cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ჯეინ ბირკინი
მომდევნო პერიოდი
ბირკინმა მონაწილეობა მიიღო აგატა კრისტის რომანების ეკრანიზაციებში, ესენია: სიკვდილი ნილოსზე (1978) და ბოროტება მზის ქვეშ (1982). მან რამდენიმე ალბომი ჩაწერა, მათ შორის Baby Alone in Babylone, Amours des Feintes, Lolita Go Home და Rendez-vous. 1992 წელს იგი Victoires de la Musique-ის დაჯილდოებაზე წლის ქალ არტისტად დასახელდა. ბირკინმა ჟან დუაიონის ორ ფილმში ითამაშა, ესენია La fille prodigue (1981) და La pirate (1984). ამ უკანასკნელისთვის იგი სეზარის ჯილდოზე იყო ნომინირებული. 1980 წელს ბირკინმა მონაწილეობა მიიღო ჰერბერტ ვესელის ფილმში ეგონ შიელე: გადამეტება და სასჯელი, რომელშიც მან ავსტიელი მხატვრის, ეგონ შიელეს, საყვარლის როლი შეასრულა.
1998 წელს ბირკინი გამოჩნდა ჯეიმზ აივორის ფილმში ჯარისკაცის ქალიშვილი არასდროს ტირის, რომელშიც მისი სიმღერა „Di Doo Dah“ გაჟღერდა. აგრეთვე რეჟისორის 2003 წლის ფილმის განქორწინება დასკვნით ნაწილში ბირკინის მიერ შესრულებული გენსბურის სიმღერა „L'Anamour“ გაჟღერდა. 2006 წელს ბირკინმა მთავარი როლი შეასრულა ოპერაში ელექტრა, რომელიც რეჟისორმა ფილიპ კალვარიომ საფრანგეთში დადგა.
ხარკივის ოლქი
thumb|250px
ხარკივის ოლქი (Харківська область) — ოლქი აღმოსავლეთ უკრაინაში.
დემოგრაფია
2001 წლის აღწერით, ხარკივის ოლქის მოსახლეობა შეადგენს 2,895,800 მოსახლეს, მათგან 1,328,900 (45,9%) მამაკაცია, ხოლო 1,566,900 (54,1%) – ქალი.
ამავე წლის აღწერით, ხარკივის ოლქში ცხოვრობენ შემდეგი ეთნიკური ჯგუფის ხალხი:
მშობლიური ენები:
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინის ოლქები
ანდრეი სპინუ
სქოლიო
კატეგორია:მოლდოვის ინფრასტრუქტურისა და რეგიონალური განვითარების მინისტრები
ელბა (მრავალმნიშვნელოვანი)
ელბა  შეიძლება აღნიშნავდეს:
Anochetus paripungens
Anochetus paripungens — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
ცხვირა ტილჭირი
ცხვირა ტილჭირი (Aconitum nasutum) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა. ღერო წვრილი და დაკლაკნილია. ფოთლები კვერცხის ფორმისაა, სამკუთხოვანი ან მახვილსამკუთხოვანი, თათისებურად განკვეთილი ფართო, ლანცეტა სეგმენტებად. ყვავილედი დატოტვილია, მეჩხერი, საგველასებური. ყვავილები ლურჯი ფერისაა. იზრდება ტყის ზედა და სუბალპური სარტყლების ფერდობებზე, ბუჩქნარებში და მდელოებზე. საქართველოში გვხვდება თითქმის ყველგან. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს სამხრეთ კავკასიას. კავკასიის ეკორეგიონის ენდემია.
ლიტერატურა
კატეგორია:ორლებნიანნი კატეგორია:ბაიასებრნი
ბრინჯაო (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელი ბრინჯაო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ივანე პავლოვი
ივან პეტროვიჩ პავლოვი (ივანე პეტრეს ძე პავლოვი; Ива́н Петро́вич Па́влов; დ. 14 სექტემბერი, 1849, რიაზანი, რუსეთის იმპერია, — გ. 27 თებერვალი, 1936, ლენინგრადი, რუსეთის სფსრ) — რუსი ფიზიოლოგი. მსოფლიო აღიარება მოუტანა კვლევებმა საჭმლის მონელების ფიზიოლოგიის, სისხლის მიმოქცევის, ცხოველებისა და ადამიანის უმაღლესი ნერვულ მოქმედების საკითხებში. ცნობილია მისი კლასიკური ექსპერიმენტი, რომლის ფარგლებში პავლოვი მშიერ ძაღლებს „ასწავლიდა“ ნერწვის გამოყოფას მეტრონომის ან ზარის ხმაზე. ეს სიგნალი მანამდე საკვების მიწოდებასთან იყო შეუღლებული. ამ ცდების საფუძველზე პავლოვმა მეცნიერებაში პირობითი რეფლექსის ცნება შემოიტანა. დიდი წვლილი შეიტანა დასწავლის ფიზიოლოგიური საფუძვლების გააზრებაში. 1904 წელს მას ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში ნობელის პრემია მიენიჭა საჭმლის მომნელებელი სეკრეციის კვლევისთვის.
ბიოგრაფია
ივან პავლოვი 1849 წელს დაიბადა რიაზანელი მღვდლის ოჯახში. სწავლობდა ადგილობრივ საეკლესიო სკოლასა და სასულიერო სემინარიაში. 1870 წელს საღვთისმეტყველო განათლების გაგრძელებაზე უარი თქვა და ჩაირიცხა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტში, სადაც ქიმიასა და ფიზიოლოგიას სწავლობდა. 1879 წელს დაამთავრა სანქტ-პეტერბურგის საიმპერატორო სამედიცინო აკადემია; იქვე დაიცვა დისერტაცია 1883 წელს. 1884-1886 წლებში სწავლობდა ლაიფციგსა და ბრესლაუში ცნობილი გერმანელი ფიზიოლოგების — კარლ ლუდვიგისა და რუდოლფ ჰაიდენჰაიმის ხელმძღვანელობით. ლაიფციგში ლუდვიგთან მან პირველი დამოუკიდებელი სამეცნიერო სამუშაო შეასრულა სისხლის მიმოქცევის სისტემის ფიზიოლოგიის შესახებ. რუსეთში დაბრუნების შემდეგ, 1888-1890 წლებში პეტერბურგში, ბოტკინის ლაბორატორიაში იკვლევდა გულის ფიზიოლოგიისა და არტერიული წნევის რეგულაციის საკითხებს.
ამავე პერიოდში დახელოვნდა ექსპერიმენტული ქირურგიის სხვადასხვა მანიპულაციაში: შეეძლო ძაღლში ბარძაყის არტერიის კათეტერიზაცია ანესთეზიის გარეშე და სხვადასხვა ფარმაკოლოგიური და ემოციური სტიმულის პასუხად სისხლის წნევის ცვლილებების რეგისტრაცია. გულის ნატიფი ნერვების ფრთხილი დისექციით პავლოვმა გამოავლინა გულისცემაზე გულის წნულიდან გამომავალი ნერვული ტოტების ზეგავლენა; კისრის ნერვების გადაჭრილი დაბოლოებების სტიმულირებით აჩვენა გულის მუშაობაზე ცთომილი ნერვების ეფექტი.
1881 წელს პავლოვმა ფიოდორ დოსტოევსკის მეგობარ სტუდენტ ქალზე იქორწინა, თუმცა მატერიალური ხელმოკლეობის გამო ცოლ-ქმარი თავიდან ცალ-ცალკე ცხოვრობდა. მეცნიერი მის შემდგომ წარმატებებს თავის მეუღლის — მზრუნველი, რელიგიური და განათლებული ქალის მხარდაჭერას უკავშირებდა. 1890 წელს პავლოვი რუსეთის საიმპერატორო სამედიცინო აკადემიის ფიზიოლოგიის პროფესორი გახდა და ამ პოზიციაზე 1924 წელს მის გადადგომამდე მუშაობდა. ამავე პერიოდში ექსპერიმენტული მედიცინის ახალდაარსებულ ინსტიტუტში ცხოველებში ექსპერიმენტული ქირურგიის ახალი სტანდარტები შექმნა, რომელიც სათანადო ოპერაციისშემდგომ მოვლასა და მათ ჯანმრთელობაზე ზრუნვასაც გულისხმობდა.
1890-1900 წლებში პავლოვი ინტენსიურად სწავლობდა საჭმლის მომნელებელი გზების სეკრეტორულ ფუნქციას. ბრესლაუში ჰაიდენჰაიმთან მუშაობის პერიოდში მან შექმნა მინიატურული ტოპრაკის („კუჭის“) ფორმირების მეთოდი, რაც გულისხმობდა ცთომილი ნერვის ტოტების შენარჩუნებით კუჭის სეგმენტის იზოლირებას საკვების მასისგან. ამ გზით პავლოვს შეეძლო ცხოველის ჯანმრთელ ორგანიზმში ხანგრძლივად დაკვირვებოდა კუჭ-ნაწლავის სეკრეტორულ აქტიურობას.
პირობითი რეფლექსის კანონები
ჯანმრთელ არაანესთეზირებულ ცხოველებში საჭმლის მომნელებელი სეკრეციის ცვალებადობაზე დაკვირვებებმა პავლოვი პირობითი რეფლექსის ჩამოყალიბების კანონების ფორმულირებამდე მიიყვანა. უმაღლესი ნერვული მოქმედების საკითხებს პავლოვის მოღვაწეობაში ცენტრალური ადგილი ეჭირა 1898-1930 წლებში და მას მსოფლიო აღიარება მოუტანა.
პავლოვი ლაბორატორიული ცხოველის ფსიქიკური სფეროს ანუ „სუბიექტურის“ რაოდენობრივ მსაზღვრელად ნერწყვის გამოყოფას (სეკრეციას) იყენებდა და ამით, მისი აზრით, ხაზს უსვამდა „ობიექტურის“ ანუ ფიზიოლოგიურის — როგორც გონებრივი ფენომენებისა და უმაღლეს ნერვული მოქმედების მახასიათებლის — უპირატესობას.
პავლოვის მიხედვით, ორგანიზმის აქტიურობის ერთეულებია „უპირობო რეფლექსი” (თანადაყოლილი) და „პირობითი რეფლექსი” (შეძენილი). გამოყო აგრეთვე რეფელქსების სხვა ტიპები (საორიენტაციო რეფლექსი, „მიზნის რეფლექსი”, „თავისუფლების რეფლექსი”), რომლებიც ხელს უწყობენ ორგანიზმის უკეთეს შეგუებას გარემოსთან. პავლოვმა და მისმა მოწაფეებმა ორიგინალური ექსპერიმენტული მეთოდოლოგიით შეისწავლეს ახალი რეფლექსების ჩამოყალიბების დინამიკა, ანუ გაარკვიეს, რა პირობებია საჭირო იმისთვის, რათა ძველი უპირობო რეაქცია (მაგ., ნერწყვის გამოყოფა საჭმელის დანახვაზე) დაუკავშირდეს ახალ გამღიზიანებელს (მაგ., ზარს ან სინათლეს). რეფლექსის წარმოქმნის სავარაუდო მექანიზმი ტვინის ორ უბანს შორის ე.წ. „დროებითი კავშირების” დამყარებაა. აქედან გამომდინარე, პავლოვი ცდილობდა, რეფლექტორული ახსნა მიეცა თავის ტვინის ქერქში მიმდინარე პროცესებისთვის, რომლებიც ფსიქიკის მატერიალურ საფუძველს შეადგენენ (რეფლექსური რგოლი). პავლოვმა გამოყო ტემპერამენტის საფუძველმდებარე ნერვული სისტემის ძირითადი თვისებები და ტიპები; მან აგრეთვე გადაასხვაფერა ტრადიციული შეხედულება შეგრძნების ორგანოებზე ანალიზატორის კონცეფციად, რომლის მიხედვითაც სენსორული სისტემები გამღიზიანებლების მიმღებ და გამაანალზებელ ერთიან ნერვულ მექანიზმად არის წარმოდგენილი.
პავლოვის დამოკიდებულება ფსიქოლოგიისადმი არაერთმნიშვნელოვანი იყო. ზოგადად, ფსიქოლოგიის მიმართ მას დადებითი დამოკიდებულება არ ჰქონია. ის ამტკიცებდა ფსიქიკურისა და ფიზიოლოგიურის ერთიანობას და ფიქრობდა, რომ მან არსებითად გადაჭრა ფსიქოფიზიკური პრობლემა. პავლოვი არ უარყოფდა ფსიქოლოგიის არსებობის უფლებას, როგორც მეცნიერებისა სუბიექტური სამყარის შესახებ. თუმცა, ამავე დროს, მიაჩნდა, რომ ფსიქოლოგიას არ შეუძლია ობიექტურად შეისწავლოს ქცევა და ახსნას მისი ბუნება — რაც ფიზიოლოგიის საქმეა.
1930-იან წლებში პავლომა სცადა მის მიერ ფორმულირებული კანონები ადამიანის ფსიქოზური მდგომარეობების ასახსნელად გამოეყენებინა. მისი აზრით ფსიქოზისთვის დამახასიათებელი ჭარბი ინჰიბიცია (დათრგუნვა) დამცველობითი მექანიზმია, რომლის მიზანი გარეგანი დამაზიანებელი სტიმულის ზემოქმედების გამოთიშვაა. რუსეთში გამოიყენებოდა ამ მოსაზრებაზე დაფუძნებული მეთოდი, რომლითაც ფსიქიატრიულ პაციენტებს მშვიდ და არამასტიმულირებელ გარემოში მკურნალობდნენ. ამავე პერიოდში პავლოვმა გამოთქვა მოსაზრება, რომ ადამიანის ლინგვისტური ფუნქციის საფუძველი პირობითი რეფლექსების გრძელი ჯაჭვი იყო, რომელიც ცალკეულ სიტყვებს მოიცავდა. ამასთანავე, პავლოვი თვლიდა, რომ ენის ფუნქცია არა მხოლოდ სიტყვებზეა დაფუძნებული, არამედ მცნებების განზოგადების უნარზე, რაც მხოლოდ ადამიანისთვისაა შესაძლებელი.
კომუნიზმის პერიოდი
პავლოვის რთული ურთიერთობა ჰქონდა კომუნისტებთან და საბჭოთა მთავრობასთან. რევოლუციისა და სამოქალაქო ომის შემდეგ დაძაბულ პერიოდში, 1922 წელს მეცნიერმა ვლადიმირ ლენინს სთხოვა ნებართვა მისი ლაბორატორია საზღვარგარეთ გადაეტანა. ლენინმა უარით უპასუხა და განუცხადა, რომ რუსეთს პავლოვის მსგავსი მეცნიერები სჭირდებოდა და საკვების ის ნორმა შესთავაზა, რაც გამოჩენილ რევოლუციონერებს ჰქონდათ გამოყოფილი. რუსეთში იმ პერიოდში შიმშილი მძვინვარებდა. მიუხედავად ამისა, პავლოვმა საკვების მისდამი დათმობილ წილზე უარი განაცხადა თუ იგივე პრივილეგიაზე მის ყველა თანამშრომელზე არ გავრცელდებოდა. მიუხედავად საბჭოთა ხელისუფლების მხრიდან კეთილგანწყობისა, პავლოვი დაუფარავად აკრიტიკებდა ახალ რეჟიმს. 1923 წელს ამერიკის შეერთებულ შტატებში ვიზიტიდან დაბრუნებილმა პავლოვმა საჯაროდ დაგმო კომუნიზმი და განაცხადა, რომ ინტერნაციონალური მარქსიზმის საფუძვლები ყალბი იყო. 1924 წელს, როდესაც ლენინგრადის სამხედრო-სამედიცინო აკადემიიდან სასულიერო წოდების ოჯახების წარმომადგენლები გარიცხეს, პროტესტის ნიშნად პავლოვი ფიზიოლოგიის კათედრის გამგის თანამდებობიდან გადადგა.
1927 წელს პავლოვმა საბჭოთა კავშირის მეცნიერებათა აკადემიაში ე.წ. წითელი პროფესორების დანიშვნასთან დაკავშირებით საპროტესტო წერილი მისწერა სტალინს და რუსეთის ინტელიგენციის განადგურებაში დაადანაშაულა. იმავე წლებში თავის ლაბორატორიაში არ მიიღო საბჭოთა კავშირის განათლების კომისარი ნიკოლაი ბუხარინი (მიუხედავად იმისა, რომ ლაბორატორიას სწორედ ბუხარინის უწყება აფინანსებდა). სიცოცხლის ბოლო წლებში პავლოვმა თანდათან შეწყვიტა საბჭოთა რეჟიმთან აქტიური დაპირისპირება და უფრო შემრიგებლური პოზიცია დაიკავა ხელისუფლების მიმართ.
პიროვნული თვისებები
პიროვნულად პავლოვი იყო უაღრესად პუნქტუალური ადამიანი; რევოლუციის დღეებშიც კი დროულად მიდიოდა ლაბორატორიაში და საყვედურობდა დაგვიანებულებს. იყო გაბედული, არაკონფორმისტი მეცნიერებასა და პირად ცხოვრებაში. პავლოვი მეცნიერული აგნოსტიციზმის მიმდევარი იყო, თუმცა რელიგიას სასარგებლო მოვლენად თვლიდა; ამბობდა, რომ არავისი შურდა, გარდა მისი ღრმადმორწმუნე მეუღლისა.
მემკვიდრეობა
პავლოვის წარმატების საფუძველი სამეცნიერო ექსპერიმენტის მიმართ მისი მიდგომა იყო: საკვლევ საგანს ის ნორმალურ, ჯანმრთელ ცხოველში აკვირდებოდა ბუნებრივ გარემო პირობებში ხანგრძლივი დროის მანძილზე. პავლოვს რთული სამეცნიერო ამოცანა ექსპერიმენტის მარტივ პირობებამდე დაჰყავდა, რამაც განაპირობა პირობითი რეფლექსის იდეის წარმატებით ფორმულირება. ამავდროულად, პავლოვი აღიარებდა, რომ ასეთი მიდგომა არ ითვალისწინებდა სუბიექტურ (ფსიქიკურ) კომპონენტს, მაგრამ თვლიდა, რომ გონებრივი ფენომენების მეცნიერული შესწავლა შესაძლებელი იყო მხოლოდ მათი გაზომვად ფიზიოლოგიურ სიდიდეებამდე დაყვანით.
მიუხედავად სამეცნიერო ღვაწლისა და აკადემიური რეპუტაციისა, პავლოვის მიდგომები უნაკლო არ ყოფილა. ის აღიარებდა სუბიექტურის განსაკუთრებულობას და სამეცნიერო მეთოდებისგან მის დამოუკიდებლობას, მაგრამ არ მოუცია ფსიქოლოგიისა და ფიზიოლოგიის - სუბიექტურისა და მატერიალური სფეროების - მკაცრი განსაზღვრა და გამიჯვნა. კლინიკურ რეალობაში პავლოვი კრიტიკის გარეშე იღებდა შიზოფრენიისა და პარანოიის შესახებ დამკვიდრებულ ფსიქიატრიულ შეხედულებებს და უმაღლესი გონებრივი მოქმედებების მიმართ მართებულად თვლიდა ისეთ კონცეფციებს, როგორიცაა ინდუქცია და ირადიაცია. ბევრი თანამედროვე ფსიქიატრი პრობლემის ამგვარ ახსნას არასრულყოფილად მიიჩნევს. პავლოვს რუსეთის საზღვრებს გარეთ ბევრი მოწაფე არ ჰყოლია. ექსპერიმენტურლ ფიზიოლოგიაში ნორმალურ, ჯანმრთელ, არაანესთეზირებულ ცხოველზე ხანგრძლივი დაკვირვების მისეული მეთოდი ფართოდ ვერ გავრცელდა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსი ფიზიოლოგები კატეგორია:ფილატელისტები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ანბანის მიხედვით
ვასილი პარინი
ვასილ ვასილის ძე პარინი (Василий Васильевич Парин; დ. 5 (18) მარტი, 1903, ყაზანი — გ. 15 ივნისი, 1971, მოსკოვი) — რუსი ფიზიოლოგი, აკადემიკოსი. მისი ძირითადი სამეცნიერო გამოკვლევები დაკავშირებულია სისხლის მიმოქცევის ფიზიოლოგიასთან. მკვლევარი, მეცნიერების ორგანიზატორი, კოსმოსური ბიოლოგიისა და მედიცის, სამედიცინო კიბერნეტიკის მამამთავარი.
გეოლოგიური საუკუნე
გეოლოგიური საუკუნე — გეოლოგიური დროის მონაკვეთი, რომლის განმავლობაშიც ჩამოყალიბდა გეოლოგიური სართულის შესაბამისი ქანების ერთობლიობა. იგი გეოლოგიური ეპოქის ნაწილია. საუკუნის ქვეგანაყოფს ქრონს (დროს) ან ზოგჯერ ფაზისსაც უწოდებენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:გეოლოგიური წელთაღრიცხვა
სვიატოსლავ I
მინი|250პქ|სვიატოსლავისა და [[იოანე I (ბიზანტია)|იოანე ციმისკეს შეხვედრა.]] სვიატოსლავ იგორის ძე — კიევის რუსეთის დიდი მთავარი 957-972 წლებში. მხედართმთავარი. მისი მმართველობის დროს კიევის რუსეთმა დიდ წარმატებას მიაღწია. გაანადგურა ხაზართა სახაკანო X საუკუნის 60-იან წლებში, ილაშქრა კამის ბულგართა და კავკასიის წინააღმდეგ. ბულგარეთის შემდეგ წამოიწყო ლაშქრობა ბიზანტიის წინააღმდეგ, მაგრამ დამარცხდა. მოკლეს პაჭანიკებმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რიურიკოვიჩები კატეგორია:კიევის დიდი მთავრები კატეგორია:გარდაცვლილი 972 კატეგორია:ბრძოლის ველზე დაღუპული მონარქები
Earth, Wind & Fire
Earth, Wind & Fire — ამერიკული ჯგუფი, რომლის მუსიკა მოიცავს რიტმ-ენდ-ბლუზს, სოულს, ფანკს, ჯაზს, დისკოს, პოპს, როკს, ლათინური და აფრიკული მუსიკის ჟანრებს. იგი 1970-იანების ერთ-ერთი წარმატებული ჯგუფია.
სქოლიო
კატეგორია:1979 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:რიტმ-ენდ-ბლუზის მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:როკ-ენ-როლის დიდების დარბაზში შესული შემსრულებლები
ელ-ჯაბალ-ელ-ღარბი
ელ-ჯაბალ-ელ-ღარბი (الجبل الغربي‎) — ლიბიის ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთ ნაწილში. შეიქმნა 2007 წელს, ყოფილი იაფრანის, ღარიანისა და მიზდის რაიონების ხარჯზე. დედაქალაქია ღარიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის რაიონები
აბიის შტატი
აბია (Abia) — შტატი ნიგერიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით.
ისტორია
1967-1970 წწ. შედიოდა სეპარატისტული სახელმწიფოს ბიაფრის შემადგენლობაში. დაარსდა 1991 წლის 27 აგვისტოს, მას შემდეგ რაც გამოეყო შტატ იმოს. მოსახლეობის 95 %-ს შეადგენს ეთნიკური ჯგუფი იგბო.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ადმინისტრაციული თვალსაზრისით შტატი დაყოფილია 17 თვითმმართველობის რაიონად.
სქოლიო
კატეგორია:ნიგერიის შტატები
არსლანბეკოვო
არსლანბეკოვო (Арыҫланбәк; Арсланбеково) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 83 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 28 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 96 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას მარიელები შეადგენენ (88 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
საქართველოს საბჭოების III ყრილობა
საქართველოს საბჭოების III ყრილობა (5 — 9 აპრილი, 1925, თბილისი) — საქართველოს საბჭოების რიგით მესამე ყრილობა. ესწრებოდა 353 დელეგატი გადამწყვეტი და 25 — სათათბირო ხმით მათ შორის იყო 84 მუშა, 100 გლეხი, 137 მშრომელთა ინტელიგენციის წარმომადგენელი, 265 სკკპ და ალკკ წევრი, 277 ქართველი, 38 სომეხი, 14 აფხაზი,12 რუსი, 14 თურქი, 11 ოსი, 7 სხვა ეროვნების წარმომადგენელი.
დღის წესრიგი: საქართველოს სსრ მთავრობის ანგარიში (შ. ელიავა), მოხსენებები მიწათმოქმედების სახალხო კომისარიატის (ი. ჟვანია), სახალხო მეურნეობის უმაღლესი საბჭოს (მ. ტოროშოლაძე), განათლების სახალხო კომისარიატის (მარ. ორახელაშვილი), წითელი არმიის ტერიტორიული ნაწილების (კორკი), სასოფლო-სამეურნეო კრედიტის (კ. კაკაბაძე), ამიერკავკასიის სფსრ კონსტიტუციის შესახებ, არჩევნები.
რესურსები ინტერნეტში
*
სკიალდმო
სკიალდმო (skjaldmær) — მეომარი ქალი სკანდინავიური ფოლკლორიდან და მითოლოგიიდან. სკიალდმო ხშირად მოიხსენიება საგებში, როგორიცაა Hervarar saga ok Heiðreks და Gesta Danorum. ისინი ასევე ჩნდებიან სხვა გერმანული ხალხების მოთხრობებში: გუთები, კიმბრები და მარკომანები. მითიური ვალკირიები შესაძლოა სწორედ ასეთ ფარ-ქალებს ეყრდნობოდნენ.
ისტორიული არსებობა
კამათობდნენ სკიალდმოს ისტორიულ არსებობაზე. თანამედროვე მეცნიერები, მათ შორის არქეოლოგი ნილ პრაისი, ამტკიცებს, რომ ისინი არსებობდნენ. ზოგიერთი მეცნიერი, როგორიცაა პროფესორი ჯუდიტ ჯეში, ამბობს რომ არ არსებობს საკმარისი მტკიცებულებები გაწვრთნილი ან რეგულარული ქალი მეომრების შესახებ.
არქეოლოგია
აღმოჩენილია დასახლებული ქალების საფლავები, რომლებიც იარაღს შეიცავდნენ, მაგრამ მეცნიერები ვერ თანხმდებიან, როგორ უნდა იქნას განმარტებული ისინი. სკანდინავიური ემიგრანტების საფლავები ინგლისში და ნაშთების ქიმიური ანალიზი ვარაუდობს, რომ ქალებისა და მამაკაცების თანაბარი განაწილება იყო, რაც ვარაუდობს, რომ ქმრები იღებდნენ ცოლებს, ხოლო ზოგიერთი ქალი დაკრძალვის ქვეშ იმყოფებოდა. სატელევიზიო სერიალ ვიკინგებში, ნილ პრაისმა აჩვენა, 1970-იან წლებში გათხრილი მე-10 საუკუნის ბირკას სამარხი, რომელიც შეიცავს უამრავ იარაღს და ორი ცხენის ძვლებს, აღმოჩნდა, რომ ეს იყო ქალის საფლავი ანას მიერ ძვლების ანალიზის შედეგად. 2017 წელს დიენემის ანალიზმა დაადასტურა, რომ ადამიანი იყო ქალი, ეგრეთ წოდებული ბირკა ქალი ვიკინგ მეომარი.
ისტორიული წყაროები
არსებობს ისტორიული მტკიცებულებები, რომ ვიკინგების ეპოქის ქალები მონაწილეობდნენ ომებში. ბიზანტიელი ისტორიკოსი იოანე სკილიცე წერს, რომ ქალები იბრძოდნენ ბრძოლაში, როდესაც 971 წელს ბულგარეთში სვიატოსლავ I თავს დაესხა ბიზანტიელებს. როდესაც ვარიაგებმა (არ უნდა აგვერიოს ბიზანტიურ ვარანგიულ გვარდიაში) დამანგრეველი მარცხი განიცადეს დოროსტოლონის ალყაში, გამარჯვებულები გაოგნებულები იყვნენ დაღუპულ მეომრებს შორის შეიარაღებული ქალების აღმოჩენით.
საქსონ გრამატიკუსი იტყობინება, რომ სჯუაკდმოები იბრძოდნენ დანიელების მხარეს ბრაველირის ბრძოლაში 750 წელს:"ახლა ქალაქ სლედან, კაპიტნების ჰეტა (ჰეიდი) და ვისნას მეთაურობით, ჰაკონ კატ-ლოყით გამოვიდა ტუმი მეზღვაური. ამ კაპიტნებს, რომლებსაც ქალების სხეულები ჰქონდათ, ბუნებამ კაცთა სულები აჩუქა. ვებიორგიც იმავე სულით იყო შთაგონებული და მას ესწრებოდნენ ომის მწყურვალი ბო (ბუი) ბრამასონი და ბრატ ჯუთი."
ლეგენდარული ამბები
სკანდინავიურ საგებში სახელით მოხსენიებული სკიალდმოების მაგალითებია: ბრინჰილდრი Vǫlsunga საგაში, Hervor in Hervarar Saga ok Heiðreks, Brynhildr Bósa saga ok Herrauðs, შვედეთის პრინცესა Thornbjǫrg in Hrónbjǫrg, Hrónbjǫrg, Hrónbjǫrg, Hrónbjǫrg, Hrónbjǫrg, Hrónbjǫrg, Hrónbjǫrg, Hrónbjǫrg Grósreklfsa და ვებორგი გესტა დანორუმში.
ჰერვარარის საგის ზოგიერთ თარგმანში ჩნდება ორი სკიალდმო. ამ ჰერვორებიდან პირველი ცნობილი იყო, რომ ბავშვობაში ჩვეულებრივ მამაკაცურ როლებს ასრულებდა და ხშირად მამაკაცურად ჩაცმული მოგზაურებს არბევდა. მოგვიანებით მან მოითხოვა დაწყევლილი ხმალი ტირფინგი მამის სამარხიდან და გახდა მეზღვაური თავდამსხმელი. საბოლოოდ დასახლდა და დაქორწინდა. მის შვილიშვილსაც ჰერვორი ერქვა და ჰუნებზე თავდასხმის წინააღმდეგ ძალებს მეთაურობდა. მიუხედავად იმისა, რომ საგა აღნიშნავს მის ვაჟკაცობას, იგი სასიკვდილოდ დაჭრეს მტრის ძალებმა და იღუპება ბრძოლის ველზე.
მკვლევარები ჯუდიტ ჯეში და ჯენი იოხენსი ვარაუდობენ, რომ ქალწულების ფარი ხშირად მწარე ბედი ან მათი უეცარი დაბრუნება ჩვეულებრივ ქალის როლებში არის მოწმობა მათ როლზე, როგორც მამაკაცის და ქალის ფანტაზიის ფიგურებისა და ასევე გენდერული როლების მიტოვების საშიშროების სიმბოლოა.
ბრინჰილდრ ბულადოტირი და გუდრიუნ ჯუკადოტირი
Vǫlsunga საგის ბრინჰილდრი, მის სასიყვარულო მეტოქესთან, გუდრიუნ ჯუკადოტირთან ერთად, გვაძლევს მაგალითს იმის შესახებ, თუ როგორ ადარებს სკიალდმოს საგებში უფრო ჩვეულებრივ არისტოკრატიულ ქალობას. ბრინჰილდრი უმთავრესად ზრუნავს პატივით, ისევე როგორც მამაკაცი მეომარი. როდესაც ის დაქორწინდება გუდრინის ძმაზე, გუნარზე, სიგურდრის ნაცვლად, კაცზე, რომელზეც აპირებდა დაქორწინებას, ბრინჰილდრი ამბობს ლექსს, რომელიც ადარებს ორი მამაკაცის გამბედაობას: Sigurd fought the dragon And that afterward will be Forgotten by no one While men still live. Yet your brother Neither dared To ride into the fire Nor to leap across it. ბრინჰილდრი დაქორწინებულია გუნარზე და არა სიგურდზე მოტყუების და თაღლითობის გამო მათ შორის. სუგირდის მიეცა დავიწყების წამალი რათა დაევიწყებინა მასთან წინა ურთიერთობა. ბრინჰილდრი შეწუხებულია არა მხოლოდ სიგურდრის დაკარგვის გამო, არამედ უსინდისობის გამო. მისი მამრობითი კოლეგების მსგავსად, სკიალდმოს ურჩევნია საქმის კეთება პირდაპირ, შუა საუკუნეების ლიტერატურის დიდ ნაწილში სტერეოტიპულად მიჩნეული მოტყუების გარეშე. იგი უშუალოდ ახორციელებს შურისძიებას, რის შედეგადაც გუდრიუნმა თავი მოიკლა და ნიჯკა სიგურდი და სიგურდის ვაჟი. ბავშვის მკვლელობით იგი ავლენს მტრობისა და შვილობილი პასუხისმგებლობის გაგებას, თუ ის იცოცხლებდა, ბიჭი გაიზრდებოდა, რათა შური ეძია ბრინჰილდრის ოჯახზე.
გუდრიუნს მსგავსი საზრუნავი აქვს ოჯახურ კავშირებთან დაკავშირებით, მაგრამ თავდაპირველად, როგორც წესი, პირდაპირ არ მოქმედებს. ის უფრო მიდრეკილია მამრობითი სქესის ნათესავების მოქმედებისკენ წაქეზებისკენ, ვიდრე თავად იარაღის აღებაზე. გუდრიუნი არ არის სკიალდმო და ბრინჰილდრი დასცინის მას ამის გამო და ეუბნება: "მხოლოდ ჰკითხე, რა არის შენთვის უკეთესი, რომ იცოდე. ეს შესაფერისია კეთილშობილური ქალებისთვის და ადვილია კმაყოფილი იყო, როცა ყველაფერი შენი სურვილების მიხედვით ხდება." მოგვიანებით ქორწინებაში, იგი მზადაა მოკლას თავისი შვილები, გადაწვას დარბაზი და გაგზავნოს სხვა ვაჟები, რათა შური იძიოს მისი ქალიშვილის, სვანჰილდრის მკვლელობისთვის. საგების სამყაროში ქალები შეიძლება იყვნენ როგორც საპატიო, ასევე უნამუსო და აგრეთვე როგორც მამრობითი სქესის გმირები. მიუხედავად იმისა, რომ სკიალდმო არ ასრულებს ქალის ტიპურ როლს, მისი ხასიათის სიძლიერე გვხვდება ამ ისტორიებში.
პოპულარობა თანამედროვეობაში
სკანდინავიური საგებით შთაგონებული ქალი მეომრები ასახულია მრავალრიცხოვან ისტორიულ და ფანტასტიკურ ნაწარმოებებში, მათ შორის გამორჩეულად ისეთ ნაწარმოებებში, როგორიცაა 2013 წლის სატელევიზიო სერიალი ვიკინგები. შოუში ასახულია ლაგერთა (რომელსაც ასრულებს კათრინ უინიკი), როგორც ყველაზე დიდი სკიალდმო მსოფლიოში. სატელევიზიო შოუში Beforeigners Alfhildr Enginnsdottir და ურდი არიან სკიალდმოები, რომლებიც იბრძოდნენ Thorir Hund-თან ერთად ნორვეგიის ოლაფ II-ის წინააღმდეგ.
ვიდეოთამაშში Assassin's Creed Valhalla ვიკინგების მეომრის ქალის ჩართვის ახსნისას, თამაშის ისტორიულმა მრჩეველმა ტიერი ნოელმა თქვა: „არქეოლოგიური წყაროებში ამ კონკრეტულ საკითხზე დიდი კამათია. მაგრამ ეს იყო სკანდინავიური კულტურის ნაწილი. სკანდინავიური საზოგადოების საგები და მითები სავსეა მკაცრი ქალი გმირებითა და მეომრებით. ეს იყო მათი სამყაროს იდეის ნაწილი, რომ ქალები და კაცები თანაბრად ძლიერები არიან ბრძოლაში“. ტექნიკურად თამაშის მთავარი გმირი შეიძლება იყოს მამაკაცი ან ქალი (სქესის არჩევანი თამაშის დაწყებისას არის შესაძლებელი) სახელად ეივორ ვარინსდოტირი.
მიუხედავად იმისა, რომ მეომრები ქალები ფანტასტიკური მხატვრული ლიტერატურის ძირითადი ნაწილია, მათ ხშირად არ მოიხსენიებენ როგორც სკიალდმოებს. ზოგიერთი მათგანი მოიცავს ეოვინს J.R.R.Tolkien-ის ბეჭდების მბრძანებელში
სქოლიო
კატეგორია:კულტუროლოგია კატეგორია:ტროპები ფენტეზიში კატეგორია:ფემინისტური თეორია კატეგორია:მითოლოგიური არქეტიპები კატეგორია:მითოლოგიური პერსონაჟები კატეგორია:პერსონაჟების ტიპები კატეგორია:ომის ქალღმერთები
დაუსწრებელი გადაწყვეტილება
თუ დაუსწრებელ გადაწყვეტილებას ითხოვს მოპასუხე, სასამართლო იღებს გადაწყვეტილებას მის სასარგებლოდ (ანუ გადაწყვეტილებას სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ).
თუ დაუსწრებელ გადაწყვეტილებას ითხოვს მოსარჩელე, სასამართლო განიხილავს, სარჩელში მითითებული გარემოებები იურიდიულად ამართლებს თუ არა სასარჩელო მოთხოვნას (მაგრამ თავად გარემოებების დასაბუთებულობას არ შეამოწმებს, ანუ მტკიცებულებებს არ შეისწავლის). ამის შემდეგ,
Anochetus pellucidus
Anochetus pellucidus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
დაუსწრებელი გადაწყვეტილება
დაუსწრებელი გადაწყვეტილება გამოტანიდან 5 დღის განმავლობაში ეგზავნება გამოუცხადებელ მხარეს, რომელსაც აქვს 10 დღე (გადაწყვეტილების მისთვის ჩაბარებიდან) იმისათვის, რომ გაასაჩივროს იგი.
დაუსწრებელი გადაწყვეტილების გასაჩივრება
დაუსწრებელი გადაწყვეტილების გაუქმების შემთხვევაში სასამართლო განაახლებს ძირითადი საქმის განხილვას იმ მომენტიდან, სადაც იგი შეწყდა.
კატეგორია:საპროცესო სამართალი
ცალდაშის წმინდა გიორგის ეკლესია
ცალდაშის წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფელ სალდაშის სამხრეთით, შემაღლებულ ფერდობზე. აგებულია შუა საუკუნეებში.
ეკლესიის გარე ზომებია 4,8X6,0 მ. საშენ მასალას კირის დუღაბი და ძვირფასად თლილი შირიმის ქვა წარმოადგენდა, რომლითაც იყო მოპირკეთებული ინტერიერიც, თუმცა აღდგენითი სამუშაოების დროს ფასადები სხვადასხვა ზომისა და ფორმის ყორექვის წყობით და ცემენტის ხსნარით შეივსო. ორქანობიანი საბურავი ხის კოჭებზეა მოწყობილი და თუნუქის ფურცლებითაა დახურული.
დასავლეთ კედელზე ერთადერთი შესასვლელი კარია განთავსებული, ხოლო აღმოსავლეთ ფასადზე ვიწრო, თაღოვანი სარკმელია მოთავსებული, რომელიც ტაძრის ინტერიერის, კერძოდ კი საკურთხევლის განათების ერთადერთ წყაროს წარმოადგენს. ძეგლი კოხტა, თაღებით დამშვენებულ ნაგებობას წარმოადგენდა, რაზეც შემორჩენილი ფრაგმენტები მიგვანიშნებს. ეკლესიისაგან შემორჩენილი იყო სამხრეთ კედლის ფრაგმენტი, ინტერიერის მხრიდან პილასტრის ნაშთით. პილასტრები, როგორც ჩანს, დარბაზის გრძივი კედლებისა და სწორკუთხა საკურთხევლის მხრების გამმიჯნავი ყოფილა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
კვადრატული ფუნქცია
კვადრატული ფუნქცია — მათემატიკაში ისეთი ფუნქციაა, რომელიც სახის ფორმულით გამოისახება, სადაც x\,\! დამოუკიდებელი ცვლადია, ხოლო a\,\!, b\,\! და c\,\! რიცხვები, ამასთან.
იოანე (მარღიშვილი)
მიტროპოლიტი იოანე (ერისკაცობაში ნიკოლოზ გიორგის ძე მარღიშვილი; დ. 1874, გორი — გ. 13 ნოემბერი, 1929) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1874 წელს გორში, ოსი მამისა და ქართველი დედის ოჯახში. გორის სასულიერო სასწავლებლის დამთავრების შემდეგ 1893-1899 წლებში მუშაობდა ჯერ გორის, შემდეგ ყიზლარის ტაძრების საეკლესიო-სამრევლო სასწავლებლებში.
1900 წლის 28 ოქტომბერს აღიკვეცა ბერად, ეწოდა სახელად იოანე. 1901 წლის 28 იანვარს ხელდასხმული იქნა მღვდელმონაზვნად. 1904 წელს გადაიყვანეს ქუთაისის სასულიერო სემინარიაში. იქიდან, როგორც წარჩინებული სტუდენტი, გადაყვანილ იქნა თბილისის სასულიერო სემინარიაში, რომელიც დაამთავრა 1905 წელს. 1910-1914 წლებში იოანე სწავლობდა მოსკოვის სასულიერო აკადემიაში. 1914 წლის 2 სექტემბერს დაინიშნა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებლის ზედამხედველად, 1915 წლის 10 აგვისტოდან მუშაობდა გორის სასულიერო სასწავლებლის ზედამხედველად. 1915 წლის 29 აგვისტოს აღყვანილ იქნა არქიმანდრიტის ხარისხში.
1917 წლის 21 სექტემბერს სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის უწმიდესი კირიონ II-ის ლოცვა-კურთხევით დაინიშნა თბილისის სასულიერო სასწავლებლის მასწავლებლად. 1919 წელს არქიმანდრიტი იოანე სოხუმში მოღვაწეობდა. სულ მალე არქიმანდრიტი იოანე დაინიშნა ცხუმ-ბედიელი მიტროპოლიტის ამბროსის მოადგილედ. 1920 წლის 1 სექტემბრიდან გურჯაანის სასწავლებლის ინსპექტორია, ხოლო 1921 წლის 15 ოქტომბერს არქიმანდრიტი იოანე სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქის, უწმიდესისა და უნეტარესის ამბროსის ლოცვა-კურთხევით აღყვანილ იქნა ეპისკოპოსის ხარისხში და დაინიშნა ცხუმ-აფხაზეთის ეპარქიის მმართველად. 1925 წლის 7 აპრილს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის საკათალიკოსო საბჭოს გადაწყვეტილებით მიტროპოლიტი იოანე განთავისუფლდა ცხუმ-აფხაზეთის ეპარქიის მმართველის თანამდებობიდან და დაინიშნა ალავერდის ეპარქიის დროებით მმართველად, მაგრამ შერყეული ჯანმრთელობის გამო უჭირდა ეპარქიის მართვა, მას სერიოზული მკურნალობა სჭირდებოდა. 1925 წლის 15 ოქტომბერს მიტროპოლიტმა იოანემ განცხადებით მიმართა სრულიად საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქს, უწმიდესსა და უნეტარეს ამბროსის, ერთი თვით შვებულების აღების თაობაზე. საკათოლიკოსო საბჭომ დააკმაყოფილა მისი თხოვნა. რუსეთიდან დაბრუნების შემდეგ იგი დანიშნეს ურბნისის ეპარქიის მმართველად. მიტროპოლიტი იოანე ვერ ახერხებდა ეპარქიაში ყოფნას ჯანმრთელობის გაუარესების გამო, მაგრამ თბილისიდან მართავდა ეპარქიას.
1926 წლის 1 ივნისს მიტროპოლიტმა იოანემ განცხადებით მიმართა საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის საკათოლიკოსო საბჭოს, გაეთავისუფლებინათ ეპარქიის მმართველის თანამდებობიდან. 20 ოქტომბერს მისი თხოვნა დააკმაყოფილეს, 3 ნოემებრს კი დანიშნეს ბათუმ-შემოქმედის ეპარქიის მმართველად. მიტროპოლიტმა იოანემ 18 დეკემბერს კვლავ განცხადებით მიმართა საკათოლიკოსო საბჭოს და ითხოვა სამსახურიდან განთავისუფლება. 1927 წლის 20 თებერვალს საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის დროებითმა მმართველობამ გამოიტანა შემდეგი განჩინება, რომ მიტროპოლიტი იოანე დარჩენილიყო თავის ეპარქიაში და დასწრებოდა დროებითი მმართველობის მიერ დანიშნულ სხდომებს. ამ პირობების შეუსრულებლობის გამო იგი 1927 წლის 3 მარტს გაათავისუფლეს. ამის შემდეგ მიტროპოლიტი იოანე ორი თვით რუსეთში გაემგზავრა.
1928 წლის 20 ოქტომბერს მიტროპოლიტი იაონე დაინიშნა ბოდბის ეპარქიის მმართველად. 1929 წლის 13 ნოემბერს მიტროპოლიტი იოანე 55 წლის ასაკში გარდაიცვალა გულის შეტევით. 17 ნოემბერს დაიკრძალა თბილისში, სიონის საკათედრო ტაძრის ეზოში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ეპისკოპოსები კატეგორია:დაბადებული 1874 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1929 კატეგორია:გორში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოში დაბადებული ოსები
ზმეინი
thumb|right|250px|კუნძულის ხედი ზმეინი (Острів Зміїний, Insula şerpilor, Φίδονισι) — კუნძული შავ ზღვაში. ეკუთვნის უკრაინას. კუნძული შედის ოდესის ოლქის შემადგენლობაში. მისი ფართობია 20,5 ჰა. სანაპირო ძირითადად კლდოვანია, მაგრამ არის რამდენიმე პლაჟიც.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის კუნძულები კატეგორია:შავი ზღვის კუნძულები
მუზამე
„მუზამე“ — ექსპერიმენტული მულტიმედიური პლატფორმა საქართველოში, რომელიც თანამედროვე აუდიო/ვიზუალური ხელოვნების სხვადასხვა მიმართულებებს მოიცავს. პლატფორმა „მუზამე“ თავის თავში სამ ძირითად არხს აერთიანებს: ცოცხალ კონცერტებს, შეხვედრებს მუსიკოსებთან და ონლაინ ჟურნალს, რათა მსმენელმა უკეთ მოისმინოს, დაინახოს და გაიაზროს იდეები ავტორებთან ერთად.
„მუზამე“ წარსულში იყო ორგანიზატორი საქართველოში ისეთი შემსრულებლების გამოსვლების, როგორიც არიან Soap&Skin, ჯეი-ჯეი იოჰანსონი, Psychic TV და მოლი ნილსონი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ონლაინ-ჟურნალები
Led Zeppelin Definitive Collection
Led Zeppelin Definitive Collection — ინგლისური როკ ჯგუფ ლედ ზეპელინის ალბომების სპეციალური კომპილაცია. იგი გამოიცა 2008 წლის 4 ნოემბერს Atlantic Records-ის და Rhino Entertainment-ის მიერ. კომპილაციაში შესულია ლედ ზეპელინის 12 ალბომის სიმღერები, აგრეთვე საკონცერტო ალბომი The Song Remains the Same, ამავე სახელწოდების ფილმის საუნდტრეკი.
კოლექციაში შეტანილი ყველა დისკის დიზაინი არის ზუსტად გადმოტანილი ორიგინალური გრამფირფიტების დიზაინიდან - დაწყებული შეფუთვით (გრამფირფიტების მსგავსი კონვერტებით) და დამთავრებული თავად კომპაქტ დისკების ზედაპირით.
მენდელეევო
მენდელეევო (Агкқәа [აგკქჿა]) — სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, გაგრის მუნიციპალიტეტში (ბაღნარის თემი), აფხაზეთის მთისწინეთში, მდინარე სანდრიფშის (ხაშუფსის მდგენელი) მარცხენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 420 მ, გაგრიდან 37 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
ისტორია
1949 წელს ბაღნარის სასოფლო საბჭოში შედიოდა. 1992-1993 წწ. ომის შემდეგ აფხაზებმა აგკქუა (Агкқәа) დაარქვეს.
დემოგრაფია
1989 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობდა 20 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხაშუფსის თემის სოფლები
არითმეტიკული პროგრესია
არითმეტიკული პროგრესია — მათემატიკაში არის მიმდევრობა, რომლის ყველა წევრი, დაწყებული მეორიდან, მიიღება წინა წევრისგან ერთი და იმავე რიცხვის მიმატებით. მაგალითად, თუ არითმეტიკული პროგრესიის სხვაობა არის 2, მაშინ პროგრესია შემდეგნაირი იქნება: 3, 5, 7, 9, 11, 13, …
ლიტერატურა
კატეგორია:მათემატიკა
სარგვეში
სარგვეში — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: საბე, მირონწმინდა, ჭარტალი, ხორითი). მდებარეობს მდინარე ყარნების (ჩხერიმელის მარჯვენა შენაკადი) მარჯვენა ნაპირზე. ზღვის დონიდან 560 მეტრი. ხარაგაულიდან 10 კილომეტრი. 1917 წელს სოფელთან შემთხვევით აღმოაჩინეს სარგვეშის განძი. სოფელში არის საბაზო სკოლა, ბიბლიოთეკა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 233 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ასავტამაკი
ასავტამაკი (Аҫаутамаҡ; Асавтамак) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 100 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 98 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (63 %) და უდმურტები (28 %) შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
ლეოპოლდ ძაძამიძე
ლეოპოლდ ძაძამიძე (დ. 20 ნოემბერი, 1922, ზუგდიდი — გ. 15 დეკემბერი, 1966) — ქართველი მხატვარი, ფერმწერი, პეიზაჟისტი.
ბიოგრაფია
1947 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია.
იყო ალექსანდრე ციმაკურიძის მოწაფე. შექმნილი აქვს პეიზაჟურ–ფერწერული ტილოები – სვანეთის, ბორჯომის ხეობის, კახეთის, ქუთაისის, ყაზბეგის სერიები, დაღესტნისა და ბალტიისპირეთის პეიზაჟები. მნიშვნელოვანი ნაწარმოებები: „შემოდგომა“ (1960), „წისქვილთან“ (1960), „ყაზბეგ“ (1965), „მეგრული სამზადი სახლი“ (1961), „ზამთარი“ (1960), „ძველი ქუთაისი“ (1962) და სხვა.
ბაშკირეთის სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი
ბაშკირეთის სახელმწიფო აგრარული უნივერსიტეტი (Башкирский государственный аграрный университет; Башҡорт дәүләт аграр университеты) — უმაღლესი სასოფლო სამეურნეო სასწავლებელი. მდებარეობს უფაში, ბაშკირეთი, რუსეთი.
ისტორია
სასწავლებელი დაარსდა სსრკ-ის სახალხო კომისართა ცენტრალური აღმასრულებელი კომიტეტის 1930 წლის 23 ივლისის № 237 დადგენილების მიხედვით და ეწოდა ბაშკირეთის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. ინსტიტუტი თავდაპირველად განთავსდა საბჭოთა ხელისუფლების მიერ დახურული უფის სასულიერო სემინარიის შენობაში. სწავლა დაიწყო ამავე წლის 1 ოქტომბერს.
1941 წელს ბაშკირეთის სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი გადაიტანეს სოფლის მეურნეობის სახალხო კომისარიატის შენობაში, კარლ მარქსის ქუჩა № 3-ში. მეორე მსოფლიო ომის პირველივე დღეებში ინსტიტუტიდან ფრონტზე გაიწვიეს ასზე მეტი მასწავლებელი და სტუდენტი. ომის წლებში ინსტიტუტმა გამოუშვა 176 აგრონომი და ზოოტექნიკოსი.
1947 წლის დასაწყისში ინსტიტუტში სწავლობდა 533 სტუდენტი, მათ შორის აგრონომიულ ფაკულტეტზე — 237, ზოოტექნიკურ ფაკულტეტზე — 156, ვეტერინარიის ფაკულტეტზე კი — 140 ადამიანი.
1980 წელს დამსახურებებისათვის ინსტიტუტი დააჯილდოეს წითელი დროშის ორდენით. 1993 წელს, რუსეთის მეცნიერების, უმაღლესი განათლებისა და ტექნოლოგიების სამინისტროს 15 თებერვლის № 23 ბრძანების საფუძველზე მიიღო უნივერსიტეტის სტატუსი.
2001 წლიდან გამოსცემს საკუთარ ჟურნალს, ხოლო 2013 წლიდან ელექტრონულ ჟურნალს.
ფაკულტეტები
სწავლა მიმდინარეობს შვიდ ფაკულტეტზე:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის უნივერსიტეტები
გადამში
გადამში — სოფელი საქართველოში, რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარეში, ონის მუნიციპალიტეტში, სორის თემში. მდებარეობს კუპრის მთის სამხრეთ კალთაზე, მდინარე სართაულის (რიონის მარჯვენა შენაკადი) ზემოთში. ზღვის დონიდან 1140 მეტრზე, ქალაქ ონიდან დაშორებულია 24 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 2 ადამიანი.
ისტორია
გადამში წყაროებში პირველად მოხსენიებულია XVI საუკუნეში, გადაჴში-ს ფორმით. 1930-იან წლებამდე გადამშში იდგა რიყის ქვით ნაგები რამდენიმე სართულიანი ოთხკუთხა კოშკი, რომლის მხოლოდ საძირკველია შემორჩენილი.
Anochetus peracer
Anochetus peracer — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
ჟერარ ფილიპი
ჟერარ ფილიპი (Gérard Philipe; დ. 4 დეკემბერი, 1922 — გ. 25 ნოემბერი, 1959) — ფრანგი მსახიობი.
ბიოგრაფია
ჟერარ ფილიპი პროვანსში, ზღვისპირა ალპების დეპარტამენტის ქალაქ კანში დაიბადა, ფრანგული სისხლის გარდა მის ძარღვებში ერთი მეოთხედი ჩეხური სისხლიც ჩქეფდა — პაპა, დედის მხრიდან, ემიგრანტი იყო ჩეხეთიდან.
ჟერარის სამსახიობო დებიუტი 1942 წელს, 19 წლის ასაკში შედგა ნიცის თეატრში, მას შემდეგ რაც სამსახიობო კურსები დაამთავრა. ერთი წლის შემდეგ მსახიობმა პირველი აღიარება მოიპოვა ალბერ კამიუს სპექტაკლ „კალიგულაში“ ნათამაშები როლით, რის შემდეგაც უამრავი მოწვევა მიიღო საფრანგეთის წამყვანი თეატრებიდან, 1944 წელს კი უკვე მისი კინოპრემიერაც შედგა ფილმში „Les Petites du Quai aux Fleurs“.
ჟერარ ფილიპმა დიდი აღიარება მოიპოვა სტენდალის რომანების ეკრანიზაციებში მონაწილეობით — 1949 წელს „პარმის სავანე“ (La Chartreuse de Parme) და 1956 წელს „წითელი და შავი“ (Le Rouge et le Noir), თუმცა ფილიპი საერთაშორისო სექს-სიმბოლოს სტატუსს 1952 წელს კრისტიან-ჟაკის მიერ გადაღებულ სათავგადასავლო ფილმს „ფანფან-ტიტას“ (Fanfan La Tulipe) უნდა უმადლოდეს, სადაც მას პარტნიორობას იტალიელი სუპერვარსკვლავი ჯინა ლოლობრიჯიდა უწევდა.
გარდაიცვალა ღვიძლის კიბოსგან 1959 წლის 25 ნოემბერს, პარიზში.
სიკვდილიდან 31 წლის შემდეგ, 1990 წელს, საფრანგეთის კინოაკადემიის მიერ, კინოხელოვნებაში შეტანილი განსაკუთრებული წვლილისთვის გადაეცა სეზარი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფრანგი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 4 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1922 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1959
კავკასიური ფრინტა
კავკასიური ფრინტა (Anemone caucasica) — მრავალწლიანი ბალახოვანი მცენარეა, სიმაღლით — 5-20 სმ, მომრგვალო ან მოგრძო, ტუბერისებური ფესურით. ღერო წვრილია, რამდენიმე ფესვთანური გრძელყუნწიანი ფოთლით. ფოთლის ფირფიტა ორმაგადაა სამნაკვთიან სეგმენტად გაყოფილი. თითოეული სეგმენტი მოკლეყუნწიანია ან მჯდომარე. ყვავილი გრძელყუნწიანია — ლურჯი, ცისფერი ან თეთრი. იზრდება ტყეებში, ტყისპირებში, ბუჩქნარებში. საქართველოში გავრცელებულია, პრაქტიკულად, ყველგან დაბლობიდან სუბალპურ სარტყლამდე. გავრცელების საერთო არეალი მოიცავს თითქმის მთელ კავკასიას. კავკასიის ენდემური მცენარეა.
ელ-მარჯის რაიონი
ელ-მარჯის რაიონი (المرج‎) — ლიბიის ერთ-ერთი რაიონი. მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ელ-მარჯი, რომელსაც წარსულში, ძველ ბერძენთა დროს ბარკა ერქვა. რაიონი მდებარეობს კირენაიკის პლატოზე, ჯებელ-ახდარის მაღლობის დასავლეთ დაბოლოებაზე. 2007 წელს, ლიბიის ადმინისტრაციული მოწყობის რეორგანიზაციის შედეგად, ელ-მარჯის შეუერთდა ჰიზამ-ელ-ახდარის რაიონი.
სქოლიო
კატეგორია:ლიბიის რაიონები
Neon Bible
Neon Bible — კანადური ჯგუფ Arcade Fire-ის მეორე სტუდიური ალბომი. იგი 2007 წლის მარტში, ლეიბლზე Merge Records გამოიცა. მისი გამოცემის შესახებ ცნობილი გახდა 2006 წლის 16 დეკემბერს, ჯგუფის ოფიციალური საიტიდან. ალბომის დიდი ნაწილი ჩაწერილი იქნა ეკლესიაში, რომელიც ჯგუფმა შეიძინა და განაახლა.
სქოლიო
კატეგორია:2007 წლის ალბომები კატეგორია:Arcade Fire-ის ალბომები კატეგორია:Merge Records-ის ალბომები
ბაისაკინო
ბაისაკინო (Байсаҡа; Байсакино) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 54 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 15 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 83 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (91 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
Anochetus princeps
Anochetus princeps — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Anochetus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:Anochetus
ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანი
მინი|ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანი ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანი (Epicometis hirta) — მავნებელი ხოჭო ფირფიტულვაშიანთა ოჯახისა. აქვს დაახლოებით 10 მმ სიგრძის შავი, ყვითელი ან ბრინჯაოსფერი გრძელი ბუსუსებით დაფარული სხეული; ზედა ფრთებზე - თეთრი ლაქები. საქართველოში ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანის იმაგო ზამთარს ნიადაგში ატარებს. წელიწადში იძლევა ერთ თაობას. ბრინჯაოსანა ბანჯგვლიანი ფართოდ არის გავრცელებული ყოფილ სსრკ-ში, განსაკუთრებით სამხრეთის ტყე-ველისა და ველის ზონებში. ადრე გაზაფხულზე აზიანებს ბალახოვან მცენარეთა, შემდეგ კი ხეხილოვანი კულტურების ყვავილს.
ბრძოლის ღონისძიებანი: ნეშომპალიანი მიწის გროვებისაგან სპეციალური მოედნების მოწყობა კვერცხმდებელი ხოჭოების მისატყუებლად და შემდეგ მატლების მოსაპობად; ღრუბლიან და გრილ დილას ხეებიდან ხოჭოების ჩამობერტყვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფირფიტულვაშა ხოჭოსებრნი
საღანძილე
საღანძილე — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ხარაგაულის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი (სოფლები: ვანი, ზარანი, სხლითი, ჩხერი, ჯაფარაული). მდებარეობს მდინარე ჩხერიმელის მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 520 მეტრი. ხარაგაულიდან 3 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 365 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ხარაგაულის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოცელოტი
ოცელოტი (ლათ. Leopardus pardalis, აცტეკების ენაზე „océlotl“) — მტაცებელი ძუძუმწოვარი კატისებრთა ოჯახიდან, ბინადრობს ლათინურ ამერიკაში.
დახასიათება
ოცელოტის სიგრძე კუდიდან თავამდე შეადგენს 100 – 140 სმ. სიმაღლე — დაახლოებით 50 სმ. წონა 10 – 16 კგ. ბეწვის შეფერილობა მოყავისფრო–ყვითელი შავი ბეჭდის მაგვარი ლაქებით, ლაქები შიგნიდან უფრო მუქი ფერისაა, ვიდრე გარედან. ყელზე მხრების ირგვლივ ლაქები გადაიზრდება ზოლებში, თათებზე შავ წერტილებად იქცევა. მუცელს და ყბას თეთრი შეფერილობა აქვს. ყურები შავი ფერისაა, დიდი თეთრი წერტილევბით უკანა მხარეს.
არეალი
thumb|ოცელოტის გავრცელების არე ოცელოტი გავრცელებულია ცენტრალურ ამერიკაში, სამხრეთ ამერიკის ჩრდილოეთ და ცენტრალურ ნაწილებში. ყველაზე ჩრდილოეთით ოცელოტი ბინადრობს აშშ–ში, ტეხასის შტატში. მათი უმრავლესობა ბინადრობს ტროპიკულ ტყეებში, ღია ადგილებს ერიდებიან.
ქცევა
ოცელოტები მარტო ცხოვრობენ, ნადირობენ ღამით. ძლიერი სიცხეების დროს, უყვართ ხის ფუღუროებში მალვა. მიუხედავად იმისა, რომ მშვენივრად შეუძლიათ ხეზე ცოცვა, მიწაზე ნადირობას ამჯობინებენ. ოცელოტის ნადავლს ძირითადად მიეკუთვნებიან მცირე ძუძუმწოვრები და ფრინველები. თუმცაღა ხანდახან უარს არც გველებზე ამბობენ. დიდ ეგზემპლარებს შეუძლიათ მომცრო ზომის ირმების და ღორების მონადირება. ოცელოტი განსაკუთრებით მიჩვეულია თავის ტერიტორიას. მამრების ტერიტორია შეიძლება იყოს 31 კმ² და ესაზღვრება მდედრების ტერიტორიას, რომელთა ზომა 14 კმ² აღწევს. შეჯვარება შეიძლება მოხდეს წელიწადის ნებისმიერ დროს. ორთვენახევარში მდედრი შობს ერთ ან ორ კნუტს, რომლებიც იკვებებიან დედის რძით, შვიდი კვირის მანძილზე. ორი წლის ასაკში ისინი ტოვებენ თავიანთ მშობლიურ არეალს.
როლი ადამიანის კულტურაში
ოცელოტის ტყავი დიდი პოპულარობით სარგებლობდა აშშ–ში, მაგალითად 1969 წელს შეტანილი იქნა 133 ათასი ოცელოტის ტყავი. ინტენსიური ნადირობის გამო, ჩვენს დროში ოცელოტი ძალზედ იშვიათ ცხოველად იქცა. სახელმწიფოთაშორისო მოლაპარაკების შედეგად, მიღწეული იქნა შეთანხმება, რომლის თანახმადაც ოცელოტზე ნადირობა, ასევე გაყიდვა ნებისმიერი პროდუქციის, რომელიც დამზადებულია ოცელოტისგან იქნა აკრძალული.
ქვესახეები
thumb|ოცელოტი
კატეგორია:ვეფხვისებრი კატები
რენე მაგრიტი
ბიოგრაფია
ბავშვობა გაატარა არც თუ ისე დიდ ქალაქ შარლერუაში. ცხოვრება საკმაოდ რთული ჰქონდა. 1912 წელს დედამისმა თავი დაიხრჩო მდინარე ცამბრეში, რამაც დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა მომავალ მხატვარზე.
ორი წელი მაგრიტმა ისწავლა ბრიუსელის ხელოვნების სამეფო აკადემიაში, რომელიც 1918 წელს დატოვა. ამ დროს მან გაიცნო ჟორჟეტა ბერგერი, რომელზედაც იქორწინა 1922 წელს და გაატარა მთელი თავისი ცხოვრება 1967 წლამდე.
მაგრიტი მუშაობდა აფიშებისა და რეკლამების მხატვრად ქაღალდის ქარხანაში 1926 წლამდე, სანამ ბრიუსელის გალერეა „სენტომ“ არ მისცა მას სრული უფლება მთლიანად მხატვრობაში ჩართულიყო.
1926 წელს მაგრიტი ქმნის თავის პირველ სიურეალისტურ ნახატს „დაკარგული ჟოკეი“, რომელსაც თვლის პირველ წარმატებულ ნახატად ამ სტილში. 1927 წელს აკეთებს თავის პირველ გამოფენას. კრიტიკოსები თვლიან მას არაწარმატებულად და მაგრიტი ჟორჟეტასთან ერთად მიემგზავრება პარიზში, სადაც ეცნობა ანდრე ბრეტონს და შედის მის სიურეალისტურ რგოლში. ამ გაერთიანებაში მაგრიტმა არ დაკარგა თავისი ინდივიდუალურობა, მაგრამ ამ გაერთიანებაში შესვლა დაეხმარა მაგრიტს თავისი სტილი შეექმნა, რითიც იცნობა მისი ნახატები. მხატვარს არ ეშინოდა შეკამათებოდა სხვა სიურეალისტებს: მაგალითად, მაგრიტი უარყოფითად არის განწყობილი ფსიქოანალიზთან და მით უფრო მის ხელოვნებაში გამოვლენასთან. მართლაც, მისი შემოქმედება არაა იმდენად ფსიქოლოგიური, რამდენადაც ფილოსოფიურ-პოეტურია, ასევე ინტელექტუალური.
გალერეა „სენტოსთან“ კონტრაქტის გაუქმების შემდეგ მაგრიტი ბრუნდება ბრიუსელში და კვლავ იწყებს მუშაობას რეკლამასთან, შემდეგ კი ძმასთან ერთად ხსნის სააგენტოს, რომელიც მათ სტაბილურ შემოსავალს აძლევს. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში მაგრიტი ცვლის თავისი ნახატების ფერს და სტილს, უახლოვდება რენუარის სტილისტიკას: მხატვარი თვლის უმთავრესად ხალხისთვის იმედის მიცემას.
თუმცაღა ომის შემდეგ მაგრიტი წყვეტს ასეთ მზიან ფერებში წერას და უბრუნდება თავისი ომამდელი ნახატების სტილს და საერთო აღიარებას აღწევს.
მაგრიტი გარდაიცვალა სიმსივნისგან 1967 წლის 15 აგვისტოს, დატოვა დაუმთავრებელი ახალი ვარიანტი თავისი, შესაძლოა, ყველაზე ცნობილი ნახატისა „სინათლის იმპერია“.
სქოლიო
კატეგორია:ბელგიელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 21 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 15 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1967
საქართველოს საბჭოების IV ყრილობა
საქართველოს საბჭოების IV ყრილობა, სრულიად საქართველოს მუშათა, გლეხთა და წითელარმიელთა დეპუტატების საბჭოთა მეოთხე ყრილობა (28 მარტი — 3 აპრილი, 1927, თბილისი) — საქართველოს საბჭოების რიგით მეოთხე ყრილობა. ესწრებოდა 367 დელეგატი გადამწყვეტი, 110 — სათათბირო ხმით, მათ შორის იყო: 362 სკკპ წევრი და წევრობის კანდიდატი, 31,6% მუშა, 21% გლეხი, 41,6% მუშა-მოსამსახურე, 107 — დაბალი, 110 — საშუალო, 50 უმაღლესი განათლების, 331 ქართველი, 51 სომეხი, 34 რუსი, 14 აფხაზი, 14 ოსი, 13 თურქი, 1 გერმანელი.
საქართველოს საბჭოების IV ყრილობაზე აფხაზეთის სსრ-დან წარმოდგენილი იყო 28 წევრი და 5 კანდიდატი :
დღის წესრიგი:
ყრილობამ დაამტკიცა საქართველოს სსრ კონსტიტუციის (ძირითადი კანონი) ტექსტი. აირჩია საქართველოს ცაკი 195 წევრისა და 81 კანდიდატის შემადგენლობით, ამიერკავკასიის საბჭოების II ყრილობის დელეგატები.
ჩრდილოეთის მიწა
thumb|250px|ჩრდილოეთის მიწის მდებარეობა ჩრდილოეთის მიწა (Северная Земля) — არქიპელაგი კარისა და ლაპტევების ზღვების საზღვარზე. ტაიმირის ნახევარკუნძულის ჩრდილოეთით, რომლიდანაც გამოყოფილია ვილკიცკის სრუტით, შედის რუსეთის ფედერაციის კრასნოიარსკის მხარის შემადგენლობაში. შედგება 4 დიდი და მცირე კუნძულებისაგან. საერთო ფართობი დაახლ. 37 ათ. კმ2. ნაპირები ადგილ-ადგილ კლდოვანია და ციცაბო. ბევრია ფიორდისებრი ყურე. აგებულია დანალექი (ქვიშაქვები, მერგელები, კირქვები), მეტამორფული და ამონთხეული ქანებით. ჭარბობს პლატოსებრი და გორაკ-ბორცვიანი რელიეფი, არის ვაკეები, მყინვარის გუმბათები. ჰავა ტიპური არქტიკულია. საშუალო წლიური ტემპერატურა -14°-ია. იცის ძლიერი ქარი. იანვარში საშუალო ტემპერატურა -28°-30°-ია, ივლისში -0,5°-1,6°-მდე. ზაფხულში ხშირია ნისლი. ნალექები 150-450 მმ წელიწადში. გამყინვარების საერთო ფართობი 17 472 კმ2. გაბატონებულია არქტიკული უდაბნოს ლანდშაფტი. ქვიშიან და ღორღიან არქტიკულ ნიადაგზე ხარობს ხავსები, ლიქენები და ზოგიერთი ყვავილოვანი მცენარე. ცხოველებიდან ბინადრობს:ლემინგი, ყარსაღი, თეთრი დათვი; სამხრეთ კუნძულებზე ჩრდილოეთის ირემი; ზღვებში - გრელანდიის სელაპი, მორჟი, თეთრი დელფინი. ფრინველთა ბაზრები. ჩრდილოეთის მიწა 1913 წელს აღმოაჩინა რუსი ჰიდროგრაფის ბ. ვილკიცკის ექსპედიციამ. 1930-1932 გამოიკვლია გ. უშაკოვმა.
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსეთის კუნძულები კატეგორია:კარის ზღვის კუნძულები კატეგორია:ლაპტევების ზღვის კუნძულები
თბილისის პეტრე და პავლე მოციქულთა ეკლესია
თბილისის პეტრე და პავლე მოციქულთა ეკლესია — კათოლიკური ეკლესია თბილისში, მეტროსადგურ მარჯანიშვილთან ახლოს, ივ. ჯავახიშვილის № 55-ში.
ეკლესიის მშენებლობა დაიწყო 1870 წელს. არქიტექტორია ალბერტ ზალცმანი. მშენებლობას ხელმძღვანელობდა შტაბს-კაპიტანი ზუბალაშვილი. მას ეწოდებოდა ახალი კათოლიკური ეკლესია, აქვე გაჩნდა ამავე სახელწოდების ქუჩა. ეკლესიის ეზოში შესასვლელის თავზე ქართული წარწერაა (აქვეა რუსული წარწერაც), რომელიც გვამცნობს:
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის ეკლესიები კატეგორია:საქართველოს კათოლიკური ტაძრები
დნეპრო-ბუგის ლიმანი
დნეპრო-ბუგის ლიმანი (Дніпровсько-Бузький лиман);— ღია მტკნარი ლიმანი შავი ზღვის ჩრდილოეთ ნაწილში, უკრაინის ხერსონის და მიკოლაევის ოლქების ტერიტორიაზე. მთავარი პორტი ლიმანზე არის ოჩაკოვი. შედგება სუბგანედის მიმართულებით გაჭიმული დნეპრის ლიმანისა (სიგრძე — 55 კმ., სიგანე — 17 კმ.) და სუბმერიდიანული მიმართულებით გაჭიმული შედარებით ვიწრო 5-11 კმ. სიგანის, 47კმ — სიგრძის და 6-7 მ-ის — სიღრმის max-12 მ. სამხრეთ ბუგის ლიმანი.