cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ალექსანდრე კაჭარავა
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:დაბადებული 1896 კატეგორია:გარდაცვლილი 1937 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში კატეგორია:საქართველოს უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები
რიუ-პადრუ-დი-მინასი
რიუ-პადრუ-დი-მინასი (Rio Pardo de Minas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, მინას-ჟერაისის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 751 მეტრზე. მიეკუთვნება მინას-ჟერაისის შტატის ჩრდილოეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სალინასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 29 099 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 9.33 კმ²-ზე. ფართობი 3 117 437 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მინას-ჟერაისის შტატის მუნიციპალიტეტები
გრიფინები (სეზონი 6)
ანიმაციური ტელესერიალ „გრიფინების“ მეექვსე სეზონის პირველი ეპიზოდი ეთერში გავიდა 2007 წლის 23 სექტემბერს, ბოლო კი 2008 წლის 4 მაისს. სეზონის ფარგლებში გამოვიდა მხოლოდ 12 ეპიზოდი. ამის მიზეზი იყო სერიალის შემქმნელის, სეთ მაკფარლეინის მონაწილეობა ამერიკის მწერალთა გილდიის მიერ მოწყობილ 2007-2008 წლების გაფიცვაში. ბოლო ეპიზოდი, რომელზეც მაკფარლეინიც მუშაობდა, იყო Lois Kills Stewie. 2008 წლის თებერვალში გაფიცვა დასრულდა და მაკფარლეინი მუშაობას დაუბრუნდა, თუმცა, FOX-ს მის გარეშე უკვე ჰქონდა გამოშვებული 3 ეპიზოდი.
VI სეზონის DVD-დისკი, რომელიც 2008 წლის 21 ოქტომბერს გამოვიდა, შეიცავს II-VIII ეპიზოდებს. IX-XII ეპიზოდები გამოვიდა VII სეზონის DVD-დისკზე 2009 წლის 16 ივნისს.
სქოლიო
კატეგორია:გრიფინების სეზონები კატეგორია:გრიფინების (სეზონი 6) ეპიზოდები
Outlast
თამაში Microsoft Windows-ზე გამოვიდა 2013 წლის 4 სექტემბერს, PlayStation 4-ზე 2014 წლის 4 თებერვალს, Xbox One-ზე 2014 წლის 19 ივნისს, Linux-ის OS X-ის ვერსია გამოვიდა 2015 წლის 31 მარტს, ხოლო Nintendo Switch-ის — 2018 წლის 27 თებერვალი.
თამაშის სიუჟეტი ვითარდება გამომძიებელი ჟურნალისტის მაილზ აფშერის გარშემო, რომელიც გადაწყვეტს ფსიქიატრიული საავადმყოფო „Mount Massive Asylum“-ის გამოკვლევას, რომელიც კოლორადოს მთებში მდებარეობს.
2017 წლის 25 აპრილს გამოვიდა თამაშის გაგრძელება სახელწოდებით „Outlast 2“.
გეიმპლეი
თამაშში მთავარი პერსონაჟი მოძრაობს ნახევრად დანგრეულ ფსიქიატრიულ საავადმყოფოში. იგი უნდა გადურჩეს აგრესიულ პაციენტებს. თამაში არის პირველი პირის პერსპექტივიდან. მთავარ პერსონაჟს შეუძლია ირბინოს, გადაახტეს დაბრკოლებებს, დაიმალოს, თუმცა განსხვავებით სხვა თამაშებისგან, მას არ შეუძლია მტრებს დაუპირისპირდეს. სიბნელეში გზის გასაკვალად პერსონაჟს აქვს ვიდეოკამერა, რომელსაც გააჩნია ღამის რეჟიმი, რისი საშუალებითაც შეუძლია გზის გაკვლევა ბნელ ადგილებში. კამერის დასამუხტად აუცილებელია ბატარეების პოვნა, რომელიც დამალულია სხვადასხვა ადგილებში.
სიუჟეტი
გამომძიებელი ჟურნალისტი მაილზ აფშერი მიიღებს ანონიმურ ელექტრონულ წერილს იმეილზე, რომლის თანახმად, ფსიქიატრიულ საავადმყოფო „Mount Massive asylum“-ში ტარდება არაადამიანური ექსპერიმენტები პაციენტებზე. საავადმყოფოში შესვლისას აფშერს გააფრთხილებს მომაკვდავი სპეცრაზმის ოფიცერი, რომ რაც შეიძლება მალე დატოვოს საავადმყოფო, რადგან საავადმყოფოს აგრესიული პაციენტები გათავისუფლდნენ და მზად არიან მოკლან ყველა ვინც მათ გზად გადაეყრებათ. მაგრამ მაილზი არ ტოვებს საავადმყოფოს და მთელი თამაშის მანძილზე მას უამრავი სახიფათო დაბრკოლების გადალახვა მოუწევს.
გადმოტვირთვადი კონტენტი
თამაშს აგრეთვე აქვს DLC სახელოწოდებით „outlast whistleblower“, სადაც მოვლენები ფსიქიატრიული საავადმყოფოს პროგრამისტის გარშემო მიმდინარეობს, რომელიც გადაწყვეტს გაიტანოს ინფორმაცია საავადმყოფოში ჩატარებული ექპერიმენტების შესახებ.
კრიტიკოსების შეფასებები
„Outlast“-მა მიიღო დადებითი შეფასებები ვიდეო თამაშების კრიტიკოსებისგან. საერთო განხილვების საიტ Metacritic-ზე თამაშის XONE-ის ვერსია ფლობს 80/100, PC-ის ვერსია 80/100, ხოლო PS4-ის — 78/100. იგი, აგრეთვე წარმატებული აღმოჩნდა კომერციულადაც, საერთო ჯამში გაიყიდა 4 მილიონი ეგზემპლარის რაოდენობით.
სქოლიო
კატეგორია:2013 წლის ვიდეო თამაშები კატეგორია:Linux-ის თამაშები კატეგორია:Mac OS X-ის თამაშები კატეგორია:Nintendo Switch eShop-ის თამაშები კატეგორია:PlayStation 4-ის თამაშები კატეგორია:PlayStation Network-ის თამაშები კატეგორია:Red Barrels-ის თამაშები კატეგორია:ერთმოთამაშიანი ვიდეო თამაშები კატეგორია:გადარჩენის სიმულატორები კატეგორია:Unreal Engine-ის თამაშები კატეგორია:კანადაში შემუშავებული ვიდეო თამაშები კატეგორია:ვიდეო თამაშები გადმოტვირთვადი კონტენტებით კატეგორია:ვიდეო თამაშები დამატებებით კატეგორია:Windows-ის თამაშები კატეგორია:Xbox One-ის თამაშები
კრაგუევაცის უნივერსიტეტი
კრაგუევაცის უნივერსიტეტი (Универзитет у Крагуjeвцу / Univerzitet u Кrаgujеvcu) — საჯარო უნივერსიტეტი სერბეთის ქალაქ კრაგუევაცში. ის დაარსდა 1976 წელს და თავდაპირველად შედგებოდა 12 ფაკულტეტისგან. ის სტუდენტებს სთავაზობს 118 სასწავლო პროგრამას საბუნებისმეტყველო მეცნიერებებისა და მათემატიკის, საზოგადოებრივ და ჰუმანიტარულ მეცნიერებების, ასევე მედიცინის, საინჟინრო მეცნიერებებისა და ხელოვნების დარგებში. 2018-2019 წლების სასწავლო წლის მონაცემებით, ბაკალავრიატის, მაგისტრატურისა და დოქტორანტურის, ასევე გადამზადების კურსებზე ჯამში 14 000 ადამიანი სწავლობდა.
კრაგუევაცის უნივერსიტეტის სტუდენტებს შეუძლიათ ისარგებლონ უნივერსიტეტის საკუთრებაში არსებული საცხოვრებლებით, რომელთაგან ორი ქალაქ კრაგუევაცში, თითო-თითო კი უჟიცეში, ჩაჩაკსა და კრალევოშია განთავსებული. საერთო ჯამში საცხოვრებლებში 1 400-ზე მეტ სტუდენსტს შეუძლია იცხოვროს.
ფაკულტეტები
ქალაქ კრაგუევაცში სულ კრაგუევაცის უნივერსიტეტის ექვსი ფაკულტეტი მდებარეობს. დანარჩენი ექვსი განთავსებულია მეზობელ ქალაქებსა და მცირე ტიპის დასახლებებში. კრაგუევაცის უნივერსიტეტის ფაკულტეტები 2018–2019 სასწავლო წლის მონაცემებით, ადგილმდებარეობის, აკადემიური პერსონალისა და სტუდენტების რაოდენობის მიხედვით შემდეგნაირად გამოიყურებოდა:
პუბლიკაციები
thumb|right|200px|მედიცინის ფაკულტეტი thumb|right|200px|ტექნიკური მეცნიერებების ფაკულტეტი კრაგუევაცის უნივერსიტეტი სისტემატიურად გამოსცემს ორ ჟურნალს: „MATCH“ არის მათემატიკური კომუნიკაციებისა და კომპიუტერული ქიმიის ჟურნალი, ხოლო „LIPAR“ ლიტერატურის, ენებისა და ხელოვნებისა და კულტურის ჟურნალია. 2003 წლიდან კრაგუევაცის უნივერსიტეტი და კრაგუევაცის უნივერსიტეტის მეცნიერებათა ფაკულტეტი ერთობლივად გამოსცემენ ჟურნალ MATCH-ს. იგი გამოიცემა წელიწადში სამჯერ, ორ ტომად. ის მოხსენიებულია მეცნიერების ქსელსა და ჟურნალების ციტატების მომხსენებელში (JCR), სადაც მისი გავლენის ფაქტორი 2015 წლისთვის 3.858-ით შეაფასეს. მეორე ჟურნალი პირველად 2012 წელს გამოიცა, წელიწადში სამჯერ. სერბეთის რესპუბლიკის განათლების, მეცნიერებისა და ტექნოლოგიური განვითარების სამინისტრომ 2014 წელს ჟურნალი LIPAR ეროვნული მნიშვნელობის ჟურნალად დაასახელა. დამატებით, საერთო ჯამში, კრაგუევაცის უნივერსიტეტში 17 ჟურნალი გამოიცემა.
კრაგუევაცის საუნივერსიტეტო ბიბლიოთეკა დაარსდა 1977 წლის 6 მაისს.
საერთაშორისო თანამშრომლობა
კრაგუევაცის უნივერსიტეტი არის ევროპის უნივერსიტეტების ასოციაციის, ასევე ბალკანეთის რექტორთა კონფერენციის, დუნაის რექტორთა კონფერენციის, ხმელთაშუა ზღვის უნივერსიტეტების საზოგადოების, უნივერსიტეტთა მსოფლიო ასოციაციისა და იუნესკოს საუნივერსიტეტო ქსელის წევრი. ზოგადად კრაგუევაცის უნივერსიტეტი, ცალკეულ ფაკულტეტებთან ერთად ხშირად მონაწილეობს სხვადასხვა საერთაშორისო საგანმანათლებლო და კვლევით პროექტებში, როგორებიცაა: ტემპუსი, ერასმუს +, ერასმუს მუნდუსი, ევროპის მეცნიერებისა და ტექნოლოგიების კორპორაცია, ცენტრალური ევროპის სტუდენტების გაცვლითი პროგრამა, მსოფლიოს უნივერსიტეტის სერვისი. კრაგუევაცის უნივერსიტეტს აკადემიური თანამშრომლობის შესახებ შეთანხმება დადებული აქვს 77 საგანმანათლებლო და სამეცნიერო ინსტიტუებთან, რომლებიც მდებარეობენ: ამერიკის შეერთებულ შტატებში, ევროკავშირის წევრ სახელმწიფოებში, ბელარუსში, ბოსნია და ჰერცეგოვინაში, ისრაელში, ჩრდილოეთ მაკედონიაში, მონტენეგროში, ნორვეგიაში, რუსეთის ფედერაციაში, შვეიცარიასა და უკრაინაში.
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის უნივერსიტეტები კატეგორია:1976 წელს დაარსებული დაწესებულებები
ადელშლაგი
ადელშლაგი (Adelschlag) — კომუნა გერმანიაში, ბავარიის მიწაზე.
ექვემდებარება ზემო ბავარიის ადმინისტრაციულ ოლქს. შედის აიხშტეტის რაიონის შემადგენლობაში. მოსახლეობა შეადგენს 2784 ადამიანს (2010 წლის 31 დეკემბრის აღწერის მონაცემებით). იკავებს 51,98 კმ² ფართობს. ოფიციალური კოდი — 09 1 76 111.
სქოლიო
კატეგორია:ბავარიის ქალაქები
სანდრა დეი ო’კონორი
სანდრა დეი ო’კონორი (დ. 26 მარტი, 1930; Sandra Day O'Connor) — აშშ-ის უზენაესი სასამართლოს ყოფილი მოსამართლე. დანიშნა 1981 წელს პრეზიდენტმა რონალდ რეიგანმა, თანამდებობა დატოვა 2006 წელს. იყო უზენაესი სასამართლოს პირველი ქალი მოსამართლე.
უზენაეს სასამართლოში დანიშვნამდე ო’კონორი იყო მოსამართლე და ოფიციალური პირი არიზონას შტატში, იყო არიზონას შტატის სენატის უმრავლესობის პირველი ქალი ლიდერი. სასამართლოში მის დანიშვნას აშშ-ის სენატმა ერთპიროვნულად დაუჭირა მხარი. 2005 წლის 1 ივლისს განაცხადა, რომ გადადგებოდა, როგორც კი მის მემკვიდრეს დანიშავდნენ. 2005 წლის ოქტომბერში პრეზიდენტმა ჯორჯ უოკერ ბუშმა მისი მემკვიდრეობის კანდიდატად სამუელ ალიტო წარადგინა, რომელიც მოსამართლე 2006 წლის 31 იანვარს გახდა.
ო’კონორი ზომიერი რესპუბლიკელი იყო და ყოველ საქმეს ფრთხილად უდგებოდა, რათა განმაცვიფრებელი პრეცედენტები არ შეექმნა. ძირითადად მხარს უჭერდა სასამართლოს კონსერვატიულ ბლოკს და იყო გადამწყვეტი ხმა ბევრ საქმეში.
სასამართლოში ყოფნისას, ზოგიერთი გამოცემა მას მსოფლიოს ყველაზე გავლენიანი ქალების რიგში აყენებდა. 2009 წლის 12 აგვისტოს პრეზიდენტმა ბარაკ ობამამ მას თავისუფლების საპრეზიდენტო მედალი მიანიჭა.
ბიოგრაფია
დაიბადა ტეხასის ქალაქ ელ პასოში, რანჩერ ჰარი ალფრედ რეისა და ადა მაის ოჯახში. მათი რანჩოზე არ იყო წყალ ან ელექტრომომარაგება, სანამ სანდრა 7 წლის გახდებოდა. ნადირობა ადრეულ ასაკშივე ისწავლა, ისროდა 22-კალიბრიანი თოფიდან. მანქანის მართვის ტარების სწავლა დაიწყო მას შემდეგ, რაც სავარძლიდან საქარე მინის დანახვა შეეძლო. აგრეთვე თავად ისწავლა საბურავების გამოცვლა. ჰყავდა და-ძმა, მასზე ათი და რვა წლით უმცროსი. მისი და, ანა დეი, არიზონას შტატის საკანონმდებლო ორგანოს წევრი იყო.
1946 წელს ო’კონორმა დაამთავრა ოსტინის სკოლა. 1950 წელს მიიღო ბაკალავრის ხარისხი ეკონომიკაში, სტენფორდის უნივერსიტეტში. 1952 წელს იმავე უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი დაამთავრა. იყო სტენფორდის იურიდიული ფაკულტეტის გაზეთის მთავარი რედაქტორი. უნივერსიტეტშივე მცირე ხნის განმავლობაში ჰქონდა სასიყვარულო ურთიერთობა აშშ-ის უზენაესი სასამართლოს მომავალ თავმჯდომარესთან, უილიამ რენქუისტთან.
1965-69 წლებში იყო არიზონას გენერალური პროკურორის ასისტენტი, 1969 წელს არიზონას გუბერნატორმა იგი არიზონას სენატში ვაკანტურ ადგილზე დანიშნა. შემდეგ წელს ო’კონორმა არჩევნებშიც გაიმარჯვა. 1973 წელს გახდა პირველი ქალი, რომელიც არიზონას თუ ნებისმიერი სხვა შტატის სენატის უმრავლესობის ლიდერის იყო. შეიქმნა რეპუტაცია, როგორც დახელოვნებულმა მომლაპარაკებელმა და ზომიერმა პოლიტიკოსმა. ორი ვადის შემდეგ, გადაწყვიტა სენატის დატოვება.
1974 წელს ო’კონორი აირჩიეს მარიკოპას რაინის უზენაეს სასამართლოში, სადაც ის 1975-79 წლებში მოღვაწოებდა. 1979 წელს არიზონას შტატის სააპელაციო სასამართლოში გადაიყვანეს, სადაც 1981 წლამდე იმუშავა, სანამ რონალდ რეიგანი მას უზენაესი მოსამართლეობის კანდიდატადად დაასახელებდა.
აშშ-ის სენატმა ო’კონორი ერთხმად დაამტკიცა. უზენაეს სასამართლოში პოსტის დატოვება თავად გადაწყვიტა და მემკვიდრის დანიშვნის შემდეგ პენსიაზე გავიდა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1930 კატეგორია:დაბადებული 26 მარტი კატეგორია:ამერიკელი ქალი იურისტები კატეგორია:აშშ-ის უზენაესი სასამართლოს მოსამართლეები
ზოლონჩენი
ზოლონჩენი (Zolonceni) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 25 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 192 ადამიანს შეადგენდა.
შარონოვის სახლი
შარონოვის სახლი (Дом Шаронова) — ძველი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია 1912 წელს არქიტექტორ თეოდორ შეხტელის პროექტის მიხედვით. შარონოვის სახლი შედის რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სიაში.
მისამართი: ტაგანროგი, ფრუზეს ქუჩა № 80.
ისტორია
შენობა აგებულია 1912 წელს მოდერნის არქიტექტურულ სტილში, არქიტექტურის აკადემიკოსის თეოდორ შეხტელის პროექტის მიხედვით. 1917 წლამდე სახლი იყო მსხვილი ტაგანროგელი პურის ვაჭრის ევგენი შარონოვის კუთვნილებაში, რომელმაც ეს სახლი ააშენა საკუთარი ქალიშვილის მარიასათვის. 1920-1922 წლებში შენობაში განთავსებული იყო მეაბრეშუმეობის სადგური. 1923 წლიდან კი - საბავშვო პოლიკლინიკა. ტაგანროგის ოკუპაციის პერიოდში შენობა დაიკავა ევალდ ფონ კლეისტის პირველმა სატანკო არმიამ. 1944 წლის შემდეგ შენობაში განთავსებული იყო სხვადასხვა საქალაქო ორგანიზაციები, მათ შორის ორჯონიკიძის რაიონის სკკპ რაიონული კომიტეტი. 1981 წლიდან კი შარონოვის სახლში ტაგანროგის ქალაქთმშენებლობისა და ყოფაცხოვრების მუზეუმია გახსნილი.
არქიტექტურა
შარონოვის სახლი მოდერნის მარგალიტს წარმოადგენს. იგი არქიტექტურის, მხატვრობისა და ქანდაკების ბრწყინვალე ნიმუშია. სართულნახევრიან სახლს აქვს ბევრი საერთო მოსკოვის იაროსლავის რკინიგზის სადგურთან. შენობის კომპოზიცია ასიმეტრიულია. მარცხენა ნაწილში ოთხკუთხა მაღალი კოშკია, რვაკუთხა გუმბათით. ამ ნაწილში მდებარეობს მთავარი შესასვლელი.
შენობის ფრიზული ნაწილი მოპირკეთებულია კერამიკის ფილებით, რომელზეც გამოსახულია მოზაიკური სურათები.
რუსეთის ფედერაციის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი ერთადერთია როსტოვის ოლქში, რომლის ფასადზეც გამოსახულია მონუმენტური მხატვრობა.
შენობა გადაღებულია რამდენიმე ფილმში.
სქოლიო
კატეგორია:ტაგანროგის ღირსშესანიშნაობები
ხოხანაბერდი
250პქ|მარჯვნივ ხოხანაბერდი — აზერბაიჯანის დაბა მეშელის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარე პატარა მონასტერი, რომელიც სოფლის სიმბოლოდ ითვლება. სოფლის უხუცესების თქმით მონასტერი აგებულია XIII საუკუნეში ყარაბაღის ერთ-ერთი აზნაურის (ბეკის) მიერ. ძალიან მცირე ფართობზე განლაგებული მონასტერი ყარაბაღის ყველაზე უცნაურ გუმბათისებრ ნაგებობად ითვლება. მისი სიმაღლე 4 მეტრია. მთიანი ყარაბაღის სომეხმა სეპარატისტებმა ჩამოანგრიეს მონასტერის კედლის ნაწილი და უძველესი ქვის წარწერა ძეგლის ტერიტორიიდან წაიღეს.
ამბროლაურის სახვითი ხელოვნების მუზეუმი
ამბროლაურის ხელოვნების მუზეუმი — სახვითი ხელოვნების მუზეუმი საქართველოში, ქალაქ ამბროლაურში, თამარ მეფის ქუჩის 4 ნომერში. დაფუძნებულია 1965 წელს. მუზეუმში დაცულია ლ. გუდიაშვილის, ელ. ახვლედიანის, დ. კაკაბაძის, უ. ჯაფარიძის, ა. ვარაზის, ბ. ქუთათელაძის, ე. ბაღდავაძის, ქ. მაღალაშვილის, დ. ერისთავის, ზ. ნიჟარაძის, რ. სტურუას, ნ. მეტონიძის, კ. გურულის, ნ. ბოტკოველის, შ. ჩლაიძის და სხვა ქართველ მხატვართა ფერწერული, გრაფიკული, კერამიკული, სკულპტურული ნამუშევრები, ჭედური ხელოვნების ნიმუშები. მუზეუმში დაცულია 565 ექსპონატი. წლის განმავლობაში მუზეუმს 800 დამთვალიერებელზე მეტი სტუმრობს.
სხვა მონაცემები
მუზეუმი მუშაობს ყოველდღე, ორშაბათის გარდა, 10 სთ-დან 17 სთ-მდე. მუზეუმში შესასვლელი ბილეთების ფასი უფროსებისათვის 1 ლარს, ხოლო ბავშვებისა და სტუდენტებისათვის 0.50 ლარს შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:საქართველოს მუზეუმები კატეგორია:ამბროლაურის მუნიციპალიტეტი
კრუშე
კრუშე (Крушје) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ველესის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 417 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ველესის თემის სოფლები
ხაინანი (კუნძული)
ხაინანი — კუნძული სამხრეთ ჩინეთის ზღვაში, კონტინენტისაგან გამოყოფილია ხაინანის სრუტით. ჩინეთის ტერიტორიაა. ფართობი 34 000 კმ²-ია. ჩრდილოეთში ალუვიური ვაკეა, სამხრეთსა და ცენტრალურ ნაწილში — დაბალი და საშუალო სიმაღლის (1867 მ-მდე, მწვერვალი უჯიშანი) მთები. ჰავა ტროპიკული, მუსონურია. იანვრის საშუალო ტემპერატურა ვაკეზე 16–19 °C-ია, ივლისისა — დაახლოებით 29 °C, ნალექები — 1200–1500 მმ წელიწადში, მთაში 3000 მმ (მაქსიმალური ზაფხულში მოდის). მთაში მუსონური ტროპიკული ტყეა. ვაკეზე მოჰყავთ ბრინჯი, ბამბა და სხვა კულტურები. ხაინანის ჩრდილოეთ ნაწილში მდებარეობს ქალაქი ხაიკოუ.
ლიტერატურა
კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ჩინეთის კუნძულები
სალაყაია
საკუთარი სახელი სალაყაია შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ანატაჰანი
ანატაჰანი (Anatahan) — კუნძული მარიანას არქიპელაგში, წყნარ ოკეანეში. ეკუთვნის ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულებს და შედის ჩრდილოეთის კუნძულების მუნიციპალიტეტის შემადგენლობაში.
გეოგრაფია
ანატაჰანის კუნძული მდებარეობს მარიანას არქიპელაგის ცენტრალურ ნაწილში. გარს ეკვრის წყნარი ოკეანის წყლები. კუნძულიდან 53 კმ-ში ჩრდილო-აღმოსავლეთით მდებარეობს კუნძული სარიგანი, 53 კმ-ში სამხრეთ-აღმოსავლეთით — კუნძული ფარალიონ-დე-მედინილია. უახლოესი მატერიკი — აზია, მდებარეობს 2700 კმ-ში.
ანატაჰანის კუნძულს, როგორც მარიანის არქიპელაგის სხვა კუნძულებს, აქვს ვულკანური წარმოშობა და შედგება ორი პარალელური ანატაჰანის ვულკანისგან. კუნძულის ცენტრალური ნაწილი უფრო ვაკიანია, ვიდრე გვერდითი ნაწილები, რომლებიც წარმოადგენენ ვულკანების კალდერებს. მათ შორის ყველაზე დიდია ანატაჰანის დასავლეთ ნაწილში მდებარე, რომლის ზომებია 2,3×3 კმ. პირველი დარეგისტრირებული ამოფრქვევა მოხდა 2003 წლის 11 მაისს და მან შედეგად მოიტანა ახალი ვულკანური კრატერის წარმოქმნა აღმოსავლეთ კალდერაზე. 2005 წლის 6 აპრილის ამოფრქვევის დროს ატმოსფეროში გაიფანტა 50 მილიონი კმ³ მტვერი 15 კმ სიმაღლემდე. კუნძულის რელიეფი მთიანია ციცაბო ფერდოებით და ღრმა ხეობებით. კუნძულის სიგრძე შეადგენს დაახლოებით 9 კმ-ს, სიგანე — 3 კმ-ს. კუნძულის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან აღწევს 787 მეტრს. ანატაჰანის კუნძულის ფართობი შეადგენს 31,21 კმ²-ს.
კლიმატი ნოტიო ტროპიკულია. კუნძულზე ხდება ვულკანური ამოფრქვევები და ციკლონები.
ვულკანების ზედა ფერდოებზე და ზოგიერთი კრატერების ფსკერზე მდებარეობს მინდვრები და დროებითი ტბები, ხოლო ხეობებში — ტროპიკული ტყეები.
ისტორია
კუნძულის პირველი ევროპელი აღმომჩენია ესპანელი, კათოლიკე მისიონერი დიეგო ლუის დე სანვიტორესი (Diego Luis de Sanvitores), რომელმაც კუნძული აღმოაჩინა 1668 წელს. შემდგომში კუნძული შევიდა ესპანეთის მფლობელობაში.
1899 წლის 12 თებერვალს ესპანეთმა მარიანას არქიპელაგი მიჰყიდა გერმანიის იმპერიას. 1902 წელს, გერმანელი ადმინისტრატორის გეორგ ფრიტცის (Georg Fritz) მიერ კუნძულის გამოკვლევის დროს ნაპოვნი იქნა რამდენიმე ქოხი, რომელიც ეკუთვნოდა კაროლინელებს, რომლებიც ანატაჰანის კუნძულზე აწარმოებდნენ კოპრას; ჩამოროელი ხალხის წარმომადგენლების კუნძულზე ყოფნის კვალი კუნძულზე არ აღმოჩნდა. გერმანელების პერიოდში აგრიხანის კუნძულზე მოსახლეობა აწარმოებდა კოპრას. 1907 წლიდან კუნძული იყო გერმანიის ახალი გვინეის ნაწილი, რომელიც ემორჩილებოდა კაროლინის კუნძულების საოლქო ოფიცერს.
1914 წლის 14 ოქტომბერს მარიანის არქიპელაგი ოკუპირებული იქნა იაპონელების მიერ. 1920 წელს კუნძულებზე დაწესდა ერთა ლიგის მანდატი, რომლის მართვასაც აწარმოებდა იაპონია. 1914 წლიდან 1944 წლამდე კუნძულზე დაასახლეს კაროლინელების და იაპონელების მცირე ჯგუფი, რომლებიც მუშაობდნენ ქოქოსის პალმის პლანტაციებში. 1944 წელს მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში იაპონიის ჩაძირული გემიდან კუნძულზე გადმოსხდა 32 ადამიანი, რომლებიც გაანთავისუფლეს მხოლოდ 1951 წელს.
მოსახლეობა
1990 წელს ყველა ადგილობრივი მაცხოვრებელი — 23 ადამიანი, ევაკუირებული იქნა ვულკანის მოსალოდნელი ამოფრქვევის გამო.
სქოლიო
კატეგორია:ჩრდილოეთ მარიანას კუნძულები კატეგორია:წყნარი ოკეანის კუნძულები კატეგორია:ოკეანეთის კუნძულები
ხაინანი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინი ხაინანი შეიძლება აღნიშნავდეს:
გრეის ორმოცდაათი ელფერი (ფილმი)
„გრეის ორმოცდაათი ელფერი“ (Fifty Shades of Grey) — 2015 წლის ამერიკული ეროტიკული დრამა. დამდგმელია ბრიტანელი რეჟისორი, ფოტოგრაფი და მხატვარი, „ბრიტანეთის იმპერიის ორდენის“ კავალერი (OBE) სემ ტეილორ-ჯონსონი. ფილმი გადაღებულია ბრიტანელი ავტორის ლ.ე. ჯეიმზის ამავე სახელწოდების ბესტსელერის მიხედვით. მთავარი გმირის, მორიდებული სტუდენტის ანასთეიშა სტილის როლს ასრულებს ალფრედ ჰიჩკოკის ბოლო წარმატებული ფილმის ჩიტების (1963) მუზის ტიპი ჰედრენის შვილიშვილი, მელანი გრიფიტის ქალიშვილი, დაკოტა ჯონსონი. ანასთეიშა იწყებს სახიფათო სადო-მაზოხისტურ ურთიერთობას ახალგაზრდა მაგნატ კრისტიან გრეისთან. გრეის როლში გამოდის ახალგაზრდა ირლანდიელი მსახიობი, მოდელი და მუსიკოსი ჯეიმი დორნანი, რომელიც პოპულარული გახდა სოფია კოპოლას ბიოგრაფიულ ფილმში მარი ანტუანეტი (2006), გილიოტინაზე სიკვდილით დასჯილი დედოფლის საყვარლის, გრაფ აქსელ ფონ ფერსენის როლის შესრულებით.
ფილმის პრემიერა გაიმართა 2015 წლის 11 თებერვალს ბერლინის 65-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე. კინოთეატრებში კინოკომპანია უნივერსალმა (Universal Pictures) ფართო მაყურებელს ფილმი 2015 წლის 13 თებერვალს წარუდგინა. საქართველოში „გრეის ორმოცდაათი ელფერის“ პრემიერა მოეწყო 12 თებერვალს. ფილმი ერთდროულად გადიოდა ოთხ კინოთეატრში.
მიუხედავად იმისა, რომ „გრეის ორმოცდაათი ელფერის“ გამოსვლას კრიტიკოსების განსხვავებული შეფასებები მოყვა, ფილმმა გამოსვლისთანავე მიიპყრო მაყურებლის ყურადღება და შთამბეჭდავ კომერციულ წარმატებას მიაღწია. დღეისათვის „გრეის ორმოცდაათი ელფერის“ შემოსავალმა 410 მლნ. დოლარზე მეტს მიაღწია.
ე.ლ. ჯეიმზის ტრილოგიის მეორე ნაწილის ეკრანიზაციის ეკრანებზე გამოსვლა დაგეგმილია 2016 წლისთვის.
სიუჟეტი
2011 წლის მაისი. ანასთეიშა „ანა“ სტილი, 21 წლის მორიდებული სტუდენტი გოგონა, ვაშინგტონის შტატის პატარა ქალაქ ვანკუვერის უნივერსიტეტის ლიტერატურის ფაკულტეტზე გამოსაშვები გამოცდების ჩაბარებისთვის ემზადება. ანა და მისი თანაკურსელი, მდიდარი ოჯახის შვილი ქეით კავანა ერთ სტუდენტურ ბინაში ცხოვრობენ.
ლამაზი ქეითი უნივერისიტეტის სტუდენტური გაზეთის რედაქტორია. ქეითი მორცხვი ანასგან განსხვავებით თამამი, გაბედული და ამბიციური პიროვნებაა. მას სურს გაზეთისთვის ინტერვიუ ჩამოართვას შტატის ერთ-ერთ ყველაზე გავლენიან 27 წლის მილიარდერ ბიზნესმენს კრისტიან გრეის (ინგლ. grey — რუხი). ქეითი გრიპით ხდება ავად, მისი დაჟინებული თხოვნით სიეტლში ბ-ნ გრეისთან ინტერვიუს ასაღებად ანასთეიშა მიდის. ინტერვიუმ არც ისე კარგად ჩაიარა, გოგონა დარწმუნებულია, რომ ცხოვრებაში აღარ იხილავს ამ ადამიანს. თუმცა მოულოდნელად გრეი სტუმრობს მაღაზიას, სადაც ანა გამყიდვლად მუშაობს.
მომავალ ამბიციურ ჟურნალისტ ქეით კავანას ინტერვიუს საბოლოო სახის მისაცემად კრისტიან გრეის ფოტოები სჭირდება. რაზეც ანასთეიშას ახალგაზრდა ექსცენტრიული ბიზნესმენი სიამოვნებით თანხმდება. ფოტოსესიის შემდეგ კრისტიანი გოგონას ყავაზე ეპატიჟება. მყუდრო, მაგრამ გემოვნებით მოწყობილ ელეგანტურ „ყავის სახლში“ მიამიტი ანა მომხიბვლელ ახალგაზრდა ულაყს გულს გადაუშლის. გოგონა უყვება თავის გატაცებაზე კლასიკური ბრიტანული ლიტერატურით. კერძოდ, მათი საუბარი ეხება მე-19 საუკუნის ბოლოს და მე-20 საუკუნის დასაწყისში მოღვაწე თომას ჰარდის ცნობილ რომანს „დ’ერბერვილების ტესი“, ვიქტორიანული ინგლისის წეს-ჩვეულებს.
საკმაოდ უცნაური, თუმცა ჰოლივუდის სტანდარტული ვარსკვლავის გარეგნობის მქონე მილიარდერი, ვისთვისაც საკუთარ ულტრათანამედროვე ცათამბჯენში განთავსებული „სათავო ოფისის“ გარდა, მდიდრული მანქანები, ექსქლუზიური რესტორნები, ფეშენებლური სასტუმროები, საკუთარი შვეულმფრენები ყოველდღიურობის განუყოფელი ნაწილია. მის მრავალათასიან თანამშრომლით დაკავებულ ჰოლდინგში, სადაც ყველა მზად არის კრისტიან გრეის ემსახუროს, შეასრულოს ყველა მისი მითითება, თუ სურვილი. მოულოდნელად ოდნავ დაბნეული და საკუთარ თავში არც თუ ისე დარწმუნებული ახალგაზრდა ქალით იხიბლება.
თუმცა სახლში დაბრუნებული ანასთეიშა სულ სხვანაირად ფიქრობს. ახალგაზრდა ქალი დარწმუნებულია, რომ კრისტიან გრეისთან ეს უკვე მართლაც უკანასკნელი შეხვედრა იყო. რამდენიმე დღის შემდეგ ფოსტის კურიერს ელეგანტურად შეფუთული მცირე კოლოფი მოაქვს. მუქი ფერის ძვირფას ქაღალდს ანასთეიშა აუჩქარებლად ხსნის. საიდანაც „დ'ერბერვილების ტესის“ 1892 წლის ძალიან კარგად შენახული პირველი ორგინალური გამოცემა ჩნდება.
წარმოება
2012 წლის დასაწყისში, ჰოლივუდის რამდენიმე სტუდია ცდილობდა მიიღო ნიუ-იორკ თაიმზის მიერ წლის ბესტსელერების ჩამონათვალში შესული რომანის ეკრანიზაციის უფლება. გაზეთის 2014 წლის თებერვლის ინფორმაციით, ამ დროისთვის მთელ მსოფლიოში უკვე 100 მლნ. წიგნი იყო გაყიდული. უორნერ ბრაზერსი, სონი, პარამაუნტი, უნივერსალი და მარკ ვალბერგის კინოკომპანიამ ფილმის გადაღების უფლების მისაღებად ფინანსური შეთავაზება ოფიციალურად გაასაჯაროვა. 2012 წლის მარტში უნივერსალმა (Universal Pictures) და ფოკუს ფიუჩერმა (Focus Features) მიიღო მწერალ ე. ლ. ჯეიმზის ტრილოგიის გადაღების უფლება. ნაწარმოების ავტორმა კონტრაქტში მოითხოვა ფილმის გადაღების პროცესში გარკვეული კონტროლის შენარჩუნების უფლება. ამიტომ ე.ლ. ჯეიმზმა გადაწყვიტა მოეწვია ჰოლივუდის ერთ-ერთი წამყვანი რეჟისორის დევიდ ფინჩერის ფილმ სოციალური ქსელის პროდიუსერები მიხაელ დე ლუკა (Michael De Luca) და დანა ბრუნეტი (Dana Brunetti). მედიის ცნობით ფილმის საწყისი ბიუჯეტი განისაზღვრა 40 მლნ. დოლარით.
რეჟისორი
სკანდალურად გახმაურებული ფილმები 9½ კვირა, უკანასკნელი ტანგო პარიზში და ასევე არაბული წარმოშობის შესანიშნავი ფრანგი რეჟისორის აბდელატიფ კეშიშეს 2013 წლის კანის კინოფესტივალის ოქროს პალმის მფლობელი „ადელის ცხოვრება, თავი 1 და 2“, მიჩნეულია ტეილორ-ჯონსონის ახალი ფილმის შთაგონების წყაროდ.
ქასთინგი
როგორც თავიდანვე გახდა ცნობილი „კრისტიანის“ როლზე ე.ლ. ჯეიმზის პირველი რჩეული იყო რობერტ პატინსონი. ახალგაზრდა მილიარდერის როლით ასევე დაინტერესებულები იყვნენ იენ სომერჰოლდერი და სხვა ახალგაზრდა მსახიობები. პროდიუსერებს კი თავიდან რაიან როსლინგის აყვანა უნდოდათ. მაგრამ მსახიობი პერსონაჟის შესრულებით არ იყო დაინტერესებული.
2013 წლის 2 სექტემბერს ჯეიმზმა საჯაროდ განაცხადა რომ „ანასთეიშას“ და „კრისტიანის“ როლებზე უკვე შეარჩიეს მსახიობები: დაკოტა ჯონსონი და ჩარლი ჰანემი. სტუდენტი გოგონას როლზე ასევე ისინჯებოდნენ შეილინ ვუდლი და სხვა ახალგაზრდა მსახიობი ქალები. როგორც ამბობენ, ტეილორ-ჯონსონი კინოსინჯების დროს მსახიობ ქალებს ინგმარ ბერგმანის ფილმ პერსონადან ოთხგვერდიანი მონოლოგის წაკითხვას თხოვდა.
დიმიტრი ყიფიანი (მსახიობი)
დიმიტრი მიხეილის ძე ყიფიანი (დ. 3 იანვარი, 1900, ტეზერი — გ. 1978, თბილისი) — ქართველი კინოს მსახიობი, საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტი (1967).
გრეის ორმოცდაათი ელფერი (ფილმი)
ქასთინგი
საბოლოოდ, „კრისტიანის“ როლზე 2013 წლის 23 ოქტომბერს დამტკიცებული იქნა ირლანდიელი ჯეიმი დორნანი.
დიმიტრი ყიფიანი (მსახიობი)
ბიოგრაფია
დაიაბადა 1900 წლის 3 იანვარს სოფელ სოფელ ტეზერში I მსოფლიო ომის დროს იყო კავკასიელი თავადაზნაურობისაგან შემდგარი კავალერიის მებრძოლი.
გრეის ორმოცდაათი ელფერი (ფილმი)
გადაღებები
ამერიკის ვანკუვერის შტატ ვაშინგტონის უნივერსიტეტი სადაც ანასთეიშა და ქეითი სწავლობენ გადაღებულ იქნა კანადის ვანკუვერის ბრიტანეთის კოლუმბიის უნივერსიტეტში. ამერიკული პორტლანდის Heathman Hotel შეცვლილი იქნა კანადის ვანკუვერის Fairmont Hotel Vancouver-ით.
ფილმის სცენებს ასევე იღებდნენ კანადის ვანკუვერის North Shore Studios-ში. გადაღებები ოფიციალურად დასრულდა 2014 წლის 21 თებერვალს. დამატებითი სცენას დორნანსა და ჯონსონს შორის იღებდნენ ვანკუვერში 13 ოქტომბერიდან ერთი კვირის განმავლობაში.
დიმიტრი ყიფიანი (მსახიობი)
ბიოგრაფია
მისი სამსახიობო კარიერა დაიწყო 1924 წელს, მას შემდეგ, რაც თბილისის ცირკში ერთ-ერთი წარმოდგენის დროს კინორეჟისორმა ივანე პერესტიანმა, რომელიც ფილმისთვის „სამი სიცოცხლე“ იერემია წარბას როლის შემსრულებელს ეძებდა, მაყურებელთა შორის ჩოხა-ახალუხში გამოწყობილი ახალგაზრდა მამაკაცი შენიშნა და როლზე მიიწვია.
გრეის ორმოცდაათი ელფერი (ფილმი)
საუნდტრეკი
ე.ლ. ჯეიმზმა განაცხადა, რომ ფილმის საუნდტრეკი გამოვიდოდა მიმდინარე წლის 10 თებერვალს. კანადური ჯგუფის, The Weeknd მიერ შესრულებული პირველი სინგლი, „Earned It“, გამოიცა 2014 წლის 24 დეკემბერს. ამ წლის 7 იანვარს, გამოვიდა მეორე სინგლი „Love Me Like You Do“ რომელსაც ასრულებს Ellie Goulding. სინგლი მოგვიანებით მოხვდა Billboard Hot 100, და გახდა დიდი ჰიტი. სინგლის ვიდეო 22 იანვარს ოფიციალურად დაიდო „იუთუბზე“, ერთ თვეში ვიდეოს უკვე 75 მლნ. მოსმენა ჰქონდა. მესამე სინგლი, "მარილი ჭრილობაზე" ავსტრალიელი მომღერლის Sia-ს შესრულებით გამოიცა 27 იანვარს.
დიმიტრი ყიფიანი (მსახიობი)
ბიოგრაფია
მას შემდეგ მსახიობმა შეასრულა მთავარი და მეორეხარისხოვანი როლები ფილმებში: „დაკარგული საუნჯე“ (ამო ბეკ-ნაზაროვი, 1924, მეფის არმიის ოფიცერი), „ათასის ფასად“ (ვლადიმერ ბარსკი, 1925), „ვინ არის დამნაშავე?“ (ალექსანდრე წუწუნავა, 1925, ბესია), „ტარიელ მკლავაძის მკვლელობის საქმე“ (ივანე პერესტიანი, 1925, ტარიელის ამხანაგი), „ნათელა“ (ამო ბეკ-ნაზაროვი, 1926, თავადი ჩაჩუა), „ხანუმა“ (ალექსანდრე წუწუნავა, 1926, კინტო), „გიული“ (ნიკოლოზ შენგელაია, ლ. პუში, 1927, ფარი), „ორი ცელქი“ (ნ. კახიძე, 1927), „შეხვედრა“ (გ. გომართელი, 1930, ეფენდიევი), „ნამდვილი კავკასიელი“ (მიხეილ გელოვანი 1931), „დიადი განთიადი“ (მიხეილ ჭიაურელი, 1938), „მაიაკოვსკი იწყებოდა ასე…“ (კონსტანტინე პიპინაშვილი, 1958, თავადი ჭავჭავაძე), „მაია წყნეთელი“ (რეზო ჩხეიძე, 1958, ხანი), „გლახის ნაამბობი“ (ლეონარდ ესაკია, 1961, ყარაჩოხელი), „გენერალი და ზიზილები“ (მიხეილ ჭიაურელი, 1963, ოფიცერი), „რაც გინახავს, ვეღარ ნახავ“ (მიხეილ ჭიაურელი, 1965, თავადი), „ვედრება“ (თენგიზ აბულაძე, 1967, თავადი), „დიდოსტატის მარჯვენა“ (ვ. ტაბლიაშვილი, შ. გედევანიშვილი, 1970, მანდატურთუხუცესი), „სინემა“ (ლიანა ელიავა, 1977).
გრეის ორმოცდაათი ელფერი (ფილმი)
ეკრანზე გამოსვლა
2013 წლის თებერვალში კინოკომპანია „უნივერსალის“ თავმჯდომარის ადამ ფოგელსონის თქმით, ფილმი „მომავალი წლის ზაფხულამდე მზად იქნება ეკრანზე გამოსასველად.“ ამის შემდეგაც „გრეის ორმოცდაათი ელფერის“ ეკრანზე გამოსვლის სხვადასხვა თარიღი სახელდებოდა. ბოლოს გადაწყვეტილ იქნა პრემიერა 2015 წლის ვალენტინობის პერიოდისთვის დაემთხვიათ. 12 და 13 თებერვალს „გრეის ორმოცდაათი ელფერი“ მსოფლიოს გარშემო უმეტეს ქვეყანაში იქნა ნაჩვენები. ოფიციალური პრემიერა გაიმართა 2015 წლის 11 თებერვალს ბერლინის 65-ე საერთაშორისო კინოფესტივალზე.
სქოლიო
კატეგორია:2015 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:ამერიკული ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების ეროტიკული ფილმები კატეგორია:2010-იანი წლების რომანტიკული დრამატული ფილმები კატეგორია:ამერიკული ეროტიკული ფილმები კატეგორია:ამერიკული რომანტიკული დრამატული ფილმები კატეგორია:ეროტიკული დრამატული ფილმები კატეგორია:ბრიტანულ რომანებზე დაფუძნებული ფილმები კატეგორია:სემ ტეილორ-ჯონსონის ფილმები კატეგორია:Focus Features-ის ფილმები კატეგორია:Universal Pictures-ის ფილმები
დიმიტრი ყიფიანი (მსახიობი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1900 კატეგორია:3 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 1978 კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის დამსახურებული არტისტები კატეგორია:ხაშურის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები კატეგორია:დიდუბის პანთეონში დაკრძალულები დ
ადლკოფენი
სქოლიო
კატეგორია:ბავარიის ქალაქები
შალვა ცომაია
შალვა ცომაია (დ. 19 მარტი, 1967) — ქართველი პოლიტიკოსი.
დაამთავრა საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტი. 1990-1991 წლებში იყო საქართველოს რესპუბლიკის პირველი მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრი, ხელი აქვს მოწერილი საქართველოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტზე (1991 წლის 9 აპრილი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 19 მარტი კატეგორია:დაბადებული 1967 კატეგორია:საქართველოს რესპუბლიკის I მოწვევის უზენაესი საბჭოს წევრები კატეგორია:საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ომარ ელდაროვი
ომარ ჰასან-ოღლი ელდაროვი (დ. 21 დეკემბერი, 1927, დერბენტი, დაღესტნის ასსრ, სსრკ) — აზერბაიჯანელი მოქანდაკე, აზერბაიჯანის რესპუბლიკის სახალხო მხატვარი, აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის ნამდვილი წევრი, აზერბაიჯანის სამხატვრო აკადემიის რექტორი, „ჰეიდარ ალიევის“ ორდენის ლაურეატი (2017).
ბიოგრაფია
1980 წელს დუშანბეში სადრიდინ აინისადმი მიძღვნილი ანსამბლ-ძეგლისათვის (1979) დაჯილდოვდა სსრკ სახელმწიფო პრემიით. არის ორდენ „ღირსების ნიშანი“-ის კავალკერი. ბაქოში პ. ა. ჯაფარიძის ძეგლისათვის (1980) მიიღო აზერბაიჯანის სსრ სახელმწიფო პრემია. ოსტატის ყველაზე განთქმულ სამუშაოებს შორისაა — ფუზულის ძეგლი ბაქოში (1962, ერთობლივად სკულპტორ ტოკაი მამედოვთან), რომლისთვისაც დაჯილდოვებული იყო სსრკ სამხატვრო აკადემიის ვერცხლის მედლით, ნატავანის ძეგლი (1960, ბაქო, არქიტექტორი ე. ისმაილოვი, ფ. ლეონტიევა), ყირიმში 77-ე მსროლელი დივიზიის ჯარისკაცების ძეგლი, დირიჟორი ნიაზის პორტრეტი (1984), „მოცინარი მუშის თავი“ (1984), „მაჰატმა განდი“ (1987), „ავიცენა“ (1980), „რაბინდრანატ თაგორი“ (1987), აისელის პორტრეტი (1988), აიტენი (1988).
სათარ ბაჰლულზადეს ძეგლის, მუსლიმ მაგამაევის ბიუსტის, ჰუსეინ ჯავიდუს ძეგლის (1993), მამედ ემინ რასულზადეს ძეგლის (1995), აზიმ აზიმზადეს ძეგლის (2002), რაშიდ ბეჰბუდოვის ბარელიეფის (2006), ჩებოქსარში ნიზამი განჯევის ბიუსტის (2004), შიხალი ყურბანოვის (1992), ზარიფი ალიევის, ნიაზის, ამიროვის, ფიქრეთ ამიროვის, ჰეიდარ ალიევის, რაშიდ ბეიბუტოვის, ტოფიკ კულიევის საფლავის ქვებზე გაკეთებული ნახატების, ბაქოში დამსახურებულ მოღვაწეთა საპატიო ხეივანში დაკრძალული მუსლიმ მაგამაევის სამარხის, ვენაში უზეირ ჰაჯიბეკოვის სამარხისა და ბარელიეფის (2005), ნიაზის ბარელიეფის (2006), ნახიჩევანში ჰეიდარ ალიევის ძეგლის (2006), ანკარაში იხსან ბეი დოგრამაჩის ძეგლის (2003), შიხალი ყურბანოვის მემორიალური დაფის (1993), თოფიქ ყულიევის მემორიალური დაფის (2006), ჰეიდარ ალიევისა და აკადემიკოს ზარიფ ალიევის მემორიალური დაფების (2008) ავტორი. აზერბაიჯანის მხატვართა კავშირის 65-წლისთავისდმი მიძღვნილი სადღესასწაულო ღონისძიებების დროს დაჯილდოვდა „ოქროს მედლით“ აზერბაიჯანის გამომხატველობითი ხელოვნების განვითარებაში შეტანილი ღვაწლისათვის. რუსეთის სამხატვრო აკადემიის 250-ე წლისთავის ზეიმთან დაკავშირებით დაჯილდოვდა სამახსოვრო მედლით „აკადემიისათვის გაწეული ღვაწლისათვის აკადემიის 250-ე წლისთავთან დაკავშირებით“ (2007)
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 21 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1927 კატეგორია:აზერბაიჯანელი მოქანდაკეები კატეგორია:აზერბაიჯანის სსრ-ის სახელმწიფო პრემიის ლაურეატები კატეგორია:აზერბაიჯანის მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის აკადემიკოსები
სელიალანდსფოსი
სელიალანდსფოსი (Seljalandsfoss) — ჩანჩქერი ისლანდიაში, მდინარე სელიალანდსაზე. საერთო სიმაღლე 60 მ. მდებარეობს წრიული გზის 1 მარშრუტის გადაკვეთაზე, სელფოსს, ჰვოლსვედლიურსა და სკოუგარს შორის. აქვეა ჩანჩქერი სკოუგაფოსი. შესაძლებელია ჩანჩქერის ირგვლივ ფეხით სეირნობა. სიახლოვესაა მცირე ბანაკი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ისლანდიის ჩანჩქერები
იზბიშტე (კრიულენის რაიონი)
იზბიშტე (Izbişte) — სოფელი მოლდოვაში, კრიულენის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 105 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 017 ადამიანს შეადგენდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:კრიულენის რაიონის სოფლები
ოსაკის პრეფექტურა
ოსაკის პრეფექტურა (იაპ. 大阪府)— იაპონიის პრეფექტურა, რომელიც მდებარეობს კანსაის რეგიონში, კუნძულ ჰონსიუზე. ოსაკის პრეფექტურის მოსახლეობა შეადგენს 8 823 358 ადამიანს (2019 წლის 1 ივნისის მონაცემებით) და მას უჭირავს 1 905 კვადრატული კილომეტრის ფართობი. პრეფექტურას ესაზღვრება: ჰიოგოს პრეფექტუტა - ჩრდილო-დასავლეთით, კიოტოს პრეფექტურა - ჩრდილოეთით, ნარის პრეფექტურა - სამხრეთ-აღმოსავლეთით და ვაკაიამის პრეფექტურა - სამხრეთით.
ოსაკა არის ოსაკის პრეფექტურის დედაქალაქი და უდიდესი ქალაქი. ის ასევე სიდიდით მესამე ქალაქია იაპონიაში. პრეფექტურის სხვა დიდ ქალაქებს შორისაა: საკაი, ჰიგაშიოსაკა და ჰირაკატა. ოსაკას პრეფექტურა არის მესამე პრეფექტურა მოსახლეობის მიხედვით იაპონიაში და მეორე ყველაზე მცირე პრეფექტურა გეოგრაფიული არეალის მიხედვით. მოსახლეობის სიმჭირდროვე ერთ კვადრატულ კილომეტრზე 4 600 ადამიანია, რაც იაპონიაში ყველაზე მჭიდროდ დასახლებულია ტოკიოს შემდეგ. ოსაკის პრეფექტურა არის იაპონიის ორი ,,ურბანული პრეფექტურიდან" ერთ-ერთი, რომლის იაპონური სახელწოდებაც სრულდება ფუ (府) დაბოლოებით კენის ნაცვლად. ოსაკას პრეფექტურა ქმნის კეიჰანშინის მიტროპოლიტის ცენტრს, იაპონიის ყველაზე ბევრ მოსახლიან ურბანულ რეგიონს და მსოფლიოში ერთ-ერთი ყველაზე პროდუქტიული რეგიონი მშპ-ით.
ისტორია
მეიძის რესტავრაციამდე ოსაკას პრეფექტურის ტერიტორია ცნობილი იყო როგორც კავაჩის, იზუმის, და სეტცუს პროვინციები.
ოსაკას პრეფექტურა შეიქმნა 1868 წლის 21 ივნისს, მეიძის ეპოქის დასაწყისში. ფუჰანკენ სანჩისეიმ 1868 წელს პრეფექტურის სახელწოდებას დაბოლოება ფუ დაუმატა, რაც დღესაც გამოიყენება.
1956 წლის 1 სექტემბერს ქალაქი ოსაკა მთავრობის განკარგულებით განსაზღვრულ ქალაქად გამოცხადდა და დაიყო 24 პალატად.
2000 წელს ფუსეა ოტა გახდა იაპონიის პირველი ქალი გუბერნატორი, რომელმაც შეცვალა ნოკი იოკოიამა. ნოკი იოკოიამა თანამდებობიდან გადადგა სექსუალური შევიწროების ბრალდების გამო.
2006 წლის 1 აპრილს ქალაქი საკაი გამოცხადდა მთავრობის განკარგულებით განსაზღვრულ ქალაქად და შვიდ პალატად დაიყო.
რეფორმა
2010 წელს შეიქმნა ოსაკას რესტავრაციის ასოციაცია, რომელსაც მხარი დაუჭირა გუბერნატორმა ტურუ ჰაშიმოტომ. ის ცდილობდა ოსაკის პრეფექტურის ოსაკას მეტროპოლიად გადაკეთებას და ასევე ოსაკას პრეფექტურისა და ქალაქ ოსაკას შვილობილი ორგანიზაციების შემცირებას.
გეოგრაფია
2012 წლის 1 აპრილისთვის პრეფექტურის მთლიანი ფართობის 11% ბუნებრივ პარკებად იყო გამოცხადებული, კერძოდ კონგო-იკომა-კისენის და მეიძი ნო მორი მინოს კვაზი- ეროვნული პარკები და ჰოკუსეცუს და ჰანან მისაკის პრეფექტურული ბუნებრივი პარკები.
ქალაქები
ოსაკას პრეფექტურაში ოცდაცამეტი ქალაქი მდებარეობს:მინი| ოსაკას პრეფექტურის სამსახური*დაიტო მარჯვნივ|მინი| ბრილიანტის უბანი უმედაში
მცირე ქალაქები და სოფლები
ქალაქები და სოფლები რაიონების მიხედვით:
მინამიკავაჩის რაიონი
ჩიჰაიააკასაკა
კანანი
ტაიში
მიშიმას რაიონი
შიმამოტო
სენბოკუს რაიონი
ტადაოკა
სენანის რაიონი
კუმატორიმინი| ოსაკას ციხემისაკი
ტაჯირი
ტოიონის რაიონი
ცხვირი
ტოიონო
ეკონომიკა
მარჯვნივ|მინი| კანსაის საერთაშორისო აეროპორტი ოსაკას მთლიანი პრეფექტურული პროდუქტი 2004 ფისკალური წლისთვის იყო 38,7 ტრილიონი იენა, რაც ტოკიოს შემდეგ ყველაზე მაღალია. პრეფექტურის შემოსავალი წინა წელთან შედარებით გაიზარდა 0.9% -ით. ერთ სულ მოსახლეზე შემოსავალმა ერთ მოსახლეზე 3 მილიონი იენა შეადგინა, რაც იაპონიაში მეშვიდეა. იმავე წელს კომერციულმა გაყიდვებმა შეადგინა 60.1 ტრილიონი იენა.
პრეფექტურის შემოსავლის უდიდესი ნაწილი განპირობებულია ელექტრონიკული გიგანტებისაგან, როგორებიცაა Panasonic და Sharp. ოსაკას ეკონომიკა ასევე ხასიათდება მცირე და საშუალო საწარმოების (მცირე და საშუალო ბიზნესის) საქმიანობით. 2006 წელს ოსაკაში ბიზნესების რაოდენობა 330 737 იყო, რაც პრეფექტურაში ბიზნესის საერთო რაოდენობის 99,6% -ს შეადგენს. მიუხედავად იმისა, რომ ეს პროპორცია სხვა პრეფექტურების მსგავსია (ქვეყნის საშუალო მაჩვენებელი 99.7% იყო), მცირე და საშუალო ბიზნესის წარმოებულმა პროდუქტმა შეადგინა პრეფექტურის მთლიანი შემოსავლის 65.4%, რაც მნიშვნელოვნად აღემატება ტოკიოს 55.5% -ს, ან კანაგავის 38.4% -ს. ოსაკის საზოგადოებრივი ინტერესების დაცვისა და რეგიონალური ეკონომიკის აღდგენის ერთ-ერთი მოდელი არსებობს, რომელიც მრეწველობასა და განათლების სფეროში თანამშრომლობს Astro-Technology SOHLA-სთან, თავისი ხელოვნური სატელიტური პროექტით. Astro-Technology SOHLA თავდაპირველად ჰიგაშიოსაკაში დაფუძნებული მცირე პროექტი იყო, რომელმაც არა მხოლოდ კანსაის რეგიონის, არამედ იაპონიის ხელისუფლების უირადღებაც მიიპყრო. კომპანიას მატერიალური დახმარება იაპონიის კოსმოსური კვლევების სააგენტომ დაუჭირა, კომპანიას ასევე დაეხმარა NEDO–ც.
ოსაკას ფასიანი ქაღალდების ბირჟა, სპეციალიზირებული წარმოებებში, როგორიცაა Nikkei 225 Futures. ის დაფუძნებულია ოსაკაში.
დემოგრაფია
იაპონიის 2005 წლის მოსახლეობის აღწერის თანახმად, ოსაკას პრეფექტურაში 8 817 166 ადამიანი ცხოვრობს, რაც 12,085 ადამიანით ანუ 0,14% -ით გაიზარდა.
2013 წლის მონაცემებით, ამ პრეფექტურაში ცხოვრობს დაახლოებით 200,000 ეთნიკურად კორეელი ადამიანი, რაც ყველაზე დიდი კორეული დიასპორაა იაპონიაში. 2013 წლის მონაცემებით, კორეელი ეთნიკური ბავშვების უმეტესობა სწავლობს იაპონიის ჩვეულებრივ საჯარო სკოლებში, თუმცა არსებობს კორეულებოვანი სკოლებიც. იაპონიის კორეაზე მმართველობის დროს ბევრი ეთნიკურად კორეელი გადავიდა ოსაკას მხარეში სამუშაოს მოსაძებნად. ბევრი ადამიანი ჩეჯუდან გადავიდა ოსაკაში მას შემდეგ, რაც 1922 წელს ოსაკასა და ჩეჯუს შორის საბორნე ხაზი გაიხსნა. მეორე მსოფლიო ომის დროს იაპონიის ხელისუფლებამ აიძულა კორეელებს, რომ ოსაკას პრეფექტურაში დასახლებულიყვნენ. ცენტრი|მინი|839x839პქ|ქალაქ ოსაკას პანორამა
სქოლიო
კატეგორია:კანსაის რეგიონის პრეფექტურები
დაღესტნის დროშა
დაღესტნის დროშა — რესპუბლიკის დროშა, რომელიც მიიღეს დაღესტნის რესპუბლიკის რუსეთის ფედერაციის შემადგენლობაში გადასვლის შემდეგ. დროშა ოფიციალურად მიიღეს 1994 წლის 26 თებერვალს. 2003 წლის 19 ნოემბერს დროშის პროპორცია შეიცვალა თავდაპირველი 1:2 – დან 2:3 – მდე, ხოლო შუა ზოლის ფერი შეიცვალა ღია ცისფერიდან ლურჯამდე.
2014 წლის ნოემბერში მახაჩკალაში წარმოადგინეს რუსეთის ფედერაციისა და დაღესტნის რესპუბლიკის დროშები. მათი ზომა 27 მეტრის სიგანისა და 40 მეტრის სიგრძის იყო. ამ ყველაფერში მონაწილეობა მიიღო 250 ახალგაზრდამ. .
2012 წლის 5 მაისს დაღესტნის და რუსეთის დროშები დასწიეს დაღესტნის ყველა ქალაქსა და რეგიონში, ტერორისტული თავდასხმის შედეგად, დაღუპულთა გლოვის ნიშნად. ამ დროს 15 ადამიანი დაიღუპა და ასზე მეტი დაშავდა.
დროშის ფერები
დაღესტნის დროშა შედგება სამი ფერისგან, ესენია: მწვანე, ლურჯი და წითელი. დაღესტანის რესპუბლიკის სახელმწიფო დროშა ასეთი სახით წარდგენილი იქნა 2003 წლის 19 ნოემბერს. .
სიმბოლიზმი
მწვანე ფერი აღნიშნავს ცხოვრებას, დაღესტნის მიწის სიმრავლეს და ამავე დროს, რელიგიურ დატვირთვასაც ატარებს, როგორც ისლამის ტრადიციული ფერი (მორწმუნე დაღესტანელები ძირითადად სუნიტი მუსლიმები არიან). ცისფერი ფერი არის ზღვის ფერი (რესპუბლიკის აღმოსავლეთ ნაწილს კასპიის ზღვა ესაზღვრება), ეს არის სიმბოლო დაღესტნელი ხალხის სილამაზესა და სიდიადეზე. წითელი ფერი აღნიშნავს დემოკრატიას, როგორც ადამიანის გონების განმანათლებელ ძალას, ასევე მიუთითებს დაღესტნელი ხალხის (მოსახლეობი) სიმამაცეზე.
საბინა ალიევა
საბინა იაშარ-ყიზი ალიევა (Səbinə Yaşar qızı Əliyeva; დ. 7 მაისი, 1980, ბაქო) — აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ადამიანის უფლებათა დაცვის კომისარი (ომბუდსმენი), მე-3 კლასის სახელმწიფო მრჩეველი.
დაღესტნის დროშა
სქოლიო
კატეგორია:დაღესტანი
საბინა ალიევა
ბიოგრაფია
საბინა ალიევა დაიბადა 1980 წლის 7 მაისს, ექიმის (შემდოგში მილი მეჯლისის დეპუტატის და დიპლომატის) იაშარ ალიევის ოჯახში. 1996 წელს ბაქოში წარჩინებით დაამთავრა №8 საშუალო სკოლა. 1996–2000 წლებში სწავლობდა ბაქოს სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიულ ფაკულტეტზე და წარჩინებით დაამთავრა უნივერსიტეტი. 2002 წელს წარჩინებით დაასრულა ბსუ-ს იურიდიული ფაკულტეტის მაგისტრატურა მაგისტრის ხარისხით სახელმწიფო სამართლის სფეროში. 2009–2012 წლებში მიიღო უმაღლესი განათლება საერთაშორისო ურთიერთობების სფეროში აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტთან არსებულ სახელმწიფოს მართვის აკადემიაში.
2016 წელს „საერთაშორისო სამართლის; ადამიანის უფლებების დაცვის“ სპეციალობით დაიცვა დისერტაცია და მიიღო უფლებათა დაცვის ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი. 2000 წლიდან დაკავებული ჰქონდა სხვადასხვა თანამდებობები აზერბაიჯანის რესპუბლიკის კონსტიტუციურ სასამართლოში. 2015 წელს სახელმწიფო აპარატის ხელმძღვანელის მოადგილედ დაინიშნა. მონაწილეობა აქვს მიღებული მთელ რიგ საერთაშორისო კონფერენციებში, ჩინეთში, ავსტრიაში, დიდ ბრიტანეთში და საბერძნეთში ჩატარებული სიმპოზიუმების ჩათვლით. დაამთავრა სნგ-ს პარლამენტთაშორისი ასამბლეის სპეციალური კურსები. თურქეთის რესპუბლიკის საკონსტიტუციო სასამართლოს მიერ ორგანიზებულ შეკრებებზე მონაწილეობას ღებულობდა აზიური ასოციაციის საკონსტიტუციო სასამართლოების საზაფხულო სკოლაში და ეკვივალენტურ დაწესებულებებში „სიტყვისა და შეკრების თავისუფლების“ თემაზე. აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის 2016 წლის 21 ივნისის განკარგულებით, მიენიჭა სახელმწიფო მრჩეველის მე-3 კლასის საკვალიფიკაციო ხარისხი. 2019 წლის 29 ნოემბერს, პრეზიდენტის მიერ წამოყენებული სამი კანდიდატიდან მილი მეჯლისის მიერ საბინა ალიევა იქნა არჩეული აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ადამიანთა უფლებათა დაცვის უფლებამოსილ თანამდებობაზე (ომბუდსმენად).
ლუგუნცი (ველესის თემი)
ლუგუნცი  (Лугунци) — სოფელი ჩრდილოეთ მაკედონიაში, ველესის თემში (ვარდარის რეგიონი). მდებარეობს ზღვის დონიდან 437 მეტრზე. 2002 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 10 ადამიანს შეადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:ველესის თემის სოფლები
ილარიონ ტალახაძე
ილარიონ (ვალიკო) ილარიონის ძე ტალახაძე (დ. 1894 — გ. 1974) — ქართველი ბოლშევიკი პოლიტიკური და სახელმწიფო ფუნქციონერი, იურისტი.
ბიოგრაფია
ილარიონ ტალახაძე დაიბადა 1894 წელს შორაპნის მაზრის სოფელ ჩიხაში, ღარიბი გლეხის ოჯახში. სოფლის დაწყებითი სკოლის შემდეგ სწავლა გააგრძელა ჭიათურის საქალაქო სასწავლებელში. 1914 წელს გაიწვიეს არმიაში, სადაც 1917 წლამდე მსახურობდა. 1918 წელს მონაწილეობდა დამოუკიდებელი საქართველოს წინააღმდეგ ბოლშევიკების მიერ მოწყობილ შეიარაღებულ გამოსვლაში საჩხერეში. 1918-1919 წლებში დაპატიმრებული იყო. 1920-1921 წლებში იყო დაღესტნის ასსრ საგანგებო კომიტეტის თავმჯდომარე. 1921 წელს, საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ, დაბრუნდა სამშობლოში, სადაც დაინიშნა სამხედრო-რევოლუციური ტრიბუნალის თავმჯდომარედ. 1921-1922 წლებში სამხედრო-საზღვაო შტაბის კომისარია. 1922-1924 წლებში მუშაობდა შინაგან საქმეთა სახალხო კომისრის მოადგილედ. 1926 წლიდან აღმოსავლეთ საქართველოს პროკურორია. 1928-1931 წლებში იყო უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარე, 1933-1936 წლებში — თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულეტეტის დეკანი, 1936-1946 — საქართველოს სსრ პროკურორი.
ტალახაძის მუშაობა საქართველოში სახვადასხვა პასუხსაგებ თანამდებობაზე შეფასებულია უარყოფითად. აქტიურად იბრძოდა 1924 წელს საბჭოთა რეჟიმის წინააღმდეგ მიმართული აჯანყების ჩასახშობად. 1924 წლის 30 აგვისტოს დილის 3 საათზე პირველი ვაგონიდან პატიმრები გადმოიყვანეს, ორმოს გასწვრივ გაამწკვრივეს და იაპონური ტყვიამფრქვევებიდან უკლებლივ ყველანი ჩაცხილეს. დახვრეტის დროს, მათმა ღრიალმა: „რას გვერჩით, რა დაგვიშავებია!“ და ტყვიამფრქვევების კაკანმა დანარჩენ ვაგონებში მყოფი ადამიანები „საქმის კურსში“ ჩააყენა. მათ უარი თქვეს ვაგონებიდან გადმოსვლაზე. ვაგონებში ასვლა კი საშიში იყო, არადა თენდებოდა. „საქმე“ კი გათენებამდე უნდა მომთავრებულიყო. ასეთ „კრიტიკულ“ სიტუაციაში ქუთაისის საგანგებო კომისიის თავმჯდომარემ, ილარიონ ტალახაძემ „მახვილგონიერება“ გამოიჩინა, მან წამოაყენა წინადადება, ყველა პატიმარი ვაგონეშივე ჩაეცხრილათ. ამ ინიციატივის აღსრულება შორაპნის მაზრის აღმასრულებელი კომიტეტის თავმჯდომარემ დომენტი მშვენიერაძემ და შორაპნის კომკავშირის სამაზრო კომიტეტის თავმჯდომარემ ძიძიგურმა იკისრეს. რკინიგზაზე მდგარ ხუთივე ვაგონში მყოფი პატიმრები ტყვიამფრქვევებით ვაგონებშივე ჩაცხრილეს. ვაგონებში დახვრეტილ 96 ადამიანს მოგვიანებით სხვებიც დაემატნენ და მთლიანობაში შორაპნის მაზრაში დახვრეტილთა რაოდენობამ 171 მიაღწია.
1937 წლის ნკვდს-ის № 00447 ბრძანების თანახმად, იგი შედიოდა ე.წ. „სამეულში“ და წარმოადგენდა საქართველოს სსრში მომხდარი დიდი წმენდის ერთ-ერთ მთავარ მონაწილეს.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 1974 კატეგორია:ქართველი ბოლშევიკები კატეგორია:ქართველი იურისტები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის უზენაესი სასამართლოს თავმჯდომარეები
აიბელშტადტი
აიბელშტადტი (Eibelstadt) — ქალაქი გერმანიაში, ბავარიის მიწაზე.
ექვემდებარება ქვემო ფრანკონიის ადმინისტრაციულ ოლქს. შედის ვიურცბურგის რაიონის შემადგენლობაში. მოსახლეობა შეადგენს 2813 ადამიანს (2010 წლის 31 დეკემბრის აღწერის მონაცემებით). იკავებს 7,07 კმ² ფართობს. ოფიციალური კოდი — 09 6 79 124.
სქოლიო
კატეგორია:ბავარიის ქალაქები
იანგი-იული (კუიურგაზის რაიონი)
იანგი-იული (Яңы Юл; Янги-Юл) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის კუიურგაზის რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 128 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ერმოლაევოდან დაშორებულია 30 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია ერმოლაევო, რომელიც დაშორებულია 30 კმ-ით.
სქოლიო
კატეგორია:კუიურგაზის რაიონის სოფლები
ვალიედუპარი
ვალიედუპარი (Valledupar) — ქალაქი და მუნიციპალიტეტი ჩრდილო-აღმოსავლეთ კოლუმბიაში, სესარის დეპარტამენტის დედაქალაქი. 1550 წელს იგი ესპანელმა კონკისტადორმა ერნანდო დე სანტანამ დააარსა. მდებარეობს სიერა-ნევადო-დე-სანტა-მარტასა და სერანია-დელ-პერიხის მთებს შორის, ხეობაში, მდინარე გუატაპურისა და სესარის ნაპირებთან.
ვალიედუპარი რეგიონისა და სესარის დეპარტამენტის მნიშვნელოვანი სასოფლო-სამეურნეო და აგრო-სამრეწველო ცენტრია, ყოველწლიურად ქალაქი მასპინძლობს ვალიენატო-ლეგენდის ფესტივალს.
1980-ან, 1990-იან და 2000-იანი წლების დასაწყისში ქალაქი ჩართული იყო კოლუმბიის შეიარაღებულ კონფლიქტში, რამაც მას მნიშვნელოვანი ზიანი მიაყენა.
სქოლიო
კატეგორია:სესარის დეპარტამენტის მუნიციპალიტეტები და ქალაქები
საღამო (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი საღამო შეიძლება აღნიშნავდეს:
ნიჭიერი (2017 წლის ფილმი)
ნიჭიერი (ინგლ. Gifted) — 2017 წლის ამერიკული კომედიურ - დრამატული ფილმი, რომლის რეჟისორია მარკ უები, ხოლო სცენარის ავტორი ტომ ფლინი. ფილმში მონაწილეობას იღებენ: კრის ევანსი, მაკენა გრეისი, ლინდსი დანკანი, ჯენი სლეიტი და ოქტავია სპენსერი. ფილმის სიუჟეტი ნიჭიერი შვიდი წლის ბავშვის გარშემო ვითარდება. ფილმი გამოვიდა 2017 წლის 7 აპრილს, Fox Searchlight Pictures- ის მიერ, და მთელ მსოფლიოში 43 მილიონ დოლარზე მეტი გამოიმუშავა.
წარმოება
2014 წლის დეკემბერში, ტომ ფლინის სცენარი, რომელიც ამ ფილმს საფუძვლად დაედო 70 ყველაზე ცუდ სცენარს შორის შეიტანეს. 2015 წლის აგვისტოში ცნობილი გახდა, რომ კრის ევანსი მიიღებდა მონაწილეობას ფილმში, ხოლო რეჟისორი მარკ ვები იქნებოდა. 2015 წლის სექტემბერში მსახიობებს შეუერთდნენ: მაკენა გრეისი, ოქტავია სპენსერი, ლინდსი დანკანი და ჯენი სლეიტი ხოლო 2015 წლის ნოემბერში ჯული ენ ემერი.
გადაღებები 2015 წლის ოქტომბერში დაიწყო სავანაში, ჯორჯიაში, ასევე ტიბის კუნძულზე, ჯორჯიაში და დასრულდა 2015 წლის 20 ნოემბერს. გადასაღებ ადგილებს შორის შედიოდა მეი ჰოვარდის დაწყებითი სკოლა სავანაში და ემორის უნივერსიტეტი ატლანტაში.
მიუხედავად იმისა, რომ ფილმში მოქმედებები მიმდინარეობს პეტერბურგში, ფლორიდა, სცენარისტმა ტომ ფლინმა ვერ შეძლო დაერწმუნებინა პროდიუსერები ფლორიდაში გადაღებებზე, რადგან სახელმწიფო კინომატოგრაფებს მატერიალურ დახმარებას აღარ უწევდა; მცირე გადასახადების გამო მათ ჯორჯია აირჩიეს.
მათემატიკოსი ჯორდან ელენბერგი, იყო ფილმის მათემატიკის კონსულტანტი; ვები დაუკავშირდა მას შემდეგ, რაც წაიკითხა სტატია The Wall Street Journal– ში და სთხოვა გაეზიარებინა თავისი გამოცდილება. ელენბერგმა ასევე მიიღო მონაწილეობა როგორც პროფესორმა, რომელიც ლექციებს კითხულობდა დანაყოფის ფუნქციასა და რამანუჯანის კონგრესებზე.