cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
პუშტუნები
საკვები პუშტუნების თემში
მსხვერპლშეწირვისას ადამიანები სისხლს ანადგურებენ, რათა განწმენდილი მივიდეს მსხვერპლშეწირული ცხოველი ღმერთამდე და დაუბრუნდეთ მათ განწმენდილი საკვები სახით. ასე რომ, მაგიური დარგი ჯინებთან ბრძოლასაც განიხილავს, კერძოდ ეგზორციზმსღმერთისა და წმინდანების დახმარებით, რომელიც მოიცავს „გამოსწოებულ საკვებ რაციონს“ და „სიტყვების ძალას“. მაგიური დარგი ყურანულის ბნელ შებრუნებულად ითვლება, თუმცა კულტურისა და ფოლკლორის განუყრელი ნაწილია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პუშტუნები კატეგორია:ავღანეთის ხალხები კატეგორია:პაკისტანის ხალხები
კრის რი
კრისტოფერ ანტონ „კრის“ რი (დ. 4 მარტი, 1951) — ბრიტანელი როკ და ბლუზური გიტარისტი მიდლზბროდან (ინგლისი). გამორჩეულია ბოხი ხმით და სლაიდ გიტარაზე შესრულების ტექნიკით. „გინესის როკოპედიაში“ აღწერილია როგორც „ხრეშიანი ვოკალის მქონე უშიშარი გიტარისტი“. British Hit Singles & Albums აღნიშნავს, რომ იგი 1980-იანების მიწურულის ერთ-ერთი პოპულარული მომღერალი და სიმღერების ავტორი იყო. ბრიტანეთის ათეულში „The Road to Hell (Part 2)“-ის მოხვედრის დროისთვის მას უკვე ჰქონდა წამყვანი ევროპელი შემსრულებლის სახელი. მისი ორი სტუდიური ალბომი, The Road to Hell და Auberge ლიდერობდა ბრიტანეთის ალბომების ჩარტში. შემსრულებელი სამჯერ იყო ნომირებული ბრიტანული მუსიკის ჯილდოზე (1988, 1989, 1990). 2009 წლისთვის მსოფლიოში გაიყიდა მისი 30 მილიონზე მეტი ალბომი.
ამერიკაში რი უფრო მეტად ცნობილია 1978 წლის ჰიტით „Fool (If You Think It's Over)“, რომელიც „ბილბორდის“ ცხელ ასეულში #12 პოზიციას იკავებდა და ზრდასრულთა თანამედროვე ჩარტში #1 იყო. ამ წარმატებამ კრისს მოუპოვა ნომინაცია გრემიზე საუკეთესო ახალი შემსრულებლის კატეგორიაში, 1979 წელს. მისი სხვა ცნობილი სიმღერებია „I Can Hear Your Heartbeat“, „Stainsby Girls“, „Josephine“, „On the Beach“ (ზრდასრულთა თანამედროვე ჩარტში #9), „Let's Dance“, „Driving Home for Christmas“, „Working on It“ (მეინსტრიმული როკის ჩარტში #1), „Tell Me There's a Heaven“, „Auberge“, „Looking for the Summer“, „Winter Song“, „Nothing To Fear“, „Julia“ და „If You Were Me“, დუეტი ელტონ ჯონთან.
სქოლიო
კატეგორია:ინგლისელი როკ-მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1951 კატეგორია:ინგლისელი როკ-მომღერლები კატეგორია:ინგლისელი როკ-გიტარისტები კატეგორია:სლაიდ გიტარისტები კატეგორია:დაბადებული 4 მარტი
მარიამ ბაირამალიბეკოვა
ბიოგრაფია
მარიამ ბაირამალიბეკოვა იყო აზერბაიჯანელი ისტორიკოსისა და ჟურნალისტის თეიმურ ბაირამალიბეკოვისა და მისი მეუღლის შირინის ქალიშვილი. მარიამი წარმოშობით თალიშ-აზერბაიჯანელი იყო. მას რუსული განათლება ჰქონდა მიღებული. ბაირამალიბეკოვამ თარგმნა კლასიკური რუსი მწერლების არაერთი ნაწარმოები აზერბაიჯანულ ენაზე და ცნობილი გახდა დასავლური კულტურის პოპულარიზაციით ლენქორანსა და მეზობელ რეგიონებში.
მარიამი საუბრობდა რუსულ, სპარსულ და არაბულ ენებზე. ის თავისუფლად კითხულობდა ყურანს. 8 წლის ასაკში წავიდა ბაქოს მუსლიმ გოგონათა სკოლაში, რომელიც გახსნა ჰაჯი ზეინალაბდინ თაღიევმა. 1906 წელს მარიამ ბაირამალიბეკოვა ბაქოს ალექსანდრინსკის რუსულ-მაჰმადიან ქალთა სკოლაში, ხოლო 7 წლის შემდეგ - წმინდა ნინას საშუალო სკოლა-ინტერნატში შეიყვანეს. 1917 წელს მან წარჩინებით დაამთავრა საშუალო სკოლა და ჩაირიცხა მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სამედიცინო ფაკულტეტზე. თუმცა, ოქტომბრის რევოლუციის შემდეგ, როგორც მწერლის ქალიშვილმა, ბაირამალიბეკოვამ ჩათვალა, რომ მის სიცოცხლეს საფრთხე ემუქრებოდა და დაბრუნდა ლენქორანში. მან უმაღლესი განათლების მიღება მაინც შეძლო და ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის ბაკალავრის საფეხური წარჩინებით 1931 წელს დაასრულა. 1917 წელს თეიმურ ბაირამალიბეკოვის დახმარებით მან მშობლიურ ქალაქში დააარსა პირველი საერო ქალთა სკოლა მთელს მაზრაში და გახდა მისი პირველი დირექტორი. სკოლას „უნასი“ ერქვა. ბაირამალიბეკოვებმა ბევრი ოჯახი მოინახულეს ლენქორანში და მოუწოდეს მათ თავიანთი ქალიშვილები გაეგზავნათ ამ სკოლაში. კურსები ტარდებოდა რუსულ ენაზე. ხელოვნების პოპულარიზაციის მიზნით, მარიამ ბაირამალიბეკოვამ სკოლაში მოაწყო დრამატული, საგუნდო და მუსიკალური წრეების ჩამოყალიბება, რაც, როგორც ჩანს, წარმატებული იყო, რადგან მისი ორი სტუდენტი მოგვიანებით ცნობილი აზერბაიჯანელი მსახიობი გახდა - აგიგატ რზაევა, მეორე კი ცნობილი მუღამის მომღერალი. 1919 წელს ბაირამალიბეკოვამ დააარსა ლენქორანის ქალთა საქველმოქმედო საზოგადოება.
ბაირამალიბეკოვა დაშქესანში ცხოვრობდა 1956 წლამდე. მოგვიანებით ის ბაქოში გადავიდა და შვილებს შეუერთდა. მარიამის 3 ქალიშვილმა, მიუხედავად ბედისწერის სირთულისა, უმაღლესი განათლება მიიღო. აზერა და ტალია ექიმები გახდნენ, ასიმანი კი ეკონომისტი.
მარიამ ბაირამალიბეოვა ბაქოში 1987 წელს 89 წლის ასაკში გარდაიცვალა. 2000 წელს ბაქოში, სადაც მალიქ-იეგანოვები ცხოვრობდნენ, სამახსოვრო დაფა არის მოთავსებული.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანელი ქალები კატეგორია:დაბადებული 1898 კატეგორია:გარდაცვლილი 1987
კონსერვატიზმი
როგორც იდეოლოგია, კონსერვატიზმი ჩამოყალიბდა რეაქციად „საფრანგეთის რევოლუციის საშინელებებზე“ (ედმუნდ ბიორკი პამფლეტები). ის ეწინააღმდეგებოდა როგორც ლიბერალიზმს, ასევე სოციალიზმს. კონსერვატიზმის დამფუძნებელთა შორის არის ასევე იეზუიტი ჟოზეფ დე მესტრი და ავსტრიის კანცლერი კლემანს მეტერნიხი.
ისტორია
კონსერვატორული იდეების წინა ისტორია სახელმწიფოსა და პოლიტიკაზე პირველ სისტემურ რეფლექსიებს უკავშირდება, რომლის პოვნაც ჯერ კიდევ ანტიკური ფილოსოფოსების - პლატონის და არისტოტელეს შრომებში აისახება. მართალია, ისინი არ ითვლებიან კონსერვატორებად, თუმცა ბევრი სახელმწიფოებრივ-სამართლებრივი იდეები, რომელიც მათ შეიმუშავეს, კონსერვატორული იდეოლოგიის საფუძვლად იქცა. გარკვეული თეზისები და პოსტულატები, რომლებიც კონსერვატორული იდეოლოგიის საფუძვლებს შეადგენენ, ჩანს რუსული შუასაუკუნეობრივი ავტორების ნაშრომებშიც.
შემდგომ პერიოდში კონსერვატორულმა იდეებმა გამოხატულება ჰპოვეს ინგლისის, კლასიკური პოლიტიკური კონსერვატიზმის სამშობლოს პოლიტიკური მოღვაწეებისა და ფილოსოფოსების ნაშრომებში. წესების და კანონების მკაცრი დაცვის აუცილებლობა საკუთარ ნაშრომში „საეკლესიო პოლიტიკის კანონები“ აღწერა ინგლისელმა ფილოსოფოსმა რობერტ ჰუკერმა. ის ეწინააღმდეგებოდა ბუნებითი სამართლის იდეის მომხრეებს, იგი არ უარყოფდა მას, თუმცა აღნიშნავდა, რომ ის იმდენად ფართოა, რომ მისგან არავითარი პოლიტიკური გადაწყვეტილება არ გამოდის. ამით ფილოსოფოსი ახდენდა იდეის ფორმულირებას, რომ სოციალური წესრიგი რთული ისტორიული წარმონაქმნია. დევიდ ჰუმი ტრადიციებს ანიჭებდა უპირატესობას, რადგან ადამიანთა უმრავლესობისთვის ისინი უმაღლეს ავტორიტეტს წარმოადგენენ და მხოლოდ ამიტომ არ სჭირდებათ არავითარი მტკიცებულება. „მორალური ფილოსოფიის“ შოტლანდიური სკოლის წარმომადგენლები - მაგალითად ადამ სმიტი, ცდილობდნენ დაემკვიდრებინათ საზოგადოებაში არსებული უთანასწორობის ბუნებრივ-ისტორიული წარმოშობა, ეკამათებოდნენ ფრანგ განმანათლებლებს, რომლებიც საზოგადოებას თანასწორი ინდივიდების ნაკრებად განიხილავდნენ.
150px|მინი|[[ფრანსუა-რენე შატობრიანი, ფრანგი მწერალი და დიპლომატი]] კონსერვატიზმის, როგორც პოლიტიკური მიმართულების წარმოშობა XVIII-XIX საუკუნეების მიჯნაზე უკავშირდება საფრანგეთის რევოლუციას. თავისი პირველი გამოხატულება მან ედმუნდ ბერკის 1790 წლის ნაშრომში „ფიქრები საფრანგეთის რევოლუციაზე“, ასევე ჟოზეფ დე მესტრის, ლუი ბონალდის, ადრეული ფელისიტე რობერ დე ლამენეს, სამუელ კოლრიჯის, გერმანელი პუბლიცისტების და პოლიტიკური მოაზროვნეების ფრიდრიხ გენცის, ადამ მიულერის და სხვების თხზულებებში ჰპოვა. ტერმინი დამკვიდრდა ფრანსუა რენე დე შატობრიანის მიერ 1818-1820 წლებში გამოცემული ჟურნალ „Le Conservatour“ დასახელებიდან. პირველი პოლიტიკური პარტია, რომელსაც „კონსერვატორული“ ეწოდა 1830-იანი წლებიდან, იყო ბრიტანელი ტორების პარტია, რომლის ლიდერი რობერტ პილი პარტიის ამოცანად საზოგადოებრივი წესრიგის შენარჩუნების მიზნით რეფორმების გატარებას მიიჩნევდა. ტორიზმი მხარს უჭერდა იერარქიულ საზოგადოებას, მონარქით სათავეში, რომელიც ღვთის მიერ მინიჭებული ძალით მართავდა სახელმწიფოს. ტორის პარტია ეწინააღმდეგებოდა ხალხთა სუვერენიტეტის, პარლამენტარიზმისა და რელიგიის თავისუფლების იდეებს. დიდ ბრიტანეთში ლიბერალური პოლიტიკური რეფორმები, რომლებიც დიდწილად მოსახლეობის საარჩევნო უფლებებს მოიცავდნენ, ტორების - პილის და ბენჯამინ დიზრაელის კაბინეტების მიერ გატარდა. 150px|მინი|მარცხნივ|[[რობერტ პილი, ბრიტანეთის პირველი კონსერვატული პარტიის პრემიერ-მინისტრი 1834-1835 და 1841-46 წლებში]] XIX საუკუნის განმავლობაში სწრაფი ინდუსტრიალიზაციის, ურბანიზაციის, ეროვნული სახელმწიფოების ფორმირების დასრულებასთან ერთად მიმდინარეობდა კონსერვატორული იდეოლოგიის და პოლიტიკის ეტაპობრივი ტრანსფორმაცია: კონსერვატორული პარტიები გამოხატავდნენ არა მხოლოდ „ძველი წესრიგის“ პრივილეგირებული ფენების, არამედ მეწარმეების, მიწათმფლობელების, ქალაქის წვრილი და მსხვილი ბურჟუაზიის ინტერესებს.
ოტო ფონ ბისმარკი და დიზრაელი XIX საუკუნის მეორე ნახევრის გამორჩეული კონსერვატორული პოლიტიკოსები იყვნენ. ამ ეპოქაში კონსერვატიზმი ხშირად იკვეთებოდა ნაციონალიზმთან. XX საუკუნის დასაწყისში შეიქმნა უკიდურესად მემარჯვენე კონსერვატორული პარტიებიც (მაგალითად „აქსიონ ფრანსეზ“, რომელსაც შარლ მორასი ხელმძღვანელობდა).
პირველი მსოფლიო ომის შემდეგ გაქრა მსხვილი ევროპული მონარქიები, ხოლო მათთან ერთად პრაქტიკულად წარსულში დარჩა კონსერვატიზმი, რომელიც მიზნად ტახტის და საკურთხევლის შენარჩუნებას ისახავდა. იმ ვითარებაში, როდესაც გაჩნდა საფრთხე არსებული პოლიტიკური და ეკონომიკური ინსტიტუტების წინაშე (კომუნიზმი, ნაციონალ-სოციალიზმი), ლიბერალიზმმა შეიძინა დაცვის ფუნქციები. ამავდროულად მოხდა კონსერვატორების ნაწილის რადიკალიზაცია, რომელთაც სოციალისტების პროგრამული დებულებების ნაწილი მიიღეს. ყველაზე მკაფიოდ ეს გამოჩნდა ვაიმარის გერმანიაში, სადაც შეიქმნა „კონსერვატორული რევოლუციის“ იდეოლოგია.
მეორე მსოფლიო ომის შემდეგ მსხვილმა მემარჯვენე პარტიების პროგრამებმა დასავლეთ ევროპაში ლიბერალიზმის და კონსერვატიზმის ელემენტები გააერთიანეს. 1970-იან წლებში აშშ-სა და დიდ ბრიტანეთში შეიქმნა ნეოკონსერვატიზმი, რომელმაც მნიშვნელოვანი გავლენა მოახდინა რონალდ რეიგანის და მარგარეტ ტეტჩერის ხელისუფლებებზე. პოლემიკაში ლიბერალური პოლიტიკური ფილოსოფიის მიმდევრებთან მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს კომუნიტარიზმის მიმდევრებმა, რომლებიც ნაწილობრივ ეთანხმებოდნენ ე.წ. სოციალური კონსერვატიზმის იდეოლოგიას (პირადი თავისუფლების და სოციალური პასუხისმგებლობის პრინციპების შერწყმა).
ლიბერალური კონსერვატიზმი
საფრანგეთში, ლეგიტიმისტების კონსერვატიზმთან ერთად „შეუდარებელი პალატიდან“, 1830-იან წლებში ფორმირდება „ლიბერალური კონსერვატიზმი“ (ტერმინი შემოიღო ფრანსუა გიზომ), რომელზეც ლუი ფილიპის მომხრეები ორიენტირდებოდნენ. ლიბერალური კონსერვატიზმი მოიცავს კლასიკურ ლიბერალურ შეხედულებებს ეკონომიკაში ხელისუფლების მინიმალურ ჩარევასთან დაკავშირებით. ინდივიდებს უნდა ჰქონდეთ შესაძლებლობა მონაწილეობა მიიღონ სავაჭრო ბაზრის ფუნქციონირებაში და შეიძინონ სიმდიდრე სახელმწიფოს ძალების ჩარევის გარეშე. ამასთან, ინდივიდები დამოუკიდებლად ვერ იმოქმედებენ სხვა სფეროებში და სწორედ ამიტომ ლიბერალ-კონსერვანტები თვლიან რომ ძლიერი სახელმწიფო უზრუნველყოფს კანონის აღსრულებისა და წესრიგის დამყარებას, ხოლო სოციალური ინსტიტუტების არსებობა აუცილებელია, რათა ერის წინაშე პასუხისმგებლობისა და ვალდებულების გრძნობა გაიზარდოს. ლიბერალურ კონსერვატიზმზე დიდი გავლენა აქვს ლიბერალურ იდეებს.
დამატებითი მნიშვნელობა ლიბერალური კონსერვატიზმისა განვითარდა ევროპაში, როცა მოხდა ორი იდეოლოგიის, თანამედროვე კონსერვატიზმისა და სოციალური ლიბერალიზმის, შერწყმით. ეს მიდგომა იმ დროისთვის განვითარებულ კოლექტივიზმს უწევდა წინააღმდეგობას. ეს შეხედულება უფრო მეტად დაკავშირებულიას ეკონომიკაში თავისუფალი ვაჭრობის კონეცეფციასთან, ინდივიდუალური პასუხიმსგებლობასა და სამოქალაქო უფლებების დაცვის სოციალიალურ მიდგომასთან. კონტინენტურ ევროპაში ეს ტერმინი, ზოგჯერ, ითარგმნება როგორც სოციალური კონსერვატიზმი.
ეროვნული და ტრადიციული კონსერვატიზმი
ეროვნული კონსერვატიზმი პოლიტიკური ტერმინია და გამოიყენება ევროპაში. ეს ფორმა უფრო მეტ ყურადღებას აქცევს ეროვნულ ინტერესებს, ვიდრე კლასიკური კონსერვატიზმი, ასევე ის მიმართულია კულტურული და ეთნიკური იდენტობის დაცვისკენ, ამასთან უნდა აღინიშნოს რომ ეს იდეოლოგია სრულიად განსხვავებულია ნაციონალიზმისგან, ვინაიდან მისი მიმდევრები უფრო მემარჯვენა ფრთას უჭერენ მხარს. ევროპაში ეროვნულ-კონსერვატორები, როგორც წესი, ევროსკეპტიკოსები არიან.
ეროვნული კონსერვატიზმი ორიენტირებულია ტრადიციული ოჯახისა და სოციალური სტაბილურობის შენარჩუნებისკენ, ასევე ემიგრაციის პოლიტიკის შეზღუდვაზე. ეროვნული კონსერვატორები განსხვავდებიან ეკონომიკური კონსერვატორებისგან, რომელთა პრიორიტეტია ეკონომიკური პოლიტიკა, ეკონომიკაში სახელმწიფოს ჩარევის მოცულობის შემცირება და ფისკალური კონსერვატიზმი.
სოციუმის განვითარების ძირითად კანონებში გონების შეზღუდულობის იდეიდან გამომდინარეობს სხვა მნიშვნელოვანი პრინციპიც - ტრადიციონალიზმის პრინციპი. გონებას ირლანდიელი პოლიტიკური ფილოსოფოსი ედმუნდ ბერკი უპირისპირებდა ტრადიციას, რომლის გაყოლასაც იგი მთავარ პოლიტიკურ ქმედებად თვლიდა. ტრადიციონალიზმის აზრი პოლიტიკაში მდგომარეობს „შენარჩუნებასა და ამავდროულად რეფორმირებაში“, თუმცა საზოგადოების მოწყობის ტრადიციული წესების დანგრევის გარეშე. ტრადიციული კონსერვატიზმი არის პოლიტიკური ფილოსოფია, რომელიც დიდ მნიშვნელობას ანიჭებს ბუნებითი სამართლის პრინციპებსა და ტრანსცენდენტალურ მორალურ წესრიგს, ტრადიციებს, იერარქიასა და ორგანულ ერთიანობას, კლასიციზმსა და მაღალ კულტურულ სფეროებს. საზოგადოებაში არსებული იერარქიის იდეით ტრადიციული კონსერვატორები, მათ შორის ამერიკელებიც, მხარს უჭერენ მონარქიულ პოლიტიკურ სტრუქტურა, როგორც ყველაზე ბუნებრივ და სასარგებლო სოციალურ წყობას.
რელიგიური კონსერვატიზმი
რელიგიური კონსერვატიზმი იყენებს ცალკეული რელიგიების სწავლებებს პოლიტიკაში, ერთის მხრივ წინა პლანზე მხოლოდ ამ სწავლებების ღირებულებებს აყენებს, ხოლო მეორეს მხრივ ამ სწავლებების ზეგავლენაზე კანონშემოქმედობის პროცესში.
უმეტეს დემოკრატიულ სახელმწიფოში პოლიტიკური კონსერვატიზმი ცდილობს დაიცვას ტრადიციული საოჯახო და სოციალური ფასეულობები. რელიგიური კონსერვატიზმი, როგორც წესი, ეწინააღმდეგება აბორტს, ლგბტ საზოგადოებას, ნარკომანიას და ქორწინების გარეშე სექსუალურ ურთიერთობებს. ზოგიერთ შემთხვევაში, კონსერვატიული ფასეულობები ემყარება რელიგიურ რწმენას და კონსერვატორები ცდილობენ გაზარდონ რელიგიის როლი საზოგადოებრივ ცხოვრებაში.
პრინციპები
ედმუნდ ბერკმა ნაშრომში „ფიქრები საფრანგეთის რევოლუციაზე“ ჩამოაყალიბა ბევრი შეხედულება და პოსტულატი, რომელიც დღემდე კონსერვატიზმის ქვაკუთხედად მიიჩნევა. ერთ-ერთი ცენტრალური თეზისი იყო სკეპტიკური დამოკიდებულება გონების და საზოგადოებრივი მოწყობის აბსტრაქტული პროექტების მიმართ. არ უარყოფდა რა გონების როლს, ავტორი ხაზს უსვამდა, რომ იგი გამოიხატება არა ინდივიდუალურ ცნობიერებაში, არამედ ასწლეულების ისტორიულ გამოცდილებაში. საზოგადოების გონიერ-რაციონალისტურ გაგებას, დამახასიათებელს განმანათლებლებისთვის, ინგლისელი კონსერვატორი უპირისპირებდა სოციუმის შეზღუდულობას და სირთულეს, რომელიც მის მიერ კონკრეტული ადამიანის და არა ერთიანი ორგანიზმის პრიზმაში განიხილება. ლიბერალი თანამედროვეებისგან განსხვავებით ედმუნდ ბერკი უყურებს საზოგადოებას როგორც ფუნქციების, ავტორიტეტების, ინდივიდუალური სტატუსების იერარქიას. საზოგადოებრივი წესრიგი წარმოადგენს არა უბრალოდ თავისუფალ იმპროვიზაციას, არამედ ნელი ისტორიული განვითარების შედეგს. ედმუნდ ბერკის კონსერვატორული პოზიცია ამ საკითხთან დაკავშირებით არის გონების ლიბერალურ ინტერპრეტაციაზე, როგორც ინდივიდის ბუნებრივ უნარზე რეაქცია. 200px|მინი|ედმუნდ ბერკის ნაშრომი „ფიქრები საფრანგეთის რევოლუციაზე“
ედმუნდ ბერკის ნაშრომებთან ერთად კონტინენტური ევროპის სხვა ქვეყნებშიც გაჩნდა ნაშრომები, რომლებშიც ჩადებული იყო კონსერვატორული თეორიის და იდეოლოგიის საფუძვლები. ფრანგები ჟოზეფ დე მესტრი და ლუი დე ბონალდი, მათი გერმანელი თანამოაზრე ადამ მიულერი საკუთარ ნაშრომებში საზოგადოებრივი მოწყობის კორპორატიულ პრინციპს იცავდნენ, რომელშიც კერძო ინტერესები „საერთო სიკეთეს“ ემორჩილებოდა და აანალიზებდნენ ისეთ ცნებებს, როგორიცაა ძალაუფლების სუვერენიტეტი, ლეგიტიმურობა, ავტორიტეტი. დიდი წვლილი კონსერვატორული თეორიის ჩამოყალიბებაში შეიტანეს ისეთმა მოაზროვნეებმა და პოლიტიკურმა მოღვაწეებმა, როგორიცაა ალექსის დე ტოკვილი, ბენჯამინ დიზრაელი, ფრანც ფონ ბაადერი, რომელთაც შეიმუშავეს კონსერვატორული პოლიტიკის ძირითადი პრინციპები და სახელმწიფოს და საზოგადოების კონსერვატორული განვითარების პროგრამები.
XIX საუკუნის დასაწყისში ევროპაში დამკვიდრდა საზოგადოებრივი აზრის კონსერვატორული მიმართულება, რომელიც პრინციპულად ახალ ხედვას წარმოადგენდა კაცობრიობის ცივილიზაციის განვითარების გზაზე. ეს ხედვა წარმოადგენდა კონსერვატიზმის, როგორც სოციალურ-ფსიქოლოგიური ფენომენის მრავალსაუკუნოვანი განვითარების შედეგს. იგი გამოხატავდა საზოგადოების მნიშვნელოვან მოთხოვნას ადამიანური ყოფის საფუძვლების შენარჩუნებასა და ევოლუციურ განვითარებაზე.
აუცილებელია აღინიშნოს, ომ მთლიანი, დეტალურად შემუშავებული კონსერვატორული იდეოლოგიური დოქტრინა არ არსებობს. უფრო მეტიც, ერთ-ერთი მთავარი თავისებურება კონსერვატორული აზროვნების არის უკიდურესად სკეპტიკური დამოკიდებულება სხვადასხვა თეორიების, იდეოლოგიების, პროგრამების მიმართ. კონსერვატიზმის ამ თვისებას ამერიკელმა ისტორიკოსმა პეტერ ვირეკმა უწოდა „ანტითეორიულობა“. თავად კონსერვატორები საკუთარი მსოფლმხედველობრივი პოზიციების დაფიქსირებისას ამჯობინებენ ისეთ დეფინიციებს, როგორიცაა „კონსერვატორული ტემპერამენტი“, „განწყობა და არა იდეოლოგია“, „პრინციპების სისტემა“ და ა.შ. კონსერვატორული შეხედულების ამერიკელი სოციოლოგი კლინტონ როსიტერი აღნიშნავს, რომ „განსხვავებით რადიკალიზმის ან ლიბერალიზმისგან ჭეშმარიტი კონსერვატორი თეორიულ სპეკულაციებში არ ეშვება... თავად კონსერვატიზმის თეორიის შემუშავების მცდელობა კონსერვატიზმისთვის დამახასიათებელი არ არის“. პოსტულატების მკაცრი სისტემა, თეორიული ნაგებობები, სქემები, დამახასიათებელი სხვა საზოგადოებრივ-პოლიტიკური მიმართულებებისთვის, კონსერვატიზმში ბევრად სუსტად არის გამოხატული. ეს თავისებურება, ბევრ მკვლევარს აძლევდა მტკიცების საშუალებას, რომ კონსერვატიზმი არ არის იდეოლოგია, მას აკლია ყოველგვარი თეორია, არ გააჩნია საფუძველმდებარე იდეები და თეზისები, რომელიც მისი ყოფითი ქცევითი სტერეოტიპებისგან, აზრებისგან და მსჯელობებისგან გამორჩევის საშუალებას მოგვცემდა. ამ შეხედულებას იზიარებს კონსერვატიზმის ცნობილი მკვლევარი სამუელ ჰანტინგტონი, რომელიც ამტკიცებს, რომ კონსერვატიზმი წარმოადგენს რაღაც განუსაზღვრელს, არ აქვს დასრულებული იდეოლოგია და შესაბამისად არ ექვემდებარება სამეცნიერო ანალიზს.
თუმცა კონსერვატიზმის „ანტითეორიულობა“ ნიშნავს არა იდეების და თეორიების სრულ არარსებობას, არამედ პრაქტიკული ქმედების უპირატესობას. სამუელ ჰანტინგტონი აღნიშნავდა, რომ კონსერვატორების სიმართლე არსებობს არა საერთო მტკიცებების, არამედ კონკრეტული გამოცდილების ფორმაში. XX საუკუნის ერთ-ერთი უდიდესი კონსერვატორი მოაზროვნე მაიკლ უოკშოტი შეუძლებლად თვლიდა კონსერვატიზმის, როგორც გარკვეული იდეების ნაკრების განხილვას და მიაჩნდა, რომ ამ მოვლენის რეფლექსია შესაძლებელია მხოლოდ მისი პრაქტიკული ქცევის „ზნეობის“ გაგებით ამა თუ იმ მოვლენასთან დაკავშირებით.
ძირითადი ღირებულებები
მნიშვნელოვანი ღირებულება კონსერვატიზმისთვის არის ტრადიციონალიზმი, რომლის აზრიც მდებარეობს ზნეობრიობის ობიექტურ კანონში. თანამედროვე მეცნიერებაში არ არსებობს ტრადიციის ერთიანი ცნება. ისტორიულ-სოციოლოგიური ინტერპრეტაციის თანახმად ტრადიცია არის განცდების, ქცევების და აზროვნების სტერეოტიპების კომპლექსი, რომელსაც ნამდვილი ან ფიქტიური მიკუთვნებულობით სოციალური მემკვიდრეობისადმი დადებითად ან უარყოფითად აფასებენ ნებისმიერი თემის თუ საზოგადოების ფარგლებში. იერჟი შაცკი გამოყოფს სამ მთავარ კრიტერიუმს ტრადიციის ცნებაში: პირველი არის თავად ამა თუ იმ ღირებულების გადაცემის პროცესი თაობიდან თაობაზე კონკრეტულ საზოგადოებაში; მეორე არის აზროვნების კონკრეტული ფორმები, პოლიტიკური და სამართლებრივი ინსტიტუტები, ეთიკური და ესთეტიკური შეხედულებები, აკვიატებები, რომელიც ტრადიციად განიხილება; მესამე კი არის ამ თაობის დამოკიდებულება გადაცემული ტრადიციის მიმართ. მაქს ვებერი აღნიშნავდა, რომ ტრადიცია არის უპირობო ღირებულება, რომელიც არ ექვემდებარება რაციონალურ მსჯელობას.
ორგანულად წარმოქმნილი ტრადიციული ინსტიტუტები და ურთიერთობები, კონსერვატორების აზრით ხელს უწყობს საზოგადოების თვითორგანიზაციას და თვითრეგულირებას, კონკრეტული ინდივიდების თუ ჯგუფების ინტერესების და სურვილების თანხვედრას და შესაბამისად საშუალებას აძლევს სოციუმს კონფლიქტების თავიდან აცილების გზით განვითარების. ფრანგი სოციოლოგის გუსტავ ლე ბონის სიტყვებით, ტრადიციის გარეშე შეუძლებელია როგორც ეროვნული სული, ასევე ცივილიზაცია. ტრადიციონალიზმი გულისხმობს, რომ პოლიტიკა ეყრდნობა მხოლოდ იმ ტრადიციებს, რომელიც დროში გამოცდილია. არსებული ინსტიტუტები და პრაქტიკა უნდა შენარჩუნდეს. სოციალური და პოლიტიკური ცვლილებები კი ნდობას არ იმსახურებენ. სხვა სიტყვებით, კონსერვატორის თვალში ნებისმიერი ახალი სარგებლობს ერთგვარი დანაშაულის პრეზუმციით, ხოლო ყველაფერი ტრადიციული, უკვე არსებული და ფუნქციონირებადი პირიქით - უდანაშაულობის პრეზუმფციით. 200px|მინი|მარცხნივ|[[ჟოზეფ დე მესტრი, მწერალი, იურისტი და დიპლომატი]] კონსერვატორებისთვის ტრადიცია კულტურის განუყოფელ თვისებას წარმოადგენს. ნიკოლაი ბერდიაევი წერდა: „ტრადიციის, მემკვიდრეობითობის გარეშე კულტურა შეუძლებელია. კულტურა წარმოიშვა კულტისგან, კულტში კი ყოველთვის არის წმინდა კავშირი ცოცხლების და გარდაცვლილების, აწმყოსი და წარსულის...“ ტრადიციის უარყოფა შესაბამისად გარდაუვლად საფრთხის ქვეშ აყენებს მთელ კულტურას, მთელ სამყაროს წესრიგს, ფორმირებულს საუკუნეების განმავლობაში. კონსერვატორები თვლიან, რომ ადამიანის ბუნება პროდუცირებული არ არის მხოლოდ აწმყოთი. ადამიანთა ქცევა მათი აზრით რეგულირდება არა მხოლოდ აწმყოს გამოწვევებით, არამედ სოციალური გამოცდილებით, ისტორიული პრაქტიკით, პრეცედენტით, რომელთა ავტორიტეტიც კონსერვატორებისთვის გარდაუვალია. თუმცა ტრადიციონალიზმი კონსერვატორებისთვის აბსოლუტური არ არის. მოდერნიზაცია იწვევს ბევრი ინსტიტუტის და სტრუქტურის მოშლას, რომლებიც პრაქტიკულ და ღირებულებით მნიშვნელობას კარგავენ. კონსერვატიზმი არ ცდილობს სრულიად განადგურებულის აღდგენას და შენარჩუნებას. ეს თვისება მას რეტროგრადობისგან განასხვავებს.
კონსერვატორული აზროვნება იერარქიულია. ნებისმიერი იერარქია შეზღუდვების სისტემის არსებობას გულისხმობს. კონსერვატორები მხარს უჭერენ აზრს, რომ შეზღუდვა, ჩარჩოები არის კოსმოსის შემადგენელი ნაწილები, რაც მას ქაოსისგან განასხვავებს. კულტურის სამყარო მათთვის შეზღუდვების სამყაროა. კონსერვატიზმის იერარქიულობა პირველ რიგში საზოგადოებრივი წყობისადმი დამოკიდებულებაში გამოიხატება. კონსერვატორები ამტკიცებენ, რომ თანასწორობა შეუძლებელი და უსამართლოა. ეს მათთვის უტოპიური და უკიდურესად საშიში ლოზუნგია, რომელიც საყოველთაო უნიფიკაციის, ადამიანის შემოქმედებითი საქმიანობის სიკვდილის საფრთხეს შეიცავს. საზოგადოების მკაცრად იერარქიული მოწყობა, როდესაც თითოეული წევრი მკაფიოდ იაზრებს საკუთარ საზღვრებს და ქმედების შესაძლებლობას, კონსერვატიზმის პირველი ევროპელი იდეოლოგებისთვის - ედმუნდ ბერკისთვის, ჟოზეფ დე მესტრისთვის, ლუი დე ბონალდისთვის იდეალი იყო. მათ მსგავსი წესრიგი შეზღუდულად და შესაბამისად ერთადერთ შესაძლებლად მიაჩნდათ. გერმანელი კონსერვატორი გეორგ კარლ კალტენბრუნერი აღნიშნავდა: „ბუნების მიხედვით, არავითარი თანასწორობა არ არსებობს. ეს სოციალური ცნებაა, შეზღუდული გარკვეული სფეროებით და ამავდროულად იდეოლოგიურ ფიქციას წარმოადგენს“.
კონსერვატორული აზროვნების ტიპი არ უარყოფს გარდაქმნებს საზოგადოებაში. ევროპული კონსერვატორული იდეოლოგიის დამფუძნებელი ედმუნდ ბერკი წერდა: „სახელმწიფო, რომელიც არ ფლობს საკუთარი ცვლილებების შესაძლებლობებს, მოკლებულია საკუთარი გადარჩენის შესაძლებლობას“. კონსერვატორები, მიუხედავად იმისა, რომ იდეალურ საზოგადოებრივ ურთიერთობებს წარსულში ხედავდნენ, მის გადმოტანას აწმყოში და მით უმეტეს მომავალში არ ცდილობდნენ. კონსერვატორული მსოფლმხედველობა არ უპირისპირდება აწმყოს. მსგავსი რადიკალური რესტავრაცია მიუღებელია კონსერვატორებისთვის, რადგანაც ამ გზით „რეანიმირებული“ უუნარო იქნება მიიღოს მოცემულობა და დამოუკიდებლად იარსებოს აწმყოში.
ყველა ცვლილებას კონსერვატიზმი ორ სახედ ყოფს: ისინი, რომელთაც პირველ რიგში ნგრევა მოაქვთ და ისინი, რომლებიც მხოლოდ ვითარებას აუმჯობესებენ. მაიკლ უოკშოტი აღნიშნავდა, რომ პირველი ტიპის მომხრეებს საკუთარი კეთილი განზრახვების გამყარება არაფრით შეუძლიათ, გარდა ლოგიკურად აწყობილი გონებრივი კონსტრუქციებისა. ასეთი სიახლეები გრანდიოზულ ექსპერიმენტებად იქცევა, სადაც საზოგადოება, მისი სტრუქტურები, ინსტიტუტები მათი ავტორებისთვის მხოლოდ აუცილებელ კომპონენტებს წარმოადგენს. ისტორიული გამოცდილება საკმარისად აჩვენებს, რომ რყევები, რომელსაც საზოგადოება მსგავსი ექსპერიმენტების დროს განიცდის, უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე მიღწეული დადებითი შედეგები.
მეორე ტიპის ცვლილებები, უფრო მისაღები კონსერვატორებისთვის, წარმოადგენს პასუხს გარკვეულ სირთულეზე ან რეალური ცხოვრების პრობლემურობაზე. სიახლეებმა არაფერი უნდა დაანგრიონ და მათ ადგილას ხელოვნური ფორმები არ შექმნან. მათ მხოლოდ ძველი უნდა ჩაანაცვლონ ახლით, რომელიც ამავე ცივილიზაციის ფარგლებში წარმოიშვა. კონსერვატორები საკუთარ ამოცანას მოდერნიზაციის შედეგად გარდაუვლად წარმოქმნილი დისბალანსების, კონფლიქტური სიტუაციების, წინააღმდეგობების დარეგულირებაში ხედავენ. იმისთვის, რომ გარდაქმნა ნაკლებად მტკივნეულად განხორციელდეს, ნებისმიერ რეფორმირებაში უნდა იყოს „კონსერვატორული შემადგენელი“, რომელიც წარმოადგენს არა „სტატუს-კვოსკენ“ დაბრუნებას, არამედ უარს რადიკალურ წყვეტაზე აწმყოსთან და პოლიტიკური პრაქტიკის ყველაზე ოდიოზურ ფორმებთან. შესაბამისად შეგვიძლია ვისაუბროთ „კონსერვატორულ რეფორმირებაზე“, რომელსაც ახასიათებს ცვლილებების ტრადიციული საზოგადოების მოთხოვნისგან ამოზრდა, ცვლილებების ორგანული, თანდათანობითი ხასიათი.
საქართველოს კონსერვატიული პარტია
საქართველოში ასევე არსებობს საქართველოს კონსერვატიული პარტია - მემარჯვენე ორიენტაციის პარტია საქართველოში.
პარტიას თავდაპირველად ერქვა „ეროვნულ ძალთა გაერთიანება - კონსერვატორები“ და წარმოადგენდა ყოფილი პრეზიდენტის, ზვიად გამსახურდიას მომხრეთა ერთობას. 2002 წელს კონსერვატორები გაერთიანდნენ ბლოკში ერთიან ნაციონალურ მოძრაობასთან და რესპუბლიკურ პარტიასთან.
ბლოკმა 2002 წლის ადგილობრივ არჩევნებში წარმატებას მიაღწია თბილისის მასშტაბით, მიიღო რა ხმების 24 % და გაიყო გამარჯვება ლეიბორისტულ პარტიასთან. უკვე 2003 წლის ნოემბრის არჩევნებში ბლოკი ალტერნატიული ხმის დათვლისა და ეგზიტ-პოლების შედეგებით იყო გამარჯვებული ხმათა 27 %-ით. კონსერვატიული პარტია იყო ერთ-ერთი ორგანზატორი არჩევნების გაყალბების გამო ედუარდ შევარდნაძის წინააღმდეგ გამართული საპროტესტო აქციებისა.
2004 წლის საპარლამენტო არჩევნებში კონსერვატორები იყვმენ ბლოკ „ნაციონალური მოძრაობა-დემოკრატების“ შემადგენლობაში და მოიპოვეს საკონსტიტუციო უმრავლესობა ხმათა 66,2 %-ით.
კონსერვატორებმა შეწყვიტეს ნაციონალურ მოძრაობასთან თანამშრომლობა იმავე წლის გაზაფხულზე. 2006 წლის 5 ოქტომბრის ადგილობრივ არჩევნებში კონსერვატორები მონაწილეობდნენ რესპუბლიკელებთან ერთად ბლოკით „დავითაშვილი - ხიდაშელი - ბერძენიშვილი“. ბლოკმა საქართველოს მასშტაბით მიიღო ხმების 12 % და გავიდა მეორე ადგილზე.
2007 წლის შემოდგომაზე კონსერვატიული პარტია გაწევრიანდა ეროვნულ საბჭოში და იყო 2007 წლის ნოემბრის აქციების ერთ-ერთი ინიციატორი. პარტია 2008 წლის საპრეზიდენტო არჩევნებში მხარს უჭერდა ლევან გაჩეჩილაძეს, ხოლო 2008 წლის საპარლამენტო არჩევნებში მონაწილეობდა გაერთიანებულ ოპოზიციასთან ერთად.
მიუხედავად არჩევნებში მიღებული ხმებისა, პარტიის წევრებმა უარი განაცხადეს მანდატებზე. 2009 წლიდან პარტია იყო ერთ-ერთი ორგანიზატორი საპროტესტო აქციებისა 9 აპრილიდან 26 მაისამდე მიხეილ სააკაშვილის გადადგომის მოთხოვნით.
ფსიქოლოგია
კონსერვატიზმის, როგორც ფენომენის სწორად გასაგებად აუცილებელია გავმიჯნოთ კონსერვატიზმი როგორც საზოგადოებრივი აზრი, იდეოლოგია და კონსერვატიზმი, როგორც ფსიქოლოგიური მოვლენა, რომელიც საზოგადოების ქმედების რეგულირების მნიშვნელოვან მექანიზმს წარმოადგენს. ეს მეორე ცნება ნიკოლაი ბერდიაევმა დაახასიათა როგორც „ადამიანური საზოგადოებისთვის „ერთ-ერთი მარადიული და ონტოლოგიური საწყისი“. დღეს კონსერვატიზმის ეს მხარე საზოგადოების ფართო ჯგუფებისთვის დამახასიათებელ სააზროვნო მოდელად ითვლება, გაფორმებულად პოლიტიკური ძალების ან კონკრეტული ინდივიდების მიერ. მას ახასიათებს სიახლოვე ტრადიციებთან, სტაბილურობასთან, წესრიგთან, უარყოფს რევოლუციურ დამოკიდებულებებს და ეჭვით უყურებს რეფორმისტულ იმპულსებს. მსგავსი მსოფლმხედველობა პრინციპულად შეუძლებლად მიიჩნევს გონიერი სოციალური წესრიგის დამყარების შესაძლებლობას და მხარს უჭერს საზოგადოების „ორგანული“ მშენებლობის და მისი „ბუნებრივი“ განვითარების პრინციპებს.
1973 წელს, ბრიტანელმა ფსიქოლოგმა გლენ უილსონმა გამოაქვეყნა ნაშრომი, სადაც ამტკიცებდა რომ ზოგადი ფაქტორი, რომელსაც კონსერვატიზმი ეყრდნობა არის „გაურკვევლობის შიში“. 2003 წელს იოსტის, გლესერის, კრუგლანსკისა და სულოვეის მიერ ჩატარებულმა კვლევებმა ცხადყო რომ ორაზროვნების მიუღებლობა და შემეცნებითი უნარის შეზღუდვისკენ სწრაფვა ხელს უწყობს პოლიტიკური კონსერვატიზმის ხარისხის გაზრდას. კეითლინ მაკლაი თავის ნაშრომში აცხადებდა, რომ „ეს მახასიათებლები შესაძლოა დაკავშირებული იყოს ისეთ ზოგად ღირებულებებთან, როგორიცაა ინდივიდუალური ვალდებულება და მტკიცე ერთგულება“. მისმა კვლევამ ასევე აჩვენა, რომ როდესაც ადამიანების უმეტესობა მდგრადია ცვლილებების მიმართ, ლიბერალები უფრო ტოლერანტულად უდგებიან ამ საკითხს.
ფსიქოლოგი ბობ ალტმეიერის აზრით ინდივიდები, რომლებიც პოლიტიკური კონსერვატორები არიან ხშირად მემარჯვენე მხარის ავტორიტარიზმის მიმართულებით მაღალ თანამდებობეს იკავებენ. ფსიქოლოგი ფელიცია პრატო და მისი კოლეგები მისდევდნენ მაღალი სოციალური დომინირების იდეას, რომელიც მჭიდროდაა დაკავშირებული კონსერვატიულ პოლიტიკურ შეხედულებებთან და ეწინააღმდეგება სოციალურ ინჟინერიას, რომელიც ემხრობა სოციალური თანასწორობის პრინციპს. მიუხედავად კვლევებისა პრატომ და მისმა მიმდევრებმა ასევე დაადგინეს, რომ მაღალი სოციალური დომინირება მჭიდროდ იყო დაკავშირებული საზოგადოებაში დამკვიდრებულ ცრურწმენებთან.
მკვლევართა ნაწილი კონსერვატიზმს აზროვნების სტილად ან ქცევითი სოციოკულტურული ნორმების კომპლექსად მიიჩნევს, რომელიც შემდეგ შესაბამის პოლიტიკურ იდეოლოგიას წარმოშობს. გერმანელი პოლიტოლოგი და ფილოსოფოსი გერდ კლაუს კანტენბრუნერი კონსერვატიზმს „დროის მიღმა უნივერსალური ღირებულებების სისტემად“ განსაზღვრავდა, რომელიც ერთ დონეზე დგას ისეთ ზოგადსაკაცობრიო კატეგორიებთან, როგორიცაა ტრადიცია, რელიგია, ეთიკა და კულტურა.
1996 წელს ჩატარებულმა კვლევებმა რასიზმისა და კონსერვატიზმის შორის ურთიერთობის შესახებ დაადგინა, რომ „შავკანიანების წინააღმედ წარმოქმნილი ცრურწმენები არანაირ კავშირში არ იყო პოლიტიკურ კონსერვატიზმთან არც ინტელექტუალურ და არც საგანმანათლებლო დონეზე“. მათ ასევე დაადგინეს, რომ რასიზმსა და კონსერვატიზმს შორის თანაფარდობა მთლიანად გამოწვეული იყო მათი საერთო - სოციალური დომინირების იდეასთან დაკავშირებით.
2008 წელს ჩატარებულმა კვლევებმა აჩვენეს რომ კონსერვატორები უფრო ბედნიერები არიან ვიდრე ლიბერალები. ვინაიდან შემოსავლებზე უთანასწორობა თანდათან იზრდება, ასევე იზრდება ბედნიერების ხარისხიც კონსერვატორებში, რადგან ისინი უფრო მეტად ფლობენ იდეოლოგიურ ბუფერს ეკონომიკური უთანასწორობის ნეგატიური ჰედონისტური გავლენის წინააღმდეგ.
კონსერვატიზმი, როგორც აზროვნების ტიპი, სამყაროსადმი დამოკიდებულება და პოლიტიკურ-იდეოლოგიური ორიენტაცია, ასევე კონსერვატორული ხასიათის პოლიტიკური პრაქტიკა ცხადია ისტორიის უფრო ადრეულ ეტაპებზეც არსებობდა. კონსერვატორული მთლიანობის ამ მხარეს გერმანელი სოციოლოგი და ფილოსოფოსი კარლ მანჰეიმი „უნივერსალურ კონსერვატიზმს“ უწოდებს. ეს მოვლენა შეიძლება კონსერვატორულ ინსტინქტად ან გარკვეული ცნობიერების თავისებურებად გავიგოთ. კონსერვატორული ფენომენის მსგავსი ახსნა მისი მნიშვნელობის გაბუნდოვანებას და სხვადასხვა სპეკულაციების გაჩენას იწვევს, რომელიც კონსერვატიზმს წარმოაჩენს „ინსტინქტად, რომელიც გააჩნდა გამოქვაბულის ადამიანს, კმაყოფილს საკუთარი ქვის ჩაქუჩით ან ველურს, რომელიც ბრმად მისდევს ტომის ჩვეულებებს“. უნივერსალური კონსერვატიზმი კი რთულ მექანიზმს წარმოადგენს. მანჰეიმის აზრით, იგი არა მხოლოდ ინარჩუნებს უკვე არსებულ ინსტიტუტებს, არამედ ხელს უწყობს განვითარებას საზოგადოებაში არსებული რელიგიურ-ზნეობრივი მსოფლმხედველობის, ღირებულებათა სისტემის, სახელმწიფოებრივი და სამართლებრივი ურთიერთობების ფორმების ჩარჩოებში. როდესაც განვითარება ამ გზით მიმდინარეობს, კონსერვატიზმი ლატენტური ფორმით არსებობს. თუმცა სიტუაცია იცვლება, როდესაც საზოგადოებაში ხდება ძირეული ტრანსფორმაციები, რომელიც ცხოვრების არსებულ წყობას ემუქრება. მანჰეიმის სიტყვებით, ამ დროს ხდება კონსერვატორული მსოფლმხედველობის რეფლექსია, მისი იდეოლოგიურ სისტემად, საზოგადოებრივ-პოლიტიკური აზრის მიმართულებად გადაქცევა. ამ პროცესის განვითარება მიმდინარეობდა ძირითადად ახალ დროში, რომელიც დასავლეთ ევროპაში გლობალური ცვლილებების პერიოდად იქცა, დაკავშირებულად ახალ, ბურჟუაზიულ-ინდუსტრიულ საზოგადოებაზე გადასვლასთან. მკვლევარი იურგენ ჰაბერმანსი აღნიშნავდა, რომ ამ ეპოქაში ბატონობდა „ისტორიული ცნობიერება, რომელიც კავშირს წყვეტდა ტრადიციულ „ბუნებრივ კონტინუუმებთან“. ასევე პრევალირებდა „ნდობა გონიერი დისკურსის მიმართ, რომელიც უნდა ყოფილიყო საბაზისო ნებისმიერი პოლიტიკური ბატონობის ლეგიტიმიზაციის პროცესში“. კონსერვატიზმის თეორიული გაფორმება კი გაცილებით ადრე დაიწყო.
სქოლიო
კატეგორია:კონსერვატიზმი კატეგორია:პოლიტიკური იდეოლოგიები კატეგორია:სოციალური თეორიები
ისააკი
ისააკი, ბიბლიური პერსონაჟი, აბრაამისა და სარას ძე. ებრაელთა ერთ-ერთი მითიური მამამთავარი. იაჰვეს ბრძანებით, აბრაამს ისააკი უნდა შეეწირა მსხვერპლად, მაგრამ მსხვერპლშეწირვის დროს ღმერთმა ისააკის ნაცვლად მას სამსხვერპლო ვერძი მიუვლინა (დაბადება, თ. 22). ისააკის თქმულება განეკუთვნება ბიბლიური პატრიარქების ლეგენდათა ციკლს. თავდაპირველად ისააკი სავარაუდოდ ისრაელთა ერთ-ერთი ტომის „წინაპარ-ღმერთად“ ითვლებოდა. პირმშო ძის მსხვერპლად შეწირვა გამოძახილია პირველყოფილი რელიგიის კულტებისათვის დამახასიათებელი წესისა. მსხვერპლშეწირვის სცენა აისახა ხელოვნებაშიც (დონატელოს რელიეფი, რემბრანდტის სურათი და სხვა).
სქოლიო
კატეგორია:ძველი აღთქმის ხალხი
აიმარა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი აიმარა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ამბლის მუნიციპალიტეტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იარვამაას მუნიციპალიტეტი
ბახფანდაგი
ბახფანდაგი — მთა საქართველოში, შიდა ქართლის მხარეში, ჯავის მუნიციპალიტეტში. მდებარეობს მაღრან-დვალეთის კავკასიონზე, მდინარე დიდი ლიახვის მარჯვენა შენაკადის — ჯომაღისწყლის სათავეში. სიმაღლე 3037 მ. აგებულია ზედაიურული მერგელოვანი თიხაფიქლებით. შემოსილია სუბალპური და ალპური ბალახეულობით.
ლიტერატურა
კატეგორია:შიდა ქართლის მხარის მთები
ბახფანდაგი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ბახფანდაგი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნიკიტა ნოვგოროდელი
ნიკიტა ნოვგოროდელი — მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 31 იანვარი, ახალი სტილით - 13 თებერვალი.
წმიnდა ნიკიტა, ნოვგოროდელი ეპისკოპოსი ახალგაზრდა იყო, როდესაც კიევო-პეჩორის მონასტერში მივიდა და მალე დაყუდებული ცხოვრების სურვილიც გამოთქვა. იღუმენმა გააფრთხილა, ახალგაზრდა ბერისთვის ასეთი ღვაწლი ნაადრევიაო, მაგრამ ნიკიტამ ყურად არ იღო რჩევა. ერთხელ, მოსაგრე ცოდვით დაეცა: ანგელოზის სახით გამოცხადებულ ეშმაკს თაყვანი სცა. ამის შემდეგ ბოროტმა მას, მისი თქმით, უკვე სრულყოფილებამდე ამაღლებულს, შეაგონა: ეს თქვა და დაყუდებულის მახლობლად დადგა, თან თავი ისე მოიჩვენა, თითქოს ლოცულობდა. მოხიბლული ბერი ნიკიტა მალე ყველას აღემატა ძველი აღთქმის წიგნების ცოდნაში, ახალ აღთქმაზე კი არა თუ საუბარი, სიტყვის გაგონებაც კი არ სურდა. კიევო-პეჩორელი ძმები მივიდნენ ცდუნებულთან და ლოცვებით განაშორეს მას ბოროტი. ამის შემდეგ ნიკიტამ კურთხევით დატოვა დაყუდების ადგილი და მკაცრ მარხვასა და ლოცვას მიეცა, ყველაზე მეტად კი მორჩილებისა და თავმდაბლობის მოგებას ესწრაფოდა. ყოვლადსახიერმა უფალმა ნეტარი ბერების ლოცვით იგი დაცემის სიღრმიდან სრულყოფილების მწვერვალზე აღამაღლა. შემდგომში წმიდანი ნოვგოროდის ეპისკოპოსი გახდა და სასწაულქმედების ნიჭიც მიემადლა. ღირსმა ნიკიტამ მშვიდობით მიიცვალა 1109 წელს.
წყვილჩლიქოსნები
წყვილჩლიქოსნები (Artiodactyla), ძუძუმწოვრების რიგი. თითოეულ ფეხზე 2 ან 4 თითი აქვთ. თითების ბოლო ფალანგები დაფარულია ჩლიქებით. ლავიწი არ გააჩნიათ. წყვილჩლიქოსნების ძირითადი კბილები შეგუებულია უხეში მცენარეული საკვების ღეჭვას. კუჭი უმრავლესობას რთული აქვს (ირემი, ძროხა), იშვიათად — მარტივი (ღორი). გავრცელებული არიან ყველა კონტინენტზე ანტარქტიდის გარდა (ავსტრალიაში წყვილჩლიქოსნები ადამიანმა შეიყვანა). იკვებებიან მცენარეულობით, გარდა ღორებისა, რომლებიც ყოვლისმჭამელები არიან. რიგში გაერთიანებულია 3 ქვერიგი: არამცოხნელები (Nonruminantia), მცოხნელები (Ruminantia) და კორძფეხიანები (Tylopoda). პირველში შედის 3 ოჯახის 12 სახეობა, მეორეში — 6 ოჯახის 180-მდე სახეობა, ხოლო მესამეში — ერთი ოჯახის 6 სახეობა. საქართველოში გვხვდება წყვილჩლიქოსნების 3 ოჯახის 7 სახეობა. წყვილჩლიქოსნებს განეკუთვნება სასოფლო-სამეურნეო ცხოველების უმრავლესობა: ღორი, აქლემი, მსხვილი რქოსანი საქონელი, ცხვარი, თხა.
სქოლიო
* კატეგორია:ძუძუმწოვრები
აბლარი
აბლარი — ნასოფლარი ახალქალაქის მუნიციპალიტეტში. იგი მოხსენიებულია აბი-ს სახელითაც. XVI ს-ის ბოლოს აბლარში უკვე აღარავინ ცხოვრობს. ამიტომაცაა, რომ დღეისათვის ნასოფლარის კვალი თითქმის წაშლილია. ნასოფლარი მდებარეობს იმავე სახელწოდების მდინარის სათავეში.
აბლარი (აბი), რომელსაც დუბლი მოეპოვება სამცხეში და აბული ერთი წარმომავლობის სახელები ჩანს.
ნასოფლარში შემორჩენილია დარბაზული ტიპის გაძარცვული, პერანგშემოცლილი და დანგრეული ეკლესია. მიმოფანტულია მრავალი პოსტამენტი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ახალქალაქის მუნიციპალიტეტის ნასოფლარები
ვერხნეკანსიაროვო
ვერხნეკანსიაროვო (Үрге Ҡанһөйәр; Верхнекансиярово) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბალტაჩევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით, სოფელში ცხოვრობს 211 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ სტარობალტაჩევოდან დაშორებულია 20 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია კუედა, რომელიც დაშორებულია 91 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (81%).
სქოლიო
კატეგორია:ბალტაჩევოს რაიონის სოფლები
ნაკიფარი
ნაკიფარი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, იფარის თემში (სოფლები: ადიში, ბოგრეში, ზეგანი, ნაკიფარი). მდებარეობს მდინარე ენგურის ნაპირზე, ზღვის დონიდან 1600 მ. მესტიიდან 22 კმ.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 34 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ანისეტო-არსეს პროვინცია
ანიესტო-არსე — პროვინცია ბოლივიაში, ტარიხას დეპარტამენტის სამხრეთ ნაწილში. სახელი ეწოდა 1888 - 1892 წლებში ბოლივიის პრეზიდენტის, ანისეტო არსეს პატივსაცემად.
პროვინცია ერთ-ერთია ტარიხას დეპარტამენტის 6 პროვინციიდან. დასავლეთით და სამხრეთ-აღმოსავლეთით ესაზღვრება არგენტინა. ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ გადაჭიმულია 140 კმ-ზე, აღმოსავლეთიდან დასავლეთით 100 კმ-ზე, ხოლო მთლიანი ფართობი 4 910 კმ²-ია.
მოსახლეობა
2001 წლის მონაცემებით, პროვინციის მოსახლეობა 52 570 ადამიანს შეადგენდა.
დაყოფა
პროვინცია შედგება ორი მუნიციპალიტეტისაგან, რომლებიც თავის მხრივ კანტონებად იყოფიან. დედაქალაქია პადკაია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტარიხას დეპარტამენტის პროვინციები
მერილინ მონრო
მერილინ მონრო (Marilyn Monroe, დაბადების სახელი: ნორმა ჯინ მორტენსონი, ინგლ. Norma Jeane Mortenson; დ. 1 ივნისი, 1926 — გ. 5 აგვისტო, 1962) — ოქროს გლობუსის მფლობელი ამერიკელი მსახიობი, მომღერალი, მოდელი, ჰოლივუდის ერთგვარი „ხატი“, კულტისა და ყველა დროის სიმბოლო, მშვენიერებისა და მოდის იდეალი, ასევე სექს-სიმბოლო. მერილინ მონრო არის ერთადერთი ქალი წარმომადგენელი ჟურნალ ფორბსის „ყველაზე შემოსავლიანი გარდაცვლილი გამოჩენილი ადამიანების“ სიაში.
ბიოგრაფია
მერილინ მონრო დაიბადა ლოს-ანჯელესის საავადმყოფოს საქველმოქმედო პალატაში. ბიოგრაფ ფრედ ლავრენს გილზის თანახმად, მისმა ბებიამ დელა მონრო გრეინჯერმა ის აიმე სემპლ მაკფერსონს მოანათვლინა როგორც ნორმა ჯინ ბეიკერი. მიუხედავად იმისა რომ 1946-ში მან სასცენო სახელად მერილინ მონრო აიღო, მას მაინც არ შეუცვლია ლეგალურად თავისი სახელი 1956 წლის 23 თებერვლამდე. მონროს დედა გლედის პირლ მონრო ბეიკერი იყო. წლების მანძილზე სჯეროდათ, რომ გლედისის მეორე ქმარი მარტინ ედვარდ მორტენსენი (დ. 1897 - გ. 1981)იყო მერილინის მამა. ასევე, მონროს დაბადების მოწმობაშიც სწორედ მისი სახელი და გვარი ეწერა.
ის იყო ცნობილი თავისი კომედიური ხასიათის როლებითა და ეკრანებზე ხშირი გამოჩენით. მონრო გახდა ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული კინოვარსკვლავი 1950-იანი და ადრეული 1960-იანი წლებისა. თავისი კარიერის შედარებით გვიან „საფეხურებზე“ ის სერიოზულ როლებზე მუშაობდადა მისი წარმატება  მისივე დროის ყველა დანარჩენი მსახიობისას აღემატებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1 ივნისი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1962 კატეგორია:ნორვეგიელი ამერიკელები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი ქალი მსახიობები
კაურის ეროვნული პარკი
კაურის ეროვნული პარკი (Parque Nacional Caura) ― ეროვნული პარკი ამასონასისა და ბოლივარის შტატებში, ვენესუელაში. პარკი 2017 წელს შეიქმნა. მისი ფართობი 75 340 კმ²-ია და უდიდესია ვენესუელის მასშტაბით.
ისტორია
1968 წელს რაულ ლეონის მთავრობამ დაცული სივრცეების შექმნის შესახებ ბრძანება გამოსცა, რომლებიც კაურის ტერიტორიის სატყეო ნაკრძალებსაც მოიცავდა. 2008 წელს ჰუგო ჩავესის მთავრობის გადაწყვეტილებით, მდინარის აუზის რესურსების დასაცავად კაურის გეგმა შეიქმნა.
2017 წლის მარტში ნიკოლას მადუროს ბრძანებით, ბოლივარის შტატისა და ამასონასის შტატის ფართო რეგიონში არსებული სახეობების შესანარჩუნებლად კაურის ეროვნული პარკი დაარსდა.
სქოლიო
კატეგორია:ვენესუელის ეროვნული პარკები კატეგორია:ამასონასის შტატის გეოგრაფია კატეგორია:2017 წელს დაარსებული დაცული ტერიტორიები კატეგორია:2017 წელს დაარსებულები ვენესუელაში კატეგორია:ამასონასის შტატის ღირსშესანიშნაობები
ბოლივიის საგარეო ურთიერთობები
ჩილესთან ურთიერთობები პირველად წყნარი ოკეანის მეორე ომისას დაიძაბა (1879–1883 წ.წ.), როდესაც ბოლივიამ დაკარგა წყნარ ოკეანეზე გასასვლელი — ატაკამის რეგიონი. ასევე საკმაოდ დაიძაბა ურთიერთობები მდინარე ლაუკის წყლის გამოყენების თაობაზე (1962-1975 წ.წ.). სიტუაცია განიმუხტა 1975 წელს, მაგრამ კვლავ დაიძაბა 1978 წელს, როდესაც ორივე ქვეყანა უუნარო აღმოჩნდა გადაეჭრა ატაკამის სასაზღვრო დავა, სადაც ბოლივია ჩილესგან მისთვის წყნარ ოკეანეზე გასასვლელის გადაცემას მოითხოვდა. 1960-იან წლებში ბოლივიას ურთიერთობა დაეძაბა კუბასთან.
ბოლივიის საგარეო პოლიტიკა მოიცავს მძიმე ეკონომიკურ კომპონენტებს. 1996 წელს ქვეყანა გაწევრიანდა ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაციაში, რიოს ჯგუფსა და მერკოსურში (Southern Common Market). ბოლივია ხელს უწყობს მდგრადი განვითარებისა და ადგილობრივი ხალხების უფლებამოსილების გაზრდის პოლიტიკას.
ბოლივია გაეროსა და რამდენიმე სხვა ორგანიზაციისა თუ პროგრამის წევრია, ესენია: ამერიკის სახელმწიფოთა ორგანიზაცია (OAS), ანდების საზოგადოება, INTELSAT-ი, მიუმხრობლობის მოძრაობა, საპარლამენტთაშორისო კავშირი, ლათინური ამერიკის ინტეგრაციის ორგანიზაცია (ALADI), მსოფლიო სავაჭრო ორგანიზაცია, საერთაშორისო ურთიერთდახმარების ხელშეკრულება, მერკოსური (MERCOSUR) და URUPABOL (ურუგვაი, პარაგვაი, ბოლივია. დაარსდა 1993 წელს).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბოლივიის პოლიტიკა
ბახმარო
ბახმარო — დაბა და კურორტი გურიაში, ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში. ბახმარო კლიმატური მაღალმთიანი კურორტია, სადაც მთავარი სამკურნალო ფაქტორი მთისა და ზღვის შერეული ჰავაა. კურორტი სოჭითა და ნაძვით მდიდარ ქვაბულში, ზღვის დონიდან 1926-2050 მეტრზე მდებარეობს. ბახმაროს სამკურნალო თვისებები 1890-იან წლებში აღმოაჩინეს და მისი კურორტად ჩამოყალიბება მაშინვე დაიწყო. 1923 წელს ოფიციალურად მიენიჭა კურორტის სტატუსი. ბახმაროს სეზონი ზაფხულში დაახლოებით ორ თვეს გრძელდება და კულმინაციას ყოველი წლის 19 აგვისტოს ტრადიციული დოღისა და დღესასწაულის დროს აღწევს.
სახელწოდება
იური სიხარულიძის აზრით ბახმარო სვანური წარმოშობისაა და კაცის გადასასვლელს ნიშნავს. „ბახ“ არის გადასასვლელი, ხოლო „მარო“ არის სახეცვლილება სვანური „მარესი“, რომელიც კაცს ნიშნავს. ლეგენდის თანახმად კურორტის სახელი ულამაზეს თავადის ქალს, მაროს უკავშირდება. მარო თურქებმა მოიტაცეს, უკან დადევნებულ მდევარს კი ხანჯლით განგმირული დაუტოვეს, გვერდით ქვაზე კი, მისივე სისხლით დააწერეს: „ბახ მარო“ - ნახეთ თქვენი მარო.
გეოგრაფია
ბახმარო მდებარეობს მესხეთის ქედზე, მდინარე ბახვისწყლის ხეობაში, ტყის ზონის ზემო ნაწილში. ზღვის დონიდან 1926-2050 მ, შავი ზღვის სანაპიროდან პირდაპირი ხაზით 50 კმ., ჩოხატაურიდან 52 კმ., ოზურგეთიდან (რკინიგზის უახლოესი სადგური) 72 კმ. ბახმაროს ტერიტორია წარმოადგენს ერთგვარ ქვაბულს, რომელიც გარშემორტყმულია აღმოსავლური ნაძვის, სოჭის და კავკასიური ფიჭვის მარადმწვანე ტყის კორომებისაგან. გეოლოგიურად ბახმაროს ტერიტორია აგებულია შუა ეოცენის ვულკანოგენურ-დანალექი ქანებით, რომლებიც ხასიათდებიან ინტენსიური დანაოჭებითა და ტექტონიკური რღვევების სიხშირით, რაც განაპირობებს გრუნტის წყლების სიუხვეს. საქართველოს ჰიდროგეოლოგიური დარაიონების სქემის მიხედვით ტერიტორია შედის მცირე კავკასიონის ნაოჭა ბელტური სისტემის, ჰიდროგეოლოგიური ოლქის დასავლეთი დაძირვის ზონაში.
ჰავა
დასავლეთის მხრიდან ბახმარო ღიაა, რის წყალობითაც ხეობაში იჭრება ზღვის თბილი ქარი – ბრიზი. გაზაფხულსა და ზაფხულში გაბატონებულია ჩრდილოეთისა და ჩრდილო-აღმოსავლეთის ქარები. მთა-ველის ქარების სიჭარბე (საშუალო სიჩქარე – 2-3 მ/წმ) კურორტის კარგ განიავებას უწყობს ხელს, ამიტომ ჰაერი აქ მუდამ სუფთა და გამჭირვალეა. ეს ქმნის გაფანტული ულტრაიისფერი რადიაციის მაღალ დონეს. წლიური საშუალო ტემპერატურაა 3,4 °C. ზამთარი აქ ზომიერად რბილია, (იანვრის საშუალო ტემპერატურა -5,2 °C), თოვლის საფარი ძალიან მაღალია (ზოგჯერ 4-5 მეტრსაც აღწევს) და 6 თვემდე რჩება. ზაფხული ზომიერად გრილი და მშრალია, (აგვისტოს საშუალო ტემპერატურა 13,4 °C), მზის ნათება წელიწადში 1975 საათის ფარგლებშია. საკურორტო სეზონი ივნისის შუა რიცხვებიდან სექტემბრის შუამდე გრძელდება. სექტემბრის ბოლოს შესაძლოა თოვლიც კი მოვიდეს. ნალექების საშუალო წლიური რაოდენობა 1900 მმ-ია, შეფარდებითი სინოტივე 73 %-ია.
ფლორა
ბახმაროს მიმდებარედ მცენარეულობა კანონზომიერად იცვლება, როგორც ზღვიდან დაშორების, ისე სიმაღლებრივი სარტყლების მიხედვით. ზღვის დონიდან 1000-1200 მ-მდე გაბატონებულია პოლიდომინანტური შერეული ფართოფოთლოვანი ტყეები, სადაც ტყის შემქმნელი სახეობებია: წაბლი, წიფელი, მუხა, კავკასიური რცხილა, ლეკა, კავკასიური ცაცხვი, მდგნალი, მურყანი. მუხის სახეობებიდან, აღსანიშნავია ბუჩქოვანი ტიპის პონტური მუხა, რომელიც ფართო დაჯგუფებას ქმნის ათობით ჰექტარ ფართობზე სოფელ ჩხაკოურას ზემოთ, ბახმაროს საავტომობილო გზის მიმდებარედ, სამხრეთ-დასავლეთისკენ მიმართულ ფერდობებზე.
ზღვის დონიდან 1500 მ-დან 2000-2200 მ-მდე გავრცელებულია მუქწიწვიანი ტყის ქვესარტყელი. სარტყელი ხასიათდება ცივი ჰავით და ნალექების დიდი რაოდენობით. მთავარ ტყისშემქმნელ ჯიშებს ამ სარტყელში წარმოადგენს აღმოსავლეთის ნაძვი და კავკასიური სოჭი, რომლებსაც ერევა აღმოსავლეთის წიფელი. წიწვიანი ტყის ტიპებიდან დიდ ფართობზეა წარმოდგენილი აგრეთვე წმინდა ნაძვნარები, ნაძვნარ-სოჭნარები და წმინდა სოჭნარები. გვხვდება წმინდა წიფლნარი და წიფლის სიჭარბით შერეული წიფლნარ-მუქწიწვიანი ტყის დაჯგუფებებიც. ნაძვნარ-სოჭნარი ტყის ფარგლებში წიწვოვან მცენარეებს, წიფელთან ერთად აქა-იქ ერევა ფართოფოთლოვანი ტყის შემქმნელი ელემენტებიც. მაღალმთის ნეკერჩხალი (ბოკვი), მთრთოლავი ვერხვი, კავკასიური ცაცხვი, ჩვეულებრივი იფანი. ნაძვი და სოჭი ქმნის მაღალმწარმოებლურ შერეულ ტყეებს, ნაძვნარ-სოჭნარი ტყეები ძვირფასი ჯიშების მერქნის მიღების წყაროს წარმოადგენს. ასეთი თვისებების გამო, XX საუკუნის ბოლო ათწლეულში, მასიურად ხდებოდა მაღალმწარმოებლური ხეების გაჩეხვა. სოჭნარს ძირითადად უჭირავს კურორტის სამხრეთით მდებარე ფერდობები, ხოლო ნაძვნარს - ჩრდილოეთის და ჩრდილო - აღმოსავლეთის ფერდები. მშრალ და ღია ადგილებში, უმეტესად სამხრეთის ექსპოზიციის ფერდობებზე, გავრცელებულია კავკასიური ფიჭვის ტყეები. ფიჭვნარის კვალი შემორჩენილია მდინარე ბაისურას ხეობაში.
ზემოაღწერილი ტყეების მაღლა მდებარეობს სუბალპური სარტყელი. ბახმაროს ქვაბულის ირგვლივ გვხვდება მეჩხერი სუბალპური ტყე, რომელსაც ძირითადად ქმნის მაღალმთის ბოკვი და არყი. ამნაირ ტყეში ხეები ერთმანეთისგან მოშორებით იზრდება, მათ შორის სივრცე დაფარულია ბალახოვანი მცენარეებით და ნიადაგის ზედაპირი მეტწილად გაკორდებულია. ბახმაროს ქვაბულის ირგვლივ - სუბალპებში, უფრო მეტად გავრცელებულია ტანბრეცილი ტყეები. იგი ჩვეულებრივ განვითარებულია ჩრდილოეთის და დასავლეთის ფერდობებზე ჩაღრმავებულ ღარტაფებში, ძირითადად ისეთ ადგილებზე, სადაც თოვლის საფარი ღრმაა და ხანგრძლივად დევს. ამ ტიპის კორომებს ქმნის ლიტვინოვის არყი და ცირცელი. ამავე სარტყელში ხშირია სოჭის, ნაძვის და წიფლის დაბალტანიანი, მეჩხერი კორომები.
სუბალპური მაღალბალახეულობა გამოირჩევა კოლხური სახეობების სიუხვით, რომელშიც დომინირებს პოლიდომინანტური შედგენილობის მაღალბალახეულობა. ფართოფოთოლა დუცი, მთის ღოლო, ხარისშუბლა, კულმუხო, მზიურა, სამტატა, ტელეკია მშვენიერი, ნამიკრეფია, ბრძამი და მარცვლოვან-ნაირბალახოვანი მდელოები, რომლებიც მრავალი ვარიანტითაა წარმოდგენილი: ცხვრის წივანა, სამყურები, კავკასიური კურდღლისბრჩხილა, ბაია, ვარსკვლავა, ბაბუაწვერა, ნემსიწვერა, მარმუჭი, დიდყვავილა ბარისპირა, ცის ფოლიო, ჩვეულებრივი ფრინტა და ბევრი სხვა.
ალპური სარტყელი გამოსახულია ცალკეულ მწვერვალებზე, რომელთა სიმაღლე ზღვის დონიდან 2500 მ.-ზე მეტია. ალპურ მდელოთა შორის გაბატონებულია პოლიდომინანტური მარცვლოვან-ნაირბალახოვანი მდელოები, რომლებსაც ქმნის ალპური თივაქასრა, ძიგვა, წივანა, ისლი, სამყურები, უძოვარა, ნემსიწვერას, მაჩიტას და ბაიას სხვადასხვა სახეობები და სხვ. ჩრდილო ფერდობებზე გავრცელებულია ალპური დეკიანის რაყეები.
ფაუნა
ბახმაროსა და მის მიმდებარე ტერიტორიებზე ბინადრობენ ფრინველები: ყორანი, მთის არწივი, ქედანი, მთის ბოლოქანქარა, თეთრგულა შაშვი, თოხიტარა, მთის გრატა, ჩხიკვი, ჩვეულებრივი ცოცია. გარდა მობინადრე ფრინველებისა, ბახმაროზე გადის გადამფრენ ფრინველთა ევრაზია-აფრიკის სამიგრაციო მარშრუტი, სადაც გაზაფხულსა და შემოდგომაზე გადაადგილდებიან შორეულ მოგზაურობაში დაძრული სხვადასხვა ფრინველთა გუნდები: კაკაჩები, კირკიტები, ძერები, არწივი, ქედნები, ბატები, წეროები და სხვ.
ძუძუმწოვრებიდან ბახმაროს ტერიტორიაზე ბინადრობს ან წელიწადის სხვადასხვა დროის განმავლობაში სტუმრობს: მურა დათვი, კავკასიური მგელი; არჩვი, მელა, ტყის კატა, თეთრყელა კვერნა, დედოფალა, ევროპული კურდღელი, წავი, ფოცხვერი. ასევე გავრცელებულია სხვადასხვა მცირე ძუძუმწოვართა პოპულაციები: განსაკუთრებული სიმრავლით აღირიცხება მცირე ტყის თაგვი, მინდვრის თაგვი, ბუჩქნარის მემინდვრია, კავკასიური თხუნელა, ფუღუ, ღამურისებრი.
ქვეწარმავლებიდან ყველაზე ხშირია - კლდეზე მცოცავი ქართული ხვლიკი, წითელმუცელა და ართვინული ხვლიკები; კავკასიური გველგესლა. ამფიბიებიდან საკვლევ ტერიტორიაზე ბინადრობს: ტყის ბაყაყი, მცირეაზიური ბაყაყი, კავკასიური ჯვარულა და სავარცხლიანი ტრიტონი. მდინარე ბახვისწყალში ბინადრობს მდინარის კალმახი.