cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დავით ჩხიკვიშვილი
ბიოგრაფია
მუშაობდა საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის ისტორიის საკითხებზე. ივანე ჯავახიშვილის თხზულებათა 12-ტომეულის სარედაქციო კოლეგიის წევრი და მთავარი რედაქტორი. დავით ჩხიკვიშვილი 100-ზე მეტი მეცნიერული შრომის ავტორია, მათ შორის, მონოგრაფიებისა: „სოციალისტური კულტურის ეროვნული ფორმების შესახებ“, „სოციალიზმი და ეროვნული კულტურის ზოგიერთი საკითხი“, „სოციალიზმი, ერი და კულტურა“, „სუმბათაშვილი-იუჟინი საბჭოთა თეატრის სათავეებთან“, „ხალხი და კულტურა“ და სხვა. აგრეთვე ეკუთვნის მემუარული მოგონება სამხედრო თემაზე.
საქართველოს სსრ IV-XI მოწვევების უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი, საქართველოს კომპარტიის ცკ-ის წევრი. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენითა და სხვა ორდენებით, აგრეთვე მედლებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:საქართველოს მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრ-კორესპონდენტები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის რექტორები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:ჩოხატაურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IV მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის V მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის VI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის VII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის VIII მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის IX მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის X მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის XI მოწვევის უმაღლესი საბჭოს დეპუტატები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის კულტურის მინისტრები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის უმაღლესი და საშუალო სპეციალური განათლების მინისტრები დ
ალექსია (იტალიელი მომღერალი)
ალექსია (ნამდვილი სახელი ალესია აკუილანი, დ. 19 მაისი, 1967) — იტალიელი მომღერალი. სანამ 2000-იან წლებში იტალიურ ენაზე სიმღერების ჩაწერას დაიწყებდა, 1990-იან წლებში ინგლისურად მღეროდა. ჰქონდა რამდენიმე სინგლი საერთაშორისო ჰიტების სტატუსებით. სოლო კარიერამდე მღეროდა Ice Mc-ის ჩანაწერებზე.
მსოფლიო მასშტაბით გაყიდული აქვს 6 მილიონი ჩანაწერი. აქვს 10 სინგლი, მოხვედრილი საუკეთესო 10-ეულებში, აქედან 4 - #1 პოზიციებზე, გაყიდვების მრავალი საერთაშორისო სერტიფიცირებით. ცხრაჯერ გამოვიდა Festivalbar-ზე და ოთხჯერ - სანრემოს მუსიკალური ფესტივალის ფარგლებში, სადაც, გარდა კრიტიკოსთა დადებითი შეფასებებისა, სამჯერ მოხვდა მეორე პოზიციაზე, ხოლო პირველზე - 2003 წელს.
თათრის მოედანი
მინი|თათრის მოედანი. [[ალექსანდრე როინაშვილის ფოტო. 1890-იანი წლები,]] თათრის მოედანი (ქვემო, ციხის, ბაზრის, სამხედრო, 1958-იდან — ვახტანგ გორგასლის მოედანი) — თბილისის ერთ-ერთი პირველი მოედნის გვიან (XVIII ს.) შერქმეული სახელი.
თათრის მოედანი საუკუნეების მანძილზე ქალაქის ადმინისტრაციულ-პოლიტიკური და სავაჭრო ცენტრი იყო. მოედანთან თავს იყრიდა მრავალი ქუჩა, რომლებიც მას აკავშირებდა აბანოს კართან, შუა ბაზართან, ზარაფხანის უბანთან, რასტაბაზართან, კლდისუბანთან და სხვ. თავისი მრავალსაუკუნოვანი არსებობის მანძილზე მან რამდენიმეჯერ შეიცვალა როგორც სახელი, ისე კონფიგურაცია. თათრის მოედანი თბილისში არსებული სხვა მოედნებისგან გამოირჩეოდა როგორც მუშტრის, ისე ვაჭრის სიმრავლით და ეთნოგრაფიული სიჭრელით. თათრის მოედანზე ძირითადად სურსათ-სანოვაგით ვაჭრობდნენ. იოსებ გრიშაშვილი მის შესახებ წერდა:
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის მოედნები
ოსკარის 62-ე დაჯილდოება
ოსკარის 62-ე დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით 62-ე დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით. ცერემონია გაიმართა 1990 წლის 26 მარტს დოროთი ჩენდლერის აუდიტორიაში, (ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია) და მასში მონაწილეობა მიიღეს 1989 წელს გამოსულმა ფილმებმა. ოსკარის დაჯილდოებას აშშ-ში გადასცემდა ABC.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
გიოიამი
გიოიამი (Göyəm) — სოფელი აზერბაიჯანში,  ზაქათალის  რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 	4,155 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია: ზაქათალის რაიონის სოფლები
საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის სქიზმატური ეკლესიები
განხეთქილებების მიზეზები
საქართველოს საპატრიარქოსთან დაპირისპირებული სასულიერო პირებისა და მრევლის ჯგუფები გაჩნდა XX საუკუნის 90-იანი წლებიდან. საქართველოს მართლმადიდებელი ეკლესიის მონაწილეობამ ეკუმენისტურ მოძრაობაში გამოიწვია ანტიეკუმენურად განწყობილი მრევლისა და სასულიერო პირების განდგომა. ანტიეკუმენისტებმა ეკუმენისტობის ბრალდება, რაც გულისხმობდა ეკუმენურ ორგანიზაციებთან თანამშრომლობასა და სხვა ქრისტიანულ მიმდინარეობებთან თანალოცვას, წაუყენეს ილია II-ს. ანტიეკუმენისტების ზეწოლის გამო 1997 წლის 20 მაისს საქართველოს მართლმადიდებელმა ეკლესიამ დატოვა ყველა ეკუმენური ორგანიზაცია, თუმცა ანტიეკუმენისტების ჯგუფმა წამოაყენა ახალი მოთხოვნა, რომ საქართველოს ეკლესიას გაეწყვიტა კავშირი იმ მართლმადიდებელ ეკლესიებთან, რომლებიც ჩაბმული არიან ეკუმენურ მოძრაობაში. ამ მოთხოვნის დაკმაყოფილება ნიშნავდა ყველა სხვა მართლმადიდებელ ეკლესიასთან კავშირის გაწყვეტას და საპატრიარქომ ის არ დააკმაყოფილა. შედეგად რამდენიმე სასულიერო პირი და მათი მრევლი გავიდა საქართველოს ეკლესიის იურისდიქციიდან და კავშირი დაამყარა მსოფლიოს სხვა სქიზმატურ ეკლესიებთან.
დაპირსპირების მეორე, პოლიტიკური მიზეზი იყო საქართველოს პირველი პრეზიდენტის ზვიად გამსახურდიას დამხობა. მრევლის ნაწილის აზრით, საქართველოს საპატრიარქომ არ გასწია ძალისხმევა გამსახურდიას დამხობის და საქართველოს სამოქალაქო ომის თავიდან ასარიდებლად. ამის გამო 1992-1995 წლებში გამსახურდიას მომხრე პირთა შორის დაეცა კათოლიკოს-პატრიარქ ილია II-ის ავტორიტეტი და ეპისკოპოს ქრისტეფორეს მიმდევრების მიერ ჩამოყალიბდა ცალკე დაჯგუფება.
ლიტერატურა
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიები კატეგორია:ქრისტიანობა საქართველოში
ზასტავნის რაიონი
ზასტავნის რაიონი (Заставнівський район) — რაიონი უკრაინაში, ჩერნივცის ოლქში. მისი ფართობია 617.7 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 57 000 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 92 კაცს კმ²-ზე. ზასტავნის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი ზასტავნა.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერნივცის ოლქის რაიონები
აგარანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი აგარანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სერგეი კამენევი
სერგეი სერგეის ძე კამენევი (Серге́й Серге́евич Ка́менев დ. 1881 — გ. 1936) — რუსი სამხედრო მოღვაწე, რუსეთ-იაპონიის ომის, პირველი მსოფლიო ომისა და რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1881 კატეგორია:გარდაცვლილი 1936 კატეგორია:რუსი სამხედრო მოღვაწეები
ელისაბედ I-ის ძეგლი (დონის როსტოვი)
ელისაბედ I-ის ძეგლი (Памятник Елизавете Петровне) — ძეგლი დონის როსტოვში. ძეგლი ეძღვნება რუსეთის იმპერატრიცასა და ქალაქის დამაარსებელ ელისაბედ პეტრეს ასულს. გაიხსნა 2007 წელს სერგეი ოლეშნიას პროექტის მიხედვით. მდებარეობს პოკროვის სკვერში.
ისტორია
დონის როსტოვის დაარსების თარიღად შეიძლება ჩაითვალოს 1749 წლის 15 დეკემბერი, როდესაც იმპერატრიცა ელისაბედ I-მა გამოსცა ბრძანება ტემერნიკის საბაჟოს დაარსების შესახებ, რომელიც იყო პირველი მუდმივი დასახლება როსტოვის ტერიტორიაზე. XVIII საუკუნის შუა წლებიდანვე ტემერნიკის საბაჟო და პორტი ასრულებდა მნიშვნელოვან როლს სამხრეთ-აღმოსავლეთ რუსეთის ეკონომიკურ ცხოვრებაში. ეს იყო ერთადერთი პუნქტი, რომლის გავლითაც რუსეთს შეეძლო ეწარმოებინა ვაჭრობა აზოვის, შავი და ხმელთაშუა ზღვების ნავსადგურებთან. პრაქტიკულად ეს იყო „მეორე ფანჯარა“ ევროპაში. 1761 წელს დაიწყო დიმიტრი როსტოველის ციხესიმაგრის მშენებლობა. მოგვიანებით, ზუსტად 1811 წელს ციხესიმაგრემ მიიღო ქალაქის სტატუსი. 1835 წელს ციხესიმაგრე მიატოვეს. რათა განესხვავებინათ დიდი როსტოვისაგან ახლად დაარსებულ ქალაქს უწოდეს დონის როსტოვი.
2006 წელს გამოაცხადეს კონკურსი ელისაბედ I-ის ძეგლის პროექტის შექმნის შესახებ. დონის როსტოვის საჯარო ბიბლიოთეკაში წარადგინეს ექვსი პროექტი. გამარჯვებულის გამოვლინება მოხდა ქალაქის დაგეგმარების საბჭოს მიერ. გამარჯვებული გახდა დონელი მხატვარი სერგეი ოლეშნია, რომლის ძეგლებიც აღმართულია რუსეთის სხვადასხვა ქალაქებში.
ძეგლის აღწერილობა
ძეგლის სიმაღლეა 7,2 მეტრი (ძეგლი ― 3,5 მეტრი, კვარცხლბეკი ― 3,7 მეტრი). ელისაბედის ფიგურა, ჰორელიეფი და ბრძანებულება, რომელიც ხელში უჭირავს იმპერატრიცას, დამზადებულია ბრინჯაოსაგან და მთლიანობაში იწონის 3 ტონას. გრანიტის პოსტამენტის წონაა დაახლოებით 50 ტონა.
სქოლიო
კატეგორია:დონის როსტოვის ძეგლები
სანდრო ჩხარტიშვილი
სანდრო ჩხარტიშვილი (დ. 18 ნოემბერი, 1917, ჯუმათი — გ. 26 მარტი, 1985, თბილისი) — ქართველი ისტორიკოსი, ისტორიის მეცნიერებათა დოქტორი (1970), პროფესორი, საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1985).
ბიოგრაფია
მონაწილეობდა დიდ სამამულო ომში. 1949 წელს დაამთავრა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ისტორიის ფაკულტეტი. 1952-1961 წლებში მუშაობდა მარქსიზმ-ლენინიზმის ინსტიტუტის საქართველოს ფილიალში. 1961-1965 წლებში მუშაობდა ისტორიის და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტში. 1977 წლიდან იყო ამავე ინსტიტუტის შრომითი კოლექტივების ისტორიის განყოფილების ხელმძღვანელი. ეწეოდა პედაგოგიურ საქმიანობას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1917 კატეგორია:გარდაცვლილი 1985 კატეგორია:გარდაცვლილი 26 მარტი კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები სანდრო კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები კატეგორია:ქართველები მეორე მსოფლიო ომში
შალვა ჩხარტიშვილი (ჰისტოლოგი)
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ზოოლოგები კატეგორია:დაბადებული 7 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1914 კატეგორია:გარდაცვლილი 1980 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 ივნისი კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები შალვა კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
სან-სებასტიან-დუ-ანტა
სან-სებასტიან-დუ-ანტა (São Sebastião do Anta) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 724 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარატინგის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 5 739 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 71.19 კმ²-ზე. ფართობი 80 618 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
ვიტებსკის ხიდი
ვიტებსკის ხიდი (Витебский мост) — ამჟამად უკვე არარსებული ხიდი სანქტ-პეტერბურგში, მდებარეობდა საადმირალოს რაიონში, ვედენის არხზე ზაგოროდნის პროსპექტზე. ხიდის სიგრძე იყო 23,45 მეტრი, სიგანე - 18,9 მ.
სახელწოდება
თავდაპირველად, 1829 წლიდან ხიდს ერქვა ვედენის ხიდი (ან ვედენის პირველი ხიდი), რომელიც წარმოიქმნა ვედენის არხისაგან. 1935 წელს უწოდეს ვიტებსკის ხიდი, ახლოს მდებარე ვიტებსკის სადგურის გამო.
ისტორია
1807-1810 წლებში ააგეს ერთმალიანი ხის თაღოვანი ხიდი, რომლის მოაჯირებიც თუჯისაგან იყო დამზადებული.
1874 წელს მიმდინარეობდა ხიდის კაპიტალური რემონტი. 1876 წელს ხიდი გააძლიერეს რადგან მასზე კონკას უნდა ევლო.
1906-1907 წლებში ზაგოროდნის პროსპექტზე ტრამვაის ხაზის გაყვანასთან დაკავშირებით ხიდი გადააკეთეს ინჟინერ ანდრეი პშენიცკის პროექტის მიხედვით. პროექტის არქიტექტურული გაფორმება შეასრულა არქიტექტორმა ლევ ალექსანდრეს ძე ილინმა. მალების ხის თაღები შეცვალეს მეტალის თაღებით. ხიდი გააფართოეს 17-დან 23,45 მეტრამდე.
სამუშაოების მიმდინარეობის პერიოდში აღმართეს დროებითი ხის ხიდი, რათა ზედ ემოძრავა კონკას. სარემონტო სამუშაოები 1906 წლის ივნისიდან 1907 წლის ნოემბრამდე მიმდინარეობდა. ხიდი მოძრაობისთვის გაიხსნა 1907 წლის ნოემბერში. სამუშაოების რირებულებამ შეადგინა 165 000 რუბლი.
ასევე სარემონტო სამუშაოები მიმდინარეობდა 1953-1955 წლებში.
ვედენის არხის ამოვსების შემდეგ 1970 წლიდან 1976 წლამდე ხიდი შემონახული იყო ამოვსებულ არხზე. 1976 წელს კი ზაგოროდნის პროსპექტის რეკონსტრუქციის დროს დაშალეს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სანქტ-პეტერბურგის ხიდები
აკრის ალყა (1189-1191)
აკრის ალყა — კონფლიქტი ჯვაროსნებსა და აიუბიდებს შორის. მიმდინარეობდა 1189-1191 წლებში. ორწლიანი ალყის შემდეგ ჯვაროსნებმა აიღეს ქალაქი აკრა.
წინაპირობა
მას შემდეგ, რაც იერუსალიმის მეფე გახდა გი დე ლუზინიანი, გაგრძელდა მუსლიმთა ქარავნების დარბევა რენო დე შატიიონის მიერ. ამის გამო სალადინისგან გამოგზავნილი ელჩები არ მიიღეს. ეს გახდა მშვიდობის დარღვევის მიზეზი. სალადინი 200000-იანი ჯარით შეიჭრა პალესტინაში, დაამარცხა ჯვაროსნები ჰატინის ბრძოლაში და იერიში მიიტანა იერუსალიმზე. სალადინმა 14 დღეში აიღო ქალაქი. იერუსალიმის შემდეგ აიღო ასკალონი, იაფა და აკრა. წმინდა მიწის დასაბრუნებლად პაპმა გრიგოლ VIII-მ მოუწოდა ინგლისის, საფრანგეთის და საღვთო რომის იმპერიის მონარქებს. ისინი ცალ-ცალკე გაემართნენ წმინდა მიწისკენ.
ალყა
ამასობაში 1189 წელს სალადინმა გი დე ლუზინიანი გაათავისუფლა. იგი ჯვაროსანთა პორტ ტვიროსს მიადგა, თუმცა იქ არ შეუშვეს. ამის შემდეგ გი აკრისკენ გაემართა და ალყაში მოაქცია ის. გი დე ლუზინანის მიერ ალყაში მოქცეული აკრის დასახმარებლად სალადინი მოვიდა და მოალყე ჯვაროსნები ალყაში მოაქცია. შემოდგომაზე მეტმა ევროპელმა ჯვაროსანმა ჩამოაღწია. გის საშუალება მიეცა მეორე ბლოკადა შემოერტყა აკრისთვის. ჩამოვიდა ამბავი, რომ ფრიდრიხ I ბარბაროსა მოიწევდა აკრისკენ. ამან ქისტიან ჯარისკაცებს მორალი გაუზარდა და აიძულა სალადინი მეტი ჯარისკაცისათვის მოეყარა თავი, რათა ქალაქის ორი ბლოკადა დაემარცხებინა. მომდევნო თხუთმეტი თვე ძირითადი მოქმედებების გარეშე გავიდა. 30 ოქტომბერს, 50 მუსლიმთა გალერა შეიჭრა ქრისტიანთა ბლოკადაში და მიაწოდა ქალაქს საკვები და იარაღი. 17 დეკემბერს მოხერხდა პორტისკენ მიმავალი გზის გათავისუფლება. 1190 წლის მარტში ჯვაროსანთა მეთაური კონრადი წავიდა ტვიროსში და ჩამოიტანა საკვები და იარაღი, რაც დაეხმარათ ეგვიპტის ფლოტის წინააღმდეგ. ასევე ჩამოიტანა მასალა საალყო მანქანებისთვის, ამის მიუხედავად ეს მანქანები დაიკარგა 6 მაისს, როცა ჯვაროსნებმა სცადეს თავდასხმა ქალაქზე.
სალადინის არმია იმდენად დიდი იყო, რომ შეუძლებელი იყო ჯვაროსანთ ხმელეთიდან დახმარება. ზამთარში გაძნელდა საკვების შოვნა. თეობალდი და სტივენი გარდაიცვალნენ. ფრიდრიხიც მალევე გარდაიცვალა 1191 წლის 20 იანვარს. პატრიარქი ერაკლიუსიც ალყაში გარდაიცვალა.
31 დეკემბერს კიდევ ერთი კედლების გარღვევის მცდელობა ვერ მოხერხდა. 6 იანვარს კედლის ნაწილობრივ დაშლას მოჰყვა ქრისტიანთა მცდელობა გაენადგურებინათ მუსლიმთა გარნიზონები. 13 თებერვალს სალადინმა შეძლო ქრისტიანთა ხაზების გარღვევა და მიაღწია ქალაქს, შეავსო ქალაქის გარნიზონი, რადგან ძველი მთლიანად განადგურდა. ჯვაროსნებმა ზღვიდან სცადეს შეტევა, თუმცა ქარმა და წყალქვეშა კლდეებმა ხელი შეუშალა მიახლოებაში.
ავსტრიის ჰერცოგი ლეოპოლდ V გაზაფხულზე ჩამოვიდა და ხელში ჩაიგდო ხელში ჯვაროსანთა არმია. ასევე ჩამოვიდა სალადინისთვის გამანადგურებელი ინფორმაცია. მან ვერ გამოიყენა შანსი გაენადგურებინა ქრისტიანები, ახლა კი მეფე რიჩარდ ლომგული და ფილიპ ავგუსტი გზაში იყვნენ წმინდა მიწისკენ და ორივეს ახლავს ძლიერი არმია. სალადინს გამარჯვების შანსი ხელიდან გამოეცალა.
მეფე ფილიპი ჩამოვიდა 20 აპრილს,1191,და მეფე რიჩარდი 8 ივნისს, მას შემდეგ რაც დაიპყრო კვიპროსი.რიჩარდი მოვიდა 100 გემით(8000 მეზღვაურით), ხოლო ფილიპი გენუის ფლოტით.ფილიპმა რიჩარდის ჩამოსვლამდე ააწყო საალყო მანქანები. რიჩარდი ცდილობდა სალადინთან შეხვედრას და დაზავებას, თუმცა შეხვედრა არ შემდგარა.საალყე მანქანებმა გააჩინა ხვრელები აკრის კედლებში, გარნიზონი კარგად იცავდა მათ. 3 ივლისს კიდევ ჩამოინგრა კედელი, თუმცა მოახერხეს ქრისტიანთა შეჩერება. 4 ივლისს ქალაქმა დანებება შესთავაზა, თუმცა რიჩარდმა პირობები არ მიიღო. ამჯერად სალადინმა თავი შეიკავა შეტევისგან. 7ივლისს ქალაქმა გაგზავნა ელჩი სალადინთან და დახმარება მოსთხოვა წინააღმდეგ შემთხვევაში ქალაქს ჯვაროსნებს გადასცემდნენ. 11 ივლისს იყო ბოლო ბრძოლა მათ შორის. 12 ივლისს ქალაქმა კიდევ შესთავაზა დანებება, ამჯერად მათი წინადადება მისაღები იყო ჯვაროსნებისთვის. სალადინი არ იყო ჩართული ამ მოლაპარაკებებში. ჯვაროსნები დათანხმდნენ და შევიდნენ ქალაქში. მუსლიმთა გარნიზონი დაატყვევეს. ლეოპოლდი და ფილიპი რიჩარდთნ დაპირისპირების გამო წავიდნენ ევროპაში. ქრიტიანთა ჯარების მეთაურობა რიჩარდს ერგო.
ლიტერატურა
კატეგორია:XII საუკუნის ბრძოლები კატეგორია:მესამე ჯვაროსნული ლაშქრობის ბრძოლები
შალვა ჩხარტიშვილი (ფსიქოლოგი)
შალვა ჩხარტიშვილი (დ. 1 ნოემბერი, 1910, ჯუმათი — გ. 29 მარტი, 1978, თბილისი) — ქართველი ფსიქოლოგი, ფსიქოლოგიის მეცნიერებათა დოქტორი (1958), პროფესორი (1961), საქართველოს სსრ-ის მეცნიერებათა დამსახურებული მოღვაწე (1969). ფსიქოლოგიის ინსტიტუტში დააფუძნა პედაგოგიური ფსიქოლოგიის კათედრა და იყო მისი გამგე 1959-1978 წლებში. ავტორია ნაშრომებისა „ნებისმიერი ქცევის მოტივის პრობლემა“ (1958), „აღზრდის სოციალური ფსიქოლოგია“ (1974), „ექვსწლიანთა სასკოლო სწაავლების საკითხები“ (1980).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი ფსიქოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1910 კატეგორია:გარდაცვლილი 1978 კატეგორია:გარდაცვლილი 29 მარტი კატეგორია:ოზურგეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები შალვა
მაჰმუდ თარზი
მაჰმუდ თარზი (محمود طرزۍ‎ დ. 1865 — გ. 1933) — ავღანელი განმანათლებელი, ფილოსოფოსი, საზოგადო მოღვაწე, ახალგაზრდა ავღანელების ლიდერი, პოლიგლოტი, ფლობდა პუშტუს, ფარსის, თურქულ, არაბულ, ურდუსა და ფრანგულ ენებს.
ბიოგრაფია
დაიბადა პუშტუნი სარდლის ოჯახში. ანტიმონარქსიტული შეხედულებების გამო ავღანეთიდან გააძევა ამირა აბდურახმანმა. თავი შეაფარა ოსმალეთის იმპერიას, სადაც ცხოვრობდა 1901 წლამდე. ამირას გარდაცვალების შემდეგ, 1902 წელს ბრუნდება ავღანეთში და აგრძელებს პუბლიცისტურ და ჟურნალისტურ მოღვაწეობას. 1908 წელს ოსმალეთში მომხდარი ახალგაზრდა თურქების რევოლუციის შემდეგ იზიარებს იტიჰადისტების იდეოლოგიაას. ახლოს იყო ამირა ჰაბიბულას კართან. მისი ქალიშვილი ცოლად მოიყვანა ამირას მემკვიდრე ამანულამ. მისი რედაქტორობით დაიწყო გაზეთ „ახალი ამბების“ გამოცემა, რომელიც „ახალგაზრდა ავღანელების“ იდეების პროპაგანდას ეწეოდა. 1919 წელს ხელისუფლებაში მოდის ამანულა ხანი. თარზი იკავებს საგარეო საქმეთა მინისტრის თანამდებობას. ეს პოსტი მას ეკავა 1919-21 და 1924-27 წლებში. მისი მინისტრობისას რსფსრ-მ სცნო ავღანეთის დამოუკიდებლობა. 1921 წლის თებერვალში. ხელმძღვანელობდა ავღანეთის სამშვიდობო დელეგაციას 1920 წელს მისურიში და 1921 წელს ქაბულში ბრიტანეთთან მოლაპარაკებებზე. მისი თაოსნობით გაიხსნა ავღანეთის საელჩოები ლონდონში, პარიზსა და ევროპის სხვა ქვეყნებში. 1922-24 წლებში იყო ავღანეთის ელჩი საფრანგეთში. ამანულა ხანის ტახტიდან ჩამოგდების შემდეგ იძულებული იყო ხანის ოჯახთან ერთად დაეტოვებინა ქვეყანა. თავს აფარებდა თურქეთს. გარდაიცვალა 1933 წელს. დაკრძალულია სტამბოლში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1865 კატეგორია:გარდაცვლილი 1933 კატეგორია:ავღანელი პოლიტიკოსები
ტიბარენები
250px|მინიატიურა|ტიბარენები [[არგონავტების მოგზაურობის აღმნიშვნელ რუკაზე.]] ტიბარენები — სამხრეთ-აღმოსავლეთ შავიზღვისპირეთში კოტიორასა და პონტოს მთებს შორის მობინადრე ძველი ტომები. ბერძენ-რომაელი და ბიზანტიელი მწერლების ცნობით ტიბარენების აღმოსავლეთით მოსინიკები ცხოვრობდნენ, დასავლეთით - ხალიბები, და ლევკოსირები, სამხრეთით - მოსხები. ტიბარენების სახელწოდების რამდენიმე პარალელური ფორმაა დადასტურებული (ტიბარები, ტიბარანები, ტაბერენები). ქართველი მკვლევრები ტიბარენებს დასავლურ-ქართველურ ტომთა რიცხვს მიაკუთვნებენ. ჰეროდოტეს ცნობით, მოსხებთან, მაკრონებთან, მოსინიკებთან და მარებთან ერთად ტიბარენებს აქემენიდთა სპარსულ სამეფოს მე-19 სატრაპიაში შედიოდნენ და მათთან ერთად ყოველწლიურად იხდიდნენ 300 ტალანტს. მონაწილეობა მიუღიათ სპარსეთის მეფის ქსერქსე I-ის ლაშქრობაში საბერძნეთზე, ტიბარენებსა და მოსხებს წინამძღოლობდა არიომარდე. ტიბარენებს მოსხების მსგავსი სამხედრო აღჭურვილობა ჰქონდათ. ქსენოფონტის მიხედვით, რომელიც თავისი აღწერილი ამბების თვითმხილველი იყო, ტიბარენებს შავი ზღვის სანაპიროზე არცთუ ძლიერად გამაგრებული დასახლებები ჰქონიათ. ქსენოფონტი იხსენიებს აგრეთვე ტიბარენების ქვეყანაში მდებარე ელინურ ქალაქს კოტიორას, რომელიც სინოპელთა მიერ დაარსებული ახალშენი ყოფილა. ტიბარენების მეურნეობაში მნიშვნელოვანი ადგილი ეკავა მესაქონლეობას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული ტომები
მანუელ III (ტრაპიზონი)
მანუელ III დიდი კომნენოსი (Μανουήλ Γ΄ Μέγας Κομνηνός; დ. 16 დეკემბერი, 1364 — გ. 5 მარტი, 1417) — ტრაპიზონის იმპერიის იმპერატორი 1390 წლის 20 მარტიდან 1417 წელს გარდაცვალებამდე. ალექსი III-ისა და თეოდორა კანტაკუზენის შვილი. ტახტის მემკვიდრე გახდა 1377 წელს უფროსი ძმის, ბასილის გარდაცვალების შემდეგ.
მისი მმართველობის დროს ტრაპიზონის იმპერიისათვის გაიზარდა ოსმალური საფრთხე. სულთანმა ბაიაზიდ I-მა 1398 წელს შავი ზღვის სანაპიროზე ტრაპიზონის საზღვრებამდე ილაშქრა. სიტუაცია მნიშვნელოვნად შეიცვალა ანკარასთან თემურ-ლენგის მიერ ბაიაზიდის დამარცხებით, რამაც ტრაპიზონი ოსმალთა აგრესიისაგან რამდენიმე ათეული წლით იხსნა და მშვიდობიანი არსებობის საშუალება მისცა. თურქების წინააღმდეგ ბრძოლაში მანუელი თემურ-ლენგის მოკავშირე იყო. მართალია, მან როგორღაც შეძლო თემურ-ლენგისათვის ჯარით დახმარებაზე უარი ეთქვა, მაგრამ, სამაგიეროდ, ოცი სამხედრო გალერით დაეხმარა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ტრაპიზონის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 16 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1364 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1417
აგარანი
აგარანი, აგარაები — თბილისის სამხრეთით მდებარე ტერიტორიის საერთო სახელწოდება ფეოდალურ ხანაში (ახლანდელი შინდისი, ტაბახმელა, კოჯორი, წავკისი). აქ საზაფხულო სადგომები ჰქონდათ ქალაქის მაღალი საზოგადოების წარმომადგენლებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორიული ტოპონიმები
ნაზარალილი
ნაზარალილი  (Nəzəralılı) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 204 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
კელმენცის რაიონი
კელმენცის რაიონი (Кельменецький район) — რაიონი უკრაინაში, ჩერნივცის ოლქში. მისი ფართობია 670 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 48 400 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 72 კაცს კმ²-ზე. კელმენცის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კელმენცი.
ტარუმირინი
ტარუმირინი (Tarumirim) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან - მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარატინგის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 14 293 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 19.53 კმ²-ზე. ფართობი 731 753 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
კალაიანი (კაგაიანი)
კალაიანი (ოფიციალურად კალაიანის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Calayan) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 410 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 12 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კაგაიანის მუნიციპალიტეტები
ჯორჯ ფინი
გიორგი აგიაშვილი, ცნობილი როგორც ჯორჯ ფინი (George Finn; დ. 21 იანვარი, 1990) — ჰოლივუდის მსახიობი, ქართველი კინორეჟისორისა და სცენარისტ დავით აგიაშვილის შვილი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1990 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები‎ კატეგორია:ქართველი ამერიკელები გ
მედიაცია
მინი|მედიატორთა პალატა- რიისვიკის ზავი (1697) მედიაცია — დავის გადაწყვეტის ალტერნატიული მექანიზმია. აღნიშნული შესაძლებელს ხდის დავის გადაწყვეტას სასამართლოს გარეშე. მედიაციის მიმდინარეობისას მიუკერძოებელი მესამე მხარე ეხმარება მხარეებს კონფლიქტის მოგვარებაში.
მედიაციის პროცესში ყველა მონაწილე აქტიურადაა ჩართული. პროცესი ორიენტირებულია მხარეების საჭიროებებზე, მათი ინტერესების გათვალისწინებაზე. მედიატორი იყენებს არაერთგვაროვან ტექნიკას, არავერბალურ კომუნიკაციას, სხვადასხვა მეთოდს, რათა პროცესი კონსტრუქციულად წარმართოს. იგი წარმართავს მხარეთა ურთიერთობას და ცდილობს, დაამყაროს ღია და გამჭვირვალე დამოკიდებულება მოდავე მხარეებს შორის. მედიატორი ნეიტრალური პირია, რაც ნიშნავს, იმას, რომ მის ქმედებაში არ უნდა იკვეთებოდეს მიკერძოებისა და სუბიქტურობის ელემენტი. მაგ: მას არ შეუძლია მხარეებს მიუთითოს რაიმე ქმედების განხორციელებაზე, ან მისცეს მხარეებს რჩევები.(მაგ: „თქვენ უნდა გააკეთოთ“...).
მედიაციის ფორმები
ტერმინი „მედიაცია“ საერთაშორისო დონეზე არ სარგებლობს ერთი სამართლებრივი სტანდარტით. მისი ვარიაციები რეგულირებულია ქვეყნის შიდაკანონმდებლობით. სწორედ აღნიშნულის გამო, მედიაციის მრავალ ფორმას შევხვდებით. დოქტრინაში არსებული შეხედულებით, ძირითადად, მედიაციის ორ ფორმას გამოყოფენ. პირველი- ქვეყნები, სადაც მედიაცია სიღრმისეულადაა რეგულირებული. ამის ყველაზე ნათელი მაგალითი ავსტრიაა. ავსტრიაში მიღებულია „სამოქალაქო სამართლის მედიაციის აქტი“,ამას გარდა, ცალკე რეგულირების სახით არის მიღებული „სამოქალაქო სამართლის მედიაციის მედიატორთა ტრეინინგ რეგულაციები“. ვიწრო რეგულირების მომხრე ქვეყნების არგუმენტაცია კი ძირითადად გამყარებულია შემდეგი მოსაზრებით: ზედმეტი რეგულაციები ბოჭავს ინსტიტუტის განვითარებას. ამასთანავე, გამოყოფენ მედიაციის ბუნებასაც. პრაქტიკაში ძირითადად ვხვდებით კერძო მედიაციას, სასამართლო მედიაციასა და სასამართლოსთან დაკავშირებულ მედიაციას. კერძო მედიაცია სწორედ იმით განსხვავდება დანარჩენებისგან, რომ მას არანაირი შემხებლობა არ აქვს სასამართლო სისტემასთან და უფრო მეტიც, დამოუკიდებლობის მაღალი ხარისხით სარგებლობს.
საერთაშორისო რეგულირება
მედიაციის საერთაშორისო რეგულირების მთავარი აქტი- გაეროს სავაჭრო სამართლის კომისიის (UNCITRAL) მიერ 2002 წელს საერთაშორისო კონსილაციის შესახებ მიღებული მოდელური კანონია. წინამდებარე აქტის გამოცემას წინ უძღოდა ამერიკის შეერთებული შტატების მიერ შემუშავებული „მედიაციის უნიფიცირებული აქტი“. ზემოაღნიშნული აქტი 2001 წელს იქნა მიღებული. მისი რატიფიკაცია მოახდინა ამერიკის შეერთებული შტატების არაერთმა შტატმა. მიუხედავად იმისა, რომ უნიფიცირებული აქტი ბევრ მნიშვნელოვან დებულებას შეიცავდა, აუცილებელი იყო დღისწესრიგში დამდგარიყო ევროპის არეალზე მედიაციის აქტუალობის საკითხი. ევრო საბჭოს კომიტეტმა შეიმუშავა 4 რეკომენდაცია:
წინამდებარე ქმედებით დაიწყო მედიაციის პოპულარიზაცია ევროპის ქვეყნებში. შემდგომ უკვე ევროპარლამენტმა მიიღო „სამოქალაქო და კომერციულ საქმეებზე მედიაციის გარკვეული ასპექტების შესახებ“ დირექტივა. დირექტივით გათვალისწინებული მოთხოვნებისა და ვალდებულებების იმპლემენტირება მოახდინა ევროკავშირის წევრმა თითქმის ყველა ქვეყანამ.
ისტორიული რაკურსი
მიუხედავად იმისა, რომ მედიაცია თანამედროვე სიახლეს წარმოადგენს როგორც ლოკალური კანონმდებლობის, ისე საერთაშორისო არეალზე არსებული ვითარებისთვის, ქართულ წყაროებში აშკარად ვხვდებით არაერთ პროცესუალურ მაგალითს, რომლებიც თავისი შინაარსობრივი მხარით უახლოვდებიან მედიაციის ინსტიტუტს. საქართველოს კუთხეების მაგალითზე დაყრდნობით, თითოეული მხარე ინდივიდუალური დავის გადაწყვეტის მექანიზმის არსებობით გამოირჩეოდა. მაგალითად: სვანეთში დავის გადაწყვეტად ფიცის დადება ითვლებოდა, მედიატორების ფუნქცია კი- ,,მორუალებს’’ ჰქონდათ შეთავსებული. ხევსურეთში ასეთ ადამიანს- რჯულის კაცად მოიხსენიებდნენ, ფშავში-ბჭეს უწოდებნდნენ. აღსანიშნავია, ასევე ის ფაქტიც, რომ მე-20 საუკუნის გურიაში შუამავლის მიერ აქტიურად განიხილებოდა საოჯახო ურთიერთობის გადაწყვეტის საკითხი.
მედიატორი
მედიაციის პროცესის ერთ-ერთი მთავარი მონაწილე სწორედ მედიატორიაა, ვინაიდან, მასზეა დამოკიდებული კონფლიქტის მოგვარების საკითხი. ზემოხსენებულიდან გამომდინარე, მედიატორის კომპეტენცია პრაქტიკული მნიშვნელობის მქონე ელემენტია. ის თუ როგორი უნდა იყოს მედიატორი, რა უნარებსა და გამოცდილებას უნდა ფლობდეს, ყოველი სახელმწიფოს დისკრეციაა, ვინაიდან, საერთაშორისო რეგულირება ვალდებულებისა და შებოჭვის სახით არ არსებობს. ქვეყნები თავისი სახელმწიფოებრივი ინტერესიდან გამომდინარე, განსაზღვრავენ კრიტერიუმებს.
ახალი სამხრეთ უელსის მედიატორთა შერჩევის კრიტერიუმები
კრიტერიუმები მოიცავს:
საქართველოს კანონმდებლობა მედიატორთა შერჩევის პროცესში რაიმე სახის კრიტერიუმებსა და იმპერატიულ მოთხოვნებს არ აწესებს.
ცვლილება გერმანიის კანონმდებლობაში
მედიაციის შესახებ გერმანიის კანონმა შემოიღო სერტიფიცირებული მედიატორის ტერმინი, რაც გულისხმობს, რომ სერტიფიცირებულ მედიატორს გავლილი უნდა ჰქონდეს სულ მცირე 120 საათიანი ინტენსიური ტრენინგები.
მედიატორის პასუხისმგებლობა
მედიატორს შესაძლებელია დაეკისროს სამართლებრივი პასუხისმგებლობა. პასუხისმგელობის საკითხი შესაძლებელია დადგეს მედიატორის კონფიდენციალურობის პრინციპის დარღვევისას. ასევე, პასუხისმგელობა შესაძლოა გამომდინარეობდეს ხელშეკრულებიდან, კონკრეტულად კი ხელშეკრულების რომელიმე პირობის დარღვევისას, აღებული ვალდებულების არაკეთილსინდისიერად შესრულებისას. შესაძლებელია პასუხისმგებლობის წარმოშობა უკავშირდებოდეს მედიატორის სუბიექტურობას, როცა მედიატორი მოქმედებს მხოლოდ მისი ინტერესის შესაბამისად და გავლენას ახდენს მედიაციის პროცესზე ა.შ. მიუხედავად პასუხისმგებლობის საკითხის ჰიპოთეტური შესაძლებლობისა, პრაქტიკულად, მსგავსი შემთხვევები ძალიან იშვიათია. სასამართლომდე ძირითადად, მსგავსი საქმეები არ მიდის. საერთაშორისო არეალზე მსგავსი ვითარება დადგა მხოლოდ ერთ შემთხვევაზე, რომელიც ავსტრალიის სასამართლომ განიხილა.
ტაპოჰი-ლევენბერგის წინააღმდეგ(ავსტრალია)
აღნიშნული საქმე პრეცედენტს წარმოადგენს. ეს იყო პირველი შემთხვევა, როცა სასამართლომ იმსჯელა მედიატორის პასუხისმგებლობის საკითხზე. მიუხედავად იმისა, რომ მოსარჩელის სასარჩელო მოთხოვნა პასუხისმგებლობის საკითხში არ დაკმაყოფილდა, აღნიშნული საქმით ხაზი გაესვა მედიატორის მოვალეობას- იმოქმედოს მხარეთა ინტერესების შესაბამისად, ამასთანავე, საქმემ დაადგინა, რომ მოვალეობასთან ერთად, მხარეებს ენიჭებათ უფლება-ყოველი კონკრეტული დარღვევის დროს მოითხოვონ და დღის წესრიგში დააყენონ მედიატორთა პასუხისმგებლობის საკითხი.
ღირებულება და დრო
გამომდინარე იქიდან, რომ მედიაცია მოქნილი პროცესია, ის ნაკლებ დროს საჭიროებს. სასამართლო, როგორც წესი, გადატვირთულობის მაღალი ინტენსივობით ხასიათდება, რაც ნიშნავს იმას, რომ ხშირად საბოლოო განაჩენამდე წლობით ლოდინია საჭიროა. წინამდებარე ასევე მიუთითებს სასამართლო პროცესში განგრძნობადი საჭიროების მატერიალურ რესურსზე. სასამართლოსთან შედარებით, მედიაცია დინამიური პროცესია, როგორც წესი, თეორიულად, მცირე დროის პერიოდის განმავლობაშიც შესაძლოა შედგეს კონსენსუსი მოდავე მხარეებს შორის და დასრულდეს მედიაციის პროცესი. წინამდებარე მიუთითებს ხარჯების ნაკლებობაზე.
კონფიდენციალურობა
სასამართლო დავები საჯაროა, გარდა საგამონაკლისო შემთხვევებისა. სასამართლოსგან განსხვავებით, მედიაცია ყოველთვის კონფიდენციალურობით ხასიათდება. კონფიდენციალურობა იმდენად მნიშვნელოვანია მედიაციის პროცესში, რომ საკანონმდებლო ბაზაზე გაწერილია მედიატორისა და მხარეების ვალდებულებები. ნებისმიერი სახის ინფორმაცია, რომელიც ცნობილი გახდა მედიაციის პროცესის მიმდინარეობისას, კონფიდენციალურია. ამასთანავე, მედიაციის მონაწილეებს არ აქვთ უფლება წინამდებარე ინფორმაცია გამოიყენონ სასამართლო პროცესზე ან თუნდაც საარბიტრაჟო განხილვის დროს. მედიატორი შესაძლოა ინდივიდუალურ კონსულტაციას უწევდეს რომელიმე მხარეს, ასეთ დროს, კანონისმიერი ვალდებულება წარმოეშობა, შეინახოს მხარის მიერ მიწოდებული ინფორმაცია კონფიდენციალურობის წესის დაცვით.
მხარეთა ჩართულობა
სასამართლოში პროცესის მიმდინარეობისას მხარეებს ნაკლებად აქვთ შესაძლებლობა ნებისმიერ დროს გამოხატონ თავიანთი მოსაზრება თუ დამოკიდებულება, მედიაციის პროცესი კი სრული მოცულობით ორიენტირებულია მხარეთა ინტერესებზე, რაც ცხადყოფს პროცესში ჩართულობის მაღალ ხარისხზე. მედიაციის ერთ-ერთი უპირატესობა მხარეებს შორის ურთიერთობის ბალანსირებაა. თუ სასამართლოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება მხოლოდ ერთი მხარისთვის არის სასარგებლო და ხელსაყრელი, მედიაციის პროცესს ორივე მხარის ინტერესი გასდევს ლაიტმოტივად. მედიაციის პროცესის ძირითადი მიზანი ორივე მხარისთვის მისაღები გადაწყვეტილების მიღებაა.
სასამართლო მედიაციის გამოყენების სფერო
სასამართლო მედიაცია მხოლოდ ერთი კატეგორიის საქმეების განხილვაზე არ არის ორიენტირებული. საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 187-ე მუხლი აღწერს გარემოებებს,რომელთა დროს სასამართლო მედიაციის გავრცელება რელევანტურია. მედიაციით შესაძლოა განიხილოს შემდეგი ჩამოთვლილი კატეგორია:
აქვე, აღსანიშნავია, რომ საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 187-ე მუხლით გაწერილ დავებს 2020 წლიდან ემატება სხვა დანაწესებიც, რომლის მიხედვით, მედიაცია შეიძლება გავრცელდეს: შრომით დავებზე, საზიარო უფლებების რეალიზაციასთან დაკავშირებულ დავებზე, ქონებრივ დავებზე, თუ საგნის ღირებულება 20000 ლარს არ აღემატება და არაქონებრივ დავებზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დავის გადაწყვეტის ალტერნატიული საშუალებები კატეგორია:ადამიანის უფლებები
The Police Around the World Tour
The Police Around the World Tour — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის პირველი საკონცერტო ტურნე. გაიმართა 1977-1980 წლებში. მან მოიცვა იაპონია, ეგვიპტე, ინდოეთი, ავსტრლია, საფრანგეთი, აშშ, არგენტინა, ბრაზილია და სხვა ქვეყნები.
ბრიტანეთის საიდუმლო საბჭო
გაერთიანებული სამეფოს საიდულო საბჭო (Privy Council, ოფიციალურად - Her Majesty's Most Honourable Privy Council - გაერთიანებული სამეფოს ხელმწიფის მრჩეველთა ოფიციალური ორგანო. საბჭოს წევრები ძირითადად არიან მაღალი რანგის პოლიტიკოსები, რომლებიც არიან ან იყვნენ თემთა პალატის ან ლორდთა პალატის წევრები.
თავდაპირველად საბჭო სარგებლობდა ფართო აღმასრულებელი უფლებამოსილებით, თუმცა თანამედროვე საბჭომ საკუთარი აღმასრულებელი უფლებამოსილების უდიდესი ნაწილი გადასცა საკუთარ აღმასრულებელ კომიტეტს - გაერთიანებული სამეფოს მინისტრთა კაბინეტს.
საიდუმლო საბჭო ურჩევს ხელმწიფეს სამეფო პრეროგატივის გამოყენებასთან დაკავშირებულ ყველა საკითხებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ერთა თანამეგობრობის ისტორია
ივერი ჯიქურაული
ივერი ჯიქურაული (დ. 22 მარტი, 1976, დუშეთი) — ქართველი სპორტსმენი (ძიუდო), საქართველოს ორგზის ჩემპიონი (1996, 1997, თბილისი, 95 კგ). ევროპის გუნდური ჩემპიონატის გამარჯვებული (2003, ლონდონი, დიდი ბრიტანეთი, 100 კგ), ევროპის ჩემპიონატის გამარჯვებული (2002, მარიბორი, სლოვენია, 100 კგ). 1993 წელს, ნიდერლანდებში, დაბა ვალკენსვაარდში გამართულ ევროპის ახალგაზრდულ ოლიმპიურ ფესტივალზე ბრინჯაოს მედალი მოიპოვა და გახდა პირველი ქართველი, რომელმაც ამ შეჯიბრებაზე მედალი მოიგო. 2000 წლის სიდნეის ოლიმპიადის მონაწილე (VII ადგილი), 2004 წლის ათენის ოლიმპიადის მონაწილე (IX-X ადგილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 22 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1976 კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი ძიუდოისტები
ილქერ ქალელი
ილქერ ქალელი (დ. 11 მაისი, 1984, სტამბოლი) — თურქი მსახიობი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა სტამბოლის კულტურისა და მსახიობთა უნივერსიტეტი, ასევე დრამისა და მუსიკის აკადემია ლონდონში (LAMDA).
თამაშობდა სერიალებში „დასასრული“ (Son), „დაკარგული ქალაქი“ (Kayıp Şehir) და „დაკარგული“ (Kayıp). ამ დროისთვის თამაშობს სერიალ „ფოირაზ ქარაელში“ (Poyraz Karayel), სადაც მთავარი როლის შემსრულებელია.
სქოლიო
კატეგორია:თურქი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1983 კატეგორია:დაბადებული 11 მაისი
იაკობ აგარდი
იაკობ გეორგ აგარდი (Jacob Georg Agardh; დ. 8 დეკემბერი, 1813, ლუნდი — გ. 17 იანვარი, 1901, იქვე) — შვედი ბოტანიკოსი. კარლ აგარდის შვილი, მისი საქმის გამგრძელებელი. შეისწავლა წყალმცენარეების ანატომია და მორფოლოგია. მის ნაშრომს — „წყალმცენარეთა სახეობანი, გვარები და რიგები“ (ტ. 1-3, 1848-1876) დღესაც არ დაუკარგავს მნიშვნელობა.
ავგუსტ III საქსონიელი
ავგუსტ III საქსონიელი (August III Sas, Augustas III Saksas; დ. 17 ოქტომბერი, 1696 — გ. 5 ოქტომბერი, 1763) — ვეტინთა დინასტიის წარმომადგენელი. პოლონეთ-ლიტვის მეფისა და საქსონიის კურფიურსტ ავგუსტ II-ისა და მისი მეუღლის, კრისტიანა ებერჰარდინა ბრანდენბურგ-ბაიროითელის ერთადერთი შვილი. საქსონიის კურფიურსტი 1733-63 წლებში ფრიდრიხ ავგუსტ II-ის სახელით (Friedrich August II).
1712 მამის ინიციატივით იგი კათოლიკედ მონათლეს, 1719 წელს კი დააქორწინეს საღვთო რომის იმპერატორ იოზეფ I-ის უფროს ასულ მარია იოზეფა ავსტრიელზე, რომელთანაც თექვსმეტი შვილი შეეძინა. იგი იყო ბაბუა საფრანგეთის მეფეების: ლუი XVI-ის, ლუი XVIII-ისა და შარლ X-ის, ასევე ესპანეთის მეფე კარლ IV-ისა და ორი სიცილიის მეფე ფერდინანდ I-ისა. 1733 წელს, მამის გარდაცვალების შემდეგ საქსონიის ტახტი დაიკავა, მაგრამ პოლონეთის ტახტისთვის ომი დაიწყო და უცხოელების დახმარებით ტახტზე სტანისლავ ლეშჩინსკი ავიდა, რომელიც მალევე დაამხეს და პოლონეთ-ლიტვის მეფედ 1734 წლიდან ავგუსტი გვევლინება.
ბიოგრაფია
ავგუსტი დაიბადა 1696 წლის 17 ოქტომბერს დრეზდენში. იგი იყო საქსონიის კურფიურსტ ავგუსტ II-ისა და მისი მეუღლის, კრისტიანა ებერჰარდინა ბრანდენბურგ-ბაიროითელის ერთადერთი შვილი. მისი დაბადებიდან ერთ წელიწადში მამამისი არჩეულ იქნა პოლონეთ-ლიტვის მეფედ, რისთვისაც მან უარყო ლუთერანობა და კათოლიციზმი მიიღო, რასაც დიდი სკანდალი მოჰყვა. დედამისი ლუთერანიზმის ერთგული დარჩა და ქმარს თანდათან განშორდა. მას ავგუსტის აღზრდაში დედამთილი, ანა სოფია დანიელი ეხმარებოდა, რომელიც ასევე ნაწყენი იყო თავისი ვაჟის საქციელის გამო. 1712 წელს ავგუსტ II-მ თავისი ვაჟი პოლონეთში გადაიყვანა საცხოვრებლად და კათოლიკედაც მონათლა, თუმცა ავგუსტს დედა აქ არ გაყოლია.
როგორც მეფეს, ავგუსტს საერთოდ არ აინტერესებდა პოლიტიკა და ძირითადად ნადირობაზე, ოპერასა და ხელოვნების ნიმუშთა კოლექციაზე იყო ფოკუსირებული. მან თავისი მეფობის უკანასკნელი წლები ჩარტორსკების საგვარეულოსთან ბრძოლაში გაატარა, რომლებიც სეიმის მხარდაჭერით ტახტზე აცხადებდნენ პრეტენზიას. იგი გარდაიცვალა 1763 წლის 5 ოქტომბერს, 66 წლის ასაკში. მის შემდეგ მისი ცოლ-შვილი პოლონეთიდან გააძევეს და მისმა ვაჟმა ფრიდრიხ კრისტიანმა მხოლოდ საქსონიის ტახტის დაკავება მოახერხა. ამის შემდეგ მოხდა პოლონეთის გადანაწილება, სადაც მეფედ რუსეთის იმპერატრიცა ეკატერინე II-ის საყვარელი — სტანისლავ პონიატოვსკი დასვეს, რომლის უნიათო რეფორმებმა პოლონეთის სამეფო განადგურებამდე მიიყვანა.
შვილები
1719 წლის 20 აგვისტოს, დრეზდენში ავგუსტმა ცოლად შეირთო საღვთო რომის იმპერატორ იოზეფ I-ისა და იმპერატრიცა ვილჰელმინა ამალია ბრაუნშვაიგ-ლიუნებურგელის უფროსი ასული — მარია იოზეფა ავსტრიელი, რომელთანაც თექვსმეტი შვილი შეეძინა:
ტიტულები
ავგუსტის სრული წოდება ასეთი იყო: „ავგუსტ III, ღვთის ნებით მოვლენილი მეფე პოლონეთისა, დიდი მთავარი ლიტვისა, რუტენიისა, გალიციისა, პრუსიისა, მოსავიისა, სამოგიტიისა, კიევისა, ვოლინიისა, პოდოლიისა, პოდლასკიესა, ლივონიისა, სმოლენსკისა, სავერიისა, ჩერნივისა და აგრეთვე ჰერალდიტარული ჰერცოგი და პრინც-ფიუსტი საქსონიისა.“
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 17 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1696 კატეგორია:გარდაცვლილი 5 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1763 კატეგორია:ვეტინები კატეგორია:პოლონეთის მეფეები კატეგორია:ლიტვის დიდი მთავრები კატეგორია:საქსონიის კურფიურსტები
კარლ X გუსტავი
კარლ X გუსტავი (Karl X Gustav; დ. 8 ნოემბერი, 1622, ნიუჩეპინგი, შვედეთი — გ. 13 თებერვალი, 1660, გეტებორგი, შვედეთი) — პფალც-ცვაიბრიუხენელთა დინასტიის წარმომადგენელი. შვედეთის მეფე 1654-1660 წლებში. მან თავი გამოიჩინა ჩრდილოეთის ომში, რომელშიც ებრძოდა პოლონეთ-ლიტვისა და დანია-ნორვეგიის უნიებს.
ადრეული ცხოვრება
კარლ გუსტავი დაიბადა 1622 წლის 8 ნოემბერს ნიუჩეპინგში, შვედეთში. იგი იყო გერმანელი დიდებულის, ცვაიბრიუხენ-კლიბურგის პფალცგრაფ იოჰან კაზიმირისა და მისი მეუღლის, პრინცესა კატარინა შვედის უფროსი ვაჟი. მას სახელი შვედეთის ორი მეფის: კარლ IX-ისა (მისი ბაბუა დედის მხრიდან) და გუსტავ II-ის (ბიძამისი დედის მხრიდან) პატივსაცემად დაარქვეს. ვინაიდან ბიძამისს, მეფე გუსტავ ადოლფს მემკვიდრის პრობლემა ჰქონდა, კარლის მშობლები შვედეთში ცხოვრობდნენ, იმ იმედით, რომ თუ დედოფალი მარია ელეონორა ბრანდენბურგელი ბავშვს ვერ გააჩენდა ტახტს მათი შვილი დაიკავებდა.
დაბადებიდან პირველი ოთხი წლის განმავლობაში სწორედ კარლ გუსტავი იყო შვედეთის ტახტის პირველი მემკვიდრე, მაგრამ 1626 წელს დედოფალმა ჯანმრთელი გოგონა გააჩინა, სახელად კრისტინა, რომელმაც კარლი მემკვიდრეთა რიგში უკან გადასწია.
1632 წელს მეფე გუსტავ ადოლფი გერმანელებმა ბრძოლაში მოკლეს, რის შემდეგაც ტახტს მცირეწლოვანი დედოფალი კრისტინა იკავებს. ვინაიდან დედა-დედოფალი ფსიქიკურად არასტაბილური იყო, დედოფლის აღმზრდელი კარლის დედა გახდა, რის გამოც კარლ გუსტავი და კრისტინა ყოველთვის ახლოს იყვნენ და ერთმანეთს მეტოქეებად არ აღიქვამდნენ. მოგვიანებით კრისტინამ განაცხადა, რომ გათხოვებას არ აპირებდა და 1649 წელს კარლ გუსტავი თავის მემკვიდრედ გამოაცხადა. მას შემდეგ, რაც კრისტინა კათოლიკედ მოინათლა, 1654 წლის 6 ივნისს ტახტიდან გადადგა თავისი მამიდაშვილის, კარლ X გუსტავის სასარგებლოდ, რითაც შვედეთში დასრულდა ვაზას დინასტიის მმართველობა.
მეფობა
გამეფებისთანავე კარლმა საცოლის ძიება დაიწყო, რათა მემკვიდრის გაჩენით განემტკიცებინა ძალაუფლება. კრისტინას შუამავლობით მან 1654 წლის 24 ოქტომბერს ცოლად შეირთო პრინცესა ჰედვიგ ელეონორა ჰოლშტაინ-გოტორპელი, ჰოლშტაინ-გოტორპის ჰერცოგ ფრედერიკ III-ისა და მარია ელიზაბეთ საქსონიელის ქალიშვილი, რომელიც დანიისა და ნორვეგიის მეფეს ბიძაშვილად ერგებოდა.
ქორწინებიდან მალევე, 1655 წლის 24 ნოემბერს დედოფალმა ვაჟი გააჩინა, რომელსაც კარლი დაარქვეს. ვინაიდან ბავშვი ჯანმრთელი იყო, მეფე-დედოფალმა თავიანთი მოვალეობა შესრულებულად მიიჩნიეს და ერთმანეთს ნელ-ნელა გაუუცხოვდნენ.
ჩრდილოეთის ომი
მარცხნივ|მინი|292x292პქ|1655 წელს კარლ X გუსტავი იპყრობს რეჩ-პოსპოლიტას. დაჩოქილი ქალები ალეგორიულად განასახიერებენ პოლონეთსა და ლიტვას. ტილო ინახება ვარშავაში, პოლონეთის ეროვნულ მუზეუმში. კარლ გუსტავის თითქმის მთელმა მეფობამ ჩრდილოეთის ომის პერიოდში გაიარა. ჯერ კიდევ 1654 წელს დაწყებულ რუსეთ-პოლონეთის ომში შვედეთი პოლონეთ-ლიტვის უნიის წინააღმდეგ ჩაება ომში. ერთ წელიწადში შვედებმა დაიპყრეს თითქმის მთელი პოლონეთი, თუმცა მდგომარეობის შენარჩუნება ვერ მოახერხეს. პოლონეთმა რუსეთთან დროებითი ზავი დადო, რასაც 1656 წლიდან უკვე მოჰყვა ომის დაწყება რუსებსა და შვედებს შორის. ამით პოლონელებმა ისარგებლეს, სადაც დაიწყო გლეხების მასობრივი აჯანყებები, რის შედეგადაც შვედები გააძევეს. მიუხედავად ამისა, 1656 წელს კარლ X-მ დიდი ჯარები გააგზავნა პოლონეთში და დაიკავა დედაქალაქი ვარშავა.
1657 წლიდან ომში დანია-ნორვეგიის უნის მეფე, ფრედერიკ III ჩაება პოლონეთ-ლიტვის მხარეს. დანიელებმა რამდენჯერმე დაამარცხეს შვედები და საბოლოოდ გააძევეს პოლონეთიდან. საპასუხოდ კარლ X-ის ჯარები შევიდა ფრედერიკ III-ის კუთვნილ ნორვეგიაში და დაიკავა ტრონდელაგის რეგიონი, მაგრამ სულ მალე დანიას მიეშველა ავსტრია, ნიდერლანდები, ბრანდენბურგი და თავად პოლონეთიც, რის გამოც კარლ X-მ ვერ მოახერხა დანიელებზე რევანშის აღება.
1660 წელს პოლონეთის მეფემ კარლ X-თან ზავი დადო და რუსეთთან ომი განაახლა დაკარგული უკრაინისა და ბელორუსიის დასაბრუნებლად. ამ ზავით შენარჩუნდა სტატუს-კვო, რამაც შვედებს ესტონეთში ბატონობა შეუნარჩუნა.
ავადმყოფობა და გარდაცვალება
1660 წლის 4 იანვარს, ზავის დადებიდან სულ მალე კარლ X გუსტავი ავად გახდა. მან ციებ-ცხელების სიმპტომები გამოავლინა. მიუხედავად ამისა, მეფემ დაავადება დააიგნორა და მაინც გაემგზავრა გეტებორგში, რათა დაბრუნებულ შვედურ ჯარებს დახვედროდა. ქალაქის ცივმა და ნესტიანმა ჰავამ დამღუპველად იმოქმედა მის ჯანმრთელობაზე და კარლს დაავადება დაუმძიმდა. სამეფო ექიმებმა მას პნევმონიისა და დიპტერიის დიაგნოზი დაუსვეს. მათ მისი მკურნალობა ოყნის, სისხლის გამოშვებისა და ცემინების თერაპიის საშუალებით სცადეს, მაგრამ არაფერმა იმოქმედა. სულ სამ კვირაში მისი პნევმონია სეფსისში გადაიზარდა.
გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე, 1660 წლის 12 თებერვალს კარლ X გუსტავმა თავისი ვაჟი დაიბარა თავისთან და მისი თანდასწრებით დაწერა ანდერძი. მეორე დღეს, 13 თებერვალს, 37 წლის მეფე კარლ X გუსტავი გარდაიცვალა გეტებორგში, რის გამოც ტახტი მისმა ერთადერთმა შვილმა, კარლ XI-მ დაიკავა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 8 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1622 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1660 კატეგორია:ვიტელსბახები კატეგორია:შვედეთის მეფეები
ოთმანობა
ოთმანობა  (Otmanoba) — სოფელი აზერბაიჯანში, არანის რეგიონში, ზარდაბის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა — 753 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ზარდაბის რაიონის სოფლები
აკრის ალყა
სახელწოდება აკრის ალყა შეიძლება აღნიშნავდეს:
კიცმანის რაიონი
კიცმანის რაიონი (Кіцманський район) — რაიონი უკრაინაში, ჩერნივცის ოლქში. მისი ფართობია 610 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 71 000 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 120 კაცს კმ²-ზე. კიცმანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი კიცმანი.
სქოლიო
კატეგორია:ჩერნივცის ოლქის რაიონები
ვალვასორები
ვალვასორები (ძვ. ლათ. vassus vassorum-დან — „ვასალების ვასალი“; ძვ. ფრანგ. vavassor, vavassour, vavasseur) — რაინდების მიერ მინიჭებული მცირე ფეოდების მფლობელები შუა საუკუნეების იტალიასა და საფრანგეთში. უმეტესწილად დამოკიდებულნი იყვნენ იტალიაში წარმოქმნილ მსხვილი ქალაქებზე. დროთა განმავლობაში იძულებულნი იყვნენ, ამ უკანასკნელებისგან მოეპოვებინათ მოქალაქეობის უფლება და ამგვარად ქმნიდნენ ქალაქის წარჩინებულთა ნაწილს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფეოდალიზმი კატეგორია:იტალიის ისტორია კატეგორია:საფრანგეთის ისტორია
ოქროს გლობუსის 33-ე დაჯილდოება
ოქროს გლობუსის 33-ე დაჯილდოება გაიმართა 1976 წლის 24 იანვარს. მასში მონაწილეობა მიიღო 1975 წელს გამოსულმა კინო და ტელენამუშევრებმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოქროს გლობუსი
უბაპორანგა
უბაპორანგა (Ubaporanga) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 505 მეტრზე. მიეკუთვნება ვალი-დუ-რიუ-დოსი მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კარატინგის შემადგენლობაში.
გარუა
გარუა (Garoua) — ქალაქი კამერუნის ჩრდილოეთით. ჩრდილოეთის რეგიონის და ბენუეს დეპარტამენტის ადმინისტრაციული ცენტრი. 2005 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს — 235 996 ადამიანს.
უბაპორანგა
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 12 040 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 63.69 კმ²-ზე. ფართობი 189 045 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გარუა
ისტორია
ქალაქი ადამავის ემირატის პირველი მმართველის — მოდიბო ადამას ბრძანებით დაარსდა XIX საუკუნის მეორე ნახევარში.
გეოგრაფია
ქალაქი მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში, მდინარე ბენუეს მარჯვენა სანაპიროზე.
ეკონომიკა
ქალაქი მსხვილი სამდინარე პორტია. მდინარის საშუალებით გარუაში აწვდიან ნავთობს და სამშენებლო მასალებს, ხოლო ქალაქიდან მდინარის დინებით, ქვემოთ ნიგერიაში გააქვთ სოფლის მეურნეობის და მისი გადამუშავების შედეგად მიღებული პროდუქტები — ბამბა, არაქისი, ცხოველთა ტყავი. პორტის მნიშვნელობა ნაწილობრივ შეასუსტა რკინიგზამ, რომელმაც ქალაქი გარუა კამერუნის მსხვილ ქალაქთან და საზღვაო პორტთან — დუალასთან დააკავშირა.
სქოლიო
კატეგორია:კამერუნის ქალაქები
ბორის ჩხეიძე
ბორის ჩხეიძე (დ. 1 იანვარი, 1902, წაღვლი — გ. 22 აპრილი, 1979, თბილისი) — ქართველი მწერალი.
ბიოგრაფია
ლიტერატურული საქმიანობა დაიწყო 1927 წლიდან. მისი თხზულებებია მოთხრობების კრებული „დღეები“ (1931), რომანი „ფერო“ (1932), „ომგადახდილი“ (1945), 1905 წლის რევოლუციის ამსახველი რომანი „ლიხავის პირას“ (1947), „ხოხბის წყაროსთან“ (1960), „მწვანე ხოდაბუნი“ (1960). მოთხრობების კრებული გამოსცა 1934, 1940, 1950, 1954, 1964, 1967 წლებში. მისი მოთხრობები და რომანები თარგმნილია რუსულ ენაზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1902 კატეგორია:გარდაცვლილი 1979 კატეგორია:გარდაცვლილი 22 აპრილი კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ბორის კატეგორია:საბჭოთა კავშირის კომუნისტური პარტიის წევრები
კამალანიუგანი
კამალანიუგანი (ოფიციალურად კამალანიუგანის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Camalaniugan) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი კაგაიანის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 25 236 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 28 ბარანგაის.
ტაიქი
ოლქის სახელწოდება მომდინარეობს ქართველური ტომის – ტაოხებისაგან, რომლებიც ძვ. წ. XII საუკუნიდან სათავეში ედგნენ დიაოხის (იგივე ტაოხის, დაიაენის) სახელმწიფოებრივ გაერთიანებას. დიაოხს მოიხსენიებენ ასურული (ძვ. წ. XII—IX სს.) და ურარტული (ძვ. წ. IX—VIII სს.) ლურსმული წარწერები. დიაოხი, სახელწოდებით ტაოხი, აღწერილი აქვს ქსენოფონტს თხზულება ანაბასისში. მას თავად გაუვლია ამ ტერიტორიაზე ძვ. წ. 401 წელს 10 000 ბერძენი ჯარისკაცის თანხლებით.
წიგნის მეგობარი
წიგნის მეგობარი — ქართული საბიბლიოთეკო და ბიბლიოგრაფიული ჟურნალი. გამოვიდა თბილისში 1925 წელს ერთი წიგნი N1-2. ახლდა დამატება „ტფილისის ბიბლიოთეკების ქართული წიგნების შეერთებული კატალოგი“.
ტაიქი
ძვ. წ. II საუკუნიდან, იბერიასთან წარმოებული ომების შედეგად, შემდგომი პერიოდის ტაიქის ტერიტორიას იპყრობს დიდი სომხეთის მეფე არტაშეს I. ამ ამბებთან დაკავშირებით მოგვიანო დროის სომხურ წყაროებში ჩნდება სახელწოდება "ტაიქი". წარმოადგენდა მამიკონიანების სამფლობელოს.
წიგნის მეგობარი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საქართველოს ჟურნალები‎ კატეგორია:ქართულენოვანი ჟურნალები
ტაიქი
387 წლიდან სპარსეთის გავლენის ქვეშ ექცევა. 591 წლიდან ბიზანტიის ხელშია. VIII საუკუნეში ბაგრატიონებმა ტაიქის (ტაოს) პროვინციას დაეუფლნენ– ის შეუერთდა ჯერ ქართლის საერისმთავროს, IX საუკუნის დასაწყისში ხდება ქართველთა სამეფოს (იგივე ტაო-კლარჯეთის სამეფოს) ნაწილი, ხოლო 1008 წლიდან ბაგრატ III-მ, მამის – გურგენ II-ის გარდაცვალების შემდეგ, პროვინცია საქართველოს სამეფოს შეუერთდა.
ტაიქი (ტაო) ამჟამად მთლიანად თანამედროვე თურქეთის შემადგენლობაშია – მცირე ნაწილი ართვინის პროვინციაში, ხოლო დანარჩენი — ერზურუმის პროვინციაში.
სქოლიო
კატეგორია:დიდი სომხეთი კატეგორია:სომხეთის ისტორია კატეგორია:დიდი სომხეთის ადმინისტრაციული დაყოფა კატეგორია:საქართველოს ისტორია
აგაუ
მინი|აგაუს ტომის ქალები აგაუ — ეთიოპიის ხალხთა უძველესი ჯგუფი. ცხოვრობენ გოჯამისა და ვოლოს პროვინციებში, ტანის ტბის მახლობლად, ქ. გონდარის მიდამოებში, აგრეთვე ერიტრეაში ქ. ასმარის ჩრდილოეთით. საერთო რაოდენობა 60 ათ. კაცი (1967). მეტყველებენ უმთავრესად აგაუ ენაზე. აგაუს ნაწილი მუსლიმანებია, ნაწილი — მონოფიზიტი ქრისტიანები, არიან იუდაისტებიც. მისდევენ მიწათმოქმედებას, მესაქონლეობას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ეთიოპიის ეთნიკური ჯგუფები
Zenyattà Mondatta Tour
Zenyattà Mondatta Tour — ინგლისური როკ-ჯგუფ The Police-ის მეორე საკონცერტო ტურნე. გაიმართა 1980-1981 წლებში. ეძღვნებოდა ჯგუფის მესამე ალბომ Zenyatta Mondatta-ს გამოცემას.
მუჰამედ ბარაკატულა
მუჰამედ ბარაკატულა (დ. 1868 — გ. 20 სექტემბერი, 1927, სან-ფრანცისკო) — ინდოელი რევოლუციონერი, ინდური ეროვნულ-განმათავისუფლებელი მოძრაობის ერთ-ერთი ლიდერი, პანისლამისტი.