cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
მეჰმეთ ალი ბირანდი
კარიერა
ბირანდმა თავისი ჟურნალისტური კარიერა 1964 წელს დაიწყო, გაზეთ „Milliyet“. 1992 წელს შეუერთდა „Show TV“-ის სარედაქციო გუნდს. მოგვიანებით დააფუძნა პოლიტიკური თოქ-შოუ სახელად „32. Gün“, რომელიც პირველად 1985 წელს TRT-ზე გავიდა, ხოლო შემდეგ CNN Türk-სა და Show TV-ზე. ასევე უძღვებოდა CNN Türk-ზე ყოველდღიურ ამბებს. 2013 წლამდე, ანუ გარდაცვალებამდე, მუშაობდა Kanal D-ში, სადაც უძღვებოდა მთავარ საინფორმაციო გამოშვებას.
დაწერილი აქვს რამდენიმე წიგნი, მათ შორის „30 Sıcak Gün“, „Diyet“, „Türkiye'nin Avrupa Macerası“, „12 Eylül 04.00“ და „Emret Komutanım“.
ბირანდი ასევე იყო საფეხბურთო კლუბ გალათასარაის გამგეობისა და სამეურვეო საბჭოს წევრი.
2006 წელს მან განაცხადა, რომ „JITEM“-მა სთხოვა მაჰმუთ ილდირიმს (იეშილი) მისი მოკვლა, მაგრამ ოპერაცია მოგვიანებით გაუქმდა, მას შემდეგ რაც ილდირიმმა უკვე გამოიკვლია ბირანდის სახლის დაცვა. ბირანდმა თქვა, რომ MIT-ის ხელმძღვანელმა შენკალ ატასაგუნმა ერთ-ერთი მათგანი იყო, ვინც მას ეს ეპიზოდი უთხრა.
სიკვდილი
ბირანდი 2013 წლის 17 იანვარს სტამბოლის ამერიკულ ჰოსპიტალში ნაღვლის ბუშტის ოპერაციის გართულების გამო გარდაიცვალა. ასევე გარკვეული პერიოდის განმავლობაში მკურნალობდა კიბოს. გარდაცვალების მომენტში 71 წლის იყო.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 9 დეკემბერი კატეგორია:დაბადებული 1941 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2013 კატეგორია:თურქი ჟურნალისტები
სომხეთის პრეზიდენტი
სომხეთის პრეზიდენტი — სომხეთის რესპუბლიკის სახელმწიფო მეთაური, აირჩევა პირდაპირი და საყოველთაო არჩევნების გზით 5 წლის ვადით.
რესპუბლიკის პრეზიდენტის თანამდებობაზე ვაკანსიის არსებობის შემთხვევაში პრეზიდენტის მოვალეობას ასრულებს ეროვნული კრების თავმჯდომარე, ხოლო თუ ეს შეუძლებელია — პრემიერ-მინისტრი.
იოანე XVIII (პაპი)
მინი|მარჯვნივ|იოანე XVIII იოანე XVIII (Ioannes PP. XVIII; ერისკაცობაში ფაზანო დ. ? – გ. ივლისი, 1009) –  რომის პაპი 1004-1009 წწ.
წარმოშობით რომაელი. მისი პაპობა შედარებით მშვიდი იყო. მისი წაქეზებით დაიწყეს მისიონერული მოღვაწეობა სლავებში.
გიორგი გეხტმანი
ბიოგრაფია
გიორგი გეხტმანი დაიბადა ქუთაისში. მამამისი, ნიკოლოზ გეხტმანი, იყო იურისტი, წარმოშობით გერმანელი; დედა — მანანა ჯორჯაძე, პოეტ ბარბარე ჯორჯაძის ქალიშვილი, საზოგადო მოღვაწე. 1895 წელს გიორგი გეხტმანმა დაამთავრა ხარკოვის უნივერსიტეტი. იყო თბილისის სკოლების კლასგარეშე განათლების საზოგადოების საპატიო წევრი (1910). ჟურნალ „ნაკადულისა“ და საქართველოს გეოგრაფიული საზოგადოების ერთ-ერთი დამაარსებელი. თბილისის პირველი I კომერციული სასწავლებლის დირექტორი (1906–1919). თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის ლექტორი (1921 წლიდან) და ეკონომიკური გეოგრაფიის კათედრის გამგე (1923–1956). გეხტმანის მოღვაწეობა მჭიდროდაა დაკავშირებული საქართველოში საბიბლიოთეკო საქმის განვითარებასთან. 1923–1930 წლებში იყო საქართველოს სახელმწიფო საჯარო ბიბლიოთეკის დირექტორი. მისი დირექტორობის პერიოდში შეიქმნა ბიბლიოთეკის ფონდების ორგანიზაციის სტრუქტურა და მიღებულ იქნა ფონდების ფორმატულ-ინვენტარული განლაგება ენების მიხედვით. მან ბიბლიოთეკაში მოიყვანა თავისი  სტუდენტები, რომლებიც შემდგომში ცნობილ ბიბლიოთეკათმცოდნები და ბიბლიოგრაფები გახდნენ, მათ შორის იყვნენ: ნიკო ლორთქიფანიძე, ნიკოლოზ აკერმანი, დიმიტრო მარკევიჩი. მისი უშაუალო ხელმძღვანელობით ბიბლიოთეკა დაკომპლექტდა საუკეთესო სპეციალისტებით, რომელთა შორის იყვნენ: ვიქტორ ბროსე, მერი მელაძე, შალვა გოზალაშვილი, ივანე ციციშვილი. მისი მეცადინეობით ბიბლიოთეკას გადაეცა სათავადაზნაურო ბანკის შენობა (დღეს I კორპუსი). იყო მოწინააღმდეგე ბიბლიოთეკის გახსნისა 1921 წლის 25 თებერვალს, შეეკამათა განათლების სახალხო კომისარს, რის გამოც გაათავისუფლეს. ითვლება ერთ-ერთ ლეგენდარულ დირექტორად. 1923-1956 წლებში იყო საქართველოს სასოფლო-სამეურნეო ინსტიტუტის ეკონომიკის კათედრის გამგე. საქართველოს ეკონომიკური დარაიონების ბადის ერთ-ერთი ავტორი. 1925 წელს გამოიცა მისი ნაშრომი „მსოფლიო ეკონომიური გეოგრაფია“, რომელიც იყო ქართულ ენაზე არსებული პირველი წიგნი ეკონომიკურ გეოგრაფიაში. 1925 წელს აგრეთვე გამოიცა ნაშრომი „საქართველოს ეკონომიური გეოგრაფია“, რომელიც წარმოადგენს საქართველოს სრული ეკონომიურ-გეოგრაფიული შესწავლის პირველ ცდას. დაჯილდოებულია ლენინის ორდენით.
ლიტერატურა
კატეგორია:ქართველი გეოგრაფები კატეგორია:დაბადებული 1 სექტემბერი კატეგორია:დაბადებული 1870 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1956 კატეგორია:საქართველოს ეროვნული ბიბლიოთეკის დირექტორები კატეგორია:გეოგრაფიის მეცნიერებათა დოქტორები კატეგორია:საქართველოს საისტორიო და საეთნოგრაფიო საზოგადოების წევრები
მალატესტა (დინასტია)
მინი|150პქ|დინასტიის საგვარეულო გერბი მალატესტა (Malatesta) — იტალიელ არისტოკრატთა დინასტია, რომელიც XII საუკუნიდან მოიხსენიება. დინასტია გველფების მხარეზე იბრძოდა. XIII საუკუნიდან 1528 წლამდე მალატესტები რიმინის განაგებდნენ და ნაწილობრივ პაპის ოლქზეც ბატონობდნენ.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:იტალიის დინასტიები
დიასამიძე
საკუთარი სახელი  დიასამიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
შვიცის კანტონი
შვიცი (Schwyz) — კანტონი ცენტრალურ შვეიცარიაში, ალპებს (სამხრეთით), ლუცერნისა (დასავლეთით) და ციურიხის (ჩრდილოეთით) ტბებს შორის. დედაქალაქ შვიცში გამოფენილია შვეიცარიის ფედერალური ქარტია.
შვიცი შვეიცარიის ერთ-ერთი დამფუძნებელი კანტონია. შვეიცარიის კონფედერაციას 1291 წელს შეუერთდა.
ტერიტორიის ფართობი 908,2 კმ²-ია, საიდანაც 41% სოფლის მეურნეობისათვის გამოსადეგია. მთავარი მდინარეებია ზილი და მუოტათალი. მოიცავს ლუცერნისა და ციურიხის ტბების ნაწილებს. ადმინისტრაციულად კანტონი ექვს რაიონად და 30 მუნიციპალიტეტად იყოფა.
2010 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 146 730 ადამიანს შეადგენს და მათი უდიდესი ნაწილი გერმანულენოვანია.
კანტონი ძირითადად სოფლის მეურნეობასთანაა დაკავშირებული. მისდევენ მესაქონლეობას; აქ არის გამოყვანილი საქონლის შვიცური ჯიში. წარსულში დიდი მნიშვნელობა ჰქონდა საფეიქრო მრეწველობას, რომელიც დღეისათვის შეჩერებულია. რამდენიმე რეგიონში მნიშვნელოვანია ტურიზმის როლი.
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიის კანტონები
539
თარიღი უცნობია
*
კაინუუ
კაინუუ (შვედ. Kajanaland) – ფინეთის ერთ-ერთი რეგიონი. ესაზღვრება ჩრდილოეთ ოსტრობოტნიის, ჩრდილოეთ კარელიისა და ჩრდილოეთ სავონიის რეგიონები. აღმოსავლეთიდან ესაზღვრება რუსეთის ფედერაცია. ადმინისტრაციული დედაქალაქია კაიაანი.
2005 წლის მონაცემებით, რეგიონის მოსახლეობა 85 000 ადამიანს შეადგენს, მაგრამ ეს რიცხვი სულ უფრო და უფრო მცირდება. კაინუუსათვის დამახასიათებელ ლანდშაფტს წარმოადგენს ტყეებით დაფარული გორაკები, ტბები, ფართო და დაუსახლებელი ტყეები, რომლებიც რეგიონის ტერიტორიის 95%–ს შეადგენს. კლიმატი კონტინენტურია.
რეგიონის ადგილობრივ მოსახლებას მონადირე–მეთევზე სამის ხალხი წარმოადგენდა. XVII საუკუნეში, ფინეთის გენერალ–გუბერნატორმა პერ–ბრაჰემ, მოსახლეობის რაოდენობის გაზრდის მიზნით, რეგიონის მცხოვრებლები ან ვინც მომავალში დასახლდებოდა, ათი წლის განმავლობაში გადასახადებისგან გაათავისუფლა. რეგიონის ფინელი ფერმერებით დასახლება კი მართლაც აუცილებელი იყო, რადგან არეალს აღმოსავლეთიდან დიდი საფრთხე ემუქრებოდა რუსეთის სახით.
რეგიონის მოსახლეობის ამჟამინდელი კლების მიზეზი ტრადიციული სოფლის მეურნეობაა, რომელიც არამომგებიანია. მოსახლეობის მხოლოდ 8%–ია დაკავებული მრეწველობაში.
დედაქალაქ კაიაანის სიახლოვეს მდებარეობს ფინეთის თავდაცვითი ძალების ბაზა.
გოტფრიდ ფონ ბერლიხინგენი
გოტფრიდ „გეც“ ფონ ბერლიხინგენი (Gottfried „Götz“ von Berlichingen zu Hornberg,) (დ. დაახლოებით 1480 — გ.  23 ივლისი, 1562) — ასევე ცნობილი, როგორც რკინისხელიანი გეცი, იყო გერმანელი (ფრანკონელი) საიმპერიო რაინდი (რაიხსრიტერი), დაქირავებული მებრძოლი და პოეტი. იგი დაიბადა დაახლოებით 1480 წელს, ბერლიხინგენის დიდგვაროვან ოჯახში, თანამედროვე ვიურტემბერგში. გოტფრიდმა 1517 წელს იყიდა ჰორნბერგის სასახლე (Neckarzimmern) და იქ ცხოვრობდა სიკვდილამდე.
იგი აქტიური იყო მრავალ სამხედრო კამპანიაში 47 წლის განმავლობაში, 1498 წლიდან 1544 წლამდე, მათ შორის გერმანელ გლეხთა ომში, გარდა მრავალი მტრობისა; ავტობიოგრაფიაში ის თვლის, რომ მან საკუთარი სახელით იბრძოლა 15 დაპირისპირებაში, გარდა მრავალი შემთხვევისა, როდესაც იგი დაეხმარა თავის მეგობრებს, მათ შორის: მტრობა ქალაქების კიოლნის, ულმის, აუგსბურგისა და შვაბიის ლიგის წინააღმდეგ, ასევე მტრობა ბამბერგის ეპისკოპოსთან.
ის ცნობილი გახდა, ევფემიზმისთვის, ვულგარული გამონათქვამისთვის: Er kann mich am Arsch lecken – „მას შეუძლია ჩემი უკანალი ალოკოს“, რომელსაც გოტფრიდს მიაწერს მწერალი და პოეტი იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთე (1749–1832).
ცხოვრება
მინი| მეორე რკინის პროთეზის ხელი, რომელსაც ატარებდა გოტფრიდ ფონ ბერლიხინგენი. მინი| ორიგინალური ჯავშანი, რომელსაც ატარებდა გოტფრიდ ფონ ბერლიხინგენი, გამოფენილია ჰორნბერგის მუზეუმში. 1497 წელს ბერლიხინგენმა ბრანდენბურგ-ანსბახის მარგრავის ფრედერიკ I-ის ჯარში მსახურობა. 1498 წელს ის იბრძოდა საღვთო რომის იმპერატორ მაქსიმილიან I-ის ჯარში, იბრძოდა ბურგუნდიაში, ლოთარინგიასა და ბრაბანტში, ასევე შვაბიის ომში 1499 წელს. 1500 წლისთვის ბერლიხინგენმა დატოვა ფრედერიკ ბრანდენბურგელის სამსახური და ჩამოაყალიბა დაქირავებულთა კომპანია, რომელიც ემსახურებოდა სხვადასხვა ჰერცოგებს, მარგრავებსა და ბარონებს.
1504 წელს ბერლიხინგენი და მისი დაქირავებული არმია იბრძოდნენ ბავარიის ჰერცოგის ალბერტ IV-ისთვის. ალყის დროს ქალაქ ლანდსჰუტში მან დაკარგა მრჯვენა მკლავი, იდაყვის ქვემოთ. მას გაუკეთეს რკინის ორი მექანიკური პროთეზი. პირველი რკინის ხელი იყო უფრო მარტივი მოწყობილობა, რომელიც, როგორც ამბობენ, ადგილობრივი მჭედლისა და მეუნაგირის მიერ იყო შექმნილი. მეორე - უფრო ცნობილმა მჭედელმა დაუმზადა, ხელში შეძლო დაეჭირა ისეთო საგნები, როგორებიცაა ფარი, ლაგამი ან კალამი. ორივე პროთეზი დღეს გამოფენილია დურგ იაგსთჰაუსენში. ამ ტრავმის მიუხედავად, ბერლიხინგენმა განაგრძო სამხედრო საქმიანობა. მომდევნო წლებში იგი ჩართული იყო მრავალ ჩხუბში როგორც საკუთარი მიზნებით, ისე მეგობრებისა და დამსაქმებლების მხარდასაჭერად.
1512 წელს, ქალაქ ფორხეიმთან, ნიურნბერგთან ხანგრძლივი და მწარე მტრობის გამო, მან დაარბია ნიურნბერგის ვაჭრების ჯგუფი, რომლებიც ბრუნდებოდნენ ლაიფციგის დიდი ბაზრობიდან. ამის გაგონებაზე იმპერატორმა მაქსიმილიანმა ბერლიხინგენზე იმპერიული აკრძალვა დააწესა. იგი ამისგან გაათავისუფლეს 1514 წელს, როდესაც გადაიხადა 14000 გულდენი. 1516 წელს, მაინცის სამთავროსთან და მის პრინც-ქორეპისკოპოსთან შეტაკებისას ბერლიხინგენმა და მისმა კომპანიამ დაარბიეს ჰესენი, რის შედეგადაც დაიჭირეს ფილიპე IV, გრაფი ვალდეკი. გრაფის უსაფრთხოდ დაბრუნებისთვის გადაიხადეს გამოსასყიდი 8400 გულდენი. ამის გამო იგი კვლავ იმპერიული აკრძალვაში მოექცა 1518 წელს.
1519 წელს იგი ჩაეწერა ვიურტემბერგის ჰერცოგის ულრიხის სამსახურში, რომელიც ომობდა შვაბიის ლიგასთან. ის იბრძოდა მიოკმუჰლის დასაცავად, მაგრამ საბოლოოდ იძულებული გახდა დაეთმო ქალაქი, სურსათისა და საბრძოლო მასალის ნაკლებობის გამო. ჩაბარების პირობების დარღვევით, ის დააპატიმრეს და გადასცეს ჰაილბრონს, ქალაქი, რომელიც მან რამდენჯერმე დაარბია. მისი თანამემამულე რაინდებმა, გეორგ ფონ ფრანდსბერგმა და ფრანც ფონ სიკინგენმა, წარმატებით მოახრერხეს მის გათავისუფლება 1522 წელს, მაგრამ მხოლოდ მას შემდეგ, რაც მან გადაიხადა გამოსასყიდი 2000 გულდენის სახით და დაიფიცა, რომ შურს არ იძიებდა შვაბიის ლიგაზე.
1525 წელს, გერმანიის გლეხთა ომის დაწყებასთან ერთად, ბერლიხინგენი ხელმძღვანელობდა აჯანყებულთა არმიას ოდენვალდის რაიონში, საღვთო რომის იმპერიის საეკლესიო მთავრების წინააღმდეგ. ამის მიუხედავად, ბერლიხინგენი ,თავისი გადმოცემის მიხედვით, არ იყო მათი საქმის მხურვალე მხარდამჭერი. ის დასთანხმდა აჯანყებულების ხელმძღვანელობას ნაწილობრივ იმიტომ, რომ სხვა გზა არ ჰქონდა და ამავდროულად აჯანყების შებოჭვისათვის. მიუხედავად მისი სურვილისა, შეეჩერებინა უაზრო ძალადობა, ბერლიხინგენი აღმოჩნდა უძლური, მან ვერ შეძლო აჯანყებულების გაკონტროლება, მან ერთი თვის შემდეგ მიატოვა აჯანყებულები და ბურგ იაგსტჰაუზენში დაბრუნდა, რათა დარჩენილი აჯანყების პერიოდი თავის სასახლეშო გაეტარებინა.
იმპერიის გამარჯვების შემდეგ იგი დაიბარეს შპაიერის სასამართლოს წინაშემ თავის ქმედებებზე პასუხის საგებლად. 1526 წლის 17 ოქტომბერს იმპერიულმა პალატამ იგი გაამართლა. ამის მიუხედავად, 1528 წლის ნოემბერში იგი აუგსბურგში დააპატიმრა სვაბიის ლიგამ, რომელსაც სურდა ძველი ანგარიშების გასწორება. უსაფრთხო გადასვლის დაპირებით აუგსბურგში ჩასვლის შემდეგ, ლიგის მიერ მის წინააღმდეგ წაყენებული ძველი ბრალდებებისგან თავის გასათავისუფლებლების მცდლობის მიუხედავად, იგი დააპატიმრეს და გაათავისუფლეს 1530 წელს, როდესაც დაიფიცა, რომ დაბრუნდებოდა თავის სასახლეში და იქ დარჩებოდა სიცოცხლის ბოლომდე.
ბერლიხინგენი დათანხმდა ამას და დარჩა ჰორნბერგის მახლობლად, სანამ კარლ V-ემ, საღვთო რომის იმპერატორმა, არ გაათავისუფლა ფიცისგან 1540 წელს. იგი მსახურობდა კარლის მეთაურობით და იბრძოდა უნგრეთში სულეიმან ბრწყინვალის ოსმლეთის იმპერიის წინააღმდეგ 1542 წლის კამპანიაში, ხოლო 1544 წელს, საფრანგეთში იმპერიული შეჭრისას, იბრძოდა საფრანგეთის ფრანსუა I-ის მეთაურობის ქვეშ. საფრანგეთის კამპანიის შემდეგ, ბერლიხინგენი დაბრუნდა ჰორნბერგში და დარჩენილი ცხოვრება შედარებით მშვიდად გაატარა. იგი გარდაიცვალა 1562 წლის 23 ივლისს ჰორნბერგის სასახლეში, 81 ან 82 წლის ასაკში. ბერლიხინგენი ორჯერ დაქორწინდა და ჰყავდა სამი ქალიშვილი და შვიდი ვაჟი, რათა შეენარჩუნებინა თავისი გვარი.
სქოლიო
კატეგორია:შვაბიის ისტორია კატეგორია:იოჰან ვოლფგანგ ფონ გოეთე კატეგორია:გერმანული ფოლკლორი კატეგორია:გარდაცვლილი 1562 კატეგორია:დაბადებული 1480-იანები კატეგორია:გარდაცვლილი 23 ივლისი
მარტინ დემიკელისი
მარტინ გასტონ დემიკელისი (Martín Gastón Demichelis; დ. 20 დეკემბერი, 1980, ხუსტინიანო პოსე, არგენტინა) — არგენტინელი ფეხბურთელი, პოზიციით ცენტრალური მცველი. კარიერა დაასრულა, ბოლოს იცავდა საფეხბურთო კლუბ „მალაგის“ ღირსებას.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 1980 კატეგორია:არგენტინელი ფეხბურთელები კატეგორია:იტალიელი არგენტინელები კატეგორია:რივერ პლეიტის ფეხბურთელები კატეგორია:მიუნხენის ბაიერნის ფეხბურთელები კატეგორია:გერმანიის ბუნდესლიგის ფეხბურთელები კატეგორია:მალაგის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანეთის პრიმერა დივიზიონის ფეხბურთელები კატეგორია:ატლეტიკო მადრიდის ფეხბურთელები კატეგორია:მანჩესტერ სიტის ფეხბურთელები კატეგორია:2014 წლის მსოფლიო საფეხბურთო ჩემპიონატის ფეხბურთელები კატეგორია:ესპანიოლის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 20 დეკემბერი
დიმიტრი
საკუთარი სახელი  დიმიტრი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
Haedropleura ima
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
მაგიური რეალიზმი
მინი|[[ალექსანდრ კანოლდი, ნატურმორტი II 1922]] მაგიური რეალიზმი — ესთეტიკური სტილი ან ფიქციის ჟანრი, რომელშიც მაგიური, გამოგონილი ელემენტები რეალურ სამყაროს ერევა. ნაწარმოები ამ მაგიური ელემენტების არსებობას ჩვეულებრივ მოვლენად განიხილავს, წარმოადგენს რა მათ პირდაპირ, უბრალოდ, ისე, რომ ძნელი ხდება გააზრება, სად მთავრდება „რეალური“  და იწყება „ფანტასტიკური“. ეს შეიძლება იყოს ფილმი, ლიტერატურული ნაწარმოები ან ვიზუალური ხელოვნების ჟანრი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ფანტასტიკა კატეგორია:ხელოვნების ჟანრები კატეგორია:ლათინურამერიკული ლიტერატურა კატეგორია:მაგიური რეალიზმი
აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირი
აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირი (Azərbaycan Yazıçılar Birliyi) — აზერბაიჯანელი მწერლების, დრამატურგების, პოეტების, თარჯიმნების, კრიტიკოსებისა და სხვა ლიტერატურული მოღვაწეების საზოგადოებრივი შემოქმედებითი ორგანიზაცია. დაარსდა 1934 წლის 13 ივნისს აზერბაიჯანის მწერალთა I ყრილობაზე.
ისტორია
აზერბაიჯანელ მწერალთა კავშირის შექმნის წინაპირობები გაჩნდა 1923 წელს, როდესაც საჭირო გახდა ყველა აზერბაიჯანელი მწერლის გაერთიანება ერთ ორგანიზაციაში. აზერბაიჯანის რამდენიმე მწერალმა გამოაქვეყნა მიმართვა, რომელშიც გამოაცხადა „თურქულენოვან მწერალთა და პოეტთა კავშირის წრის“ დაარსება, რომელიც იქნებოდა მხატვრული გაერთიანება სახელად „ილდირიმი“, რაც აზერბაიჯანულად „ელვას“ ნიშნავს.
კავშირის „ელვის“ პარალელურად ჩამოყალიბდა ლიტერატურული საზოგადოება „ყიზილ გალამლარ“ („წითელი კალმები“), რომელიც შეიქმნა 1925 წლის 25 დეკემბერს ბაქოში. გაერთიანებამ თავის ირგვლივ შემოიკრიბა ლიტერატურულ წრეებში გაერთიანებული ახალგაზრდა ტალანტები.
1925 წლის ივლისის დასაწყისში გაიმართა აზერბაიჯანელი მწერლების პირველი საერთო კრება, რომელზეც მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება რესპუბლიკის ყველა ლიტერატურული ძალების ერთ ორგანიზაციაში გაერთიანების შესახებ. შეიქმნა აზერბაიჯანის მწერალთა საზოგადოების დროებითი გამგეობა. აზერბაიჯანის მწერალთა საზოგადოების აღდგენის მცდელობები დაიწყო 1932 წლის აპრილში და 2 წლის შემდეგ, 1934 წლის 13 ივლისს, ბაქოში გამართულ აზერბაიჯანის მწერალთა I ყრილობაზე დაარსდა აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირი. აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის პირველ თავმჯდომარედ მამედ ქაზიმ ალექპერლი აირჩიეს.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ჰეიდარ ალიევის 1997 წლის 24 ნოემბრის ბრძანებულებით, აზერბაიჯანის მწერლებზე სახელმწიფო ზრუნვის გაძლიერების მიზნით, მათი შემოქმედებითი შესაძლებლობების გაფართოების მიზნით, გადაწყდა, რომ სახელმწიფო ბიუჯეტიდან მოხდებოდა აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის ჟურნალების დაფინანსება - „ლიტერატურული აზერბაიჯანი“, „აზერბაიჯანი“, „გობუსტანი“, „ულდუზი“ და „ლიტერატურული გაზეთის“, ასევე პერსონალური სტიპენდიები დაინიშნება აზერბაიჯანის რესპუბლიკის ნიჭიერი ახალგაზრდა მწერლებისთვის.
აზერბაიჯანის რესპუბლიკის პრეზიდენტის ილჰამ ალიევის 2009 წლის 18 მაისის ბრძანებით, აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის შექმნის 75 წლის იუბილესა და ლიტერატურული გაზეთის გამოცემის თარიღთან დაკავშირებით, აზერბაიჯანის კულტურისა და ტურიზმის სამინისტრომ აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირთან ერთად მოამზადა და განხორციელდა სამახსოვრო თარიღებისადმი მიძღვნილი ღონისძიებები.
ორგანიზაციის მთავარი მიზანია ახალგაზრდა მწერლების ლიტერატურული და მხატვრული საქმიანობის პრაქტიკული მხარდაჭერა, აზერბაიჯანული ლიტერატურის პოპულარიზაცია როგორც ქვეყნის შიგნით, ისე მის ფარგლებს გარეთ, უცხო ქვეყნებში მცხოვრები შემოქმედებითი აზერბაიჯანელების გაერთიანება ეროვნული ლიტერატურის ირგვლივ, აგრეთვე კავშირის გაძლიერება.
სტრუქტურა
აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირის უმაღლესი ორგანოა ყრილობა, რომელიც იმართება ყოველ 5 წელიწადში ერთხელ. კავშირს ხელმძღვანელობენ სამდივნო და თავმჯდომარე.
აზერბაიჯანის მწერალთა კავშირი ყოველწლიურად ატარებს ლიტერატურულ კონკურსს, რომლის შედეგების მიხედვით სპეციალური კომისია 5 ნომინაციაში აზერბაიჯანელი მწერლების საუკეთესო ნაწარმოებებს ირჩევს:
სქოლიო
კატეგორია:ორგანიზაციები ანბანის მიხედვით კატეგორია:აზერბაიჯანული კულტურა კატეგორია:აზერბაიჯანელი მწერლები
რობ როი (ფილმი)
რობ როი (Rob Roy) — 1995 წლის ამერიკული სათავგადასავლო ფილმი. ფილმი გადმოსცემს XVIII საუკუნის შოტლანდიელი ისტორიული პირის, რობ როის, ისტორიას.
სიუჟეტი
XVIII საუკუნეში შოტლანდიის მაღალ მთებში მცხოვრები რობ როი მაკგრეგორი კლანის ლიდერი და მესაქონლეა. ის ცდილობს საქონელი მძარცველებისგან დაიცვას და საკუთარ კლანს, რომელშიც 200-მდე ადამიანია, შემოსავალი შეუნარჩუნოს. რობ როის ცოლი და ორი შვილი ჰყავს. რობ როი ზამთრის გადასატანად სამი თვით ათას ფუნტს ისესხებს მარკიზ მოტროზისგან, რათა საქონელი გამოკვებოს, სანაცვლოდ კი თავდებში მიწას დებს. სესხის შესახებ შეიტყობს არჩიბალდ კანინჰემი, რომელიც ერთ-ერთი საუკეთესო მეომარია. ის რობ როის საუკეთესო მეგობარი მაკდონალდი მოკლავს და ფული მოიპარავს. რობ როიმ სესხი უკან ვერ აბრუნებს. მონტროზი მას სანაცვლოდ პოლიტიკურ დახმარებას სთხოვს, რაზეც რობ როი უარს ეუბნება. მაგრამ მიწა არ დათმო და დევნილად იქცა. როის დევნა კანინჰემმა დაიწყო, მისი ცოლი გააუპატიურაა და სახლი გადაწვა. რობ როი და მისი კლაის წევრები დაგეგმავენ შურისძიებას. მას შეიპრყობენ და ხიდზე ჩამოღრჩობას უპირებენ, თუმცა გაქცევას მოახერხებს. ერთი-ერთზე საბოლოო ბრძოლაში რობ როი არჩიბალდს მოკლავს.
ჯილდოები
ტიმ როთის მიერ არჩიბალდ კანინჰემის როლის შესრულება აღინიშნა ორი ჯილდოთი (BAFTA და კანზას-სიტის ფესტივალი) და სამი ნომინაციით, მათ შორის ოსკარის ნომინაციით.
გუდინგი
გუდინგი (Gooding) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, გუდინგის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 3567 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
გიდი (მრავალმნიშვნელოვანი)
სახელი გიდი შეიძლება აღნიშნავდეს:
ლუხუნი
ლუხუნი — მდინარე ამბროლაურის მუნიციპალიტეტში, რიონის მარჯვენა შენაკადი. სათავე აქვს ლეჩხუმის ქედის სამხრეთ კალთაზე, ზღვის დონიდან 2650 მ სიმაღლეზე. სიგრძე 39 კმ, აუზის ფართობი 239 კმ². საზრდოობს თოვლის, წვიმისა და მიწისქვეშა წყლით. წყალდიდობა იცის გაზაფხულ-ზაფხულზე, წყალმცირობა - ზამთარში, წყალმოვარდნები - შემოდგომაზე. საშუალო წლიური ხარჯი 12,1 მ³/წმ. სოფ. ურავთან მდინარეზე აგებულია ჰესი. ქვემო დინებაში იყენებენ ხე-ტყის დასაცურავებლად.
სქოლიო
კატეგორია:რიონის შენაკადები კატეგორია:რაჭა-ლეჩხუმისა და ქვემო სვანეთის მხარის მდინარეები
ბრიქსის გრადუსი
ბრიქსის გრადუსი, °Bx (Brix) — უშუალოდ ბრიქსის არეომეტრის არეომეტრული გრადუსების რიცხვის ჩვენება, ან რეფრაქტომეტრზე მიღებული გარდატეხის მაჩვენებელი, რომელიც გამოხატავს ხსნარში საქაროზას პროცენტულ შემცველობას 20°C-ზე ან 20°C-ზე გადაანგარიშებით.
25°BX-იანი ხსნარი ნიშნავს, რომ ხსნარის 100 გრამში არის 25 გრამი საქაროზა და 75 გრამი წყალი.
ბრიქსი, ბოლინგი, პლატო
ბოლინგის სკალა შეიმუშავა გერმანელმა ქიმიკოსმა კარლ ბოლინგმა. იგი ემყარება საქაროზის მაჩვენებელს ხსნარის 17.5 °C კონცენტრაციაზე.
, სადაც p არის ხსნარის სიმკვრივე 20 °C ტემპერატურაზე.
, სადაც p არის ხსნარის სიმკვრივე 17.5 °C ტემპერატურაზე.
ეს სამი საზომი ხშირად გამოიყენება მონაცვლეობით, რადგანაც მათ შორის განსხვავება უმნიშვნელოა. ბრიქსი ძირითადად გამოიყენება ხილის წვენებისთვის, მეღვინეობის და შაქრის ინდუსტრიაში. პლატო გამოიყენება მწიფდება. ბოლინგი ჯერ კიდევ გვხვდება ძველ შაქრისმზომებში და გამოიყენება სამხრეთ აფრიკის ღვინის ქარხნის ინდუსტრიაში.
სქოლიო
კატეგორია:კვების მეცნიერება კატეგორია:მეღვინეობა კატეგორია:სიმკვრივის საზომი ერთეულები
მიეშკო I
მიეშკო I, მეჩისლავ I (Mieszko I, დ. დაახლ. 935 — გ. 25 მაისი 992, პოზნანი, პოლონეთი) — პოლონეთის ისტორიულად დადასტურებული პირველი მთავარი (960-992), პიასტების დინასტიის წარმომადგენელი. ნახევრადლეგენდარული თავადის ზემომისლის შვილი. დედის სახელი უცნობია. მის დროს დაიწყო პოლონეთის სამეფოს ჩამოყალიბება. ებრძოდა ლუტიჩებს პომორიესათვის, ბოჰემიას — სილეზიისა და მცირე პოლონეთისათვის. ბოჰემიის მთავარ ბოლესლავთან ერთად ცდილობდა საღვთო რომის იმპერიის დასუსტებას. 966 წელს შემოიღო ქრისტიანობა. 968 წელს დააარსა პირველი პოლონური საეპისკოპოსო ქალაქ პოზნანში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პოლონეთის მთავრები კატეგორია:დაბადებული 935 კატეგორია:გარდაცვლილი 25 მაისი კატეგორია:გარდაცვლილი 992 კატეგორია:პიასტები
ელის უოლტონი
ელის ლუიზა უოლტონი (Alice Louise Walton ელის ლუიზა უოლტონი; დ. 1949 წლის 7 ოქტომბერი) - ამერიკელი მილიარდერი, Walmart-ის დამაარსებლის სემ უოლტონისა და მისი მეუღლის ჰელენ უოლტონის ქალიშვილი. 2018 წლის მაისისთვის მისი ქონება 41,8 მილიარდ დოლარად შეფასდა. Forbes- ის სიაში ის გახდა 2018 წლის რიგით მეორე მდიდარ ქალთა შორის.
ბიოგრაფია
ელის უოლტონი დაიბადა 1949 წლის 7 ოქტომბერს, მაღაზიათა ქსელის Walmart- ის დამფუძნებლების, სემუელ მურ უოლტონისა და ჰელენ რობსონ უოლტონის ოჯახში. მან ბავშვობა გაატარა ნიუპორტში, არკანზასის შტატში გაატარა. მის გარდა ოჯახში იზრდებოდა სამი ბავშვი - რობი, ჯიმი და ჯონი.
საშუალო სკოლის წარმატებით დასრულების შემდეგ, იგი შევიდა თრინითის უნივერსიტეტში (სან ანტონიო, ტეხასი). აქ მან მიიღო ბაკალავრის ხარისხი ფინანსებსა და ეკონომიკაში. მან დაიწყო თავისი კარიერა ოჯახის კუთვნილ კომპანიაში. მოგვიანებით უოლტონი მუშაობდა თავმჯდომარის მოადგილედ და ხელმძღვანელობდა Arvest- ის ინვესტიციებთან დაკავშირებულ ყველა საქმიანობას. 1988 წელს ელის უოლტონმა დააფუძნა საკუთარი საინვესტიციო ფინანსური ორგანიზაცია Llama. იგი გახდა საკუთარი ბანკის პრეზიდენტი, ამავე დროს იყო თავმჯდომარე და აღმასრულებელი დირექტორი.მამის გარდაცვალების შემდეგ მან დახურა ბანკი და საცხოვრებლად გადავიდა ტეხასში, მილსაპის რანჩოში, სადაც დაიწყო ცხენების გამოყვანა.
უოლტონს ნახატების შეგროვება უყვარს. 2004 წელს, ნიუ – იორკის აუქციონზე, მან იყიდა 20 მილიონი აშშ დოლარის ღირებულების ნამუშევრები. 2005 წელს ელის უოლტონმა იყიდა პეიზაჟისტის აშერ ბრაუნ დიურანის ნახატების კოლექცია, ასევე შეიძინა ვინსლოუ ჰომეროსისა და ედვარდ გოპერის ნამუშევრები.
ელის უოლტონი ასევე აფინანსებს სამთავრობო პროექტებს, მათ შორისაა 1998 წელს ბენტონვილის აეროპორტის მშენებლობა, რომლის ერთ-ერთ ტერმინალს მისი სახელი მიენიჭა.
პირადი ცხოვრება
ელის უოლტონი პირველად დაქორწინდა 24 წლის ასაკში. ბანკირი ლუიზიანადან გახდა მისი რჩეული. მაგრამ მათი ქორწინება დიდხანს არ გაგრძელებულა და 2.5 წლის შემდეგ წყვილი დაშორდა. მეორედ უოლტონმა იქორწინა მუშაზე, რომელიც მათ სახლში საცურაო აუზს აშენებდა, თუმცა, ეს ქორწინება განქორწინებით დასრულდა. კატეგორია:ამერიკელი მილიარდერები კატეგორია:ამერიკელი ქველმოქმედები
გიგანტური ირემი
გიგანტური ირემი (Megaloceros giganteus) — ნამარხი ძუძუმწოვარი ცხოველი ირმისებრთა ოჯახისა. გარეგნულად ირემლაღის მსგავსია. ცხოვრობდა პლეისტოცენსა და ადრეულ ჰოლოცენში. ჰქონდა დიდი ტანი, ზემოთ ნიჩბის მსგავსად გაფართოებული რქები. ბინადრობდა ტენიან მდელოებზე. გავრცელებული იყო ევროპაში, აზიასა და ჩრდილოეთ აფრიკაში. გიგანტური ირმის ჩონჩხები ნაპოვნია ირლანდიის ტორფიანებში. ყოფილ სსრკ-ის შუა და სამხრეთ განედებში, ყირიმსა და ჩრდილოეთ კავკასიის ჩათვლით, აღმოჩენილია ჩონჩხის ნარჩენები. რიაზანისა და სვერდლოვსკის ოლქის მიდამოებში კი — მთლიანი ჩონჩხი.
ლიტერატურა
კატეგორია:ირმისებრნი
კარლო I მალატესტა
მინი|150პქ|კარლო I მალატესტა კარლო I მალატესტა (Carlo I Malatesta დ. ივნისი, 1368 — გ. 13 სექტემბერი, 1429) — იტალიელი კონდოტიერი ლომბარდიის ომების დროს, რიმინის ბატონი 1385–1429 და ბრეშიას ბატონი 1404-1410 წლებში. 1386 წელს იქორწინა ელიზაბეტა გონძაგაზე, მანტუის მარკიზის ლუიჯი III-ის ასულზე.
შვილები
ლიტერატურა
კატეგორია:დაბადებული 1368 კატეგორია:გარდაცვლილი 13 სექტემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1429
სალიპარტიანო
„სალიპარტიანო“ — ფეოდალური სამფლობელო ოდიშის (სამეგრელოს) სამთავროში. მოიცავს თანამედროვე მარტვილის მუნიციპალიტეტის დიდ ნაწილს. სალიპარტიანო თავდაპირველად ლიპარტიანთა ფეოდალურ გვარეულობის სამფლობელო იყო. გვარსახელი ლიპარტიანი ლიპარიტიდან მოდის. მკვლევართა ერთი ნაწილის აზრით, ეს ლიპარიტი უნდა ყოფილიყო ბაღუაშთა საგვარეულოს წარმომადგენელი, რომლისგანაც მოდიოდა ლიპარტიანთა გვარეულობა IX საუკუნიდან.
სხვა მოსაზრებით, ლიპარიანტთა გვარეულობას ლიპარიტ I-მა დადიანმა ჩაუყარა საფუძველი. დაახლოებით XVI საუკუნიდან სალიპარტიანო ოდიშის მთავრებმა მიიტაცეს და საუფლისწულო მამულად აქციეს. XVII საუკუნის დასაწყისში ლიპარტიანობა ოდიშის სამთავროს უმაღლესი მოხელის ტიტული გახდა, ხოლო სალიპარტიანო ეწოდა სამფლობელოს, რომელსაც ეს მოხელე ფლობდა. პირველ მოხელე ლიპარტიანად ლევან II დადიანის ბიძა გიორგი დადიანი გვევლინება. გიორგის სიკვდილის შემდეგ ლიპარტიანობას და სალიპარტიანოს ფლობდნენ მისი ძე ვამეყი, შემდეგში ვამეყის ძე გიორგი.
1673 წელს ლევან III დადიანმა ეს სახელი კაცია ჩიქოვანს უბოძა. კაციას სიკვდილის შემდეგ ლიპარტიანი გახდა მისი ძე გიორგი. 1714—1728 წლებში ლიპარტიანი იყო ბეჟან დადიანის ძმა შამადავლე, 1732-1754 — გიორგი დადიანი. 1799 წელს გრიგოლ დადიანმა სალიპარტიანო თავის მეტოქე ძმას — მანუჩარ II დადიანს — გადასცა. ოდიშის სამთავროს რუსეთის მფარველობაში შესვლის შემდეგ, 1805 წლის იანვარში, გრიგოლისა და მანუჩარის დედამ ანამ სალიპარტიანოს მანუჩარისათვის დატოვება სთხოვა მთავარმმართველს ციციანოვს, მაგრამ უარი მიიღო. სალიპარტიანო ოდიშის მთავრის სახასო მამულად გამოცხადდა, შემდეგ კი სამოურავოდ გადაეცათ თავად დგებუაძეებს.
ლიტერატურა
კატეგორია:სამეგრელოს (ოდიშის) სამთავრო კატეგორია:სათავადოები ფეოდალურ საქართველოში
იოანე XVII (პაპი)
მინი|მარჯვნივ|იოანე XVII იოანე XVII (Ioannes PP. XVII; ერისკაცობაში ჯოვანი სიკონე დ. ? — გ. 6 ნოემბერი, 1003) — რომის პაპი 1003 წლის მაის-დეკემბერში.
წარმოშობით რომაელი. ჰყავდა ცოლი და სამი შვილი, მის პაპად არჩევას მხარი დაუჭირა კრესცენცის გავლენიანმა გვარმა.
სქოლიო
კატეგორია:რომის პაპები კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით კატეგორია:გარდაცვლილი 6 ნოემბერი კატეგორია:გარდაცვლილი 1003
You Would Have Loved This
You Would Have Loved This ტარია ტურუნენის მეორე სოლო სინგლია. სიმღერა ეძღვნება დედამისს, რომელიც 2003 წელს გარდაიცვალა კიბოთი; სინგლი საახალწლო ალბომ Henkäys Ikuisuudesta-დანაა.
5 თაყვანისმცემელი ესწრებოდა სიმღერის ჩაწერის პროცესს, რადგან მათ გაიმარჯვეს ტარიას ინტერნეტ-ფორუმზე განთავსებულ კონკურსში "დღე ტარია ტურუნენთან ერთად".
სინგლი მხოლოდ 1.000 ცალიანი ტირაჟით გავრცელდა.
სიმღერების სია
1. You Would Have Loved This (Radio Version)
2. Walking In The Air (Classical version)
3. You Would Have Loved This (Single Version)
კატეგორია:ტარია ტურუნენის სიმღერები კატეგორია:2006 წლის სინგლები კატეგორია:კლასიკური სინგლები
დოლიძე
საკუთარი სახელი  დოლიძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
პაატაშვილი
საკუთარი სახელი პაატაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთს ჩამოთვლილთაგან:
კატეგორია:ქართული გვარები
ვარდების ომი
სამოქალაქო ომი ლანკასტერელთა გამარჯვებით დასრულდა, როდესაც რიჩმონდის გრაფმა ჰენრი ტუდორმა ბოსუორთის ბრძოლაში დაამარცხა რიჩარდ III და ინგლისის მეფე გახდა, რითაც ტიუდორთა 117 წლიან მმართველობას დაუდო საფუძველი.
ისტორია
ომის დაწყების მიზეზი ინგლისის მეფე ჰენრი-VI-ის (1422-1471) სისუსტე იყო. მან ვერ შესძლო თავიდან აერიდებინა 1453 წელს ასწლიან ომში დამარცხება და ამავდროულად დროდადრო შეშლილობის შეტევებს განიცდიდა. 1454 წელს ინგლისის პარლამენტმა ჰენრი-VI-ის სახელით მართვის სადავეები გადასცა იორკის ჰერცოგ რიჩარდს. 1455 წელს დაიწყო ინგლისის ისტორიაში ყველაზე დიდი ფეოდალური დაპირისპირება, ვარდების ომი. რამდენიმე დიდი ბრძოლის შემდეგ 1461 წელს, ჰენრი-VI შოტლანდიაში გაიქცა. გრაფ უორვიკის დახმარებითა და დიდი მხარდაჭერით ტახტი იორკმა მეფემ ედუარდ-IV (1461-1483) დაიკავა. მან 22 წელი იმეფა მაგრამ პირველი 10 წელი ლანკასტერებს ებრძოდა. 1470 წელს უორვიკ მეფის დამხმარეს მხარდაჭერით ჰენრი-VI-მ ტახტის დაბრუნება შესძლო, თუმცა 1471 წელს რიჩარდ გლოსტერის ჰერცოგმა მოკლა. ტახტი კვლავ ედუარდ-IV-ის ხელში აღმოჩნდა. 1475 წელს ედუარდმა ზავი დადო საფრანგეთთან. 1483 წელს სავარაუდოდ მისმა ძმამ რიჩარდ გლოსტერმა მოკლა. ტახტი კანონის თანახმად მემკვიდრეობით მიიღო მისმა ვაჟმა ედუარდ-V-მ, თუმცა იგი მხოლოდ 12 წლის იყო. მცირეწლოვნების გამო მან ვერ შესძლო ტახტის დაკავება. მისმა ბიძამ რიჩარდმა ედუარდი და მისი ძმა ტაუერში გადაიყვანა. ამის შემდეგ ისინი არავის უნახავს, სავარაუდოდ რიჩარდის ბრძანებით დახოცეს. რიჩარდმა დაიკავა ტახტი და გახდა რიჩარდ-III (1483-1485). ამან შეაშფოთა ლანკასტერები, მათ მეთაურად რიჩმონდის გამგებელი ჰენრი ტიუდორი აირჩიეს და რიჩარდს დაუპირისპირდნენ. 1484 წელს ჰენრიმ 4000 კაციანი ლაშქრით საფრანგეთიდან შეუტია. 1485 წლის 1 აგვისტოს ბოსუორთის ბრძოლისა და რიჩარდის სიკვდილით დასჯის შემდეგ ლანკასტერებმა გამარჯვება იზეიმეს. ჰენრი ტიუდორი მეფედ აკურთხეს. ჰენრი-VII-მ (1485-1509) ცოლად ედუარდ-IV-ის ქალიშვილი ელიზაბედ იორკი შეირთო და შეარიგა ლანკასტერები და იორკები.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ინგლისის ომები კატეგორია:სამოქალაქო ომები კატეგორია:ომი კატეგორია:XV საუკუნის ომები კატეგორია:ინგლისის ისტორია
Haedropleura pygmaea
Haedropleura pygmaea — მოლუსკების ტიპის მუცელფეხიანთა კლასის ერთ-ერთი წარმომადგენელი. მიეკუთვნება Turridae-ს ოჯახს.
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
გალეოტო რობერტო მალატესტა
გალეოტო რობერტო მალატესტა (Galeotto Roberto Malatesta) (დ. 1411 — გ. 1432) — იტალიელი კონდოტიერი. ის იყო რიმინის ბატონის პანდოლფო III მალატესტას შვილი, რომლის ადგილიც შემდეგ თავად დაიკავა. 1427 წელს 16 წლის ასაკში მან ჰერცოგ ნიკოლო III დ’ესტეს ასულ მარგერიტა დ'ესტეზე იქორწინა. გალეოტო რობერტოს მემკვიდრე არ დარჩენია.
ინტერნეტ-რესურსები
კატეგორია:გარდაცვლილი 1432
სან-მიგელ-დე-ასაპის არქეოლოგიისა და ანთროპოლოგიის მუზეუმი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს მუზეუმები
იანოშ ადერი
იანოშ ადერი (János Áder) (დ. 9 მაისი, 1959)— უნგრელი სახელმწიფო და პოლიტიკური მოღვაწე. ევროპარლამენტის დეპუტატი. უნგრეთის პრეზიდენტი. მოვალეობის შესრულებას შეუდგა 2012 წლის 10 მაისს.
სქოლიო
კატეგორია:უნგრეთის პრეზიდენტები კატეგორია:დაბადებული 9 მაისი კატეგორია:დაბადებული 1959
თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტი
თბილისის ალექსანდრე პუშკინის სახელობის პედაგოგიური ინსტიტუტი — 1935 წელს დაარსებული ორწლიანი სამასწავლებლო ინსტიტუტი. 1946 გადაკეთდა სახელმწიფო პედაგოგიურ ინსტიტუტად. საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდეგ კი გადაკეთდა სულხან-საბა ორბელიანის სახელობის უნივერსიტეტად. 2006 წელს იგი შეუერთდა ილია ჭავჭავაძის სახელობის სახელმწიფო უნივერსიტეტს.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს უმაღლესი სასწავლებლები
დონდუა
საკუთარი სახელი  დონდუა შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
*
ანდრია მერზლიკინი
ანდრია ილიას ძე მერზლიკინი (Мерзликин, Андрей Ильич; დ. 24 მარტი 1973) — რუსი კინოსა და თეატრის მსახიობი.
ბიოგრაფია
ანდრია მერზლიკინი დაიბადა 1973 წლის 24 მარტს ქალაქ კოროლიოვში. სკოლის დამთავრების შემდეგ გადაწყვიტა პროფესიად კოსმოსური მანქანათმშენებლობა აერჩია. შედეგად დაეუფლა რადიოტექნიკას, თუმცა ამ მიმართულებით მას არ უმუშავია. 1990-იანი წლების დასაწყისში ქვეყანა ეკონომიკურმა და პოლიტიკურმა კრიზისმა მოიცვა და კოსმოსური მიმდინარეობა გარკვეული დროით მივიწყებულ იქნა. ამიტომ მერზლიკინმა შეცვალა თავის პირვანდელი გადაწყვეტილება და ამიერიდან პროფესიად ეკონომისტობა აირჩია.
პარალელურად სწავლობდა ს. გერასიმოვის სახელობის სახელმწიფო კინემატოგრაფიულ უნივერსიტეტში. სწავლების პერიოდში მონაწილეობა მიიღო მოკლემეტრაჟიან ფილმში „როგორ გავატარე ზაფხული“. თავდაპირველად მერზლიკინი შეუჩნეველი რჩებოდა, თუმცა გარემოება მას შემდეგ შეიცვალა, როდესაც 2003 წელს გამოვიდა გახმაურებული კინოფილმი „ბუმერი“, სადაც დიმონის სახე განასახიერა.
2003-2006 წლებში პერიოდში მერზლიკინმა მრავალრიცხოვან ფილმებსა თუ სერიალებში მიიღო მონაწილეობა. მისი კინოროლებიდან აღსანიშნავია ასევე: „ცხელი ამბები“, „ბუმერი 2“, „დაკარგულები“ და სხვა.
540
თარიღი უცნობია
''
*
ესპანეთის პრიმერა დივიზიონი 2011-2012
ლა ლიგა 2011-2012 — ლა-ლიგის რიგით 81 გათამაშება. დაიწყო 2011 წლის 27 აგვისტოს და 2012 წლის 13 მაისს დასრულდა. ჩემპიონობა ვადამდე მოიპოვა მადრიდის „რეალმა", რომლისთვისაც ეს 32-ე ტიტულია ისტორიაში.
ლევან პაატაშვილი
ლევან პაატაშვილი (დ. 12 მარტი, 1926, თბილისი, — გ. 24 იანვარი, 2023) — ქართველი კინოოპერატორი, საქართველოს სახალხო არტისტი (1979).
დაამთავრა მოსკოვის საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის კინოსაოპერატორო ფაკულტეტი 1954 წელს. 1978-1981 წლებში იყო მოსკოვის საკავშირო კინემატოგრაფიის ინსტიტუტის, 1981-1988 წლებში — შოთა რუსთაველის სახელობის თბილისის თეატრალური ინსტიტუტის პედაგოგი. 1980 წლიდან კინოსტუდია „ქართული ფილმის“ ოპერატორი. დამდგმელი ოპერატორია ფილმებისა: „სხვისი შვილები“ (რეჟისორი: თენგიზ აბულაძე, 1958), „დღე უკანასკნელი, დღე პირველი“ (რეჟისორი: სიკო დოლიძე, 1959), „თოჯინები იცინიან“ (რეჟისორი: ნიკოლოზ სანიშვილი, 1961), „ცისფერი მთები ანუ დაუჯერებელი ამბავი“ (რეჟისორი: ელდარ შენგელაია, 1983), „კედელი“ (რეჟისორი: ზაზა ბუაძე, 1991) და სხვ. დაჯილდოებული იყო სსრკ სახელმწიფო (1985) და საქართველოს სსრ მინისტრთა საბჭოს პრემიებით (1986). ავტორია ავტობიოგრაფიული წიგნისა „ნახევარი საუკუნე ლეონარდოს კედელთან“ (2006). გარდაიცვალა 2023 წლის 24 იანვარს, 96 წლის ასაკში.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1926 კატეგორია:დაბადებული 12 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 2023 კატეგორია:გარდაცვლილი 24 იანვარი კატეგორია:ქართველი კინოოპერატორები კატეგორია:თბილისში დაბადებულები კატეგორია:საქართველოს სსრ-ის სახალხო არტისტები
სენტ-ანტონი
სენტ-ანტონი (St. Anthony) — ქალაქი აშშ-ში. მდებარეობს აიდაჰოს შტატში, ფრემონტის ოლქში. 2010 წლის მონაცემებით ქალაქის მოსახლეობა შეადგენს 3542 კაცს.
იხილეთ აგრეთვე
კატეგორია:აიდაჰოს ქალაქები
დუმბაძე (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი  დუმბაძე შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
კატეგორია:ქართული გვარები
ოდ ჰასელი
სქოლიო
კატეგორია:ნორვეგიელი ქიმიკოსები
ეგნატაშვილი (მრავალმნიშვნელოვანი)
საკუთარი სახელი ეგნატაშვილი შეიძლება აღნიშნავდეს ერთ-ერთ შემდეგ პიროვნებათაგანს:
მიმი ფარინა
მარგარიტა მიმი ბაეზ ფარიშა (Margarita Mimi Baez Fariña; დ. 30 აპრილი, 1945 წელს, პალო ალტო, კალიფორნია, აშშ - გ. 18 ივლისი, 2001 წელი, მილ ვეილი, კალიფორნია, აშშ) - იყო ამერიკელი მომღერალი, კომპოზიტორი და აქტივისტი, შოტლანდიელი დედისა და მექსიკელ-ამერიკელი ფიზიკოსი ალბერტ ბაეზის სამი ქალიშვილიდან უმცროსი.
ადრეული ცხოვრება
მარგარიტა მომღერალი და აქტივისტი ჯოან ბაეზის უმცროსი და იყო. ფარიანას მამა, ფიზიკოსი, რომელიც სტენფორდის უნივერსიტეტთან და MIT– თან იყო დაკავშირებული, ხშირად გადადიოდა მისი ოჯახის სამუშაო დავალებების გამო, მუშაობდა შეერთებულ შტატებში და საერთაშორისო ადგილებში. მან ისარგებლა ცეკვისა და მუსიკის გაკვეთილებით და მიიღო გიტარა, შეუერთდა 1960-იანი წლების ამერიკული ხალხური მუსიკის აღორძინებას.
კარიერა
1974 წელს ფარინამ დააარსა პური და ვარდები, არაკომერციული კოოპერატიული ორგანიზაცია, რომელიც შექმნილია უფასო მუსიკისა და გასართობი დაწესებულებებისთვის: ციხეებში, საავადმყოფოებში, არასრულწლოვანთა დაწესებულებებსა და მოხუცთა თავშესაფრებში. თავდაპირველად ის სან-ფრანცისკოს ყურის რაიონში აქტიურობდა, მაგრამ მოგვიანებით, ქვეყნის მასშტაბით. ის კვლავ არის ბიზნესში, წელიწადში 500 შოუს წარმოებით. ორგანიზაციის სახელი დაარქვეს "პური და ვარდები", ჯეიმზ ოპენჰეიმის 1911 წლის პოემის მიხედვით, რომელიც ჩვეულებრივ ასოცირდება ტანსაცმლის მუშათა გაფიცვასთან დაკავშირებით ლოურენსში, მასაჩუსეტსის შტატში. მიუხედავად იმისა, რომ იგი შემდგომ წლებშიც მღეროდა, 1985 წელს ალბომი გამოუშვა და სპორადულად გამოდიოდა, ფარინამ უმეტესი დრო დაუთმო პურისა და ვარდების მართვას. გასული საუკუნის 80-იანი წლების ბოლოს, იგი პიტ სირსის გუნდთან ერთად ითამაშა სხვადასხვა სახის შეღავათებით და საპროტესტო კონცერტებით. მრავალი კონცერტი ეხებოდა ადამიანის უფლებების საკითხებს ცენტრალურ ამერიკაში, განსაკუთრებით აშშ-ს მიერ მხარდაჭერილ სამოქალაქო ომებში გვატემალასა და სალვადორში. ერთხელ ისინი კალიფორნიაში, კონკორდის საზღვაო იარაღის ცენტრის გარეთ, მიტოვებულ სარკინიგზო ლიანდაგზე თამაშობენ. სამხედრო პოლიციის გარემოცვაში, ფარინამ და სირსმა შოუ გამართეს იმ ადამიანებისთვის, რომლებიც აპროტესტებენ აშშ-ს იარაღს ელ-სალვადორში სამთავრობო ჯარების გადაზიდვისთვის. 1986 წელს მან დრო გამოყო საკუთარი ალბომის Mimi Fariña Solo ჩასაწერად. ფარიშამ გამოიყენა კავშირები ხალხთა საზოგადოებასთან, რათა დახმარებოდა მას პურის და ვარდების ფოკუსირებაში, მათ შორის პიტ სიგერი, პოლ უინტერი, ოდეტა, ჯუდი კოლინზი, თაჯ მაჰალი, ლილი ტომლინი, კარლოს სანტანა და ბონი რეიტი და სხვები. 2000 წელს პურმა და ვარდებმა მოიყვანეს შემსრულებლები, რომლებიც ასრულებდნენ 500-ზე მეტ კონცერტს 82 დაწესებულებაში.
პირადი ცხოვრება
ფარინამ 1963 წელს გაიცნო რომანისტი, მუსიკოსი და კომპოზიტორი რიჩარდ ფარინა, როდესაც ის 17 წლის იყო იქორწინა პარიზში. ორივე თანამშრომლობდა მრავალ გავლენიან ფოლკლორულ ალბომზე, განსაკუთრებით აღსანიშნავია დღესასწაულები რუხი დღისთვის (1965) და Reflections in a Crystal Wind (1966), ორივე Vanguard Records- ში. რიჩარდ ფარინას გარდაცვალების შემდეგ 1966 წელს (მიმის ოცდამეერთე დაბადების დღეს) მოტოციკლეტის ავარიის შედეგად, მიმი გადავიდა სან ფრანცისკოში, სადაც იგი მოღვაწეობდა, როგორც მომღერალი, კომპოზიტორი, მოდელი, მსახიობი და აქტივისტი. იგი გამოდიოდა სხვადასხვა ფესტივალებსა და კლუბებში მთელს ყურის არეალში, მათ შორის Big Sur Folk Festival, Matrix და მშიერი მე. მიმიმ იმღერა როკ ჯგუფში მხოლოდ ალტერნატივა და მისი სხვა შესაძლებლობები. 1967 წელს ფარიჩა შეუერთდა სატირულ კომედიურ დასს, სახელწოდებით კომიტეტი. იმავე წელს, ის და მისი და ჯოან ბაეზი დააკავეს მშვიდობიანი დემონსტრაციის დროს, სადაც ისინი დროებით მოათავსეს სანტა რიტას ციხეში, დააპატიმრეს ტყვეობის გამოცდილება მისთვის. 1968 წელს მიმი დაქორწინდა მილან მილვინზე და განაგრძო სპექტაკლი, ზოგჯერ ჩაწერა და ტურნეს დასთან ჯოანთან ან ფოლქსინგერ ტომ ჯანსთან ერთად, რომელთანაც მან 1971 წელს ჩაწერა ალბომი სახელწოდებით Take Heart. მიმი და მილანი დაშორდნენ 1971 წელს. მის მიერ დაწერილ სიმღერებს შორისაა "მშვიდი დილით (ჯენის ჯოპლინისთვის)", რომელიც მისმა დას ჩაწერა და გამოუშვა 1972 წელს ალბომში Come from the Shadows. სიმღერა ასევე შედის არაერთ კომპოზიციაში, მათ შორის ჯოან ბაეზის 'Greatest Hits'. 1973 წლისთვის მიმის სთხოვეს თან გაეყვანა თავისი დის ჯოანი და ბ.ბ.კინგი, როდესაც მათ იმღერეს პატიმრებისთვის Sing Sing ციხეში. ამ გამოცდილებამ, 1967 წელს მის დაპატიმრებასთან ერთად, მას სურვილი გაუჩინა, რომ უფრო მეტი გააკეთოს მათთვის, ვინც დაწესებულებაშია.
ფარინა ნეიროენდოკრინული კიბოთი გარდაიცვალა საკუთარ სახლში კალიფორნიაში, 2001 წლის 18 ივლისს, 56 წლის ასაკში.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 30 აპრილი კატეგორია:დაბადებული 1945 კატეგორია:ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XX საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:XXI საუკუნის ამერიკელი მომღერლები კატეგორია:ფემინისტი მუსიკოსები კატეგორია:პოპ-მუსიკა
ცუგის კანტონი
კანტონის ადრეული ისტორია პრაქტიკულად მის დედაქალაქ ცუგთანაა დაკავშირებული. შვეიცარიის კონფედერაციის შემადგენლობაში 1352 წელს შევიდა.
ცუგის კანტონის მიწების უდიდესი ნაწილი პროდუქტიულად მიიჩნევა. მდებარეობს ბორცვიან პლატოზე. ფართობის საკმაოდ დიდ ნაწილს იკავებს ცუგისა და აგერის ტბები. უმაღლესი წერტილი ზღვის დონიდან 1 205 მეტრითაა დაცილებული.
2011 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 113 597 ადამიანს შეადგენს და მათი უდიდესი ნაწილი გერმანულენოვანია; 62% კათოლიკეა, 18% პროტესტანტი.
მრავალი კომპანიას კანტონის დედაქალაქ ცუგში მხოლოდ სათავო ოფისი აქვს განთავსებული, რაც იმითაა განპირობებული, რომ ქალაქში ერთ-ერთი ყველაზე დაბალი გადასახადებია მთელს შვეიცარიაში. განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს ვაჭრობას. ეკონომიკურ არეალებში მრავლადაა საშუალო და მცირე ბიზნესი.
სქოლიო
კატეგორია:შვეიცარიის კანტონები
Haedropleura secalinum
სქოლიო
კატეგორია:მუცელფეხიანები
თბილისის პედაგოგიური (საპედაგოგიო) ინსტიტუტი
თბილისის პედაგოგიური (საპედაგოგიო) ინსტიტუტი დაარსდა თბილსისის სახელმწიფო უნივერსიტეტთან 1919 წელს (თბილისის სამასწავლებლო სკოლის ბაზაზე). ინსტიტუტში სწავლება 4-წლიანი იყო და ორი საფეხურისაგან შედგებოდა: ორი წელი განკუთვნილი იყო დაწყებითი და არასრული საშუალო სკოლების მასწავლებელთა მოსამზადებლად, ხოლო სრული 4-წლიანი კურსი კი ითვალისწინებდა საშუალო სკოლების მასწავლებელთა მომზადებას. მისაღები გამოცდებია საფუძველზე ინსტიტუტში ირიცხებოდნენ საშუალო სკოლისა და მასთან გათანაბრებული სასწავლებლების კურსდამთავრებულები. ინსტიტუტის დირექტორი იყო პროფესორი დ. უზნაძე. 1921 წელს თბილისის პედაგოგიური ინსტიტუტი გადაკეთდა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის პედაგოგიური ფაკულტეტის ინსტიტუიტად, ხოლო 1923 წელს დაიხურა და მისი სტუდენტები ჩაირიცხნენ თსუ-ის პედაგოგიური ფაკულტეტის შესაბამის კურსებზე.
ლიტერატურა
კატეგორია:საქართველოს უმაღლესი სასწავლებლები
სანტიაგოს თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი
მინი|მარჯვნივ|250პქ|სანტიაგოს თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი სანტიაგოს თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი (Museo de Arte Contemporáneo de Santiago) – თანამედროვე ხელოვნების მუზეუმი სანტიაგოში, ჩილე. დაარსდა 1947 წლის 15 აგვისტოს. მუზეუმის პირველი დირექტორი იყო მარკო ბონტა (1949-1962). ამჟამად მუზეუმს 1998 წლიდან ხელმძღვანელობს ფრანსისკო ბრუგნოლი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩილეს მუზეუმები
დევიდ ჯულიუსი
დევიდ ლეი ჯულიუსი (David Jay Julius; დ. 4 ნოემბერი, 1955, ბრუკლინი, ნიუ-იორკი, აშშ) — ამერიკელი ფიზიოლოგი. ცნობილია თავისი შრომებით ტკივილისა და ტემპერატურის შეგრძნებების მოლეკულური მექანიზმების შესახებ. ჯულიუსის მიერ TRPV1-ის სახელწოდებით ცნობილი რეცეპტორის აღმოჩენამ, ასევე მისმა შემდგომა კვლევებმა ტემპერატურის აღქმის მოლეკულური საფუძვლების შესახებ, ნათელი მოჰფინა ადამიანის ნერვული სისტემის მიერ სითბოს, სიცივისა და ტკივილის მგრძნობელობის ბევრ ფუნდამენტურ საკითხს. 2021 წელს, ლიბანელ-ამერიკელ მეცნიერ არდემ პატაპუტიანთან ერთად, ჯულიუსი გახდა ნობელის პრემიის ლაურეატი ფიზიოლოგიისა და მედიცინის დარგში.
ბიოგრაფია
მინი|left|2021 წლის ნობელია პრემია: ტემპერატურის და შეხების მგრძნობელობის მოლეკულური საფუძვლები. დევიდ ჯულიუსი წარმოშობით რუსეთიდან ემიგრირებული აშკენაზი ებრაელების ოჯახიდანაა. ის 1955 წელს დაიბადა ბრუკლინში (ბრაიტონ-ბიჩის რაიონი) და 1977 წელს დაამთავრა მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტი. 1984 წელს მან დოქტორის წოდება მოიპოვა ბერკლის კალიფორნიის უნივერსიტეტში, სადაც ჯულიუსი საფუარის სოკოებში ცილების (პეპტიდების) გამომუშავების საკითხებზე მუშაობდა. ჯულიუსმა შემდგომი სამეცნიერო მოღვაწეობა კოლუმბიის უნივერსიტეტში განაგრძო. თავის კვლევებში ის იყენება გენური კლონირების ტექნოლოგიებს და გამოავლინა სეროტონინის რეცეპტორების ოჯახის გენები. 1989 წელს ჯულიუსი კალიფორნიის უნივერსიტეტის (სან-ფრანცისკო) გუნდს შეუერთდა.
კალიფორნიის უნივერსიტეტში მუშაობისას ჯულიუსის ძირითადი სამეცნიერო ინტერესი იონური არხები და სომატური მგრძნობელობის, განსაკუთრებით, ტკივილის აღქმის მოლეკულური მექანიზმები იყო. ამ დროისთვის უკვე აღმოჩენილი იყო კაპსაიცინი — ნივთიერება, რომელიც წითელი წიწაკის შემადგებლობაში შედის და იწვევს დამახასიათებელ წვის შეგრძნებას, თუმცა უცნობი იყო ის ნერვული დაბოლოება (რეცეპტორი), რომელთანაც კაპსაიცინი ურთიერთქმედებს. გენური კლონირების სტრატეგიის გამოყენებით, ჯულიუსმა გამოავლინა კანის რეცეპტორი, რომელიც პასუხობს სითბურ გამღიზიანებელს. შემდეგ მან მოახერხა ამ რეცეპტორთან დაკავშირებული მოლეკულის იზოლირება; დაადასტურა, რომ ის იონურ არხს წარმოადგენდა და მას TRPV1 (ინგლ. transient receptor potential cation channel subfamily V member 1, „გარდამავალი რეცეპტორული პოტენციალის კათიონური არხი, ქვეოჯახი V, წევრი 1“) უწოდა.
ჯულიუსის შემდგომდროინდელმა კვლევებმა წვლილი შეიტანა სხვა თბომგრძნობიარე იონური არხების აღმოჩენაში. მათ გარდამავალი რეცეპტორული პოტენციალის (TRP) არხების ოჯახი ეწოდა. მათ შორისაა ჯულიუსის მიერ აღწერილი TRPM8, პირველი რეცეპტორი, რომელიც აღმოჩნდა, რომ პასუხისმგებელი იყოს სიცივის შეგრძნებაზე. ამ კვლევებმა მნიშვნელოვნად შეუწყო ხელი იმის გააზრებას, თუ როგორ წარმოიქმნება ტემპერატურის აღქმის ელექტრული სიგნალები ადამიანის ნერვულ სისტემაში. 2021 წელს ჯულიუსმა და არდემ პატაპუტიანმა ნობელის პრემია მიიღეს. გარდა ამისა, ჯულიუსი დაჯილდოებულია ბუნებისმეტყველებასა და მედიცინაში შოუს პრიზით (2010), კანადის გერდნერის საერთაშორისო ჯილდოთი (2017), ნეირომეცნიერებაში კავლის პრიზით (2020, პატაპუტიანთან ერთად) და ბუნებისმეტყველებაში „გარღვევის პრიზით“ (2020). ის ასევე არჩეულია აშშ მეცნიერებათა ეროვნული აკადემიის წევრად (2004) და ჰოვარდ ჰიუს სამედიცინო ინსტიტუტის მზრუნველთა საბჭოს წევრად (2021).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 1955 კატეგორია:დაბადებული 4 ნოემბერი კატეგორია:ამერიკელი ფიზიოლოგები კატეგორია:კალიფორნიის უნივერსიტეტის (ბერკლი) კურსდამთავრებულები კატეგორია:ამერიკელი ნობელის პრემიის ლაურეატები კატეგორია:ნობელის პრემიის ლაურეატები ფიზიოლოგიასა და მედიცინაში კატეგორია:მასაჩუსეტსის ტექნოლოგიის ინსტიტუტის კურსდამთავრებულები
ალექს გარსია
ალეხანდრო 'ალექს' გარსია კასანასი (დ.14 იანვარი, 1970, ბარსელონა) — ვეტერანი ესპანელი ფეხბურთელი, პოზიციით ცენტრალური მცველი, შემდგომში მწვრთნელი.
მას კონტრაქტი ჰქონდა ბარსელონასთან ადრეულ კარიერაში, თუმცა პირველ გუნდში იშვიათად ხვდებოდა, მაგრამ გამოირჩეოდა შედარებით დაბალი ლიგის გუნდებში, ლა ლიგაში გამოჩნდა რაიო ვალეკანოსთან ერთად.
მოგვიანებით გარსია მუშაობდა მწვრთნელად მის პირველ გუნდში (ახალგაზრდობის).
სათამაშო კარიერა
დაიბადა ბარსელონაში, კატალონია. 14 წლის ასაკში ჩაირიცხა ბარსელონას ახალგაზრდულ აკადემიაში. მან გაატარა 2 მთლიანი სეზონი სეგუნდა დევიზიონში B გუნდთან ერთად.
1990–91 წლის სეზონში გარსიამ ითამაშა სამი მატჩი ბლაუგრანას შემადგენლობაში: ორივე მატჩი ესპანეთის სუპერთასის 1990 წლის სეზონის შეხვედრაში მადრიდის რეალის წინააღმდეგ (პირველი თამაში 0–1 წააგეს, მეორე კი 1–4 დათმეს სანტიაგო ბერნაბეუზე, ორივე შემთხვევაში გარსიამ მთლიანი 90 წუთი დაჰყო მოედანზე .ასევე 28 წუთი ითამაშა 3–2 გასვლაზე მოგებულ მატჩში დინამო კიევის წინააღმდეგ, უეფა–ს თასების მფლობელთა თასის შეხვედრაში, მას შემდეგ რაც შეცვლაზე შემოვიდა მიქაელ ლაუდრუპის ნაცვლად. 1993 წელს კარიერა განაგრძო რაიო ვალეკანოსა და პალამოსში, ორივე გუნდი დაქვეითდა ლა ლიგიდან, ერთადერთი სეზონი, რომელშიც ამ გუნდებთან ერთად უმაღლეს ლიგაში ასპარეზობდა იყო 1993–94 წლების.
ხუთი სეზონი გაატარა სეგუნდა დივიზიონი B-ში, გუნდებთან: კადისი, გრანადა და გიმნასტიკთან ერთად, ბოლო სეზონი კი გაატარა მისი მშობლიური რეგიონის მოყვარულთა კლუბ კორნელიაში. კარიერა დაასრულა 2001 წელს 31 წლისამ.
სამწვრთნელო კარიერა
სათამაშო კარიერის დასრულებისთანავე გარსიამ ხელი მიჰყო მწვრთნელობას, მისი პირველი სამწვრთნელო სამსახური იყო ბარსელონას ახალგაზრდული გუნდი. 2011 წლის ივნისის ბოლოს, მას შემდეგ რაც 2 წელი გავიდა ბარსელონიდან წამოსვლიდან, დაინიშნა თბილისის დინამოს მთავარ მწვრთნელად, შეცვალა კახა კაჭარავა.
2012 წლის იანვარში კლუბის ხელმძღვანელობამ, მას მერე რაც დინამომ წააგო ამხანაგური მატჩი შვეიცარიულ იანგ ბოიზთან გადაწყვიტა გარსია თანამდებობიდან მოეხსნა და მის მაგივრად გიორგი დევდარიანი დაინიშნა.
სქოლიო
კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 1970 კატეგორია:ბარსელონის ფეხბურთელები კატეგორია:თბილისის დინამოს მწვრთნელები კატეგორია:ესპანელი ფეხბურთის მწვრთნელები კატეგორია:რაიო ვალიეკანოს ფეხბურთელები კატეგორია:გრანადის ფეხბურთელები კატეგორია:კადისის ფეხბურთელები კატეგორია:ტარაგონის ხიმნასტიკის ფეხბურთელები კატეგორია:დაბადებული 14 იანვარი
ელგუჯა მაკარაძე
ელგუჯა მაკარაძე (დ. 30 იანვარი, 1963, სოფელი ოლადაური, შუახევის რაიონი — გ. 6 იანვარი, 2022) — ქართველი პოლიტიკოსი, ფილოლოგი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაბადებული 30 იანვარი კატეგორია:დაბადებული 1963 კატეგორია:გარდაცვლილი 6 იანვარი კატეგორია:გარდაცვლილი 2022 კატეგორია:საქართველოს VI მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:საქართველოს VII მოწვევის პარლამენტის წევრები კატეგორია:თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულები კატეგორია:შუახევის მუნიციპალიტეტში დაბადებულები ელგუჯა