cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ოდიშელიძე
კატეგორია:ქართული გვარები
ტარანა ბიორკი
300px|მინი|ტარანა ბიორკი ტარანა ბიორკი (Tarana Burke; დ. 12 სექტემბერი 1973, ნიუ-იორკი) — ამერიკელი სამოქალაქო აქტივისტი, რომელმაც ჩამოაყალიბა მოძრაობა „Me Too“. მოგვიანებით, ეს მოძრაობა გახდა გლობალური ფენომენი, რომელმაც 2017 წლიდან საზოგადოებაში ცნობიერება აამაღლა სექსუალური შევიწროვების, ძალადობისა და გაუპატიურების შესახებ.
ლიბორინა
ლიბორინა (Liborina) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 867 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 9 370 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 217 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტიოკიის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
ტარანა ბიორკი
ბიოგრაფია
ბიორკმა თავისი პროფესიული მოღვაწეობა დაიწყო სელმაში, ალაბამაში, სადაც იგი მუშაობდა ახალგაზრდულ ლიდერობის ორგანიზაციაში, ხმის მიცემის ეროვნულ მუზეუმსა და შავი ქამრის ხელოვნებისა და კულტურის ცენტრში.
კომბოსტოს ჭრაქი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ჭრაქით დაავადებული [[თავიანი კომბოსტო]] კომბოსტოს ჭრაქი, კომბოსტოს პერენოსპოროზი — კომბოსტოს დაავადება. გამომწვევია ოომიცეტი Hyaloperonospora brassicae (იგივე Peronospora brassicae). განსაკუთრებით ძლიერ აზიანებს ბროკოლს, ყვავილოვან კომბოსტოს, ტურნეფსს, თალგამურას, შედარებით ნაკლებად — თავიან და ბრიუსელის კომბოსტოს, რაფსს.
ტარანა ბიორკი
კარიერა და აქტივიზმი
ტარანა ემსახურება სექსუალური ძალადობის შეწყვეტასა და სხვა სისტემურ საკითხებს, რომელიც არაპროპორციულ გავლენას ახდენს მარგინალურ ადამიანებზე — განსაკუთრებით კი ფერადკანიან ქალებსა და გოგონებზე. ტარანა ხელმძღვანელობდა ისეთ კამპანიებს, რომლებიც კონცენრტირდებოდა ფერადკანიანების მიმართ მიყენებულ ზიანზე. ტარანა ბიორკის კამპანიებმა დაესრულებინათ სექსუალური ძალადობა აჩვენა სექსიზმის პრობლემები საზოგადოებაში, გაზარდა რესურსების ხელმისაწვდომობა და გადარჩენილთა დახმარება.
ტარანა საზოგადოების შექმნით 1980-იან წლებში დაინტერესდა. საკმაოდ პატარა ასაკში შეუერთდა ახალგაზრდობის განვითარების ორგანიზაციას სახელად „21-ე საუკუნე“. ტარანმა 1989 წელს ორგანიზება გაუწია აქტივიზმს, რომელიც ეხებოდა ცენტრალური პარკის ხუთი ჯოგერის საქმეს, რომელშიც ხუთი ფერადკანიანი ახალგაზრდას უსამართლოდ ბრალი დასდეს დანაშაულში. ასევე, ბიორკი ეწინაადღმეგებოდა დონალდ ტრამპის ხელმძღვანელობით წამოჭრილ იდეას, აღედგინათ სიკვდილით დასჯა ნიუ-იორკის შტატში. მან წამოიწყო ინიციატივები ისეთ საკითხებზე, როგორიცაა რასობრივი დისკრიმინაცია, საცხოვრებლის უთანასწორობა და ეკონომიკური სამართლიანობა. ამ საქმიანობით გამოწვეულმა აკადემიური განათლებისა და საზოგადეობის ორგანიზების უნარების გაღრმავების სურვილმა, მიიღვანა ალაბამას სახელმწიფო უნივერსიტეტში, რომელიც ისტორიულად შავკანიანთა უნივერსიტეტად მიიჩნევა.
კომბოსტოს ჭრაქი
ჩითილის გამოყვანის პერიოდში დაავადებულ მცენარეებს ლებანფოთლების და ფოთლების ზედაპირზე უჩნდებათ ღია ყვითელი ან ყვითელი არასწორი ფორმის ლაქები. ჰაერის მაღალი შეფარდებითი ტენიანობის პირობებში, დაზიანებულ ფოთლებზე არსებული ლაქების ქვედა მხარეს წარმოიქმნება ფხვიერი ნაღები, რომელიც შედგება კონიდიათმტარებისა და კონიდიოსპორებისაგან. თავდაპირველად ლაქები მცირე ზომისაა, შემდეგ კი დაავადების განვითარების პარალელურად იზრდება, იღებს მუქ შეფერილობას და შესაძლებელია დაფაროს ფოთლის მთელი ზედაპირი. ძლიერად დაზიანებული მცენარე ლპება და რამდენიმე დღეში იღუპება. შენახვის პერიოდში დაავადება ასევე ვრცელდება კომბოსტოს თავებზე. ამ დროს გარეთა ფოთლებზე ვითარდება მონაცრისფრო ლაქები, რომლებიც შემდეგ მუქდება და იწვევს კომბოსტოს ლპობას.
ტარანა ბიორკი
კარიერა და აქტივიზმი
ალაბამაში ყოფნის პერიოდში ტარანა ბიორკმა დააარსა არაკომერციული ორგანიზაცია „Just be Inc.“ მსახურობდა სპეციალური პროექტების კონსულტანტად ხმის მიცემის ეროვნულ მუზეუმში, ასევე იყო შავი ქამრის ხელოვნებისა და კულტურული ცენტრის აღმასრულებელი დირექტორი. 2008 წელს ტარანა გადავიდა ფილადელფიაში და დაიწყო მუშაობა ფილადელფიის ხელოვნების ცენტრში. ბიორკი კონსულტანტად მუშაობდა 2014 წლის ოსკარზე ნომინირებულ ფილმ „სელმას“ გადაღებებზე. ფილმი ეხება 1965 წლის სელმა-მონტგომერიდან ხმის მიცემის უფლების დემონსტრაციებს, რომელსაც ხელმძღვანელობდა მარტინ ლუთერ კინგი.
ტარანა ბიორკს საკუთარმა საქმიანობამ მრავალი აღიარება მოუტანა, მათ შორისაა 2017 წლის ჟურნალ „TIME“-ის მიერ მისი წლის ადამიანად აღიარება და 2019 წლის სიდნეის მშვიდობის პრემია. ასევე მიღებული აქვს 2018 წელს რიდენაურისგან პრიზი სიმამაცისათვის.
კომბოსტოს ჭრაქი
კულტურათა მონაცვლეობა, ბრძოლა სარეველების წინააღმდეგ, დაზიანებული მცენარეების მოცილება და განადგურება, შესაბამისი ქიმიური წამლობების განხორციელება.
ტარანა ბიორკი
კარიერა და აქტივიზმი
დღესდღეობით ტარანა ბიორკი მუშაობს მემუარებზე. ფიქრობს წიგნის გამოცემას სახელწოდებით „Here the light Enters: The Founding of ,Me Too’ Movement“. ტარანამ განაცხადა რომ წიგნი, სავარაუდოდ 2020 წლის ბოლოს ან 2021 წლის დასაწყისში გამოვა.
კომბოსტოს ჭრაქი
სქოლიო
კატეგორია:კომბოსტოს დაავადებები
ტარანა ბიორკი
Me Too კამპანია
Just Be Inc. იყო არაკომერციული კომპანია, რომელიც ტარანა ბიორკმა 2003 წელს დააარსა. ეს კომპანია ფოკუსირებული იყო ფერადკანიანი ახალგარზდა გოგონების საერთო კეთილდღეობაზე. ბიორკი ესაუბრა გოგონას, რომელმაც გაუმხილა, რომ დედის მეგობარი ბიჭი მასზე სექსუალურად ძალადობდა. მას შემდეგ, ტარანამ გაავრცელა მესიჯი „შენ მარტო არ ხარ, ეს მეც დამემართა“.
„მეც“ (Me Too) დაეხმარა ტარანას ჩამოეყალიბებინა, ხოლო შემდგომ განევითარებინა მისი ხანგრძლივი კამპანია, რათა დახმარებოდა ქალებსა და გოგონებს, რომლებიც სექსუალური შევიწროვების მსხვერპლები იყვნენ. ფრაზა „Me Too“ წარმოადგენს ერთი მონეტის ორ მხარეს, ერთ მხარეს ეს არის თამამი, დეკლარაციული განცხადება: „მე არ მეშინია“, „მე მარტო არ ვარ“, ხოლო მეორე მხარეს, გადარჩენილები ერთმანეთს ეუბნებიან: „მე გხედავ, მე მესმის და მე შენთან ვარ“.
ტარანა ბიორკი ათწლეულზე მეტ ხანს მუშაობდა მოძრაობა „Me Too“-ს გასავრცელებლად. 2017 წელს მისმა მესიჯმა დიდი პოპულარობა მოიპოვა. 2017 წლის 15 ოქტომბერს 4:21 საათზე, მსახიობმა ალისა მილანომ გამოიყენა სოციალური მედიის პლატფორმა ტვიტერი და მოიწვია ისინი, ვინც განიცდიდა სექსუალურ შევიწროებას. მილანოს ტვიტი გამოიძია New York Times-მა და აღმოაჩნა, რომ მილანო განიცდიდა ათწლეულების განმავლობაში სექსუალურ შევიწროებას ჰოლივუდის კინოპროდუსერ ჰარვი ვეინშტეინის მიერ. რამდენიმე საათში #MeToo მოედო მთელს მსოფლიოს სოციალურ ქსელში. მილიონობით ადამიანი აზიარებდა საკუთარ გამოცდილებასა და ისტორიას. რამდენიმე დღეში მილანოს ტვიტს 40 000-მდე ადამიანი გამოეხმაურა, ხოლო 12 მილიონზე მეტმა გამოიყენა ჰეშთეგი ისეთ სოციალურ პლათფორმებზე, როგორიცაა Facebook, Twitter, Instagram.
იმ წელს ათობით ცნობილ მამაკაცს ადანაშაულებდნენ სექსუალურ შევიწროებასა და ძალადობაში. თვითერის ჰეშთეგმა #MeToo აჩვენა სექსუალური ძალადომის მსხვერპლთა რიცხვი, ის, რომ ისინი მარტო არ იყვნენ და გავრცელდა სოლიდარობა. ზუსტად ისე, როგორც ბიორკს თავიდანვე ჰქონდა განზრახული. #MeToo-ს გარშემო გაჩენილმა სოლიდარობამ უდიდესი წარმატება მოიპოვა, ვინაიდან, უამრავი ადამიანი გადაარჩინეს.
ამ მხარდაჭერის ტალღის შემდეგ, ბიორკი გახდა გლობალური ლიდერი, რომელმაც ხელი შეუწყო სექსუალური ძალადობის შესახებ საზოგადოებაში ცნობიერების ამაღლებას. ერთ-ერთი კვლევის თანახმად, მხოლოდ ერთ წელიწადში ჰეშთეგი #MeToo სოციალური მედიის პლატფორმა ტვიტერზე გამოიყენა 19 მილიონმა ადამიანმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 12 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1973 კატეგორია:ამერიკელი ქალი საზოგადო მოღვაწეები კატეგორია:აფრო-ამერიკელი საზოგადო მოღვაწეები
ლაუტარი
ლაუტარი(Lăutarii — მომღერლები, ინსტრუმენტალისტები) — ემილ ლოტიანუს მიერ 1971 წელს გადაღებული ფილმი, კომპოზიტორი ევგენი დოგა. ფილმმა დიდი წარმატება მოიპოვა, განსაკუთრებით იტალიაში. ფილლმა ოთხი ჯილდო მოიპოვა, მათ შორის სან სებასტიანის ფესტივალზე 1972 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1971 წლის ფილმები კატეგორია:სსრკ-ის ფილმები კატეგორია:რუმინულენოვანი ფილმები
ბორის ჯიმშირაული
ბორის ჯიმშირაული (დ. 22 აგვისტო, 1929, თბილისი — გ. 25 აგვისტო, 2003) — ქართველი მხატვარი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1929 წლის 22 აგვისტოს, თბილისში. მხატვრის ოჯახში. ბაბუა – ბორის სმირნოვი რუსი მხატვარი იყო.
1957 წელს დაამთავრა სამხატვრო აკადემია და იმავე წელს დაიწყო მუშაობა კინოსტუდიაში, მულტიპლიკაციის მხატვრად. იმუშავა მულტიპლიკაციურ ფილმებზე: „წუნა და წრუწუნა“, „მტრობა“, „ჩხიკვთა ქორწილი“ და სხვა. კინოსტუდიაში 1963 წლამდე იმუშავა. პერიოდულად მუშაობდა სამხატვრო ფონდში. ასევე, ფერწერის პედაგოგად ნ. ნიკოლაძის სახელობის ტექნიკუმსა და სამხატვრო აკადემიაში. 1970-1981 წლებში მუშაობდა ქუთაისში, სამხატვრო ფონდში. ძირითადად, სახელმწიფო შეკვეთებზე.
ჯიმშირაულის მხატვრობაში დიდი ადგილი უჭირავს ხატწერას.
1996-2002 წლებში მხატვარი თურქეთში მოღვაწეობდა. თურქეთიდან ჩამოსვლის შემდეგ მალევე, 2003 წლის 25 აგვისტოს, მოულოდნელად გარდაიცვალა. დარჩა ბევრი დაუსრულებელი ტილო.
შემოქმედება
ბორის ჯიმშრაულმა უამრავი ისტორიული პირისა და საზოგადო მოღვაწის პორტრეტი შექმნა, მათ შორის: ვახტანგ გორგასალი, დავით აღმაშენებელი, თამარ მეფე, შოთა რუსთაველი, ილია ჭავჭავაძე, აკაკი წერეთელი, გალაკტიონ ტაბიძე, ნიკოლოზ ბარათაშვილი და სხვა.
თურქეთში გამგზავრების შემდეგ მხატვრის შემოქმედებაში ახალი ეტაპი დაიწყო. იქ ის, უმეტესწილად, შეკვეთებზე მუშაობდა. ქმნიდა ორიენტალისტური სტილის ნამუშევრებს.
თურქეთში ყოფნის დროს შექმნა მსოფლიო პატრიარქის, ბართლომე I-ის პორტრეტი.
ჯიმშირაული ავტორია უამრავი ხატისა. რომ შექმნილი აქვს ხატების სერია ქრისტეზე. მისი ხატწერის ნიმუშებია: „წმ. ნიკოლოზი“, „წმ. ნინო“, „ღვთისმშობელი ყრმით“ და სხვ.
შესრულებული აქვს მრავალი ნატურმორტი.
1998 წელს, თურქეთში მოღვაწეობის დროს დაკვეთით შექმნა ტილო „რამაზანის ღამე“ (80X60 სმ. ტილო, ზეთი). სურათზე გამოსახულია თურქეთის ქუჩა, სადაც ორი მოქალაქე დოლზე დარტყმით ამცნობს მოსახლეობას დღესასწაულის მოახლოებას. ერთ-ერთი აივნიდან მოსჩანს მამაკაცის ჩალმით დახურული თავი, რომელსაც ხმაურზე გამოუხედავს. დაბლა კი ორნი დგანან და საუბრობენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 22 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1929 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 2003
ოთარ ქაჯაია
ოთარ მიხეილის ძე ქაჯაია (დ. 29 ივლისი, 1923, სოფ. ბანძა, გეგეჭკორის რაიონი, ამჟამად მარტვილის მუნიციპალიტეტი — გ. 24 იანვარი, 2018, თბილისი) — ქართველი  ენათმეცნიერი, ლექსიკოგრაფი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი.
ბიოგრაფია
დაიბადა ღარიბი გლეხის ოჯახში, 1939 წელს წარჩინებით დაამთავრა ბანძის საშუალო სკოლა. როგორც სწავლის ფრიადოსანი, მისაღები გამოცდების ჩაბარების გარეშე ჩაირიცხა თბილისის ი. ბ. სტალინის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ფილოლოგიის ფაკულტეტზე ქართული ენისა და ლიტერატურის სპეციალობით.
1941 წლის 3 აგვისტოს მობილიზაციით გაიწვიეს წითელი არმიის რიგებში. იმავე წლის დეკემბერში ჩაირიცხა თბილისის საერთო-საჯარისო სამხედრო სკოლის კურსანტად. თბილისში დაჰყო 1942 წლის 9 მაისამდე, შემდეგ გადაიყვანეს გაგრაში, სადაც დარჩა 1942 წლის 10 ივლისამდე. 24 ივლისიდან იბრძოდა ვორონეჟის ფრონტის მე-6 სარეზერვო არმიის 174-ე მსროლელი დივიზიის შემადგენლობაში.
1942 წლის ოქტომბრის ბოლოს დივიზია გადაისროლეს კალინინის ფრონტზე. აქ მეთაურობდა ტანკსაწინააღმდეგო თოფების ოცეულს, რომელიც შედიოდა 46-ე გვარდიული დივიზიის 51-ე ცალკეული ტანკსაწინააღმდეგო დივიზიონში.
1943 წლის ოქტომბერ-ნოემბერში მეორე ბალტისპირეთის ფრონტის შემადგენლობაში მონაწილეობდა ნეველისა და ნოვოსაკოლნიკის გათავისუფლებაში. 1944 წლის დასაწყისში კონტუზიის შედეგად აღმოჩნდა ჰოსპიტალში. 1944 წლის 1 სექტემბერს მუშაობა დაიწყო გეგეჭკორის რაიონის სოფელ აბედათის საშუალო სკოლაში სამხედრო ხელმძღვანელად, სადაც მუშაობდა 1945 წლის 25 ივლისამდე.
1945 წლის 1 სექტემბერს სწავლა გააგრძელა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში, რომელიც დაამთავრა 1948 წლის მარტში. მაშინვე მუშაობა დაიწყო საქართველოს სსრ მეცნიერებათა აკადემიის ენათმეცნიერების ინსტიტუტში უმცროს მეცნიერ თანამშრომლად.
1948 წლის ოქტომბერში ჩაირიცხა თბილისის ი. ბ. სტალინის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ასპირანტურაში, რომელიც დაამთავრა 1951 წელს. 1952 წლის სექტემბერში სამუშაოდ გაგზავნეს სტალინირის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში (ქ. ცხინვალი), სადაც მუშაობდა 1971 წლის 1 დეკემბრამდე მასწავლებლად, უფროს მასწავლებლად, დოცენტად, ქართული ენისა და ლიტერატურის კათედრის გამგედ.
1971 წლის დეკემბერში სამუშაოდ გადმოვიდა თბილისის ა. ს. პუშკინის სახელობის სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტში. 1972-1975 წლებში იყო ქართული ფილოლოგიის ფაკულტეტის დეკანი, 1975-1984 წლებში — პრორექტორი სასწავლო დარგში, ხოლო 1984 წლის 26 მარტიდან პრორექტორად სამეცნიერო მუშაობის დარგში.
2006 წლიდან ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის საპატიო პროფესორია.
2001 წელს Reichert-Verlag Wiesbaden-მა, სერიით - Kaukasienstudien, გამოსცა ოთარ ქაჯაიასა და ჰაინც ფენრიხის ერთობლივი ლექსიკონი - Mingrelisch-Georgisches Wörterbuch. 2002-2009 წლებში ოთარ ქაჯაიამ გამოსცა მეგრულ-ქართული ლექსიკონის ოთხტომეული, 2013 წელს კი — ცნობილ ქართველოლოგთან, გიორგი კლიმოვთან, ერთად — მეგრულ-რუსულ ქართული ლექსიკონი.
1954 წლის აპრილში დაიცვა დისერტაცია ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატის სამეცნიერო ხარისხის მოსაპოვებლად, 1961 წლიდან დოცენტია.
მეუღლე — ნებიერიძე ნორა ვასილის ასული, ტექნიკის მეცნიერებათა კანდიდატი, შვილები — მერაბი და მანანა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ენათმეცნიერები კატეგორია:დაბადებული 29 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:გარდაცვლილი  24 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2018 კატეგორია:მარტვილის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ო
დაიმონდ-ჰილი (სადგური)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კვუნ-ტონგის ხაზი
დონი (მხატვარი)
დონი (ნადვილი სახელი დავით ნაცვლიშვილი; დ. 20 ივნისი, 1899 — გ. 26 ნოემბერი,1971) — ქართველი გრაფიკოსი მხატვარი-სატირიკოსი.
ბიოგრაფია
დავით (დათიკო)  ნაცვლიშვილი 1899 წლის 20 ივნისს ქუთაისის მაზრის სოფელ ტობანიერში (ამჟამინდელი ვანის მუნიციპალიტეტი). დავითის მამა იყო სოფლის სკოლის მასწავლებელი ვლადიმერ (ლადო) ნაცვლიშვილი, შემდეგში გამოჩენილი ჟურნალისტი და საქართველოს დამსახურებული პედაგოგი, ცნობილი ფსევდონიმით ლადო ბზვანელი, დედა — გულენტი მაჭარაძე, წარმოშობით ხონიდან. დათიკო ოჯახის ერთადერთი შვილი იყო და მშობლები ყველანაირად ცდილობდნენ მისთვის ღირებული განათლება მიეცათ, როდესაც იგი 7 წლის შეიქნა, ლადომ მოითხოვა სამუშაოდ ქუთაისში გადაყვანა, რაც დაკმაყოფილებული იქნა.
1908 წელს დავითი მიაბარეს ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში, სადაც 1918 წლამდე სწავლობდა. დავითს ქართულს ასწავლიდა პარმენ ცახელი, ხატვას კი ცნობილი მასწავლებელი ვასილ ბალანჩივაძე, რომელმაც ხელი შეუწყო დავითის მხატვრული ნიჭის ჩამოყალიბებას. გიმნაზიაში სწავლისას დავითი გაწევრიანებული იყო ლიტერატურულ წრეში, სადაც მას ურთიერთობა უწევდა მომავალში სახელმოხვეჭილი პიროვნებების დიდ პლეადასთან: მსახიობი უშანგი ჩხეიძე, რეჟისორი დოდო ანთაძე, კომპოზიტორი ვანო გოკიელი, ქირურგი კონსტანტინე ვეფხვაძე, მომღერალი დავით ბადრიძე, ლიტერატურათმცოდნე ვანო წულუკიძე. დავითი ასევე გატაცებით მუშაობდა გიმნაზიის დრამატულ წრეშიაც.
საზაფხულო არდადეგებს მომავალი მხატვარი მშობლიური სოფლის და დედულეთის გარდა ხშირად ატარებდა ბიძასთან ამბროლაურში, სადაც თავს იყრიდა იმ დროის მოწინავე ქართული ინტელიგენცია. დავითი ბავშვობიდანვე მეგობრობდა მომავალში ცნობილ პოეტ გალაკტიონ ტაბიძესთან.
ამ დღიდან მოყოლებული ათეულობით წლის განმავლობაში დონისთან თანამშრომლობდა არა მხოლოდ „ნიანგი“, არამედ იმ პერიოდში გამომავალი თითქმის ყველა გაზეთი,მათ შორის „კომუნისტი“, „ახალგაზრდა კომუნისტი“, „ლიტერატურული გაზეთი“, „ლიტერატურა და ხელოვნება“, ჟურნალები „შოლტი“, „დროშა“, ასურათებდა სახელგამის გამოცემულ სატირულ-იუმორისტული ხასიათის წიგნებს. სამამულო ომის პერიოდში დონი მუშაობდა სააგიტაციო პოსტერებზე, აქტიურად იყო ჩართული ანტიფაშისტურ კარიკატურულ კამპანიაში. სამხატვრო მუშაობის პარალელურად ასწავლიდა სახვით ხელოვნებას თბილისის 30-ე საშუალო სკოლაში, სადაც ბევრი მომავალში ცნობილი მხატვარი აღზარდა.
1948 და 1951 წლებში დონი მონაწილეობდა მოსკოვში გამართულ სატირის საკავშირო გამოფენებში, 1949 წელს საქართველოს მხატვართა კლუბის გამოფენაში, 1956 წელს იყო ამიერკავკასიის სატირის მხატვართა გამოფენისა და კონფერენციის დელეგატი. იგი იყო თავისი პერიოდის ერთადერთი პროფესიონალი მხატვარი-სატირიკოსი, იყო პირველი ქართველი კარიკატურისტი, ვინც გამოსცა მხატვრული ალბომები სატირულ-იუმორისტული ნახატებისა — „ხუმრობის გარეშე“ (1951), იოსებ გრიშაშვილისა და ვანო წულუკიძის მიმოხილვით, და „ფანქრის წვერზე“ (1956), შალვა კვასხვაძის მიმოხილვით.
დავით ნაცვლიშვილი გარდაიცვალა 1971 წლის 26 ნოემბერს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი კარიკატურისტები კატეგორია:დაბადებული 1899 კატეგორია:გარდაცვლილი 1971 კატეგორია:ვანის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ტრევის ფიმელი
ტრევის ფიმელი (Travis Fimmel; დ. 15 ივლისი, 1979 ) — ავსტრალიელი მსახიობი და ყოფილი მოდელი. დიდი ხნის მანძილზე იყო Calvin Klein-ის სახე. ნათამაშები აქვს 20-ზე მეტ ფილმსა და სერილაში. უმეტესად ცნობილია მისი შესრულებული როლით სერიალ ვიკინგებში, სადაც თამაშობს ნახევრადმითიური დანიელი კონუნგის, რაგნარ ლოდბროკის როლს.
ვახტანგ ხოსიტაშვილი
ვახტანგ ხოსიტაშვილი (დ. 19 ნოემბერი, 1982, საგარეჯო) — ქართველი ძიუდოისტი. საქართველოს ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2006 -60 კგ). მსოფლიო თასის სამგზის გამარჯვებული (2005(2), 2006 -60 კგ), და ორგზის ბრინჯაოს პრიზიორი (2003, 2006 -60 კგ). 23 წლამდელებს შორის ევროპის ჩემპიონატის ვერცხლის პრიზიორი (2004 -60 კგ) და უნივერსიადის ვერცხლის პიზიორი (2001 -60 კგ).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები კატეგორია:დაბადებული 1982 კატეგორია:დაბადებული 19 ნოემბერი კატეგორია:საგარეჯოს მუნიციპალიტეტში დაბადებულები
ლგბტ უფლებები ვიეტნამში
ლგბტ უფლებები ვიეტნამში — ლგბტ ადამიანების მიმართ დისკრიმინაციის შესახებ ცნობები იშვიათი არ არის, ამასთან, ლგბტ ადამიანების დაახლოებით 20% აცხადებს, რომ ოჯახის წევრებმა სცემეს ორიენტაციის გამხელისას. ლესბოსელი, გეი, ბისექსუალი, ტრანსგენდერი (ლგბტ) ადამიანი ვიეტნამში შეიძლება აღმოჩნდეს სამართლებრივი გამოწვევების წინაშე, რომელსაც არ განიცდიან ჰეტეროსექსუალი მაცხოვრებლები. როგორც მამაკაც, ასევე ქალ ერთნაირსქესიანთა სექსუალური აქტივობა ლეგალურია და ითვლება, რომ არასოდეს ყოფილა კრიმინალი ვიეტნამის ისტორიაში. ერთნაირსქესიანი წყვილები და ოჯახები ვერ მიიღებენ საწინააღმდეგო სქესის წყვილების მსგავს კანონიერ დაცვას. მიუხედავად იმისა, რომ ჰომოსექსუალობა ზოგადად ტაბუდ არის მიჩნეული, ლგბტ უფლებების შესახებ ცნობიერება XXI საუკუნეში გაიზარდა.
2012 წლის 5 აგვისტოს ჰანოიში ჩატარდა ვიეტნამის გეი პრაიდის პირველი მშვიდობიანი აღლუმი. 2017 წელს პრაიდის აღლუმები ჩატარდა დაახლოებით 35 სხვა ქალაქსა და პროვინციაში.
2016 წლის ნოემბერში ვიეტნამი, სამხრეთ კორეა, იაპონია, ფილიპინები, ისრაელი, ტაილანდი, აღმოსავლეთი ტიმორი, ნეპალი, საქართველო, თურქეთი, შრი-ლანკა და მონღოლეთი აზიის ერთადერთი ქვეყნები იყვნენ გაერთიანებული ერების ორგანიზაციაში, რომლებმაც მხარი დაუჭირეს დამოუკიდებელი ექსპერტის დანიშვნის საკითხს. ექსპერტი მუშაობს ლგბტ საზოგადოების მიმართ დისკრიმინაციის შესახებ ცნობიერების ამაღლებისთვის და მათი სათანადო დაცვის გზების ძიების მიზნით. ახალი პოზიციის შექმნას აპროტესტებს აფრიკული ჯგუფი.
ერთნაირსქესიანთა ურთიერთობების აღიარება
2012 წლის ივლისში იუსტიციის მინისტრმა გამოაცხადა, რომ ვიეტნამის მთავრობამ დაიწყო კონსულტაცია იმის შესახებ, ლეგალიზებულიყო თუ არა ერთნაირსქესიანთა ქორწინება. 2013 წლის ივნისში იუსტიციის სამინისტრომ წარადგინა კანონპროექტი, რომლის თანახმადაც, მოიხსნა აკრძალვა ერთნაირსქესიანთა ქორწინების შესახებ კანონით ქორწინებისა და ოჯახის შესახებ ( Luật Hôn nhân và Gia đình ) და უზრუნველყო გარკვეული უფლებები ერთნაირსქესიან წყვილთა თანაცხოვრებაში. ეროვნულმა ასამბლეამ ის განიხილა 2013 წლის ოქტომბერში.
2013 წლის 24 სექტემბერს მთავრობამ გამოსცა განკარგულება, რომ გაუქმებულიყო ჯარიმები ერთნაირსქესიანთა ქორწინებებზე. ბრძანება ძალაში შევიდა 2013 წლის 11 ნოემბერს.
ტრანსგენდერთა უფლებები
მარჯვნივ|მინი|250x250პქ| პრაიდის მონაწილეები, 2016 2017 წელს ჯანდაცვის სამინისტრომ დაადგინა, რომ ვიეტნამის ტრანსგენდერი მოსახლეობა 270,000-300,000 ადამიანი იყო. 2019 წლის მარტში ადგილობრივი ასოციაციების მიერ ჩატარებულმა გამოკვლევამ აჩვენა, რომ ქვეყანაში თითქმის 500,000 ტრანსგენდერი ადამიანი ცხოვრობს.
2018 წლის კვლევამ ცხადყო, რომ გამოკითხული ტრანსგენდერი ადამიანების 67.5% ფსიქოლოგიურ პრობლემებს განიცდიდა და რომ დაახლოებით 60%-ს ჰქონდა თვითმკვლელობის მცდელობა, 23%-ს „იძულებით ჰქონდათ სექსი სხვასთან“, 16%-ზე იძალადეს სექსუალურად და 83% განიცდიდა დამცირებას.
სამხედრო სამსახური
ვიეტნამის შეიარაღებულ ძალებში შეიძლება მსახურობდეს ნებისმიერი მსურველი სექსუალური ორიენტაციის მიუხედავად. სამხედრო სამსახური სავალდებულოა მამაკაცებისთვის 18 წლიდან, ხოლო ქალებს შეუძლიათ მოხალისეობრივად მიიღონ მონაწილეობა.
საზოგადოების აზრი
2001 წელს ჩატარებულმა გამოკითხვამ აჩვენა, რომ ვიეტნამელების 82% მიიჩნევდა, რომ ჰომოსექსუალობა „არასოდეს არის მისაღები“.
2014 წლის მარტის გამოკითხვის თანახმად, ვიეტნამელების 33.7% მხარს უჭერს ერთნაირსქესიანთა ქორწინებას, ხოლო 53% წინააღმდეგია.
2016 წლის დეკემბერში ჩატარებულმა ონლაინ გამოკითხვამ აჩვენა, რომ გამოკითხულთა 45% მხარს უჭერს ერთნაირსქესიანთა ქორწინების ლეგალიზაციას, 25% წინააღმდეგია და 30% პასუხობს „არ ვიცი“.
საცხოვრებელი პირობები
2017 წლის 18 სექტემბრიდან 24 სექტემბრამდე, ვიეტნამის ჰანოის პრაიდი ზედიზედ მე-5 წელს ტარდებოდა. ღონისძიებამ ათასობით ადამიანს უმასპინძლა, ხოლო, პირველი პრაიდის აღლუმზე მხოლოდ ასი ადამიანი იყო. ჰანოის მეექვსე პრაიდი ჩატარდა 2018 წლის ნოემბერში და მასში 1000-ზე მეტი ადამიანი მონაწილეობდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვიეტნამი კატეგორია:ლგბტ
კოჩულია-ნოუე
კოჩულია-ნოუე (Cociulia Nouă) — სოფელი მოლდოვაში, ლეოვის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 142 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 219 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლეოვის რაიონის სოფლები
ილია ელოშვილი
ილია ელოშვილი (დ. 19 მაისი, 1975, თბილისი, საქართველოს სსრ — გ. 1 ივნისი, 2022, თბილისი, საქართველო) — ქართველი პოლიტიკოსი, თბილისის მერის მოადგილე, საქართველოს ენერგეტიკისა და ბუნებრივი რესურსების მინისტრი 2016 წლის 9 სექტემბრიდან 26 ნოემბრამდე და 2017 წლის 14 ივლისიდან 14 დეკემბრამდე.
ბიოგრაფია
ილია ელოშვილმა 1999 წელს დაამთავრა საქართველოს ტექნიკური უნივერსიტეტი (საერთაშორისო ბიზნესის სამართალი), 2005 წელს უტრეხტის პროფესიული განათლების უნივერსიტეტი (ბიზნესის ადმინისტრირების ბაკალავრი). 2010 წელს მონაწილეობა მიიღო FIDIC –ის კონტრაქტების სრულყოფილი პროგრამაში (დავათა მოგვარების საბჭოს ფედერაცია, ლუქსემბურგი). 2011 წელს აშშ-ის სამხედრო ინჟინრების ასოციაციაში მიიღო ზედამხედველობის სპეციალისტის ხარისხი.
თბილისის მერია
2017 წლის დეკემბერში ელოშვილი თბილისის მერის, კახა კალაძის მოადგილედ დაინიშნა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1975 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:საქართველოს ენერგეტიკის მინისტრები
ინგლისის ეკონომიკა (1066-1509)
thumb|upright=1.2|right|alt=Detail from an illuminated book, with three figures shown talking, a monk on the left, a knight in armour in the middle and a peasant with a spade on the right. The picture is accented in rich blues.|შუა საუკუნეების ინგლისელები იყოფოდნენ სამ კატეგორიად: სამღვდელოება, რაინდები და გლეხები სტატიაში მიმოხილულია ინგლისის ეკონომიკური მოწყობა მაღალი შუა საუკუნეებისა და გვიანი შუა საუკუნეების პერიოდში, უფრო ზუსტად 1066 წელს ნორმანების მიერ ინგლისის დაპყრობიდან ჰენრი VII-ის მმართველობის დასასრულამდე, 1509. ამ პერიოდში ინგლისის ეკონომიკის საფუძველს ნატურალური სოფლის მეურნეობა წარმოადგენდა, ამასთანავე ინგლისში ჯერ კიდევ ნორმანების დაპყრობამდე დაიწყო საბაზრო ურთიერთობების განვითარება. ნორმანდიული საზოგადოებრივი ინსტიტუტები, მათ შორის ბატონყმობა, დაფუძნებული იყო ანგლოსაქსონურ ღია მინდვრების სისტემასა და საერთაშორისო ვაჭრობაში ჩაბმულ ქალაქების ქსელის განვითარებაზე. ნორმანდების დინასტიისა მმართველობისა და პირველი პლანტაგენეტების პერიოდში ინგლისი ეკონომიკა ვითარდებოდა. ეკონომიკურ ზრდას თან სდევდა დემოგრაფიული ზრდა, ასევე იზრდებოდა სახნავ-სათესი მიწების ფართობიც. წარმოიშვა ასობით ახალი ქალაქი, რაც ხელს უწყობდა სავაჭრო გილდიებისა და შუა საუკუნეებისთვის დამახასიათებელი სხვა ინსტიტუტების ჩამოყალიბებას. განვითარდა, როგორც შიდა, ისე გარე ვაჭრობა.
1066—1100 წლები
უილიამ I-მა ინგლისი 1066 წელს დაიპყრო, დაამარცხა ანგლო-საქსური ინგლისის მეფე ჰაროლდ გოდვინსონი ჰასტინგსთან ბრძოლაში და ინგლისში თავისი მმართველობა დაამყარა. უილიამმა მალევე წამოიწყო საომარი ოპერაციების ახალი ტალღა ჩრდილოეთით საკუთარი ინგლისური მმართველობის გასაფართოებლად. მისი მმართველობისას მიწები ფეოდალურ ხასიათს ატარებდა: ისინი სამართავად ეძლეოდა მეფის მსახურებს. სხვა მხრივ, ნორმანდების დაპყრობას თითქმის არანაირი კვალი არ დაუტოვია საზოგადოებრივი ცხოვრების მრავალ სფეროში. ინგლისის მიწათმოქმედებისა და ფინანსური სისტემის მრავალი განმასხვავებელი თავისებურება რამდენიმე ათწლეულის მანძილზე უცვლელი დარჩა.
მიწათმოქმედება
thumb|upright=1.1|მიწათმოქმედები მუშაობისას, შუასაუკუნეების ნახატი ნორმანების მოსვლისას მიწათმოქმედება ინგლისის მეურნეობის ბირთვი და უმსხვილესი დარგი იყო. დაპყრობიდან 20 წელში ქვეყნის ტერიტორიის 35%-ზე სახნავ-სათესი მიწები იყო, 25 % საძოვრებს მიაკუთვნეს, 15 %-ზე ტყე გააშენეს, ხოლო დარჩენილი 25 % ჭაობებსა და ველებს ეკავა. ხორბალი იყო მთავარი სათესი კულტურა, თუმცა ამავდროულად ამუშავებდნენ ჭვავს, ქერსა და შვრიას. ყველაზე ნაყოფიერ მიწებად ტემზისა და მიდლენდსის ხეობები ითვლებოდა, ასევე ნაყოფიერი იყო ქვეყნის აღმოსავლეთი ნაწილი, სადაც პარკოსნები მოჰყავდათ. მესაქონლეობის წამყვან მიმართულებად მეცხვარეობა და მსვილფეხა პირუტყვის მოშენება ითვლებოდა. პირუტყვის მაშინდელი რაოდენობა შედარებით მცირე იყო, ვიდრე მათი დღევანდელი რაოდენობა. პირუტყვთა მნიშვნელოვანი ნაწილი ზამთრის პერიოდში იკვლებოდა.
მანორიალური სისტემა
thumb|right|[[ღია მინდვრების სისტემა, გამოიყენებოდა ინგლისის მრავალ თემში]] ასი წლის განმავლობაში, რომელიც წინ უძღოდა დაპყრობას, მეფეების, ეპისკოპოსების, მონასტერებისა და ტენების მსხვილი მამულები თანდათანობით დაიყო რაოდენობრივად უფრო მეტ მამულებად. მიწაზე უფლებების დანაწილება განპირობებული იყო ყოველგვარი იურიდიული ფაქტებით, რომელიც ეხებოდა სუბიექტების ქონებას (მემკვიდრეობა, ქორწინებები, ეკლესიის მიერ მიწების შეძენა-მოპოვება) წვრილი მიწათმფლობელების უმრავლესობა საკუთარ სამფლობელოებში ცხოვრობდა, მართავდნენ მას და იღებდნენ არსებობის საშუალებას საკუთარივე მიწებიდან. თუ წარსულში ინგლისის დასახლებების ყველაზე გავრცელებულ ფორმას იზოლირებული სოფლები შეადგენდა, ნორმანების დაპყრობამდე რამდენიმე ხნით ადრე, ინგლისური დასახლებები საკუთრივ მსხვილ სოფლებს წარმოადგენდა, რომლებიც სახნავ-სათეს მიწებსაც ფლობდნენ. ასეთი სოფლები გადაჭიმული იყო ქვეყნის ჩრდილოეთი მხარეებიდან სამხრეთ მხარეებისკენ. ახალი დასახლებების მცხოვრებლებმა ღია მინდვრების სისტემა მიიღეს, რომლის მიხედვითაც დამუშავებული მიწები რამდენიმე საშუალო სიდიდის ზოლად იყოფოდა, რომელთაგანაც თითოეული კერძო საკუთრებაში ჰქონდათ. ამის გამო მიწის ნაკვეთებს შორის წარმოიშვა მარცვლეული კულტურების ყოველწლიური ბრუნვა, ხოლო ტყეებისა და სხვა საერთო მიწებისთვის დაწესდა საგულდაგულო მოვლა. ყოველი მანორის სასოფლო-სამეურნეო სავარგული იყოფოდა როგორც გლეხების მიერ დასამუშავებელ მიწებად, ისე მიწათმფლობელის კერძო მიწებად - დომენებად. გლეხები დიდი ფართობის მიწებზე მუშაობდნენ და გამოიმუშავებდნენ საკუთარ რენტას. გაწეული სამუშაოსთვის გადახდა შესაძლოა მომხდარიყო როგორც ფეოდალის სავარგულზე (ე.წ. საბატონო ბეგარა), ისე ნატურალური ან ფულადი ფორმით (ღალა). ამ კონკრეტული პერიოდისათვის ინგლისში სხვადასხვა სიმძლავრისა და მწარმოებლურობის დაახლოებით 6000 წყლის წისქვილი მოქმედებდა. მეურნეობებში ასეთი ინფრასტრუქტურის არსებობა არა მხოლოდ მათ კეთილდღეობაზე მეტყველებდა, არამედ გლეხებისთვის შრომას ნაკლებად დაძაბულს ხდიდა. მრავალ სფეროში მატერიალურ-ტექნიკური ბაზის განვითარების დამსახურებით გლეხები იმაზე მეტ პროდუქციას აწარმოებდნენ, ვიდრე მათ თემებს სჭირდებოდა და შესაბამისად, დარჩენილი მარაგებით ინგლისის ახლადაღმოცენებული ქალაქები მარაგდებოდა.
თავდაპირველად ნორმანებს მანორიალურ სისტემაში მნიშვნელოვანი ცვლილებები არ განუხორციელებიათ. მაგრამ ვილჰელმა მაინც შეცვალა კანონები დიდი ნაკვეთების შესახებ ნორმანული ელიტის სასარგებლოდ, შექმნა მხვილი ადგილ-მამულები უელსის საზღვრის მახლობლად, სასექსსა და სხვა ოლქებში. სოციალურ ურთიერთობებში ვილჰელმის მმართველობის ყველაზე მნიშვნელოვან შედეგად მონების რაოდენობის მკვეთრი შემცირება შეიძლება დასახელდეს. ჯერ კიდევ X საუკუნეში მონების რიცხოვნობა დიდი იყო, თუმცა შემდეგ, ეკონომიკური და რელიგიური ზეგავლენის შედეგად მათი რიცხოვნობა თანდათან შემცირდა. მიუხედავად ამისა, ახალი ნორმანული არისტოკრატია ძალიან უხეში იყო გლეხებთან მიმართებაში. განხორციელებული ცვლილებების შედეგად, დამოუკიდებელი ანგლოსაქსონელი გლეხები სწრაფად დაეშვნენ დაბლა ეკონომიკურ იერარქიაში. გლეხების მდგომარეობის გაფართოების ხარჯზე გაიზარდა მებატონეთა რაოდენობა, მონური მორჩილები - არათავისუფლად მოძრავი გლეხობა და ალტერნატიული სამუშაოების მძებნელთა რიცხვი. ძველი ანგლოსაქსელები, რომლებმა საკუთარ თავზე იგრძნეს შემოსევის შედეგები ან დასუსტდნენ ეკონომიკურად, სწრაფად ასიმილირდნენ ახალ ელიტაში.
ტყეების შექმნა
thumb|left|ჰაი-პიკის ტყე - ჭაობიანი ტყე, რომელშიც მოიპოვებოდა [[ტყვია სამეფო საჭიროებებისთვის]] ნორმანებმა დააწესეს სამეფო ტყეების სისტემა. ანგლოსაქსონური დამოუკიდებლობის დროს ზოგიერთი ტყის მასივი მხოლოდ ნადირობისთვის გამოიყენებოდა - მათ „ჰეისებს“ უწოდებდნენ (hays). ნორმანთა ტყის მასივებს, რომლებსაც ამავე მიზნით იყენებდნენ, გაცილებით დიდი ფართობები ეკავა და ამასთანავე მათი არსებობა გამყარებული იყო სამართლებრივადაც. ახალი ტყეები ყოველთვის ხშირი არ იყო, თუმცა სამეფო კარის წევრების მიერ მათი გამოყენება ამ მასივების კარგ დაცვას უზრუნველყოფდა. ნორმანების ტყეები თვით სამეფო იურისდიქციის ქვეს იმყოფებოდა, სატყეო სამართალიც მთლიანად მონარქის განკარგულებაში იყო; მათ მკაცრ გადაწყვეტილებებს ხშირად თვითნებური ხასიათი ჰქონდა. სამეფო ტყეების შექმნა მეფის სამონადირეო ადგილებით, მარაგებით, ნედლეულით, საქონლითა და ფულით უზრუნველყოფას ემსახურებოდა. სატყეო რენტა და მისი თანმხლები ჯარიმები სამეფო შემოსავლების მნიშვნელოვან ნაწილს შეადგენდა, ხოლო მიღებული ტყის რესურსები ციხე-სიმაგრეებისა და გემების მშენებლობისთვის გამოიყენებოდა. ზოგიერთ ტყის მასივში სასარგებლო ბუნებრივ ნედლეულს მოიპოვებდნენ. მაგალითად, რკინის მოპოვებისა და დამუშავების ცენტრად დინის ტყე ითვლებოდა, ტყვიას მოიპოვებდნენ ჰაი-პიკში. ტყეების ფართობის ზრდა სხვა ფენებისთვისაც მომგებიანი გახდა. მრავალი მონასტერი განსაკუთრებულ უფლებას ფლობდა ზოგიერთი ტყის მასივის გაკაფვისთვუს და ასევე ნადირობაზე. სამეფო ტყეების გამოჩენას თან ახლდა ირმების პარკებისა და სხვა დაცული ზონების რაოდენობის ზრდა.
ვაჭრობა, წარმოება და ქალაქები
thumb|right|[[საშინელი სამსჯავროს წიგნის ერთ-ერთი გვერდი (1086), ეკონომიკური დოკუმენტების კრებული.]] 1066 წელს ინგლისელთა ურბანიზაციის დონე საკმაოდ დაბალი იყო, ეკონომიკური თვალსაზრისით ქვეყანაში რამდენიმე ძველი და მნიშვნელოვანი ქალაქი არსებობდა. აღმოსავლეთ ინგლისის ქალაქები - ლონდონი, იორკი, უინჩესტერი, ლინკოლნი, ნორიჯი, იფსუიჩი, ტეტფორდი - მნიშვნელოვან სავაჭრო ცენტრებს წარმოადგენდა. დიდ ბრუნვას იღებდნენ ინგლისელები ფრანგებთან, გერმანელებთან და ქვემო მიწების მცხოვრებლებთან ვაჭრობისგან. ჩრდილო-აღმოსავლეთ მიწებზე მცხოვრებ ინგლისელებს სავაჭრო ურთიერთობები ჰქონდათ შევედებთანაც. ინგლისში იმპორტირდებოდა ტყავი (ნაწილობრივ, აბრეშუმი, ტილო, ხავერდისა და ველვეტის სახესხვაობები) ჯერ კიდევ ნორმანების გამოჩენამდე. ზოგიერთი ქალაქი, მათ შორის იორკიც, ვილჰელმის ჩრდილოური კამპანიის დრო მარადიორთა ხშირი ძარცვის ობიექტი გახდა. ლინკოლნში და სხვა ქალაქებში მრავალი სახლი დაინგრა: ომმა აუცილებელი გახადა ციხე-სიმაგრეების ტიპის ნაგებობების აშენება. ინგლისური მეურნეობის წარმოშობაში საკმაოდ მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს პირველმა ებრაელმა კომერსანტებმა, რომლები ქვეყანაში ნორმანებთან ერთად მოვიდნენ.. ვილჰელმმა მდიდარ ებრაელთა გაერთიანება ნორმანდიული რუანიდან ლონდონში გადაიტანა. კომერსანტების ერთ-ერთი მთავარი ამოცანა სამეფო კარის ფინანსურად ურზუნველყოფა გახდა. დაპყრობის პირველ წლებში, ნორმანდიელ ლიდერთა მიერ ინგლისში არსებული მრავალი ძვირფასეულობა ნორმანდიაში გადაიტანეს და მათი „რეინვესტირება“ მოახდინეს. ვილჰელმის პირადი ფინანსური მდგომარეობა რამდენიმე წელში არნახულად გაიზარდა.
ანგლო-საქსონური მმართველობისას მონეტების მოჭრის სისტემა დეცენტრალიზებულ იქნა. ყოველი საქალაქო რაიონს (borough) უფლება ჰქონდა საკუთარი ზარაფხანა გაეხსნა და ასეთი სახით, ქალაქები ზოდებით ვაჭრობის ცენტრი გახდა. ამასთან ერთად, მონარქის წარმომადგენლები მკაცრად აკონტროლებდნენ ემიტენტებს. მონეტის შტამპების წარმოება მხოლოდ ლონდონში იყო დასაშვები. ვილჰელმა მოიწონა ამგვარი სისტემის გამოყენება და დაამკვიდრა ნორმანდიული მონეტების მაღალი სტანდარტები. საბოლოოდ, ნორმანთა ვერცხლის მონეტა ცნობილი გახდა სახელით „სტერლინგი“ (sterling).
მართვა და დაბეგვრა
ვილჰელმა დაბეგვრის ანგლოსაქსური სისტემა თითქმის უცვლელად მიიღო. სისტემა მეფისთვის გადასახადების აკრეფვას მოიცავდა შემდეგი სფეროებიდან:
ვილჰელმა საადგილ-მამულო ბეგარის ამკრეფ პირებს ახალი თანამდებობა დაუმატა — შერიფი. სხვა მნიშვნელოვანი ცვლილება ვაჭრობაზე გადასახადის გაზრდაც იყო. 1086 წელს ვილჰელმა საშინელი სამსჯავროს წიგნი „აამოქმედა“, დოკუმენტების მსხვილი კრებული, რომელიც მონაცემებს აერთიანებდა ინგლისის მოსახლეობის ეკონომიკური მდგომარეობის შესახებ.
1100-1290 წლები
XII-XIII საუკუნეებში ინგლისის ეკონომიკა სწრაფად განვითარდა. მოსახლეობის რაოდენობა 1,5 მილიონიდან (1086 წ.) 4,5 მილიონამდე გაიზარდა (1300-იანი წლები). სამუშაო ძალის ზრდამ ხელი შეუწყო სოფლის მეურნეობის პროდუქციის მატებასა და სხვადასხვა ნედლეულის ევროპაში ექსპორტს. წინა პერიოდისგან განსხვავებით, მიმდინარე ორასწლეულის განმავლობაში, ინგლისი სამხედრო თავდასხმებისგან შედარებით დაცული იყო. 1135-1154 წლების ინგლისის სამოქალაქო ომის გარდა, შეიარაღებული კონფლიქტების უმრავლესობა ეკონომიკაზე მხოლოდ ლოკალურად ახდენდა ნეგატიურ გავლენას ან სამეურნეო ობიექტებს უმნიშვნელო/დროებით ზიანს აყენებდა. ინგლისელები კვალავაც კონსერვატიულ შეხედულებებს მისდევდნენ მეურნეობის მართვის სფეროში. ქვეყნის მაცხოვრებლები წინანდებურად 3 კატეგორიად იყოფოდნენ: მებრძოლები და წარჩინებულები (ordines), მომუშავეები (laboratores) და ღვთისმსახურები (oratores). ამ მოდელის მიხედვით, ვაჭრები და სავაჭრო პროფესიის სხვა წარმომადგენლები არ გამოიყოფოდნენ სრულფასოვანი წოდებებით. საზოგადოების მრავალ ფენაში ვაჭრების უკიდურესად უარყოფითი სახე ჩამოყალიბდა. თუმცა, XIII საუკუნის ბოლოსთვის ვაჭრების მიმართ დამოკიდებულება აშკარად უკეთესობისკენ შეიცვალა.
სოფლის მეურნეობა
მიუხედავად სურსათ-სანოვაგის წარმოების ზრდადი მაჩვენებლისა, ინგლისის სოფლის მეურნეობის მწარმოებლურობა მაინც დაბალ საფეხურზე რჩებოდა. მოსავლის მუდმივი არასტაბილურობის გამო ხორბლის ფასი წლიდან წლამდე მუდმივად იცვლებოდა. ქვეყანაში წარმოებული მარცვლეულის დაახლოებით მესამედი გასაყიდად გაჰქონდათ, რომლის მნიშვნელოვანი წილიც სწრაფად ზრდად ქალაქებში ხვდებოდა. შედარებით შეძლებული გლეხები საკუთარი შემოსავლის დიდ ნაწილს საცხოვრებლისა და ტანსაცმლის ყიდვაში ხარჯავდნენ, მხოლოდ მცირე ნაწილს იტოვებდნენ საკვებისა თუ სხვა ყოფითი მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად. აქედან გამომდინარე, საოჯახო ქონების იმდროინდელი ჟურნალები მეტყველებს საოჯახო მეურნეობებში მხოლოდ „ძველი, გაცვეთილი და ნასწორები საკუთვნობებისა“ და ინსტრუმენტების არსებობას.
სამეფო ტყეების ფართობი მთელი XIII საუკუნის განმავლობაში იზრდებოდა, თუმცა, XIII საუკუნის ბოლოსა და XIV საუკუნის დასაწყისში საპირისპირო პროცესი დაიწყო. მეფე ჰენრი I-მა, რომელიც ინგლისს 1100—1135 წლებში მართავდა, ტყეების ფართობი გაზარდა, განსაკუთრებით იორკშირში. ინგლისის სამოქალაქო ომის შემდეგ ჰენრი II პლანტაგენეტმა წინამორბედის საქმიანობა განაგრძო და მისი მმართველობის ბოლოსკენ ტყეების ფართობი ქვეყნის ფართობის დაახლოებით 20%-ს შეადგენდა. 1217 წელს მიიღეს ტყის ქარტია (Charter of the Forest), რომელიც მიზნად ისახავდა მეფის მიერ ტყის შესახებ არსებული კანონების გამოყენების შერბილებას. დოკუმენტი ასევე შეიცავდა ჯარიმებისა და სასჯელების უფრო დალაგებულ სისტემას, რომელიც გამოიყენებოდა ბრაკონიერებისა და ტყის გამკაფველების წინააღმდეგ. საუკუნის დასასრულს მეფე დაემორჩილა სატყეო პოლიტიკის მოწინააღმდეგეთა ზრდად ზემოქმედებას და მისი განკარგულებით შემცირდა ზრდადი ტყის მასივების ფართობი. 1334 წელს ტყის მასივები 1250 წლის დროინდელი ფართობის მხოლოდ 2/3-ს იკავებდა. განხორციელებული ცვლილებების გამო XIV საუკუნის დასაწყისიდან მონარქის შემოსავლები მკვეთრად შემცირდა.
ისტორიოგრაფია
thumb|right|upright|alt=Чёрно-белая фотография, 1930-е годы.|[[ეილინ პაუერი — შუა საუკუნეების ინგლისის ეკონომიკის მკვლევარი]] შუა საუკუნეების ინგლისის ეკონომიკის შესწავლა 1880-იანი წლებიდან დაიწყო. ამ პროცესის ერთ-ერთი ინიციატორი ინგლისელი იურისტი და ისტორიკოსი ფრედერიკ უილიამ მეიტლენდი იყო. იგი ნაშრომებში სამართლის ისეთ ძეგლებს განიხილავდა, როგორებიცაა, საშინელი სამსჯავროს წიგნი და თავისუფლების დიდი ქარტია. მეიტლენდი ვიგების ისტორიული სკოლის მეთოდოლოგიას მისდევდა, რომელიც სამართალსა და მმართველობაზე იყო ორიენტირებული. გვიანდელი ვიქტორიანული ეპოქის მწერლებს შორის არსებობდა აზრი, რომლის თანახმადაც შუა საუკუნეების ინგლისის მეურნეობის გარდაქმნაში საკვანძო როლი ქალაქებმა ითამაშეს. ნორმანდიული სამართლის ევოლუციით შთაგონებული მეიტლენდი ამტკიცებდა, რომ ანგლოსაქსურ და ნორმანდიულ ეკონომიკურ სისტემებს შორის მკაფიო წყვეტა არსებობდა.
1930-იან წლებში, კემბრიჯის უნივერსიტეტის მეცნიერთა ჯგუფმა, ეილინ პაუერის მეთაურობით, პერიოდის კვლევის ალტერნატიული მეთოდოლოგია მიიღო. პაუერმა და მისმა კოლეგებმა კვლევაში აგრარული, არქეოლოგიური, დემოგრაფიული, დასახლებებთან და ლანდშაფტთან დაკავშირებული ფაქტორებიც ჩართეს, რომლებსაც იურიდიული და სამთავრობო დოკუმენტებიდან სწავლობდნენ. მეთოდი კომბინირებული იყო ნეოპოზიტივიზმისა და ეკონომეტრიკის მასალებით, რომელიც დედოფალ ვიქტორიის მმართველობის დროინდელ სამეცნიერო ტრადიციებთან სრულ წინააღმდეგობაში მოდიოდა. პაუერი 1940 წელს გარდაიცვალა, კვლევას სათავეში კი მისი მოსწავლე და მეუღლე მაიკლ პოსტანი ჩაუდგა. მისი აზრით, შუა საუკუნეების ინგლისის ეკონომიკის მთავარი მამოძრავებელი ძალა დემოგრაფია იყო. პოსტანმა გამოთქვა მოსაზრება იმის შესახებ, რომ ინგლისის სოფლის მეურნეობა, ტექნიკური თვალსაზრისით, პრაქტიკულად არ განვითარებულა და XIV საუკუნის დასაწყისისთვის აგრარული სექტორი გაზრდილი მოსახლეობის მოთხოვნებს ვერ პასუხობდა. შედეგად, მიწის რესურსებისა და მოსახლეობის რაოდენობის გაწონასწორების გამო, ქვეყანაში გარდაუვალი იყო შიმშილი და ეკონომიკის რეგრესი. პოსტანი იყო ერთ-ერთი პირველი ისტორიკოსი, რომელმაც ხაზი გაუსვა უილიამდელი და უილიამის დაპყრობის შემდგომი ეკონომიკური სისტემების უწყვეტობას. ეს მოსაზრება გამყარებული იქნა არქეოლოგიური მტკიცებულებებითაც, რომელიც აღმოჩენილ იქნა პერიოდის კვლევის დროს 1950-იან წლებში.
1950-იან წლებში მარქსისტებმა პოსტანის შეხედულებები გააკრიტიკეს — კრიტიკის პლატფორმად აკადემიური ჟურნალი Past & Present იქცა. ეკონომიკური აზრის ამ სკოლის წარმომადგენლები შუა საუკუნეების ინგლისის ეკონომიკაში სოფლის მეურნეობის წამყვან როლს არ უარყოფდნენ, მაგრამ, მიუხედავად ამისა, დემოგრაფიული პროცესებისთვის იქამდე განსაზღვრულ მნიშვნელობას ეჭვქვეშ აყენებდნენ. მარქსის კონცეფციის მიმდევარი ისტორიკოსები ამტკიცებდნენ, რომ აგრარული სექტორის განვითარებასა და დაკნინებას წარმოების საშუალებები და ფეოდალიზმის საზოგადოებრივ-ეკონომიკური სიტუაციის კლასობრივი ურთიერთობები განსაზღვრავდა. მარქსისტების მოდელის მიხედვით, XIV საუკუნის დასაწყისის კრიზისი მიწათმფლობელებსა და გლეხებს შორის წინააღმდეგობამ წარმოშო, რომელიც რესურსების მართვის უფლების გამო დაიწყო. ისტორიკოსების აზრით, ამ და სხვა მიზეზებმა განაპირობა 1381 წლის გლეხთა აჯანყება და მისი შემდგომი მოვლენები. ფრენკ სტენტონი და სხვა ისტორიკოსები თვლიდნენ, რომ ფეოდალური ურთიერთობების გლეხურ საზოგადოებასთან მიმართებაში არსებული ეკონომიკური ანალიზის ძირითადი კატეგორია იყო ჰონორი (honour) — დიდი ტერიტორიული ერთეული, რომელიც ათობით მამულს აერთიანებდა სხვადასხვა საგრაფოებში. როდნი ჰილტონმა განავითარა იდეა ჯენტრების შესახებ, როგორც გვიანი შუა საუკუნეების საფუძვლისა.
1970-იანი და 80-იანი წლების მკვლევართა ნაწილი დაუპირისპირდა, როგორც პოსტანის, ისე მარქსისტთა შეხედულებებს. ახალი, უფრო მეტად დეტალური კვლევები ე.წ სამაშველო არქეოლოგიის მეთოდებით ჩატარდა. საზოგადოებრივი ცვლილებებისა და განვითარების ზოგადად მიღებული პრინციპების გარკვეული ნაწილი, რომლებიც წინა თაობის მკვლევრებმა შემოგვთავაზეს, ახალმა თაობის მკვლევრებმა უარყვეს. კვლევებმა ეჭვქვეშ დააყენა ფეოდალიზმის არსებობა და ფუნქციონირება ნორმანების მმართველობის პირველი წლების შემდგომ და მათ შესახებ არსებული ცნობები. დევიდ კრაუჩი და სხვა სპეციალისტები საუბრობდნენ იმაზე, რომ რეალურად, მხოლოდ სამართლებრივი და ფისკალური სისტემა იყო ფეოდალური და არა მთლიანად ეკონომიკური მოწყობა. თანამედროვე სამეურნეო სისტემების სოციოლოგიურმა და ეკონომიკურ-ანთროპოლოგიურმა კვლევებმა, მათ შორის ესტერ ბოზერუპის ნაშრომებმაც, ეკონომიკური პროცესების დემოგრაფიული დეტერმინირების კონცეფციის მრავალი ნაკლი გამოავლინა, რომელთა მომხრეც პოსტანი იყო. ამ კონკრეტულ თემებზე მომუშავე თანამედროვე ისტორიკოსები, საუბრობენ შუა საუკუნეების ინგლისის ეკონომიკაზე, როგორც „განცალკევებული საზოგადოებების თანხმვედრ ქსელზე“, რომელშიც მიღებული გადაწყვეტილებები დამოუკიდებლობის შედეგი უფრო იყო, ვიდრე ისტორიული დეტერმინიზმი.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისის ისტორია კატეგორია:ინგლისის ეკონომიკა კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ისტორია კატეგორია:გაერთიანებული სამეფოს ეკონომიკა
საიპლი
საიპლი (Siple Island) — კუნძული სამხრეთის ოკეანეში, ამუნდსენის და როსის ზღვებს შორის საზღვართან.
საიპლის კუნძული მდებარეობს მერი ბერდის მიწის ჩრდილოეთით, მისი გეოგრაფიული კოორდინატები ხვდება ანტარქტიდის შესახებ შეთანხმების მოქმედების ზონაში.
კუნძული პრაქტიკულად მთლიანად დაფარულია მყინვარებით და თოვლით, სიგრძე აღწევს 110 კმ-ს, უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან — ფარისებრი ვულკანი მონტ-საიპლი (3110 მეტრი). აბსოლუტური სიმაღლის მიხედვით ეს 17-ე კუნძულია მსოფლიოში.
კუნძულმა თავისი სახელი მიიღო ამერიკელი ანტარქტიკის მკვლევარის, გეოგრაფის — პოლ საიპლის პატივსაცემად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანტარქტიდის კუნძულები
Calvin Klein
კელვინ კლაინი (Calvin Klein Inc.) — ამერიკული მოდის სახლი. დააარსა 1968 წელს, დიზაინერმა კელვინ კლაინმა. მისი მთავარი ოფისი მდებარეობს მანჰეტენში, ნიუ-იორკში. კომპანიას აქვს თითქმის ყველა სახის ტანსაცმლის ყოველთვიური კოლექციები, საკუთარი სამოდელო სააგენტოები და 250-მდე მაღაზია მსოფლიოს სხვადასხვა ქალაქებში. 2012 წლის მონაცემებით, „კელვინ კლაინის“ ყოველწლიური შემოსავალი 300 მლნ ამერიკულ დოლარს აღწევს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტანსაცმლის ბრენდები
სვეტის ციხე
სვეტის ციხე — ისტორიული ციხე თურქეთში, ისტორიულ სამხრეთ-დასავლეთ საქართველოში, შავშეთში
ჯაფარლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ჯაფარლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სვეტის ციხე
ისტორია
სვეტის ციხე ისტორიული წყაროებში მხოლოდ ერთხელ იხსენიება XI საუკუნის მოვლენების აღწერისას. „მატიანე ქართლისას“ მიხედვით ეს ციხე ააგო საბა მტბევარმა დაახლოებით 1027-1028 წლებში. ციხე საქართველო-ბიზანტიის ომი დროს შავშეთის დასაცავად იქნა აგგებული, რადგან შავშეთის სხვა სიმაგრები, წეფთისა და გარყლობის სიმაგრეები ბიზანტიელებს ჰქონდათ დაკავებული. სვეტის ციხე მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა ამ ომის დროს. ბიზანტიელებმა სცადეს მისი აღება, თუმცა უშედეგოდ.
არქიტექტურა
ციხესიმაგრე ტბეთის ეკლესიის მახლობლად იყო აგებული, ამ ეკლესიიდან 5-6 კილომეტრის დაშორებით მდებარე სოფელ ციხისძირში. ციხე სამი მხრიდან მიუვალია. მ,ისადგომი ჩრდილოეთ და ჩრდილო-დასავლეთ ფერდობიდან აქვს. ციხე მომცრო ზომისაა, გალავანი რელიეფს მიუყვება. ნაგებია საშუალო ზომის ქვებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქეთის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ქართული არქიტექტურული ძეგლები საზღვარგარეთ
მასეო (ანტიოკია)
მასეო (Maceo) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი კოლუმბიაში, ანტიოკიის დეპარტამენტში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 915 მეტრზე. 2005 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 534 ადამიანს შეადგენდა. ფართობი 431 კმ²-ია.
მარანი (სასმისი)
მინი|სასმისი — მარანი მარანი — ღვინის შესასმელი თიხის ჭურჭელი. სხვადასხვა ვარიაციით გავრცელებულია მეჭურჭლეობით განთქმულ საქართველოს ყველა კუთხეში.
მარანი წარმოადგენს ორსართულიან სასმისს, რომლის პირველ ნაწილს დაფანჯრული ქუსლ-სადგარი აქვს, ხოლო მეორე სართულად თავზე მოვლებულია საზიარო მილაკი მასზე დამაგრებული ჩარექიანებით. ერთ ჩარექში ჩასხმით მარნის მილაკი და ყველა სასმისი თანაბრად შეივსება, ხოლო მსმელი ღვინოს მიირთმევს ჯგუფურ ჭურჭლებს შორის ჩასმული ზოომორფული ცხოველის პირიდან. ყველა ჭურჭელს ერთი საერთო ხვრელთა სისტემა გააჩნია და სმის დროს მარანი ერთინად იცლება. მარანი ქართული სუფრის დამამშვენებელ სასმისად ითვლებოდა.
მისი საკრალური და რიტუალური დანიშნულება კარგადაა გამოკვეთილი შემკულობაში. მარნის სიმბოლიკაში ჩადებულია კოლექტიური სერობის საკრალური ხასიათი. იგი განასახიერებს მარნის, როგორც ღვინის სახლის მიკრომოდელს. ქართულ ეთნოგრაფიულ ყოფაში დამოწმებული ეს სარიტუალო ჭურჭელი გარკვეულ გენეტიკურ ნათესაობას იჩენს წინა აზიის სამეურნეო კულტურულ წრესთან. მარნის მრავალჭურჭლიანობაში გიორგი ჩიტაია ხედავდა წარმართული ხანის სალოცავების ერთჯერადად დალოცვის იდეას.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართული ტრადიციული სასმისები
ირატი (პარანა)
ირატი (Irati) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარანის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 812 მეტრზე. მიეკუთვნება სამხრეთ-აღმოსავლეთ პარანის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ ირატის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 56 207 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 56.23 კმ²-ზე. ფართობი 999 516 კმ²-ია.
ჯუზეპე სინიორი
ჯუზეპე "ბეპე" სინიორი (Giuseppe "Beppe" Signori [dʒuˈzɛppe siɲˈɲori]; დ. 17 თებერვალი, 1968) — ვეტერანი იტალიელი თავდამსხმელი, ერთ-ერთი ყველაზე შედეგიანი სერია A-ს ისტორიაში. განსაკუთრებული პოპულარობა მოიპოვა ლაციოში და ბოლონიაში თამაშით. ჯუზეპე სინიორი სამჯერ გახდა ჩემპიონატის საუკეთესო ბომბარდირი, თუმცა ამის პარალელურად ვერცერთი გუნდური ტიტულის მოპოვება ვერ შეძლო საკლუბო დონეზე.
ჯუზეპე იყო სწრაფი, ცაცია თავდამსხმელი, მეტად ნაყოფიერი გამტანი ძლიერი და ზუსტი დარტყმებით. კარიერის დასაწყისში ის უფრო მეტად თამაშობდა, როგორც მარცხენა გარემარბი, რამაც მისი ტექნიკური მონაცემებისა და პასის კულტურის განვითარებაში დიდი როლი ითამაშა. ის ასევე იყო 11 მეტრიანი საჯარიმო დარტყმების ერთ-ერთი საუკეთესო შემსრულებელი იტალიის ფეხბურთის ისტორიაში, ერთ-ერთი პირველი და იშვიათი ფეხბურთელი ვინც პენალტებს გამორბენის გარეშე ასრულებდა.
მიუხედავად იმისა, რომ ეროვნულ ჩემპიონატში უკონკურენტო თავდამსხმელი იყო, ჯუზეპე იტალიის ნაკრების შეუცვლელი წევრად მაინც ვერ იქცა. მან ეროვნულ გუნდში 28 მატჩი ჩაატარა და შვიდი გოლი გაიტანა, ის ეხმარებოდა ეროვნულ გუნდს 1994 წლის მსოფლიო ჩემპიონატზე, სადაც სკუადრა აძურამ ფინალს უწია, თუმცა იქ პენალტების სერიით ბრაზილიელებთან დამარცხდნენ და ვერცხლის მედლებს დასჯერდნენ.
საკლუბო კარიერა
პატარა ბეპემ ფეხბურთის თამაში მილანის ინტერნაციონალეს ახალგაზრდულ სისტემაში ისწავლა. პროფესიონალური კარიერა 1984 წელს ლეფეში დაიწყო და კლუბის ღირსებას ორი სეზონის განმავლობაში იცავდა. 1986 წელს სინიორიმ შედარებით მაღალი მიზნებისთვის მებრძოლ პიაჩენცაში განაგრძო კარიერა, სადაც 1989 წლამდე ასპარეზობდა, 1987-88 წლების სეზონში კი ტრენტოში იყო განათხოვრებული. 1989 წელს ჯუზეპე ფოჯაში ჩაირიცხა, სადაც თავი ბრწყინვალედ წარმოაჩინა, გოლების გატანას უხშირა და დედაქალაქური გრანდის, ლაციოს ყურადღება მიიპყრო.
1998 წელს, სეზონის პირველი ნახევრის შემდეგ სინიორიმ ლაციო დატოვა, ვეტერანმა მცირე ხანი სამპდორიაში გაატარა და ახალი სეზონის დასაწყისიდან ბოლონიას შეუერთდა.
მიუხედავად იმისა, რომ ბეპე ძველებურ ასაკში აღარ იყო, ბოლონიაში მან მაინც ბრწყინვალედ წარმოაჩინა თავი, ამ დროს იტალიის ერთ-ერთი ყველაზე ტიტულოვანი კლუბი თავის საუკეთესო დროებას ნამდვილად არ განიცდიდა და ხშირად სერია A-ში ადგილის შესანარჩუნებლადაც კი უწევდა ბრძოლა. სინიორის გადასვლამ მართალია ბოლონიას ძველი დიდება ვერ დაუბრუნა, მაგრამ გუნდი აბსოლუტურად ყველა გუნდისთვის ანგარიშგასაწევ ძალად და ევროთასების საგზურის მუდმივ მაძიებლად იქცა. ბოლონიაში კარიერის მიწურულის ჩასატარებლად გადასული ჯუზეპე საბოლოოდ კლუბში ექვსი სეზონის განმავლობაში დარჩა, 150 თამაშზე მეტი ჩაატარა, მათ შორის უმეტესი კაპიტნის სამკლავურით და 80 გოლზე მეტი გაიტანა, გულშემატკივრებისთვის კი ბოლონიას ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე საყვარელი ფეხბურთელი გახდა.
2004 წელს 36 წლის ასაკში ჯუზეპემ სამშობლო დატოვა და თითო წლით ჯერ საბერძნეთში, სალონიკის ირაკლისში, შემდეგ კი უნგრეთში სოპრონში იასპარეზა, სადაც დაამთავრა კიდეც პროფესიონალური კარიერა.
კარიერის შემდეგ
კარიერის დასრულების შემდეგ ჯუზეპე ჯერ კომენტატორად მუშაობდა RAI-ს რადიო არხზე, 2008-2009 წლებში კი საფეხბურთო კლუბ ტერნარას ფეხბურთის დირექტორის თანამდებობა ეკავა.
2011 წლის 1 ივნისს, ჯუზეპე სინიორი ასევე ყოფილ ფეხბურთელებთან მაურო ბრესანთან და სტეფანო ბეტარინთან ერთად დააკავეს და ბრალი საფეხბურთო მატჩების ჩაწყობაში დასდეს, ამავე წლის აგვისტოში ცნობილი გახდა, რომ მას ხუთი წლით ყველანაირი საფეხბურთო საქმიანობა აეკრძალა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 17 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1968 კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:პიაჩენცას ფეხბურთელები კატეგორია:ლაციოს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:საბერძნეთის სუპერლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:სამპდორიას ფეხბურთელები კატეგორია:ბოლონიის ფეხბურთელები
ჩოი-ჰუნგი (სადგური)
ჩოი-ჰუნგი — სადგური ჰონგ-კონგში, კვუნ-ტონგის ხაზზე. მდებარეობს ჩოი-ჰუნგ-ისტეიტში, უონგ-ტაი-სინის რაიონში. სადგური გაიხსნა 1979 წლის 1 ოქტომბერს.