cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარინა ადამია
ბიოგრაფია
1983–1991 წლებში მუშაობდა თბილისის მუსიკალურ სასწავლებელსა და ახალციხის მუსიკალურ სკოლაში (თეორიის საგნები). 1986–1988 წლებში იყო ახალციხის დრამატული თეატრის მუსიკალური გამფორმებელი. 1992 წლიდან სწავლობდა ედინბურგის (ინგლისი) უნივერსიტეტში მუსიკის ფაკულტეტზე, 1994–2006 წლებში იყო ლექტორი (კომპოზიციაში) აქვე. 1998 წლიდან კომპოზიციის დოქტორი. 2006–2008 წლებში იყო ზაქარია ფალიაშვილის სახელობის თბილისის „ნიჭიერთა ათწლედის“ კონსულტანტი, პარალელურად ხელმძღვანელობდა მუსიკის თეორიის და კომპოზიციის განყოფილებებს. 2009 წელს თბილისის ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტში დააარსა მუსიკალური ცემტრი, რომლის დირექტორი და კომპოზიციის მიმართულების ხელმძღვანელიც იყო. დაწერილი აქვს: სავიოლინო კონცერტი (პირველი შესრულება მოსკოვში 1983 წელს). კამერულ ინსტრუმენტული ნაწარმოებები — სამი სიმებიანი კვარტეტი (1978, 1982, 1997), სონატა ვიოლონჩელოსა და ფორტეპიანოსათვის (1976), ოთხი პიესა სიმებიანი კვარტეტისათვის (1980), მუსიკა დასარტყამი ინსტრუმენტისათვის (1986), ხუთი სავიოლინო ბაგატელი ფორტეპიანოსთან ერთად (1988), ტრიო საქსოფონის, ვიოლონჩელოსა და ფორტეპიანოსათვის (1994), „გრავიტაცია“ სიმებიანი ტრიოსათვის (2000), „At the Still point of the Turning World“ (მუსიკა საერთო პროექტისათვის ანიმატორ ჯ. ლანგფორდსა და ქორეოგრაფ ნ. დუგლასთან ერთად. „Creative Scotlend“ პრემიერა შედგა 2001 წელს), მუსიკა თეატრალური წარმოდგენისთვის „Gravity“ (2000, ედინბურგის საერთაშორისო ფესტივალის დაკვეთით). საორკესტრო ნაწარმოებები — ქართული ხალხური სიმღერები სიმებიანი ორკესტრისათვის (1999), „ათოვდა ზამთრის ბაღებს“, სამი პოემა 24 ხმისა და ორკესტრისათვის (1997), „The Restless Wood“ (2001, შოტლანდიის კამერული ორკესტრის დაკვეთით). საგუნდონაწარმოებები — ოთხი პიესა გუნდისათვის ხალხურ ტექსტებზე (1979), საგუნდო ციკლი ანა კალანდაძის ლექსებზე (1989). ვოკალური ნაწარმოებები — შვიდი სიმღერა ძველ ჩინურ პოეზიაზე სოპრანოს, ტენორისა და კამერული ანსამბლისათვის (1988), ხუთი სიმღერა მეცო–სოპრანოსა და კამერული ორკესტრისათვის (1993). მისი ნაწარმოებები შესულია კრებულში „ქართველი და გერმანელი ქალი კომპოზიტორების თანამედროვე საფორტეპიანო მუსიკა. 12/12“ (თანდართული CD).
ქაფს-ზიტის ნაჰია
ქაფს-ზიტა (არაბ. ناحية كفر زيتا) — სირიის ჰამის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ქაფს-ზიტის პროვინციაში დაახლოებით 39 302 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 146,41 კმ².
ძორამუტი
ძორამუტი (Ձորամուտ) — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1590 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 320 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 44 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 8.4 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
თაქდამი (ქალბაჯარი)
თაქდამი (Təkdam) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ახალი გრანადის ვიცე-სამეფო
ახალი გრანადის ვიცე-სამეფო (Virreinato de la Nueva Granada) — 1717 წლის 27 მაისს ეწოდა, სამხრეთი ამერიკის ჩრდილოეთით მდებარე კოლონიალური ესპანეთის ადმინისტრაციულ ერთეულს, რომელიც დღეს მოიცავს ვენესუელის, კოლუმბიის, პანამის და ეკვადორის ნაწილს. პანამის ტერიტორია ამ ადმინისტრაციული ერთეულის ფარგლებში მოექცა მოგვიანებით, 1739 წელს. ამ სახელმწიფოების გარდა ის ასევე მოიცავდა: გაიანას, სამხრეთ-დასავლეთ სურინამს, ბრაზილიის ჩრდილო-დასავლეთის ნაწილს, პერუს ჩრდილოეთს, კოსტა-რიკასა და ნიკარაგუას.
დამოუკიდებლობა
ვიცე-სამეფომ ესპანეთისგან სრული დე ფაქტო დამოუკიდებლობა მოიპოვა 1819-1822 წლებში, რის შედეგადაც ჩამოყალიბდა დიდი კოლუმბია. როდესაც კოლუმბიას გაოეყო ვენესუელა და ეკვადორი მას ეწოდა „ახალი გრენადის რესპუბლიკა“ და ასე მოიხსენიებოდა 1831-1856 წლებში. ქვეყნის დასახელებაში კოლუმბია ისევ დაბრუნდა, სამოქალაქო ომის შემდეგ, როდესაც მას უწოდეს კოლუმბიის შეერთებული შტატები.
სქოლიო
კატეგორია:კოლუმბიის ისტორია კატეგორია:ვენესუელის ისტორია კატეგორია:ეკვადორის ისტორია კატეგორია:პანამის ისტორია კატეგორია:გაიანის ისტორია კატეგორია:ნიკარაგუის ისტორია
ვესტერჰაიმი
ვესტერჰაიმი (Westerheim) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ალბ-დუნაის რაიონში. თემის ფართობია 22,93 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 2 888 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
კურა-მორის რაიონი
კურა-მორის რაიონი (Distrito de Cura Mori) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის პიურის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 27 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 545 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 84 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 197.65 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პიურის პროვინციის რაიონები
გარდე
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
პრესლავა
პეტია კოლევა ივანოვა (Петя Колева Иванова, უფრო ცნობილია როგორც პრესლავა (Преслава); დ. 26 ივნისი, 1984, დობრიჩი, დობრიჩის ოლქი, ბულგარეთი) — ბულგარელი მომღერალი, რომელმაც კარიერა 2004 წელს დაიწყო.
ბიოგრაფია
პრესლავა დაიბადა 1984 წლის 26 ივნისს ბულგარეთის ქალაქ დობრიჩში. დედამისი მკერავი იყო, მამა კი მძღოლი. ჰყავს ასევე სამი წლით უფროსი და, რომელიც სიმღერით არის დაკავებული. მუსიკალური განათლება მიიღო „წმინდა კლიმენტ ოხრიდსკის“ ხელოვნებათა სკოლაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1984 კატეგორია:ბულგარელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 26 ივნისი
ეკატერინე ავსტრიელი
ეკატერინე ავსტრიელი (დ. 14 თებერვალი 1507 — გ. 12 თებერვალი 1578) — ჰაბსბურგთა დინასტიის წარმომადგენელი. კასტილიისა და არაგონის დედოფალ ხუანა I-ისა და მისი ქმრის, ბურგუნდიის ჰერცოგ ფილიპე I-ის ასული. პორტუგალიის დედოფალი 1525-1557 წლებში როგორც ჟუან III-ის მეუღლე. თავისი შვილიშვილის, სებასტიან I-ის რეგენტი 1557-1562 წლებში.
ადრეული ცხოვრება
ყველა მისი და-ძმა, გარდა ფერდინანდისა, დაიბადა ფლანდრიაში. მათზე ზრუნავდა მათი მამიდა, სავოიის ჰერცოგის ქვრივი მარგარეტ ავსტრიელი. რამდენიმე წელიწადში ეკატერინე დედამისთან ერთად გამოკეტეს, ხოლო როცა მისი გათხოვების დრო დადგა გაანთავისუფლეს, ხუანა კი კვლავ ისე დატოვეს.
დედოფალი
1525 წლის 10 თებერვალს ეკატერინე დაქორწინდა თავის ბიძაშვილზე, პორტუგალიის მეფე ჟუან III-ზე. ეკატერინესა და ჟუანს 9 შვილი შეეძინათ, რომელთაგან მხოლოდ ორი გადარჩა, თუმცა ერთი 16-ის, ხოლო მეორე 17-ის გარდაიცვალა.
დედოფალი ეკატერინე მთლიანად გადართული იყო თავისი ოჯახის განათლებაზე, სამეფო ბიბლიოთეკის წიგნებით შევსებაზე და სამეფო სასახლის გემოვნებით მოწყობაზე. თავის სასახლეში მან ჩაიყვანა ჰუმანისტი ხუანა ვაზი და პოეტი ლუისა სიგენა დე ველასკო. ვაზი პასუხისმგებელი იყო ეკატერინეს ქალიშვილის, პრინცესა მარიას აღზრდაზე.
1557 წელს ჟუან III-ის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ავიდა მათი შვილიშვილი სებასტიან I. ვინაიდან სებასტიანი მცირეწლოვანი იყო, მის რეგენტად ეკატერინე ავსტრიელი დაინიშნა. ეკატერინე თავისი ძმის, ესპანეთის მეფე კარლოსის გავლენის ქვეშ იყო და მისი მითითებებით მართავდა სახელმწიფოს. 1562 წლიდან ეკატერინეს პროესპანური პოლიტიკის გამო ჩამოართვეს რეგენტობა და ინფანტ ენრიკეს გადასცეს.
ეკატერინე ავსტრიელი გარდაიცვალა 1578 წლის 12 თებერვალს 71 წლის ასაკში.
წინაპრები
ეკატერინე ავსტრიელის წინაპრები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 14 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1507 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1578 კატეგორია:ჰაბსბურგები კატეგორია:პორტუგალიის დედოფლები კატეგორია:ქალი რეგენტები კატეგორია:ავსტრიის პრინცესები
The Witcher 3: Wild Hunt
„The Witcher 3: Wild Hunt“ („მხედვარი 3: ველური ნადირობა“) — მოქმედებითი როლური ვიდეო თამაში, შექმნილი და გამოცემული პოლონური კომპანია CD Projekt-ის მიერ 2015 წლის 19 მაისს. დაფუძნებულია პოლონელი მწერლის, ანჯეი საპკოვსკის რომანზე „მხედვარი“. ეს არის 2011 წელს გამოსული თამაშის „The Witcher 2: Assassins of Kings“-ის გაგრძელება და რიგით მესამე ნაწილი „The Witcher“-ის სერიიდან. თამაში არის მესამე პირის ხედვით და მასში წარმოდგენილია ღია სამყაროს გარემო. სიუჟეტი მიმდინარეობს გამოგონილ ფენტეზის სამყაროში. მოთამაშე აკონტროლებს პერსონაჟს გერალტ რივიელს — „მხედვარის“ სახელით ცნობილი ურჩხულებზე მონადირე, რომელიც ეძებს გოგონას სახელად ცირილას, რომელიც ფლობს ზებუნებრივ შესაძლებლობებს და გაურბის ველურ ნადირობას — იდუმალი ძალა, რომელსაც სურს გოგონას შემპყრობა და მისი შესაძლებლობების გამოყენება. მოთამაშე ასრულებს როგორც ძირითად, ასევე დამატებით დავალებებს, შედეგად იღებს გამოცდილების ქულებს და ოქროებს, რითაც ავითარებს უნარჩვევბს და ყიდულობს აღჭურვილობას, ებრძვის მტერს სხვადასხვა იარაღების და მაგიის საშუალებით, ურთიერთობას ამყარებს არამოთამაშე პერსონაჟებთან. ამას გარდა თამაშს აქვს რამდენიმე დასასრული, დამოკიდებული მოთამაშის გადაწყვეტილებაზე.
შექმნა დაიწყეს 2011 წელს. დაანონსდა 2013 წლის 4 თებერვალს „Game Informer“-ში. თავდაპირველად მასზე მუშაობდა 150 ადამიანი, ხოლო მოგვიანებით ეს ციფრი 250-მდე გაიზარდა. თამაშის ღია სამყარო დაფუძნებულია ევროპის ტერიტორიაზე, კერძოდ პოლონეთზე, ამსტერდამსა და სკანდინავიაზე, თამაშის ძრავად გამოიყენეს REDengine 3, ხოლო კომპოზიტორად მოგვევლინა მარცინ პჟიბილოვიჩი. თამაში ლოკალიზებული იქნა 15 ენაზე და ჰყავდა 500 გამხმოვანებელი. მისი გამოშვება დაგეგმილი იყო 2014 წლის მესამე კვარტალში თუმცა გადაიდო 2015 წლის მაისამდე.
„Witcher 3“-ს წილად ჰხვდა უმაღლესი შეფასებები ვიდეო თამაშების კრიტიკოსებისგან. მათ შეაქეს თამაშის გეიმპლეი, თხრობა, სამყაროს დიზაინი, ბრძოლის სისტემა და ვიზუალური მხარე, თუმცა გააკრიტიკეს სხვადასხვა ტექნიკური პრობლემების გამო, რომელთა უმეტესობა მოგვიანებით გამოსწორებული იქნა პატჩით. ის იყო 2015 წლის ყველაზე დაჯილდოებული თამაში, რომელმაც მიიღო „წლის თამაშის“ ტიტული სხვადასხვა გამომცემლებისა და დაჯილდოების ცერემონიებისგან. „Witcher 3“ მიიჩნევა ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო ვიდეო თამაშად და ერთ-ერთ საუკეთესო როლურ თამაშად. საერთო განხილვების საიტ Metacritic-ზე PC ვერსია ფლობს 93/100, PS4 ვერსია - 92/100, XONE ვერსია - 91/100. პროექტი აგრეთვე წარმატებული აღმოჩნდა კომერციულადაც; გამოსვლიდან ექვს კვირაში გაიყიდა 6 მილიონი ასლი, ხოლო საერთო ჯამში - 10 მილიონი ასლი. თამაშისთვის გამოიცა ორი დამატება: „Hearts of Stone“ (13 ოქტომბერი, 2015) და „Blood and Wine“ (31 მაისი, 2016). 2016 წლის აგვისტოში გამოვიდა „წლის თამაშის გამოცემა“, რომელიც მოიცავს ძირითად თამაშს, ორივე დამატებას და ყველა გადმოტვირთვად კონტენტეტს.
იხილეთ აგრეთვე
„მხედვარი“
სქოლიო
კატეგორია:2015 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:მოქმედებითი როლური ვიდეო თამაშები კატეგორია:Bandai Namco-ის თამაშები კატეგორია:ღია სამყაროს ვიდეო თამაშები კატეგორია:PlayStation 4-ის თამაშები კატეგორია:The Witcher-ის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების გაგრძელებები კატეგორია:წიგნებზე დაფუძნებული ვიდეო თამაშები კატეგორია:სლავურ მითოლოგიაზე დაფუძნებული ვიდეო თამაშები კატეგორია:პოლონეთში შემუშავებული ვიდეო თამაშები კატეგორია:PhysX-ის ძრავის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშები ალტერნატიული დასასრულით კატეგორია:ვიდეო თამაშები გადმოტვირთვადი კონტენტებით კატეგორია:ვიდეო თამაშები დამატებებით კატეგორია:ვიდეო თამაშები სტერეოსკოპიური 3D გრაფიკით კატეგორია:Warner Bros. Interactive Entertainment-ის თამაშები კატეგორია:Windows-ის თამაშები კატეგორია:Xbox One-ის თამაშები
ყარათობა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გუსარის რაიონის სოფლები
ქეთევან როსტიაშვილი
ქეთევან როსტიაშვილი (დ. 23 მარტი, 1959, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, მეცნიერი და პედაგოგი.
1983 წელს დაამთავრა მოსკოვის ლომონოსოვის უნივერსიტეტი ისტორიის ფაკულტეტი. 1986–1999 წლებში საქართველოს მეცნიერებათა აკადემიის საზოგადოებრივ მეცნიერებათა დარგში ინფორმაციის ცენტრის წამყვანი მეცნიერი თანამშრომელი; 1999-2006 წლებში ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პოლიტოლოგიის სამეცნიერო კვლევითი ცენტრის მეცნიერი თანამშრომელი; წამყვანი მეცნიერი და თანამშრომელი; 2001-2002 წლებში ამერიკის უნივერსიტეტის ტრანსნაციონალური დანაშაულისა და კორუფციის კვლევით ცენტრში მიწვეული პროფესორი; 2007 წლიდან ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში მოწვეული პროფესორი; მის მეცნიერულ ინტერესებს წარმოადგენს: აშშ-ს სახელმწიფო მართვის სისტემა, აშშ-ს პოლიტიკური და ეკონომიკური ისტორიის საკითხები ახალი და უახლესი პერიოდი, სოციალურ ურთიერთობათა სახელმწიფო რეგულირების ლიბერალურ-დემოკრატიული ტრადიციები, პოლიტიკური კორუფციის თეორიისა და პრაქტიკის საკითხები. წაკითხული კურსები: აშშ-ს სახელმწიფო მართვის სისტემა (ინგლისურ ენაზე); აშშ-ს კონსტიტუციის პოლიტიკური ანალიზი (ინგლისურ ენაზე); აშშ-ს პრესის პოლიტიკური ანალიზი (ინგლისურ ენაზე); აშშ-ს ეროვნული უსაფრთხოების სისტემა (ინგლისურ ენაზე); პოლიტიკური კორუფციის თეორია და პრაქტიკა (ქართულ ენაზე); თანამედროვე პოლიტიკური სისტემების შედარებითი ანალიზი (ქართულ ენაზე). ანალიტიკოსის რანგში მოღვაწობა: მიიღო მონაწილეობა ანალიტიკოსის რანგში მერვე გლობალურ ელექტრონულ მმართველობის გამოკითხვაში, რომელიც ჩაატარა ელექტრონული მმართველობის ინსტიტუტმა სოფოკლის უნივერსიტეტის საჯარო სამსახურის ინსტიტუტმა; არის ათამდე სტატიის ავტორი; ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი 2000 წლიდან; ისტორიკოსი, ინგლისური ენის სწავლების კვალიფიკაციით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
გუსევო (ბაშკირეთი)
გუსევო  (Гусев; Гусево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%).
სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
ოფერ ბარ-იოზეფი
მინი|ოფერ ბარ-იოზეფი, [[2006.]] ოფერ ბარ-იოზეფი (עופר בר-יוסף, Ofer Bar-Yosef; დ. 29 აგვისტო, 1937, იერუსალიმი, — გ. 14 მარტი, 2020) — ებრაელი (ისრაელი) არქეოლოგი და ანთროპოლოგი.
ბარ-იოზეფი სწავლობდა ახლო აღმოსავლეთის, ჩინეთისა და საქართველოს არქეოლოგიურ ძეგლებს, იკვლევდა უძველეს ქვის ინდუსტრიებს, თანამედროვე ადამიანის წარმოშობისა და ბიოლოგიური ადაპტაციის პრობლემებს, ევრაზიაში ნეანდერტალელის და თანამედროვე ადამიანის ურთიერთკავშირებსა და მონადირე-შემგროვებელი საზოგადოების მწარმოებელ მეურნეობაზე გადასვლის საკითხებს. გამოქვეყნებული აქვს 400-ზე მეტი სამეცნიერო ნაშრომი. დიდი როლი მიუძღვის საქართველოში პრეისტორიული კვლევების განვითარებაში. ქართველ კოლეგებთან აქტიურად თანამშრომლობდა 1993 წლიდან. იყო საქართველოში რამდენიმე საერთაშორისო სამეცნიერო პროექტის ინიციატორი. მის სახელთანაა დაკავშირებული საქართველოს პრეისტორიული მეცნიერების ისეთ მნიშვნელოვანი აღმოჩენები, როგორიცაა მსოფლიოში უძველესი დართული სელის ძაფის ძუძუანას მღვიმეში გამოვლენა (2009), ასევე აფრიკიდან გამოსული თანამედროვე ტიპის ადამიანის მიგრაციის ორი, 45,000 და 25,000 წლის წინანდელი, ტალღის დადგენა და თანამედროვე ევროპელების გენეტიკური ჯაჭვის აქამდე უცნობი, ერთ-ერთი მთავარი რგოლის აღმოჩენა (2015).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 29 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2020 კატეგორია:ებრაელი არქეოლოგები კატეგორია:უცხოელი არქეოლოგები საქართველოში
World Matchplay 1952 (სნუკერი)
World Matchplay 1952 (სნუკერი) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში, რომელიც ტარდებოდა დამოუკიდებლად, ორგანიზაცია BA & CC-ის მონაწილეობის გარეშე. ჩატარების ადგილი — Tower Circus, ბლეკპული (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ფრედ დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა უოლტერ დონალდსონი ანგარიშით 38:35.
ფინალი
ფრედ დეივისი 38:35 უოლტერ დონალდსონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1952 წელი სნუკერში
ძიუნაშოღი
ძიუნაშოღი (Ձյունաշող) — სოფელი სომხეთში, ლორეს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1590 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 212 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 13 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 16.94 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლორეს პროვინციის სოფლები
ქარნაზის ნაჰია
ქარნაზი (არაბ. ناحية كرناز‎‎) — სირიის ჰამის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ქარნაზის პროვინციაში დაახლოებით 25 039 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 62,29 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ფრედერიკ ჰენდრიკ ორანელი
ფრედერიკ ჰენდრიკ ორანელი (Frederik Hendrik van Oranje; დ. 29 იანვარი, 1584 — გ. 14 მარტი, 1647) — ორან-ნასაუს დინასტიის წარმომადგენელი. ორანის პრინცი 1625-1647 წლებში. ვილემ ორანელისა და ლუიზ დე კოლინის ვაჟი. ინგლისის, ირლანდიისა და შოტლანდიის მეფე უილიამ III-ის პაპა.
ადრეული ცხოვრება
ფრედერიკ ჰენდრიკი დაიბადა 1584 წლის 29 იანვარს დელფიტში, ჰოლანდიაში. იგი იყო პრინც ვილემ ორანელისა და მისი მეოთხე მეუღლის, ლუიზ დე კოლინის ერთადერთი საერთო ვაჟი. მამის მხრიდან მას თხუთმეტი უფროსი ნახევარ-და-ძმა ჰყავდა. მისი დაბადებიდან რამდენიმე თვეში, 1584 წლის 10 ივლისს, ესპანეთის მეფე ფილიპე II-ის დაკვეთით მამამისი მოკლეს, რის გამოც პრინცი მისი უფროსი ძმა, ფილიპს ვილემი გახდა. ამასობაში დედამისი, ლუიზ დე კოლინი, გამოჩენილი ფრანგი ადმირალის, გასპარ დე კოლინის ასული, ფრედერიკსა და მის უფროს ექვს დას ზრდიდა.
1618 წელს ფილიპს ვილემი უშვილოდ გარდაიცვალა, რის გამოც ტახტზე მისი ნახევარ-ძმა, მორიცი ადის. მორიცსა და ფრედერიკის დედას, ლუიზ დე კოლინს უთანხმოება ჰქონდათ, რის გამოც 1620 წელს მორიცმა ლუიზი გააძევა, რომელიც მშობლიურ საფრანგეთში დაბრუნდა და იმავე წელს გარდაიცვალა. ამ ამბიდან რამდენიმე წელიწადში, 1625 წელს მორიცი უმემკვიდრეოდ გარდაიცვალა, რის გამოც ორანის ახალი პრინცი ფრედერიკ ჰენდრიკი გახდა. მას ძალიან ეშინოდა, რომ ძმების მსგავსად უშვილოდ დაიღუპებოდა და ნიდერლანდებში ისევ ესპანელები გაბატონდებოდნენ, რის გამოც იმავე წელს ცოლად შეირთო ამალია ფონ სოლმს-ბრაუნფელზი, რომელთანაც რვა შვილი შეეძინა.
მმართველობა
მარცხნივ|მინი|309x309პქ|ცხენზე ამხედრებული ფრედერიკ ჰენდრიკი დაახლოებით 1645-1647 წლებში ფრედერიკ ჰენდრიკმა მალევე დაამტკიცა, რომ მორიცივით კარგი მებრძოლი იყო და მასზე უკეთესი პოლიტიკოსიც, რის გამოც ხალხში მალევე მოიპოვა დიდი პოპულარობა. ოცდაორი წლის განმავლობაში იგი გაერთიანებული პროვინციების რესპუბლიკას წარმატებით მართავდა. მის დროს გახდა ნიდერლანდები კოლონიური იმპერია და საფუძველი ჩაეყარა მის ეკონომიკურ ძლიერებას. „ფრედერიკ ჰენდრიკის ხანას“ ნიდერლანდელ ისტორიკოსები ქვეყნის ოქროს ხანად აფასებენ. მან შეძლო და ჩამოაყალიბა დიდი საზღვაო ფლოტი, რომელიც მსოფლიოში ერთ-ერთი უძლიერესი იყო და კონკურენციას უწევდა ისეთ დიდ იმპერიებს, როგორებიც იყო: ესპანეთი, პორტუგალია, ინგლისი და საფრანგეთი. კოლონიებიდან შემოსულმა დიდმა კომერციულმა მოგებამ განაპირობა ის, რომ ნიდერლანდებში აყვავდა ხელოვნება და ლიტერატურა.
ფრედერიკ ჰენდრიკი ძმისა და მამის მსგავსად ებრძოდა ესპანელებს და ცდილობდა მათგან სამხრეთი ნიდერლანდებიც გაენთავისუფლა. მისი მრავალი ბრძოლიდან აღსანიშნავია, ის რომ ფრედერიკ ჰენრიკმა დაიპყრო გროლი, მაასტრიხტი, ბრედა, გენტი და ჰიულსტი. მან საფრანგეთთან ალიანსი განაახლა, რაც შემდგომში დიდად დაეხმარა ესპანელთა წინააღმდეგ ბრძოლაში, ვინაიდან თავად ფრანგებიც ცდილობდნენ ესპანელების თავიანთი მიწებიდან გაძევებას. მისი მმართველობის პერიოდში ნიდერლანდები მსოფლიოს ერთ-ერთ მოწინავე სახელმწიფოდ ჩამოყალიბდა, რაც შემდგომში კარგად გამოიყენეს მისმა შთამომავლებმა.
ფრედერიკ ჰენდრიკმა მთელი ქვეყნის მასშტაბით წამოიწყო ახალი სასახლეების მშენებლობა და აღადგინა ჰააგაში მდებარე ძველი სასახლეც. მისი აშენებული სასახლეებიდან ორი მეორე მსოფლიო ომის დროს დაინგრა, თუმცა დანარჩენები დღემდე ინარჩუნებენ პირვანდელ სახეს.
გარდაცვალება და დაკრძალვა
ფრედერიკ ჰენდრიკი გარდაიცვალა 1647 წლის 14 მარტს ჰააგაში, 63 წლის ასაკში. ამის შემდეგ ტახტი მისმა ვაჟმა, ვილემ II-მ დაიკავა. მისი მეუღლის თაოსნობით მას ერთობ პომპეზური დაკრძალვა მოუწყვეს, რომელსაც დაესწრნენ ნიდერლანდელი მინისტრები და დიდებულები და უცხოელი ელჩები, მათ შორის ესპანელი დელეგატებიც. იგი დაკრძალულია ქალაქ დელფტში, ნიდერლანდებში.
შვილები
თავისი საყვარლის, მარგარეტა კათარინა ბრუინსისგან ჰყავდა ერთი უკანონო ვაჟი:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 29 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1584 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1647 კატეგორია:ორანის პრინცები
რანიი-რასვეტი
რანიი-რასვეტი (Ранний Рассвет) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 115 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 15 კმ-ით.
დამირჩიდამი
დამირჩიდამი (Dəmirçidam) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
რანიი-რასვეტი
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
მასიაფის ნაჰია
მასიაფი (არაბ. ناحية مصياف‎‎) — სირიის ჰამის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით მასიაფის პროვინციაში დაახლოებით 68 184 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 409,00 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
გუესა
გუესა (Güesa; Gorza) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის რონკალ-სალასარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 27 კმ². მოსახლეობა — 36 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ლანგენაუ
ლანგენაუ (Langenau) — ქალაქი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ალბ-დუნაის რაიონში. ქალაქის ფართობია 75 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 14 329 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის ქალაქები
პეკი (მინას-ჟერაისი)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 076 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.98 კმ²-ზე. ფართობი 203 991 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
განსაკუთრებული რაზმი
მინი|[[მელქისედეკ კედია - რაზმის ხელმძღვანელი.]] საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის შინაგან საქმეთა სამინისტროს განსაკუთრებული რაზმი — საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის უწყება, რომელსაც ევალებოდა სახელმწიფო უსაფრთხოების დაცვა.
განსაკუთრებული რაზმი შეიქმნა შინაგან საქმეთა მინისტრის ნოე რამიშვილის პირადი ინიციატივით. კანონპროექტი ეროვნულმა საბჭომ დაამტკიცა 1918 წლის 26 ივლისს.
თავდაპირველად რაზმი დაარსდა 6 თვით, თუმცა შემდეგ მისი მოქმედება გახანგრძლივდა და მუდმივად არსებობდა საქართველოს პირველი რესპუბლიკის არსებობის პერიოდში. რაზმის მიზანი იყო ბრძოლა კონტრრევოლუციის, სპეკულაციისა და ძარცვა-გლეჯის წინააღმდეგ, ამავდროულად, რაზმი ებრძოდა ბოლშევიკების ანტისახელმწიფოებრივ მოქმედებებს, რუსული სპეცსამსახურების საქმიანობას საქართველოს ტერიტორიაზე. რაზმი მთლიანად შინაგან საქმეთა სამინისტროს დაქვემდებარებაში იყო და მოქმედებდა მინისტრის პირადი განკარგულებით. უშუალოდ რაზმს მეთაურობდა მელქისედეკ კედია.
რაზმის უფროსს და მის თანამშრომლებს უფლება ჰქონდათ, აუცილებლობის შემთხვევაში დაეპატიმრებინათ ცალკეული პირები და ჩაეტარებინათ ჩხრეკა. სამსახურებრივი მოვალეობის შესრულებისას რაზმის უფროსს უფლება ჰქონდა, დახმარებისათვის მიემართა მილიციის, ჯარისა და გვარდიის ნაწილებისათვის. განსაკუთრებულ რაზმში შედიოდა როგორც ოპერატიული დანაყოფი, ასევე სპეცდანიშნულების შეიარაღებული ფორმირება — მფრინავი რაზმი.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია კატეგორია:საქართველოს სამხედრო ერთეულები და ფორმირებები
ჯუბ-რამლის ნაჰია
ჯუბ-რამლა (არაბ. ناحية جب رملة‎‎) — სირიის ჰამის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით ჯუბ-რამლის პროვინციაში დაახლოებით 39 814 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 160,90 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
ამალია ცუ ზოლმს-ბრაუნფელსი
ამალია ცუ სოლმს-ბრაუნფელზი (Amalie zu Solms-Braunfels, Amalia van Solms-Braufels; დ. 31 აგვისტო, 1602 — გ. 8 სექტემბერი, 1675) — გერმანელი არისტოკრატი. ორანის პრინცესა 1625-1647 წლებში როგორც ფრედერიკ ჰენდრიკ ორანელის მეუღლე. ინგლისის მეფე უილიამ III-ის ბებია.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|312x312პქ|ამალია 1650 წელს ამალია დაიბადა 1602 წლის 31 აგვისტოს გერმანიაში. იგი იყო სოლმს-ბრაუნფელზის გრაფ იოჰან ალბერტ I-ისა და მისი მეუღლის, აგნესა ფონ საინ-ვიტგენშტაინის ქალიშვილი. მან ბავშვობა და-ძმებთან ერთად გაატარა ბრაუნფელზის სასახლეში.
18 წლის ამალია ბოჰემიის დამხობილ დედოფალ ელიზაბეთ სტიუარტს, ფრიდრიხ V-ის მეუღლეს გაჰყვა ჰააგაში. აქ მან გაიცნო თავისი მეორე თაობის ბიძაშვილი, ორანის პრინცი ფრედერიკ ჰენდრიკი. 1625 წლის 4 აპრილს ამალია და ფრედერიკი დაქორწინდნენ. ამ ამბიდან რამდენიმე კვირაში ფრედერიკის ნახევარ-ძმა, პრინცი მორიცი გარდაიცვალა და ფრედერიკ ჰენდრიკი ორანის პრინცი გახდა.
ამალიას დიდი გავლენა ჰქონდა ქმარზე და მაშასადამე პოლიტიკაზეც. ჰააგას სამეფო კარზე ამალია ხშირად აწყობდა საზეიმო ღონისძიებებს. მთელი ნიდერლანდების მასშტაბით მათ არაერთი სასახლე ააგეს, რომელთაგან მხოლოდ ორი დაინგრა. ასევე მის სახელს მიეწერება თავისი უფროსი ქალიშვილის, ლუიზა ჰენრიეტას დაქორწინება ბრანდენბურგისა და პრუსიის ჰერცოგზე. გარდა ამისა, ამალიამ თავისი უფროსი ვაჟი, ვილემი დააქორწინა ელიზაბეთ სტიუარტის ძმის, ინგლისის მეფე ჩარლზ I-ის უფროს ქალიშვილ მერი სტიუარტზე, რომელთა ვაჟი, უილიამ III შემდეგში ინგლისის მეფე გახდა.
1647 წლის 14 მარტს ამალია დაქვრივდა, რის შემდეგაც ტახტი მისმა მცირეწლოვანმა ვაჟმა დაიკავა, რომლის რეგენტიც ამალია გახდა. 1649 წელს მან მოლაპარაკებები დაიწყო ესპანეთის მეფე ფილიპე IV-თან, რომლისგანაც ტრაუნჰაუტის ტერიტორია მიიღო.
ამალიამ უკანასკნელი წლები ჰააგას სამეფო კარზე გაატარა, სადაც გარდაიცვალა 1675 წლის 8 სექტემბერს, 73 წლის ასაკში. იგი დაკრძალეს მისი ქმრის გვერდით.
შვილები
მინი|346x346პქ|ამალია თავის ქმართან და ქალიშვილებთან ერთადმ ამალიასა და ფრედერიკ ჰენდრიკს სულ ცხრა შვილი შეეძინათ:
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 31 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1602 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1675 კატეგორია:ორანის პრინცესები
ელ-ტალანის რაიონი
ელ-ტალანის რაიონი (Distrito de El Tallán) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის პიურის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 23 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 934 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 42 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 116.52 კმ²-ია.
ვაიხირი (შარურის რაიონი)
ვაიხირი (Vayxır) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შარურის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 939 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შარურის რაიონის სოფლები
ბულონის ალყა
ბულონის ალყა (Assedio di Boulogne, Siège de Boulogne) — ალყა 1544—1546 წლების იტალიურ ომებში, რომელიც ორჯერ განხორციელდა ბულონზე, პა-დე-კალეში. ბულონი გამაგრებული და დაცული იქნა როგორც ინგლისის საკუთრება საფრანგეთში 1544 წლის 14 სექტემბერსა და 1550 წლის მარტს შორის.
პირველი ალყა
ადრეულ 1544 წელს ინგლისელთა დიდძალი ლაშქარი დაიძრა. მოგვიანებით იგი ორ ნაწილად გაიყო, ერთ-ერთი მათგანი საფოლკის ჰერცოგის ხელმძღვანელობით წავიდა სანაპირო ქალაქ ბულონისკენ და 19 ივლისს ალყა შემოარტყა მას. რამდენიმე კვირის შემდეგ ჰენრი ჩავიდა ბულონში და ხელმძღვანელობა საკუთარ თავზე აიღო. ქალაქის ქვედა ნაწილი მსუბუქად იყო გამაგრებული და მძიმე ბომბარდირების შედეგად, რომელიც აგვისტომდე გრძელდებოდა, ადვილად დაეცა. სექტემბრისთვის ქალაქის ზედა ნაწილიც დაინგრა და აღებულ იქნა, მაგრამ ცენტრალური ციხესიმაგრე კვლავ განაგრძობდა წინააღმდეგობას. ფრანგული გარნიზონების მიერ გახსნილი ცეცხლი შეუძლებელს ხდიდა ციხესიმაგრესთან მიდგომას ფეხით, ამგვარად ინგლისელები იძულებულნი გახდნენ, გაეთხარათ გვირაბები ციხესიმაგრის ქვეშ, რის შემდეგაც, 13 სექტემბერს, ფრანგები დანებდნენ.
მეორე ალყა
ბულონის მეორე ალყა მოაწყვეს კარლ V-სთან დადებული ცალკე სამშვიდობო ხელშეკრულებით წახალისებულმა ფრანგებმა. ეს იყო ბოლო ომი 1542—1546 წლების იტალიური ომებიდან. დოფინის არმია მოადგა მონტრეის, რითაც აიძულა ნორფოლკის ჰერცოგი ალყა აეყარა. თავად ჰენრი VIII ინგლისში გაემგზავრა 1544 წლის სექტემბრის ბოლოსთვის, ნორფოლკისა და საფოლკის ჰერცოგებს კი ბულონის დაცვა უბრძანა. არცერთი ჰერცოგი არ დაემორჩილა ბრძანებას და მეფის გამგზავრებისთანავე 4 000 კაცი დატოვეს დაპყრობილი ქალაქის დასაცავად, ხოლო ინგლისის არმიის დარჩენილი ნაწილი გამოიყვანეს კალეში. ინგლისის არმია, ამჯერად უკვე მცირერიცხოვანი, კალეში აღმოჩნდა მომწყვდეული; დოფინმა, მოწინააღმდეგის გარეშე დარჩენილმა, მთელი თავისი ძალისხმევა ბულონისკენ მიმართა. 9 ოქტომბერს ფრანგულმა ძალებმა თითქმის ხელში ჩაიგდეს ქალაქი, მაგრამ დამარცხდნენ, როდესაც ნაადრევად დაიწყეს ძარცვა.
მომდევნო წლებში ვერც ინგლისმა და ვერც საფრანგეთმა ვერ იპოვეს ძალები ერთმანეთთან ფართომასშტაბიანი ომის საწარმოებლად. ფრანგების მცდელობები ბულონის დაკავებისა უშედეგოდ მთავრდებოდა ისევე, როგორც ინგლისელებისა ბულონისა და კალეს მიმდებარე უფრო მეტი ტერიტორიების დაკავებისა. ჰენრი ელოდა დიდ ფრანგულ ფლოტს, რომელიც არასოდეს მოსულა, შემდგომ კი ჰენრის და მისი ვაჟის სამხედრო დანაყოფები შოტლანდიასთან წარმოებულ ომებისკენ იყო მიმართული.
ინგლისური ჯარის გაყვანა
საბოლოოდ, ინგლისი დათანხმდა ჯარების გაყვანაზე ბულონიდან 1554 წლამდე, ქალაქი დაუბრუნდა საფრანგეთს ბულონის ხელშეკრულების საფუძველზე. საფრანგეთის მეფე ანრი II ქალაქში ფორმალურად 1550 წლის 16 მაისს შევიდა. მან იქ სამი დღე გაატარა, რა დროშიც მან მოინახულა რამდენიმე სიმაგრე და კოშკი, მოიხიბლა ბოლოდროინდელი გამაგრებითი სამუშაოებითა და ასევე ქალაქისთვის მტკნარი წყლის მიწოდების ინგლისური სქემით. ჰენრი II-მ გადაწყვიტა ინგლისური სტარ ფორტის მშენებლობის გაგრძელება. ფრანგები ასევე აღფრთოვანებულნი იყვნენ მოლის გამო, რომელსაც მათ უწოდეს „la Dunette“, და როდესაც დაასრულეს მასზე მუშაობა, ჰენრი II-მ იგი რომაულ ნამუშევრებს შეადარა. ნორტ-დამ-დე-ბულონის ბაზილიკა ძლიერ დაზიანებული იყო ინგლისელთ მიერ და საჭიროებდა რესტავრაციას. ჰენრი II გადასცა ეკლესიას ღვთისმშობლის ვერცხლის ქანდაკება და ასევე დიდებულთა შემონაწირი თანხა.
სქოლიო
კატეგორია:ჰენრი VIII კატეგორია:ინგლისის ომები კატეგორია:საფრანგეთის ომები
დავლეტოვო (აბზელილოვოს რაიონი)
დავლეტოვო  (Дәүләт; Давлетово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 941 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 12 კილომეტრით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%).
სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
პრუდენტი-დი-მორაისი (მინას-ჟერაისი)
პრუდენტი-დი-მორაისი (მინას-ჟერაისი) (Prudente de Morais) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ბელუ-ორიზონტის აგლომერაციის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სეტი-ლაგოასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 573 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 77.08 კმ²-ზე. ფართობი 124 189 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნუგზარ მგალობლიშვილი
ნუგზარ მგალობლიშვილი (დ. 7 მარტი, 1948, სოხუმი)  — ქართველი მხატვარი, პოლიტიკოსი.
დაამთავრა მოსკოვის ტექნოლოგიური ინსტიტუტის დეკორატიული და გამოყენებითი ხელოვნების ფაკულტეტი. 1972 წლიდან საქართველოს მხატვართა კავშირის წევრი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 7 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1948 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:ქართველი ხელოვანები
დარაგიშლაყი
დარაგიშლაყი (Dərəqışlaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, ქალბაჯარ-ლაჩინის რეგიონში, ქალბაჯარის რაიონში. 1993-2020 წლებში დე-ფაქტოდ კონტროლირდებოდა სეპარატისტული მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მიერ.
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
ჟუან I (ბრაგანსის ჰერცოგი)
ჟუან I (João I; დ. 1543 — გ. 22 თებერვალი, 1583) — ბრაგანსის დინასტიის წარმომადგენელი. ბრაგანსის ჰერცოგ თეოდოშიუ I-ის უფროსი ვაჟი. ბრაგანსის ჰერცოგი 1563-1583 წლებში.
ბიოგრაფია
ჟუანი დაიბადა 1543 წელს პორტუგალიაში. იგი იყო ბრაგანისს ჰერცოგ თეოდოშიუ I-ისა და მისი პირველი ცოლის, იზაბელ დე ლანკასტრეს უფროსი ვაჟი. 1563 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ ბრაგანსის ჰერცოგი გახდა. ამავე წელს ცოლად შეირთო თავისი მამიდაშვილი — კატარინა პორტუგალიელი.
1578 წელს პორტუგალიის მეფე სებასტიან I მაროკოელებმა მოკლეს ბრძოლაში. ახალგაზრდა მეფეს მემკვიდრე არ დარჩა, ამიტომაც ტახტი ბიძამისმა ენრიკე I-მა დაიკავა, რომელიც ამ დროს უკვე ძალიან მოხუცი და უშვილო იყო. 1580 წელს, ენრიკეს გარდაცვალებით შეწყდა ავისების დინასტია, რის გამოც ტახტი მანუელ I-ის შვილიშვილმა, ესპანეთის მეფე ფილიპე II-მ დაიკავა ჰაბსბურგთა დინასტიიდან, რასაც მოჰყვა ესპანეთისა და პორტუგალიის ერთ, იბერიის უნიაში გაერთიანება.
ჟუანი, როგორც პორტუგალიის მეფე ჟუან I-ის პირდაპირი შთამომავალი და მისი ცოლი, კატარინა, რომელიც მანუელ I-ის შვილიშვილი იყო, პორტუგალიის ტახტზე პრეტენზიას აცხადებდნენ და თავს მის „ნამდვილ“ მეფე-დედოფლად აცხადებდნენ, თუმცა ამაოდ. 1583 წელს ჟუანი გარდაიცვალა. მოგვიანებით, 1640 წელს პორტუგალიის ტახტი მისმა შვილიშვილმა ჟუან IV-მ დაიკავა ბრაგანსის დინასტიიდან.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1543 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1583 კატეგორია:ბრაგანსები
ტუნისის ადმინისტრაციული დაყოფა
ტუნისის ადმინისტრაციული დაყოფა — ტუნისი ადმინისტრაციული თვალსაზრისით იყოფა 24 ვილაიეთად, რომლებიც თავის მხრივ იყოფიან 264 მუტამადიატად, ხოლო მუტამადიატები შაიხატებად.
სქოლიო
*
ლაიხინგენი
ლაიხინგენი (Laichingen) — ქალაქი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ალბ-დუნაის რაიონში. ქალაქის ფართობია 69,84 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 10 938 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის ქალაქები
სალამანკის ბრძოლა
სალამანკის ბრძოლა არაპილესის ბრძოლა — ნახევარკუნძულის ომის ერთ-ერთი ეპიზოდი. გაიმართა ესპანეთში 1812 წლის 22 ივლისს  არაპილესთან, სალამანკის მახლობლად დიდი ბრიტანეთისა და მისი ესპანელი და პორტუგალიელი მოკავშირეების არმიასა (მთავარსარდალი ართურ უელსლი) და საფრანგეთის არმიას (მთავარსარდალი ოგიუსტ მარმონი და სხვები) შორის.
ბრძოლა ფრანგების დამარცხებით დასრულდა და არტურ უელსლიმ მცირე ხნით დაიკავა კიდეც მადრიდი, თუმცა მოგვიანებით იძულებული გახდა უკან დაეხია თავის ბაზაზე პორტუგალიაში.
დანაკარგები
ბრიტანეთის არმიამ დაკარგა 5 200 ან სხვა მონაცემებით 4 700 ადამიანი. ფრანგების მონაცემებით მათ დაკარგეს 12 500 ადამიანი. სხვა მონაცემებით მათ დაკარგეს 13 000 მებრძოლი.
სქოლიო
კატეგორია:ნაპოლეონის ომების ბრძოლები
სპიროს კიპრიანუ
სპიროს კიპრიანუ (Σπύρος Κυπριανού; დ. 28 ოქტომბერი, 1932, ლიმასოლი, კვიპროსი — გ. 12 მარტი, 2002, ნიქოზია) — კვიპროსელი პოლიტიკოსი, ქვეყნის პრეზიდენტი 1977-1988 წლებში და პარლამენტის თავმჯდომარე 1976-1977 და 1996-2000 წლებში.
ბიოგრაფია
ეკონომიკური და პოლიტიკური განათლება მიიღო ლონდონში. იქვე დაიწყო თავისი პოლიტიკური კარიერა, ჩამოაყალიბა დიდ ბრიტანეთში კვიპროსელ სტუდენტთა გაერთიანება და გახდა მისი პირველი პრეზიდენტი. 1950-იან წლებში აქტიურად მონაწილეობდა კვიპროსის დამოუკიდებლობისათვის ბრძოლაში. 1952 წლიდან მტავარეპისკოპოს მაკარიოს III-ის მდივანია.
1977 წლის 3 აგვისტოს, პრეზიდენტ მაკარიოს III-ის გარდაცვალების შემდეგ გახდა პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი. 1978 წლის 28 თებერვალს აირჩიეს რესპუბლიკის პრეზიდენტად. კვლავ აირჩიეს 1983 წელს. 1988 წელს დამარცხდა გეორგიოს ვასილიუსთან.
1996 წელს კვლავ პარლამენტის თავმჯდომარეა. 2000 წელს გადადგა თანამდებობიდან და მალევე დაიღუპა სიმსივნისაგან.
იყო დაოჯახებული, ჰყავდა ორი შვილი. მათგან ერთ-ერთი, მარკოს კიპრიანუ აქტიურადაა ჩართული პოლიტიკაში და 2003-2004 წლებში იყო კვიპროსის ფინანსთა მინისტრი, ხოლო 2008-2011 წლებში კვიპროსის საგარეო საქმეთა მინისტრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კვიპროსის პრეზიდენტები კატეგორია:კვიპროსის პარლამენტის თავმჯდომარეები კატეგორია:კვიპროსის საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:დაბადებული 28 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1932 კატეგორია:გარდაცვლილი 12 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2002
World Matchplay 1953 (სნუკერი)
World Matchplay 1953 (სნუკერი) — მთავარი ტურნირი სნუკერის სამყაროში, რომელიც ტარდებოდა დამოუკიდებლად, ორგანიზაცია BA & CC-ის მონაწილეობის გარეშე. ჩატარების ადგილი — Leicester Square Hall, ლონდონი (ინგლისი). ტურნირის გამარჯვებული გახდა ფრედ დეივისი, რომელმაც ფინალში დაამარცხა უოლტერ დონალდსონი ანგარიშით 37:34.
ფინალი
ფრედ დეივისი 37:34 უოლტერ დონალდსონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი სნუკერში კატეგორია:1953 წელი სნუკერში
ენტონი ჯეიმზ ლეგეტი
სერ ენტონი ჯეიმზ ლეგეტი (Sir Anthony James Leggett; დ. 25 მარტი 1938) — ინგლისელი ფიზიკოსი. 1983 წლიდან ფიზიკის პროფესორი ილინოისის უნივერსიტეტში. ფართოდ არის ცნობილი ფიზიკაში დაბალი ტემპერატურის თეორიით. ზედმეტი სითხის შესახებ შექმნილი ნამუშევრისთვის, მან 2003 წელს აიღო ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში. მან ჩამოაყალიბა ნორმალური და ზეთხევადი ჰელიუმის სითხეების თეორიული გაგება.
ადრეული წლები და განათლება
ლეგეტი დაიბადა კამბერვილში, სამხრეთ ლონდონში, გაიზარდა როგორც კათოლიკე. დედამისის მშობლები წარმოშობით იყვნენ ირანელები. მისი დედ-მამა თავიანთ ოჯახში პირველები იყვნენ, რომლებმაც უნივერსიტეტის განათლება მიიღეს. ენტონის მშობლები პირველად ლონდონის უნივერსიტეტში შეხვდნენ, თუმცა ისინი რამდენიმე წლის განმავლობაში ვერ ქორწინდებოდნენ, რადგან ენტონის ბაბუას თავისი შვილის დასაქორწინებლად არ ჰქონდა ფინანსური შესაძლებლობა. ენტონის მამა ფიზიკის, მათემატიკის და ქიმიის მასწავლებელი იყო ერთ-ერთ სკოლაში. დედამისიც მათემატიკას ასწავლიდა სკოლაში, თუმცა ენტონის დაბადების შემდეგ მუშაობის შეწყვეტა მოუხდა. ენტონის ჰყავს ორი და, კლერი და ჯუდი და ორი ძმა, ტერენსი და პოლი. გაიზარდა თავის და-ძმებთან ერთად კათოლიკური სარწმუნოების ატმოსფეროში.
მას შემდეგ რაც ენტონი დაიბადა, მისმა მშობლებმა სამხრეთ-აღმოსავლეთ ლონდონში, ნორვუდში იყიდეს სახლი. 18 თვის ასაკში, მეორე მსოფლიო ომის მიმდინარეობის დროს, ენტონი საცხოვრებლად გადაიყვანეს სარის საგრაფოს ერთ-ერთ პატარა სოფელში, ინგლიფილდ გრინში, სადაც ენტონი ომის დასრულებამდე ცხოვრობდა. ომის დამთავრების შემდეგ იგი თავისი მშობლების სახლში, ნორვუდში დაბრუნდა სადაც იგი 1950 წლამდე დარჩა საცხოვრებლად. მამამისი ჩრდილო-აღმოსავლეთ ლონდონში არსებულ ერთ-ერთ სკოლაში ასწავლიდა, ხოლო დედამისი არ მუშაობდა, თავის მთელ დროს 5 ბავშვის აღზრდას უთმობდა. ენტონი სწავლობდა ადგილობრივ კათოლიკურ სკოლაში, ხოლო სწავლა „უიმბლდონის კოლეჯში“ განაგრძო, რომელიც ასევე რომანული კათოლიკური კოლეჯია.
მოგვიანებით ენტონი და მისი ორი უმცროსი ძმა, ტერესი და პოლი სწავლობდნენ „ბიუმონთის კოლეჯში“. კოლეჯში იგი დაეუფლა იმ დროისთვის ერთ-ერთ ყველაზე პრესტიჟულ საგანს, კლასიკას, რომელიც მასზე ოქსფორდის უნივერსიტეტში სწავლის დროს დადებითად აისახა. კოლეჯში სწავლის ბოლო წელს, ენტონიმ ყველა იმ საგნებში აიღო პრიზი, რომელსაც იგი იმ წელს სწავლობდა.
კარიერა
1982 წლის დასაწყისში მან ილინოისის უნივერსიტეტისგან მიიღო შეთავაზება. 1983 წლიდან არის ფიზიკის პროფესორი, ილინოისის უნივერსიტეტში, ურბანა-შამპეინში.
2006 წლიდან 2016 წლამდე ასევე მუშაობდა კანადაში, „Institute for Quantum Computing“-ში.
2013 წელს იგი გახდა შანხაის კომპლექსური ფიზიკის ცენტრის დამფუძნებელი დირექტორი.
ჯილდოები
ლეგეტი არის „მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის“, „ამერიკის ფილოსოფიური საზოგადოების“, „ამერიკის ხელოვნებისა და მეცნიერების აკადემიის“, „რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის“ და „ინდოეთის ეროვნული სამეცნიერო აკადემიის“ წევრი. 1980 წელს აირჩიეს „სამეფო საზოგადოების“ თანამშრომლად, იგი ასევე იყო „ფიზიკის ამერიკული ინსტიტუტის“ და „ფიზიკის ინსტიტუტის“ წევრი.
მან 2003 წელს, რუს ფიზიკოსთან ვიტალი გინზბურგთან და ალექსე აბრიკოსოვთან ერთად აიღო ნობელის პრემია ფიზიკის დარგში. იგი ასევე არის სხვა ჯილდოების მფლობელი, მათ შორისაა: ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის რაინდი კომანდორი, Feenberg Medal, ფრიც ლონდონის პრემია, ვოლფის პრიზი ფიზიკაში, დირაკის მედალი, საპატიო დოქტორი და მაქსველის მედალი და პრემია.
პირადი ცხოვრება
1973 წლის ივნისში იგი დაქორწინდა ჰარუკო კინასზე, რომელსაც იგი სასექსის უნივერსიტეტში, ინგლისში შეხვდა. 1978 წელს მათ ეყოლათ ქალიშვილი ასაკო. მის მეუღლეს ჰარუკოს ილინოისის უნივერსიტეტისგან კულტურულ ანთროპოლოგიაში მინიჭებული აქვს დოქტორის ხარისხი.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი ფიზიკოსები
როშჩინსკი (ბაშკირეთი)
როშჩინსკი  (Абдрахман) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2009 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 1 990  ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 11 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია სტერლითამაქი, რომელიც დაშორებულია 14 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ (27%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
ინდონეზიის კულტურა
მინი ინდონეზიის კულტურა - ინდონეზიის ტრადიციების ერთობლიობა, რომელიც აერთიანებს ინდონეზიის ლიტერატურას, არქიტექტურას, მუსიკას, ფილოსოფიას, პოლიტიკას, რელიგიას და ზოგად ცხოვრების წესს. წარმოადგენს ინდონეზიის აბორიგენების კულტურის შერწყმას სხვადასხვა უცხოურ კულტურასთან. ინდონეზია ისტორიულად მნიშვნელოვანი სავაჭრო გზების მიჯნაზე მდებარეობდა და შედეგად ისლამური, ბუდისტური, კონფუციანისტური, ქრისტიანული და ინდუისტური კულტურის გავლენის ქვეშ იყო.ინდონეზიის სხვადასხვა ნაწილში სარწმუნოება სხვადასხვა რელიგიის შერწყმას წარმოადგენს. დასავლეთის გავლენა იგრძნობა ინდონეზიის ტექნოლოგიურ განვითარებაში, პოლიტიკაში და გართობის ინდუსტრიაში.
ლიტერატურა
ინდონეზიურ ლიტერატურას საფუძველი მალაიზიურმა ლიტერატურამ ჩაუყარა, რაც იგრძნობოდა XX საუკუნემდე, როდესაც თანამედროვე ინდონეზიური ლიტერატურა ჩამოყალიბდა უკვე დასავლეთის გავლენით. ტერმინი "ინდონეზიური ლიტერატურა" მოიცავს ინდონეზიურ ენაზე და ენის ადრეული ფორმებით (მალაიზიურის დიალექტი) დაწერილ ლიტერატურას. თანამედროვე ლიტერატურის განვითარება შეაფერხა პრეზიდენტ სუჰარტოს რეჟიმმა, რომლის დროსაც ლიტერსტურა მკაცრად კონტროლდებოდა და ცენზურის მსხვერპლი ხდებოდა. XX საუკუნის ინდონეზიურ ლიტერატურაში გამოირჩევა დამოუკიდებლობის მოპოვებისკენ მიწოდების მოტივი, პატრიოტიზმი, ნაციონალიზმი. თანამედროვე ინდონეზიური ლიტერატურა სხვა ენებზე იშვიათად ითარგმნება და ქვეყნის გარეთ თითქმის უცნობია.
არსებობს ასევე ზეპირსიტყვიერი პოეზიის ხანგრძლივი ტრადიცია, განსაკუთრებით ეთნიკური მალაიზიელების შორის. ამ ფორმით გადაიცემოდა მითები, ზღაპრები, ისტორიული ქრონიკები, ცხოვრებისეული გამოცდილება და ა.შ. ამის ბევრი მაგალითი დღემდე შემორჩენილია.
ცეკვა
ერთ-ერთი ინდონეზიური ცეკვა პოკა-პოკა, რომელმაც პოპულარობა მოიპოვა მალაიზიაში, ისლამურმა რელიგიურმა პირებმა მუსულმანებისთვის აჯრძალეს მალაიზიის ტერიტორიაზე. მათი რწმენით, ცეკვას ქრისტიანული ისტორია აქვს და ცეკვა ჯვარს ასახავს.
თეატრი
ინდონეზიური თეატრი ხშირად აერთიანებს ცეკვას, სიმღერას, სამსახიობო და საბრძოლო ხელოვნებას. წარმოდგენების სტილი რეგიონის მიხედვით განსხვავდება. ასახავს ლეგენდებს, ზღაპრებს, ისტორიულ და ნახევრად ისტორიულ ქრონიკებს, სიყვარულის ისტორიებს, ბოლო წლებში პოპულარული ხდება პოლიტიკური და სოციალური სატირაც.
ინდონეზიაში გავრცელებულია თოჯინათა ჩრდილების თეატრის, "ვაიანგის" ტრადიცია. წარმოდგენები ასახავენ ლეგენდებს და ხალხურ თქმულებებს, მათ შორის ინდური "რამაიანის" ეპიზოდებს. ის ჩვეულებრივად მთელი ღამე, ხანდახან რამდენიმე ღამესაც გრძელდება. ვაიანგის მასტერები წარმოდგენების მოსაწყობად წლობით ემზადებიან - მათ სჭირდებათ დიდი გამძლეობა, წარმოდგენის განმავლობაში ისინი მთელი ღამე ერთ პოზიციას ინარჩუნებენ. თოჯინებს ამზადებენ ნაჭრისგან ან სხვა მატერიალებისგან, მათი ჩრდილი აისახება გაჭიმულ ნაჭერზე.
ფერწერა
XIX საუკუნემდე ინდონეზიაში ფერწერა მხოლოდ რელიგიურ და სულიერ საქმედ ითვლებოდა, ისახებოდა მხოლოდ ღვთაებები და მათთან დაკავშირებული მითები და ლეგენდები. მხატვრების სახელები უმეტესად უცნობია, რადგან მხატვრის პიროვნება ნაკლებად მნიშვნელოვნად ითვლებოდა, ვიდრე ის, რასაც ისინი ასახავდნენ და მხატვრებს საერთოდ არ ახსენებდნენ ხოლმე. პირველი ინდონეზიელები, რომლებმაც სამხატვრო განათლება ევროპაში მიიღეს რომანტიზმს მისდევდნენ, მაგრამ ინდონეზიაში ის არ გავრცელებულა, რადგან ისინი საზღვარგარეთ მოღვაწეობდნენ. პირველი ინდონეზიაში ჩამოყალიბებული მხატვრული მიმდინარეობა ინდონეზიური ნაციონალიზმი იყო.
ნიდერლანდებში, რომლის კოლონიაც იყო ინდონეზია, შეიმჩნეოდა გარკვეული ინტერესი ინდონეზიის ხელოვნების მიმართ. ნიდერლანდებში ტერმინით "ინდონეზიური ფერწერა" აღნიშნავენ ფერწერას, რომელიც კოლონიზაციის პერიოდში ინდონეზიაში მცხოვრებმა ან ნამყოფმა ნიდერლანდელებმა შექმნეს ინდონეზიის კულტურის შთაგონებით.
ისაბა
ისაბა (Isaba; Izaba) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის რონკალ-სალასარის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 147,41 კმ². მოსახლეობა — 403 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
აუჯის ნაჰია
აუჯი (არაბ. ناحية عوج‎‎) — სირიის ჰამის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით აუჯის პროვინციაში დაახლოებით 33 344 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 87,57 კმ².
APF Electronics Inc.
APF Electronics Inc. — სამომხმარებლო ტექნიკის მწარმოებელი ამერიკული კომპანია, რომელიც მდებარეობდა კუინზში, ნიუ-იორკში.
აუჯის ნაჰია
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
APF Electronics Inc.
თავდაპირველად დაკავებული იყო სტერეომოწყობილობების იმპორტით იაპონიიდან. 1970-იან წლებში კომპანია გადაერთო კალკულატორებისა და სხვა გამოთვლითი ტექტნიკის წარმოებაზე.
1976 წლიდან მათ დაიწყეს პირველი თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლების სერიის, APF TV Fun-ის გამოცემა, დაფუძნებული General Instruments-ის ჩიპზე AY-3-8500. ორი წლის შემდეგ, 1978 წელს, კომპანიამ გამოუშვა რიგით მეორე კონსოლი APF-MP1000, რომელიც მეორე თაობის ეპოქაში კონკურენციას უწევდა Atari VCS-ს.
1983 წლის ვიდეო თამაშების ინდუსტრიის კრიზისის შედეგად კომპანია APF Electronics Inc. გაკოტრდა და შეწყვიტა არსებობა.
სქოლიო
კატეგორია:აშშ-ის გაუქმებული კომპანიები კატეგორია:გაუქმებული ვიდეო თამაშების კომპანიები კატეგორია:სახლის კომპიუტერების აპარატული უზრუნველყოფის კომპანიები კატეგორია:ვიდეო თამაშების კომპანიები ამერიკის შეერთებულ შტატებში კატეგორია:1970 წელს დაარსებული ვიდეო თამაშების კომპანიები
მოლაბაირამლი
სქოლიო
კატეგორია:ქალბაჯარის რაიონის სოფლები
გეორგიოს ვასილიუ
ბიოგრაფია
დაიბადა ექიმისა და კვიპროსის კომუნისტური პარტიის წევრის ოჯახში. მისი ოჯახი ცხოვრობდა ბუდაპეშტში, სადაც იმრე ნადისთან ერთად სწავლობდა უნივერსიტეტში. 1956 წელს, უნგრეთის მოვლენებთან დაკავშირებით იძულებული გახდა წასულიყო ლონდონში, სადაც დაასრულა თავისი განათლება.
1988 წელს საპრეზიდენტო არჩევენებში მონაწილეობდა როგორც დამოუკიდებელი კანდიდატი და დაამარცხა სპიროს კიპრიანუ, ხოლო 1993 წელს დამარცხდა გლაფკოს კლირიდისთან. ამის შემდეგ დააარსა პოლიტიკური პარტია თავისუფალი დემოკრატიული მოძრაობა.
1998-2003 მონაწილეობდა ევროპის კავშირთან მოლაპარაკებაში კვიპროსის გაწევრიანებასთან დაკავშირებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კვიპროსის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1931 კატეგორია:დაბადებული 20 მაისი
ლა-არენის რაიონი
ლა-არენის რაიონი (Distrito de La Arena) — რაიონი პერუში, პიურის რეგიონის პიურის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 29 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 34 110 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 210 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 160.22 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პიურის რეგიონის რაიონები კატეგორია:პიურის პროვინციის რაიონები
როსპორტი
როსპორტი (Rossport; Ros Dumhach) — გელტახტური სოფელი ირლანდიაში, მდებარეობს მეიოს საგრაფოში, კონაქტის პროვინციაში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები კატეგორია:გელტახტი ადგილები მეიოს საგრაფოში
დავლეშტინო
დავლეშტინო (Дәүләтша; Давлетшино) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის აბზელილოვოს რაიონში.
აინ-ჰალაკიმის ნაჰია
აინ-ჰალაკიმი (არაბ. ناحية عين حلاقيم) — სირიის ჰამის მუჰაფაზაში (რეგიონში) შემავალი ნაჰია (რაიონი). 2004 წლის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით აინ-ჰალაკიმის პროვინციაში დაახლოებით 16 502 ადამიანი ცხოვრობს. პროვინციის ფართობია 69,66 კმ².
დავლეშტინო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 168 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ასკაროვოდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია მაგნიტოგორცკი, რომელიც დაშორებულია 77 კმ-ით.
აინ-ჰალაკიმის ნაჰია
სქოლიო
კატეგორია:სირიის ნაჰიები
დავლეშტინო
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის აბსოლუტურ უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (99%).
სქოლიო
კატეგორია:აბზელილოვოს რაიონის სოფლები
ილერიდენი
ილერიდენი (Illerrieden) — თემი გერმანიაში, ბადენ-ვიურტემბერგის ფედერალურ მხარეში, ტიუბინგენის ადმინისტრაციულ ოლქში, ალბ-დუნაის რაიონში. თემის ფართობია 18,17 კმ², მოსახლეობა, 2013 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, შეადგენს 3 296 ადამიანს.
სქოლიო
კატეგორია:ბადენ-ვიურტემბერგის თემები
წყნაროკეანური ალკუნი
წყნაროკეანური ალკუნი (Todiramphus) — ფრინველთა გვარი ალკუნისებრთა ოჯახისა. ადრე ამ გვარის წარმომადგენლები გაერთიანებული იყვნენ ალციონის გვარში (Halcyon). მოიცავს 30 (ან 21) სახეობას. საშუალო ზომის ფრინველებია. შეფერილილნი არიან ლურჯ და ლურჯ-მწვანედ. ბევრი სახეობა წყლისგან მოშორებით ცხოვრობს და ხმელეთის ცხოველებით იკვებება, მაგ.: მწერებითა და ხვლიკისნაირებით. ბუდეს იკეთებენ ორმოებში, უფრო ხშირად კი — ხეებზე.
ლიტერატურა
* კატეგორია:ალკუნისებრნი
კასინი-ჰიუიგენსი
მინი|კასინის აპარატისა და სატურნის ილუსტრაცია კასინი-ჰიუიგენსი (Cassini–Huygens) — პლანეტა სატურნთან გაგზავნილი უპილოტო კოსმოსური ხომალდი. წარმოადგენდა NASA-ს, ევროპის კოსმოსური სააგენტოსა (ESA) და იტალიის კოსმოსური სააგენტოს (ASI) ფლაგმანური კლასის კოსმოსურ ხომალდს.