cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ვიქტორია ვუდჰული
თავისუფალი სიყვარული
ვუდჰული ეწინააღმდეგებოდა საზოგადოების ლოიალურ დამოკიდებულებას დაქორწინებულ კაცებთან, რომლებიც სხვასთანაც ამყარებდნენ სექსუალურ კავშირს. 1872 წელს ვუდჰულმა საჯაროდ გააკრიტიკა მღვდელთმთავარი ჰენრი იუარდ ბიჩერი მექალთანეობისთვის. ცნობილია, რომ ბიჩერს ურთიერთობა ჰქონდა თავის მრევლთან ელიზაბეტ ტილტონთან, რომელმაც ეს ფაქტი დაადასტურა, ეს სკანდალი კი საგულდაგულოდ დამალეს. ვუდჰული ოფიციალურ წერილებს აგზავნიდა ამ ფაქტთან დაკავშირებით, რის გამოც მოკლე ხნით დააპატიმრეს. ეს სენსაციური ამბავი გაშუქდა იმ შემოდგომას, როცა ვიქტორია ამერიკის შეერთებული შტატების საპრეზიდენტო კამპანიას ატარებდა.
ჭორები პროსტიტუციაზე
ვიქტორია ეწინააღმდეგებოდა პროსტიტუციას და ამბობდა, რომ ქორწინება იყო ამ საქმიანობის ოფიციალურობის ფორმა. მაგრამ თავის ჟურნალში მან მხარი დაუჭირა სქესობრივი სამუშაოს ლეგალიზაციას. კოლონელ ბლადის ერთ-ერთი მეგობრის პირად ჩანაწერებში ნახსენებია ვიქტორიაც, რომ ის თავისი სურვილის საწინააღმდეგოდ ბორდელში მუშაობდა, სანამ ვუდჰულმა არ გადაარჩინა ის, მაგრამ ეს ამბავი დამტკიცებული არაა.
რელიგიის შეცვლა და თავისუფალი სიყვარულის უარყოფა
1850-იან წლებში როდესაც ვუდჰულის ადრეული რადიკალიზმი შერწყმული იყო ქრისტიანულ სოციალიზმთან, თავისი სიცოცხლის დიდი ნაწილი სპირიტუალიზმს მიუძღვნა და ამასთან თავის გამოსვლებში რელიგიას არ იყენებდა. მიუხედავად ამისა, 1875 წელს ვუდჰულმა დაიწყო ქრისტიანული რელიგიის საჯაროდ მხარდაჭერა და შეიცვალა პოლიტიკური შეხედულებები. :240 მან გამოააშკარავა სპირიტუალისტური თაღლითობები, ასევე მისი მიმდევრები. 240f: მან დაწერა სტატია პრომისკუიტეტზე, სახელად „საზოგადოების კურსი“. ვუდჰულმა უარყო ძველი იდეები თავისუფალ სიყვარულზე და დაიწყო სიწმინდის, დედობის, ქორწინებისა და ბიბლიის იდეალიზება თავის ნაწერებში. ის ამტკიცებდა კიდეც, რომ ზოგი ნაშრომი მისი დაწერილი არ ყოფილა, უბრალოდ მისი სახელით გამოაქვეყნეს. ისტორიკოსებს კი ეჭვი ეპარებათ მისი სიტყვების სისწორეში.
ბირჟის მაკლერი
მინი|ვიქტორია ვუდჰული გადაღებულია მეტიუ ბრედის მიერ ვუდჰული, თავის დასთან ტენისი კლეფლინთან ერთად, გახდა პირველი ქალი ბირჟის მაკლერი და 1870 წელს გახსნა საბროკერო კომპანია უოლ-სტრიტზე. უოლ-სტრიტის ბირჟის მაკლერები გაოცებულნი იყვნენ. ნიუ-იორკ სანში წერდნენ: „ქვედაბოლოები ხარისებთა და დათვისერბთა ოჯახის ცხოველებში“. Woodhull, Claflin & Company გაიხსნა 1870 წელს მდიდარი კორნელიუს ვანდერბილტის დახმარებით. ჭორები ამტკიცებდნენ რომ კორნეილუსი შეყვარებული იყო ვიქტორიას დაზე, ტენიზე, და სერიოზულად ფიქრობდა მის ცოლად მოყვანას. ვუდჰული წარმატებული გახდა საფონდო ბირჟაზე ვანდერბილტის მსგავს კლიენტებთან მუშაობით. ერთხელაც ვიქტორიამ მას ურჩია, რომ თავისი აქციები 150 ცენტად გაეყიდა (თითო), რასაც ვანდერბილტი დასთანხმდა და ამით მილიონები იშოვნა. ჟურნალები, როგორიცაა ნიუ-იორკ ჰერალდი, ვუდჰულსა და კლეფლინს „ფინანსების დედოფლებს“ და „ჯადოქალ მაკლრებეს“ უწოდებდნენ.
გაზეთის რედაქტორი
1870 წლის 14 მაისს საბროკერო კომპანიიდან მიღებული ფულით ვუდჰულმა და კლეფლინმა გაზეთი დააარსეს, Woodhull & Claflin's Weekly, რომელიც 20 000 ტირაჟით გაიყიდა. მისი მთავარი მიზანი ვიქტორიასთვის მხარდაჭერა იყო აშშ-ს საპრეზიდენტო არჩევნებში. შემდეგი ექვსი წლის განმავლობაში ფემინიზმი იყო გაზეთის მთავარი ინტერესი, მაგრამ ის ცნობილი გახდა სხვადასხვა პუბლიკაციებით ტაბუ დადებულ თემებზე, როგორიცაა სექსუალური განათლება, თავისუფალი სიყვარული, ქალთა სუფრაჟიზმი, სპირიტუალიზმი, ვეგეტარიანელობა და ლეგალური პროსტიტუცია. გაზეთი ცნობილია ასევე იმით, რომ პირველად სწორედ იქ გამოქვეყნდა 1871 წლის 30 დეკემბერს ინგლისურ ენაზე კარლ მარქსის კომუნისტური მანიფესტის. სტატიების უმრავლესობას ჯეიმზ ბლადი და სტეფენ პირლ ენდრიუსი წერდნენ, მაგრამ იყვნენ ასევე ბევრი ნიჭიერი მწერალი, რომლებიც ასევე აქვეყნებდნენ სტატიებს ამ გაზეთში.
1872 წელს გაზეთმა გამოაქვეყნა სკანდალური სტატია, რომელიც დიდი ხნის განმავლობაში იყო განხილვის თემა. ჰენრი უარდ ბიჩერმა, ბრუკლინის პლიმუტის ეკლესიის ცნობილი მღვდელი, დაგმო ვუდჰულის თავისუფალი სიყვარულის ფილოსოფია თავის ქადაგებებში. მაგრამ მისი ეკლესიის წევრმა, თეოდოტ ტილტონმა, ელიზაბეტ კედი სტენტონს, ვუდჰულის კოლეგას, უთხრა, რომ თავისმა ცოლმა აღიარა ბიჩერთან სექსუალური კავშირი. ამგვარი თვალთმაქცობის გამო ვუდჰულმა გადაწყვიტა ბიჩერის გამოაშკარავება. ბიჩერი სასამართლოსთან წარსდგა 1875 წელს, მრუშობის ბრალდებით, ეს პროცესი იმ დროის ერთ-ერთი ყველაზე გახმაურებული და სენსაციული მოვლენა გახდა, მისკენ ათიათასობით ამერიკელმა მიაპყრო ყურადღება: სასამრთლო პროცესზე ნაფიცი მსაჯულები ერთ ვერდიქტამდე ვერ მივიდნენ; მაგრამ ეკლესიამ მოიგო საქმე. 1872 წლის 2 ნოემბერს ვუდჰული, კლეფლინი და ბლადი დაიჭირეს უხამსი გაზეთის გამოქვეყნებისთვის და გავრცელებისთვის ამერიკის შეერთებული შტატების საფოსტო სერვისის საშუალებით. სამი ათასამდე გაზეთი გაანადგურეს. სწორედ ვუდჰულის დაპატიმრებამ და განთავისუფლებამ უბიძგა კონგრესს მიეღოთ კანონი კომსტოკის შესახებ 1873 წელს.
ჯორჯ ფრენსის ტრეინმა ერთხელ დაიცვა ვუდჰული. სხვა ფემინისტები იმ დროს, მათ შორის სუზან ბ. ენტონი, არ ეთანხმებოდა ვიქტორიას მეთოდებს ქალთა თანასწორობისთვის ბრძოლაში. ზოგი მას ახასიათებდა, როგორც უპრინციპო და არაპროგნოზირებად პიროვნებას. ქალთა ეროვნული სუფრაჟისტული ასოციაციის (NWSA) ერთ-ერთ შეხვედრაზე ენტონისა და ვუდჰულს კამათი მოუვიდათ, რაც დასამახსოვრებელი ინციდენტი აღმოჩნდა.
ქალთა უფლებების ადვოკატი
ვუდჰულმა გაარკვია, როგორ შეღწეულიყო მამაკაცებისგან დაკომპლექტებულ ეროვნულ პოლიტიკაში და ეროვნულ სასამართლოსთან დაიწყო მოლაპარაკებები ქალთა ხმის მიცემის უფლებებზე. ვუდჰული ამტკიცებდა, რომ ქალებს აქვთ ხმის მიცემის უფლება — დარჩენილი იყო მხოლოდ ამ უფლების გამოყენება — ვინაიდან კონსტიტუციის მე-14 და მე-15 ჩასწორებები ითვალისწინებდა ყველა მოქალაქის უფლებების დაცვას. მისმა ძალიან მარტივმა და ამავე დროს ლოგიკურმა არგუმენტებმა კომიტეტის რამდენიმე წევრის ყურადღება დაიმსახურა. კომიტეტში დაგეგმილი ვუდჰულის მოსმენაზე დასასწრებად სუფრაჟისტმა ლიდერებმა გადადეს 1871 წლის ქალთა სუფრაჟისტული ასოციაციის მესამე მოსმენა ვაშინგტონში. სუზენ ბ. ენტონიმ, ელიზაბეტ კედი სტენტონმა და იზაბელა ბიჩერ ჰუკერმა ნახეს ვუდჰულის გამოსვა და ის აღიარეს მათი საქმის ახალ ჩემპიონად. ისინი ტაშს უკრავდნენ ვიქტორიას განცხადებას: „ქალები თანასწორნი არიან მამაკაცებისა კანონის წინაშე და თანასწორნი ყველა მათ უფლებაში“.
მისი პირველი საჯარო გამოსვლა, როგორც ქალთა უფლებების ადვოკატის, შთამბეჭდავი და ძლიერი აღმოჩნდა, ამიტომაც ის სუფრაჟისტული მოძრაობის ლიდერის წრეში გადავიდა. მიუხედავად იმისა, რომ მისი კონსტიტუციური არგუმენტი განსაკუთრებული და ორიგინალური სულაც არ ყოფილა მან უამრავი ადამიანის ყურადღება მიაპყრო ქალთა სუფრაჟიზმზე. ვუდჰული იყო პირველი ქალი, რომელსაც პირადად ჰქონდა შეხება კონგრესთან. კონგრესის წინაშე მისი გამოჩენის ამბავი არაერთ გაზეთში დაიბეჭდა. ფრანკ ლესლის ილუსტრირებულ გაზეთში მთელ გვერდზე დაიბეჭდა ვუდჰულის ფოტო, გამოჩენილ სუფრაჟისტებთან ერთად, კონგრესის წინაშე წარმოთქმულ არგუმენტთან ერთად.
პრეზიდენტობის კანდიდატი
მინი|„განმშორდი, (მისის) სატანა!“ [[1872 წლის თომას ნესტის კარიკატურა: ცოლს ზურგზე ჰყავს აკიდებული შვილი და მთვრალი ქალი, (მისის) სატანას (ვიქტორია ვუდჰულს) კი აჯავრებს შემდეგი სიტყვებით: „მირჩევნია ვზიდო ქორწინების უმძიმესი ტვირთი, ვიდრე შენს ნაბიჯებს გავყვე.“ მისის სატანას ნიშანზე კი წერია: „თავი დაიცავი თავისუფალი სიყვარულით“. ]] ვუდჰულმა პრეზიდენტობის კანდიდატურა წამოაყენა 1870 წლის 2 აპრილს ჟურნალ ნიუ-იორკ ჰერალდში დაწერილი განცხადებით.
ვუდჰულის კანდიდატურა აშშ-ს პრეზიდენტობისთვის წამოაყენა ახლადშექმნილმა პარტიამ — თანასწორი უფლებების პარტია, 1872 წლის 10 აპრილს აპოლოს დარბაზში, ნიუ-იორკი. ერთი თვით ადრე მან განაცხადა, რომ აპირებდა არჩევნებში მონაწილეობას. ასევე 1871 წელს მან საჯარო გამოსვლაში გააკრიტიკა ის ფაქტი, რომ მთავრობა მხოლოდ კაცებით იყო დაკომპლექტებული. ის სთავაზოდა არჩევიდან ერთი წლის განმავლობაში კონსტიტუციის განვითარებასა და ახალი მთავრობის ჩამოყალიბებას. მისი კანდიდატურა დამტკიცდა 1872 წლის 6 ივნისს კონვენციაზე. მათ ვიცე პრეზიდენტად დაასახელეს ყოფილი მონა და აბოლიციონისტების ლიდერი ფრედერიკ დუგლასი. დუგლასი არ დასწრებია კონვენციას და თავისი კანდიდატურაც არასდროს დაუმტკიცებია.
მაშინ როცა ბევრი ისტორიკოსი და ავტორი ამტკიცებენ იმ ფაქტს, რომ ვუდჰული იყო ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტობის პირველი ქალი კანდიდატი, ბევრი ეჭვქვეშ აყენებს მისი კანდიდატობის კანონიერებას. ისინი დაობენ ამ საკითხზე, რადგან მაშინდელი კონსტიტუციით გათვალისწინებულ საპრეზიდენტო ასაკზე, ანუ 35 წელზე, უმცროსი იყო. მიუხედავად ამისა, გაზეთები სწერდნენ, რომ ასაკი არ იყო გადამწყვეტი და მეტად მნიშვნელოვანი საკითხი. პრეზიდენტიის ინაუგურაცია ჩატარდა 1873 წლის მარტში. ვუდჰულის ოცდამეთხუთმეტე დაბადების დღე კი 1873 წლის აგვსიტოში იყო.
ვუდჰულის კამპანია ასევე გამოირჩეოდა ფრედერიკ დუგლასის კანდიდატურის წამოყენებით, მიუხედავად იმისა რომ მან მონაწილეობა ამ კამპანიაში არ მიიღო. მისმა კანდიდატურამ გამოიწვია დავა შავკანიანებისა და თეთრკანიანების საზოგადოებრივ ცხოვრებაში ერთად ჩართულობის საკითხზე. თანასწორი უფლებების პარტია იმედოვნებდა, რომ ამ კანდიდატურის წამოყენებით შეძლებდნენ სუფრაჟისტული და აფრო-ამერიკული საზოგადოებრივი უფლებების აქტივისტთა გაერთიანებას, რადგან ამ ორ ჯგუფს შორის დიდი განხეთქილება მოხდა ორი წლის წინ კონსტიტუციის მეთხუთმეტე ჩასწორების გამო, რომელიც ქალთა ხმის უფლებას კრძალავდა.
ვუდჰულმა თავის გაზეთში გამოაქვეყნა ელიზაბეტ ტილტონისა და ჰენერი იურდ ბიჩერის სკანდალური ამბავი. ბიჩერი იყო პასტორი და მხარს უჭერდა ქალთა სუფრაჟიზმს, მაგრამ თვისუფალი სიყვარულის წინააღმდეგ კითხულობდა ლექციებს. ვუდჰულმა გამოაქყვეყნა სტატია, რათა გამოექვეყნებინა თავისი თვალით ნანახი სექსუალური კავშირი ელიზაბეტსა და პასტორს შორის.
იმავე დღეს, პრეზიდენტის არჩევიდან რამდენიმე დღით ადრე, აშშ-ს ფედერალურმა მარშალმა დააკავა ვუდჰული, მისი მეორე ქმარი კოლონელ ჯეიმზ ბლადი და მისი და ტენი, გაზეთში უხამსი და არასწორი ინფორმაციის დაბეჭდვის და გავრცელების ბრალდებით. დები ლიდლოუს ქუჩის საპყრობილეში გადაიყვანეს. ეს ადგილი მსუბუქი დამნაშავეებისთვის იყო განკუთვნილი, რომლებმაც სამოქალაქო წესრიგი დაარღვიეს, მაგრამ ამასთან მძიმე დამნაშავეებიც იმყოფებოდნენ. ამ დაკვებას უხელმძღვანელა ენტონი კომსტოკმა, იმ დროს თვითმარქვია დამცველმა. ოპონენტებმა კითხვები დასვეს ცენზურისა და სამთავრობო დევნის შესახებ. სამივე ექვსი თვის შემდეგ გაამართლეს და გაათავისუფლეს, მაგრამ ამ დაკავებამ ვუდჰული 1872 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებს ჩამოაშორა. ამ სკანდალის გამოქვეყნებასთან ერთად თეოდორ ტილტონმა, ელიზაბეტის ქმარმა, ბიჩერს სასამართლოში უჩივლა „ოჯახის დანგრევის“ ბრალდებით. სასამართლოს პროცესი, რომელიც მთელ ქვეყანაში სენსაციულ მოვლენად იქცა, გაიმართა 1875 წელს, სადაც ნაფიცმა მსაჯულებმა ბიჩერი გაამტყუნეს.
ვუდჰულმა 1872 წლის არჩევნებზე არცერთი ხმა არ მიიღო, მაშინ როცა ექვსი კანდიდატიდან თითოეულმა ერთი ხმა მაინც მიიღო. ერთ-ერთმა უცნობმა მამაკაცმა ტეხასიდან აიღიარა, რომ სწორედ ვიქტორიას მისცა ხმა, ისიც აღიარა, რომ გრანტის წინააღმდეგი იყო.
ვუდჰულმა ისევ მიიღო მონაწილეობა 1884 და 1892 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში. გაზეთები 1892 წელს მის მონაწილეობას გამოარჩევენ იმით, რომ ვუდჰულს ამ არჩენების შემდეგ დანიშნეს „ეროვნული ქალთა სუფრაჟისტული კონვენციის“ პრეზიდენტად, ხოლო მარიეტა ლ.ბ. სოუ კი ვიცე პრეზიდენტობის კანდიდატად დაასახელეს.
ინგლისში ცხოვრება და მესამე ქორწინება
1876 წლის ოქტომბერში ვუდჰული მეორე ქმარს დაშორდა. 1877 წელს კორნელიუს ვანდერბილტის სიკვდილის შემდეგ, უილიამ ჰენრი ვანდერბილტმა ვუდჰულს და მის დას კლეფლინს 1,000 აშშ დოლარი (დღევანდელი ექვივალენტით 23,000 აშშ დოლარი (2017 წლით)) მისცა, რათა მათ დაეტოვებინათ ქვეყანა, რადგან ჰენრი ნევრიულობდა უფროსი ვანდერბილტის ქონების გადანაწილებისას დები მოსმენას დაესწრებოდნენ მოწმეებად. დები დასთანხმდნენ შეთავაზებას და 1877 წელს გადავიდნენ დიდ ბრიტანეთში.
ვიქტორია საზოგადოებაში პირველად 1877 წლის 4 დეკემბერს გამოჩნდა, როგორც ლექტორი და ლონდონის წმინდა ჯეიმზის დარბაზში ჩაატარა ლექცია. ეს ლექცია პირველად ამერიკის შეერთებულ შტატებში ჩაატარა სახელად „ადამიანის სხეული, ღვთის ტაძარი“. მის ერთ-ერთ ლექციას ესწრებოდა ჯონ ბიდალფ მარტინი, ბანკირი. მათ ერთმანეთის ნახვა დაიწყეს და საბოლოოდ 1883 წლის 31 ოქტომბერს დაქორწინდნენ. ჯონის ოჯახი თავდაპირველად წინააღმდეგი იყო ამ კავშირზე, მაგრამ ბოლოს დანებდნენ.
მას შემდეგ ვიქტორია ატარებდა ვუდჰულ მარტინის გვარს. 1892 წლიდან 1901 წლამდე ამ სახელით და ქალიშვილის, ზულა ვუდჰულის, დახმარებით მან გამოაქვეყნა ჟურნალი The Humanitarian. 1901 წელს ქმრის გარდაცვალების შემდეგ მარტინმა მიატოვა საქმიანობა და პენსიაზე გავიდა, ის დამკვიდრდა ნორტონში, სადაც მან ააშენა ბრენდონის სოფლის სკოლა ტენისთან და ზულასთან ერთად. ბრენდონის სკოლაში მოღვაწეობით ის გახდა ინგლისის სოფლის სკოლების რეფორმატორობის ჩემპიონი, ამას დამატებული საბავშვო ბაღების საგნების რეფორმა.
მისი შეხედულებები აბორტისა და ევგენიკის შესახებ
ვიქტორიას შეხედულებებს აბორტის წინააღმდეგ ხშირად ციტირებენ აბორტის მოწინააღმდეგეები თავიანთ ნაწერებში. ყველაზე გავრცელებული მოსაზრებები აბორტის შესახებ შემდეგია:
ვუდჰული ასევე ხელს უწყობდა ევგენიკას, რომელიც XX საუკუნეში მეორე მსოფლიო ომისას ძალიან პოპულარული გახდა. მისი ინტერესი ევგენიკისადმი შესაძლოა გამოწვეული იყო მისი ვაჟის ფსიქიკური ჩამორჩენილობით. ის პროპაგანდას უწევდა სექსუალურ განათლებას, „ქორწინების სურვილს“ და ორსულობის დროს დიდ სიფრთხილეს, რათა გაეჩინათ ჯანმრთელი ბავშვები და თaვიდან აეცილებინათ მენტალურ-ფიზიკური ავადმყოფობა. მისი ნაშრომები ანარქის ევგენიკოსების მოსაზრებებთან უფრო ახლოსაა, ვიდრე მოძალადე ევგენისტებისა, როგორის იყო მაგალითად სერ ფრენსის გელტონი.
ვიქტორია ვუდჰულ-მარტინი გარდაიცვალა 1927 წლის 9 ივნისს, ნორტონ პარკში, ვორჩესტერშირში.
მემკვიდრეობა
მინი ვიქტორია ვუდჰულის კენოტაფი მდებარეობს ტეუკესბარის სააბატოში.
ჰომერის საჯარო ბიბლიოთეკის, ოჰაიო, გარეთ არის ისტორიული ნიშანი იმის სახსოვრად, რომ ვუდჰული იყო „ამერიკის შეერთებული შტატების პირველი ქალი პრეზიდენტობის კანდიდატი“.
ნაომი ვულფმა და მარგოტ მაგოუანმა 1997 წელს დააარსეს ვუდჰულის ეთიკური ლიდერობის ინსტიტუტი.
ვუდჰულის სექსუალური თავისუფლების ალიანსი არის ამერიკული ადამიანის უფლებათა და სექსუალური თავისუფლების საადვოკატო ორგანიზაცია, რომელიც დაარსდა 2003 წელს და ვიქტორია ვუდჰულის საპატივცემულოდ დაერქვა სახელი.
2008 წლის 26 სექტემბერს, ვიქტორიამ მიიღო „რონალდ ჰ. ბროუნ ტრეიბლაზერის ჯილდო“ წმინდა ჯონის სამართლის სკოლისგან, ნიუ-იორკი. მერი ლ. შირერმა, რეგისტრირებული სავაჭრო ნიშნის Victoria Woodhull®-ის მფლობელმა და ჯეიმზ ბლადის შორეულმა ნათესავმა ვიქტორია ვუდჰულის სახელზე ჯილდო მიიღო. ტრეიბლაზერის ჯილდო გადაეცემა „იმ პირებს, რომელთა საქმიანობა საზოგადოებაშიც და ბიზნესშიც ატარებს იდივიდების აღმზრდელობით და სასარგებლო ხასიათს“.
ვიქტორია ბონდმა დაწერა ოპერა ვიქტორია ვუდჰულზე — „მისის პრეზიდენტი“. მისი პრემიერა ჩატარდა 2012 წელს ანკორიჯში, ალიასკა.
2017 წელს ამაზონ სტუდიომ განაცხადა ფილმის გადაღება, რომელიც ვიქტორიას ცხოვრებაზე იქნებოდა დაფუძნებული, ვიქტორია ვუდჰულის როლს კი ბრი ლერსონი ითამაშებს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1838 კატეგორია:დაბადებული 23 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1927 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ივნისი კატეგორია:ამერიკელი აბოლიციონისტები კატეგორია:ამერიკელი სუფრაჟისტები კატეგორია:აშშ-ის პრეზიდენტობის კანდიდატები კატეგორია:ამერიკელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ამერიკელი ფემინისტები კატეგორია:ამერიკელი ქალთა უფლებების დამცველი აქტივისტები
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 892
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 892 მიიღეს ერთხმად 1993 წლის 22 დეკემბერს. ქართულ-აფხაზური ომის შესახებ, უშიშროების საბჭოს წინა 849 (1993), 854 (1993), 858 (1993), 876 და 881, ასევე გაეროს სამშვიდობო ძალების უსაფრთხოებაზე 868 რეზოლუციის დამტკიცებით, საბჭომ საქართველოში 50 სამხედრო დამკვირვებლის ეტაპობრივ განლაგებაზე იმსჯელა.
საბჭომ მიესალმა საქართველოსა და აფხაზეთს შორის გაფორმებულ ურთიერთგაგების მემორანდუმს და აღნიშნა, რომ კონფლიქტის ზონაში საერთაშორისო თანამეგობრობის გააქტიურება, ხელს შეუწყობს მშვიდობის დამყარებას. საბჭომ ასევე გაითვალისწინა მოსკოვში გამართული მოლაპარაკებები და 1994 წლის 11 იანვარს, კონფლიქტის მოგვარების მიზნით ჟენევაში დაგეგმილი მოლაპარაკებები. მოლაპარაკებების დროს პროგრესს მიაღწიეს და ამან გაამართლა დამატებითი გაეროს სამხედრო დამკვირვებლების განლაგება. თუმცა, ამავე დროს საბჭომ შეშფოთება გამოთქვა საქართველოში არსებულ ჰუმანიტარულ სიტუაციასთან და დევნილთა და ლტოლვილთა რაოდენობის ზრდასთან დაკავშირებით.
50 სამხედრო დამკვირვებლის განლაგების შემდეგ, გენერალურმა მდივნმა, ბუტროს ბუტროს-გალიმ გამოთქვა კიდევ უფრო მეტი დამკვირვებლების გამოგზავნის სურვილი იმ შემთხვევაში, თუ სიტუაცია გაუმჯობესდება. საბჭო განიხილავს საქართველოში გაეროს დამკვირვებელთა მისიის (UNOMIG) მანდატს, მოლაპარაკებებში პროგრესის შემთხვევაში. ამ თვალსაზრისით, მხარეებს მოუწოდეს შეასრულონ თავიანთი ვალდებულებები ურთიერთგაგებისა და ცეცხლის შეწყვეტის შეთანხმების მიხედვით და უზრუნველყონ UNOMIG-ის პერსონალის უსაფრთხოება. საბჭომ მიესალმა რუსეთის დახმარებას ამ სფეროში.
რეზოლუციის ბოლოს, საბჭომ მოუწოდა ლტოლვილების მშობლიურ სახლში დაბრუნებისა და სამოქალაქო მოსახლეობისთვის ჰუმანიტარული დახმარების გაწევისკენ, ხოლო დონორ ქვეყნებს შესთავაზეს გაერთიანებული ერების ორგანიზაციის ჰუმანიტარულ დახმარებაში წვლილის შეტანა.
სქოლიო
881 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები აფხაზეთის შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები საქართველოს შესახებ კატეგორია:აფხაზეთის კონფლიქტი კატეგორია:1993 წელი საქართველოში
ოხერა
ოხერა — უბანი გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ხიდისთავში. ისტორიულად ცალკე სოფელი იყო, რომელშიც, თავის მხრივ, გამოიყოფოდა ორი სოფელი: დიდი ოხერა და პატარა ოხერა. „ოხერა“ იმიტომ დარქმევია, რომ აქ მოიპოვებდნენ საღებავ მიწას (ოხრას). მნიშვნელოვნად დაზიანდა 1920 წლის გორის მიწისძვრისას, რა დროსაც დაიღუპა სოფლის 13 მცხოვრები, განადგურდა ძველი ეკლესიები. საბჭოთა პერიოდის პირველ ნახევარში ისევ იხსენიებოდა ორი ოხერა. დიდში მოქმედებდა ლ. ბერიას სახელობის კოლმეურნეობა, პატარაში — ი. სტალინის სახელობისა. 1940 წლის სოფლების სიაში შეტანილი იყო სოფელი ხიდისთავი, დიდი ოხერა და პატარა ოხერა. ამ წლის მონაცემებით, დიდ ოხერაში 228 კომლი ირიცხებოდა. 1947 წელს ორივე ოხერას ზემო ხიდისთავი უწოდეს. მოგვიანებით (1951) ხიდისთავს შეუერთეს.
სქოლიო
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის ისტორიული სოფლები
მაჰმუდ II
მაჰმუდ II (, İkinci Mahmut; დ. 20 ივლისი 1785, სტამბოლი — გ. 1 ივლისი 1839, სტამბოლი) — ოსმალეთის სულთანი 1808 - 1839 წლებში. ტახტზე ავიდა 1808 წელს, თავისი ძმის, მუსტაფა IV-ის დამხობის შედეგად. ცენტრალიზებული სახელმწიფოსა და ადმინისტრაციული აპარატის შესაქმნელად გაატარა რამდენიმე რეფორმა (იანიჩართა კორპუსის მოსპობა, სამხედრო-ლენური სისტემის ლიკვიდაცია, ევროპული ტიპის სამინისტორების შექმნა და სხვა).
მაჰმუდ II-ის გამგებლობის დროს დაიდო ბუქარესტის ხელშეკრულება 1812 წელს და ადრიანოპოლის საზავო ხელშეკრულება 1829 წელს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ოსმალეთის სულთნები კატეგორია:ოსმანების დინასტია კატეგორია:დაბადებული 1785 კატეგორია:გარდაცვლილი 1829 კატეგორია:დაბადებული 20 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივლისი კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
იოჰან იაკობ მოზერი
მინი|მარჯვნივ|იოჰან იაკობ მოზერი იოჰან იაკობ მოზერი (Johann Jacob Moser; 18 იანვარი, 1701, შტუტგარტი — 30 სექტემბერი, 1785, შტუტგარტი) — გერმანელი ისტორიკოს-პუბლიცისტი, სახელმწიფო სამართლის სპეციალისტი.
ბიოგრაფია
მოზერი პროფესორი იყო ტიუბინგენში, ერთი პერიოდი ოდერის ფრანკფურტის უნივერსიტეტის დირექტორი იყო. გულახდილი, მტკიცე, უშიშარი და ღრმად რელიგიური „წმინდანი“, მოზერი — XVIII საუკუნის გერმანიის ერთ-ერთი ტიპობრივი ფიგურა. როგორც პროფესორი, ის მკაცრად ახორციელებდა თავის მოვალეობებს აუდიტორიისადმი და ულმობლად ამხელდა თავის კოლეგებს არაკეთილსინდისიერების შემთხვევაში. 1737 წელს თავისი სამეცნიერო მოღვაწეობის გამო მას პირადი უთანხმოება ჰქონდა პრუსიის მეფესთან, ფრიდრიხ ვილჰელმ I-თან, ხოლო 1758 წელს საერო ჩინების ინტერესების გაბედული დაცვისთვის ვიურტემბერგის ტირანმა ჰერცოგმა მოზერი სასამართლოს გარეშე მოათავსა მკაცრ ერთკაციან პატიმრობაში, ჰოენტვილის ციხე-სიმაგრეში: მხოლოდ 6 წლის შემდეგ მოზერი, რომლის ცოლიც წუხილით გარდაიცვალა, გაათავისუფლა იმპერატორის რესკრიპტმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი ისტორიკოსები კატეგორია:გერმანელი იურისტები კატეგორია:დაბადებული 1701 კატეგორია:გარდაცვლილი 1785
სომხეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დროშა
სომხეთის სსრ-ის დროშა მიიღეს 1952 წლის 17 დეკემბერს, სომხეთის სსრ-ის მიერ.
სომხეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის პირველი დროშა შემოიღეს 1922 წლის 2 თებერვალს სომხეთის სსრ-ის პირველი საბჭოთა კონგრესის მიერ მიღებულ კონსტიტუციაში ამ დროშამ მხოლოდ ერთი თვე იარსება იმიტომ, რომ 1922 წლის 12 მარტს, სომხეთის სსრ გაერთიანდა საქართველოსა და აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკებთან ამიერკავკასიის სფსრ-ში ანუ ასფსრ-ში, მაგრამ 1936 წელს იგი დაიშალა და სამ რესპუბლიკად დაიყო. 1936 წლიდან 1952 წლამდე, სომხეთის სსრ-ის იყო წითელი, რომლის ზედა მარცხენა კუთხეშიც ურო და ნამგალი იყო გამოსახული. მათ ქვემოთ კი სომხური დამწერლობით «ՀԽՍՀ» სომხეთის საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის ინიციალები ეწერა .სომხეთის სსრ-ის დროშამ საბოლოო სახე 1952 წელს მიიღო. დროშიდან ინიციალები ამოიღეს და ლურჯი ზოლი დაამატეს ოქროსფერ ვარსკვლავთან ერთად. ეს დროშა 1990 წლამდე გამოიყენებოდა, ვიდრე სომხეთის უზენაესმა საბჭომ სომხეთის დემოკრატიული რესპუბლიკის დროშა არ აღადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:დროშები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის დროშები კატეგორია:სომხეთის დროშები
კასრ ალ ვატანი
კასრ ალ ვატანი (არაბ. قَصْر ٱلْوَطَن‎ - ქართ.“ერის სასახლე“) —  პრეზიდენტის სასახლე   აბუ დაბიში, არაბთა გაერთიანებული საამიროებში.
ისტორია
ქვეყნის კულტურული მემკვიდრეობის აღსანიშნავად შეიხებმა ხალიფა ბინ ზაიიდ ალ ნაჰაიანიმა (არაბ. خليفة بن زايد بن سلطان آل نهيان; დ. 25 იანვარი 1948) — არაბთა გაერთიანებული საამიროების პრეზიდენტი და აბუ-დაბის საამიროს მმართველი) და მოჰამედ ბინ ზაიიდ ალ ნაჰიანმა (აბუ დაბის მეფისნაცვალი და არაბთა გაერთიანებული საამიროების შეიარაღებული ძალების უმაღლესი მეთაურის მოადგილე) გადაწყვიტეს სასახლის გახსნა საზოგადოებისთვის 2019 წელს. გახსნამდე სასახლე გამოიყენებოდა მხოლოდ ოფიციალური მიზნებისთვის, კერძოდ, სახელმწიფოთა საგარეო ლიდერების განსათავსებლად, და ქვეყნის უმაღლესი საბჭოს და მინისტრთა ფედერალური კაბინეტის შეხვედრებისთვის. მას შემდეგაც, რაც საზოგადოებისთვის გაიხსნა, სასახლეს ისევ იყენებენ ამ დანიშნულებით. სასახლე საზოგადოებისთვის გახსნეს 2019 წლის 11 მარტს   ცერემონიას მასპინძლობდნენ შეიხები მუჰამედ ბინ ზაიიდი და მოჰამედ ბინ რაშიდ ალ მაკტუმი (არაბ. محمد بن راشد آل مكتوم; დ. 22 ივლისი, 1949) — არაბთა გაერთიანებული საამიროების პრემიერ-მინისტრი და ვიცე-პრეზიდენტი ასევე დუბაის საამიროს მმართველი აგვისტოში, მოგზაურობისა და ტურიზმის ვებსაიტმა Hotel and Rest სასახლე დაასახელა ხელოვნებისა და კულტურის მსოფლიოს 20 საუკეთესო  ღირსშესანიშნაობას შორის  2020 წელს კასრ ალ ვატანის საპრეზიდენტო სასახლე წარდგენილი იყო World Travel Awards– ზე, როგორც მთავარი კულტურული ტურისტული ღირსშესანიშნაობა ახლო აღმოსავლეთში.
ინტერიერი და ექსტერიერი
თეთრი სასახლე უმეტესად თეთრი გრანიტით და კირქვის ფასადით მდიდრულადაა გაფორმებული. იგი მოიცავს 37 მ (121 ფუტიან) გუმბათს, ჭაღს 350 000 ცალი ბროლით და რამდენიმე განყოფილებით. გუმბათი მდებარეობს "დიდი დარბაზის" სახელით ცნობილ ცენტრალურ დარბაზში, რომელიც აღმოსავლეთით და დასავლეთით ორი ფრთით არის შემოფარგლული.
დასავლეთის ფრთა
დასავლეთის ფრთაში არის დარბაზები, რომლებიც გამოიყენება ოფიციალური მიზნებისთვის. არსებობს ოთახი, რომელიც ცნობილია, როგოეც "თანამშრომლობის სულისკვეთებისათვის". აქ ჩატარდება არაბთა გაერთიანებული საემიროების მინისტრთა კაბინეტისა და ფედერალური უმაღლესი საბჭოს შეხვედრები, გარდა საერთაშორისო ორგანიზაციების სამიტებისა, როგორიცაა ისლამური კონფერენციის ორგანიზაცია, არაბულ სახელმწიფოთა ლიგა და სპარსეთის ყურის თანამშრომლობის საბჭო სხვა ქვეყნებში,  ოფიციალური ღონისძიებების ბანკეტები იმართება.
სქოლიო
კატეგორია:საპრეზიდენტო რეზიდენციები კატეგორია:არაბთა გაერთიანებული საამიროები კატეგორია:აბუ დაბი
იგროვკა (იანაულის რაიონი)
იგროვკა (Игровка; Игровка) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, იანაულის რაიონში. მიეკუთვნება ორლოვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ იანაულიდან განლაგებულია 29 კილომეტრში, სოფსაბჭოს ცენტრ ორლოვკიდან 5 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ იანაულიდან 29 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით, სოფელში ცხოვრობდა 80 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:იანაულის რაიონის სოფლები
აინ-ალ-ნისერის ნაჰია
აინ-ალ-ნისერი (არაბ. ناحية عين النسر) — სირიის ჰომსის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით აინ-ალ-ნისერის პროვინციაში დაახლოებით 30 267 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 265,17 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
პარაზიტიზმი
პარაზიტიზმი — ევოლუციურ ბიოლოგიაში, პარაზიტიზმი არის ორგანიზმთა შორის ურთიერთობის ტიპი, სადაც ერთი ორგანიზმი, პარაზიტი, ცხოვრობს მეორის, მასპინძლის ზედაპირზე, ან  ორგანიზმში, ზიანს აყენებს მას და სტრუქტურულად ადაპტირებულია მასპინძლის სხეულის ცხოველქმედებაზე. პარაზიტები მოიცავენ ერთუჯრედიანებს, როგორიცაა მალარიის გამომწვევი პლაზმოდიუმი და ამება; ცხოველები, როგორებიცაა ტკიპა, მოსკიტები; სოკოები, როგორიცაა თაფლის სოკო და  მცენარეები, როგორიცაა აბრეშუმა. ცხოველთა მასპინძლობის ექსპლუატაციის ექვსი ძირითადი პარაზიტული სტრატეგია არსებობს, კერძოდ, პარაზიტული კასტრირება, პირდაპირ გადამდები პარაზიტიზმი (კონტაქტის საშუალებით), ტროფიკული პარაზიტიზმი (ჭამით), ვექტორულად გადამდები პარაზიტიზმი, პარაზიტოიდიზმი და მიკროპროცესტაცია.
არის კლასები და რიგები, რომლებიც მთლიანად პარაზიტებად არიან წარმოდგენილი (უმარტივესებიდან — სპორიანები, დიგენეზური მწოველები, მონოგენეზური მწოველები, თასმისებური ჭიები, რწყილები და სხვ.). პარაზიტები, როგორც წესი, იწვევენ მასპინძლის დაავადებას. ზოგ შემთხვევებში მასპინძელი არ ავადდება, მაგრამ წარმოადგენს ინვაზიის წყაროს (პარაზიტის მტარებელს). ერთი მასპინძლის პარაზიტების ერთობლიობას პარაზიტოცენოზს უწოდებენ. ექტოპარაზიტები (ტკიპები, ტილი და სხვ.) სახლდებიან მასპინძლის ზედაპირზე, ხოლო ენდოპარაზიტები — ქსოვილებში (ქსოვილური პარაზიტები) ან ან ღრუებში (სხეულის ღრუს პარაზიტები).
პარაზიტიზმი, ისევე როგორც მტაცებლობა არის რესურსების სამომხმარებლო ტიპის ურთიერთქმედება, მაგრამ მტაცებლებისგან განსხვავებით, პარაზიტები (პარაზიტოიდების გარდა), როგორც წესი, მათ მასპინძლებზე ბევრად უფრო მცირე ზომის არიან, არ ან ვერ კლავენ მათ და ხშირად ცხოვრობენ მათზე ან მათში გახანგრძლივებული პერიოდის განმავლობაში. ცხოველთა პარაზიტები მაღალკვალიფიციურები არიან  და რეპროდუქციას უფრო სწრაფად ახერხებენ, ვიდრე მათი მასპინძლები. კლასიკური მაგალითები მოიცავს მასპინძელ ხერხემლიანებს და თასმისებურ ჭიებს  შორის ურთიერთქმედებას, დიგენეზურ მწოველებს, მალარიის გამომწვევ პლაზმოდიუმებს,  რწყილებს და პარაზიტების სხვა სახეობებს.
პირველი წყაროები, სადაც მოხსენიებულია ინფორმაცია პარაზიტების შესახებ, როგორიცაა ნემატოდები და თასმისებური ჭიები, გვხვდება ძველი ეგვიპტის, საბერძნეთისა და რომის ცივილიზაციებში. ანტონ ვან ლეუვენჰუკმა შენიშნა ლამბლია თავის მიკროსკოპში 1681 წელს, ხოლო ფრანჩესკო რედი აღწერს   შიდა პარაზიტებს და გარე პარაზიტებს, მათ შორის ღვიძლის პეპელას და ტკიპების ჩათვლით. თანამედროვე პარაზიტოლოგია XIX საუკუნეში განვითარდა. ადამიანის კულტურაში პარაზიტიზმს ძირითადად უარყოფითად მოიხსენიებენ. პარაზიტიზმი იყო გამოყენებული ჯონათან სვიფტის 1733 წელს დაწერილ ლექსში, "პოეზია: რაპდოდიაში". ფანტასტიკაში, ბრემ სტოკერის 1897 წლის გოთიკური საშინელებათა ნოველაში  დრაკულა, რომლის მოგვიანებით გადაღებულ ადაპტაციებში გვხვდება სისხლისმსმელი პარაზიტი. პარაზიტი მოხსენიებულია რიდლი სკოტის 1979 წელს გადაღებულ ფილმ „Alien“-ში. ეს იყო ერთ-ერთი ცნობილი სამეცნიერო ფანტასტიკა, რომელიც საშინელი პარაზიტული სახეობის გამოსახულებას წარმოადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ბიოლოგია კატეგორია: პარაზიტიზმი
პირაპეტინგა
პირაპეტინგა (Pirapetinga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 160 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კატაგუაზისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 364 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 54.35 კმ²-ზე. ფართობი 190 677 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
პედრუ II (პიაუი)
პედრუ II (Pedro II) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 603 მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-მაიორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 37 496 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 24.7 კმ²-ზე. ფართობი 1 518 233 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
მიგელ-ჩეკას რაიონი
მიგელ-ჩეკას რაიონი (Distrito de Miguel Checa) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სულიანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 70 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 209 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 16 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 450.3 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სულიანის პროვინციის რაიონები
ჩარგლის ეკლესია
ჩარგლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ჩარგლის ჩრდილო-დასავლეთით, სასაფლაოზე. თარიღდება XIX საუკუნის II ნახევრით.
ეკლესია დარბაზულია, ნაგებია ნატეხი ქვით. შიგნითა კედლების წყობაში კვადრატული აგურიცაა გამოყენებული. კამარა ჩაქცეულია, ჩამონგრეულია კედლების ზედა ნაწილი. შასასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდანაა. დასავლეთ კარს კვადრატული აგურით ნაგები თაღი აქვს, სამხრეთისა კი შიგნით და გარეთ სწორკუთხოვანია. ეკლესია უაფსიდოა და აღმოსავლეთით სწორი კედლითაა დასრულებული. აღმოსავლეთ, სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებში ბრტყელი თაღით გადახურული თითო განიერი სარკმელია. ჩრდილოეთ და სამხრეთ კედლებში თითო სწორკუთხა ნიშიცაა. ფასადებზე შემორჩენილია შელესილობის ფრაგმენტები, დასავლეთის შესასვლელის თავზე - შეღრმავებული ჯვრის პოსტამენტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
თეკალი (მთა)
თეკალი — მთა საქართველოში, ლენტეხის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ლეჩხუმის ქედზე. სიმაღლე 3044 მ. აგებულია ბაიოსური ფიქლებით, ქვიშაქვებითა და ტუფ-ბრექჩიებით. თეკალის თხემის ჩრდილო-დასავლეთი ნაწილი სუსტად მოვაკებულია და მის ზედაპირზე ორი პატარა ტბა მდებარეობს. 1900 მ სიმაღლემდე შემოსილია ფართოფოთლოვანი ტყით, უფრო მაღლა სუბალპური და ალპური მდელოებია.
სქოლიო
კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მთები
გიუნეიფაია
გიუნეიფაია (Güneypəyə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
თეკალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
თეკალი შეიძლება აღნიშნავდეს:
პრიმის ალგორითმი
მინი|206x206პქ| ალგორითმის ანიმაციური ვიზუალიზაცია. კომპიუტერულ მეცნიერებაში პრიმის ალგორითმი ეწოდება ხარბ ალგორითმს, რომელიც პოულობს მინიმალურ დამფარავ ხეს წონადი არაორიენტირებული გრაფისთვის. სხვა სიტყვებით, ის ეძებს წიბოებს, რომლებიც ქმნიან ხეს, რომელიც ყველა წვეროს მოიცავს და მისი წიბოების წონების ჯამი რაც შეიძლება მინიმალურია. პრიმის ალგორითმით მინიმალური დამფარავი ხის ფორმირება იწყება ნებისმიერი r წვეროდან. ყოველ ბიჯზე ემატება უმცირესი წონის წიბო იმ წიბოებს შორის, რომლებიც წვეროს აერთებენ ხის არაწევრ წვეროებთან.
მოცემული ალგორითმი 1930 წელს შეიმუშავა ჩეხმა მათემატიკოსმა ვოიტეხ იარნიკმა, მოგვიანებით კი თავიდან შეისწავლეს რობერტ პრიმმა 1957 წელს და ედსგერ ვიბე დეიქსტრამ 1959 წელს. ამიტომაც, ალგორითმი ასევე ცნობილია როგორც იარნიკის ალგორითმი, პრიმ-იარნიკის ალგორითმი ან პრიმ-დეიქსტრას ალგორითმი.
სქოლიო
კატეგორია:პროგრამირება კატეგორია:ალგორითმები
გიორგი გრამატიკოპულო
გიორგი (იური) გრამატიკოპულო (დ. 7 მარტი, 1930, სოხუმი, აფხაზეთის სსრ, საქართველოს სსრ, ამიერკავკასიის სფსრ, სსრ კავშირი — გ. 4 აპრილი, 1992, საქართველო) — ბერძნული წარმოშობის ქართველი და საბჭოთა ფეხბურთელი, თავდამსხმელი. მოგვიანებით ფეხბურთის მწვრთნელი. სხვადასხვა დროს იცავდა სოხუმის „დინამოს“, თბილისის „დინამოს“, თბილისის „სპარტაკის“, ლენინგრადის „დინამოსა“ და კიევის „დინამოს“ ღირსებას. საბჭოთა კავშირის თასის მფლობელი (1954) კიევის „დინამოს“ შემადგენლობაში. საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატი (1954).
საფეხბურთო კარიერის დასრულების შემდეგ წლების განმავლობაში მუშაობდა სოხუმის „დინამოს“ მთავარ მწვრთნელად და გუნდის უფროსად. საქართველოს სსრ დამსახურებული მწვრთნელი.
სქოლიო
კატეგორია:სოხუმში დაბადებულები კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:დაბადებული 7 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1992 კატეგორია:გარდაცვლილი 4 აპრილი კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის სპარტაკის ფეხბურთელები კატეგორია:კიევის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:სოხუმის დინამოს ფეხბურთელები კატეგორია:ქართველი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:სოხუმის დინამოს მწვრთნელები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის ოსტატები
აპრელევკა (ჯანკოის რაიონი)
აპრელევკა (Апрелівка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ყირიმის ავტონომიური რესპუბლიკის ჯანკოის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 375 კაცს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯანკოის რაიონის სოფლები
წიფრანის აკლდამა
წიფრანის აკლდამა — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიფრანის აღმოსავლეთით ადგილ ნაციხვართან. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. აკლდამა საგვარეული სამარხია, გეგმით ოვალური. დამხრობილია აღმოსავლეთიდან დასავლეთისჯენ. ნაგებია კირქვის მოზრდილი კვადრებით. გადახურულია მოგრძო ნატეხი ქვით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ალ-ფურკულუსის ნაჰია
ალ-ფურკულუსი (არაბ. ناحية الفرقلس‎‎) — სირიის ჰომსის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-ფურკულუსის პროვინციაში დაახლოებით 13 506 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 682,83 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ალტუ-ბელა-ვისტა
ალტუ-ბელა-ვისტა (Alto Bela Vista) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, სანტა-კატარინას შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 395 მეტრზე. მიეკუთვნება სანტა-კატარინას შტატის დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კონკორდიის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 005 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.28 კმ²-ზე. ფართობი 103 980 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტა-კატარინას მუნიციპალიტეტები
World Matchplay (სნუკერი)
ისტორია
პირველად World Matchplay ჩატარდა 1952 წელს სნუკერის მსოფლიო ჩემპიონატის ნაცვლად. მასში მონაწილეობა მიიღო პროფესიონალი სნუკერისტების უმრავლესობამ, რომლებიც აგრეთვე ტურნირის ორგანიზატორებიც იყვნენ. ტურნირის პირველი გამარჯვებული გახდა ფრედ დეივისი, რომელიც ამ „მსოფლიო ჩემპიონატის“ დომინანტ მოთამაშედ დარჩა. 1957 წლის შემდეგ World Matchplay-მ შეწყვიტა არსებობდა სნუკერის არაპოპულარულობის გამო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:World Matchplay (სნუკერი)
მარია ბენედიტა პორტუგალიელი
მარია ბენედიტა პორტუგალიელი (Maria Benedita de Portugal; დ. 25 ივლისი, 1746 — გ. 18 აგვისტო, 1829) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. პორტუგალიის მეფე ჟუზე I-ისა და დედოფალ მარიანა ვიქტორია ესპანელის ნაბოლარა ქალიშვილი.
ბიოგრაფია
მარია ბენედიტა დაიბადა 1746 წლის 25 ივლისს ლისაბონში. იგი იყო პორტუგალიის მეფე ჟუზე I-ისა და მისი მეუღლის, მარიანა ვიქტორია ესპანელის მეოთხე და ნაბოლარა ქალიშვილი. მას სახელი რომის პაპ ბენედიქტე XIV-ის პატივსაცემად დაარქვეს. ბენედიტა კარგ განათლებას იღებდა. მას მუსიკას დავიდ პერესი, ხოლო ხატვას დომინიგო სეკიერა ასწავლიდა.
1777 წლის 21 თებერვალს მარია ბენედიტა ცოლად გაჰყვა საკუთარი დის, პორტუგალიის დედოფალ მარია I-ის უფროს ვაჟს, ბრაზილიის პრინც ჟუზეს. ამით იგი პორტუგალიის ტახტის მემკვიდრე და მომავალი დედოფალი გახდა. ამის მიუხედავად, ბენედიტა თავის ქმარზე ორჯერ უფროსი იყო. იგი ორჯერ დაორსულდა, მაგრამ ორჯერვე მუცელი მოეშალა.
აღსანიშნავია, რომ მის ქორწინებამდე სამი დღით ადრე გარდაიცვალა მამამისი, მეფე ჟუზე I. 1788 წელს მისი ქმარი, პრინცი ჟუზე გარდაიცვალა, 27 წლის ასაკში, რის შემდეგაც ბენედიტა ქვრივი პრინცესა გახდა. იგი მეორედ აღარ გათხოვილა და ქველმოქმედებას მიჰყო ხელი. მან დააარსა არაერთი ეკლესია და მონასტერი. 1808 წელს, ნაპოლეონის შემოჭრის გამო პორტუგალიის სამეფო ოჯახი ემიგრაციაში წავიდა ბრაზილიაში.
პორტუგალიაში დაბრუნებიდან მალევე, 1829 წლის 18 აგვისტოს, ბენედიტა 83 წლის ასაკში გარდაიცვლა ლისაბონში. იგი დაკრძალეს ბრაგანსების საგვარეულო აკლდამაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 25 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1746 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1829 კატეგორია:ბრაგანსები კატეგორია:პორტუგალიის ინფანტები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები
ბიურჯალი
ბიურჯალი (Bürcəli) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,104 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები
სან-ჟუან-და-სერა (პიაუი)
სან-ჟუან-და-სერა (São João da Serra) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პიაუის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება პიაუის ჩრდილო-ცენტრალურ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კამპუ-მაიორის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 6 157 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 6.12 კმ²-ზე. ფართობი 1 006 500 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიაუის შტატის მუნიციპალიტეტები
სურატა
სურატა (Surata) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, სანტანდერის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.934 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 565 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13.66 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 261 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანტანდერის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ალექსი ანტონოვი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ალექსი ანტონოვი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნათია თურნავა
ნათელა (ნათია) თურნავა (დ. 19 ოქტომბერი, 1968, მოსკოვი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი, ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრი 2019 წლის 18 აპრილიდან 2022 წლის 9 თებერვლამდე. საქართველოს ეროვნული ბანკის პირველი ვიცე-პრეზიდენტი და პრეზიდენტობის მოვალეობის შემსრულებელი 2023 წლის 22 ივნისიდან.
ადრეული ცხოვრება
დაიბადა 1968 წლის 19 ოქტომბერს მოსკოვში. 1985 წელს ოქროს მედალზე დაამთავრა თბილისის №56 საშუალო სკოლა. 1990 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ეკონომიკის ფაკულტეტი. 1990–1994 წლებში სწავლობდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ამავე ფაკულტეტის ასპირანტურეზე. 1994 წელს დაიცვა დისერტაცია და მიენიჭა ეკონომიკურ მეცნიერებათა დოქტორის ხარისხი. 2005-2006 წლებში გაიარა სწავლების სხვადასხვა კურსი აშშ-ში, ჰარვარდის უნივერსიტეტის ჯონ კენედის სახელობის სამთავრობო სკოლის ეგიდით; 2012-2014 წლებში გაერთიანებული სამეფოს კუმბრიის საგრაფოს უნივერსიტეტში დაასრულა ბიზნესის ადმინისტრირების სამაგისტრო პროგრამა წარჩინებით და მიენიჭა ბიზნეს ადმინისტრირების სამაგისტრო ხარისხი.
1994-1996 წლებში იყო საქართველოს დემოკრატიისა და პოლიტიკის მეცნიერებათა ინსტიტუტის მეცნიერ-მუშაკი. 1996-2000 წლებში — სახელმწიფო კანცელარიის სამსახურის უფროსის მოადგილე. ამავე წლებში იგი იყო თბილისის საკრებულოს წევრი და საფინანსო კომისიის თავმჯდომარის მოადგილე. 2000-2005 წლებში იკავებდა ეკონომიკის მინისტრის პირველი მოადგილის თანამდებობას. 2005 წელს იყო საქართველოს უშიშროების საბჭოს მდივნის მოადგილე. 2005 წლის აგვისტოდან 2013 წლამდე იყო ეკონომიკის მინისტრის პირველი მოადგილე. 2013-2018 წლებში — „საპარტნიორო ფონდის“ აღმასრულებელი დირექტორის მოადგილე, ამავე წლებში იყო უმსხვილესი ქართული კერძო სამრეწველო ჯგუფის (GIG) მმართველი საბჭოს წევრი; საქართველოს საერთაშორისო ენერგოკორპორაციის აღმასრულებელი დირექტორი.
არის 40-მდე სამეცნიერო ნაშრომის, სტატიის და მონოგრაფიის ავტორი, წიგნების თანაავტორი: „ელემენტარული ეკონომიკა“ (1998), „ჩრდილოვანი ეკონომიკის ლეგალიზაციის ძირითადი მიმართულებები“ (2002), „მსოფლიო ეკონომიკა“ (2001). მშობლიური ქართულის გარდა ფლობს ინგლისურსა და რუსულს. ჰყავს მეუღლე და ერთი შვილი.
მინისტრობა
2018-2019 წლებში იყო საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრის მოადგილე. 2019 წლის 18 აპრილს დაინიშნა ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრად.
ნათია თურნავას მინისტრობის პერიოდს რამდენიმე გახმაურებული საინვესტიციო პროექტების ჩაშლა უკავშირდება. მათ შორის, აღსანიშნავია ანაკლიის ღრმაწყლოვანი პორტის პროექტი, მისი მინისტრობისას გაწყვიტა მთავრობამ ინვესტორთან საინვესტიციო ხელშეკრულება, რის შემდეგაც ანაკლიის განვითარების კონსორციუმმა საერთაშორისო არბიტრაჟში იჩივლა. თურნავა მინისტრობის ბოლომდე ამბობდა, რომ მთავრობას ანაკლიის პორტის აშენება სურს. კიდევ ერთი გახმაურებული პროექტი იყო ნამახვანჰესი. ჰესის ინვესტორმა ენკამ საქართველოს მთავრობასთან ხელშეკრულების შეწყვეტის გადაწყვეტილება თურნავას მინისტრობის პერიოდში მიიღო. ამას წინ უძღოდა ადგილობრივი მოსახლეობის რამდენიმეთვიანი პროტესტი და მედიაციის პროცესი.
ნათია თურნავას მინისტრობის პერიოდს უკავშირდება კორონავირუსით გამოწვეული კრიზისი და მძიმე ლოკდაუნები, რის შედეგადაც, 2020 წელს საქართველოს ეკონომიკა 6,8%-ით შემცირდა. ამ მაჩვენებელთან შედარებით კი 2021 წელს ეკონომიკის 10,6%-იანი ზრდა დაფიქსირდა. ნათია თურნავა ხშირად ამბობდა, რომ საქართველოში ეკონომიკური ზრდა მეტად ინკლუზიური გახდა, თუმცა, უნდა ითქვას, რომ მისივე მინისტრობის პერიოდში სოციალური შემწეობის მიმღებთა რაოდენობა რეკორდულად, 648 176 ადამიანამდე გაიზარდა.
2022 წლის 9 თებერვალს პრემიერ-მინისტრმა ირაკლი ღარიბაშვილმა მთავრობის ადმინისტრაციაში გამართულ ბრიფინგზე განაცხადა, რომ თანამდებობას ტოვებდა ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრი ნათია თურნავა და პოსტზე მას სოფლის-მეურნეობის მინისტრი ლევან დავითაშვილი შეცვლიდა. ამავდროულად, თურნავა ქართული ოცნების გუნდში რჩებოდა.
ეროვნულ ბანკში
2022 წლის 7 ივნისს საქართველოს პარლამენტმა ნათია თურნავა 80 ხმით აირჩია ეროვნული ბანკის საბჭოს წევრად. 2023 წლის 13 ივნისს პარლამენტის მიერ „ეროვნული ბანკის შესახებ“ კანონში შეტანილი ცვლილებების მიხედვით, გაჩნდა ეროვნული ბანკის პირველი ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობა, რომელსაც დაეკისრა პრეზიდენტის მოვალეობის შესრულება ახალი პრეზიდენტის დანიშვნამდე. 22 ივნისს პირველ ვიცე-პრეზიდენტად და, შესაბამისად, პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლად ბანკის საბჭომ ნათია თურნავა აირჩია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 19 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:მოსკოვში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს ეკონომიკისა და მდგრადი განვითარების მინისტრები კატეგორია:ქართველი ეკონომისტები კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები
ყუზეიჩირქინი
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
სოკოლოვკა (სტერლითამაქის რაიონი)
სოკოლოვკა  (Соколовка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 160 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 38 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 38 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვიშები შეადგენენ (92%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
წიფრანის ნასოფლარი
წიფრანის ნასოფლარი — არქეოლოგიური ძეგლი დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ წიფრანის განაპირას დასავლეთით. ადგილ-მამულებში. განეკუთვნება შუა საუკუნეებს. შედგება რამდენიმე ნასახლარი ბუდისაგან. შემორჩენილია ნატეხი ქვით ნაგები სწორკუთხა შენობების კედლების ნაწილები. შენობები ზურგით კლდეშია შეჭრილი, ხოლო ფასადით მიქცეულია ხეობისკენ: ნასოფლარზე შემორჩენილია აგრეთვე გალავნის მცირე ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ალ-რიკამის ნაჰია
ალ-რიკამა (ناحية الرقاما‎‎) — სირიის ჰომსის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ალ-რიკამის პროვინციაში დაახლოებით 20 602 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 473,68 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ტუია
გვარი შეიცავს 5 სახეობას, რომლებიც ბუნებრივად არიან გავრცელებულ ჩრდილოეთ ამერიკასა და აღმოსავლეთ აზიის სუბტროპიკული ზომიერი ჰავის სარტყლებში. ბიოტას სამშობლოდ ითვლება ჩინეთი და კორეა.
კავკასიაში (მათ შორის საქართველოში) მწვანე მშენებლობაში იყენებენ ინტროდუცირებულ 3 სახეობას, რომლებიც მაღალდეკორატიულობითა და გვალვაგამძლეობით გამოირჩევა. ტუიას მერქანი რბილია, ხმარობენ ქაღალდის მრეწველობაში. ტუია გვალვაგამძლეა. კარგად იტანს სხვლას.
ლიტერატურა
კატეგორია:კვიპაროზისებრნი
კერეკოტილიოს რაიონი
კერეკოტილიოს რაიონი (Distrito de Querecotillo) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის სულიანის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 65 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 24 038 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 89 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 270.08 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:სულიანის პროვინციის რაიონები
არაბკა
არაბკა (Арабка) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს ზაპორიჟიის ოლქის მელიტოპოლის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 99 კაცს შეადგენდა.
რეკრეიუ
რეკრეიუ (Recreio) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 797 მეტრზე. მიეკუთვნება ზონა-და-მატის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კატაგუაზისის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლალი კანდელაკი
ლალი კანდელაკი (დ. 10 სექტემბერი, 1972) — ქართველი პრიმა–ბალერინა, თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის საბალეტო დასის წამყვანი სოლისტი.
ბიოგრაფია
1990 წელს დაამთავრა თბილისის ვახტანგ ჭაბუკიანის სახელობის სახელმწიფო ქორეოგრაფიული სასწავლებელი (პედაგოგები ვახტანგ ჭაბუკიანი, ნინა დიდებულიძე, მარგარიტა გრიშკევიჩი).
ლალი კანდელაკის დებიუტი თბილისის ოპერისა და ბალეტის თეატრის სცენაზე შედგა ს. პროკოფიევის ბალეტში „კონკია“ (გ. ალექსიძის დადგმა). სულ მალე მის რეპერტუარს შეემატა ოდეტა-ოდილიას („გედების ტბა“), გამზათის („ბაიადერა“), ჯავარას („გორდა“), ჩელიტას („დონ კიხოტი“) პარტიები. იგი იყო გ. ალექსიძის ყველა ქორეოგრაფიული დადგმის წამყვანი მოცეკვავე. გ. ალექსიძის „სიმფონიურმა ცეკვებმა“ ლალი კანდელაკს დიდი წარმატება მოუტანა ედინბურგის საერთაშორისო ფესტივალზე (1997 წ. დიდი ბრიტანეთი).
ლალი კანდელაკმა ვარნის მე-19 საერთაშორისო საბალეტო კონკურსის ლაურეატია. 2000 წელს მან ამ კონკურსზე ოქროს მედალი და პირველი პრემია მოიპოვა.
1997 წლიდან ლალი კანდელაკი თურქეთის ქ. მერსინის ოპერისა და ბალეტის თეატრის წამყვანი ბალერინა იყო. ამ თეატრში მან იეცკვა ნ. მაღალაშვილის მიერ დადგმულ ბალეტებში: კარმენი („კარმენ-სუიტა“), ბესის („პორგი და ბესი“), ჟიზელი („ჟიზელი“), მედორა („კორსარი“), შეჰერეზადა,ნურიდა („ათას ერთი ღამე“), ჯულიეტა („რომეო და ჯულიეტა“). 2003 წლის იანვრიდან კი ბუდაპეშტის „არტ ბალეტის“ (ჟერარ მიშელ ბობოტის დასში) წამყვანი სოლისტი იყო. 2003 წლის სექტემბრიდან დღემდე იგი თბილისის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის პრიმა-ბალერინაა.
მის რეპერტუარშია შემდეგი პარტიები: ა. ფადეეჩევის ბალეტებში: ოდეტა-ოდილია („გედების ტბა“), ჩელიტა  („დონ კიხოტი“), ჟიზელი („ჟიზელი“), ფერია დრაჟე  („მაკნატუნა“); ჯულიეტა („რომეო და ჯულიეტა“  ლ. ლავროვსკის ქორეოგრაფია); მარი („მაკნატუნა“,   ი. გრიგოროვიჩის ქორეოგრაფია);  ბოშა ქალი („ორი მტრედი“,  ფ. ეშტონის ქორეოგრაფია); ლაურენსია („ლაურენსია“,  ვ. ჭაბუკიანის ქორეოგრაფია, ნ. მაღალაშვილის რედაქცია); ტიტანია („ზაფხულის ღამის სიზმარი“,  თ. მაკინტაიერის ქორეოგრაფია); სოლო პარტიები ჯ. ბალანჩინის ბალეტებში „სერენადა“, „აპოლონ მუსაგეტი“, „სიმფონიური ვესტერნი“, „ტარანტელა“, „ჩაიკოვსკი პა დე დე“, „ჩაკონა“,  ა. ბურნონვილის ბალეტში „კონსერვატორია“; ფ. ეშტონის „დღესასწაული“ და პა დე დე „გაზაფხულის ხმები“. თანამედროვე ქორეოგრაფების მიერ დადგმულ ბალეტებში – თ. მაკინტაერის „წამი გარდასახვამდე“, ა. რატმანსკის „სიზმრები იაპონიაზე“, ი. პოსოხოვის „საგალობელი“, „ანარეკლი“, ი. კილიანის „Stepping Stones“.
ლალი კანდელაკი სხვადასხვა თეატრების სცენებზე ცეკვავდა მსოფლიო ბალეტის ვარსკვლავებთან: იგორ ზელენსკისთან (მარიას თეატრი), ანხელ კორელასთან, დევიდ ჰოლბერგთან (ABT), ანდრეი უვაროვთან, იური კლევცოვთან, დიმიტრი ბელოგოლოვცევთან (დიდი თეატრი) ერთად. 2000 წელს იგი მიიწვიეს ქ.სეულში (კორეა), ოლეგ ვინოგრადოვის დასში და ამ დასთან ერთად საგასტროლო ტურნეთი იმყოფებოდა ინგლისში, გერმანიასა და ავსტრიაში. 2003 წელს მოსკოვის ბალეტის თეატრთან (ალექსეი ფადეეჩევის ხელმძღვანელობით) ერთად გამოდიოდა ინგლისსა და იაპონიაში. მონაწილეობდა ედინბურგის (1997, 2008), ჯეიკობს ფილოუს (აშშ 2007, 2010), სპოლეტოს (2007, 2010 აშშ) ფესტივალებზე. 2007-2013 წლებში მონაწილეობდა საქართველოს სახელმწიფო ბალეტის გასტროლებში აშშ, იაპონიაში, ეგვიპტეში, უკრაინასა და სომხეთში, სადაც წამყვანი პარტიები იცეკვა „გედების ტბაში“, „დონ კიხოტსა“ და „ჟიზელში“. 2008 წელს შვედეთის სამეფო ბალეტის დასთან ერთად მონაწილეობდა ჩინეთში გამართულ გასტროლზე, სადაც ოდეტა-ოდილიას პარტია იცეკვა ბალეტში „გედებისტბა“.
2009 წელს დაჯილდოვდა ღირსების ორდენით. არის ვახტანგ ჭაბუკიანის მედლის მფლობელი.
2011-2013 წ.წ.ლ. კანდელაკი იყო თბილისის ზ. ფალიაშვილის სახელობის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო თეატრის საბალეტო დასის გამგე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ბალერინები კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:დაბადებული 10 სექტემბერი
ჯილი (ლენქორანი)
ჯილი (Cil) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლენქორანის რეგიონის  ლენქორანის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 2,279 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლენქორანის რაიონის სოფლები