cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მელქისედეკ გუნთაიშვილი
ბიოგრაფია
მელქისედეკ გუნთაიშვილი დაიბადა 1873 წელს, პირველად ფირალად გავარდა 1889 წელს. 18 წლის მელქისედეკი ბათუმში მანთაშევის ქარხანაში მუშაობდა. იმავე წლებში დაქორწინდა. 20 წლისამ შეიძინა იარაღი და კვლავ გავარდა ფირალად. მისი ძმის გადმოცემით აჭარაში ის ებრძოდა ხოჯებს და ბეგებს. იგი შეიპყრეს და გადააგზავნეს ქუთაისში, სადაც მას 12 წლიანი კატორღა სამუდამო გადასახლებით სახალინზე მიუსაჯეს.
სახალინზე მან ოთხი წელი გაატარა და 1904 წელს გაიქცა. ერთხანს აზერბაიჯანში იმალებოდა, შემდეგ სოხუმში აღმოჩნდა, სადაც ტერაქტების სერია მოაწყო და 17 სტრაჟნიკი მოკლა. სოხუმში გუნთაიშვილის დაჭერისათვის ხელისუფლებამ ჯილდო — ხუთი ათასი მანეთი დააწესა. აფხაზეთიდან ის ეპისკოპოსის ანაფორით, პარიკითა და წვერით შენიღბული გაიპარა. თურმე გემზე მას, როგორც მაღალი რანგის სასულიერო პირს დიდი პატივით ეგებებოდნენ. მშობლიურ სოფელ კვირიკეთში დაბრუნებისთანავე ის ჩაება ტერორისტულ საქმიანობაში და მონაწილეობდა პოლიციელებზე თავდასხმაში და იარაღის გატაცებაში. მთავრობამ ისევ დაუწყო დევნა, მისი შეპყრობისთვის აქაც ჯილდო დაწესდა.
გუნთაიშვილი ისეთი ავტორიტეტით სარგებლობდა, რომ ყოველი ახლადგამოჩეკილი ფირალი მასთან მიდიოდა. ფირალი რომ ვერ მოიხელთეს, დედამისი და მისი ძმა აპოლონი დააპატიმრეს. განსრისხებულმა გუნთაიშვილმა ოზურგეთის მაზრის უფროსის მოკვლა გადაწყვიტა, მაგრამ ამხანაგებმა არ დაანებეს — ყველას ააწიოკებენო. მაშინ მელქისედეკმა წერილი მისწერა: რას კადრულობ, მოხუც ქალს რომ ციხეში აგდებო. თუ ასეა, მაშინ შენ ცოლ-შვილს მოვიტაცებ და ტყეში წავიყვანო. მაზრის უფროსმა ეს წერილი მიიღო და მესამე დღეს დედამისი ციხიდან გამოუშვა. ერთხელ მაზრის უფროსმა მახარაძემ კრება მოიწვია და მოსახლეობა გააფრთხილა იმ მოსალოდნელ შედეგებზე, რაც ფირალთა მფარველებს ელოდათ. ასევე წარუდგინა ფირალთა ხელშემწყობთა 30 კაციანი სია. გუნთაიშვილი თავის ამხანაგებთან ერთად, რომელთა შორის იყვნენ დათიკო შევარდნაძე, სიმონ ბურჭულაძე, კოლია შავიშვილი, კიკია მამულაიშვილი, ღამით მაზრის უფროსს წამოადგა სახლში. მახარაძეს სუფრა გააშლევინეს, იქეიფეს, შემდეგ გამოატანინეს სია და ბუხარში დაწვეს, თან დაემუქრნენ თუ კიდევ ასეთები გაბედე, იცოდე მოგკლავთო.
გუნთაიშვილი ერთ ხანს გიგო ერქომაიშვილის ოჯახში იმალებოდა. ამ ოჯახს სხვადასხვა დროს სტუმრობდა სისონა დარჩია, დათიკო შევარდნაძე, გოგია ღლონტი. გუნთაიშვილი ღამით ოდის სახურავზე იმალებოდა, ღამით კი ჩამოდიოდა და სამზადისში ძმებ ერქომაიშვილებთან ერთად ქეიფობდა და მღეროდა. მელქისას იმდენად კარგი ხმა ჰქონდა, რომ ერთხელ მისთვის არტემ ერქომაიშვილს უთქვამს: „შენ რომ მთავრობა შეგირიგდეს, აუცილებლად ჩემს გუნდში ჩაგრიცხავდიო“. არსებობს ცნობა, რომ ერთ კრებაზე, რომელიც გაიმართა ვლადიმერ ერქომაიშვილის ოჯახში, დაახლოებით 1904–05 წლებში, მელქისა გუნთაიშვილს იქ მიუყვანია სოსო ჯუღაშვილი. კრებას ასევე ესწრებოდნენ ფილიპე მახარაძე, ჭოლა ლომთათიძე, დიომოდე შალიკაძე და სხვები. ერთ საღამოს გიგო ერქომაიშვილს ალფეს თოიძემ შეატყობინა, რომ სტრაჟნიკები მაკვანეთში გუნთაიშვილის მოძებნას აპირებდნენ. ძმებმა ერქომაიშვილებმა მელქისი სოფელ გომში მიიყვანეს ერთი თავიანთ მეგობრის ოჯახში. სამშვიდობოს გასულმა გუნთაიშვილმა ძმებ ერქომაიშვილებს მადლობის ნიშნად ლექსი მიუძღვნა (გადმოცემით გუნთაიშვილი ლექსებსაც წერდა). ამ ლექსზე მოგვიანებით არტემ ერქომაიშვილმა სიმღერა შეთხზა.
გუნთაიშვილი სხვა ცნობილ ტერორისტებთან ერთად გაერთიანებული იყო წითელ რაზმში და მათთან ერთად მონაწილეობა მიიღო ნასაკირალის ბრძოლაშიც. მას ბევრი ტერორისტული აქტი აქვს მოწყობილი, მათ შორის, გაძარცვა ორი სარკინიგზო ეშელონი და მოკლა პოლკოვნიკი კრილოვი, ირკუტსკში მოკლა გენერალი მიშლევსკი. 1905 წელს რევოლუციურმა კომიტეტმა გუნთაიშვილს ბათუმში ვინმე ალექსეევის მოკვლა დაავალა. მელქისი მას ბაზარში დაესხა თავს, დაჭრა, მაგრამ ალექსეევი ხალხმრავლობამ იხსნა, თუმცა ამ ინციდენტის შემდეგ ის საქართველოში აღარ გამოჩენილა. აზერბაიჯანში მელქისი და კოლია შავიშვილი ტერორისტული აქტის ჩადენას აპირებდნენ, მაგრამ ისინი გასცეს, დააპატიმრეს და გურიაში გამოაგზავნეს. დაპატიმრებულებმა ნატანების სადგურში გაქცევა მოახერხეს.
1905 წლის რევოლუციის ჩახშობის შემდეგდროინდელ რეპრესიებს ის გადაურჩა, მაგრამ ფირალობას ისევ განაგრძობდა. 1909 წელს მელქისედეკ გუნთაიშვილმა მოკლულ ფირალ დათიკო შევარდნაძეს ლექსი უძვნა. 1918 წელს თურქეთმა ოზურგეთი და გურიის ნაწილი დაიკავა, ჯარი ძარცვავდა და აწიოკებდა მოსახლეობას. გუნთაიშვილმა სხვებთან ერთად პარტიზანული ბრძოლა გააჩაღა თურქების წინააღმდეგ და როგორც ამბობენ, დიდი ზარალი მიაყენა.
გასაბჭოების შემდეგ მელქისედეკ გუნთაიშვილი ქობულეთში კომისრის თანამდებობაზე მუშაობდა. დემოკრატიული რესპუბლიკის პერიოდში ოზურგეთის ბაზარში ჩხუბისას მელქისას ძმას, სამსონს შემოაკვდა ვინმე თავართქილაძის ბიძაშვილი. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ თავართქილაძე „ტროიკის“ წევრი გახდა და გადაწყვიტა სამაგიეროს გადახდა. სამსონი დაიჭირეს და დახვრიტეს. ამის გამო თავართქილაძე ციხეში ჩასვეს, მაგრამ გავლენიანი ნაცნობ-მეგობრების დახმარებით მან მალე დაიხსნა თავი. გათავისუფლებული თავართქილაძე გუნთაიშვილმა მოკლა
ამის შემდეგ გუნთაიშვილმა ისევ აიღო ხელში თოფი და ფირალობას დაუბრუნდა. მას ამჯერად საბჭოთა მილიცია დასდევდა. გუნთაიშვილი და მისი მეგობარი ფირალები შამილ დარჩია და ჯამბულეთა ღლონტი თურქეთის გავლით საფრანგეთში აპირებდნენ გაქცევას. ისინი ოზურგეთთან ახლოს ერთ ოჯახში აფარებდნენ თავს, მაგრამ ღლონტმა ისინი გასცა. მათ თავს მილიციონერთა დიდი რაზმი დაესხა. ორმხრივი სროლის შედეგად გუნთაიშვილი დაიჭრა, შამილს მისი დატოვება არ სურდა, მაგრამ მელქისედეკმა აიძულა ის წასულიყო. დაჭრილი გუნთაიშვილი ცხენის ძუაზე გამოაბეს და მანამდე ათრიეს, სანამ არ მოკვდა. ეს მოხდა 1929 წელს (სხვა მონაცემებით 1933 წელს). დარჩიამ და ღლონტმა კი ოზურგეთთან მდებარე ექადიის ტყეს შეაფარეს თავი, სადაც ღლონტმა დაძინებული შამილ დარჩია მოკლა, გვამი კი მილიციას ჩააბარა.
1945 წელს სოჭში ქართველ მეცნიერებთან შეხვედრისას სტალინს უთქვამს რომ მას ძალიან უყვარს გურული სიმღერები, გაუხსენებია მომღერალი სიმონიშვილი და აგრეთვე კარგი მომღერალი და ვაჟკაცი გუთნიაშვილი. ეს გუთნიაშვილი უნდა იყოს მელქისედეკ გუნთაიშვილი, რადგან გვარი გუთნიაშვილი გურიაში არ არსებობს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1873 კატეგორია:გარდაცვლილი 1929 კატეგორია:ქართველი რევოლუციონერები კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ფირალები
ლუკა მაჭუტაძე
ლუკა მაჭუტაძე (დ. ბათუმი) — ქართველი სპორტსმენი (კრივი). ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის მედლის მფლობელი. ეს ჩემპიონატი ჩატარდა 2019 წელს სოფიაში (ბულგარეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბათუმში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოკრივეები
სადარაქის რაიონი
სადარაქის რაიონი (Sədərək) — აზერბაიჯანის ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს აზერბაიჯანის დასავლეთ ნაწილში ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში. სადარაქის ფართობია 163 74 კმ². მდებარეობს ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის ჩრდილო-დასავლეთით და მოიცავს სამ სოფელს. რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ჰეიდარაბადი. ცენტრალური ქალაქიდან ერევნამდე მანძილი 60 კმ-ია. სადარაქი არის აზერბაიჯანის ერთადერთი რაიონი, რომელიც ესაზღვრება თურქეთს.
ისტორია
აბრეშუმის გზის მონაკვეთი, რომელიც აკავშირებდა აზერბაიჯანის ჩრდილოეთ ნაწილს შუა აღმოსავლეთის ქვეყნებთან, სადარაქის რაიონში გადიოდა. 1722 წელს პეტრე I დიდის კავკასიაზე ლაშქრობის დროს, მათ შორის აზერბაიჯანზე, ნახიჩევანის ტერიტორია ოსმალთა გავლენის ქვეშ მოექცა, ხოლო 1828 წლის შეთანხმების შემდეგ იგი  ერევნის  გუბერნიას გადაეცა. 1828 წლის ბრძანებულებით, ერევნისა და ნახიჩევანის ტერიტორიაზე შეიქმნა „სომხური პროვინცია“ და დაახლოებით 130 000 სომეხი გადმოასახლეს აქ ირანიდან და თურქეთიდან.
გეოგრაფია
სადარაქის რაიონს თურქეთი სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში ესაზღვრება (ერთადერთი მოსაზღვრე ზონაა თურქეთსა და აზერბაიჯანს შორის, საზღვრის სიგრძე შეადგენს 11 კმ-ს), სომხეთი ჩრდილო-დასავლეთით  24 კმ მანძილზე და სამხრეთ-აღმოსავლეთით შარურის რაიონი 27 კმ მანძილზე.
სადარაქის კლიმატი კონტინენტურია, ზაფხული ცხელია და ზამთრი ცივი. 1980 წელს სადარაკში აღმოაჩინეს მინერალური წყლის წყაროები. რაიონის ტერიტორია მოიცავს დაბლობებს, რომლებიც გარშემორტყმულია მთათა მასივებით. მდინარე არაქსი მიედინება თურქეთსა და სადარაქის რაიონს შორის მათ საზღვარზე.
დემოგრაფია
სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტის მონაცემებით, 2018 წლის მდგომარეობით, რაიონის მოსახლეობა 15.9 ათასი ადამიანს შეადეგენდა, რაც 2000 წელთან შედარებით 3,7 ათასი ადამიანით მატებაა (30 პროცენტით). 2000 წელს მოსახლეობის რიცხვი 12.2 ათასი ადამიანს შეადგენდა. მთლიანი მოსახლეობიდან 8,1 ათასი კაცია, ხოლო 7,8 ათასი კი ქალი. {| class="wikitable"
არქეოლოგია
სადარაქის რაიონში მნიშვნელოვანი არქეოლოგიური ძეგლებია. აქ არის ენეოლითის ხანის პერიოდის უძველესი დასახლება, რომელიც ხუთ ჰექტარზეა გადაჭიმული. ნამოსახლარი მდებარეობს დაბლობზე, სოფელ ყარააღაჯის აღმოსავლეთით.
აქ მრავალი კერამიკული ჭურჭელი იქნა აღმოჩენილი, სხვადასხვა გაფორმებებით, მაგალითად წითლად შეღებილი ხაზებით. ადგილობრივი დასახლება ძვ.წ. V ათასწლეულით თარიღდება და იგი ახალ ინფორმაციას გვაწვდის ნახიჩევანში არსებული პალეოლითური პერიოდის შესახებ. აქ გვხვდება გამომწვარი თიხის ჭურჭელი, ისევე როგორც მტკვარ-არაქსის პერიოდის ყველა სხვა სახის ჭურჭელი.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის რაიონები
მირზა გელოვანის სახლ-მუზეუმი
მირზა გელოვანის სახლ-მუზეუმი — მირზა გელოვანის სახელობის, მემორიალური მუზეუმი საქართველოში. მდებარეობს თიანეთის მუნიციპალიტეტში, დაბა თიანეთის, ვაჟა-ფშაველას ქ. 11-ში.
ისტორია
მუზეუმის კოლექციების მოკლე აღწერა: მუზეუმში დაცულია ცნობილი ქართველი პოეტის მირზა გელოვანის (1917-1944 წწ.) ცხოვრებასა და მოღვაწეობასთან დაკავშირებული მემორიალური ნივთები, მე-19 საუკუნისა და მე-20 საუკუნის დასაწყისის ეთნოგრაფიული ხასიათის მასალები, პოეტის კრებულების სხვადასხვა პერიოდის გამოცემები, ფოტო, დოკუმენტური მასალები და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
ვალ-დე-ალკალა
ვალ-დე-ალკალა (Vall de Alcalá, La Vall d'Alcalà) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 24,4 კმ². მოსახლეობა — 160 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ალფონსინა ორსინი
ალფონსინა ორსინი (Alfonsina Orsini; დ. 1472 — გ. 7 თებერვალი, 1520) — იტალიელი არისტოკრატი. ფლორენციის სენიორა 1492-94 წლებში როგორც პიერო მედიჩის მეუღლე. ქმრის დამხობის შემდეგ რომში ცხოვრობდა, ფლორენციაში მონარქიის აღდგენისა და მაზლის დაღუპვის შემდეგ კი 1515-20 წლებში იყო ფლორენციის რეგენტი. იგი იყო ბებია, საფრანგეთის ლეგენდარული დედოფლის, ეკატერინე მედიჩისა.
ბიოგრაფია
ალფონსინა დაიბადა 1472 წელს ფლორენციაში. იგი იყო მდიდარი და პატივცემული არისტოკრატიული გვარის: ორსინის წარმომადგენელი. მამამისი იყო ტაგლიაკოცოს გრაფი რობერტო ორსინი, ხოლო დედამისი ასევე წარჩინებული ქალბატონი კატერინა სანსევერინო. 1488 წელს იგი თავის მამიდაშვილს, ფლორენციის სენირო ლორენცო მედიჩისა და კლარისა ორსინის უფროს ვაჟს, პიეროს მიათხოვეს. 1492 წელს, მისი ქმარი ფლორენციის ტახტზე ავიდა, რითაც ალფონსინა სენიორა გახდა, თუმცა ეს დიდხანს არ გაგრძელებულა. ის და მისი ქმარი ფლორენციას მხოლოდ ორი წელი მართავდნენ, რის შემდეგაც 1494 წელს მედიჩები დაამხეს და იძულებულნი გახდნენ რომში გაქცეულიყვნენ.
„მარადიულ ქალაქში“ ყოფნისას ალფონსინა პალაცო მადამაში დასახლდა, აგრეთვე მის მფლობელობაში იყო პიაცა დეი კაპრეტარის სასახლე. თავისი რომაული რეზიდენცია მან უამრავი ხელოვნების ნიმუშით, ქანდაკებითა და საოცარი ბაღებით შეალამაზა. მის კოლექციაში იყო პიკოლო დონარიოს უიშვიათესი მარმარილოს ქანდაკებებიც, რის გამოც ზოგიერთი მას „მსოფლიოში უბედნიერეს ქალს“ ეძახდა. მისი ბედნიერება დიდხანს არ გაგრძელებულა და 1503 წელს მისი ქმარი მდინარეში დაიხრჩო. 1512 წელს მისი მაზლის, რომის პაპ ლეო X-ის დამსახურებით ფლორენციაში მედიჩების რესტავრაცია განხორციელდა, თუმცა სენიორი არა ალფონსინას ვაჟი, არამედ მისი მაზლი ჯულიო გახდა, რომელიც 1516 წელს უშვილოდ დაიღუპა. ამის შემდეგ ფლორენციის, ურბონოსა და ბოლონიის ჰერცოგი მისი ვაჟი — ლორენცო II მედიჩი ხდება. აქედან მოყოლებული 1519 წლამდე, ალფონსინა შვილის სახელით მართავდა ფლორენციას, რამაც იგი უძლიერეს ქალად აქცია. 1519 წელს მშობიარობას გადაჰყვა ალფონსინას რძალი — მადლენა, ამ ამბიდან ორ კვირაში კი მისი ვაჟიც დაიღუპა, რის გამოც ტახტის ერთადერთ მემკვიდრედ ახალშობილი ეკატერინე მედიჩი იქცა. ეკატერინეს მეურვე და აღმზრდელი ალფონსინა გახდა, თუმცაღა მასზე ვაჟის გარდაცვალებამ იმდენად ნეგატიური შედეგი იქონია, რომ სულ რამდენიმე თვეში, 1520 წლის 7 თებერვალს, 48 წლის ალფონსინა ორსინი გარდაიცვალა, ეკატერინეზე მზრუნველობა კი მისმა ქალიშვილმა კლარიჩემ იკისრა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1472 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1520 კატეგორია:მედიჩები კატეგორია:ქალი რეგენტები
ახლიმი
ახლიმი (Aughleam; Eachléim) — გელტახტი სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები კატეგორია:გელტახტი ადგილები მეიოს საგრაფოში
ცხინვალის ღვთისმშობლის მიძინების საკათედრო ტაძარი
ცხინვალის ღვთისმშობლის მიძინების საკათედრო ტაძარი, ცხინვალის სიონი — ქართული ტაძარი ცხინვალში. იგი საკათედრო ტაძარია 1995 წლიდან, ანუ იმ დროიდან, როდესაც ნიქოზელი მღვდელმთავრის ტიტულატურაში ცხინვალიც შევიდა და ეწოდა ნიქოზისა და ცხინვალის მღვდელმთავარი.
მხედრულად შესრულებული საამშენებლო წარწერის მიხედვით, რომელიც სამხრეთის კედლის მარჯვენა მხარეს ერთმანეთზე ვერტიკალურად დაწყობილ ორ თლილ ქვაზეა ამოკვეთილი, ტაძრის ქტოტორებად ქართველები სახელდებიან. ამ წარწერის მიხედვით ირკვევა მისი აგების ზუსტი თარიღიც – 1718 წელი. ეპიგრაფიკული მასალა პირველად გამოაქვეყნა მარი ბროსემ, შემდეგ კი, სათანადო ორთოგრაფიული შესწორებებით, იოსებ მეგრელიძემ. დედნის მიხედვით წარწერა ასე იკითხება: 250px|მინიატიურა|მარცხნივ|ცხინვალის ღვთისმშობლის მიძინების საკათედრო ტაძრის ქტიტორული წარწერა
XX საუკუნის 20-იან წლებში ტაძარში ღვთისმსახურება შემწყდარა. საქართველოში ბოლშევიკური ხელისუფლებისა და ე. წ. სამხრეთ ოსეთის ავტონომიური ოლქის შექმნის შემდეგ იგი მხარეთმცოდნეობის მუზეუმად იქცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცხინვალის ტაძრები
ლეისელ ჯონსი
ლეისელ მარი ჯონსი (Leisel Marie Jones; დ. 30 აგვისტო, 1985) — ყოფილი ავსტრალიელი მოცურავე, ოლიმპიური ჩემპიონი, 15 წლის ასაკში იყო 2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიადის  მონაწილე. ის იყო ავსტრალიის ნაკრების წევრი, რომელმაც მოიპოვა ოქროს მედალი კომბინირებულ ესტაფეტაში (4 x 100 მეტრზე ცურვაში) 2004 წლის ათენის ოლიმპიადაზე და აგრეთვე 2008 წლის პეკინის ოლიმპიადაზე მოიპოვა ოქროს მედალი 100 მეტრზე ბრასით ცურვაში.
ჯონსი გამოირჩეოდა ბრასით ცურვისას კლასიკურ ტექნიკის გამოყენებით, რომელიც მოიცავს ნელ, მაგრამ ამასთანავე ღრმა ჩაყვინთვას.
პირადი ცხოვრება
2009 წელს, ჯონსი გახდა მსოფლიო ცხოველთა დაცვის ორგანიზაციის სახე ავსტრალიასა და ახალ ზელანდიაში. ჯონსმა ცურვიდან წასვლის გადაწყვეტილება 2012 წელს მიიღო. 2015 წელს კი მან გამოაქვეყნა ავტობიოგრაფიული წიგნი „Body Lengths“.
კარიერა
ჯონსი 14 წლის ასაკში ავსტრალიული გუნდის წევრი იყო, 2000 წელს სიდნეიში ავსტრალიურ ჩემპიონატში ჯონსმა 100 მეტრზე ბრასით ცურვასი დაამარცხა და დაასრულა ყოფილი მსოფლიო ჩემპიონის სამანტა რილის კარიერა.
2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიადა
ჯონსმა სიდნეის ოლიმპიურ თამაშებზე თავისი საუკეთესო შედეგით გაცურა და ვერცხლის მედალი მოიპოვა ამერიკელი მეგან ქუენის შემდეგ. აგრეთვე დიანა კალუბთან, პეტრია თომასთან  და სუზი ონილთან ერთად მოიგო ვერცხლის მედალი 4X100 მეტრზე კომბინირებულ ესტაფეტაში. ჯონსმა სკოლა 15 წლის ასაკში მიატოვა, რათა მთელი ყურადღება ცურვისთვის დაეთმო.
2001 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ცურვაში ფუკუიოკაში, იაპონია, მოლოდინისამებრ ჯონსი იყო ერთ-ერთი მოცურავე, რომლისგანაც მედლებს ელოდნენ, მან მეორე ადგილი დაიკავა ჩინელი ლუო ქსეუჯანის შემდეგ. შეჯიბრებაზე აგრეთვე აღინიშნა მისი დებიუტი 200 მეტრში ბრასით ცურვაში, სადაც მან მეოთხე ადგილი დაიკავა (2:25.46). ჯონსმა ასევე მოიგო ოქროს მედლები კომბინირებულ ესტაფეტაში კალუბთან, თომასთან და სარა სიანთან ერთად. დიდი ხნის მანძილზე ეს იყო ამერიკელი ქალების პირველი დამარცხება მსოფლიო ჩემპიონატებსა თუ ოლიმპიური თამაშების დონის შეჯიბრებაზე.
2003 წელს ექსპერიმენტალურ შეჯიბრში ჯონსმა დაამყარა ახალი ავსტრალიური რეკორდი 200 მეტრიან ინდივიდუალურ ესტაფეტაში. მოგვიანებით, 2003 წლის ცურვის მსოფლიო ჩემპიონატზე ბარსელონაში, ესპანეთი, მან დაამყარა ახალი მსოფლიო რეკორდი 100 მეტრზე ბრასით ცურვაში ნახევარფინალში (1:06.37). თუმცა, ფინალში მან მესამე ადგილი დაიკავა, ხოლო ლუომ კი კვლავ გაიმარჯვა. მან ასევე მოიპოვა ვერცხლის მედალი 200 მეტრზე ბრასით ცურვაში, ამერიკელი ამანდა ბერდის შემდეგ (2: 24.33). ჯონსმა აგრეთვე მოიპოვა ბრინჯაოს მედალი კონბინირებულ ესტაფეტაში.
ათენის ოლიმპიადის დაწყებამდე ცოტა ხნით ადრე, ჯონსმა დაამყარა მსოფლიო რეკორდი (2: 22.96) 200 მეტრზე ბრასით ცურვაში ბრიზბენში, ავსტრალია. ამ შედეგმა დიდი მოლოდინები გააჩინა ათენში ჯონსის კარგ გამოსვლაზე. თუმცა ეს შედეგი მალევე ამანდა ბერდმა გააუმჯობესა.
2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიადა
ათენში ჯონსი კვლავ გახდა ყველაზე სწრაფი 100 მეტრზე ბრასით ცურვაში ნახევარფინალებში, სადაც მან დაამყარა ახალი რეკორდი (1: 06.78) რომელიც თითქმის 2 წამით უკეთესი იყო ამანდა ბერდის შედეგზე. თუმცა ფინალში მხოლოდ ბრინჯაოს დასჯერდა. 200 მეტრზე ბრასით ცურვაში მან აქტიურად დაიწყო გაცურვა, მაგრამ ბოლო 50 მეტრზე ძალები აღარ ეყო და დამარცხდა ამანდა ბერდთან. ავსტრალიამ გაიმარჯვა 4 × 100 მეტრზე კომბინირებულ ესტაფეტაში და ჯონსმა მოიგო მისი პირველი ოლიმპიური ოქრო.
2005 წლის ცურვის მსოფლიო ჩემპიონატზე მონრეალში, ჯონსის მსოფლიო რეკორდი 100 მეტრზე ბრასში, ჯესიკა ჰარდიმ ნახევარფნალში გააუმჯობესა (აშშ)(1: 06.20). თუმცა ამჯერად ჯონსმა მიაღწია წარმატებას და პირველად მოიგო მსოფლიო და ოლიმპიური თამაშების დონის გამარჯვება ინდივიდუალურ გაცურვაში. 2005 წლის 29 ივლისს მან ასევე დაამყარა ახალი მსოფლიო რეკორდი 200 მეტრზე ბრასით ცურვაში (2: 21.72). ამ პროცესში მან ექვსი მეტრით ჩამოიტოვა მეტოქეები. მისი ძალისხმევისთვის ჟურნალმა „ცურვის სამყარო“-მ მას 2005 წელს მიანიჭა სტატუსი „წლის მოცურავე“.
ცვლილებები, რომელიც 2005 წელს განხორციელდა აგრძელებდა წარმატების მოტანას მისთვის 2006 წელს გამართულ შეჯიბრებებზე, სადაც ჯონსმა გააუმჯობესა თავისივე რეკორდი 50 მეტრზე ბრასში (30.85) და 1.18 წამით გააუმჯობესა თავისივე მსოფლიო რეკორდი 200 მეტრზე ბრასში  (2.20: 54). შეჯიბრებების მეხუთე დღეს ჯონსმა დაამყარა მსოფლიო რეკორდი 100 მეტრზე ბრასით ცურვის ფინალში. ჯონსმა ავსტრალიის ჩემპიონატი მოიგო 1:05.71 დროით, რითაც 0.49 წამით გააუმჯობესა მანამდე არსებული რეკორდი.
ჯონსმა 2006 წლის ერთა თანამეგობრობის შეჯიბრებები ბრასის სამივე ინდივიდუალურ დისციპლინაში გამარჯვებით დაასრულა (50, 100, 200 მეტრში). ეს იყო პირველი შემთხვევა ბრასის ისტორიაში. მანამდე კი 2002 წელს მანჩესტერში ჩატარებულ ერთა თანამეგობრობის ტურნირებზე, ბატერფლაით ცურვის შეჯიბრებებში (50, 100, 200 მეტრზე), პეტრია თომასი იყო მოცურავეთა ისტორიაში პირველი, რომელმაც ერთ დისციპლინაში სამივე მანძილზე გამარჯვება მოიპოვა.
2007 წელს ჯონსი მონაწილეობას იღებდა მსოფლიო ჩემპიონატში და მოიგო 100 და  200 მეტრზე ბრასში და 4 × 100 მეტრიან კომბინიორებულ ესტაფეტაში, სადაც მისმა გუნდმა დაამყარა ახალი რეკორდი. მან ასევე მოიგო ვერცხლის მედალი 50 მეტრზე ბრასში. ამის შემდეგ მან დატოვა ბრიზბენი და ვიდმერი და გადავიდა მელბურნში, სადაც მას ავარჯიშებდა როან თეილორი. გადასვლის მთავარი მიზეზი კი იყო ის, რომ ჯონსი საცხოვრებლად გადავიდა თავის საქმროსთან, მარტი პარკისსთან, ავსტრალიელ ფეხბურთელთან. წარმატებული პარტნიორობის დასრულებამ გამოიწვია ბევრი კითხვა ,ხომ არ შეუქმნიდა მისი პირადი ცხოვრება კარიერას საფრთხეს. 2008 წლის დასაწყისში ჩატარებულ ავსტრალიის ჩემპიონატზე ჯონსმა მოიგო ბრასის შეჯიბრებები, რათა წასულიყო პეკინის ოლიმპიადაზე.
მან მანჩესტერში გამართული მსოფლიო ჩემპიონატი გამოტოვა იმის გამო რომ ემზადებოდა პეკინში გასამართ ოლიმპიადისთვის. კანბერაში გამართულ გრან- პრიზე კი თავისივე რეკორდი გააუმჯობესა 100 მეტრზე (1:03.72).
2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიადა
მარჯვნივ|მინი| ჯონსი 2008 წელს ჯონსმა, 2008 წლის პეკინის ოლიმპიადაზე 100 მეტრზე ბრასში მოიგო ოქროს მედალი. მისი მაჩვენებელი (1:05.17), 1.66 წამით უფრო სწრაფი იყო ვიდრე ამერიკელი ვერცხლის მედალოსნის რებეკა სონის მაჩვენებელზე. აგრეთვე ის იყო ფავორიტი 200 მეტრზე ბრასში, თუმცა ამჯერად სონიმ მოიგო ოქროს მედალი რეკორდული დროით. ჯონსმა მეორე ადგილი დაიკავა. მან ასევე მოიპოვა ოქროს მედალი 4 × 100 მეტრზე კომბინირებულ ესტაფეტაში, მისი თანაგუნდელები ამ გაცურვაში იყვნენ ემილი სიბომი, ლიზბეტ კრიკეტი და ჯესიკა შიპერი.2008 წლის ოქტომბერში, ჯონსი აღიარებულ იქნა როგორც წლის მოცურავე.
2012 წლის ზაფულის ოლიმპიადა
ჯონსმა დაადასტურა, რომ იგი მიზნად ისახავდა მონაწილეობა მიეღო 2012 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე. მან მონაწილეობა მიიღო წყნარი ოკეანის რეგიონალურ შეჯიბრებაში და 2012 წელს გამართულ თანამეგობრობის თამაშებში.
2012 წლის ოლიმპიური თამაშებზე ჯონსი გახდა პირველი ავსტრალიელი მოცურავე,რომელმაც მიიღო მონაწილეობა 4 ოლიმპიურ თამაშებზე. 4 X 100 მეტრზე კომბინირებულ ესტაფეტაში ჯონსმა ემილი სიბომთან, ალისიაკოუტცთან და მელანი შლანგერთან ერთად მოიგო ვერცხლის მედალი.
ცურვიდან წასვლა
ჯონსმა წასვლის შესახებ განაცხადა 2012 წლის 16 ნოემბერს. 2015 წელს ჯონსი გამოჩნდა „''[[:en:I'm_a_Celebrity...Get_Me_Out_of_Here!_(Australian_TV_series)|I'm a Celebrity...Get Me Out of Here!“-ში (ავსტრალიური სატელევიზიო შოუ). თუმცა პირველივე კვირას მას დაატოვებინეს პროექტი კენჭისყრის შედეგად. 2016 წლის იანვარში, ჯონსმა დაამთავრა კვების სპეციალობის კურსები ავსტრალიის ფიტნესის ინსტიტუტში. ის თვლიდა,რომ მან ბევრი გაიგო კვებაზე სწავლისას ვიდრე როცა  დაიწყო ცურვა
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1985 კატეგორია:2000 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:2004 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:2008 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:2012 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები
სოლომონ მანაშვილი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
ბეზრუკი (ზინკივის რაიონი)
ბეზრუკი (Безруки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ზინკივის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 10 კაცს შეადგენდა.
ჰაირავანქი
ჰაირავანქი (Հայրավանք) — სოფელი სომხეთში, გეღარქუნიქის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 852 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 66 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 12.9 კმ²-ია. სოფელში მდებარეობს IX საუკუნის აირავანქის მონასტერი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გეღარქუნიქის პროვინციის სოფლები
დაუგავპილსის წმინდა ბორისისა და გლების საკათედრო ტაძარი
250px|მინიატიურა|დაუგავპილსის წმინდა ბორისისა და გლების საკათედრო ტაძარი დაუგავპილსის წმინდა ბორისისა და გლების საკათედრო ტაძარი — დაუგავპილსის მთავარი მართლმადიდებლური ტაძარი. აკურთხეს 1905 წელს. იგი ლატვიაში ყველაზე დიდი მართლმადიდებლური ტაძარია. სიმაღლე 56 მეტრი. აგებულია ახალ რუსულ სტილში არქიტექტორ მ. პოზაროვის მიერ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ლატვიის მართლმადიდებლური ტაძრები
ასევედო (უილა)
ასევედო (Acevedo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 26.597 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 612 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
სტარა-ვიჟივკის რაიონი
სტარა-ვიჟივკის რაიონი (Старовижівський район) — რაიონი უკრაინაში, ვოლინის ოლქში. მისი ფართობია 1 121 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 30 641 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 28 კაცს კმ²-ზე. სტარა-ვიჟივკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი სტარა-ვიჟივკა.
სქოლიო
კატეგორია:ვოლინის ოლქის რაიონები
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1975
საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატი 1975 — საბჭოთა კავშირის საფეხბურთო ჩემპიონატის 37-ე გათამაშება. გამარჯვებული გახდა კიევის „დინამო“, მეორე ადგილზე გავიდა დონეცკის „შახტარი“, მესამეზე – მოსკოვის „დინამო“. დაიწყო 12 აპრილს და დასრულდა 16 ნოემბერს.
შენიშვნები
1975 კატეგორია:1975 წელი ფეხბურთში
ვალ-დე-ებო
ვალ-დე-ებო (Vall de Ebo, La Vall d'Ebo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ვალენსიის ავტონომიური გაერთიანების ალიკანტეს პროვინციის მარინა-ალტის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 32,4 კმ². მოსახლეობა — 218 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ხუან ხოსე ფლორესი
ხუან ხოსე ფლორეს ი არამბურუ (Juan José Flores y Aramburu; დ. 19 ივლისი, 1800, პუერტო-კაბელიო, ვენესუელა — გ. 1 ოქტომბერი, 1864, პუნა, ეკვადორი) — ვენესუელის სამხედრო მოღვაწე. ეკვადორის პრეზიდენტი 1830-1834 და 1839-1845 წლებში. მას ხშირად მოიხსენიებენ „რესპუბლიკის დამაარსებლის“ სახელით.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1800 წელს პუერტო-კაბელიოში. 1824 წელს დაქორწინდა მერსედეს ხიხონზე. მათი 12 შვილიდან ერთ-ერთი ანტონიო 1888 წელს გახდა ეკვადორის პრეზიდენტი.
კარიერა
1830 წლის 30 მაისს, როდესაც ეკვადორი გამოეყო დიდ კოლუმბიას, ფლორესი გამოაცხადეს ეკვადორის უზენაეს მმართველად. 14 აგვისტოს გახდა ეკვადორის დროებითი პრეზიდენტი. 22 სექტემბრიდან კი კონსტიტუციურად არჩეული პრეზიდენტია. 1834 წელს მისი უფლებამოსილების გასვლის შემდეგ ქვეყანაში არეულობა დაიწყო. პრეზიდენტის თანამდებობას იკავებს ვისენტე როკაფუერტე, ხოლო ფლორესი რჩება ჯარების მეთაურად. მეორედ ქვეყნის მეთაურის თანამდებობას იკავებს 1839 წელს. 1845 წლის 6 მარტს ფლორესი დაამხეს, მან დატოვა ქვეყანა და საცხოვრებლად გადავიდა პარიზში. 1859 წელს დაბრუნდა ეკვადორში პრეზიდენტ გაბრიელ გარსია მორენოს მოწვევით, რათა აღედგინა წესრიგი ქაოსით მოცულ ქვეყანაში. მიუხედავად წარმატებისა მისი პოლიტიკური კარიერა დასრულებული იყო. გარდაიცვალა ურემიით 1864 წელს ეკვადორის სანაპიროსთან გემზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ეკვადორის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 19 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1800 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1864
მარიამ დადიანი-ანჩაბაძე
მარიამ ნიკოლოზის ასული დადიანი-ანჩაბაძე (დ. 18 დეკემბერი, 1870, სოფ. სვირი, ახლანდ. ზესტაფონის მუნიციპალიტეტი, — გ. 28 დეკემბერი, 1958, თბილისი) — ქართველი საზოგადო მოღვაწე. ნიკოლოზ დადიანის შვილი, შალვა დადიანი.
ბიოგრაფია
ცოლად გაჰყვა რუსეთის არმიის ოფიცერს და აფხაზ საზოგადო მოღვაწეს, თარაშ (ტარას) ანჩაბაძეს. ამის შემდგომ, იგი აქტიურად ჩაერთო სოხუმის კულტურულ-საგანმანათლებლო საქმიანობაში. სწორედ, რომ მარიამ ანჩაბაძის ინიციატივით, 1909 წელს ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების სოხუმის განყოფილება ჩამოყალიბდა, რომლის გამგეობასაც წლების მანძილზე იგი უცვლელად თავმჯდომარეობდა მის გაუქმებამდე (1926). აღნიშნულმა საზოგადოებამ 1910 წელს სოხუმში ქართული სკოლა დააარსა. მარიამ ანჩაბაძის დაუღალავი მცდელობის და შრომის შედეგია, რომ მან 1900 წლიდან რუსებს სამოქალაქო სასწავლებლებში ქართული ენის სწავლება შემოაღებინა. მარიამ დადიანი ანჩაბაძე სოხუმში ცხოვრების დროს არაერთ ცნობილ აფხაზ და ქართველ მოღვაწესთან ჰქონდა ურთიერთობა, მათ შორის: გიორგი შარვაშიძესთან, თედო სახოკიასთან, სპირიდონ ნორაკიძესთან, ივანე გეგიასთან და სხვა.
მარიამის ხელშეწყობით, სოხუმში ადგილობრივი ძალებით წარმოდგენები და საღამოები იმართებოდა, ხოლო თბილისისა და ქუთაისის სათეატრო დასებთან თანამშრომლობით, პერიოდულად ქართული სპექტაკლები იდგმებოდა. აღნიშნული ღონისძიებებიდან შემოსული თანხები კი ხშირ შემთხვეავში ისევ საზოგადოებრივ აქტივობებს ხმარდებოდა. 1914 ჩამოყალიბდა აფხაზურ-ქართული ვოკალურ-ქორეოგრაფიული ანსამბლი ძ. ლოლუას ხელმძღვანელობით.მარიამ ანჩაბაძის სიტყვით:
1917 წლის რევოლუციის შემდეგ ანჩაბაძე მონაწილეობდა აფხაზეთის პოლიტიკურ ცხოვრებაშიც. 1917-1921 წლებში იყო აფხაზეთის სახალხო საბჭოს წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1870 კატეგორია:გარდაცვლილი 1958 კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები მარიამ კატეგორია:გარდაცვლილი 28 დეკემბერი კატეგორია:ზესტაფონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები მარიამ
პარმენ ჭიჭინაძე
ნიკოლოზ (პარმენ) ჭიჭინაძე (დ. 18 ნოემბერი, 1873, გოდოგანი, (მაშინდელი ქუთაისის მაზრა) — გ. 30 სექტემბერი, 1921, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკური მოღვაწე, საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამხედრო მინისტრი 1920 წლის ნოემბრიდან 1921 თებერვლამდე.
ჭიჭინაძე დაიბადა შორაპნის მაზრის სოფ. გოდოგანში. ეუფლებოდა მედიცინას, მაგრამ ახალგაზრდობიდან ჩაება რევოლუციურ საქმიანობაში. იყო სოციალ-დემოკრატიული პარტიის მენშევიკური ფრთის წევრი და მონაწილეობდა 1905 წლის რევოლუციურ გამოსვლებში. 1911-1915 წლებში საქართველოდან გაასახლეს. 1917 წლის რევოლუციის საწყის ეტაპზე ჩაბმული იყო დონის როსტოვის მოვლენებში. ბოლშევიკური გადატრიალების შემდეგ საქართველოში დაბრუნდა. 1918-1920 წლებში იგი შინაგან საქმეთა მინისტრის ნოე რამიშვილის მოადგილე იყო და პერიოდულად მინისტრის მოვალეობას ასრულებდა.
1920 წელს გრიგოლ ლორთქიფანიძე ჩაანაცვლა საქართველოს სამხედრო მინისტრის თანამდებობაზე. 1921 წლის რუსეთ-საქართველოს ომის დროს, 19 თებერვალს, სამხედრო მინისტრი ჭიჭინაძე და დამფუძნებელი კრების წევრები ნოე ხომერიკი, გრიგოლ ურატაძე და გოგილო ცინცაძე, ფრონტის დათვალიერებისას, ორ შეიარაღებულ წითელარმიელს გადააწყდნენ, რომლებიც იქვე დაატყვევეს. საბჭოთა რუსეთის მიერს საქართველოს დაპყრობის შემდეგ, მინისტრი ჭიჭინაძე საქართველოში დარჩა, დააპატიმრეს. მეტეხის ციხეში ტუსაღობისას დაავადდა და მალევე გარდაიცვალა. მის დაკრძალვას საქართველოში ერთ-ერთ პირველი ანტისაბჭოთა დემონსტრაცია მოჰყვა.
მოგონებები
მისი შვილიშვილი - გოგი ლევანის ძე ჭიჭინაძე იხსენებს,რომ 1921 წელს საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის წასვლას ბათუმიდან ემიგრაციაში პარმენ ჭიჭინაძის ოჯახთან ერთად წასვლის გადაწყვეტილებაც მოჰყოლია, თუმცა წასვლის წინ ჭიჭინაძეს უთქვამს, რომ ბილეთი მხოლოდ მისთვის იყო და დარჩენის მიზეზად ეს მოიყვანა.
თუმცა, რეალური მიზეზი სულ სხვა იყო, რაც უნივერსიტეტში გრიგოლ ლორთქიფანიძის საიუბილეო საღამოზე გაამჟღავნა კომკავშირის ყოფილმა მდივანმა - ვიქტორ ლორთქიფანიძემ. აჭარის „გასაბჭოების“ 25 წლის თავი ყოფილა სადაც ასევე იმყოფებოდა ძველი ბოლშევიკი-სერიოჟა ქავთარაძე. ქავთარაძემ გაიხსენა, რომ ბათუმის ციხეში იმყოფებოდა და იქიდან გამოყვანილი ნოე ჟორდანიასთან წაუყვანიათ. ბათუმს საბჭოთა რუსეთის წითელი არმიისაგან დაპყრობა ემუქრებოდა. სწორედ იმ დროს ბათუმში მიმდინარეობდა ბრძოლები ქართველებსა და თურქებს შორის. სანამ წითელი არმია ბათუმამდე მოაღწევდა, მას თურქები აიღებდნენ და შემდეგ მისი დაბრუნება ძნელი იქნებოდა. ამიტომ, ნოე ჟორდანიას ქავთარაძისთვის ჯარის სათავეში ჩადგომა და თურქების შეჩერება დაუვალებია. ქავთარაძისთვის წარმოუდგენელი იყო მას ვინმე დამორჩილებოდა. ამ დროს კი მეორე ოთახიდან გამოსულა სამხედრო მინისტრი, იგივე პარმენ ჭიჭინაძე და უთქვამს, რომ ის დარჩებოდა. სწორედ ეს ყოფილა დარჩენის ნამდვილი მიზეზი და არა ბილეთების არქონა.
ოჯახი
მას დარჩა ორი შვილი, რომლებიც რეპრესირებულნი იყვნენ და სკოლაშიც არ იღებდნენ, ამიტომ ერთი პერიოდი ისინი სოფელში წავიდნენ. ერთი ვაჟი — ჭიჭინაძე გიორგი ნიკოლოზის ძე დაიღუპა მეორე მსოფლიო ომში, პირველივე შეტაკების დროს. პარმენ ჭიჭინაძის შვილების ოჯახებს არც თუ ისე კარგი ურთიერთობა ჰქონდათ ერთმანეთთან, საბოლოოდ კი კავშირი საერთოდ გაწყვიტეს. უფროსი ჭიჭინაძის გარდაცვალების შემდეგ დაიბადა მისი მესამე ქალიშვილი. ის და დედამისი თბილისში ცხოვრობდნენ.
გარდაცვალება
დაპატიმრების შემდეგ, ის მეტეხის ციხეში მენინგიტით გარდაიცვალა. ეს დიაგნოზი თავისითვე დაუსვამს, რადგან სამედიცინო განათლება ჰქონდა. თუმცა, ყურადღება არავინ მიაქცია.
იგი დასაფლავებულია დიდუბის პანთეონში. გვერდითვეა დასაფლავებული მისი ქვისლი — ლევან ნათაძე, რომელიც იყო დამფუძვნებელი კრების წევრი და მანვე გაუკეთა ჭიჭინაძეს საფლავი. მალევე კი თავადაც გარდაიცვალა. ის პედაგოგი იყო და არა პარტიული მუშაკი, ამიტომ მისი ქვა დატოვეს, ჭიჭინაძის კი აიღეს. თუმცა, მისმა ოჯახმა დიდი ძალისხმევით მაინც შეძლო საფლავის ქვის დიდუბის პანთეონში დაბრუნება.
ბეზრუჩკი
ბეზრუჩკი (Безручки) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის პოლტავის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 409 კაცს შეადგენდა.
თიანეთის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი
თიანეთის ალექსანდრე ნამორაძის სახელობის მხარეთმცოდნეობის მუზეუმი – მდებარეობს თიანეთის მუნიციპალიტეტში, თიანეთი, რუსთაველის ქ. 25.
ისტორია
მუზეუმში დაცულია თიანეთის რაიონისა და მის მიმდებარე ტერიტორიაზე არქეოლოგიურიექსპედიციებისა და შემთხვევითი აღმოჩენების შედეგად მოპოვებული მასალები ადრე ბრინჯაოს ხანიდან გვიან შუასაუკუნეებამდე,ეთნოგრაფიული ყოფის ამსახველი მასალები, საეკლესიო დანიშნულების ნივთები, ოთხთავის ხელნაწერი და ნაბეჭდი გამოცემები, ქსოვილებისნიმუშები (აღმ. საქართველოს მთიანეთის XIX ს-ის ფარდაგები, ხევსურული ხალხური სამოსელი და აქსესუარები), შუა საუკუნეების კერამიკულიჭურჭელი და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თიანეთის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები
პავლე ბიული
პავლე იაკობის ძე ბიული, პაულ ბილ, (გერმ. Paul Bühl; დ. 1878 — გ. 1938) — საქართველოს პოლიტიკური და საზოგადო მოღვაწე, ეთნიკური გერმანელი.
ბიული დაიბადა ტფილისის მაზრის დაბა ელიზაბეტალში (ახლანდელი ასურეთი), გერმანელი კოლონისტი ხელოსნის ოჯახში. სწავლობდა ბესარაბიის გუბერნიის სარატოვ-ვერნერის სასწავლებელში. 1897 წლიდან მუშაობდა ელიზაბეტალის გერმანულ სკოლაში სახალხო მასწავლებლად. შემდეგ შეუერთდა სოციალ-დემოკრატიული პარტიის მენშევიკურ ფრაქციას. 1918 წელს მის სახლში განთავსებული იყო საქართველოში მყოფი გერმანული ჯარების ერთ-ერთი რაზმის შტაბი. აქტიურად მუშაობდა საქართველოს დამოუკიდებლობის იდეის გავრცელებისთვის გერმანელ კოლონისტთა შორის და ბორჩალოს მაზრაში. 1919 წელს არჩეული იქნა საქართველოს რესპუბლიკის დამფუძნებელი კრების წევრად. იყო აგრარული, სახალხო განათლებისა და საბიბლიოთეკო კომისიების წევრი. საქართველოს ბოლშევიკური ოკუპაციის შემდეგ, 1923-1924 წლებში ბიული დაპატიმრებული იყო ანტისაბჭოთა აგიტაციის ბრალდებით. შემდეგ ცხოვრობდა მშობლიურ სოფელში. 1937 წელს კვლავ დააპატიმრეს და 1938 წლის 20 აპრილს დახვრიტეს.
წყაროები
კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:დაბადებული 1878 კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:კავკასიელი გერმანელები
ჯაღაცაძორი
ჯაღაცაძორი (Ջաղացաձոր) — სოფელი სომხეთში. მდებარეობს გეღარქუნიქის პროვინციაში. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 181 ადამიანს შეადგენდა.
დოლორესი (ურუგვაი)
გეოგრაფია
მდებარეობს მდინარე სან-სალვადორის სამხრეთ ნაპირზე, მისი ლა-პლატის ესტუართან შესართავიდან 20 კილომეტრში.
ისტორია
დოლორესი დაარსდა 1801 წლის სექტემბერში. ქალაქის (Ciudad) სტატუსი 1923 წლის 26 ნოემბერს მიიღო.
მოსახლეობა
2011 წლის აღწერის მონაცემებით, დოლორესის მოსახლეობა 17 174 ადამიანს შეადგენდა. .
წყარო: ურუგვაის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტი
გიორგი სალუქვაძის სახლ-მუზეუმი
გიორგი სალუქვაძის სახლ-მუზეუმი — მუზეუმი საქართველოში, ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ ცხემლისხიდში. სახლში დაიბადა ქართველი ინჟინერი და ქორეოგრაფი გიორგი სალუქვაძე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტის მუზეუმები კატეგორია:სახლები საქართველოში
აგრადო
აგრადო (Agrado) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
ყარაჩაი-ჩერქეზეთის გერბი
ყარაჩაი-ჩერქეზეთის გერბი — ყარაჩაი-ჩერქეზეთის რესპუბლიკის ერთ-ერთი მთავარი სიმბოლო. მიღებულია ყარაჩაი-ჩერქეზეთის რესპუბლიკის საკანონმდებლო ორგანოს პარლამენტის მიერ 1994 წლის 3 თებერვლის დადგენილებით. სწორედ ამ დადგენილების თანახმად აღნიშნული სიმბოლო აუცილებლად უნდა იყოს განთავსებული სამთავრობო კაბინეტებში, ოფისებსა და ადგილობრივი თვითმმართველობის წარმომადგენლობით ორგანოებში.
აღწერა
ყარაჩაი-ჩერქეზეთის რესპუბლიკის სახელმწიფო გერბი არის მრგვალი ჰერალდიკული ფორმის (ფარი). გერბზე წარმოდგენილია ლურჯ ფონზე, ოქროსერ მინდორში ვერცხლის მთა ორი მწვერვალით, ეს არის იალბუზი. ის ჩაზნექილი და აბსტრაქტულია. ფარი გარშემორტყმულია რგოლით, ზემოდან ოქროს რგოლით აღნიშნულია მზე. გერბის ქვემოთ კი წარმოდგენილია ოქროსფერი თასი. გერბის კიდეებზე ჩარჩოს სახით არის წარმოდგენილი მწვანე ფერის ოქროსფრად მოქცეული როდოდენდრონი, სამი ვერცხლის ყვავილი თითოეულ ტოტზე. როდოდენდრონი არის ერთ-ერთი ალპური ზონისთვის დამახასიათებელი მცენარე.
თასი და პატარა წრე ოდნავ სცდება დიდი წრის საზღვრებს, რაც გერბს უფრო მიმზიდველს ხდის. წრის დიამეტრი საერთო წრესთან მიმართებაშია 1:2.
ფერები და ნიშნები
ყარაჩაი-ჩერქეზეთის გერბზე წარმოდგენილ ფერებს, სხვადასხვა მნიშვნელობა აქვს. ამ გერბზე წარმოდგენილი ყვითელი ფერი არის სიმბოლო მზის, ის წარმოდგენილია გერბზე წრის სახით. მისით აღნიშნულია მზიანი ყარაჩაი-ჩერქეზეთი. იალბუზი - რომელიც წარმოდგენილია გერბის ცენტრში. აღნიშნულია თეთრი ფერით, რომელიც არის მარადისობის, სიძლიერისა და სიდიადის აღმნიშვნელი. იალბუზი ცისფერ წრეშია მოქცეული. ეს ცისფერი ნიშნავს საუკუნო ცას და წმინდა წყლებს, ის არის წყლის სიმბოლო. ქვემოთ მოცემულია ოქროსფერი თასი, რომელიც სიმბოლოა სტუმართმოყვარეობის. როდედენდრონი, რომელიც გერბზეა გამოსახული არის სპეციფიკური მცენარე დამახასიათებელი ალპური ზონისა. ის არის სისუფთასის, მშვიდობის, ჯანმრთელობისა და სიწმინდის სიმბოლო.
2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით ყარაჩაი-ჩერქეზეთის რესპუბლიკაში 100 მუნიციპალიტეტი იყო: 2 საქალაქო ოლქი, 10 საქალაქო ოლქი, 5 ურბანული დასახლება და 83 სოფლის დასახლება. სწორედ ამ მუნიციპალიტეტების მთავარ სიმბოლოს წარმოადგენს აღნიშნული გერბი. ოფიციალური გერბი, სიმბოლო განთავსებულია ყარაჩაი-ჩერქეზეთის რესპუბლიკის წარმომადგენლობების შენობებზე, მათ შორის: სამთავრობო სახლის, ყარაჩაი-ჩერქეზეთის რესპუბლიკის სახალხო კრებისა - უზენაესი სასამართლოს შენობებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერბები
ვალ-დე-გალიინერა
სქოლიო
კატეგორია:ალიკანტეს მუნიციპალიტეტები
ყურმოკლე თეთრი ღორი
ყურმოკლე თეთრი ღორი — ღორის სახორცე მიმართულების ადრეული ჯიში. გამოყვანილია გერმანიაში XIX საუკუნის ბოლოს ადგილობრივი გრძელყურიანი ღორებისა და მსხვილი თეთრი და საშუალო თეთრი ინგლისური ჯიშის ღორებთან შეჯვარების გზით, ხოლო შემდეგ ნაჯვარი ცხოველების გადარჩევითა და შერჩევით. მოზრდილი ნეზვის ცოცხალი მასაა 200–250 კგ, კერატისა 250–300 კგ. ნაყოფიერება — 9–10 გოჭი დაყრაზე. მერძეულობა 60–70 კგ. გავრცელებულია როსტოვის ოლქში, კრასნოდარის მხარეში, ყაზახეთში, უკრაინაში და სხვ. გამოიყენეს ესტონური საბეკონე, ჩრდილოკავკასიური, ლიტვური და ლატვიური ჯიშების ჩამოყალიბება-გაუმჯობესებაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ღორის ჯიშები
კაფე ფანტაზია
ალტ=იგივე რვაფეხა|მინი|300პქ|კაფე „ფანტაზია“ 2011 წელს მინი|კაფე „ფანტაზია“, ბათუმი, 1970-იანი წლები კაფე „ფანტაზია“, საზოგადოებაში აგრეთვე ცნობილი სახელით „რვაფეხა“  — ყოფილი კაფე, რომელიც მდებარეობს ქალაქ ბათუმში (აჭარის ავტონომიური რესპუბლიკა, საქართველო). ნაგებობა დგას ბულვარში, ზღვის პირას, ბათუმის უნივერსიტეტის გვერდით. თავდაპირველად მას გასცქეროდა ძველი პანსიონატი "ბათუმი", რომლის ადგილას ამჯერად Hilton Batumi შენდება.
შენობა აიგო 1975 წელს. გახსნისთანავე კაფე "ფანტაზია" იქცა ბათუმის მკვიდრთა და საპორტო ქალაქის მრავალრიცხოვან სტუმართა თავშეყრის ადგილად, განსაკუთრებით პოპულარული იყო ახალგაზრდებს შორის.
საბჭოთა პერიოდში აქ იყიდებოდა თურქული ყავა, ნაყინი წონით და არაალკოჰოლური სასმელი. იმის გამო, რომ საბჭოთა კავშირისა და ნატოს წევრი თურქეთის საზღვართან ბათუმის რვაფეხა ძალიან ახლოს მდებარეობდა, 10 საათის შემდეგ კაფეში დაჯდომა აკრძალული იყო.
არქიტექტურული და მხატვრული ღირებულება
შენობა არის რვა ფეხზე შემდგარი და რვა ღიობით გახსნილი კონსტრუქცია, რომელიც სპეციალური ესკიზებისა და პროექტის საფუძველზე ადგილზე მოჭიმული და შედუღაბებული რკინის კარკასია. კარკასს გადაკრული აქვს რკინისავე ბადე, რომელიც შელესილია და მოპირკეთებულია ფერადი მოზაიკური ქვებით, სმალტით. სმალტა ავტორების მიერ სპეციალურად შემუშავებული ტექტნოლოგიით იქნა დამზადებული ქალაქ ლენინგრადში და დაპატენტებული. შენობა ფაქტობრივად მსუბუქ კონსტრუქციას წარმოადგენს და შუა ნაწილები ფუყე აქვს, შესაბამისად საკმაოდ ფაქიზია. მისი სიმყარის უნიკალურობა კონსტრუქციულ გენიალურობაშია, რომლის დიდოსტატებიც იყვნენ ნაგებობის ავტორები. ეს არის ერთგვარი მრუდე ფორმების გარსული გადახურვა, რომლის "თავისებურება იმაში გამოიხატება, რომ მისი სისქე მის სხვა განზომილებებთან შედარებით უმნიშვნელო სიდიდეს წარმოადგენს და ამიტომ არის შესაძლებელი საოცრად ელეგანტური, თხელკანიანი, რთული ფორმის კონსტრუქციების მშენებლობა. საქართველოში ასეთი კონსტრუქციების არსებობა იმაზე მიუთითებს, რომ ჩვენთანაც იგივე დროს, იგივე პროცესებს ჰქონდა ადგილი, მიუხედავად იმისა, რომ რკინის ფარდის უკან ვცხოვრობდით."
მოზაიკები
რვაფეხას, რომლის ზედაპირი თითქოს მოლივლივე ზღვას ირეკლავს, სხეულზე ასხია სხვადასხვა ზღვის ბინადარნი, მათ შორის ბათუმის სიმბოლო-დელფინები, ზღვის ცხენები, წყლის ვარსკვლავები, სხვადასხვა შეფერილობის თევზები.
რვაფეხა დასავლურ ხელოვნებასთან მიმართებაში
მსგავსი კონსტრუქციული მეთოდითაა აშენებული დასავლეთის ცნობილ არქიტექტორთა შემდეგი შენობები: შუხოვის ლითონის ჰიპერბოლური ანძა, 1958 წლის იანის ქსენაკისის და ლე კორბუზიეს პროექტით აშენებული განთქმულ ფილიპსის პავილიონი, ფელიქს კანდელას ჰიპერბოლური პარაბოლოიდებისგან შემდგარი ულამაზესი შენობები, ეერო საარნინენის ჯ.ფ.კენედის აეროპორტი, ბაკმინსტერ ფულერის გეოდეზიური გუმბათები, იორნ უცონის სიდნეის ოპერის თეატრი, ცნობილი შვეიცარელი ინჟინრის ჰაინც იზლერის კონსტრუქციები, ელადიო დიესტეს ავტობუსის გაჩერებები, აღმოსავლეთ გერმანელი ინჟინრის ულრიხ მიუთერის ზღვისპირა პავილიონები და ბევრ სხვა სახელგანთქმული შენობა (ნინო ჩაჩხიანი, ორმაგი სიმრუდე).
კაფე "ფანტაზია" -ს მოზაიკები და თემატიკა უახლოეს პარალელს ჰპოვებს ანტონიო გაუდის მოზაიკებთან გუელის პარკში, ბარსელონაში და განსაკუთრებით კი მის ცნობილ ხვლიკთან.
ამ ფანტასმაგორიული და სიურეალისტური ნაგებობის გარშემო მიწის ზედაპირის კოპლებით "მოხატვა" და კოპლების მხატვრულ-გამომსახველობით ენად გამოყენება თანამედროვე ხელოვნების ერთ-ერთი უდიდესი შემოქმედის იაიოი კუსამას სახელს უკავშირდება. მისი კოპლები, რომელიც იდენტურია რვაფეხას კოპლებისა, ერთგვარი რევოლუცია იყო, რომელმაც ბევრი წლის შემდეგ დიდი აღიარება მოიპოვა და მიმდინარე ხელოვნების განუყრელ ნაწილად იქცა. მაგალითად დამიან ჰირსტის კოპლები დღეს ერთ-ერთი ყველაზე მოთხოვნადი ნამუშევარია.
მიუხედავად იმისა, რომ ნაგებობა შექმნილია საბჭოთა პერიოდში, თავისი მოწინავე კონსტრუქციული ტექნოლოგიითა და არასტანდარტული სურეალისტური ფორმებით ბათუმის კაფე „ფანტაზია“ არა თუ საბჭოთა ხელოვნების, არამედ ანტისაბჭოური ხელოვნების ნიმუშად ითვლება.
წინააღმდეგობა
მედიით გავრცელებული ინფორმაციით, Hilton-ს სურს მიმდებარე ტერიტორიების ადაპტაცია და ინვესტიციების ჩადება. ვარაუდობენ, რომ განაშენიანებას, რაც ბასეინების, კაფეების და მწვანე საფარის მოწყობას გულისხმობს, შესაძლოა შეეწიროს „რვაფეხაც“.
გაჟღერდა მოსაზრება, რომ „რვაფეხა“ იმდენად არის დაზიანებული, რომ რესტავრაციას არ ექვემდებარება. თუმცა, ბევრი თვლის, რომ სერიოზული დაზიანებები შენობას არ გააჩნია.
აგრეთვე საუბარია ნაგებობის სხვა ადგილას გადატანის შესაძლებლობაზეც, თუმცა კონსტრუქციული სისტემების გათვალისწინებით ეს თითქმის შეუძლებელია. მრუდე ფორმები რკინის არმატურის დაღუნვისა და მოჭიმვის ხარჯზეა მიღებული, ამიტომ სიმრთელის დარღვევა კარკასის სრულ დაშლას გამოიწვევს.
ბათუმის მოსახლეობა, არქიტექტურის სპეციალისტები და ქართული საზოგადოების წარმომადგენლები აპროტესტებენ ახალ მშენებლობას. მიმდინარეობს ხელმოწერების შეგროვებაც. ამ პრობლემის განსახილველად შექმნილია ცალკე Facebook-გვერდიც. სპეციალისტებმა Hilton-ის წარმომადგენლებს ურჩიეს, სწორად შეეფასებინათ შენობა და ტერიტორიის კეთილმოწყობა კაფე „ფანტაზია“-სთან ინტეგრირებით ჩატარებულიყო. მათი აზრით, სასტუმროს ფერადი მინებით მოპირკეთებული ფასადები უკვე ესადაგება კაფე „ფანტაზია“-ს ფერად მოზაიკებს.
2014 წლის 6 დეკემბრის შპს „ტურინვესტის“ და Hilton Batumi-ს ერთობლივ განცხადებაში ნათქვამია: „კაფე „ფანტაზიის“ დანგრევა არასდროს ყოფილა ჩვენი განზრახვა.“
რვაფეხისათვის ძეგლის სტატუსის მინიჭების მიზნით განაცხადი წარდგენილია საქართველოს კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის ეროვნული სააგენტოში. სააგენტოს დირექტორის, ნიკოლოზ ანთიძის განცხადებით შენობისთვის ძეგლის სტატუსის მინიჭების გადაწყვეტილებას მოწვეულ ექსპერტთა საბჭო მიიღებს, წერს გაზეთი ბათუმელები.
2020 წლის 27 ივლისს აჭარის კულტურული მემკვიდრეობის დაცვის სააგენტომ ოფიციალურად გამოაცხადა, რომ "რვაფეხას" ძეგლის სტატუსი მიენიჭა.https://ajaraheritage.ge/en/news/rvafekhasrsquorsquodzeglis-statusis-mienicha/285
სქოლიო
კატეგორია:ბათუმის არქიტექტურა კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში
სერგო ჯაიანი
სერგო ჯაიანი (დ. 23 აპრილი, 1928, სოხუმი — გ. 22 იანვარი, 1990) — ქართველი და საბჭოთა ტანმოვარჯიშე. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1954).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1928 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1990 კატეგორია:სოხუმში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები
ქიმიური ფიზიკა
ქიმიური ფიზიკა — მეცნიერული დისციპლინა, ესაზღვრება ქიმიას და ფიზიკას. გერმანელი მეცნიერის ბოდენშტაინის მიერ არაგანშტოებული ჯაჭვური რეაქციების აღმოჩენის შემდეგ (1913 წელს) დაიწყო ქიმიური კინეტიკის განვითარება. აღმოაჩინეს და შეისწავლეს ქიმიური რეაქციები, რომლებიც განშტოებული ჯაჭვური გზით მიმდინარეობს, ჩამოყალიბდა წვისა და აფეთქების თეორეა.
ტერმინი ქიმიური ფიზიკა მეცნიერებაში შემოიღო გერმანელმა მეცნიერმა ა. ოიკენმა.
ქიმიური ფიზიკის განვითარების თანამედროვე ეტაპი ხასიათდება მრავალი მეტად ეფექტიანი ფიზიკური მეთოდების გამოყენებით, რომლებიც მდიდარ ინფორმაციას გვაწვდიან ატომებისა და მოლეკულების სტრუქტურისა და ქიმიური რეაქციების მექანიზმის შესახებ.
თანამედროვე ფიზიკურ ქიმიასა და ქიმიურ ფიზიკას შორის მკვეთრი ზღვრის გავლება არ შეიძლება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქიმია კატეგორია:მეცნიერება
ბეზსალი
ბეზსალი (Безсали) — სოფელი უკრაინაში. მდებარეობს პოლტავის ოლქის ლოხვიციის რაიონში. 2013 წელს სოფლის მოსახლეობა 772 კაცს შეადგენდა.
ბაგრაშკიოლი
ბაგრაშკიოლი, ბოსტენ-ხუ (博斯腾湖) — ტბა ჩრდილო-დასავლეთ ჩინეთში, სინძიანში, ქალაქ კორლიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 57 კმ-ში. გაწოლილია აღმოსავლეთ ტიან-შანში, მთათაშუა ქვაბულში, ტარიმის აუზის ჩრდილო-აღმოსავლეთ კიდეზე, რომელიც დიდ გაუდინარ არეს წარმოადგენს და რომელიც ჩრდილოეთიდან შემოსაზღვრულია ტიან-შანით, ხოლო სამხრეთიდან კუნლუნით. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1044,2 მ სიმაღლეზე. ზედაპირის ფართობი 985-1070 კმ².
აღმოსავლეთიდან დასავლეთისაკენ გადაჭიმულია დაახლოებით 65 კმ-ზე, ხოლო ჩრდილოეთიდან სამხრეთისაკენ 15 კმ-ზე. ტბის ფართობი მერყეობს წლიდან წლამდე, ისევე როგორც ტბის დონის ნიშნული. ტბის დონე თავის მხრივ, იცვლება მდნარი წყლის ხარჯის ცვლილებით, ადგილობრივი ნალექებისა და აორთქლების ბალანსის ცვალებადობით. ცნობილია, რომ ტბის დონე 3 მ-ით არის შემცირებული. ყველაზე მაღალი დარეგისტრირებული დონე შეადგენდა 1048,75 მ ზღვის დონიდან (1958 წელს), ხოლო 1986 წლისათვის ეს მაჩვენებელი 1044,2 მ-ით განისაზღვრებოდა. ტბა წააგავს სამკუთხედს.
აიპე
აიპე (Aipe) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, უილის დეპარტამენტში.
ბაგრაშკიოლი
ბაგრაშკიოლის საშუალო სიღრმეა 8,8 მ, მაქსიმალური სიღრმე 16 მ. ნაპირები უმეტესწილად დაბალია, ადგილ-ადგილ გვხვდება მლაშობები და ქვიშის მასივები. ბაგრაშკიოლი ოდესღაც იყო ჩინეთის უდიდესი მტკნარწყლიანი ტბა, ხოლო ამჟამად ტბა სუსტად მომლაშოა. ერთვის რამდენიმე მდინარე, რომელთაგან აღსანიშნავია: კაიდუხე, ხუანგშუი, ძინგშუი და ვულასიტე. ტბიდან გამოედინება მდინარე კონჩედარია, რომელიც ხან ლობნორის ტბაში ჩაედინება, ხან ტარიმს უერთდება.
აიპე
2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 19 928 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 801.04 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უილის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ბაგრაშკიოლი
ტბის რაიონის ჭაობებში ყოველწიურად აგროვებენ მაღალი ხარისხის ლელქაშის მდიდარ მოსავალს. წლიური გამოშვება 300 ათას ტონაზე მეტი. აქვეა ლელქაშის წარმოების ერთ-ერთი უმსხვილესი ბაზა.
მდიდარია თევზით. 1970-იან წლებამდე კობრისებრთა ორი სახეობა Schizothorax biddulphi და Aspiorhynchus laticeps წლიური თევზჭერის 80 %-ს შეადგენდა. 1962-1965 წლებში ტბაში მოამრავლეს კობრისებრთა სხვადასხვა სახეობა, მათ შორის: ჭრელი სქელშუბლა, შავი ამური, სქელშუბლა, თეთრი ამური, კობრი და ოქროსფერი კარჩხანა. 1970-იან წლებში ეს სახეობები საწარმოო საქმიანობის მთავარ სამიზნედ იქცნენ. 1978 წლიდან თევზჭერის მთავარი წილი ქორჭილაზე მოდის.
სქოლიო
კატეგორია:ჩინეთის ტბები
მარიანა ტრევინიო
მარიანა ტრევინიო ორტისი (დ. 27 ნოემბერი, 1977) — მექსიკელი კინოსა და თეატრის ქალი მსახიობი. მისი სამსახიობო კარიერა დაიწყო 2010 წელს. ნათამაშები აქვს 17 ფილმში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკელი ტელემსახიობები კატეგორია:მექსიკელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1977 კატეგორია:დაბადებული 27 ნოემბერი
მრავალძალი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინით მრავალძალი შეიძლება აღნიშნული იყოს:
ტურიისკის რაიონი
ტურიისკის რაიონი (Турійський район) — რაიონი უკრაინაში, ვოლინის ოლქში. მისი ფართობია 1 205 კმ². 2015 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 26 418 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 22 კაცს კმ²-ზე. ტურიისკის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ტურიისკი.
სქოლიო
კატეგორია:ვოლინის ოლქის რაიონები
ფრედი ფრენსისი
ფრედერიკ უილიამ ფრენსისი (Frederick William Francis; დ. 22 დეკემბერი, 1917, იზლინგტონი, მიდლსექსი, ინგლისი, გაერთიანებული სამეფო — 17 მარტი, 2007, იზლვორტი, ლონდონი, ინგლისი, გაერთიანებული სამეფო) — ინგლისელი კინოოპერატორი და რეჟისორი.
1956 წელს იგი ჯულიან ამიესის ფილმის ოპერატორი იყო, სახელწოდებით „ბორცვი კორეაში“. ამის შემდეგ იგი მალევე ბრიტანელ კინოოპერატორებს შორის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ფიგურა გახდა. მას უმუშავია ისეთ ფილმებზე, როგორებიცაა: „ზედა ოთახი“ (1959, რეჟ. ჯეკ კლეიტონი) და „შაბათი ღამე და კვირა დილა“ (1960, რეჟ. კარელ რეიცი).
ფილმებისთვის „ვაჟები და საყვარლები“ (1960, რეჟ. ჯეკ კარდიფი) და „დიდება“ (1989, რეჟ. ედვარდ ცვიკი) მას „ ოსკარის “ ორი ჯილდო აქვს მოპოვებული საუკეთესო ოპერატორული ნამუშევრისათვის.
ადრეული ცხოვრება
ფრედერიკ უილიამ ფრენსისი იზლინგტონში დაიბადა. იგი ტექნიკურ სკოლაში სწავლობდა და თავდაპირველად ინჟინრობა სურდა. 16 წლის ასაკში, ფოტოგრაფიითა და კინოთი გატაცების გამო, მან სკოლა მიატოვა, რის შემდეგაც ფოტოგრაფ ლუის პროტეროს მოსწავლე გახდა. ფრენსისი მასთან ექვსი თვის განმავლობაში დარჩა.