cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მოსკოვის ისტორია
სამშენებლო ბუმი
thumb|left|250px|„მოსკოვი-სიტი“, 2010 წელი დღეისათვის ქალაქი განიცდის მნიშვნელოვან არქიტექტურულ ტრანსფორმაციას. მიმდინარეობს მისი კაპიტალური რემონტი - შენდება მრავალსართულიანი საოფისე შენობები, თანამედროვე სატრანსპორტო ინფრასტრუქტურა, ელიტური საცხოვრებელი სახლები. გამოჩნდა მოსახლეობის ფართო სპექტრისათვის ხელმისაწვდომი საცხოვრებელი სახლების მშენებლობის პროგრამები.
90-იანი წლების ბოლოს - XXI საუკუნის დასაწყისში ქალაქში მიმდინარე პროცესების აღსაწერად მედია ხშირად იყენებს ფრაზას ”სამშენებლო ბუმი”. ამავე დროს, ისინი ამჩნევენ, რომ ქალაქის ცენტრალურ ნაწილში მიწის ძალიან მაღალი ღირებულების გამო, „სამშენებლო ბუმი“ უარყოფითად მოქმედებს ქალაქის ისტორიული იერსახის შენარჩუნებაზე. ფულის დაზოგვის მიზნით, ინვესტორები ხშირად მიმართავენ ძველი შენობების დანგრევას და მათ ჩანაცვლებას თანამედროვე მაღლივი კორპუსებით.
90-იან წლებშივე ჩამოყალიბდა ფენომენი, სახელწოდებით "წერტილოვანი განვითარება", როდესაც ახალი მრავალსართულიანი საცხოვრებელი სახლები ამოიზარდა არსებული უბნების შუაგულში, მაგალითად, სათამაშო მოედნის ადგილზე. ამ პრაქტიკამ მოსკოველების პროტესტი გამოიწვია. 2008 წლიდან "წერტილოვანი განვითარება" აიკრძალა, თუმცა დეველოპერები მაინც წარმატებით პოულობენ გზებს აკრძალვების გადასალახად.
მშენებლობის ბუმის სხვა უარყოფითი ნხარეა დიდი რაოდენობით მამაკაცი მუსახელის შემოდინებას დედაქალაქში რუსეთის სხვადასხვა რეგიონებიდან და დსთ-ის სამხრეთ ქვეყნებიდან.ანალიტიკოსების პროგნოზით, უმუშევრებმა, რომლებმაც დაკარგეს სამუშაო სამშენებლო ობიექტებზე ეკონომიკური კრიზისის გამო, გააუარესეს ქუჩის დანაშაულის სტატისტიკა, რაც იწვევს სოციალური დაძაბულობის ზრდას.
სატრანსპორტო პრობლემები
thumb|left|250px|მოსკოვის წრიული საავტომობილო გზა ბიტცის რაიონში ზრდასთან ერთად ქალაქი განიცდის სერიოზულ სატრანსპორტო პრობლემებს, რაც, პირველ რიგში, დაკავშირებულია მანქანების რაოდენობის ზრდის აფეთქებასთან (2009 წლისთვის ქალაქში მანქანების რაოდენობამ 3,5 მილიონი ერთეული მიაღწია) და მნიშვნელოვნად ჩამორჩა გზების მშენებლობის ტემპს. მოსკოვის გენერალური გეგმის კვლევისა და განვითარების ინსტიტუტის დირექტორი სერგეი ტკაჩენკო აღნიშნავს, რომ ამ პრობლემის მიზეზია ქალაქის ქუჩების ტრადიციული წრიული და რადიალური სტრუქტურა და მრავალსართულიანი მაგისტრალები. მის პოზიციას იზიარებს ტრანსპორტისა და გზების კვლევითი ინსტიტუტის სამეცნიერო დირექტორი მიხეილ ბლინკინი. იგი პრობლემის კიდევ ერთ მიზეზად მიუთითებს მსხვილი სავაჭრო ცენტრების მშენებლობა ისეთ ადგილებში, სადაც ისედაც გადატვირთულია ქუჩები. მაგალითად, მეტრო „იუგო-ზაპადნაიასა“ და „რეჩნოი ვოკზალის“ მახლობლად.
მეტროს ახალი ხაზების მშენებლობა არ ჩატარებულა 1990-იანი წლების დასაწყისიდან, ამ მხრივ გარკვეული აღორძინება მოხდა XXI საუკუნის დასაწყისში, თუმცა 2009 წლისთვის ახალი სადგურების მშენებლობა და ექსპლუატაციაში შესვლა მნიშვნელოვნად გადაიდო დაფინანსების პრობლემების გამო.
სქოლიო
კატეგორია:მოსკოვის ისტორია კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობა ანბანის მიხედვით კატეგორია: მოსკოვი კატეგორია:რუსეთის ისტორია კატეგორია:დედაქალაქების ისტორია კატეგორია: ევროპის დედაქალაქები კატეგორია: რუსეთის ქალაქები
მახიარეთის კოშკის ნანგრევი
მახიარეთის კოშკის ნანგრევი — არქიტექტურული ძეგლი, საფორტიფიკაციო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ მახიარეთში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
კოშკი ადგილობრივი წარმოშობის უხეშად დამუშავებული ქვითაა ნაგები. შემორჩენილია სამხრეთი და ნაწილობრივ ჩრდილოეთი კედელი. პირველი სართული მთლიანად ამოვსებულია მიწით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის კოშკები
ადილ-შაჰი
ადილ ან ადელ-შაჰ აფშარი (დ.ს. ალი კოლი ხანი; თანამედროვე სპარსული: عادل شاه افشار; დ. 1719 - 1749) — აფშარიდების იმპერიის შაჰი 1747 წლიდან 1748 წლამდე. ადილ-შაჰი მისი წინამორბედისა და აფშარიდების დინასტიის დამაარსებლის ნადირ-შაჰის ძმისწული იყო.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფშარიდების დინასტია კატეგორია:სპარსეთის მოკლული მონარქები კატეგორია:დაბადებული 1719 კატეგორია:გარდაცვლილი 1749 კატეგორია:სპარსეთის მონარქები
ცდა (ალმანახი)
„ცდა“ — ყოველწლიური ლიტერატურული ალმანახი. გამოდიოდა 1889–1891 წლებში ქუთაისში. გამომცემლები – ალექსანდრე გარსევანიშვილი (წიგნი I) და საზოგადოება „ქართული მწერლობის მოყვარენი“ (წიგნი II და III). ალმანახთან თანამშრომლობდნენ: გიორგი წერეთელი, დუტუ მეგრელი, სილოვან ხუნდაძე, გრიგოლ ვოლსკი, დავით კარიჭაშვილი, პ. კვიცარიძე. მხატვრული ნაწარმოების გვერდით მასში ქვეყნდებოდა ისტორიული წერილი, სოციოლოგიური გამოკვლევა, ბიბლიოგრაფიული მიმოხილვა. „ცდაში“ დაიბეჭდა ქართული ხალხური სიტყვიერების ნუმუშები, ჰომეროსისა და უილიამ შექსპირის ნაწარმოებთა თარგმანები.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ალმანახები
ბეკრენევის წმინდა ნიკოლოზის მონასტერი
ბეკრენევის წმინდა ნიკოლოზის მონასტერი (Бекреневский Свято-Николаевский монастырь) — ყოფილი მართლმადიდებლური დედათა მონასტერი კონსტანტინოვსკის რაიონში როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს ვოლგოდონის ეპარქიას.
მონასტერი შეიქმნა 1910 წელს. მონასტერთან აგებული იყო ხის ორსაკურთხევლიანი ეკლესია, რომლის ერთი საკურთხეველი იყო წმინდა ნიკოლოზის, ხოლო მეორე თავად ალექსანდრე ნეველის სახელზე. აქვე იყო სასტუმრო მომლოცველთათვის. სამლოცველოს ახლოს იყო მონასტრის სასაფლაო სერგი რადონეჟელის სახელზე აგებული ეკლესიით.
ისტორია
ბეკრენევის მონასტრის დაარსება დაკავშირებულია რუსეთ-ოსმალეთის ყირიმის ომთან. სევასტოპოლის დაცვის ერთ-ერთი მონაწილე იყო ციმლიანის რაიონის სტანიცა მარინსკელი კაზაკი სერგეი პოლიაკოვი. ომიდან დაბრუნების შემდეგ მან პირობა დადო, რომ დაღუპული მეგობრობის პატივისცემის ნიშნად გათხრიდა ჭას. მან ჭა გათხარა ბეკრენევის ხევში და მას უწოდა თათრებთან ბრძოლის გმირის ბეკრენიას სახელი, რომელიც ლეგენდის თანახმად სწორედ აქ იყო დაკრძალული. ჭის სიღრმე იყო 12,5 მ. მას გაუკეთეს ხის სახურავი და აკურთხეს.
1867 წლის 25 მაისს იმპერატორი ალექსანდრე II გადაურჩა ტერორისტულ აქტს. ამ ფაქტის აღსანიშნავად პოლიაკოვის მეგობარმა ს. აბროსიმოვმა იმპერატორს გაუგზავნა დეპეშა, რომელშიც თხოვდა გადარჩენის სამახსოვროდ გაეღო 1 000 რუბლი შემოწირულობა ახალი ტაძრის ასაგებად.
1888 წელს სარკინიგზო ავარიაში იმპერატორ ალექსანდრე III-ის ოჯახის გადარჩენის გამო ეკლესიასთან ააშენეს სამლოცვლო, რომელიც აკურთხეს 1888 წელს. ეკლესიაში დააყენეს კანკელი და მოხატეს კედლები. 1910 წლიდან ეკლესია დედათა მონასტრად გადაკეთდა. მისი კურთხევა მოხდა 1913 წელს. დედათა მონასტრის მმართველად დაინიშნა იღუმენია ამფიანა.
1920-იანი წლების შუა წლებში ეკლესია დახურეს. უკანასკნელი იღუმენია იყო მიტროფანია. 1930-იან წლებში ეკლესიაში მოღვაწე იღუმენიები დააპატიმრეს რადგან მათი ბრალდებით, ისინი გამოდიოდნენ კოლექტივიზაციის წინააღმდეგ.
XX საუკუნის 50-იან წლებში ეკლესია დაანგრიეს. ამჟამად მის ნანგრევებზე აღმართულია მართლმადიდებლური ჯვარი. ყოველი წლის 22 მაისს ამ ადგილზე მსვლელობას აწყობს მართლმადიდებელი მრევლი.
Male (ნატალი იმბრულიას ალბომი)
Male — ავსტრალიელი მომღერალ ნატალი იმბრულიას მეხუთე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა ლეიბლზე Portrait, 2015 წლის 31 ივლისს. ევროპაში ალბომი გამოიცა მოგვიანებით, 21 აგვისტოს. ეს არის იმბრულიას პირველი სტუდიური ალბომი ექვსწლიანი შესვენების შემდეგ. მასში შეტანილია მამაკაცი შემსრულებლების სიმღერების ქავერ ვერსიები. ალბომის პირველი სინგლი იყო „Instant Crush“, Daft Punk-ის Random Access Memories-იდან.
სქოლიო
კატეგორია:ნატალი იმბრულიას ალბომები კატეგორია:2015 წლის ალბომები
ზდოლბუნივი
სქოლიო
კატეგორია:რივნეს ოლქის ქალაქები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ღვთისმშობლის 11)
აგურის ერთსართულიანი, ნახევარსარდაფიანი სახლი ქუჩაზე განივი ფასადით გამოდის. ფასადზე სწორკუთხა ფანჯრები და სადარბაზოს ხის კვეთილი, ლითონისცხაურიანი კარია განთავსებული. ღიობების თავზე დეკორატიული, ცრუ, სოლისებრი ქვებია, აგურით გამოყვანილი. მათ ზემოთ დეკორატიული კბილანისებრი ფრიზი მიუყვება. გადახურვა კრამიტისაა. ოთახები ვიწრო შემოსასვლელის გარდიგარდმო, ორ რიგადაა განლაგებული, ინტერიერში ავთენტურობა შენახულია: ძველი დარაბები, კედლის ღუმლები, შელამფული ჭერი და სხვ. ეზოს მხარეს ჭვირულმოაჯირიანი, დაბალი ტერასა-აივანია (განახლებულია ძველი ნახატის მიხედვით). აფრების დეკორი აღარ არსებობს. შენობა დახურულია კრამიტით, სახურავი ოთხკალთაა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
ქვემო ხოდაშნის მეოთხე ნაეკლესიარი
ქვემო ხოდაშნის მეოთხე ნაეკლესიარი — არქიტექტურული ძეგლი. მდებარეობს სოფელ ქვემო ხოდაშნის სამხრეთით, 2 კმ-ზე, მინდორში, ოდნავ შემაღლებულ ადგილას. თარიღდება შუა საუკუნეებით. შემორჩენილია საძირკვლის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
А̃
А̃, а̃ — გაფართოებული კირილური დამწერლობის ასო, წარმოადგენს კირილური ასო „А“-სა და დიაკრიტიკული ნიშანის ტილდას ერთობლიობას. გამოიყენება კირილური დამწერლობის ზოგიერთ ენაში.
კოდების ცხრილი
აღნიშნული გრაფემა წარმოადგენს, ორი გრაფემის, „A“-სა და „ტილდა“-ს კოდების ერთობლიობას, რომელიც უნიკოდის სიმბოლოებით შემდეგნაირად ჩაიწერება:
კატეგორია:კირილური ასოები
აზერბაიჯანის საგადასახადო სისტემა
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის საგადასახადო სისტემა — გადასახადებისა და მოსაკრებლების კომბინაცია, რომელიც უნდა გადაიხადოს ქვეყნის ტერიტორიაზე არსებულმა ფიზიკურმა და იურიდიულმა პირებმა. კოდექსის მიხედვით, ჩამოყალიბებულია შემდეგი გადასახადები: სახელმწიფო გადასახადები, ავტონომიური რესპუბლიკის გადასახადები და ადგილობრივი (მუნიციპალური) გადასახადები.
კანონმდებლობა
ამ დროისათვის აზერბაიჯანის რესპუბლიკის გადასახადების სამინისტრო არის ერთადერთი აღმასრულებელი ორგანო ქვეყანაში, რომელიც ახორციელებს საგადასახადო პოლიტიკას, სახელმწიფო ბიუჯეტში გადასახადების დროულად შეგროვებასა და მიღებას.
ვლადიმერ აფციაური
{{ინფოდაფა სპორტსმენი {{მედალიშეჯიბრი |ოლიმპიადა}} {{ოქროს მედალი |სეული 1988|გუნდური}} }} ვლადიმერ აფციაური (დ. 4 თებერვალი, 1962, მანგლისი — გ. 14 მაისი, 2012, თბილისი) — ქართველი მოფარიკავე.
აზერბაიჯანის საგადასახადო სისტემა
კანონმდებლობა
საგადასახადო კოდექსი დამტკიცდა 2001 წლის 11 ივლისს და განსაზღვრავს გადასახადების სისტემას, მათი შექმნის წესებს, გადასახადის გადამხდელთა, საგადასახადო ორგანოებისა და საგადასახადო ურთიერთობებში ჩართულ სხვა პირთა ზოგად უფლებებსა და ვალდებულებებს.
ვლადიმერ აფციაური
სეულის ოლიმპიური თამაშების ჩემპიონი გუნდურ ჩათვლაში (1988), მსოფლიოს ჩემპიონი გუნდურ პირველობაში (1982), მეორე (1988) და სამგზის მესამე პრიზიორი (1982, 1986, 1990), ევროპის თასის მფლობელი გუნდურ ასპარეზობაში (1985), საერთაშორისო მეგობრული სპორტული თამაშების ჩემპიონი პირად და გუნდურ პირველობაში (1984), უნივერსიადის მეორე პრიზიორი (1986), საბჭოთა კავშირის ჩემპიონი პირად და გუნდურ ჩათვლაში (1984). ქუვეითის ნაკრების (რაპირა) მთავარი მწვრთნელი (1998–2010). საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1984), ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალერი. 2011 წელს, სერიაში „ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები“ (პროექტის ავტორი და მთავარი რედაქტორი ელგუჯა ბერიშვილი) გამოიცა გიორგი ფრანგიშვილის წიგნი „ვლადიმერ აფციაური“.
აზერბაიჯანის საგადასახადო სისტემა
კანონმდებლობა
აზერბაიჯანში დამტკიცებულია სამი სახის გადასახადი — სახელმწიფო გადასახადები არის გადასახადები, რომლებიც მოქმედებს რესპუბლიკის ტერიტორიაზე; ავტონომიური რესპუბლიკის გადასახადები დგინდება ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის კანონებით, საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად; მუნიციპალიტეტებში გამოყენებულია ადგილობრივი და მუნიციპალური გადასახადები.
ვლადიმერ აფციაური
საინტერესო ფაქტები
1982 წლის დეკემბერში სპორტულმა ჟურნალისტებმა და სპეციალისტებმა ვლადიმერ აფციაური საქართველოს მეხუთე საუკეთესო სპორტსმენად დაასახელეს.
აზერბაიჯანის საგადასახადო სისტემა
კანონმდებლობა
გადასახადები აზერბაიჯანში შეიძლება იყოს დაფარული სამი ფორმით - პირდაპირ წყაროდან, დეკლარაციის წარმოდგენის დახმარებით და შეტყობინების მიღბით. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის მაცხოვრებლები არიან ადამიანები, რომლებიც ცხოვრობენ აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე 182 კალენდარული წლის განმავლობაში.
ვლადიმერ აფციაური
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 4 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 2012 კატეგორია:ქართველი მოფარიკავეები კატეგორია:ქართველი ოლიმპიური ჩემპიონები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:ვახტანგ გორგასლის II ხარისხის ორდენის კავალრები
აზერბაიჯანის საგადასახადო სისტემა
საგადასახადო რეჟიმები
ამ დროისთვის აზერბაიჯანში სამი ცალკეული საგადასახადო რეჟიმია. ნორმატიული საგადასახადო რეჟიმი ვრცელდება ყველა იურიდიულ პირზე, როგორც ადგილობრივ, ასევე უცხო ქვეყნების, გარდა იმ შემთხვევებისა, რომლებიც ჩართულნი არიან ნავთობისა და გაზის მრეწველობაში.
საგადასახადო რეჟიმი, რომელიც მოქმედებს პროდუქციის განყოფილების შეთანხმებებში, ვრცელდება გაზისა და სამთო მრეწველობის კომპანიებზე.
გადასახადის სახეობები
აზერბაიჯანში სახელმწიფო გადასახადების 9 სახეობაა. ესენია: პირადი საშემოსავლო გადასახადი, საშემოსავლო გადასახადი, დამატებული ღირებულების გადასახადი (დღგ), ქონების გადასახადი და იურიდიული პირების მიწის გადასახადი, აქციზური გადასახადი, ქონების გადასახადი, საგზაო გადასახადი, სავაჭრო გადასახადი და გამარტივებული გადასახადი.
ავტონომიური რესპუბლიკის გადასახადები სრულიად იდენტურია სახელმწიფო გადასახადებთან.
მიწის გადასახადი და ქონების გადასახადი ფიზიკური პირებისგან ითვლებიან მუნიციპალიტეტების მიერ და ეხება მუნიციპალურ გადასახადებს. მათ შორისაა სამშენებლო მასალებზე სავაჭრო გადასახადი, რომელსაც აქვს ადგილობრივი ღირებულება და მოგების გადასახადი მუნიციპალიტეტების ტერიტორიაზე არსებული ორგანიზაციებისაგან და საწარმოებისგან.
იურიდიული პირების საშემოსავლო გადასახადი
იურიდიული პირები, მიუხედავად იმისა, არიან თუ არა ისინი რეზიდენტები თუ არა, ითვლებიან საშემოსავლო გადასახადის გადამხდელებად. რეზიდენტი-საწარმო იხდის გადასახადს შემოსავლისგან — განსხვავება შემოსავლებსა და ხარჯებს შორის. არარეზიდენტი საწარმოს გადასახადს იხდიან მთლიანი შემოსავლის გამთვლის შემდეგ დარჩენილი თანხიდან. მოგება იბეგრება 20%-იანი განაკვეთით.
დამატებული ღირებულების გადასახადი (დღგ)
ეს გადასახადი ეკისრება სამუშაოებისა და მომსახურების შესრულებას, საქონლის მიწოდებას, ასევე დაბეგვრის იმპორტს. დღგ-ის განაკვეთი შეადგენს დასაბეგრი ოპერაციის 18% -ს. დღგ-ის საანგარიშო პერიოდი არის კალენდარული თვე. გადასახადის გადამხდელმა დეკლარაცია უნდა წარადგინოს არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 20 რიცხვს.
ქონების გადასახადი
აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე მცხოვრებ პირთა საკუთრებაში არსებული შენობები და ნაგებობები, მიუხედავად იმისა, არიან ისინი რეზიდენტები თუ არა, იბეგრება ქონების გადასახადით. რეზიდენტები ასევე იხდიან წყლისა და საჰაერო ტრანსპორტის გადასახადს, მიუხედავად იმისა, თუ სად მდებარეობს ეს ტრანსპორტი. საწარმოებისათვის, საგადასახადო ობიექტი არის ამ საწარმოს ბალანსზე არსებული ფიქსირებული აქტივების საშუალო წლიური ღირებულება.
პირადი ქონების გადასახადი განსხვავდება ამ ქონების ადგილმდებარეობის მიხედვით. საწარმოთა საგადასახადოს გადახდა ხდება სახელმწიფო ბიუჯეტში და ითვლება სახელმწიფო გადასახადად, ხოლო ფიზიკური პირები იხდიან მუნიციპალურ ბიუჯეტში და ის განიხილება ადგილობრივი გადასახადად.
მიწის გადასახადი
თუ ფიზიკურ პირებს ან საწარმოს აქვს მიწის ნაკვეთი აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე, ისინი ითვლებიან გადასახადის გადამხდელებად და უნდა გადაიხადონ გადასახადი მიუხედავად იმისა ხმარობენ თუ არა ამ მონაკვეთს მოვლა-პატრონობის მიზნებში. მიწის გადასახადის ოდენობა და ქონების გადასახადი განსხვავებულია იმის მიხედვით, თუ სად მდებარეობს ეს ტერიტორია. ბაქოში მიწის მესაკუთრეები უფრო მეტ გადასახადებს იხდიან, ვიდრე ისინი, ვისაც მიწის ნაკვეთები გააჩნიათ სხვა რაიონებში და ქალაქებში. გადასახადი გამოითვლება ყოველ 100 კვადრატულ მეტრ მიწის ნაკვეთზე.
ფიზიკური პირებისგან გადასახადს ითვლის მუნიციპალიტეტი და მას იხდიან ადგილობრივ ბიუჯეტში. იურიდიული პირების გადასახადს იხდიან სახელმწიფო ბიუჯეტში.
საგზაო გადასახადი
არარეზიდენტები, რომელთაც აქვთ სატრანსპორტო საშუალებები, რომლებსაც ისინი ხმარობენ აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე ტვირთების გადასაზიდად და მგზავრების გადასაყვანად, არიან გადასახადის გადამხდელები. საგადასახადო გადასახადი უნდა გადაიხადონ ფიზიკურმა პირებმა, რომლებიც აწარმოებენ ბენზინს, თხევადი აირს, დიზელის საწვავს აზერბაიჯანში.
საავტომობილო სატრანსპორტო საშუალებები, რომლებიც  შემოდიან აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე იბეგრებიან გადასახადით შემდეგი პირობების მიხედვით: ავტომობილის ტიპით, ძრავის მოცულობით, ქვეყანაში მყოფი დროით, ადგილების რაოდენობით, სატვირთო მანქანის წონით, ღერძების რაოდენობით.
სავაჭრო გადასახადი
თუ ფიზიკური პირები და საწარმოები მოიპოვებენ სასარგებლო წიაღისეულს აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე, ასევე კასპიის ზღვის მონაკვეთზე, რომელიც მიეკუთვნება აზერბაიჯანს, მაშინ მათ უნდა გადაიხადონ სავაჭრო გადასახადი ზემოთ ხსენებულის მოპოვების გამო. ნედლი ნავთობის განაკვეთია 26%, ბუნებრივი აირის 20%, საბადო მინერალების 3%. გადასახადის გადამხდელებმა უნდა წარმოადგინონ დეკლარაცია ყოველთვიურად არა უგვიანეს 20 რიცხვისა ყოველ თვე.
გამარტივებული გადასახადი
გამარტივებული გადასახადის  გადამხდელები შეიძლება გახდნენ ის პირები, რომლებიც არიან დაკავებულნი ვაჭრობით, საზოგადოებრივი კვებით და რომელთაც ტრანზაქციების საერთო მოცულობა კალენდრულ წელიწადზე არ აღემატება 200.000 მანათს. პირი, რომელიც უფლებამოსილია გადაიხადოს გამარტივებული გადასახადი, უნდა გადაიხადოს გადასახადი ყოველ კვარტალში და წარადგინოს დეკლარაცია დასრულებული კვარტლის არაუგვიანეს 20 დღისა. ბაქოში საქონლისა და მომსახურების გამარტივებული საგადასახადო განაკვეთია 4%, სხვა რეგიონებში - 2%.
სქოლიო
კატეგორია:გადასახადები კატეგორია:აზერბაიჯანი
გოგოთურ და აფშინა
გოგოთურ და აფშინა — ვაჟა-ფშაველას პოემა, რომელიც დაიწერა 1887 წელს.
თემა და მოკლე შინაარსი
პოემის მთავარი თემა არის აფშინას, ამ ძარცვა-გლეჯის და რბევის მოყვარული პერსონაჟის, ზნე-ჩვეულების რადიკალური გარდაქმნა კეთილშობილი გოგოთურის დიდსულოვანი მოქმედების გავლენით.
ხევსური აფშინა ღონიერი და მარჯვე მძარცველია, რომელსაც სახლი ნადავლით აუვსია. აფშინა ამ საქმეს, არა თუ სინდისის ქენჯნით მისდევს, ამაყობს კიდეც და კმაყოფილიცაა საკუთარი თავით. გოგოთური მისი სრული წინააღმდეგობაა. იგი სინდისიერების, სიკეთისა და დიდსულოვნების განხორციელებაა. სძულს ძარცვა-გლეჯა და ფულს გულგრილად უყურებს. თავისი ცხოვრების მიზანს იგი სამშობლოს, სიმართლისა და სიკეთის სამსახურში ხედავს. გოგოთური აცხადებს:
გოგოთურს ომში გმირობისა და არაჩვეულებრივი ვაჟკაცობისათვის არაერთხელ სთხოვა მეფემ მის კარზე დარჩენა, მაგრამ იუარა იმ მიზეზით, რომ ბარში ვერ ძლებდა.
გოგოთური და აფშინა გზად ერთმანეთს შეხვდებიან. თავისი წარმატებით წაქეზებული აფშინა გოგოთურს იარაღის ჩაბარებას მოსთხოვს. გოგოთური აფშინას შესამოწმებლად გულში გადაწყვეტს, თავი საწყლად, უღონოდ მოაჩვენოს, იმის გასარკვევად თუ შეიბრალებს. ის სთხოვს, ევედრება აფშინას, ნუ აჰყრის მას იარაღს, ნუ შეარცხვენს, საქვეყნოდ სირცხვილს ნუ აჭმევს. ოღონდ იარაღს ნუ აჰყრის და თუნდაც ყმობასაც გაუწევს. მაგრამ აფშინა ულმობელი და შეუბრალებელია. ის სიკვდილით ემუქრება. გოგოთური თავს იმდენაც იმცირებს, რომ იარაღსაც მოიხსნის და თავის ცხენსაც აფშინას ჩააბარებს. აფშინამ წასვლა დააპირა. გოგოთურმა, როგორც კი ნახა აფშინას ქცევა, მისი კეთილშობილების ყოველგვარი იმედი გაუქრა, ცხენიდან ჩამოიღო, სცემა და ხელ-ფეხ შეკრული გზაზე დააგდო. თან ეუბნება: რაკი ადამიანურად მოგექეცი, გევედრე და არ შემიბრალე, ახლა მე მერტყას წელზე შენი ხმალი, შენი ლურჯა ცხენიც მე მყავდეს, შენი ფარი, ჩაჩქანი, რკინის პერანგიც მე დამრჩესო. აფშინა ნანობს და დარცხვენილი ძლივს ამოთქვამს: რა ვქნა, გავბრიყვდი, ვერ გიცანიო; სთხოვს გოგოთურს ფიც-ვერცხლი სჭამონ და მისცეს თავისი იარაღი, თუ არა და ბევრად ურჩევნია, რომ გულში ხანჯალი ჩასცეს მას. გოგოთური პასუხად დაწვრილებით გადაუშლის აფშინას მისი ცხოვრებისა და მოქმედების მთელ უნამუსობასა და უსირცხვობას. უბრუნებს აფშინას იარაღს, ხელ-ფეხს უხსნის, ფეხზე წამოაყენებს. ამის შემდეგ ორივე გმირი ძმობის ფიცს დებენ და ერთმანეთს ტკბილად შორდებიან.
პოემის მთავარი აზრი და იდეა გოგოთურისა და აფშინას დაძმობილებისა და მშვიდობიანი განშორების შემდეგ იშლება. აფშინა შინ დაბრუნებისას ღრმა დარდსა და ნაღველში ჩავარდება. იგი, რომელიც მანამდე იარაღის აყრას სიკვდილს არჩევდა, ახლა, ასეთი ხელსაყრელი დასასრულის შემდეგ, თვითონვე სხვას გადასცემს თავის იარაღსა და საყვარელ ცხენს, გამოუვალი და უსაშველო წუხილისაგან ლოგინად ვარდება.
აფშინა სრულებით გარდაიქმნება, ცვლის თავისი ცხოვრების წესს. მძარცველი ხევისბერად, ქადაგად გადაიქცევა. მაგრამ აფშინას შეძრწუნებულმა სულმა ვერ ჰპოვა სრული დამშვიდება ხევისბერობაში. მას შემდეგაც, რაც ხევისბერად შედგა, მას ულმობლად ტანჯავდა, თუმცა ფარულად, მაგრამ უფრო ძლიერ, დაუშოშმინებელი და დაუცხრომელი აზრები სამუდამოდ დაღუპული და მკვდარი ვაჟკაცობის შესახებ. ეს მტანჯველი აზრი მას ყოველღამ ეწვეოდა ხოლმე და ამ აზრებმაც იმდენად დაიმორჩილა, რომ ღამ-ღამობით აფშინა მუდამ ქვითინებდა:
ამგვარად, აფშინას ტრაგედიას დასასრული სიკვდილამდე არ ეწერა: ამაშია ამ ტრაგედიის განსაკუთრებული სიმძაფრე. და თუ აფშინა, მიუხედავად ყოველივე ამისა, მაინც ხევისბერად რჩება, ეს მხოლოდ მორალური ცეცხლის გამო, რომელიც მის სულში გოგოთურის მაღალზნეობრივმა და დიდსულოვანმა საქციელმა გამოიწვია.
ხალხური მოტივი
ეს პოემა პოეტს უმნიშვნელო ხალხურ მასალაზე აუგია. გადმოცემის მიხედვით, გოგოთური ნამდვილი პიროვნება ყოფილა, ცხოვრობდა XIX საუკუნეში, სოფელ ყოფჩის მკვიდრი, როგორც პოემაშია გამოყვანილი. გოგოთური ღონიერი წყნარი, სათნო და მშრომელი კაცი ყოფილა. იმ გარემოებას, რომელიც პოემას საფუძვლად დაედო და კვანძის როლი შეასრულა, ვაჟა ამგვარად გადმოგვცემს: გოგოთურს „ერთხელ ქურდ-ბაცაცობისათვის შაეპყრო ორი ხევსური, მოეყვანა სახლში შეკონილები, ცოლისთვის ეთქვა: სალაფავი გააკეთე, ამ ძაღლებს უნდა ვაჭამოვო. სალაფავი ცარიელ წყალში ნადუღი ქატოა. მართლაც ძაღლის საჭმელ გეჯაში ჩაესხა ქურდ ხევსურებისათვის და დაედგა წინ: „ეს ჭამეთ, ქურდი და სხვის სარჩოს მტაცებელი ამის ღირსიაო!“ ხევსურები თურმე შაეხვეწნენ: ოღონდაც გოგოთურის ჭირიმე, ძაღლის სალაფავს ნუ გვაჭმევ და ჩვენს სიცოცხლეში აღარ ვიქურდებთო. გოგოთურმა შეიწყნარა მათი თხოვნა, ჩამოართვა ფიცი და გაანთავისუფლა. ეს ხევსურები ორი ერთკაცად – აფშინად გარდავქმენ და ამგვარად პოემა დაიწერა...“
ვაჟას მოეწონა რეალური გოგოთურის მიერ გამოყენებული სასჯელის ფორმის ზნეობრივ-აღმზრდელობითი და მორალურ-გარდამქმნელი ხასიათი.
სქოლიო
კატეგორია:ქართული პოემები კატეგორია:ვაჟა-ფშაველას ნაწარმოებები
გდუს წმინდა გიორგის ეკლესია
გდუს წმინდა გიორგის ეკლესია — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ გდუში, „საფერეშეთის“ ხეობა. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ეკლესია გეგმით სწორკუთხაა, აღმოსავლეთით დასრულებულია ნახევარწრიული ფორმის აბსიდით, რომლის ცენტრში გაჭრილია სწორკუთხა სარკმელი. აბსიდის ჩრდილოეთით და სამხრეთით დიდი ზომის თითო ნიშაა, რომელთაც გეგმაში ნახევარწრიული ფორმა აქვთ. სფერული კონქი გადაყვანილია შირიმის ქვის რადიალური რიგებით. სატრიუმფო თაღი აბსიდის მხრებს ეყრდნობა.
გრძივი კედლები ფართე პილასტრების საშუალებით ორ თანაბარ ნაწილად იყოფა. პილასტრებს ეყრდნობა შეისრული კამარის საბრჯენი თაღი, დასავლეთი თაღი კი კუთხის პილასტრს ებჯინება. დარბაზი განათებულია სამხრეთით ორი, დასავლეთით ერთი, ხოლო ჩრდილოეთით - ორი სწორკუთხა სარკმლით. აქედან ჩრდილოეთის და სამხრეთის თითო სარკმელი ამოშენებულია.
დასავლეთ კედელში მოწყობილი შესასვლელი შიგნით არქიტრავული, გარეთ კი თაღოვანია.
ეკლესიის დასავლეთ ფასადზე სარკმლის ზემოთ წყობაში ჩაძირული ჯვრის გამოსახულებაა. კარნიზი მარტივპროფილიანია.
ძეგლის სახურავი აყრილია, სარკმლები დაზიანებული.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
შავნისკარტა ტუკანი
შავნისკარტა ტუკანი, ტუკანი-არიელი (Ramphastos vitellinus) — ფრინველი ტუკანისებრთა ოჯახისა. გავრცელებულია სამხრეთ ამერიკის ტყეებში; ტრინიდადიდან და კოლუმბიიდან ბრაზილიის ატლანტურ სანაპირომდე. მისი სხეულის სიგრძე დაახლ. 45 სმ-ს აღწევს, ნისკარტი 17 სმ-მდეა, მასა 300—430 გრამს შეადგენს. განსაკუთრებით ცვალებადი სახეობაა; ყველა გეოგრაფიული ფორმის საერთო მახასიათებელია შავი ნისკარტი, რომლის ფუძე ღია ფერისაა. კუდზედა მიდამოს შეფერილობა იცვლება თეთრიდან ყვითლამდე და წითლამდე, მკერდისა — შავიდან წითალმდე. ნომინალური ფორმას აქვს თეთრ-ყვითელი გულისპირი, მუქი თვალების გარშემო ცისფერი რგოლები, ნისკარტის ცისფერი ფუძე; იგი ბინადრობს ამაზონეთის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაწილში, სამხრეთით — ამაზონის ქვემო წელამდე. უფრო ქვევით, მდინარის მეორე მხარეს, მას ცვლის მეორე ფორმა, რომელსაც ტუკანი-არიელი ეწოდება (ზოგჯერ თვლიან ცალკე სახეობად — R. ariel). მისი ნისკარტის ფუძე ყვითელი ან ნარინჯისფერია, გულისპირი ნარინჯისფერი, მკერდის ქვედა ნაწილი, კუდზედა მიდამო და კანი თვალის გარშემო წითელი, ფერადი გარსი ცისფერი. ძალიან მყვირალა ფრინველია, ხმა მაღალი, ძლიერი, წკავწკავისებრი ან ყიყინისებრია. იკვებება დიდი ზომის ნაყოფებით, ხშირად — ბანანით; ამის გარდა ჭამს ფეხსახსრიანებს, მოლუსკებს, ბუდიდან იტაცებს კვერცხებსა და ბატყებს, იჭერს მეხეურ ხვლიკებსა და ბაყაყებს. ცხოველურ საკვებს აგროვებს ტოტებისა და ფოთლების ზედაპირიდან, ნაპრალებიდან, შეუძლია ფუტურო მერქნის ამოტეხა. ბუდობს ხის ფუღუროებში, დედალი დებს 2–4 კვერცხს. კარგად შინაურდება, ხშირად ჰყავთ ტყვეობაში (ცოცხლობს 50 წლამდე).
ქვესახეობები
გამოიყოფა სამი ქვესახეობა:
სქოლიო
კატეგორია:ტუკანი
სტრეიდი
სქოლიო
კატეგორია:მეიოს საგრაფოს დასახლებული პუნქტები
ოდესის დაბომბვები (2022)
2022 წელს უკრაინაში რუსეთის შეჭრის სამხრეთ უკრაინის კამპანიის დროს ქალაქი ოდესა და მიმდებარე რეგიონი კონფლიქტის დაწყებიდან არაერთხელ აღმოჩნდა რუსული ძალების დაბომბვებისა და საჰაერო თავდასხმების სამიზნე; ისროდნენ, ძირითადად, შავ ზღვაში განლაგებული რუსული სამხედრო გემებიდან. ქალაქში ასევე ცვიოდა რუსული ფრთოსანი რაკეტები.
ქრონოლოგია
მარცხნივ|მინი| 27 თებერვალს ოდესაში სავარაუდო რუსი დივერსანტებისგან ამოღებული აღჭურვილობა. ოდესაზე პირველი რუსული საჰაერო თავდასხმა შეჭრის პირველ დღეს, 24 თებერვალს განხორციელდა, მისი სამიზნე იყო ქალაქში არსებულ საწყობები, ასევე სარადარო და საჰაერო თავდაცვის სისტემები სოფელ ლიპეცკეში. თავდასხმების შედეგად დაიღუპა 22 და დაიჭრა 6 სამხედრო მოსამსახურე და ჯარისკაცი. უკრაინული მხარის ცნობით, თავდასხმები განხორციელდა ოდესის აეროპორტზეც, რა დროსაც განადგურდა ერთი თვითმფრინავი. რუსმა დივერსანტებმა ოდესაში მოქმედება 27 თებერვალს დაიწყეს, უკრაინის ხელისუფლებამ ისინი დააკავა და აღჭურვილობა ჩამოართვა. 2 მარტს საევაკუაციო მატარებლებმა ქალაქიდან მშვიდობიანი მოქალაქეების გაყვანა დაიწყო ჩერნივცისა და უჟჰოროდის მიმართულებით, შემდგომში მატარებლები 8 მარტსაც მუშაობდნენ ევაკუაციაზე.
2 მარტს ადგილობრივი დროით დაახლოებით 12:00 საათზე რუსულმა ძალებმა დაბომბეს სოფელი დაჩნე ოდესის ჩრდილო-დასავლეთით, დაზიანდა ბუნებრივი აირის მილსადენი და ცეცხლი გაუჩნდა ცხრა სახლსა და ავტოფარეხს. ამას მოჰყვა 3 მარტს ახლომდებარე სოფლების ზატოკის და ბილენკეს მიმართულებით გახსნილი ცეცხლი, რის შედეგადაც დაიღუპა სულ მცირე ერთი მშვიდობიანი მოქალაქე ამ უკანასკნელში. რუსულმა გემებმა ოდესის პორტში ცეცხლი გაუხსნეს უკრაინულ სამოქალაქო გემ „ჰელტს“, რის შედეგადაც იგი ჩაიძირა. იმავე საღამოს, რუსმა დივერსანტებმა გატეხეს ოდესის ადგილობრივი ხელისუფლების ვებსაიტები და გამოაქვეყნეს ცრუ ამბები უკრაინის კაპიტულაციის შესახებ.
5- მარტს ოდესასთან ახლოს ჩამოაგდეს ერთი რუსული მი-8. 8 მარტს ოდესაში უკრაინის ტერიტორიული თავდაცვის ძალების ახალი ბრიგადა დაარსდა.
ოდესაზე რუსული თავდასხმები მარტის ბოლოს გაძლიერდა. 21 მარტის დილას რუსული ხომალდები კვლავ გამოჩნდნენ ნაპირებთან და ცეცხლი გახსნეს ოდესის მიმართულებით, მათ შორის პორტის. უკრაინის სანაპირო არტილერიამ საპასუხო ცეცხლი გახსნა და შავ ზღვაში უკუაგდო ისინი. 25 მარტს, უკრაინის საჰაერო თავდაცვის ინფორმაციით, მათ შავი ზღვის თავზე ჩამოაგდეს სამი ფრთოსანი რაკეტა, რომელიც ოდესაში და მის გარშემო მდებარე ობიექტებზე დარტყმას აპირებდა. უკრაინული მხარის განცხადებთ, 27 მარტს კიდევ ორი რუსული ფრთოსანი რაკეტა ჩამოაგდეს ოდესის სანაპიროსთან, თუმცა შემდგომში ქალაქი ნაღმსატყორცნებს ძლიერ ცეცხლში მოჰყვა, ოდესის სამხედრო ადმინისტრაციის სპიკერის თანახმად.
13 აპრილს, უკრაინის პრეზიდენტის მრჩეველმა ოლექსი არესტოვიჩმა და ოდესის გუბერნატორმა მაქსიმ მარჩენკომ განაცხადეს, რომ რუსულ კრეისერ „მოსკვას“, რუსეთის შავი ზღვის ფლოტის ფლაგმანს, ორი გემსაწინააღმდეგო რაკეტა „ნეპტუნი“ მოარტყეს, ხომალდს ცეცხლი გაუჩნდა. რაკეტები, როგორც ჩანს, გაშვებული იყო ოდესიდან ან ახლო ტერიტორიიდან; „მოსკვა“ 60–65 საზღვაო მილით იყო დაშორებული გაშვების ადგილიდან. რუსეთის თავდაცვის სამინისტრომ განაცხადა, რომ ხანძარმა გამოიწვია საბრძოლო მასალის აფეთქება, გემი სერიოზულად დაზიანდა და ეკიპაჟის სრული ევაკუაცია მოხდა, არაფერი თქვეს უკრაინის მხრიდან სავარაუდო თავდასხმაზე. მეორე დღეს გაავრცელეს ინფორმაცია, რომ გემი პორტში სარემონტოდ ბუქსირების დროს ჩაიძირა. რუსული მხარის ცნობით, დაიღუპა ერთი მეზღვაური, 27 უგზო-უკვლოდ დაიკარგა, ეკიპაჟის 396 წევრი კი გადაარჩინეს.
23 აპრილს, რუსული სარაკეტო დარტყმები განხორციელდა სამხედრო ობიექტსა და ორ საცხოვრებელ კორპუსზე; უკრაინის ცნობით, დაიღუპა რვა მშვიდობიანი მოქალაქე და დაიჭრა 18 ან 20. რუსეთმა დაადასტურა თავდასხმა და განაცხადა, რომ სამიზნე ობიექტი იყო სამხედრო აეროდრომზე მდებარე ლოგისტიკური ტერმინალი, სადაც განთავსებული იყო უკრაინისათვის გადაცემული ამერიკული და ევროპული იარაღი.
27 აპრილს რუსულმა ძალებმა იერიში მიიტანეს ზატოკის ხიდზე, რომელიც დნესტრის ლიმანზეა აგებული, რათა ოდესის ოლქის სამხრეთი ნაწილი დანარჩენი უკრაინისგან მოეწყვიტათ.
1 აპრილს უკრაინის პრეზიდენტმა ზელენსკიმ განაცხადა, რომ მოწინააღმდეგემ გაანადგურა ოდესის აეროპორტის ცოტა ხნის წინ დასრულებული ასაფრენ-დასაჯდომი ზოლი. უკრაინის ოფიციალური პირების თქმით, თავდასხმის დროს გამოიყენეს რაკეტა „ბასტიონი“. 7 მაისს ოდესა კვლავ დაბომბვების სამიზნე იყო: ოთხი რაკეტა დაეცა სამოქალაქო შენობას, ორი ქალაქის აეროპორტში ჩამოვარდა.
9 მაისს რუსეთმა ოდესის ოლქის მიმართულებით სამი რაკეტა „კინჟალი“ გაუშვა. ამ დროს ევროპული საბჭოს პრეზიდენტი შარლ მიშელი და უკრაინის პრემიერ-მინისტრი დენის შმიჰალი ოდესაში იმყოფებოდნენ და იძულებული გახდნენ ბომბსაფარში ჩასულიყვნენ. საღამოს რაკეტები დაეცა ქალაქის სამ საწყობს და სავაჭრო ცენტრს სოფელ ფონტანკაში. საწყობში დაიღუპა ერთი ადამიანი, ორი დაშავდა, სავაჭრო ცენტრში დაშავდა სამი.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის შეჭრა უკრაინაში (2022)
მშველიეთის კვირაცხოვლის ხატი
ეკლესია მდებარეობს სოფელ მშველიეთის ჩრდილო-დასავლეთით მუხნარში ჩაფლულ მთის სერზე. აქ ოდნავ შემაღლებულ ბორცვზე არის გეგმაში წაგრძელებული, სწორკუთხა ფორმის ეკლესია. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. ეკლესია დანგრეულია, შემორჩენილია კედლები 0,5 მ. სიმაღლეზე. სამშენებლო მასალად გამოყენებულია კირქვის ლოდები და კირის დუღაბი. იქვე ეკლესიის სამხრეთ-აღმოსავლეთით მცირე ნიშაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
გურამ შელია
გურამ შელია (დ. 18 აპრილი, 1953) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1992-1995 წლებში იყო საქართველოს მე-3 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „ქართველ ტრადიციონალისტთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 18 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1953 კატეგორია:საქართველოს III მოწვევის პარლამენტის წევრები
სლოვენების, ხორვატების და სერბების სახელმწიფო
სლოვენიელების, ხორვატების და სერბების სახელმწიფო (Država Slovenaca, Hrvata i Srba, Држава Словенаца, Хрвата и Срба, Država Slovencev, Hrvatov in Srbov) — პირველი მსოფლიო ომის დასრულების შემდეგ, სლოვენების, ხორვატების და სერბების მიერ ყოფილი ავსტრია–უნგრეთის იმპერიის სამხრეთ რეგიონში მცირე ხნით შექმნილი გაერთიანება. გაერთიანებამ ვერ მიაღწია საერთაშორისო აღიარებას. შექმნიდან ერთი თვის შემდეგ გაერთიანდა სერბეთის სამეფოსთან რითიც შეიქმნა იუგოსლავიის სამეფო.
სქოლიო
კატეგორია:იუგოსლავიის ისტორია კატეგორია:ყოფილი სლავური სახელმწიფოები კატეგორია:ომებსშორისი პერიოდის ყოფილი სახელმწიფოები კატეგორია:ავსტრია-უნგრეთის მემკვიდრე სახელმწიფოები
ქურთის პირველი ნიში
ქურთის პირველი ნიში — არქიტექტურული ძეგლი, საკულტო ნაგებობა, ახალგორის მუნიციპალიტეტის სოფელ ქურთაში. აგებულია გვიან შუა საუკუნეებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალგორის მუნიციპალიტეტის ტაძრები
ბენდერის ციხესიმაგრე
250px|მინიატიურა ბენდერის ციხესიმაგრე (Cetatea Bendér, Бенде́рська фортеця) — XVI საუკუნის არქიტექტურის ძეგლი მოლდოვაში. მდებარეობს ქალაქ ბენდერში, მდინარე დნესტრის მარჯვენა ნაპირზე.
ციხესიმაგრის მშენებლობა დაიწყო 1538 წელს, მას შემდეგ, რაც ბენდერი შევიდა ოსმალეთის იმპერიის შემადგენლობაში. მშენებლობას ხელმძღვანელობდა თურქი არქიტექტორი სინანი. 2008-2013 წლებში მიმდინარეობდა ციხის რეკონსტრუქცია დნესტრისპირეთის რესპუბლიკის მიერ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის ციხესიმაგრეები
სოორონბაი ჟეენბეკოვი
სოორონბაი ჟეენბეკოვი (Сооронбай Жээнбеков; დ. 16 ნოემბერი 1958) — ყირგიზი პოლიტიკური მოღვაწე, ყირგიზეთის პრემიერ-მინისტრი (2016-2017 წწ.) და ყირგიზეთის პრეზიდენტი 2017-2020 წლებში.
ბიოგრაფია
სოორონბაი ჟეენბეკოვი დაიბადა 1958 წლის 16 ნოემბერს სოფელ კარა-კულჯაში, ოშის ოლქის საბჭოთა რაიონში. 1976 წლიდან 1977 წლამდე მუშაობდა რუსული ენისა და ლიტერატურის მასწავლებლად ყირგიზეთის სსრ-ის ოშის ოლქის უზგენის რაიონის ლენინის სახელობის სკოლაში. 1983 წელს დაასრულა კ. სკრიაბინის სახელობის ყირგიზეთის სოფლის მეურნეობის ინსტიტუტი ზოოინჟინერის სპეციალობით, რომლის დასრულების შემდეგ მუშაობდა მთავარ ზოოტექნიკად ოშის ოლქის საბჭოთა რაიონის საბჭოთა მეურნეობაში 1988 წლამდე.
1988 წლიდან 1989 წლამდე ოშის ოლქის საბჭოთა რაიონის ყირგიზეთის კომუნისტური პარტიის რაიონული კომიტეტის ინსტრუქტორი იყო. 1989 წლიდან 1991 წლამდე კი - ოშის ოლქის ულიანოვის სახელობის საბჭოთა მეურნეობის პარტკომის მდივანია, ხოლო 1993 წლამდე აღნიშნული საბჭოთა მეურნეობის დირექტორი. 1993 წლიდან 1996 წლამდე ოშის ოლქის კარა-კულჯინის რაიონის კოლექტივის „კაშკა-ჟოლის“ თავმჯდომარეა.
1995 წელს აირჩიეს სახალხო წარმომადგენელთა კრების ჟოგორკუ-კენეშის პირველი მოწვევის დეპუტატად. დეპუტატობის პერიოდში იყო აგრარული საკითხების კომიტეტის თავმჯდომარე. 1996-1997 წლებში ყირგიზეთის პარლამენტის აგრარული კომიტეტის თავჯდომარის მოადგილეა. 1997-2000 წლებში კვლავ აღნიშნული კომიტეტის თავმჯდომარეა. 2003 წელს დაასრულა ყირგიზეთის აგრარული უნივერსიტეტი ბუღალტერის სპეციალობით. 2005-2007 წლებში მესამე მოწვევის ჟოგორკუ-კენეშის დეპუტატია და ხელმძღვანელობს აგრომრეწველობის კომპლექსისა და ეკოლოგიის კომიტეტს.
2007 წლის 3 აპრილიდან 24 ოქტომბრამდე ყირგიზეთის სოფლის, წყლის მეურნეობისა და გადამამუშავებელი მრეწველობის მინისტრია. 24 ოქტომბერს გადადგა თანამდებობიდან ყირგიზეთის ახალი კონსტიტუციის მიღებასთან დაკავშირებით. ახალი მთავრობის ჩამოყალიბებამდე დროებით ასრულებდა მინისტრის მოვალეობას. 2007 წლის 27 დეკემბერს ყირგიზეთის პრეზიდენტის ბრძანებით გათავისუფლდა ყირგიზეთის სოფლის, წყლის მეურნეობისა და გადამამუშავებელი მრეწველობის მინისტრის მოვალეობის შესრულებიდან.
2008 წლიდან 2010 წლამდე კერძო მეწარმეა.
2010 წლის აპრილიდან ოშის ოლქში სახელმწიფოს მეთაურის წარმომადგენელი ანუ გუბერნატორის მოვალეობის შემსრულებელია, ხოლო 2010 წლის 3 სექტემბრიდან პრეზიდენტის ბრძანების შესაბამისად - გუბერნატორი. 2012 წლის 16 აგვისტოდან ყირგიზეთის პრემიერ-მინისტრის ბრძანებით დაინიშნა ოშის ოლქში მთავრობის სრულუფლებიან წარმომადგენლად.
2015 წლის 11 დეკემბრიდან სახელმწიფო კადრების სამსახურის დირექტორია. 2016 წლის აპრილიდან კი ყირგიზეთის რესპუბლიკის პრეზიდენტის აპარატის ხელმძღვანელის პირველი მოადგილე.
2016 წლის 13 აპრილს აირჩიეს ყირგიზეთის რესპუბლიკის პრემიერ-მინისტრად. 2017 წლის 21 აგვისტოს საპრეზიდენტო არჩევნებში მონაწილეობის გამო გადადგა თანამდებობიდან.
2017 წლის 15 ოქტომბერს გამართულ საპრეზიდენტო არჩევნებში მიიღო ხმების 54,76 % და აირჩიეს ქვეყნის მეთაურად. თანამდებობას დაიკავებს 2017 წლის 1 დეკემბერს.
2020 წლის 15 ოქტომბერს სოორონბაი ჟეენბეკოვი ქვეყანაში მიმდინარე საპორტესტო გამოსვლების ფონზე გადადგა.
ოჯახი
სოორონბაი ჟეენბეკოვი არის მრავალშვილიანი ოჯახის მესამე შვილი. ჰყავს 4 და და 5 ძმა. უფროსი ძმა კანტორო ტოქტომამატოვი იყო პროფესორი, აკადემიკოსი. მეორე ძმა ჟუსუპბეკ შარიპოვი ჯალალ-აბადის ოლქის გუბერნატორი 2005 წლის რევოლუციამდე, ამჟამად ყირგიზეთის საგანგებო და სრულუფლებიანი ელჩია ქუვეითში, მაროკოში, იორდანიასა და ბაჰრეინში. უმცროსი ძმა ასილბეკ ჟეენბეკოვი იყო მეხუთე მოწვევის ჟოგორკუ-კენეშის სპიკერი, ამჟამად დეპუტატი.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 16 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1958 კატეგორია:ყირგიზეთის პრეზიდენტები კატეგორია:ყირგიზეთის პრემიერ-მინისტრები
ოსლოს მშვიდობის კვლევების ინსტიტუტი
ოსლოს მშვიდობის კვლევების ინსტიტუტი (Peace Research Institute of Oslo – შემოკლებით PRIO) — ოსლოში ბაზირებული მშვიდობისა და კონფლიქტების სწავლების დამოუკიდებელი კვლევითი ინსტიტუტი. PRIO დაფუძნდა 1959 წელს ნორვეგიელ  მკვლევართა ჯგუფის მიერ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა იოჰან გალტუნგი, მშვიდობისა და კონფლიქტების სწავლების მიმართულების ერთ-ერთი ფუძემდებელი.
PRIO გამოირჩევა ფუნდამენტური და პოლიტიკაზე ორიენტირებული კვლევითი საქმიანობით. გარდა კვლევითი საქმიანობისა PRIO ახორციელებს საგანამანათლებლო საქმიანობას, ჩართულია საზოგადოების ცნობიერების ამაღლებაში, პოლიტიკების ფორმირების პროცესში და ასევე ახდენს მშვიდობის, დიალოგის და შერიგების ხელშეწყობასა და წახალისებას მთელს მსოფლიოში კონფლიქტების გადაწყვეტის პროცესში. PRIO-ს მიერ ასევე გამოიცემა რამდენიმე ჟურნალი, მათ შორის მშვიდობის და კონფლიქტების კვლევების დისციპლინის ერთ-ერთი ყველაზე გამორჩეული - „მშვიდობის კვლევების ჟურნალი“. PRIO მიიჩნევა მსოფლიოს უძველეს და ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან მშვიდობისა და კონფლიქტების კვლევით ინსტიტუტად. ინსტიტუტის სამუშაო ენა არის ინგლისური.
PRIO-ს ძირითადი დაფინანსების წყაროებია ნორვეეგის კვლევითი საბჭო და ნორვეგიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო, ასევე დამატებით დაფინანსებას იღებს ნორვეგიის თავდაცვის სამინისტროს, სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციების (როგორებიცაა მსოფლიო ბანკი და ევროკავშირი) და კერძო ფონდებისაგან. PRIO-ს ყაავს დაახლოებით 75 მუდმივი თანამშრომელი. მისი სათაო ოფისი მდებარეობს ოსლოს ცენტრში, ნორვეგიული წითელი ჯვრის სათაო ოფისის გვერდით.
ისტორია და მმართველობა
PRIO დაფუძნდა 1959 წელს ნორვეგიელ მკვლევართა ჯგუფის მიერ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა იოჰან გალტუნგი. თავდაპირველად PRIO იყო სოციალური კვლევების ნორვეგიული ინსტიტუტის ერთ-ერთი დეპარტამენტი, დამოუკიდებელ ინსტიტუტად კი 1966 წელს ჩამოყალიბდა. PRIO გახლდათ მშვიდობის კვლევების ერთ-ერთი პირველი ინსტიტუტი მსოფლიოში და დღემდე რჩება ნორვეგიის ერთადერთ მშვიდობის კვლევების ინსტიტუტად. 2017 წლიდან მოყოლებული, ინსტიტუტის დირექტორის თანამდებობას იკავებს ჰენრიკ ურდალი, ხოლო დირექტორის მოვალეობას ტორან ტრიგესტადი ასრულებს. 2005 წლიდან, ინსტიტუტი განთავსებულია ყოფილი გაზის სამსახურის შენობაში, ოსლოში. PRIO არის დამოუკიდებელი ინსტიტუტი, რომელიც იმართება 7-კაციანი მმრთველი საბჭოს მიერ. საბჭო შედგება PRIO-ს ორი თანამშრომლისგან, ნორვეგიის კვლევების საბჭოს ორი წარმომადგენლისგან, სოციალური კვლევების ინსტიტუტის მიერ წარდგენილი ერთი წევრისგან, ოსლოს უნივერსიტეტისა წარმომადგენლისა და საერთაშორისო სწავლების ნორდიკული ასოციაციის წევრისგან. PRIO-ს სხვადასხვა დროს ხელმძღვანელობდნენ: იოჰან გალტუგნის გადადგომის შემდეგ, ინსტიტუტის თანამშრომლები ირჩევდნენ ხელმძღვანელს ყოველწლიურად. 1986 წელს ეს წესი შეიცვალა სამ-წლიანი პერიოდით, და 1993 წელს ზედიზედ ორჯერ არჩევის ლიმიტის მქონე 4-წლიანი პერიოდით.
PRIO-ს მმართველი საბჭოს პირველი თავმჯდომარე იყო ერიკ რინდე (1966-79), სოციალური კვლევების ინსტიტუტის დირექტორი. მისი მემკვიდრეები გახლდნენ ტორშტეინ ეკჰოფი (1979-86), ბერნტ ბული (1987-94), ფრიდა ნოკენი (1995-2000), ჰელგე ფარო (200-2003), ოივინდ ოსტერუდი (2004-06), ბერნტ აარდალი (2007-16) და ასლაუგ მარი ჰაგა (2016 - დღემდე).
კვლევითი სამიქანობა
ინსტიტუტის მისია, როგორც ეს მის წესდებაშია განსაზღვრული, არის - „სხვადასხვა ერებს, ჯგუფებსა და ინდივიდებს შორის მშვიდობიანი ურთიერთობების არსებობის პირობების შემსწავლელი კვლევითი საქმიანობის განხორციელება“. მკვლევრები დაკოავშირებულნი არიან სოციალური და ჰუმანიტარული მეცნიერებების ისეთი დისციპლინებთან, როგორებიცაა: პოლიტიკური მეცნიერება, სოციოლოგია , ანთროპოლოგია , ფსიქოლოგია -, ადამიანის გეოგრაფია, ისტორია , რელიგიათმცდონეობა და ფილოსოფია. კვლევა გახლავთ PRIO-ს ძირითადი საქმიანობა და შესაბამისად დიდი ყურადღება ეთმობა მკვლევრების კვალიფიკაციასა და კვლევების ხარისხსა თუ სანდოობას. PRIO-ს კვლევები ძირითადად აერთიანებს რეცენზირებად აკადემიურ ჟურნალებში გამოქვეყნებულ სტატიებს, ანთოლოგიებსა და მონოგრაფიებს, ასევე პოლიტიკაზე ორიენტირებული ანგარიშებსა და დოკუმენტებს (მათ შორის  PRIO-ს შიდა მოხმარების, დახურული სერიებს), სხვადასხვა მონაცემთა ბაზებსა და წიგნებს. PRIO-ს კვლევითი ჯგუფი შედგება 40-50 სრულ განაკვეთზე მომუშავე მკვლევართა ძირითადი ნაწილისა და მათი დამხმარე თანამშრომლებისაგან (PRIO-სთან აფილირებული ნახევარ-განაკვეთზე მომუშავე მკვლევარები, მოწვეული მკლევარები, სტაჟიორები და სტუდენტები.)
ინსტიტუტის მთლიანი ბიუჯეტის დაახლოებით 15%-ს წარმოადგენს ნორვეგიის კვლევითი საბჭოს ძირითადი გრანტი, ხოლო დანარჩენი 85%-ის დაფინანსება ხდება პროექტების მიხედვით. ორი ყველაზე დიდი პროექტის დამფინანსებლები არიან ნორვეგიის კვლევითი საბჭო და ნორვეგიის საგარეო საქმეთა სამინისტრო. სხვა დამფინანსებლებს შორის არიან ევროკავშირი ), მსოფლიო ბანკი, და ნორვეგიის თავდაცვის სამინისტრო. 1997 წლის დეკემბერში PRIO-მ დაიწყო მცირე მასშტაბის შეიარაღების გავრცელების შეზღუდვის ნორვეგიული ინიციატივა (შემოკლებით - NISAT), რომელიც მიზნად ისახავდა მცირე მასშტაბის შეიარაღების (პისტოლეტები, ცეცხლასროლი იარაღები, საფანტის თოფები, ტყვიამფრქვევები და ქვეითთა გადასატანი სარაკეტო სისტემები) გავრცელების პრევენციასა და შემცირებას. NISAT-ის კვლევის არეალი მოიცავდა ყველა კონტინენტს და თითქმის ყველა მიმდინარე კონფლიქტს. კვლევის ფარგლებში მიმდინარეობდა, როგორც მონაცემთა ბაზების შემუშავება იარაღის გავრცელების და ვაჭრობის შესახებ, ასევე საკანონმდებლო ინიციატივებზე და ხელშეკრულებებზე მუშაობა, სამოქალაქო საზოგადოებების ჩართულობის გაძლიერების ხელშეწყობა და სხვადასხვა საერთაშორისო ორგანიზაციებთან მუშაობა მცირე მასშტაბის იარაღის გავრცელების პრევენციისთვის.
ინიციატივა შეჩერდა 2017 წელს, სათანადო დაფინანსების უქონლობის გამო. NISAT იყო PRIO-ს, ნორვეგიის წითელი ჯვრის და ნორვეგიული საეკლესიო დახმარების ფონდის ერთობლივი ინიციატივა და ის ორიენტირებული იყო ისეთ გეორგაფიულ არეალზე, სადაც არსებობდა ომის, შეიარაღებელი კონფლიქტისა და ადამიანის უფლებების შელახვის მაღალი საფრთხე. 2009 წელს PRIO-მ გამოვიდა ინიციატივით, რათა ამერიკის შეერთებულ შტატებში მშვიდობის კვლევები ფონდი დაფუძნებულიყო (PRIO North America Peace Research Endowement). ფონდი დაფუძნდა და მის მიზნად გამოცხადდა მშვიდობის კვლევების განვითარება-გაფართოებისთვის აუცილებელი ადამიანური და ფინანსური რესურსების მოპოვება.
კვლევითი ცენტრები
სამოქალაქო ომების შემსწავლელი ცენტრი 2003-დან 2012 წლამდე PRIO-ში ფუნქციონირებდა სამოქალაქო ომების შემსწავლელი ცენტრი, ნორვეგიის 13 “ბრწყინავლების ცენტრებიდან“ ერთ-ერთი. ცენტრში სხვადასხვა დროს ფუნქციონირებდა 10 სამუშაო ჯგუფი, რომლებიც მუშაობდნენ სამოქალაქო ომის გამომწვევ ფატორებზე. არსებობის მთელი 10 წლის განმავლობაში ცენტრის დირექტორი იყო სკოტ გეიტსი. კვიპროსის ცენტრი PRIO-ს გააჩნია თავისი ცენტრი ნიქოზიაში, კვიპროსში , რომელიც ცნობილია როგორც PRIO-ს კვიპროსის ცენტრი. კვიპროსის ცენტრი დაფუძნდა 2005 წელს და ის წარმოადგენს დამოუკიდებლად ფუნქციონირებად ბიკომუნალურ კვლევით ცენტრს. თავისი ქსელების, პროექტების და დიალოგის ფორუმების საშუალებით PRIO-ს კვიპროსის ცენტრი მიზნად ისახავს კვიპროსის თურქულ და ბერძნულ  მოსახლეობას შორის თანამშორმლობის ხელშეწყობას და ზოგადად აღმოსავლეთ ხმელთაშუა ზღვისპირეთში  თანამშრომლობის გაძლიერებას. PRIO-ს კვიპროსის ცენტრის კვლევითი საქმიანობა ხორციელდება ინგლისურ ენაზე, თუმცა მისი პუბლიკაცია ხდება როგორც თურქულ, ასევე ბერძნულ ენებზეც. კვიპროსის ცენტრი არის ერთ-ერთი იმ იშვიათ ადგილთაგანი, სადაც კონფლიქტის სხვადსხვა მხარეს მცხოვრებ ადამიანებსა და ორგანიზაციებს შეუძლიათ ერთმანეთთან ურთიერთობა და დიალოგი. ცენტრი მდებარეობს კვიპროსის ბერძნულ ნაწილში, მწვანე ზონასთან ახლოს, თუმცა მას გააჩნია ე.წ თანამშრომლობის სახლი გაეროს ბუფერულ ზონაშიც. კვიპროსის ცენტრში მუშაობენ მკვლევარები საზღვრის ორივე მხრიდან და დაცულია გენდერული ბალანსიც. ცენტრი ასევე აქტიურად თანამშრომლობს ადგილობრივ სამოქალაქო ორგანიზაციებთან, უნივერსიტეტებთან და კვლევით ცენტრებთან.
ახლო აღმოსავლეთის ცენტრი
პრიოს ახლო აღმოსავლეთის ცენტრი იკვლევს ახლო აღმოსავლეთის რეგიონში მიმდინარე უსაფრთხოებისა და მშვიდობის საკითხებს. ცენტრის კვლევითი დღის წესრიგი აგებულია 5 ძირითადი საკითხის ირგვლივ: ცენტრის ძირითადი ამოცანაა მოამზადოს რეგიონში მიმდინარე უსაფრთხოებისა და მშვიდობის საკითხებზე კომპეტენტური და შედეგზე ორიენტირებული კვლევები ადგილობრივი ექსპერტებისა და ნორვეგიის საგარეო საქმეთა სამინისტროსთან თანამშრომლობის გზით.
გენდერის, მშვიდობისა და უსაფრთხოების ცენტრი
2015 წელს PRIO-მ დააფუძნა გენდერის, მშვიდობისა და უსაფრთხოების ცენტრი, რომელიც ჩართულია გენდერის და კონფლიქტების სწავლების კვლევებში. კონკრეტულად, ცენტრი სწავლობს ისეთ საკითხებს როგორებიცაა: კონფლიქტურ სიტუაციებში სექსუალური ძალადობა, ქალების ჩართულობა მედიაციასა და პოსტ-კონფლიქტურ ღონისძიებებში, და გენდერული უსაფრთხოება.
მონაცემთა ბაზები
PRIO-ს წლების განმავლობაში ჩატარებული კვლევებისა და გაწეული საქმიანობის შედეგად დაუგროვდა საკმაოდ მოცულობითი და უნიკალური მონაცემთა ბაზა.
მონაცემების ძირითადი ნაწილი გაერთიანებულია ერთ დიდ ბაზაში, რომელსაც ეწოდება სივრცით-დროითი ბაზა (PRIO-GRID). ამ ბაზაში მთელი მსოფლიო გეოგრაფიული არეალი დაყოფილია უჯრედებად და თითოეული უჯრედი (უჯრედის მასშტაბი 55x55 კმ2, დაახლოებით 3,000 კმ2) მოიცავს ამ არეალის შესახებ სპეციფიკურ ინფორმაციას ისეთ საკითხებზე, როგორებიცაა: შეიარაღებული კონფლიქტები, სოციო-ეკონომიკური მდგომარეობა, ეთნიკური ჯგუფები, ფიზიკური მახასიათებლები, კლიმატური პირობები და სხვა.
PRIO-ს ყოველწლიური სამშვიდობო მიმართვა
2010 წელს ინიცირებული PRIO-ს ყოველწლიური სამშვიდობო მიმართვა მიზნად ისახავს გაზარდოს ცნობადობა, ბიძგი მისცეს საჯარო დებატებს და გაზარდოს ცოდნა მშვიდობის საკითხების შესახებ მთელ მსოფლიოში. მკვლევარების და ისეთი პროფესიონალების მოწვევით, რომლებსაც გააჩნიათ საკუთარი მყარი, არგუმენტირებული მოსაზრებები მშვიდობასთან დაკავშირებულ საკითხებზე, PRIO ცდილობს შექმნას ახალი საინფორმაციო ტალღები და წარმოაჩინოს ახალი პერსპექტივები ომისა და მშვიდობის საკითხებზე და ამით ერთგვარად გამოიწვიოს მშვიდობის კვლევებში ჩართული ინდივიდები და ორგანიზაციები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საერთაშორისო ორგანიზაციები
თელავის საცხოვრებელი სახლი (ბ. ახოსპირელის 2)
სახლი დიდი ზომისაა. იგი მოხდენილადაა მორგებული საკმაოდ რთულ რელიეფს ახოსპირელის ქუჩის აღმართსა და მის გაგრძელებაზე, კიბე-ქუჩას. ახოსპირელის ქუჩის მხრიდან, სახლი ორსართულიანია. ეს ფასადი მხატვრულად საინტერესოდაა გადაწყვეტილი. კედლის ქვედა ნაწილი ნაგებია რიყის ქვისა და აგურის ჰორიზონტალური რიგების მონაცვლებით. ფასადს, ცენტრში და კიდეებზე. ორივე სართულის სიმაღლეზე, პილასტრისებრი, ვიწრო, შვერილი აუყვება. მსგავსი შვერილია გამოყვანილი სართულშუა გადახურვის დონეზეც ისე, რომ კედლის სიბრტყე ოთხ თანაბარ ნაწილადაა გაყოფილი. თითოეულ ნაწილში სარკმლის თითო ღიობია. პირველი სართულის სარკმლები სადაა. მეორე სართულის სარკმლები კი აგურით გამოყვანილ, რელიეფურ საპირეშია ჩასმული. ფასადი ფრონტონითაა დაგვირგვინებული. სახლის ამავე მხარეს, ეზოსკენ არსებული, ხის აივნების გვერდითა ფრთები გამოდის. ეზოს მხრიდან სახლი სამსართულიანია. მისი პირველი სართული დიდი, შეისრული თაღებითაა გახსნილი. მეორე და მესამე სართულების მთელ სიგრძეზე ხუს, რიკულებიანი აივნებია მოწყობილი. აივნები, ისევე როგორც აივანზე ასასვლელი კიბე, ახალია. მეორე სართულის აივანი აგურის, სწორკუთხა ფორმის ბურჯებს ეყრდნობა. აივნებზე ბრტყელი თაღით გადახურული კარ-სარკმლების ღიობები გამოდის. უკანა ფასადი ერთიან კედელს წარმოადგენს და ახოსპირელის ქუჩაზე გადის. შენობა, პირდაპირ მდგომ სახლებთან ერთად, ერთიან, ხუროთმოძღვრულ კომპლექს ქმნის. სახლი კრამიტითაა გადახურული. ნასყიდობის ქაღალდის თანახმად, მიწის ნაკვეთი, რომელზეც სახლი დგას 1800 წელს შეუძენია ვინმე მელქო თარხანოვს. თავიდან სახლი ერთსართულიანი იყო. მეორე სართული მოგვიანებითაა დაშენებული. დროთა განმავლობაში, შენობაში სხვადასხვა დაწესებულებები იყო განთავსებული, რის გამოც მან მნიშვნელოვანი გადაკეთებები განიცადა.
ლიტერატურა
კატეგორია:თელავის მუნიციპალიტეტის არქიტექტურული ძეგლები
კახი კახიაშვილი
ორჭიდში დამყარებული აქვს მსოფლიო რეკორდი: 420 კგ (99 კგ კატეგორიაში, 1996 წ.); ატაცში - ორი მსოფლიო რეკორდი: 185,5 კგ (91 კგ კატეგორიაში, 1994 წ.) და 188 კგ (94 კგ კატეგორიაში, 1999 წ.); აკვრაში - სამი: 227,5 კგ (91 კგ კატეგორიაში, 1995 წ.), 228,5 კგ (91 კგ კატეგორიაში, 1995 წ.) და 235 კგ (99 კგ კატეგორიაში, 1996 წ.).
რუდის მონასტერი
250px|მინიატიურა რუდის მონასტერი — მართლმადიდებლური დედათა მონასტერი მოლდოვის ჩრდილოეთ ნაწილში. ქალაქ სოროკიდან ჩრდილოეთით 45 კმ-ზე. აგებულია მდინარე დნესტრის მარჯვენა ნაპირზე, უკრაინის საზღვართან ახლოს. აგებულია 1777-1828 წლებში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოლდოვის მონასტრები