cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ევროპის XIV გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
დაბრუნდნენ რუსები და მოიგეს კიდეც ჩემპიონატი. პლოვდივში ქულათა ჩათვლის სისტემა შეიცვალა: მოგებაზე გუნდს 2, ხილი ფრეზე - 1 ქულა ეწერებოდა. რუსებმა 8 მატჩი მოიგეს და მხოლოდ ერთი (ბოლო ტურში) დაამთვრეს ფრედ. მეორეზე თვიდანვე მყარად დაჯდა ისრაელის ნაკრები. აი მესამეზე კი დიდი ბრძოლა გაჩაღდა რამდენიმე გუნდს შორის. საბოლოოდ ამ ბრძოლაში გამარჯვებული საქართველოს გუნდი გამოვიდა. გარდა დიდი ბრინჯაოს მედლებისა გიორგი ყაჭეიშვილმა მოიგო მცირე ოქროს მედალი მეოთხე დაფაზე გამარჯვებისათვის. მანვე და გაგუნაშვილმა მოიგეს მცირე ბრინჯაოს მედლებიც: პირველმა საუკეთესო პერფორმანსისათვის, ხოლო მეორემ სათადარიგოთა შორის.
ტექნიკური შედეგები 11.🇩🇪, 12.🇲🇰, 13.🇳🇱, 14.🇸🇪, 15.🇧🇦, 16.🇦🇿, 17.🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿, 18.🇬🇷, 19.🇧🇬, 20.🇭🇺, 21.🇫🇮, 22., 23.🇮🇹, 24.🇨🇭, 25.🇧🇪, 26.🇮🇸, 27., 🇧🇬-2, 28.🇱🇺, 29., 30.🇪🇪, 31.🇮🇪, 32.🇱🇹, 33.🇹🇷, 34.🇦🇹, 35.🇨🇾, 36.🏴󠁧󠁢󠁷󠁬󠁳󠁿.
ჩემპიონის შემადგენლობა 🇷🇺 პიოტრ სვიდლერი 5 (+2=6-0), ევგენი ბარეევი 4 (+2=4-1), ალექსანდრე გრიშუკი 4,5 (+3=3-1), ალექსანდრე მოროზევიჩი 5 (+3=4-0), ალექსანდრე ხალიფმანი 4 (+1=6-0).
საუკეთესო პერფორმანსი ემილ სუტოვსკი  🇮🇱 - 2765
დაფებზე საუკეთესონი
! style="background: #ddffdd;"|დაფა ! s! style="background: #ddffdd;"|მოჭადრაკე ! s! style="background: #ddffdd;"|ქვეყანა ! s! style="background: #ddffdd;"|ქ ! s! style="background: #ddffdd;"|პ ! s! style="background: #ddffdd;"|%
კატეგორია:ევროპის გუნდური ჩემპიონატი ჭადრაკში ვაჟთა შორის
ზაქარია (ქვარიანი)
250px|thumb|ზაქარია, გელათის მონასტერი ზაქარია (გვარად ქვარიანი) (გ. 1660) — დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1657-1660 წლებში. მანამდე, 1637-1657 წლებში იყო გელათის ეპისკოპოსი (გაენათელი) მიტროპოლიტის წოდებით. საგვარეულო მამულები და სასახლე ჰქონდა ქუთაისში მწვანეყვავილაზე. იმერეთის სამეფო კართან დაახლოებული პირი და ალექსანდრე III-ის პირადი მოძღვარი იყო. ზრუნავდა დასავლეთ საქართველოს ეკლესიის მთლიანობის განმტკიცებისათვის. დაახლოებით 1659 წელს ოდიშის მთავარს ვამეყ III დადიანს ფიცი დაადებინა ოდიშში საკათოლიკოსო მამულების მმართველობაში ჩაურევლობის შესახებ და სხვ., მისგანვე მიიღო საკათოლიკოსო სადგომად სენაკის საწინამძღვრო ეკლესია მამულებითა და სასახლით. ასევე საკათოლიკოსო სადგომად გურიის მთავრებისაგან მიიღო აკეთის ეკლესია მამულებით. ცნობილია მისი შეკვეთით 1652-1655 წლებში გადაწერილი „დიდი გულანი“, რომელიც 1705 წელს დავით-გარეჯის მონასტრისათვის შეუწირავთ. ზაქარია სიცოცხლეშივე გამოუხატავთ გელათის წმ. გიორგის ეკლესიის სამხრეთ სვეტზე. დაკრძალულია გელათში.
სან-რიკარდო (სამხრეთი ლეიტე)
სან-რიკარდო (ოფიციალურად სან-რიკარდოს მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa San Ricardo; Bayan ng San Ricardo) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 10 500 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ლეიტეს მუნიციპალიტეტები
წიგნის ჭიის აღზევება
წიგნის ჭიის აღზევება (本好きの下剋上 ～司書になるためには手段を選んでいられません～,) — იაპონელი ავტორის, მია კაძუკის მიერ დაწერილი წიგნების სერია, რომელიც ფენტეზის ჟანრს მიეკუთვნება. ილუსტრაციები შესრულებულია იუ შინას მიერ. ასევე არსებობს წიგნებზე დაყრდნობით შექმნილი მანგა და 3-სეზონიანი ანიმე ტელესერიალი.
ნაწარმოების თავდაპირველი მანუსკრიპტი 2013 წლის სექტემბრიდან 2017 წლის მარტამდე უფასოდ ხელმისაწვდომ ვებგვერდზე Shōsetsuka ni Narō-ზე იდებოდა. მოგვიანებით, გამომცემლობამ TO Books-მა სერიის გამოცემის უფლება მოიპოვა და 2023 წლის 1 მარტის მდგომარეობით მას 30-ზე მეტი ნაწილი აქვს გამოქვეყნებული.
სიუჟეტი
ნაწარმოებში დაწვრილებით აღწერილია ფანტასტიკური ფეოდალური სამყაროს სხვადასხვა სოციალური ფენის წარმომადგენელთა ყოფა-ცხოვრების წესი და თუ როგორ ეგუება მთავარი გმირი მისთვის უცხო სამყაროს თავისი მაგიური ელემენტებითა და შუასაუკუნეობრივი ადათ-წესებით.
წიგნები
იქიდან გამომდინარე რომ წიგნების სერია 30-ზე მეტ წიგნს შეიცავს, ნაწარმოები 5 ნაწილად დაყოფილია; თითო ნაწილში აღწერილია მთავარი გმირის ცხოვრების გარკვეული ეპიზოდი, რომელიც შეჯამებულია შესაბამისი ქვესათაურით.
ირლანდიის ზღვა
250px|right|thumb|ირლანდიის ზღვის მდებარეობა ირლანდიის ზღვა (Muir Éireann ან Muir Mhanann, Muir Èireann ან Muir Mhanainn, Môr Iwerddon) — აგრეთვე ცნობილი როგორც, მანის ზღვა ან მანქსის ზღვა, მდებარეობს კუნძულ ირლანდიასა და დიდ ბრიტანეთს შორის. ზღვა განეკუთვნება ატლანტის ოკეანის აუზს.
ატლანტის ოკეანეს სამხრეთიდან უკავშირდება წმინდა გიორგის სრუტით, ხოლო ჩრდილოეთიდან ჩრდილოეთის სრუტით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ატლანტის ოკეანის ზღვები კატეგორია:ზღვები ანბანის მიხედვით
ჯონ კიტსი
ჯონ კიტსი (John Keats; დ. 31 ოქტომბერი, 1795, ლონდონი, ინგლისი — გ. 23 თებერვალი, 1821, რომი) — ინგლისელი რომანტიკოსი პოეტი.
ბიოგრაფია
დაიბადა შეძლებული ლონდონელი მოქალაქის ოჯახში. 8 წლის ასაკში, მამამისი უბედურმა შემთხვევამ იმსხვერპლა, ხოლო 14 წლისას დედაც გარდაეცვალა. სწორედ დედისგან მიიღო მომავალმა პოეტმა მძიმე მემკვიდრეობად ჭლექი, რომელმაც სიცოცხლე გაუმწარა. პატარა ჯონი ენფილდში, კლარკის სკოლაში სწავლისას, თავდაპირველად თითქოს არაფრით გამოირჩეოდა თანატოლებისგან. 1810 წელს ჯონ კიტსი მეურვემ სკოლიდან გამოიყვანა და ქირურგს მიაბარა შეგირდად. 1815 წელს ჯონმა გაისს საავადმყოფოს სასწავლებელში განაგრძო სწავლა, მომდევნო წელს კი გამოცდებიც ჩააბარა და ექიმის წოდება მიენიჭა, თუმცა ექიმად არასოდეს უმუშავია – მთელი თავისი ხანმოკლე სიცოცხლე პოეზიას მიუძღვნა.
პოეტობის სურვილი ჯონ კიტსს სპენსერის „ფერიების დედოფალის“ წაკითხვამ აღუძრა. პირველი ლექსი კიტსმა 1814 წელს დაწერა, რომლის სათაურია „an imitation of Spenser“.
ჯონ კიტსი თავისი შემოქმედების ადრეულ პერიოდს „უზრუნველს“ უწოდებდა და სავსებით იზიარებდა იმ შენიშვნას, რომ მისი ზოგიერთი ნაწარმოები მეტისმეტად დამტკბარი იყო.
ჯონ კიტსის შემოქმედებაზე უდიდესი გავლენა იქონია ჯონ მილტონმა შექსპირმა ჯონ დრაიდენმა ჯონ დონმა და ედმუნდ სპენსერმა. 1818 წლის ზაფხული კიტსმა თავის მეგობარ ჩარლზ ბრაუნთან ერთად შოტლანდიასა და ჩრდილოეთ ირლანდიაში გაატარა. იქაური ბუნებით მოხიბლულმა პოეტმა ამ ქვეყნების ულამაზესი პეიზაჟები შემდგომ „ენდიმიონში“ გააცოცხლა. შოტლანდიაში მიღებული წარუშლელი შთაბეჭდილებები კიტსმა შესანიშნავად გამოხატა ლექსებში „ბერნსის საფლავის მონახულების გამო“ და „მთებში დაწერილი სტროფები ბერნსის სამშობლოს ხილვის შემდეგ“.
შემოქმედება
1818-1819 წლების მიჯნაზე, ზამთარში, კიტსი უმთავრესად პოემა „ჰიპერიონზე“ მუშაობდა. 1819 წელსვე დაწერა პოემა „წმ. მარკოზის დღესასწაულის წინ“, ამასთან დაასრულა ძველებურ მითზე აგებული პოემა „ლამია“, რომელშიც გადმოცემულია კონფლიქტი ილუზოლურ სილამაზესა და ცხოვრებისეულ სინამდვილეს შორის.
1820 წლის ივლისში გამოქვეყნდა ჯონ კიტსის მეორე კრებული, რომელშიაც შევიდა მისი თითქმის ყველა საუკეთესო ნაწარმოები. კიტსის სხვა თხზულებებიდან გამოირჩევა პოემები „ჰიპერიონი“ (1818-19), „ლამია“ (1819). „წმინდა აგნესის წინა დღე“ (1820), ოდები „ოდა ბულბულს“, „ოდა შემოდგომას“ (ორივე 1820) და სხვ. კიტსის მხატვრულმა ძიებებმა დიდი გავლენა მოახდინა მომდევნო თაობათა ბევრი პოეტის შემოქმედებაზე. შელიმ კიტსის ხსოვნას მიუძღვნა ელეგია „ადონაისი“(1891). კიტსის ლექსების პატარა კრებული ჩარლზ და ჯეიმზ ოლიერებმა გამოსცეს და ჯონი ლონდონიდან გაემგზავრა, რათა „ელნდიონის“ ჩაჯდომოდა, „ენდიმიონი“ 1818 წელს დაიბეჭდა, იმავე წელს დაიწერა „იზაბელა“.
კიტსი, რომელიც გრძნობდა, რომ ინგლისის სუსხიან ზამთარს ვეღარ გადაიტანდა, იტალიაში გაემგზავრა თავის მხატვარ ჯოზეფ სევერნთან ერთად. პოეტმა უარყო შელის წინადადება, რომ პიზაში სწვეოდა და იქ მასთან დაბინავებულიყო. კიტსი რომში დაბინავდა, სადაც 1821 წლის 23თებერვალს გარდაიცვალა.
პლაზმური ეკრანი
thumb|პლაზმური ტელევიზორი პლაზმური ეკრანი ანუ პლაზმური ტელევიზორი არის საშინაო ტელევიზორების სახეობა, ჩვეულებრივ 81 სმ-დან (32 დიუმი), და უფრო დიდიც. პანელის შიდა და გარეეკრანს შორის ინერტული ანუ კეთილშობილი აირებია მოქცეული. აირები შიგნიდან ელექტრონების საშუალებით პლაზმად გარდაიქმნება, რაც ფოსფორს ააქტიურებს ნათების გამოსაცემად.
პლაზმური დისპლეი (ეკრანი) არ უნდა აგვერიოს LCD (თხევად-კრისტალურ  მონიტორში — თკმ), რომელიც ასევე თხელი ეკრანია, თუმცა, სრულიად სხვა ტექნოლოგიებს იყენებს.
აგებულება
thumb|1981 წელს PLATO computer terminal-ის მიერ გამოშვებული ნარინჯისფერი ვარვარის მქონე პლაზმურეკრანიანი კომპიუტერი პლაზმური ეკრანი ორ მინისებრ ზედაპირს შორის მოთავსებული აირებით სავსე ბადის მატრიცას წარმოადგენს. აირად, ჩვეულებრივ, გამოიყენება ნეონი, ქსენონი ან არგონი. აირების განმუხტვა ეკრანის წინა მხარეს გამჭვირვალე ელექტროდებით, ხოლო უკანა მხრეს მიმღები ელექტროდებით ხდება. აირის განმუხტვა ულტრაიისფერ გამოსხივებას იწვევს, რომელიც თავის მხრივ, ლუმინოფორის ხილულ ნათებას უზრუნველყოფს. ფერად პლაზმურ პანელებში ეკრანის ყოველი პიქსელი სამი ერთნაირი მიკროსკოპული ფოსოსგან შედგება, რომლებიც ინერტულ აირს (ქსენონს) შეიცავს და უკნიდან და წინიდან ორი ელექტროდი გააჩნია. მას მერე, რაც ელექტროდებზე დიდი ძაბვა იმოქმედებს, პლაზმა გადაადგილებას იწყებს. ამასთან, პლაზმა ულტრაიისფერ შუქს გამოასხივებს, რომელიც ყოველი პიქსელის (წერტილის) ქვედა ფოსოს ლუმინოფორს ეცემა. ლუმინოფორები ასხივებენ ძირითადი ფერებიდან ერთ-ერთს: წითელს ლურჯს ან მწვანეს. ამის შემდეგ ფერადი შუქი გამოდის მინის გარეთ და მაყურებლის თვალს ხვდება. ამგრიგად, პლაზმურ ტექნოლოგიებში პიქსელები ისევე მუშაობენ, როგორც ლუმინესცენტური მილაკები, მაგრამ, ამათგან ეკრანის შექმნა ერთობ პრობლემატურია.
საბოლოოდ, საჭიროა სწორი ლუმინოფორების შერჩევა. ისინი საჭირო ფერზე არიან დამოკიდებულნი.
კატეგორია:მონიტორები კატეგორია:ტელევიზორი
წითელმიწა ნიადაგი
წითელმიწა ნიადაგი — ნიადაგი, რომელიც წარმოიქმნება ფართოფოთლოვანი ტყეების საფარქვეშ ნოტიო სუბტროპიკული კლიმატის და ნაწილობრივ ტროპიკული სავანების პირობებში. ნიადაგწარმომქმნელი ქანებია ამონთხეული წითელი ფუძე ქანების — ანდეზიტების გამოფიტვის პროდუქტები, მათი დერივატები და ზებრისებრი თიხები ანუ წითელმიწა გამოფიტვის ქერქი. ხასიათდება წითელი ან ნარინჯი შეფერილობით, გათიხებით და ჩვეულებრივ, მძლავრი პროფილით.
ნიადაგის პროფილს აქვს შემდეგი აგებულება: A-AB-B-BC-C. წითელმიწა ნიადაგის პირველი მკვლევრები იყვნენ ანდრეი კრასნოვი (1894) და ვასილი დოკუჩაევი (1899), რომლებიც მათ აიგივებდნენ ლატერიტებთან. შემდეგ კონსტანტინ გლინკამ (1906) ნიადაგების პირველ მსოფლიო რუკაზე ცალკე გამოჰყო „წითელმიწა“, „ლატერიტები“, „ყვითელმიწა“. მისი აზრით წითელმიწები რელიქტური ნიადაგებია, რომლებშიც ამჟამად ეწერწარმოქმნის პროცესი მიმდინარეობს.
წითელმიწა ნიადაგი გავრცელებულია 100–300 მ-მდე ზღვის დონიდან და უკავია ბორცვიან-გორაკიანი რელიეფი. გრუნტის წყლის დგომის სიღრმე 8–10 მ-ს აღწევს. კლიმატი ტენიანი სუბტროპიკულია. საშუალო წლიური ტემპერატურა საკმაოდ მაღალია 13,7–15,1°C. ყველაზე ცივი თვის იანვრის ტემპერატურა 4,8–6,8°C, ხოლო ყველაზე თბილი თვის აგვისტოს 21,9–24,5°C. სავეგეტაციო პერიოდის ხანგრძლივობა რვა თვეა. ატმოსფერული ნალექების წლიური რაოდენობა 1200-დან 2500 მმ-მდეა. ნალექების მინიმუმი მოდის გაზაფხულზე. აქტიურ ტემპერატურათა ჯამი 3500–4700°C.
ბუნებრივი მცენარეულობა წარმოდგენილია შერეული სუბტროპიკული ტყით, რომელშიც გვხვდება წაბლი, ჰართვისის მუხა, წიფელი, რცხილა და სხვა. ეს ტყე ხასიათდება მარადმწვანე ქვეტყით. ამჟამად ამ ტყის დიდი ნაწილი გაჩეხილია, გაშენებულია სუბტროპიკული კულტურები და ჩაის პლანტაციები. წითელმიწა ნიადაგის პროფილს აქვს შემდეგი შენება: A — ჰუმუსოვანი, წითელ-ყავისფერი ან ნარინჯ-ყავისფერი სიმძლავრით 12–25 სმ, კოშტოვანი, მარცვლოვან-კოშტოვანი, თიხიანი ან მძიმე თიხნარი, ფხვიერი. AB — გარდამავალი, ნარინჯის ან ყავისფერ-წითელი ფერის, საერთო სიმძლავრით 20–35 სმ, კოშტოვანი ან კაკლოვან-კოშტოვანი. B — არაერთგვაროვანი შეფერილობით, ყავისფერ-წითელი ან ყავისფერ-ნარინჯი საერთო სიმძლავრით 30–45 სმ, გამკვრივებული, კოშტოვან-დაკუთხული. BC — არაერთგვაროვანი, წითელი, გამკვრივებული კოშტოვანი. C — წითელი ფერის გამოფიტვის ქერქი, წითელი ან ნარინჯის ფერის. გვხვდება რკინის და მანგანუმის ახალქმნილებები.
წითელმიწა ნიადაგი ხასიათდება მჟავე რეაქციით, ამასთან pH სიდიდე უმნიშვნელოდ იცვლება პროფილის მიხედვით. ჰუმუსის შემცველობა საშუალო ან მაღალია; ჰუმუსის ტიპი ფულვატურია. შთანთქმის ტევადობა დაბალი და საშუალოა. შთანთქმულ კატიონებში, როგორც წესი, ჭარბოს გაცვლითი წყალბადი. წითელმიწები ხასიათდება მძიმე თიხნარი, თიხა და მძიმე თიხა მექანიკური შემადგენლობით. ეს ნიადაგები გაღარიბებულია კაჟმიწით და ფუძეებით და გამდიდრებულია ერთნახევარი ჟანგეულებით. ნიადაგის მინერალური ნაწილი ხასიათდება ფერალიტური გამოფიტვით. თიხამინერალები წარმოდგენილია კაოლინიტით, ჰალუაზიტით, ჰეტიტითა და ჰიბსიტით. წითელმიწებში სილიკატური რკინა ჭარბობს არასილიკატურზე. რკინის ცალკეული ფორმები პროფილის მიხედვით მეტ-ნაკლებად თანაბრადაა განაწილებული. წითელმიწების ძირითადი ელემენტარული ნიადაგთწარმომქმნელი პროცესებია: ფერალიტიზაცია, გათიხება და ჰუმუსწარმოქმნა. წითელმიწები განსხვავდება ყვითელმიწა ნიადაგისაგან, რომლებიც ვითარდება იგივე ბიოკლიმატურ პირობებში კაჟმიწით მდიდარ ქანებზე, წითელი შეფერილობით, უფრო მყარი და ნაკლებად უხეში სტრუქტურით, მეტი გამოფიტვით. წითელმიწა ნიადაგი იყოფა ორ ქვეტიპად: ტიპური და გაეწრებული. ტიპური წითელმიწა ნიადაგი ფართოდაა გავრცელებული წითელმიწების არეალის სამხრეთ ნაწილში და ფორმირდება ანდეზიტ-ბაზალტების გამოფიტვის ქერქზე, იშვიათად ქვამრგვალების და უფრო იშვიათად ზებრისებრ თიხებზე. გაეწრებული წითელმიწები ფორმირდება რელიეფის გავაკებულ ელემენტებზე. ჩვეულებრივ ისინი ვითარდება ზებრისებრ თიხებზე.
წითელმიწები იყოფიან სახეობებად ჰუმუსოვანი ჰორიზონტის სიმძლავრით: ღრმად ჰუმუსირებული (>30 სმ), არაღრმად ჰუმუსირებული (30-დან 20 სმ-მდე) და წვრილჰუმუსირებული (<20 სმ). ფერალიტიზაცია მიმდინარეობს რამდენიმე სტადიით. გამოფიტვის პირველ სტადიებში, როდესაც მიმდინარეობს პირველადი მინერალების ინტენსიური ჰიდროლიზი და თავისუფლდებიან ფუძეები და თავისუფალი კაჟმიწა, ადგილი აქვს თიხა მასალის მონტმორილონიტიზაციას.
გამოფიტვის შემდგომ სტადიაზე, როდესაც გამოფიტული სიზრქე სულ უფრო თავისუფლდება ფუძეებისაგან და მჟავდება მონტმორილონიტური თიხების ნაწილები გაიტანება დენუდაციური პროცესებით, ხოლო დანარჩენი გარდაიქმნება ადგილზე. საბოლოო ჯამში წარმოიქმნება ძლიერ გათიხებული მასალა. წითელმიწების ფორმირება მიმდინარეობს თავისუფალი დრენაჟის და ინტენსიური ჩამრეცხი წყლის რეჟიმის პირობებში.
ამ ნიადაგების ფორმირებისათვის საჭიროა ინტენსიური და ხანგრძლივი გამოფიტვა. ამიტომ ეს ნიადაგები გვხვდება ტენიან ტროპიკებში და სუბტროპიკებში, სადაც გამოფიტვის და ნიადაგთწარმოქმნის პროცესები მიმდინარეობს განუწყვეტლივ მესამეული დროიდან მუდმივი მაღალი ტემპერატურისა და ტენიანობის პირობებში.
წითელმიწა ნიადაგს განსაკუთრებული სახალხო-სამეურნეო მნიშვნელობა აქვს. ამ ნიადაგებზეა გაშენებული სუბტროპიკული კულტურების მნიშვნელოვანი ნაწილი და აგრეთვე ჩაის პლანტაციები. ამ ნიადაგებში კალციუმის, მაგნიუმის, კალიუმის, ფოსფორის, აზოტის დეფიციტი მოითხოვს მათ მუდმივ შეტანას მაღალი მოსავლის მისაღებად. მთელი სირთულე იმაში გამოიხატება, რომ აზოტოვანი და კალიუმიანი სასუქები სწრაფად ქრება ინტენსიური მიკრობიოლოგიური პროცესების და ატმოსფერული წყლების ზეგავლენით, ხოლო ფოსფორიანი სასუქები გარდაიქმნება უხსნად ფოსფატებში. ამის გამო აქ მინერალური სასუქების ეფექტური გამოყენება მეტად რთული პრობლემაა. სასოფლო-სამეურნეო კულტურების მაღალი მოსავლის მისაღებად საჭიროა კირის შეტანა. მაღალ ეფექტს იძლევა ნაკელი, ტორფ-კომპოსტები, ფოსფორიანი, აზოტიანი, მაგნიუმიანი და კომპლექსური სასუქები. დიდი ფართობები უკავია ჩაისა და სუბტროპიკული კულტურების და თხილის ნარგავებს; აგრეთვე მოჰყავთ ხეხილოვანი, ბოსტნეული, ეთერზეთოვანი, თამბაქო, ფეიხოა, კივი, დაფნა და სხვა სუბტროპიკული კულტურები. ითესება სიმინდი.
წითელმიწა ნიადაგი გავრცელებულია დასავლეთ საქართველოში გორაკ-ბორცვიანი რელიეფის პირობებში, ზღვის დონიდან 80–200 მ-ის ფარგლებში. წითელმიწა ნიადაგის საერთო ფართობი საქართველოში შეადგენს 1,9%-ს, ესე იგი 130 400 ჰა-ს. გავრცელებულია ტენიანი სუბტროპიკული ზონის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში (აჭარა, გურია, ზემო იმერეთი), აგრეთვე გვხვდება სამეგრელოსა და აფხაზეთში. XX საუკუნის 30-იან წლებში ბორის პოლინოვის (1933, 1936, 1956) ხელმძღვანელობით ჩატარდა წითელმიწების ფუნდამენტური გამოკვლევები. ამ სამუშაოებით დამტკიცდა, რომ: 1) დასავლეთ საქართველოს ტენიან სუბტროპიკებში წითელი ფერის გამოფიტვის ქერქზე ვითარდება მჟავე ნიადაგთწარმოქმნის ფორმები; 2) გამოფიტვის ქერქის სხვადასხვა ფორმას უკავშირდება ნიადაგების სხვადასხვა ვარიანტების ფორმირება; 3) უმეტეს შემთხვევაში თანამედროვე ნიადაგები ასაკით უფრო ახალგაზრდაა, ვიდრე გამოფიტვის ქერქი.
წითელმიწა ნიადაგი აგრეთვე გავრცელებულია აზერბაიჯანში, საფრანგეთში, იტალიაში, ესპანეთში, ჩინეთში, ვიეტნამში, იაპონიაში, ავსტრალიაში, აშშ-ში, ბრაზილიაში, ურუგვაიში, მადაგასკარზე და სხვა. წითელმიწები, ნიადაგის რესურსების მსოფლიო მონაცემთა ბაზის მიხედვით, მიეკუთვნებიან ნიტისოლების ნიადაგურ ჯგუფს.
სქოლიო
კატეგორია:ნიადაგის ტიპები
მალაქია I
მალაქია I (ერისკაცობაში აბაშიძე) — დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქი 1519 - 1540-იან წლებში. რეზიდენცია ჰქონდა ბიჭვინთის საკათედრო საყდარში. მალაქია I იმერეთის მეფის ბაგრატ III-ის (1510-1565) პოლიტიკის მომხრე იყო დასავლეთ საქართველოს ერთ სამეფოდ გაერთიანების საკითხში. ბაგრატ III-ის ბრძანებით მან 1529 ქუთაისის საეპისკოპოსო გაყო სამად და დააარსა ხონისა და გელათის ახალი საეპისკოპოსოები, რომელთა მეთაურები ბიჭვინთის საყდარში აკურთხა. როდესაც გაგრასთან ჯიქების წინააღმდეგ ბრძოლაში ქართველები დამარცხდნენ, მალაქია I ბრძოლის ადგილას გაემგზავრა და ტყვეები ფულით დაიხსნა.
ლიტერატურა
კატეგორია:დასავლეთ საქართველოს კათოლიკოსები
აია
საკუთარი სახელი აია შეიძლება აღნიშნავდეს:
ურფი
ლიტერატურა
კატეგორია:სამართლის ისტორია
ბაუტისტა საავედრა
ბაუტისტა საავედრა (Rosa Bautista Saavedra Mallea, დ. 30 აგვისტო, 1870 — გ. 1 მაისი, 1939) — ბოლივიელი პოლიტიკოსი, ბოლივიის პრეზიდენტი 1921-1925 წწ. თანამდებობა დაიკავა 1921 წლის 28 იანვარს — დატოვა 1925 წლის 3 სექტემბერს.
აიეტი
საკუთარი სახელი აიეტი შეიძლება აღნიშნავდეს:
პარკოსნები
პარკოსნები (Fabaceae ანუ Leguminosae) — ორლებნიან მცენარეთა ოჯახი. ყვავილოვანი მცენარეების ერთ-ერთი უდიდესი ოჯახია. მისი წარმოშობა (ნამარხი მტვრისა და მერქნის მიხედვით) დათარიღებულია ზედა ცაცული სისტემისა და პალეოცენის მიჯნით (65 მლნ. წლის წინ). ბუჩქები, ნახევრად ბუჩქები, მრავალწლოვანი და ერთწლოვანი ბალახები, ხეები და ლიანებია (ბუჩქოვანი და ბალახოვანი). სახეობათა უმრავლესობას რთული (ფრთული, სამმაგი, თათისებრი) აქვს, თანაფოთლებით, როგორც წესი, მორიგეობით განლაგებული. ყვავილები ორსქესიანია, 5-ნაკვთიანი, ხშირად მწერებით დამტვერვადი. ნაყოფი — პარკი (აქედან სახელწოდება), რომელსაც ნაირგვარი ფორმა და თესლის გავრცელების ხერხი აქვს.
პარკოსნებს ფესვებზე უვითარდებათ კოჟრები — ატმოსფერული აზოტის შემთვისებელი კოჟრის ბაქტერიების (Rhizobium sp.) გროვები, რომლებიც ნიადაგს ამდიდრებენ აზოტით. ამგვარად, პარკოსნები განსაკუთრებულ როლს ასრულებენ ბიოსფეროს აზოტის წრებრუნვაში.
ოჯახში გამოიყოფა რამდენიმე ქვეოჯახი, მ.შ. ყველაზე მნიშვნელოვანია მიმოზისებრნი (Mimosoideae), ცეზალპინიისებრნი (Caesalpinoideae) და ფარვანასებრნი (Faboideae ანუ Papilionoideae) (ზოგიერთი სისტემატიკოსი ამ ქვეოჯახებს ცალკე ოჯახებად მიიჩნევს). აერთიანებს 700-მდე გვარის 17 000-ზე მეტ სახეობას. პარკოსანთა მორფოლოგიური პლასტიკურობა შეწყობილია შემგუებლური თვისებების ძალიან ფართო სპექტრთან, რისი წყალობითაც ისინი გავრცელდნენ ნოტიო ტროპიკული ტყეებიდან სუბარქტიკულ ტუნდრამდე.
პარკოსნების ზოგიერთი გვარი და ცალკეული წარმომადგენლები (ლობიო, სოია, არაქისი, ცერცვი, ბარდა და სხვა) ცილებით მდიდარი ყუათიანი საჭმელია, არაქისისა და სოიის თესლიდან მიღებულ ზეთს ფართოდ იყენებენ კვების მრეწველობაში (საკონდიტრო წარმოება, კულინარია) და ტექნიკური მიზნებისათვის. საქონლის საკვებ მცენარეებს შორის განსაკუთრებული ადგილი უკავია იონჯას, სამყურას, ესპარცეტს, ცერცველას, ძიძოსა და სხვა მცენარეებს.
ზოგიერთი პარკოსნების (წითელი სანდალოზის — Pterocarpus santalinus) მერქანს ძვირფასი ავეჯის დასამზადებლად იყენებენ. პარკოსნების ქერქი შეიცავს მთრიმლავ და საღებავ ნივთიერებებს; მრავალი სახეობა (არღავანი, ალბიცია, გლიცინია, სოფორა, კურდღლისცოცხა და სხვა) დეკორატიულია. იყენებენ აგრეთვე ცოცხალ ღობეებად და ქარსაცავ ზოლებად. პარკოსნების უმრავლესობა კარგი თაფლოვანი მცენარეა, განსაკუთრებით აფასებენ თეთრ აკაციას, სამყურას, იონჯას, ცერცველას, ძიძოს, ესპარცეტს. მებაღეობაში ძვირფასია ბაღის არჯაკელი, ხანჭკოლა, რობინია, უძრახელა და მრავალი სხვა. ოჯახის სისტემატიკის კვლევით დაკავებულია „პარკოსანთა მონაცემთა ბაზის შექმნისა და საინფორმაციო სამსახურის საერთაშორისო პროგრამა“ (International Legume Database and Information Service, ILDIS; რედინგი, დიდი ბრიტანეთი, 1985 წლიდან).
სქოლიო
*
ღვთისშვილნი
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართული მითების პერსონაჟები
ჯვარი (მრავალმნიშვნელოვანი)
ტერმინს — ჯვარი შეიძლება ჰქონდეს ერთ-ერთი ქვემოთ მოცემული მნიშვნელობა:
ტირენიის ზღვა
250px|thumbnail|right|ტირენიის ზღვა ტირენიის ზღვა (Mar Tirreno) — ხმელთაშუა ზღვის ნაწილი, მდებარეობს იტალიის სანაპიროდან დასავლეთით. დასავლეთიდან ესაზღვრება კუნძულები სარდინია და კორსიკა; აღმოსავლეთიდან – ტოსკანა, ლაციო, კამპანია, ბაზილიკატა და კალაბრია; სამხრეთიდან – კუნძული სიცილია.
იფხი
იფხი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ლატალის თემი (სოფლები: იენაში, იფხი, კვანჭიანარი, ლახუშდი, ლაჰილი, ლელბაგი, ლეშუკვი, მაცხვარიში, ნანყვამ-ზაგრალი, სიდიანარი, შყალერი).
ცხოვრობენ გვარები: გვიჩიანი (ძვ. ფორმა - გვიჭიანი), ნანსყანი. სოფელში დგას X ს-ის დარბაზული ეკლესია, წმ. გიორგის (ჯგრააგ) სახელობისა. ეკლესია შიგნიდანაც და გარედანაც (სამხრ. ფასადი) მოხატული ყოფილა. ინტერიერის მხატვრობა ამჟამად გამურულია, ექსტერიერისა კი - გადაცრეცილი და ალაგ-ალაგ განზრახ დაზიანებული. აღმ. ფასადზე რელიეფური გამოსახულებებია. ტაძრის კედლებზე არის ძველი ნაკაწრი წარწერები. ეკლესიის გარშემო სოფლის სასაფლაოა. არის ძველი აკლდამის (გადმოცემით, ჩარკვიანების) ნაშთებიც. სოფელში ადრე რამდენიმე კოშკი მდგარა. მათგან, დაზიანებული სახით, მხოლოდ ორი-სამია შემორჩენილი. ძველად ზედა უბანში, ძველ სასაფლაოზე, იდგა ლამარიას სალოცავიც.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 35 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
პლატფორმა (რომანი)
„პლატფორმა“ უელბეკის ერთ-ერთი ყველაზე პოპულარული რომანია. რომანში აღწერილია თანამედროვე ევროპა — ადამიანის მარტოობა, ცხოვრების აბსურდულობა, კულტურის კომერციალიზაცია, სექსი და ტერორიზმი, რომელიც ყველაფერს ანადგურებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მიშელ უელბეკის ნაწარმოებები კატეგორია:2001 წლის რომანები
თხევად-კრისტალური მონიტორი
thumb|თკ-მონიტორი თხევად-კრისტალური მონიტორი (თკმ) (იგივეა, რაც თხევად-კრისტალური დისპლეი (თკდ), ინგლ. liquid crystal display, LCD, ბრტყელი ინდიკატორი) — ბრტყელი მონიტორი თხევად კრისტალებზე.
LCD TFT (thin film transistor — თხელფირიანი ტრანზისტორი) — თხევად-კრისტალური დისპლეის ერთ-ერთი სახელწოდება, რომელშიც თხელფირიანი ტრანზისტორით მართული აქტიური მატრიცა გამოიყენება. TFT გამაძლიერებელი თითოეული სუბ-პიქსელისათვის სწრაფმოქმედების ასამაღლებლად, ასევე დისპლეის გამოსახულების მკაფიოობისა და კონტრასტულობისთვის გამოიყენება.
თკ-მონიტორის დანიშნულება
გამოსახულება სხვადასხვა ელემენტის მეშვეობით ყალიბდება, როგორც წესი, გაშლის სისტემით. უბრალო ხელსაწყეობს (ელექტროსაათი, ტელეფონი, ფლეიერი, თერმომეტრი და სხვ) შეიძლება ჰქოდეთ მონოქრომული ან 2-5 ფერიანი დისპლეი. მრავალფერი გამოსახულება ყალიბდება RGB-ტრიადების დახმარებით. დღეისათვის (2008) TN- (ზოგჯერ *VA) მატრიცების სამაგიდო მონიტორებში და ყველა ნოუთბუქში გამოიყენება მატრიცები 18-ბიტიანი ფერის ხარისხით (6 ბიტი თითო არხზე), 24-ბიტიანობა ემულირდება ციმციმითა და დიზერინგით.
თკ-მონიტორის მოწყობილობა
თკ-მონიტორის ყოველი პიქსელი შედგება მოლეკულების ფენისგან ორ გამჭვირვალე ელექტროდსა და ორ პოლარიზაციულ ფილტრს შორის, რომელთა პოლარიზაციის სიბრტყეც (როგორც წესი) პერპენდიკულარულია. თხევადი კრისტალების არარსებობისას პირველი ფილტრის მიერ გაშვებულ სინათლეს, მეორე ბლოკავს.
კატეგორია:მონიტორები
ლაშა ბუღაძე
ლაშა ბუღაძე (დ. 16 ნოემბერი 1977, თბილისი) — ქართველი მწერალი, დრამატურგი. არის რამდენიმე პიესის და მოთხრობის, 7 რომანის ავტორი და რამდენიმე საერთაშორისო ჯილდოს მფლობელი.
ბიოგრაფია
დაამთავრა თბილისის ი. ნიკოლაძის სახელობის სამხატვრო კოლეჯი (ფერწერა-გრაფიკის სახელოსნო), თბილისის შოთა რუსთაველის სახელობის თეატრალური ინსტიტუტის კინოდრამატურგიის ფაკულტეტი, თბილისის ივანე ჯავახიშვილის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ხელოვნების ფაკულტეტი.
ბუღაძის პირველი პიესა თეატრალურ სარდაფში დადგა დათო საყვარელიძემ, ხოლო შემდეგ არტგრუზ ფესტივალზე გავიდა 2000 წელს. ლაშა ბუღაძე ავტორია ესეების, მოთხრობების, ერთი სრულტანიანი, რამდენიმე ერთაქტიანი და ხუთწუთიანი პიესისა და ერთი რომანის „ვიდრე მთავარ გმირს ეძინა“, რომელმაც ლიტერატურული პრემია „საბა“ მოიპოვა, ნომინაციაში — „წლის საუკეთესო რომანი“. მკითხველებში ყველაზე დიდი გამოხმაურება მისმა მოთხრობამ „პირველი რუსი“ გამოიწვია.
შემოქმედება
არის ავტორი წიგნისა „ყუთი“ (პიესების და მოთხრობების კრებული, 1999წ.), პიესებისა: „ოთარი“, „ის სკამი და აი, ეს საწოლი“, „ბალიში“, „დოქტორი ფრანკენშტეინი“ (თანაავტორი დ. საყვარელიძე, 1999) და სხვა. მისი პიესების მიხედვით დაიდგა სპექტაკლები რუსთაველის თეატრსა და თეატრალურ სარდაფში. მისი ნაწარმოებები იბეჭდება ქართულ პერიოდიკაში 1977 წლიდან. გაიმართა მისი გრაფიკული ნამუშევრების ორი პერსონალური გამოფენა თბილისსა (1994) და ბაზელში (1995).
მისი ნაწარმოებები თარგმნილი და გამოცემულია ქართულ, რუსულ, სომხურ, ფრანგულ, გერმანულ, ინგლისურ, პოლონურ ენებზე. ლაშა ბუღაძის კარიკატურებისა და გრაფიკული ნამუშევრების პერსონალური გამოფენები გაიმართა ბაზელსა (შვეიცარია, 1995) და თბილისში („ბაია-გალერეა“, 1996).
ალფრედ ნობელი
ალფრედ ბერნჰარდ ნობელი (დ. 21 ოქტომბერი, 1833, სტოკჰოლმი, შვედეთი ― გ. 10 დეკემბერი, 1896, სან-რემო, იტალია) — ნობელის პრემიის დამფუძნებელი, შვედი ქიმიკოსი, ინჟინერი, ნოვატორი, იარაღის დამმზადებელი და დინამიტის შემქმნელი. მან 355 სხვადასხვა პატენტი დაამზადა, რომელთაგან ყველაზე ცნობილი დინამიტია. სინთეზურ ელემენტს ნობელიუმი დაერქვა. იგი ფლობდა ბოფორსს, შეიარაღების საწარმოს, რომელიც მან რკინის გადამამუშავებელი ქარხნიდან ჭურვების სატყორცნ და შეირაღებისათვის საჭირო მოწყობილობების დამამაზადებელ ქარხანად გარდაქმნა. მას შემდეგ რაც მან წაიკითხა გაზეთში გამოქვეყნებული ნაადრევი ნეკროლოგი მისი გარდაცვალების შესახებ, რომელშიც ავტორმა დაგმო ნობელის მიერ იარაღის გაყიდვის შედეგად მიღებული მოგება, მან გადაწყვიტა, თავისი მემკვიდრეობა დაეტოვებინა ნობელის პრემიისათვის. მისი სახელი ასევე დარჩა ისეთ კომპანიებში, როგორებიცაა „დინამიტი ნობელი“ და „აკზონობელი“, რომლებიც ნობელის მიერ დაფუძნებული კომპანიების შერწყმის შედეგები არიან.
ცხოვრება და კარიერა
მინი| ალფრედ ნობელი ახალგაზრდა ასაკში 1850-იან წლებში სტოკჰოლმში დაბადებული ალფრედ ნობელი იყო გამომგონებლისა და ინჟინრის, იმანუელ ნობელის (1801–1872 წწ.) პირველი ვაჟი და კაროლინა ანდრიეტა (ალსელი) ნობელის (1805–1889) მესამე ვაჟი. წყვილი დაქორწინდა 1827 წელს და შეეძინათ რვა შვილი. ოჯახი გაღატაკებული იყო და მხოლოდ ალფრედი და მისი სამი ძმა გადარჩა. მამის ხაზით ალფრედ ნობელი შვედი მეცნიერის, ოლაუს რუდბეკის შთამომავალი იყო (1630–1702) და თავის მხრივ, ბიჭი დაინტერესდა ინჟინერიით, განსაკუთრებით, ასაფეთქებელი ნივთიერებებით. ძირითადი პრინციპები ისწავლა მამისგან ახალგაზრდა ასაკში. ალფრედ ნობელმა ინტერესი ტექნოლოგიის მიმართ მამამისისგან მიიღო, რომელიც სტოკჰოლმში, შვედეთის სამეფო ტექნოლოგიური ინსტიტუტის კურსდამთავრებული იყო.
ახალგაზრდობაში ნობელი სწავლობდა ქიმიკოს ნიკოლაი ზინინთან. შემდეგ, 1850 წელს პარიზში გაემგზავრა სამუშაოს გასაგრძელებლად. იქ მან გაიცნო ასკანიო სობრერო, რომელმაც სამი წლით ადრე გამოიგონა ნიტროგლიცერინი. სობრერო მტკიცედ ეწინააღმდეგებოდა ნიტროგლიცერინის გამოყენებას, რადგან ის არაპროგნოზირებადი იყო, ფეთქდებოდა სითბოს ან წნევის დაქვემდებარებისას. მაგრამ ნობელი დაინტერესდა, რომ გაეკონტროლებინა ნიტროგლიცერინი, როგორც კომერციულად გამოსადეგი ასაფეთქებელი საშუალების შემადგენელი, რადგან მას უფრო მეტი ძალა ჰქონდა, ვიდრე დენთს. 18 წლის ასაკში იგი გაემგზავრა შეერთებულ შტატებში სწავლისთვის, მოკლე დროით მუშაობდა შვედ-ამერიკელი გამომგონებლის ჯონ ერიქსონის ხელმძღვანელობით, რომელმაც შეიმუშავა ამერიკის სამოქალაქო ომის რკინიგზა USS Monitor.
ოჯახის ქარხანა აწარმოებდა სამხედრო იარაღს  ყირიმის ომისათვის (1853-1856), მაგრამ უჭირდათ რეგულარული შიდა პროდუქტის წარმოებაზე გადართვა, რამაც ომის დასრულების შემდეგ მათი გაკოტრება გამოიწვია. 1859 წელს ნობელის მამამ თავისი ქარხანა დაუტოვა მეორე ვაჟს, ლუდვიგ ნობელს (1831–1888), რომელმაც მნიშვნელოვნად გააუმჯობესა ბიზნესი. ნობელი და მისი მშობლები შვედეთში დაბრუნდნენ რუსეთიდან და ნობელმა მიუძღვნა თავი ასაფეთქებელი ნივთიერებების შესწავლას, განსაკუთრებით კი ნიტროგლიცერინის უსაფრთხო წარმოებას და გამოყენებას. ნობელმა გამოიგონა დეტონატორი 1863 წელს და 1865 წელს დააპროექტა ასაფეთქებელი კაფსულა.
1864 წლის 3 სექტემბერს ფარდული, რომელსაც იყენებდა ნიტროგლიცერინის მოსამზადებლად, აფეთქდა ჰელენბორგის ქარხანაში, სტოკჰოლმში, შვედეთი. აფეთქების შედეგად დაიღუპა ხუთი ადამიანი, მათ შორის ნობელის უმცროსი ძმა ემილი. უფრო მცირე უბედური შემთხვევებით ნობელმა სხვა ქარხნების აშენება განაგრძო, რომლებიც ფოკუსირებული იქნებოდა ასაფეთქებელი ნივთიერებების სტაბილურობის გაუმჯობესებაზე. ნობელმა გამოიგონა დინამიტი 1867 წელს, რომელიც შემადგენლობით უფრო გამძლე და უსაფრთხო იყო, ვიდრე არამდგრადი ნიტროგლიცერინი. დინამიტი დაპატენტდა აშშ – სა და დიდ ბრიტანეთში და მას ფართოდ იყენებდნენ სამთო და სატრანსპორტო ქსელების მშენებლობაში საერთაშორისო მასშტაბით. 1875 წელს ნობელმა გამოიგონა გელიგნიტი, უფრო სტაბილური და ძლიერი, ვიდრე დინამიტი და 1887 წელს დააპატენტა ბალისტიტი, კორდიტის წინამორბედი.
ნობელი აირჩიეს შვედეთის  მეცნიერებათა  სამეფო აკადემიის წევრად 1884 წელს. იგივე ინსტიტუტი მოგვიანებით შეარჩიეს ნობელის ორი ჯილდოს ლაურეატად და მან მიიღო საპატიო დოქტორის წოდება უფსალას უნივერსიტეტიდან 1893 წელს. მინი| ალფრედ ნობელის დაკრძალვის ნიღაბი, ნობელის რეზიდენციაში [[კარლსკუგა, შვედეთი ]] ნობელის ძმებმა ლუდვიგმა და რობერტმა გამოიყენეს კასპიის ზღვის გასწვრივ არსებული ნავთობის საბადოები და გამდიდრდნენ. ნობელმაც გაიღო საკუთარი ინვესტიცია და დიდი სიმდიდრე შეაგროვა ნავთობის ახალი რეგიონების განვითარების გზით. მისი ცხოვრების პერიოდში ნობელმა დაამზადა 355 პატენტი საერთაშორისო დონეზე და გარდაცვალების შემდეგ მისმა ბიზნესმა დააარსა 90-ზე მეტი შეიარაღების ქარხანა, მიუხედავად ამ ყველაფრის, იგი მაინც პაციფისტად ხასიათდება.
1888 წელს მისი ძმის, ლუდვიგის, გარდაცვალების შემდეგ, რამდენიმე გაზეთმა შეცდომით გამოაქვეყნა ნეკროლოგი ალფრედის გარდაცვალების შესახებ. ერთმა ფრანგულმა გაზეთმა გამოაქვეყნა ნეკროლოგი სათაურით „Le Marchand de la mort est mort“ („სიკვდილის ვაჭარი მოკვდა“). ნობელმა წაიკითხა ნეკროლოგი და გაოგნებულს გაუჩნდა აზრი, რომლითაც იგი გვახსენდება დღეს. მან ნობელის პრემიისათვის დატოვა თავისი ქონების უმეტესი ნაწილი.
ნობელის პრემია
1888 წელს ალფრედის ძმა, ლუდვიგი, გარდაიცვალა. იმ დროისათვის ალფრედი კანში იმყოფებოდა და ფრანგულმა გაზეთმა შეცდომით გამოაქვეყნა ალფრედის ნეკროლოგი. მას გმობდნენ ასაფეთქებელი ნივთიერებების გამოგონებისთვის  და სწორედ ამის შემდეგ მიიღო გადაწყვეტილება, მისი მემკვიდრეობა დაეტოვებინა უკეთესი საქმისთვის. ნეკროლოგის განცხადებით: „სიკვდილის ვაჭარი მკვდარია“ და „ალფრედ ნობელი, რომელიც გახდა მდიდარი სხვა ადამიანების უფრო სწრაფად მოკვდინების გზის მოძებნით, ვიდრე ეს იქამდე იყო შესაძლებელი, გუშინ გარდაიცვალა.“ ალფრედმა (რომელსაც არასოდეს ჰყოლია ცოლი ან შვილი) იმედგაცრუებული დარჩა წაკითხულით და შეშფოთდა იმ ფაქტით, რომ მომავალშიც ამგვარად გაიხსენებდნენ.
1895 წლის 27 ნოემბერს, პარიზის შვედურ - ნორვეგიულ კლუბში, ნობელმა ხელი მოაწერა თავის უკანასკნელ ნებასა და აღთქმას და გამოყო მისი ქონების უმეტესი ნაწილი ნობელის პრემიისათვის, რომელიც ყოველწლიურად აჯილდოებს ეროვნების განსხვავებულობის გარეშე.
ამ ჯილდოების პირველი სამი ჯილდო გადაეცა ფიზიკურ მეცნიერებაში, ქიმიასა და სამედიცინო მეცნიერებაში ან ფიზიოლოგიაში. მეოთხე არის ლიტერატურული ნაწარმოებისთვის „იდეალური მიმართულებით“ და მეხუთე პრიზი უნდა მიენიჭოს იმ პირს ან საზოგადოებას, რომელიც უდიდეს სამსახურს უწევს საერთაშორისო ძმობას, მუდმივი ჯარების ჩახშობას ან შემცირებას ან სამშვიდობო კონგრესების დაარსება-განვითარებას.
ლიტერატურული პრემია ჩამოყალიბდა ნაწარმოებისთვის „იდეალური მიმართულებით“ (i idealisk riktning შვედურ ენაზე), ''რამაც დიდი გაუგებრობა გამოიწვია. მრავალი წლის განმავლობაში, შვედეთის აკადემია განმარტავდა „იდეალს“, როგორც „იდეალისტურს“ (idealistisk) და ეს გამოიყენეს, როგორც მიზეზი, რომ არ გადაეცათ პრიზი მნიშვნელოვანი, მაგრამ ნაკლებად რომანტიკული ავტორებისათვის, მაგალითად, ჰენრიკ იბსენი და ლევ ტოლსტოი. ამ ინტერპრეტაცია შემდეგ გადახედეს და პრიზი მიენიჭათ, მაგალითად, დარიო ფოს და ჟოზე სარამაგუს, რომლებიც არ მიეკუთვნებიან ლიტერატურული იდეალიზმის ბანაკს. ''
გარდაცვალება
ნობელს ბრალად ედებოდა საფრანგეთის ღალატი ბალისტიტის იტალიისათვის მიყიდვის გამო, ამიტომ იგი პარიზიდან გადავიდა საცხოვრებლად იტალიის ქ. სან-რემოში, 1891 წელს. 1896 წლის 10 დეკემბერს მან ინსულტი გადაიტანა და გარდაიცვალა. თავისი ქონების უმეტესი ნაწილი დაუტოვა ოჯახის წევრებს ნობელის პრემიის ჯილდოს დაფინანსების მიზნით. ის დაკრძალულია სტოკჰოლმში.
პირადი ცხოვრება
ნობელი იყო ლუთერანი და პარიზში ცხოვრებისას რეგულარულად სტუმრობდა შვედეთის ეკლესიას საზღვარგარეთ, რომელსაც ხელმძღვანელობდა პასტორი ნათან სოდერბლომი, რომელმაც მიიღო 1950 წელს ნობელის პრემია. იგი ახალგაზრდობაში აგნოსტიკოსი, მოგვიანებით  კი  ათეისტი გახდა, თუმცა ეკლესიას მაინც გულუხვად შესწირა თანხა.
ნობელმა შეისწავლა შვედური, ფრანგული, რუსული, ინგლისური, გერმანული და იტალიური ენები. მან აგრეთვე შეიმუშავა საკმარისი ლიტერატურული უნარი ინგლისურ ენაზე პოეზიის დასაწერად. მისი ნემესიზი არის პროზაული ტრაგედია ოთხ მოქმედებად, ბეატრიცე სენსის შესახებ. ნაწარმოები დაიბეჭდა ავტორის გარდაცვალებამდე, მაგრამ მთელი მარაგი მისი გარდაცვალებისთანავე გაანადგურეს, გარდა სამი ეგზემპლარისა. ნემეზისი განიხილებოდა როგორც სკანდალური და მკრეხელური. იგი გამოიცა შვედეთში 2003 წელს და ითარგმნა სლოვენიურ და ფრანგულ ენებზე.
კრიტიკა
ნობელის კრიტიკოსები ყურადღებას ამახვილებენ მის წამყვან როლზე იარაღის წარმოებაში და გაყიდვაში და ზოგიერთი ეჭვქვეშ აყენებს პრიზების შექმნის მოტივებს და მიგვითითებს, რომ ისინი მიზნად ისახავს ნობელის რეპუტაციის გაუმჯობესებას.
სქოლიო
კატეგორია:XIX საუკუნის ათეისტები კატეგორია:შვედი გამომგონებლები კატეგორია:შვედი ინჟინრები კატეგორია:შვედი ათეისტები კატეგორია:შვედი ქიმიკოსები კატეგორია:ნობელის პრემია კატეგორია:შვედეთის სამეფო მეცნიერებათა აკადემიის წევრები კატეგორია:დაბადებული 21 ოქტომბერი კატეგორია:დაბადებული 1833 კატეგორია:გარდაცვლილი 10 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1896
ნათელა ურუშაძე
ნათელა ურუშაძე (დ. 11 ოქტომბერი, 1923, ქუთაისი — გ. 5 თებერვალი, 2013) — ქართველი თეატრმცოდნე, საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1967), ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1976), პროფესორი (1979), ღირსების ორდენის კავალერი (1998).
ბიოგრაფია
დაამთავრა საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის სამსახიობო ფაკულტეტი 1945 წელს და მოსკოვის ა. ლუნაჩარსკის სახელობის ინსტიტუტი 1948 წელს. ამავე წლიდან პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა საქართველოს თეატრალურ ინსტიტუტში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1923 კატეგორია:დაბადებული 11 ოქტომბერი კატეგორია:ქართველი თეატრმცოდნეები კატეგორია:ქუთაისში დაბადებულები კატეგორია:გარდაცვლილი 5 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:საქართველოს სახელმწიფო თეატრალური ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწეები კატეგორია:საქართველოს ღირსების ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისის საპატიო მოქალაქეები (2010) ნ
მალაიზიის დემოგრაფია
მალაიზიის დემოგრაფია ეთნიკური მრავალფეროვნებით ხასიათდება. 2010 წლის აღწერით ქვეყნის მოსახლეობა მოქალაქეობის არმქონე პირების ჩათვლით 28 334 000 ადამიანს უტოლდება და ამ მაჩვენებლით 42-ე ადგილზეა მსოფლიოში. 5.72 მილიონი ადამიანი აღმოსავლეთ მალაიზიაში ცხოვრობს, ხოლო 22.5 მილიონი ― ნახევარკუნძულის მალაიზიაში. მოსახლეობის განაწილება არაერთგვაროვანია და 79% ნახევარკუნძულის მალაიზიაშია კონცენტრირებული, რომლის ფართობიც 131 598 კმ-ია და მალაიზიის საერთო ფართობის 40%-ს უდრის.
აიეტი (ორატორი)
აიეტი — VI საუკუნის საქართველოს პოლიტიკური მოღვაწე, ორატორი, წარჩინებული კოლხი. ბიზანტიელების მიერ ლაზიკის მეფე გუბაზ II-ის მკვლელობასთან დაკავშირებით გამართულ ეგრისის კრებაზე (555) ხალხს მოუწოდა, ირანული ორიენტაციისათვის დაეჭირათ მხარი. მისი ეს სიტყვა კლასიკური მჭევრმეტყველობის ნიმუშია. ხალხთა ურთიერთობის საფუძვლად აიეტს სათნოება და „კეთილი საწყისი“ მიაჩნდა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს ისტორია
მალაიზიის დემოგრაფია
2017 წლის მონაცემებით მალაიზიის მოსახლეობის წლიური მატების დონე 1.94%-ს უდრის. 2010 წელს ჩატარებული აღწერის მიხედვით, ერთ ქალზე შობადობის მაჩვენებელი სამი უმსხვილესი მალაიზიური ჯგუფისთვის შემდეგია: მალაიები/ბუმიპუტერა 2.4 ბავშვი ყოველ ქალზე, მალაიზიელი ჩინელებისთვის ― 1.4 ბავშვი ყოველ ქალზე, მალაიზიელი ინდოელებისთვის ― 1.8 ბავშვი. 2000 წელს ჩატარებულმა მოსახლეობის პროექციამ აჩვენა, რომ მალაიები და ბუმიპუტერანანინები მოსახლეობის მხოლოდ 0.1%-ს შეადგენენ, ჩინელები 98.9%, ინდოელები კი ― 1%-ს.
დემოგრაფიული ტრენდები
2010 წლის აღწერის მიხედვით მალაიზიის მოსახლეობა 28.3 მილიონ ადამიანს შეადგენდა. მოსახლეობა არათანაბრადაა განაწილებული და 20 მილიონზე მეტი ადამიანი ნახევარკუნძულის მალაიზიაში ცხოვრობს.. ურბანული მოსახლეობის წილი 74.7%-ია. შრომის ინტენსიური მრეწველობების განვითარების შედეგად მალაიზიაში მილიონობით მიგრანტი ჩადის. ზუსტი რიცხვები უცნობია: მალაიზიაში კანონიერად მილიონზე მეტი უცხოელი ადამიანი მუშაობს. მხოლოდ საბაჰის შტატში 2.7 მილიონი ადამიანი ცხოვრობს, რომელთა მეოთხედსაც არალეგალურად დასაქმებული უცხოელების შეადგენენ.
ეთნოლინგვისტური ჯგუფები
მალაიზიის მოსახლეობა მრავალი ეთნიკური ჯგუფისგან შედგება. მოსახლეობის უდიდეს ნაწილს ავსტრონეზირი წარმოშობის ჯგუფები შეადგენენ, რომლებიც ბუმიპუტრების სახელწოდებით არიან ცნობილი. მოსახლეობის უდიდეს ეთნიკურ უმცირესობებს ჩინელები და ინდოელები წარმოადგენენ. მალაიები, როგორც ბუმიპიტრა, მალაიზიას თავიანთ მიწად მიიჩნევენ და 1969 წლის ამბოხებების შემდეგ მალაიზიაში პრივილეგიებით სარგებლობენ ― უმაღლეს სამთავრობო პოზიციებს მალაიები იკავებენ, განთავსების საშუალებები მათთვის უფრო იაფია და პრიორიტეტებით სარგებლობენ ბიზნეს ლიცენზიებისა და საჯარო სამსახურების მიღების მხრივ. 2010 წლისთვის მოსახლეობის 68.8% ბუმიპუტერად მიიჩნეოდა, 23.2% ― მალაიზიელ ჩინელად, ხოლო 7% ― მალაიზიელ ინდოელად. 2021 წლის მიხედვით ეს მაჩვენებლები 69.7%-ს, 22.5%-სა და 6.8%-ს გაუტოლდა.
ენები
მალაიზიაში 137 ენაზე საუბრობენ, რომელთაგან 41-ს ნახევარკუნძულის მალაიზიაზე გამოიყენებენ. მალაიზიის ოფიციალური ენა მალაიზიურია, რომელიც მალაიური ენის სტანდარტიზებული ვარიანტია. დიდი ხნის მანძილზე ინგლისური ენა დე-ფაქტო, ადმინისტრაციული ენა იყო, თუმცა შემდგომ მისი სტატუსი შემცირდა. მიუხედავად ამისა, მალაიზიური საზოგადოების ზოგიერთ ნაწილში ინგლისური მეორე ენის სტატუსს ინარჩუნებს და ყველა საჯარო სკოლაში სავალდებულო საგანია. ბევრი ორგანიზაცია ტრანზაქციებს ინგლისურ ენაზე ახორციელებს და ზოგჯერ ოფიციალურ კორესპონდენციებშიც გამოიყენება. გამოცდები ბრიტანული ინგლისურის შესაბამისად ტარდება, თუმცა ტელევიზიის გავლენით ამერიკული ინგლისურის გავლენა უფრო საგრძნობია.
რელიგია
.
მუქი მწვანე: მუსლიმი უმრავლესობა > 50%
ღია მწვანე: მუსლიმი უმრავლესობა < 50%
]] ისლამი მალაიზიის სახელმწიფო რელიგიაა, თუმცა ქვეყანა მრავალრელიგიურ საზოგადოებას წარმოადგენს და მალაიზიის კონსტიტუცია რელიგიის თავისუფლების გარანტიას იძლევა. მიუხედავად ისლამის სახელმწიფო რელიგიად აღიარებისა, ქვეყნის პირველი 4 პრემიერ-მინისტრი მალაიზიის სეკულარულ სახელმწიფოდ განვითარებას უჭერდა მხარს. მოსახლეობისა და შინამეურნეობების 2020 წლის აღწერის მიხედვით, მოსახლეობის 63.5% ისლამის მიმდევარია, 18.7% ― ბუდისტი, 9.1% ― ქრისტიანი, 6.1% ― ინდუისტი, 2.7% ― სხვა რელიგიების მიმდევარია, არ აქვს რელიგია ან კითხვაზე პასუხისგან თავს იკავებს. 1991 წელს მუსლიმი მოსახლეობის წილი 58.6%-ს შეადგენდა, 2000 წელს მათი წილი 60.4%-მდე გაიზარდა, 2010 წელს ― 61.5%-მდე, ხოლო 2020 წელს ― 63.5%-მდე.
სქოლიო
კატეგორია:მალაიზიის დემოგრაფია
დეიდა ხულია
„დეიდა ხულია და კალმოსანი“ (La tía Julia y el escribidor) — 2010 წლის ნობელის პრემიის ლაურეატის, პერუელი მწერლის მარიო ვარგას ლიოსას რომანი. პირველად გამოიცა 1977 წელს.
„დეიდა ხულია და კალმოსანი“ ავტორის ბიოგრაფიულ მომენტებზე დაფუძნებული რომანია: 19 წლის მწერალს, რომანის გმირის მსგავსად, ბიძამისის ცოლი, 10 წლით უფროსი ხულია შეუყვარდა და ცოლად შეირთო. ისინი ცხრა წელიწადს ცხოვრობდნენ ერთად. მოგვიანებით კი ლიოსამ დაწერა რომანი, რომელშიც, როგორც მკვლევრები წერენ, ავტორი სწორედ ამ ურთიერთობებზე მოგვითხრობს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მარიო ვარგას ლიოსას ნაწარმოებები კატეგორია:1977 წლის რომანები
ბარბაროსთა მოლოდინში
ბარბაროსების მოლოდინში ან ბარბაროსთა მოლოდინში (Waiting for the Barbarians) 一 სამხრეთ აფრიკელი ნობელიანტი მწერლის, ჯონ მაქსველ კუტზეეს რიგით მესამე რომანი, რომელიც 1980 წელს გამოქვეყნდა. წიგნმა გამოცემისთანავე დიდი გამოხმაურება ჰპოვა. მას შემდეგ, რაც 2003 წელს კუტზეემ ლიტერატურის დარგში ნობელის პრემია დაიმსახურა,გამომცემლობა Penguin Books-მა ზემოხსენებული მეოცე საუკუნის 20 საუკეთესო რომანს შორის გაამწესა, გარდა ამისა, ნაწარმოებმა დაიმსახურა ჯეიმზ ტეიტ ბლეიკისა და ჯეფრი ფაბერის მემორიალური პრიზები. ამერიკელმა კომპოზიტორმა, ფილიპ გლასმა, რომანის მიხედვით, შექმნა ამავე სახელწოდების მქონე ოპერა, რომლის პრემიერაც 2005 წელს შედგა გერმანიაში, ერფურტის თეატრში.
თავად კუტზეემ აღიარა, რომ ნაწარმოების შთაგონების წყაროს მეცხრამეტე საუკუნის ბერძენი პოეტის, კონსტანტინე კავაფისის ამავე სახელწოდების პოემა 一 ბარბაროსთა მოლოდინში (1904) 一 წარმოადგენს.
რომანზე, აგრეთვე, დიდი გავლენა იქონია იტალიელი მწერლის, დინო ბუცატის 1940 წლის რომანმა, სახელწოდებით 一 თათრების უდაბნო. თავის მხრივ, ბუცატმა საკუთარი რომანი, ასევე, კონსტანტინე კავაფისის პოემას დააფუძნა.
ნაწარმოებზე დაყრდნობით, 2019 წელს, რეჟისორმა კირო გუერამ, გადაიღო ამავე სახელწოდების ფილმი, რომელშიც მთავარ როლებს მარკ რაილანსი, ჯონი დეპი და რობერტ პატინსონი ასრულებენ.
სქოლიო
კატეგორია:ჯონ მაქსველ კუტზეეს ნაწარმოებები კატეგორია:1980 წლის რომანები
აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები (1908)
1908 წლის აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები 3 ნოემბერს გაიმართა. მიუხედავად პოპულარულობისა, მოქმედმა პრეზიდენტმა თეოდორ რუზველტმა პირობა შეასრულა და მესამე ვადით არ იყარა კენჭი. სანაცვლოდ მან ახლო მეგობარს და ომის მდივანს უილიამ ტაფტს დაუჭირა მხარი. დემოკრატებმა 1896 და 1900 წლების არჩევნებში დამარცხებული უილიამ ბრაიანის კანდიდატურა წამოაყენეს, რომელიც ლიბერალების და პოპულისტების თვალში პოპულარული იყო. მიუხედავად აგრესიული კამპანიისა ბიზნესელიტის წინააღმდეგ, ბრაიანმა მესამე და ყველაზე მძიმე მარცხი იწვნია. ტაფტმა საკმაო უპირატესობით გაიმარჯვა.
კატეგორია:აშშ-ის საპრეზიდენტო არჩევნები კატეგორია:1908 წლის არჩევნები‎
ტერმინატორი 3: მანქანების ამბოხი
ტერმინატორი 3: მანქანების ამბოხი (ჩვეულებრივ, ბრევიატურით T3) — 2003 წელს გადაღებული ფანტასტიკური ჟანრის ფილმი, მეორე გაგრძელება ფილმისა „ტერმინატორი“ (1984). მისი რეჟისორია ჯონათან მოსტოუ, ხოლო მთავარ როლებს ინაწილებენ არნოლდ შვარცენეგერი, ნიკ სტალი, კლერ დეინსი და კრისტანა ლოკენი.
შინაარსი
ცხრა წლის განმავლობაში ჯონ კონორი (ნიკ სტალი) ცხოვრობდა ლოს-ანჯელესის მიდამოებში ნახევრად იატაკქვეშა ცხოვრებით. მიუხედავად იმისა, რომ განკითხვის დღე არ მომხდარა 1997 წლის 29 აგვისტოს, ჯონს არ სჯეროდა, რომ ომი მანქანებსა და ადამიანებს შორის თავიდან იქნა აცილებული. მას შემდეგ, რაც სკაინეტმა ვერ შეძლო ჯონის ადგილსამყოფელის განსაზღვრა, წარსულში, 2004 წლის 24 ივლისში, გამოგზავნა ახალი მოდელის ტერმინატორი, T-X (კრისტანა ლოკენი), რათა მას გაენადგურებინა ჯონის რაც შეიძლება მეტი თანაშემწე მეთაური მომავალ წინააღმდეგობაში. T-X იყო გაცილებით დახვეწილი მოდელი წინა მოდელის ტერმინატორებთან შედარებით, ჰქონდა ჰიპერშენადნობისგან დამზადებული ჩონჩხი (როგორც T-800-ს) ჩაშენებული შეიარაღებით, გარეგნულად ახალგაზრდა ქალი იყო, „თხევადი მეტალისგან“ დამზადებული გარსით (რომლისგანაც მთლიანად შედგებოდა T-1000), რაც მას გარეგნობის შეცვლის საშუალებას აძლევდა, მას ასევე შეეძლო სხვა მანქანების კონტროლი და დაპროგრამება. წინააღმდეგობამ გამოგზავნა გადაპროგრამებული ტერმინატორი T-850 მოდელი 101 (არნოლდ შვარცენეგერი) T-X-ის სამიზნო ობიექტების დასაცავად, რომელთა შორისაც იყვნენ კეიტ ბრუსტერი, ჯონის მომავალი მეუღლე (კლერ დეინსი) და თავად ჯონიც.
ტერმინატორი გადაარჩენს ჯონსა და კეიტს T-X-ის პირველი თავდასხმისგან, რის შემდეგაც ისინი გაემართებიან სარა კონორის საფლავის მოსანახულებლად, რომელიც რამდენიმე წლის წინ ლეიკემიით გარდაცვლილიყო. სარას კუბოში ტერმინატორი იპოვის სარას თხოვნით მისი მეგობრების მიერ გადანახულ იარაღის მარაგს იმ შემთხვევისთვის, თუ განკითხვის დღე მაინც დადგებოდა. ამ დროისთვის T-X და პოლიციელები მოვლენ და გაიმართება ბრძოლა, მაგრამ ჯონი, კეიტი და ტერმინატორი მოიპარავენ კატაფალკას და გაიქცევიან. ტერმინატორი დაპროგრამებული იყო იმგვარად, რომ წაეყვანა კეიტი და ჯონი უსაფრთხო ადგილას, რათა მათ შეძლებოდათ განკითხვის დღის გადატანა, რომელიც რამდენიმე საათში დაიწყებოდა, მაგრამ ჯონმა გადაწყვიტა, რომ უმჯობესი იქნებოდა, არ დაეშვათ სკაინეტის ჩართვა. ტერმინატორი მათ ეტყვის, რომ მომავალში კეიტი ჯონს გაყვება ცოლად, რომ კეიტმა გადააპროგრამა იგი და გამოგზავნა მათ დასაცავად, და რომ სწორედ იმ ტერმინატორმა მოკლა ჯონი 2032 წელს, რომელიც ახლა მათ გადასარჩენად თავს არ ზოგავდა.
სანამ ჯონი და კეიტი გაიქცეოდნენ თვითმფრინავით, T-X-მა დაამარცხა ტერმინატორი და გადააპროგრამა იგი, რის შემდეგაც ტერმინატორი ჯონსა და კეიტს უტევს. მან შეძლო T-X-ის პროგრამირების გვერდის ავლა და გამორთა საკუთარი თავი, სანამ ჯონს მოკლავდა. „კრისტალურ პიკში“ მისულ ჯონსა და კეიტს უკან მიჰყვა T-X და დაიწყო შეტევისთვის მზადება, მაგრამ ხელახლა ჩატვირთულმა ტერმინატორმა ვერტმფრენით გადაუარა. ფეხებმოგლეჯილიც კი T-X განაგრძობს ჯონისა და კეიტის დევნას, მაგრამ ისინი ასწრებენ მთავარ კარში შეღწევას ტერმინატორის წყალობით, ხოლო კარის მეორე მხარეს დარჩენილი ტერმინატორი ააფეთქებს თავის უკანაკნელ წყალბადის საწვავით სავსე ბლოკს T-X-ის პირში, რაც ორივეს ანადგურებს. ჯონი და კეიტი აღმოაჩენენ, რომ „კრისტალური პიკი“ სულაც არ წარმოადგენს სკაინეტის ბირთვს, არამედ ცივი ომის დროინდელ თავშესაფარს ბირთვული რაკეტებისგან მნიშვნელოვანი პირებისთვის. გენერალმა ბრუსტერმა ისინი იქ იმიტომ გაგზავნა, რომ დაეცვა სკაინეტის მიერ ინიცირებული მოსალოდნელი ბირთვული კატასტროფისგან. სკაინეტს, ფაქტობრივად, არც გააჩნია რაიმე სახის ბირთვი: იგი პროგრამული უზრუნველყოფის სახითაა მოდებული მსოფლიოს მთელ კომპიუტერებზე, რაც შეუძლებელს ხდის მის გათიშვას. დაიწყება ბირთვული შეტევების სერიები სხვადასხვა ქალაქზე, რითაც იწყება განკითხვის დღე. მალევე გადარჩენილი ადამიანები მსგავსი ბუნკერებიდან რაციით ითხოვენ დახმარებასა და მითითებებს. მათ შეკითხვაზე, თუ ვინ არის მთავარი, ჯონი საკუთარ თავზე იღებს ლიდერობას.
როლებში
სცენარის თავდაპირველ ვერსიაში სარა კონორის როლიც იყო გათვალისწინებული, მაგრამ როდესაც ლინდა ჰემილტონმა, რომელიც განასახიერებდა სარას წინა ორ ფილმში, უარი უთხრა შეთავაზებაზე, ამოიღეს იგი საერთოდ. ლინდამ განმარტა: „მათ შემომთავაზეს მე ნაწილი. მე წავიკითხე და ვიცოდი, როგორი სრულყოფილი იყო სარას პერსონაჟი პირველ ორ ნაწილში, მესამეში კი — უმნიშვნელო. იგი კვდებოდა ფილმის შუა ნაწილში და დროც კი არ იყო მის დასატირებლად. ეს იყო რაღაც ერთჯერადის მსგავსი, ამრიგად, მე ვუთხარი: მადლობა, მაგრამ არა.“
საუნდტრეკი
ფილმის საუნდტრეკი გამოსცა ლეიბლმა Varèse Sarabande 2003 წლის 24 ივნისს:
სიმღერები, რომლებიც არ არის შესული საუნდტრეკის ალბომში:
სქოლიო
კატეგორია:2003 წლის ფილმები კატეგორია:ინგლისურენოვანი ფილმები კატეგორია:2003 წლის საუნდტრეკები კატეგორია:ფილმების საუნდტრეკები კატეგორია:ფილმები ტერმინატორებზე კატეგორია:ფილმები დროში მოგზაურობის შესახებ
კაერი
კაერი — სოფელი საქართველოში, სამეგრელო-ზემო სვანეთის მხარის მესტიის მუნიციპალიტეტში, ლენჯერის თემში (სოფლები: კაერი, ლაშთხვერი, ლემსია, ნესგუნი, სოლი, ქაშვეთი, ჰეშკილი).
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 81 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:მესტიის მუნიციპალიტეტის სოფლები
სილაგო
სილაგო (ოფიციალურად სილაგოს მუნიციპალიტეტი;Lungsod sa Silago; Bayan ng Silago) ― მეოთხე კლასის მუნიციპალიტეტი სამხრეთ ლეიტეს პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 13 116 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 15 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:სამხრეთ ლეიტეს მუნიციპალიტეტები
ბერნარდო ალბერტო უსაი
ბერნარდო ალბერტო უსაი (დ. 10 აპრილი, 1887, ბუენოს-აირესი — გ. 21 სექტემბერი, 1971, ბუენოს-აირესი) — არგენტინელი ფიზიოლოგი, არგენტინის ბიოლოგიური საზოგადოების პრეზიდენტი, ბუენოს-აირესის უნივერსიტეტის პროფესორი (1910), მედიცინის დოქტორი (1911), ბუენოს-აირესში ბიოლოგიის და ექსპერიმენტული მედიცინის ინსტიტუტის დამაარსებელი და მისი დირექტორი 1943-1955 წლებში. 1947 წელს მიიღო ნობელის პრემია ლაურეატები ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში და გახდა პირველი არგენტინელი მეცნიერი, რომელმაც ნობელის პრემია მიიღო. იყო აშშ-ის, ლონდონის და სხვა სამეცნიერო საზოგადოებების და აკადემიების წევრი. მისი შრომები ეხება ფიზიოლოგიის და ენდოკრინოლოგიის საკითხებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1887 კატეგორია:დაბადებული 10 აპრილი კატეგორია:გარდაცვლილი 1971 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 სექტემბერი კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში
სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია
მინი|250პქ|ფილა, რომელზედაც დაწერილია კადეშის ზავი [[რამზეს II-სა და ხათუსილი III-ს შორის]] სამშვიდობო ხელშეკრულებების სია მოიცავს ისტორიულ შეთანხმებებს, პაქტებს, ზავებს და სახელმწიფოებს, არმიებს, მთავრობებსა და სხვადასხვა ჯგუფებს შორის დადებულ ძირითად კონტრაქტებს.
სქოლიო
*
ანზორ აბულაშვილი
ანზორ აბულაშვილი (დ. 3 მაისი, 1932, ჯუგაანი, სიღნაღის მუნიციპალიტეტი – გ. აგვისტო, 2013) — ქართველი პოეტი და ფილოლოგი, საქართველოს მწერალთა კავშირის წევრი.