cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
გურჯაანის ყველაწმინდა
ისტორია
გურჯაანის ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი ქალაქიდან ორი კილომეტრის დაშორებით, კახთუბნის ხეობაში მდებარეობს. წერილობითი წყაროები ტაძრის აგების შესახებ არ მოგვეპოვება, თუმცა სტილისტიკური ანალიზი აჩვენებს, რომ იგი VIII-IX საუკუნეებს უნდა ეკუთვნოდეს. გურჯაანის ყველაწმინდის ტაძართან და აქ არსებულ მამათა მონასტერთან დაკავშირებულია ლეგენდა ივერიის ღვთისმშობლის სასწაულმოქმედ ხატზე, რომელიც წლების განმავლობაში აქ ინახებოდა. მღვდლის, პოლიკარპე კარბელაშვილის ცნობით, ხატის ცენტრალური ნაწილი (ღვთისმშობელი ყრმით) საღებავით ყოფილა დაწერილი, ხოლო გარშემო მოოქროვილი ჭედური ჩარჩო ჰქონია შემოვლებული. ხატის სიგრძე დაახლოებით 30 გოჯი იყო, ხოლო სიგანე - 7. ამ ხატთან დაკავშირებული ყოფილა ასეთი ისტორია: 1615 წლის შემოდგომაზე შაჰ-აბასის კახეთში ლაშქრობის დროს მონასტრის წინამძღვარი ყოფილა მამა იოანე. მან შეკრიბა მონასტრის საძმო და მათთან ერთად გადაწყვიტა, მონასტერი არ მიეტოვებინათ, მაგრამ ტაძრის სიწმინდეები და საეკლესიო ნივთები დროებით ტაძრის ქვემოთ, საიდუმლო ოთახში გადაემალათ. იმავე ღამეს მამა იოანეს სიზმარში ყოვლადწმინდა ღვთისმშობელი გამოეცხადა და უბრძანა, წამებულის მონასტრის წმინდა გიორგის ტაძრის (ყველაწმინდას მონასტრიდან 1-2 კილომეტრში) სვეტში პატარა ნიშა ამოეჭრა, იქ ივერიის ღვთისმშობლის ხატი დაებრძანებინა, ხოლო ნიშა ამოექოლა. მეორე დილას მამა იოანეს ძმებისათვის გაუცნია ღვთისმშობლის ნება და ხატი სვეტში დაუმალავს. შაჰ-აბასის შემოჭრის შემდეგ აოხრდა მრავალი სოფელი და მონასტერი, მათ შორის ყველაწმინდასა და წამებულის მონასტრებიც, დაიხოცნენ ბერებიც. ამდენად, ამ მონასტრებში ღვთისმსახურება შეწყდა.
200 წლის შემდეგ, კახთუბნის მონატერში მცირე საძმო, იღუმენ გაბრიელის წინამძღოლობით, სასულიერო ცხოვრებას აღადგენს. 1820-1822 წლებისთვის იწყებენ ღვთისმშობლის ხატის ძიებას, მაგრამ უშედეგოდ. ერთხელაც, მამა გაბრიელმა სიზმრად იხილა ყოვლადწმინდა, რომელმაც მას ხატის ადგილსამყოფელი აუწყა. მეორე დღეს მამა გაბრიელი ვეჯინის ამაღლების მონასტრის წინამძღვარ მამა იოსტოსისთან (ერისკაცობაში თავადი ანდრონიკაშვილი) და გურჯაანელი მღვდლის, აბრაამ დემუროვსა და უამრავ მლოცველთან ერთად გაემართა წამებულის მონასტრისაკენ. მითითებულ ადგილას კედლის გახსნის შემდეგ იპოვეს ივერიის ღვთისმშობლის ხატი და კახთუბნის მონასტერში წამოაბრძანეს. მონასტერი კვლავ დაცარიელდა დაახლოებით 1845 წელს, როცა აქაური ბერები ხირსის სტეფანწმინდის მონასტერში, ხატი კი გურჯაანში მდებარე წმინდა გიორგის ეკლესიაში გადაიტანეს. წელიწადში ორჯერ, ღვთისმშობლის მიძინებისა და ტაძრის დღესასწაულზე, ბრწყინვალე შვიდეულის ორშაბათს, ხატს მიაბრძანებდნენ კახთუბნის მონასტერში, სადაც წირვა-ლოცვა აღევლინებოდა. ამჟამად ხატის ადგილსამყოფელი კვლავ უცნობია.
არქიტექტურა
ტაძარი აგებულია შერეული მასალით: კარგად შერჩეული ფორმის რიყის ქვით ამოყვანილია გარეთა კედლები, აფსიდა, გვერდითი ნავები და პატრონიკეები; შირიმი ნახმარია კედლების კუთხეებში (წყობის გასამაგრებლად), ხოლო აგურით ამოყვანილია მთელი შუა ნავი, კედელ-კამარა-გუმბათებიანად. ჩვეულებრივი კვადრატული აგურის გარდა, აქ გვხვდება საგანგებო ფორმის აგური სვეტისთავებისა და სხვა სპეციფიკური დეტალებისათვის. ნავებიცა და გუმბათიც გადახურულია ღარისებური კრამიტით.
ტაძრის ინტერიერი სამ ნავად იყოფა. შუა, მაღალი ნავი ორფერდა სახურავითაა გადახურული, ნალისებრი აფსიდით სრულდება და სამი კვადრატისაგან შედგება. პირველსა და მესამე კვადრატებზე ამოყვანილია რვაწახნაგა გუმბათები ტრომპების მეშვეობით (ტრომპი კონსტრუქციაა, რომლითაც გუმბათის წრიული საფუძველი საფეხურებრივად უკავშირდება საყრდენ კვადრატს). დასავლეთი გუმბათი ოდნავ მაღალი და განიერია, ვიდრე აღმოსავლეთი.
ნალისებრი აფსიდის გვერდით საკურთხევლის დამხმარე სათავსები: სამკვეთლო (ჩრდილოეთით) და სადიაკვნეა (სამხრეთით). მთავარ ნავს სამხრეთსა და ჩრდილოეთიდან ეკვრის კამარებით გადახურული ორი გვერდითი ნავი, რომლებიც ერთმანეთს თავიანთივე სიგანის ნავით უკავშირდებიან დასავლეთის მხრიდან. სამივე ნავი ორსართულიანია, აღმოსავლეთ ბოლოებში დამატებითი სამლოცველო ეკვდერებით, ხოლო დასავლეთი ნაწილი სამ იარუსად განლაგებული თაღებით იხსნება და წარმოქმნის პატრონიკეს, ანუ საგანგებო ადგილს საზოგადოების მაღალი წრის წარმომადგენლებისათვის ლიტურგიის მოსასმენად. პატრონიკეებად შეიძლება ჩაითვალოს ასევე ჩრდილოეთი და სამხრეთი მეორე სართულის სათავსები.
სქოლიო
კატეგორია:გურჯაანის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები კახეთის მხარეში
კანივის წყალსაცავი
კანივის წყალსაცავი (Канівське водосховище) — წყალსაცავი მდინარე დნეპრზე, უკრაინის კიევისა და ჩერკასის ოლქების ტერიტორიაზე. შეიქმნა 1972 წელს კანივის ჰესის კაშხალით. ფართობი 675 კმ². მოცულობა 2,6 კმ³, სიგრძე 162 კმ., მაქსიმალური სიგანე დაახლოებით 5 კმ, საშუალო სიღრმე 4,4 მ. იყენებენ ტრანსპორტისათვის, ენერგეტიკისა და ირიგაციისათვის.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის წყალსაცავები
მონაწილეობითი ეკონომიკა
მონაწილეობითი ეკონომიკა, 1980–90–იან წლებში პოლიტიკური თეორეტიკოსის, მიშელ ალბერტის და რადიკალი ეკონომისტის, რობინ ჰანელის მიერ შემოთავაზებული ახალი ეკონომიკური სისტემა, რომელშიც გადაწყვეტილებებს მშრომელების და მომხმარებლების საბჭოები იღებენ.
კატეგორია:ეკონომიკა
ემი უაინჰაუსი
ემი ჯეიდ უაინჰაუსი (Amy Jade Winehouse; დ. 14 სექტემბერი, 1983 — გ. 23 ივლისი, 2011) — ბრიტანელი სოულ, ჯაზ და რიტმ-ენდ-ბლუზ მომღერალი და სიმღერების ტექსტების ავტორი. მისი 2003 წლის სადებიუტო ალბომი — Frank მერკურის ჯილდოზე იყო ნომინირებული. 2007 წლის 14 თებერვალს მან მიიღო ჯილდო „Brit Award“ საუკეთესო ბრიტანელი შემსრულებელი ქალბატონის ნომინაციაში, ისევე როგორც სამჯერ - აივორ ნოველოს ჯილდო. გამოსცა ორი სტუდიური ალბომი. გარდაიცვალა 2011 წლის 23 ივლისს.
ადრეული წლები
ემი დაიბადა საუთგეიტის (ლონდონი) რაიონში, ბრიტანელი ებრაელების ოჯახში, დედის მხრიდან რუსული ფესვებით. სწორედ მისი გავლენით ემი დაინტერესდა ჯაზით. მამამისი, მიტჩელ (მიტჩ) უაინჰაუსი, ტაქსის მძღოლი იყო. დედა, ჯენის უაინჰაუს სიტონი ფარმაკოლოგიით იყო დაკავებული. ბებია, როგორც ცნობილია, დიდი ხნის წინ რონი სკოტის შეყვარებული იყო. ემის ძმა, ალექსი, მასზე ოთხი წლით უფროსია. მიტჩი ემის ხშირად უმღეროდა ფრენკ სინატრას სიმღერებს. ემი იმდენად მიეჩვია სიმღერას, რომ ყოველთვის ღიღინებდა და კლასში მისი გაჩუმება რთული იყო. გოგონას მშობლები დაშორდნენ, როდესაც შვილი 9 წლის იყო.
ამავე პერიოდში ბებიის, სინთიას შემოთავაზებით, დედამ ემი მიიყვანა სიუზი ერნშოუს თეატრალურ სკოლაში. 10 წლის ასაკში ემიმ ბავშვობის მეგობარ ჯულიეტ ეშბისთან ერთად დააარსა რეპ-ჯგუფი Sweet 'n' Sour. ერნშოუს სკოლაში ის 4 წლის განმავლობაში სწავლობდა, შემდგომ კი გადავიდა სილვია იანგის თეატრალურ სკოლაში, საიდანაც გარიცხული იყო 14 წლის ასაკში - თითქოს და დაუსწრებლობისა და ცხვირის პირსინგის გამო. თუმცა, სილვია იანგი ამ ინფორმაციას უარყოფა - „15 წლის ასაკში იგი სკოლებს იცვლიდა - გავიგე, რომ გარიცხეს, მაგრამ სინამდვილეში ეს ასე არ იყო. მე მას არასოდეს გავრიცხავდი.“ სილვია იანგის სკოლის სხვა მოზარდებთან ერთად იგი გამოჩნდა გადაცემის The Fast Show 1997 წლის ერთ-ერთ ეპიზოდში. პარალელურად ის სხვადასხვა სასწავლო დაწესებულებას იცვლიდა.
იხილეთ აგრეთვე
კლუბი 27
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 14 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:XX საუკუნის ინგლისელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ინგლისელი მომღერლები
გეგმიური ეკონომიკა
გეგმიური ეკონომიკა — ეკონომიკური სისტემა, რომელშიც პროდუქცია და მომსახურების წარმოებაა და განაწილება რეგულირებულია ცენტრალური ორგანოს მიერ. გეგმიური ეკონომიკა შეიძლება იყოს ცენტრალური ან დეცეტრალიზებული. ცენტრალურ ეკონომიკაში წარმოებისა და დისტრიბუციის რეგულაცია ცენტრალური ხელისუფლების პასუხისმგებლობაა, დეცენტრალიზებულში კი ადგილობრივი ორგანოების.
მიჩნეულია, რომ გეგმიური ეკონომიკა, მაინც და მაინც, სოციალისტური ქვეყნების ნიშანია, რაც მხოლოდ ნაწილობრივი სიმართლეა. დასავლური სახელმწიფოები ხშირად მიმართავდნენ შერეულ ეკონომიკას, თუმცა გეგმიური წყობის სრულ სახეს ვხედავთ სოციალისტურ ქვეყნებში - საბჭოთა კავშირში, კუბასა და ჩრდილოეთი კორეაში.
სქოლიო
კატეგორია:ეკონომიკა კატეგორია:მარქსიზმ-ლენინიზმი
საქართველო-სენტ-ლუსიას ურთიერთობები
სენტ-ლუსიამ და საქართველომ დიპლომატიური ურთიერთობა დაამყარეს 2010 წლის 25 თებერვალს. დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარების შესახებ ერთობლივ კომუნიკეზე ხელმოწერის ცერემონიალი გაიმართა ნიუ-იორკში, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციასთან საქართველოს მუდმივ წარმომადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები
გრძელი გზა შინისკენ
გრძელი გზა შინისაკენ (A Long Way Home) 一 ინდოელ-ავსტრალიელი ბიზნესმენისა და მწერლის, სარუ ბრაიერლის არამხატვრული, 2013 წლის წიგნი, რომელიც მან ლარი ბატროსთან ერთად დაწერა. თავდაპირველად ის ავსტრალიაში, გამომცემლობა Penguin Books-ში გამოქვეყნდა, ხოლო სამი წლის შემდეგ, 2016 წელს, მისი ტელეადაპტაციაც ვიხილეთ. გადმოცემით, ავტორი ამჟამად მუშაობს ნაწარმოების პრიქველზე - „ამბავი მის ორ დედაზე, ბიოლოგიურსა და არაბიოლოგიურზე, ჯერ კიდევ მაშინ, სანამ ის დაიბადებოდა“.
ფონი
ეს ავტობიოგრაფიული ნაშრომი მოიცავს ბრაიერლის ცხოვრების სამ ათწლეულს, აღწერს მის განსაცდელითა და თავგადასავლით აღსავსე ცხოვრებას მას შემდეგ, რაც ხუთი წლის ასაკში, ინდოეთის ერთ-ერთ პატარა სოფელში, დაიკარგა, მასზე მეურვეობა კი საშუალო კლასის ავსტრალიურმა ოჯახმა ითავა. წიგნში აღწერილია ის 25-წლიანი, ავტორისთვის საკმაოდ მძიმე, პერიოდი, რომლის დროსაც იგი ცდილობდა, დაბრუნებოდა ფესვებს და საკუთარ ოჯახს.
საკუთარ ABC Radio Sydney-სთან მიცემულ ინტერვიუში ბატროსი ამბობდა: "„იმ მომენტიდან, როცა ნაწარმოებზე მუშაობა დავიწყე, მივხვდი, რომ ბრწყინვალე ნამუშევარი გამოვიდოდა“"ნაწარმოებზე მუშაობისას ბატროსი საათობით ინტერვიუს იწერდა როგორც სარუსთან, ისე მის მშვილებელ დედასთან, საბოლოოდ, 70 ათასიანი ხელნაწერი კი კალკუტაში ყოფნისას დაასრულა, სასტუმროს ნომერში, რათა გამომცემლის მიერ დაწესებული მკაცრი სამთვიანი ვადა სრულად ამოწურულიყო.
გამოხმაურება
კარინა ვეტერბიმ Vaily Daily-ში თქვა: „მკითხველს ნამდვილი კათარზისი გრძნობა ეუფლება, როცა ბრაიერლის გასაოცარ ამბავს ეცნობა, ბედნიერი დასასრულის კლასიკური გაგებით, რადგან ავტორის მოგზაურობა, როგორც ბიჭი და შემდეგში მამაკაცი, სითამამის გრძნობას აღვივებს მკითხველში“. დაიანა დემპსიმ The Sydney Morning Herald-ში კომენტარი გააკეთა ნაწარმოებზე: „ბრაიერლი პირდაპირ წერს და არ ცდილობს, რაიმე განსაკუთრებული ან მომხიბვლელი გააკეთოს, გარდა ღირსშესანიშნავი ამბის მოყოლისა“. ტეილორ რობერტი International Policy Digest-ში წერს:“ძნელი არ არის იმის გაგება, თუ რატომ მიიღო აღნიშნულმა ნაწარმოებმა მსგავსი მაღალი შეფასება. ეს არის გულწრფელი ისტორია ტკივილისა, ბრძოლისა, იმედისა და სიყვარულისა. ნაწარმოები ბედნიერ ნოტაზე მთავრდება. ბრაიერლის მოგზაურობა შთამაგონებელი და ღრმა იდეის მატარებელია, მოძრავი, სიცოცხლით სავსე; ეს კვლავაც გვახსენებს იმ ფაქტს, თუ რა ძლიერია ადამიანის მიწიერი ვნებები, თუ როგორ მიისწრაფვის ადამიანის სული მისკენ და, ზოგადად, ამქვეყნიურობისკენ“.
სტანოვოი
სტანოვოი (Становой хребет) — ქედების სისტემა აღმოსავლეთ ციმბირში, მდინარე ოლიოკმის შუაწელიდან მდინარე უჩურის სათავეებამდე. სიგრძე დაახლოებით 700 კილომეტრი, სიგანე 100-180 კილომეტრი, სიმაღლე 1500-2000 მეტრი, მაქსიმალური — 2412 მ. წარმოადგენს ჩრდილოეთ ყინულოვანი ოკეანისა და წყნარი ოკეანის მდინარეთა აუზების წყალგამყოფს. აგებულია არქეული და პროტეროზოური კრისტალური ფიქლებითა და გნაისებით. აქვს ოქროს, იშვიათი ლითონებისა და რკინის საბადოები. დამახასიათებელია გუმბათისებრი და ბრტყელმწვერვალიანი ქედები, განიერი ხეობები. თხემურ ნაწილში გვხვდება მყინვარული კარები, ცირკები და ტროგები.
ჰავა მკაცრია, კონტინენტური, იცის ცივი და ხანგრძლივი ზამთარი (ყინვები -30-40°). ზაფხულში ჰაერის საშუალო დღეღამური ტემპერატურა +10° ზევით დაახლოებით 2 თვეა. ნალექები დაახლოებით 500 მმ წელიწადში. კალთები შემოსილია ტაიგით (ლარიქსი), გვხვდება აიანის ნაძვის ტყე, 1200 მეტრზე მაღლა — ქონდარა ფიჭვი, თხემურ ნაწილში — მთის ტუნდრა, ხეობების ძირზე — მდელო და ტორფიანი ჭაობი.
ლაშქარაშვილი
საკუთარი სახელი ლაშქარაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ანასეული ქართლის ცხოვრება
300პქ|მინიატიურა|ფრაგმენტი ანასეული ქართლის ცხოვრების ერთ-ერთი გვერდიდან ანასეული „ქართლის ცხოვრება“ — „ქართლის ცხოვრების“ ერთ-ერთი ნუსხა, გადაწერილი დაახლოებით 1479–1495 წლებში კახეთის მეფის ალექსანდრე I-ის მეუღლის დედოფალ ანას (თავად გარსევან ჩოლოყაშვილის ქალიშვილი) ბრძანებით, რის გამოც მას „ანასეული“ ეწოდა.
გადამწერის ვინაობა უცნობია. ანასეული „ქართლის ცხოვრება“ უძველესია დღემდე ცნობილ ქართლის ცხოვრების ნუსხათა შორის. აღმოაჩინა ივანე ჯავახიშვილმა 1913 წელს სოფელ ლამისყანაში ჯამბაკურ-ორბელიანების საგვარეულო წიგნსაცავში. მასვე ეკუთვნის ამ ძეგლის პირველი აღწერილობა და ზოგადი ანალიზი. ხელნაწერს დასაწყისში აკლია დაახლოებით 50 გვერდი, გადამწერის შეცდომები უნებლიე ხასიათისაა, ხელნაწერში ბევრია სწორი, პირველი დედნიდან მომდინარე ვარიანტები, რომლებიც სხვა ნუსხებში დამახინჯებულია. ანასეული „ქართლის ცხოვრება“ გადაწერილია მხედრულით, XIII საუკუნის I მეოთხედში შედგენილი დედნიდან. მასში შედის ლეონტი მროველისა და ჯუანშერის თხზულებები, მატიანე ქართლისა, დავით აღმაშენებლის ისტორია და ლაშა გიორგის დროინდელი მატიანე, უკანესკნელი თხზულება დაწერილია 1222–1223 წლებში.
ამრიგად ანასეული „ქართლის ცხოვრების“ ნუსხით ირკვევა, რომ ქართლის ცხოვრების კრებულში XV საუკუნის ბოლო მეოთხედშიც არ ყოფილა შეტანილი თამარის ისტორის და ჟამთააღმწერლის თხზულება. 1927 წელს ივანე ჯავახიშვილმა დაბეჭდა ანასეული „ქართლის ცხოვრების“ ერთი ნაწილი — ლაშა გიორგის დროინდელი მატიანე. 1942 წელს სიმონ ყაუხჩიშვილის რედაქციით გამოვიდა ანასეული „ქართლის ცხოვრების“ სრული ტექსტი. ანასეული „ქართლის ცხოვრებას“ დიდი მნიშვნელობა აქვს ქართლის ცხოვრების თხზულებათა ტექსტის დადგენისა და კრებულის შედგენის ისტორიის შესწავლისათვის.
ქართლის ცხოვრების ანასეული ნუსხა დღეს დაცულია საქართველოს ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის Q ფონდში (Q-795)
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართლის ცხოვრება კატეგორია:ქართული საერო ხელნაწერები კატეგორია:ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრის Q ფონდი
Pseudolasius tenuicornis
Pseudolasius tenuicornis — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Pseudolasius-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Formicinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ლიბიის ჰიმნი
ლიბიის ჰიმნი (ليبيا ليبيا ليبيا) — ლიბიის ეროვნული ჰიმნი. შეთხზულია 1951 წელს მოჰამედ აბდ-ალ-ვაჰაბის მიერ. 1951-1969 წლებში იყო ლიბიის სამეფოს ეროვნული ჰიმნი, ხოლო 1969-2011 წლებში ლიბიის რესპუბლიკის ჰიმნი. 2011 წელს ქვეყნის ახალ ჰიმნად გამოცხადდა „ლიბია, ლიბია, ლიბია“. სიმღერა დაწერილია არაბულ ენაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლიბიის ეროვნული სიმბოლოები კატეგორია:ეროვნული ჰიმნები
კაპუასი
thumb|right|300px|მდინარე კაპუასი კაპუასი  (Sungai Kapuas) – მდინარე კუნძულ კალიმანტანის დასავლეთ ნაწილში. უდიდესი მდინარე ინდონეზიაში. სიგრძე 1040 კმ., აუზის ფართობი 97 ათ. კმ2. სათავე აქვს ბოვენკაპუას ქედზე. ზემოთში (165 კმ-მდე) მთის მდინარეა. ქვემოთ მიედინება დაჭაობებულ ვაკეზე. შესართავთან ქმნის დელტას. ერთვის სამხრეთ ჩინეთის ზღვას. უხვწყლიანია მთელი წლის მანძილზე. კაპუასი კუნძულ კალიმანტანის შიგა რაიონების ძირითადი სატრანსპორტო არტერიაა. განვითარებულია თევზჭერა. გამოიყენება ხე-ტყის დასაცურებლად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ინდონეზიის მდინარეები
რიჩარდ რაიტი (მწერალი)
რიჩარდ ნათანაელ რაიტი (Richard Nathaniel Wright; დ. 4 სექტემბერი, 1908, მისისიპი — გ. 28 ნოემბერი, 1960, პარიზი) — ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი აფროამერიკელი მწერალი. მას ასევე უწოდებდნენ „Black Boy“-ს — „შავი ბიჭუნა“, ამ სახელწოდების ავტობიოგრაფიული რომანის გამოსვლის შემდეგ.
ბიოგრაფია
რაიტი დაიბადა 1908 წლის 4 სექტემბერს ნატჩეზთან ახლოს, პლანტაციაში, მდინარე მისისიპის სანაპიროზე, სადაც მან ცხოვრების პირველი წლები გაატარა. ოჯახი ადრე დაინგრა, დედა და შვილები ჯექსონში გადავიდნენ დედის მშობლებთან. ცხრა კლასის დამთავრების შემდეგ, რაიტმა მიატოვა სკოლა დედისა და უმცროსი ძმის დასახმარებლად. მან 16 წლის ასაკში ადგილობრივ გაზეთში პირველი მოთხრობა გამოქვეყნება, რამაც მომავალ ავტორს თავდაჯერება შემატა. 1927 წელს რაიტი საცხოვრებლად ჩიკაგოში გადავიდა, მუშაობდა ჭურჭლის მრეცხავად, კლერკად, ფოსტალიონად; დაკავებული იყო თვითგანათლებით. 1932 წელს შეუერთდა ჯონ რიდის კლუბს, დაუახლოვდა კომუნისტებს. მისმა პირველმა სერიოზულმა ნაშრომმა, Uncle Tom's Children (1938), მოიგო Story Magazine Prize. 1939 წელს რაიტმა მიიღო გუგენჰეიმის სტიპენდია, რამაც მას საშუალება მისცა დაეწერა რომანი Native Son (1940) და ავტობიოგრაფიული რომანი „შავი ბიჭუნა“'(Black Boy, 1945). მისი გაგრძელება, American Hunger, გამოქვეყნდა ავტორის სიკვდილის შემდეგ, 1977 წელს.
1948–1950 წლებში იგი ჰოლივუდის შავ სიაში იმყოფებოდა.
1958 წელს მან გამოაქვეყნა რომანი The Long Dream, რომელიც 1940-1950 წლებში აშშ-ს სამხრეთში ახალგაზრდა შავკანიანების პიროვნების ჩამოყალიბებას ეძღვნება.
რაიტი ასევე იყო ერთ-ერთი პირველი ამერიკელი მწერალი, რომელიც ჰაიკუს ჟანრში მუშაობდა.
სქოლიო
კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი ავტობიოგრაფები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:პერ-ლაშეზის სასაფლაოზე დაკრძალულები კატეგორია:ეგზისტენციალისტები კატეგორია:ჩიკაგოელი მწერლები კატეგორია:პოსტმოდერნისტი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი სოციალისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი პოეტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:ილინოისელი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები
V ტურნირი მსოფლიოს პირველობაზე ჭადრაკში ქალთა შორის
ჩატარდა 1935 წლის აგვისტოში ვარშავაში ვაჟთა საჭადრაკო ოლიმპიადის დროს. მონაწილეობდა სულ 10 მოჭადრაკე. ტურნირი ამჯერად ერთ წრედ ჩატარდა და ისევ ვერა მენჩიკის გამარჯვებით დასრულდა.
! style="background: #ddffdd;"|ა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|1 ! s! style="background: #ddffdd;"|2 ! s! style="background: #ddffdd;"|3 ! s! style="background: #ddffdd;"|4 ! s! style="background: #ddffdd;"|5 ! s! style="background: #ddffdd;"|6 ! s! style="background: #ddffdd;"|7 ! s! style="background: #ddffdd;"|8 ! s! style="background: #ddffdd;"|9 ! s! style="background: #ddffdd;"|10 ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ
კატეგორია:მსოფლიო ჩემპიონატი ჭადრაკში ქალთა შორის
ვიქტორ I (პაპი)
სქოლიო
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 199 კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
მალეკონი
მალეკონი (Malecón) — ფართო ესპლანადა, გზატკეცილი და ტალღასაწინააღმდეგო დამბა კუბაში, დედაქალაქ ჰავანაში. გადაჭიმულია 8 კილომეტრზე ჰავანის პორტის ბოლოდან ისტორიულ რაიონ ვედადომდე. მალეკონის მშენებლობა დაიწყო 1901 წელს. მშენებლობაში გამოიყოფა სამი ეტაპი: 1901–1902 წლები — პასეო-დელ-პრადო/კალე-კრესპო; 1902–1921 წლები — Maine-ს მონუმენტამდე; 1948–1952 წლები — მდინარე ალმენდარესის შესართავამდე. მალეკონის გასწვრივ არაერთი ძეგლია, მათ შორის აღსანიშნავია მაქსიმო-გომესის, ანტონიო მასეოსა და კალისტო გარსიას ძეგლები. შენობა-ნაგებობებიდან მნიშვნელოვანია: კასტილიო-დე-ლა-რეალ-ფუერსას ციხესიმაგრე, სან-სალვადორ-დე-ლა-პუნტა-ფორტრესი და სხვა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰავანა
ინგლისელი პაციენტი (ფილმი)
ინგლისელი პაციენტი (The English Patient) — 1996 წლის რომანტიკული დრამა. დაფუძნებულია მაიკლ ონდააჩის ამავე სახელწოდების რომანზე. მოქმედება ხდება მეორე მსოფლიო ომის დაწყებამდე და მის შემდეგ.
სიუჟეტი
უნგრელი კარტოგრაფი გრაფი ლაშლო ალმაში უდაბნოს მესაიდუმლე და მკვლევარია. მას ცეცხლწაკიდებული თვითმფრინავიდან ძვლებამდე დამწვარ-დაბუგულს, კანამძვრალი ამოიყვანენ, ცოცხალ-მკვდარს საკუთარი სახელიც არ ახსოვს, მაგრამ ახსოვს ქალი, რომელიც უყვარდა და რომელიც კაიროში გაიცნო. 1938 წელს მას საიდუმლო რომანი ჰქონდა კათრინთან. დაჭრილ კათრინს ლაშლო მოცურავეთა გამოქვაბულში მიიყვანს, სადაც დატოვებს და დაპირდება რომ დაბრუნდება და არ მიატოვებს.
გრაფს იტალიაში მდებარე ერთ ვილაში მოათავსებენ, სადაც ჰანა უვლის. ვილაში ასევე ცხოვრობს დეივიდ კარავაჯო, კანადელი სამხედრო, რომელიც მეორე მსოფლიო ომის დროს გერმანელმა მაიორმა აწამა და თითები მოაჭრა. ლაშლო ალმაში ინგლისელი პაციენტის სახელითაა ცნობილი. მომვლელი ჰანა სიქჰ კიპს უყვარს. კიპს მიმდებარე არეალში ნაღმების გაუვნებელყოფა ევალება. კიპს მეგობარი მოუკვდება, ჩაკეტავს ოთახის კარს, გლოვობს და ჰანას, მიუხედავად თხოვნისა, არ შეუშვებს. ამის შემდეგ კი კიპს სხვაგან გადაიყვანენ.
ჯილდოები
ოსკარი
BAFTA
ოქროს გლობუსი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1996 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული რომანტიკული დრამატული ფილმები‎ კატეგორია:რომანებზე დაფუძნებული ფილმები
მარშალის კუნძულები-საქართველოს ურთიერთობები
მარშალის კუნძულები-საქართველოს ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს მარშალის კუნძულებსა და საქართველოს შორის. მარშალის კუნძულებმა და საქართველომ დიპლომატიური ურთიერთობა დაამყარეს 2010 წლის 22 თებერვალს. დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარების შესახებ ერთობლივ კომუნიკეზე ხელმოწერის ცერემონიალი გაიმართა ნიუ-იორკში, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციასთან საქართველოს მუდმივ წარმომადგენლობაში.
ერთობლივი კომუნიკეს თანახმად, საქართველო და მარშალის კუნძულები ორმხრივ ურთიერთობებს განავითარებენ საერთაშორისო სამართლის ფუძემდებლური ნორმების - ტერიტორიული მთლიანობის, საზღვრების ურღვეობის, ერთმანეთის შიდა საქმეებში ჩაურევლობისა და სუვერენული თანასწორობის პრინციპების შესაბამისად.
დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარების ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს გაეროში ორი ქვეყნის მუდმივმა წარმომადგენლებმა ფილიპ მიულერმა და ალექსანდრე ლომაიამ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები
დანღისის ბრძოლა
დანღისის ბრძოლა — ბრძოლა ქართლ-კახეთის სამეფოსა და დაღესტნელ ფეოდალთა ლაშქარს შორის 1750 წელს ადგილ დანღისთან (შაქის სახანოს ტერიტორია, იორ-ალაზნის შესართავთან). ბრძოლა ქართველთა გამარჯვებით დამთავრდა. ბრძოლის შესახებ მოთხრობილია პაპუნა ორბელიანისა და ომან ხერხეულიძის ისტორიულ თხზულებებში.
Pseudolasius trimorphus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დანღისის ბრძოლა
ისტორია
დანღისის ბრძოლის შემდეგ დაღესტნელმა ფეოდალები კარგა ხანს ვეღარ ბედავდნენ საქართველოში ლაშქრობას, მხოლოდ მცირერიცხოვანი რაზმები დათარეშობდნენ ქურდულად.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ბრძოლები კატეგორია:XVIII საუკუნის ბრძოლები
კაბო-ვერდე-საქართველოს ურთიერთობები
ოქმის თანახმად, საქართველოს და კაბო ვერდეს რესპუბლიკა შორის მეგობრობა და თანამშრომლობა განვითარდება საერთაშორისო სამართლის ფუძემდებლური ნორმების - ტერიტორიული მთლიანობის პატივისცემის, სახელმწიფო საზღვრების ურღვეობისა და ერთმანეთის შიდა საქმეებში ჩაურევლობისა და მშვიდობიანი თანაარსებობის პრინციპების შესაბამისად.
ემა ჰიქსი
ემა ჰიქსი (დ. 25 ოქტომბერი, 1997, ბრიტანეთის კოლუმბია, კანადა) — ამერიკელი-კანადელი პორნომსახიობი. კარიერა დაიწყო 2016 წელს, 19 წლის ასაკში. 2019 წელს მონაწილეობა მიიღო ფილმში „Verotika“. მოგებული აქვს 2 ჯილდო. 2020 წლის მონაცემებით მონაწილეობა მიიღო 350 პორნო ფილმში.
კაბო-ვერდე-საქართველოს ურთიერთობები
დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარების ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს გაეროში ორი ქვეყნის მუდმივმა წარმომადგენლებმა ანტონიო პედრო მონტეირო ლიმამ და ალექსანდრე ლომაიამ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები
ემა ჰიქსი
ფილმოგრაფია
და სხვ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:ამერიკელი ქალი პორნომსახიობი კატეგორია:კანადელი პორნომსახიობები
რინგსტედი
რინგსტედი (Ringsted) — ქალაქი დანიაში, კუნძულ ზელანდიაში, რინგსტედის მუნიციპალიტეტში. 2012 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 21 412 ადამიანს შეადგენს, მთლიანი მუნიციპალიტეტის კი 31 000-ს.
რინგსტედი დედაქალაქ კოპენჰაგენიდან დაახლოებით 60 კილომეტრითაა დაშორებული.
რინგსტედი დანიის ერთ-ერთი ყველაზე გადატვირთული და დაკავებული ქალაქია. იგი ზელანდიის შუაგულში მდებარეობს და კუნძულის სამხრეთ ნაწილს, კუნძულ ფუნენსა და იუტლანდიას კოპენჰაგენთან აკავშირებს.
სქოლიო
კატეგორია:დანიის ქალაქები
ზეფირინუსი
მინი|მარჯვნივ|150px|ზეფირინუსი ზეფირინუსი (Zephyrinus; დ. უცნობია — გ. 20 დეკემბერი, 217) —  რომის პაპი 199–217  წლებში. კათოლიკური ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე 26 აგვისტო. იგი რომის პაპის ტახტს განაგებდა 18 წლის განმავლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 20 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 217 კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები
დსთ-საქართველოს ურთიერთობები
საქართველოსა და დამოუკიდებელ სახელმწიფოთა თანამეგობრობას (დსთ) შორის ურთიერთობები — მრავალმხრივი საერთაშორისო ურთიერთობა მესამე ქვეყანასა და ზენაციონალურ ორგანიზაციას შორის.
ისტორია
1993 წლის 3 დეკემბერს, სახელმწიფოს მეთაურთა საბჭოს გადაწყვეტილებით, საქართველო დსთ-ში გაწევრიანდა, რასაც წინ უძღოდა აფხაზეთის ომი და ედუარდ შევარდნაძის ფაქტობრივი იძულება. 1993 წლის 9 დეკემბერს საქართველო შეუერთდა დსთ-ს წესდებას.
საქართველომ დსთ-ის თავდაცვის მინისტრების ჯგუფი 2006 წლის 3 თებერვალს დატოვა, რადგანაც ამ ჯგუფის წევრობა არ იყო თავსებადი ნატოში გაწევრიანების სურვილთან.
საქართველოს გამოსვლა დსთ-დან
2008 წლის 12 აგვისტოს საქართველოს პრეზიდენტმა მიხეილ სააკაშვილმა საქართველოში რუსეთის შეჭრის შემდეგ გააჟღერა დსთ-დან გასვლის სურვილი. 2008 წლის 14 აგვისტოს საქართველოს პარლამენტმა ერთხმად (117 ხმით) მიიღო გადაწყვეტილება საქართველოს ორგანიზაციიდან გასვლის შესახებ. დსთ-ს წესდების მიხედვით (I თავის მე-9 მუხლი) წევრ სახელმწიფოს უფლება აქვს გამოვიდეს თანამეგობრობიდან. სახელმწიფო წერილობით აცნობებს წესდების დეპოზიტარს განზრახვის შესახებ გამოსვლამდე 12 თვით ადრე. ამავდროულად, ვალდებულებები, რომლებიც წარმოიშვა წესდებაში მონაწილეობის პერიოდში, ავალდებულებს შესაბამის სახელმწიფოებს მათ შესრულებას. 2008 წლის 9 ოქტომბერს რუსეთის ფედერაციის საგარეო საქმეთა მინისტრმა სერგეი ლავროვმა განაცხადა, რომ დსთ-ს ქვეყნების საგარეო საქმეთა მინისტრების საბჭომ მიიღო ოფიციალური გადაწყვეტილება თანამეგობრობაში საქართველოს წევრობის შეწყვეტის შესახებ 2009 წლის აგვისტოში. 2009 წლის 18 აგვისტოს საქართველომ დსთ ოფიციალურად დატოვა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები კატეგორია:დსთ-ს საგარეო პოლიტიკა
ალექსი II (ტრაპიზონი)
ალექსი II დიდი კომნენოსი (Αλέξιος Β΄ Μέγας Κομνηνός; დ. აგვისტო, 1283 — გ. 3 მაისი, 1330) — ტრაპიზონის იმპერიის მეცხრე იმპერატორი 1297–1330 წწ. კომნენოსების დინასტიის წარმომადგენელი. იმპერატორ იოანე II-ისა და ევდოკია პალეოლოგის შვილი.
მმართველობა
ალექსი II-ის მმართველობა გამოირჩეოდა იმპერიაში კონსტანტინოპოლის გავლენის დაცემით და ტრაპიზონის სახელმწიფოებრივი კურსის აღებით თავის აღმოსავლეთ მეზობლებთან, განსაკუთრებით საქართველოს სამეფოსთან. 1300 წელს ალექსიმ ბიზანტიის იმპერატორ ანდრონიკე II-ის სურვილის საწინააღმდეგოდ, ცოლად შეირთო სამცხის ათაბაგ ბექა ჯაყელის ასული ჯიაჯაყ ჯაყელი. ამ ქორწინებიდან მათ შეეძინათ 4 ვაჟი და რამდენიმე ასული. 1302 წელს დალაშქრა თურქ-სელჩუკები, აიღო კერასუნტი.
1324 წელს ალექსიმ დაამთავრა ტრაპიზონის ციხის გალავნის შენება. 1330 წელს ალექსის გარდაცვალების შემდეგ იმპერატორი გახდა მისი უფროსი შვილი ანდრონიკე III, რომელიც სულ მალე მოკლეს. იმპერიაში მომავალი 20 წლის განმავლობაში არეულობა და სისხლიანი შინაომები მიმდინარეობდა, რომელიც განპირობებული იყო პრობიზანტიურ და პროქართულ დაჯგუფებებს შორის დაპირისპირებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრაპიზონის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 1283 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1330 კატეგორია:კომნენოსები
ვიდეო თამაშების ისტორია
მესამე თაობის კონსოლები დაფუძნებული 8 ბიტიან პროცესორებზე გამოიშვებოდა 1983-დან 1995-მდე, ხოლო 16 ბიტიანი მეოთხე თაობის კონსოლები — 1987-დან და 1999-მდე. 1990-იანებს ვიდეო თამაშების აღორძინების ხანას უწოდებენ, რა პერიოდშიც დაეცა არკადულ თამაშებზე მოთხოვნა და პოპულარული გახდა 3D კომპიუტერული, გაუმჯობესებული პორტატიული და PC თამაშები. მეხუთე თაობის კონსოლებს გამოსცემდნენ 1993-დან 2006 წლამდე და დაფუძნებული იყო 32-64 ბიტიან პროცესორებზე. ამ პერიოდშივე საფუძველი ჩაეყარა მობილური თამაშებს. 2000-იანებში ხელმისაწვდომი შეიქმნა მეექვსე თაობის კონსოლები (1998-2013) და დაიწყო ონლაინ გეიმინგის და მობილური თამაშების განვითარება. 2005-ში შეუდგნენ მეშვიდე თაობის კონსოლების გამოცემას. ეს მონაკვეთი გამოირჩეოდა მაღალბიუჯეტიანი თამაშების შემუშავებით, კაზუალური PC თამაშების გამოჩენით, ღრუბლოვანი გამოთვლებისა და ახალი ტექნოლოგიების დანერვგვით ვიდოე თამაშებში, მაგალითისთვის როგორიც არის Wii Remote, რისი საშუალებთაც მოთამაშეს, მოძრაობის და რხევის შედეგად შეეძლო თამაშში პერსონაჟისა და გარემოს კონტროლი.
2013 წელს გამოჩნდა მერვე თაობის კონსოლები, მათ შორის Nintendo-ს Wii U, Nintendo 3DS, Nintendo Switch, Microsoft-ის Xbox One, Sony-ის PlayStation 4 და PlayStation Vita. ასევე PC თამაშებმაც დაიკავეს მნიშვნელოვანი ადგილი სათამაშო ბაზარზე და დღემდე განაგრძობენ ზრდას ციფრული დისტრიბუციის საშუალებით. სმარტფონების ფართო გამოყენებამ პოპულარული გახადა მობილური თამაშები.
კომპიუტერული თამაშების წარმოშობა
1950-იანი წლების პერიოდის კომპიუტერული თამაშები შეიძლება დაიყოს სამ კატეგორიად: სავარჯიშო და სასწავლო პროგრამები, კვლევითი პროგრამები (ისეთ სფეროში, როგორიც არის ხელოვნური ინტელექტი) და სადემონსტრაციო პროგრამები, განკუთვნული პუბლიკის გასართობად და შთაბეჭდილების მოსახდენად. გამომდინარე იქიდან, რომ ეს თამაშები ძირითადად იქმნებოდა უნიკალურ აპარატურაზე, მაშინ როდესაც პორტირების განხორციელება სისტემებს შორის მეტად რთული იყო, განსაზღვრული მიზნისა და ამოცანის შესრულების შემდეგ ახორციელებდნენ მის დემონტაჟს. ამის გამო, მათ ვერ მოახდინეს გავლენა ინდუსტრიის განვითარებაზე. ამავე მიზეზის გამო, შეუძლებელია იმის დადგენა, თუ ვინ შექმნა პირველი კომპიუტერული თამაში ან ვინ განახორციელა თავდაპირველად სათამაშო მექანიკისა და თამაშების უმრავლესობის მოდელირება.
მინი|მარჯვნივ|250პქ|Tennis for Two-ის კონტროლერის თანამედროვე რეკრეაცია დღემდე ცნობილი ყველაზე ადრეული თამაშია ჭადრაკის სიმულაცია „Turochamp“, შექმნილი ალან ტიურინგისა და დევიდ ჩამპერნაუნის მიერ 1948 წელს. თუმცა ის არასდროს გამოსულა კომპიუტერებზე. ერთ-ერთი ყველაზე ადრეული თამაშები გამოსული კომპიუტერზე იყო „Bertie the Brain“ — კრეტიკი-ნოლიკის სიმულაცია და Nimrod, რომელიც ახდენდა ნიმის სიმულაციას (მათემატიკური თამაში). „Bertie the Brain“ შექმნა ჯოსეფ კეიტსმა და როჯერს მაჯესტიკმა და სადემონსტრაციოდ წარადგინეს კანადის ნაციონალურ გამოფენაზე 1950 წელს. Nimrod ჩაფიქრა ჯონ ბენეტმა Ferranti-ში, ხოლო შეიმუშავა რეიმონდ სტიუარტ-უილიამსმა და ნაჩვენები იქნა ბრიტანეთის ფესტივალზე და ბერლინის სამრეწველო შოუზე 1951 წელს. არცერთი ამ თამაშთაგან არ გამოიყენებდა, არც ელექტრო სხივურ მილს და არც დისპლეის. პირველი თამაში, რომელიც მოიხმარდა მონიტორს იყო ორი კვლევითი პროექტი (დასრულებული 1952 წელს): დამკის პროგრამა, შექმნილი კრისოფერ სტრეჩის მიერ Ferranti Mark 1-ის კომპიუტერისთვის და ასევე კრესტიკი-ნოლიკის სიმულაცია „OXO“, შემუშავებული ალექსანდრ დუგლასის მიერ EDSAC-ისთვის. პირველი ცნობილი თამაში გრაფიკის გამოყენებით, რომელიც განახლებას ახდენდა რეალური დროის რეჟიმში, იყო ბილიარდი, დაპროგრამებული უილიამ ბრაუნისა და ტედ ლიუისის მიერ MIDSAC კომპიუტერისთვის, მიჩიგანის უნივერსიტეტში 1954 წელს.
შესაძლოა, პირველი თამაში შექმნილი არა რაიმე კვლევითი, ან სხვადასხვა ტექნოლოგიების სადემონსტრაციოდ, არამედ კონკრეტულად გართობის მიზნით, ეს იყო „Tennis for Two“ — შემუშავებული ბრუკჰეივენის ნაციოალური ლაბორატორიაში 1958 წელს, რამაც ფართო აღიარება ჰპოვა ელექტრონული გასართობების მოყვარუთა შორის.
Spacewar
1950-იანი წლების მეინფრეიმ კომპიუტერები როგორც წესი წარმოადგენდნენ პაკეტური დამუშავების მანქანებს შეზღუდული სიჩქარითა და მეხსიერებით, რაც ხდიდა მათ თამაშებისთვის გამოუსადეგრად. ამასთანავე აღნიშნული კომპიუტერები მეტად ძვირად ფასობდნენ, ასე რომ, მათი რესურსების ხარჯვა გართობის მხრივ არ იყო მიზანშეწონილი. 1950-იანი წლების დასაწყისში, მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტის ლინკიოლნის ლაბორატორიაში, ჰგუფმა, რომელსაც მეთაურობდა ჯეი ფოსტერი, შექმნა კომპიუტერი სახელად Whirlwind, რომელიც ამუშავებდა ბრძანებებს რეალურ დროში და თავის თავში მოიცავდა უფრო სწრაფ და სანდო ფორმის ოპერატიულ მეხსიერებას.
სქოლიო
კატეგორია:ვიდეო თამაშების ისტორია
Resident Evil Survivor
გეიმპლეი არის პირველი პირის ხედვით, სადაც პერსონაჟს აქვს შეზღუდული ინვენტარი და მოთამაშის მუდმივ მიზანს წარმოადგენს ზობებისა და მონსტრების განადგურება და ასევე, სხვადასხვა საგნების, მაგალითად, ტყვია-წამლისა და გადაუდებელი პერველადი აფთიაქის მოძიება.
„Resident Evil Survivor“-ს წილად ხვდა უარყოფითი შეფასებები კრიტიკოსებისგან. საერთო განხილვის საიტებზე, Metacritic-სა და GameRankings-ზე თამაშის საშუალო ქულა შეადგენს 39%-ს (ცხრა მიმოხილვაზე დაყრდნობით) და 42.11%-ს (ათ მიმოხილვაზე დაყრნობით).
სქოლიო
კატეგორია:2000 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:არკადული თამაშები კატეგორია:სინათლის იარაღის თამაშები კატეგორია:PlayStation-ის თამაშები კატეგორია:Resident Evil-ის თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშების სპინოფები კატეგორია:ვიდეო თამაშები შემუშავებული იაპონიაში კატეგორია:1998 წელს მიმდინარე ვიდეო თამაშები
მელიორაციული ჰიდროგეოლოგია
მელიორაციული ჰიდროგეოლოგია — ჰიდროგეოლოგიის გამოყენებითი დარგი, რომელიც შეისწავლის და გამოიმუშავებს ჰიდროგეოლოგიური პირობების  გაუმჯობესების  მეთოდებს, ნიადაგის ნაყოფიერების გაზრდის მიზნით.
საქართველოში მელიორაციული ჰიდროგეოლოგია ითვლის  ათეულ  წლებს. ჯერ კიდევ  XX საუკუნის სამოციან წლებში გეოლოგიური სამართველოს  ჰიდროგეოლოგიურ ქვედანაყოფში საფუძველი ჩაეყარა კვლევებს მელიორაციული ჰიდროგეოლოგიის  მიმართულებით, რომელსაც აწარმოებდნენ ენთუზიასტი სპეციალისტები, საქართველოს დამსახურებული გეოლოგი გიორგი (გოგი) მარტაშვილი და გივი გოგინაშვილი. მათ სხვადასხვა დროს დააპატენტეს საავტორო უფლებები რამდენიმე მეთოდზე. ამ მეთოდების გამოყენება აუმჯობესებს სასოფლო სამეურნეო კულტურების მოსავლიანობას.
1976 წელს მელიორაციისა  და  წყალთა  მეურნეობის  სამინისტროში  გიორგი მარტაშვილისა  და  გივი გოგინაშვილის აქტიური მცდელობით შეიქმნა საქართველოს ჰიდროგეოლოგიურ-მელიორაციული  ექსპედიცია, რომელიც XX საუკუნის მიწურულამდე იმდროინდელი პოლიტიკური და სამეურნეო ხელმძღვანელების მხარდაჭერით ფუნქციონირებდა წარმატებით.
კატეგორია:ჰიდროგეოლოგია
პოლ მაკ-კარტნის დისკოგრაფია
აქ წარმოდგენილია პოლ მაკ-კარტნის სრული სოლო დისკოგრაფია, მისი ჯგუფის Wings ჩანაწერებთან ერთად.
სქოლიო
კატეგორია:ბრიტანელი შემსრულებლების დისკოგრაფიები დისკოგრაფია კატეგორია:პოპ-მუსიკის დისკოგრაფიები კატეგორია:როკ-მუსიკის დისკოგრაფიები
კომუნისტური ტერორიზმი
მემარცხენე ტერორიზმი — სხვადასხვა მემარცხენე ხასიათის დოქტრინებზე (მარქსიზმი, ლენინიზმი, ტროცკიზმი, კასტროიზმი, და ა.შ) დაყრდნობილი ტერორიზმის ნაირსახეობა. მემარცხენე ტერორისტების სამიზნეს, როგორც წესი, წარმოადგენენ ბიზნესმენები, სახელმწიფო მოხელეები, ძალოვანი სტრუქტურების წარმომადგენლები. ასეთი ყაიდის ტერორისტები ქმნიან იატაკქვეშა შეიარაღებულ ორგანიზაციებს, რომლების საერთაშორისო დონეზე საქმიანობის კოორდინაციას ახორციელებენ. როგორც წესი, მემარცხენე ტერორიზმი აქტიურდება ქვეყნის შიგნით რაიმე კრიზისის გამწვავების დროს. ცივი ომის პერიოდში მემარცხენე ტერორისტები ზოგიერთი სოციალისტური ქვეყნის მნიშვნელოვანი მხარდაჭერით სარგებლობდნენ.
მემარცხენე ტერორიზმის საქმიანობის ეტაპები
გამოყოფენ მემარცხენე ტერორიზმის საქმიანობის რამდენიმე ეტაპს:
მემარცხენე ტერორისტული ორგანიზაციები
ევროპაში რამდენიმე ტერორისტული ორგანიზაცია მოქმედებდა. გერმანიაში — წითელი არმიის ფრაქცია, იტალიაში — წითელი ბრიგადები, 22 მარტი, 22 ოქტომბერი, მესამე პოზიცია, საფრანგეთში — პირდაპირი მოქმედება, საბერძნეთში — რევოლუციური ორგანიზაცია 17 ნოემბერი. მემარცხენე ტერორისტული ორგანიზაციები მოქმედებდნენ ევროპის ფარგლებს გარეთაც. იაპონიაში 1969 წელს ჩამოყალიბდა იაპონიის წითელი არმია, ხოლო იმავე ხანებში აშშ–ში გაერთიანებული განმათავისუფლებელი არმია.
მემარცხენე ტერორიზმის გააქტიურება ევროპაში
მემარცხენე ტერორისტულმა ორგანიზაციებმა გააქტიურება იწყეს 1960-იან წლებში.
მემარცხენე ტერორისტული ორგანიზაციების დაფინანსების საკითხი
როდესაც ევროპაში მემარცხენე ტერორისტების გააქტიურების პარალელურად მათი დაფინანსების წყაროების საკითხი დაისვა, ბევრმა ხელი საბჭოთა კავშირისკენ გაიშვირა, რომელიც აშკარად დაინტერესებული იყო დემოკრატიულ ქვეყნებში მდგომარეობის დესტაბილიზაციით. საფრანგეთში ტერორისტული აქტების ორგანიზატორებად კუბას, ალჟირს, ლიბიას, ირანს, უგანდას, სამხრეთ იემენს ასახელებდნენ, რომელთა ზურგს უკან საბჭოთა კავშირი და ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკა იდგნენ.
აშშ აცხადებდა, რომ ტერორისტები რუსულ იარაღს იყენებდნენ. გავრცელდა ინფორმაცია, რომ ეს ორგანიზაციები რუსი აგენტების აქტიური მონაწილეობით შეიქმნა. საბჭოთა კავშირს ეს, ალბათ, მართლაც ხელს აძლევდა. მას საკმაოდ არაკონსტრუქციული პოზიცია ეკავა პალესტინის კონფლიქტის მიმართ. ის არასოდეს უწოდებდა პალესტინელებს ტერორისტებს და თანაც მათ აქტიურად ეხმარებოდა. ევროპაში მიმდინარე ეროვნულ–განმათავისუფლებელ მოძრაობას საბჭოთა კავშირი აშკარად უჭერდა მხარს და ამ მოძრაობის ლიდერებად საბჭოთა კავშირს არ აცხადებდა.
საბჭოთა კავშირის გარდა, დასავლეთ ევროპის მემარცხენე ტერორისტულ ორგანიზაციებს მჭოდრო კავშირი ჰქონდათ არაბ ტერორისტებთან. ისინი მომზადებას გადიოდნენ აღმოსავლეთის ქვეყნების ბაზაზე. იყო ინფორმაცია, რომ მათ საბჭოთა ინსტრუქტორები წვრთნიდნენ.
მემარცხენე ტერორიზმის შესუსტების მიზეზები 1990-იან წლებში
1990-იან წლებში დაიწყო მემარცხენე ტერორისტული მოძრაობის შესუსტების ხანა. ამის გამომწვევ მიზეზებად ასახელებენ სოციალიზმისა და მარქსიზმის იდეების სრულ დისკრედიტაციას, ვარშავის ხელშეკრულების ორგანიზაციის დაშლას, აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნების მიერ დასავლეთზე ორიენტაციის შეცვლას, საბჭთა კავშირის დაშლას, ცივი ომის დასრულებას და მემარცხენე ტერორისტული ორგანიზაციების დაფინანსების შეწყვეტას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ტერორიზმი
ქაფრ-ელ-შაიხი
ქაფრ-ელ-შაიხი (كفر الشيخ) — ქალაქი ჩრდილოეთ ეგვიპტეში. მოქცეულია მდინარე ნილოსის დელტაში. ქალაქი 134 კილომეტრითაა დაცილებული ქვეყნის დედაქალაქ კაიროს. ქაფრ-ელ-შაიხის მცხოვრებთა რაოდენობა 2006 წლის მიხედვით 147 380 ადამიანს შეადგენდა. ქალაქი ქაფრ-ელ-შაიხის მუჰაფაზის ადმინისტრაციული ცენტრია.
სქოლიო
კატეგორია:ეგვიპტის ქალაქები კატეგორია:ქაფრ-ელ-შაიხის მუჰაფაზა
Pseudolasius typhlops
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
დომინიკელთა რესპუბლიკა-საქართველოს ურთიერთობები
დომინიკელთა რესპუბლიკა-საქართველოს ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს დომინიკელთა რესპუბლიკასა და საქართველოს შორის. დომინიკელთა რესპუბლიკამ და საქართველომ დიპლომატიური ურთიერთობა დაამყარეს 2010 წლის 22 იანვარს. დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარების შესახებ ერთობლივ კომუნიკეზე ხელმოწერის ცერემონიალი გაიმართა ნიუ-იორკში, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციასთან საქართველოს მუდმივ წარმომადგენლობაში.
ერთობლივი კომუნიკეს თანახმად, საქართველო და სენტ-ლუსია ორმხრივ ურთიერთობებს განავითარებენ საერთაშორისო სამართლის ფუძემდებლური ნორმების - ტერიტორიული მთლიანობის, საზღვრების ურღვეობის, ერთმანეთის შიდა საქმეებში ჩაურევლობისა, და სუვერენული თანასწორობის პრინციპების შესაბამისად.
დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარების ხელშეკრულებას ხელი მოაწერეს გაეროში ორი ქვეყნის მუდმივმა წარმომადგენლებმა ფედერიკო ალბერტო კუელო კამილომ და ალექსანდრე ლომაიამ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები
ანასპიდები
ანასპიდები (Anaspida) — ნამარხი უყბოების ქვეკლასი. აქვთ თითისტარისებრი, 25 სმ-მდე სიგრძის ქერცლიანი სხეული, მცირე ზომის ფირფიტებით დაფარული თავი. ფირფიტები და ქერცლები აგებულია არაუჯრედოვანი ძვლის, ასპიდინისაგან. აქვთ ხრტილოვანი ჩონჩხი და მომრგვალო სალაყუჩე ნაპრალები. შინაგანი აგებულებით ანასპიდები ახლო დგანან მრგვალპირიანებთა. ნაპოვნია სილურულ და დევონურ ნალექებში.
ჰელმუტ შმიდტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის კანცლერები კატეგორია:გერმანიის საგარეო საქმეთა მინისტრები კატეგორია:გერმანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:დაბადებული 23 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1918 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2015 კატეგორია:ცივი ომის ლიდერები
პერუ-საქართველოს ურთიერთობები
პერუ-საქართველოს ურთიერთობები — წარმოადგენს ურთიერთობებს პერუსა და საქართველოს შორის. პერუმ და საქართველომ დიპლომატიური ურთიერთობა დაამყარეს 2010 წლის 14 იანვარს. „საქართველოსა და პერუს რესპუბლიკას შორის დიპლომატიური ურთიერთობების დამყარების შესახებ ოქმზე“ ხელმოწერის ცერემონიალი გაიმართა ნიუ-იორკში, გაერთიანებული ერების ორგანიზაციასთან საქართველოს მუდმივ წარმომადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს დიპლომატიური ურთიერთობები
ჟან როშფორი
ჟან როშფორი (Jean Rochefort ​ [ʒã ʁɔʃ.fɔʁ]; დ. 29 აპრილი, 1930, პარიზი — გ. 9 ოქტომბერი, 2017, პარიზი) — ფრანგი მსახიობი. ორჯერ მოიპოვა სეზარი — 1976 წელს საუკეთესო მეოხარისხოვანი როლისთვის ფილმში „Que la fête commence“, 1978 წელს კი მთავარი როლისთვის ფილმში „კიბორჩხალა-მედოლე“ (Le Crabe-tambour).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 29 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2017
დევიდ უინფილდი
დევიდ კრამპტონ უინფილდი (David Crampton Winfield) (დ. 2 დეკემბერი, 1929 — გ. 28 სექტემბერი, 2013) — ბრიტანელი კონსერვატორი და ბიზანტისტი, რომელიც სპეციალიზდებოდა კედლის მხატვრობაში. კარიერის პირველი ნახევარი გაატარა უცხოეთში, უმეტესად თურქეთსა და კვიპროსში, სადაც გაწეული ღვაწლისთვის 1974 წელს დაჯილდოვდა ბრიტანეთის საიმპერატორო ორდენით. The Times მას XIX საუკუნის დიდ მეცნიერ-მოგზაურებს ადარებს. მოგვიანებით მუშაობდა გაერთიანებულ სამეფოში და 1981 წლიდან დაინიშნა National Trust-ის კონსერვაციის დაგეგმარების თანამდებობაზე.
ადრეული პერიოდი და განათლება
დევიდ უინფილდი დაიბადა და გაიზარდა ჰენდონში (ლონდონი). მამამისი იყო სამოქალაქო მოხელე, რომელიც პირველ მსოფლიო ომში დაიჭრა. დედა ედიტი გარდაიცვალა მაშინ, როდესაც უინფილდი ხუთი წლის იყო და დეივიდი და მისი ძმა დიდწილად მამიდამ აღზარდა. მამა და ძმაც, რომელიც დეიიდზე ექვსი წლით უფროსი იყო მეორე მსოფლიო ომში ტყვეებად ჩავარდნენ და გარდაიცვალნენ სანამ უინფილდს 30 წელი შეუსრულდებოდა.
უინფილდი დორსეტის ბრაიანსტონის სკოლაში დადიოდა და ოქსფორდის მერტონის კოლეჯში ეუფლებოდა თანამედროვე ისტორიას, რომელიც მან 1954 წელს დაასრულა. უინფილდმა ბიზანტიური ხელოვნებისა და არქიტექტურის კვლევებით დაინტერესდა, მას შემდეგ რაც, ათონის მთის გავლით, ის ევროპიდან სტამბოლამდე მოგზაუურობდა. ორი წამყვანი აკადემიკოსის გერვასე მეთიუსა და დევიდ ტალბოტ რაისის რჩევით, მან განაცხადი გაგზავნა და მოიპოვა ბრიტანეთის საბჭოს სტიპენდია. ამ ჯილდომ უინფილდს საშუალება მისცა 2 წელი ბელგრადის უნივერსიტეტში გაეტარებინა, სადაც ის გამოჩენილ სერბ ხელოვნების ისტორიკოსთან მუშაობდა, და ზაფხულის არდადეგებში, გაეროს მიერ დაფინანსებულ პროექტის ფარგლებში, რომელსაც იტალიური გუნდი ხელძღვანელობდა, უინფილდმა სოპოჩანის მონასტერში მუშაობისას კედლის მხატვრობის კონსერვაციის მნიშვნელოვანი ტექნიკები გამოიმუშავა.
კარიერა
ბალკანეთში მიღებულბმა გამოცდილებამ უინფილდს საშუალება მისცა დაეწერა სტატია „Four Historical Compositions from the Medieval Kingdom of Serbia“, რომელიც გამოქვეყნდა 1958 წ. ჟურნალ Byzantinoslavica 19, no.2-ში. უინფილდი გამოსცემდა მრავალ წიგნსა და სტატიას არქეოლოგიაზე და კონსერვაციის სამუშაოსთან დაკავშირებით, ხშირად მის მეუღლე ჯუნთან ერთად. მეუღლეს ის ტრაპიზონში შეხვდა, მაშინ როცა ის იყო ასისტენტ სტუდენტი, პასუხისმგებელი არქიტექტურული ნახატებისა და სურათების პროექტზე, რომელზეც ორივე მუშაობდნენ. უინფილდის 1985 წლის პუბლიკაციამ, ბიზანტიის მონუმენტებზე და პონტოს ტოპოგრაფიაზე, რომლის თანაავტორია ენთონი ბრაიერი, მაღალი შეფასება დაიმსახურა.
თურქეთი
უინფილდის პირველი მნიშვნელოვანი პროექტი იყო ტრაპიზონის აია სოფიას ტაძარი, სადაც ის დევიდ ტალბოტ რაისმა 1957 წელს მოიწვია რათა საველე ზედამხედველობა გაეწია. უინფილდს ფრესკების რესტავრაცია ებარა, სადაც ის შემდეგი ხუთი წლის განმავლობაში მუშაობდა. პროექტი, ანკარას ბრიტანული არქეოლოგიის ინსტიტუტის სპონსორობითა და Walker Trust of St Andrew-ის დაფინანსებით ხორციელდებოდა და მან გამოიღო შთაბეჭდავი შედეგები, რადგან ტალბოტ რაისმა თურქეთის მთავრობისგან ნაგებობაში, რომელიც იმ დროისთვის მეჩეთად ფუნქციონირებდა, ქრისტიანული ფრესკების გამოჩენის ნებართვა მიიღო. საღებავების ჩამოფხეკის შემდეგ გამოჩნდა ფრესკები, რომელიც კედლის მხატვრობის „ბრწყინვალე“ მაგალითად შეფასდა. როგორც ლუტგარდ ვანდეპუტმა აღნიშნა, Anatolian Studies, 2008, ფრსკები მნიშვნელოვანი იყო ”არა მხოლოდ იმიტომ, რომ მათ გააჩინეს კითხვები მხატვრობის ტექნიკის წარმოშობასა და განვითარების შესახებ, არამედ ინფორმაციის გამო, რომელიც ისინი იძლეოდნენ XIII საუკუნის ქრისტიანობაში მხატვრობის განვითარებისა და სტილისტური ინოვაციების შესახებ”. სამუშაოების დასასრულისკენ, უინფილდისა და მისი მეუღლის ძალისხმევით, რომლებიც ამ დროისთვის ტრაპიზონში კარგად იყვნენ ცნობილი, ადგილობრივმა გუბერნატორმა ეკლესიის მუზეუმად გადაქცევის ნებართვა დართო. 2013 წელს გადაწყდა რომ მუზეუმი ისევ აქტიურ მეჩეთად გადაქცეულიყო.
1962 წელს, უინფილდმა არქეოლოგ მაიკლ გოფთან ერთად მოინახულა ესკიგიუმუშის მონასტერი, კლდეზე-ნაკვეთი მონასტერი ნიღდესთან. Russell Trust-გან გრანტის მიღების შემდეგ, მათ დაიწყეს გაწმენდითი და სარესტავრაციო სამუშაოები ბიზანტიურ ფრესკებზე, სადაც ისინი შემდეგი რამდენიმე წელი მუშაობდნენ. მათმა სამუშაოებმა გამოააშკარავა კარგად შემოანხული ფრესკები, რომელიც ასახავდა ახალი აღთქმის სცენებს, რომელიც თარიღდებოდა XI ან XII საუკუნეებით. მნიშვნელოვანი აღმოჩენა, რომელიც გამოქვეყნდა The Times-ში 1963 წლის 25 ოქტომბერს. შემდგომი აღმოჩენა იყო ნახატების სერია ნართექსის ზემოთ მდებარე ოთახის კედლებზე, რომლებიც იდენტიფიცირებული იყო როგორც ეზოპეს იგავების ილუსტრაცია.
ტრაპიზონში ყოფნის დასაწყისში უინფილდი შეხვდა ენტონი ბრაიერს. საერთო ინტერესებით შეპყრობილი, განსაკუთრებით პონტოს სამეფოს ძეგლების შესწავლით, ეს თანამემამულე მეცნიერები რეგიონის უშიშარ მკვლევარებად იქცნენ. შაბათ-კვირის განმავლობაში ისინი მოგზაურობდნენ სანაპიროზე და გადადიოდნენ ხეობებსა და მაღალმთიანეთში, სადაც აღწერილი იქნა ტერიტორიის ბიზანტიური და ბერძნული ისტორიის ნარჩენები, რომელთა ნაწილი მომავალში სამუდამოდ განადგურდა. მიუხედავად იმისა, რომ კლვევა 1970-იანებში დასრულდა, კვლევის შედეგების გამოცემა 1985 წლამდე არ მომხდარა. 1964-1965 წლებში უინფილდი Dumbarton Oaks-ის მეცნიერ თანამშრომლად დაინიშნა, სადაც წინა წელს ის მოწვეულ თანამშრომლად იმყოფებოდა. დაფნანსების შემცირების შემდეგ, იგი სტამბოლიდან კვიპროსში გადადის.
კვიპროსი
1952 და 1978 წლებს შორის, Dumbarton Oaks-მა დააფინანსა გათხრები და/ან რესტავრაციები კვიპროსის მნიშვნელოვან მონუმენტებზე, რის გამოც თითქმის ათი წელი დეივიდი და მისი მეუღლე კვიპროსში ცხოვრობდნენ, სადაც ძირითადად არაკოსის ღვთისმშობლის ეკლესიაში (ლაგუდერა) მუშაობდნენ. უინფილდი 1968-1973 წლებში ფრესკების აღდგენასა და კონსერვაციას ხელმძღვანელობდა, ხოლო ჯუნ უინფილდი სურათებსა და ჩანახატებს ამზადებდა. მოგვიანებით მათ გამოსცეს წიგნი: The Church of the Panaghia tou Arakos at Lagoudhera, Cyprus: The Paintings and Their Painterly Significance, in 2003.
უფრო ადრე, უინფილდმა, ერნესტ ჰოკინსთან ერთად, სანთლის ჭყვარტლებისგან გაწმინდა ასინოს ღმრთისმშობლის ეკლესია. ის ასევე მუშაობდა მონაგრის და პერა ხორიოს ეკლესიებში და პაფოსთან ახლოს მდებარე წმინდა ნეოფიტის მონასტერში, სადაც ჰოკინს აქამდეც უმუშავია. 1970-იან წლებში Dumbarton Oaks-ის საველე კვლევის დაფინანსება საგრძნობლად შეამცირდა და როდესაც 1973 წელს ლაგუდერაში სამუშაოები დასასრულს მიუახლოვდა, უინფილდები ინგლისში დაბრუნდნენ, სადაც თავდაპირველად ოქსფორდში დასახლდნენ.
გაერთიანებული სამეფო
სამშობლოში ჩამოსვლისას, უინფილდის კვიპროსის სამუშაოები აღიარებულიიქნა ბრიტანეთის მთავრობის მიერ, 1974 წლის 1 იანვარს, საახალწლო საპატიო სიის თანახმად ის დაჯილდოვდა ბრიტანეთის საიმპერატორო ორდენით, მის მიერ კვიპროსში რელიგიური ხელოვნების ნიმუშების აღდგენისთვის. გაერთიანებულ სამეფოში დაბრუნების შემდეგ და მრავალი გრანტის დახმარებით, ჯერ როგორც All Souls College-ის მოწვეული თანამშრომელმა, შემდეგ მერტონის კოლეჯის უფროსი მეცნიერ თანამშრომელმა, დაწერა თავისი საზღვარგარეთში მუშაობის ზოგიერთი მიგნებები. 1979 წელს იგი კენტერბერის კათედრალის კედლის მხატვრობის სახელოსნოს დამფუძნებელი და დირექტორი გახდა და ამ პერიოდში იესოს სამლოცველოში ჭერის მოხატულობის აღდგენაზე მუშაობდა. 1981 წელს National Trust-მა უინფილდი კონსერვაციის ამგეგმავად დანიშნა. 1989 წელს დატოვა National Trust-ი და გავიდა პენსიაზე. მიუხედავად იმისა, რომ უინფილდს ოფიციალური თანამდებობა არ გააჩნდა, მას შემდეგ რაც ის და მისი მეუღლე კუნძლ მალიზე გადავიდნენ, ის ისევ აგრძელებდა აკადემიურ საქმიანობას. ამ პერიოდშივე გამოქვეყნდა მისი ორი ძირითადი ნაშრომები. დეივიდი ასევე მალიდან გაემგზავრა კორტალდის ხელოვნების ინსტიტუტში, რათა კედლის მხატვრობაზე ლექციები წაეკითხა.
ფოტოგრაფია
2016 წელს, ენტონი ისტმონდის კურატორობით გამოფენა სახელწოდებით: Byzantium’s Other Empire: Trebizond გაიხსნა სტამბოლში, კოჩის უნივერსიტეტის ANAMED-ის გალერეაში. გამოფენა შეეხო ტრაპიზონში აია-სოფიას ტაძარს და ფართოდ გამოიყენებოდა დევიდ და ჯუნ უინფილდების ფოტო და ნახატების არქივი, რომელსაც კორტალდის ხელოვნების ინსტიტთან ასოცირებული კონვეის ბიბლიოთეკა ფლობდა. უინფილდს, რომელსაც მჭიდრო კავშირი გააჩნდა კორტალდის ინსტიტუტთან, სიცოცხლის განმავლობაშივე კონვეის ბიბლიოთეკას გადასცა თავისი შავ-თეთრი ფოტომასალები, რომლებიც ამჟამად „Courtauld Connects“-ის პროექტის ფარგლებში დიჯიტალიზაცია და არქივიზაციის პროცეს გადის. უინფილდის გარდაცვალების შემდეგ, მისმა მეუღლემ სურათებისა და ჩანაწერების არქივის დიდი ნაწილი ასევე უწყალობა კორტალდის ხელოვნების ინსტიტუტს.