cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
აფხაზური დამწერლობა
ქართული დამწერლობის აფხაზური ანბანი (1938-1954)
როგორც მეცნიერებათა აკადემიის საქართველოს ფილიალის აფხაზური კულტურის ინსტიტუტის დირექტორი ა.მ. ჭოჭუა იუწყებოდა, აფხაზური ლათინური დამწერლობის ძირითად 51 ნიშანში ლათინური ანბანის მხოლოდ 21 გრაფემაა, დანარჩენი 30 კი დამატებით წარმოებული ნიშნები. ეს ნიშნები არღვევენ ლათინურის და, მაშასადამე, აფხაზურის დამწერლობის სტილსაც. სტილის უქონლობა და დიდძალი დამატებითი ნიშნების არსებობა ძალზე ართულებს კითხვის მექანიზმს და წერის სისწრაფეს. ერთფეროვნება და ანბანის სტილის უქონლობა ხელს უშლის ნაბეჭდი და ხელნაწერი ტექსტის კითხვის დროს ნიშნების სწრაფად გარჩევას, რაც ძალზედ ღლის მხედველობას. დამატებით წამოებული ასო-ნიშნები სრულყოფილი არ არის, რის გამოც ირღვევა არა მარტო სტილი, არამედ ნიშნების თანმიმდევრობაც ანბანში. ლათინიზებური აფხაზური ანბანის ეს ნაკლულოვანება არ იზიდავს მკითხველს და, თუ ხშირად არ გაეწაფა ის კითხვასა და წერაში, მალე ივიწყებს მას.
სრულყოფილ ჩაითვლება ისეთი ანბანი, რომელშიც ზემოთხსენებული ნაკლულოვანებებს არ ექნება ადგილი და რომელსაც შეუძლია გამოხატოს ენის ყველა ბგერა, რაც შეიძლება მცირე რაოდენობის ნიშნებში. როგორც ცნობილია არცერთი დამწერლობა ქართულის გარდა ვერ ამოწურავს აფხაზური ანბანის ყველა ბგერას. ქართული დამწერლობის უპირატესობას მეფის რუსეთის დროსაც გრძნობდნენ, მაგრამ რუსიფიკატორული პოლიტიკის დროს ამის განხორციელება შეუ₾ებელი იყო. აფხაზეთში საბჭოთა წყობის დამყარებისთანავე ყველა გატაცებული იყო დანერგილიყო მთიელთა და აღმოსავლეთის ხალხთა ენებში უნიფიცირებული ლათინური დამწერლობა.
აფხაზეთის XV პარტიულმა კონფერენციამ სამართლიანად დააყენა საკითხი აფხაზური დამწერლობის დროს დაშვებული შეცდომების დაუყოვნებელი გამოსწორების შესახებ და აფხაზური ანბანის ქართულ დამწერლობაზე გადაყვანის შესახებ.
ქართული ანბანის 33 გრაფემას დაერთვება 6 დამატებითი ნიშანი (ჳ, ჲ, ჶ, ჷ, ჿ, ჾ) აფხაზური ბგერების სპეციფიკის უკეთ გამოსახატავად. ამრიგად აფხაზურში ისევ დარჩა 51 ასო, ოღონდ 39 ქართული გრაფემის გამოყენებით.
ეს ანბანი 1953 წლამდე გამოიყენებოდა და მასში 59 ასო-ბგერა იყო.
კირილური დამწერლობის აფხაზური ანბანი (1954 — დღემდე)
1954 წელს სტალინის სიკვდილის შემდეგ დიმიტრი გულიამ დააბრუნა 1892 წელს კონსტანტინე მაჭავარიანთან ერთად გამოცემული კირილური დამწერლობის აფხაზური ანბანი.
XXI საუკუნის დასაწყისიდან საერთაშორისო სტანდარტებით დადგინდა რამდენიმე ასოს (Ҧ, Ҕ) ახლით შეცვლა (Ԥ, Ӷ).
ბგერითი შედგენილობა
აფხაზური ენა მდიდარია ფონემებით – სიტყვათგანმასხვავებელი და ფორმათგანმასხვავებელი დამოუკიდებელი ბგერებით.
თანამედროვე აფხაზურ ენას მოეპოვება 64 ფონემა. გაცილებით მეტია ფონემათა რაოდენობა დიალექტებში. დღევანდელი სალიტერატურო აფხაზური ენის ფონემათა აღსანიშნავად ამჟამად მოქმედ ანბანში გამოიყენება 23 ასო-ნიშანი. რუსული ანბანის ასევე 8 ასო-ნიშანი გარკვეული ცვლილებებით აღნიშნავს აფხაზური ენის 8 ფონემას, ხოლო 5 ასო-ნიშანი ნასესხებია სხვა ანბანებიდან, ან გამოგონილია. თითო გრაფემით აღინიშნება 49 ფონემა, დანარჩენი ფონემების გადმოსაცემად კი გამოიყენება წყვილ-წყვილი ნიშანი. ფონემათა ბაგისმიერობის აღმნიშვნელია საერთაშორისო ტრანსკრიფციიდან ნასესხებია ə ნიშანი, ხოლო ფონემის სილბოს აღმნიშვნელია რუსული სილბოს ნიშანი ь. რაც შეეხება и და у გრაფემებს, ისინი ხან სრულ ი და უ ხმოვნებს აღნიშნავენ, ხან კი ნახევრადხმოვან ჲ და უ.
ხმოვანი ფონემები
აფხაზურ სალიტერატურო ენას ამჟამად ყველა ის ხუთი ხმოვანი გააჩნია, რაც მოეპოვება ქართულ ენას. ესენია: а, е, и, о, у. გარდა ამისა, აფხაზურ ენას მოეპოვება აგრეთვე ე. წ. ნეიტრალური ხმოვანი ы, რომელიც ჟღერადობით რუსულ „ы“-საგან განსხვავებულია. ხსენებულ ხმოვანთაგან ძირითადი არის а და ы. დანარჩენები კი წარმოადგენენ დიფტონგებს და შედარებით ახალი წარმოშობისაა.
აფხაზური კლავიატურა
950px|მინი|ცენტრი|აფხაზური კლავიატურა
სქოლიო
კატეგორია:კირილური დამწერლობები კატეგორია:ქართული დამწერლობები კატეგორია:ლათინური დამწერლობები
17 ოქტომბერი
17 ოქტომბერი — გრიგორიანული კალენდრის 290-ე დღე (ნაკიან წლებში – 291-ე დღე). წლის ბოლომდე დარჩენილია 75 დღე.
იხილეთ აგრეთვე
სხვა თვეები:
1631
თარიღი უცნობია
*
583
თარიღი უცნობია
*
ოქროს კარიბჭე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარ სახელს ოქროს კარიბჭე აქვს სხვა მნიშვნელობებიც. იხილეთ:
კლაიპედის რაიონი
კლაიპედის რაიონი (Klaipėdos rajonas) — რაიონი ლიეტუვაში, კლაიპედის მაზრაში.
ოქროს კარიბჭე (მრავალმნიშვნელოვანი)
Złota Brama (ujednoznacznienie)
კლაიპედის რაიონი
დასახლებული პუნქტები
მოსახლეობის რაოდენობა (2001):
კატეგორია:ლიეტუვის რაიონები
ემზარ კვიციანი
ემზარ კვიციანი (დ. 25 აპრილი 1961, ჩხალთა, საქართველოს სსრ) — ქართველი პოლიტიკოსი, სამხედრო პირი. საქართველოს ყოფილი პრეზიდენტის, ედუარდ შევარდნაძის სამხარეო რწმუნებული კოდორის ხეობაში 2001-2003 წლებში. ეს თანამდებობა 2004 წლის დეკემბერში აფხაზეთის მაშინდელი ლეგიტიმური მთავრობის თავმჯდომარე ირაკლი ალასანიას გადაწყვეტილებით გაუქმდა.
ემზარ კვიციანი ლიდერობდა გასამხედროებულ ჯგუფ „მონადირეს“, რომელშიც დაახლოებით 300-400 კაცი შედიოდა, რომელიც თავის დროზე კოდორის ხეობის აფხაზური სამხედრო ფორმირებებისგან დასაცავად შეიქმნა. ჯგუფი 2002 წელს საქართველოს თავდაცვის სამინიტროს დაქვემდებარებაში შევიდა, მაგრამ ფაქტობრივად მისი წევრები დამოუკიდებლად იღებდნენ გადაწყვეტილებებს. 2005 წელს თავდაცვის მინისტრმა ირაკლი ოქრუაშვილმა ხელი მოაწერა განკარგულებას „მონადირის“ დაშლის შესახებ, რამაც კოდორის ხეობის ადგილობრივი მოსახლეობის უკმაყოფილება და დაუმორჩილებლობა გამოიწვია.
2006 წლის ივლისში განხორციელებული საპოლიციელო ოპერაციის შედეგად სამთავრობო ძალებმა კვიციანის მომხრეების უმრავლესობის განიარაღება შეძლეს, თუმცა თავად კვიციანმა რამდენიმე ახლო პირთან ერთად რუსეთში გაქცევა მოახერხა. საქართველოს პოლიციამ კვიციანის ადგილსამყოფელზე ინფორმაციისთვის 100.000 ლარის ჯილდო დააწესა.
2014 წლის 28 თებერვალს, ემზარ კვიციანი მოსკოვიდან დაბრუნდა საქართველოში და თბილისის საერთაშორისო აეროპორტშივე დააკავეს. მისი თქმით, ის შეგნებულად წავიდა ამ ნაბიჯზე, რადგან ახალი ხელისუფლების პირობებში სიმართლის დადგენის იმედი ჰქონდა. 17 ნოემბერს, ზუგდიდის სასამართლომ ის დამნაშავედ ცნო უკანონო გასამხედროებული ჯგუფის შექმნისა და 2006 წელს კოდორის ხეობაში ამბოხის მოწყობისათვის და 12-წლიანი თავისუფლების აღკვეთა შეუფარდა.
2015 წლის 28 იანვარს, პროკურატურასთან მიღწეული საპროცესო შეთანხმების შემდეგ, ქუთაისის სააპელაციო სასამართლომ კვიციანი პატიმრობიდან გაათავისუფლა.
ორშაშონი
ორშაშონი (Orsasjön) — ტბა შვედეთში, დალარნის პროვინციაში. ვიწრო სრუტით დაკავშირებულია სილიანის ტბასთნ. ტბის ფართობი 53 კმ²-ია, მაქსიმალური სიღრმე, 94 მეტრი, სიგრძე 14 კმ-ს აღწევს, სიგანე კი 6,5 კმ-ს.
ემზარ კვიციანი
2015 წლის მარტიდან არის პარტია საქართველოს პატრიოტთა ალიანსის წევრი .2016-2020 წლებში იყო საქართველოს მე-9 მოწვევის პარლამენტის წევრი პარტიული სიით, საარჩევნო ბლოკი: „დავით თარხან-მოურავი, ირმა ინაშვილი — საქართველოს პატრიოტთა ალიანსი, გაერთიანებული ოპოზიცია“.
ორშაშონი
ტბის ნაპირზე მდებარეობს ქალაქი ორშა.
აჭარა (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი აჭარა შეიძლება აღნიშნავდეს:
ეთიოპია-სომალის სასაზღვრო ომი (1982)
ეთიოპია-სომალის სასაზღვრო ომი — მიმდინარეობდა 1982 წლის ივნისიდან აგვისტომდე, როდესაც ეთიოპიამ სომალისკენ გაგზავნა 10,000 კაციანი ძალა, სამხედრო თვითმფრინავებითა და ჯავშანტექნიკით, ათასობით „სომალის ხსნის დემოკრატიული ფრონტის“ მეამბოხეების მხარდაჭერით და შეიჭრა ცენტრალურ სომალიში. საპასუხოდ შეერთებული შტატების მთავრობამ დააჩქარა მსუბუქი იარაღის მიწოდება და პატონებს დაპირდა სომალის. გარდა ამისა, თავდაპირველად დაპირებული 45 მილიონი აშშ დოლარი ეკონომიკური და სამხედრო დახმარება 80 მილიონ აშშ დოლარამდე გაზარდა.
ისტორია
ეთიოპია, რომელიც სომალის დასავლეთით მდებარეობს, მის მეზობლად მდებარეობს ჯერ კიდევ V საუკუნიდან. სომალსა და ეთიოპიას შორის დაძაბული ურთიერთობა XVIII საუკუნეში დაიწყო, იმ დროისათვის ისინი მიიჩნეოდნენ კოლონიურ კონკურენტებად. ამ პერიოდის განმავლობაში, ქვეყნებს შორის ტერიტორიებზე დავა მიმდინარეობდა. ეს კამათი დასრულდა მაშინ, როდესაც ეთიოპიამ სომალს გადასცა ბრიტანეთის მიერ კოლონიზებული სამხრეთი ზოლი, მაგრამ მის მფლობელობაში აღმოჩნდა საკამათო და სომალისთვის ძვირფასი რეგიონი ოგადენი. XIX საუკუნის დასაწყისსა და მეორე მსოფლიო ომს შორის ორი ქვეყნის საზღვრები მუდმივად სადავო იყო, რამაც ომის შემდეგ გაეროს ინტერვენცია გამოიწვია. გაერთიანებული ერების ორგანიზაციამ გადაწყვიტა დაებრუნებინა XVIII საუკუნის ბოლოს დადებული შეთანხმება კოლონიური საზღვრების შესახებ. ამგვარად, შეთანხმება ამოქმედდა წინა მფლობელის (ეთიოპია) სასიკეთოდ. ეს იყო ერთადერთი დოკუმენტი, რომელიც აფიქსირებდა საზღვარს  სომალსა და ეთიოპიას შორის.
1969 წელს, სამხედრო გადატრიალების გზით, ყოფილი პრეზიდენტის აბდირაშიდ ალი შერმარკის მკვლელობის შემდეგ, სარდალმა მოჰამედ სიად ბარემ სომალის ხელისუფლების მართვის სადავეები აიღო. სიად ბარე, თვითგამოცხადებული მარქსისტი, სწრაფად დაუახლობდა საბჭოთა კავშირს. სიად ბარემ უპირატესობა მიანიჭა პარტიულ უზენაესობას და შექმნა დიქტატურული მთავრობა. 1977 წელს სომალმა სცადა საბჭოთა კავშირის მხარდაჭერით დაებრუნებინა ოგადენის კონტროლი. მაგრამ 1978 წლისთვის საბჭოთა კავშირმა გადაწყვიტა, მხარი დაეჭირა ეთიოპიისთვის, პოტენციური პოლიტიკური სარგებლისა და რესურსების გამო. 1978 წელს, საბჭოთა შეიარაღებისა და კუბის მხარდაჭერით, ეთიოპიამ დაიბრუნა კონტროლი ოგადენზე. ამან გამოიწვია ოგადენის რეგიონიდან სომალის საზღვრებში ასობით ათასი სომალელი მამაკაცისა და ქალის მასობრივი გასახლება. სომალი, მიუხედავად ოგადენის ომში დამარცხებისა, არ ცნობს საერთაშორისო საზღვარს, ოგადენს მოიაზრებს საკუთარ ტერიტორიად თავისი ეთნიკურად სომალელი მოსახლეობით, ეთიოპიაში. ბევრი ისტორიკოსი თვლის, რომ ეს არის მიზეზი ამ ორი ქვეყნის მტრობისა.
სიად ბარეს მიერ ადამიანის უფლებების დარღვევის გამო, შეერთებულ შტატებს მხოლოდ მსუბუქი იარაღის გაგზავნა შეეძლო, ისიც თავდაცვისთვის და არა თავდასხმისთვის. წერს ჯონ ე.პაიკი „მიუხედავად იმისა, რომ შეერთებული შტატები მზად იყო დახმარებოდა სიად ბარის რეჟიმს ეკონომიკურად პირდაპირი გრანტების, მსოფლიო ბანკის მიერ დაფინანსებული სესხების და საერთაშორისო სავალუტო ფონდის შემსუბუქებული რეგულაციების მეშვეობით, შეერთებული შტატები ყოყმანობდა სომალისათვის უფრო მეტი სამხედრო დახმარების შეთავაზებაზე. რეჟიმის დასახმარებლად შეერთებული შტატების სამხედრო და ეკონომიკური დახმარების ოდენობამ შეადგინა 34 მილიონი აშშ დოლარი“.
სასაზღვრო ომი
მას შემდეგ, რაც პრეზიდენტი სიად ბარე ეწვია შეერთებულ შტატებს 1982 წლის თებერვლის დასაწყისში, მხოლოდ რამდენიმე თვის შემდეგ დაიწყო თავდასხმა სომალის საზღვარზე. ივლისის შუა რიცხვებში სომალის ხსნის დემოკრატიული ფრონტი, გასამხედროებული ქოლგა ორგანიზაცია, რომელიც შეიქმნა სიად ბარეს, როგორც დიქტატორის მმართველობის დაწყების შემდეგ, და საბჭოთა სამხედრო იარაღითა და მანქანებით შეიარაღებულმა ეთიოპიამ გადაკვეთა სადავო ოგადენი. რეგიონი სომალის მუდუგის რეგიონში. მუდუგის რეგიონი, რომელიც მდებარეობს სომალის ცენტრალურ ნაწილში, იყო თავდასხმის წერტილი, რადგან იქ ნებისმიერი კონფლიქტი ქვეყნის ორ ნაწილად გაყოფას ნიშნავდა. ეთიოპელები შეიარაღებული იყვნენ საბჭოთა კავშირის მიერ მიწოდებული MIG მებრძოლებით და T-55 ტანკებით. დასავლური დიპლომატიური წყაროების მიერ კამპანიის დასაწყისში ეთიოპიის ძალების სავარაუდო რაოდენობა იყო 10000 კაცი, ხოლო სომალის არმია დაახლოებით ორმოცდაათი ათასი იყო. მიუხედავად არმიებს შორის  განსხვავებისა, სომალელები უკიდურესად მოუმზადებლები იყვნენ, რადგან ისინი არც თუ ისე კარგად იყვნენ აღჭურვილი. ქვეყანაში შესვლისთანავე ეთიოპიის არმიამ შეძლო ბალანბალეს და გალდოგობის დაკავება. ბალანბელე და გალდოგობი იყო ორი ქალაქი მუდუგის რეგიონის დედაქალაქ გალკაიოსთან ახლოს. ბალანბალესა და გალდოგობის წარმატებული დაკავების შემდეგ, სიად ბარემ და მისმა მთავრობამ გამოაცხადეს საგანგებო მდგომარეობა. რეჟიმი, რომელსაც ეშინოდა ქვეყნის ომის ზონად გადაქცევის, დასავლეთს დახმარებას სთხოვდა. შეერთებულმა შტატებმა მიაწოდა იარაღი, რომელიც ადრეც შესთავაზეს ერთგულების გამო. იარაღი გაიგზავნა იმ წესით, რომ გამოეყენებინათ შემოჭრის მოსაგერიებლად, მაგრამ არა შურისძიების მიზნით. იარაღთან ერთად, შეერთებულმა შტატებმა სომალს ასევე მიაწოდა ეკონომიკური და სამხედრო დახმარება ას ოცდახუთი მილიონ დოლარზე მეტი. გარდა ამისა, თავდაპირველად დაპირებული 45 მილიონი აშშ დოლარი ეკონომიკური და სამხედრო დახმარება 80 მილიონ აშშ დოლარამდე გაიზარდა. ახალი იარაღი გამოიყენებოდა არა ეთიოპელების მოსაგერიებლად, არამედ სიად ბარეს შიდა მოწინააღმდეგეების დასათრგუნად.
შემდგომი ეტაპი
მას შემდეგ, რაც ეთიოპელები სომალიში შეიჭრნენ, ბევრ დიპლომატს სჯეროდა, რომ სომალელები მიესალმებოდნენ ეთიოპელებს, როგორც განმათავისუფლებლებს პრეზიდენტ სიად ბარეს მთავრობისგან. რადგან ხშირად ირღვეოდა ადამიანის უფლებები. მიუხედავად ამისა, ორ ქვეყანას შორის ისტორიული ზიზღი უფრო ძლიერი აღმოჩნდა. სასაზღვრო ომის შემდგომ წლებში პრეზიდენტმა სიად ბარემ მოიპოვა მხარდაჭერა არაბული ქვეყნების ლიგის მიერ ორგანიზებულ სამიტზე გამოსვლის შემდეგ. ერთი წლის შემდეგ ეკონომიკურმა პრობლემებმა იჩინა თავი, ახლად ჩამოყალიბებული რეგიონალური კლანური და პარტიზანული ჯგუფები აჯანყდნენ და დაუპირისპირდნენ სიად ბარეს მთავრობას. სიად ბარეს რეჟიმზე ეკონომიკურ ზეწოლას ახორციელებდნენ საერთაშორისო სავალუტო ფონდი, გაეროს განვითარების პროგრამა და მსოფლიო ბანკი, რათა მოეხდინათ მისი ეკონომიკის ლიბერალიზაცია. ეკონომიკურმა სისტემამ ზეწოლა მოახდინა სომალიზე, რომ დაემყარებინა თავისუფალი ბაზრის სისტემა. მუდმივი პოლიტიკური ზეწოლის გამო, სომალი 1988 წლისთვის სრულმასშტაბიან სამოქალაქო ომში ჩაეფლო. სამოქალაქო ომმა სომალის რღვევა გამოიწვია. 1991 წლის იანვარში სიად ბარე გააძევეს მოგადიშოდან.
ცნობები
კატეგორია:აშშ-ის ომები კატეგორია:სხვისი ომი
Rimosodaphnella
Rimosodaphnella — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
აწყური (ახალციხის მუნიციპალიტეტი)
აწყური — სოფელი ახალციხის მუნიციპალიტეტში,თემის ცენტრი (სოფლები: აწყური, თისელი, ტყემლანა). მდებარეობს მდინარე მტკვრის ნაპირებზე, აბანოსღელის შესართავთან, ზღვის დონიდან 900 მ, ახალციხიდან 22 კმ. სოფელში მისდევენ მეცხოველეობას, მეხილეობას, არის საჯარო სკოლა, კულტურის სახლი, ბიბლიოთეკა, აფთიაქი. შუა საუკუნეებში იყო ქალაქი.
იტალიური ვიკიპედია
იტალიური ვიკიპედია (Wikipedia in italiano) — ვიკიპედიის განყოფილება იტალიურ ენაზე. შეიქმნა 2001 წლის 11 ივნისს.
აწყური (ახალციხის მუნიციპალიტეტი)
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 1539 ადამიანი.
ეტიმოლოგია
ა-წყურ-ი ა- არის პრეფიქსი, ხოლო წყურ — ფუძე დაკავშირებულია წყალთან. ამოსავალია წყ ძირი. ეს ძირი გვხვდება წყალთან დაკავშირებულ ისეთ ქართველურ სიტყვებში, როგორებიცაა: წყალი, წყარო, წყარ-, წყუ-, წყორ-. იგივე წყ ძირი გვაქვს სიტყვებში: ნე-რ-წყ-ვ-ი, რ-წყ-ევ-ა. შესაბამისად, აწყური ნიშნავს წყლიან ადგილს, წყლის ადგილს.
იტალიური ვიკიპედია
2011 წლის პროტესტი
2011 წლის 4 ოქტომბერს იტალიურმა ვიკიპედიამ კანონპროექტის „DDL intercettazioni“ პროტესტის ნიშნად შეწყვიტა მოქმედება. მაშინვე ენციკლოპედიის ყველა გვერდი დაიხურა. კანონპროექტი, რომელიც განიხილებოდა იტალიის პარლამენტში, ითვალისწინებს ინტერნეტ-რესურსებში არსებული ნებისმიერი ინფორმაციის აუცილებელ შესწორებასა და ამოღებას, რომელსაც განმცხადებელი მისი რეპუტაციისთვის საზიანოდ მიიჩნევს. ამასთანავე საჭირო არ იქნება სასამართლო გადაწყვეტილება ან სამართალდამცავი ორგანოების ფორმალური მოთხოვნები. ამ კანონპროექტს პროტესტი გამოუცხადა იტალიურმა ვიკიპედიამ, რომლის ადმინისტრატორებმა „დაფარეს“ ენციკლოპედიაში არსებული ყველა ინფორმაცია. ფონდ ვიკიმედიამ იმავე დღეს იტალიურ ვიკიპედიას მხარდაჭერა გამოუცხადა. საერთო ჯამში, პეტიცია ნანახია დაახლოებით რვა მილიონჯერ. 2011 წლის 6 ოქტომბერს ვიკიპედიის იტალიური განყოფილება გაიხსნა, რომელიც გარკვეული დროის განმავლობაში აჩვენებდა მთავარ ბანერს, სადაც ახსნილი იყო საარჩევნო მოყვანილობა.
აწყური (ახალციხის მუნიციპალიტეტი)
ისტორია
აწყური საქართველოს ერთ-ერთი უძველესი ქალაქი იყო. ადრინდელი სახელწოდება იყო სოსანგეთი, ქართულ წყაროებში აწყვერის სახელითაც გვხვდება. მატიანეში პირველად XI საუკუნის შუა წლებში იხსენიება. ქართულ წყაროების თანახმად, ბიზანტიის კეისარ ჰერაკლეს ლაშქრობის დროს (VII ს.) აქ საყდარი აუგიათ.
იტალიური ვიკიპედია
2018 წლის პროტესტი
2018 წლის 3 ივლისს იტალიური ვიკიპედია გაიფიცა და ორი დღით დაიხურა ევროპარლამენტის მიერ მიღებული მოსალოდნელი „საავტორო უფლებებზე ერთიან ციფრულ ბაზარზე დირექტივების“ პროტესტის ნიშნად. ლოგოტიპი გახდა შავი ფერის, ხოლო განყოფილების მომხმარებლებს შეეზღუდათ რაიმე სტატიისა თუ განხილვის გვერდის ნახვის შესაძლებლობა და გადადიოდნენ იმ გვერდზე, სადაც იყო განცხადების ტექსტი, რომელიც მხარს უჭერდა პროტესტს გამკაცრებული კოპირაიტული შეზღუდვების შესახებ ინტერნეტში და უხმობდა სხვებს აქციაში ჩართვისაკენ. 4 ივლისს გაფიცვას შეუერთდა ესპანური, ესტონური, ლატვიური და პოლონური ვიკიპედია, ხოლო ვიკიპედიის რამდენიმე განყოფილებამ აჩვენა საინფორმაციო ბანერი. საინფორმაციო შეტყობინება აქციის შესახებ ხელმისაწვდომი იყო 14 ენაზე. 5 ივლისს ცნობილი გახდა, რომ ევროპარლამენტმა გადადო კანონპროექტის განხილვა 2018 წლის სექტემბრის სესიამდე.
სქოლიო
კატეგორია:ვიკიპედიები ენების მიხედვით
აწყური (ახალციხის მუნიციპალიტეტი)
ისტორია
ადრინდელი ფეოდალურ ხანაში აწყური სამცხის პოლიტიკური ცენტრი და სამძივართა ფეოდალური საგვარეულოს ადგილსამყოფელი იყო. ასევე მნიშვნელოვან პუნქტად ითვლებოდა იგი სამცხე-საათაბაგოს არსებობის ხანგრძლივი პერიოდის მანძილზე. აწყურში მოღვაწეობდნენ მწიგნობრები, კალიგრაფები, წიგნის მკაზმავნი გიორგი მაწყვერელი (IX-X სს.), გაბრიელ კოტაი (XI ს.), იოაკიმე მაწყვერელი (XVI ს.), იერემია მაწყვერელი (XVI ს.) და სხვები.
XVI საუკუნის II ნახევარში აწყური ოსმალეთის იმპერიამ დაიკავა. XVIII საუკუნეში აწყური პატარა ქალაქად ითვლებოდა. მასში ოსმალეთის იმპერიის მონაპირენი იდგნე და მოწყობილი იყო საბაჟო. 1829 წელს ადრიანოპოლის სამშვიდობო ხელშეკრულებით გადაეცა რუსეთის იმპერიას და შევიდა ახლადშექმნილ ახალციხის მაზრაში.
საეპისკოპოსო
აწყურში იყო საეპისკოპოსო ცენტრი. აწყურის საეპისკოპოსო საქართველოს ეპარქიათა შორის ერთ-ერთი უძველესია. აწყურის ეპისკოპოსი იწოდებოდა მაწყვერელად. პირველი ეპისკოპოსი, ვისმა სახელმაც ჩვენამდე მოაღწია, არის იოსები, რომელიც VI საუკუნის დასაწყისში მოღვაწეობდა. ბოლო ეპისკოპოსი, ვისი სახელიც ვიცით, იყო გედეონი, რომელმაც უკვე სულთნისგან მიიღო აწყურის კათედრა.
„გრიგოლ ხანძთელის ცხოვრების“ თანახმად, უკვე გრიგოლის დროს, VIII–IX საუკუნეებში არსებობდა აწყურის საეპისკოპოსო ტაძარი, რომელიც XII–XVI საუკუნეებში სამცხის საეკლესიო ცენტრი გამხდარა.
მაწყვერელ ეპისკოპოსთა შორის გამორჩეული იყო ეფრემ დიდი მაწყვერელი (კათედრას უძღვებოდა 855–895 წლებში), გრიგოლ ხანძთელის მოწაფე, რომლის შესახებაც გიორგი მერჩულე წერს:
ღირსშესანიშნაობები
დღეისათვის აწყურის ტერიტორიაზე შემორჩენილია ღვთისმშობლის გუმბათოვანი ტაძრის ნანგრევები (გაირჩევა ორი ფენა - X-XI და XIII-XIV სს.). ფართობით იგი ყველაზე დიდი ეკლესია ყოფილა მთელ საქართველოში. გუმბათი და ყველა კამარა ჩამოქცეულია, დანგრეულია კედლის ზედა ნაწილებიც. საკურთხეველსა და მის ორსავე მხარეზე მდებარე სათავსებს (ე. წ. სადიკვნესა და სამკვეთლოს) აღმოსავლეთით გამოშვერილი წახნაგოვანი კედლები ჰქონდა. შიგნით გადარჩენილია მორთულობის ფრაგმენტები - კედლის სვეტები ბურთულებიანი თავსამკაულებით, საკურთხევლის კედლის გარეპირის მორთულობა და სხვა, მოწმობს, რომ შენობის ეს ნაწილი XIII საუკუნეზე უფრო ადრინდელია. აწყურის ტაძარი ბევრჯერ დაზიანებულა მიწისძვრებით და კვლავ აღუდგენიათ. როგორც ჩანს, ძეგლი ოსმალთა ბატონობის ბოლო წლებში საბოლოოდ დანგრეულა. შემორჩენილია აგრეთვე სხვა, X-XIII საუკუნეების ეკლესიის ნანგრევები.
სოფლის ტერიტორიაზე დგას ციხე-სიმაგრეები: სლესის (მოქცევის) ციხე და აწყურის ციხე, ასევე საკანაფე.
სქოლიო
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ლიუბოვ პანჩენკო
ცხოვრება
ლიუბოვი დაიბადა 1938 წლის 2 თებერვალს სოფელ იაბლუნკაში (დღეს ქ. ბუჩა, კიევის ოლქი). 1950-იანი წლების ბოლოს დაამთავრა კიევის გამოყენებითი ხელოვნების სკოლა (ქარგვის განყოფილება). მოგვიანებით, იგი მუშაობდა სამკერვალო სახელოსნოში და ამავე დროს გააფართოვა ხელოვნების ცოდნის ჰორიზონტი, დაინტერესდა ლინოგრაფიით. 1968 წელს ჩაირიცხა უკრაინის ბეჭდვის აკადემიის გრაფიკის ფაკულტეტის საღამოს განყოფილებაში. 1960-იან წლებში შეუერთდა კრეატიული ახალგაზრდების კლუბ „სუჩასნიკს“ და გახდა მისი ლიტერატურული განყოფილების, ბრამის, წევრი.
პანჩენკო მუშაობდა დიზაინისა და საინჟინრო ტექნოლოგიურ ინსტიტუტში, როგორც მოდის დიზაინერი და მოდელების რესპუბლიკურ სახლში. ამ დროს მისი ნიჭი აყვავდა: მან შექმნა აკვარელის, ტანსაცმლის მოდელების, ნაქარგების ნიმუშების სერია, წიგნების გრაფიკული ეკრანმზოგი და სხვადასხვა ნახატები. მისი ნაქარგების ნიმუშები გამოიფინა ჟურნალში „საბჭოთა ქალი “.
ის ცნობილი იყო იმ ფაქტით, რომ იცავდა უკრაინულ ენასა და კულტურას. იგი ხატავდა პისანკას სააღდგომო კვერცხებს, ქარგავდა ნაციონალურ კოსტიუმებს გუნდებისთვის და აგროვებდა ფულს პოლიტპატიმრების დასახმარებლად, რომლებიც იხდიდნენ სასჯელს „ანტისაბჭოთა აგიტაციისა და პროპაგანდისთვის“. მისი მონაწილეობით კიევში აღორძინდა კოლიადკას სიმღერისა და შობის ტრადიცია.
პანჩენკოს 2001 წელს მიენიჭა ვასილ სტასის პრიზი (Vasyl Stus Prize).
მის ნამუშევრებში აშკარადაა გამოხატული უკრაინული ხალხური კულტურით შთაგონება, რის გამოც მას არასოდეს ჰქონია გამოფენა საბჭოთა პერიოდში. იგი ფინანსურ შემოსავალს იღებდა მოდის დიზაინისა და ქარგვისგან.
პანჩენკო გარდაიცვალა ქალაქ ბუჩაში 2022 წლის 30 აპრილს, 84 წლის ასაკში. გავრცელდა ინფორმაცია, რომ იგი გარდაიცვალა შიმშილით, რომელიც გამოწვეული იყო 2022 წელს უკრაინაში რუსეთის შეჭრით. დაკრძალეს 2022 წლის 2 მაისს მეუღლის, მხატვარ ალექსეი ოლეინიკის, გვერდით.
გამოფენები
2008 წელს უკრაინის ლიტერატურის ეროვნულმა მუზეუმმა მოაწყო ლიუბოვ პანჩენკოს საიუბილეო გამოფენა. ევჰენ სვერსტიუკმა, იმდროინდელმა უფლებადამცველმა და პოეტმა, აღნიშნა: „ეს შემოქმედება აშკარად ატარებს გენიალურობის ნიშანს. ის ცხოვრობს თავის სამყაროში, ის გვიხსნის ამ სამყაროს.“
2014 წელს კიევის ჰრუშევსკის მუზეუმში წარმოადგინა გამოფენა "ჩემი სამყარო!" («დაინახე ჩემი! »).
პანჩენკოს ნამუშევრები ასევე წარმოდგენილია კერძო კოლექციებში და სიქსტიერის მუზეუმში, კიევი.
სქოლიო
<references group="" responsive="1">
კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:დაბადებული 1938 კატეგორია:უკრაინელი მხატვრები კატეგორია:უკრაინელი ქალი მხატვრები
მაცეი რატაი
მინი|მარჯვნივ|250პქ|მაცეი რატაი მაცეი რატაი (Maciej Rataj; დ. 19 თებერვალი, 1884 — გ. 21 ივნისი, 1940) — პოლონელი პოლიტიკური მოღვაწე. პოლონეთის პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი 1922 წლის 16–20 დეკემბერს და 1926 წლის 15 მაისი–1 ივნისი
დაამთავრა ლვოვის უნივერსიტეტი ფილოსოფოსიის სპეციალობით. მუშაობდა მასწავლებლად ლვოვში და ზამოსცში. 1919–1930 და 1934–1935 წწ. სეიმის დეპუტატია, აქედან 1922–1928 წწ. სეიმის მარშალია. ორჯერ იყო პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი: 1922 წელს გაბრიელ ნატუროვიჩის მკვლელობისა და 1926 წელს სტანისლავ ვოიცეხოვსკის გადადგომის შემდეგ. 1920–1921 წწ. რელიგიის საქმეთა მინისტრია.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონეთის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 19 თებერვალი კატეგორია:დაბადებული 1884 კატეგორია:გარდაცვლილი 21 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1940
ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესიები
ავტოკეფალური მართლმადიდებლური ეკლესიები – მსოფლიოში არსებობს 16 მართლმადიდებელი ავტოკეფალური ეკლესია.
ავტოკეფალური მართლმადიდებლური ეკლესიები
ამჟამად მსოფლიოში არსებობს 14 საყოველთაოდ აღიარებული ავტოკეფალური მართლმადიდებელი ეკლესია, აქედან ცხრა არის საპატრიარქო რანგისა (კონსტანტინოპოლის, ალექსანდრიის, ანტიოქიის, იერუსალიმის, მოსკოვის, საქართველოს, სერბეთის, რუმინეთის, ბულგარეთის), სამი ავტოკეფალური სამთავარეპისკოპოსო (კვიპროსის, საბერძნეთის, ანუ ელადის და ალბანეთის) და ორი ავტოკეფალური სამიტროპოლიტო (პოლონეთის და ჩეხეთ-სლოვაკეთის). არსებობს კიდევ ამერიკის ავტოკეფალური სამიტროპოლიტო, რომლის ავტოკეფალიას, ჯერჯერობით, მხოლოდ ეკლესიათა ნაწილი აღიარებს, მათ შორის საქართველოს საპატრიარქოც, ხოლო კონსტანტინოპოლი არ ცნობს.
ყველა ეკლესიის მეთაური (მიუხედავად იმისა პატრიარქის, მთავარეპისკოპოსის, თუ მიტროპოლიტის წოდებას ატარებს) ერთმანეთთან მიმართებაში თანასწორნი და დამოუკიდებელნი არიან. ყოველი მათგანი თავის რწმუნებულ ეკლესიას მართავს თავისი სინოდის საშუალებით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მართლმადიდებელი ეკლესიები
იოანე წარეცი
იოანე წარეცი, იოანე წარელი (Հովհաննես Ծարեցի) — XVI–XVII საუკუნეების სომეხი ისტორიკოსი. სომხური ისტორიოგრაფიის თვალსაჩინო წარმომადგენელი. ცნობილია მისი ნა­­შრო­მი, რომელიც შემონახულია არაქელ დავრიჟეცის „ისტორიათა წიგნში“. იოანე წარეცის თხზუ­ლე­ბაში ჩრდილოეთ აზერბაიჯანის პოლიტიკური მოვლენების აღწერასთან ერთად (1571–1599), მოცემულია საყურადღებო ცნობები ქართლის მეფის, სიმონ I-ის ბრძო­ლე­ბის შე­სა­ხებ ოსმალთა წინააღმდეგ.
სანტა-ფე (რომბლონი)
სანტა-ფე (ოფიციალურად სანტა-ფეს მუნიციპალიტეტი) ― მეხუთე კლასის მუნიციპალიტეტი რომბლონის პროვინციაში, ფილიპინებში. 2020 წლის აღწერით, მუნიციპალიტეტის მოსახლეობა 17 802 ადამიანს შეადგენს. მოიცავს 11 ბარანგაის.
სქოლიო
კატეგორია:რომბლონის მუნიციპალიტეტები
ანდორის ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|right|350px|ანდორის ოლქები ანდორა ადმინისტრაციული თვალსაზრისით იყოფა 7 ოლქად (parròquies, მხ. რ. parròquia). უკანასკნელი, მეშვიდე ოქლი — ესკალდეს-ენგორდანი დაარსდა 1978 წელს.
პომოლოგია
პომოლოგია, ჯიშთმცოდნეობა, (pomum — ნაყოფი და ...ლოგია) — აგრონომიული სამეცნიერო დისციპლინა, რომელიც სწავლობს ხეხილოვან და კენკროვან მცენარეთა ჯიშებს ბაღების ჯიშობრივი შედგენილობის, ცალკეული ჯიშის გაუმჯობესებისა და მეხილეობაში მათი რაციონალურად გამოყენებისათვის.
პომოლოგია ადგენს ძირითადად ჯიშების საწარმოო-ბიოლოგიურ მაჩვენებლებს, მავნე პირობებისადმი (ყინვა, გვალვა, ქარი, მავნებლებ-დაავადებები) გამძლეობას, მოსავლიანობას, ადრეულობას, ნაყოფის ხარისხს და სხვა.
პომოლოგიის მეშვეობით ხდება ხალხური სელექციით შექმნილი ადგილობრივი ჯიშების გამოვლინება-შესწავლა და მათი სამეურნეო შეფასება, ჯიშების ინტროდუქცია, რაიონული საწარმოო-ბიოლოგიური შესწავლის საფუძველზე ჯიშების დარაიონება, რაც 3 ეტაპად მიმდინარეობს:
ლიტერატურა
კატეგორია:აგრონომია
აწყურის ციხე
აწყურის ციხე — ფეოდალური ციხესიმაგრე მტკვრის მარჯვენა ნაპირზე, სოფელ აწყურთან, ბორჯომიდან 30 კილომეტრში. მატიანეში პირველად იხსენიება XI საუკუნის შუა წლებში.
აწყურის ციხე სამხრეთიდან იცავდა ბორჯომის ხეობას. XVI საუკუნის II ნახევარში ციხე ოსმალებმა დაიკავეს. 1770 წელს აწყურის ციხეს რუს-ქართველთა გაერთიანებული ლაშქარი შემოეწყო, მაგრამ მისი აღება ვერ მოხერხდა. 1829 წელს ადრიანოპოლის საზავო ხელშეკრულების თანახმად, განთავისუფლებულ იქნა ოსმალთა ბატონობისაგან.
აწყურის ციხის მშენებლებმა მოხერხებულად გამოიყენეს მაღალი და ძნელად მისადგომი კლდის რელიეფი და შექმნეს სამშენებლო თვალსაზრისით რთული და საინტერესო ნაგებობა. ციხეში შესვლა კლდეში გამოკვეთილი ვიწრო გვირაბით შეიძლება. შიდა ნაგებობა იმდენად ძნელად მისადგომი იყო, რომ მტერი გვირაბში შეჭრის შემდეგაც ვერ დაიმორჩილებდა ადვილად. ამჟამად ციხე მთლიანი ნაგებობა აღარ არის. შეინიშნება სხვადასხვა დროის მრავალი სამშენებლო ფენა.
აწყურის ციხეს 2006 წლის 7 ნოემბერს, საქართველოს პრეზიდენტის ბრძანებულების თანახმად მიენიჭა ეროვნული მნიშვნელობის კულტურის უძრავი ძეგლის კატეგორია.
2009 წლის 19 აგვისტოს ციხე ჩამოინგრა და 2013 წელს მასზე გამაგრებითი სამუშაოები მიმდინარეობდა. აწყურის ციხე კვლავ დანგრევის პირასაა.
სქოლიო
კატეგორია:ახალციხის მუნიციპალიტეტის ციხესიმაგრეები კატეგორია:ეროვნული მნიშვნელობის კატეგორიის კულტურის უძრავი ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები სამცხე-ჯავახეთის მხარეში
ტინო (კუნძული)
ტინო — იტალიის კუნძული ლიგურიის ზღვაში, ლა-სპენზიის ყურის უკიდურეს დასავლეთ ნაწილში. შედის ქალაქ პორტოვენერეს სამხრეთით მდებარე სამი კუნძულისგან შემდგარი არქიპელაგის შემადგენლობაში. უდიდესი კუნძული პალმარია მის ჩრდილოეთით მდებარეობს, ხოლო ტინეტო სამხრეთით.
1997 წელს, არქიპელაგი, ჩინკვე-ტერესა და პორტოვენერესთან ერთად იუნესკომ მსოფლიო მემკვიდრეობის სიაში შეიტანა.
მიჩნეულია, რომ ტინოზე ცხოვრობდა ლა-სპენზიის ყურის მფარველი წმინდა ვენერიუსი, ჯერ როგორც განდეგილი, ხოლო შემდეგ როგორც აბატი, სანამ ის გარდაიცვლებოდა 630 წელს. ყოველი წლის 13 სექტემბერს მისი დღესასწაული აღინიშნება. წმინდანის საფლავზე აღმართული იყო სამლოცველო, რომელიც XI საუკუნეში მონასტრად გადაკეთდა. მისი ნანგრევების ხილვა კუნძულის ჩრდილოეთ სანაპიროზეა შესაძლებელი.
დღეს კუნძული სამხედრო ზონას წარმოადგენს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის კუნძულები კატეგორია:მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლები იტალიაში
Rimosodaphnella deroyae
Rimosodaphnella deroyae — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
...მანია
...მანია — რთული სიტყვის ნაწილი, ნიშნავს ძლიერ, ავადმყოფურ გატაცებას იმით, რაც სიტყვის პირველ ნაწილშია მოცემული (მაგ., ბალეტმანია, გრაფომანია, მელომანია).
ლიტერატურა
მანია
აზერბაიჯანის მეტალურგია
აზერბაიჯანის მეტალურგიული წარმოება მაღალ დონეზეა მიჩნეული ალუნიტის, პოლიმეტალური მადნებისა და რკინის საბადოების არსებობის გამო.
შავი მეტალურგია
აზერბაიჯანის შავი მეტალურგია მოიცავს რკინისა და ფოლადის დნობას, რკინის მადნის მოპოვებას და გადამუშავებას. ქალაქები ბაქო, სუმგაითი და დაშქასანი მეტალურგიის ძირითადი ცენტრებია. დაშქესანში რკინის საბადოების გარდა ფუნქციონირებს მადნის გამწმენდი ქარხანა, რომელიც ფუნქციონირებს 1954 წლიდან. სუმგაიტის მილების მოძრავი ქარხანა აწარმოებს მილებს და ნაგლინს. ნაგლინი პროდუქციის წარმოების მოცულობა წელიწადში 700 ათასი ტონაა, მილების კი 540 ათასი ტონა წელიწადში.
ქვეყანაში არის ლითონის გადამამუშავებელი საწარმოები. ყაზახის რაიონის სოფელ დაშ სალაჰლიში მოპოვებული ბენტონიტი და თიხა გამოიყენება ფოლადის დნობაში.
ფერადი მეტალურგია
ფერადი მეტალურგია ყველაზე განვითარებულია განჯა-ყაზახისა და ნახიჩევანის რაიონებში, ასევე აფშერონის ნახევარკუნძულზე.
ფერადი ლითონების დამუშავება სუმგაითისა და განჯის ალუმინის ქარხანაში მიმდინარეობს. ქვეყანაში ასევე ფუნქციონირებს ბაქოსა და განჯას ფერადი ლითონების გადამამუშავებელი ქარხნები, სუმგაითის ალუმინის ქარხანა.
დაშქესანში ზალის საბადოს წყალობით განჯის ქარხანა აწარმოებს გოგირდმჟავას, ალუმინის ოქსიდს და კალიუმიან სასუქებს. სუმგაითში ასევე იწარმოება ალუმინის ოქსიდი.
2015 წლის თებერვალში აზერბაიჯანში დაარსდა კომპანია AzerGold, რომელიც ეწევა ძვირფასი და ფერადი ლითონების კვლევას, ძიებას, მოპოვებას, გადამუშავებასა და რეალიზაციას.
სქოლიო
კატეგორია:მრეწველობა აზერბაიჯანში კატეგორია:მეტალურგია
Lasioglossum epichlorum
Lasioglossum epichlorum — მწერი ჰალიქტიდების ოჯახისა. შედის მსოფლიოში ყველაზე მრავალრიცხოვან — Lasioglossum-ის გვარში. აღწერილია 1937 წელს.
სქოლიო
epichlorum
ტომაჰავკი (იარაღი)
მინი|250პქ|Tomakawk-rmj.JPG|ტომაჰავკი ტომაჰავკი ტამაჰიკი, ტამაჰააკი (ალგონკინური) — ჩრდილოეთ ამერიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთში მცხოვრები ინდიელების დასარტყმელი სატყორცნი იარაღი (გახეხილი ქვის ხისტარიანი ნაჯახი). XVI-XVIII საუკუნეებში გავრცელდა პატარა ნაჯახის ან ჩუგლუგის ფორმის სპილენძისა და რკინის ტომაჰავკები. ინდიელთა წეს-ჩვეულებებში ტომაჰავკს სიმბოლური მნიშვნელობა ჰქონდა, კერძოდ, წითლად შეღებილი ტომაჰავკი ომის გამოცხადების ან სამხრეთ კავშირში მიწვევის ნიშნად ითვლებოდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ცივი იარაღები კატეგორია:ინდიელების კულტურა
ზედა ორღული
ზედა ორღული — სოფელი საჩხერის მუნიციპალიტეტში (ჩიხის თემი). მდებარეობს მდინარე ყვირილის მარჯვენა მხარეს. ზღვის დონიდან 560 მეტრი, საჩხერიდან 9 კილომეტრი.
დემოგრაფია
2014 წლის აღწერის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 508 ადამიანი.
სქოლიო
კატეგორია:საჩხერის მუნიციპალიტეტის სოფლები
ულრიხ როთი
ულრიხ როთი (ცნობილია როგორც ული ჯონ როთი; Ulrich Roth დ. 18 დეკემბერი, 1954) — გერმანელი გიტარისტი.
კარიერა
ულრიხ როთისთვის კარიერა დაიწყო 1968 წელს. 1970-იანი წლების დასასრულს, იგი მივიდა ჯგუფში ”Dawn Road". 1973 წელს, იგი დროებით შეურთდა გერმანულ როკ ჯგუფ სკორპიონსს. მან შეცვალა მიხაელ შენკერი (რუდოლფ შენკერის უმცროსი ძმა), რომელიც წავიდა ჯგუფ ”UFO"-ში. როთმა სკორპიოსთან ჩაწერა ოთხი სტუდიური და ერთი საკონცერტო ალბომი. ალბომმა Tokyo Tapes დიდი წარმატება მოიპოვა და გაიყიდა 1 მილიონამდე ასლი. როთმა სკორპიონსი დატოვა 1978 წელს.
ულრიხ როთმა ჩამოაყალიბა თავისი საკუთარი ჯგუფი, სახელად ”Electric Sun”, რომელმაც გამოუშვა 3 ალბომი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სკორპიონსის წევრები კატეგორია:დაბადებული 1954 კატეგორია:გერმანელი გიტარისტები კატეგორია:G3 კატეგორია:დაბადებული 18 დეკემბერი
ხიდა
ხიდა — უღელტეხილი საქართველოში, აფხაზეთის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, მესტიისა და ოჩამჩირის მუნიციპალიტეტების საზღვარზე. მდებარეობს კოდორის ქედის აღმოსავლეთ ნაწილში. სიმაღლე 2633 მ. აგებულია პალეოზოური კრისტალური ფიქლებით. კალთებზე ქვევით წიფლნარი და მუქწიწვოვანი ტყეა, ზევით — სუბალპური და ალპური მდელოები. ხიდა აფხაზეთისა და ზემო სვანეთის დამაკავშირებელი, მდინარეების ნენსკრისა (ენგურის მარჯვენა შენაკადი) და საკენის (კოდორის ერთ-ერთი მდგენელი) ხეობებზე გამავალი უმოკლესი გზაა.
ლიტერატურა
კატეგორია:აფხაზეთის ავტონომიური რესპუბლიკის უღელტეხილები კატეგორია:აფხაზეთის კავკასიონის უღელტეხილები
მარჯ ჩემპიონი
მარჯორი სელესტი ბელჩერი/ჩემპიონი (Marge Champion; 2 სექტემბერი, 1919. ლოს-ანჯელესი, კალიფორნია. - გარდაიცვალა 21 ოქტომბერი, 2020) - ამერიკელი მოცეკვავე და მსახიობი. 14 წლის ასაკში იგი აიყვანეს Walt Disney Studios ანიმაციური ფილმების საცეკვაო მოდელად. მოგვიანებით, ის ასრულებდა როლებს როგორც მსახიობი და მოცეკვავე კინოთეატრებში, ხოლო 1957 წელს ჰქონდა სატელევიზიო შოუ სიმღერისა და ცეკვის შესახებ.
ადრეული წლები
მარჯ ჩემპიონი დაიბადა ლოს-ანჯელესში, კალიფორნია. მისი მამა, ერნესტი, იყო ჰოლივუდის საცეკვაო რეჟისორი, რომელიც ასწავლიდა შირლი ტემპლს, ბეტი გრეიბლს, სიდ ჩარისსა და ჯოან კროუფორდს, ისევე როგორც ჩემპიონის მომავალ მეუღლეს გოვერ ჩემპიონს; ჩემპიონს ჰყავდა უფროსი ნახევარ და, ლინა ბასკეტი, რომელიც უკვე თორმეტი წლის ასაკში თამაშობდა ჩუმად ფილმებში. ლინა იყო დედის პირველი ქმრის, ფრენკ ბასკეტის ქალიშვილი, რომელმაც თავი მოიკლა. ჩემპიონისა და ბასკეტის დედის ბაბუა იყო ებრაელი. მარჯორიმ ცეკვა ადრეულ ასაკში დაიწყო, როგორც მისმა დამ, მამის, ერნესტ ბელჩერის, ჰოლივუდის ცნობილი ბალეტის მწვრთნელის მითითებებით. იგი ხუთი წლის ასაკიდან მხოლოდ მამასთან სწავლობდა, სანამ ნიუ იორკში გაემგზავრებოდა. მისი პირველი პარტნიორი ცეკვაში იყო ლუი ჰითაუერი. 1930 წელს მისი დებიუტი შედგა ჰოლივუდში, 11 წლის ასაკში, ბალეტში "კარნავალი ვენეციაში". თორმეტი წლის ასაკში ის გახდა მამის სტუდიის ბალეტის ინსტრუქტორი. მარჯი თინას თამაშობდა ჰოლივუდის საშუალო სკოლის ოპერეტაში "წითელი წისქვილი". მან ასევე იმღერა ჰოლივუდის საშუალო სკოლის გოგონების უფროსთა გლეის კლუბში და დაამთავრა ის 1936 წელს. იგი დაიქირავა The Walt Disney Studio- მ, როგორც ცეკვის მოდელი მათი ანიმაციური ფილმისთვის ფიფქია და შვიდი ჯუჯა (1937). მისი მოძრაობები გადაწერილი იქნა ანიმაციური ფიფქიას ფიგურის რეალიზმის ასამაღლებლად. მოგვიანებით კი მარჯ ბელჩერმა შექმნა სხვა ანიმაციური ფილმების პერსონაჟები: ცისფერი ზღაპარი პინოკიოში (1940) და სუმბული ჰიპო ფანტაზიის საათების ცეკვაში, ბალეტის პაროდია, რომელიც ქორეოგრაფიაშიც დაეხმარა. იგი იხსენებს, რომ მისტერ სტორკისთვის რაღაც მოდელობას აკეთებდა დუმბოში. მარცხნივ|მინი|მარჯ და გოვერ ჩემპიონი (1957)
კარიერა
პირველი სურათი, რომელიც მარჯ ჩემპიონს - ბელჩერს ახსოვდა, იყო "ციხესიმაგრეები" ფრედ ასტერთან და ჯინჯერ როჯერსთან ერთად. ამან მისცა შეგრძნება, რომ მას ძალიან სურს ფილმების გადაღება, თუმცა რაც მართლაც ძალიან სურდა იყო ნიუ-იორკში წასვლა და ნიუ-იორკის შოუებში ყოფნა. სამწუხაროდ, ბელჩერი არ იყო საკმარისად მაღალი ბალეტისთვის, რისთვისაც ის ვარჯიშობდა მთელი ცხოვრება. ერთად, როგორც საცეკვაო გუნდი, ჩემპიონებმა შეასრულეს მე -20 საუკუნის 40-იანი და 50-იანი წლების MGM მიუზიკლებში, მათ შორის იყვნენ პირველი MGM მიუზიკლი Till the Clouds Roll By (1946), [14] Show Boat (1951) და Everything I Have Yours (1952). გოვერთან ერთად სხვა ფილმებში შედის "მისტერ მუსიკა" (1950, ბინგ კროსბი), მიეცით გოგონას მოსვენება (1953), იუპიტერის საყვარელი ადამიანი (1955) და სამი შოუსთვის (1955). [15] MGM- ს სურდა წყვილს გაეკეთებინა სხვადასხვა ფილმების რიმეიქები, მაგრამ დასრულდა მხოლოდ ერთი, Lovely to Look at (1952), რობერტას (1935) რიმეიქი. წყვილმა უარი თქვა სხვა ფილმის გადაკეთებაზე, რომლის უფლებებს კვლავ ფლობდა RKO. გოუერი და მარჟი ჩემპიონი საიდუმლო სტუმრების სტატუსით გამოჩნდნენ 1955 წლის 15 მაისს What's My Line- ის ეთერში. მერი ჰილიმ გამოიცნო ვინ იყვნენ ისინი. ისინი კვლავ გამოჩნდნენ 1959 წლის 8 თებერვალს შოუს ეთერში, პანელისტ მარტინ გაბელმა გამოიცნო ვინ იყვნენ ისინი. 1957 წლის ზაფხულის განმავლობაში ჩემპიონებს ჰქონდათ საკუთარი სერიალი The Marge and Gower Champion Show, სიტუაციური კომედია სიმღერისა და საცეკვაო ნომრებით. მარჯი მოცეკვავედ თამაშობდა, გოუერი კი - ქორეოგრაფი იყო. რეალურ ცხოვრებაში დრამერი 1970-იან წლებში მარჯ ჩემპიონი, მსახიობი მარილი ზდენეკი და ქორეოგრაფი ჯონ ვესტი იყვნენ ბელ აირის პრესვიტერიანული ეკლესიის გუნდის შემადგენლობაში, რომელიც ქმნიდა უამრავ შემოქმედებით ნიმუშებს, რომელშიც მონაწილეობდა ცეკვა და მუსიკა. მოგვიანებით მათ შესთავაზეს სემინარები და მასთან დაკავშირებული საეკლესიო ხელოვნების პროგრამები მთელ ქვეყანაში.
584
თარიღი უცნობია
*
მიხეილ ჭიაურელი
მიხეილ ჭიაურელი (დ. 25 იანვარი, 1894, თბილისი — გ. 31 ოქტომბერი, 1974, იქვე) — ქართველი კინორეჟისორი. საბჭოთა დიქტატორის, იოსებ სტალინის, ცხოვრების ამსახველი პომპეზურ-მონუმენტალური ფილმების ავტორი. საქართველოს სახალხო არტისტი (1943), საბჭოთა კავშირის სახალხო არტისტი (1948), სტალინური პრემიის 6-გზის ლაურეატი (1941 (2-ჯერ), 1943, 1946, 1947, 1950).
ბიოგრაფია
1912 წელს დაამთავრა თბილისის ფერწერისა და ქანდაკების სკოლა (ახლანდელი თბილისის სამხატვრო აკადემია) იაკობ ნიკოლაძის ხელმძღვანელობით. 1915 წლიდან იყო თბილისის, ქუთაისისა და ბათუმის თეატრების მსახიობი, რეჟისორი და მხატვარი. 1921 წელს დააარსა თბილისის სატირის თეატრი. როგორც მსახიობი მონაწილეობდა ფილმებში „არსენა ჯორჯიაშვილი“ (1921), „სურამის ციხე“ (1923)
1925–1927 წლებში იყო „მუშათა თეატრისა“ და „წითელი თეატრის“ რეჟისორი და მხატვრული ხელმძღვანელი. დავით ძნელაძესთან ერთად დააფუძნა მუსიკალური თეატრი. კინოში მისი შემოქმედება დაიწყო მსახიობობით. მიღებული აქვს ვენეციის საკავშირო კინოფესტივალის ოქროს მედალი. 1940 წლიდან იყო კომუნისტური პარტიის წევრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 25 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1894 კატეგორია:გარდაცვლილი 31 ოქტომბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1974 კატეგორია:ქართველი კინორეჟისორები კატეგორია:ქართველი მსახიობები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:სსრკ-ის სახალხო არტისტები კატეგორია:სტალინური პრემიის ლაურეატები კატეგორია:შრომის წითელი დროშის ორდენის კავალრები კატეგორია:წითელი ვარსკვლავის ორდენის კავალრები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:ქართველი თეატრის რეჟისორები
თამ-ლუანგ-ნანგ-ნონი
ბევრია ღრმა ნიშა, ვიწრო გვირაბი, ლოდნარი ჩანახერგი, ჩანაქცევი და სიფონი. საყოველთაოდაა გავრცელებული სტალაქტიტები და სტალაგმიტები. მღვიმეში გაედინება მუდმივი ნაკადი, რომელიც შემოედინება დასავლეთი მხრიდან, რამდენიმე მეტრზე მიედინება კორიდორში და გამოდის აღმოსავლეთი კედლიდან. პირველად მღვიმე გამოიკვლია ფრანგი სპელეოლოგების ჯგუფმა 1986–1987 წლებში. შემდგომი კვლევები ჩაატარეს ბრიტანელმა სპელეოლოგებმა 2014–2015 წლებში. მღვიმის შესასვლელის პირველი 1 კილომეტრიანი მონაკვეთი ვიზიტორებისთვის საჯაროდ ღიაა ნოემბრიდან აპრილის ჩათვლით. წვიმების სეზონში მღვიმე ვიზიტორებისთვის იკეტება.
აღსანიშნავია, რომ 2018 წელს დატბორვის გამო მღვიმეში ჩარჩა 11-დან 16-წლამდე ასაკის 12 ფეხბურთელი ბავშვი და მათი მწვრთნელის ასისტენტი 25 წლის მამაკაცი. საერთო ჯამში, 13-მა ადამიანმა მღვიმეში 18 დღე-ღამე დაყო. სამაშველო ოპერაციის შედეგად, მღვიმიდან 13-ვე ადამიანის ამოყვანა მოხერხდა.
სქოლიო
კატეგორია:ტაილანდის მღვიმეები
სამყრელო
სამყრელო, ჰარირა, ციხებუნა — ქართული ხალხური ცეკვა. ხაზოვანი აგებულების სართულიანი ფერხული. გავრცელებული ყოფილა მესხეთ-ჯავახეთში. სრულდებოდა საგმირო სიმღერების თანხლებით.
რასიომონი
რასიომონი (羅生門) — აკირა კუროსავას 1950 წლის ფილმი. მას საფუძვლად უდევს რიუნოსკე აკუტაგავას ორი მოთხრობა: „რასიომონი“ და „უსიერ ტყეში“. ფილმმა გავლენა მოახდინა კინოხელოვანებასა და ფილოსოფიაზე.
Mercedes-Benz
Mercedes-Benz, ან უბრალოდ Mercedes, — ავტომობილების გერმანული ბრენდი და – როგორც Mercedes-Benz AG–  2019 წლიდან  Daimler AG-ის შვილობილი კომპანია. Mercedes-Benz ცნობილია მდიდრული და კომერციული ავტომობილების წარმოებით. სათავო ო ფისი მდებარეობს შტუტგარტში, ბადენ-ვიურტემბერგი. Mercedes-Benz-ის ბრენდის პირველი ავტომობილი 1926 წელს იქნა წარმოებული. 2018 წელს Mercedes-Benz პრემიუმ ავტომობილების უმსხვილესი გამყიდველი იყო. მან 2,31 მილიონი სამგზავრო ავტომობილი გაყიდა.
რასიომონი
სიუჟეტი
ფილმში ერთი შემთხვევა გადმოცემულია სამურაის, მისი ცოლის, ბანდიტისა და მეტყევის თვალთახედვით. თითოეული მათგანი საკუთარი ინტერპრეტაციით აღწერს მომხდარს. ამას რასიომონის ეფექტი ეწოდა.
Mercedes-Benz
მინი|1906 წლის მერსედეს-სიმპლექსი, [[გერმანიის მუზეუმი (მიუნხენი)|გერმანიის მუზეუმი]] მინი|1957 წლის მერსედეს-ბენცი 300Sc კაბრიოლეტი მინი|1959 წლის მერსედეს-ბენცი W120 მოდელი 180 მინი|მერსედეს-ბენცი, S-კლასი მინი|მერსედეს-ბენცი ვარიო მინი|[[ბენედიქტე XVI მერსედეს-ბენცის პოპემობილით სან-პაულუს ქუჩებში]]
რასიომონი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იაპონური ფილმები კატეგორია:იაპონურენოვანი ფილმები კატეგორია:აკირა კუროსავას ფილმები კატეგორია:1950 წლის ფილმები კატეგორია:შავ-თეთრი ფილმები
Mercedes-Benz
ისტორია
მერსედეს-ბენცი გერმანული ავტოგიგანტის - „დაიმლერის ავტოკორპორაციის“ (Daimler AG) ლეგენდარული ბრენდია. ინოვაციების დაუოკებელი ძიების შედეგად „მერსედეს-ბენცი“ იქცა მსოფლიოში პირველ საავტომობილო მარკად, ამ სამარკო ნიშნის ქვეშ იგულისხმება კომფორტიული, მდგრადი და ელეგანტური ავტომობილი.
დღეისთვის მერსედეს-ბენცის სამარკო ნიშნის ქვეშ მზადდება ფართო არეალის და დანიშნულების ტრანსპორტი: სამგზავრო მსუბუქი ავტომობილები, სამგზავრო/სამხედრო მსუბუქი ყველგანმავალი ავტომობილები, სატვირთო ავტომობილები, ავტობუსები, მინი-ვენები და ა.შ.
ბრენდის სახელი - „მერსედეს-ბენცი“ წარმოიშვა 1926 წელს ორი ბრენდის – მერსედესისა (დაიმლერ-ძრავების საზოგადოება DMG) და ბენცის (ბენცი და კომპანია Benz & Co.) შეერთებით.
თავდაპირველად ჯერ კიდევ 1890 წელს დაარსებული „დაიმლერ-ძრავების საზოგადოება“ მის მიერ წარმოებულ ავტომობილებს მერსედესის სახელით არ ყიდდა. მერსედესის როგორც ბრენდის სახელის წარმოშობა ბიზნესმენ ემილ ელინეკთანაა დაკავშირებული, ეს უკანასკნელი 1898 წლიდან დაიმლერის ავტომობილებით ვაჭრობდა.
1888 წელს ემილ ელენიკი ფსევდონიმით „მერსედესი“ (თავისი ქალიშვილის ადრიანა მანუელა რამონა ელინეკის პატივსაცემად, რომელსაც მოფერებით სახელს მერსედესს ეძახდნენ) ნიცაში გამართულ ავტორბოლებზე იღებდა მონაწილეობას. თუმცა ამ დროისათვის „მერსედესი“ ჯერ კიდევ არ იხმარებოდა ავტომობილის სახელად, არამედ ის მხოლოდ მძღოლის სახელი იყო. 1900 წელს ელინეკმა „დაიმლერ - ძრავების საზოგადოებასთან“ მიაღწია შეთანხმებას ახალი უფრო მძლავრი ძრავიანი მოდელის შექმნაზე, რომელსაც სახელი „მერსედეს-დაიმლერი“ დაერქმეოდა. სწორედ ამ დროს იქნა „მერსედესი“, როგორც პროდუქტის სახელი გამოყენებული. იმავდროულად ელენიკი დაიმლერის დისტრიბუტორი ხდება და უკვეთავს მას 36 ცალ ავტომობილს, საერთო თანხით 550.001 მარკა (დღევანდელი კურსით დაახლოებით 3 მილიონი ევრო), მოგვიანებით იგი დაიმლერს უკვეთავს დამატებით კიდევ 36 ცალ ავტომობილს, რომლებიც 8 ცხენის ძალიანი ძრავებით იყვნენ აღჭურვილნი.
ამის შემდეგ, 1901 წლიდან, „მერსედეს-ავტომობილები“ (უკვე ეს სახელი არა მხოლოდ მძღოლისთვის, არამედ უშუალოდ მანქანების სახელად გამოიყენებოდა) წარმატებით მონაწილეობდნენ ნიცაში გამართულ ავტორბოლებში, რამაც გაცილებით ფართო მასშტაბებზე გაშალა მერსედესის ცნობადობის ფაქტორი. საბოლოოდ დაიმლერ - ძრავების კორპორაციამ 1902 წელს ბრენდის სახელწოდებაზე - „მერსედესი“ საავტორო უფლებები დაიცვა. ბრენდის ცნობილი სიმბოლოს - ვარსკვლავის რეგისტრაცია კი 1909 წელს მოხდა.
1926 წელს „დოიჩე-ბანკის“ შუამავლობით „დაიმლერ- ძრავების საზოგადოება“ და მისი კონკურენტი „ბენცი და კომპანია“ შეერთდა, რის შედეგადაც შეიქმნა „დაიმლერ-ბენცის ავტოკორპორაცია“, სწორედ ამ თარიღს უკავშირდება „მერსედეს-ბენცის“ როგორც ბრენდის სახელწოდების წარმოშობა.
22 წლის ასაკში ამ ჭკვიანმა ახალგაზრდა ქალბატონმა მამისგან მზითევი გამოითხოვა და მთელი ფული კარლს ბენცისა და ავგუსტ რიტერის მეტალურგიულ და მანქანათმშენებელ საწარმოში ჩადო. ერთი წლის შემდეგ კი ბერტა კარლ ბენცს გაჰყვა ცოლად.
1888 წლის აგვისტოს ერთ დილას, ფრაუ ბენცმა ქმრისგან უკითხავად გამოიყვანა მისი თვითმოძრავი ეტლი (მართალია, იმხანად ამ ეტლს უკვე ჰქონდა მიღებული ჯილდო მიუნხენის გამოფენაზე, მაგრამ ხალხი მას მაინც ისე აღიქვამდა, როგორც ერთგვარ გასართობს და მასში პრაქტიკული გამოყენების საბაბს ვერ ხედავდა) და გაემგზავრა სტუმრად დედასთან. დედამისი კი მათი სახლიდან 106 კილომეტრის მოშორებით ცხოვრობდა. ბერტამ თან ორი ვაჟიც გაიყოლა. მანამდე არავის გაუვლია ამხელა მანძილი თვითმოძრავი ეტლით.
ბერტა ბენცის მოგზაურობა წარმატებით დასრულდა. ეტლმა ნამდვილი ფურორი მოახდინა. სულ მალე კი ბენცის გამოგონებაზე ყველა ალაპარაკდა და ახალი ავტომობილების დამზადების შეკვეთებიც მოაწყდა. 1893 წელს „Motorwagen“-ის ტიპის 25 ავტომობილი გაიყიდა, მოგვიანებით კი გამოჩნდა მოდელი ველო. მოკლედ, კარლ ბენცის ბიზნესი, გონიერი მეუღლის წყალობით წარმატებით განვითარდა.
დღესდღეობით მერსედესის მუზეუმი განთავსებულია გერმანიის ქალაქ შტუტგარტში, სადაც დაინტერესებულ მნახველს შეუძლია იხილოს მერსედეს-ბენცის ისტორია დაწყებული მსოფლიოს პირველი ავტომობილით - „Motorwagen“-ით და დამთავრებული ლეგენდარული „Silberpfeil“-ით.
შენიშვნები
<references group="შენიშვნა"/>
სქოლიო
კატეგორია:გერმანიის კომპანიები კატეგორია:ავტომწარმოებელი კომპანიები
ველის თეორია
ველის თეორია — კურტ ლევინი აქტივობის პროცესს ორი ფაქტორით ახასიათებს: 1შიდა დაძაბულობოს სისტემა და 2 ფსიქოლოგიური გარემო. ამასთან ხაზს უსვამს, რომ ეს ორი ფაქტორი, მხოლოდ ურთიერთზემოქმედების შედეგად იწვევს ქცევას. ისინი ქცევის დეტერმინაციის პროცესში გარკვეულ ერთიანობას ქმნიან, რასაც ლევინი ფსიქოლოგიურ ველს ან ინდივიდის სასიცოცხლო სივრცეს უწოდებს.
შიდა დაძაბულობის სისტემა
ყველგან, სადაც ხორციელდება ქცევა, უნდა იყოს დინამიკური, მოტივაციური ფაქტორი, რომელიც ქცევის აღმძვრელია. ადამიანის ორგანიზმში თუ ფსიქიკაში არსებული, წონასწორობის დარღვევით გამოწვეული დაძაბულობის განცდა, ყოველგვარი აქტივობის განხორციელების მიზეზია და წონასწორობის აღდგენის ტენდენიას შეიცავს. დაძაბულობის განცდა ორი სახის მოთხოვნილებაში ვლინდება: 1 ბუნებრივი მოთხოვნილება- მდგრადი, თანდაყოლილი ხასიათისაა( კვების, დეფეკაციის, სუნთქვის...) 2 ქვაზი-მოთხოვნილება- ცხოვრებისეული გადაწყვეტილებებისა და განზრახვის გავლენით იქმნება.
ფსიქოლოგიური გარემო
ქცევის განხორციელებაზე, მოთხოვნილებებთან ერთად, დიდ გავლენას ახდენს გარემო, რომელშიც მოიაზრება გარემოს ობიექტები, არა ობიექტური მნიშვნელობით, არამედ იმის გათვალისწინებით, თუ რა გავლენას ახდენენ ისინი სუბიექტის ფსიქოლოგიურ მდგომარეობაზე.
ვალენტობა
ვალენტობა განსაზღვრავს, მოთხოვნილებით აღძრული ქცევის მიმართულებას. გარემოს ობიექტებს აქვთ „გამომწვევი ხასიათი“_გვიბიძგებენ მოქმედებისკენ. ან გვიზიდავენ_დადებითი ვალენტობა (ნამცხვარი გვიბიძგებს მისი შეჭმისკენ), ან მოშორების ტენდენციას ქმნიან_უარყოფითი ვალენტობა( ავი ძაღლი სხვა მიმართულებით, ძაღლისგან შორს, წასვლისკენ გვიბიძგებს).
ლიტერატურა
კატეგორია:ფსიქოლოგიური თეორიები
Lucky Strike
მინი|250პქ Lucky Strike (ქართ.ლაკი სტრაიკ) — ამერიკული სიგარეტის ბრენდი, რომელიც ეკუთვნის R.J. Reynolds Tobacco Company-სა და British American Tobacco-ს. 1930-იანი წლების აშშ-ში Lucky Strike გაყიდვების მოწინავე სიგარეტი იყო.
1871 წელს, ბრენდი საზოგადოების წინაშე პირველად წარდგა როგორც საღეჭი თამბაქო, აშშ-ის ქალაქ რიჩმონდში. 1905 წელს, ბრენდი შეიძინა „ამერიკულმა თამბაქოს კომპანიამ“.
1917 წლიდან, ლაკი სთრაიკი იყენებს სლოგანს „It's Toasted“ (შებრაწულია), რაც ხაზს უსვამს მისი დამზადების ტექნოლოგიას, რომელიც გულისხმობს თამბაქოს გამოშრობას მზის პირდაპირი სხივების მოქმედებით, რაც მას უფრო სასურველ გემოს აძლევს.
ბრენდის მუქი მწვანე ფერი, 1942 წელს თეთრით შეიცვალა. ამის მიზეზი კი ის იყო, რომ სპილენძი, რომლითაც ბრენდის ლოგოს მწვანე ფერს აძლევდნენ, მეორე მსოფლიო ომისთვის გახდა საჭირო.
2009 წელს, Lucky Strike Silver-მა (ლაითი) წითელი ფერის ლოგო ლურჯით შეცვალა, რათა უფრო ადვილი გასარჩევი ყოფილიყო Lucky Strike Red-ისგან.
დღეისათვის, Lucky Strike-ის ძირითად ბაზრებს წარმოადგენს გერმანია, ესპანეთი, იაპონია, საფრანგეთი და არგენტინა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრენდები კატეგორია:სიგარეტი
მოსე ჯანაშვილი
მოსე გიორგის ძე ჯანაშვილი (დ. 31 მარტი [ძვ. სტ. 19 მარტი] 1855, სოფელი კახი, რუსეთის იმპერია — გ. 19 აპრილი, 1934, თბილისი, საქართველოს სსრ) — ქართველი ისტორიკოსი, ენათმეცნიერი, ეთნოგრაფი, პუბლიცისტი, პედაგოგი, საზოგადო მოღვაწე. 1875-1920 წწ. პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა ქუთაისსა და თბილისში, სადაც ასწავლიდა ქართულ ენასა და საქართველოს ისტორიას. 1920 წლიდან მოღვაწეობდა უმაღლეს სასწავლებელში. იყო შრომის გმირი (1927), თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის სიძველეთმცოდნეობის დამსახურებული პროფესორი, საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო და ქართული საენათმეცნიერო საზოგადოებების საპატიო წევრი (1930).