cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მაგიდის ჩოგბურთი
Let
Let, ასევე, ეწოდება წარუმატებელ მოწოდებასაც, როდესაც ბურთი მომწოდებლის ნახევარზე ვარდება, როდესაც ბურთი საკმარის ზღვრამდე ვერ აღწევს და როდესაც ბურთი მაგიდის ზედაპირზე ვარდება, მაგრამ ბადეს ხვდება. thumb|მა ლონგი ვონგ ჰაოს წინააღმდეგ|200px
ქულები
თამაშის განმავლობაში მოთამაშეს ქულა შემდეგ შემთხვევებში ენიჭება: თამაშში თითოეული პარტიის გამარჯვებულად ის მოთამაშე ითვლება, რომელიც პირველად დააგროვებს 11 ქულას. თუ მოწინააღმდეგეთა ანგარიში 10-10-ია, ამ შემთხვევაში თამაში მანამ გრძელდება, სანამ ერთ-ერთი მათგანი 2 ქულიან უპირატესობას არ მოიპოვებს. მატჩი, ძირითადად, შედგება ნებისმიერი რაოდენობის კენტი რაოდენობის პარტიისაგან, თუმცა საჩემპიონატო შეხვედრებში თამაშები 5 ან 7 პარტიიანია.
მოწოდების რიგი და მხარეები
თამაშის განმავლობაში მოთამაშეები მონაცვლეობით ორ-ორჯერ აწვდიან, გარდა იმ შემთხვევებისა, როდესაც ანგარიში 10-10-ია. ამ შემთხვევაში თამაშის დასასრულამდე მოთამაშეები მონაცვლეობით აწვდიან (Deuce). მოთამაშე, რომელიც თამაშში პირველი აწვდის ბურთს, მომდევნო პარტიაში ის პირველი იღებს ბურთს.
ყოველი პარტიის შემდეგ მოთამააშები თავიანთ სათამაშო ნახევარს ცვლიან. 7 პარტიისაგან შემდგარ შეხვედრებში, როდესაც მოთამაშეს გამარჯვებისთვის 4 პარტიის მოგება სჭირდება, მეშვიდე პარტიის დროს, ერთ-ერთი მოთამაშის მიერ მეხუთე ქულის მოპოვების შემდეგ, ასევე ცვლიან მხარეებს, მიუხედავად იმია, თუ ვისი მოწოდების ჯერია. მოწოდება, თამაშსის ქულების შეცვლის უმთავრესი წინაპირობაა. თუ თამაშში მოწოდებისა და მიღების თანმიმდევრობა აირია ან მაგიდის მხარეები არ შეიცვალა, არასწორ სიტუაციაში ჩათვლილი ქულებიც ჯამდება.
წყვილთა თამაში
thumb|წყვილთა თამაშებში მოწოდების ამსახველი სქემა|200px გარდა ინდივიდუალური თამაშებისა, მაგიდის ჩოგბურთი, შეიძლება წყვილებმაც ითამაშონ. 1988 წლის ოლიმპიური თამაშებიდან მოყოლებული მაგიდის ჩოგბურთის შეხვედრებ ინდივიდუალურ და წყვილთა სახეობებში ტარდება, ხოლო თანამეგობრობის თამაშებში - 2002 წლიდან. 2005 წელს, მაგიდის ჩოგბურთის საერთაშორისო ფედერაციამ განაცხადა, რომ წყვილთა თამაშები გუნდური თამაშების შემადგენელი ნაწილი იქნებოდა 2008 წლის ოლიმპიური თამაშებიდან.
წყვილთა თამაშშიც იგივე წესები მოქმედებს, რაც ინდივიდუალურ თამაშებში, გარდა გამონაკლისი შემთხვევებისა:
მოწოდება მაგიდის ცენტრში გავლებულია გრძელი ხაზი, რომელსაც ერთი მთავარი დანიშნულება აქვს: წყვილთა თამაშებში თუ მომწოდებლის მოწოდებული ბურთ პირველად თავისი ნახევრის მარჯვენა მართკუთხეზე დაეცემა, მოწინაარმდეგის ნახევარზე ბურთი, მომწოდებილის მხრიდან მარცხენა მართკუთხედში უნდა დავარდეს (ანუ, მიმღების ნახევრის მარჯვენა მართკუთხედში). წინააღმდეგ შემთხვევაში მოწინააღმდეგეს ქულა ენიჭება.
მოწოდება და მიღება
დაჩქარების სისტემა
თუ თამაში 10 წუთის განმავლობაში არ დასრულდა და 18-ზე ნაკლები ქულა დაგროვდა, დაჩქარების სისტემის წესებით მოქმედებენ. მსაჯები წყვეტენ თამაშს და მოთამაშეები უკანასკნელი ქულისთვის იბრძვიან. თუ დაჩქარების სიტემას მაშინ შემოიღებენ, როცა ბურთი თამაშში არაა, წინა მიმღები შეიძლება მომწოდებელი გახდეს. დაჩქარების სიტემის თანახმად, თუ მომწოდებელი მიმღების მიერ 13-ჯერ ზედიზედ დარტყმულ ბურთამდე ქულის მოპოვებას ვერ შეძლებს, ქულა მიმღებს ენიჭება. დაჩქარების სისტემის შემოღება, ასევე, შესაძლებელია ნებისმიერ დროს, მოთამაშეთა ან წყვილთა მოთხოვნის საფუძველზე. ერთხელ შემოღებული დაჩქარების სისტემა მატჩის ბოლომდე ძალაში რჩება. მატჩის დროის შესამოკლებელი წესე, ძირითადად, დამცავი სტილის მოთამაშეთა მატჩებში გვხვდება.
ჭერა
750×750 px|thumb|ვლადიმირ სამსონოვი მაგიდის ჩოგბურთის მოთამაშეებს ჩოგნები სხვადასხვანაირად უჭირავთ,თუმცა, შესაძლებელია, ჭერის 2 ტიპი გამოვყოთ: პენჰოლდი და შეიკჰენდი. მაგიდის ჩოგბურთის წესების თანახმად, ჭერის მანერა განსაზღვრული არ არის, ამიტომac, თამაშებში ჭერის მრავალრიცხოვან სახეს ვხედავთ.
ცნობილი მოთამაშეები
არსებობს მაგისი ჩობგურთის საერთაშორისო ფედერაციის ოფიციალური დიდების დარბაზის მუზეუმი. დიდ შლემს იღებს ის მოთამაშე რომელიც მოიგებს: ოლიმპიურ თამაშებს, მაგიდის ჩოგბურთის ჩემპიონატსა და თასს. შვედი იან-უვე ვალდნერი არის პირველი მამაკაცი რომელმაც 1992 წელს მოიპოვა ეს ტიტული, ხოლო ჩინელი დენ იაპინი პირველი ქალი რომელმაც დიდი შლემი 1996 წელს მოიპოვა.
საქართველოს სახალხო ფრონტი
საქართველოს სახალხო ფრონტი — ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის მონაწილე, ცენტრისტული მიმართულების პოლიტიკური პარტია საქართველოში.
ისტორია
ოფიციალურად დაფუძნდა 1989 წლის ივნისში. თავმჯდომარედ ირჩიეს ნოდარ ნათაძე. საქმიანობა შთამბეჭდავად დაიწყო. მასში გაერთიანებული იყო 100 ათასამდე წევრი. გააჩნდა პირველადი და რეგიონალური ორგანიზაციები. დაარსებიდან ძალიან მალე საქართველოს სახალხო ფრონტთან შეიქმნა ერის ღირსების დამცველთა ასოციაცია „იმედი“, რომელმაც მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა პირველი ოფიციალური სამხედრო ერთეულის — საქართველოს ეროვნული გვარდიის ფორმირებაში. სახალხო ფრონტი გამოდიოდა საბაზრო ეკონომიკაზე სწრაფი გადასვლის წინააღმდეგ, რადგან შიშობდა, რომ უცხოური კაპიტალი დაიტაცებდა საქართველოს ბუნებრივ სიმდიდრეებს. 1990 წელს სახალხო ფრონტთან ჩამოყალიბდა საქართველოს ზღვისპირეთის დამცველთა ასოციაცია "აიეტი" (თავმჯდომარე ჰენრი კუპრაშვილი), რომელიც 1991 წლიდან არის დამოუკიდებლად არსებული ეკოლოგიური, არასამთავრობო, საზოგადოებრივი ორგანიზაცია. სახალხო ფრონტს ჰქონდა პრეტენზია გაეერთიანებინა ეროვნული მოძრაობა, მაგრამ ეს მისია ვერ შეასრულა. მოგვიანებით მას გამოეყო რადიკალების ჯგუფი, რომლებიც "მრგვალი მაგიდა - თავისუფალი საქართველოს" შემადგენლობაში გადავიდნენ. საბოლოოდ, სახალხო ფრონტი რიგით პოლიტიკურ ორგანიზაციად იქცა.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს პოლიტიკური პარტიები
მიჭპა
მიჭპა — ქართულ მითოლოგიაში (სვანებში) ღვთაება - მსხვილი რქოსანი საქონლის მფარველი ზამთრის პერიოდში.
ივანე
საკუთარი სახელი ივანე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
მიჭპა
კატეგორია:ქართული მითების პერსონაჟები
მუხური (სენაკის მუნიციპალიტეტი)
მუხური — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ზემო ჭალადიდის თემის ცენტრი (სოფლები: მუხური, საგვიჩიო, სირიაჩქონი). მდებარეობს ოდიშ-გურიის დაბლობზე, მდინარე რიონის მარჯვენა სანაპიროზე, ზღვის დონიდან 15 მ. სენაკიდან 13 კმ, ქვალონის რკინიგზის სადგურიდან 4 კმ. აქ დაიბადა და დაკრძალულია პოეტი გიორგი ჭალადიდელი (ქოჩაქიძე).
ისტორია
XIX საუკუნის დასაწყისში შედიოდა საჭილაოს სამოურავოში. საბჭოთა პერიოდში მოქმედებდა ეთერზეთოვანი კულტურების მეურნეობა და ქარხანა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 377 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
დევლეთ III გირეი
დევლეთ III გირეი იგივე ქარა დევლეთ გირეი (III Devlet Geray, Qara Devlet Geray, دولت كراى‎‎; დ. 1647 — გ. 1717, იამბოლი, ოსმალეთის იმპერია) — ყირიმის ხანი 1716–1717 წლებში, ნურედინ ადილ გირეის ვაჟი, სელამეთ I გირეის შვილიშვილი.
ბიოგრაფია
დევლეთ გირეის მამა, ადილი სახანოს ნურედინი იყო 1651–1659 წლებში. თვითონ დევლეთს ქარა (შავი) დევლეთ გირეი ყირიმელმა ხალხმა მისი ნათესავის დევლეთ II-ისგან გასარჩევად შეარქვა. ქარა დევლეთი თავისი ბიძაშვილის, საფა გირეის კალგა იყო 1691–1692 წლებში. 1716 წელს ქარა დევლეთ გირეი ოსმალებმა ყირიმის ხანად დანიშვნის შემდეგ გაგზავნეს ჰაბსბურგთა ავსტრიის წინააღმდეგ ლაშქრობაში, მონაწილეობა მიიღო პეტროვადინის ბრძოლაში.
დევლეთ III გირეის სახანოს დიდებულთა უდიდესი ნაწილი არ უჭერდა მხარს. ყირიმელები თვლიდნენ, რომ სელიმ I გირეის შთამომავლები უნდა ყოფილიყვნენ სახანოს მმართველები. ისინი პატივს სცემდნენ სელიმ I-ის ხსოვნას. ამის გამო ყირიმელი ხალხი აღშფოთდა სულთნის გადაწყვეტილებაზე. 1717 წელს ყირიმში იფეთქა აჯანყებამ, მოსახლეობამ ტახტზე სელიმ გირეის ერთ-ერთი შვილის ასვლა მოითხოვა. მძიმე სამხედრო მდგომარეობისა და დიდი არეულობის გათვალისწინებით, სულთანმა აჰმედ III-მ საუკეთესოდ ჩათვალა ყირიმელთა აზრის მოსმენა. ქარა დევლეთ III-ს სახანოს მონახულების გარეშე ჩამოართვეს ტიტული და მის ნაცვლად ტახტზე სელიმ გირეის ვაჟი საადეთ IV აიყვანეს.
ქარა დევლეთ გირეის ოსმალებმა პენსია დაუნიშნეს და გადაასახლეს ბუჯაკის ურდოში, ხოლო შემდეგ იამბოლში, სადაც იმავე წელს, 70 წლის ასაკში გარდაიცვალა. დაკრძალეს ქალაქის მეჩეთში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ყირიმის სახანო კატეგორია:გირეის დინასტია კატეგორია:ყირიმის ხანები კატეგორია:დაბადებული 1647 კატეგორია:გარდაცვლილი 1717 კატეგორია:ტახტიდან გადამდგარი მონარქები
ზეგანი (მესტიის მუნიციპალიტეტი)
ზეგანი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, იფარის თემში (სოფლები: ადიში, ბოგრეში, ზეგანი, ნაკიფარი).
თიულალარი
თიულალარი (Tülallar) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   	207  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიგოლის რაიონის სოფლები
ზეგანი (მესტიის მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 79 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
იტალიის სენატი
thumb|250px იტალიის სენატი (იტალ. Senato della Repubblica, რესპუბლიკის სენატი) იტალიის პარლამენტის ზედა პალატაა. ამჟამინდელ ფორმაში ის 1948 წლის 8 მაისს დაარსდა, თუმცა ის მონარქიის დროსაც არსებობდა, როგორც Senato del Regno, (სამეფოს სენატი), მოყოლებული პიემონტის 1848 წლის 8 მაისს დაარსებული სუბალპური პარლმანტიდან. განთავსებულია რომში, პალაცო მადამაში.
პიქტები
thumb|პიქტების სახელმწიფოებრივი გაერთიანებების ფორტრიისა და ალბის სავარაუდო ტერიტორიები დაახლოებით 800-900 წლებში პიქტები (სავარაუდოდ ლათ. Picti — „შეღებილები“, როგორც ჩანს თვითწოდებიდან) — შოტლანდიის უძველესი მოსახლეობა. ერთ-ერთი ვერსიით პიქტები კელტებისგან უნდა მომდინარეობდნენ, ისინი კელტებს ძალიან ადრე გამოყოფიან, დაახლოებით ჩვ. წ. აღრიცხვამდე I ათასწლეულში. ბრიტანელი მკვლევრები უფრო მეტად პიქტების იბერთაგან წარმოშობის ვერსიას იზიარებენ.
პიქტებს ენათესავებოდნენ კრუითნები (Cruthin, Cruithnig, Cruithni), რომლებიც ირლანდიის ტერიტორიაზე სახლობდნენ.
პიქტები შოტლანდიის ცენტრალურ და ჩრდილოეთ ნაწილში ცხოვრობდნენ ფერტ-ოფ-ფორტის უბის ჩრდილოეთით. პიქტები ხშირად აწყობდნენ ბრიტანეთის სამხრეთზე თავდასხმებს. IV საუკუნის 60-იან წლებში ლონდონამდეც მიაღწიეს. თავდაპირველად პიქტები ტომობრივ გაერთიანებას წარმოადგენდნენ, VI საუკუნისთვის კი უკვე რამდენიმე სახელმწიფოსმაგვარი გაერთიანება ჩამოაყალიბეს, რომელიც შემდგომ პიქტების სამეფოდ იქცა. VI საუკუნეში პიქტები გაქრისტიანდნენ. ახალ რჯულზე ისინი ირლანდიელმა მისიონერმა კოლუმბმა მოაქცია. პიქტების სახელმწიფოს აყვავების ხანა VIII საუკუნეში დაუდგა, რის შემდეგაც პიქტებმა მოახერხეს ანგლების ჩრდილოეთით გადანაცვლება შეეფერხებინათ (ბრძოლა ნექტანსმერთან 685 წ.), მოგვიანებით კი დასავლეთიდან შოტლანდიელთა ურდოების შეტევები მოიგერიეს.
პიქტების სახელმწიფო მოწყობის თავისებურებას წარმოადგენდა ტახტის გადაცემა არა მამიდან შვილზე, არამედ დედიდან შვილზე. შედეგად, სხვადასხვა დროს პიქტების მეფეები იყვნენ გელური დალ-რიადას დინასტიის, ბრიტთა სტრატკლაიდისა და ანგლთა ნორთუმბრიის წარმომადგენელი პრინცესების ვაჟები. 843 წელს პიქტების მეფედ კენეთ I აკურთხეს. მან პიქტების და სკოტების სახელმწიფოები შოტლანდიის სამეფოდ გააერთიანა. თანდათანობით სკოტების გელურმა ენამ პიქტების ენაკავი განდევნა (რომლის გენეტიკურ წარმომავლობაზეც დღემდე მიდის კამათი), მოკლე ხანში კი, უკვე ასიმილირებულმა პიქტებმა, როგორც განყენებულმა ერმა, არსებობა შეწყვიტეს.
ვალიურ ლიტერატურაში პიქტები იწოდებიან როგორც „Pryden“, ბრიტანეთის კუნძული კი როგორც — „Prydain“. ამგვარად, დასახელება „ბრიტანეთი“, „ბრიტები“ თავდაპირველად შეიძლება პიქტებს აღნიშნავდა, მოგვიანებით კი მთელი კუნძულის და იქ მყოფი მოსახლეობის აღმნიშვნელ ტერმინად იქცა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შოტლანდია კატეგორია:ირლანდია კატეგორია:ევროპა
ქვედა მუქედი
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 282 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტის სოფლები
რამაზ ხოტივარი
რამაზ (ბუბა) ხოტივარი (დ. 23 ივნისი, 1946 — გ. 7 მაისი, 2021) — ქართველი კინორეჟისორი, კინოდრამატურგი, კინომსახიობი, პროფესორი, 1974 წლიდან საქართველოს კინემატოგრაფისტთა კავშირის წევრი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1946 წლის 23 ივნისს ქ. თბილისში. 1966 წ. დაამთავრა საქართველოს შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტს თეატრმცოდნეობის ფაკულტეტი. 1971 წ. კი — მოსკოვის საკავშირო კინოინსტიტუტი (ВГИК) — კინორეჟისურის ფაკულტეტი.
გარდაიცვალა 2021 წ. 7 მაისს თბილისში.
შემოქმედება
სხვადასხვა დროს მუშაობდა საქართველოს ტელეფილმების სტუდიისა და კინოსტუდია “ქართული ფილმის” კინორეჟისორად. იყო სტუდია „მემატიენეს“ დირექტორი, ს.ს. „ქართული ფილმის“ სამეთვალყურეო საბჭოს თავმჯდომარე, დამაარსებელი და დირექტორი ახალგაზრდული სტუდიისა „ადამ და ევა“, შოთა რუსთაველის თეატრისა და კინოს სახელმწიფო უნივერსიტეტისა და ივანე ჯავახიშვილის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგი, საქართველოს კინოაკადემიის პრეზიდენტი. გადაღებული აქვს დოკუმენტური და მხატვრული ფილმები: „ლეხაიმ!“, „ისლამი საქართველოში“, „მარკოზის სახარება“, „ლაზარეს თავგადასავალი“ (ქართლოს ხოტივართან ერთად), „დიმიტრი II“, „ჩირიკი და ჩიკოტელა“. იყო რამდენიმე ფილმის პროდიუსერი.
იუჩბულაყი (გოიგოლის რაიონი)
იუჩბულაყი (Üçbulaq) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  211 კაცი.
ირმა შიოლაშვილი
ირმა ივანეს ასული შიოლაშვილი (Irma Britze-Schiolaschwili; დ. 29 მარტი, 1974, დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტი) — ქართველი პოეტი, მთარგმნელი.
ბიოგრაფია
ირმა შიოლაშვილი დაიბადა 1974 წლის 29 მარტს დედოფლისწყაროს რაიონში.
სწავლობდა თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის და ბონის ფრიდრიხ ვილჰელმის სახელობის უნივერსიტეტის შედარებითი ლიტერატურათმცოდნეობის კათედრაზე ასპირანტურაში. 2005 წელს დაიცვა დისერტაცია თემაზე: „მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი ქართული და გერმანული პოლიტიკური ლირიკა“.
ირმა შიოლაშვილი 1999 წლიდან გერმანიაში, ქალაქ ბონში ცხოვრობს და წლების მანძილზე ბონის რეგიონალური რადიოს (Bonn/Rhein-Sieg) ეთერში უძღვება გადაცემას ქართულ კულტურაზე. არის ევროპელ მწერალთა გაერთიანება „კოლგეს“ წევრი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი პოეტები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:დაბადებული 1974 კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები
ილარიონი
საკუთარი სახელი  ილარიონი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
უილიამ ჰავი
უილიამ ამინ ჰავი (არაბ. وليم أمين حاوي); 5  სექტემბერი, 1908, ნიუ – იორკი—  13 ივლისი, 1976, ბეირუთი) — ლიბანელი მემარჯვენე ქრისტიანი პოლიტიკოსი, შეიარაღებული ფორმირებების პირველი მეთაური და ფალანგისტური პარტია ქათაიბის  უსაფრთხოების სამსახურის უფროსი.პიერ ჯემაიელის ახლო თანამებრძოლი. იგი ასევე ცნობილი იყო, როგორც  მეწარმე. ლიბანის სამოქალაქო ომის აქტიური მონაწილე. მოკლეს თელ ზაატარის ალყის დროს.
მეწარმე, სპორტსმენი, ფალანგისტი
დაიბადა ამერიკის შეერთებულ შტატებში ლიბანელი ემიგრანტების ოჯახში 1910 წელს ოჯახი სამშობლოში დაბრუნდა. უილიამ ჰავი აქტიურად იყო დაკავებული ბიზნესით, მას ეკუთვნოდა  სარკეების ქარხანა ბეირუთში, უყვარდა სპორტი - ფეხბურთი, ჩოგბურთი, ცურვა, თხილამურები.
უილიამ ჰავი სპორტულმა საქმიანობამ დააახლოვა ლიბანელი ფალანგისტების ლიდერ პიერ ჯემაიელთან. 1937 წელს ჯემაილმა ჰავი მიიწვია ქათაიბის პარტიაში. ჰავი დათანხმდა. აღსანიშნავია, რომ ქათაიბის  სხვა აქტივისტებისგან განსხვავებით, იგი არ იყო კათოლიკე მარონიტი, არამედ —  ანტიოქიელი მართლმადიდებელი.
ქათაიბის ძალოსანი
მინი|უილიამ ჰავი [[პიერ ჯემაიელი|პიერ ჯემაიელთან (ცენტრში) ერთად ქათაიბის საიუბილეო ღონისძიებაზე - 1971 წ.]] უილიამ ჰავი სწრაფად დააწინაურეს ქათაიბის პარტიაში. იგი ხელმძღვანელობდა პარტიის იატაკქვეშა სტრუქტურას 1938 წელს, საფრანგეთის კოლონიური ხელისუფლების მიერ ქათაიბის აკრძალვისა და პიერ ჯემაიელის დაპატიმრების შემდეგ. ჰავის ქარხანა ასრულებდა პარტიის საიდუმლო ბაზის როლს. საფრანგეთის ადმინისტრაციამ ორგანიზება გაუწია საწარმოს დარბევას. სწორედ უილიამ ჰავის თაოსნობით დაიწყო ქათაიბის მილიციის  —  ლიბანელი ფალანგისტების შეიარაღებული ფორმირებების ჩამოყალიბება. 1942 წელს ჰავი იყო პარტიის კადრების შერცევის ბიუროს უფროსი. 1952 წლიდან იყო ქათაიბის პოლიტბიუროს წევრი, ხელმძღვანელობდა პარტიის  უსაფრთხოების, მობილიზაციისა და სპორტული მომზადების განყოფილებას. 1958 წელს, ლიბანის კრიზისის დროს, უილიამ ჰავიმ ორგანიზება გაუწია ფალანგისტების შეიარაღებულ წინააღმდეგობას   მემარცხენე პანარაბიტებსა და ნასერისტების წინააღმდეგ.
1961 წლის 6 თებერვალს, ქათაიბის თავმჯდომარემ პიერ ჯემაიელმა  უილიამ ჰავი დანიშნა ქათაიბის ფალანგისტური მილიციის მარეგულირებელი ძალების მეთაურად. 1963 წლიდან ჰავი ასევე ხელმძღვანელობდა პარტიის უსაფრთხოების სამსახურს. 1970 წელს ქათაიბში შეიქმნა უსაფრთხოების უზენაესი საბჭო, რომლის თავმჯდომარე იყო ჰავი. 1973 წლიდან ჰავი ხელმძღვანელობდა ქათაიბის მებრძოლების რეგულარული სამხედრო მომზადების სისტემას.
უილიამ ჰავი ქათაიბის თავმჯდომარის, მემარჯვენე ქრისტიანთა ლიდერის პიერ ჯემაიელის ერთ-ერთი უახლოესი თანამებრძოლი იყო. მას დიდი ავტორიტეტი ჰქონდა პარტიაში. მას მეტსახელად „უფროსი“ შეარქვეს. ამავე დროს, ხშირად მოსდიოდა კონფლიქტი ფალანგისტთა ლიდერის შვილთან - ბაშირ ჯემაიელ უმცროსთან, რომელსაც თავად გააჩნდა პრეტენზია  პარტიაში მეორე პირის წოდებაზე  და არ იცავდა დისციპლინას.
1952 წელს უილიამ ჰავი აირჩიეს ბეირუთის ერთ-ერთი რაიონის მუნიციპალურ საბჭოში. 1957 წელს იგი კენჭს იყრიდა ლიბანის პარლამენტში, მაგრამ ვერ მიიღო ხმების საჭირო რაოდენობა.
სიკვდილი სამოქალაქო ომში
მარცხნივ|მინი|უილიამ ჰავი (ცენტრში)ფალანგისტ ბოევიკებთან ერთად თელ ზაატარის უბანში. 1975 წელს ლიბანში დაიწყო სამოქალაქო ომი. მემარჯვენე ქრისტიანებს (ქათაიბის ფალანგისტებს, ნაციონალურ ლიბერალებს ქამილ შამუნს, ეტიენ საქერის კედარის მცველებს) და "მემარცხენე მუსლიმებს" (პგო, პროგრესულ-სოციალისტური პარტია (პსპ), ქამალ ჯუმბლატს, ლიბანის კომუნისტურ პარტიას) შორის. პოლიტიკური ბრძოლა სასტიკ სისხლისღვრაში გადაიზარდა.
უილიამ ჰავი ომის პირველ ეტაპზე ქათაიბს მეთაურობდა. მისი ხელმძღვანელობით, ქათაიბის მებრძოლებმა მოიგეს არაერთი შეტაკება პალესტინის გათავისუფლების ორგანიზაციასა (პგო) და პროგრესულ-სოციალისტურ პარტიასთან (პსპ)მან ასევე შექმნა ფალანგისტის სამხედრო პოლიცია, რომელიც აკონტროლებდა კონტროლირებად ტერიტორიებზე საზოგადოებრივი წესრიგის დაცვას. ამასთან, მან ვერ შეძლო თავიდან აეცილებინა "შავი შაბათი" —1975 წლის 6 დეკემბრის ხოცვა-ჟლეტა, რომელიც ჩაიდინეს ფალანგისტმა ბოევიკებმა ბეირუთში, თუმცა მისი უშუალო მონაწილეობით რამდენიმე ადამიანის გადაარჩენა მოხერხდა. თავის მხრივ, პალესტინელმა ბოევიკებმა გაანადგურეს ჰავის სარკის ქარხანა.
უილიამ ჰავი შეცვალა პარტიის ლიდერის ვაჟმა - ბაშირ ჯემაიელმა, რომელიც სათავეში ჩაუდგა ქათაიბის შეიარაღებული ფორმირებებს — „ლიბანის ძალებს“. თელ ზაატარი მემარჯვენე ქრისტიანებმა აიღეს 1976 წლის 12 აგვისტოს. გამარჯვებულებმა მოაწყვეს კიდევ ერთი სასტიკი რბევა. ამან მეტწილად განსაზღვრა ომის შემდგომი მსვლელობა.
ოჯახი
მინი|უილიამ ჰავი ოჯახთან ერთად უილიამ ჰავი დაქორწინებული იყო მარსელ ანის ჯობრილზე. წყვილს შეეძინა ქალიშვილი ლეილა.
ხსოვნა
ლეილა ჰავიმ დაწერა წიგნი მამაზე, William Hawi, Witness and Martyr — უილიამ ჰავი, მოწმე და მოწამე.
მემარჯვენე ქრისტიანულ გარემოში უილიამ ჰავის თაყვანს სცემენ, როგორც ეროვნულ გმირს, "ერთგულების ეტალონს, რომელიც აშინებს მჩაგვრელებს" "წამებული მეთაურის" უილიამ ჰავის გარდაცვალების იუბილეები ქათაიბის პარტიაში აღინიშნება ყოველწლიური სამგლოვიარო ცერემონიებით, ოჯახის წევრების, ფალანგისტული მილიციის ვეტერანების, პარტიის  ლიდერების მონაწილეობით.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1908 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1976 კატეგორია:ლიბანელი პოლიტიკოსები კატეგორია:ლიბანელი ნაციონალისტები კატეგორია:ლიბანის სამხედრო მეთაურები
ასერის მუნიციპალიტეტი
ასერის მუნიციპალიტეტი (Aseri vald) — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, იდა-ვირუმაას მაზრაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იდა-ვირუმაას მუნიციპალიტეტები
მაიორ-ლუის-ხორხე-ფონტანას დეპარტამენტი
მაიორ-ლუის-ხორხე-ფონტანას დეპარტამენტი (Departamento Mayor Luis Jorge Fontana) — დეპარტამენტი არგენტინაში, ჩაკოს პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 53 550 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 3 708 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ვილია-ანხელა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩაკოს პროვინციის დეპარტამენტები
ილია
საკუთარი სახელი ილია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
პატარა ზანა
პატარა ზანა — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის სენაკის მუნიციპალიტეტში, ხორშის თემი (სოფლები: დიდი ხორში, პატარა ზანა, საადანაიო, საგუგუნავო, შუა ხორში, ციზეთი). მდებარეობს ოდიშის ვაკეზე, მდინარეების ცივისა და ხობისწყლის შუამდინარეთში. ზღვის დონიდან 150 მ. სენაკიდან 15 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 191 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:სენაკის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ტუნისური სამზარეულო
მინი|200px|ეროვნული კერძი "კოსკსი" ტუნისური სამზარეულო ხმელთაშუა ზღვის ქვეყნებისა და ჩრდილოეთ აფრიკის ქვეყნების კულინარიული კულტურის ნაზავია. ტუნისს ძველად მრავალი ცივილიზაცია მართავდა: რომაელები,ბიზანტიელები, არაბები, ესპანელები, თურქები, ფრანგები.ამ მრავალფეროვნების შედეგად ტუნისური სამზარეულოსთვის დამახასიათებელია ცხარე საკვები. როგორც სხვა ხმელთაშუა ზღვის ქვეყნებისთვის, ტუნისისთვისაც დამახასიათებელი ინგრედიენტებია: ზეითუნის ზეთი, ცხარე სანელებლები, პომიდორი, ზღვის პროდუქტები და ხორცი.
ინგრედიენტები
მინი|200px|"ჰარისას" სოუსი ჩრდილოეთ-აფრიკული ქვეყნებისგან განსხვავებით, ტუნისური კერძები საკმაოდ ცხარეა. ერთ-ერთი ძალიან პოპულარული ცხარე საკაზმი, რომელსაც ისინი იყენებენ ჰარისაა. ჰარისას შემადგენლობაში შედის: ცხარე წიწაკა, ნიორი, სანელებლები, ზეითუნის ზეთი. ასევე არსებობს ვარდის ჰარისა, რომელიც ვარდის ფურცლებსაც შეიცავს.
კატეგორიების მიხედვით დაჯგუფებულ ინგრედიენტებს ასეთი სახე აქვს:
არომატის გაძლიერების მიზნით გამოყენებული ინგრედიენტები: ჰარისა, ვარდის წყალი, ჟასმინის წყალი.
კვერცხი
ცხოველის ხორცი: ცხვრის ხორცი, ხბოს ხორცი, ქათმის ხორცი, აქლემის ხორცი.
ზღვის პროდუქტები: ტუნა, კალმარი (მოლუსკი), რვაფეხა, ქაფშია (ქამსა), გველთევზა, წყლის ლოკოკინა, კაპარჭინა და ა.შ.
ხილი: ლიმონი, ფორთოხალი, ზეთისხილი, ბროწეული, ლეღვი, გარგარი, კომში.
თხილეული: თხილი, ნუში, მიწის თხილი, წაბლი.
სანელებლები: ნიორი, დარიჩინი, ჯანჯაფილი, თეთრი წიწაკა, წითელი წიწაკა, შავი წიწაკა, კულიავის თესლი, კამა.
ბოსტნეული: ხახვი, სტაფილო, პომიდორი, სალათის ფურცელი, ბადრიჯანი, კიტრი, კარტოფილი, ბარდა, ჯონჯოლი.
თაფლი
ჯულია პასტრანა
ბავშვი იყო, როდესაც იპოვეს მექსიკაში, დასახლებული პუნქტებისგან მოშორებით. ის თუ როგორ აღმოჩნდა ჯულია პასტარნა იქ, უცნობია. 1850-იან წლებში იგი დემონსტრირებულ იქნა ევროპაში, მათ შორის 1858 წელს რუსეთის იმპერიაში. თავისუფლად ფლობდა ორ ენას — ესპანურს და ინგლისურს. გარდაიცვალა მშობიარობის დროს მოსკოვში, სხვა მონაცემებით — გერმანიაში. დღეს მისი სხეული ინახება ნორვეგიის ერთ-ერთ უნივერსიტეტში.
ტუნისური სამზარეულო
ინგრედიენტები
ტუნისელები ასევე მიჰყვებიან მეღვინეობას. იქ არსებული ხორბლის ჯიშებისგან დამზადებული ლუდი კი ძალიან პოპულარულია და ახლა ერთ-ერთ ძალიან მსხვილ კომპანიას "Heineken"-ს ეკუთვნის. ებრაელი ტუნისელები ამზადებენ კონიაკს სახელად "ბოუხა", იგი მზადდება ლეღვისა და ბროწეულისგან.
ჯულია პასტრანა
მოხსენიებულია არკადი ავერჩენკოს მოთხრობაში „ფრანგულ გამოფენაზე ასი წლით ადრე“ («На Французской выставке за сто лет»), აგრეთვე ლევ ტოლსტოის მოთხრობაში „პოლიკუშკა“ («Поликушка»)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მშობიარობის დროს გარდაცვლილები კატეგორია:დაბადებული 1834 კატეგორია:გარდაცვლილი 1860
ტუნისური სამზარეულო
ინგრედიენტები
ტუნისში აქვთ სანელებელი სახელად "ტებელი", მისი სახელი არაბულიდან მომდინარეობს. პაულა ვოლფერტის, ამერიკელი მწერლის მიხედვით, ეს სანელებელი მუსულმანებმა შეიტანეს ტუნისში. იგი დღემდე აქტიურად გამოიყენება ძროხის ან ცხვრის ხორცის მომზადებისას.
იმ ფაქტის გათვალისწინებით, რომ ტუნისს მრავალი სათევზაო პორტი აქვს, ზღვის პროდუქტებს უდიდესი ადგილი უკავია მათ სამზარეულოში.
აქ შეხვდებით თევზის მომზადების მრავალ ხერხს. თევზი შეიძლება იყოს შემწვარი, გამომცხვარი, გრილზე შემწვარი, შენელებული კულიავით (სანელებელი).
ზოზიბინი ტუნზი
ზოზიბინი ტუნზი (დ. 18 სექტემბერი, 1993) — სამხრეთ აფრიკელი მოდელი და მის სამყარო 2019. 2019 წელს მან მოიპოვა მის სამხრეთ აფრიკის ტიტული. ტუნზი მესამე სამხრეთ აფრიკელია, რომელმაც მის სამყაროს ტიტული მოიგო და მეორე შავკანიანი მოდელი ანგოლის წარმომადგენელ ლეილა ლოპესის შემდეგ (მის სამყარო 2011). ტუნზმა დაამთავრა კეიპის ნახევარკუნძულის ტექნოლოგიების უნივერსიტეტი და მას აქვს ბაკალავრის ხარისხი საზოგადოებასთან ურთიერთობის საკითხებში.
ლიმა (მდინარე)
მდინარე ლიმა (Lima) — მდინარე ესპანეთსა (გალისია) და პორტუგალიაში. სიგრძე 108 კილომეტრი.
მდინარე სათავეს იღებს ტალარინუს მთებში (ზღვის დონიდან 975 მ.), სოფელ პარადინასთან ახლოს. სარეაუს მუნიციპალიტეტში (ესპანეთი). პორტუგალიის საზღვარს კვეთს სოფელ ლინდოსოსთან ახლოს და ვიანა-დუ-კაშტელუსთან ჩაედინება ატლანტის ოკეანეში.
ძველი რომაელები მას მიიჩნევდნენ მითურ ლეტად (ჰადესის 5 მდინარიდან ერთ-ერთი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიის მდინარეები კატეგორია:ესპანეთის მდინარეები
ნაწილიანი
ნაწილიანი — ქართულ მითოლოგიაში ადამიანი ან ცხოველი, რომელსაც ბოძებული აქვს ღვთაებათა წმინდა ნიშნები (ნაწილები). ცის ან მზის ღვთაება მას უბოძებს ჯვარს ან მზის გამოსახულებას, მთვარის ღვთაება - მთვარის ნიშანს და ა.შ. ნაწილიანებმა უნდა დამალონ მათი „წილები“, რომლებიც, როგორც ითვლებოდა, განლაგებულია მათ ბეჭებქვეშ მანათობელი ნიშნის ან სანთლის სახით. ნაწილიანის შესახებ წარმოდგენები, სავარაუდოდ უხსოვარ წარსულში წარმოიშვა; ეს დასტურდება არქეოლოგიური მასალით, რომელიც გვიანი ბრინჯაოს და ადრეული რკინის ხანას ეკუთვნის: ბრინჯაოს ქამრებზე ასახულ მითოლოგიურ სცენებში ფიგურირებენ ადამიანები ასტრალური ნიშნებით მხრებზე და ბარძაყებზე. ნაწილიანის კულტი ასახვას ჰპოვებდა ასტრალურ ღვთაებებთან ბავშვთა ზიარების რიტუალებში. სავარაუდოდ, ნაწილიანის შესახებ წარმოდგენებს უკავშირდება მეფეთა და დიდგვაროვანთა სამოსზე და აღჭურვილობაზე ასტრალური სიმბოლოების აღბეჭდვის ტრადიცია, რაც თითქოს მათაც ნაწილიანის კატეგორიას აკუთვნებდა.
ტუნისური სამზარეულო
გამორჩეული კერძები
"პოისონ კომპლეტი" კი ზღვის პროდუქტებისგან მომზადებულ კერძს განეკუთვნება. ეს არის მთლიანი თევზი, რომელსაც შინაგანი ორგანოებიც ადგილზე აქვს. მას კოცონზე წვავენ. მასთან ერთად მიირთმევენ კარტოფილს და სოუს "ტასტირას". თევზს აუცილებლად მიირთმევენ ლიმონის წვენითა და ზღვის მარილით შეზავებულს.
მიუხედავად იმისა, რომ თანამედროვე ტუნისში ძალიან ბევრი სწრაფი კვების ობიექტია, მაცხოვრებლები მაინც საკუთარ ტრადიციულ სამზარეულოს არჩევენ.
ქალაქ სფექსი გამოირჩევა ტრადიციული კერძებით. მაგალითად: "მარკა", რომელიც არის თევზის წვნიანი ვერმიშელთან ერთად. "ჩარმოულა" კი არის შემწვარი ქიშმიშის, ხახვისა და სანელებლების ნარევი, რომელიც თევზთად ერთად უნდა მიირთვათ.
სქოლიო
კატეგორია:ტუნისური სამზარეულო
იმედაშვილი
საკუთარი სახელი იმედაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
ზოზიბინი ტუნზი
ადრეული წლები
მის სამხრეთ აფრიკის ტიტულის მოპოვებასთან ერთად ტუნზიმ ტექნოლოგიების ბაკალავრის ხარისხი მიიღო საზოგადოებასთან ურთიერთობების განხრით. სწავლის დასრულების შემდეგ ის Ogilvy-ში საზოგადოებასთან ურთიერთობის დეპარტამენტში მუშაობდა.
მის სამხრეთ აფრიკა 2019
ტუნზის თავისი სამოდელო კარიერა 2017 წელს დაიწყო, როდესაც 2017 წლის მის სამხრეთ აფრიკის კონკურსში 26 ნახევარფინალისტს შორის მოხვდა. ტუნზი საბოლოო ჯამში, 12 ფინალისტ შორის ვერ მოხვდა და კონკურსს გამოეთიშა. ამ წელს მის სამხრეთ აფრიკის ტიტული დემი-ლი ნელ-პიტერსმა დაიკავა, რომელიც მოგვიანებით მის სამყარო 2017 გახდა. 2019 წელს მან კიდევ ერთხელ მიიღო მონაწილეობა მის სამხრეთ აფრიკის შესარჩევ კონკურსში. 2019 წლის 26 ივნისს ტუნზი 35 ნახევარფინალისტს შორის მოხვდა. შემდეგი ეტაპების გავლის შემდეგ 11 ივლისს ტუნზი 16 ფინალისტს შორის მოხვდა.
კონკურსის ფინალისტებს შორის მოხვედრის შემდეგ, ტუნზი კონკურსის გასაგრძელებლად 9 აგვისტოს პრეტორიაში გაემგზავრა. ფინალი ეტაპობრივად გაიმართა. მოდელი ჯერ საუკეთესო ათეულში, საუკეთესო ხუთეულში და საუკეთესო ორეულში მოხვდა, საბოლოოდ კი მის სამხრეთ აფრიკა 2019-ის ტიტული მოიპოვა. მას გვირგვინი წინა წლის გამარჯვებულმა, თამარინ გრინმა დაადგა. ფინალში ტუნზიმ მოდელ საშა-ლი ოლივერს აჯობა. ფინალში გამარჯვების შემდეგ ზოზიბინი ტუნზიმ 1 მილიონი სამხრეთ აფრიკული რანდი მოიგო, ასევე ახალი მანქანა (Mercedes A 238) და სრულიად აღჭურვილი აპარტამენტი სენდტონში, იოჰანესბურგის გარეუბანში, რომლის ღირებულება 5 მილიონ რანდის შეადგენდა. კონკურსი გამარჯვების შედეგად მოდელმა სამხრეთ აფრიკა მის სამყაროს სილამაზის კონკურსზე წარადგინა.
მის სამყარო 2019
მინი|274x274პქ|ტუნზის გვირგვინი [[ინდონეზია|ინდონეზიის წარმომადგენელმა, აიუ მაულიდამ დაადგა 2020 წლის 6 მარტს ]]
2019 წლის ნოემბერში ზოზიბინი ტუნზი ატლანტაში, ჯორჯიაში, ამერიკის შეერთებულ შტატებში გაემგზავრა. მან შესარჩევი ეტაპი 2019 წლის 6 დეკემბერს გაიარა და 8 დეკემბერს Tyler Perry Studios-ში ჩატარებულ ფინალში წარსდგა. კონკურსის მსვლელობისას ტუნზი საუკეთესო ოც მოდელს შორის მოხვდა, რომელებიც აფრიკას, აზიას და ოკეანეთს წარმოადგენდნენ. ის მოგვიანებით საუკეთესო ათეულში მოხვდა, შემდეგ ხუთეულში და ბოლოს სამეულშიც მოიპოვა ადგილი. ღონისძიების მიწურულს, ტუნზი მის სამყაროს ტიტულის მფლობელი გახდა და მას გვირგვინი წინა წლის გამარჯვებულმა, ფილიპინების წარმომადგენელმა, კატრიონა გრეიმ დაადგა. მან ფინალში პუერტო-რიკოს წარმომადგენელი მედისონ ანდერსონი და მექსიკის წარმომადგენელი სოფია არაგონი დაამარცხა. ტუნზი მესამე სამხრეთ აფრიკელი გახდა, რომელიც მის სამყაროს ტიტულს დაეუფლა. ის პირველი შავკანიანი ადამიანია ლეილა ლოპესის (მის სამყარო 2011) შემდეგ, რომელმაც ეს ტიტული მოიპოვა. 2019 წელს ამერიკაში ჩატარებულ ოთხ ძირითად კონკურში შავკანიანმა ქალბატონმა გაიმარჯვა. გამარჯვებულებს შორის არიან მის ამერიკა 2019 - ნია ფრანკლინი, მის ახალგაზრდა ამერიკა 2019 - კალიე გალისი, მის ამერიკის შეერთებული შტატები 2019 - ჩესლი კრისტი და მის სამყარო 2019 - ზოზიბინი ტუნზი. დამატებით, 2019 წელი პირველი წელი გახდა ისტორიაში, სადაც ორ, ყველაზე პრესტიჟულ სილამაზის კონკურსში შავკანიანმა გაიმარჯვა. ამავე წელს ტონი-ენ სინგჰი მის მსოფლიო გახდა.
როგორც მის სამყაროს ტიტულის მატარებელი, ტუნზი ნიუ-იორკში დასახლდა და იღებს მონაწილეობას სხვადასხვა ღონისძიებაში და მსოფლიოში მიმდინარე მოველნებს ადევნებს თვალ-ყურს. მის სამყაროს ტიტულის მოპოვების შემდეგ მის სამხრეთ აფრიკა 2018-მა, საშა-ლი ოლივერმა ზოზიბინი ტუნზი დააჯილდოვა.
ტიტულის მოპოვების შემდეგ მოდელმა იმოგზაურა სუმბაზე  და ჯაკარტაში, ინდონეზიაში   ამერიკის შეერთებული შტატების ქალაქებში და თავის მშობლიურ სამხრეთ აფრიკაში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1993 კატეგორია:დაბადებული 18 სექტემბერი კატეგორია:მის სამყაროს გამარჯვებულები კატეგორია:სამხრეთ აფრიკელი მოდელები კატეგორია:მის სამხრეთ აფრიკის გამარჯვებულები
უარასი
უარასი – ქალაქი პერუში, უარასის პროვინციის პოლიტიკური ცენტრი და ანკაშის რეგიონის დედაქალაქი. მოსახლეობა შეადგენს დაახლოებით 143.415 ადამიანი. ამავე დროს, უარასი რეგიონის რომანულ-კათოლიკური ეკლესიის ცენტრია.
მდებარეობა
უარასი მდებარეობს ქვეყნის ცენტრალურ ნაწილში, ლიმის ჩრდილოეთით, 420 კილომეტრის დაშორებით, ზღვის დონიდან 3 052 მეტრის სიმაღლეზე. უარასი ქვეყნის აგრარულად ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს კალეხონ დე უალასის ხეობაშია გაშლილი (Callejón de Huaylas). ეს ხეობა მიეკუთვნება კორდილიერა ბლანკას მთათა სისტემას, სადაც მდებარეობს პერუს უმაღლესი მწვერვალი უასკარანი (6768 მ)
ისტორია
1538 წელს, ფრანსისკო პისარომ, კონკისტადორ სებასტიან დე ტორესს მიანიჭა უფლება, იმ ტერიტორიაზე, სადაც დღეს ქალაქი მდებარეობს, აეგროვებინა გადასახადები. 1574 წელს, ალონსო დე აურას სანტოიომ აქ დააარსა პატარა სოფელი. 1970 წლის 31 მაისის, ანკაშის რეგიონში მომხდარმა მიწისძვრამ, უარასი თითქმის მთლიანად დაანგრია, დაიღუპა 10 000 ადამიანი. თითქმის აღარაფერი დარჩა ქალაქის ძველი ღირსშესანიშნაობებიდან. ერთადერთი, რაც ხელუხლებლად გადარჩა, ეს იყო ქალაქის ცენტრალური სკვერი, რომლის გარშემოც ხელახლა აშენდა ქალაქი. მიწისძვრა რიხტერის შკალით 7,8 ბალი იყო და გრძელდებოდა 45 წამის განმავლობაში.
კომუნიკაციები
უარასი მიერთებულია პანამერიკულ მაგისტრალთან, რაც აადვილებს სწრაფად დაუკავშირდეს დედაქალაქს. ქალაქის ჩრდილოეთით, რამდენიმე კილომეტრის მოშორებით, მდებარეობს ანტას მცირე აეროპორტი, რომელიც პატარა ზომის რეგიონალური ავიაკომპანიების თვითმფრინავებს ემსახურება.
ტურიზმი
უასკარანის ეროვნული პარკი ყოველწლიურად უამრავ ტურისტს იზიდავს. სწორედ უარასია ის პუნქტი, საიდანაც ტურისტებს ამ პარკში მოხვედრა შეუძლიათ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პერუს ქალაქები
ტორონტოს ტელეანძა
thumb|300px|ტორონტოს ტელეანძა ონტარიოს ტბიდან. ტორონტოს ტელეანძა, ასევე კანადის ეროვნული ტელეანძა (CN Tower) ყველაზე მაღალი ცალკე მდგომი სტრუქტურაა მსოფლიოში, 553,33 მეტრი სიმაღლით. მდებარეობს ტორონტოში, ონტარიო, კანადა და ქალაქის სიმბოლოდ ითვლება (გეოგრ. კოორდ. 43°38′33.24″N, 79°23′13.7″W). მას ყოველწლიურად ორ მილიონზე მეტი დამთვალიერებელი ჰყავს.
ტორონტოს ტელეანძის მშენებლობა 1973 წლის 6 თებერვალს დაიწყო კანადის ნაციონალური რკინიგზის მიერ, რომელსაც მძლავრი ტელე-რადიო საკომუნიკაციო პლატფორმა სჭირდებოდა დიდ ტორონტოს რეგიონში, და ასევე ნაწილობრივ კანადის ინდუსტრიის სიმძლავრის დემონსტრირებისთვის. პროექტის ჯგუფის მთავარი წევრები იყვნენ კომპანიები NCK Engineering როგორც სტრუქტურის ინჟინრები; John Andrews Architects; Webb, Zerafa, Menkes, Housden Architects; Foundation Building Construction და Canron (აღმოსავლეთის სტრუქტურის განყოფილება).
პროექტზე მუშაობა დღე-ღამის განმავლობაში განუწყვეტლივ მიმდინარეობდა (შაბათ-კვირის გარდა) დაახ. 40 თვის განმავლობაში 1.537 მუშის მიერ და საბოლოოდ 1976 წლის 26 ივნისს გაიხსნა. სტრუქტურის მოკლეტალღოვანი მიმღებები შორეული სიგნალებისთვის 338 მეტრზეა დამონტაჟებული, ხოლო ტრანსმისიის ანტენა კი ანძის თავზეა მოთავსებული. მშენებლობა დაახ. $300 მილიონი კანადური დოლარი ($260 მილიონი აშშ-ის დოლარი 2005 წლის კურსით) დაჯდა და თვითღერებულება ამოღებულ იქნა 15 წელიწადში.
ლითონის კიბე 1.776 საფეხურით აღწევს სკაი-პოდის დონემდე (447 მ/147 სართული) და ყველაზე მაღალი ლითონის კიბეა დედამიწაზე. ეს კიბე მხოლოდ ავარიულ შემთხვევაში გამოყენების მიზნით არის დამონტაჟებული და საზოგადოებისთვის დახურულია, წელიწადში ორჯერ საქველმოქმედო მიზნებით ჩატარებული კიბეზე ასვლის ღონისძიებების გამონაკლისის გარდა. საშუალო ამსვლელი კიბის თავთან მიღწევას დაახ. 30 წუთს ანდომებს, ხოლო ყველაზე სწრაფი ამსვლელის რეკორდი დღემდე იყო 7 წუთი და 52 წამი.
thumb|ტორონტოს ტელეანძა მის ფერხთით. ტელეანძის სათაურში აკრონიმი CN პროექტის წამომწყები კანადის ნაციონალური რკინიგზის (Canadian National Railway) აღმნიშვნელია. 1995 წლის პრივატიზაციის შემდეგ ანძა კანადის მიწათა კომპანიის (Canada Lands Company) საკუთრება გახდა. თუმცა ტორონტოს მოქალაქეების სურვილით ანძას ძველი სახელი დარჩა და ამჟამად აკრონიმი CN ოფიციალურად "კანადის ეროვნულს" ნიშნავს.
342 მეტრის ნიშნულზე შემინული სართული და პანორამის ღია სათვალთვალო ტერასა მდებარეობს. 346 მეტრის ნიშნულზე კი "ჰორაიზონს კაფეა" და დახურული სათვალთვალო დარბაზია. 360 მეტრის სიმაღლეზე მბრუნავი რესტორანი "360" მდებარეობს, რემელიც სრულ ბრუნს ყოველ 72 წუთში ასრულებს.
სკაი-პოდი (Sky Pod) მცირე დახურული პლატფორმაა 447 მ. სიმაღლეზე და მსოფლიოში ყველაზე მაღალი საზოგადოებრივი პანორამული სათვალთვალო დეკია. აქედან მოწმენდილ ამინდში ხედვადობა 120 კმ-ს აღწევს და ონტარიოს ტბის გაღმა აშშ-ის ტერიტორიაზე მდებარე ქ. როჩესტერის სილუეტის დანახვა შეიძლება.
შედარებები
1995 წელს ამერიკის სამოქალაქო ინჟინერთა საზოგადოებამ ტორონტოს ტელეანძა თანამედროვე შვიდ საოცრებათაგან ერთ-ერთად დაასახელა. ის ეკუთვნის უდიდესი კოშკების მსოფლიო ფედერაციას. 1996 წელს გინესის რეკორდების წიგნმა ის მსოფლიოს უმაღლეს შენობად და ცალკე მდგომ სტრუქტურად" დაასახელა და ნაგებობა დღემდე ინარჩუნებს ამ ტიტულს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცალკე მდგომი ნაგებობები კატეგორია:მსოფლიოს უმაღლესი ნაგებობები კატეგორია:ტორონტო
ჯერედ ლეტო
ჯერედ ჯოზეფ ლეტო (Jared Joseph Leto დ. 26 დეკემბერი, 1971, ლუიზიანა) — ამერიკელი მუსიკოსი, კომპოზიტორი, მომღერალი, პროდიუსერი, მსახიობი, რეჟისორი და პერიოდულად მოდელი. ლეტო გამოჩნდა ჰოლივუდის დიდი ბიუჯეტის მქონე ფილმებში, რამაც უფრო მეტად ცნობილი გახადა. მან ითამაშა 1994 წლის 19 სერიიან დრამაში — „ჩემი ეგრეთ წოდებული ცხოვრება“. კინოში მისი დებიუტი შედგა 1995 წელს ფილმში „როგორ გავაკეთოთ ამერიკული საბანი“, რის შემდეგაც ითამაშა 1997 წელს ფილმში „პრეფონტეინი“, სადაც მისმა თამაშმა დიდი მოწონება დაიმსახურა, როგორც ხალხისგან, ისე კინოკრიტიკოსებისგან. სხვადასხვა კინოჯილდოს შორის 2014 წელს მიღებული აქვს ოსკარი საუკეთესო მსახიობი კაცისთვის მეორეხარისხოვან როლში ფილმში „დალასის შემსყიდველთა კლუბი“.
ლეტო ამერიკული როკ-ჯგუფის, 30 Seconds to Mars-ის მთავარი ვოკალისტი, ინსტრუმენტალისტი და სიმღერების ავტორია. ჯგუფი ჩამოყალიბდა 1998 წელს ლოს-ანჯელესში, კალიფორნიაში, რომლის შექმნაშიც დიდი წვლილი ჯერედ ლეტოსა და მის ძმას, შენონ ლეტოს მიუძღვით. ბენდმა მსოფლიო მასშტაბით დიდებას მეორე ალბომის A Beautiful Lie გამოშვებისას მიაღწია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი როკ-მუსიკოსები კატეგორია:ამერიკელი როკ-მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:ამერიკელი კომპოზიტორები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი პროდიუსერები კატეგორია:ოსკარის მფლობელი კინომსახიობები კატეგორია:დაბადებული 26 დეკემბერი
უჩთაფა (გოიგოლის რაიონი)
უჩთაფა (Üçtəpə) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  2 535  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიგოლის რაიონის სოფლები
პეტრე (XI საუკუნე)
პეტრე – საქართველოს მწიგნობართუხუცესი XI საუკუნის მესამე მეოთხედში, ერისკაცობაში პეტრიკი. პეტრეს ღვაწლი მიუძღვის ბიზანტია-საქართველოს პოლიტიკურ-კულტურულ ურთიერთობის განმტკიცებაში. 1054 წელს პეტრე და მისი ძმა იოანე (შემდგომში ჭყონდიდელი მთავარეპისკოპოსი) ბაგრატ IV-სა და დედოფალ მარიამს ახლდნენ კონსტანტინოპოლში ბიზანტიის იმპერატორთან. იქიდან პეტრესა და მის ძმას მატერიალური დახმარება გაუწევიათ ათონის ქართული მონასტრისათვის, რისთვისაც მათ დაუწესეს აღაპი. პეტრემ ერისკაცობაშივე მიიღო პატრიკის ტიტული. 1065 წელს უკვე ბერია და იხსენიება როგორც „პეტრე-პატრიკი პეტრიკ ყოფილი“. 1065 წელს პეტრე ძმასთან ერთად კონსტანტინოპოლში ახლდა უფლისწულ მართას, ძმებმა სააღაპე დღე დააწესეს გიორგი მთაწმიდლის სახელზე. 1085 იხსენიება როგორც „პეტრე ვესტი და მწიგნობართუხუცესი“.
ვაივარის მუნიციპალიტეტი
ვაივარის მუნიციპალიტეტი (Vaivara vald) — სასოფლო მუნიციპალიტეტი ესტონეთში, იდა-ვირუმაას მაზრაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იდა-ვირუმაას მუნიციპალიტეტები
რა (ღვთაება)
200px|thumb|რა რა (რე) — ძველეგვიპტური მზის ღვთაება ქალაქ ჰელიოპოლისიდან. ის ასევე იყო ძველი ეგვიპტის პირველი ფარაონი. მისი სახელი (R`) ეგვიპტურ ენაზე ნიშნავს „მზეს“. ძველეგვიპტური წარმოდგენით რა ცაზე ორჩხომელით მოგზაურობს, დილით ჰორიზონტიდან ამოდის და საღამოთი „სულთა სამეფოში“ ესვენება. რას კულტი ოფიციალურად სახელმწიფო კულტად გამოცხადდა V დინასტიის დროს (ძვ.წ. XXVI-XXV სს). რას თაყვანს სცემდნენ, როგორც ღვთაებათა მამას და მეფეს, ფარაონი მის ძედ იყო გამოცხადებული და ფარაონის სახელს წინ რა ემატებოდა. შუა სამეფოს ხანიდან რა ამონთან გაიგივდა და შეიქმნა ამონ-რა.რას საკულტო ცენტრი იყო ქალაქი ჰელიოპოლისი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეგვიპტური მითოლოგია
ხენერალ-დონოვანის დეპარტამენტი
ხენერალ-დონოვანის დეპარტამენტი (Departamento General Donovan) — დეპარტამენტი არგენტინაში, ჩაკოს პროვინციაში.
არგენტინის სტატისტიკის ეროვნული ინსტიტუტის მონაცემებით, 2001 წელს დეპარტამენტის მოსახლეობა 13 385 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 1 487 კმ²-ია.
დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი მაკალიე.
იმნაიშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი იმნაიშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ლიმასავა
ლიმასავა (ოფიციალურად ლიმასავის მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa Limasawa; Bayan ng Limasawa) ― კუნძული-მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 6 191 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 6 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ლეიტეს მუნიციპალიტეტები
ძულუხი
ძულუხი — სოფელი საქართველოში, იმერეთის მხარის ვანის მუნიციპალიტეტში, თემის ცენტრი. მდებარეობს იმერეთის სამხრეთ მთისწინეთზე, მდინარე ძულუხურის (სულორის მარჯვენა შენაკადი) მარცხენა მხარეს. ზღვის დონიდან 420 მეტრი. ვანიდან 15 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 418 ადამიანი.
ღირსშესანიშნაობები
სოფლის განაპირას მელოურის მთაზე დგას მელოურის ციხე და XIV საუკუნის მელოურის ეკლესია. ციხის კედლების სიმაღლე 7-8 მეტრამდეა. ციტადელში სხვადასხვა დანიშნულების სათავსები იყო მოთავსებული. ციხიდან მდინარისაკენ გვირაბი მიემართებოდა. სოფლის მიდამოებშია მელოურის ეკლესია.
სქოლიო
კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტის სოფლები
რიღზა
რიღზა, რიღძა, სოფელი აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, სოხუმის მუნიციპალიტეტში (ფსხუს თემი), მდინარე ბზიფის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 840 მ, სოხუმიდან 100 კმ. 2008 წლიდან ოკუპირებულია რუსეთის ფედერაციის მიერ
სქოლიო
კატეგორია:ფსხუს თემის სოფლები
ინასარიძე
საკუთარი სახელი ინასარიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
პეტრე გელათელი
პეტრე გელათელი — XII საუკუნის ქართველი ჰიმნოგრაფი. მოღვაწეობდა გელათში. მისი ნაწერებიდან ჩვენამდე მოღწეულია მხოლოდ ორი იამბიკო. ერთში შექებულია იოანე პეტრიწი, მეორეში — „კლემაქსის“ ავტორი იოანე სინელი. იამბიკოები ჩართულია „კლემაქსის“ პეტრიწისეულ პროზაულ თარგმანში (XIII საუკუნის ხელნაწერი A-39 - ხელნაწერთა ეროვნული ცენტრი). ანტონ I კათოლიკოსის აზრით, „სტიხნი პეტრესნი“ ჰგვანან იეზეკიელის, იოანე ფილოსოფოსის და ეფრემ ქართველთა მნათობის ლექსებს „და ესეც კმა ქებადო“.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ჰიმნოგრაფები
ზედა ვედი
ზედა ვედი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ხაიშის თემში (სოფლები: ბარჯაში, გაღმა ხაიში, ზედა ვედი, ზედა წვირმინდი, ზედა ხაიში, ზემო ვედი, თოთანი, ლალხორალი, ლახანი, ლუხი, მუხაშურა, ნაკი, ნალქორვალი, ნანყბული, სკორძეთი, ტობარი, ქედანი, ქვედა ვედი, ქვედა წვირმინდი, შგედი, ციცხვარი, ჭერი, ხაიში, ჯორკვალი). მდებარეობს მდინარე ხაიშურის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1400 მ. მესტიიდან 73 კმ, ხაიშიდან 6 კმ. საბჭოთა პერიოდში განვითარებული იყო მეცხოველეობა.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 21 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ოჩოკოჩი
ოჩოკოჩი — ქართულ მითოლოგიაში ნადირთმფარველი ღვთაება, ტყაში-მაფას ანტაგონისტი. ოჩოკოჩი დასდევს ტყაშიმაფას და თუ მოიხელთა, ძალადობს მასზე. ოჩოკოჩი ბალნითაა დააფარული. ოჩოკოჩი ადამიანს ჩამოგავს, მაგრამ ადამიანურად ვერ მეტყველებს, სარჩოს ვერ იპოვებს, ნადირობა არ იცის, ამიტომ ნადირთ მწყემსს, ტყაშიმაფას ერჩის. ბრიყვი და უგუნურია. მეტყველება არ შეუძლია, მაგრამ მისი ხმა ადამიანებს თავზარს სცემს. ოჩოკოჩს სხეული ჟანგისფერი თმით აქვს დაფარული. შეუძლია მონადირე ჭკუიდან შეშალოს. მისი სხეულის ერთი ნაწილი ვაცის (მამალი თხა), მეორე კი ადამიანის მსგავსია. მკერდზე რქისებრი წანაზარდი აქვს, რითაც ამარცხებს მოწინააღმდეგეებს. შედგენილ ტერმინებში — ოჩოკოჩი, ოჩოპინტრე, ოჩიდალი პირველი კომპონენტი ორი ბოჩი, ივანე ჯავახიშვილის აზრით, დაკავშირებულია ვაცთან და ძვ. ნადირთმფარველ წარმართულ ღვთაებას უკავშირდება. ვერა ბარდაველიძეს ოჩი ბოჩი მესაქონლეობის მფარველ ღვთაებადაც მიაჩნდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:მეგრული მითების პერსონაჟები
ხაქანი
ხაქანი (Xaqani) — სოფელი აზერბაიჯანში, გოიგოლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —   	1 922  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიგოლის რაიონის სოფლები
იისაკუს მუნიციპალიტეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იდა-ვირუმაას მუნიციპალიტეტები
იეზეკიელი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი პოეტები
ვინფრიდ გეორგ ზებალდი
ვინფრიდ გეორგ მაქს ზებალდი ( დ. 18 მაისი, 1944, ვერტახი, ალგოი, გერმანია - გ. 14 დეკემბერი, 2001, ნორფოლკი, ინგლისი) — გერმანელი მწერალი და ლიტერატურის მკვლევარი. ჰაინრიხ ბიოლის, იოზეფ ბრაიტბახის და ჰაინრიხ ჰაინეს სახელობის ჯილდოების მფლობელი.
სახელი
ის, რომ ვინფრიდ გეორგ მაქს ზებალდს საზოგადოება ვ. გ. ზებალდად იცნობს, იმას უკავშირდება, რომ მან მისთვის დარქმეული სახელები ვინფრიდი და გეორგი უარყო. ვინფრიდს სულაც ცალსახად ნაცისტური სულისკვეთების მატარებელ სახელად მიიჩნევდა. ოჯახის წევრებს და მეგობრებს იგი თხოვდა, რომ მისთვის „მაქსით“ მიემართათ.
ბიოგრაფია
ვ. გ. ზებალდის მშობლები იყვნენ როზა ზებალდი ( ქალიშვილობაში ენგელჰოფერი) და გეორგ ზებალდი. მწერალი სამი შვილიდან შუათანა იყო. იგი პატარა ქალაქ ვერტახში იზრდებოდა. მისი უფროსი და გერტრუდი 1941 წელს დაიბადა, ხოლო უმცროსი და ბეატე 1951 წელს. მამა, რაიხის რკინიგზის კონცერნის თანამშრომელი, წარმოშობით ბავარიის ტყიდან იყო, ის დაეუფლა ზეინკლის ხელობას, 1929 წელს რაიხსვერის რიგებში გაწევრიანდა და ვერმახტის რიგებში ჰაუპტმანის წოდებამდე დაწინაურდა. 1947 წლამდე ის საფრანგეთის სამეკავშირეო ძალების სამხედრო ტყვეობაში იმყოფებოდა. 50-იანი წლების შუიდან ის ბუნდესვერში მსახურობდა. ზებალდს ყველაზე მჭიდრო და ინტენსიური სულიერი ნათესაობა ჰქონდა ბაბუასთან, დედის მამასთან, რომელიც ვერტახში პოლიციის მოხელედ მსახურობდა.
1954 წლიდან მოყოლებული ზებალდი ჯერ იმენშტადტში მდებარე მარია შტერნის სახელობის გიმნაზიაში სწავლობდა, შემდეგ კი ობერსტდორფში გადაინაცვლა, სადაც 1963 წელს საშუალო განათლების დამადასტურებელი ატესტატი აიღო. სამხედრო სავალდებულო სამსახურიდან ის ჯანმრთელობის მიზეზით იქნა გათავისუფლებული, რის შემდეგაც მან ფრაიბურგის ალბერტ-ლუდვიგის უნივერსიტეტში გერმანისტიკისა და ანგლისტიკის შესწავლა დაიწყო. ამის შემდეგ ზებალდმა სწავლა ფრიბურგის უნივერსიტეტში გააგრძელა, სადაც 1966 წელს მაგისტრის ხარისხი მიიღო. იმავე წელს ის ინგლისში გადავიდა საცხოვრებლად მის მეგობარ ქალთან ერთად, რომელსაც სკოლის დამამთავრებელი კლასებიდან იცნობდა და ხვდებოდა. 1976 წელს მან ნორვიჩის მახლობლად პორინგლანდში შეიძინა ვიქტორიანული ეპოქის დროინდელი ადგილობრივი მღვდლის რეზიდენცია, სადაც მეუღლესთან და ქალიშვილ ანასთან ერთად დასახლდა. მან ხშირი უხეში ბუჩქნარისგან გაწმინდა ტერიტორია, რომელზეც ყვავილების ბაღი გააშენა.
მომდევნო წლებში ზებალდი მანჩესტერის უნივერსიტეტში ლექციებს კითხულობდა. 1986 წელს მან დოცენტის ხარისხი მოიპოვა  ჰამბურგის უნივერსიტეტში ნაშრომით „ საშინელების აღწერა – ავსტრიული ლიტერატურის შესახებ შტიფტერიდან პეტერ ჰანდკემდე “. 1988 წელს ის აღმოსავლეთ ინგლისის უნივერსიტეტში ახალი გერმანული ლიტერატურის პროფესორი გახდა.
1996 წლიდან მოყოლებული გერმანიის ენისა და პოეზიის აკადემიის წევრი იყო. ცხოვრების ბოლო პერიოდამდე იგი განსაკუთრებულ ძალისხმევას და მონდომებას ახმარდა დიდ ბრიტანეთში უცხოური გერმანისტიკის სპეციალობის განვითარების ხელშეწყობას და ინგლისურენოვანი სივრცის ფარგლებში გერმანულენოვანი სამყაროს ლიტერატურის ნაწარმოებების მიზანმიმართულ გავრცელებას. სიცოცხლის მიწურულს ის აღიარებული და მოთხოვნადი მომხსენებელი იყო კულტურულ ცხოვრებაში ჩართული გავლენიანი ინსტიტუციების მიერ. ის განუწყვეტელი შეუსვენებელი მუშაობისთვის იყო განწირული, როგორც მან თავად დაწერა 2001 წელს ნაცნობისთვის გაგზავნილ წერილში, რადგან მას მუდმივად ერთი ღონისძიებიდან მეორეზე უწევდა სიარული და მონაწილეობა.
ზებალდი თავისი საცხოვრებელი ადგილის სიახლოვეს მომხდარი ავტოსაგზაო შემთხვევის შედეგად დაიღუპა 2001 წლის 14 დეკემბერს. გრძელ მოსახვევში მოძრაობისას ის კუთვნილი ავტომობილით საპირისპირო მიმართულებიდან მომავალ ბენზინმზიდს შეეჯახა. მისმა ქალიშვილმა, რომელიც გვერდით ეჯდა, მსუბუქი დაზიანებები მიიღო. გარდაცვალების მიზეზის გამოკვლევის შედეგად დადგინდა, რომ ინფარქტის შედეგად, ზებალდმა მანქანის მართვის უნარი დაკარგა. მისი საფლავი მდებარეობს ნორვიჩის სამხრეთით, ფრემინგჰემ ერლში მდებარე წმინდა ენდრიუს სახელობის სასაფლაოზე.
შემოქმედება
ზებალდის ბევრი ნაშრომი მელანქოლიური სულისკვეთებით არის გამსჭვალული. ხაზგასმულია მოგონებებისა და მეხსიერების მნიშვნელობა. ზებალდი ყურადღებას უთმობს ტრავმირებულ ადამიანებს: სხვა ქვეყნებში გადახვეწილებს, რომლებმაც, ისევე, როგორც მთხრობელმა (რომელიც ზებალდს მოგვაგონებს) სამშობლო დატოვეს და ახალი საყრდენი წერტილის მიგნებას უცხო მხარეში ცდილობენ. გერმანულ-ებრაული ურთიერთობების თავისებურებები ზებალდისთვის ერთ-ერთი მთავარი თემაა. ის ჯერ კიდევ ახალგაზრდობაში აღშფოთებული იყო მეორე მსოფლიო ომის დროს მომხდარი თავზარდამცემი მოვლენებისა და ჰოლოკოსტის შესახებ მამების თაობის დუმილის გამო. მოგვიანებით მან ასევე შეურიგებელი პოზიცია დაიკავა იმ დუმილის წინააღმდეგ, რომელიც მოკავშირეთა თვითმფრინავების მიერ გერმანული ქალაქების ყოვლისმომცველი დაბომბვის შესახებ იყო გამეფებული.
ზებალდის ლიტერატურული მოღვაწეობა 1980-იანი წლების მიწურულიდან იწყება. „ბუნების მიხედვით. უმარტივესი ლექსი“ არის ზებალდის პირველი ლიტერატურული ნამუშევარი. პირველი ორი ნაწილი ეხება მხატვარ მათიას გრიუნევალდსა და წარმოშობით ვინდსჰაიმელ ექიმსა და ბუნებისმეტყველების მკვლევარს გეორგ ვილჰელმ შტელერს. მესამე ნაწილის მოქმედება ვერტახში ვითარდება. ძირითადი შინაარსობრივი ლაიტმოტივი არის კაცობრიობის წინაშე მდგარი ეგზისტენციალური საკითხები და თავად მწერლის ბიოგრაფიული თავისებურებები.