“ — ყოველთვიური გაზეთი, გამოდის 1999 წლიდან. გაზეთი რეგისტრირებულია ასპინძის რაიონის სასამართლოს მიერ 1998 წლის 15 ოქტომბერს, სარეგისტრაციო N 19/4–17.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს გაზეთები
გრნჩიშტე
გრნჩიშტე (Грнчиште) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, გრადსკოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 405 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:გრადსკოს თემის სოფლები
უსტინივკის რაიონი
უსტინივკის რაიონი (Устинівський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 942 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 13 141 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 14 კაცს კმ²-ზე. უსტინივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი უსტინივკა.
სქოლიო
კატეგორია:კიროვოჰრადის ოლქის რაიონები
ბახო-ბაუდო
ბახო-ბაუდო (Bajo Baudó) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16.375 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4.840 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ჯოან ინგლისელი (1321-1362)
ეს სტატია ეხება შოტლანდიის დედოფალ ჯოან ინგლისელს, იმავე სახელის მქონე სხვა პიროვნებების სანახავად გთხოვთ იხილოთ გვერდი ჯოან ინგლისელი
ჯოან ინგლისელი (Joan of England), აგრეთვე ცნობილია როგორც ჯოან ტაუერელი (Joan of the Tower; დ. 5 ივლისი, 1321, ლონდონი, ინგლისი — გ. 7 სექტემბერი, 1362, ჰერტფორდშირი, ინგლისი) — პლანტაგენეტთა დინასტიის წარმომადგენელი. ინგლისის მეფე ედუარდ II-ისა და დედოფალ იზაბელა ფრანგის ასული. შოტლანდიის დედოფალი 1329-1362 წლებში როგორც მეფე დეივიდ II-ის პირველი ცოლი.
ბიოგრაფია
ჯოანი დაიბადა 1321 წლის 5 ივლისს ლონდონში, ტაუერში, რის გამოც მას მეტსახელად „ტაუერელი“ შეარქვეს. იგი იყო ინგლისის მეფე ედუარდ II-ისა და მისი მეუღლის, დედოფალ იზაბელა ფრანგის უმცროსი ქალიშვილი. მისი და-ძმები იყვნენ ინგლისის მეფე ედუარდ III, კორნუოლის ჰერცოგი ჯონ ელტმენი და გელდერნის ჰერცოგინია ელიზაბეთ ვუდსკოკელი.
1328 წლის 17 ივლისს, ჯოანა ნორთჰემპტონის ხელშეკრულების საფუძველზე ბერვიკ-აფრონ-ტვიდში დააქორწინეს შოტლანდიის მეფე რობერტ I-ის ვაჟ დეივიდზე. ამ დროს პატარძალი შვიდი წლის იყო, ხოლო სიძე ოთხის. მათი ქორწინება 34 წელს გაგრძელდა, რომელიც უნაყოფო და უიღბლო აღმოჩნდა. მარცხნივ|მინი|298x298პქ|მეფე დეივიდ II და დედოფალი ჯოან ინგლისელი მუხლს იყრიან საფრანგეთის მეფე [[ფილიპ VI (საფრანგეთი)|ფილიპ VI- ის წინაშე]] 1329 წლის 7 ივნისს რობერტ I გარდაიცვალა, რითაც ჯოანი და დეივიდ II შოტლანდიის მეფე-დედოფალი ხდებიან. 1331 წლის ნოემბერში, სკონეს სააბატოში შედგა მათი კორონაცია.
1333 წელს ედუარდ III-მ ფრანგებთან მოკავშირეობის გამო შოტლანდიელების დასჯა გადაწყვიტა. მან სასტიკად დაამარცხა დეივიდ II-ის ჯარები ჰალიდონის ბრძოლაში 1333 წლის ივლისში, რის გამოც მეფე დეივიდ II და დედოფალი ჯოან ინგლისელი უსაფრთხოების მიზნით საფრანგეთში გაიქცნენ. 1334 წლის მაისში, ბულონ-სურ-მერში ისინი საფრანგეთის მეფე ფილიპ VI-ს შეხვდნენ. მეფე ფილიპემ ისინი შატო დე გილარში დააბინავა, სადაც გაატარეს შემდგომი რამდენიმე წელი. მათი საფრანგეთში ცხოვრების შესახებ ცოტა რამაა ცნობილი.
1341 წელს დეივიდი და ჯოანი შოტლანდიაში დაბრუნდნენ, სადაც მათ დაიბრუნეს თავიანთი ხელისუფლება. 1346 წლის 17 ოქტომბერს, დეივიდ II ედუარდ III-მ სასტიკად დაამარცხა და ტყვედ ჩაიგდო ნევილის ბრძოლაში, რის შემდეგაც შოტლანდიის მეფემ თერთმეტი წელი ინგლისელთა ტყვეობაში გაატარა. ამგვარ პირობებში დედოფალ ჯოანს მისი ძმა, ინგლისის მეფე ნებას რთავდა პერიოდულად სტუმრებოდა თავის ქმარს ტაუერში, თუმცა იგი მაინც ვერ ორსულდებოდა. 1357 წელს ედუარდმა იგი გაანთავისუფლა, მაგრამ ჯოანმა ინგლისში დარჩენა გადაწყვიტა. დედოფალი ამ პერიოდში განსაკუთრებით დაუახლოვდა დედამისს, იზაბელა ფრანგს, რომელსაც სიცოცხლის უკანასკნელ დღეებში თავად უვლიდა. დედოფალი იზაბელა 1358 წელს გარდაიცვალა, 63 წლის ასაკში.
დედის გარდაცვალების მიუხედავად ჯოანი ინგლისში დარჩა, თუმცა სამეფო კარზე არ ცხოვრობდა. იგი გარდაიცვალა 1362 წლის 7 სექტემბერს ჰერტფორდშირში, 41 წლის ასაკში, უშვილოდ. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს ლონდონში, გრეიფაირის სააბატოში. მისი გარდაცვალების შემდეგ მეფე დეივიდი მეორედ დაქორწინდა მარგარეტ დრუმონდზე, რომელთანაც შეეძინა ერთი ვაჟი, რომელიც მალევე დაიღუპა. ამის გამო შეწყდა ბრიუსების დინასტია და შოტლანდიაში სტიუარტები გამეფდნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 5 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1321 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1362 კატეგორია:პლანტაგენეტები კატეგორია:ინგლისის პრინცესები კატეგორია:შოტლანდიის დედოფლები
ბეჟან კობაიძე
ბეჟან კობაიძე (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). შეზღუდულ შესაძლებლობათა მქონე პირთა შორის მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი ( 2019, კონსტანცა, რუმინეთი). შშმ პირთა შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2019, ლატრაკი, საბერძნეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები
ბადხიზი
ბადხიზი — მაღლობი ძირითადად თურქმენეთში, ფაროფამიზის მთისწინეთში. გაწოლილია თეჯენისა და მურღაბის მდინარეთაშუეთში. სიმაღლე 682 მ-მდე (მთა ქარაბეთი). აგებულია უმეტესწილად ლიოსისებრი ქვიშაქვებით. აღსანიშნავია გაუდინარი ღრმული ეროიულანდუზი, რომლის სიღრმე 400-500 მ აღწევს.
კლიმატი მშრალია, კონტინენტური. ატმოსფერული ნალექების წლიური რაოდენობა 200-250 მმ. ღრმა ხეობებში არის მირაბილიტიანი მლაშე ტბები. ჭარბობს გაუხშოებული ნახევარუდაბნო და უდაბნო მცენარეულობა. ადგილ-ადგილ გვხვდება ფსტის რაყები. დადაბლებებისთვის დამახასიათებელია თაყირები და მლაშობები. ფერდობებზე ბადხიზის ნაკრძალია, სადაც ბინადრობს კანჯარი, ქურციკი, მთის ცხვარი, არწივი, ორბი და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:თურქმენეთის მაღლობები
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1998: ჯგუფი F
მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი 1998: ჯგუფი F — მუნდიალი 1998-ის ერთ-ერთი ჯგუფი. გერმანიამ და იუგოსლავიამ მოიგეს პირველი ორი მატჩი. ირანმა მოუგო აშშ-ს. გამარჯვებულმა გერმანიამ და იუგოსლავიამ კი ფრედ დაასრულეს თამაში.
აშშ vs იუგოსლავია
F
სერსი
სერსი (Սերս) — სოფელი სომხეთში, ვაიოცძორის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 050 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 230 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 8.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 28.49 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ვაიოცძორის პროვინციის სოფლები
ბელენ-დე-ბახირა
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 13.438 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 2.015 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
მიკლეშტი
მიკლეშტი (Micleşti) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 197 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 468 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კრიულენის რაიონის სოფლები
ალისონ ბეკერი
ალისონ რამსეს ბეკერი (Alisson Ramses Becker; დ. 2 ოქტომბერი, 1992, ნოვო ჰამბურგო, ბრაზილია) — ბრაზილიელი ფეხბურთელი, ბრაზილიის ეროვნული ნაკრების წევრი, ამპლუით მეკარე. თამაშობს პრემიერ ლიგის კლუბ „ლივერპულში“, რომელმაც ის 2018 წელს იტალიური „რომასგან“ 72 მილიონი ევროს სანაცვლოდ შეიძინა. ალისონი საკუთარი ქვეყნის ნაკრების კარს დარაჯობდა ისეთ პრესტიჟულ საფეხბურთო ტურნირებზე, როგორებიცაა მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატი და კოპა ამერიკა.
2019 წელს ალისონმა „ლივერპულთან“ უეფა-ს ჩემპიონთა ლიგის, ხოლო ეროვნულ ნაკრებთან ერთად კოპა ამერიკის მოგება მოახერხა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:დაბადებული 2 ოქტომბერი კატეგორია:ბრაზილიელი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაზილიის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ინტერნასიონალის ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ლივერპულის ფეხბურთელები კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2019 წლის კოპა ამერიკის ფეხბურთელები
კიფიური კულტურა
კიფიური კულტურა — არქეოლოგიური კულტურის დასახელება, რომელიც არსებობდა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 8000—6000 წლებში საჰარის უდაბნოს ტერიტორიაზე. ამ პერიოდში საჰარის უდაბნოს ტერიტორიაზე კლიმატი ნოტიო იყო. 2000 წელს აღმოჩენილი იქნა ამ კულტურის დროინდელი ადამიანის ნარჩენები ნიგერის ტენერეს უდაბნოს ტერიტორიაზე, გობეროში.
კიფიელები იყვნენ მონადირეები და შემგროვებლები. ის ფაქტი, რომ მათი ცხოვრების არეალში აღმოჩენილი იქნა სავანისთვის დამახასიათებელი დიდი ცხოველების ძვლები, გვაფიქრებინებს, რომ ისინი ცხოვრობდნენ იმ პერიოდში არსებული ტბის სანაპიროზე. კიფიელები იყვნენ მაღლები — 1,80 მეტრზე მეტი სიმაღლის.
კიფიური კულტურა გაქრა ჩვენს წელთაღრიცხვამდე დაახლოებით 6000 წელს, როდესაც საჰარის უდაბნოს ტერიტორიაზე დადგა ხანგრძლივი გვალვა. კიფიური კულტურის გაქრობიდან დაახლოებით 1500 წლის შემდეგ, როდესაც კლიმატი საჰარის უდაბნოში ისევ ნოტიო გახდა, მისი საცხოვრისი არეალი დაიკავა ტენერიულმა კულტურამ, რომლის მაცხოვრებლებიც ეკუთვნოდნენ სხვა ანთროპოლოგიურ ტიპს.
სქოლიო
კატეგორია:აფრიკის ყოფილი ქვეყნები კატეგორია:ნიგერის ისტორია
დვორიშტე (გრადსკოს თემი)
დვორიშტე  (Двориште) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, გრადსკოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 778 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 0 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:გრადსკოს თემის სოფლები
მარკო პიაცა
მარკო პიაცა (Marko Pjaca დ. 6 მაისი, 1995; ზაგრები) — ხორვატი ფეხბურთელი, იტალიური კლუბის „იუვენტუსის“ ნახევარმცველი.
მიღწევები
დინამო ზაგრები:(2)
იუვენტუსი:(2)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:ხორვატი ფეხბურთელები კატეგორია:დინამო ზაგრების ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:2016 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 6 მაისი კატეგორია:2018 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები
ალექსანდრე გოლდშტეინი
ალექსანდრე ალექსანდრეს ძე გოლდშტეინი (დ. 1910, ტფილისი, რუსეთის იმპერია — გ. 5 დეკემბერი, 1979, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი და საბჭოთა მოკრივე და კრივის მწვრთნელი. საკავშირო კატეგორიის მსაჯი (1937), საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1939).
ბიოგრაფია
ალექსანდრე გოლდშტეინი თბილისში, 1910 წელს დაიბადა. კრივში ვარჯიში სპორტკლუბ მოსკოვის „დინამოში“, კონსტანტინე გრადოპოლოვთან დაიწყო. მონაწილეობდა სხვადასხვა შეჯიბრებებში.
1926 წლის 14 მაისს მოსკოვში ჩატარდა შეჯიბრებები ახალბედა მოკრივეთა შორის, სადაც თავისი კარგი ტექნიკითა და მკვეთრი დარტყმებით ყურადღება მიიპყრო ახალგაზრდა ალექსანდრე გოლდშტეინის გამოსვლამ. ამ შეჯიბრებიდან ნახევარი წლის შემდეგ იგი რუსეთის ფედერაციის მოკრივეთა ნაკრებში მიიწვიეს.
1927 წლის იანვარში ლენინგრადში გამართულ რუსეთის ფედერაციის პირველობაზე კრივში, ალექსანდრე გოლდშტეინმა 51 კგ წონით კატეგორიაში ჩემპიონის წოდება, ხოლო ოსლოში გამართულ საერთაშორისო ტურნირზე მესამე ადგილი მოიპოვა.
1928 წლის იანვარში ნიჟნი-ნოვგოროდში გამართულ სპორტსაზოგადოება „დინამოს“ პირველობაზე კრივში, ალექსანდრე გოლდშტეინმა კვლავ მოიპოვა ჩემპიონის წოდება, ამჯერად 54 კგ წონით კატეგორიაში.
საქართველოს სახელმწიფო ფიზიკური კულტურის ინსტიტუტისა და მწვრთნელთა უმაღლესი სკოლის დამთავრების შემდეგ მოკრივეთა აღზრდას მოჰკიდა ხელი. სამწვრთნელო ასპარეზზე კიდევ უფრო თვალსაჩინოდ და სრულად გამოვლინდა ალექსანდრე გოლდშტეინის გამორჩეული ნიჭი და უნარი ახალგაზრდა მოკრივეთა აღზრდისა და მომზადების საქმეში.
რამდენიმე წელი ბაქოში მუშაობდა, 1936 წლიდან კი თბილისში განაგრძო მოღვაწეობა, სადაც მთელი თავისი ძალა და ენერგია მოახმარა საქართველოში კრივის განვითარებისა და პოპულარიზაციის საქმეს. მის მიერ მომზადებული მოკრივეები მრავალი წლის განმავლობაში იყვნენ ქვეყნის უძლიერეს მოკრივეთა შორის, როგორც რესპუბლიკურ, ასევე საკავშირო დონეზე.
17 წლის მანძილზე საქართველოს სსრ მოკრივეთა ნაკრები გუნდის მწვრთნელი იყო. ამავე დროს აქტიურად მონაწილეობდა სსრ კავშირის ნაკრები გუნდის მზადებაშიც. მისი ხელმძღვანელობით საქართველოს ნაკრებმა გუნდმა სსრ კავშირის გუნდური პირველობა მოიპოვა.
სხვადასხვა დიდ შეჯიბრებებში წარმატებით გამოდიოდნენ ალექსანდრე გოლდშტეინის აღზრდილები: გაბრიელ ხანუკაშვილი,  გიორგი ვართანოვი, ანდრო ნავასარდოვი,   ედუარდ არისტაკისიანი, შალვა გორგასლიძე, ბორის მელაძე, ლევან ღუდუშაური  და სხვები.
1939 წელს საქართველოში კრივის განვითარებაში შეტანილი დიდი წვლილისთვის მიენიჭა საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატის წოდება.
1943 წლის დეკემბერში სოხუმში გაიმართა მოკრივეთა შეჯიბრება საქართველოს სსრ პირველობაზე. სხვადასხვა წონით კატეგორიებში ჩემპიონები გახდნენ ზურაბ კანდელაკი, გაბრიელ ხანუკაშვილი, გიორგი ვართანოვი, ბორის მელაძე, ლევან ღუდუშაური და ანდრო ნავასარდოვი. გუნდური პირველობა მოიპოვა ალექსანდრე გოლდშტეინის მიერ მომზადებულმა თბილისის „დინამოს“ გუნდმა. მეორე ადგილზე შავი ზღვის ფლოტის მოკრივეთა გუნდი გავიდა.
საინტერესო ფაქტები
1960 წლის სექტემბერში საქართველოს პროფკავშირულ სპორტსაზოგადოებების კრივის წარმომადგენელთა თათბირმა აირჩია კრივის რესპუბლიკური სექცია 15 კაცის შემადგენლობით, ხოლო სექციის თავმჯდომარედ — სპორტის დამსახურებული ოსტატი ალექსანდრე გოლდშტეინი.
ფიზკულტურასა და სპორტში მოღვაწეობის პარალელურად, სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქფოტოს მთავარ ინჟინრად, პოლიგრაფიული სუვენირების ლაბორატორიის უფროსად, თბილისის განათლების განყოფილების მთავარ მწვრთნელად, ხოლო 1977 წლიდან გარდაცვალებამდე — საქართველოს სპორტკომიტეტში ინსტრუქტორ-ორგანიზატორად.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოკრივეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ვილშანკის რაიონი
ვილშანკის რაიონი (Вільшанський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 645 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 12 688 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 21 კაცს კმ²-ზე. ვილშანკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ვილშანკა.
Diamond Life
Diamond Life — ინგლისური ჯგუფ შადეის სადებიუტო სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ბრიტანეთში 1984 წლის 16 ივლისს, ლეიბლზე Epic Records, ხოლო აშშ-ში - 1985 წლის 27 თებერვალს, ლეიბლზე Portrait Records. ალბომს ბრიტანეთის ალბომების ჩარტში #2 ადგილი ეკავა, ხოლო გამოცემიდან ექვსი თვის განმავლობაში ათეულში იმყოფებოდა. 1985 წელს მან მიიღო Brit-ის ჯილდო საუკეთესო ბრიტანული ალბომის კატეგორიაში.
სქოლიო
კატეგორია:1984 წლის სადებიუტო ალბომები კატეგორია:Epic Records-ის ალბომები კატეგორია:შადეის ალბომები კატეგორია:Portrait Records-ის ალბომები
მინგეჩაურის კაშხალი
მინგეჩაურის კაშხალი (მინგეჩაურის ჰიდროელექტროსადგური) — უდიდესი ჰიდროელექტროსადგური, რომელიც მდებარეობს სამხრეთ კავკასიაში, აზერბაიჯანში, ახლოს ქალაქ მინგეჩაურთან. კომპლექსის სიმაღლე არის - 81 მ, სიგანე 16 მეტრი, სიგრძე 1550 მ, მოიცავს 605 კმ2-ს და მისი მოცულობაა 15.7 კუბური კილომეტრი.
ისტორია
1927 წელს საბჭოთა კავშირის შრომისა და თავდაცვის საბჭომ, სპეციალური კომისია გაგზავნა სოფელ მინგეჩაურში. ამ კომისიის გაგზავნის მიზანს წარმოადგენდა კაშხლის აშენება, რომლის სიმაღლე დაახლოებით 28 მ უნდა ყოფილიყო. ჰიდროელექტროსადგურის აშენების შესახებ გადაწყვეტილება მიიღეს 1939 წელს სსრ კავშირის „ВКП(б)“-ს მე -18 სხდომაზე.
კაშხლის მშენებლობა დაიწყო 1945 წელს, პირველი ჰიდროგეგმა ექსპლუატაციაში შევიდა 1953 წელს. გახსნის ცერემონია მოხდა 1954 წლის 10 იანვარს. 1954 წელშივე კაშხალმა დაიწყო სრული სიმძლავრით მუშაობა. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტმა მონაწილეობა მიიღო 2018 წლის 27 თებერვალს, მინგეჩაურის ჰიდროელექტროსადგურის ექსპლუატაციის ცერემონიაში. სადგურის ყველა ძველი ჰიდროგენერატორი და ტურბუნები შეიცვალა ახლით. შედეგად, ელექტროსადგურის საწარმოო სიმძლავრე 284 მგვტ-იდან 424 მგვტ-მდე გაიზარდა. მინგეჩაურის ჰიდროელექტროსადგურის მშენებლობის გამო, უამრავი ადამიანი ჩამოიყვანეს აზერბაიჯანის სხვადასხვა რეგიონებიდან. სულ 20 000 ადამიანი მონაწილეობდა ელექტროსადგურის მშენებლობაში. დაახლოებით 10,000 გერმანელი სამხედრო ტყვე ჩაერთო 1940-იანი წლების ბოლოსკენ. მინგეჩაურის ჰესის სიმძლავრეა 359 მეგავატი, რომელსაც აქვს 6 ჰიდროაგრეგატი. ელექტროენერგიის საშუალო წლიური წარმოება არის 1.4 მილიარდი კვტ / სთ.
კაშხალი გამოიყენაბა ელექტოენერგიის წარმოებისთვის და სარწყავი წყლის შესანახად. მასთან მდებარე წყალსაცავიდან წყალი მიეწოდება ზემო ყარაბაღსა და ზემო შირვანის არხებს, რომლებიც ქვეყნის მიწების დაახლოებით 2 500 000 ჰექტრის მორწყვას უზრუნველყოფს.
სქოლიო
კატეგორია:კაშხლები კატეგორია:ჰიდროტექნიკური ნაგებობები
აბო თბილელის ქუჩა
აბო თბილელის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ქვემო უბანი); გია აბესაძის ქუჩიდან პურის მოედნამდე. აღნიშნულია ალექსანდრე პიშჩევიჩის მიერ შედგენილ თბილისის 1785 წლის გეგმაზე. 1841 წელს შედგენილ თბილისის ქუჩების სიაში შეტანილია როგორც დიდი მრუდე ქუჩა (მოიცავდა ჰოვანეს თუმანიანის ქუჩასაც). 1900 წელს ქუჩის ნაწილს, აბასაბადის მოედნიდან (ახლანდელი ლადო გუდიაშვილის მოედანი) პურის მოედნამდე, ბორის შელკოვნიკოვის სახელი დაერქვა, 1922 — მარსელ კაშენის, 1990 — აბო თბილელის. ქუჩაზე შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულისა და XX საუკუნის დასაწყისის საცხოვრებელი სახლები.
ლიტერატურა
კატეგორია:კრწანისის რაიონის ქუჩები
ნელი ნენოვა
ნელი ნენოვა (Нинель Тодоровна Ненова, დ. 26 აპრილი, 1929 — გ. 15 ივლისი, 2016) — ბულგარული წარმოშობის ქართველი კინორეჟისორი. საქართველოს ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1976).
ნინელ ნენოვა დაიბადა 1929 წლის 26 აპრილს სოფიაში, ბულგარეთი. 1949 წელს, სოფიის მეორე ქალთა გიმნაზიის დამთავრების შემდეგ, სწავლობდა მოსკოვის კინემატოგრაფიის საკავშირო სახელმწიფო ინსტიტუტში სარეჟისორო ფაკულტეტზე, რომელიც 1955 წელს დაასრულა. 1957 წლიდან მუშაობდა კინოსტუდია ქართულ ფილმში.
დაქორწინებული იყო  კინორეჟისორ გენო წულაიაზე.
ნინევას რეჟისორული ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია: „ლადო გუდიაშვილი“ (1957), „წარსული ზაფხული“ (1959), „ცეროდენა რაინდები“ (1964), „დრო იწურება განთიადისას“ (1966), „ორერა-რერო“ (1969), „მოვდივართ და მოვიმღერით“ (1973), „ბიჭები იასამნის ქუჩიდან“ (1974), „პეპელა“ (1979), „ქორწინება იმერულად“ (1981), „ყოჩაღად პაპებო“ (1981), „ჩიორა“ (1984). ყველა თავისი ფილმი ნინევამ გადაიღო მეუღლესთან გენო წულაიასთან ერთად, გარდა ფილმისა „ბიჭები იასამნის ქუჩიდან“.
ნელი ნენოვა 2016 წლის 15 ივლისს, ბულგარეთში გარდაიცვალა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:ბულგარელი რეჟისორები კატეგორია:სოფიაში დაბადებულები
ენოტი
ენოტი, ჩვეულებრივი ენოტი (Procyon lotor) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი ენოტისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკაში (მექსიკა, აშშ). მისი სხეულის სიგრძეა დაახლოებით 75 სმ, კუდისა — 25 სმ-მდე. ბეწვი ხშირია, ფერად მოყვითალო-რუხი, შავი მინარევებით; კუდზე შავ-მურა რგოლებია. სხეულის აგებულება მკვრივია, თავი ფართო, დინგი მოკლე, ყურები მომრგვალებული, თვალები კი მსხვილი და ერთმანეთთან დაახლოებულია. ბინადრობს ტყეებში, აქტიურია ღამით; დღის საათებს ბუნაგში ატარებს, რომელსაც ხის ფუღუროში აკეთებს, იშვიათად კლდეებში. ზამთრობით ძილს ეძლევა. იკვებება სხვადასხვანაირი ცხოველური და მცენარეული საკვებით. ჭამის წინ, ზოგჯერ საკვებს წყალში ავლებს. ხურაობს იანვარ–თებერვალში, მაკეობა 9 კვირა გრძელდება. ძვირფასი ბეწვეულის მქონე ცხოველია.
აკლიმატიზირებულია მრავალ ადგილას. ზოგჯერ გვხვდება საქართველოშიც, კერძოდ ლაგოდეხის მუნიციპალიტეტში.
სქოლიო
კატეგორია:ენოტი
ბოხაია
ბოხაია (Bojayá) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9.941 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3.693 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
პეტრე ბახტურიძე
პეტრე ბესარიონის ძე ბახტურიძე (დ. 13 აგვისტო, 1900, ქუთაისი — გ. 17 ოქტომბერი, 1962, თბილისი) — ქართველი ჟურნალისტი, კრიტიკოსი და მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში. მის გვერდით პანთეონში დასაფლავებულია მისი მეუღლე — ელენე სიმონის ასული ახალაძე (დ. 1903, სოფელი კორნახი, ახლანდელი ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტი — გ. 12 მარტი, 1989, თბილისი).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:დაბადებული 13 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1962 კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები
გიორგი ხოშტარია
გიორგი (გოგი) ხოშტარია (დ. 4 ოქტომბერი, 1938, თბილისი) — ქართველი ხელოვნებათმცოდნე. ხელოვნებათმცოდნეობის კანდიდატი.
1963 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1964-1990 წლებში მუშაობდა საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტში ლაბორანტად, უმცროს მეცნიერ მუშაკად, უფროს მეცნიერ მუშაკად. მისი ინტერესების სფეროებია ახალი და უახლესი დროის ქართული და ევროპული სახვითი ხელოვნება. 1990-1991 წლებში მუშაობდა საქართველოს საგარეო საქმეთა მინისტრად. კითხულობდა ლექციებს თბილისის სამხატვრო აკადემიაში, თეატრალურ ინსტიტუტში, პედაგოგიურ ინსტიტუტსა და ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში. მინიჭებული აქვს I კლასის საგანგებო და სრულუფლებიანი დესპანის რანგი. არის 50-ზე მეტი სამეცნიერო სტატიისა და ორი მონოგრაფიის ავტორი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 4 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:ქართველი ხელოვნებათმცოდნეები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
სპეციალური ძალების სარდლობა (თურქეთი)
თურქეთის შეიარაღებული ძალების სპეციალური ძალების სარდლობა (Özel Kuvvetler Komutanlığı) და წაბლისფერი ბერეტები (Bordo Bereliler; თავსაბურავის ფერის გამო) — თურქეთის შეიარაღებული ძალების სპეციალური ოპერაციების დანაყოფი, რომელიც შედგება შეიარაღებული ძალების ყველა ფორმირებიდან შერჩეული მოხალისეებისგან. OKK (Özel Kuvvetler Komutanlığı) შეიძლება ჩაითვალოს აშშ-ის არმიის სპეცდანიშნულების ძალების (მწვანე ბერეტები) თურქულ ვერსიად.
ისტორია
წაბლისფერი ბერეტების გარდა, თურქეთის სხვა ორი სპეციალური სამხედრო ერთეულია „წყალქვეშა შეტევის ჯგუფი“ (Su Altı Taarruz) და „წყალქვეშა თავდაცვის ჯგუფი“ (Su Altı Savunma).
მიუხედავად იმისა, რომ სპეცრაზმელები განიხილებიან სამმართველოს შიარაღებულ ძალებად, სარდლობა ასევე მოიცავს არა შეიარაღებულ ქვედანაყოფებსაც და ადმინისტრაციულ პერსონალსაც. აგრეთვე, სარდლობის შიარაღებული პერსონალის რაოდენობა 500-ზე მეტს არ აღემატება.
მას შემდეგ, რაც სარდლობა შეიქმნა, მის მთავარ ამოცანად ტერორიზმის წინააღმდეგ ბრძოლა გახდა. სარდლობის თითოეული წევრი მაღალკვალიფიციური პირია და იცის საშუალოდ 2 ენაზე საუბარი, აგრეთვე შეუძლია სხვადასხვა სახის ცეცხლსასროლი იარაღი და აღჭურვილობის გამოყენება.
შექმნა და კორეის ომი
სარდლობა დაარსდა 1952 წელს, სახელწოდებით სპეციალური და დამხმარე საბრძოლო ერთეული (Hususi ve Yardımcı Muharip Birlikleri). ერთეულის მოვალეობაში შედიოდა ფარული ოპერაციების ჩატარება მტრის ზურგს უკან, ასევე სადაზვერვო საქმიანობა. 1990-იან წლებში, სამხედრო მდგომარეობის შეცვლასთან ერთად, 1992 წელს ერთეულის სახელი შეიცვალა „წაბლისფერ ბერეტებად“ (Bordo Bereliler).
სარდლობის ამჟამინდელი ფერი და სახელწოდება მოდის ახალი ერთეულის შემქმნელისგან, ქაშიფ ქოზინოღლუსგან, რომელიც თურქეთის საფეხბურთო კლუბ „ტრაბზონსფორი“-ს გულშემატკივარი იყო.
ნატო-ში გაწევრიანების სანაცვლოდ, თურქეთის რესპუბლიკამ კორეის ომის დროს, შეიარაღებული ჯარები გააგზავნა. იმ დროს, როდესაც აშშ-ის ჯარებს არ გააჩნდათ სპეციალური დანიშნულების ძალები, თურქული სპეცრაზმელები — წაბლისფერი ბერეტები, ერთადერთი სპეციალური დანიშნულების ძალები იყვნენ ომში. წაბლისფერი ბერეტების საქმიანობაში ჩრდილოეთ კორეის ტერიტორიაზე შედიოდა თავდასხმის განხორციელება და ჩინეთში სადაზვერვო საქმიანობის წარმოება. იმ დროისთვის, წაბლისფერი ბერეტების სადესანტო-დივერსიული რაზმები ერთადერთი უცხოური შეიარაღებული ძალები იყო, რომელიც ჩინეთის ტერიტორიაზე მოქმედებდა. წაბლისფერი ბერეტების საქმიანობის ზუსტი დეტალები და ოპერაციები კორეის ომში, დღეისთვის საიდუმლოდ რჩება.
1974 წლის კვიპროსის კამპანია
წაბლისფერი ბერეტები აქტიურად მონაწილეობდნენ 1974 წლის კვიპროსის სამხედრო კამპანიაში (ასევე ცნობილია, როგორც 1974 წლის თურქულ-ბერძნული ომი) და ითამაშეს მნიშვნელოვანი როლი (თურქეთის გამარჯვება) ომში. თურქეთის სპეციალური ძალების უპირატესობა მთელი ომის მანძილზე იყო კვიპროსში ბერძნული ხუნტის შეიარაღებული ძალების განადგურება, რომელიც საბოლოოდ გამოიწვია ბერძნული ხუნტის პოლიტიკურ-სამხედრო ძალის კრახი.
წაბლისფერი ბერეტები და თურქეთის არმია ამას მიაღწია ორი ინტერვენციის — A და B მეშვეობით, წინასწარი დაზვერვის მისიის მეშვეობით. წაბლისფერი ბერეტების კომანდოსები სადაზვერვოთ იყენებდნენ მაღალსიჩქარიან კატერებს, სანამ თურქეთის არმია შეიჭრებოდა კუნძულზე.
მათი სადაზვერვო სამუშაოები 3 საათიდან 3 დღემდე გრძელდებოდა. წაბლისფერი ბერეტების მისიები ხშირად ძალზედ სარისკო და კრიტიკული იყო.
ბრძოლა PKK-ის წინააღმდეგ და ოპერაციები ჩრდილოეთ ერაყში
წაბლისფერი ბერეტები ატარებენ ყოველდღიურ ოპერაციებს ტერორისტული ორგანიზაცია PKK-ის წინააღმდეგ, რაც თურქეთის უშიშროების ძალების PKK-ის ტერორისტებთან შეტაკებების ფარგლებში მიმდინარეობს, სადაც ქურთ ტერორისტებს სურთ დამოუკიდებელი ქურთული სახელმწიფოს შემქნა, სამხრეთ თურქეთსა და ჩრდილოეთ ერაყში. ყოველდღიური ოპერაციების გარდა, წაბლისფერმა ბერეტებმა მონაწილეობა მიიღეს ჩრდილოეთ ერაყში თურქეთის არმიის 5 ოპერაციაში.
გარდა ამისა, წაბლისფერმა ბერეტებმა მონაწილეობა მიიღეს „ევფრატის ფარისა“ და „ზეთისხილის რტოს“ ოპერაციებში.
შერჩევა
მოხალისეებს თავდაპირველად უწევთ საწერი გამოცდის ჩაბარება, ასევე ფიზიკური და ფსიქოლოგიური ტესტების ჩაბარება. მოხალისეები, რომლებიც წარმატებულად ჩააბარებენ გამოცდებეს, ხდებიან სპეციალური ძალების კანდიდატებად. ადეკვატური ენობრივი უნარ-ჩვევები მინიმუმ ერთი უცხო ენაში, ითვლება უპირატესობად. ამის შემდეგ, კანდიდატებმა უნდა გაიარონ რთული სასწავლო პერიოდი, რომელიც დაახლოებით 3,5 წელს გრძელდება. ბევრი ეთიშება პროცესს ამ ინტენსიური სწავლების დროს. სწავლება მოიცავს ფიტნესტს, დაბრკოლების გადალახვის კურსებს, საბრძოლო ხელოვნების სპექტრს, მაღალმთიანი საბრძოლო სკოლას, ახლო საბრძოლო ხელოვნების შესწავლას, ბიოლოგიურ/ქიმიურ/ბირთვულ ომს, პარაშუტირებას (პარაშუტით დაშვებას), დაივინგს (ჩაყვინთვას), დახურული ადგილებიდან სროლას, დანგრევას, ტერორიზმთან ბრძოლას, ძიებასა და სამაშველო საქმეს, გატაცებასა და განადგურებას, დაზვერვას და გადარჩენას. უცხო ენების სწავლება არის სწავლების ნაწილი. სწავლების დროს, კანდიდატები შესაძლებლობის მაქსიმუმზე სწავლობენ, როგორც ფიზიკურად, ისე გონებრივათ. სწავლების პერიოდი მოიცავს თანამედროვე რეგულარული და ფსიქოლოგიური ომის ყველა ასპექტს.
სწავლება და რეკრუტირება
განათლებისა და სწავლების მხრივ არსებობს სამი კატეგორია, რომელსაც გაივლის წაბლისფერი ბერეტის ოფიცერი. ეს არის შიდა, საერთაშორისო და სპეციალური სწავლება.
ამ სამ კატეგორიაში არსებობს 47 სხვადასხვა ქვე-სწავლების კატეგორია. შიდა სწავლება მოიწავს 72 კვირის ძირითად ტრენინგს, ხოლო საერთაშორისო სწავლება მოიცავს სხვადასხვა ქვეყნებში სპეციალურ ტრენინგს 10-დან 52 კვირამდე. სწავლების პერიოდი 3,5-დან 5 წლამდე მიმდინარეობს.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის სპეციალური ძალები
ბენიდორმი
ბენიდორმი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში. მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე, მარინა-ბახის კომარკაში. ის პატარა ქალაქია და წარმოადგენს ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ტურისტულ დედაქალაქს.
ბენიდორმს უწოდებენ „ხმელთაშუა ზღვისპირეთის ნიუ-იორკს“, რადგან ნიუ-იორკის შემდეგ მეორე ადგილზე დგას მსოფლიოში კვადრატულ მეტრზე ცათამბჯენების მიხედვით.
ბენიდორმი არის ესპანეთის და ხმელთაშუა ზღვისპირეთის ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი და პოპულარული ტურისტული ქალაქი თავისი სანაპირო პლაჟებითა და ღამის ცხოვრების წყალობით. ის მადრიდისა და ბარსელონის შემდეგ მესამე მნიშვნელოვანი ტურისტული ქალაქია ესპანეთში.
გეოგრაფია
ქალაქში მოხვედრა შესაძლებელია N-332, AP-7 გზა და CV-70 გზის მეშვეობით.
თავისი მიკროკლიმატის წყალობით ქალაქს აქვს პრივილეგირებული მდგომარეობა. ზომიერი ზამთრის და ზაფხულში ზღვის რბილი ჰაერის კომბინირების წყალობით ამ ადგილას აღმოცენდა ახალი, თანამედროვე, წყნარი და კომფორტული ქალაქი.
ბენიდორმის ღირსშესანიშნაობათა დიდი ნაწილი თავდაპირველად განლაგდა ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე, ტოსალ-დელა-კალის ყურის პირდაპირ. აქვე მდებარეობს ძველი ციხესიმაგრე ორად გაყოფილი კლდოვანი დაბოლოებით და მთაგრეხილი, რომელიც ამ ადგილებს იცავს გაბატონებული ლევანტის ან ცივი ჩრდილოეთის ქარებისაგან, რის შედეგადაც გაზაფხულის, შემოდგომის და ზამთრის მიკროკლიმატი მეტისმეტად რბილი და მაღალია ვიდრე დანარჩენ სანაპიროსა და ზღვის წყლებზე. ბენიდორმის განსაკუთრებულ გეოგრაფიულ კონფიგურაციას ქმნის მთები, რომელიც გარს და იცავს მას ქარის მოქმედებისაგან, რომელსაც შეუძლია მისი კლიმატის შეცვლა.
ბენიდორმის მიმზიდველობა მდგომარეობს მის სამ პლაჟში, რომელიც ევროსაბჭოს სამი ცისფერი დროშით არის გამორჩეული. ეს პლაჟებია: ლევანტი, პონიენტი და მალ-პაზას სანაპიროები. ამას ემატება ცოცხალი და მრავალფეროვანი რამის ცხოვრება.
საზღვრები
ბენიდორმის მუნიციპალიტეტი მოიცავს შემდეგ დასახლებებს: ალფას-დელ-პი, ლა-ნუსია, ფინესტრატი, ბენიმანტელი, პოლოპი, ვილიახოიოსა და ალტეა.
კლიმატი
ბენიდორმის კლიმატი არის თბილი და ნახევრადმშრალი. წელიწადში ნალექების რაოდენობა შეადგენს 300 მმ-ს. ბენიდორმში 3000-ზე მეტი საათი მზიანი დღეა წელიწადში და საშუალო წლიური ტემპერატურა 18,9°C. ზამთარში ტემპერატურა მერყეობს მაქსიმალური 16-20 °C  მინიმალურ  6-10 °C შორის. ზაფხულის განმავლობაში, მაქსიმალური ტემპერატურა მერყეობს 28-33 °C და მინიმალურ 18-23 °C შორის. ზაფხულის დროს ყველაზე მეტი ნაწილი ცნობილია, როგორც „ტროპიკული ღამის“ ეფექტი (მინიმალური ტემპერატურა ამ დროს 20 °C მაღალია).
ისტორია
220px|მინი|ბენიდორმის ციხესიმაგრე, ტორე-პუნტა-დელ-კავალი ბენიდორმი ისტორიაში პირველად მოიხსენიება შუა საუკუნეებში. ტერმინი ბენიდორმი უნდა წარმოადგენდეს იბერიულ-რომაულ ნაშთს. რეგიონზე გავლენა მოუხდენია არაბ დამპყრობლებს. რეკონკისტას პერიოდში ჩანს, რომ არაგონიის მთავარს დაუპყრია ალიკანტეს პროვინციის ნაწილი, მათ შორის ბენიდორმის მიწები 1245 წელს. მოგვიანებით ამ მიწების დიდი ნაწილი გადაეცა ადმირალ ბერნარდო სარიას, რომელიც დიდი ფეოდალი ყოფილა. ადმირალი ითვლება ბენიდორმის დამფუძნებლად. ისტორიული წყაროების თანახმად, მას 1325 წელს დაუარსებია ქალაქი და ციხესიმაგრე ამ ადგილას. როგორც ირკვევა, იგი წარმოადგენდა სტრატეგიულად მნიშვნელოვან ადგილს არაბთა წინააღმდეგ საბრძოლველად.
XV საუკუნეში მოსახლეობამ განიცადა ბერბერი მეკობრეების ორი საშინელი თავდასხმა — 1410 და 1448 წლებში. მეკობრეებმა ბენიდორმის მოსახლეობის დიდი ნაწილი დაატყვევეს 1448 წელს, თუმცა ქალაქი მთლიანად არ გაუკაცრიელებულა. მოგვიანებით, აღადგინეს და შეაკეთეს ციხესიმაგრე. მომდევნო რამდენიმე ასწლეულის განმავლობაში ბენიდორმი განიცდიდა ოსმალი და ბერბერი მეკობრეების განუწყვეტელ თავდასხმებს.
XVII საუკუნეში შედარებით გაუმჯობესდა მდგომარეობა. ეს დამოკიდებული იყო 1666 წელს დიდი საირიგაციო სისტემის შექმნასთან, რის შედეგადაც ზღვის წყლები გადაისროეს რეგიონის მიმართულებით.
XVIII საუკუნისათვის აქაური მეთევზეები ცნობილი გახდნენ მთელს ესპანეთსა და მის ფარგლებს გარეთ. ტექნიკა, რომელსაც მეთევზეები იყენებდნენ ისლამური პერიოდით თარიღდება. თევზჭერის წარმატებამ და ადგილობრივი სოფლის მეურნეობის განვითარებამ ხელი შეუწყო ბენიდორმის ეკონომიკის სწრაფ ზრდას. ქალაქი გახდა კაპიტანთა და გემთმშენებელთა ბაზა. ამ ყველაფერმა შექმნა რეგიონის სიმდიდრის პირობები. შექმნილმა პირობებმა რეგიონის დემოგრაფიული ექსპანსია გამოიწვია. 1715 წელს ბენიდორმში 216 მცხოვრები ჩანს, რომელთა რაოდენობა XVIII საუკუნის ბოლოს 2700-მდე გაზრდილა.
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს ქალაქები კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ესპანეთის ღირსშესანიშნაობები
დოლნო-ჩიჩევო
დოლნო-ჩიჩევო (Долно Чичево) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, გრადსკოს თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 301 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 72 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:გრადსკოს თემის სოფლები
თიუქავილა
თიუქავილა (Tükəvilə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,344 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
ზნამიანკის რაიონი
ზნამიანკის რაიონი (Знам'янський район) — რაიონი უკრაინაში, კიროვოჰრადის ოლქში. მისი ფართობია 1 334 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 23 424 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 18 კაცს კმ²-ზე. ზნამიანკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ზნამიანკა.
სქოლიო
კატეგორია:კიროვოჰრადის ოლქის რაიონები
Topographic Drama – Live Across America
Topographic Drama – Live Across America — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ Yes-ის საკონცერტო ალბომი. იგი გამოვიდა 2017 წლის 24 ნოემბერს ლეიბლ Rhino Records-ზე. ეს არის კოლექტივის პირველი ჩანაწერი ბას-გიტარისტ კრის სკუაირის გარეშე. ალბომი ჩაწერილია 2017 წლის ივნისში, აშშ-ში გამართული ტურნეს დროს, თებერვალში. ტურნეს ფარგლებში, 2016–2017 წლებში, Yes სრული სახით ასრულებდა ალბომს Drama და Tales from Topographic Oceans-ის ნაწილს.
სქოლიო
კატეგორია:2017 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Yes-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Frontiers Records-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:ალბომები როჯერ დინის გარეკანის დიზაინით
კარმენ-დელ-დარიენი
კარმენ-დელ-დარიენი (Carmen del Darién) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ჩოკოს დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4.191 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 4.700 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩოკოს დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
გიგა კოდუა
გიგა კოდუა (დ. უცნობია) — ქართველი სპორტსმენი (მკლავჭიდი). ახალგაზრდებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი (2016, ანთალია, თურქეთი). ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის პრიზიორი (2018, სოფია, ბულგარეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მკლავჭიდელები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ოლღა აგლაძე
ოლღა ნიკოლოზის ასული აგლაძე (ქალიშვილობის გვარია ბეჟანიშვილი) (დ. 1869 — გ. 31 იანვარი, 1952, თბილისი) — ქართველი მწერალი. საზოგადო მოღვაწე ილია აგლაძის მეუღლე.
ბიოგრაფია
ახალგაზრდობიდანვე ჩაება ლიტერატურულ-საზოგადოებრივ საქმიანობაში. თანამშრომლობდა ილია ჭავჭავაძესთნ „ივერიაში“ და სხვა პერიოდულ გამოცემებში. მისი მოთხრობები და თარგმანები იბეჭდებოდა „ჯეჯილსა“ და „ნაკადულში“. 900-იან წლებში მისი თაოსნობით დაარსდა „ქართველ ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოება“, რომელმაც მოაწყო ჭრა-კერვის სკოლა, საზოგადოება სისტემატურად ატარებდა ლიტერატურულ საღამოებს და თეატრალურ წარმოდგენებს. დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:დაბადებული 1869 კატეგორია:გარდაცვლილი 1952
შოლარის წყალი
შოლარის წყალი (Şollar suyu) — წყაროს წყალი, რომელსაც მოიპოვებენ აზერბაიჯანის სოფელ შოლარში, ხაჩმაზის რაიონში.
ისტორია
thumb|300px|ბაქო-შოლარის წყალსადენის მშენებლობა. XX საუკუნის დასაწყისი. XIX საუკუნის შუა ხანებში ბაქოში კატასტროფული სიტუაცია შეიქმნა სუფთა დასალევი წყლის მხრივ, კერძოდ, ჭაობის წყალი მომლაშო იყო და არ იყო ყოველთვის სუფთა. ქალაქში გახშირდა ქოლერის, დიფტერიის, ცხელების და მუცლის ტიფის შემთხვევები. ამიტომ 1860-იანი წლების ბოლოს, ბაქოს ციხესიმაგრის შემოგარენში დაიწყეს დასალევი წყლის ძიება.
1879 წლის სექტემბერში, ბაქოს საკრებულოს სხდომაზე, საკრებულოს წევრმა ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევმა წამოაყენა წინადადება, რომ გამოიყოს ბიუჯეტიდან 1 000 რუბლი ახალი წყალმომარაგების სისტემის უზრუნველყოფისთვის. გეოლოგ ბეცევიჩის ხელმძღვანელობით ჩატარებული კვლევის შედეგად დადგინდა, რომ თვით ქალაქში და მის შემოგარენში არსებული ნიადაგის წყალი საკმარისია ადგილობრივად გამოსაყენებლად, თუმცა, წყლის ხარისხი არადამაკმაყოფილებელია. 1880 წლის მაისში, ბაქოს საკრებულომ შექმნა კომისია, რომელსაც დაევალა ბაქოს შემოგარენში ნიადაგის წყლების ძიება.
1884 წელს, ინჟინერ ოტო ლენცის მიერ ნაპოვნი იქნა წყალი ბაქოს სოფლებში — მაშტაღასა და ბუზოვნაში, თუმცა, წყალი დასალევად არ შეიძლებოდა, რადგან მარილის კონცენტრაცია წყალში მაღალი აღმოჩნდა, ხოლო მისი ფილტრაცია წამგებიანად აღიარეს.
წყალსადენი
1902 წელს საკრებულომ წყალსადენის მშენებლობისთვის 182 ათასი რუბლი გამოყო. 1903 წლის შემოდგომაზე, ლინდლის წარმომადგენლებმა ბაქოს პროექტის საბოლოო ვერსია წარადგინეს.
ჭაბურღილების გახსნა ხორციელდებოდა ფრანგული კომპანიის მიერ, ლინდლის პირადი კონტროლის ქვეშ. სამშენებლო სამუშაოები 1904 წლის თებერვალში დაიწყო, თუმცა, სამუშაოები დიდი შეფერხებებით მიმდინარეობდა, რაც რევოლუციასა და ქოლერის რამდენიმე ეპიდემიას უკავშირდება.
საბოლოოდ 1909 წლის 5 მაისს, ქალაქის საკრებულოს მიერ დამტკიცდა წყალსადენის მშენებლობა, რომელიც სიგრძით ერთადერთი იყო რუსეთში (სიგრძე — 1977 კმ). მშენებლობისთვის შეიქმნა „წყალსადენის სამშენებლო დეპარტამენტი“, პროექტის ინჟინრად კი დაინიშნა უშუალოდ მისი ავტორი. 1912 წლის იანვარში, ბაქოს საკრებულოს მოთხოვნით, იმპერატორმა ნიკოლოზ II-მ გამოსცა ბრძანება, რომლის მიხედვით ქალაქის საკუთრებაში გადავიდა გარკვეული რაოდენობის მიწა.
1916 წლის ბოლოსთვის, ბაქო-შოლარის წყალსადენის მშენებლობა ძირითადად დასრულებული იყო. 1917 წლის 21 იანვარს, ბაქოს კრასნოვოდსკის ქუჩაზე (დღეს სამედ ვურღუნის ქუჩა) გაჩნდა პირველი შოლარის წყალი. წყალსადენი, ქვის წყალსატარის სიმძლავრით 6 მილიონი ვედრო, გათვლილი იყო დღეში 3 მილიონი ვედროს წყლის მისაწოდებლად. წყალსადენის მთელ გზაზე, დაწყებული სოფელ შოლარში არტეზიანის ტუმბოებიდან და დამთავრებული სუმგაითში (დაახლოებით 190 კმ), წყალი მიედინება თვითდინებით.
1991 წელს, აზერბაიჯანში გადაიღეს დოკუმენტური ფილმი „ცოცხალი წყალი“, რომელიც მიეძღვნა წყალსადენსა და წყლის ხარისხს.
შემადგენლობა
შოლარის წყალი ნორმალურია გემოზე და არ საჭიროებს სპეციალურ გასუფთავებას, მას მხოლოდ ქლორირებას უტარებენ. მიკრობიოლოგიური და ქიმიური ტესტების შედეგად, რომელიც კომპანიამ „Dr. Kaiser & Dr. Woldmann“ (გერმანია) ჩაატარა, შოლარის წყალი აღიარეს აზერბაიჯანში დასალევად საუკეთესო წყლად, ხარისხით.
წარმოება
არსებობს რამდენიმე კომპანია, რომელიც წყალს უშუალოდ შოლარის წყაროდან იღებს. შოლარის წყალს ასხავენ 0,5 და 20 ლიტრიან ბოთლებში ისეთი კომპანიები, როგორიცაა „Shollar Bottling Company“, „AquaVita“, „Coca-Cola Azerbaijan“, „Pepsi-Cola Azerbaijan“ და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:მინერალური წყლები კატეგორია:აზერბაიჯანული სამზარეულო კატეგორია:ბაქო
ფილიცია რაშადი
ფილიცია რაშადი (Phylicia Rashād; დ. 19 ივნისი, 1948, ჰიუსტონი, ტეხასი, აშშ) — ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი და სცენის რეჟისორი.
ადრეული ცხოვრება
ფილიცია აიერს-ალენი დაიბადა ჰიუსტონში, ტეხასის შტატში. მისი დედა, ვივიან აიერსი, არის პულიცერის პრემიის კანდიდატი, მხატვარი, პოეტი, დრამატურგი, მეცნიერი და გამომცემელი. მისი მამა, ენდრიუ არტურ ალენი, ორთოდონტი იყო. რაშადის და-ძმა ჯაზ-მუსიკოსი ტექსია (ენდრიუ არტურ ალენ უმცროსი); და ალენი, მსახიობი, ქორეოგრაფი და რეჟისორი; ხოლო კიდრვ ერთი ძმა ჰიუ ალენი (უძრავი ქონების ბანკირი ჩრდილოეთ კაროლინაში). სანამ რაშადი იზრდებოდა, მისი ოჯახი მექსიკაში გადავიდა საცხოვრებლად და ამის შედეგად ის თავისუფლად საუბრობს ესპანურად. რაშადი სწავლობდა ჰოვარდის უნივერსიტეტში. მან დაამთავრა მაგისტრატურა. იქ ყოფნისას, იგი ჩაირიცხა Alpha Kappa Alpha sorority- ის Alpha Head- ში.
კარიერა
იგი ცნობილია თავისი როლით, როგორც კლერ ჰაქსტბელი NBC- ის სიტკომში კოსბის შოუ (1984–92), რომლისთვისაც მან მიიღო ემის პრემია ნომინაციებში 1985 და 1986 წლებში. 2010 წელს NAACP Image Awards– ზე მას "შავი საზოგადოების დედა" შეარქვეს. 2004 წელს რაშადი გახდა პირველი შავკანიანი მსახიობი, რომელმაც მოიგო ტონის პრემია საუკეთესო მსახიობი ქალისთვის, რომელიც მან მოიგო თავისი როლისთვის ქიშმიში მზეში. მისი სხვა როლებია: Into the Woods (1988), Jelly's Last Jam (1993), Gem of Ocean (2004) და Cat on Tin Tin Roof (2008). მან მოიგო ასევე NAACP Image ჯილდო, როდესაც მან გადაიღო მისი ფილმი A Raisin in the Sun 2008 წლის სატელევიზიო ადაპტაციაში. იგი ასევე გამოჩნდა ფილმებში Once Upon a Time...When We Were Colored, For Colored Girls (2010), Good Deeds (2012), Creed (2015) და Creed II (2018) და Black Box (2020).
პირადი ცხოვრება
რაშადის პირველი ქორწინება, 1972 წელს იყო სტომატოლოგ უილიამ ლანცელოტ ბოულზთან. მათ ჰყავდათ ერთი ვაჟი, უილიამ ლანცელოტ ბოულზ III, რომელიც დაიბადა შემდეგ წელს. ქორწინება დასრულდა 1975 წელს. რაშადი შემდეგ დაქორწინდა ვიქტორ უილისზე (Village People- ის ორიგინალური მომღერალი, რომელიც მან გაიცნო The Wiz- ის სერიალში) 1978 წელს. ისინი დაშორდნენ 1982 წელს. იგი დაქორწინდა NFL– ის ყოფილ მიმღებზე და სპორტსმენზე აჰმად რაშიდზე 1985 წლის 14 დეკემბერს. ორივესთვის ეს მესამე ქორწინება იყო და მან მისი გვარი მიიღო. ისინი დაქორწინდნენ მას შემდეგ, რაც მან 1985 წელს, 28 ნოემბერს, ნიუ – იორკის თვითმფრინავებსა და დეტროიტის ლომებს შორის, მადლიერების დღისადმი მიძღვნილ ფეხბურთის მატჩში წინასაარჩევნო შოუში ცოლობა სთხოვა მას. მათი ქალიშვილი, კონდოლა ფილია რაშადი, დაიბადა 1986 წლის 11 დეკემბერს ნიუ-იორკში.  წყვილი განქორწინდა 2001 წლის დასაწყისში. რაშადი არის ვეგეტარიანელი.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 19 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი ქალი მსახიობები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი ქალი მომღერლები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი ტელეპროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ქალი თეატრის მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ტელემსახიობი ქალები კატეგორია:ამერიკელი ქალი გამხმოვანებლები კატეგორია:ტონის ჯილდოს მფლობელები
ზღვის მგელი (წიგნი)
ზღვის მგელი (The Sea-Wolf) — ჯეკ ლონდონის 1904 წლის რომანი.
წიგნის მთავარი გმირი, ჰამფრეი ვან ეიდენი არის ოკეანეში გადარჩენილი, რომელიც ვულფ ლარსენის, ამორალური კაპიტნის და გადამრჩენელის მფარველობაში ექცევა.
მას შემდეგ, რა ჯეკ ლონდონის „წინაპართა ძახილი“ გაიცნო მკითხველმა, „ზღვის მგელის“ პირველი გამოცემის ორმოცი ათასი ეგზემპლარი ძალიან მალე გაიყიდა.
ამბროსი ბიერსმა დაწერა:
„ვოლფ ლარსენის“ ანტიპოდი კაპიტანი ალექს მაკლეინი იყო. მაკლეინი, დაიბადა 15 მაისს, 1858 წელს, ქვეყნის აღმოსავლეთში, ნოვა შოტლანდიაში. ის ძირითადად, წყნარი ოკეანის ჩრდილო-დასავლეთით დაცურავდა თავის ძმასთან, კაპიტან დენ მაკლეინთან ერთად. ძმები ინარჩუნებდნენ კავშირს კუნძულ კეიპ-ბრეტონთან, სადაც მათ ნათესავები ჰყავდათ. ლონდონი, რომელსაც მისი ახლობლები მგელს ეძახდნენ, უბის წიგნაკით მგლის გამოსახულებას ატარებდა და თავის სასახლესაც „მგლის სახლს“ უწოდებდა. ლონდონი თავის მოთხრობაში მიზნად ისახავდა იერიში მიეტანა ნიცშეს სუპერ ადამიანის ფილოსოფიაზე. ნიცშე და შოპენჰაუერი რომანის მეორე წინადადებაშივეა მოხსენიებული, როგორც საყვარელი ავტორები ერთი პერსონაჟისა, რომელიც ვულფმა მოინახულა გემის კატასტროფამდე.
რომანში ასევე გვხვდება ჰერბერტ სპენსერი თავი: 8, 10; ჩარლზ დარვინი, თავი: 5, 6, 10, 13, ომარ ხიაიამი თავი 11, 17, 26, თავი 5, შაკიევი და ჯონ მილტონი თავი 26.
სქოლიო
კატეგორია:ჯეკ ლონდონის ნაწარმოებები
თიურქაქერანი
თიურქაქერანი (Türkəkəran) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 1,170 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
დურესის რაიონი
დურესის რაიონი (Rrethi i Durrësit) — ერთ-ერთი ალბანეთის 36 რაიონიდან. დურეს ოლქის ნაწილი. 2010 წლის მონაცემებით მისი მოსახლეობა 242 801 ადამიანს შეადგენს. დურესის რაიონი 433 კმ²-ზეა განფენილი და მისი ადმინისტრაციული ცენტრია დურესი.
ადმინისტრაციული დაყოფა
დურესის რაიონი იყოფა 4 მუნიციპალიტეტად იყოფა. ესენია:
სქოლიო
კატეგორია:ალბანეთის რაიონები
დიანჩი
დიანჩი (滇池) — გამდინარე ტბა ჩინეთში, იუნანის პროვინციაში. განლაგებულია იუნანის მთიანეთზე, მთათაშუა ქვაბულში, ზღვის დონიდან 1886,5 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 298 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 11,2 მ. ფართობით იუნანის პროვინციის უდიდესი ტბაა. აღმოსავლეთი და დასავლეთი ნაპირები მაღალია, ხოლო ჩრდილოეთით ფართო ალუვიური ვაკეა, რომელიც ინტენსიურად ირწყვებოდა იუანის დინასტიისა (1279-1368) და მინის დინასტიის (1368-1644) დროს. ტბის მთავარი პრობლემა დაბინძურებაა. დიანჩიდან გამოედინება მდინარე პუდუხე, რომელიც ერთვის მდინარე ძინშას. ტბის ჩრდილოეთ სანაპიროს სიახლოვესაა ქალაქი კუნმინი. განვითარებულია ნაოსნობა და თევზჭერა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის ტბები
ჭალის თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჭალის თემი შეიძლება აღნიშნავდეს:
საჩინოს თემი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საჩინოს თემი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სონგ ცინგ ლინგი
როზამონდ სონგ ცინგ ლინგი ((宋庆龄) დ. 27 იანვარი, 1893 – 29 მაისი, 1981) — ჩინელი პოლიტიკოსი. სუნ იატსენის, რომელიც იყო 1911 წლის რევოლუციის (რომელმაც დააარსა ჩინეთის რესპუბლიკა) ერთ-ერთი ლიდერი, მესამე ცოლი. ის იყო სონგების ოჯახის წარმომადგენელი და თავის დებთან ერთად მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა ჩინეთის პოლიტიკურ ცხოვრებაში 1949 წლამდე და მის შემდეგ.
1949 წლის შემდეგ, როდესაც დაარსდა ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა, მას დაკავებული ჰქონდა რამდენიმე მნიშვნელოვანი თანამდებობა ახლად ჩამოყალიბებულ მთავრობაში, მათ შორის იყო ვიცე-თავმჯდომარე (1949-1954; 1959-1975), ასევე სრულიად ჩინეთის წამომადგენელთა კრების ვიცე-თავმჯდომარე (1954–1959; 1975–1981). იგი ხშირად მოგზაურობდა, განსაკუთრებით ადრეულ 1950-იან წლებში და არაერთ მნიშვნელოვან საერთაშორისო ღონისძიებებზე წარადგენდა საკუთარ ქვეყანას. ჩინეთის კულტურული რევოლუციის პერიოდში მას ხშირად აკრიტიკებდნენ. მას შემდეგ რაც 1968 წელს პრეზიდენტი ლიუ შაო ცი თანამდებობიდან გადააყენეს, იმჟამინდელმა ვიცე-პრეზიდენტებმა სონგ ცინგ ლინგმა და დონგ ბი უმ დაიკავეს მისი თანამდებობა და 1972 წლამდე მოიხსენიებოდნენ, როგორც ჩინეთის სახელმწიფოს დე-ფაქტო მეთაურებად. 1972 წელს დონგ უ დაინიშნა პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლად. ჩინეთის კულტურული რევოლუციის დროს სონგი გადაურჩა პოლიტიკურ ქაოსს, მიუხედავად ამისა 1976 წლამდე ნაკლებად ჩნდებოდა. მას ერთდროულად ეკავა სრულიად ჩინეთის წამომადგენელთა კრების თავმჯდომარის თანამდებობის შემსრულებელის თანამდებობა 1976 წლიდან 1978 წლამდე, ასევე სახელმწიფოს მეთაურის თანამდებობის შემსრულებლის პოზიცია. 1981 წელს, როდესაც მისი ჯანმრთელობის მდგომარეობა უკიდურესად მძიმე იყო,  მიანიჭეს „ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის საპატიო პრეზიდენტის“ წოდება.