cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარია ალექსანდრეს ასული რომანოვა
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1853 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1920 კატეგორია:რომანოვების დინასტია კატეგორია:რუსეთის იმპერატორებისა და დიდი მთავრების ასულები კატეგორია:დედოფალ მარია ლუიზას ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა ეკატერინეს ორდენის კავალრები კატეგორია:ვიქტორიასა და ალბერტის ორდენის კავალრები კატეგორია:წმინდა იზაბელის ორდენის კავალრები
გივი ხვედელიძე
გივი ხვედელიძე (დ. 17 აგვისტო, 1942, ხაშური) — ქართველი პოლიტიკოსი, საქართველოს პარლამენტის წევრი 1992-1995 წლებში.
დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი. 1992-1994 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხაშურის მაჟორიტარი),  საქართველოს დემოკრატიული პარტია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 17 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1942 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ხაშურში დაბადებულები გივი
იერვანდ I
იერვანდ I (Երուանդ Ա) — სომეხი დიდგვაროვანი ერვანდუნების დინასტიიდან, რომელიც სოფენესა და მატიენეს სატრაპი იყო, ძვ. წ. 401 წლიდან ძვ. წ. 344 წლამდე. მისი სახელის სპარსული ვერსია იყო აურუანდი რაც ავესტური ენიდან ითარგმნება, როგორც „დიდი მეომარი“. სავარაუდოდ ეს იყო სპეციალური ტიტული, რომელსაც სპარსეთის მეფე (შაჰი) გადასცემდა გამორჩეულ (გამოჩენილ) სომეხ კაცებს, მოგვიანებით ის მემკვიდრეობითად იქცა, იმ ოჯახებისთვის, რომელთა წარმომადგენლებსაც შაჰისგან ჰქონდა ნაბოძები ეს ტიტული.
ბიოგრაფია
ბეძნული წყაროების მიხედვით (ჰეროდოტესა და სტრაბონის წყაროები) იერვანდი იყო სოფენესა და მატიენეს (მითანის) სატრაპი. იერვანდ I-ს დაახლოებით 3 000 ვერცხლის ტალანტი ჰქონდა. იერვანდს სატრაპიები სამართავად ძვ. წ. 401 წელს კუნაქსეს ბრძოლის შემდეგ გადაეცა, სადაც იერვანდი მხარს არტაქსერქსე II-ს უჭერდა, რომელიც საკუთარ ძმას კიროს ახალგაზრდას ებრძოდა, კიროსმა აჯანყება მოაწყო, არტაქსერქსეს ტახტიდან ჩამოდგების მიზნით, თუმცა მისი აჯანყება წარუმატებელი აღმოჩნდა. იერვანდ I სავარაუდოდ სატრაპიებს ქალაქ არმავირიდან მართავდა, სომხეთის წინამორბედი სატრაპების მსგავსად, პართიის, ჰირკანიის, მიდიის, სოფენესა და მატიენეს სატრაპი ჰიდარნესიც სწორედ არმავირიდან მართავდა სატრაპიებს. იერვანდმა ასევე არტაქსერქსე II-სა და მისი ერთ-ერთი ხარჭის ქალიშვილზე როდოგუნიზე იქორწინა. მოგვიანებითი ცნობები იერვანდზე ძვ. წ. 381 წლით თარიღდება, რა დროსაც ის სამხედრო კამპანიაში მონაწილეობდა, რომელიც მიზნად ისახავდა კვიპროსის დაპყრობას და მეამბოხე მეფის ევაგორას I-ის დამარცხებას. სამხედრო კამპანიის დროს იერვანდი სახმელეთო ჯარებს მეთაურობდა, საზღვაო ფლოტს კი ტირიბაზუსი. მათ შეძლეს და ქალაქი სალამინი ალყაში მოაქციეს, თუმცა მოგვიანებით იერვანდმა მეფე არტაქსერქსე II-სთან ტირიბაზუსის გადაყენება მოითხოვა. ამის შემდეგ, საქმე სამმა წარჩინებულმა სპარსმა მოსამართლემ განიხილა, რომელთაც იერვანდი დამნაშავედ სცნეს.
ძვ. წ. 362 წელს ანატოლიაში დიდი აჯანყება დაიწყო, რომელსაც კაპადოკიის სატრაპი, დატამესი მეთაურბობდა (სატრაპების აჯანყება). ზოგიერთი წყაროს თანახმად მეამბოხეთა მიერ სწორედ იერვანდი იქნა არჩეული მათ ლიდერად. თუმცა იერვანდი არტაქსერქსეს ერთგული დარჩა და მას აჯანყების ჩახშობაშიც დაეხმარა. როგორც ჩანს, მას ერთდროულად ანატოლიისა და სომხეთის მართვა სურდა. მან აიღო ქალაქი პერგამონი და ათენში ქრთამის სახით ფული გაუგზავნა, სადაც ოფიციალურად დაიწერა განკარგულება, რომლითაც იერვანდი მოკავშირედ მიიჩნეოდა. როგორც ცნობილია, მას საკმარი სახსრები გააჩნდა ამგვარი შეთქმულებებისთვის, წყაროების მიხედვით მისი ქონება 3 000 ვერცხლის ტალანტისაგან შედგებოდა.
ძვ. წ. 355 წელს იერვანდი აქემენიანთა იმპერიის ახალი მეფის არტაქსერქსე III-ის წინააღმდეგ აჯანყდა. იმ დროისთვის მას ჯერ კიდევ ჰქონდა მმართველობაში დასავლეთ ანატოლიის ნაწილები, იბრძოდა დასკილეონის სატრაპის წინააღმდეგ. მან იონიაში მონეტაც მოაჭრევინა საკუთარი გამოსახულებით, ერთ-ერთი მონეტა ინახება პარიზის ეროვნულ ბიბლიოთეკაში. იერვანდმა პერგამონი მეფეს დაუბრუნა და მალევე გარდაიცვალა კიდეც.
კომაგენეს სამეფოს მეფეები თავს იერვანდისა და დარიოს I-ის შთამომავლებად აცხადებდნენ, იერვანდის როდოგუნისთან ქორწინების გამო. როდოგუნი არტაქსერქსე II-ის ქალიშვილი იყო და დარიოს I მის წინაპრად ითვლებოდა.
ზოგიერთ ბერძნულ წყაროში ერვანდს მოიხსენიებდნენ, როგორც "ბაქტრიელს", რადგანაც მისი მამა არტაშირი (არტაქსერქსე) მეფე არტაქსერქსე II-ის დროს ბაქტრიის სატრაპი იყო. არსებობს მოსაზრება, რომლის მიხედვითაც არტაშირი და არტაქსერქსე II ერთი და იგივე პიროვნება იყო. ცნობილია, რომ არტაქსერქსე II-ს შვიდი შვილი ჰყავდა, რომელთა სახელებიც ცნობილია და თერთმეტი შვილი, რომელთა სახელებიც ისტორიისთვის დღემდე უცნობია. აღსანიშნავია ის ფაქტიც, რომ აქემენიანთა იმპერიის დროს ბაქტრიას ტახტის მემკვიდრე (მომავალი მეფე) მართავდა.
ქსენოფონტის ანაბასისში ნახსენებია, რომ რეგიონი მდინარე კენტრიტის (დღევანდელი მურატი) მახლობლად იყო არტაქსერქსე II-ის ქვეშევრდომის, სომხეთის სატრაპის დაქვემდებარებაში, სატრაპის რომელიც იყო არტაშირ ერვანდუნის ვაჟი და სახელად ერქვა იერვანდი. ქსენოფონტი ასევე ამბობს, რომ მას ჰყავდა ვაჟი სახელად ტიგრანი. სახელმწიფო მმართველობა იერვანდის შემდეგ დარიოს III-მ განაგრძო, კოდომანის შემდეგ კი ამ სატრაპიებს იერვანდ II მართავდა. არსებობს ვარაუდი, რომ იერვანდ II და ტიგრანი ერთი და იგივე პიროვნება იყო, რომელმაც სახელი ერვანდი დაირქვა ან იერვანდი და ტიგრანი ძმები იყვნენ, დღეისათვის უცნობია, თუ რომელი ვერსიაა ჭეშმარიტი.
სქოლიო
კატეგორია:ერვანდუნების დინასტია კატეგორია:სომხეთის მეფეები კატეგორია:ძვ. წ. IV საუკუნის მმართველები კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 344
ედნა მილეი
ედნა სენტ ვინსენტ მილეი (დ. 1892, 22 თებერვალი — გ. 1950, 19 ოქტომბერი) — ამერიკელი პოეტი და დრამატურგი, 1923 წლის პულიცერის პრემიის ლაურეატი პოეზიაში (მესამე ქალი, რომელმაც მიიღო ჯილდო პოეზიისთვის). ცნობილი იყო თავისი ფემინიზმით. პროზაული ნაწარმოების წერისას იყენებდა ფსევდონიმს — „ნენს ბოიდი“.
ადრეული ცხოვრება
მილეი დაიბადა როკლენდში, მაინე, სკოლის მასწავლებელ ჰენრი ტოლმან მილეისა და მედდა კორა ლუნელა ბუზელის ოჯახში. მისი საშუალო სახელი მომდინარეობს ნიუ-იორკის წმინდა ვინსენტის საავადმყოფოდან, სადაც ბიძამისს სიცოცხლე ჯერ კიდევ ედნას დაბადებამდე გადაარჩინეს. 1904 წელს, კორა ოფიციალურად გაშორდა ედნას მამას ფინანსური უპასუხისმგებლობისა და ოჯახური ძალადობის გამო. მიუხედავად რამდენიმეწლიანი წერილობითი მიმოწერისა, ჰენრი ოჯახში აღარ დაბრუნებულა. კორა და მისი სამი ქალიშვილი, ედნა, ნორმა ლუნელა (დაიბადა 1893 წელს) და ქეთლინ კალოჩი (დაიბადა 1896), საცხოვრებლად ქალაქიდან ქალაქში გადადიოდნენ, ცხოვრობდნენ სიღატაკეში და იტანჯებოდნენ სხვადასხვა დაავადებებთან ბრძოლისგან. კორა მოგზაურობდა კლასიკური ლიტერატურით სავსე სათავსოთი, სადაც შექსპირის და მილტონის შემოქმედებას ინახავდა და შვილებს უკითხავდა. ოჯახი დასახლდა პატარა სახლში, კორას დეიდის საკუთრებაში, კემბენში, მეინი, სადაც მილეიმ პირველი ლექსების წერა დაიწყო, რამაც მომავალში საყოველთაო აღიარება მოუტანა.
მილამი ვასარის კოლეჯში ჩვეულებრივზე მოგვიანებით, 21 წლის ასაკში შევიდა, 1913. მას თავისი დროის ბევრ კოლეგასთან ჰქონდა ურთიერთობა და ინახავდა ჩანაწერებს, მათ შორის დაწერილი პიესების პროექტებს. სკოლაში ყოფნის დროს მან რამდენიმე ურთიერთობა დაამყარა ქალებთან, მათ შორის ედიტ ვინის მეთინსონთან, რომელიც მუნჯი კინოს მსახიობი გახდა.
ნიუ-იორკი
1917 წელს ვასარის კოლეჯის დამთავრების შემდეგ, მილეი საცხოვრებლად ნიუ–იორკში გადავიდა. იგი ცხოვრობდა ბევრ ადგილას გრინვიჩის სოფელში, მათ შორისაა „Cherry Lane Theater“-ის საკუთრებაში არსებული სახლი და ბედფორდის ქუჩა 75½, რომელიც ცნობილი იყო, როგორც ნიუ–იორკის ყველაზე ვიწრო სახლი. პოეტის კარიერის აწყობის პერიოდში, მილეი თავდაპირველად მუშაობდა „Provincetown Players“-ში, მაკდუგალის ქუჩაზე და თეატრალურ გილდიასთან. 1924 წელს მილეიმ და სხვებმა დააარსეს „Cherry Lane Theatre“ და „გააგრძელეს ექსპერიმენტული დრამის დადგმა.“
მინთრიონის გორა
ეს ადგილი ანტიკური დროიდან რელიგიური მნიშვნელობას ატარებდა. გორაზე მდებარეობს შემდეგი სიწმინდეები:
ედნა მილეი
კარიერა
მილეის სახელის პოპულარობა 1912 წელს დაიწყო, როდესაც, 20 წლის ასაკში, მან გადააგზავნა ლექსი "Renascence" ლექსების კონკურსში „The Lyric Year“. კონკურსის უპირობო ფავორიტად ედნა ითვლებოდა, თუმცა, საბოლოოდ, მიენიჭა მეოთხე ადგილი. ამ თემის გარშემო ატეხილმა სკანდალმა მილეის პოპულარობა მოუტანა.
მილელმა ასევე დაწერა მოკლე მოთხრობები ჟურნალ „Ainslee’s“–სთვის, მაგრამ იგი ფარავდა თვის ნამდვილ პიროვნებას, როგორც პოეტი და ესთეტი, და დაჟინებით მოითხოვდა ნენსი ბოიდის ფსევდონიმით გამოექვეყნებინა ნაწარმოებები. პოპულარობის ზრდასთნ ერთად, ეინსლის გამომცემლობა ცდილობდა დაეყოლიებინა ედნა ფსევდონიმის გარეშე წერაზე გასამრჯელოს ზრდის სანაცვლოდ, რაზეც მან უარი თქვა.
პირადი ცხოვრება
1921 წლის იანვარში იგი გაემგზავრა პარიზში, სადაც გაიცნო და დაუმეგობრდა მოქანდაკეებს: თელმა ვუდი და კონსტანტინ ბრანციუსი. მალევე დაორსულდა კაცისგან, სახელად დობინი და იმის მაგივრად, რომ უზრუნველყო ქორწინების ლიცენზია, იგი დაბრუნდა ინგლისში, სადაც დედამისი, კორა დაეხმარა აბორტის გაკეთებაში.
შესაძლოა, სწორედ ამის მიზეზი იყო მილეის ხშირი ავადმყოფობა და სისუსტე მომდევნო ოთხი წლის განმავლობაში. ავადმყოფობის დროს მისთვის გამოჩენილი განსაკუთრებული ყურადღების შემდეგ, 1923 წელს, იგი დაქორწინდა 43 წლის ევგენ იან იან ბოისევსზე (1880–1949).
გარდაცვალება
მილეი გარდაიცვალა 58 წლის ასაკში, საკუთარ სახლში, 1950 წლის 19 ოქტომბერს. დაიღუპა კიბეზე დაგორების შედეგად. მისი გვამი დაახლოებით რვა საათის შემდეგ იპოვეს. ექიმმა განაცხადა, რომ ედნამ განიცადა გულის შეტევა. დაკრძალულია მეუღლის გვერდით, ნიუ იორკის სასაფლაოზე, აუსტერლიცში.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:პულიცერის პრემიის ლაურეატები
ყაზახეთის სტეპი
250px|მინიატიურა|სტეპი აღმოსავლეთ ყაზახეთში ყაზახეთის სტეპი ან ყირგიზეთის სტეპი — დიდი ეკორეგიონი ცენტრალურ აზიაში. მოიცავს ჩრდილოეთ ყაზახეთსა და მის მიმდებარე რუსეთის ტერიტორიების სტეპებს. გადაჭიმულია დასავლეთით პონტოურ-კასპიურ სტეპამდე, ხოლო აღმოსავლეთით ემინის ველის სტეპამდე.
მდებარეობა
სტეპი გადაჭიმულია 2200 კმ-ზე კასპიისპირა დაბლობის აღმოსავლეთით და არალის ზღვის ჩრდილოეთით, ალტაიმდე. ეს მსოფლიოში უდიდესი სტეპური რეგიონია და მას დაახლოებით 804.5 ათასი კმ² უკავია. ტერიტორიის უდიდეს ნაწილს სტეპები, ნახევარუდაბნოები და უდაბნოები შეადგენენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ყაზახეთის გეოგრაფია
Ѷ
Ѷ, ѷ („იჟიცა“) — ძველი კირილური ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
უაიტარის რაიონი
უაიტარის რაიონი (Distrito de Huaytará) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უაიტარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 2 658 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 435 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 6.1 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 401.25 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უანკაველიკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაიტარის პროვინციის რაიონები
Quicksilver (ინსტრუმენტალი)
„Quicksilver“ — ინგლისური პროგრესული როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის ავანგარდული, ინსტრუმენტული, რიგით მეთერთმეტე კომპოზიცია 1969 წლის ალბომზე More.
მუსიკა
შემოკლებული სახით კომპოზიცია საკონცერტო The Man and The Journey-ში ჟღერდა, სახელწოდებით „Sleep“. ალბომის ვერსია 7 წუთს და 13 წამს გრძელდება და საკონცერტოზე 3 წუთით უფრო ხანგრძლივია. მასში ჟღერს ფსიქოდელიური ეფექტები და კონკრეტული მუსიკის სხვა ელემენტები, პინკ ფლოიდის ადრეული ჟღერადობის დამახასიათებელი ნიშნები. სიმღერის სახელწოდება მომდინარეობს ვერცხლისწყლის ალტერნატიული სახელწოდებისგან. ფილმში „მეტი“ არის სცენა, რომელშიც ეს კომპოზიცია ჟღერს, ხოლო მისი მთავარი პერსონაჟების ვერცხლისწყალს ეთამაშებიან.
სიმღერის სამუშაო სახელწოდება იყო Waterpipe.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:1969 წლის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები დეივიდ გილმორის ავტორობით კატეგორია:სიმღერები როჯერ უოტერსის ავტორობით
თამაზ დაუშვილი
თამაზ დაუშვილი (დ. 2 აგვისტო, 1940, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ბიზნესმენი, ეკონომისტი, პოლიტიკოსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 2 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1940 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები თ
ბაადურ წულაძე
ბაადურ სოკრატეს ძე წულაძე (დ. 5 მარტი, 1935, ბათუმი, — გ. 13 მაისი, 2018, თბილისი) — ქართველი მსახიობი, კინორეჟისორი და სცენარისტი. საქართველოს დამსახურებული არტისტი (1979). საქართველოს კინემატოგრაფისტთა შემოქმედებითი კავშირის წევრი (1968), ბათუმის საპატიო მოქალაქე (2016).
ბიოგრაფია
პირველად როგორც მსახიობი გამოჩნდა მიშა კობახიძის ფილმში „ქორწილი“. 1969 წლიდან კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრია, შესრულებული აქვს ორმოცდაათზე მეტი კინოროლი. მიღებული აქვს პრიზები რიგის სპორტული ფილმების მესამე საკავშირო ფესტივალზე (1970). დსთ და ბალტიისპირეთის ქვეყნების XIV საერთაშორისო კინოფესტივალი „კინოშოკი“, ანაპა (2005) — ჟიურის სპეციალური პრიზი მამაკაცის მეორეხარისხოვანი როლის საუკეთესო შესრულებისთვის ფილმში „თბილისი-თბილისი“. 1961 წლიდან მუშაობდა რეჟისორად კინოსტუდია ქართულ ფილმში.
2018 წლის 13 მაისს ბაადურ წულაძე მძიმე ავადმყოფობის შედეგად 83 წლის ასაკში გარდაიცვალა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ქართველი რეჟისორები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:ბათუმის საპატიო მოქალაქეები (2016) კატეგორია:საბურთალოს პანთეონში დაკრძალულები
ანტონ ონდრუში
კარიერა
1972 წელს ონდრუშმა ბრატისლავას „სლოვანის“ შემადგენლობაში რეგულარული მოთამაშე გახდა. 1974, 1975 წლებში გახდა ჩეხოსლოვაკიის ლიგა, მოგვიანებით კლუბის კაპიტანი გახდა. საერთო ჯამში „სლოვანის“ მაისურით 210 მატჩი ჩაატარა და 38 გოლი გაიტანა. ჩეხოსლოვაკიის ნაკრების შემადგენლობაში ჩაატარა 58 მატჩი და 9 გოლი გაიტანა, მოგებული აქვს 1976 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1950 კატეგორია:სლოვაკი ფეხბურთელები კატეგორია:ბრატისლავის სლოვანის ფეხბურთელები კატეგორია:ბანკა-ბისტრიცის დუკლას ფეხბურთელები კატეგორია:ბრიუგეს ფეხბურთელები
რეუტი
რეუტი (Răut) — მდინარე მოლდოვაში. მდინარე სათავეს იღებს სოფელ რედიულ-მარეს სიახლოვეს, მიედინება სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ორჯერ იცვლის დინებას და სოფელ უსტიასთან ჩაედინება მდინარე დნესტრში. მდინარის საერთო სიგრძე 286 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 7760 კმ².
რესურსები ინეტრნეტში
კატეგორია:მოლდოვის მდინარეები
Ꙟ
Ꙟ, ꙟ („ინ, ინჲა“)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
გრიგოლ ცეცხლაძე
გრიგოლ ცეცხლაძე (დ. 6 აპრილი, 1894, ჩანჩეთი — გ. 23 ნოემბერი, 1976, თბილისი) — ქართველი მწერალი, პოეტი და მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
დაიბადა სოფლის მასწავლებლის, მოსე ცეცხლაძის ოჯახში. შემდეგ დაამთავრა ოზურგეთის სასულიერო სასწავლებელი და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. 1915-1917 წლებში იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების ქუთაისის ბიბლიოთეკის ინსპექტორი. 1917 წელს დაიწყო ლექსების ბეჭდვა. პირველი ლექსი „განთიადის სიმღერა“ დაბეჭდა გაზეთ „მეგობარში“. განიცდიდა მოდერნისტული ლიტერატურული სკოლის გავლენას. 1918-1920 წლებში იყო გაზეთ „მეგობრის“, ხოლო 1920-1921 წლებში გაზეთ „სახალხო გაზეთის“ რეპორტიორი. 1919 წელს მისი რედაქტორობით გამოდის ლიტერატურული ჟურნალი „თოლაბულისის სარტყელი“, რომლის სამი ნომერი გამოიცა. მასში იბეჭდებოდა ცისფერყანწელების შემოქმედება. 1921-1923 წლებშმი მუშაობდა გაზეთ „წითელარმიელში“, 1924 წელს გამოსცა დადაისტური კრებული „პოეტის ყეფა“ 1924-1927 წლებში იყო ჟურნალ „ხელოვნების“ რედაქციის, 1927-1929 წლებში გამომცემლობა „ქართული წიგნის“ მდივანი. 1928 წელს გამოსცა ალმანახი „მოქმედება“. 1935 წელს გახდა საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი, 1939-1941 წლებში იყო საქართველოს რადიოკომიტეტის ლიტერატურული მუშაკი, 1942-1947 წლებში ჟურნალ „ნიანგის“ ლიტმუშაკი, 1948-1949 წლებში საქლიტფონდის დირექტორის მოადგილე. 1950-იან წლებში იყო ქვიშხეთის შემოქმედებითი სახლის დირექტორი.
მისი თავისუფალი ლექსები („დიხაშხო“, „ოქტომბერი - ფრაგმენტი“ და სხვ.) ახალი ფორმის ძიების ნიშნითაა აღბეჭდილი. გამოსცა შემდეგი წიგნები: „ფერად-ფერადი ლექსები“ (1925), „ოთხი მაუზერი“ (1931) „საკუთარი ხმა“ (1935), „რჩეული“ (1939), „ახალი ლექსები“ (1944-1961), „ლექსები, პოემა“ (1957), საბავშვო წიგნები „ტოლები“ (1958) და „გულკეთილა“ (1966). თარგმნა - ალექსანდრე პუშკინის „ევგენი ონეგინი“, ესენინის „ანნა სნეგინა“, მაიაკოვსკის ლექსები და პოემები, ნეკრასოვის „ვინ ცხოვრობს რუსეთში კარგად“. ს. ცერეკიძესა და შ. აფხაიძესთნ ერთად, ქართული ვერლიბრის პირველ თეორიტიკოსად ითვლება. იყო ქართული დადა მანიფესტის ავტორი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 6 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ლანჩხუთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები
ქსერიგორდონის ალყა
ქსერიგორდონის ალყა — ქსერიგორდონის ციხესიმაგრე ალყაში მოაქციეს სელჩუკებმა გენერალ ელხანეშის მეთაურობით, რომელიც ჯვაროსნებმა დაიკავეს ჯვაროსნული ლაშქრობების დროს, რენო დე ბრეიმის მეთაურობით. ციხესმაგრის მცველებს 8 დღის განმავლობაში არ ჰქონდათ წყალი, რის შედეგადაც დანებდნენ მტერს, ეს მოხდა 1096 წლის 29 სექტემბერს. რამდენიმე ჯვაროსანმა მიიღო ისლამი და გადარჩა, ხოლო ვინც უარი თქვა რჯულის შეცვლაზე სელჩუკებმა დახოცეს.
ნიჟნი-ნოვგოროდის ფერისცვალების ტაძარი
ნიჟნი-ნოვგოროდის ფერისცვალების ტაძარი (Преображе́нский собо́р) — გვიანი კლასიციზმის სტილში აგებული მართლმადიდებლური მონასტერი ნიჟნი-ნოვგოროდში. დაარსებულია 1816 წელს. ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიას.
ქსერიგორდონის ალყა
წინარე ისტორია
ჯვაროსნების არმია მცირე აზიაში განლაგდა 1096 წლის 6 აგვისტოს ცივეტოტის ბანაკთან, ნიკეის ჩრდილო დასავლეთით, რომელიც მაშინდელი რუმის სასულთნოს დედაქალაქი იყო. ახალგაზრდა სულთანი ქილიჩ-არსლან I ამ დროს საომრად იყო წასული დანიშმენდიდების წინააღმდეგ.
ჯვაროსნები არ დაელოდნენ ძირითადი ჯარის მოსვლას და პატარ-პატარა რაზმებით თავს ესხმოდნენ ახლო მდებარე სოფლებს. რამდენიმეჯერე კიდეც მოიპოვეს გამარჯვება ნიკეის გარნიზონზე. რენო დე ბრეის რაზმი შედგებოდა 6 000 გერმანელისგან, მათ რიცხვში იყო 200 რაინდი. რენო დე ბრეი არ დაკმაყოფილდა ამით და იერიში მიიტანა ქსერიგორდონზე და 1096 წლის 18 სექტემბერს დაიკავა იგი.
ნიჟნი-ნოვგოროდის ფერისცვალების ტაძარი
2009 წლის 12 სექტემბრამდე იყო ნიჟნი-ნოვგოროდის ეპარქიის საკათედრო ტაძარი.
ქსერიგორდონის ალყა
წინარე ისტორია
ქილიჩ-არსლან I-მა გენერალ ელხანეშს უბრძანა დაებრუნებინა ქსერიგორდონი 15 ათასიანი ჯარით, რომელიც ძირითადად შედგებოდა ცხენოსანი მეისრეებისგან, თვითონ კი 21 სექტემბერს მიადგა ციხესიმაგრეს, რათა შეეწყვიტა არეულობა.
ბრძოლა
სელჩუკების ცხენოსანთა სწრაფმა იერიშმა ჯვაროსნები დააბნია, ამას დაემატა უწყლობა. ჯვაროსნების დასახმარებლად ჯარი არ ჩანდა, რაც მათ მდგომარეობას ამძიმებდა, რამდენიმე მკვლევარის აზრით ამის მიზეზი გახდა თურქების მიერ, ჯვაროსნების ბანაკში, ცივეტოტში, ცრუ ინფორმაციის გავრცელება იმის შესახებ, რომ ქსენიგორდონში სიმშვიდეა, ნიკეა დაკავებულია რენო დე ბრეიმის მიერ. ჯვაროსნების ლიდერები ვერ შეთანხმდნენ საერთო მოქმედებით გეგმაზე სანამ ოქტომბერში არ მიიღეს ინფორმაცია ქსერიგორდონის სელჩუკების მიერ დაპყრობის შესახებ.
ნიჟნი-ნოვგოროდის ფერისცვალების ტაძარი
ნიჟნი-ნოვგოროდის ფერისცვალების ტაძარი რუსეთის ფედერაცის ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლია.
ქსერიგორდონის ალყა
ბრძოლა
რენო დე ბრეის შესახებ გავრცელდა სხვადასხვა ინფორმაცია, ზოგი ამტკიცებდა რომ იგი დაიღუპა ქსერიგორდონის ალყის დასაწყისშივე, როდესაც ცდილობდა დაუფლებოდა წყლის კასრებს, ხოლო სხვები ამბობდნენ რომ მან მიიღი ისლამი და გადაურჩა სიკვდილს.
ლიტერატურა
კატეგორია:XI საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:პირველი ჯვაროსნული ლაშქრობის ბრძოლები
ნიჟნი-ნოვგოროდის ფერისცვალების ტაძარი
საკურთხევლები
ტაძარში სამი საკურთხეველია. მთავარი საკურთხეველი არის უფლის შემოყვანებისა პატიოსანთა ძელთა ცხოველმყოფელი ჯვრის სახელზე. ერთი ეკვდერი ალექსანდრე ნეველის სახელზე, ხოლო მეორე - მაკარი ჟელტოვოდელის სახელზე.
ისტორია
მინი|მარცხნივ|ეკლესია საბჭოთა მმართველობის პერიოდში 1816 წელს ნიჟნი-ნოვგოროდში მაკარევოდან გადაიტანეს მაკარევოს ბაზრობა. იმავე წელს მდინარე ოკის მარცხენა სანაპიროზე დაიწყო სავაჭრო შენობების მშენებლობა. ბაზრობის პროექტი შეიმუშავა ავგუსტინ ბეტანკურმა. მან ეკლესიის ასაშენებლად მოუხმო ოგიუსტ მონფერანს, რომელმაც ააშენა ისააკის ტაძარი სანქტ-პეტერბურგში ეკლესიის მშენებლობა დასრულდა 1822 წელს.
ბაზრობა წელიწადში ერთი თვე ფუნქციონირებდა. ეკლესია კი მიაწერეს ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლის ფერისცვალების ტაძარს, რომელიც ნიჟნი-ნოვგოროდის კრემლში მდებარეობდა. ეკლესიის კანკელი მოხატა იტალიელმა ტორიჩელიმ ევროპული კანონების მიხედვით, რის გამოც ვაჭრების უდიდესმა ნაწილმა უარი თქვა მსგავსი კანკელის წინ ლოცვაზე. საბოლოოდ, ახალი კანკელი შექმნა არქიტექტორმა ვასილი სტასოვმა. ძველი ბაზრობის ეკლესია მას შემდეგ უწოდეს, რაც აშენდა ნიჟნი-ნოვგოროდის ალექსანდრე ნეველის ტაძარი.
ეკლესიის შენობა აშენდა მთავარი სავაჭრო სახლისთვის. თავად შენობა აგებულია ფხვიერ გრუნტზე, რამაც დროთა განმავლობაში შენობას ბზარები გაუჩინა. XIX საუკუნის ბოლოს შენობა კაპიტალურად გაარემონტეს არქიტექტორ რობერტ კილევეინის პროექტის მიხედვით (სამუშაოებს ხელმძღვანელობდა პეტრე ბოიცოვი). რესტავრაციის შემდეგ ეკლესია მეორედ აკურთხეს 1888 წლის 31 ივლისს. 1899 წელს ეკლესიას სამრეკლოს დაცემისაგან განადგურების საფრთხე შეექმნა. ახალი სამრეკლო ძველის სტილში ააგეს 1906 წელს. არქიტექტორები იყვნენ პაველ მალინოვსკი და ერმინგელდ მიჩურინი.
რევოლუციის შემდეგ ეკლესიაში განათავსეს საწყობი, ისევე როგორც ნიჟნი-ნოვგოროდის სხვა ეკლესია-მონასტრებში, ხოლო ადმინისტრაციულ ნაგებობაში - საცხოვრებლები. 1989 წელს რელიგიის საქმეთა საბჭომ ტაძარი გადასცა გორკის ეპარქიულ სამმართველოს სარესტავრაციოდ და კათედრალური ტაძრის სტატუსის მისანიჭებლად. ტაძარში სარესტავრაციო სამუშაოები დაიწყო, ამავდროულად შაბათობით და კვირაობით მასში ღვთისმსახურება იმართებოდა.
2001 წელს მაკარი ჟელტოვოდელის ეგვტერში დაკრძალეს ნიჟნი-ნოვგოროდისა და არზამასის მიტროპოლიტი ნიკოლაი (კუპეტოვი).
სიწმინდეები
ღვთისმშობლის ხატი და მაცხოვრის ხელთუქმნელი ხატი.
სქოლიო
კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:ნიჟნი-ნოვგოროდის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები ნიჟნი-ნოვგოროდის ოლქში
პეშავარის შვიდეული
thumb|[[ბურჰანუდინ რაბანი ვლადიმერ პუტინთან დუშანბეში. 2001 წლის 22 ოქტომბერი.]] პეშავარის შვიდეული (ოფიციალური სახელწოდება — „ავღანეთის მოჯაჰედთა ისლამური კავშირი“, აგრეთვე, „შვიდის ალიანსი“ ან „შვიდის კავშირი“) — ავღანეთის ომის პერიოდში ავღანეთის მოჯაჰედთა ლიდერების სამხედრო-პოლიტიკური კავშირი. იგი შეიქმნა 1982 წელს. მისი შტაბ-ბინა მდებარეობდა პაკისტანის ქალაქ პეშავარში. მასში შედიოდნენ ფუნდამენტური ისლამის მიმართულების სხვადასხვა პარტიათა ლიდერები, რომლებიც, ძირითადად, იყვნენ პუშტუნთა უმრავლესობიდან და წარმოადგენდნენ ისლამის სუნიტურ მიმართულებას.
„7-ის კავშირი“ („პეშავარის შვიდეული“) სხვა ისლამური პოლიტიკური ალიანსების მსგავსად (მაგ: „შიიტური რვიანი“, რომელიც შედგებოდა ავღანელი შიიტების რვა მსხვილი პარტიისაგან) შეიქმნა კონფესიური პრინციპით ომის პერიოში მრავალი მიზნისა და ამოცანების შესასრულებლად.
ავღანეთის მოჯაჰედთა ისლამური კავშირი
ავღანეთის საზოგადოება ისტორიულად მრავალ განსხვავებულ სოციალურ ჯგუფს წარმოადგენს, რომლებიც ერთმანეთისაგან განსხვავდებიან ეთნიკური, კონფესიური და სხვა ნიშნებით. ისინი ცხოვრობენ პატარა ავტონომიურ ჯგუფებად, ან სხვა ჯგუფებთან მჭიდრო კავშირში. 1981 წლის ბოლოს ავღანეთის სხვადასხვა ოპოზიციური პარტიები გაერთიანდნენ ავღანეთის მოჯაჰედთა ისლამური კავშირშში. ალიანსი შეადგენდა შვიდი პოლიტიკური ორგანიზაციის გაერთიანებას, რომელთა საერთო მიზანი იყო ავღანეთის ისლამური რესპუბლიკის შექმნა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ავღანეთის ომი კატეგორია:ავღანეთი
Ѻ
Ѻ, ѻ — ძველი კირილური ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
ანგუესი
ანგუესი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ოია-დე-უესკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 56,50 კმ². მოსახლეობა — 353 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ბიკი
ბიკი (Râul Bîc) — მდინარე მოლდოვაში. მდინარე სათავეს იღებს კოდრის მაღლობზე და მიედინება მის ხეობებში. წელიწადის ზოგიერთ დროს რამდენიმე დღიდან რამდენიმე თვემდე მდინარე პერიოდულად შრება და ტბების ჯაჭვად იქცევა. მდინარის საერთო სიგრძე 155 კილომეტრია, ხოლო აუზის ფართობი 2150 კმ².
Ҁ
Ҁ, ҁ — ძველი კირილური ასო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კირილური ასოები
ალექსეი გონჩარუკი
ალექსეი ვალერის ძე გონჩარუკი (უკრ. Олексій Валерійович Гончарук; დ. 7 ივლისი, 1984 წელი, ვინიცის ოლქი, უკრაინის სსრ, სსრკ)  — უკრაინის სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე, იურისტი.
უკრაინის პრემიერ-მინისტრი 2019 წლის 29 აგვისტოდან 2020 წლის 4 მარტამდე. უკრაინის პრეზიდენტის ოფისის უფროსის მოადგილე 2019 წლის 21 მაისიდან 29 აგვისტომდე.
ოჯახი
დედა — ტატიანა გონჩარუკი, მედიკოსი. როდესაც ალექსეი იყო 16 წლის, მისი დედა წავიდა სამუშაოდ იტალიაში და აქვე ცხოვრობს.
განათლება
დაამთავრა №2 საშუალო სკოლა ქალაქ გოროდნიაში. სკოლის დამთავრების შემდეგ ჩააბარა ვლადიმერ დიდის სახელობის სამართლის ინსტიტუტში, რომელიც დაამთავრა იურისპრუდენციის სპეციალობით. 2012 წელს დაამთავრა სახელმწიფო მმართველობის ეროვნული აკადემია. არის სახელმწიფო მმართველობის მაგისტრი.
პოლიტიკური კარიერა
მონაწილეობა მიიღო 2014 წლის საპარლამენტო არჩევნებზე პარტია „ხალხის ძალის“ სიით, რომელმაც ხმების 0,11% მიიღო და ვერ გადალახა ბარიერი.
2015 წლის იანვრიდან აგვისტომდე იყო ეკოლოგიის მინისტრის იგორ შევჩენკოს მრჩეველი. შემდეგ გახდა ვიცე-პრემიერ-მინისტრის სტეფან კუბივის მრჩეველი. ალექსეი გონჩარუკი ასევე არის მემარჯვენე-ლიბერალური პარტიის „ხალხი მნიშვნელოვანიას“ თანადამფუძვნებელი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 7 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:უკრაინის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:უკრაინელი პოლიტიკოსები
ვაღინაკ ბექარიანი
ვაღინაკ ბექარიანი (Վաղինակ Բեքարյան; დ. 5 იანვარი, 1891, პარტიზაკი, თურქეთი — გ.15 ივნისი, 1975, ერევანი, სომხეთის სსრ) — სომეხი განმანათლებელი, პოეტი და მწერალი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1891 წელს თურქეთში, პარტიზაკში, სტამბოლთან ახლოს. დაწყებითი განათლება მიიღო ადგილობრივ სკოლაში, ხოლო შემდეგ სწავლა გააგრძელა კონსტანტინოპოლის ცენტრალურ კოლეჯში. 1915 წელს ბექარიანის ოჯახი გენოციდის გამო საცხოვრებლად გადავიდა იერუსალიმში, სადაც ასწავლიდა სასულიერო სემინარიაში. 1916 წელს, სომხური სათვისტომოს მიერ მიწვევის შემდეგ, ადის-აბებაში დააარსა სკოლა.
1922 წელს საცხოვრებლად გადავიდა პარიზში, ხოლო 1925 წელს სომხეთში. პოლიტექნიკური უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ ასწავლიდა ეჩმიაძინისა და ერევნის სკოლებსა და პედაგოგიურ ინსტიტუტებში.
გარდაიცვალა 1975 წელს ერევანში.
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი პოეტები კატეგორია:სომეხი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1891 კატეგორია:გარდაცვლილი 1975
მივიწყებულ წინაპართა აჩრდილები (რომანი)
მინი|მარჯვნივ მივიწყებულ წინაპართა აჩრდილები — უკრაინელი მწერლის მიხაილ კოციუბინსკის რომანი, რომელიც დაიწერა 1911 წელს, ჰუცულის რეგიონში ყოფნის შესახებ. ნაწარმოებში აღწერილია ივანესა და მარიჩკას, ორი ჰუცული მეომარი ოჯახის წარმომადგენლის სიყვარულის ამბავი, რომელიც ორივესთვის ტრაგიკულად მთავრდება. იგი ეძღვნება ჰუცულების ცხოვრების ასპექტებს და მოიცავს ფოლკლორის ელემენტებს.
1960 წელს წიგნის მიხედვით დაიდგა ბალეტი ვიტალი კირეიკოს სიმღერით. ამავე წელს, წიგნის მიხედვით სერგო ფარაჯანოვის რომანის კინოეკრანიზაცია გაიმართა.
სიუჟეტი
ივანი და მარიჩკა ერთად იწყებენ ცხვრის ძოვებას და ბოლოს ერთმანეთი შეუყვარდებათ. ცამეტი წლიდან უყვარდათ ერთმანეთი და ქორწინებაზე ოცნებობდნენ. თუმცა მამის გარდაცვალების შემდეგ ივანის მატერიალური მდგომარეობა გაუარესდა, რის გამოც ახალგაზრდა ზაფხულში სამუშაოდ მიდის მდელოზე. იქ სხვა ჰუცულებთან ერთად აძოვებს ცხვრებს, აწარმოებს რძესა და ყველს.
როდესაც ივანე ცეცხლს დარაჯობს, მარიჩკა მას დაინახავს. მთის მდელოდან დაბრუნებული შეიტყობს, რომ მარიჩკა წყალდიდობის დროს მდინარეში დაიხრჩო. თავიდან ის არ იჯერებს, მიიჩნია, რომ გუტენიუკების ჭორებია, მაგრამ შემდეგ საყვარელი ადამიანის ცხედარს პოულობს. დანაკლისით დათრგუნული ივანე დახეტიალობს მთებში და კენკრას ჭამს. სოფელში ყველა გარდაცვლილად თვლის.
ექვსი წლის შემდეგ ივანე დასუსტებული ბრუნდება სახლში და ამბობს, რომ მწყემსად მუშაობდა უნგრელებთან. შემდგომში ის ქორწინდება გოგონაზე მდიდარი პალაგნის ოჯახიდან. თუმცა, პალანია იწყებს მის ღალატს მოლფარ იურასთან, რომელსაც, სავარაუდოდ, ძლიერი ზებუნებრივი ძალები გააჩნია. ამის გამო ივანე სასტუმროს გისოსებზე ებრძვის იურას და დაჭრის მას, მაგრამ მოწინააღმდეგე იარაღს ამტვრევს. ამის შემდეგ ივანე ისევ ცუდად ხდება და ეჭვობს, რომ მოლფარი მას ნელ-ნელა კლავს ჯადოქრობით.
იმ ადგილის მონახულების შემდეგ, სადაც მარიჩკასთან ერთად სეირნობდა, ივანე მას ხვდება ტყის ქალთევზის სახით. ისინი საუბრობენ იმაზე, თუ როგორ მხიარულობდნენ ერთად და გზას იკვლევენ ტყეში. უეცრად მარიჩკა უჩინარდება, ივანე ცეცხლს ანთებს, რაზეც ჩუგაისტერი (არსება უკრაინული მითოლოგიიდან) მოდის და ეპატიჟება მას ცეკვაზე, უკრავს იმავე სიმღერას, რომელიც ივანმა ბავშვობაში მოისმინა. ცეკვის შემდეგ ივანე დაქანცული ვარდება, მაგრამ ტყის ქალთევზის ხმა უბიძგებს მას საყვარელი ადამიანის საძებნელად წავიდეს. სიარულისას ის უფსკრულიში ვარდება. მეორე დღეს მწყემსები ივანეს ცოცხალს პოულობენ, მაგრამ  მალევე კვდება.
ივანე ადგილობრივი ჩვეულებისამებრ დაკრძალეს ცეკვებითა და სიმღერებით.
ისტორია
1910 წლის ზაფხულში იტალიიდან დაბრუნებული მიხაილო კოციუბინსკი ეწვია კარპატების სოფელ კრივორივნიას. თვალწარმტაცმა ბუნებამ და მაცხოვრებლების ხელუხლებელი ცხოვრებამ გაუჩინა მას ხანგრძლივი სურვილი, დაეწერა ჰუცულ ხალხზე. მოგვიანებით ის კვლავ ეწვია რეგიონს და დარჩა ადგილობრივების ადათ-წესების, ცხოვრებისა და ფოლკლორის შესასწავლად. კოციუბინსკის თქმით, მე-20 საუკუნეში ჰუცულები წარმართებად დარჩნენ და მთის მცხოვრები ხალხის ჯადოსნური ტყვეობის შთაბეჭდილებები საფუძვლად დაედო მის ისტორიას.
ილუსტრაცია
მოთხრობა "დავიწყებული წინაპრების ჩრდილები" მისი გამოჩენის დღიდან ილუსტრირებულია მრავალი მხატვრის მიერ, კერძოდ: მიხაილო ჟუკი, ოლენა კულჩიცკა, ივან ფილონოვი, ლუბომირ პრიმა, ჰეორჰი იაკუტოვიჩი და სხვები.
A Spanish Piece
„A Spanish Piece“ — პროგრესულ როკ-ჯგუფ პინკ ფლოიდის მოკლე, რიგით მეთორმეტე კომპოზიცია 1969 წლის ალბომზე More. იგი ჯგუფის პირველი კომპოზიციაა, რომლის ავტორად მხოლოდ დეივიდ გილმორია მითითებული. კომპოზიციის სამუშაო სახელწოდება იყო „Spanish Music“.
მუსიკა
კომპოზიცია ინსტრუმენტულია და პასოდობლეს სტილის ფლამენკო-გიტარით არის გაჯერებული (თუმცა ფილმში „მეტი“ მოქმედება ესპანურ ივისაზე მიმდინარეობს, სადაც ხალხური მუსიკა ფლამენკოს ჟანრის არ არის). კომპოზიციას ახლავე უკანა ფონზე როჯერ უოტერსის საუბრები, კერძოდ - მთვრალ მდგომარეობაში მიმართვები უცნობი ქალის მისამართით და ფრაზით „მომაწოდე ტეკილა, მანუელ“.
როჯერ უოტერსი: „გვითხრეს, რომ ერთ-ერთ ფრაგმენტში ესპანურ ბარში რადიოში მუსიკა უნდა ყოფილიყო, ამიტომ ამის მსგავსი რაღაც უნდა ჩაგვეწერა. შუა ჩანაწერისას დეივიდმა განასახიერა საუბარი.“
კომპოზიცია ჯგუფის კონცერტებზე არ შესრულებულა.
სქოლიო
კატეგორია:პინკ ფლოიდის სიმღერები კატეგორია:1969 წლის სიმღერები კატეგორია:სიმღერები დეივიდ გილმორის ავტორობით
ანტილიონი
ანტილიონი  — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის არაგონის ავტონომიური გაერთიანების უესკის პროვინციის ოია-დე-უესკის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 22,40 კმ². მოსახლეობა — 135 კაცი (2020).
სქოლიო
კატეგორია:უესკის მუნიციპალიტეტები
ლარამარკის რაიონი
ლარამარკის რაიონი (Distrito de Laramarca) — რაიონი პერუში, უანკაველიკის რეგიონის უაიტარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 325 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 845 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 9 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 205.05 კმ²-ია.
ეკატერინე მწითურიძე
ეკატერინე მწითურიძე (Екатерина Акакиевна Мцитуридзе; დ. 10 იანვარი 1972, თბილისი, საქართველოს სსრ) — რუსეთში მოღვაწე ქართველი ტელეწამყვანი, კინომცოდნე და კინოკრიტიკოსი. ჟურნალ „Variety Russia-ის“ მთავარი რედაქტორი. 2011–2020 წლებში „როსკინოს“ გენერალური დირექტორი. „პირველი არხის“ კინოექსპერტი. სანქტ-პეტერბურგის საერთაშორისო მედია ფორუმის კონცეფციის ავტორი და გენერალური პროდიუსერი.
არის რუსეთის ფედერაციის კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი, რუსეთისა და საერთაშორისო ჟურნალისტთა კავშირისა და კინოპრესის საერთაშორისო ფედერაციის წევრი; რუსეთის კინემატოგრაფიული ხელოვნებისა და მეცნიერების ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსი. 1994 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიისა და კინომცოდნეობის ფაკულტეტი. არის ისტორიულ მეცნიერებათა მაგისტრი. 1994 წლიდან ცხოვრობს რუსეთის დედაქალაქ მოსკოვში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:რუსი ტელეწამყვანები კატეგორია:რუსი კინომცოდნეები კატეგორია:რუსი კინოკრიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 10 იანვარი
ანრის რაიონი
ანრის რაიონი (Distrito de Anra) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის უარის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3.172 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 800 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 22.41 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 80.31 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უარის პროვინციის რაიონები
ორდუბადის რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის რაიონები
კობა დვალიშვილი
კობა დვალიშვილი (დ. 10 იანვარი, 1965, ბოლნისი) — ქართველი იურისტი, პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.
დაამთავრა თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის გერმანული ენისა და ლიტერატურის და თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტები. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი “. 2004-2008 წლებში იყო საქართველოს მე-6 მოწვევის პარლამენტის წევრი (ხობის მაჟორატარი), საარჩევნო ბლოკი „ნაციონალური მოძრაობა - დემოკრატები “.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 10 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1965 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისის უცხო ენათა პედაგოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კობა კატეგორია:ბოლნისში დაბადებულები
მომრიგებელ მოსამართლეთა ინსტიტუტი
მომრიგებელ მოსამართლეთა ინსტიტუტი — მომრიგებელი მოსამართლის ინსტიტუტი საქართველოში, ტრადიციულად, საქართველოს პირველ რესპუბლიკამდე არსებობდა. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პერიოდს უკავშირდება მომრიგებელი მოსამართლის ინსტიტუტის ნორმატიული რეგლამენტაცია.
საქართველოს ეროვნულმა საბჭომ 1918 წლის 24 სექტემბერს „მომრიგებელ მოსამართლეთა ინსტიტუტის“ შესახებ კანონი დაამტკიცა, რომელიც ორი თავისა და 20 მუხლისაგან შედგება. კანონით მოწესრიგებული იყო მომრიგებელ მოსამართლეთა იურისდიქცია, მათი არჩევისა და დანიშვნის წესი. გარდა ამისა, დაწესებულ იქნა საპატიო მომრიგებელი მოსამართლის თანამდებობა. ამ კანონით გაუქმდა სოფლის სასამართლოები და ყველა დაუმთავრებელი საქმე გადაეცა მომრიგებელ მოსამართლეს. გათვალისწინებულ იქნა მომრიგებელი მოსამართლის ინსტიტუტი როგორც ქალაქებში, ისე მაზრებში. თბილისში არსებობდა ცალკე სამომრიგებლო ოლქი. უმაღლეს სამომრიგებლო ინსტანციად დადგინდა მომრიგებელ მოსამართლეთა ყრილობა. საქართველოს სენატის 1920 წლის 3 აპრილის საზოგადო სხდომაზე დაადგინეს, რომ სოფლის სასამართლოების განაჩენებზე საკასაციო საჩივრები გადაეცეს აპელაციის წესით მომრიგებელ მოსამართლეთა ყრილობებს. თბილისში და სხვა ქალაქებში (მათ შორის ერთ სამომრიგებლო ოლქად იყვნენ გაერთიანებულ ქალაქებში) მომრიგებელ მოსამართლეებს ირჩევდა ქალაქის საბჭო, ხოლო სამომრიგებლო ოლქებში — მაზრის (ოლქის) საერობო კრება (ერობების არჩევამდე ეს უფლებამოსილება დროებით იუსტიციის მინისტრს გადაეცა). საქართველოს სენატის 1919 წლის 29 ივლისის დებულების 34-ე მუხლის მე-12 პუნქტის მიხედვით, ერობისა და ქალაქის თვითმართველობათა მიერ არჩეული მომრიგებელი მოსამართლის დამტკიცება სენატის ფუნქციებში შედიოდა. გარდა ამისა, მომრიგებელი მოსამართლის სამსახურიდან დათხოვნა ან მისი გათავისუფლება, ორ თვეზე მეტი ვადით, სენატის კომპეტენცია იყო.
ლიტერატურა
კატეგორია:ძველი ქართული სასამართლოები კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
რევაზ დიასამიძე
რევაზ დიასამიძე (დ. 16 აპრილი, 1948, სოფელი ანგისა, ხელვაჩაურის რაიონი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი, მთარგმნელი, პოლიტიკოსი.
1976 წელს დაამთავრა მოსკოვის მიხეილ ლომონოსოვის სახელობის უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი და 1979 წელს ასპირანტურა. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი  პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „სრულიად საქართველოს აღორძინების კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 16 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
ქათმისებრი ბატი
ქათმისებრი ბატი (Cereopsis novaehollandiae) — ფრინველი ბატისნაირთა რიგის იხვისებრთა ოჯახისა. დიდი ზომის ბატია. მისი სხეულის სიგრძეა 75-100 სმ, წონა 3,2-6,8 კგ. ფერად ნაცრისფერია ღია ლაქებით. თავი პატარაა, კისერი შედარებით მოკლე. მისი ნისკარტი ყვითელი, მოკლე და მაღალია, დაბოლოვებაზე შავი, ჰგავს ქათმისას. აქვს გრძელი წითელი ფეხები; მოკლე, შავ თითებს შორის გადაჭიმულია აპკი. გავრცელებულია სამხრეთ ავსტრალიასა და ტასმანიის სანაპიროზე. ქათმისებრი ბატი ძირითადად ფეხით გადაადგილდება, ძალიან სწრაფად დარბის და ამიტომ ამ საშუალებს ანიჭებს უპირატესობას. ცურავს საკმაოდ ცუდად და ფრენს მძიმედ. წყალთან მხოლოდ ბარტყების გამოჩეკისასაა დაკავშირებული, სხვა დროს თავს არიდებს მას. ბუდობის დროს იკრიბებიან გუნდებად, მაგრამ შემდეგ ცალკევდებიან წყვილებად. შეწყვილებას წინ უძღვის ბატების ცეკვა. სხვა ბატებისაგან განსხვავებით მათი ბუდე დახვეწილია, დაფარულია ბუმბულით. დედალი დებს 4-6 თეთრ-ყვითელ კაშკაშა არც ისე დიდ კვერცხს. ინკუბაცია 5 კვირა გრძელდება, ბარტყებს პირველივე დღიდან შეუძლიათ მშობლებს გაყვეს უკან. გამრავლების პერიოდში მამალი მეტად აგრესიულია, რათა დაიცვას დედალი და ბარტყები. იკვებებიან ძირითადად ბალახით, უმთავრესად მცენარისმჭამელია, როგორც სხვა ბატები. მოიცავს ორ ქვესახეობას: Cereopsis novaehollandiae novaehollandiae და Cereopsis novaehollandiae grisea.
სქოლიო
კატეგორია:იხვისებრნი
ნიკოლოზ ნოსკოვი
ნიკოლოზ ნოსკოვი (Николай Иванович Носков; დ. 12 იანვარი, 1956, გჟატსკი, სსრკ) — რუსი მუსიკოსი, მომღერალი და კომპოზიტორი. არის პრემია „ოქროს გრომოფონის“ ოთხგზის მფლობელი.
ბიოგრაფია
ნიკოლოზ ნოსკოვი დაიბადა მუშათა ოჯახში 1956 წლის 12 იანვარს საბჭოთა კავშირის ქალაქ გჟატსკში. მამა, ივან ნოსკოვი მუშაობდა ხორცკომბინატში. დედა, ეკატერინე ნოსკოვა მუშაობდა მშენებლობაზე. ნიკოლოზის გარდა ოჯახში კიდევ ოთხი ბავშვი იყო.
როდესაც ნოსკოვი რვა წლის იყო, ოჯახი საცხოვრებლად ქალაქ ჩერეპოვეცში გადავიდა. ბავშვობიდან შედიოდა თვითშემოქმედე ჯგუფებში. 14 წლის ასაკში მიიღო თავისი პირველი პრემია: ის გახდა ჩრდილოეთ-დასავლეთის რეგიონის საუკეთესო მომღერალი.
აღსანიშნავია, რომ ნოსკოვს არ აქვს მიღებული პროფესიონალური მუსიკალური განათლება. ფორტეპიანოზე, გიტარაზე და დოლებზე დაკვრა. ჯარში მსახურობის დროს უკრავდა საყვირზე.
ნოსკოვი მოღვაწეობის სხვადასხვა პერიოდში მონაწილეობას მუშაობდა სხვადასხვა რუს ან უცხოელ არტისტებთან, როგორებიც არიან ალექსანდრე ზაცეპინი და ედუარდ არტემიევი.
1981 წლიდან ნოსკოვი გამოდიოდა ანსამბლ „მოსკოვში“ რომელთანაც ერთად დავით ტუხმანოვის ხემძღვანელობის ქვეშ 1982 წელს ჩაწერა ალბომი „ნლო“.
1984 წლის გაზაფხულიდან ვიქტორ ვექშტეინის ხემძღვანელობის ქვეშ მუშაობს ანსამბლი „მომღერალი გულების“ მთავარ სოლისტად. 1985 ცდილობს გახდეს ჯგუფ „არიას“ ვოკალისტი.
1987 წლიდან მუშაობდა ჯგუფ „Gorky Park“-ის სოლისტად და კომპოზიტორად.
1989 და 1990 წლებში როკერ ჯონ ბონ ჯოვისთან და კლაუსომ მაინესთან (Scorpions) ერთად ჩაწერა დუეტი.
მისი სიმღერა "Bang" ამერიკული რადიოსადგურების ჩარტებში პირველ ადგილს იკავებდა, ხოლო სკანდინავიაში ის წლის სიმღერად აღიარს. გარდა ამისა, ამ სიმღერის ვიდეოკლიპი MTV-ის ჩარტებში მესამე ადგილზე იყო, ჯგუფის ალბომმა კი ჟურნალ "Billboard"-ის 200 ყველაზე გაყიდვადი ალბომის რეიტინგში 81-ე ადგილი დაიკავა, დანიაში კი ის „ოქროს სიმღერა“ გახდა.
1990-იანების დასაწყისში ნოსკოვმა ჯგუფი დატოვა, 1993 წელს დაიწყო სოლო კარიერა, ხოლო 1994 წელს ინგლისურ ენაზე ჩაწერა ალბომი "Mother Russia", რომელმაც ვერც რუსეთში და ვერც საზღვარგარეთ აღიარება ვერ მოიპოვა.
2002 წელს დააარსა ეთნიკური მუსიკის მხარდაჭერის საქველმოქმედო ფონდი „ველური თაფლი“ (Дикий Мёд).
2012 წელს ჩაწერა კიდევ ერთი ალბომი — „უსახელო“ (Без Названия). ჩაწერა ხდებოდა გერმანიაში, პროდიუსერ ჰოსრტ შნებელის სტუდიაში.
ნიკოლოზი დაქორწინებულია, ჰყავს ქალიშვილი. 2015 წელს, ნიკოლოზ ნოსკოვი ბაბუა გახდა. .
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1956 კატეგორია:რუსი მუსიკოსები კატეგორია:საბჭოთა მუსიკოსები
ლორენა როხასი
ლორენა როხასი (დაბადების სახელი: სეიდი ლორენა როხას გონსალესი; დ. 10 თებერვალი, 1971, მეხიკო, მექსიკა — გ. 16 თებერვალი, მაიამი, ფლორიდა, აშშ) — მექსიკელი მომღერალი და მსახიობი. ცნობილი იყო ტელენოველებში შესრულებული როლებით.
გარდაცვალება
გარდაიცვალა 2015 წლის 16 თებერვალს, მაიამიში, ფლორიდაში, აშშ-ში მისი დაბადების დღიდან 1 კვირის შემდეგ 44 წლის ასაკში. მისსი გარდაცვალების მიზეზია მკერდის კიბო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:მექსიკელი მომღერლები კატეგორია:მექსიკელი მსახიობები
გეოგრაფიის ისტორია
მინი|მსოფლიო რუკა გეოგრაფიის ისტორია მოიცავს მრავალ თემას, რომელიც გეოგრაფიას უკავშირდება. განსაკუთრებით ახლანდელ დროში. გეოგრაფიის ისტორიის ძიებით ბევრი დაწესებულებაა დაკავებული. ”გეოგრაფია” მომდინარეობს ბერძნული სიტყვიდან - γεωγραφία, რომელიც ითარგმნება, როგორც ”დედამიწის შესახებ აღწერა ან წერა”. პირველი ადამიანი, რომელმაც გამოიყენა სიტყვა „გეოგრაფია“, იყო ერატოსთენე (ძვ. წ. 276–194წლები). ამასთან, არსებობს მტკიცებულებები გეოგრაფიის ცნობადი დარგის, კარტოგრაფიის (რუკის დამზადების) შესახებ.
ფარუხი
აბუ ლ-ჰასან ალი იბნ ჯოლულ სისტანი ფარუხი   (გ. 1038) — სპარსულ-ტაჯიკური პოეზიის წარმომადგენელი. სახელი გაითქვა ჩაღანიდთა ემირის, შემდეგ კი მაჰმუდ ღაზნევის კარზე, სადაც იმ დროს მოღვაწეობდნენ ფირდოუსი, უნსური, მანუჩეჰრი. ფარუხს დივანში (თეირანი, 1932) შესული 281 ლექსიდან 213 კასიდა ეძღვნება მაჰმუდს, მის ძმას და ვაჟს. სახოტბო კასიდებს ცალკეულ ბეითებში  ფარუხი ეხება სხვა თემებსაც (ნადირობის ეპიზოდები, ჩოგნის თამაში, იარაღის, ციხე-დარბაზების, ინდოეთის ქალაქების აღწერა). წერდა ღაზალებს, რობაიებს, სატირულ ლექსებს. ფარუხის პოეზია გამოირჩევა დახვეწილობით და სინატიფით. თარგმნილია ქართულად.
გეოგრაფიის ისტორია
ეგვიპტე
ძველი ეგვიპტე ნილოსს სამყაროს ცენტრად მიიჩნევდა. სამყაროს კი მდინარეზე დაფუძნებულად თვლიდა. ცნობილი იყო აღმოსავლეთი და დასავლეთი სხვადასხვა ოაზისებით, რომლებიც მიიჩნეოდა სხვადასხვა ღმერთების ადგილსამყოფელად. სამხრეთისაკენ მდებარეობს კუშიტური რეგიონი. რეგიონი პანტი წითელი ზღვის სანაპიროების გასწვრივ, სამხრეთით მდებარეობს. აზიის განსხვავებულ ხალხებს უწოდეს რეტენუ, ქანაანი, ქუინი, ჰარანუ, ხეთები და ა.შ. განსაკუთრებით გვიან ბრინჯაოს ხანაში ეგვიპტელებს ჰქონდათ დიპლომატიური და სავაჭრო ურთიერთობები ბაბილონსა და ელამთან. ისინი თვლიდნენ, რომ ხმელთაშუა ზღვა ოკეანეში შემოვლითი სამყაროა. ევროპა მათთვის უცნობი იყო, თუმცა შემდგომში იგი ეგვიპტური მსოფლმხედველობის ნაწილი გახდა. აზიის დასავლეთით მდებარეობდა კეფტიუ, კრეტა და მიკენი. ფიქრობდნენ, რომ ისინი კუნძულების ჯაჭვის ნაწილია, რომელიც კვიპროსსა და სიცილიას, მოგვიანებით კი, შესაძლოა სარდინიას, კორსიკასა და ბალარიკებს აფრიკაში შეუერთდა.
ფარუხი
ლიტერატურა
კატეგორია:სპარსული ლიტერატურა კატეგორია:ტაჯიკური ლიტერატურა
გეოგრაფიის ისტორია
ბაბილონი
უძველესი ცნობილი მსოფლიო რუკებია აღმოჩენილი ძველ ბაბილონში, ძვ.წ IX საუკუნეში. ამასთან, ყველაზე ცნობილი ბაბილონის მსოფლიო რუკა არის Imago Mundi (ძვ. წ. 600). როგორც რეკონსტრუქციამ აჩვენა, ბაბილონი ევფრატზე მდებარეობს, რომელიც გარშემორტყმულია მიწის ნაკვეთით. ეს მიწის ნაკვეთი ასურეთს, ურარტუს და კიდევ რამდენიმე ქალაქს მოიცავს, რომლებიც თავის მხრივ, გარშემორტყმულია ოკეანით, რომლის გარშემოც განლაგებულია შვიდი კუნძული.
Imago Mundi- სგან განსხვავებით, ადრე ბაბილონის მსოფლიო რუკაში, რომელიც ძველი წელთაღრიცხვით მე-9 საუკუნით თარიღდება, ბაბილონი იყო გამოსახული მსოფლიოს ცენტრიდან ჩრდილოეთით.
ბერძნულ-რომაული სამყარო
მინი| ძველი ბერძნები პოეტ ჰომეროსს გეოგრაფიის ფუძემდებლად თვლიდნენ. მისი ნამუშევრები ,,ილიადა" და ,,ოდისეა" ლიტერატურული ნაწარმოებებია, მაგრამ ორივე შეიცავს გეოგრაფიულ ინფორმაციას. ჰომეროსი აღწერს ცირკულარულ სამყაროს. ნამუშევრებიდან ჩანს, რომ ბერძნებს ძვ.წ. VIII საუკუნისათვის მნიშვნელოვანი ინფორმაცია გააჩნდათ აღმოსავლეთ ხმელთაშუა ზღვის გეოგრაფიის შესახებ.
მილეტუსის თალესი ერთ-ერთი პირველი ცნობილი ფილოსოფოსია, რომელიც გააოცა სამყაროს ფორმამ. იგი თვლიდა, რომ სამყაროს უმეტესი ნაწილი წყლისგან შედგებოდა. მან ასევე შემოიღო მრავალი ასტრონომიული და მათემატიკური წესი, რომელთა საშუალებითაც გეოგრაფია მეცნიერულად შეისწავლეს. თალესის მემკვიდრე, ჰეკატეიუსი, პირველი ადამიანი იყო, რომელიც შეეცადა მსოფლიო რუკის შექმნას.
პითაგორა ალბათ პირველი იყო, რომელმაც სფერული სამყაროს ვარიანტი განიხილა და შემოგვთავაზა. იგი ამტკიცებდა, რომ სფერო ყველაზე სრულყოფილი ფორმა იყო. ამ იდეას მხარი დაუჭირეს პლატონმა და არისტოტელემ, რომლებმაც წარმოადგინეს მტკიცებულებები დედამიწის სფერულობის დასამოწმებლად. მათ აღნიშნეს, რომ მთვარის დაბნელების დროს დედამიწის ჩრდილი მრუდეა ნებისმიერი კუთხიდან. კნიდუსის ევდოქსი სფეროს იდეაზე დაყრდნობით წარადგენდა თავის მოსაზრებებს.
კვლევებისა და დაკვირვებების საფუძველზე, ბერძნებმა მიიჩნიეს, რომ მსოფლიო ხუთ რეგიონად იყოფა.
ელინისტური ხანა
როდესაც ჰეროდოტე და კიდევ რამდენიმე მეზღვაური აფრიკის სამხრეთ დასავლეთით მიცურავდნენ, აკვირდებოდნენ, რომ მზე მათ მარჯვნივ იყო (ჩრდილოეთით). ისინი ფიქრობდნენ, რომ სწორედ ეს მოვლენა იყო დედამიწის სფერულობის დამადასტურებელი მთავარი მტკიცებულება.
ძველი წელთაღრიცხვით მე-4 საუკუნეში ბერძენმა მკვლევარმა პითეასმა იმოგზაურა ჩრდილო–აღმოსავლეთ ევროპაში და აღნიშნა ბრიტანეთის კუნძულები. მან დაადგინა, რომ რეგიონი საცხოვრებლად ვარგისი იყო.
დედამიწის ზომა ძველი ბერძნებისათვის მნიშვნელოვანი საკითხი იყო. ერატოსთენემ დედამიწის გარშემოწერილობა დიდი სიზუსტით გამოთვალა. ამან წამოწია მნიშვნელოვანი საკითხი იმის შესახებ, თუ რა ხდებოდა აზიის დიდ ნაწილში აღმოსავლეთით და ევროპის დასავლეთით.
რომაული ხანა
მიუხედავად იმისა, რომ თითქმის ყველა ადრინდელი გეოგრაფის ნამუშევარი დაიკარგა, ბევრი მათგანი ნაწილობრივ ცნობილია სტრაბონში ნაპოვნი ციტატებით (ძვ. წ. 64/63 - ახ.წ. 24 წ.). სტრაბონის ჩვიდმეტტომიანი გეოგრაფია ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან წყაროდ ითვლება. სტრაბონის არცერთი რუკა დღემდე არ შემორჩენილა, მაგრამ მისი დეტალური აღწერილობა ნათელ სურათს იძლევა იმდროინდელი გეოგრაფიული ცოდნის შესახებ. ამ პერიოდის განმავლობაში გამოკვლეული იქნა, იქამდე ისეთი უცნობი ტერიტორიები, როგორიცაა ბრიტანეთის კუნძულები. პტოლემეოსის გეოგრაფია იხსნება თეორიული მსჯელობებით.
რომაელებმა დაიწყეს გეოგრაფიისა და რუკების ბევრად უფრო პრაქტიკული და ხშირი გამოყენება. რომაული სატრანსპორტო სისტემა, რომელიც 55 000 მილისგან შედგებოდა, არ შეიძლებოდა შემუშავებულიყო გაზომვის და სამკუთხედის გეოგრაფიული სისტემის გამოყენების გარეშე. რომაელთა ამოცანა იყო ტოპოგრაფიული ინფორმაციის შეგროვება და შემდეგ მარშრუტის დადგენა, სადაც შესაძლო იქნებოდა გზის აშენება. ბერძნულ-რომაული პერიოდის განმავლობაში ბევრი გეოგრაფიული სამუშაო ჩატარდა.
დაახლოებით 400 წელს დამზადდა რუკა, სადაც წარმოდგენილია რომაული საგზაო ქსელი. გარდა რომის იმპერიისა, რუკაზე წარმოდგენილია ინდოეთი, შრი ლანკა და ჩინეთი. ქალაქების დემარკაცია ხდება ასობით სიმბოლოს გამოყენებით. რომაელთა მიერ გამოყენებული გეოგრაფიული ხელსაწყოები და პრინციპები აქტუალური იყო მომდევნო 700 წლის განმავლობაში მცირე პრაქტიკული გაუმჯობესებებით.
ჩინეთი
იხ.მთავარი წყარო: https://en.wikipedia.org/wiki/Chinese_geography
ადრინდელ დროში ცნობილი ჩინური გეოგრაფიული მწერლობა თარიღდება ძვ.წ. V საუკუნით. უძველეს ნაშრომებში აღწერილია ძველი ჩინეთის ტრადიციული ცხრა პროვინცია, მათი ნიადაგი, პროდუქტები და საქონელი, შენაკადები, ვაჭრობა და პროფესიები, სახელმწიფო შემოსავლები, სოფლის მეურნეობის სისტემები, სხვადასხვა მდინარეები და ტბები. ჰეროდოტესა და სტრაბონის დროინდელ ჩინურ გეოგრაფიულ მწერლობას ნაკლები ხარისხი და ნაკლებად სისტემატური დატვირთვა ჰქონდა.
უძველესი რუკები, რომლებიც ნაპოვნი იქნა ჩინეთში, ჩვენს წელთაღრიცხვამდე IV საუკუნით თარიღდება. ყველაზე ადრეული ცნობარი გეომეტრიული ქსელის გამოყენებისა იყო მითითებული კარტოგრაფი პეი Xiu– ს (224–271წწ) ჩანაწერებში. ახ.წ. I საუკუნიდან მოყოლებული, ჩინეთის ისტორიული ტექსტები შეიცავს გეოგრაფიულ ჩანაწერებს. აღწერილია მთის მწვერვალები, მდინარის სისტემები, დასაბეგრი პროდუქტები და ა.შ. იმდროინდელ ადგილობრივ გაზეთებში წარმოდგენილია გეოგრაფიული ინფორმაციები, თუმცა მისი კარტოგრაფიული მონაკვეთები არ იყო ისე წარმოდგენილი, როგორც პროფესიონალი კარტოგრაფების მიერ შექმნილი რუკები.
მთავრობის ოფიციალურმა წარმომადგენელმა ფან ჩენგდამ (1126–1193წწ) დაწერა გეოგრაფიული ტრაქტატი. იგი, ძირითადად, მიწის ტოპოგრაფიაზე იყო ორიენტირებული. ასევე ყურადღება ექცეოდა ჩინეთის სამხრეთ პროვინციებში თითოეული რეგიონის სასოფლო-სამეურნეო, ეკონომიკურ და კომერციულ პროდუქტებს. მე -14 საუკუნის იუანის დინასტიის გეოგრაფმა ნა-ხინმა დაწერა დოკუმენტი არქეოლოგიური ტოპოგრაფიის შესახებ ყველა რეგიონისათვის.