cyanic-selkie/wikianc huggingface dataset:
ირმის რქა (მთა)
არქეოლოგიური გათხრების შედეგად, რომელსაც საქართველოს ეროვნული მუზეუმი ახორციელებს (ხელმძღვანელი გიორგი ჩილინგარაშვილი ) აღმოჩენილია სადგრის ფრაგმენტები, თიხის ჭურჭელი, ხელსაფქვავები, თიხის მცირე ზომის ფიგურები, ობსიდიანის, კაჟისა და ქალცედონისაგან დამზადებული ნამგლის ჩასართები და ისრის პირები.
2021 წელს არქეოლოგიურ ძეგლს მიენიჭა კულტურული მემკვიდრეობის უძრავი ძეგლის სტატუსი.
სქოლიო
კატეგორია:ადიგენის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები
პოოლის დეპარტამენტი
პოოლის დეპარტამენტი (Pool) — კონგოს რესპუბლიკის ერთ-ერთი დეპარტამენტი. დასავლეთით ესაზღვრება ბუენზის დეპარტამენტს, ჩრდილო-დასავლეთით ლეკუმუს დეპარტამენტს, ჩრდილოეთით პლატოს დეპარტამენტს, სამხრეთ-აღმოსავლეთით ქვეყნის დედაქალაქ ბრაზავილს, აღმოსავლეთით და სამხრეთით კონგოს დემოკრატიულ რესპუბლიკას. ფართობი — 33 955 კმ². 2010 წლის მონაცემებით დეპარტამენტის მოსახლეობის რაოდენობა შეადგენს 436 786 ადამიანს. სიმჭიდროვე — 12,86 ად./კმ². ბუნებრივი ნამატი — 2,94 %. ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი კინკალა.
მოსახლეობა
მოსახლეობის რაოდენობის ცვლილებათა დინამიკა:
ადმინისტრაციული დაყოფა
პოოლის დეპარტამენტი დაყოფილია 13 ოლქად :
სქოლიო
კატეგორია:კონგოს რესპუბლიკის დეპარტამენტები
ებრუ იოზქანი
ებრუ იოზქანი (Ebru Özkan; დ. 18 ნოემბერი 1978, ანკარა, თურქეთი) — თურქი მოდელი და მსახიობი. ქართველი მაყურებლისთვის ცნობილი გახდა სერიალიდან „ნამსხვრევები“.
ადრეული ცხოვრება და განათლება
ებრუ იოზქანი დაიბადა 1978 წლის 18 ნოემბერს, ანკარაში. ოჯახში სულ 4 და-ძმა არიან (3 და 1 ძმა). ებრუ ყველაზე უმცროსია. მან დაამთავრა ბილკენტის უნივერსიტეტი, სადაც 21 წლიდან 25 წლამდე სწავლობდა, ხოლო შემდგომ კი ჩააბარა ანკარის უნივერსიტეტში, სადაც სწავლობდა თურქული ენის, გეოგრაფის, ისტორისა და თეატრალურის ფაკულტეტზე. მისი მიზანი გამხდარიყო მსახიობი ჯერ კიდევ პატარა ასაკიდან დაიწყო ამიტომ უნივერსიტეტში სწავლისას მან დაიწყო მონაწილეობის მიღება თეატრალურ დადგემბში, მან მონაწილეობა მიიღო რომეო და ჯულიეტა-ში სადაც „ჯულიეტა“ განასახიერა.
კარიერა
ებრუს დებიუტი სატელევიზიო შოუში შედგა 2006 წელს „ზამთრის ზღაპარი“, სადაც მელისა განასახიერა. მისმა სილამაზემ და დამაჯერებელმა თამაშმა პროდიუსერებისა და რეჟისორების ყურადღება მიიქცია და მის ცხოვრებაში ახალი ეპიზოდი დაიწყო. სთავაზობდნენ სხვადასხვა საპნის ოპერებში მონაწილეობას, თეატრიდან ის დიდ კინოში გადმოინაცვლა.
2010 წელს მან მონაწილეობა მიიღო სერიალში „ჩინარის ხე“, სადაც განასახიერა ბერინი მას პარტნიორობა გაუწია ნურგულ იეშილჩამ და ასევე ნეჯათ იშლერმა.
სერიალმა „როლი ჩემს ცხოვრებაში“ ებრუს ნამდვილი წარმატება მოუტანა. აქედან დაიწყო ებრუს კარიერული წინსვლა, რასაც მოჰყვა 2014 წელს საკმაოდ ცნობილი ფილმის „უბის წიგნაკი“-ის თურქული ვერსია სადაც სუნას პერსონაჟი განასახიერა. 2014 წელს, მისი მონაწილეობით გამოვიდა სერიალი „ნამსხვრევები“ სადაც დილარა გურფინარის როლი შეასრულა, მან პარტნიორობა ერკან პეტეკაიასა და ბარიშ ფალაის გაუწია. მათი ერთობლივი პროექტი საოცრად პოპულარული გახდა და ის არაერთმა უცხო ქვეყანამ შეისყიდა. გარდა ამისა, სერიალმა მრავალი ჯილდო აიღო როგორც საუკეთესო საპნის ოპერა და წარდგენილიც იყო Golden Butterfly Awards-ზე, „ნამსხვრევები“ ინდონეზიაში ყველაზე რეიტინგულ სერიალად გამოცხადდა. უკანასკნელმა სერიებმა რეიტინგის პიკს მიაღწიეს, ქართველმა მაყურებელმა სწორედ ამ სერიალით გიცნო ებრუ, ებრუმ ამ როლით მიიღო ჯილდო როგორც საუკეთესო მსახიობი დრამა ჟანრში, თამამად ჩაცმულობამ კი მას ერთ-ერთი თურქი სექს სიმბოლოს სახელი მიანიჭა.
2015 წელს მონაწილეობა მიიღო ფილმში „ქარის მოგონებები“ სადაც პარტნიორობა ტუბა ბუიუკუსტუნს და მის მეუღლეს ონურ საილაკს გაუწია ფილმის გადაღება 4 ქვეყანაში მიმდინარეობდა თურქეთში, გერმანიაში, საფრანგეთში და საქართველოში. Montreal Türk Filmleri awards-ზე კი საუკეთესო თურქული ფილმის ტიტული მიენიჭა. დღესდღეობით ებრუ არის ერთ-ერთი ცნობილი მსახიობი თურქეთში, რომელსაც ქვეყნის საზღვრებს გარეთაც იცნობენ.
პირადი ცხოვრება
ებრუ იოზქანი 2013 წლიდან ურთერთობაშია ასევე თურქ მსახიობ და მწერალ ერთან საბანთან, ისინი ურთიერთობას არ ასაჯარაოებდნენ, თუმცა ჟურნალისტებმა და პაპარაცებმა ისინი ერთად დაფიქსირეს საღამოზე. წყვილი ერთად ცხოვრობს და 2016 წლის 3 იანვრიდან ქორწინებაში იმყოფებიან.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:თურქი მსახიობები კატეგორია:თურქი მოდელები კატეგორია:დაბადებული 1978 კატეგორია:დაბადებული 18 ნოემბერი
ქოლანი (შაჰბუზი)
ქოლანი (Kolanı) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	1 662  კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
ვიქტორია (ლეოვის რაიონი)
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლეოვის რაიონის სოფლები
კატერინა მონზული
კატერინა მონზული (დ. 5 ივლისი, 1981) — უკრაინელი საფეხბურთო მსაჯი.
ბიოგრაფია
მონზული არის 167 სანტიმეტრი სიმაღლის. საუბრობს ინგლისურ ენაზე, დამთავრებული აქვს ხარკოვის ეროვნული მუნიციპალური ეკონომიკის აკაედიმია, არქიტექტურისა და ქალაქის დაგეგმარების განხრით. პირველი საერთაშორისო შეხვედრა 2005 წლის სექტემბერში იმსაჯა, ერთმანეთის 2007 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის შესარჩევი ეტაპის ფარგლებში ფინეთისა და პოლონეთის ქალთა ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები დაუპირისპირდნენ. პირველი ფინალური ტურნირი რომელზეც მონზულმა იმსაჯა იყო ქალთა 2009 წლის ევროპის ჩემპიონატი. 2011 წლის ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატზე იყო მეოთხე მსაჯი.
2013 წლის ქალთა ევროპის ჩემპიონატზე იმსაჯა ნახევარფინალური შეხვედრა სადაც ერთმანეთს ნორვეგია და დანია დაუპირისპირდნენ. ამავე წელს მან იმსაჯა 2014 წლის უეფა-ს ქალთა ჩემპიონთა ლიგის ფინალი. 2014 წელს დასახელდა მეორე მსოფლიოს საუკეთესო ქალ მსაჯად ფეხბურთის ისტორიისა და სტატისტიკის საერთაშორისო ფედერაციის მიერ.
მონზულმა იმსაჯა 2015 წლის მსოფლიო ქალთა ჩემპიონატის გახსნითი შეხვედრა. სადაც ერთმანეთს კანადისა და ჩინეთის ეროვნული საფეხბურთო ნაკრებები დაუპირისპირდნენ. 2015 წლის 5 ივლისს იმსაჯა 2015 წლის ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატის ფინალური შეხვედრა, რომელშიც ერთმანეთს აშშ და იაპონია შეხვდნენ. ამავე წელს ფეხბურთის ისტორიისა და სტატისტიკის საერთაშორისო ფედერაციამ დაასახელა საუკეთესო ქალ მსაჯად.
2016 წლის 3 აპრილს დაიწყო მუშაობა უკრაინის პრემიერ ლიგაში, სადაც იმსაჯა ოდესის „ჩერმნომორეცისა“ და „ვოლინ ლუცკის“ შეხვედრა. ამით გახდა პირველი ქალი მსაჯი რომელმაც უკრაინაში ელიტარულ დონეზე იმსაჯა კაცთა ლიგაში.
2017 წლის ივნისში მონზულ დაინიშნა 2017 წლის ქალთა ევროპის ჩემპიონატის ოფიციალურ პირად.
2018 წლის 3 დეკემბერს ცნობილი გახდა რომ ის იმსაჯებდა 2019 წლის ქალთა მსოფლიო ჩემპიონატზე. ის იყო ერთ-ერთი იმ თერთმეტ მსაჯს შორის რომელმაც ტურნირის მერვედფინალური შეხვედრები იმსაჯა.
2020 წლის ნოემბერში იმსაჯა უეფა-ს ერთა ლიგის შეხვედრა სადაც ერთმანეთს სან-მარინო და გიბრალტარი დაუპირსპირნდნენ.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 5 ივლისი კატეგორია:დაბადებული 1981 კატეგორია:უკრაინელი საფეხბურთო მსაჯები
სონასარი
სონასარი (Sonasar, Սոնասար) — სოფელი აზერბაიჯანში, ლაჩინის რაიონში. 1992 წლიდან დე ფაქტოდ შედის მთიანი ყარაბაღის თვითგამოცხადებული რესპუბლიკის შემადგენლობაში.
მარტიროს სარიანის სახლ-მუზეუმი
მარტიროს სარიანის სახლ-მუზეუმი — კულტურული დაწესებულება, რომელიც მდებარეობს ერევანში, სარიანის ქუჩის 3-ში. უშუალოდ მუზეუმის კოლექცია მოიცავს ნახატებს, დოკუმენტებს, ცნობილ სომეხი საბჭოთა მხატვრის სარიანის ცხოვრებასა და მოღვაწეობას (1880-1972) შესახებ. მხატვრული კოლექციის საფუძველი იყო თავად სარიანის მიერ შეწირული 50 ნამუშევარი.
მუზეუმი დაარსდა სომხეთის სსრ მთავრობის სპეციალური ბრძანებულებით 1967 წლის 26 ნოემბერს, როდესაც სომეხი მხატვარი ჯერ კიდევ ცოცხალი იყო. მუზეუმისთვის შენობები აშენდა რამდენიმე ეტაპად - ორსართულიანი სახლი, სადაც მხატვარი ცხოვრობდა და მოღვაწეობდა 1932-1972 წლებში, აშენდა არქიტექტორი ალექსანდრე ტამანიანის მიერ. სამსართულიანი გალერეა დაერთო სახლს მუზეუმის ორგანიზების დროს, 1967 წელს. გალერეის პროექტის ავტორია მარკ გრიგორიანი.
სახლ-მუზეუმის პირველი დირექტორი იყო მხატვრის ვაჟი, კომპოზიტორი ლაზარ სარიანი, რომელიც უშუალოდ ხელმძღვანელობდა მუზეუმის შენობის მშენებლობას. 1967 წლიდან 2005 წლამდე მუზეუმს ხელმძღვანელობდა სამხატვრო კრიტიკოსი შაენ ხაჩატურიანი, 2003 წლიდან 2004 წლამდე - ლუსია მირზოიანი, მანამდე კი იგი იყო მუზეუმის სახსრების ხელმძღვანელი. 2004 წლიდან მუზეუმის დირექტორი არის მხატვრის შვილიშვილი, ფილოლოგიის მეცნიერებათა კანდიდატი რუზანა სარიანი.
დღეს სახლ-მუზეუმის ფონდს ორასზე მეტი ექსპონატი აქვს. მუდმივი გამოფენა მოიცავს ათობით ნახატს და გრაფიკულ ნამუშევარს, რომლებიც მხატვრის ოჯახის მიერ არის წარმოდგენილი. მუზეუმის მთავარი ამოცანაა ხელი შეუწყოს მხატვრების მუშაობას, შექმნას მისი ნამუშევრების მონაცემთა ბაზა. მუზეუმი ატარებს სამეცნიერო მუშაობას, ადგენს მხატვრის ცხოვრებისა და მოღვაწეობის განახლებულ ქრონიკას, ამზადებს მემუარების ნაშრომს, ხელნაწერთა და წერილების გამოსაცემად, ასევე ახდენს შედგენას სამუშაოების სრულ კატალოგს. მუზეუმში ასევე იმართება ბავშვთა და ახალგაზრდობის კულტურული და საგანმანათლებლო პროგრამები, თემატური ღონისძიებები, მათ შორის კამერული მუსიკის კონცერტებიც.
რესურესები ინტერნეტში
კატეგორია: სომხეთი კატეგორია: კავკასია
Inekon 12 Trio
Inekon 12 Trio — ტრამვაის ვაგონი, რომელსაც 2006 წლიდან აწარმოებს ჩეხური კომპანია Inekon Trams, ოსტრავის ტრამვაის სარემონტო საამქროში. Inekon 12 Trio ექსპლუატაციაშია აშშ-ს ქალაქებში: ვაშინგტონი, პორტლენდი, სიეტლი.
კონსტრუქცია
ვაგონი Inekon 12 Trio არის ნახევრადდაბალიატაკიანი, შესახსრული ტრამვაის ვაგონი, რომნელიც შეიქმნა Inekon 01 Trio-ს მიხედვით. Inekon 01 Trio და Škoda 03T-ისგან განსხვავებით  Inekon 12 Trio არის ორმხრივი მიმართულების და განკუთვნილია აშშ-ს ქალაქებისთვის. ვაგონი შედგება სამი სექციისგან და ეყრდნობა ორ ურიკას. ვაგონს ორივე მხარეს აქვს სამ-სამი კარი,_ერთი ერთფრთიანი და ორი ორფრთიანი. ვაგონის იატაკის სიმაღლე (ლიანდაგის ზედაპირიდან) მაღალიატაკიან სექციებში 78 სმ-ია, ხოლო დაბალიატაკიანში_35 სმ. დაბალიატაკიანია სალონის ფართის 50%. ელექტროაღჭურვილობა განთავსებულია სახურავზე. ვაგონი აღჭურვილია კონდიცირების სისტემით.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ჩეხური ტრამვაის ვაგონები
საქმე წმიდათა მოციქულთა
საქმე წმიდათა მოციქულთა — ახალი აღთქმის წიგნი, რომელიც მოგვითხრობს ქრისტეს ამაღლებისა და სულთმოფენობის შემდეგ ქრისტეს მოწაფეთა ე.ი. მოციქულთა სამისიონერო მოღვაწეობას.
წიგნის ავტორად ითვლება ლუკა მოციქული.
ეს წიგნი კათოლიკე ეპისტოლეებთან და პავლე მოციქულის ეპისტოლეებთან ერთად შეადგენს კრებულს, რომელსაც „სამოციქულო“ ეწოდება. „საქმენი მოციქულთანი“ „სამოციქულოსთან“ ერთად განმარტა იოანე ოქროპირმა (+ 407 წ.), ხოლო თარგმნა ეფრემ მცირემ (XI ს.).
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:სასულიერო მწერლობა კატეგორია:ეგზეგეტიკა კატეგორია:ქრისტიანობა
ქალთა საარჩევნო უფლებები
250px|მინიატიურა|ამერიკელი [[სუფრაჟისტები დემონსტრაციაზე. 1913 წლის თებერვალი]] ქალთა საარჩევნო უფლებები — ქალების უფლება მონაწილეობა მიიღონ არჩევნებში. იგი მოიცავს უფლებას აირჩიონ და არჩეულ იქნენ სხვადასხვა დონის არჩევით ორგანოებში. ქალთა საარჩევნო უფლებებისათვის აქტიური მოძრაობა იწყება XIX საუკუნის მეორე ნახევრიდან. ფემინისტი ქალბატონების შრომამ შედეგი გამოიღო. მათი აქტიური მოღვაწეობის ფონზე, 1869 წელს აშშ-ში შეიქმნა ახალი შტატი ვაიომინგი, რომელშიც ქალებმა პირველად აშშ-ში და საერთოდ მსოფლიოში მოიპოვეს ხმის უფლება.
ამერიკის შეერთებული შტატების კონსტიტუციის 1920 წლის XIX შესწორებამ ქალთა უფლებები სამუდამოდ დააკანონა. ქალებისათვის საარჩევნო უფლებების მინიჭების მიხედვით აშშ მე-17 ქვეყანა იყო. მსოფლიოში პირველად აღნიშნული უფლება დაკანონდა ახალ ზელანდიაში 1893 წელს. საარჩევნო უფლებები მოიპოვეს 1902 წელს – ავსტრალიელმა, 1906 წელს – ფინელმა, 1913 წელს – ნორვეგიელმა, 1915 წელს – დანიელმა და ისლანდიელმა, 1917 წელს – რუსმა, 1918 წელს – ქართველმა და კანადელმა, 1919 წელს – ავსტრიელმა, გერმანელმა, ჰოლანდიელმა, პოლონელმა, შვედმა, ლუქსემბურგელმა და ჩეხმა, 2005 წელს ქუვეითელმა, 2006 წელს არაბთა გაერთიანებული საამიროების და 2011 წელს საუდის არაბეთის ქალბატონებმა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქალთა საარჩევნო უფლებები კატეგორია:ქალთა უფლებები კატეგორია:ადამიანის უფლებები
ახალი ტალღა 2004
ახალი ტალღა 2004 — ახალგაზრდა შემსრულებელთა მე-3 საერთაშორისო კონკურსი, რომელიც მიმდინარეობდა 2004 წლის 28 ივლისიდან 1 აგვისტომდე, ძინტარში, იურმალა. მონაწილეობდა 13 ქვეყნის 15 წარმომადგენელი. გამარჯვებული გახდა ლატვიური ჯგუფი „Cosmos“.
სქოლიო
კატეგორია:მუსიკალური კონკურსები
ლაშა ლომიძე
ლაშა ლომიძე (დ. 30 ივნისი, 1992, თბილისი, საქართველო) — საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების მე-8 ნომერი. დღეს ლაშა ფრანგული „ბეზიერსისა“ და საქართველოს ნაკრების ღირსებას იცავს.
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები კატეგორია:დაბადებული 1992
ქიუქიუ
ქიუქიუ (Kükü) — სოფელი აზერბაიჯანში, ნახიჩევანის ავტონომიურ რესპუბლიკაში, შაჰბუზის რაიონში. მოსახლეობის რაოდენობა  —  	1 466 კაცი.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ნახიჩევანის ავტონომიური რესპუბლიკის სოფლები კატეგორია:შაჰბუზის რაიონის სოფლები
ბასტერ კიტონი
ჯოზეფ ფრენკ კიტონი (Joseph Frank Keaton; დ. 4 ოქტომბერი, 1895 — გ. 1 თებერვალი, 1966), სასცენო სახელით ცნობილია როგორც ბასტერ კიტონი (Buster Keaton) — ამერიკელი მსახიობი, კომიკოსი, კინორეჟისორი, პროდიუსერი, სცენარისტი და კასკადიორი. სახელი გაითქვა მუნჯ ფილმეში მონაწილეობით. მუდმივად სტოიკური, უემოციო გამომეტყველების წყალობით მიიღო ზედმეტსახელი „დიდებული ქვის სახე“.
ჯოზეფ ფრენკ კიტონი დაიბადა 1895 წლის 4 ოქტომბერს, მსახიობების — ჯო და მაირა კიტონების ოჯახში. სამი წლის ასაკში მშობლებთან ერთად თეატრში გამოდიოდა. მისი დებიუტი კინოში შედგა 1917 წელს ფილმში „ყასაბის დამხმარე“. ამას მოჰყვა კიდევ რამდენიმე როლი კინოში. შემდეგ რეჟისორის დამხმარედ მუშაობდა, პარალელურად იყო სცენარისტი და სპეცეფექტების დამდგმელი. 1918 წლის ივნისში ფრონტზე გაიწვიეს, სადაც 9 თვე გაატარა საფრანგეთში მე-40 ქვეითი დივიზიის შემადგენლობაში. ფრონტზე ყოფნისას ყურის ინფექცია შეეყარა, რამაც სამუდამოდ დაუქვეითა სმენა. ომიდან დაბრუნების შემდეგ რეჟისორობას მიჰყო ხელი. საყოველთაო აღიარება მოიპოვა პირველივე მოკლემეტრაჟიანი ფილმით „ერთი კვირა“ (1920).
ყველაზე მეტად დაფასებულია მის მიერ 1920-იან წლებში შექმნილი ფილმები, რომელთა შორისაა „უმცროსი შერლოკი“ (1924), „გენერალი“ (1926) და „ოპერატორი“ (1928). მსახიობ ორსონ უელსის თქმით — „გენერალი“, ეს იყო კინემატოგრაფიის უმაღლესი მწვერვალი კომედიის სფეროში, და შესაძლოა, უდიდესი ფილმი, რაც კი ოდესმე შექმნილა“.
კრიტიკოსი როჯერ ებერტი წერდა: „1920 წლიდან 1929 წლამდე კიტონი შეუსვენებლად მუშაობდა რიგი ფილმების სერიებზე, რამაც აქცია იგი უდიდეს მსახიობ-რეჟისორად კინოს ისტორიაში.“
1996 წელს ჟურნალმა Entertainment Weekly ბასტერ კიტონს ყველა დროის საუკეთესო კინორეჟისორებს შორის მეშვიდე ადგილი მიუჩინა. 1999 წელს ამერიკის კინოინსტიტუტმა იგი ყველა დროის ერთ-ერთ საუკეთესო კინომსახიობად დაასახელა. 1959 წელს ბასტერ კიტონს კინემატოგრაფიაში შეტანილი წვლილსთვის საპატიო ოსკარი გადაეცა.
ბერქიაროქი
მამის გარდაცვალების შემდეგ ვერ მოახერხა სულთნის ტიტულის მიღება, რადგან მის უმცროს ძმას, 4 წლის მაჰმუდ I-ს უბოძეს ტახტი. სელჩუკთა იმპერია ქაოსმა და დინასტიურმა ომმა მოიცვა. 1094 წელს, ისპაჰანში მოახერხა ძმის მომხრეთა არმიის განადგურება, შეიპყრო 6 წლის მაჰმუდ I დედამისთან ერთად და სიკვდილით დასაჯა. იმავე დღეს თავი გამოაცხადა თურქ-სელჩუკთა სულთნად. 1 წლის შემდეგ მან დაამარცხა ამბოხებული ბიძამისი, თუთუშ I, რომელიც სირიის სულთნად მიიჩნევდა თავს.
მისი მმართველობის პერიოდში არ წყდებოდა ტახტისათვის ბრძოლა. ბარკიიარუქს ძმების სახით კონკურენტები გამოუჩნდა. აჰმედ სენჯერმა შეძლო მისი დამარცხება და ხორასანის ხელში ჩაგდება, ხოლო მაჰმედ I თავს სელჩუკთა ანატოლიის სულთნად აცხადებდა. მიუხედავად ამისა, მისი არმია კარგად იგერიებდა აჯანყებულების იერიშებს, თუმცა 1104 წელს იძულებული გახდა იმპერიის ტერიტორიები ძმებისათვის გაეყო. ბერქიაროქის დროს ვეზირების თანამდებობებზე დანიშნულნი იყვნენ ნიზამ ალ-მულქის ვაჟები, იზ ალ-მულქ ჰუსეინი, ფახრ ალ-მულქი და მუააიდ ალ-მულქი.
1096 წელს დაწყებულმა ჯვაროსნულმა ლაშქრობებმა შეარყია სელჩუკთა იმპერიის ძლიერება. 1105 წელს, 25 წლის ბერქიაროქი გარდაიცვალა. მის შემდეგ სულთანი გახდა მისი მცირეწლოვანი ვაჟი, მელიქ-შაჰ II, რომელიც მალევე ჩამოაგდო ტახტიდან და მოკლა ბერქიიარუქის ძმამ, მაჰმედ I-მა.
რუსა II
რუსა II —  ურარტუს მეფე. ქვეყანას მართავდა ძვ. წ. 685 - ძვ. წ. 639 წწ.
რუსა II, არგიშთი II-ის შვილი, ქვეყანას მართავდა მისი დაქვეითების პერიოდში. ბოლო წლებში განიცდიდნენ ასურელების შემოტევას, დაკარგეს მუსასირი და დასავლეთი ოლქები, რამაც ძლიერ დაასუსტა ურარტუს სამეფო. რუსა II-ის მამა, არგიშთი II, მამამისის, რუსა I-ის, წარუმატებელი ლაშქრობის შემდეგ იძულებული იყო ასურეთისთვის დაეთმო ურარტუს მნიშვნელოვანი ნაწილი და სავარაუდოდ, იხდიდა ხარკსაც. გარდა ამისა, კვლავ რჩებოდა კიმირიელებისა და სკვითების შემოსევის საფრთხე ამიერკავკასიაში.
მაგრამ რუსა II-ის ტახტზე ასვლიდან ოთხ წელიწადში, ძვ. წ. 681 წლისთვის, ქვეყანაში პოლიტიკური სიტუაცია გაუმჯობესდა. ასურეთი სამოქალაქო ომების ახალმა რაუნდა საგრძნობლად შეასუსტა. მიდია, რომელიც ამ პერიოდისათვის შედიოდა ასურეთის შემადგენლობაში, აქტიურად ცდილობდა თაი დაეღწია ასეურეთისათვის და გამოეცხადებინა დამოუკიდებლობა. ძვ. წ. 680 წელს ასურეთის მეფე სინახერიბი მოკლეს ხოლო მისი მკვლელი გაიქცა ქვეყნიდან და თავი შეაფარა ურარტუს.
ამ მოვლენაზე ასურეთის ყურადღების გადატანით ისარგებლა რუსა II-მ და ურარტუს დაუბრუნა დაკარგული დიდება. რუსა II-მ თავისი ყურადღება მიმართა რელიგიის გაძლიერებისაკენ, ვანის ტბის ჩრდილოეთ სანაპიროზე ააშენა ქვეყნის უმაღლესი ღვთაების ხალდის საკულტო ქალაქი, რადგან მანამდელი საკულტო ქალაქი მუსასირი ძვ. წ. 714 წელს ასურეთის მეფემ სარგონ II-მ დაანგრია. გარდა ამისა, რუსა II-მ განახორციელა სამხედრო ლაშქრობები დასავლეთის მიმართულებით, ხელთ ჩაიგდო უამრავი ტყვე, რომლებიც გამოიყენა ქვეყანაში ციხესიმაგრეებისა და სხვა დიდი ნაგებობების მშენებლობისათვის.
რუსა II-მ ააშენა ქალაქები ბასტამი, აიანისი, თეიშებაინი და სხვ. ურარტუს სხვა ქალაქები აგებული იყო საზეიმო ცერემონიებისთვის, მაგრამ თეიშებაინის დაგეგმარებაში აშკარად შეიმჩნევა დამატებითი დაცვის სისტემა, რომელიც აგებულია კიმირიელების შემოსევებიდან თავდასაცავად.
ლიტერატურა
კატეგორია:ურარტუს მეფეები
ოსკარის მე-16 დაჯილდოება
ოსკარის მე-16 დაჯილდოების ცერემონია — საუკეთესო ფილმებისა და კინოხელოვანების რიგით მე-16 დაჯილდოება კინემატოგრაფიულ ხელოვნებათა და მეცნიერებათა აკადემიის პრემიით.
ლაურეატები
კატეგორია:ოსკარის დაჯილდოების ცერემონიები
ასიმი გოიტა
მინი ასიმი გოიტა (Assimi Goita; დ. 1983) — მალელი სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, ხალხის გადარჩენის ეროვნული კომიტეტის ხელმძღვანელი ქვეყანაში მომხდარი სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ.
ვოზნესენი
ვოზნესენი (Vozneseni) — სოფელი მოლდოვაში, ლეოვის რაიონში. მდებარეობს ზღვის დონიდან 78 მეტრზე. 2004 წლის მონაცემებით, მოსახლეობა 705 ადამიანს შეადგენდა.
ასიმი გოიტა
ბიოგრაფია
მინი გოიტა მსახურობდა მალის შეიარაღებული ძალების სპეცდანიშნულების ქვედანაყოფში პოლკოვნიკად. 2020 წლის სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ დანიშნეს ხალხის გადარჩენის ეროვნული კომიტეტის ხელმძღვანელად. კომიტეტს ევალება ახალი არჩევნების მომზადება.
ვოზნესენი
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ლეოვის რაიონის სოფლები
ასიმი გოიტა
სქოლიო
კატეგორია:მალის პრეზიდენტები
ოქროს ტახტი
220px|მინი|აშანტის ფედერაციის სახელმწიფო ხელისუფლების სიმბოლო. 1935 წ. ოქროს ტახტი (Ashanti-Twi: DWA Sika') — წარმოადგენს აშანტის ხალხის სამეფო და ღვთაებრივი ხელისუფლების სიმბოლოს. ლეგენდის თანახმად, პირველმოძღვრისა და აშანტის იმპერიის ორიდან ერთ-ერთი პირველი დამაარსებლის ოკომფო ანოკის სახელს უკავშირდება. თითქოს-და ანოკიმ გამოიხმო სკამი, რომ ციდან დედამიწაზე ჩამოსულიყო „ასანტეს“ პირველი მეფის ოსეი ტუტუს მუხლებთან. მსგავსი ნივთები წარმოადგენდა აშანტის სახელმწიფოებრიობის, ბელადის ხელისუფლების სიმბოლოებს.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:დაკარგული სამეფოები ყოფილი ქვეყნები კატეგორია:ისტორიული სახელმწიფოები
ჰეილი ატველი
ჰეილი ატველი (დ. 5 აპრილი, 1982) — ამერიკელი მსახიობი. ატველი ცნობილი გახდა პეგი კარტერის როლის შესრულებით სხვადასხვა ფილმებსა და სერიალებში, რომლებიც გადაღებულია მარველის კინემატოგრაფიული სამყაროსთვის. მარველის კინემატოგრაფიული სამყაროს ფილმებში ეპიზოდური როლების გარდა, ატველმა შეასრულა როლი მის დამოუკიდებელ სერიალში Agent Carter (2015–2016). იგი ასევე ცნობილია თავისი როლებით სასცენო სპექტაკლებში, მაგალითად A View from Bridge (2009). აღსანიშნავია, მისი როლები ფილმებში Duchess (2008), The Pillars of the Earth (2010), Christopher Robin (2018).
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 399
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 399 მიიღეს 1976 წლის 1 დეკემბერს. უშიშროების საბჭომ განიხილა სამოის განცხადება გაეროში გაწევრიანების შესახებ და დადებითი რეკომენდაცია მისცა გენერალურ ასამბლეას სამოის გაწევრიანებასთან დაკავშირებით.
რეზოლუცია მიიღეს ერთხმად.
ჰეილი ატველი
ადრეული ცხოვრება
ატველი ორი წლის განმავლობაში მუშაობდა მამამისთან ერთად, შემდეგ იგი ჩაირიცხა გილდჰალის მუსიკისა და დრამის სკოლაში, ატელმა სკოლა დაამთავრა 2005 წელს.
კარიერა
ატველის პირველი სერიოზული სატელევიზიო როლი 2006 წელს BBC Two- ის გადაღებულ სერიალში, The Line of Beauty-ში შედგა. ერთი წლის შემდეგ, ატველი გამოჩნდა, როგორც "415", AMC Television- ის სერიალში The Prisoner"  2009 წლის ნოემბერში. 2010 წელს ატველი Channel 4's -ის  სერიალში   Any Human Heart. შემდეგ კი ამავე  წლის ბოლოს, კენ ფოლეტის სერიალში  Pillars of the Earth.  აღნიშნული სერიალის როლით ატველი წარადგინეს მის პირველ ოქროს გლობუსზე  . 2013 წელს, ატველმა ითამაშა BBC Two– ის ადაპტაციაში უილიამ ბოიდის ჯაშუშურ რომანში, Restless. ამავე წელს გამოჩნდა  სერიალში, Black Mirror.
გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუცია 399
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს 1976 წლის რეზოლუციები 0399 კატეგორია:გაეროს უშიშროების საბჭოს რეზოლუციები სამოის შესახებ
ჰეილი ატველი
კარიერა
2007 წელს ატველის დებიუტი შედგა ვუდი ალენის ფილმში Cassandra's Dream. 2008 წელს გამოჩნდა ფილმში The Duchess, აღნიშნულ ფილმში მონაწილეობით ატველი ნომინირებული იქნა British Independent Film Awards-ზე.
2011 წელს ატველმა ითამაშა პეგი კარტერის როლი Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმში Captain America: The First Avenger. ამავე წელს ატველმა გაახმოვნა ვიდეო თამაში Captain America: Super Soldier. 2014 წელს ატველი გამოჩნდა Captain America-ის გაგრძელებაში Captain America: The Winter Soldier. 2015 წელს აგენტი კარტერის როლით მოგვევლინა ფილმში Avengers: Age of Ultron, ამავე წელს ასევე გამოჩნდა Marvel-ის კინოსამყაროს ფილმში  Ant-Man.
Marvel-ის კინოსამყაროსთან ურთიერთობა გაგრძელდა ABC-ის მიერ გადაღებულ სერიალში Agents of S.H.I.E.L.D მონაწილეობით.
ედუარდ ბერნ-ჯოუნზი
ედუარდ კოლი ბერნ-ჯოუნზი (Edward Coley Burne-Jones; დ. 28 აგვისტო, 1833, ბირმინგემი — გ. 17 ივნისი, 1898, ლონდონი) — ინგლისელი ფერმწერი. სწავლობდა ოქსფორდის უნივერსიტეტში. მიეკუთვნებოდა პრერაფაელიტების უმცროს თაობას. 1859 და 1862 წლებში მუშაობდა იტალიაში. განიცადა დანტე გაბრიელ როსეტის და XV საუკუნის იტალიელ ფერმწერთა გავლენა. ლირიკულ და ლეგენდარულ თემებზე შექმნილი ბერნი-ჯოუნზის სურათები რამდენადმე მანერული და სტილიზებულია. ნამუშევრები: „სიყვარული ნანგრევებს შორის“ (1893, ტეიტის გალერეა, ლონდონი), აკვარელები (უმთავრესად 1864-1870), ილუსტრაციები; ვიტრაჟების გობელენებისა და მოზაიკების სურათები უილიამ მორისის სახელოსნოებისთვის.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:პრერაფაელიტები კატეგორია:ინგლისელი მხატვრები კატეგორია:დაბადებული 28 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1833 კატეგორია:გარდაცვლილი 17 ივნისი კატეგორია:გარდაცვლილი 1898
Satellite (სიმღერა)
„Satellite“ — 2010 წელს ნორვეგიაში გამართულ ევროვიზიის სიმღერის კონკურსზე მომღერალმა ლენა მაიერ-ლანდრუტმა წარადგინა გერმანია სიმღერით „Satellite“ და ქვეყანას გამარჯვება მოუტანა.
გერმანია 2010 წლის ევროვიზიაზე
2010 წელს გერმანიის შესარჩევ კონკურში „Unser Star für Oslo“, რომლის ფინალიც 12 მარტს გაიმართა ერთმანეთს გამარჯვებისთვის ეცილებოდნენ ლენა და ჯენიფერ ბრაუნი, თუმცა „Satellite“ მაყურებლის ფავორიტი გახდა და შესაბამისად ამ სიმღერით წარდგნენ გერმანელები 2010 წელს.
მეორე ადგილზე გასულმა ჯენიფერმა კონკურსის შემდეგ გამარჯვებული სიმღერა ანუ, „Satellite“ დააქავერა, თუმცა განსხვავებული ვერსია.
ევროვიზია 2010
გერმანია „დიდი ხუთეულის“ ერთ-ერთი წევრი ქვეყანაა და შესაბამისად ლენა ყოველგვარი ნახევარ ფინალების გარეშე ფინალში მოხვდა, სადაც მაყურებლისა და ჟიურის ერთსულოვანი გადაწყვეტილებით (ხმები 50/50-ზე) 246 ქულით 2010 წლის გამარჯვებული გახდა.
1982 წლის შემდეგ ლენა გერმანიის მეორე წარმომადგენელია, რომელმაც მოიგო და მას გერმანიიდან დღემდე ყველაზე მეტი, 246 ქულა აქვს. ასევე მის კლიპს სიმღერაზე „Satellite“ ევროვიზიის YouTube-ს ოფიციალურ არხზე ყველაზე მეტი, 49 000 000 + ნახვა აქვს.
ლენა 2011 წელს, როცა გერმანია კონკურსს მასპინძლობდა ასევე წარადგენდა თავის ქვეყანას და სიმღერით „Taken By A Stranger“ 107 ქულით მე-10 ადგილი დაიკავა.
სქოლიო
კატეგორია:2010 წლის სინგლები კატეგორია:ევროვიზიის სიმღერები
ფილმების კლასიფიკაციის ბრიტანული საბჭო
ფილმების კლასიფიკაციის ბრიტანული საბჭო (British Board of Film Classification; აბრევიატურა BBFC; ადრე კინოცენზურის ბრიტანული საბჭო) — არასამთავრობო ორგანიზაცია, რომელიც დაარსდა 1912 წელს და პასუხისმგებელია ფილმების, ვიდეო თამაშებისა და სხვადასხვა ვიდეონამუშევრების (ტელეპროგრამების, ტრეილერების, სარეკლამო რგოლების და ა.შ.) კლასიფიკაციასა და ცენზურაზე გაერთიანებულ სამეფოში.
ხლაკუნასებრნი
ხლაკუნასებრნი (Cobitidae) — თევზების ოჯახი კობრისნაირთა რიგისა. აქვთ წაგრძელებული, წვრილი ქერცლით დაფარული ან შიშველი (ტიბეტური გოჭალა – Nemachilus stoliczkai) სხეული. მათთვის დამახასიათებელია დამატებითი სუნთქვა (ნაწლავით). ხლაკუნასებრთა ოჯახი მოიცავს 30 გვარის 150-მდე სახეობას, რომლებიც გავრცელებულია ევროპის, აზიისა და აფრიკის კონტინენტურ წყლებში. საქართველოს მტკნარ წყლებში ბინადრობს ორი გვარის (გოჭალა და გველანა) 4 სახეობა. ესენია: უმრავლესობა წყალსატევის ფსკერზე ცხოვრობს. მცირე ზომის გამო (სიგრძე 8-10 სმ, მასა 4-5 გ) სარეწაო მნიშვნელობა არ აქვს.
გალერეა
კატეგორია:კობრისნაირნი
ფიჭვნარი (ქობულეთი)
ფიჭვნარი  — არქეოლოგიური ძეგლი საქართველოში, ქალაქ ქობულეთში, მის ჩრდილოეთ ნაწილში. აღმოჩენილია სხვადასხვა პერიოდის არქეოლოგიური ძეგლთა დიდი ჯგუფი. უძველესია ადგილ ისპანის ტორფქვეშა ნამოსახლარი, რომელიც ადრინდელი ბრინჯაოს ხანას მიეკუთვნება და 2 ქრონოლოგიურ ჰორიზონტს შეიცავს. დასახლება წარმოქმნილია ძვ. წ. IV ათასწლეულის II ნახევარში, მიუტოვებიათ ძვ. წ. III ათასწლეულის II ნახევარში. გამოვლენილია ადგილობრივი კერამიკა, ყუამილიანი ცულების ჩამოსასხმელი ყალიბები და ამგვარივე ცულის ხის მოდელი, ტიგელებისა და საბერველების საქშენი მილების თიხის მოდელები, თიხის მცირე ზომის ქანდაკებები, კაჟის ისრისწვერები, მტკვარ-არაქსის კულტურის სათუნეო ნაწარმის ნატეხები და ა. შ. ქვედა ჰორიზონტის სახლები (ჯარგვალები) უშუალოდ სილაზე დგას, ხოლო ზედა ჰორიზონტისა ხიმინჯებზე შემდგარ ბაქნებზეა გამართული. ქრონოლოგიურად ისპანის მომდევნოა მის ჩრდილოეთით, მდინარე ოჩხამურის ნაპირას გამოვლენილი ნამჭედურის გორანამოსახლარი. იგი შუა ბრინჯაოს ხანის მიწურულს წარმოქმნილა და ძვ. წ. II საუკუნემდე უარსებია. ნამჭედურის გარშემო და ჩოლოქ-ოჩხამურის შესართავთან სხვა ნამოსახლარებია, ხოლო შავიზღვისპირულ ტერასზე — ძვ. წ. VIII—VII საუკუნეების დიუნური სადგომები. ძვ. წ. VI—V საუკუნეებში ამ დასახლებათა ბაზაზე წარმოქმნილია ქალაქური ტიპის დასახლება, სადაც ძვ. წ. V საუკუნეში ბერძნული თემიც გაჩენილა. ფიჭვნარში ანტიკური ნაქალაქარზე ერთმანეთის გვერდით არის კოლხური თემებსა და ბერძნული თემის ვრცელი სამაროვნები, იქვეა ელინური ხანის სამაროვნებიც. ანტიკური ქალაქის აკროპოლისი ნამჭედურის გორა ნამოსახლარზე მოუწყვიათ, იგი თხრილითა და ხის ზღუდით გაუმაგრებიათ. წინაანტიკური და ანტიკური ხანის ფენები წარმოდგენილია მდინარე ოჩხამურისა და მდინარე ჩოლოქის შესართავის ზოლში რამდენიმე ასეულ ჰექტარზე. ქალაქის ნავთსაყუდლის მოვალეობას მდინარეთა კალაპოტები ასრულებდა. ფიჭვნარში მოსახლე თემები ადრიდანვე დაწინაურებულან სასოფლო-სამეურნეო წარმოებაში, მელითონეობაში, მეთუნეობასა და თევზჭერაში. ადრინდელი რკინის ხანაში აქ მოპოვებული მაგნეტიტური სილისაგან რკინა-ფოლადს წურავდნენ და ფართოდ იყენებდნენ. ამგვარი სამეურნეო და კულტურული ცხოვრების იყო ძვ. წ. V საუკუნეში ფიჭვნარში ბერძენი მოახალშენეების დამკვიდრებაც. აღმოჩენილი მასალა მიუთითებს ძვ. ფიჭვნარელების სავაჭრო-ეკონომოკურ კავშირზე ანტიკური სამყაროს დიდ საწარმოო ცენტრებთან, კერძოდ, მცირე აზიის, ეგეიდის, ჩრდილოეთ შავიზღვისპირეთის, კავკასიის იბერიის (ქართლის) და სხვა რეგიონების ქალაქებთან. ფიჭვნარსა და მის მიმდებარე ზოლს მოკლე ისტოტორიულ მონაკვეთში (5000—6000 წელი) არაერთხელ განუცდია გეომორფოლოგიური ცვლილებები, რაც მსოფლიო ოკეანის დონის რყევებთან იყო დაკავშირებული. სწორედ ერთ-ერთ ასეთ პროცესს, კერძოდ, ე. წ. ლაზურ ტრანსგესიას უკავშირდება ძვ. წ. II—I საუკუნეებში ფიჭვნარის მიტოვება.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:ქობულეთის მუნიციპალიტეტის არქეოლოგიური ძეგლები კატეგორია:კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლები აჭარის ავტონომიურ რესპუბლიკაში
შუახმელეთის კალენდარი
ჯ.რ.რ. ტოლკინის ლეგენდარიუმში წელთაღრიცხვისთვის გამოიყენება რამდენიმე კალენდარი. შუახმელეთი მდებარეობს დედამიწაზე გამოგონილ წინარეისტორიაში, ამიტომ წლის ხანგრძლივობა ნამდვილი წლისას ემთხვევა. რომან „ბეჭდების მბრძანებლის“ დანართ D-ში წარმოდგენილია კალენდრების განმარტება.
მაზრის კალენდარი
ინფორმაცია მაზრული კალენდრის შესახებ ვრცლად იქნა მოწოდებული თავად ტოლკინის მიერ. ის საკმაოდ განსხვავდებოდა ადამიანების, ჯუჯებისა და ელფების კალენდრისაგან.
მაზრის კალენდრის პირველი წელი დაიწყო მაშინ, როდესაც ორმა ჰობიტმა სერიდან, მარჩომ და ბლანკომ დააარსეს მაზრა, მესამე ეპოქის 1601 წელს. ასე რომ, შესაძლებელია მესამე ეპოქის წლების გადაყვანა ჰობიტების წლებში, 1600 წლის გამოკლებით. მესამე ეპოქის უკანასკნელი წელი იყო 1421 (მაზრის კალენდრით).
მაზრული წელი ნამდვილი წლის ტოლია – 365 დღე, 5 საათი, 48 წუთი, 46 წამი. ის ისევე, როგორც ნამდვილ სამყაროში, დაყოფილია 12 თვედ, მაგრამ ყველა თვე 30 დღისგან შედგება. ამას დაემატა მხოლოდ 5 დამატებითი დღე, რათა 365 დღე მიეღოთ. საგულისხმოა, რომ თვეები დაყოფილიყო იყო მთვარის ციკლებად.
თვეები
თვეების სახელწოდებებისთვის ტოლკინმა გამოიყენა ძველი ინგლისურიდან ნასესხები შეცვლილი სიტყვები. პროფესორის ვარაუდით, ეს იქნებოდა ის სიტყვები, რომლებიც გამოყენებული იქნებოდა, თუ თანამედროვე ინგლისურში შეინარჩუნებდნენ თვეების ძველს სახელებს და არ გამოიყენებდნენ ლათინურებს.
ქვემოთ მოცემული ცხრილი ასახავს, თუ რომელ ნამდვილ თვეს შეესაბამება ჰობიტების ესა თუ ის თვე.
იულეთი აღინიშნებოდა დღე, რომელიც იყო ძველი წლის დასრულების და ახალი წლის დაწყების სიმბოლო. შესაბამისად, მეორე იულე იყო წლის პირველი დღე. ნაკიან წლებში (ყოველ მეოთხე წელიწადს) კალენდარს ემატებოდა ერთი დღე, ზედმეტი ლითე. ასეთი დღეები ოფიციალურად არც ერთ თვეს არ ეკუთვნოდა. როგორც წესი, ამ დღეს ან დასვენება იყო, ან რამე სახის წვეულება.
შუა წლის დღე, როგორც ვარაუდობენ, ნაბუნიობის ანალოგია. ტოლკინის თქმით, ამ მოვლენას ადგილი აქვს ნამდვილი რეალობის წლის შუა დღემდე 10 დღით ადრე. მაგრამ ნაბუნიობის დღემ გადაიწია, ამიტომ დღესდღეობით ის სხვა თარიღს ემთხვევა და განსხვავება მაზრული შუა წლის დღისა და ნამდვილი შუა წლის შორის 11 და არა 10 დღეა.
მელიქ-შაჰ II
მელიქ-შაჰ II (Mu'izz ad-Din Malik Shah II; დ. უცნობია – გ. 1106) – სელჩუკთა იმპერიის ნომინალური სულთანი 1105-1106 წლებში, ბერქიაროქის ვაჟი, მალიქ-შაჰის შვილიშვილი.
ტახტზე მამამისის გარდაცვალების შემდეგ, მცირეწლოვანი ავიდა. მისი ძალაუფლება იმდროისთვის ბაღდადის ფარგლებს არ სცდებოდა. მელიქ-შაჰ II-ის დროს სახელმწიფოს საქმეებს მისი ბიძები განაგებდნენ. აჰმედ სენჯერი მართავდა ხორასანს, ხოლო მაჰმედ I – ანატოლიისა და კავკასიის ტერიტორიებს. სელჩუკთა სახელმწიფო კი საგრძნობლად იყო დასუსტებული. გამეფებიდან მალევე, 1106 წელს, ამბოხებულმა ბიძამისმა, მაჰმედ I-მა ტახტიდან ჩამოაგდო და სიკვდილით დასაჯა.
ლიტერატურა
კატეგორია:სელჩუკი მმართველები კატეგორია: მოკლული მონარქები კატეგორია: გარდაცვლილი 1106 კატეგორია:პიროვნებები გაურკვეველი დაბადების თარიღით
კომბოსტოს ბლეკროტი
250პქ|მინი|მარჯვნივ|ბლეკროტი კომბოსტოს ფოთოლზე კომბოსტოს ბლეკროტი (black rot — „შავი სიდამპლე“) — კომბოსტოს ბაქტერიული დაავადება. გამომწვევია Xanthomonas campestris. დაავადების პირველი ნიშნები ჩნდება კომბოსტოს ჩითილის გადარგვიდან 3–4 კვირის შემდეგ. კომბოსტოს როზეტის განვითარების პირველ ეტაპზე ქვედა ფოთლების კიდეებზე ჩნდება ადგილობრივი შავი ფერის ლაქები, რომლებზეც კარგად ჩანს გაშავებული ჭურჭლების ბადეები. ღეროს გადანაჭერზე შეუიარაღებელი თვალითაც ჩანს გაშავებული ჭურჭლები. ფოთლის ძარღვები შავდება, მათ შორის მოთავსებული ქსოვილი კი ყვითლდება. დაზიანებული ქსოვილები ხმება და თხელდება. დაავადების სიმპტომები ასევე ვლინდება ფოთლის კიდეების გაყვითლების სახით. ღეროს დაავადების დროს გამომწვევის მიერ გამოყოფილი წებო აზიანებს ჭურჭლოვან სისტემას. ჭურჭლები შავდება, ხმება და ვეღარ ასრულებს საჭირო ფუნქციას. დაავადებული მცენარე ხშირად ვერ ახდენს თავის ფორმირებას; თუ მაინც მოხერხდა, თავი განუვითარებელი რჩები.
საღი სათესლე მასალის გამოყენება, დაზიანებული მცენარეების მოცილება ნაკვეთებიდან, კულტურათა მონაცვლეობა, დაინფიცირებული ნიადაგების გამოცვლა ან დეზინფექცია.
სქოლიო
კატეგორია:კომბოსტოს დაავადებები
მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის კულტურა
მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის კულტურა (Արցախի մշակույթ) მოიცავს მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის მატერიალური და არამატერიალური კულტურის ნიმუშებს, რომლებიც დაკავშირებულია არცახისა და მთიანი ყარაბაღის ისტორიასთან. მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის კულტურის ნიმუშებს შორისაა რელიგიური ძეგლები, არქიტექტურული ნიმუშები, მემორიალური და თავდაცვითი ძეგლები, ლაპიდარული წარწერები, მანუსკრიპტები, დეკორატიული და გამოყენებითი ხელოვნების ნიმუშები და სხვ.
==მიმოხილვა == მთიანი ყარაბაღი და მისი მომიჯნავე ტერიტორიები ისტორიულად არცახს მიეკუთვნება და სომხური არქიტექტურის ღია ცისქვეშა საანძურადაც მოიხსენიებენ. მთლიანი ყარაბაღის ტერიტორიაზე რამდენიმე ათასი არქიტექტურული არტეფაქტი და ისტორიული ძეგლია: რელიგიური ძეგლები, სამოქალაქო არქიტექტურის ნიმუშები, ანტიკური ციხესიმაგრეები და ხაჩქარები.
მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის ხელოვნება და არქიტექტურა საუკუნეთა განმავლობაში ვითარდებოდა. შუა საუკუნეების არცახის ეკლესიასტიკური არქიტექტურა ძირითადად ტაძრებს, კათედრალებსა და სამლოცველოებს მოიცავდა. ამ პერიოდის ხელოვნების ნიმუშები, მათ შორის მანუსკრიპტები, ხაჩქარები და ნახატები ძირითადად არცახის მცხოვრებთა რელიგიურ ცხოვრებას, განსაკუთრებით კი სომხური სამოციქულო ეკლესიის ბუნებას ასახავს.
წინაქრისტიანული ეპოქის ისტორიული ძეგლები
მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის უძველესი ძეგლები წინაქრისტიანული ხანით თარიღდება, როდესაც რელიგიის ყველაზე გავრცელებული ფორმა პოლითეიზმი იყო. ამ პერიოდის ყველაზე ღირსშესანიშნავი ძეგლები ხაჩენისა და ჯრაბერდის აღმოსავლეთ დაბლობებზე აღმოჩენილი დიდი ანთროპომორფული ქვებია, რომლებიც რკინის ხანით თარიღდება.
მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის ჩრდილო-აღმოსავლეთით და აღმოსავლეთით საჰმანაქერებია აღმოჩენილი. ისინი არტაშესიანთა დინასტიის (ძვ.წ. 190 წ. - ა. წ. 53 წ.) მმართველობის დროს შეიქმნა, რომლებიც წარწერებიან ქვებს მოგზაურთათვის სამეფო საზღვრის საჩვენებლად იყენებდნენ. არცახის ტერიტორიაზე საზღვრების საჰმანაქერებით მონიშვნის ტრადიცია შუა საუკუნეებამდე გაგრძელდა. შუა საუკუნეების ყველაზე დიდი საჰმანაქერი ქალაქ მათაღისის მახლობლადაა აღმოჩენილი, მარდაკერტის რაიონში.
მონასტრები, ტაძრები და სამლოცველოები
ადრეულ შუა საუკუნეებში არცახი და მისი მოსაზღვრე პროვინციები, რომლებიც სომხეთის აღმოსავლეთ პრეფექტურის სახელით იყო ცნობილი, სომეხთა გამოჩენილი რელიგიური ლიდერების მისიონერული მოღვაწეობის არეალად იქცა. რელიგიურ ლიდერებს შორის იყო გრიგოლ განმანათლებელიც, რომელმაც 201 წელს სომხეთი გააქრისტიანა და მესროპ მაშტოცი, რომელმაც სომხური დამწერლობა შექმნა.
მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე უძველესი პერიოდის არაერთი ქრისტიანული ტაძარი და სამლოცველო მდებარეობს. მოვსეს ხორენაცის თქმით, ამარასის მონასტერი IV საუკუნეში დააარსა გრიგოლ I-მა. ამარასის მონასტერი სომხეთის სამოციქულო ეკლესიას მიეკუთვნება და დღემდე ფუნქციონირებს.
მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის ტერიტორიაზე მდებარეობს ციცერნავანქის მონასტერი, რომლის წმ. გევორქის ბაზილიკა არა მხოლოდ მნიშვნელოვანი რელიგიური ძეგლია, არამედ სამნავიანი სომხური ბაზილიკების ყველაზე კარგად შემონახული მაგალითიცაა. ბაზილიკა V-VI საუკუნეებით თარიღდება. ძველად მონასტერი ტათევის ეპარქიას მიეკუთვნებოდა და XIII საუკუნის ისტორიკოსი, სტეფანოს ორბელიანი და XVII საუკუნი ეპისკოპოსი, თოვმა ვანადეცი მას მნიშვნელოვან რელიგიურ ცენტრად მოიხსენიებენ.
სამოქალაქო არქიტექტურის ძეგლები
XVII-XVIII საუკუნეებიდან რეგიონში სომეხი მელიქების სასახლეების მშენებლობა დაიწყეს, მათ შორის იყო მელიქ ბეგლარიანის სასახლე გიულისტანში, მელიქ ავანიანის სასახლე თოღში, მელიქ მნაძაკანიანის სასახლე, მელიქ ჰაიკაზიანის სასახლე, მელიქ დოლუხანიანის სასახლე, ყარაბაღის ხანის სასახლე ქალაქ შუშაში და სხვ.
შუა საუკუნეების არცახში მოსასვენებელ ობიექტებს სომხურად իջևանատուն ეწოდებოდა და სამოქალაქო შენობების ცალკე კატეგორიას წარმოადგენდა. ყველაზე კარგად შემონახული ნაგებობა ქალაქ ჰანდუტის მახლობლად მდებარეობს.
XIX საუკუნეში შუშა კავკასიის ერთ-ერთი უდიდესი ქალაქი გახდა. ქალაქის არქიტექტურა სოფლის ხუროთმოძღვრებისა და ევროპული არქიტექტურის ნეო-კლასიკურ ელემენტებს შეიცავდა. შუშის ადმინისტრაციულ შენობებს შორის გამორჩეული იყო: სამეფო კოლეჯი (1875), ეპარქიის კოლეჯი (1838), ტექნიკური სკოლა (1881), მერიის ზაფხულისა (1886 და ზამთრის 1901 კლუბები, ჟამჰარიანის საავადმყოფო (1900), ხანდამირიანის თეატრი (1891), ქალთა კოლეჯი (1864) და მარიან ღუკასიანის თავადაზნაურთა უმაღლესი სკოლა. ამ შენობათაგან 1920 წელს ქალაქში თუქ-მუსლიმთა შემოტევას მხოლოდ სამეფო კოლეჯი და ჟამჰარიანის საავადმყოფო გადაურჩა. სოფლის სამოქალაქო არქიტექტურის ყველაზე კარგად შემონახული ნიმუშები ბანანცის, გათეშანის, ჰარდუტისა და თოღის ტერიტორიაზე მდებარეობს.
სქოლიო
კატეგორია:მთიანი ყარაბაღის რესპუბლიკის კულტურა
დმიტრო დონცოვი
სოციალურ დარვინიზმსა და ნაციონალიზმზე დამყარებული დონცოვის იდეები და შეხედულებები,  საფუძვლად დაედო   უკრაინელი ნაციონალისტების ორგანიზაციის პოლიტიკურ პლატფორმას.
ბიოგრაფია
დაიბადა 1883 წლის 17 (29) აგვისტოს მელიტოპოლში, სასოფლო-სამეურნეო ტექნიკით მოვაჭრე ივან  და ეფროსინია დონცოვების ხუთშვილიან ოჯახში, სადაც საუბრობდნენ   რუსულად და გერმანულად. ამავე დროს, კითხულობდნენ უკრაინულ წიგნებს.
დაამთავრა სკოლა მელიტოპოლში და 1900 წელს წავიდა ცარსკოე სელოში, სადაც მიიღო საშუალო განათლება. შემდეგ ჩაირიცხა პეტერბურგის უნივერსიტეტში იურიდიულ  ფაკულტეტზე.
1905-1907 წლებში მონაწილეობდა უკრაინის სოციალ-დემოკრატიული მშრომელთა პარტიის (უსდმპ) საქმიანობაში. 1905 წლის შემოდგომაზე დააპატიმრეს და გადაიყვანეს ლუკიანოვსკაიას ციხეში (კიევი). საყოველთაო ამნისტიის დროს იგი სასამართლოს გარეშე გაათავისუფლეს. 1905 წლის ნოემბერში დაბრუნდა პეტერბურგში, ხოლო  მომდევნო წლის იანვარში — კიევში.
1907 წლის დასაწყისში მიიღო მონაწილეობა  გაზეთ „ნაშა დუმას“ ორი ნომრის რედაქტირებაში. მარცხნივ|მინი|დმიტრო დონცოვი. პატიმრობაში გადაღებული ფოტო. 1907 წ. 1907 წელს კვლავ დააპატიმრეს. როგორც უკრაინის სოციალ-დემოკრატიული მშრომელთა  პარტიის წევრი, მას ოთხწლიანი მძიმე კატორღა ემუქრებოდა, მაგრამ ახლობლების შუამდგომლობის წყალობით, გირაოს სანაცვლოდ გაათავისუფლეს ლუკიანოვის ციხეში 8 თვიანი პატიმრობის შემდეგ.
დმიტრო დონცოვი 1908 წლის 12 აპრილს გადავიდა ლვოვში. გარკვეული პერიოდის განმავლობაში იგი მკურნალობდა ზაკოპანეში, სადაც გაიცნო უკრაინული ინტეგრალური ნაციონალიზმის თეორიის შემქმნელი ვ. ლიპინსკი, რომელიც უარყოფდა მაშინდელ შოვინიზმსა და ქსენოფობია ს.
1909 წელს უკრაინის პროლეტარიატის მთავარ მიზნად მიიჩნია აბსოლუტიზმის დამხობა და უკრაინის ავტონომია დემოკრატიულ რუსეთში. დონცოვის იმდროინდელი ნაშრომები მიმართული იყო ყველა უკრაინული ჯგუფისა და პარტიის წინააღმდეგ, რომლებიც იდგნენ "ბურჟუაზიულ-ნაციონალისტურ" პოზიციებზე.
1909 წლიდან 1911 წლამდე იყო ვენის უნივერსიტეტის იურიდიული ფაკულტეტის თავისუფალი სტუდენტი. იქ გაიცნო მარია  ბაჩინსკაია, რომელზეც დაქორწინდა 1912 წლის 17 მაისს.
1911 წლიდან ცხოვრობდა ლვოვში, ეწეოდა  ჟურნალისტურ საქმიანობას.
დროთა განმავლობაში დონცოვის პუბლიკაციებმა  ანტირუსული ხასიათი მიიღო, მან დაიწყო "მოსკოვფილობის" კრიტიკა, აცხადებდა, რომ უკრაინელები უნდა "იზოლირებულიყვნენ" რუსეთისგან და  გეზი დასავლეთ ევროპის კულტურისკენ აეღოთ. 1913 წელს, დმიტრო დონცოვმა ლვოვში მეორე უკრაინის სტუდენტურ კონგრესზე წაიკითხა მოხსენება „ერის ამჟამინდელი მდგომარეობა და ჩვენი ამოცანები“, სადაც განაცხადა:
1913 წელს დონცოვმა დატოვა უსდმპ იდეოლოგიური მიზეზების გამო.
1914 წლის 4 აგვისტოს იგი სათავეში ჩაუდგა უკრაინის განთავისუფლების კავშირს ლვოვში  ვ.დოროშენკოსთან, ნ.ზალიზნიაკთან, ჟუკთან, მ.მელენევსკთან და სკოროპის-იოლტუხოვსკისთან ერთად, რომელმაც უკრაინელებს მოუწოდა. დაეკავებინათ ავსტრიის მხარე რუსეთის წინააღმდეგ. მინი|მემორიალური დაფა [[მელიტოპოლი|მელიტოპოლში]] გალიციაში რუსული ჯარების შეტევასთან დაკავშირებით, უკრაინის განთავისუფლების კავშირის ხელმძღვანელობის სხვა წევრებთან ერთად, დმიტრო დონცოვი  გადავიდა ვენაში. 1914 წლის ბოლოს მან დატოვა უკრაინის განთავისუფლების კავშირი და მეუღლესთან ერთად გაემგზავრა ბერლინში, სადაც ხელმძღვანელობდა უკრაინის საინფორმაციო სამსახურს. აქ მან გამოაქვეყნა ბროშურა გერმანულ ენაზე სათაურით "უკრაინის სახელმწიფო და ომი რუსეთის წინააღმდეგ", სადაც ამტკიცებდა, რომ რუსეთის შეჩერება შეუძლებელია მსოფლიო ბატონობისკენ მიმავალ გზაზე, გარდა მისი გაყოფისა, ხოლო მოსკოვის იმპერიისგან გამოყოფილი ტერიტორიები  უნდა წარმოადგენდნენ საკმარისად ძლიერ ავტონომიურ შენაერთებს, რომლებსაც შეუძლიათ შეაჩერონ რუსული ექსპანსია. დონცოვის თქმით, უკრაინა, 30 მილიონიანი მოსახლეობით, ყველაზე შესაფერისი ტერიტორიაა ამ მიზნის განსახორციელებლად, რადგან მას აქვს აუცილებელი ისტორიული ტრადიციები. გერმანიისთვის და ავსტრიისთვის ეს გახლავთ ერთადერთი გზა პანსლავისტური საფრთხის ერთხელ და სამუდამოდ თავიდან ასაცილებლად; ამისთვის საკმარისია უკრაინის ძველი თავისუფლების აღდგენა, ამ ახალი სახელმწიფოსთვის მფარველობის გაწევა და ამით ევროპაში პოლიტიკური ბალანსის უზრუნველყოფა.
1916 წელს გადავიდა ბერნში, სადაც ხელმძღვანელობდა რუსეთის ხალხთა ბიუროს. 1917 წლის მარტის ბოლოს იგი დაბრუნდა ლვოვში. დაასრულა სწავლა ლვოვის უნივერსიტეტში და მიიღო სამართლის დოქტორის წოდება.
1917 წელს შეუერთდა უკრაინის ცენტრალურ რადას. 1918 წლის მარტში დონცოვი გადავიდა კიევში,  ჩაერთო უკრაინის დემოკრატიულ ფერმერთა პარტიის მუშაობაში. 1918 წლის 24 მაისიდან ხელმძღვანელობდა პრესის ბიუროს და უკრაინის სატელეგრაფო სააგენტოს ჰეტმან პ. სკოროპადსკის მთავრობაში.
1918 წლის 14 ნოემბერს, მას შემდეგ რაც სკოროპადსკიმ გამოაცხადა რუსეთთან ფედერაციაში გაერთიანების შესახებ, დონცოვმა 1918 წლის 25 ნოემბერს გამოაქვეყნა სტატია, სადაც დაგმო ჰეტმანის გადაწყვეტილება.
1919 წელს შეუერთდა დირექტორიას. ე.კონოვალეცისა და ს.პეტლიურას წინადადებით დიპლომატიური მისიით გაემგზავრა ვენაში. 1919 წლის თებერვლის შუა რიცხვებში იგი გადავიდა ბერნში. იქ  ხელმძღვანელობდა შვეიცარიაში უკრაინის წარმომადგენლობის ინფორმაციისა და პრესის განყოფილებას.
1921 წლის თებერვალში დონცოვი გაემგზავრა   ვენაში უკრაინის დიპლომატიური მისიების ლიკვიდაციასთან დაკავშირებით. 1922 წლის იანვარში მან პოლონეთისგან მიიღო ნებართვა გადასულიყო ლვოვში, სადაც ცხოვრობდა 1939 წლის სექტემბრამდე.
ევგენი კონოვალეცის (უკრაინის სამხედრო ორგანიზაციის ხელმძღვანელი) წინადადებით მუშაობდა ჟურნალ „ლიტერატურული და სამეცნიერო მაცნეს“ რედაქტორად. დასავლეთევროპული ფაშისტური იდეების გავლენით მან დაწერა და გამოსცა წიგნი „ნაციონალიზმი“, რომელშიც გამოკვეთა ინტეგრალური ნაციონალიზმის დოქტრინა, რომელიც, თავის მხრივ, მიღებულ იქნა უკრაინელი ნაციონალისტების ორგანიზაციის ოფიციალურ იდეოლოგიად.
დონცოვი ასევე გახლდათ ჟურნალ „ზარევოს“ რედაქტორი 1923 წლის 1 აპრილიდან 1924 წლამდე. მას შემდეგ, რაც მცდელობის მიუხედავად,  ვერ გამოიყენა ხსენებული ჟურნალი ნაციონალისტური ორგანიზაციის ბაზად, დონცოვმა განაცხადა,  რომ სამუდამოდ მიატოვა პრაქტიკულ პოლიტიკაში მონაწილეობის ყველა მცდელობა.
1939 წლის 1 სექტემბერს პოლონეთის პოლიციამ დააპატიმრა დონცოვი და მოათავსა „ბერიოზა კარტუზსკაიას“ საკონცენტრაციო ბანაკში. იქ პოლონეთის სახელმწიფოს დაცემამდე იმყოფებოდა. ციხის დატოვების შემდეგ დონცოვი გადავიდა ბერლინში, სადაც დარჩა 1940 წლის ზაფხულამდე, ვიდრე უკრაინელმა ემიგრანტმა ა.სევრიუკმა არ დაასმინა გესტაპოში. მაგრამ დონცოვი არ დააპატიმრეს და საქმის გარკვევის შემდეგ გაემგზავრა ბუქარესტში. რუმინეთში დარჩა 1941 წლის შუა რიცხვებამდე.
დიდი სამამულო ომის დაწყებისთანავე დონცოვი დაბრუნდა ბერლინში, იქიდან კი — რიგაში. 1943-1944 წლებში დონცოვი ბოლოს ეწვია ლვოვს და მეორე მსოფლიო ომის ბოლოს გერმანიის ამერიკულ საოკუპაციო ზონაში მოხვდა, საიდანაც პარიზში გადავიდა.
დმიტრო დონცოვი საბჭოთა ხელისუფლებამ  სამხედრო დამნაშავეთა სიაში შეიყვანა და მისი ექსტრადიცია მოითხოვა.
დონცოვი გადავიდა დიდ ბრიტანეთში, შემდეგ კი — აშშ-ში. 1947 წლიდან გარდაცვალებამდე ცხოვრობდა კანადაში. 1949 წლიდან 1952 წლამდე ასწავლიდა უკრაინულ ლიტერატურას მონრეალის უნივერსიტეტში, თანამშრომლობდა უკრაინულენოვან გამოცემებთან, დაკავებული იყო სამწერლო საქმიანობით, მაგრამ არ ჰქონდა მუდმივი სამუშაო. სცადა ჟურნალის გამოცემა ან უკრაინელი ნაციონალისტების ორგანიზაციასთან  თანამშრომლობის დამყარება, მაგრამ არ გამოუვიდა.
ტორონტოში მან გამოაქვეყნა კიდევ ერთი წიგნი („ჯვრით და ხმლით“), სადაც კიდევ ერთხელ დაუჭირა მხარი იტალიელი სოციოლოგების გ.მოსკასა და ვ.პარეტოს „ელიტების თეორიას“.
დმიტრო დონცოვი გარდაიცვალა 1973 წლის 30 მარტს. დაკრძალულია საუტ-ბაუნდ-ბრუკში, (აშშ) უკრაინელების სასაფლაოზე.
სქოლიო
კატეგორია:დაბადებული 29 აგვისტო კატეგორია:დაბადებული 1883 კატეგორია:გარდაცვლილი 30 მარტი კატეგორია:გარდაცვლილი 1973 კატეგორია:უკრაინელი ნაციონალისტები კატეგორია:ემიგრანტები ეროვნების მიხედვით კატეგორია:პოლიტიკური ემიგრანტები კატეგორია:უკრაინის ემიგრაცია
წითელი ტრიქოლომოფსისი
წითელი ტრიქოლომოფსისი (Tricholomopsis rutilans) — ტრიქოლომოფსისის გვარის სოკო ტრიქოლომასებრთა ოჯახისა.
სოკო პირველად აღწერა გერმანელმა ბოტანიკოსმა და მიკოლოგმა იაკობ კრისტიან შეფერმა 1774 წელს როგორც Agaricus rutilans. მიმდინარე ბინომინალური სახელწოდება მიანიჭა როლფ ზინგერმა 1939 წელს.
სამეცნიერო სინონიმები:
აღწერა
ქუდის დიამეტრი 5-15 სმ, ამოზნექილი, შემდგომში ბრტყელი, მოყვითალო-ნარინჯისფერი, მშრალი, ხავერდოვანი. ზედაპირი დაფარულია მცირე ზომის მოწითალო-ყავისფერი ბოჭკოვანი ქერცლებით.
ჰიმენოფორი ფირფიტებიანი, ფრიფიტები ვიწროდ შეზრდილი, მოყვითალო ან ღია ყვითელი. დაკლაკნილი.
ფეხის სიგრძე — 4-10 სმ, 1-2,5, თანაბარია, ხშირად მოხრილი (თუ სოკო ვერტიკალურ ზედაპირზე იზრდება), ძირში გამსხვილებული. ქუდისფერია, ბოჭკოვანი ზედაპირით.
სპორების ფხვნილი თეთრი, სპორები 6,5×5 მკმ, განიერელიფსისებური ან მომრგვალებული.
გავრცელება და ეკოლოგია
საპროტროფია. იზრდება ჯგუფებად წიწვოვან ტყეებში, როგორც წესი ფიჭვნარში, დამპალ ხეებზე და მათთან ახლოს. გავრცელების არეალი — ავსტრალია, აზია, ჩრდილოეთ აფრიკა, ცენტრალური ამერიკა, ჩრდილოეთ ამერიკა და ევროპა.
სეზონი: ივლისიდან ოქტომბრის ბოლომდე, მასიურად — ივლისის მეორე ნახევარი და აგვისტოს შუა პერიოდი, ფაქტობრივად მთლიანი სექტემბერი.
სქოლიო
კატეგორია:საჭმელი სოკოები კატეგორია:ტრიქოლომასებრნი
შალვა მამუკაშვილი
შალვა მამუკაშვილი (დ. 2 ოქტომბერი, 1990) — საქართველოს მორაგბეთა ეროვნული ნაკრების კვაჭი. თავდაპირველად მამუკაშვილი „ყოჩებისა“ და „არმიის“ ღირსებას იცავდა. მოგვიანებით, 2012 წელს ევროპის ერთა თასზე ესპანეთის წინააღმდეგ მისი დებიუტი შედგა.
2014 წლის 24 აგვისტოს შალვა სეილ შარქსის შემადგენლობაში ჩაირიცხა. 2015 წლის 11 ნოემბერს კი „გლასგო ვარიორისში გადაინაცვლა.“
სქოლიო
კატეგორია:ქართველი მორაგბეები კატეგორია:დაბადებული 1990
ჰერდონიის ბრძოლა (ძვ. წ. 210)
ჰერდონიის ბრძოლა — რომისა და კართაგენის ბრძოლა მეორე პუნიკური ომის პერიოდში. დასრულდა კართაგენელების გამარჯვებით.
ძვ. წ. 210 წელს ჰანიბალი რომაელთა წინააღმდეგ აწარმოებდა ბრძოლას ჰერდონიასთან, შემდეგ ბრძოლები გადაიტანეს აპულიაში, რომელიც გარდამავალი წარმატებებით მიმდინარეობდა.
რესურსები ინტერნეტში
კატეგორია:მეორე პუნიკური ომის ბრძოლები კატეგორია:რომის რესპუბლიკის ბრძოლები კატეგორია:ძვ. წ. III საუკუნის ბრძოლები
მოსკოვის სვიმეონ მესვეტის ეკლესია (იაუზი)
მოსკოვის სვიმეონ მესვეტის ეკლესია  (Церковь Симеона Столпника) — მართლმადიდებლური ეკლესია მოსკოვში. ეკლესია დაარსებულია XVII საუკუნეში. მდებარეობს მოსკოვის ცენტრალური ადმინისტრაციული ოლქის ტაგანის რაიონში.
მთავარი საკურთხეველი ნაკურთხია სვიმეონ მესვეტისა სახელზე. ეგვტერები კი ნიკოლოზ საკვირველთმოქმედისა და როსტოვის მიტროპოლიტის, დიმიტრი როსტოველის სახელზე.
ეკლესია მიეკუთვნება რუსეთის მართლმადიდებელი ეკლესიის მოსკოვის საპატრიარქოს მოსკოვის ეპარქიას.
ტაძრის დაარსება
სვიმეონ მესვეტის ეკლესია მდებარეობს ნიკოლიამსკის ქუჩის ნომერ 10-ში. ეს ქუჩა არის ძველი ვლადიმირის გზის ნაწილი. თავისი სახელი ქუჩამ მიიღო მასზე მდებარე წმინდა ნიკოლოზის ეკლესიისაგან.
1598 წლის პირველ სექტემბერს სვიმეონ მესვეტის ხსენების დღეს ბორის გოდუნოვი ოფიციალურად ავიდა ტახტზე. სვიმეონ მესვეტის ხის ეკლესია ააგეს 1600 წელს, სავარაუდოდ სამეფო ქორწინების აღსანიშნავად.