cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სინგაპურის გერბი
სინგაპურის გერბი წარმოადგენს მეწამულ ფარს, რომელზეც ვერცხლისფრად გამოსახულია ნახევარმთვარე და ვარსკვლავები. ფარი უჭირავს ლომსა და ვეფხვს, რომლებიც წინ იყურებიან და დგანან პალმის რტოებზე. გრბის ქვემოთ მოთავსებულია ლაჟვარდოვანი ლენტი, რომელზეც დევიზია მოთავებული „Majulah Singapura“ („წინ სინგაპურო!“).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სინგაპურის ეროვნული სიმბოლოები
აფხაზთა სახალხო საბჭო
აფხაზთა სახალხო საბჭო არ თანამშრომლობდა აფხაზეთში არსებულ ქართველთა, სომეხთა, ბერძენთა ეროვნულ საბჭოებთან. 1918 წლის 9 თებერვალს ამ საბჭოს დელეგაცია (ა. შერვაშიძე, მ. ემუხვარი,  ნ. მარღანია,  ნ. ჩხოტუა,  მ. ცაგურია) ტფილისში შეხვდა საქართველოს ეროვნული საბჭოს აღმასკომის წევრებს (ა. ჩხენკელი,  კ. მესხი,  გ. გვაზავა,  პ. საყვარელიძე) და მოითხოვა აფხაზეთის სახელმწიფოს შექმნაში მხარდაჭერა. ეროვნულმა საბჭომ მათ შესთავაზა ავტონომიის სტატუსი საქართველოს შემადგენლობაში. ხანგრძლივი დისკუსიის შემდგომ მხარეები შეთანხმდენ, რომ უნდა აღდგენილიყო აფხაზეთის ტერიტორიული მთლიანობა მდ. ენგურიდან მდ. მზიმთამდე. აფხაზეთის პოლიტიკური მოწყობის საკითხს კი გადაწყვეტდა არჩევნების შედეგად შექმნილი აფხაზეთის სახალხო კრება. 1918 წლის მარტში აფხაზეთში მოხდა ბოლშევიკური გადატრიალება. აფხაზთა სახალხო კრება გარეკეს. დახმარებაზე მათი თხოვნის პასუხად, ამიერკავკასიის მთავრობამ 1918 წლის მაისში ჯარი გაგზავნა  და აღადგინა სახალხო საბჭოს ძალაუფლება. ამ პერიოდში აფხაზთა სახალხო საბჭოში მუშავდება კავკასიის კონფედერაციის შექმნის პროექტი, რომელსაც მხარს უჭერდა თურქეთი. საქართველოს დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდგომ, 1918 წლის 2 ივნისს, აფხაზთა სახალხო საბჭომ მიიღო საქართველოსგან დამოუკიდებლობის გამოცხადების გადაწყვეტილება. მოლაპარაკებების შემდგომ, 1918 წლის 11 ივნისს, საქართველოს მთავრობასა და აფხაზთა სახალხო საბჭოს შორის დაიდო ხელშეკრულება შემდეგი პირობებით:
ბოლშევიკებმა დაიწყეს არეულობა აფხაზეთში პარალელურად აფხაზთა სახალხო საბჭოს სეპარატისტული ფრთა იწვწვს ა. დენიკინს დახმარების თხოვნით, სიტუაციის მოსაგვარებლად საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობამ 19 ივნისს აფხაზეთში გააგზავნა სახალხო გვარდიის და არმიის ნაწილები გ. მაზნიაშვილის სარდლობით. აფხაზეთის გენერალ-გუბერნატორად დაინიშნა გ. მაზნიაშვილი. 1918 წლის 9 აგვისტოს აფხაზთა სახალხო საბჭოს დემოკრატიულმა ფრთამ საბჭო გაუქმებულად გამოაცხადა და შექმნა დროებითი საბჭო, რომელმაც დაგმო პროთურქული ორიეტანცია. სოხუმის ოკრუგის კომისარმა მარღანიამ და რ. ჩხოტუამ მოინდომეს სახალხო გადატრიალების მოწყობა, ამიტომ საქართველოს დრ-ის მთავრობამ 1918 წლის 10 ოქტომბერს მათ შეუწყვიტა უფლებამოსილება, დაითხოვა აფხაზთა სახალხო საბჭო. არჩევნებამდე სოხუმის ოკრუგის უფროსად დანიშნა ბენია ჩხიკვიშვილი. 1918 წლის 27 დეკემბერს საქართველოს პარლამენტმა მიიღო აფხაზეთის სახალხო საბჭოს დებულება.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
დვანის მეორე ქვევრსამარხი
დვანის მეორე ქვევრსამარხი — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დვანში. აღმოაჩინეს ადგილ ტახტიზურგაზე. თარიღდება ელინისტური ხანით. მიწაში ჩაფლული იყო ნახევრად წაქცეული ქვესამარხი, რომელშიც ესვენა ხელფეხმოკეცილი მიცვალებული თავით ჩრდილო–დასავლეთისკენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
სან-სებასტიან-და-ამორეირა
სან-სებასტიან-და-ამორეირა (São Sebastião da Amoreira) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 664 მეტრზე. მიეკუთვნება ჩრდილოეთ პიუნეირუ-პარანაენსის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ასაის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 8 626 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 37.84 კმ²-ზე. ფართობი 227 982 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ლუზიტანია (ლაინერი)
ლუზიტანია — მდიდრული საოკეანო ლაინერი, რომელსაც კანარის საზღვაო კომპანია მართავდა. ქლაიდებანკში, შოტლანდიაში, აწყობილი გემი 1906 წელს გაუშვეს ნიუ-იორკისკენ. 1907 წელს მან პრესტიჟული „ბლუ-რიბანდის“ ჯილდო მოიპოვა, როგორც უსწრაფესმა საოკეანო ლაინერმა. 1915 წლის მაისში „ლუზიტანია“ ირლანდიის სამხრეთ ნაპირებთან შემთხვვევით გერმანულ გემს გადააწყდა. სუბმარინამ მხოლოდ ერთი ტორპედო სტყორცნა, რამაც გემს კონტროლი დააკარგვინა და აფეთქება გამოიწვია. „ლუზიტანია“ გადაიხარა და წყლით აივსო.
„ლუზიტანიაზე“ 32 სამაშველო კარჭაპი იყო, მაგრამ ზღვამდე მხოლოდ ექვსმა მიაღწია. ბევრი კარჭაპი ვერც გამოიყენეს ხომალდის დაფერდების გამო. ზოგიც გემზე მისაბმელმა სამაგრებმა დააზიანა, ნაწილი კი გადაბრუნდა და ჩაიძირა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გემები
კატრანიდე II
300px|მინი|კატრანიდეს მიერ აგებული [[ანისის საკათედრო ტაძარი]] კატრანიდე II — სომხეთის დედოფალი 990-1020 წლებში, ბაგრატუნების დინასტიის მეფე გაგიკ I-ის მეუღლე. ანისის საკათედრო ტაძრის ამშენებელი.
დედოფალი კატრანიდე იყო სიუნიქის მეფის ვასაკის (990-1040 წწ.) ერთადერთი ქალიშვილი, სმბატ I საჰაკიანის შვილიშვილი. ზოგიერთი დასავლელი ისტორიკოსის მიხედვით იგი იყო ქართველი პრინცესა.
გაგიკ I-სა და დედოფალ კატრანიდეს ჰყავდათ ოთხი შვილი: ხუშუში (ცოლად გაჰყვა სენექერიმ არწრუნს და გახდა ვასპურაკანის სამეფოს უკანასკნელი დედოფალი); ოვანეს-სმბატი (ანისის სამეფოს მეფე 1022-1040 წლებში); აშოტ IV ცბიერი (სომხეთის მეფე 1022-1039 წწ.) და აბასი.
გარდაცვალების შემდეგ დედოფალი კატრანიდე დაკრძალეს ანისის საკათედრო ტაძარში. XX საუკუნის დასაწყისში, როდესაც არქეოლოგთა ჯგუფმა გათხარა კატრანიდეს საფლავი (ხელმძღვანელი იოსებ ორბელი) აღმოჩნდა, რომ დედოფალს ფეხები გადაჯვარედინებული ჰქონდა, ისევე როგორც ჯვარცმულ ქრისტეს. ეს მისი ბოლო სურვილი ყოფილა.
დედოფალ კატრანიდეს პატრონაჟით, მისი მამისეული ხაზინისა და სამეფო ხაზინის ხარჯით, აშენდა ანისის ტაძარი. მისი არქიტექტორი იყო თრდატი. ეკლესიის მშენებლობას 20 წელი დასჭირდა და 1001 წელს დასრულდა. მშენებლობის დასრულების შემდეგ ტაძარში განთავსდა კათოლიკოს სარქის I-ის (992-1019 წწ.) რეზიდენცია.
1124 წელს დავით აღმაშენებელმა ანისის მიზგითად ქცეული ტაძარი გაათავისუფლა. ტაძრის აღმშენებელი დედოფალი კატრანიდე იქვე იყო დაკრძალული. დავითმა კათალიკოსთან და ეპისკოპოსებთან ერთად მიცვალებულს წესი აუგო და საფლავს სამგზის ჩასძახა „გიხაროდეს შენ წმინდაო დედოფალო რამეთუ იხსნა ღმერთმა საყდარი შენი უსჯულოთა ხელთაგან.“
კატრონიკეს შვილიშვილი (ხუშუშისა და სენექერიმ ჰოვანეს არწრუნი შვილი), მარიამი იყო საქართველოს მეფის გიორგი I-ის მეუღლე.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის დედოფლები
არუთიან ვარდანიანი
არუთიან ვარდანიანი (Հարություն Վարդանյան; დ. 5 დეკემბერი, 1970, გიუმრი, სომხეთის სსრ) — კარიერადასრულებული სომეხი ფეხბურთელი. პოზიციით მცველი. ვარდანიანი თამაშობდა სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებსა და სომხეთის, შვეიცარიის და გერმანიის კლუბებში. მას კარიერის დიდი ნაწილი გაატარა შვეიცარიის საფეხბურთო სუპერლიგის კლუბებ: ლოზანში, ვერვეტში და არაიში. იგი სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში ძირითად მცველად მოისაზრებოდა; ნაკრების მაისურით ჩატარებული აქვს 62 თამაში. მისი ნაკრებში დებიუტის, 1994 წლის 15 მაისის შემდეგ მან 1 გოლი გაიტანა.
არუთიან ვარდანიანი სომხეთის ნაკრების კაპიტნებს შორის გამოირჩეოდა საკუთარი მრავალმხრივი შესაძლებლობებით. იგი გამორჩეული იყო საკუთარი უნივერსალობით: შეეძლო ნებისმიერი პოზიციის დაცვა და ჰქონდა გადაცემის შესანიშნავი ტექნიკა.
საკლუბო კარიერა
2003 წელს არუთიან ვარდანიანი კლუბ სერვეტს შეუერთდა. სერვეტის შემადგენლობაში მან მოიგო შვეიცარიის სუპერლიგა.
საერთაშორისო კარიერა
არუთიან ვარდანიანის დებიუტი სომხეთის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებში შედგა 1994 წლის 15 მაისს, აშშ-ის ნაკრების წინააღმდეგ გამართულ გასვლით შეხვედრაში (აღნიშნული მატჩი სომხეთის ისტორიაში მეორე ოფიციალური თამაშია). ვარდანიანმა ნაკრებში ერთადერთი გოლი აქვს გატანილი; ეს გოლი გაუტანა 1997 წლის 6 სექტემბერს ალბანეთის ნაკრებს.
პირადი ცხოვრება
2010 წელს ვარდანიანი საკუთარ ოჯახთან ერთად საცხოვრებლად მონ-დე-მარსანში, საფრანგეთში გადავიდა. ის არის ფრანგული ქალაქის ერთ – ერთ ცენტრალურ მოედანზე პატარა კაფის მფლობელი და ოპერატორი.
ქოსალარი (აღდამი)
ქოსალარი  (Kosalar, Քոսալար) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
როჟერ სალერნოელი
როჟერ სალერნოელი (Ruggero del Principato; Roger de Salerne), ასევე ცნობილია, როგორც როჟერ ანტიოქელი ან როჟერ დე პრინციპატო (გ. 28 ივნისი, 1119)— ანტიოქიის რეგენტი 1112-1119 წლებში. იგი იყო რიჩარდ სალერნოელის ვაჟი. ტანკრედ გალილეელი იყო მისი ახლო ნათესავი და ისინი ორივენი მეთაურობდნენ პირველი ჯვაროსნულ ლაშქრობას. როჟერი ანტიოქიის რეგენტი ტანკრედის გარდაცვალების შემდეგ გახდა, როდესაც კანონიერი მემკვიდრე ბოემონდ II ჯერ ბავშვი იყო. ტანკრედის მსგავსად როჟერიც მუდმივ ომებში იყო მუსლიმ მეზობლებთან, როგორიც იყო ალეპო. 1114 წლის მიწისძვრამ გაანადგურა სამთავროში არსებული ბევრი საფორტიფიკაციო ნაგებობა, მაგრამ როჟერმა ისინი ძირეულად აღადგინა, განსაკუთრებით კი საზღვრებთან.
როჟერმა ბურსუქ ბინ ბურსუქი დაამარცხა სარმინის ბრძოლაში 1115 წელს. 1118 წელს ჟოსლინ I და როჟერი ალეპოსთვის დიდ საფრთხედ იქცნენ, ამიტომაც ქალაქმა კავშირი დაამყარა ართუქიდებთან. 1119 წელს ილ-ღაზი შეიჭრა ანტიოქიის სამთავროში. პატრიარქის რჩევით როჟერი არ დაელოდა იერუსალიმიდან და ტრიპოლიდან მომავალ დამხმარე ჯარებს. იგი შეებრძოლა მუსლიმებს სარმადის ბრძოლაში და დამარცხდა. ამ ბრძოლაში დაიღუპა არმიის უდიდესი ნაწილი და თვითონ როჟერიც. ილ-ღაზის არმიამ დაიწყო სამთავროს აწიოკება და ძარცვა. ანტიოქიის რეგენტი ბალდუინ II გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:ანტიოქიის რეგენტები კატეგორია:გარდაცვლილი 28 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1119
კარსავის მხარე
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულების შემდეგ ლუძის რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 7 013 კაცს. მხარის ფართობია 628,4 კმ².
ეროვნული შემადგენლობა
კარსავის მხარის ეროვნული შემადგენლობა 2010 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით ასე გამოიყურება :
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
ბეგლარ ახოსპირელის ქუჩა
ბეგლარ ახოსპირელის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, მთაწმინდის რაიონში (ქვემო უბანი). ლადო გუდიაშვილის მოედნიდან ლადო ასათიანის ქუჩამდე. არსებობს ფეოდალური ხანიდან. ქუჩა აღნიშნულია ალექსანდრე პიშჩევიჩის მიერ შედგენილ თბილისის 1785 წლის გეგმაზე. 1867 წლის გეგმაზე მოღნინის ქუჩად იწოდება აქ მდებარე მოღნინის ღვთისმშობლის სომხური-გრიგორიანული ეკლესიის (1751) გამო. 1923 წელს ქუჩას ეწოდა ბეგლარ ახოსპირელის სახელი. ქუჩაზე, გასასვლელსა და ჩიხში შემონახულია XIX საუკუნის დასასრულის საცხოვრებელი სახლები. აქვს 1 გასასვლელი, 3 ჩიხი.
ბეგლარ ახოსპირელის გასასვლელი
ბეგლარ ახოსპირელის გასასვლელი — გასასვლელი მთაწმინდის რაიონში (ქვემო უბანი). ბეგლარ ახოსპირელის ქუჩასა და ლადო გუდიაშვილის მოედანს შორის.
ლიტერატურა
კატეგორია:მთაწმინდის რაიონის ქუჩები
აფხაზეთის სახალხო საბჭო
აფხაზეთის სახალხო საბჭო — ლეგიტიმური საკანონმდებლო ორგანო, რომელიც აირჩა აფხაზეთის ტერიტორიაზე პირველი საყოველთაო არჩევნების შედეგად 1919 წლის 13 თებერვალს.
წითელი არმიის აფხაზეთში შეჭრის და 1921 წლის 4 მარტს სოხუმის დაკავების შემდგომ აფხაზეთის სახალხო საბჭომ შეწყვიტა საქმიანობა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ისტორია
ნაჯაფალიდიზა
ნაჯაფალიდიზა (Nəcəfəlidizə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	147 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ბაბექის რაიონის სოფლები
მაჰაძანგის პროვინცია
მაჰაძანგის პროვინცია (Mahajanga) — მადაგასკარის პროვინცია. ფართობი — 150 023 კმ². მოსახლეობა — 2 629 828 ადამიანი (2013 წელი). ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი მაჰაძანგა.
პროვინცია მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. პროვინციას ჩრდილო-აღმოსავლეთით ესაზღვრება ანცირანანის პროვინცია, აღმოსავლეთით — ტუამასინის პროვინცია, სამხრეთით — ანტანანარივუს პროვინცია, სამხრეთ დასავლეთით კი ტულიარის პროვინცია. დასავლეთით გარს ერტყმის მოზამბიკის სრუტის წყლები.
სქოლიო
კატეგორია:მადაგასკარის პროვინციები
მატა-ვერდი
მატა-ვერდი (Mata Verde) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 879 მეტრზე. მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალმენარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 874 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 34.61 კმ²-ზე. ფართობი 227 516 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
Watermark (ენიას ალბომი)
Watermark — ირლანდიელ მომღერალ და მუსიკოს ენიას სტუდიური ალბომი. იგი გამოიცა 1988 წლის 19 სექტემბერს გაერთიანებულ სამეფოში, ხოლო 1989 წლის 10 იანვარს - აშშ-ში. ალბომში შეტანილია ენიას პირველი მნიშვნელოვანი ჰიტი, „Orinoco Flow“.
სქოლიო
კატეგორია:1988 წლის ალბომები კატეგორია:1989 წლის ალბომები კატეგორია:ენიას ალბომები კატეგორია:Reprise Records-ის ალბომები კატეგორია:Geffen Records-ის ალბომები კატეგორია:Warner Music Group-ის ალბომები
ბუტირსკაია (მოსკოვის მეტრო)
ბუტირსკაია (Буты́рская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2016 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ლიდია კოიდულა
ლიდია ემილი ფლორენცია იანსენი (Lydia Emilie Florence Jannsen; დ. 24 დეკემბერი, 1843 წელი, ფენერნი, ლივონიის ოლქი, რუსეთის იმპერია — 11 აგვისტო, 1886 წელი, კრონშტადტი, რუსეთის იმპერია) — ცნობილი თავისი პროფესიული სახელით ლიდია კოიდულა. ის არის ესტონელი პოეტი. მისი ფსევდონიმი ესტონურად ნიშნავს "ცისკრის ლიდიას". იგი მას მწერალმა კარლ რობერტ ჯაკობსონმა შეარქვა. მას ხშირად მოიხსენიებენ როგორც კოიდულაულიკს - 'ცისკრის მომღერალი'. ესტონეთში, ისევე როგორც ევროპის სხვა ქვეყნებში, მწერლობა არ ითვლებოდა შესაფერისი კარიერად ახალგაზრდა ქალბატონისათვის XIX საუკუნის შუა პერიოდში. კოიდულას პოეზია და მისი საგაზეთო ნამუშევრები პოპულისტი მამის, იოჰან ვოლდემარ იანსენისთვის (1819– 1890) ანონიმური დარჩა. ამის მიუხედავად, იგი იყო მთავარი ლიტერატურული მოღვაწე და ესტონეთის თეატრის ფუძემდებელი.
ბიოგრაფია
მინი|ლიდია კოიდულა. იგივე სურათი იყო გამოყენებული ესტონეთის ბანკნოტზე ლიდია იანსენი დაიბადა ფენერნში (ახლანდელი ვანდრა), ლივონიის ოლქი, რუსეთის იმპერია. მისი ოჯახი 1850 წელს საცხოვრებლად ახლომდებარე ქალაქ პერნაუში (ახლანდელი პერნუ) გადავიდა საცხოვრებლად, სადაც 1857 წელს მამამისმა დააფუძნა პირველი ადგილობრივი ესტონურენოვანი გაზეთი და იქ ლიდია გერმანიის გრამატიკის სკოლაში სწავლობდა. იანსენსი გადავიდა საუნივერსიტეტო ქალაქ დორპატში (დღევანდელი ტარტუ) 1864 წელს. იანსენმა მოახერხეს იმპერიული ცენზურის დაყოლიება, რათა 1864 წელს გამოეცა ესტონურენოვანი პირველი ეროვნული გაზეთი. პერნუს ადგილობრივ და ეროვნულ გაზეთებს უწოდებდნენ Postimees-ს (კურიერი).
ესტონეთის სიმღერების პირველ ფესტივალზე, 1869 წელს, ესტონური კლანების მნიშვნელოვანი შეკრების ღონისძიების დროს, ლიდია კოიდულას წაუკითხავს თავისი ორი ლექსი: Sind Surmani (სიკვდილამდე) და Mu isamaa on minu arm (ჩემი ქვეყანა ჩემი სიყვარულია), რომელიც არაოფიციალური ჰიმნი გახდა საბჭოთა კავშირის ოკუპაციის დროს, როდესაც მისი მამის Mu isamaa, mu õnn ja rõõm (ჩემი ქვეყანა ჩემი სიამაყე და სიხარულია), ესტონეთის რესპუბლიკის ჰიმნი იყო 1921-1940 წლებში შემდეგ კი გაუქმდა. კოიდულას სიმღერა ყველა ფესტივალზე ისმოდა. ტრადიცია დღემდე შენარჩუნებულია.
ლიდია კოიდულას მემორიალური მუზეუმი
მუზეუმი მიმოიხილავს პოეტის ლიდია კოიდულას და მისი მამის იოჰან ვოლდემარ იანსენის (ესტონეთის ჰიმნის ლექსების ავტორი) ცხოვრებასა და მოღვაწეობას, ესტონეთის XIX საუკუნის ეროვნული აღმავლობის პერიოდის მნიშვნელოვან ფიგურებს. კოიდულას მუზეუმი მდებარეობს პარნუს ელეჟეს სკოლის სახლში. შენობა აშენდა 1850 წელს და აქვს უნიკალური ინტერიერი. ეს იყო იოჰან ვოლდემარ იანსენის სახლი და გაზეთ Perno Postimees- ის რედაქცია 1863 წლამდე, ახლა იგი დაცულია, როგორც ისტორიული ძეგლი. იანსენის უფროსი ქალიშვილი, პოეტი ლიდია კოიდულა სახლში გაიზარდა. მუზეუმის მთავარი ამოცანაა კოიდულასა და იანსენის ხსოვნის შენარჩუნება და მათი ცხოვრების და შემოქმედების ესტონეთში მუდმივი ექსპოზიციის მეშვეობით ეროვნული აღმავლობის პერიოდის კონტექსტში წარდგენა.
ლინიდა კოიდულას ძეგლი მდებარეობს პარნუს ქალაქის ცენტრში, სასტუმროს ისტორიულ შენობასთან, კუნინგასა და ლუნას ქუჩის კუთხეში. ძეგლი 1929 წლით თარიღდება და ესტონელი მოქანდაკის ამანდუს ადამსონის ბოლო ნამუშევარია.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 24 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1843 კატეგორია:გარდაცვლილი 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 აგვისტო კატეგორია:ესტონელები კატეგორია:ესტონელები საუკუნისა და საქმიანობის მიხედვით კატეგორია:ესტონელები საქმიანობის მიხედვით კატეგორია:ესტონელები საქმიანობისა და საუკუნის მიხედვით კატეგორია:ესტონელები საუკუნის მიხედვით კატეგორია:ესტონელი პოეტები
ლუკა ჯაფარიძე
ლუკა ჯაფარიძე (დ. 6 სექტემბერი 1998) — ქართველი მორაგბე. თამაშობს ლელო სარასენსის შემადგენლობაში ბურჯის პოზიციაზე. 2017 წლიდან არის საქართველოს 20 წლამდელთა ეროვნული ნაკრების წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები
ფრენსის ო’კონორი
ფრენსის ენ ო’კონორი (Frances Ann O'Connor; დ. 12 ივნისი, 1967) — ინგლისური წარმოშობის ავსტრალიელი მსახიობი ქალი.
დაიბადა ოქსფორდშირში, ინგლისში, 1967 წელს პიანისტი დედისა და ბირთვული ფიზიკოსი მამის ოჯახში. როდესაც ფრენსისი ორი წლის იყო ოჯახი საცხოვრებლად პერთში, ავსტრალიაში გადავიდა.
მისი სამსახიობო დებიუტი შედგა ფილმში „სიყვარული და სხვა კატასტროფები“ 1996 წელს. ის ყველაზე მეტად ცნობილია ისეთ ფილმებში მონაწილეობით როგორებიცაა: „მენსფილდ-პარკი“ (1999), „სურვილით დაბრმავებული“ (2000), ხელოვნური ინტელექტი (2001), „როგორი მნიშვნელოვანია იყო სერიოზული“ (2002) და „დროის ხაფანგში“. 2009 წელს ო’კონორს გადაეცა AACTA Awards-ის ჯილდო, ხოლო 2000 და 2014 წელს ნომინირებული იქნა ოქროს გლობუსის დაჯილდოებაზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 12 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი თეატრის მსახიობი ქალები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი ტელემსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები კატეგორია:AACTA Award-ის მფლობელები
ტიფლისი (ეპიზოდების სია)
აქ წარმოდგენილია სატელევიზიო სერიალ „ტიფლისის“ ეპიზოდების სია.
როლებში
პირველ სეზონში მონაწილეობენ
სქოლიო
კატეგორია:ტელესერიალების ეპიზოდები კატეგორია:ტელესერიალ ტიფლისის ეპიზოდები კატეგორია:ტიფლისი
რიბოზა
მინი|მარჯვნივ|200პქ|D-რიბოზის აციკლური ფორმა რიბოზა — პენტოზების ჯგუფის მონოსაქარიდი, უფერო კრისტალები, ადვილად იხსნებიან წყალში და აქვთ ტკბილი გემო. არაბინოზის ეპიმერი. აღმოაჩინეს 1905 წელს.
ბიოლოგიური როლი
რიბოზა შედის რიბონუკლეინის მჟავის, ადენოზინის, ნუკლეოტიდებისა და სხვა მნიშვნელოვანი ბიოლოგიური ნივთიერებების შემადგენლობაში.
რიბოზა წარმოადგენს რნმ-ის კომპონენტს და გამოიყენება გენეტიკური ტრანსკრიფციის დროს. რიბოზის ნაწარმი — დეზოქსირიბოზა წარმოადგენს დნმ-ის კომპონენტს. აგრეთვე რიბოზა შედის ატფ-ისა და მეტაბოლიზმში მონაწილე ზოგიერთი სხვა ნივთიერების შემადგენლობაში.
კატეგორია:პენტოზები კატეგორია:ალდოზები კატეგორია:ნუკლეოზიდების კომპონენტები
ურაი (პარანა)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 11 472 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 48.24 კმ²-ზე. ფართობი 237 810 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარანის შტატის მუნიციპალიტეტები
ქუდურლუ (აღდამის რაიონი)
ქუდურლუ  (Küdürlü) — სოფელი აზერბაიჯანში,    აღდამის რაიონში.
სქოლიო
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ფრედერიკ აკუფო
ფრედერიკ აკუფო (Edward Akufo-Addo, დ. 21 მარტი, 1937, აკროპონგი, ოქროს ნაპირი — გ. 26 ივნისი, 1979, აკრა, განა) —  განელი პოლიტიკური და სამხედრო მოღვაწე. განის პრეზიდენტი 1978–1979  წლებში დაამხეს სამხედრო გადატრიალების შედეგად და დახვრიტეს.
1958 წელს დიდ ბრიტანეთში გაემგზავრა სასწავლებლად სამხედრო აკადემიაში. 1960 წელს დაბრუნდა განაში და დაიწყო სამხედრო კარიერა. 1976 წელს გახდა პრეზიდენტ იგნატიუს აჩეამპონგის მოადგილე და თავდაცვის შტაბის ხელმძღვანელი.
1979 წლის 15 მაისს პრეზიდენტის წინააღმდეგ დაიწყო აჯანყება, რომელსაც ხელმძღვანელობდა ლეიტენანტი ჯერი როლინგსი. 4 ივნისს ფრედერიკ აკუფოს ხელისუფლება დაემხო. დაპატიმრეს კორუფციის ბრალდებით და 26 ივნისს ყოფილ პრეზიდენტ აკვასი აფრიფასთან ერთად დახვრიტეს აკრაში ტეშის სამხედრო პოლიგონზე.
სქოლიო
კატეგორია:განის პრეზიდენტები კატეგორია:სიკვდილით დასჯილი პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 21 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1937 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1979
ვასილ ხვისტანი
ვასილ ხვისტანი (დ. თარიღი უცნობია, თბილისი) — ქართველი სპორტსმენი (თავისუფალი ჭიდაობა). ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის მფლობელი (2019, პონტევედრა, ესპანეთი). ახალგაზრდებს შორის საერთაშორისო ტურნირის ბრინჯაოს მედლის პრიზიორი (2019, ბუქარესტი, რუმინეთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
ადამ ოქრუაშვილი
ადამ ოქრუაშვილი (დ. 1 იანვარი, 1989) — ქართველი ძიუდოისტი. ევროპის ჩემპიონი (2015) და 2-გზის ვერცხლის პრიზიორი მძიმე წონაში (2013, 2014), ასევე ბრინჯაოს პრიზიორი აბსოლუტურ წონაში (2006). მსოფლიოს ბრინჯაოს პრიზიორი (2015). მსოფლიოსა და ევროპის გუნდური ჩემპიონატების გამარჯვებული საქართველოს ნაკრებთან ერთად.
არის 23 წლამდელებს შორის საქართველოს ჩემპიონი (2007 — 100 კგ), საქართველოს ორგზის ჩემპიონი (2011, 2014; -100 კგ), სამგზის ვერცხლისა (2007, 2010, 2012; -100 კგ) და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (2008, 2009; -100 კგ); ევროპის ღია პირველობის გამარჯვებული (2013, -100 კგ); მსოფლიო უნივერსიადის ბრინჯაოს პრიზიორი (2007, აბს.); ახალგაზრდებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (2005, -100 კგ); ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2004, -90 კგ).
სუმოში არის ვეროპის ჩემპიონატების სამგზის ბრინჯაოს პრიზიორი, 18 წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონი და მსოფლიოს ჩემპიონატის ვერცხლი პრიზიორი, 21 წლამდელებს შორის ევროპის ოთხგზის ჩემპიონი და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი.
რაჰათ-ლუხუმი (მოთხრობა)
რაჰათ-ლუხუმი — ჯემალ ქარჩხაძის ისტორიული მოთხრობა. პირველად გამოქვეყნდა 1987 წელს, კრებულში სახელწოდებით – „ანტონიო და დავითი“. რაჰათ-ლუხუმი თურქული ტკბილეულის სახელია, რომლის ყიდვის შემდეგ მოგზაური ისმენს გამყიდველის მონათხრობს გურჯების შესახებ.
ელიზბარ ოდიკაძე
ელიზბარ ოდიკაძე (დ. 14 ივნისი, 1989, ზნაური) — ქართველი მოჭიდავე (თავისუფალი სტილი). პირველი ევროპული თამაშების ვერცხლის პრიზიორი, ასევე 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი. მონაწილეობას მიიღებს 2016 წლის რიო-დე-ჟანეიროს ოლიმპიურ თამაშებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 14 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:ზნაურის რაიონში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები თავისუფალ სტილში
რაჰათ-ლუხუმი (მოთხრობა)
შინაარსი და სტრუქტურა
მოქმედება მიმდინარეობს მეჩვიდმეტე საუკუნის სტამბოლში. ჩვეულებრივი მოგზაურის ყურადღებას მოხუცი ვაჭარი მიიპყრობს, რომელიც რაჰათ–ლუხუმს ყიდის. მოგზაური იყიდის ტკბილეულს და მიუხედავად იმისა, რომ ის უგემური აღმოჩნდება, ვაჭრისგან ძალიან უცნაურ ისტორიას მოისმენს. ვაჭარი თავის თავს ათა სულეიმანს უწოდებს და მისი თქმით, ის ოსმალეთის ძველი მმართველის, ომან ფაშას მრჩეველი იყო. ერთ დღესაც მათ გურჯებზე უნდა ელაშქრათ. ახალციხის გზაზე ჯარს შემოხვდა ერთი ქართველი, რომელიც ოქროს ფასად შეპირდა თავისიანების გაყიდვას. ყველაფერზე მორიგდნენ, თუმცა ქართველი მალევე მოკლეს. ომან ფაშამ თავისით გადაწყვიტა ციხის აღება, მაგრამ უეცრად გზაზე ვირზე მჯდარი ბერი შემოხვდათ. ფაშა დაემუქრა მას და დახმარების სანაცვლოდ ოქროს დაპირდა. ბერმა ლოცვის დრო მოითხოვა. მთელი დღე ჯარი ბერს ელოდა. ბოლოს დაასრულა და ფაშას უთხრა, ღმერთმა შენი თავის ახალციხეში წაყვანა მიბრძანაო. ფაშას გაუხარდა და ბერს უთხრა, რაც შეიძლება მოკლე გზით წასულიყვნენ, რადგან მას არაფრის ეშინოდა. ბერმა ჯარი დაღამებამდე ატარა და ერთ ვიწრო ხეობაში მიიყვანა, საიდანაც გაღწევა თითქმის შეუძლებელი იყო. ბერმა ფაშას უთხრა, ღმერთმა შენი მოყვანა აქ ისურვაო. ომანი ამის გაგონებაზე გამწარდა, დაემუქრა, ემუდარა, ფეხებში ჩაუვარდა, მაგრამ მოხუცს ხმა ვერ ამოაღებინა. ფაშამ ვეღარ მოითმინა და ბერი თავისი ხელებით დაახრჩო. ამ დროს გაწვიმდა. ცხენები დაფრთხნენ. ვაჭრის თქმით, მას ყველგან მკვდარი ბერი ელანდებოდა. მეორე დღეს მათ მაინც მოუწიათ ქართველებთან დაპირისპირება, სადაც გიორგი სააკაძემ თურქთა მთელი ჯარი გაანადგურა. თავად ფაშას კი თავი მოკვეთეს ბრძოლაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჯემალ ქარჩხაძის ნაწარმოებები კატეგორია:ქართული მოთხრობები
კეგუმსის მხარე
კეგუმსის მხარე (Ķeguma novads) — ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული ერთეული. მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ვიძემესა და ზემგალეს რეგიონების საზღვრის ორივე მხარეს. მოიცავს 3 თემს და ქალაქ კეგუმსს, რომელიც არის ადმინისტრაციული ცენტრი.
მხარე დაარსდა 2009 წლის 1 ივლისს, ლატვიის ადმინისტრაციულ-ტერიტორიული რეფორმის დასრულების შემდეგ ოგრეს რაიონის ტერიტორიის ნაწილზე.
მოსახლეობა
მოსახლეობა 2010 წლის 1 იანვრისათვის შეადგენს 6 306 კაცს. მხარის ფართობია 490 კმ².
მაშა და დათვი
მინი|
კეგუმსის მხარე
სქოლიო
კატეგორია:ლატვიის მხარეები
მაშა და დათვი
მაშა და დათვი (Ма́ша и Медве́дь) — რუსული საბავშვო ანიმაციური სერიალი. რეჟისორები არიან ოლეგ კუზოვკოვი და ოლეგ უჟინოვი. გამოდის 2009 წლიდან.
აღწერა
ანიმაციური სერიალი ნათარგმნია 25 ენაზე, და ნაჩვენებია 100-ზე მეტ ქვეყანაში. სერიალის ერთ-ერთმა ეპიზოდმა YouTube-ზე ორ მილიარდზე მეტი ნახვა დააგროვა, რაც მეხუთე ადგილია მსოფლიოში.
სერიალი შედგება სრული სამი სეზონისგან. თითო სეზონში შედის 26 ეპიზოდი. ამ დროისთვის გამოსულია ხუთი სეზონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსული ანიმაციური სერიალები კატეგორია:2009 წლის ანიმაციური სერიალები
თინათინ ვირსალაძე
თინათინ ვირსალაძე (დ. 1907, თბილისი — გ. 1985, იქვე) — ქართველი მეცნიერი, ხელოვნებათმცოდნე.
ბიოგრაფია
თინათინ ვირსალაძე დაიბადა 1907 წელს ეკონომისტის ბაგრატ ვირსალაძისა და ბიოლოგის, ელენე მუსხელიშვილის ოჯახში. ბაგრატ ვირსალაძე საქართველოს რესპუბლიკის წლებში სახელმწიფო კონტროლის პალატას ედგა სათავეში, ელენე მუსხელიშვილი მრავალმხრივ განათლებული ადამიანი იყო. თინას დედა სრულყოფილად ფლობდა ფრანგულ, ინგლისურ და რუსულ ენებს. ის აქტიურად თანამშრომლობდა ქართველთა შორის წერა კითხვის გამავრცელებელ საზოგადოებაში. წერდა საბავშვო მოთხრობებს და აქვეყნებდა ჟურნალში „ჯეჯილი“. მისი და-ძმები იყვნენ სოლიკო ვირსალაძე (1909), ცნობილი სცენოგრაფი და თეატრალური მხატვარი და ლოლიტა ვირსალაძე (1911), ცნობილი ფოლკლორისტი.
საქართველოს გასაბჭოების შემდეგ ვირსალაძეების ოჯახმა ემიგრაციაში წასვლა გადაწყვიტა. ბათუმში გაემგზავრნენ, თუმცა, ბოლო წუთს ელენე მუსხელიშვილმა მეუღლეს განუცხადა, ბავშვებს სამშობლოს ვერ დავუკარგავო და დაბრუნდნენ თბილისში.
თინათინმა დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი 1929 წელს, მის პარალელურად სწავლობდა სამხატვრო აკადემიის ფერწერის ფაკულტეტზე. იგი გახლდათ ქართული მონუმენტური მხატვრობის ერთ-ერთი გამორჩეული მკვლევარი და გიორგი ჩუბინაშვილის სახელობის ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის ერთ-ერთი დამაარსებელი. სწორედ მისი დაარსებიდან სიცოცხლის ბოლომდე, თინათინი მოღვაწეობდა ინსტიტუტში, სადაც იგი ჯერ განაგებდა სახვითი ხელოვნების, შემდგომ კი შუა საუკუნეების სახვითი ხელოვნების განყოფილებას. თინათინი, საკმაოდ მჭიდროდ იყო დაკავშირებული კულტურის ძეგლთა დაცვის საქმესთან, როგორც ფერწერის ძეგლთა რესტავრაციის მეცნიერი კონსულტანტი. ამ უაღრესად მნიშვნელოვანი ადამიანის შრომებს გადამწყვეტი მნიშვნელობა ჰქონდა შუა საუკუნეების ქართული კედლის მხატვრობის სახელოვნებათმცოდნეო გაშუქებისა და მისი ისტორიული საფეხურების ფერწერული სკოლების, ცალკეული ძეგლების თავისებურებისა და ღირებულების დადგენისათვის. 1937–1939 წლებში ლექციებს კითხულობდა ხელოვნების ზოგად ისტორიაში მარჯანიშვილისა და რუსთაველის სახელობის თეატრებში; 1937–1941 წლებში უფროს მეცნიერ-თანამშრომელი, შემდეგ მუზეუმში "მეტეხი" ფერწერის განყოფილების ხელმძღვანელი. 1941 წლიდან ქართული ხელოვნების ისტორიის ინსტიტუტის მეცნიერ-თანამშრომელი. ქართული ხელოვნების ისტორიაში სწორედ მას ეკუთვნის შუა საუკუნეების კედლის მხატვრობის შესწავლის საკითხები და ანალიზი. ქართული ხელოვნების ისტორიაში ცნობილია, რომ გიორგი ჩუბინაშვილმა შექმნა და განსაზღვრა ქართული ხუროთმოძღვრების ანალიზის პარამეტრები, ძირითადი ეტაპები, სტილისტური ნიშნები. რაც შეეხება შუა საუკუნეების კედლის მხატვრობის შესწავლასა და ანალიზს, ის ეკუთვნის თინათინ ვირსალაძეს. მან გზა გაკვალა ამ სფეროში.
ოჯახი
1935 წელს თინა ცოლად გაყვა ცნობილი მეცენატის, აკაკი ხოშტარიას ძმისშვილს მეთოდე (ცაცა, ცაკა) ხოშტარიას. ახალდაქორწინებულები პეტერბურგში გამეგზავრნენ, სადაც თინა ცნობილი ბიზანტიოლოგის, დიმიტრი აინალოვის ასპირანტი გახდა. თინა ვირსალაძის ვაჟია ერთ-ერთი გამორჩეული ქართველი ხელოვნებათმცოდნე გოგი ხოშტარია.
ნასერ ორიჩი
ნასერ ორიჩი (Naser Orić; დ. — 3 მარტი 1967, დონი პოტოჩარი, სრებრენიცის ახლოს, სრ ბოსნია და ჰერცეგოვინა, ისფრ.) — ბოსნიელი სამხედრო მოღვაწე. სრებრენიცის ანკლავის გარნიზონის მეთაური.
დაბადება
ნასერ ორიჩი სრებრენიცის ახლობელ სოფელ დონი პოტოჩარიში დაიბადა 1967 წლის 3 მარტს. ბაბუამისი უსტაშების მომხრე ყოფილა და იბრძოდა ჰაჯიეფენდიჩის ლეგიონში. ამიტომაც ორიჩი უმუშევარი დარჩა მიუხედავად იმისა, რომ მეტალურგიის სპეციალობით დაამთავრა სასწავლებელი.
ადმელა (ორთქლმავალი)
„ადმელა“ — ავსტრალიური სამგზავრო თბომავალი. 1859 წელს ავსტრალიის სამხრეთ ნაპირზე კლდეს შეეჯახა. მიწიდან არცთუ შორს მყოფი, მაგრამ მძინვარე ზღვებით გარშემორტყმული გემი კლდესთან შეჯახებიდან 15 წუთში ჩაიძირა. 108 ადამიანი, ქალებისა და ბავშვების ჩათვლით, პიტალო კლდეზე მიკრული დარჩა. მაშველებს ერთი კვირა დასჭირდათ შემთხვევის ადგილამდე მისაღწევად. იმ დროისთვის უკვე 89 ადამიანი იყო დაღუპული შიმშილის, სიცივის, წყურვილის, დაქანცვისა და ზღვაში ჩავარდნის გამო.
ნასერ ორიჩი
სამხედრო სამსახური
1985 წელს იგი სავალდებულო სამხედრო სამსახურში გაიწვიეს. მსახურობდა ქიმიური, რადიაციული და ბიოლოგიური იარაღისგან თავდაცვის ნაწილებში. დემობილიზებული იქნა კაპრალის წოდებით 1986 წელს. 1988 წელს დაამთავრა საპოლიციო სასწავლებელი ზემუნში და მსახურობდა სავსკი ვენაცში, მოგვიანებით კი გადაიყვანეს შინაგან საქმეთა სამინისტროს სპეცრაზმში. 1990 წელს მონაწილეობდა კოსოვოს მღელვარებების, ხოლო 1991 წელს – ბელგრადის მღელვარებების ჩახშობაში, ასევ ვუკ დრაშკოვიჩის დაპატიმრებაში. იყო სლობოდან მილოშევიჩის პირადი დაცვის წევრი. 1991 აგვისტოში გადაიყვანეს ილიჯას პოლიციის განყოფილებაში, 1991 ბოლოს – სრებრენიცაში, ხოლო 1992 წლის 8 აპრილიდან პოტოჩარის განყოფილების უფროსია.
ადმელა (ორთქლმავალი)
გემზე მყოფი ადამიანებიდან, მხოლოდ 19 გადარჩა.
ნასერ ორიჩი
სრებრენიცა
ომამდე სრებრენიცაში 6 ათასამდე ადამიანი ცხოვრობდა. 1992 წლის აპრილიდან ივნისამდე სერბთა რესპუბლიკის არმიის მიერ სრებრენიცის გარშემო დაკავებული იქნა 296 ბოსნიური სოფელი, საიდანაც 70 ათასი ადამიანი იქნა განდევნილი, ამავე პერიოდში 3 166 ბოსნიელი ეროვნების ადამიანის მკვლელობა იქნა დადასტურებული, მათ შორის ქალების, ბავშვებისა და მოხუცების. განდევნილთა უმეტესობამ – 40 ათასამდე ადამიანმა სრებრენიცის ანკლავს შეაფარა თავი. ანკლავში საშინელი ჰუმანიტარული მდგომარეობა იყო – არ კმაროდა საკვები, მედიკამენტები, პირველადი მოხმარების საგნები. ამას ემატებოდა სერბთა არმიისა და სნაიპერების მიერ გამუდმებული თავდასხმები მცხოვრებლებზე, რომლებსაც, სერბთა ხელმძღვანელობის აზრით, ალყაში მოქცეულებს შორის უნდა შეექმნათ შიშისა და დაუცველობის აუტანელი განცდა, რასაც თან ერთვოდა ბლოკადით გამოწვეული საკვების, მედიკამენტებისა და პირველადი საჭიროების საგნების მუდმივი დეფიციტი, უიმედობა და უპერსპექტივობა, რაც საბოლოოდ მათი ანკლავიდან წასვლის ან უბრძოლველად დანებების მიზეზი უნდა გამხდარიყო. თავდაპირველად ორიჩის დაქვემდებარებაშია 5 500 ადამიანი, მაგრამ მათი მხოლოდ ნახევარი არის შეიარაღებული ცეცხლსასროლი იარაღით. დანარჩენები მის დაჯგუფებას მიკედლებული ვიშეგრადის, ფოჩასა და ზვორნიკის რეგიონებიდან ლტოლვილები არიან, რომლებიც თან დაჰყვებოდნენ რეიდებისას ვეებერთელა ტომრებით, ჩანთებითა და გუდებით. მათ "ტორბარებს" (Torbari; ჩანთოსნები) ეძახდნენ. ისინი როგორც წესი ნაჯახებით, ფიწლებითა და დანებით იყვნენ შეიარაღებული და შეუბრალებლად ძარცვავდნენ სერბულ სოფლებს საკუთარი ლტოლვილობისთვის შურისძიების მიზნით. მოგვიანებით კი ორიჩის დაჯგუფების არსენალი ნაალაფარი იარაღით ივსება.
სრებრენიცის დაცვაში გამოჩენილი ინიციატივიანობის გამო 1 ივლისიდან ორიჩი არმიის პრეზიდიუმის წევრად ინიშნება. 3 სექტემბერს სრებრენიცის ტერიტორიული თავდაცვის საფუძველზე ყალიბდება აღმოსავლეთ ბოსნიის ოპერატიული ჯგუფის 28-ე დივიზია.
სრებრენიცაში თავმოყრილი იყო გარშემო მდებარე ბოსნიური სოფლების მოსახლეობა. 1993 წლის 7 იანვარს 28-ე დივიზიის ნაწილებმა იერიში მიიტანეს სერბულ სოფლებზე კრავიცაზე, იეჟესტიჩზე და შილკოვიჩიზე, ერთის მხრივ ალყის გარღვევისა და რესპუბლიკის არმიის ნაწილებამდე გზის გახსნის მიზნით, მეორეს მხრივ ნადავ. თავდასხმისას დაიღუპა 45 სერბი. ჰააგის ტრიბუნალის და Human Rights Watch მტკიცებით, მოკლულთა შორის 35 სამხედრო და 10 სამოქალაქო პირი იქნა იდენტიფიცირებული. სერბების მტკიცებით 49 მოკლულიდან ყველა სამოქალაქო პირი იყო, რომლებიც სადღესასწაულო წირვიდან ბრუნდებოდნენ. გარდა მოკლულებისა, თავდასხმისას სოფელში დაიწვა სახლები, ხოლო სოფლის მცხოვრებთა ნაწილი ტყვედ აიყვანეს, შემდგომში ბოსნიელ ტყვეებზე გადასაცვლელად.
ამგვარი თავდასხმები წლების განმავლობაში ხორციელდებოდა სრებრენიცის მიმდებარე სერბულ სოფლებზე – ზავაზე, ბრეზანე, ბოლევიცა, პოგავანე, ტრნიჩე, გოლევიცა, ბელოვაცი, გოგოვაცი, კამენიცა და სხვა. ქალაქი სრებრენიცა გაეროს დაცვის ქვეშ იყო და სერბები ვერ ახერხებდნენ მასზე სახმელეთო ძალებით შეტევას, თუმცა ანკლავის მისადგომებთან მუდმივად მიმდინარეობდა მძაფრი შეტაკებები, სადაც ორიჩის შენაერთი არცთუ წარუმატებლად მოქმედებდა. 1995 წლის დასაწყისში მათ ალაფის სახით ჰქონდათ რამდენიმე 80 მმ ნაღმსატყორცნი და ერთი 76 მმ სამთო ქვემეხი М-48Б1, 40 ჭურვით. ასევე სრებრენიცაში პაკისტანის უწყებათშორისმა დაზვერვამ მოახერხა ერთი ბაქთარ შიქანის ტიპის (ჩინური HJ-8 ანალოგი) ტანკსაწინაღო კომპლექსის შეტანა. 1995 წლის იანვარ-მაისში სრებრენიცას ორჯერ დაეხმარნენ ვერტმფრენებით სარაევოდან, ჩაიტანეს 300.000 ვაზნა, 44 ტანკსაწინაღო რაკეტა, 6 მსუბუქი ჰაუბიცა 60 ჭურვით, 100 ავტომატი, 50 რაცია, სიგარეტები და მარილი.
მაისში ვერტმფრენებმა ანკლავიდან გამოიყვანეს ორიჩი და ანკლავის სხვა თორმეტი მეთაური სარაევოში კონფერენციაში მონაწილეობის მისაღებად და სამეთაურო კურსებზე მომზადების გასავლელად. ფრენის სიძნელის გამო მეთაურები სარაევოში აღარ დაბრუნებულან, სერბების არმიამ სრებრენიცა დაიკავა 1995 წლის ივლისში და იქ მოაწყო ჟლეტა.
ომის შემდეგ
ომის შემდეგ ორიჩი სამხედრო სამსახურიდან გადადგა ბრიგადირის (ბრიგადის გენერალი) ჩინით 1995 წლის აგვისტოში. ომის დასრულების შემდეგ გახსნა სავარჯიშო დარბაზი ტუზლაში.
სამხედრო დანაშაულები
2003 წლის 10 აპრილს SFOR-ის წევრებმა ნასერ ორიჩი დააკავეს თავისივე სავარჯიშო დარბაზში წინააღმდეგობის გარეშე და გადასცეს ჰააგის ტრიბუნალს. ორიჩი 15 აპრილს წარდგა სასამართლოს წინაშე და უარყო წაყენებული ბრალდებები.
ორიჩს ბრალი დასდეს 11 ტყვე სერბის წამებასა და 7 ტყვე სერბის მკვლელობაში, რომლებიც განთავსებული იყვნენ სრებრენიცის პოლიციის განყოფილებაში. ორიჩი ბრალდებული იყო მეთაურის პასუხისმგებლობით.
გადაწყვეტილებით უკმაყოფილო დარჩა ორივე მხარე. პროკურორ კარლა დელ პონტეს განცხადებით, ორწლიანი პატიმრობა ძალიან მცირე იყო, ხოლო ადვოკატები ორიჩის უდანაშაულოდ ცნობას მოითხოვდნენ. აპელაციის შემდეგ, 2008 წლის 3 ივლისს ორიჩი საბოლოოდ გაამართლეს და მოუხსნეს ყველა ბრალდება.
პატიმრობა ბოსნიაში
2008 წლის ოქტომბერში ორიჩი დააპატიმრეს ბოსნიაში, იარაღისა და საბრძოლო მასალის უკანონო შენახვის, ასევე გამოძალვის ბრალდებით. 2009 წლის 24 ივნისს დამნაშავედ ცნეს იარაღის შენახვაში, მაგრამ გამოძალვა არ დაუმტკიცდა. მიესაჯა ორი წელი.
2014 წლის 2 თებერვალს სერბეთის იუსტიციის მოთხოვნის საფუძველზე, სერბეთის ინტერპოლის ცენტრალურმა ბიურომ გასცა ნასერის დაკავების ორდერი.
2015 წლის 10 ივნისს ის დაკავებული იქნა შვეიცარიის მესაზღვრების მიერ. ნასერი ექსტრადერირებული იქნა არა სერბეთში, არამედ ბოსნიაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:დაბადებული 3 მარტი კატეგორია:ბოსნია და ჰერცეგოვინის ისტორია
ყორნის თანავარსკვლავედი
მინი|ყორნის თანავარსკვლავედი ყორნის თანავარსკვლავედი (Corvus) — ცის სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედი. მისი ყველაზე ბრწყინვალე ვარსკვლავის ვიზუალური ვარსკვლავიერი სიდიდეა 2,6. დაკვირვებისათვის ყველაზე ხელსაყრელი პირობებია მარტ-აპრილში. ჩანს საქართველოდანაც.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამხრეთ ნახევარსფეროს თანავარსკვლავედები
ოთარ მელქაძე
ოთარ მელქაძე (დ. 8 აპრილი, 1938, თბილისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1962 წელს დაამთავრა საქართველოს პოლიტექნიკური ინსტიტუტი, ხოლო 1968 წელს ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი. მუშაობდა მინისტრთა საბჭოს თავმჯდომარის მოადგილედ. გამოქვეყნებული აქვს 80-მდე პუბლიკაცია საქართველოს, რუსეთის, ჩეხეთის, უნგრეთის იურიდიულ, გაეროსა და ტასისის ინგლისურ ენოვან ჟურნალებში. იურიდიულ მეცნიერებათა დოქტორი. 1995 წელს დაიცვა სადისერტაციო თემა „სახელმწიფო კონტროლის სამართლებრივი პრობლემები“. 1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“. 1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ეროვნულ–დემოკრატიული პარტია“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 8 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები
პავლე გრუდინინი
მინი|პავლე გრუინინი პაველ გრუდინინი (Па́вел Никола́евич Груди́нин; დ. 20 ოქტომბერი, 1960, მოსკოვი, რსფსრ, სსრკ) — რუსი პოლიტიკოსი, ინჟინერ-მექანიკოსი, იურისტი, მეწარმე. საქალაქო ტიპის დასახლება ვიდნოეს დეპუტატთა საბჭოს თავმჯდომარე.
„ლენინის სახელობის საერთო მეურნეობის“ დირექტორი 1995 წლიდან. რუსეთის ფედერაციის სოფლის მეურნეობის დამსახურებული მუშაკი. 2018 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებზე რუსეთის ფედერაციის კომუნისტური პარტიის კანდიდატი; დაიკავა მეორე ადგილი ხმათა 11.77 პროცენტით. გადამდგარი ოფიცერი.
საპრეზიდენტო არჩევნები
ნახევარი წლის განმავლობაში, კომუნისტური პარტია და მუდმივად მოქმედი „რუსეთის ეროვნულ-პატრიოტული ძალების ყრილობას“ შორის მიმდინარეობდა მოლაპარაკებები მოსალოდნელ საპრეზიდენტო არჩევნებზე და შესაძლო კანდიდატებზე. ძალების ყრილობამ შესაძლო კანდიდატად ხუთი ადამიანი დაასახელა. მემარცხენე ძალებიდან ერთიანი კანდიდატის ასარჩევად ჩატარებულ ინტერნეტ-პრაიმერში (ორგანიზებული „მემარცხენე ფრონტის“ კოორდინატორის, ალექსეი უდალცოვის ძალისხმევით) მეორე ტურში გაიმარჯვა პავლე გრუდინინმა, მეორე ადგილზე გავიდა იური ბოლდიროვი. დანარჩენი კანდიდატები იყვნენ სერგეი გლაზევი, სერგეი პრილეპინი, ვალერი რაშკინი, კონსტანტინ სემიონი, სერგეი შარგუნოვი, მიხეილ პოპოვი და მაქსიმ შევჩენკო. 2017 წლის 22 დეკემბერს, რუსეთის ეროვნულ-პატრიოტული ძალების მეორე ყრილობამ იური ბოლდირევი პრეზიდენტობის, ხოლო გრუდინინი პრემიერობის კანდიდატად დაასახელა. 23 დეკემბერს რუსეთის კომუნისტურმა პარტიამ გრუდინინი პრეზიდენტობის კანდიდატად დაასახელა (303 დელეგატმა მას მხარი დაუჭირა, 11-მა არა). ეს გადაწყვეტილება მოულოდნელი აღმოჩნდა კომპარტიის წევრებისთვის. პარტიის ლიდერმა, გენადი ზიუგანოვმა თავად წარადგინა გრუდინინის კანდიდატურა, რომელიც მოგვიანებით პარტიის ცენტრალურმა კომიტეტმაც მოიწონა. ამის შემდეგ, ზიუგანოვი სათავეში ჩაუდგა გრუდინინის საარჩევნო შტაბს. საპრეზიდენტო პროგრამად გრუდინინს ჰქონდა „20 ნაბიჯის პროგრამა“. პარტიის მიერ მის კანდიდატად გამოცხადების შემდეგ, გრუდინინმა დაიწყო მონაწილეობა სხვადასხვა ტელეგადაცემებში უმთავრეს ფედერალურ ტელეარხებზე. გადაცემაში „საღამო ვლადიმერ სოლოვიოვთან“ მან პირველად ჩაატარა დებატები საპრეზიდენტო არჩევნების სხვა მონაწილესთან, კერძოდ კი ვლადიმერ ჟირინოვსკისთან.
2018 წლის 12 იანვარს ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ ოფიციალურად დაარეგისტრირა გრუდინინი პრეზიდენტობის კანდიდატად.
19 იანვარს გრუდინინმა დაიწყო ვიზიტების სერია რეგიონებში; იგი აპირებდა ყველა ფედერალურ ოლქში ფედერაციის 10-15 სუბიექტში მაინც ჩასულიყო.
2018 წლის 14 იანვარს ჩატარებული გამოკითხვის თანახმად, გამოკითხულთა 34 პროცენტმა იცოდა, ვინ იყო გრუდინინი. 15% მის მიმართ დადებითად იყო განწყობილი, ხოლო 3% უარყოფითად. 21 იანვრის გამოკითხვაში დადებითად იყო განწყობილი 11%, უარყოფითად კი 6%. რუსეთის პოლიტიკური კულტურუის გამოკვლევის ცენტრის გამოკითხვის თანახმად, 2018 წლის 25 იანვარს, გამოკითხულთა მთლიანი რაოდენობის 11% ხმას მისცემდა გრუდინინს, არჩევნები რომ შემდეგ დღს ყოფილიყო.
შემოსავალი
„ლენინის სახელობის საერთო მეურნეობის“ შემოსავალი, „როსსტატის“ მთავარი რეგიონათშორისი ცენტრის თანახმად, 2014-2015 წლებში იყო 2,3 მილიარდი რუსული რუბლი. ასევე, 2014-2017 წლებში სახელმწიფო კონტრაქტების თანხა გაიზარდა 3,6 მილიონი რუბლიდან 57,9 მილიონამდე.
ცენტრალური საარჩევნო კომისიის მონაცემების თანახმად, გრუდინინის შემოსავალი, პრეზიდენტის არჩევნებამდე 6 წლით ადრე, იყო 157 მილიონ რუბლზე მეტი, იმ მომენტისთვის კი მას ანგარიშებზე ჰქონდა 6 მილიონი რუბლი. გარდა ამისა, 2018 წლის 12 იანვარს ცენტრალურმა საარჩევნო კომისიამ განაცხადა, რომ კომპარტიის კანდიდატმა პაველ გრუდინინმა მოიშორა უცხოურ ბანკებში არსებული რამდენიმე ანგარიშით. 2016 წელს, მოსკოვის საოლქო დუმას და სახელმწიფო დუმაში არჩევნების დროს, გრუდინინს არ უთქვამს არაფერი თავის ანგარიშებზე უცხოურ ბანკებში. კომპარტიაში განაცხადეს, რომ გრუდინინს 2017 წლის იანვარ-დეკემბერში გახსნილი ანგარიშებზე (რომელიც, მათი თქმით, იყო მისი ავადმყოფი ნათესავების სამკურნალოდ) ჰქონდა 37 მილიონი რუბლი და არა 7,5 მილიარდი, როგორც ამას ზოგიერთი მედიასაშუალება ავრცელებდა.
2018 წლის 2 თებერვალს თავმჯდომარის მოადგილემ, ნიკოლოზ ბულაევმა განაცხადა, რომ ცენტრალურ საარჩევნო კომისიას არ ჰქონდა ინფორმაცია, რომ გრუდინინმა დახურა მისი ორი ანგარიში შვეიცარიის და ავსტრიის ბანკებში. 2018 წლის 8 თებერვალს, საარჩევნო კომისიის თავმჯდომარედ, ელა პამფილოვამ განაცხადა, რომ აქვს გრუდინინისგან მიღებული ინფორმაცია, რომ მან დახურა თავისი უცხოური ანგარიშები.
მედიის ინფორმაციით, პავლე გრუდინინის შვილმა, ანტონმა და მისმა მეუღლემ, ალევტინამ იყიდეს 54,5 მილიონი რუბლის ღირებულების სახლი ესპანურ ქალაქ სალოუში. გრუდინინმა დაადასტურა, რომ მისმა შვილმა და მეუღლემ ეს სახლი იყიდეს. რუსეთის ფედერაციის კომუნისტურ პარტიაში აღნიშნეს, რომ უძრავი ქონების ეს ობიექტი არ არის დეკლარაციაში იმიტომ, რომ არც თვითონ პავლე გრუდინინი, არც მისი მეუღლე და არც მისი სრულწლოვანი შვილები არ არიან სახლის მესაკუთრეები.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი პოლიტიკოსები კატეგორია:20 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1960
რკინის(III) სელენიტი
რკინის(III) სელენიტი — არაორგანული ნაერთი, ქიმიური ფორმულით Fe2(SeO3)3. არსებობს როგორც უწყლო, ისე კრისტალჰიდრატების სახით. ჰეპტაჰიდრატი მიიღება სამვალენტიანი ქლორიდისა და სელენოვანი მჟავის ან ხსნადი სელენიტის ხსნარების შერევით, რის შემდეგადაც წარმოიქმნება ყვითელი ფერის ნალექი. უწყლო მარილი იშლება 534 ° C-ზე.
სქოლიო
კატეგორია:სელენიტები კატეგორია:რკინის ნაერთები
ილია ზანკოვსკი
ილია ნიკოლოზის ძე ზანკოვსკი (Ilja Zańkowski, Илья Николаевич Занковский; დ. 1832 – გ. 1919) — პოლონელი ფერმწერი; ხანგრძლივად ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა საქართველოში.
დაბადების ადგილი უცნობია. 1862–1863 წლებში იყო თავისუფალი მსმენელი სანქტ-პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში. 1864 წლიდან ცხოვრობდა თბილისში, მსახურობდა კავკასიის სამხედრო ოლქის სამხედრო-ტოპოგრაფიულ განყოფილებაში. მისი სამსახურებრივი საქმიანობის გამო (ამზადებდა ტოპოგრაფიულ რუკებს), შემოიარა კავკასიის თითქმის ყველა მთიანი რაიონი, საიდანაც ჩამოჰქონდა ესკიზები მომავალი ნამუშევრებისათვის. იყო ნატიფი ხელოვნების წამახალისებელი კავკასიური საზოგადოების ერთ-ერთი დამფუძნებელი და ამ საზოგადოების მიერ ორგანიზებული ყველა გამოფენის მონაწილე, ასევე მასწავლებელი ამავე საზოგადოებასთან არსებულ ხელოვნების სკოლაში. ზანკოვსკის შემოქმედებაში ძირითადი ნაწილი უჭირავს კავკასიის მთების პეიზაჟებს. მისი ნამუშევრები დაცულია საქართველოს ეროვნული მუზეუმის, აჭარის ხელოვნების მუზეუმის, პეტერბურგის რუსული მუზეუმის, ნიჟნი ნოგოროდის, ომსკის, ოდესის, ბაქოს და მახაჩყალის მუზეუმების, ასევე კერძო კოლექციებში.
სქოლიო
კატეგორია:პოლონელი მხატვრები
ქურდლარი (აღდამის რაიონი)
ქურდლარი  (Kürdlər ) — სოფელი აზერბაიჯანში,  მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკაში, აღდამის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აღდამის რაიონის სოფლები
ზენაჯვრის გორა
ზენაჯვრის გორა — არქეოლოგიური ძეგლი ქარელის მუნიციპალიტეტის სოფელ დირბში, სამხრეთ–დასავლეთით 400 მეტრზე. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაოს, ადრიანდელი რკინის ხანით. ზენაჯვრის გორა ერთფენიანია. გორაზე იპოვება შავად გამომწვარი შავპრილა, ლეგაპრიალა თიხის ჯამები, აგრეთვე ხელსაფქვავის ნატეხები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქარელის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
რატი ხოზრევანიძე
რატი ხოზრევანიძე — ქართველი სპორტსმენი (ბერძნულ-რომაული ჭიდაობა). ჭაბუკებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ბრინჯაოს მედლის ორგზის მფლობელი (დიორი, 2018; სამაკოვი, 2021). ჭაბუკებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატის ბრინჯაოს პრიზიორი (ბუდაპეშტი, 2021).
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მოჭიდავეები ბერძნულ-რომაულ სახეობაში
პირიმიდინი
პირიმიდინი (C4N2H4, 1,3- ან მ-დიაზინი, მიაზინი) — ჰეტეროციკლური ნაერთი, რომელსაც აქვს ბრტყელი მოლეკულა, 1,3-დიაზინების უმარტივესი წარმომადგენელი.
მიღება
პირიმიდინს იღებენ ჰალოგენირებული პირიმიდინული ნაწარმების აღდგენით.
ლიტერატურა
კატეგორია:პირიმიდინები
მონტი-ფორმოზუ
მონტი-ფორმოზუ (Monte Formoso) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მიეკუთვნება ჟეკიტინონიის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ალმენარის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 4 656 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 12.08 კმ²-ზე. ფართობი 385 553 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ფონვიზინსკაია (მოსკოვის მეტრო)
ფონვიზინსკაია (Фонви́зинская) — მოსკოვის მეტროპოლიტენის სადგური. მდებარეობს ლიუბლინსკო-დმიტროვსკაიას ხაზზე და შედგება 1 კუნძულოვანი ბაქნისაგან. სადგური გაიხსნა 2016 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის მეტროსადგურები
ნაჰაჯირი
ნაჰაჯირი (Nəhəcir) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ბაბექის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 514 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:ბაბექის რაიონის სოფლები
მასობრივი განადგურების იარაღი
მასობრივი განადგურების იარაღი — იარაღი, რომელიც გამოირჩევა ჩვეულებრივი იარაღისაგან შეუდარებლად მეტი გამანადგურებელი ძალით, ასევე, იმ ზიანის მასშტაბით, რაც მათ გამოყენებას მოსდევს (მაგალითად, ატომური ბომბის აფეთქების შედეგად, რადიაციის ადამიანის სიცოცხლისთვის საშიში დოზის გავრცელება).
როგორც წესი, ტერმინი „მასობრივი განადგურების იარაღი“ გამოხატავს სამი კლასის იარაღთა სისტემას: ატომურს (ბირთვულს), ბიოლოგიურსა და ქიმიურს.
ლიტერატურა
კატეგორია:მასობრივი მკვლელობა კატეგორია:ანთროპოგენური კატასტროფები კატეგორია:სამხედრო ტერმინოლოგია
ევროპის უნივერსიტეტი
ევროპის უნივერსიტეტი — კერძო უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულება თბილისში. უნივერსიტეტი 2011 წელს ლაშა კანდელაკიშვილმა დააარსა. 2022 წლისთვის უნივერსიტეტში ფუნქციონირებს 3 ფაკულტეტი: სამართალი, ბიზნესი, განათლება და ტექნოლოგიები, მედიცინა და სავეტერინარო მედიცინა. უნივერსიტეტის ამჟამინდელი რექტორია ნინო ტალიაშვილი.
ისტორია
საგანმანათლებლო დაწესებულებების ავტორიზაციის საბჭოს 2011 წლის 21 იანვრის №1 გადაწყვეტილებით დაწესებულებამ 5 წლის ვადით სასწავლო უნივერსიტეტის სტატუსი მოიპოვა. 2012 წლისათვის უნივერსიტეტი 3 საგანმანათლებლო პროგრამას: საექთნო საქმის საბაკალავრო, ფარმაციის საბაკალავრო და ჯანდაცვის მენეჯმენტის სამაგისტრო საგანმანათლებლო პროგრამებს ახორციელებდა. სტუდენტთა ზღვრული რაოდენობა 246 სტუდენტით იყო განსაზღვრული.
2013 წლის ბოლოს უნივერსიტეტმა ფინანსებისა და საბანკო საქმის საბაკალავრო პროგრამის აკრედიტაცია მოიპოვა, ხოლო 2014–2017 წლებში — სხვა საგანმანათლებლო პროგრამებზე, მათ შორის დიპლომირებული მედიკოსის ინგლისურენოვან საგანმანათლებლო პროგრამაზე, რომელზეც უცხოელი სტუდენტების ყველაზე დიდი წილი მოდის. 2022 წლიდან უნივერსიტეტში ვეტერინარიის ინტეგრირებული სამაგისტრო პროგრამა ამოქმედდა.
უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების ავტორიზაციის საბჭოს 2021 წლის 16 ივნისის №583093 გადაწყვეტილებით, ევროპის უნივერსიტეტმა 6 წლის ვადით, 2027 წლამდე, მიიღო ავტორიზაცია. უმაღლესი საგანმანათლებლო დაწესებულებების ავტორიზაციის საბჭოს 2016 წლის 13 დეკემბრის №30 გადაწყვეტილებით უნივერსიტეტის სტუდენტთა ზღვრული რაოდენობა 1500 სტუდენტით განისაზღვრა, 2019 წლის 26 ივლისის №28 გადაწყვეტილებით ― 3000 სტუდენტით, ხოლო 2021 წლის 16 ივნისს − 3500 სტუდენტით.
2019 წელს უნივერსიტეტის მმართველმა საბჭომ ევროპის უნივერსიტეტის სტრატეგიული განვითარების 7 წლიანი გეგმა დაამტკიცა.
2021 წლის 29 ოქტომბრიდან ევროპის უნივერსიტეტი ევროპის უნივერსიტეტების ასოციაციის ინდივიდუალური ასოცირებული წევრია.
3 ფაკულტეტის ფარგლებში უნივერსიტეტი 16 საგანმანათლებლო პროგრამას ახორციელებს, რაც მოიცავს უმაღლესი განათლების ორი საფეხურის (საბაკალავრო, სამაგისტრო, ერთსაფეხურიანი) და მასწავლებლის მომზადების ერთწლიან საგანმანათლებლო პროგრამებს.
ევროპის უნივერსიტეტი ორ სასწავლო კორპუსსა და საერთო საცხოვრებელს ფლობს. უნივერსიტეტს აქვს რექტორის მიერ დამტკიცებული ლოგო, ბეჭედი და ტიტულოვანი ფურცელი.
2022 წელს ევროპის უნივერსიტეტმა ჯო ენის სამედიცინო ცენტრი შეიძინა. ცენტრს ჯო ენის საუნივერსიტეტო ჰოსპიტალი ეწოდა. ჰოსპიტალს უნივერსიტეტის ვიცე-რექტორი თამარ ზარგინავა უხელმძღვანელებს.
საგანმანათლებლო პროგრამები
უნივერსიტეტში 3 ფაკულტეტი ფუნქციონირებს, რომელთა ფარგლებშიც საგანმანათლებლო პროგრამები ქართულ ან/და ინგლისურ ენაზე ხორციელდება.
სამართლის, განათლების, ბიზნესისა და ტექნოლოგიების ფაკულტეტი
ევროპის უნივერსიტეტის ძირითადი საგანმანათლებლო ერთეული სამართლის, განათლების, ბიზნესისას და ტექნოლოგიების ფაკულტეტია, რომელიც ყოველწლიურად საერთაშორისო სამეცნიერო და სტუდენტურ კონფერენციებს მასპინძლობს. ფაკულტეტის დეკანია იოსებ კელენჯერიძე.
სამართლის, განათლების, ბიზნესისა და ტექნოლოგიების ფაკულტეტზე 10 საგანმანათლებლო პროგრამა ხორციელდება: