cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ნატალია ჯავახიშვილი
ბიოგრაფია
1902 თბილისის ქართულ თეატრში მიიწვიეს. 1902–1903 და 1905–1919 წლებში თბილისის დასში მსახურობდა, ხოლო 1903–1904 წლებში — ქუთაისში. იყო ქართველი მსახიობის, რეჟისორისა და დრამატურგის ვალერიან შალიკაშვილის მეუღლე.
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პერიოდში (1919–1921) სოხუმის თეატრში გამოდიოდა, სადაც შექმნა არაერთი დასამახსოვრებელი სახე. იმ პერიოდის პრესა ბეჭდავდა მის ფოტოებს. 1921 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე თბილისში, შოთა რუსთაველის სახელობის სახელმწიფო აკადემიურ თეატრში მოღვაწეობდა. შექმნა მრავალი სახასიათო სცენური სახე. როლები: მაიკო (ალექსანდრე სუმბათაშვილ-იუჟინის „ღალატი“), არინა გალჩიხა (ალექსანდრე ოსტროვსკის „უდანაშაულო დამნაშავენი“), ჟოზეფინა (სერგო კლდიაშვილის „გრაფის ქვრივი“), კაროჟნა (დავით კლდიაშვილის „დარისპანის გასაჭირი“), ხანუმა, ქაბატო (აქვსენტი ცაგარელის „ხანუმა“), ბეფინა (სერგო კლდიაშვილის „გრაფის ქვრივი“), მატრონა (ლევ ტოლსტოის „მეუფება წყვდიადისა“), ჰერტრუდა (უილიამ შექსპირის „ჰამლეტი“) და სხვა.
1934 წელს საქართველოს დამსახურებული არტისტის, 1946 კი — საქართველოს სახალხო არტისტის წოდება მიენიჭა. მისი არქივი საქართველოს თეატრის, მუსიკის, კინოსა და ქორეოგრაფიის სახელმწიფო მუზეუმში ინახება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1882 კატეგორია:გარდაცვლილი 7 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1950 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები ნ
ჰოლეშოვიცე
ჰოლეშოვიცე — პრაღის ერთ-ერთი უბანი. პრაღას შეუერთდა 1884 წელს. მდებარეობს ვლტავის მარცხენა სანაპიროზე. ჰოლეშოვიცეს ეკუთვნის ბუბნი და ლეტნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: პრაღის უბნები
ლუი ლაზარ ოში
ლუი ლაზარ ოში (დ. 24 ივნისი, 1768 — გ. 19 სექტემბერი, 1797) — ფრანგი გენერალი 1793 წლიდან.
1784 წლიდან მსახურობდა გვარდიაში. 1789 წელს რევოლუციას მიემხრო. 1792 — 93 წლებში თავი გამოიჩინა ინტერვენტებთან ბრძოლაში. დაახლოებული იყო იაკობინელებთან. 1793-ში წარმატებით იცავდა დიუნკერკს ინგლისურ-ავსტრიული ჯარებისაგან. დაამარცხა ავსტრიული ჯარები ვერთთან და ფრეშვილერთან. 1794 — 95 წლებში წარმატებით ხელმძღვანელობდა კონტრევოლუციურ აჯანყების ჩახშობას (ბრეტანი და ვანდეა). სარდლობდა სამბრ-მაასის არმიას და 1797 წელს ნოივიდთან და ალტენკირხენთან ბრძოლებში ავსტრიელები გაანადგურა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 24 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1768 კატეგორია:გარდაცვლილი 19 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1797 კატეგორია:ფრანგი სამხედრო მოღვაწეები კატეგორია:ტუბერკულოზით გარდაცვლილები
მეწ-სარიარი
მეწ-სარიარი (Մեծ Սարիար) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 880 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 370 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 19 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 19.3 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
მიხეილ ლომონოსოვის ძეგლი (სანქტ-პეტერბურგი)
მიხეილ ლომონოსოვის ძეგლი (Памятник Ломоносову) — რუსი ბუნებისმეტყველის მიხეილ ლომონოსოვის ძეგლი სანქტ-პეტერბურგში. მდებარეობს ქალაქის ცენტრალურ რაიონში, ლომონოსოვის მოედანზე, მდინარე ფონტანკის სანაპიროზე.
ისტორია
1890 წლის მარტში სანქტ-პეტერბურგის საქალაქო დუმამ გადაწყვიტა დაედგათ მიხეილ ვასილის ძე ლომონოსოვის ძეგლი მდინარე ფონტანკის სანაპიროზე სკვერში, ამჟამინდელი ლომონოსოვის ხიდის ახლოს. ძეგლის ავტორი გახდა რუსი მოქანდაკე და აკადემიკოსი პარმენ პეტრეს ძე ზაბელო, რომელმაც სანქტ-პეტერბურგის საქალაქო დუმას არქიტექტორად შესთავაზა ნიკოლოზ ლეონტის ძე ბენუა. ძეგლის კვარცხლბეკის პროექტი შეიმუშავა არქიტექტორმა ანტონინ სერგის ძე ლიტკინმა.
ლომონოსოვის ბიუსტი და ბარელიეფი, რომელიც კვარცხლბეკზეა განთავსებული ჩამოასხეს ა. მორანის ბრინჯაოს ჩამომსხმელ ქარხანაში. თავად კვარცხლბეკი დაამზადეს მოქანდაკე კ. ო. გვიდის სახელოსნოში ნაცრისფერი გრანიტისაგან, კვარცხლბეკის სადგამი კი პიუტერლახის წითელი გრანიტისაგან არის დამზადებული. ქანდაკების წინა მხარე შემკულია ბარელიეფით, რომელზეც გამოსახულია წიგნის მკითხველი სოფლელი ბიჭი - ეს ლომონოსოვის სახეა ბავშვობაში.
ბარელიეფზე არსებული ტექსტის პროექტი შეიმუშავა ქალაქის დუმის წევრმა ი. ი. დომონტოვიჩმა. ბარელიეფის წინა მხარეზე არის შემდეგი წარწერა:
МИХАИЛЪ ВАСИЛЬЕВИЧЪ ЛОМОНОСОВЪ
РОДИЛСЯ БЛИЗЪ Г. ХОЛМОГОРЪ ВЪ 1711 ГОДУ СКОНЧАЛСЯ В С. ПЕТЕРБУРГѣ 4 АПРЕЛЯ 1765 ГОДА
ძეგლის უკანა მხარეს ამოკვეთილია ალექსანდრე პუშკინის ლექსი:
Неводъ рыбакъ разстилалъ ЛОМОНОСОВЪ
по брегу студенаго моря Мальчикъ отцу помогалъ Отрокъ, оставь рыбака Мрежи иныя тебя ожидаютъ иныя заботы Будешь умы уловлять будешь помощникъ Царямъ!
Пушкинъ
Воздвигнутъ въ 1892 году Петербургскимъ городскiмъ Общественнымъ Управленiемъ
ბრინჯაოს ბიუსტის სიმაღლეა 1,45 მეტრი, კვარცხლბეკის სიმაღლე კი 2,75 მეტრია.
ძეგლი გაიხსნა 1892 წლის 24 სექტემბერს. 2000-იანი წლების დასაწყისში ძეგლი გაარემონტეს და 2002 წლის 31 ოქტომბერს აღმართეს ძველ ადგილზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ძეგლები კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები
დიმიტრი კალანდარიშვილი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:კალანდარიშვილები კატეგორია:ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების წევრები
Wi-Fi
მინი|WiFi-ს ლოგო Wi-Fi // WiFi (wireless fidelity) — ლოკალურ ქსელში უსადენო კავშირის დამყარების ტექნოლოგია, რომელიც ზემაღალი / სანტიმეტრული ტალღების სიხშირეებს იყენებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კომპიუტერული ქსელები
რეი მანაი
რეი მანაი (Rey Manaj; დ. 24 თებერვალი, 1997, ლუშნიე, ალბანეთი) — ალბანელი ფეხბურთელი. ამპლუით თავდამსხმელი, რომელიც ამჟამად თამაშობს ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონი-ს კლუბ „ალბასეტეში“ იჯარით „ინტერიდან“.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1997 კატეგორია:ალბანელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 24 თებერვალი კატეგორია:ალბანეთის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია C-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის სეგუნდა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:კრემონეზეს ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები კატეგორია:პესკარის ფეხბურთელები კატეგორია:პიზის ფეხბურთელები კატეგორია:გრანადის ფეხბურთელები კატეგორია:ალბასეტეს ფეხბურთელები
ჟუან პინტუ
ჟუან პინტუ (João Pinto დ. 19 აგვისტო, 1971; პორტუ, პორტუგალია) — პორტუგალიელი ყოფილი ფეხბურთელი, პორტუგალიის ეროვნული ნაკრების წევრი. ასპარეზობდა მხოლოდ მშობლიური ქვეყნის კლუბებში. ითამაშა პორტუგალიის სამი უდიდესი კლუბიდან ორში, რომლებშიც მოიგო ექვსი მთავარი ტიტული. 1992-1994 წლებში ზედიზედ სამჯერ დასახელდა პორტუგალიის ჩემპიონატის საუკეთესო ფეხბურთელად, 1997 წელს კი გახდა ამ ჩემპიონატის ბომბარდირი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პორტუგალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1971 კატეგორია:2002 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის ბენფიკას ფეხბურთელები კატეგორია:ლისაბონის სპორტინგის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრაგის ფეხბურთელები
გიორგი კვიტკა-ოსნოვიანენკო
გიორგი თეოდორის ძე კვიტკა-ოსნოვიანენკო (Григо́рій Фе́дорович Кві́тка-Основ'я́ненко, დ. 29 ნოემბერი, 1778 – გ. 20 აგვისტო, 1843) — უკრაინელი მწერალი, ჟურნალისტი და დრამატურგი. უკრაინული კლასიცისტური პროზის ფუძემდებელი. დაიბადა ხარკივის მახლობლად.
ცხოვრება და სამუშაო
გიორგი კვიტკა-ოსნოვიანენკო დაიბადა 1778 წელს სოფელ ოსნოვაში, ქალაქ ხარკივის მახლობლად, უკრაინელი თავად-აზნაურების ოჯახში. მან აიღო ფსევდონიმი „ოსნოვიანენკო“, რომელიც მიუთითებს მისი დაბადების სოფელზე, როდესაც ლიტერატურულ კარიერას შეუდგა.
1812 წელს გ.ფ. კვიტკა-ოსნოვიანენკო იწყებს თავის სოციალურ საქმიანობას. იგი დაინიშნა ხარკივში გახსნილი ახალი რეგულარული საერო თეატრის დირექტორად. კვიტკა-ოსნოვიანენკო თეატრის სიყვარულს მთელი ცხოვრების მანძილზე განიცდიდა. მოგვიანებით ამ გრძნობამ აიძულა დაეწერა თეატრალური დრამატული ნაწარმოებები. 1841 წელს მან დაწერა „ხარკოვის თეატრის ისტორია“.
მისი უკრაინულენოვანი ნაწარმოებები ძირითადად ბურლესკული და სატირული ხასიათისა იყო, მაგრამ ის ასევე წერდა უფრო სერიოზულ პროზას, როგორიცაა მისი სენტიმენტალური ნოველა „მარუსია“. მან დაიწყო უკრაინული კლასიცისტური პროზა ნოველით „მარუსია“. ნოველას შესახებ საკუთარი განცხადების თანახმად, მან დაწერა ის “ერთი ურწმუნოსთვის იმის დასამტკიცებლად, რომ უკრაინულ ენაზე შეიძლება დაიწეროს რაღაც ნაზი და შემაშფოთებელი“.
გოთიკურ ჟანრშიც მოსინჯა თავისი „მკვდარი კაცის აღდგომით“ (1834 წელი).
ისტორიული რომანები
საინტერესო ისტორიული ნაშრომებს შორისაა „სლობოჟანშჩინას ისტორიული და სტატისტიკური მონახაზი“ (1838), „სლობოდას პოლკების შესახებ“, „უკრაინელები“ (1841 წ.) და „ხარკოვის თეატრის ისტორია“ (1841 წ.).
1830-იან წლებში კვიტკამ შეადგინა ფანტასტიკური ჟანრის ლირიკული ისტორია XVII საუკუნის შუა ხანებში ქალაქ ხარკივის დაარსების შესახებ თავის წინაპარ ანდრეი კვიტკასთან ერთად. მის შეგროვებულ ნაშრომებში გამოქვეყნებული ეს ამბავი არცერთ წყაროს არ უჭერს მხარს და არცერთ ისტორიკოსს სერიოზულად არასოდეს განუხილავს.
ფილმის ადაპტაციები
მის ნამუშევრებზე გადაღებული ფილმები:
კრიტიკული მიღება
კვიტკა-ოსნოვიანენკოს ლიტერატურული მიღწევები უკრაინული კულტურის კრიტიკოსებისთვის პოლარიზებულ თემად იქცა. ერთის მხრივ, როგორც ერთ-ერთმა პირველმა პოპულარულმა მწერალმა, რომელმაც გამოიყენა უკრაინული ენა, იგი განიხილება უკრაინული ლიტერატურის დამფუძნებელ ფიგურად. მეორეს მხრივ, ბევრი გამოჩენილი უკრაინელი მეცნიერი, მათ შორის ივან ფრანკო, მიკოლა ზეროვი და დმიტრო ჩიჟევსკი, უყურებდნენ მის ნაშრომს, როგორც რეაქციულ და კონსერვატიულს და სკეპტიკურად უყურებდნენ სენტიმენტალურ, პასტორალურ იმიჯს, რომელიც მან დახატა უკრაინასა და უკრაინელებზე.
სქოლიო
კატეგორია:უკრაინელი ჟურნალისტები კატეგორია:გარდაცვლილი 1843 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1778 კატეგორია:დაბადებული 29 ნოემბერი კატეგორია:უკრაინელი დრამატურგები
ჯან გალეაცო ვისკონტი
ჯან გალეაცო ვისკონტი (დ. 16 ოქტომბერი 1351 — გ. 3 სექტემბერი 1402) — მილანის პირველი ჰერცოგი 1395—1402 წლებში ვისკონტების საგვერულოდან. გალეაცო II ვისკონტის შვილი.
ბიოგრაფია
ჯან გალეაცო ვისკონტი იყო გალეაცო II ვისკონტის შვილი, რომელიც თავის ძმასთან, ბერნაბოსთან ერთად მართავდა მილანს. ვისკონტის გვარი მილანის მმართველობაში პირველად 1262 წელს მოექცა, როცა ქალაქის არქიეპისკოპოსად ოტონე ვისკონტი დაინიშნა. მის საგვარეული ემბლემაზე გამოსახული იყო გველი — ცბიერების სიმბოლო, რომელიც ადამიანის გადაყლაპვას ლამობს.
ჯან გალეაცო 1351 წელს დაიბადა. საფრანგეთის მეფის ქალიშვილთან, იზაბელა ვალუასთან ქორწინებით განიმტკიცა პოლიტიკური მდგომარეობა. 1378 წელს მამა გარდაეცვალა და მას მემკვიდრეობით ქალაქის დასავლეთ ნაწილი ერგო, რომელსაც იმთავითვე მრისხანე მმართველად მოევლინა. თუმცა ბერნაბო მასზე უარესი იყო. ქუჩაში ყველა გამვლელს მის წინაშე უნდა დაეჩოქა. ყველა, ვინც შეეწინააღმდეგებოდა ან თუნდაც რამით მის გაღიზიანებას გამოიწვევდა, სასტიკად ისჯებოდა. ბერნაბომ შეიმუშავა ადამიანის წამების პროგრამა, რომელიც 40 დღე გრძელდებოდა, და საგანგებოდ იმ მიზნით გამოაქვეყნა, რათა ქვეშერვდომებში შიში დაენერგა.
ბერნაბო 1382 წელს საფრანგეთის პრინცს, ლუი ანჟუელს დაუახლოვდა და მისი ვაჟის და საკუთარი ქალიშვილის დაქორწინება შესთავაზა. ჯან გალეაცო შიშობდა, რომ ეს კავშირი ძლიერ გაზრდიდად ბერნაბოს ძალაუფლებას. მომლოცველობის საბაბით მან ბერნაბო ქალაქგარეთ შესახვედრად გაიხმო, მერე შეიპყრო და დილეგში ჩააგდო. რამდენიმე თვეში ბერნაბო იქვე გარდაიცვალა, სავარაუდოდ — მწოამლეს. ჯან გალეაცომ მილანი გააერთიანა და საკუთარი მმართველობის ქვეშ მოაქცია.
ლიტერატურა
კატეგორია:მილანის ჰერცოგები კატეგორია:ვისკონტები კატეგორია:დაბადებული 16 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1351 კატეგორია:გარდაცვლილი 3 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1402 კატეგორია:ბიძის მკვლელები
ფრედი გუარინი
ფრედი გუარინი (Fredy Alejandro Guarín Vásquez; დ. 30 ივნისი, 1986, პუერტო-ბოიაკა, კოლუმბია) — კოლუმბიელი ფეხბურთელი. ამპლუით ნახევარმცველი, თამაშობს „მილიონარიოსში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კოლუმბიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 30 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1986 კატეგორია:პორტუს ფეხბურთელები კატეგორია:ბოკა ხუნიორსის ფეხბურთელები კატეგორია:სენტ-ეტიენის ფეხბურთელები კატეგორია:ვასკო და გამას ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ინტერის ფეხბურთელები
მეწ-სეპასარი
მეწ-სეპასარი (Մեծ Սեպասար) — სოფელი სომხეთში, შირაკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1 990 მეტრზე. 2008 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 830 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 43 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 19.2 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შირაკის პროვინციის სოფლები
ედუარდ ბერგი
ედუარდ ბერგი — გერმანული წარმომავლობის ბანკირი, რუსეთის იმპერიის სახელმწიფო მოხელე კავკასიაში, საიმპერიო ბანკის თბილისის ფილიალის უკანასკნელი გამგე.
ცნობილი იყო თავისი გავლენით კავკასიელ ბანკირთა წრეში. მნიშვნელოვანი თანადგომა გაუწია ჯერ ამიერკავკასიის კომისარიატს, ხოლო შემდეგ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ხელისუფლებას საკუთარი ფულის ნიშნების შემოღების პროცესში. მის ამ დამსახურებას აღნიშნავდა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ფინანსთა და ვაჭრობა-მრეწველობის მინისტრი კონსტანტინე კანდელაკი, რომელიც წერდა: საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სახელმწიფო ბანკის გამგეობის თავმჯდომარე იასონ ლორთქიფანიძე თავის დღიურში არაერთხელ იხსენიებს ედუარდ ბერგს, რომელმაც რუსეთის ყოფილი საიმპერიო ბანკის თბილისის კანტორაში დაცული საფასეები საქართველოს ხელისუფლებას გადასცა.
ლიტერატურა
კატეგორია:გერმანელი ბანკირები
ეგმა
ამ კარსტული ძაბრის შესახებ ცნობილი გახდა 1988 წელს. გამოკვლევები დაიწყო სტამბოლის ბოგაზიჩის უნივერსიტეტის სპელეოლოგიურმა განყოფილებამ. ამ გამოკვლევების შედეგად გამოვლინდა 11 მღვიმე, რომელთაგან 2 ყველაზე ღრმაა თურქეთში. 2001 წელს დიდი ღვარცოფის შედეგად მღვიმეში 1280 მეტრზე ჩასული მეჰმედ ალი ოზელი დაიღუპა. მღვიმის ყველაზე ღრმა წერტილი 2004 წელს აღმოაჩინეს ბულგარეთის სპელეოლოგთა ფედერაციის დახმარებით.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის მღვიმეები
ქადირ დოღულუ
ქადირ დოღულუ (დ. 19 აპრილი, 1982, მერსინი) — თურქი მსახიობი,მოდელი.
ბიოგრაფია
ქადირი დაიბადა მერსინში მრავალშვილიან ოჯახში. ქადირი და მისი უფროსი ძმა ქემალი მალევე გადავიდნენ სტამბოლში საცხოვრებლად,სადაც ქადირი მუშაობდა ტურიზმის სფეროში. ლამაზი გარეგნობისა და სიმაღლის წყალობით ქადირი მალევე შეამჩნიეს და შესთავაზეს მოდელად მუშაობა,ქადირმა ამ სფეროში შექმნა კარგი კარერა ხოლო მოდელის სამუშაო გახდა პირველი ნაბიჯები სამსახიობო სფეროში.
2015 წელს ქადირი ეკრანებს დაუბრუნდა და პარტნიორობა ელჩინ სანგუს გაუწია სერიალში "Sevdam Alabora" მათი დუეტი საოცრად პოპულარული გახდა და სერიალი არაერთმა უცხო ქვეყანამ შეისყიდა.
2015 წლის 12 ნოემბრიდან ქადირი ყირიმის ხანის მეჰმეთ გირაის როლით გამოჩნდა ისტორიულ მძაფრსიუჟეტიან სერიალში დიდებული საუკუნე: ქიოსემი.
ამ დროისთვის ქადირი თამაშობს სერიალში „მითხარი რომ გიყვარვარ“ (Bana Sevmeyi Anlat), სადაც მთავარი როლის შემსრულებელია.
პირადი ცხოვრება
ქადირი 2013 წლიდან ურთიერთობაშია თურქ მოდელ და მსახიობთან ნესლიჰან ათაგიულთან, მათ ერთმანეთი სერიალ „სტამბოლის ორი მხარიდან“ გაიცნეს და 2013 წლის ოქტომბრიდან ურთიერთობაში არიან, 2015 წლის 15 ნოემბერს დაინიშნენ და 2016 წლის 8 ივლის დაქორწინდნენ. ქორწილი Ajia Hotel-ში შედგა, კოქტეილის საღამო დაიწყო 19.30 საათზე რომელსაც ესწრებოდა 200 ადამიანი, მათ შორის უამრავი ცნობილი მსახიობი და მომღერალი. ქორწილი მიმდინარეობდა ცოცხალი მუსიკის თანხლებით, წყვილი თაფლობის თვის გასატარებლად მალდივის კუნძულებზე გაემგზავრა. ნესლიჰანის და ქადირის ქორწილი თურქეთში ყველა დროის საუკეთესო ქორწილად დასახელდა.
სქოლიო
კატეგორია:თურქი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:დაბადებული 19 აპრილი
ლარი (კატა)
ლარი (Larry; დ. იანვარი, 2007, დიდი ბრიტანეთი) — კატა, რომელსაც თაგვების მთავარი დამჭერის პოზიცია უკავია დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრის რეზიდენციაში, დაუნინგის ქუჩის 10-ში.
ლარის დიდი ბრიტანეთის პრემიერ-მინისტრის რეზიდენციის თაგვების მთავარი დამჭერის პოზიცია 2011 წლის 15 თებერვლიდან უკავია. ამ დროს იგი 4 წლის იყო. ამ დროისათვის იგი უკვე მესამე პრემიერ-მინისტრს, კონსერვატორ ბორის ჯონსონს ემსახურება. ლარის წინამორბედი იყო სიბილი, რომელიც აღნიშნულ პოზიციას 2007-2009 წლებში იკავებდა.
სქოლიო
კატეგორია:კატები კატეგორია:დაბადებული 2007 კატეგორია:ცხოველები პოლიტიკაში კატეგორია:გამოჩენილი კატები
ნოდარ ჯორჯიკია
ნოდარ კონსტანტინეს ძე ჯორჯიკია (დ. 15 ნოემბერი, 1921, ქუთაისი, საქართველოს სსრ — გ. 1 ივნისი, 2008) — ქართველი და საბჭოთა კალათბურთელი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1952). ღირსების ორდენის კავალერი.
ბიოგრაფია
თამაშობდა თბილისის ოფიცერთა სახლის გუნდში (1944–1949) და თბილისის „დინამოში“ (1950–1955), იყო საბჭოთა კავშირის ნაკრების წევრი (1947-19­52). 1952 წლის ჰელსინკის ოლიმპიადის მეორე პრიზიორი, ევროპის ჩემპიონი (1947), მსოფლიოს სტუდენტურ თამაშებში გამარჯვებული (1949), საბჭოთა კავშირის ხუთგზის ჩემპიონი (1944, 1946, 1950, 1953, 1954), მეორე (1945) და მესამე (1952) პრიზიორი. საბჭოთა კავშირის თასის ორგზის მფლობელი (1950, 1951) და ფინალისტი (1953), 1954 წლის საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატის საუკეთესო მოთამაშე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:გარდაცვლილი 2008 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივნისი კატეგორია:ქართველი კალათბურთელები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური პრიზიორები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:საპატიო ნიშნის ორდენის კავალრები კატეგორია:სამამულო ომის II ხარისხის ორდენის კავალრები კატეგორია:კავკასიის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები კატეგორია:მედლით მამაცობისათვის დაჯილდოებულები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები
აზიური ვივერა
გავრცელება
აზიური ვივერა გავრცელებულია ლაოსში, მალაკის ნახევარკუნძულზე, ტაილანდში, ვიეტნამში, კამბოჯაში, სამხრეთ ჩინეთში, ჩრდილო-აღმოსავლეთ ინდოეთში, მიანმარში, ნეპალში, ბჰუტანსა და სინგაპურში. ბინადრობს ხელუხლებელ ტყეებში (მარადმწვანესა და ფოთლოვანში), მეორად ტყეებსა და პლანტაციების ტერიტორიაზე. ვერტიკალურად ადის ზღვის დონიდან 1600 მ-ის სიმაღლეზე.
აღწერა
მისი სხეულის სიგრძეა 50-95 სმ, კუდის — 38-59 სმ, მასა — 3,4-9,2 კგ.
ყელი მორთულია კონტრასტული შავი და თეთრი ფერებით, რომელიც შედგება სამი შავი ყელსაბამის მსგავსი ზოლისაგან, რომლებიც თავის მხრივ ფართო თეთრი ზოლებით არიან გამოყოფილნი. ზოგადი ფერი არის რუხი ან წითური-ყავისფერი მუქი ორნამენტებით მხრებზე. ახასიათებს ტალღოვანი ხაზი ზურგზე და ხშირად გარკვეული ლაქები ფეხები (სურათი ზოგჯერ ძალიან ბუნდოვანია). კისრის უკანა ნაწილიდან კუდის ძირამდე აქვს მუქი წითელი თმა, რომელიც ყალყზე დგება, როდესაც ცხოველი საფრთხეს გრძნობს. კუდი მთლიანად ზოლიანია: ხუთი ან ექვსი ფართო შავი ზოლი ერთმანეთისგან გამოყოფილია ვიწრო თეთრი რგოლებით. ფეხის გულებზე თმები აქვს ბალიშებს შორის, ხოლო მესამე და მეოთხე თითის ფრჩხილებზე — კანის აპკი.
ქვესახეობები
აზიური ვივერა მოიცავს ხუთ ქვესახეობას: მინი|მარცხნივ|300პქ|
საფრთხეები და დაცვა
ნადირობა და საცხოვრებელი ადილის დეგრადაცია ამ სახეობას საფრთხეს უქმნის. მთელ არეალზე ხორციელდება მასზე ნადირობა, ძირითადად გემრიელი ხორცის გამო. მიწის მცირე ზომის მტაცებლებმა დიდი მოცულობის ზიანი განიცადა მონადირეთა მხრიდან მთელ სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, ძირითადად მახეების გამოყენებით. ბინადრობს რამდენიმე დაცულ ტერიტორიაზე.
ეკოლოგია და ხასიათი
აზიური ცივეტა მარტოხელა და ღამის ცხოველია. დროის უდიდეს ნაწილს მიწაზე ატარებს. მისი რაციონი შემადგენლობა: ფრინველები, თევზები, ხვლიკები, ბაყაყები, მწერები, მორიელები და სხვა ფეხსახსრიანები, კიბორჩხალები, აგრეთვე შინაური ფრინველები და ნაგავი. მისი გამრავლების თავისებურებებზე ბევრი არ არის ცნობილი. ცნობილია, რომ იგი მთელი წლის განმავლობაში ერთი-ორჯერ მრავლდება. შობს 2-4 ნაშიერს.
ადგილობრივი სახელები
ასამურ ენაზე მას ჰქვია გენდერა ან ჯოჰამოლი.
ბენგალურ ენაზე მას ეწოდება ბაღდასი, ბჰამი ან ბჰამ ბირალი და განდჰო გოკული ან ხატასი.
მალაიურ ენაზე აზიურ ვივერას ჰქვია მუსანგ კასტური (მუსანგ — ვივერა, კასტურ — მუშკი), მისი მუშკის სუნის გამო.
ტაიზე ეწოდება ჩამოტ ფენ ჰენ პლონგი (ชะมดแผงหางปล้อง; [tɕʰa.mót.pʰɛ̌ːŋ.hǎːŋ.plɔ̂ŋ] — მრგვალ-კუდიანი გენატა).
ლაოსურ ენაზე მისი სახელი გამოითქმის როგორც ნგენ ფენ ჰენ კანი (ເຫງັນແຜງຫາງກ່ານ; [ŋěn.pʰɛ̌ːŋ.hǎːŋ.kāːn] — ზოლიან-კუდიანი ცებეტა).
ტამილურ ენაზე ეწოდება პუნუგუ პუნაი (புனுகு பூனை).
მალაიალამურ ენაზე მას ჰქვია ვერუკუ (വെരുക്).
სქოლიო
კატეგორია:ვივერა
ჯაიავიჯაია
ჯაიავიჯაია ან ორანჟის ქედი (Pegunungan Jayawijaya) — ქედი ინდონეზიაში, პაპუის პროვინციაში. წარმოადგენს მაოკეს ქედის აღმოსავლეთ ნაწილს. ჩრდილო-დასავლეთიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთისაკენ გადაჭიმულია 370 კმ-ზე. მაქსიმალური სიმაღლე 4760 მ (მთა პუნჩაკ-მანდალა). ქედის უმაღლესი წერტილი პუნჩაკ-მანდალა წარსულში ინარჩუნებდა მყინვარულ საფარს, თუმცა 2003 წელს მთაზე მყინვარი მთლიანად გადნა. ჯაიავიჯაიის ქედზე სათავეს იღებენ მდინარეები დიგული, პულაუ და სხვა. გეოლოგიური თვალსაზრისით ქედი მიეკუთვნება ალპურ დანაოჭებას. აღსანიშნავია, რომ 1997 წელს აქაურ მთებში შენიშნეს ცხოველები, რომლებიც შეესაბამებოდნენ გადაშენებულ ძუძუმწოვარ თილაცინს.
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზიის ქედები
შარლერუის ბრძოლა
მინიატიურა|300პქ|გერმანელი ჯარისკაცები შარლერუის ბრძოლის დროს
შარლერუის ბრძოლა — პირველი მსოფლიო ომის დასავლეთის ფრონტის ნაწილი, სამხედრო შეტაკება, რომელიც სასაზღვრო ბრძოლას მოჰყვა 1914 წლის 21 აგვისტოს. ბრძოლა გერმანიის იმპერიის მეორე და მესამე არმიებსა და საფრანგეთის მეხუთე არმიას შორის გაიმართა. ფრანგები მდინარე სამბრის გავლით გეგმავდნენ გერმანელებზე შეტევას, თუმცა გერმანელები პირველები გადავიდნენ შეტევაზე და ფრანგებს იძულებით მოუწიათ უკან დახევა. ფრანგები დინანთან კონტრ-შეტევამ იხსნა, ფრანგებს იმ ფაქტმაც შეუწყო ხელი, რომ მესამე არმიამ სამხრეთ-დასავლეთით მოძრაობის გაგრძელების ნაცვლად, ჩრდილო-დასავლეთით განაგრძო სვლა მეორე არმიის დასახმარებლად. ბრძოლა საბოლოოდ 23 აგვისტოს, გერმანელთა გამარჯვებით დასრულდა.
ანატოლი კალგინი
ანატოლი კალგინი (Кальгин Анатолий Николаевич; დ. 20 აპრილი, 1875, ვლადიკავკაზი — გ. 20 მარტი, 1943, თბილისი) — რუსი ინჟინერი, არქიტექტორი.
ბიოგრაფია
1900 წელს დაამთავრა პეტერბურგის სამოქალაქო-საინჟინრო ინსტიტუტი. არქიტექტორის თანაშემწედ მუშაობდა პიატიგორსკში. 1901-1905 წლებში ცხოვრობდა ბაქოში. 1905-1907 წლებში ასწავლიდა სტროგანოვის სასწავლებელში - მოსკოვში. 1907 წელს თბილისში გადმოვიდა.
მონაწილეობდა სხვადასხვა კვლევით ექსპედიციებში. 1907 წელს ექვთიმე თაყაიშვილთან და მოყვარულ ფოტოგრაფ ედუარდ ლიოზენთან ერთად, მონაწილეობდა არქეოლოგიურ ექსპედიციაში არტაანის, ოლთისიისა და ყაღიზმანის ოლქებში. მან გაზომა მნიშვნელოვანი ძეგლები: ტაოსკარის, კალმახის, ბობოსგირის, კერკლუხის, კინეპოსის ეკლესიები, ოლთისის ეკლესია და ციხის მღვიმეთა დარბაზები, ფანასკერტის ციხე, ჩანგლის დიდი ტაძარი და სხვა. მთავარი იმ წელს გაზომილ ტაძართა შორის — ბანას ცნობილი ტაძარი იყო, მანამდის სქემატურად გაზომილი სიმონ კლდიაშვილის მიერ. ა. კალგინმა შეადგინა ბანას რეკონსტრუქციის საკუთარი ვარიანტიც.
1917 წელს ექვთიმე თაყაიშვილთან, ლადო გუდიაშვილთან, მიხეილ ჭიაურელთან და ილია ზდანევიჩთან ერთად, მონაწილეობდა არქეოლოგიურ ექსპედიციაში ტაო-კლარჯეთში.
მკვლევრები ჯერ მცხეთის ჯვრისა და სვეტიცხოვლის ეკლესიების შესასწავლად გაემგზავრნენ, შემდეგ, კახეთის რეგიონის რამდენიმე ძეგლი შეისწავლეს და შეაკეთეს, ასევე, მუზეუმში გადაიტანეს წრომის ეკლესიის მოზაიკის ფრაგმენტები. 1920 წელს ეროვნული მუზეუმის შენობის ფასადის გასაფორმებლად ნ. სევეროვი და ანატოლი კალგინი მიიწვიეს. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის პერიოდში ამ სამუშაოების დასრულება ვერ მოხერხდა. 1922-1930 წლებში იყო სამხატვრო აკადემიის პროფესორი. 1927 წელს ააგო ზემო ავჭალის ჰესი კ. ლეონტიევთან და მ. მაჭავარიანთან ერთად. 1930 წლიდან სიცოცხლის ბოლომდე ინდუსტრიული ინსტიტუტის არქიტექტურის ფაკულტეტზე ასწავლიდა.
გარდაიცვალა თბილისში, დაკრძალულია მცხეთაში, სამთავროს ტაძრის გალავანში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 20 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1875 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1943 კატეგორია:რუსი ინჟინრები კატეგორია:რუსი არქიტექტორები
Grammarly
Grammarly — ღრუბელზე დაფუძნებული აკრეფის ასისტენტი, ონლაინ ტექსტის რედაქტორი, ბრაუზერის გაფართოება და მობილური აპი გრამატიკის შემმოწმებლით, მართლწერის შემმოწმებლითა და პლაგიატის დეტექტორით,  რომელიც განიხილავს მართლწერის, გრამატიკის, პუნქტუაციის, სიცხადის, ჩართულობისა და მიწოდების შეცდომებს. ის იყენებს ხელოვნურ ინტელექტს მის მიერ აღმოჩენილი შეცდომის გამოსავლენად და მოსაძებნად. ის ასევე საშუალებას აძლევს მომხმარებლებს შეცვალონ თავიანთი წერის სტილი, ტონი და კონტექსტური ენა. ის 2009 წელს გამოუშვეს უკრაინელებმა: ალექს შევჩენკომ, მაქს ლიტვინმა და დმიტრო ლიდერმა. 2018 წელს Grammarly-მ გამოუშვა ბრაუზერის გაფართოების ბეტა ვერსია, რომელიც ოპტიმიზებულია Google Docs- ისთვის. 2022 წლისთვის ის ხელმისაწვდომია გადმოწერილი პროგრამის სახით დესკტოპის აპლიკაციებთან გამოსაყენებლად, როგორც ბრაუზერის გაფართოება და, როგორც სმარტფონის კლავიატურა.
პროგრამული უზრუნველყოფა დამზადებულია Grammarly Inc-ის მიერ, რომლის სათაო ოფისი მდებარეობს სან-ფრანცისკოში, კალიფორნიაში, ხოლო სამუშაო ოფისები – კიევში, ნიუ-იორკსა და ვანკუვერში.
წარმოშობა
მაქს ლიტვინმა, ალექს შევჩენკომ და დმიტრო ლიდერმა დააარსეს Grammarly პროგრამის შემუშავებიდან ორი წლის შემდეგ, სახელწოდებით My Dropbox, რომელიც იყო პროგრამა, რომელიც ამოწმებდა ესეებს პლაგიატისთვის. თავდაპირველად, Grammarly უნდა ყოფილიყო პროგრამა უნივერსიტეტებისთვის, რათა მათ სტუდენტებს ესწავლათ ინგლისური ენა; თუმცა, გაყიდვები მცირე, რადგან უნივერსიტეტები მას ყიდულობდნენ წლების მიხედვით, ამიტომ კომპანიამ გადაწყვიტა პროდუქტი მიეყიდათ უშუალოდ მომხმარებლისთვის. მათ პროექტი დასავლურ სამყაროში დაიწყეს, რადგან ალექს შევჩენკოს თქმით, „უკრაინის უნივერსიტეტებისგან განსხვავებით, დასავლური საგანმანათლებლო დაწესებულებები ძალიან ღიაა ახალი ტექნოლოგიებისთვის“. ამავდროულად, ლიტვინმა და შევჩენკომ გადაწყვიტეს პროგრამა მიეყიდათ მომხმარებლები, რომლებიც იყენებენ ინგლისურს ყოველდღიურ ცხოვრებაში და არა ინგლისურის სწავლისთვის.
2022 წელს უკრაინის მიერ დაფუძნებულმა Grammarly-მ განაცხადა, რომ 2014 წლის შემდეგ რუსეთსა და ბელორუსში მიღებულ მთელ მოგებას უკრაინას 2022 წელს უკრაინაში რუსეთის შეჭრის გამო გადასცემს.
უსაფრთხოება
2018 წლის დასაწყისში, Google-ის მკვლევარმა აღმოაჩინა „მაღალი სიმძიმის“ დაუცველობა ბრაუზერის გაფართოებაში, რომელიც Grammarly Inc-მა შეიმუშავა რამდენიმე ძირითადი ინტერნეტბრაუზერისთვის. საკითხის მოხსენებაში ნათქვამია, რომ „ნებისმიერ ვებსაიტს შეუძლია შევიდეს grammarly.com-ზე, როგორც თქვენ და წვდომა ჰქონდეს თქვენს ყველა დოკუმენტსა და სხვა მონაცემზე“. დაუცველობის შესახებ შეტყობინებიდან რამდენიმე საათის შემდეგ, Grammarly-მ გამოუშვა განახლება პრობლემის გადასაჭრელად, რომელიც Google-ის მკვლევარმა აღწერა, როგორც „ნამდვილად შთამბეჭდავი რეაგირების დრო“. შეცდომის სიმძიმის მიუხედავად, Grammarly ამტკიცებს, რომ მათ ვერ იპოვეს რაიმე მტკიცებულება მომხმარებლის მონაცემების დაუცველობის შესახებ.
კრიტიკული მიღება
Grammarly გააკრიტიკეს არასწორი წინადადებების, ტონისა და კონტექსტის იგნორირებისთვის და მწერლების გამოხატვის თავისუფლების შემცირების გამო.
სქოლიო
კატეგორია:ღრუბლოვანი აპლიკაციები
აზადქენდი (ორდუბადი)
აზადქენდი (Azadkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ორდუბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	1 054 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორდუბადის რაიონის სოფლები
მაილინდა კელმენდი
მაილინდა კელმენდი (Majlinda Kelmendi; დ. 9 მაისი 1991, პეჩი, კოსოვო) — კოსოვოელი-ალბანელი ძიუდოისტი, მსოფლიოს ორგზის ჩემპიონი და ორი ევროპული ტიტულით. იგი ასპარეზობს 52 კგ წონით კატეგორიაში.
2014 წელს, მაილინდა მოხვდა IJF ქალთა მსოფლიო პრესტიჟული სარეიტინგო სიის სათავეში, რისთვისაც მას კოსოვოს პრეზიდენტმა ატიფეტე იაჰიაგამ "საპრეზიდენტო ღირსების მედლით" დააჯილდოვა. 2016 წლის 7 აგვისტოს, იგი გახდა პირველი კოსოვოელი სპორტსმენი, რომელმაც გაიმარჯვა რიოს ოლიმპიურ თამაშებზე. 2012 წელს, იგი წარმოადგინა ალბანეთი, მაგრამ ვერ მოიპოვა გამარჯვება.
კარიერა
დაიბადა კოსოვოს ქალაქ პეჩიში, ხოლო 1999 წელს დაკავდა ძიუდოთი. მისი ამჟამინდელი მწვრთნელია დრიტონ კუკა.
2009 წელს, კელმენდიმ მოიგო ოქროს მედალი ძიუდოს მსოფლიო ჩემპიონატზე უმცროსებს შორის პარიზში. 2010 წელს, მან მე-5 ადგილი დაიკავა უმცროსებს შორის მსოფლიო ჩემპიონატზე, მაროკოში და მე-9 ადგილზე გავიდა 52 კგ წონით კატეგორიაში 2010 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე ძიუდოში ტოკიოში, იაპონია. 2012 წლის ოლიმპიადაზე პირველ რაუნდზე დაამარცხა ჯაანა სანდბერგი, მაგრამ მეორე რაუნდზე წააგო კრისტიან ლეგენტილს.
2013 წლის ძიუდოს მსოფლიო ჩემპიონატზე, კელმენდიმ კოსოვოს მოაპოვებინა პირველი მსოფლიოს ტიტული ძიუდოში, როდესაც იგი დაამარცხა ბრაზილიელი ერიკა მირანდა ოქროს მედლის მატჩზე -52 კგ კატეგორიაში, რიო-დე-ჟანეიროში. ეს იყო პირველი მედალი, მას შემდეგ, რაც კოსოვომ მოიპოვა თავისუფლება. კელმენდიმ შეინარჩუნა ძიუდოში მსოფლიოს ტიტული 2014 წელსაც. იგი მხოლოდ ორჯერ დამარცხდა 2013 წელს. ხოლო მომდევნო წელს ტრავმის გამო, ვერ იასპარეზა.
2016 წლის თებერვალს, მან მოიგო ოქროს მედალი პარიზის გრანდ სლემზე, რაც მისი ზედიზედ მესამე ტიტულია, 2014 და 2015 წლის გამარჯვების შემდეგ. ორი თვის შემდეგ, მან მოიპოვა ოქროს მედალი ძიუდოს ევროპის ჩემპიონატი 2016-ზე ყაზანში, რუსეთი. 2016 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე იგი გახდა პირველი კოსოვოს სპორტსმენი, რომელიც მოიგო ოქროს მედალი, აგრეთვე ეს მედალი კოსოვოს პირველი ოლიმპიური მედალია.
ეროვნული ნაკრების წარმომადგენლობა
2014 წლის ოქტომბერში, საერთაშორისო ოლიმპიურმა კომიტეტმა აღიარა კოსოვოს ოლიმპიური კომიტეტი და მისცა მას სრული წევრობის უფლება 2014 წლის 9 დეკემბერს. 2016 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე მონაწილეობით, კოსოვო პირველად იღებს მონაწილეობას ოლიმპიურ თამაშებზე. კელმენდი რიოს თამაშების გახსნის ცერემონიაზე კოსოვო მედროშე იყო. კელმენდი კოსოვოს გარდა, არის ალბანეთის მოქალაქეც.
მედლები
წყარო:
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:კოსოვოელი ძიუდოისტები კატეგორია:დაბადებული 9 მაისი
ლაჰორის ტერაქტი (2016)
ლაჰორის ტერაქტი — 2016 წლის 27 მარტს გულშან-ი-იქბალის პარკის მთავარ შასასვლელთან მომხდარი ტერაქტი, სადაც არანაკლებ 73 ადამიანი დაიღუპა და 340-ზე მეტი დაშავდა. ტერაქტი ჩაიდინა თვითმკვლელმა ტერორისტმა პაკისტანის ერთ-ერთ უდიდეს პარკში. ტერაქტის მიზანი იყო პაკისტანელი ქრისტიანები, რომლებიც აღნიშნავდნენ აღდგომის ბრწყინვალე დღესასწაულს. დაზარალებულების უმრავლესობას შეადგენენ ქალები და ბავშვები. პასუხისმგებლობა თავდასხმაზე აიღო ტერორისტულმა ორგანიზაციამ ჯამაათ-ულ-აჰრარიმ, რომელიც შედის პაკისტანის თალიბანის დაჯგუფებაში.
ისტორია
პაკისტანის თალიბანი მუშაობს, როგორც ქოლგა სხვადასხვა ისლამისტური ორგანიზაციების დაჯგუფებებისთვის. მათი თავდასხმის აქტიური სამიზნე არის რელიგიური უმცირესობები. ქრისტიანები, რომლებიც შეადგენენ პაკისტანის მოსახლეობის 2%-ს, ხშირად არიან ტერორისტების სამიზნე.
2013 წლის ტერაქტის დროს დაიღუპა 75 ადამიანი. 2015 წლის მარტის ტერაქტის დროს, რომელიც მოხდა ლაჰორის ეკლესიაში დაიღუპა 15 ადამიანი. პასუხისმგებლობა ტერაქტზე თალიბანმა აიღო და გააფრთხილა მომდევნო ტერაქტების შესახებ.
პაკისტანის თალიბანის ერთ-ერთ ფრაქციას წარმოადგენს სეპარატისტული ორგანიზაცია ჯამაათ-ულ-აჰრარი, რომელიც გაერთიანდა 2015 წლის მარტში. ასევე ჯამაათ-ულ-აჰრარიმ განახორციელა 2014 წლის ნოემბერში ვაგაჰის სასაზღვროზე თავდასხმა, სადაც 60-ზე მეტი ადამიანი დაიღუპა და 100-ზე მეტი დაშავდა.
სქოლიო
კატეგორია:2016 წლის ტერორისტული აქტები
კანგ დე სონგი
კანგ დე სონგი (დ. 26 აპრილი, 1989, სეული, სამხრეთი კორეა) — სამხრეთ კორეელი მომღერალი და კომპოზიტორი, მსახიობი, ტელეწამყვანი. დე სონგი დაიბადა და გაიზარდა იტჰევონის რაიონში, სეულში, სამხრეთი კორეა. იყო მუდმივი წამყვანი ისეთ პოპულარული შოუებისა, როგორებიცაა „ოჯახური დასვენება“ და „ღამე ღამის შემდეგ“. მონაწილეობდა მსოფლიოში განთქმულ კორეულ დადგმაში „კატები“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 26 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:სამხრეთ კორეელი მომღერლები
დენის ტონუჩი
დენის ტონუჩი (Denis Tonucci; დ. 6 სექტემბერი, 1988, მონცა, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი. ამპლუით მცველი. თამაშობს „იუვე სტაბიაში“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 6 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:აიაჩოს ფეხბურთელები
ზიია ბუნიადოვი
ზიია მუსა ოღლუ ბუნიადოვი (Ziya Bünyadov; ასევე ცნობილი როგორც ზია ბუნიატოვი) (დ. 21 დეკემბერი, 1923, ასტარა − გ. 21 თებერვალი, 1997, ბაქო) — აზერბაიჯანელი ისტორიკოსი, აკადემიკოსი და აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ვიცე-პრეზიდენტი. როგორც ისტორიკოსი, ბუნიადოვი მრავალი წლის მანძილზე ხელმძღვანელობდა აზერბაიჯანის მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტს. ბუნიადოვი იყო მეორე მსოფლიო ომის ვეტერანი და საბჭოთა კავშირის გმირი.
ცხოვრება
ზიია ბუნიადოვი დაიბადა 1923 წლის 21 დეკემბერს, აზერბაიჯანის ქალაქ ასტარაში. მამამისი წარმოშობით ბაქოს სოფელ ბიბიჰეიბათიდან იყო და საბაჟო მოხელედ მსახურობდა. სამსახურის ბუნების გამო ბუნიადოვების ოჯახმა რამდენჯერმე შეიცვალა საცხოვრებელი ადგილი. 1939 წლეს გოქჩაის საშუალო სკოლის დასრულების შემდეგ ზიია ბუნიადოვი ბაქოს სამხედრო სკოლაში ჩაირიცხა. 1942 წელს მეორე მსოფლიო ომში კავკასიის ფრონტზე საბრძოლველად, ქალაქ მოზდოკის მახლობლად წავიდა. საბჭოთა არმიის ოფიციალური გაზეთი, Krasnaya Zvezda („წითელი ვარსკვლავი“) 1942 წის ერთ-ერტ ნომერში მის შესახებ წერდა. შემდეგში ბუნიადოვი ევროპულ ფრონტზე გაეშურა და ვარშავისა და ბერლინის აღების ოპერაციებშიც მონაწილეობდა.
ზიია ბუნიადოვი დაჯილდოებული იყო საბჭოთა კავშირის უმაღლესი სამხედრო ჯილდოთი, საბჭოთ კავშირის გმირის წოდებით, 1945 წლის 14 იანვარს პოლონეთში, მდინარე პილიცაზე გადებულ ხიდზე მომხდარ ბრძოლაში გამოჩენილი სიმამაცისთვის. აღნიშნულ ბრძოლაში მტრის 100 მეომარი დაიღუპა, 45 კი საბჭოელებმა ტყვედ აიყვანეს. ამ მედლის მსგავსად, მეორე მსოფლიო ომში მონაწილეობისა და ჰეროიზმისთვის ბუნიადოვი დაჯილდოვდა წითელი დროშის ორდენით, წითელი ვარსკვლავის ორდენით, ალექსანდრე ნევსკის ორდენითა და მეორე ხარისხის სამამულო ომის ორდენი. ომის დასრულებიდან 1 წელიწადში ლეიტენანტი ბუნიადოვი ბერლინში, პანკოვის რაიონში სამხედრო კომენდანტის მოადგილე იყო.
აკადემიური კარიერა
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ ზიია ბუნიადოვმა მოსკოპის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტი დაამთავრა და 1954 წელს სადოქტორო დისერტაცია დაიცვა. დოქტორი ბუნიადოვი ბაქოში დაბრუნდა და აზერბაიჯანის საბჭოთა სოციალიტური რესპუბლიკის მეცნიერებათა აკადემიის ისტორიის ინსტიტუტში დაიწყო მუშაობა. აქ მან ასოცირებული მკვლევრიდან მთავარი მეცნიერი გახდა, შემდეგ ისტორიის ინსტიტუტის ხელმძღვანელი, მეცნიერებათა აკადემიის კოსეპონდენტი წევრი და საბოლოოდ მეცნიერებათა აკადემიის სრული აკადემიკოსი და ვიცე-პრეზიდენტი. იყო არაერთი მონოგრაფიის, წიგნისა და სტატიის ავტორი კავკასიის ისტორიის შესახებ.
საბჭოელი არმოსავლეთმცოდნე და ჟურნალისტი ფარიდ სეიფი-მულუკოვი ბუნიადოვის მიერ ყურანის თარგმნასთან დაკავშირებით წერდა: „იგი გამორჩეული მეცნიერი იყო. ყურანის თარგმნა არაბული ენის შესანიშნავ ცოდნას მოითხოვს და მხოლოდ ერთეულებს შეუძლიათ მსგავსი საქმის წამოწყება. ზიია ბუნიადოვმა კი წმინდა წიგნი შესანიშნავად თარგმნა“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1921 კატეგორია:დაბადებული 21 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1997 კატეგორია:აზერბაიჯანელი ისტორიკოსები კატეგორია:აზერბაიჯანელი აღმოსავლეთმცოდნეები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის გმირები კატეგორია:აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
დემირდიოვერი (პოსოფის რაიონი)
დემირდიოვერი (Demirdöver) — სოფელი პოსოფის რაიონში, არტაანის პროვინცია, თურქეთი. მდებარეობს არტაანიდან 108 კილომეტრში, ხოლო რაიონის ცენტრ პოსოფიდან 27 კილომეტრში. 2019 წლის მონაცემებით სოფელში 87 ადამიანი ცხოვრობს.
სოფლის ძველი ისტორიული, ქართული სახელწოდებაა ვარზნა.
სქოლიო
კატეგორია:პოსოფის რაიონის სოფლები
ალმათის საერთაშორისო აეროპორტი
ალმათის საერთაშორისო აეროპორტი (Халықаралық Алматы Әуежайы) (IATA: ALA, ICAO: UAAA) — უდიდესი საერთაშორისო აეროპორტი ყაზახეთში. მდებარეობს ქალაქ ალმათიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 15 კმ-ში. აეროპორტი წარმოადგენს Air Astana-ს, SCAT-ისა და Bek Air-ის ჰაბს. 2012 წელს მგზავრების რაოდენობამ 4 003 004 კაცი შეადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:ყაზახეთის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
ზაგრების ოლქი
ზაგრების ჟუპანია (Zagrebačka županija) — ჟუპანია ხორვატიის ჩრდილო-ცენტრალურ ნაწილში. იგი გარს ეკვრის ქვეყნის დედაქალაქ ზაგრებს, თუმცა ქალაქი არ შედის მის შემადგენლობაში და წარმოადგენს ცალკე ადმინისტრაციულ ერთეულს. თავდაპირველად, ჟუპანია და დედაქალაქი ერთ ერთეულს წარმოადგენდნენ, თუმცა 1997 წელს ისინი განცალკევდნენ მას შემდეგ, რაც დედაქალაქს სპეციალური სტატუსი მიენიჭა. ამის მიუხედავად, ოლქს კვლავ მნიშვნელოვანი ტერიტორიული თუ ადმინისტრაციული კავშირები აქვს ზაგრებთან. 2011 წლის აღწერის მიხედვით, ჟუპანიაში ცხოვრობს 317 642 ადამიანი.
ზაგრების ჟუპანიას, დედაქალაქ ზაგრების გარდა, ესაზღვრება ექვსი ჟუპანია: კარლოვაცი (სამხრეთ-დასავლეთით), სისაკ-მოსლავინა (სამხრეთ-აღმოსავლეთით), ბელოვარ-ბილოგორა (აღმოსავლეთით), კოპრივნიცა-კრიჟევცი (ჩრდილო-აღმოსავლეთით), ვარაჟდინი (ჩრდილოეთით) და კრაპინა-ზაგორჟე ჩრდილო-დასავლეთით.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ზაგრების ჟუპანია ადმინისტრაციულად იყოფა 9 ქალაქად და 25 მუნიციპალიტეტად.
სქოლიო
კატეგორია:ხორვატიის ოლქები
მწვანე თეატრი (დონის როსტოვი)
მწვანე თეატრი (Зелёный театр) — ღირსშესანიშნაობა და ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტის როსტოვის დრამის თეატრის ნაწილი. მდებარეობს დონის როსტოვში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია.
მისამართი: რუსეთის ფედერაცია, როსტოვის ოლქი, დონის როსტოვი, თეატრის მოედანი № 1.
ისტორია
1957 წელს განხორციელდა მაქსიმ გორკის სახელობის თეატრის რეკონსტრუქცია, რომლის შედეგდაც გააფართოეს მაყურებელთა დარბაზი. 1960 წელს კი გააფართოეს საკონცერტო მოედანი არქიტექტორ ვ. რაზუმოვსკის პროექტის მიხედვით. ამის შემდეგ ნაგებობამ მიიღო სახელწოდება „მწვანე თეატრი“. დამატებული სცენის ტევადობა იყო 3 000 ადამიანი, ხოლო თავად მოედანი 300 კვადრატული მეტრით გაზარდეს. თეატრის დეკორაციის შესაქმნელად მოიწვიეს მოქანდაკეები მოსკოვიდან, სანქტ-პეტერბურგიდან და დონის როსტოვიდან. თეატრმა თავისი სახელწოდება მიიღო იმის გამო, რომ მის სიახლოვეს მდებარეობს ძალიან ბევრი ხე. 2000 წლის მონაცემებით შენობა ავარიული მდგომარეობაშია. მისი დაცვის სტატუსი დღემდე გაურკვეველია. კულტურული მემკვიდრეობის ობიექტების საოლქო რეესტრში იგი შეტანილია, როგორც ფედერალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის როსტოვის მაქსიმ გორკის სახელობის დრამის თეატრის ნაწილი, ხოლო რუსეთის ფედერაციის კულტურის სამინისტროს მონაცემებით, ეს ინფორმაცია რეალობას არ შეესაბამება.
2003 წელს შენობის რეკონსტრუქცია კვლავ არ დაწყებულა, სწორედ აღნიშნული სტატუსის გაურკვევლობის გამო. ჩანიშნული შემდეგი სარემონტო სამუშაოები უნდა გამართულიყო 2012 და 2013 წელს, მაგრამ არც ეს რესტავრაცია ჩატარებულა. 2016 წლის მონაცემებით რესტავრატორების გეგმაში შედის სასცენო მოედნის გაფართოება და სათვალთვალო ბორბალის დადგმა. 2017 წლის მონაცემებით შენობის რესტავრაციისათვის საჭიროა 110 მლნ რუსული რუბლი. ამჯერად ნაგებობა კვლავ ავარიულ მდგომარეობაშია.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ღირსშესანიშნაობები
მოხუცი ზამთარი
მინი|მოხუცი ზამთარი მოხუცი ზამთარი ან მამა ზამთარი (Old Man Winter) — ზამთრისთვის ადამიანის სახის მიცემა, ანთროპომორფიზაცია. ის შეიძლება იყოს მამა შობის ძველი ვარიანტი და სათავეს იღებდეს ძველ ინგლისური ღმერთ ვოდენისგან. "მოხუცი ზამთარი" გვხვდება რამდენიმე პოემაში.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:შობის პერსონაჟები კატეგორია:ზამთარი
სან ნიკოლა
სან ნიკოლა (Stadio San Nicola), — სტადიონი აპულიის ქალაქ ბარიში, რომელიც წმინდა საფეხბურთო კლუბ ბარის საშინაო არენაა.
კატეგორია:იტალიის საფეხბურთო სტადიონები
ესპანური ამერიკა
250px|მინიატიურა|ესპანური ამერიკის ქვეყნები 250px|მინიატიურა|ესპანურად მოლაპარაკეები ამერიკაში 250px|მინიატიურა|ამერიკის ევროპული კოლონიზაცია მე-16 მე-17 საუკუნეებში ესპანური ამერიკა ან ისპანიკ ამერიკა (Hispanoamérica) — რეგიონი, რომელიც ამერიკის ესპანურენოვან ქვეყნებს აერთიანებს.
ამ ქვეყნებს მრავალი რამ აქვთ საერთო ერთმანეთთან და მათ ყოფილ კოლონიურ მეტროპოლისთან — ესპანეთთან. ყველა ამ ქვეყანაში ძირითადი ენა ესპანურია, რომელიც ოფიციალურ სტატუსს ზოგჯერ იყოფს ადგილობრივ ენებთან (გუარანი, კეჩუა, აიმარა, მაია) ან ინგლისურთან (პუერტო-რიკოში). ძირითადი რელიგია კათოლიციზმია.
ესპანური ამერიკა იბერო-ამერიკისგან იმით განსხვავდება, რომ ეს უკანასკნელი ასევე მოიცავს ბრაზილიას (წარსულში „პორტუგალიური ამერიკა“), ზოგიერთ შემთხვევაში კი იბერიის ნახევარკუნძულის ქვეყნებს — ესპანეთსა და პორტუგალიასაც. ესპანური ამერიკა განსხვავდება ლათინური ამერიკისგან, რომელიც მასთან ერთად ასევე მოიცავს ბრაზილიას და საფრანგეთის ყოფილ კოლონიებს, გარდა აშშ-ისა და კანადის შემადგენლობაში მყოფი ასეთი ტერიტორიებისა.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკა კატეგორია:ამერიკის რეგიონები კატეგორია:ლათინური ამერიკა კატეგორია:ესპანური ენა
ინდონეზიური რუპია
ინდონეზიური რუპია (ინდონ. Rupiah; Rp) — ინდონეზიის ოფიციალური ვალუტა. ის გაცემულია და კონტროლდება ინდონეზიის ეროვნული ბანკის მიერ. ვალუტის ISO 4217 კოდია IDR. სახელი ,,რუპია" მომდინარეობს სანსკრიტული სიტყვიდან, რუპიაკამი ( रूप्यकम्) რომელიც ვერცხლს ნიშნავს, ზოგჯერ, ინდონეზიელები ასევე არაფორმალურად იყენებენ სიტყვას ,,პერაკი" ( ინდონეზიურად "ვერცხლი") რითაც რუპიის მონეტებს აღნიშნავენ. რუპია დაყოფილია 100 სენად, თუმცა მაღალმა ინფლაციამ სენას მონეტების და ბანკნოტების მნიშვნელობა შეასუსტა.
ინდონეზიელმა დამოუკიდებლობისთვის მებრძოლმა ნაციონალისტებმა 946 წელს შემოიღეს ვალუტა, რომელმაც შეცვალა ნიდერლანდების ინდოეთის გულდენი, რომელიც მეორე მსოფლიო ომში იაპონური ოკუპაციის დროს შემოიღეს. ადრეულ წლებში რუპია გამოიყენებოდა სხვა ვალუტებთან ერთად, მათ შორის ნიდერლანდების მიერ შემოტანილი გულდანის ახალ ვერსისთან ერთად.
რიაუს კუნძულებსა და ახალი გვინეის ინდონეზიურ ნახევარს (ირიან ბარატი) წარსულში ჰქონდა რუპიას საკუთარი ვარიანტები, მაგრამ ისინი ეროვნულ რუპიაში გაერთიანდნენ შესაბამისად, 1964 და 1971 წლებში.
განმეორებითობა
რუპიას განმეორებით შეცვლის გრძელვადიან მოთხოვნას ჯერ ოფიციალურად შედეგი არ გამოუღია და ის საკანონმდებლოდ არ განხილულა. 2010 წლიდან, ინდონეზიის ბანკი, როგორც ინდონეზიის მონეტარული ორგანო, მოითხოვს ვალუტის ბოლო სამი ნულის გაუქმებას, რაც მათი აზრით გავლენას არ მოახდენს მის მნიშვნელობაზე. 2015 წელს მთავრობამ წარმომადგენელთა პალატას წარუდგინა რუპიას განმეორების ნომინალის პროექტი, მაგრამ ის ჯერ არ განხილულა. 2017 წელს ინდონეზიის ბანკის მმართველმა აგუს მარტოვარდოჟომ კიდევ ერთხელ გაიმეორა მოწოდება და თქვა, რომ თუ განმეორებითობა დაუყოვნებლივ დაიწყება, პროცესი შეიძლება დასრულდეს 2024 ან 2025 წლისთვის.
მიმდინარე იურიდიული მნიშვნელობა
ამჟამინდელი რუპია შედგება 100 რუპიადან 1000 რუპიამდე მონეტებისგან (1 რუპიის მონეტა ოფიციალურად არსებობს, მაგრამ ფაქტობრივად უსარგებლოა და არ გამოიყენება). ასევე არსებობს 1000-დან 100 000 რუპიამდე ბანკნოტები. 1 აშშ დოლარი დაახლოებით 14 294.50 რუპიაა (2019 წლის მონაცემებით), ხოლო ყველაზე დიდი ინდონეზიური ბანკნოტი ღირს დაახლოებით 7 აშშ დოლარი.
მონეტები
ამჟამად მიმოქცევაშია მონეტების ორი სერია: ალუმინის, ბრინჯაოს და ნიკელის მონეტები, რომლებიც მოჭრილია 1991–2010 წლებში. ესენია 50, 100, 200, 500 და 1000 რუპიის შესაბამისი მონეტები. მონეტების ძველი სერია თანდათან ქრება. მცირე ნომინალის მონეტების (50 რუპიამდე ქვემოთ) დაბალი ღირებულებისა და ზოგადად დეფიციტის გამო, თანხები ჩვეულებრივ მრგვალდება (ან ქვემოთ) ან მათ სანაცვლოდ მაღაზიებში ტკბილეულს გასცემენ. ინდონეზიის ეროვნული გმირების სახელობის მონეტების ახალი სერია გამოიცა 2016 წელს, 100, 200, 500 და 1000 რუპიანი მონეტებით.
ბანკნოტები
რადგანაც ყველაზე მცირე ამჟამინდელი ბანკნოტი დაახლოებით 0,065 აშშ დოლარი ღირს, მცირე გარიგებებიც კი, როგორიცაა ავტობუსის ტარიფები, ჩვეულებრივ ხორციელდება შენიშვნებით, ხოლო 1000 რუპიაანი მონეტა ბევრად უფრო გავრცელებულია, ვიდრე 1000-რუპიური ბანკნოტი. მთავრობამ თავდაპირველად გამოაცხადა, რომ 1000 რუპიის ღირებულების ბანკნოტი შეიცვლებოდა, 2000 რუპიის ბანკნოტით, ხოლო ათასის ღირებულების მხოლოდ მონეტა დარჩებოდა. დიდი ხნის შეფერხების შემდეგ, ეს წინადადება განიხილეს და ინდონეზიის ბანკმა 2000 რუპიის ღირებულების ბანკნოტი გამოუშვა (BI) 2009 წლის 9 ივლისს, ხოლო ბანკნოტები მიმოქცევაში იყო იურიდიულ საშუალებად 2009 წლის 10 ივლისიდან.
სქოლიო
კატეგორია:ინდონეზია კატეგორია:ბრუნვაში არსებული ვალუტები
On Air (Queen-ის ალბომი)
On Air — ბრიტანული როკ ჯგუფ Queen-ის საკონცერტო ალბომი. იგი გამოიცა 2016 წლის ნოემბერში ორდისკიანი კომპილაციის სახით, ისევე, როგორც ექვსდისკიან ფორმატში და სამ გრამფირფიტაზე. კომპილაციაში შეტანილია ჯგუფის მიერ BBC-ის არქივებისთვის ჩაწერილი გამოსვლების სრული კოლექცია, ისევე, როგორც 1973-1976 წლების რამდენიმე კონცერტი და Capital Radio-ს, BBC Radio 1-ის და Radio 2-ის ეთერში გაჟღერებული ინტერვიუები.
6 დისკიანი დელუქს გამოცემა
Note: even though Disc One and Disc Two has the same track listing as the two-disc format; it features DJ chatter after songs which is omitted in the two disc format.
მარგარეტ ბეფორტი
მარგარეტ ბეფორტი (Margaret Beaufort; დ. 31 მაისი, 1443, ბედფორდშირი, ინგლისი — გ. 29 ივნისი, 1509, ლონდონი, ინგლისი) — ინგლისელი არისტოკრატი. ინგლისის მეფე ჰენრი VII-ის დედა და ჰენრი VIII-ის ბებია.
არაქნოფობია
არაქნოფობია (ἀράχνη — „ობობა“, φόβος — „შიში“) — ობობებისა და ობობასნაირი ცხოველების შიში. მოცემული ფობიის მქონე ადამიანებს არაქნოფობებს უწოდებენ.
მარგარეტ ბეფორტი
იგი ვარდების ომის ერთ-ერთი მთავარი ფიგურა იყო, რომლის დამსახურებითაც გამეფდნენ ქვეყანაში ტიუდორები. იგი სულ ოთხჯერ გათხოვდა, თუმცა შვილი მხოლოდ მეორე ქმრისგან ჰყავდა. ოქსოფრდის უნივერსიტეტში მის პატივსაცემად არსებობს „ლედი მარგარეტის კოლიდორი“.
არაქნოფობია
არაქნოფობიის შესახებ
არაქნოფობია შესულია ყველაზე ცუდი ფობიების სიაში, რომელსაც ადამიანი განიცდის და იკავებს მესამე ადგილს. ადამიანებში ამ ფობიის წარმოშობას რამდენიმე მიზეზი გააჩნია. ძველი დროიდან მოყოლებული ობობებს აკავშირებდნენ ინფექციებთან და დაავადებებთან. არაქნოფობიაც ამ დაავადებების ევოლუციური პასუხია. ადრეული პერიოდიდან საშიში ობობების არსებობამ ადამიანებში განავითარა არაქნოფობია. მოცემული შიში გამოიყენებოდა, როგორც ობებისგან გადარჩენის გზა. ეს გაგება მემკვიდრეობით გადაეცა შემდეგ თაობებს. არაქნოფობია ასევე შეიძლება ასოცირებული იყოს კულტურულ შეხედულებებთან. ზოგიერთი კულტურა მიიჩნევს, რომ ობობები, ძალიან მავნე და სახიფათოა, მაგალითად ასე მიაჩნიათ აფრიკაში. არაქნოფობია ასევე შეიძლება განვითარდეს ობობის კბენისას ან ნებისმიერ არასასიამოვნო სიტუაციაში, რომელიც დაკავშირებულია ობობასთან.
მარგარეტ ბეფორტი
ადრეული ცხოვრება
მარგარეტ ბეფორტი დაიბადა 1443 წლის 31 მაისს ბედფორდშირში. იგი იყო სომერსეტის ჰერცოგ ჯონ ბეფორტისა და მისი მეუღლის, ლედი მარგარეტ ბეშამპის ქალიშვილი. აღსანიშნავია, რომ მამის მხრიდან იგი ინგლისის მეფე ედუარდ III-ისა და დედოფალ ფილიპა ენოელის პირდაპირი შთამომავალი იყო.
ქორწინებები
მისი დაბადებიდან მალევე, 1444 წელს გარდაიცვალა მამამისი, რის გამოც დედამისი მესამედ დაქორწინდა უელესის ბარონ ლაიონელზე, რომელთანაც კიდევ ერთი ვაჟი გააჩინა. იმავე წელს მარგარეტი დანიშნეს სუფოლკის ჰერცოგ ჯონ დე ლა პოლზე. ხანგრძლივი მოლაპარაკებების შემდეგ, 1450 წლის 18 აგვისტოს მათ ქორწინებაზე თანხმობა თავად რომის პაპმა გასცა, რის შემდეგაც მარგარეტი და ჯონი იმავე წელს დაქორწინდნენ. თავად მარგარეტს ეს ქორწინება არასოდეს უღიარებია და ჯონთან სარეცელიც არ გაუყვია, რის გამოც 1453 წელს ისინი განქორწინდნენ. მარცხნივ|მინი|387x387პქ|მარგარეტ ბეფორტი ლოცვისას. სულ მალე მარგარეტს თავად ინგლისის მეფე ჰენრი VI-მ შესთავაზა თავის რომელიმე ნახევარ-ძმაზე: ჯასპერზე ან ედმუნდზე დაქორწინება. 1455 წელს მარგარეტ ბეფორტი ედმუნდ ტიუდორზე, რიჩმონდის ერლზე დაქორწინდა. როგორც შემდგომში მარგარეტის ანდერძიდან ვიგებთ, იგი ედმუნდს თავის პირველ მეუღლედ მოიხსენიებს.
არაქნოფობია
მკურნალობა
მოცემული დაავადების დროს ექიმი აფასებს ადამიანის ობობის შიშის დონეს და ასწავლის პაციენტს სხვადასხვა რელაქსაციის ტექნიკას, როგორიცაა სუნთქვის კონტროლი, მედიტაცია და კუნთების კონტროლი. ძირითადი მიზანია ობობის დანახვისას შიშისა და პანიკის შემცირება. ასევე შესაძლებელია მედიკამენტური მკურნალობა, რომელიც, ზოგადად, გამოიყენება სიმპტომების კონტროლისათვის, რაც დამოკიდებულია დაავადების სიმძიმეზე.
სქოლიო
კატეგორია:ობობები კატეგორია:ობობასნაირნი კატეგორია:ფობიები კატეგორია:ზოოფობიები
მარგარეტ ბეფორტი
ქორწინებები
ქორწინებისას მარგარეტი 12 წლის იყო, ხოლო ედმუნდი 24-ის. ასევე აღსანიშნავია, რომ ედმუნდი მეფე ჰენრის დედის, დედოფალ კატრინ დე ვალუასა და მისი მეორე ქმრის, ოუენ ტიუდორის ვაჟი იყო. მათი შეუღლებიდან მალევე დაიწყო ვარდების ომიც, სადაც ლანკასტერების დინასტიას მეფე ჰენრი VI-ის მეთაურობით დაუპირისპირდნენ იორკთა დინასტიის წარმომადგენლები. ამ ბრძოლაში მარგარეტიცა და ედმუნდიც ჰენრის მიემხრნენ.
1456 წლის 3 ნოემბერს ედმუნდ ტიუდორი იორკებთან ბრძოლაში მოკლეს, რა დროსაც მარგარეტ ბეფორტი ფეხმძიმედ იყო. მან თავი პემბროკის ციხესიმაგრეს შეაფარა, სადაც 1457 წლის 28 იანვარს გააჩინა ვაჟი, რომელსაც მეფის პატივსაცემად ჰენრი დაარქვა. თავისი ვაჟის მემკვიდრეობისა და უფლებების დასაცავად მარგარეტი იძულებული გახდა მესამედ დაქორწინებულიყო.