cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
დომენტი ქარჩავა
ბიოგრაფია
სიცოცხლის უკანასკნელ წლებში ქარჩავა ხელმძღვანელობდა ოზურგეთის კულტურის სახლის ვოკალურ ჯგუფს „გურია“. 1977 წელს, ამ ჯგუფთან ერთად თბილისში ჩამოსვლა და მეტეხის ტაძართან გამართული კონცერტი დაუვიწყარ შთაბეჭდილებად დარჩა მსმენელს. საღამოზე „გურიამ“ ოთხი სიმღერა შეასრულა: „ხასანბეგურა“, „შვიდკაცა“, „ნადური“ და „გაზაფხული“. ანსამბლი ჩაიწერეს რადიოშიც, ჩანაწერები ინახება საზოგადოებრივი მაუწყებლის ოქროს ფონდში.
დომენტი ქარჩავა გარდაიცვალა 1978 წლის 18 სექტემბერს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი ლოტბარები კატეგორია:დაბადებული 8 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1978
იემიშანლი (მრავალმნიშვნელოვანი)
იემიშანლი შეიძლება აღნიშნავდეს:
The Fifth Chapter
The Fifth Chapter — გერმანული ჰარდ-დენს ჯგუფ სკუტერის მეჩვიდმეტე სტუდიური ალბომი. იგი გამოვიდა 2014 წლის 26 სექტემბერს. ალბომის პირველი სინგლი იყო „Bigroom Blitz“, ჩაწერილი რეპერ Wiz Khalifa-სთან ერთად. მეორე სინგლი იყო „Today“.
The Fifth Chapter არის სკუტერის პირველი სტუდიური ალბომი, რომლის ჩაწერაში არ მონაწილეობდა რიკ ჯ. ჯორდანი. მან ჯგუფი 2014 წლის დასაწყისში დატოვა. ჯორდანს ჩაენაცვლა ფილ შპაიზერი. The Fifth Chapter აგრეთვე 1996 წლის Our Happy Hardcore-ის შემდეგ არის პირველი ალბომი, რომელიც გრამფირფიტაზე გამოიცა.
სქოლიო
კატეგორია:სკუტერის ალბომები კატეგორია:2014 წლის ალბომები
აშაღი-ჯალგანი
აშაღი-ჯალგანი (Ashaga Dzhalgan) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
ნიკოლსკეს რაიონი
სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის რაიონები
Leptogenys
Leptogenys-ის გვარი მოიცავს ორგანიზაციის დონის ფართე სპექტრს, დაწყებული ჩამოცვენილი ფოთლების მარტოხელა შემგროვებლებიდან, უმაღლეს დონეზე შეთანხმებულ მონადირე ჭიანჭველების ჯგუფებამდე ანუ მსხვილ ფეხსახსრიანებამდე. შედარებით დიდი ზომის (4 მმ-ზე მეტი) Leptogenys-ის გვარის ჭიანჭველების დიდი ნაწილი გრძელფეხებიანი და სწრაფად მოძრავია; შეფერილია შავ ფერად.
მოლავაზლი
მოლდაი (Mollavazlı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 1602 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
სირიის გეოგრაფია
სირიის გეოგრაფია — სირია მდებარეობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში, არაბეთის ნახევაკუნძულის ჩრდილოეთით, ახლო აღმოსავლეთის ცენტრში, ხმელთაშუა ზღვის აღმოსავლეთით. მას ესაზღვრება თურქეთი ჩრდილოეთით, ლიბანი და ისრაელი დასავლეთით, ერაყი აღმოსავლეთით და იორდანია სამხრეთით. მის დასავლეთ ნაწილში წარმოდგენილია მთატა სისტემა, ხოლო ქვეყნის შიგნით ტერიტორია ხასიათდება სტეპებით. ქვეყნის აღმოსავლეთ ნაწილში არის სირიის უდაბნო და სამხრეთით არის ჯაბალ ალ-დრუზის მასივები. სირიაში არის ევფრატის დაბლობი, სადაც 1973 წელს აშენდა კაშხალი და შეიქმნა ამ ქვეყნის ყველაზე დიდი რეზურვუარი - ასადის ტბა. სირიის ყველაზე მაღალი წერტილია ჰერმონის მთა - 2,814 მეტრი, რომელიც მდებარეობს ლიბიის საზღვართან ახლოს. ხმელთაშუა ზღვის მშრალი სანაპიროსა და არიდული უდაბნოს რეგიონს შორის მდებარეობს ნახევრადმშრალი სტეპების ზონა, რომელი ქვეყნის სამ მეოთხედს. აქ მშრალი და ცხელი ქარი უბერავს უდაბნოში. სირია არის აქტიურად ამოწურული, 28% მიწისა არის სახნავი, 4% მუდმივი კულტურების მოყვანას ხმარდება, 46% გამოიყენება სათიბად და საძოვრად, ხოლო ფოთლოვანი ტყეების წილი მხოლოდ 3%-ია.
სირია დაყოფილი ოთხ პროვინციად ან „მუჰაფაზათად“. პროვინციები მთლიანობაში დაყოფილია 60 რაიონად ან „მანატიქად“, რომლებიც, ასევე, იყოფიან ქვე-რაიონებად ან „ნავაჰიად“. დედაქალაქი - დამასკი არის რიგით მეორე ყველაზე დიდი ქალაქი სირიაში და წარმოადგენს დამასკის პროვინციას თავის მხრივ. ალეპო (2,301,570 პოპულაციით) ჩრდილოეთ სირიაში არის ყველაზე დიდი ქალაქი. ლატაკია და ტარტუსი წარმოადგენენ ძირითად პორტებს ხმელთაშუა ზღვაზე.
გეოგრაფიული რეგიონები
არეალი მოიცავს 185.180 კვადრატულ კილომეტრს უდაბნოს, ვაკესა და მთას (რაც იგივეა, რაც შედარებისთვის ჩრდილოეთ დაკოტას შტატის ტოლია). ის არის დაყოფილი სანაპირო ზონებად ვიწრო, ორმაგი მთათა სარტყელით, რომელიც აკავებს კლიმატს დასავლეთით და იცავს აღმოსავლეთ პლატოს. კლიმატი ძირითადად არის მშრალი. ქვეყნის სამ მეხუთედს აქვს 250 მილიმეტრზე ნაკლები ნალექი წლიურად. ნაყოფიერი მიწები არ ითვლება ქვეყნის მნიშვნელოვან ბუნებრივ რესურსად. აქ უამრავი ძალისხმევა გამოვლინდა და 1980-იანი წლებიდან დაიწყო საირიგაციიო პროექტი, რათა გაეზარდათ ნაყოფიერი მიწების რაოდენობა.
სანაპირო დაბლობები
ხმელთაშუა ზღვის გასწვრივ მიუყვება ვიწრო სანაპირო თურქეთიდან ლიბიის საზღვრამდე. ამ სანაპიროს სიბრტყე, რომელიც დაფარულია დუნის ქვიშით და ეს წყდება მხოლოდ ზღვისკენ მთიდან დაშვებულ ფართო კონცხთან. ძირითადი პორტებია: ალ ლადჰიქიიაჰი და ტარტოუსი. სირიის მტკიცებით მას აქვს ლიმიტი 35 საზღვაო მილისა თავის ხმელთაშუა ზღვის სანაპიროზე. თუმცა, 2003 წელს, სირიამ, ცალმხირვად, გამოაცხადა საზღვაო ზონა, რომელიც 12 საზღვაო მილს მოიცავს.
მთიანი ტერიტორიები
ჯაბალ ან ნუსაირიააჰის მთათა სისტემის, რომელიც პარალელურად მიუყვება სანაპიროს, საშუალო სიმაღლე 1.212 მეტრია. ყველაზე მაღალი წერტილი კი - ნაბი იუნისი არის 1.575 მეტრის სიმაღლის. დასავლური ბარიერები იჭერენ დასავლეთით ზღვიდან მონაბერ ტენიან, სასარგებლო, ქარებს. ამ გვარად, ეს ადგილი უფრო ნაყოფიერი და მეტად დასახლებულია ვიდრე აღმოსავლეთის ფერდობებზე, რომლებიც მხოლოდ ცხელ და მშრალ ქარებს იღებენ უდაბნოდან. ლიბიის საზღვრამდე და ანტი-ლიბიურ მთებამდე ჯაბალ ან ნუსაირიაჰი სრულდება და წარმოქმნის ერთგვარი კორიდორს - ჰომსის გეპს - რომლის მეშვეობითაც ავტობანითა და სამატარებლო გზით უკავშირდება ერთამანეთს ჰომსი და ლიბიის პორტი ტრიპოლი. საუკუნეების განმავლობაში ჰომსის გეპი იყო ვაჭრობისა და ზღვიდან ქვეყნის შუა ნაწილსა და აზიის სხვა ქვეყნებში შესვლის საშუალება. აღმოსავლეთი ხაზი ალ-ანსარიაჰის მთებისა გამოყოფილია ჯაბალ აზ ზავიაჰის მთებისა და პლატოს რეგიონისგან ალ ღაბის ველით - ნაყოფიერი და სარწყავი თხრილებით დატვირთული ორონტეს მდინარის მეშვეობით.
სამხრეთით ქვეყნის შიგნით და მის გასწვრივ, ანტი-ლიბიური მთებია წამოჭიმული 2.700 მეტრიან სირია-ლიბიის საზღვარზე და ვრცელდება აღმოსავლეთით პლატოს რეგიონისაკენ. აღმოსავლეთის ფერდობი ხასიათდება მცირე ნალექით, დაბალი ნაყოფიერებითა და ფხვიერი, უდაბნოს მიწით.
სამხრეთ-აღმოსავლეთით, ამოზრდილი ჰერმონის მთა (ჯაბალ ალ შაიხ), მდებარეობს სირიისა და ლიბიის საზღვარზე, ეშვება ჰაურანის პლატოსკენ, რომელიც წვიმის მომტან ქარებს ხმელთაშუა ზღვიდან. ყველა ნაწილი, გარდა ჰერმონის მთის დაბალი ფერდობებისა, დასახლებულია. ვულკანური კონუსებს, რომელთაგან ზოგიერთი 900 მეტრს აღწევს, ენაცვლება ღია, მოძრავი და ოდესღაც ნაყოფიერი ჰაურანის პლატო დამასკის სამხრეთითა და ანტი-ლიბიური მთების აღმოსავლეთით. სამხრეთ-დასავლეთი ჰაურანი მდებარეობს მაღალი ვულკანური აქტივობის რეგიონში, ჯაბალ ალ-დრუზეს სისტემაში, რომელიც არის მშობლიური მიწა დრუზეს პოპულაციისთვის. ჰარათ აშ შაამის ვულკანური ნაწილი ჭრის მთელ საუდის არაბეთს. ჩრდილო-აღმოსავლეთი ჯაბალ ალ-დრუზისა არის დიდი ლავის სფეროში, რომელსაც ეწოდება ალ-საფა და გამოირჩევა სატელიტის ხედებშიც.
აღმოსავლეთი პლატო
მთელი აღმოსავლეთის პლატოს რეგიონი იკვეთება დაბალი მთებით, ჯაბალ არ რუვაქით, ჯაბალ აბუ რუჯმაინითა და ჯაბალ ბიშრი, რაც იწყება ჯაბალ ალ არაბის ჩრდილო-აღმოსავლეთიდან ევფრატამდე. ამ მთის სამხრეთი დევს უნაყოფო უდაბნოს რეგიონში, რომელიც ცნობილი როგორც ჰომსის უდაბნო, რომელსაც აქვს მყარად შეკრულგრუნტიანი ზედაპირი.
წყლები
ქვეყნის საგზაო წყლები არის სასიცოცხლოდ მნიშვნელოვანი მისი აგრარული განვითარებისთვის. ყველაზე გრძელი და მნიშვნელოვანი მდინარე არის ევფრატი, რაც წარმოადგენს სირიის წყლების 80%-ზე მეტს. მისი მნიშვნელოვანი მარცხენა ნაპირის შენაკადები, ბალიხი და ხაბური არიან მრავალწლიანი მდინარეები, რომლებიც წარმოიქმნებიან სირია-თურქეთის რეგიონში. მარჯვენა სანაპიროს შენაკადები ევფრატისა არიან მცირე ზომის სეზონური ნაკადები, რომელთაც ეძახიან ვადისს. 1973 წელს სირიამ დაამთავრა თაბქა-დამის კონსტრუქცია ევფრატის მდინარეზე ქალაქ არ-რაქქაჰის ზევით. ამ კაშხალმა შექმნა რეზერვუარი, რომელსაც ეწოდება ასადის ტბა (ბუჰაირათ ალ ასადი), წყლის საცავი 80 კილომეტრის სიგრძის და საშუალო სიგანე არის 8 კილომეტრი.
დამასკიდან აღმოსავლეთი მშრალი პლატოების რეგიონში არის ოაზისები, დინებები და ასევე რამდენიმე შიდა დინება, რომლებიც ჩაედინებიან ჭაობსა და არც ისე დიდ ტბაში და ქმნიან ლოკალურ საირიგაციო სისტემებს. ყველაზე მნიშვნელოვანი აქედან არის ბარადა, მდინარე, რომელიც ნტი-ლიბიური მთიდან იღებს სათავეს და ქრება უდაბნოში. ბარადა ქმნის ალ გჰყტაჰის ოაზისს, ადგილს დამასკისი. ამ მწვანე არეალმა, 370 კვადრატულ კილომეტრამდე, მისცა დამასკის შესაძლებლობა აყვავებულიყო უძველესი დროიდან. 1980-იანი წლების შუაში ალ გჰუტაჰის ზომა მუდმივად იზრდებოდა, როგორც ქალაქ გარეთ საცხოვრებელი ტერიტორია.
ჯაზირას არეალები მუშავდებოდა მდინარე ხაბურის წყლით. ისინი არის ძირითადი მდინარე პროვინცია ლატაკიაში და გამოიყენება აღმოსავლეთ ჯაბალ ან ნუსაირიაჰის მოსარწყავად, 32 კილომეტრით სამხრეთ-დასავლეთით ალ-ლადჰიქიაჰის პორტიდან. სამხრეთში ნაკადულები, რომელებიც კვებავენ მდინარე იარმოუკს, ასევე რწყავენ ჰაწრანს. მიწისქვეშა წყლები, რომლებიც არიან ძირიდად ბუნებრივი ნაკადულები და მათი აქვთ საირიგაციო და სასმელი დანიშნულება. ყველაზე მდიდარი მიწისქვეშა წყლების რესურს შორის არის ალ გჰაბის რეგიონი, რომელიც შეიცავს დაახლოებით 19 ძირითად ნაკადულს და მიწისქვეშა მდინარეს, რომელთაც წამში ათასი ლიტრი წყალი ჩამოაქვთ.
კლიმატი
ყველაზე განსაცვიფრებელი განსაკუთრებულობა კლიმატისა არის კონტრასტი. ნოტიო ხმელთაშუა ზღვის სანაპირო და მშრალი უდაბნოს რეგიონები მდებარეობს სემიარიდული სტეპი ზონაში, რომელიც მოიცავს ქვეყნის სამ მოეთხედს და შემოსაზღვული დასავლეთით [[ანტი-ლიბანი
ნალექის რაოდენობა ამ არეალში საკმაოდ უხვია და მერყეობს 750 მილიმეტრიდან 1000 მილიმეტრამდე. წვიმის დიდი ნაწილი გადაიტანება ქარებით ხმელთაშუა ზღვიდან ნოებრის თვიდან მაისის თვემდე. ყოველწლიური საშუალო ტემპერატურა მერყეობს 7 გრადუსიდან (°C) იანვარში 27 გრადუსამდე (°C) აგვისტოში. მაღალი ქედების გამო ჯაბალ ან ნუსაირიაჰი იჭერს წვიმების უმეტესობას ხმელთაშუა ზღვიდან. ყინვა აქ არ არის დამახასიათებელი არცერთი სეზონისთვის, თუმცა მწვერვალები ჯაბალ ან ნუსაირიაჰისა არის ხანდახან დათვოლილი.
სამხრეთული წვიმის მომტანი ღრუბელი ხმელთაშუა ზღვიდან გაივლის დერეფანს ჯაბალ ან ნუსაირიაჰსა და ანტი-ლიბიის მთას შორის და აღწევს ჰომსის ტერიტორიას, ხოლო ხანდახან ქალაქის აღმოსავლეთით სტეპის რეგიონსაც. უფრო შორს სამხრეთისკენ, იმის მიუხედავად, რომ ანტი-ლიბიის მთა აკავებს ხმელთაშუა ზღვიდან მომავალ წვიმებს და ამ არეალში, დედაქალაქ დამასკის ჩათვლით, არის ნახევრადმშრალი კლიმატური ზონა სტეპის, სადაც საშუალო ნალექი ნაკლებია ვიდრე 200 მილიმეტრი ყოველწლიურად, ხოლო ტემპერატურა იანვარში 4 °C და ივნისსა და აგვისტოში 40 °C. დედაქალაქთან მიახლოებით, მეტნაკლებად, მწვანე და დამუშავებისთვის გამოსადეგია მიწები, ირიგაციის გამო, რომელიც იყენებს მდინარე ბარადას წყალს რომაელების დროსაც აქვადუკების სახით.
სამხრეთ-აღმოსავლეთით სინოტივე იკლებს და წლიური ნალექის რაოდენობა 100 მილიმეტრს აღწევს. წვიმების სიმცირე, ამას გარდა, ძალიან ცვალებადია წლიდან წლამდე და იწვევს პერიოდულ გვლავას. მოუსავლიანი, ქვიანი უდაბნო ჯაბალ არ რუვაქის,ჯაბალ აბუ რუჯმაინისა და ჯაბალ ბიშრის მთების სამხრეთით, ტემპერატურა ივნისში ხშირად სცდება 45°C. ქვიშის შტორმები ხშირია თებერვლისა და მარტის განმავლობაში, ეს კი ამცირებს მოსავლიანობასა და მესაქონლეობას. უდაბნოს ჩრდილოეთით მდებარე ქედები და ალ გაბის დეპრესია მდებარეობს პლატოს გაშლილ სტეპებზე, სადაც უღრუბლო ცა და დღის განმავლობაში მაღალი ტემპერატურაა გაბატონებული ზაფხულის განმავლობაში, მაგრამ ძალიან ძლიერი ყინვები არის გავრცელებული ნოემბრიდან მარტამდე. ნალექის საშუალო რაოდენობა 250 მილილიტრია წლიურად, მაგრამ კლებულობს 200 მილილიტრამდე სამხრეთული უდაბნოს არეალის გასწვრივ. ამ ტერიტორიაზე მხოლოდ ევფრატისა და ხაბურის მდინარეები ქმნიან საჭირო რაოდენობის წყალს ცხოვრებისა და კულტივაციისთვის.
რესურსები და მიწის გამოყენება
ნატურალური რესურსები: ნავთი, ფოსფატები, ქრომი და მანგანუმის მადნეული, ასფალტი, რკინის მადანი, მარმარილო, თაბაშირი, ჰიდრორესურსები.
სარწყავი მიწა: 13,560 კმ 2 (2003)
სულ განახლებადი წყლის რესურსი: 46.1 კვადრატული კმ (1997)
ფართობი და საზღვრები
ფართი: სულ: 185.180 კმ²-ია მიწის 183.630 კმ²-ია წყალი: 1,550 კმ²-ია გაითვალისწინოთ: აქ შედის 1,295 კმ²-ისრაელის მიერ ოკუპირებულ ტერიტორია.
სახმელეთო საზღვრები: სულ: 2,253 კმ მეზობელი ქვეყნების: ერაყთან 605 კმ, ისრაელთან 76 კმ, იორდანიასთან 375 კმ, ლიბიასთან 375 კმ, თურქეთი 822 კმ
ზალამი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ზალამი შეიძლება აღნიშნავდეს:
სირიის გეოგრაფია
ფართობი და საზღვრები
სანაპირო ხაზი: 193 კმ
საზღვაო დავები: მიმდებარე ზონა: 41 საზღვაო მილის (75.9 კმ) ტერიტორია ზღვაში: 35 საზღვაო მილის (64.8 კმ)
გარემოს დაცვითი პრობლემები
ბუნებრივი კატასტროფები: მტვრის მარცვლები, ქვიშის შტორმები, მიწისძვრები.
გარემოს დაცვა - მიმდინარე საკითხები: გაუტყეურება, საძოვრების გაპარტახება; ნიადაგის ეროზია; გაუდაბნოების; წყლის დაბინძურება ნაგვითა და ნავთობ გადამამუშავებელი დაწესებულების კანალიზაციით; არასაკმარისი სასმელი წყალი.
სქოლიო
კატეგორია:სირიის გეოგრაფია
სილესიის უნივერსიტეტის პოლონური ენისა და კულტურის სკოლა
სილესიის უნივერსიტეტის პოლონური ენისა და კულტურის სკოლა ( Szkoła Języka i Kultury Polskiej Uniwersytetu Śląskiego) — სილესიის უნივერსიტეტის აკადემიური ერთეული, სკოლა უცხოელი სტუდენტებისთვის პოლონური ენის შესასწავლად. დაარსდა 1991 წელს უნივერსიტეტის ბაზაზე როგორც პოლონური ენის, კულტურისა და ლიტერატურის საზაფხულო სკოლა. აქტუალურ სახელს ატარებს 1996 წლიდან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სილესიის უნივერსიტეტი
მწარეწყლის სამაროვანი
ზემო მაჩხაანის მწარეწყლის სამაროვანი — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს მდინარე ივრის მარცხენა ნაპირას, მშრალი ხევების, მწარეწყლის, კოდისხევის და ბაზარხევის შესაყარზე. თარიღდება ძველი წელთაღრიცხვით II ათასწლეულის I ნახევრით.
გაითხარა 1997 წელს, არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის, კახეთის არქეოლოგიური ექსპედიციის მიერ (ექსპედიციის ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური, რაზმის ხელმძღვანელი შ. დედაბრიშვილი). ხუთი გორასამარხიდან პირველი სამი გაძარცული იყო. დანარჩენი გორასამარხების ოთხკუთხა, კუთხეებმომრგვალებული, ორმოიანი სამარხები ჩაჭრილი იყო ღორღნარევ მიწაში. მათგან ერთი გორასამარხის (№ 4) ორმო (სიგრძე — 3 მეტრი, სიგანე — 2,5 მეტრი, სიღრმე — 2,5 მეტრი) დამხრობილი იყო აღმოსავლეთიდან დასავლეთით. იგი ჭილოფგადაფარებული ძელებით ყოფილა გადახურული, ჭილოფზე დადასტურდა წითელი ოქროს კვალი. სამარხში აღმოჩნდა მსხვილფეხა საქონლის ძვლები და თიხის ხელით ნაძერწი შვიდი ჭურჭელი: ქვიშანარევი თიხის კარგად გამომწვარი, შავპრიალა, კოპლებით და ამოღარული ხაზებით შემკული დერგი; ქვიშანარევი, კარგად გამომწვარი, მოწითალო ჯამი; მოვარდისფრო-მონაცრისფრო სამარილე და სამი ქილა. სამარხეული ჭურჭლიდან ზოგი ფრაგმენტებითაა შემორჩენილი.
მსგავსი ჭურჭელი გამოვლინდა მეორე (№5) გორასამრხის ორმოშიც (სიგრძე — 2 მეტრი, სიგანე — 1,4 მეტრი, სიღრმე — 2,3 მეტრი). გორასამარხებში მიცვალებულის ჩონჩხი არ აღმოჩენილა. სავარაუდოდ, აქ დაკრძალვის წესი შუა ბრინჯაოს ხანაში გავრცელებული კრემაცია უნდა ყოფილიყო.
მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა დაცულია საქართველოს ეროვნული მუზეუმის, გურჯაანის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ საცავში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
აიდინლარი (შაბრანის რაიონი)
აიდინლარი (Aydinlar) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
არასენა
არასენა (Aracena) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 184 კმ². მოსახლეობა — 8255 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები კატეგორია:უელვის ქალაქები
ქურდაძე
საკუთარი სახელი ქურდაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ქართული გვარები
ნელი კიმი
ნელი კიმი (Нелли Владимировна Ким; დ. 29 ივლისი, 1957) — ყოფილი საბჭოთა ტანმოვარჯიშე, რომელმაც 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მონრეალში 3 ოქროს და 1 ვერცხლის მედალი მოიპოვა, 1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კი — 2 ოქროს მედალი. ისტორიაში ის მეორე ქალი იყო, რომელმაც სრულყოფილი 10 ქულა დაიმსახურა და პირველი ქალი, რომელმაც ეს შეფასება „vault“ და „floor exercise“ ღონისძიებებში მიიღო. 1970-იან წლებში ის ისეთი ცნობილი ტანმოვარჯიშეების მეტოქე იყო, როგორებიც ნადია კომენეჩი და ლიუდმილა ტურიშჩევა იყვნენ. დიდი ხნის მანძილზე კიმი მწვრთნელად მუშაობდა, რამდენიმე ეროვნულ ნაკრებს ავარჯიშებდა და უამრავ საერთაშორისო შეჯიბრებაში მსაჯობდა. როგორც ქალთა სპორტული ტანვარჯიშის ტექნიკური კომიტეტის პრეზიდენტი, ის კოორდინირებას უწევს ქალთა ტანვარჯიშში ახალი წესების შემოღებას. მის გამოსვლებს იხსენებენ, როგორც „ძლიერი ქალურობით, ტემპერამენტულობითა და ქარიზმატულობით“ გამორჩეულ გამოსვლებს.
ადრეული წლები
ნელი კიმი შურაბში, ტაჯიკეთის სსრ-ში (საბჭოთა კავშირი) დაიბადა. ის ვლადიმერ კიმის, კორეული წარმოშობის სახალინელისა და თათარი დედის, ალფია საფინას ქალიშვილია. მოგვიანებით მისი ოჯახი ყაზახეთის სსრ-ში გადასახლდა, სადაც მამამისი შიმქენთის ფიქალის ქარხანაში მუშაობდა. 9 წლის ასაკში ის სპარტაკის სპორტული საზოგადოების ქალაქ შიმქენთის ბავშვთა და ახალგაზრდათა მესამე სპორტულ სკოლაში ჩაირიცხა. მისი და-ძმაც, ალექსანდრე და ირინა, ასევე ტანვარჯიშის სკოლაში ჩაირიცხნენ და გარკვეული ხნის მანძილზე ვარჯიშობდნენ. საშუალო სკოლაში ალექსანდრეს თანაკლასელები იმის გამო დასცინოდნენ, რომ დაბალი იყო, ამიტომაც მან ტანვარჯიშს თავი დაანება და კრივი აირჩია. ირინამ, რომელსაც ნელი კიმი იმაზე უფრო ნიჭიერად თვლიდა, ვიდრე თვითონ იყო, ტანვარჯიშს ხშირი სავარჯიშო სესიების გამო დაანება თავი.
კიმის მწვრთნელები ვლადიმერ ბაიდენი და მისი ცოლი, გალინა ბარკოვა იყვნენ. ბევრი სხვა ტანმოვარჯიშესაგან განსხვავებით, თავდაპირველად ნელის საკმარისი მოქნილობა არ ჰქონია, მაგრამ უკეთესი ტექნიკისა და რთული სავარჯიშოების წყალობით მან ნაკლი გამოასწორა. კიმი მალე საბჭოთა კავშირის ერთ-ერთ საუკეთესო ტანმოვარჯიშედ იქცა.
კიმის ადრეულ წარმატებათაგან აღსანიშნავია 1969 წელს შიმქენთში ჩატარებულ სპარტაკის რესპუბლიკურ ჩემპიონატში გამარჯვება. მიუხედავად ამისა, ერთი წლის შემდეგ ცნობილმა ტანმოვარჯიშემ, ლარისა ლატინინამ თქვა, რომ მას „მომავალი არ ჰქონდა.“ ასეთი ვერდიქტის შემდეგ ნელიმ ტანვარჯიშისთვის თავის დანებება მართლაც გადაწყვიტა, მაგრამ მიუხედავად სირთულეებისა, ბაიდენის მხარდაჭერით, საბოლოოდ სპორტის ამ სახეობაში ვარჯიში ისევ გააგრძელა. 1971 წელს საბჭოთა კავშირის უმცროსთა ჩემპიონატზე, მის პირველ საერთაშორისო შეჯიბრზე „all-around“ ღონისძიებაში მეხუთე ადგილი დაიკავა. 2 წლის შემდეგ უფროსთა შორის ეროვნულ და საერთაშორისო დონეზე დებიუტიც შედგა. ყველა კავშირის ახალგაზრდულ სპორტულ თამაშებზე კიმმა 3 ოქროს მედალი მოიპოვა, მათ შორის „all-around“ ღონისძიებაშიც. საბჭოთა სოციალისტურ რესპუბლიკათა კავშირის თასზე „all-around“ ღონისძიებაში მერვე ადგილი დაიკავა, ხოლო „uneven bars“ ღონისძიებაში — პირველი. შემდეგ იაპონიაში გამართული პრესტიჟული ჩუნიცის თასი მოიგო. 1974 წლის აგვისტოში სსრკ-ის თასზე მეორე ადგილის დაკავების შემდეგ, ნელი მსოფლიო ჩემპიონატის ნაკრებისთვის შეარჩიეს. ჩემპიონატი ვარნაში, ოქტომბერში ჩატარდა და ნელიმ გუნდთან ერთად ოქროს მედალი დაიმსახურა. ამის შემდეგ, 1980 წლამდე ნელიმ მრავალ უმაღლესი დონის საერთაშორისო ღონისძიებაში მოიპოვა წარმატება.
თანაგუნდელები და მწვრთნელები ნელის „კიმანელილის“ ეძხდნენ. მეტსახელი მას შემდეგ შეარქვეს, როცა მწვრთნელმა ვლადისლავ რასტოროტსკიმ კიმის ძალიან სწრაფად დაუძახა: „კიმ ნელი, ტელეფონთან!“
კარიერის შემდეგ
კარიერის დასრულების შემდეგ ნელი კიმი მწვრთნელად და მსაჯად მუშაობდა. სხვადასხვა დროს ის სამხრეთ კორეის, იტალიისა და ბელარუსის ეროვნულ ნაკრებებს წრთვნიდა. 1984 წლიდან კიმი უამრავი საერთაშორისო შეჯიბრის მსაჯი იყო, მათ შორის: ევროპის ჩემპიონატის, მსოფლიო ჩემპიონატისა და ოლიმპიური თამაშების. 1990 წლის მსოფლიო თასის შემდეგ ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაციამ მოტყუების ბრალდებით ნელის მსაჯობის ლიცენზია შეუჩერა. მიუხედევად ამისა, ნელიმ 1992 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე მაინც იმსაჯა. 1993 წლიდან ის ბელორუსიის რესპუბლიკის სპორტული ტანვარჯიშის მსაჯთა კომიტეტის პრეზიდენტია.
ნელის პირველი ქმარი ვლადიმერ აჩასოვი იყო, მაგრამ ეს ქორწინება დიდხანს არ გაგრძელებულა. მის მეორე ქმარს ნელი 1980 წლის ოლიმპიურ თამაშებზე შეხვდა — ამ ოლიმპიური თამაშების ოქროს მედალოსანი, საბჭოელი ველომრბოლელი ვალერი მოვჩანი. 1980-იანი წლების შუა ხანებში მათ ქალიშვილი (რომელსაც, ასევე ნელი ჰქვია) შეეძინათ.
1990-იან წლებში კიმი აშშ-ში გადავიდა და 2002 წელს მინესოტაში დასახლდა.
1999 წელს ის ტანვაჯიშის საერთაშორისო დიდების დარბაზში შეიყვანეს.
ტანვარჯიშის საერთაშორისო ფედერაციის კონგრესზე, რომელიც 2014 წლის 22 ოქტომბერს ჩატარდა, ნელი ქალთა სპორტული ტანვაჯიშის ტექნიკური კომიტეტის პრეზიდენტად აირჩიეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1957 კატეგორია:საბჭოთა ქალი სპორტული ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:ყაზახი ქალი სპორტული ტანმოვარჯიშეები კატეგორია:სპორტული ტანვარჯიში 1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:სპორტული ტანვარჯიში 1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიურ თამაშებზე კატეგორია:თათრული წარმოშობის ამერიკელები კატეგორია:სპორტული ტანვარჯიშის მსოფლიო ჩემპიონატის მედალოსნები კატეგორია:საბჭოელი ოლიმპიური ოქროს მედალოსნები კატეგორია:საბჭოელი ოლიმპიური ვერცხლის მედალოსნები კატეგორია:ოლიმპიური მედალოსნები სპორტულ ტანვარჯიშში კატეგორია:ევროპის ჩემპიონები სპორტულ ტანვარჯიშში კატეგორია:1976 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები კატეგორია:1980 წლის ზაფხულის ოლიმპიური თამაშების მედალოსნები
ცრუცუგა
ლიტერატურა
კატეგორია:ფიჭვისებრნი
აროჩე
აროჩე (Aroche) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 499 კმ². მოსახლეობა — 3054 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები
ანობონი
ანობონი (Annobón, Ano Bom — „კეთილი წელი“, რადგანაც აღმოჩენილი იქნა 1 იანვარს, ყოფილი პაგალუ) — კუნძული ატლანტის ოკეანის გვინეის ყურეში, ეკუთვნის ეკვატორულ გვინეას. მდებარეობს სან-ტომე და პრინსიპიდან სამხრეთით, გაბონის სანაპიროდან 335 კმ-ით დასავლეთით. ფართობი — 17 კმ², სიმაღლე ზღვის დონიდან — 831 მეტრი. 2015 წლის აღწერის წინასწარი მონაცემებით მისი მოსახლეობა შეადგენს 5232 ადამიანს. უპირატესი ენა — ანობონური (პორტუგალურ-კრეოლური ენებიდან ერთ-ერთი). 1973-1979 წლებში ეწოდებოდა პაგალუ.
ზემო მაჩხაანის ნამოსახლარები
ზემო მაჩხაანის ნამოსახლარები — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს სოფელ ზემო მაჩხაანის ტერიტორიაზე, საავტომობილო გზის ორივე მხარეს. თარიღდება გვიანდელი ბრინჯაო-ადრინდელი რკინის ხანით. ძეგლს მიაკვლია არქეოლოგიური კვლევის ცენტრის, კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ექსპედიციის ხელმძღვანელი კონსტანტინე ფიცხელაური). გზის აღმოსავლეთით მდებარე ნამოსახლარი დიდია და მაღალ, ბუნებრივ ბორცვზეა გამართული. ბორცვს თხემი მოსწორებული აქვს და ორი განიერი ტერასა შემოუყვება. გზის დასავლეთით მცირე, ერთტერასიანი ნამოსახლარიცაა. ძეგლზე გამოვლინდა თიხის ჭურჭლის ფრაგმენტები.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ანობონი
ადმინისტრაციული დაყოფა
პროვინცია დაყოფილია 2 მუნიციპალიტეტად: სან-ანტონიო-დე-პალე და მაბანა, რომლებიც იყოფიან 3 რაიონად: ანგანჩი, აუალი და მაბანა.
ეკონომიკა
კუნძული ეკვატორული გვინეისათვის წარმოადგენს სტრატეგიულ ინტერესს. ამ კუნძულის ფლობა ქვეყნის ხელისუფლებას უფლებას აძლევს სან-ტომე და პრინსიპის სამხრეთით მდებარე ვრცელი საზღვაო არეალი განიხილოს, როგორც საკუთარი განსაკუთრებული ეკონომიკური ზონა, რომელიც პოტენციურად მდიდარია ნავთობის საბადოებით. ამას გარდა, კუნძული გამოიყენება ტოქსიკური და რადიოაქტიური ნარჩენების დასამარხად.
სქოლიო
კატეგორია:ატლანტის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები კატეგორია:ეკვატორული გვინეის კუნძულები
ოძინი
იმპერატორი ოძინი (応神天皇; დ. 200  — გ. 310) — იაპონიის მე-15 იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით. ოძინი ქვეყანას 40 წელი მართავდა.
იმპერატორის ცხოვრების და მმართველობის წელი უცნობია. ადრეული ხანის იმპერატორების პირობითი სახელები არ იყო მიღებული „ტრადიციული წესით“ იმპერატორ კამუს მმართველობამდე, რომელიც იამატოს დინასტიის 50-ე მონარქი იყო.
კოძიკი და ნიჰონ შოკი წერდნენ, რომ ოძინი იმპერატორ ტიუაის და მისი მეუღლის, ძინგუს შვილი იყო. რადგანაც ტიუაი ოძინის დაბადებამდე გარდაიცვალა, ქვეყნის ფაქტობრივი მმართველი ძინგუ გახდა, რასაც VIII საუკუნის ისტორიული წიგნიდან ვიგებთ.
მეუღლეები და შვილები
იმპერატორ ოძინის ერთი მეუღლე და 10 ხარჭა ჰყავდა:
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 200 კატეგორია:გარდაცვლილი 310
დიდი ელობეი
thumb|right|275px|კუნძულ დიდი ელობეის მდებარეობა დიდი ელობეი (Elobey Grande) — პატარა კუნძული ატლანტის ოკეანის გვინეის ყურეში. ეკუთვნის ეკვატორულ გვინეას. მდებარეობს დაახლოებით მდინარე მიტემელეს შესართავთან, გაბონის სახელმწიფო საზღვრის სიახლოვეს, დაახლოებით 100 კმ-ით სამხრეთით ქალაქ ბატიდან. ფართობი — 2,27 კმ². მუდმივი მოსახლეობა არ არსებობს. მის სიახლოვეს მდებარეობს კუნძული პატარა ელობეი.
მიუხედავად იმისა, რომ დღეისათვის კუნძული დიდი ელობეი იმყოფება ეკვატორული გვინეის რესპუბლიკის შემადგენლობაში, მისი ადგილმდებარეობა გაცილებით უფრო ახლოა გაბონთან და ამიტომ ნავთობის მარაგის აღმოჩენის შემდეგ იგი ტერიტორიულ პრეტენზიებს გამოთქვამს მასზე და მიმდებარე კუნძულებზე.
სქოლიო
კატეგორია:ატლანტის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები კატეგორია:ეკვატორული გვინეის კუნძულები
ტრიპიტაკა
მინი|277x277პქ ტრიპიტაკა ( Sanskrit: [trɪˈpɪʈɐkɐ]) ა ტიპიტაკა ( Pali: [tɪˈpɪʈɐkɐ]) — ბუდისტური წერილების ტრადიციული ტერმინი
თჰერავადას ბერებმა ის პალმის ფოთლებზე ჩაწერეს. ტექსტი პალიზე (ძველ ინდურ სალაპარაკო ენაზე) დაიწერა, ამიტომ მას ხშირად პალის კანონის სახელითაც მოიხსენიებენ.
ეტიმოლოგია
ტრიპიტაკა (სანსკრიტულად: त्रिपिटक), სიტყვასიტყვით ნიშნავს სამ კალათას. ეს არის ტრი (त्रि), რაც ნიშნავს სამს, პიტაკა (पिटक), რაც ნიშნავს კალათას.
სახელი შეესაბამება ტექსტის დაყოფის ნაწილებს:
ისტორია
მარცხნივ|მინი|252x252პქ სიდჰართა გაუტამას იგივე ბუდას, ქრისტეს მსგავსად არაფერი დაუწერია რამაც მისი მოძღვრების ირგვლივ დავა გამოიწვია. ჭეშმარიტების დასადგენად კრებებს იწვევდნენ, რომელთა შორისაც უმთავრესია ძვ. წ. 250 წ. პაშალიპუტრაში მეფე აშოკას დროს ჩატარებული კრება, რომლის დადგენილების ძალით ბუდიზმი, რომელიც მანამდე იდევნებოდა, სახელმწიფო რელიგია გახდა. ამ დროისათვის მოხდა ბუდას მოძღვრების წერილეობითი ფიქსაცია ტიპიტაკას მიხედვით, ბუდისტური რელი­გიის დამფუძნებელი იყო ჩრდილო-ინდური სახელმწიფოს მეფის შვილი. იგი მიეკუთვნებოდა ჰიმალაის მთების ძირში მცხოვრებ შაკიას ტომს. მეფისწულს ეძახდნენ სიდჰარტჰას, მოგვიანებით კი ცნობილი გახდა როგორც გაუტამა და შაკიამუნი. თუმცა, გადმოცემანი სხვადასხვა სახელითაც მოიხსენიებს: ტაჰტაგატა, ბჰაგავატა, ჯინა და ა.შ
სქოლიო
კატეგორია:რელიგიური ტექსტები კატეგორია:ბუდისტური ცნებები
იასინუვატის რაიონი
იასინუვატის რაიონი (Ясинуватський район) — რაიონი აღმოსავლეთ უკრაინაში, დონეცკის ოლქში. მისი ფართობია 809 კმ². 2013 წლის აღწერის მონაცემებით რაიონის მოსახლეობა 27 845 ადამიანს შეადგენდა, ხოლო სიმჭიდროვე 34,29 კაცს კმ²-ზე. იასინუვატის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრია ქალაქი იასინუვატა.
სქოლიო
კატეგორია:დონეცკის ოლქის რაიონები
აიღუნლუ
აიღუნლუ (Aygünlü) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
ყუდროს ეკლესია
ტერმინი ყუდროს ეკლესია შეიძლება აღნიშნავდეს:
მუსალი (საათლის რაიონი)
მუსალი  (Musalı) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა 879 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
ლონდონის კინოფესტივალი
ლონდონის კინოფესტვალი (London Film Festival, შემოკლებით LFF, აგრეთვე ცნობილი როგორც BFI London Film Festival) — ერთ-ერთი ყველაზე მასშტაბური და გავლენიანი საერთაშორისო კინოფესტივალი გაერთიანებულ სამეფოში. ტარდება ყოველწლიურად 1956 წლიდან ლონდონში. იწყება ოქტომბრის მეორე ნახევარში და გრძელდება ნოემბრის დასაწყისამდე.
კინოფესტივალის მთავარი პრიზია „საზერლენდის ტროფი“, რომლითაც ჯილდოვდებიან ყველაზე საუკეთესო სადებიუტო ფილმები. ფესტივალის ორგანიზატორია ბრიტანეთის კინოინსტიტუტი, ხოლო უმსხვილესი სპონსორია გაზეთი „The Times“. ყოველწლიურად ფესტივალის კინოფორუმზე მიმდინარეობს დაახლოებით 300 ფილმის ჩვენება 50 ქვეყნიდან. კინოფორუმზე ყოველწლიურად წარადგენენ საგანმანათლებლო პროგრამებს, ლექციებს, კინოინდუსტრიაში მომხდარი მოვლენების პრეზენტაციებს და ა.შ.
სქოლიო
კატეგორია:ლონდონის კინოფესტივალები კატეგორია:ლონდონის ყოველწლიური ღონისძიებები კატეგორია:ბრიტანეთის კინოინსტიტუტი კატეგორია:1953 წელს დაარსებული კინოფესტივალები
ბალაჯა-შახნაზარლი
ბალაჯა-შახნაზარლი (Baladzha Shakhnazarli) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
ჩამადაანთ გორის ნამოსახლარი
ჩამადაანთ გორის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი, რომელიც მდებარეობს ქალაქ დედოფლისწყაროს დასავლეთით, დედოფლისწყაროს პლატოს ნაპირას, დედოფლისწყაროსა და სოფელ გამარჯვებას შორის, მაღალ კლდეზე. თარიღდება ძვ. წ. I ათასწლეულის I ნახევრით.
გასული საუკუნის 60-იან  შეისწავლა ისტორიის არქეოლოგიისა  და ეთნოგრაფიის ინსტიტუტის კახეთის არქეოლოგიურმა ექსპედიციამ (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური). დაზიანებულია ქვის მოპოვების დროს. ძეგლზე აიკრიფა თიხის ჭურჭელი.
მოპოვებული არქოლოგიური მასალა ინახება საქართველოს ეროვნული მუზეუმის  გურჯაანის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ საცავში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
Live in Hamburg (სკუტერის ალბომი)
Live in Hamburg — გერმანული ჰარდ-დენს ჯგუფ სკუტერის მეოთხე საკონცერტო ალბომი. იგი გამოვიდა 2010 წელს. and DVD releases. ალბომი ჩაწერილია ჰამბურგში 2010 წელს.
სქოლიო
კატეგორია:სკუტერის ალბომები კატეგორია:2010 წლის საკონცერტო ალბომები
ზემო ქედის ნამოსახლარები
ზემო ქედის ნამოსახლარები — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს სოფელ ზემო ქედის ჩრდილო-აღმოსავლეთით (0,5 კმ-ზე) და ჩრდილო-დასავლეთით (ერთი — 1 კმ-ზე, მეორე 2,5-3 კმ-ზე). თარიღდება ძვ. წ. II ათასწლეულის ბოლო — I ათასწლეულის დასაწყისით. აღმოჩნდა 2009 წელს ილიას სახელმწიფო უნივერსიტეტის მიერ წარმოებული არქეოლოგიური დაზვერვების დროს (ხელმძღვანელი კ. ფიცხელაური).
ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარე ნამოსახლარი წრიულია (დიამეტრი —100 მ.). დაზიანებულია საქონლისთვის საზამთრო სადგომების მშენებლობის დროს. ძეგლის აღმოსავლეთით დამრეცი ფერდობია, დასავლეთით — მაღალი მიწაყრილი. დასავლეთ მხარეს ებმის მეორე ნამოსახლარი (სიგრძე — 300 მ. სიგანე — 200 მ.), რომელსაც გარშემოუყვება მიწაყრილი (სიმაღლე — 2 მ.).
ჩრდილო-დასავლეთის მიმდებარე ნამოსახლარებიდან ერთი (დიამეტრი — 200 მ-მდე) მთლიანად განადგურებულია გასული საუკუნის 70-იან წლებში. ბორცვი მოუსწორებიათ და აქ სხვადასხვა დანიშნულების საწყობები აუშენებიათ. სავარაუდოდ, ბორცვს გარსშემოუყვებოდა სათავდაცვო ზღუდე და თხრილი. ანაკრეფ კერამიკულ მასალაში ჭარბობს ჭურჭლის მონაცისფრო ფრაგმენტები.
მეორე ნამოსახლარი ბუნებრივი ბორცვის მოსწორებულ თხემზე იყო გამართული. ძეგლი ოვალურია (სიგრძე — 250 მ. სიგანე — 170 მ.). გარშემო შემოუყვება სათავდაცვო ზღუდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ხან-შაიხუნის ქიმიური თავდასხმა
2017 წლის 4 აპრილს, ტაჰრირ ალ-შამი (ადრე ცნობილი, როგორც ალ-ნუსრას ფრონტი, ალ-კაიდას სირიის ფილიალი) მიერ კონტროლირებადი ქალაქი ხან-შაიხუნი,  რომელიც იდლიბის გუბერნიაში მდებარეობს, გახდა მძიმე ავიაიერიშის სამიზნე, შედეგად მოჰყვა სამოქალაქო პირების მასობრივი მოწამვლა ქიმიური გაზით. ტოქსიკური გაზის ზემოქმედებით, სავარაუდოდ ზარინის, დაიღუპა სულ მცირე 74 ადამიანი და დაშავდა 557-ზე მეტი, იდლიბის ჯანმრთელობის ორგანოს ინფორმაციით. 2013 წლის გუტას ქიმიური თავდასხმის შემდეგ, მიმდინარე თავდასხმა გახდა ყველაზე მასიური, ქიმიური იარაღის გამოყენებით სირიის სამოქალაქო ომში.
სქოლიო
კატეგორია:სირიის სამოქალაქო ომი კატეგორია:ქიმიური თავდასხმები
აროიომოლინოს-დე-ლეონი
აროიომოლინოს-დე-ლეონი (Arroyomolinos de León) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 87 კმ². მოსახლეობა — 947 კაცი (2020 წ.).
ნუ მოკლავ ჯაფარას
„ნუ მოკლავ ჯაფარას“ (To Kill a Mockingbird) — ამერიკელ მწერალ ჰარპერ ლის რომანი, გამოცემული 1960 წლის 11 ივლისს. მან ავტორს უდიდესი წარმატება მოუტანა, მიიღო პულიცერის პრემია და იქცა ამერიკული თანამედროვე ლიტერატურის კლასიკად. მისი სიუჟეტი და პერსონაჟები ეფუძნება ავტორის საკუთარ მოგონებებს ოჯახსა და მეზობლებზე, აგრეთვე ამბავს, რომელსაც ადგილი ჰქონდა მის მშობლიურ ქალაქში 1936 წელს, როდესაც ავტორი 10 წლის იყო.
აროიომოლინოს-დე-ლეონი
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები
ნუ მოკლავ ჯაფარას
ქართულად რომანი პირველად 1980-იანი წლების ბოლოს დაიბეჭდა. მისი მთარგმნელი იყო ლელა დუმბაძე. ახალი გადამუშავებული თარგმანი 2013 წელს გამომცემლობა „არეტემ“ გამოსცა სერიაში „აუცილებელი საკითხავი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1960 წლის რომანები კატეგორია:ამერიკული რომანები
სსრკ-ის სახალხო მხატვარი
მინიატიურა|სსრ კავშირის სახალხო მხატვარი სსრ კავშირის სახალხო მხატვარი (Народный художник СССР) — საპატიო წოდება, დადგენილი სსრ კავშირის უზენაესი საბჭოს პრეზიდიუმის 1943 წლის 16 ივლისის დადგენილებით. „ყველაზე გამოჩენილი მოღვაწეები საბჭოთა ხელოვნების განსაკუთრებული დამსახურებისთვის ფერწერის, ქანდაკების, გრაფიკის, დეკორატიული და ხალხური რეწვის განვითარებისათვის“. ენიჭებოდა სსრ კავშირის უზენაესი პრეზიდიუმის მიერ.
საპატიო წოდების პირველი კავალრები 1943 წლის 26 ივლისს გახდნენ: ფერმწერები და, სკულპტორები სერგეი მერკუროვი და ვერა მუხინა. ბოლოს, 1991 წლის 20 დეკემბერს, წოდება მიენიჭა. საპატიო წოდება — „სსრკ-ის სახალხო მხატვარი“ სულ 159 ადამიანმა მიიღო.
საქართველოს სსრ
საქართველოში სსრ კავშირის სახალხო მხატვრის წოდება მინიჭებული ჰქონდათ:
სქოლიო
კატეგორია:სსრკ-ის საპატიო წოდებები კატეგორია:ჯილდოები ანბანის მიხედვით კატეგორია:1943 წელს დაარსებულები
იური ვლასოვი
იური ვლასოვი (Юрий Петрович Власов; დ. 5 დეკემბერი, 1935, მაკეევკა, უკრაინის სსრ, სსრკ — გ. 13 თებერვალი, 2021, მოსკოვი) — საბჭოთა მწერალი, ძალოსანი და პოლიტიკოსი. საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატი (1959).
ასპარეზობდა 1960 და 1964 წლების ოლიმპიურ თამაშებში: 1960-ში ოქრო, ხოლო 1964-ში ვერცხლის მედალი მოიპოვა; ორივე ოლიმპიურ თამაშებში იგი იყო საბჭოთა კავშირის დროშის მატარებელი. კარიერის განმავლობაში ვლასოვმა მოიგო ოთხი მსოფლიო ტიტული დაამყარა 31 ოფიციალური რეკორდი. 1968 წელს ძალოსანის კარიერა დაასრულა და გახდა ცნობილი მწერალი, ხოლო მოგვიანებით პოლიტიკაში ჩაერთო. იყო საბჭოთა კავშირის სახალხო დეპუტატთა კონგრესის წევრი (1989), შემდგომში სახელმწიფო დუმას წევრი (1993); მონაწილეობა მიღებული აქვს 1996 წლის რუსეთის საპრეზიდენტო არჩევნებში.
ადრეული ცხოვრება და კარიერა
ვლასოვს დამთავრებული აქვს სარატოვში მდებარე სუვოროვის სამხედრო სკოლა (1946-1953). სკოლის დამთავრების შემდეგ სწავლა განაგრძო ჟუკოვსკის სამხედრო ძალების აკადემიაში (მოსკოვში), რომელიც 1959 წელს დაამთავრა. 1956 წელს, აკადემიაში სწავლის პერიოდში იგი ძალოსნობით დაინტერედა და შეუერთდა შეიარაღებული ძალების სპორტული საზოგადოებას; მალევე გახდა სსრკ სპორტის ოსტატი (1957). იგი შეამჩნიეს 1958 წელს, როდესაც მან საბჭოთა კავშირის ჩემპიონატში მესამე ადგილი დაიკავა. 1959-1963 წლებში მან რომელ ჩემპიონატშიც მიიღო მონაწილეობა, ყველა მისი გამარჯვებით დასრულდა; აღსანიშნავია რომში ჩატარებული 1960 წლის ოლიმპიური თამაშები, სადაც ვლასოვმა დაამყარა სამი მსოფლიო რეკორდი და გარდა პირველი კაცი, რომელმაც „clean and jerk“-ში 200 კგ-ზე მეტი ასწია (202.5 კგ). იური ვლასლოვი გამოცხადდა ოლიმპიადის საუკეთესო სპორტსმენად და „პლანეტის ყველაზე ძლიერ ადამიანად“. 1964 წლის ზაფხულის ოლიმპიადა მან მეორე ადგილზე დაასრულა (პირველი ადგილი საბჭოთა კიდევ ერთმა ძალოსანმა, ლეონიდ ჟაბოტინსკიმ დაიკავა). 1964 წლის ოლიმპიდის შემდეგ ვლასოვმა გამოაცხადა, რომ კარიერას ასრულებდა; თუმცა 1966 წელს, ფინანსების გამო მან კვლავ განაახლა უმაღლესი დონის ვარჯიშები. უკანასკნელი რეკორდი მან 1967 წლის 15 მაისს დაამყარა („პრესინგი“ 199); ამისთვის გასამრჯელოდ 850 მანეთი მიიღო. საბოლოოდ, ძალოსანის კარიერა 1968 წელს დაასრულა. დაახლოებით ამავე პერიოდში დატოვა მან საბჭოთა არმიაც, სადაც სპორტის ინსტრუქტორად მუშაობდა. ვლასლოვს კაპიტნის წოდება ეკავაა. 1969 წელს, ნორვეგიაში ლექციების დროს, მას სთხოვეს 200 კგ აწევა რაც მან მარტივად გააკეთა (აღსანიშნავია, რომ ამ დროს მას ვარჯიშისთვის თავი 1 წლის დანებებული ჰქონდა).
პირადი ცხოვრება
ვლასოვს ჰყავს ძმა, სახელად ბორისი. . პირველად დაქორწინდა 1957 წელს, ნატალია მოროდოვაზე, მოსკოვის ხელოვნების ინსტიტუტის სტუდენტზე. მათ შეეძინათ გოგონა, სახელად ელენა. პირველი ცოლის გარდაცვალების შემდეგ, ვლასოვი მეორედ 1976 წელს დაქორწინდა ლარისა სერგეევნაზე. მოგონებებში ვლასოვი აღნიშნავს, რომ მას კიდევ ერთი ქალიშვილი ჰყავს (ალბათ ლარისასთან). 1960 წლის ოლიმპიადაში ვლასოვის თანაგუნდელი ბორის ნიკონოროვი აღნიშნავს, რომ იური აღნიშნულ ოლიმპიადაზე ინგლისურად თავისუფლად საუბრობდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1935 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2021 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის სპორტის დამსახურებული ოსტატები კატეგორია:ოლიმპიური მედალოსნები
დიმიტროვა (კანტემირის რაიონი)
დიმიტროვა (Dimitrova) — სოფელი მოლდოვაში, კანტემირის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 80 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 448 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კანტემირის რაიონის სოფლები
მუსტაფა (აზერბაიჯანი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
ბაშ-ამირხანლი
ბაშ-ამირხანლი (Baş Əmirxanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
კალა (უელვა)
კალა (Cala) — მუნიციპალიტეტი ესპანეთში, შედის ანდალუსიის ავტონომიური გაერთიანების უელვის პროვინციის სიერა-დე-უელვის კომარკის შემადგენლობაში. ფართობი — 84 კმ². მოსახლეობა — 1159 კაცი (2020 წ.).
სქოლიო
კატეგორია:უელვის მუნიციპალიტეტები
რომანოზ მელოდოსი
მინი|რომანოზ მელოდოსი, ბასილი II-ის მენოლოგიონი რომანოზ მელოდოსი (ბერძნ.: Ῥωμανὸς ὁ Μελωδός, დ. 490 სირია — გ. 556, კონსტანტინოპოლი), ან რომანოზ ტკბილადმგალობელი — წმინდანი, ერთ-ერთი უდიდესი სირიული წარმომავლობის ბიზანტიელი ჰიმნოგრაფი. მას მოიხსენიებენ, როგორც „რიტმული პოეზიის პინდარეს .“
ცხოვრება
რომანოზ მელოდოსის შესახებ ბიოგრაფიულ ცნობებს ვიღებთ ბასილი II-ის მენოლოგიონიდან. ამას გარდა, მასზე ცნობებს გვაწვდის ორი ძველი წყარო: სვიდას ლექსიკონში ის წოდებულია „რომანოზ მელოდოსად“, ხოლო იერუსალიმის ბიბლიოთეკის X-XI საუკუნის ხელნაწერში დაცულ „რომანოზის ცხოვრებაში“ დამატებით ნათქვამია, რომ მის კონტაკიონთა უმრავლესობა, მისივე ხელით დაწერილი, ღვთისმშობლის ტაძარში ინახება. ამათ გარდა რომანოზის ცხოვრება აღწერილია სხვა ძეგლებშიც (Synaxarium Claromontanum, Menologium Sirmondianum, კონსტანტინოპოლის „აია სოფიას “ ტიპიკონი). ამ წყაროებზე დაყრდნობით რომანოზი დაიბადა სირიის ებრაულ ოჯახში ემესაში (თანამედროვე ჰომსი) ან დამასკოში. ბეირუთში გადასვლის შემდეგ დიაკვნად აკურთხეს აღდგომის სახელობის ტაძარში. მოგვიანებით საცხოვრებლად გადადის კონსტანტინოპოლში იმპერატორ ანასტასის დროს. საფიქრალია, რომელი ანასტასი იგულისხმება აქ, ანასტასი I (491-518) თუ ანასტასი II (713-716). კარლ კრუმბახერი რამდენიმე წლის კვლევის შემდეგ რომანოზს VIII საუკუნეს მიაკუთვნებს. კონსტანტინოპოლში ცხოვრების დროს მსახურობდა აია სოფიას ტაძრის მნათედ. ცხოვრების ბოლო პერიოდი გაატარა მონასტერში, სადაც დაკრძალულია თავის მოწაფე წმინდა ანანიასთან ერთად.
შემოქმედება
რომანოზის შემოქმედებიდან მხოლოდ რამდენიმე ათეულ კონტაკიონზე შეიძლება დადებითად გადაწყდეს მისი ატრიბუციის საკითხი. ასევე მას ეკუთვნის რამდენიმე სტიქარონი, თერთმეტმარცვლიანი „ვედრება“ და რამდენიმე საგალობლის ნაწყვეტი. გარდა ამისა არის რამდენიმე სრულად მოღწეული კონტაკიონი, რომლებსაც რომანოზის სახელი არ აქვს, მაგრამ შინაარსითა და აგებულებით VI საუკუნისაა და შესაძლებელია, მასვე ეკუთვნოდეს.
კონტაკიონების სიუჟეტი ეხება ქრისტეს, მარიამს, მოციქულებს, ძველი აღთქმის წიგნთა პერსონაჟებს (ადამი და ევა, აბრაამი და ისააკი, ნოე...), წმინდანებსა და მოწამეებს. ასეთებია მაგალითად: საშობაო ჰიმნი, პეტრეს უარყოფა, განკითხვის დღე, მირქმა უფლისა, წმიდა მინა, წმიდა ტრიფონი, ორმოცი მოწამე I, ორმოცი მოწამე II, სვიმეონ სტილიტი, ათი ქალწული და სხვა.
სქოლიო
კატეგორია:ბიზანტიელები კატეგორია:ჰიმნოგრაფია
ფერაძე
საკუთარი სახელი ფერაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ვიჯაიანაგარის მმართველები
სალუვას დინასტია
ნარასიმას გარდაცვალების შემდეგ მმართველებად ითვლებოდნენ მისი ორი მცირეწლოვანი ვაჟი, მაგრამ ფაქტობრივი ხელისუფლება იყო მხედართმთავარ ნარასე ნაიაკის ხელში, რომლის გარდაცვალების შემდეგ 1505 წელს, მისმა ვაჟმა ვირა ნარასიმამ მიიტაცა სამეფო ტახტი.
ტულუვას დინასტია
სადაშივას მმართველობის დროს ხელისუფლება ფაქტობრივად გადავიდა მისი მინისტრის რამა რაის ხელში. სადაშივარაია დაიღუპა ბრძოლაში 1565 წელს. მისმა ძმამ ტირუმალამ დაამხო იგი და ხელში ჩაიგდო სამეფო ტახტი.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:ინდური დინასტიები კატეგორია:ინდოეთის ისტორია კატეგორია:ინდოეთის მმართველთა სიები
ბელისლი
ბელისლი (Belisli) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
ქალები ბაჰრეინში
ქალები ბაჰრეინში — უფრო აქტიურები, ვიდრე სხვა არაბული ქვეყნების ქალები. ისინი კარგ განათლებას იღებენ და წარმოდგენილი არიან ყველა მთავარ პროფესიაში, ქალთა საზოგადოებებში და ქალთა ორგანიზაციებში. მათ ხმის მიცემის უფლება აქვთ და ბაჰრეინში ქალების დაახლოებით ერთი მეოთხედი სამუშაოს ასრულებს სახლის გარეთ. ბაჰრეინის ქალთა დღე ყოველწლიურად 1 დეკემბერს აღინიშნება.
ტრადიციული ჩაცმულობა
მინი| [[ბაჰრეინი|ბაჰრეინელი ქალები, რომლებიც ატარებენ ჰიჯაბს.]] მარჯვნივ|მინი| ოთხი ბაჰრეინელი ქალი შავებში ჩაცმული. ბაჰრეინში ქალთა ტრადიციულ სამოსში შედის ჯელაბია, გრძელი, თავისუფალი კაბა, რომელიც სახლის ერთ-ერთი სამოსია. ბაჰრეინელ ქალებს შეუძლიათ გამოიყენონ მუჰტაშიმა და ნაწილობრივ დაფარონ თმა, ან მუჰაჯიბა, რომლითაც სრულად დაფარავენ თმას.
როლები საზოგადოებაში
ფაქტობრივად, ბაჰრეინი არის სპარსეთის ყურის თანამშრომლობის პირველი ქვეყანა, რომელსაც ჰყავს ქალები მაღალ თანამდებობებზე და ისინი წარმოადგენენ მთავრობას, არიან მინისტრები და ელჩები.
როლური მოდელი
ბაჰრეინელ ქალთა თვალსაზრისით, განათლებისა და მოდის ტენდენციების მნიშვნელობაზე გავლენა იქონია ამერიკელი მისიონრების ჯგუფმა ნიუ–ჯერსიდან და ბრუნსვიკიდან, რომლებიც ბაჰრეინში ჩავიდნენ 1890–იანი წლების ბოლოს, აგრეთვე, ემიგრანტი ქალი მასწავლებლები ეგვიპტიდან და ლიბანიდან. პირველი სეკულარული სკოლა ბაჰრეინში, ალ-ხადიჯა ალ-კუბრა, შეიქმნა 1928 წელს.
პოლიტიკური უფლებები
2002 წელს, ბაჰრეინის კონსტიტუციაში შესწორებით, ბაჰრეინელმა ქალებმა მიიღეს ხმის მიცემის უფლება და მონაწილეობა მიიღეს ეროვნულ არჩევნებში. ორი წლით ადრე მარიამ ალ ჯალაჰმა, ბაჰია ალ ჯიში, ალის სამაანი და მონა ალ-ზაიანი იყვნენ პირველი ოთხი ქალი, რომლებიც დაინიშნენ საკონსულტაციო საბჭოში.
ქალებმა პირველად მისცეს ხმა და მონაწილეობდნენ 2002 წელს ჩატარებულ მუნიციპალურ არჩევნებზე.
ასევე, 2002 წელს ბაჰრეინის საყოველთაო არჩევნებზე ქალი კანდიდატი არ აურჩევიათ. ქალ კანდიდატთა წარუმატებლობის საპასუხოდ, ექვსი დაინიშნა შურას საბჭოში, რომელშიც ასევე შედიან სამეფოს მკვიდრი ებრაული და ქრისტიანული თემების წარმომადგენლები. 2004 წელს ჯანდაცვის მინისტრად დანიშვნის შემდეგ, დოქტორი ნადა ჰაფადი გახდა პირველი ქალი მინისტრთა კაბინეტში.
ქალთა კვაზი-სამთავრობო ჯგუფმა, ქალთა უზენაესმა საბჭომ, გადაამზადა ქალი კანდიდატები 2006 წლის ბაჰრეინის საყოველთაო არჩევნებში მონაწილეობის მისაღებად. 2006 წელს ლატეეფა ალ გაუდი გახდა პირველი ქალი დეპუტატი. 2011 წლის შუალედური არჩევნების შემდეგ ეს რიცხვი ოთხამდე გაიზარდა.
როდესაც ბაჰრეინი აირჩიეს გაეროს გენერალური ასამბლეის სათავეში 2006 წელს, მან დანიშნა იურისტი და ქალთა უფლებების დამცველი ჰაია რაშიდ ალ-ხალიფა გაეროს გენერალური ასამბლეის პრეზიდენტად, ისტორიაში მესამე ქალი, რომელიც ხელმძღვანელობს მსოფლიო ორგანოს. აქტივისტმა ქალბატონმა, ღადა ჯამშიერმა, განაცხადა, რომ „მთავრობამ გამოიყენა ქალთა უფლებები, როგორც დეკორატიული საშუალება საერთაშორისო დონეზე“. მან რეფორმები მოიხსენია როგორც „ხელოვნური და მარგინალური“ და დაადანაშაულა მთავრობა „ქალთა არასამთავრობო საზოგადოებების ხელის შეშლაში“. 2008 წელს ჰუდა ნონოუ დაინიშნა ელჩად შეერთებულ შტატებში, რითაც იგი გახდა არაბული ქვეყნის პირველი ებრაელი ელჩი. 2011 წელს გაერთიანებული სამეფოს ელჩად დაინიშნა ალისა სამაანი, ქრისტიანი ქალი.
ოქროს გლობუსის 43-ე დაჯილდოება
ოქროს გლობუსის 43-ე დაჯილდოება გაიმართა 1986 წლის 24 იანვარს. მასში მონაწილეობა მიიღო 1985 წელს გამოსულმა კინო და ტელენამუშევრებმა
ქალები ბაჰრეინში
პოლიტიკური უფლებები
2014 წლის ბაჰრეინის საყოველთაო არჩევნებზე, ქალთა მცირე რაოდენობა აირჩიეს ორივე პალატაში.
ოქროს გლობუსის 43-ე დაჯილდოება
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ოქროს გლობუსი
ქალები ბაჰრეინში
ოჯახური ძალადობა
ბაჰრეინში არ არსებობს კანონები, რომლებიც ქალებს ოჯახური ძალადობისგან იცავს.
სქოლიო
კატეგორია:ქალთა უფლებები ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:ბაჰრეინი
სირ ალ-ხათიმ ალ-ხალიფა
სირ ალ-ხათიმ ალ-ხალიფა (დ. 1 იანვარი, 1919, ედ-დუეიმი, სუდანი — გ. 18 თებერვალი, 2006) — სუდანის სახელმწიფო მოღვაწე, დიპლომატი და მასწავლებელი. სუდანის პრემიერ-მინისტრი (1964–1965 წწ.) და პრეზიდენტი 1964 წლის 16 ნოემბრიდან 3 დეკემბრამდე.
გარდაიცვალა 2006 წლის 18 თებერვალს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სუდანის პრემიერ-მინისტრები კატეგორია:სუდანის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 1 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1919 კატეგორია:გარდაცვლილი 18 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2006
პატარა ელობეი
thumb|right|275px|კუნძულ პატარა ელობეის მდებარეობა პატარა ელობეი (Elobey Chico) — პატარა კუნძული ატლანტის ოკეანის გვინეის ყურეში. ეკუთვნის ეკვატორულ გვინეას. მდებარეობს დაახლოებით მდინარე მიტემელეს შესართავთან, გაბონის სახელმწიფო საზღვრის სიახლოვეს, დაახლოებით 100 კმ-ით სამხრეთით ქალაქ ბატიდან. დღეისათვის მუდმივი მოსახლეობა არ არსებობს, მაგრამ ესპანეთის კოლონიალური მმართველობის დროს იყო რიო-მუნის დედაქალაქი. მის სიახლოვეს მდებარეობს კუნძული დიდი ელობეი.
ეისაკუ სატო
ადრეული წლები
სატო დაიბადა 1901 წლის 27 მარტს იამაგუტის პრეფექტურის ქალაქ ტაბუსეში. ის სწავლობდა გერმანიის მართლმსაჯულებას ტოკიოს საიმპერატორო უნივერსიტეტში. 1923 წელს მან ჩააბარა უკანასკნელი სახელმწიფო გამოცდა და მომდევნო წელს, უნივერსიტეტის დამთავრების შემდეგ გახდა სახელმწიფო მოსამსახურე რკინიგზის სამინისტროში. 1944—1946 წლებში სატოს ეკავა ოსაკას რკინიგზის ბურეაუს დირექტორის თანამდებობა, 1947—1948 კი — ტრანსპორტირების მინისტრის მოადგილის.
პატარა ელობეი
მიუხედავად იმისა, რომ დღეისათვის კუნძული პატარა ელობეი იმყოფება ეკვატორული გვინეის რესპუბლიკის შემადგენლობაში, მისი ადგილმდებარეობა გაცილებით უფრო ახლოა გაბონთან და ამიტომ ნავთობის მარაგის აღმოჩენის შემდეგ იგი ტერიტორიულ პრეტენზიებს გამოთქვამს მასზე და მიმდებარე კუნძულებზე.
ეისაკუ სატო
ადრეული წლები
1949 წელს სატო შევიდა იაპონიის პარლამენტში, როგორც ლიბერალური პარტიის წევრი.
იემიშანლი (გაბალა)
იემიშანლი (Yemişanlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, გაბალის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —   755 კაცი.
პატარა ელობეი
სქოლიო
კატეგორია:ატლანტის ოკეანის კუნძულები კატეგორია:აფრიკის კუნძულები კატეგორია:ეკვატორული გვინეის კუნძულები
იემიშანლი (გაბალა)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაბალის რაიონის სოფლები
ეისაკუ სატო
ადრეული წლები
1951 წლის ივლისიდან 1952 წლის ივლისამდე მას ეკავა ფოსტის და ტელეკომუნიკაციების მინისტრის თანამდებობა. სატოს იაპონური პოლიტიკური წოდებები თანდათანობით გაიზარდა, როდესაც 1953 წელს იმჟამინდელი პრემიერ-მინისტრის, შიგერუ იოშიდას მინისტრთა კაბინეთის მთავარ დივნად დაინიშნა. 1952—1953 წლებში ის მშენებლობის მინისტრი იყო.
მას შემდეგ, რაც ლიბერალური პარტია და იაპონიის დემკრატიული პარტია გაერთიანდა და ჩამოყალიბდა ლიბერალ-დემოკრალტიული პარტია, 1957 სატომ დაიკავა პარტიის აღმასრულებელი საბჭოს თავჯდომარის პოსტი. სატო იყო ფინანსთა მინისტრი მისი ძმის, ნობუსუკე კიშის და ჰაიატო იკედას მინისტრთა კაბინეტში.
1961—1962 წლებში სატო იყო საერთაშორისო ვაჭრობის და ინდუსტრიის მინისტრი. 1963—1964 წლებში თანადროულად იყო ჰოკაიდოს განვითარების სააგენტოს და მეცნიერებათა და ტექნოლოგიის სააგენტოს ხელმძღვანელი. აგრეთვე სატო ხელმძღვანელობდა 1964 წლის საზაფხულო ოლიმპიადიას, რომელიც იაპონიაში იმართებოდა.
პრემიერ-მინისტრი
1964 წლის 9 ნოემბერს სატომ ჩაანაცვლა იკედა ავადმყოფობის გამო. მისი მთავრობა იყო უფრო ხანგრძლივი ვიდრე სხვები და 1960-იანი წლების ბოლოს მან განაცხადა, რომ ეყოლებოდა ერთპარტიული მთავრობა. ის იყო პოპულარული პრემიერ-მინისტრი ეკონომიკის გაზრდის და საგარეო პოლიტიკის გამო, რომელიც იყო გაწონასწორებული ქმედება აშშ-ს და ჩინეთის იტერესებს შორის. სტუდენტთა პოლიტიკურ რადიკალიზაციას წინ უძღვოდა მრავალი საპროტესტო აქცია სატოს მახარდაჭერის წინააღმდეგ აშშ-იაპონიის თავდაცვითი ხელშეკრულების და ვიეტნამში ამერიკული სამხედრო ოპერაციების შესახებ. ეს აქციები გადაიზარდა მასიურ აჯანყებად, რამაც სატო აიძულა 1969 წელს საბოლოოდ დაეხურა პრესტიჟული იაპონიის უნივერსიტეტი ერთი წლით.
პრემიერ-მინისტრის სამწლიანი ვადის გასვლის შემდეგ, სატომ უარი თქვა მეოთხე წელზე. მისმა შემდგომა, ტაკეო ფუკუდამ მოიპოვა სატოს ფრაქციის მხარდაჭერა შემდგომ საპარლამენტო არჩევნებში, მაგრამ არჩევნები მასზე პოპურალურმა, კაკუეი ტანაკამ მოიგო, რამაც დაასწულა სატოს ფრაქციის ხელისუფლებაში ყოფნა.
ურთიერთობები ჩინეთთან და ტაივანთან
სატო არის იაპონიის უკანასკნელი პრემიერ-მინისტრი, რომელიც ეწვია ტაივანს თავისი თანამდებობაზე ყოფნის დროს. 1965 წელს მან მიიღო $150 მილიონი დოლარი სესხად ტაივანისგან. 1967 წელს ის ეწვია ტაივანს. 1969 წელს, სატომ დაიჟინა, რომ ტაივანის თავდაცვა საჭირო იყო იაპონიის უსაფრთხოებისთვის. ის ძალიან ბევრ სადავო საკითხებში ეთანხმებოდა ამერიკის შეერთებულ შტატებს, მაგრამ მან დაგმო ნიქსონის ვიზიტი ჩინეთში. ის ასევე სასტიკად ეწინააღმდეგებოდა 1971 წლის ჩინეთის სახალხო რესპუბლიკის ერთა ლიგაში შესვლას.