cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ინტერნეტის პიონერები
ვანევარ ბუში
ვანევარ ბუშმა (Vannevar Bush; 1890-1974) წვლილი შეიტანა აშშ-ს სამხედრო, საუნივერსიტეტო კვლევებსა და დამოუკიდებელ აზროვნების ბანაკებს შორის თანამშრომლობის ჩამოყალიბებაში. 1940 წელს პრეზიდენტ ფრანკლინ დ. რუზველტის მიერ იგი დაინიშნა ნაციონალური თავდაცვის კვლევის კომიტეტის თავმჯდომარედ, 1941 წელს სამეცნიერო კვლევებისა და განვითარების ოფისის დირექტორად, 1946-1947 წლებში ის მსახურობდა გაერთიანებული კვლევებისა და განვითარების საბჭოს ხელმძღვანელად. აქედან ჩამოყალიბდება DARPA, რომელიც თავის მხრივ ARPANET-ის პროექტს გაუძღვება. მან 1945 წლის ივლისში Atlantic Monthly-ის სტატიაში „როგორც ჩვენ შეიძლება ვიფიქროთ“ შემოგვთავაზა მემექსი, თეორიული პროტო-ჰიპერტექსტური კომპიუტერული სისტემა, რომელიც კუმშავს და ინახავს ყველა წიგნს, ჩანაწერს და კომუნიკაციას, რომლებიც შემდეგ მექანიზირდება ისე, რომ გამოყენებისას არის მეტად სწრაფი და მოსახერხებელი.
პოლ ბარანი
პოლ ბარანმა (Paul Baran; 1926-2011) განავითარა მრავლად განაწილებული ქსელების დარგი, როდესაც RAND-ის კორპორაციაში 1959 წლიდან ატარებდა კვლევებს გადარჩენის უნარიანი კომუნიკაციის ქსელებზე. ამის შესახებ დაიწერა ნაშრომების სერიები „განაწილებულ კომუნიკაციებზე“, როლმაც 1964 წელს დეტალურად აღწერა განაწილებული გადარჩენის უნარის მქონე ჩართული კომუნიკაციის ქსელის აგებულება.
სტივ კროკერი
სტივ კროკერმა (Stephen D. Crocker; დ. 1944) 1969 წელს შექმნა ARPA-ს ქსელური სამუშაო ჯგუფი და RFC-ების სერია. 2011-დან 2017 წლამდე იკავებდა სახელებისა და ნომრების მინიჭების ინტერნეტ-კორპორაციის (ICANN) თავმჯდომარის პოსტს.
დონალდ დეივისი
დონალდ დეივისმა (Donald Davies; 1924-2000) შემოიღო ტერმინი „პაკეტის გადაცემა“ გაერთიანებული სამეფოს ფიზიკის ნაციონალურ ლაბორატორიაში. ბოლო პერიოდში მუშაობდა დამოუკიდებლად, „პაკეტის“ ტერმინოლოგია 1967 წელს ARPANET-ის პროექტში დაინერგა და ინტერნეტის პროტოკოლის მთავარი ცნება გახდა.
ჯ. კ. რ. ლიკლაიდერი
ჯოზეფ კარლ რობნეტ ლიკლაიდერი (Joseph Carl Robnett Licklider; 1915–1990) — მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტის პროფესორი და ბოლტი, ბერანეკი და ნიუმენის მკვლევარი იყო. მან განავითარა მსოფლიო ქსელის იდეა ინფორმაციის დამუშავების ტექნიკის ოფისში (იდტო ინგლ.IPTO), რომელიც შეერთებული შტატების თავდაცვის დაწინაურებული კვლევის პროექტების სააგენტოს ექვემდებარებოდა (დკპს ინგლ.ARPA). იგი IPTO–ს 1962 წლიდან 1963 წლამდე და მოგვიანებით 1974 წლიდან 1975 წლამდე მეთაურობდა. მისი 1960 ფურცლიანი ნაშრომი „ადამიანისა და კომპიუტერის სიმბიოზი“ მომავალ შესაძლებლობად წამოიდგენს ადამიანური ტვინისა და კომპიუტერული მანქანის ორმხრივ–ურთიერთდამოკიდებულებას, „ერთად ცხოვრებას“, მჭიდრო კავშირს, რომ ისინი ერთმანეთის ძალებს შეავსებენ.
მაგსაისაი (აღმოსავლეთი მისამისი)
მაგსაისაი (ოფიციალურად მაგსაისაის მუნიციპალიტეტი; Lungsod sa Magsaysay; Bayan ng Magsaysay) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი აღმოსავლეთ მისამისის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 36 803 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 13 ბარანგაის.
ინტერნეტის პიონერები
ბობ ტეილორი
რობერტ ვ. ტეილორი (Robert W. Taylor; დ. 1932) — 1965 წლიდან 1969 წლამდე ARPA-ს ინფორმაციის დამუშავების ტექნიკის დირექტორი იყო, სადაც დაარწმუნა მან ARPA, რომ დაეფინანსებინა კომპიუტერული ქსელი. 1970 წლიდან 1983 წლამდე იგი Xerox Palo Alto-ს კვლევითი ცენტრის კომპიუტერული მეცნიერების ლაბორატორიას უძღვებოდა, სადაც შემუშავდა ისეთი ტექნოლოგიები, როგორიცაა Ethernet და Xerox Alto. იგი Digital Equipment Corporation-ს სისტემების კვლევითი ცენტრის დამაარსებელი და მმართველი იყო 1996 წლამდე. 1968 წლის ნაშრომში „კომპიუტერი, როგორც საკომუნიკაციო მექანიზმი“, რომელიც მან ჯ.კ.რ ლიკლაიდერთან ერთად დაწერა, ასე იწყება: „რამდენიმე წელიწადში, ადამიანებს ექნებათ შესაძლებლობა იკონტაქტონ მანქანის საშუალებით უფრო ეფექტურად, ვიდრე პირისპირ.“ და როდესაც მათი ხედვის განხორციელებას დასჭირდა მეტი ვიდრე „რამდენიმე წელი“, ნაშრომი ცხადად გვანახვებს თუ რა არის და რა გახდება ინტერნეტი.
მაგსაისაი (აღმოსავლეთი მისამისი)
სქოლიო
კატეგორია:აღმოსავლეთ მისამისის მუნიციპალიტეტები
ინტერნეტის პიონერები
დუგლას ენგელბარტი
დუგლას ენგელბარტი (Douglas Engelbart; დ. 1925) — სტენფორდის კვლევითი ინსტიტუტის (სკი) ადრეული მკვლევარი იყო. მისი ზრდადობის კვლევითი ცენტრის ლაბორატორია 1969 წლის ოქტომბერში მეორე მნიშვნელოვანი ბაზა იყო ARPANET-ში, სკი ადრეული ქსელური ინფორმაციის ცენტრი გახდა, რომელიც შემდგომ დომეინის სახელის რეესტრში ტრანსფორმირდა.
ლარი რობერტსი
ლოურენს გ. „ლარი“ რობერტსი (Lawrence G. „Larry“ Roberts; დ. 1937) — ამერიკელი კომპიუტერის მეცნიერი. მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტში (მტი) ელექტრულ ინჟინერიაში ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხის მოპოვების შემდეგ 1963 წელს, რობერტმა განაგრძო მუშაობა მტი-ს ლინკოლნის ლაბორატორიაში, სადაც იგი ლინკოლნის ლაბორატორიის TX-2 კომპიუტერით System Development Corporation-ის Q-32 კომპიუტერს სანტა მონიკაში პაკეტის გადაცემის საშუალებით დაუკავშირდა. 1966 წელს, იგი ARPA-ს ინფორმაციის დამუშავების ტექნიკის ოფისის უფროსი მეცნიერი გახდა, სადაც იგი უძღვებოდა ARPANET-ის განვითარებას. 1973 წელს, მან დატოვა ARPA, რათა კომერციაში ჩაეშვა ტელენეთი, პირველი ქსელური მონაცემის მოწყობილობა და 1973 წლიდან 1980 წლამდე უფროს აღმასრულებელ მოხელედ მუშაობდა.
ლეონარდ კლაინროკი
ლეონარდ კლაინროკმა (Leonard Kleinrock; დ. 1934) თავისი პირველი ნაშრომი ციფრულ ქსელურ კავშირებზე, „ინფორმაცია მიედინება ფართო საკომუნიკაციო ქსელში“, 1961 წელს გამოაქვეყნა. 1962 წელს ფილოსოფიის დოქტორის თეზისის დასრულების შემდეგ, რომელიც პაკეტის გადაცემის ფუნდამენტალურ თეორიას წარმოადგენდა, ის კალიფორნიის უნივერსიტეტში გადავიდა. 1969 წელს, კალიფორნიის უნივერსიტეტის გუნდმა კომპიუტერი Interface Message Processor-თან დააკვშირა და ARPANET-ში პირველი ნოდი გახდა.
ლუის პუზინი
ლუის პუზინი (Louis Pouzin; დ. 1931) — ფრანგი კომპიუტერის მეცნიერია. მან გამოიგონა დათაგრამა და დააპროექტა ადრეული საპაკეტო კომუნიკაციის ქსელი, CYCLADES. მისი ნამუშევარი გამოიყენეს რობერტ კანმა, ვინტონ სერფმა და სხვებმა TCP/IP–ის განვითარებისთვის.
ბობ კანი
რობერტ ე. „ბობ“ კანი (Robert E. „Bob“ Kahn; დ. 1938) — ამერიკელი ინჟინერი და კომპიუტერის მეცნიერია, რომელმაც 1974 წელს, ვინტონ სერფთან ერთად TCP/IP პროტოკოლები გამოიგონა. 1964 წელს, პრინსენტონის უნივერსიტეტში ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხის მოპოვების შემდეგ, ის AT&T Bell ლაბორატორიაში მუშაობდა, როგორც ასისტენტ პროფესორი და Bolt, Beranek and Newman–ში, სადაც მან ARPANET IMP–ის განვითარებაში შეიტანა წვლილი. 1972 წელს, მან ინფორმაციის ტექინიკის ოფისში, ARPA–ში დაიწყო მუშაობა. 1986 წელს, ARPA დატოვა, რათა დაეარსებინა ნაციონალური კვლევების ინიციატივების კორპორაცია, არაკომერციული ორგანიზიცია, რომელიც ნაციონალური ინფორმაციის ინფრასტრუქტურების განვითარებისთვის წამოწყებულ კვლევებს აფინანსებდა.
ჯონ პოსტელი
ჯონ პოსტელი (Jon Postel; 1943-1998) — ინფორმაციული მეცნიერებების ინსტიტუტის მკვლევარი იყო. ის ყველა ადრეული ინტერნეტის სტანდარტების სპეციფიკაციების რედაქტორი იყო, როგორიცაა Request for Comments (RFC). მისმა წვერმა და სანდლებმა იგი „ინტერნეტ პიონერის ყველაზე ცნობად პროტოტიპად“ აქციეს.
ჯეიკ ფეინლერი
ელიზაბეტ ჯ. „ჯეიკ“ ფეინლერი (Elizabeth J. „Jake“ Feinler; დ. 1931) —1972 წლიდან 1989 წლამდე დუგ ენგელბარტის აუგმენტაციის კველვითი ცენტრის წევრი, ARPANET-ში ქსელური ინფორმაციის ცენტრის და ქსელური მონაცემების დაცვის მთავარი მკვლევარი იყო.
ჯოის რეინოლდსი
'''ჯოის კ. რეინოლდსი''' (Joyce K. Reynolds) — ინფორმაციული მეცნიერებების ინსტიტუტში RFC-ს რედაქტორად, ბობ ბარდენთან ერთად, 1987 წლიდან 2006 წლამდე მუშაობდა. ასევე მუშაობდა IANA-ში ჯონ პოსტელთან ერთად, შემდეგ კომპანია გახდა ICANN და იგი იქ 2001 წლამდე დარჩა. IETF-ში იგი სამომხმარებლო მომსახურების სივრცის დირექტორი და 1990 წლიდან 1998 წლამდე IESG-ს წევრი იყო. იგი არის მრავალი RFC-ს ავტორი და თანაავტორი, ყველაზე ცნობილია ტელნეთის პროტოკოლით.
დევიდ კლარკი
'''დევიდ დ. კლარკი''' (David D. Clark; დ. 1944) — ამერიკელი კომპიუტერის მეცნიერი. 1981 წლიდან 1989 წლამდე, ინტერნეტის სწრაფი ზრდისა და გაფართოების პერიოდში, ის Internet Develpoment-ში პროტოკოლის მთავარ არქიტექტორად მუშაობდა და ინტერნეტის საქმიანობის საბჭოს ხელმძღვანელობდა, რომელიც შემდეგში ინტერნეტის არქიტექტურის საბჭოდ იქცა. ის ამჟამად მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტის კომპიუტერული მეცნიერებისა და ხელოვნური ინტელექტის ლაბორატორიაში უფროს მკვლევარ მეცნიერად მუშაობს. იგი დელავერის უნივერსიტეტის გადამდგარი პროფესორია.
დეივ მილსი
'''დევიდ ლ. მილსი''' (David L. Mills; დ. 1938) — ამერიკელი კომპიუტერის ინჟინერი. მილსმა ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხის კომპიუტერისა და კომუნიკაციის მეცნიერებაში 1971 წელს მიჩიგანის უნივერსიტეტში მოიპოვა. მიჩიგანში ყოფნისას ის ARPA-ს მიერ დაფინანსებულ კომპიუტერების სასაუბრო გამოყენების პროექტზე მუშაობდა და DEC PDP-8-ს, დაშენებულს აპარატურულ უზრუველყოფასა (Hardware) და პროგრამულ უზრუველყოფაზე (Software), ავითარებდა, რომელიც ტერმინალებს ტელეფონის ხაზებით დააკავშირებდა IBM System/360-ის კომპიუტერთან. მილსი Gateway Algorithms-ის და Data Structures Task Force-ის ხელმძღვანელი და Internet Architecture Task Force-ის პირველი მეთაური იყო. მან გამოიგონა Network Time Protocol (1981 წელს), DEC LSI-11 დაშენებული fuzzball-ის როუტერზე, რომელიც 56 კბიტ/წ NSFNET-თვის გამოიყენეს (1985 წელს), Exterior Gateway Protocol (1984 წელს) და შთააგონა ping-ის ავტორი (1983 წელს).
რადია პერლმანი
რადია ჯოი პერლმანი (Radia Joy Perlman; დ. 1951) — პროგრამის დიზაინერი და ქსელის ინჟინერი, რომელმაც განავითარა spanning-tree პროტოკოლი, რაც ქსელის ხიდების ოპერაციის საფუძველს წარმოადგენს. მან ასევე ითამაშა დიდი როლი link-state routing პროტოკოლის განვითარებაში, როგორიცაა IS-IS და OSPF.
ვან იაკობსონი
ვან იაკობსონი (Van Jacobson; დ. 1950) — ამერიკელი კომპიუტერის მეცნიერი, ცნობილი თავისი ნამუშევრით TCP/IP მუშაობა და სკალირება. აღიარებულია, რომ მისმა ნაშრომმა (იაკობსონის ალგორითმი) TCP/IP ალგორითმის კონტროლის ნაკადის რეკონსტრუქციაზე, გვიანი 1980-ან და ადრეული 1990-ან წლებში ინტერნეტი კოლაფსისგან იხსნა. ის ასევე TCP/IP ჰედერის შევიწროების პროტოკოლის აღწერით: TCP/IP-ის ჰედერები ვიწროვდებიან დაბალსიჩქარიანი სერიული ბმულებისათვის, ფართოდ ცნობილი როგორც ვან იაკობსონის TCP/IP ჰედერის შევიწროება. ის ასევე რამდენიმე ფართოდ გამოყენებადი ქსელის დიაგნოსტიკის ხელსაწყოს თანა-ავტორიცაა, მაგ. traceroute, tcpdump, და pathchar.
სტივ ვულფი
სტეფან „სტივ“ ვულფი (Stephen „Steve“ Wolff) — ამერიკის ჯარში მუშაობისას მონაწილეობას იღებდა ARPANET-ის განვითარებაში. 1986 წელს ის ნაციონალური მეცნიერების ფონდის ქსელისა და კომუნიკაციის კვლევებისა და ინფრასტრუქუტურების (ნმფ) განყოფილების დირექტორი გახდა, სადაც ის NSFNET-ის განვითარებას ხელმძღვანელობდა. მისმა მუშაობამ ინტერნეტი, როგორც ამერიკის მთავრობის პროექტი გადაიყვანა თანამედროვე პროექტში, სადაც მთელი მსოფლიოს სასწავლო და კომერციული ინტერესები თანხვდება. 1994 წელს მან დატოვა ნმფ და შეუერთდა Cisco-ს როგორც ტექნიკური მენეჯერი კორპორატიული კონსლუტირების ინჟინერიაში. 2011 წელს ის Internet2-ში მთავარი ინჟინერი გახდა.
ტედ ნელსონი
ტეოდორ ჰოლმ „ტედ“ ნელსონი (Theodor Holm „Ted“ Nelson; დ. 1937) — ამერიკელი სოციოლოგისტი და ფილოსოფოსი. 1960 წელს მან დააარსა პროექტი Xanadu, რათა შეექმნა კომპიუტერული ქსელი მარტივი სამომხმარებლო ინტეფეისით. პროექტი Xanadu ელექტრონული საგამომცემლო სისტემა იყო, რომელიც ჰიპერტექსტურ ბმულებს იყენებდა უნივერსალური ბიბლიოთეკის შესაქმენალად. 1963-ში მან შემოიტანა ტერმინები „ჰიპერტექსტი“ და „ჰიპერმედია“. 1974-ში მან დაწერა და გამოსცა ორი წიგნი ერთში, „კომპიუტერის ბიბლ/ოცნების მანქანები“, რომელსაც ყველაზე მნიშვნელოვანი წიგნი უწოდეს ახალი მედიის ისტორიაში. მისი მთავარი იდეები 1960-დან 1970 წლამდე არასდროს გამხდარა დასრულებული პროექტი.
ტიმ ბერნერს-ლი
ტიმოთი ჯონ „ტიმ“ ბერნერს-ლი (Timothy John „Tim“ Berners-Lee; დ. 1955) — ბრიტანელი ფიზიკოსი და კომპიუტერის მეცნიერი. 1980-ში, ცერნში მუშაობისას, მან წარმოადგინა პროექტი, რომელიც იყენებდა ჰიპერტექსტს მკვლევარებს შორის ინფორმაციის გაზიარებისა და განახლებისათვის. ამ დროს, მან ააგო პროტოტიპი სისტემა სახელად ENQUIRE. ცერნში 1989 წელს ჩაიფიქრა და 1990-ში, რობერტ კაიოსთან ერთად შექმნა პირველი კლიენტი და სერვერის იმპლემენტაცია, რომელიც შემდეგში მსოფლიო ქსელი გახდა. ბერნერს-ლი World Wide Web Consortium (W3C)-ის დირექტორია, ორგანიზაცია, რომელიც ქსელის უწყვეტ განვითარებაზე მუშაობს, არის ასევე Web Science Trust-ის თანა-დირექტორი და World Wide Web Foundation-ის დამაარსებელი.
რობერტ კაიო
რობერტ კაიო (Robert Cailliau; დ. 1947) — ბელგიელი იფორმატიკის ინჟინერი და კომპიუტერის მეცნიერი, რომელმაც ცერნში ტიმ ბერნერს-ლისთან და ნიკოლა პელოუსთან ერთად შეიმუშავა მსოფლიო ქსელი.
მარკ ანდერსენი
მარკ ლ. ანდრისენი (Marc L. Andreessen; დ. 1971) — ამერიკელი პროგრამის ინჟინერი, მეწარმე და ინვესტორი. NCSA-ში ერიკ ბინასთან ერთად, დაამზადა Mosaic, პირველი ფართოდ გამოყენებული ვებ კლიენტი. ის ასევე არის Netscape Communications Corporation თანა-დამაარსებელი.
ერიკ ბინა
ერიკ ჯ. ბინა (Eric J. Bina; დ. 1964) — ამერიკელი კომპიუტერის პროგრამისტი. 1993-ში, ილინოისის უნივერსიტეტში მარკ ანდერსენთან ერთად დაამზადა Mosaic. ის ასევე Netscape Communications Corporation-ის თანა-დამაარსებელია.
ინტერნეტის დაბადება, მემორიალური დაფა სტენფორდში
ინტერნეტის დაბადება ინტერნეტის აგებულება და TCP პროტოკოლი (მოგვიანებით   TCP/IP) ვინტონ სერფმა და რობერტ კანმა გამოიგონეს 1973 წელს, როდესაც სერფი სტენფორდის ციფრული სისტემების ლაბორატორიაში, ხოლო კანი ARPA-ში (მოგვიანებით   DARPA) მუშაობდა. 1976 წლის ზაფხულში, სერფმა დატოვა სტენფორდი, რათა კანთან ერთად ეხელმძღვანელა პროგრამისთვის ARPA-ში. მათი ნამუშევარი ცნობილი 1973 წლის სექტემბერს გახდა ინგლისის ქსელურ კონფერენციაზე. სერფმა და კანმა ნაშრომი 1974 წლის მაისში გამოაქვეყნეს. სერვფმა, იოგენ დალალმა და კარლ სანშაინმა TCP-ს პირველი სრული დახასიათება 1974 წლის დეკემბერში დაწერეს. DARPA-ს ხელშეწყობით, TCP-ს ადრეული ჩანასახები სტენფორდში, BOLT BERANEK AND NEWMAN-ის (BBN) მიერ და ლონდონის კოლეჯის უნივერსიტეტში სატესტო რეჟიმში 1975 წელს გაეშვა. (BBN)-მა ააგო პირველი ინტერნეტის GATEWAY, შემდგომში ცნობილი როგორც როუტერი, რათა დაეკავშირებინა ქსელები ერთმანეთისთვის. მოგვიანებით, MIT AND USC-ISI-ის მკვლევარებმა, ასევე ბევრმა სხვამ, მნიშვნელოვანი როლი ითამაშეს ინტერნეტის პროტოკოლების განვითარებაში. სტენფორდის კვლევის მთავარი პარტნიორები და უცხოელი ვიზიტორები ვინტონ სერფი დაგ ბელსნესი   (ლელანდ სტენფორდ ჯუნიორის    ჯეიმზ მატისი        რონალდ კრეინი    უნივერსიტეტის ბეჭედი          ბობ მეტკეილფი        იოგენ დალალი          ★★★ 1891 ★★★          დერილ რუბინი        იუდიტ ესტრინი         დევიზი გერმანულად:      ჯონ შოჩი          რიჩარდ კაერპი    DIE LUFT DER FREIHEIT WEHT)   კარლ სანშაინი გერალდ ლე ლანი                               კუნინობუ ტანო DARPA რობერტ კანი თანამშრომელი ჯგუფები BOLT BERANEK AND NEWMAN უილიამ პლამერი • ჯინი სტრაზისარი • რეი ტომლისონი MIT ნოელ ჩიარპა • დევიდ კლარკი • სტეფენ კენტი • დევიდ პ. რიდი NDRE ინგვარ ლუნდი • პაალ სპილინგი ლონდონის კოლეჯის უნივერსიტეტი ფრანკ დეიგნანი • მარტინ გალანდი • პიტერ ჰიგინსონი ენდრიუ ჰინკლი • პიტერ კირსტეინი • ედრიენ სტოუკსი USC-ISI რობერტ ბრეიდენი • დენი კოენი • დენიელ ლინჩი • ჯონ პოსტელი ათასმა თუ არა ათობით და ასი ათასობით ადამიანმა შესწირა თავისი ცოდნა და გამოცდილება ინტერნეტის განვითარებას. 2005 წლის 28 ივლისი
წყარო
კატეგორია:ინტერნეტის ისტორია
სერფინგი
მარჯვნივ|მინი|სერფერი ტალღაზე, [[2010 წელი]] სერფინგი (surfing – „ზვირთებზე სრიალი“) — წყლის სპორტის სახეობა, რომელიც გულისხმობს სპეციალური ფიცრით (სერფბორდით) ზღვის, ოკეანის ზვირთებზე სრიალს, გართობის ან შეჯიბრის მიზნით. სერფინგით დაკავებულს სერფერი ეწოდება. პირველი სერფერები იყვნენ ჰავაელები,ხოლო პირველი სერფბორდები 70 კგ-მდე იწონიდნენ. სპორტის ეს სახეობა პოპულარულია ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ავსტრალიაში, ბრაზილიაში და ზოგ სხვა ქვეყანაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:წყლის სპორტი
ჯეკ კერუაკი
ჯეკ კერუაკი (Jack Kerouac), ნამდვილი სახელი ჟან-ლუი ლებრის დე კერუაკი (Jean-Louis Lebris de Kérouac; დ. 12 მარტი, 1922, ლოუელი, მასაჩუსეტსი — გ.  21 ოქტომბერი, 1969, სენტ-პიტერსბერგი, ფლორიდა) — ამერიკელი მწერალი, პოეტი, მსახიობი. ბიტნიკთა თაობის წარმომადგენელი.
კერუაკმა სიცოცხლეშივე მოიპოვა პოპულარობა, მაგრამ მის მიმართ ბევრი კრიტიკაც ისმოდა. დღეისთვის იგი ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან ამერიკელ ავტორად არის მიჩნეული. კერუაკის სპონტანურმა და გულახდილმა სტილმა გავლენა მოახდინა შემდგომში ისეთ ცნობილ მწერლებზე, როგორებიცაა ტომ რობინსი, ლესტერ ბენგსი, რიჩარდ ბრაუტიგანი, ჰანტერ ს. ტომპსონი, კენ კიზი, ტომ უეილსი და ბობ დილანი. მისი ყველაზე ცნობილი ნაწარმოებებია გზაზე, ზეციური მათხოვრები (The Dharma Bums), ბიგ სური და კოდის ხილვები.
კერუაკის შემოქმედება საზოგადოებრივი პირობითობების დამსხვრევისა და სიცოცხლის აზრის პოვნის სურვილს ასახავს. ძიების პროცესში იგი უარს არ ამბობს მოხეტიალე ცხოვრებასა და ნარკოტიკებზე. მისი წიგნები ხშირად შეფასებულია, როგორც 1960-იანი წლების კონტრკულტურის კატალიზატორი.
ცხოვრება
კერუაკი დაიბადა ფრანგი ამერიკელების ოჯახში. მშობლები, ლეო-ალსიდ კერუაკი და გაბრიელ-ანჟ ლევეკი კვებეკიდან, კანადის ფრანგულენოვანი პროვინციიდან იყვნენ. თავიანთი თაობის ბევრი კვებეკელის მსგავსად ლევეკები და კერუაკები ნიუ ინგლენდში სამუშაოს სასძებნელად ჩასულ კვებეკელ ემიგრანტებს წარმოადგენდნენ. ჯეკი ინგლისური ენის სწავლას 6 წლის ასაკიდან იწყებს. ჯერ კიდევ მცირეწლოვან ჯეკზე დიდი გავლენა მოახდინა უფროსი დის, ჟერარდის სიკვდილმა. ამ მოვლენამ ასახვა ჰპოვა კერუაკის წიგნში ჟერარდის ხილვები. კერუაკს რამდენიმე ლექსი ფრანგულადაც აქვს დაწერილი და სიცოცხლის ბოლო წლებში გინსბერგისადმი მიწერილ წერილში მშობლიურ ენაზე ლაპარაკის დაწყების სურვილს გამოთქვამს.
მალე კერუაკი თავის მეგობარ გოგოსთან, ედი პარკერთან გადავიდა საცხოვრებლად ნიუ იორკში. სწორედ აქ გაიცნო მან ე.წ. ბიტნიკთა თაობის წარმომადგენლები: ალენ გინსბერგი, ნილ კესიდი, ჯონ კლელონ ჰოლმსი, ჰერბერტ ჰანკი და უილიამ ს. ბაროუზი.
კოლუმბიის უნივერსიტეტში სწავლისას კერუაკსა და ბაროუზს კონფლიქტი მოუვიდათ კანონის წარმომადგენლებთან, რადგან უარს აცხადებდნენ ჩვენება მიეცათ თავიანთი მეგობრის, ლუსიენ კარის წინააღმდეგ, რომელსაც მკვლელობა ედებოდა ბრალად. ეს ინციდენტი დაედო საფუძვლად 1945 წელს ერთობლივად დაწერილ ნოველას And the Hippos Were Boiled in Their Tanks (ნოველა არ გამოქვეყნებულა, თუმცა ხელნაწერიდან ნაწყვეტი შევიდა ბაროუზის კომპილაციაში მსოფლიო ვირუსი).
1950 წელს პირველად გამოვიდა კერუაკის ნოველა დიდი და პატარა ქალაქი ჯონ კერუაკის ფსევდონიმით და ავტორს, როგორც მწერალს გარკვეული აღიარება მოუტანა. კერუაკის შედარებით გვიანი ნაწარმოებების საპირისპიროდ, რომლებიც მის ბიტნიკურ სტილს ამკვიდრებს, აღნიშნული ნოველა ტომას ვულფის შემოქმედების გავლენითაა დაწერილი.
თავისი მომდევნო რომანისთვის, გზაზე, რომელიც დღესდღეობით მისი შემოქმედების მწვერვალად ითვლება, კერუაკი მთელი 6 წლის მანძილზე ვერა და ვერ პოულობდა გამომცემელს.
ბენზედრინისა და კოფეინის ზემოქმედების ქვეშ მყოფი ავტორი სამი კვირის მანძილზე წერდა რომანის პირველ ვერსიას, რაც სპონტანურ აღმსარებით პროზას წარმოადგენს. მის ტექნიკაზე დიდი გავლენა მოახდინა ჯაზმა და, მოგვიანებით, ბუდიზმმა.
გამომცემლობები უარს აცხადებდნენ წიგნის გამოცემაზე ნაწარმოების ექსპერმენტალური სტილისა და მარგინალი, უმცირესობის წარმომადგენელი სოციალური ჯგუფებისადმი გამოხატული აშკარა სიმპათიის გამო. 1957 წელს მნიშვნელოვანი შესწორებების შეტანის შემდეგ ნოველაზე საავტორი უფლებები შეიძინა და გამოაქვეყნა Viking Press-მა. რომანის დიდი ნაწილი ავტობიოგრაფიულია და პერსონაჟების მიღმა აღწერს კერუაკისა და ნილ კესიდის მოგზაუობას ამერიკის შეერთებულ შტატებსა და მექსიკაში. სწორედ ამ რომანის გამო, კერუაკს „ბიტნიკთა თაობის მეფე“ შეარქვეს, რის გამოც თავად ავტორი უხერხულადაც კი გრძნობდა თავს და ერთხელ ასეთი ფრაზაც კი წარმოთქვა: „მე არ ვარ ბიტნიკი, მე კათოლიკე ვარ.“ , 1954 წელს კერუაკმა სენ ჯონის ბიბლიოთეკაში აღმოაჩინა ბუდისტური ბიბლია, საიდანაც დაიწყო მისი გატაცება ამ რელიგიითა და ფილოსოფიით.
ჯონ ანტონელის მიერ 1985 წელს გადაღებული დოკუმენტური ფილმი „კერუაკი“ კინო იწყება და მთავრდება ჩანაწერით, სადაც კერუაკი კითხულობს ნაწყვეტებს თავისი ნაწარმოებებიდან, „გზაზე“ და „კოდის ხილვები“, 1957 წელს ალენ სტვის გადაცემაში The Tonight Show. კერუაკი ამ ჩანაწერში გონიერი, მაგრამ მორიდებული ადამიანის შთაბეჭდილებას ტოვებს.
სტილი
კერუაკი მიჩნეულია როგორც ბიტნიკთა თაობის მეფედ, ასევე ჰიპების მამამთავრად. მის სამწერლობო სტილზე დიდი გავლენა მოახდინა ჯაზმა, განსაკუთრებით კი ჩარლზ პარკერის მიერ დაარსებულმა ჟანრმა, რომელიც ბიბოპის სახელითაა ცნობილი. მოგვიანებით მის ნაწერებზე აისახება ბუდისტური გავლენები. თავად ავტორი თავის სტილს სპონტანურ პროზას უწოდებს, რაც ცნობიერების ნაკადის სახელწოდებით ცნობილ ლიტერატურულ ტექნიკას უახლოვდება.
მისი სტილის მთავარი მახასიათებელია ე.წ. ერთი ამოსუნთქვის იდეა (ეს ტერმინი თავად კერუაკმა აიღო ჯაზიდან და ბუდისტური მედიტაციებიდან), რაც მდგომარეობს გონებისა და მეტყველებისათვის დამახასიათებელი სტრუქტურების მიხედვით სიტყვების იმპროვიზებაში. მანვე ჩამოაყალიბა სპონტანური პროზის მეთოდის 30 მთავარი მახასიათებელი თავის ნაშრომში „თანამედროვე პროზის მრწამსი და ტექნიკა“.
ხშირია კერუაკის სტილის მიმართ კრიტიკაც. ზოგს მიაჩნია, რომ ძალიან დიდი განსხვავებაა წერის კერუაკისეულ მეთოდსა და მისეულ პრაქტიკას შორის. ბევრი იმასაც ამბობს, რომ მისი პროზა სულად არ არის სპონტანური. ამ დროს მხედველობაშია მისაღები ის ფაქტი, რომ კერუაკი სულ ცდილობდა გამოექვეყნებინა თავისი ნაწარმოებები, რის გამოც ხშირად იძულებული იყო ჩაესწორებინა ტექსტები, რათა გამომცემლები დათანხმებულიყვნენ. ეს ყველაფერი დოკუმენტურად არის ასახული მის წერილებში. „მიწისქვეშები“ და „კოდის ხილვები“ ის ნაწარმოებებია, სადაც ყველაზე აშკარად გამოიკვეთა კერუაკის თავისუფალი სპონტანური წერის ტექნიკა.
ბიბლიოგრაფია
პროზა
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მწერლები კატეგორია:ამერიკელი პოეტები კატეგორია:ფრანგი ამერიკელები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი რომანისტები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი პოეტები კატეგორია:ამერიკელი ბუდისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი არამხატვრული მწერლები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი რომანისტები კატეგორია:ამერიკელი მამაკაცი პოეტები კატეგორია:მასაჩუსეტსელი რომანისტები
ყვარყვარე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ყვარყვარე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
აგრეთვე
გომარეთი
გომარეთი — სოფელი დმანისის მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში. მდებარეობს გომარეთის პლატოზე. თემის ცენტრი (სოფლები: გომარეთი, კაკლიანი, მამულა, ქცია). ზღვის დონიდან 1380 მ. დმანისიდან 30 კმ. 2014 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობს 594 კაცი.
გომარეთი ადრე შედგებოდა ორი სოფლისაგან დიდი გომარეთისა და პატარა გომარეთისაგან. გაერთიანდა მაღალმთიანი რეგიონების სოციალურ-ეკონომიკური და კულტურული განვითარების შესახებ 1999 წელს მიღებული კანონის საფუძველზე.
ისტორია
გომარეთის მოსახლეობა ქართულია (გადმოსულია სხვადასხვა დროს ჯავახეთიდან, ქართლიდან, იმერეთიდან, კახეთიდან და სამეგრელოდან). მიუხედავად მკაცრი ჰავისა, ზურტაკეტის პლატოზე და საკუთრივ გომარეთშიც ადამიანის ცხოვრების, მისი შემოქმედების კვალი უძველესი ხანიდან ჩანს. მოსახლეობის უძველესი ნაკვალევი აქ დასტურდება მტკვარ-არაქსის კულტურის (ძვ. წ. IV ათასწლეულის II ნახევარი — III ათასწლეული) დროიდან, ამასვე ადასტურებს ნეოლითური ხანის ცალკეული ნივთები, ენეოლითური ხანის ნამოსახლარი, ადრე ბრინჯაოს ხანის უდიდესი ყორღანები; აღსანიშნავია გვიანდელი ბრინჯაოს – ადრე რკინის ხანის სამაროვნები (ორმოსამარხები); ადრეანტიკური და ელინისტური ხანის სამარხები (ქვაყუთები, ორმოსამარხები); მშრალი წყობით (ციკლოპური) ნაგები სხვადასხვა დროის კედლები; ადრე და შუა ფეოდალური ხანის საკულტო-მემორიალური დანიშნულების ძეგლები (ქვასვეტი); განვითარებული და გვიანდელი ფეოდალური ხანის ბევრი ეკლესია, მონასტერი, ციხე და სოფელი, ნაეკლესიარი, ნაციხარი, ნასოფლარი, ნაქალაქარი, ნაწისქვილარი. შუა საუკუნეების მატერიალურ კულტურული ძეგლების სიმრავლით გომარეთი და მისი შემოგარენი ყველაზე მდიდარია ზურტაკეტის პლატოს სხვა სოფელთა შორის. ეს ძეგლებია სხვადასხვა სახისა და დროის დარბაზული ეკლესიები. აქ თავმოყრილი ქვასვეტებიდან ბევრი სხვადასხვა ადგილიდანაა გადმოტანილი.
დიდ გომარეთში 5 ეკლესიაა: ერთი XIII–XIV სს. წმ. გიორგის პატარა დარბაზული ეკლესია, ნაგებია სუფთად გათლილი ქვით (ერთგან ძველი სტელის ფრაგმენტია ჩაყოლებული). გადახურულია ქვისავე ფილებით (ლორფინებით), იატაკი კირის ხსნარით შედუღაბებული ქვისა აქვს. ძველი კანკელის ადგილზე სხვადასხვა დროის მოხატულობით, ასომთავრული და მხედრული წარწერებით შემკული გვიანდელი ხანის ხის კანკელია. ეკლესიას ჩრდილოეთით მთელ სიგრძეზე აქვს გვიანდელი მინაშენი, რომელიც ეკლესიას ორი თაღით უერთდება. მინაშენზე სამრეკლოს ოთხსვეტიანი ფანჩატურია აღმართული. სამხრეთი კარის ბალავარზე ჯვარია ამოკვეთილი, წარწერები გადაშლილია. მინაშენის ჩრდილოეთი კარის თავზე ამხედრებულ წმინდა გიორგის რელიეფს აქვს ასომთავრული წარწერა. სარკმლის ჩარჩოები მოჩუქურთმებულია.
მეორე, ღვთისმშობლის დარბაზული ეკლესია სოფლის შუაგულში აგებულია 1014-1022 წლებში, დგას ერთსაფეხურიან ცოკოლზე. შემოსილია მოყვითალო ქვიშაქვის თლილი კვადრებით. ჩუქურთმით მოჩარჩოებულ ბალავრის ქვაზე, ამოკვეთილია ჯვარი და ასომთავრული წარწერები, ერთერთში მოხსენიებულია ლიპარიტ ერისთავთერისთავი და შვილნი მისნი, მეორეში — გიორგი აფხაზთა მეფე და ეკლესიის მაშენებელი „მიქელ ხუც კალატოზი“. წარწერაში ნათქვამია, რომ ეკლესიის ბალავარი დაუდევთ მაშინ, როდესაც ზვიად მარუშიანი შეიპყრო გიორგი აფხაზთა მეფემ (გიორგი I-მა). ეს ფაქტი სხვა ქართულ წყაროებში არ დასტურდება. ბალავრის აღმოსავლეთი ნაწილის რელიეფზე ამოკვეთილია გველეშაპის პირიდან გამომავალი იონა. იქვე არის აგრეთვე ცხოველთა და ფრინველთა გამოსახულებანი.
კოზმან ხუცეს-მონაზონი
კოზმან ხუცეს-მონაზონი (გ. 1630) – ქართველი, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 18 ივლისი, ახალი სტილით - 31 ივლისი.
გომარეთი
ისტორია
მესამე, დარბაზული ეკლესია „სიხუაანთ საყდარი“ (აგებულია 1034) შემოსილია უხეშად დამუშავებული ქვით. შესასვლელი სამხრეთიდან აქვს. კარის ბალავარზე გამოსახულია ჯვარი და ამოკვეთილია ასომთავრული წარწერები, სადაც მოხსენიებულია ლიპარიტ ერისთავთერისთავი და მისი შვილები.
კოზმან ხუცეს-მონაზონი
ცხოვრება
ღირსი კოზმან ხუცეს-მონაზონი დაიბადა დაახ. 1590 წელს. ღრმად განათლებული და წმინდანი მონაზვნად აღიკვეცა და მოღვაწეობდა დავით გარეჯის ცნობილ მონასტერში.
გომარეთი
ისტორია
მეოთხე, „ყიფიანთ საყდარი“, დარბაზული ეკლესია, XII–XIII სსით თარიღდება. ნაგებია სუფთად გათლილი ქვით. გადახურულია ლორფინებით. სამხრეთის ერთადერთი კარის ბალავარზე გამოსახულია რელიეფური ჯვარი. ფასადის დას. ნაწილში XVII– XVIII საუკუნეების მხედრული წარწერაა (რესტავრირებულია 2007).
გომარეთის სამაროვანი
გომარეთის სამაროვანი — ანტიკური ხანის (ძვ. წ. IV-III სს.) სამაროვანი სოფ. დიდი გომარეთის ტერიტორიაზე (დმანისის მუნიციპალიტეტი). 1962 წელს (დ. თუშაბრამიშვილი) და 1975 წლის (ც. დავნიანიძე) არქეოლოგიურ გათხრებმა გამოავლინა მთლიანი ფილებით ან ლოდებით ნაგები 26 ქვაყუთი. მიცვალებულები ესვენენ მარჯვენა გვერდზე, კიდურებმოკეცილნი. ჩატანებული ჰქონდათ მოშავო და ლეგა ფერის, აგრეთვე წითლად შეღებილი თიხის ჭურჭელი (დოქები, ხელადები, ქოთნები, კოჭობები, ჯამები, სასმისები, ზოომორფული გამოსახულებებით შემკული დოქი) და სამკაული (ბრინჯაოსა და რკინის რკალგახსნილი სამაჯურები, ბრინჯაოს რგოლები, ვერცხლის სასაფეთქლე რგოლები, ლურჯი მინის მრავალწახნაგა საბეჭდავი, მძივები და სხვა), აგრეთვე რკინის შუბისპირი და დანის ნატეხები.
კოზმან ხუცეს-მონაზონი
ცხოვრება
ღირსი დავით გარეჯელის მიერ დაარსებული სამონასტრო კომპლექსი საუკუნეების მანძილზე იყო სრულიად საქართველოსთვის სულიერი და კულტურული ცხოვრების ცენტრი. საქართველოს სამეფო კარი ყოველთვის ანგარიშს უწევდა გარეჯელ მამათა აზრს. გარეჯელი მოღვაწეები ადგენდნენ ორიგინალური აგიოგრაფიული ძეგლებისა და ასკეტიკურ-ჰომილეტიკური თხზულებების კრებულებს, ეხმარებოდნენ სხვა მონასტრებთან არსებულ ლიტერატურულ სკოლებს.
გომარეთი
ისტორია
მეხუთე, ნატეხი ქვით ნაგები პატარა დარბაზული ეკლესია, ერთიანად დაქცეულია. პატარა გომარეთის განაპირას დგას ღვთისმშობლის დარბაზული ეკლესია, რომელსაც სამხრეთიდან გვიანდელი მინაშენი ეკვრის. ეკლესიის სამხრეთი კარის არქიტრავის ასომთავრული წარწერის მიხედვით იგი აგებულია XI საუკუნის I ნახევარში ლიპარიტ ერისთავთერისთავის მიერ. კედლები, აფსიდი და ცილინდრული კამარა ნაგებია კარგად გათლილი ქვით. პილასტრების კაპიტელები მარტივადაა პროფილირებული. ინტერიერში შემორჩენილია ქვის კანკელის ფრაგმენტები. აღმოსავლეთ, სამხრეთ და დასავლეთ კედლებში თითო სარკმელია. ფასადები შემოსილია სუფთად გათლილი ბაზალტის კვადრებით. მორთულობიდან აღსანიშნავია აფსიდის სარკმლის პროფილირებული თავსართი. ეკლესიებით მდიდარია გომარეთის მიდამოებიც. ისინი ყველა ერთნავიანია, მათგან აღსანიშნავია: VIII–IX სს. ბრტყელაფსიდიანი წმ. კვირიკეს ეკლესია კვირიკეთის მთაზე (ვახუშტი ბატონიშვილის განმარტებით, მთას სახელი ეწოდა წმ. კვირიკეს ეკლესიის გამო); ჭოჭიანის ეკლესია (განვითარებული შუა საუკ.); მეორე ეკლესია ჭოჭიანში (ცნობილია როგორც თამარის სამწირველო, შუა საუკუნეები), რომლის სამხრეთი კარის თავზე ამოკვეთილია ჯვარი. აღმოსავლეთ ფასადზე ჩასმულ ფერად ქვაზე ასომთავრული წარწერაა: „თამარ ღმრთისა სწორის სამლოცველო“. აქვეა XVIII საუკუნის ეკლესია, თეთრი საყდარი, XI ს. წმინდა ნიკოლოზის ეკლესია. სოფლის მიდამოებში მდებარეობს განვითარებული შუა საუკუნეების შოშილეთის ეკლესია და გვიანდელი სამრეკლო, მონასტერი „ლამაზი საყდარი“, კომპლექსი ეგრისი.
გომარეთის სამაროვანი
აღმოჩენილი მასალა დამახასიათებელია ქვემო ქართლის ადრინდელი ელინისტური ხანის სამაროვნებისათვის. დაცულია საქართველოს სახელმწიფო მუზეუმში.
კოზმან ხუცეს-მონაზონი
ცხოვრება
სწორედ აქ უმოღვაწია წმინდა კოზმან ხუცეს-მონაზონს. ბიოგრაფიული ცნობები მის შესახებ არ შემონახულა. ანტონ კათოლიკოსი გადმოგვცემს, რომ კოზმანი იყო კაცი უმანკო, წრფელი, კეთილმწიგნობარი, შუენიერი მეფსალმუნე, „სიბრძნით გამომთქმელ, წერილთ ჯეროვან ავქსონ“, თან ამბობს, ჩემს სიყმაწვილეში მინახავს, დედაჩემთან სტუმრად მოსულიო.
გომარეთი
ისტორია
გომარეთი მდიდარია საკულტო მემორიალური ძეგლებით (VI–IX სს. ქვასვეტები, ქვაჯვრები და ქვაკაცები). სოფლის წივილაანთ უბანში, მცირე ბორცვზე, შეკრებილია მოზრდილი სტელების ფრაგმენტები, რომლებზეც რელიეფურად გამოყვანილია მცენარეული ორნამენტები.
კოზმან ხუცეს-მონაზონი
ცხოვრება
წმინდა კოზმანს დაუწერია „შესხმა ქეთევან დედოფლისა“, რომელსაც ჩვენამდე არ მოუღწევია.
პლატონ იოსელიანის ცნობით, კოზმან ხუცეს-მონაზონი შეუპყრიათ უდაბნოს დასარბევად მოსულ ლეკებს და უწამებიათ (1630).
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი წმინდანები კატეგორია:XVII საუკუნის ქრისტიანი წმინდანები კატეგორია:გარდაცვლილი 1630
იულია ქალწული
მინი|მარჯვნივ|250px|წმინდა იულია ქალწული იულია ქალწული, იულია კორსიკელი – მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი, ხსენების დღე არის ძველი სტილით 16 ივლისი, ახალი სტილით - 29 ივლისი.
გომარეთის სამაროვანი
ლიტერატურა
კატეგორია:დმანისის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
იულია ქალწული
ცხოვრება
წმინდა მოწამე იულია ქალწული კართაგენში დაიბადა, ღვთისმოშიში ქრისტიანების ოჯახში. ის ჯერ კიდევ ყრმა იყო, როდესაც მომხდურმა სპარსელებმა ტყვედ ჩაიგდეს, სირიაში წაიყვანეს და ერთ ვაჭარს მონად მიჰყიდეს. წარმართთა გარემოცვაში მყოფი იულია იცავდა ქრისტეს მცნებებს, ბატონს ერთგულად ემსახურებოდა, მარხვებს ინახავდა, ბევრს ლოცულობდა... წარმართმა მეპატრონემ ვერც დაპირებებით, ვერც მუქარით ვერ შეძლო მისი გადაბირება კერპთაყვანისმცემლობაზე.
ერთხელ იულიას ბატონი გალიაში გაემგზავრა სავაჭროდ და წმინდა ქალწულიც თან გაიყოლა. როდესაც ხომალდი კუნძულ კორსიკას მიადგა, ვაჭარი წარმართულ დღესასწაულში მონაწილეობის მისაღებად ნაპირზე გადავიდა, იულია კი გემზე დარჩა. კორსიკელებმა შეიტყვეს, რომ სტუმრებს ქრისტიანი ქალწული ახლდა თან და მისი შესყიდვა ისურვეს, მაგრამ ბატონმა ვერ დათმო ერთგული მხევალი. მაშინ უღმრთოებმა დაათვრეს ვაჭარი და მისი მხლებლები. როდესაც მათ ჩაეძინათ, იულია გემიდან ჩაიყვანეს და კერპებისათვის მსხვერპლის შეწირვა უბრძანეს. ნეტარმა უსჯულოთა მოთხოვნის შესრულებაზე მტკიცე უარი განაცხადა. მაშინ გამხეცებულმა წარმართებმა სასტიკად აწამეს იგი: გვემდნენ, თმებს გლეჯდნენ, სხეულს უსერავდნენ... ბოლოს კი ჯვარზე მიამსჭვალეს. როდესაც იულიას წმინდა სული ნაწამებ სხეულს გაეყარა, ბრბოს ნაწილმა შენიშნა, თუ როგორ მოსწყდა თოვლივით სპეტაკი მტრედი მის ბაგეებს, სხვებმა კი ნეტარის სხეულს გარშემორტყმული ნათლის ანგელოზები იხილეს ცხადად... საკვირველი ჩვენებებით დამფრთხალი უღმრთოები სწრაფად განერიდნენ იქაურობას, მარტვილის ცხედარი კი ჯვარზე დატოვეს. იმავე ღამეს მეზობელ კუნძულზე მდებარე მონასტრის ბერებს ღვთაებრივი გამოცხადებით ებრძანათ, თავიანთ სავანეში დაეკრძალათ უფლის სათნომყოფლის ნეშტი. ძმები ასეც მოიქცნენ.
ლიტერატურა
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანები
დავით ბატონიშვილი
დავით ბატონიშვილი, ბაგრატიონი (დ. 1 ივლისი, 1767, თბილისი — გ. 25 მაისი [ ძვ. სტ. 13 მაისი],  1819, პეტერბურგი) —  გიორგი XII-ის უფროსი ძე, ქართლ-კახეთის სამეფოს გამგებელი 1800-1801, მწერალი, მეცნიერი, გენერალ-ლეიტენანტი (1800).
ბიოგრაფია
აღიზარდა თავისი პაპის ერეკლე II-ის კარზე თბილისსა და თელავში. შეისწავლა ქართული საერო და სასულიერო მწერლობა, სომხური, სპარსული, რუსული ენები, საბუნებისმეტყველო დარგები, სამხედრო ხელოვნება. მისი ერთ-ერთი აღმზრდელი იყო დავით რექტორი (1787-1789). შემდგომ სწავლობდა რუსეთში, სადაც გაეცნო ევროპული განმანათლებლობის იდეებს. საბრძოლო ნათლობა მიიღო 1790 წელს ჯავახეთში, თურქთა წინააღმდეგ შეტაკებებში. შემდგომ წლებში მისი მეთაურობით ქართველების ჯარმა რამდენიმე გამარჯვება მოიპოვა დაღესტნელთა მარბიელ რაზმებზე. 1795 წელს მონაწილეობდა კრწანისის ბრძოლაში; სარდლობდა კრწანისის მარჯვენა მხარეს, სეიდაბადის ბაღებთან დაბანაკებულ ლაშქარს, იცავდა თბილისში შემოსავლელ გზაჯვარედინს. 1796 წლის აპრილ-მაისში ალექსანდრე ბატონიშვილთან ერთად სარდლობდა ლაშქრობას განჯაზე, 1798 წელს კი — ყარსზე, სადაც დავითმა დაამარცხა მაჰმად-ფაშა. 1795–1798 წლებში ირიცხებოდა რუსეთის არმიის პრეობრაჟენსკოეს პოლკში, სადაც მიიღო გენერალ-მაიორობა (1795). 1799 წლის 11 ივნისს გიორგი XII-ის წარდგინებით იმპერატორმა პავლე I-მა დავითი ქართლ-კახეთის სამეფოს ტახტის მემკვიდრედ დაამტკიცა (1799 წ. 11 ოქტომბერი) და წმ. ანას ორდენით დააჯილდოვა.
ამ დროიდან ის უფრო აქტიურად ჩაება ქართლ-კახეთის სამეფოს პოლიტიკურ ცხოვრებაში. სპარსეთის შაჰმა ბაბა-ხანმა გიორგი XII-ს მძევლად მოსთხოვა დავით ბატონიშვილი, მაგრამ, როგორც ტახტის მემკვიდრე და რუსეთის არმიის გენერალი, იგი სპარსეთში არ გაუშვეს. დავითი შეუდგა სამეფოს სამართლებრივ მოწესრიგებას. შეაგროვა ქართული სამართლის ძეგლები, 1800 წელს შექმნა ქართული სამართლის კოდიფიკაცია და შეადგინა კრებული „ქართული სამართალი და კანონმდებლობა“.
გიორგი XII-ის გარდაცვალების შემდეგ დავითი 1801 იანვრიდან ივნისამდე ქართლ-კახეთის სამეფოს გამგებელი იყო. მან ცვლილებები შეიტანა სამეფოს ადმინისტრაციულ დაყოფაში, შეეცადა აღედგინა არაგვისა და ქსნის საერისთავოები, გადაახალისა საადგილმამულო ურთიერთობანი, ზოგიერთი ცვლილება შეიტანა საეკლესიო მართვა-გამგებლობაშიც. მისი გამგებლობის დროს მოიჭრა სპილენძის მონეტა (დავით ბატონიშვილის მონეტა). ასეთმა ღონისძიებებმა დავით ბატონიშვილსა და ტახტისათვის მებრძოლ ჯგუფებს შორის წინააღმდეგობა კიდევ უფრო გაამწვავა. დავითი იძულებული გახდა ხელი აეღო გამგებლობაზე და 1801 წლის ოქტომბერში იულონ ბატონიშვილს მოუწოდა განეგრძო ბრძოლა ქართლ-კახეთში მეფობის შესანარჩუნებლად. რუსეთის იმპერიის წარმომადგენლებმა სამეფო სახლის წევრებს შორის წინააღმდეგობა კიდევ უფრო გაამწვავეს, რამაც უფრო დააჩქარა ქართლ-კახეთის სამეფოს გაუქმება. 1801 წლის 12 სექტემბრის მანიფესტით ქართლ-კახეთის სამეფო რუსეთმა შეიერთა. დავითი შეეცადა სამშობლოში დარჩენას და მმართველობაში მონაწილეობის მიღებას, მაგრამ 1803 წელს სამეფო ოჯახის სხვა წევრებთან ერთად იგი პეტერბურგში გადაასახლეს.
იმპერატორმა ალექსანდრე I-მა დავით ბატონიშვილს წმ. ალექსანდრე ნეველის ორდენი გადასცა, შემდეგში სენატორადაც დანიშნეს. რუსეთში უბოძეს სასახლე, ვრცელი მამულები, სახნავ-სათესი და სანადირო ადგილები. დავითი გახდა საქართვ. სამეფო- სამთავროებიდან ჩასულ თუ იქ ადრიდანვე მცხოვრებ ქართველთა ახალშენის მეთაური. იღვწოდა განათლების, მეცნიერების, მწერლობის განვითარებისათვის; საქართველოს პოლიტიკური ცხოვრების მართვაგამგებლობის გაუმჯობესებისათვის, კავკასიოლოგიის განვითარებისათვის, თავმჯდომარეობდა კომიტეტს, რომელსაც დაევალა ვახტანგ VI-ის სამართლის განხილვა-რედაქტირება და რუსულად თარგმნა. დავითის ეპისტოლური მემკვიდრეობა ნათლად წარმოგვიჩენს დავითის ბიოგრაფიის ბევრ საინტერესო მომენტს, გვიხატავს იმდროინდელი საქართვ. პოლიტ. სიტუაციას. დავითი გარდაიცვალა პეტერბურგში 1819 წელს. დაკრძალულია ალექსანდრე ნეველის ლავრაში.
ლიტერატურული და სამეცნიერო მემკვიდრეობა
დავით ბატონიშვილი ავტორია ჩვენამდე რამდენიმე ხელნაწერის სახით მოღწეული გრამატიკისა (1790). თეიმურაზ ბატონიშვილი ამ ნაშრომს „საგრამატიკო ხელოვნების“ სახელით იხსენიებს, სანქტ-პეტერბურგში დაცულ ერთ-ერთი ხელნაწერის სატიტულო ფურცელს კი „ფილოსოფსკაია გრამმატიკა“ აწერია. წიგნი დავითს თავისი პაპის, ერეკლე II-ისათვის, მიუძღვნია. წინასიტყვაობაში ნათქვამია: ქართველებს ესაჭიროებათ სიბრძნე და ცოდნა, რომლის კარსაც გრამატიკა წარმოადგენს. გრამატიკული საკითხების გადმოცემისას დავითი მიჰყვება ანტონ I-ის გრამატიკის (1753) დანართს, ე. წ. „სიმეტნეს“, რომელიც აგრეთვე კითხვა-მიგების წესითაა დაწერილი, მრავლადაა აღებული დებულებები ანტონ I-ის გრამატიკიდანაც (1767). დავით ბატონიშვილის გრამატიკა დაწერილი უნდა იყოს სასკოლო სახელმძღვანელოდ. ამ გრამატიკის აშკარა გავლენითა და გამოყენებით დაიწერა იოანე ბატონიშვილის ორივე გრამატიკა. სხვა ქართველი გრამატიკოსების შრომებში მისი კვალი არა ჩანს.
დავით ბატონიშვილმა რამდენიმე რედაქციად დაამუშავა საქართველოს ისტორია, რომელიც შეადგინა ევროპელი მეცნიერების შრომების გათვალისწინებით. კრებდა საქართველოს საისტორიო წყაროებს. 1812 წელს იმპერატორ ალექსანდრე I-ს მიართვა ნაშრომი „საქართველოს უკეთესად მართვის შესახებ“, რომელშიც მოითხოვდა გეორგიევსკის ტრაქტატის მიხედვით ქართლ-კახეთის სამეფოს აღდგენას და მის დარჩენას რუსეთის იმპერიის შემადგენლობაში ავტონომიის პრინციპებზე. ეწეოდა ფართო მთარგმნელობით მოღვაწეობას: გადმოიღო „ნაბუქოდონოსორისაგან წარტყვევნა იერუსალიმისა“, „საქმეთთათვის ნადირ ავშარელისა დიდისა ხელმწიფისა სპარსეთისათა“ (აღმოსავლეთმცოდნეობის ინსტიტუტის სანქტ-პეტერბურგის განყოფილების ქართულ ხელნაწერთა კოლექცია, M–15), ვოლტერის „შობისათვის“, „ხილვა ბაბუკაისი“, შ. მონტესკიეს „გულისხმისყოფისათვის სჯულთასა“ (იქვე, H–26), ჟ. ფ. ანსილონის „ესტეტიკებრი განსჯანი“ (იქვე, M–35 ) და სხვ., რომელთაც ურთავდა თავის კომენტარებს. განმარტებებით შეავსო სულხან-საბა ორბელიანის ლექსიკონი და მიუწერა შესატყვისები რამდენიმე ენაზე. მას ეკუთვნის რუსულ ენაზე დაწერილი „საქართველოს სამართლისა და კანონმცოდნეობის მიმოხილვა“ (1811–16, 1959 გამოსცა მ. როგავამ). 1814 წელს ქართულ ენაზე გამოცემული მისი ისტორიული ნაშრომი დაწერილია „ქართლის ცხოვრების“ სქემის მიხედვით, მოიცავს 1744 წლამდე პერიოდს და წარმოადგენს ვახუშტის ისტორიის გაგრძელებას.
დავითმა შეისწავლა საბუნებისმეტყველო მეცნიერებანიც. 1818 წელს დაასრულა „შემოკლებული ფისიკა“ და საქართველოში გამოგზავნა გასამრავლებლად. იგი ძირითადად იზიარებდა სითბოს კინეტიკური თეორიის იდეებს. თეორიულ მასალას მან თვალსაჩინო ცდების აღწერილობანიც დაურთო. დავითმა თარგმნა ვოლტერის „ტაქტიკა“ (იგივე ნაწარმოები თარგმნილი აქვს ალექსანდრე ჭავჭავაძესაც). 1795 წელს თარგმნა „საარტილერიო წიგნი"“, მ. ჩულიკოვის „მითოლოგიური ლექსიკონი“, გადმოიღო შვედი ექიმის ირნესტა პერენესტის „ელექსირი“. საქართველოზე დაწერა სტატიები რუს. ენციკლოპედიისათვის. შეადგინა განმარტება „ელხება სიმვოლი“ ანუ „აღსარებაჲ წმიდისა აღმოსავლეთისა ეკლესიისა“. თავისი საგანმანათლებლო პოლიტიკით დავითი იღვწოდა ევროპული კულტურის, ევროპის სახელმწიფოთა წესწყობილების ქართველთათვის, ხოლო ყოველივე ქართულისა — ევროპელთათვის გასაცნობად. დავით ბატონიშვილის სამწერლო მოღვაწეობიდან აღსანიშნავია მიმოწერის ფორმით დაწერილი „ახალი შიხი“, რომელშიც აისახა ფრანგ განმანათლებელთა იდეები. მის ლექსებს (მაგ., „გამიფრინდა სიყვარულის ფრინველი“, დაიბეჭდა ჟურნალ „მოგზაურში“ 1901, №82) დიდხანს მღეროდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1767 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1819 კატეგორია:ქართლ-კახეთის სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:ტახტის მემკვიდრეები რომლებმაც ვერ შეძლეს ტახტზე ასვლა კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:ქართველი მთარგმნელები კატეგორია:ქართველი ისტორიკოსები კატეგორია:ქართველი გენერლები კატეგორია:რუსეთის იმპერიის გენერლები კატეგორია:საქართველოს რეგენტები
სკაროსები
სკაროსები (Batoidei)  — თევზების ქვერიგი ზვიგენისნაირთა რიგისა. აქვთ შიშველი ან ქიცვებიღ დაფარული კანი, ხრტილოვანი ჩონჩხი. სკაროსების უმრავლესობის თავი და ტანი შერწყმულია გაფარჩხულ მკერდის ფარფლებთან და ქმნის დისკოს. ზურგის ფარფლები კუდზეა გადანაცვლებული (ზოგიერთ სახეობას სულ არ აქვს). სკაროსების ქვერიგი მოიცავს 10 (ზოგი მკვლევარის აზრით 15) ოჯახს. უმრავლესობა ბინადრობს ტროპიკულ და სუბტროპიკულ ზღვების სანაპირო ზოლში, თუმცა ნაწილი (ჩვეულებრივი სკაროსები) გავრცელებულია ზომიერ და ცივ ზღვებში. არის აგრეთვე მტკნარი წყლის ფორმები (მაგ., სამხრეთ ამერიკის მდინარის სკაროსებრნი). შავი ზღვის საქართველოს სანაპიროებთან გვხვდება ზღვის მელა ანუ ქიცვიანი სკაროსი (Raja clavata) და ზღვის კატა (Dasyatis pastinaca).
ჩვეულებრივ ცოცხლადმშობნი ან კვერცხცოცხლადმშობნი არიან, მხოლოდ ჩვეულებრივი სკაროსები დებენ კვერცხებს. კვერცხის განვითარების ხანგრძლივობა 4,5—15 თვემდე გრძელდება. ნაყოფიერება 1-იდან რამდენიმე ათეუ ლიფსიტამდე მერყეობს. სკაროსები იკვებებიან ფსკერის ცხოველებით. სკაროსებს აქვთ სარეწაო მნიშვნელობა: ხორცს იყენებენ საკვებად, ღვიძლიდან ადნობენ ტექნიკურ ცხიმს.
ლიტერატურა
კატეგორია:ზვიგენისნაირნი
თანიანთკარი
თანიანთკარი — სოფელი საქართველოში, მცხეთა-მთიანეთის მხარის დუშეთის მუნიციპალიტეტში. ჭონქაძის თემის შემადგენლობაში. მდებარეობს ალევის ქედის აღმოსავლეთ კალთაზე, ქალაქ დუშეთის ჩრდილოეთით. ზღვის დონიდან 1000 მ სიმაღლეზე. ქალაქ დუშეთიდან დაშორებულია 3 კილომეტრით.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 134 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:დუშეთის მუნიციპალიტეტის სოფლები
საბირაბადი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საბირაბადი შეიძლება აღნიშნავდეს:
მამია ასათიანი
მამია ვასილის ძე ასათიანი (დ. 11 მარტი, 1907, ქუთაისი — გ. 5 მარტი, 1970, თბილისი) — ქართველი მწერალი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა ქუთაისის პედაგოგიური ტექნიკუმი. სწავლობდა თსუ-ის ფილოლოგიურ ფაკულტეტზე. მუშაობდა ქუთაისში საშუალო სკოლის დირექტორად, განათლების განყოფილების გამგის მოადგილედ, საქართველოს მწერალთა კავშირის ქუთაისის განყოფილების თავმჯდომარედ და სხვა. ასათიანის პირველი ლექსი დაიბეჭდა 1929 წელს. ნოველათა პირველი კრებული ("ხუთი ნოველა") - 1936 წელს. თავის მოთხრობებსა და ნოველებში ასათიანი გვიხატავს თანამედროვეთა საინტერესო სახეებს, მათ შრომას, სამშობლოსათვის თავდადებას, სიკეთისაკენ მისწრაფებას, სიყვარულს (კრებულები "მოთხრობები", 1955, 1960, 1967; "მთის ლეგენდები", 1963; "შიშველი ხმალი", 1964; "ხალდეს ყვავილები", 1966; "გელათის ქრონიკები" 1968 და სხვა). ასათიანი ავტორია მრავალი ნარკვევისა, აგრეთვე მოგონებებისა ქართველ მწერალთა და თეატრალურ მოღვაწეთა შესახებ.
დაკრძალულია დიდუბის მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა პანთეონში.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი მწერლები კატეგორია:დაბადებული 1907 კატეგორია:გარდაცვლილი 1970 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები მამია
ყიფიანი
საკუთარი სახელი ყიფიანი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
50/50 (2011 წლის ფილმი)
ფილმის პრემიერა 2011 წლის 30 სექტემბერს შედგა და მისმა შემოსავალმა დაახ. $40 მილიონს მიაღწია. მან ასევე დაიმსახურა კინოკრიტიკოსთა დადებითი შეფასებები. Rotten Tomatoes-ის მიხედვით ფილმის შეფასებათა 93% დადებითია. ოქროს გლობუსის 69-ე დაჯილდოებაზე მან მოიპოვა ორი ნომინაცია.
სქოლიო
კატეგორია:2011 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები
Kermia sagenaria
Kermia sagenaria — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
მიდვეილი
მიდვეილი (Midvale) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ვაშინგტონის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 171 კაცს.
გომბეშოსებრი ხვლიკი
გომბეშოსებრი ხვლიკი, ფრინოზომა (Phrynosoma) — ხვლიკების გვარი იგუანასებრთა ოჯახისა. სხეული დაფარული აქვს მსხვილი ქერცლით, ხოლო თავის ორივე მხარე და კეფა — მსხვილი რქისებრი ქაცვებით. გვარში 15 სახეობაა. გავრცელებულია ჩრდილოეთ ამერიკაში. ცხოვრობენ უდაბნო და ნახევრად უდაბნო ვაკეებსა და ზეგნებზე. იკვებებიან მწერებითა და ობობებით. მრავლდებიან კვერცხებით. გომბეშოსებრი ხვლიკების ტიპური წარმომადგენელია 11-13 სმ სიგრძის ფრინოზომა (Phrynosoma cornutum). საფრთხის დროს ფრინოზომა ირინდება ან შემაშინებელ პოზას იღებს. ძლიერი აგზნებისას მას თვალებიდან და ცხვირიდან სისხლის წვეთები სცვივა, რისი მიზეზიც თავში სისხლის წნევის მომატებაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:იგუანასებრნი
Lasioglossum acanthostomum
Lasioglossum acanthostomum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1942 წელს.
სქოლიო
acanthostomum
ყიფშიძე
საკუთარი სახელი ყიფშიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
სონატა არქტიკა
სონატა არქტიკა — ფინური პაუერ მეტალ ჯგუფი ქალაქ კემიდან, ჩამოყალიბებული 1995 წელს. მათი გვიანდელი შემოქმედება (განსაკუთრებით კი The Days of Grays, Unia რამდენიმე სიმღერა ალბომიდან Reckoning Night) შეიცავს პროგრესული მეტალისთვის დამახასიათებელ ტიპურ ელემენტებსაც.
დისკოგრაფია
სტუდიური ალბომები:
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1990-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2000-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:2010-იანი წლების მუსიკალური ჯგუფები კატეგორია:სიმფონიური მეტალ ჯგუფები კატეგორია:ფინური მძიმე მეტალ ჯგუფები კატეგორია:სონატა არქტიკა
იტა (პარაგვაი)
იტა (Itá) — ქალაქი პარაგვაიში, ცენტრალურ დეპარტამენტში. მდებარეობს ასუნსიონიდან 37 კმ-ის დაშორებით. აქ ამზადებენ ერთ-ერთ ულამაზეს ხელნაკეთებს მთელი ქვეყნის მასშტაბით, მათ შორის კერამიკას.
იტა გუარანის ენაზე ქვას ნიშნავს. ამ ქალაქს ხშირად „კერემიკის დედაქალაქსაც“ უწოდებენ.
მაქსიმალური ტემპერატურა ზაფხულში 40 °C-ს აღწევს, ზამთარში კი 0 °C-მდე ეცემა. საშუალო წლიური ტემპეტარურა 22 °C-ია.
ქალაქი 1539 წელს გუბერნატორმა დომინგო მარტინეს დე ირალამ დააარსა და ის თავდაპირველად ადგილობრივი გუარანის ხალხით იყო დასახლებული. 1884 წელს მიენიჭა რაიონის სტატუსი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაგვაის ქალაქები
Kermia spelaeodea
Kermia spelaeodea — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
ბონდეს სასახლე
მინი|250პქ|ბონდეს სასახლე განთავსებული რაინდთა სახლის მარჯვნივ, ამჟამად, შვედეთის უმაღლესი სასამრთლოს შენობა ბონდეს სასახლე (შვედ Bondeska palatset) — სასახლე, რომელიც მდებარეობს სტოკჰოლმის ისტორიულ უბან გამლა სტანში, შვედეთში. სასახლე განთავსებულია რაინდთა სახლსა (Riddarhuset) და კანცელარიას (Kanslihuset) შორის და შვედეთის იმპერიის პერიოდის (1611-1718) შესაძლოა ყველაზე გამოჩენილ ნაგებობად მივიჩნიოთ. აგებულია არქიტექტორ ნიკომედუს ტესინ უმცროსისა და ჟან დე ლა ვილას მიერ 1662-1667 წლებში ლორდ გუსტაფ ბონდეს კერძო მამულად. სასახლე დღემდე ბონდეს სახელს ატარებს იმის მიუხედავად, რომ მე-18 საუკუნიდან სტოკჰოლმის, ხოლო 1949 წლიდან შვედეთის უმაღლესი სასამართლოა შენობაში განთავსებული.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:შვედეთის სასახლეები კატეგორია:სტოკჰოლმი
საჰარა (1983 წლის ფილმი)
საჰარა (Sahara) — 1983 წელს გადაღებული ფილმი. მთავარ როლებში არიან ბრუკ შილდსი, ლამბერტ უილსონი, ჯონ მილზი და ჰორსტ ბუხჰოლცი. გადაღებულია ენდრიუ მაკლაგლენის მიერ. მუსიკის ავტორი ენიო მორიკონეა.
სიუჟეტი
ფილმში მოქმედება ხდება 1927 წელს. მამის გარდაცვალების შემდეგ ახალგაზრდა ქალბატონი (შილდსი) მამაკაცის სამოსს გადაიცვამს, მამის ადგილს დაიკავებს და ავტორბოლაში საჰარის უდაბნოს გადაკვეთას გადაწყვეტს. რბოლის ბოლოს გოგონას ატყვევებენ, მაგრამ სჰეიხი ჯაფარი მას ათავისუფლებს, რაც მათი სერიოზული სიყვარულის დასაწყისი ხდება. ფილმის დასრულებამდე ისინი კიდევ უამრავ ფათერაკს გადაეყრებიან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:1983 წლის ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:ბრიტანული ფილმები კატეგორია:დრამატული ფილმები
კაპრიჩიო №13 (პაგანინი)
კაპრიჩიო №13 მეტსახელად „ეშმაკის სიცილი“ — ერთ-ერთი ნიკოლო პაგანინის 24 კაპრიჩიოდან. ნაწარმოები იწყება საშუალო ტემპით (მოდერატო), მეორე ნაწილი გადადის ალეგრეტოში.
რესურსები ინტერნეტში
პაგანინის კაპრიჩიო №13 კაპრიჩიო №13
გომბეშოსებრნი
ყველაზე პრიმიტიული არიან ავსტრალიური გომბეშოები, რომლებსაც ქორდის ნაშთები აქვთ შერჩენილი. საკუთრივ გომბეშოებს კბილები არა აქვთ. გავრცელებული არიან ფართოდ. მათი 6 გვარიდან ყველაზე პრიმიტიულია ცოცხლადმშობი ნექტოფრინა (Nectophrynoides), ყველაზე გავრცელებული კი — გომბეშო (Bufo). საქართველოშიც არის გავრცელებული. გომბეშოსებრი სპობენ ბაღ-ბოსტნების მავნებელ მწერებს და ამით დიდი სარგებლობა მოაქვთ. მათი კანის ჯირკვლების გამონაყოფი შხამიანი ნივთიერება სასიკვდილოა ზოგიერთი ცხოველისათვის.
ლიტერატურა
*
Lasioglossum acanthum
Lasioglossum acanthum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1983 წელს.
ნუსანტარა
ნუსანტარა (Nusantara) — ქალაქი ინდონეზიაში, სადაც ქვეყნის დედაქალაქი გადაინაცვლებს ჯაკარტიდან. მთავრობის რეზიდენცია 2022 წელს გადავა ნუსანტარაში, ხოლო 2024 წელს ინდონეზიის სასამართლო. ამავდროულად ჯაკარტა დარჩება ქვეყნის კომერციულ და ფინანსურ ცენტრად. დედაქალაქის გადატანის ძირითადი მიზანი გრუნტის წყლის დონის მატებაა. ყოველწლიურად ჯაკარტის ზოგი რაიონი დაახლოებით 25 სანტიმეტრით იძირება. ამ გადაწყვეტილების კიდევ ერთი მიზეზი ჯაკარტაში ჭარბი მოსახლეობის პრობლემაა, ქალაქში და მის გარეუბნებში დაახლოებით 30 მილიონი ადამიანი ცხოვრობს.
სახელწოდება
სახელწოდება ნუსანტარა სიტყვათა შეერთების საფუძველზეა წარმოქმნილი. ძველ იავურ ენაზე nusa („კუნძული“) + antara („გარე“), რაც სიტყვასიტყვით შეიძლება ითარგმნოს როგორც „გარე კუნძულები“. თავდაპირველად ეს ტერმინი აღნიშნავდა მაჯაპაჰიტის იმპერიის დაპყრობილ ტერიტორიებს, რომლის ტერიტორიაზეც თანამედროვე ინდონეზია მდებარეობს.
მეორე და უფრო გავრცელებული ვერსიით მომავალი დედაქალაქის სახელწოდება ითარგმნება როგორც „არქიპელაგი“.
ისტორია
პირველი ინფორმაცია დედაქალაქის გადატანასთან დაკავშირებით ჯერ კიდევ 2017 წელს გაჩნდა. ინდონეზიის პრეზიდენტმა ჯოკო ვიდოდომ ქვეყნის დედაქალაქის ჯაკარტიდან სხვა ქალაქში გადატანის შესახებ 2019 წელს განაცხადა. ახალი დედაქალაქი ბორნეოს კუნძულის აღმოსავლეთით, აღმოსავლეთი კალიმანტანის პროვინციაში გაშენდება, ქალაქ სამარინდასა და საპორტო ქალაქ ბალიკპაპანს შორის.