cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სან-ანტონიოს მისიების ეროვნული ისტორიული პარკი
ესპადას მისია
thumb|ესპადას მისია სან-ფრანსისკო დე ლა ესპადას მისია დაარსდა 1690 წელს, როგორც, სან-ფრანსისკო დე ლოს ტეხასის მისია. 1721 წელს, მას სახელი გადაერქვა და სან-ფრანსისკო დე ლოს ნეჩესის მისია ეწოდა. 1731 წელს, იგი სან-ანტონიოში გადაიტანეს და სან-ფრანსისკო დე ლა ესპადას მისია უწოდეს. 1972 წლის 23 თებერვალს, იგი ისტორიული ადგილების ეროვნული რეესტრის სიაში შევიდა.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები აშშ-ში
Like It Is: Yes at the Bristol Hippodrome
მასალა, შეტანილი ამ გამოცემებში, ჩაწერილია ჯგუფის ბრისტოლში გამოსვლისას, 2014 წლის 11 მაისს. მიუხედავად იმისა, რომ Yes-ს ტურნეს ფარგლებში აგრეთვე მთლიანი სახით ასრულებდა ალბომს Close to the Edge, ჩანაწერზე წარმოდგენილია მხოლოდ ალბომების The Yes Album და Going for the One შესრულება.
სქოლიო
კატეგორია:2014 წლის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Yes-ის საკონცერტო ალბომები კატეგორია:Frontiers Records-ის საკონცერტო ალბომები
კორნუოლური ქათამი
კორნუოლური ჯიშის მუქი ფორმა|250პქ|მინი|მარჯვნივ კორნუოლური ქათამი, კორნიში — მეხორცული ქათმის ჯიში. გამოყვანილია XIX საუკუნის ბოლოს დიდი ბრიტანეთის კორნუოლის საგრაფოში სხვადასხვა ძიძგილა ქათმის (ადგილობრივი, მალაიური და ინდური ჯიშის აზილები) შეჯვარებით. შეფერილობის მიხედვით განირჩევა 4 სახესხვაობა: მუქი ყავისფერი, წითელი, ჩალისფერი და თეთრი (ყველაზე მეტად გავრცელებული სახორცე მეფრინველეობაში). სხეულის აგებულება ხასიათდება გამოხატული სახორცე ფორმებით (მასიური ტანი, ფართო მკერდი, ძლიერკუნთიანი ფეხები). თავი მოკლე და განიერია, წარბზედა რკალები „არწივის“ შესახედაობას მატებს. ნისკარტი მოკლე, მყარია. შეფერილია ბზინავად, შებუმბვლა წელთან მიმდებარედ ხშირია. მამლის ცოცხალი მასაა 4,2–4,8 კგ, დედლისა — 3,3–3,6 კგ. კვერცხმდებლობა 120–130 ცალი წელიწადში; კვერცხის მასაა 58–60 გ, ნაჭუჭი ღია ყავისფერია. დედალს კრუხობის ინსტიქტი განვითარებული აქვს. აშენებენ ყველგან; მის საფუძველზე წარმოქმნილი ხაზები ფართოდ გამოიყენება ბროილერების წარმოებაში.
ტაიძინ კიოფუშო
ტაიძინ კიოფუშო (იაპ. 対人恐怖症 - „ პირადი ურთიერთობების შიშის დაავადება“) — იაპონიისთვის დამახასიათებელი კულტურა-სპეციფიკური სინდრომი. პირველად აღწერა იაპონელმა ფსიქიატრმა სომა მორიტამ 1920-იან წლებში.
აღწერა
სინდრომით დაავადებულს ძლიერ ეშინია გარშემომყოფების და კარგავს პოზიტიურ დამოკიდებულებას საკუთარი თავისადმი. შიში შეიძლება გამოწვეული იყოს მათ ქცევასა ან ნებისმიერ ფიზიკური ნაკლზე სხვების მხრიდან უარყოფითი, უხეში დამოკიდებულების შიში. სახეზეა ოფლიანობა ან სიწითლე. დაავადების სიმპტომები მოიცავს სოციალური აქტივობის დაქვეითებას, გულის აჩქარებას, ქოშინს, კანკალსა და პანიკური შეტევებს. ადამიანი ამ სინდრომით ცდილობს კონტროლი გაუწიოს თავის რეაქციებს, მათ შორის უნებლიესაც, ეშინია ოფლიანობის და გაწითლების, მაგრამ ეს ყოველთვის არ გამოსდის, რასაც მიჰყავს სოციალური იზოლაციისკენ. ამ სინდრომით დაავადებულები შეიძლება უჩიოდნენ ტკივილს შინაგან ორგანოებში, უძილობას, დაღლილობას, აპათიას. ტაიძინ კიოფუშოს აქვს ორი ფორმა: „შემაწუხებელი ტიპს“ - ეშინია თავისი გარეგნობით, სუნითა ან ქცევით სხვა არ შეაწუხოს, და „სენსიტიური“ - რომლის დროსაც შეინიშნება პერსონებს შორის ურთიერთობების ძლიერი  შიში.
ეპიდემიოლოგია
იაპონიაში ტაიძინ კიოფუშო მესამე ყველაზე გავრცელებული ფსიქიატრიული დიაგნოზია და საერთო მოსახლეობის 7—46 % შეადგენს. დაავადება ყველაზე მეტადახალგაზრდებშია გავრცელებული.
მკურნალობა
კულტურა-სპეციფიკური სინდრომის მკურნალობის პრობლემები დაკავშირებულია მედიცინის დასავლური სტილისადმი მის რეზისტენტობასთან. ტაიძინ კიოფუშოს მკურნალობის იაპონური სტანდარტი არის მორიტა-თერაპია, რომელიც შემუშავდა შომა მორიტას მიერ 1910-იან წლებში, ფსიქიკური აშლილობების, ტაიძინ კიოფუშოს და შინკეიშიცუს სამკურნალოდ. მკურნალობის თავდაპირველი რეჟიმი მოიცავდა პაციენტის იზოლაციას, ფიზიკურ სამუშაოებს, დღიურების წარმოებას და სხვა. 1930-იანი წლებიდან მკურნალობა შეიცვალა ჯგუფური მკურნალობის მეთოდით, არაჩაკეტლ გარემოში. ეს მოდიფიცირებული ვერსია ცნობილია ნეო-მორიტა-თერაპიის სახელწოდებით.
სამკურნალოდ მოწოდებულია ანტიდეპრესანტები, მაგალითად მილნაციპრანი, რომელიც კარგად მოქმედებს სოციოპათიაზე.
სქოლიო
კატეგორია:კულტურა-სპეციფიკური სინდრომები
Ꚗ
Ꚗ, ꚗ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
ფრანსუაზ დ’ობინე
ფრანსუაზ დ’ობინე (Françoise d'Aubigné), პირველი ქორწინებიდან ცნობილია როგორც მადამ სკარონი (Madame Scarron), აგრეთვე ცნობილია როგორც მარკიზა დე მონტენონი (Marquise de Maintenon; დ. 27 ნოემბერი, 1635 — გ. 15 აპრილი, 1719) — საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის მეორე მეუღლე, თუმცა თავისი დაბალი წარმომავლობის გამო დედოფალი არასოდეს ყოფილა და იწოდებოდა როგორც "მეფის მეუღლე". იყო ძლევამოსილი და გამოჩენილი ფიგურა სამეფო კარზე, რაც მისი მეფესთან მჭიდრო ურთიერთობით იყო გამოწვეული. 1684 წელს მან დააარსა წმინდა ლუის სახელობის სამეფო სასწავლებელი გოგონებისათვის, სადაც მაღალი წრის გოგონებს შეეძლოთ განათლების მიღება.
ადრეული წლები
მარცხნივ|მინი|305x305პქ|ფრანსუაზი ახალგაზრდობაში ფრანსუაზი დაიბადა 1635 წლის 27 ნოემბერს საფრანგეთში, დე-სევრის დეპარტამენტში. მისი დაბადების ზუსტი ადგილი უცნობია. ზოგიერთი ვარაუდობს, რომ იგი შამონტის სასტუმროში დაიბადა, ზოგიერთი კი ამტკიცებს, რომ იგი მამამისის ერთ-ერთ ციხესიმაგრეში დაიბადა, როდესაც მისი ჰუგენოტი მშობლები კარდინალ რიშელიეს ემალებოდნენ. ფრანსუაზის მამა იყო კონსტანტ დ’ობინე, გამოჩენილი ჰუგენოტი იყო, ხოლო დედა, ჟანა დე კარდიაკი, იყო გამოჩენილი ფრანგი დიდგვაროვნის ასული. მამის მხრიდან, იგი იყო აგრიპა დ’ობინეს შვილიშვილი, რომელიც ასევე დიდი ჰუგენოტი და მეფე ანრი IV-ის თანამებრძოლი იყო. ვინაიდან ფრანსუაზის დედა ერთგული კათოლიკე იყო, მან შესძლო კონსტანტის დათანხმება და პატარა ფრანსუაზი კათოლიკედ მონათლეს. მამამისი ამას უფრო იმიტომ დასთანხმდა, რომ ახალშობილი გოგონასთვის ასე უფრო უსაფრთხო იყო, რადგან ამ დროს საფრანგეთში კვლავ განახლებულიყო პროტესტანტების დევნა. ფრანსუაზის ნათლიები იყვნენ ნოილანის გრაფის ასული სიუზენ დე ბოდეანი, ქალაქ ნიორტის გუბერნატორი და როშეფუკოლდის ჰერცოგი ფრანსუა დე ლა მარსილაკი. მოგვიანებით, ფრანსუაზის ნათლია სიუზენი საფრანგეთის დედა-დედოფალ ანა ავსტრიელის მიწვევით საფრანგეთის დედოფალ მარია ტერეზა ესპანელის სეფექალი გახდა.
1639 წელს კათოლიკობის მიღების შემდეგ ფრანსუაზის მამა პატიმრობიდან გაანთავისუფლეს, რის შემდეგაც კონსტანტი ცოლთან და შვილებთან ერთად ამერიკაში, კერძოდ კუნძულ მარტინიკაზე გადასახლდა. ჟანა ძალიან მკაცრი დედა იყო და თავის შვილებს ასევე მკაცრ კათოლიკურ განათლებას აძლევდა. მალევე ფრანსუაზის მამა საფრანგეთში დაბრუნდა, თუმცა ცოლ-შვილი მარტინიკაზე დატოვა. 1647 წელს ჟანა თავის შვილებთან ერთად სამუდამოდ დაბრუნდა საფრანგეთში და თავის მეუღლეს შეუერთდა. თუმცა, ამავე 1647 წლის 31 აგვისტოს კონსტანტ დ’ობინე გარდაიცვალა, რის გამოც ჟანა დე კარდიაკმა ფრანსუაზი აღსაზრდელად თავის მულს, მადამ დე ვილეტს მიაბარა, რომელიც ძალიან მოსიყვარულე და თბილი მამიდა აღმოჩნდა. ვილეტი და მისი ქმარი მას თავისი შვილებისაგან არ ანსხვავებდა. ფრანსუაზის ცხოვრებაშიც სწორედ მამიდასა და ბიძასთან ცხოვრების წლები იყო ყველაზე ბედნიერი და ხალისიანი. ვილეტების ოჯახი ძალიან მდიდარი იყო და ბავშვებს მატერიალურად არაფერი აკლდათ, თუმცა ისინი შვილებს ჰუგენოტებად ზრდიდნენ, რის გამოც კათოლიკობის დამცველ ფრანსუაზს მამიდაშვილებთან ხშირად ჰქონდა კონფლიქტი, თუმცა ამას სერიოზული ხასიათი არ ჰქონია. რამდენიმე წელიწადში მისი ნათლიების ხელშეწყობით ფრანსუაზი განათლების მისაღებად გაიგზავნა ქალაქ მონასტერში.
ფრანსუაზს არ მოსწონდა მონასტერში ცხოვრება, თუმცა ცნობილია, რომ იქ იგი დაუახლოვდა და სელისტეს, რომელმაც მასთან გამომშვიდობებისას განაცხადა: "მე ის იმაზე მეტად მიყვარს, ვიდრე შემიძლია ვთქვა. რომ შემეძლოს, მთელს ცხოვრებას მის გვერდით გავატარებდი".
აღზევება სამეფო კარზე
მინი|249x249პქ|პოლ სკარონი, ფრანსუაზის მეუღლე პარიზული საზოგადოების გაცნობისას, სიუზენმა ფრანსუაზი შეახვედრა მასზე 25 წლით უფროს დიდგვაროვანსა და ნოველისტ პოლ სკარონს. სკარონი გარდა თავისი დიდი წარმომავლობისა, იყო ასევე პოეტი, ნოველისტი და დრამატურგი, რომელმაც თავის დროზე ლუი XIII-ის საყვარელ მარი დე ოტეფორის მფარველობის ქვეშ დიდი აღიარება ჰპოვა. მიუხედავად იმისა, რომ იგი გაცილებით უფროსი იყო ფრანსუაზზე და ამასთან უკვე მწვავე ტკივილებსაც უჩიოდა, მან მაინც ითხოვა მისი ხელი. ფრანსუაზს მართალია დიდად არ მოსწონდა იგი, თუმცა ცოლობაზე დასთანხმდა, ვინაიდან ეს იყო ერთადერთი გზა იმ სიღარიბის ჭაობიდან ამოსვლისა, რომელშიც მაშინ იყო. 1652 წელს პოლზე ქორწინებით ფრანსუაზი მადამ სკარონი გახდა, რითაც იგი პარიღის უმაღლესი არისტოკრატიული ფენის ნაწილად იქცა. რვა წლის მანძილზე ფრანსუაზი პოლის ცოლი იყო და სარგებლობდა კიდეც თავისი წარჩინებული მდგომარეობით. მარცხნივ|მინი|მადამ სკარონი 1667 წელს 1660 წელს პოლ სკარონი გარდაიცვალა, რამაც მისი ახალგაზრდა და უშვილო ქვრივი რთულ მდგომარეობაში ჩააყენა. მომდევნო წლების მანძილზე დედა-დედოფალი ანა ავსტრიელი მას ყოველთვიურად 2, 000 ლივრს უხდიდა თავის გასატანად, თუმცა 1666 წელს ანას გარდაცვალების შემდეგ მეფე ლუი XIV-მ მას ეს პენსია შეუწყვიტა. გაჭირვებაში ჩავარდნილმა ფრანსუაზმა უკიდურეს გზას მიმართა და მხატვრებს შიშვლად პოზიორობაზეც კი თანხმდებოდა ფულის საშოვნელად. შემდგომი რამდენიმე წელი იგი ასე ცხოვრობდა, თუმცა მოგვიანებით იგი ლისაბონში მიიწვიეს, სადაც მას პორტუგალიის ახალი დედოფლის, მარია ფრანჩესკა სავოიელის სეფექალობას სთავაზობდნენ. ფრანსუაზი დიდი სიხარულით დასთანხმდა ამ შემოთავაზებას და პორტუგალიაში წასასვლელადაც დაიწყო მზადება, თუმცა ლუი XIV-ის საყვარელმა, მადამ დე მონტესპანმა იგი საფრანგეთში დარჩენაზე დაიყოლია. მონტესპანი მისი ახლო მეგობარი იყო და მალე მეფე მისი პენსიის აღდგენაზეც დაიყოლია, რითაც მადამ სკარონმა შესძლო სამშობლოში დარჩენა და კვლავ მაღალ ფენაში დაბრუნება. მინი|328x328პქ|მადამ სკარონი მარკიზა დე მონტესპანისა და ლუი XIV-ის ვაჟებთან ერთად 1669 წელს მადამ დე მონტესპანსა და საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ს პირველი ვაჟი შეეძინათ, რომელსაც აღმზრდელად ისევ მონტესპანის რეკომენდაციით მადამ სკარონი დაუნიშნეს. ფრანსუაზი პატარა შატოში დააბინავეს ახალშობილთან ერთად და სამსახურისათვის დიდი ბეგარაც დაენიშნა, მას კი მხოლოდ ბავშვის აღზრდაზე მეთვალყურეობა ევალებოდა, რადგან საკუთრივ ბავშვს რამდენიმე ძიძა ზრდიდა. 1670 წელს მონტესპანმა მეორე ვაჟი გააჩინა, რომელიც ასევე ფრანსუაზს მიაბარეს. ლუი XIV კმაყოფილი იყო ფრანსუაზის რელიგიური აღზრდის მეთოდებით და ამისათვის ხშირად ასაჩუქრებდა კიდევაც. 1673 წელს მონტესპანისა და ლუის ვაჟები ლეგიტიმურებად სცნეს, რის გამოც ისინი ბურბონებად იქცნენ და ახლა უკვე ფრანსუაზთან ერთად სენ-ჟერმენის სამეფო სასახლეში გადავიდნენ.
1674 წელს კარგად შესრულებული სამუშაოსათვის მეფემ მადამ სკარონი 200, 000 ლივრით დააჯილდოვა, რითაც ფრანსუაზმა შესძლო და საკუთარი შატო შეიძინა პარიზში. მალევე მადამ სკარონმა დატოვა სამეფო აღმზრდელის პოსტი, რის მიზეზით ის გახდა, რომ მეფეს ფრანსუაზი მოსწონდა და ეარშიყებოდა მას, სკარონი კი ძალიან დაღალა მონტესპანთან ამის გამო გაუთავებელმა თავის მართლებამ. 1675 წელს ლუი XIV-მ მას მარკიზა დე მონტენონის წოდება მიანიჭა, რითაც ფრანსუაზი უკვე უმაღლესი ფენის არისტოკრატი გახდა და ვერსალის სამეფო კარზე გადავიდა საცხოვრებლად, რამაც მონტესპანის ეჭვიანობა გააორმაგა. სამეფო კარზე იგი მალევე გახდა ცნობილი, როგორც უშვილო ქვრივი, რომელიც ყველა ბავშვზე საოცრად ზრუნავდა.
"მარკიზა დე მონტენონმა იცის, რომ ძალიან მიყვარს იგი და დიდი სიამოვნებით ვიქნებოდი მისი საყვარელი", სწორედ ასე განუცხადა ერთხელ, სრულიად საჯაროდ მეფემ მარკიზა დე მონტესპანს. 1670-იანი წლებიდან, მეფე საათობით დროს ატარებდა მონტენონთან, თუმცა ისინი მხოლოდ რელიგიაზე, პოლიტიკასა და ეკონომიკაზე საუბრობდნენ. ფრანსუაზი ლუის კატეგორიულ უარს უცხადებდა საყვარლობაზე, ამის მიზეზად კი დედოფალ მარია ტერეზა ესპანელს ასახელებდა. მონტენონს უყვარდა დედოფალი და არ სურდა მისი ქმრის საყვარელი გამხდარიყო, ამასთან იგი ძალიან რელიგიური ქალი იყო და ცოლიანი კაცებით არასდროს ინტერესდებოდა.
1680 წელს მარკიზა დე მონტენონი ლუიმ თავისი რძლის, მადამ დოფინ მარია ანა ბავარიელის სეფექალად დანიშნა. ამას მოჰყვა დიდი სამეფო სკანდალი, რასაც მონტესპანის სამუდამოდ გაძევება მოჰყვა სამეფო კარიდან, რა დროსაც ლუი XIV თავის მთელ თავისუფალ დროს მონტენონს უთმობდა, რომელმაც მასზე კარგი გავლენა იქონია. ფრანსუაზი მას დედოფალთან დაბრუნებას ჩააგონებდა და მესაზეც უფრო ხშირად ატარებდა. მეფის ცოლი, დედოფალი მარია ტერეზა ესპანელი, რომელიც წლების მანძილზე იყო მარკიზა დე მონტესპანის ჩრდილში, აცხადებდა, რომ მეფე არასდროს ყოფილა მასთან ისე ახლოს, როგორც იმ დროს.
ქორწინება ლუი XIV-ზე
მინი|290x290პქ|მარკიზა დე მონტენონი, მეფის მეუღლე 1683 წელს გარდაიცვალა საფრანგეთის დედოფალი მარია ტერეზა ესპანელი, რის შემდეგაც სულ რაღაც ერთ თვეში ლუი XIV-მ თავის საყვარელ მარკიზა დე მონტენონზე იქორწინა. თავდაპირველად ლუიმ და ფრანსუაზმა მალულად იქორწინეს. მათ ჯვარი პარიზის არქიეპოსკოპოსმა დასწერა. ამ ცერემონიალს კი ესწრებოდნენ სამეფო კარის მოძღვარი მამა შუაზიე და მეფის ახლო მეგობრები: მონშევრუას მარკიზი, შევალიერ დე ფორბინი და ალექსანდრე ბონტემი. მათ შორის არსებული აშკარა სოციალური დონის განსხვავების გამო, ეს ქორწინება მორგანული იყო, რაც იმას ნიშნავდა, რომ ფრანსუაზი მართალია მეფის ცოლი იყო, თუმცა იგი დედოფალი არ ყოფილა. ქორწინების ოფიციალური დოკუმენტაციის მიხედვით, ისინი 1683 წლის 9 ოქტომბერს დაქორწინდნენ.
ამ ქორწინებას დიდი უკმაყოფილებით შეხვდა მონასტერში გამოკეტილი მონტესპანი, რომელმაც ამ ფაქტთან დაკავშირებით თავის დღიურში ასეთი ჩანაწერი გააკეთა:
გავლენები და მემკვიდრეობა
მარცხნივ|მინი|339x339პქ|საფრანგეთის მეფე ლუი XIV 1702 წელს, ფრანსუაზის მეორე ქმარი ისტორიკოსები ხშირად აღნიშნავენ მადამ დე მონტენონის ძლიერ გავლენას ფრანგულ პოლიტიკაზე, რაც ერთობ მნიშვნელოვანი საკითხია მეფე მზის მმართველობის ხანაში. ლუი XIV ყველაზე მეტად სწორედ ფრანსუაზს ენდობოდა და ცხადია სწორედ ამიტომ, ყველაზე დიდი ძალაუფლებაც მას ჰქონდა. 1700 წლიდან მადამ დე მონტენონი პრემიერმინისტრის ეკვივალენტი ხდება. დედოფლის ოფიციალური წოდების გარეშე, მან უფრო მარტივად შესძლო მეფესთან დაახლოვება და მასზე გავლენის მოხდენა. ვინაიდან ფრანსუაზმა უარი თქვა დედოფლობაზე, ლუიმ იფიქრა, რომ მას არა გვირგვინის, არამედ სიყვარულის გამო გაჰყვა, რის გამოც იგი მისი უახლოესი პირი გახდა. ცნობილია, რომ რაიმე მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილების მიღებამდე ან განაჩენის გამოტანამდე კონსულტაციას ყოველთვის თავის საყვარელ მეუღლესთან გადიოდა. მადამ დე მონტენონი ამგვარ ძალაუფლებას პირადი პატრონაჟისათვის იყენებდა, მაგალითად იგი ფინანსურად ეხმარებოდა თავის ძმას, ობინეს გრაფ შარლს. ვინაიდან შარლი არ მიეკუთვნებოდა უმაღლეს არისტოკრატიულ წრეს, შემოსავალიც ნაკლები ჰქონდა და ცხოვრებაც უფრო უჭირდა, მისი მზრუნველი და კი, რომელიც მეფის ცოლი იყო შეძლებისდაგვარად ეხმარებოდა მას.
როგორც მკაცრად რელიგიურმა პიროვნებამ, მონტენონმა დიდი გავლენა მოახდინა მეფესა და სამეფო კარს. მან აკრძალა დიდთვლიანი და ძვირფასი სამკაულები და ისიც ცნობილია, რომ სასახლეში ღვინის შეტანას, ოპერისა და თეატრალური წარმოდგენების დადგმას მკაცრად კრძალავდა მარხვის დროს. ზოგიერთი სწორედ ფრანსუაზს სდებდა ბრალს იმაში, რომ მეფემ ჰუგენოტებისადმი შემწყნარებელი ნანტის ედიქტი გააუქმა, თუმცა როგორც მისი თანამედროვე მემატიანეები აღნიშნავენ, ფრანსუაზი მიუხედავად კათოლიკობისა, ცდილობდა შეეჩერებინა პროტესტანტების განახლებული დევნა.თუმცა შემდგომში ეს ისევ ფრანსუაზის საწინააღმდეგოდ შეატრიალეს და ამჯერად უკვე არა კათოლიკე ფანატიკოსობაში, არამედ ჰუგენოტობაში სდებდნენ ბრალს. ზოგიერთი ამბობდა, რომ იგი იმიტომ იჩენდა ჰუგენოტთა მიმართ ტოლერანტობას, რომ მამამისიც ჰუგენოტი იყო და თავად ფრანსუაზი ფარულად პროტესტანტული აღმსარებლობისა იყო. თუმცა მას საკმაოდ დიდი რეპუტაცია ჰქონდა და 1692 წელს ამ ჭორების გასაფანტად რომის პაპმა ინოკენტი XII-მ იგი კათოლიციზმის ერთგულებისათვის დააჯილდოვა. მინი|მარკიზა დე მონტენონი 1684 წელს, ვერსალის სასახლიდან 5 კმ-ში მდებარე სენ-კირში ფრანსუაზმა დააარსა წმინდა ლუის სახელობის სამეფო სასწავლებელი დიდგვაროვანი გოგონებისათვის. მონტენონმა ამ დაწესებულების გასახსნელად დიდძალი ფული აიღო სამეფო ხაზინიდან, შემდეგ კი თავად დაწერა ამ სკოლის შინაგანა წესი და პირადად აკონტროლებდა მის ყოველ დეტალს. მისი მეგობრულობიდან და განათლებიდან გამომდინარე, ბევრი ამბობდა, რომ იგი პედაგოგად იყო დაბადებული. ცნობილია, რომ მის მოსწავლეებს შორის იყვნენ ლუი XIV-ის შვილიშვილის მეუღლე, ბურგუნდიის ჰერცოგინია მარია ადელაიდა სავოიელი. შემდგომში, სწორედ ამ სკოლამ იქონია გარდამტეხი გავლენა 1793 წელს საფრანგეთის რევოლუციაში ქალების ჩაბმასა და მათი პოლიტიკური უფლებების გაჩენაზე. ფრანსუაზს დიდად აღელვებდა იმ დროინდელი ქალების მძიმე ხვედრი, რის გამოც მისი მთელი ცხოვრების ოცნებად გენდერული თანასწორობის დაცვა იქცა. 1724 წლიდან საფრანგეთში ქალებისათვის განათლების მიღება სავალდებულო გახდა, რასთან ერთადაც მათ დაიწყეს დიდი ბრძოლა საკუთარი უფლებებისათვის, რის მთავარ სულის ჩამდგმელადაც სწორედ რომ მადამ დე მონტენონი გვევლინება. მისი ნამუშევრების ძლიერი გავლენა იგრძნობა მსოფლიოს პირველ ფემინისტურ დოკუმენტებშიც. იგი პარიზის სალონებში აწყობდა ინტელიგენციის შეხვედრებს, სადაც განიხილებოდა ქალთა სქესის თანასწორად აღქმისა და მათთვის ისეთივე უფლებების მინიჭების საკითხები, როგორიც მამაკაცებს ჰქონდათ.
მადამ დე მონტენონს ასევე დიდი გავლენები ჰქონდა ფინანსურ საკითხებშიც. მას მეფე ბრმად ენდობოდა, რის გამოც შესაძლოა ითქვას, რომ სამეფო ხაზინა მის ხელში იყო. ასევე ცნობილია ისიც, რომ ფრანსუაზი მფარველობდა მადამ დე მონტესპანისა და ლუი XIV-ის შვილებს. სწორედ მან შეუწყო ხელი შემდგომში მათ მაღალ სახელმწიფო თანამდებობებზე მოხვედრასა და სარფიანად დაქორწინებას.
დარჩენილი ცხოვრება და გარდაცვალება
1715 წელს საფრანგეთის მეფე ლუი XIV გარდაიცვალა, ტახტზე მისი და მარია ტერეზა ესპანელის ხუთი წლის შვილთაშვილი ლუი XV ავიდა, რომელსაც რეგენტად დაენიშნა ლუი XIV-ის გარდაცვლილი ძმის, ორლეანის ჰერცოგ ფილიპ I-ისა და მისი მეორე ცოლის, ელიზაბეთ შარლოტა კურპფალცელის ვაჟი ფილიპ II. რეგენტს კარგი ურთიერთობა ჰქონდა ფრანსუაზთან, რის გამოც მან მას ვერსალში დარჩენის ნებაც დართო და ამასთან 48, 000 ლივრის ოდენობის ყოველთვიური პენსიაც დაუნიშნა.
ფრანსუაზი გაკვრით ჰყავს ნახსენები ალექსანდრე დიუმას თავის წიგნში "ოცი წლის შემდეგ".
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 27 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1635 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1719
ურმანკული
ურმანკული (Урманкүл) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ასკინოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 147 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკინოდან დაშორებულია 37 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 73 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასკინოს რაიონის სოფლები
ბანსკა-ბისტრიცა
ბანსკა-ბისტრიცა (Banská Bystrica; Besztercebánya; Neusohl) — ქალაქი ცენტრალურ სლოვაკეთში, ბანსკა-ბისტრიცის მხარის ცენტრი. მდებარეობს ზღვის დონიდან 362 მ სიმაღლეზე, მდინარე ჰრონის კლაკნილში, რომელიც შემოსაზღვრულია დაბალი ტატრების, დიდი ფატრისა და კრემნიცკე-ვრხის მთებით. 2011 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით ქალაქში ცხოვრობდა 78 327 ადამიანი. ბანსკა-ბისტრიცა 1944 წლის 29 აგვისტოდან 27 ოქტომბრამდე იყო სლოვაკეთის ეროვნული აჯანყების მთავარი ცენტრი. ბანსკა-ბისტრიცა ამჟამად ცენტრალური სლოვაკეთის არაოფიციალური დედაქალაქია. არის ღირსშესანიშნავი ობიექტები.
მმართველობა
ქალაქს აქვს მუნიციპალიტეტის სტატუსი, ჰყავს მერი (primátor) და ქალაქის საბჭო (mestské zastupiteľstvo). ირჩევიან ოთხი წლით. მოქმედი მერია (2014 წლიდან) იან ნოშკო, უპარტიო. ქალაქი იყოფა ოთხ რაიონად:
ბანსკა-ბისტრიცა არის ამავე სახელწოდების მხარის დედაქალაქი 1960-1990 წლებში ის იყო ცენტრი უფრო დიდი რეგიონისა, რომელიც მოცავდა მთელ ცენტრალურ სლოვაკეთს, მაგრამ 1996 წლის რეფორმის შემდეგ ის გაიყო ბანსკა-ბისტრიცას, ჟილინას და ნაწილობრივ ტრენჩინის მხარეებად. ბანსკა-ბისტრიცა არის ამავდროულად ამავე სახელწოდების რაიონის ცენტრი.
ქალაქში განთავსებულია რამდენიმე ეროვნული სახელმწიფო დაწესებულების ადგილობრივი ფილიალი, მათ შორის ყველაზე მნიშვნელოვანია საგადასახადო სამსახურის, სახელმწიფო ფოსტისა და ეროვნული ბანკის ოფისები.
ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი 2021
ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი 2021 — რიგით 70-ე ევროპის ჩემპიონატი. გაიმართა პორტუგალიის დედაქალაქ ლისაბონში. ტურნირი 16-დან 18 აპრილამდე მიმდინარეობდა. ჩემპიონატში 45 ქვეყნის 362 ძიუდოისტმა მიიღო მონაწილეობა. საქართველომ 5 მედალი, 1 ოქრო, 1 ვერცხლი და 3 ბრინჯაო მოიპოვა. გუნდურ ჩათვლაში პირველი ადგილი კოსოვომ დაიკავა, ქვეყანამ 2 ოქროს და 1 ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა.
მონაწილე ქვეყნები
• 🇦🇲 (1)
• 🇦🇹 (8)
• 🇦🇿 (9)
• 🇧🇾 (5)
• 🇧🇪 (10)
• 🇧🇦 (2)
• 🇧🇬 (5)
• (10)
• 🇨🇾 (3)
• 🇨🇿 (6)
•  (2)
• 🇪🇪 (3)
• 🇫🇮 (6)
• 🇫🇷 (18)
•  (14)
• 🇩🇪 (18)
• 🇭🇺 (11)
ამულუნგი
ამულუნგი (ოფიციალურად ამულუნგის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Amulung) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 50 336 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 47 ბარანგაის.
ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი 2021
მონაწილე ქვეყნები
• 🇮🇸 (2)
• 🇮🇱 (13)
• 🇮🇹 (17)
•  (6)
• 🇱🇮 (1)
• 🇱🇹 (1)
• 🇲🇹 (2)
• 🇲🇩 (8)
• 🇵🇱 (16)
•  (18)
• 🇷🇴 (14)
• 🇷🇺 (18)
• 🇸🇲 (1)
• 🇷🇸 (11)
• 🇸🇰 (6)
•  (13)
• 🇪🇸 (18)
• 🇸🇪 (4)
•  (4)
• 🇹🇷 (14)
• 🇺🇦 (12)
სქოლიო
კატეგორია:ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი
Ꚛ
Ꚛ, ꚛ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
ტაგუჰი ღაზარიანი
ტაგუჰი ღაზარიანი (დ. 16 მარტი, 1991) — სომეხი პოლიტიკოსი. 2019 წლიდან სომხეთის ეროვნული კრების წევრი. არის პარტია „საზოგადოებრივი კონტრაქტის“ წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სომხეთის VII მოწვევის ეროვნული კრების წევრები კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 16 მარტი
ამერიკელი პარიზში (ფილმი)
„ამერიკელი პარიზში“ (An American in Paris) — ვინსენტ მინელის 1951 წლის ფილმი.
სიუჟეტი
ჯერი მალიგანი ამერიკელი მხატვარია, რომელიც პარიზში ცხოვრობს. მალიგანი შეუყვარდება მდიდარ ქალს, რომელიც თითქოს მალიგანის მხატვრობით ინტერესდება. თავის მხრივ, ჯერის შეუყვარდება ახალგაზრდა ფრანგი გოგონა, რომელიც კაბარეს მომღერალზეა დანიშნული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1951 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:MGM-ის ფილმები კატეგორია:მუსიკალური ფილმები კატეგორია:ვინსენტ მინელის ფილმები
რცხილის სერის ნამოსახლარი და სამაროვანი
რცხილის სერის ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი გურჯაანის მუნიციპალიტეტის  სოფელ ჩალაუბანის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 1 კილომეტრზე რცხილის სერზე. ნამოსახლარი და სამაროვანი თანადროულია და განეკუთვნება ძვ. წ. II ათასწლეულის მიწურულსა და ძვ. წ. I ათასწლეულის დასაწყისს. ძეგლი მნიშვნელოვნადაა დაზიანებული. დანგრეულია სერის ჩრდილოეთ და სამხრეთ ნაწილები. აღმოსავლეთ ნაწილი კი ძლიერაა გადარეცხილი. ნამოსახლარს დასავლეთიდან თავდაცვითი თხრილი შმოსდევს. ბორცვის მოსწორებულ თხემზე გაიწმინდა კედლის ნაშთებიძლიერაა დაზიანებული რიყის ქვის საძირკვლით. გამოვლინდა ორი ოთკუთხა სათავსო. დასავლეთით მდებარე სათავსს მოყვითალო თიხატკეპნილი იატაკი ჰქონდა. იატაკზე აიკრიფა თიხის ჭურჭლის ფრანგმენტები. სათავსის სამხრეთ და ჩრდილოეთ კედლებთან ორი პატარა მრგვალი სამეურნეო ორმო აღმოჩნდა. დასავლეთ სათავსს აღმოსავლეთიდან მიდგმული ჰქონდა სამეურნეო ნაგებობა.საცხოვრებელი სათავსები და სამეურნეო ორმოები აღმოჩნდა ბორცვის ძირშიც. სამაროვანი მდებარეობს ნამოსახლარის სამხრეთით 200 მეტრზე. გაითხარა 15 ორმოსამარხი. სამარხები გაძარცულა. მიცვალებულები ესვენა მარჯვენა ან მარცხენა გვერდზე მოხრილი კიდურებით, თავით ჩრდილოეთისკენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ოსკარის მე-40 დაჯილდოება
ოსკარის 40-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით მე-40 დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1968 წლის 10 აპრილს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1967 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა ABC. დაჯილდოებაზე ყველაზე მეტი, 5 ჯილდო მიიღო ფილმმა „შუაღამის მხურვალება“.
ლაურეატები
კატეგორია:ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
ხოვდი
ხოვდი (Ховд) — ქალაქი მონღოლეთში, ხოვდის აიმაკის ადმინისტრაციული ცენტრი. მდებარეობს ქვეყნის დასავლეთ ნაწილში. 2007 წელს ქალაქში ცხოვრობდა 28 601 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მონღოლეთის აიმაკების ადმინისტრაციული ცენტრები კატეგორია:ხოვდის აიმაკი
ამოკი
ამოკი ან მორბენალი ამოკი (amoq) — მალაური კულტურა-სპეციფიკური სინდრომი. ფსიქიკური მდგომარეობა, ფსიქიატრების მიერ ყველაზე ხშირად განსაზღვრული როგორც ეთნოსპეციფიკური სინდრომი, რომელიც ახასიათებთ მალაიზიის, ფილიპინების და მეზობელ რეგიონებში მცხოვრებლებს. ახასიათებს მკვეთრი მოძრაობითი აგზნებადობა (როგორც წესი, სირბილი) და აგრესიული ქმედებები, დაუნდობელი და ხშირად მასობრივი თავდასხმები სხვა ადამიანებზე. გერმანული ენაში სიტყვა „ამოკმა“ მიიღო ფართო მნიშვნელობა და იხმარება ძალადობრივი, ბრმა, არამოტივირებული აგრესიის გამოსახატავად, ყოველგვარი ეთნიკური ან გეოგრაფიული არეალის გარეშე.
ისტორია
XVII-XIX საუკუნეებში ამოკის კონცეფციამ დასავლურ კულტურას მიაღწია. ეს ევროპელი მოგზაურების, მათ შორის კაპიტან კუკის საშუალებით მოხდა. XX საუკუნის დასაწყისში ამოკის გულყრები მხოლოდ ნარკოტიკული ინტოქსიკაციას უკავშირებდნენ. ემილ კრეპელინი ამოკს ეპილეპტიურ ფსიქოზად თვლიდა, ხოლო ოიგენ ბლოილერი კი -— ფსიქოგენურ ფსიქოზად.
გამომწვევი მიზეზები
ამოკის გამოწვევ ერთ-ერთ მიზეზად ითვლება აუტანელი სირცხვილი, რომელიც დაკავშირებულია პარტნიორის ღალატთან. ავადმყოფი გრძნობს მისი სექსუალური არაადეკვატურობას, ეშინია გარშემომყოფების დაცინვის. ეს განცდა იწვევს სხვების სიძულვილს, რაც შემდეგ გამოიხატება აგრესიულ ქცევაში, როგორც საკომპენსაციო მექანიზმი. აგრესიის დაგროვებას იწვევს მისი ერთბაშად აფეთქებას, რაც გამოვლინდება დიდი რაოდენობის ხალხის დაზიანებაში.
ამოკი შტეფან ცვაიგმა 1922 წელს ამავე სახელწოდების ნაწარმოებში ასახა.
სქოლიო
კატეგორია:კულტურა-სპეციფიკური სინდრომები
ემილ კობახიძე
ემილ დავითის ძე კობახიძე (დ. 11 აპრილი, 1935 — გ. 26 მარტი, 1991) — ქართველი გეოგრაფი. გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი (1979).
ბიოგრაფია
ემილ კობახიძემ დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი გეოგრაფიის სპეციალობით 1958 წელს. მუშაობა დაიწყო ვახუშტი ბაგრატიონის სახელობის გეოგრაფიის ინსტიტუტში, სადაც სიცოცხლის ბოლომდე მუშაობდა. იყო რეკრეაციული გეოგრაფიის ლაბორატორიის ხელმძღვანელი.
საკანდიდატო დისერტაცია დაიცვა ბაქოში 1963 წელს თემაზე: „საქართველოს მთიანი რაიონების ეკონომიკური გეოგრაფიის ძირითადი საკითხები“. მის საკანდიდატო ნაშრომში წინა პლანზე წამოწეულია მთიანი მხარეების დემოგრაფიული პრობლემები, მათი ბუნებრივი რესურსების რაციონალური გამოყენება და საწარმოო ძალების განვითარება.
სადოქტორო დისერტაცია დაიცვა 1979 წელს ქალაქ მოსკოვში თემაზე: „მოკავშირე რესპუბლიკების სამრეწველო-ტერიტორიული სისტემების ფორმირებისა და განვითარების ეკონომიკურ-გეოგრაფიული პრობელმები“. სადოქტორო ნაშრომში გადმოცემულია სამრეწველო-ტერიტორიული სისტემების ფორმირების ზოგადთეორიულ ასპექტებთან ერთად, საქართველოში ინდუსტრიული ნორმების ტერიტორიული ორგანიზაციის საკვანძო პრობლემები.
კვლევის სფერო იყო მრეწველობის, ბუნებრივი რესურსების და რეკრეაციული გეოგრაფია. ამ საკითხებზე გამოაქვეყნა მრავალი შრომა რესპუბლიკურ, საკავშირო და საერთაშორისო გამოცემებში, მათ შორის, რამდენიმე მონოგრაფია. მათში გაშუქებულია რესპუბლიკის მრეწველობის ტერიტორიული ორგანიზაციის კანონზომიერებანი, მრეწველობის განვითარებასა და განლაგებაზე მოქმედი ფაქტორები, მისი ცალკეული დარგების გეოგრაფია და როლი შიგარესპუბლიკური ეკონომიკური რაიონების სამეურნეო კომპლექსში. ფართო ყურადღება დაუთმო რეკრეაციულ-გეოგრაფიულ შესწავლას. შეიმუშავა რესპუბლიკის ტერიტორიის რეკრეაციული დარაიონების სქემა, რომელიც მიღებულია საკურორტო-ტურისტული მეურნეობის განვითარების ტერიტორიულ ჭრილში დაგეგმვის საფუძველზე. მონაწილეობდა „საქართველოს კურორტების ატლასის“ შექმნაში.
ემილ კობახიძე ავტორია 160-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომისა, რომლთაგან ათამდე მონოგრაფიაა. კოლექტიური მონოგრაფიისათვის „ალპები-კავკასია“ მიღებული აქვს სსრ კავშირის გეოგრაფიული საზოგადოების საპატიო დიპლომი (1976).
მიღებული აქვს საქართველოს სახელმწიფო პრემია მეცნიერებისა და ტექნიკის დარგში. თეოფანე დავითაიას სახელობის პრემიისა (1987) და ალექსანდრე ჯავახიშვილის სახელობის პრემიის (1984) ლაურეატი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორები
ვანექი
ვანექი (Վանեք) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 240 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 73 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 35 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 2.06 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
კარლო ფაჩულია
ბიოგრაფია
1969-1973 წლებში იყო საქართველოს ტელევიზიის მხატვარი; 1985 წლიდან გაზეთ „ლიტერატურული საქართველოს“; 1998 წლიდან გაზეთ „ქომაგის“ მხატვარ-რედაქტორი. 1970 წლიდან მონაწილეობს გამოფენებში. მისი ნამუშევრები დაცულია მოსკოვის გამოფენათა დირექციაში, ნოიებრანდენბურგის კულტურის განყოფილების ფონდში, ქუთაისის სახვითი ხელოვნების გალერეაში, საქართველოს, რუსეთის, გერმანიის კერძო კოლექციებში. გამოქვეყნებული აქვს რამდენიმე ნოველა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:ქართველი მხატვრები
მარია ლუიზა პარმელი
მარია ლუიზა პარმელი (María Luisa de Parma; Maria Luisa di Borbone-Parma; დ. 9 დეკემბერი 1751, პარმა — გ. 2 იანვარი 1819, რომი) — ბურბონთა დინასტიის გვერდითი განშტოების წარმომადგენელი. პარმის ჰერცოგის ასული. საფრანგეთის მეფე ლუი XV-ისა და ესპანეთის მეფე ფილიპე V-ის შვილიშვილი. ესპანეთის დედოფალი 1788-1808 წლებში როგორც კარლ IV-ის მეუღლე. ესპანეთის მეფე ფერდინანდ VII-ის დედა.
ადრეული ცხოვრება
მარია ლუიზა დაიბადა 1751 წლის 9 დეკემბერს პარმაში. მამამისი იყო პარმის ჰერცოგი ფილიპე ბურბონი, ხოლო დედა ლუიზა ელიზაბეტ ფრანგი. მამის ხაზით მას ბებია-პაპად ერგებოდნენ ესპანეთის მეფე ფილიპე V და მისი მეორე ცოლი, დედოფალი ისაბელ ფარნეზე. ხოლო დედის ხაზით მისი ბებია-პაპა იყვნენ საფრანგეთის მეფე ლუი XV და დედოფალი მარია ლეშჩინსკა.
მარია ლუიზასა და მისი და-ძმების აღზრდასა და განათლებაზე ფრანგი ფილოსოფოსი მუშაობდა. მარია ლუიზა არ იყო თავის უფროს დაზე ლამაზი, ამასთან იგი მასზე დაბალიც იყო, რის გამოც გამუდმებით მის ჩრდილში იყო.
ქორწინება
მარია ლუიზას დედა ცდილობდა, რომ იგი დაექორწინებინა ბურგუნდიის ჰერცოგ ლუი დე ბურბონზე, რომელიც საფრანგეთის ტახტის მემკვიდრე იყო. თავიდან მოლაპარაკებები კარგად მიდიოდა, თუმცა მოულოდნელად, 1761 წელს ლუი გარდაიცვალა. ამის შემდეგ მისი მითხოვება განიზრახეს ესპანეთის ინფანტ კარლ დე ბურბონზე, რომელიც მალე ესპანეთის მეფე კარლ IV გახდა. კარლისა და მარია ლუიზას ქორწინება 1765 წლის 4 სექტემბერს შედგა ლა გრანჯას სასახლეში.
მისი მეუღლე იყო ვაჟი ნეაპოლის, სიცილიისა და ესპანეთის მეფე კარლ III-ისა და მისი ცოლის მარია ამალია საქსონიელის. სანამ დედოფალი გახდებოდა მარია ლუიზას ასტურიის პრინცესის წოდება მიენიჭა, რითაც იგი ესპანეთის მომავალი დედოფალი გახდა. თუმცა ვინაიდან მისი დედამთილი უკვე გარდაცვლილი იყო და ქვეყანას დედოფალი არ ჰყავდა, მარია ლუიზა ესპანეთში ყველაზე გავლენიანი ქალი გახდა.
დედოფალი
მარცხნივ|მინი|მარია ლუიზას გერბი 1788 წელს მისი ქმარი კარლ IV ესპანეთის მეფე გახდა, რითაც მარია ლუიზა დედოფლად იქცა. კარლ IV-ისა და მინისტერიალის პირველივე შეხვედრაზე მარია ლუიზამ განაცხადა, რომ აქტიურად მიიღებდა ქვეყნის მართვაში მონაწილეობას.
დედოფალ მარია ლუიზას სამეფო კარზე უამრავი თაყვანისმცემელი ჰყავდა. მათ შორის იყო მეფის პირველი მინისტრი ემანუელ დე გოდოი, რომელიც მთელი ცხოვრება დაუფარავად ეტრფოდა დედოფალს. თუმცა არ არსებობს არანაირი მტკიცებულება, რომ მარია ლუიზასაც ანალოგიური გრძნობები ჰქონდა რომელიმეს მიმართ. მაგრამ არსებობს სერიოზული ეჭვი, იმასთან დაკავშირებით, რომ დედოფალს რომანი ჰქონდა ხუან ალმარასთან, რომელიც დედოფლის ბრძანებითვე მოკლეს, თუმცა შემდეგ აღმოაჩინეს მისი წერილი სადაც ეწერა, რომ მას რომანი ჰქონდა მარია ლუიზასთან და ყველა მისი შვილი არა მეფისგან, არამედ სწორედ ხუანისგან ჰყავდა გაჩენილი და არცერთი არ იყო მეფის. თუმცა ეს დღემდე სადავო საკითხად რჩება.
მისი მეუღლის მეფობის დროს იგი ესპანელ ხალხში არაპოპულარული იყო. მას ცუდი ისტორიული რეპუტაცია აქვს, ვინაიდან იგი პრო-ფრანგული პოლიტიკის გამტარებელი იყო, რაც ესპანეთს სავალალოდ დაუჯდა. იგი საფრანგეთის სასარგებლოდ მოქმედებდა და ესპანეთის ინტერესებს საერთოდ არ ითვალისწინებდა.
დარჩენილი ცხოვრება
1808 წელს საფრანგეთის იმპერატორმა ნაპოლეონ I-მა კარლ IV ტახტიდან ჩამოაგდო და მასზე თავისი ძმა დასვა. ამრიგად უკვე ტიტულდაკარგული მარია ლუიზა ქმარ-შვილთან ერთად იტალიაში გაიქცა. სწორედ იქ გარდაიცვალა მისი მეუღლე, რის შემდეგაც იგი საფრანგეთში გადასახლდა. საფრანგეთში რამდენიმეწლიანი ცხოვრების შემდეგ იგი რომში დასახლდა, სადაც გარდაიცვალა კიდეც 1819 წლის 2 იანვარს, 67 წლის ასაკში. ამის შემდეგ იგი ესპანეთში გადაასვენეს და ესკორიალში დაკრძალეს.
1792 წელს დაარსდა დედოფალ მარია ლუიზას ორდერი.
მელაგოლა
მელაგოლა — სოფელი შრი-ლანკაში. ეკუთვნის ცენტრალურ პროვინციას.
მარია ლუიზა პარმელი
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1751 კატეგორია:გარდაცვლილი 2 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1819 კატეგორია:ბურბონები კატეგორია:ესპანეთის დედოფლები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები კატეგორია:ესკორიალის მეფეთა პანთეონში დაკრძალულები კატეგორია:ასტურიის პრინცესები
მელაგოლა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შრი-ლანკის ცენტრალური პროვინციის სოფლები
აბრეშუმის გზა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი აბრეშუმის გზა შეიძლება აღნიშნავდეს:
გიორგი რევაზიშვილი
გიორგი რევაზიშვილი (დ. 16 ნოემბერი, 1974, საგარეჯო) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), ორგზის ევროპის ჩემპიონი (გუნდური, 2003, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი, 73 კგ; 1996, ჰააგა, ჰოლანდია, 65 კგ), მსოფლიოს ვიცე-ჩემპიონი (1997, პარიზი, საფრანგეთი, 60 კგ), ახალგაზრდებში მსოფლიო ჩემპიონი  (1994, კაირო, ეგვიპტე, 65 კგ) საქართველოს ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (1996, 71 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები
ცხოვრების ხარისხის ინდექსი
მეთოდოლოგია
ქვეყნის შეფასებისთვის კვლევა იყენებს ცხოვრების ხარისხის 9 ფაქტორს. ქვემოთ მოცემულია იმ მაჩვენებლების აღწერა, რომლებიც გათვალისწინებული იყო რეიტინგის შედგენაში.
ეკონომისტის გამოქვეყნებული 2013 წლის ცხოვრების ხარისხის ინდექსი
80 ქვეყანა და ტერიტორია, რომელიც შესულია 2013 წლის ცხოვრების ხარისხის ინდექსში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოციოეკონომიკა
ჰაილის პროვინცია
ჰაილის პროვინცია (حائل Ḥāʾil) — საუდის არაბეთის პროვინცია, რომელიც ქვეყნის ჩრდილოეთში მდებარეობს. ის მოიცავს 103,887 კმ²-ს და 597,144 მაცხოვრებელს. მისი დედაქალაქია ჰაილი და გაყოფილია 4 გუბერნიად:
ისტორია
1921 წელს, მეფე იბნ საუდმა დაიპყრო ჰაილი. რომელიც მანამდე ალ რაშიდების დინასტიის ცენტრს წარმოადგენდა.
რეგიონის დღევანდელი მმართველია საუდი ბინ აბდულ მუსინ ალ საუდი.
Д (former Unicode lowercase)
ᲁ — მოძველებული კირილური დამწერლობის ასო.
სქოლიო
კატეგორია:კირილური ასოები
აზა ადამია
აზა ადამია (დ. 1968, მარტვილი — გ. 9 აპრილი, 1989, თბილისი) — სტუდენტი, 9 აპრილის ტრაგედიის გმირი.
ბიოგრაფია
აზა ადამია დაიბადა 1968 წელს ქალაქ მარტვილში. მარტვილის მე-2 საჯარო სკოლის დამთავრებისთანავე საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის ახლადგახსნილ სამრეწველო-სამშენებლო ფაკულტეტზე ჩაირიცხა, დაუსწრებელზე სწავლობდა და მარტვილში რამდენიმე ადგილას, მათ შორის მუსიკის მასწავლებლადაც მუშაობდა.
1989 წლის 9 აპრილს ტრაგიკულად დაიღუპა თბილისში, რუსთაველის გამზირზე გამართული საპროტესტო დემონსტრაციის დარბევის დროს. დაკრძალულია მარტვილში.
აზა ადამიას სახელი აქვს მინიჭებული მარტვილის მეორე საჯარო სკოლას, რომლის ეზოშიც 2009 წელს მისი ძეგლი დადგეს. მის სახელს ატარებს მარტვილის ერთ-ერთი ქუჩაც (იხ. აზა ადამიას ქუჩა).
2014 წლის 9 აპრილს, ტრაგიკული მოვლენებიდან 25 წლის თავზე საქართველოს პრეზიდენტმა გიორგი მარგველაშვილმა ოჯახის წევრებს წმინდა გიორგის სახელობის გამარჯვების ორდენი გადასცა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1989 კატეგორია:9 აპრილის ტრაგედიის დროს დაღუპულები კატეგორია:ადამიები
კინკაკუ-ძი
კინკაკუ-ძი (金閣寺, „ოქროს პავილიონის ტაძარი“), ოფიციალური სახელწოდებაა როკუონ-ძი (鹿苑寺, „ირმის ბაღის ტაძარი“) — ძენ ბუდისტური ტაძარი კიოტოში, იაპონიაში. ტაძარი იაპონიის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული ნაგებობაა და ყოველწლიურად მრავალ მნახველს იზიდავს. კინკაკუ-ძი ეროვნული მნიშვნელობის განსაკუთრებული ისტორიული საიტი, ეროვნული მნიშვნელობის განსაკუთრებული ლანდშაფტი და იუნესკოს მსოფლიოს მემკვიდრეობის ნუსხაში შეტანილი ანტიკური კიოტოს ისტორიული ძეგლების 17 ნიმუშიდან ერთ-ერთია.
ისტორია
ონინის ომის დროს (1467–1477) კომპლექსის ყველა ნაგებობა, გარდა პავილიონისა, დაიწვა.
1950 წლის 2 ივლისს, 02:30 საათზე, 22 წლის ახალბედა ბერმა, ჰაიაში იოკენმა პავილიონი დაწვა, შემდეგ დაიმონ-ძის მთზე თავის მოკვლა სცადა, მაგრამ გადარჩა და დააკავეს. ბერს 7 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯეს, თუმცა დარღვევების გამო (დევნის კომპლექსი და შიზოფრენია) 1955 წლის 29 სექტემბერს გაათავისუფლეს გონებრივი. იგი 1956 წლის მარტში ტუბერკულოზისგან განრდაიცვალა. ხანძრის დროს აშიკაგა იოშიმიცუს ქანდაკება განადგურდა, თუმცა შემდეგში აღადგინეს. ეს მოვლენები ლიტერატურულად იუკიო მისიმამ აღწერა 1056 წლის წიგნში ოქროს ტაძარი.
დღევანდელი პავილიონი 1955 წლით თარიღდება, როცა იგი ხელახლა ააგეს. პავილიონი სამგანყოფილებიანია, რომლის სიმაღლეც 12.5 მეტრია. რეკონსტრუქცია თავდაპირველი პავილიონის ასლის შექმნას ისახავდა მიზნად, ოქროფურცლის საფრის ჩათვლით, რომელიც ორიგინათან შედარებით, უფრო სქელი დაამზადეს. გარდა ამისა, პავილიონის ინტერიერი, ნახატებისა და იოშიმიცუს ქანდაკების ჩათვლით, ხელახლა აღადგინეს. საბოლოოდ, სახურავი 2003 წელს განაახლეს. სახელწოდება კინკაკუ მომდინარებს ოქროსფურცლიდან, რომლითაც პავილიონია დაფარული. ოქრო სიკვდილთან მიმართებით უარყოფითი აზრებისა და გრძნობების გაწმენდასა და შემსუბუქებას ისახავს მიზნად.
არქიტექტურული დიზაინი
პავილიონი სამი არქიტექტურული სტილის, სინდენის, სამურაისა და ძენის ნაზავია. თითოეული სტილი თითო სართულზეა გამოყენებული. პირველ სართულს დრაჰმის წყლების ოთახი ეწოდება და სინდენ-ძუკურის სტილში, XI საუკუნის ჰეიანის პერიოდის საცხოვრებელ სტილშია აგებული. იგი დაპროექტებულია, როგორც ღია სივრცე, დამატებითი ვერანდებით და აგებულია ბუნებრივი, შეუღებავი ხისა და თეთრი თაბაშირისგან.
სქოლიო
კატეგორია:XIV საუკუნის ბუდისტური ტაძრები კატეგორია:XX საუკუნის ბუდისტური ტაძრები კატეგორია:კიოტოს ბუდისტური ტაძრები კატეგორია:იაპონიის ტურისტული ღირსშესანიშნაობები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იაპონიაში
О (former Unicode lowercase)
ᲂ — მოძველებული კირილური დამწერლობის ასო.
სქოლიო
კატეგორია:კირილური ასოები
გრიგოლ ჟვანია
გივი (გრიგოლ) იერემიას ძე ჟვანია (დ. 14 ნოემბერი, 1918, ქუთაისი — გ. 17 მაისი, 1979, კალკუტა, ინდოეთი) — ქართველი მეცნიერი. საერთაშორისო სამართლის სპეციალისტი, იურიდიული მეცნიერებების დოქტორი (1969), პროფესორი (1972), საქართველოს სსრ მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1979). სკკპ წევრი 1945 წლიდან. 1941 წელს დაამთავრა თსუს ფილოლოგიური ფაკულტეტი. 1941-1942 წლებში მონაწილეობდა დიდ სამამულო ომში. 1946 წელს დაამთავრა უმაღლესი დიპლომატიური სკოლა მოსკოვში, 1946 წლიდან მუშაობდა გაეროში (აშშ), 1951 წლიდან თსუ-ში კითხულობდა საერთაშორისო სამართლის და სხვა კურსებს, 1963 წლიდან საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ეკონომოკის და სამართლის ინსტიტუტში სახელმწიფო და საერთაშორისო სამართლის განყოფილების გამგე იყო. მისი ნაშრომები ეხება საერთაშორისო სამართალში მოსახლეობისა და ტერიტორიის, ნეიტრალიტეტისა და სხვა საკითხებს. იგი ქართული იურიდიული ტერმინოლოგიის (1963) ერთ-ერთი შემდგენელია. არჩეული იყო საერთაშორისო სამართლის ასოციაციისა და კოსმოსური სამართლის საერთაშორისო ინსტიტუტის წევრად. დაჯილდოებულია მეორე ხარისხის სამამულო ომის ორდენითა და მედლებით.
გარდაიცვალა 1979 წლის 17 მაისს, ინდოეთში. დაკრძალულია თბილისში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:დაბადებული 14 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979 კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები გრიგოლ
მასტერსი 1993 (სნუკერი)
მასტერსი 1993 (Masters 1993, აგრეთვე ცნობილია, როგორც Benson and Hedges Masters 1993 — სპონსორის სახელწოდების მიხედვით) — სნუკერის პროფესიონალური არარეიტინგული ტურნირი. ტარდებოდა 1993 წლის 7 თებერვლიდან 14 თებერვლამდე Wembley Conference Centre-ში, ლონდონში. ტურნირის გამარჯვებული გახდა სტივენ ჰენდრი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა ჯეიმზ უოტანა ანგარიშით 9:5. ჰენდრისთვის ეს იყო მასტერსის ზედიზედ მეხუთე ტიტული. ამ უნიკალური მიღწევის პატივსაცემად მასტერსის ტროფეი მას სამუდამოდ გადაეცა.
კვალიფიკაცია
საკვალიფიკაციო ტურნირის გამარჯვებული და მოთამაშე, რომელმაც 1993 წლის მასტერსზე თამაშის უფლება მოიპოვა, გახდა კრის სმოლი. ფინალში მან ალან მაკმანუსი დაამარცხა 9:1.
იოანე ოძუნელი
იოანე III ოძუნელი — სომხური სამოციქულო ეკლესიის კათოლიკოსი 718-729 წლებში. მანასკერტში მოიწვია საეკლესიო კრება, რომლითაც სომხური ეკლესია საბოლოოდ დაუბრუნდა მონოფიზიტობას. მან ერთ კრებულად მოუყარა თავი სომხურ ენაზე არსებულ კანონიკურ ძეგლებს. მის კრებულში შევიდა პირველი სამი მსოფლიო საეკლესიო კრების და ადგილობრივი კრებების გადაწყვეტილებები. სომხური ეკლესიის მიერ წმინდანადაა შერაცხული.
ლიტერატურა
კატეგორია:სომხეთის კათოლიკოსები კატეგორია:გარდაცვლილი 729 კატეგორია:დაბადებული 650 კატეგორია:სომეხი ქრისტიანი წმინდანები
ვარდანიძორი
ვარდანიძორი (Վարդանիձոր) — სოფელი სომხეთში, სიუნიქის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 050 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 294 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.2 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 93.12 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სიუნიქის პროვინციის სოფლები
სტარო-ნიკოლსკის ხიდი
მდებარეობა
ხიდი მდებარეობს სადოვის ქუჩის გაგრძელებაზე. იქ სადაც ერთმანეთს კვეთს კრიუკოვისა და გრიბოედოვის არხები. ქმნის ანსამბლს ახლოს მდებარე პიკალოვისა და წითელარმიელების ხიდებთან.
ხიდთან ახლოს მდებარეობს ნიკოლსკის ბაზარი და სანქტ-პეტერბურგის ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის საზღვაო ტაძარი.
დინების ზემოთში მდებარეობს მოსაზღვრე ხიდი, ხოლო ქვემოთ კაშინის ხიდი.
უახლოესი მეტროსადგურებია „სადოვაია“, „სენის მეოდანი“ და „სპასკაია“.
სახელწოდება
ხიდს სახელი ეწოდა ახლოს მდებარე ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის საზღვაო ტაძრის გამო. სახელწოდება ცნობილია 1793 წლიდან. თავდაპირველად ეწოდებოდა ნიკოლსკის ხიდი. 1849 წელს ეკატერინეს არხზე ხიდის აშენების შემდეგ, რომელსაც ეწოდა ნოვო-ნიკოლსკის ხიდი, კრიუკოვის არხზე მდებარე ხიდს უწოდეს სტარო-ნიკოლსკი.
ისტორია
1717-1720-იან წლებშ ამ ადგილზე მოქმედებდა ხის ხიდი. 1784-1786 წლებში ხიდი გადააკეთეს კრიუკოვის არხის ხიდების ტიპური პროექტის მიხედვით. პროექტის ავტორი უცნობია. XIX საუკუნის განმავლობაში ხიდი არაერთხელ გადააკეთეს. ცენტრალური გასახსნელი მალა შეცვალეს მუდმივი მალით. 1842 წელს დაამონტაჟეს ახალი მოაჯირები.
1905-1906 წლებში ტრამვაის ხაზის გაყვანასთან დაკავშირებთ ხიდი გადააკეთეს ინჟინრების ა. პ. პშენიცკის, კ. ვ. ეფიმოვისა და ვ. ა. ბერსის პროექტის მიხედვით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის რეგიონალური ობიექტები
აპარი
აპარი (ოფიციალურად აპარის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Aparri) ― პირველი კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 68 839 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 42 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კაგაიანის მუნიციპალიტეტები
ზურაბ გიგოლაშვილი
ზურაბ გიგოლაშვილი (დ. 1 ოქტომბერი, 1957, ქ. გორი) — ქართველი ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
სწავლობდა მოსკოვის კოოპერაციული ინსტიტუტის თბილისის ფილიალის დაუსწრებელ განყოფილებაზე. სხვადასხვა დროს გორის თბომეურნეობის ოპერატორი, საქართველოს სამომხმარებლო კოოპერატივების ცენტრალური კავშირის (ცეკავშირი) გორის ბაზის მუშა, გორის რაიონის მეჯვრისხევის სასოფლო საბჭოს მოლარე-მოანგარიშე, მეჯვრისხევის სასოფლო კოოპერატივის მაღაზიის გამგე, ამავე სოფლის მეფრინველეობის ფაბრიკის დასახლების სახლმმართველი. 1990-1991 წლებში საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი: საარჩევნო ბლოკი „მრგვალი მაგიდა-თავისუფალი საქართველო“, „მერაბ კოსტავას საზოგადოება“, ეკონომიკური რეფორმის კომისიის, კერძო საკუთრებისა და პრივატიზაციის ქვეკომისიის წევრი; ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე  (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები
რატომ აქვს კუს დაბზარული ბაკანი
„რატომ აქვს კუს დაბზარული ბაკანი“ — 2009 წლის ქართული ანიმაციური ფილმი, რომლის დამდგმელი რეჟისორი და სცენარის ავტორია მალხაზ კუხიანიძე. გადაღებულია ბრაზილიური ზღაპრის მიხედვით. სიუჟეტის მიხედვით, პატარა კუ ცდილობს ცაში ასვლას და ვარსკვლავთან თამაშს. ხეზე აცოცებული კუ მიხვდა, რომ ვარსკვლავს ვერ მისწვდებოდა და დახმარება სთხოვა ჯერ ჟირაფს, ხოლო შემდეგ ყანჩას. ჟირაფმა კუ თავზე შემოისვა და მთამდე მიიყვანა; შემდეგ, მთის წვერზე ასულმა კუმ დახმარება სთხოვა ყანჩას, რომელმაც კუ ფრთებზე შემოისვა და ვარსკვლავისკენ გაფრინდა, თუმცა ფრენისას ყანჩას ჩაეძინა და პატარა კუ ჩამოვარდა, რის გამოც მას ბაკანი გაებზარა. ფილმმა ბათუმში გამართულ საერთაშორისო ფესტივალზე „თოფუზი 2010“ მიიღო პრიზი — საუკეთესო ფილმი ბავშვებისათვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ანიმაციური ფილმები კატეგორია:2009 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:2009 წლის ანიმაციური ფილმები
ტაურანგის კამპანია
ტაურანგის კამპანია — ექვსთვიანი სამხედრო კონფლიქტი ახალი ზელანდიის პლენტის ყურეში. კამპანია ახალი ზელანდიის მიწების ომების ნაწილი იყო, რომელთა მონაწილეებიც იბრძოდნენ მიწების საკუთრებისა და სუვერენიტეტისათვის. ტაურანგის კამპანია იყო ვაიკატოს დაპყრობის გაგრძელება. ბრიტანელებს მეთაურობდა გენერალი დუნკან კამერონი და პოლკოვნიკი ჰენრი გრირი, ხოლო მაორების ივის ნაწილებს მეთაურობდა რავირი პუჰირაკე.
აბუ ბაქარ ქელევი
აბუ ბაქარ ქელევი (გ. 1366) — სარბედართა აჯანყების ერთ-ერთი ხელმძღვანელი სამარყანდში. ხელოსანი ბამბის მპეტნავი. თავი გამოიჩინა მავერანაჰრზე მოგოლისტანის ხანის ილიას-ხოჯას თავდასხმის დროს. სამარყანდის ამირების ჰუსაინისა და თემურლენგის დამარცხებისა და გაქცევის შემდეგ ქალაქის მოსახლეობამ აბუ ბაქარ ქელევსა და მავლანა ზადეს მეთაურობით მედგარი წინააღმდეგობა გაუწია მონღოლებს და უკუაგდო ისინი.
ტაურანგის კამპანია
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალი ზელანდიის ისტორია
აბუ ბაქარ ქელევი
ლიტერატურა
კატეგორია:გარდაცვლილი 1366
შუგარლენდის ექსპრესი
შუგარლენდის ექსპრესი (The Sugarland Express) — სტივენ სპილბერგის 1974 წლის ფილმი. დაფუძნებულია რეალურ ისტორიაზე. სტივენ სპილბერგმა მიიღო კანის კინოფესტივალის ჯილდო საუკეთესო სცენარისთვის.
სიუჟეტი
ახალგაზრდა ცოლ-ქმარი, რომელსაც წარსულში წვრილმანი დანაშაულები აქვს ჩადენილი, პრობლემის წინაშე დგება. სოციალური სამსახური მათ შვილს ართმევს და პატარას მინდობით აღზრდაში ამწესებს. ცოლი ქმარს დაარწმუნებს, რომ სასწრაფოდ ციხიდან უნდა გაიპაროს, მიუხედავად იმისა, რომ მხოლოდ 4 თვე დარჩა მოსახდელი, და ბავშვის გასატაცებლად უნდა გაემგზავრნონ პატარა ქალაქ შუგარლენდში. წყვილი გაიტაცებს პოლიციის მანქანასა და პოლიციელს. ტეხასის პოლიცია მათზე თავდასხმას თავს არიდებს მძევალის უსაფრთხოებიდან გამომდინარე და გამტაცებლებს დიდი კოლონით მიჰყვება უკან, შუგარლენდამდე. პოლიციის უფროსს გადამწყვეტი ზომების მიღება არ სურს, მაგრამ როცა კოლონა შუგარლენდში ჩავა, იძულებულია, გამტაცებლების ლიკვიდაციის ბრძანება გასცეს.
ამესტრისი
ბიოგრაფია
ამესტრისის დაბადების თარიღი და ადგილი დღემდე უცნობია. იგი სპარსელი დიდებულის, ოტანესის ქალიშვილი იყო. ძვ. წ. 522 წელს, ოტანესმა სხვა ექვს დიდებულთან ერთად მოკლა მეფე ბარდია, რომელიც შამანებისა და ჯადოქრების ძლიერი გავლენის ქვეშ იყო. ამის შემდეგ სპარსეთის ტახტზე დარიოს I დიდი ავიდა. ჰეროდოტეს ცნობებით, ოტანესმა ახალ მეფესთან მეტად მჭიდრო ნათესაური კავშირი შეკრა. კერძოდ: დარიოს I-მა ცოლად შეირთო ოტანესის ქალიშვილი ფაედიმია, სანაცვლოდ კი ოტანესმა ცოლად შეირთო დარიოსის და, უცნობი პრინცესა, რომელთანაც შეეძინა ამესტრისი.
შუგარლენდის ექსპრესი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1974 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:კრიმინალური დრამები კატეგორია:სტივენ სპილბერგის ფილმები