cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
თბილისის სამხატვრო აკადემია
XX საუკუნის 50-იანი წლები
XX საუკუნის 50-იანი წლების ბოლოს 60-იანი წლების დასაწყისში აკადემიაში პედაგოგ-მხატვართა ახალი თაობა მოვიდა. გამოცდილ ოსტატებთან თანამშრომლობა განაპირობებდა სკოლის მაღალ დონეს და ავტორიტეტს. რაც იმ პერიოდის ქართულ ხელოვნებაში მომხდარი კარდინალური გარდაქმნებთან ერთად საინტერესო პერსპექტივებს ქმნიდა.
სსრკ განათლების სფეროს მართვის უმაღლეს სფეროებში ვითომც სამხატვრო განათლების მოდერნიზაციის იდეის გამო, XX საუკუნის 50-იანი წლების ბოლოს შეიქმნა სამხატვრო აკადემიის დახურვის საფრთხე. აკადემიის იმდროინდელი რექტორის (1959-72) პროფ. აპ. ქუთათელაძის აქტიური მცდელობით, დ. ციციშვილის და სხვათა იდეების (აკადემიის გარდაქმნის) გათვალისწინებით, მოსკოვში ვიზიტებისას უმაღლეს ინსტანციებში მხარდამჭერთა მოძიების შედეგად თბილისის სამხატვრო აკადემია დახურვას გადაურჩა. დიდი ყურადღება მიმართული იქნა გამოყენებითი ხელოვნების დარგების განვითარებისაკენ. 1959 წელს შეიქმნა ქსოვილების მხატვრული გაფორმების, ტანსაცმლის მხატვრული მოდელირების, ხისა და ლითონის ნაკეთობათა მხატვრული დამუშავებისა და სამრეწველო ხელოვნების განყოფილებები.
XX საუკუნის 60-იანი წლები
1961 წელს — პლასტმასის ნაკეთობათა გაფორმების განყოფილება. 1961 წელს ეს განყოფილებები გაერთიანდა დეკორატიულ-გამოყენებითი ხელოვნების ფაკულტეტად.1966 დაარსდა რესტავრაციის განყოფილება. 1967 წელს პროფ. ლ.რჩეულიშვილის დიდი მცდელობით, ვ.ბერიძის და სხვათა მხარდაჭერით შეიქმნა ხელოვნების ისტორისა და თეორიის ფაკულტეტი, რომლის პირველი გამოშვება 1972 წელს შედგა.
XXI საუკუნე
2004 წელს დაარსდა მედია ხელოვნების განყოფილება. 2005 წელს ფოტოგრაფიის ინსტიტუტი. დღესდღეობით სამხატვრო აკადემიაში ხუთი ფაკულტეტია
თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემიაში ყველა საგანმანათლებლო პროგრამა ხორციელდება ქართულ ენაზე. აპლიკანტებს, რომელთაც უცხოეთში აქვთ მიღებული ზოგადი სასკოლო განათლება და არასრულყოფილად ფლობენ ქართულ ენას, არ ჩაუბარებიათ ეროვნული გამოცდები, მოეთხოვებათ ტესტის ჩაბარება და გასაუბრება.
სამხატვრო აკადემიაში ფუნქციონირებს: დიდი საგამოფენო დარბაზი'; აკადემიის მუზეუმი (აკადემიის კურსდამთავრებულთა 618 ფერწერული, საკურსო თუ სადიპლომო ნამუშევარი. მათ შორის არის გიგო გაბაშვილის (რვა ნამუშევარი, ელენე ახვლედიანის, ლუდვიგ ლუიჯი ლონგოს, კირილ ზდანევიჩის, თამარ ბალანჩივაძის, მოსე თოიძის, ალექსანდრე ციმაკურიძის, კორნელი სანაძის, რენო თუქრიას, კოკი მახარაძის, დიმიტრი ხახუტაშვილის, გოგი თოთიბაძის და სხვათა ნამუშევრები.); გობელენის მუზეუმი შარდენზე; 2010 წლიდან გამოიცემა ჟურნალი „აკადემია“, გააჩნია სტუდენტური თოჯინური თეატრი. 2014 წლიდან წლიდან მაუწყებლობს სამხატვრო აკადემიის რადიო „მელომანი“.
ზემუნის თემი
ზემუნის თემი (Земун) — თემი სერბეთში, შედის ბელგრადის ოლქში.
თბილისის სამხატვრო აკადემია
სამხატვრო აკადემიის რექტორები
სამხატვრო აკადემიის რექტორებად არჩეული იყვნენ:
სხვადასხვა დროს აკადემიის პედაგოგები იყვნენ აგრეთვე ბ.ფოგელი, ა.ციმაკურიძე, ნ.სკლიფასოვსკი, ა.ბაჟვეუქ-მელიქოვი და ა.შ
68
თარიღი უცნობია
*
თბილისის სამხატვრო აკადემია
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო სამხატვრო აკადემია
68
თარიღი უცნობია
60er
ზემუნის თემი
თემის მოსახლეობა შეადგენს 157 021 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 1047 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 150 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი ბელგრადის ტერიტორიაზეა. ზემუნის თემი შედგება 2 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 75.0 კმ².
სქოლიო
კატეგორია:სერბეთის თემები
შაბაევო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 273 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 6 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 74 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (92 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
ალეიდა მარჩი
ალეიდა მარჩ ტორესი (დ.19 ოქტომბერი 1936) — კუბელი რევოლუციონერი, რომელიც იყო ერნესტო ჩე გევარას მეორე ცოლი და ფიდელ კასტროს კუბის არმიის წევრი.
ცხოვრება
ალეიდა მარჩი იყო ჩე გევარას ელვისებური კამპანიის აქტიური მებრძოლი 1958 წლის დეკემბერში. იგი ესწრებოდა ლას-ვილიასისთვის ბრძოლას, რომლის დროსაც 26 ივლისის მოძრაობის მე -8 სვეტს ფიდელ კასტრომ უბრძანა, პრეზიდენტ ფულხენსიო ბატისტას სამხედრო ძალების პარალიზება პროვინციაში.
გავრცელებული ინფორმაციით, მისი ქორწინება ჩე გევარასთან მოხდა 1959 წლის 23 მარტს და 1959 წლის 2 ივნისს, ილდა გადეასთან განქორწინების შემდეგ. სამოქალაქო ცერემონია ლა-კაბანიას ციხესიმაგრეში გაიმართა. 2 ივნისის ქორწინების შემდეგ, გევარა და ალეიდა თაფლობის თვეში წავიდნენ ტარარაში, ზღვისპირა საკურორტო ქალაქში, ჰავანიდან 20 კილომეტრში. წყვილს ოთხი შვილი ჰყავდა: ალეიდა, კამილო, სელია და ერნესტო.
იგი არის წიგნის Evocation- ის ავტორი, რომელიც ეხება ჩე გევარას შეყვარებას, მასზე დაქორწინებას და მისი ოთხი შვილის გაზრდას, გევარას სიკვდილის შემდეგ.
სქოლიო
კატეგორია:ჩე გევარა კატეგორია:დაბადებული 1936
პელაგიუს II
მინი|მარჯვნივ|პელაგიუს II პელაგიუს II (Pelagius PP. II; დ. უცნობია — გ. 7 თებერვალი, 590) — რომის პაპი 579–590  წლებში.
პელაგიუს II დაიბადა რომში. ლანგობარდების მიერ რომის ალყის დროს პაპად აირჩიეს ბიზანტიის იმპერატორის თანხმობის გარეშე. ეძებდა მხარდაჭერას ლანგობარდების წინააღმდეგ ბიზანტიელებთან და ფრანკებთან. ააგო სან-ლორენცო-ფუორი-ლე-მურის მონასტერი. გარდაიცვალა შავი ჭირისაგან.
ლიტერატურა
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი  7 თებერვალი კატეგორია:გარდაცვლილი 590 კატეგორია:შავი ჭირით გარდაცვლილები
ვერმახტი
thumb|ვერმახტის ემბლემა გერმანული ვერმახტი (Deutsche Wehrmacht), ან შემოკლებით ვერმახტი (Wehrmacht – Wehr — „იარაღი“, „თავდაცვა“; Macht — „ძალა“) ეწოდებოდა ნაცისტური გერმანიის შეიარაღებულ ძალებს 1935–1945 წლებში.
„ვერმახტი“ დაარსდა 1935 წლის 16 მარტს კანონით „შეიარაღებული ძალების აღმშენებლობის შესახებ“. იგი შედგებოდა 3 ნაწილისაგან:
ისტორია
მინი|გერმანელი პარაშუტისტები
შეიარაღებული ძალების რაოდენობა და შემადგენლობა
მინი|გერმანელი ჯარისკაცები პარიზში ისტორიკოს რიუდიგერ ოფერმანსის გამოთვლით „ვერმახტში“ მსახურობდა 18,2 მილიონი ჯარისკაცი, რომლებიც გაიწვიეს ომის განმავლობაში, თუმცა ერთდროულად არ მსახურობდნენ.
შემადგენლობა
მეორე მსოფლიო ომის განმავლობაში „ვერმახტის“ შემადგენლობაში იბრძოდა აგრეთვე უამრავი არაგერმანელი „მოხალისე“. მათ შორის ფოლკსდოიჩეები, ელზასელები, ჰოლანდიელები, ბალტები, ბალკანელები, ბელორუსები, უკრაინელები, რუსები და კავკასიელები. ეს უკანასკნელები გაერთიანებული იყვნენ ოსტლეგიონებში ან რუსეთის განმანთავისუფლებელ არმიაში, რომელთაც „ ოკჰ-ში “ „მოხალისეთა შენაერთების გენერალი“ (გერმ. General der Freiwilligenverbände) მეთაურობდა. მოხალისეები „ვერმახტის“ მთელი შემადგენლობის 5%-ს შეადგენდნენ.
არმიათა ჯგუფების და არმიების შედგენილობა
არმიათა ჯგუფების და არმიების შედგენილობა ცოტათი ქაოსური იყო, რადგან ერთი და იგივე არმია სხვადასხვა დროს სხვადასხვა არმიათა ჯგუფში შედიოდა.
არმიათა ჯგუფები „ა-დან“ „ჰ-მდე“:
სპეციალური არმიათა ჯგუფები
მინი|უცხოელ მოხალისეთა ბატალიონი ვერმახტში
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მესამე რაიხი კატეგორია:გერმანიის შეიარაღებული ძალები კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომი
არმიათა ჯგუფი „აფრიკა“
არმიათა ჯგუფი „აფრიკა“ (Heeresgruppe Afrika; შემოკლებით HGr Afrika) — გერმანული „ვერმახტის“ არმიათა დიდი შენაერთი მეორე მსოფლიიო ომის დროს.
დაარსება
არმიათა ჯგუფი „აფრიკა“ დაარსებულ იქნა 1943 წლის 22 თებერვალს გერმანულ-იტალიური სატანკო არმიის უმაღლესი მთავარსარდლობის და ტუნისის საორგანიზაციო შტაბის საფუძველზე.
არმიათა ჯგუფის შემადგენლობა
დაქვემდებარებული ერთეულები
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გერმანიის ისტორია
დედაპლატა
აგებულება
თანამედროვე დედაპლატებზე განლაგებულია:
ფორმ-ფაქტორი
დედაპლატის დიზაინები განსხვავებული ზომისა და ფორმისაა, რასაც კომპიუტერის " ფორმ-ფაქტორს" ეძახიან. ის ინდივიდუალურია და ძირითადად დამოკიდებულია მწარმოებელზე. არსებობს დედაპლატის ფორმ-ფაქტორების მრავალი ტიპი. მაგ.: AT, ATX, BTX, NLX, LPX, XTX, microATX, Mini-ATX, MicroBTX, Mini-ITX, Nano-ITX, Pico-ITX და ა.შ.
ჩიპსეტები
ჩიპსეტი არის მიკროსქემათა ნაკრები, რომელიც არეგულირებს პროცესორს, მეხსიერების მოდულებს, გაფართოების სლოტებსა და პერიფერიებს შორის ინფორმაციის მიმოსვლას. ჩიპსეტი თავისი ფუნქციური დატვირთვით ორი ტიპის გვაქვს: ჩრდილოეთის ჩიპსეტი(Northbridge) და სამხრეთის ჩიპსეტი(Southbridge). ჩრდილოეთის ჩიპსეტი წარმოადგენს მიკროსჩიპების მთავარ ერთობლიობას. ის წინა-მხრის სალტეთი უკავშირდება პროცესორის და უზრუნველყოფს მის დაკავშირებას მეხსიერებისა და ინტეგრირებული  ვიდეოდაფის მოდულებთან. ის ასევე უკავშირდება სამხრეთ ჩიპსეტს. სამხრეთ ჩიპსეტი აკავშირებს ყველა დანარჩენ პერიფერულ მოწყობილობას. მისი უშუალო კონტროლის ძირითადი ობიექტებია: შეტანა/გამოტანის პორტები, გაფართოების სლოტები, BIOS და CMOS ბატარეა.
სოკეტი
სოკეტი ან სლოტი (მოძვ.) არის ბუდე, რომელშიც თავსდება კომპიუტერის ცენტრალური პროცესორი.
კატეგორია:კომპიუტერი კატეგორია:დედაპლატა
კევლიანის ღვთისმშობლის ეკლესია
კევლიანის ღვთისმშობლის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კევლიანში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით, ფერდობზე, ტყის პირას. თარიღდება ადრინდელი ფეოდალური ხანით.
ეკლესია დარბაზულია (8,9 X 4 მ), ნაგებია რიყის და ნატეხი ქვით, ზოგან შირიმიცაა გამოყენებული. ეკლესიას სამხრეთით ნალისებრი თაღით დასრულებული ორი შესასვლელი ჰქონია. აღმოსავლეთ შესასვლელი ამოშენებულია, ხოლო დასავლეთის სწორკუთხოვნად არის გადაკეთებული. აღმოსავლეთით ვიწრო მხრებით გამოყოფილი აფსიდია, რომლის ღერძზე თაღოვანი სარკმელია. სატრიუმფო თაღი აფსიდის მხრებს ეყრდნობა. თაღის ქუსლებთან მარტივი ომპოსტია, რომლის პროფილს თარო და დახრილი სიბრტყე შეადგენს. დარბაზის ნახევარწრიული კამარა (შემორჩენილია სამხრეთ ნაწილში) უშუალოდ კედლებს ეყრდნობა. დასავლეთ კედელზე ერთსაფეხურიანი შეღრმავებაა, რომელსაც კედლის შუა მესამედი უკავია. ჩრდილოეთ კედელში აფსიდის მხართან პატარა ნიშია. სამხრეთ კედელში ორი სწორკუთხა სარკმელია. ეკლესიის კედლები შელესილი ყოფილა. კლესიას სამხრეთით მინაშენი ჰქონია. შემორჩენილია კედლის ფრაგმენტი სამხრეთ-დასავლეთ კუთხესთან. აღმოსავლეთ ფასადზე სარკმლის თაღი რელიეფური რკალითა და ჯვრითაა შემკული. სამხრეთ ფასადზე შესასვლელი დასრულებულია ტიმპანით, რომლის თაღს შემოვლებული აქვს არქივოლტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:ღვთისმშობლის სახელობის ეკლესიები
ჰოვარდ ბლეიკი
ჰოვარდ ბლეიკი (Howard Blake; დ. 28 ოქტომბერი, 1938, ლონდონი, ინგლისი) — ინგლისელი კომპოზიტორი, რომელიც წერს კლასიკურ და მსუბუქ მუსიკას.
ადრეული წლები
ბლეიკის ოჯახი პროფესიონალი მუსიკოსებისგან შედგებოდა და ამ ტრადიციისთვის არც მას უღალატია. მისი დედა პიანინოზე უკრავდა, მამა კი ეკლესიის მგალობელთა გუნდის ტენორი იყო. დაწყებით სკოლაში მღეროდა გილბერტისა და სალივანის ოპერების წამყვან ნაწილებს, მოისაზრებოდა კარგ პიანისტად, თუმცა შემდგომ კომპოზიტორის გზას გაჰყვა.
კენიის პრეზიდენტი
კენიის პრეზიდენტი — კენიის რესპუბლიკის სახელმწიფოს მეთაური. ირჩევს მოსახლეობა 5 წლის ვადით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:აფრიკის ქვეყნების პრეზიდენტები კატეგორია:კენია *
Cataulacus flagitiosus
Cataulacus flagitiosus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ტარტიუფი, ანუ ფარისეველი
ტარტიუფი, ანუ ფარისეველი ან ტარტიუფი, ანუ მატყუარა (Tartuffe, ou l'Imposteur) 一 ფრანგი დრამატურგის, ჟან-პატისტ პოკლენის, იგივე მოლიერის 1664 წლის კომედიური პიესა, რომელიც თავდაპირველად ვერსალის სასახლეში გამართულ ერთ-ერთ წვეულებაზე, ლუი XIV-ის ბრძანებით დაიდგა, თუმცა ამ უკანასკნელისა და მისი მოძღვრის ჩარევით, ნაწარმოებს საკმაოდ დიდი წინააღმდეგობა ხვდა წილად, როგორც თავად ავტორმა თქვა, „ორიგინალებმა კომედიის აკრძალვას მიაღწიეს“, რის გამოც სრული სახით ის 1669 წლამდე არ გამოჩენილა სცენაზე. თავდაპირველად, პიესა სამმოქმედებიანი იყო, ხოლო 1669 წლის ვარიაციაში მას კიდევ ორი მოქმედება დაემატა.
ტარტიუფის საბოლოო დადგმისათვის მოლიერმა ხუთწლიანი ბრძოლა გადაიტანა. ჩვენამდე მოღწეული საბოლოო ვარიანტი შედგება ხუთი მოქმედებისგან, რომელსაც დაერთვის წინასიტყვაობა და სამი თხოვნა მეფისადმი შეწყნარებისთვის.
წინასიტყვაობა
ავტორი პიესის წინასიტყვაობაში წერდა: "ამ კომედიამ დიდი მითქმა-მოთქმა გამოიწვია, დიდხანს თავს ესხმოდნენ და ადამიანებმა, რომლებიც ამ კომედიაში გამასხარებულნი იყვნენ და თავისი თავი იცნეს, საქმით დაამტკიცეს, რომ საფრანგეთში ისინი უფრო გავლენიანი არიან, ვიდრე ჩემს მიერ თხზულებებში დღევანდლამდე გამასხარავებული ხალხი. პრანჭიები, გატყლარჭულები, მოტყუებული ქმრები და ცოლები, მკურნალები მოთმინებით აიტანდნენ, როცა სცენაზე გამოჰყავდათ და თავი ისე ეჭირათ, თითქოს მათგან დახატული პერსონაჟები სხვა მაყურებლებზე ნაკლებად არ ართობდათ. მაგრამ ფარისევლებმა დაცინვა ვერ აიტანეს; მათ მაშინვე ალიაქოთი ატეხეს და ენით აუწერელი კადნიერებით განაცხადეს, რომ მათი მანჭვა-გრეხა გამოვხატე და ვცადე ჩრდილი მიმეყენებინა მათი ხელობისათვის, რომლსაც ამდენი პატივცემული პიროვნება მისდევს.
თუკი კომედიის დანიშნულება ადამიანი მანკიარებათა გამათრახებაა, ზოგს გვერდი რატომ უნდა ავუაროთ? ჩემს პიესაში მხილებული მანკიერება სახელმწიფოსათვის დიდ საფრთხეს წარმოადგენს, ხოლო თეატრი, როგორც ჩვენ ამაში დავრწმუნდით, ზნეობის გამოსწორების უდიდესი საშუალებაა. მორალის თემაზე შექმნილ ბრწყინვალე ტრაქტატებს უფრო მცირე ზეგავლენა მოუხდენიათ, ვიდრე სატირას, რადგან ადამიანებს გულზე ისე არაფერი ხვდებათ, როგორც მათი ნაკლოვანებათა გამოხატვა. როცა მათი მანკიერებანი საჯაროდ გამოგვაქვს, ჩვენ იმათ ხალხში თავს ვჭრით, გაკიცხვა ადვილი გადასატანია, მაგრამ დაცინვა ძნელი მოსასმენია. ზოგი თანახმა არის, ავაზაკის სახელი ჰქონდეს დაგდებული, მაგრამ ყველამ რომ აბუჩად აიგდოს, ამას კი ვერ მოითმენს.
მინდა ჩემი საუბარი დიდი მთავრის იმ სიტყვებით დავამთავრო, კომედია „ტარტიუფზე“ რომ თქვა. კომედიის აკრძალვიდან ერთი კვირის შემდეგ სასახლეში პიესა „სკარამუშ-განდეგილი“ წარმოადგინეს. წარმოდგენის შემდეგ მეფემ დიდ მთავარს უთხრა: ნეტავი გამაგებინა, მოლიერის კომედიით შეურაცხყოფილნი სკარამუშზე რატომ არიან ჩუმად?“ რაზეც მთავარმა ასე უპასუხა: ამის მიზეზი ის არის, რომ სკარამუშზე დაწერილ კომედიებში გამასხარავებულია ცა და რელიგია, რომელიც ამ ბატონებს სულაც არ ეკითხებათ, ხოლო მოლიერის კომედიაში თვით ეს ბატონები არიან გამასხრებულნი და ამას კი, აბა, როგორ აიტანენო".
ფონი
მისი პირველი ვერსია მოლიერმა 1664 წელს შექმნა. იმავე წელს, ვერსალის გრანდიოზულ დღესასწაულზე, მას შემდეგ, რაც პიესა მეფის, ლუი XIV-ის წინაშე წარადგინეს, იგი მალევე ჩაიხშო. ვარაუდობენ, რომ იმპერატორმა ეს პარიზის მთავარეპისკოპოსის, პავლე ფილიპ პერფიქსის გავლენით გააკეთა, რომელიც იმავდროულად როგორც მეფის მოძღვარი, ისე მისი მრჩეველიც იყო. პიესის გავლენით ფრანგულ და ინგლისურ ენებში დამკვიდრდა ტერმინი „Tartuffe“, რომლითაც მიანიშნებენ თვალთმაქც, ვითომ სათნო პიროვნებაზე, ეს კი, დიდი ხნის მანძილზე, განსაკუთრებით რელიგიურ ჭრილში განიხილებოდა. ნაწარმოები მთლიანად დაწერილია თორმეტმარცვლიანი სტრიქონებით, რომელსაც ეწოდება ფრანგული ალექსანდრინი. სულ შევხვდებით 1962 ასეთ სტრიქონს.
სიუჟეტი
მინი|420x420პქ|პიესის ფრანგულ-ინგლისური გამოცემის პირველი გვერდი, [[1739]] პატივცემული ორგონის სახლში, მასპინძლის მიწვევით, დასახლდა კაცი, სახელად ტარტიუფი. ორგონი მას აღმერთებდა. იგი თავის სტუმარს უბიწობასა და სიბრძნის განსახიერებად მიიჩნევდა და, მისი აზრით, ტარტიუფის მაღალფარდოვანი საუბრები უაღრესად სასარგებლო იყო. მასპინძელი აღფრთოვანებას ვერ მალავდა მისი ღვთისმოსაობის გამო. ტარტიუფის ფილოსოფიას ნაზიარები ორგონი თვლიდა, რომ სამყარო დიდი სანაგვეა და, ამ სიბრძნით შტაგონებული, იგი თვალსა აღარ დაახამხამებდა ნათესავების, ცოლის, ან, თუნდაც, შვილების სიკვდილის შემთხვევაში. ორგონს არ ის გამოჰპარვია, როგორ იცავდა სტუმარი მასპინძლის ოჯახში ზნეობრივ პრინციპებსა და წეს-ჩვეულებებს.
ამ სპეტაკი ადამიანით მასპინძლის აღტაცებას მხოლოდ დედამისი, ქალბატონი პერნელი იზიარებდა. ხოლო ორგონის ცოლი ელმირა, ცოლისძმა კლეანტი, შვილები 一 დამისი და მარიანა და მსახურები კარგად ხედავდნენ, სინამდვილეში ვინ იყო ტარტიუფი 一 ფარისეველი, რომელიც საკუთარი მიწიერი მოთხოვნილებების დასაკმაყოფილებლად ეშმაკურად სარგებლობდა ადამიანების შეცდომებით. კარგი საჭმელი, რბილი საწოლი და საიმედო თავშესაფარი იყო ახლადგამოჩენილი წმინდანის ნამდვილი საფიქრალი.
ორგონის ქალიშვილს კეთილშობილი ახალგაზრდა, ვალერი უყვარდა, ხოლო მის ძმას, დამისს 一 ვალერის და ვალერია. ოჯახის უფროსს თითქოს უკვე ჰქონდა მიცემული თანხმობა მარიანასა და მისი გულისსწორის შეუღლებაზე, მაგრამ რატომღაც წელავდა ამ ამბავს. ქორწილის გადახდას არ ჩქარობდა. დამისი ღელავდა. მისი და ვალერიას ქორწილი დის გათხოვების შემდეგ იყო დაგეგმილი. მან კლეანტს სთხოვა, გაერკვია საქმის ვითარება. ცოლისძმის კითხვებს ორგონი მიკიბ-მოკიბულად პასუხობდა. კლეანტს ეჭვი გაუჩნდა. მოეჩვენა, რომ სიძეს სხვაგვარად გადაეწყვიტა ქალიშვილის ბედი. ეს გაურკვევლობა დიდხანს არ გაგრძელებულა. ყველაფერს მალევე მოეფინა ნათელი. ორგონმა მარიანას განუცხადა, რომ ტარტიუფის სრულყოფილება უნდა დაეფასებინათ და ცოლად სწორედ მას უნდა გაჰყოლოდა. ქალიშვილი გააოგნა მამის გადაწყვეტილებამ, მაგრამ წინააღმდეგობის გაწევა ვერ გაბედა. მას ორგონის მსახური ქალი, დორინა გამოესარჩლა. იგი შეეცადა, ბატონი დაერწმუნებინა, რომ მთელი ქალაქის დასაცინი გახდებოდა, თუკი ქალიშვილს არაფრისმქონე, მათხოვარ და სულმდაბალ ტარტიუფზე გაათხოვებდა და რომ შვილს ცოდვისკენ უბიძგებდა, ვინაიდან, შეუძლებელი იყო ცოლს რქები არ დაედგა ტარტიუფისნაირი კაცისთვის, თუნდაც მას ყველაზე პატიოსანი ქალის სახე ჰქონოდა. დორინა მგზნებარედ და დამაჯერებლად საუბრობდა, მაგრამ, მიუხედავად ამისა, ორგონი თავისაზე იდგა და მისი გადაწყვეტილება, დანათესავებოდა ტარტიუფს, არ შეცვლილა.
მარიანა მზად იყო დაჰყოლოდა მამის ნებას, მით უმეტეს, რომ ამას მშობლის წინაშე შვილის ვალდებულებები კარნახობდა. დორინა კი ცდილობდა, ბუნებით მორცხვისა და მამის პატივისცემით განმსჭვალულ ქალიშვილს დაეძლია ბრმა მორცილება. მოახლედ ხატოვნად და თან ცხადად აღუწერა მას, ტარტიუფთან ცოლქმრული ცხოვრება რას უქადდა. მაგრამ, როგორც ჩანს, მაინც დიდი იყო მამის გავლენა. ვალერის კითხვაზე, აპირებდა თუ არა დაჰმორჩილებოდა მამის ნებას, მარიანამ გადამწყვეტი პასუხი ვერ გასცა. სატრფოს ჭოჭმანმა და გაურკვეველმა პასუხმა კეთილშობილი ახალგაზრდა სასოწარკვეთილებაში ჩააგდო. გაღიზიანებულმა საქმრომ მარიანას მიახალა, დაე, მოქცეულიყო ისე, როგორც მამა უბრძანებდა, თვითონ კი იპოვიდა ისეთ საცოლეს, რომელიც მიცემულ სიტყვას არ უღალატებდა. აღარც ქალიშვილმა დააკლო და უპასუხა, რომ ბედნიერი იქნებოდა, თუკი ყველაფერი სწორედ ასე იქნებოდა. დორინას დროული გამოჩენა რომ არა, ალბათ, შეყვარებულები სამუდამოდ დაშორდებოდნენ ერთმანეთს. მან ახალგაზრდები დაამშვიდა და დაარწმუნა, რომ ბედნიერებისთვის ბრძოლა იყო საჭირო და რომ პრობლემასთან პირდაპირ შეჭიდებას შემოვლითი გზის პოვნა ჯობდა. დრო უნდა გაეწელათ და გამოსავალსაც აუცილებლად მიაგნებდნენ. მითუმეტეს, რომ თითქმის ყველა ორგანის აბსურდული ჩანაფიქრის წინააღმდეგი იყო. ყველაზე მეტად დამისს უჭირდა გრძნობების მოთოკვა. იგი მზად იყო, გადამწყვეტი ზომები მიეღო და აელაგმა ფარისეველი ტარტიუფი, რათა მას სამუდამოდ ამოეგდო თავიდან მარიანაზე ფიქრი. დორინა შეეცადა დაეცხრო ფიცხი ყმაწვილი და ჩაეგონებინა, რომ მოხერხებით უფრო მეტის მიღწევა შეიძლებოდა, ვიდრე დაშინებითა და პირდაპირი იერიშით.
დაკვირვებული მოახლის თვალს არც ორგონის ცოლისადმი ტარტიუფის „სხვანაირი“ დამოკიდებულება გამოჰპარვია. დორინამ ელმირას სტუმართან გასაუბრება და მისი აზრის გაგება სთხოვა მარიანასთან შეუღლების შესახებ. ტარტიუფი მასპინძლის ცოლთან განმარტოებით შეხვედრის ცნობამ გამოაცოცხლა. ელმირასთან პირისპირ დარჩენილი კომპლიმენტებად დაიღვარა. თანამოსაუბრეს ხმის ამოღების საშუალებას არ აძლევდა. როგორც იქნა, ელმირამ მაინც მოახერხა მარიანას შესახებ კითხვა დაესვა სტუმრისთვის. ტარტიუფი გამოუტყდა, რომ მისი გული სხვას ეკუთვნოდა. გაოცებული ქალის კითხვაზე, როგორ შეიძლება წმინდანი ადამიანი ხორციელი ვნების ალში გაეხვიოს, მისმა ახლად გამომცხვარმა თაყვანისმცემელმა მგზნებარედ უპასუხა 一 დიახაც, ის ღვთისმოსავია, მაგრამ, ამავე დროს, მამაკაცია და ქვის გული როდი აქვს. იქვე ტარტიუფი ელმირას თავის ამაღლებულ სიყვარულში გამოუტყდა იმის იმედით, რომ მისი გრძნობა უპასუხოდ არ დარჩებოდა. ქალმა მაშინვე ჰკითხა, როგორ ფიქრობდა ახლადგამომცხვარი მიჯნური, რას იტყოდა მისი ქმარი, როდესაც ამ საძაგელი შეთავაზების შესახებ შეიტყობდა. ამის გაგონებაზე კავალერი ძლიერ შეშინდა. ევედრებოდა ელმირას, არ დაეღუპა და არაფერი ეთქვა მეუღლისთვის. ქალმა გარიგება შესთავაზა: ორგონი არაფერს შეიტყობდა, თუკი ტარტიუფი ხელს შეუწყობდა მარიანასა და ვალერის სწრაფ შეუღლებას. თითქოს ყველაფერი კარგად მიდიოდა, მაგრამ ისევ დამისმა გააფუჭა საქმე. მან ყური მოჰკრა ელმირასა და ტარტიუფის საუბარს. აღშფოთებული მივარდა მამასთან და ყველაფერი უამბო. როგორც მოსალოდნელი იყო, ორგონმა შვილს კი არა, ტარტიუფს დაუჯერა, რომელმაც საკუთარ თავს გადააჭარბა მლიქვნელობასა და ფარისევლობაში. განრისხებულმა მამამ დამისი გააგდო და განიზრახა საკუთარი გადაწყვეტილება დაუყოვნებლივ შეესრულებინა. ყველას განუცხადა, რომ ტარტიუფისა და მარიანას ქორწილი იმავე დღეს შედგებოდა, ხოლო მზითვად მთელ თავის ქონებას აძლევდა და სიძეს უკანონებდა.
კლეანტი კიდევ ერთხელ შეეცადა, ადამიანურად დალაპარაკებოდა ტარტიუფს. უნდოდა, როგორმე შეერიგებინა დამისთან და დაეთანხმებინა, უარი ეთქვა მარიანაზე. კლეანტს ეგონა, რომ მორალისტური საუბრით რაიმეს გააწყობდა. ნამდვილ ქრისტიანს როდი შეეფერებოდა, მამისა და შვილის უთანხმოება საკუთარი გამდიდრების მიზნით გამოეყენებინა და, მით უმეტეს, წარმოუდგენელი იყო ნორჩი ქალიშვილის სამუდამო ტანჯვისთვის გამეტება. მაგრამ უბადლო ორატორს, ტარტიუფს, ყოველთვის მოეძებნებოდა თავის გასამართლებელი სიტყვები.
მარიანა ევედრებოდა მამას, უარი ეთქვა განზრახვაზე. იგი თანახმა იყო, ტარტიუფს მთელი მზითევი წაეღო, თავად კი მონასტერში წასულიყო, ოღონდ კი ცოლად არ წაჰყოლოდა. მაგრამ თავისი ფავორიტის ჭკუასა და რჩევა-დარიგებას აყოლილ ორგონს ოდნავაც არ შეჰპარვია ეჭვი საკუთარი გადაწყვეტილების სისწორეში. იგი არწმუენბდა შვილს, რომ ცოლქმრული ცხოვრება მხოლოდ სიკეთეს მოუტანდა. ბოლოს და ბოლოს, ეს კავშირი ხომ ხორციელ ვნებებს დაუცხრობდა. ამის შემხედვარე ელმირამ ვეღარ მოითმინა. თუკი მისი ქმარი არ იჯერებდა შინაურების სიტყვას, მაშინ მას თავად უნდა ენახა და დარწმუნებულიყო ტარტიუფის სულმდაბლობაში. ორგონი დათანხმდა ცოლს მაგიდის ქვეშ დამალულიყო და იქიდან მოესმინა ელმირასა და ტარტიუფის პირისპირ საუბარი. ოჯახის უფროსი ფიქრობდა, რომ ამით მხოლოდ სიმართლე დამტკიცდებოდა.
„გამიჯნურებული“ ტარტიუფი ელმირას დათაფლულმა საუბარმა ანკესზე წამოაგო. ქალი „გამოუტყდა“, რომ გულგრილი არ იყო მის მიმართ. თაღლითმა და გაიძვერა ტარტიუფმა მარიანასთან შეუღლების სანაცვლოდ ალერსი მოითხოვა. მისი მტკიცებით, თუმცა ამ საქციელით ირღვეოდა ღვთის მცნება, მაგრამ მას ზეცასთან მოლაპარაკების თავისი ხერხი ჰქონდა და მას მიმართავდა.
ის, რაც მოისმინა, ორგონისთვის საკმარისი აღმოჩნდა, რომ მისი ილუზიები გაცამტვერებულიყო. მან ტარტიუფს უბრძანა, დაუყოვნებლივ გასცლოდა იქაურობას. ფარისეველმა კიდევ ერთხელ სცადა თავის მართლება, მაგრამ უკვე აღარაფერი გამოუვიდა. მაშინ იგი მუქარაზე გადავიდა, დაიქადნა, რომ მწარედ ანანებდა ორგონს თავის გაძევებას და ამაყად დატოვა იქაურობა.
ტარტიუფის მუქარა ცარიელ სიტყვებად არ დარჩა. ორგონს უკვე დამოწმებული ჰქონდა მისთვის სახლის ჩუქების სიგელი. იმ დღიდან სახლი კანონით ტარტიუფს ეკუთვნოდა. გარდა ამისა, ორგონმა ყუთი, რომელშიც თავისი ძმის წერილები ინახებოდა, ადრე ტარტიუფს მიაბარა. ძმა კი მეფესთან პოლიტიკური უთანხმოების გამო ქვეყნიდან იყო გაქცეული.
გამოსავალი უნდა მოენახათ. დამისი აპირებდა, დასწეოდა და ჭკუა ესწავლებინა გარეწრისათვის, მაგრამ კლეანტმა შეაჩერა და აუხსნა, რომ გონებით მეტის მიღწევა შეიძლება, ვიდრე მუშტებით. მთელი ოჯახი საგონებელში იყო ჩავარდნილი, როდესაც სახლის ზღურბლზე სასამართლოს ბოქაული, ბატონი ლოიალი გამოჩნდა. მან სასამართლოს გადაწყვეტილება ამცნო ორგონსა და მის ოჯახს 一 მათ მეორე დილისთვის უნდა დაეცალათ ბატონი ტარტიუფის სახლი. ახლა უკვე არამარტო დამისს, ექავებოდა ხელები, არამედ დორინას და თავად ორგონსაც კი.
როგორც აღმოჩნდა, ტარტიუფს მის ხელთ არსებული მეორე საშუალებაც გამოეყენებინა თავისი ყოფილი მფარველის წინააღმდეგ. ვალერიმ ახალი ამბავი მოიტანა: არამზადას ყუთი ორგონის ძმის წერილებით მეფისთვის გადაეცა. ახლა ოჯახის უფროსს მეამბოხე ძმის ხელშეწყობისათვის სატუსაღოც კი ელოდა. ორგონმა გაქცევა გადაწყვიტა, მაგრამ მეფის მცველები ჩაუსაფრდნენ და განუცხადეს, რომ იგი დაპატიმრებულია.
მეფის ოფიცრებთან ერთად ორგონის სახლში ტარტიუფისც მივიდა. შინაურებმა, მათ შორის ქალბატონმა პერნელმაც, ამხილა და შეარცხვინა იგი ფარისევლობისთვის, ტყუილებისა და ყველა იმ ცოდვისათვის, რაც მათ მიმართ ჩაედინა. ტარტიუფს მალევე მობეზრდა მათი მოსმენა და ოფიცერს მიმართა, აღეკვეთა მისი შეურაცხყოფა. მისდა გასაოცრად, მეფის მცველმა განუცხადა, რომ თავადაა დაპატიმრებული.
მოგვიანებით ოფიცერმა ყველას აუხსნა, რომ იგი არ მოსულა ორგონის დასაპატიმრებლად. მას სურდა, ენახა, რამდენად ზღვარდაუდებელი იყო ტარტიუფის ურცხვობა. ბრძენმა მეფემ თავიდანვე არ დაუჯერა ავაზაკსა და თაღლითს, რომელიც ტარტიუფის სახელით იმალებოდა. მრავალი ბნელი საქმე უკავშირდებოდა ამ ადამიანს. ხელმწიფემ ორგონს მეამბოხე ძმის ხელშეწყობა აპატია და გააუქმა ორგონის მიერ ტარტიუფის სახელზე შედგენილი სახლის ჩუქების სიგელი.
ტარტიუფი ციხეში მიაბრძანეს. ორგონს კი მეტი არაფერი დარჩენოდა გარდა იმისა, რომ ბრძენი ხელმწიფის დიდება წარმოეთქვა და დაელოცა ვალერისა და მარიანას ქორწინება.
ადგილი მოლიერის შემოქმედებაში
მინი|400x400პქ|[[ლუი XIV, რომელიც პიესაში ნახსენები მეფის პროტოტიპადაა მიჩნეული. ]] კომედიას ავტორის შემოქმედებაში დიდი ადგილი ეკავა. მასში დრამატურგი ასახავდა არა კერძო ოჯახურ ურთიერთობებს, არამედ ყველაზე მავნე სოციალურ მანკიერებას 一 თვალთმაქცობას, რომელიც იმ დროს ყველაზე მკაფიოდ რელიგიურ ინსტიტუტს, კერძოდ საფრანგეთში არსებულ კათოლიკურ ეკლესიას ახასიათებდა. თავად ავტორი პიესის საწყის წინასიტყვაობასა და სხვადასხვა ხელნაწერებში განმარტავს ნაწარმოების მნიშვნელობას. ის ადასტურებს კომედიის სოციალურ მიზანს და აცხადებს, რომ კომედიის ამოცანაა მანკიერებების მხილება და ამაში გამონაკლისი არ უნდა არსებობდეს 一 რიგითი ღარიბიდან დაწყებული, თვით მონარქით დამთავრებული. სახელმწიფოებრივი თვალსაზრისით თვალთმაქცობის მანკიერება ერთ-ერთი ყველაზე საშიშია თავისი შედეგებით, პოკლენის თქმით კი თეატრს კი მანკიერების წინააღმდეგ ბრძოლის უნარი შესწევს. ავტორმა ამ პიესაში ასახა ღრმა რეალობა იმდროინდელი საფრანგეთისა. ისეთივე თვალთმაქცები, როგორიც თავად ტარტიუფია, აგრეთვე ჩინოვნიკები, დესპოტები და ინფორმატორები განაგებდნენ ქვეყანას, რაც, როგორც ავტორის, ისე მილიონობით ადამიანისთვის დანაშაულს წარმოადგენდა. მისივე თქმით, უკანონობა და ძალადობა სწორედ მათი საქმიანობის შედეგია. მოლიერმა დახატა სურათი, რომელიც ქვეყნის მფლობელებს უნდა შეეშინებინა. პიესის მნიშვნელობა იმდენადვე დიდი იყო, რამდენადაც თავად ავტორი იბრძოდა პიესის სისრულეში მოყვანისთვის, როცა ის „შეიარაღებული“ ინსტიტუტებისგან პიესისა და საკუთარი შემოქმედების დაცვას ცდილობდა. მისი ეს მაგნუმ ოპუსი არაერთხელ ქცეულა ანტისამთავრობო იარაღად, რის გამოც იგი არაერთი ცილისწამებისა თუ შეთქმულების მსხვერპლი გამხდარა.
კათოლიკური ეკლესიის კრიტიკა
მრავალი ლიტერატურათმცოდნე მიიჩნევს, რომ ავტორმა მსგავსი საშუალებით იმდროინდელი საეკლესიო პალატის დაცემული მღვდელმთავრობა მოაქცია ტარტიუფის სახეში, როგორც ფარისეველთა ერთი დიდი ნაკადი, რომელთა ნამდვილ მიზანსაც არა ღმერთის განდიდება, არამედ მისი სახელით ავისმომასწავლებლის ჩადენა წარმოადგენდა.
სქოლიო
კატეგორია:XVII საუკუნის ლიტერატურა კატეგორია:პიესები საუკუნის მიხედვით კატეგორია:XVII საუკუნის ფრანგული ლიტერატურა კატეგორია:შუა საუკუნეების ლიტერატურა
ფოტი
ფოტი (აღნიშვნა: ', ') — განათებულობის მოძელებული ერთეული, რომელიც უდრის 1 სმ² ფართობის მქონე ზედაპირის განათებულობას მასზე 1 ლუმენის ტოლი სინათლის ნაკადის თანაბარი განაწილებისას.
ლიტერატურა
კატეგორია:ფოტომეტრია კატეგორია:განათების საზომი ერთეულები
გრინ პარკი (მეტროსადგური)
გრინ პარკი (Green Park) — ლონდონის მეტროპოლიტენის ერთ-ერთი სადგური, რომელიც გრინ პარკის ჩრდილოეთით, პიკადილისა და ფეხით სასიარულო კუინს ვოკის კვეთაზე მდებარეობს.
მარშრუტები
კატეგორია:საიუბილეო ხაზის სადგურები კატეგორია:პიკადილის ხაზის სადგურები კატეგორია:ვიქტორიას ხაზის სადგურები
სიონი (ჭურჭელი)
სიონი — ქრისტიანულ მართლმადიდებლურ ეკლესიაში საეკლესიო წმინდა ჭურჭელი, რომელშიც სეფისკვერი ინახება. ამზადებენ ვერცხლისაგან და მინიატურულად ქრისტიანული ეკლესიის ფორმას იმეორებს. ქართულ ეკლესიაში ამ ჭურჭელს სანაწილეს უწოდებენ, დგამენ საკურთხეველში ტრაპეზზე.
კატეგორია:ქრისტიანობა კატეგორია:ჭურჭელი
ბლუ-მაუნტინს-სიტი
ლურჯი მთები — ქალაქი ავსტრალიის სამხრეთ-აღმოსავლეთში, ახალი სამხრეთი უელსის შტატში. 2011 წლის აღწერის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 75 942 კაცს, ქალაქი ლურჯი მთები მოქცეულია სიდნეის მეტროპოლიის ფარგლებში. ქალაქის ფართობი შეადგენს 1430 კმ²-ს. იგი მდებარეობს დიდი ცისფერი მთების ეროვნულ პარკში, რომელიც იუნესკოს მიერ მსოფლიო მემკვიდრეობის ძეგლადაა აღიარებული.
საბჭო
ქალაქი იმართება სპეციალური საბჭოს საშუალებით. საბჭოს წევრთა რაოდენობა შეადგენს 12 ადამიანს. იგი წარმოდგენილია 4 პარტიის სახით, რომლებსაც თანაბარი მანდატები აქვთ.
2008 წელს საბჭოში შესული წევრების სია:
ბურტყლა ბუგრი
ბურტყლა ბუგრი (Eriosoma lanigerum) — მწერი ბუგრების ოჯახისა. ვაშლის საშიში მავნებელი. გავრცელებულია ჩრდილოეთ და სამხრეთ ამერიკაში, სამხრეთ აფრიკაში, ევროპაში, ახალი ზელანდიისა და ტასმანიის კუნძულებზე. ევროპაში შემოყვანილია ამერიკიდან. საქართველოში ყველგანაა გავრცელებული, განსაკუთრებით დაბლობ რაიონებში. ევროპული ბურტყლა ბუგრი გაუნაყოფიერებლად მრავლდება და ზაფხულში იძლევა 19-მდე თაობას. იზამთრებს ვაშლის ღეროებსა და ფესვებზე. ბურტყლა ბუგრის კოლონიები გამოყოფენ თეთრ ცვილისებრ ძაფს. იკვებებიან ღეროების, ტოტებისა და ფესვების წვენით, რის გამოც მცენარეს უჩნდება ბზარები და კოჟრები. ფერხდება ხის ზრდა, იკლებს მოსავლიანობა. ბურტყლა ბუგრი განსაკუთრებით აზიანებს ნათესარს, ზოგჯერ უმნიშვნელოდ - მსხალსაც. ბრძოლის ღონისძიებანი: მკაცრი კარანტინი, ნერგის გაუსნებოვნება, დაზიანებულ ბაღებში აფელინუსის გაშვება, ხეებზე ინსექტიციდების შესხურება, ფესვის ამონაყრის მოცილება და სხვა.
ლიტერატურა
კატეგორია:ბუგრისებრნი
შუნიაკოვო
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 15 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 8 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 76 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები შეადგენენ (94 %).
სქოლიო
კატეგორია:ბურაევოს რაიონის სოფლები
კალიქსტუს III
მინი|მარჯვნივ|კალიქსტუს III
კალიქსტუს III (Callistus PP.; ერისკაცობაში ალფონსო დე ბორჯია (ბორხა); დ. 31 დეკემბერი, 1378 — გ. 6 აგვისტო, 1458) —  ესპანელი რომის პაპი 1455–1458  წლებში.
ბიოგრაფია
ალფონსო დე ბორჯია (ბორხა) დაიბადა ლა-ტორეტაში, ვალენსია. იგი გახდა კარდინალი პაპი ევგენიუს IV-ის (1431-1447) დროს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:დაბადებული 31 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1378 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 აგვისტო კატეგორია:გარდაცვლილი 1458 კატეგორია:ესპანელი პაპები
ეფრემ მცირე
წმინდა ეფრემ მცირე (XI საუკუნე) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, მწერალი, მთარგმნელი, ფილოლოგი, ფილოსოფოსი
შემოქმედება
1027 წელს ბაგრატ მეოთხის გამეფებით უკმაყოფილო თავადებმა (სამხრეთ საქართველოდან)დატოვეს საქართველო და საცხოვრებლად საბერძნეთში გადავიდნენ. მათ შორის იყო თავადი — ვაჩე კარიჭისძე, ისტორიკოსები თვლიან რომ სწორედ ვაჩე იყო ეფრემ მცირეს მამა.
ეფრემმა მიიღო ბრწყინვალე განათლება კონსტანტინოპოლში და გაემგზავრა შავ მთაზე ანტიოქიასთან ახლოს. დიდია ეფრემ მცირის დამსახურება ქართულ და ბერძნულ სასულიერო ფილოსოფიურ ლიტერატურაში. მისი თხზულებები ეხება საეკლესიო ცხოვრების თითქმის ყველა სფეროს, მასვე ეკუთვნის ბერძნულიდან ქართულად თარგმნილი დიონისე არეოპაგელის ხუთი თხზულება, მათ შორის არის ფსალმუნების „კომენტარები“, „წმინდა მოციქულთა წერილები“ და სხვ.
ეფრემმა შექმნა თარგმნის საკუთარი თეორია, რომელიც შემდეგში გახდა შუა საუკუნეების საქართველოში ყველა ნათარგმნი ლიტერატურის საფუძველი.
ეფრემ მცირეს ეკუთვნის წიგნი ქართველთა გაქრისტიანების შესახებ, რომელიც სხვადასხვა საისტორიო წყაროების სახით მოიპოვება; ამ ნაწარმოების შექმნის წინაპირობა ესეთია: XI საუკუნის მეორე ნახევარში საბერძნეთის სასულიერო პირებმა,რომლებიც იმყოფებოდნენ შავ მთაზე და ანტიოქიაში არ ცნობდნენ ქართული ეკლესიის ავტოკეფალიას, ამის მიზეზად ისინი ასახელებდნენ იმას, რომ თითქოს საქართველოში ქრისტიანობა მოციქულების მიერ არ იყო ნაქადაგები, აუცილებელი გახდა ქართული ეკლესიის ავტოკეფალიის უფლების დამტკიცება. შავ მთაზე მყოფმა ქართული სასულიერო პირებისდასმა ეს საქმე ეფრემ მცირეს დაავალა. ეფრემმა დაწვრილებით შეისწავლა ბერძნული საისტორიო წყაროები და შექმნა ქართული ეკლესიის თვითმყოფადობის დამამტკიცებელი ფუნდამენტალური დოკუმენტი.
ეფრემ მცირეს არასოდეს დაუტოვებია შავი მთა. იგი გარდაიცვალა დაახლოებით 1101 წელს რუის-ურბნისის კრების აქტებში მას იხსენიებენ როგორც გარდაცვლილს.
ტუნისის კამპანია (მმო)
ტუნისის კამპანიის სახელით ისტორიაში შესულია ბრძოლების მთელი რიგი, რომლებსაც ადგილი ჰქონდათ მეორე მსოფლიო ომის პერიოდში აფრიკის კამპანიის დროს. ერთამენთს ებრძოდნენ ფაშისტთა (გერმანია-იტალიის გაერთიანებული არმია) და მოკავშირეთა არმიები, რომელიც ძირითადად ამერიკელებისა და ბრიტანელებისაგან შედგებოდა. მათ შორის მცირე რაოდენობით იყვნენ აგრეთვე ვიშის ფრანგები.
კამპანია დაიწყო გერმანელთა წარმატებებით, თუმცა შემდგომში მომარაგების პრობლემის გამო უპირატესობა მოკავშირეებმა მოიპოვეს და საბოლოოდ მთლიანად გაანადგურეს «ვერმახტის» ძალები. 275.000 გერმანელი და იტალიელი ჯარისკაცი ტყვედ ჩავარდა.
სამხედრო სამარხები ტუნისში
მოკავშირეები:
გერმანელები:
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:მეორე მსოფლიო ომი
69
თარიღი უცნობია
*
All-in-One Sidebar
thumb|right|No Preview
All-in-One Sidebar (AiOS) — წარმოადგენს Mozilla Firefox-ის გაფართოებას, რომლის პანელიც განლაგებულია ბრაუზერის მარცხენა კიდეზე და საშუალებას გაძლევთ მასზე განლაგებული ღილაკების მეშვეობით სწრაფად გადართოთ ისეთ დიალოგურ ფანჯრებს შორის როგორებიცაა ჩამოტვირთვები, გაფართოებები და ა.შ. ან იხილოთ გახსნილი ვებ-გვერდის საწყისი პროგრამული კოდი.
იხილეთ აგრეთვე
AIOS
ანტონია (მომღერალი)
ანტონია (დ. 12 აპრილი, 1989, ბუქარესტი, რუმინეთი) — რუმინელი მომღერალი და მოდელი.
ცხოვრების ადრეული წლები
ანტონია დაიბადა 1989 წლის 12 აპრილს, ბუქარესტში, რუმინეთში. როცა ის 5 წლის იყო, მისი ოჯახი საცხოვრებლად აშშ-ში გადავიდა. გაიზარდა იუტასა და ლას-ვეგასში, სადაც დაიწყო მოდელის კარიერა 10 წლის ასაკში და დაამთავრა სკოლა. 18 წლის ასაკში საცხოვრებლად რუმინეთში დაბრუნდა თავის ოჯახთან ერთად. შემდგომ, ანტონია შეხვდა პროდიუსერს, ტომ ბოქსერს, რომელმაც გზა გაუხსნა მას მუსიკალური კარიერისაკენ.
მუსიკალური კარიერა
ანტონიამ 2009 წელს ჩაწერა სიმღერა „Morena“. ეკრანებზე გაშვების შემდეგ, სიმღერა პირველ ადგილზე მოექცა ბულგარეთში, პოლონეთსა და რუმინეთში, ტოპ ათეულში უნგრეთსა და ისრაელში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1989 კატეგორია:რუმინელი მომღერლები კატეგორია:დაბადებული 12 აპრილი
ეგნოგი
ეგნოგი, ისტორიულად ასევე ცნობილი, როგორც რძის პანჩი (ალკოჰოლური სასმელების დამატებისას) არის ტკბილი, ცივი, რძეზე დამზადებული პროდუქტი. იგი ტრადიციულად კეთდება რძით, ნაღებით, შაქრით, კვერცხის გულითა და ათქვეფილი კვერცხის ცილებით (რაც მას ქაფიან ტექსტურას აძლევს). გამოხდილი ალკოჰოლური სასმელები, როგორებიცაა კონიაკი, რომი, ვისკი ან ბურბონი, ხშირად ეგნოგის ძირითადი ინგრედიენტია.
კანადაში, ამერიკის შეერთებულ შტატებსა და ევროპის ზოგიერთ ქვეყანაში ეგნოგს ტრადიციულად მიირთმევენ საშობაო სეზონზე. მისი ერთ-ერთი ვარიაციაა ponche crema, რომელიც ვენესუელასა და ტრინიდადში მეოცე საუკუნიდან მზადდება ზამთრის პერიოდში.
სქოლიო
კატეგორია:ალკოჰოლური სასმელები კატეგორია:ცივი სასმელები კატეგორია:საახალწლო რიტუალები
Cataulacus fricatidorsus
Cataulacus fricatidorsus — ფეხსახსრიანთა ტიპის მწერთა კლასის ჭიანჭველასებრთა ერთ-ერთი ნაირსახეობა Cataulacus-ს გვარიდან. მიეკუთვნება Ponerinae-ს ქვეოჯახს. .
აკვაფილია
ტერმინი პირველად გამოიყენა ფილ ბოლტონმა თავის „აკვაფილიების ჟურნალში“ (Aquaphiles Journal) — ვებ-ჟურნალი, რომელიც გამოიცა 1990 წელს წყლისქვეშა ეროტიკის მოყვარულთათვის.
აკვაფილიის ფსიქილიგიაზე 1998 წელს გამოქვეყნებული იყო გაზეთში მეცნიერ კორინ ლამბერტის მიერ. ამ გაზეთის ასლი 1999 წელს გამოქვეყნდა „აკვაფილიების ჟურნალში“.
კატეგორია:პარაფილიები
გემილე
ისტორია
IV და VI საუკუნეების ხუთი ეკლესიის ნანგრევები, რომელიც ბიზანტიის ეპოქას მიეკუთვნება, ასევე 350 მეტრიანი საკონფენსიო გასასვლელი, დღემდე რჩება კუნძულზე. ამავე პერიოდის სხვა ნანგრევები მოიცავს დაახლოებით ორმოც სხვა საეკლესიო ნაგებობებს და ორმოცდაათ ქრისტიანთა სამარხს. ერთ-ერთი ეკლესია უშუალოდ კლდეზეა ამოკვეთილი და კუნძულის ყველაზე მაღალ წერტილზეა განლაგებული, რომელიც მდებარეობს საკონფენსიო გზის დასავლეთით. შესაძლებელია, რომ კუნძული ქრისტიანული მომლოცველების მიერ, წმინდა მიწებთან გზაზე დასასვენებლად იყენებდნენ.
თანამედროვე არქეოლოგების აზრით, კუნძული შეიძლება იყოს წმინდა ნიკოლოზის თავდაპირველი განსვენების ადგილი. კუნძულის ტრადიციული თურქული სახელია Gemiler Adası, რაც ნიშნავს „გემების კუნძულს“, რომელიც შეიძლება მიგვითითოს წმ. ნიკოლოზის როლს, როგორც მეზღვაურების მფარველად. კუნძულს შუა საუკუნეებში მეზღვაურებმა წმ. ნიკოლოზის კუნძულად მოიხსენიებდნენ. არქეოლოგთა აზრით, წმ. ნიკოლოზი კლდოვან ეკლესიაში, მისი 326 წელს გარდაცვალების შემდეგ დაკრძალეს. მისი ნეშთი 650 წლამდე რჩებოდა იქ, სანამ კუნძული მიტოვებულ იქნა, რადგან მას არაბული ფლოტი ემუქრებოდა. წმ. ნიკოლოზის ნეშთი კი ქალაქ მირაში გადაიტანეს, რომელიც კუნძულიდან 40 კმ-თი აღმოსავლეთით მდებარეობს.
ეკონომიკა
კუნძული ამჟამად პოპულარულია თურქ გულეტებს (მაგალითად ოლუ დენიზი) შორის, ამიტომ კუნძულს ბევრი ტურისტი სტუმრობს, ისევე როგორც ბევრი პატარა კერძო ნავის მეპატრონეც, რადგან ნახევარმმთვარიანი ფორმის ბუხტა შეიძლება გამოყენებული იყოს, როგორც უსაფრთხო ანგარი. ბიზანტიური ნანგრევები ზღვიდან ჩანს. პატარა საკურორტო რესტორანი კუძულზე, ზაფხულობით მეზღვაურებს ემსახურება. მფლობელები არ ცხოვრობენ კუნძულზე, ისინი უკან ჩამოდიან მატერიკზე, როდესაც არ არის ნავები ბუხტაში. კუნძულის ისტორიული ნანგრევების სტუმრობის ფასი 8 ლირას შეადგენს.
სქოლიო
კატეგორია:თურქეთის კუნძულები
ნიკოლოზ პიმენოვი
ნიკოლოზ სტეფანეს ძე პიმენოვი (Николай Степанович Пименов; დ. 6 დეკემბერი  [ძვ. სტ. 24 ნოემბერი], 1812, პეტერბურგი — გ.  17 დეკემბერი [ძვ. სტ. 5 დეკემბერი] , 1864, იქვე) — რუსი მოქანდაკე. სწავლობდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში (1824–1833), იყო მამის, სტეფანე პიმენოვისა და სამუილ  გალბერგის მოწაფე. ასწავლიდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში (1856–1864). გვიანდელი კლასიციზმის წარმომადგენელი. პიმენოვს თავის ნამუშევრებში შეჰქონდა ეროვნული და ჟანრული მოტივები. „ბავშვი, რომელიც მოწყალებას ითხოვს“ (თაბაშირი, 1842, სსრკ სამხატვრო აკადემიის სამეცნიერო-კვლევითი მუზეუმი, სანქტ-პეტერბურგი; მარმარილო, 1842, რუსული მუზეუმი, 1844, ტრეტიაკოვის გალერეა, მოსკოვი).
ლიტერატურა
კატეგორია:რუსი მოქანდაკეები კატეგორია:დაბადებული 6 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1812 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 დეკემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1864
პეტა უილსონი
პეტა გია უილსონი (Peta Gia Wilson; დ. 18 ნოემბერი, 1970, სიდნეი) — ავსტრალიელი მსახიობი და მოდელი. ყველაზე ცნობილია ნიკიტას როლით, სერიალიდან „მას ერქვა ნიკიტა“ (1997—2001).
ბიოგრაფია
პეტა გია უილსონი სიდნეიში, გადამდგარი ოფიცრის დარსი უილსონისა და სურსათის დამტარებლის ქარლენ უაითის ოჯახში დაიბადა. ოთხი წლის შემდეგ მას ძმა რობი მოევლინა.
მომხიბვლელი დედა ქალიშვილის გარეგნობით სერიოზულად იყო შეწუხებული. „გრძელი, კუთხოვანი, მკვეთრი, გოგონა კი არა, ლაწირაკი ბიჭი მეზრდება“ — ფიქრობდა ქარლენი. ამიტომაც მან პეტა ცეკვის წრეში ჩაწერა, საიდანაც გოგონა სულ გამორბოდა. დედის მიერ ნაყიდ კაბებს პეტა შინაური ცხოველების ქვეშაგებად იყენებდა. მამამისი კი ხედავდა ცოლის მწუხარებას, მაგრამ, გულის სიღრმეში საყვარელი ქალიშვილით ამაყობდა. პეტასთან და რობისთან ერთად, მამამისმა სამდინარო რეგატა მოიგო და ტუალეტის საჯდომიც ერგო პრიზად, რომელსაც დღემდე ინახავს სახლში.
ამის მერე პეტა ხშირად გადადიოდა ბინიდან ბინაში, იცვლიდა სკოლებს ყველა ექვს თვეში. რვა წლისამ დედასთან ერთად სასტუმროში გაატარა ახალი წელი. პეტამ ახალი ადგილების მიჩვევა და, გულკეთილი ხასიათის წყალობით, ახალი მეგობრების შეძენა ისწავლა, რაც მას მომავალ ცხოვრებაშიც დაეხმარა. 1895 წელს მისი მშობლები განქორწინდნენ, რაც არასდროს არ განუცხადებიათ ხმამაღლა. „მე დედასთან ვცხოვრობდი, ჩემი ძმა კი მამასთან, რაც საკმაოდ რთული იყო, ამიტომ, ავდექი და ბებია-ბაბუასთან გადავედი საცხოვრებლად“ — იხსენებს ქერათმიანი ლამაზმანი.
კარიერა
1991 წელს პეტამ ჩემოდნები ჩააწყო და ლოს-ანჯელესში გადავიდა. სამსახიობო კურსი გაიარა და რამდენიმე უმნიშვნელო როლიც მიიღო დამოუკიდებელ ფილმებში — „უიღბლო“, „ერთ-ერთი ჩვენგანი“ და სერიალებში — „მთიელი“ და „უცნობი“.
1996 წელს პეტა უკვე მზად იყო ლოს-ანჯელესი მიეტოვებინა და ნიუ-იორკში გადასულიყო თეატრალურში სასწავლებლად. მაგრამ, მანამდე ის თავისმა აგენტმა დაიყოლია სატელევიზიო სერიალის „მას ერქვა ნიკიტა“ სინჯებზე მისულიყო. დიდი მოლოდინის არქონის მიუხედავად, თან ისე, რომ არც კი იყო დარწმუნებული სურდა თუ არა სერიალში გადაღება, პეტა სინჯებზე მივიდა და 200-ზე მეტ მსახიობ ქალში ამოარჩიეს.
გადაღებებისათვის ორი თვე ემზადებოდა, ამასობაში ტაეკვანდოს, ხელჩართული ჩხუბისა და კიკბოქსინგის ხელოვნებას აქტიურად ეუფლებოდა. ტელესერიალი მის კარიერაში გარდამტეხი აღმოჩნდა.
2000 წელს პეტას ტელეარხ Showtime-ის მინისერიალში „გოგონები დიდ ქალაქში“ იღებენ. ამის შემდგომ ის ტილ შვაიგერთან და ლეონარდ რობერტსთან ერთად ფილმზე „ჯო და მაქსი“ იწყებს მუშაობას. 2001 წელს პეტას მოსკოვის საერთაშორისო კინოფესტივალის საზეიმო გახსნა ხვდა წილად. ამის შემდეგ ის იმდროინდელ პრეზიდენტს ვლადიმირ პუტინსაც შეხვდა.
2002 წლის ივნისში სტუდია 20th Century Fox-ის მიწვევას იღებს ფილმ „გამოჩენილ ჯენტლმენთა ლიგის“ გადაღებაზე, სადაც ვამპირ ვილჰელმინა ჰარქერის როლი განასახიერა. ამ პერსონაჟის სახეში რომ ჩამჯდარიყო, მას ბრჭყალებისა და სპეციალური ლინზების ტარება მოუწია. ფილმს უამრავი თოქ-შოუ და პრიალა ჟურნალების გარეკანზე გადაღებებისათვის მიწვევები მოჰყვა. პეტა მოკლე ხანში მაყურებელმა იხილა ისეთი გამოცემების გარეკანზე, როგორებიცაა: „People“, „Gear“, „FHM“, „Maxim“, „Playboy“, „Premiere“.
პირადი ცხოვრება
ჰყავს ერთი ვაჟიშვილი - მარლოუ ჰარისი, რომელიც 2002 წელს დაიბადა
სქოლიო
კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი კინომსახიობები კატეგორია:ავსტრალიელი ქალი ტელემსახიობები კატეგორია:XX საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები კატეგორია:XXI საუკუნის ავსტრალიელი ქალი მსახიობები კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი
ბაშკირეთის ტურიზმი
მინი|[[უფა]] ბაშკირეთის ტურიზმი — ტურიზმის განვითარებას ბაშკირეთში ხელს უწყობს უნიკალური გეოგრაფიული ობიექტების, ისტორიული, კულტურული და ხელოვნების ძეგლების სიმრავლე და განვითარებული ინფრასტრუქტურა.
ტურისტული ინდუსტრიის განვითარების ისტორია
ბაშკირეთის რესპუბლიკაში ორგანიზებულ ტურიზმს მართავდნენ შემდეგი ორგანიზაციები: 1929 წლიდან — პროლეტარული ტურიზმის ბაშკირული საზოგადოება, 1937 წლიდან — ბაშკირეთის ასსრ სახალხო კომისართა საბჭოსთან არსებული ფიზიკური კულტურისა და სპორტის უმაღლესი საბჭო, 1960 წლიდან — ტურისტული ოპერატიული ბაშკირეთის ავტონომიური საბჭოთა სოციალისტური რესპუბლიკის  ადმინისტრაცია, 1995 წლიდან — ბაშკირეთის რესპუბლიკის ფიზიკური კულტურის, სპორტისა და ტურიზმის სახელმწიფო კომიტეტი (Goskomsportturizm), 2000 წლიდან — ბაშკირეთის რესპუბლიკის ტურიზმის სააგენტო, შემდეგ — ბაშკირეთის რესპუბლიკის ტურიზმისა და მეწარმეობის სახელმწიფო კომიტეტი.
ამჟამად მოქმედებს ბაშკირეთის რესპუბლიკის ტურიზმის სახელმწიფო კომიტეტი — რესპუბლიკური აღმასრულებელი ორგანო, რომელიც თავისი კომპეტენციის ფარგლებში ახორციელებს სახელმწიფო პოლიტიკას ტურიზმის, ტურიზმის ინდუსტრიის განვითარების, დარეგულირების და მხარდაჭერის სფეროში.
ტურისტული რესურსები
მინი|250x250პქ| ატიშის ჩანჩქერი და შესასვლელი ამავე სახელწოდების გამოქვაბულშიტურიზმი მნიშვნელოვან როლს თამაშობს ბაშკირეთის ეკონომიკაში. მრავალფეროვანი ბუნებრივი ლანდშაფტების გამო,  ბაშკირეთს მეორე შვეიცარიას უწოდებენ, თუმცა აღნიშნავენ ნაკლოვანებებს, რომელთა შორისაა ტურიზმის არასაკმარისი განვითარება. ბაშკირეთის ტურისტულ რესურსებს წარმოადგენს  უფას, სტერლიტამაკის, იშიმბაის, სალავათის და ა.შ. ქალაქების კულტურისა და ხელოვნების ძეგლები; დაახლოებით 300 კარსტული მღვიმე; 600 მდინარე, მათ შორის, ყველაზე დიდი მდინარე ბელაია; 800 ტბა; ევროპის უძველესი მთის წარმონაქმნები —  ურალის მთების ქედები, მათ შორის,  რესპუბლიკის უმაღლესი მწვერვალი — მთა იამანთაუ; სამი სახელმწიფო ნაკრძალი ("შულგან-ტაში", ბაშკირსკის ნაკრძალი, სამხრეთ ურალის ნაკრძალი) და ეროვნული ბუნებრივი პარკი ("ბაშკირია").
ტბებსა და წყალსაცავებზე მოქმედებს ათობით ტურისტული ბაზა და სანატორიუმი. მარცხნივ|მინი|[[პალეოლითი|პალეოლითის ეპოქის კლდის ნახატები კაპოვას გამოქვაბულში (შულგან-ტაში) .]] ამჟამად ბაშკირეთში ფუნქციონირებს 31 სანატორიუმი ("ასი", "ტალკასი", "იანგან-ტაუ", "კრასნოუსოლსკი", "ჩეხოვო" და ა.შ.), რომელთაგან თითოეულს აქვს სამკურნალო წყლების და ტალახის უნიკალური წყაროები,  კუმისის მკურნალობის, ჰიპოთერაპიის მიმართულებებით და ა.შ.
სათხილამურო კურორტები მდებარეობს აბზაკოვოში, ბანომის ტბაზე და სხვა ადგილებში.
უნიკალური გამოქვაბულებია: შულგან-ტაში პალეოლითის ეპოქის კლდის მხატვრობით, სალავატსკაიას გამოქვაბული და ა.შ.
ირემელის მთების მასივი წმინდა ადგილად ითვლება. შიხანის მთები: ტრათაუ, შახთაუ, იურაქთაუ და კუშთაუ კირქვის კლდეებისგან შექმნილი ყოფილი მარჯნის რიფებია.
პავლოვის წყალსაცავი ზამთარში და ზაფხულში ექსტრემალური დასვენების შესაძლებლობებს იძლევა. რესპუბლიკაში უამრავ ტურისტს იზიდავს ჩანჩქერები ატიში, გადელშა, შარლამა და სხვა.
ბაშკირეთში მოქმედებს მართლმადიდებლური ეკლესიები და მონასტრები, მრავლადაა  მართლმადიდებელ მორწმუნეთა პილიგრიმობის ადგილები.მუსლიმური მეჩეთები, მათ შორის სუფიური მეჩეთი კანტიუკოვკაში, მორწმუნე მომლოცველებისთვის.
სქოლიო
კატეგორია:ტურიზმი ბაშკირეთში კატეგორია:ბაშკირეთის ეკონომიკა
კევლიანის წმინდა გიორგის ეკლესია
კევლიანის წმინდა გიორგის ეკლესია — ეკლესია მცხეთის მუნიციპალიტეტის სოფელ კევლიანში. მდებარეობს სოფლის ჩრდილო-აღმოსავლეთით 3 კილომეტრზე, ხშირი ტყით დაფარულ მაღალ ფერდობზე. სტილისტური ნიშნებით გვიანდელი ფეოდალური ხანით თარიღდება.
ეკლესია დარბაზულია (6,5 X 4,5 მ), ნაგებია რიყის ქვით. კონსტრუქციულ ადგილებში (კუთხეები, აფსიდის მხრები და ნიშის თაღი) შირიმის სწორკუთხა ქვებია გამოყენებული. ინტერიერში ზოგან (დასავლეთ სარკმლის თაღი, ჩრდილოეთ კედლის ნაწილი კამარის ქუსლამდე) გამოყენებულია აგურიც. შესასვლელი სამხრეთიდანაა. აღმოსავლეთით ნახევარწრიული აფსიდია, რომლის ღერძზე, შეისრულთაღიან შეღრმავებაში სარკმელია გაჭრილი. სარკმლის ჩრდილოეთით ნახევარწრიული თაღით გადახურული ნიშია. ერთი თაღოვანი სარკმელი დასავლეთ კედელშია. ამავე კედელში, შესასვლელის გადახურვის დონეზე კარის ნაოთხალის ტოლი შეღრმავებაა. კედლები შელესილი ყოფილა. ფასადზე ფრონტონის ჩრდილოეთ ქანობზე შემორჩენილია თაროსებრი ლავგარდანი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მცხეთის მუნიციპალიტეტის ტაძრები კატეგორია:წმინდა გიორგის სახელობის ეკლესიები
ლაზარევაცის თემი
თემის მოსახლეობა შეადგენს 59 043 ადამიანს (2007 წლის აღწერის მონაცემები), მოსახლეობის სიმჭიდროვე შეადგენს 154 ადამ./კმ². თემის ფართობი — 384 კმ².
თემის ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ლაზარევაცი. ლაზარევაცის თემი შედგება 34 დასახლებული პუნქტისგან, მათი საშუალო ფართობია 11.3 კმ².
70
თარიღი უცნობია
*
70er
Cataulacus granulatus
სქოლიო
კატეგორია:ჭიანჭველები
ნამიბიის ადმინისტრაციული დაყოფა
thumb|right|300px|ნამიბიის ადმინისტრაციული რუკა. 1977-1992 წლებში ნამიბია იყოფოდა 26 რეგიონად. 1992 წლის აგვისტოში მოხდა რეგიონების რეორგანიზაცია და მათი რიცხვი შემცირდა 13-მდე (regions), რომლებიც თავის მხრივ დაყოფილია 102 (საარჩევნო) ოლქად (constituencies). 2002 წელს საარჩევნო ოლქების რაოდენობა გაიზარდა 107-მდე. 2013 წლის 9 აგვისტოს, ოკავანგოს რეგიონი გაიყო აღმოსავლეთი კავანგოს და დასავლეთი კავანგოს რეგიონებად.
იუმაკაევო
იუმაკაევო (Йомаҡай; Юмакаево) — სოფელი რუსეთის ფედერაციაში, ბაშკირეთის რესპუბლიკის ბურაევოს რაიონში.
2010 წლის მონაცემებით სოფელში ცხოვრობს 205 ადამიანი. რაიონულ ცენტრ ბურაევოდან დაშორებულია 21 კილომეტრით. უახლოესი რკინიგზის სადგურია იანაული, რომელიც დაშორებულია 92 კმ-ით.
2002 წლის აღწერის მიხედვით მოსახლეობის უმრავლესობას ბაშკირები (70 %) და თათრები (27 %) შეადგენენ.
კოტბუსი
კოტბუსი (Cottbus) — ქალაქი აღმოსავლეთ გერმანიაში, პოტსდამის შემდეგ მეორე უდიდესი ქალაქი ბრანდენბურგის მხარეში. ქალაქი ითვლება ქვედა ლუჟიცაში სორბების პოლირიკურ და კულტურულ ცენტრად. სორბული ენა ქალაქში ოფიციალური ენაა. სწორედ სორბებს მიეწერებათ კოტბუსის დაარსება მე-10 საუკუნეში და მისი სახელწოდებაც მომდინარეობს სორბული სიტყვიდან კოპ’სებუზ, რაც მდინარისპირა ბილიკს ნიშნავს. სორბების ენის და კულტურის შენარჩუნების მიზნით კოტბუსში მოქმედებს სორბული სკოლა. მეორე მსოფლიო ომის დროს კოტბუსის განაშენიანება განადგურდა. კოტბუსი ცნობილია როგორც საუნივესიტეტო ქალაქი. აქ მდებარეობს ბრანდენბურგის ტექნიკური უნივერსიტეტი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ბრანდენბურგის ქალაქები
Nowhere Man (სიმღერა)
სიმღერა ჩაიწერა 1965 წლის 21 და 22 ოქტომბერს. ეს არის ჯგუფის ერთ-ერთი პირველი სიმღერა, რომელიც თემატურად რომანტიკასა თუ სიყვარულს არ ეხება და აღინიშნება ლენონის ფილოსოფიური სტილის ლირიკით. 1966 წლის 21 თებერვალს სიმღერა ბრიტანეთის ფარგლების გარეთ სინგლზე გამოიცა და ავსტრალიისა და კანადის ჩარტებში #1 ადგილი დაიკავა. ბილბორდის 100-ეულში იგი #3 პოზიციაზე მოხვდა.
სიმღერაში ლენონი, მაკ-კარტნი და ჯორჯ ჰარისონი მღერიან სამხმიანი ჰარმონიით. სიმღერა აგრეთვე ჟღერს ფილმში „ყვითელი წყალქვეშა ნავი“, სადაც ჯგუფის წევრები ამ სიმღერას უმღერიან ჯერემი ჰილარი ბუბს, „ადამიანს არსაიდან“ შეხვდებიან.