cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ქალები ტაილანდში
მიმდინარე მოვლენები
ქალთა საერთაშორისო დღის 2020 წლის 8 მარტის აღსანიშნავად, დაცვის საერთაშორისო ორგანიზაციამ და ტაილანდური ორგანიზაციების ქსელმა მთავრობას გადასცეს „ქალთა მოხსენება“. მთავრობამ განაცხადა, რომ გაფართოვდა უფლებების დაცვა ყველა მნიშვნელოვან სფეროში. შეფასების თანახმად, მთავრობის დაპირება ქალთა უფლებების დასაცავად უფუნქციოდ არ აღიქმება, არამედ მიჩნეულია, რომ ტაილანდელი ქალების მხრიდან ძირეული ძალისხმევა ხორციელდება თვით სახელმწიფოზე. ტაილანდი ვალდებულია ქალთა მიმართ დისკრიმინაციის ყველა ფორმის აღმოფხვრის კონვენციის შესაბამისად (CEDAW) დაიცვას ქალთა უფლებები და დაიცვას კომიტეტის პოლიტიკური რეკომენდაციები შეცდომების გამოსწორების მიზნით. 2020 წლის 30 სექტემბერს ტაილანდში დაფუძნებული კომპანიების 110 აღმასრულებელმა დირექტორმა ხელი მოაწერა ქალთა გაძლიერების პრინციპებს გაეროს მიერ, რომლებიც გენდერულ თანასწორობას, თანაბარ ანაზღაურებას და ქალთა უსაფრთხო სამუშაო ადგილს უზრუნველყოფს. დოკუმენტს ხელი მოეწერა ქალთა გაძლიერების პრინციპების (WEP) მე-10 წლისთავზე. ღონისძიებას მასპინძლობდა „WeEmpowerAsia“.
საქართველოს მათემატიკის ინსტიტუტი
ისტორია
მათემატიკის ინსტიტუტს ხელმძღვანელობდნენ:
ქალები ტაილანდში
მიმდინარე მოვლენები
ტრადიციულად, გოგონების განათლება, ძირითადად, სახლში ხდება. ისინი განათლებას და საშინაო საქმეებს უთავსებენ ერთმანეთს. ხოლო ბიჭები, როგორც წესი, ბუდისტების მონასტერში სწავლობდნენ. ზოგადად ბიზნესის და კარიერული კუთხით განათლება არ არსებობს სამხრეთ-აღმოსავლეთ აზიაში.
სქოლიო
კატეგორია:ქალთა უფლებები ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:ტაილანდი კატეგორია:ქალები ქვეყნების მიხედვით
საქართველოს მათემატიკის ინსტიტუტი
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისის განათლების ცენტრები
თბილისის სახალხო უნივერსიტეტები
თბილისის სახალხო უნივერსიტეტების წინამორბედები თბილისში იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების სახალხო სკოლები და ბანაკები. სახალხო უნივერსიტეტების შექმნის პირველი ცდა 1863 წელს ნაადრევი აღმოჩნდა, რადგან ამჯერად სახალხო სკოლებს უფრო მეტი სარგებლობის მოტანა შეეძლოთ. XX საუკუნის დასაწყისში ქართველი საზოგადოების მოღვაწეებმა კვლავ წამოაყენეს სახალხო უნივერსიტეტის შექმნის იდია. იაკობ გოგებაშვილმა თავის სტატიაში „სახალხო უნივერსიტეტები ჩვენში“ 1905 მოითხოვდა შეექმნათ: „სახალხო სკოლები და ბოლოს და ბოლოს ქართული სახალხო უნივერსიტეტები“.
1907 წელს თბილისში ჩამოყალიბდა პირველი სახალხო უნივერსიტეტები. მისი დაფუძნების ინიციატორი და ორგანიზატორი იყო ი. ნაკაშიძე. 16 იანვარს დამტკიცდა „თბილისის სახალხო უნივერსიტეტების საზოგადოება“, ხოლო 4 მარტს თბილისის სახლამდე მსმენელი დაესწრო. თბილისის სახალხო უნივერსიტეტის საზოგადოების გამგეობის თავმჯდომარედ მუშაობდა ვ. რცხილაძე. ქუთაისში, ბათუმში, სოხუმში, თელავში, ჭიათურაში, ფოთში ასევე შეიქმნა საუნივერსიტეტო საზოგადოებები ანალოგიური ხასიათის წესდებით.
საქართველოში საბჭოთა ხელისუფლების დამყარების შემდეგ თბილისში იქმნებოდა მუშათა უნივესიტეტები, ხოლო 50-იანი წლების ბოლოს დაიწყო მათი მასობრივი გავრცელება. 1957 წელს შეიქმნა კულტურის სახელობის უნივერსიტეტები, ხოლო 1959 წელს თბილისის საქალაქო უნივერსიტეტი, სხვადასხვა დარგის ფაკულტეტებით. სახალხო უნივერსიტეტი მოქმედებდა 1990 წლამდე.
ლიტერატურა
კატეგორია:თბილისი
ბესტუჟევის ჯიში
ბესტუჟევის ჯიში — მსხვილი რქოსანი საქონლის ერთ-ერთი უძველესი სამამულე ჯიში სახორცე-მერძეული მიმართულებისა. გამოყვანილია XVIII საუკუნის ბოლოს – XIX საუკუნის 1-ლ ნახევარში მესაქონლე ს. პ. ბესტუჟევისა (აქედან სახელწოდება) და მისი მიმდევრების მიერ ციმბირის გუბერნიის სოფელ რეპიოვკაში (ახლანდ. ნოვოსპასკოეს რაიონი, ულიანოვსკის ოლქი, რუსეთი) ადგილობრივი საქონლის რთული კვლავწარმოებითი შეჯვარების მეთოდით შორტჰორნის, ჰოლანდიური, ხოლო მოგვიანებით სიმენტალური, ვილსტერმარშული და ზოგიერთი სხვა ჯიშის კუროებთან. პროდუქტიულობის მიმართულების მიხედვით განირჩევა სხეულის აგებულების ორი ტიპი — სახორცე-მერძეული და სარძევე-მეხორცული. ფერად წითელია (ქერა-წითლიდან ალუბლისფრამდე), ზოგჯერ თავზე, მუცლის ქვედა მხარეს და ჯიქანზე თეთრი ნიშნები აქვს. თანამედროვე საქონელს საშუალო სიმაღლე, წაგრძელებული მასიური ტანი და მაგარი ჩონჩხი აქვს. ჯიქანი საშუალო ზომისაა, მუსკულატურა საკმაოდ განვითარებული. მწარმოებელი კუროს (ბუღას) ცოცხალი მასაა 850 კგ (უდიდესი — 1200 კგ-მდე), სახორცე-მერძეული ფურისა 600—650, სარძევე-მეხორცულისა — 500—550. მონაწველი საშუალოდ 3000–3200 კგ რძეს შეადგენს, საშენ ნახირებში — 4000 კგ-ს (ლაქტაციის 305 დღეზე), მეწინავე მეორნეობებში — 5000 კგ-მდე ადის, რეკორდული მონაწველია 10386 კგ რძე; რძის ცხიმიანობა საშუალოდ 3,8–3,9% (ზოგადად 3,5–5%). ნაყოფიერება — 100% და მეტი. კარგად აკლიმატიზდება და აქვს პროდუქტიულობის მრავალწლოვანების ერთ-ერთი საუკეთესო მაჩვენებელი. მალმწიფადია, კარგად იკიდებს ქონს და სუქდება. ნაკლავის გამოსავალი 60%-მდეა. გამძლეა ძროხის ლეიკემიის ვირუსის (Bovine leukemia virus) მიმართ. სანაშენე სამუშაოები ჩატარდა ჯიშის მონაწველისა და ჯიქნის ხარისხის გაუმჯობესების მიზნით. იყენებენ სხვა ჯიშების გასაუმჯობესებლად. 1990-იანი წლებიდან ფართოდ მიმდინარეობს ბესტუჟევის ჯიშის ფურების შეჯვარება ჰოლშტინური ჯიშის წითელ-ჭრელ კუროებთან. გავრცელებულია ბაშკირეთში, თათრეთში, ულიანოვსკისა და სამარის ოლქებში, შეადგენს რუსეთის მერძეული საქონლის მთლიანი რაოდენობის 2%-ს.
სქოლიო
კატეგორია:მსხვილი რქოსანი საქონლის ჯიშები
ტელევიზია აზერბაიჯანში
აზერბაიჯანის ტელევიზიის ისტორია იწყება 1956 წელს. აზრბაიჯანში მოქმედებს 47 სატელევიზიო არხი. მათგან 4 საზოგადოებრივი და დანარჩენი კერძო არხებია. 12 მაუწყებლობს ქვეყნის, ხოლო 31 რეგიონის მაშტაბით. აზერბაიჯანის ტრანსპორტის, კომუნიკაციის და მაღალი ტექნოლოგიების სამინისტროს 2014 წლის მონაცემებით სატეელვიზიო მაუწყებლობა ფარავს ქვეყნის 99%-ს. , ხოლო საკაბელო ტელევიზია 2013 წლის მონაცემებით შეყვანილი ჰყავს მოსახლეობის 28.1%-ს. აზერბაიჯანის სტატისტიკის სახელმწიფო კომიტეტის მონაცემების მიხედვით საკაბელო ტელევიზიების გამომწერთა თითქმის 39% კონცენტრირებულია დიდ ქალაებში. 2013 წლის მონაცემებით საკაბელო ტელევიზიის დაფარვის არეალის 59.1% მოდის ქალაქ ბაქუზე.
არხების სია
ეს არის აზერბაიჯანში მოქმედი სატელევიზიო არხების სია.
სქოლიო
კატეგორია:აზერბაიჯანის მასმედია კატეგორია:აზერბაიჯანის ტელევიზია
ბიდაცუ
იმპერატორი ბიდაცუ (敏達天皇; დ. 538 — გ. 585) — იაპონიის 30-ე იმპერატორი მემკვიდრეობის ტრადიციული წესის მიხედვით.
ტრადიციული ამბები
იმპერატორის ცხოვრების და მმართველობის წლები უცნობია. ადრეული ხანის იმპერატორების პირობითი სახელები არ იყო მიღებული „ტრადიციული წესით“ იმპერატორ კამუს მმართველობამდე, რომელიც იამატოს დინასტიის 50-ე მონარქი იყო.
ბიდაცუს დაბადების სახელი ნუნაკურა ნო ფუტოტამასიკი იყო. მის სასახლეს ივარეს ოსადა ნო მია ერქვა, რომელიც იამატოს პროვინციაში მდებარეობდა.
ბიდაცუ იმპერატორ კიმეის და ისი-ჰიმეს შვილი იყო. კიმეის მმართველობის მე-15 წელს, ბიდაცუს კრონპრინცის წოდება მიანიჭეს, ხოლო 32-ე წელს როდესაც იმპერატორი გარდაიცვალა, ტახტზე ბიდაცუ ავიდა. მიუხედავად იმისა, რომ ბიდაცუს ბევრი შვილები ჰყავდა, იაპონიის იმპერატორი ვერცერთი მათგანი გახდა.
სქოლიო
კატეგორია:იაპონიის იმპერატორები კატეგორია:დაბადებული 538 კატეგორია:გარდაცვლილი 585 კატეგორია:ყვავილით გარდაცვლილები
საკაგავეა
საკაგავეა, საკაჯავეა, საკაკავეა (წარმოითქმის: [ˌsækədʒəˈwiːə] დ. დაახლოებით 1788, თანამედროვე აიდაჰო-მონტანის საზღვრის სიახლოვე, აშშ — გ. 20 დეკემბერი, 1812, ფორტ-მანუელი, მდინარე მისური, დაკოტის ტერიტორია) — შოშონი ქალი, რომელიც იყო ლუისისა და კლარკის ექსპედიციის თანმხლები პირი, თარჯიმანი და მეგზური. ექსპედიციასთან ერთად ჩრდილოეთი დაკოტიდან დაწყებული წყნარ ოკეანემდე დამთავრებული გაიარა ათასობით მილი 1804-1806 წლებში. იგი გახდა ლიუისისა და კლარკის ლეგენდის და ამერიკელი ხალხის წარმოსახვის მნიშვნელოვანი ნაწილი. ამერიკის ეროვნული ქალთა ხმის უფლების ასოციაციამ XX საუკუნის დასაწყისში მიიღო იგი როგორც ქალთა ღირებულებებისა და დამოუკიდებლობის სიმბოლო და მისი რამდენიმე ქანდაკება და მემორიალური დაფა აღმართა და აგრეთვე გაავრცელა ისტორია მისი მიღწევების შესახებ. 2000 წელს აშშ-ის ზარაფხანამ მის პატივსაცემად გამოუშვა „საკაგავეას დოლარი“, სადაც გამოსახულია საკაგავეა შვილთან ჟან-ბატისტ შარბონოსთან ერთად. რამეთუ არ არსებობს საკაგავეას თანამედროვე გამოსახულება, მონეტაზე მოდელირებულია თანამედროვე შოშონი-ბანოკი ქალი სახელად რენდი’ლ ჰე-დოუ ტეტონი. 2001 წელს ბილ კლინტონმა მიანიჭა რეგულარული არმიის საპატიო სერჟანტის წოდება.
ბიოგრაფია
საკაგავეას ცხოვრების შესახებ სანდო ისტორიულო წყაროები მცირე რაოდენობითაა შემონახული. ისტორიკოსებს შორის დავის საგანია მისი დაბადებისა და გარდაცვალების თარიღების და აგრეთვე საკუთარი სახელის საკითხი. ჰიდატსაში საკაგავეა ითარგმნება როგორც „ქალი ჩიტი“, ალტერნატიულად, საკაჯავეა შოშონებში ნიშნავს „გამშვებ ნავს“. სხვები მხარს უჭერენ საკაკაკეას ფორმას. ლუისისა და კლარკის დღიურები ჩვეულებრივ, სახელის ჰიდატსა წარმოშობას უჭერენ მხარს. დაახლოებით 12 წლის ასაკში საკაგავეა დაატყვევა ჰიდატსა ტომმა მდინარე მისურის ზემო წელის სიახლოვეს დაახლოებით 1800 წელს და დაასახლეს თავიანთ სოფელში. შემდეგ საკაგავეა იყიდა ფრანგ-კანადელმა მოგზაურმა და ვაჭარმა ტუსენ შარბონომ, რის შემდეგაც საკაგავეა მისი მეუღლე გახდა დაახლოებით 1804 წელს. ისინი ცხოვრობდნენ ჰიდატსის ერთ-ერთ სოფელში. როდესაც მერიუეთერ ლუისმა და უილიამ კლარკმა მიაღწიეს მანდან-ჰიდატსის სოფლებს მათ 1804-1805 წწ. გამოსაზამთრებლად აქ მანდანის ფორტი ააშენეს და თარჯიმნად და გამყოლად შარბონო დაიქირავეს, რათა წყნარი ოკეანისკენ გამგზავრებულიყვნენ. ექსპედიციას ესაჭიროებოდა კომუნიკაცია შოშონებთან, რომ მათგან ცხენები შეეძინათ რათა მთები გადაელახათ, ხოლო შარბონო ვერ ლაპარაკობდა საკაგავეას ენაზე და შედეგად, ექსპედიციამ გადაწყვიტა ფეხმძიმე საგაკავეა თან წაეყვანა. 1805 წლის 11 თებერვალს საკაგავეას შეეძინა შვილი ჟან-ბატისტი.
7 აპრილს ექსპედიცია დაიძრა მისურისკენ და საკაგავეა ახალშობილ შვილთან ერთად გაჰყვა მათ. იგი ექსპედიციისთვის სასარგებლო აღმოჩნდა. მან მოახდინა მცენარეების იდენტიფიცირება, ეძებდა საჭმელად ვარგის ნაყოფსა და ბოსტნეულს და სხვა. 14 მაისს ერთ-ერთ მდინარეზე ჩასვლისას ექსპედიციის ნავი გადაბრუნდა, თუმცა საკაგავეამ მოახერხა და შეინარჩუნა ჟურნალები, ხელსაწყოები, წამლები და ექსპედიციისთვის საჭირო სხვა ფასეულობები. დაბრუნებისას, ლუისმა და კლარკმა ამ მდინარეს „სა-კა-გა-ვეა“ ანუ „მდინარის ქალი ჩიტი“ უწოდეს.
მისი სახელობისა მდინარე, ტბა, მწვერვალები და მყინვარი. პლანეტა ვენერაზე არის საკაჯავეას კალდერა.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1788 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1812 კატეგორია:ლუისისა და კლარკის ექსპედიცია
მოსკოვის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია (ვეშნიაკი)
მოსკოვის ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია (Церковь Успения Пресвятой Богородицы) — მართლმადიდებლური ტაძარი მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის აღმოსავლეთის ადმინისტრაციული ოლქის ვეშნიაკის რაიონში.
ქვემო ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ღვთისმშობლის მიძინების სახელზე, ეგვტერი კი - სერგი რადონეჟელის სახელზე. ზედა ეკლესიის მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია ქრისტეს აღდგომის წმინდა ტაძრის განახლების დღესასწაულის სახელზე, სამხრეთის ეგვტერი - ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედის, ხოლო ჩრდილოეთის ეგვტერი ელია წინასწარმეტყველის სახელზე
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ისტორია
ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია მდებარეობს ძველი დასახლების ვეშნიაკის ადგილზე, რომელიც პირველად წყაროებში მოიხსენიება XVI საუკუნეში. ისევე როგორც მეზობელი კუსკოვო, ვეშნიაკოვოც დაკავშირებულია შერემეტიევების გვართან.
ღვთისმშობლის მიძინების ეკლესია ააგო თევდორე ივანეს ძე შერემეტიევმა 1644-1646 წლებში. ამ პერიოდში შერემეტიევს მნიშვნელოვანი თანამდებობა ეკავა რუსეთის მთავრობაში.
ეკლესიას ადგას გუმბათი, ხოლო მოგვიანებით სიმეტრიულად მიაშენეს ეგვტერები. XVII საუკუნეში ეკლესიას მიაშენეს სამრეკლო.
თავისი არსებობის 300 წლის განმავლობაში ღვთისმშობლის მიძინებს ეკლესიამ, როგორც ინტერიერში, ასევე ექსტერიერში არაერთხელ განიცადა ცვლილება. შიდა კედლის უკანასკნელი რესტავრაციის პერიოდში აღმოაჩინეს საღებავის ცხრა ფენა. მიძინების ტაძარს გარს აკრავს სამრევლო სასაფლაო, სადაც დაკრძალულები არიან მიმდებარე სოფლების მაცხოვრებლები.
1922 წლის 22 მაისს ბოლშევიკებმა ეკლესიიდან დაიტაცეს საეკლესიო საგანძური, წინამძღვრის ჯვარი და სახარებაც კი. ღვთისმშობლის მიძინების ტაძარი დახურეს დიდი სამამულო ომის დაწყებამდე, 1940 წელს. ომის წლებში ტაძარში განთავსებული იყო სამხედრო საწყობი და სარემონტო სახელოსნო. 1947 წელს ეკლესიაში აღსდგა ღვთისმსახურება. სურთულეების მიუხედავად შეძლეს გადაერჩინათ საეკლესიო ფასეულობების ნაწილი, მათ შორის ძველი ხატები. ხატების ნაწილი ძლიერ დაზიანდა სინესტის გამო. სარეკონსტრუქციო სამუშაოების შემდეგ ზაფხულის ცივი ტაძარი გადააკეთეს ზამთრის თბილ ტაძრად.
2013 წლის ივლისიდან ტაძრის წინამძღვარია როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის მიტროპოლიტი მერკური (ივანოვი).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მოსკოვის კულტურული მემკვიდრეობის ფედერალური ობიექტები კატეგორია:მოსკოვის ტაძრები კატეგორია:რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები მოსკოვში
ლონდონის მუზეუმი
ლონდონის მუზეუმი (Museum of London) — მუზეუმი, რომელიც ეძღვნება გაერთიანებული სამეფოს დედაქალაქის ისტორიას პრეისტორიული ხანიდან დღევანდელ დღემდე. ის მდებარეობს სიტიში ლონდონის კედელზე.
მუზეუმი წმინდა პავლეს საკათედრო ტაძრიდან რამდენიმე წუთის სავალზეა ჩრდილოეთით.
ლონდონის მუზეუმი წარმოადგენს მსოფლიოში უმსხვილეს ურბანული ისტორიის კოლექციას, ექვსი მილიონი ექსპონატით.
Sega Saturn
Sega Saturn (セガサターン) — 32 ბიტიანი მეხუთე თაობის სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლი შექმნილი კომპანია Sega-ს მიერ. თავდაპირველად გამოვიდა იაპონიაში 1995 წლის 22 ნოემბერს, იმავე წლის 11 მაისს — ჩრდილოეთ ამერიკაში, ხოლო 1995 წლის 8 ივლისს — ევროპაში. იგი არის წარმატებული კონსოლის, Mega Drive-ის მემკვიდრე. სატურნს გააჩნდა Hitachi-ის SH-2-ის ორი ცენტრალური პროცესორი 28.6 მეგაჰერცით, Motorola 68EC000-ის ხმის პროცესორი და ონლაინ სერვისის Sega NetLink-ის მხარდაჭერა. თამაშები ეშვებოდა CD-ROM-ის ფორმატში და თამაშების ბიბლიოთეკა მოიცავდა რამდენიმე არკადულ პორტს, ისევე როგორც ორიგინალ სათაურებს.
სატურნზე მუშაობა ჯერ კიდევ 1992 წელს დაიწყო სეგას დირექტორის, ჰიდეკო სატოს ზედამხედველობით. 1994 წელს პროდუქტი წარადგინეს Tokyo Toy Show-ზე. პროცესორი შეიმუშავა იაპონურმა ელექტრონულმა კომპანია Hitachi-მ. იგი კონკურენციას უწევდა Playstation-ს. კონსოლის ფასი იყო 44.800 იაპონური იენა და თავდაპირველად პოპულარული იყო იაპონიაში. გამოსვლიდან პირველივე დღეს გაიყიდა კონსოლის 200,000 ეგზემპლარი. 1995 წელს კონსოლი ნაჩვენები იქნა Electronic Entertainment Expo-ზე ლოს-ანჯელესში, სადაც გაცხადადა კონსოლის მახასიათებლები და ასევე ის, რომ მისი ფასი იქნებოდა 399 აშშ დოლარი. 1996 წელს, Nintendo 64-ის გამოსვლის შემდეგ, სატურნის გაყიდვებმა საგრძნობლად იკლო, კონკურენცია ვერ გაუწია მის მოწინააღმდეგე კონსოლს Playstation-ს და მთლიანად ჩავარდა აშშ-ის ბაზარზე და 1998 წელს ამ რეგიონში კონსოლის გაყიდვები შეწყდა. მსოფლიოს მასშტაბით, საერთო ჯამში გაიყიდა სატურნის 9.26 მილიონი ასლი, რაც მიიჩნევა კომერციულ ჩავარდნად.
მიუხედავად წარუმატებლობისა, სისტემაზე გამოვიდა რამდენიმე აღიარებული თამაში, მათ შორის Nights into Dreams, Panzer Dragoon-ის სერია და Virtua Fighter. სატურნი კრიტიკოსებს შორის სარგებლობს შერეული რეპუტაციით კომპლექსური აპარატურის, დიზაინისა და ლიმიტირებული მესამე მხარის დეველოპერების მხარდაჭერის გამო. ამის მიუხედავად, საიტმა IGN-მა Sega Satrun დაასახელა 18-ე ყველა დროის საუკეთესო კონსოლად
სქოლიო
კატეგორია:სახლის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:CD-ROM-ზე დაფუძნებული კონსოლები კატეგორია:მეხუთე თაობის ვიდეო თამაშების კონსოლები კატეგორია:სეგას კონსოლები კატეგორია:Sega Saturn კატეგორია:1990-იანების სათამაშოები კატეგორია:1994 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:1995 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები
ტონგატაპუ
ტონგატაპუ (Tongatapu) — ტონგის სამეფოს მთავარი კუნძული წყნარი ოკეანის სამხრეთ-დასავლეთ ნაწილში. ტონგატაპუს კუნძულების უდიდესი კუნძული. ფართობი — 257,03 კმ², მოსახლეობა — 75 416 ადამიანი (2011 წელი), რაც შეადგენს ტონგის სამეფოს მთელი მოსახლეობის 73,04 %-ს. კუნძულ ტონგატაპუზე მდებარეობს ტონგის დედაქალაქი ნუკუალოფა და ფუაამოტუს საერთაშორისო აეროპორტი. ადმინისტრაციულად კუნძული შედის ტონგატაპუს ოლქში.
გეოგრაფია
thumb|left|250px|კუნძულ ტონგატაპუს რუკა დაბლობი კუნძული, წარმოშობით აზევებული ატოლია. ჩამოყალიბებულია მარჯნული კირქვისაგან. ნიადაგი საკმაოდ ნაყოფიერია და აქვს ვულკანური წარმოშობა. იმ დროს როდესაც ტონგატაპუს სამხრეთი მხრის საშუალო სიმაღლე შეადგენს დაახლოებით 35 მეტრს, ჩრდილოეთი ნაწილი საკმაოდ ვაკიანია. კუნძულის უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან აღწევს 65 მეტრს.
კუნძულიდან ჩრდილოეთით, 7 კმ-ის მანძილზე, მდებარეობენ მომცრო კუნძულები და მრავალრიცხოვანი მარჯნული რიფები. კუნძულს აქვს ორი ლაგუნა — ფანგაუტა და ფანგაკაკაუ, რომლებიც მდებარეობენ ტონგატაპუს ჩრდილოეთ ნაწილში. მათი საშუალო სიღრმე შეადგენს 1 მეტრიდან 6 მეტრამდე.
განვითარებულია ტროპიკული პასატური კლიმატი.
გვხვდება ქოქოსის პალმების, ბანანების, ციტრუსების პლანტაციები.
ლაპიტას კულტურის პერიოდი
ტონგატაპუს კუნძულის ლაპიტას კულტურის მატარებელი ადამიანებით დასახლების ყველაზე ადრეული მტკიცებულებები ეკუთვნის ჩვენს წელთაღრიცხვამდე 900—850 წლებს. ფანგაუტას ლაგუნაში არქეოლოგმა დევიდ ბერლიმ აღმოაჩინა თიხოვანი თავის ქალის ნიმუშები, რომლებიც ასევე აღმოჩენილი იქნა სანტა-კრუსის კუნძულებზე, რომლებიც მდებარეობენ 2000 კმ-ში ტონგატაპუს კუნძულიდან.
ტონგის იმპერიის პერიოდი
ტონგატაპუს კუნძულზე მდებარეობდა ტონგის იმპერიის დედაქალაქი. პირველი დედაქალაქი იყო ქალაქი ტოლოა, რომელიც არსებობდა თანამედროვე აეროპორტიდან შორიახლოს დაახლოებით 1000 წლის წინ (მაგრამ მის შესახებ საკმაოდ ნაკლებადაა ცნობილი). მეორე დედაქალაქი იყო ქალაქი ჰეკეტა, რომელიც მდებარეობდა კუნძულის ჩრდილო-აღმოსავლეთ ნაპირზე. ჩვენი წელთაღრიცხვით დაახლოებით 1220 წლიდან 1851 წლამდე დედაქალაქი იყო ქალაქი მუა.
ევროპელებთან პირველი კონტაქტები
პირველი ევროპელი, რომელიც ეწვია ტონგატაპუს კუნძულს, იყო ნიდერლანდელი მოგზაური აბელ ტასმანი, რომელმაც კუნძული აღმოაჩინა 1643 წელს და მას სახელად დაარქვა ამსტერდამის კუნძული. შემდგომში 1777 წლის 5 ივლისს ტონგატაპუს კუნძულზე გადავიდა ინგლისელი მოგზაური ჯეიმზ კუკი.
შედარება (რიტორიკა)
შედარება სტილისტიკასა და ლიტერატურაში — ტროპის ერთ-ერთი სახე. შედარების დროს ორი სხვადასხვა საგანი ან მოვლენა შეფასებულია ერთმანეთთან არა სრული მსგავსების, არამედ ერთ-ერთი რომელიმე მსგავსების საფუძველზე, მოვლენების მხატვრული გამოსახვის მიზნით:
„მაღლით ბრძლის ველს, როგორც ხელის გულს, ისე დაჰყურებს მთავარსარდალი“.
შედარებისთვის აუცილებელია ორი ან მეტი მოვლენა - რა უნდა შევადაროთ და რას უნდა შევადაროთ. მაგალითად, წინადადებაში „თმა თოვლივით გაუთეთრდა“ შედარების ორი წევრია: თმა და თოვლი.
შედარების წევრები შედარებას ქმნიან გრამატიკული კავშირებით: ვითარცა, როგორც, თითქოს, მსგავსად; ან ნაწილაკებით: -ვით, -ებრ და სხვ.
კატეგორია:ტროპები
სპორტი ავღანეთში
სპორტს ავღანეთში წარმოადგენს ავღანეთის სპორტის ფედერაცია. ქვეყანაში ყველაზე პოპულარული სპორტის სახეობებია კრიკეტი და ფეხბურთი. ავღანეთის ტრადიციული და ეროვნული სპორტია ბუზკაში. ავღანეთის სპორტის ფედერაცია ხელს უწყობს ქვეყანაში კრიკეტის, ფეხბურთის, კალათბურთის, ფრენბურთის, გოლფის, ხელბურთის, კრივის, ტაეკვონდოს, ძალოსნობის, ბადიბილდინგის, სირბილის, თხილამურებუთ სრიალის, ბოულინგის, სნუკერის, ჭადრაკის და სხვა სპორტის სახეობების განვითარებას.
კრიკეტი
კრიკეტი ავღანეთში ყველაზე პოპულარული სპორტის სახელობაა; ეს არის ერთ-ერთი მთავარი სპორტის სახეობა, რომელშიც ავღანელები მონაწილეობენ და უყურებენ ტელევიზორს. ეროვნულ დონეზე, კრიკეტის მატჩები იმართება პროვინციებს შორის (ძირითადად, ქვეყნის სამხრეთ და აღმოსავლეთ პროვინციებს შორის). ადგილობრივების თქმით, კრიკეტი დაეხმარა ავღანეთს ერთიანობის მოპოვებაში.
ფეხბურთი
როგორც მსოფლიოს ბევრ სხვა ქვეყანაში, ფეხბურთი ქვეყანაში ყველაზე პოპულარული სპორტი იყო, რომელსაც თამაშობდა და უყურებდა ავღანელი ხალხი, თუმც შემდგომ მისი პოპულარობა კრიკეტმა გადაფადა. ავღანეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები ჩამოყალიბდა 1922 წელს, ფიფას 1948, ხოლო აზიის საფეხბურთო კონფედერაციას (AFC) 1954 წელს შეუერთდა. ეროვნული სტადიონი, რომელიც მეფე ამანულა ხანის მეფობის დროს აშენდა, გამოიყენებოდა პროვინციებისა ან მეზობელი ქვეყნებიდან ჩამოსულ გუნდებს შორის ფეხბურთის თამაშების ჩასატარებლად. ქვეყანაში ეროვნულ დონეზე ტარდება თამაშები პროვინციებსა და მეზობელ ქვეყნებს შორის. ავღანეთის ქალთა ეროვნული საფეხბურთო ნაკრები ჩამოყალიბდა 2007 წელს. 2011 წლის SAFF ჩემპიონატის დროს ავღანეთის ნაკრებმა პირველი გამარჯვება მოიპოვა ნეპალის წინააღმდეგ გამართულ შეხვედრაში.
კალათბურთი
ავთანეთში კალათბურთი პირველად 1936 წელს ითამაშეს. 1966 წელს ავღანეთის ეროვნულმა ოლიმპიურმა კომიტეტმა (ANOC), ინდოეთიდან და პაკისტანიდან გამოწვევების მიღების შემდეგ, დააფუძნა ავღანეთის კალათბურთის ეროვნული ნაკრები. ნაკრების პირველი მწვრთნელი ამერიკელი მშვიდობის კორპუსის წარმომადგენელი და ჰაბიბიას საშუალოს სკოლის მწვრთნელი, ტომ გოუტიერი გახდა. კალათბურთს თამაშობდნენ (თამაშობენ) როგორც ავღანელი კაცები, ასევე ქალები.
შერეული საბრძოლო ხელოვნება
ავღანელები ბოლო დროს შერეული საბრძოლო ხელოვნებით დაინტერესდნენ. ავღანეთში არის რამდენიმე სპორტული დარბაზი, რომლებიც ხელს უწყობენ სპორტის განვითარებას და ჰყავთ მებრძოლები. სიარ ბაჰადურზადა არის ჩერეული საბრძოლო ხელოვანი, რომელიც „Ultimate Fighting Championship“-ში ასპარეზობს. ისინი კარგად არიან ცნობილნი პროფესიონალური ბროლების წინ ავღანეთის დროშის ხელით ტარებით.
ტაეკვონდო
როჰულაჰ ნიკპაი იყო პირველი ავღანეთის წარმომადგენელი სპორტსმენი, რომელმაც ქვეყნის სახელით ოლიმპიადაზე მედალი მოიპოვა. მან ბრინჯაოს მედლები 2008 დ 2012 წლების ოლიმპიადებში მოიგო (მხოლოდ ეს ორი მედალი აქვს მოპოვებული ავღანეთს). ბოლო პერიოდში, ეს სპორტი ავღანეთში მისი გავლენით აყვავდა.
ნიკპაის მედლების რეზიუმე ოლიმპიადაში:
სქოლიო
კატეგორია:სპორტი ავღანეთში
მაღალი შუა საუკუნეები
მაღალი შუა საუკუნეები — პერიოდი ევროპის ისტორიაში, რომელიც XI—XIV საუკუნეებს მოიცავს. მაღალი შუა საუკუნეების ეპოქამ ჩაანაცვლა ადრეული შუა საუკუნეების ეპოქა და წინ უძღოდა გვიან შუა საუკუნეებს. ამ პერიოდისთვის დამახასიათებელია ევროპის მოსახლეობის სწრაფი ზრდა, რომელმაც მკვეთრი ცვლილებები შეიტანა სოციალურ, პოლიტიკურ და სხვა სფეროებში.
ლიტერატურა
კატეგორია:შუა საუკუნეები
უამალის რაიონი
უამალის რაიონი (Distrito de Huamalí) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 339 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 118 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 100 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 20.19 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ხაუხის პროვინციის რაიონები
მარიამ გარიყულის ქუჩა
მარიამ გარიყულის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ზღვისუბანი); ივანე სიხარულიძის ქუჩიდან მთის ფერდობამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის 40-იან წლებში. ადრე თემქის დასახლების 56-ე ქუჩა ერქვა, ხოლო 70-იან წლებში მარიამ გარიყულის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
გარიყული
არალბაევო (ზილაირის რაიონი)
არალბაევო (Аралбаево; Аралбай) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მდებარეობს მდინარე საკმარის მარცხენა სანაპიროზე. მიეკუთვნება ვერხნეგალეევის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 76 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 117 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 1 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
ჩეზარე ლოვატი
ჩეზარე ლოვატი (Cesare Lovati დ. 19 აგვისტო, 1886 — გ. 14 დეკემბერი, 1969) — იტალიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა მცველის პოზიციაზე.
კარამორანი
კარამორანი (ოფიციალურად კარამორანის მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Caramoran) ― მესამე კლასის მუნიციპალიტეტი კატანდუანესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 32 114 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 27 ბარანგაის.
ჩეზარე ლოვატი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 19 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1886 კატეგორია:გარდაცვლილი 14 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1969 კატეგორია:მილანის ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:ატალანტას მწვრთნელები
კარამორანი
სქოლიო
კატეგორია:კატანდუანესის მუნიციპალიტეტები
ზეზვა გაფრინდაულის ქუჩა
ზეზვა გაფრინდაულის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, დიდუბის რაიონში (დიდუბე); დავით ყიფიანის ქუჩიდან რაფიელ აგლაძის ქუჩამდე. წარმოიქმნა XX საუკუნის დასაწყისში. ადრე დიდუბის XI შესახვევი იყო, 60-იან წლებში ზეზვა გაფრინდაულის სახელი დაარქვეს.
ერიბა-ადად I
ერიბა-ადად I — ასურეთის მეფე შუა ასურული პერიოდის დროს. ერიბა-ადად I სამეფო ტახტზე აშურ-ნადინ-აჰე II-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 1380 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 1353 წელს, მის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე აშურბალიტ I ავიდა.
ზეზვა გაფრინდაულის ქუჩა
ლიტერატურა
გაფრინდაული
ერიბა-ადად I
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასურეთის მეფეები
კირინოპოლისი
კირინოპოლისი (Quirinópolis) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 541 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ კირინოპოლისის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 43 220 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 11.41 კმ²-ზე. ფართობი 3 786 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
კაფკა პლაჟზე
კაფკა პლაჟზე (海辺のカフカ ''Umibe no Kafuka) — იაპონელი მწერალ ჰარუკი მურაკამის რომანი, რომელიც 2002 წელს გამოიცა პირველად.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჰარუკი მურაკამის ნაწარმოებები კატეგორია:2002 წლის რომანები
სან-სიმანი (გოიასი)
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 17 088 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 41.27 კმ²-ზე. ფართობი 414 011 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
უარიპამპის რაიონი
უარიპამპის რაიონი (Distrito de Huaripampa) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 354 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 1 190 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 84 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 14.19 კმ²-ია.
ნონა გაფრინდაშვილის ქუჩა
ნონა გაფრინდაშვილის ქუჩა — ქუჩა თბილისში, ნაძალადევის რაიონში (ნაძალადევი);  მტკვრის მარცხენა სანაპიროს მონაკვეთი შოთა შალიკაშვილის ხიდიდან ფეიქართა ქუჩამდე. 2001 წელს  ნონა გაფრინდაშვილის სახელი ეწოდა.
ლიტერატურა
გაფრინდაშვილი
ფრანჩესკო სოლდერა
ფრანჩესკო სოლდერა (Francesco Soldera დ. 28 დეკემბერი 1892 — გ. 20 თებერვალი, 1957) — იტალიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 28 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1892 კატეგორია:გარდაცვლილი 20 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 1957
Even Better Than the Real Thing
„Even Better Than the Real Thing“ — ირლანდიური როკ-ჯგუფ U2-ს სიმღერა და სინგლი ალბომიდან Achtung Baby, რომელიც გამოვიდა 1992 წელს.
სიმღერა მომდინარეობს გიტარის რიფიდან, რომელიც ეჯმა შექმნა Rattle and Hum-ზე მუშაობისას. სიმღერის დემო-ვერსია „The Real Thing“ ჩაიწერა სტუდიაში STS, იმავე პერიოდში, რაც სიმღერა „Desire“. ჯგუფი აღნიშნავდა, რომ რიგი მათ როლინგ სტოუნზის სიმღერებს აგონებდა, მაგრამ „უფრო ტრადიციულად“ ჟღერდა. მოგვიანებით მასზე მუშაობა შეწყვიტეს, მაგრამ Achtung Baby-ს ჩაწერისას U2-მ დემო წაიყო სტუდიაში Hansa. ს
სქოლიო
კატეგორია:1992 წლის სინგლები კატეგორია:1992 წლის სიმღერები კატეგორია:U2-ს სიმღერები
ფოლისი
ფოლისი (Policy, ასევე პოლიტიკის დოკუმენტი) — გადაწყვეტილების მიღებისა და ოპტიმალური რეზულტატის მიღების პრინციპების სისტემა. ფოლისი მიმართავს ქმედებებს ზოგადი მიზნების მისაღწევად კონკრეტული ამოცანების შესრულების გზით. მიმართულებათა დაყოფის მეშვეობით ფოლისი ხსნის ძირითად მექანიზმებს, რომელთა გამოყენებითაც უნდა იყოს მიღწეული მიზნები და ტოვებს მანევრის თავისუფლებას კონკრეტული ქმედებების შერჩევისას საბოლოო მიზნის მისაღწევად.
სქოლიო
კატეგორია:პოლიტოლოგია კატეგორია:სოციოლოგია კატეგორია:პოლიტიკა
ქუთაისის ტორპედოს სეზონი 2013-2014
ქუთაისის ტორპედოს სეზონი 2013-2014 — საფეხბურთო კლუბ ქუთაისის „ტორპედოს“ სეზონი. უმაღლესი ლიგის ოცდამეხუთე გათამაშებაში დაიკავა მე-7 ადგილი, ხოლო თასზე 1/4 ფინალში დამარცხდა გორის „დილასთან“.
ცხრილი
დასაქვეითებელი ექვსეული
შემადგენლობა
მონაცემები ზამთრის სატრანსფერო ფანჯრის დახურვის შემდეგ.
წავიდნენ
ცხრილებში მოცემულია ტრანსფერები, რომლებიც განხორციელდა ზამთრის სატრანსფერო ფანრჯისას.
სქოლიო
2013-14
აშკადაროვო
აშკადაროვო (Ашкадарово; Ашкаҙар) — სოფელი რუსეთში, ბაშკირეთში, ზილაირის რაიონში. მიეკუთვნება საბიროვის სოფსაბჭოს. რაიონულ ცენტრ ზილაირიდან განლაგებულია 45 კილომეტრში, ხოლო უახლოეს რკინიგზის სადგურ სიბაიდან 133 კილომეტრში. 2010 წლის მოსახლეობის აღწერის მიხედვით სოფელში ცხოვრობდა 169 ადამიანი. მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ.
სქოლიო
კატეგორია:ზილაირის რაიონის სოფლები
ელილ-ნირარი
ელილ-ნირარი — ასურეთის მეფე შუა ასურული პერიოდის დროს. ელილ-ნირარი სამეფო ტახტზე აშურბალიტ I-ის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 1317 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 1308 წელს, მის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე არიკ-დენ-ილი ავიდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ასურეთის მეფეები
მიხეილ გახოკიძის ქუჩა
მიხეილ გახოკიძის ქუჩა — ქუჩა თბილისში,  სამგორის რაიონში (სამგორის II დასახლება); დასაწყისი კახეთის გზატკეცილიდან. წარმოიქმნა XX საუკუნის 50-იან წლებში. ადრე სამგორის II დასახლების I ქუჩა იყო. 1981 წელს მიხეილ გახოკიძის სახელი ეწოდა. აქვს 3 შესახვევი.
ლიტერატურა
გახოკიძე
The Hits/The B-Sides
The Hits/The B-Sides — ამერიკელი მომღერალ და მუსიკოს პრინსის კომპილაციური ალბომი. იგი გამოვიდა 1993 წლის 10 სექტემბერს, ლეიბლებზე Paisley Park Records და Warner Bros. Records. კომპილაცია გამოიცა 3 დისკიანი ყუთის სახით, რომელშიც შევიდა სინგლები, მათი B-მხარეები და მუსიკოსის მოყვარულთა საყვარელი სიმღერები.
სქოლიო
კატეგორია:1993 წლის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:პრინსის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Paisley Park Records-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:Warner Bros. Records-ის კომპილაციური ალბომები კატეგორია:B-მხარეების კომპილაციური ალბომები კატეგორია:ალბომები პრინსის პროდიუსერობით
აპორე
აპორე (Aporé) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 538 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სუდესტი-დი-გოიასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 3 803 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 1.31 კმ²-ზე. ფართობი 2 900 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დროშა
საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის დროშა — საქართველოს საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის სახელმწიფო სიმბოლო (გერბსა და ჰიმნთან ერთად). საბჭოური დროშა საქართველოში გამოიყენებოდა საბჭოთა რუსეთის მიერ საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის ოკუპაციიდან (1921 წ.) 1990 წლამდე. ამ პერიოდში მან რამდენიმე ცვლილება განიცადა. თავდაპირველ ვარიანტებში ის წარმოადგენდა წითელ მართკუთხა ქსოვილს, რომელზეც საქართველოს სსრ-ის სახელი იყო აღბეჭდილი. საბოლოო ვერსია დამტკიცდა 1951 წლის 11 აპრილს. ის განსხავდებოდა წინა ვარიანტებისაგან, მაგრამ ძირითადი ნაწილი — წითელი ფონი უცვლელი დარჩა. დროშაზე გამოსახული იყო ძირითადი საბჭოური სიმბოლოები — ნამგალი, ურო და ხუთქიმიანი ვარსკვლავი. დროშა გააუქმა პირველი დემოკრატიული არჩევნების შედეგად არჩეულმა საქართველოს სსრ უმაღლესმა საბჭომ 1990 წლის 14 ნოემბერს და აღდგა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დროშა.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახელმწიფო სიმბოლოები კატეგორია:საბჭოთა კავშირის დროშები
ხიგმოტო
ხიგმოტო (ოფიციალურად ხიგმოტოს მუნიციპალიტეტი; Bayan ng Gigmoto) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი კატანდუანესის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 8 712 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 9 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:კატანდუანესის მუნიციპალიტეტები
ალექსანდროვკის ალექსი ღვთისკაცის ეკლესია
ალექსანდროვკის ალექსი ღვთისკაცის ეკლესია (Церковь Алексия, человека Божия) — მართლმადიდებლური ეკლესია მატვეევო-კურგანის რაიონის სოფელ ალექსანდროვკაში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. ამჟამად აღნიშნული ტერიტორია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს როსტოვისა და ნოვოჩერკასკის ეპარქიას. აგებულია 1807-1811 წლებში.
ისტორია
სოფელი ალექსანდროვკა დააარსა დონის კაზაკთა ატამანმა ალექსი ილოვაისკიმ. 1807 წელს უკვე ატამანის გარდაცვალების შემდეგ, მისი მფარველი ანგელოზის, ალექსი ღვთისკაცის პატივისცემის ნიშნად, მისმა ცოლმა დაიწყო ერთსაკურთხევლიანი ეკლესიის მშენებლობა წმინდანის სახელზე. ეკლესიის მშენებლობა აკურთხეს 1811 წელს.
ეკლესია იყო ქვისგან აგებული, მას ჰქონდა დიდი აფსიდი და მცირე გუმბათი. ეკლესიაზე მიდგმულ სამრეკლოს ჰქონდა სამი იარუსი. ეკლესია გადაურჩა ოქტომბრის რევოლუციასა და რუსეთის სამოქალაქო ომს. ალექსანდროვკის ალექსი ღვთისკაცის ეკლესია 1930-იან წლებშ დაიხურა და მას გამოიყენებდნენ, როგორც ხორბლის საწყობს. მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში ეკლესიაში განთავსებული იყო ბანაკი საბჭოთა სამხედრო ტყვეებისათვის. ეკლესიის კედლების ქვეშ დასაფლავებულია გერმანელი ჯარისკაცი, შემორჩენილია საფლავის ქვა გერმანული წარწერით.
საბჭოტა კავშირის დაშლასთან ერთად მიიღეს გადაწყვეტილება ეკლესიის აღდგენის შესახებ. 1994 წელს ეკლესიის წინამძღვარად დანიშნეს მღვდელი ანდრეი ერმოლაევი. 2007 წელს შესრულდა კედლის შელესვა-შეღებვის სამუშაოები, გადაიხურა ეკლესია, შერემონტდა იატაკი და ფანჯრები. 2008 წელს დადგეს სამრეკლო ექვსი ზარით. ეკლესია გაზიფიცირებულია, 2009 წელს დააყენეს მეტალო-პლასტმასის ფანჯრები, გამოცვალეს კარები. გაიხსნა საკვირაო სკოლა.
ამჟამად ეკლესიის წინამძღვარია ანდრეი (ერმოლაევი).
სქოლიო
კატეგორია:როსტოვის ოლქის ეკლესიები
უერტასის რაიონი
უერტასის რაიონი (Distrito de Huertas) — რაიონი პერუში, ხუნინის რეგიონის ხაუხის პროვინციაში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 3 380 მეტრზე. 2007 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 082 ადამიანს შეადგენდა, სიმჭიდროვე 180 ადამიანი კმ²-ზე. ფართობი 11.82 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ხუნინის რეგიონის რაიონები კატეგორია:ხაუხის პროვინციის რაიონები
ათათურქის აეროპორტი
სტამბოლის ათათურქის აეროპორტი (İstanbul Atatürk Havalimanı; სრული სახელით სტამბოლის მუსტაფა ქემალ ათათურქის სახელობის საერთაშორისო აეროპორტი) — სტამბოლის მთავარი საერთაშორისო აეროპორტი და თურქეთის ყველაზე დიდი აეროპორტი, მგზავრთა საერთო რაოდენობის, მიმართულებებისა და თვითმფრინავების მოძრაობით. პირველად გაიხსნა 1912 წელს იეშილქიოიში, ქალაქის ევროპულ მხარეს, როგორც სამხედრო აეროდრომი. მდებარეობს ქალაქის ცენტრიდან 24 კმ დასავლეთით და არის თურქეთის ავიახაზების მთავარი ჰაბი. ქალაქის სხვა, უფრო პატარა საერთაშორისო აეროპორტია საბიჰა გიოქჩენის საერთაშორისო აეროპორტი. 2017 წლის თებერვლის მდგომარეობით, ათათურქის აეროპორტიდან სრულდებოდა 273 პირდაპირი (ნონ-სტოპ) რეისი მსოფლიოს მასშტაბით, რაც მას ამ მიმართულებით მსოფლიოს მეორე აეროპორტად აქცევს, ფრანკფურტის აეროპორტის შემდეგ.
აეროპორტის თავდაპირველი სახელი იყო „იეშილქიოის აეროპორტი“. 1980-იან წლებში „სტამბოლის ათათურქის საერთაშორისო აეროპორტი“ დაერქვა, რაც ქემალ ათათურქის პატივსაცემად გაკეთდა, რომელიც თურქეთის რესპუბლიკის დამფუძნებელი და პირველი პრეზიდენტი იყო. აეროპორტი, 2015 წელს 60 მილიონზე მეტ მგზავრს მოემსახურა, რაც მას მთელ მგზავრთა მოძრაობის თვალსაზრისით მსოფლიოში მე-11, ხოლო საერთაშორისო მგზავრთა მოძრაობის თვალსაზრისით მე-10 ყველაზე დატვირთულ აეროპორტად აქცევს. 2017 წლის მდგომარეობით, ათათურქის საერთაშორისო აეროპორტი ევროპის მე-5 ყველაზე დატვირთული აეროპორტია, ლონდონის ჰითროუს აეროპორტი, პარიზის შარლ დე გოლის აეროპორტის, ფრანკფურტის აეროპორტისა და ამსტერდამის სხიპჰოლის აეროპორტის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:სტამბოლის აეროპორტები
Nintendo DS Lite
Nintendo DS Lite (ニンテンドーDS Lite) — მეშვიდე თაობის ორ ეკრანიანი პორტატიული ვიდეო თამაშების კონსოლი, შექმნილი და გამოცემული იაპონური კომპანია Nintendo-ს მიერ. დაანონსდა 2006 წლის 26 იანვარს, ხოლო გამოვიდა 2006 წლის 2 მარტს იაპონიაში, 1 ივნისს — ავსტრალიაში, 11 ივნისს — ჩრდილოეთ ამერიკაში, 23 ივნისს — ევროპაში, 26 ივნისს — ჩინეთში და 2007 წლის 18 იანვარს — სამხრეთ კორეაში.
მასზე თავსებადი იყო Game Boy Advance-ის და ორიგინალი DS-ის თამაშები. ყველაზე გაყიდვადი თამაშია „New Super Mario Bros“ (დაახლოებით 30.80 მილიონი ასლი). DS Lite ისტორიაში ერთ-ერთი ყველაზე წარმატებული კონსოლია — Nintendo-ზე დაყრდნობით, 2014 წლის 31 მარტის მონაცემებით, მსოფლიოს მასშტაბით გაიყიდა DS Lite-ის 93.86 მილიონი ასლი.
კონსოლს წილად ხვდა უმაღლესი შეფასებები ვიდეო თამაშების კრტირიკოსებისაგან. 2020 წელს საიტმა Kotaku-მ თავის სიაში „25 საუკეთესო პორტატიული კონსოლი“ DS Lite-ს პირველი ადგილი მიუჩინა. კონსოლის წარმოება შეწყდა 2014 წლის 31 მარტს.
სქოლიო
კატეგორია:Nintendo DS კატეგორია:2006 წელს წარმოდგენილი პროდუქტები კატეგორია:2006 წელი ვიდეო თამაშებში კატეგორია:2000-იანების სათამაშოები კატეგორია:2010-იანი წლების სათამაშოები კატეგორია:IQue-ის კონსოლები
Nintendo DS
ლიეტუვის მითოლოგია
ლიეტუვის მითოლოგია (Lietuvių mitologija) — ლიეტუვური პოლითეიზმის მითოლოგია, ქრისტიანობამდელი ლიეტუველების რელიგია. სხვა ინდოევროპელების მსგავსად, ძველი ლიეტუველები ინარჩუნებდნენ პოლითეისტურ მითოლოგიასა და რელიგიურ სტრუქტურას. წინარექრისტიანულ ლიეტუვაში მითოლოგია იყო პოლითეისტური რელიგიის ნაწილი; გაქრისტიანების შემდეგ მითოლოგია ძირითადად ფოლკლორში, ჩვეულებებსა და სადღესასწაულო რიტუალებში შემორჩა. ლიეტუვის მითოლოგია ძალიან ახლოს არის ბალტიის სხვა ერების - პრუსიელების, ლატვიელების მითოლოგიასთან და ითვლება ბალტიის მითოლოგიის ნაწილად.
წყაროები
მინი|ლიტვა პიეტრო ვესკონტეს მაპას სამყაროში, 1321. წარწერაში ნათქვამია: Letvini pagani - წარმართული ლიტველები. ადრეული ლიეტუვური რელიგია და წეს-ჩვეულებები ეფუძნებოდა ზეპირ ტრადიციას. ამიტომ ლიეტუვის მითოლოგიისა და რწმენის შესახებ პირველი ჩანაწერები გააკეთეს მოგზაურებმა, ქრისტიანმა მისიონერებმა, მატიანეთა მწერლებმა და ისტორიკოსებმა. ორიგინალი ლიეტუვური ზეპირსიტყვიერება ნაწილობრივ შემორჩა ეროვნულ რიტუალურ და სადღესასწაულო სიმღერებსა და ლეგენდებში, რომელთა წერა მე -18 საუკუნეში დაიწყო. მინი|გველები და წმინდა ცეცხლი მითოლოგიურ ნაშრომზე პირველად ბალტიის რელიგიის შესახებ ჰეროდოტემ დაწერა თავის ისტორიებში, ხოლო ტაციტუსმა თავის წიგნში ,,გერმანია  '' ახსენა ესტიი და ღმერთების დედა. ნეურები მოიხსენია რომაელმა გეოგრაფმა პომპონიუს მელამ.
XI საუკუნეში ბრემენის ადამმა ახსენა პრუსიელები, რომლებიც ცხოვრობდნენ კორომებში. მე -12 საუკუნის მაჰმადიანი გეოგრაფი ალ-იდრისი წიგნში „როჯერ” ახსენებს ბალტიელებს, როგორც წმინდა ცეცხლის თაყვანისმცემლებს და მათ ქალაქ მადსუნს ​​(Mdsūhn, Mrs.unh, Marsūna).
პირველად ბალტიური მითი „სოვიუსის ზღაპარი“ 1262 წელს გადაიწერა ლიეტუვაში. „სოვიუსის ზღაპარი“ აღწერს კრემაციის წესის დამკვიდრებას, რომელიც გავრცელებული იყო ლიეტუველებსა და ბალტიის სხვა ქვეყნებში. ნახსენებია ბალტიისპირეთის ღმერთების სახელები: Andajus, Perkūnas, lt: Žvorūna და Teliavelis.
როდესაც პრუსიის ჯვაროსნული ლაშქრობა და ლიეტუვის ჯვაროსნული ლაშქრობა დაიწყო, უფრო მეტი რამ ჩაიწერა ბალტების რწმენის შესახებ, მაგრამ ეს ჩანაწერები შერეულ იქნა ურწმუნოების შესახებ პროპაგანდასთან. ერთ-ერთი პირველი ღირებული წყაროა კრისტბურგის ზავი, 1249 წ., წარმართული პრუსიული კლანების წარმომადგენლები, რომლებიც წარმოადგენენ პაპის ლეგატს და ტევტონ რაინდებს. მასში მოხსენიებულია კურკასის (Curche), მოსავლისა და მარცვლეულის ღმერთის, წარმართი მღვდლების (Tulissones vel Ligaschones) თაყვანისცემა, რომლებიც დაკრძალვებზე გარკვეულ რიტუალებს ასრულებდნენ.
პრუსიის ქრონიკა წარმოადგენს წყაროს პრუსიელებთან და ლიეტუველებთან ორდენის ბრძოლების შესახებ ინფორმაციის წყაროს. მასში ნახსენებია პრუსიული რელიგიისა და ბალტიის რელიგიის ცენტრის - რომუვას შესახებ, სადაც კრივე-კრივატო ცხოვრობს, რომელიც მღვდელია. მას პრუსიელები, ლიეტუველები და ლივონიის ბალტები დიდ პატივს სცემდნენ.
ლივონიური რითმული ქრონიკა, რომელიც მოიცავს პერიოდს 1180 — 1343 წლებში, შეიცავს ჩანაწერებს ლიეტუველებისა და ბალტიის ხალხის ეთიკური კოდექსის შესახებ.
სქოლიო
კატეგორია:მითოლოგია მასობრივ კულტურაში კატეგორია:მითოლოგია კატეგორია:მითოლოგია ადგილმდებარეობის მიხედვით კატეგორია:მითოლოგია კონტინენტის მიხედვით კატეგორია:მითოლოგია ქვეყნის მიხედვით კატეგორია:მითოლოგია კულტურის მიხედვით
პრინცესა კაგუიას ამბავი (ფილმი)
პრინცესა კაგუიას ამბავი (かぐや姫の物語) — 2013 წლის იაპონური ანიმაციური ფილმი, გამოშვებული Studio Ghibli-ს მიერ. მისი რეჟისორია ისაო ტაკაჰატა. ფილმი ეფუძნება იაპონურ ხალხურ ზღაპარს ამბავი ბამბუკის მჭრელისა. ეს არის ტაკაჰატას მიერ Studio Ghibli-სთვის გადაღებული მეხუთე სრულმეტრაჟიანი ფილმი და რიგით პირველი 1999 წლის ფილმის „ჩემი მეზობლები იამადები“ შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:2013 წლის ფილმები კატეგორია:2013 წლის ანიმე ფილმები კატეგორია:ფილმები ხალხური ზღაპრების მიხედვით კატეგორია:ისაო ტაკაჰატას ფილმები კატეგორია:Nippon Television-ის ფილმები კატეგორია:იაპონური ფილმები კატეგორია:იაპონური ფენტეზი ფილმები კატეგორია:Nippon Animation კატეგორია:Studio Ghibli-ს ფილმები
პიეტრო ბრონძინი
პიეტრო ბრონძინი (Pietro Bronzini) — იტალიელი ფეხბურთელი. თამაშობდა ნახევარმცველის პოზიციაზე.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1898
მიქაელ მახმუდოვი
მიქაელ მახმუდოვი (დ. 13 მაისი, 1926, დმანისი) — ქართველი პოლიტიკოსი.
1995-1999 წლებში იყო საქართველოს მე-4 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“. 1999-2004 წლებში იყო საქართველოს მე-5 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი „საქართველოს მოქალაქეთა კავშირი“.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 13 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:საქართველოს IV მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს V მოწვევის პარლამენტის წევრები
ტაჯიკეთის სამოქალაქო ომი
ტაჯიკეთის სამოქალაქო ომი (Ҷанги шаҳрвандии Тоҷикистон, Jangi şahrvandi‘i Tojikiston/Çangi şahrvandiji Toçikiston); აგრეთვე ცნობილი, როგორც ტაჯიკური სამოქალაქო ომი ან ომი ტაჯიკეთში, დაიწყო 1992 წლის მაისში, როდესაც კჰუჯანდის და კულიაბის რეგიონებში მოსახლეობამ დაიწყო იმჟამინდელი მთავრობისა და პრეზიდენტის - რაჰმონ ნაბიევის (დ. 5 ოქტომბერი, 1930 - გ. 11 აპრილი, 1993) წინააღმდეგ მოძრაობა. მოძრაობას სათავეში ედგნენ ლიბერალ დემოკრატები და ისლამისტები, რომლებიც გაერთიანებულად იბრძოდნენ გაერთიანებული ტაჯიკეთის ოპოზიციის სახელით.
პრეზიდენტმა ემომალი რაჰმოვმა, გაერთიანებული ტაჯიკეთის ოპოზიციის ლიდერმა - საიდ აბდულოჰ ნურიმ და გაეროს გენერალმა გერდ მერემ ხელი მოაწერეს მშვიდობის ხელშეკრულებას და მოსკოვის პროტოკოლს 1997 წლის 27 ივნისს მოსკოვში, რამაც დაასრულა სამოქალაქო ომი. დაღუპულთა რაოდენობა მერყეობს 20 000 დან 60 000 მდე.
ფონი
დაძაბულობა 1992 წლის გაზაფხულზე დაიწყო, მას შემდეგ, რაც ოპოზიციის წევრებმა  დემონსტრაციები დაიწყეს, 1991 წლის საპრეზიდენტო არჩევნების შედეგების წინააღმდეგ.
ბრძოლა გაჩაღდა 1992 წლის მაისში მთავრობის მომხრეებსა და გაერთიანებული ტაჯიკურ ოპოზიციას შორის, რომლებშიც ასევე შედიოდნენ სხვადასხვა ეთნიკური ჯგუფები. 1992 წლის 7 სექტემბერს დემონსტრანტებმა ხელში ჩაიგდეს პრეზიდენტი ნაბიევი და აიძულეს ხელი მოეწერა გადადგომაზე, რამაც ბრძოლის ფრონტი დედაქალაქ დუშანბეში გადაიტანა.
რუსეთის დახმარებით დემონსტრანტებმა გადააყენეს მთავრობა და ახალი მთვრობის მეთაური ემომალი რაჰმონოვი გახდა.
საომარმა მოქმედებებმა პიკს 1992-1993 წლებშ მიაღწია, როდესაც ომში ისლამისტები ჩაებნენ. ამ პერიოდში ათობით ათასი მოქალაქე დაიღუპა ან ავღანეთს შეაფარა თავი.
გაგრძელება ჩიხი და მშვიდობა
გარე ძალების ომში ჩაბმამ მოწინააღმდეგე მხარეზე გამანადგურებლად იმოქმედა. ვითარების მოსაწესრიგებლად გაეროდან მისია გაიგზავნა, რომელიც, ძირითადად ქვეყნის სამხრეთ ნაწილში იბრძოდა, თუმცა 1966 წელს კონფლიქტი რუსეთის ჯართან დუშანბეში მოხდა. ავღანელმა ისლამისტებმა ასევე დაიწყეს ბრძოლა რუსეთის წინააღმდეგ, თუმცა საბოლოოდ ომი გაეროს მისიამ 1997 წელს დაასრულა. საპრეზიდენტო არჩევნები კი 1999 წლის 6 ნოემბრისთვის გადაიდო.
სომხების როლი კონფლიქტში
ომის დაწყებისას სომხები ჩაბმული იყვნენ ომში აზერბაიჯანის წინააღმდეგ. აღნიშნულ ომში სომხეთმა გაიმარჯვა. უზბეკეღთი ამ კონფლიქტში იბრძდა სომხების გვერდზე და ამიტომ უზბეკეთს არმიაში იყვნენ დიდი რაოდენობით სომხები, რომლებსაც უზბეკეთი გაერთიანებული ტაჯიკეთს ოპოზიციის წინააღმდეგ ბრძოლაში იყენებდა.
სქოლიო
კატეგორია:ტაჯიკეთის ისტორია კატეგორია:ავღანეთის ომები კატეგორია:რუსეთის ომები
არიკ-დენ-ილი
არიკ-დენ-ილი — ასურეთის მეფე შუა ასურული პერიოდის დროს. არიკ-დენ-ილი სამეფო ტახტზე ელილ-ნირარის შემდეგ ავიდა, მისი მმართველობა დაიწყო ძვ. წ. 1307 წელს და დასრულდა ძვ. წ. 1296 წელს, მის შემდეგ ასურეთის სამეფო ტახტზე ადადნირარი I ავიდა.
ზინობი სილიკაშვილი
სოფელი ზინობიანის დაარსება
XX საუკუნის დასაწყისში, 1918-1920 წლებში, აზერბაიჯანის ტერიტორიაზე გაჩაღდა კონფლიქტი აზერბაიჯანულ და სომხურ მოსახლეობას შორის, რამაც მცირერიცხოვანი უდიური თემი საგრძნობი საფრთხის ქვეშ დააყენა. ამ პერიოდში წარმოებულ კონფლიქტს არაერთი უდი შეეწირა. კონფლიქტის და დევნის მსხვერპლთა შორის იყო ზინობი სილიკაშვილის ბიძა და ადგილობრივი სასულიერო პირი, ნიკოლაი სილიკოვი. ამ გარემოებებიდან გამომდინარე, მშობლიურ მხარეში დაბრუნებულმა სილიკაშვილმა მიიღო გადაწყვეტილება თავიდან სანათესაოს, ხოლო ადგილობრივების დაჟინებული მოთხოვნის შემდეგ, ვართაშენის უდიების საგრძნობილი ნაწილის საქართველოში გადმოსახლების თაობაზე. საქართველოში უდიებს გამოეყოთ ტერიტორია ყვარლის რაიონში, სადაც ზინობი სილიკაშვილის თაოსნობით, 1922 წლისთვის გადასახლდნენ. 1923 წლისთვის მადლიერმა უდიებმა სოფელს მათი წინამძღოლის, ზინობი სილიკაშვილის, სასახელოდ დაარქვეს ზინობიანი. სილიკაშვილის თაოსნობით და დახმარებით სოფელ ზინობიანში ეტაპობრივად გაიხსნა რამდენიმე ფაბრიკა-ქარხანა, წითელი ჯვრის სამედიცინო პუნქტი, სკოლა, ფოსტა, კოოპერატივი და სხვა. აგრეთვე, სოფლის მახლობლად, გოგირდის წყლებზე, მოეწყო აბანო. ამასთანავე, გაზეთ „კომუნისტი-ს“ 1928 წლის 14 აგვისტოს ნომერში გამოქვეყნებულ წერილში ზინობი სილიკაშვილის იტყობინება მდინარე ალაზანზე ახალი ხიდის გადების საჭიროებაზე.
ქართველ-უდინთა დამხმარე საზოგადოება
საქართველოში უდიების გადმოსახლებიდან მალევე ზინობი სილიკაშვილის თაოსნობით, უდიების დასახმარებლად, დაარსდა „ქართველ-უდინთა დამხმარე საზოგადოება“, რომლის პირველი საორგანიზაციო კრება 1923 წლის 25 მარტს გაიმართა. ამ დღეს კრებას სიტყვით მიმართა თავად ზინობი სილიკაშვილმა, სადაც ის მადლობას უხდიდა თანადგომისთვის ქართულ საზოგადოებას და მოუწოდებდა მათ ,,რათა მათ გაიღონ თავისი წვლილი ამ დიდი საქმისთვის და დახმარება აღმოუჩინონ თავის ახალ თანამოძმეთ.” ,,ქართველ-უდინთა დამხმარე საზოგადოების” გამგეობაში შედიოდნენ ქართული საზოგადოების ისეთი გამორჩეული წევრები, როგორებიც იყვნენ: ივანე ჯავახიშვილი და შალვა დადიანი. აგრეთვე, ორგანიზაციის თხოვნით, ერთ-ერთ შეხვედრაზე უდიებზე მოხსენება წაიკითხა მოსე ჯანაშვილმა
1930-იანი წლები
გალაკტიონ ტაბიძის დღიურებიდან ირკვევა, რომ ზინობი სილიკაშვილი 1930 წელს მას სოფელ ზინობიანში ვიზიტს სთავაზობდა. 1933-34 წლებში წლებში შეიქმნა კომისია, რომელსაც უნდა ემუშავა უდიური სასაუბროსა და ლექსიკონის გამოსაცემად. კომისიაში შედიოდნენ: ზინობი სილიკაშვილი, ალექსანდრე აჯიაშვილი (ზინობიანელი უდი), ძმები - მიხეილ და თეოდორე ჯეირანიშვილები (ზინობიანელი უდიები), ვაგან გუკასიანი (ნიჯელი უდი) და დავით კარბელაშვილი (ქართველი ენათმეცნიერი). მინი|მარჯვნივ|სილიკაშვილი მეუღლესთან და შვილთან ერთად
ჩანაწერები ზინობი სილიკაშვილის შესახებ
გაზეთ „კომუნისტის“ 1923 წლის 7 დეკემბრის ნომერში, ,,ქართველ-უდინთა დამხმარე საზოგადოების” წევრი — ა. კაკაბაძის ჩანაწერიდან :
გაზეთ „კომუნისტის“ 1925 წლის 25 აგვისტოს ნომრიდან (გ. ბაიდაშვილი) :
მინი|ზინობი სილიკაშვილის სკულპტურა
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1891 კატეგორია:გარდაცვლილი 16 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1938 კატეგორია:საბჭოთა კავშირის რეპრესიების მსხვერპლნი საქართველოში
არეია-დი-ბარაუნასი
არეია-დი-ბარაუნასი (Areia de Baraúnas) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, პარაიბის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 371 მეტრზე. მიეკუთვნება სერტან-პარაიბის მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ პატუსის შემადგენლობაში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პარაიბის შტატის მუნიციპალიტეტები
აპარესიდა-დუ-რიუ-დოსი
აპარესიდა-დუ-რიუ-დოსი (Aparecida do Rio Doce) — მუნიციპალიტეტი ბრაზილიაში, გოიასის შტატში; მდებარეობს ზღვის დონიდან 549 მეტრზე. მიეკუთვნება გოიასის შტატის სამხრეთ მეზორეგიონს. შედის ეკონომიკურ-სტატისტიკურ მიკრორეგიონ სუდესტი-დი-გოიასის შემადგენლობაში.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 2 427 ადამიანს შეადგენდა, მოსახლეობის სიმჭიდროვე 4.03 კმ²-ზე. ფართობი 602 133 კმ²-ია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გოიასის შტატის მუნიციპალიტეტები
კახაბერ ზარნაძე
კახაბერ ელგუჯას ძე ზარნაძე (დ. 23 ნოემბერი,1966, თბილისი — გ. 28 ივლისი, 2007, იქვე) — ქართველი  მხატვარი, რესტავრატორი, ქართული ნაციონალური სპორტის და საბრძოლო სახეობების მკვლევარი და აღმდგენი, მესაჭურვლე (მჭედელი-მეიარაღე).