cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მარიამ ჩხეიძე
ბიოგრაფია
საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული საბჭოს (პარლამენტის) წევრი და იურისტი. დაამთავრა პეტერბურგის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტი. უმაღლესი განათლების მიღების შემდეგ მუშაობდა ნაფიც-ვექილად. ადრეულ ასაკში შეუერთდა სოციალისტ რევოლუციონერთა პარტიას. 1918 წლის შემოდგომაზე საქართველოს სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიამ დაასახელა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ეროვნული საბჭოს (პარლამენტის) წევრად. იყო პარლამენტის საკონსტიტუციო კომისიის წევრი, შემდგომ კი კომისიის მდივანი. საარქივო წყაროების თანახმად, აქტიურად მონაწილეობდა კომისიის მუშაობაში, ევალებოდა თეორიული მასალების შეგროვება და კომისიისთვის გაცნობა. 1919 წლის თებერვალს დამფუძნებელი კრების არჩევნებში მონაწილეობდა საქართველოს სოციალისტ-რევოლუციონერთა პარტიის სიით, თუმცა მანდატი ვერ მოიპოვა, საკანდიდატო სიაში 31-ე ნომერი იყო. დამოუკიდებლობის პერიოდში იყო ქ.შ.წ.კ.გ.ს საზოგადოების გამგეობის წევრი. აქვეყნებდა წერილებს ესერთა პარტიულ გაზეთ „შრომაში“. 1921 წლის იანვარში სოციალ რევოლუციონერების მიერ გამოქვეყნებული საკონსტიტუციო პროექტის მთავარი დებულებები სწორედ მისი შემუშავებული იყო. საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ დარჩა საქართველოში. თავდაპირველად მუშაობდა სასამართლო უწყებებში, თანამშრომლობდა სოციალ-რევოლუციონურ ჯგუფებთან. შეეწირა საბჭოთა ტერორს და დახვრიტეს.
იან ეინასტო
იან ეინასტო (Jaan Einasto; დ. 23 თებერვალი, 1929) — ესტონელი ასტროფიზიკოსი, გალაქტიკური და გარეგალაქტიკური ასტრონომიის სპეციალისტი და დაკვირვებადი სამყაროს ფართომასშტაბიანი სტრუქტურის ერთ-ერთი აღმომჩენი.
ბიოგრაფია
იან ეინასტო დაიბადა 1929 წლის 23 თებერვალს, ტარტუში. მისი მამა პატრიოტი ესტონელი იყო, რის გამოც, მან იანს ესტონეთის ანაგრამა — ეინასტო შეურჩია გვარად. 1952 წელს, ტარტუს უნივერსიტეტი დაამთავრა. 1953 წლიდან, იგი ტარტუს ობსერვატორიაში, კოსმოლოგიის განყოფილების ხელმძღვანელ მეცნიერად მუშაობდა. 1955 წელს, იგი ფილოსოფიის, ხოლო 1972 წელს, ფიზიკური და მათემატიკური მეცნიერებების დოქტორი გახდა. 1992-1995 წლებში, იან ეინასტო ტარტუს უნივერსიტეტში, კოსმოლოგიის პროფესორი იყო. დიდი ხნის განმავლობაში, ეინასტო, ტალინში მდებარე ესტონეთის მეცნიერებათა აკადემიის ასტრონომიისა და ფიზიკის განყოფილებას ხელმძღვანელობდა. იგი ევროპული აკადემიის, ევროპის ასტრონომიული და სამეფო ასტრონომიული საზოგადოებების წევრია. მიღებული აქვს ესტონეთის ეროვნული მეცნიერების სამი ჯილდო.
მისი ნამუშევრების ძირითადი ნაწილი, გალაქტიკურ და გარეგალაქტიკურ ასტრონომიასთან და კოსმოლოგიასთანაა დაკავშირებული. მან გამოიკვლია სამყაროს ფართომასშტაბიანი სტრუქტურა და მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ გალაქტიკები და მათი გროვები, გალაქტიკების ზეგროვათა ჯგუფში შედიან, რომლებიც ე.წ. ვოიდებს წარმოქმნიან. ეინსტომ განავითარა თეორია, ავტომატური და ნახევრად ავტომატური ტელესკოპებით დედამიწის ხელოვნურ თანამგზავრებზე დაკვირვების შესახებ, კერძოდ, მისი იდეა იყო თანამგზავრებზე დასაკვირვებლად ტელესკოპების ოთხღერძოვან სისტემაზე დამაგრება.
1994 წელს აღმოჩენილი ასტეროიდი — 11577 Einasto, იან ეიანსტოს საპატივცემოდ, მის სახელს ატარებს.
2014 წელს, იან ეინასტო, გრიუბერის პრემიის ლაურეატი გახდა (კენეთ ფრიმენთან, ბრენტ ტალთან და სიდნი ვან-დენ-ბერგთან ერთად) კოსმოლოგიის დარგში, გალაქტიკების (მათ შორის, ადგილობრივი ჯგუფი) სტრუქტურის და შემადგენლობის შესწავლისთვის.
კოტაბატო (ქალაქი)
კოტაბატო (ოფიციალურად ქალაქი კოტაბატო (მაგ: Ingud nu Kutawatu;; ტაგ: Lungsod ng Cotabato) — მესამე კლასის დამოუკიდებელი შემადგენელი ქალაქი ფილიპინებში, მაგინდანაოს პროვინციაში, ბანგსამოროს რეგიონში. 2015 წლის აღწერით ქალაქის მოსახლეობა 299 438 ადამიანს შეადგენს და ფილიპინებში დამოუკიდებელ შემადგენელ ქალაქებს შორის ყველაზე მეტად დასახლებული ქალაქია.
კოტაბატო ადრე ფილიპინების XII რეგიონის რეგიონულ ცენტრს წარმაოდგენდა, მაგრამ ბანგსამოროს ორგანული კანონის რატიფიცირების შემდეგ ბანგსამოროს შემადგენლობაში აღმოჩნდა და მისი რეგიონული ცენტრი გახდა. ქალაქი გეოგრაფიულად მაგინდანაოს პროვინციაში მდებარეობს, მაგრამ დამოუკიდებელი შემადგენელი ქალაქის სტატუსი გაგმო პროვინციული მთავრობის რეგულაციებისგან თავისუფალია. სტატისტიკური მიზნებით ფილიპინების სტატისტიკის სააგენტო კოტაბატოს დამოუკიდებელ ერთეულად გამოყოფს.
გეოგრაფია
კოტაბატო მანილიდან 1 294.4 კმ-ის (698.9 საზღვაო მილი) დაშორებით მდებარეობს. ჩრდილოეთიდან სულთან-კუდარათის მუნიციპალიტეტები: კაბუნტალანი და დათუ-ოდინ-სინსუათი ესაზღვრება. დასავლეთით ილანის ყურე, მოროს ყურის ნაწილი მდებარეობს. კოტაბატოს ფართობი 176 კმ²-ია. ქალაქი მდინარე მინდანაოსა და პულანგის შეერთების ადგილას მდებარეობს.
ურბანული სივრცეები
კოტაბატო 27 ურბანულ ბარანგაის მოიცავს, რომლებიც ორ მთავარ ურბანულ სივრცედ იყოფა: ქვედა საქალაქო სივრცედ და ზედა საქალაქო სივრცედ.
ქვედა საქალაქო სივრცე
ქვედა საქალაქო სივრცე მოიცავს პობლაკიონისა და ბაგუის ბარანგაებს, სადაც 150 000-ზე მეტი ადამიანი ცხოვრობს. ტერიტორია ზღვის დონეზე დაბლა მდებარეობს და ხშირი წყალდიდობებია დამახასიათებელია. კოტაბატოს ეს სივრცე საბანკო, სავაჭრო და კომერციული ცენტრია. ქალაქის ამ ნაწილში 20-მდე ბანკია განთავსებული, მათ შორის ფილიპინების ცენტრალური ბანკიც. ქვედა საქალაქო სივრცეში მდებარეობს რამდენიმე მთავარი სასწავლო დაწესებულებაც, როგორებიცაა: ნოტრ-დამის უნივერსიტეტი, კოტაბატოს ცენტრალური საპილოტე სკოლა და სხვ.
ზედა საქალაქო სივრცე
ზედა საქალაქო სივრცე მოიცავს ბარანგაებს როსარის სიმაღლეებიდან ქალაქის მერიამდე. ეს ნაწილი ქალაქის სერვის ცენტრია, რადგანაც XII რეგიონისა და ბანგსამოროს რეგიონული სამთავრობო სააგენტოები აქაა განლაგებული. ზედა საქალაქო სივრცეში მდებარეობს კოტაბატოს რეგიონული და სამედიცინო ცენტრი, საგანმანათლებლო დაწესებულებები, როგორებიცაა: კოტაბატოს სახელმწიფო პოლიტექნიკური კოლეჯი, AMA-ის კომპიუტერული კოლეჯი და სხვ.
ტოპოგრაფია
ქალაქი მაგინდანაოს პროვინციის დაბლობ ნაწილში მდებარეობს. კოტაბატოში სულ 37 ბარანგაია, რომლებიც დაბლობ და მცირედ დახრილ ფერდობებზეა გაშენებული. ქალაქი ორი მდინარის დელტასთანაა გაშლილი. ტერიტორიის 70%-ზე მეტი ზღვის დონეზე დაბლა მდებარეობს. ზღვის დონიდან შედარებით მაღლა მხოლოდ ორი ობიექტი მდებარეობს: PC ბორცვი და ტიმაკოს ბორცვი, შესაბამისად, ზღვის დონიდნა 90 და 150 ფუტის სიმაღლეზე.
ურბანული სივრცეები ქალაქის ცენტრალურ ნაწილშია განთავსებული, ხოლო სამხრეთ-დასავლეთ და სამხრეთ-აღმოსავლეთ ნაწილში შერეული გამოყენების სასოფლო-სამეურნეო დასახლებებია. ქალაქის მდინარეები ბუნებრივი დრენაჟის ფუნქციასაც ასრულებენ და სოფლის მეურნეობაში, ინდუსტრიულ და საყოფაცხოვრებო საქმიანობაშიც გამოიყენება.
ბარანგაები
კოტაბატო პოლიტიკურად 37 ბარანგაიდ იყოფა. ფილიპინების სტატისტიკის სააგენტოს კლასიფიკაციით მათგან 27 ურბანულია.
კლიმატი
კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციით კოტაბატო ეკვატორულ კლიმატურ სარტყელში მდებარეობს. ნალექების საშუალო წლიური მაჩვენებელი 2 487.8 მმ-ს უდრის.
დემოგრაფია
კოტაბატოს მოსახლეობის ნახევარი მაგინდანაოს ეთნიკურ ჯგუფს მიეკუთვნება. 14% სებუანოს ეთნიკური ჯგუფის წარმომადგენელია, 9.7% — ტაგალები არიან, 5.6% — ჰილიგაინონები, 2.7% — ბინისაიები და 2% — ჩინელები. მცირე ეთნიკურ ჯგუფებს მიეკუთვნებიან ტაუსუგები, ტედურაიები, ილოკანოები, მარანაოები და ინდოელები.
რელიგია
ფილიპინების სტატისტიკის სააგენტოს მონაცემებით (2015) კოტაბატოს მოსახლეობის 76.15% ისლამის, ძირითადად სუნიზმის მიმდევარია. რელიგიურ უმცირესობებს ქრისტიანები, ბუდისტები და სხვა სექტების წარმომადგენლები მიეკუთვნებიან.
ფილიპინების მასშტაბით ყველაზე მეტი მეჩეთი კოტაბატოში მდებარეობს. სულთან ჰაჯი ჰასანალ ბოლკიაჰის მეჩეთი 15 000 მლოცველს იტევს. ქალაქი კოტაბატოს არქიეპარქიას მიეკუთვნება, რომელიც რომის კათოლიკური ეკლესიის დაქვემდებარებაშია.
ჩესკა-ტრშებოვა
ჩესკა-ტრშებოვა — ქალაქი ჩეხეთში, პარდუბიცის მხარეში, უსტი-ნად-ორლიცის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობის მიხედვით სიდიდით მეორე ქალაქი პარდუბიცის მხარეში. ჩესკა-ტრშებოვას ფართობი 41 კმ²-ია, ხოლო მოსახლეობა 2014 წლის მონაცემებით დაახლოებით 15 ათ. მცხ. გაშენებულია მდინარე ტრშებოვკის ქვაბულში ჩრდილოეთიდან სამხრეთისკენ, ხოლო აღმოსავლეთით და დასავლეთით ქალაქს აკრავს ტყიანი ქედები. 1845 წელს ქალაქზე გაიყვანეს რკინიგზა, რის შემდეგაც ჩესკა-ტრშებოვა სარკინიგზო კვანძად იქცა და დაიწყო ქალაქის სწრაფი ზრდა. 1995 წელს ქალაქის ისტორიული ცენტრი არქიტექტურულ დაცულ ზონად გამოცხადდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეხეთის ქალაქები
პოპ-ივანი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:უკრაინის მთები
ბონტოკი (მთის პროვინცია)
ბონტოკი (ოფიციალურად ბონტოკის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Bontoc) ― მეორე კლასის მუნიციპალიტეტი მთის პროვინციის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 24 104 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 16 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:მთის პროვინციის მუნიციპალიტეტები
სუბტანხალიის რაიონი
სუბტანხალიის რაიონი (Distrito de Subtanjalla) — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის იკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 429 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 16 931 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 87 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 193.9 კმ²-ია.
გაი პრეტი
გაი პრეტი (დ. 3 იანვარი, 1962) — ინგლისელი სესიური ბას-გიტარისტი, სიმღერების ავტორი, მსახიობი და კომიკოსი. სხვადასხვა წლებში გამოდიოდა შემსრულებლებთან, რომელთა შორის იყვნენ ან არიან: დევიდ გილმორი, პინკ ფლოიდი, გერი მური, Roxy Music, მაიკლ ჯექსონი, Echo & the Bunnymen, Coverdale Page, კირსტი მაკ-კოლი, The Smiths, Tears for Fears, Lemon Jelly, The Orb, All Saints, Icehouse, მადონა, სტივენ დაფი, რობი რობერტსონი, ბილი პილგრიმი, ალაჰ-რაკჰა რაჰმანი, Whitesnake, Womack & Womack და Toy Matinee. იგი არის The Transit Kings-ის წევრი (The Orb-ის ალექს პატერსონის გარდა). პრეტი აგრეთვე მონაწილეობდა მსახიობის სახით და მუშაობდა სხვადასხვა ფილმის საუნდტრეკზე.
გაი პრეტი ცნობილია პინკ ფლოიდის 1987–1989 და 1994 წლების ტურნეებში ბას-გიტარისტის/დამატებითი ვოკალისტის სახით მონაწილეობით. იგი დაქორწინებულია რიჩარდ რაიტის შვილ გალაზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 3 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1962 კატეგორია:ინგლისელი როკ ბას-გიტარისტები
იურაკმარკის რაიონი
იურაკმარკის რაიონი (Distrito de Yuracmarca) — რაიონი პერუში, ანკაშის რეგიონის უაილასის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 1518 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 835 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 3.24 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 565.7 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ანკაშის რეგიონის რაიონები კატეგორია:უაილასის პროვინციის რაიონები
ადმირალ-ნეველი
პეტრე I-მა მეზღვაურთა პოპულარიზაციის მიზნით საფუძველი ჩაუყარა ზღვაოსანთა სპორტულ ღონისძიებას. ყოველ კვირა დღეს გამართულ ღონისძიებას უძღვებოდა ნევის ადმირალი. ეს იყო საზღვაო სპორტის პირველი ჩანასახი.
არტაბან III
არტაბან III — პართიის მეფე არშაკიდების დინასტიიდან. არტაბან III სამეფო ტახტზე ვონონ I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 12 წელს და დასრულდა 38, მის შემდეგ კი ტახტზე გოტარზ II და ვარდანი ავიდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არშაკიდები კატეგორია:პართიის მეფეები
დავით ბააზოვის ქუჩა
დავით ბააზოვის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, კრწანისის რაიონში (ქვემო უბანი); კოტე (კონსტანტინე) აფხაზის ქუჩიდან ჰოვანეს თუმანიანის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XIX საუკუნეში. 1934 წლის გეგმაზე დატანილია როგორც ალიმ რიჟინაშვილის შესახვევი. შემდეგ იერუსალიმის შესახვევი ერქვა. თბილისის მთავარი რაბინის წინადადებით ქუჩას 1998 წელს დავით ბააზოვის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
ბააზოვი
კანდონი
კანდონი (ოფიციალურად ქალაქი კანდონი) ― მეოთხე კლასის ქალაქი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2015 წლის აღწერით, ქალაქის მოსახლეობა 60 623 ადამიანს შეადგენს.
კანდონს ხშირად „ფილიპინების თამბაქოს დედაქალაქს“ უწოდებენ, რადგანაც ქვეყნის მასშტაბით ვირჯინიის ტიპის თამბაქოს უდიდესი მწარმოებელია.
გეოგრაფია
კანდონი სამხრეთ ილოკოსის პროვინციის ქვემო ცენტრალურ ნაწილში მდებარეობს. ქალაქს „C“-ის მოყვანილობა აქვს და ზღვის დონიდან 10-500 ფუტის სიმაღლეზე მდებარეობს. კანდონი ეროვნული დედაქალაქის რეგიონიდან 346 კმ-ის, ხოლო ვიგანიდან 61 კმ-ის დაშორებით მდებარეობს.
კლიმატი
ქალაქის კლიმატი ოქტომბრიდან მაისამდე მეტწილად მშრალია. უკიდურეს სამხრეთ ნაწილი მთელი წლის მანძილზე უფრო ტენიანი და წვიმიანია, ხოლო აღმოსავლეთი ნაწილი უფრო მშრალია და მცირე ნალექიანობით გამოირჩევა. ყველაზე ნალექიანი თვე აგვისტოა, ხოლო ყველაზე მშრალი — იანვარი და თებერვალი. ქალაქის საშუალო ტემპერატურა 27 °C-ა (81 °F). ყველაზე ცივი თვე იანვარია.
ბარანგაები
კანდონი 42 ბარანგაიდ იყოფა.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ილოკოსის ქალაქები
კარაპეტიანის სახელობის გეოლოგიური მუზეუმი
კარაპეტიანის სახელობის გეოლოგიური მუზეუმი — დაარსდა 1937 წელს და 2012 წელს რეკონსტრუქცია განხორციელდა. მუზეუმში განთავსებულია შემდეგი განყოფილებები: მინერალოლოგია, პალეონტოლოგია, პეტროგრაფია, ბუნებრივი რესურსები, მინერალური წყლები სომხეთში, სომხეთის ბუნებრივი ძეგლები.
ისტორია
სომხეთის გეოლოგიური მუზეუმი დაარსდა 1938 წლის ივნისში, გამოჩენილი გეოლოგის, პროფესორ ჰოჰან კარაპეტიანის მდიდარი და მრავალფეროვანი კოლექციების საფუძველზე და სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის სომხური ფილიალის გეოლოგიურ მეცნიერებათა ინსტიტუტის მიმდებარედ. მუზეუმი შეიქმნა 1410 ნიმუშით, ახლა მუზეუმს აქვს 14 000-ზე მეტი ექსპონატი.
თავიდან მუზეუმში მუშაობდა 3 მუშა, რიცხვი 8-მდე გაიზარდა.
გამოფენის ორგანიზება უკავშირდებოდა მოსკოვში მე-17 საერთაშორისო გეოლოგიური კონგრესის მონაწილეთა ჯგუფის სურვილს გაეცნოს სომხეთის გეოლოგიას. ყველა მონაწილე აღფრთოვანებული იყო ექსპონატებითა და სომხური გეოლოგიური ექსკურსიებით. მუზეუმის დაარსება მნიშვნელოვანი მოვლენა იყო რესპუბლიკის გეოლოგიურ მეცნიერებაში; შეიქმნა მასალების ცენტრალიზაციის, დამუშავების, ჩვენების და შენახვის ერთიანი ცენტრი. 1944 წელს ჰ. კარაპეტიანის გარდაცვალების შემდეგ მას მუზეუმი დაარქვეს.
მოგვიანებით მუზეუმის კოლექციები ყოველდღიურად ავსებდა ინსტიტუტის ექსპედიციების მიერ შეგროვებული ნიმუშებით. გეოლოგიის მუზეუმი, როგორც აკადემიური, სამეცნიერო სისტემის ერთეული, არის მოწოდებული ინსტიტუტის სამეცნიერო ნაშთების პოპულარიზაციის განსახორციელებლად. ამრიგად, ინსტიტუტის თემატური ნამუშევრების ამსახველი კოლექციები მნიშვნელოვან ადგილს იკავებენ სხვადასხვა ნიმუშების გვერდით. ყოველწლიურად მუზეუმში იმართება "გეოლოგთა დღე", "წყლის მსოფლიო დღე" და ცნობილი გეოლოგების ხსოვნისადმი მიძღვნილი სხვა ღონისძიებები.
მუზეუმში არის მინერალების დარბაზი, სადაც ნაჩვენებია იშვიათი და ლამაზი ძვირფასი და ნახევრადძვირფასი ქვები, რომლებიც ჩამოტანილი აქვთ მთელი მსოფლიოდან, მათ შორის სომხეთის სხვადასხვა რეგიონებიდან․ მინერალები კლასიფიცირდება ქიმიური ფორმულების და ჯგუფების მიხედვით.
გეოლოგიაში განსაკუთრებული ყურადღება ექცევა დისტანციური გეოლოგიური წარსულის ცხოველთა ნამარხებს (ფაუნა) და მცენარეულობას (ფლორა).
ჩანაბი
ჩანაბი (Çənnəb) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ორდუბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	507 კაცი.
კარაპეტიანის სახელობის გეოლოგიური მუზეუმი
ისტორია
პალეონტოლოგიის განყოფილებაში ნაჩვენებია ნამარხი სპილოს ჩონჩხი. ეს ნამარხი ნაპოვნია semigravel-ში, გიუმრის მახლობლად, კაზაკთა ფოსტის დაბა. დეპოზიტები ჩასმული იყო ტუფის გადაფარვით მდებარე ლაქუსტრიულ ფენებში. ძვლებისგან მიღებული რენტგენოლოგიური მონაცემებით, ნაშთები თარიღდება მინიმუმ 1.000.000 წლით.
ჩანაბი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ორდუბადის რაიონის სოფლები
კარაპეტიანის სახელობის გეოლოგიური მუზეუმი
ისტორია
სომხეთი დიდი ხანია ცნობილია თავისი მინერალური საბადოებით. ისტორიულად აქ სამთო ოქროს, სპილენძის, რკინის, დარიშხანის, ანტიმონიის, სხვადასხვა თვლებით, ნახევრად ძვირფასი და სამრეწველო ქვებით არის დანაღმული.
ლიტერატურა
კატეგორია: სომხეთი კატეგორია: მუზეუმები კატეგორია: კავკასია
გოტარზ II
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არშაკიდები
ზაალ ბატონიშვილი
ზაალ ბატონიშვილი (დ. 1428 – გ. 1442) – ქართველი ბატონიშვილი. ერთიანი საქართველოს მეფის, ალექსანდრე I–სა და მისი მეორე მეუღლის, თამარის უმცროსი ვაჟი. გიორგი VIII–სა და ვახტანგ IV–ის ძმა.
გარდაიცვალა 1442 წელს, 14 წლის ასაკში.
ლიტერატურა
• Cyrille Toumanoff, Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au XIXe siècle: Tables généalogiques et chronologiques, Rome, 1990, p. 139-140.
კატეგორია:საქართველოს სამეფოს ბაგრატიონები კატეგორია:დაბადებული 1428 კატეგორია:გარდაცვლილი 1442
მალიქზადე
მალიქზადე (Məlikzadə) — სოფელი აზერბაიჯანში, ბელაქანის რაიონში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბელაქანის რაიონის სოფლები
ხაბაროვსკის საერთაშორისო აეროპორტი
ხაბაროვსკის საერთაშორისო აეროპორტი (Международный Аэропорт Хабаровска) (IATA: KHV, ICAO: UHHH) — საერთაშორისო აეროპორტი რუსეთში. მდებარეობს ქალაქ ხაბაროვსკიდან ჩრდილო-აღმოსავლეთით 9 კმ-ში. აეროპორტი წარმოადგენს Amur Airlines-ის, Aurora Airline-ის, Khabarovsk Airlines-ის, S7 Airlines-ისა და Vostok Aviation-ის ჰაბს. 2013 წელს მგზავრების რაოდენობამ 2 089 000 კაცი შეადგინა.
სქოლიო
კატეგორია:რუსეთის აეროპორტები კატეგორია:საერთაშორისო აეროპორტები
შავი თვალის გალაქტიკა
შავი თვალის გალაქტიკა (ასევე დემონის თვალის გალაქტიკა; კატალოგში მესიე 64, M64, ან NGC 4826) — სპირალური გალაქტიკა ბერენიკეს თმების თანავარსკვლავედის მიმართულებით. იმის გამო, რომ საკმაოდ კაშკაშაა და კარგად ჩანს უბრალო ტელესკოპებშიც კი, განსაკუთრებით პოპულარულია მოყვარულ ასტრონომებში. 1779 წელს აღმოჩინა ინგლისელმა ასტრონომმა ედუარდ პიგოტმა; მისგან დამოუკიდებლად, იმავე წელს აღმოაჩინა გერმანელმა იოჰან ელბერტ ბოდემ, 1780 წელს კი ფრანგმა შარლ მესიემ. კაშკაშა ბირთვის გარშემო, გალაქტიკას გარს აკრავს შთამნთქმელი მტვერი, რის გამოც მას „შავი თვალის გალაქტიკას“ უწოდებენ.
მახასიათებლები
მესიე 64-ის ვარსკვლავთშორისი სივრცე შედგება ერთმანეთის საწინააღმდეგოდ მოძრავი ორი დისკისგან, რომლებიც თითქმის თანაბარი მასისაა. შიდა დისკში დიდი რაოდენობითაა კოსმოსური მტვერი. ამ გალაქტიკის ირგვლივ განვითარებად შესაძლო სცენარებს შორისაა მის თანამგზავრ, გაზით მდიდარ გალაქტიკასთან შერწყმა და გალაქტიკათშორისი ღრუბლების შთანთქმა.
სქოლიო
კატეგორია:სპირალური გალაქტიკები კატეგორია:მესიეს ობიექტები
იუნუს წულუკიძე
ბიოგრაფია
1918 წელს სოციალ-დემოკრატიული მუშათა პარტიის სიით გახდა ეროვნული საბჭოს წევრი. დამოუკიდებლობის პერიოდში, მემედ აბაშიძესთან და სხვა მაჰმადიან ქართველებთან ერთად, სათავეში ედგა ბათუმის ოლქის საქართველოს ფარგლებში დაბრუნებისათვის პოლიტიკურ ბრძოლას, 1919 წელს მონაწილეობა მიიღო „სამუსლიმანო საქართველოს განმათავისუფლებელი კომიტეტის“ შექმნაში. დამოუკიდებლობის შემდგომი პერიოდის ბიოგრაფიული ცნობები არ მოიძებნა. დაუზუსტებელი ინფორმაციით, დაიღუპა 1920-იან წლებში სარკინიგზო ინციდენტის შედეგად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1880 კატეგორია:გარდაცვლილი 1921 კატეგორია:საქართველოს სოციალ-დემოკრატები კატეგორია:საქართველოს ეროვნული საბჭოს წევრები ი
ტატეს რაიონი
ტატეს რაიონი (Distrito de Tate) — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის იკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 392 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 699 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 520 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 7.07 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იკის პროვინციის რაიონები
იაკობ ბურკჰარდტი
იაკობ ბურკჰარდტი (დ. 25 მაისი, 1818, ბაზელი, შვეიცარია — გ. 8 აგვისტო, 1897, ბაზელი, შვეიცარია) — შვეიცარელი ხელოვნებათმცოდნე, კულტუროლოგი და მნიშვნელოვანი პერსონა ისტორიოგრაფიის ორივე სფეროში. იგი ცნობილია, როგორც ერთ-ერთი უმთავრესი ფიგურა კულტურის ისტორიაში. ზიგფრიდ გიდიონმა ბურკჰარდტი შემდეგნაირად დაახასიათა: „რენესანსის ეპოქის დიადი აღმომჩენი, რომელმაც პირველად აჩვენა, თუ როგორ უნდა იყოს ეპოქა წარმოდგენილი მთლიანობაში, არა მხოლოდ მხატვრობით, სკულპტურით და არქიტექტურით, არამედ, საზოგადოებრივი დაწესებულებებითაც“. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევარია „რენესანსის ცივილიზაცია იტალიაში“ (1860).
ბიოგრაფია
მინი|მარჯვნივ|ბურკჰარდტის გამოსახულება შვეიცარულ ათასფრანკიან ბანკნოტზე. პროტესტანტი სასულიერო პირის შვილი, იაკობ ბურკჰარდტი დაიბადა 1818 წლის 25 მაისს, ბაზელში, სადაც თეოლოგიას სწავლობდა, წმინდა ორდენების მიღების იმედით. თუმცა, ვილჰელმ მარტინ ლებერეხტ დე ვეტეს გავლენით, მან მღვდლად კურთხევა არ გადაწვიტა. 1839 წელს, ბურკჰარდტმა ხარისხი მიიღო და ბერლინის უნივერსიტეტში ისტორიის, კერძოდ, ხელოვნებათმცოდნეობის შესასწავლად გადავიდა. ბერლინში, იგი ლეოპოლდ ფონ რანკეს მიერ ჩატარებულ ლექციებს ესწრებოდა, რომელიც ისტორიას მიიჩნევდა არა როგორც სუბიექტურ აზრებზე, არამედ, როგორც წყაროებსა და ჩანაწერებზე დაფუძნებულ საპატიო აკადემიურ დისციპლინას. 1841 წლის გარკვეული პერიოდი, მან ბონის უნივერსიტეტში გაატარა, სადაც, ხელოვნებათმცოდნე ფრანც თეოდორ კუგლერი ასწავლიდა, რომელსაც ბურკჰარდტმა საკუთარი პირველი წიგნი Die Kunstwerke der belgischen Städte მიუძღვნა (1842). 1843-1855 წლებში, იგი ბაზელის უნივერსიტეტში ასწავლიდა, ხოლო შემდეგ — შვეიცარიის უმაღლეს ტექნიკურ უნივერსიტეტში, ციურიხში. 1858 წელს, იგი ბაზელში დაბრუნდა, საკუთარი პროფესიით მოღვაწეობისთვის, რასაც 1893 წლამდე, საპენსიო ასაკის მიღწევამდე უძღვებოდა. 1886 წელს, მან მხოლოდ ხელოვნებათმცოდნეობის სწავლება დაიწყო. ბურკჰარდტმა ორჯერ თქვა უარი გერმანულ უნივერსიტეტებში თანამდებობების დაკავებაზე — 1867 წელს, ტიუბინგენის უნივერსიტეტში და 1872 წელს, ბერლინის უნივერსიტეტში.
ბურკჰარდტი გამოსახულია შვეიცარულ ათასფრანკიან ბანკნოტზე.
ნამუშევრები
ბურკჰარდტის ისტორიული ჩანაწერები დიდი მნიშვნელობის მატარებელია იმ თვალსაზრისით, რომ ისინი ისტორიის შესწავლაში ხელოვნების მნიშვნელობას წარმოაჩენენ. იგი იყო „ხელოვნებათმცოდნეობის დამფუძნებელ მამათგან“ და კულტუროლოგიის თავდაპირველ შემქმნელთაგან ერთ-ერთი. ჯონ ლუკაქსის მიხედვით, იგი კულტუროლოგიის პირველი ოსტატი იყო, რომელიც აღწერდა გარკვეული ეპოქის, ხალხის და ადგილების სულს და გამოხატვის ფორმებს. მისმა ინოვაციურმა დაახლოებამ ისტორიულ კვლევებთან, ხაზი გაუსვა ხელოვნების მნიშვნელობასა და მის ფასდაუდებელ ღირებულებას, როგორც ისტორიის შესწავლისთვის საჭირო ძირითადი წყარო. ბურკჰარდტი იყო ერთ-ერთი პირველი ისტორიკოსი, რომელმაც წინა პლანზე გადმოიტანა მე-19 საუკუნის ცნება, რომ „ისტორია წარსულის პოლიტიკაა, ხოლო პოლიტიკა — დღევანდელი ისტორია“. მისი არასისტემატიური დაახლოება ისტორიასთან, საკმაოდ ეწინააღმდეგებოდა ჰეგელიანობის განმარტებებს (რომელიც იმ პერიოდში აქტუალური იყო), ეკონომიზმს (როგორც ისტორიის ინტერპრეტაცია) და პოზიტივიზმს.
1838 წელს, ბურკჰარდტმა პირველად იმოგზაურა იტალიაში და გამოაქვეყნა პირველი საკუთარი მნიშვნელოვანი სტატია — „Bemerkungen über schweizerische Kathedralen“ („შენიშვნები შვეიცარიის საკათედრო ტაძრების შესახებ“). ბაზელის უნივერსიტეტს, მან ლექციათა რიგი გადასცა, რომელიც 1943 წელს, Pantheon Books Inc.-მა გამოაქვეყნა, სახელწოდებით — „ძალდატანება და თავისუფლება: ისტორიის ინტერპრეტაცია იაკობ ბურკჰარდტის მიერ“. 1847 წელს, მან კუგლერის ორი მნიშვნელოვანი ნამუშევრის — Geschichte der Malerei-ს და Kunstgeschichte-ს ახალი გამოცემები გამოაქვეყნა, ხოლო 1853 წელს, საკუთარი ნამუშევარი — Die Zeit Constantins des Grossen („კონსტანტინე დიდის ეპოქა“)გამოსცა. 1853-1854 წლების გარკვეული პერიოდი, მან იტალიაში გაატარა. ამ დროის განმავლობაში, იგი მასალებს აგროვებდა Der Cicerone: Eine Anleitung zum Genuss der Kunstwerke Italiens („ციცერონი: ან, ხელოვნების დამხმარე სახელმძღვანელო მხატვრობისთვის იტალიაში მოგზაურებისთვის“)-ს დასაწერად, რომელიც ასევე კუგლერს მიუძღვნა. ბურკჰარდტის ნამუშევარი — „ყველაზე დახვეწილი მოგზაურთა გზამკვლევი, რაც კი ოდესმე დაწერილა“, რომელმაც სკულპტურა, არქიტექტურა და მხატვრობა მოიცვა, იტალიაში მოგზაურთათვის შეუცვლელ გზამკვლევად იქცა."
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1818 კატეგორია:გარდაცვლილი 1897 კატეგორია:შვეიცარელი ისტორიკოსები
ტაკინი
ტაკინი (Budorcas taxicolor) — წყვილჩლიქოსანი ძუძუმწოვარი ძროხისებრთა ოჯახისა. ერთადერთი სახეობა ამავე სახელწოდების მქონე გვარში. ბჰუტანის ეროვნული ცხოველი.
მისი სხეულის სიგრძეა 220 სმ-მდე, სიმაღლე მინდაოში 130 სმ-მდე, მასა 350 კგ-მდე. მამლები შესამჩნევად აღემატებიან დედლებს. სხეულის აგებულება მკვრივია, ტანი მასიური, ზურგი დახრილი. თავი წაგრძელებულია, აქვს დიდი დრუნჩი. რქები დასაწყისთან დაახლოებულია, ჯერ აქეთ-იქით მიემართება, შემდეგ უკან; ბოლოები მცირედ შეღუნულია. მამლის რქა 50 სმ-მდეც შეიძლება გაიზარდოს, დედლისა რამდენადმე მცირეა. ბეწვი გრძელი და ხშირია, სხეულის ქვედა ნაწილზე მეტად წაგრძელებულია; ნიკაპსა და ყელზე წვერი აქვს. შეფერილობა თეთრ-ყვითლიდან მურა-წითურამდეა, დასდევს ოქროსფერი ელფერი.
გავრცელებულია აღმოსავლეთ ინდოეთის, ნეპალის, ტიბეტის, ჩინეთის (სიჩუანისა და შენსის პროვინციები) მთებში. გვხვდება სხვადასხვა ლანდშაფტებში, ტყიანი და კლდოვანი მონაკვეთებიდან ალპურ მდელოებამდე. ცხოვრობს მცირე ზომის ჯოგებად; ბებერი მამლები მარტოხელები არიან.
იკვებება ბალახით, ხისა და ბუჩქის ფოთლებით, ბამბუკის ყლორტებით.
შობს 1, იშვიათად 2 ხბოს; სრულწლოვანებას 3 წლის ასაკში აღწევს. ცოცხლობს 15 წლამდე. რიცხოვნობა იკლებს გადაჭარბებული ნადირობისა და ბუნებრივი საცხოვრებლის განადგურებისა გამო. შეტანილია IUCN-ის წითელ ნუსხაში, ითვლება მოწყვლად სახეობად.
განარჩევენ მის 4 ქვესახეობას:
სქოლიო
კატეგორია:ტაკინი
ბაგინეთის ქუჩა
ბაგინეთის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი); მიხეილ ხვინგიას ქუჩიდან გრიგოლ ნათაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 30-იან წლებში.
მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის შობის ტაძარი
მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის შობის ტაძარი (Храм Рождества Иоанна Предтечи) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ტაძარი დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის პრესნენის რაიონში.
ტაძრის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია იოანე ნათლისმცემლის შობის სახელზე, ხოლო ეგვტერები წმინდა სოფიასა და ალექსი მხედრის, სახელზე.
ტაძარი მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
მოსკოვის იოანე ნათლისმცემლის შობის ტაძრის მშენებლობის დაწყებისა და ასევე დასრულების თარიღად უნდა ჩაითვალოს 1685 წელი. ეს ვარაუდი არ ეწინააღმდეგება იმ ფაქტს, რომ ტაძარში შენახული ხატი წმინდა იოანე ნათლისმცემლის შობა, დათარიღებულია 1686 წლით.
ხის ეკლესიის აგების შემდეგ იწყება ეკლესიის ზრდა ვა განვითარება. 1696 წლის ჩანაწერთა წიგნის მიხედვით სლობოდაში ირიცხებოდა 330 კომლი, რომლის ნაწილიც წმინდა ნიკოლოზის მრევლი იყო. ისტორიულ წყაროებში ნათლისმცემლის ეკლესიის მრევლის შესახებ მოთხრობილია 1693 წელს. ამ დროისათვის მასში გაერთიანებული იყო 196 კომლი, რომლის რიცხვიც 1702 წლისთვის 240-მდე გაიზარდა.
1714 წლისათვის მრევლმა მოითხოვა ახალი ქვის ეკლესიის მშენებლობა. როგორც ჩანს, მშენებლობა დაიწყო, მაგრამ ძალიან მალე ქვეყანაში ქვის შენობების აგება აკრძალეს, რადგან იმპერია სანქტ-პეტერბურგის ასაშენებლად ემზადებოდა. 1728 წელს აკრძალვა შეიცვალა და ეკლესიის მშენებლობაც აღსდგა. დასრულებული ეკლესიის კურთხევა კი მოხდა 1734 წელს.
1804 წელს დაიწვა ეკლესიის ხის სამრეკლო, ახლადაგებული სამრეკლოს სიმაღლე 25 მეტრი იყო ჯვრის ჩათვლით. იგი კლასიციზმის სტილში იყო აგებული. მშენებლობას ხელმძღვანელობდა ვაჭარი ფიოდორ რეზანოვი. სამრეკლოს ქვედა იარუსი სწორკუთხა იყო, რუსტირებული კუთხეებით.
1922 წლის მარტში ხელისუფლებამ დაიწყო კრემლისა და მოსკოვის ეკლესია-მონასტრების ძვირფასეულობის ძარცვა. 31 მარტს გაძარცვეს იოანე ნათლისმცემლის შობის ეკლესიაც.
1930 წელს ეკლესიას აეკრძალა ზარების რეკვა. ომის შემდეგ წლებში, საეკლესიო ცხოვრების გამოცოცხლებამ შესაძლებელი გახადა ტაძრის გარემონტება. ძირითადი სარემონტო სამუშაოები მიმდინარეობდა 1960-იან წლებში. აღადგინეს მხატვრობა, მოაოქროვეს აღსავლის კარი, აღადგინეს ქორკანდელი. ეკლესია გადახურეს მეტალის ფირფიტებით. ამ სახით ეკლესიამ მოაღწია ჩვენამდე.
საბჭოთა პერიოდის შემდეგ შესაძლებელი გახდა მრევლისთვის განსხვავებული აქტივობების განხორციელება. 1990-იან წლებში დაიწყო აქტიური სარემონტო სამუშაოები. ეკლესიასთან მოქმედებს საკვირაო სკოლა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ადონ ვიენელი
ადონ ვიენელი (Ado Viennensis; დ. დაახლ. 800 — გ. 875) — წმინდანი, ბენედიქტელი ბერი, ვიენის არქიეპისკოპოსი, ისტორიკოსი და ჰაგიოგრაფი.
დაიბადა არისტოკრატის ოჯახში. სიყმაწვილეში შევიდა ფერიერის სააბატოში, სადაც სწავლებას გადიოდა ცნობილ სწავლულთან და მწერალთან აბატ სერვატ ლუპასთან. 848 წელს იძულებული გახდა დაეტოვებინა მონასტერი, შემდეგ გაემგზავრა რომში, სადაც დაახლოებით ხუთი წელი გაატარა. 853 წელს დაბრუნდა საფრანგეთში. 860 წელს გახდა ვიენის ეპისკოპოსი. აქტიურად ჩაება თავის მიტროპოლიაში რეფორმების გასატარებლად წარმოებულ საქმიანობაში. ჰქონდა მიმოწერა პაპებთან ნიკოლოზ I-სა და ადრიანე II-სთან.
ადონ ვიენელი განეკუთვნება კაროლინგური აღორძინების კულტურის მოღვაწეთა ჯგუფს. შეადგინა ქრონიკა, რომელიც, საბოლოოდ, მეროვინგების ეპოქის ყველა წმინდანის ცხოვრების აღწერად ჩამოყალიბდა. მანვე შეადგინა „მარტიროლოგი“, რომელმაც დიდი გავლენა მოახდინა შემდგომი დროის მარტიროლოგთა ტრადიციებზე.
კათოლიკურ ეკლესიაში მისი ხსენების დღეა 16 დეკემბერი.
ლიტერატურა
კატეგორია:კათოლიკური ეკლესიის წმინდანები კატეგორია:ფრანგი ეპისკოპოსები კატეგორია:გარდაცვლილი 875
უილა ჰოლენდი
უილა ჯოანა ჩენს ჰოლანდი (Willa Joanna Chance Holland; დ. 18 ივნისი, 1991) — ამერიკელი მსახიობი და მოდელი. ცნობილია თავისი შესრულებული როლებით შემდეგ სერიალებში: როგორც ქეითლინ კუპერი Fox-ის დრამა „მარტოხელა გულები“-ში, აგნეს ენდრიუს როლი ნათამაშები აქვს The CW-ს სერიალ „ჭორიკანა“-ში. სერიალ Kingdom Hearts-ში მონაწილეობა აქვს მიღებული როგორც „აქუა“–გამოგონილი პერსონაჟი. მას მონაწილეობა აქვს მიღებული ამერიკულ სატელევიზიო სერიალ-„ისარში“.
ადრინდელი ცხოვრება
უილა ჰოლენდი დაიბადა 1991 წლის 18 ივნისს, ლოს-ანჯელესში. არის კინემატოგრაფის კეიტ ჰოლენდისა და მსახიობის დარნელ გრეგორიო-დე პალმას ქალიშვილი. დედამისი 1995 წლიდან 1997 წლებში ქორწინებაში იყო პროდიუსერ-ბრიან დე-პალმასთან. გაიზარდა ორ დასთან, ბრიანა ჰოლენდისთან (დ. 1988), და პიპერ დე-პალმასთან (დ. 1996) ერთად. ჰოლენდი 6 კვირის განმავლობაში Palisades Charter-ის უმაღლეს სკოლაში სწავლობდა, თუმცა შემდგომ სწავლა შეწყვიტა სამსახიობო კარიერის გამო.
კარიერა
7 წლის ასაკში, როდესაც უილა ჰოლდენი მეზობლის ბინაში, ნიუ-იორკში თამაშობდა, ის სახლის პატრონმა, ამერიკელმა ფილმის შემქმნელმა, სტივენ სპილბერგმა შეამჩნია, და ჰოლდენის მშობლებს უთხრა: „თქვენ ჰოლდენი კამერის წინ უნდა დააყენოთ“" . ჰოლდენმა შვიდი წლის ასაკში , „Ford Modeling Agency“-ისთან დაიწყო თანამშრომლობა. იგი მოდელობდა რამდენიმე ტანსაცმლის ბრენდისთვის, მათ შორისაა: „Guess“, „Gap“, „Abercrombie & Fitch“, და Ralph Lauren.
ამავე 1999 წელს, დე-პალმამ ჰოლენდი თეატრალურ სააგენტოში წაიყვანა, ამის შემდეგ იგი მრავალ რეკლამაში იხილეს. 2001 წელს, როდესაც ჰოლენდი 10 წლის იყო იგი კინემატოგრაფ მამასთან ერთად „Ordinary Madness“-ში მუშაობდა. 2005 წელს, ჰოლენდი მოდელთან რეიჩელ ნიკოლთან ერთად Fox-ის კრიმინარულ სატელევიზიო სერიალ „ჩვენიანი“-ში გადაიღეს. მან კეიტლინ კუპერის როლი „მარტოხელა გულები“-ში ითამაშა, თავიდან, მესამე სეზონში მას მსახიობ შეილინ ვუდლის ჩანაცვლება მოუხდა, თუმცა მეოთხე სეზონში, სერიალში რეგულარულად იღებდა მონაწილეობას. 2007 წლის დეკემბერს, იგი გადაიღეს დამოუკიდებელ დრამატულ ფილმ „წვეულება ბაღში“, სადაც მან პრობლემატური თინეიჯერის, ეიპრილის როლით ითამაშა. 2008 წლის სექტემბერს, The CW-მ დაანონსა რომ ჰოლენდი დრამატული სატელევიზიო სერიალის, „ჭორიკანა“-ს მეორე სეზონის მესამე ეპიზოდში მიიღებდა მონაწილეობას. 2010 წლის მარტს, ჰოლენდი სერიალის მესამე სეზონის 16 ეპიზოდში, "The Empire Strikes Jack"-ში გადაიღეს.
2010 წლის მაისში, Square Enix-სმა დაანონსა რომ ჰოლენდი „Kingdom Hearts Birth by Sleep“-ის გამოგონილ პერსონაჟს-აქუას გაახმოვანებდა. ვიდეო თამაში 2010 წლის 7 სექტემბერს ჩრდილოეთ ამერიკაში გამოუშვეს. ამავე წელს, ჰოლენდი მნიშვნელოვანი როლით ფანტაზიური, საშინელებათა ჟანრის ფილმ „ლეგიონი“-ში გადაიღეს. მან 1971 წლის ფილმის „ჩალის ძაღლები“-ს ხელმეორედ გადაღებაში ჯენის ჰედონის როლით ითამაშა. ფილმი 2011 წელს გამოუშვეს.
2012 წლის თებერვალს, ჰოლენდიმ The CW-ს სათავგადასავლო სერიალ „ისარი“-ში, სფიდის, ოლივერ ქვინის დის როლის შესრულება დაიწყო. იგი 2018 წლამდე, მეექვსე სეზონამდე, რეგულარურად იღებდა გადაღებებში მონაწილეობას.
ფილმში „ვეფხვის თვალები“, რომელიც 2012 წელს გამოუშვეს, ჰოლენდიმ დევი ვექსლერის როლი შეასრულა, ფილმი დაფუძნებულია 1981 წლის ამავე სახელწოდების მქონდე ნოველის მიხედვით.
სქოლიო
კატეგორია:ამერიკელი მსახიობები კატეგორია:ამერიკელი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 1991 კატეგორია:დაბადებული 18 ივნისი
ვონონ II
ვონონ II — პართიის მეფე არშაკიდების დინასტიიდან. ვონონ II სამეფო ტახტზე გოტარზ II-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 51 წელს და დასრულდა 51, მის შემდეგ კი ტახტზე ვოლოგეზ I ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პართიის მეფეები კატეგორია:არშაკიდები
ედიშერ თოლორაია
ედიშერ თოლორაია (დ. 22 აგვისტო, 1978) — ქართველი იურისტი და პოლიტიკოსი.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1978 წლის 22 აგვისტოს. დაამთავრა ზუგდიდის დამოუკიდებელი უნივერსიტეტი სამართალმცოდნეობის განხრით. 2002-2004 წლებში იყო ზუგდიდის გამგებლის მრჩეველი, გამგეობის მატერიალურ-ტექნიკური განყოფილების წამყვანი სპეციალისტი და გამგეობის დარგობრივი ეკონომიკის განყოფილების მთავარი სპეციალისტი. 2006 წელს იყო ზუგდიდის გამგეობის არასამთსავრობო ორგანიზაციებთან და საზოგადოებასთან ურთიერთობის განყოფილების წამყვანი სპეციალისტი. 2007 წელს — საქართველოს სოციალური დაზღვევის ერთიანი სახელმწუფო ფონდის ზუგდიდის ფილიალის უფროსის მოვალეობის შემსრულებელი, ზუგდიდის რაიონული განყოფილებაში სააგენტოს უფროსი. 2011 წელს იყო სახელმწიფო რწმუნებულის-გუბერნატორის ადმინისტრაციის ადგილობრივი თვითმმართველობისა და სახელმწიფო ორგანოებთან ურთიერთობის სამსახურის მთავარი სპეციალისტი. 2012-2014 წლებში იყო ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგებლის მოადგილე. 2014-2016 წლებში იყო ზუგდიდის მუნიციპალიტეტის გამგებელი. 2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი (გარშემო ზუგდიდის მაჟორიტარი), საარჩევნო ბლოკი: „ქართული ოცნება — დემოკრატიული საქართველო“.
დარქენდი
ბეჰრუდი (Darkənd) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, ორდუბადის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა —  	 500 კაცი.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 26
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 26 მიიღეს 1947 წლის 4 ივნისს. საბჭომ განიხილა რა გაეროს გენერალური ასამბლეის რეზოლუცია 88, შეცვალა გაეროს საერთაშორისო სასამართლოს წევრთა არჩევის პროცედურები.
რეზოლუცია მიიღეს 11 ხმით.
რესურსები ინტერნეტში
0026 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები გაეროს საერთაშორისო სასამართლოს შესახებ კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები უშიშროების საბჭოს პროცედურების შესახებ
ვოლოგეზ I (პართია)
ვოლოგეზ I — პართიის მეფე არშაკიდების დინასტიიდან. ვოლოგეზ I სამეფო ტახტზე ვონონ II-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო 51 წელს და დასრულდა 81, მის შემდეგ კი ტახტზე პაკორ II ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:არშაკიდები კატეგორია:პართიის მეფეები
ატმის ბუგრი
ატმის ბუგრი, ატმის მწვანე ბუგრი, თამბაქოს ბუგრი (Myzus persicae) — მავნე მწერი ბუგრისებრთა ოჯახისა. მცენარეთა მავნებელია, თუმცა გარდა მათი დაზიანებისა, ვირუსულ დაავადებასაც ავრცელებს. საქართველოში იგი სახლობს ატამზე, გარგარზე, ალუბალზე, ბალზე, ლეღვზე, მსხალზე, თამბაქოზე, კარტოფილზე, ჭარხალზე და სხვა. ამ კულტურებს თითქმის ყველა მწვანე ორგანოს უზიანებს. ატმის საფოთლე კვირტების გაშლისთანავე გამოზამთრებული კვერცხებიდან იწყება მატლების გამოჩეკვა, რომლებიც ამ კულტურის ფოთლებით და ყლორტებით იკვებებიან და 3–4 უფრთო პართენოგენურ თაობას იძლევიან. ივნისის ბოლოს ან ივლისის დასაწყისში ბუგრის კოლონიებში ჩნდებიან ფრთიანი ფორმები, რომლებიც სხვა ხეხილოვან და ბალახოვან მცენარეებზე გადადიან, იქ შემოდგომამდე რჩებიან და მრავლდებიან. მწერის ცხოვრებაში არსებითი მნიშვნელობა აქვს ჰაერის ტენიანობას და მკვებავი მცენარის ფოთლის მდებარეობას, რითაც უნდა აიხსნას ის გარემოება, რომ ატმის ბუგრი მიგრირებს კურკოვანი კულტურებიდან ბალახოვნებზე, ბოსტნეულ და ტექნიკურ კულტურებზე, რომლებიც ამ დრიოსათვის მისი კვებისა და გამრავლებისათვის უფრო ხელსაყრელია. ბუგრი აღმოსავლეთ საქართველოში, ზაფხულთან შედარებით, გაზაფხულსა და შემოდგომაზე უფრო ინტენსიურად მრავლდება. შავი ზღვის სანაპიროზე კი პირიქით — ბუგრის განვითარებისა და გამრავლებისათვის ყველაზე ხელსაყრელი პერიოდია ზაფხული, განსაკუთრებით კი მისი მეორე ნახევარი.
ებრძვიან სხვადასხვა მეთოდით: სასარგებლო მწერების მოსაზიდად ნექტარის მომცემ მცენარეებს თესენ ნაკვეთის ირგვლივ, იყენებენ პესტიციდებს.
სქოლიო
კატეგორია:ბუგრისებრნი კატეგორია:მავნებელი მწერები კატეგორია:სასოფლო-სამეურნეო მავნებლები
იუკა-დელ-როსარიოს რაიონი
იუკა-დელ-როსარიოს რაიონი (Distrito de Yauca del Rosario) — რაიონი პერუში, იკის რეგიონის იკის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 825 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 030 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 0.80 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 1 289 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იკის რეგიონის რაიონები კატეგორია:იკის პროვინციის რაიონები
ბუკიტ-ტიმაჰის ნაკრძალი
ბუკიტ ტიმაჰის ნაკრძალი — სინგაპურის ცენტრში, ბუკიტ ტიმაჰის ბორცვის ფერდობებსა და მიმდებარე ტერიტორიებზე 1.64 კვადრატულ კილომეტრზე განლაგებული ნაკრძალი. ნაკრძალი დაახლოებით 12 კილომეტრითაა დაშორებული სინგაპურის ბიზნეს ცენტრიდან.
მიუხედავად ნაკრძალის მცირე ზომისა, ის ბუნების ერთ-ერთ ყველაზე ნაყოფიერ ნაწილად მიიჩნევა. მეზობლად მდებარე ცენტრალურ წყალშემკრებ აუზთან ერთად ნაკრძალებში 840-ზე მეტი სახეობის ყვავილოვანი მცენარე და ფაუნის 500-ზე მეტი სახეობის წარმომადგენელი ბინადრობს. დღესდღეობით პარკი სინგაპურის პირველადი ტყეების ერთ-ერთი უდიდესი წყაროა. 2011 წლის 18 ოქტომბერს ნაკრძალი სამხრეთ-აღმოსავლეთაზიის ასოციაციის ქვეყნების პარკების მემკვიდრეობის ნუსხაში შეიტანეს.
ეტიმოლოგია
სახელი Bukit Timah წარმოდგება იმავე სახელწოდების მქონე ბორცვიდან, რომელიც სინგაპურის უმაღლეს გეოგრაფიულ წერტილ წარმოოადგენს. მალაიურ ენაზე Bukit ბორვს ნინავს, ხოლო Timah- კალას. მრავალი წლის განმავლობაში ბორცვზე გრანიტის საბადოები მდებარეობდა, მაგრამ 1900-იანი წლებიდან ყველა ოპერაცია გაუქმდა, წიაღისეულის მოპოვება შეწყდა და ბორცვის მიმდებარე ტერიტორიები მხოლოდ რეკრეაციული და ფილმის გადასაღები მიზნებით გამოიყენება.
ისტორია
1882 წელს ნათანიელ ქენთლის, სინგაპურის ბოტანიკური ბაღების განმკარგულებელს, სრუტეთა დასახლებების მთავრობამ დასახლებების ტყეების შესახებ მოხსენების წარდგენა დაავალა. მომდევნო წლების მანძილზე ქენთლის რეკომენდაციით რამდენიმე დაცული ტერიიტორია შეიქმნა. 1883 წელს დაარსებული ბუკიტ ტიაჰის ტყის ნაკრძალი მათ შორის ერთ-ერთი პირველი იყო.
1951 წელს ნაკრძალთა შესახებ დადგენილებით ნაკრძალის სამომავლო დაცვა უზრუნვეყვეს და ნაკრძალთა დასაცავად ნაკრძალების საბჭო შეიქმნა. დღეისთვის ნაკრძალები სინგაპურის მთავრობის მიერ მიღებული ბუნებრივი პარკების ბრძანების ქვეშაა, რომელსაც ეროვნული პარკების საბჭო აკონტროლებს და ადგილობრივი ფლორისა და ფაუნის დაცვას, შენარჩუნებასა და გამრავლებას უწყოობს ხელს.
რეკრეაცია
ბუკიტ ტიმაჰის ნაკრძალში უმთავრეს აქტივობებს გასეირნება, სირბილი და ლაშქრობა წარმოადგენს. ადამიანთა მცირე ჯგუფი კლდეებზე ცოცვასა და თოკებით დაშვებას ამჯობინებს. ნაკრძალის შიგნით სამთო საველოსიპედო ბილიკები სპეციალურადაა გამოყოფილი. 6.5 კილომეტრის სიგრძის სამთო ბილიკის მარყუჟი ბუკიტ ტიმაჰის ბორცვს ირგვლივ ეკვრის და ჰინჰაინდის პარკსა და რძის ფერმის გზას შორისაა გადაჭიმული. ბილიკი ტროპიკულ ქვიან რელიეფსადა მცირე მონაკვეთებში რთულ კლდეებს მოიცავს.
ნაკრძალი პოპულარულია იმ ათლეტებს შორის, რომლებიც სამთო-ცოცვაში სავარჯიშოდ იყენებენ მას. 0.7 კმ სიგრძის ლურჯი ბილიკი მარტივი ბილიკია. 1.2 კმ სიგრძის წითელი ბილიკის მარტივი სირთულისაა,/ 1.9 კმ სიგრძის მწვანე ბილიკი - საშუალოს სირთულისაა, ხოლო 1.8 კმ სიგრძის ყვითელი ბილიკი რთულ მარშრუტს წარმოადგენს. წითელი, მწვანე და ყვითელი ბილიკები ბუკიტ ტიმაჰის მწვერვალზე მდეარე ქოხთან მთავრდება.
ბიომრავალფეროვნება
ბუკიტ ტიმაჰის ნაკრძალი მცენარეებისა და ცხოველების მრავალფეროვნებით ნატურალისტებსაც იზიდავს. გავრცელბულ მცენარეთა შორის აღსანიშნავია როტანი, ფიკუსი და მაკარანგა. ვიზიტორთა ცენტრის მახლობლად 2 Gnetum Gemon ხარობს. გვიმრებს შორის აღსანიშნავია პლატიცერიუმისებრნი და ფრინველთა ბუდობის გვიმრა. ნაკრძალის ტერიტორიაზე ლიქენები და აბედა სოკოებიც ხარობს.
ნაკრძალის ტერიტორიაზე უამრავი სახეობის მრავალფეხიანი, ფუტკარი, ფრინველი, მწერი და ობობა ბინადრობს. მწერებიდან გამორჩეულია Camponotus gigas (ტყის დიდი ჭიანჭველა), ხოლო ობობებიდან - წმინდა ანდრიას ობობა.
Presbytis femoralis-ის სახეობის მაიმუნი ბუკიტ ტიმაჰის ნაკრძალის ტერიტორიაზეც შენიშნეს მაგრამ უკანასკნელი მათგანი 1987 წელს გარდაიცვალა და პრიმატტთა ამ სახეობის წარმომადგენლები სინგაპურში ამჟამად მხოლოდ ცენტრალური წყალშემკრები აუზის ნაკრძალის ტერიტორიაზე ბინადრობენ.
Eco-Link
2011 წელს ეროვნული პარკების საბჭომ სახმელეთო ტრანსპორტის ხელისუფლებასთან ერთად ეკოლოგიური დერეფნის, Eco-Link, აგების გეგმა წარადგინა, რომელიც ბუკიტ ტიმაჰის ესტაკადით ბუკიტ ტიმაჰის ნაკრძალისა და მახლობლად მდებარე ცენტრალური წყალშემკრები აუზის ნაკრძალს დააკავსირებდა ერთმანეთთან. გზატკეცილის მშენებლობა 2013 წელს დასრულდა. ხიდს ქვიშის საათის ფორმა აქვს, რაც ორივე ნაკრძალის ცხოველებს ნაკრძალებს შორის გადაადგილების შესაძლებლობას აძლევს. ხიდის გასწვრივ სინგაპურისთვის დამახასიათებელი ხეები და ბუჩქებია დარგული, რომელიც ცხოველებს საკვებით უზრუნველყოფს. რამდენიმე წლის განმავლობაში ხიდის ეფექტურობის შემოწმების შემდეგ ეროვნული პარკების საბჭო ხიდის ტურისტულ მრშრუტში შეტანასა და საზოგადოებისთვის გახსნა გეგმავს.
განახლება
საზოგადოებრიი უსაფრთხოებისათვის ბუკიტ ტიმაჰის ნაკრძალში შესვლა 2014 წლის 15 სექტემბრიდან შეიზღუდა, რადგანაც ეროვნული პარკების საბჭომ პარკის ფერდობების, ბილიკებისა და ტყეების განახლებისა და რესტავრაციის სამუშაოები დაიწყო. ეროვნული პარკების საბჭომ 20 წლის ვიზიტორთა ცენტრიც გააუმჯობესა.
ნაკრძალის გაუმჯობესება 2015 წლის 22 ოქტომბერს დასრულდა. ვიზიტორთა ცენტრი ნაკრძალის შესახებ მდიდარ ინფორმაციას აწვდის მომხმარებლებს და ბავშვებისთვის ინტერაქტიულ გამოფენებსა და ტურებს აწყობს.
სქოლიო
კატეგორია:სინგაპურის ნაკრძალები კატეგორია:სინგაპურის პარკები კატეგორია:ბუკიტ ტიმაჰი კატეგორია:სინგაპურის ბიოსფერული რეზერვებიი
ფრანკოფონია
ფრანკოფონია (La Francophonie) — მსოფლიოს ფრანგულენოვანი ქვეყნების თანამშრომლობის საერთაშორისო ორგანიზაცია. აერთიანებს 57 ქვეყანას, რომლებიც წარმოადგენენ მსოფლიოს სხვადასხვა სახელმწიფოებს ან სახელმწიფოს გარკვეულ ნაწილებს, ასევე 23 დამკვირვებელს. ორგანიზაციაში შესვლის მთავარ კრიტერიუმად ითვლება არა მხოლოდ ამა თუ იმ სახელმწიფოს მოსახლეობის ფრანგული ენის ფლობის დონე (თუმცა ეს მისასალმებელი ფაქტორია), არამედ, კულტურული კავშირები საფრანგეთთან, რომელიც ჩამოყალიბდა რამდენიმე ათეული წლების, ასევე საუკუნეების განმავლობაში. მაგალითად, უკრაინა და ბალტიისპირეთის ქვეყნები ამ ორგანიზაციაში დამკვირვებლები არიან. ფრანკოფონია თანამედროვე სახით არსებობს 1970 წლიდან. ორგანიზაციის დევიზია „თანასწორობა, ურთიერთშევსება, სოლიდარობა“ („égalité, complémentarité, solidarité“).
ისტორია
thumb|right|300px|ყოფილი ფრანგული კოლონიები, ზღვისიქითა ტერიტორიები და დომინიონები [[ფაილი:Map-Francophone World.svg|thumb|right|300px|ფრანგული ენა მსოფლიოში
მუქი-ლურჯი: მშობლიური ენა; ლურჯი: ადმინისტრაციის ენა; ცისფერი: კულტურის ენა; მწვანე: ფრანგულენოვანი უმცირესობა]] ორგანიზაცია დაარსდა 1970 წელს. თავიდან ის დაარსდა, როგორც ჩრდილოეთი ფრანგულენოვანი ქვეყნების პატარა კლუბი, ხოლო შემდეგ გახდა საერთაშორისო ორგანიზაცია, რომელსაც აქვს მრავალრიცხოვანი ფილიალები თავიანთ ქვეყნებში. ეს ფილიალები წარმოადგენენ კულტურის, სამეცნიერო, ეკონომიკურ, იუსტიციის და მშვიდობის საკითხების სფეროს.
ფრანკოფონიის საერთაშორისო ორგანიზაციის პერსპექტიული პრიორიტეტები და ძირითადი მიმართულებებია დემოკრატია, ადამიანის უფლებები და იმ ფასეულობების წინ წამოწევა, რომლებიც მიმართულია მშვიდობის მიღწევისკენ და კონფლიქტების გადაჭრისკენ, ფრანგული ენის, კულტურული მრავალფეროვნების განვითარებისკენ, კულტურული და ცივილიზირებული დიალოგებისკენ, საერთოსაგანმანათლებლო და უმაღლესი განათლებისკენ, მეცნიერების განვითარების მხარდაჭერისკენ, ასევე ორგანიზაციის წევრ სახელმწიფოებს შორის თანამშრომლობის განვითარებისკენ, ეკოლოგიური პრობლემების წინააღმდეგ ბრძოლის გაუმჯობესებისკენ და ქვეყნებს და ხალხებს შორის სოლიდარებისკენ.
გენერალური მდივანი
გენერალურ მდივანს ოთხი წლის ვადით ირჩევენ ორგანიზაციის წევრი ქვეყნების სახელმწიფოს და მთავრობების მეთაურები. მისი მანდატი შეიძლება გაგრძელდეს შეზღუდვის გარეშე.
ევროპა
thumb|right|250px|ევროპის ფრანკოფონიის საერთაშორისო ორგანიზაციის წევრი ქვეყნები და დამკვირვებლები
აზია და წყნარი ოკეანე
thumb|right|250px|აზიის და წყნარი ოკეანის ფრანკოფონიის საერთაშორისო ორგანიზაციის წევრი ქვეყნები და დამკვირვებლები
აფრიკა (ჩრდილოეთ აფრიკის გარდა)
thumb|right|250px|აფრიკის ფრანკოფონიის საერთაშორისო ორგანიზაციის წევრი ქვეყნები და დამკვირვებლები
ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი
ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი —  კიოპენის კლიმატის კლასიფიკაციის ტიპთაგან ერთ-ერთი, რომელიც ხასიათდება საშუალოდ მაღალი ტემპერატურითა და თანაბრადგანაწილებული ნალექით. ამ კლიმატის მქონე დასახლებებში თბილი, ნოტიო ზაფხულია (21-26°C) ზღვისპირა ჰაერის ნაკადით და შედარებით ზომიერი ზამთარი (>0°C). ზოგიერთ დღეებში ტემპერატურამ 32°C-საც შეიძლება მიაღწიოს. აღსანიშნავია, რომ ზაფხული უფრო ნოტიოა, ვიდრე ზამთარი, კონვექტიური ჭექა-ქუხილითა და ზოგიერთ რეგიონში ტროპიკული ციკლონით გამოწვეული წვიმიდან გამომდინარე. ქვეყნები ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატით, ძირითადად მდებარეობს კონტინენტების აღმოსავლეთ ნაწილის 20-35° შუალედში. ყველაზე ცივი თვეები საკმაოდ ზომიერია (5 - 12°C), თუმცა თრთვილი არც ისე იშვიათია, ხოლო ზამთრის ნალექები, ძირითადად წარმოქმნილია პოლარული ფრონტის (წარმოქმნილი 60-65° განედზე შემხვედრი თბილი დინებებისა და პოლარული აუზიდან შემოსული ჩრდილო-აღმოსავლეთის ცივი დინებების აღმასრიალიდან) ციკლონებიდან. საშუალო ნალექიანობა ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატის მქონე რეგიონებში 63.5 სმ-დან 254 სმ-მდე ადის. ზამთარში თრთვილი ქმნის პრობლემას ხილისა და ბოსტნეულისათვის (განსაკუთრებით ა.შ.შ-ს სამხრეთ აღმოსავლეთში), აზიაში მუსონური ქარებია შედარებით ხშირი, ხოლო ა.შ.შ-ის (სავანა, ფლორიდა, ჯორჯია), ავსტრალიის (სიდნეი), ჩინეთისა (შანხაი) და ახალი ზელანდიის ზოგიერთ ადგილს საფრთხე ექმნება ძლიერი შტორმებისა და ქარიშხლების მხრივ. წვიმები უმეტესწილად ზაფხულის უცხელესი დღეებიდან იწყება ჭექა-ქუხილებისას, რაც გამოწვეულია ზედაპირის ინტენსიური გაცხელებით და მზის ძლიერი, სუბტროპიკული კუთხით.
მცენარეები
ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი ხელს უწყობს მარადმწვანე ხეებსა და ბუჩქებს არსებობისთვის. კონკრეტულად მარადმწვანეს კი იმიტომ, რომ მცენარეებმა გაუძლონ მუდმივად წვიმიან და ხანგრძლივი ზაფხულის თბილ, გრძელ თვეებს. ამ კლიმატში კარგად ხარობენ როგორც პალმები და გვიმრები, ასევე თხელი და ფართოფოთლოვანი მცენარეები. ფლორიდაში, ატლანტის ოკეანის სანაპიროზე არის მდინარე ლაგუნა, რომლის ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატის მიერ აყვავებული 2100-ზე მეტი სახეობის მცენარე ჩრდილოეთ ამერიკის ბიოლოგიურად ყველაზე მრავალფეროვან ესტუარად აქცევს.
გავრცელება
აფრიკა
ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი თითოეულ კონტინენტზეა ფართოდ გავრცელებული. იგი აფრიკის სამხრეთ ნაწილში, ანგოლას აღმოსავლეთით, ჩრდილოეთ ზიმბაბვეში,ფაქტობრივად, მთელ ზამბიაში, მოზამბიკის ჩრდილო-დასავლათითა და დასავლეთით, კონგოს დემოკრატიული რესპუბლიკის სამხრეთით, სამხრეთ აფრიკის აღმოსავლეთ ნაწილში, მალავის მთელ ტერიტორიაზე, ტანზანიის სამხრეთ-დასავლეთით, ცენტრალურ მადაგასკარში და ეთიოპიის ჩრდილოეთითაა გავრცელებული.
აზია
კლიმატი სამხრეთ აზიაში, ძირითადად მდინარე განგის გასწვრივაა, სადაც ზამთრები ზომიერი, მშრალი, ნისლიანი და მოკლეა, ხოლო გრძელი და ცხელი ზაფხული შუა აპრილიდან იწყება, უმაღლესი ტემპერატურები მაისსა და ივნისის დასაწყისში ფიქსირდება (უმეტესწილად 40°C). ამ პერიოდში, სამხრეთ აზიაში მდებარე ხეების უმეტესობა სიმშრალიდან გამომდინარე ფოთლებს ყრის რათა წყალი შეინარჩუნოს. ყოველივე ამას მოყვება ცივი, მუსონური ქარები, როდესაც ხშირია წვიმები და რომლის დროსაც ტემპერატურა კლებას იწყებს, თუმცა ჰაერის ტენიანობა იზრდება. ზუსტად ასეთივე მიმდინარეობაა აზიის სხვა ქალაქებში, მაგალითად ინდოეთის ნიუ დელიში, ლუკნოვში, კანპურში, პატნაში და პაკისტანის ტყუპ ქალაქებში - ისლამაბადსა და რავალპინდში. აღსანიშნავია, რომ ერთადერთი ადგილი, სადაც ზამთრის ნალექი ტოლია ან აღემატება ზამთრისას, არის იაპონიის დასავლეთ სანაპიროზე მდებარე სანინის რეგიონი. ასევე, სამხრეთ აზიაში ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი, ჩვეულებისამებრ ესაზღვრება კონტინენტურ კლიმატს.
ევროპა
ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი ისევე, როგორც თითოეული (ავსტრალიის გარდა) კონტინენტის, ასევე ევროპის სამხრეთითაცაა გავრცელებული, კერძოდ კი იტალიის, მონტენეგროსა და სერბეთის ტერიტორიების დიდ ნაწილზე, საბერძნეთისა და ალბანეთის ჩრდილოეთით, საქართველოს ჩრდილო-დასავლეთითა და სამხრეთ აღმოსავლეთით. ჩრდილოეთ იტალიაში, პოს ხეობის ისეთ ქალაქებში, როგორებიცაა ვერონა, მილანი, ტურინი და ბოლონია ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატია ცხელი, ტენიანი ზამთრებითა და ხშირი ჭექა-ქუხილით. გრილ, ნოტიო ზამთარში ხშირია ნისლი, ზოგჯერ თრთვილიც კი. გარდა ამ ქალაქებისა, ზაფხულში, ხშირი წვიმით, მოცემული კლიმატი შეინიშნება მაგიორის, კომოსა და ლუგანოს ტბების სანაპიროებზე. ადრიატიკის ზღვის როგორც ჩრდილოეთ ნახევარის სანაპირო ზონებშიც აღინიშნება ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატი, მაგალითად იტალიაში (ტრიესტე, ვენეცია, რიმინი), ხორვატიაში, სლოვენიაში (კოპერი), მონტენეგროში (კოტორი), ასევე სამხრეთშიც (ესპანეთი (კატალონია, ბარსელონა, ჟირონა), საბერძნეთი (კოზანი), დასავლეთ მაკედონია, საფრანგეთი).
ჩრდილოეთი და ცენტრალური ამერიკა