cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გინეკოლოგია (ვეტერინარია)
2005­ წლიდან გინეკოლოგია, როგორც მიმარ­თულება, შედის აგრონომიულ უნ­ივერსიტეტის სა­ვეტერინარო მედიცინის ფაკ­ულტეტის არაგადამდებ დაავადებათა დეპარტამენტში, სახელწოდებით სასოფლო-სამეურნეო ცხოველთა მეანობა­გინეკო­ლოგია და გამრავლების ბიოტექ­ნოლოგია.
ვეტერინარული გინეკოლოგიის განვითარე­ბაში დიდი წვლილი მიუძღვით ვ. ჩირაძეს, კ. გუგუშვილს, გ. კამა­ლოვს, ს. მარგველაშვილს, ა. ჯი­ქიას, ს. მეცხვარიშვილს, რ. ირემაშვილს, რ. ჭანტურიძეს, ზ. პარკა­ძეს და სხვებს.
კათედრის თანამშრომლების მი­ერ შესრულებული სამეცნიერო შრომე­ბი ეძღვნება სასოფლო-სამეურნეო ცხოველთა უნაყოფობასა და ბერწიანობას, სასქესო ორგანოების დაავადე­ბებსა და მათ სამკურნალო საშუა­ლებებს. შესწავლილია, აგრეთვე, იმუნოლოგიური ფაქტორების გავლენა ცხოველთა აღწარმოე­ბაზე და სარძევე ჯირკვლის ან­ თებითი პროცესები (მასტიტები). დამუშავებულია და შექმნილია მათი მკურნალობის რაციონალუ­რი მეთოდები და ეფექტიანი სამკურნალო საშუალებები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ვეტერინარია კატეგორია:გინეკოლოგია
დავით გიგაური
დავით გიგაური (დ. 15 იანვარი, 1986) — ქართველი ფეხბურთელი, პოზიციით ცენტრალური მცველი. 2010-2011 წლებში ირიცხებოდა საფეხბურთო კლუბ „გაგრაში“, მას შემდეგ თავისუფალი აგენტია.
საკლუბო
დავით გიგაურმა საფეხბურთო კარიერა თბილისის „დინამოში“ დაიწყო, სადაც საფეხბურთო სკოლა ავაზადან მოხვდა. ჯერ იყო დინამო–2, შემდეგ „დინამოს“ პირველი გუნდი. 2004–05 წლის სეზონი გიგაურმა თბილისის „ლოკომოტივში“ გაატარა, თუმცა მალე ისევ „დინამოში“ დაბრუნდა. შემდეგ იყო საჩხერის „ჩიხურა“, თბილისის „მერანი“ და მისთვის ყველაზე შედეგიანი „გაგრა“. 2010 წელს იმყოფებოდა რუსთავის „მეტალურგში“, შემდეგ ისევ გაგრაში დაბრუნდა, სადაც 2011 წლამდე ითამაშა, შემდეგ კლუბი თავისუფალი აგენტის სატუსით დატოვა და ფეხბურთი მიატოვა. 2010-11 წლების სეზონში დავით გიგაურმა მხოლოდ თასის გათამაშების მატჩები ჩაატარა და დაეხმარა გუნდს გამხდარიყო თასის მფლობელი
სანაკრებო
2006 წელს დავითი ახალგაზრდულ ნაკრებში გამოიძახეს, ხოლო 2008 წელს ეროვნული ნაკრების მწვრთნელმა ექტორ რაულ კუპერმა ეროვნულ ნაკრებში გამოიძახა, თუმცა გიგაურს თამაშის შანსი არ მისცემია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის ლოკომოტივის ფეხბურთელები კატეგორია:საჩხერის ჩიხურას ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის მერანის ფეხბურთელები კატეგორია:გაგრას ფეხბურთელები კატეგორია:რუსთავის მეტალურგის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 15 იანვარი
დიანი
დიანი (Դիան) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 700 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 151 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 14 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 10.73 კმ²-ია.
ვილჩის ჟუდეცი
ვილჩის ჟუდეცი (Judeţul Vâlcea) — ჟუდეცი რუმინეთში, ვლახეთის ისტორიულ ოლქში. მდებარეობს სამხრეთი კარპატების სამხრეთ კალთებზე, მდინარე ოლტის შუა დინებაში. ფართობი 5765 კმ², მოსახლეობა 355 320 ადამიანი (2011). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი რიმნიკუ-ვილჩა. აღმოსავლეთით ესაზღვრება არჯეშის ჟუდეცი, დასავლეთით — გორჟისა და ჰუნედოარის ჟუდეცები, ჩრდილოეთით — სიბიუსა და ალბის ჟუდეცები, სამხრეთით — დოლჟისა და ოლტის ჟუდეცები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ჟუდეცები
სინთეზური ალმასი
სინთეზური ალმასი (ასევე ცნობილი როგორც ლაბორატორიული ალმასი, კულტურული ალმასი ან კულტივირებული ალმასი) — მართვადი პროცესების მეშვეობით შექმნილი ალმასი, რომელიც განსხვავდება ბუნებრივი ალმასისგან, რომელიც გეოლოგიური პროცესების მეშვეობით წარმოიქმნება და ალმასის სიმულანტებისაგან, რომლებიც არა-ალმასური მასალისაგან მზადდება და მხოლოდ გარეგნულად ჰგავს მას. ორი მთავარი მეთოდის შესაბამისად, სინთეზურ ალმასს ხშირად HPHT ალმასად (აღნიშნავს მაღალი წნევითა და მაღალი ტემპერატურით კრისტალების შექმნის მეთოდს) ან CVD ალმასად (აღნიშნავს ქიმიური ორთქლის დეპოზიციის მეთოდს) მოიხსენიებენ. სინთეზური ალმასი მზადდება იმავე მასალისაგან, როგორც ბუნებრივი ალმასი - 3D ფორმაში კრისტალიზებული სუფთა ნახშირბადისგან. აშშ-ში ფედერალური ვაჭრობის კომისიის განცხადებით, ტერმინები: ლაბორატორიული, ლაბორატორიაში შექმნილი და მანუფაქტურული უფრო ზუსტად ასახავს ქვის ბუნებას.
სინთეზური ალმასის ზომები წარმოების პროცესების დეტალებზეა დამოკიდებული. ზოგიერთი სინთეზური ალმასის (მაღალი წნევისა და ტემპერატურის და ქიმიური ორთქლის დეპოზიციის მეთოდებით შექმნილი) მახასიათებლები, როგორიცაა სიმტკიცე, თბოგამტარობა და ელექტრომობილობა, ბუნებრივ ალმასებზე უფრო უკეთესია. სინთეზური ალმასები ფართოდ გამოიყენება აბრაზიულ იარაღებში, მჭრელ და გამაპრიალებელ ხელსაწყოებსა და სითბოს მიმომცვლელებში. სინთეზური ალმასების ულტრაიისფერი გამოსხივების დეტექტორების ან მაღალი ენერგიის ნაწილები მაღალი ენერგიის საკვლევ მოწყობილებებში გამოიყენება და კომერციულად ხელმისაწვდომია. თერმული და ქიმიური სტაბილურობის უნიკალური კომბინაციის, დაბალი თერმული ექსპანსიისა და ფართო ოპტიკურ ჩარჩოში მაღალი ოპტიკური გამჭვირვალობის გამო სინთეზური ალმასი ყველაზე პოპულარული მასალაა მაღალი სიმძლავრის ნახშირბადის დიოქსიდის ლაზერებისა და გიროტრონების ოპტიკური ფანჯრებისთვის. დადგენილია, რომ სამრეწველო მოთხოვნილების 98% სინთეზური ალმასებით კმაყოფილდება.
ისტორია
1979 წლის შემდეგ, როდესაც აღმოაჩინეს, რომ ალმასი სუფთა ნახშირბადი იყო, ნახშირბადის უფრო იაფი ფორმებიდან ალმასის შექმნა არაერთხელ სცადეს. ხოლო 1893 წელს - ფერდინანდ ფრედერიკ ანრი მოისანმა. სინთეზური ალმასის მისაღებად ჰანეი გამაცხელებელ მილს იყენებდა, ხოლო მოისანი ახლად გამოგონებულ ელექტრულ თაღოვან ღუმელს.
მეცნიერების ექსპერიმენტების გამეორება სხვა მეცნიერებმაც სცადეს. 1909 წელს უილიამ კრუკსმა მიაღწია წარმატებას. 1917 წელს ოტო რიუფმა აღნიშნა, რომ 7 მმ-მდე დიამეტრის მქონე ალმასი შექმნა, მაგრამ შემდეგში სიტყვები უკან წაიღო. 1926 წელს მაკფერსონის კოლეჯის ქიმიკოსმა, უილარად ჰერშიმ მოისანისა და რიუფის ექსპერიმენტები გაიმეორა და სინთეზური ალმასი შექმნა. ეს ალმასი მაკფერსონის მუზეუმშია (კანზასი) გამოფენილი. გარდა მოისანის, რიუფისა და ჰერშისა, სხვა მეცნიერებმა სინთეზური ალმასები ვერ შექმნეს.
სქოლიო
კატეგორია:სინთეზური ალმასი
უილემ დეფო
უილემ დეფო (Willem Dafoe დ. 22 ივლისი 1955) — ამერიკელი კინოსა და თეატრის მსახიობი, გამოხმოვანებელი. ოსკარის ოთხგზის (1987, 2001, 2018, 2019), ოქროს გლობუსის სამგზის (2001, 2018, 2019) და ბრიტანეთის კინოაკადემიის ერთგზის ნომინანტი (2018).
დეფო დაიბადა ეპლტონში, უისკონსინის შტატში, ქირურგის ალფრედ დეფოსა და მედდის მიურიელ იზაბელის ოჯახში. დეფო სწავლობდა მლოუკის უნივერსიტეტში, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ დატოვა სასწავლებელი და შეუერთდა ექსპერიმენტალურ თეატრს „Theatre X“. მან პირველი როლი შეასრულა მაიკლ ჩუმინოს 1980 წლის ფილმში „ზეციური კარიბჭე, თუმცა კადრები მისი მონაწილეობით ამოჭრილი იქნა.
საყოველთაო აღიარება მოიპოვა აშშ-ის არმიის სერჟანტის ელაის გორდინის როლით ფილმიდან „ოცეული“ (1986), რისთვისაც მიიღო ოსკარის ნომინაცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მამაკაცი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ვიდეო თამაშების მსახიობები კატეგორია:ბოდილის ჯილდოს ლაურეატები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი კინომსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი ტელემსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი გამხმოვანებლები კატეგორია:ინგლისელი ამერიკელები კატეგორია:ფრანგი ამერიკელები კატეგორია:გერმანელი ამერიკელები კატეგორია:ირლანდიელი ამერიკელები კატეგორია:შოტლანდიელი ამერიკელები
ერა ისტრეფი
ერა ისტრეფი (Era Istrefi; დ. 4 ივლისი, 1994, პრიშტინა, იუგოსლავიის ფრ) — კოსოვოელი მომღერალი და სიმღერების ავტორი. პირველად პოპულარობა ევროპის ალბანურენოვან აუდიტორიას შორის 2013 წელს, 19 წლის ასაკში მოიპოვა, როდესაც გამოუშვა თავისი სადებიუტო სიმღერა „Mani për money“.
2016 წელს, თავისი სიმღერის „BonBon“-ის გამოშვების შემდეგ, ისტრეფიმ საერთაშორისო აღიარება მოიპოვა, რომლის ნამუშევარი შეადარეს ისეთი მომღერლების ნამუშევართან, როგორიცაა ბარბადოსელი მომღერალი რიანა და ავსტრალიელი მომღერალი სია. სიმღერის წარმატებიდან ერთი თვის შემდეგ, მან კონტრაქტი გააფორმა ამერიკულ ჩამწერ კომპანია Sony Music-სა და „Ultra Music“-თან. 2017 წელს, მოიგო European Border Breakers Award-ის ჯილდო.
ბიოგრაფია
ერა ისტრეფი დაიბადა 1994 წლის 4 ივლისს, პრიშტინაში. მისი მშობლებია სუზანა ტაჰირსილაჰი, 1980-იან და 1990-იანი წლების კოსოვოელი მომღერალი და ჟურნალისტი ნეზირ ისტრეფი. მამის სიკვდილის შემდეგ, 2004 წელს დედამისმა მუსიკალური კარიერა დატოვა. მისი და, ნორა ისტრეფი ასევე მომღერალია.
ისტრეფმა თავისი სადებიუტო სიმღერა „Mani për money“, თავის მშობლიურ ქვეყანაში 2013 წელს გამოუშვა, რომელიც საბოლოოდ ალბანურის გეგური დიალექტითა და ინგლისურის ფრაზებით არის დაკომპლექტებული. რამდენიმე თვის შემდეგ, გამოუშვა შემდგომი სიმღერა „A Po Don?“, რომლის ვიდეოკლიპი პოპულარობა მოიპოვა. მისი მესამე სინგლი „E Dehun“, რომელიც იყენებს ნეჯმიე პაგარუშას ჩანაწერებს, ასევე იყენებს ლირიკულ და ინსტრუმენტულ მხარეს. „E Dehun“-ის გამოსვლის შემდეგ, ისტრეფმა სამი ჯილდო მოიპოვა, მათ შორის ერთი „საუკეთესო ახალი შემსრულებლის“ ჯილდო. 2014 წლის დეკემბერში, მომღერალმა გამოუშვა პოპ-ბალადა სახელწოდებით „13“, რომელიც გამოიცა შეერთებულ შტატებში. მის თანმხლებ მუსიკალურ ვიდეოს YouTube-ზე, 24 საათის განმავლობაში თითქმის 200,000 ნახვა ჰქონდა. იმავე წელს, მომღერალმა თავისი მხარდაჭერა გამოხატა ლგბტ თემის მიმართ. 2016 წელს ალბანეთის მოქალაქეობა მიიღო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1994 კატეგორია:კოსოვოელი მომღერლები კატეგორია:ალბანელი მომღერლები
ვენედები
ისტორია
ფრედგარის ქრონიკებში სლავური დასახლება სამო, რომელიც 623 წელს გამოეყო ავარის სახაკანოს მოიხსენიება ვენდებად. 630 წელს ვენდებმა გაძარცვეს ფრანკი ვაჭრები, რამაც დაგობერტ I-ის მიერ ვენდების წინააღმდეგ სადამსჯელო რედების მოწყობა გამოიწვია. რის საპასუხოდ ვენდებმა დაცალეს თიურინგია.
ვენდბეის, კონკრეტულად ლუტიჩური სერბების დამორჩილების მცდელობა ჰქონდა კარლოს I დიდს, მაგრამ მათ მიერ გაგზავნილი ჯარი საქსებმა გაანადგურეს. ამ მოვლენამ სათავე დაუდო, გერმანელი ფეოდალების მიერ სლავების შევიწროვებას, ეს მოვლენა ცნობილია, როგორც "ზეწოლა აღმოსავლეთზე". IX საუკუნეში ვენდედელ-სერბების ტერიტორია გარკვეული დროის მანძილძე დიდი მორავიის ნაწილი გახდა.
ვენედების თავდასხმები გერმანულ ტერიტორიებზე არ სრულდებოდა იქამდე, სანამ ჰაინრიხ I ფრინველმჭერი არ შეუდგა სრულმაშტაბიან თავდასხმებს ვენედურ-სლავური ტომების წინააღმდეგ და საბოლოოდ მოხარკედ არ აქცია ისინი. გერმანელების მიერ დაპყრობილი ვენდები, მიუხედავად იმისა რომ არ წყვეტდნენ წინააღმდეგობას და არაერთხელ აჯანყდნენ, საბოლოოდ იძულებული გახდნენ დამორჩილებოდნენ დამპყრობლებს.
1040-იან წლებში, დაახლოებით 1129 წელს, შეიქმნა ადრეულ ფეოდალური ვენდების სახელმწიფო (ობოდრიტების სამთავრო), რომელიც აერთიანებდა ობოდრიტების ტომობრივ კავშირს, ლუჩიტებს და პომერიელების ნაწილს, სამთავროს შექმნის ძირითადი მიზეზი, საქსების და დანიელებისგან თავდაცვა იყო. 1050-იან წლებში, ვენდების მთავარი გოტშალკი აქტიურად აწარმოებდა დამპყრობელ ომებს მეზობელ სლავების წინააღმდეგ: ლუტიჩების ნაწილი და გლინიანები მოხარკედ იქცნენ. მის დროს შენდებოდა ახალი ქალაქები, ეკლესიები და მონასტრები. მისი თხოვნით დაინიშნა მაკლენბურგის, ოლდენბურგის და რატცერბურგის ეპისკოპოსები. 1066 წელს ფეოდალებმა ჩამოაყალიბეს შეთქმულება მეფისა და მისი ქრისტიანული გარემოცვის წინააღმდეგ: გოტშალკი მოკლეს, ხოლო მისიონერები და ქრისტიანულ სარწმუნოებაზე გადასულები განდევნილი ან ნაწამები იქნა.
გოტშალკის უმცროსმა შვილმა ჰეინრიხმა, XI-XII საუკუნეებში გააძლიერა სამეფო. მას ხარკს უხდიდნენ ბრიზანელები და სტოდრანები. ჰეინრიხი გადავიდა მაკლენბურგიდან ძველ ლიუბეკში, რომელიც უკვე ჰეინრიხის დროს გადაიქცა ადრეულ საქალაქო ცენტრად, ვაჭრების და ხელოსნების დასახლებად. ახალ დედაქალაქად იქცა ქრისტიანი მისიონერების რეზიდენცია. ჰეინრიხის სიკვდილის შემდეგ ისევ დაიწყო შინა არეულობა. XII საუკუნის ბოლოდან ობოდრიტების სამთავროს საფუძველზე, განვითარდა საქსონიაზე დამოკიდებული როსტოკის, მაკლენბურგის და სხვა მცირე საჰერცოგოები, რომლებიც ობოდრიტბის მეფეების შთამომავლების მიერ იმართებოდა. XIII საუკუნეში ეს საჰერცოგოები გერმანიზაციის მსხვერპლი გახდნენ.
1068/1069 წლებში გერმანელმა რაინდებმა გაანადგურეს ვენდების საკურთხეველები რეტრასში. წარმართულ-ვენდების რელიგიური ცენტრი გადავიდა ქალაქ არკანუში - რუიანის ტომების დედაქალაქში, რომელიც წარსულში ობოდრიტების ალიანში შედიოდნენ და დიდი ხნის განმავლობაში, მეფე ვალდემარ I დიდის მმართველობამდე, ხარკს უხდიდა დანიელებს. 1168 წელს, მეფე ვალდემარმა და ესპისკოპოსმა აბსალონმა, საბოლოოდ გაანადგურეს არკანუ და მისი სიწმინდეები.
1147 წელს, დაიწყო ვენდების წინააღმდეგ გამართული ჯვაროსნული ომები (Wendenkreuzzug), სადაც მონაწილეობა მიიღო 150 ათასმა გერმანულ-პოლონურმა არმიამ, ჰაინრიხ ლომის მეთაურობით. საქსონიის მთავრების ჯარის შეკრების ადგილი, პოლონელ და დანიელ ფეოდალებთან ერთად მაგდენბურგი გამოცხადა. წარმართი სლავური ტომების ობოდრიტების და ლუტიჩების დაპყრობით, ჯვაროსნება მათ აიძულეს მიეღოთ ქრისტიანობა; სლავი მოსახლეობის მასობრივმა განადგურებამ, გაადვილა ვენდების ასიმილაციის და გერმანული კოლონიზაციის პროცესი.
დანიის მონარქების ტიტული მოიცავდა სიტყვას "მეფე ვენდების და გოთების", ასევე შვედეთის გვირგვინის ტიტული 1540-იდან 1973 წლამდე მოიცავდა — "მეფე შვედების, გოთების და ვენდების" (Svears, Götes och Wendes Konung).
სქოლიო
კატეგორია:სლავები
თენგიზ გიორგაძე (მოჭადრაკე)
თენგიზ შალვას ძე გიორგაძე (დ. 1 აპრილი, 1925, თბილისი — გ. 20 თებერვალი, 2012) — ქართველი მოჭადრაკე, საერთაშორისო არბიტრი (1972), საჭადრაკო მიმომხილველი, ლიტერატორი და ისტორიკოსი. საქართველოს დამსახურებული ჟურნალისტი (1976), საქართველოს ფიზკულტურისა და სპორტის დამსახურებული მუშაკი (1981), საქართველოს დამსახურებული მწვრთნელი (2002). ეროვნული ოსტატი (1994), პედაგოგიურ მეცნიერებათა კანდიდატი (2004), პროფესორი (2005).
ბიოგრაფია
1952 წელს დაამთავრა თსუ. თბილისის ჩემპიონი (1953), სსრკ საპატიო მსაჯი (1985), მსოფლიო საჭადრაკო ოლიმპიადის მსაჯი (1994, 1996, 1998), 1948 წლიდან საქართველოს ჭადრაკის ფედერაციის პრეზიდიუმის წევრი (1948–2000), სსრკ ჭადრაკის ფედერაციის პრეზიდიუმის წევრი (1972–1975), გაზეთ „ლელოს“ ჭადრაკის განყოფილების გამგე (1950-1984), საჭადრაკო გაზეთ „მერანის“ პირველი რედაქტორი (1984-1987), ყოველთვიური ჟურნალ „ჭადრაკის სამყაროს“ მთ. რედაქტორი (1997–2000), საქტელეჭადრაკის ჟურნალის „სამორინეს“ წამყვანი და ავტორი (1968–1996), საქართველოს ფიზაღზრდისა და სპორტის აკადემიაში ჭადრაკის სპეციალიზაციის ერთ-ერთი დამაარსებელი (1977) და პედაგოგი. გამოცემული აქვს 50-მდე წიგნი, მათ შორის: „ქართული ჭადრაკის მატიანე“ (სამტომეული, 1995, 1997, 2000), მონოგრაფიები: „თამაშობს ანდრია დადიანი“ (1972), „ცხოვრება ვიქტორ გოგლიძისა“ (1985), „ჩვენი ნონა“ (1992), „ჭადრაკის ანბანი“ (1965, 1974, 1983, 1999), 10 წიგნი, მიძღვნილი ქალთა მსოფლიო პირველობის მატჩებისადმი (1963–1989) და სხვ. დაჯილდოებულია ღირსების ორდენით (1996), საქართველოს სპორტულ ჟურნალისტთა ასოციაციისა (1999) და სეოკის პრემიებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მოჭადრაკეები კატეგორია:დაბადებული 1 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1925 თენგიზ კატეგორია:გარდაცვლილი 20 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
ნოდარ მოდებაძე
ნოდარ მოდებაძე (დ. 20 ნოემბერი, 1950, სოფ. აკურა, ახლანდ. თელავის მუნიციპალიტეტი — გ. 8 აგვისტო, 2016 ) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა), ევროპის ჩემპიონი (1973, ლოზანა, შვეიცარია, +100 კგ), სტუდენტთა მსოფლიო თამაშების ჩემპიონი (1973, 130 კგ), სსრკ ხალხთა VI სპარტაკიადის ვიცე-ჩემპიონი (1975, კიევი, უკრაინა, +100 კგ), სამგზის სსრკ ვიცე-ჩემპიონი (1973 კრასნოიარსკი, 1975 კიევი, 1977 კრასნოიარსკი, +100კგ), გუნდურში მსოფლიო თასის გამარჯვებული (1974, ლას-პალმასი, ესპანეთი). სსრკ სპორტის ოსტატი, სსრკ საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი.
დაამთავრა ვ. ი. ლენინის სახელობის საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს აღორძინება“. ნოდარ მოდებაძე 2016 წლის 8 აგვისტოს მშობლიურ სოფელში სანადირო თოფის გასროლით მოკლეს. პოლიციამ მკვლელობაში ეჭვმიტანილი, 10 აგვისტოს დააკავა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 8 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
სილვა კაპუტიკიანი
სილვა კაპუტიკიანი (Սիլվա Կապուտիկյան, დ. 20 იანვარი, 1919 — გ. 26 აგვისტო, 2006) — სომეხი პოეტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1919 წლის 5 იანვარს ქალაქ ერევანში, მასწავლებლისა და ქალაქ ვანიდან ლტოლვილის, რევოლუციური გაზეთის ყოფილი რედაქტორის ბარუნაკ კაპუტიკიანის ოჯახში. სილვა კაპუტიკიანმა დაამთავრა საშუალო სკოლა.
1936-1941 წლებში სწავლობდა ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე ერევნის უნივერსიტეტში, შემდეგ დაამთავრა ლიტერატურის ინსტიტუტის უმაღლესი კურსები.
სილვა კაპუტიკიანის შემოქმედების ბეჭდვა დაიწყო 1933 წელს. სილვა კაპუტიკიანი 1941 წლიდან იყო სომხეთის მწერალთა კავშირის წევრი. 1994 წლამდე იყო სომხეთის ნაციონალური მეცნიერებათა აკადეემიის მუდმივმოქმედი წევრი, ასევე „მსოფლიოს ხალხთა სულიერი ერთიანობის“ და „საზოგადოებისა და ბუნების შესახებ საკითხების“ აკადემიის წევრი. არჩეული იყო ერევნის საქალაქო მშრომელთა საბჭოს დეპუტატად. საერთაშორისო ინტელექტუალური კლუბის „პენ-კლუბი“-ს წევრი. აქტიურ მონაწილეობას იღებდა და იყო ყარაბაღის მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი. ზორიე ბალიანთან ერთად 1988 წლის 26 თებერვალს შეხვდა გორბაჩოვს იმ იმედით, რომ სომხეთის სასარგებლოდ გადაწყდებოდა ყარაბაღის საკითხი. სილვა კაპუტიკიანი იყო მრავალი პატრიოტული თემატიკის ნაწარმოების ავტორი.
სილვა კაპუტიკიანის მეუღლე იყო სომეხი პოეტი ივანეს შირაზი, ხოლო მისი ვაჟი მოქანდაკე არა შირაზი.
სილვა კაპუტიკიანი გარდაიცვალა 2006 წლის 26 აგვისტოს ქალაქ ერევანში. იგი დაკრძალულია კომიტასის სახელობის პანთეონში.
სილვა კაპუტიკიანი იყო მე-20 საუკუნის უდიდესი პოეტი, მწერალი და პუბლიცისტი, აკადემიკოსი, სომხეთის რესპუბლიკის კულტურის დამსახურებული მოღვაწე, ასევე საქართველოს რესპუბლიკის კულტურის დამსახურებული მუშაკი, სტალინის მეორე ხარისხის პრემიის ლაურეატი, კომუნისტური პარტიის წევრი.
შემოქმედება
სილვა კაპუტიკიანის კალამს ეკუთვნის 60-ზე მეტი წიგნი სომხურ და რუსულ ენაზე, ასევე მსოფლიოს ხალხთა მრავალ ენაზე იქნა ნათარგმნი მისი შემოქმედება. პოეტი თავის შემოქმედებაში ხშირად ეხება სიყვარულის, ქალური მარტოობისა და პატრიოტიზმის თემებს. უცხო ქვეყნებში მოგზაურობისას აქტიურად ურთიერთობდა სომხურ დიასპორასთან, განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობდა მისი ლექსი „მომისმინე შვილო“. სილვა კაპიტუკიანს ეკუთვნის რიგი პუბლიცისტური ნაშრომები „ქარავნები კიდევ მიდიან“,  „ქარავნები გვშორდებიან“, და სხვა. გულისტკივილით ეხებოდა სომეხი ლტოლვილების შთამომავლობის საკითხს. მონატრება, გაუცხოება, დასავლეთ სომხური ენის გადაგვარება, თვითგადარჩენისთვის ბრძოლა იდენტურობის ძიება და სომეხი ერის გენოციდის აღიარებისათვის ბრძოლა იყო პოეტის შემოქმედების მთავარი მიმართულება.
ლექსები
მისი ლექსები რუსულ ენაზე თარგმნეს ბ. ოკუჯავამ, ევტუშენკომ, სტანისლავ პეტროვმა, ალიგერმა.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი პოეტები კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:გარდაცვლილი 2006 კატეგორია:კომიტასის პანთეონში დაკრძალულები
დენი მუკვეგე
დენი მუკენგერე მუკეგვე (Denis Mukengere Mukwege; 1 მარტი, 1955, ბუკავუ, ბელგიის კონგო) — კონგოელი გინეკოლოგი და ორმოცდაათიანელი პასტორი. საპატიო ლეგიონის ორდენი კავალერი (2013), სახაროვის პრემიის ლაურეატი (2014), ნობელის მშვიდობის პრემიის ლაურეატი (2018). უფრო მეტად ცნობილია, როგორც პანზის ჰოსპიტლის დამაარსებელი და დირექტორი, რომლის საქმიანობის ძირითადი მიმართულება ჯგუფური გაუპატიურების მსხვერპლი ქალებისთვის სამედიცინო დახმარების გაწევაა. ამგვარ გაუპატიურებას ხშირად მიმართავდნენ კივუს კონფლიქტში მონაწილე აჯანყებულები, სწორედ ამიტომ დაზარალებულთა დიდი რაოდენობის მკურნალობის გამო, მუკვეგე აღიარებულია, როგორც თანამედროვეობის უდიდესი სპეციალისტი გინეკოლოგიური ტრავმების მკურნალობაში. კონგოს მეორე ომის დროს, ზოგი მონაცემებით მუკვეგემ ათასობით ქალს გაუწია დახმარება, ზოგიერთ მათგანს კი — რამდენიმეჯერ, რომლის დროსაც მის 18 საათიანი სამუშაო დროის განმავლობაში 10-ზე მეტ ოპერაციას აკეთებდა.
თავის კარიერის განმავლობაში მუკვეგე რამდენიმე პრემიის ლაურეატი გახდა, მათ შორის გაეროს პრემიის ადამიანის უფლებების დაცვისთვის (2008), ულოფ პალმეს პრემიის (2009) და სხვა მრავლის. 2014 წელს ევროპის კავშირის ხელმძღვანელობით, მისი შრომისთვის ომის დროს სექსუალური ძალადობის მსხვერპლი ქალების რეაბილიტაციისთვის, გადაეცა სახაროვის სახელობის პრემია და დაასახელეს მომავალში მშვიდობის ნობელის პრემიის გადაცემის ერთ-ერთ კანდიდატად.
2018 წელს კი ნადია მურადისთან ერთად გახდა ნობელის პრემიის ლაურეატი მშვიდობის განმტკიცებაში.
2014 წლიდან არის აშშ-ის ეროვნული სამედიცინო აკადემიის უცხოელი წევრი.
ახალგაზრდობა და განათლება
დენი მუკვეგე დაიბადა 1955 წლის 1 მარტს ქალაქ კოსტერმანვილში, ბელგიის კონგოს კივუს პროვინციაში (ამჟამად ბუკავუ, სამხრეთი კივუ, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკა). იგი 50-იანელების პასტორის ოჯახში ცხრა შვილიდან მესამე შვილი იყო. მამამისი მუშაობდა შვედეთის მისიაში და ბავშვობიდან მამასთან ერთად სტუმრობდა დაავადებულ ადამიანებს, რის შემდეგაც გადაწყვიტა ექიმი გამხდარიყო და დახმარებოდა იმ ადამიანებს ვისთვისაც მამამისი ლოცულობდა. მეზობელ ბურუნდიში მიღებული დაწყებითი სამედიცინო განათლების მიღების შემდეგ მუკვეგე მუშაობდა ლემერეს ქრისტიანულ მისიაში და თავდაპირველად დაკავებული იყო პედიატრიით, მაგრამ მალევე, კონგოელ ქალებში მშობიარობის შემდგომი გართულებების უამრავი შემთხვევის შემდეგ, რომლებსაც არ მიუწვდებათ ხელი სპეციალურ სამედიცინო მომსახურებაზე, იგი გაემგზავრა საფრანგეთში, სადაც ანჟერის უნივერსიტეტში 1984-1989 წლებში სწავლობდა გინეკოლოგიას და მეანობას.
საზოგადოებრივი მოღვაწეობა
სამშობლოში დაბრუნების შემდეგ, 1989 წელს დენიმ ლემერეში ზაირში (ასე ეწოდებოდა კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას 1997 წლამდე) შექმნა მეანობისა და გინეკოლოგიის სამსახური. ძალადობის მსხვერპლი ქალების მიმართ დახმარების გაწევა დაიწყო მას შემდეგ რაც შეიარაღებულმა ჰუტუს დაჯგუფებებმა რუანდაში დაწყებული გენოციდის შემდეგ დაიწყეს ქვეყანაში შესვლა. 1996 წელს, კივუში შეიარაღებული კონფლიქტის დაწყების შემდეგ, აჯანყებულებმა, რომლებიც მობუტუ სესეს სეკოს დიქტატურის წინააღმდეგი იყვნენ, გაანადგურეს საავადმყოფო ლემერში და საკუთარ საწოლში მოკლეს 35 პაციენტი. დენი მუკვეგე დაადანაშაულეს შპიონაჟში და ავტომანქანის საბარგულით გაიქცა ბუკავუში, სადასც კარვებისაგან შექმნა ახალი საავადმყოფო, ახალშობილების განყოფილებით და საოპერაციოთი გაწყობილი, მაგრამ 1998 წელს ეს ყველაფერი კვლავ გაანადგურეს. ამავე დროს ომის დაწყების მომენტიდან და მასობრივი ძალადობების მომენტიდან მუკვეგემ წამოიწყო აქტიური მედია კამპანია, რომელიც მიზნად ისახავს ქალთა მიმართ ძალადობის წინააღმდეგ ბრძოლას კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკაში ყველა შესაძლო გზით, მათ შორის იქ გაეროს მშვიდობისმყოფელების მისიის გაფართოებით. 1998 წელს, კონფლიქტის ფონზე მუკვეგემ საერთაშორისო დამხარების წყალობით ბუკავუში ააშენა პანზის ჰოსპიტალი, შესაბამისად გახდა მისი მთავარი მენეჯერი და ქირურგი. ზოგიერთი მონაცემის მიხედვით ამ მომენტიდან 2013 წლამდე, 15 წლის განმავლობაში მუკვეგემ და მისმა კოლეგებმა 40 000-ზე მეტი ოპერაცია გაუკეთეს ქალებსა და გოგონებს. 2013 წელს პანზის ჰოსპიტალი გახდა აფრიკის ევანგელისტური უნივერსიტეტის პრაქტიკის ცენტრი, რომელსაც ჰქონდა ოთხი განყოფილება: მეანობა და გინეკოლოგია, პედიატრია, ქირურგია და შინაგანი სნეულებები, რომელშიც მუშაობდა 398 თანამშრომელი. ჰოსპიტალის წლიური ბიუჯეტია 3,2 მლნ აშშ დოლარი და აქვს 450 საწოლი, საიდანაც 250 დაჯავშნულია სექსუალური ძალადობის მსხვერპლთათვის, ხოლო პაციენტებს, რომლებსაც მომსახურების გადახდა არ შეუძლიათ, ჰოსპიტალში უფასოდ მკურნალობენ.
2014 წლის 21 ოქტომბერს ევროპის პარლამენტის წევრებმა ერთხმად მიანიჭეს დენი მუკვეგეს სახაროვის პრემია „ქალთა დაცვისათვის ბრძოლის გამო“. სტრასბურგში გადაეცა პრიზი 50 000 ევროს ოდენობით. ცერემონია გაიმართა 26 ნოემბერს, რომელზეც მუკვეგემ აღნიშნა, რომ „ქალის სხეული გახდა თანამედროვე ბრძოლის ველი, ძალადობას იყენებენ როგორც ომის ინსტრუმენტს. ეს უარყოფითად მოქმედებს მთელ საზოგადოებაზე. ოჯახი, როგორც მისი უჯრედი კვდება, განადგურებულია სოციალური ქსოვილი. მოსახლეობა დამონებულია ან იძულებულია გაიქცეს, ეკონომიკა განიცდის მილიტარიზაციას. გაუპატიურების თოთოეული შემთხვევა თავისთავად სერიოზულია და ყველა ჩვენგანისაგან მოითხოვს ზომების მიღებას; ჩემს ქვეყანაში ასობით ათასი გაუპატიურებული ქალია. ჩვენ ძალიან დიდი ძალისხმევა განვახორციელეთ მისი შედეგების გამოსასწორებლად, ახლა დროა ჩავუღრმავდეთ მის მიზეზებს.“ დაჯილდოების ცერემონიალზე ევროპის პარლამენტის ხელმძღვანელმა მარტინ შულცმა განაცხადა, რომ „შეიარარებული კონფლიქტის დროს ქალებზე ძალადობა უნდა დასრულდეს. საველე მეთაურები, რომლებიც ასეთ ქმედებებს ახალისებენ, უნდა დაისაჯონ როგორც სამხედრო დამნაშავეები.“ ჯილდოს მიღების შემდეგ, მუკვეგემ განაცხადა, რომ იგი მიღებული პრიზიდან გარკვეულ თანხას დახარჯავს გაუპატიურების შედეგად დაზარალებული ქალებისთვის ფსიქოლოგიური და სამედიცინო დახმარების ცენტრების კეთილმოწყობაზე.
პირადი ცხოვრება
დენი მუკვეგე დაოჯახებულია კაბოი მაპენდო მადელინზე, მათ ჰყავთ ხუთი შვილი: ალეინი, პატრისია, სილვი, ლიზა და დენიზი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:სახაროვის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები მშვიდობის განმტკიცებაში
ალაგიოლარი
ალაგიოლარი (Ալագյոլլար) — მთა სომხეთში. მდებარეობს სიუნიქის პროვინციაში. მწვერვალის სიმაღლე ზღვის დონიდან 3174 მეტრია და წარმოადგენს ზანგეზურის ქედის ნაწილს.
სან-ანტონიუ-დუ-გრამა
სან-ანტონიუ-დუ-გრამა (Santo Antônio do Grama) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პონტი-ნოვას შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 085 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 31.37 კმ²-ზე. ფართობი 130 213 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მეურვეობა
მეურვეობა — მოქალაქეთა პირადი და ქონებრივი უფლებებისა და ინტერესების დაცვის სამართლებრივი ფორმა, რომელიც წესდება შვიდი წლის ასაკს მიუღწეველ ბავშვებზე, აგრეთვე, პირზე, რომელიც სასამართლოს მიერ აღიარებულია ქმედუუნაროდ ავადმყოფობის ან ჭკუასუსტობის გამო.
მეურვეობა უწესდება ბავშვს, რომელიც მშობლების გარდაცვალების, ავადმყოფობის ან სხვა მიზეზით დარჩა მშობლების მეთვალყურეობის გარეშე. ქმედუუნაროდ აღიარებულ პირს მეურვეობა უწესდება, რადგანაც მას არ შეუძლია დამოუკიდებლად განახორციელოს თავისი უფლებები და შეასრულოს მოვალეობები. ბავშვზე მეურვეობა ეკისრება განათლების, ხოლო ქმედუუნაროდ აღიარებულ პირზე - ჯანმრთელობის ადგილობრივ ორგანოს. მეურვე ინიშნება მხოლოდ მისი თანხმობით და ამ მოვალეობას იგი ასრულებს უსასყიდლოდ. მეურვე მოვალეა იზრუნოს სამეურვეო პირის რჩენისათვის, შეუქმნას მას აუცილებელი ყოფითი პირობები, უზრუნველყოს მოვლითა და მკურნალობით, დაიცვას მისი უფლებები და ინტერესები. სულით ავადმყოფის მეურვე მოვალეა, აგრეთვე, თვალყური ადევნოს სამეურვეო პირის მუდმივ სამედიცინო მომსახურებას. მეურვე განსაკუთრებული უფლებამოსილების გარეშე წარმოადგენს სამეურვეო პირის უფლებებსა და ინტერესებს მესამე პირებთან ურთიერთობაში, მათ შორის სასამართლოშიც.
ლიტერატურა
კატეგორია:საოჯახო სამართალი
პროლეტარული ინტერნაციონალიზმი
პროლეტარული ინტერნაციონალიზმი — ინტერნაციონალიზმის მარქსისტული კონცეფცია, რომელიც კლასობრივ ხასიათს ატარებს. იგი აღნიშნავს რასის, ეთნიკური წარმოშობისა და სქესის განურჩევლად ყველა ქვეყნის პროლეტარიატის ერთიანობას და სოლიდარობას ბურჟუაზიასთან ბრძოლაში. ინტერნაციონალიზმი განაპირობებს მუშათა მოძრაობის ერთიანობას. პროლეტარული ინტერნაციონალიზმის მომხრეები თვლიან, რომ კაპიტალიზმის არის გლობალური სისტემა, ამიტომაც მის წინააღმდეგ ბრძოლა საჭიროა მუშათა კლასის საერთო ძალებით. პროლეტარულ ინტერნაციონალიზმს გამოხატავს დევიზი „პროლეტარებო ყველა ქვეყნისა, შეერთდით!“, რომელიც მოუხმობს ყველა ქვეყნის მუშებს გაერთიანდნენ რევოლუციური ბრძოლის დროშის ქვეშ სოციალური და ეროვნული ჩაგვრისაგან გასანთავისუფლებლად. იგი პირველად კარლ მარქსმა და ფრიდრიხ ენგელსმა წამოაყენეს და 1847 წელს დამტკიცდა როგორც კომუნისტთა კავშირის დევიზი. ამ მოწოდებით მთავრდება მარქსისა და ენგელსის „კომუნისტური პარტიის მანიფესტი“.
ლიტერატურა
კატეგორია:კომუნიზმი კატეგორია:მარქსიზმი კატეგორია:ანარქიზმი კატეგორია:საბჭოთა იდეოლოგია
ანატოლი მოშიაშვილი
ანატოლი მოშიაშვილი (დ. 11 მარტი, 1950, ქუთაისი) — ქართველი სპორტსმენი (მძლეოსნობა), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი (1971, 1973, 110 მ; 1972, 60 მ) ,ევროპის თასის მეორე პრიზიორი (1973, 110 მ), მსოფლიოს სტუდენტური თამაშების მეორე პრიზიორი (1973, 110 მ) და მესამე პრიზიორი (1975, 60 მ), ევროპის ჩემპიონარტის (დარბაზში) გამარჯვებული (1974, გეტებორგი, შვედეთი), საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 11 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მძლეოსნები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები
ვოლოდენი
ვოლოდენი (Volodeni) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 173 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 796 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ედინეცის რაიონის სოფლები
ძორაგიუღი (არაგაწოტნი)
ძორაგიუღი (Ձորագյուղ) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 900 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
ვრანჩის ჟუდეცი
ვრანჩის ჟუდეცი (Judeţul Vrancea) — ჟუდეცი რუმინეთში, მოლდოვის ისტორიულ ოლქში. მდებარეობს აღმოსავლეთ კარპატების აღმოსავლეთ კალთაზე, ნაწილობრივ — ქვემო დუნაის ვაკეზე. ფართობი 4857 კმ², მოსახლეობა 323 080 ადამიანი (2011). ადმინისტრაციული ცენტრი ქალაქი ფოქშანი. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ვასლუის და გალაცის ჟუდეცები, დასავლეთით — კოვასნის ჟუდეცი, ჩრდილოეთით — ბაკეუს ჟუდეცი, სამხრეთით — ბუზეუს ჟუდეცი, სამხრეთ-აღმოსავლეთით — ბრეილის ჟუდეცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ჟუდეცები
ცილინი
250px|მინი|[[ცინის დინასტია|ცინის დინასტიის დროინდელი ცილინი, პეკინში ზაფხულის სასახლეში]] ცილინი (麒麟) — მითიური ფანტასტიკური არსება, ჩინურ და აღმოსავლეთ აზიის კულტურაში. ცილინს დრაკონის თავი და რქები, ცხენის ჩლიქები, ხარის კუდი და მგლის შუბლი აქვს. ის სიცოცხლით აღსავსე, გონიერი და მშვიდია. ამავდროულად, იგი განდევნის ეშმაკებს. ზოგიერთ რეგიონში სწამთ, რომ ცილინი მათ აჩუქებს ვაჟიშვილს, სწორედ ამიტომ, ჩინურ ხელოვნებაში ამ მითოსულ ცხოველს ხშირად გამოხატავენ ჩვილი ბავშვით.
წარმოშობა
150px|მინი|მარცხნივ|მინის ეპოქის [[ჟირაფის ნახატი, რომელიც ბენგალის სასამართლოს ჩინოვნიკების თქმით იყო ცილინი.]] ამბობენ, რომ პირველი ცილინი ლეგენდარული იმპერატორის ხუანგდის (ყვითელი იმპერატორი) ბაღში გამოჩნდა ძვ.წ. 2697 წელს. სამი საუკუნის შემდეგ წყვილი ცილინი შენიშნეს იმპერატორი იაოს დედაქალაქში.
დიდებული ბრძენის გამოჩენა ცნობილი გახდა, როდესაც ცილინი გამოჩნდა კონფუცის ფეხმძიმე დედასთან. ამის შემდეგ ცილინმა დააგვირგვინა ნეფრიტის მიერ ნაწინასწარმეტყველევი ჯერ არდაბადებული ბავშვის სიდიადე. კონფუცის გარდაცვალება წინასწარ იყო ნაჩვენები, როდესაც ცილინი თანავარსკვლავედი მეეტლეს მიერ იქნა დაჭრილი.
1414 წელს პირველად ჩინეთში მიიყვანეს ჟირაფი და მინის დინასტიის იმპერატორ იონგლეს წარუდგინეს, როგორც ცილინი. ძველმა საშიშმა მეომარმა დაინახა თავისი გამჭოლი გონებით მიზანმიმართული მლიქვნელობა და ფრთხილად აღნიშნა, რომ ჟირაფი არავითარ შემთხვევაში არ იყო ბრძენი ცხოველი ცილინი. იაპონიაში ჟირაფს უწოდებენ კირინს, მაგრამ სიმბოლოები აქვს ცილინის.
აღწერა
ცილინს ზოგადად აქვს ჩინური დრაკონის მსგავსი თვისებები. აღსანიშნავია მათი თავები, თვალები სქელი წამწამებით ყოველთვის ზევით მიმართული და წვერი. სხეული არის სასვე ან ნაწილობრივ ქერცლიანი. ხშირად ქმნიდნენ ხარის, ირმის ან ცხენის მსგავს. ყოველთვის ნაჩვენებია გაყოფილი ჩლიქებით. თანამედროვეობაში ცილინის აღწერა ხშირად გამოიყენება დასავლური მარტორქის კონცეფციაში.
ჩინურ დრაკონს აქვს რქები, ამიტომაც ყველაზე გავრცელებულია ცილინი რქებით. დრაკონები ჩინეთში ყველაზე ხშირად გამოსახულია ოქროსი, ამიტომაც ცილინიც ხშირად ოქროსია გამოსახული, მაგრამ ის არ შემოიფარგლება მხოლოდ ოქროთი და შეუძლია იყოს ნებისმიერი ცისარტყელას ფერი, ფერადი. ასევე მისი ბეწვი ან კანი სხვადასხვა ფერისაა.
ცილინი გამოსახულია ჩინური ხელოვნების ვრცელ დიაპაზონში, ასევე მისი სხეულის ნაწილებით ცეცხლში, მაგრამ არა ყოველთვის. ზოგჯერ მათ აქვთ ფრთიანი მახასიათებლები ან დეკორაცია, ფუმფულა ხუჭუჭა თმის ქოჩორი, როგორიც მინის დინასტიის ცხენებს. მრავალფეროვანი ფეხის ნაწილები ქაჩაჩიდან ზედა ფეხებამდე. 200px|მინი|ცილინი ცილინი ხშირადაა გამოსახული ბრწყინვალე, ყველაზე ძვირფასი ქვებით, როგორც ჩინური დრაკონი. ისინი ხშირად დაკავშირებული არიან სხვადასხვა ელემენტების ფერებთან, ძვირფას მეტალებთან, ვარსკვლავებთან და ძვირფას ქვებთან. მაგრამ ცილინი შეიძლება იყოს ამქვეყნიური და მოკრძალებული ბნელი არსება. ნათქვამია, რომ მათი სასიკეთო ხმა ჰგავს ზარების ჟღარუნს, ზარების რეკვას და ქარის ქროლვას.
ტაოისტური მითოლოგიის მიხედვით, მიუხედავად იმისა, რომ ისინი საზარლად გამოიყურებიან, მაგრამ მხოლოდ ბოროტებას სჯიან, შესაბამისად არსებობს რამდენიმე ვარიანტი სასამართლო პროცესებისა და გადაწყვეტილებების, ცილინის ღვთაებრივ ცოდნაზე,უძველეს ცოდნასა და ისტორიებში იყო თუა არა ბრალდებული კეთილი თუ ბოროტი, დამნაშავე თუ უდანაშაულო. 200px|მინი|მარცხნივ ბუდისტური ხელოვნება ასახავს, რომ ცილინი უარს ამბობს მიწაზე სიარულზე, რადგან აქვს ბასრი საგნების შიში, შესაბამისად ის ხშირად გამოსახულია წყალზე ან ღრუბლებზე მოსიარულე. რამდენადაც ისინი არიან ღვთაებრივი და მშვიდობიანი ქმნილებები, მათი დიეტები არ შეიცავს ხორცს. ისინი დიდ ყურადღებას იჩენენ, როცა დადიან, რომ არ გათელონ ცოცხალი არსებები, ასევე ჩნდებიან ისეთ ადგილებში, რომელსაც მართავს ბრძენი და ქველმოქმედი ლიდერი. ისინი ხდებიან სასტიკები, როდესაც ხედავენ, რომ უდანაშაულო, უმწიკლო პიროვნებას ემუქრება საფრთხე ბოროტისგან. ამ დროს პირიდან უშვებენ ცეცხლსა და იყენებენ სხვადასხვა სასტიკ ძალებს, რომელიც ამბიდან ამბავზე იცვლება.
ჩინეთში ცილინი არის სიმბოლო წარმატების, თავდაცვის, კეთილდღეობის, წარმატებისა და დღეგრძელობის. ცილინი ასევე ნაყოფიერების სიმბოლოა.
სარიტუალო ცეკვებში
200px|მინი|დასავლური მარტორქა ზოგიერთ ისტორიებში ნათქვამია, რომ ცილინი არის ღვთაებების წმინდა ცხოველი. აქედან გამომდინარე, ჩინური ცეკვების იერარქიაში (ლომის ცეკვა, დრაკონის ცეკვა, და ა.შ.) ცილინის ცეკვა მაღალ საფეხურზე დგას. ის იკავებს მესამე ადგილს დრაკონისა და ფენიქსის შემდეგ.
ცილინის ცეკვაში, მოძრაობები არის სწრაფი, ძლიერი თავის დარტყმებით. ცილინის ცეკვა განიხილება, როგორც რთულად შესასრულებელი თავის სიმძიმის და მახვილი, უეცარი ენერგიის ნაკადის გამო (法勁).
როგორც მარტორქა
ცილინი (麒麟) ხშირად ინგლისურად ითარგმნება, როგორც „მარტორქა“ ზოგჯერ, იმიტომ, რომ მასაც ერთი რქა აქვს, მიუხედავად იმისა, რომ ცილინს ხშირ შემთხვევაში ორი რქა აქვს. ჩინურ მითოლოგიში არსებები შესაძლებელია გამოსახულნი იყვნენ ერთი რქით. ცილინს კი, რომელიც ერთი რქითაა გამოსახული ჩინურ ენაში უწოდებენ „ცალრქიან ცილინს“ და არა მარტორქას.
სწორედ უცნაური, ზებუნებრივი, მითოლოგიური, მისტიკური და რელიგიური მსგავსებების გამო ჩინურმა მმართველობამ რამდენიმეჯერ მოჭრა ოქროსა და ვერცხლის მონეტები, რომელზეც ერთი მხრიდან გამოსახული იყო ცილინი, ხოლო მეორე მხრიდან დასავლური მარტორქა.
ცვლილებები
არსებობს ვარიანტები ცილინის გამოჩენის, თუნდაც ჩინეთის ისტორიაში, იმის გამო, რომ არსებობს კულტურული განსხვავებები დიანსტიებსა და რეგიონებს შორის.
ძინის დინასტია
200px|მინი|მინის დინასტიის დროინდელი ცილინი ძინის დინასტიის დროს ცილინი წარმოდგენილი იყო ალში და კვამლში გაბრწყნებული დრაკონის მსგავსი თავით და ძლიერი ჩლიქიანი ცხოველის ტანით, როგორიცაა ცხენი.
მინის დინასტია
მინის დინასტიის პერიოდში (1368–1644) ცილინი წარმოდგენილი იყო, როგორც  ჩლიქიანი ცხოველი ხარი, დრაკონის მსგავსი თავითა, რომელსაც წყვილი რქა უმშვენებდა და ალით, თითქოს თავის ორნამენტი ყოფილიყოს.
ცინის დინასტია
ცილინი ჩინეთის შემდგომი ცინის დინასტიის (1644–1911) დროს იყო ფანტასტიკური და უცნაური ცხოველი. ცილინის იმდროინდელი ნახატები გვიჩვენებს ცილინს, არსებას დრაკონის თავით, ფურირემის რქებით, თევზის კანით, ხარის ჩლიქებითა და ლომის კუდით.
კორეა
200px|მინი|ცინის დინასტიის დროინდელი ცილინი გირინი ან 기린 არის ცილინის  კორეული ფორმა. იგი აღწერილია, როგორც ფაფრიანი არსება ირმის ტანით, ხარის კუდითა და ცხენის ჩლიქებით. თავდაპირველად ცილინი კორეულ ხელონებაში უფრო ირმის მსაგვსი იყო, მაგრამ დროთა განმავლობაში ის უფრო ცხენს დაემსგავსა. ის იყო ერთ-ერთი ოთხ ღვთაერივ არსებაში დრაკონთან, ფენიქსთან და კუსთან ერთად. გირინი ინტენსიურად გამოიყენებოდა კორეულ სამეფო და ბუდისტურ ხელოვნებაში.
იაპონია
ჩინური მითოლოგიური ცხოველების იერარქიაში, ცილინი მესამე ადგილს იკავებს, როგორც ყველაზე ძლევამოსილი არსება დრაკონის და ფენიქსის შემდეგ, მაგრამ იაპონიაში კირინი პირველ ადგილზეა. ეს არის უძველესი ჩინეთის სტილი, რადგან ცინის დინასტიამდე ცილინი დრაკონზე და ფენიქსზე მაღლა იდგა და იკავებდა პირველ ადგილს. ჭოუს დინასტის დროს ცილინი უმაღლეს ადგილზე იდგა, მეორე ადგილს ფენიქსი იკავებდა, ხოლო მესამეს დრაკონი.
სსრკ-ის მედლები
საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკების კავშირის მედლები — საბჭოთა კავშირში, სახელმწიფო ჯილდო განსაკუთრებული დამსახურებისათვის. სულ დაწესებული იყო 56 მედალი.
სსრკ-ის კონსტიტუციის თანახმად (მ. 121. პ. 9) მედლის დაწესებისა და დაჯილდოების უფლება ჰქონდა სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს. თითოეული მედლის დაწესებისას მტკიცდებოდა მისი დებულება და აღწერილობა. დებულებაში ეთითებოდა, თუ რა დამსახურებისათვის აჯილდოვებდნენ მედლით და როგორი იყო მისი ტარების წესი. სსრკ-ის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმს შეეძლო რწმუნებით აღეჭურვა, როგორც მოკავშირე ისე ავტონომიური რესპუბლიკის უმაღლესი საბჭოს პრეზიდიუმები, ან სხვა სახელმწიფო ორგანოები, დაეჯილდოვებინათ მოქალაქეები მისი სახელით. სსრკ-ის მედლები წამოდგენილი იყო რვა ჯგუფად და განკუთვნილი იყო:
გივი ნიკურაძე
გივი ნიკურაძე (დ. 2 იანვარი, 1949, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (ნიჩბოსნობა), სსრკ სამგზის ჩემპიონი (1973, 1974, რვაადგილიანი; 1976, ოთხადგილიანი მესაჭით), საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატი, საქართველოს ნიჩბოსნობისა და კანოეს ეროვნული ფედერაციის ვიცე-პრეზიდენტი (1995-იდან).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1949 კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ნიჩბოსნები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საერთაშორისო კლასის სპორტის ოსტატები
გაშპარი
გაშპარი (Gaşpar) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 209 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 335 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ედინეცის რაიონის სოფლები
დპრევანქი
დპრევანქი (Դպրեվանք) — სოფელი სომხეთში, არაგაწოტნის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 200 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 159 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 20 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 7.85 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არაგაწოტნის პროვინციის სოფლები
სამედ ბეი მეჰმანდაროვი
სამედ ბეი მეჰმანდაროვი (Səməd bəy Sadıx bəy oğlu Mehmandarov; სამედ ბეი სადიკ ბეის ძე მეჰმანდაროვი; დ. 16 ოქტომბერი, 1855, ლენქორანი, რუსეთის იმპერია — გ. 12 თებერვალი, 1931, ბაქო, აზერბაიჯანის სსრ) — რუსეთის იმპერიის არმიის არტილერიის სრული გენერალი, აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის დამოუკიდებელი ფრაქციის წევრი. აზერბაიჯანის დრ-ის სამხედრო მინისტრი, აზერბაიჯანის სსრ-ის სამხედრო მოღვაწე.
ადრეული წლები
სამედ ბეი მეჰმანდაროვი დაიბადა 1855 წლის 16 ოქტომბერს, ქალაქ ლენქორანში. სწავლობდა ბაქოს გიმნაზიაში, ხოლო 16 წლის ასაკში, იგი სანქტ-პეტერბურგის II კონსტანტინოვკის საარტილერიო სკოლაში შევიდა. 1875 წლის დეკემბერში, მას მიენიჭა პოდპორუჩიკის წოდება და მესამე ხარისხის „წმინდა სტანისლავის“ ორდენი. 1890 წელს მიიღო კაპიტნის, 1898 წელს პოდპოლკოვნიკის, 1901 წელს პოლკოვნიკის და 1904 წელს გენერალ-მაიორის წოდება. მეჰმანდაროვს, რომელიც რუსეთ-იაპონიის ომში უდიდესი სიმამაცით გამოირჩეოდა, 1908 წელს მიენიჭა არტილერიის სრული გენერალის წოდება.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1855 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1931 კატეგორია:აზერბაიჯანელი სამხედრო მოღვაწეები
ლაპეენრანტა
ისტორია
ლაპეენრანტის მოსახლეობის წინაპრები ჯერ კიდევ გამყინვარების პერიოდის დასასრულიდან დასახლდნენ დღევანდელი საიმას ტბის ნაპირებზე. მათ ააშენეს საკუთარი სახლები სილიან სანაპირო ზოლზე. რკინის ხანის დასაწყისში ლაპეენრანტის მუნიციპალიტეტის ტერიტორიაზე, დღევანდელი რამდენიმე სოფლის ადგილას, უკვე არსებობდა მუდმივი დასახლებები. ნაპოვნია ძველიკარელიური და შუა საუკუნეების სამარხები.
XVI საუკუნეში დასახლება ფიჭვის ფისისა და კუპრის ვაჭრობის ერთ-ერთი ცენტრი იყო.
სქოლიო
კატეგორია:ფინეთის ქალაქები კატეგორია:ფინეთის მუნიციპალიტეტები
მოწამე სოლეიმანი (ოპერაცია)
ოპერაცია მოწამე სოლეიმანი — ირანის რევოლუციის გუშაგთა კორპუსის მიერ ბაღდადში ყუდსის ძალების მეთაურის ყასემ სოლეიმანის მკვლელობის პასუხად განხორციელებული სამხედრო ოპერაცია ერაყის ტერიტორიაზე განლაგებული აშშ-ის სამხედრო ობიექტების წინააღმდეგ. ოპერაციის დაწყების შესახებ გამოაცხადა ირანულმა სააგენტომ Tasnim-მა 2020 წლის 8 იანვარს.
ირანის რევოლუციის გუშაგთა კორპუსის მიერ განხორციელებული ოპერაციის დროს იერიში მიიტანეს ერაყში აშშ-ის ორ ობიექტზე: ქვეყნის დასავლეთით მდებარე აინ-ალ-ასადის ავიაბაზაზე და ჩრდილოეთით მდებარე ერბილის საერთაშორისო აეროპორტზე. გარდა ამისა გამოცხადებული იყო ირანის შესაძლო თავდასხმა დუბაიზე და ხაიფაზე.
შეტევამდე ცოტა ხნით ადრე ამერიკის ძალებმა ახლო აღმოსავლეთში, შესაძლო სარაკეტო თავდასხმის გამო სრულ საომარ მზადყოფნაში მოიყვანეს ანტისარაკეტო კომპლექსი MIM-104 Patriot-ი.
ერაყის პრემიერ-მინისტრის, ადილ აბდულ-მაჰდის განცხადებით, ბაღდადისთვის ცნობილი იყო, რომ ირანი „ალ ასადის“ საჰაერო ბაზას დაბომბავდა. ოპერაცია დაიწყო 8 იანვრის 02:00 საათზე.
ირანის ხელისუფალთა კომენტარები
ირანის უზენაესმა ლიდერმა აიათოლა ალი ხამენეიმ განაცხადა, რომ 15 ბალისტიკური რაკეტის გაშვებით და ერაყში ამერიკული ბაზის დაბომბვით „ირანმა ამერიკას სილა გააწნა“. ირანის პრეზიდენტი ჰასან რუჰანი აცხადებს, რომ ირანის საბოლოო მიზანი შეერთებული შტატების სამხედრო ძალების რეგიონიდან გაძევება იქნება.
აშშ-ის რეაქცია
სარაკეტო დარტყმის შემდეგ აშშ-ის პრეზიდენტმა დონალდ ტრამპმა საგანგებო განცხადება გააკეთა ირანის მიერ ერაყში აშშ-ის ბაზებზე განხორციელებულ იერიშთან დაკავშირებით. მან განაცხადა: „ვიდრე მე ვარ ამერიკის პრეზიდენტი, ირანს არ ექნება უფლება, ჰქონდეს ბირთვული იარაღი“. მისივე თქმით სარაკეტო დარტყმების დროს არავინ დაშავებულა „არ ყოფილა მსხვერპლი ჩვენი მხრიდან, ყველა ჩვენი ჯარისკაცი დაცულია. წინასწარი შეტყობინების სისტემამ კარგად იმუშავა. ჩვენ განვიცადეთ მინიმალური ზარალი". ტრამპმა ასევე აღნიშნა, რომ აშშ ახალ, მძლავრ ეკონომიკურ სანქციებს უწესებს ირანს და ეს სანქციები შენარჩუნდება, „სანამ ირანი არ შეცვლის თავის ქცევას“.
სან-პედრუ-დუს-ფერუსი
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 356 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 20.75 კმ²-ზე. ფართობი 402 758 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მოწამე სოლეიმანი (ოპერაცია)
სქოლიო
კატეგორია:ირანის სამხედრო ისტორია
თემურ ნოზაძე
თემურ ნოზაძე (დ. 23 იანვარი, 1998, ხაშური) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), გრანდ სლემი ბაქოს გამარჯვებული (2019, ბაქო, აზერბაიჯანი, 60 კგ), ჭაბუკებს შორის ევროპის თასის გამარჯვებული (2014, 50 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1998 კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები
ნატალია აპუშკინა
ნატალია აპუშკინა (Наталья Борисовна Апушкина; დ. 23 ივლისი, 1936, ნოვოჩერკასკი, რსფსრ, სსრკ — გ. 27 ნოემბერი, 2005, დონის როსტოვი, რუსეთი) — საბჭოთა და რუსი მწერალი. რუსეთის მწერალთა კავშირის წევრი (1999).
ბიოგრაფია
ნატალია აპუშკინა 1936 წლის 23 ივლისს ქალაქ ნოვოჩერკასკში დაიბადა. სწავლობდა როსტოვის ოლქის ქალაქ შახტის ალექსანდრე პუშკინის სახელობის № 2 სკოლაში. ლექსებს ბავშვობიდანვე წერდა, თუმცა საქმიანობად მშენებელ-დამპროექტებლის პროფესია აირჩია.
1955 წლიდან დონის როსტოვში ცხოვრობდა. იქვე სამშენებლო ტექნიკუმში სწავლობდა, რომლის დამთავრების შემდეგაც ორგანიზაცია „როტსოვგრაჟდანპროექტში“ მუშაობდა, შემდეგ ქალაქის სხვასასხვა საპროექტო ორგანიზაციებში ინჟინერ-დამპროექტებლად (1962–1984). ХХ საუკუნის 70-იან 80-იან წლებში იყო მწერალთა საოლქო ორგანიზაციის ლიტერატურული გაერთიანება „დონის“ პოეტურ კლუბში „ძიება“.
ნატალია აპუშკინა მონაწილეობას იღებდა გაზეთ „Вечерний Ростов“-ის (საღამოს როსტოვი) ლიტერატურულ კონკურსებში. გაზეთის კონკურსისათვის „Вечер одного стихотворения“ (ერთი ლექსის საღამო) მან ლექსი „Ночная сказка“ (ღამის ზღაპარი) დაწერა და მეორე ადგილი დაიკავა. ამ ლექსზე ცხრა კომპოზიტორმა დაწერა სიმღერა. პოეტის ნაწარმოებები იბეჭდებოდა ჟურნალში „Дон“ (დონი), ალმანახებში „Истоки“ (საწყისები) და „Поэзия“ (პოეზია), კოლექტიურ კრებულში „Ростовское время“ (როსტოვის დრო). 1991 წელს დღის სინათლეზე მისი წიგნი „Светлые тревоги“ (ნათელი მღელვარება) გამოვიდა, ხოლო შემდეგ „Зеркала“ (სარკეები).
ХХ საუკუნის 90-იან წლებში აპუშკინა ლიტერატურულ-შემოქმედებითი კლუბი „Созвучие“-ს (თანაჟღერა) ორგანიზატორი იყო. 1999 წელს ის რუსეთის მწერალთა კავშირში მიიღეს. მის ლექსებზე 20-ზე მეტმა კომპოზიტორმა შექმნა სიმღერა. სიცოცხლის ბოლომდე იყო რუსეთის მწერალთა კავშირის რეგიონული მმართველობის წევრი და ლიტერატურული გაერთიანება „Созвучие“-ს თავმჯდომარის მოადგილე.
ნატალია აპუშკინა გარდაიცვალა 2005 წლის 27 ნოემბერს. დაკრძალულია დონის როსოტვის ჩრდილოეთ სასაფლაოზე.
შემოქმედება
1991 წელს როსტოვის წიგნების საგამომცემლოში ნატალია აპუშკინას პირველი წიგნი „Светлые тревоги“ (ნათელი მღელვარება) გამოიცა. მოგვიანებით დაიბეჭდა კრებულები „Зеркала“ (სარკეები), „Горит моё лето“ (იწვის ჩემი ზაფხული), „Пора листопада“ (ფოთოლცვენის დრო) და „Будет вечер“ (ღამე იქნება). მან სულ 550-ზე მეტი ნაწარმოები შექმნა.
შრომები
მწერლის მიერ გამოცემული ზოგიერთი ნაწარმოები:
ინტერნეტ-რესურსები
კატეგორია:რუსი პოეტები კატეგორია:რუსი მწერლები კატეგორია:დაბადებული  23 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:გარდაცვლილი 27 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2005
ემირვარი
ემირვარი (Əmirvar) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	 	803  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაშქესანის რაიონის სოფლები
გოლენი
გოლენი (Goleni) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 190 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 239 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ედინეცის რაიონის სოფლები
ჰოვარდ სტერნი
ჰოვარდ სტერნი (Howard Stern) (დ. 12 იანვარი, 1954) — ამერიკელი რადიო და ტელეწამყვანი, პროდიუსერი, მწერალი, მსახიობი და ფოტოგრაფი. ყველაზე მეტად ცნობილია როგორც The Howard Stern Show-ს ავტორი (1986–2005). 2006 წლიდან ეს გადაცემა გადის Sirius XM Radio-ზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი კატეგორია:ამერიკელი ტელეწამყვანები კატეგორია:ამერიკელი რადიოწამყვანები კატეგორია:ამერიკელი პროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი ფოტოგრაფები
წაბლიანი (ხულოს მუნიციპალიტეტი)
წაბლიანი — სოფელი საქართველოში, აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკის ხულოს მუნიციპალიტეტში, სხალთის თემში. . მდებარეობს მდინარე სხალთის ხეობაში.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 390 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფლები
მიხეილ კეკელიძე
მიხეილ კეკელიძე (დ. 1911 — გ. 1996) — ქართველი  მწერალი, პუბლიცისტი, ჟურნალისტი. დამთავრებული აქვს თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტი. იყო ჟურნალების — „კომუნისტური აღზრდისათვის“ და „სკოლა და ცხოვრება“ წამყვანი თანამშრომელი.
შემოქმედება
კეკელიძეს დაწერილი აქვს ისტორიული რომანები „ბრწყინვალე ვარსკვლავის მაძიებელი“, „შავი ღრუბლები“ და „ჯვარცმული ქვეყანა“. იგი იკვლევდა XX საუკუნის პედაგოგიკის ისტორიას.
ბირლადი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ბირლადი შეიძლება აღნიშნავდეს:
იაყუბლოს წყალსაცავი
იაყუბლოს წყალსაცავი ― წყალსაცავი დმანისის მუნიციპალიტეტში.
წყლის მოცულობა 11,0 მლნ. მ³, წყლის სარკის ფართობი 2,0 კმ².
ექსპლუატაციაში შევიდა 1978 წელს. წყალსაცავი 3000 ჰექტარი მიწის ფართობს ამარაგებს სარწყავი წყლით, ხოლო მთისძირისა და პანტიანის წყალსაცავებთან ერთად ბოლნისის, დმანისისა და მარნეულის მუნიციპალიტეტის, საერთო ჯამში 8000 ჰექტარი მიწის ფართობის წყალუზრუნველყოფას ემსახურება.
პატაგონიური ტინამუ
პატაგონიური ტინამუ ან სტეპის ტინამუ (Tinamotis) — ფრინველთა გვარი ტინამუსებრთა ოჯახისა. მოიცავს სამხრეთ ამერიკაში გავრცელებულ 2 სახეობას: 1. მთა-სტეპის ტინამუ (Tinamotis pentlandii), რომელიც გავრცელებულია პერუში, დასავლეთ ბოლივიაში, ჩრდილო-დასავლეთ არგენტინასა და ჩილეში; 2. პატაგონიური მთა-სტეპის ტინამუ (Tinamotis ingoufi), რომელიც გავრცელებულია სამხრეთ ჩილესა და სამხრეთ-დასავლეთ არგენტინის სავანებში.
სქოლიო
* კატეგორია:ტინამუსებრნი
ოჯახი (ფილმი)
ოჯახი — 1985 წლის ქართული მოკლემეტრაჟიანი დრამატული ფილმი.
სიუჟეტი
ფილმი გადმოსცემს ერთი ოჯახის ცხოვრებას. ქეთიმ დისერტაცია უნდა დაიცვას, ამიტომ ოჯახისთვის და ბავშვებისთვის ვერ იცლის. ოჯახისთვის არ სცალია მის ქმარსაც, რომელიც სამსახურის საქმეებითაა დაკავებული. ოჯახის ხანდაზმული წევრი რუსუდანი კი უდარდელად განვლილ ცხოვრებას მისტირის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1985 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ნანა ჯანელიძის ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები კატეგორია:მოკლემეტრაჟიანი ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები
ვასლუის ჟუდეცი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუმინეთის ჟუდეცები
გორდინეშტი-ნოი
გორდინეშტი-ნოი (Gordineştii Noi) — სოფელი მოლდოვაში, ედინეცის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 182 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 340 ადამიანს შეადგენდა.
გალინგაია
გალინგაია (Gəlinqaya) — სოფელი აზერბაიჯანში,  დაშქესანის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	46   კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაშქესანის რაიონის სოფლები
პატარძეულის ნაქალაქარი
პატარძეულის ნაქალაქარი — არქეოლოგიური ძეგლი საგარეჯოს მუნიციპალიტეტის სოფელ პატარძეულის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, უტიაშვილების უბნის გაგრძელებაზე. განეკუთვნება განვითარებულ შუა საუკუნეებს. დაფარულია ქედის ზედა ნაწილის ეროზიის შედეგად ჩამონარეცხი ქვა-ღორღითა და ტყით, მაგრამ მაინც შეინიშნება ეკლესიების, საცხოვრებელი სახლებისა და შიდა პერიმეტრზე მრავალთახჩიანი, მცირე ნაგებობების ნაშთები.