cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ოქროს ბულა (1356)
ისტორია
ბულა რეგლამენტირებდა შვიდი საიმპერიო კურფიურსტის კოლეგიის (მაინცის, ტრირისა და კელნის არქიეპისკოპოსები, ჩეხეთის მეფე, რაინის პფალცგრაფი, საქსონიის ჰერცოგი და ბრანდენბურგის მარკგრაფი) მიერ გერმანიის მეფის (იმპერატორის) არჩევას და განსაზღვრავდა ამ კურფიურსტების უფლებებს. რაიხსტაგში წამყვანი როლი ჰქონდა მაინცის არქიეპისკოპოსს. გარდა ამისა, ბულა კრძალავდა საკურფიურსტოების ტერიტორიების გაყოფას. ამავე დოკუმენტით მტკიცდებოთა კურფიურსტების უფლება საკუთარი მონეტების განუსაზღვრელი რაოდენობით მოჭრაზე.
სქოლიო
კატეგორია:1356 კატეგორია:გერმანიის სამართლის ისტორია კატეგორია:საღვთო რომის იმპერია
სანტა-მარია (ისაბელა)
სანტა-მარია (ოფიციალურად სანტა-მარიას მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Santa Maria) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 758 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ისაბელას მუნიციპალიტეტები
თავდასხმა ორლანდოს ღამის კლუბზე (2016)
2016 წლის 12 ივნისის მასობრივი სროლა „Pulse“-ში, ორლანდოს გეი ღამის კლუბში, ფლორიდა, შეერთებული შტატები. 50 ადამიანი დაიღუპა, მათ შორის მკვლელიც, და 53 დაიჭრა, კლუბის შიგნით. თავდამსხმელი არის ომარ მირ სედიქუი მატინი, 29 წლის ავღანური წარმოშობის ამერიკის შეერთებული შტატების მოქალაქე.
თავდასხმა არის მასიური მასობრივი სროლა ერთი შეიარაღებული ადამიანის მიერ შეერთებული შტატების ისტორიაში, მასიური ძალადობის ინციდენტი ლგბტ ადამიანების წინააღმდეგ ამერიკის ისტორიაში და მასიური ტერაქტი აშშ-ში 2001 წლის 11 სექტემბრის ტერორისტული აქტების შემდეგ. ორლანდოს პოლიციის უფროსმა და ორანჯის შერიფმა თავდასხმა შეაფასეს შიდა ტერორიზმის აქტად „მარტოხელა მგლების“ მხრიდან. გავრცელებული ინფორმაციით მატინმა ერთგულების პირობა დადო ისლამური სახელმწიფოს (ISIL), თავდასხმამდე, მიუხედავად იმისა, რომ გამომძიებლების მიერ არ არის ნაპოვნი მტკიცებულება კავშირისა მატინსა და ისლამური სახელმწიფოს შორის.
თავდასხმა
11 ივნისს, 2016 წელს, ღამის კლუბი „Pulse“ ორლანდოში, ფლორიდა, მასპინძლობდა ყოველკვირეული ღონისძიებას შაბათს ღამით, რომელსაც, პირველ რიგში სტუმრობენ ლათინოამერიკელი კლიენტები (ლათინური ღამე).
მატინი, შეიარაღებული 223 კალიბრის „SIG Sauer AR-15“ ტიპის შაშხანით და 9 მმ „Glock“-ის იარაღით, მივიდა კლუბში. შეიარაღებული დაცვის თანამშრომელი, რომელიც ორლანდოს პოლიციის დეპარტამენტის (OPD) ოფიცერია, ასრულებდა დამატებით სამუშაო მოვალეობას სრული ფორმით, შეეცადა დაეკავა მატინი, ცეცხლის გახსნის დროს 2:02 საათზე.
სქოლიო
კატეგორია:მასობრივი მკვლელობა
ალენ ზასეევი
ალენ ტაიმურაზის ძე ზასეევი (დ. 10 ოქტომბერი, 1988, სოფ. ვახტანა, ახლანდ. თიღვის მუნიციპალიტეტი) — ოსი წარმოშობის უკრაინაში მოღვაწე თავისუფალი სტილით მოჭიდავე.
კარიერა
ვერცხლის მედლები მოიპოვა ევროპისა (2013, თბილისი) და მსოფლიოს (2013, ბუდაპეშტი) ჩემპიონატებზე ჭიდაობაში. 2016 წლის ევროპის ჩემპიონატზე — ბრინჯაოსი.
2016 წლის მაისში მელდონიუმის მიღების გამო დისკვალიფიკაცია მისცეს. მოგვიანებით ეს გადაწყვეტილება გააუქმეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 10 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:თიღვის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:უკრაინელი მოჭიდავეები კატეგორია:საქართველოში დაბადებული ოსები
მოსკოვის ხელშეკრულება
ტერმინი მოსკოვის ხელშეკრულება შეიძლება აღნიშნავდეს:
შევარდენი (მრავალმნიშვნელოვანი)
შევარდენი შეიძლება იყოს:
გილეილის მეჩეთის მინარეთი
გილეილის მეჩეთის მინარეთი (Gileyli məscidinin minarəsi) — XVIII საუკუნის ისტორიულ-არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ქალაქ შაქში.
მეჩეთის წარწერები აღმოაჩინა ა. ალექპერზადემ 1936 წელს გილეილის მეჩეთის მახლობლად არსებულ წყაროზე. სამმწკრივიანი წარწერა წაკითხულ იქნა როგორც: „ეს დიდებული მეჩეთი ააშენა ალ ჰაჯი ჩელებიმ, სულთან ბ. ყურბანმა - შაქის მმართველმა, შირვანის ამირამ ღმერთისმიერ ნაკურთხ რამადანის თვეს, 1162 წელს“.
წარწერა არაბულ-თურქულია, რელიეფური, კალიგრაფია ლამაზი ელემენტებით: „ეს დიდებული მეჩეთი, რომელიც აგებულია ადრე არსებული მეჩეთის საძირკველზე, ხალხისთვის, რომ მათ შესძლონ თაყვანი სცენ ღმერთს, დიდება ღმერთს და დიდება მის ძალას, ააგო ალ ჰაჯ შამს ად დინ ბეგმა ბ. ალ ჰაჯი აბდ არ რაჰმანმა და დაასრულა 1220 წლის რაჯაბის თვეს“.
არქიტექტურა
გილეილის მინარეთი, ასევე ნახევრადდანგრეული მეჩეთი, განლაგებულია ქალაქ შაქის ქიულეხლის კვარტალში, მდინარე გურჯანადან 20-23 მეტრის სიმაღლეზე, 8-10 მეტრის მოშორებით კლდიდან. ოთხივე მხრიდან შემოფარგლულია ქვის ღობით, რომლის სიმაღლეც ორ მეტრს აღწევს. ამჟამად მინარეთს იცავს სახელმწიფო, როგორც ისტორიულ-არქიტექტურულ ძეგლს. ეს არის პირველი და ყველაზე მაღალი მინარეთი შაქის რაიონში — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ზაქათალის ზონა.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მეჩეთები
განძანის ეკლესია (XII-XIII საუკუნეები)
განძანის ეკლესია — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი სამცხე-ჯავახეთის მხარეში, ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტში, სოფელ განძანში. აგებულია XII-XIII საუკუნეებში.
დარბაზული ტიპის ეს ეკლესიაც ნაგებია იმავე მოწითალო ფერის ანდეზიტური ტუფით, როგორითაც ნაგებია ზედა უბნის, ზემო ეკლესია ნაშენი. სამხრეთის მხარეს ორსაფეხურიან ცოკოლზე დგას. კედლები დასრულებულია მარტივი, თაროსებრი ლავგარდნით. შესასვლელი დასავლეთიდან და სამხრეთიდან აქვს. ორივე კარი გარედან არქიტრავითაა დასრულებული, შიგნიდან თაღოვანია. კარებებს გარედან მარტივი ლილვების თაღოვანი მოჩარჩოება აქვს. დასავლეთის, აღმოსავლეთისა და სამხრეთის კედლებში ერთიან ქვაში გაჭრილი თითო სარკმელია. დასავლეთის და სამხრეთის სარკმლებს სწორკუთხა საპირე შემოსდევს, აღმოსავლეთისას კი - თაღოვანი.
აბსიდა ნახევარწრიულია. კონქი აბსიდისწინა პილასტრებზე გადასულ თაღს ებჯინება. ასეთივე, ორსაფეხურიანი პილასტრებია გრძივი კედლების შუაში და დასავლეთ კიდეში. მათზე გადასულ თაღებს კამარა ეყრდნობა. პილასტრებს შორის დეკორატიული თაღებია. ფასადები მოჩუქურთმებულია და აქ ორი ვრცელი ასომთავრული ლაპიდარული წარწერაა.
განძანის ეკლესია 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ნინოწმინდის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
კრასნი-იარი (უფის რაიონი)
კრასნი-იარი (Красный Яр; Ҡыҙылъяр) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. კრასნოიარის სოფსაბჭოს ადმინისტრაციული ცენტრი. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 25 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ უფიდან 25 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 1615 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას თათრები და რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
ოტო ფონ გერიკე
ოტო ფონ გერიკე (Otto von Guericke; დ. 20 ნოემბერი, 1602, მაგდებურგი — გ. 11 მაისი, 1686, ჰამბურგი) — გერმანელი ფიზიკოსი.
ბიოგრაფია
ოტო გერიკე დაიბადა 1602 წლის 20 ნოემბერს, მაგდებურგში (გერმანია) არისტოკრატის ოჯახში. საშუალო განათლება მან იქვე მიიღო. 15 წლის გერიკე მეცნიერების სხვადასხვა დარგში ლექციებს ისმენდა ლაიფციგის, იენას, ლეიდენის უნივერსიტეტებში, სადაც  სწავლობდა ენებს, ფიზიკას, გამოყენებით მათემატიკას, ფორტიფიკაციასა და სხვა. დაახლოებით ერთი წელიწადი იმოგზაურა ინგლისსა და საფრანგეთში. 1626 წელს დაბრუნდა მაგდებურგში და დაიწყო ქალაქის თვითმართველობაში მუშაობა.
1618-1648 წლებში გერმანია ჩაბმული იყო ოცდაათწლიან ომში შვედეთის წინააღმდეგ. როგორც ინჟინერი, გერიკე ციხესიმაგრეებს აშენებდა, მშობლიურ ქალაქს იცავდა. ბოლოს, როდესაც 1631 წლის 20 მაისს მოწინააღმდეგე ქალაქში შემოიჭრა, გერიკე ოჯახით ქალაქს გაეცალა. შემდეგ იგი შვედებმა შემოირიგეს და ქალაქის აღდგენაზე ამუშავეს. შვედების წასვლის შემდეგ გერიკეს დიპლომატიური მისია დააკისრეს. 1663 წელს გერიკემ დაამთავრა თავისი კაპიტალური შრომა შვიდ ტომად, მაგრამ მისი გამოცემა მხოლოდ 1669 წელს მოახერხა ამსტერდამში. 1678 წლიდან ოტო გერიკე სახელმწიფო სამსახურიდან გადადგა. ოტო გერიკეს ფიზიკისა და ტექნიკის ისტორიაში მნიშვნელოვანი დამსახურება აქვს.
ოტო გერიკეს დამსახურებები
ძველი ბერძნები არისტოტელეს მეთაურობით ამტკიცებდნენ, რომ ბუნებაში სიცარიელე არ არსებობს. ამ აზრს იზიარებდა თითქმის ყველა მეცნიერი, მაგრამ 1643 და 1644 წლებში ზედიზედ გამოქვეყნდა.ტორიჩელისა და ბ. პასკალის შრომები ატმოსფერული წნევისა დასიცარიელის შესახებ. ამ ახალმა შეხედულებამ მძაფრი კამათი გამოიწვია. ეს კამათი საფუძვლად დაედო გერიკეს ცდებს და შემდეგ ბარომეტრის შექმნას. გერიკემ მიზნად დაისახა თვალსაჩინო გაეხადა „უჰაერო სივრცის არსებობა“ და ცდების ჩატარება დაიწყო. ცდების შედეგად გერიკემ თვალსაჩინო გახადა ატმოსფერული წნევის სიდიდე და ჰაერის დრეკადობა. ცდების შედეგებით დაასკვნა გერიკემ, რომ ატმოსფერო ქვედა ფენებში უფრო მკვრივია, ვიდრე ზედაში. ამ ცდების დროს მას ახალი ხელსაწყოს შექმნის იდეა დაებადა, ხელსაწყოს შემდეგ მანომეტრი უწოდეს.
გერიკეს ელექტრული და მაგნიტურიცდები და აღმოჩენები უაღრესად მნიშვნელოვანი იყო, მაგრამ რადგან ფიზიკის ეს ორი დარგი იმ დროს ის-ის იყო ფეხს იდგამდა, ამიტომ გერეკის დამსახურება ელექტროობასა და მაგნიტიზმში შეუფასებელი დარჩა XX საუკუნემდე. XVII საუკუნის მსოფლიო ფიზიკოსთა შორის გალილეო გალილეის გავლენით მკვეთრად გაიზარდა ლტოლვა ექსპერიმენტული ფიზიკის მიმართ. ოტო ფონ გერიკე ფიზიკოსთა შორის ერთ-ერთი მოწინავეთაგანი იყო.
ოტო გერიკეს ყველა შრომა გამოქვეყნებულია ლათინურ ენაზე. ზოგიერთი ფრაგმენტი თარგმნილია რუსულ ენაზე. 1681 წელს მაგდებურგში შავი ჭირი გაჩნდა, ამის გამო 79 წლის ოტო გერიკე შვილთან გაემგზავრა ჰამბურგში, სადაც გარდაიცვალა 1686 წლის 11 მაისს, 84 წლის ასაკში. დაკრძალეს იქვე. გადმოასვენეს თუ არა მისი ცხედარი მაგდებურგში, ცნობილი არ არის.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1602 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1686 კატეგორია:გერმანელი ფიზიკოსები
ლოს-კორალეს-დე-ბუელნა
ლოს-კორალეს-დე-ბუელნა (Los Corrales de Buelna) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის კანტაბრიის პროვინციის ბესაიის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 46,3 კმ². მოსახლეობა — 10 767 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:კანტაბრიის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:კანტაბრიის ქალაქები
ნიკოლაევოს თემი
ნიკოლაევოს თემი (Община Николаево) — თემი ცენტრალურ ბულგარეთში. შედის სტარა-ზაგორის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 5 100 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 96.52 კმ²-ს. მოიცავს 4 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ნიკოლაევო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტარა-ზაგორის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
გილიერმო ოჩოა
ფრანსისკო გილიერმო ოჩოა მაგანია (Francisco Guillermo Ochoa Magaña; დ. 13 ივლისი, 1985, გვადალახარა) — მექსიკელი ფეხბურთელი, მეხიკოს „ამერიკისა“ და მექსიკის ეროვნული ნაკრების მეკარე.
ოჩოა გამოძახებული იყო ეროვნულ ნაკრებში მსოფლიოს 2006 და 2010 წლების ჩემპიონატებზე, თუმცა სათადარიგო მეკარე იყო და არც ერთი მატჩი არ უთამაშია. 2014 წლის მუნდიალზე კი ძირითადი მეკარე გახდა.
ქაღალდის ტყვია (ტელესერიალი)
გადაღება
სერიალის გადაღება ძირითადად მიმდინარეობდა თბილისში. ძირითადი ლოკაციები: კაფე დუბლინი, კაფე პროფილი, ღამის კლუბი ნაით ოფისი, საპატრულო პოლიციის დეპარტამენტი. სერიალში გამოყენებულია ფილმების: მცველი, პროფესიონალი, ინდიანა ჯონსი, გიორგი სააკაძე, ქორწილი და ქართული მხატვრული ფილმის უდიპლომო სასიძოს კადრები.
შემოქმედებითი ჯგუფი
კატეგორია:ქართული ტელესერიალები კატეგორია:2007 წლის ქართული ტელესერიალები კატეგორია:რუსთავი 2
განი მამედოვის სახლი
განი მამედოვის სახლი (აზერბ. Qəni Məmmədovun evi) — შენობა ყოფილი საცხოვრებელი კორპუსია, მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოს ისტორიულ უბანში, იჩერი-შეჰერთან, ასაფ ზეინალის ქუჩაზე, 45 ნომერში. განი მამედოვის სახლი წარმოადგენს ადგილობრივი მნიშვნელობის არქიტექტურულ ძეგლს.
ისტორია
აღნიშნული შენობა აშენდა 1908 წელს, 1646 წელს აშენებული მედრესეას ადგილას, საიდანაც მხოლოდ ერთი ქვის პორტალია შემორჩენილი, რომელიც ახლა მინიატურული სუვენირების მაღაზიის შესასვლელად გამოიყენება.
სახლის მშენებლობის დამკვეთი იყო განის მამედოვი, წარმატებული ვაჭარი, საზღვაო ხომალდების მფლობელი კასპიის ზღვაში რუსეთს, შუა აზიასა და ირანს შორის საქონლის გადასაზიდად. სახლის პროექტი შეასრულა არქიტექტორმა ნიკოლაი ბაევმა (1878-1949), პეტერბურგის სამოქალაქო ინჟინერიის კურსდამთავრებულმა (1901 წელი), რომელმაც შემდეგ ააშენა აზერბაიჯანის ოპერისა და ბალეტის სახელმწიფო აკადემიური თეატრი (1910 წელი) და საავადმყოფო (ნაგიევის სახელობის, ყოფილი სემასკოს სახელი).
სამსართულიანი რეზიდენცია, რომელიც ამ პერიოდის ორივე აღმოსავლეთ და დასავლეთ არქიტექტურულ სტილს აერთიანებს, აშენდა ბაქოელი ცნობილი კონტრაქტორების, ძმების იმრან და ჰაჯი გაზიმოვების ხელმძღვანელობით, ერთ წელიწადში, 1908-1909 წლებში, წარმოუდგენლად მოკლე პერიოდში შენობის სიდიდისა და მხატვრული დეტალების გათვალისწინებით. ყველა გარე კედელი 90 სანტიმეტრის სისქისაა. მთავარი შესასვლელის ბრწყინვალე კიბე ძალიან რთულია, კედლები ორივე მხრიდან გაფორმებულია ბრწყინვალე ნიმუშებით.
1920 წლის შემდეგ სახლი რამდენიმე წლის განმავლობაში ცარიელი იყო. მოგვიანებით, იგი დაიკავა სამთავრობო უწყებებმა, შემდეგ კი საბავშვო ბაღმა, შემდეგ აღნიშნულ სახლში პირველი და მეორე სართულები რამდენიმე ბინად დაიყო. სათანადო მოვლის არარსებობის გამო, შენობის მდგომარეობა მკვეთრად გაუარესდა, გახდა დაუსახლებელი და 18 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში ცარიელი იყო. ამ დროის განმავლობაში, ორიგინალი შინაგანი ელემენტების უმეტესობა დაიკარგა - ნათურები, ექსტრავაგანტული ჭაღები, ფარდები, ნახატები, ხალიჩები და ძვირფასი კარის სახელურებიც კი.
1996 წელს ამერიკულმა კომპანია „Mobil“–მა შენობა ძალიან ცუდ მდგომარეობაში იქირავა. აღდგენითი სამუშაოების გამოცდილების, ორიგინალური ნახატების, ისტორიული ფოტომასალისა და ბაქოს ისტორიული საზოგადოების დახმარების საფუძველზე, „Mobil“-მა უდიდესი ძალისხმევის შედეგად სრულად აღადგინა შენობის თავდაპირველი იერსახე. ამჟამად კომპანია მას იყენებს, როგორც ბაქოს ოფისს.
სქოლიო
კატეგორია: ბაქოს შენობები კატეგორია: ბაქოს ღირსშესანიშნაობები
ლესლი ჰოვარდი (მსახიობი)
ლესლი ჰოვარდი (Leslie Howard დ. 3 აპრილი, 1893 — გ. 1 ივნისი, 1943) — ინგლისელი კინოსა და თეატრის მსახიობი. ყველაზე ცნობილი როლები 1940-იან წლებში აქვს შესრულებული. აქტიურად მონაწილეობდა ანტინაცისტურ პროპაგანდაში.
ახურიანის წყალსაცავი
ახურიანის წყალსაცავი (Ախուրյանի ջրամբար; Arpaçay Barajı) — წყალსაცავი სომხეთისა და თურქეთის ტერიტორიებზე. მდებარეობს მდინარე ახურიანზე. წყალსაცავის ზედაპირის ფართობი 54 კმ²-ია, ხოლო მოცულობა 525 მილიონი მ³. ის ერთ-ერთი უდიდესი წყალსაცავია კავკასიის რეგიონში და ფართობით მხოლოდ მინგეჩაურისა და შამქორის წყალსაცავებს ჩამორჩება.
ლესლი ჰოვარდი (მსახიობი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 3 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1893 კატეგორია:გარდაცვლილი 1 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1943
ახურიანის წყალსაცავი
სომხეთში წყალსაცავის წყალს სარწყავად იყენებს არაგაწოტნის, არმავირისა და შირაკის პროვინციები. ასევე სარწყავად გამოიყენება წყალი თურქეთშიც. ყარსისა და არდაჰანის პროვინციებში ყოველწლიურად 70 000 ჰექტარი სასოფლო-სამეურნეო მიწები ირწყვება.
დაბინძურება
სომეხი მკვლევარების აზრით „წყლის სისტემა მძიმე მეტალებითა და სხვადასხვა ტოქსიკური ნივთიერებებით არის დაბინძურებული“.
სქოლიო
კატეგორია:სომხეთის წყალსაცავები კატეგორია:თურქეთის წყალსაცავები
არტემ ლუსინიანი
არტემ ჰაიკის ძე ლუსინიანი (Արտեմ Լուսինյան; დ. 18 ივლისი   [ძვ. სტ. 5 ივლისი], 1910, თბილისი, საქართველოს სსრ  — გ. 26 ივლისი, 1963, თბილისი, საქართველოს სსრ) — სომეხი მსახიობი. საქართველოს სსრ დამსახურებული არტისტი (1950). სკკპ წევრი 1954 წლიდან. დაამთავრა თბილისის სომხური ხელოვნების სახლთან არსებული დრამატული სტუდია (1928). იმავე წელს ჩაირიცხა თბილისის სომხური თეატრის დასში. ასრულებდა დრამატულ, კომედიურ და სახასიათო როლებს. ჰქონდა კარგი სცენური გარეგნობა, დიქცია. როლები: პეპო, ოსეპი (სუნდუკიანის „პეპო“, „დანგრეული კერა“), სუმბატი, სეირანი (შირვანზადეს „ქაოსი“, „ნამუსი“), ალექსანდრე (ფაფაზიანის „ციცაბო კლდე“), არსენა (სანდრო შანშიაშვილის „არსენა“), ხევისბერი გოჩა (ალექსანდრე ყაზბეგის „ხევისბერი გოჩა“), ოტელო (უილიამ შექსპირის „ოტელო“), ურიელ აკოსტა (გუცკოვის „ურიელ აკოსტა“), თედორე (ლეონოვის „შემოსევა“) და სხვა. 1943 წელს ითამაშა მიხეილ ჭიაურელის ფილმში „გიორგი სააკაძე“, სადაც შეასრულა ვერდიბეგი-ყორჩი-ხანის შვილის როლი. არტემ ლუსინიანი გარდაიცვალა 1963 წლის 26 ივლისს ქალაქ თბილისში. დაკრძალულია თბილისის სომხურ პანთეონში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 18 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 ივლისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:სომეხი მსახიობები
ზღვის ავადმყოფობა
ზღვის ავადმყოფობა -ამ დაავადებას იწვევს გემის მრავალჯერი, ხშირად განმოერებული, სხვადასხვაგვარი,არათანაბარი მოძრაობა ტალღებზე სამი განზომილებით და ცალკეული ხშირი ძლიერი ბიძგები და გემის გადახრები.
პათოგენეზი
ზღვის ავადმყოფობის დამახასიათებელი ავადმყოფური მოვლენების წარმოშობასა და განვითარებაში განსაკუთრებული სიმკვეთრით ვლინდება თავის ტვინის ქერქის როლი. ავადმყოფობა თავს იჩენს ჯერ კიდევ მაშინ როცა ადამიანი,ვერ იტანს გემის რყევასა და ეშინია ზღვაში მოგზაურობისა, განსაკუთრებით კი მღელვარე ზღვასა და ცუდი ამინდში,ზღვის ავადმყოფობის პირველი ნიშნები შეიძლება გამოვლინდეს იმ გემის დანახვისთანავე, რომლითაც მას მოგზაურობა მოუხდება. დიდი მნიშვნელობა აქვს ვესტიბულური აპარატის გაღიზიანებასაც,რომელიც გამოწვეულია სხეულის წონასწორობის დაცვის აუცილებლობის გამო. არასასიამოვნო შეგრძნება კუჭის მიდამოებში ვითარდება ნერვის გაღიზიანების გამო, ჯორჯალის პერიოდული დაჭიმვის და შეკუმშვის შედეგად მუცლის ღრუს დაწევისა და აწევის დროს, როდესაც გემი ირყევა ტალღებზე ქვემოთ და ზემოთ. ვესტიბულური აპარატის განუწყვეტელი გაღიზიანების შედეგად ვითარდება ვეგეტატიური ნერვული სისტემის რეფლექსური მოშლილობა,რაც ავადმყოფობის გართულების მანიშნებელია.მტკივნეული მოვლენების განვითარებას ხელს უწყობს აგრეთვე მხედველობის ორგანოს დაღლა მღელვარე ზღვის მუდამ ცვალებადი შესახედაობითა და მზის სხივების თამაშით ტალღებზე,აგრეთვე ცუდი ვენტილაციის შედეგად გავრცელებული გემის მანქანების ზეთისა და სამზარეულოს სუნი.
სიმპტომები და მიმდინარეობა
'''
გაფითრება და სახიზე მომწვანო ფერის გადაკვრა,ცივი ოფლი,თხიერი ნერწყვის ჭარბი გამოყოფა,გულის რევა(ჯერ კუჭის შიგთავსით,ხოლო განმეორებითი პირღებინებისას ჯერ მჟავე ლორწოთი,ხოლო შემდეგ ნაღველნარევი მწარე ლორწოთი),სიმძიმის შეგრძნება თავში, თავბრუ,თავის ტკივილი,მადა ქრება, აღინიშნება სისუსტე,ძილიანობა,სევდიანობა,დეპრესიული განწყობილება,აპათია.სუნთქვა ხშირდება,ტემპერატურა იკლებს,პულსი ნელდება(წუთში 50-მდე),სისხლის წნევა ქვეითდება და იწყება ძლიერი თავის ტკივილი.თუ ავადმყოფობა გაგრძელდა,რამდენიმე დღის შემდეგ მას ერთვის წყლის უკმარისობა ორგანიზმის ქსოვილებში.დაავადების ცალკეული გამოვლენათა მრავალფეროვნება,მათი სიძლიერე და შეხამება სხვადასხვა პირებში სხვადასხვაგვარია. * '''
პროფილაქტიკა
''' მოგზაურობის წინ ავადმყოფმა უნდა გაიწმინდოს კუჭ-ნაწლავი,იკვებოს სწორად(ერიდოს ცხიმიანს,ცხარე საჭმელსა და მაგარ სასმელს).სასარგებლოა მგზავრი წინასწარ გაეცნოს გემს შეეჩვიოს მის ჩვეულებრივ ხმაურს,ვიბრაციას,სუნს და ა.შ. რყევის დაწყებისას საჭიროა შეძლებისდაგვარად ზედა გემბანზე,გემის შუა ნაწილში მოძრაობა ან ნახევრად მწოლიარე მდგომარეობაში ყოფნა,დროდადრო საჭიროა თვალების დახუჭვა(თუ მკვეთრი სინათელეა, სასარგებლოა მუქი სათვალით სარგებლობა),მეტად სასარგებლოა რაიმე საინტერესო საქმით გართობა,რაც მგზავრს ყურადებას გადაატანინებს და თავს დააღწევინებს არასასიამოვნო გარემოდან.
'''
პროგნოზირება
''' უმეტესწილად საკმაოდ ხშირად ხდება გემის რყევისადმი შეჩვევა და ზღვის ავადმყოფობის მოვლენები ქრება. უფრო ხშირად შესამჩნევი გაუმჯობესება აღინიშნება მესამე დღეს,ხოლო საბოლოო განკურნება უფრო გვიან ხდება.
სქოლიო
სამედიცინო გამომცემლობა.
"ზღვის ავადმყოფობა '' სამედიცინო ენციკლოპედია
ზღვის ავადმყოფობა სამეცნიერო ენციკლოპედია
ლალისყურის დედაღვთისმშობლის ეკლესია
ლალისყურის დედაღვთისმშობლის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი თელავის მუნიციპალიტეტის სოფელ ლალისყურში.
ეკლესია დარბაზულია (7,3 მ X 5 მ), ნაგებია რიყისა და ნატეხი ქვის შერეული წყობით. წყობაში აქა-იქ გამოყენებულია მოზრდილი, დაუმუშავებელი ნატეხი ქვაც, რომლებიც ფასადის მხარეს ბრტყელი მხარით არის მოქცეული. ქვებს შორის დარჩენილი არეები ამოვსებულია კირის წმინდა ბათქაშით, რომელიც წვრილი ქვების მნიშვნელოვან ნაწილს ფარავს. კარ-სარკმლების ღიობები და ლავგარდანი ნაწყობია კვადრ. აგურით. გარდა ამისა, აგური, აქა-იქ, თარაზული შრეების სახით, კედლებშიცაა ჩართული. შესასვლელი დასავლეთითაა. იგი გადახურულია ოდნავ შეისრული თაღით, შიგნიდან კი სწორკუთხაა. ეკლესიის დარბაზი მოკლეა - თითქმის კვადრატული გეგმის. აღმოსავლეთით მას ერთვის ღრმა, დარბაზის იატაკის მიმართ ოციოდე სმ-ით შემაღლებული, ნახევარწრიული აფსიდი, რომლის ცენტრში გაჭრილია დაბალი, თაღოვანი სარკმელი. იგი შედარებით მაღლაა ატანილი, იმდენად, რომ მისი თაღის ნაწილი კონქის ფარგლებშია მოქცეული. ერთი თაღოვანი, ოღონდ გაცილებით მაღალი სარკმელი დასავლეთ კედელშია. აფსიდში, სარკმლის ორივე მხარეს, თითო, მაღალი, შეისრულთაღიანი ნიშაა. სარკმლის ქვემოთ დგას აგურით ნაგები, კუბური ფორმის, კედელზე მიბჯენილი ტრაპეზი. დარბაზი ცილინდრული ფორმის, სხმული, რომელსაც განიკვეთში წესიერი ნახევარწრის ფორმა არა აქვს. გარედან შესასვლელის თაღი საფეხურით შეღრმავებულ არეშია ჩასმული, რომელსაც ორსაფეხურიანი, ვიწრო ფრიზი აგვირგვინებს. კედლის ამ ნაწილზე შემორჩენილია წითელი საღებავით დახატული, სხვადასხვა, მცირე გეომეტრიული სახეების კვალი, ფრიზის ზედა საფეხურზე კი, რამდენიმე წრეხაზი. ფასადები დასრულებულია ლეკალური აგურით ნაწყობი, რთულპროფილიანი, მაღალი ლავგარდანით. ლავგარდანი შელესილი და შეღებილი ყოფილა. ნალესობის აქა-იქ შემორჩენილ ფრაგმენტებზე შესამჩნევია მოწითალო ფერის საღებავის კვალი. ეკლესია გადახურული იყო ღარისებრი კრამიტით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ჩონგ-ალაის რაიონი
ჩონგ-ალაის რაიონი (Чоң Алай району) — რაიონი ყირგიზეთში, ოშის ოლქში. ადმინისტრაციული ცენტრი — სოფელი დარაუთ-ყურღანი.
რაიონის საერთო ფართობი შეადგენს 4 860 კმ², ან ოშის ოლქის ტერიტორიის 16,6 %. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობის საერთო რიცხვი შეადგენს 24,5 ათას ადამიანს ან ოშის ოლქის მოსახლეობის 2,0 %. რაიონი მოიცავს 3 აილ ოლქს: ჟექენდი, ჩონ-ალაი და კაშკა-სუუ.
კლიმატი მკვეთრად კონტინენტურია, ცივი ზამთრით. წლიური ნალექი შეადგენს — 500—650 მმ. ივლისის საშუალო ტემპერატურაა +19-22 °C, დეკემბრის — −10-15 °C.
რაიონის ძირითადი ეკონომიკური დარგია მეცხვარეობა და მეცხოველეობა.
გეოგრაფია
რაიონი მდებარეობს მდინარე ყიზილსუს ხეობაში. სამხრეთით და ჩრდილოეთით, რაიონის საზღვარი ალაისა და ტრანსალაის ქედზე გადის. აღმოსავლეთით ესაზღვრება ალაის რაიონს, ხოლო დასავლეთით ტაჯიკეთს.
ისტორია
1928 წელს შეიქმნა ალაი-გულჩინის რაიონი. 1936 წელს შემქნილი რაიონი დაყვეს ორად — ალაის და ჩონგ-ალაის რაიონად. 1959 წელს, ორივე რაიონი ხელახლა გაამთლიანეს და დაარქვეს ალაის რაიონი.
1992 წელს, საბჭოთა კავშირის დაშლისა და ყირგიზეთის მიერ დამოუკიდებლობის მოპოვების შემდეგ, ეს რაიონი ისევ იყოფა ორ რაიონად — აღმოსავლეთით ალაის რაიონად და დასავლეთით ჩონგ-ალაის რაიონად.
მოსახლეობა
მოსახლეობის აბსოლუტური უმრავლესობა ეთნიკურად ყირგიზია, რაც მოსახლეობის 99,9 % შეადგენს. 2009 წლის ყირგიზეთის მოსახლეობის საყოველთაო აღწერის მიხედვით, რაიონის მოსახლეობა შეადგენდა 25 039 კაცს, აქედან მხოლოდ 22 კაცი ეთნიკურად არაყირგიზი იყო.
დასახლებული პუნქტები
რაიონი იყოფა 3 აილ (სასოფლო) ოლქად, რომელიც საერთო ჯამში 21 სოფელს მოიცავს.
სქოლიო
კატეგორია:ოშის ოლქის რაიონები კატეგორია:ყირგიზეთის რაიონები
ახალშენის ორმალიანი ხიდი
ახალშენის ორმალიანი ხიდი — ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლი საქართველოში, წალკის მუნიციპალიტეტში, სოფელ ახალშენში.
ისტორია
ხიდი წარმოადგენს ორმალიან ნაგებობას. აგებულია დაუმუშავებული ქვით. ნახევარწრიული მალის თაღები გადაყვანილია დამუშავებული ქვის კვადრებით. ხიდის შუაში დაბალი, მასიური ბურჯია. მასზე მდინარის დინების საწინააღმდეგო მხრიდან მიდგმულია კონუსური ფორმის კონტრფორსი. ხიდის სავალი ნაწილი მოკირწყლულია.
ახალშენის ორმალიან ხიდს კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი მიენიჭა 2006 წლის 30 მარტს საქართველოს კულტურის, ძეგლთა დაცვისა და სპორტის სამინისტროს მიერ, ხოლო ამავე წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის № 665 ბრძანებულების თანახმად, მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
სქოლიო
კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები
სანტო-ტომასი (ისაბელა)
სანტო-ტომასი (ოფიციალურად სანტო-ტომასის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Santo Tomas) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი ისაბელას პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 528 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:ისაბელას მუნიციპალიტეტები
პროლეტარსკი (ქალაქი)
პროლეტარსკი (Пролетарск) — რაიონული დაქვემდებარების ქალაქი რუსეთში, როსტოვის ოლქში. პროლეტარსკის რაიონისა და პროლეტარსკის საქალაქო დასახლების ადმინისტრაციული ცენტრი. პირველად მოიხსენიება XVII საუკუნეში, ქალაქის სტატუსი მიიღო - 1970 წელს. ქალაქის მოსახლეობა 2016 წლის მონაცემებით შეადგენს 19 504 კაცს.
გეოგრაფია
ქალაქი პროლეტარსკი მდებარეობს დონის როსტოვიდან სამხრეთ-აღმოსავლეთით 230 კმ-ში, სალსკ-კოტელნიკოვოს საავტომობილო გზაზე.
ისტორია
ქალაქ პროლეტარსკის უძველესი ისტორია სათავეს იღებს ბერძენ-სარმატთა, ადრეული შუა საუკუნეების ხაზარების სახაკანოს და დიდი ბულგარეთის პერიოდიდან. ქალაქის ტერიტორიაზე მდებარეობდა უძველესი დასახლება, რომელიც იყო ფორპოსტი კავკასიის სავაჭრო გზაზე.
რაიონის ისტორია მოითვლის სამ საუკუნეზე მეტს. როდესაც დიდი თავადი ნიკოლოზ ნიკოლოზის ძე ეწვია სლობოდა კარა-ჩალპაკს და 1875 წლის 3 ივლისს მეფემ გამოსცა ბრძანება: „დასუფთავდეს დასახლება კარა-ჩალპაკი და ეწოდოს ველიკოკნიაჟესკაია“. 1915 წლისათვის სტანიცა ველიკოკნიაჟესკაიაში მოითვლინენ 974 კომლს, სადაც ცხოვრობდა 4 900 კაცი და 4 400 ქალი. აქ განთავსდა საოლქო ატამანის სამმართველოც, საოლქო მიწის საბჭო, საოლქო ხაზინა, საავადმყოფო, ბაქტერიოლოგიური სადგური, სტანიცის მმართველობა, ვეტერინალური საავადმყოფო, ორი ეკლესია, რეალური სასწავლებელი, ქალთა უმაღლესი 4-კლასიანი სასწავლებელი, ორი სამრევლო სასწავლებელი, ხელოსანთა სკოლა, ქარხნები: ორი ზეთსახელი, აგურის, სამი ორთქლის, 9 ქარის წისქვილი. ყოველწლიურად 30 იანვარს, აღდგომის კვირის პარასკევს, 29 აგვისტოსა და 1 ოქტომბერს ტარდებოდა ბაზრობები.
ახალი ადმინისტრაციული დაყოფის მიხედვით 1924 წელს შეიქმნა პროლეტარსკის რაიონი, ხოლო 1925 წელს სტანიცა ველიკოკნიაჟესკაიას ეწოდა პროლეტარსკაია.
1944 წელს რაიონს შეუერთდა ყოფილი კალმიცკის რაიონის ტერიტორიის ნაწილი.
1963 წელს კვლავ გაფართოვდა რაიონი ორლოვის რაიონის ხარჯზე, რომელიც 1965 წელს ცალკე ადმინისტრაციულ ერთეულად გამოყვეს. ამავე წელს რაიონს შეუერთეს სემიკარაკორსკის რაიონის ტერიტორიის ნაწილი.
სტანიცის იუბილესთან დაკავშირებით 1970 წლის 24 ივლისს სტანიცა პროლეტარსკაიას უწოდეს პროლეტარსკი და გახდა რაიონული დაქვემდებარების ქალაქი.
2015 წელს ისტორიული სახელის დაბრუნების მიზნით ადგილობრივმა მოსახლეობამ წერილით მიმართა ქალაქის ხელისუფლებას და ოლქის გუბერნატორს.
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ქალაქები
კრუჩინინო
კრუჩინინო (Кручинино; Кручинин) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, უფის რაიონში. მიეკუთვნება ნიკოლაევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ უფიდან განლაგებულია 32 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 10 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას რუსები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:უფის რაიონის სოფლები
ვლადიმერ როზინგი
ვლადიმერ სერგოს ძე როზინგი (Владимир Серге́евич Розинг; დ. 23 იანვარი, 1890, სანქტ-პეტერბურგი — გ. 24 ნოემბერი, 1963) — დაბადებით რუსი ოპერის ტენორი და სცენის რეჟისორი, რომელმაც პროფესიონალური კარიერის უმეტესი ნაწილი ინგლისსა და აშშ-ში გაატარა.
ადრეული ცხოვრება
ვლადიმერ როზინგი დაიბადა 1890 წლის 23 იანვარს სანქტ-პეტერბურგში, რუსეთში, არისტოკრატების ოჯახში. მისი მამა იყო პოლტავის ბრძოლაში ტყვედ ჩავარდნილი შვედი ოფიცრის შთამომავალი. მისი დედა იყო ბალტიის ბარონის შვილიშვილი.
შაქირაღას მავზოლეუმი
მინი
ვლადიმერ როზინგი
ადრეული ცხოვრება
როდესაც როზინგი სამი წლის იყო, მისი მშობლები ერთმანეთს გაშორდნენ. დედასთან და ოორ უფროს დასთან ერთად ვლადიმერი შვეიცარიაში ცხოვრობდა. ოთხი წლის შემდეგ ოჯახი საცხოვრებლად რუსეთში, მოსკოვში, ნათლიასთან, გენერალ არკადი სტოლიპინთან ახლოს გადავიდნენ. სტოლიპინი იყო კრემლის კომენდანტი და რუსეთის პრემიერ-მინისტრის პიოტრ სტოლიპინის მამა. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში ისინი ცხოვრობდნენ პოტნესის სასახლეში კრემლში, როგორც გენერალ სტოლიპინის სტუმრები.
შაქირაღას მავზოლეუმი
შაქირაღას მავზოლეუმი (აზერბ. Şakirağa türbəsi) — XV საუკუნის ისტორიული ძეგლი. აღნიშნული მდებარეობს აზერბაიჯანის დედაქალაქ ბაქოს, სოფელ ბალახანში.
ისტორია
შაქირაღას მავზოლეუმი მდებარეობს ბალახანის სასაფლაოზე და აშენდა 1427-1428 წლებში. იგი დაშორებულია ექვსი მეტრის მანძილზე ჰაჯი შაჰლას მეჩეთიდან, რომელიც აშენდა 1385–1386 წლებში. ძეგლის შესახებ ინფორმაცია შეზღუდულია. ძეგლი ერთხანს განადგურდა საბჭოთა კავშირის მიერ, როგორც რელიგიური მნიშვნელობის ძეგლი.
ვლადიმერ როზინგი
ადრეული ცხოვრება
როდესაც ნიკოლოზ II მოსკოვს ესტუმრა, ვლადიმერი და მისი ოჯახი მატია ბატისინთან ერთად მოსკოვის დიდ თეატრში დადგმულ პეტრე ჩაიკოვსკის ოპერა Eugene Onegin-ს დასეწრნენ.
შაქირაღას მავზოლეუმი
ისტორია
1976 წელს გათხრების დროს მის საძირკველში აღმოჩნდა დიდი რაოდენობით ოქრო. მავზოლეუმი რესტავრირებულ იქნა ნაპოვნი ოქროს რაოდენობის რამდენიმე პროცენტით.
ვლადიმერ როზინგი
ადრეული ცხოვრება
1905 წელს როზინგი გახდა შემსწრე ზამთრის სასახლის წინ მასობრივი ხოცვა-ჟლეტისა. ამის შემდგომ მან მონარქისტად ყოფნა შეწყვიტა და კონსტიტუციურ-დემოკრატიულ პარტიას თვითონვე დაუკავშირდა. მამის, წარმატებული იურისტის თხოვნით რიზნგმა სანქტ-პეტერბურგის უნივერსიტეტში უხალისოდ შეისწავლა სამართალი (კანონი); აქ იგი ძალიან აქტიური იყო ცეცხლოვან სტუდენტურ პოლიტიკაში, რომელიც 1905 წლის პირველ რევოლუციას მოჰყვა. მან ცხარე დებატები გამართა მომავალ ბოლშევიკურ კომისართან, ნიკოლაი კრილენკოსთან. მან საბჭოთა სანქტ-პეტერბუერგის სტუდენტი დეპუტატის სახელით მოისმინა ლეონ ტროცკისა და სხვების გამოსვლები. როსინგი მალე შეიქმნა ბოლშევიკების მტრად.
პოლიტიკის გარდა, იგი ყურადღებას უთმობდა მოსუკასა და თეატრს. როდესაც მისმა მშობლებმა საბოლოოდ მიიღეს შვილის მუსიკისადმი ინტერესი, როზინმა ხმის შესწავლა მარია სლავიასთან, ალექსანდრა კარცევასთან და ჟოაკიმ ტარტაკოვთან დაიწყო.
შაქირაღას მავზოლეუმი
ისტორია
თაღოვანი ფორმის შესასვლელ კარზე არაბულ ენაზე შესრულებული ორსტრიქონიანი წარწერაა, ტექსტში წერია შემდეგი:
ვლადიმერ როზინგი
ადრეული ცხოვრება
1908 წელს როსინგს შეუყვარდა ინგლისელი მუსიკოსი მარიე ფალე, რომელსაც იგი შვეიცარიაში შვებულების დროს შეხვდა. წყვილი 1909 წლისთებერვალში, ლონდონში დაქორწინდნენ. იგი ხმის შესწავლას რუსეთში დაბრუნებამდე ლონდონში, სერ ჯორჯ ფაუერთან სწავლობდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 23 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1890 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1963 კატეგორია:რუსი ტენორები კატეგორია:რუსი რეჟისორები
შაქირაღას მავზოლეუმი
ისტორია
„მირირახურ შაკირ აღა იბნ-მარჰუმ მურთაზამ, ერისა და რელიგიის ერთ-ერთმა უხუცესმა, ბრძანა ამ ძეგლის აშენება“ - წარწერა შეესაბამება ჰიჯრით 831 წელს (1427–1428 წელი).
არქიტექტურა
მავზოლეუმი შედგება დარბაზისგან, გუმბათიანი და ფასადის მთავარი თაღით რაფით. ნაგებია თეთრი ქვით, რაც დამახასიათებელია ზოგადად აფშერონის არქიტექტურისთვის.
გეგმაში მავზოლეუმი ჯვრის ფორმისაა. არსებობს რამდენიმე ჯვრის ფორმის ძეგლი (ხარის ბაღის პავილიონი ნარდარანში, მავზოლეუმი შირვანშაჰების კომპლექსის სასახლეში და სხვები) მისი შიდა სტრუქტურით აფშერონში. ამასთან, ჯვრის ფორმის მეორე ძეგლი არ არსებობს მისი შიდა და გარეგანი სტრუქტურით, როგორც აზერბაიჯანში შაქირაღას მავზოლეუმია.
მავზოლეუმის შესასვლელი პორტალი განთავსებულია ჩრდილოეთით. პორტალის შიდა არეზე განთავსებულია რვაკუთხა პრიზმული ფორმის ნიშები, რომლებიც ორივე მხრიდან ისრის ფორმის თაღით არის დასრულებული. ასევე მავზოლეუმის შიგნით არის სხვადასხვა ზომის ოთხკუთხედის 8 ნიშა.
აღნიშნული მავზოლეუმის შესასვლელი კარიდან არის, რომელიც დასრულებულია დაბალი ისრის ფორმის თაღით. კარზე თაღი მთლიანი ქვისგან არის გამოკვეთილი. ქვის ზედაპირი მორთულია მცენარეული ორნამენტით. სადარბაზოს თაღის ქვაზე მოთავსებულია კიდევ ერთი ქვა, რომელზეც ამოკვეთილია ეპიკური მწერლობის ორი ხაზი. შესასვლელი და ქვა დაწერილი კარკასითაა პროფილირებული დიდი ქვის ბლოკით.
სქოლიო
კატეგორია: ბაქოს ღირსშესანიშნაობები კატეგორია: ბაქოს მავზოლეუმები კატეგორია: ისლამური არქიტექტურა
ფრენკ მარშალი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1946 კატეგორია:ამერიკელი კინოპროდიუსერები კატეგორია:ამერიკელი რეჟისორები
არლინგტონის ნაციონალური სასაფლაო
მინი|250პქ|არლინგტონის ნაციონალური სასაფლაოს ბეჭედი მინი|250პქ|არლინგტონის ნაციონალური სასაფლაო არლინგტონის ნაციონალური სასაფლაო (Arlington National Cemetery) — ამერიკის სამხედრო სასაფლაო არლინგტონში, ვირჯინიის შტატში. სასაფლაოს ტერიტორიაზე დაკრძალულია სამხედროები, პრეზიდენტები, უზენაესი სასამართლოს წარმომადგენლები და ასტრონავტები. დღსდღეობით, სასაფლაოზე დაკრაძალულია 400,000-ზე მეტი ადამიანი. სასაფლაოს ფართობი შეადგენს 2.53 კმ2
დაარსდა 1865 წელს და განკუთვნილი იყო სამოქალაქო ომში დაღუპული ჯარისკაცებისთვის. ტერიტორიის ნაწილი, რაზეც განთავსებულია სასაფლაო, ჩამოართვეს გენერალ რობერტ ედვარდ ლის — სამხრეთ არმიის მთავარსარდალი სამოქალაქო ომში.
სქოლიო
კატეგორია:ნაციონალური სასაფლაოები კატეგორია:აშშ-ის ნაციონალური სასაფლაოები
იჩუნიის რაიონი
იჩუნიის რაიონი (Distrito de Ichuña) — რაიონი პერუში, მოკეგუის რეგიონის ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 756 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 782 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.7 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 017 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოკეგუის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ხენერალ-სანჩეს-სეროს პროვინციის რაიონები
ოპანის თემი
ოპანის თემი (Община Опан) — თემი ცენტრალურ ბულგარეთში. შედის სტარა-ზაგორის ოლქში. თემის მოსახლეობაა 3 107 ადამიანი, ხოლო ფართობი შეადგენს 257.48 კმ²-ს. მოიცავს 13 დასახლებულ პუნქტს. ადმინისტრაციული ცენტრია სოფელი ოპანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სტარა-ზაგორის ოლქის თემები კატეგორია:ბულგარეთის თემები
Caleb
Caleb — „ბეიტსის მოტელის“ მეორე სეზონის მესამე ეპიზოდი, რომელიც ეთერში 2014 წლის 17 მარტს გავიდა.
სიუჟეტი
კელები, მამაკაცი, რომელიც ამტკიცებს, რომ ნორმას ძმაა, მოტელში მიდის და მას ეძებს. დილანი კელებს სახლში შესვლას შესთავაზებს. როცა ნორმა ბრუნდება, კელების ნახვით განრისხდება და მას აგდებს. მოგვიანებით, კელები დილანს ეუბნება, რომ ბავშვობაში იგი ნორმას მათი მოძალადე მამისგან იცავდა.
ნორმა გაიგებს, რომ მიუზიკლში როლი ვერ მიიღო, მაგრამ ნორმანი გუნდში სამღერად აირჩიეს. ნორმა მას ამის შესახებ ეტყვის, თუმცა ნორმანი მიუზიკლით დაინტერესებული არაა. იგი საბოლოოდ გადაწყვეტს, დეკორაციების მოსაწყობად დაიწყოს მუშაობა. ნორმა დაუმეგობრდება კრისტინს, მიუზიკლის ყოფილ ორგანიზატორს, რომელმაც პროექტი მაშინ მიატოვა, როცა ჟიურის სხვა წევრებმა ნორმას არჩევაზე უარი განაცხადეს. ის ნორმას წვეულებაზე მიიწვევს, სადაც იგი გაიცნობს კრისტინის ძმას, ჯორჯს. წვეულებიდან წამოსვლისას, ნორმა შეხვდება ნიკ ფორდს, რომელიც შემოვლითი გზის მშენებლობის მოწინააღმდეგეა. ის ნორმას თავის საკონტაქტო ბარათს აძლევს და ურჩევს, რომ მდივანს შეხვედრა დაანიშნინოს.
ემა სანაპიროზე ბრედლის ხსოვნის საპატივსაცემო ცერემონიას გამართავს, რასაც ნორმანი დაესწრება. ცერემონიას ასევე ესწრება კოდი, გოგონა, რომელსაც ნორმანი სუპერმარკეტში და მიუზიკლის სამზადისისას შეხვდა. ღამით კოდის მეგობარი მასთან კოცნისას ნორმანს ფეხზე შეეხება, რაც ნორმანს თავს უხერხულად აგრძნობინებს და გააღიზიანებს. მოგვიანებით, ნორმანი კოდის ეუბნება, რომ მისი შეყვარებული შესაძლოა გეი იყოს, რაზეც კოდი პასუხობს, რომ იგი მისი შეყვარებული არაა. ამის შემდეგ კოდი ნორმანს ეკითხება, თავად თუ არის გეი, რაც ნორმანს გააკვირვებს და ამბობს, რომ არაა.
როცა ნორმა სახლში მიდის, ის და დილანი, რომელიც კელებს იცავს, კამათს დაიწყებენ. კამათი ჩხუბში გადაიზრდება, რა დროსაც სახლში ნორმანი ბრუნდება და დილანს სცემს. ნორმა მის შესაჩერებლად ამხელს, რომ კელები დილანის მამაა.
სქოლიო
2.2
მადამ დიუ ბარი
ჟანა ბეკი, გრაფინია დიუ ბარი (Jeanne Bécu, Comtesse du Barry), აგრეთვე ცნობილია როგორც მადამ დიუ ბარი (Madame du Barry; დ. 19 აგვისტო, 1743 — გ. 8 დეკემბერი, 1793) — გამოჩენილი ფრანგი კურტიზანი. საფრანგეთის მეფე ლუი XV-ის სამეფო საყვარელი. საფრანგეთის რევოლუციის დროს, დიდი ტერორის პერიოდში იგი, როგორც სამეფო ოჯახთან დაახლოებული პირი, შეიპყრეს და გილიოტინაზე სიკვდილით დასაჯეს.
ადრეული ცხოვრბა
მარცხნივ|მინი|322x322პქ|მადამ დიუ ბარი ჟანა ბეკი დაიბადა 1743 წლის 19 აგვისტოს ქ. ვოკულერში, ლოთარინგიაში. იგი იყო ადგილობრივი მკერავის, ანა ბეკის უკანონო ქალიშვილი, რომლის მამადაც ჟან ბაპტისტ გორმან დე ვობერნიე მოიაზრება.
ბავშვობის პერიოდში, დედის საყვარელმა, მონსენიორ ბილარ-დიუმონკმა თავის მზრუნველბაში აიყვანა ანა ბეკიცა და მისი სამი წლის ქალიშვილიც. აღსანიშნავია, რომ ბილარი ჟანას ნახევარ-ძმის, კლოდის მამად მოიაზრება. ბილართან ერთად, მან და დედამისმა იტალიაში იმოგზაურეს და საბოლოოდ პარიზში დასახლდნენ. პატარა ჟანას არ მოსწონდა ბილარის მეორე საყვარელი ფრანჩესკა, რომელიც ასევე მის ხარჯზე ცხოვრობდა. ბილარმა დააფინანსა ჟანას განათლება სენ-ორის მონასტერში.
როდესაც თხუთმეტი წელი შეუსრულდა, ჟანამ დატოვა მონასტერი და პარიზს დაუბრუნდა. ფრანჩესკა ეჭვიანობდა მშვენიერ ჟანაზე, რის გამოც, ისე გააკეთა, რომ ბილარმა ჟანა და დედამისი ქუჩაში გაყარა. ამის შემდეგ, ანა მალევე გათხოვდა და თავის ქალიშვილთან ერთად ქმრის პატარა ბინაში გადავიდა. იმისათვის, რომ როგორმე თავი გაეტანათ, ჟანასაც უნდა ემუშავა, რის გამოც მან პარიზის ქუჩებში საცვლების გაყიდვა დაიწყო. იგი პროფესიას მალე იცვლიდა და სხვადასხვა ადგილას მუშაობდა. თავდაპირველად მას სტილისტის ასისტენტად დააწყებინეს მუშაობა ერთ პოპულარულ სალონში, თუმცა იქიდან მალევე გამოაგდეს მეპატრონესთან რომანის გამო. ამის შემდეგ, გორმარდის (მისი სავარაუდო მამის ძმა) ინიციატივით, იგი მოხუცი არისტოკრატი ქალის, მადამ დე ლა გარდის დამხმარედ მოეწყო. ამ პერიოდში, სილამაზით ცნობილ ჟანას რომანი ჰქონდა ლა გარდის ორივე ვაჟთან, რის გამოც ეს სამსახურიც დაკარგა. ამის შემდეგ ჟანამ პატარა მაღაზიაში დაიწყო მუშაობა, სადაც ჰიგიენის დაცვის პროდუქტები იყიდებოდა. ეს მაღაზია მადმუაზელ ლაბილეს საკუთრებაში იყო, თუმცა მის მაგივრად მისი ქმარი მართავდა. აქ ჟანა მალევე დაუმეგობრდა ლაბილეს ქალიშვილს, მხატვარ ადელაიდა ლაბილეს.
ადელაიდა მას ხშირად ხატავდა, რის გამოც მისი ახალგაზრდობის დროინდელი სილამაზე შემონახულია. სწორედ ამ ნახატებით მიიქცია ჟანამ მაღალი ფენის მამაკაცების ყურადღება. იგი ძალიან მოეწონა გრაფ დიუ ბარის, რომელიც პარიზის ცენტრში დიდ კაზინოს ფლობდა. 1763 წელს, დიუ ბარმა ჟანას თავის ბორდელ-კაზინოში დააწყებინა მუშაობა. ამან მას საშუალება მისცა არისტოკრატ მამაკაცებში გარეულიყო, რომელთა უმეტესობა მალე მის საყვარლად, ან უბრალო კლიენტად მაინც იქცა.
კურტიზანი და ლუი XV-ის საყვარელი
მინი|336x336პქ|ჟანა 1769 წელს კურტიზანული კარიერის დაწყებისას მან თავის პროფესიულ სახელად მადმუაზელ ლანჟი აირჩია. მან პარიზულ არისტოკრატიაში მალევე მოახდინა სენსაცია და პოპულარული გახდა. მას ყველა ფენაში ჰყავდა საყვარლები, დაწყებული მეფის მინისტრებიდან, დამთავრებული კარტიეებით. მის ერთ-ერთ ყველაზე ცნობილ საყვარლად ჯერ კიდევ ხანში შესული მარშალი რიშელიე გახდა. ამან მას საშუალება მისცა სამეფო კარზე გამოჩენილიყო და საფრანგეთის მეფეზე მოეხდინა შთაბეჭდილება. 1768 წელს, ჟანა ვერსალის სასახლეში მიიწვიეს, სადაც გაიცნო ახლად დაქვრივებული მეფე ლუი XV. სხვა კაცების რჩევით, რომლებიც „კმაყოფილნი“ იყვნენ ჟანათი, საგარეო საქმეთა მინისტრმა, ჰერცოგმა დე შუაზიემ იგი მეფეს გააცნო, რადგან იფიქრა, რომ მას ცოლის სიკვდილით გამოწვეულ სევდას გაუქარვებდა. მართალია მან დააკმაყოფილა მეფე და თავიც მოაწონა, მაგრამ ტიტულების გარეშე სამეფო კარზე დარჩენა არ შეეძლო. მეფეს არ სურდა, მის საყვარელს უბრალო ბორდელში ეცხოვრა, ამიტომაც ტიტულის მოპოვებისა და სამეფო კარზე გადმოყვანის მიზნით, ლუიმ 1768 წლის 1 სექტემბერს ჟანა დააქორწინა გრაფ გულიემ დიუ ბარზე, რითაც იგი გრაფინია დიუ ბარი გახდა. ისიც აღსანიშნავია, რომ მდაბიო წარმომავლობის გამო მას გრაფზე ქორწინება არ შეეძლო, რის გამოც მეფემ მას ცრუ დაბადების მოწმობა დაუმზადა, რის მიხედვითაც არისტოკრატიული წარმომავლობის ქალი იყო. ქორწინების შემდეგ გრაფი დიუ ბარი საზღვარზე გააგზავნეს, როგორც სჩვეოდათ ხოლმე მეფეებს.
ამის შემდეგ, მადამ დიუ ბარი ვერსალის სამეფო კარზე გადასახლდა და დომენიკ გულიემ ლებელის ყოფილ ოთახებში დააბინავეს. ვინაიდან ჯერ ოფიციალური საყვარლის წოდება არ ჰქონდა და მდაბიო წარმომავლობის გამო არისტოკრატი ქალბატონები ხმასაც კი არ სცემდნენ, ვერსალში იგი მარტოსულად გრძნობდა თავს. ვერსალში მცხოვრები ქალბატონები დამამცირებლად თვლიდნენ „ქუჩის ქალისთვის“ თავის გატოლებას და მასთან გამოლაპარაკებას, ამიტომაც დიუ ბარმა მათი მიბაძვა დაიწყო და ისევე იცვამდა, როგორც ისინი. თავად მისი ქმარი, გრაფი დიუ ბარიც კი სწერდა წერილებს, სადაც მეფესთან დაახლოვებისკენ მოუწოდებდა. გრაფმა რიშელიემ ამაზე პასუხისმგებლობა თავად აიღო და მას ქალბატონებში გარევაში დაეხმარა. რიშელიემ მადამ დე ბეარნს დაავალა დიუ ბარის დაკვალიანება, ჩაცმის სტილის შერჩევა, აზარტული თამაშების სწავლება და სამეფო კარზე ქცევის ნორმების ათვისება.
პირველად, როდესაც იგი ოფიციალურ სამეფო ღონისძიებაზე უნდა გამოჩენილიყო, ბეარნმა ისე შეაშინა იგი, რომ პანიკაში ჩავარდა და რამდენიმე ქცევის ნორმა დაარღვია. მეორედ, მეფემ იგი სანადიროდ წაიყვანა, სადაც იგი ლუი XV-ს შემთხვევით თავისი ცხენით დაეჯახა და გამოაგდო, რა დროსაც მეფემ მკლავი მოიტეხა. საბოლოოდ, ჟანა სამეფო კარის წინაშე 1769 წლის 22 აპრილს წარსდგა. ამ დღისთვის იგი დიდ ხანს ემზადებოდა. შევიდა თუ არა სარკეებიან დარბაზში, დამსწრეებმა მაშინვე ჭორაობა და ჩურჩული დაიწყეს. დიუ ბარს დედოფალს უწოდებდნენ, რადგან იგი საოცრად პომპეზურ ვერცხლისფერ კაბაში იყო გამოწყობილი, რომელსაც ოქროს ნაქარგები ჰქონდა. კაბა მისთვის სპეციალურად რიშელიემ შეუკვეთა. ბევრმა ქალბატონმა განაცხადა, რომ მსგავსი სილამაზე აქამდე არასდროს უნახავს. მისი ვარცხნილობაც საოცრად მაღალი და ექსტრავაგანტული იყო, რაც მისი ამ ღონისძიებაზე დაგვიანების მიზეზი გახდა. მარცხნივ|მინი|329x329პქ|დიუ ბარი 1770 წელს თავდაპირველად ჟანა კლერ ფრანსუაზთან დამეგობრდა, რომელიც სამეფო კარზე ლანგედოკიდან იყო ჩასული თავის ძმასთან ერთად. წლების მანძილზე იგი მისი ერთადერთი მეგობარი იყო, თუმცა შემდეგ მარეშალ დე მირეპუასთანაც დამეგობრდა, რაც დაეხმარა სამეფო კარზე ადაპტაციაში. სხვადასხვა კეთილშობილი ქალბატონები, ქრთამის აღების სანაცვლოდ უახლოვდებოდნენ მას.
ჟანა სწრაფად მიეჩვია ფუფუნებაში ცხოვრებას. ლუი XV-მ მას აფრიკელი მონაც კი აჩუქა, რომელსაც მან ზამორი დაარქვა და მალევე დაუმეგობრდა. სტენლი ლუმის „დიუ ბარის ბიოგრაფიის“ მიხედვით, მისი დღე, ყოველთვის დილის ცხრა საათზე იწყებოდა ზამორის მიერ მირთმეული ფინჯან ცხელი შოკოლადით. იგი დიდ ყურადღებას აქცევდა ვარცხნილობას, რის გამოც ყოველთვიურად იწერდა სპეციალურ დეტალებსა და თმის ფხვნილს. იგი მართლაც ექსტრავაგანტული იყო, თუმცა მისი კეთილშობილი ბუნება უცვლელი დარჩა. ერთხელ, მისი ძველი მეგობარი გრაფი ლუზენი სერიოზულ პრობლემაში გაეხვია. იგი დიდი ვალების გამო მისი საგვარეულო შატოდან გამოასახლეს, რა დროსაც ლუზენმა მოკლა აღმასრულებელი და პოლიციელი, რის გამოც სიკვდილით დასჯა მიუსაჯეს. ეს ამბავი დიუ ბარს მალევე შეატყობინა მადამ ბეარნმა. მიუხედავად იმისა, რომ რიშელიეს იგი გაფრთხილებული ჰყავდა, რომ მსგავსი თხოვნებით მეფეს დაკარგავდა, იგი მაინც მივიდა ლუი XV-თან და ლუზენის შეწყალება სთხოვა. იგი თხოვნისას მუხლებზე დაეცა და წამოდგომაზე მანამდე განაცხადა უარი, სანამ მეფე არ დასთანხმდებოდა. ლუი XV ამით დიდად გაოცებული დარჩა და განუცხადა:
მსგავსი შემთხვევა მეორედაც მოხდა, როდესაც დიუ ბარმა საფრანგეთის კანცლერი თავისი ძველი მეგობრის შეწყალებაზე დაითანხმა, რომელსაც ბრალი პედოფილიასა და მონაზვნის შეურაცხყოფაში ედებოდა. მინი|319x319პქ|საფრანგეთის მეფე ლუი XV დიუ ბარი თავისი ტრიუმფით ტკბებოდა. ამ პერიოდში იგი საოცრად დიდი პროპორციების მქონე ექსტრავაგანტულ კაბებს იცვამდა, რომელიც იმდენად ძვირი ჯდებოდა, რომ საფრანგეთის ხაზინიდან უწევდა მეფეს მისთვის ფულის მიცემა. თავის ხელს, ხელებსა და ყურებს მთლიანად ბრილიანტის სამკაულებით ფარავდა, რაც მას შემდეგ დაიწყო, რაც ლუიმ ოფიციალურად მიანიჭა „სამეფო საყვარლის“ წოდება. სამეფო კარზე, ახალი პოზიციის გამო, როგორც მეგობრები, ისე მტრები შეიძინა. მისი ყველაზე დიდი კონკურენტი და მეტოქე იყო ჰერცოგინია დე გრამონი, მინისტრ შუაზელის და, რომელიც ამაოდ ცდილობდა დიუ ბარის ჩამოცილებასა და განსვენებული მარკიზა დე პომპადურის ადგილის დაკავებას. იგი ამის გამო თავის ძმასაც კი ესაუბრა და ჟანას სამეფო კარიდან გაძევება მოსთხოვა, თუმცა ამაოდ. ამის შემდეგ, გრამონმა დიუ ბარისთვის ცილის წამება და შეურაცხყოფა დაიწყო.
თუმცა, შუაზელისა და მისი ამბიციური დის წინააღმდეგ, ჟანას მხარს ეგილონის ჰერცოგი და მინისტრი რიშელიე უჭერდნენ, რამაც სამეფო კარზე მისი პოზიციები კიდევ უფრო გააძლიერა. მისი გაძლიერების გამო, შუაზელს ეგონა რომ თავად სუსტდებოდა, ამიტომაც შვიდწლიან ომში განცდილი მარცხის შემდეგ, რატომღაც ეგონა, რომ საფრანგეთს კიდევ შესწევდა ომის ძალა, რის გამოც ბრიტანელებსა და ესპანელებს ომი გამოუცხადა ფოლკლენდისთვის. ფოლკლენდის კუნძულებთან განცდილი მარცხის შემდეგ, მისი გავლენები დაეცა. 1771 წლის შობის დღესასწაულზე, ლუი XV-მ შუაზელი თანამდებობიდანაც მოხსნა და სამეფო კარიდანაც გააძევა. იგი თავის ცოლთან და დასთან ერთად სამუდამოდ გადაასახლეს მის კუთვნილ შანტელუპის შატოში.
ამის შემდეგ, დაიწყო დიუ ბარის ოქროს ხანა. თავისი ყველაზე დიდი მეტოქეების ჩამოცილების შემდეგ, ჟანას გავლენები მეფეზე კიდევ უფრო გაიზარდა. ამის შემდეგ, მან პარიზის ცენტრში ძვირადღირებული სახლი იყიდა და დედამისს აჩუქა. ამის შემდეგ, მას, ისევე როგორც მარკიზა დე პომპადურსა და მეფის სხვა საყვარლებს, პოლიტიკური ამბიციები გაუჩნდა. მაგრამ, მიუხედავად მისი მცდელობისა, ლუი XV პოლიტიკაში ჩარევის უფლებას არ აძლევდა. მიუხედავად ყველაფრისა, სამეფო კარზე არისტოკრატთა თვალში იგი კვლავ „მეძავად“ რჩებოდა. ერთხელ, როცა მეფემ თავის მეგობარს უთხრა, რომ დიუ ბართან სულ სხვა, „ახალი გრძნობები“ აღმოაჩინა, მან ლუის მიუგო: „დიახ ბატონო, რადგან თქვენ არასდროს ყოფილხართ ბორდელში.“ თუმცა, მიუხედავად ამ ყველაფრისა, ჟანა ცდილობდა დაევიწყებინა თავისი წარმომავლობა და მსგავსაც მაღალი ფენის ქალებისა, ხელოვნების მფარველობას მიჰყო ხელი, თუმცა ამით იგი კიდევ უფრო მეტად არაპოპულარული გახდა. მიუხედავად ამისა, მას არასდროს ჰყოფნიდა ფული თავისი ექსტრავაგანტური ჩაცმულობისთვის, რის გამოც, მეფესთან 300,000 ლივრი ჰქონდა ვალი, რომელიც რა თქმა უნდა არასდროს გადაუხდია.
ურთიერთობა მარი ანტუანეტთან
მარცხნივ|მინი|338x338პქ|საფრანგეთის დოფინი და შემდგომში დედოფალი მარი ანტუანეტი მისი ურთიერთობა მარი ანტუანეტ ავსტრიელთან, რომელიც საფრანგეთის დოფინ ლუი ავგუსტზე (შემდგომში ლუი XVI) იყო დაქორწინებული, მეტად საკამათოა. ისინი პირველად ერთმანეთს 1770 წლის 15 მაისს შეხვდნენ ლა-მეტის შატოში გამართულ დიდ საოჯახო ვახშამზე, რომელიც მათი ქორწინების წინა დღეს მოხდა. ამ დროისათვის, მადამ დიუ ბარი ჯერ კიდევ „ახალი“ იყო სამეფო კარზე და ცუდი რეპუტაციაც ჰქონდა. ვახშამზე დამსწრე დიდებულებს იგი ეზიზღებოდათ და მარი ანტუანეტსაც ისე წარმოუჩინეს მისი თავი, რომ მადამ დოფინი მას არათუ დასცინოდა, არამედ საერთოდ აიგნორებდა. თუმცა, დიდებულთა გარეშეც შეამჩნია მარი ანტუანეტმა ჟანა, რომელიც ყველასგან გამოირჩეოდა თავისი საოცრად ექსტრავაგანტური ჩაცმულობითა და საუბრის მაღალი ტონით. როცა მარი ანტუანეტმა იკითხა, თუ ვინ იყო ის ქალი, გრაფმა დე როანმა მას აუხსნა, რომ იგი სამეფო კარზე მხოლოდ მეფისთვის სიამოვნების მისანიჭებლად იყო. ამ დროისათვის მარი ანტუანეტი სულ 14 წლის იყო, მაგრამ მაშინვე თქვა, რომ დიუ ბარი მისი მეტოქე იქნებოდა. ეს მეტოქეობა საკმაოდ დიდ ხანს გაგრძელდა და განსაკუთრებით მას შემდეგ დაიძაბა, რაც მადამ დოფინმა აშკარად დაუჭირა მხარი მინისტრ შუაზელსა და მის დას, როგორც ავსტრიასთან ალიანსის მომხრეებს. მარი ანტუანეტმა გადააბიჯა პროტოკოლს და კატეგორიული უარი განაცხადა დიუ ბართან საუბარზეც კი, რამაც ამ უკანასკნელის დიდი უკმაყოფილება გამოიწვია და დაიჩივლა არა მხოლოდ მარი ანტუანეტის მაზლთან, გრაფ დე პროვანსთან, არამედ თვით მეფესთანაც. ამავე პერიოდში, მარი ანტუანეტის დედას, ავსტრიის იმპერატრიცა მარია ტერეზიას ცილისმწამებლური წერილები მიუვიდა საფრანგეთიდან, რის გამოც მარია ტერეზიამ მას დაუყოვნებლივ მოსთხოვა მეფესა და მის „ფავორიტებთან“ ურთიერთობის დათბობა. მადამ დიუ ბარი ამაზე მეფესთან ჩივილს კვლავ განაგრძობდა, თავის მხრივ კი ლუი XV ავსტრიის ელჩს საყვედურობდა, რომელიც მარი ანტუანეტს დიუ ბართან საუბარს სთხოვდა. საბოლოოდ, 1772 წლის ახალი წლის დღესთან დაკავშირებით გამართულ მასკარადზე მარი ანტუანეტი მივიდა დიუ ბართან და უთხრა: „დღეს ვერსალში ხალხმრავლობაა“. ამის შემდეგ მას არც კი დაუცდია მისი პასუხისთვის და მაშინვე გაბრუნდა უკან. ეს იყო პირველი და უკანასკნელი შემთხვევა, როცა მარი ანტუანეტი მას დაელაპარაკა და ისიც მხოლოდ იმიტომ, რომ საქმეში დედამისი ჩაერია.