cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ლევ ზენკევიჩი
ბიოგრაფია
დაჯილდოებულია 2 ლენინის ორდენით, შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ბიოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 1970
I
I, i — ლათინური ანბანის მეცხრე ასო. სემიტურში, ასო Yôdh თავდაპირველად სავარაუდოდ ხელ-მკლავის პიქტოგრამა იყო, წარმოებული მსგავსი იეროგლიფისგან, რომელსაც ეგვიპტურში ჰქონდა (/ʕ/) ხმოვანი მნიშვნელობა, თუმცა შეიცვალა  /j/ (როგორც ინგლისურში „yoke“) სემიტების მიერ, ვინაიდან მათი სიტყვა „ხელი“-სთვის იმავე ბგერით იწყებოდა. ეს ასო შესაძლოა ასევე გამოიყენებოდეს ხმოვანი ბგერისთვის /i/, ძირითადად უცხოურ სიტყვებში.
ბერძნებმა ფინიკიური yodh-ის ეს ფორმა მიიღეს როგორც მათი ასო იოტა (I, ι). ის წარმოადგენდა ხმოვანს /i/, ისევე როგორც ძველი იტალიურ ანბანში. ლათინურში (ისევე როგორც თანამედროვე ბერძნულში), ის ასევე გამოიყენებოდა როგორც კონსონანტური ბგერა /j/. თანამედროვე ასო J თავდაპირველად ამ ასოს ვარიაცია იყო, და ორივე ერთმანეთის მონაცვლეობით გამოიყენებოდა ხმოვნისთვისაც და თანხმოვნისთვისაც. მათი გარჩევა მხოლოდ მე-16 საუკუნიდან დაიწყეს.
კლავიატურა
კომპიუტერის კლავიატურაზე წარმოადგენს შემდეგი სიმბოლოების ერთობლიობას:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლათინური ასოები
ტბორული თევზმეურნეობა
ტბორული თევზმეურნეობა — მეურნეობა, სადაც აშენებენ სწრაფმზარდი თევზის სახეობებსა და ჯიშებს სპეციალურად შექმნილ ტბორებსა და ტბორებად გამოყენებულ ბუნებრივ წყალსატევებში. განასხვავებენ თბილწყლიან და ცივწყლიან ტბორული თევზმეურნეობას. პირველში ზრდიან სითბოს მოყავრულ თევზებს — კობრს, თეთრ ამურს, ჩვეულებრივ ანუ თეთრ და ჭრელ სქელშუბლას, ტარაღანას, ფარგას და სხვას; მეორეში — ცისარტყელა და მდინარის კალმახს. ტბორული თევზმეურნეობა შეიძლება იყოს სრულსისტემიანი და არასწრულსისტემიანი. სრულსისტემიან მეურნეობაში შექმნილია სხვადასხვა დანიშნულების ტბორი — სადედე, სატოფო, სალიფსიტე, დასაზამთრებელი და სანასუქო. სადედე ტბორში ინახავენ მწარმოებლებს და მათ შემვსებ ანუ ე. წ. სარემონტო თევზებს. სატოფოში ხდება ტოფობა, სალიფსიტეში გაზაფხულიდან დაზამთრებამდე ზრდიან ლიფსიტებს, დასაზამთრებულ ტბორში თევზი (ძირითადად ლიფსიტები) გამოიზამთრებს; სანასუქო ტბორში ზრდიან სასაქონლო თევზს (გაზაფხულზე იქ გადაყვანილ ერთწლიან თევზებს ზრდიან და ასუქებენ შემოდგომამდე). არასრულსისტემიან ტბორულ თევზმეურნეობაში ზრდიან ლიფსიტებს ან სასაქონლო თევზს. სალიფსიტე მეურნეობას აქვს სხვადასხვა დანიშნულების ტბორი: სადედე, სატოფო, გამოსაზრდელი და დასაზამთრებელი.
განასხვავებენ ექსტენსიურ და ინტენსიურ ტბორულ მეურნეობას.
ექსტენსიური მეურნეობა ტბორის 1 ჰა ფართობიდან იძლევა 1—2 ც სასაქონლო თევზს, ხოლო ინტენსიფიკაციის გზით — გაცილებით მეტს — 20—70 ც-ს.
სატბორო თევზმეურნეობა კარგადაა განვითარებული იაპონიაში, აშშ-ში, დანიაში, ნორვეგიაში, გერმანიაში, უნგრეთში და სხვა ქვეყნებში. აშშ-ში უმთავრესად ლოქოსა და კალმახს ამრავლებენ, დანიასა და იაპონიაში — კალმახს.
საქართველოში ტბორული თევზმეურნეობა აღმავლობის გზაზეა. შექმნილია რამდენიმე ათეულ საკობრე და 2 საკალმახე მეურნეობა — აფხაზეთში (გუდაუთის რაიონი) და ქარელის რაიონის სოფელ რუისში (სადაც აშენებენ ცისარტყელა კალმახს).
ლიტერატურა
კატეგორია:მეცხოველეობა
ჟილბერის სინდრომი
ჟილბერის სინდრომი მემკვიდრული დაავადბაა, რომელსაც იწვევს ფერმენტ გლუკურონილტრანსფერაზის  გენეტიკურად განპირობებული  დეფიციტი, ამ ფერმენტის დახმარებით ღვიძლის უჯრედებში არაპირდაპირი ბილირუბინი გარდაიქმნება პირდაპირში. დაავადება მეტწილად ბავშვთა ან მოზარდობის ასაკში ვლინდება. ყველაზე ხშირად აღინიშნება: სკლერების, პირის ღრუს, ლორწოვნი გარსისა და კანის არამუდმივი მოყვითალო შეფერილობა, ადვილად დაღლა, მარჯვენა ფერდქვეშა არეში უმნიშვნელო ტკივილის გამო დისკომფორტი. სისხლის ბიოქიმიური გამოკვლევის დროს აღინიშნება საერთო ბილირუბინის მატება არაპირდაპირი ფრაქციის ხარჯზე, ღვიძლის დანარჩენი სინჯები ნორმაშია.
ჟილბერის სინდრომის დროს ბილირუბინის დონის მატების პროვოცირებას იწვევს მნიშვნელოვანი ფიზიკური და ფსიქოლოგიური დატვირთვა, დიეტის დარღვევა, შიმშილი,ზოგიერთი მედიკამენტის მიღება, ალკოჰოლის მოხმარება, ინფექციური დაავადებები. სწორედ ამის გამო მკურნალობის თვალსაზრისით მეტად მნიშვნელოვანია სათანადო რეჟიმის დაცვა (შრომის, კვების, დასვენების) და არა რაიმე მედიკამენტის მიღება. თუ ბილირუბინი მკვეთრად არ არის მომატებული, მისი დაქვეითება აუცილებლობას არ წარმოადგენს. თუ ბილირუბინის დონე მკვეთრადაა მომატებული და თან ახლავს სისუსტე და ცუდი გუნებ-განწყობა, მაშინ ექიმი ნიშნავს სპეციალურ პრეპარატებს. ჟილბერის სინდრომს ახასიათებს კეთილთვისებიანობა, მისთვის საჭირო ნორმების დაცვის შემთხვევაში.
ქამალ აბდულაევი
ქამალ მეჰდი-ოღლუ აბდულაევი (Kamal Mehdi oğlu Abdullayev), ასევე ცნობილია, როგორც ქამალ აბდულა (Kamal Abdulla) — აზერბაიჯანელი მეცნიერი, საზოგადო მოღვაწე, მწერალი. აზერბაიჯანის სახალხო მწერალი (2019), აზერბაიჯანის მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1999), ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი, აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრი, პირველი კლასის სახელმწიფო მრჩეველი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ქალაქ ბაქოში, 1950 წლის 4 დეკემბერს. 1968 წელს დაამთავრა ბაქოს 190-ე საშუალო სკოლა. 1968–1973 წლებში სწავლობდა აზერბაიჯანის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე. 1973–1976 წლებში იყო სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტის თურქული ენების განყოფილების ასპირანტი. 1977 წლის იანვარში მოსკოვში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „სინტაქსური პარალელიზმი“ („დედე გორგუდის წიგნის“ დასტანის ენის საფუძველზე). 1984 წელს დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე „აზერბაიჯანული ენის სინტაქსის თეორიული პრობლემები“.
ბაქოს სლავური უნივერსიტეტის პირველი რექტორი (2000–2014 წწ.), აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო მრჩეველი ეთნიკურ საკითხებში, მულტიკულტურალიზმისა და რელიგიის საკითხებში (2014–2017 წწ.), აზერბაიჯანის ენების უნივერსიტეტის რექტორი, აზერბაიჯანის კულტურის ფონდის თავმჯდომარე (აზერბაიჯანის შემოქმედების ფონდი), თურქეთის ლინგვისტური საზოგადოების საპატიო წევრი, საერთაშორისო საკადრო აკადემიის (უკრაინა) წევრი (აკადემიკოსი), მოსკოვის სახელმწიფო პედაგოგიური უნივერსიტეტისა და ურალის ფედერალური უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი, პოლტავის ეკონომიკისა და ვაჭრობის უნივერსიტეტის საპატიო პროფესორი, თურქული კვლევების საერთაშორისო აკადემიის ნამდვილი წევრი, აკადემიკოსი, საქართველოს განათლების მეცნიერებათა აკადემიის ნამდვილი წევრი, რუსული PEN-კლუბის წევრი (მოსკოვი).
სამეცნიერო ინტერესების სპექტრი არის ლინგვისტიკა, ლიტერატურა, თურქოლოგია, კულტუროლოგია.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:აზერბაიჯანის დიდების ორდენის კავალრები კატეგორია:აზერბაიჯანელი მწერლები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ფილოლოგები კატეგორია:აზერბაიჯანელი ლიტერატურათმცოდნეები კატეგორია:საბჭოთა ფილოლოგები კატეგორია:აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
ანსელ ადამსი
მინი|ანსელ ადამსი ანსელ ესტონ ადამსი (Ansel Easton Adams; დ. 20 თებერვალი, 1902 — გ. 22 აპრილი, 1984) — ამერიკელი ფოტოგრაფი, ყველაზე უკეთ ცნობილი მისი ამერიკის დასავლეთის შავ-თეთრი ფოტოსურათებით.
ადამსს ასევე დაწერილი აქვს მრავალი წიგნი ფოტოგრაფიაზე, მათ შორის ტექნიკურ სახელმძღვანელოთა ტრილოგია (The Camera, The Negative and The Print); თანადამფუძნებელი იყო ჯგუფის Group f/64 ედვარდ ვესტონთან, უილიარდ ვან დაიკთა და იმოგენ კანინგემთან ერთად; ასევე შექმნა, ფრედ არჩერთან ერთად, ზონის სისტემა, ტექნიკა, რომელიც ფოტოგრაფებს სინათლის გარდაქმნის საშუალებას აძლევს ისე, რომ შესაძლებელი გახდეს ნეგატივებზე და ქაღალდზე სპეციფიკური ინტენსივობის დანახვა, რაც მათ დასრულებულ ფოტოსურათზე უფრო მეტ კონტროლს ანიჭებს.
რესურსები ინტერენტში
კატეგორია:ამერიკელი ფოტოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 20 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1984
პარმა (აიდაჰო)
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
Horaiclavus phaeocercus
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ბაქტერიები
ბაქტერია (βακτήριον — ჩხირი) — 0,1–10 მიკრონის სიგრძის, სფეროსებრი, ჩხირისებრი ან სპირალისმაგვარი პროკარიოტული ერთუჯრედიანი ორგანიზმებია, დღეისათვის აღწერილია ათი ათასამდე ბაქტერიათა სახეობა და ვარაუდობენ, რომ მათი რაოდენობა რამდენიმე მილიონს აღემატება.
ბაქტერიების შემსწავლელ მეცნიერებას ბაქტერიოლოგია ეწოდება. იგი მიკრობიოლოგიის განშტოებას წარმოადგენს.
ბაქტერიები დედამიწაზე ყველგან არსებობს — მიწაში, მჟავე ცხელ წყაროებში, რადიოაქტიურ ნარჩენებში, ზღვის წყალში და დედამიწის წიაღში. ჩვეულებრივ, ნიადაგის ყოველი გრამი 40 მილიონამდე ბაქტერიას შეიცავს, მტკნარი წყლის ყოველი მილილიტრი — მილიონს. მსოფლიოში სავარაუდოდ ხუთი ნონილიონი (5x1030) ბაქტერიაა. ბაქტერიები მნიშვნელოვან როლს თამაშობენ ნივთიერებათა ცვლაში დედამიწაზე. ატმოსფერული ჰაერის აზოტის ფიქსაცია, მაგალითად, მთლიანად ბაქტერიებზეა დამოკიდებული. მრეწველობაში ბაქტერიები გამოიყენება ისეთ პროცესებში, როგორიცაა საკანალიზაციო წყლების გაწმენდა, ყველის და სხვა რძის პროდუქტების წარმოება.
ბაქტერიული უჯრედების რაოდენობა ადამიანის სხეულში 10-ჯერ აღემატება საკუთრივ ადამიანის უჯრედების რაოდენობას. განსაკუთრებით ბევრია ბაქტერიები კანზე და კუჭ-ნაწლავში. ამ ბაქტერიების დიდი უმრავლესობა ადამიანისთვის უსაფრთხოა, ზოგიერთი იმუნური სისტემისთვის სასარგებლოც კია, თუმცა არსებობს პათოგენური ბაქტერიებიც, რომლებიც იწვევენ ისეთ დაავადებებს, როგორიცაა ქოლერა, სიფილისი, კეთრი, შავი ჭირი, ციმბირული წყლული. ყველაზე მეტი ადამიანის სიცოცხლე რესპირატორულ ბაქტერიულ დაავადებებს მიაქვს. მარტო ტუბერკულოზით ყოველწლიურად 2 მილიონი ადამიანი იღუპება. ბაქტერიული დაავადებების სამკურნალოდ ანტიბიოტიკები გამოიყენება, თუმცა მათი ფართო გამოყენების შედეგად ბაქტერიები ანტიბიოტიკებისადმი მდგრადები ხდებიან და მათთან ბრძოლისათვის მუდმივად ახალი ანტიბიოტიკების მოძიებაა საჭირო. ბაქტერიების ბუნებრივი ანტაგონისტებია ბაქტერიული ვირუსები ანუ ბაქტერიოფაგები. 100-მდე ბაქტერიულ გვარს გააჩნია თავისი სპეციფიკური ბაქტერიოფაგი.
მიუხედავად იმის, რომ ბაქტერიები თავიანთი აღნაგობით მარტივები არიან, მათ შეუძლიათ საკმაოდ რთული კავშირების დამყარება სხვა ორგანიზმებთან. ეს სიმბიოზური გაერთიანება შეიძლება დაიყოს სამ მასპინძელ ორგანიზმთან თანაცხოვრების სახედ: პარაზიტიზმი, კომენსალიზმი და მუტუალიზმი. რადგან ისინი მცირე ზომის არიან, კომენსალური ბაქტერიები ყველგან გავრცელებულნი არიან და იზრდებიან ცხოველებში და მცენარეებში ზუსტად ისე, როგორც სხვა ზედაპირებზე.
მტაცებლები
გარკვეული სახეობა ბაქტერიებისა კლავს და შემდეგ მოიხმარს სხვა მიკროორგანიზმებს. ამ სახეობას ეწოდება მტაცებელი ბაქტერია. მათში შედიან ისეთი ორგანიზმები, როგორიცაა  Myxococcus xanthus (გრამ-უარყოფითი). ეს ბაქტერია აყალიბებს რაღაც გარკვეული ჯგუფის უჯრედებს, რომლებიც კლავენ და მოინელებენ ნებისმიერ ბაქტერიას, რომელიც მასთან შეჯახებას გადაწყვეტს. სხვა მტაცებელი ბაქტერიები ან პირდაპირ თავს ესხმიან მსხვერპლს, იმის მაგივრად, რომ მოინელონ ან შთანთქონ ისინი, მაგალითად Vampirovibrio chlorellavorus (გრამ-უარყოფითი), ან იჭრებიან უჯრედში და იზრდებიან ციტოზოლში მაგალითად Daptobacter. არსებობს მოსაზრება, რომ მტაცებელი ბაქტერიები განვითარდნენ საპროფაგებიდან, რადგან მათ საშუალება ჰქონდათ მოეხმარათ სხვა მკვდარი მიკროორგანიზმები.
მუტუალისტები
გარკვეული ტიპის ბაქტერიები, რომლებსაც საარსებოდ სჭირდებათ სხვა ორგანიზმი, რათა ჰქონდეთ ურთიერთსასარგებლო თანაცხოცვრება. ერთ-ერთ ასეთ თანაცხოვრების მაგალითია (interspecies hydrogen transfer), რომელიც ხდება ანაერობი ბაქტერიების ჯგუფსა (რომლებიც მოიხმარენ ორგანულ მჟავებს ბუტანმჟავა, პროპანმჟავა და გამოყოფენ წყალბადს), ხოლო მეთანოგენური არქეები მოიხმარენ წყალბადს და ბაქტერია ამ გაერთიანებში უძლურია მოიხმაროს ორგანული მჟავა, იმიტომ, რომ ეს რეაქცია გამოყოფს წყალბადს. შესაბამისად წყალბადის მომხმარებელი არქეა ხელს უწყობს ბაქტერიას ამყოფოს ისეთ პირობებში სადაც დაბალი კონცენტრაციაა წყალბადის, შესაბამისად ბაქტერიებიც იზრდებიან.
მიწაში, იმ მიკროორგანიზმებს, რომლებიც ბინადრობენ რიზოსფეროში (ფენა, სადაც არის მცენარის გარე ფესვები) ბოლომდე მიყავთ აზოტფიქსაცია, რადგან უწრუნველყოფენ აზოტის  გარდაქმნას გარკვეულ სტრუქტურებად. ეს ხელს უწყობს მცენარეებს, რომ მიითვისონ ისეთი აზოტის ფორმა, რომლის დამოუკიდებლად შეძენაც არ შეუძლიათ. გარდა ამისა არსებობს ძალიან ბევრი ბაქტერია, რომელიც ადამიანის და ასევე სხვა ორგანიზმის სიმბიოზია. არსებობს 1000-ზე მეტი ბაქტერიული კლასი ნორმალურ ადამიანში, მაგალითად ნაწლავის ჩხირი რომელიც ხელს უწყობს ნაწლავის იმუნიტეტის განვითარებას, რადგან ასინთეზებს ვიტამინებს როგორიცაა მაგალითად ფოლიუმის მჟავა(ვიტამინი B9), ვიტამინი K და ბიოტინი(ვიტამინი B7), გარდაქმნის შაქარს რძემჟავად და იწვევს კომპლექსური მოუნელებელი ნახშირწყლების დუღილს. ასევე აფერხებს პათოგენური ბაქტერიების ზრდას (ხშირ შემთხვეაში მცირეოდენი უპირატესობით).
პათოგენები
თუ ბაქტერია პარაზიტულ თანაცხოვრებას აირჩევს სხვა ორგანიზმთან, ისინი განიხილებიან უკვე როგორც პათოგენები და იწვევენ ისეთ დაავადებებს ადამიანში როგორიცაა ტეტანუსი, დიფტერია, სიფილისი, ქოლერა ტუბერკულოზი და ასე შემდეგ. პათოგენიის გამომწვევი მიზეზი შეიძლება დადგინდეს წლების შემდეგ. ბაქტერიული დაავადებები ასევე ძალიან მნიშვნელოვანია აგრონომიაში. მაგალითად ფოთოლზე ლაქები, ნაყოფის განადგურება და ჭკნობა მცენარეებში; ტუბერკულოზი, სარძევე ჯირკვლის ანთება, სალმონელოზი (სურათი) და ციმბირული წყლული ფერმის ცხოველებში.
თითოეულ პათოგენს განსხვავებული და დამახასიათებელი ურთიერთობა აქვს მასპინძელ ორგანიზმთან. ზოგიერთი მათგანს, მაგალითად სტაფილოკოკს ან სტრეპტოკოკს შეუძლიათ გამოიწვიონ კანის ინფექცია, პნევმონიას ან მენინგიტს  ორგანიზმის სისტემის მოშლა, სისხლძარღვთა მასიური გაფართოება და სიკვდილი. მაგრამ გარდა ამისა ზოგიერთი მათგანი ჩვეულებრივად ბინადრობს ადამიანში, მაგალითად კანზე ან ცხვირში ისე, რომ არ იწვევს არანაირ დაავადებას.
ბაქტერიული ინფექციები ხშირ შემთხვევაში მარცხდება ანტიბიოტიკებით. ისინი ან კლავენ, ან აფერხებენ ბაქტერიის ზრდას. არსებობს სხვადასხვა ტიპის ანტიბიოტიკები და თითოეული მათგანი აფერხებს პროცესს, რომელიც დამახასიათებელია სხვადასხვა პათოგენებისთვის. მაგალითად ქლორამფენიკოლი (სურათი) მოქმედებს ბაქტერიის რიბოსომაზე, აფერხებს მათ მუშაობას, მაგრამ არ შეუძლია ზეგავლენის მოხდენა სხვა სტრუქტურის მქონე ეუკარიოტულ რიბოსომაზე. ანტიბიოტიკებს იყენებენ როგორც ადამიანებში, ასევე ცხოველებში. ინფექციებზე ხშირ შემთხვევაში ანტისეფტიკებით და სტერილიზაციით მოქმედებენ და სწორედ ამიტომ უკეთბენ  ქირურგიულ ინსტრუმენტებს სტერილიზაციას და დეზინფექციას, რომ არ მოხდეს ბაქტერიული ინფიცირება.
სქოლიო
კატეგორია:მიკრობიოლოგია კატეგორია:ბაქტერიოლოგია *
ცენტრალური ფინეთი
ცენტრალური ფინეთი (ფინ: Keski-Suomi; შვედ: Mellersta Finland) — ფინეთის ერთ-ერთი რეგიონი. მდებარეობს ქვეყნის შუა ნაწილში, ტბების რეგიონის დასავლეთ საზღვართან. ესაზღვრება ქვეყნის სხვა რეგიონები - პიაიატ-ჰიამე, პირკანმაა, სამხრეთი ოსტრობოტნია, ცენტრალური ოსტრობოტნია, ჩრდილოეთი ოსტრობოტნია, ჩრდილოეთი სავონია და სამხრეთი სავონია. რეგიონის ფართობი 19 950 კმ²-ია და ამ მხრივ ქვეყნის სხვა რეგიონებს შორის მე-6 ადგილზეა, მოსახლეობა შეადგენს 272 300 ადამიანს (2009) და ამ მხრივ კი მე-5 ადგილზეა.
რეგიონი შედგება 23 მუნიციპალიტეტისაგან. ადმინისტარციული ცენტრია ქალაქი იუვიასკიულია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფინეთის რეგიონები
ნარდარანის ციხე
ნარდარანის ციხე (აზერბ. Nardaran qalası) — ციხე აზერბაიჯანის სოფელ ნარდარანში, აშენებულია 1301 წელს არქიტექტორ მაჰმუდ სადის ძის მიერ აფშერონის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთით. კოშკის სიმაღლეა 12,5 მეტრი ის მდებარეობს კვადრატული ეზოს ცენტრში, გარშემორტყმული 6 მეტრი სიმაღლის ქვის კედლებით, რომელსაც აქვს კუთხის კოშკები ბარიერითა და ხვრელებით. შენობის თარიღი (ახ.წ.700 წელი) და არქიტექტორის სახელი მითითებულია მის ფასადზე ორი წარწერით.
ისტორია
ბოლო წარწერა გვაძლევს ოსტატის სახელს, რომელმაც ასევე XIV საუკუნეში ააგო ძველი მეჩეთი და მინარეთი სოფელ შიხოვოში და ბაქოს ციხე-სიმაგრის მეჩეთი სახელწოდებით მოლა-აჰმედ-მეჩეთი, სადაც მითითებულია 1300 წლის თარიღი და ოსტატის სახელი.
სამივე ნაგებობა მეტყველებს ოსტატის არაჩვეულებრივ შესაძლებლობებზე, რომელიც კარგად იცნობდა სიმაგრეების ბუნებას და ფლობდა მხატვრულ ნიჭს, რაც აშკარად ჩანს შიხოვის მინარეთიდან, რომელიც გამოირჩეოდა ცალკეული ნაწილების შესანიშნავი პროპორციებით, მკაფიო მოხდენილი სილუეტითა და ლამაზი გისოსებით გამოკვეთილი ორნამენტით, რომელიც ამშვენებდა მინარეთის აივნის საყრდენს.
ციხის არქიტექტურა
მაგრამ თავად ნარდარანის კოშკის გეოგრაფიული მდებარეობა მიანიშნებს იმაზე, რომ აქ არ შეიძლებოდა მოწინავე გამაგრება. ასეთი საფორტიფიკაციო ნაგებობები აშენდა მხოლოდ იქ, სადაც შეტევა იყო მოსალოდნელი, რადგან აფშერონის ასეთი ადგილები იყო მისი დასავლეთი საზღვრები და ზღვის სანაპირო. ნარდარანის კოშკი მდებარეობს საკმაოდ შორს, როგორც აფშერონის დასავლეთი საზღვრებიდან, ასევე მისი სანაპიროებიდან.
დღეს, ნარდარანის ციხე აზერბაიჯანში ჩამოსული ტურისტებისთვის ერთ-ერთ მნიშვნელოვან ტურისტულ ღირსშესანიშნაობას წარმოადგენს. ის მოქცეულია ბაქოს ტურისტული მარშუტების სიაში.
სქოლიო
კატეგორია: აზერბაიჯანი კატეგორია: აზერბაიჯანის ციხე-სიმაგრეები
საქართველოს სახელმწიფო დროშა
საქართველოს სახელმწიფო დროშა — საქართველოს ეროვნული სიმბოლო გერბთან და ჰიმნთან ერთად, შემოღებულ იქნა საქართველოს ორგანული კანონის საფუძველზე, რომელიც ძალაში შევიდა საქართველოს პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებლის ხელმოწერის შემდეგ 2004 წლის 14 იანვრიდან.
ამ კანონით დადგენილი საქართველოს სახელმწიფო დროშა არის საქართველოს სახელმწიფო დროშის ერთადერთი ვარიანტი. აკრძალულია საქართველოს სახელმწიფო დროშად სხვა დროშის გამოყენება. იგი ადგენს საქართველოს სახელმწიფო დროშის, როგორც სახელმწიფო სიმბოლოს, აღწერილობას, მისი გამოყენებისა და დაცვის წესს.
მინი|280პქ|მარჯვნივ|დროშის აგების წესი, სქემა საქართველოს სახელმწიფო დროშა მუდმივად აღიმართება: საქართველოს პრეზიდენტის რეზიდენციის, საქართველოს პარლამენტის, საქართველოს აღმასრულებელი ხელისუფლების დაწესებულებების, საქართველოს საკონსტიტუციო სასამართლოს, საქართველოს უზენაესი სასამართლოს და სხვა ცენტრალური, რეგიონული და ადგილობრივი თვითმმართველობის და მმართველობის ორგანოების ადმინისტრაციულ შენობებზე, აგრეთვე საზღვარგარეთ არსებული საქართველოს საელჩოებისა და სხვა დიპლომატიური წარმომადგენლობების შენობებზე, საზღვაო გემებსა და საზღვაო მიმოსვლის სხვა საშუალებებზე, რომელთა მიწერის ადგილი საქართველოს ტერიტორიაა.
დროშის შესახებ
thumb|200px|right|თბილისი და „ხუთჯვრიანი“ დროშა, [[ანჯელინო დულჩერის 1339 წლის პორტულანი.]]
საქართველოს დროშაზე მოცემული გამოსახულება, ვერცხლის (თეთრ) ფონზე ერთი სწორკუთხა ჯვარი, კუთხეებში ოთხი მცირე ჯვრით — ზოგადქრისტიანული სიმბოლოა, რომელიც მაცხოვარსა და ოთხ მახარობელს განასახიერებს. ეს ზოგადქრისტიანული სიმბოლო, როგორც ჰერალდიკური ნიშანი, პირველად 1099 წელს ჯვაროსან გოდფრუა ბუიონელის გერბზე დაფიქსირდა, ვინაიდან ამ პიროვნებამ მაცხოვრის საფლავის მცველის ტიტული მიიღო. ამ პერიოდიდან ეს ჰერალდიკური ნიშანი მაცხოვრის საფლავს და ამავე დროს ქრისტიანობის ცენტრს, იერუსალიმს განასახიერებს. იგი სამი სახელწოდებით არის ცნობილი: გოდფრუა ბუიონელის გერბი, იერუსალიმის გერბი და წმინდა ნიშანი. ვერცხლი (თეთრი) ჰერალდიკურად უმანკოებას, უბიწობას, სიწმინდეს, სიბრძნეს აღნიშნავს, ხოლო წითელი — სიმამაცეს, ვაჟკაცობას, სამართლიანობას და სიყვარულს. ეს დროშა საქართველოს ტერიტორიის აღმნიშვნელად დაფიქსირდა ანჯელინო დულჩერის პორტულანზე (1339წ.) და ფრანჩესკო და დომენიკო პიციგანების პორტულანზე (1367წ).
ალორანი
ალორანი (ოფიციალურად ალორანის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Aloran; Bayan ng Aloran) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მისამისის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 27 934 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 38 ბარანგაის.
საქართველოს სახელმწიფო დროშა
დროშის შესახებ
მინი|200პქ|თბილისი და „ხუთჯვრიანი“ დროშა, [[ფრანჩესკო და დომენიკო პიციგანების 1367 წლის პორტულანი. ]]
კარიჯინის ეროვნული პარკი
კარიჯინის ეროვნული პარკი (Karijini National Park) — ეროვნული პარკი ჰამერსლის ქედზე, დასავლეთ ავსტრალიაში. ფართობი 627,442 ჰა. დაარსდა 1969 წელს. პარკის სიახლოვეს მდებარეობს ქალაქი ტომ-პრაისი. გაბატონებულია ტროპიკული მშრალი კლიმატი. ატმოსფერული ნალექების რაოდენობა წელიწადში 250-350 მმ. ზაფხულის დღეებში ჰაერის ტემპერატურა ხშირად აჭარბებს 40°C-ს. პარკის ტერიტორიაზეა იქედნისებრნი, გეკონისებრნი, სხვადასხვა სახეობის კენგურუ, ხელფრთიანები და სხვა. ქვეწარმავლებიდან აღსანიშნავია პითონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ავსტრალიის ეროვნული პარკები
საქართველოს სახელმწიფო დროშა
დროშის დღე
საქართველოს სახელმწიფო დროშის დღე აღინიშნება იანვრის თვის 14 რიცხვში, საქართველოს სახელმწიფო დროშის შესახებ საქართველოს ორგანული კანონის მიღების დღეს.
ალორანი
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ მისამისის მუნიციპალიტეტები
საქართველოს სახელმწიფო დროშა
დროშის დღე
სახელმწიფო დროშის დღე პირველად 2012 წლის 14 იანვარს აღინიშნა, ღონისძიება მარჯანიშვილის მოედანზე გაიმართა. ღონისძიების ფარგლებში მონაწილეებმა გამოფინეს საქართველოს დროშები, მარჯანიშვილის მოედანზე აღმართეს საქართველოს დიდი დროშა, ხოლო პატარა დროშები უბრალო გამვლელებს დაურიგეს.
ადრეული საქართველოს დროშები
XIII-XIV საუკუნეებში თეთრი ალმის გვერდით ჩნდება შავიც, მასზე თეთრი ტოლმკლავიანი ჯვრით. ფიქრობენ, რომ იგი დავით ნარინმა შემოიღო დასავლეთ საქართველოში დამკვიდრების შემდეგ. XV საუკუნეში საქართველოს სამეფო-სამთავროებად დაშლის პერიოდიდან დროშათა ნარისახეობაც გამრავლდა. ქართლის სამეფო დროშა მოწითალო შინდისფერი გახდა. დასავლეთ საქართველოში კი დამკვიდრდა თეთრი დროშა.
დამოუკიდებელი საქართველო (1918-1921, 1990-2004)
პეტერბურგში 1917 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ საქართველოში გაძლიერდა ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობა, რომელშიც სხვადასხვა ფენის წარმომადგენელი გაერთიანდა. წამოიჭრა დროშის, როგორც ქართველი ხალხის თვითმყოფადობის, თვითშეფასებისა და პატრიოტიზმის სიმბოლოს აუცილებლობა. საქართველოს ეროვნული დროშის ესკიზის შექმნას ხელი მოჰკიდა ცნობილმა ქართველმა მოქანდაკემ 40 წლის იაკობ ნიკოლაძემ. დროშის ესკიზი მარტში უკვე მზად იყო, ხოლო 1917 წლის 25 მარტს ქუთაისში, საქართველოს სახელმწიფოებრიობის აღდგენისადმი მიძღვნილ მიტინგზე შეკრებილთ პირველად აღმართეს ახალი ეროვნული დროშა. მეორედ იმავე წლის 9 აპრილს გამოჩნდა მცხეთაში, სადაც გაიმართა სახალხო დღესასწაული, მიძღვნილი საქართველოს ეკლესიის ავტოკეფალიის გამოცხადებას. ეს იყო მნიშვნელოვანი ნაბიჯი ქართველი ხალხის სუვერენიტეტის აღდგენის გზაზე.
ამ საზოგადოებრივ მოვლენებში მონაწილეობდნენ საქართველოს ეროვნულ-დემოკრატიული პარტიის წარმომადგენლები, მაგრამ ისინი არ იყვნენ ეროვნული დროშის შექმნის ინიციატორები. ხოლო მაშინდელ პოლიტიკურ ძალას — საქართველოს სოციალ-დემოკრატიულ პარტიას საერთოდ არავითარი კავშირი არ ჰქონდა დროშასთან. იგი შედიოდა რუსეთის სოციალ-დემოკრატიული პარტიის შემადგენლობაში, რომელსაც ვ. ლენინი მეთაურობდა და დემოკრატიულ პრინციპებზე რუსეთთან მჭიდრო პოლიტიკური და ეკონომიკური კავშირის შენარჩუნების იდეას იცავდა, დროშა კი ეწინააღმდეგებოდა ამ დებულებას.
ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ თბილისში შეიქმნა ქართული ეროვნული კონგრესი, რომლის წამყვან ძალას სოციალ-დემოკრატები წარმოადგენდნენ. ნოემბერში კონგრესმა წამოაყენა სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის შემდგომი განვითარების კონცეფცია. წარმოიშვა ეროვნული დროშის მიღების აუცილებლობაც. ამასთან დაკავშირებით გამოცხადდა კონკურსი საუკეთესო მოდელზე. კონგრესზე წარმოდგენილი იყო დაახლოებით ორი ათეული პროექტი, მაგრამ გაიმარჯვა იაკობ ნიკოლაძის მიერ შექმნილმა უკვე არსებულმა დროშამ. ავტორს მიენიჭა პრემია — 3 ათასი მანეთი.
დროშები დამზადდა 1918 წლის აპრილში და გაიგზავნა ქალაქებსა და სოფლებში, რათა 22 აპრილს გამოეკიდათ იგი საქართველოს მთელ ტერიტორიაზე, რომელიც ამ დღეს გახდა ნაწილი დამოუკიდებელი ამიერკავკასიის ფედერაციული რესპუბლიკისა. ერთი თვის შემდეგ ფედერაცია დაიშალა და 1918 წლის 26 მაისს შეიქმნა დამოუკიდებელი საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა, რომელმაც ოფიციალურად მიიღო შინდისფერ-წითელი დროშა შავი და თეთრი ზოლებით. მთავრობის განკარგულებით იგი აღიმართა ყველა სამთავრობო შენობაზე, სამხედრო და სავჭრო გემებზე.
სპეციალურ კანონში დროშების შესახებ, რომელიც 1918 წლის 10 სექტემბერს მიიღეს, დაზუსტდა უკვე გამოყენებული ემბლემის ზოგიერთი დეტალი. შავმა და თეთრმა ზოლებმა ერთად დაიკავეს შინდისფერ-წითელი ქსოვილის არა მეოთხედი, როგორც ადრე, არამედ მხოლოდ ის ნაწილი მარცხანა კუთხეში, რომელიც რჩება იქ, თუ დროშას წარმოდგენით სიგანეზე დავდებთ მისი სიგანის 1,5 სიგანის მქონე ჯვარს ამასთან დროშის სიგანე აღარ არის სიგრძეზე 2-ჯერ ნაკლები, პროპორცია ასე შეიცვალა 2:3, ასეთი დროშის ნახვა შესაძლებელია 1918-1921 წლებში გამოშვებული ფულის კუპიურებზე. ტარი, რომელზედაც მაგრდებოდა სახელმწიფო დროშის ქსოვილი, უნდა ყოფილიყო თეთრი და შუბივით წამახვილებული წვერით.
მხოლოდ სამსახურებრივმა დროშამ, რომელსაც მთავრობის წარმომადგენლები აღმართავდნენ, შეინარჩუნა პირველადი სახე და პროპორციები, მაგრამ აქ მარჯვენა ნაწილის შუაში განთავსებული იყო სახელმწიფო გერბის გამოსახულება. იგი შედგებოდა შინდისფერი საგერბო ფარისაგან, რომელზეც განთავსებული იყო ქართველთა მფარველის თეთრ ცხენზე ამხედრებული წმინდა გიორგის გამოსახულება: ცხენი ახტება შავად გამოსახულ იალბუზს, კავკასიონის ქედის ყველაზე მაღალ მთას. ზემოთ რკალად გამოსახული იყო ოქროსფერი მზე, თეთრი მთვარე და ხუთი რვაქიმიანი ვარსკვლავი. ციური სხეულები წარმოადგენდნენ იმ უძველესი 7 სამეფოსა და სამთავრობოს სიმბოლოს, რომლებიც მთლიანად შეადგენდნენ ქვეყანას. გერბი სამსახურებრივ დროშასთან ერთად მიიღეს 20 სექტემბერს, ზოგიერთი დაზუსტებანი შეტანილ იქნა 1918 წლის 27 დეკემბერს.
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დროშა დატვირთულია სიმბოლიზმით. შინდისფერი ქსოვილი აღნიშნავდა ქართული მიწის დიდებულ ისტორიას, რომელიც თავისი არსებობის მანძილზე მორწყული იყო ბრძოლის ველზე დაღვრილი სისხლით, შავი და თეთრი ზოლები ქვეყნის ერთობის სიმბოლოს წარმოადგენდა. იაკობ ნიკოლაძეს იგი შემთხვევით არ ჰქონდა არჩეული. პარიზში ყოფნის დროს, 1899-1901 წლებსა და 1904-1910 წლებში, მას შეეძლო საფრანგეთის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში გაცნობოდა ძველებურ წიგნს დროშების შესახებ (1375). მასში წარმოდგენილი ქართული დროშა შავ ქსოვილზე ხუთი თეთრი ჯვრით, იგი ეკუთვნოდა გიორგი V ბრწყინვალის ეპოქას.
დროშა 1921 წლის 20 მაისს საქართველოს რევკომმა სამფეროვანი დროშა და გერბი №36 დეკრეტით გააუქმა. ის მხოლოდ 1990 წლის 14 ნოემბერს აღადგინეს საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს გადაწყვეტილებით.
საბჭოთა საქართველო (1921-1990)
საბჭოთა პერიოდში საქართველოში წითელი საბჭოთა დროშის რამდენიმე ვარიანტი იყო მიღებული, რომელზეც ან საქართველოს სსრ-ის სახელი იყო აღბეჭდილი, ან წითელი ნამგალი და ურო ვარსკვლავით ლურჯ მზესა და ლურჯ ზოლზე დროშის ზედა ნაწილში (მარჯვნივ). ეს დროშა 1990 წლის 28 ოქტომბერს პირველი მრავალპარტიული არჩევნებით არჩეულმა უზენაესმა საბჭომ იმავე წლის ნოემბერში გააუქმა.
„გულებიანი დროშის“ პრობლემა
2013 წლის 9 ნოემბერს საქართველოს პრეზიდენტის სასახლის გუმბათზე სახელმწიფო დროშის ნაცვლად, „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ დროშა აღიმართა, რომელიც პარტიამ 5 ნოემბერს მიიღო. „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ დროშის აღმართვას გამოეხმაურა საქართველოს მთავრობა, რომლის განცხადებით „საქართველოს პრეზიდენტის რეზიდენციის შენობაზე სხვა დროშის აღმართვა კანონის უხეში დარღვევაა და დაუშვებელია ქვეყნის სიმბოლოების მიმართ აგდებული დამოკიდებულება ჯერ კიდევ მოქმედი პრეზიდენტის მხრიდან. მივმართავთ პრეზიდენტ სააკაშვილს, დაიცვას კანონი და დაუყოვნებლივ აღმართოს საქართველოს სახელმწიფო დროშა პრეზიდენტის რეზიდენციის შენობის თავზე“. მოგვიანებით მთავრობის პოზიციას დაეთანხმა პარლამენტის საპროცედური საკითხთა და წესების კომიტეტის თავმჯდომარე ირინე იმერლიშვილი, რომელმაც გაავლო პარალელი ავლაბრის რეზიდენციასა და თეთრს სახლს შორის და პრეზიდენტს ძველი დროშის დაბრუნებისკენ მოუწოდა. მოგვიანებით ავლაბრის რეზიდენციის გუმბათზე აღმართული დროშის პრობლემას გამოეხმაურა „ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის“ წევრი, გიორგი კანდელაკი, რომელმაც ახალი დროშის განმარტება გააკეთა. მისი მოსაზრებით, „[...] პოლიტიკაში მთავარი არის კონტექსტი. კონტექსტი სწორედ ეს არის, რომ ჩვენი დაპირისპირება და შუღლი მტერს აძლევს ხელს. ჩვენ უნდა გადავაბიჯოთ ამ ყველაფერს და უნდა ვიხელმძღვანელოთ ჩვენი ქვეყნის მომავლის ინტერესით. ეს არის არსი“. დღის ბოლოს დროშასთან დაკავშირებით კომენტარი გაავრცელა საქართველოს პრეზიდენტის ადმინსტრაციის უფროსმა ანდრო ბარნოვმა. მისი განმარტებით „დროშა აღმართულია მხოლოდ ერთი დღით, სასახლეში მუსიკალური კლიპის გადაღებასთან დაკავშირებით.“ 10 ნოემბერს საკუთარი პოზიცია დააფიქსირა საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა, რომელმაც განაცხადა:„არავინ ისე არ ამაყობს ამ დროშით, როგორც მე, ვინაიდან როცა შემომქონდა მაშინაც მამოძრავებდა და ახლაც მამოძრავებს რწმენა, რომ ეს დროშა ყველაზე ზუსტად გამოხატავს ჩვენს ღირებულებებს და ამასთანავე საუკეთესოა მსოფლიოს სახელმწიფოთა დროშებს შორის“. 2013 წლის 10 ნოემბრის შუადღეს ავლაბრის რეზიდენციის გუმბათზე საქართველოს სახელმწიფო დროშა ისევ აფრიალდა.
სქოლიო
კატეგორია:მსოფლიოს ქვეყნების დროშები დროშა
სან-მიგელი
საკუთარი სახელი სან-მიგელი შეიძლება აღნიშნავდეს:
Horaiclavus splendida
Horaiclavus splendida — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
სპირიტ-ლეიკი
სპირიტ-ლეიკი (Spirit Lake) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, კუტენაის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1945 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
UTC-04:00
thumb|500px|UTC−04:00: ლურჯი (დეკემბერი), ნარინჯისფერი (ივნისი), ყვითელი (მთელი წელი), ღია ლურჯი - ზღვის ტერიტორიები UTC−04:00 — სასაათო სარტყელი.
ეს სასაათო სარტყელი ვრცელდება ამერიკის კონტინენტზე, როგორც ჩრდილოეთ ასევე ცენტრალურ და სამხრეთ ამერიკაში.
სქოლიო
UTC-04:00
მაგდა ანიკაშვილი
მაგდალინა (მაგდა) ანიკაშვილი (დ. 24 ოქტომბერი, 1981, თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ) — ქართველი ჟურნალისტი და პოლიტიკოსი, საქართველოს პარლამენტის წევრი 2008–2012 წლებში.
ბიოგრაფია
2004 წელს დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტში სპეციალობით კინოჟურნალისტიკა. 2003-2004 წლებში მუშაობდა ტელესამაუწყებლო კომპანია „მეცხრე არხის“, გადაცემა „დილის“ წამყვანად. 2005–2006 წლებში იყო ტელეკომპანია „რუსთავი 2“-ის გადაცემა „დილა მშვიდობისა საქართველოს“ წამყვანი. 2006-2008 წლებში მუშაობდა ტელეკომპანია „იმედში“, გადაცემების „ქრონიკისა“ და „ღია ეთერის“ წამყვანად.
2008–2012 წლებში იყო საქართველოს მე-7 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „გიორგი თარგამაძე — ქრისტიან-დემოკრატები“. ფრაქცია „ქრისტიან-დემოკრატების“ მდივანი, ჯანმრთელობის დაცვისა და სოციალურ საკითხთა კომიტეტის თავმჯდომარის მოადგილე, საპროცედურო საკითხთა და წესების კომიტეტის წევრი და საპარლამენტო უმცირესობის მდივანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 24 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსი ქალები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:საქართველოს თეატრისა და კინოს სახელმწიფო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები მაგდალინა
C-32
C-32 სამხედრო-სამგზავრო ვერსიაა თვითმფრინავისა ბოინგ 757 აშშ-ის სამხედრო-საჰაერო ძალებიდან. C-32 უზრუნველყოფს აშშ-ის ლიდერების ტრანსპორტირებას მსოფლიოს ნებისმიერ წერტილში. ძირითადი მომხმარებლები არიან აშშ-ის ვიცე-პრეზიდენტი, განმასხვავებელი სახელწოდების „მეორე ბორტი“ გამოყენებით, პირველი ლედი, აშშ-ის პრეზიდენტის კაბინეტისა და აშშ-ის კონგრესის სხვადასხვა წევრები. პრეზიდენტებს ბარაკ ობამას, ჯორჯ ბუშს და ბილ კლინტონს ნამგზავრი აქვთ ამ თვითმფრინავით(პირობითი სახელწოდების გამოყენებით „პირველი ბორტი“).
C-32-ს აქვს მოკლე ასაფრენი ზოლი, რაც ხდის მას უფრო მოსახერხებელს მგაზვრობისთვის, ვიდერე VC-25, რომელმაც საკმაოდ გრძელი გარბენი უნდა გააკეთოს ასაფრენად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თვითმფრინავები კატეგორია:სამგზავრო თვითმფრინავები
Bloc Party
Bloc Party — ბრიტანული ინდი როკ ჯგუფი, რომელშიც შედიან კელე ოკერეკე (წამყვანი ვოკალი, რიტმული გიტარა), რასელ ლისეკი (წამყვანი გიტარა), ჯასტინ ჰარისი (ბას-გიტარა) და ლუის ბარტლი (დასარტყმელი საკრავები). მათი მუსიკა განიცდის The Cure-ის, Mogwai, Siouxsie and the Banshees-ის, და უკანასკნელ პერიოდში, Radiohead-ის გავლენას.
ჯგუფი 1999 წელს, რედინგის ფესტივალზე, ოკერეკესა და ლისეკის მიერ ჩამოყალიბდა. 2003 წლამდე მან რამდენიმე სახელი შეიცვალა. მოუკსი ჯგუფს შეუერთდა NME-ში გამოქვეყნებული განცხადების შემდეგ. ტონგი კასტინგის შემდეგ აირჩიეს. Bloc Party-ს წარმატებაზე გავლენა იქონიეს BBC Radio 1-ის წამყვანმა სტივ ლემეკმა და ჯგუფ Franz Ferdinand-ის ლიდერმა ალექს კაპრანოსმა, მას შემდეგ, რაც დემო-ჩანაწერი She's Hearing Voices მიიღეს.
სქოლიო
კატეგორია:Bloc Party კატეგორია:ინგლისური ინდი როკ ჯგუფები კატეგორია:Atlantic Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:2003 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები
უოლნატ სტრიტის თეატრი
უოლნატ სტრიტის თეატრი (The Walnut Street Theatre — თეატრი უოლნატის ქუჩაზე) — ყველაზე ძველი თეატრი აშშ-ში და უძველესი უწყვეტად მოქმედი თეატრი ინგლისურენოვან სამყაროში; მდებარეობს ფილადელფიაში, პენსილვანია, #825 უოლნატ სტრიტზე. დაწესებულებას სამი სცენა აქვს: მთავარი — კომპანიის ძირითადი და დიდი წარმოდგენებისთვის, ინდიპენდენს-სტუდიო — შენობის მესამე სართულზე მცირე წარმოდგენებისთვის, და სტუდიო 5 — მეხუთე სართულზე, რომელიც გაქირავებულია დამოუკიდებელი წარმოდგენებისთვის.
ისტორია
უოლნატ სტრიტის თეატრი ააგო პეპინ და ბრესკარის ცირკმა — ფრანგული ტრუპა, რომელიც ამერიკაში ტურით მოგზაურობდა 1807-1815 წლებში. პეპინ და ბრესკარმა უამრავი სცენური ნაგებობა ააშენეს აშშ-ის აღმოსავლეთ სანაპიროს გასწვრივ, სადაც მათი საცირკო წარმოდგენების პარალელურად კლასიკური ნაწარმოებები და საცხენოსნო დრამები იმართებოდა. თეატრი დაფუძნდა 1809 წელს და სახელად „ახალი ცირკი“ დაერქვა. 1811 წელს არქიტექტორმა უილიამ სტრიკლენდმა დააპროექტა და ააგო სცენა და საორკესტრო ნიშა თეატრალური წარმოდგენებისთვის; შესაბამისად თეატრის სახელი შეიცვალა „ოლიმპიკ“-ით. დღევანდელი სახელით თეატრი 1828 წლიდან იწოდება.
უოლნატი პირველი თეატრი იყო, სადაც 1837 წელს გაზის საფეხურების განათება დამონტაჟდა. 1855 წელს ის ასევე პირველი თეატრი გახდა ჰაერის კონდიცირების სისტემით. 1892 წელს თეატრმა შანდლებსა და საფეხურების ელექტრო განათებაზე გადაინაცვლა. მას შემდეგ თეატრმა მრავალი რენოვაცია განიცადა.
პირველი თეატრალური წარმოდგენა ამ თეატრში იყო სპექტაკლი „The Rivals“ (მოპაექრეები) 1812 წელს (დამსწრეთა შორის იყვნენ პრეზიდენტი თომას ჯეფერსონი და მარკიზ დე ლაფაიეტი). 1865 წელს თეატრი შეისყიდეს ედვინ ბუზმა და ჯონ სლიპერ კლარკმა. 1941 წელს თეატრი შუბერტის ორგანიზაციის ნაწილი გახდა. ამ პერიოდში თეატრში იდგმებოდა ბროდვეიზე გასასვლელი შემდეგ კლასიკად გადაქცეული სადცელი სპექტაკლები, მათ შორის:
1964 წელს უოლნატის ქუჩის თეატრი ნაციონალური ისტორიული ლენდმარკი გახდა, 1969 წელს კი იგი საქველმოქმედო ორგანიზაციამ შეისყიდა და ახალ უოლნატ სტრიტ თეატრის კორპორაციად გარდაქმნა. 1976 წლის 23 სექტემბერს აქ მოეწყო პირველი საპრეზიდენტო დებატები ჯერალდ ფორდსა და ჯიმი კარტერს შორის. 1984 წელს ჩამოყალიბდა უოლანტ სტრიტ თეატრის სკოლა, რომელშიც ყოველწლიურად დაახ. 1200 სტუდენტია. სერია „ინდიპენდენს სტუდიო მესამეზე“ 1986 წლიდან შემოიღეს.
დღემდე კომპანია უშვებს ხუთ სპექტაკლს სეზონზე თეატრის მთავარ სცენაზე და ყველაზე მეტი რეგულარული მაყურებელის მქონე კომპანიად ითვლება მსოფლიოში.
სქოლიო
კატეგორია:ფილადელფია კატეგორია:აშშ-ის თეატრები კატეგორია:თეატრის ისტორია
Horaiclavus stenocyma
Horaiclavus stenocyma — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ვიქტორი
ვიქტორი (Victor) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ტეტონის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1928 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
ბალიანგაო
ბალიანგაო (ოფიციალურად ბალიანგაოს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Baliangao; Bayan ng Baliangao) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მისამისის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 18 433 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ მისამისის მუნიციპალიტეტები
საქართველოს საფეხბურთო თასი 1991-1992
საქართველოს თასი 1991-92 — საქართველოს თასის მეორე გათამაშება ფეხბურთში. გამარჯვებული გახდა თბილისის „იბერია“, რომელმაც ფინალში სოხუმის „ცხუმი“ დაამარცხა, ანგარიშით 3–1.
ფარეშთუხუცესი
ფარეშთუხუცესი მსახურთუხუცესის უწყებაში შემავალი სახელო ოყო. ხელმწიფის კარის გარიგებაში ვკითხულობთ:
ფარეშთუხუცესისა და ფარეშთა საქმე იყო ყოველგვარი საფენის დაფენა, ოთახების ნოხებითა და სხვადასხვა მანდილებით მოკაზმვა. დილით, როდესაც მეფე საწოლიდან გამობრძანდებოდა, ფარეშთუხუცესი და ფარეშები ეხმარებოდნენ მას.
ფარეშთუხუცესი უფროსი ხელმძღვანელი იყო დარბაზისა და სხვა სადგომებისა მოკაზმვის დროს, იგი აფენინებდა ნოხებსა და საფენებს და ამკობინებდა ოთახებს. ზოგჯერ თვითონაც აკეთებდა საფარეშო საქმეს. მაგალითად, პურობის დროს, როდესაც დარბაზობა იყო, „ცოცხს ფარეშთ-უხუცესი აიღებს“ და „პურობის უკანით ნოხსა გადმოგჳს მეფის წინაშე“.
ფარეშთუხუცესის გამგებლობაში შედიოდა საფარეშოები და ფარეშები. საფარეშოები შინაური მეურნეობისთვის განკუთვნილი დაწესებულება და საწყობი იყო. სანთლისა და შანდლებისთვის ცალკე საფარეშო იყო. კიდევ არსებობდა სამკერვალო საფარეშო, სამრეცხაო საფარეშო და სხვ.
არჯუნი (ტანკი)
„არჯუნი“ - ინდური ძირითადი საბრძოლო ტანკი. შექმნილია 70 - 80-იან წლებში, შეიარაღებაში არსებული მოძველებული უცხოური ტანკების შესაცვლელად. ინდოეთის სრულიად დამოუკიდებელი წარმოება. ტანკი არჯუნი ეკუთვნის სხვადასხვა ქვეყნების ბოლო თაობის ტანკების კლასს. სერიული წარმოება დაიწყო 2006 წელს. ტანკის პირველი პარტია ინდოეთის შეიარაღებაში შევიდა 2007 წელს.
კატეგორია:ძირითადი საბრძოლო ტანკები
არაკანის მთები
არაკანის მთები (ရခိုင်ရိုးမ; რაქაინი, არაკან-იომა) — ქედი დასავლეთ მიანმარში, ნაწილობრივ ინდოეთში. გადაჭიმულია სამხრეთით მოდინის კონცხიდან ჩრდილოეთით მანიპურის შტატამდე დაახლოებით 800 კმ-ზე. სიმაღლე 3053 მ-მდე (მწვერვალი ვიქტორია). არაკანის მთები ალპების ასაკის რთული აგებულების ანტიკლინორიუმია. ძირითადი ქედების ბირთვი აგებულია ტრიასული და ცარცული თიხა-ფიქლებით, ქვიშაქვებით და კვარციტებით; ფრთებზე პალეოგენური დანალექი ქანებია.
არაკანის მთები უმთავრესად საშუალო სიმაღლისაა, უახლესი ტექტონიკური მოძრაობების შედეგად დანაწევრებულია და აზევებული. ჩრდილოეთით პარარელულ ქედებში მოქცეულია ღრმა ეროზიულ-ტექტონიკური ხეობები. სამხრეთისაკენ მთათა სისტემა ვიწროვდება და დაბალ (150-200 მ) ბორცვიან მწკრივად იქცევა. გამოიყოფა ნაგის ბორცვები, ჩინის მთები და პატკაის ქედი. დასავლეთი ქარპირა ფერდობები შემოსილია ტენიანი სუბტროპიკული ტყით, აღმოსავლეთ ფერდობებზე 1000 მ ზემოთ მარადმწვანე მუხა და ფიჭვია. არაკანის მთების აღმოსავლეთ კალთაზე არის ქრომიტების საბადო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მიანმარის ქედები კატეგორია:ინდოეთის ქედები
ჯანდარის ტბა
ჯანდარის ტბა (Candargöl) — ტბა საქართველოსა და აზერბაიჯანის საზღვარზე. მდებარეობს გარდაბნის ვაკეზე, ზღვის დონიდან 291,4 მ სიმაღლეზე. სარკის ფართობი — 10,6 კმ², საშუალო სიღრმე 3,75 მ, მაქსიმალური სიღრმე 7,2 მ. ჯანდარის ტბა თბილისის სამხრეთ-აღმოსავლეთით 50 კმ-ის დაშორებით, რუსთავიდან კი 20 კმ-ის მანძილზე მდებარეობს.
ჯანდარის ტბა ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი წყალსატევია აღმოსავლეთ საქართველოში. იგი მდებარეობს მტკვრის აუზში. ტბა წყალსაცავის ტიპისაა და გამდინარეა. მისი გარკვეული ნაწილი სამხრეთ-აღმოსავლეთით მდებარეობს აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე. ტბის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში არის მომცრო ზომის ყურე, ხოლო სამხრეთ-აღმოსავლეთით საკმაოდ განიერი და ღრმაა. ნაპირები უმეტესწილად დამრეცი და დაბალია. წყლის მაქსიმალური დონის დროს ნაპირების მნიშვნელოვანი ნაწილი იტბორება. დაჭაობებულია ჩრდილო-დასავლეთი ნაპირიც.
ჯანდარის ტბა ძირითადად ივსება მტკვრის წყლით, რომელიც შედის გარდაბნის სარწყავი სისტემის არხით. ტბას უერთდება გარდაბნის არხი. ატმოსფერული და მიწისქვეშა წყლების მონაწილეობა მის კვებაში უმნიშვნელოა. ტბას არ აქვს ერთი ბუნებრივი ან მუდმივი შენაკადი. ფსკერი სწორია და დაფარულია რუხი ფერის ლამით.
ჯანდარის ტბის ადგილას წარსულში იყო პატარა წყალსატევი. XIX საუკუნის 70-იან წლებში მტკვრიდან გაიყვანეს არხი. 1927 წელს ტბა დააშრეს, ხოლო 1928 წელს ხელახლა შეავსეს. ზაფხულში ტემპერატურა 30–32 °C-ია. ზამთარში ტბა საგრძნობლად ცივდება (2–3 °C), იშვიათად კი იყინება, ისიც ძლიერ სუსხიანი ზამთრის დროს. ტბის წყალი მომწვანო-მოყვითალო ფერისაა. გამჭვირვალობა დაახლოებით 1 მ. წყალს აქვს ოდნავ არასასიამოვნო სუნი და გემო. სასმელად უვარგისია.
ჯანდარის ტბით ირწყვება აზერბაიჯანის (ყაზახის რაიონი) მინდვრები და საქართველოს გარდაბნის მუნიციპალიტეტის მიწები. XX საუკუნის 60-იან წლებში იქთიოლოგმა ოთარ ბურჭულაძემ ჯანდარის ტბაში აღრიცხა 21 სახეობის და ქვესახეობის თევზი, მათ შორის: კავკასიური ქაშაპი, ლოქორია, მტკვრის ტობი, მტკვრის ციმორი, ხრამული, მტკვრის წვერა, ჭანარი, მურწა, შამაია, მტკვრის თაღლითა, შავწარბა, აღმოსავლური ფრიტა, ამიერკავკასიური ბლიკა, აღმოსავლური კაპარჭინა, ტაფელა, კობრი, წინააზიური გველანა, ლოქო, გამბუზია, თეთრი სქელშუბლა, თეთრი ამური, ჭრელი სქელშუბლა და ჭერეხი.
ჯანდარის ტბა იქთიოფაუნის მრავალფეროვნებით საქართველოში პალიასტომის ტბას თუ ჩამოუვარდება. იგი საქართველოს წყალსატევთაგან ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ობიექტია თევზრეწვისა და სპორტულ-სამოყვარულო თევზჭერისათვის.
ჯანდარის ტბას მიგრაციისას და საზამთროდ 20 000-მდე წყალმცურავი ფრინველი იყენებს. მათ შორისაა: 500-700 წითელთავა ყვინთია; 200-300 წითელი იხვი; 10 000-15 000 გარეული იხვი; 800-1500 ჭიკვარა, მცირე რაოდენობით თეთრთვალა ყვინთია, ქოჩორა ყვინთია, ამაყა და მცირე ბატასინა; 80-100 ქოჩორა ვარხვი; 200-500 დიდი ჩვამა.
აქ განვითარებულია ხისტი ჭაობის მცენარეულობა, ძირითადად ლელი და ლაქაში. ალაგ-ალაგ გვხვდება ჭალის ტყის ფრაგმენტები, სადაც ძირითადად ვერხვი, ტირიფი და იალღუნია წარმოდგენილი. ტბის შემოგარენშია ნახევარუდაბნოსა და სტეპისთვის დამახასიათებელი სახეობები — ძეძვი, მწარე აბზინდა და ჩვეულებრივი ურო.
სქოლიო
კატეგორია:ქვემო ქართლის მხარის ტბები კატეგორია:აზერბაიჯანის ტბები
იფრანეს ეროვნული პარკი
იფრანეს ეროვნული პარკი (არაბ. إفران‎الوطني المنتزه) — ეროვნული პარკი მაროკოში, იფრანეს პროვინციაში, შუა ატლასის მთებში. მოიცავს 500 კმ² ტერიტორიას. პარკის დიდი ნაწილი დაფარულია ატლასის კედრის ტყეებით. იფრანე ერთ-ერთია იმ მცირე ადგილთაგან, სადაც შემორჩენილია მაგოტი (ბერბერული მაკაკა). ეს პრიმატი პრეისტორიულ ხანაში ბევრად უფრო გავრცელებული იყო ჩრდილოეთ აფრიკაში, თუმცა ამჟამად საფრთხის ქვეშ მყოფ სახეობად ითვლება და შემორჩენილია მისი ძალზედ ცოტა ოდენობა.
სქოლიო
კატეგორია:მაროკოს ეროვნული პარკები
თაშმიჯაბი
თაშმიჯაბი — ქართული სამზარეულოს სვანური კერძი, ყველით გადაზელილი კარტოფილის პიურე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ვეგეტარიანული კერძები
გიორგი სანაია
გიორგი სანაია (დ. 24 თებერვალი, 1975 — გ. 26 ივლისი, 2001, თბილისი) — ქართველი ტელეჟურნალისტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1975 წელს აფხაზეთში. შემდგომში საცხოვრებლად გადავიდა თბილისში.
1997 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ჟურნალისტიკის ფაკულტეტი. სტუდენტობის პერიოდშივე მუშაობდა სხვადასხვა ჟურნალ-გაზეთებში. მოგვიანებით, მისი ყველაზე დიდი ნაბიჯი იყო ტელე-სამაუწყებლო კომპანია რუსთავი 2, სადაც გიორგი სანაიას მიჰყავდა იმ დროისათვის ყველაზე პოპულარული თოქ-შოუ „ღამის კურიერი“.
2001 წლის ივლისში, ტელევიზიით მოულოდნელად გავრცელდა ცნობა გიორგი სანაიას გარდაცვალების შესახებ. გარდაცვალების რეალური მიზეზი დღემდე უცნობია, თუმცა, ბევრის მოსაზრებით ამ მკვლელობის მიზეზი იმდროინდელი პოლიტიკური ინტრიგები უნდა ყოფილიყო.
მას დარჩა ცოლი და ერთი შვილი. გიორგი სანაია დღემდე ითვლება ერთ-ერთ ყველაზე პოპულარულ ქართველ ტელეწამყვანად და ერთ-ერთ საუკეთესო ჟურნალისტად.
დაკრძალულია თბილისში, საბურთალოს საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ჟურნალისტები კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2001 კატეგორია:საბურთალოს პანთეონში დაკრძალულები
J
J, j — თანამედროვე ლათინური ანბანის მე-10 ასო.
ტრანსკრიპცია
200px
კლავიატურა
კომპიუტერის კლავიატურაზე წარმოადგენს შემდეგი სიმბოლოების ერთობლიობას:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლათინური ასოები
მეგან ჯეტ მარტინი
მეგან ჯეტ მარტინი (Meaghan Jette Martin; დ. 17 თებერვალი 1992 წელი, ლას-ვეგასი,ნევადა) — ამერიკელი მომღერალი და მსახიობი.მისი პირველი წარმატებული როლი იყო ტეს ტაილერის როლი ფილმისთვის როკი საზაფხულო ბანაკში და ასევე თამაშობს ამ ფილმის მეორე ნაწილშიც.ასევე წარმატებული იყო ჯო მიჩელის როლი ფილმში საძაგელი გოგოები 2,პირველ ნაწილში ლინდსი ლოჰანი მონაწილეობდა,მეორე ნაწილში კი სწორედ მეგანმა შეცვალა ის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1992 კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 17 თებერვალი
აიონა
აიონა (Iona) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ბონევილის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 1803 კაცს.
სქოლიო
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
Horaiclavus sysoevi
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ოულაფსვიკი
ოულაფსვიკი (Ólafsvík) — სნაიფეთლსნესის (ისლ: Snæfellsnes) ნახევარკუნძულის დასავლეთით მდებარე სათევზაო ქალაქი, ისლანდია. 2004 წლისთვის მოსახლეობა შეადგენდა 1 008 კაცს. მდებარეობს სნაიფეთლსნესისლას (ისლ: Snæfellsnessýsla) რაიონში, ვესტურლანდის (ისლ: Vesturland) რეგიონში.
პრეიზაფიორზურის (ისლ: Breiðafjörður) შესასვლელთან ყოფნის გამო, ისლანდიაში პირველი ქალაქი იყო, რომელმაც დანიის მეფისგან ვაჭრობის ლიცენზია მიიღო. ეს მოხდა XVII ს-ში. ეკონომიკა დამყარებულია მეთევზეობასა და ვაჭრობაზე, ასევე ამ მხარეში ფერმერთა მომსახურებაზე.
ოულაფსვიკის გარშემო ბუნება გართობის უამრავ საშუალებას იძლევა. ოულაფსვიკთან არის ქალაქი ჰეთლისანტური (Hellissandur), სადაც დასავლეთ ევროპაში უმაღლესი ნაგებობა - გუფუსკაულარის რადიო ანძაა (ისლ: Langbylgjustöðin á Gufuskálum) (412 მ სიმაღლის).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლანდიის ქალაქები
არტ-იმედი
კომპანია ქმედითუნარიანი ვერ აღმოჩნდა და 2004 წელს დაიშალა. ლეიბლის ხელმძღვანელობამ ამ მიზეზთა შორის თანხების არასწორი გადანაწილება დაასახელა. კომპანიაში უამრავი მომღერალი იყო გაწევრიანებული, რომელთაც უხდიდნენ ყოველთვიურ ფიქსირებულ ხელფასს, ფიჭურ ტელეფონებზე საუბრის გადასახადს და საწვავის ფულს. ამ მომღერლებში ჩადებული თანხიდან კი შემოსავალი მინიმალური იყო, რამაც გამოიწვია კომპანიის გაკოტრება.
კატეგორია:საქართველოს კომპანიები
ბილბორდის მუსიკალური დაჯილდოება
ბილბორდის მუსიკალური დაჯილდოება ერთ-ერთია ყოველწლიური ამერიკული მუსიკალური დაჯილდოების შოუებიდან, გრემის, ამერიკული მუსიკის დაჯილდოების და როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესვლის ცერემონიის გვერდით. დასპონსორებულია მუსიკალურ ჟურნალ ბილბორდის მიერ და ტარდებოდა ყოველი წლის დეკემბერში, სანამ არ შეწყდა. ამ დროისათვის მაიკლ ჯეკსონი ყველაზე მეტ ჯილდოს ფლობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მუსიკალური ჯილდოები
ბონიფასიო (დასავლეთი მისამისი)
ბონიფაციო (ოფიციალურად ბონიფაციოს მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Bonifacio; Bayan ng Bonifacio) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი დასავლეთ მისამისის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 34 558 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 28 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:დასავლეთ მისამისის მუნიციპალიტეტები
ბანიოს ბრძოლა
ბანიოს ბრძოლის (ბანჯოს ბრძოლა)-ბრძოლა, რომლის დროსაც, ბრიტანულმა ძალებმა ალყა შემოარტყეს გერმანიის ძალებს, რომელიც ბანჯოს მთაზე იყო შემორჩენილი 1915 წლის 4-დან 6 ნოემბრამდე, პირველი მსოფლიო ომის კამერუნის კამპანიის დროს. 6 ნოემბრისთვის გერმანული ძალების დიდი ნაწილი დანებდა დანარჩენი გარდაიცვალა. ბრძოლას მოჰყვა მოკავშირეების გამარჯვება და გერმანიის წინააღმდეგობის დაშლა ჩრდილოეთ კამერუნში.
გაგრის ბატალიონი
გაგრის ბატალიონი — საქართველოს რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების ეროვნული გვარდიის მე-2 საარმიო კორპუსის 23-ე ბრიგადის გაგრის N 55090 ბატალიონი.
ბანიოს ბრძოლა
წინაპირობა
ბრიტანეთსა და გერმანიას შორის ომის დაწყების შემდეგ 1914 წლის ზაფხულში, ბრიტანულმა ძალებმა მეზობელ ნიგერიაში განახორციელეს თავდასხმა გერმანიის ციხესიმაგრეებზე გარუაში ჩრდილოეთ კამერუნში. გარუას პირველ ბრძოლაში სიმაგრეების აღების წარუმატებლობისა და დიდი დანაკარგების მიტანის შემდეგ, ბრიტანულმა ძალებმა სასაზღვრო რეგიონებში თავდაცვითი სტრატეგია აირჩიეს. გერმანელმა სარდალმა, ფონ კრაილსჰაიმმა გარუაში ნდობა მოიპოვა დასაზღვრის გასწვრივ დარბევა მოაწყო, რომელიც მოიგერიეს გურინის ბრძოლაში, 1915 წლის აპრილში. გერმანიის დამარცხების შემდეგ, კაპიტანმა ადოლფ შიპერმა დაჭრილი გერმანელი ჯარისკაცები სამხრეთით მდებარე ბანჯოს ციხესიმაგრეში მიიყვანა. გერმანიის დარბევამ გამოიწვია შურისძიება ამ მხარეში ბრიტანელი მეთაურის, ჰიუ კანლიფისგან, რომელმაც საბოლოოდ დაიპყრო გარუას ციხესიმაგრეები გარუას მეორე ბრძოლაში. ივლისში, კანლიფმა გაიმარჯვა ნგაუნდერეს ბრძოლაში, თუმცა, ძლიერი წვიმის გამო, კანლიფმა არჩია მონაწილეობა მიეღო მორას ალყაში,გერმანული ბაზა ჯაუნდესკენ (დღევანდელი იაუნდე) ნაცვლად იმისა, გამართულიყო.
გაგრის ბატალიონი
ბატალიონი მოხალისეების დონეზე რეალურად შეიქმნა 1992 წლის 2–5 ოქტომბერს გაგრის აღების შემდეგ, მაგრამ ოფიციალურად გაფორმდა საქართველოს რესპუბლიკის შეიარაღებული ძალების მინისტრის 1993 წლის 20 იანვრის ბრძანებით.
ბანიოს ბრძოლა
წინაპირობა
ამინდის პირობების გაუმჯობესების გამო, კანლიფმა ოქტომბერში სამხრეთის მიმართულებით მოძრაობა განაახლა. 22 ოქტომბერს კანლიფის ძალებმა ქალაქი ბამენდა დაიკავეს.24 ოქტომბერს ბრიტანულმა ჯარებმა სოფელი ბანიო დაიკავეს. 3 ნოემბერს სვეტმა დაიკავა ქალაქი ტიბატი, დაახლოებით 90 კილომეტრში ნგაუნდერეს სამხრეთ-დასავლეთით. გერმანული ციხე ქალაქ ბანიოს მახლობლად ბორცვზე იყო ნიგერიის საზღვართან და ეს იყო გერმანიის ბოლო დასაყრდენი ჩრდილოეთ კამერუნში, რომელიც იდგა კუნიფსა და ჟაუნდს შორის. ციხე მდებარეობდა მთის თავზე ციცაბო ფერდობებით, მაგრამ შედარებით ბრტყელი მწვერვალით. მთის კალთებზე მდებარეობდა რამდენიმე ლოდი. ბრძოლისთვის მომზადებისას გერმანიის ჯარებმა ააშენეს დაახლოებით 300 სანგარი ამ ლოდებს შორის და ააშენეს მრავალი სამაგრი ბორცვის ფერდობებზე. კაპიტან ადოლფ შიპერის მეთაურობით, ციხე მოემზადა დიდხნიანი ალყისთვის, როგორიც მორასა და გარუაში იყო. ბრძოლის გამართვამდე გარნიზონმა სასოფლო-სამეურნეო კულტივირებისთვის მთის მწვერვალიც კი მოამზადა. 1915 წლის ოქტომბრისთვის ციხეს იცავდა 23 ევროპელი ოფიცერი და დაახლოებით 200 ადგილობრივი ასკარი.