cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
სიმონ მდივანი
ბიოგრაფია
სიმონ (სვიმონ) გურგენის ძე მდივანი დაიბადა 1876 წლის 20 ოქტომბერს, ხონში, ადგილობრივი ინტელიგენტების ოჯახში. პირველდაწყებითი განათლების მიღების შემდეგ გადაინაცვლა ქუთაისის კლასიკურ გიმნაზიაში. უმაღლესი განათლება მიიღო ოდესის უნივერსიტეტის საბუნებისმეტყველო ფაკულტეტზე. სტუდენტობის პერიოდში ცარიზმის წინააღმდეგ მებრძოლ სტუდენტთა არალეგალური ჯგუფის წევრი იყო. სწავლის დამთავრებიდან პირველ ხანებში ოდესაში დარჩა და ქალაქის თვითმმართველობაში მსახურობდა, როგორც ქიმიკოსი.
1905 წლის რევოლუციის დროს სვიმონ მდივანი ოდესიდან სამშობლოში დაბრუნდა, სოციალისტ–ფედერალისტური პარტიის რიგებში ჩადგა და რევოლუციურ პროცესებში ჩაება. მონაწილეობდა უცხოეთიდან ფარულად იარაღის მიღებასა მებრძოლთა რაზმების შექმნაში. 1905 წლის რევოლუციის დამარცხების შემდეგ სვიმონ მდივანი ბათუმში დასახლდა, სადაც აირჩიეს „საურთიერთობო ნდობის საზოგადოების“ ქართული ბანკის დირექტორად. განაგრძო საზოგადოებრივი და პოლიტიკური საქმიანობაც – რედაქტორობდა ადგილობრივ ყოველდღიურ გაზეთს, იყო ქალაქ ბათუმის თვითმმართველობის ხმოსანი, სოციალისტ–ფედერალისტური პარტიის მთავარი კომიტეტის წევრი და ბათუმის საოლქო კომიტეტის თავმჯდომარე.
1917 წელს მან თავი დაანება ბათუმში კერძო სამსახურს და თბილისში დაბრუნდა. ამავე წლის ნოემბერში იგი აირჩიეს ეროვნული საბჭოს წევრად. დამოუკიდებლობის გამოცხადების შემდეგ სვიმონ მდივანი დაინიშნა პირველ ელჩად სომხეთის დემოკრატიულ რესპბლიკაში. 1919 წლის 12 მარტს, დამფუძნებელი კრების სხდომაზე იგი სოციალისტ–ფედერალისტების კვოტით თავმჯდომარის მოადგილედ აირჩიეს. ხელმძღვანელობდა დამფუძნებელი კრების საგარეო საქმეთა კომისიას. 1921 წლის დასაწყისში მთავრობამ იგი წარგზავნა ელჩად თურქეთში. მას ქემალ ათათურქის მთავრობისთვის უნდა მიეტანა საქართველოსგან ცნობის ფირმანი. ანკარაში მასთან ერთად საქართველოს დიპლომატიური წარმომადგენლობაში იყვნენ: გენერალი ალ. ერისთავი – სამხედრო მრჩეველი; არისტო ჭუმბაძე – საქმეთა მწარმოებელი; მელიტონ (ოსმან–ბეი) ქარცივაძე; ზია ბეი აბაშიძე – ატაშე; ოფიცრები საგანგებო დავალებებისთვის – ემხვარი და ლეიტენენტი დიმიტრი შალიკაშვილი. სვიმონ მდივანი მთელი ცხოვრება ამაყობდა, რომ იგი პირველი იყო ელჩებს შორის, ვინც ახალ თურქეთს თავისუფლება მიულოცა და საქართველოს მიერ მისი ცნობა ახარა.
მოლაპარაკებები წარმატებით მიმდინარეობდა, 1921 წლის თებერვალში საბჭოთა რუსეთის თავდასხმის შედეგად საქართველომ დამოუკიდებლობა დაკარგა და სვიმონ მდივანი იძულებული გახდა ანკარიდან ჯერ სტამბულს. სვიმონ მდივანი ოკუპირებული სამშობლოს ინტერესებს იცავდა გენუის 1922 წლის კონფერენციაზე. საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დელეგაციაში მის გარდა იყვნენ: აკაკი ჩხენკელი (თავმჯდომარე), ირაკლი წერეთელი, გრიგოლ ვეშაპელი და ზურაბ ავალიშვილი. 1924 წლის სექტემბერში აგვისტოს აჯანყების ჩახშობის შემდეგ საქართველოს სსრ-ის ხელისუფლებამ მოახდინა მისი ქონების კონფისკაცია.
ემიგრაციის წლებში სვიმონ მდივანი თურქეთისა და საფრანგეთის გარდა, როგორც დიპლომატი მოღვაწეობდა პოლონეთშიც. სიცოცხლის უკანასკნელ წუთამდე იგი საქართველოს ეროვნული ინტერესების ერთგული და შეუპოვარი დამცველი იყო. მან მონაწილეობა მიიღო „კავკასიის კონფედერაციის პაქტის“ შედგენაში და ეწეოდა მის პოპულარიზაციას. იგი იდგა „პრომეთეისტული“ მოძრაობის სათავეებთან, იყო კავკასიის ერთიანობის აპოლოგეტი და იმ დროს მოქმედი თითქმის ყველა ანტიბოლშევიკური გაერთიანების წევრი (ვარშავის „პრომეთეს კლუბი“, „კავკასიის კონფედერაციის საბჭო“, „ხუთთა მეგობრობის კომიტეტი“). ასეთი დატვირთვის მიუხედავად სვიმონ მდივანი სამსონ ფირცხალავასთან ერთად უცხოეთში სოციალისტ–ფედერალისტური პარტიის ლიდერად ითვლებოდა.
სიცოცხლის ბოლო დღეებში სვიმონ მდივანი დიდი ენერგიით ემზადებოდა სორბონის უნივერსიტეტში რუსთაველისადმი მიძღვნილი დღეების გამართვისთვის, მაგრამ ვეღარ მოესწრო. გარდაიცვალა 1937 წლის 13 დეკემბერს, საფრანგეთში, ქალაქ სოშოში. დაკრძალეს ლევილში. ნეკროლოგები გამოქვეყნადა ქართულ ემიგრანტულ პრესასა და პოლონურ გაზეთებში. მას დარჩა მეუღლე – ნელი (ელენე) ნაკაშიძე და შვილები: ირინე, ელისაბედი, ელენე და ნინო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 20 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1876 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 ს კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს დამფუძნებელი კრების წევრები კატეგორია:დაკრძალულები ლევილის სასაფლაოზე კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
ხანგრძლივი პარლამენტი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისის ისტორია
ეფრემოვო-სტეფანოვკის სტეფანე პირველმოწამის ეკლესია
ისტორია
ეფრემოვო-სტეფანოვკის სტეფანე პირველმოწამის ეკლესიის წინამძღვარია მიხეილი (ვიშნევსკი).
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
აბალაკი
საკუთარი სახელი აბალაკი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
საქართველოსთვის
ისტორია
გიორგი გახარიამ პრემიერ-მინისტრის თანამდებობა 18 თებერვალს დატოვა. მისივე განმარტებით, გაუმართლებლად მიაჩნდა ერთიანი ნაციონალური მოძრაობის თავმჯდომარის, ნიკა მელიას დაპატიმრება იმ პირობებში, როდესაც არსებობდა პოლიტიკური ესკალაციის საფრთხე. გიორგი გახარიას თქმით, გადადგომის მიზეზი ასევე იყო ის, რომ აღნიშნულთან დაკავშირებით ქართული ოცნების გუნდში შეთანხმებას ვერ მიაღწია.
2021 წლის 22 მარტს, გახარიამ განაცხადა, რომ პოლიტიკაში რჩება და პოლიტიკური დღის წესრიგის განსაზღვრაზე მუშაობს.
2021 წლის 14 აპრილს პარტია „ქართული ოცნება“ და საპარლამენტო უმრავლესობა დატოვეს დეპუტატებმა: გიორგი ხოჯევანიშვილმა, ბექა ლილუაშვილმა, ანა ბუჩუკურმა, ალექსანდრე მოწერელიამ, შალვა კერესელიძემ და მიხეილ დაუშვილმა. დეპუტატების განცხადებით, ისინი გიორგი გახარიასთან ერთად ახალ პარტიას ქმნიან.
„ქართული ოცნებიდან“ წასული დეპუტატებიდან 3 მაჟორიტარია და 3 პარტიული სიით არჩეული. გიორგი ხოჯევანიშვილი პარლამენტში გორი-კასპის მაჟორიტარ დეპუტატად არჩევამდე შიდა ქართლის გუბერნატორი იყო. სამეგრელო-ზემო სვანეთის ყოფილი გუბერნატორი ალექსანდრე მოწერელია ამჟამად აბაშა-მარტვილი-წალენჯიხა-ჩხოროწყუს მაჟორიტარი დეპუტატია, ხოლო მცხეთა-მთიანეთის ყოფილი გუბერნატორი შალვა კერესელიძე მცხეთა-დუშეთი-თიანეთი-ყაზბეგის მაჟორიტარი დეპუტატი.
„ქართული ოცნების“ პარტიული სიით არჩეული ანა ბუჩუკური გიორგი გახარიას მთავრობაში იყო პრემიერ-მინისტრის აპარატის უფროსის მოადგილე, ბექა ლილუაშვილი - პრემიერ-მინისტრის მრჩეველი ეკონომიკურ საკითხებში, მიხეილ დაუშვილი კი - ბიზნესომბუდსმენი.
28 მაისს გიორგი გახარიას გუნდში გაწევრიანება დაადასტურა საქართველოს პრეზიდენტის ყოფილმა ადმინისტრაციის უფროსმა, გიორგი აბაშიშვილმა და საქართველოს ყოფილმა ელჩმა ნატო-ში, ლევან დოლიძემ.
პოლიტიკური პლატფორმა
პარტია „საქართველოსთვის“ ესწრაფვის თავისუფალი ბაზრის პრინციპებზე დაფუძნებული პრაგმატული ეკონომიკური პოლიტიკის განვითარებას, სოციალური დაცვის სისტემის შექმნას, რომელიც უზრუნველყოფს ძირითად სოციალურ მომსახურებას მოსახლეობის ყველაზე მოწყვლადი ჯგუფებისთვის, კანონის უზენაესობის გაძლიერებას, განათლების სისტემის რეფორმას კონკურენტუნარიანი ადამიანური კაპიტალის შესაქმნელად, ბიუროკრატიისა და ცენტრალიზაციის შემცირებას, აქტიური ზომების მიღებას კორუფციისა და ინტერესთა ჯგუფების სამთავრობო უწყებებზე გავლენის წინააღმდეგ, მხარს უჭერს საქართველოს შემდგომ ინტეგრაციას ევროკავშირსა და ნატო-ში.
აბალაკები
აბალაკები (მხ. რ. აბალაკი) — ქართული გვარი. ძირითადად გავრცელებულია გორის მუნიციპალიტეტის სოფლებში კირბალი და ბერბუკი, აგრეთვე თბილისში. გვარად ქცეული სახელია. კათალიკოსი აბრაამ აბალაკი მოხსენიებულია 1467 წლის მცხეთის შეწირულობის სიგელში.
1995 წლისთვის საქართველოში ცხოვრობდა 241 აბალაკი. 2019 წელს ფიქსირდება 286.
გიორგი აბზიანიძე (ფეხბურთელი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 27 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 2001 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები გიორგი
აბალაკები
სქოლიო
*
სალომე კორკოტაშვილი
სალომე კორკოტაშვილი (დ. 5 დეკემბერი, 1988, თბილისი — ქართველი მუსიკოსი. ცნობილი როგორც „სალიო“.
ალბომები
Lost World (2016)
Studio Sessions (2017)
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მუსიკოსები კატეგორია:დაბადებული 1988 კატეგორია:დაბადებული 5 დეკემბერი სალომე
სებელანი
სებელანი, ქუჰე-სებელანი, სეველანი — ჩამქრალი სტრატოვულკანი ირანში, არდებილის ოსტანში. მდებარეობს სომხეთის მთიანეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, ქვეყნის ჩრდილო-დასავლეთით. სიმაღლე 4811 მ. სებელანი სამხრეთით მდინარე აჯიჩაის ხეობით გამოყოფილია თალიშის მთების დასავლეთ შტოქედისაგან, აღმოსავლეთით მდინარე ყარასუს ხეობით თალიშის მთავარი ქედიდან. სებელანის ვულკანურ წარმომავლობაზე მიუთითებს მისი ამგებელი ქანები და მწვერვალის ფორმა — ნაწილობრივ დანგრეული წაკვეთილი კონუსი და მის ფერდობებზე არსებული ცხელი გოგირდოვანი წყაროები. აგებულია ანდეზიტებით, ტრაქიტებითა და ტუფებით. ძველი კრატერის კიდეები დანაწევრებულია კარებით, მის ჩრდილო კალთაზე მყინვარია, კრატერში კრატერული ტბა სებელანი.
ვულკანისთვის დამახასიათებელია სინოტივის მუდმივი მაღალი დონე და აგრეთვე მთელი წლის განმავლობაში არსებული თოვლის საბურველი, რის გამოც კრატერში ზოგჯერ წყლების დიდი რაოდენობა ივსება, რის შედეგადაც წარმოიქმნება ირანში არსებული ერთადერთი კრატერული ტბა სებელანი. ზღვის დონიდან უფრო დაბლა გვხვდება სხვა ტბებიც. უშუალოდ მწვერვალთან თავმოყრილია 7 მცირე მყინვარი. თოვლის ხანგრძლივი არსებობისა და შედარებით მაღალი საშუალოწლიური ნალექების რაოდენობის (500 მმ-ზე მეტი) გამო სებელანის კალთებზე წარმოიქმნება მრავალრიცხოვანი ნაკადულები და მცირე მდინარეები, რომლებიც მიეკუთვნებიან ორ ჩაკეტილ წყალშემკრებ აუზს: ურმიის ტბისას და კასპიის ზღვისას.
სეჰენდთან და არარატთან ერთად წარმოადგენს ტექტონიკურად აქტიურ ვულკანურ რეგიონს, რომლის ფარგლებში ხშირია ძლიერი მიწისძვრები. საკუთრივ, სებელანი ტურისტებისთვის და ადგილობრივი მოსახლეობისათვის საფრთხეს არ წარმოადგენს, ვინაიდან იგი ჩამქრალი ვულკანია და მრავალი ათასი წელია რაც აღარ იფრქვის. მისი შიგნითა აქტივობები გამოიხატება სხვადასხვა თერმული წყაროების წარმოქმნაში, სადაც უპირვლეს ყოვლისა, სულფატები შეინიშნება. მათი ტემპერატურა აღწევს 21°C-იდან 82°C-მდე.
ჰამდალაფ მოსტოუფი ყაზვინის ცნობების მიხედვით, ამ მთაზე ზარათუშტრა ელაპარაკებოდა აჰურა მაზდას.
სქოლიო
კატეგორია:ირანის ვულკანები
ისააკ ბენ-იეჰუდა აბრაბანელი
ისააკ ბენ-იეჰუდა აბრაბანელი (דון יצחק בן יהודה אַבְּרַבַנְאֵל‏; დ. 1437, ლისაბონი — გ. 1508, ვენეცია) — ებრაელი სწავლული, თეოლოგი, და ფილოსოფოსი თანახის კომენტარების ავტორი და ეგზეგეტი აგრეთვე იყო სახელმწიფო მოღვაწე.
ბიოგრაფია
ისააკ აბრაბენელი იყო პორტუგალიის მეფე აფონსუ მეხუთესთან დაახლოებული პირი. მეფის გარდაცვალების შემდეგ ტახტზე ავიდა ჟან II, რის შედეგადაც 1482 წელს აბრაბანელი გაიქცა კასტილიაში, სადაც 1484 წელს დაიკავა ფინანსთა მინისტრის პოსტი. ამ პოსტზე ისააკ აბრაბანელს 1492 წლის 31 მაისს მოუსწრო ფერდინანდ II არაგონელის ედიქტმა რომელიც ითვალისწინებდა ებრაელთა განდევნას ესპანეთიდან. ისააკმა პირველი წიგნი ჯერ კიდევ ახალგაზრდობაში დაწერა (ელემენტის ფორმები). მან შემდეგი წიგნი დაწერა 1465 წელს (სიძველებიის გვირგვინი). აბრაბანელის ყველაზე ნაყოფიერ დროდ მიჩნეულია 1483-1505 წლები, როდესაც იგი წინასწარმეტყველთა წიგნზე აკეთებდა კომენტარებს, განსაკუთრებით თანახზე. მას აქვს განმარტებული იუდას, იოსების, სამუელის, მეფეთა წიგნის, ესაიას, იერემიას ეზეკიელის და თორმეტი მცირე წინასწარმეტყველზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:ებრაელი თეოლოგები კატეგორია:დაბადებული 1437 კატეგორია:გარდაცვლილი 1508
კულობი
კულობი, ყოფილი კულიაბი (Кӯлоб; Куляб) — ქალაქი ტაჯიკეთში, ხატლონის ოლქში. მდებარეობს დუშანბედან 175 კმ-ით სამხრეთ-აღმოსავლეთით, მდინარე იახსუზე. 2016 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა 101 200 კაცს შეადგენს. ქალაქის სტატუსი მიენიჭა 1934 წელს. დუშანბეს უკავშირდება სარკინიგზო და საავტომობილო გზებით.
სქოლიო
კატეგორია:ხატლონის ოლქის ქალაქები
თეთრი ზღვა-ბალტიის არხი
თეთრი ზღვა-ბალტიის არხი (Беломорско-Балтийский канал) — სანაოსნო არხი, რომელიც აერთებს თეთრ ზღვას ონეგის ტბასთან, წყლის გზის ნაწილი თეთრსა და ბალტიის ზღვებს შორის. სიგრძე 227 კმ, მათ შორის 37 კმ ხელოვნური წყლის გზაა. აღმართულია დაბა პოვენეციდან წყალგამყოფი ბიეფისაკენ (7 რაბი, ეგრეთ წოდებული პოვენეცის კიბე სამხრეთ კალთაზე), შემდეგ ეშვება (12 რაბი, რეგულირებადი ტბები მაქტოზერო, ვიგოზერო და სხვა ჩრდილოეთ კალთაზე) და ქალაქ ბელომორსკთან შედის თეთრ ზღვაში; ტრასაზე 15 კაშხალია, 49 ჯებირი და 12 წყალჩასაშვები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის არხები
ზაფხული, ანუ 27 დაკარგული კოცნა
ზაფხული, ანუ 27 დაკარგული კოცნა — ნანა ჯორჯაძის 2000 წლის ფილმი.
სიუჟეტი
14 წლის სიბილა არდადეგების გასატარებლად პატარა ქართულ ქალაქში ჩადის. მას შეუყვარდება ალექსანდრე – ასტრონომი, რომელიც ძველ ობსერვატორიას უვლის. იგი 41 წლისაა და მიიჩნევს, რომ სიბილა ჯერ პატარაა სიყვარულისათვის. ამავე დროს, სიბილა თავდავიწყებით უყვარდება ალექსანდრეს შვილს, 14 წლის მიკის. სიბილა მიკის პირდება, რომ შემოდგომამდე ასჯერ აკოცებს, მაგრამ მიკი მხოლოდ 73 კოცნას მიიღებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:2000 წლის ქართული ფილმები კატეგორია:ქართულენოვანი ფილმები კატეგორია:მელოდრამები კატეგორია:ნანა ჯორჯაძის ფილმები
ჯიდის ხელშეკრულება (1927)
ჯიდის ხელშეკრულება — დიდი ბრიტანეთისა და ნეჯდი და ჰიჯაზის სამეფოს ხელშეკრულება. ხელი მოაწერეს ქალაქ ჯიდაში 1927 წლის 20 მაისს. დიდმა ბრიტანეთმა ხელშეკრულების ძალით აღიარა აბდულ-აზიზის ხელისუფლება. აღნიშნული რეგიონები 1932 წელს გაერთიანდა და ეწოდა საუდის არაბეთი. სანაცვლოდ, მეფე აბდულ-აზიზი აღარ დაესხმოდა თავს მეზობელ, დიდი ბრიტანეთის პროტექტორატებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სამშვიდობო ხელშეკრულებები
გემიური (შაბრანის რაიონი)
გემიური (Gömür) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
ნურ-ილი
ნურ-ილი — ასურეთის მეფე. ნურ-ილი სამეფო ტახტზე ელილ-ნასირ I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 1466 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 1454 წელს, მის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე აშურ-შადუნი ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასურეთის მეფეები
XTC
XTC — ინგლისური როკ-ჯგუფი სუინდონიდან, ჩამოყალიბებული 1972 წელს და აქტიური 2006 წლამდე. მისი ლიდერები იყვნენ სიმღერების ავტორები ენდი პარტრიჯი და კოლინ მოლდინგი. კოლექტივი წარმოიშვა 1970-იანების უკანასკნელი პერიოდის პანკიდან და ახალი ტალღიდან, მოგვიანებით კი მისი ჟღერადობა მერყეობდა გიტარის რიფებზე აგებული სიმღერებიდან პოპამდე. ნაწილობრივ, იმ მიზეზით, რომ ჯგუფი არ ერგებოდა თავისი დროის პოპულარულ მუსიკალურ მიმდინარეობებს, ბრიტანეთსა და აშშ-ში მას ჩარტებში წარმატება არ ჰქონია, თუმცა შემდგომში საკულტო სტატუსი შეიძინა.
ტერი ჩემბერზის ლიდერობით კოლექტივმა დაიწყო ტრიოს სახით არსებობა, სახელწოდებით Star Park, მოგვიანებით კი Helium Kidz გახდა. პანკის მოძრაობის პოპულარობასთან ერთად, მათ შეიცვალეს სახელი და გახდნენ XTC. ამასთან, 1977 წელს გააფორმეს კონტრაქტი Virgin Records-თან. 1982 წელს XTC-მ შეწყვიტა საკონცერტო მოღვაწეობა და გადაერთო სტუდიურზე. ამ დროისთვის შემადგენლობაში შედიოდნენ პარტრიჯი, მოლდინგი, გიტარისტი დეივ გრეგორი და სხვადასხვა სესიური მუსიკოსი. აგრეთვე შეიქმნა ჯგუფის განშტოება – The Dukes of Stratosphear, რომელიც ფსიქოდელიურ მუსიკაზე იყო ორიენტირებული. 1990-იან წლებში XTC-ის ჰქონდა პრობლემები ლეიბლთან მოპოვებასთან. არსებობა მან შეწყვიტა მას შემდეგ, რაც შეწყდა პარტრიჯის და მოლდინგის შემოქმედებითი თანამშრომლობა.
XTC-ის ყველაზე ცნობილი ალბომი, Skylarking (1986), ითვლება მის ისტორიაში საუკეთესოდ. ბრიტანეთში მისი ჩანაწერებიდან პოპულარობა მოიპოვეს მხოლოდ სინგლებმა „Making Plans for Nigel“ (1979), „Sgt. Rock (Is Going to Help Me)“ (1980) და „Senses Working Overtime“ (1982), ისევე, როგორც ალბომებმა Black Sea (1980) და English Settlement (1982). აშშ-ში ყველაზე ცნობილია კოლექტივის სიმღერები „Dear God“ (1986) და „The Ballad of Peter Pumpkinhead“ (1992),, ხოლო ადგილობრივ ჩარტებში ყველაზე მეტად პოპულარული „Mayor of Simpleton“ (1989) იყო.
სქოლიო
კატეგორია:Caroline Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Geffen Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:RSO Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:Virgin Records-ის შემსრულებლები კატეგორია:არტ-როკ ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური ახალი ტალღის ჯგუფები კატეგორია:ინგლისური პოსტ-პანკ ჯგუფები კატეგორია:1977 წელს ჩამოყალიბებული ჯგუფები კატეგორია:2005 წელს დაშლილი ჯგუფები
გიულაჰი
გიულაჰი (Güləh) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
კურგონტეპა
კურგონტეპა , ყოფილი ყურღან-ტუბე ან კურგან-ტიუბე (Қурғонтеппа, Qurg'onteppa, Курган-Тюбе) — ქალაქი ტაჯიკეთში. ხატლონის ოლქის ადმინისტრაციული ცენტრი. დუშანბედან 100 კმ-ით სამხრეთით მდებარეობს. 2015 წლის მონაცემებით მოსახლეობა 102 900 კაცს შეადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხატლონის ოლქის ქალაქები
სასანთლიანთ გორის ნამოსახლარი
სასანთლიანთ გორის ნამოსახლარი — არქეოლოგიური ძეგლი მდებარეობს სოფელ არხილოსკალოში, ჩრდილოეთით, ივრის პლატოს ჩრდილოეთ კიდეზე. თხემმოსწორებულ, ბუნებრივ ბორცვზე, რომელსაც სათავდაცვო თხრილი შემოუყვება.
მოპოვებული არქეოლოგიური მასალა დაცულია საქართველოს ეროვნული მუზეუმის გურჯაანის ისტორიულ-ეთნოგრაფიულ საცავში.
ლიტერატურა
კატეგორია:დედოფლისწყაროს მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
ვახტანგ ბოჭორიშვილი (ფეხბურთელი)
ვახტანგ ბოჭორიშვილი (დ. 21 აგვისტო, 2001) — ქართველი ფეხბურთელი. თამაშობს ქუთაისის „ტორპედოს“ რიგებში. თამაშობს მცველის პოზიციაზე. მისი დებიუტი შედგა 2019 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 21 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 2001 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები კატეგორია:ქუთაისის ტორპედოს ფეხბურთელები
ოკობამბის რაიონი
ოკობამბის რაიონი (Distrito de Ocobamba) — რაიონი პერუში, აპურიმაკის რეგიონის ჩინჩეროსის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3006 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 7 901 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 135.76 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 58.2 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აპურიმაკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩინჩეროსის პროვინციის რაიონები
ყარალარი (საათლი)
ყარალარი  (Qaralar) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 867 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
გიუნაშლი (შაბრანის რაიონი)
გიუნაშლი (Günəşli) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
ისტარავშანი
ისტარავშანი (Истаравшан, Истаравшан) — ქალაქი ტაჯიკეთში, სოღდის ოლქში. ისტარავშანის რაიონის ადმინისტრაციული ცენტრი. მოსახლეობის მიხედვით სოღდის ოლქის მეორე ქალაქია. მოსახლეობა 2016 წლის მონაცემებით — 63 500 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სოღდის ოლქის ქალაქები
გიორგი კანდელაკი (ფეხბურთელი)
გიორგი კანდელაკი (დ. 28 სექტემბერი, 2001) — ქართველი ფეხბურთელი. თამაშობს „თელავის“ რიგებში. თამაშობს თავდამსხმელის პოზიციაზე. მისი დებიუტი შედგა 2018 წელს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 28 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 2001 კატეგორია:ქართველი ფეხბურთელები გ
აშურ-შადუნი
აშურ-შადუნი — ასურეთის მეფე. აშურ-შადუნი სამეფო ტახტზე ნურ-ილის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 1454 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 1454 წელს, მის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე აშურ-რაბი I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასურეთის მეფეები
გიულამლი
გიულამლი (Gyulamli) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
დარსაველიძე
საკუთარი სახელი დარსაველიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
სუბტროპიკული სარტყლების სტეპის ზონები
სუბტროპიკული სარტყლების სტეპის ზონები — ხმელეთის ბუნებრივი ზონები ჩრდილოეთ და სამხრეთ განედების 25 და 40° შორის. გავრცელებულია მტკვარ-არაქსის დაბლობზე. ჩრდილოეთ ამერიკაში — დიდი ვაკეების სამხრეთ ნაწილში, კოლორადოს პლატოზე, კალიფორნიასა და მექსიკის მთიანეთიის შიგა რაიონებში. სამხრეთ ამერიკაში — ლა-პლატოს დაბლობზე (პამპა) და ანდეპის აღმოსავლეთ მთისწინეთში; ავსტრალიის სამხრეთ და სამხრეთ-დასავლეთ ვაკეებზე.
ჰავა მშრალია და თბილი. ხმელეთის ზედაპირი წლის განმავლობაში იღებს 580—750 კჯ/სმ² (140—180 კკალ/სმ²) სითბოს. იცის უთოვლო ზამთარი. ყველაზე ცივი თვის საშზალო ტემპერატურაა 5—12°C. ზაფხული ცხელია და გვალვიანი. ყველაზე თბილი თვის საშუალო ტემპერატურაა 20—25°C. ნალექები 500—600 მმ წელიწადში.
კონტინენტების სუბტროპიკული სარტყლების სტეპის ზონების აღმოსავლეთ სექტორებში ნალექების მაქსიმალური ზაფხულშია, დასავლეთ სექტორებში —ზამთარში. მდინარეები წყალმცირეა. ზოგი მდინარე მშრალ სეზონში შრება. ბუნებრივ ლანდშაფტებში ჭარბობს ბალახოვანი მცენარეულობა და ბუჩქნარი. მდინარეთა ხეობების გასწვრივ ჭალის ტყეებია. ნიადაგები მდიდარია რკინისა და ალუმინის ჟანგით, რაც განაპირობებს მათ ყავისფერ და მოწითალო შეფერილობას. ცხოველებიდან ბინადრობენ მღრღნელები, სწრაფმორბენალი ჩლიქოსნები, ქვეწარმავლები.
სუბტროპიკული სარტყლების სტეპის ზონებში განვითარებულია სასაძოვრო მესაქონლეობა და სარწყავი მიწათმოქმედება.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბუნებრივი ზონები და ბუნებრივი ტერიტორიული დაყოფა
ლეიტე (პროვინცია)
ლეიტე (ასევე ცნობილი როგორც ჩრდილოეთი ლეიტე; ტაგ: Lalawigan ng Leyte; სებ: Amihanang Leyte) — პროვინცია ფილიპინებში, აღმოსავლეთ ვისაიასის რეგიონში. პროვინცია მოიცავს კუნძულ ლეიტეს ჩრდილოეთ ნაწილის 3/4-ს. პროვინციის დედაქალაქია ტაკლობანი. ლეიტეს აღმოსავლეთით სამარის კუნძული მდებარეობს, სამხრეთით — სამხრეთი ლეიტე, ხოლო ჩრდილოეთით — ბილირანი. დასავლეთით კამოტესის ზღვის გადაღმა სებუს პროვინცია მდებარეობს.
ისტორიული სახელწოდება Las Islas Felipinas, რომელიც ესპანელმა მკვლევარმა, რიუ ლოპეს დე ვილალობოსმა ესპანეთის პრინცის საპატივცემულოდ უწოდა, თავდაპირველად ლეიტესა და სამარის კუნძულებს აღნიშნავდა, სანამ ამ სახელით მთლიანად არქიპელაგი არ მოიხსენიეს. XVI საუკუნეში ლეიტე ცნობილი იყო როგორც ტანდაია.
ლეიტე ცნობილია როგორც მსოფლიოში ერთ-ერთი უდიდესი საზღვაო ბრძოლის ადგილი. მეორე მსოფლიო ომის დროს (1944 წლის 23-26 ოქტომბერი) ლეიტეს ყურის ბრძოლაში ამერიკისა და ავსტრალიის შეიარაღებული ძალები იაპონიის საიმპერიო საზღვაო-სამხედრო ძალებს დაუპირისპირდნენ.
წყნარი ოკეანის სანაპიროზე მდებარეობის გამო ლეიტეში ხშირია ტაიფუნები. 2013 წლის 8 ნოემბერს პროვინციას სუპერტაიფუნი ჰაიანი (ადგილობრივები იოლანდას ეძახიან) დაატყდა თავს, რასაც ათასობით ადამიანის სიცოცხლე შეეწირა. ლეიტემ ისევე დაზარალდა როგორც 1991 წელს, ტროპიკული ქარიშხალ ტელმას დროს.
წინაკოლონიური ხანა
ლეიტეს კუნძულს ერთ დროს მაირეტე ერქვა, რაც „ეტეს მიწას“ ნიშნავს. ისტორიული თემი, რომელსაც დატუ ეტე მეთაურობდა, დღევანდელი ტაკლობანისა და მიმდებარე ქალაქების ტერიტორიაზე სახლობდა. აღმოსავლეთ ვისაიასის რეგიონში იგი უძველესი ქალაქი-სახელმწიფო იყო. ესპანელების მიერ კოლონიზებამდე ლეიტეს აღმოსავლეთი ნაწილი ანიმისტი ვარაიების სამყოფს, ხოლო დასავლეთი ნაწილი ინდუისტი-ბუდისტი ვისაიანური ჯგუფების სამყოფელს წარმოადგენდა.
ესპანური ხანა
ესპანელმა მკვლევარმა, რიუ ლოპეს დე ვილალობოსმა კუნძულზე ფეხი 1543 წელს დადგა და მას Las Islas Felipinas უწოდა. მას შემდეგ რაც ესპანელებმა სებუში მმართველობა დაამყარეს, ლეიტე და სამარში მის შემადგენლობაში შევიდა. 1595 წელს იეზუიტებმა კარიგარაში მისიონერები გაგზავნეს, რომლებმაც 1 წლის შემდეგ პალოში, კიდევ ერთი წლის შემდეგ კი ორმოკში დააფუძნეს მისიები. 1735 წელს ლეიტე და სამარი სებუს გამოეყო და დამოუკიდებელ პროვინციად ჩამოყალიბდა, რომლის დედაქალაქადაც კარიგარა გამოცხადდა. 1768 წელს ლეიტე და სამარი ორ დამოუკიდებელ პროვინციად გაიყო.
ლეიტეს გაყოფა
მეორე მსოფლიო ომის დროს ლეიტეს პროვინციული კაპიტოლიუმი მცირე ხნით ფილიპინების თანამეგობრობის მთავრობის რეზიდენციას წარმოადგენდა.
ლეიტეს ყურის ბრძოლა
ლეიტეს პირველი ბრძოლა 1944 წლის 20 ოქტომბერს გაიმართა. კუნძულზე მოკავშირეთა წარმატებული შეჭრა გადამწყვეტი აღმოჩნდა ფილიპინების განთავისუფლებისთვის.
ლეიტეს ყურის ბძროლა 1944 წლის 23-26 ოქტომბერს გაიმართა. ახალი ისტორიის ერთ-ერთ უდიდეს საზღვაო ბრძოლაში მოკავშირეთა სულ ცოტა 212 საბრძოლო ხომალდი იაპონიის საიმპერიო საზღვაო ძალების 60 ხომალდს (მათ შორის იამატო და მუსაშიც იყო) დაუპირისპირდა.
გეოგრაფია
ლეიტეს ფართობი 6 313.33 კმ²-ია. პროვინციას კუნძულ აღმოსავლეთ ვისაიასის რეგიონში ლეიტეს ჩრდილოეთი და ცენტრალური ნაწილები უკავია. პროვინციის აღმოსავლეთით სამარის კუნძული მდებარეობს, სამხრეთით — სამხრეთი ლეიტე, ხოლო ჩრდილოეთით — ბილირანი. დასავლეთით კამოტესის ზღვის გადაღმა სებუს პროვინცია მდებარეობს.
ადმინისტრაციული დაყოფა
ლეიტე ორმოცი მუნიციპალიტეტისგან და სამი ქალაქისგან შედგება, რომლებიც 5 საკანონმდებლო რაიონად იყოფა.
ორმოკი დამოუკიდებელი შემადგენელი ქალაქია, ხოლო ტაკლობანი 2008 წელს მაღალურბანიზებულ ქალაქად გამოცხადდა. ორივე ქალაქი პროვინციისგან დამოუკიდებლად იმართება და მათი მოსახლეობა პროვინციული მოხელეების არჩევაში მონაწილეობას არ იღებს.
2007 წელს ბაიბაიმ ქალაქის სტატუსი მიიღო, მაგრამ მალევე მუნიციპალური სტატუსი დაუდგინდა, რადგანაც უზენაესმა საბჭომ ქალაქის ქარტია არაკონსტიტუციურად ცნო. ბაიბაიმ 2009 წლის 22 დეკემბერს კვლავ დაიბრუნა ქალაქის სტატუსი. 2010 წელს 16 ქალაქს მუნიციპალური სტატუსი მიენიჭა, რომელთა შორის ბაიბაიც იყო. საბოლოოდ, 2011 წლის 15 თებერვალს უზენაესმა სასამართლომ გადაწყვეტილება კიდევ ერთხელ შეცვალა და თექვსმეტივე მუნიციპალიტეტმა ქალაქის სტატუსი დაიბრუნა.
სქოლიო
კატეგორია:ლეიტე (პროვინცია) კატეგორია:ფილიპინების პროვინცია კატეგორია:ვისაიასი კატეგორია:1735 წელს დაარსებული ქვეყნები და ტერიტორიები
სუბტროპიკული სარტყლების ტყესტეპის ზონები
ჰავა სუბტროპიკულია, მუსონური. ზამთარი თბილი (ჰაერის ტემპერატურა 4—12°C) იცის, ზაფხული ცხელი (20—24°C). ხმელეთის ზედაპირი წლის განმავლობაში იღებს 210—250 კჯ/სმ² (50—60 კკალ/სმ²) სითბოს. ნალექები 600—1200 მმ წელიწადში, მაქსიმალური უმეტეს რაიონებში ზაფხულშია. სავეგეტაციო პერიოდი მთელი წლის მანძილზე გრძელდება. გავრცელებულია ბალახეული მცენარეულობა, ბუჩქნარი და ნათელი ტყე. ცხოველთა სამყარო სტეპური და სავანური სახეობებისაგან შედგება. სუბტროპიკული სარტყლების ტყე-სტეპის ზონები ფართოდ არის გამოყენებული მიწათმოქმედებისათვის (მარცვლეული კულტურები, ბამბა, საძოვრები). სუბტროპიკული სარტყლების ტყე-სტეპის ზონებში გამოიყოფა სავანის (მშრალი ჰავა, ბალახეულობის სიჭარბე) და პრერიების ქვეზონები (შედარებით ნოტიო გრილი ჰავა, სტეპური ტიპის ბალახეული)
ლიტერატურა
კატეგორია:ბუნებრივი ზონები და ბუნებრივი ტერიტორიული დაყოფა
თამაზ II
შაჰ-თამაზ II (დ. 1704 — გ. 11 თებერვალი, 1740) — სეფიანების მეათე წარმომადგენელი შაჰ-ჰუსეინის ვაჟი. ირანის შაჰი 1729–1732 წლებში.
1722 წელს, როდესაც ირანის დედაქალაქი ისპაჰანი ალყაში იყო და თამაზის მამა, ჰუსეინი, იძულებული გახდა ტახტიდან გადამდგარიყო, თამაზს საფრთხე ემუქრებოდა, ამიტომ იგი თავის გადასარჩენად თავრიზში გაიქცა. მან იქ მოიპოვა კავკასიელი სუნიტი მუსლიმანებისა, რამდენიმე ყიზილბაშური ტომის, შემდეგში კი ოსმალეთის იმპერიისა და რუსეთის მხარდაჭერაც. საბოლოოდ, იგი ტახტზე ავიდა 1729 წელს.
1732 წელს, იგი ტახტიდან გადააყენა მის სამსახურში მდგარმა მომავალმა შაჰმა ნადირმა მისი მცირეწლოვანი ვაჟის, აბას III-ის სასარგებლოდ.
1736 წელს, ნადირ შაჰმა გადააყენა აბას III-ც, სეფიანების ბოლო წარმომადგენელი და ტახტზე თავად ავიდა.
1740 წელს, მამა-შვილი მოკლეს ნადირ-შაჰის შვილის ბრძანებით.
ლიტერატურა
კატეგორია:სეფიანთა დინასტია კატეგორია:სპარსეთის მონარქები კატეგორია: დამხობილი მონარქები კატეგორია:დაბადებული 1704 კატეგორია:გარდაცვლილი 1740 კატეგორია:გარდაცვლილი 11 თებერვალი
ჰაჯიყარაყაშლი
ჰაჯიყარაყაშლი (Hacıqaraqaşlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
ნიკოლა კოვტალიუკი
ნიკოლა კოვტალიუკი (დ. 5 იანვარი, 1995, სამბორი, უკრაინა) — უკრაინელი ფეხბურთელი, ფოთის „კოლხეთის“ თავდამსხმელი.
კარიერა
ახალგაზრდული კარიერა გაატარა შჩასტლივოეს „კნიაჟასა“ და ლვოვის „კარპატის“ ახალგაზრდულ გუნდში. 2013 წელს „კარპატში“ ჩაატარა 26 მატჩი და გაიტანა 3 გოლი. 2013-14 წლების სეზონში იცავდა მარიუპოლის „ილიჩევეცის“ ახალგაზრდული გუნდის ღირსებას.
პროფესიონალური კარიერა დაიწყო 2014 წელს. სეზონის დაწყებისას გადავიდა უკრაინის დონით მეორე ლიგაში მოასპარეზე „პოლტავაში“, სადაც მხოლოდ 3 მატჩი ჩაატარა, სამივეში შეცვლაზე შევიდა. მისი დებიუტი შედგა 2014 წლის 5 ოქტომბერს, კრივოი-როგის „გირნიკის“ წინააღმდეგ, კოვტალიუკი მოედანზე 81-ე წუთზე შევიდა და მე-6 დამატებულ წუთზე შეძლო სადებიუტი გოლის გატანა, „პოლტავამ“ მატჩი 1:2 დათმო. 2014-15 წლების სეზონის მეორე ნახევარი გაატარა მიხაილოვცეს „ზემპლინის“ მეორე გუნდში, რომელიც სლოვაკეთის რანგით მესამე ლიგაში გამოდიოდა. სეზონის დასრულების შემდეგ გუნდი დაიშალა.
2015 წლის ზაფხულის სატრანსფერო ფანჯრისას, თავისუფალი აგენტის სტატუსით შეუერთდა კიევის „არსენალს“, რომელიც უკრაინის დონით მესამე ლიგაში ასპარეზობდა. მისი დებიუტი შედგა 2015 წლის 8 აგვისტოს, კოვალივკის „კოლოსის“ წინააღმდეგ, კოვტალიუკმა მატჩი შეუცვლელად ჩაატარა. შემდეგ ტურში, ხერსონის „კრისტალის“ წინააღმდეგ გაიტანა სადებიუტო გოლი კიევურ კლუბში. 56-ე წუთზე შევიდა მოედანზე და 87-ე წუთზე შეძლო გამარჯვების გოლის გატანა. ჯამში „არსენალში“ ჩაატარა 17 მატჩი და გაიტანა 6 გოლი. სეზონის დასრულების შემდეგ, 2016 წლის ზაფხულის სატრანსფერო ფანჯრისას გადავიდა უკრაინის დონით მეორე ლიგის კლუბ „კოლოსში“, სადაც ნახევარი სეზონი დაჰყო და ჩაატარა 7 უგოლო მატჩი.
2017 წლის ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრისას შეუერთდა ფოთის „კოლხეთს“. ეროვნული ლიგის მე-4 ტურის მატჩში, ქობულეთის „შუქურას“ წინააღმდეგ თავი გამოიჩინა 3 გოლით, მატჩი ფოთელთა გამარჯვებით, 2:4 დამთავრდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1995 კატეგორია:უკრაინელი ფეხბურთელები კატეგორია:ლვივის კარპატის ფეხბურთელები კატეგორია:მარიუპოლის ილიჩევეცის ფეხბურთელები კატეგორია:კიევის არსენალის ფეხბურთელები კატეგორია:ფოთის კოლხეთის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 5 იანვარი კატეგორია:ეროვნული ლიგის ფეხბურთელები
ექსპოჯორჯია
ესპოჯორჯია (EXPO GEORGIA) — სააქციო საზოგადოება, გამოფენების ცენტრი. შეიქმნა 1993 წლის 5 ნოემბერს საქართველოს სამეცნიერო-ტექნიკურ და კომერციული გამოფენების ცენტრის ბაზაზე.
თავდაპირველად თბილისში 1957 წელს დაარსდა საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახალხო მეურნეობის საბჭოს მუდმივმოქმედი სამრეწველო გამოფენა, რომლის საფუძველზეც 1960 წელს გაიხსნა საქართველოს სსრ სახალხო მეურნეობის მიღწევათა გამოფენა, ხოლო 1991-იდან ეწეოდა საქართველოს სამეცნიერო-ტექნიკური და კომერვიული გამოფენების ცენტრი. მისი ფართობია 15,3 ჰა; საგამოფენო გადახურული ფართი - 7400 მ, საგამოფენო ღია ფართი - 1,5 ჰა; საპარკო ზონა - 3,2 ჰა; სუბტროპიკული კულტურების ორანჟერეა - 930 მ, ორი დეკორატიული აუზი თავისი შადრევნებით - 2 368 მ. აქვე განლაგებულია და მოქმედებს თერთმეტი თანამედროვე საგამოფენო პავილიონი, საერთ ფართობით 7 410 მ, რომლებიც აღჭურვილია ელექტრომომარაგებით, წყალსადენით, სატელეფონო აპარატურით და სხვ. აქვს საკონფერენციო დარბაზი თანამედროვე სინქრონული თარგმანის აპარატურით; საბაჟო ტერმინალი; ავტოსადგომი მსუბუქი ავტომანქანებისა და რაილერებისათვის; აგრეთვე ეროვნული და ევროპული სამზარეულოს რესტორანი; ღია საკონცერტო მოედანი და სხვ.
ექსპოჯორჯიას საქმიანობის მიზანია საქართველოს და საზღვარგარეღის სახელმწიფოთა ორგანიზაციებს შორის ეკონოიკური, მეცნიერულ-ტექნიკური სავაჭრო კავშირებისა და ურთერთთანამშრომლობის განვითარება. იმართება საქართველოსა და საერთაშორისო გამოფენები, გამოფენა-პრეზენტაციები, ბაზრობები, აუქციონები, ვაჭრობები, კონგრესები, სიპოზიუმები, სამეცნიერო კონფერენციები, კულტურისა და ფოლკლორის ფესტივალები, ვერნისაჟები და სხვა ოფიციალური ღონისძიებები როგორც საქართველოში, ისე საზღვარგარეთ. ის საქმიანობაში შედის აგრეთვე საგამოფენო ინტერიერების, ოფისებისა და სავაჭრო დარბაზების დაპროექტება, აღჭურვა და დიზაინი, სარეკლამო-საინფორმაციო ღონისძიებების შემუშავება და გატარება, საგარეო ეკონომიკური თანამშრომლობის ახლებური ფორმები განვითარება და სხვა. 1960 წლიდან საგამოფენო პავილიონებში ჩატარდა ასზე მეტი საერთაშორისო და ეროვნული სხვადასხვა თემატიკური და დარგობრივი გმოფენა, გამოფენა-გაყიდვა, გამოფენა-პრეზენტაცია, კონგრესი და კონფერენცია. 1960-2001 წლებში საქართველოს ექსპოზიციები მოეწყო ესპანეთში, ინდოეთში, ირანში, უზბეკეთსა და ყაზახეთში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ურბანიზაცია
ონგოის რაიონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აპურიმაკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ჩინჩეროსის პროვინციის რაიონები
კომპიუტერული უსაფრთხოება
კომპიუტერული უსაფრთხოება, კიბერუსაფრთხოება ან ინფორმაციული უსაფრთხოება — კომპიუტერული სისტემებისა და ქსელების მართვის წერტილების დაცულობა მისი ხელყოფისგან, არასანქცირებული გამოყენებისგან ან აპარატული უზრუნველყოფის, პროგრამული უზრუნველყოფისა და ელექტრონული მონაცემებისადმი ზიანის მიყენებისგან, აგრეთვე განადგურებისა და დარღვევისგან სერვისებისა, რომლებსაც ისინი მომხმარებელს აწვდიან.
ეს სფერო უფრო და უფრო მნიშვნელოვანი ხდება კომპიუტერულ სისტემებზე, ინტერნეტზე და უკაბელო ქსელებზე, როგორიცაა Bluetooth და Wi-Fi, დამოკიდებულების გაზრდის შედეგად. მისი კომპლექსურობის გამო, პოლიტიკისა და ტექნოლოგიის კუთხით, კიბერუსაფრთხოება აგრეთვე არის ერთ-ერთი ძირითადი გამოწვევა თანამედროვე ცხოვრებაში.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო დროშის დღე
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახელმწიფო დროშის დღე (Azərbaycan Respublikasının Dövlət Bayrağı günü) — ოფიციალური დღესასწაული აზერბაიჯანში. 2009 წლის 17 ნოემბერს პრეზიდენტ ილჰამ ალიევის მიერ ხელმოწერილი იქნა განკარგულება სახელმწიფო დროშის დღის დაწესების შესახებ. მას შემდეგ ყოველი წლის 9 ნოემბერს რესპუბლიკაში სახელმწიფო დროშის დღე აღინიშნება. ოფიციალურად უქმე დღეა.
ილჰამ ალიევისვე ცნობით, განკარგულების 17 ნოემბერს ხელმოწერის მიზეზი გახდა 1990 წლის 17 ნოემბერს აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის დროშის, როგორც სახელმწიფო სიმბოლოს პირველად აღმართვა.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის დღესასწაულები
რომეო ბენეტი
რომეო ბენეტი (Romeo Benetti დ. 20 ოქტომბერი, 1945, ალბარედო-დ'ადიჯე, იტალია) — იტალიელი ფეხბურთელი, ნახევარმცველი. იცავდა „ბოლცანოს“, „სიენას“, „ტარანტოს“, „პალერმოს“, „იუვენტუსის“, „სამპდორიას“, „მილანის“, „რომას“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ორგზის ჩემპიონი, უეფა-ს თასისა და იტალიის თასის მფლობელი „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში. თასების მფლობელთა თასისა და იტალიის თასის ორგზის მფლობელი „მილანის“ შემადგენლობაში. იტალიის თასის ორგზის მფლობელი „რომას“ შემადგენლობაში. 1974 წლის გერმანიისა და 1978 წლის არგენტინის მსოფლიო ჩემპიონატების, აგრეთვე 1980 წლის ევროპის ჩემპიონატის მონაწილე იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში.
მსოფლიო ჩემპიონატებზე
რომეო ბენეტიმ მსოფლიო ჩემპიონატების 9 შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა და ორი გოლი გაიტანა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:დაბადებული 20 ოქტომბერი კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიის ნაკრების ფეხბურთელები კატეგორია:სერია A-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია B-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სერია C-ს ფეხბურთელები კატეგორია:სიენის ფეხბურთელები კატეგორია:პალერმოს ფეხბურთელები კატეგორია:იუვენტუსის ფეხბურთელები კატეგორია:სამპდორიას ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:რომას ფეხბურთელები კატეგორია:1974 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1978 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:1980 წლის ევროპის საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:სერია A-ს მწვრთნელები კატეგორია:რომას მწვრთნელები
ბრუნო არკარი
ბრუნო არკარი (Bruno Arcari დ. 15 ნოემბერი, 1915 — გ. 10 დეკემბერი, 2004) — იტალიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 15 ნოემბერი კატეგორია:დაბადებული 1915 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 2004 კატეგორია:ლივორნოს ფეხბურთელები კატეგორია:ჯენოას ფეხბურთელები კატეგორია:ბოლონიის ფეხბურთელები კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:ბრეშის ფეხბურთელები კატეგორია:რეჯიანას ფეხბურთელები კატეგორია:პიაჩენცას ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:კატანძაროს მწვრთნელები კატეგორია:პარმის მწვრთნელები
არაქსი სარიანი
არაქსი სარიან-არუთუნიანი (Արաքսի Սարյան, დ. 17 აგვისტო, 1937, ლენინკანი — გ. 26 სექტემბერი, 2013, ერევანი) — სომეხი მუსიკოლოგი, ხელოვნების ისტორიის კანდიდატი, ერევნის სახელმწიფო კონსერვატორიის პროფესორი, სომხეთის ხელოვნების დამსახურებული მუშაკი (2008). სომხეთის კომპოზიტორთა კავშირის წევრი (1966).
ბიოგრაფია
არაქსი სარიანი (არუთუნიანი) დაიბადა 1937 წლის 17 აგვისტოს ქალაქ ლენინკანში (ამჟამინდელი გიუმრი), მსახიობი არცუნ არუთუნიანის ოჯახში რომელიც მსახიობი ლენინკანის დრამის თეატრის ერთ-ერთი დამფუძნებელი იყო. მისი დედა იყო მასწავლებელი. 1995 წელს არუთუნიანი გახდა ერევნის სახელმწიფო სამედიცინო უნივერსიტეტის სტუდენტი, მაგრამ ერთი წლის შემდეგ დატოვა ინსტიტუტი და სწავლა განაგრძო ერევნის სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1962 წელს არაქსი გახდა ეთნოგრაფიისა და ფოლკლორის ინსტიტუტის ასპირანტი სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიის მუსიკათმცოდნის რობერტ ათაიანის ხელმძღვანელობით. 1969 წელს მან დაიცვა დისერტაცია სათაურით „სომხური ქალაქების მე-19/მე-20 საუკუნის“, ამის შემდეგ ის გახდა მუსიკათმცოდნეობის კანდიდატად. კონსერვატორიაში სწავლის დროს, არაქსი პარალელურად მუშაობდა მუსიკის ლიტერატურის მასწავლებლად თ. ჩუხაჯიანის სახელობის მუსიკალურ საშუალო სკოლებში და ერევნის ჩაიკოვსკის მუსიკალური სკოლაში. მუშაობდა სახელმწიფო რადიო კომიტეტის მუსიკალურ რედაქტორად. 1968 წლიდან იყო ლექტორი მუსიკის ისტორიის კურსებზე ერევნის კომიტას სახელმწიფო კონსერვატორიაში. 1995 წლიდან ხელმძღვანელობდა მუსიკის ისტორიის განყოფილებას. 1966 წელს გახდა სომხეთის კომპოზიტორთა კავშირის წევრი და იყო კავშირის წევრი გარდაცვალებამდე. 2004 წლიდან იყო მუსიკათმცოდნეობის განყოფილების ხელმძღვანელი. .
ორთაჭალის კომპლექსი
ორთაჭალის კომპლექსი — ადმინისტრაციული შენობები ვახტანგ გორგასლის ქუჩასა და მტკვრის კალაპოტს შორის, 300 არაგველის ხიდთან. ოდესღაც აქ იყო განთქმული ორთაჭალის ბაღები.
არაქსი სარიანი
ბიოგრაფია
არაქსი სარიანის საქმიანობის სფერო მოიცავდა სამეცნიერო, პედაგოგიურ, საგანმანათლებლო და ჟურნალისტურ სფეროს. მან ლექციები წაიკითხა სომხეთის მეცნიერებათა აკადემიის მრავალ კონფერენციაზე, კომპოზიტორთა კავშირში, კონსერვატორიაში. 2003 წელს მან მონაწილეობა მიიღო გრიგოლ ნარეკაცის ლექსის 1000 წლისთავისადმი მიძღვნილ სამეცნიერო კონფერენციებში, რომელიც ქალაქ პარიზში ჩატარდა. წაიკითხა ლექცია „გრიგოლ ნარეკაცის მონოდური თვისებები და მუსიკალურ ნიშნები". არაქსი სარიანი აქვეყნებდა სტატიების რესპუბლიკურ პრესაში, სომხური მუსიკის ხელოვნების შესახებ. არაქსი სარიანს ჰქონდა საკუთარი გადაცემა სომხური, რუსული და ევროპული მუსიკის შესახებ. 2004 წლიდან სარიანი იყო კომისიის პრეზიდენტი, რომელიც ეწეოდა მუსიკალურ სფეროში „RA“-ს პირზების გაცემას.
ორთაჭალის კომპლექსი
1980-იან წლებში დაიწყო ამ რაიონის ინტენსიური განაშენიანება. აღსანიშნავია თ. ჯაფარიძის მიერ 1983 წელს აშენებული პროკურატურისა და შოთა ყავლაშვილის მიერ 1977 წელს აშენებული შინაგან საქმეთა სამინისტროს შენობა.
არაქსი სარიანი
ოჯახი
1968 არაქსი არუთუნიანი დაქორწინდა ლაზარ საირანზე. ჰყავდათ ორი ქალიშვილი: ლუსიკ სარიანი და სოფი სარიანი.
ორთაჭალის კომპლექსი
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის არქიტექტურა
არაქსი სარიანი
სქოლიო
კატეგორია:სომეხი მუსიკოსები
მოჰამედ ხათამი
მოჰამედ ხათამი (დ. 29 სექტემბერი, 1943) — ირანის მეხუთე პრეზიდენტი (1997-2005 წწ.).
დაიბადა 1943 წლის 29 სექტემბერს იეზდის პროვინციის ქალაქ ერდეკანში. მისი უმცროსი ძმა მოჰამედ რეზა ხათამი დაქორწინებულია რუჰოლა ხომეინის შვილიშვილზე.
1969 წელს დაამთავრა ისპაანის უნივერსიტეტი და მიიღო ფილოსოფიის ბაკალავრის ხარისხი. შემდეგ მსახურობდა ირანის შეიარაღებულ ძალებში. 1970 წელს სწავლა გააგრძელა თეირანის უნივერსიტეტში. 1982-1992 წლებში იყო ირანის კულტურის მინისტრი. 1997 წლის 23 მაისს აირჩიეს ირანის პრეზიდენტად. თანამდებობა ეკავა ორი ვადით, 2005 წლამდე.
ფლობს სპარსულ, არაბულ, ინგლისურ და ფრანგულ ენებს.
ყარაევქენდი
ყარაევქენდი (Qarayevkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში,  საათლის რაიონში.მოსახლეობის რაოდენობა 2561 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:საათლის რაიონის სოფლები
აღმოსავლეთის ქვეყნების ინსტიტუტი
აღმოსავლეთის ქვეყნების ინსტიტუტი (რუსულად Институт стран Востока (რუსული აბრევიაციით ИСВ) (სრული სახელწოდება — უმაღლესი პროფესიული განათლების არასახელმწიფო საგანმანათლებლო კერძო დაწესებულება აღმოსავლეთის ქვეყნების ინსტიტუტი, 2002 წლამდე - აღმოსავლეთის უნივერსიტეტი.
ისტორია
აღმოსავლეთის ქვეყნების ინსტიტუტი დაარსებულ იქნა 1994 წელს რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის მიერ. ინსტიტუტში ფუნქციონირებს აღმოსავლეთმცოდნეობის ყველა მიმართულება: ენები, ლიტერატურა, ეთნოლოგია, ისტორია, რელიგია, ეკონომიკა, ადმინისტრირება, საინფორმაციო სისტემები და ა.შ. შესასწავლი რეგიონები მოიცავს მსოფლიოს ორ მესამედს — შორეული აღმოსავლეთიდან ვიდრე ჩრდილოეთ აფრიკამდე და ჩინეთიდან ვიდრე ავსტრალიამდე.
სწავლების პროგრამები შემუშავებულია რუსეთის მეცნიერებათა აკადემიის აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის იმ მეცნიერთა მიერ, რომლებიც ასევე სახელმძღვანელოებისა და ორიგინალური მეთოდიკების ავტორები არიან.
აღმოსავლეთის ქვეყნების ინსტიტუტში ფუნქციონიერებს ბაკალავრიატი და მაგისტრატურა
რესურსი ინტერნეტში
კატეგორია:რუსეთის უმაღლესი სასწავლებლები კატეგორია:აღმოსავლეთმცოდნეობის სკოლები
უოლის სიმპსონი
უოლის სიმპსონი (Wallis Simpson), დაბადების სახელია ბესი უოლის უორფელდი (Bessie Wallis Warfield; დ. 19 ივნისი, 1896, პენსილვანია, ამერიკის შეერთებული შტატები — გ. 24 აპრილი, 1986, პარიზი, საფრანგეთი) — ამერიკელი ბანოვანი და დიდი ბრიტანეთის მეფე ედუარდ VIII-ის, შემდგომში უინძორის ჰერცოგის მეუღლე, რომლის უოლისზე ქორწინების გამო ტახტიდან გადადგომამაც ქვეყანაში კონსტიტუციური კრიზისი გამოიწვია. გადადგომის შემდეგ უოლისის მაზლმა, მეფე ჯორჯ VI-მ ძმასა და მის ცოლს უინძორის ჰერცოგისა და ჰერცოგინიის წოდება მისცა. მოგვიანებით ისინი ცნობილები იყვნენ თავიანთი სიმპათიით ნაცისტური მთავრობისადმი, რის გამოც 1937 წელს ცოლ-ქმარი ადოლფ ჰიტლერსაც შეხვდა. აღსანიშნავია, რომ იგი 1936 წელს წლის ადამიანი და ამ წოდების მქონე პირველი ქალი გახდა ისტორიაში.
ბიოგრაფია
მარცხნივ|მინი|270x270პქ|ახალგაზრდა უოლისიუოლის სიმპსონი დაიბადა სკუეარ კოტეჯში, პენსილვანიის შტატის მონტერეი-კანტრი-კლაბში. იგი იყო ტიკლ უოლის უორფელდისა და ელის მონტეგის ერთადერთი შვილი. იგი ქალაქის მთავარი ბანოვანის ასული იყო და შესაბამისად, ბავშვობაც ფუფუნებაში გაატარა. ცნობილია, რომ ბაბუამისი, ჰენრი მაკტიერ უორფელდი 1875 წელს ბალტიმორის მერადაც იქნა არჩეული. როგორც ცნობილია, მისი მშობლები 1895 წლის 19 ნოემბერს დაქორწინდნენ ბალტიმორში. უოლისის მამა მისი დაბადებიდან მალევე, 1896 წელსვე დაიღუპა.
1901 წელს უოლისის დეიდა, ბესი მერიმენი დაქვრივდა და ისიც დედასთან ერთად მასთან გადავიდა საცხოვრებლად ოთხოთახიან სახლში, რომელიც ბალტიმორის პრესტიჟულ უბანში მდებარეობდა. აქ ისინი 1908 წლამდე დარჩნენ, სანამ უოლისის დედა მეორედ არ დაქორწინდა დემოკრატიული პარტის უფროსის ვაჟ ჯონ ფრიმანზე.
1912-1914 წლებში უოლისის ბიძამ დააფინანსა მისი განათლების მიღება ოდფილდსის სკოლაში, რომელიც მერილენდის ყველაზე პრესტიჟული სკოლა იყო მდიდარი გოგონებისთვის.
1916 წლის აპრილში უოლისი ბიძაშვილთან სტუმრობისას ფლორიდაში შეხვდა აშშ-ს სამხედრო ფლოტის ავიატორს, ერლ ვინფელდ სპენსერს. წყვილი მალევე დაახლოვდა და იმავე წლის 8 ნოემბერს ბალტიმორში დაქორწინდნენ. ვინაიდან იგი სამხედრო იყო, უოლისს პირველი მსოფლიო ომის პერიოდში ქმარი ერთხელაც არ უნახავს. ერლ ვინფელდი მას მხოლოდ 1921 წელს დაუბრუნდა. ამის შემდეგ, 1924 წელს წყვილი ჩინეთში წავიდა სამოგზაუროდ, სადაც ჰონგ-კონგში ყოფნისას უოლისი შეუძლოდ გახდა, ამან კი მათი ტური შეაფერხა, თუმცა საბოლოოდ მაინც ჩავიდნენ ბეიჯინგში. აქ ისინი შეხვდნენ მუსოლინის სიძესა და საგარეო საქმეთა მინისტრ გალეაცო კიანოს. სწორედ ამ მოგზაურობისას გაჩნდა მათ ქორწინებაში ბზარები, რის გამოც ერლმა უოლისი ჩინეთში დატოვა და თავად ამერიკაში დაბრუნდა. 1927 წლის 10 დეკემბერს ისინი განქორწინდნენ. მინი|318x318პქ|ედუარდი და უოლისი 1934 წელს განქორწინებისთანავე მას ანგლო-ამერიკელი ოფიცერი ერნესტ ოლდრიხ სიმპსონი შეუყვარდა. ისინი სულ მალე, 1928 წლის 21 ივლისს დაქორწინდნენ ლონდონში. 1929 წელს უოლისი იძულებული გახდა ამერიკაში დაბრუნებულიყო ავადმყოფი დედის სანახავად, რომელიც იმავე წლის 2 ნოემბერს გარდაიცვალა, რის გამოც იგი ბრიტანეთში დაბრუნდა. ამ პერიოდში იგი განსაკუთრებით დაუახლოვდა ფარნესის ვიკონტესა თელმას, რომელიც უელსის პრინც ედუარდის საყვარელი იყო. 1931 წლის 10 იანვარს თელმამ უოლისს პრინცი ედუარდი გააცნო, რომელიც იყო მეფე ჯორჯ V-ისა და დედოფალ მარია ტეკელის უფროსი ვაჟი და ტახტის პირველი მემკვიდრე.
1934 წელს თელმა ნიუ-იორკში გადასახლდა, რის გამოც პრინცის ახალი საყვარელი უოლისი გახდა. მათ რომანს დიდი სკანდალი არ მოჰყოლია, რადგან სამეფო კარზე ყველა მიჩვეული იყო პრინცის საყვარლების ხშირ ცვლას. 1936 წლის 20 იანვარს მეფე ჯორჯ V გარდაიცვალა და ტახტი ედუარდ VIII-მ დაიკავა. სულ მალე მეფემ გამოაცხადა, რომ სურდა უოლისზე დაქორწინებულიყო, რითაც დაიწყო დიდი სკანდალი. პირველ რიგში იგი გათხოვილი ქალი იყო, თანაც მისი საყვარელი, არც ისე კარგი რეპუტაციის მქონე, არ ჰქონდა სამეფო ჩამომავლობა და ა.შ. მას ქორწინებაზე უარი უთხრა როგორც პარლამენტმა, ისე ინგლისის ეკლესიამ. საბოლოოდ ეკლესია მაინც წავიდა დათმობაზე და ედუარდს მისი მორგანატიკულ ცოლად დასმა შესთავაზა, თუმცა მეფეს ეს არ უნდოდა. ვინაიდან ედუარდს, როგორც მეფეს, არ შეეძლო უოლისთან სრულფასოვან ქორწინებაში ცხოვრება, გადაწყვიტა, რომ ტახტიდან გადამდგარიყო. იგი ასეც მოიქცა და 1936 წლის 11 დეკემბერს ოფიციალურად დატოვა პოსტი თავისი უმცროსი ძმის, მეფე ჯორჯ VI-ის სასარგებლოდ.
საფრანგეთში მრავალწლიანი ცხოვრების შემდეგ 1965 წელს უინძორის ჰერცოგი და ჰერცოგინია ლონდონში ჩავიდნენ, რადგან ედუარდს თვალის სასწრაფო ოპერაცია ესაჭიროებოდა. აქ მათ ედუარდის ძმისწული, უკვე დიდი ბრიტანეთის დედოფალი ელისაბედ II და მისი ბიცოლა, კენტის ჰერცოგინია მარინა ბერძენი ეწვივდნენ მოსანახულებლად. 1967 წელს ელისაბედ II და მისი ვაჟი, უელსის პრინცი ჩარლზი უკვე პარიზში ეწვივნენ ედუარდსა და უოლისს მათ რეზიდენციაში. ედუარდი 1972 წელს გარდაიცვალა ყელის კიბოთი. იგი გადაასვენეს და დაკრძალეს დიდ ბრიტანეთში, ბუკინგემის სასახლის სამლოცველოში.
დაქვრივების შემდეგ უოლისი აღარ გათხოვილა. სულ მალე მას დემენცია დაუდგინდა. იგი თავის პარიზულ რეზიდენციაში ცხოვრებას განაგრძობდა. იგი სწორედ პარიზში, 1986 წლის 24 აპრილს გარდაიცვალა 89 წლის ასაკში. იგი მალევე გადაასვენეს ლონდონში და ედუარდის გვერდით დაკრძალეს. მის დაკრძალვას მრავალი ადამიანი დაესწრო, მათ შორის სამეფო ოჯახის წევრები: დედა-დედოფალი ელისაბედ ბოუზ-ლაიონი, დედოფალი ელისაბედ II, მისი ქმარი, ედინბურგის ჰერცოგი ფილიპე, მათი ვაჟი, უელსის პრინცი ჩარლზი და უოლისის მაზლის ცოლი, გლოსტერის ჰერცოგინია ალისა.
ჰაჯიისქანდარლი
ჰაჯიისქანდარლი (Hacıqaraqaşlı) — სოფელი აზერბაიჯანში, შაბრანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შაბრანის რაიონის სოფლები
დემოკრიტე
დემოკრიტე (Δημόκριτος; დ. დაახლ. ძვ. წ. 460, აბდერა — გ. დაახლ. ძვ. წ. 370) — ბერძენი ფილოსოფოსი. ატომიზმისა და მატერიალური ფილოსოფიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი, დემოკრიტეს ზედმეტ სახელად მცინარე ფილოსოფოსსაც უწოდებდნენ. წარმოშობით იყო ქალაქ აბდერიდან.
ბიოგრაფია
იმოგზაურა ეგვიპტეში, ბაბილონში, სპარსეთში, არაბეთში, ინდოეთსა და ეთიოპიაში. დემოკრიტე იყო ენციკოპედიური განათლების მქონე ფილოსოფოსი, მას აქვს დაწერილი მრავალი თხზულება, მაგრამ დღემდე შემორჩენილია მხოლოდ ფრაგმენტები.
დემოკრიტეს მოძღვრების გამოსავალს წარმოადგენდა ბუნება ე.ი. მრავალ და მოძრავ საგანთა არსებობა. მისი აზრით, საჭიროა სიმრავლის, მოძრაობის, თვალხილული საგნების ახსნა და არა უარყოფა, რასაც ელეტებთან ჰქონდა ადგილი. თუ პარმენიდე გამოდიოდა გარკვეული აქსიომატური დებულებიდან და შემდეგ ასკვნიდა სიმრავლისა და მოძრაობის არარსებობას, დემოკრიტემ საწინააღმდეგო გზა აირჩია, მიიღო ბუნების — სიმრავლისა და მოძრაობის არსებობა და შეეცადა მათი პირობების მონახვას ანუ მათ ახსნას. თუ არსებობს არარსი მაშინ შეიძლება არსებობდეს მოძრაობა და სიმრავლე, მაგრამ არარსი არ არსებობს, მაშასადამე, არც მოძრაობა და სიმრავლე არ არსებობს, ფიქრობდნენ ელეატები, დემოკრიტე ეთანხმება ელეატებს იმაში, რომ მოძრაობისა და სიმრავლის პირობა არის არარა, სიცარიელე. არ უნდა მტკიცება იმას, რომ მოძრაობა და სიმრავლე არსებობს, ეს არის ფაქტი. თუ არსებობს მოძრაბა და სიმრავლე, მაშინ აუცილებლობით უნდა არსებობდეს მათი პირობა — სიცარიელე, ამით დასაბუთებულია სიცარიელეს არსებობა. რომ არ არსებობდეს სიცარიელე, მაშინ მოძრაობას გასაქანი არ ექნებოდა, ის არ იარსებებდა, რომ არ არსებობდეს სიცარიელე, მაშინ არც სიმრავლე იარსებებდა, რადგან სიმრავლეს ქმნის საზღვარი ერთეულებს შორის,საზღვარი კი სიცარიელეა. არსებობს მოძრაობა და სიმრავლე, მაშასადამე, არსებობს სიცარიელე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული ძვ. წ. 460 კატეგორია:გარდაცვლილი ძვ. წ. 370 კატეგორია:ძველი ბერძენი ფილოსოფოსები
დარსალია
საკუთარი სახელი დარსალია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight
„I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight“ — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს 2009 წლის სიმღერა და უკანასკნელი სინგლი ალბომიდან No Line on the Horizon. იგი გამოვიდა 2009 წლის 17 აგვისტოს.
თაჯლუ ხანუმი
ბიოგრაფია
თაჯლუ ხანუმი დაიბადა 1488 წელს არდებილში, სპარსეთში. რამდენადაც ცნობილია, მისი დაბადების სახელი შაჰ-ბეგი იყო, რომელიც ქორწინების შემდეგ შეუცვალეს. მამამისი, მეჰმედ ბეი, იყო აყ-ყოინლუს სულთან იაქუბის უმცროსი ვაჟი და მაუსილუს ბეგლარბეგი, რომელიც აყ-ყოინლუს ძირითად ძალას წარმოადგენდა. ამის გამო, იგი დაბადებით პრინცესად ითვლება, რის გამოც მრავალ წყაროშია მოხსენიებული როგორც „დიდი სულთანი“, „დიდი ბეგუმი“ და „შაჰ სულთანი“.
ოფიციალური წყაროების მიხედვით, იგი 14-15 წლისა იყო, როდესაც სპარსეთის შაჰ ისმაილ I-ზე დააქორწინეს. იგი შაჰის მეორე, თუმცა საყვარელი და ყველაზე გავლენიანი ცოლი გახდა. თავად ისმაილი იყო სეფიანების დინასტიის დამაარსებელი და სეფევის ორდენის შეიხ ჰეიდარის უფროსი ვაჟი. თაჯლუ ხანუმი შაჰ ისმაილის ჰარამხანაში ჯერ კიდევ 1503 წელს მოხვდა, მათი ქორწინება კი 1504 წელს შედგა. ამის შემდეგ თაჯლუ ხანუმი ათი წელი ვაჟს ვერ აჩენდა, თუმცა კვლავ შაჰის საყვარელ ცოლად რჩებოდა.
სეფიანური წყაროების მიხედვით თაჯლუ ხანუმი კი ოსმალებმა კი არ დაატყვევეს, არამედ ბრძოლის შემდეგ დროებით გაუჩინარდა. სპარსელთა მტკიცებით ეს ამბავი თურქებმა გამოიგონეს თავიანთი გამარჯვების კიდევ უფრო განსადიდებლად. ირანელები ამტკიცებენ, რომ თაჯლუ ხანუმი სტამბოლში კი არ იყო დატყვევებული, არამედ ქვეყანაში შექმნილი რთული ვითარების გამო დროებით თავის ქალიშვილთან ერთად თავრიზში გაიქცა და იქ იმალებოდა. ასე იყო თუ ისე, იგი მალევე დაუბრუნდა შაჰს, რომელსაც 1516 წელს ვაჟი გაუჩინა.