cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ინდოეთის გზები
ინდოეთის გზები (პორტ. Caminho das Índias) (აგრეთვე ცნობილი როგორც: ინდოეთი - სიყვარულის ისტორია და იქ სადაც უყვართ) — ბრაზილიური ემის ჯილდოს მფლობელი ტელენოველა, რომელიც შექმნილია Globo TV-ს მიერ და რომელიც პირველად 2009 წლის 19 იანვრიდან 11 სექტემბრამდე გადიოდა ტელეარხზე. ტელენოველა ბრაზლილიაში ყველაზე ყურებადი შოუების სათავეში მოხვდა. „ინდოელთა გზა“ აღწერს იმ მრწამსსა და ღირებულებებს, რომლებიც ერთმანეთისაგან განასხვავებს აღმოსავლურ და დასავლურ სამყაროს, მას ეკრანზე მოაქვს კულტურათა კონტრასტის ისტორია თავისი დადებითი და უარყოფითი გმირებით.
ტელენოველა გადიოდა ერთსაათიან სერიებად კვირაში ექვსი დღე — ორშაბათიდან შაბათამდე. ეს იყო ბრაზილიის ერთ-ერთი ყველაზე რეიტინგული პროგრამათაგანი, რომელმაც ხელი შეუწყო ინდოეთის პოპულარიზაციას ბრაზილიაში. ინდურ მოტივებზე შექმნილი ძვირფასეულობა, რომელიც მთავარ გმირს — მაიას უკეთია ახლა ყველგან იყიდება, წიგნები ინდოეთის შესახებ ბესტსელერების სიის სათავეში ხვდება, ბრაზილიელი ტურისტების ინდოეთისაკენ მოგზაურობათა რიცხვი საკმაოდ გაიზარდა, აგრეთვე ინდური თემატიკის რესტორნებისა და ღამის კლუბების გახსნაც კი დაიწყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2009 წლის ტელესერიალები კატეგორია:ბრაზილიური ტელესერიალები კატეგორია:TV Globo-ს ტელესერიალები კატეგორია:2000-იანი წლების ტელესერიალები
სპარსული მუხა
სპარსული მუხა (Quercus brantii) — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია სამხრეთ-დასავლეთ აზიაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წიფლისებრნი
Camponotus nicobarensis monticola
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
სადჰანა შივდასანი
სადჰანა შივდასანი (დ. 2 სექტემბერი, 1941 — გ. 25 დეკემბერი, 2015) — ინდური კინოინდუსტრიის ერთ-ერთი წამყვანი მსახიობი, ბოლივუდის ეგრეთ წოდებული „ოქროს ხანის“ 60-70-იანი წლების ვარსკვლავი.
სანდიანესი
სანდიანესი (Sandianes, Sandiás‎‎) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ორენსეს პროვინციის ლიმიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 52,8 კმ². მოსახლეობა — 1198 კაცი (2020 წ.).
სადჰანა შივდასანი
სქოლიო
კატეგორია:ინდოელი მსახიობები კატეგორია:ინდოელი რეჟისორები კატეგორია:დაბადებული 2 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015
No More Lonely Nights
"No More Lonely Nights" — ინგლისელი მუსიკოს პოლ მაკ-კარტნის სიმღერა, შეტანილი საუნდტრეკში Give My Regards to Broad Street. იგი სინგლის სახით 1984 წლის 24 სექტემბერს გამოვიდა. ფინალურ სოლოს სიმღერაში ასრულებს დევიდ გილმორი.
ადრეულ ტირაჟში სიმღერის სახელწოდებით არის მითითებული არასწორად, როგორც "No More Lonley Nights".
სინგლი აშშ-ში #6, ხოლო ბრიტანეთში - #2 პოზიციებს იკავებდა.
მიმომხილველი სტივენ თომას ერლეუაინი დადებითად აღწერდა მაკ-კარტნის ამ სიმღერას, განსაკუთრებით - გილმორის სოლო პარტიას.
სქოლიო
კატეგორია:პოლ მაკ-კარტნის სიმღერები კატეგორია:1983 წლის სიმღერები კატეგორია:1984 წლის სინგლები
პუბლიუს დეციუს მუსი (უფროსი)
პუბლიუს დეციუს მუსი (ლათ. Publius Decius Mus; კვინტუსის ძე) — რომის კონსული ძვ. წ. 340 წელს.
ბიოგრაფია
პუბლიუს დეციუს მუსის შესახებ ძალიან მწირი ცნობები მოგვეპოვება. უცნობია მისი დაბადების თარიღი და ადგილი, მისი საქმიანობა ძვ. წ. 352 წლამდე, როდესაც იგი აირჩიეს მენსარების ხუთკაციან კოლეგიაში. ამ კოლეგიის მოვალეობა იყო შეესწავლათ მოქალაქეთა ვალები და ვადაგასული ვალები დაეფარათ. ამ კოლეგიის მუშაობა ძალიან კარგად შეაფასეს, როგორც ტიტუს ლივიუსი გვამცნობს, მათ ვალების პრობლემა შესანიშნავად გადაჭრეს.
სამნიტებთან ომში გმირობა
I სამნიტური ომის დროს პუბლიუს დეციუსი იყო კონსულ ავლუს კორნელიუსის ლეგიონებში სამხედრო ტრიბუნი. აქ მან გმირობითა და გონების გამჭრიახობით გამოიჩინა თავი. კონსულმა სატიკულუმიდან გამოსვლისას ჯარები ტყიან მთებში შეიყვანა, საიდანაც მხოლოდ ვიწრო ხეობით შეიძლებოდა გამოსვლა, ხოლო ხეობის მაღლობებზე სამნიტები იყვნენ ჩასაფრებულნი.
პუბლის დეციუსმა შენიშნა მაღლობი ზუსტად მტრის ბანაკის თავზე, რომელიც სრულიად დაუცველი იყო. მან მიმართა კონსულს და სთხოვა მცირე რაზმის მისთვის მიცემა, რათა მათ დაეკავებინათ ეს შემაღლება და იქიდან შეეტიათ სამნიტური ბანაკისთვის, სანამ კონსული გაიყვანდა ლეგიონებს სახიფათო ადგილიდან.
პუბლიუს დეციუსი ისე ავიდა შემაღლებაზე რომ სამნიტებმა ვერც კი შეამჩნიეს, ხოლო როდესაც შეამჩნიეს ისე გაოგნდნენ რომ კონსულის ჯარებმა მოახერხეს უსაფრთხო ადგილზე გასვლა, სანამ ყველას ყურადღება დეციუსისკენ იყო მიბყრობილი და სანამ დეციუსის ჯარისკაცები სამნიტებს შუბებით და ისრებით აკავებდნენ. ამასობაში დაღამდა. ღამით დეციუსმა და ცენტურიონებმა კარგად დაზვერეს მტრის ბანაკი და შემდეგ მან შეკრიბა ჯარისკაცები და შესთავაზა ამავე ღამეს ჩუმად გაპარულიყვნენ ბორცვიდან სამნიტების ბანაკის გავლით და შეერთებოდნენ კონსულის ლეგიონებს. ჯარისკაცები დათანვდნენ.
ჯარისკაცებმა ჩუმად გაიარეს ბანაკის ნახევარი, როდესაც ერთ-ერთმა რომაემლა ფარს გამოკრა ფეხი და ხმაური გამოიწვია, რამაც სამიტელები გააღვიძა. დეციუსმა ბრძანა აეტეხათ ყვირილი, რათა დიდი ლაშქრის ილუზია შეექმნათ. ამ აურზაურში რომაელებმა გააღწიეს სამნიტების ბანაკიდან და მშვიდობიანათ შეუერთდნენ რომაელთა ბანაკს.
ბანაკში დეციუსს და მის რაზმს დიდი სიხარულით შეხვდნენ. მათ ბანაკში ტრიუმფალირი სვლა მოუწყვეს. კონსულმა აქო დეციუსის გმირობა. იმავე დღეს დეციუსის შესთავაზა დაბნეული სამნიტების საბოლოოდ დამარცხება. კონსულმა მოიწონა ეს აზრი და რომაელებმა სასტიკად გაჟლიტეს მიმოფანტული სამნიტები, 30 000-მდე მოკლეს და ბანაკი გაძარცვეს.
დეციუსის მეომრები კონსულმა გულუხვად დაასაჩუქრა, თითოს ორმაგი სანოვაგე, ორ-ორი ტუნიკა და თითო ხარი აჩუქა, ხოლო დეციუსს ოქროს გვირგვინი და თეთრი ხარი მოოქროვილი რქებით უბოძა, ჯარისკაცებმა კი ბალახის გვირგვინიც უბოძეს. ხოლო როდესაც კონსულები ტრიუმფით დაბრუნდნენ რომში, დეციუსს არანაკლები პატივი ხვდა წილად, ვიდრე მათ.
ლათინებთან ომში თავის მსხვერპლად შეწირვა
ძვ. წ. 340 წელს პუბლიუს დეციუსი კონსულად აირჩიეს ტიტუს მანლიუს ტორკვატუსთან ერთად. მათ ამოცანას შეადგენდა ლათინების წინააღმდეგ ომის წარმართვა. რომაული და ლათინური ლეგიონები კაპუასთან დაბანაკდნენ. ღამით ორივე კონსულმა ერთი და იგივე სიზმარი ნახა, მათ გამოეცხადათ ღმერთი და უთხრა რომ ერთი ჯარის მხედართმთავარი და მეორე ჯარი ქვესკნელის ღმერთებს უნდა შეეწიროს მსხვერპლად.
კონსულები შეთანხმდნენ, რომ ის შესწირავდა თავს მხვერპლად, რომლის ჯარი პირველი დაიწყებდა დახევას. ამის შემდეგ მათ ლეგატები და ტრიბუნები გააფრთხილეს, რათა კონსულის ნებაყოფლობით დაღუპვას მეომართა სიმტკიცე არ გაეტეხა.
ბრძოლის წინ კონსულებმა მსხერპლშეწირვა მოაწყეს. მანლიუსის მსხვერპლი უკეთესი აღმოჩნდა ვიდრე დეციუსის, ამაზე დეციუსმა თქვა: "რადგან ჩემს კოლეგას კარგად წაუვა საქმე, ესე იგი ყველაფერი კარგადაა".
ბრძოლა დაიწყო. მანლიუსი მარჯვენა ფრთას უძღვებოდა, დეციუსი მარცხენას. თავიდან ორივე მხარეს ძალთა თანაფარდობა იყო, შემდეგ მარცხენა ფრთაზე რომაელებმა დახევა დაიწყეს. ამ დროს პუბლიუს დეციუსმა დაუძახა პონტიფიკუსს და სთხოვა შეესრულებინა მისივე მსხვერპლად შეწირვის რიტუალი. პონტიფიკუსმა მარკუს ვალერიუსმა ტოგა პრეტექსტა თავზე მოიხვია, შუბზე დადგა, ხელით ნიკაპს შეეხო და წარმოთქვა შესაბამისი ლოცვა.
რომაელებმა სძლიეს ლათინებს ვეზუვისთან ბრძოლაში. იმ საღამოს პუბლიუს დეციუსის ცხედრის აღმოჩენა ვერ მოხერხდა, იგი მხოლოდ მეორე დილას იპოვეს და დიდი პატივით დაკრძალეს.
მარიკა ვერულაშვილი
მარიკა ვერულაშვილი (დ. 19 მარტი, 1971, ახალსოფელი, ყვარლის რაიონი) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს სამი მოწვევის (2004, 2008, 2012) პარლამენტის წევრი.
ბიოგრაფია
1993 წელს დაამთავრა ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. 1994-1997 წლებში მუშაობდა „პირველი არხის“ პროგრამა „მაცნეს“ კორესპონდენტად. 1997-2000 წლებში მუშაობდა საქართველოს მთავარი სამხედრო პროკურატურის პრესცენტრში. 2000-2001 წლებში იყო საქართველოს იუსტიციის სამინისტროს პრესისა და საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტის უფროსი. 2001 წელს დაიწყო მუშაობა „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ პრესისა და საზოგადოებასთან ურთიერთობის სამსახურის უფროსად. 2002-2003 წლებში იყო თბილისის საკრებულოს თავმჯდომარის, მიხეილ სააკაშვილის პრესმდივანი. 2003-2004 წლებში იყო საქართველოს პრეზიდენტის თანაშემწე. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ნაციონალური მოძრაობა — დემოკრატები “. 2008-2012 წლებში — საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — გამარჯვებული საქართველოსთვის“. 2012-2016 წლებში — საქართველოს მე-8 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ყვარლის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა — „მეტი სარგებელი ხალხს“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VIII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ყვარლის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები მარიკა
ვაკუოლი
მინი|მცენარის უჯრედი სტრუქტურა მინი|ცხოველური უჯრედი სტრუქტურა ვაკუოლი — უჯრედის ორგანოიდი, რომელიც მცენარეულ და ცხოველურ უჯრედებში განსხვავებულ ფუნქციებს ასრულებს. მცენარეულ უჯრედში ვაკუოლს სამარაგო ფუნქცია აქვს, იგი წარმოადგენს უჯრედის წვენით ამოვსებულ ღრუს, რომელიც უჯრედს აძლევს შეფერილობას; ხოლო ცხოველურ უჯრედებში ვაკუოლი ორი სახისაა მფეთქავი და მომნელებელი. უმარტივესი ორგანიზმები დაშლის პროდუქტებს მფეთქავი ვაკუოლებით გამოყოფენ.
კატეგორია:ციტოლოგია
თარგამეული
თარგამეული — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მარტვილის მუნიციპალიტეტში, თამაკონის თემში (სოფლები: თამაკონი, თარგამეული, ნამიკოლავო პირველი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 248 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ბრინდიზის პროვინცია
ბრინდიზის პროვინცია (Provincia di Brindisi) — პროვინცია იტალიაში, აპულიის რეგიონში. დედაქალაქია ბრინდიზი, რომელიც გარშემორტყმულია ვენეხებისა და არტიშოკის მინდვრებით და წარმოადგენს სამხრეთ იტალიის ერთ-ერთ მთავარ ნავსადგურს.
სარეაუსი
სარეაუსი — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის გალისიის ავტონომიური გაერთიანების ორენსეს პროვინციის ლიმიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 77,29 კმ². მოსახლეობა — 1145 კაცი (2020 წ.).
ბრინდიზის პროვინცია
პროვინციის ფართობი 1 839 კმ²-ია, მოსახლეობა 402 093 ადამიანი (2001 წ.). შედგება 20 კომუნისგან.
სარეაუსი
სქოლიო
კატეგორია:ორენსეს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ორენსეს ქალაქები
ბრინდიზის პროვინცია
სქოლიო
კატეგორია:იტალიის პროვინციები
რევაზ გეწაძე
რევაზ გეწაძე (დ. 11 იანვარი, 1985, თბილისი) — ქართველი ფეხბურთელი, საფეხბურთო კლუბ „სამტრედიის“ ნახევარმცველი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:სკ თბილისის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ბორჯომის ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:ბაქოს აზალის ფეხბურთელები კატეგორია:გაბალას ფეხბურთელები კატეგორია:ზესტაფონის ფეხბურთელები კატეგორია:სამტრედიის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 11 იანვარი კატეგორია:თბილისში დაბადებულები რ
Quercus carmenensis
Quercus carmenensis — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია აშშ-სა (ტეხასი) და მექსიკაში (კოაუილა).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
ნიცა
ნიცა (Nice, Niça, Νίκαια, Nizza, Nicaea) — ქალაქი საფრანგეთში. მდებარეობს ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე, პროვანსი-ალპები-ლაჟვარდოვანი ნაპირის რეგიონში; ზღვისპირა ალპების დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. ლაჟვარდოვანი სანაპიროს (საფრანგეთის რივიერას) მთავარი საკურორტო ცენტრი. ნიცა ძვ. წ. IV საუკუნის შუა წლებში დააარსეს ბერძნებმა და უწოდეს ნიკეია, ქალღმერთ ნიკეს პატივსაცემად.
ზარნაძეები (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)
ზარნაძეები — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (ალისუბნის თემში), მდებარეობს მდინარე ჩხარის (ჩოლაბურის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 400 მეტრი, თერჯოლიდან 9 კილომეტრი.
ნიცა
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის ქალაქები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები საფრანგეთში
ზარნაძეები (თერჯოლის მუნიციპალიტეტი)
სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
Nobody Knows (პოლ მაკ-კარტნის სიმღერა)
კატეგორია:პოლ მაკ-კარტნის სიმღერები
ნაღვარევი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ნაღვარევი შეიძლება აღნიშნავდეს:
Camponotus nicobarensis
Camponotus nicobarensis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ფადიკო გოგიტიძე
ფადიკო შაბანის ასული გოგიტიძე (დ. 1916, სოფ. ალამბარი, ახლანდ. ქობულეთის მუნიციპალიტეტი — გ. 20 ოქტომბერი, 1940, ბათუმი) — პირველი ქართველი მფრინავი ქალი.
ბიოგრაფია
1936 წელს დაამთავრა თბილისის საფრენოსნო სკოლა. მუშაობა დაიწყო ბათუმის აეროკლუბში ინსტუქტორად. დაიღუპა ბათუმში სამსახურეობრივი მოვალეობის შესრულების დროს. 2013 წელს ბათუმის აეროპორტის შესასვლელთან გაიხსნა მისი ბიუსტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მფრინავები კატეგორია:დაბადებული 1916 კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 1940 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 ოქტომბერი ფადიკო
ელტონ ჯონის დისკოგრაფია
აქ წარმოდგენილია ელტონ ჯონის სრული დისკოგრაფია.
სქოლიო
კატეგორია:დისკოგრაფიები კატეგორია:ელტონ ჯონი
Quercus chapmanii
Quercus chapmanii — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
Camponotus newzealandicus
Camponotus newzealandicus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
No Other Baby
"No Other Baby" — დიკი ბიშოპის და ბობ უოტსონის მიერ დაწერილი სიმღერა, თავდაპირველად, 1957 წელს ჩაწერილი დიკი ბიშოპისა და The Sidekicks-ის მიერ. ადრეული ქავერ ვერსიები ჩაწერილია The Vipers-ის (1958), ბობი ჰელმზის (1959) და Paul and Paula-ს მიერ (1964).
პოლ მაკ-კარტნის ვერსია
პოლ მაკ-კარტნიმ "No Other Baby" ჩაწერა 1999 წლის ალბომისთვის Run Devil Run და გამოსცა მისი ერთადერთი სინგლის სახით. სინგლი ბრიტანეთის ჩარტში #42 პოზიციამდე ავიდა.
მაკ-კარტნის ვერსია გამოვიდა 7" და CD სინგლებზე, საიდანაც ერთ-ერთი კი იყო მონო ფორმატში.
სქოლიო
კატეგორია:პოლ მაკ-კარტნის სიმღერები კატეგორია:1957 წლის სიმღერები კატეგორია:1957 წლის სინგლები კატეგორია:1999 წლის სინგლები
ხინსო-დე-ლიმია
სქოლიო
კატეგორია:ორენსეს მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ორენსეს ქალაქები
Nod Your Head
„Nod Your Head“ — ინგლისელი მუსიკოს პოლ მაკ-კარტნის სიმღერა. იგი შეტანილია ალბომში Memory Almost Full და გამოიცა მისი მეორე სინგლის სახით, 2007 წლის 28 აგვისტოს. სინგლი ITunes-ის მაღაზიაში უფასოდ ვრცელდებოდა.
სიმღერაში მაკ-კარტნი ყველა ინსტრუმენტზე უკრავს.
სქოლიო
კატეგორია:პოლ მაკ-კარტნის სიმღერები კატეგორია:2007 წლის სინგლები
სომეშულ-მიკი
სომეშულ-მიკი (Someșul Mic) — მდინარე ჩრდილოეთ-დასავლეთ რუმინეთში. სიგრძე 178 კმ, აუზის ფართობი 3,773 კმ². სათავე აქვს დასავლეთ რუმინეთის მთებში. იქმნება მდინარეების სომეშულ-კალდისა და სომეშულ-რეკეს შეერთების შედეგად. ძირითადად მიედინება აღმოსავლეთისაკენ ფართო ხეობაში და კვეთს ქალაქ კლუჟ-ნაპოკას. მდინარე სომეშულ-მარესთან ერთად ქნის მდინარე სომეშს. ერთვის მრავალრიცხოვანი შენაკადები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის მდინარეები
დავით ჭავჭავაძე (ცსს-ის ოფიცერი)
დავით ჭავჭავაძე (დ. 20 მაისი, 1924, ლონდონი — გ. 5 ოქტომბერი, 2014, ვაშინგტონი) — ქართული წარმოშობის ამერიკელი მწერალი-პუბლიცისტი, ცენტრალური სადაზვერვო სამმართველოს (CIA) ყოფილი ოფიცერი.
კლუჟ-ნაპოკა
კლუჟ-ნაპოკა (Cluj-Napoca) — ქალაქი ჩრდილო-დასავლეთ რუმინეთში, კლუჟის ჟუდეცის ადმინისტრაციული ცენტრი; გარდა ამისა, წარმოადგენს ტრანსილვანიის ისტორიულ ცენტრს. მდებარეობს ზღვის დონიდან 340 მ სიმაღლეზე, მდინარე სომეშულ-მიკის ნაპირზე. 2011 წლის მდგომარეობით ქალაქში ცხოვრობდა 324,576 ადამიანი. ტრანსილვანიის დიდი სამრეწველო და მნიშვნელოვანი კულტურული ცენტრია.
დავით ჭავჭავაძე (ცსს-ის ოფიცერი)
დაიბადა ემიგრანტების ოჯახში. მამის, პავლეს, მხრიდან დავით ჭავჭავაძე პოეტ ალექსანდრე ჭავჭავაძის პირდაპირი შთამომავალია; დედამისი ნინა კი რუსეთის მეფეთა დინასტიის, რომანოვების, წარმომადგენელი, დიდ მთავარ, გენერალ-ადიუტანტ გიორგი მიხეილის ძე რომანოვის (1836–1919) ქალიშვილი. პაპა — ალექსანდრე ჭავჭავაძე ბოლშევიკების რეჟიმს ემსხვერპლა. 1927 წელს ოჯახი საცხოვრებლად ამერიკის შეერთებულ შტატებში გადავიდა და ნიუ-იორკში დასახლდა. მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი აშშ შეიარაღებულ ძალებში მსახურობდა და 1945 წელს უფროსი ლეიტენანტის წოდება მიენიჭა. 1950 წელს CIA-ის საბჭოთა კავშირის განყოფილების სამსახურში ჩადგა. 1974 წელს ჭავჭავაძე გადადგა და მას შემდეგ რამდენიმე ნაშრომი დაწერა ისტორიისა და პოლიტიკის თემაზე, მ. შ. „დიდი მთავრები“, „ვლასოვის მოძრაობა: გერმანელების მხარეზე მებრძოლი საბჭოთა მოქალაქეები — 1941–1945“ და მოგონებები „გვირგვინები და შინელები სანგრებში: რუსი ბატონიშვილი ცენტრალურ სადაზვერვო სამმართველოში“. კითხულობდა ლექციებს ამერიკის უნივერსიტეტებში, კერძო კომპანიების შეკვეთით დავითი გამოკვლევებს ატარებდა ტერორიზმის შესახებ და ინგლისურ ენაზე რამდენიმე რუსული ნაწარმოებიც გადათარგმნა. დავით ჭავჭავაძის უფროსი ქალიშვილი მარიამი საქველმოქმედო ორგანიზაციის „საქართველოს ამერიკელ მეგობართა ასოციაციის“ აღმასრულებელი დირექტორია.
თავასა
თავასა — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის თერჯოლის მუნიციპალიტეტში (თუზის თემი). მდებარეობს მდინარე ძუსის ზემოთში. ზღვის დონიდან 400 მეტრი, თერჯოლიდან 18 კილომეტრი. წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVII საუკუნეში.
დავით ჭავჭავაძე (ცსს-ის ოფიცერი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1924 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2014 კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი ამერიკელები დ
თავასა
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 282 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:თერჯოლის მუნიციპალიტეტის სოფლები
კლუჟ-ნაპოკა
ისტორია
პირველად მოიხსენიება 1173 წელს კლუჟის სახელწოდებით. 1316 წლიდან ქალაქია. მოიხსენიება II საუკუნეში პტოლემეს მიერ როგორც დაკიური სიმაგრე ნაპოკა. 1178-1180 წლებში კოლონიზებული იყო გერმანელების მიერ, რომლებმაც ირგვლივ მრავალი მონასტერი დააარსეს. ბარბაროსების შემოსევის შემდეგ ეწოდებოდა კულუსი. ავსტრია-უნგრეთის შემადგენლობაში შესვლის შემდეგ გამოიყენებოდა აგრეთვე უნგრული სახელწოდება კოლოჟვარი. 1920 წელს შეუერთა რუმინეთს (1940-1945 წწ. უნგრეთის შემადგენლობაშია). მას შემდეგ რაც რუმინეთს ტრანსილვანია შეუერთდა ქალაქს ეწოდებოდა კლუჟი. 1970-იან წლებში ეწოდა კლუჟ-ნაპოკა.
ღირსშესანიშნაობა
შემორჩენილია ციხესიმაგრის კედლების ნაშთი (XIII-XVII საუკუნეები), წმინდა მიხეილის გოტიკური ეკლესია (XIV-XV საუკუნეები, ჩრდილოეთი კოშკი — ფსევდოგოტიკა, XIX საუკუნე), კორვინების სახლი (XV-XVI საუკუნეები) და ფრანცისკელთა მონასტერი (XV-XVIII საუკუნეები), იეზუიტების ბაროკოს სტილის ეკლესია (1718-1724 წწ.) და ბანფის სასახლე (1774-1785 წწ.). აღსანიშნავია უნივერსიტეტისა და თეატრის ეკლექტიკური ხასიათის შენობები, სასტუმრო „ნაპოკა“ და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ქალაქები
კურზუ
კურზუ — სოფელი საქართველოში, მარტვილის მუნიციპალიტეტში. თემის ცენტრი (სოფლები: გოდოგანი, დობერაზენი, დღვანა, კურზუ, საბერულავო, სანაჭყებიო). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარე ოჩხომურის ზემოთში, ზღვის დონიდან 360 მ, მარტვილიდან 30 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეჩაიეობა.
სქოლიო
კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტის სოფლები
მამია ჯაბუა
მამია ჯაბუა (დ. 16 იანვარი, 1936 — გ. 28 თებერვალი, 2022) — ქართველი ინჟინერი.
ბიოგრაფია
1961 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის სამშენებლო ფაკულტეტი.
1961-1963 წლებში მუშაობდა საპროექტო ინსტიტუტ „საქქალაქმშენსახპროექტის“ წყალსადენისა და კანალიზაციის განყოფილების ინჟინრად. 1963-1985 წლებში საქართველოს განათლების სამინისტროს საპროექტო ბიუროში წყალსადენისა და კანალიზაციის განყოფილების გამგედ. 1985-1996 წლებში სსი „საქაგრომრეწვმშენსახპროექტის“ განყოფილების გამგედ. 1996 წლიდან იყო სს „გორგასლის“ წყალსადენისა და კანალიზაციის განყოფილების მთავარი სპეციალისტი. წლების განმავლობაში აქტიურად მონაწილეობდა საქართველოს ქალაქებისა და დასახლებული პუნქტების გენგეგმებისა და ცალკეული ქალაქმშენებლობითი ობიექტების, საქართველოსა და კავკასიის ქვეყნების სხვადასხვა დანიშნულების ნაგებობების, მათ შორის — ფოთისა და კახეთის ზონის საექსპორტო წყალსადენების, საქართველოს საგანმანათლებლო დაწესებულებების წყალსადენისა და კანალიზაციის ნაწილის დაპროექტებაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:ქართველი ინჟინრები
შიმშილაქედი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტოპონიმი შიმშილაქედი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ჩიუაუის მუხა
ჩიუაუის მუხა (Quercus chihuahuensis) — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია ჩრდილოეთ მექსიკასა და აშშ-ში (ტეხასი).
საქართველოს კულტურა 1921-1941 წლებში
განათლება
საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების ერთ-ერთ უპირველეს ღონისძიებას წარმოადგენდა განათლების ძველი სისტემის ლიკვიდაცია. აღებულ იქნა გეზი საყოველთაო-სახალხო განათლების შემოღებისაკენ, რაც, ფაქტობრივად, ნიშნავდა მუშათა და გლეხთა მასებში განათლების შეტანას. ეს ფუნქცია დაეკისრა დაწყებითი განათლების სისტემას. გატარდა ღონისძიებები მოზრდილ მოსახლეობაში წერაკითხვის უცოდინრების ლიკვიდაციის მიზნით. მუშათა რიგებიდან უმაღლესი განათლების მქონე სპეციალისტების მოსამზადებლად 1922 წელს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში შეიქმნა პირველი მუშათა ფაკულტეტი. ეს ფაკულტეტი მუშა ახალგაზრდობას ამზადებდა უმაღლეს სასწავლებელში შესასვლელად.
საბჭოთა ხელისუფლებამ უნდობლობა გამოუცხადა განათლების ძველი სისტემის მუშაკებს. დაიწყო მასწავლებელთა ახალი კადრების მომზადება. დაწყებით და საშუალო სკოლაში მასწავლებელთა ძველი კადრების შეცვლა გაცილებით ადვილი გამოდგა, ვიდრე უმაღლეს სასწავლებელში. საბჭოთა ხელისუფლება იძულებული გახდა შეჰგუებოდა იმ ფაქტს, რომ თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში წამყვანი ადგილი ისევ ძველ პროფესურას ეჭირა. სხვა გამოსავალი იმ ხანად არ არსებობდა.
უმაღლესი განათლების ერთადერთ კერას თავდაპირველად თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი წარმოადგენდა. უნივერსიტეტში იყო თავმოყრილი სამეცნიერო-პედაგოგიური კადრების უდიდესი ნაწილი. თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტიდან იღებენ სათავეს სხვა ქართული უმაღლესი სასწავლებლები. კერძოდ, თბილისის სახელმწიფო უნიფერსიტეტის შესაბამისი ფაკულტეტების ბაზაზე დაარსდა საქართველოს პოლიტექნიკური უნივერსიტეტი (1928 წ.), საქართველოს სასოფლო–სამეურნეო ინსტიტუტი (1929 წ.) და თბილისის სამედიცინო ინსტიტური (1930 წ.). პედაგოგიური კადრების მომზადების საქმეში დიდი წვლილი შეიტანეს თბილისის, ქუთაისისა და ბათუმის პედაგოგიურმა ინსტიტუტებმა.
სახვით ხელოვნებაში ეროვნული კადრების მომზადებას საფუძველი დაუდო თბილისის სამხატვრო აკადემიამ, რომელიც 1922 წელს გაიხსნა. 1924 წელს დაარსდა თბილისის კონსერვატორია. 1924 წელსვე შეიქმნა თბილისის საოპერო სტუდია.
მეცნიერება
1921—1941 წლები აღინიშნა ქართველი მეცნიერების დიდი მიღწევებით როგორც ჰუმანიტარულ, ისე საბუნებისმეტყველო დარგში.
ენათმეცნიერების დარგში უმნიშვნელოვანესი გამოკვლევები შექმნეს: აკაკი შანიძემ (1887—1988), გიორგი ახვლედიანმა (1887—1973), არნოლდ ჩიქობავამ (1898—1985) და სხვ. ძველი ქართული ლიტერატურის ისტორიის შესწავლის საქმეში განუზომელია კორნელი კეკელიძისა (1879—1962) და პავლე ინგოროყვას (1893—1983) წვლილი.
ქართული ისტორიოგრაფიის დიდი მიღწევები დაკავშირებულია ივანე ჯავახიშვილისა (1876—1940) და მისი მოწაფეების სახელთან. 1921—1941 წლებში გამოქვეყნდა ივანე ჯავახიშვილის უმნიშვნელოვანესი ნაშრომები: „ქართველი ერის ისტორიის“ მესამე წიგნი (1941 წ.), „საქართველოს ეკონომიკური ისტორიის“ პირველი და მეორე წიგნები (1930—1934 წწ.), „ქართველი საფასთმცოდნეობა ანუ ნუმიზმატიკამეტროლოგია“ (1925 წ.), „ქართველი სიგელთმცოდნეობა ანუ დი პოლმატიკა“ (1926 წ.), „ქართული სამართლის ისტორიის“ პირველი და მეორე წიგნები (1927—1929 წწ.) და სხვ. საქართველოს ისტორიის სხვადასხვა პრობლემას მიეძღვნა სარგის კაკაბიძის (1886—1967), სიმონ ჯანაშიას (1900—1969) და ნიკო ბერძენიშვილის (1888—1965) გამოკვლევები.
ქართულ ფილოსოფიურ სკოლას შორს გაუთქვა სახელი შალვა ნუცუბიძემ (1888—1969). ფსიქოლოგიის დარგში მსოფლიო მნიშვნელობის გამოკვლევები შექმნა დიმიტრი უზნაძემ (1886—1950).
20-30-იანი წლები საბუნებისმეტყველო მეცნიერების მძლავრი აღმოვლობის პერიოდია. მათემატიკის მეცნიერების განვითარებაში დიდი წვლილი შეიტანეს ანდრია რაზმაძემ (1889—1929) და ნიკოლოზ მუსხელიშვილმა (1891—1976). საქართველოში ფიზიოლოგიური მეცნიერების ჩასახვა და განვითარება დაკავშირებულია ივანე ბერიტაშვილის (1885—1974) სახელთან. ალექსანდე ჯანელიძესა (1888—1975) და ალექსანდრე თვალჭრელიძის (1881—1957) მიერ შექმნილმა ქართულმა გეოლოგიურმა სკოლამ მეცნიერება გაამდიდრა უმნიშვნელოვანესი გამოკვლევებით. ალექსანდრე ჯავახიშვილმა ქართულ ენაზე შექმნა გეოგრაფიის პირველი საუნივერსიტეტო სახელმძღვანელოები.
ქართული ჰუმანიტარული და საბუნებისმეტყველო მეცნიერების მიღწევებს დაუფუძვნა შემდგომი ეპოქის წარმატებები.
მწერლობა
მინი|[[კონსტანტინე გამსახურდია]] ცხადია, საბჭოთა პოლიტიკური სისტემა ხელსაყრელ პირობებს ვერ შექმნიდა მწერლობის განვითარებისათვის. პოლიტიკური რეჟიმი მიისტრაფოდა, მწერლობა თავისი მიზნებისათვის დაექვემდებარებინა. 30-იანი წლების პოლიტიკურმა რეპრესიებმა კი საერთოდ უმძიმეს მდგომარეობაში დააგდო ქართული მწერლობა.
1920-იანი წლებიდან ლიტერატურული სკოლებიდან აღსანიშნავია ეგრეთ წოდებული „აკადემიური ჯგუფი“ (კონსტანტინე გამსახურდია, იოსებ გრიშაშვილი, მიხეილ ჯავახიშვილი, გრიგოლ რობაქიძე, ლეო ქიაჩელი და სხვ.), „ცისფერყანწელები“ (პაოლო იაშვილი, ტიციან ტაბიძე, ვალერიან გაფრინდაშვილი, გიორგი ლეონიძე), „ფუტურისტები“ (სიმონ ჩიქოვანი, აკაკი ბელიაშვილი, დემნა შენგელაია და სხვ.), „არიფიონელები“ (შალვა დადიანი, კონსტანტინე ჭიჭინაძე, გერონტი ქიქოძე და სხვ.). აღნიშნული სკოლები თავისი ლიტერატურული მრწამსით მიუღებელი იყო საბჭოთა (კომუნისტური) იდეოლოგიისათვის. სწორედ ამიტომ მათ წინააღმდეგ მიმდინარეობდა შეურიგებელი ბრძოლა. უხეში, არაპროფესიული კრიტიკა და დაუსრულებელი თავდასხმები აუტანელ ატმოსფეროს ქმნიდა სამწერლო მოღვაწეობისათვის. პოლიტიკური რეჟიმისათვის მიუღებელი ლიტერატურული სკოლების წინააღმდეგ ბრძოლით განსაკუთრებით გამოიჩინა თავი საქართველოს პროლეტარულ მწერალთა ასოციაციამ, რომლის რიგებშიც შედიოდნენ: იაკინთე ლისაშვილი, კონსტანტინე ლორთქიფანიძე, იონა ვაკელი, ალიო მირცხულავა და სხვები. ცხადია, საბჭოთა ხელისუფლებას ადმინისტრაციული ღონისძიებებით შეეძლო ცალკეული ლიტერატურული მიმდინარეობის წარმომადგენლები აეძულებიმა, უარი ეთქვათ თავიანთ ლიტერატურულ-ესთეტიკურ მრწამსზე და ამით დაეთმოდ უხეში ძალისათვის. ასეთ ადმინისტრაციულ ღონისძიებებს განეკუთვნებოდა საქართველოს მწერალთა კავშირის მეორე ყრილობის (1928 წ.) დადგენილება, რომლის ძალითაც ფაქტობრივად იკრძალებოდა ცალკეული ლიტერატურული ჯგუფებისა და ასოვიავიების საქმიანობა. ამიერიდან ყველა ქართველი მწერალი საქართველოს საბჭოთა მწერლობის ერთიან ფედერაციაში უნდა გაერთიანებულიყო.ჰჰლებში შექმნა მწერალმა ქართული პროზის მშვენება: „ჰაკი აძბა“ და „თავადის ქალი მაია“. ცოტა მოგვიანებით — „გვადი ბიგვა“. 20-იანი წლების დამდეგიდან ხანგრძლივი შესვენების შემდეგ ახალი შემოქმედებითი იმპილსი მიეცა მიხელ ჯავახიშვილის (1880—1937) მწერლურ ნიჭს. სწორედ ამ პერიოდში შეიქმნა მისი რომანი „კვაჭი კვაჭანტირაძე“, მოგვიანებით კი მეორე რომანი — „არსენა მარაბდელი“. 20-იანი წლებში შექმნა მწერალმა უდიდესი მხატვრული სიმართლით აღბეჭდილი მოთხრობები: „ლამბალო და ყაშა“, „მუსუსი“, „მართალი აბდულაჰ“. 20-30-იან წლებში შეიქმნა კონსტანტინე გამსახურდიას (1891—1975) მრავალი შედევრთაგანი, მათ შორის რომანები „დიდოსტატის მარჯვენა“ და „მთვარის მოტაცება“.
20-30-იან წლებში ქართული პროზის მდიდარი ტრადიციები გააგრძელეს გრიგოლ რობაქიძემ, დემნა შენგელაიამ, ალექსანდრე ქუთათელმა და სხვებმა.
20-იანი წლების დამდეგიდან აგრძელებს მოღვაწეობას ქართული ლექსის ჯადოქარი გალაქტიონ ტაბიძე (1891—1959). 20-30-იან წლებში შექმნილი მისი ლირიკული მემკვიდრეობიდან აღსანიშნავია: „ქარი ქრის“, „ჩვენ პოეტები საქართველოსი“, „ეს მშობლიური ქარია“, „ეფემერა“, „ისევ ეფემერა“, „პროლოგი 100 ლექსის“, პოემა „ჯონ რიდი“ და სხვა მრავალი მარგალიტი ქართული პოეზიისა.
20-30-იან წლებში კიდევ უფრო გამობრწყინდა ქართული ლირიკის შენაშიშნავი ოსტატის ტიციან ტაბიძის (1895—1937) შემოქმედებითი ნიჭი. ამ პერიოდში შეიქმნა მისი „ლექსი-მეწყერი“, „რია-რია“, „ოქროყანიდან“, „ორპირის ოქროპირი“ და მრავალი სხვა.
20-30-იან წლებში ქართული პოეზიის საგანძური გამდიდრდა გიორგი ლეონიძის, პაოლო იაშვილის, ალექსანდრე აბაშელის, ვალერიან გაფრინდაშვილის, სიმონ ჩიქოვანის, ტერენტი გრანელის, ლადო ასათიანის, მირზა გელოვანის ლექსებით. ქართული ლექსის ბურმუხა გიორგი (1899—1966) ამ პერიოდში ქმნის პოეზიის შესანიშნავ ნიმუშებს: „ოლე“, „ღამე ივერიისა“, „ნინოწმინდის ღამე“, „ყივჩაღის პაემანი“ და სხვ. ნაყოფიერი აღმოჩნდა 20-30-იანი წლები პაოლო იაშვილის (1894—1937) შემოქმედებისათვის. მისი პოეტური მემკვიდრეობიდან აღსანიშნავია „პოეზია“, „როგორც აფრის ტკაცუნი“, „ლირიკული მისამართიდან“ და სხვ.
20-30-იანი წლების ქართული დრამატურგიის განვითარებაში დიდია პოლიკარპე კაკაბაძის წვლილი. სწორედ ამ ეპოქაში შეიქმნა მისი საყოველთაოდ ცნობილი ნაწარმოები „ყვარყვარე თუთაბერი“.
ხელოვნება
საბჭოთა რეჟიმმა არახელსაყრელი ვითარება შექმნა ხელოვნების ყველა დარგის განვითარებისათვის. მიუხედავად ამისა, ქართველ ხელოვანთა დიდმა ნიჭმა და ტალანტმა თავისი გზა იპოვა და ქართულმა ხელოვნებამ მნიშნელოვან წარმატებებს მიაღწია.
სახვითი ხელოვნება
20-30-იან წლებში მოღვაწე მხატვრებიდან აღსანიშნავია: გიგო გაბაშვილი, მოსე თოიძის, ლადო გუდიაშვილის, დავით კაკაბაძის, ელენე ახვლედიანის, ქეთევან მაღალაშვილის, უჩა ჯაფარიძის, ირაკლი თოიძის და სხვათა შემოქმედება.
გიგო გაბაშვილის (1862—1936) შემოქმედებიდან ყურედღებას იპყრობს „ავტოპორტრეტი“, „შემზარავი სიწყნარე“, „მზადება ბრძოლისათვის ხევსურეთში“. მოსე თოიძის (1871—1953) ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია „მრისხანე ბატონი“, „ბედნიერი ცხოველი“; ლადო გუდიაშვილის (1896—1980) ყოველი ქმნილება პროფესიული დახელოვნების ნიმუშს წარმოადგენს. მისი თითქმის ყოველი ნამუშევარი კომპოზიციის შესანიშნავი გააზრებითა და ინდივიდუალური ფერწერით ხასიათდება. მხატვრის ნამუშევრებიდან შეიძლება დავასახელოთ „ახალი მცხეთა“, „ლოჟაში“, „სულო ბოროტო“, „ნიკოლოს ბარათაშვილის პორტრეტი“. დავით კაკაბაძის (1889—1958) ფერწერული ნამუშევრები გამთბარია ეროვნული კოლორიტით. ამ თვალსაზრისით განსაკუთრებით აღსანიშნავია მხატვრის მიერ შესრულებული იმერეთის პეიზაჟები, „იმერეთი, დედაჩემი“, „სვანეთი“. უფრო ადრეული ნამუშევრებიდან ყურადღებას იპყრობს „წურბელების გამყიდველი“, „ბანანების გამყიდველი“. ელენე ახვლედიანის (1901—1975) შემოქმედებიდან აღსანიშნავია „მანავი“, „კახეთი, ზამთარი“, „ძველი სამრეკლო“. ქეთევან მაღალაშვილის ნამუშევრებიდან ყურადღებას იპყრობს შალვა დადიანის, სვიატოსლავ რიხტერის და სხვათა პორტრეტები. უჩა ჯაფარიძე ქმნის ფერტერულ ტილოებს: „სიყრმის მეგობრები“, „ბაზრის კუთხე“, „პატარა ჯიხვი“. ირაკლი თოიძეს ეკუთვნის პორტრეტების მთელი სერია. მათ შორის აღსანიშნავია „მხატვრის მეუღლის პორტრეტი“.
ქართული ქანდაკების განვითარებაში განმსაზღვრელი იყო იაკობ ნიკოლაძის (1876—1951) შემოქმედება. მისი ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია ილია ჭავჭავაძის ბარელიები, ასევე პეტრე მელიქიშვილის ქანდაკება. ქართული ქანდაკების განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა ნიკოლოზ კანდელაკმა.
მუსიკა
20-30-იან წლებში ქართული მუსიკის განვითარებაში განმსაზღვრელი როლი შეასრულა უფრო თაობის მოღვაწეებმა: ზაქარია ფალიაშვილმა, ია კარგარეთელმა, ვანო სარაჯიშვილმა, დიმიტრი არაყიშვილმა, მელიტონ ბალანჩივაძემ, ვიქტორ დოლიძემ და სხვებმა.
დიდი წარმატებით იდგმებოდა ოპერები: ზაქარია ფალიაშვილის (1871—1933) „აბესალონ და ეთერი“, „დაისი“, „ლატავრა“, დიმიტრი არაყიშვილის (1871—1953) „თქმულება შოთა რუსთაველზე“, ვიქტორ დოლიძის (1890—1933) „ქეთო და კოტე“.
30-იან წლებში ყურადღება მიიპყრო კომპოზიტორმა შალვა მშველიძემ, რომელსაც ეკუთვნის სიმფონიური პოემა „ზვიადაური“. გრიგოლ კილაძემ ილია ჭავჭავაძეს პოემის მიხედვით დაწერა სიმფონიური პოემა „განდეგილი“.
ანდრია ბალანჩივაძემ შექმნა გმირულ-რომანტიკული ბალეტი „მზეჭაბუკი“, ბალეტი „მთების გული“. ქართული ბალეტის ჩასახვასა და განვითარებაში დიდი წვლილი მიუძღვის უნიჭიერეს მოცეკვავეს, ბალეტმაისტერსა და პედაგოგს ვახტანგ ჭაბუკიანს.
ქართული კულტურის ისტორიაში ღირსშესანიშნავ მოვლენას წარმოადგენს ქართული ხელოვნების დეკადა მოსკოვში (1937 წ.). მაყურებელზე წარუშლელი შთაბეჭდილება დატოვა ქართულმა საოპერო სპექტაკლებმა, ქართული სიმღერისა და ცეკვის ანსამბლებმა. დეკადის დღეებში გაიბრწყინა დიდი ქართველი დირიჟორის ევგენი მიქელაძის ტალანტმა. დეკადის განსაკუთრებულ მოველანდ იქცა ქართული ქორეოგრაფიის კორიფეების ვახტანგ ჭაბუკიანისა და ნინო რამიშვილის ხელოვნება.
თეატრი
20-30-იანი წლები ქართული თეატრის დიდი აღმავლობის პერიოდია. თეატრალური ცხოვრების მოვლენად იქცა რეჟისორ კოტე მარჯანიშვილის (1872—1933) მიერ ლოპე დე ვეგას პიესის მიხედვით დადგმული სპექტაკლი „ცხვირს წყარო“, გიორგი ერისთავის „გაყრა“, მოლიერის „გააზნაურებული მდაბიო“, უილიამ შექსპირის „ჰამლეტი“, შალვა დადიანის „კაკალ გულში“, პოლიკარპე კაკაბაძის „ყვარყვარე თუთაბერი“ და სხვ. ქართული თეატრის ისტორიაში წარუშლელი კვალი დატოვა ალექსანდრე (სანდრო) ახმეტელმა (1886—1937). მისი სპექტაკლები „ლამარა“, „ანზორი“, „სამშობლო“ საეტაპო მნიშვნელობისა იყო.
თბილისის შოთა რუსთაველისა და კოტე მარჯანიშვილის სახელობის თეატრებს გარდა საინტერესო სპექტაკლები იდგმებოდა ქუთაისსა და ბათუმში.
ქართული თეატრის განვითარებაში ფასდაუდებელი წვლილი შეიტანეს რეჟისორებმა: ვასილ ყუშიტაშვილმა, დოდო ანთაძემ, დიმიტრი ალექსიძემ და სხვებმა, მსახიობებმა: ვერიკო ანჯაფარიძემ, უშანგი ჩხეიძემ, აკაკი ხორავამ, აკაკი ვასაძემ, შალვა ღამბაშიძემ, ალექსანდრე ჟორჟოლიანმა, სესილია თაყაიშვილმა, ვასო გოძიაშვილმა, სერგო ზაქარიაძემ, გიორგი შავგულიძემ, აკაკი კვანტალიანმა და სხვებმა.
კინო
საბჭოთა ხელისუფლებისათვის კინო აგიტავიის შესანიშნავ საშუალებას წარმოადგენდა. სწორედ ამიტომ პირველი მხატვრული ფილმები რევოლუციის თემას მიეძღვნა. მათ შორის უნდა მოციხსენიოთ „არსენა ჯორჯიაშვილი“ და „წითელი ეშმაკუნები“. 20-იან წლებში გადაღებული სხვა ფილმებიდან აღსანიშნავია „სამი სიცოცხლე“, „ტარიელ მკლავიძის მკვლელობის საქმე“ და სხვ. კოტე მარჯანიშვილმა გადაიღო ფილმები: „ქარიშხლის წინ“, „სამანიშვილის დედინაცვალი“, „ამოკი“ და სხვ., ალექსანდრე წუწუნავამ — „ვინ არის დამნაშავე?“
20-იანი წლების ბოლოს ქართულ კინემატოგრაფიაში მოვიდნენ ახალგაზრდა რეჟისორები: მიხეილ ჭიაურელი, ნიკოლოზ შენგელაია, სიკო დოლიძე, ლეო ესაკია, დავით რონდელი და სხვები. ქართული კინემატოგრაფიის ისტორიაში წარუშლელი კვალი დატოვა მხატვურლმა ფილმებმა: „ელისო“ (რეჟისორი ნიკოლოზ შენგელაია), „ჯანყი გურიაში“ (რეჟისორი ალექსანდრე წუწუნავა), „უკანასკნელი ჯვაროსნები“ (რეჟისორი სიკო დოლიძე), „არსება“ (რეჟისორი მიხეილ ჭიაურელი), „დაკარგული სამოთხე“ (რეჟისორი დავით რონდელი) და სხვ. ამ პერიოდში გადაღებული სხვა ფილმებიდან ყურადღებას იპყრობს: „ჟუჟუნას მზითები“, „უკანასკნელი მასკარადი“, „დარიკო“, „ნარინჯის ველი“, „დაგვიანებული სასიძო“ და სხვ.
ქართული კინემატოგრაფიის დიდი წარმატება განაპირობეს შესანიშნავმა მსახიობებმა: ნატო ვაჩნაძემ, ვერიკო ანჯაფარიძემ, აკაკი ხორავამ, ალექსანდრე ჟორჟოლიანმა, სერგო ზაქარიაძემ, შალვა ღამბაშვილმა, თამარ ციციშვილმა, უშანგი ჩხეიძემ, სპარტაკ ბაღაშვილმა, აკაკი კვანტალიანმა, ბათუ კრავეიშვილმა, აკაკი ხინთიბაძემ და სხვებმა.
ხუროთმოძღვრება
საქართველოში ამ პერიოდში XX საუკუნის დასაწყისში პოპულარული მოდერნის სტილი ჩაანაცვლა ე. წ. სტალინისტურმა არქიტექტურამ. 20-30-იანი წლების არქიტექტურის შესახებ შეიძლება ვიმსჯელოთ თბილისის ხუროთმოძღვრული ძეგლებით, რომელთა შორის შეიძლება დავასახელოთ: კინოსტუდია „ქართული ფილმის“, მთავრობის შენობა, იმელის შენობა, ცირკი და სხვ. ამავე პერიოდში ვითარდებოდა ქუთაისის, ბათუმის, სოხუმისა და სხვა ქალაქების ხუროთმოძღვრება.
ლიტერატურა
1921-1941 წლებში
Camponotus nepos
Camponotus nepos — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
ბრძოლა სიმაღლე 3234-სთვის
ბრძოლა სიმაღლე 3234-ისთვის — თავდაცვითი ბრძოლა, რომელიც 1988 წლის იანვრის დასაწყისში მოხდა. საბჭოთა 39 მედესანტე ებრძოდა 400-მდე ავღანელ-პაკისტანელ მუჯაჰედს.
ბრძოლა
1988 წლის 7 იანვარს სადესანტო აეულს სადაც მხოლოდ 39 მებრძოლი იყო თავს დაესხა 500-მდე ავღანელი მუჯაჰედი, რომლებსაც უნდოდათ სიმაღლის დაკავაბა რადგან ეს სიმაღლე იყო სტრატეგიულად მნიშვნელოვანი, რადგან ამ სიმაღლის ქვემოდან გადადიოდა ჯავშანტექნიკა, რომელიც განკუთვნილი იყო ოპერაცია მაგისტრალისთვის, ხოლო მწვერვალზე მყოფ სამხედროებს კი მათი დაცვა ევალებოდათ.
15:30 წუთზე გახსნეს ავღანელებმა პირველი ცეცხლი, თავს დაესხნენ უფროს ლეიტენანტის ვიქტორ იურევიჩის რაზმს, მოწინააღმდეგე იყენებდა ყველანირ იარაღს, მათ შორის ნაღმტყორცნებს, რპგ-ებს და სხვა. ამ სროლების შედეგად დაიღუპა ანდრეი ფედოტოვი რეაქტიული ჭურვით. სროლები კი საბჭოთა პოზიციებიდან იყო 200 მ-დან.
საღამოს 16:30 წუთზე ცეცხლი გახსნენს ორი მიმართულებით, მასირებულ სროლების ქვეშ მოყვენენ ავღანელები და დაიღუპა 20-მდე ავღანელი, 30 დაიჭრა, ხოლო საბჭოთა ბლოკ პოსტიდან 60 მეტრში არცერთი მუჯაჰედი ჩანდა.
17:35 წუთზე საბჭოთა მებრძოლეებმა ცეცხლი გახსნენს მესამე მიმართულებით, რომელიც იყო ძალიან გაბედული, რადგან მათ შეუტიეს მთელი ძალებით, ტყვიამფრქვევებით და ხელყუმბარებით, რის შედეგადაც მათ უკუაგდეს მოწინააღმდეგის ძალები.
23:30 - წუთზე დაიწყო მეხუთე შეტევა, რომელიც იყო ერთ-ერთი ყველაზე სასტიკი თავდასხმა სიმაღლეზე, რომელიც იყო მკვდარ სივრცეში, სადაც მჭიდროდ იყვნენ განლაგებულნი მუჯაჰედები, დასავლეთ მხარეს ავღანელებმა მოახერხეს 50 მეტრამდე მიახლოება რომ ხელყუმბარები ესროლათ.
3:00 - ყველაზე თავზე-ხელაღებული შეტევა, საბჭოთა სამხედროებს და მუჯაჰედებს შორის იყო მხოლოდ და მხოლოდ 50 მეტრი, ხოლო ზოგ ადგილას კი საერთოდ 15 მეტრი, საბჭოთა სამხედროებს ფაქტობრივად გამოლეული ჰქონდათ ტყვია-წამალი, რის გამოც უკვე საჭირო იყო არტილერიის ბრძოლაში ჩართვა. სულ მალე მუჯაჰედებმა გააცნობიერეს, რომ ისინი ვერ შეძლებდნენ მწერვალის აღებას, რის გამოც უკან დახევა დაიწყეს დახოცილ და დაჭრილ მებრძოლეებთან ერთად, უკან დახევა კი განაპირობა არტილერიის ცეცხლმა და ტყვია-წამლის დროულად მიწოდებამ.
შედეგი
საბჭოთა მხარებ 39 სამხედროდან 6 მებრძოლი დაკარგა, მათ შორის იყვნენ ისეთებიც, რომლებმაც სიკვდილის მერე მიიღეს საბჭოთა კავშირის გმირის ორდენი. ასეთი იყო ვიაჩესლავ ალექსანდროვი და ანდრეი მელნიკოვი. ყველა მებრძოლმა კი ჯილდოდ მიიღო წითელი დროშის ორდენი და წითელ ვარსკვლავიანი ორდენი.
ავღანელმა მუჯაჰედებმა დაკარგეს 200-მდე მებრძოლი, რომელთა უმეტესობა ჩაცმული იყო შავ ფორმებში და ჰქონდათ მართკუთხა შავი-ყვითელი-წითელი ზოლები, ეს კი იმას მიუთითებდა, რომ ისინი იყვნენ შავი ყარყატის მებრძოლეები, რომელიც პაკისტანურ არმიას ეკუთვნოდა.
სქოლიო
კატეგორია:საბჭოთა ომი ავღანეთში კატეგორია:XX საუკუნის ბრძოლები
იამანგულოვო
იამანგულოვო (Яманғол; Ямангулово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 237 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 27 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ერმოლაევო, რომელიც დაშორებულია 28 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (96%).
სქოლიო
კატეგორია:კუიურგაზის რაიონის სოფლები
Spyker D8
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნიდერლანდური ავტომობილები
On the Way (სიმღერა)
კატეგორია:პოლ მაკ-კარტნის სიმღერები
Quercus cornelius-mulleri
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
ბოლშაია (ილინსკოეს სასოფლო დასახლება)
ბოლშაია (Большая) — სოფელი რუსეთში, ვოლოგდის ოლქში, ხაროვსკის რაიონში. სოფელი შედის ილინსკოეს სასოფლო დასახლების შემადგენლობაში, მოსახლეობა 2002 წლის მონაცემებით 3 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ხაროვსკის რაიონის დასახლებული პუნქტები
Off the Ground (სიმღერა)
Off the Ground — ინგლისელი მუსიკოს პოლ მაკ-კარტნის სიმღერა. შეტანილია ამავე სახელწოდების ალბომში. გამოვიდა სინგლის სახით 1993 წლის 19 აპრილს სინგლის სახით. აშშ-ის Adult Contemporary ჩარტში 27-ე პოზიციამდე ავიდა.
სქოლიო
კატეგორია:პოლ მაკ-კარტნის სიმღერები კატეგორია:1993 წლის სიმღერები კატეგორია:1993 წლის სინგლები
ფოჯის პროვინცია
ფოჯა (Provincia di Foggia) — პროვინცია იტალიაში, აპულიის რეგიონში.
ეს პროვინცია ასევე ცნობილია როგორც კაპიტანტა, რეადგან შუა საუკუნეებში ის კატეპანების მმართველობის ქვეშ იმყოფებოდა, როგორც იტალიის კატეპანატის ნაწილი.
გეოგრაფია
ფოჯის პროვინცია ორ ნაწილად შეიძლება დაიყოს: ერთი, რომლის ცენტრშიც მდებარეობს დედაქალაქი ფოჯა, ეძახიან ტავოლიერეს და მეორე, რომელიც წარმოადგენს დეზს ჩექმის ფორმის იტალიის კონტურზე, უწოდებენ კარგანოს.
მოსახლეობა
პროვინციის ფართობი 7 190 კმ²-ია, მოსახლეობა 645 236 (2005). ამჟამად ის შედგება 61 კომუნისგან, მაგრამ 2009 წლამდე მათი რიცხვი 64 იყო, სანამ 3 კომუნა ახლადშექმნილი ბარლეტა-ანდრია-ტრანის შემადგენლობაში გადავიდოდა. მოსახლეობა კი 686 856 ადამიანს შეადგენდა.
ეკონომიკა
მიუხედავად იმისა, რომ დღეს მისი მნიშვნელობა უწინდელთან შედარებით შემცირებულია, აგრარული სექტორი კვლავ რჩება ფოჯის ეკონომიკის მთავარ ბურჯად, იმდენად, რამდენადაც ამ არეალს ზედმეტსახელად „იტალიის ბეღელს“ უწოდებენ. რამდენიმე მცირე წარმოება ძირითადად კვების მრეწველობაზეა ორიენტირებული.
კანგაცლილი პომიდვრის უდიოდესი ნაწილი ევროპაში ფოჯიდან შედის. ყოველწლიურად იწარმოება 2 მლნ ტონა პომიდორი, მაგრამ გლეხები მხოლოდ რვა ცენტს იღებენ კილოგრამში. იმისათვის რომ გადარჩნენ თავისუფალი საბაზრო ეკონომიკის პირობებში, ბევრი მეპომიდვრე ფერმერი სამუშაო ძალად არალეგალ იმიგრანტებს იყენებს.
სქოლიო
კატეგორია:იტალიის პროვინციები
ერზურუმი
ერზურუმი, თეოდოსიოპოლი (ძვ. ქართულ წყაროებში კარნუ-ქალაქი, Erzurum, Կարին — კარინი) — ქალაქი თურქეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთში, ერზურუმის პროვინციის ადმინისტრაციული ცენტრი. ქალაქის მოსახლეობა 2000 წელს 361,235 კაცი. ერზურუმი მდებარეობს მაღალ ფერდობზე ზღვის დონიდან 1700 მეტრზე. მოსახლეობის უდიდეს ნაწილს ქურთები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები
Camponotus nearcticus
Camponotus nearcticus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა.
სქოლიო
კატეგორია:Camponotus
London Calling
London Calling — პანკ-როკ ჯგუფ The Clash-ის მესამე სტუდიური ალბომი. დიდ ბრიტანეთში ის გამოიცა 1979 წლის 14 დეკემბერს, CBS Records-ზე, აშშ-ში კი — 1980 წლის იანვარში, Epic Records-ზე. ამ ალბომზე შესამჩნევი იყო ჯგუფის მუსიკალური სტილის ცვლილება. წინა ალბომებთან შედარებით, ის უფრო უხვად შეიცავდა სკას, პოპის, სოულის, ჯაზის, როკაბილისა და რეგის ელემენტებს. ალბომის ტექსტები ეხებოდა სოციალურ თემებს — უმუშევრობას, რასობრივ კონფლიქტს, ნარკოტიკების მოხმარებას და ზრდასრულობის პასუხისმგებლობას.
აღსანიშნი
thumb|right|აღსაშინსა და [[აღმნიშვნელი|აღმნიშვნელს შორის არსებული ურთიერთმიმართება და ურთიერთკავშირი ფერდინანდ დე სოსიურის მიხედვით.]]
London Calling
ალბომმა მიიღო ძალიან დადებითი შეფასებები. როლინგ სტოუნის ყველა დროის 500 საუკეთესო ალბომის სიაში ის მერვე ადგილზე შევიდა. London Calling მოხვდა ბრიტანეთის ჩარტების ტოპ 10 ალბომში, მისი მთავარი სინგლი, London Calling კი — ტოპ 20 სინგლში. მსოფლიოში გაიყიდა ალბომის ორ მილიონზე მეტი ასლი და მან მიიღო პლატინის ალბომის სერტიფიკატი აშშ-ში.
სქოლიო
კატეგორია:1979 წლის ალბომები კატეგორია:The Clash-ის ალბომები კატეგორია:Epic Records-ის ალბომები კატეგორია:Columbia Records-ის ალბომები
აღსანიშნი
აღსანიშნი, ანუ სიგნიფიკატი (Signifikat), აგრეთვე სიგნატუმი (Signum), (ფრანგულად Signifié, გერმანულად Bezeichnetes) სტრუქტურალისტურ ენათმეცნიერებასა და სემიოტიკაში წარმოადგენს ნიშნის შინაარსობრივ მხარეს. შინაასრობრივ მხარეში კი იგულისხმება ამა თუ იმ ნიშნის შესახებ არსებული წარმოსახვითი სურათი, ცნება, მნიშვნელობა, ან უბრალოდ აზრი, რომელზე მითითებაც აღსანიშნის (სიგნიფიკატის) მეშვეობით ხდება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სემიოტიკა კატეგორია:ენათმეცნიერება კატეგორია:სტრუქტურალიზმი
Quercus copeyensis
Quercus copeyensis — ორლებნიანთა კლასის ხე წიფლისებრთა ოჯახიდან. გავრცელებულია კოსტა-რიკასა და პანამაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუხა
შრი-ლანკის საგარეო ურთიერთობები
შრი ლანკის საგარეო ურთიერთობები მსოფლიოს სახელმწიფოებთან შრი-ლანკის დიპლომატიურ და კომერციულ ურთიერთობებს აღნიშნავს. შრი-ლანკის დიპლომატია დაფუძნებულია პრინციპზე „მეგობრობა ყველას მიმართ, მტრობა ― არავის მიმართ“.
1950-იანი წლებიდან შრი-ლანკა მიუმხრობლობის საგარეო პოლიტიკას მიჰყვება და ძლიერი სახელმწიფოების მხარეს არ იჭერს. აზიაში ცივი ომის დასრულების შემდეგ შრი-ლანკა მოწინავე სახელმწიფოებთან უკეთესი ურთიერთობების დამყარებას და დიპლომატიური, ეკონომიკური და სამხედრო კავშირების გაძლიერებას ცდილობს ჩინეთთან, ინდოეთთან, პაკისტანთან, რუსეთთან, აშშ-სთან, იაპონიასთან და ევროპის კავშირთან. შრი-ლანკას ახლო ურთიერთობები აქვს სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის ქვეყნების ასოციაციის, აფრიკის კავშირისა და არაბული ქვეყნების ლიგის სახელმწიფოებთან.
შრი-ლანკა მრავალმხრივ დიპლომატიაში მონაწილეობს, განსაკუთრებით გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში. შრი-ლანკა მიუმხრობლობის მოძრაობის ერთ-ერთი დამფუძნებელი წევრია. არის ერთა თანამეგობრობის, სამხრეთ აზიის რეგიონული თანამშრომლობის ასოციაციის, მსოფლიო ბანკის, საერთაშორისო სავალუტო ფონდის, აზიის განვითარების ბანკის, შანხაის თანამშრომლობის ორგანიზაციისა და კოლომბოს გეგმის წევრი.
ჩინეთი
ჩინეთის საელჩო კოლომბოში მდებარეობს, ხოლო შრი-ლანკის საელჩო პეკინშია განლაგებული. ორ სახელმწიფოს შორის ისტორიული და კულტურული კავშირები ასეულობით წლის წინ ჩამოყალიბდა.
ჩინეთსა და შრი-ლანკას შორის ძალიან ახლო დიპლომატიური კავშირები ჰქონდათ შრი-ლანკის თავისუფლების პარტიის ხელისუფლებაში ყოფნის დროს. ჩინეთსა და შრი-ლანკას შორის დიპლომატიური ურთიერთობები 1957 წლის 7 თებერვალს დამყარდა. 1996 წელს ჩინეთის მიწვევით შრი-ლანკის პრეზიდენტი ჩანდრიკა ბანდარანაიკე კუმარატუნგა სახელწიფო ვიზიტით იმყოფებოდა ჩინეთში. მხარეებმა ორ შეთანხმებას მოაწერეს ხელის ეკონომიკური თანამშრომლობის გაძლიერების შესახებ. მაჰინდა რაჯაპაკსას მმართველობის დროს სახელმწიფოებს შორის ურთიერთობები კიდევ უფრო გამყარდა პრეზიდენტის ჩინეთსადმი დადებითი დამოკიდებულების გამო და სახელმწიფოებს შორის რამდენიმე შეთანხმება დაიდო. პრეზიდენტ მაითრიპალა სირისენას მმართველობის დროს ჩინეთსა და შრი-ლანაკს შორის ურთიერთობები კვლავ შენარჩუნდა, რამდენადაც სირისენა ქვეყანაში ჩინეთისა და ინდოეთის გავლენის ბალანსის შენარჩუნებას ისახავდა მიზნად. მიუხედავად ამისა, ბოლოდროინდელი მოვლენები შრი-ლანკის ჩინეთისაკენ გადახრაზე მიუთითებს, რის გამოც ჩინეთი შრი-ლანკაში ინვესტიციების დაბანდებას აგრძელებს, ხოლო სამხრეთ ჩინეთის ზღვაში დავებში შრი-ლანკა ჩინეთს უჭერს მხარს.
ინდოეთი
შრი-ლანკასა და ინდოეთს შორის ორმხრივი ურთიერთობები საუკუნეების მანძილზე კეთილმეგობრული იყო. ორივე სახელმწიფოს თითქმის იდენტურ რასობრივი და კულტურულ წარმომავლობა აქვს. დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ ქვეყნებს შორის ურთიერთობაზე შრი-ლანკის სამოქალაქო ომმა იმოქმედა, ასევე სამოქალაქო ომის დროს ინდოეთის ინტერვენციამ და ინდოეთის მხრიდან თამილის ვეფხვების მხარდაჭერამ იმოქმედა. ინდოეთი შრი-ლანკის ერთადერთი მეზობელია, თუმცა მისგან პალკის სრუტითაა გამოყოფილი. ორივე სახელმწიფო სამხრეთ აზიაში სტრატეგიულ ადგილას მდებარეობს და ინდოეთის ოკეანეში საერთო უსაფრთხოების ქოლგის შექმნას ცდილობს.
შრი-ლანკის პოლიტიკურ წრეებში ფართო კონსენსუსი არსებობს ქვეყნის საგარეო ურთიერთობების მატრიცაში ინდოეთის პირველობის შესახებ. ორივე მთავარი პარტია, შრი-ლანკის თავისუფლების პარტია და გაერთიანებული ნაციონალისტური პარტია, ბოლო ათწლეულში ინდოეთთან ორმხრივი ურთიერთობების განვითარებაზეა ორიენტირებული. შრი-ლანკა მხარს უჭერს ინდოეთის კანდიდატურას გაეროს უშიშროების საბჭოში მუდმივი წევრის სტატუსის მისაღებად.
კვიპროსი
კვიპროსსა და შრი-ლანკას შორის ურთიერთობები 1981 წლის მარტში დაიწყო. კვიპროსი შრი-ლანკაში ნიუ-დელიში მდებარე უმაღლესი კომისრის ოფისითაა წარმოდგენილი, ხოლო საპატიო საკონსულო კოლომბოში აქვს. შრი-ლანკა კვიპროსში რომში მდებარე საელჩოთია წარმოდგენილი, ხოლო საპატიო საკონსულო ლარნაკაში აქვს. ორივე სახელმწიფოს სხვადასხვა სფეროში ორმხრივი შეთანხმებები აქვს დადებული. შრი-ლანკაც და კვიპროსიც ერთა თანამეგობრობის წევრები არიან.
სამხრეთი კორეა
შრი-ლანკასა და სამხრეთ კორეას შორის ურთიერთობები 1977 წლის 14 ნოემბერს დაიწყო. სამხრეთ კორეის საელჩო კოლომბოში მდებარეობს, ხოლო შრი-ლანკის ― სეულში.
ვიეტნამი
ვიეტნამსა და შრი-ლანკას შორის დიპლომატიური ურთიერთობები 1970 წლის 21 ივლისს დამყარდა და მას შემდეგ უწყვეტად ვითარდება სხვადასხვა სფეროში.
თურქეთი
შრი-ლანკასა და თურქეთს შორის დიპლომატიური ურთიერთობები 1958 წლის სექტემბერში დამყარდა. 2012 წელს ანკარაში შრი-ლანკის საელჩო გაიხსნა, ხოლო 2013 წელს თურქეთის საელჩო კოლომბოში ამოქმედდა. 2019 წელს თურქეთსა და შრი-ლანკას შორის ორმხრივმა ვაჭრობამ 185.7 მილიონ ამერიკულ დოლარს მიაღწია.
სქოლიო
კატეგორია:პაკისტანის საგარეო ურთიერთობები