cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
კარმენ კალვო
კარმენ კალვო (Carmen Calvo Poyato; დ. 9 ივნისი, 1957, კაბრა) — ესპანელი პოლიტიკოსი. ესპანეთის სოციალისტური მუშათა პარტიის წევრი. 2018 წლის 7 ივნისიდან ესპანეთის ვიცე-პრემიერი პედრო სანჩესის პირველ და მეორე კაბინეტში. სანჩესის მეორე კაბინეტში 2020 წლის 13 იანვრიდან უკავია მინისტრთა კაბინეტისა და გენერალური კორტესების საქმეთა მინისტრის თანამდებობა, ხოლო სანჩესის პირველ კაბინეტში 2018-2020 წლებში იყო თანასწორობის მინისტრი. 2004-2007 წლებში ეკავა ესპანეთის კულტურის მინისტრის თანამდებობა ხოსე ლუის საპატეროს მთავრობაში.
2020 წლის 22 მარტს მწვავე რესპირატორული დიაგნოზით გადაიყვანეს საავადმყოფოში და განმეორებითი ტესტირებით დაუდგინდა კორონავირუსი.
სირისა
სირისა (Ciriza) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის კუენკა-დე-პამპლონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 4 კმ². მოსახლეობა — 153 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
ფოჩონი
პოჩონი (포천시?, 抱川市?) — ქალაქი კიონგიდოს პროვინციაში, სამხრეთი კორეა.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს სამხრეთი კორეის ჩრდილოეთით, ჩრდილოეთ კორეის დემოკრატიული რესპუბიკის საზღვართან. სამხრეთით ესაზღვრება ნამიანჯყ, დასავლეთით- იანჯუ, ტონდუჩონი და იონჩონი, აღმოსავლეთით კაპიონი. ტერიტორია მდიდარია ჰიდრორესურსებით და უმეტესად მთიანია.
ქალაქის კლიმატი ისევე, როგორც მთელი სამხრეთი კორეის, მუსონურია. ზაფხული თბილი და ნესტიანი, ხოლო ზამთარი ცალსახად ცივი და მშრალი. საშუალო წლიური ტემპერატურა 10,2℃-ია.
სქოლიო
კატეგორია:კიონგიდოს პროვინციის ქალაქები კატეგორია:სამხრეთ კორეის ქალაქები
ართურ ლევისი
სერ უილიამ ართურ ლევისი (დ. 23 იანვარი, 1915 — გ. 15 ივნისი, 1991) — ამერიკელი ეკონომისტი, პოლიტიკური ეკონომიკის პროფესორი პრინსტონის უნივერსიტეტში. საქვეყნოდ ცნობილი მის მიერ გაწეული წვლილით ქვეყნის ეკონომიკურ განვითარებაში. 1979 წელს ართურ ლევისს მიენიჭა ნობელის პრემია ეკონომიკაში. ჰქონდა ორმაგი მოქალაქეობა სენტ-ლუსიის და ბრიტანეთის.
ბიოგრაფია
დაიბადა კასტრიში, სენტ-ლუსიაში, რომელიც იმ დროისთვის ჯერ კიდევ ბრიტანეთის ვინდვორდის კუნძულების ფედერალური კოლონიის ნაწილი იყო. მისი მშობლები, ჯორჯ და იდა ლევისები ანტიგუადან იყვნენ მიგრირებულნი საუკუნის დასაწყისში და უილიამი მათი ხუთშვილიანი ოჯახის მეოთხე შვილი იყო. ჯორჯ ლუისი გარდაიცვალა როდესაც არტური შვიდი წლის იყო, რის შემდეგაც იდამ ხუთი შვილი მარტომ გაზარდა. ართური განსაკუთრებით ნიჭიერი მოსწავლე იყო და ორი კლასით დააწინაურეს. 14 წლის ასაკში კი, სკოლის დამთავრების შემდეგ, ლუისი კლერკად მუშაობდა, სანამ უნივერსიტეტის მისაღები გამოცდის ჩაბარებას შეძლებდა. ამ პერიოდში იგი დაუახლოვდა ერიკ უილიამსს, ტრინიდადი და ტობაგოს მომავალ პირველ პრემიერ მინისტრს და ისინი სიცოცხლის ბოლომდე მეგობრობდნენ.
უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ, ლუისის თავდაპირველი სურვილი იყო გამხდარიყო ინჟინერი. შემდეგ მან საბოლოოდ შეიცვალა აზრი და გადავიდა ეკონომიკაში, რადგან ბრიტანული კოლონიების მთავრობებმა და კომპანიებმა, მაგალითად სენტ- ლუსიამ, უარი თქვეს შავკანიანთა დაქირავებაზე. 18 წლის ასაკში იგი სტიპენდიის მოსაპოვებლად წავიდა ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში. ლევისი იყო არა მარტო პირველი შავკანიანი, ვინც მიიღო LSE– უნივერსიტეტმა, არამედ ჩარიცხვისას ის ისეთივე წარმატებული იყო, როგორც სკოლაში. ლევისის აკადემიური უნარების უპირატესობა ყველამ შენიშნა და აღფრთოვანებული იყვნენ მისით. 1937 წელს მიიღო ბაკალავრის წოდება და სწავლა გააგრძელა დოქტორანტურაში. სამეცნიერო ხარისხი 1940 წელს ლონდონის ეკონომიკის სკოლაში (LSE) არნოლდ პლანტის მეთვალყურეობით მიიღო. 1947 წელს დაოჯახდა, მას და მის მეუღლეს, გრედის იაკობს ორი გოგონა შეეძინათ.
1947 წელს ლევისი აირჩიეს მანჩესტერის უნივერსიტეტის ლექტორად, სადაც ოჯახთან ერთად გადავიდა. ის მანჩესტერში 1957 წლამდე ასწავლიდა. ამ პერიოდში მან ჩამოაყალიბა რამდენიმე ყველაზე მნიშვნელოვანი კონცეფცია განვითარებად ქვეყნებში კაპიტალის და ხელფასების შესახებ. იგი განსაკუთრებით ცნობილი გახდა ეკონომიკის განვითარებაში შეტანილი წვლილის გამო, რადგან ყოფილმა კოლონიებმა დაიწყეს დამოუკიდებლობის მოპოვება ევროპელებისგან.
ლევისი ეკონომიკურ მრჩევლად მსახურობდა აფრიკის და კარიბის მრავალ მთავრობაში, როგორებიც არის: ნიგერია, განაა, ტრინიდადი და ტობაგო, იამაიკა და ბარბადოსი.
როდესაც 1957 წელს განაამ დამოუკიდებლობა მოიპოვა, მისმა მთავრობამ ლუისი დანიშნა პირველ ეკონომიკურ მრჩევლად. ართურ ლევისი დაეხმარა პირველი ხუთწლიანი განვითარების გეგმის ჩამოყალიბებაში (1959–63).
1959 წელს ლევისი დაბრუნდა კარიბის ზღვის რეგიონში და დაინიშნა ვესტ ინდოეთის უნივერსიტეტის ვიცე-კანცლერად. 1963 წელს ეკონომიკაში შეტანილი წვლილის გამო ლევისი გახდა რაინდი.
„ლევისის მოდელი“
ლევისმა 1954 წელს გამოაქვეყნა, თუ რა იყო მისი უმნიშვნელოვანესი სტატია: „ეკონომიკური განვითარება შრომის შეუზღუდავი მასალებით“ (მანჩესტერის სკოლა). ამ პუბლიკაციაში მან ის, წარმოადგინა თუ რას უნდა რქმეოდა სახელი „ორმაგი სექტორის მოდელი“, ანუ „Lewis model“.
ლევისმა გააერთიანა განვითარებული ქვეყნების ისტორიული გამოცდილების ანალიზი კლასიკური ეკონომისტების ძირითად ნააზრევთან, რათა შეექმნა განვითარების პროცესის ფართო სურათი. მისი თეორიით, კაპიტალისტთა სექტორი ვითარდება არაკაპიტალისტური ფენიდან აღებული შრომის საშუალებით. საარსებო წყარო რეგულირდება არაოფიციალური ინსტიტუტებისა და სოციალური ნორმების საშუალებით ისე, რომ მწარმოებლებმა არ მიიღონ მაქსიმალური მოგება და დასაქმებულებს გადაუხადონ ქვედა ზღვრულზე მეტი. განვითარების ადრეულ ეტაპზე, შრომის „შეუზღუდავი“ მიწოდება ნიშნავს, რომ კაპიტალისტურმა სექტორმა შეიძლება გარკვეული პერიოდის განმავლობაში წარმოება გააფართოვოს ხელფასების გაზრდის გარეშე. ეს გამოიწვევს კაპიტალის მაღალ ბრუნვას, რაც რეინვესტირებული იქნება კაპიტალდაგროვებაში. თავის მხრივ, კაპიტალის მარაგის ზრდა „კაპიტალისტებს“ უბიძგებს დასაქმების გაფართოებისკენ. მოდელის ვარაუდების გათვალისწინებით (მაგალითად, რომ მოგება ინვესტირდება და რომ კაპიტალის დაგროვება არ შეიცვლება წარმოებაში გამოყენებული კვალიფიციური შრომით) პროცესი ხდება თვითდაზღვევადი და ხელს უწყობს მოდერნიზაციას და ეკონომიკურ განვითარებას.
ეკონომიკური ზრდის თეორია
ლევისმა 1955 წელს გამოაქვეყნა „ეკონომიკური ზრდის თეორია“, რომელშიც ის შეეცადა წარმოედგინა ეკონომიკური განვითარების შესასწავლად შესაბამისი ჩარჩო, რომელიც იმართება ცნობისმოყვარეობისა და პრაქტიკული საჭიროების კომბინაციის მიერ.
ლიტერატურა
Breit, William, and Barry T. Hirsch (eds, 2004). Lives of the Laureates (4th edn). Cambridge, Mass: The MIT Press. Breit, William, and Barry T. Hirsch (eds, 2004). Lives of the Laureates (4th edn). Cambridge, Mass: The MIT Press.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ეკონომიკაში კატეგორია:ამერიკის ეკონომიკური ასოციაციის პრეზიდენტები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
სან-ჟუან-ევანჟელისტა
სან-ჟუან-ევანჟელისტა (São João Evangelista) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 689 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუანიაინსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 15 553 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 32.53 კმ²-ზე. ფართობი 478 183 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
მატეო ბანდელო
სქოლიო
კატეგორია:იტალიელი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1485 კატეგორია:გარდაცვლილი 1561 კატეგორია:XVI საუკუნის იტალიელი რომანისტები კატეგორია:იტალიელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:იტალიელი მამაკაცი დრამატურგები
ელიზაბეტ მარგარიტა ორლეანელი
ელიზაბეტ მარგარიტა ორლეანელი (Élisabeth Marguerite d'Orléans; დ. 26 დეკემბერი, 1646, პარიზი, საფრანგეთი – გ. 17 მარტი, 1696, ვერსალი, საფრანგეთი), აგრეთვე ცნობილი როგორც იზაბელ ორლეანელი — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ორლეანის ჰერცოგ გასტონ დე ბურბონისა და მისი ცოლის, ჰერცოგინია მარგარიტა ლოთარინგიელის ქალიშვილი. სანამ გათხოვდებოდა ატარებდა ჯერ ალანსონის, შემდეგ კი უკვე ანჟულემის ჰერცოგინიის წოდებას. 1667 წელს ცოლად გაჰყვა გიზის ჰერცოგ ლუი ჟოზეფს, რომელთანაც შეეძინა მხოლოდ ერთი ვაჟი. იგი მამის ხაზით ასევე იყო საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის პირველი თაობის ბიძაშვილი.
ქორწინება
ელიზაბეტ მარგარიტას გათხოვებამდე ჯერ ალანსონის, შემდეგ კი ანჟულემის ჰერცოგინიის წოდება უბოძეს. იგი თავის უფროს დასთან, მარგარიტა ლუიზასთან ერთად იზრდებოდა, რა დროსაც დაუმეგობრდა ლუიზა ფრანსუაზა დე ლა ბუმ ლა ბლანკს, რომელიც შემდგომში იზაბელის ბიძაშვილის, საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის სამეფო საყვარელი გახდა ლუიზა დე ლა ვალიერის სახელით. ელიზაბეტ მარგარიტა დებს შორის ყველაზე ნაკლები მომხიბლავობით გამოირჩეოდა, რის გამოც იგი ყველაზე გვიან გათხოვდა. მისი უფროსი და, პრინცესა მარგარიტა ლუიზა მალევე გათხოვდა ტოსკანის ჰერცოგ კოზიმო III-ზე, ხოლო მისი უმცროსი და, პრინცესა ფრანსუაზ მადლენა ამ ამბიდან სამ წელიწადში ცოლად გაჰყვა სავოიის ჰერცოგ კარლო ემანუელე II-ს.
იზაბელის თავდაპირველ საქმროდ მისივე ბიძაშვილი ანრი ჟიულ დე ბურბონი მოიაზრებოდა, მომავალში კონდესა და ძუ სანგის პრინცი. თუმცა ანრი ჟიულმა მასთან ნიშნობა ჩაშალა და ცოლად ელიზაბეთ ინგლისელის შვილიშვილი ანა ჰენრიეტა ბავარიელი შეირთო.
საბოლოოდ იზაბელზე არჩევანი ერთ-ერთმა ფრანგმა დიდგვაროვანმა, გიზის ჰერცოგმა ლუი ჟოზეფმა შეაჩერა. გიზის ჰერცოგი წარმოშობით ლოთარინგიელი იყო და ლოთარინგიის სამეფო დინასტიის გვერდით შტოს წარმოადგენდა, რის შედეგადაც იგი იზაბელის დედის, ჰერცოგინია მარგარიტა ლოთარინგიელის ნათესავი გამოდიოდა.
იზაბელი და გიზი 1667 წლის 15 მაისს სენ-ჟერმენ-ან-ლაის სასახლეში დაქორწინდნენ. ამით იზაბელი გიზის ჰერცოგინია და ასევე სისხლითა და ქორწინებით პრინცესა გახდა. იზაბელი თავის ქმარზე ოთხი წლით უფროსი იყო, რამაც იმ პერიოდის ფრანგული არისტოკრატია აღაშფოთა, განსაკუთრებით კი მისი დედამთილი მადმუაზელ დე გიზი. მათი ქორწინება ძალიან ხანმოკლე და არასტაბილური იყო. ქორწილიდან ორ წელიწადნახევარში გამოაცხადეს, რომ იზაბელი ორსულად იყო. მალევე თავისი პირველი და უკანასკნელი შვილი გააჩინა:
ქვრივობა
ჰერცოგი ლუი ჟოზეფი 1671 წელს ტიფისაგან გარდაიცვალა, რომელიც ინგლისის მეფე ჩარლზ II-ის სამეფო კარზე შეეყარა. ამის შემდეგ იზაბელი მადმუაზელ დე გიზი გახდა. გიზის ჰერცოგი მათი მცირეწლოვანი ვაჟი გახდა, რომელიც სულ ერთი წლის იყო.
1672 წელს, მას შემდეგ რაც იზაბელის დედა, ჰერცოგინია მარგარიტა ლოთარინგიელი გარდაიცვალა, ელიზაბეტ მარგარიტა თავის ვაჟთან ერთად ლუქსემბურგის სასახლეში გადავიდა. პატარა ფრანსუა ჟოზეფი უკვე ოთხი წლის ხდებოდა და ფეხს მაინც ვერ იდგავდა, რის გამოც მას ექიმები დაუქირავეს, რომლებმაც არასწორი წამალი დაუნიშნეს და ფრანსუა ჟოზეფი 1675 წელს გარდაიცვალა.
ამის შემდეგ ელიზაბეტ მარგარიტას სამუდამოდ შესძულდა ლუქსემბურგის სასახლე, რის გამოც რამდენიმე წლის მანძილზე თავის კუთვნილ ალანსონის საჰერცოგოში ცხოვრობდა. 1675 წელს იგი შეხვდა თავის დას, ტოსკანის ჰერცოგინია მარგარიტა ლუიზას, რომელმაც ქმარი მიატოვა და საფრანგეთში გადმოსახლდა. ამის შემდეგ დებმა ერთად დაიდეს ბინა პარიზის გარეუბანში. უამრავი წლის მანძილზე დები ერთად ცხოვრობდნენ, თუმცა საბოლოოდ მაინც გაიყარნენ.
დიდების პორტიკი
მინი|დიდების პორტიკის დეტალი, ტაძრის დასავლეთ ფასადზე. მინი|მოციქულები. დიდების პორტიკი — წმინდა იაკობის საკათედრო ტაძრის რომანული სტილის პორტიკი. პორტიკოს შესრულებულია მასტერ მატეოსა და მისი სახელოსნოს მიერ, ლეონის სამეფოს მეფე ფერნანდო II-ის დაკვეთით. მეფე ამ საქმისთვის მატეოს 1168-1188 წლებში ყოველწლიურად შემოწირულობის სახით 100 მარავედს აძლევდა. ეს მონაცემები ქვაზეა აღრიცხულია და შენახული.
ელიზაბეტ მარგარიტა ორლეანელი
ქვრივობა
მან თავი თავის ბიძაშვილ ლუი XIV-ს შეაფარა, რომელმაც დიდი სიხარულით მიიღო იგი ვერსალის სასახლეში. იგი აქ საოცარ ფუფუნებასა და სიმდიდრეში მარტო ცხოვრობდა. 1685 წლიდან ასრულებდა ლუის დავალებას და თვალ-ყურს ადევნებდა სასახლეში ჰუგენოტების კათოლიკობაზე მოქცევას. სასახლის შემდეგ იგი თავის ალანსონის საჰერცოგოზე გადაერთო, სადაც უკლებლივ ყველა ჰუგენოტი ან კათოლიკობაზე მოაქცია, ან თავისი სამფლობელოდან გააძევა. 1694 წელს თავის საყვარელ ბიძაშვილ ლუი XIV-ს ლუქსემბურგის სასახლე აჩუქა. იგი გარდაიცვალა 1696 წელს ვერსალში, რის შემდეგაც იგი მისივე ანდერძის მიხედვით რემირემონტის დედათა მონასტერში დაკრძალეს. ასევე მისივე ანდერძით მთელი მისი ქონება და სიმდიდრე მის უფროს დას მარგარიტა ლუიზას დარჩა.
დიდების პორტიკი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ესპანეთის არქიტექტურა
ელიზაბეტ მარგარიტა ორლეანელი
წინაპრები
ელიზაბეტ მარგარიტა ორლეანელის წინაპრები
სოფია იაგელონი (1522-1575)
სოფია იაგელონი (Zofia Jagiellonka, Sophia Jagiellonica; დ. 13 ივლისი, 1522, კრაკოვი, პოლონეთი — გ. 28 მაისი, 1575, ჰელმშტედტი, გერმანია) — იაგელონთა დინასტიის წარმომადგენელი. პოლონეთის მეფე სიგიზმუნდ I-ისა და დედოფალ ბონა სფორცას ქალიშვილი. ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგინია 1556-1568 წლებში როგორც ჰაინრიხ V-ის მეორე მეუღლე.
ადრეული წლები
მარცხნივ|მინი|340x340პქ|სიგიზმუნდ I-ის ოჯახი. შესრულებულია ლუკას კრანახი უმცროსის მიერ. პირველ რიგში, მარცხნიდან მარჯვნივ: [[სიგიზმუნდ I, ბონა სფორცა, სიგიზმუნდ II, ელიზაბეთ ავსტრიელი და ბარბარა რაძივილი. მეორე რიგში, მარცხნიდან მარჯვნივ: კათარინა ავსტრიელი, იზაბელა იაგელონი, კატარინა იაგელონი, სოფია იაგელონი და ანა იაგელონი. ]] სოფია დაიბადა 1522 წლის 13 ივლისს კრაკოვში. იგი იყო პოლონეთის მეფისა და ლიტვის დიდ მთავარ სიგიზმუნდ I-ისა და მისი იტალიელი მეუღლის, დედოფალ ბონა სფორცას შუათანა ქალიშვილი. იგი თავისი მშობლების ექვსი შვილიდან მესამე იყო. სოფიამ ბავშვობა ვაველის სასახლეში, თავის და-ძმებთან ერთად გაატარა, რომლებიც იყვნენ: შემდგომში პოლონეთ-ლიტვის მეფე სიგიზმუნდ II ავგუსტი, შემდგომში უნგრეთის დედოფალი იზაბელა იაგელონი, შემდეგში შვედეთის დედოფალი კატარინა იაგელონი და ასევე უკანასკნელი იაგელონი, პოლონეთ-ლიტვის დედოფალი ანა იაგელონი.
ქორწინება
1548 წელს სოფიას მამა, მეფე სიგიზმუნდი გარდაიცვალა, რის შემდეგაც ტახტი მისმა ძმამ, სიგიზმუნდ II ავგუსტმა დაიკავა. სიგიზმუნდ II-სა და დედამისს, დედოფალ ბონა სფორცას შორის მალევე დაიწყო კონფლიქტი. ყოველივე ეს გამოწვეული იყო იმით, რომ სიგიზმუნდმა თავისი პირველი ცოლის, დედოფალ ელიზაბეთ ავსტრიელის გარდაცვალებისთანავე იქორწინა საკუთარ საყვარელ ბარბარა რაძივილზე, რამაც ჩირქი მოსცხო პოლონეთის სამეფო ოჯახს. პროტესტის ნიშნად დედოფალი ბონა თავის ქალიშვილებთან ერთად კრაკოვიდან მოსავიაში გადავიდა.
სწორედ აქ, 1556 წლის 22, ან 25 თებერვალს სოფია დააქორწინეს 66 წლის ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგის ჰერცოგ ჰაინრიხ V-ზე. იგი გულმხურვალე კათოლიკე კაცი იყო და იმპერატორ კარლ V-ს შმალკადენის ომებში მხარს უჭერდა. აღსანიშნავია, რომ ჰაინრიხისათვის ეს მეორე ქორწინება იყო. მანამდე იგი დაქორწინებული იყო მარია ვიურტემბერგელზე, რომლისგანაც რვა შვილი დარჩა. რაც შეეხება მათ ქორწინებას, იგი უიღბლო და უნაყოფო აღმოჩნდა, რადგან სოფიამ ბავშვების გაჩენა ვერ შეძლო.
ქვრივობა და გარდაცვალება
1570 წლის გაზაფხულზე სოფიამ უარყო კათოლიციზმი და ლუთერანობა მიიღო. ის იყო იაგელონთა დინასტიის პირველი და უკანასკნელი წარმომადგენელი, რომელმაც პროტესტანობა მიიღო, თანაც თავისი სურვილით. იგი გარდაიცვალა 1575 წლის 28 მაისს ჰელმშტედტში, 52 წლის ასაკში. სოფია გადაასვენეს და დაკრძალეს ლიუნებურგში, წმინდა მარიამის სახელობის ლუთერანულ ეკლესიაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 13 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1522 კატეგორია:გარდაცვლილი 28 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1575 კატეგორია:იაგელონები
კოსიაკოვკა (ბაშკირეთი)
კოსიაკოვკა  (Косяковка) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის სტერლითამაქის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 744 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტერლითამაქიდან დაშორებულია 9 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კოსიაკოვკა, რომელიც დაშორებულია 1 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ჩუვიშები შეადგენენ (68%).
სქოლიო
კატეგორია:სტერლითამაქის რაიონის სოფლები
ლეო დავითაშვილის ქუჩა
ლეო დავითაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში. მდებარეობს სამგორის რაიონში (აეროპორტის დასახლება); უსახელო ქუჩიდან იაკობ ხვედელიანის ქუჩამდე. აეროპორტის დასახლების II ქუჩას ლეო დავითაშვილის სახელი ეწოდა 1981 წელს.
ლიტერატურა
დავითაშვილი
მტკვრის ქუჩა
მტკვრის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ორბელიანთუბანი); გიორგი ათონელის ქუჩიდან ზვიად გამსახურდიას სანაპირომდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნის 30-იან წლებში. ის მტკვრისკენ მიმავალი ერთ-ერთი გზა იყო და სახელიც მას უკავშირდება. ამ ქუჩით თულუხჩები მტკვრიდან ეზიდებოდნენ სასმელ წყალს მოსახლეობისათვის. თბილისის 1876 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც მცირე წყალსაზიდი ქუჩა, 1900 წლის გეგმაზე — როგორც მტკვრის ქუჩა. შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულის საცხოვრებელი სახლები.
ლიტერატურა
კატეგორია:მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
ბერიკაშვილი
საკუთარი სახელი  ბერიკაშვილი  შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები კატეგორია:ბერიკაშვილები
ჩოლოქის ბრძოლა
ჩოლოქის ბრძოლა შესაძლოა აღნიშნავდეს
ტონდუჩონი
ტონდუჩონი (동두천시?, 東豆川市?) — ქალაქი კიონგიდოს პროვინციაში, სამხრეთი კორეა. მდებარეობს ჩრდილოეთ კორეის დემოკრატიული რესპუბლიკის საზღვართან, რის გამოც მილიტარიზებულია. სეულის დაცვის მჯაჭვში წარმოადგენს სტრატეგიულ ცენტრს. აქ განლაგებულია რამდენიმე ამერიკული სამხედრო ბაზა.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს სამხრეთ კორეის ჩრდილოეთით, ჩრდილოეთი კორეის საზღვართან. ჩრდილოეთით ესაზღვრება იონჩონი, სამხრეთითა და დასავლეთით იანჯუ, აღმოსავლეთით პაჯუ. ლანდშაფტი ძირითადად მთიანია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კიონგიდოს პროვინციის ქალაქები კატეგორია:სამხრეთ კორეის ქალაქები
გრიგოლი (ოშკის მშენებელი)
მინი|გრიგოლი, ოშკის ტაძრის მშენებელი. გამოსახულება რელიეფებიან ბოძზე. გრიგოლი — ოშკის ტაძრის მშენებელი, მოღვაწეობდა X საუკუნეში.
მოხსენიებულია ოშკის ტაძრის ასომთავრულით შესრულებულ დიდ სამშენებლო წარწერაში: „მე გრიგოლ ღირსმყო ღმერთმან მსახურებისა ამას მათსა ღმრთისა მიმართ, და მე ვიყავ საქმესა ზედამდგომი“. ამავე წარწერაში მოხსენიებულ ისტორიულ პირთა მიხედვით (ადარნასე III-ის ძენი — ბაგრატ ერისთავთერისთავი და დავით III კურაპალატი) წარწერა X საუკუნის 60-იანი წლებით თარიღდება. მუხლმოდრეკილი, ხელებაპყრობილი გრიგოლი გამოსახულია ტაძრის სამხრეთ გალერეაში რელიეფებიან ბოძზე, ვედრების კომპოზიციის ქვეშ. ექვთიმე თაყაიშვილის აზრით, ოშკის მშენებელი გრიგოლი შესაძლოა X საუკუნის საეკლესიო მწერალი და მთარგმნელი გრიგოლ ოშკელი იყოს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი არქიტექტორები კატეგორია:ქართველი მშენებლები
სისური
სისური (Cendea de Cizur; Zizur) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ნავარის პროვინციის კუენკა-დე-პამპლონის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 52,5 კმ². მოსახლეობა — 3924 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:ნავარის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:ნავარის ქალაქები
პეტრე ზახაროვ-ჩეჩენეცი
ბიოგრაფია
1819 წელს, კავკასიის ომის დროს, რუსულმა ჯარებმა ჩეჩნეთში, დადი-იურტაში იპოვნეს მკვდარი ქალი და მომაკვდავი დაჭრილი სამი წლის ბავშვი. რუსეთის არმიის მთავარსარდალმა ალექსი ერმოლოვმა დაავალა სამხედრო ექიმებს, ყველაფერი გაეკეთებინათ ამ ბავშვის გადასარჩენად, მიუხედავად ყველა სამედიცინო რჩევისა, რომ ეს შეუძლებელი იყო. ყველა წინააღმდეგობის მიუხედავად, ბავშვი გადარჩა. ბავშვი მეძუძურად გადაეცა კაზაკ ზაქარ ნედონოსოვს. ამ კაზაკის სახელიდან გამომდინარე, ბავშვმა მიიღო თავისი გვარი და სახელი. მოგვიანებით პეტრემ თავისი ეთნიკური იდენტურობის წარმოსაჩენად დაურთო სიტყვა ჩეჩენეცი მის გვარს.
შვიდი წლის ასაკში პიოტრი იშვილა გენერალ-მაიორმა პიოტრ ერმოლოვმა, საქართველოს გრენადირების პოლკის მეთაურმა და ალექსი ერმოლოვის ბიძაშვილმა. პეტრე ერმოლოვს ძალიან მოსწონდა ზახაროვი და, მიუხედავად იმისა, რომ შვიდი საკუთარი შვილი ჰყავდა, მას საკუთარი შვილივით ზრდიდა.
ბიჭმა მხატვრობის ნიჭი გამოავლინა და პეტრე ერმოლოვმა სცადა მისი გაგზავნა სანქტ-პეტერბურგის საიმპერატორო სამხატვრო აკადემიაში, მაგრამ აკადემიის პრეზიდენტმა ალექსეი ოლენინმა განაცხადა, რომ 10 წლის ბიჭი ძალიან ახალგაზრდა იყო აკადემიაში სწავლისთვის და მას კერძო მასწავლებლის არჩევა ურჩია. ასე რომ, ბიჭმა გაკვეთილები მიიღო პორტრეტისტის ლევ ვოლკოვისგან.
საბოლოოდ, 17 წლის ასაკში, ზახაროვი აკადემიაში შევიდა. მან დაამთავრა 1835 წელს და თავისუფალი ხელოვანის დიპლომი აიღო. მან სტიპენდია მოიპოვა, რის გამოც იტალიაში სწავლის გაგრძელება ურჩიეს. მოგზაურობა შეიძლება სასარგებლო ყოფილიყო როგორც მისი მხატვრული ზრდისთვის, ასევე ჯანმრთელობისთვის (პიოტრს ტუბერკულოზის ნიშნები აღმოაჩნდა). მისი სახელი გადახაზული რუსეთის იმპერატორ ნიკოლოზ I- ის სტიპენდიის სიაში, რაც ამტკიცებდა, რომ ერივნული უმცირესობების წარმომადგენლებს სტიპენდიით სარგებლობა არ შეეძლოთ. ამას მორიგი უბედურება მოჰყვა, ზახაროვ-ჩეჩენცის მასწავლებელმა, ლევ ვოლკოვმა უარი თქვა მისთვის ქალიშვილის მითხოვებაზე, მიუხედავად იმისა, რომ მათ ერთმანეთი უყვარდათ. ამის ნაცვლად, ვოლკოვმა ქალიშვილი კავკასიაში ნათესავებთან გაგზავნა.
ზახაროვი მალე მოდური პორტრეტისტი გახდა. მის კლიენტებს შორის იყო ნიკოლოზ I საყვარელი ქალიშვილი, დიდი ჰერცოგინია მარია ნიკოლაევნა და მისი მომავალი მეუღლე მაქსიმილიანი, ლეიხტენბერგის ჰერცოგი. 1837 წელს იგი შეიყვანეს სახელმწიფო სამსახურში, როგორც სამხედრო დეპარტამენტის მხატვარი. 1842 წელს ალექსეი პეტროვიჩ იერმოლოვის პორტრეტმა მას კვალიფიკაცია მიანიჭა და გახდა სამხატვრო აკადემიის წევრი.
1846 წლის 14 იანვარს ზახაროვი დაქორწინდა, მაგრამ მისი ბედნიერება ხანმოკლე იყო. 1846 წლის 13 ივნისს მისი ცოლი გარდაიცვალა ტუბერკულოზის დიაგნოზით. რამდენიმე თვის შემდეგ ზახაროვი იმავე დაავადების გამო გარდაიცვალა.
ზახაროვი-ჩეჩენიცის მრავალი ნამუშევარი ინახება ტრეტიაკოვის გალერეასა და რუსეთის მუზეუმში. გროზნოში, ჩეჩნეთის დედაქალაქ ხელოვნების მუზეუმში ასევე განთავსებულია მისი მრავალი ნამუშევარი. მათ შორისაა მისი ავტოპორტრეტიც. 1995 წელს ჩეჩნეთის პირველი ომის დროს გროზნოს მუზეუმი ძლიერ დაზიანდა და ნახატები განადგურდა. 1995 წელს, მისი ნახატები აღადგინეს და ამჟამად გრაბარის აღდგენით ცენტრში, მოსკოვში ინახება.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი მხატვრები კატეგორია:ჩეჩენი მხატვრები კატეგორია:XIX საუკუნის მხატვრები
მილდრედ დანოკი
მილდრედ დანოკი (Mildred Dunnock; დ. 25 იანვარი, 1901, ბალტიმორი — გ. 5 ივლისი, 1991, ოაკ-ბლაფსი) — ამერიკელი თეატრის, კინოსა და ტელევიზიის მსახიობი. თავდაპირველად მუშაობდა სკოლის პედაგოგად. სამსახიობო კარიერა გვიან დაიწყო. ნომიირებული იყო ოსკარისა და ოქროს გლობუსის ჯილდოებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1901 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1991 კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
სარდოა
სარდოა (Sardoá) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 700 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ გუანიაინსის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 594 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 39.42 კმ²-ზე. ფართობი 141 904 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
თეოდორე II ლასკარისი
თეოდორე II ლასკარისი (Θεόδωρος Β' Λάσκαρης; დ. 1222, ნიკეა — გ. 18 აგვისტო, 1258, მაგნეზია ) — ნიკეის იმპერატორი 1254-1258 წლებში.
თეოდორე II იყო იოანე III დუკა ვატაცესა და ირინა ლასკარინას ერთადერთი შვილი. დაიბადა 1221 წლის ბოლოს ან 1222 წლის დასაწყისში, ყველაზე გავრცელებული ვერსიით, იმ დღეს, როდესაც მამამისი ტახტზე ავიდა.
თეოდორემ განათლება მიიღო ნიკიფორე ბლემიდესისაგან და მთელი სიცოცხლის განმავლობაში დაინტერესებული იყო მეცნიერებითა და ხელოვნებით. უწინდელი პრაქტიკისაგან განსხვავებით, თეოდორე არ იყო მამამისის თანამმართველი იმპერატორი, მიუხედავად იმისა, რომ 1241 წლიდან სახელმწიფოს მართვაში ეხმარებოდა. 1254 წლის 4 ნოემბერს, იოანე III-ის გარდაცვალების შემდეგ, თეოდორე აღიარებულ იქნა იმპერატორად არმიისა და სასამართლოს მიერ, თუმცა მისი კორონაცია მოხდა მხოლოდ ახალი პატრიარქის, არსენ აუტორეიანოსის არჩევის შემდეგ 1255 წელს.
წარმატებით ებრძოდა ბულგარელებს, რომელთა წინააღმდეგაც ორი ლაშქრობა მოაწყო. ასევე, იბრძოდა ნიკეის იმპერიის საერთაშორისო ინტერესების დასაცავად. გარდაიცვალა 1258 წლის 18 აგვისტოს ეპილეფსიის გართულების შედეგად. თავის მცირეწლოვან მემკვიდრეს, იოანე IV-ს რეგენტად დაუდგინა გიორგი მოუზალონი.
სქოლიო
კატეგორია:ლასკარისები კატეგორია:ნიკეის იმპერატორები კატეგორია:ბიზანტიის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული   1222 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1258
სურენდრანათ ბანერჯი
სურენდრანათ ბანერჯი (সুরেন্দ্রনাথ বন্দ্যোপাধ্যায়; დ. 10 ნოემბერი, 1848, კალკუტა — გ. 6 აგვისტო, 1925, ბარაკპური) — ინდოეთის ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის მოღვაწე. დაამთავრა კალკუტის უნივერსიტეტი. 1876 წელს, ბენგალში დააარსა ინდური ბურჟუაზიული ნაციონალიზმის ლიბერალურ-ზომიერი ფრთის პოლიტიკური ორგანიზაცია — ინდური ასოციაცია. იყო ბენგალის ეროვნული მოძრაობის ერთ-ერთი გამოჩენილი ლიდერი. პარტია — ინდოეთის ეროვნული კონგრესის ერთ-ერთი დამაარსებელი (1885). 1918 წელს, ზომიერთა ჯგუფთან ერთად გამოვიდა პარტიიდან და შექმნა ლიბერალთა ფედერაცია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინდოელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული   10 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1848 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1925
მარინ ბარლეტი
მარინ ბარლეტი (დ. 1450 — გ. 1512) — ალბანელი ისტორიკოსი. მონაწილეობდა ოსმალთა ჯარებით გარემოცული შკოდერის დაცვაში (1478). შემდეგ იტალიაში იყო ემიგრანტად. მისმა შრომებმა შკოდერის ალყისა და სკანდერბერგის შესახებ საფუძველი ჩაუყარა ალბანურ ისტორიოგრაფიას და უკვე XVI საუკუნეში ითარგმნა ლათინურიდან ევროპულ ენებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ალბანელი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1450 კატეგორია:გარდაცვლილი 1512
GeForce 600 სერიის ვიდეოდაფები
GeForce 600 სერიის ვიდეოდაფები — 2012 წელს წარმოებული, პირველი ვიდეოდაფები, რომლებზეც ენვიდიამ Kepler-ის არქიტექტურა გამოიყენა.
მიმოხილვა
როდესაც Fermi-ს ძირითადი მიზანი ვიდეოდაფის შესაძლებლობების გაზრდა იყო, ენვიდია Kepler-ის მეშვეობით ცდილობდა ენერგოეფექტურობის გაზრდას, ვიდეოდაფის შესაძლებლობების ცვლილების გარეშე. უპირველესი გზა, რომლითაც ენვიდიამ თავის მიზანს მიაღწია ერთიანი ტაქტური სიხშირე იყო. რომელიც შეიდერის სიხშირის ხელშეუხებლობით გამოუვიდა. მიუხედავად იმსა, რომ ამ საქციელით ვიდეოდაფის პროცესორში ბირთვების დამატება გახდა საჭირო, ენვიდიამ მაინც მიაღწია თავის მიზანს და ვიდეოდაფა არა მხოლოდ 50%-ით ენერგოეფექტური გახადა, არამედ არაფრით ჩამოუვარდებოდა Fermi-ს არქიტექტურით წარმოებულ ვიდეოდაფებს.
Kepler-მა ამავდროულად წარმოადგინა ტექსტურების ახალი დამმუშავებელი, რომელიც უსასრულო ტექსტურების სახელითაა ცნობილი. აქამდე, საჭირო იყო ტექსტურების ცენტრალურ გამომთვლელ პროცესორთან დაკავშირება და ამისთვის მასში გარკვეული ადგილის გათავისუფლება მანამ, სანამ ვიდეოდაფა მითითებების გაცემას შეძლებდა. ამ ყველაფერს კი მივყავდით ორ შეზღუდვამდე, ცენტრალურ გამომთვლელ პროცესორს მხოლოდ იმდენი ტექსტურის დამუშავება შეეძლო, რამდენსაც თავად პროცესორი იტევდა (128). მეორე, ცენტრალური გამომთვლელი პროცესორი აკეთებდა ზედმეტ სამუშაოს, კერძოდ უნდა ჩაეტვირთა თითოეული ტექსტური და წინასწარ მზადყოფნაში მოეყვანა ეკრანზე გამოსახულების მისაღებად. უსასრულო ტექსტურების საშუალებით, ორივე შეზღუდვა გაქრა, ვიდეოდაფას კი ნებისმიერ ტექსტურზე, პირდაპირ მეხსიერებიდან, აქვს წვდომა.
და ბოლოს, Kepler-ის არქიტექტურით, ენვიდიამ მეხსიერების სიხშირის 6 გეგაჰერცამდე გაზრდა შეძლო. ამის მისაღწევად, შეიქმნა ახალი ტიპის მეხსიერების კონტროლერი და სალტე.
Kepler-ს სახელწოდება გერმანელი მათემატიკოსის, ასტრონომისა და ასტროლოგის იოჰანეს კეპლერის პატივსაცემად დაარქვეს.
არქიტექტურა
მინი|Asus Nvidia GeForce GTX 650 Ti, a PCI Express 3.0 ×16 ვიდეოდაფა GeForce 600 სერიის ვიდეოდაფები შეიცავს, იმ დროისთვის, ძველი Fermi-სა და ახალი Kepler-ის თაობის, ენვიდიას ვიდეოდაფების პროცესორებს. Kepler-ზე დაფუძვნებული ვიდეოდაფები შეიცავდა ისეთ სტანდარტულ მახასიათებლებს როგორიცაა:
მრავალნაკადიანი მულტიპროცესორის არქიტექტურა
Kepler-ი იყენებდა ახალ მულტიპროცესორს, რომლის სახელია SMX. SMX ვიდეოდაფების ენერგოეფექტურობის ერთ-ერთი მთავარი მიზეზია, რადგან მთლიანი ვიდეოდაფა შეიდერის ტაქტს კი არა, არამედ საერთო ბირთვის ტაქტს იყენებს. SMX-ის გამოყენება ზრდის ერთიანი ტაქტის ენერგოეფექტურობას, მაშასადამე ვიდოედაფის ენერგოეფექტურობასაც, რადგან Kepler-ის ორი CUDA ბირთვი იყენებს უფრო ნაკლებ ენერგიას, ვიდრე Fermi-ს ერთი CUDA ბირთვი. დამატებით, SMX-ს ესაჭიროება დამმუშავებელი ერთეული, რომელიც შეასრულებს მოვლენების მთლიან მიმოხილვას, ერთ ციკლის დასრულების შემდეგ.
ვიდეოდაფის პროცესორის გამაძლიერებელი
ვიდეოდაფის პროცესორის გამაძლიერებელი ახალი ფუნქციაა, რომელიც თითქმის იგივეა რაც ცენტრალური გამომთვლელი პროცესორის ტურბო ბუსტინგი. მწარმოებლები, მომხმარებლებს ყოველთვის აძლევენ გარანტიას, რომ მათ მიერ შეძენილი ვიდეოდაფა საწყის სიხშირეზე შეუფერხებლად იმუშავებს. საწყისი სიხშირე დარეგულირებულია გარკვეულ დონეზე, რომელიც გარანტიას იძლევა მსუბუქი სამუშაოეს შესრულების დროს, ვიდეოდაფის ენერგოეფექტურობაზე. ვიდეოდაფის პროცესორის გამაძლიერებელით შეგვიძლია გავზარდოთ სიხშირე და შესაბამისად ელექტროენერგიის მოხმარებაც, თუმცა არსებობს სიხშირის გაძლიერების ისეთი დონეებიც, რომლის დროსაც ვიდეოდაფის ენერგოეფექტურობა არ იცვლება. ამ დროს, ვიდეოდაფის გამაძლიერებელი სიხშირებს აძლიერებს მანამ, სანამ ვიდეოდაფის ენერგომაჩვენებელი სტანდარტულ მაჩვენებელს არ მიაღწევს (ამ შემთხვევაში 170 ვატი). ამ მიდგომით, ვიდეოდაფის პროცესორი სიხშირეს გამუდმებით ცვლის, სანამ ვიდეოდაფა არ მიაღწევს მაქსიმუმ შესაძლებლობებს უცვლელი ელექტროენერგიის მაჩვენებლით.
Microsoft-ის DirectX-ის მხარდაჭერა
ორივე Fermi-ზე და Kepler-ზე დაფუძვნებულ ვიდეოდაფებს აქვს Direct3D 11-ის მხარდაჭერა, ასევე Direct3D 12-ის არასრული მხარდაჭერაც.
TXAA
ექსკლუზიურად Kepler-ის ვიდეოდაფებისთვის, TXAA, ენვიდიას მიერ წარმოებული, ახალი გამოსახულების დამუშავების მეთოდია, რომელიც გამოიყენება მხოლოდ ვიდეოთამაშებისთვის. TXAA დაფუძნებულია MSAA ტექნიკაზე, რომელსაც საკუთარი ფილტრები გააჩნია. მისი მთავარი მიზანი მოციმციმე კადრების გამოსწორებაა, რომელსაც მოძრავი სცენების „დარბილებით” ახერხებს.
ახალი დრაივერის მახასიათებლები
GTX 680-თან ერთად გამოსულ R300 დრაივერში ენვიდიამ წარადგინა ახალი ფუნქცია, რომელსაც ადაპტირებული ვერტიკალური სინქრონიზაცია ეწოდება. ამ ფუნქციით ენვიდიამ განიზრახა ვერტიკალური სინქრონიზაციის პრობლემის აღმოფხვრა, იმ შემთხვევაში თუ ვერტიკალური სინქრონიზაცია ჩართულია, კადრების ეკრანზე გამოსახვის სიჩქარე ნახევრდება, იმ შემთხვევაში თუ გვაქვს 120 კადრი/წმ სიხშირე ვერტიკალური სინქრონიზაცია მას 60 კადრი/წმ-მდე ანახევრებს. თუმცა, ახალი ფუნქციის წყალობით, როდესაც კადრების სიხშირე 60 კადრი/წმ-ზე დაბალია ვერტიკალური სინქრონიზაცია ითიშება, რადგან მონიტორი, კადრის დამუშავებისთანავე, თავად ახერხებს გამოსახულების გამოტანას. ამ საკითხის გადასაჭრელად, ადაპტირებული ვერტიკალური სინქრონიზაციის გააქტიურება დრაივერების პანელიდან არის შესაძლებელი, ენვიდია ადასტურებს რომ ეს ყველაფერი კადრების მონიტორზე გამოტანას გააუმჯობესებს.
მიუხედავად იმისა რომ ეს მახასიათებელი GTX 680-თან ერთად გამოვიდა, ის ხელმისაწვდომია ძველი ვიდეოდაფებისთვისაც, რომლებსაც დაყენებულია ახალი დრაივერები.
2014 წლის ოქტომბრის დრაივერების განახლებაში, Fermi-სა და Kepler-ის ვიდეოდაფების პროცესორებს დაემატა, დინამიური სუპერ რეზოლუცია (DSR). ამ მახასიათებლის მიზანია ეკრანზე გამოსახული კადრის უკეთესი ხარისხით გამოტანა, რაც გულისხმობს მაღალ და უფრო დეტალიზირებულ ხარისხში დამუშავებასა და ეკრანის ჩარჩოებში მორგებას.
ისტორია
2010 წლის სექტემბერი, ენვიდიამ პირველად წარადგინა Kepler-ი.
2012 წლის დასაწყისში, მოხდა GeForce 600 სერიის ვიდეოდაფების კომპონენტების შერწყმა, გამოიყენებოდა ლეპტოპების ვიდეოდაფებად.
რობერ პირესი
თავისი კარიერის საუკეთესო წლები გაატარა ლონდონის არსენალში“, სადაც მოიგო ინგლისის ასოციაციის თასი სამჯერ და ინგლისის პრემიერ ლიგა ორჯერ. საფრანგეთის ნაკრებთან ერთად მოგებული აქვს 1998 წლის მსოფლიო და 2000 წლის ევროპის ჩემპიონატი. უკანასკნელად ასპარეზობდა ინდოეთის საფეხბურთო კლუბ „გოაში“.
GeForce 600 სერიის ვიდეოდაფები
ისტორია
2012 წლის 22 მარტი, ენვიდიამ წარადგინა GeForce 600 სერიის ვიდეოდაფები: GTX 680 სამაგიდო კომპიუტერებისთვის, ხოლო GT 650, GT 650M და GTX 660M ნოუთბუქსა და ლეპტოპებისთვის.
რობერ პირესი
სქოლიო
კატეგორია:ფრანგი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 29 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:საპატიო ლეგიონის ორდენის კავალრები კატეგორია:ოლიმპიკი მარსელის ფეხბურთელები კატეგორია:ლონდონის არსენალის ფეხბურთელები კატეგორია:საფრანგეთის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:ასტონ ვილას ფეხბურთელები კატეგორია:ვილიარეალის ფეხბურთელები კატეგორია:მეცის ფეხბურთელები კატეგორია:ფიფას 100-ეული კატეგორია:ლიგა 1-ის ფეხბურთელები კატეგორია:პრემიერ ლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:1998 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონები ფეხბურთში კატეგორია:2000 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:2001 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:2003 წლის ფიფა-ს კონფედერაციის თასის ფეხბურთელები კატეგორია:2004 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:გოას ფეხბურთელები
GeForce 600 სერიის ვიდეოდაფები
ისტორია
2012 წლის 29 აპრილი, Kepler-ის არქიტექტურაზე შეიქმნა პირველი, ორი ვიდეოდაფის პროცესორის მქონე GTX 690.
2012 წლის 10 მაისი, ოფიციალურად გამოვიდა GTX 670.
2012 წლის 4 ივნისი, ოფიციალურად გამოვიდა GTX 580M.
2012 წლის 16 აგვისტო, ოფიციალურად გამოვიდა GTX 660Ti.
2012 წლის 13 სექტემბერი, ოფიციალურად გამოვიდა GTX 660 და GTX 650.
2012 წლის 9 ოქტომბერი, ოფიციალურად გამოვიდა GTX 650Ti.
2013 წლის 26 მარტი, ოფიციალურად გამოვიდა GTX 650Ti Boost.
GeForce 600M (6xxM) სერიის ვიდეოდაფები
GeForce 600M სერიის ვიდეოდაფები ლეპტოპებისთვის შეიქმნა. მათი სიმძლავრე შენარჩუნებულია შეიდერების სიხშირის, ბირთვების რაოდენობითა და ერთ ციკლზე შესრულებული ინსტრუქციების მეშვეობით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ენვიდიას ვიდეოდაფები
ანასტასია აკიმოვა
ანასტასია აკიმოვა (Анастасия Акимова; დ. 12 მაისი, 1991) — რუსი ფეხბურთელი, მცველი. „ზვეზდა პერმისა“ და რუსეთის ეროვნული ნაკრების მოთამაშე. „რასინსკაიაში“ თამაშის პერიოდში ითამაშა უეფას ქალთა ჩემპიონთა ლიგაზე. მისი სანაკარებო დებიუტი კი შედგა ევრო 2013 წლის შესარჩევ ეტაპზე, საბერძნეთის წინააღმდეგ, გუნდმა შეხვედრაში დამაჯერებელი გამარჯვება მოიპოვა (4-0). თუმცა, იგი ფინალურ ეტაპზე მწვრთნელ სერგეი ლავრენტიევის გუნდის შემადგენლობაში არ გამოსულა.
ტიტულები
რასინსკაია
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:რუსი ფეხბურთელები კატეგორია:რუსი ქალი ფეხბურთელები კატეგორია:როსიანკას ფეხბურთელები კატეგორია:ზვეზდა-2005-ის ფეხბურთელები კატეგორია:ზვეზდა ზენიგოროდის ფეხბურთელები
იდილ ბირეტი
იდილ ბირეტი (İdil Biret; დ. 21 ნოემბერი, 1941, ანკარა, თურქეთი) — თურქი საკონცერტო პიანისტი, რომელიც ცნობილია რომანტიკული რეპერტუარების ინტერპრეტაციებით.
განათლება
ბირეტი თავისი მუსიკალური განათლება ხუთი წლის ასაკში, მიტათ ფენმენთან დაიწყო, რომელიც თავის დროზე სწავლობდა ნადია ბულანჟესა და ალფრედ კორტოტთან. როდესაც ბირეტი შვიდი წლის იყო, თურქეთის პარლამენტმა სპეციალური კანონი შეიმუშავა და მიიღო, რომელმაც ბირეტს საშუალება მისცა სწავლა საზღვარგარეთ განეგრძო, რის შემდეგ ის საფრანგეთში, პარიზის კონსერვატორიაში, ნადია ბულანჟეს ზედამხედველობის ქვეშ სწავლობდა. მან ასევე სწავლობს მედელეინ დე ვალმალიეტესთან, რომელმაც ის გააცნო ისეთ კომპოზიტორებს, როგორიცაა ბრამსი, რომლის კომპოზიციაც მოგვიანებით ჩაიწერა. დაამთავრა სწავლა 15 წლის ასაკში, სამ პრიზთან ერთად. შემდგომი განათლება განაგრძო ალფრედ კორტოტთან და ვილჰელმ კემფთან.
მუსიკალური კარიერა
16 წლის ასაკიდან ბირეტი მსოფლიოს ყველაზე გამორჩეულ ორკესტრებში სოლისტობდა, მათ შორისაა ლონდონის სიმფონია, ლონდონის ფილარმონიული ორკესტრი, ბოსტონის სიმფონია, ლენინგრადის ფილარმონიული ორკესტრი, ლეიფციგ გევანდჰაუსი, დრეზდენის სტაცკაპელა, რომანული შვეიცარიის ორკესტრი, ტოკიოს ფილარმონიული ორკესტრი, ვარშავის ფილარმონიული ორკესტრი და სიდნეის სიმფონია. თანამშრომლობდა გამოჩენილ დირიჟორებთან, როგორიცაა ჰერმან შერხენი, პიერ მონტექსი, ერიხ ლეინსდორფი, რუდოლფ კემპი, გენადი როჟდესტვენსკი, აარონ კოპლანდი, რაფაელ ფრუბეკ დე ბურგოსი, ჩარლზ მაკერასი, ჟან ფოურნეტი, ხოსე სერებრიერი, მოშე ატმონი, ენტონი ვიტი და ჰიროიუკი ივაკი. ბირეტმა ასევე კონცერტები გამართა ბერლინში, მონრეალში, სტამბოლში, დუბროვნიკში, მონპელიეში, ნოჰანტში, პერსეპოლისში, როიანსა და ათენში. პარასკევს, 1963 წლის 22 ნოემბერს, ერიკ ლეინსდორფის ხელმძღვანელობით, ბოსტონის სიმფონიურ დარბაზში ბირეტის ამერიკული კონცერტის პრემიერა შედგა. კონცერტის დაწყებამდე, მაესტრო ლეინსდორფმა მიმართა აუდიტორიას და განაცხადა, რომ „ჩვენ ახლა უსადენო კავშირით გავიგეთ, რომ ამერიკის შეერთებული შტატების პრეზიდენტი მკვლელობის მსხვერპლი გახდა!“. მას შემდეგ, რაც აუდიტორია შოკში ჩავარდა, საორკესტრო მენეჯმენტი და მოთამაშეები შეთანხმდნენ გააგრძელონ მის ბირეტის კონცერტი.
მან რამდენიმე საფორტეპიანო კონკურსში ჟიურის წევრი იყო: ვან კლიბურნი (აშშ), დედოფალი ელისაბედი (ბელგია), მონრეალი (კანადა), ლისტი (ვაიმარი, გერმანია) და ბუზონი (იტალია).
ჯილდოები და აღიარება
ბირეტი 1971 წლიდან სახელმწიფო არტისტია, რომელიც მას თურქეთის მთავრობამ მიანიჭა, მის მიერ თურქეთის კულტურაში შეტანილი წვლილისთვის.
ბირეტმა ასევე მიიღო შემდეგი ჯილდოები: ლილი ბულანჟეს საპატიო ჯილდო ბოსტონში (აშშ), ჰარიეტ კოენის/დინუ ლიპატის ოქროს მედალი ლონდონში (დიდი ბრიტანეთი), პოლონეთის სამხატვრო პრემია, საფრანგეთის ეროვნული ორდენი, ადელაიდა რისტორის ჯილდო (იტალია). 2007 წელს, პოლონეთის პრეზიდენტმა ლეხ კაჩინსკიმ, პოლონეთის კულტურაში შეტანილი წვლილისა და შოპენის მუსიკის პოპულარიზებისთვის, მას საპატიო ორდენით დააჯილდოვა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:თურქი პიანისტები კატეგორია:თურქეთის სახელმწიფო არტისტები
უჰაერო სივრცე
უჰაერო სივრცე — ქართული დრამატული ტელესერიალი, რომელიც ტელეკომპანია მომავალი TV-მა და მოTV Project-მა გადაიღო 2016 წელს.
სიუჟეტი
სერიალი ახალგაზრდა წყვილის ურთიერთობას მოგვითხრობს, რომელსაც მშობლეთა ეწინააღმდეგებიან, მეგობრები კი ცდილობენ დაეხმარონ.
პიტერ ზეემანი
პიტერ ზეემანი (Pieter Zeeman; დ. 25 მაისი, 1865 — გ. 9 ოქტომბერი, 1943) — ნიდერლანდელი ფიზიკოს-ექსპერიმენტატორი, ნობელის პრემიის ლაურეატი, ამსტერდამის უნივერსიტეტის წარმომადგენელი. 1890 წელს დაამთავრა მეიდენის უნივერსიტეტი. 1897 წლიდან იგი ამსტერდამის უნივერსიტეტში მუშაობდა. 1902 წელს ზეემენი დაჯილდოვდა ნობელის პრემიით.
ბიოგრაფია
პიტერ ზეემანი დაიბადა 1865 წლის 25 მაისს ქალაქ ზონემაიერში. პიტერ ზეემანი ახალგაზრდობიდან დაინტერესებული იყო ატომის სპექტრის შესწავლით. 1896 წელს, ხუთწლიანი შრომის შედეგად მან აღმოაჩინა მეტად მნიშვნელოვანი მოვლენა, რომელიც შემდგომში „ზეემანის ეფექტი“ ეწოდა (მაგნიტური ველის მოქმედებით სპექტრული ხაზების გახლეჩა). ზეემანის ეფექტის მისაღებად მონოქრომატული სინათლის წყაროს, მაგალითად ნატრიუმის სანათურას ან ვერცხლისწყლიან ნათურას, ათავსებდენ ძლიერი ელექტრომაგნიტის პოლუსებს შორის. მაგნიტური ველის მიმართულებით დაკვირვებისათვის ელექტრომაგნიტის ერთ პოლუსს უკეთებენ ხვრელსს. თუ დასაწყისში სპექტროსკოპში მოვახდენთ რომელიმე ინტენსიური სპექტრული ხაზის დაფოკუსებას და შემდეფ ჩავრთავთ მაგნიტურ ველს, ვნახავთმ რომ მარტივ შემთხვევაში, ზეემანის ნორმალური ეფექტის დროს, სპექტრული ხაზი ველის დაძაბულობის გასწვრივ გაიყოფა ორ ერთნაირ ინტენსივობის ხაზად, რომლებიც წრიულად არიან პოლარიზებული ბრუნვის ურთიერთსაწინააღმდეგო მიმართულებით. ველის დაძაბულოის მართობი მიმართულობით სპექტრული ხაზი ველის გავლენით იყოფა სამ ხაზად: π კომპონენტად (პოლარიზებულია ველის მიმართულებით) და მისადმი სიმეტრიულად განლაგებულ ორ კომპონენტად, რომელნიც პოლარიზებულია ველის მართობულად. შუა ხაზი იმავე ადგილას მდებარეობს, სადაც გაუყოფელი პირვანდელი ხაზი; დარჩენილი ორი ხაზი ცენტრალურიდან მარჯვნივ და მარცხნივ თანაბრად არიან დაშორებული, ხოლო ერთომეორესაგან იმავე მანძილით, რა მანძილითაც არის დაშორებული ველის დაძაბულობის გასწვრივ მიღებული კომპონენტები. ცენტრალური სპექტრული ხაზის სიხშირე შეუცვლელია და ეს ტალღა პოლარიზებულია გარეშე მაგნიტური ველის მართობ სიბრტყეში, ესეიგი მისი ელექტრული ვექტორი პარალელურია მაგნიტური ველის დაძაბულობისა (პი კომპონენტი), ხოლო გარე ორი კომპონენტი პოლარიზებულია ერთსა და იმავე სიბრტყეში ისე, რომ მათი ელექტრული ვექტორები ირხევა მაგნიტური ველის დაძაბულობის მართობულად. მოვლენას, რომელიც მიიღება მაგნიტური ველის მართობი მიმართულებით, ეწოდება ზეემენის განივი ეფექტი, ხოლო იმ მოვლენას, რომელიც მიიღება მაგნიტური ველის გასწვრივ — ზეემენის სიგრძივი ეფექტი. სპექტრული ხაზების გახლეჩის დროს ზეემენის ეფექტში ყველა კომპონენტი პოლარიზებულია. გახლეჩის სურათი და კომპონენტის პოლარიზაცია დამოკიდებულია დაკვირვების მიმართულებაზე.
ზეემენის ეფექტი ერთ-ერთი იმ მოვლენათაგანია, რომლებმაც ფიზიკოსებს მაგნიტიზმისა და სინათლის ურთიერთკავშირზე მიუთითა. ზეემენის ეფექტმა ასევე დიდი როლი შეასრულა ატომური ფიზიკის განვითარებაში.
პირველ ხანებში ზეემენის ნორმალური ეფექტის კლასიკური თეორია დიდ სიძნელეებს წააწყდა, რაც იმაში გამოიხატა, რომ იგი სპექტრული ხაზების გახლეჩის მრავალი ფაქტის გამონაკლისს უფრო წააგავდა. შემდგომში შექმნილი ყველა ხარვეზი ახსნა კვანტურმა მექანიკამ. 1908 წელს ზეემენის ეფექტმა მნიშვნელოვანი როლი შეასრულა ამერიკელი ასტროფიზიკოსის ჰეილის მიერ მზის მაგნიტური ველის აღმოჩენაში (მან მზის ლაქების მიდამოებში შენიშნა გრიგალური მოძრაობა). ჰეილის აზრით ამ გრიგალში მაცირკულირებელი ნაწილაკები (ელექტრონები ან იონები) მაგნიტურ ველეს წარმოშობენ. ამ ველებმა უნდა იმოქმედონ სპექტრზე. იმავე წელს ჰეილმა დეპეშა გაუგზავნა ზეემანს და აცნობა, რომ გრიგალის ბრუნვის მიმართულების შეცვლისას მაგნიტური ველი ნიშანს იცვლიდა, აქედან გამომდინაზე აღმოჩენილ იქნა განივი ეფექტი.
ზეემენის ეფექტი გამოიყენება არა მარტო სპექტროსკოპიაში, არამედ კვანტურ ელექტრონიკაში, კოსმოსური ობიექტების მაგნიტური ველების კვლევის პროცესში და სხვა.
ზეემანი გარდაიცვალა 1943 წლის 9 ოქტომბერს ამსტერდამში. დაკრძალულია იქვე.
სქოლიო
კატეგორია:ნიდერლანდელი ფიზიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
სრვეღის მონასტერი
ისტორია
აგებულია XIII საუკუნეში. არის მოსაზრება, რომ კირანცთან ერთად იგი ქართული „ოქროს ხანის“ კულტურის ძეგლია.
მდინარე აღსტევის მარჯვენა ნაპირზე, მოპირდაპირე მხარეს, დგას XVIII საუკუნის საგუშაგო კოშკი.
არქიტექტურა
არქიტექტურული ნიშნებით XII-XIII საუკუნეებს განეკუთვნება. იგი კირანცის სამონასტრო კომპლექსის მსგავსად ნაშენებია ტერაკოტის აგურით, რაც იშვიათობაა სომხეთში. მთავარი ტაძრის კედლების ქვედა მხარე დაახლოებით 1 მეტრის სიმაღლეზე გაპრიალებული ვარდისფერი ანდეზიტისაა, დეტალების და სტრუქტურების ნაწილი კი კარგად თლილი ქვიშაქვის.
მონასტრის შემადგენელი ნაწილებია: კომპლექსის ტერიტორიაზეა საცხოვრებელი და სამეურნეო ნაგებობების, კედლებისა და სასაფლაოების ნაშთები. მას გარს ერტყა კედელი. კედლის გარე ტერიტორიაზე შემონახულია თიხის მილები. მახლობელი მთებიდან წყალი მონასტერს მათი საშუალებით მიეწოდებოდა.
წმინდა ნიშნის ეკლესია დარბაზული ტიპის გუმბათიანი ტაძარია. მისი ქვედა ნაწილიც და გუმბათის ყელიც აგურისაგანაა ნაგები. 1152 წლის წარწერა ერთ-ერთ კედელზე, მოიხსენიებს ხუროთმოძღვარ სარგისსა და მშენებელ იოანეს. შენობა შიგნიდან ოვალურია. რამდენიმეჯერ ჩაუტარდა განახლება. სანათლავის თავზე შემონახულია 1252 წლის სამუშაოების წარწერაც, რომლის მიხედვითაც ის ააგეს არტავაზმა და სარგისმა, ოსტატ იოანეს ხელით.
ღვთისმშობლის ტაძარი ადგილობრივებმა, მღვდელ ჰოვანესის მეთაურობით, მთავარი ეკლესიისაგან ჩრდილოეთით, 1889 წელს ააგეს. ინფორმაცია ამის შესახებ ქვაზეა ამოტვიფრული. ერთნავიანი სალოცავისგან ნაშთებია შემორჩენილი.
ზეთის სახდელი დამხმარე ნაგებობა კომპლექსის დასავლეთ ნაწილში მდებარეობდა. შემორჩენილია ნანგრევები.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის მონასტრები
ანჟელიკა (მატუ-გროსუ-დუ-სული)
ანჟელიკა (Angélica) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 358 მეტრზე. მიეკუთვნება მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის სამხრეთ-დასავლეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ იგუატემის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 185 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 7.21 კმ²-ზე. ფართობი 1 273 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მატუ-გროსუ-დუ-სულის შტატის მუნიციპალიტეტები
ნოე ხომერიკის ქუჩა
ნოე ხომერიკის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ისნის რაიონში (საბარგოს დასახლება); ჯორჯ ბუშის ქუჩიდან ყვარლის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში. ადრე საბარგოს ქუჩა (საბარგოს დასახლების I ქუჩა) ერქვა, 70-იან წლებში ვლადიმერ მიქელაძის სახელი ეწოდა. 2018 წლის 25 მაისს ნოე ხომერიკის ქუჩა დაერქვა.
სქოლიო
ხომერიკი
სომხური მუსიკა
მინი| სომხური ნაციონალური მუსიკის შემსრულებლები სომხური მუსიკა — სომხური კულტურის ერთ-ერთი განუყოფელი ნაწილი. სომხური მუსიკას მრავალსაუკუნოვანი ისტორია აქვს. ჯერ კიდევ უძველეს დროში ჩამოყალიბდა სომხური მუსიკალური ხელოვნების ძირითადი მიმართულებები — საგლეხო, საკულტო; ჰუსანების მუსიკალური ხელოვნება. ქრისტიანობის მიღების შემდეგ განვითარებას იწვევს სასულიერო მუსიკა (სომხური ლიტურგია). VIII - IX სს.-ში სომხებმა შექმნეს სანოტო დამწერლობის ორიგინალური სისტემა, ე. წ. ხაზები, რომელიც დღემდე გაუშიფრავია. შუა საუკუნეებში კვლავ ვითარდება სომხური საეკლესიო (ფსალმუნები, შარაკანები) და ხალხური მუსიკა (შრომის, საწესჩვეულებო, სატრფიალო სიმღერები). XVII - XVIII საუკუნეების მიჯნაზე აღმოცენდა სომხური აშუღური ხელოვნება (თვალაჩინო მაგალითია საიათნოვა). XIX ს-იდნ იწყება სომხური მრავალხმიანი მუსიკის განვითარება. ასპარეზზე გამოდიან პროფესიონალი კომპოზიტორები და მუსიკალური დასები, ინერგება კომპოზიციის ევროპული ტექნიკა. იწყება ხალხური მუსიკის ჩაწერა და დამუშავება. 1868 წელს ტ. ჩახაჭიანი ქმნის პირველ სომხურ ოპერას „არშაკ II“.
სომხური მუსიკის განვითარებაში ახალ ეტაპს წარმოადგენს კომიტასის შემოქმედება. მან ხალხური მუსიკის დამუშავების საფუძველზე შექმნა მრავალი საგუნდო ნაწარმოები. XX საუკუნის დასაწყისში აღმოცენდა სომხური სიმფონიური მუსიკა. სომხური საბჭოთა მუსიკა ჩამოყალიბდა სომხური ხალხური მუსიკის, კლასიკოსთა შემოქმედებისა და მსოფლიო მუსიკის ხელოვნების საფუძველზე. 1960 - 70-იან წლებში შეიქმნა სიმფონიური ჟანრის მრავალი ნაწარმოები, აგრეთვე საოპერო და საბალეტო მუსიკა. 1933 წელს დაარსდა სომეხ კომპოზიტორთა კავშირი.
სომხურ-ქართულ მუსიკალურ ურთიერთობებს ღრმა და ისტორიული ფესვები აქვს. ძვ. თბილისის მუსიკალურ ფოლკლორში თავისებური სინთეზი ჰპოვა ქართულმა და სომხურმა სასიმღერო ტრადიციამ. ამიერკავკასიელ ხალხთა მუსიკალურ ისტორიაში ღრმა კვალი გაავლო უნიჭიერესმა აშუღმა საიათნოვამ.
ვიდეოები
კატეგორია:სომხური კულტურა
გიულსუნ საღლამერი
გიულსუნ საღლამერი (Gülsün Sağlamer; დ. 1945, ტრაპიზონი, თურქეთი) — თურქი არქიტექტორი, აკადემიკოსი.
ბიოგრაფია
საღლამერი დაიბადა 1945 წელს, ტრაპიზონში. მის მშობლიურ ქალაქში დაწყებითი და საშუალო განათლების მიღების შემდეგ, მან სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტის (ITU) არქიტექტურის სკოლაში ჩააბარა. თავისი სადოქტორო კვლევები, 1975-1976 წლებში, დიდ ბრიტანეთში, კემბრიჯის უნივერსიტეტის არქიტექტურის ფაკულტეტზე, მარტინის ცენტში ჩაატარა.
შემდგომში, ის დაბრუნდა სტამბოლში. 1978 წელს, იგი სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტის ასოცირებული პროფესორი და 1988 წელს სრული პროფესორი გახდა. 1993-1995 წლებში, ჩრდილოეთ ირლანდიის ბელფასტის დედოფლის უნივერსიტეტში მოწვეული პროფესორი იყო.
1996-2004 წლებში, ის აირჩიეს სტამბოლის ტექნიკური უნივერსიტეტის რექტორად. ასე, იგი თურქეთში პირველი ქალი რექტორი გახდა. არის ევროპის ქალ-რექტორთა ასოციაციის პრეზიდენტი. 2005-2009 წლებში, აირჩიეს ევროპის უნივერსიტეტთა ასოციაციის (EUA) მმართველთა საბჭოში. მოგვიანებით, იგი აირჩიეს ქადირ ჰასის უნივერსიტეტის სამეურვეო საბჭოში და თურქეთის ტექნოლოგიისა და ტექნოპარკების პრეზიდენტად. ამჟამად იგი გაზეთ „ღია სახლის“ სარედაქციო კოლეგიის წევრია.
სენიორა-დუ-პორტუ
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 497 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.15 კმ²-ზე. ფართობი 382 328 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფრანსუაზ მადლენ ორლეანელი
ფრანსუაზ მადლენ ორლეანელი (Françoise Madeleine d'Orléans; დ. 13 ოქტომბერი, 1648 – გ. 14 იანვარი, 1664) — ბურბონთა დინასტიის წარმომადგენელი. ორლეანის ჰერცოგ გასტონ დე ბურბონისა და მისი მეორე ცოლის, მარგარიტა ლოთარინგიელის ქალიშვილი. საფრანგეთის მეფე ლუი XIV-ის ბიძაშვილი. იგი იყო სავოიის ისტორიაში ყველაზე ცოტა ხნიანი კონსორტი, ვინაიდან ერთი წელიც კი არ ყოფილა ტახტზე. იგი გარდაიცვალა უშვილოდ, თხუთმეტი წლის.
ბიოგრაფია
ფრანსუაზ მადლენ ორლეანელი დაიბადა 1648 წელის 13 სექტემბერს პარიზში. იგი იყო ორლეანის ჰერცოგ გასტონ დე ბურბონისა და მისი მეორე ცოლის, მარგარიტა ლოთარინგიელის მესამე ქალიშვილი. დაბადებიდანვე აკურთხეს ვალუას ჰერცოგინიად, რის გამოც მას მადმუაზელ დე ვალუას უწოდებდნენ. იგი თავისი უფროსი ნახევარ-დის, მადმუაზელ დე მონტესპიერის საყვარელი და იყო. მას ასევე შესანიშნავი ურთიერთობა ჰქონდა ღვიძლ დებთან. სამივე და ლუი XIV-ის მომავალ საყვარელ ლუიზა დე ლა ვალიერთან ერთად იზრდებოდნენ. ისინი ბლუას სასახლეში მდიდრულად ცხოვრობდნენ. ფრანსუაზ მადლენის მამა 1660 წელს გარდაიცვალა, დედამისი კი ამის შემდეგ აღარ გათხოვილა.
ფრანგული სამეფო ეტიკეტის მიხედვით, ვინაიდან იგი საფრანგეთის მეფე ანრი IV-ის შვილიშვილი იყო, იგი საფრანგეთის შვილიშვილის წოდებას ატარებდა.