cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალექსანდრიული წელთაღრიცხვა
ისტორია
წელთაღრიცხვის შექმნის პირველი მცდელობა ეკუთვნოდათ იპოლიტე რომაელს, კლემენტი ალექსანდრიელს და სხვებს. ანტიოქიური წელთაღრიცხვა (ძვ. წ. 5492) და ალექსანდრიული წელთაღრიცხვა (ძვ. წ. 5502) 10 წლით განსხვავებული ორი სხვადასხვა ფორმატია. ორივე გამოიყენებოდა ძველ ქრისტიანულ მწერლობაში, რომლებიც ექვემდებარეოდნენ ალექსანდრიისა და ანტიოქიის ეკლესიებს. 284 წლის შემდეგ აღნიშნული ორი წელთაღრიცხვა შეთანხმდა ძვ. წ. 5492 წელზე. არსებობდა ალექსანდრიის ორი სხვადასხვა წელთაღრიცხვა ერთი დეოკლიტიანემდე და მეორე მის შემდეგ: ანტიოქიური და ალექსანდრიული წელთაღრიცხვა, ალექსანდრიული წელთაღრიცხვა ათვლას იღებდა ძვ. წ. 5493 წლის 25 მარტს.
სომხეთის ისტორიის ქრონოლოგია
შუა საუკუნეები
<div style="float:right;width:30%;background-color:#f0f0f0;padding:0.7em;margin-left:1em;font-size:0.9em;"> თანმდევი მოვლენები
ალექსანდრიული წელთაღრიცხვა
ისტორია
ანიანე ალექსანდრიელმა, თავისი შრომა დაასრულა 412 წლის (5904 წელი) 15 ოქტომბრამდე. მის მიერ შედგენილი წელთაღრიცხვა იწყებოდა 29 აგვისტოს და უკავშირდებოდა ეგვიპტური კალენდრის ახალ წელს. ანიანე ალექსანდრიელმა 29 აგვისტოს ამჯობინა 25 მარტი და შეცვალა პანოდორუსის კალენდარი 6 თვით. ასე შეიქმნა ალექსანდრიული წელთაღრიცხვა. მიუხედავად ამისა სამოქალაქო საზოგადოება ხელმძღვანელობდა პანადორუსის კალენდრით (29 აგვისტო, ძვ. წ. 5493), ხოლო საეკლესიო კი ანიანოსის მიერ შექმნილით (25 მარტი, ძვ. წ. 5493).
სომხეთის ისტორიის ქრონოლოგია
ახალი დრო
<div style="float:right;width:40%;background-color:#f0f0f0;padding:0.7em;margin-left:1em;font-size:0.9em;"> თანმდევი მოვლენები .
ალექსანდრიული წელთაღრიცხვა
ისტორია
ალექსანდრიული კალენდარული სისტემა, რომელიც დაფუძნებული იყო სამყაროს შექმნის ათვლის სისტემაზე, რომელშიც მნიშვნელოვან როლს თამაშობდა სამი თარიღი. ესენია: სამყაროს შექმნის, ქრისტეს შობისა და ჯვარცმის თარიღები. ალექსანდრიული ქრონოლოგიის მიხედვით ყველა ეს მოვლენა მოხდა 25 მარტს; აქედან პირველი ორი ერთმანეთისგან ზუსტად 5500 წლით განსხვავდებოდა; პირველი და მესამე თარიღი მოხდა შაბათ დღეს.
სომხეთის ისტორიის ქრონოლოგია
XX—XXI ს.ს.
<div style="float:right;width:30%;background-color:#f0f0f0;padding:0.7em;margin-left:1em;font-size:0.9em;"> თანმდევი მოვლენები
ალექსანდრიული წელთაღრიცხვა
ისტორია
ალექსანდრიის პაპმა დიონისე ალექსანდრიელმა 25 მარტი მისტიურად რიცხვად შერაცხა. 25 მარტი იყო იულიანური კალენდის პირველი დღე შუა საუკუნეებში, ასევე გაზაფხულის ბუნიობის დღე, ამის გარდა 25 მარტის შემდეგ ზუსტად 9 თვეში უწევდა 25 დეკემბერი — ქრისტეს შობა.
სომხეთის ისტორიის ქრონოლოგია
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის ისტორია კატეგორია:ქვეყნების ისტორიის ქრონოლოგია
ალექსანდრიული წელთაღრიცხვა
ისტორია
ძვ. წ. 5493 წლის 25 მარტის ალექსანდრიული წელთაღრიცხვა დამტკიცებულ იქნა მაქსიმე აღმსარებლის, თეოფანე აღმსარებლის და გიორგი სინცელუსის მიერ. ალექსანდრიული ქრონოლოგიური სისტემა თავისი მისტიური დამოკიდებულებიდან გამომდინარე ფართოდ იყო გავრცელებული მაშინდელ სამონასტრო წრეებში. მაგრამ აღნიშნულ კალენდარს ჰქონდა ორი სუსტი წერტილი: სისტემა ვერ მოდიოდა თანხვედრაში აღდგომის დღესთან და იოანეს სახარებაში მოხსენიებული ჯვარცმის თარიღებთან.
პანოდორუს ალექსანდრიელის წელთაღრიცხვა
წელთაღრიცხვის დეტალები:
ანიანე ალექსანდრიელის წელთაღრიცხვა
წელთაღრიცხვის დეტალები:
სქოლიო
კატეგორია:ქრისტიანობის ქრონოლოგიური სისტემები
საკრამულოს სამაროვანი
გათხრილია სამი ტიპის სამარხი: ორმოსამარხები, ქვის ფილებით გადახურული ორმოსამარხები და ქვისსამარხები, რომლებშიც ესვენა ქრისტიანული წესით დაკრძალული თითო მიცვალებული ინვენტარის გარეშე. ერთ სამარხში მიცვალებული ხელფეხმოხრილი ესვენა. აღმოჩნდა ბრინჯაოს მრავალრკალიანი ერთი საყურე, რომელიც ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ბალებიანის ეკლესია და სამაროვანი
ბალებიანის ეკლესია და სამაროვანი — არქეოლოგიურ-არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობდა დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჟინვალიდან ჩრდილო-დასავლეთით, 0,7 კილომეტრზე, მდინარეების მთიულეთის არაგვისა და ფშავის არაგვის შესართავთან, ადგილ ბალებიანში. ამჟამად დაფარულია წყლით. 1979-1984 წლებში ისტორიის, არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ გათხარა სამაროვანი, 1983-1984 წლებში - ეკლესია.
ეკლესია განეკუთვნებოდა XII-XIII საუკუნეებს. ნაგები იყო ნატეხი ქვითა და დუღაბით. თითქმის მთლიანად იყო დანგრეული. შემორჩენილი კედლების სიმაღლე 2 მეტრს არ აღემატებოდა. აღმოსავლეთით შებრტყელებული ნახევარწრის ფორმის აფსიდი ორი საფეხურით იყო შემაღლებული. აფსიდში ორი სწორკუთხა ნიში იყო მოწყობილი. ეკლესიის დასავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებს მაღლი საფეხური გასდევდა. ეკლესია გადახურული იყო ფიქლით.
ოძისის ქუჩა
ოძისის ქუჩა— ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (ელია), საინგილოს ქუჩიდან ბეღლეთის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 20იან წლებში. შეტანილია თბილისის ქუჩების 1926 წლის ცნობარში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
ბალებიანის ეკლესია და სამაროვანი
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
Wild Stream
Wild Stream — ქართული როკ-ჯგუფი. არსებობდა 1993-1994 წლებში. პოპულარული იყო 1990-იანი წლების საქართველოში.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული როკ-ჯგუფები კატეგორია:1993 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:1994 წელს დაშლილი ჯგუფები
ტუპრალი
ტუპრალი (Төпрәле) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 41 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 40 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ჩერნუშკა, რომელიც დაშორებულია 61 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
გალაქტიკათგროვა
მინი|400პქ|მარჯვნივ|შედგენილი სურათი ხუთი გალაქტიკისა, რომლებიც დიდი აფეთქებიდან სულ რაღაც 600 მილიონი წლის შემდეგ გაერთიანდნენ.
გალაქტიკათგროვა (გალაქტიკათა გროვა) — წარმონაქმნი, რომელიც მოიცავს ერთმანეთთან გრავიტაციულად დაკავშირებულ ასობით და ათასობით გალაქტიკას. ის ყველაზე დიდ გრავიტაციულად დაკავშირებულ სტრუქტურად იყო მიჩნეული სამყაროში მანამდე, სანამ 1980-იან წლებში ზეგროვები აღმოაჩინეს. გროვების ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანი მახასიათებელი არის გროვათშორისი სივრცე, შემოკლებით გშს. გშს შედგება გალაქტიკებს შორის არსებული ცხელი აირისგან და მისი ტემპერატურა 7-9 კილოელექტრონვოლტია. გალაქტიკათგროვები არ უნდა აგვერიოს ვარსკვლავთგროვებში, როგორიცაა ღია გროვები, რომლებიც არის ვარსკვლავების სტრუქტურა გალაქტიკაში, ისევე, როგორც სფერული გროვები, რომლებიც ჩვეულებისამებრ გალაქტიკის ირგვლივ ბრუნავს. გალაქტიკების პატარა გაერთიანებებს გალაქტიკების ჯგუფები ეწოდება. ჯგუფებისა და გროვების გაერთიანება კი ზეგროვებს წარმოქმნის.
შედარებით ახლოს მდებარე შესამჩნევი გალაქტიკათგროვებია: ქალწულის გროვა, ღუმელის გროვა, ჰერკულესის გროვა და თმების გროვა. გალაქტიკების დიდ გაერთიანებას „უზარმაზარი მიმზიდველი“ ეწოდება, რომელსაც გონიოს გროვა აკონტროლებს. „უზარმაზარი მიმზიდველი“ იმდენად მასიურია, რომ მას შეუძლია სამყაროს ადგილობრივ გაფართოებაზე მოახდინოს გავლენა. შესამჩნევი გალაქტიკური გროვები შორეულ, მაღალ წითელ წანაცვლებული სამყაროში, ესენია: SPT-CL J0546-5345 და SPT-CL J2106-5844 - ყველაზე მასიური გალაქტიკათგროვები ადრეულ სამყაროში.
სქოლიო
კატეგორია:გალაქტიკები
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი (კაპოტნია)
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი (Храм Рождества Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XIX საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის სამხრეთ-აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის კაპოტნიის რაიონში. მისამართი კაპოტნინის პირველი გასასვლელი, სახლი 10.
ტაძარი აგებულია 1860-1870-იან წლებში. ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის შობის სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
VideoGamer.com
VideoGamer.com (ადრე ცნობილი სახელწოდებით Pro-G) არის ინგლისურენოვანი ვებსაიტი ვიდეო თამაშების შესახებ. გაეშვა 2004 წლის 12 ნოემბერს ქალაქ ლონდონში სახელწოდებით Pro-G. საიტი აქვეყნებს სიახლეებს, მიმოხილვებს, პრევიუებსა და ვიდეობს თამაშების შესახებ. იგი არის Candy Banana ვებსაიტების ქსელის ნაწილი, რომელსაც მართავს შვედური მშობელი კომპანია IBIBI HB.
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი (კაპოტნია)
ისტორია
საბჭოთა ხელისუფლებამ ტაძარი დახურა 1938 წელს. შენობაში კი განათავსეს ქარხანა და საწყობი. ეკლესიას მიაშენეს ნაგებობები. ასევე დაანგრიეს ტაძრიდან 50 მეტრში მვებარე ღვთისმშობლის შობის ტაძარი. ღვთისმსახურება ქვის ტაძარში აღდგა 1991 წელს.
VideoGamer.com
ისტორია
საიტი გაეშვა 2004 წლის ნოემბერს ადამ მაკკენისა და ტომ ორის მიერ. მისი თავდაპირველი სახელწოდება იყო Pro-G.co.uk. მას შემდეგ რაც საიტის პოპულარობა გაიზარდა, 2007 წელს მაკინმა და ორიმ ჩამოაყალიბეს Pro-G Media Ltd, რის შედეგადაც საიტს შეეცვალა სახელწოდება და დაერქვა VideoGamer.com.
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი (კაპოტნია)
ინტერიერი
მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის შობის სახელზე, ხოლო ეგვტერები ნაკურთხია ბოგოლიუბსკის ღვთისმშობლის ხატისა და ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის სახელზე. ერთი საკურთხეველი ასევე ნაკურთხია ლეონტი როსტოველის სახელზე.
VideoGamer.com
ისტორია
2008 წლის 6 ოქტომბერს გაეშვა მაღალი გარჩევადობის ვიდეო სერვისი, რომელსაც შეეძლო ვიდეოს 720p-ში ჩვენება, იგი იყო პირველი ბრიტანული ვებსაიტი, რომელმაც გამოიყენა აღნიშნული ტექნოლოგია. საიტზე რუგულარულად თავსდებოდა ვიდეო კონტენტები, რომელთა უმეტესობა მოიცავდა ვიდეო თამაშების მიმოხილვებს, შეჯიბრებს, ტრეიელერებს და გეიმპლეის.
მოსკოვის ღვთისმშობლის შობის ტაძარი (კაპოტნია)
ინტერიერი
ტაძარში ღვთისმსახურება მიმდინარეობს ყოველდღიურად (გარდა ორშაბათისა), ლიტურგია კი დილის 9 საათზე. ტაძართან მოქმედებს საკვირაო სკოლა და ქველმოქმედთა ჯგუფი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები
პოდენკო კანარიო
პოდენკო კანარიო (Podenco canario) — ძაღლის ჯიში, რომელიც გამოყვანილია ესპანეთში ანტიკურ ხანაში.
პოდენკო კანარიო პოდენკო იბისენკოს უახლოესი ნათესავი და სამ პორტუგალიურ პუდენკოს შორის ყველაზე მსხვილია. იბერიის ნახევარკუნძულიდან კანარის კუნძულებზე ის მხოლოდ უკანასკნელი 400 წლის წინ მოხვდა. შესაძლოა ის იმ უძველესი ძაღლების შთამომავალია, რომლებიც ესპანეთში შუაზღვისპირელმა ვაჭრებმა ჩამოიყვანეს. ნადავლის ძებნისას ეს ძაღლი იყენებს სმენას და ყნოსვას ზუსტად ისე, როგორც მხედველობას, რაც მწევრისთვის უჩვეულოა. კანარის კუნძულების ვულკანურ ნიადაგზე სამუშაოდ ძაღლის ადაპტაცია — ძაღლის ქცევის საოცარი მოქნილობის მაჩვენებელია, ანუ შესაძლებელია ფუნციების ცვლილება, რათა მოხდეს იმ პირობებთან შეგუება, რომელშიც ბიოლოგიური სახეობა მოხვდა.
პოდენკო კანარიოს აქვს ოდნავ წაგრძელებული, დაკუნთული კისერი, ვიწრო და ღრმა მკერდი, გრძელი, სწორი ფეხები, პატარა თვალები, გრძელი, ვიწრო თავი, დიდი ყურები. ბალანი გლუვია, მოკლე და უხეში, შეიძლება იყოს ოქროსფერ-თეთრი, ჟანგისფერ-ნარინჯისფერი, ბალანს განსაკუთრებული მოვლა არ სჭირდება. პოდენკო კანარიო კარგად უძლებს სიცხეს, ძნელად იწვრთნება, ვერ ეგუება ქალაქის პირობებში ცხოვრებას. სჭირდება დამატებითი ფიზიკური დატვირთვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრიმიტიული ძაღლები კატეგორია:ესპანური წარმოშობის ძაღლის ჯიშები
VideoGamer.com
ისტორია
2015 წლის მარტს Pro-g Media Ltd. შეიძინა შვედურმა კომპანია IBIBI HB-მა, ამის შედეგად HB-მ ჩამოაყალიბა ახალი კომპანია Candy banana, რომელიც ფლობს VideoGamer-სა და სხვა საკუთრებებს.
სქოლიო
კატეგორია:ლონდონში დაარსებული კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების ინტერნეტ ფორუმები კატეგორია:2004 წელს დაარსებული ვებსაიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სიახლეების საიტები კატეგორია:ვიდეო თამაშების განხილვების საიტები
სერგი დურმიშიძე
სერგი ვასილის ძე დურმიშიძე (დ. 27 თებერვალი, 1910,  საჩხერე — გ. 29 მაისი, 1989, თბილისი) — ქართველი ბიოქიმიკოსი, მცენარეთა ბიოქიმიისა და ტექნიკური ბიოქიმიის ერთ-ერთი ფუძემდებელი საქართველოში. ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1952), პროფესორი (1952), საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1955), საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1961), სსკპ წევრი 1939 წლიდან.
ბიოგრაფია
1931 წელს დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის მებაღეობა-მევენახეობის ფაკულტეტი. 1935-1960 წლებში მუშაობდა ამავე ინსტიტუტის ბიოორგანული ქიმიის კათედრაზე (1944-1945 წლებში კათედრის გამგე). 1943-1954 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მევენახეობისა და მეღვინეობის სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის დირექტორი, 1954-1955 წლებში საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრი, 1955-1971 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოს-მდივანი. ამავე დროს 1957 წლიდან თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პროფესორია. საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის მცენარეთა ბიოქიმიის ინსტიტუტის დირექტორი (ამ ინსტიტუტის დამაარსებელი). დურმიშიძე აკადემიკოსების ალექსანდრე ოპარინისა და ანდრია კურსანოვის სკოლის წარმომადგენელი იყო. 1971 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი და საქართველოს მეცნირებათა აკადემიის მცენარეთა ბიოქიმიის ინსტიტუტის დამაარსებელი და დირექტორი 1987 წლამდე.
მუშაობდა მეორეულ და უცხო ნაერთთა ბიოქიმიის დარგში. დაადგინა სპირტის დუღილის ძირითადი, მეორეული და გარეშე პროდუქტების გარდაქმნის ბიოქიმიური გზები; საფუძველი ჩაუყარა ვაზისა და ღვინის ფენოლურ ნაერთთა ბიოქიმიას; დაამუშავა არომატული ნაერთების უჯრედშიგა ცვლის თეორიული საფუძვლები; წამოაყენა ჰიპოთეზა უჯრედში ფენოლურ და უცხო ნაერთთა ღრმა ჟანგვითი გარდაქმნებისა და დეტოქსიკაციის შესახებ; გამოავლინა ატმოსფეროს, ნიადაგისა და წყლების ბიოლოგიური გასუფთავების ახალი გზები.
მან ბიოქიმიის ერთ-ერთ აქტუალურ პრობლემას — ალკოჰოლური დუღილის ბიოქიმიას მრავალი ორიგინალური გამოკვლევა მიუძღვნა. პირველმა შეისწავლა რძემჟავის გენეზისი ალკოჰოლური დუღილის პროცესში. დაადგინა, რომ დუღილის პროდუქტებს შორის გამოვლენილი კორელაციური დამოკიდებულება პირობით ხასიათს ატარებს და მადუღარ არეში არსებული დუღილის ძირითადი და მეორეული პროდუქტები რთულ და მრავალმხრივ გარდაქმნებს განიცდის საფუვრების სხვადასხვა გენერაციების მიერ, გამოავლინა ამ გარდაქმნების ძირითადი გზები. მისი კვლევის ეს შედეგები საყოველთაოდ აღიარებულია და შეტანილია მრავალ ადგილობრივ თუ უცხოურ სახელმძღვანელოში. დუღილის ბიოქიმიაში ჩატარებულმა ამ გამოკვლევებმა თეორიული საფუძვლები შეუქმნეს ამ პროცესზე დამყარებულ ტექნოლოგიებს. დადგენილი ვაზის მთრთიმლავ ნივთიერებათა ქიმიური ბუნება, იდენტიფიცირებულია მრავალი პრინციპული მნიშვნელობის ინდივიდუალური ნაერთი. შრომები, რომლებიც ვაზის მთრთიმლავი ნივთიერებების და ანთოციანების ქიმიას მიეძღვნა, შევიდა მსოფლიოს სპეციალურ ლიტერატურაში. სერგი დურმიშიძის ამ შრომებმა დიდი გავლენა მოახდინა ვაზისა და ღვინის ბიოქიმიურ და ტექნოლოგიურ გამოკვლევებზე.
1954-1955 წლებში საქართველოს კპ ცკ-ის წევრი. საქართველოს სსრ IV-XI მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.
იგი წლების განმავლობაში იყო საქართველოს ბიოქიმიკოსთა საზოგადოების პრეზიდიუმის თავმჯდომარე. იყო მრავალი საპრობლემო საბჭოს, კომისიის, სამეცნიერო საბჭოს თავმჯდომარე და წევრი, სამეცნიერო საზოგადოებრივ-პოლიტიკური და კულტურულ-მხატვრული ჟურნალების სარედაქციო საბჭოების წევრი და საყურადღებო ნაშრომების ავტორი. მსოფლიო აღიარება ჰპოვა მისმა გამოკვლევებმა სპირტული დუღილის ბიოქიმიაში, ორგანული მჟავებისა და ამინომჟავების ცვლაში, ფლავონოიდების ქიმიასა და ბიოქიმიაში, ფენოლური ბუნების ქიმიური რეგულატორების მეტაბოლიზმში, ქსენობიოქიმიაში.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:ქართველი ბიოქიმიკოსები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (1987) კატეგორია:საქართველოს სოფლის მეურნეობის მინისტრები კატეგორია:საჩხერეში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები
იონა ვაკელი
ბიოგრაფია
პირდაწყებითი განათლება მშობლიურ სოფლის ორკლასიან სასწავლებელში მიიღო, შემდეგ სწავლა განაგრძო ფოთში. 1911 წელს მამა ოზურგეთის საპყრობილეში გარდაეცვალა. მესამე კლასის შემდეგ უსახსრობის გამო იძულებული გახდა სწავლისთვის თავი დაენებებინა და 1916 წელს სოფელს დაუბრუნდა. 1920 წელს წარჩინებით დაამთავრა შალვა ნუცუბიძის მიერ დაარსებული განათლების კურსები. შემდეგ სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურაში. სხვადასხვა დროს მუშაობდა რესპუბლიკის ჟურნალ-გაზეთებში. მისი პირველი ლექსი „გურია“ 1918 წელს გამოქვეყნდა ჟურნალ „მხედარში“, ლექსთა პირველი კრებული კი 1922 წელს. 1931-1932 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურაში. სისტემატურად აქვეყნებდა ლექსებს, პოემებს, პიესებს, თარგმანებს. განსაკუთრებული ღვაწლი დასდო ქართულ დრამატურგიას, მათგან დიდი წარმატებით სარგებლობდა პიესა „აპრაკუნე ჭიმჭიმელი“, რომელიც 1933 წელს დაიდგა მარჯანიშვილის თეატრში. ასევე დიდი მოწონება ხვდა წილად დრამატურგის პიესებს: „შამილს“ (1934), „გიორგი სააკაძეს“ (1939), „რვალს“ (1952), „ხელაშვილის ოჯახს“ (1962). მანვე დიდი ოსტატობით თარგმნა პუშკინის, ლერმონტოვის, გოეთეს, შელის და სხვათა ნაწარმოებები. დაჯილდოვებული იყო „საპატიო ნიშნის“ ოდენებით და მედლებით.
დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:დაბადებული 10 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1988 კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი დრამატურგები
ესაძე
საკუთარი სახელი ესაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
უკანახოს პირველი საცხოვრებელი სახლი
უკანახოს პირველი საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარ ელიაგზაში, მდინარე ფშავის არაგვის მარჯვენა ნაპირზე. განეკუთვნება გვიანდელ შუა საუკუნეებს. ეკუთვნის მამუკა ბობღიაშვილს. სახლი ორსართულიანია და ფერდობზე ტერასულადაა განლაგებული. ნაგებია სიპი ქვით, წყობა მშრალია. პირველ სართულზე გომური (7,8 x 5,9 მეტრი), მცირე ზომის საქალებო (3 x 2,9 მეტრი) და წინკარია (დარიფანი). გომურს სამხრეთიდან (წინკარიდან) შესასვლელი და ერთი პატარა სარკმელი აქვს. დანარჩენი კედლები ყრუა. კედლების გასწვრივ მოწყობილია ბაგა. იატაკზე მოგებულია სიპი ქვის ფილები. გადახურვის ხის კოჭები ქვის კვადრატულ სვეტს ეყრდნობა. საქალებოს მხოლოდ ერთი კარი აქვს სამხრეთით, აღმოსავლეთიდან ეკვრის წინკარი. იგი სამხრეთით მთლიანად გახსნილია. მეორე სართულზე ოთახი (7 x 5,8 მეტრი) და საბძელია (6,6 x 5 მეტრი). ამ სართულის სამხრეთ ნაწილი პირველი სართულის წინკარის, საქალებოსა და გომურის სამხრეთ ნაწილზე დგას, ჩრდილო ნაწილი მთის ფერდობზეა. შესასვლელი აღმოსავლეთიდან, დაფერდებული ეზოდანაა, კარი გომურის იატაკიდან 3 მეტრ სიმაღლეზეა გაჭრილი. აღმოსავლეთით პატარა სარკმელი და ნიშია, დასავლეთით ორი პატარა ნიში. სამხრეთ კედელი ფიცრულია. ამ კედელში გაჭრილი კარით საცხოვრებელი საბძელს უკავშირდება. საბძელში თივა ზევიდან, საცხოვრებელი ოთახის თავზე დადგმული მეორე საბძლიდან იყრება. სახლის სახურავი ხის ბოძებზე დაწყობილ კოჭებს ეყრდნობა. სახლის ჩრდილოეთით, 1,5 მეტრზე, ფერდობზე დგას ეგრეთ წოდებული „საფრის კალო“ - გადახურული კალო, რომლის თავზეც მესამე საბძელია. სამივე საბძელს თივის ორფერდა სახურავი აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ოქროყანის ქუჩა
ლიტერატურა
კატეგორია:მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
იბერ-ინფო
შპს იბერ-ინფო — პროგრამული პროდუქტის რეალიზატორი საქართველოში.
ისტორია
კომპანია დაფუძნდა 1997 წელს. იმავე წელს გააფორმა სადილერო ხელშეკრულება „ინფო ბუღალტერის“ მწარმოებელ ფირმა „Информатик“-თან. კომპანიამ მალევე გამოუშვა „ინფო ბუღალტერის“ ქართული ვერსია, რომელმაც მალევე დაიკავა თავისი ადგილი ბაზარზე. 2007 წელს შპს „იბერ-ინფოს“ მიენიჭა „ინფო ბუღალტერის“ დისტრიბუციის ექსკლუზიური უფლება სომხეთსა და აზერბაიჯანში. ამჟამად კომპანია მუშაობს „ინფო ბუღალტერის“ სომხური ვერსიის შექმნაზე.
კომპანია დღესდღეობით ორი პროგრამული პროდუქტის უზრუნველყოფითაა დაკავებული. ესენია:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საბუღალტრო პროგრამები კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
მილეროვო
მილეროვო (Миллерово) — რაიონული დაქვემდებარების ქალაქი რუსეთში, როსტოვის ოლქში. მილეროვოს რაიონისა და მილეროვოს საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. დაარსდა 1786 წელს, ქალაქის სტატუსი მიიღო - 1926 წელს. ქალაქის მოსახლეობა 2016 წლის მონაცემებით შეადგენს 35 600 კაცს.
გეოგრაფია
მილეროვო როსტოვის ოლქის ყველაზე ჩრდილოეთით მდებარე ქალაქია, მდებარეობს დონ-დონეცკის დაბლობის ფარგლებში, მდინარე გლუბოკაიას (ჩრდილოეთის დონეცის მარცხენა შენაკადი) დინებს ზემოწელში. ზღვის დონიდან 131 მეტრზე. ქალაქის დიდი ნაწილი მდებარეობს მდინარე გლუბოკაიას მარცხენა სანაპიროზე.
საავტომობილო გზით დონის როსტოვამდე დაშორებაა 210 კმ. უახლოეს ქალაქ კამენსკ-შახტინსკამდე კი 81 კმ.
მილეროვოს ერიტორია არის ტენიანი კონტინენტური კლიმატის სარტყელში ცხელი ზაფხულითა და ზომიერად ცივი ზამთრით. ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობაა 481 მმ.
ისტორია
ქალაქი მილეროვო დაარსდა 1786 წელს, როგორც ხუტორი და ეწოდა არმიის სერჟანტ ივან მილერის სახელი, რომელმაც 1786 წლის 14 თებერვალს ეკატერინე II-ის ბრძანებით მიიღო ცარიელი მიწის ნაკვეთი მდინარე გლუბოკაიას ნაპირზე. ხუტორი შედიოდა დონის ოლქის შემადგენლობაში.
1835 წელს დონის ოლქის მიწა დაიყო შვიდ ადმინისტრაციულ ერთეულად. ხუტორი მილეროვო შევიდა დონეცკის ოლქში.
XIX საუკუნის ბოლოს მილეროვოზე გავიდა სამხრეთ-აღმოსავლეთის რკინიგზა, ხუტორი გახდა მნიშვნელოვანი სარკინიგზო კვანძი ეკატერინინის რკინიგზის ხაზზე. აქ ინახავდნენ და გადაამუშავებდნენ სოფლის მეურნეობის პროდუქციის მნიშვნელოვან ნაწილს, რომელიც იგზავნებოდა ზემო დონიდან და უკრაინიდან რუსეთის ცენტრალურ გუბერნიებში გასაგზავნად. დასახლებაში ააგეს წისქვილი, ხორცკომბიანტი. 1903 წელს ააშენეს მილეროვოში პირველი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის ეკლესია (რომელიც არ შემონახულა).
სამოქალაქო ომის პერიოდში მილეროვოს რაიონში მიმდინარეობდა სასტიკი ბრძოლები. 1919 წელს მილეროვო გახდა კაზაკების ანტიბოლშევიკური აჯანყების ცენტრი. ქალაქიში საბჭოტა ხელისუფლება დამყარდა 1920 წელს.
1920-იან წლებში დაიწყო ქალაქის კეთილმოწყობა. 1926 წელს კი მიიღო ქალაქის სტატუსი.
1933-1934 წლებში მილეროვო იყო ჩრდილოეთის ოლქის ადმინისტრაციული ერთეული. 1942 წლის 16 ივლისიდან ქალაქი გერმანელების მიერაა ოკუპირებული. ქალაქი გაათავისუფლეს 1943 წლის 17 იანვარს.
განათლება
ქალაქში არის ხუთი საშუალო სკოლა, ერთი ლიცეუმი და ერთიც გიმნაზია. ორი ტექნიკუმი: სოფლის მეურნეობის და კაზაკი კადეტების პროფესიონალური კოლეჯი. ქალაქში ფუნქციონირებს როსტოვის სახელმწიფო ეკონომიკური უნივერსიტეტის ფილიალი.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ქალაქები
დიდი შიმშილობა (1315-1317)
დიდი შიმშილობა 1315–1317 (ზოგჯერ თარიღდება 1315–1322 წლების პერიოდით) — გვიანი შუა საუკუნეების პირველი მსხვილმასშტაბიანი უბედურება, რომელმაც მოიცვა ევროპა XIV საუკუნის დასაწყისში. დიდმა შიმშილობამ გამოიწვია მილიონზე მეტი ადამიანის სიკვდილი (დაიღუპა მხოლოდ ქალაქის მოსახლეობის 10%-დან 25%-მდე მცხოვრები) და გახდა XI-XIII საუკუნეების პერიოდის ზრდისა და აყვავების შემაჩერებელი ფაქტორი. შიმშილობა შეეხო თითქმის მთელ ჩრდილოეთ ევროპას — დიდი ბრიტანეთის, საფრანგეთის, სკანდინავიის, ნიდერლანდების, გერმანიისა და პოლონეთის ამჟამინდელ ტერიტორიებს. ევროპას სამხრეთისკენ ალპებიდან და პირენეებიდან და აღმოსავლეთისკენ პოლონეთიდან შიმშილობა არ შეხებია.
ამ უბედურების მიზეზად 1315 წლის გაზაფხულის ცუდი ამინდები დასახელდა, მოუსავლიანობა გაგრძელდა 1317 წლის გაზაფხულამდე, თუმცა საკვები პროდუქტების უკმარისობა 1322 წლამდე იგრძნობოდა. ამ პერიოდში განსაკუთრებით გაიზარდა დანაშაულების სტატისტიკა, გავრცელება დაიწყო სხვადასხვა დაავადებებმა, დაიწყო მასობრივი მკვლელობები და კანიბალიზმი. ამ პერიოდმა სერიოზული შედეგები იქონია ეკლესიისთვის, სახელმწიფოსთვის, ევროპული საზოგადოებისა და XIV საუკუნეში მომხდარ სხვა უბედურებებისთვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ევროპის ისტორია კატეგორია:ინგლისის ისტორია კატეგორია:შუა საუკუნეების ისტორია
ტიუისკი
ტიუისკი (Төй) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 257 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 131  კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
რადიოასტრონომია
რადიოასტრონომია — ასტრონომიის ნაწილი, რომელიც იკვლევს მზეს, ვარსკვლავებს, გალაქტიკებს და სხვა ციურ ობიექტებს მათ მიერ გამოსხივებულ რადიოტალღებზე დაკვირვების გზით. ასტრონომიული ობიექტის საწყისი რადიოტალღები გამოვლინდა კარლ ჯანსკის მიერ 1932 წელს. მან შეამჩნია რადიაცია, რომელიც მოდიოდა ირმის ნახტომიდან. შემდგომში განხორციელებულმა დაკვირვებებმა მიაკვლიეს რადიაციის გაფრქვევის რამდენიმე წყაროს. ასეთ წყაროებს წარმოადგენდა ისეთი ობიექტები, როგორიცაა:გალაქტიკები, ვარსკვლავები, რადიოგალაქტიკები, კვაზარები, პულსარები და ასტროფიზიკური მაზერები. კოსმოსური მიკროტალღოვანი ფონის გამოსხივების აღმოჩენამ, რომელიც მიიჩნევა დიდი აფეთქების თეორიის მტკიცებულებად შექმნა მეცნიერება რადიოასტრონომია.
რადიოასტრონიმიის ძირითად ხელსაწყოს წარმოადგენს რადიოტელესკოპი. ასევე ფართო გამოყენება ჰქონდა რადიომეტრებს, რადიოსპექტრომეტრებს, რადიოპოლამეტრებს და რადიოინტერფერომეტრებს.
ისტორია
რადიოასტრონომია იყოფა ქვედარგებად:მზის, პლანეტური, გალაქტიკური და მეგაგალაქტიკური რადიოასტრონომია.
მზის რადიოასტრონომია
მზის რადიოასტრონომია შეისწავლის მზის ატმოსფეროს. მისი მიზანია მზის აქტიურობისა და ბუნების კვლევა. რადიოგამოსხივება მილიმეტრულ დიაპაზონში განპირობებულია მზის ქრომოსფეროს პლაზმაში ელექტრონების მუხრუჭა გამოსხივებით და არის შედარებით სტაბულური. მეტრულ დიაპაზონში მზის რადიოგამოსხივება არასტაბილურია ცალკეული რადიო-ჩქეფის ხასიათს ატარებს. ჩქეფის წარმოშობა უნდა მიეწეროს მზის ატმოსფეროში სწრაფ ნაწილაკთა ნაკადების გავლას. რადიოასტრონომია ასევე შეისწავლის მზისიერ ქარსაც.
პლანეტარული რადიოასტრონომია
იგი იკვლევს პლანეტებისა და მათი თანამგზავრების ზედაპირის, პლანეტების ატმოსფეროს და რადიაციული სარტყელების ელექტრულ და თბურ თვისებებს. პლანეტების ზედაპირული თვისებების შესწავლა რომელთა ოპტიკურ დიაპაზონში დაკვირვება შეუძლებელია, რადიოასტრონომიური განსაზღვრების საშუალებით მეტად საჭირო ინფორმაციას გვაწვდის.
გალაქტიკური რადიოასტრონომია
ეს ქვედარგი შეისწავლის ირმის ნახტომის სტრუქტურას, მისი ცენტრალური ნაწილის აქტიურობას, გალაქტიკის მაგნიტური ველის სტრუქტურას და გალაქტიკური რადიოგამოსხივების სხვადასხვა წყაროს ბუნებას. გალაქტიკური რადიოგამოსხივების მძლავრი წყაროებია:ზეახალ ვარსკვლავთა ნარჩენები, დაიონებული აირების ღრუბლები, პულსარები, ვარსკვლავთა მჭიდრო ორმაგი სისტემები. გალაქტიკური რადიოგამოსხივების მეშვეობით ასევე შეისწავლიან კოსმოსური სხივების წარმოშობის პრობლემასაც.
მეგაგალაქტიკური რადიოგამოსხივება
მეტაგალაქტიკური რადიოგამოსხივება შეისწავლის ობიექტებს, რომლებიც მდებარეობენ ჩვენი გალაქტიკის გარეთ. ეგრეთ წოდებული ნორმალური გალაქტიკები ხასიათდებიან შედარებით სუსტი რადიოგაოსხივებით, რომლებიც დაკავშირებულია მაგნიტურ ველებში სწრაფი ელექტრონების მოძრაობებთან. ასეთ მაგნიტური ველები გავრცელებულია გალაქტიკებში. აქტიური ბირთვების მქონე გალაქტიკებიდან მომავალი გამოსხივება ნორმალური გალაქტიკების გამოსხივებაზე ასეულჯერ უფრო მძლავრია. კიდევ უფრო მეტად მძლავრი რადიოგამოსხივების მქონე გალაქტიკებს რადიოგალაქტიკები ეწოდება. რადიოქალაქტიკებზე მძლავრი რადიოგამოსხივებით ხასიათდება კვაზარები. ასევე შემჩნეულია მეგაგალაქტიკის ფონური გამოსხივებაც, რომელიც განპირობებულია სუსტი რადიოწყაროების ერთობლიობით და იზოტროპული გამოსხივებით, რომელიც 2.7K ტემპერატურას შეესაბამება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასტრონომია კატეგორია:მეცნიერება
პეტრე და იოსებ ოცხელების ქუჩა
პეტრე და იოსებ ოცხელების ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს სამგორის რაიონში (ნავთლუღი); ქინძმარაულის ქუჩიდან ნაკადულის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 60-იან წლებში და პეტრე და იოსებ ოცხელების ქუჩა დაერქვა.
ლიტერატურა
ოცხელები
ბილია
ბილია (Bâlea) — მყინვარული წარმოშობის ტბა რუმინეთში, სიბიუს ჟუდეცში. მდებარეობს ფეგერაშის მასივზე, ზღვის დონიდან 2034 მ სიმაღლეზე. ფართობი 0.047 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 11.35 მ. 1977 წლის 17 აპრილს ტბის სიახლოვეს ჩამოწოლილმა ზვავმა 23 ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა. 2006 წელს ტბის ნაპირთან გაშენდა აღმოსავლეთ ევროპაში პირველი 16-ადგილიანი იგლუს ტიპის ყინულის სასტუმრო. აქვეა ორი შალე და მეტეოროლოგიური სადგური.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ტბები
აპექსი
აპექსი — ქართული კომპანია რომელიც საქართველოში აწარმოებს და ყიდის ქართულ პროგრამულ უზრუნველყოფას.
ისტორია
კომპანია 2004 წლიდან საწარმოო-დაწესებულებების ავტომატიზაციის მიზნით ახორციელებს ბიზნეს პროცესების მართვის ავტომატიზებული სისტემების შექმნასა და დანერგვას.
კომპანიამ შექმნა პროგრამული უზრუნველყოფა - მართვის ავტომატიზებულ სისტემათა კომპლექსი - აპექსი, რომელიც წარმოადგენს წარმოების, საცალო-საბითუმო ვაჭრობისა და მომსახურების სფეროს ორგანიზაციებში აღრიცხვის, ანალიზისა და მართვის მძლავრ ინსტრუმენტს.
ოქრუაშვილების ხიდი
ოქრუაშვილების ხიდი — გვიანი შუა საუკუნეების ძეგლი საქართველოში, აჭარაში, ხულოს მუნიციპალიტეტის სოფელ ოქრუაშვილებში. ხიდი არის მცირე ზომის და გადებულია აჭარისწყლის ერთ-ერთ შენაკადზე.
ხიდს, 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:აჭარის ქვისთაღოვანი ხიდები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში
ულუ-ელგა
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 136 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 55 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ჩერნუშკა, რომელიც დაშორებულია 35 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
სან-ხუან-დე-ტარუკანის რაიონი
სან-ხუან-დე-ტარუკანის რაიონი (Distrito de San Juan de Tarucani) — რაიონი პერუში, არეკიპის რეგიონის არეკიპის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 4 210 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 296 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2 264 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არეკიპის რეგიონის რაიონები კატეგორია:არეკიპის პროვინციის რაიონები
ზურაბ ჟვანიას მოედანი
ზურაბ ჟვანიას მოედანი — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს საბურთალოს რაიონში (ვეძისი); პეკინის გამზირს, სიმონ კანდელაკის, იური გაგარინის, სოფრომ მგალობლიშვილისა და ოთარ ონიაშვილის ქუჩებს შორის. XX საუკუნის 70-იან წლებში — იური გაგარინის, 2005 წელს — ზურაბ ჟვანიას სახელი ეწოდა.
ბელარუსი 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
ბელარუსმა ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მეექვსედ 2016 წელს, ბრაზილიის ქალაქ რიო-დე-ჟანეიროში იასპარეზა. ამ თამაშებზე მათ სხვადასხვა სინჯის 9 მედალი მოიპოვეს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქვეყნები 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ბელარუსი ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:ევროპის ქვეყნები ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე
თენგიზ ჯიშკარიანი
ბიოგრაფია
1968 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ენერგეტიკის ფაკულტეტი, კვალიფიკაციით, ინჟინერ-თბოენერგეტიკოსი.
1963-1964 წლებში იყო თბილისის მაუდ-კამვოლური კომბინატი საბჭოთა „საქართველოს“, მთავარი ენერგეტიკის განყოფილების საქვაბე საამქროს, ცეცხლფარეშის მოწაფე. 1964 წელს იყო წყლის ქიმიური მწმენდავი (პირველი თანრიგის). 1969 წელს — შრომის დაცვის საკავშირო სამეცნიერო-კვლევითი ინსტიტუტის, სითბური დაცვის ლაბორატორიის ინჟინერი. 1969-1971 წლებში იყო საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის, ენერგეტიკის ფაკულტეტის, თბოენერგეტიკული დანადგარების კათედრის უფროსი ლაბორანტი. 1971-1979 წლებში — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის, ენერგეტიკისა და ტელეკომუნიკაციის ფაკულტეტის, ზოგადი და თეორიული თბოტექნიკისა და თბოენერგეტიკული დანადგარების კათედრის, ასისტენტი. 1979-1981 წლებში იყო საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ენერგეტიკისა და ტელეკომუნიკაციის ფაკულტეტის, ზოგადი და თეორიული თბოტექნიკისა და თბოენერგეტიკული დანადგარების კათედრის ასპირანტი. 1981-1986 წლებში — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ენერგეტიკისა და ტელეკომუნიკაციის ფაკულტეტის, ზოგადი და თეორიული თბოტექნიკისა და თბოენერგეტიკული დანადგარების კათედრის ასისტენტი. 1986-2006 წლებში იყო ამავე კათედრის დოცენტი, კათედრის გამგის მიადგილე. 2006-2009 წლებში — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის ენერგეტიკისა და ტელეკომუნიკაციის ფაკულტეტის, თბო და ჰიდროდაგარების დეპარტამენტის ასოცირებული პროფესორი. 2008-2016 წლებში იყო ამავე უნივერსიტეტის ენერგეტიკისა და ტელეკომუნიკაციის ფაკულტეტის, დეკანის მოადგილე მეცნიერების დარგში. 2009-2017 წლებში იყო ენერგეტიკისა და ტელეკომუნიკაციის ფაკულტეტის, თბო და ჰიდროდაგარების დეპარტამენტის სრული პროფესორი. 2016-2017 წლებში — საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტის, ენერგეტიკისა და ტელეკომუნიკაციის ფაკულტეტის, თბოენერგეტიკისა და ენერგოეფექტურობის დეპარტამენტის, დეკანის მოვალეობის შემსრულებელი. 2017-2021 წლებში იყო ენერგეტიკისა და ტელეკომუნიკაციის ფაკულტეტის, თბოენერგეტიკისა და ენერგოეფექტურობის დეპარტამენტის პროფესორი. საქართველოში ენერგოეფექტური პროექტების განხორციელებისა და ენერგოდამზოგი ტექნოლოგიების დანერგვის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. 1998 წლიდან აქტიურად თანამშრომლობს საერთაშორისო ორგანიზაციებთან, კომპანიებთან და ინვესტორებთან. გაეროს ინდუსტრიული განვითარების ორგანიზაციის (UNIDO) ექსპერტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი ინჟინრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
გოჩა ონაშვილის ქუჩა
გოჩა ონაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (მერვე ლეგიონის დასახლება). მდებარეობს კახეთის გზატკეცილიდან ალექსანდრე წულუკიძის II შესახვევამდე. უსახელო ქუჩას გოჩა ონაშვილის სახელი 2008 წელს ეწოდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისნის რაიონის ქუჩები
კაპრა
კაპრა (Capra) — მყინვარული წარმოშობის ტბა რუმინეთში, სიბიუს ჟუდეცში. მდებარეობს ფეგერაშის მასივის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 2230 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 0.01 კმ², მაქსიმალური სიღრმე 8 მ. გამდინარეა. ტბის სამხრეთი ნაპირიდან სათავეს იღებს მდინარე კაპრა. ტბა გენეტიკურად მეოთხეულ გამყინვარებასთანაა დაკავშირებული.
სქოლიო
კატეგორია:რუმინეთის ტბები
აზერბაიჯანი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე (2011)
Milli Seçim Turu
Milli Seçim Turu 2011 აზერბაიჯანის საზოგადოებრივი მაუწყებლის მიერ ორგანიზებული ნაციონალური ფინალი იყო რომლის მეშვეობითაც იმავე წლის ევროვიზიის სიმღერის კონკურსის წარმომადგენელი შეირჩა. შეჯიბრი 2010 წლის 15 ნოემბერს დაიწყო და საბოლოოდ, გამარჯვებული 2011 წლის 11 თებერვალს გამოვლინდა.
ფორმატი
კონკურსის ფორმატი ცხრა შოუს მოიცავდა: შვიდი კვირის განმავლობაში ჩატარებულ ტურებს, რომლებიც 15 ნოემბრიდან 31 დეკემბრის ჩათვლით ტარდებოდა, 5 დღის განმავლობაში. ნახევარფინალი 2011 წლის 10-14 იანვარს ჩატარდა, ხოლო ფინალი 2011 წლის 11 თებერვალს გაიმართა. ტურების დროს და ნახევარფინალში ყოველი მონაწილე უცხოურ სიმღერას (ორშაბათი), აზერბაიჯანულ სიმღერას (სამშაბათი), ევროვიზიაზე უკვე გაჟღერებულ სიმღერას (ოთხშაბათი) და ჟიურის მიერ შერჩეულ სიმღერას (ხუთშაბათი) ასრულებდა. ტურში გამარჯვებულ კონკურსანტებს ჟიური პარასკევს აცხადებდა.
შვიდი ტურის და ნახევარფინალის გამარჯვებულები ჟიურის შეფასებისა და ტელემაყურებელთა მიერ გაგზავნილი შეტყობინებების რაოდენობის მიხედვით გამოავლინეს. ყოველი ტურის გამარჯვებული ნახევარფინალში გადადიოდა. ჟიურის კიდევ 2 კონკურსანტის შერჩევის უფლება ჰქონდა. ნახევარფინალში გადასული 9 კონკურსანტიდან 4 ფინალში გადადიოდა. ფინალისტებიდან ჟიური ინდივიდუალურად ირჩევდა გამარჯვებულს. შესარჩევი შვიდი ტური და ნახევარფინალი აზერბაიჯანის საზოგადოებრივი მაუწყებლის სტუდიაში გაიმართა, რომლის წამყვანებიც ჰუსნი მაჰარამოვა და ლეილა ალიევა იყვნენ, ხოლო ფინალი აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელწმიფო აკადემიურ თეატრში, რომლის წამყვანიც ლეილა ალიევა იყო.
მონაწილეები
აზერბაიჯანის საზოგადოებრივმა მაუწყებელმა კონკურსში მონაწილეობის მსურველები 2010 წლის 6 ოქტომბრიდან მიიღო. კონკურსანტები აზერბაიჯანის მოქალაქეები ან აზერბაიჯანული დიასპორის წარმომადგენლები უნდა ყოფილიყვნენ. 120 კანდიდატიდან კონკურსისთვის 77 კონკურსანტი შეირჩა. კონკურსანტებს შორის იყო ილგარა კაზიმოვაც, აზერბაიჯანელი პოპ მომღერლის, აიგუნ კაზიმოვას ქალიშვილიც.
პირველი ტური
პირველი ტური 2010 წლის 15-19 ნოემბერს ჩატარდა, რომელშიც ათი კონკურსანტი მონაწილეობდა. თარიქ იითი კონკურსის პირველ დღეს მონაწილეობდა, რის შემდეგაც დისკვალიფიცირდა. ნახევარფინალში ჩინგიზ მუსტაფაევი გადავიდა.
მეორე ტური
მეორე ტური 2010 წლის 22-26 ნოემბერს გაიმართა. მასში 11 მომღერალი მონაწილეობდა. ნახევარფინალში ნურლან ნოვრასლი გადავიდა.
მესამე ტური
მესამე ტური 2010 წლის 29 ნოემბრიდან 3 დეკემბრამდე ჩატარდა. მასში 11-მა მომღერალმა მიიღო მონაწილეობა. ნახევარფინალშიო გიუნაი იბრაჰიმლი გადავიდა. 6 დეკემბერს ნოკოლა ბარკლიმ ჟიურისგან ნახევარფინალში გადასვლის უფლება მიიღო, თუმცა შემდეგში ავადმყოფობისა და კონკურსში ცვლილებების შეტანის შემდეგ მონაწილება ვეღარ შეძლო.
ევროვიზიაზე
აზერბაიჯანი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსის ნახევარფინალში მე-18 შემსრულებლად გამოვიდა, შოუს მეორე ნახევარში და 122 ქულით მეორე ადგილი დაიკავა, რითიც ფინალში მონაწილეობის უფლებაც მიიღო. ფინალში ჟიურის ხმებით აზერბაიჯანი მეორე ადგილზე გავიდა (იტალიის შემდეგ), თუმცა მაყურებელთა ხმებით პირველი ადგილი დაიაკავა.
ნახევარფინალში აზერბაიჯანმა მეორე ადგილი დაიკავა 122 ქულით: 124 ქულა მას აზერბაიჯანის ტელეხმების მეშვეობით მიენიჭა, რითიც მეორე ადგილი დაიკავა და ამავდროულად, ჟიურის მიენ მინიჭებული 109 ქულითაც მეორე ადგილზე გავიდა. ფინალში აზერბაიჯანმა 221 ქულა დააგროვა: 223 ქულა მაყურებელთა ხმებით, რითიც პირველ ადგილზე გავიდა და 182 ქულა ჟიურის შეფასებით, რითიც მეორე ადგილზე გავიდა. აზერბაიჯანმა საშუალოდ ყოველი ქვეყნისგან 5.14 ქულა მიიღო, რითიც მაშინდელი ხმის მიცემის სისტემის შემთხვევაში რეკორდი დაამაყარა - 1975 წლიდან 2015 წლის ჩათვლით აზერბაიჯანმა ყველაზე ცოტა ქულით შეძლო კონკურსის მოგება.
იხილეთ ასევე
აზერბაიჯანი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე
ევროვიზიის სიმღერის კონკურსი 2011
სქოლიო
კატეგორია:ქვეყნები ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე (2011) კატეგორია:2011 წელი აზერბაიჯანში კატეგორია:აზერბაიჯანი ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე
ოთარ ტატიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ოთარ ტატიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ველისციხის წმინდა ბარბარეს ეკლესია
ველისციხის წმინდა ბარბარეს ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის სოფელ ველისციხის ჩრდილო–აღმოსავლეთით 1,5 კილომეტრზე, ჩაჩაანთ უბანში. განეკუთვნება გავნითარებულ შუა საუკუნეებს.
ეკლესია დარბაზულია (5x3,6 მეტრი), ნაგებია მოზრდილი ზომის რიყის ქვითა და კირის დუღაბით. გარე კუთხეებში საგანგებოდ შერჩეული, დაკუთხული მსხვილი ქვებია გამოყენებული. წყობა ირეგულარულია. 2003–2004 წლებში ადგილობრივ მოსახლეობას დაზიანებული ეკლესია შეუკეთებია: აღუდგენიათ კედლების ზედა ნაწილები და ეკლესიის ხის კოჭებზე გამართული ღარიანი კრამიტის ორკალთა სახურავით გადაუხურავთ.
შესასვლელი ორია: დასავლეთიდან და სამხრეთდან. ორივე კარი ქვის ბრტყელი ფილით გადახურულია თარაზულად. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომელშიც მაღალი, სწორკუთხა სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ორივე მხარეს თითო საშუალო ზომის სწორკუთხა ნიშაა. საკურთხევლის ბაქანი დარბაზის იატაკზე ერთი საფეხურით მაღალია. აფსიდი დარბაზისგან მოკლე მხრებითაა გამოყოფილი. იატაკი მოლესილია ცემენტის ხსნარით. კონქის თაღი რიყის ბრტყელი ქვის თაროსებრ იმპოსტებს ეყრდნობოდა.
ეკლესიის სახურავის კეხის შუა ნაწილზე დადგმულია თუნუქით შემოსილი ხის ოთხწახნაგა ფანჩატური, რომელზეც რკინის ტოლმკლავა ჯვარია აღმართული.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ეკატერინე მელიქიშვილი
ეკატერინე (კეკე) მელიქიშვილი-მესხი (დ. 1854, თბილისი — გ.1928, თბილისი) — ქართველი მწერალი, მთარგმნელი, გამომცემელი, წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრი, საქართველოში პირველი ფემინისტური მოძრაობის ერთ-ერთი წარმომადგენელი.
ბიოგრაფია
ეკატერინე დაიბადა 1854 წელს თბილისში გრიგორ მელიქიშვილის ქართველი კათოლიკის ოჯახში.მისი მშობლები XVIII ს 40 იან წლებში ახალციხიდან (მესხეთი) გადმოსახლდნენ თბილისში. ის პეტრე მელიქიშვილი და სტეფანე მელიქიშვილის და იყო, ხოლო სერგეი მესხის — ცოლი (1874 წლიდან).
ის ფუფუნებაში აღიზარდა, კარგი განათლება მიიღო და გამორჩეულ გარემოში ტრიალებდა ჯერ მშობლების, შემდეგ კი ქმრის ოჯახში. იმ დროის ქართულ საზოგადოებას ქალის განათლების მიმართ კეთილგანწყობილი დამოკიდებულება ჰქონდა და ამ პროცესის წახალისებასაც ცდილობდა. ამიტომ ის 19 წლის ასაკში ძმების და ნიკო ნიკოლაძის დახმარებითა და ხელშეწყობით უმაღლესი განათლების მისაღებად გაგზავნეს შვეიცარიაში. მან იქ დაამთავრა გიმნაზია  და შემდეგ მიიღო უმაღლესი სამედიცინო განათლება. შვეიცარიაში ეკატერინე საზოგადოება „უღელის“ წევრი გახდა, რომელიც ციურიხში მყოფმა ქართველმა სტუდენტებმა დააარსეს. ციურიხში გატარებული წლები ნაყოფიერი იყო კეკესთვის. იგი დაეუფლა გერმანულ და ფრანგულ ენებს, გაეცნო იმ დროის მოწინავე იდეებს, აქტიურად ადევნებდა თვალყურს საქართველოში მიმდინარე მოვლენებს და პარალელურად დიდი მონდომებით სწავლობდა მედიცინას.
ეკატერინე მელიქიშვილის გარდა, „უღელში“ სხვა ქართველი ქალებიც იყვნენ გაერთიანებულები: კატო და ოლიმპიადა ნიკოლაძეები, ოლგა გურამიშვილი (ნიკო ნიკოლაძის მეუღლე), პელო ნაცვლიშვილი, ბოგუმილა ზემიანსკაია. პირველი ფემინისტური ტალღა საქართველოში სწორედ ამ ქალებს უკავშირდება.
ეკატერინე მელიქიშვილი აგრეთვე იყო ოდესის უნივერსტეტში ქალთა უმაღლესი კურსების გახსნის ინიციატორი და მისი პირველი დეკანი. ხელმძღვანელობდა საოჯახო სტამბას, იყო გამომცემლობა „სხივის“ ერთ–ერთი დამაარსებელი, საზოგადოება „განათლების“ დამფუძნებელი, წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოებისა ლიტერატორ ქალთა წრის წევრი (დაარსდა 1872 წელს).
ეკატერინე მელიქიშვილი თანამშრომლობდა გაზეთ „დროებასთანაც“. ის წერდა, თარგმნიდა ინგლისურიდან, გერმანულიდან, რუსულიდან. მაგ.: მან 1871 წელს, დროებაში გამოაქვეყნა შკლარევსკის მოხრობის – „ქალის შრომის“ საკუთარი თარგმანი, 1872 წელს კი – მიმოხილვითი კვლევა – „მეთვრამეტე საუკუნის ამერიკელი ქალები“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1854 კატეგორია:გარდაცვლილი 1928 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:ქართველი ფემინისტები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
თენგიზ ცერცვაძე
თენგიზ ცერცვაძე (დ. 16 მარტი, 1948) — ქართველი იმუნოლოგი, პროფესორი, მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორი. საქართველოში აივ/შიდსის სამსახურის ფუძემდებელი, ინფექციური პათოლოგიის, შიდსის და კლინიკური იმუნოლოგიის ცენტრის გენერალური დირექტორი, ნიუ-იორკის მეცნიერებათა აკადემიის წევრი 1992 წლიდან, ამერიკის ინფექციურ დაავადებათა საზოგადოების წევრი 1999 წლიდან. ღირსების ორდენისა (1998) და ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალერი (2019).
ბიოგრაფია
თენგიზ ცერცვაძე დაიბადა 1948 წლის 16 მარტს თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტი 1972 წელს.
1972-1974 წლებში იყო თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის შინაგან სნეულებათა კათედრის კლინიკური ორდინატორი; 1974-1979 წლებში იმავე ინსტიტუტის შინაგან სნეულებათა კათედრის უფროსი ლაბორანტი.
1979-1981 წლებში იყო საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის ფარმაკოქიმიის სამეცნიერო კვლევითი ინსტიტუტის კლინიკური ფარმაკოთერაპიის განყოფილების უმცროსი მეცნიერ-თანამშრომელი; 1981-1983 წლებში — უფროსი მეცნიერ თანამშრომელი; 1983-1986 წლებში — იმუნოფარმაკოლოგიის განყოფილების გამგე.
1986-1990 წლებში მუშაობდა ინფექციურ დაავადებათა საავადმყოფოს კლინიკური იმუნოლოგიის და ვირუსოლოგიის ლაბორატორიის გამგედ; 1990-2001 წლებში შიდსის და კლინიკური იმუნოლოგიის სამეცნიერო პრაქტიკული ცენტრის დირექტორად; 1997-2006 წლებში იყო თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ინფექციურ დაავადებათა და კლინიკური იმუნოლოგიის დეპარტამენტის მოწვეული პედაგოგი; 2001-2007 წლებში ინფექციური პათოლოგიის, შიდსის და კლინიკური იმუნოლოგიის ცენტრის სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე.
2004 წლიდან საქართველოს ინფექციონისტთა, ჰეპატოლოგთა, პარაზიტოლოგთა, ეპიდემიოლოგთა და მიკრობიოლოგთა სამეცნიერო ასოციაციის ვიცე პრეზიდენტია; 2006 წლიდან თბილისის ივ. ჯავახიშვილის სახ. სახელმწიფო უნივერსიტეტის ინფექციურ დაავადებათა და კლინიკური იმუნოლოგიის დეპარტამენტის სრული პროფესორი; 2007 წლიდან ინფექციური პათოლოგიის, შიდსის და კლინიკური იმუნოლოგიის ცენტრის გენერალური დირექტორი; 2008 წლიდან ქართულ-ფრანგული ჰეპატოლოგიური კლინიკის „ჰეპა“ ხელმძღვანელი.
თენგიზ ცერცვაძე მრავალი სამეცნიერო შრომისა და სახელმძღვანელოს ავტორია. იგი არის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედლის, ღირსების ორდენისა (1998) და ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალერი (2019). თბილისობასთან დაკავშირებით, 2020 წლის 3 ოქტომბერს, COVID-19-ის პანდემიასთან მებრძოლ რვა ექიმთან ერთად თბილისის საპატიო მოქალაქის წოდება მიენიჭა.
ჰყავს მეუღლე — რევმატოლოგი, მედიცინის დოქტორი ანა თოფურია.
სამეცნიერო მოღვაწეობა
თენგიზ ცერცვაძეს უდიდესი წვლილი მიუძღვის ახალგაზრდა თაობის აღზრდის საქმეშიც, ის არის 12 სადოქტორო დისერტაციის ხელმძღვანელი. აღსანიშნავია ისიც, რომ მისი უშუალო ძალისხმევით უცხოეთის წამყვან ცენტრებში გრძელვადიანი სტაჟირება გაიარა 30-მდე ახალგაზარდა სპეციალისტმა - ნათქვამია ინფექციური პათოლოგიის, შიდსისა და კლინიკური იმუნოლოგიის სამეცნიერო-პრაქტიკული ცენტის მიერ გავრცელებულ ინფორმაციაში.
თენგიზ ცერცვაძე წარმატებულ საექიმო პრაქტიკასთან ერთად ეწევა უაღრესად საინტერესო სამეცნიერო საქმიანობას. აივ/შიდსის და ვირუსული ჰეპატიტების დარგში მისი ინოვაციური სამეცნიერო კვლევების შედეგები სისტემატურად იბეჭდება მაღალი იმპაქტ ფაქტორის მქონე რეფერირებად საერთაშორისო ჟურნალებში. იგი ერთ-ერთი ყველაზე ციტირებადი ავტორია საქართველოში. მას ხშირად იწვევენ მომხსენებლად მსოფლიოს ყველაზე მაღალი დონის სამეცნიერო ფორუმებზე. თენგიზ ცერცვაძის გუნდის და აშშ-ს ჯონს ჰოპკინსის უნივერსიტეტის მიერ 1997-2000 წლებში ერთობლივად ჩატარებული კვლევა აღიარებულ იქნა აშშ-ისა და აღმოსავლეთ ევროპის საუკეთესო ერთობლივ პროექტად და თენგიზ ცერცვაძე მოხსენებით წარსდგა ჯერ აშშ-ის ჯანდაცვის ნაციონალურ ინსტიტუტებში (ქალაქი ბეთესდა), ხოლო შემდეგ - 2000 წლის 3 ნოემბერს აშშ-ის კონგრესში, რაც დღემდე უპრეცედენტო შემთხვევაა.
თენგიზ ცერცვაძე მსოფლიოში უპრეცედენტო და ქვეყნისთვის უმნიშვნელოვანესი C ჰეპატიტის ელიმინაციის სახელმწიფო პროგრამის ერთ-ერთი მთავარი ინიციატორია და უდიდესი წვლილი მიუძღვის ამ პროგრამის წარმატებულ განხორციელებაში. პროგრამა ითვალისწინებს 120 ათასზე მეტი C ჰეპატიტით ავადმყოფის გამოვლენას და განკურნებას. სადღეისოდ უკვე განკურნებულია 40 ათასზე მეტი ავადმყოფი. პროგრამის წარმატებით დასრულების შემთხვევაში, ეს იქნება პირველი შემთხვევა მსოფლიო მედიცინის ისტორიაში, როდესაც მოხდება ქრონიკული ინფექციის ელიმინაცია და ისიც არა ვაქცინის, არამედ მედიკამენტების საშუალებით.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:ქართველი იმუნოლოგები კატეგორია:მედიცინის მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:ბრწყინვალების საპრეზიდენტო ორდენის კავალრები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ივანე ჯავახიშვილის სახელობის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2020) კატეგორია:თბილისში დაბადებულები თენგიზ
ყურადღების ცენტრში (ფილმი)
ყურადღების ცენტრში (ინგ. Spotlight) — 2015 წლის ამერიკული ბიოგრაფიული დრამატული ფილმი, რომლის რეჟისორია ტომ მაკარტი, ხოლო სცენარის ავტორი მაკარტი და ჯოშ სინგერი. ფილმი დაფუძნებულია სერიალ ყურადღების ცენტრზე , რომელსაც Globe-მ 2003 წელს პულიცერის პრემია მიანიჭა საჯარო სამსახურისთვის. ფილმში მონაწილეობენ მსახიობები: მარკ რუფალო, მაიკლ კიტონი, რეიჩელ მაკ-ადამსი, ჯონ სლატერი და სტენლი ტუჩი.
ყურადღების ცენტრშის პრემიერა შედგა ვენეციის 72-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე. ის ასევე აჩვენეს ტელურიდის კინოფესტივალზე და 2015 წლის ტორონტოს საერთაშორისო კინოფესტივალის სპეციალური პრეზენტაციების განყოფილებაში. ფილმი გამოვიდა 2015 წლის 6 ნოემბერს, Open Road Films- ის მიერ და მთელ მსოფლიოში 98 მილიონი დოლარი გამოიმუშავა. მას ფართო კრიტიკა მოჰყვა, კრიტიკოსები აქებდნენ მსახიობთა შესრულებას, ისტორიულ სიზუსტესა და სცენარს. ფილმმა მოიგო გილდიის და კრიტიკოსთა ასოციაციის ჯილდოები და დასახელდა 2015 წლის ერთ-ერთ საუკეთესო ფილმად. ,,ყურადღების ცენტრში"-მ მოიპოვა ოსკარი საუკეთესო სურათისთვის და საუკეთესო ორიგინალური სცენარის ნომინაციებში. დაჯილდოვებაზე ფილმი ექვს ნომინაციაში იყო წარდგენილი.
სცენარის წერა
ფილმის სცენარი დაწერილი იქნა ტომ მაკარტისა და თანაავტორ ჯოშ სინგერის მიერ. მინი|339x339პქ|ფილმის რეჟისორი ტომ მაკარტი
განვითარება
მაკარტიმ და სინგერმა სცენარი დაასრულეს 2013 წლის ივნისში. იგი 2013 წლის არაპროდუქტიული სცენარების შავ სიაში შეიტანეს. სინგერმა Creative Screenwriting– ს განუცხადა, რომ ფილმისთვის მისი ერთ – ერთი მიზანი იყო ჟურნალისტურ ძალაზე ხაზის გასმა, რაც, მისი აზრით, სულ უფრო ნაკლებად აინტერესებს. მან განმარტა: ,,ეს ამბავი არ წარმოადგენს კათოლიკური ეკლესიის მხილებას. ჩვენი მისია რწმენის შერყევა არ ყოფილა. მოტივი იყო სიუჟეტის ზუსტი მოყოლა ნიუსრუმის სიმძლავრის ჩვენებისას - რაც დღეს ძირითადად აღარ ჩანს. ეს ამბავი მნიშვნელოვანია. ჟურნალისტიკა მნიშვნელოვანია და ის სიუჟეტის მთავარ, ღრმა მესიჯს წარმოადგენს. ”