cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ოლეგ გეგეჭკორი
გეგეჭკორი დაიბადა ყირიმში, სამხედრო მფრინავის ოჯახში. სწავლობდა ქ. კრემენჩუკის (პოლტავის ოლქი) სავერტმფრენო სასწავლებელში. მსახურობდა ხერსონის ოლქში, საარმიო ავიაციის ცალკე ბრიგადაში. დამოუკიდებელი ფრენებისთვის წვრთნიდა კურსანტებს. 2014 წლიდან მონაწილეობდა საბრძოლო მოქმედებებში დონბასში, თავი გამოიჩინა ბრძოლაში დებალცევესთან. 2022 წელს, რუსეთის თავდასხმის დროს, მეთაურობდა უკრაინის სახმელეთო ჯარების საარმიო ავიაციის მე-11 ცალკე ბრიგადის ვერტმფრენთა ესკადრილიას. დაიღუპა მისი საფრენი აპარატის ჩამოგდების შედეგად კიევის მახლობლად. დაჯილდოებულია ორდენით „მამაცობისთვის“ (II ხარისხი, 2022) და უკრაინის გმირის წოდებით (2022, სიკვდილის შემდეგ).
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1972 კატეგორია:გარდაცვლილი 8 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:უკრაინელი სამხედრო მოსამსახურეები კატეგორია:ქართველები უკრაინაში კატეგორია:რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022)
ფლუორესცენცია
ფლუორესცენცია — ფიზიკური პროცესი. აჩვენებს სპეციფიკური მოლეკულების ადგილმდებარეობას უჯრედში, ფლუორესცენტული საღებრებით ან ანტისხეულებით მოლეკულების მონიშვნით. ეს ფლუორესცენტული ნივთიერებები შთანთქავენ ულტრაიისფერ გამოსხივებას და ასხივებენ ხილულ სინათლეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მოლეკულური ბიოლოგია კატეგორია:საღებრები კატეგორია:რადიოქიმია
ნაიტინგეილი (კუნძული)
ნაიტინგეილი (ანუ ბულბულის კუნძული, Nightingale Island) — პატარა კუნძული (ფართობი 3,2 კმ²) ტრისტანი-და-კუნიას არქიპელაგში, შედის ბრიტანეთის ზღვისიქითა ტერიტორიების წმინდა ელენე, ამაღლება და ტრისტანი-და-კუნიას შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
მიდლის და სტოლტენჰოფის მომცრო კუნძულებით (თითოეულის ფართობი დაახლოებით 0,1 კმ²) და იქვე მყოფი კლდეებით ქმნის ჯგუფს, რომელსაც ჰქვია ნაიტინგეილის კუნძულები.
კუნძულის ჩრდილოეთით მდებარეობს ორი მთა, სიმაღლით 335 და 295 მეტრი ზღვის დონიდან.
ნაიტინგეილის კუნძულები ცნობილია, როგორც ბევრი ზღვის ფრინველის ბინადრობის ადგილი (მილიონზე მეტი პოპულაცია). კუნძულებზე ბინადრობს ყვითელნისკარტიანი ალბატროსების ერთ-ერთი ყველაზე უფრო დიდი პოპულაცია. ნაიტინგეილის და ინაკსესიბლეს კუნძულები — მეკლდეური პინგვინის (Eudyptes chrysocome) ბინადრობის ერთ-ერთი იშვიათი ადგილია.
დომელშის ლუდსახარში
დომელშის ლუდსახარში (Dommelsche Bierbrouwerij), მდებარეობს ნიდერლანდების პროვინცია ჩრდ. ბრაბანტის საეკლესიო სოფელ დომელენში, სადაც 1744 წლიდან იწყება ლუდის წარმოება.
ისტორია
„დომელშის ლუდსახარშის“ ისტორია აითვლება 1702 წლიდან, როცა ვინმე იან ფან დეივენტერმა ლუდის წარმოებას მოკიდა ხელი. მის შემდეგ ლუდის საწარმომ რამდენიმე მესაკუთრე გამოიცვალა. მე-19 საუკუნის მეორე ნახევარში ახალგაზრდა მეპატრონის ვილჰელმუს სნიდერის (Wilhelmus Cornelis Snieders) ხელში წარმოების მოცულობა მკვეთრად გაიზარდა. დომელენში გამოხდილმა ლუდმა მთელ რეგიონში გაითქვა სახელი. იმ დროს ლუდის ტრანსპორტირება ხდებოდა გრუნტის გზებზე უზარმაზარი კასრებით. 1930 წლიდან საწარმო ატარებს ახალ სახელს: „სააქციო საზოგადოება დომელშის ლუდსახარში“ (N.V. Dommelsche Bierbrouwerij v/h W.C. Snieders), რომელიც ეკუთვნოდა სნიდერების ოჯახს. დიდი ხნის განმავლობაში ლუდსახარში იყო ნიდერლანდებში უძველესი საოჯახო ბიზნესი. 1968 წელს კომპანია შეისყიდა ბელგიურმა ლუდის კონცერნმა Brouwerij Artois-მა (შემდგომში - Interbrew). რასაც მოყვა ტრადიციული ძველი საფირმა მარკის „დომელშ“-ის შეცვლა „დომელს“-ით. ლუდმა ვერ გაუძლო ბაზრის კონკურენციას და ფაქტობრივად ნელ-ნელა გაქრა დახლებიდან. 1983 წლიდან წამოწყებულ იქნა ახალი სარეკლამო კომპანია, რათა ქვეყანაში კვლავ გაეხსენებინათ მივიწყებული ტრადიციული ლუდი.
„დომელშის“ გარდა სოფელ დომელში აწარმოებენ ნიდერლანდურ ლუდს „Hertog Jan“ და ბელგიურ „Jupiler“, „Brahma“ და „Leffe“-ს.
სქოლიო
კატეგორია:ლუდი კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები
არტური (კონაქტის ჰერცოგი)
პრინცი არტური (Prince Arthur; დ. 1 მაისი, 1850, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი — გ. 16 იანვარი, 1942, სარი, დიდი ბრიტანეთი) — საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტიის წარმომადგენელი. დიდი ბრიტანეთის დედოფალ ვიქტორიასა და ალბერტის საქსენ-კობურგ-გოთელის შუათანა ვაჟი. ბრიტანული არმიის ლეიტენანტი, კონაქტისა და სტრეთერნის ჰერცოგი, კანადის გენერა-გუბერნატორი.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|264x264პქ|დედოფალი ვიქტორია ახლადშობილ არტურთან ერთად
ადრეული ცხოვრება
პრინცი არტური დაიბადა 1850 წლის 1 მაისს ბუკინგემის სასახლეში, ლონდონში. იგი იყო დიდი ბრიტანეთისა და ირლანდიის დედოფალ ვიქტორიასა და მისი მეუღლის, პრინც ალბერტ საქსენ-კობურგ-გოთელის მეშვიდე შვილი და მესამე ვაჟი. იგი იმავე წლის 22 ივნისს მონათლა კენტერბერის ეპისკოპოსმა. მისი ნათლიები იყვნენ: გერმანიის იმპერატორი ვილჰელმ I, პრინცესა იდა საქსენ-მაინინგენელი და ველინგტონის ჰერცოგი არტურ უელსლი, რომლის დაბადების დღესაც დაიბადა იგი, რის გამოც პატარა პრინცს მის პატივსაცემად დაარქვეს სახელი. უფროსი ძმების მსგავსად არტურმა კარგი განათლება მიიღო კერძო მასწავლებლებისაგან, პარალელურად კი სამხედრო წვრთნებს გადიოდა. ხშირად მას დედოფალ ვიქტორიას საყვარელ შვილადაც ასახელებენ.
კარიერა
16 წლის ასაკში პრინცმა არტურმა დაასრულა სამხედრო სკოლა და ოფიცრად მსახურობის შემდეგ მიიღო ბრიტანული არმიის ლეიტენანტის ჩინიც, რა თანამდებობაზეც იგი შემდეგი 40 წლის განმავლობაში მსახურობდა. ამ პერიოდში მას მიენიჭა კონაქტისა და სტრეთერნის ჰერცოგობა და სასექსის ერლობა. 1911 წელს მისმა ძმისწულმა, მეფე ჯორჯ V-მ პრინცი არტური კანადის გენერალ-გუბერნატორად დანიშნა, რაც მეფისნაცვლის თანამდებობის ეკვივალენტი იყო. ამის შემდეგ არტური ოჯახთან ერთად ოტავაში, კანადაში გადასახლდა, სადაც 1916 წლამდე დარჩა, რის შემდეგაც იგი თანამდებობიდან მოხსნეს და მის ნაცვლად დევონშირის ჰერცოგი დანიშნეს. ვინაიდან კანადაში მის მმართველობას დაემთხვა პირველი მსოფლიო ომი, პრინცი არტური კანადაში მსახურობდა მეფისა და მთავარსარდლის უფლებამოსილებებით. ბრიტანეთში დაბრუნების შემდეგ არტურმა განაგრძო თავისი სამეფო მოვალეობების შესრულება.
ქორწინება და გარდაცვალება
მარცხნივ|მინი|349x349პქ|პრინცი არტური ცოლთან და შვილებთან ერთად 1893 წელს თავდაპირველად განიხილებოდა პრინცი არტურისა და დანიის პრინცესა ტირას დაქორწინების საკითხი, თუმცა ტირას დედამ, დედოფალმა ლუიზამ მოლაპარაკებები ჩაშალა, რადგან მას არ სურდა თავისი ქალიშვილის მონარქის უმცროს ვაჟზე მითხოვება. ამის გამო 1879 წლის 13 მარტს უინძორის სასახლის წმინდა გიორგის სამლოცველოში არტურმა ცოლად შეირთო პრინცესა ლუიზა მარგარეტ პრუსიელი, რომელიც იყო პრინც ფრიდრიხ კარლისა და პრინცესა მარია ანა ანჰალტ-დესაუელის ქალიშვილი. ლუიზა მარგარეტი იყო იმპერატორ ვილჰელმ I-ის ძმის შვილიშვილი და პრუსიის მეფე ფრიდრიხ ვილჰელმ III-ის შვილთაშვილი.
არტურსა და ლუიზა მარგარეტს სულ სამი შვილი შეეძინათ. უფროსი ქალიშვილის სარფიანი ქორწინებით იგი შვედეთის მეფეთა წინაპარი გახდა, თუმცაღა არტური მოესწრო ორი შვილის გარდაცვალებას. 1917 წელს გარდაიცვალა მისი მეუღლეც.
თავად არტური 1942 წლის 16 იანვარს გარდაიცვალა სარიში, 91 წლის ასაკში. დაკრძალეს სამეფო აკლდამაში, ცოლის გვერდით.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1850 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1942 კატეგორია:უინძორები კატეგორია:საქსენ-კობურგის და გოთას დინასტია (გაერთიანებული სამეფო)
პივოვაროვოის სახლი
პივოვაროვოის სახლი (Доходный дом Пивоваровой) — კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი, რომელიც მდებარეობს დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტი საოლქო ინსპექციის № 191 ბრძანების თანახმად ისტორიისა და კულტურის ძეგლია 2004 წლის 29 დეკემბრიდან. თუ ვისი პატივისცემის ნიშნად მიიღო ნაგებობამ აღნიშნული სახელწოდება - უცნობია.
სახლის მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, დონის როსტოვი, შაუმიანის ქუჩა № 45/28.
ისტორია
პივოვაროვოის შემოსავლების სახლი აგებულია XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისში ექიმ პეტრე პავლეს ძე ჩუბუხჩიევის მიერ. სახლი იყო მის პირად საკუთრებაში 1915 წლამდე. სახლში, რომელიც მისი საკუთრების მახლობლად მდებარეობდა განთავსებული იყო საექიმო კაბინეტი კანისა და ვენერიული დაავადებების სამკურნალოდ. ახლოსვე მდებარეობდა კიდევ ერთი დანტისტ რევიჩისა და როზოვსკო-სულიკოვის საექიმო კაბინეტი. აქვე ასევე მუშაობდა ტრაპიზონელი აბრამოვის კანტორა. რომელიც შემონახულია XXI საუკუნემდე.
2013 წელს ცნობილი გახდა, რომ უნდა მომხდარიყო შენობის ნაწილობრივი რეკონსტრუქცია ოფიციალური თანხმობის გარეშე, რაც კავშირში იყო ობიექტის სტატუსთან. შენობის პირველი სართული არენდით გადაეცა კაფეს. 2013 წლის აპრილში გავრცელდა ინფორმაცია, რომ შენობის საძირკველთან მიმდინარეობდა კანალიზაციის სარემონტო სამუშაოები, სადაც არ იყო დაცული არანაირი საკანონმდებლო ნორმები. მიმდინარე სამუშაოების შედეგად, ადგილობრივი მაცხოვრებლების სიტყვებით, შენობებში კედლებზე გაჩნდა ბზარები. როსტოვის ოლქის კულტურის სამინისტროს თანამშრომლებმა დააფიქსირეს სახელმწიფოს მიერ დაცული ობიექტის მთლიანობის დარღვევის ფაქტი.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
სეიშელის შიდა კუნძულები
სეიშელის შიდა კუნძულები (ან გრანიტის სეიშელის კუნძულები Granitic Seychelles) — კუნძულთა ჯგუფი ინდოეთის ოკეანე, რომელიც შედის სეიშელის კუნძულების შემადგენლობაში (მასში ასევე შედის კიდევ კუნძულთა რამდენიმე ჯგუფი, რომელთა გაერთიანებასაც ეწოდება სეიშელის გარე კუნძულები) შემადგენლობაში. შესაბამისად კუნძულთა ამ ჯგუფს ასევე ეძახიან შიდა კუნძულებს. 2010 წლის აღწერის მონაცემებით შიდა კუნძულების მოსახლეობის რაოდენობა კუნძულ მაესთან ერთად შეადგენს 90 187 ადამიანს (კუნძული მაე — 78 539 ადამიანი), მაეს გარეშე 11 648 ადამიანს.
სეიშელის შიდა კუნძულები მდებარეობს სეიშელის ამაღლებაზე, რომელიც წარმოადგენს მასკარენის ქედის (Mascarene Plateau) ჩრდილოეთ ნაწილს.
ცნობილია ამ ჯგუფში შემავალი 44 კუნძული. მათ შორის 2 კუნძული, რომლებიც მდებარეობენ კუნძულთა დანარჩენი ნაწილიდან ჩრდილოეთით, მარჯნისაა:
დანარჩენი კუნძულები ჩამოყალიბებულია გრანიტისაგან, სეიშელის გარე კუნძულებისაგან განსხვავებით, რომლებიც გეოლოგიური თვალსაზრისით მარჯნისაა. გარე მარჯნის კუნძულებისგან განსხვავებით სეიშელის გრანიტის კუნძულები მდიდარია ნაყოფიერი ნიადაგით, მათთვის დამახასიათებელია მდიდარი მცენარეულობა ცხოველთა სამყარო. იქ თავმოყრილია დასახლებული პუნქტების უმრავლესობა და ქვეყნის პრაქტიკულად მთელი სამეურნეო საქმიანობა. 400px|thumb|სეიშელის შიდა კუნძულების რუკა
სქოლიო
კატეგორია:სეიშელის კუნძულების კუნძულები კატეგორია:ინდოეთის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები
ბრიტ რობერტსონი
ბრიტანი ლიანა რობერტსონი (Britt Leanna Robertson; დ. 18 აპრილი, 1990) — ამერიკელი მსახიობი. მთავარი როლი ნათამაშები აქვს ამერიკულ სამეცნიერო, სათავგადასავლო ფილმში, „Tomorrowland“-ში (2015), მონაწილეობა აქვს მიღებული რომანტიკულ სამეცნიერო ჟანრის ფილმ „სივრცე ჩვენს შორის“-ში (2017), და კომედიურ დრამა „ძაღლური ცხოვრება“-ში (2017). იგი ასევე გადაღებულია რამდენიმე სატელევიზიო სერიალში, მათ შორისაა: „Life Unexpected“, „საიდუმლო წრე“, „გუმბათის ქვეშ“ და „ხალხისთვის“.
ადრეული ცხოვრება
ბრიტ რობერტსონი დაიბადა 1990 წლის 18 აპრილს, ჩრდილოეთ კაროლინაში, აშშ-ში. არის ბევერლი და რაიან რობერტსონის, რესტორნის მფლობელის ქალიშვილი. რობერტსონი გრინვილში, სამხრეთ კაროლინაში გაიზარდა. დედამისის მეორე ქორწინებიდან ჰყავს 3 ნახევარ და-ძმა (2 და, 1 ძმა), ხოლო მამამისის მხრიდან 2 ნახევარძმა და ერთი ნახევარდა.
14 წლის ასაკში ბრიტი დედინაცვალთან, შიულერ რობერტსონთან ერთად ჩრდილოეთ კაროლინადან ლოს-ანჯელესში გაემგზავრა, რათა ტელევიზიაში მუშაობის შანსი გაეზარდა. იგი ლოს-ანჯელესში 16 წლამდე დედინაცვალთან ერთად ცხოვრობდა, თუმცა შემდგომ მარტო ცხოვრება გააგრძელა. იგი „The Ghost Club“-ის გადაღების დროს, ორი თვის განმავლობაში, სამხრეთ კაროლინაში, ბებია-ბაბუასთან, შულერთან და ჯერისთან რჩებოდა.
კარიერა
რობერტსონი პატარა აუდიტორიის წინაშე პირველად, მშობლიურ ქალაქ გრინვილში, ადგილობრივი თეატრის სცენაზე წარსდგა. 12 წლის ასაკში, სხვადასხვა სატელევიზიო სერიალებში როლების მისაღებად იგი ქალაქიდან ქალაქში მოგზაურობდა.
ბრიტი ტელევიზიაში პირველად 2000 წელს გამოჩნდა, როდესაც სატელევიზიო სერიალ „Sheena“-ს ერთ-ერთ ეპიზოდში მონაწილეობა მიიღო. მოგვიანებით რობერტსონი სატელევიზიო სერიალში, „Power Rangers Time Force“-ში მიიწვიეს, ამავე წელს მან აიღო ახალგაზრდა მსახიობის ჯილდო, სატელევიზიო ფილმებსა და მინი-სერიალებში როლის საუკეთესოდ შესრულებისთვის. იგი 2004 წელს, სატელევიზიო ფილმ „Growing Pains: Return of the Seavers“-ის, მიშელ სიეივერის როლზე აირჩიეს. 2006 წელს იგი გადაიღეს კომედიურ ფილმში, სახელად „Keeping Up with the Steins“-ი. 2007 წელს, კარა ბარნსის როლი, ამერიკულ კომედიურ-დრამატულ ფილმში „რეალურ დენი“-ში ითამაშა. გამოჩნდა სერიალ „CSI: Crime Scene Investigation“-ის ეპიზოდ „Go to Hell“-ში, და CBS-ს დრამატულ სატელევიზიო სერიალ „Swingtown“-ში.
2008 წელს, Lifetime-ის სატელევიზიო სერიალ „The Tenth Circle“-ში მთავარი როლი შეასრულა. 2009 წელს მონაწილეობა მიიღო დრამატულ ფილმ „დედა და შვილი“-ში და „ავალონის სკოლა“-ში.
2010-2011 წლებში მთავარ ლუქს ქესიდის როლს, დრამატულ სერიალ „Life Unexpected“-ში თამაშობდა, თუმცა პირველი სეზონის გამოშვების შემდეგ სერიალის გადაღება დაბალი რეიტინგის გამო შეწყდა. 2011 წელს გამოჩნდა ფილმ „კივილი 4“-ში. იგი სატელევიზიო სერიალ, „საიდუმლო წრე“-ში მთავარი როლით მონაწილეობდა, ამ სერიალის გადაღებაც პირველი სეზონის გამოსვლის შემდეგ შეწყდა. ამავე წელს, რომანტიკულ, კომედიურ ფილმში, „პირველად“-ში გადაიღეს.
პირადი ცხოვრება
რობერტსონს უყვარს შინაურ ცხოველებთან ურთიერთობა. ჰყავს ორი ძაღლი (კლაიდი და ბადი), რომლებთანაც იგი დიდ დროს ატარებს.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:დაბადებული 18 აპრილი კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
თურქები აზერბაიჯანში
აზერბაიჯანში მცხოვრები თურქები წარმოადგენენ ეთნიკურ ჯგუფს აზერბაიჯანის რესპუბლიკაში. აქ მცხოვრები თურქი მოსახლეობა უმეტესწილად ოსმალეთიდან ჩამოსულთა შთამომავლები, მუსლიმი მესხები და თურქეთიდან ბოლოდროინდელი მიგრანტებისგან შედგება.
ოსმალეთიდან მიგრაცია
ოსმალეთიდან თურქებმა მიგრირება და აზერბაიჯანში აზერბაიჯანში დასახლება დაიწყეს, როდესაც რეგიონი ოსმალეთის იმპერიის მმართველობის ქვეშ მოექცა 1578-1603 წლებში, შემდეგ კვლავ 1724 წლიდან პირველი მსოფლიო ომის დასრულებამდე. პირველი აღწერილობა საბჭოთა კავშირმა 1926 წელს ჩაატარა ამ დროს რეგიონში 8570 თურქი ცხოვრობდა. ოსმალები აღარ არიან ჩამოთვლილნი ცალკეულ აღწერებში; სავარაუდოდ, ისინი ვინც აზერბაიჯანში ცხოვრობდა, ან ასიმილაცია განიცადა აზერბაიჯანულ საზოგადოებასთან, ან დატოვა ქვეყანა. დღესდღეობით, ოსმალეთითიდან მიგრირებული თურქების შთამომავლები დაახლოებით 19 000-ს შეადგენენ.
მუსლიმი მესხების მიგრაცია
მუსლიმი მესხები („თურქი მესხები“) აზერბაიჯანში პირველად XIX საუკუნის ბოლოსა და 1918-1920 წლებში დასახლდნენ. ამასთან, აზერბაიჯანში მიგრაცია მკვეთრად გაიზარდა მეორე მსოფლიო ომის შემდგომ პერიოდში. საბჭოთა კავშირის მაშინდელმა საგარეო საქმეთა მინისტრმა ვიაჩესლავ მოლოტოვმა მოითხოვა ანატოლიის სამი პროვინციის (ყარსის, არტაანისა და ართვინის) დაქვემდებარება. ასევე სტალინს სურდა მესხეთში მდებარე სტრატეგიული ტერიტორიების თურქი მოსახლეობისგან გაწმენდა.
1950-იანი წლების ბოლოდან 1970-იანი წლების ჩათვლით, აზერბაიჯანში დაახლოებით დასახლდა 25 000-დან 30 000 თურქი. ვინაიდან უზბეკეთში მცხოვრები თურქები აჯანყების მსხვერპლი გახდნენ ფერღანის ხეობაში ეთნიკური უზბეკების მხრიდან, რამაც ასამდე ადამიანის დაიღუპვა გამოიწვია. ფერღანას ველიდან წამოსული თურქი ლტოლვილების პირველი ტალღის უმეტესობა დასახლდა, საათლში, საბირაბადში, ბეილაგანსა და ბაქოში. რამდენიმე ასეული თურქი მთიანი ყარაბაღიდან აზერბაიჯანში ჩავიდა 1991-1994 წლებში ომის დროს.
დემოგრაფია
2009 წლის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მოსახლეობის აღწერის თანახმად, აზერბაიჯანში თურქების რაოდენობა 38 000-ს შეადგენდა. ამასთან, თურქული მოსახლეობის შესახებ ოფიციალური მონაცემები ნაკლებად ზუსტია, იმისათვის რომ მოსახლეობის აღწერაში მიეთითოს, ვინაიდან საზოგადოების უმეტესობა ოფიციალურად რეგისტრირებულია, როგორც „აზერბაიჯანელი“. გარდა ამისა, არცერთ აღწერაში არ ხდება განსხვავება მესხეთის თურქებსა და თურქეთიდან ჩამოსულ თურქებს შორის, რომლებიც აზერბაიჯანის მოქალაქეები გახდნენ, ორივე ჯგუფი ოფიციალურ აღწერაში კლასიფიცირდება როგორც „თურქები“ ან „აზერბაიჯანელები“.
ოსმალეთიდან ჩამოსულ მიგრანტთა დაახლოებით 19 000 შთამომავალი დღესაც ცხოვრობს აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე. თუმცა, მეოცე საუკუნიდან მოყოლებული, თურქი მიგრანტების ახალი ტალღა ჩამოვიდა საქართველოდან და თურქეთიდან. გაეროს ლტოლვილთა უმაღლესი კომისრის თანახმად, 1999 წელს აზერბაიჯანში 100 000 მესხი თურქი ცხოვრობდა. ამასთან, 2009 წლის მონაცემებით, აზერბაიჯანში ცხოვრობდა დაახლოებით 17 577 თურქი.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის ეთნიკური ჯგუფები კატეგორია:თურქები
იან პოპლუჰარი
იან პოპლუჰარი (Ján Popluhár; დ. 12 სექტემბერი, 1935, ჰანდლოვა, ჩეხოსლოვაკია — გ. 6  მარტი, 2011, იქვე.) — სლოვაკი ფეხბურთელი, პოციზიით მცველი. კარიერის დიდი ნაწილი გაატარა ბრატისლავის „სლოვანში“, ასევე იყო ჩეხოსლოვაკიის ეროვნული ნაკრების წევრი. მონაწილეობა მიიღო მსოფლიოს ორ, 1958 და 1962 წლების ჩემპიონატებზე.
საკლუბო
სლოვანი ბრატისლავა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სლოვაკი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 12 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2011 კატეგორია:ბრატისლავის სლოვანის ფეხბურთელები კატეგორია:ლიონის ოლიმპიკის ფეხბურთელები კატეგორია:ჩეხოსლოვაკიელი ფეხბურთელები
მასკანირებელი ელექტრონული მიკროსკოპი
მასკანირებელი ელექტრონული მიკროსკოპით(სემ)— ელექტრონული მიკროსკოპის ტიპია. რომელშიც ნიმუშის ზედაპირი სკანირდება ელექტრონული სხივით, მას შეუძლია რეზოლუციის მიღწევა 1 ნანომეტრზე უკეთესად.
ლიტერატურა
კატეგორია:მიკროსკოპები
კავკასიის მთის შროშანი
კავკასიის მთის შროშანი (Lilium martagon, იგივე Lilium caucasicum) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარე, შროშანისებრთა ოჯახის შროშანის გვარისა.
აღწერა
მრავალწლოვანი ბოლქვოვანი სახეობაა, რომელიც ანთროპეგენური ზემოქმედების გამო ძლიერ შემცირდა. ყვავის მაის-ივნისში. მრავლდება თესლით, იშვიათად კი ვეგეტატიურად — ბოლქვის დაყოფით ან ნაბარტყით.
გავრცელება
გავრცელებულია კავკასიონის ქედის დასავლეთით, ჩრდილო და სამხრეთ ნაწილში. კრასნოდარის მხარეში (გორიაჩი კლუჩი, აფშერონსკი, მდინარე ციცეს აუზში, შახე-მზიმთას წყალგამყოფ ქედზე) და ადიღეს რესპუბლიკაში. საქართველოში მისი გავრცელების არეალი აფხაზეთის მთიანი ნაწილი, აფიანჩას მიდამოებია. გვხვდება თურქეთის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილშიც.
ეკოლოგიური თავისებურებანი და ფიტოცენოლოგია
გვხვდება მუხნარებში, წაბლნარებში, წიფლნარებში და შედარებით ნაკლებად ურთხელისა და ბზის კორომებშიც. მეზოფილური სახეობაა და გავრცელებულია მთის სარტყლების დაბალ და საშუალო ტენიან ზონაში ფართოფოთლოვანი ტყეების მიმდებარედ.
რიცხოვნობა
საქართველოში შესაბამისი მონაცემები არ არსებობს, რუსეთში კი ცნობილია მისი გავრცელების 25-მდე არეალი. იქ სადაც გავრცელების ბუნებრივი არეალი ადამიანის ზემოქმედების გამო დაზიანებული არაა, სახეობის მდგომარეობა დამაკმაყოფილებელია.
კავკასიის მთის შროშანი დეკორატიულ მცენარედ ითვლება. ბუნებაში ადამიანების მიერ მუდმივად ნადგურდება (თხრიან ბოლქვებს, თაიგულებისათვის აგროვებენ ყვავილებს). ბოლქვებს შინაური საქონლის საჭმელადაც აგროვებენ. თუმცა, მთავარი საფრთხე ბუნებრივი გავრცელების არეალის შემცირებაა. შეტანილია საქართველოსა და რუსეთის წითელი წიგნში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შროშანი
აბანოსხევის მწითურების მამულის ნამოსახლარი და სამაროვანი
აბანოსხევის მწითურების მამულის ნამოსახლარი და სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ აბანოსხევის დასავლეთით, 200 მეტრზე, მდინარე არაგვის მარცხენა ნაპირას. მოიცავს ძველი წელთაღრიცხვით V ათასწლეულიდან ადრინდელი შუა საუკუნეების ჩათვლით. გაითხარა 1977, 1981-1983, 1985-1986 და 1989 წლებში ისტორიის არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ჟინვალის არქეოლოგიური ექსპედიციის მიერ.
მომდევნო ფენა გამოყოფილია ქვედასაგან ერთი მეტრის თიხნარით. გაწმენდილ ექვს წრიულ ორმოში აღმოჩნდა თიხის ჭურჭლის ნატეხები, გადასატანი კერები, ნამგლის კაჟის ჩასართები, ხელსაფქვავები, წიდა, ცხოველთა ძვლები და სხვა. ხუთი ინდივიდუალური ორმოსამარხიდან ერთში იყო თიხის ჭურჭელი და ძვლის კვირისტავი.
ზედა ფენაში გამოვლინდა გვიანი ანტიკური და ადრინდელი შუა საუკუნეების სამარხები. მათ შორის ორი განეკუთვნება III-IV საუკუნეებს. ერთ ორმოსამარხში მიცვალებული დაკრძალული იყო მოკრუნჩხულ მდგომარეობაში, მარჯვენა გვერდზე, თავით დასავლეთისკენ. აქვე აღმოჩნდა თიხის ხელადა და კოჭობი. მეორეში, ქვაყრილიან ორმოსამარხში, გამოვლინდა თიხის სამტუჩა ყურიანი ჭურჭელი და ცხენის თავის ქალა.
ადრინდელი შუა საუკუნეების სამარხები წარმოდგენილია ორმოსამარხებით, ქვის ფილებით გადახურული ორმოსამარხებით და ქვისსამარხებით. დაკრძალვის წესი ქრისტიანულია. მხოლოდ ზოგიერთ სამარხში ჩონჩხი ესვენა მოკრუნჩხული და წელზევით გაშოტილი, მოხრილი მუხლებით. გვხვდება ინდივიდუალური და საოჯახო სამარხები. აღმოჩნდა ბრინჯაოს საკინძები და რკინის მშვილდსაკინძი. მასალა ინახება აკც-ის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზაში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ინგვაზი
framed|ინგვაზი ინგვაზი, ინგუზი (ᛜ) — ძველი გერმანული ანბანის ოცდამეორე რუნა. რუნის სახელწოდება მომდინარეობს ნაყოფიერების ძველი გერმანული ღმერთის — ინგვის სახელიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუნები
ზეღდულეთი (ნასოფლარი)
ზეღდულეთი — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს გორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ზეღდულეთის ჩრდილოეთით. თარიღდება ფეოდალური ხანით. ნასოფლარზე გამოვლინდა ნასახლართა ბუდეები, თონეები, ქვევრები და თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:გორის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
შოთა აბასაშვილი
დიდი სამამულო ომის პერიოდში იმყოფებოდა საბჭოთა არმიის რიგებში. არმიიდან დემობილიზაციის შემდეგ, 1946 წელს იწყებს მუშაობას ამიერკავკასიის რკინიგზის ტრანსპორტზე სადგურ ხაშურის დისპეჩერის თანამდებობაზე. 1948 წლიდან იყო მემანქანის თანაშემწე ხაშურის საელმავლო დეპოში, 1953 წლიდან მუშაობდა მემანქანედ თბილისის ელდეპოში.
დიდი სამამულო ომის დროს გამოჩენილი გმირობისა და მამაცობისთვის დაჯილდოვებულია „წითელი დროშის“, „წითელი ვარსკვლავის“ ორდენებით, დიდების II და III ხარისხის ორდენით და მედლით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:ხაშურში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:დიდი სამამულო ომის მონაწილეები კატეგორია:წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
ნუსლეს ხიდი
მინი|right|350px
ნუსლეს ხიდი (ჩეხ. Nuselský most, 1975-1989 კლემენტ გოთვალდის ხიდი) — ხიდი პრაღაში. აგებულია წინასწარდაძაბული რკინა-ბეტონით და პრაღის სამხრეთ რაიონებს აკავშირებს ქალაქის ცენტრთან. ხიდის ზედაპირზე გადის 6 ზოლიანი ჩრდილოეთ-სამხრეთის ავტომაგისტრალი, ხოლო ხიდის სისქეში არის ღრუ, რომელშიც გადის მეტროს C ხაზი. უშუალოდ ხიდის სამხრეთ ბოლოში ჩაშენებულია მეტროს სადგური „ვიშეჰრადი“. თავისი კონსტრუქციის ორიგინალურობიდან და სამშენებლო სამუშაოების მასშტაბურობიდან გამომდინარე ხიდმა „XX საუკუნის მშენებლობის“ წოდება მიიღო. მშენებლობა დაიწყო 1968 წელს და დასრულდა 1974. პროექტის ავტორები არიან ინჟინრები: იან ვიტკა და მიროსლავ სური და ინჟინერ-არქიტექტორი რობერტ ბუხაჩკა. ხიდის პარამეტრებია: სიგრძე — 485 მ, სიგანე 26,5 მ, სიმაღლე — 42,5 მ. ხიდი ცნობილია მასზე თვითმკვლელობათა სიმრავლით (1974 წლიდან დღემდე ხიდიდან გადახტომით სიცოცხლე დაასრულა 300-ზე მეტმა ადამიანმა).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრაღა კატეგორია:პრაღის ხიდები
დაგაზი
framed|დაგაზი
დაგაზი (ᛞ) — ძველი გერმანული ანბანის ოცდამესამე რუნა. რუნის სახელწოდება აღნიშნავს „დღეს“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუნები
არახვეთის სამების ეკლესია
არახვეთის სამების ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ არახვეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, ფერდობზე. თარიღდება გვიანი შუა საუკუნეებით.
ეკლესია უაფსიდოა, ნაგებია ნატეხი ქვით. ორფერდა სახურავის კეხზე აღმოსავლეთით და დასავლეთით დგას ქვისგან გამოკვეთილი ჯვრები, აღმოსავლეთისა ორნამენტირებულია. ერთ მხარეს გადაჯვარედინებული წვრილი ლილვებია გამოსახული, მერე მხარეს - მზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჰერცშპრუნგ-რასელის დიაგრამა
300პქ|მინი|მარჯვნივ|ჰერცშპრუნგ-რასელის დიაგრამა
ჰერცშპრუნგ-რასელის დიაგრამა (შემოკლებით ჰ-რ დიაგრამა) — ვარსკვლავების მიმოფანტული გრაფიკი, რომელზეც ნაჩვენებია კავშირი ვარსკვლავების აბსოლუტურ ვარსკვლავიერ სიდიდესა (ან სიკაშკაშე) და სპექტრულ ტიპებსა (ან კლასიფიკაცია) და ეფექტურ ტემპერატურებს შორის.
ჰერცშპრუნგ-რასელის დიაგრამა ვარსკვლავების ადგილმდებარეობის რუკა არ არის, არამედ მასზე გამოსახულია თითოეული ვარსკვლავი გრაფიკზე და ზომავს მის ხილულ ვარსკვლავიერ სიდიდეს (სიკაშკაშე) მის ტემპერატურასთან (ფერი) მიმართებით.
ჰერცშპრუნგ-რასელის დიაგრამა ასევე აბრევიატურით მოიხსენიება: ჰ-რ დიაგრამა ან ჰრდ. დიაგრამა შეიქმნა დაახლოებით 1910 წელს ეინარ ჰერცშპრუნგისა და ჰენრი ნორის რასელის მიერ და წარმოადგენს ვარსკვლავების ევოლუციის გაგებაში უდიდეს ნაბიჯს.
ისტორიული ფონი
მეცხრამეტე საუკუნის ბოლოს ვარსკვლავებზე დიდმასშტაბიანი ფოტოგრაფიულ-სპექტროსკოპიული დაკვირვებები ჩატარდა ჰარვარდის კოლეჯის ობსერვატორიაში, რის შედეგადაც ათი ათასობით ვარსკვლავის სპექტრული კლასიფიკაცია მიიღეს, რამაც საბოლოოდ კულმინაციას დრაპერის კატალოგში მიაღწია. ამ ნაშრომის ერთ სეგმენტში ანტონია მორიმ შეიტანა ვარსკვლავების დაყოფა მათი სპექტრული ხაზების სიგანის მიხედვით. ჰერცშპრუნგმა შენიშნა, რომ ვიწრო ხაზებით აღწერილ ვარსკვლავებს შედარებით პატარა მახასიათებელი მოძრაობა აქვს, ვიდრე იგივე სპექტრული კლასიფიკაციის სხვა ვარსკვლავებს. მან ეს ვიწრო ხაზიანი ვარსკვლავების უფრო მეტი სიკაშკაშის მიმანიშნებლად მიიღო და ამ რამდენიმე ჯგუფის პარალაქსები დათვალა, რამაც მათი აბსოლუტური ვარსკვლავიერი სიდიდის შეფასების საშუალება მისცა. ეს ზეგიგანტი ვარსკვლავები იმდენად შორს მდებარეობს, რომ ღირებული პარალაქსების დათვლა შეუძლებელი იყო, სანამ კოსმოსური ასტრომეტრია არ განვითარდა, ამიტომ მათი აბსოლუტური ვარსკვლავიერი სიდიდის შეფასება არ არსებობდა ამ ნაშრომამდე. ამ დიაგრამის ადრეული რასელისეული ვერსია მოიცავდა ამ ზეგიგანტებს, იმ ახლო ვარსკვლავებს, რომელთა პარალაქსი იმ დროს გაზომილი იყო, ვარსკვლავებს ჰიადებიდან (მეზობელი ღია გროვა) და რამდენიმე მოძრავ ჯგუფს, რომელთათვისაც შესაძლოა გამოეყენებინა მოძრავი გროვის მეთოდი, რომ დაედგინა მანძილები და ამის საშუალებით ამ ვარსკვლავების აბსოლუტური ვარსკვლავიერი სიდიდე მიეღო.
სქოლიო
კატეგორია:ასტრონომია კატეგორია:ვარსკვლავები
არანისის მეორე ნამოსახლარი
არანისის მეორე ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი, მდებარეობს დუშეთის მუნიციპალიტეტში, სოფელ არანისის ქვედა უბანში, მდინარე არაგვის ნაპირას, მოძმანაანთ უბანში. თარიღდება ენეოლით-ადრინდელი ბრინჯაოს ხანით. 1975-1976 და 1981 წლებში ძეგლი გათხარა არქეოლოგიისა და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის ჟინვალის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ. ნამოსახლარი მრავალფეროვანია.
ადრინდელი ბრინჯაოს ხანის ფენაში გამოვლინდა 100-მდე სხვადასხვა ზომის ორმო, ამოგებული ლასტით და ამოლესილი თიხით. უმეტეს მათგანში ცეცხლის ძლიერი კვალი ჩანს. ზოგი სამარხადაა გამოყენებული. ერთ-ერთ ორმოში აღმოჩნდა 20-მდე მთელი ჭურჭელი, თიხის საბეჭდავი, რიყის ქვის ხელსაფქვავებისგან ნაგები კერა, თიხის სადგარი, ხორბლის, სხვა მარცვლეულისა და წითელი საღებავის ნაშთები. გარდა ამისა, ნამოსახლარზე გამოვლინდა კაჟისა და ობსიდიანის ნამგლის ჩასართები, ძვლის თოხი, სადგისი და სახვრეტები, თიხისაგან დამზადებული ცხვრისა და ადამიანების პატარა ქანდაკებები, ლითონის სატეხი, ხიშტის მაგვარი იარაღი, ანკესი და სხვა. მრავალფეროვანი კერამიკული ნაწარმი წარმოდგენილია საკულტო დანიშნულების ჭურჭლით, თიხის ღრუქუსლიანი ლარნაკებითა და სხვა. გათხრებით დადგინდა, რომ ნამოსახლარი შედგებოდა საცხოვრებელი ნახევარმიწური, საკულტო, სამეურნეო, სანაგვე და სანაცრე დანიშნულების ორმოების ერთობლიობისაგან.
არქეოლოგიური მასალა ინახება არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის დუშეთის არქეოლოგიურ ბაზასა და საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხაჯაევის სახლი
ისტორია
ხაჯაევის საცხოვრებელი სახლი აგებულია XX საუკუნის დასაწყისში მოდერნის სტილში. 1913 წელს შენობის მფლობელი გახდა გ. ნ. ხაჯაევი.
არქიტექტურა
ხაჯაევის საცხოვრებელი სახლი, რომელიც მდებარეობს როსტოვის ოლქის ქალაქ დონის როსტოვის სოციალისტურ ქუჩაზე, წარმოადგენს ორსართულიან აგურის ნაგებობას, რომელიც აგებულია მოდერნის სტილში. შენობას აქვს რუსული ასო П-ს ფორმა. შენობა ორი სართულია, სარდაფით და მრავალფერდიანი სახურავით. შელესილია, გაფორმებულია ორიგინალური ფასადის დეკორით.
შენობის ფასადი არის ასიმეტრიული. ფასადის არქიტექტურული გაფორმება განისაზღვრება ტრადიციული თაბაშირისა და სტილიზებული დეკორირების კომბინაციით, ასევე გაფორმებულია კერამიკული ფილებით, რომელიც ჟანგმიწის ფერებშია გადაწყვეტილი.
პირველი სართულის ფანჯრები გაფორმებულია П-ს სახის სანდრიკებით და ციხესიმაგრის ქვით. მეორე სართულის ფანჯრების სანდრიკები კი ოვალურია. მთავარი შესასვლელის თავზე აივანია. სართულებს შორის თეთრად შეღებილი ქამარია.
ფასადის გაფორმებაში გამოყენებულია ფლორისა და ფაუნის მოტივები. ფრიზების გაფორმებაში გამოყენებულია ფოთლები და ყვავილები.
შენობა არის XX საუკუნის დასაწყისის სამოქალაქო არქიტექტურის ძეგლი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
ურდანეტა (პანგასინანი)
ურდანეტა (ოფიციალურად ქალაქი ურდანეტა; პანგ: Siyudad na Urdaneta; ილოკ: Siyudad ti Urdaneta; ტაგ: Lungsod ng Urdaneta) — მეორე კლასის ქალაქი პანგასინანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობა 132 940 ადამიანს შეადგენს.
ქალაქის ფართობი 12 100 ჰექტარია. ურდანეტა აღმოსავლეთ პანგასინანის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს. იგი ჩრდილოეთ ლუსონის ყველაზე პროგრესულ ქალაქებს შორისაა და წლიური რეგულარული შემოსავლის მაჩვენებლით I რეგიონის ქალაქებს შორის ერთ-ერთი პირველია. ურდანეტა რეგიონის ყველაზე სუფთა, მწვანე და ცხოვრებისთვის საუკეთესო ქალაქია.
ურდანეტა მანილიდან 182 კმ-ის, დაგუპანიდან — 28 კმ-ის, ხოლო პროვინციული დედაქალაქიდან,ლინგაიენიდან 59 კმ-ის დაშორებით მდრებარეობს.
ისტორია
თანამედროვე ურდანეტის პირველი მოსახლეები პანგასინანები იყვნენ. შემდგომში მიმდებარე ტერიტორიებზე ილოკანოები გადასახლდნენ. ფილიპინებში ესპანელების ჩამოსვლის შემდეგ ადგილობრივებმა მთავრობას პეტიციით მიმართა, რათა ცალკე პუებლოს ჩამოყალიბების უფლება მიეღოთ. 1858 წლის 8 იანვარს პეტიცია დაამტკიცეს და ურდანეტამ პუებლოს სტატუსი მიიღო. დღეისთვის უცნობია, თუ ვის საპატივცემულოდ ეწოდა ქალაქს ურდანეტა: ანდრეს დე ურდანეტას, მიგელ დე ურდანეტას თუ სიმონ დე ურდანეტას საპატივცემულოდ.
ურდანეტამ ქალაქის სტატუსი 8480-ე რესპუბლიკური აქტის დამტკიცების შემდეგ მიიღო, რომელიც ასევე ცნობილია როგორც „კანონი პანგასინანი პროვინციის ურდანეტის მუნიციპალიტეტის შემადგენელ ქალაქად გარდაქმნის შესახებ, რომელსაც ქალაქი ურდანეტა ეწოდება“. კანონს 1998 წლის 10 იანვარს მოეწერა ხელი, ხოლო იმავე წლის 21 მარტს ურდანეტის მოსახლეობამ მისი რატიფიცირება მოახდინა.
გეოგრაფია
ურდანეტა აღმოსავლეთ პანგასინანის ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს. ქალაქი პოლიტიკურად 34 ბარანგაიდ იყოფა: ანონასი, აღმოსავლეთი ბაქტადი, ბაიაოასი, ბოლაოენი, კაბარუანი, კაბულოანი, კამანანგი, კამანტილესი, კასანტაანი, კატაბლანი, კაიამბანანი, კონსოლასიონი, სილან-პაურიდო, ლაბიტი, დასავლეთი ლაბიტი, მაბანოგბოგი, მაკალონგი, ნანკალობასაანი, აღმოსავლეთი ნანკამალირანი, დასავლეთი ნანკამალირანი, ნანკაიასანი, ოლტამა, აღმოსავლეთი პალინა, დასავლეთი პალინა, პედრო ტ. ორატა, პინმალუდპოდი, პობლასიონი, სან-ხოსე, სან-ვისენტე, სანტა-ლუსია, სანტო-დომინგო, სუგკონგი, ტიპოსუ და ტულონგი.
ადგილობრივი მმართველობა
ქალაქის აღმასრულებელი ხელისფულების მეთაური მერია. საკანონმდებლო ორგანოს საქალაქო საბჭო წარმოადგენს, რომელსაც ვიცე-მერი თავმჯდომარეობს და დროებითი ვაკანსიის შემთხვევაში მერის უფლებამოსილებასაც ასრულებს. ამჟამინდელი მერი ამადეო გრეგორიო პერესია, ხოლო ვიცე-მერი — ხულიო პარაინო. Sangguniang Panglungsod (საქალაქო საბჭო) 10 წევრისგან შედგება.
ტურიზმი
ქალაქის მთავარი ტურისტული დანიშნულების ადგილებია: ურდანეტის მუზეუმი, კაბარუანი, სუგკონგისა და ოლტამის ბორცვები, ანდრეს ურდანეტის ძეგლი, ურდანეტის უნივერსიტეტი და სხვ.
ფესტივალები
ქალაქში ყოველწლიურად, 18-31 მარტს აღინიშნება დუმაიოს ფესტივალი, რომლის დროსაც გარემოს დაცვით მიზნით ხეებს რგავენ, დასაქმების ფორუმი, მარათონი და სხვ. ღონისძიებები იმართება.
ქალაქი ყოველწიურად დეკემბერში მისი მფარველი წმინდანის დღეს აღნიშნავს. ფესტივალი 1-8 დეკემბერს ტარდება, რომლის დროსაც პარადი, დასარტყმელ ინსტრუმენტებსა და ლირაზე დკავრაში შეჯიბრება, მასწავლებელთა ღამე, ბალიკბაიანის ღამე, ბალი, მის ურდანეტის კონკურსი და სხვა ღონისძიებები იმართება. ფესტივალის დროს კარნავალიც იმართება.
რომაული კათოლიციზმი
ურდანეტაში მდებარეობს რომის კათოლიკური ეკლესიის საკათედრო ტაძარი, რომელიც 1858 წლის 8 იანვარს დაარსდა. ყოველწლიური დღესასწაული 8 დეკემბერს იმართება. საკათედრო ტაძარი ლინგაიენ-დაგუპანის რომის კათოლიკური ეკლესიის არქიეპარქიის, ურდანეტის რომის კათოლიკური ეკლესიის ეპარქიის დაქვემდებარებაშია. 1945 წლის იანვარში საკათედრო ტაძარი ამერიკელების მიერ ქალაქის დაბომბვისას დაზიანდა. საკათედრო ტაძრის წინამძღოლები ეპისკოპოსი ხესუს კასტრო გალანგი (1991-2004) და ეპისკოპოსი პედრო გ. მაგუგატი (1985-1990) იყვნენ. ეპისკოპოსის მოადგილე ლასარო პ. ჰორტალესაა, ხოლო მრჩეველი მამა თეოფილო ლ. სალისდანი.
დამოუკიდებელი ფილიპინური ეკლესია
ურდანეტაში მდებარეობს აგლიპაიანური ცენტრალური თეოლოგიური სემინარია, რომელიც ჩრდილოეთ-ცენტრალურ და სამხრეთ-ცენტრალურ ლუსონში დამოუკიდებელი ფილიპინური ეკლესიის რეგიონული სემინარიაა. აკადემიაში თეოლოგიისა და ღვთისმეტყველების საბაკალავრო პროგრამები ფუნქციონირებს. ურდანეტა მეორე ადგილზეა ფილიპინების ქალაქებს შორის დამოუკიდებელი ფილიპინური ეკლესიის მიმდევართა რაოდენობის მიხედვით.
სქოლიო
კატეგორია:ურდანეტა (პანგასინანი) კატეგორია:პანგასინანის ქალაქები
თითქმის მეგობრები (2016 წლის ფილმი)
„თითქმის მეგობრები“ (Almost Friends) — 2016 წლის ამერიკული კომედიური დრამა, რომლის სცენარის ავტორი და რეჟისორია ჯეიკ გოლდბეგერი. ფილმში მონაწილეობენ ფრედი ჰაიმორი, ოდეია რაში, ჰეილი ჯოელ ოსმენტი, კრისტოფერ მელონი და მარჟ ჰელგენბერგერი.
ფილმის პრემიერა 2016 წლის 14 ოქტომბერს ოსტინის კინოფესტივალზე შედგა. 2017 წლის 17 ნოემბერს ფილმი ჩრდილოეთ ამერიკაში Gravitas Ventures-მა და Orion Pictures-მა გამოუშვეს.
სიუჟეტი
ოდესღაც წარმატებულ ახალგაზრდა შეფმზარეულს, ჩარლის (ფრედი ჰაიმორი) ყოველგვარი მოტივაცია დაკარგული აქვს და ცხოვრობს დედამისთან (მარჟ ჰელგენბერგერი) და მამინაცვალთან ერთად, ხოლო მუშაობს კინოთეატრში. მისი ცხოვრება მოულოდნელად შეიცვლება, როცა შეუყვარდება ადგილობრივი ბარისტა, ემბერი (ოდეია რაში). პრობლემა იმაშია, რომ ემბერი ნიუ-იორკში გადასვლას აპირებს, რათა თავი დააღწიოს მის კედლის მეზობელს (ჯეიკ აბელი) და შეყვარებულს (ტეილორ ჯონ სმიტი). ამ ყველაფერთან ერთად, ჩარლის მამა (კრისტოფერ მელონი) მოულოდნელად ბრუნდება მის ცხოვრებაში სწორედ მაშინ, როცა ჩარლიმ მნიშვნელოვანი გადაწყვეტილება უნდა მიიღოს თავისი კარიერის შესახებ. მოახერხებს თუ არა ჩარლი სწორი გზის არჩევას, როცა ერთ კონფლიქტს მეორე ემატება?
წარმოება
2015 წლის 18 აგვისტოს განაცხადეს, რომ იწყებოდა ფილმის „Holding Patterns“ წარმოება, ფრედი ჰაიმორის, ოდეია რაშის, ჰეილი ჯოელ ოსმენტის, რიტა ვოლკის, ჯეიკ აბელისა და ტეილორ ჯონ სმიტის მონაწილეობით. ფილმის რეჟისორია ჯეიკ გოლდბეგერი, რომელიც ასევე სცენარის ავტორიცაა, ხოლო პროდიუსერები არიან ალექს გინცბურგი, ტონი ლი და ჯიმ იანგი. 2015 წლის 26 აგვისტოს, ფილმს შეუერთდნენ კრისტოფერ მელონი და მარჟ ჰელგენბერგერი შესაბამისად, ჰოვარდის და სამანტას როლების შესასრულებლად. ფილმს ასევე შეუერთდა გარი რეი მური
ფილმის ძირითადი გადაღებები დაიწყო მობილში (ალაბამა) 2015 წლის 27 ივლისს. მომდევნო დღეს სპენიშ-ფორტის საშუალო სკოლაში ჰაიმორი და ვოლკი შენიშნეს.
გამოსვლა
2017 წლის ოქტომბერში, Gravitas Ventures-მა და Orion Pictures-მა ფილმის დისტრიბუციის უფლებები მოიპოვეს და გამოსვლის თარიღად 2017 წლის 17 ნოემბერი დაასახელეს.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული კომედიურ-დრამატული ფილმები კატეგორია:2016 წლის კომედიურ-დრამატული ფილმები კატეგორია:მობილში (ალაბამა) გადაღებული ფილმები კატეგორია:Orion Pictures-ის ფილმები
ფანჯი
ფანჯი — მდინარე ავღანეთსა და ტაჯიკეთში, ამუდარიის მარცხენა შემადგენელი. სიგრძე 921 კმ, აუზის ფართობი 114 ათ. კმ². წარმოიქმნება მდინარეების პამირისა და ვახანდარიის შეერთების შედეგად სოფელ ქალა-ფანჯის სიახლოვეს. აქედან მდინარე დასავლეთისაკენ მიედინება და საზღვარს ქმნის ავღანეთსა და ტაჯიკეთს შორის. ქალაქ ხოროგის გავლის შემდეგ, ღებულობს მდინარე ბართანგის წყლებს. ამის შემდეგ, მდინარე ვახშის შეერთების ადგილამდე უხვევს სამხრეთ-დასავლეთისაკენ და შემდეგ წარმოქმნის ცენტრალური აზიის უდიდეს მდინარე ამუდარიას.
მარჯვენა სანაპიროზეა ნაკრძალები დაშთი-ჯუმი და ვეფხვის ხევი. მდინარის წყალი გამოიყენება სარწყავად. განვითარებულია თევზის რეწვა. სანაოსნოა შესართავიდან 118 კილომეტრზე. ნაწილობრივ მდინარე ფანჯის ხეობაში გადის პამირის ავტომაგისტრალი. მდინარეში იორხარის შეერთების ადგილას მდებარეობს ყიშლაღი იორხი. ფანჯის ნაპირზეა დასახლებული პუნქტები: ვარანგი, იშქაშიმი, ხოროგი, ფანჯი და სხვა.
ავღანეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთით ფანჯისა და ქოქჩის შეერთების ადგილას სოფელ შორთუღაის სიახლოვეს არქეოლოგებმა აღმოაჩინეს ჰარაპული დასახლება შორთუღაი А (ძვ. წ. 2200-2000) ფართობით 2,5 ჰა.
მდინარე ფანჯის ქვემოთში გადის ორზოლიანი ავღანეთ-ტაჯიკეთის საავტომობილო ხიდი, რომლის სიგრძეა 672 მეტრი, ხოლო სიგანე 11,6 მეტრი. ტაჯიკეთის უახლოესი ქალაქია ნიჟნი-ფანჯი, ხოლო ავღანეთისა — შერხან-ბანდარი. ხიდი გაიხსნა 2007 წლის 26 აგვისტოს. ხიდის მშენებლობა დაახლოებით 40 მილიონი აშშ დოლარი დაჯდა.
აღსანიშნავია, რომ 1946 წელს საბჭოთა კავშირსა და ავღანეთს შორის დაიდო ხელშეკრულება მდინარის წყლის გამოყენებასთან დაკავშირებით, რომლის თანახმად, ავღანეთი წელიწადში იყენებდა 9 მილიონ მ³ წყალს. ამჟამად ავღანეთი მოიხმარს 2 მილიონ მ³ წყალს.
მდინარე ფანჯის სახელწოდებას (ირანულად ხუთი) ჩვეულებრივ ხსიან როგორც მინიშნებას ხუთ შენაკადზე, რომელიც მდინარე ფანჯს წარმოქმნის. მაგრამ, რამეთუ შენაკადთა რაოდენობა ბევრად მეტია, სხვადასხვა განმმარტებლები ამ ხუთეულში სხვადასხვა მდინარეს უთითებენ. ასეთი ტიპის ახსნის ხელოვნურობა აშკარაა.
უფრო მეტად დამაჯერებელი ჰიპოთეზის თანახმად, ამ უძველეს სახელწოდებაში, რომელიც ცნობილია V საუკუნიდან გამოიხატება ისმაილიზმის სიმბოლოში — „გაშ­ლილი ხე­ლი“; თქმულების თანახმად, ამგვარი რამ იყო გამოსახული ამ მდინარის შესართავში არსებულ კლდეზე.
ტროფიმე, თეოფილე და მათთან ცამეტი მოწამე
წმიდა მოწამენი ტროფიმე, თეოფილე და სხვა ათცამეტნი — IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები, რომლებიც იმპერატორ დიოკლეტიანეს დროს ქრისტიანთა დევნის დროს აწამეს. ხსენების დღეა 5 აგვისტო (ძველი სტილით 23 ივლისი).
ფანჯი
სქოლიო
კატეგორია:ავღანეთის მდინარეები კატეგორია:ტაჯიკეთის მდინარეები
ტროფიმე, თეოფილე და მათთან ცამეტი მოწამე
ცხოვრება
სამსჯავროზე წარმდგარმა მორწმუნეებმა გაბედულად აღიარეს ქრისტე და კერპებისთვის მსხვერპლის შეწირვაზე მტკიცე უარი განაცხადეს. ამისთვის ისინი სასტიკად აწამეს. შემდეგ კი, წვივებგადამსხვრეულები, ცეცხლში ჩაყარეს. სულიწმიდის მადლით განკურნებული და განმტკიცებული ქრისტეს ტარიგები სრულიად უვნებელნი გამოვიდნენ კოცონიდან და კიდევ უფრო ახოვნად აღიარეს ჭეშმარიტი სარწმუნოება. უსჯულოებს წმიდათა მოდრეკის იმედი საბოლოოდ გადაეწურათ და მათ თავები მოჰკვეთეს.
ლიტერატურა
„წმიდანთა ცხოვრება“, ტომი III, თბილისი, 2001 წ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:IV საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები
ქონდარი
ქონდარი (Satureja) — მცენარეთა გვარი ტუჩოსანთა ოჯახისა. ერთ- და მრავალწლოვანი ბალახები ან ბუჩქ-ბალახებია.
მისი 30-მდე სახეობა გავრცელებულია ზომიერ და სუბტროპიკულ სარტყელში. საქართველოში გვხვდება 3 სახეობა. ქონდარი იზრდება მშრალ და კირქვიან ფერდობებზე, ბუჩქნარებში, ტყის პირას. ბევრი სახეობა ეთეროვან ზეთებს შეიცავს. ბაღის ქონდარი (Satureja hortensis) ველურად ევროპული ნაწილის სამხრეთშია გავრცელებული.
იყენებენ საჭმლის საკაზმად, მედიცინასა და პარფიუმერიაში. ამასთან საქართველოში კულტივირებულია ტყის ქონდარი (Satureja laxiflora), რომელსაც იყენებენ ლიქიორისა და კონიაკის წარმოებაში არომატისათვის. გარეული ქონდარი ანუ ოჭო (Satureja spicigera) და მთის ქონდარი (Satureja montana), რომელსაც დეკორატიულ მცენარედ იყენებენ.
ლიტერეტურა
კატეგორია:ტუჩოსანნი
შარლ II (ორლეანის ჰერცოგი)
შარლ II დე ვალუა (Charles II de Valois; დ. 22 იანვარი, 1522 — გ. 9 სექტემბერი, 1545) — ვალუას დინასტიის წარმომადგენელი. საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-ისა და დედოფალ კლაუდია დე ვალუას უმცროსი ვაჟი. ორლეანის ჰერცოგი 1536-45 წლებში. შეეწირა გრიპის ეპიდემიას.
ადრეული წლები
შარლი დაიბადა 1522 წლის 22 იანვარს. იგი იყო საფრანგეთის მეფე ფრანსუა I-ისა და მისი პირველი მეუღლის, დედოფალ კლაუდია დე ვალუას უმცროსი ვაჟი. 1524 წელს გარდაეცვალა დედა, რომლმაც თავის უფროს ვაჟს, ფრანსუა III-ს მემკვიდრეობით ბრეტანის საჰერცოგო დაუტოვა, ხოლო ფრანსუა I-მა თავიანთ შუათანა ვაჟს, ანრის ორლეანის ჰერცოგობა უბოძა, შარლს კი, როგორც ყველაზე პატარა ძმას მხოლოდ ანგულემის გრაფობა ჰხვდა წილად. 1530 წელს მამამისი მეორედ დაქორწინდა პორტუგალიის მეფე მანუელ I-ის ქვრივ ელეონორ ავსტრიელზე. 1533 წელს კი ანრი დააქორწინა ურბინოს ჰერცოგ ლორენცო II-ის ასულ ეკატერინე მედიჩიზე.
ორლეანის ჰერცოგი
1536 წელს ფრანსუა III გარდაიცვალა, ითვლება, რომ იგი ეკატერინემ მოწამლა, თუმცა დადასტურებული არ არის. ამიტომაც, ბრეტანის ჰერცოგი და ტახტის მემკვიდრე ანრი გახდა, ხოლო შარლი ერთი ნაბიჯით მიუახლოვდა ტახტს და ორლეანის ჰერცოგობა მიიღო.
ფრანსუა I-ის ვაჟებიდან, ყველაზე უფრო სიმპათიურად შარლი მიიჩნეოდა, თუმცა მან ჩუტყვავილა გადაიტანა, რამაც სახე ძალიან დაუმახინჯა და მისდა სავალალოდ მხედველობაც კი დააკარგვინა, მაგრამ როგორც მემატიანეები წერენ, მისი საოცარი ქარიზმისა და ხუმრობების ფონზე, ამ ყველაფერს ვერც კი ამჩნევდნენ. მიუხედავად ყველაფრისა, იგი მამის ფავორიტი შვილი იყო. იგი ძალიან უყვარდა სრულიად არისტოკრატიას და დაბალ ფენებშიც დიდი პოპულარობით სარგებლობდა. როდესაც მისი უფროსი ძმები ესპანეთის ციხეში ისხდნენ, ხალხი მის დოფინად გამოცხადებასაც კი ითხოვდა.
1540 წელს მას კიდევ მიენიჭა კლერმონის გრაფის წოდება.
1542 წელს ფრანსუა I და პრინცი ანრი ლუქსემბურგის ალყის დროს, საღვთო რომის იმპერატორ კარლ V-მ ტყვედ ჩაიგდო. საოცარი ისაა, რომ მხედველობა დაკარგულმა შარლმა უსარდლა ფრანგულ არმიას და გერმანელთა ლაშქარი პერპინიანის ბრძოლაში დაამარცხა, რითაც მამა და ძმა გაანთავისუფლა, თუმცა ლუქსემბურგის დაკარგვის ფასად.
საქორწინო მოლაპარაკებები
1544 წლის 19 სექტემბერს ფრანსუა I-სა და კარლ V-ს შორის გაფორმდა კრეპის ზავი, რაც შარლისა და კარლ V-ის ნათესავის ქორწინებით უნდა განმტკიცებულიყო.
თავდაპირველად ფიქრობდნენ კარლ V-ისა და დედოფალ ისაბელ პორტუგალიელის უფროსი ასულის, მარია ესპანელის შარლზე მითხოვებას, თუმცა შემდეგ გადაიფიქრეს და კარლმა შარლზე თავისი ძმის, ერცჰერცოგ ფერდინანდ I-ისა და დედოფალ ანა უნგრელის ასული ანა ავსტრიელი დანიშნა.
გარდაცვალება
1545 წლის შემოდგომაზე შარლის სამფლობელოებს გრიპის მომაკვდინებელი ეპიდემია მოედო და ათასობით ადამიანის სიცოცხლე შეიწირა. შარლმა თავიდან კატეგორიული უარი განაცხადა ორლეანის დატოვებაზე და თავისი სასახლე დალუქა, თუმცა მალევე მის რეზიდენციაშიც შეაღწია ეპიდემიამ, ამიტომ მან პარიზში გადაინაცვლა, სამეფო რეზიდენციაში. თუმცა როგორც შემდეგ აღმოჩნდა, იგი უკვე დაავადებული იყო. დაავადების გავრცელების თავიდან ასაცილებლად შარლი მარტო გამოკეტეს. სწორედ მატოობასა და სიბნელეში გაატარა შარლმა თავისი სიცოცხლის უკანასკნელი დღეები. იგი გარდაიცვალა 1545 წლის 9 სექტემბერს, 23 წლის ასაკში, უცოლო და უშვილო.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 22 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1522 კატეგორია:გარდაცვლილი 9 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1545 კატეგორია:ვალუები კატეგორია:ორლეანის ჰერცოგები კატეგორია:XVI საუკუნის ევროპის მონარქები კატეგორია:სენ-დენის ბაზილიკაში დაკრძალულები
კარლ მოლდენი
კარლ მოლდენი (Младен Ђорђе Секуловић; 22 მარტი, 1912 — 1 ივლისი, 2009) — სერბული წარმოშობის ამერიკელი მსახიობი. მისი კარიერა 7 ათეულ წელს მოიცავს. არის ოსკარის ლაურეატი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1912 კატეგორია:გარდაცვლილი 2009 კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები
ნიკოლოზ თარხანოვი
ნიკოლოზ თარხანოვი (დ. 1879, თბილისი – გ. უცნობია) — სომეხი სოციალისტ-რევოლუციონერი. საქართველოს ეროვნული საბჭოს (პარლამენტის) წევრი.
ბიოგრაფია
უმაღლესი განათლება მოსკოვის უნივერსიტეტში მიიღო. სტუდენტობის პერიოდში შეუერთდა რუსეთის სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიას. უნივერსიტეტის დასრულების შემდეგ მუშაობდა ნაფიც ვექილად თბილისში. 1918 წლის ოქტომბერში საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პარლამენტის მიერ სომეხთათვის გამოყოფილი კვოტით შევიდა პარლამენტში, წევრად დაასახელა რუსეთის სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიამ. სომხეთ-საქართველოს 1918 წლის ომის პერიოდში გამოირჩეოდა ანტიქართული მოქმედებებით. 1918 წლის დეკემბერში პარლამენტის სხდომაზე დადგა მისი და მის თანაპარტიელლ ლეონ თუმანოვის სადეპუტატო უფლებამოსილების შეწყვეტის საკითხი. ბრალად ედებოდა, მცხეთაში ძეგვის ხიდზე მოწყობილი ტერორისტული აქტის შემსრულებლებთან კავშირი.
გიორგი მრევლიშვილი
გიორგი მრევლიშვილი (დ. 30 ნოემბერი, 1938, თბილისი — გ. 2008) — ქართველი მეცნიერი, პედაგოგი, ფიზიკოსი, მკვლევარი, პროფესორი.
ბიოგრაფია
1956 წელს ჩაირიცხა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფიზიკის ფაკულტეტზე, რომელიც დაამთავრა 1961 წელს სპეციალობით დაბალი ტემპერატურების ფიზიკა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პედაგოგები კატეგორია:ქართველი ფიზიკოსები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები
დასტა
დასტა — აღმოსავლური მუსიკალური საკრავების დამკვრელთა მცირე ანსამბლი. შედგება ორი ზურნისა ან ორი დუდუკისა და დოლისაგან. მელოდიას ასრულებს ერთი მეზურნე —„უსტა“ — ოსტატი, მეორე მეზურნე —„დამქაში“ — მელოდიას ბურდონული ბანით მიჰყვება კილოს ძირითად საფეხურებზე. მედოლე დახელოვნებული მომღერალიცაა. დასტის რეპერტუარი მრავალფეროვანია; ასრულებენ უმთავრესად საყოფაცხოვრებო, ლირიკულ-სატრფიალო, სალაღობო, საცეკვაო მუსიკას.
დასტა საქართველოში აღმოსავლეთი ქვეყნებიდან შემოვიდა XVII საუკუნეში. იგი ყარაჩოხელებისა და თავადიშვილების დროსტარების განუყრელი თანმხლები იყო. დასტა თანდათანობით განვითარდა და გამდიდრდა ქართული რეპერტუარით. ანსამბლმა განსაკუთრებულ წარმატებას XX საუკუნის 30-იან წლებში მიაღწია, როდესაც ცნობილმა ხალხურმა მომღერალმა ანა ვარდიაშვილმა მას მესამე დუდუკი დაუმატა. ამიერიდან დასტამ იწყო სამხმიანი ქართული სიმღერების შესრულება და დიდი პიპულარობა მოიპოვა საქართველოშიც და მის საზღვრებს გარეთ. თბილისში განსაკუთრებული პოპულარობით სარგებლობდა ხაჩიკ ტალგაუკოვის და ქსოვრელების დასტები, ანსამბლი „სოინარი“. დასტის თანხლებით მღეროდნენ ანა ვარდიაშვილი და ნინო დადიანი.
ლიტერატურა
კატეგორია:მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:ხალხური მუსიკა კატეგორია:ქართული ხალხური მუსიკა
მერი
მერი (Maire — ზემდეგი  — უფროსი, თუმცა ლათინურ ენაზე ეს არის magister, ანუ მთლიანობაში — magister burgi ან burgimagister) ან ქალაქის თავი — ადმინისტრაციის მეთაური, დასახლებული პუნქტის აღმასრულებელი ხელისუფლების მეთაური, უფრო მეტად ქალაქის, ზოგიერთ ქვეყნებში მცირე რეგიონისაც (მაგალითად, ლიეტუვაში მერი ხელმძღვანელობს რაიონულ თვითმმართველობებსაც).
მერი შეიძლება იყოს დანიშნული ან არჩეული საჯარო მოხელე.
თანამდებობის დასახელება წარმოშობილია ლათინური სიტყვისაგან „major“, რაც ნიშნავს „იმას, რომელიც დიდია“ (თანამედროვე ლათინური — magister).
ანანურის პირველი საცხოვრებელი სახლი
ანანურის პირველი საცხოვრებელი სახლი — არქიტექტურული ძეგლი, დგას დუშეთის მუნიციპალიტეტში, ანანურში, ხუროთმოძღვრული ანსამბლის აღმოსავლეთით. აგებულია XIX საუკუნის ბოლოს. ეკუთვნოდა ვინმე ლაზრიევს.
სახლის ფასადებიდან მხოლოდ ეზოს მხარეს მოქცეული ფასადია მორთული. ფასადზე მეორე სართულის შესასვლელებსა და ფანჯრებს ორსაფეხურიანი ნახევარწრიული თავსართები აქვთ, რომელთა ქუსლებს მსგავსი პროფილის თარო აკავშირებს. აივნის გადახურვა დაყრდნობილია კაპიტელებით დასრულებულ ხის სვეტებზე. მოაჯირი შევსებულია რიკულებით. სართულშუა გადახურვა გამართულია ხის კოჭებზე, სახურავი - ხის ნივნივებზე. სახლს თუნუქის ორფერდა სახურავი აქვს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
დალი მიქაუტაძე
დალი მიქაუტაძე (დ. 21 ივნისი, 1949, ქუთაისი) — ქართველი გეოგრაფი, მეცნიერი და პედაგოგი.
ბიოგრაფია
1972 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის გეოგრაფია-გეოლოგიის ფაკულტეტი მეტეოროლოგია-კლიმატოლოგიის სპეციალობით. 1972-1975 წლებში გაიარა ასპირანტურის კურსი მეტეოროლოგია-კლიმატოლოგიის განხრით.