cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მაიმუნების პლანეტა (1968 წლის ფილმი)
სიუჟეტი
კოსმოსური ხომალდი, რომლითაც ოთხი ასტრონავტი აპირებს დაბრუნდეს დედამიწაზე, განიცდის კატასტროფას. ის წყალში ჩავარდება პლანეტაზე, სადაც ბორტის საათის მიხედვით დედამიწის დროით 3978 წელია. სამი მათგანი, ტეილორი, დოჯი და ლანდონი, ნავით გადაურჩებიან წყალში დახრჩობას. რამდენიმედღიანი სვლის შემდეგ ისინი ჯუნგლის მიადგებიან, რაც მათთვის გადარჩენის ტოლფასია. მაგრამ ისინი პლანეტაზე მარტონი არ არიან. სანამ ასტრონავტები მდინარეში ცურავენ, მათ ტანსაცმელს მოიპარავენ. დევნისას ისინი აღმოაჩენენ ველურ, ლაპარაკის უუნარო ადამიანებს და მათზე მონადირე მაღალგანვითარებულ მაიმუნებს. დევნისას დოჯს კლავენ, ხოლო ტეილორსა და ლანდონს იჭერენ.
ტეილორი ცხოველების „ფსიქოლოგ“, შიმპანზე ზირას ხელში აღმოჩნდება. ტეილორი ზირასა და მისი საქმროს, დოქტორი კორნელიუსის, ყურადღებას ნაწერით იპყრობს, რადგანაც დაჭრისგან ხმა აქვს ჩავარდნილი. ისინი ადამიანის ბუნებას და მის მაიმუნთან მსგავსებას იკვლევენ, მაგრამ მაიმუნების პლანეტა თეოკრატიას წარმოადგენს და ადამიანის კვლევის გაგრძელების უფლება მხოლოდ ორანგუტანებს აქვთ. მათ ტეილორს კასტრაცია უნდა ჩაუტარონ. ტეილორი გაქცევას ცდის, მართალია უშედეგოდ, მაგრამ ხმა დაუბრუნდება. მისი საუბარი ცხადს გახდის, რომ ადამიანი ჩვეულებრივი მხეცი არ არის.
ტეილორს სასამართლო დაკითხვას მოუწყობს. მისი ჩვენება მაიმუნების ბიბლიის მიხედვით ტყუილად მიიჩნევა. ტეილორი მოითხოვს, აჩვენონ ყველა ტყვე ადამიანი. მას იმედი აქვს, რომ ლანდონს იპოვის, თუმცა აღმოჩნდება, რომ ლანდონისათვის ორანგუტან ზაიუსს ლობოტომია ჩაუტარებია და ტვინის ნაწილი ამოუკვეთია. რადგანაც კრიტიკა, განსაკუთრებით საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებში, ერესად მიჩნევა, ზირასა და კორნელიუსს გასამართლება ელით. ამისგან თავის დასაღწევად ისინი ათავისუფლებენ ტეილორს და გარბიან მათთან ერთად. მათი მიზანი „აკრძალული ზონაა“, სადაც კორნელიუსმა ადრე გათხრებისას იპოვა ანთროპოიდების ნიშნები, რომლებიც, სავარაუდოდ, უფრო მაღალგანვითარებულები იყვნენ. ვიდრე მაიმუნების კულტურა. გათხრების ადგილას ისინი კვლავ შეხვდებიან ზაიუსს, რომელმაც, როგორც აღმოჩნდება, იცის სამარხების არსებობის შესახებ. ტეილორი თავისუფლებას მოითხოვს, რასაც მიღებს კიდეც. სანაპიროს გასწვრივ ჭენებისას ის საბოლოოდ დაინახავს თავისუფლების ქანდაკებას და მიხვდება, რომ დაბრუნებულა დედამიწაზე, სადაც ცივილიზაცია ადამიანებმა თავად გაანადგურეს.
რომანი
პიერ ბულის რომანი განსხვავებულად აღწერს მოვლენებს. ჯინი და ფილისი მიემგზავრებიან კოსმოსში გასართობი მოგზაურობით. ისინი აღმოაჩენენ ბოთლს, რომელშიც ულისე მეროუს წერილია. მეროუ, წერს, როგორ დაბრუნდა კოსმოსში მოგზაურობის შემდეგ დედამიწაზე 700 წლის შემდეგ პარიზის მახლობლად, სადაც მაიმუნების ბატონობა აღმოაჩინა. ამის შემდეგ მეროუ ტოვებს პლანეტას და შეტყობინებას ბოთლში ათავსებს. მკითხველი ამის შემდეგ იგებს, რომ ჯინი და ფილისი შიმპანზეები არიან. ისინი არ დაიჯერებენ წერილის შინაარსს, რადგანაც არ სჯერათ ადამიანის ინტელექტის არსებობისა.
საზოგადოების კრიტიკა
ფილმში საზოგადოების კრიტიკის შემდეგი ასპექტებია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:1968 წლის ფილმები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ფილმები აპოკალიფსის შესახებ კატეგორია:ფრანგულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ფილმები დროში მოგზაურობის შესახებ
გლიცინია
გლიცინია, ვისტერია (Wisteria) — მცენარეთა გვარი პარკოსანთა ოჯახისა. ცნობილია 10-მდე სახეობა. მათი სამშობლოა ჩრდილოეთი ამერიკა და აღმოსავლეთი აზია. ხისებრი, ფოთოლმცვენი, სქლად შეფოთლილი, 20 მეტრამდე სიგრძის ლიანებია. აქვთ დიდი, კენტფრთართული, ქვემოდან ოდნავ ქერქლისებრი ფოთლები. ყვავილები არასწორია, ფერად ცისფერი, ლილისფერი, მეწამული ან თეთრი; შეკრებილია გრძელ, გაბერილ, ჩამოკიდებულ მტევნებად. ყვავიან გაზაფხულის ბოლოს – ზაფხულის დასაწყისში. სითბოს მოყვარული მცენარეებია, უპირატესობას ანიჭებენ ორგანული ნივთიერებებით მდიდარ ნიადაგებს, კარგად იტანს ტენის ნაკლებობას. მეყვავილეობაში, კერძოდ კედლების, თაღებისა და ვერანდების დეკორაციებში, იყენებენ 2–3 სახეობას. ყველაზე ცნობილია ცისვაზი (W. sinensis), რომელსაც 30 სმ-მდე სიგრძის მტევნებად შეკრებილი მოიასამნისფრო-ცისფერი ყვავილები აქვს; გვხვდება თეთრყვავილიანი ფორმაც. ჩრდილოეთის შავმიწანიადაგიან სარტყელში გლიცინია ზამთარში დაფარვას საჭიროებს. ამრავლებენ თესლით და ვეგეტატიურად.
სქოლიო
*
სიკვდილის ველი
მარჯვნივ|მინი|200პქ|სიკვდილის ველის თანამგზავრული ფოტო სიკვდილის ველი (Death Valley) — მთათაშორისი ღრმული აშშ-ში, კალიფორნიის შტატში, მოჰავეს უდაბნოსა და დიდი აუზის რაიონებს შორის, სიერა-ნევადას მთათა სისტემის სამხრეთ-აღმოსავლეთით. ველის ტერიტორიაზე მდებარეობს ჩრდილოეთ ამერიკის ყველაზე დაბალი წერტილი (სიმაღლე ზღვის დონიდან -86 მეტრი). სიკვდილის ველის ტერიტორიაზე 1913 წელს დაფიქსირდა დასავლეთ ნახევარსფეროს ყველაზე მაღალი ტემპერატურა +56.7 °C. ვერცერთი მეცნიერი ვერ ხსნის გასაოცარ ფაქტს, რომელიც სიკვდილის ველის სამხრეთ ნაწილში მდებარე დამშრალი ტბის ფსკერზე ხდება. სიკვდილის ველი ეს არის ასევე ნაკრძალი აშშ-ში, რომელიც მდებარეობს კალიფორნიის აღმოსავლეთ ნაწილში და არის ყველაზე ცხელი წერტილი დედამიწაზე. სიკვდილის ველის სამხრეთ ნაწილში მდებარეობს დამშრალი ტბის რეისტრეკ-პლაიას (Racetrack Playa) თიხის ფსკერი, რომელსაც იქ არსებული ფენომენის გამო უწოდებენ მოძრავი ქვების ველს. ამ დამშრალი ტბის ფსკერზე მოძრაობს 30 კილოგრამიანი და მეტი წონის მქონე ქვები, რომლებიც მინიმუმ 10 მეტრი სიგრძის კვალს ტოვებენ. მინი|მარცხნივ|სიკვდილის ველი ყვავილობის დროს. ერთ-ერთი ჰიპოთეზა ამ მოვლენის შესახებ გახდა მაგნიტური ველის თეორია, თუმცა უფრო დამაჯერებელი ვერსია არის ის რომ, ამ ქვებს გადააადგილებენ ქარები. ეს თეორია წამოაყენა პროფესორმა პაულა მესინამ. მისი გამოკვლევები ატმოსფერო-გეოლოგიური პროცესების შესახებ, რომელიც ხდება სიკვდილის ველზე, გახდა მისი დისერტაციის თემა. აქ მან წარმოადგინა დამშრალი ტბის ფსკერზე ჰაერის მასების გადაადგილების მოდელი: ქარბუქის შემდეგ ქარები ორ მხარეს გადაადგილდება, რაც გამოწვეულია იმ ადგილის რელიეფის გამო. პროფესორის ვარაუდით, ზუსტად ეს არის ქვების გადაადგილების მიზეზი. ამ ტბის მიდამოებში არის პატარ-პატარა ტორნადოებიც და ესეც ხელს უწყობს ამ საოცარ ფენომენს. ეს მოვლენა სრულად არ არის შესწავლილი და ზემოთ აღნიშნული მსჯელობები მხოლოდ თეორიებია. ასე რომ მეცნიერებს წინ კიდევ ბევრი სამუშაო ელოდებათ.
Escape from the Studio '06
Escape from the Studio '06 იყო ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის 2006 წელს გამართული საკონცერტო ტურნე. იგი ჩატარდა მათი მეცხრე, მაშინ ჯერ კიდევ უსათაურო სტუდიური ალბომის, Death Magnetic, მხარდასაჭერად, რომელიც გამოვიდა 2008 წლის 9 სექტემბერს.
წინა ტურნეზე ლარსმა აღნიშნა, რომ მომდევნო ტურნეზე, სავარაუდოდ, შეასრულებდნენ ახალ სიმღერებსაც. 2006 წლის 6 ივნისს ბერლინში ჩატარებული შოუ მეტალიკამ გახსნა სიმღერით ჯერ არ გამოსული ალბომიდან, დროებითი სახელწოდებით The New Song, რომელიც დაახლოებით რვა წუთს გრძელდებოდა. მას ფანებმა Death Is Not the End უწოდეს, სიმღერაში ამ ფრაზის ხშირი გამეორების გამო, თუმცა ჯგუფს სახელწოდების შესახებ არაფერი უთქვამს. ტექსტი, როგორ ჩანს, ეხებოდა რეინკარნაციას, ან, ჯეიმზის „ხელახლა დაბადებას“, გათავისუფლებას ალკოჰოლზე დამოკიდებულებისგან.
12 აგვისტოს ტოკიოში შეასრულეს კიდევ ერთი ახალი სიმღერა The Other New Song. ეს სიმღერა ბევრად მოკლე იყო წინაზე და სულ სამ წუთს აღწევდა. ფანების რეაქცია არაერთგვაროვანი იყო. ზოგიერთის აზრით, იგრძნობოდა პანკის პიონერების, ჯგუფის The Misfits, დიდი გავლენა. თუ მეორე სიმღერა ბევრი ასპექტით არ შეესაბამებოდა ჯგუფის სტილს, პირველი სიმღერის ფრაგმენტები აისახა ახალ ალბომში, კონკრეტულად კი კომპოზიციაში The End of the Line.
ტურნეზე პირველად ჯგუფის ისტორიაში შესრულდა ალბომი Master of Puppets სრულად, თანამიმდევრობის დაცვით, ამ ალბომის გამოსვლის 20 წლისთავთან დაკავშირებით. ამ ალბომიდან ცოცხლად იშვიათად შესრულებული ინსტრუმენტალი Orion მიეძღვნა მისი პირველადი ავტორის, კლიფ ბარტონის ხსოვნას.
ტურნეს ლოგო
წარწერა „Metallica“ ლოგოზე შედგენილია მეტალიკის რამდენიმე ალბომისა და სინგლისგან, ამოჭრისა და ჩასმის მეთოდით:
სიმღერების სია
(აღებულია 2006 წლის 18 მარტის შოუდან სამხრეთ აფრიკაში)
სქოლიო
კატეგორია:მეტალიკის ტურნეები კატეგორია:2006 წლის საკონცერტო ტურნეები
პარვიზ აბდულაევი
ადრეული ცხოვრება
პარვიზ აბდულაევი (სახელად კობრა პარვიზი) დაიბადა აზერბაიჯანში, აღდამში, 1986 წლის 5 იანვარს. მან ადრეული განათლება აღდამში მიიღო, შემდეგ დაამთავრა ბაქოს 250-ე საშუალო სკოლა. 2003 წელს ჩაირიცხა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტზე. 2010 წელს პარვიზ აბდულაევი გამოცხადდა აზერბაიჯანის წლის ათ საუკეთესო სპორტსმენთა შორის.
პარვიზ აბდულაევს აზერბაიჯანის პრეზიდენტმა ილჰამ ალიევმა სპორტში მიღწეული წარმატებისთვის ახალი ბინა გადასცა.
2013 წლიდან აბდულაევი არის საგანგებო სიტუაციების სამინისტროს სპორტის ჯანსაღი ცენტრის კონტრიბუტორი.
პარვიზ აბდულაევი დაქორწინებულია და ჰყავს 2 ვაჟი. ის თავის შვილს იუსიფს კრივში ავარჯიშებს.
პროფესიული კარიერა
პარვიზ აბდულაევმა 2007 წელს დაიწყო პროფესიული სპორტული კარიერა. ის გახდა აზერბაიჯანის ჩემპიონი უუშუ-სანშუუს საბრძოლო ხელოვნებაში 2007– 08 წლებში. 2007 წელს მან მეორე ადგილი დაიკავა უუშუ-სანშუუს მსოფლიო ჩემპიონატზე, რომელიც გაიმართა ჩინეთში. შემდეგ მან ვარჯიში დაიწყო კიკბოქსინგში. 2009 წელს მან მოიგო 5 ბრძოლა კიკბოქსინგში და მოიპოვა მსოფლიო ჩემპიონის ტიტული 71 კგ წონით კატეგორიაში, რომელიც ორგანიზებული იყო WAKO-ს ქვეყნების მიერ ავსტრიაში. 2010 წელს მან მონაწილეობა მიიღო პეკინში გამართულ ,,World Accord Combat Games 2010"-ში და გახდა ჩემპიონი.
2010 წლის მაისში მან მონაწილეობა მიიღო მსოფლიო WAKO Kickboxing-ის შეჯიბრში, რომელიც გაიმართა უნგრეთში და დაიკავა მეორე ადგილი. 2010 წელს პარვიზ აბდულაევმა დაამარცხა რუსი მეტოქე ვლადიმერ შულიაკი WAKO-ს ევროპის ჩემპიონატში, რომელიც გაიმართა ბაქოში, აზერბაიჯანი. ის გახდა მსოფლიო ჩემპიონი და დაჯილდოვდა მსოფლიო ქამრით. 2011 წელს მან მონაწილეობა მიიღო დონ როსტოვში გამართულ შეჯიბრში პროფესიონალთა შორის და მეორედ გახდა მსოფლიო ჩემპიონი. 2013 წელს აბდულაევმა დაამარცხა თავისი მეტოქე ვიტალი სოროკა R1 World's Belt-ში და გახდა მსოფლიოს ჩემპიონი, რომელიც გაიმართა რუსეთში, როსტოვში.
2014 წელს მან დაამარცხა მაროკოელი მეტოქე IPCC-ის კიკბოქსინგის შეჯიბრზე, რითაც კვლავ მოიპოვა მსოფლიოს ჩემპიონის ტიტული და მიენიჭა მსოფლიო ქამარი. 2014 წელს მან დაამარცხა თავისი რუმინელი მეტოქე და მიიღო ,,ჰაიდარ ალიევის ქამარი" ეროვნული ლიდერის ჰეიდარ ალიევის 90 წლის იუბილესადმი მიძღვნილ ტურნირზე.
2017 წელს მან მესამე ადგილი დაიკავა უუშუ-სანშუუს მე-4 ისლამური სოლიდარობის თამაშებზე ბაქოში, აზერბაიჯანი. 2018 წელს მან მონაწილეობა მიიღო ACB KB-ს პროფესიონალური კიკბოქსინგის შეჯიბრში მოსკოვში. მან დაამარცხა რუსი მეტოქე და გახდა მსოფლიო ჩემპიონი და პირველად მიენიჭა ACB საბრძოლო ქამარი.
პარვიზ აბდულაევმა ასევე მონაწილეობა მიიღო Glory-ის, SUPERKOMBAT-ისა და Kunlun Fight-ის მიერ ორთაბრძოლებში. პარვიზის მწვრთნელი მსოფლიოს ორგზის ჩემპიონი ფიზული მუსაევია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:აზერბაიჯანელი სპორტსმენები
მეტასტაზი
thumb|right|260px|მინი| ღვიძლის მაკროპრეპარატი, მრავალრიცხოვანი მეტასტაზებით მეტასტაზი (ბერძნ. μετάστασις; გადანაცვლება, გადასვლა) — მეორეული პათოლოგიური წარმონაქმნი, რომელიც ვითარდება ორგანოში ან ქსოვილში პირველადი კერიდან მაავადებელი ფაქტორის (სიმსივნური უჯრედი, ინფექციური აგენტი და სხვ.) გადანაცვლების შედეგად.
წარმოადგენს სინსივნური ქსოვილის იმპლანტს, რომელიც ვრცელდება სიმსივნის ძირითადი კერიდან სხვა ორგანოებში. კეთილთვისებიანი სიმსივნეები მეტასტაზირებას არ განიცდიან. ავთვისებიანი სიმსივნეების დროს ადგილობრივი ინვაზია განაპირობებს სისხლმილებში, ლიმფურ მილებში, ღრუებში, სიმსივნური უჯრედების პენეტრაციას და გავრცელებას.
მეტასტაზირება ჩვეულებრივ ხდება სისხლის ნაკადით (ჰემატოგენური მეტასტაზი) და ლიმფით (ლიმფოგენური მეტასტაზი). კიბოს უჯრედები უმეტესად ლიმფოგენური გზით ვრცელდება, სარკომისა კი — ჰემატეგენურად. მეტასტაზი შეიძლება განვითარდეს აგრეთვე სიმსივნური უჯრედების ჩანერგვით მეზობელ საღ ქსოვილში (იმპლანტაციური მეტასტაზი).
მეტასტაზირების პროცესი სამფაზიანია : სიმსივნური უჯრედის შეღწევა სისხლძარღვებში ან ლიმფურ სადინარებში, მისი გადატანა სისხლის ან ლიმფის ნაკადით უახლოეს ან შორეულ ორგანოში; მეტასტაზური სიმსივნის განვითარება ახალ კერაში.
მეტასტაზი სიმსივნური პროცესის ავთვისებიანობის მაჩვენებელია და განსაზღვრავს დაავადების მიმდინარეობას. სიმსივნეთა უმრავლესობის მეტასტაზები უახლოეს რეგიონალურ ლიმფურ კვანძებში ვითარდება, თუმცა ავთვისებიანი სიმსივნის მეტასტაზებს ახასიათებს არჩევითი ლოკალიზაცია: მაგ., ძვლის სიმსივნე უმეტესად იძლევა მეტასტაზებს ფილტვებში; სარძევე, ფარისებრი და წინამდებარე ჯირკვლების კიბო - ძვლებში, ფილტვის კიბო - ღვიძლსა და თავის ტვინში და სხვ.
თავისი აგებულებით მეტასტაზი პირველადი სიმსივნის აგებულებას იმეორებს. ზოგჯერ მეტასტაზური კვანძის ჰისტოლოგიური სტრუქტურის მიხედვით შეიძლება შეუმჩნეველი სიმსივნის პირველადი კერის აღმოჩენა.
ბელოგორის ბუნების ძეგლი
ბელოგორის ბუნების ძეგლი (Белогорское урочище) — რეგიონალური მნიშვნელობის კომპლექსური დაცული ტერიტორია - ბუნების ძეგლი. მდებარეობს ვერხნედონის რაიონში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია, სოფელ მიგულინსკაიიდან, დასავლეთით, მდინარე დონის მარჯვენა ნაპირზე. კარპოვის ტყემ ბუნების ძეგლის სტატუსი მიიღო როსტოვის ადგილობრივი ხელისუფლების 2014 წლის 15 მაისის № 349 გადაწყვეტილების შესაბამისად.
აღწერა
ბელოგორის ბუნების ძეგლი არის ბუნებრივი წარმოშობის ტყე, სადაც უხვად გვხვდება სხვადასხვა სახეობის მცენარეები, მათ შორის ისინიც, რომლებიც შეტანილია რუსეთის ფედერაციის როსტოვის ოლქის წითელ წიგნში. ბუნების ძეგლის მცენარეულობა ენდემურობით გამოირჩევა.
ბელოგორის ბუნების ძეგლი მდებარეობს ვერხნედონის რაიონის ცენტრალურ ნაწილში, სტანიცა მიგულინსკაიადან დასაცლეთით მდინარე დნის მარჯვენა ნაპირზე, მას უჭირავს მიგულინსკაიის სატყეოს 47 და 48 კვარტალები.
დაცული ტერიტორიის მთლიანი ფართობია 166 ჰა. მან ბუნების ძეგლის სტატუსი მიიღო როსტოვის ოლქის მთავრობის 2012 წლის 8 აგვისტოს № 735 და 014 წლის 15 მაისის № 349 დადგენილებების საფუძველზე. ბუნების ძეგლს აქვს საგანმანათლებლო და ბუნებისდაცვითი მნიშვნელობა.
მცენარეებიდან გავრცელებულია ბუნებრივი წარმოშობის კორომები სტეპის მცენარეულობით. ხეებიდან აქ გვხვდება: მუხა, ნეკერჩხალი, ცაცხვი, იფანი, მურყანი და ცირცელი. ასევე ხარობს შოთხვი, ჭანჭყატი და ხეჭრელი, კვრინჩხის მრავალი სახეობა. ფართოდაა ასევე წარმოდგენილი ბალახეული, ველის მცენარეულობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:როსტოვის ოლქის დაცული ტერიტორიები
ვალერი გერგიევი
thumb|ვალერი გერგიევი ვალერი გერგიევი (დ. 2 მაისი, 1953, მოსკოვი) — რუსი დირიჟორი, მარიინსკის თეატრის გენერალური დირექტორი; ასევე ასოცირებული მეტროპოლიტენ ოპერასთან, როტერდამის ფილარმონიულ ორკესტრთან და ლონდონის სიმფონიურ ორკესტრთან.
დაიბადა მოსკოვში ოსურ ოჯახში; გაიზარდა ვლადიკავკაზში, ოსეთი, ჩრდილო კავკასია. ბავშვობაში განსაკუთრებული ნიჭით არ გამოირჩეოდა, ფორტეპიანოზე დაკვრა საშუალო სკოლაში ისწავლა. შემდეგ სანქტ-პეტერბურგში (იმჟამად ლენინგრადი) მიენგზავრება კონსერვატორიაში სასწავლებლად.
1978 წელს ის კიროვის ოპერის დირიჟორის ასისტენტი ხდება იური ტემირკანოვის ხელმძღვანელობით. აქვე იმართება მისი დებიუტი, სადაც ის სერგეი პროკოფიევის "ომსა და მშვიდობას" დირიჟორობს. 1981-1985 წლებში სომხეთის სახელმწიფო ორკესტრის მთავარი დირიჟორი იყო.
1991 წელს გერგიევი პირველად მართავს კონცერტს დასავლეთ გერმანიაში ბავარიის სახელმწიფო ოპერაში მიუნხენში მოდესტ მუსორგსკის ბორის გოდუნოვის შესრულებით. ამავე წელს იმართება მისი ამერიკული დებიუტი - სან-ფრანცისკოს ოპერაში ასრულებს "ომი და მშვიდობა"-ს. მას შემდეგ ის საოპერო და საორკესტრო რეპერტუარს მთელი მსოფლიოს მასშტაბით ასრულებს. გერგიევი დაკავშირებული მრავალ მუსიკალურ ფესტივალთან. მას ჩაწერილი აქვს მრავალი შესრულება როტერდამისა და მარიინსკის გუნდებთან. ამჟამად მუშაობს შოსტაკოვიჩის სიმფონიების სერიაზე.
1988 წელს ხდება კიროვის მთავარი დირიჟორი და სამხატვრო დირექტორი. 1996 წელს უკვე გადარქმეული მარიინსკის თეატრის გენერალური დირექტორი ხდება, რუსეთის მთავრობის დანიშვნით. პარალელურად, 1995 წელს როტერდამის ფილარმონიული ორკესტრის მთავარი დირიჟორი ხდება, ხოლო 1997 წელს ნიუ-იორკის მეტროპოლიტენ ოპერის მთავარი მოწვეული დირიჟორი.
2005 წელს ის დასახელდა ლონდონის სიმფონიური ორკესტრის მომდევნო მთავარ დირიჟორად, შეცვლის რა ამ პოსტზე სერ კოლინ დეივისს.
მეფეთა სალარო
„მეფეთა სალარო“ — ქართული მწერლობის ანონიმური ძეგლი. დიდაქტიკურ-მორალური ხასიათის იგავ-არაკების კრებული, რომელიც მოგვითხრობს მეფეთა და მმართველთა მაღალ დანიშნულებაზე, მათ უფლება-მოვალეობაზე. ავტორი სახელმწიფოს მართვისა და ქვეშევრდომთა მოვლაპატრონობის იდეალურ სურათს გვიხატავს. 28 თავისაგან შემდგარი თხზულება ერთადერთი ნაკლული ხელნაწერით არის მოღწეული (A — 617). „მეფეთა სალარო“ სპარსულიდან უნდა იყოს ნათარგმნი არა უგვიანეს XVII საუკუნისა, თხზულების წყარო უცნობია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ქრონიკები
Neivamyrmex angustinodis
Neivamyrmex angustinodis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
Lasioglossum zamelanum
Lasioglossum zamelanum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1930 წელს.
სქოლიო
zamelanum
ჩეხეთის ქალაქების სია
thumb|250px|right|ჩეხეთის რესპუბლიკის რუკა thumb|250px|right|[[პრაღა, ჩეხეთის რესპუბლიკის დედაქალაქი]] thumb|250px|right|[[ბრნო]] thumb|250px|right|[[ოსტრავა]] thumb|250px|right|[[პლზენი]]
ქვემოთ მოყვანილ ცხრილში ჩამოთვლილია ჩეხეთის რესპუბლიკის ქალაქები.
სქოლიო
კატეგორია:ჩეხეთის ქალაქები
კორცხელის ღვთისმშობლის ეკლესია
კორცხელის ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესია — მდებარეობს ზუგდიდიდან რვა კილომეტრზე – მის ჩრდილო–აღმოსავლეთით, ზუგდიდ–წალენჯიხის გზის მარცხნივ მცირე შემაღლებაზე (ზღვის დონიდან სიმაღლე უდრის 200 მეტრს). ეკლესიის მიდამოებიდან შორს მოჩანს სვანეთ-აფხაზეთისა და სამეგრელოს მთიან-ბორცვიანი და ვაკე ადგილები, კოლხეთის დაბლობის ვრცელი ტერიტორია და შავი ზღვა.
ეკლესია 1624–1639 წლებში ააშენა ოდიშის მთავარმა ლევან II დადიანმა. ეკლესია ეკუთვნოდა იერუსალიმის ჯვრის მონასტერს. მისი ერთ–ერთი პირველი არქიმანდრიტი იყო ნიკოლოზ ჩოლოყაშვილი. 1815 წელს ეკლესია შეაკეთებინა ნიკოლოზ დადიანმა. 1858 წელს იგი კვლავ განაახლეს. ეკლესია იყო მოხატული, მაგრამ რუსეთის იმპერიის პერიოდში ის შეათეთრეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარეში
Sick of the Studio '07
Sick of the Studio '07 იყო ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის 2007 წელს გამართული საკონცერტო ტურნე, რომელიც მოიცავდა შოუებს ფესტივალებსა და სტადიონებზე, სადაც თავმოყრილი იყო 60 000-ზე მეტი მსმენელი. მხარდამჭერი შემსრულებლები იყვნენ Mastodon, HIM, ჯო სატრიანი, Stone Sour, Incubus, Biok, Faithless, Interpol, The Kooks, My Dying Bride, Dirt Spawn Disease, Heaven and Hell, Oomph!, Machine Head, Turbonegro, Volbeat, Mnemic და Diablo. სიმღერების სია, ძირითადად, ძველ სიმღერებს მოიცავდა. მეტალიკამ შეასრულა ...And Justice for All პირველად 1989 წლის ოქტომბრის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:მეტალიკის ტურნეები კატეგორია:2007 წლის საკონცერტო ტურნეები
არესი (რიუ-გრანდი-დუ-ნორტი)
არესი (Arês) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის შტატში; მიეკუთვნება ლესტე-პოტიგუარის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ლიტორალ-სულის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 924 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 111.89 კმ²-ზე. ფართობი 115 505 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
Neivamyrmex antillanus
Neivamyrmex antillanus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
Lasioglossum zamoranicum
Lasioglossum zamoranicum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1949 წელს.
სქოლიო
zamoranicum
ვლადიკავკაზი
ვლადიკავკაზი, კავკავი (Дзæуджыхъæу; Владикавказ; 1931-1944 და 1954-1990 წლებში ერქვა ორჯონიკიძე, ხოლო 1944-1954 წლებში — ძაუჯიყაუ) — რუსეთის ფედერაციის სუბიექტის, ჩრდილოეთ ოსეთის რესპუბლიკის დედაქალაქი ჩრდილო კავკასიაში. მდებარეობს რესპუბლიკის სამხრეთ-აღმოსავლეთში კავკასიის მთების ძირას, მდინარე თერგის სანაპიროზე. მოსახლეობა 311 635 (2010) ათ. ადამიანია და შედგება ძირითადად ოსების, რუსების, სომხებისა და ქართველებისგან.
ქალაქი დაარსდა 1784 წელს, სოფელ ძაუჯიყაუს ახლოს როგორც ციხესიმაგრე რუსების მიერ კავკასიის დაპყრობის ომების პერიოდში და მრავალი წლის განმავლობაში რუსების სამხედრო ბაზის მთავარი დასაყრდენი იყო რეგიონში. საქართველოს სამხედრო გზა, კავკასიონის გადაჭრით, გაყვანილ იქნა 1799 წელს და ის ქალაქს საქართველოსთან აერთებს სამხრეთში. 1875 წელს გაიყვანეს რკინიგზა, რომელიც მას დონის როსტოვთან და ბაქოსთან აერთებს. მას შემდეგ ვლადიკავკაზი რეგიონისთვის მნიშვნელოვანი ინდუსტრიული ცენტრი გახდა, რკინის შენადნობთა, ნავთობგადამმუშავებელი, ქიმიური და საინჟინრო-საამწყობო ინდუსტრიებით.
1931-1944 და 1954-1990 წლებში ქალაქს ორჯონიკიძე (სერგო ორჯონიკიძის, ქართველი ბოლშევიკი, პატივსაცემად), ხოლო 1944-1954 წლებში მას ძაუჯიყაუ ერქვა. ვლადიკავკაზმა დაიბრუნდა მისი „კავკასიის მფლობელის“ უწინდელი სახელი საბჭოთა კავშირის დაშლამდე ცოტა ხნით ადრე.
ვლადიკავკაზს ორი ომის გადახდა მოუწია — რუსეთის სამოქალაქო და მეორე მსოფლიო ომების. 1919 წლის თებერვალში ანტი-კომუნისტ მოხალისეთა არმია გენერალ ანტონ დენიკინის მეთაურობით ქალაქს იგდებს ხელთ, თუმცა 1920 წლის მარტში წითელი არმიის მიერ განდევნილ იქნა. 1942 წლის ნოემბერში ნაცისტური გერმანიის ჯარებმა წარუმატებლად სცადეს ქალაქის აღება, შედეგად ეს უკიდურესი აღმოსავლეთის წერტილი გახდა, რომელსაც ნაცისტებმა მიაღწიეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩრდილოეთი ოსეთის ქალაქები
ისპაანი
thumb|320px|right|შაჰ აბასის გრანდიოზული ურბანული პროექტის ნაწილი მის ახალ დედაქალაქში, „ჩაჰარ ბაღი“ (ოთხი ბაღი) ოთხ-კილომეტრიანი გამზირია ქალაქ ისპაჰანში. ცენტრალური ბაღი, რომელიც თავდაპირველად მოიცავდა წყლის არხსა და შადრევნებს, გამზირს ორ ზოლად ჰყოფს. არისტოკრატთა სასახლეები ერთ დროს გამზირის გასწვრივ იყო ჩამწკრივებული ბაღის პირისპირ. thumb|320px|right|[[ალავერდი-ხანის ხიდი]] ისპაანი, ისპაჰანი ან ესფაჰანი (ძვ. სპარსულით ასპადანა, შუა სპარსულით სპაჰანი, ) — ქალაქი ირანში. მდებარეობს თეირანიდან 340 კმ-ში, ისპაჰანის პროვინციის დედაქალაქი და ირანის სიდიდით მესამე ქალაქი (თეირანის და მეშჰედის შემდეგ). 2000 წელს მოსახლეობა 2.040.000 ადამიანს შეადგენდა. ირანის ყოფილი დედაქალაქი, XVI-XVII საუკუნეებში.
ისპაჰანის იმამის მოედანი იუნესკოს მიერ მსოფლიო კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლთა სიაშია შეტანილი. ქალაქში ასევე მრავლადაა მე-11 საკუნის და გვიანდელი ისლამური არქიტექტურის ნიმუშები. მისი მოსახლეობის ეროვნულმა და რელიგიურმა სიჭრელემ აქიტექტურაში და მის მხატვრობაში ქრისტიანული და ისლამური კულტურის საინტერესო სინთეზი მოგვცა. ამის მაგალითია ისპაჰანის შაჰის სასახლის, „ჩეჰელ სოთუნის“ (40 სვეტის), კედლების რელიფური მოხატულობა და წარწერები.
ისპაჰანის სილამაზეს და არქიტექტურულ ხიბლს გარკვეულწილად განსაზღვრავს მდინარე „ზაიანდე რუდი“ და მასზე გადებული ხიდები, რომელთა შორის აღსანიშნავია „პოლ-ე ხაჯუ“ და „სი-ო-სე-პოლი“. ეს უკანასკნელი (რომლის თარგმანი იქნება „ოცდაცამეტი ხიდი“) შაჰ აბასის სეფაჰსალარის, ალავერდი-ხანი უნდილაძის აშენებულია.
მეჩეთი
ქალაქი ისპაანი ცნობილია მეჩეთებით, განსაკუთრებით კი XVII საუკუნეში აგებული სამეფო მეჩეთით, რომელსაც მაჯიდ-ე'იმანი ეწოდება. მეჩეთი, მის გარშემო არსებული უმშვენიერესი ბაღებით, შუა საუკუნეების ისლამური არქიტექტურის დიდებული ნიმუშია.
ქართული დიასპორა
ისპაჰანთან მდებარეობს მე-17 საუკუნის პირველ ნახევარში შაჰ აბასის მიერ კომპაქტურად ჩასახლებული ქართველების (ფერეიდუნ შაჰრი) და სომხების (ვანქი) დასახლებები. სომხურმა დიასპორამ შესძლო ქრისტიანობის შენარჩუნება, ქართულმა კი — ვერა. ამას ქართულ დიასპორას სისუსტეში ვერ ჩავუთვლით. ქართველები მეომრებად გამოიყენებოდნენ, ამიტომ ბრძოლის შედეგებში მათი დაინტერესებისთვის აუცილებელი იყო მათი ისლამზე მოქცევა. გამუსლიმების შემთხვევაში ისინი მამაცად იბრძოლებდნენ ქრისტიანთა წინააღმდეგ. რაც შეეხება სომხურ მოსახლეობას, ისინი, ტრადიციულად, ხელოსნობას მისდევდნენ. მათი ქრისტიანებად დარჩენა ირანის სახელმწიფოს საშიშროებას ვერ შეუქმნიდა. ამგვარად, რელიგიური შევიწროვება მეტისმეტად მძიმე ხასიათს არ ატარებდა. ქრისტიანობის შენარჩუნების მიზნით იმ პერიოდშიც და შემდეგაც ბევრი ქართველი სომხად დაეწერა. დღეს ისპაჰანში ან ირანის სხვა ქალაქებშიც თუ ვინმეს სპარსულად ჰკითხეს: „არმანი ჰასთი?“ ანუ სომეხი ხარო? სინამდვილეში კითხულობს მის რელიგიურ მრწამსს. უბრალო ირანელისთვის სომეხი ქრისტიანს ნიშნავს,ისევე როგორც, არც თუ შორეულ წარსულში ქართველისათვის „ფრანგი“ ერთდროულად  ევროპელსა და  კათოლიკეს აღნიშნავდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისტორიული ქალაქები
იტამარი
იტამარი (Itamari) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 904 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 131.469 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 60.12 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
მოგზაურობა მთვარეზე
მოგზაურობა მთვარეზე (Le Voyage dans la lune) — 1902 წლის ფრანგული, შავ-თეთრი, მუნჯი, სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ფილმი. იგი ეფუძნება ჟიულ ვერნის რომანს „დედამიწიდან მთვარემდე“ და ჰერბერტ უელსის რომანს „პირველი ადამიანები მთვარეზე“.
ფილმის სცენარის ავტორი და რეჟისორია ჟორჟ მელიესი, ხოლო რეჟისორის თანაშემწეა მელიესის ძმა, გასტონი. ფილმი, ფირის წამში 16 კადრის სიჩქარით დატრიალების შემთხვევაში 14 წუთს გრძელდება — ფილმის გადაღების მომენტისათვის ეს იყო სტანდარტი კინოში. ფილმს გამოსვლისთანავე დიდი წარმატება ხვდა წილად და იგი ითვლება მელიესის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ ნაშრომად. ეს ასევე არის კინოს ისტორიაში სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის პირველი ფილმი, რომელიც იყენებს ანიმაციისა და სპეციალური ეფექტების ნოვატორულ ხერხებს. მათ შორის არის ცნობილი კადრი, რომელშიც კოსმოსური ხომალდი ეშვება მთვარის თვალში.
The Village Voice-მა „მოგზაურობა მთვარეზე“ დაასახელა ყველა დროის 100 საუკეთესო ფილმს შორის, #84 პოზიციაზე. ის ფართოდაა აღიარებული სამეცნიერო ფანტასტიკის ჟანრის ფილმის ადრეულ ნიმუშად და მთლიანობაში ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან ფილმად კინოს ისტორიაში.
სქოლიო
კატეგორია:1902 წლის ფილმები კატეგორია:ჟორჟ მელიესის ფილმები კატეგორია:მუნჯი ფილმები კატეგორია:1900-იანი წლების სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:ფრანგული სათავგადასავლო ფილმები კატეგორია:ფრანგული შავ-თეთრი ფილმები კატეგორია:ჟიულ ვერნის ნამუშევრებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:ფრანგული ფილმები კატეგორია:ფრანგული სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები‎ კატეგორია:ფრანგული მოკლემეტრაჟიანი მუნჯი ფილმები კატეგორია:1900-იანი წლების სამეცნიერო ფანტასტიკური ფილმები
იზნიქი
იზნიქი (İznik; Νίκαια) — ქალაქი და რაიონი თურქეთის ბურსის პროვინციაში. იზნიქის ისტორიული სახელია ნიკეა. ქალაქი მდებარეობს იზნიქის ტბის აღმოსავლეთ სანაპიროზე. ქალაქის მთავარი ღირსშესანიშნაობაა ბიზანტიური ციხესიმაგრის კედლები. 1922 წლამდე ქალაქში შემონახული იყო მოზაიკით მორთული მიძინების ეკლესია, მცირე აზიაში ბიზანტიური ხელოვნების ყველაზე მნიშვნელოვანი ნიმუში. 1922 წელს დაანგრია თურქეთის ხელისუფლებამ.
ისტორია
ქალაქის დაარსების ზუსტი თარიღი უცნობია. თავდაპირველი ქალაქი, რომელიც ანკორეს, ან ჰელიკორეს სახელით იყო ცნობილი, დაანგრიეს მიზიელებმა. ძვ. წ. 316 წელს აღადგინა ანტიგონე I ცალთვალამ და თავის პატივსაცემად უწოდა ანტიგონია (Αντιγόνεια). ძვ. წ. 301 წელს ქალაქი გადავიდა თრაკიის მეფის, ლისიმაქეს ხელში, რომელსაც მან თავისი ცოლის, ნიკეას პატივსაცემად ნიკეა უწოდა.
ქალაქმა დიდი როლი ითამაშა ქრისტიანობის განვითარებაში. მასში ჩატარდა ორი მსოფლიო საეკლესიო კრება:
1078 წელს ქალაქი გადავიდა თურქი სელჯუკების ხელში. 1097 წლის ჯვაროსნებისა და ბიზანტიელების ალყის შემდეგ, ქალაქი კვლავ ბიზანტილებების ხელში დაბურნდა (1330 წლამდე).
1204—1261 წლებში ქალაქი ნიკეის იმპერიის დედაქალაქია.
დაახლოებით 1330 წელს ქალაქი დაიპყრეს თურქებმა და შევიდა ოსმანთა იმპერიის შემადგენლობაში. იმ დროიდან ქალაქი ატარებს თავის ამჟამინდელ სახელწოდებას – იზნიქი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ქალაქები კატეგორია:ბიზანტიის ისტორია
ლუგოს პროვინცია
thumb|250px|ლუგოს მდებარეობა ესპანეთში ლუგო (Lugo) — პროვინცია ჩრდილო-დასავლეთ ესპანეთში, გალისიის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში. იგი შემოსაზღვრულია ესპანეთის შემდეგი პროვინციებით: ორენსე, პონტევედრა, ლა-კორუნია, ასტურია და ლეონი.
მოსახლეობა შეადგენს 356.595 კაცს (2006 წლის მონაცემებით), რომლის მეოთხედი ნაწილი ცხოვრობს მის დედაქალაქ ლუგოში.
პროვინციაში არის 67 მუნიციპალიტეტი. იხ. ლუგოს მუნიციპალიტეტების სია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის პროვინციები
კოლოფი
კოლოფი (capsula) — მშრალი მრავალთესლიანი (ზოგჯერ ერთთესლიანი) თვითხსნადი ნაყოფი, რომელიც წარმოქმნილია 2 ან რამდენიმე ნაყოფის ფოთლისაგან. იხსნება ან სახურავით (მრავალძარღვა) და ხვრელებით (ყაყაჩო, მაჩიტა), ან კბილაკებით (ფურისულა, მიხაკი) და სიგრძივი ნაპრალებით (თამბაქო, შხამა), ანდა საგდულებით (შროშანი, ყაზახა).
აგრეთვე ხავსების სპოროგონიუმის სპორებიანი ნაწილი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ნაყოფის მორფოლოგია
ჩილდირი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ტბები
მასა
მასა (აღნიშვნა: m) — ფიზიკური სიდიდე, მატერიის ერთ-ერთი ძირითადი მახასიათებელი, რომელიც განსაზღვრავს მის ინერციულ და გრავიტაციულ თვისებებს.
მასის ცნება ფიზიკაში შემოიტანა ი. ნიუტონმა. ნიუტონის მოძრაობის F=ma განტოლების თანახმად, მასა არის პროპორციულოის კოეფიციენტი სხეულზე მოქმედ F ძალისა და a აჩქარებას შორის. ასეთი განმარტების შედეგად მასა გამოხატავს სხეულის ინერციის ზომას. მასას განსაზღვრავენ აგრეთვე, როგორც პროპორციულობის კოეფიციენტს სხეულის p იმპულსსა და v სიჩქარეს შორის: p=mv. ამ ორი სახით განსაზღვრულ მასას ინერტულ მასას უწოდებენ.
ნიუტონის გრავიტაციის თეორიაში მასა ვლინდება სხვა სახითაც: კერძოდ, მასა მიზიდულობის ველის წყაროა. ყოველი სხეული ქმნის მიზიდულობის ველს, რომლის სიდიდე პროპორციულია ამ სხეულის მასისა. ეს ველი იწვევს ნებისმიერი სხვა სხეულის მიზიდვას ძალით, რომელიც განისაზღვრება ნიუტონის მსოფლიო მიზიდულობის კანონით, სადაც r არის მანძილი სხეულებს შორის, \gamma — გრავიტაციული მუდმივა, m_1 და m_2 კი — სხეულთა მასები. თუ M ავღნიშნავთ დედამიწის მასას, ხოლო m — დედამიწის ველში მოთავსებულ რაიმე სხეულის მასას, მაშინ ამ სხეულზე მოქმედი სიმძიმის ძალა განისაზღვრება ფორმულით: P=mg, სადაც არის დედამიწის მიზიდულობის ველში თავისუფლად ვარდნილი სხეულის აჩქარება, ხოლო R — დედამიწის რადიუსი (იგულისხმება, რომ სხეული დედამიწის მახლოლობაშია). მასას რომელიც შედის მსოფლიო მიზიდულობის კანონისა და სიმძიმის ძალის განმარტებაში, სხეულის გრავიტაციულ მასას უწოდებენ. ფარდობითობის თეორიის შექმნამდე მიაჩნდათ, რომ მართებულია მასის მუდმივობის კანონი. ა. აინშტაინის რელატივისტურ მექანიკაში მასა დამოკიდებული აღმოჩნდა სხეულის მოძრაობის v სიჩქარეზე. სახელდობრ, სადაც c არის სინათლის სიჩქარე სიცარიელეში. როცა სხეული უძრავია (v=0), მაშინ m=m_0. ამიტომ m_0-ს უწოდებენ უძრაობის მასას, ხოლო m — მოძრაობის მასას. ა. აინშტაინმა აგრეთვე აჩვენა, რომ ნაწილაკის ენერგია პროპორციულია მისი მასისა, კერძოდ, ამასთან E_0=m_0c^2 ნაწილაკის უძრაობის ენერგიაა. რელატივისტური მექანიკის თანახმად, თუ m_1 და m_2 მასის ორი ნაწილაკი ქმნის ერთ შედგენილ მდგრად სისტემას, მაშინ მისი მასა ტოლი არ იქნება m_1+m_2 ჯამისა, რადგან მასის ნაწილი დაიხარჯება ბმის ენერგიაზე. ე. წ. მასის დეფექტი ტოლი იქნება. ეს ფორმულა საფუძლად დაედო ატომბირთვების გახლეჩის დროს გამოყოფილი ენერგიის გაანგარიშებას. მაგალითად, ადვილია შემოწმება იმისა, რომ დეიტრონის მასა M_d უფრო ნაკლებია, ვიდრე მისი შემადგენელი ნეიტრონისა და პროტონის მასების ჯამი. სხვაობა სიდიდით დეიტრონის ბმის ენერგიის ტოლი იქნება.
SI სისტემაში მასის საზომი ერთეულია — კილოგრამი (კგ), CGS სისტემაში — გრამი (გ).
მიხეილის ხიდი
მინიატიურა|მიხეილის ხიდი 1853-1856 წლებში მიხეილის ხიდი, ვორონცოვის ხიდი — ამ სახელით XIX-XX სს. თბილისში მტკვარზე გადებული ორი. ე.წ. მიხეილის დიდი და მცირე, ხიდი იყო ცნობილი. „დიდი ხიდის“ ადგილზე ახლა ჩუღურეთის ხიდია, „მცირე ხიდი“ კი ცნობილია „მშრალი ხიდის“ სახელწოდებით.
ისტორია
ამ ადგილზე ხიდის აგება 1830-იან წლებში გადაწყდა, რათა გადაეჭრათ მტკვრის მარცხენა სანაპიროზე ახლად აღმოცენებულ უბნებთან (ჩუღურეთი, კუკია, გერმანელთა დასახლება) დაკავშირების პრობლემა. შემუშავდა კაპიტალური ხიდის პროექტი. სამუშაო უნდა დაფინანსებულიყო ხიდის იჯარით გაცემით, მაგრამ საჯარო ვაჭრობა არ შედგა მსურველთა გამოუცხადებლობის გამო. მშენებლობისთვის გამოყოფილი თანხა სამხედრო მიზნებს მოხმარდა. კაპიტალური ხიდის ნაცვლად 1840-იან წლებში ამ ადგილზე მესანგრეები აშენებდნენ დროებით ხის ხიდებს, რომელსაც რეგულარულად იტაცებდა ადიდებული მდინარე.
1840-იან წლებში მეფისნაცვალ მიხეილ ვორონცოვის დავალებით არქიტექტორმა ჯოვანი სკუდიერიმ შეადგინა ხიდის ახალი პროექტი. ნაგებობა ორი, დიდი და მცირე ხიდებისაგან შედგებოდა, მტკვრის ძირითად კალაპოტსა და მის მარჯვენა ტოტზე. მშენებლობა 1848 წელს დაიწყო, თუმცა რამდენიმეჯერ შეფერხდა, იცვლებოდნენ მოიჯარადეები. 1848 წლის 26 ნოემბერს ვორონცოვმა საზეიმო ვითარებაში ჩაუყარა საძირკველი ახალი ხიდის ბურჯებს. 1849 წელს მდინარემ წაიღო ხის ხიდი. სკუდიერიმ მხოლოდ მტკვრის მარჯვენა ტოტზე ერთმალიანი ხიდის აგება მოასწრო, ის 1851 წელს ტაძრის მშენებლობისას დაიღუპა. სკუდიერის გარდაცვალების შემდეგ დიდი ხიდის პროექტი გადაამუშავა ინჟინერმა ს. ბლიკსმა, რომელმაც ხის მალები აგურის კამარებით შეცვალა. საბოლოოდ სამმალიანი ხიდის ნაცვლად ხუთმალიანი ქვის ხიდი აშენდა, რომლის სიგრძე დაახლოებით 107 მეტრს, ხოლო სიგანე 9 მეტრს შეადგენდა. მშენებლობას სათავეში ჩაუდგა ქართველი ინჟინერი ვ. ბაგრატიონ-მუხრანსკი. მიხეილის დიდი ხიდი საზეიმოდ 1853 წელს აპრილში მიქაელ მთავარანგელოზის ხსენების დღეს გაიხსნა და იკურთხა. მშენებლობის დამთავრებიდან ერთი წლის თავზე ხიდს ოფიციალურად წმ. მიხეილის სახელი უწოდეს. მაგრამ ხალხი მას „ვორონცოვის ხიდად“ მოიხსენიებდა. ამას ხელს უწყობდა იმ გარემოებამაც, რომ დღევანდელი ზაარბრიუკენის მოედნის შუაგულში 1867 წლის 25 მარტს გაიხსნა მიხეილ ვორონცოვის 2-მეტრიანი ბრინჯაოს ძეგლი, რომლის კვარცხლბეკი ალგეთის ქვით მოაპირკეთეს (პროექტის ავტორები: პროფ. პიმენოვი და მხატვარი კრეიტანი). ხიდი იმდენად ვიწრო იყო, რომ 1883-1884 წლებში ის გადააკეთეს - ტროტუარები ლითონის კონსოლებზე გადაიტანეს.
1962 წელს ხიდს, რომელიც ქალაქის სატრანსპორტო მოთხოვნებს ვეღარ აკმაყოფილებდა, საფუძვლიანი რეკონსტრუქცია ჩაუტარდა, რომლის შედეგად მან დღევანდელი სახე მიიღო (არქიტექტორები: შოთა ყავლაშვილი, გ. მელქაძე; ინჟინერი გ. ქარცივაძე). ძველი ხიდის ბურჯები და ხუთმალიანი კონსტრუქცია შეინარჩუნეს. ხიდის გასაფართოებლად არსებულ მალებს ორივე მხრიდან მიუშენეს მათი ზომის შესაბამისი რკინაბეტონის თაღები. ამჟამად ხიდის სიგრძეა 124 მ, სიმაღლე - 15 მ, ხოლო სავალი ნაწილის სიგანე - 25 მ. ისტორიის მანძილზე ამ ხიდმა რამდენიმე ოფიციალური სახელი გამოიცვალა: კუკიის, წმ. მიხეილის, კარლ მარქსის, ჩუღურეთის, ზაარბრიუკენის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის ხიდები კატეგორია:თბილისის ისტორიული ძეგლები
ემილ ჩორანი
ემილ ჩორანი (Emil Michel Cioran, ფრანგული წარმოთქმით — სიორანი) — წარმოშობით რუმინელი ფილოსოფოსი და ესეისტი. ცხოვრების უმეტესობა გაატარა საფრანგეთში. მისი ნამუშევრები გამოირჩევა უკიდურესი პესიმიზმით, წერის სტილითა და აფორიზმებით.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ფილოსოფოსები კატეგორია:კონტინენტური ფილოსოფოსები კატეგორია:ეპისტემოლოგები კატეგორია:ეგზისტენციალისტები კატეგორია:მეტაფიზიკოსები კატეგორია:ონტოლოგები კატეგორია:ხელოვნების ფილოსოფოსები კატეგორია:კულტურის ფილოსოფოსები კატეგორია:ლიტერატურის ფილოსოფოსები კატეგორია:რელიგიის ფილოსოფოსები კატეგორია:ფრანგი მწერლები კატეგორია:რუმინელი მწერლები კატეგორია:გონების ფილოსოფოსები კატეგორია:XX საუკუნის ფრანგი ესეისტები
ბაია-ფორმოზა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 573 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 34.9 კმ²-ზე. ფართობი 245 661 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რიუ-გრანდი-დუ-ნორტის მუნიციპალიტეტები
ლატვიური ლატი
ლატვიური ლატი (Lats) — ფულის ერთეული ლატვიაში 2014 წლის 1 იანვრამდე. შემდეგ ჩაანაცვლა ერთიანმა ევროპულმა ვალუტა ევრომ.
ისტორია
1918 წელს ლატვიის მიერ დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ ამ ქვეყანაში საკუთარი ფულიც გამოუშვეს. ლატვიის რესპუბლიკის პირველი დამოუკიდებელი ფულის ერთეული რუბლი იყო, რომელმაც გერმანიის ოკუპაციური მთავრობის მიერ თავსმოხვეული ოსტმარკები და ოსტრუბლები შეცვალა. 1 ლატვიური რუბლი 1,5 რუსულ რუბლს უდრიდა და თავის მხრივ 100 კაპეიკად იყოფოდა, მაგრამ როგორც რუბლი ასევე კაპეიკები მხოლოდ ქაღალდის ფულის სახით გამოვიდა. 1922 წლის 3 აგვისტოს ლატვიაში ეროვნული ვალუტის გამოცვლის გადაწყვეტილება მიიღეს და ახალ ფულს ლატი უწოდეს. ერთი ლატის მისაღებად მაშინ ლატვიელებს 50 რუბლის გადაცვლა უწევდათ. ლატი მიმოქცევაში 1940 წლამდე დარჩა, ხოლო ლატვიის გასაბჭოების შემდეგ იგი უკვე საბჭოთა რუბლმა ჩაანაცვლა.
ლატვიური ფულის 20-იანი წლების ისტორია 90-იანებშიც განმეორდა. 1991 წელს ლატვიამ დამოუკიდებლობა აღიდგინა და ამჯერად რუსული რუბლების ნაცვლად საკუთარი რუბლები შემოიღო, რომელიც მიმოქცევაში 1992 წლის 7 მაისს გაიშვა. სიტუაციის დარეგულირების შემდეგ კი, უკვე 1993 წელს რუბლმა ასპარეზი ლატვიურ ლატს დაუთმო, ზუსტად ისე, როგორც 71 წლის წინ.
2004 წლის 1 მაისიდან ლატვია ევროკავშირის წევრია და შესაბამისად ევროპის კავშირის ეკონომიკურ და მონეტარულ კავშირშიც გაერთიანდა, რის საფუძველზეც იგი ევროს შემოღების კანდიდატ ქვეყნებს შორისაა. თავდაპირველად ევროს შემოღება 2008 წლის დასაწყისში იგეგმებოდა, თუმცა ბოლო მონაცემებზე დაყრდნობით, ევროს შემოღება 2012-13 წელზე ადრე არ ივარაუდება.
2014 წლის 1 იანვარს ლატი გაუქმდა და 14 იანვარს საბოლოოდ ჩაანაცვლა ევრომ კურსით — 1€ = 0,702804 LVL.
მოკლე ეკონომიკური მიმოხილვა
საზღვარგარეთ ლატის კურსი 2004—2005 წლებში მიბმული იყო ევროზე 1€ = 0,702804Ls თანაფარდობით. ბალტიისპირეთის ქვეყნების ეროვნული ვალუტები ითვლება ყველაზე სტაბილურ ვალუტებად სსრკ-ს ყოფილ წევრ ქვეყნებს შორის. კვიპროსული ფუნტის და მალტური ლირას ევროზე გადაცვლის შემდეგ ლატი გახდა ყველაზე «მძიმე» ვალუტა ევროპაში (კონკურენტი — ფუნტი სტერლინგი).
იხილეთ აგრეთვე
მსოფლიოს ვალუტები
სქოლიო
კატეგორია:ლატვია კატეგორია:ფულის ერთეულები
კოკის ეკლესია
სოფელ კოკის წმინდა გიორგის სახელობის ტაძა­რი –  მდებარეობს ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის სოფელ კოკში.
ისტორია
ძეგლთა დაცვის კომიტეტის სპეციალურმა კომისიამ აი­ღო სინჯები და პირვანდელი ტაძრის აშენების თარიღად XII–XIII მიიჩნია, რომელიც 1855 წელს რუსეთ–თურქეთის ომის დროს მტარვალებს დაუნ­გრევიათ. ომის შემდეგ იგი ისევ განუახლებიათ ხის ეკლესიით, მაგრამ დროთა განმავლობაში ისიც დანგრეულა. ის რისი დანგრევაც ბვერ მოას­წრეს თურქებმა, უღმრთო ხელისუფლების მიერ იქნა დაშლილი და განად­გურებული, ეკლესიის გარშემო სასაფლაო გაუმართავთ, ხოლო ნაეკლესია­რი თანდათან ნაგავსაყრელად გადაუქცევიათ.
სოფლის მოსახლეობაში არ შემორჩა ცნობა იმის შესახებ თუ ვისი სახე­ლობისა იყო პირვანდელი ტაძარი, მათ ამ საქმის გამოკვლევა სპეციალის­ტებს მიანდეს. ისტორიკოსმა მამანტი პაჭკორიამ მოიძია არქივის მასალები და აღმოჩნდა, რომ ცხრა საუკუნის წინ აშენებული ეკლესია წმინდა დიდმოწა­მე გიორგის სახელობის ყოფილა. საეკლესიო უწყების 1908 წლის მონაცემე­ბის მიხედვით კორცხელის ოლქის მთავარხუცესის ზედამხედველობაში მყოფ ტაძრებში მსახურ სასულიერო პირთა შესახებ მონაცემებში მოხსენი­ებულია კოკის წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესია: მღვდელი ნესტორ ცხაკაია, მედა­ვითნე აქვსენტი შონია, მამასახლისი მანუჩარ წულეისკირი.
ეკლესიის აღდგენით სამუშაოებს ხელმძღვანელობდა დეკანოზი ფრი­დონ ასათიანი, რომელიც აგრეთვე მშენებარე ეკლესიაში ხშირად იხდიდა პარაკლისებს. 2003 წლის 21 ივლისს ყოვლადუსამღვდელოესმა ზუგდიდისა და ცაი­შის ეპისკოპოსმა გერასიმემ (შარაშენიძე) აკურთხა წმინდა გიორგის სახელო­ბის ეკლესია.
ტაძრის დღესასწაული აღინიშნება გიორგობას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ზუგდიდისა და ცაიშის ეპარქია კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
Lasioglossum zanzibaricum
Lasioglossum zanzibaricum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1945 წელს.
სქოლიო
zanzibaricum
Neivamyrmex asper
Neivamyrmex asper — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნიკელის(II) მოლიბდატი
მიღება
მიიღება ოქსიდების რეაქციით ან ნიკელის ხსნადი მარილისა და ხსნადი მოლიბდატის ხსნარების შერევით:
ქიმიური თვისებები
უსუნო, მწვანე ფერის მყარი ნივთიერებაა. წყალბადით აღდგენის დროს 400-600 ° C-ზე მიიღება შემდეგი ოქსიდები: NiO, MoO2 და Mo2O5. ამიაკთან წარმოქმნის ნაერთებს ფორმულით NiMoO4·5NH3·H2O და NiMoO4·6NH3.
სქოლიო
კატეგორია:ნიკელის ნაერთები კატეგორია:მოლიბდატები
მეფისენი
ლიტერატურა
კატეგორია:ხოჭოები
კოლუმბუსი
კოლუმბუსი შეიძლება აღნიშნავდეს:
იტაპე
იტაპე (Itapé) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, ბაიას შტატში. მიეკუთვნება ბაიას შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10.630 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 443 270 კმ²-ია. მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.4 კმ²-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბაიას შტატის მუნიციპალიტეტები
ვარსკვლავური ომების საჰაერო, წყლის და სახმელეთო ტრანსპორტის სია
ამ არასრულ სიაში წარმოდგენილია „ვარსკვლავური ომების“ გამოგონილი სამყაროს სატრანსპორტო საშუალებები, მათ შორის – ტანკები და ლენდსპიდერები.
ჯავშნიანი საიერიშო ტანკი (AAT)
AAT ეკუთვნის სავაჭრო ფედერაციას და ჩნდება I და III ეპიზოდებში, აგრეთვე ვარსკვლავური ომების გაფართოებულ სამყაროში და კლონების ომების მოვლენებში. I ეპიზოდის სცენარის ადრეულ ვერსიებში აღწერილია, რომ ფედერაცია ნაბუს დაესხა ტექნიკით, რომელიც შვეულმფრენებს ჰგავდა. საბოლოო ვერსიაში ტრანსპორტის წინა ნაწილი ჰგავს ნიჩბის პირს, ხოლო სხვა ნაწილები – ცხოველს. LEGO-მ AAT-ის მოდელი გამოუშვა 2001 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:ვარსკვლავური ომების სიები *
კოლოქვინტი
კოლოქვინტი, კოლოცინტი (Citrullus colocynthis) — მრავალწლოვანი გართხმული ან ხვიარა ბალახოვანი მცენარე გოგრისებრთა ოჯახისა.
იზრდება ჩრდილოეთ აფრიკის, ხმელთაშუაზღვისპირეთის და წინა აზიის უდაბნოებში კულტივირებულია ამ ქვეყნების უმეტეს ნაწილში. თურქმენეთში გვხვდება ერთწლოვან სარეველად (გზადმოყოლილია). ზოგჯერ აშენებენ შუა აზიის და ამიერკავკასიის ბოტანიკურ ბაღებში. ნაყოფი სფეროსებრია და მწარე გემო აქვს. შეიცავს გლიკოზიდ კოლოცინტინს, რომელიც ძლიერი საფაღარათო საშუალებაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გოგრისებრნი
ცაგერის მუნიციპალიტეტი
ცაგერის მუნიციპალიტეტი — ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში. შეიქმნა 1930 წელს ლეჩხუმის მაზრის დაშლის შედეგად. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ცაგერი.
გეოგრაფია
დასავლეთით ესაზღვრება მარტვილის, ჩრდილოეთით ლენტეხის, აღმოსავლეთით ამბროლაურის, სამხრეთით წყალტუბოსა და ხონის მუნიციპალიტეტები. ფართობი 755,4 კმ².
რელიეფი
მუნიციპალიტეტის ტერიტორია უჭირვს ცაგერის ქვაბულს, რომელსაც გარს აკრავს სხვადასხვა სიმაღლის მთები, ეგრისის ქედის აღმოსავლეთ ნაწილი — ცეკურის, საზამთროსა და საქერიას მასივები. მასივებს ახასიათებს ძველი მყინვარული ფორმებიანი ღრმად დანაწევრებული კლდოვანი რელიეფი. დასავლეთ მხარეზე აღმარღულია ასხის მასივის აღმოსავლეთ განშტოებები. მუნიციპალიტეტის სამხრეთ ნაწილში, რიონისა და ცხენისწყლის ხეობებს შორის, ნაქერალას ქედის სამხრეთ გაგრძლებაზე მდებარეობს ხვამლის მასივი. მისი სამხრეთ კალთა მაღალია და ქარაფოვანი. მდინარე რიონის გასწვრივ ვრცედება ერთმანეთისგან ღრმა ხეობებით გამოყოფილი დაბალი და საშუალო სიმაღლის მთები.
ვრცელი ცაგერის ქვაბული, რომელიც გადაკვეთილია მდინარე ცხენისწყლით, იწყება მურის კლდეკარიდან და გრძელდება სამხრეთით სარეწკელის კლდეკარამდე. ორივე კლდეკარი ჩაჭრილია მკვრივცარცულ კირქვებში. ქვაბულის განიერი (1,5-2 კმ.) მძლავრი ალუვიონით დაფარული ფსკერიდან მაღლდება გორაკ-ბორცვების და დაბალი მთების საშუალოდ დახრილი ტერასებიანი კალთები. სარეწკელას კლდეკარიდან სამხრეთით ცხენისწყლის ხეობაისევ განიერდება პორფირიტულ და ფერად წყებათა ქანებში და ქმნის ზუბის ქვაბულს. ცაგერის ქვაბული აღმოსავლეთით გამოყოფილია ორბელის ქვაბულისაგან შუა ლეჩხუმის სერით. მის აღმოსავლეთით ცარცულ კირქვებში მდინრე რიონი ქმნის ტვიშის კლდეკარს. კირქვული მასივებისთვის დამახასიათებელია მკვეთრი ეროზიული და კარსტული ფორმები, ქვაბულებისათვის მეწყრული მოვლენები. ცაგერის ქვაბული რაჭა-ლეჩხუმის სინკლინის დასავლეთი ნაწილია. აგებულია პალეოგენური და ნეოგენური მეერგელებით, ქვიშაქვებით, თიხებით და კონგლომერატებით. მათ თითქმის ყოველი მხრიდან აკრავს ცარცული ასაკის კირქვები და მერგელები. ტვიშის სამხრეთით გაშიშვლებულია შუაიურული, ჩრდილო-აღმოსავლეთში ბაიოსური და ქვედაიურული ნალექები. ცარცული კირქვები თითქმის ყველა მიმართულებით იცვლება უმთავრესად ბაიოსური პორფირიტული წყებით. სასარგებლო წიაღისეულია ფოსფორიტები და მინერალური წყლები მდინარე ლაჯანურის ხეობაში.
ცაგერის ქვაბულის ფსკერზე ალუვიური ნიადაგეია. მთის კალთებზე ჭარბობს ტყის ყომრალი და კორდიან-კარბონატული ნიადაგები. მაღალ მთებში მთის ტყის ზედა სარტყლის ღია და გაეწერბული ტყის ყომრალი, გარეთვე კორდიანი და კორდიან-ტორფიანი მთის მდელოს ნიადაგები. ციცაბო, კლდოვანი ადგილები სრულად მოკლებულია ნიადაგსაფარს.
ჰავა
მუნიციპალიტეტი ეკუთვნის ზღვის სუბტროპიკული ტენიანი ჰავის ოლქს, სადაც სიმაღლის მიხედვით ჰაერის ტემპერატურა და ატმოსფერული ნალექები მკვეთრად იცვლება. დაბალ ნაწილში ჰაერის საშუალო წლიური ტემპერატურაა 11,4 °C (იანვრის 0 °C, აგვისტოს 22 °C). ნალექები 1235 მმ წელიწადში. მაქსიმალური ოდენობა ნალექებისა მოდის შემოდგომაზე, მინიმუალური ზაფხულში. მთიან ნაწილში ჰაერის ტემპერატურა ეცემა, ნალექების რაოდენობა კი იზრდება და ყველაზე მაღალ ადგილებში 2000 მმ აღწევს.
ფლორა და ფაუნა
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე ბინადრობს მთის ტყის ცხოველები: დათვი, მგელი, ტურა, მელა, შველი, კურდღელი, ზღარბი, თხუნელა. ფრინველებიდან ყვავი, ყორანი, ძერა, ტყის ქათამი, შაშვი, ტოროლა და სხვა. ქვეწარმავლებიდან ხვლიკები, გველები და სხვა. მდინარეებში ბევრია თევზი.
მოსახლეობა
მუნიციპალიტეტში შედის 1 ქალაქი და 58 სოფელი. მუნიციპალიტეტში ურბანიზაციის დონე დაბალია. 1987 წლის მონაცემებით სოფლის მოსახლეობა შეადგენდა რაიონის მთელი მოსახლეობის 90 %-ს. 2014 წლის აღწერით სოფლებში მუნიციპალიტეტის მოსახლეობის 87,3 % ცხოვრობს. განსახლების ძირითადი ზონაა ცაგერის ქვაბული და მიმდებარე მთების კალთები ზღვის დონიდან 500-600 მ-ის ფარგლებში.
ეკონომიკა
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე არის ლაჯანურის ჰიდროელექტროსადგური. მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე გადის ქუთაისი-ცაგერი-ლენტეხის და ონი-ცაგერის საავტომობილო გზები. ადგილობრივი გზების სიგრძეა 186 კმ.
ღირსშესანიშნაობანი
მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე რამდნიმე მუზეუმია: ცაგერში მოქმედებს მხარეთმცოდნეობის, ბარდნალაში ლადო ასათიანის, სპათაგორაში მარშალ ა. გელოვანის სახლ-მუზეუმები.
სქოლიო
*
სან-დიეგოს მუნიციპალიტეტი
სან-დიეგოს მუნიციპალიტეტი (Municipio San Diego) — მუნიციპალიტეტი ვენესუელაში, კარაბობოს შტატში. წარმოადგენს კარაბობოს შტატის 14 მუნიციპალიტეტიდან ერთ-ერთს. ფართობი 106 კმ². ვენესუელის ეროვნული სტატისტიკის ინსტიტუტის 2007 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სან-დიეგოს მუნიციპალიტეტში ცხოვრობდა 74 941 ათასი ადამიანი. მთავარი ქალაქია სან-დიეგო. კარაბობოს შტატის მთელი მოსახლეობის 3,4% მოდის სან-დიეგოს მუნიციპალიტეტზე. მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 707 ადამიანს 1 კვადრატულ კილომეტრზე.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:კარაბობოს შტატის მუნიციპალიტეტები
ეგირდირის ტბა
ეგირდირის ტბა (Eğirdir Gölü) — მტკნარი ტბა თურქეთში, ტავრის მთებში, თურქეთის სამხრეთ-დასავლეთით. ანთალიიდან 186 კილომეტრი. ზედაპირის ფართობი 482 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 16,5 მეტრი. ტბაში ორი კუნძულია: ჯან-ადა („სიცოცხლის კუნძული“) და ეშილ-ადა („მწვანე კუნძული“), რომლებიც ქალაქ ეგირდირთან დაკავშირებულია დამბით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ტბები
Neivamyrmex balzani
Neivamyrmex balzani — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Neivamyrmex-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ecitoninae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ჩეხეთის მხარეები
ჩეხეთი შედგება 13 მხარისა (kraje) და ერთი დედაქალაქისგან, რომელსაც 2000 წლის 1 იანვრიდან რეგიონული სტატუსი გააჩნია. ასევე აღიარებულია ძველი 73 რაიონი.
სქოლიო
* კატეგორია:ჩეხეთის ადმინისტრაციული დაყოფა
Lasioglossum zephyrum
Lasioglossum zephyrum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1853 წელს.
2008 European Vacation Tour
2008 European Vacation Tour — ამერიკული მძიმე მეტალ ჯგუფ მეტალიკის 2008 წელს გამართული საკონცერტო ტურნე.
წარმოდგენილი იქნა ორი სიმღერა მომავალი ალბომიდან. ჯგუფმა პირველად მისი არსებობის მანძილზე დაუკრა ფესტივალზე Ozzfest, როგორც ერთ-ერთმა მთავარმა ჯგუფმა. მეტალიკამ შეასრულა ზუსტად ოზი ოსბორნის შემდეგ. მეტალიკამ ამ ფესტივალზე პირველად შეასრულა სიმღერა Cyanide 2008 წლის 9 აგვისტოს, აშშ-ში. მეორე სიმღერა და წამყვანი სინგლი, The Day That Never Comes, შესრულდა მოგვიანებით, გაერთიანებულ სამეფოში. ტურნეზე, ასვევე პირველად 1999 წლის შემდეგ, შესრულდა სიმღერა Devil's Dance ალბომიდან ReLoad.
სიმღერების სია
(აღებულია 2008 წლის 30 მაისის შოუდან)
სქოლიო
კატეგორია:მეტალიკის ტურნეები European Vacation Tour, 2008
მიქაელ კენტელი
მიქაელ კენტელი (დაიბადა როგორც ბარონესა მარი-კრისტინე ანა აგნეს ჰედვიგ იდა ფონ რეიბნიცი; დ. 15 იანვარი, 1945 ) — გერმანული, ავსტრიული და უნგრული წარმოშობის ბრიტანეთის სამეფო ოჯახის წევრი. დაქორწინებულია კენტის საგრაფოს პრინც მაიკლზე, ჯორჯ V-ის შვილიშვილზე და ელისაბედ II-ის პირველ ბიძაშვილზე. წერის დაწყებამდე, იყო ინტერიერის დიზაინერი; დაწერილი აქვს რამდენიმე წიგნი ევროპული სამეფო ოჯახის შესახებ.