cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სამხრეთი კორდოფანი
ადმინისტრაციული ცენტრია — ქალაქი კადუგლი. სამხრეთით ესაზღვრება სამხრეთი სუდანი.
2005 წელს ნაივაშის ხელშეკრულების თანახმად სამხრეთი კორდოფანის შემადგენლობაში შევიდა გაუქმებული დასავლეთ კორდოფანის სამხრეთი ოლქები: ას-სალამი, ლაგავა და აბიეი. აბიეის ოლქის სამხრეთი ნაწილი აბიეის რაიონი წარმოადგენს სადავო ტერიტორიას სუდანსა და სამხრეთ სუდანს შორის. რაიონს რომელი ქვეყანა უნდა მართავდეს გადაწყდება რეფერენდუმით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუდანის შტატები
Interplay Entertainment
Interplay Entertainment Corporation — ამერიკული ვიდეო თამაშების შემქმნელი და გამომშვები კომპანია. დაარსებული იქნა ბრაიან ფარგოს მიერ 1983 წელს. კომპანია მდებარეობს ბევერლი ჰილზში, კალიფორნიის შტატში, (აშშ). კომპანიის თავდაპირველი სახელწოდება იყო Interplay Productions, თუმცა 1998 წელს კომპანიამ შეიცვალა Interplay Entertainment-ით. როგორც შემქმნელი, Interplay ცნობილია ორიგინალური თამაშის, „Fallout“-ის შექმნით და გამოცემით. ასევე კომპანიას გამოშვებული აქვს „Baldur's Gate“-ისა და „Descent“-ის სერიები.
სქოლიო
კატეგორია:1983 წელს დაარსებული კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები ამერიკის შეერთებულ შტატებში კატეგორია:ვიდეო თამაშების გამომცემელი კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების მწარმოებელი კომპანიები
აზერბაიჯანის მოქალაქეობა
მინი|246x246პქ|აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ემბლემა კანონი აზერბაიჯანის მოქალაქეობის შესახებ — კანონი მოქალაქეობის შესახებ, რომელიც განსაზღვრავს ვინ არის აზერბაიჯანის მოქალაქე.
მიმდინარე კანონი
ამჟამინდელი კანონი რეგულირდება აზერბაიჯანის კონსტიტუციით და რაც მთავარია აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კანონით აზერბაიჯანის მოქალაქეობის შესახებ, რომელიც მიღებულია 1998 წლის 30 სექტემბერს. კონსტიტუცია განსაზღვრავს მოქალაქეობას შემდეგნაირად: „პირი, რომელსაც აზერბაიჯანის რესპუბლიკასთან გააჩნია პოლიტიკური და სასამართლო ურთიერთობები, ასევე საერთო უფლებები და ვალდებულებები, არის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოქალაქე“. იგი ეფუძნება პირველ რიგში Jus sanguinis პრინციპს. იგი მოიცავს მოქალაქეობის უფლებას სომხეთიდან ლტოლვილი აზერბაიჯანელებისთვის და ეთნიკური აზერბაიჯანელებისთვის, რომლებიც  ცხოვრობენ მსოფლიოს სხვადასხვა ქვეყნებში. ორმაგი მოქალაქეობა არ არის აღიარებული აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მიერ.
კანონი აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოქალაქეობის შესახებ
კანონი მიღებულ იქნა 1998 წლის 30 სექტემბერს აზერბაიჯანის მილი მეჯლისის (პარლამენტის) მიერ. 2018 წლის მარტის ბოლოს, კანონში შევიდა ცვლილებები 21-ჯერ. კანონი შედგება 5 ნაწილისაგან და 26 სტატიისგან. პირველი ნაწილი ეხება ზოგად დებულებებს. მეორე ნაწილში შედის სტატია აზერბაიჯანის მოქალაქეობის მიღებისა და მოქალაქეობის აღდგენის შესახებ. მესამე ნაწილი აწესებს აზერბაიჯანის მოქალაქეობის შეწყვეტის პირობებს. მეოთხე განყოფილებაში რეგულირდება ბავშვების მოქალაქეობა იმ შემთხვევაში თუ მათი მშობლები იცვლიან მოქალაქეობასა და შვილად აყვანის შესახებ. ბოლო სექციაში შედის საერთაშორისო სამართლებრივი ნორმები მოქალაქეობის საკითხებთან დაკავშირებით. კანონისა და საერთაშორისო ხელშეკრულებების კონფლიქტის შემთხვევაში, რომლის მონაწილეც არის აზერბაიჯანი, საერთაშორისო შეთანხმებები ჭარბობს.
მოქალაქეობა დაბადების მიხედვით
აზერბაიჯანი არის jus sanguinis სახელმწიფო და არა სახელმწიფო jus soli, რაც ნიშნავს, რომ ის მოქალაქეობას ითხოვს სისხლის მიხედვით და არა დაბადების ადგილის მიხედვით. თუმცა, აზერბაიჯანის მოქალაქეობა ასევე განსაზღვრავს მოქალაქეობას და არა მხოლოდ წარმოშობის მიხედვით. აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე უცხოელი პირის და მოქალაქეობის არმქონე პირის დაბადება ავტომატურად არ ანიჭებს მას მოქალაქეობას.
აზერბაიჯანის მოქალაქეობის კანონი ითვალისწინებს დებულებებს, რომლითაც ადამიანი ავტომატურად შეიძლება გახდეს აზერბაიჯანის მოქალაქე დაბადებისას:
ორმაგი მოქალაქეობა
აზერბაიჯანში დაუშვებელია ორმაგი მოქალაქეობის ქონა და ნებისმიერი, ვინც ნებაყოფლობით იღებს უცხო ქვეყნის მოქალაქეობას ავტომატურად კარგავს აზერბაიჯანის მოქალაქეობას. აზერბაიჯანელი მიგრანტები, რომელთაც სურთ უარი განაცხადონ საკუთარ მოქალაქეობაზე, რათა მიიღონ სხვა ქვეყნის მოქალაქეობა (მაგალითად, გერმანია, რომელიც ითხოვს წინა მოქალაქეობის დენონსაციას) უნდა წარმოადგინონ განცხადება დენონსაციის შესახებ. ეს პროცესი შეიძლება გაგრძელდეს ერთ წლამდე.
ერთადერთი გამონაკლისი შეიძლება იყოს ის, რომ აზერბაიჯანის პრეზიდენტს შეუძლია მიანიჭოს ორმაგი მოქალაქეობა განსაკუთრებული მნიშვნელობის პირებს და ეს პირი არ დაკარგავს აზერბაიჯანის მოქალაქეობას, ამასთანავე შეინარჩუნებს მის მიერ მიღებულ მოქალაქეობას ან დაკარგავს თავის ორიგინალურ უცხოეურ მოქალაქეობას აზერბაიჯანის მოქალაქეობის მინიჭებისას.
მოქალაქეობის დაკარგვა
კონსტიტუცია კრძალავს აზერბაიჯანის მოქალაქეობის ჩამორთმევას ნებისმიერ გარემოებებში. თუმცა, ნებაყოფლობითი უარი აზერბაიჯანის მოქალაქეობაზე კანონით არის ნებადართული. ანალოგიურად, აზერბაიჯანის მოქალაქეობის აღდგენა კანონით არის დაშვებული, თუ პირი უარს იტყვის უცხო ქვეყნის მოქალაქეობაზე.
სავიზო მოთხოვნები
მინი|275x275პქ|სავიზო მოთხოვნები აზერბაიჯანის მოქალაქეებისათვის მთავარი სტატია: სავიზო მოთხოვნები აზერბაიჯანის მოქალაქეებისთვის
2017 წელს, აზერბაიჯანის მოქალაქეებს ჰქონდათ უვიზო რეჟიმი ან ვიზა 62 ქვეყანაში. აზერბაიჯანი 74-ე ადგილზეა სავიზო შეზღუდვების ინდექსის მიხედვით.
სქოლიო
კატეგორია:მოქალაქეობა კატეგორია:კანონი მოქალაქეობის შესახებ კატეგორია:აზერბაიჯანის კანონი
ბრეტანის ნახევარკუნძული
სქოლიო
კატეგორია:საფრანგეთის ნახევარკუნძულები
კერი-ბლუ ტერიერი
კერი-ბლუ ტერიერი (Kerry Blue Terrier) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ირლანდიაში XVIII საუკუნეში.
კერი-ბლუ ტერიერი წარმოშობით კერის საგრაფოდანაა და სპეციალური სახელმწიფო მითითებით ირლანდიის ნაციონალურ ძაღლადაა აღიარებული. 1922 წელს, როდესაც ბრიტანელი ჰიუიტის მეცადინეობით დამტკიცდა ამ ჯიშის სტანდარტები, ქერი-ბლუმ მიიღო ოფიციალური საერთაშორისო აღიარება. კერი-ბლუ ტერიერის ლეკვები შავი ბალნიშ იბადებიან, ხოლო სიცოცხლის მე-9-24 თვეზე უცისფერდებათ. როგორც წესი, რაც უფრო ადრე იწყებს ბალნის ფერის შეცვლას, მით უფრო ღია იქნება მისი საბოლოო შეფერილობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტერიერები კატეგორია:ირლანდიური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
იელის მაცხოვრის ფერისცვალების ეკლესია
იელის მაცხოვრის ფერისცვალების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფელ იელის განაპირა მხარეს, შემაღლებულ, ბორცვიან ადგილზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია სამწახნაგა, შვერილაფსიდიანი, დარბაზული ტიპისაა. მოპირკეთებულია თლილი შირიმის კვადრებით. კედლებს სადა ლავგარდნის თარო ასრულებს. ეკლესიის ერთადერთი შესასვლელი კარი დასავლეთ ფასადის ცენტრშია გაჭრილი; კარის ზღურბლი მიწის დონიდან ქვის ორი საფეხურით არის ამაღლებული. ეკლესიას ჩრდილოეთით და სამხრეთით დამატებითი შესასვლელებიც ჰქონდა, რომლებიც მოგვიანებით ამოაშენეს. ამოშენებული კარებები შირიმის ფილებით არის მოპირკეთებული.
სამწახნაგა აფსიდი გეომეტრიული სიზუსტით გამოყვანილი თაღედით არის შემკული. ბრტყელ პილასტრებზე გადაყვანილი ნახევარწრიული თაღები თითო-თითოდ შემოწერს თითოეულ წახნაგს. თაღების ქუსლები სადა, სწორკუთხა იმპოსტებს ეყრდობა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
იენიქენდი (აღსუ)
იენიქენდი  (Yenikənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
ლუნა (სარაგოსა)
სქოლიო
კატეგორია:სარაგოსის მუნიციპალიტეტები
ქალები ლაოსში
ქალები ლაოსში — ლაოსის საზოგადოებაში აქტიურად ჩართული მოქალქეები. ისინი წარმოდგენილნი არიან პოლიტიკაში, მართავენ ავტომობილს, წვლილი შეაქვთ სოციალურ ტრანსფორმაციასა და განვითარებაში. თანდათან იზრდება მათი როლი მსოფლიო ბიზნესში. ლაოსელი ქალები მუშაობენ სამედიცინო სფეროში და აწარმოებენ საკვებს სამხედრო დანაყოფებისთვის. მოდერნიზაციისა და სოფლის მივიწყების გამო, ლაოსელებმა დაიწყეს ლაოსის ტრადიციული იდეალებისთვის უცხო, ცხოვრების ახალი წესების მიღება.
იურიდიული სტატუსი
მინი|250x250პქ| ლაოსელი ქალი, [[ლუანგპრაბანგი, ლაოსი.]] მინი|250x250პქ| ლაოსელი გოგოები კითხულობენ. ლაოსის კონსტიტუციის თანახმად, ლაოსელი ქალები იურიდიულად უტოლდებიან ლაოსელ მამაკაცებს. მათ აქვთ ხმის მიცემისა და ქონების მემკვიდრეობით მიღების უფლება. პრაქტიკაში, ლაოსურ საზოგადოებაში ქალის როლები და სტატუსი ხშირად დამოკიდებულია ეთნიკურ კუთვნილებაზე. ზოგიერთ შემთხვევაში მათ აქვთ უფლება მიიღონ მემკვიდრეობა, მაგალითად, ლაო ლუმის ქალთა სტატუსით: უმცროს ქალიშვილს ხშირად ევალება მშობლების მოვლა-პატრონობა მემკვიდრეობით მიღებული სარგებლის (მიწა და ბიზნესი) სანაცვლოდ.
მემკვიდრეობის მიღების შემდეგ ქალიშვილი არ იღებს პირდაპირ კონტროლს მიწასა და ბიზნესზე, რადგან მის ქმარს აქვს აღმასრულებელი ძალაუფლება ასეთ საკითხებზე. შესაბამისად, გადაწყვეტილების მიმღებიც ქმარია. სხვა ეთნიკური ჯგუფის წარმომადგენელი ქალები არაფერს იღებენ მემკვიდრეობით.
სამუშაო ძალა
სოფლად მცხოვრები ლაოსელი ქალი ასრულებს სხვადასხვა სახის ნახევრად ფორმალურ როლებს თავიანთ თემებში, მათ შორისაა, ხელნაკეთობა, ვაჭრობა, საზოგადოებრივი ჯანდაცვა და განათლება. ქალაქებისა და მთავრობის დონეზე, ლაოსელი ქალები ნაკლებად არიან წარმოდგენილი, განსაკუთრებით მაღალი დონის თანამდებობებზე. ხელფასების მხრივ, ქალები, როგორც წესი, უფრო დაბალ ანაზღაურებას იღებენ, ვიდრე კაცები.
რელიგია
ლაოსურ ბუდიზმთან და ტრადიციულ რწმენასთან დაკავშირებით, ბევრ ლაოსელ ქალს ასწავლიან, რომ მათ ნირვანას მიღწევა შეუძლიათ მხოლოდ მას შემდეგ, რაც ისინი ხელახლა დაიბადებიან, როგორც მამაკაცები.
განათლება და ტრენინგები
უფრო ნაკლები ლაოსელი გოგო სწავლობს სკოლებში, ვიდრე ბიჭი. მიუხედავად იმისა, რომ მამაკაცებზე ნაკლები ცოდნა და განათლება აქვთ ,(ლაოსელი ქალების 63 %-ს წერა და კითხვა შეუძლია, ხოლო, მამაკაცების - 83%), ლაოსელი ქალები უზრუნველყოფენ ფინანსურად თავიანთ ოჯახებს, განსაკუთრებით სოფლად.
ქალთა განათლებაში კიდევ ერთი ორგანიზაციაა სპეციალური საჭიროების მქონე ლაოსელ ქალთა განვითარების ცენტრი, ინსტიტუტი, რომელიც ამზადებს ლაოსელ ქალებს საჭიროების მიხედვით. ლაოსის სპეციალური საჭიროების მქონე ქალთა განვითარების ცენტრი დააარსა ჩანფენგ სივილამ და ძირითადად მუშაობდა სემინარების კუთხით, სანამ გაფართოვდებოდა 2002 წელს. კიდევ ერთი მსგავსი ჯგუფი, რომელიც ფოკუსირებულია ლაოსელი ქალების უფლებებზე, გაძლიერებასა და ჯანმრთელობაზე, არის საიაბურის პროვინციის ქალთა განვითარების კომიტეტი.
პოლიტიკა
ქალებმა ხმის მიცემისა და არჩევის უფლება მიიღეს 1958 წელს. ისინი მთავრობაში ნაკლებად არიან წარმოდგენილი როგორც ადგილობრივ, ისე ეროვნულ დონეზე. 2011 წლის მარტში, ეროვნულმა ასამბლეამ ჩაატარა სემინარი ორმოცდაშვიდი ქალი კანდიდატისთვის ლაოსის მე-7 გენერალური არჩევნების წინ.
ქორწინება
ლაოსურ საზოგადოებაში, ტრადიციულად, სტიგმატიზირებული არიან ქალები, რომლებიც ქმრებს გაშორდებიან. მათ ხშირად უჭირთ სხვა მეუღლის მოძებნა.
პროსტიტუცია და ტრეფიკინგი
სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიის მრავალი ღარიბი ქვეყნის მსგავსად, ლაოსელი ქალებისთვის სერიოზული პრობლემაა ადამიანებით ვაჭრობა და პროსტიტუცია.
სქოლიო
კატეგორია:ქალთა უფლებები ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:ლაოსი კატეგორია:ქალები ქვეყნების მიხედვით
მანჰეტენი (ფილმი)
მანჰეტენი (Manhattan) — ვუდი ალენის 1979 წლის ფილმი. ფილმმა მიიღო BAFTA საუკეთესო ფილმისთვის და სეზარი საუკეთესო უცხოური ფილმისთვის.
ჭახრაკაული
ჭახრაკაული (Cerinthe minor) — მრავალწლოვანი ბალახოვანი მცენარე ლაშქარასებრთა ოჯახისა. მისი ღეროს სიმაღლე 20 — 25 სმ-ს აღწევს, მარტივი ან დატოტვილია, მთელი მცენარე შიშველია, ლეგა. ქვედა ფოთლები ოვალური ფორმისაა, ყუნწებში ვიწროვდება. ღეროსეული ზედა ფოთლები ოვალური ან კვერცხის ფორმისაა, გულისებური ფუძით, ფართოდ ღერომხვევი. ყვავილედი თანაყვავილიანია, გვირგვინი მილისებური, მკრთალი ყვითელი ფერის, ნახევრამდეა გაყოფილი ლანცეტა ფორმის სწორ ნაკვთებად, ხახასთან 5 მეწამული ლაქა აქვს. ყვავილობს და ნაყოფმსხმოიარობს მაის-სექტემბერში.
მანჰეტენი (ფილმი)
სიუჟეტი
ფილმის მთავარი გმირია სატელევიზიო სცენარისტი. ის მომაბეზრებელი სამსახურის მიტოვებისა და ძველი ნაცნობების წრიდან თავის დაღწევის მიზნით, თავისი მეგობრის საყვარელთან გააბამს რომანს და სიცრუისა და ორპირობის შეკრულ წრეში აღმოჩნდება.
ჭახრაკაული
იზრდება ბუჩქნარებში, ნათესებსა და რუდერალურ ადგილებზე მთის ზედა სარტყელამდე. საქართველოში თითქმის ყველგანაა გავრცელებული, საქართველოს გარეთ — კავკასიის ყველა რაიონში, ხმელთაშუაზღვისპირეთსა და მცირე აზიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ლაშქარასებრნი
მანჰეტენი (ფილმი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:1979 წლის ფილმები კატეგორია:ვუდი ალენის ფილმები კატეგორია:United Artists-ის ფილმები
The Disney Afternoon
The Disney Afternoon — ამერიკული ანიმაციური სატელევიზიო სერიალების ორსაათიანი ბლოკი. ეთერში გადიოდა 1990 წლის 10 სექტემბრიდან 1997 წლის 29 აგვისტომდე. ამ პერიოდიდან მოყოლებული, 1999 წლამდე გადიოდა 90-წუთიანი ბლოკი. სერიალებს, რომლებიც ამ ბლოკში შედიოდა, აწარმოებდა Walt Disney Television Animation.
ალბომი
ალბომი The Disney Afternoon - Original Music From The Four Hit Disney TV Shows გამოვიდა 1990 წელს. მასში შეტანილია სიმღერები სერიალებიდან Adventures of the Gummi Bears (1985-1991), DuckTales (1987-1990), Chip 'n Dale Rescue Rangers (1989-1990) და TaleSpin (1990-1991).
ყაზახეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა
ყაზახეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა (Қазақ Автономиялы Кеңестік Социалистік Республикасы) — ყაზახეთის ეროვნული ავტონომიური ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული რსფსრ-ის შემადგენლობაში.
დაარსდა 1925 წლის 15 ივნისს და არსებობდა 1936 წლის 5 დეკემბრამდე. სახელწოდება მიიღო მას შემდეგ, რაც ყირგიზეთის ავტონომიურ საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკას ეწოდა ყაზახეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკა. შემდეგ ჩამოყალიბდა ყაზახეთის სსრ.
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის ავტონომიური რესპუბლიკები კატეგორია:ყაზახეთის ისტორია
მარსის ქრონიკები
მარსის ქრონიკები — რეი ბრედბერის 1950 წლის სამეცნიერო ფანტასტიკის მოთხრობების კრებული. წიგნში, დედამიწა გამოუსადეგარი ხდება და კაცობრიობა იძულებული შეიქნება ახალი თავშესაფარის საძიებლად, მარსსა და დედამიწას შორის კი კონფლიქტი ისახება. ნაწილობრივ კრებული, ნაწილობრივ კი ეპიზოდური რომანი, შეიცავს 1940-იან წლებში სხვადასხვა ჟურნალებში გამოქვეყნებულ ბრედბერის მოთხრობებს. წიგნს არ გააჩნია კონკრეტული ჟანრი და მიჩნეულია ინტერსტიციალურ ვინიეტურად.
აგებულება
წიგნზე გავლენა მოახდინა შერვუდ ანდერსონის „უაინსბურგ, ოჰაიომ“ და ჯონ სტეინბეკის მრისხანების მტევნებმა. ბრედბერიმ მარსის ქრონიკებს, სტრუქტურის გამო უწოდა „რომანის ძმობილი“ და „ყალთაბანდი რომანი“. აგებულებით, იგი ჰგავს ბრედბერის მოთხრობების კრებულ „ტანმოხატულ კაცს“. ორივე რომანს აქვს ცენტრი, რომლის გარშემო ბრუნავენ მოთხრობები.
პირველ ნაწილში (1999 წლის იანვრიდან - 2000 წლის აპრილამდე), ადამიანები მარსისკენ იკვლევენ გზას, მარსელები კი იშორებენ მათ. გადამწყვეტ მოთხრობაში - „დაე მთვარემ მარად ანათოს“, დედამიწელების მეოთხე ექსპედიციას მარსი გაუდაბურებული ხვდება, რადგან წინა ექსპედიციებისას ჩატანილმა მიკრობებმა მარსელები გადააშენეს. იწყება მეორე ნაწილი (2001 წლის დეკემბრიდან - 2005 წლის ნოემბრამდე), სადაც ადამიანები გაუდაბნოებულ პლანეტაზე სახლდებიან და ამაოდ ცდილობენ მარსის დედამიწად გარდაქმნას. აგრეთვე, კონტაქტს ამყარებენ გადარჩენილ მარსელეთან, რომლებიც ცოტანიღა დარჩნენ. როგორც კი დედამიწაზე ომი ახლოვდება, ახალმოსახლეთა უმეტესობა სახლში ბრუნდება. ატომური ომი ემუქრება ჩვენს პლანეტას და მარსთან კავშირი წყდება, საიდანაც მესამე ნაწილი (2005 წლის დეკემბრიდან - 2026 წლის ოქტომბრამდე), ომის ნარჩენებზე იწყება და გადარჩენილი ადამიანები, მარსელები ხდებიან, თუნდ ისინი ძალიან მცირედიღა დარჩნენ.
წიგნის ისტორია
1963 წელს, წიგნი გამოქვეყნდა Time Reading Program-ში, ფრედ ჰოილის წინასიტყვაობით.
1979 წელს, რბილი ყდით გამოსცა გამომცემლობა Bantam Books-მა, იან მილერის ილუსტრაციებით.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკული რომანები კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკა კატეგორია:სამეცნიერო ფანტასტიკური რომანები კატეგორია:1950 წლის რომანები კატეგორია:რეი ბრედბერის ნაწარმოებები
Pandora (კონსოლი)
Pandora — Linux-ზე დაფუძნებული მეშვიდე თაობის პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი და ჯიბის კომპიუტერი, შექმნილი და გამოცემული კომპანია OpenPandora-ს მიერ 2010 წელს. ღია კოდის წყალობით, გათვლილია Hombrew თამაშების წარმოებისთვის.
მოწყობილობა იწონის 320 გრამს. მოიხმარს 43-ღილაკიან კლავიატურას; Texas Instruments-ის OMAP3530 ცენტრალურ პროცესორს 600 მჰც ტაქტური სიხშირით; PowerVR SGX 530 გრაფიკულ ჩიპს 110-მდე ტაქტური სიხშირით; 256 მბ ოპერატიულ მეხსიერებას; სენსორულ LCD ეკრანს 800×480-ზე გაფართოებით; 4200 მილიამპერიან ლითიუმ-პოლიმერულ ბატარეას. აგრეთვე გააჩნია Wi-Fi-სა და Bluetooth-ის მხარდაჭერა.
სისტემას შეუძლია სხვადასხვა პლატფორმების თამაშების ემულირება, მათ შორის — N64, PlayStation, PlayStation Portable, Atari Jaguar, Amiga, Game Boy Advance, Sega Mega-CD, Neo Geo, Sega Genesis, Sega Master System, Game Gear, Commodore 64, NES და PC Engine/TurboGrafx-16.
2013 წლამდე გამოვიდა კონსოლის რამდენიმე მოდერნიზებული ვარიანტი. 2014 წელს კომპანიამ დაიწყო ახალ კონსოლ DragonBox Pyra-ზე მუშაობა, რომლის გამოსვლის თარიღი ჯერჯერობით უცნობია.
სქოლიო
კატეგორია:ARM-ზე დაფუძნებული კონსოლები კატეგორია:პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:Linux-ზე დაფუძნებული მოწყობილობები კატეგორია:მეშვიდე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:2010 წელი ვიდეო თამაშებში კატეგორია:2010-იანი წლების სათამაშოები
კურაში
კურაშის მოჭიდავეები (თათრულად köräşçelär) იყენებენ პირსახოცებს მეტოქის დასაჭერად და მათი მიზანია მეტოქის ფეხზე გადაგდება, წაქცევა. ჭიდაობა ფოლკლორული ფესტივალის, საბანტუის ერთ-ერთი მთავარი შეჯიბრია. აზერბაიჯანულ ენაზე სპორიტ იწოდება როგორც گولش / ҝүләш / güləş in Azerbaijani, көрәш ბაშკირულ ენაზე,, кӗрешӳ ჩუვაშურად, күрес / küres ყაზახურად, күрөш / küröş in ყირგიზულად, кӱреш / küreş in Shor, küreş / күреш / көрәш / kөrəş თათრულ ენაზე, güreş in თურქულად, göreş in თურქმენულად და kurash უზბეკურად. ყველა ეს ტერმინი მოდის ძველთურქული keriš. კურეშში პირველი მსოფლიო ჩემპიონატი 1999 წელს ჩატარდა. ამის შემდეგ მსოფლიოს ჩემპიონატი კიდევ თერთმეტჯერ გაიმართა 2000 (ანტალია, 2001 (ბუდაპეშტი), 2002 (ერევანი), 2005 (ტაშკენტი), 2007 (ულან-ბატორი), 2009 (ალუშტა), 2011 (ტერმეზი), 2013 (სტამბოლი), 2015 (ხორემაბადი), 2017 (სტამბოლი) და 2019 (ჩუნგ-ჯუ) წლებში. 8-ჯერ გაიმართა კურეშში მსოფლიო ახალგაზრდული, 20 წლამდელთა ჩემპიონატი. პირველად ტურნირი 2000 წელს, რუსეთის ქალაქ ტვერში ჩატარდა. ამის შემდეგ ტურნირი კიდევ შვიდჯერ, 2002, 2004, 2006, 2008, 2010, 2012 და 2016 წლებში გაიმართა. 2019 წლის 27 მარტს გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ქართველმა ძიუდოისტმა გურამ თუშიშვილმა მიიღო ორთვიანი დისკვალიფიკაცია, რომლის ათვლაც 29 მარტიდან დაიწყო, ამის მიზეზი გახდა ის, რომ მან მიიღო მონაწილეობა კურეშის მსოფლიო ჩემპიონატზე, რაც გამოწვეული იყო იმით რომ ძიუდოს საერთაშორისო რეიტინგში მყოფ ძიუდოისტებს ეკრძალებათ სპორტის სხვა ძალისმიერ სახეობებში მონაწილეობა. კურეშის საერთაშორისო დებიუტი შედგა 2018 წლის აზიურ თამაშებზე რომელიც ინდონეზიის დედქალაქ ჯაკარტასა და ქალაქ პალემბანგში ჩატარდა. კურეში ასევე იყო 2019 წლის 30-ე სამხრეთ აზიის თამაშებზე, რომელსაც 2019 წელს ფილიპინებმა უმასპინძლა.
სქოლიო
კატეგორია:საბრძოლო ხელოვნება კატეგორია:სპორტის სახეობები
მის გრანდ ინტერნეიშენელი
thumb|right|მის გრანდ ინტერნეიშენელი 2016-ის კონკურსანტები; [[ლას-ვეგასი, ნევადა, აშშ.]] thumb|right|მის გრანდ ინტერნეიშენელის გვირგვინი
მის გრანდ ინტერნეიშენელი (Miss Grand International) — ყოველწლიური საერთაშორისო სილამაზის კონკურსი, რომელსაც ატარებს „ორგანიზაცია მის გრანდ ინტერნეიშენელი“. დააარსა ნაუატ ითსარაგრისილმა, 2013 წელს ბანგკოკში (ტაილანდი).
გამარჯვებულები
გალერეა
სქოლიო
კატეგორია:სილამაზის კონკურსები
სემუელ ჰანტინგტონი
სამუელ ფილიპ ჰანტინგტონი ( დ. 18 აპრილი, 1927  -  გ. 24 დეკემბერი,  2008 ) — ამერიკელი პოლიტოლოგი, მრჩეველი და მეცნიერი. მან ნახევარ საუკუნეზე მეტი გაატარა ჰარვარდის უნივერსიტეტში, სადაც იყო ჰარვარდის საერთაშორისო საქმეთა ცენტრის დირექტორი და Albert J. Weatherhead III უნივერსიტეტის პროფესორი. ჯიმი კარტერის პრეზიდენტობის დროს ჰანტინგტონი იყო თეთრი სახლის ეროვნული უსაფრთხოების საბჭოს უსაფრთხოების დაგეგმვის კოორდინატორი. 1980-იან წლებში, აპარტეიდის ეპოქაში, სამხრეთ აფრიკის რესპუბლიკაში მსახურობდა მრჩევლად.
იგი ცნობილია 1993 წლის თეორიით, „ ცივილიზაციათა შეჯახება“, ცივი ომის შემდგომი ახალი მსოფლიო წესრიგი. იგი ამტკიცებდა, რომ მომავალი ომები იქნებოდა არა ქვეყნებს შორის, არამედ კულტურებს შორის, და რომ ისლამური ექსტრემიზმი ყველაზე დიდი საფრთხე გახდებოდა მსოფლიო მშვიდობისთვის. ჰანტინგტონს ჰქონდა პატივი, დახმარებოდა აშშ-ს შეხედულებების ჩამოყალიბებაში სამოქალაქო-სამხედრო ურთიერთობების საკითხში და  პოლიტიკურ განვითარებაში. ტრამპის ახლანდელ ადმინისტრაციაშიც კი იყენებენ მის რჩევებს. ღია სილაბუსის პროექტის თანახმად, ჰანტინგტონი არის მეორე, ყველაზე ხშირად ციტირებადი ავტორი კოლეჯებში, პოლიტოლოგიის კურსებზე.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ჰანტინგტონი დაიბადა 1927 წლის 18 აპრილს, ნიუ – იორკში, მწერალ დოროთი სანბორნის  და რიჩარდ თომას ჰანტინგტონი, სასტუმროების შესახებ სავაჭრო ჟურნალების გამომცემლის, ვაჟი. მისი ბაბუა იყო გამომცემელი ჯონ სანბორნ ფილიპსი. განსხვავებით სხვებისგან, მან დაამთავრა იელის უნივერსიტეტი 18 წლის ასაკში, მსახურობდა აშშ-ს არმიაში, მიიღო მაგისტრის ხარისხი ჩიკაგოს უნივერსიტეტიდან და დაასრულა დოქტორანტურა ჰარვარდის უნივერსიტეტში, სადაც მან 23 წლის ასაკში დაიწყო სწავლება.
აკადემიური კარიერა
ჰანტინგტონი იყო ჰარვარდის მმართველი დეპარტამენტის წევრი 1950 წლიდან, სანამ მას არ შეუწყდა თანამდებობაზე ყოფნის უფლება 1959 წელს, ზბიგნევ ბრეზინსკისთან ერთად, რომელსაც ასევე თანამდებობაზე უარი ეთქვა, იგი ნიუ იორკის კოლუმბიის უნივერსიტეტში გადავიდა. 1959 - 1962 წლებში იყო მთავრობის ასოცირებული პროფესორი კოლუმბიაში, სადაც ასევე იყო მათი ომისა და მშვიდობის კვლევების ინსტიტუტის დირექტორის მოადგილე. ჰანტინგტონი 1963 წელს მიიწვიეს ჰარვარდში მმართველობის დეპარტამენტში დაბრუნების მიზნით და იქ დარჩა გარდაცვალებამდე. იგი არჩეულ იქნა ამერიკის ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიის წევრად 1965 წელს. ჰანტინგტონმა და უორენ დემიან მანსელმა დააარსეს და არედაქტირებდნენ გაზეთს საგარეო პოლიტიკა. ჰანტინგტონი დარჩა როგორც რედაქტორად 1977 წლამდე.
ჰანტინგტონის პირველი მთავარი წიგნი იყო ჯარისკაცი და სახელმწიფო: სამოქალაქო-სამხედრო ურთიერთობების თეორია და პოლიტიკა (1957), რომელიც გამოქვეყნებისთანავე საკმაოდ საკამათო გახდა, მაგრამ ამჟამად განიხილება, როგორც ყველაზე გავლენიანი წიგნი ამერიკის სამოქალაქო-სამხედრო ურთიერთობებზე. ცნობილი გახდა მისი ნაშრომი პოლიტიკური წესრიგი ცვალებად საზოგადოებებში (1968), რომელიც ეჭვქვეშ აყენებდა მოდერნიზაციის თეორეტიკოსების ჩვეულებრივ მოსაზრებას, რომ ეკონომიკური და სოციალური პროგრესი წარმოქმნის სტაბილურ დემოკრატიებს ბოლო დროს დეკოლონიზებულ ქვეყნებში. ის ასევე თანაავტორი იყო მოხსენებისა კრიზისი დემოკრატიის საკითხებში: დემოკრატიების მმართველობა, რომელიც გამოსცა სამმხრივმა კომისიამ 1976 წელს. 1977 წელს, მისმა მეგობარმა ბრეზინსკიმ - რომელიც ჯიმ კარტერის ადმინისტრაციაში დაინიშნა ეროვნული უსაფრთხოების მრჩევლად - ჰანტინგტონი მიიწვია, რომ გამხდარიყო თეთრი სახლის ეროვნული უსაფრთხოების საბჭოს უსაფრთხოების დაგეგმვის კოორდინატორი. ის ამ თანამდებობაზე მსახურობდა 1978 წლის ბოლომდე.
2007 წელს ჰანტინგტონმა გააგრძელა ბაკალავრიატის სტუდენტების სწავლება, სანამ არ გავიდა პენსიაზე.
პირადი ცხოვრება
ჰანტინგტონი შეხვდა მის მეუღლეს, ნენსი არკელიანს, როდესაც ისინი ერთად მუშაობდნენ 1956 წლის საპრეზიდენტო კანდიდატის ადლაი სტივენსონის გამოსვლაზე. მათ ორი ვაჟი ჰყავთ, ნიკოლასი და ტიმოთი.
ჯანმრთელობის გაუარესებიდან რამდენიმე წლის შემდეგ, ჰანტინგტონი გარდაიცვალა 2008 წლის 24 დეკემბერს, 81 წლის ასაკში, მართას ვენახში, მასაჩუსეტსის შტატში.
პოლიტიკური წესრიგი ცვალებად საზოგადოებებში
1968 წლის განმავლობაში, მაშინ როდესაც ინტენსიური გახდა შეერთებული შტატების ომი ვიეტნამში, ჰანტინგტონმა გამოაქვეყნა პოლიტიკური წესრიგი ცვალებად საზოგადოებებში, რაც იყო მოდერნიზაციის თეორიის კრიტიკა, რომელიც წინა ათწლეულის განმავლობაში გავლენას ახდენდა აშშ-ს პოლიტიკაზე.
ჰანტინგტონი ამტკიცებს რომ, საზოგადოებები მოდერნიზდებიან, ისინი უფრო რთული და უწესრიგოები ხდებიან. თუ სოციალური მოდერნიზაციის პროცესი, რომელიც წარმოშობს ამ არეულობას, არ ემთხვევა პოლიტიკური და ინსტიტუციური მოდერნიზაციის პროცესს - პროცესი, რომელიც წარმოქმნის პოლიტიკურ ინსტიტუციებს, რომლებიც შეძლებენ მოდერნიზაციის სტრესის მართვას - ეს შეიძლება იყოს ძალადობა.
1970-იანი წლების განმავლობაში ჰანტინგტონი იყო სხვადასხვა ტიპის მთავრობების მრჩეველი, როგორც დემოკრატიული, ისე დიქტატორული. 1972 წლის განმავლობაში იგი ბრაზილიაში შეხვდა მედისის მთავრობის წარმომადგენლებს; ერთი წლის შემდეგ მან გამოაქვეყნა მოხსენება „მიდგომები პოლიტიკურ დეკომპრესიამდე“, რომელშიც გვაფრთხილებს ძალიან სწრაფი პოლიტიკური ლიბერალიზაციის რისკების შესახებ, თანდათანობით ლიბერალიზაციას გვთავაზობს და ძლიერი პარტიის სახელმწიფოს, რომელიც მექსიკური ინსტიტუციონალური რევოლუციური პარტიის (PRI) იმიჯზე იყო შექმნილი. ხანგრძლივი ტრანსფორმაციის შემდეგ, 1985 წლის ბრაზილია გახდა დემოკრატიული.
1980-იანი წლების განმავლობაში იგი გახდა სამხრეთ აფრიკის რეჟიმის ღირებული მრჩეველი, რომელმაც გამოიყენა თავისი იდეები პოლიტიკური წესრიგისთვის, რათა დახმარებოდა „ტოტალურ სტრატეგიას“ აპარტეიდის რეფორმირებისა და მზარდი წინააღმდეგობის ჩახშობისათვის. მან დაარწმუნა სამხრეთ აფრიკის მმართველები, რომ სახელმწიფოში (რომელიც იმ დროს პოლიციურ ძალადობას, პატიმრობას სასამართლო პროცესის გარეშე დაპატიმრებას და წამებას აწარმოებდა) შეიძლება რეფორმის განხორციელება აუცილებელი გახდეს. რეფორმის პროცესში, მან თავის სამხრეთ აფრიკის აუდიტორიას განუცხადა, ხშირად მოითხოვდნენ „სისულელეს, მოტყუებას, გაუმართავ ვარაუდებს და მიზანდასახულ სიბრმავეს“. ამრიგად, მან მის მასპინძლებს მისცა აპარტეიდის რეფორმირების 'პროექტი', და არა აღმოფხვრა.
ჰანტინგტონი ხშირად ასახელებს ბრაზილიაში მიღწეულ წარმატებას და მიუთითებს იმაზე, რომ მის როლს ასრულებდა 1988 წლის საპრეზიდენტო გამოსვლაში ამერიკის პოლიტიკურ მეცნიერებათა ასოციაციასთან, სადაც თქვა, რომ პოლიტიკურმა მეცნიერებამ მოკრძალებული როლი ითამაშა ამ პროცესში. ისეთო კრიტიკოსები, როგორიცაა ბრიტანელი პოლიტოლოგი ალან ჰუპერი, აღნიშნავს, რომ თანამედროვე ბრაზილიას აქვს განსაკუთრებით არასტაბილური პარტიული სისტემა, რომლის დროსაც საუკეთესო ინსტიტუციონალიზებული პარტია, ლუის ინასიუ ლულა და სილვა ' მუშათა პარტია' გაჩნდა, რომელიც ეწინააღმდეგებოდა კონტროლირებად ტრანსფორმაციის პროცესს. უფრო მეტიც, ჰოუფერი ირწმუნება, რომ თანამედროვე ბრაზილიაში სამოქალაქო მონაწილეობის არარსებობა გამოწვეულია პოლიტიკური მონაწილეობის ზემოდან ქვემოთ მართული პროცესით.
მესამე ტალღა
1991 წელს თავის წიგნში „მესამე ტალღა: დემოკრატიზაცია გვიან მეოცე საუკუნეში“ გაჟღერდა არგუმენტი, რომ პორტუგალიის რევოლუციით 1974 წლის დასაწყისიდან დაიწყო დემოკრატიზაციის მესამე ტალღა, რომელიც აღწერს გლობალურ ტენდენციას, მოიცავს ევროპის 60-ზე მეტ ქვეყანას, ლათინურ ამერიკას, აზიას და აფრიკას, რომლებმაც განიცადეს დემოკრატიული გადასვლის გარკვეული ფორმა. ამ წიგნისთვის ჰანტინგტონმა მიიღო 1992 წლის ლუისვილი გრუმეიერის პრემია.
ცივილიზაციების შეჯახება
ჰანტინგტონმა გააფართოვა „ცივილიზაციათა შეჯახება?“ და გამოაქვეყნა ის, როგორც ცივილიზაციათა შეჯახება და მსოფლიო წესრიგის გარდაქმნა 1996 წელს. სტატიისა და წიგნის თანახმად, ცივი ომის შემდგომი კონფლიქტი ყველაზე ხშირად და ძალადობრივად მოხდებოდა კულტურული და არა იდეოლოგიური განსხვავებების გამო. ცივი ომის დროს, კონფლიქტი მოხდა კაპიტალისტური დასავლეთის და კომუნისტური ბლოკის აღმოსავლეთს შორის, ის, სავარაუდოდ, მოხდა მსოფლიოს მთავარ ცივილიზაციებს შორის. მან გამოყო შვიდი და მერვე შესაძლო ცივილიზაცია: (i) დასავლური, (ii) ლათ. ამერიკელი, (iii) ისლამური, (iv) სინიკური (ჩინური), (v) ინდური, (vi) მართლმადიდებლური, (vii) იაპონური და (viii) აფრიკული. ეს კულტურული ორგანიზაცია თანამედროვე სამყაროს უპირისპირდება სუვერენული სახელმწიფოების კლასიკურ ცნებაზე დაყრდნობით. მიმდინარე და მომავალი კონფლიქტის გასაგებად, კულტურული ხერხები უნდა იქნას გაგებული, ხოლო კულტურა - ვიდრე სახელმწიფო - უნდა იქნას მიღებული როგორც ომის მიზეზი. ამრიგად, დასავლეთის ხალხი დაკარგავს უპირატესობას, თუ ისინი ვერ აღიარებენ კულტურული დაძაბულობის შეუქცევად ბუნებას. ჰანტინგტონი ამტკიცებს, რომ ცივი ომის შემდგომი ცვლილებები გეოპოლიტიკური ორგანიზაციისა და სტრუქტურის შესაბამისად, დასავლეთისგან მოითხოვს კულტურულად გაძლიერებას, დემოკრატიული უნივერსალიზმის იდეალისა და მისი მუდმივი სამხედრო ინტერვენციის გავლენის მოხდენისგან. ამ თვალსაზრისის ხაზგასასმელად, ჰანტინგტონმა დაწერა 1996 წლის გაფართოებაში: „ეთნიკური კონფლიქტის და ცივილიზაციური შეტაკების განვითარებად სამყაროში, დასავლური რწმენის და კულტურის უნივერსალურობას სამი პრობლემა აქვს: ეს არის ყალბი. ეს არის ამორალური და ეს საშიშია.“
დასავლური ცივილიზაციის იდენტიფიცირება დასავლეთის ქრისტიანობასთან (კათოლიკე-პროტესტანტი) არ იყო ჰანტინგტონის თავდაპირველი იდეა, ეს იყო უფრო ტრადიციული დასავლური აზრი და ქვედანაყოფია ცივი ომის პერიოდამდე. კრიტიკოსები (მაგალითად, სტატიები ლე მონდ დიპლომატიკ- ში ) ცივილიზაციათა შეჯახებას და მსოფლიო წესრიგის გარდაქმნას უწოდებენ ჩინეთის და მსოფლიოს ისლამური და მართლმადიდებლური კულტურის წინააღმდეგ გამოწვეული ამერიკული დასავლეთის აგრესიის თეორიულ ლეგიტიმაციას. სხვა კრიტიკოსები ამტკიცებენ, რომ ჰანტინგტონის ტაქსონომია არის მარტივი და თვითნებური და არ ითვალისწინებს ცივილიზაციებში შიდა დინამიკასა და პარტიზანულ დაძაბულობას. უფრო მეტიც, კრიტიკოსები ამტკიცებენ, რომ ჰანტინგტონი უგულებელყოფს ელიტების მიერ იდეოლოგიურ მობილიზაციას და მოსახლეობის დაუსრულებელი სოციალურ-ეკონომიკურ მოთხოვნილებებს, როგორც კონფლიქტის გამომწვევ რეალური ფაქტორებს, რომ ის უგულებელყოფს კონფლიქტებს, რომლებიც კარგად არ შეესაბამება მის მიერ განსაზღვრულ ცივილიზაციურ საზღვრებს და ისინი ბრალს დებენ, რომ მისი ახალი პარადიგმაა სხვა არაფერია, თუ არა რეალისტური აზროვნება, რომლითაც „სახელმწიფოები“ შეიცვალა „ცივილიზაციებით“. ჰანტინგტონის გავლენა აშშ-ს პოლიტიკაზე დაემსგავსა ბრიტანელი ისტორიკოსის არნოლდ ტოინბეის საკამათო რელიგიურ თეორიებს აზიური ლიდერების შესახებ მეოცე საუკუნის დასაწყისში.
ამასთან, სამუელ ჰანტინგტონის შესახებ ნიუ – იორკ თაიმსის მინდობილობამ აღნიშნა, რომ მისი „აქცენტი ძველ რელიგიურ იმპერიებზე, განსხვავებით სახელმწიფოებისა თუ ეთნოსების მიმართ, [როგორც გლობალური კონფლიქტის წყაროები) მოიპოვა ... უფრო მეტი ცნობადობა 11 სექტემბრის თავდასხმების შემდეგ.“
მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წინააღმდეგობა
1986 წელს ჰანტინგტონი დასახელდა მეცნიერებათა ეროვნულ აკადემიაში წევრობის კანდიდატად. ნომინაციას მთელმა აკადემიამ მისცა ხმა, თუმც ბევრი მეცნიერი არ იცნობდა ნომინანტს. პროფესორი სერგ ლანგი, იელის უნივერსიტეტის მათემატიკოსი, შეაწუხა ჰანტინგტონის ნომინაციის საარჩევნო სტატუს კვომ. ლანგმა მოუწოდა სხვებს,რომ უარი ეთქვათ ჰანტინგტონის წევრობაზე და საბოლოოდ მიაღწიეს წარმატებას; ორჯერ იყო წარდგენილი ჰანტინგტონი და ორივე ჯერზე ორჯერ უარყვეს. ამ მოვლენების დეტალური აღწერა გამოქვეყნდა ლანგის მიერ „აკადემია, ჟურნალისტიკასა და პოლიტიკაში: საქმის შესწავლა: ჰანტინგტონის საქმე“, რომელიც 1998 წელს გამოქვეყნებულის მისი წიგნის გამოწვევებიდან პირველ 222  გვერდს იკავებს.
ლანგის ეს ქმედება იყო შთაგონებული მათემატიკოს ნილ კოლბიცის ნაწერით, რომელშიც ბრალდებულია ჰანტინგტონი მათემატიკის შეურაცხყოფისა და ფსევდო მეცნიერებად მოხსენიებისათვის. ლანგი ირწმუნებოდა, რომ ჰანტინგტონმა დამახინჯა ისტორიული ჩანაწერი და ფსევდო-მათემატიკა გამოიყენა, რათა მისი დასკვნები დამაჯერებლად გამოიყურებოდეს. მაგალითად, მან გამოიყენა ჰანტინგტონის 1968 წლის წიგნი „პოლიტიკური წესრიგი ცვალებად საზოგადოებებში“, რომელშიც ჰანტინგტონი ამტკიცებდა, რომ სამხრეთ აფრიკა „კმაყოფილი საზოგადოება“ იყო 1960-იან წლებში. ლანგმა არ დაიჯერა დასკვნა და თქვა, რომ ჰანტინგტონმა გამოიყენა მეთოდი, რომელიც უბრალოდ არ იყო მართებული. ლანგი ეჭვობდა, რომ იგი ცრუ ფსევდო-მათემატიკურ არგუმენტს იყენებდა უფრო მეტი ავტორიტეტის მოსაპოვებლად. ლანგი მის ბრალდებას წიგნში „გამოწვევები“  ასახელებს.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მწერლები კატეგორია:იელის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:აშშ-ის არმიის პერსონალი კატეგორია:ჰარვარდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გეოპოლიტიკოსები კატეგორია:ხელოვნებისა და მეცნიერების ამერიკული აკადემიის წევრები კატეგორია:ამერიკელი პოლიტოლოგები კატეგორია:ინგლისელი ამერიკელები კატეგორია:გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:დაბადებული 1927
მეუფე გრიგოლი
მეუფე გრიგოლი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ამირხანლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ამირხანლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
იენილიქი
იენილიქი (Yenilik) — სოფელი აზერბაიჯანში, აღსუს რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 1174 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღსუს რაიონის სოფლები
მოსეშვილი
საკუთარი სახელი მოსეშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იელის წმინდა გიორგის ეკლესია
ეკლესია დარბაზული ტიპის მომცრო ნაგებობაა. ნაგებია კირ-დუღაბის ხსნარზე, მოყვითალო-რუხი ფერის შირიმის საშუალოდ გათლილი, ფოროვანი კვადრებით. დგას დაბალ ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. დასავლეთ კედელზე მოთავსებულია ერთადერთი შესასვლელი კარი, რომლის ზემოთ გაჭრილ მაღალ და ვიწრო, თაღოვან სარკმელს საკურთხევლის კედელში დატანილი ანალოგიური ზომისა და კონფიგურაციის სარკმლის ღიობი ეპასუხება. ეკლესია ნაწილობრივ რესტავრირებულია: განახლებული და თუნუქით გადახურულია ორფერდა საბურავი, კედლების საპირე წყობაზე მოსწორებულია შირიმის ფილები, ხოლო ქვებს შორის ღარები ცემენტით არის ამოვსებული. დასავლეთ შესასვლელში ახალი ხის კარია შებმული, ჯვრის რელიეფური გამოსახულებით.
დარბაზის გეგმა წაგრძელებული სწორკუთხედია. ის გრძივი კედლების ორსაფეხურიანი პილასტრითა და მასზე დაყრდნობილი კამარის სამაგრი თაღით ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. გამყოფი პილასტრის გარდიგარდმო გრძივ კედლებზე წყვილ-წყვილად ანაწევრებს ნახევარწრიული თაღები, რომლებიც პროფილირებული იმპოსტებით წარმოდგენილ კუთხის ნახევრადწრიულ მოკლე სვეტებს ეყრდნობა. საკურთხევლის აფსიდს ერთსაფეხურიანი მხრები აქვს, სამხრეთ-დასავლეთ და ჩრდილო-დასავლეთ კუთხეებში პილასტრებია, რომლებსაც თაღი ეყრდნობა. აფსიდის ჩრდილო და სამხრეთ გვერდებში მაღალი ღია სათავსებია მოწყობილი. აფსიდი კამარას შუბლის გარეშე, პირდაპირ უერთდება. საკურთხევლისა და დარბაზის გამმიჯნავი ქვის სამთაღიანი კანკელი გეგმაში მრგვალ სვეტებსა და კვადრატულ, სადა იმპოსტებს დაყრდნობილ თაღედს წარმოადგენს.
ქვის კანკელზე მხატვრობის ფრაგმენტებია შერჩენილი: სვეტებზე მცენარეული ორნამენტის კვალი იკითხება. კანკელის მსგავსად, მხატვრობით ყოფილა დაფარული მწყობრი, ზუსტად გამოყვანილი კედლებიც. ამჟამად მხოლოდ ფრაგმენტულად არის შემორჩენილი ბათქაშის ფენა და ზედ აღბეჭდილი ფრესკების კვალი. ნაკუწებად დაშლილი მხატვრობის ნაშთები შედარებით უკეთაა წარმოდგენილი აფსიდში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
უროიანი
უროიანებში ჭარბობს ზაფხულმწვანე მცენარეები: უროს სახეობები და სხვა მრავალწლოვანები. საგრძნობი რაოდენობითაა ზამთარმწვანე სახეობებიც — ეფემერები. ტიპოლოგიურად უროიანები საქართველოში მრავალნაირია. იგი ინტენსიურად ვრცელდება ამა თუ იმ მიზეზით (უმთავრესად ადამიანისჩრევით) მოსპობილი ან გამეჩხერებული მეზოფილური ტყის, ქსეროფილური მეჩხერი ტყის, ბუჩქნარის, ტიპური ვაციწვერიანი ველისა და სხვა ადგილას, ე. ი. ყალიბდება მეორეული უროიანი, რომელიც გამდიდრებულია სხვადასხვა მცენარეულობის ელემენტებით. უროიანის უფრო გავრცელებული ტიპებია წმინდა უროიანი, ძირტკბილიანი უროიანი, ცერცვეკლიანი უროიანი, ნაირბალახოვანი უროიანი, წივანიანი უროიანი, წივანიან-ვაციწვერიანი უროიანი და სხვა. ფართოდაა გავრცელებული უროიანი ბუჩქნარები: უროიანი-ძეძვიანი, უროიანი-გრაკლიანი, უროიანი-ურახელიანი და სხვა. შაქის ზეგანზე (აზერბაიჯანში), იშვიათად ჩრდილოეთ კავკასიაში გავრცელებულა ოქროსწვერიანი უროიანი დასავლეთ კავკასიაში უროიანში ხშირად ჯუჯა ისლი თანადომინანტობს და ისლიანი უროიანი იქმნება. უროიანი დამახასიათებელია აგრეთვე ხმელთაშუაზღვისპირეთისა და წინა აზიისათვის. იგი მნიშვნელოვანი საზამთრო საძოვარი და ნაწილობრივ სათიბია. უროიანის გარკვეული ადგილები გამოსადეგია ვაზისა და სხვა კულტურების გასაშენებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბოტანიკა
ნოვოროსია (კონფედერაცია)
ნოვოროსია ან ახალი რუსეთი (Новоро́ссия; Новоросія, Novorosiya), ასევე მოიხსენიება, როგორც სახალხო რესპუბლიკების კავშირი (Сою́з наро́дных респу́блик; Союз Народних Республік, Soyuz Narodnykh Respublik) — თვითგამოცხადებული დონეცკისა (დსრ) და ლუგანსკის სახალხო რესპუბლიკების (ლსრ) მიერ დაარსებული კონფედერაცია, მდებარეობს აღმოსავლეთ უკრაინაში, ესაზღვრება რუსეთის ფედერაციას.
ნოვოროსიის სახალხო რესპუბლიკების კავშირი შედგება ორი კონსტიტუციური რესპუბლიკისგან, რომლებიც ჯერჯერობით არცერთ ქვეყანას არ უღიარებია, ორივე მათგანი უკრაინის მიერ კლასიფიცირებულები არიან, როგორც ტერორისტული ორგანიზაციები. ნოვოროსია 2014 წლის 22 მაისს დაარსდა, 24 მაისს კი თვითგამოცხადებული სახალხო რესპუბლიკების ლიდერებმა ოფიციალურად გააფორმეს ხელშეკრულება. 24 ივნისს „უზენაესი საბჭოს“ წევრებმა თითოეული ჯგუფიდან ოფიციალურად განაცხადეს მათი კონსტიტუციების შერწყმაზე, ასევე განაცხადეს ნოვოროსიის, როგორც კონფედერაციის შექმნაზე სახელწოდებით „სახალხო რესპუბლიკების კავშირი“.
ფონი
1974 წელს ქუჩუქ-კაინარჯის საზავო ხელშეკრულების დადებით რუსეთ-ოსმალეთის ომი დასრულდა. ელშეკრულების დადებიდან რამდენიმე წელში რუსეთის იმპერიამ ყირიმის სახანოს ანექსია მოახდინა და ანექსირებულ ტერიტორიას ნოვოროსია ეწოდა. საწყის ეტაპზე ნოვოროსია მოიცავდა სამხრეთ უკრაინას, ასევე დღევანდელი რუსეთის ზოგიერთ ნაწილს (მათ შორის ნოვოროსიისკს). ტერიტორიაზე მალევე დასახლდნენ უკრაინელები, რუმინელები, რუსები, ებრაელები, გერმანელები, ბერძნები, ბულგარელები და სხვა ეროვნების ადამიანები. ნოვოროსიის მთავარი ქალაქებს წარმოადგენდნენ ოდესა, ხერსონი, ნიკოლაევი და ნოვოროსიისკი. 1802 წელს ნოვოროსიის პროვინცია დაიყო სამ გუბერნიად. 1917 წელს გამომდინარე იქიდან, რომ ეთნიკური უკრაინელები მოსახლეობის უმრავლესობას წარმოადგენდნენ მეთვრამეტე საუკუნის ნოვოროსიის უმეტესი ნაწილი ახლად შექმნილ უკრაინის სახალხო რესპუბლიკას შეუერთდა. უკრაინა-საბჭოეთის ომში დამოუკიდებლობის მომხრე უკრაინელების დამარცხების შემდეგ, საბჭოთა მთავრობამ განაცხადა, რომ სამხრეთ უკრაინა უკრაინის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ნაწილი იყო.
საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ, ტერმინი ნოვოროსია აქტიურად გამოიყენებოდა, სხვადასხვა მოძრაობები ცდილობდნენ რეგიონების უკრაინის შემადგენლობიდან გამოსვლას და დამოუკიდებლობის მოპოვებას, თუმცა მათი მცდელობები კრახით დასრულდა. საბოლოოდ 1990-იან და 2000-იან წლებში ეს მოძრაობები თამაშგარე მდგომარეობაში აღმოჩნდნენ, მათ ვერ შეძლეს ადგილობრივ მოსახლეობაში უმრავლესობის მოპოვება. Carnegie Moscow Center-ის დირექტორმა დმიტრი ტრენინმა დაწერა, რომ 2003 წელს ზოგიერთი რუსი აკადემიკოსი (მეცნიერი) სერიოზულად ფიქრობდა პრო-რუსული სახელმწიფოს ნოვოროსიის ჩამოყალიბებაზე, თუმცა მათი ვარაუდით ამის საპასუხოდ უკრაინაში აქტიური სამუშაოები დაიწყებოდა უკრაინის ნატოში გასაწევრიანებლად.
მოსახლეობა
გაერთიანებული ერების განცხადებით ნოვოროსიის მიერ კონტროლირებად ტერიტორიაზე საერთო ჯამში 3-3.09 მილიონი ადამიანი ცხოვრობს. 1 მილიონზე მეტ ადამიანს საცხოვრებლის დატოვება მოუწია, დაახლოებით 5 000 კი სამხედრო მოქმედებების დროს დაიღუპა.
სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის ისტორია კატეგორია:ლუგანსკის ოლქის ისტორია კატეგორია:ნოვოროსია კატეგორია:ნოვოროსია (კონფედერაცია)
დერინდერე (პოსოფის რაიონი)
დერინდერე (Derindere) — სოფელი პოსოფის რაიონში, არტაანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 108 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ პოსოფიდან 27 კილომეტრში. 2019 წლის მონაცემებით სოფელში 174 ადამიანი ცხოვრობს.
სქოლიო
კატეგორია:პოსოფის რაიონის სოფლები
ფრედერიკ V
ფრედერიკ V (Frederik 5., Frederik V; დ. 31 მარტი, 1723 — გ. 14 იანვარი, 1766) — ოლდენბურგების დინასტიის წარმომადგენელი. დანიისა და ნორვეგიის მეფე კრისტიან VI-ისა და დედოფალ სოფია მაგდალენა ბრანდენბურგ-კულმბახელის ვაჟი. დანიისა და ნორვეგიის მეფე 1746-66 წლებში.
ადრეული წლები
მარცხნივ|მინი|ფრედერიკი ბავშვობაში
ბავშვობა
ფრედერიკი დაიბადა 1723 წლის 31 მარტს, კოპენჰაგენის სასახლეში. იგი იყო დანიისა და ნორვეგიის მეფე კრისტიან VI-ისა და მისი ცოლის, დედოფალ სოფია მაგდალენა ბრანდენბურგ-კულმბახელის უფროსი ვაჟი. მისი დაბადებისას მამამისი ჯერ კიდევ კრონპრინცი იყო და ბაბუამისი, ფრედერიკ IV მეფობდა, ვის პატივსაცემადაც დაარქვეს მას სახელი. 1730 წლის 12 ოქტომბერს მეფე ფრედერიკი გარდაიცვალა და ტახტზე მამამისი ავიდა, რის შემდეგაც პატარა ფრედერიკი დანიისა და ნორვეგიის ტახტის მემკვიდრე, ანუ კრონპრინცი გახდა.
ფრედერიკის მშობლები ძლიერად იყვნენ შეპყრობილნი პიეტიზმით, რის გამოც მან მკაცრი რელიგიური აღზრდა მიიღო. მართალია იგი ასე იზრდებოდა, თუმცა საბოლოოდ ფრედერიკი უფრო ჰედონიზმისკენ გადაიხარა, რაც ცხოვრებით ტკბობას, ღვინისა და ქალების სიყვარულს ნიშნავდა. აღსანიშნავია, რომ ამ პერიოდისათვის დანიაში დიდი გავლენა ჰქონდა დანიურ კულტურასა და ენას, რაც იმით იყო გამოწვეული, რომ დანიის მეფეები ყოველთვის გერმანელ ქალებზე ქორწინდებოდნენ, რომლებიც აქ თავიანთ კულტურას ამკვიდრებდნენ. დედამისი ფრედერიკს ხშირად ირონიულად „Der Dänische Prinz“-ს, ანუ „დანიის გერმანელ პრინცს“ ეძახდა, რადგან იგი ყოველთვის გერმანულად საუბრობდა და მხოლოდ მეორე ხარისხოვან ენად სწავლობდა დანიურს. მარცხნივ|მინი|331x331პქ|დანიის სამეფო ოჯახი 1744 წელს, მარცხნიდან მარჯვნივ: კრონპრინცი ფრედერიკი, მეფე კრისტიან VI, დედოფალი სოფია მაგდალენა და ფრედერიკის ცოლი, კრონპრინცესა ლუიზა ბრიტანელი
პირველი ქორწინება
ფრედერიკის დისკრედიტაციამ, დააჩქარა მისი საქორწინო მოლაპარაკებები. როგორც წესი, დანიის მონარქები თავიანთ ვაჟებს ევროპაში სამოგზაუროდ უშვებდნენ, რათა საცოლე თავად აერჩიათ, მაგრამ ამჯერად ასე არ მომხდარა. მეფე კრისტიან VI-მ ფრედერიკი დიდი ბრიტანეთის, ირლანდიისა და ჰანოვერის მეფე ჯორჯ II-ისა და დედოფალ კაროლინა ბრანდენბურგ-ანსბახელის ნაბოლარა ასულ ლუიზა ბრიტანელზე დანიშნა. პრინცესა ლუიზა 1743 წელს თავისი ამალით ჩავიდა ალტონაში, სადაც მას ფრედერიკი დახვდა. ლუიზასა და ფრედერიკის ქორწინება 1743 წლის 11 დეკემბერს, კოპენჰაგენში შედგა. მათ მალევე ძალიან შეუყვარდათ ერთმანეთი და ექვსი შვილიც გააჩინეს, მაგრამ მათი პირველი შვილი ჩვილობაში დაიღუპა. ლუიზამ ეს ფაქტი თითქოს ვერც შეამჩნია. 1746-51 წლებში ფრედერიკმა რომანი გააბა ელზა ჰანსენთან (აგრეთვე ცნობილი როგორც მადამ ჰანსენი), რომელთანაც ხუთი არალეგიტიმური შვილი შეეძინა.
მასონობა
მასონთა ნორვეგიელი ისტორიკოსი კარლ ლუდვიგ თერიზენი ამტკიცებდა, რომ ფრედერიკი, თავისი კრონპრინცობის პერიოდში კოპენჰაგენის წმ. მარტინის სახელობის მასონთა დაჯგუფებაში იყო გაწევრიანებული. ყოველივე ეს შთაგონებული იყო 1744 წელს პრუსიის მეფე ფრიდრიხ დიდის მიერ, რომელიც თავის ახალგაზრდობაში ასევე შედიოდა მასონურ დაჯგუფებაში. ორივე ამ მეფეს ჰყავდა მამები, რომლებიც მასონებს სასტიკად დევნიდნენ, მაგრამ ფრიდრიხისგან განსხვავებით, ფრედერიკს არასდროს უღიარებია მისი წევრობა.
თერიზენის მტკიცებით, სწორედ ფრედერიკის აქტიური მონაწილეობით შეიქმნა 1749 წელს პირველი ნორვეგიული მასონური დაჯგუფება.
ადრეული წლები
მინი|302x302პქ|ფრედერიკ V 1746 წლის 6 აგვისტოს, ვერცხლის ქორწინების თარიღის შესრულებამდე ერთი დღით ადრე, გარდაიცვალა მამამისი, მეფე კრისტიან VI, რის გამოც მეფე ფრედერიკ V გახდა. ამ დროს სამეფო ოჯახი საზაფხულო რეზიდენციაში იყო გადასული დასასვენებლად. ფრედერიკმა მამამისი სასწრაფოდ დაკრძალა როსკილეს კათედრალში და თავის ცოლთან, ლუიზა ბრიტანელთან ერთად კოპენჰაგენისაკენ გაემართა, სადაც დაიკავა დანიისა და ნორვეგიის ტახტი. ერთ წელიწადში, ფრედერიკსბორგის სასახლეში იგი მეფედ ეკურთხა. მიუხედავად იმისა, რომ მას აბსოლუტურ მმართველობაზე ჰქონდა პრეტენზია, მისი ხელისუფლება სუსტი იყო. ქვეყანას დიდებულებისაგან დაკომპლექტებული საბჭო განაგებდა, რომლის სათავეშიც იყო მეფე. მართალია ფრედერიკი ყველა სხდომას ესწრებოდა, მაგრამ იგი ხშირად ნასვამი იყო, რაც მინისტრებს თვალში ცუდად ხვდებოდათ. მისი მმართველობა გამოირჩევა ვაჭრობისა და ინდუსტრიის განვითარებით. მამის მსგავსად, ფრედერიკ V ყოველთვის თავს არიდებდა ევროპულ ომებში ჩაბმას. დანიამ ასევე ნეიტრალიტეტი შეინარჩუნა შვიდწლიან ომში (1756-1763), რომელშიც ევროპის ყველა ქვეყანა იქნა ჩათრეული. მიუხედავად ამ ომის ხანგრძლივობისა და დანიის სიახლოვისა რუსეთსა და შვედეთთან, მან მაინც მოახერხა ნეიტრალიტეტის შენარჩუნება.
1753 წლის 1 ოქტომბერს, მან კოპენჰაგენში დააარსა ფრედერიკის სამეფო ჰოსპიტალი, რომელიც დღესაც არსებობს. 1753 წლის 29 ივნისს, ფრედერიკმა დააარსა დანიის პირველი ლატარია, რომელიც ასევე დღემდე არსებობს.
მეორე ქორწინება
მარცხნივ|მინი|349x349პქ|ცხენზე ამხედრებული ფრედერიკ V 1754 წელს ფრედერიკის საყვარელი მეუღლე, დედოფალი ლუიზა ბრიტანელი, 1751 წლის 19 დეკემბერს, 27 წლის ასაკში გარდაიცვალა. დედოფლის ნაადრევი დაღუპვის მიზეზი მოშლილი ფეხმძიმობა გახდა, რა დროსაც მას შინაგანი სისხლდენა დაეწყო, რომელიც ვერაფრით შეუჩერეს. მისმა გარდაცვალებამ დიდი გავლენა მოახდინა ფრედერიკისა და სრულიად დანიის სამეფო კარის ცხოვრებაზე, სადაც ლუიზას თაყვანს სცემდნენ. მას საოცრად პომპეზური დაკრძალვის ცერემონიალი მოუწყვეს როსკილეს კათედრალში.
მიუხედავად დიდი დანაკარგისა, ფრედერიკს ლუიზასაგან მხოლოდ ერთი ვაჟი ჰყავდა, რომელიც ფსიქიკურად არასტაბილური იყო, ამიტომაც სხვა მემკვიდრის გაჩენის მიზნით მან მეორე ცოლის ძიება დაიწყო. ფრედერიკმა თავისი არჩევანი გერმანელ პრინცესაზე შეაჩერა. იგი 1752 წლის 8 ივლისს, ფრედერიკსბორგის სასახლეში მეორედ დაქორწინდა იულიანა მარია ბრაუნშვაიგ-ვოლფენბიუტელზე. დანიელი ხალხის თვალში, ახალმა დედოფალმა ვერ შეძლო წინამორბედის ჩანაცვლება. იულიანა მარია ლუიზას მსგავსად მეგობრული და ხალისიანი არ იყო, პირიქით, მეტად მკაცრი, რელიგიური და ნაკლებად მომხიბვლელი იყო, რის გამოც ხალხში არასდროს ყოფილა პოპულარული. ამის გამო, მეორე ქორწინების პერიოდში მეფემ რომანი გააბა შარლოტა ამალია ვინგესთან.
ფრედერიკ V-სა და იულიანა მარიას მხოლოდ ერთი ვაჟი შეეძინათ, რომელსაც ფრედერიკი დაარქვეს. შემდგომში იგი დანიის მომავალი მეფე კრისტიან VIII-ის მამა და ასევე დანიის დედოფალ ლუიზა ჰესენელის პაპა გახდა.
გარდაცვალება და დაკრძალვა
1760 წელს, უგონოდ მთვრალმა ფრედერიკ V-მ ფეხი მოიტეხა, რის შემდეგაც დაიწყო მისი დასუსტება. კარის მემატიანეს ცნობით, მეფე იმდენად დასუსტდა, რომ დახმარების გარეშე ქუდსაც კი ვეღარ იხურავდა. ოცწლიანი მეფობის შემდეგ, 1766 წლის 14 იანვარს, 42 წლის ფრედერიკ V გარდაიცვალა. მის გარდაცვალებას დიდი გლოვა მოჰყვა, რადგანაც მის დროს დანიელმა ხალხმა გაუთავებელი ომებისა და აბსოლუტიზმისგან ამოისუნთქა. მისი ბოლო სიტყვები იყო:
ფრედერიკ V მალევე როსკილეს კათედრალში, დედოფალ ლუიზას გვერდით დაკრძალეს. მის შემდეგ ტახტზე მისი და ლუიზას ვაჟი, ჭკუიდან შეშლილი კრისტიან VII ავიდა, რომლის ნაცვლადაც ქვეყანას მისი დედინაცვალი და ნახევარ-ძმა მართავდნენ. ფრედერიკის მეორე ცოლი, დედოფალი იულიანა ჯულია ამ ამბიდან ოცდაათ წელიწადში, 1796 წელს გარდაიცვალა.
მემკვიდრეობა
მინი|ედერიკ V-ის ქანდაკება ამალიენბორგის მოედანზე, კოპენჰაგენშირ1771 წლის 1 აგვისტოს, მისი გარდაცვალებიდან ხუთ წელიწადში, მისმა ვაჟმა კრისტიან VII-მ, კოპენჰაგენის ცენტრში, ამალიენბორგის მოედანზე ფრედერიკის ქანდაკება დადგა, სადაც იგი ცხენზეა ამხედრებული რომაელი იმპერატორის კოსტიუმში. ეს ქანდაკება ფრანგმა სკულპტურისტმა ჟაკ ფრანსუა ჟოზეფ სალიმ დაამზადა.
მის პატივსაცემად და ხსოვნის უკვდავსაყოფად, კ. ზელანდიაზე ქალაქ ფრედერიკსვერკს, ხოლო აშშ-ს ვირჯინის კუნძულებზე, ქ. ფრედერიკსტედს ეწოდა სახელები. მის მიერ დაარსებულმა დანიურმა ინდოეთმა რამდენიმე საუკუნეს იარსება და 1855 წელს ბრიტანეთის ინდოეთის შემადგენლობაში შევიდა. ასევე მის პატივსაცემად ეწოდა სახელი გრენლანდიის ქალაქ ფრედერიკსჰააბს.
მემკვიდრის კრიზისი
მისი გარდაცვალებიდან ასი წლის შემდეგ, დანიის სამეფო ტახტზე შეიქმნა მამრობითი სქესის მემკვიდრის კრიზისი, რადგან მისი ვაჟები და მათი ვაჟებიც უკვე გარდაცვლილნი იყვნენ, ამიტომაც ტახტი ფრედერიკ II-ის შთამომავალმა კრისტიან IX-მ დაიკავა გლუქსბურგთა დინასტიიდან, რომელმაც ცოლად ფრედერიკ V-ის შვილთაშვილი, ლუიზა ფონ ჰესენ-კასელი შეირთო.
კულტურული ასახვა
ხელოვნებასა და კინემატოგრაფიაში იგი დიდწლიად თავისი შეშლილი შვილის, კრისტიან VII-ის გამოა ცნობილი. 1999 წელს შვედებმა გადაიღეს დოკუმენტურ-ისტორიული ჟანრის ფილმი, სახელად „ვიზიტი სამეფო ექიმთან“, სადაც ფრედერიკიც ჩანს. ამას მოჰყვა კიდევ ერთი დოკუმენტური წიგნი, რომელშიც აღწერილი მოვლენების მიხედვით, კრისტიან VII-ის ჭკუიდან შერყევა ფრედერიკ V-ის მისდამი შეურაცხმყოფელი დამოკიდებულების ბრალი იყო.
სრული წოდება
ფრედერიკ V-ის სრული და ოფიციალური წოდება ასე ჟღერდა: „ღვთის ხელით დასმული, მეფე დანიისა და ნორვეგიისა, ვენედებისა და გოთებისა, ჰერცოგი შლეზვიგისა, ჰოლშტაინისა, სტორმარნისა და დითმარშენისა, გრაფი ოლდენბურგისა და დელმენჰორსტისა.“
არალეგიტიმური შვილები
ფრედერიკს არალეგიტიმური შვილები მხოლოდ თავისი ოფიციალური სამეფო საყვარლის, ელზა ჰანსენისაგან ჰყავდა:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 31 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1723 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1766 კატეგორია:ოლდენბურგები კატეგორია:დანიის მეფეები კატეგორია:ნორვეგიის მეფეები
Pizza Hut
მინი|კომპანიის ლოგო 1967-1999 წლებში, კომპანიამ ლოგო 2019 წელს დაიბრუნა Pizza Hut — ამერიკული რესტორნების ქსელი რომელიც დაფუძნდა 1958 წლის 15 ივნისს. კომპანია ცნობილია მისი ამერიკულ-იტალიური მენიუთი, მათ შორისაა პიცა და პასტა. 2019 წლის 31 დეკემბრის მონაცემებით მთელი მსოფლიოს მასშტაბით ქსელი ფლობს 18 703 რესტორანს. ქსელი ეკუთვნის კორპორაცია „Yum! Brands, Inc.“-ს.
აშშ
რესტორნის პირველი რეკლამა აშშ-ში 1965 წელს გავიდა, რეკლამა გადაღებული იყო ძველი კინოფილმის სტილში. 1995 წელს მათ რეკლამაში მონაწილეობა მიიღეს მომავალში აშშ-ს პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპა და მისმა ყოფილმა მეუღლემ, ივანა ტრამპმა. რეკლამა გადაღებულია წყვილის დაშორებამდე.
დიდი ბრიტანეთი
დიდ ბრიტანეთში კომპანიამ განსაზღვრა გამოეყენებინა სტრატეგია, რომელიც გულისხმობდა პირველივე რეკლამაში ცნობილი ადამიანების გამოჩენას, მათ რეკლამაში გადაიღეს ფორმულა 1-ს მრბოლელი დეიმონ ჰილი და BBC-ს მოტოსპორტის კომენტატორი მიურეი უოლკერი. ინგლისის ნაკრების ევრო 1996-ზე გერმანიის ნაკრებთან პენალტების სერიაში დამარცხების შემდეგ, რეკლამაში მონაწილეობა მიიღეს ინგლისის ნაკრების იმ დროისთვის ყოფილმა და მოქმედმა ფეხბურთელებმა გარეთ საუთგეიტმა, სტიუარტ პირსმა და კრის უოდლმა.