cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ანგელოზთა წილი
სიუჟეტი
ფილმი ახალგაზრდა გლაზგოელი პრობაციონერის ცხოვრებას ეხება. ახალგამომცხვარი მამა, რობი,~ ახალი ცხოვრების დაწყებას ცდილობს. მასა და მის მეგობრებს იძულებით სამუშაოებზე გაგზავნიან. ზედამხედველი გარი მათ ვისკის დეგუსტაციას ასწავლის. რობის დეგუსტაციის უნიკალური ნიჭი აღმოაჩნდება.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:კენ ლოუჩის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2012 წლის ფილმები
ალმაზბეკ ატამბაევი
ალმაზბეკ ატამბაევი (დ. 17 სექტემბერი, 1956, სოფ. არაშანი, ალამუდუნის რაიონი, ჩუის ოლქი, ყირგიზეთის სსრ) — ყირგიზეთის სახელმწიფო მოღვაწე, ქვეყნის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი. სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ლიდერი. ყირგიზეთის სამბოს ფედერაციის საპატიო თავმჯდომარე. ქვეყნის პრეზიდენტი 2011 წლის 1 დეკემბრიდან 2017 წლის 1 დეკემბრმდე.
1995-2000 წლებში ქვეყნის პარლამენტის ჟოგორკუ-კენეშის დეპუტატია. აპრილის რევოლუციის შემდეგ ქვეყნის დროებითი მთავრობის მეთაურის მოადგილეა ეკონომიკის დარგში. 2010 წლის 17 დეკემბრიდან, ახალი კონსტიტუციის მიღების შემდეგ აირჩიეს ქვეყნის პრემიერ-მინისტრად.
2011 წლის 30 ოქტომბრის საპრეზიდენტო არჩევნებში მოაგროვა ხმების 63 %-მდე და გახდა ქვეყნის პრეზიდენტი.
ვილიეტა
ვილიეტა (Villeta) — ქალაქი პარაგვაიში, ცენტრალურ დეპარტამენტში, მდინარე პარაგვაის ნაპირებზე. წარმოადგენს მნიშვნელოვან სამრეწველო ცენტრსა და პორტს. დაარსდა 1714 წლის 5 მარტს.
2008 წლის მონაცემებით, ქალაქში 36 228 ადამიანი სახლობდა, 18 362 კაცი და 17 866 ქალი.
ზაფხულში ტემპერატურა მაქსიმალურ ნიშნულს 40°C-ს აღწევს, ზოგჯერ უფრო მეტსაც, ზამთარში კი 0°C-მდე ეცემა. საშაულო წლიური ტემპერატურა 22°C-ია, როგორც ზოგადად, მთელს ცენტრალურ დეპარტამენტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაგვაის ქალაქები
ჭობარეთი (ასპინძის მუნიციპალიტეტი)
ჭობარეთი — სოფელი სამხრეთ საქართველოში, სამცხე-ჯავახეთის მხარის ასპინძის მუნიციპალიტეტში, ძველის თემში მდებარეობს ერუშეთის ქედის ჩრდილო–აღმოსავლეთ კალთაზე, მდინარე მტკვრის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 1440 მეტრზე, ასპინძიდან დაშორებულია 25,5 კილომეტრით. სოფელში არის მარმარილოს და დიატომიტის საბადო. სოფელში დგას ადრეული შუა საუკუნეების ეკლესია.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 290 კაცი.
ნასახლარი
2009 წელს გაზ­სა­დე­ნის გაყ­ვა­ნის დროს აღ­მოჩ­ნდა ად­რე ბ­რინ­ჯა­ოს ხა­ნის ნა­სახ­ლა­რი საცხოვრებელი და სამეურნეო სათავსოებით, რომელიც, სავარაუდოდ, ძველი წელთაღრიცხვით 3500-3000 წლებით თარიღდება. აღ­მო­ჩე­ნი­ლია ქვის სა­ბეჭ­და­ვი, რომელიც მე­სო­პო­ტა­მი­ი­დან, ქა­ლაქ ურუქი­დან უნ­და იყოს შე­მო­ტა­ნი­ლი. 2012 წლიდან ძეგლზე მუშაობა დაიწყო საქართველოს ეროვნული მუზეუმის და ავსტრალიის მელბურნის უნივერსიტეტის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. ექსპედიციის შედეგად, 2013 წელს ძეგლზე აღმოჩნდა ხორბლის ოთხი სახეობა, 2014 წელს კი - ქვის ხელსაფქვავები, რაც იმაზე მეტყველებს, რომ იმ დროისთვის მეურნეობა უკვე განვითარებული იყო. ასევე, აღსანიშნავია ლითონის ჩამოსასხმელი ტიგელი (ყალიბი), რაც იმის მანიშნებელია რომ ლითონის გარკვეული ნივთები ადგილობრივად მზადდებოდა. ძეგლზე აღმოჩენილია ნამოსახლარის თანადროული სამარხი, სადაც მიცვალებული მოხრილ მდგომარეობაში იყო დაკრძალული. ამავე ტერიტორიაზე მდებარეობს გვიან ანტიკური-ადრე შუა საუკუნეების ციტადელი.
სქოლიო
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ჩიკანა
thumb|240px|right|იცამას ტაძარი ჩიკანა – მაიას ცივილიზაციის ქალაქი მექსიკაში, იუკატანის ნახევარკუნძულზე, კამპეჩეს შტატში, მაიას სხვა ქალაქის, ბეკანის ახლომახლოს. ჩიკანა დასახლებული იყო ჩვ. წ. 300-1100 წლებში. არქიტექტურა განეკუთვნება რიო-ბეეკის სტილს.
ავღანეთის ეროვნული მუზეუმი
ავღანეთის ეროვნული მუზეუმი (დარი: موزیم ملی افغانستان, Mūzīyam-e mellī-ye Afghānestān; د افغانستان ملی موزیم, Də Afghānistān Millī Mūzīyəm), ასევე ცნობილი, როგორც ქაბულის მუზეუმი — ორსართულიანი ნაგებობა, რომელიც ქაბულის ცენტრიდან 9 კილომეტრით სამხრეთით მდებარეობს, ავღანეთი. 2014 წელს მუზეუმში მიმდინარეობდა განახლებითი ღონისძიებები, რათა მუზეუმს საერთაშორისო სტანდარტები დაეკმაყოფილებინა, ასევე შექმნილიყო დიდი ზომის ბაღი, სადაც დამთვალიერებლები დასვენებასა და გასეირნებას შეძლებდნენ. ერთი პერიოდი მუზეუმი მსოფლიოს ერთ-ერთ საუკეთესო ამგვარი ტიპის დაწესებულებად მიიჩნეოდა.
მუზეუმის კოლექცია ცენტრალურ აზიაში ერთი პერიოდი საუკეთესო იყო. კოლექცია დაახლოებით 100 000 ნივთს მოიცავდა და რამდენიმე ათასწლეულით თარიღდებოდა. ექსპონატები მოიცავდა სპარსეთის იმპერიის, ბუდისტური და ისლამური კულტურების ნიმუშებს. 1992 წელს ავღანეთის სამოქალაქო ომის დაწყების შემდეგ მუზეუმი რაკეტების თავდასხმის გამო ძალიან დაზარალდა და გამოფენილი 100 000 ნივთის დაახლოებით 70% დაიკარგა. 2007 წლიდან, საერთაშორისო ორგანიზაციების ძალისხმევით მუზეუმისათვის დაახლოებით 8 000 არტეფაქტის მოძიება გახდა შესაძლებელი. ამ ნამუშევრების უმეტესობა კირქვის ქანდაკებები იყო გერმანიიდან. გაერთიანებულმა სამეფომ მუზეუმს 843 არტეფაქტი დაუბრუნა, რომელთა შორის იყო I საუკუნით დათარიღებული ბაგრამის სპილოს ძვლის ნამუშევრები.
ისტორია
ავთანეთის ეროვნული მუზემუ გაიხსნა 1919 წელს, ავღანეთის მეფის, ამანულა ხანის პერიოდში (ის მეფედ 1926 წელს აკუთხეს). კოლექცია თანდაპირველად ბაღ-ე ბალას სასახლის შენობაში მდებარეობდა, მაგრამ 1922 წელს მან ადგილი შეიცვალა და „ცნობისმოყვარეობის კაბინეტი“ გახდა. მუზეუმის ამჟამინდელ ლოკაციაზე დაწესებულება 1931 წელს გადავიდა. 1973 წელს დაიქირავეს დანიელი არქიტექტორი, რომელსაც მუზეუმის ახალი შენობის დიზაინზე უნდა ემუშავა, მაგრამ გეგმები არასოდეს განხორციელებულა. 1989 წელს მუზეუმში დაცული ბაქტრიული ოქრო ავღანეთის ცენტრალური ბანკის მიწისქვეშა საცავში გადაიტანეს.
thumb|220 px|მუზეუმის ინტერიერი [[2008 წელს]] ავღანეთის პრეზიდენტის, მუჰამედ ნაჯიბულას მთავრობის დამხობის შემდეგ და ავღანეთის სამოქალაქო ომის შედეგად 1990-იანი წლების დასაწყისში მუზეუმის კოლექციაში არსებული 100 000 ობიექტის დაახლოებით 70% განადგურდა. 1993 წელს, რაკეტების შეტევის შედეგად უძველესი თიხის ნაკეთობები განადგურდა. 1994 წლის მარტში, მუზეუმი, რომელიც სამხედრო ბაზად გამოიყენებოდა სარაკეტო თავდასხმების შედეგად ძალიან დაზიანდა. პრეზიდენტ ბურჰანუდინ რაბანის მთავრობის ინფორმაციისა და კულტურის სამინისტრომ გამოსცა ბრძანება, რომლის მიხედვითაც 71 მუზეუმის თანამშრომლებს ინვენტარი ქაბულის სასტუმროში (ამჟამინდელი სასტუმრო სერენა) უნდა გადაეტანათ შემდგომი სარაკეტო თავდასხმებისაგან დასაცავად. 1996 წლის სექტემბერში, მუზეუმის მომსახურე პერსონალმა მუზეუმის გადარჩენილი ნივთების კატალოგი შექმნა. 2001 წლის თებერვალსა და მარტში თალიბანმა ხელოვნების ნიმუშების დიდი ნაწილი გაანადგურა. 2001 წლის ნოემბერში გამოცხადდა, რომ თალიბებმა დაახლოებით 2 750 უძველესი ნამუშევარი გაანადგურეს.
thumb|230 px|დოქტორი საედ მახდუმ რაჰენი, ელჩი კარლ ეიკენერი და ვაჰედულა შაჰრანი მუზეუმში [[2011 წლის მარტში]] 2003-2006 წლებში მუზეუმის აღდგენაზე დაახლოებით 350 000 აშშ დოლარი დაიხარჯა. მუზეუმის მნიშვნელოვანი არტეფაქტების ნაწილი მეტალის ყუთებიდან და სხვა უსაფრთხოებისათვის შემქნილი ადგილებიდან ამოიღეს. ზოგიერთი არქეოლოგიური ობიექტი იქნა ნაპოვნი სათავსოებში ქაბულში, ერთი მთლიანი კოლექცია კი შვეიცარიაში აღმოაჩინეს 2007 წლიდან, იუნესკო და ინტერპოლი მუზეუმს დაახლოებით 8 000 ობიექტის აღდგენაში დაეხმარა. 2012 წლის ივლისში, 843 არტეფაქტი გაერთიანებულმა სამეფოში მდებარე ბრიტანეთის მუზეუმმა დაუბრუნა ავთანეთს, მათ შორისაა I საუკუნის ბაგრამის სპილოს ძვლის ნაკეთობები.
thumb|230 px|მუზეუმის ბაღი [[2010 წელს]] 2012 წელს ესპანურმა არქიტექტურულმა კომპანიამ გაიმარჯვა ავღანეთის მუზეუმის ახალი დიზაინისათვის გამოცხადებულ კონკურსში. მუზეუმის განახლების სამუშაოები 2013 წელს დაიწყო საერთაშორისო სტანდარტების დასაკმაყოფილებლად, ასევე უნდა შექმნილიყო დიდი ზომის ბაღი, სადაც დამთვალიერებლები დასვენებასა და გასეირნებას შეძლებდნენ.
არუაა
არუაა (Аруаа) — სახალხო ორგანიზაცია ე. წ. აფხაზეთის რესპუბლიკაში. აერთიანებს 1992-1993 წლების ომის ვეტერანებს. დაარსდა 2007 წლის 10 მაისს. დამფუძნებელ კრებას 534 ადამიანი ესწრებოდა. ე. წ. აფხაზეთის რესპუბლიკის თავდაცვის მინისტრი, ვლადიმერ არშბა ერთხმად აღიარეს ორგანიზაციის თავმჯდომარედ, ხოლო ვლადიმირ სმირი და მუჰამედ კილბა აირჩიეს ვიცე-თავმჯდომარეებად. უზენაესი საბჭოს წევრთა შემადგენლობაში ასევე შევიდნენ: სერგეი მატოსიანი, ედუარდ ბულია, სლავიკ ქუჩუბერია, ადლერ მიქვაბია, ვიტალი გაბნია, გენადი მარღანი, კაჩუბეი ავიძბა, ჩინგიზ ბიგვავა, ლიანა აჩბა და მზია ბეია.
რეზოლუციები
2010 წლის 14 ივლისს, ვლადიმერ სმირმა განაცხადა პოსტიდან გადადგომის შესახებ და განცხადებით მიმართა არუაას უმაღლეს საბჭოს. 20 ივლისს, არუაას უზენაესმა საბჭომ უარი განაცხადა სმირის მოთხოვნის დაკმაყოფილებაზე და იგი თავჯდომარის პოსტზე დატოვა, სანამ ორგანიზაციის ახალი საბჭო არ შეიქმნებოდა. სხდომაზე მიიღეს განცხადება, რომელიც მიმართული იყო აფხაზეთის მუსულმანთა გაგრის სასულიერო განყოფილების ხელმძღვანლისა და რესპუბლიკის საზოგადოებრივი პალატის წევრის, ემიკა ჩაკმაჩ-ოღლის მკვლელობის თაობაზე. განიხილებოდა დედაქალაქის ქუჩების სახელების შეცვლაც.
შეთანხმება ოპოზიციასთან
2013 წლის 10 ივლისს, არუაამ ხელი მოაწერა შეთანხმებას ოპოზიციურ პარტიებთან: გაერთიანებული აფხაზეთი, აფხაზეთის ეროვნული ერთიანობის ფორუმი, აფხაზეთის სახალხო პარტია, აფხაზეთის ეკონომიკური განვითარების პარტია და სხვადასხვა სახალხო მოძრაობებთან. შეხვედრაზე შეთანხმდნენ საკოორდინაციო საბჭოს შექმნაზე, სადაც შევიდოდნენ შეთანხმების ხელმომწერი წარმომაადგენლები, რათა მომავალში მიეღოთ ერთიანი გადაწყვეტილებები და მოქმედების საერთო გეგმა; ასევე ისეთი პოლიტიკური პლატფორმის შექმნა, რომელიც საზოგადოებაში არსებული კრიზისის აღმოფხვრას ემსახურება და მოაწესრიგებს ნიადაგს, რათა მოხდეს ეკონომიკური თუ პოლიტიკური რეფორმების გატარება. ხელისუფლებასთან დიალოგის ყველაზე ეფექტური გზა იქნება ოპოზიციისა და არასამთავროების გაერთიანებული პლატფორმა, რომელიც შეძლებს საზოგადოების ნება მიაწვდინოს მთავრობას და მოახდინოს ქვეყნისთვის საჭირო პოლიტიკის გატარება. საკოორდინაციო საბჭო მზად არის მის რიგებში მიიღოს სხვა პოლიტიკური თუ სამოქალაქო ორგანიზაციები.
რესპუბლიკური პოლიტიკური პარტიები: აფხაზი ერის ერთიანობის ფორუმი, ერთიანი აფხაზეთი, აფხაზეთის ეკონომიკური განვითარებისა და ეროვნული პარტიის, ასევე სამოქალქო ორგანიზაციების — „ახიაწა“ (Ахьаца), „არუაა“ და „აბააშა“ საერთო სამოქალაქო კავშირი „სამართლიანობისთვის, სტაბილურობისთვის და დემოკრატიისთვის“ და პატრიოტული მოძრაობა „ახალგაზრდა აფხაზეთი“ (Молодая Абхазия) საერთო დეკლარაციით გამოვიდნენ. მათი მთავარი ამოცანა საკონსტიტუციო რეფორმებზე შეთანხმება და მისი დახვეწა არის.
ზემოთ აღნიშნული მხარეები უკმაყოფიილებას გამოხატავენ ხელისუფლების ჩრდილოვანი პოლიტიკით და მოუწოდებენ მათ ებრძოლონ კორუფციას და ფულის გათეთრების სხვადასხვა საშუალებებს; გაატარონ რეფორმები ელექტოენერგიისა და ჯანდაცვის სფეროებში და გადახედონ მიწის კანონებს.
ახალი თავმჯდომარე
მესამე საბჭოს პერიოდში, 2013 წლის 30 ივლისს, მოძრაობამ აირჩია ვიტალი გაბნია, როგორც ახალი თავმჯდომარე, აქამდე კი დაურ აჩუგბა ასრულებდა თავჯდომარის მოვალეობებს. სხდომაზე ასევე აირჩიეს უმაღლესი საბჭოს ახალი შემადგენლობა, ჯამში 45 ადამიანი.
საკუთარ გამოსვლაში არუაას თავმჯდომარემ, დაურ აჩუგბამ, ისაუბრა ქვეყანაში არსებულ სიტუაციაზე, ძირითად კი საქართველო-აფხაზეთის ე. წ. საზღვარზე არსებულ ვითარებაზე, პასპორტიზაციასა და დემოგრაფიაზე.
უმაღლესი საბჭოს ახალი თავმჯდომარე, ვიტალი გაბნია, არის „ლეონის ორდენის“ კავალერი. სხდომაზე ასევე მიიღეს რეზოლუცია, რომელიც შეეხო 1992-1993 წლებიდან ოცი წლის თავს. რეზოულიცაში ხაზი აქვს გასმული ვეტერანთა ღვაწლს, რომლებიც დღესაც აგრძელებენ ქვეყნის გაძლიერებისთვის ბრძოლას. უნდა მოხდეს აფხაზეთის მოსახლეობის ცხოვრების დონის გაუმჯობესება.
არუაამ განაცხადა, რომ რათა არ მოხდეს ისტორიის განმეორება, უნდა მოხდეს პოლიტიკის გადახედვა, რადგან საქართველოს გავლენები აფხაზეთის ტერიტორიაზე მოძლიერდა, რაც დაუშვებელია. ეს კი განპირობებული იყო ქართველი მოსახლეობის მასობრივი პასპორტიზაციით, რომლებსაც ორმაგი მოქალქეობა აქვთ საქართველოსთან, რაც დაუშვებელია აფხაზური კანონმდებლობით.
უნდა მოხდეს 1992-1993 წლებში დაღუპული ვეტერანთა ოჯახების მხარდჭერა და დაზარალებულთა დახმარება სხვადასხვა სოციო-ეკონომიკური პაკეტებით. უნდა მოხდეს არამხოლოდ აფხაზი ვეტერანების გაერთიანება, არამედ კავკასიის მასშტაბით მათი კონსოლიდაცია. ასევე, პრეზიდენტსა და პარლამენტს, უნდა მოეთხოვოს პასპორტების ანულირება, რომელთა გაცემაც მოხდა უკანონოდ და დამნაშავეების დასჯა.
არჩევნები და რეფერენდუმი
2014 წლის მაისიდან, როდესაც ე. წ. პრეზიდენტ ალექსანდრე ანქვაბის გადაყენების შემდეგ, არუაამ საგანგებო ყრილობა გამართა 19 ივნისს, სადაც მათ მხარი დაუჭირეს რაულ ხაჯიმბას და მისი თავჯდომარის ვიტალი გაბნიას კანდიდატურას პრეზიდენტისა და ვიცე-პრეზიდენტის თანამდებობებზე. 5 და 12 დეკემბერს არუაამ ჩაატარა ყრილობა, სადაც იგი მიესალმა ხაჯიმბასა და გაბნიას არჩევნებში გამარჯვებას და ახალ თავმჯდომარედ ილია გუნია დაინიშნა. 2018 წლის 4 მარტს არუაამ დაგმო დაგეგმილი რეფერნდუმი ვადამდელი საპრეზიდენტო არჩევნების ჩატარების შესახებ.
არუაამ განაცხადა, რომ ისინი არ ეთანხმებიან ასლან ბჟანიას კონცეფციას აფხაზეთის საგარეო პოლიტიკაზე. ისინი უსვამენ ხაზს, რომ დოკუმენტში აღნიშნული მრავალმხრივი ურთიერთობა ქვეყნებთან არ გამოვა, სანამ საქართველო აფხაზეთს ოკუპრებულ ტერიტორიად თვლის და უარს აცხადებს მისი დამოუკიდებლობის აღიარებაზე. ამის საპასუხოდ, ე. წ. საგარეო საქმეთა სამინისტრომ, განაცხადა, რომ საგარეო პოლიტიკის კონცეფცია ზერელად ჰქონდათ შესწავლილი არუაას წარმომადგენლებს და იგი არ გულისხმობდა აფხაზეთის სტატუსის დაკნინებას ან როგორმე დასუსტებას.
ვეტერენთა კავშირის სახელით ისაუბრა თემურ ნადარაიამ, მან ხაზი გაუსვა, რომ პარლამენტში მიმდინარეობდა განხილვა, როგორც შიდა ასევე საგარეო პოლიტიკის. ამ მოსმენებში მონაწილეობას იღებდნენ არამხოლოდ დეპუტატები, არამედ სხვადასხვა პოლიტიკური თუ სოციალური მოძრაობები და ასევე უსაფრთხოების საბჭოს ამჟამინდელი თავმჯდომარე. ნადარაიამ განაცხადა, რომ მათ მიერ წამოწეულმა საკითხებმა მოწონება დაიმსახურეს პარლამენტში. 17 იანვარს, მაშინ ასლან ბჟანია ჯერ კიდევ ოპოოზიციის წევრი იყო, მან გამოთქვა მოსაზრება, რომ აფხაზეთმა პირდაპირი მოლაპარაკებები უნდა დაიწყოს ქართულ მხარესთან და განიხილოს, როგორც ეკონომიკური ასევე პოლიტიკური საკითხები. ნადარაიამ განაცხადა, რომ შიდა საკითებზე შესაძლებელია აზრთა სხვადასხვაობა, მაგრამ ისეთ საკითებზე, რომლებიც ეხება აფხაზეთის სუვერენულობას და საგარეო პოლიტიკას, ყველას ერთნაირი მიზანი და შეხედულება უნდა ჰქონდეთ. მათ უკმაყოფილება გამოთქვეს, რომ პრეზიდენტმა საგარეო პოლიტიკის მიმართულები ისე განსაზღვრა, რომ არავისთვის მოსაზრება არ უკითხავს. თემურ ნადარაიამ განაცხადა:
ვეტერანთა გაერთიანება, სანდოობას მხოლოდ ჟენევის ფორმატს უცხადებს და უარს აცხადებს სხვა მხრივ საქართველოსთან მოლაპარაკებების წარმოებაზე. არუაა ასევე აცხადებს, რომ ამ პუნქტების კონსტიტუციაში არსებობა ნიშნავს, რუსეთის გაძევებას მოლაპარაკების მაგიდიდან, რაც ყოვლად დაუშვებელია.
არუაას ამ მოსაზრებას ე. წ. აფხაზეთის რესპუბლიკის საგარეო სამინისტრო არ ეთანხმება და საპასუხოდ საუბრობენ იმაზე, რომ ეს თემები კომიტეტების სხდომაზე განხილეს და მოლაპარაკებების სხვადასხვა ფორმატი არ ნიშნავს საქართველოსთან გარიგებას, არამედ ურთიერთობის დარეგულირებას ემსახურება. საგარეო საქმეთა სამინისტრო აცხადებს, რომ რუსეთის გაძევება მოლაპარაკებათა მაგიდიდან არავითარ შემთხვევაში არ მოხდება, ხოლო ჟენევის დისკუსიათა ფორმატი ისევ რჩება საერთაშორისო ფორმატად, სადაც აფხაზეთი ოფიციალური მხარეა.
არუაამ ასევე გამოსვლაში ხაზი გაუსვა „ოთხოზორია-ტატუნაშვილის“ საკითხს და განაცხადა, რომ მას შემდეგ, რაც ქართულმა მხარემ, თავდაცვის მინისტრი ანუა დამნაშავედ გამოაცხადა, საქართველოსთან ამის შემდეგ პირისპირი მოლაპარაკება ვერ მოხერხდებბოდა.
არუაას წარმომადგენელმა, ილია გუნიამ განაცხადა, რომ აფხაზეთის მოსახლეობა არის გახლეჩილი, ხოლო პოლიტიკური სიტუაცია ჩიხში არის შესული, სწორედ ამიტომ ვეტერანთა აზრი უნდა იყოს მოსმენილი პოლიტიკოსების მიერ. არუაას მთავარი ამოსავალი წერტილი 2016 წლის არეულობის დროს იყო მოსახლეობის ერთიანად მიღება, რათა არ მომხდარიყო დაყოფა ეროვნული ნიშნით, ან პოლიტიკური შეხედულებების მიხედვით. არუაამ სხვადასხვა პოლიტიკური პატიები და არასამთავობო ორგანზიციები მოლაპარაკებათა მაგიდაზე მიიწვია.
მათ განაცხადეს, რომ ოპოზიციას არ აქვს რეალური საფუძვლები, რომ მოითხოვოს სახელმწიფო მეთაურის თანამდებობიდან გადადგომა. ვეტერანებმა განაცხადეს, რომ რაულ ხაჯიმბას არ დაურღვევია კონსტიტუცია და რესპუბლიკის სხვა კანონები, რომლის მიხედვითაც შესაძლებელი იქნებოდა მის გადადგომაზე საუბარი. აღსანიშნავია, რომ არუაას და აბააშას მხარი არ დაუჭერიათ მასობრივი საპროტესტო აქციების გამართვის იდეაზე, მათ განაცხადეს, რომ ეს ყველაფერი სახელმწიფოს უფრო ავნებდა. მათ ოპოზიციას მოუწოდეს დაშოშმინებისკენ, ხოლო საზოგადოებას მოუწოდეს საღად აზროვნება, რადგან ოპოზიციის მიერ პროტესტის წამოწყება არაფერია გარდა დაკარგული პოზიციის დაბრუნებისკენ მოწოდება.
არუაამ ასევე შესთავაზა პარლამენტს, შეექმნათ სახელმწიფო კომისია, რომელიც დაარეგულირებდა უძრავი ქონების განკარგვის კანონმდებლობას და რომ ამ საქმიანობას შემოერთებოდა დეპუტატთა კორპუსი, საზოგადოების, არასამთავრობოსა და სამეცნიერო წარმომადგენლები და ექპერტები.
ვეტერანთა კავშირს არაერთხელ გამოუცხადებია სრული ნდობა რაულ ხაჯიმბას მიმართ, ალია გუნიამ ყოფილი პრეზიდენტის მიერ გამართულ სხდომაზე, სადაც მიწვეული იყო სააკოორდინაციო საბჭოს სხვადასხვა წარმომადგენელი, მადლობა გადაუხადა პრეზიდენტს, რადგან მან თანხმობა განაცხადა და სოციალურ-ეკონომიკურ საკითხებზე სამსჯელოდ შემოუერთდა საკოორდინაციო საბჭოს. ხაჯიმბამ თავის მხრივ მადლობა გადაუხადა წევრებს მოწვევისთვის და ხაზი გაუსვა, თუ როგორი მნიშვნელოვანია ასეთ ფორმატებში საზოგადოებისთვის მნიშვნელოვანი საკითხების განხილვა და მზად ყოფნა განაცხადა მომავალში თანამშრომლობის. აფხაზეთში არსებული სიტუაცია მან სტაბილურად და კონტრორილებულად დაახასიათა. შეხვედრის მონაწილეებმა ისაუბრეს კონსტიტუციის რეფორმებზე და სხვადასხვა პოლიტიკური საკითხების გადაჭრის გზებზე. პრეზიდენტმა ინტერესი გამოთქვა რიგ არასამთავრობო და პოლიტიკურ ორგანიზაციებთან თანამშრომლობის, მათ შორის ოპოზიციურ მხარესთანაც, რათა მათ საერთო მიზანს მიაღწიონ — ააშენონ ძლიერი სახელმწიფო.
პოლიტიკური პარტიებისა და არასამთავრობო ორგანიზაციების საკოორდინაციო საბჭოს წარმომადგენლებმა რაულ ხაჯიმბას მიერ გატარებულ პოლიტიკას მხარი დაუჭირეს და დადებითად შეაფასეს. მათი თქმით, ასეთი ტიპის შეხევდრებს უდიდესი მნიშვნელობა აქვს, საერთო აზრის ჩამოყალიბებაში და პარტიებსა და საზოგადოებას შორის ურთიერთობის განმტკიცებაში.
არუაამ აფხაზ ხალხს აფხაზეთის დამოუკიდებლობის დღე მიულოცა, მათ ხაზი გაუსვეს რუსეთის წვლილს ამ საქმეში და იმედი გამოთქვეს, რომ ახლო მომავალში მეტი სახელმწიფო აღიარებდა აფხაზეთს, რასაც ამჟამად საქართველოს მიერ გატარებული პოლიტიკა და ოკუპაციის შესახებ კანონები უქმნის.
განცხადებაში არუაამ ხაზი გაუსვა XIX საუკუნის მუჰაჯირობას და ამ პერიოდის სირთულესა და დრამატულობას. მათ მოქალაქეებს მოუწოდეს ხელი გაეწოდებინათ კავკასიელი ხალხისთვის, რადგან კავკასიელებს თანაბრად სურთ რეგიონში იყოს სიმშვიდე და ეკონომიკურად განვითარდეს კავკასია. არუაას წარმომადგენლებმა ასევე აღნიშნეს, რომ აფხაზებსა და ადიღეელებს შორის კავშირი, რომლებიც ცხოვრობენ როგორც რუსეთის ფედერაციაში, ასევე თურქეთში, სირიასა და იორდანიაში, იქნება მომავალი თანამშრომლობისა და მყარი მეგობრობის საფუძველი.
სქოლიო
კატეგორია:აფხაზეთის პოლიტიკა
ტანძია
ტანძია — სოფელი საქართველოში, ქვემო ქართლის მხარის ბოლნისის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს ქვემო ქართლის ბარის დასავლეთ ნაწილში, მდინარე ხრამის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 840 მეტრზე. ბოლნისიდან დაშორებულია 16 კილომეტრით. 2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 518 კაცი.
ისტორია
ტანძიაში დაიბადა სულხან-საბა ორბელიანი, აქვეა მისი სახელობის ლიტერატურული მუზეუმი.
სოფელში შემონახულია ორი ეკლესია და სასახლის ნანგრევები. ერთი ეკლესია აუგია პაპუნა ორბელიანს 1670 წელს, ხოლო მეორე, წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია – სულხან-საბას მამას, ვახტანგ მდივანბეგს.
ჰალ-საფლიენი
ჰალ-საფლიენი (მალტ. Ħal-Saflieni) — მიწისქვეშა, მეგალითური სტრუქტურა მალტაზე, ქალაქ პაოლაში. თარიღდება ძვ. წ. 3000-2500 წლებით. თავდაპირველად ის სალოცავი ყოფილა, რომელიც შემდეგ ნეკროპოლისად იქცა. ამჟამად კი მსოფლიოში ერთადერთი პრეისტორიული მიწისქვეშა ტაძარია. 1980 წელს იგი იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა. 1992 - 1996 წლებში, სარესტავრაციო სამუშაოების გამო მნახველთათვის ის დახურული იყო. მას შემდეგ კი, ყოველდღიურად მხოლოდ 80 ადამიანის შესვლაა ნებადართული, აქედან გამომდინარე, ხშირად ბილეთის ლოდინი 2-3 კვირაა საჭირო.
მონუმენტი 1902 წელს მთალდ შემთხვევით, მუშებმა აღმოაჩინეს, როდესაც ისინი მშენებარე სახლისთვის წყლის რეზერვუარს თხრიდნენ, პირდაპირ ტაძრის სახურავს მიადგნენ. თავდაპირველად მუშებმა ამ ამბის დაფარვა სცადეს, მაგრამ საბოლოოდ აღმოჩენა მაინც გახმაურდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მალტის ისტორია კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები მალტაში კატეგორია:მეგალითური ნაგებობები
ბენქსი
thumb|ბენქსის "საყვარლები" ვენერიულ დაავადებათა კლინიკის კედელზე ბრისტოლში. საზოგადოების მხარდაჭერით ქალაქის საბჭომ ნახატი კედელზე არ წააშლევინა. ბენქსი (Banksy; დ. 1974, ბრისტოლი) — ფსევდო-ანონიმური ინგლისელი გრაფიტის მხატვარი. მისი ვინაობა და ბიოგრაფიული დეტალები უცნობია. სავარაუდოდ იგი ბრისტოლელია და წარსულში ხორცის გადამამუშავებელ კომბინატში მუშაობდა, თუმცა გრაფიტით დაინტერესდა ბრისტოლის აეროზოლის დიდი ბუმის პერიოდში — 1980-იანი წლების ბოლოს. მისი ნამუშევრები, ძირითადად, სატირაა პოლიტიკურ, კულტურულ და ეთიკურ თემებზე, გამოირჩევა ტრაფარეტული ტექნიკით და ამით მსგავსია 80-იან წლებში პარიზში მოღვაწე ბლეკ ლე რატის და ლონდონის მეტროში 70-80-იანი წლების მიჯნაზე ანარქო-პანკ ჯგუფ კრასის წევრების მიერ შექმნილი ნამუშევრებისა სტილისა. შემდეგში ბენქსის ნამუშევრები მსოფლიოს მრავალ ქვეყანაში გამოჩნდა.
ბენქსი არ ყიდის ქუჩის გრაფიტის ფოტოსურათებს და არ აწყობს გამოფენებს კომერციულ გალერეებში. ამის მიუხედავად, ხელოვნების აუქციონერებს ბევრჯერ უცდიათ მისი ქუჩის ნამუშევრების გაყიდვა ადგილზე და მისი ადგილიდან მოხსნის პრობლემა მყიდველისთვის მიუნდიათ.
2018 წლის 5 ოქტომბერს ბენქსის ქმნილება "გოგონა წითელი ბუშტით" მოხვდა სოთბის აუქციონზე. აუქციონის მესვეურებს არ გაუხმაურებიათ იმ პიროვნების ვინაობა, ვინც ნამუშევარი გასაყიდად გაიტანა. მხოლოდ ის გახდა ცნობილი, რომ ნახატი ხელმოწერილი იყო და მფლობელმა, სავარაუდოდ, 2006 წელს მოიპოვა თავად მხატვრისაგან. საბოლოო გასაყიდმა ფასმა 1 042 000 გირვანქა სტერლინგი შეადგინა. მყიდველმა ხმა სატელეფონო შეტყობინებით დააფიქსირა და მისი ვინაობა ასევე არ გასაჯაროებულა, თუმცა, იმავე წამს, როცა აუქციონის წამყვანმა ჩაქუჩი დაჰკრა გაყიდვის აღსანიშნავად, მოულოდნელად, ჩარჩოში წინაწარ განთავსებულმა უცნობმა მექანიზმმა ზოლებად დაჭრა და ამგვარად, გაანადგურა ნამუშევარი. მხატვრის მიერ ინსტაგრამის პირად გვერდზე განთავსებულმა განცხადებამ და ვიდეომ ნათელი გახადა, რომ ეს მის მიერ წინასწარვე იყო დაგეგმილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრიტანელი მხატვრები კატეგორია:გრაფიტის მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 1974
Lasioglossum aliud
Lasioglossum aliud — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1924 წელს.
სქოლიო
aliud
საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტი
საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტი — საქართველოს ეროვნული საბჭოს მიერ მიღებული დამოუკიდებლობის აქტი, რომლითაც გამოცხადდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დამოუკიდებლობა. მიღებულ იქნა 1918 წლის 26 მაისს, კვირას, ნაშუადღევს, 5 საათსა და 10 წუთზე, თბილისში, გოლოვინის (დღეს რუსთაველის) გამზირზე მდებარე კავკასიის მეფისნაცვლის ყოფილ რეზიდენციაში.
წინა პერიოდი
1917 წლის თებერვალ-მარტის ბურჟუაციულმა რევოლუციამ რუსეთში მონარქია დაამხო. 2 მარტს ტახტიდან გადადგა ნიკოლოზ II და დამყარდა ორხელისუფლებიანობა — სამართლებრივი თვალსაზრისით, სახელმწიფო ხელისუფლებას ფლობდა დროებითი მთავრობა, ხოლო რეალურ ხელისუფლებას კი დეპუტატთა საბჭოები. ორხელისუფლებიანობა დამყარდა ამიერკავკასიასა და საქართველოშიც. რევოლუციის გამარჯვების შედეგად შეიქმნა თბილისის მუშათა დეპუტატების საბჭო, ხოლო 1917 წლის მარტში თბილისში მუშაობას შეუდგა რუსეთი დროებითი მთავრობის მიერ დანიშნული სამხარეო ხელისუფლების ორგანო — ამიერკავკასიის განსაკუთრებული კომიტეტი (ოზაკომი).
1917 წლის აპრილში თბილისში შეიქმნა ეროვნული ხელისუფლების ჩანასახი — საქართველოს ეროვნული ინტერპარტიული საბჭო. ინტერპარტიული საბჭო წარმოადგენდა პოლიტიკურ პარტიათა და მიმდინარეობათა ნებაყოფლობით გაერთიანებას. მან თავის თავზე აიღო ქართული ეროვნული მოძრაობის კოორდინატორის ფუნქცია — სათავეში ჩაუდგა ეროვნულ მოძრაობას.
1917 წლის 25 ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, ამიერკავკასიაში მნიშვნელოვნად შეიცვალა სიტუაცია. დაემხო რუსეთის დროებითი მთავრობა და ოზაკომმა მოქმედება შეწყვიტა. საქართველოს ეროვნული ინტერპარტიული საბჭოსთვის ცხადი იყო, რომ საბჭოთა რუსეთის მთავრობა შეეცდებოდა ხელისუფლების ახალი ორგანოს დანიშვნასა და თავისი იურისდიქციის გავრცელებას საქართველოში. ამიტომ ქართველი პოლიტიკოსების ინიციატივით ამიერკავკასიის პოლიტიკურმა ძალებმა საბჭოთა რუსეთისგან გამიჯვნა გადაწყვიტეს. 1917 წლის ნოემბერში თბილისში ფუნქციონირება დაიწყო სამხარეო ხელისუფლების ორგანომ — ამიერკავკასიის კომისარიატმა. მას უნდა შეესრულებინა კომისარიატის სამხარეო ხელისუფლების ორგანოს ფუნქცია რუსეთში კანონიერი ხელისუფლების (დროებითი მთავრობის) აღდგენამდე.
1917 წლის 19 ნოემბერს თბილისში გაიხსნა საქართველოს პირველი ეროვნული ყრილობა. ეროვნულმა ყრილობამ გადაწვიტა საბჭოთა რუსეთთან ყოველგვარი კავშირის გაწყვეტა. ამასთან, ხაზგასმით აღინიშნა, რომ თუ რუსეთში დემოკრატიული წყობილების აღდგენა დააგვიანებდა, მაშინ მოწვეულ იქნებოდა საქართველოს დამფუძნებელი კრება, რომელიც გამოაცხადებდა საქართველოს დამოუკიდებლობას. საქართველოს პირველმა ეროვნულმა ყრილობამ აირჩია საქართველოს ეროვნული საბჭო, რომლის თავმჯდომარედაც აირჩიეს ნოე ჟორდანია.
1918 წლის იანვარში საბჭოთა რუსეთმა კავკასიის ფრონტიდან მოხსნილი სამხედრო ძალით სცადა საქართველოს ოკუპაცია. ახლადშექმნილმა ჯარმა რუსეთის ჯარები სასტიკად დაამარცხა. გარდა ამისა, თურქეთი აგრესიას ამჟღავნებდა და არ მალავდა თავის ზრახვებს ამიერკავკასიის მიმართ. თურქეთის მხარე თავის სასარგებლოდ იყენებდა იმ ფაქტს, რომ ამიერკავკასია დამოუკიდებელ სახელმწიფოს არ წარმოადგენდა და მას მიიჩნევდა რუსეთის ნაწილად. ამიტომ თურქეთთან მოლაპარაკების გასაგრძელებლად საჭირო იყო ამიერკავკასიის დამოუკიდებლობის გამოცხადება. შექმნილ სიტუაციაში, ამიერკავკასიის კომისარიატმა ამიერკავკასიიდან არჩეული რუსეთის დამფუძნებელი კრების დეპუტატებისაგან 1918 წლის თებერვალში მოიწვია საკანონმდებლო ორგანო — ამიერკავკასიის სეიმი, რომელმაც 1918 წლის 22 აპრილს გამოაცხადა ახალი დამოუკიდებელი სახელმწიფოს, ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის შექმნა, რომელშიც შედიოდა საქართველო, აზერბაიჯანი და სომხეთი. მიუხედავად ამისა, ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკის შექმნამ ვერ გააუმჯობესა მდგომარეობა. თურქეთმა ბათუმის საზავო კონფერენციაზე უფრო მძიმე პირობები წამოაყენა. გარდა ამისა, საქართველო, სომხეთი და აზერბაიჯანი ვერ თანხმდებოდნენ საგარეო-პოლიტიკური ორიენტაციის შესახებ. საქართველო გერმანოფილურ ორიენტაციას ირჩევდა, სომხეთი — ანგლოფილურს, ხოლო აზერბაიჯანი — თურქოფილურს.
1918 წლის მაისს საქართველოს ეროვნულმა საბჭომ ოფიციალურად დაადასტურა გერმანოფილური საგარეო-პოლიტიკური კურსი. საქართველოს ეროვნული საბჭოს აღმასრულებელი კომიტეტი უფიციალურად შეუდგა საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადებისთვის მზადებას.
დამოუკიდებლობის აქტის მიღება
1918 წლის მაისის მეორე ნახევარში თურქეთის არმია აგრძელებდა შეტევით ოპერაციებს. მალე გაირკვა, რომ გერმანია უარს ამბობდა დაეცვა ანგლოფილური სომხეთი და თურქოფილური აზერბაიჯანი, ხოლო საქართველოს იმ შემთხვევაში დაიცავდა, თუ დაიშლებოდა ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკა და საქართველო სახელმწიფოებრივ დამოუკიდებლობას გამოაცხადებდა.
1918 წლის 26 მაისს გოლოვინის გამზირზე, კავკასიის მეფისნაცვლის ყოფილ რეზიდენციაში, თავისი უკანასკნელი სხდომა ჩაატარა ამიეკავკასიის სეიმმა. ამიერკავკასიის დემოკრატიული ფედერაციული რესპუბლიკა დაშლილად გამოცხადდა. იმავე დარბაზში შედგა საქართველოს ეროვნული საბჭოს სხდომა. სხდომა გაიხსნა 4 საათსა და 50 წუთზე, ნოე ჟორდანიას თავმჯდომარეობით. საქართველოს ეროვნულმა საბჭომ 5 საათსა და 10 წუთზე ერთხმად დაამტკიცა „საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტი“.
დამოუკიდებლობის აქტის დამტკიცება
მინი|საქართველოს დამფუძნებელი კრების მიერ დამტკიცებული დოკუმენტი. 1919 წლის 12 მაისი. 1919 წლის 12 მარტს, საქართველოს დამფუძნებელმა კრებამ, როგორც ხალხის მიერ არჩეულმა წარმომადგენლობითმა ორგანომ დაამტკიცა დამოუკიდებლობის აქტი. მიღებული დოკუმენტი ორი ნაწილისაგან შედგება. პირველი ნაწილია „საქართველოს დამოუკიდებლობა“, მეორე კი „საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტი“. პირველ ნაწილში მოთხრობილია, თუ როგორ აირჩიეს საქართველოს დამფუძნებელი კრება და როგორ ადასტურებს იგი საქართველოს ეროვნული საბჭოს მიერ გამოცხადებულ საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტს:
მეორე ნაწილი კი 1918 წელს მიღებული აქტის ტექსტს იმეორებს.
აქტის დამტკიცება კინოფირზე გადაიღო გერმანე გოგიტიძემ.
დამოუკიდებლობის აქტის ერთ-ერთი პირი საქართველოს ხელოვნების სასახლეს ცნობილმა მუსიკოსმა ანზორ ერქომაიშვილმა 2016 წელს გადასცა. მან ეს ძვირფასი რელიქვია მე-20 საუკუნის 70-იან წლებში, მაღალი რისკის ფასად, პარიზიდან ჩამოიტანა საქართველოში და საბჭოთა რეჟიმის გამო დიდხანს საიდუმლოდ მალავდა.
შინაარსი
„საქართველოს დამოუკიდებლობის აქტი“ შეიძლება, პირობითად დაიყოს ორ ნაწილად. პირველ ნაწილში მოკლედ არის გადმოცემული საქართველოს ისტორია და ახლო წარსული, ქართველი ხალხის მდგომარეობა და მათი სურვილი, საკუთარი სახელმწიფოებრივი ორგანიზაციის შექმნისა, ხოლო მეორე ნაწილში კი მოცემულია დებულებები, რომლებსაც საქართველოს ეროვნული საბჭო, 1917 წლის 22 ნოემბერს არჩეული საქართველოს ეროვნული ყრილობის მიერ აცხადებს:
ვლადისლავ შპილმანი
ვლადისლავ შპილმანი (დ. 5 დეკემბერი, 1911 გ. 6 ივლისი, 2000) — ებრაული წარმოშობის პოლონელი პიანისტი და კომპოზიტორი. მის ბიოგრაფიაზეა დაფუძნებული რომენ პოლანსკის 2002 წლის ფოლმი „პიანისტი“.
შპილმანი ფორტეპიანოზე დაკვრას ბერლინისა და ვარშავის მუსიკალურ აკადემიებში სწავლობდა. იგი პოლონეთში ცნობილი სასცენო და რადიო შემსრულეველი გახდა. ქვეყანაში ნაცისტური გერმანიის შეჭრის შემდეგ შპილმანი ორი წელი მიმალვაში იმყოფებოდა. მას დაეხმარა გერმანელი ოფიცერი, ვილმ ჰოზენფილდი, რომელიც ნაციზმის წინააღმდეგი იყო. მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ შპილმანმა განაახლა თავისი კარიერა პოლონეთის რადიოში. პიანისტობის გარდა იგი კომპოზიტორიც იყო. მისი შემოქმედება ასობით სიმღერას და მრავალ საორკესტრო ნამუშევარს მოიცავს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:XX საუკუნის მამაკაცი მუსიკოსები კატეგორია:ებრაელი კომპოზიტორები კატეგორია:XX საუკუნის კლასიკური პიანისტები კატეგორია:მამაკაცი კლასიკური პიანისტები‎
Leucosyrinx verrilli
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
მეხსიერების პოლიტიკა
მეხსიერების პოლიტიკა — წარსული მოვლენების სელექცია პოლიტიკური კონიუნქტურის შესაბამისად.
მეხსიერების კვლევები ინტერდისციპლინური სფეროა, რომლის მიზანია შეისწავლოს წარსულის დამახსოვრების ხერხები და მისი კვლავ წარმოების მეთოდები. მეხსიერების კვლევებში ერთ-ერთი მიმართულებაა მეხსიერების პოლიტიკასთან, წარსულის აღქმასა და ისტორიის რეპრეზენტაციასთან დაკავშირებული საკითხები. ეს პრობლემატიკა თანაბრად საინტერესოა, როგორც ისტორიის ასევე კულტურის მეცნიერებათა სფეროსთვის. ისტორიკოსებისათვის კოლექტიური მეხსიერება მნიშვნელოვანია, როგორც ისტორიული წყარო და ისტორიულად ცვალებადი ფენომენი; ხოლო კულტურის მკვლევრებისათვის საინტერესოა მეხსიერებისა და ისტორიის რეპრეზენტაციის ვარიაციების კვლევა სხვადასხვა საზოგადოებებსა და კულტურებში.
მეხსიერების პოლიტიკაზე საუბარია მაშინ, როდესაც წარსულში მომხდარი ფაქტები და მოვლენები კონკრეტული, თანამედროვე კონტექსტის შესაბამისად გადმიოცემა, აიხსნება და, შესაბამისად, იცვლება. მეხსიერების პოლიტიკა შესწავლის საგანი გახდა მაშინ, როდესაც ცხადი გახდა, რომ ერთი და იგივე ისტორიული მოვლენები სხვადასხვა საზოგადოებაში განსხვავებულად არის წარმოჩენილი და შეფასებული; როდესაც საზოგადოებები საკუთარი ისტორიიდან ზოგიერთ მოვლენას მნიშვნელობას ანიჭებენ, ზოგს კი ჩქმალავენ. სხვაგვარად რომ ითქვას, წარსულის აღქმა და მეხსიერების ფორმირება პოლიტიკურ კონიუნქტურაზეა დამოკიდებული და, შესაბამისად, დროში ცვალებადია. კონკრეტული დრო და ვითარება თავის მოთხოვნებს უყენებს წარსულს, რადგან ცნობილია, რომ ისტორია აწმყო საზოგადოებრივი, თუ სახელმწიფოებრივი მოთხოვნების ლეგიტიმაციისთვის ერთ-ერთი აუცილებელი ფაქტორია. გამომდინარე იქიდან, რომ შეიძლება არსებობდეს მეხსიერების პოლიტიკა, ცხადი ხდება, რომ მეხსიერების ფორმირება მიზანმიმართული პროცესის შედეგია, ეს მიზნები კი, როგორც ითქვა, კონკრეტული საზოგადოების კონკრეტული ინტერესებიდან გამომდინარეობს. კოლექტიური მეხსიერება პოლიტიკური პროცესების არა მხოლოდ შედეგი, არამედ მნიშვნელოვანი განმაპირობებელი ფაქტორიცაა.
კატეგორია:პოლიტოლოგია კატეგორია:საზოგადოებრივი მეცნიერებები
სნუკერისტების მსოფლიო რეიტინგი
სნუკერისტების მსოფლიო რეიტინგი — მეინ-ტურის სეზონის განმავლობაში პროფესიონალი სნუკერისტების რეიტინგის განაწილების ოფიციალური სისტემა. არსებობს წინასწარი რეიტინგი, რეიტინგი მიმდინარე სეზონზე და ოფიციალური რეიტინგი, რომელიც ძირითადია. ოფიციალური რეიტინგი წარმოადგენს ქულათა ჯამს, რომლებიც მოთამაშეებმა წინა ორი სეზონის განმავლობაში დააგროვეს. წინასწარი რეიტინგი — ქულათა ჯამი, რომელიც მოთამაშემ დააგროვა მიმდინარე და წინა სეზონის განმავლობაში; ამ რეიტინგს არ აქვს ფაქტობრივი ძალა, მას უბრალოდ დამხმარე ფუნქცია აქვს. მიმდინარე სეზონის (ერთწლიანი) რეიტინგი ყველაზე ზუსტად ასახავს სნუკერისტების შედეგების ამჟამინდელ მდგომარეობას და, შესაბამისად, მოიცავს მხოლოდ მიმდინარე სეზონის ქულებს.
მასლოუს მოთხოვნილებათა პირამიდა
მინი|250პქ|მასლოუს მოთხოვნილებათა პირამიდა მასლოუს მოთხოვნილებათა იერარქია — თეორია ფსიქოლოგიაში, რომელიც აბრაჰამ მასლოუმ 1943 წელს თავის ნაშრომში წარმოადგინა სახელწოდებით „ადამიანური მოტივაციის თეორია“. მასლოუს მოთხოვნილებათა იერარქიას პირამიდის სახე აქვს, სადაც ძირითადი მოთხოვნილებები პირამიდის ძირშია მოქცეული. პირველ ორ მოთხოვნილებას მასლოუ უწოდებს პირველად მოთხოვნილებებს, ხოლო მესამედან მოთხოვნილებები შეძენილი სახისაა. ადამიანს უფრო მაღალი მოთხოვნილება მაშინ უჩნდება, როდესაც მასზე დაბალი საფეხურის მოთხოვნილება მეტნაკლებად მაინცაა დაკმაყოფილებული.
მასლოუმ მოთხოვნილებათა 5 კლასი გამოყო:
მასლოუ მიიჩნევდა, რომ თუ მოთხოვნილება დაკმაყოფილებულია, იგი მოტივატორი უკვე აღარ არის და ყურადღება იერარქიის შემდეგ დონეზე გადაინაცვლებს. თუმცა ასევე აღიარებდა, რომ თანმიმდევრობა შეუცვლელი არ არის, განსაკუთრებით მაღალ დონეებზე. მაგალითად, ზოგი ადამიანი თვითშეფასებას სიყვარულის მოთხოვნილებაზე მაღლა აყენებს, სხვები კი თვითრეალიზაციისკენ საერთოდ არ მიისწრაფიან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფსიქოლოგია კატეგორია:ფსიქოლოგიური თეორიები
Bisogno
17 ივნისი
17 ივნისი — გრიგორიანული კალენდრის 168-ე დღე (ნაკიან წლებში – 169-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 197 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები
0617
ლუბა კემულარია-ნათაძე
ლუბა მანუჩარის ასული კემულარია-ნათაძე (დ. 28 მარტი, 1891, სოფ. ზუბი, ახლანდ. ხობის მუნიციპალიტეტი — გ. 15 თებერვალი, 1985, თბილისი) — ქართველი ბოტანიკოსი. ბიოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1965), საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე (1966).
სამეცნიერო საქმიანობა დაიწყო თბილისის ბოტანიკურ ბაღში (1911). 1933 წლიდან გარდაცვალებამდე მუშაბდა თბილისის ბოტანიკის ინსტიტუტში. ავტორია ნაშრომებისა კავკასიის და საქართველოს სისტემატიკისა და ნომენკლატურის, ფარულთესლოვან მცენარეთა ფილოგენეტიკისა და სხვ. საკითხების შესახებ, რომელშიც მოცემულია რანალების რიგის კავკასიური ტაქსონების ორიგინალური კლასიფიკაციური სისტემა. „საქართველოს ფლორის“ I და II გამოცემის ერთ-ერთი ორგანიზატორი და ავტორი. ლუბა კემულარია-ნათაძის მიერ აღწერილია ფარულთესლოვან მცენარეთა უცნობი ერთი ახალი ოჯახი, 3 ტრიბი, 2 გვარი და 80-ზე მეტი სახეობა, მრავალი შიდასახეობრივი ტაქსონი. ეწეოდა ნაყოფიერ პედაგოგიურ საქმიანობას საქართველოს უმაღლეს სასწავლებლებში: კითხულობდა ზოგადი ბოტანიკის, მცენარეთა სისტემატიკისა და ფიტოგეოგრაფიის კურსებს.
ლუბა კემულარია-ნათაძის ღვაწლი ღირსეულად არის დაფასებული: მისი სახელი ეწოდა ფარულთესლოვან მცენარეთა ერთ გვარს, ერთ სექციასა და 20 სახეობას. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით, შრომის წითელი დროშის ორდენითა და მედლებით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 28 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1891 კატეგორია:ხობის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 15 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1985 კატეგორია:ქართველი ბოტანიკოსები კატეგორია:ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ლენინის ორდენის კავალრები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები
ლენი კრავიცი
ლენი კრავიცი (იგივე ლეონარდ ალბერტ „ლენი“ კრავიცი, Leonard Albert „Lenny“ Kravitz) (დ. 26 მაისი, 1964, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი გრემის მფლობელი მომღერალი, ტექსტების ავტორი, მულტი-ინსტრუმენტალისტი, პროდიუსერი და არანჟირების ოსტატი. მისი „რეტრო“ სტილი აერთიანებს, როკ, სოულ, ფანკ, რეგეი, მძიმე როკ, ფსიქოდელიური, ფოლკ მუსიკისა და ბალადების ელემენტებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1964 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ამერიკელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:დაბადებული 26 მაისი
ურარტუ
მისი ძლიერების პიკში ურარტუ ჩრდილო მესოპოტამიიდან სამხრეთ კავკასიამდე იშლებოდა, მოიცავდა რა დღევანდელი სომხეთის ტერიტორიას სევანის ტბამდე. ურარტუს ციხესიმაგრეების ნაშთები შემორჩენილია ვანში, არმავირში, ერებუნში (დღევენადელი ერევანი), ანზაფში, კავუსტეპსა და ბაშკალეში.
ისტორია
მითანის სამეფოს არსებობის ხანაში (ძვ. წ. II ათასწლეული) ურარტელები მის შემადგენლობაში შედიოდნენ, მისი დაცემის შემდეგ კი (ძვ. წ. XIII საუკუნე) დამოუკიდებლობას მიაღწიეს. ძვ. წ. XIII-XI საუკუნეებში ისინი არაერთხელ გახდნენ მეზობელი ასურელების შემოსევის ობიექტი. ძვ. წ. IX საუკუნეში ამ თავდასხმათა გაძლიერებამ ბიძგი მისცა ურარტელთა დიდი გაერთიანების - ურარტუს სამეფოს შექმნას, რომლის პირველ მეფედ დასახელებულია არამე. მისი მემკვიდრე სარდური I განაგრძობდა ასურელებთან ბრძოლას და დიდი სააღმშენებლო სამუშაოები ჩაატარა დედაქალაქ ტუშფაში. მასვე განეკუთვნება ჩვენამდე მოღწეული ყველაზე ადრინდელი, ჯერ კიდევ ასურულ ენაზე შედგენილი, წარწერები. მისი მემკვიდრის, იშფუინის, წარწერები უკვე ურარტულ ენაზე აქვს შედგენილი.
მინი|ერებუნის გალავანი, სომხეთი
განსაკუთრებით გამწვავდა ბრძოლა ჩრდილოეთში ურარტუსა და დიაოხს (ტაოხი, ტაო) შორის, რომელიც არგიშთის დროს დიაოხის სრული განადგურებით დამთავრდა. სარდურ II ამ რაიონში უკვე ებრძოდა კიდევ უფრო ჩრდილოეთით მცხოვრები კოლხების გაერთიანებას - კოლხას.
წარმატებული ომების შედეგად ურარტუში თავი მოიყარა დიდძალმა ნადავლმა, მოჰყავდათ ტყვე-მონებიც, რომლის ნაწილს ოჯახებითურთ მიწაზე ასახლებდნენ, ზოგჯერ სამხედრო სამსახურსაც აკისრებდნენ, ზოგს კი უფრო მძიმე სამუშაოზე იყენებდნენ. მეფის ხელში იყრიდა თავს მონების დიდი ნაწილი, ერთი ნაწილი კი „მეომრებს“ მიჰყავდათ და საშინაო მეურნეობაში იყენებდნენ. მატერიალური დოვლათის მწარმოებელთა ძირითად მასას მაინც რიგითი თავისუფლები - მეთემეები და დამოკიდებული მიწათმოქმედები - შეადგენდნენ. ურარტუში ფართო სამეურნეო საქმიანობა იყო გაშლილი. წარწერებში ხშირად არის ლაპარაკი მარცვლეულისა და ღვინის საწყობების აგების შესახებ, სადაც გროვდებოდა ხარკი და გადასახადები. ასეთი ნაგებობები იქმნებოდა ურარტუს ციხესიმაგრეებთან. პრივილეგირებული წოდების უმაღლეს ფენას სამეფო გვარი წარმოადგენდა. დიდი ძალა ჰქონდათ სახელმწიფოში ცალკეული ოლქების მმართველებს, რომლებიც ურარტუს დასუსტების ხანაში, ძვ. წ. VIII საუკუნის დასარულს ხშირად აწყობდნენ აჯანყებებს მეფის წინააღმდეგ.
მინი|ურარტუ მეფე [[რუსა I-ის დროს 715-713 წწ]]
ძვ. წ. VII საუკუნეში დაპყრობილი ადგილებიდან ურარტუ თავის პოზიციებს ინარჩუნებდა მხოლოდ სამხრეთ ამიერკავკასიაში. მეფე რუსა II-მ (ძვ. წ. 685 - ძვ. წ. 645) აქ ააგო ახალი ციხესიმაგრეები (თეიშებაინი, ახლანდელი კარმირ-ბლური), აწყობდა დიდ სახელმწიფო მეურნეობებს. რუსა II დიდებულებთან ბრძოლაში თავისი პოზიციების განმტკიცების მიზნით ჯარში ფართოდ უხსნიდა გზას დაქირავებულ ელემენტებს (კიმერიელებს). მათთან ერთად რუსა II-მ ილაშქრა მცირე აზიაში და ძვ. წ. 676 გაანადგურა ფრიგიის (ანუ მუშქების) სამეფო. ასურეთი ამ დროს კვლავ შეშფოთებულ იყო ურარტუს გაძლიერებით. მაგრამ მალე, მიდიის სამეფოსაგან მოსალოდნელი საფრთხის გავლენით, ასურეთი და ურარტუ ერთმანეთის მოკავშირეობას ეძებდნენ - ამ მიზნით ასურეთის სამეფო კარს არაერთხელ ეწვივნენ ურარტუს მეფის ელჩები.
მალე მიდიამ ბაბილონელებთან ერთად ასურეთი გაანადგურა, ხოლო ურარტუს ცენტრალური რაიონები ძვ. წ. 590 დაიპყრო. ძველ ბერძენ ისტორიკოს ჰეროდოტესთან ძვ. წ. V საუკუნეში ურარტუელთა შთამომავლები ალაროდიელთა სახელით იხსენიებიან. მისი ცნობით, ისინი მონათესავე ხურიტებთან ერთად (სასპერები და მატიენები) შეადგენდნენ აქემენიდური ირანის XVIII სატრაპიას. ურარტუში შეიქმნა საკმაოდ მაღალგანვითარებული კულტურა. ჩვენამდე მოაღწია მათ მიერ კლდეში გამოკვეთილ ნაგებობათა კომპლექსებმა და კლდეში გაყვანილმა ზოგიერთმა არხმა. მიკვლეულია, მათ მიერ აგებული ციხესიმაგრეების, ტაძრებისა და სასახლეების ნაშთები. ურარტუში წერდნენ ქვაზე, ლითონზე, თიხაზე ასურელებისაგან შეთვისებული ლურსმული დამწერლობით. ძირითადად მოღწეულია, ამა თუ იმ მეფის სახელით შედგენილი საომარი, სააღმშენებლო და საკულტო ხასიათის 600-მდე წარწერა.
რელიგია
მინი|220px|ურარტული ღვთაება [[ხალდი.]] ურარტუელთა რელიგიას, ძირითადად, ბუნების ძალთა გაღმერთება წარმოადგენდა. ურარტუელთა ღმერთების სათავეში იდგა ადგილობრივი ღვთაება ხალდი, უზენაესი ქალღმერთი კი იყო არუბანი. ხალდის კულტის ცენტრი იყო ქალაქი მუსასირი. პანთეონში მეორე ადგილი ეკავა ტაროსის ღვთაება თეიშებას და მის მეუღლეს – ქალღმერთ ხუბას. თეიშებას კულტის ცენტრი იყო ქალაქი კუმენუ. პანთეონში მესამე ადგილი ეკავა მზის ღვთაება შივინის და მის მეუღლეს – ქალღმერთ ტუშფუეას. ამ უკანასკნელთა კულტის ცენტრი იყო დედაქალაქი ტუშფა, რომლის სახელიც წარმომდგარი უნდა იყოს მზის ღმერთის მდედრობითი ორეულის – ტუშფუეას სახელიდან.
ღმერთებისა და ქალღმერთების ამ უზენაესი ტრიადების გარდა ურარტული პანთეონი მოიცავდა არაერთ ათეულ სხვა ღმერთს. მეფეების იშფუინისა და მენუას მხერ-კაპუსის წარწერაში, რომელიც ამოკვეთილია ვანის მახლობლად კლდეზე, ჩამოთვლილია ურარტული პანთეონის ყველა ღვთაება და განსაზღვრულია მათთვის მსხვერპლად მისატანი ცხოველების რაოდენობა. აღნიშნული წარწერის მიხედვით ურარტელები მამაღმერთებს სწირავდნენ ხარებსა და ცხვრებს, ხოლო ქალღმერთებს - ძროხებსა და ცხვრებს.
თავის ღმერთებს ურარტელები გამოსახავდნენ ადამიანების სახით, თუმცა აქა-იქ ჩანს ნაშთები ძველი ტოტემისტური წარმოდგენებისა - ცხოველთა ან ფრინველთა სახით გამოსახვა (ღვთაებებს აქა-იქ უხატავდნენ რქებსა და ფრთებს).
ურარტუს ზოგი ნაწილის მოსახლეობაში მიცვალებულის კრემაციის ჩვეულება იყო გავრცელებული, მაშინ როდესაც ქვეყნის სხვა რაიონებში მიცვალებულს მიწაში მარხავდნენ. როგორც ჩანს, ამ ვრცელი ქვეყნის მოსახლეობაში დიდი იყო განსხვავება რელიგიური წარმოდგენებისა და ზნე-ჩვეულებების მხრივ.
კოჰორტა
thumb კოჰორტა ( — ქვეითი ჯარისკაცების რაზმი ძველ რომში, რომელიც ლეგიონის მეათედ ნაწილს შეადგენდა. ძვ. წ. II საუკუნის ბოლოდან ჩვენს ერამდე რომის არმიის ერთ-ერთი უმთავრესი ტაქტიკური ქვედანაყოფი. ამ დროიდან კოჰორტების რაოდენობა ლეგიონში უკვე ათს აღწევდა. მესამე პუნიკურ ომში ერთი კოჰორტა 2 მანიპულას მოიცავდა, ამდენად ყოველ მწკრივს არა 10 მანიპულა, არამედ 5 კოჰორტა შეადგენდა შესაბამისი მონაკვეთებით. ავგუსტუსის დროს პირვანდელი ათკოჰორტიანი ლეგიონი დარჩა. კოჰორტის შემადგენლობა 555 ფეხოსანს და 66 მხედარს მოიცავდა. გარდა ამისა, პირველ კოჰორტაში მეომართა რაოდენობა გაორმაგდა. ეს ათი კოჰორტა ორ მწკრივად დგებოდა თითოში ხუთ-ხუთი კოჰორტით. წინა მწყობრის მარჯვენა ფრთაში პირველი კოჰორტა იდგა, ზუსტად მის უკან კი მეექვსე; მარცხენა მხარეს მეხუთე კოჰორტა, მის უკან მეათე იკავებდა ადგილს. ეს საბრძოლო წყობა ტრაიანესა და ადრიანეს დრომდე შემორჩა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომაული სამხედრო სტრუქტურები
ოქსიდენტური
ოქსიდენტური არის საერთაშორისო დამხმარე ენა, რომელიც შეიქმნა 1922 წელს. მისი შემქმნელი, ედგარ დე ვალი, ცდილობდა მაქსიმალური გრამატიკული კანონზომიერებისა და ბუნებრივი ხასიათის მიღწევას. ლექსიკა ეფუძნება წინასწარ არსებულ სიტყვებს სხვადასხვა ენებიდან და წარმოებული სისტემა, რომელიც იყენებს აღიარებულ პრეფიქსებსა და სუფიქსებს.
კატეგორია:ენები და დიალექტები ანბანის მიხედვით
Lioglyphostoma
Lioglyphostoma — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
Lasioglossum allodalum
სქოლიო
allodalum
ერიკის ძიებაში
ერიკის ძიებაში (Looking for Eric) — რეჟისორ კენ ლოუჩის კომედიური ფილმი.
სიუჟეტი
ფილმის მთავარი გმირი, ერიკ ბიშოპი, მანჩესტერში ცხოვრობს და „მანჩესტერ იუნაიტედის“ გულშემატკივარია. ერიკს პირადი და სამსახურებრივი პრობლემები აქვს. პრობლემების გადალახვაში მას საყვარელი საფეხბურთო კლუბის ლეგენდა, ერიკ კანტონა ეხმარება.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:კენ ლოუჩის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2009 წლის ფილმები კატეგორია:კომედიური ფილმები კატეგორია:ფილმები სპორტის შესახებ
ჩაკჩობენი
ჩაკჩობენი – (მაიას ენაზე – წითელი სიმინდების ადგილი) მაიას ცივილიზაციის ნანგრევები მექსიკაში, კინტანა-როოს შტატში. ტულუმიდან 117 კილომეტრით სამხრეთით, ამავე სახელწოდები სოფლიდან 11 კმ-ის მოშორებით.
ეს ტერიტორია მაიას ხალხის მირ დასახლებულ იქნა ძვ. წ. 200 წელს, ხოლო არქიტექტურა ჩვ. წ–ის 700 წელს განეკუთვნება.
1940-იან წლებში, ახლომახლოს გაშენებული იყო კოხუოს ოჯახის ფერმა, მაგრამ ნანგრევების არსებობის შესახებ მექსიკის მთავრობას მხოლოდ 1972 წელს შეატყობინა ამერიკელმა არქეოლოგმა, დოქტორმა პიტერ ჰარისონმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მექსიკის არქეოლოგიური ძეგლები
კოლექტიური მეხსიერება
კოლექტიური მეხსიერება (Collective memory) — საერთო მეხსიერება, რომელიც გადაიცემა და კონსტრუირდება ჯგუფის მიერ. ტერმინი „კოლექტიური მეხსიერება“ ეკუთვნის ფრანგ სოციოლოგს მორის ჰალბვაქსს, რომელმაც ის ინდივიდუალური მეხსიერებისგან განასხვავა.
კოლექტიური მეხსიერება ემყარება რეპრეზენტაციული ფორმების მუდმივ წარმოებას. კონკრეტული ნარატივები და ხატები მუდამ განიცდის კვლავწარმოებას და ფორმირებას.
ჰალბვაქსის შემდეგ კოლექტიური მეხსიერების ცნება სხვადასხვა კუთხით იქნა დამუშავებული და გავრცობილი. მაგალითად, ჯეიმზ იანგმა კოლექტიური მეხსიერების ნაცვლად შემოიტანა დაგროვილი მეხსიერების (Collected memory) ცნება. ამით მან ხაზი გაუსვა მეხსიერების ფრაგმენტულ, დაგროვილ და ინდივიდუალურ არსს. იან ასმანმა განავითარა კომუნიკაციური მეხსიერების ცნება, როგორც კოლექტიური მეხსიერების ერთ-ერთი სახე, რომელიც ყოველდღიურ კომუნიკაციას ეფუძნება. მეხსიერების ეს ფორმა კოლექტიურ ხასიათს ზეპირი ურთიერთგაცვლის (ორალური ისტორიის) პროცესში იღებს. ასმანის მიერ გამოყოფილი კოლექტიური მეხსიერების მეორე ფორმა არის ყოველდღიურობიდან გამოყოფილი კონკრეტული, მატერიალიზებული და ფიქსირებული ობიექტივები, მაგალითად, ტექსტები და მონუმენტები. იან ასმანმა განავითარა ასევე ტერმინი კულტურული მეხსიერება.
ამერიკელი სოციოლოგის ევიათარ ზერუბაველის აზრით, კოლექტიური მეხსიერება საერთოა ოჯახებისათვის, ეთნიკური ჯგუფებისათვის, ნაციებისათვის და სხვა მნემონიკური ერთობებისათვის. კოლექტიური მეხსიერება არ არის რომელიმე ერთობის წევრთა პირადი მოგონებების უბრალო ერთობლიობა. ის მოიცავს იმ მოგონებებს, რომლებიც საერთოა ერთობის, როგორც ჯგუფის, ყველა წევრისათვის.
ჯ. ვერჩის თანახმად, კოლექტიური მეხსიერება არის მეხსიერება, რომელიც განპირობებულია სხვადასხვა, უპირველეს ყოვლისა, ისტორიული ხასიათის მოთხრობებით, ნარატივებით. შესაბამისი ტექსტები (ანალები, ქრონიკები, სკოლის სახელმძღვანელოები და ა.შ.) განიხილება, როგორც ინსტრუმენტები კოლექტიური დამახსოვრებისათვის.
ლიტერატურა
კატეგორია:ისტორია კატეგორია:კულტურული მეცნიერებები
მოზამბიკის რესპუბლიკის ასამბლეა
ერთპალატიანი რესპუბლიკის ასამბლეა (Assembleia da República) — მოზამბიკის საკანონმდებლო ორგანო.
მოზამბიკის სახალხო რესპუბლიკის ეროვნული ასამბლეის პირველი პრეზიდენტი იყო სამორა მოისეს მაშელი. ამჟამინდელი რესპუბლიკის ასამბლეის პრეზიდენტი არის ფრელიმოს პოლიტიკოსი ედუარდო ხოაკიმ მულამბვე, ხოლო გენერალური მდივანი — კარლოს მანუელი. ამჟამად პარლამენტში არის 250 წევრი, რომლებიც არჩეულნი არიან პარტიული სიის მიხედვით ხუთი წლის ვადით. პარტია უნდა მიიღოს არანაკლებ 5%-ისა, რათა ჰყავდეს წარმოამდგენელი პარლამენტში. ამჟამად მხოლოდ სამ პარტიას ჰყავს წარმოამდგენელი პარლამენტში. ესენია: ფრელიმო, რენამო და მოზამბიკის დემოკრატიული მოძრაობა.
2009 წლის საპარლამენტო არჩევნების შედეგები
ფრელიმოს, რენამოსა და მდმ-ს არჩეული დეპუტატების რაოდენობა ყოველი საარჩევნო ოლქიდან 2009 წლის 28 ოქტომბრისთვის იყო: ! პარტია ! ნიასა ! კაბუ-დელგადუ ! ნამპულა ! ზამბეზია ! ტეტე ! მანიკა ! სოფალა ! ინიამბანე ! გაზა ! მაპუტუ (პროვინცია) ! მაპუტუ (ქალაქი) ! აფრიკა ! სხვა ! სულ
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მოზამბიკის პარლამენტი
ხერთვისი (ასპინძის მუნიციპალიტეტი)
ხერთვისი — სოფელი საქართველოში, ასპინძის მუნიციპალიტეტში, ტოლოშის თემში მდებარეობს მდინარეების მტკვრისა და ფარავნის შესართავთან, ზღვის დონიდან 1250 მეტრზე. ასპინძიდან დაშორებულია 14 კილომეტრით, ახალციხიდან 48 კმ. საბჭოთა პერიოდში სოფელში მოქმედებდა მეცხოველეობის, მემინდვრეობის და მებაღეობის მეურნეობა. სოფელში არის ბაზალტის ქვის საბადო, ჰიდროელექტროსადგური, ხერთვისის ციხე.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 202 კაცი.
სქოლიო
კატეგორია:ასპინძის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოკოტალი
ოკოტალი — ქალაქი ნიკარაგუაში. ნუევა სეგოვიის დეპარტამენტის დედაქალაქი.
აღწერა
ოკოტალი მდებარეობს ჩრდილოეთ ნიკარაგუაში, ჰონდურასის საზღვრიდან 21 კმ-ის მოშორებით, პანამერიკულ გზატკეცილზე. გაშლილ ველზე მდებარე ქალაქი იტევს 31,932 (2000) კაციან მოსახლეობას. ქალაქის სახელი მომდინარეობს ნაუატური სიტყისგან, რომელიც აღნიშნავს ფიჭვის ფისს. ამ მხარეში უხვადაა ფიჭვის ტყეები.
ოკოტალის კლიმატი, ისევე, როგორც მდელი დეპარტამენტისა არის ორგვარი:
პანამერიკული გზატკეცილი, რომელიც ნიკარაგუაში შემოდის ჰონდურასიდან, ლოს მანოსიდან, ოკოტალს აკავშირებს ნიკარაგუის სხვა ქალაქებთან. ოკოტალში განვითარებულია მსუბუქი მრეწველობა და ყავის წარმოება.