cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მანდალორელი
ახალი ტექნოლოგია
წინასწარი წარმოების პროცესში „მეფე ლომისთვის“ დამუშავებული ვირტუალური გადაღების პროცესი გამოიყენებოდა სერიალის გადაღებების დაგეგმვისას და იმის განსაზღვრისათვის, თუ რა სახის გარემო იქნებოდა საჭირო გადასაღებ მოედანზე. ამის შემდეგ, ILM ქმნიდა ციფრულ გარემოს და შეჰყავდა StageCraft სისტემაში მსახიობების live-action გადაღებების დროს. გარემოს ნაწილი ეფუძნებოდა რეალურ ლოკაციებს, ისეთი ქვეყნებიდან, როგორიცაა ისლანდია და ჩილე, რის შესახებად ფავრომ თქვა: „მსახიობები არ მიგვყავს ლოკაციებზე, ლოკაციები მოგვაქვს მსახიობებთან.“ გარემოს დიზაინის შექმნას სერიალის ვიზუალური დეპარტამენტი უზრუნველყოფდა „ლუკასფილმის“ მხატვრული დირექტორის, დაგ ჩიანგის და პროდუქციის დიზაინერის, ენდრიუ ჯოუნზის ხელმძღვანელობით. გადაღებების დროს ციფრული გარემო რეალურ დროში გამოისახებოდა ვიდეოკედლებზე, რაც ოპერატორებსა და მსახიობებს გარემოს დანახვის და აღქმის საშუალებას აძლევდა. ILM-მა მსგავსი ტექნოლოგია, მცირე მასშტაბებით, მხატვრულ ფილმ „სოლოშიც“ (2018) გამოიყენა, თუმცა, „მანდალორელში“ გამოყენებული იყო 6.4 მეტრი სიმაღლისა და 22.8 მეტრის დიამეტრის სცენა, რომელიც 360 გრადუსიანი ნახევრადწრიული დიოდური ვიდეოკედლებითა და ჭერით იყო აღჭურვილი. ფავროს თავდაპირველი განზრახვა იყო ვიდეოკედლის გამოყენება მსახიობებისათვის რეალისტური ინტერაქტიური განათების უზრუნველსაყოფად, ხოლო ეკრანის ნაწილი მსახიობების უკან მწვანე ფონის სახით უნდა დარჩენილიყო, რომელშიც პოსტ-პროდუქციის დროს ციფრული გარემოს უფრო მაღალი ხარისხის ვერსია დაემატებოდა. სასინჯი გადაღებების დროს აღმოჩნდა, რომ Unreal Engine-ს შეეძლო უზრუნველეყო ვიდეოეკედლებზე გარემოს საკმარისად სწრაფად გამოსახვა, რათა უკანა ფონს კამერასთან მიმართებით ემოძრავა. ეს შესაძლებლობას აძლევდა სისტემას, შეენარჩუნებინა პარალაქსის მდგომარეობა, სადაც ვიდეოკედლებზე გამოსახული გარემო კამერის ხედვის კუთხის მიხედვით განსხვავებულად გამოჩნდებოდა, რეალური სამგანზომილებიანი გარემოს მსგავსად. აღნიშნული ეფექტი ვიდეოკედელზე გამოსახულების გაწელვას იწვევს, თუმცა, კამერით გადაღებული აღნიშნული გამოსახულება რეალური გარემოს მსგავსად გამოიყურება. ხშირად, ვიდეოკედელზე რეალურ დროში გამოსახული ციფრული გარემო იმდენად მაღალი ხარისხისა იყო, რომ საბოლოო პროდუქტში უცვლელი სახით ხვდებოდა.
ტარას ბულბა (ოპერა)
სქოლიო
კატეგორია:ოპერები კატეგორია:უკრაინულენოვანი ოპერები კატეგორია:1924 წლის ოპერები კატეგორია:1937 წლის ოპერები კატეგორია:1955 წლის ოპერები
მანდალორელი
ახალი ტექნოლოგია
სცენას, საჭიროების შემთხვევაში, ემატებოდა ციფრული ფონის შესაფერისი ფიზიკური ელემენტები, როგორიცაა მიწა იატაკზე, რომელიც შეესაბამებოდა ეკრანზე გამოსახულ ნიადაგს. ფიზიკურად იქმნებოდა ინტერიერებიც. მაგალითად, იმპერიის აგენტების მიერ გამოყენებული ოფისის კედლები და ჭერი ვიდეოკედლებზეა გამოსახული, ხოლო შუაში არსებული მაგიდა რეალურია. ფიზიკურად არსებობდა მანდალორელის კოსმოსური ხომალდის, Razor Crest-ის რამდენიმე ნაწილიც, რომელიც სცენის შიგნით განთავსდებოდა. მაგალითად, ხომალდის წინა კორპუსი ფიზიკურად იყო სცენაზე, ხოლო უკანა ნახევარი ციფრულად იქმნებოდა. StageCraft სისტემაში შესაძლებელი იყო გარემოს მოკლე დროში საჭიროებისამებრ რედაქტირება, რაც ოპერატორებს საშუალებას აძლევდა, მოეთხოვათ ცვლილებები გარემოში და შეცვლილი სახით იგი ვიდეოკედელზე იმავე დღეს მიეღოთ. ტექნიკური ჯგუფი სცენის გარემოს ჩანაცვლებას საშუალოდ ნახევარ საათს ანდომებდა, ხოლო თუ ფიზიკური ელემენტები არ ჩანდა, ან მათი შეცვლა არ იყო საჭირო, გარემოს შეცვლა უფრო ნაკლებ დროშიც იყო შესაძლებელი. ვიდეოკედლის ტექნოლოგიის ერთ-ერთი ძირითადი უპირატესობა რეალისტური განათება იყო, რაც მსახიობებზეც სწორ ანარეკლებს უზრუნველყოფდა. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი იყო მანდალორელისთვის, რომელსაც ძლიერ ამრეკლავი ჯავშანი აცვია. ტრადიციულად, მწვანე ფონის გამოყენებისას, ვიზუალური ეფექტების ჯგუფი ამრეკლავი პერსონაჟის გამოსახულებიდან ჯერ მწვანე ანარეკლს აშორებს, ხოლო შემდეგ ამატებს გარემოს შესაბამის ანარეკლებს. StageCraft სისტემის გამოყენებით მანდალორელის ჯავშანზე თავიდანვე სწორი ანარეკლები გამოისახებოდა. ასევე, ოპერატორებს საშუალება ეძლეოდათ, სცენები ფონის შესაბამისად გაენათებინათ და არა ისე, როგორც მწვანე ფონის გამოყენების დროს, როცა ნათდებოდა გადასაღები მოედანი და შემდეგ ხდებოდა ციფრული ფონის მისადაგება არსებულ განათებასთან. ერთ-ერთი ხერხი, რასაც გადამღები ჯგუფი ვიდეოკედლებიდან ბუნებრივი განათების მისაღებად იყენებდა, იყო მსახიობების განთავსება ჩრდილში, ხოლო გარემოდან მომდინარე განათებისა მათ უკან, რაც ხშირად სილუეტებს ქმნიდა.
მუსიკა
კომპოზიტორ ლუდვიგ იორანსონს ფავროსთან რეკომენდაცია რაიან კუგლერმა, ენტონი და ჯო რუსოებმა და მუსიკოსმა დონალდ გლოვერმა გაუწიეს. ყველა მათგანს ჰქონდა იორანსონთან წარსული მუშაობის გამოცდილება. ფავრომ იცოდა, რომ სერიალის მუსიკა მნიშვნელოვანი იქნებოდა იმ გავლენის გამო, რაც „ვარსკვლავური ომების“ ფილმებზე ჯონ უილიამსის მუსიკას აქვს, თუმცა, ასევე, სურდა სერიალის მუსიკა ფილმებისგან განსხვავებული ყოფილიყო. თავისივე სიტყვებით, სურდა „ცოტა უფრო თამამი, უფრო დაძაბული და უფრო ტექნოლოგიური“ ხმოვანება. იორანსონი და ფავრო პირველად 2018 წლის ნოემბერში შეხვდნენ. შეხვედრისას ფავრომ კომპოზიტორს სერიის კონცეპტუალური ნიმუშები უჩვენა და ესაუბრა ინსპირაციაზე სცენარისა და გარემოსათვის, მათ შორის, ვესტერნებსა და ფილმებზე სამურაების შესახებ. მათ, აგრეთვე, განიხილეს, თუ რა შეგრძნება ჰქონდათ, როცა პირველად მოისმინეს უილიამსის მუსიკა „ვარსკვლავური ომებისათვის“, რის შემდეგაც იორანსონი შეუდგა ამ შეგრძნებების ხელახლა გაცოცხლების და „ვარსკვლავური ომების“ სულის პოვნის“ მცდელობას, თუმცა, განსხვავებული გზით.
2018 წლის დეკემბერში იორანსონი სერიალის კომპოზიტორად ოფიციალურად დასახელდა. ფილმის მთავარი თემა ბანის რეკორდერზე იორანსონის ექსპერიმენტების შედეგია, რომელიც ციფრულადაა დამუშავებული მისთვის უფრო „ფუტურისტული“ ხმოვანების მისანიჭებლად. მთავარ თემაში, ასევე, გამოყენებულია გიტარები, ფორტეპიანო, დასარტყამები და სინთეზატორები. პირველ სეზონში 70 მუსიკოსისგან შემდგარი ორკესტრია გამოყენებული, რომელიც კომბინირებულია იორანსონის მიერ დაკრულ და სინთეზატორების და ციფრული მანიპულაციების გზით დამუშავებულ ინსტრუმენტულ ჩანაწერებთან. თოთოეული ეპიზოდის საუნდტრეკი Walt Disney Records-მა ალბომების სახით გამოსცა. COVID-19-ის პანდემიის გამო მეორე სეზონისთვის ორკესტრანტები დისტანციურად ან მცირე ჯგუფებად ჩაწერეს. მეორე სეზონის საუნდტრეკი ორ ალბომადაა გამოცემული, რომელთაგანაც თითოეული ოთხი ეპიზოდის მუსიკას შეიცავს.
მშობლობა და მამობა
„მანდალორელის“ სიუჟეტში ერთ-ერთი მთავარი ხაზი მშობლობას, მამობას უკავშირდება, განსაკუთრებით, მანდალორელსა და ბავშვს შორის ჩამოყალიბებული მამაშვილური დინამიკის გამო. ჟურნალ Fatherly-ს რაიან ბრიტი წერდა, რომ „ვარსკვლავური ომებისთვის“ ეს საკმაოდ უჩვეულოა და მშობლების მაგალითები წინა ნამუშევრებში არცთუ მომხიბლავია, იქნება ეს მკვლელი დართ ვეიდერი (ლუკ სკაიუოკერის მამა ორიგინალი ტრილოგიიდან) თუ უყურადღებო გეილინ ერსო (ჯინ ერსოს მამა ფილმიდან „განდევნილი ერთი“). ბრიტის სიტყვებით, „წლების განმავლობაში „ვარსკვლავური ომები“ თავს არიდებდა მშობლისა და შვილის დინამიკის ჩვენებას. მანდოს და პატარა იოდას სახით ეს იცვლება.“ მამაშვილურ ურთიერთობასთან არის შედარებუილ კუიილის და დროიდის IG-11-ს ურთიერთობა, რომელსაც ერთ-ერთ სცენაში კუიილი ასწავლის, თუ როგორ იმოქმედოს და იფუნქციონიროს გადაპროგრამების შემდეგ.
კეთრინ ვან არენდონკი ვებსაიტ Vulture-ისთვის წერს, რომ მშობლობის თემა „ვარსკვლავურ ომებში“ აქამდეც გვხვდება, თუმცა, ეს ურთიერთობის გვიანდელ ეტაპებს ეხება და არა ჩვილ ბავშვთან ურთიერთობას. მას მაგალითად მოჰყავს ობი-ვან კენობი, რომელიც მოზარდ ანაკინ სკაიუოკერს მენტორობას უწევს; პრინცესა ლეია ორგანა, რომელიც დაკარგულ ვაჟს, კაილო რენს დასტირის; ასევე, მშობლებისგან მიტოვებული რეი. ბრიტის აზრით, მშობლობის ძლიერი მაგალითები „ვარსკვლავურ ომებში“ მნიშვნელოვანია, რადგან ფრენჩაიზი ძალიან ხშირად მისი ფანების ბავშვობას უკავშირდება. „მანდალორელი“ განსაკუთრებით კარგად ასახავს მარტოხელა მშობლის და დასაქმებული მშობლის სიძნელეებს, რადგანაც მანდალორელს უჭირს, განაგრძოს თავისი საქმიანობა, როგორც თავებზე მონადირემ და დაქირავებულმა მებრძოლმა და ამასთან, მარტომ შეძლოს ბავშვზე ზრუნვა. The Hollywood Reporter-ის რიჩარდ ნიუბიმ სერიალი აღწერა, როგორც „თავგადასავალი მარტოხელა მამისა, რომელიც სამუშაოს ეძებს“. ზოგიერთი მიმომხილველი მანდალორელსა და ბავშვს შორის არსებულ დინამიკაზე საუბრისას პარალელს ავლებს მანგასთან „მარტოხელა მგელი და ლეკვი“, რომელიც მარტოხელა სამურაიზე და მის ახალგაზრდა ვაჟზე მოგვითხრობს. დოკუმენტური სერიალის „დისნეის გალერეის“ ეპიზოდში, რომელიც „მანდალორელს“ ეხებოდა, ფავრომ დაადასტურა აღნიშნული მანგას გავლენა სერიალის შექმნაზე.
მანდალორელის, როგორც მშობლის როლი მას უფრო რბილ და მიმზიდველ პერსონაჟად აქცევს, ბავშვის გამო იგი დადებით ცვლილებას განიცდის, ხდება უფრო ნაკლებად ეგოისტი. რისკავს სიცოცხლეს და რადიკალურად ცვლის თავის კარიერას, რათა ბავშვზე ზრუნვა და მისი დაცვა შეძლოს, რაც მნიშვნელოვანი მსხვერპლია მისი მხრიდან. როდესაც იგი ახალ სამუშაოს ეძებს, ამას არა მარტო საკუთარი თავის, არამედ ბავშვის საჭიროებათა დაკმაყოფილებისთვისაც აკეთებს.
ზოგიერთი კომენტატორი გამოთქვამს მოსაზრებას, რომ მანდალორელის დაფარული სახე არის ერთგვარი tabula rasa და ეს ანონიმურობა მაყურებელს მის ადგილას საკუთარი თავის დანახვისა და წარმოსახვის საშუალებას აძლევს. ბრიტის სიტყვებით, ეს „საშუალებას გვაძლევს, ვიოცნებოთ იმაზე, თუ რა საშუალებებს გამოვიყენებდით საკუთარი შვილების დასაცავად“. მიუხედავად ამისა, ScreenCrush-ის მეტ სინგერი ამბობს, რომ სერიალის კოსმოსური გარემო ბავშვის აღზრდას უფრო მიმზიდველად და საინტერესოდ წარმოაჩენს, ვიდრე ეს სინამდვილეში იქნებოდა. Vanity Fair-ის ენტონი ბრეზნიკანიც აღნიშნავს, რომ სერიალში არაა ნაჩვენები ბაშვის აღზრდასთან დაკავშირებული ყოველდღიური, მომაბეზრებელი სიძნელეები: „არავითარი ყურისწამღები ყვირილი პატარა იოდასგან... რომელიც ისე ბურღავს მშობლის ტვინს, როგორც დენტისტის ბურღი რბილ, ვარდისფერ ნერვს“. მსგავსად ამისა, ვან ანდერონკიც ამბობს, რომ იმ დეტალების იგნორირების გამო, რაც მამობას ასე რთულს ხდის, სერიალში მშობლობის ძალიან განსაკუთრებული, არქეტიპული სურათი იხატება: მხოლოდ მამა და შვილი.
სერიალის განმავლობაში ბავშვზე სხვა პერსონაჟებიც ზრუნავენ, მათ შორის, ომერა, IG-11 და პელი მოტო. ზოგიერთი დამკვირვებელი სერიალს აკრიტიკებს იმის გამო, რომ მანდალორელი ხშირად ტოვებს ბავშვს მეტ-ნაკლებად უცხო პირთა ხელში, ასევე, იღებს გადაწყვეტილებებს, რომელიც მას საფრთხეს უქმნის. ამის მაგალითია „თავი 6: პატიმარი“, როცა იგი საშიშ დაქირავებულთა ჯგუფს უფლებას აძლევს, წაიყვანონ მისი ხომალდი, რომელშიც ბავშვი იმყოფება, რაც ამ უკანასკნელს სასიკვდილო საფრთხეში აგდებს. სინგერის მოსაზრებით, მანდალორელის, როგორც მშობლის შეცდომები სერიალს და პერსონაჟს უფრო მიმზიდველს ხდის, რადგან შეცდომების დაშვება მშობლობის განუყოფელ ნაწილს წარმოადგენს. მსგავსად ფიქრობს პროგრამა Today-ს წამყვანი ეილინ ჩეისიც: „იგი არაა იდეალური მშობელი, ისევე, როგორც ჩვენ, ყველა, რომლებიც ვცდილობთ, ბავშვის აღზრდა და მუშაობა დავაბალანსოთ“.
კეთილი და ბოროტი; ბუნება და აღზრდა
„მანდალორელში“ ხშირად ისმის კითხვები კეთილისა და ბოროტის, აგრეთვე, აღზრდისა და ბუნების წინააღმდეგობის შესახებ. ყველაზე ღიად ეს კითხვა კუიილის მიერ მკვლელი დროიდის, IG-11-ს მომვლელ და დამცველ დროიდად გადაპროგრამებისას ისმის. გადაპროგრამების მიუხედავად, მანდალორელს არ სჯერა, რომ IG-11 ნამდვილად შეიცვალა, რადგნ ფიქრობს, რომ დროიდებს ფუნდამენტური ბუნება გააჩნიათ და რომ IG-11 ბუნებით მკვლელი და არასანდოა. თუმცა, გადაპროგრამების პროცესში კუიილი დროიდს ეხმარება, შეიცვალოს. იგი ფიქრობს, რომ ფუნქციონირების ხელახლა სწავლის პროცესში IG-11-მა ახალი თვისებები შეიძინა. იგი დაჟინებით უმტკიცებს მანდალორელს: „დროიდები არ არიან კარგი ან ცუდი — ისინი იმათი ნეიტრალური ანარეკლი არიან, ვინც დააპროგრამა“.
კუიილის და IG-11-ს სცენები ასევე აჩვენებს, რომ ბავშვის აღზრდას გადამწყვეტი მნიშვნელობა ექნება იმაში, თუ რას მოუტანს ის თავის გარშემო მყოფებს – საფრთხეს თუ სარგებელს. გადაპროგრამებამდე დროიდი საშიში მკვლელი იყო, თუმცა, კუიილის დახმარებით იგი მცველი და დამხმარე ხდება. ზოგიერთი კომენტატორი ასევე შენიშნავს, რომ ბავშვი არც კეთილია და არც ბოროტი, არამედ, სხვა ბავშვების მსგავსად, მასზე შთბეჭდილების მოხდენა იოლია და იგი სრულად ვერ იაზრებს მის გარშემო მიმდინარე მოვლენებს. იგი სწავლობს გარემოს და საკუთარი შესაძლებლობების განვითარებასთან ერთად ხელმძღვანელობა სჭირდება. როგორც წესი, ამ როლში მანდალორელი გვევლინება, როგორც იმ შემთხვევაში, როცა კარა დიუნი ბავშვის მიერ დახრჩობას გადაარჩინა.
მიუხედავად ამისა, ზოგიერთი კომენტატორი სვამს კითხვას, ხომ არ ახდენს ბავშვზე გავლენას ის ძალადობა, რომლის მომსწრეც ასე ხშირად ხდება და ხომ არ ხდება მისი ბუნება უფრო ძალადობრივი ამის გამო. კით ფილიპსი Vulture-ისთვის წერს: „აღტაცებული გამომეტყველება ბავშვის თვალებში, როცა IG-11 კლავს, კლავს და კლავს, ძალიან სასაცილოა, მაგრამ, ცოტათი დამაფიქრებელიც“. ერთმა სცენამ პირველი სეზონის მე-7 ეპიზოდიდან განსაკუთრებით დააფიქრა მიმომხილველები, ხომ არ ამჟღავნებს ბავშვი ბოროტ ტენდენციებს: როცა ბავშვი კარა დიუნისა და მანდალორელის მეგობრულ მკლავჭიდს უყურებს, მოულოდნელად იწყებს ძალის გამოყენებას კარას დასახრჩობად, რომელსაც სიკვდილისგან მხოლოდ მანდალორელის ჩარევა იხსნის. „ვარსკვლავური ომების“ მთელი ფრენჩაიზის განმავლობაში ეს უნარი, ძირითადად, ძალის ბნელ მხარესთანაა დაკავშირებული, განსაკუთრებით, დართ ვეიდერთან.
Screen Rant-ის სარა ბი მილნერი წერს: „ეს მომენტი ნამდვილად შოკისმომგვრელია — და ერთობ დამაფიქრებელიც“. თუმცა, ზოგიერთი მიმომხილველი აღნიშნავს, რომ ბავშვი, სავარაუდოდ, თვლიდა, რომ მანდალორელს საფრთხე ემუქრებოდა და მისი დახმარება მოინდომა. გარდა ამისა, იმავე ეპიზოდში ბავშვი ძალის გამოყენებით გრიფ კარგას ჭრილობას განკურნავს, რაც, როგორც წესი, ძალის ნათელ მხარესთან ასოცირდება. მიუხედავად ამისა, არსებობს მოსაზრება, რომ მაყურებლები ბავშვის ბნელ შესაძლებლობებს სათანადოდ ვერ აფასებენ მისი გარეგნული მიმზიდველობის გამო. მეტიც, ზოგიერთი ფანი ვარაუდობს, რომ ბავშვი, შესაძლოა, ძალის გამოყენებით გარშემომყოფთა მანიპულაციას ეწეოდეს თვითგადარჩენის მიზნით. ვებსაიტ Bustle-ის კეიტლინ გალაჰერი ვარაუდობს, რომ სერიალი არ ცდილობს ბავშვი ბოროტად წარმოაჩინოს, არამედ, ცდილობს, გვაჩვენოს, რომ აუცილებელია, მანდალორელმა იპოვოს გზა, რათა ბავშვი უფრო ნაკლებად ძალადობრივ გარემოში აღიზარდოს.
კრიტიკული გამოხმაურება
მიმოხილვების აგრეგატორის, ვებსაიტის Rotten Tomatoes მიხედვით, „მანდალორელის“ პირველი სეზონის რეიტინგი 93%-ა, საშუალო შეფასებით 7.97/10, 36 მიმოხილვის მიხედვით. ვებსაიტის კრიტიკული კონსენსუსით იგი დახასიათებულია, როგორც „ექშენით სავსე“, „დროდადრო, ზედმეტად თავშეკავებული“ და „სასურველი დანამატი „ვარსკვლავური ომების“ სამყაროსთვის“. Metacritic, რომელიც შეწონილ საშუალოს იყენებს, მას 100-დან 70 ქულას ანიჭებს, 29 მიმოხილვაზე დაყრდნობით, რაც „ზოგადად დადებით გამოხმაურების“ მაჩვენებელია.
მეორე სეზონისთვის Rotten Tomatoes 94%-იან რეიტინგს აჩვენებს, საშუალო შეფასებით 8.6/10, 23 მიმოხილვაზე დაყრდნობით. Metacritic-მა მეორე სეზონს 76 ქულა მიანიჭა 100-დან 14 მიმოხილვის მიხედვით, რაც წინა სეზონის მსგავსად, „ზოგადად დადებით გამოხმაურებაზე“ მიუთითებს.
გავლენა ინდუსტრიაზე
„მანდალორელი“ პირველი პროდუქტი იყო, რომელიც მთლიანად StageCraft-ის ტიპის ტექნოლოგიით გადაიღეს. ფავრო დარწმუნებული იყო, რომ აღნიშნულ ტექნოლოგიას მომავალში კინოინდუსტრიაზე მნიშვნელოვანი გავლენა ექნებოდა. იგი აღნიშნავდა ამ ტექნოლოგიურ გარღვევაში კეთლინ კენედის მხარდაჭერას, რომელიც როგორც ILM-ის, ისე „ლუკასფილმის“ ხელმძღვანელია, თავისივე მიდრეკილებას ინოვაციების მიმართ და ჯორჯ ლუკასის მიერ „ვარსკვლავური ომების“ გადაღებებისას გაწეულ შრომას ახალი ტექნოლოგიების კუთხით. ასევე, მან დაადასტურა, რომ StageCraft-ის მიერ აღნიშნულ პროცესში გამოყენებული ტექნოლოგიები მათი საკუთრება არაა და ის ყველასთვისაა ხელმისაწვდომი, უბრალოდ, მათი ამ სახით კომბინაცია მანამდე არავის უცდია. მან მოიწვია სხვა კინემატოგრაფები და სტუდიები გადასაღებ მოედანზე, რათა საკუთარი თვალით ენახათ, თუ როგორ მუშაობდა ტექნოლოგია და აღნიშნა, რომ ლუკასი და სხვა რეჟისორებიც, როგორიცაა ჯეიმზ კამერონი, მსგავსადვე იქცეოდნენ თავიანთ ინოვაციურ კინოპროექტებზე მუშაობის დროს. ფავრომ, აგრეთვე, მოუწოდა სერიალის ახალი ტექნოლოგიის შემქმნელ კომპანიებს ILM-ის, Epic-ის და MPC-ის ჩათვლით, გაეგრძელებინათ მათი შემდგომი განვითარება და არ შეზღუდულიყვნენ სერიალის საჭიროებებით. სერიალში მონაწილე რამდენიმე მსახიობმა, მათ შორის, კარლ უეზერსმა და ჯანკარლო ესპოზიტომ მაღალი შეფასება მისცეს ტექნოლოგიას და აღნიშნეს, რომ იგი საშუალებას აძლევდათ, ეთამაშათ შესაბამის გარემოში ნაცვლად იმისა, რომ ეს გარემო წარმოსახვაში გაეცოცხლებინათ, როგორც ეს მწვანე ფონზე მუშაობისას უხდებოდათ. პირველ სეზონზე მუშაობისას მიღებულ გამოცდილებაზე დაყრდნობით ILM-მა შეძლო მეორე სეზონისთვის ტექნოლოგიაში გარკვეული ცვლილებები შეეტანა. მათ შორის იყო StageCraft-ის გადატანა ILM-ის საკუთარ სათამაშო ძრავზე, Helios, Epic-ის Unreal Engine-ის ნაცვლად, რითიც StageCraft მთლიანად შიდა წარმოების პროდუქტად იქცა. 2020 წლის თებერვალში ILM-მა ოფიციალურად შესთავაზა StageCraft ტექნოლოგიით სრულ მომსახურება ყველა სტუდიას და კინემატოგრაფს, იმავე წლის დეკემბერში კი დაიწყო დამატებით სამი StageCraft სტუდიის აშენება ლოს-ანჯელესში, ლონდონსა და ავსტრალიაში.
დოკუმენტური სერიალი
დოკუმენტურ სერიალში „დისნეის გალერეა: მანდალორელი“ (Disney Gallery: The Mandalorian) მოცემულია ინტერვიუები მსახიობებთან და გადამღებ ჯგუფთან, მასალები კადრს მიღმიდან და ფავროს მიერ გამართული შეხვედრები მრგვალ მაგიდასთან, სადაც სერიალთან დაკავშირებული ასპექტები განიხილებოდა. მისი პირველი სეზონი Disney+-ზე 2020 წლის 4 მაისს, „ვარსკვლვაური ომების“ დღეს გამოვიდა. 2020 წლის 25 დეკემბერს ერთსაათიანი სპეციალური სერია გამოვიდა, რომელიც მეორე სეზონის გადაღებას ეხებოდა.
ბეჭდური გამოცემები
„ლუკასფილმმა“ სერიალთან დაკავშირებული წიგნებისა და კომიქსების გამოცემის შესახებ 2020 წლის ივნისში გამოაცხადა. მათში შედის ფილ შოსტაკის „მანდალორელის ხელოვნება (სეზონი პირველი)“ (The Art of The Mandalorian (Season One)), ადამ კრისტოფერის ზრდასრულთათვის განკუთვნილი რომანი, რომელსაც Del Rey Books გამოსცემს, პაბლო იდალგოს ვიზუალური სახელმძღვანელო (გამოსცემს DK), ჯო შრაიბერის პირველი სეზონის ნოველიზაცია ახალგაზრდებისათვის და კომიქსები, რომელსაც Marvel Comics და IDW გამოსცემენ.
ვიდეოთამაშები
2020 წლის ნოემბერში Minecraft-მა გამოუშვა „ვარსკვლავური ომების“ თემაზე შექმნილი გადმოსაწერი კონტენტი, რომელშიც „მანდალორელში“ მოხსენიებული ლოკაციები და პერსონაჟებიც შედიოდა. დინ ჯარინი და გროგუ ჩნდებიან Fortnite Battle Royale-ის მეორე თავის მეხუთე სეზონის ივენთში, სახელწოდებით Zero Point. ჯარინის სნაიპერული ბლასტერი და რეაქტიული მოწყობილობა ნივთების სახითაც ხელმისაწვდომია.
სქოლიო
კატეგორია:სერიალები ჟანრის მიხედვით კატეგორია:ფენტეზი კატეგორია:ვარსკვლავურ ომებზე დაფუძნებული ნამუშევრები
მონღოლთა იმპერიის მმართველთა სია
აქ წარმოდგენილია მონღოლთა იმპერიის მმართველების სია:
დიდი ყაენები
1271 წელს ყუბილაიმ დაასრულა ჩინეთის მთლიანად დაპყრობა და დააარსა იუანის დინასტია.
იუანის იმპერატორები
1368 წელს იუანები ჩინეთიდან გააძევეს და თოღონ თემურმა გადაინაცვლა მონღოლეთში, სადაც დააფუძნა ჩრდილოეთ იუანის დინასტია.
წყარო
კატეგორია: მონღოლეთის ისტორია კატეგორია: მმართველთა სიები კატეგორია: მონღოლი ყაენები
ამენემჰატი (თუტმოს IV-ის ვაჟი)
ამენემჰატი — ძველი ეგვიპტის პრინცი მეთვრამეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. ამენემჰატი ეგვიპტის ფარაონის თუტმოს IV-ის შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის პრინცები კატეგორია:ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის პრინცები
ამენემჰატანხი
ამენემჰატანხი — ძველი ეგვიპტის პრინცი მეთორმეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის შუა სამეფოს პერიოდის დროს. ამენემჰატანხი ეგვიპტის ფარაონის ამენემჰეტ II-ის შვილი იყო.
The Band (ალბომი)
The Band — ამერიკული როკ-ჯგუფ The Band-ის მეორე სტუდიური ალბომი. გამოვიდა 1969 წლის 22 სექტემბერს და აგრეთვე ცნობილია სახელწოდებით The Brown Album. ალბომში შეტანილია ჯგუფის რამდენიმე ცნობილი სიმღერა, მათ შორის "The Night They Drove Old Dixie Down", "King Harvest (Has Surely Come)" და რიჩარდ მანუელის მიერ დაწერილი "Jawbone".
შუქურბეილი (ფუზულის რაიონი)
შუქურბეილი  (Şükürbəyli)— სოფელი აზერბაიჯანში, ფუზულის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 987 კაცი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფუზულის რაიონის სოფლები
მაკანალი
მაკანალი (Macanal) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ბოიაკის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1.707 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 611 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 23.17 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 199 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოიაკის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ანზია ბერიძე
ანზია ბერიძე (დ. 3 თებერვალი, 1936) — ქართველი ექიმი. არის ნორმალური ფიზიოლოგიის სპეციალისტი, ჰემატოლოგ-ტრანსფუზიოლოგი. მედიცინის მეცნიერებათა კანდიდატი. საქართველოს ჰემატოლოგიისა და ტრანსფუზიოლოგიის საზოგადოების წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 3 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1936 კატეგორია:ქართველი ექიმები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამედიცინო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ართურის დაცემა
ლექსი ალიტერატურულ ფორმას ატარებს. იგი შედგება დაახლოებით 1000 სტროფისგან, სადაც ძველ ინგლისურ ენაზე დაწერილი „ბეოვულფის“ მსგავსი ლიტერატურული ზომა თანამედროვე ინგლისურ ენაზეა გადმოცემული. მიუხედავად იმისა, რომ ნაწარმოებზე გავლენა იქონია ართურის ეპოქი ლეგენდებმა, ლექსში მოთხრობილი მოვლენები ადრეულ შუა საუკუნეებში მიმდინარეობს, გერმანული პოეზიის ფორმით. ართური ნაჩვენებია, როგორც მიგრაციის პერიოდის ბრიტანული სამხედრო წინამძღოლი, რომელიც საქსონების შემოსევას იგერიებს. ნაწარმოებში ავტორი ერიდება ისეთ ტიპურ ასპექტებს, როგორიც არის გრაალის ძიება და მოქმედების მიმდინარეობა სამეფო კარზე. ლექსი იწყება ბრიტანეთის საპასუხო შეტევით საქსონურ მიწებზე.
შექმნის ისტორია
ტოლკინი, რომელიც იმ პერიოდში იყო ოქსფორდის პემბროუკის კოლეჯის პროფესორი, ლექსს წერდა 1930-იანი წლების დასაწყისში. მან შეწყვიტა მასზე მუშაობა 1934 წლის შემდეგ, სავარაუდოდ, 1937 წელს და დაიწყო „ჰობიტის“ გამოსაცემად მომზადება. ასე რომ, ტექსტის შექმნა დაახლოებით მაშინ დაიწყო, როდესაც „თქმულება აოტრუსა და იტრუნზე“ იქმნებოდა, რომელიც, თავის მხრივ, წარმოადგენს 508 სტრიქონიან ლექსს, დაწერილს 1930 წელს.
გამოცემის ისტორია
ლექსის არსებობის შესახებ ცნობილი იყო მას შემდეგ, რაც იგი ჰამფრი კარპენტერის მიერ ტოლკინის ბიოგრაფიაში იქნა აღწერილი, 1977 წელს. კარპენტერი აღნიშნავდა, რომ ლექსში
კარპენტერს აგრეთვე მოყვანილი ჰქონდა აბზაცი პოემის ტექსტიდან, რათა ნათელი ყოფილიყო, რომ ეს არის ტოლკინის ფართომასშტაბიანი შემოქმედების ის იშვიათი მომენტი, როდესაც სექსუალური ვნება ღია ლიტერატურულ აღწერას გადის, ამ შემთხვევაში - მორდრედის დაუკმაყოფილებელი ვნება გინევრას მიმართ,
პატერნა-დელ-კამპო
პატერნა-დელ-კამპო (Paterna del Campo) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის ელ-კონდადოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 132 კმ². მოსახლეობა — 3457 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები
ართურის დაცემა
სქოლიო
კატეგორია:HarperCollins-ის წიგნები კატეგორია:1930-იანი წლების ლექსები კატეგორია:2013 წლის წიგნები კატეგორია:ჯ. რ. რ. ტოლკინის ნაწარმოებები
იური ბერიშვილი
იური ბერიშვილი (დ. 18 ოქტომბერი, 1958, თბილისი) — ქართველი მხატვარი.
დაიბადა 1958 წლის 18 ოქტომბერს, ქალაქ თბილისში. დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტი.
გამოფენებში მონაწილეობა დაიწყო 1982 წლიდან. პერსონალური გამოფენები: საქართველოს ეროვნული გალერეა (თბილისი, 1994), „აბსურდის ილუზია“ (N გალერეა, თბილისი, საქართველო, 1999); „Fecit“, გალერეა „TMS“ (თბილისი, საქართველო, 2000); კლუბი „ალი ბაბა და ყაჩაღები“ (თბილისი, საქართველო, 2001); „ემიგრაცია“ (აშშ-ის საელჩო საქართველოში, თბილისი, 2002); გალერეა „TMS“ (თბილისი, საქართველო, 2004); გალერეა „TMS“ (თბილისი, საქართველო, 2007); „ბაია გალერეა“ (თბილისი, საქართველო, 2008); გალერეა 9 (თბილისი, საქართველო, 2009).
იური აგრეთვე მონაწილეობს ჯგუგურ გამოფენებში. მისი ნამუშევრები დაცულია: მსოფლიო ბანკის კოლექცია (ვაშინგტონი, აშშ); ნენსი და ნორტონ დოჯის ფონდი, ზიმერლის ხელოვნების მუზეუმი (ნიუ ჯერსი, აშშ); თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი (თბილისი, საქართველო); საქართველოს ეროვნული მუზეუმი — ეროვნული გალერეა (თბილისი); ამერიკის შეერთებული შტატების საელჩო საქართველოში; ქორთიარდ მარიოტი (თბილისი, საქართველო).
ლარისა ჰიენიუსი
ლარისა ჰიენიუსი (Лары́са Анто́наўна Ге́ніюш) (ქალიშვილობის მილაშევიჩი) (დ. 22 აგვისტო [ძვ. სტ. 9 აგვისტო] 1910 — გ. 7 აპრილი 1983) — ბელარუსი პოეტი, მწერალი და საზოგადო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
ლარისა ჰიენიუსი დაიბადა 1910 წლის 9 აგვისტოს ) მრავალშვილიან მდიდარი გლეხის, მიწის მფლობელის ოჯახში. სწავლობდა პოლონურ სკოლაში, 1928 წელს დაამთავრა ვოლკოვის პოლონური გიმნაზია. ამ დროს გაეცნო მსოფლიო ლიტერატურას — პოლონურს, სკანდინავიურს, ინგლისურ კლასიკას. დაიწყო ლექსების წერა.
1935 წლის 3 თებერვალს გათხოვდა მედიკოსს სტუდენტზე ივანე ჰიენიუსზე, რომელიც სწავლობდა პრაღის კარლოვის უნივერსიტეტში. 1937 წელს შვილი იურის დაბადების შემდეგ, გაემგზავრა ქმართან პრაღაში. იქ ჰიენიუსების მეზობელი ალექსანდრა კოსაჩ-შიმანოვსკაია — ლესია უკრაინკას და იყო, რომლის ნაწარმოებებმა დიდი გავლენა იქონია ლარისაზე. თავისი პირველი ლექსები პოეტმა 1939 წელს გამოაქვეყნა ბელარუსი ემიგრანტ-ნაციონალისტების ბერლინურ გაზეთში „Раніца“. გაზეთის პირველი რედაქტორი იყო ფაბიან აკინჩიცი. 1942 წელს გამოქვეყნდა მისი პირველი კრებული „Ад родных ніў“.
როდესაც 1939 წელს წითელი არმია დასავლეთი ბელორუსიის ტერიტორიაზე შეიჭრა, ლარისას მამა ანტონ მიკლაშევიჩი დაცხრილეს, ხოლო დედა და ორი და გაგზავნეს ყაზახეთში. 1943 წლის მარტში, ბელორუსიის სახალხო რესპუბლიკის პრეზიდენტის ვასილი ზახარკოს წერილის მიხედვით, ლარისა ჰიენიუსი ემიგრაციაში ბსრ-ის მთავრობის მდივნად დაინიშნა. ის ინახავდა და აწესრიგებდა ბსრ-ის არქივს, ეხმარებოდა ბელორუს ემიგრანტებს, პოლიტიკურ დევნილებსა და ჯარშიშეპყრობილებს. ლარისა ჰიენიუსის მემუარებზე 1996 წელს რეჟისორმა ვიტალი დუდინმა გადაიღი ფილმი „ჩიტები ბუდეების გარეშე“.
ლარისა ჰიენიუსი გარდაიცვალა 1983 წელს ზელვეში და დასვენებული იყო ქმრის გვერდით. პოეტის შვილიშვილმა გაყიდა სახლი რომელშიც ცხოვრობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ბელარუსი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 1983 კატეგორია:მწერალი ქალები კატეგორია:ბელარუსი მწერალი ქალები
იტალია-ეთიოპიის მეორე ომი
იტალია-ეთიოპიის მეორე ომი, ასევე ცნობილი, როგორც იტალია-აბისინიის მეორე ომი — ფაშისტური იტალიის მიერ წარმოებული დაპყრობითი ომი ეთიოპიაში 1935-1937 წლებში. ეთიოპიაში ამ ომს ხშირად უბრალოდ იტალიის შემოჭრას უწოდებენ, იტალიაში კი — ეთიოპიის ომს. იტალია-ეთიოპიის მეორე ომი განიხილება, როგორც ერთ-ერთი მაგალითი ღერძის ქვეყნების ექსპანსიონისტური პოლიტიკისა და ერთა ლიგის არაეფექტურობისა მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე.
ომის დასაწყისი
1935 წლის 3 ოქტომბერს იტალიური არმიის ორასი ათასმა ჯარისკაცმა მარშალ ემილიო დე ბონოს მეთაურობით იტალიის კოლონია ერიტრიიდან შეუტია ეთიოპიას ისე, რომ მას ომი ფორმალურადაც კი არ გამოუცხადა. ამავე დროს შედარებით მცირე ზომის იტალიურმა ჯარმა როდოლფო გრაციანის სარდლობით იერიში განახორციელა იტალიური სომალიდან. 6 ოქტომბერს იტალიელებმა ქალაქი ადუა აიღეს, მათთვის სიმბოლური ადგილი, ვინაიდან სწორედ აქ დამარცხდა იტალიური არმია ეთიოპელებთან ბრძოლაში იტალია-ეთიოპიის პირველი ომის დროს. 15 ოქტომბერს იტალიურმა ძალებმა ქალაქი აქსუმი დაიკავეს, მისი ცნობილი ობელისკი აიღეს და რომში გააგზავნეს, რათა ფაშისტური მთავრობის მიერ შექმნილი კოლონიათა სამინისტროს წინ დაედგათ.
ომის შემდგომი მიმდინარეობა
მარცხნივ|მინი|ეთიოპიელი მებრძოლები ფრონტზე მიემართებიან.|217x217პქ მარცხნივ|მინი|იტალიელები ამბა არადამის ბრძოლის დროს. დე ბონოს ნელი და ფრთხილი წინსვლით გაღიზიანებულმა იტალიის პრემიერ-მინისტრმა მუსოლინიმ ის გენერალი პიეტრო ბადოლიოთი ჩაანაცვლა. ეთიოპიურმა ძალებმა 1935 წლის დეკემბერში კონტრშეტევა წამოიწყეს, თუმცა მათ ძველებურ და ჩამორჩენილ არმიას უჭირდა იტალიელთა თანამედროვე იარაღებისთვის წინააღმდეგობის გაწევა. ეთიოპიური არმია იმდენად ჩამორჩენილი იყო იმდროინდელ ტექნოლოგიებს, რომ რადიოს არქონის გამო, ისინი კომუნიკაციისთვის ქვეითად მოძრავ შიკრიკებს იყენებდნენ. იტალიელები ეთიოპიურ ქვედანაყოფებს ალყაში აქცევდნენ, რის შედეგადაც ეთიპიური საჯარისო ნაწილები შიკრიკებს ვერ აგზავნიდნენ ერთმანეთთან კომუნიკაციის უნარს კარგავდნენ. იტალიის მხრიდან ნაცისტურ გერმანიასთან უთანხმოების გამო ავსტრიის თაობაზე, იმედგაცრუებულმა გერმანიამ ეთიოპიას შეიარაღება და ამუნიცია გაუგზავნა. ამან ომი გაახანგრძლივა და იტალიის ყურადღება ავსტრიიდან მთლიანად ეთიოპიაზე გადაიტანა. ეთიოპიელთა კონტრშეტევამ იტალიელთა იერიში რამდენიმე კვირით შეაჩერა, თუმცა იტალიური არმიის შეიარაღების აშკარა უპირატესობამ, განსაკუთრებით არტილერიამ და ავიაციამ, ეთიოპიელებს საშუალება არ მისცა, ეს წარმატება ბოლომდე გამოეყენებინათ.
იტალიამ შეტევა მარტში განაახლა, 1936 წლის 29 მარტს გრაციანიმ ქალაქი ჰარარი დაბომბა, ორი დღის შემდეგ კი იტალიელებმა მაიჩეუს ბრძოლაში გადამწყვეტი გამარჯვება მოიპოვეს, რომელმაც, ფაქტობრივად, ეთიოპიელთა ორგანიზებული წინააღმდეგობის შესაძლებლობა საბოლოოდ მოსპო. იმპერატორი ჰაილე სელასიე I იძულებული გახდა, ქვეყანა დაეტოვებინა. მან ეს 2 მაისს მოახერხა და ბადოლიოს ძალები დედაქალაქ ადის-აბებაში 5 მაისს შევიდნენ.
ეთიოპიის ანექსია
1936 წლის 7 მაისს იტალიამ ეთიოპიის ანექსია მოახდინა და იტალიის მეფე ვიქტორ ემანუელე III გამოცხადდა იმპერატორად. ერიტრეა, იტალიური სომალი და აბისინია (ეთიოპია) გაერთიანდა და ამ ტერიტორიებს ეწოდა იტალიის აღმოსავლეთი აფრიკა. თუმცა ბრძოლა იტალიელებსა და ეთიოპიელებს შორის 1937 წლის თებერვლამდე გაგრძელდა, ამბოხებულთა მოქმედებებს კი იტალიური არმია 1939 წლამდე ახშობდა.
ომის დანაშაულები
ომის დანაშაულების ჩადენა ხდებოდა ეთიოპიელთა მხრიდანაც. ეთიოპიელები იყენებდნენ ფეთქებად ტყვიებს, რომელიც ჰააგის კონვენციის დარღვევა იყო. ომის დროს მოხდა ეთიოპიელთა მხრიდან სამოქალაქო პირების მასიური მკვლელობებიც, მათ შორის გონდრანდის ხოცვა-ჟლეტა, რომლის დროსაც ეთიოპიელებმა იტალიელი გზის მშენებლები დახოცეს. ასევე ხდებოდა დატყვევებული იტალიელი და ერიტრიელი ჯარისკაცების წამება-დასახიჩრება და ხშირ შემთხვევაში მათი კასტრაცია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის ისტორია კატეგორია:ეთიოპიის ისტორია კატეგორია:კაცობრიობის წინაშე ჩადენილი დანაშაულები კატეგორია:ომთაშორისი პერიოდი კატეგორია:ფაშიზმი ევროპაში კატეგორია:იტალია-ეთიოპიის მეორე ომი
სმოლენსკაია (მოსკოვის მეტრო, ფილიოვსკაია)
სმოლენსკაია (Смоленская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ფილიოვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1935 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის რეზოლუცია 1416 (2005)
ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის (ესსა) რეზოლუცია 1416 (2005) სახელწოდებით „მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტი, განხილული ეუთო-ს მინსკის კონფერენციაზე“ მიიღეს 2005 წლის 25 იანვარს ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის მიერ, სადაც განიხილებოდა სომხეთის საოკუპაციო ჯარების მიერ აზერბაიჯანის ოკუპირებული ტერიტორიების მდგომარეობა.
რეზოლუციის ტექსტი
მიმდინარე რეზოლუციის თანახმად, ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის თანათავმჯდომარეები კიდევ ერთხელ ადასტურებენ, რომ „აზერბაიჯანის ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილი ჯერ კიდევ სომხეთის ძალების მიერ ოკუპირებულია და სეპარატისტული ძალები, კვლავ აკონტროლებენ მთიანი ყარაბაღის რეგიონს“. ამავე დროს, ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეამ აღნიშნა, რომ „ფართოდ გავრცელებული ეთნიკური საომარი მოქმედებების შედეგად, მოხდა მასობრივი ეთნიკური გაძევებების და ეთნოწმენდის საშინელი კონცეფციის მსგავსი ფაქტები, რაც საბოლოოს შექმნა მონო-ეთნიკური ადგილები“. საბჭომ დაამტკიცა, რომ „სახელმწიფოსგან რეგიონალური ტერიტორიის დამოუკიდებლობა და გამოყოფა, შეიძლება მიღწეული იყოს მხოლოდ კანონიერი და მშვიდობიანი პროცესის შედეგად, რომელიც ეფუძნება ამ ტერიტორიის მცხოვრებთა დემოკრატიულ მხარდაჭერას და არა შეიარაღებული კონფლიქტის შედეგად, რომელიც გამოიწვია ეთნიკური წმენდა და ამ ტერიტორიის დე-ფაქტო ანექსია სხვა სახელმწიფოს მიერ“. ესსა-მ უარყო, რომ უმცირესობებს აქვთ რეგიონული ტერიტორიების მიხედვით გამოყოფის აბსოლუტური უფლება.
ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეა იხსენებს გაეროს უშიშროების საბჭოს „რეზოლუციებს 822 (1993), 853 (1993), 874 (1993) და 884 (1993) და მოუწოდებს მხარეებს შეასრულონ იგი, კერძოდ ... აზერბაიჯანის ყველა ოკუპირებული ტერიტორიიდან სამხედრო ძალების გაყვანის გზით“. ეს დოკუმენტი წარმოადგენს მნიშვნელოვან საერთაშორისო დოკუმენტს, რომელიც ადასტურებს სომხეთის რესპუბლიკის სამხედრო ძალების მონაწილეობას აზერბაიჯანის მიწების ოკუპაციაში. ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის რეზოლუცია ის დოკუმენტი, რომელიც მიღებულია მთიანი ყარაბაღის კონფლიქტის მშვიდობიანი მოგვარების მიზნით. რეზოლუცია მოუწოდებს მხარეებს გამოიყენონ მხოლოდ მშვიდობიანი საშუალებები კონფლიქტის მოგვარების მიზნით. იგივე პრობლემები დაფიქსირდა ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის 2010 წლის 20 მაისის რეზოლუციაში.
რეზოლუციის ტექსტში ნათქვამია, რომ „ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეა სერიოზულად შეშფოთებულია, რომ ასობით ათასი ლტოლვილი და იძულებით გადაადგილებული პირი, რომლებიც მთიანი ყარაბაღის ომის დროს, კვლავ იძულებით გადაადგილებულია და ვერ სარგებლობენ თავიანთი უფლებები, მათ შორის დაბრუნების, საკუთრებისა და პირადი უსაფრთხოების უფლებებით; ... ამ კუთხით, აზერბაიჯანის ყველა ოკუპირებული ტერიტორიიდან სომხური ძალების გაყვანა მოითხოვს“.
რეზოლუციის პროექტი
რეზოლუციის პროექტი მომზადდა ევროპის საბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის პოლიტიკურ საკითხთა კომიტეტის მიერ, სადაც ყველაზე მეტად შეშფოთებულები იყვნენ „ასობით ათასი ადამიანის იძულებული გადაადგილებით“ მათი მიწებიდან და „აზერბაიჯანის ტერიტორიის მნიშვნელოვანი ნაწილის სომხური ძალების მიერ“ ოკუპაციით.
გაერთიანებული სამეფოსა და ევროპული დემოკრატების ჯგუფის წარმომადგენლის, დევიდ ატკინსონის მიერ მომზადებული განმარტებითი მემორანდუმის თანახმად, აზერბაიჯანის საზღვრები საერთაშორისოდ აღიარებულ იქნა 1991 წელს, როგორც დამოუკიდებელ სახელმწიფოდ აღიარებული ქვეყნის ტერიტორია და აზერბაიჯანის ამ ტერიტორიებში შედიოდა მთიანი ყარაბაღის რეგიონიც.
სქოლიო
კატეგორია:ყარაბაღის კონფლიქტი კატეგორია:ევროსაბჭოს საპარლამენტო ასამბლეის რეზოლუციები
კუმბრეს-დე-სან-ბარტოლომე
კუმბრეს-დე-სან-ბარტოლომე (Cumbres de Enmedio) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 145 კმ². მოსახლეობა — 376 კაცი (2020 წ.).
ვალდერიჩე
ვალდერიჩე (Valderice) — კომუნა იტალიაში, სიცილიის რეგიონში. ექვემდებარება ტრაპანის პროვინციის ადმინისტრაციას. მოსახლეობა 11544 ადამიანი. ფართობი 52 კმ²-ია. სატელეფონო კოდი — 0923, საფოსტო ინდექსი — 91019.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრაპანის პროვინციის კომუნები
კლოდ დე კემულარია
კლოდ დე კემულარია (დ. 22 მარტი, 1922, პარიზი — გ. ნოემბერი, 2016) — ქართველი პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დიპლომატი და საზოგადო მოღვაწე კლოდ დე კემულარია საფრანგეთში, პარიზში დაიბადა. მისი მშობლები საქართველოდან კომუნისტურ რეჟიმს გაექცნენ. ბაბუა გრიგოლი შეძლებული კაცი გახლდათ, უნიკალური კომერციული ნიჭი გააჩნდა, უმაღლესი გილდიის სოვდაგარი იყო. ჰქონდა ქარვასლები და სხვა მრავალი სავაჭრო ობიექტი ბათუმსა და ქუთაისში, საზღვარგარეთიდან საუკეთესო ხარისხის საქონელი შემოჰქონდა და ქველმოქმედებითაც გამოირჩეოდა. გრიგოლის მეუღლე, ნინო (ნინუცა) ნიკოლაძე, მოქანდაკე იაკობ ნიკოლაძის და იყო. შეეძინათ სამი შვილი – ანეტა, სოფიო და იოსები. სოფიო კემულარია მწერალ ლევან გოთუას დედაა. კლოდი და ლევანი ბიძაშვილ-მამიდაშვილი იყვნენ, მაგრამ დროის უკუღმართობით ერთმანეთი არასოდეს უნახავთ. გრიგოლსა და ნინოს ჰქონდათ იმის საშუალება, რომ შვილები არაფერში შეეზღუდათ, იქნებოდა ეს სწავლა-განათლება თუ საერთო განვითარება. ხშირად მოგზაურობდნენ. 1889 წელს პარიზში დაესწრნენ ეიფელის კოშკის გახსნას და მსოფლიო გამოფენაშიც მიიღეს მონაწილეობა.
კემულარიების ოჯახმა ვაჟი ჯერ მოსკოვში, შემდეგ კი ბელგიაში, იტალიასა და საფრანგეთში გაგზავნა სასწავლებლად. იოსებს მეუღლე ფრანგი ჰყავდა, თუმცა ქუთაისში გაიცნო თავის დასთან და ქართველ სიძესთან სტუმრად მყოფი. ახალგაზრდებს ერთმანეთი შეუყვარდათ და მალე დაქორწინდნენ. იოსებმა და შარლოტამ ჯვარი აბასთუმანში დაიწერეს, საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ კი ემიგრაციაში წავიდნენ და პარიზში დასახლდნენ. შემდგომში იოსებ კემულარიამ (1880-1957) ბორდოში გახსნა საკუთარი ბანკი და წარმატებული ბანკირი გახდა. დასაფლავებულია ლევილში. კლოდ კემულარია ფრანგულ ყაიდაზე აღიზარდა, მაგრამ მამა ყოველთვის ჩააგონებდა, ქართველობა არ დავიწყებოდა. თავადაც თვლიდა, რომ მისი კომუნიკაბელურობა, მხიარული ხასიათი და იუმორი ქართული გენიდან მოდიოდა.
ძალიან ვრცელია კლოდ კემულარიას სახელმწიფო, საზოგადოებრივი და დიპლომატიური მოღვაწეობის ნუსხა. პროფესიით იურისტი იყო. დაამთავრა სორბონის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი და პოლიტიკური მეცნიერების თავისუფალი სკოლა. 1945 წელს დაინიშნა საფრანგეთის შინაგან საქმეთა სამინისტროს კაბინეტის ატაშედ. 1945-1946 წლებში პოლ რეინოს (ცნობილი ფრანგი პოლიტიკური მოღვაწე) თანაშემწედ მუშაობდა. 1957-1961 წლებში გაეროს გენმდივნის, შვედი დაგ ჰამერშოლდის კაბინეტის წევრი გახდა. 1961 წლიდან იყო გაეროს საინფორმაციო სამსახურის დირექტორი ჟენევაში. 1960-იანის შუა წლებში მონაკოს პრინც რენიეს მრჩეველია, 1960-იანების ბოლოს მან დააფუძნა ცნობილი ბანკი „PARIBA“ და მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში შექმნა მისი ფილიალები, რითაც საფრანგეთის ეკონომიკის განვითარებაში უმნიშვნელოვანესი წვლილი შეიტანა.
1980-იანი წლების დასაწყისში კლოდ კემულარია დაუბრუნდა სახელმწიფო სამსახურს. ის გახლდათ პრეზიდენტ მიტერანის ნდობით აღჭურვილი პირი და მომლაპარაკებელი არაბულ ქვეყნებთან. 1981 წელს მისი ძალისხმევით შეჩერდა საფრანგეთიდან სოციალისტთა გამარჯვებით დამფრთხალი არაბული კაპიტალის გადინება. მან მრავალი საგანგებო მისია განახორციელა აფრიკასა თუ ახალ კალედონიაში. მიტერანდისტი, მაგრამ არა სოციალისტი (თავის პოლიტიკურ მრწამსს „ტრადიციონალისტურად“ მიიჩნევს), კლოდ კემულარია არ მალავს თავის აღტაცებას ყოფილი პრეზიდენტით, რომელიც დიდი ხნით ადრე, იმ დროს ინფორმაციის მინისტრი, 1949 წელს აფრიკაში მოგზაურობისას გაიცნო.
კლოდ დე კემულარიას 60 წლის განმავლობაში ეკავა სხვადასხვა საპასუხისმგებლო მაღალი თანამდებობა: იყო ფინანსური კომიტეტის დირექტორი ნაციონალურ ასამბლეაში, საფრანგეთის ფინანსთა მინისტრი, რამდენიმე ბანკისა და ჰოლდინგის დირექტორთა საბჭოს წევრი. ჰოლანდიაში საფრანგეთის ელჩობის შემდეგ, 1984-1987 წლებში გახდა საფრანგეთის წარმომადგენელი გაეროში, იყო გაეროს უსაფრთხოების საბჭოს მუდმივმოქმედი წევრი და თავისი წვლილი შეიტანა ირანსა და ერაყს შორის ცეცხლის შეწყვეტაში. 1987-1996 წლებში ფრანგული მოდის ერთ-ერთი ვარსკვლავის, ფირმა NINA RICCI–ის დირექტორთა საბჭოს წევრია. დიპლომატიურმა კავშირებმა საერთაშორისო მასშტაბით, წააქეზა ჩამოეყალიბებინა „მონაკოს“ კლუბი, სადაც გაწევრიანდა მსოფლიოს მრავალი ყოფილი და მოქმედი პოლიტიკოსი. არის მონაკოს კლუბის ხმელთაშუა ზღვის საკითხების პოლიტიკური შესწავლის ინსტიტუტის დირექტორი, გაეროს საფრანგეთის ასოციაციისა და საერთაშორისო საბჭოს „მოძრაობა ევროპისაკენ“ საპატიო წევრი, მრავალი ორდენისა და ჯილდოს კავალერი. 1979 წლიდან აყვანილია საფრანგეთის „საპატიო ლეგიონის“ რაინდის ხარისხში. 1988 წელს მიენიჭა „საპატიო ლეგიონის“ ოფიცრის წოდება.
2008 წელს კლოდ დე კემულარიამ გამოსცა თავისი მემუარები „ცხოვრება გაშლილი ფრთებით“, რომელიც მრავალ ენაზე ითარგმნა. წიგნი XX საუკუნის 40-80-იანი წლების საერთაშორისო მოვლენებისა და მსოფლიო პოლიტიკის ღრმა ანალიზის საფუძველს იძლევა. ავტორი მოგვითხრობს თავის ბავშვობაზე, მისთვის უცნობ, მაგრამ საოცნებო სამშობლოზე, მშობლებზე, თავის ახალ სამშობლოზე, სადაც ფრთები გაშალა და უდიდეს წარმატებებს მიაღწია პოლიტიკურ კარიერაში. 2010 წელს, პრინცესა ვერონიკა მიურატის ხელშეწყობით მემუარები ქართულ ენაზეც გამოიცა. წიგნის პრეზენტაციისთვის, ნოემბრის თვეში, საქართველოში კლოდ დე კემულარიაც ჩამოვიდა. სოხუმის უნივერსიტეტში გამართულ მიღებაზე ბატონმა კლოდმა განაცხადა
კლოდ დე კემულარიას ფეშენებელური ოფისი მდებარეობს ელისეს მინდვრებზე, ე.წ. შანზ-ელიზეზე. მეუღლე – შანტალი; ქალიშვილი – ელისაბედი; შვილიშვილები – ელეონორა, გრეგორი და ედვარდ–ტარიელი. კლოდ დე კემულარია გარდაიცვალა 2016 წლის ნოემბრის დასაწყისში, 94 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 2016 კატეგორია:ქართველი პოლიტიკოსები კატეგორია:ქართველი დიპლომატები კატეგორია:ქართველი საზოგადო მოღვაწეები
სლაკი (ალშეევის რაიონი)
სლაკი  (Ыҫлаҡ; Слак) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია შაფრანოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 6 კმ-ით.
როსიანა-დელ-კონდადო
როსიანა-დელ-კონდადო (Rociana del Condado) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის ელ-კონდადოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 72 კმ². მოსახლეობა — 7939 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები
ხუშია
ხუშია შავი, ხუშია, ხუშიას ვაზი — ქართული აბორიგენული წითელყურძნიანი საღვინე ვაზის ჯიში გურიიდან.
ვაზი გავრცელებული იყო როგორც გურიის სოფლებში ნოღასა და ვაზისუბანში, ასევე იმერეთში.
ბოტანიკური აღწერა
ზრდასრული ფოთოლი საშუალო ზომისაა, მცირედ განივოვალური ან მომრგვალო, სამ-ხუთნაკვთიანი. ფოთლის ქვედა მხარე ქეჩისებრადაა დაფარული. ყვავილი ორსქესიანია. მტევანი საშუალო ზომისაა, ცილინდრული ან ცილინდრულ-კონუსური ფორმის. საკმაოდ კუმსია, იშვიათად გვხვდება თხელი მტევნებიც. მარცვალი საშუალო ზომისა და მომრგვალო ფორმისაა, შავი ფერის, სქელკანიანი და ნაკლებ მკვრივი, ცვილისებრი ფიფქით საკმაოდ დაფარული. რბილობი ხორციანი და წვნიანია, წვენი შეუფერავი, ჩვეულებრივი ტკბილი გემოთი.
ხუშია საშუალო და საშუალოზე ძლიერი ზრდისაა. სავეგეტაციო პერიოდი კვირტის გაშლიდან სრულ სიმწიფემდე 198 დღეა. სრულ სიმწიფეში ოქტომბრის ბოლოს შედის. მტევნის წონა 130 გრამია, საჰექტარო მოსავლიანობა კი 6.5-7.0 ტონა. ყურძნის სრული სიმწიფის პერიოდში მისი შაქრიანობა აღწევს 18.5-19%-ს, ხოლო მჟავიანობა — 9-10 გ/ლ-ს.
გამოიყენება ნაკლებად ჰარმონიული და დაბალი ხარისხის სუფრის წითელი მშრალი ღვინის დასამზადებლად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გურიის ვაზის ჯიშები კატეგორია:ვაზის წითელყურძნიანი საღვინე ქართული ჯიშები
ელზა ეშელსონი
ელსა ოლავა ქრისტინა ეშელსონი (Elsa Olava Kristina Eschelsson, დ.11 ნოემბერი, 1861 — გ.10 მარტი, 1911) — შვედი იურისტი. პირველი შვედი, რომელმაც სამართლის დოქტორის ხარისხი მიიღო.
ბიოგრაფია
ელზა ოლავა კრისტინა ეშელსონი დაიბადა 1961 წლის 11 ნოემბერს ნორჩეპინგში. მისი მშობლები იყვნენ ვაჭარი, რძის გადამამუშავებელ ქარხნის მფლობელი და პრუსიის კონსული ნორჩეპინგში ულოფ ეშელსონი და კაროლინა ლოვისა ულრიკა ფრესტადიუსი, რომელიც ქმარს ბიძაშვილად ეკუთვნოდა და ცნობილი სტოკჰოლმელი მრეწველის ფრესტადიუსის შვილი იყო. ოჯახში ელზასთან ერთად სამი და იზრდებოდა.
ცოლის სიკვდილის შემდეგ ანდრეს ეშელსონი შვილებთან ერთად სტოკჰოლმში გადავიდა საცხოვრებლად. იგი გარდაიცვალა, როცა ელზა 14 წლის იყო, ამიტომაც ის დასთან, ანასთან გადავიდა. დებს შორის უფროსი, იდა, ქორწინებაში იყო უპსალის უნივერსიტეტის სამართლის პროფესორ იუჰან ვილჰელმ ჰაგსტრიომთან. სკოლის დამთავრებისა და გამოცდების ჩაბარების შემდეგ, ელზა ამავე უნივერსიტეტში ჩაირიცხა 1882 წელს. უნივერსიტეტებში ქალებისთვის სამართალმცოდნეობის მიმართულებით განათლების მიღება 1870 წლიდან იყო შესაძლებელი.
1885 წელს ელზა ისტორიის ბაკალავრი გახდა რის შემდეგაც გაემგზავრა ევროპასა და შუა აღმოსავლეთში სამოგზაუროდ და იმავე წლის შემოდგომაზე დაბრუნდა შვედეთში. იგი იურისპრუდენციით დაინტერესდა და 1892 წელს იურისტი გახდა. დოქტორის ხარისხის მისაღებად იმ დროს საჭირო იყო სასამართლოში პრაქტიკის გავლა, ამიტომაც ელზა 1892-1893 წლებში იყო უპსალის რაიონული სასამართლოს მოსამართლის ასისტენტი. 1897 წელს ის უნივერსიტეტში დაბრუნდა, ჩააბარა სამართლის გამოცდა და დაიცვა დისერტაცია Om begreppet gåfva entigt svensk rätt. ამით კი იგი გახდა პირველი სამართლის დოქტორი შვედეთში. იმავე დღეს ის სამოქალაქო სამართლის პედაგოგად დანიშნეს.
1897-1899 წლებში ელზა უპსალის უნივერსიტეტში კითხულობდა ლექციებს საპროცესო სამართალში; ხოლო 1904 წლიდან უძღვებოდა სამოქალაქო სამართლის შესავალ კურსს და სტუდენტებს გამოცდასაც უტარებდა.
ელზა არ ავლენდა განსაკუთრებულ ინტერესს ქალთა თანასწორობის საკითხისადმი, რადგანაც ის თვლიდა, რომ ამის მიღწევა საჭირო იყო შრომის შედეგად და არა პოლიტიკური ბრძოლით. იგი აირჩიეს შვედეთის ქალთა საარჩევნო უფლების ასოციაციის გამგეობაში, თუმცა მანდ უარი განაცხადა. თავიდან ის 1892 წელს დაარსებულ „Uppsala Kvinnliga Studentföreningen-საც“ კი არ შეუერთდა და მხოლოდ რამდენიმე წლის შემდეგ გახდა წევრი. მან მხარი დაუჭირა წინადადებას საჯარო სკოლებში მასწავლებლების თანაბარი ანაზღაურების საკითხს.
ელზას ახასიათებდნენ, როგორც მორცხვ და ამავვდროულად ამბიციურ ქალს, მას ჰქონდა ფაკულტეტის კოლეგების მხარდაჭერა. მიუხედავად ამისა 1898 წელს უნივერსიტეტმა პროფესორის თანამდებობის დაკავებაზე უარი უთხრა. ეს დისკრიმინაციული შეზღუდვა ქალებისთვის მხოლოდ 1925] წელს მოიხსნა. მას კონფლიქტი ჰქონდა სამოქალაქო სამართლისა და სხვა პროფესორებთან, რომლებიც მას საფრთხედ მიიჩნევდნენ საკუთარი თანამდებობებისთვის. ყოველივე გრძელდებოდა [[1911 წლის თებერვლამდე, სანამ სამოქალაქო სამართლის პროფესორის პოზიცია საერთოდ არ გაუქმდა.
ელზა ეშელსონი საძილე აბების გადაჭარბებულად მიღების შედეგად გარდაცვლილი იპოვეს 1911 წლის 10 მარტს, რაც შეიძლებოდა თვითმკვლელობადაც განხილულიყო
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 11 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1861 კატეგორია:შვედი იურისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 10 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1911 კატეგორია:შვედეთში დაბადებულები
ვიტა (სიცილია)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრაპანის პროვინციის კომუნები
ამენჰოტეპი (პრინცი)
ამენჰოტეპი — ძველი ეგვიპტის პრინცი მეთვრამეტე დინასტიიდან, ძველი ეგვიპტის ახალი სამეფოს პერიოდის დროს. ამენჰოტეპი ეგვიპტის ფარაონის ამენჰოტეპ II-ის შვილი იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ძველი ეგვიპტის პრინცები კატეგორია:ეგვიპტის მეთვრამეტე დინასტიის პრინცები
აკაკი ბერიშვილი
ბიოგრაფია
აკაკი ბერიშვილი დაიბადა ახლანდელი ონის მუნიციპალიტეტის სოფელ ძეგლევში. 1941 წელს დაამთავრა საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტი. პედაგოგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს პოლიტექნიკურ ინსტიტუტში, 1970-1972 წლებში იყო ფაკულტეტის დეკანი, 1970-1983 წლებში არქიტექტურული კონსტრუქციების კათედრის გამგე. იყო სამრეწველო ნაგებობათა არქიტექტურის ერთ-ერთი პირველი სპეციალისტი საქართველოში. გარდაიცვალა 1984 წლის 15 ნოემბერს, 69 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:დაბადებული 6 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1984 კატეგორია:ონის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს ინდუსტრიული ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არქიტექტორები
არბატსკაია (მოსკოვის მეტრო, ფილიოვსკაია)
არბატსკაია (Арбатская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ფილიოვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 1935 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ჭონა
ჭონა — უძველესი ქართული ხალხური ტრადიცია, რიტუალისა და ლექს-სიმღერის შესრულება სააღდგომოდ. ნიღბიანი შემსრულებლების გუნდი ჩამოივლიდა კარდაკარ, ოჯახებს ულოცავდა აღდგომის დღესასწაულს და საჩუქრად იღებდა სააღდგომო წითლად შეღებილ კვერცხს. ჭონა სამხმიანი სიმღერაა. მის მელოდიას, ქართლ-კახური სუფრული სიმღერების მსგავსად, ორი ზემოთა ხმა ავითარებს გაბმული ბანის ფონზე. არსებობს ვარაუდი ჭონის წინარე ქრისტიანული წარმომავლობის შესახებ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული რიტუალები
Hole (ჯგუფი)
Hole — ამერიკული ალტერნატიული-როკ ჯგუფი, ჩამოყალიბებული ლოს-ანჯელესში (კალიფორნია), 1989 წელს, მომღერალ და გიტარისტ კორტნი ლავის და გიტარისტ ერიკ ერლანდსონის მიერ. მასში დროდადრო იცვლებოდნენ ბასისტები და დრამერები, თუმცა ყველაზე ხანგრძლივად კოლექტივში პეტი შემელი (დასარტყმელი საკრავები), კრისტენ პფაფი (ბასი, გარდაიცვალა 1994 წელს) და მელისა აუფ დერ მაური (ბასი) უკრავდნენ. მხოლოდ აშშ-ში გაყიდულია ჯგუფის სამ მილიონზე მეტი ალბომი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალტერნატიული მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:Mercury Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:პანკ-როკ ჯგუფები * კატეგორია:1989 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:2002 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:2009 წელს აღდგენილი ჯგუფები კატეგორია:2012 წელს დაშლილი ჯგუფები კატეგორია:Caroline Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:DGC Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Geffen Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Sub Pop-ის შემსრულებლები კატეგორია:მუსიკალური კვარტეტები კატეგორია:ფემინისტი მუსიკოსები კატეგორია:გრანჟ ჯგუფები
ტრიგეროსი
ტრიგეროსი (Trigueros) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის ელ-კონდადოს კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 118,3 კმ². მოსახლეობა — 7862 კაცი (2020 წ.).
სტარაია-ვასილევკა (ბაშკირეთი)
სტარაია-ვასილევკა (Иҫке Васильевка; Старая Васильевка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ალშეევის რაიონში.
რაიონულ ცენტრ რაევსკიდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უხლოესი რკინიგზის სადგურია შაფრანოვო, რომელიც ასევე დაშორებულია 18 კმ-ით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ალშეევის რაიონის სოფლები
ჯიბელინა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრაპანის პროვინციის კომუნები
ელსი ვაიკიკი
ელსი ვაიკიკი ან LC Waikiki — თურქული საცალო ვაჭრობის კომპანია მთელი ოჯახისთვის. კომპანიის გაყიდვების ქსელი 38 ქვეყანაში 832 მაღაზიისგან შედგება. კომპანიის სახელი მომდინარეობს ჰავაის სანაპირო ვაიკიკიდან და ფრანგული ასოებიდან Les copains (მეგობრები).
ისტორია
კომპანია LC Waikiki დაფუძნდა 1985 წელს საფრანგეთში, მოდელიერ ჟორჟ ამუიალის მიერ. მალევე, ის და მისი პარტნიორი დაიწყეს თანამშრომლობა თურქულ სამკერვალო კომპანია Taha Tekstil-თან, რომელიც შემდეგ გარდაიქმნა Taha Grup-ად და 1997 წელს იყიდა ელსი ვაიკიკის ბრენდი. იმავე წელს, თურქეთში ბრენდის 21 მაღაზია ამუშავდა, ხოლო ბრენდის მაღაზიები ყოველწლიურად იზრდებოდა, ასე, თურქეთის 71 პროვინციაში ვაიკიკის 380 მაღაზია ფუნქციონირებს.